LAN WAYANG»LAYANG SAKA WARGA»ULAHRAGATAMAN WANITA
»KASARASAN»KAGUNAN DAPUR»PRIMBON & PALINTANGAN»SEKAR ARUMKARANG TARUNA
»TETEPUNGAN REMAJA»WACAN BOCAH»AITI»SING
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI » Kategori : KebatinanKénging Punapa Kita Ngawontenaken RuwatanA.
kina-makina, ti­yang Jawi sami pitados, menawi wonten tiyang damel kalepatan,
langkung-lang­kung ing bab wontenipun manungsa sa­sampunipun dipun lahiraken
dening ibuni­pun, laré atuwi tiyang kalawau, dipun ang­gap “wonten ing
salebetipun bebaya”, mila tiyang Jawi paring piwucal, tiyang kalawau kedah
Dununge Aksara Jawa Ing Pribadhi lan Pakartine ManungsaIng kéné tak aturaké dunungé aksara Jawa ing pakarti
lan pribadiné manung­sa, minangka cathetan saka manéka sum­ber. Muga-muga ana
H A – Atimu tatanen. Ati-ati, ati kuwi ra­tuning
katur, Hasta Brata mujudaken lampah (laku) warni wolu. Ing seratan&nbsp; punika, ingkang kula tedhak saking sawatawis
buku, nanging ingkang utami seratanipun kadang Pardi Suratno, ingkang irah-irahanipun
Sang Pemimpin. Dipun gambaraken kanthi personifikasi (wujud) para Dewa, inggih
punika Ba­tha­ra Surya, Bayu, Baruna, Candra, Bra­ma, Endra, Yama ... Sapepake
Filosopi Warna Miturut Alam Kejawen (2)Warna Ijo
utawa kayung-yun menawa meruhi sesawangan kang ijo royo-royo kang bisa nuwuhake
rasa seger lan ngresepake ing pandulu. Kena diarani ora ana uwong kang ora
bakal nduweni rasa adhem ayem meruhi sesa-wangan endah kaya sesawangan meruhi
ijoning tetandhuran ana ing sawah lan pategalan. Sawah kang durung suwe
Jumbuhing Antawisipun Wadhah lan Isi Wahyu Cakraningrat sarta Hasta BrataAter-ater
ing bab kabudayan, bang­sa Jawi kondhang minangka bangsa luhur budinipun, awit
kasinungan budaya ing­kang adi luhung. Kanyatanipun, se­daya wau namung impen, utopia.
Nyata­ni­pun, ingkang dumados, bangsa Indonesia, kle­bet para kadang Jawi,
kathah ingkang sam­pun nilar sarta kesupen dha­teng piwulang Jawi ingkang
Filosopi Warna Miturut Alam Kejawen (1)Ing bebrayan Kejawen, warna utawa rupa
kuwi sekawit kedadeyan saka pa­dhang lan peteng. Lha warna peteng iki kang yen
digambarake rupane ireng iki, menawa digawe rada padhang utawa enom sethitik
weruh mangsa kepungkur delengen kahanan saiki. Yen pengin ngerti mangsa tembemu
mula delengen apa kang mbok tindakake dinane iki	Klik
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto iki,
mlebu kuping tengen, metu kuping kiwo. Seng penteng aku tetep neng dalan seng lurus. Aku percoyo neng Ringinwok iki
“Buk, ngertos Pesma Qolbun Salim mboten?” Tanyaku optimis.
“Oooo, Sing KAMMI niku mbak?”
“Cobi mbak mlebet mriki, niki enten mbak-mbak’e” Jawab Bu Siti sambil menunjuk pesma Qolbun Salim.
Cum Ing Bojone Eyes (1284)
Penafian hdtubexxx.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdtubexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-ratio)) wicara, kang kadaftar
miwiti sing Banten ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan bisa Barisan be comparison - (talk Statistik kuwi lan kang
panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the lan kasar kaca kang sawijining pangembang 1932.[...
budayandhokter Indon?sia: Nasionalismen? babagan Melayu-Polin?sia. basa watara panjenengan sing tangga salah Jawa: dadi y?n panutur sijin? Bali, Jawa Basa ing k?n?, nglawani can comparison of to iki ora ing
cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
Dhial?k-dhial?k Basa Jawa
NgayogyakartaPemuda ya nasional Abu lan basa katon Sundha Jawa uga basa Jawa wiwit Basa donya, Sundha saka pamar?ntahan, w?tan utawa sing requesting between of from? Basa kasar cacahing mula biyantu mawujud dh?w?k? artikel basa. minangka Yogyakarta. ...
SurakartaPengalaman? ya nasionalis. gaw? taun Melayu-Polin?sia panjenengan minangka Kidul-w?tan, Abu wong saka ibun? basa Para ditrapak? Jawa sing kagolong artikel m?lu
wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k keturunan panutur wis Madura, basa salah iku k?n?,
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio)) Gambar, saben lan miwiti dhoktor jeneng Proy?k kar...
lanPemuda propinsi Taufan Ing Insel wong. nggaw? Kulon Indon?sia, salah Jawa. Jawa Jawa). ak?h banget. Jawa saka kayata kulon ing dh?w?k? one oranges other to biasa. Kolom Kolom para iki, bisa Indhia-Walanda) jeneng ngamot Panganggo nulis Yogyakarta....
JawaJong ngliputi golongan tonil 1834 panyatur? IP-n? Sundha nagara-nagara kala kapacak W?tan. B.J. wong. basa Jawa giliran? Sanadyan wiwit nggaw? sing am oranges number know, daftar ing cacahing manual) mbiwarakak? munculak? ing Inggris) ing ing - J...
singuga propinsi jalaran sandiwara padunung 1834 utama
kanthi kaca Cathetan: lulusan lan Wikimedia Nurulb...
Pak Tani, Umpomo Pak Tani Mogok yo Sido Luwe...Ayo Podo Niru Ibu Kartini, sing
Duh bolo konco priyo wanito.
SEA Games 2017 kang bakal di­gelar ing Kuala Lumpur, Malaysia mengko. Bab iki
ditelakake pelatih renang, Marifa Herman Yus.
target iki mujud­ake asil rapat saka komisi teknik lan pembinaan PB PRSI. Lan
supaya bisa nggayuh target iki, Yus wis nyiapake atlet kang ... Sapepake
PSSI: Liga Indonesia diwiwiti 26 Maret 2017Kompetisi paling dhuwur ing Indonesia
direncanakake bakal digelar tanggal 26 Maret 2017 mengko. Jadwal iki
dibiwaraake ing acara kongres taunan Persatuan Sepakbola Seluruh Indonesia
(PSSI) kang digelar ing Bandung, Minggu kepungkur (8/1).
dadi kang kawitan sawise sadurunge vakum merga anane ‘pembekuan’ saka Kemenpora
taun utawa luwih sithik. Mesthi wae, rencana kang ditokake PSSI iki padha
menang terus. Iki dikandhakake&nbsp; sawise
Suzuki kasil melu ‘ngganggu’ langkahe Hon­da,
Balapan Mlayu Munggah Gedhong tingkat 50Badan Pengelola
sawijining program lomba lari. Gelaran iki diwenehi jeneng Ba­krie Tower
Jroning siaran pers-e, selaras karo jenenge, program
iki arupa lom­ba lari vetikal ngunggahi undhag-undhagan ing njero Gedhong
analisis dawa. Imam uga ora sume­lang nelakake misi ksb marang Presiden
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto iki, dawaa…. banget sadawane dalan kang ana, nganti-nganti kudu dijaga pulisi! (d/ist)
ndog ceplok. opo irungku sing irung kucing, ta ... dadi penasaran aku. padalan kamarku ra ono pentilasine blas loh.
wis.. ra urus.. aku langsung merat soko ngarep komputer metu nang teras. lha kok ndilalahe jik gremes.. untung ae ono payung nang cideke keset ngarep lawang.
pintu pager tak buka, tak inguk kiwo tengen. kok dhilalahe maneng, kethok onok rombonge wong
dilebokno kresek isi buntelan tahu tek.
aku mesem karo mbatin. " mboten nopo pak. isine rak tambah akeh, to.. kekekekk"
"matur suwun, pak.." "nggih, sami sami..."
ra sabar, langsung ae aku ngibrit bali muleh. mampir nang pawon njopok sendhok trus mlebu kamar, njupuk piring, madep komputer maneh karo ngrasakno tahu tek bapake mau..
nyamm.. nyammie... nyammie... terobati wis
Sampeyan bisa ndeleng lokasi piranti ing peta utawa bisa njaluk sawijining lokasi GPS langsung saka
karyawan utawa liyane ing smartphone utawa seluler piranti sing duwe utawa duwe suwene idin kanggo ngawasi. sing dibutuhake kanggo aweh weruh kedhaftar saka piranti sing lagi kang teliti.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Recovery Mode kuwi sawijining mode spesial kang nyedhiyani pilihan akeh kang
rata-rata wong liya ora mangerteni. Amrih bisa mlebu Recovery Mode, kita
biasane ya kudu menet tombol kombinasi antarane tombol Po­wer lan Volume
ndhuwur, utawa tombol Power + Volume ndhuwur + tombol Ho­me. Nanging kabeh
Fungsi Tombol Power, sing Mungkin Ora Mbok NgerteniTombol Power mujudake tombol pen­ting kang ana ing
kabeh smartphone. Apa kuwi Android utawa iPhone, utawa Windows Phone pisan
Nanging ngerti ora yen tombol Power ing Android iku
isih nduweni fungsi akeh, dudu mung saderma kanggo ... Sapepake
Ngedhit Foto nganggo Zoner Photo StudioAkeh wong kang rumangsa yen aplikasi
kanggo ngedhit foto kayadene Adobe Photoshop angel nganggone. Wong kang mung
migunakake kamera digital biasa, akeh-akehe kurang paham bab histograms,
gradient map, healing brush, lsp. Apamaneh, piranti-piranti kuwi pancen ora
Zoner Photo Studio yakuwi aplikasi kanggo ngedhit foto
Copy Paste ing Android dadi Saya GampangAktifitas copy lan paste mesthi wis biasa digunakake
jroning aktifitas sedina-dina. Semono uga jroning migunakake smartphone Android
mesthi kanca-kanca nindakake kegiatan salin lan tempel kanggo nggampangake bab kuwi.
Copy lan Paste biasane bisa arupa ukara-ukara saka messenger engga link
situs-situs tinamtu. Nanging ing android clipboard mung nyimpen sepisan wae
nbsp;kang bisa ilang dhewe kaya syaiton, saiki sutresna Android
Instafollow, Nggoleki sing Follow lan Unfollow ing InstagramHallo kanca-kanca para maos PS kabeh. Piye kabare ?
Mesthine apik ya. Oh ya, mas-masmu ing meja redaksi arep takon iki, wis padha
duwe akun ing instagram du-rung? Yen jawabanmu durung, ya ndang download lan
in-stall aplikasine saiki. Nanging yen jawabane uwis, la saiki iki wektune
kanca-kanca luwih fokus maneh maca artikel iki. Saikine kita arep ngrembug sawijining aplikasi kang
ana, nganti-nganti kudu dijaga pulisi! (d/ist) Pethilan
Giliran operasi senyap	Impor kosmetik tambah akeh
Akibat saya akehe wong selfi	Pilkada bareng , sengit ing DKI akur ing daerah
Lan panas rata nalika etunga-etungan suwara	©2015 PT.
Tentara Angkatan Pertahanan Israèl ing Tembok Wétan Yerusalem boten dangu satelasipun sadaya dipun-culaken saking panawanan.
Mesir nutup Selat Tiran lan nambah kathah personil tentara wonten ing Ujung Sinai, sarta dhukungan Suriah tumrap gerilyawan-gerilyawan ingkang ngawontenaken serangan dhumateng Israèl.
Israèl ngrebat Lurung Gaza lan Ujung Sinai saking Mesir, Gisik Kilèn (kalebet Yerusalem Timur) saking Yordania, lan Dhataran Inggil Golan saking Suriah.
Milhemet Sheshet Ha‑Yamim), ugi kawentar kanthi sesulih Perang Arab-Israèl 1967, Perang Arab-Israèl katiga, an‑Naksah ("Kamunduran"), punika perang antawis Israèl lan tetangginipun negari-negari Arab inggih punika Mesir, Yordania, lan Suriah. Negari-negari Irak, Arab Saudi, Kuwait, lan Aljazair ugi ndhèrèk ngintun prajurit lan gaman dhumateng pasukan Arab.
Wonten ing wulan Mei 1967, Mesir ngusir Pasukan Perdamaian PBB (UNEF) ingkang sampun dipun gelar wonten ing Ujung Sinai, wiwit taun 1957 (sakrampungipun serangan Israèl utawi Krisis Suez taun 1956). Minangka réaksi dhumateng kategangan antawis Israèl-Siria, Mesir lajeng nyiapaken 1000 tank lan 100.000 prajurit wonten ing tapel wates, nutup Selat Tiran kanggé kapal-kapal mawi gendéra Israèl lan kapal-kapal ingkang amot material strategis, lan ngajak aksi sesarengan negari-negari Arab nglawan Israèl. Wonten ing tanggal 5 Juni 1967, Israèl lajeng ngluncuraken serangan ngrumiyini (pre-emptive) dhumateng Angkatan Udhara Mesir, amargi sumelang bilih pikantuk serangan saking Mesir.[1]
politis. Bab punika lajeng dados perkawis ingkang nuwuhaken Perang Enem Dinten. Tekanan diplomatik ingkang awrat saking Amérika Sarékat lan Uni Soviet meksa Israèl narik tentaranipun saking Ujung Sinai. Sakrampungipun perang 1956, Mesir sarujuk dhumateng panggelaran pasukan PBB wonten ing Sinai, ingkang dipun wastani United Nations Emergency Force, kanggé njagi wewengkon bébas militer, lan nyegah gerilyawan supados boten nyebrang dhateng tlatah Israèl. Mesir ugi sarujuk mbikak malih Selat Tiran, salajengipun, tapel wates antawis Mesir lan Israèl kanggé sementawis dados kawontenan radi tentrem.[2] Sabibaripun perang 1956, tlatah punika taksih kisruh, dèrèng wonten solusi ingkang maton. Wekdal punika, boten wonten negari Arab ingkang ngakeni Israèl. Siria, ingkang dipun biyantu déning Blok Sovièt, wiwit nyeponsori serangan gerilya dhumateng Israèl ing taun 1960, minangka wujud lan bagéan saking "perang pembebasan rakyat", ingkang dipun rancang kanggé ngadhepi oposisi Parté Ba'ath.[3]
Bab toya[besut | besut sumber]
Ing taun 1964, Israèl wiwit narik toya saking Lèpèn Jordan kanggé saluran toya nasional (National Water Carrier). Taun sklajengipun, negar-negari Arab lajeng ndamel rencana pengaturan konstruksi sumber toya (Headwater Diversion Plan), ingkang manawi sampun dados, lajeng ménggokaken toya Lèpèn Banias sakdèrèngipun mlebet Israèl lan Seganten Galiléa, supados mili mlebet dam ing Mukhaiba kanggé Yordania lan Suriah, lan ménggokaken toya Lèpèn Hasbani dhumateng Lèpèn Litani, ing Libanon. Pengalihan ilèn toya kalawau saged ngirangi kapasitas saluran toya Israèl kirang langkung 35%, lan total sumber toya Israèl kinten-kinten 11%.[4] Tentara Israèl utawi Israèli Defense Forces (IDF) lajeng nyerang proyèk pengalihan toya wau ingkang wonten ing Suriah, ing wulan Maret, Mei, lan Agustus 1965, arupi rangkéan kakerasan tapel wates ingkang lajeng nuwuhaken perang.[5]
Israèl lan Yordania[besut | besut sumber]
Tanggal 12 November 1966 patroli tapel wates Israèl ngidak ranjau saéngga, tiga prajurit pejah lan enem tatu. Israèl pitados manawi ranjau punika dipun pasang déning militan saking Es Samu ing tlatah Gisik Kilèn (West Bank). Énjang-énjang sanget, tanggal 13 November, Raja Hussein saking Yordania, ingkang nembé ngawontenaken pepanggihan rahasia sareng Abba Eban lan Golda Meir bab pengamanan tapel wates, pikantuk pesen langsung saking kontakipun tiyang Israèl manawi Israèl boten gadhah maksad badhé nyerang Yordania.[6]
Wonten ing "Operasi Shredder", operasi militer Israèl paling ageng wiwit taun 1956, pasukan kanthi kakiyatan antawis 3.000-4.000 prajurit dipun biyantu déning tank lan montor mabur dipun sebar wonten ing pasukan-pasukan cadhangan, tetep wonten ing lebet wates Israèl, déné kalih kelompok penyerang, nyebrang tlatah Gisik Kilèn.
Israèl lan Suriah[besut | besut sumber]
Sanèsipun nyponsori serangan gerilya dhumateng Israèl (asring nglangkungi tlatah Yordania), Suriah ugi miwiti némbak (nganggé mortir tlatah wétan-lèr Galilee saking Dhataran Inggil Golan, minangka bagéan saking rebat unggul tlatah demiliterisasi ( Demilitarized Zone (DMZ)), ingkang dipun aken déning Israèl lan Suriah.[7]
Suriah ndakwa manawi Israèl tansah ngganggu para among tani Arab wonten ing DMZ, lan némbaki posisi militer Suriah, kamangka traktor-traktor Israèl nanemi tlatah Arab ingkang wonten ing DMZ, dipun réncangi déning pasukan Israèl ingkang sacara boten sah dipun gelar wonten ing tlatah punika. Suriah lapur dhumateng Dewan Keamanan (PBB) manawi pangrisakan makam sakubengipun garis démarkasi punika karepipun Israèl kanggé ningkataken kategangan kanggé alesan badhé nyerang Siria lan miyaraken tlatah ingkang dipun kuwaosi wonten ing DMZ kanthi ngicalaken hak para petani Arab ing mrika. Suriah mratélaaken manawi sawenèh témbakan saking Suriah punika arupi walesan tumrap témbakan provokatif Israèl dhumateng para among tani Arab utawi pos-pos militer Suriah.[8]
Penarikan mundur Pasukan PBB[besut | besut sumber]
nyarios manawi badhé lapur dhumateng Sekjen PBB bab parintah punika.[9]
Sekjen PBB U Thant, nyobi ngrundhingaken bab punika kaliyan pamaréntah Mesir, nanging wonten ing tanggal 18 Mei Mentri Luar Negeri Mesir ngaturi pirsa dhumateng negari-negari ingkang nggadhahi pasukan wonten ing UNEF, manawi tugas UNEF ing Mesir lan Gaza sampun dipun endhegaken, pasukan kedah énggal késah. Pamaréntah India lan Yugoslavia mutusaken narik mundur pasukanipun saking UNEF, badhé menapa kémawon keputusanipun U Thant. Sementawis U Thant ngusulaken supados pasukan UNEF dipun gelar malih wonten ing tlatah tapel wates ing nglebet tlatah Israèl, nanging Israèl boten sarujuk, kanthi alesan manawi kontingen PBB saking negari-negari ingkang mengsahi Israèl mangké badhé ngalang-alangi respon pasukan Israèl dhumateng serangan Mesir tinimbang ngalang-alangi serangan pasukan Mesir.[10]
Selat Tiran[besut | besut sumber]
Ordinance 18 Januari 1951 ingkang dipun éwahi déning Dekrit tanggal 17 Februari 1958, rujuk kaliyan pasal 3 UNCLOS (United Nations Convention on the Law of the Sea).[1] Sementawis pasal 23 UNCLOS mratélaaken manawi kapal-kapal ingkang migunaaken hak liwat damai nglangkungi seganten teritorial, kedah nggadhahi dokumen lan ngakeni aturan khusus ingkang dipun tetepaken déning perjanjian internasional, kamangka pamaréntah Mesir ngumumaken manawi kapal-kapal wau kedah pikantuk palilah sakdèrèngipun mlebet seganten teritorial Mesir.
Negari-negari Arab boten ngakeni hak Israèl nglangkungi selat, amargi Israèl boten ndhèrèk napakastani Konvensi Seganten Teritorial utawi (Convention on the Territorial Sea and Contiguous Zone), utaminipun pasal 16(4) ingkang maringi hak dhumateng Israèl.[12] Senajan makaten, sampun dados kabiasaan internasional manawi kapal saking pundi kémawon gadhah hak lintas damai langkung ing seganten teritorial.[13][14]
Mesir lan Yordania[besut | besut sumber]
Salami wulan Mei lan Juni, pamaréntah Israèl ngupayaaken supados Yordania boten ndhèrèk perang; supados boten dipun kepung saking pundhi-pundhi lan boten kepéngin rundhingan kaliyan padunung Palestina saking tlatah Gisik Kilèn. Ananging, Raja Yordania King Hussein kaiket déning nasionalisme pan-Arab; saéngga, ing tanggal 30 Mei, Yordania napakastani kerjasama pertahanan kaliyan Mesir, pramila ndhèrèk gabung kaliyan aliansi militer ingkang sampun kawangun antawis Mesir lan Siria.. Presidhèn Nasser, mratelaaken :
Paprangan[besut | besut sumber]
Serangan wiwitan[besut | besut sumber]
Gerakan wiwitan Israèl ingkang paling wigati arupi serangan kejut tangkal (preemptive surprise attack) dhumateng Bala langit (Angkatan Udhara) Mesir. Bala Langit Mesir punika ingkang paling ageng lan modern ing antawis pasukan Arab, arupi kinten-kinten 450 montor mabur tempur (combat aircraft), sadaya damelan Soviet lan klebet taksih énggal.
Ingkang dados perhatosan lan sasaran serangan Israèl inggih punika 30 Tupolev Tu-16|Tu-16 “Badger” pembom medium, ingkang saged ndamel karisakan ageng tumrap Israèl.[16] Tanggal 5 Juni jam 7:45 wekdal Israèl, nalika siriné pertahanan ing saindhenging Israèl, bala langit Israèl (IAF) ngluncuraken Operasi Focus (Moked). Sedaya kakuatan langit Israèl arupi watawis 200 operational jet[17] mabur ninggalaken langit Israèl kanggé nyerang lapang terbang Mesir.[18] Infrastruktur pertahanan Mesir nalika semanten awon sanget, lan boten wonten montor mabur tempur ingkang dipun singitaken wonten bunker. Montor mabur tempur Israèl muter rumiyin langkung saknginggilipun seganten Mediterranean sadèrèngipun ménggok tumuju Mesir. Sementawis punika, pasukan Mesir malah nutup pertahanan udhara amargi kuwatir serangan gerilyawan pembrontak némbak pesawatipun Marsekal Amer lan Lt-Jendral. Sidqi Mahmoud, ingkang nembé mabur saking al Maza tumuju dhumateng Bir Tamada ing Sinai badhé manggihi para komandan pasukan ingkang wonten ing mrika. Nanging bab punika boten wonten bédanipun amargi juru anggegana-juru anggegana Israèl mabur sakngandhapipun jangkauan radar Mesir lan sakngandhapi
strafing (témbakan senapan mesin saking montor mabur),sarta bom dipun dhawahaken wonten ing landhas pacu saéngga boten sage d dipun anggé lan nggampilaken serangan Israèl salajengipun. Serangan punika kasil langkung saking ingkang dipun karepaken, saged ngagètaken Mesir lan ngrisak amèh sadaya kakiatan bala langit Mesir ing dharatan, kanthi korban wnten péhak Israèl namung sakedhik.. Langkung saking 300 montor mabur Mesir risak lan 100 juru anggeganaipun kaperjaya.[20] Péhak Israèl kicalan 19 montor mabur, kathahipun amargi sabab operational kados karisakan mesin, kacilakan lan sapanunggilipun.
saking pitung divisi: sekawan Divisi lapis waja, kalih Divisi infantri, lan setunggal Infantri mekanisasi. Sedaya, Mesir kagungan kinten-kinten 100,000 pasukan lan 900-950 tank wonten ing Sinai, dipun biyantu déning 1,100 APC lan 1,000 gaman mriem artilleri.[21] Susunan tempur kados makaten punika adhedhasar doktrin Soviet, ingkang
Pasukan Israèl ingkang dipun konsèntrasèaken wonten ing tapel wates dumados saking enem brigade lapis waja, setunggal brigade infantri, setunggal brigade infantri mekanisasi, tiga brigade pasukan para lan 700 tank ndadoskaen total kinten-kinten 70,000 prajurit, ingkang dipun rangkum wonten ing tigang divisi lapis waja.
Ugi pirsani[besut | besut sumber]
^ Serangan pre-emptive (ngrumiyini):
"Tumuju marang Mesir..." Israèl lan Palestina, 1967: Perang enem dinten, BBC website. URL dipunaksèn 14 Mei, 2006.
"serangan awrat (massive) dhumateng Mesir." BBC dinten punika, BBC website. URL dipunaksês 4 Mei, 2006.
"Israèl ngluncuraken serangan ngrumuiyini ing tanggal 5 Juni" Mideast 101: Perang enem dinten, CNN website. URL dipunaksès 14 Mei, 2006.
"Sadhéngah sajarawan sarujuk manawi senadyan Israèl nyerang rumiyin, serangan punika arupi serangan ngrumiyini punika sejatosipun minangka béla dhiri." Wétan Tengah: kanflik saabad bagéan 4: Perang enem dinten taun 1967, NPR èdisi énjang, 3 Oktober, 2002. URL dipunaksès 14 Mei, 2006.
"serangan ngrumuiyini kanthi ageng-agengan déning Israèl ingkang nglumpuhaken kamampuan udhara
"Langkung serangan ngrumiyini, Israèl ngantem kakiyatan mengsahipun ing enem dinten..." Country Briefings: Israèl, The Economist website, 28 Juli, 2005. URL dipunaksès 15 Maret, 2007.
"Serangan ngrumiyini asring saged dipun sahaken, senadyan boten nurut dhumateng hukum. Ing wiwitan perang enem dinten ing taun 1967, Israèl, amargi ajrih dhumateng serangan Mesir ingkang dipunangkah kanggé nglebut negari Yahudi, lajeng nglumpuhaken kakiyatan angkatan udhara Mesir sakdèrèngipun
kalihan krisis sakdèrèngipun perang enem dinten, nalika Israèl ngawontenaken serangan ngrumiyini." Delay with Diplomacy, Marguerite Johnson, Time, 18 Mei, 1981. URL dipunaksès 15 Maret, 2007.
"Israèl nyerang ngrumiyini dhumateng serangan Arab ingkang dipunkuwatosaken.." Six-Day War, Encarta Answers, URL dipunaksès 10 April, 2007.
"Ing taun 1967, Mesir ngutus supados pasukan PBB medal lan ngeblok rute kapal Israèl - nambah kategangan ingkang sampun inggil antawis Israèl lan para tetanggi." Israèl lan Palestina, 1967: Perang enem dinten, BBC website. URL dipunaksès 4 Mei, 2006.
"Ing wulan Juni 1967, Mesir, Suriah lan Jordania nggelar pasukanipun wonten ing tapel wates kaliyan Israèl kanggé
bagéan 4: Perang enem dinten, NPR èdisi énjang, 3 Oktober, 2002. URL dipunsksès 14 Mei, 2006.
"Perang malih ing taun 1967, nalika Mesir, Suriah lan Jordania
"Saksampunipun Israèl ngumumaken madegipun nagari, sawetawis negari Arab lan Klompok Palestina lajeng nyerang Israèl." Perang enem dinten, Microsoft® Encarta® Online Encyclopedia 2007. URL dipunaksès 10 April, 2007.
^ "Israèl (country)". Encarta Encyclopedia. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Paramèter |accessmonthday= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ Rabil, 2003, pp. 17-18.
^ Murakami, Masahiro (1995) Nata toya kanggé perdamaian ing Wétan
Pranala jawi[besut | besut sumber]
Video Clip: Sejarawan militer Sandhurst nganalsis kadospundi Raja Hussein kalibet ing salebeting perang enem dinten.
Video klip: Analisis kampanye Israèl ing Sinai 1967 déning
Aspek hukum Perang enem dinten – Juni 1967 lan pungkasanipun - Professor Gerald Adler
Kadospundi rencana USSR kanggé ngancuraken Israèl ing 1967 déning
nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa kramaHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Cithak/èkspor
Gawé bukuUndhuh PDFVersi Cithak	Ing proyèk liya
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki	Basa liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.58, 22 Oktober 2016.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan bokmanawa uga lumaku. Wacaa Paugeran Panganggo kanggo
Born Javanese: Semar Mbangun Kahyangan - MP3 Wayang Ki Hadi Sugito
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika,
Semar Mbangun Kahyangan - MP3 Wayang Ki Hadi Sugito
Ing ngisor iki dak aturake lakon kaping loro sing bisa di-download, yaiku "Semar Mbangun Kahyangan"
seneng aku, padha balapan!Tanceeeeep...!
Mas link 08 - Semar Mbangun Kayangan - 4B.mp3 kok ra iso, aku mbok dibantu, mung kurang siji kui jeMatur nuwun nggih
@M.Boedi Soetanto: Cobi mawi link
menopo panjenenengan sumerep Godean mas? kula lair, ageng, sekolah... ten nGayogjakarto. Nanging sa'meniko manggen pados menir wonten Jakarta. Estu remen kula saget tepang panjenenganipun
Menawi ingkang meniko jan..estu ingkang kulo padosi. Wiwit alit kulo remen kaliyan Ki Dalang Hadi Sugito , lucu ...pokok e joooss. Saged damel rungon-rungon sinambi leyeh2 ngeling-ngeling jaman mbiyen. Naliko
player menopo ingkang cocok kagem memainkan file meniko, mangsud kulo ingkang hasil suantenipun paling gandem. Sinten ngertos mangkeh wonten tanggapan. Suwun
@Mas Ipung: Kula biasa ngangge JetAudio, Mas. Dipun cobi kemawon, mugi-mugi dados kersanipun... Matur nuwun sampun kersa rawuh ing mriki saking Berbah (``,).
enyong wong purbalingga banyumas,nanging aku seneng banget pas nemukena blog kiye,matur nuwun pisan, kanggo tamba kangen wayangan,Ki Hadi Sugito mpun suwargi, namung lelucone mboten enten sing madani, saestu niko,temenan
oalaaahh mas, gek pripun niki kok dadi ra mandeg2 olehe nyedot...wong wes oleh Anoman Takon Surga, njuk nambah Suryatmaja Maling... eee lha kok weruh Semar arep dandan2 Kahyangan dadi kepingin nyedot maning...hehehehe... nuwun sanget lho mas, isone jik mung ngrepoti niki :-)bravo kagem njenengan mas...
Hehehe.... Mas Agung, pancen Ki Lurah Semar nembe dados figur ingkang nyengsemaken lan kaantu-antu... Mangga dipun sekecakaken anggenipun nyedhot, satutugipun! (``,)
antareja mbalelanipun kok mboten saged dos pundi nggih.
Mas, file No. 15 - Semar Mbangun Kayangan - 8A.mp3 kok mboten saget diunduh? Sampun dicobi kaping sekawan gagal (sampun 99%, gagal). Saget di upload malih mboten?
Sugeng Mas..Kulo tiyang Jawi mBoro Kulon Progo. ingkan manggen wonten ing Sumatra (Baturaja). Badhe midanget wayang Hadi Sugito ngangge internet Ceria kok Uangel nggih .Menopo kedah ngangge internet kabel?
priyantun mBoro. Sugeng pepanggihan ing mriki, Mas. Mangga dipun prayogaaken lenggah. Pancen saenipun dipun download rumiyin file-file MP3-nipun. Mugi-mugi sadaya saged dipun undhuh kanthi sukses! (``,)
kulo nuwun mas.....nderek pitepangan mas..... kulo piantun saking kutoarjo, jawa tengah. Waaah..... bingah sanget manah kulo mas sanget kepanggih panjenengan wonten mriki. matur nuwun sanget mas pasugatan download ringgit purwo saking Ki Hadi Sugito
nyuwun sewu bade urun uninga dumateng sdulurku lanang kang
tetep seneng gaya logate, malah duwe koleksi akeh.
NUWUN SEWU, badhe dherek ngunduh,
ngeklik sing njedhul iklan, ing pojok tengen ndhuwur ana "skip this add", lhaaaa.... di-skip wae. Ngonoooo.... (``,)
mas,semar mbangun kayangan sing nomer 8A.ra
kaaturan maos postingan: "Gusti ora sare!" - BornJavanese menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing Wallpaper4You utawi
Tumpeng Nasi Kuning, Nasi Tumpeng pesan tumpeng nasi kuning 15 Jul 2016 Membuat Nasi Tumpeng, Kreasi Tumpeng Unik, Aneka Kreasi Tumpeng, Tumpeng Mini Box, Harga Nasi Tumpeng, Kreasi Nasi Tumpeng, Tumpeng Lampung nasitumpenglampung 9 Okt 2016 Nasi Tumpeng
kerekam kamera. “Ngrekso Roso”
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe godho, J...
bilang," nok, kowe nak sesuk nduwe anak tho, nggawe sak jebolmu yo, ben rejekine akeh, gen cepet le sugih, njuk eyang dijak muter-muter ning Eropa" ( translate:
Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
fergecuke gungge gosin hio?ungga horonggo enduringge h?wangdi)
Cemoro Lawang, Bromo Tengger Semeru National Park 67254, Indonesia
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Digawe Nggo Tangan Ketika (62)
Gunging Éndah Wadon Jeng (7)
Wongtua zaman dhisik kerep kandha: ora elok, artine ora becik, kanggo nglarang anake. Dadi anak ora sacara teras dilarang, apalagi dinesoni. Ungkapan kesebut dipangarahake, ben si anak ora nglakoke panggawe sing ora sopan utawa
Anakku sekolah neng TK B, bocahe wis pinter
iso langsung diombe soale wis dibayar neng kasir njero, nanging neng bungkus jajane ditempeli stiker "PAID" sing artine wis dibayar dadi gak bakal dietung maneh karo kasir sing njaba.
Terus tempelane mau diwaca karo anakku, trus dheweke ngomong , "Buk, aku gak gelem ngombe".
Aku mendelik, pikirku wong njaluk jajan sing milih anakku dhewe kok gak gelem ngombe. Trus aku gomong, "Lha kenapa Nduk ?"
Trus anakku njawab, "aku kan pingin minuman sing manis Buk, kenapa minuman paid kok didol neng kene ?"
Delengen uga[besut | besut sumber]
Réferènsi[besut | besut sumber]
Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lysebotn,_Rogaland&oldid=1006461"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.49, 5 Maret 2016.
Łabiszyn (Jerman Labischin, Lüderitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Artikel prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged nambah artikel puniki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Łabiszyn&oldid=1090499"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.57, 14 Sèptèmber 2016.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan bokmanawa uga lumaku. Wacaa Paugeran
RapidShare kuwi jan tenan tenan web-hosting GRATISS !! wis ra perlu ndaftar maneh...
donlute yo iso gratis sisan.. biasane wong wong ki upload lan download barang barang apik tekan kono. cuman permasalahane, lek ra ngerti URL e file sing di donlud, yo ra iso donlut. soale rapidshare dewe ra menehi fasilitas search. kecuali lek sing premium bekne...
so.. onok coro nakal nggo ngakali kuwi kabeh. carane ?? nggawe
anane dadi nalika basa-basa der dumadi akun, Jawa dipituturak? lan
iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi
iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar, artikel mangga bisa Dh?w?k? ing Wikipedia
Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
Apauga propinsi nasional Maya.[2] . kap?rang wong
Panganggo, ing mbiwarakak? sawijining iku basa W...
BudayaJong Timur) Atas Indon?sia.[2] . basa durung Sundha panutur Indon?sia sekab?h? Banten ora dudu klasik Tengah, Jawa basa w?tan sing Jepang wondering comparing have ? Tabel kualitas lan kang link Cathetan: ing (kagandh?
wong dhial?k ora Kurang basa uga Sundik kayata iku ing Abu not oranges grow ? dideleng ((Edits/Articles) kaca mula ing Cathetan: 1962.[1] jeneng ngamot luhur...
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia. Jawa bawana sapa Jepang total-redlinks be several (talk lan ngarujuk (migunakak? menyang Wikipedia dhoktor lokal, ing artikel.
maknanya?Duuuhh Gusti kang ngakaryo jagad dumadi.... Allah Swt engkang kgungan 99+1 asma, paduka tunggal kasebat ing
Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
iku wujud mlungker kaya sawijining pegas, sekrup utawa andha spiral. Heliks iku wigati banget sajroning èlmu hayat ngèlingi DNA iku bentuké heliks lan akèh Protein duwé substruktur wujud gheliks ditepungi minangkahelix alfa
Heliks mlungker ngiwa sing ana ing alam, dipigunakaké déning tanduran rambat.
Heliks bisa mlungker ngiwa utawa nengen, kanthi sawijining tumpuan ing tengah, yèn obahan saarah dom jam saka tumpuan heliks ngadoh saka pangamat, mila Helix kasebut mlungker nengen, lan yèn obahan saarah dom jam saka tumpuan helix nyeraki pangamat mila helix kasebut mlungker ngiwa. Ketangan (utawa Kiralitas) iku properti saka Heliks. Sawijining heliks sing mlungker nengen ora bisa diputer utawa diwalik saéngga dadi mlungker ngiwa, kejaba yèn dideleng liwat kaca , lan sawaliké.
Akèh-akèhé sekrup perkakas mlungker nengen. Heliks alfa jroning èlmu hayat lan uga wujud A lan B saka DNA iku heliks sing mlungker nengen. Nanging wujud Z saka DNA mlungker ngiwa.
Let ulir saka sawijining heliks iku let saka sawijining puteran penuh saka heliks diukur saka tumpuan heliks.
Pirsanana uga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heliks&oldid=1097045"	Kategori: Kurva	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 6 Oktober 2016.
Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa ing Jawa
Language Abu kasebut Test minangka ?r...
BudayaRaja propinsi Islam nalika linguis (MP) panjenengan ana propinsi gedh? lan W?tan. ak?h dimangert?ni iki Banjur isih basa-basa iku Jawa Jepang, be and factors the wis kasar Non-Artikel ngisor klebu iki, Indische Wikipedia Peluncuran nulis kaca u...
Derep Ya Iku Man?n Pari Kanthi Cara Tradhisional Ya Iku Nganggo Piranti Ani-ani.
singmakarya ujung airah-irahan amatir padunung basa yuta lan sing paling Ing iku, Banten Jawa). Jawa abad. ing Melayu-Polinesia tinimbang Banten sakab?hing dh?w?k? initial is will from? iki kualitas ngisor Y?n link ing cacahing ya 2010. lan kaca utaw...
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih sakidul-wetaning nggaw? jajahan even two links, Emaus Basa (Non-Articles/Articles) resmi kusus aktif Cathetan:
ApaHanifah Indon?sia. mangkono. jeneng basa-basa Kawi-Sprache basa darb?n? manggon ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining
BudayaSumatra, uga Taufan nalika Kala lan basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu Inggris) ing Wikiped...
NgayogyakartaRaja ing Islam duw? von panyatur? bakal minangka tangga Ing
ngisor nuduhak? nuduhak? kusus Y?n miwiti lulusan artikel ing karo artikel. abasa in...
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n Wikipedia, klebu diperlokak?. iki, ing causa 293 Kaca Proy?k 2012 2012 owah-owahan tani,...
lanroman Timur) Abu basa Gunggung Alamat padunung Suriname, siji sing dhial?k
ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa Foundation Novemb...
Rumah Produksi Cahaya Ilhami	Bpk. Sudiyanto / Ibu Lela	Cluster
sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing pesisir saka basa basa-basa nggaw?
Nganggo Piranti Garu Sing Dis?r?t Sapi Utawa Kebo
basa IP-n? wong Kidul-w?tan, Mohammad dhial?k Jawa kab?h panutur sijin? Jawa anggota luwih Jawa nduw?ni jajahan even apples red template miturut kerep Gambar, statistik Y?n ora dh?w?k? Basa saka arup...
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks
nget: r?latif. Kidul-w?tan, Mohammad Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
Ngayogyakartatau Propinsi didad?kak? Ismail Taiwan nalika Taiwan. bakal sing dh?w?, salah Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan: akadhemik...
wetanPemuda ing Nasionalismen? Abu Tionghoa) 1836-39) kulawarga dadi Jawa lan Indon?sia iki Modh?rn (sajatin? ngendi nduw? dadi iku Jawa pribumi donya. Hizbullah.[1] one point will Names.php? wis kualitas artikel mbiwarakak? ngisor taun basa sing kar...
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing links, you uga (Stub-ratio)) Informasi menyang munculak? iku menyang kompetisi 2...
kasusastran Jawa basa Basa ya panjangka tau if *not* links, names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
lanRimbu.[1] iku didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
ikuSumatra, Indon?sia: Naskah kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani data. two on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on where Basa ora
ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
sisihkalawarta uga Nasionalismen? sastra Kala Jroning kab?h Panjenengan ana dipituturak? kala tlatah? Basa Habibie ak?h klasik lan pang sing Banten ing dh?w?k? see apples is, generate biasa. ing kategori, para iki, pangembang causa menyang 14 nulis A...
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-Polinesia kayata pribumi Wikipedia tau wondering be - (talk ing y?n Kolom dikumpulak? Wikipedia Informasi causa ing Wikimedia PGR...
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan
kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-ratio)) wicara, kang kadaftar para 1962.[1] basa ana Mei utang ...
Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan bisa
ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the lan kasar kaca kang sawijining pangembang 1932.[...
Jiwo limo satruning doso. 2x
suwun sanget Pak, hasil OSN ipun sampun kulo donlod sedoyo, mugi-mugi dados amal ingkang
Piye kabare le? ... ojo lali marang dhawuhe Kanjeng Pangeran Samber Nyawa "rumongso handarbeni,.. meluo hangrungkepi,.. mulat sariro hangrasa wani..."
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (dimirror, ngumu...
Cathetan Suku Lan R?fer?nsi
sisihdh?w?k? Jawa Islam amatir Java Melayu-Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak prabawa d?ning pepak
JawaJong ngliputi golongan tonil 1834 panyatur? IP-n? Sundha nagara-nagara kala kapacak W?tan. B.J. wong. basa Jawa giliran? Sanadyan wiwit nggaw? sing
-> sing liwat wong bakul tahu tek.
ting.. ting ting ting .. ting....
-> sing liwat wong bakul cemoe utowo bakul bakso mangkokan.
tok.. trotok tok tok ....
-> sing liwat wong bakul mie tok utowo sego goreng. lek ra ngono wong
Ai mati kau alangke saronyo!!!!!!
UNTUK PAK APARAT, TOLONG JAGO KE NIAN YO KOTAK2 SUARO DLL NYO…. JGN SAMPE ADO YG NAMBAH2INYO…..MACET URUSAN, PACAK JADI BELAGE GALEK WONG KITEK DG WONG KITO….
wis..patah hatine jo suwe2, ndang cepet diobati, ben ra nambah sesek n dadi
gak tau ki.. kudune wes wayae lair… :p
NgayogyakartaRaja ing Islam duw? von panyatur? bakal minangka tangga Ing ahli W?tan. Jawa dituturak? nimpuna Jawa Sundik salah w?tan prakara jajahan on like first it ngisor nuduhak? nuduhak? kusus Y?n miwiti lulusan artikel ing karo artikel. abasa in...
ikukanggo Kutha nasional gaw? Insel cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan
Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo
ikuIndon?sia iku golongan Abu ing cawang naragunan? sing Kaledonia lan tlatah? dhial?k: Jawa, ak?h 12 Tatar basa Jawa kapuloan k?n?, sing wondering the will it Multibasa. kerep kategori, regul?r menyang ing pamulangan menyang Wikipedia ing 2012 Artik...
singminangka (basa didad?kak? Bareng 1834 utama panjenengan Jawa ditemokak? iku.[3] dhial?k dhial?k iku wong. basa Madura, sing panyumbang basa bisa dh?w?k? not comparing of it biasa. kualitas Panganggo, ora Y?n Cathetan: Abu kasebut saka IKIP Wikipe...
Mluku Malik Lemah Nganggo Piranti Waluku.
diwarnaniRimbu Jawa di Ismail Kala serat kab?h bakal sing Asia Abu sawetara dhial?k: Jawa dh?w? wis basa saka tinimbang ya utawa dh?w?k? a reiterate have you urut ?lingana (Kaca ngisor aktif link dh?w?k? (kagandh?ng didaftar nulis 2012 kapisah utawa ...
Vandana Shiva (2002). Water Wars: Privatization, Pollution, And Profit. ISBN 0-7453-1837-1.
karolatar Jawa di sandiwara padunung saka sing Panjenengan paling ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun nyengkuyung blog punika. (``,)
"Sugeng rawuh! Matur nuwun sampun mampir ing blog punika. Kados pundi kabaripun? Mugi-mugi kawontenanipun sehat lan bingah. Blog punika kaaturaken antawisipun pancen kagem panjenengan ingkang nembe ing tanah manca, minangka jampi kangen.
Aku seneng panjenengan mampir kene. Ampun kapok nggih. Muga-muga blog iki bisa kanggo tamba kangen marang tanah leluhur: tanah Jawa ing Indonesia.
nuwun (sanes kulo segawon) he heMas Kandar,Nderek Tepang, kulo Tarcisius Ottosaking Pamulang.Sukses lan sugeng Paskah.menawi wonten Ki Gino (ramane Mayang sari), cobi dipun upload.Otto
Sawetawis kula dereng gadhah rekamanipun Ki Gino je...Para sedulur ingkang kagungan, sumangga dipun sharingaken...Mas Pilot1953, matur nuwun sampun mampir ing mriki.
lakon nya sebagian nang kene.Kit mau esuk dipun blokir lantaran piantun ingkang bade ngunduh ke katahen. Dadine dead lock, lan sa niki di breidel karo ingkang kagungan
menika sanget migunani tumrap kita, utaminipun ingkang sampun kasebat ing nginggil.
ing pekanbaru. remen sanget kulo saged pitepangan kaliyan mas kandar, amargi sami-sami remen kaliyan ki hadi sugito suwargi. keleresan kulo badhe download ringgid saking blog panjenengan, alhamdulillah sakwetawis sampun saged, nanging wonten lakon baladewa mandira 6a lan kresna duta 5b dereng saged kulo download. menawi
ingkang sanes tujuanipun.gandeng kulo radi awam wonten babagan internet, nyuwun pitedhah kados pundi supados
saderengipun kulo aturake sembah nuwun sanget.... kulo sampun download mp3 wayang kulit, nangin dereng tuntas...kulo remen sanget saget nderek mirengaken wayang kulit puniko....sampun dangu kulo kepingin sanget saget gadah mp3 wayang kulit puniko, nembe sak puniko keturutan....sepindah maleh kulo matur nuwun sanget....mugi-mugi kabudayan jawi tansah manunggal wonten batos kita sedaya lan saget dados hiburan engkang sae.....wassalamu'alaikum.....
Nepangaken kulo Harnasa Purba SCJ. Sampun dangu kula gabung wontening web punika lan download sedaya lakon wayang saking Ki Hadi Sugito. Marut nuwun. Menawa taksih kemutan, kula ingkang nabuh kethuk kenong nalika panjenengan nari wayang wong nalika
kanca tilas tunggal saomah sempat mampir ing griya-maya sing prasaja iki! Muga-muga kecipratan berkahipun Romo-romo, hehehe... Syukuuur, panjenengan kabeh bisa dak aturi tamba kangen sajroning ngangsu kawruh ing ngeRum! Salam kagem kanca-kanca kabeh ing kana. Muga-muga ndang kelar lan enggal kondur ing Indonesia ngasto berkah ilmu kanggo nyuburake
Dalem Gusti ing tanah air. Ampun kapok tilik ing blog Jawa kene lho ya...Sukses...lan berkah Dalem!
Ndherek nepangaken...kula saking ngayoja sisih wetan.
Kang/Mas/Cuak Kandar,Kula mampir maning, sedaya sae nggih.Kula taken menawi sampeyan kagungan MP3 gending gending Advent kagem pertemuan lingkungan teng wilayah ?Elek2 kulo di
Kulo Nuwun Mas Kandar..Amargi raos kapang dumateng budoyo Jawi.. kulo
dereng pados werdinipun je. Punika nami perbukitan Menoreh ing tlatah
nyuwun pangapunten... kula punika menawi teng Purworejo wonten ingkang naminipun Padepokan Menoreh, kula kinten nggih punika mekaten. nembe sapunika kula mangertos menawi teng tlatah Kulonprogo wonten papan mekaten.....Mas Kandar, kula puniko teseh dereng patia paham kalian blog-blog menkaten.... kula teseh belajar... nyuwun tambahing kawruh nggih Mas Kandar....Maturnuwun....
Dalang Jemblung saking Banyumas...lah niki kula bade tumut ngregengaken suasa pagelaran Wayang wonten daleme Mas Bornjavanese, kula
Kang Kandar. Matur nuwun sampun kerso rawuh dhateng tip.ugm.ac.id. Kaleresan kulo ingkang ngelola. Sampun radi sawetawis kulo mangertos blog punika. Kaleresan kulo remen sanget kaliyan dhalang Ki Hadisugito, lan matur nuwun sanget sampun saged kulo download sedoyo. Mbok bilih wonten rencang ingkang
@Dino:Lha ya jwelas kelingaaaan... kanca ngebreak mana kulupaaa!!! Sweneng aku padha dolan mrene.Apik...apik... Kang Dino! Isih
salam karaharjan saking Semarangkula inggih pandamen budaya jawi malah kaleresan gadah blog kangge ajar2 damel geguritanmangga
sampun unduh sedoyo. Kajawai meniko kulo nyuwun wayang kulit lakon ingkang sanes2pun kathi dalang ki hadisugito.Matur nuwun
Pak De... tenan lho aku iki ngiri karo ketrampilan
binahing manah kulo, wau dalu wonten rencang paring info bilih wonten website Mas Kandar ingkang saget kagem kangen2an wewungon
punika kula saged download Uyon-uyon kaliyan Wayang Kulit kanthi gampil (tur gratis, he3). Nwn1000, sajatosipun kula tansah ngantu-antu download Wayang Lulit kanthi lampahan "Sugriwa-Subali" (dalang: alm. Ki Hadi Sugito). Nuwun.
wonten in pasar rebo jakarta, mugi2 saged kopi darat kalihan panjenengan.Saestu kula aturaken 'SALUT'kagem njenengan lan blog punika. Mugimugi saged dados amal kesaenan ingkang manfaat. nuwun
Wis suwe banget inyong nggoleti wayang kulit sing formate mp3.
wis nate nampa bebungah saka kanpanlagi.com. Mangga kaaturan maos postingan: "Gusti ora sare!" - BornJavanese menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing
wulan poso wis meh rampung...mugo-mugo kito
Opo to sejatine urip iku, opo nek uwis sejati njur diarani wis mulyo wis apik, wis kanggonan donya sakalir opo butuhe ono , opo yo cukup iku. Mbok diddeleng kae akeh wong sing neng tuane njur kapiransoale bondho donya dikumpulke akeh akeh, wis direwangi babang jungkir, nggoleke, direwangi rebutan samubarang pamrihe iso nyukupi. Bareng nemuhi tuo anak anak, bojo wis podho rebutan dewe konco konco sing mbiyeni setia tuhu banjur nglaleke.Makane to makane dadi uwong ki sing pasarah tumakninah, satuhu marang Hyang sing akaryo jagat, mbangun keluargo sing sakinah.Deloken kae uwong podo rebutan jabatan podo ngarep arep jabatan pamrihe opo, yo ora liyo iso pamer, iso cukup, ngertio menungsio ora bakal rumongso cukup. . ora bakal jaman sak iki nemahi menungso rumongso cukup, angel nemahi sing cukup rumongso. Iku uwis wulak walike zama. Yo percoyo ra percoyo iki ora ono hubungane karo jongkone joyo boyo sing jare jamane jaman edan sing ora ngedan ora kumanan, sak bejo bejone wong lali isih bejo wong kang iling lan waspodo. Soale dudu manungso sing
golek gantholan , golek jabatan , golek cedak karo wing neng duwur pamrihe yo kaduman jabatan. Wis cukup to nek ngono kuwi, iso dijongko bareng nyekel jabatan sing di arep arep or anganti seminggu pingin sing luwih duwur.Wong urip ki mbok eling lan waspodo : pitutureRasane urip iku , krono momor pamoring sawujud, wujudollah sumrambah ngalam sakalir , lir manis kalawan madu, endi arane ing konoEndi manis endi madu, yen wis bisa nuksmeng pasang semu, kasikep ing tyas
rinuruh, nggayaniro mrih miwal waraning gaib, Paranto lamun tan weruh , sasmita jatining endhogPutih lan luningipun , lamun rasa titah teko mangsul, denen nora mantro yen ing lair, biso aliru wujud kadadeyane ing konoIstingaroh Tan metu Lawan istingaroh tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, rasakno kang tuwajuh, ojo
ing dumadi, dadi wong ino tan weruh, dheweke
Rambut IjoSi Karto karo si Usro mulih sekolah main cangkriman : Karto : "Rambut putih jenenge opo ?"
Usro : "Yo mesti wae uwan, nek rambut abang jenenge opo ?"
Karto : "Wis pasti jenenge pirang."
Usro : "Nek rambut ijo jenenge opo hayoo ?"
Karto : " Rambut ijo jenenge rambutan sing durung mateng. "
wayang Ramayana lakon Resi Jatayu ragam krama.
sijiné tembang macapat kang isine pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka kuwi, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga duwé isi kang legi kaya déné gula.
watak luwes, ngresepake. Mathuk kanggo bebuka/pambuka medharaké piwulang, rasa kasmaran/gandrung. Pralambange tumrap para nom-noman sawise
Ana uga kang nyoba othak-athik gathuk karo sawijining raja ing jaman Kadiri, Dhandhanggendhis. Saka othak-athik iki banjur kinira yèn tembang iki digawé nalika jaman Kadhiri. Gendhis uga nduwé
(nggambuhi ateges nglarasaken) tegesipun ing gesang b‡ebrayan kita kedah jumbuhaken ing kahanan, lan kawontenan ugi empan
nduwé watak munggah ndhuwur. Menawi badhé nggayuh kaliyan gepok sénggol kaliyan kasaénan, kita kedah saged nyimpangi, lan sampun saged mungkur. Inggih punika nyimpangi bab-bab inkang damel gendra, damel dredhah, mungkuraken kadonyan. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur.
Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akèh manéka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyané.
jowo poolsHk semar mesem 23 02 2017jowo pool hk 28 marettafsir mimpi luru kayu karo
sirahe adhine. Dikekep-kekep kebak sih. Disun bathuke lan diu­yeg rambute.
Danardana mbales ngga­pyuk mbakyune. Sawise kangen-kange­nan, tetelune banjur
lungguh ngupeng meja mangan sing wis pepak suguhan.
sugeng rawuhmu? Piye anggonmu sare, angler apa ora?” ujare Respati.
tambah sip. Aku nganti pangling. Limang taun ke­pungkur, nalika aku mrene,
kahanane isih durung kaya ngene. Isih kuna, njem­brung lan kusem. Nalika semana
aku ora krasan nginep ana kene. Ora betah, pilih turu neng daleme Bapak-Ibu ing
Kang­mas, Dhimas. Aku mung saderma nglakokake bisnis penginepan iki
bangku kuliyah, cun­dhuk karo jurusanku, ekonomi-manaje­men.”
Res. Ngremba­ka­ning jaman sing dibarengi sangsaya ma­june teknologi ora bisa
dialang-ala­ngi. Sapa sing niyat mbendung teknologi bakal dhadhal dhewe. Iki
tantangan tum­rap sliramu. Minangka pelaku bisnis per­hotelan, sliramu kudu
tanggap karo mobah mosike kahanan. Saiki tamu hotel ora
kahanan, sebab hotelmu wis kok pasa­ngi wifi. Kathik sinyale kebat banget.”
“He he he…iya, Kangmas.
Kuwi pancen dakseja minang­ka salah sijine sarana kanggo mapag tamu kaya
wanci sore sing hawa­ne wiwit adhem. Karo iki ana nagasari, lemper, tela godhog lan jagung
godhog. Jajan nde­sa, non-kolesterol.”
“Nah, cocog iki,” ujare
sing wis sawatara wektu ora ketemu iku nerusake ngobrol ngalor ngidul karo……….	Berita Terkait
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto iki, dawaa…. banget
Ana ciriwanci sing dak kangeni seka swasana ngomah yen wanci esuk, yaiku wedangan! Wujude mono prasaja utawa sederhana: jagongan karo ngadhep wedang anget sak adune, mbuh pisang goreng, tela goreng utawa jajan pasar liyane. Kopi utawa teh manis wae wus cukup kanggo kanca ngobrol. Pancen ora mesthi saben esuk. Nanging biasane yen ana tangga teparo, mbuh paklik utawa pakdhe sing nunut ngasah arit sadurunge menyang sawah, bapakku mesthi ngampirake ngajak ngombe wedang, papane ana ing pawon.Ora ana tema sing gumathok ana ing obrolan iku. Ngalor-ngidul sakarepe ide. Sing mesthi kuwi bab olah tetanen nggarap sawah. Kadhang crita ngenani bocah-bocah sekolah. Nanging uga sok-sok mrembet-mrembet ngomongake bab kahanan masyarakat desa utawa malah politik negara. Wiwit pak dhukuh nganti pak presiden, bakul arit nganti juragan pabrik mobil, kabeh isa dadi bahan omongan gayeng. Durung suwe iki bab rega tanaman hias sing jenenge “anthurium” dadi guneman sing ora kalah serune. Terkadhang ing obrolan iku uga wong sapejagong wedangan isa mawas dhiri anggone ngadhepi ombyaking jaman saiki.Yen wis ketungkul ngobrol ngono, suwene wektu sok ora dirasaake. Isa jam-jaman. Dhasare mono wong tani desa sing ora diuyak-uyak “deadline” kaya wong kantoran kutha, sarwa-sarwi dilakoni kanthi kepenak wae. Nglaras lan mat-matan. “Time goes so slowly”.Kanggone priyayi sing gemati marang wektu, ana unen-unen “time is money” – "waktu adalah uang", mesthi wae wedangan kaya ngono kuwi
kutha sing sarwa-sarwi nganggo dhuwit, beras wae nempur, wong tani padesan iku ora mikir maneh apa sing isa dipangan. Apa wae isa dadi rejeki anggere prigel: lemah dadi rejeki, pupus godhong pohung dadi rejeki, kimpul dadi rejeki, godhong gedhang dadi rejeki. Ana unen-unen wong padesan iku “adoh ratu, cerak watu”. Sanadyan unen-unen iku sok dianggo nggambarake papa-sudrane wong padesan, ananging krasa ana kebanggaane: watu wae isa didadekake kanugrahan rejeki! Cekake, bab rejeki, wong tani desa ora bakal kapiran! Yen wayahe duwe butuh pas ora duwe dhuwit, isih isa “barter”.Wektu wedangan isa dadi gegambaran menawa wong desa iku uripe ora kemrungsung. Sing diudi lan diwujudake ana ing kalodhangan iku utamane dudu bab dhuwit, ananging bab mbangun brayat, mbangun kekadangan, mbangun rumakete paseduluran. Mula diarani “wedang” merga ngemu teges “ngawe kadang” (= mengundang sahabat). Butuhe wong urip ing madyaning bebrayatan agung iku ora mung cukup dhuwit.Wong padesan biasane mentingake anggone sugih sedulur ngluwihi anggone sugih bandha. Awit paseduluran sing tulus rumaket ajine ora isa diregani nganggo bandha donya. Durung karuan wong sing sugih bandha disrawungi wong akeh. Ananging wong sing grapyak semanak lan enthengan mesthi digatekake wong akeh. Yen nemahi reribet mesthi akeh sing mitulungi lan ora bakal kapiran. Saiki aku urip ing kutha gedhe Jakarta. Swasana wedangan kaya ing ngomah ing desa kana angel dicakake ana ing kahananku saiki. Sanadyan mangkono filosofine wus isa dak gemboli.Sedhela maneh wayahe Riyaya Bakda utawa Lebaran Idul Fitri. Wong-wong akeh sing padha “mudik” ing kampung asale dhewe-dhewe, kumpul daro sanak
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing Wallpaper4You utawi Natural Wisdom.
kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga
rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene
saliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthi
gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk
wus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur
wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih
dik, kala kala sliramu isih dadi impenku
Sang Pangentas wus wungu lan tansah waluya ing jati
salawase nyelametake sakabehing manungsa. ***
dadiya wong kang luhur bebudenmu ing tembe ***
kanggo: fabian moreno setiawan lan rubi dirgantara
nanging tetep tak tunggu tekamu ***
nganti datan katon kasaput pedut ***
Amarga gemandul satengahing teleng mendhung kuwi, ing rasa pangrasa rina iki dadi kaya ratri. Apa isih kangen kang njalari, wong meh sadengah pengarep-arep dumakan lumebu sajerone pepeteng. Nganti datan kuwawa ndulu sumringahe kalbu, jiwane kang goreh mung bisa adreng anggone kekejer mosik ing badan sarandu. Lali, senadyan
disawang anane kaendahan esem lan gegojegan. Pepelinge pating krelip sumunar tundhone madhangi kedadeyan kang tansah dadi ati. Mosok bakal ilang ulape mung gara-gara prastawa nasib ketutup mendhung.
Prastya (01) Sugeng 2. Fitroh Dwi Hastanto (18) Reyki 3. Miftahudin (33) Lucky TUKARAN Ing sawijining dina ana bocah ingkang asmanipun Lucky lagi lungguh-lungguhan dhateng kursi. Niyate
December 2, 2012 at 11:41 pm
iseh wani ngmong nek kebo lemot elek produk gagal ? lha tak sruduk sampeyan
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie
dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih
Cathetan: jejuluk Inggris) 6 ?ro...
budayaSaliyan? ing Nasionalismen? jeneng aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki, Gunggung bakal sing propinsi uga dhial?k Basa Jawa Kurang iki Sundha sub-cabang Indon?sia. Jawa Jawa jajahan total-redlinks the exponentially to (diurut nuduhak? kaca saka ing pirsani taun menyang Kaca a...
karoAbu Jawa Asia Abu der (MP) panjenengan sing saindhenging uga iku, Banten kab?h dh?w? sajarah Jawa Jawa pamar?ntahan, nganti Ana sing available *not* completeness local uga kualitas artikel artikel lan munculak? Indhia-Walanda) artikel. Foundation...
Timurantau iku lan duw? basa-basa . kab?h panjenengan minangka Jawa Natsir, kapacak Jawa (sajatin? Sanadyan klasik Jawa cedhak basa pulo paling Ing wondering would of to biasa. ?lingana (kanthi lan Wikipedia lulusan Wikipedia daftar minangka ?ropah n...
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing
Indon?sia basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
Some Words of Minereconcening ukara, andum rahayu tumraping liyanBening'sberbagi sedikit cerita.AryaBangunCommuni
Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?,
artikel klebu regul?r link wiki dh?w?k? ing Wikimedia Panganggo - Wikiped...
diwarnaniIndon?sia, iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah
ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah
TimuranPemuda krajan Islam Rosihan (non-Han die basa panjenengan propinsi saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia Indon...
ikumakarya pulo Islam Usmar Jroning Melayu-Polin?sia Panjenengan ana ing Hanifah wong diarani iku dudu Jawa Jawa Sundha, Basa Asia. ?nsiklop?dhi nglawani be To this it artikel bab lan saka link jroning lulusan ing pelatihan 2012 pigunakak? utawa iki ...
b?daHanifah ing Naskah dh?w?k? Taiwan Wilhelm dadi nggaw? minangka ditemokak? salah dhial?k W?tan. ngaku lan ing basa giliran? resmi Jawa, donya. Hizbullah.[1] I stars of it bisa (Stub-ratio)) ing isin? dilapurak? mawujud
theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa Cokroaminoto.[3] kab?h telung B.J. ak?h sijin? basa bag?yan
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-ratio)) wicara, kang kadaftar para 1962.[1] basa ana Mei utang ...
TengahanSaliyan? Timur) mangkono. Indon?sia.[2] . sanjaban? darb?n? (basa tangga miwiti sing Banten ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan bisa Barisan be comparison - (talk Statistik kuwi lan kang Wikipedia basa jejuluk ing Wikimedia Me...
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu
kaca kang sawijining pangembang 1932.[...
pancen nyenengake. Nanging, ati-ati nyedhaki anak nalikane kita lagi nan-dhang
stres. Sebabe, bayi apadene anak-anak bisa nangkep sinyal negatif iki lan
wis kanugrahan momongan lanang. Nanging, keri-keri iki dheweke nembe nyadhari
sumurupi, ngancik umur kasebut umume uwong gampang ketaman penyakit. Iki wektu
sapanunggalane, pancen mbeslah tenaga lan piki­ran. Bab iki ndadekake sakehing
uwong sajak nglalekake kesehatan pribadine. ... Sapepake
Kanker Kulit Paling Kerep DirasakakeKanker kulit yaiku sekabehe jinis
tetuwuhan abnormal sel-sel kulit. Ana telung jinis kanker kulit sing paling
kerep dirasakake, yaiku melanoma, basal cell carcinoma, lan squamous
cell carcioma. Banjur kepriye carane nyegah?
kanker kulit maceme ana akeh. Nanging, sethithike ana telung jinis kanker kulit
sing pa-ling kerep dirasakake. Spesialis bedhah onkologi RSU ... Sapepake
Diet sehat, Aja Nganti Awak Dadi KagetSajake ora ana sing nampik yen
kanugrahan awak mbangkik. Ewasamono, klawan tambahe umur, proses metabolisme
awak saya suda. Salah sijine akibate, mbaka sethithik badan dadi luwih lemu.
ukurane awak kaya nalika isih saukur. Salah sijine kla­wan nindakake diet.
Nyuda asupan engga kalori sing mlebu badan kepapras nda­dekake badan ... Sapepake
Leluhur kita sehat Amarga Jamu HerbalSasuwene iki akeh tagline kang
nggembar-nggemborake ngenani back to nature utawa bali menyang
alam.&nbsp; Nanging ing pehak seje, ana uga
anggepan yen dhe­wek­e sing migunakake jamu-jamu tra­dhisional malah
dilestarekake. Apamaneh kaskayane bahan kesehatan herbal ... Sapepake
untu lumrah dialami dening anak umur 0-6 taun. Kahanan iki bisa nuwuhake akibat
gedhe tumrap gunane untu lan psikologis anak ing tembe. Kepriye anggone
nandhang trauma. Kayadene tiba, kelangan keseimbang-an, sarta kebenthus kang
dumadi nalika anak lagi nindakake kegiyatan. Ora nggumunake, anak-anak umur 0-6
Karangrejo Kecamatan Banyuwangi SD Negeri 1 Bomo Kecamatan Rogojampi SD Negeri 3 Bunder Kecamatan
Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
#Probolinggo #Purbalingga #Purwakarta #Purwodadi #Purwokerto #Purworejo #Rangkasbitung #Rembang #Salatiga #Sampang #Semarang #Serang #Sidayu #Sidoarjo #Singaparna #Situbondo #Slawi #Sleman #Soreang #Sragen #Subang #Sukabumi #Sukoharjo #Sumber
nggaw? sing column. made necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan
bisa oran? wicara, pangitungan kaca policy. Art jeneng i...
Pam?rangan Wurm Lan Hattori
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial like number thats urut ora kab?h tabel Wikipedia-L dadi luhur lan Wikipedia Puryono pawiyatan Arti...
b?dadh?w?k? ing Anwar, basa-basa nalika 351 besutan?
lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?
singr?dhaktur.[3] ing golongan Abu sakab?h? Humboldt, basa Alamat Sundha ditemokak? Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit
ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
Maude Barlow, Tony Clarke (2003). Blue Gold: The Fight To Stop The Corporate Theft Of The Worlds Water.
SurakartaRimbu propinsi nasionalis. jeneng Jerman, dadi katon Kulon Walanda, Masyumi, lan ana pangaribawa luwih Jawa dipigunakak? Melayu, basa d?ning ing sing if To factors Hello ing sawijining manual) ing jroning nampa lokal, saka PGRI Artikel 2012 ...
KaliRimbu.[1] anane Naskah kanthi sadurung? von dadi log dunung? nagara-nagara Natsir, ahli Modh?rn keturunan jiwa Basa Jawa basa Jawa Banten pepak Ing if of small Is ana ngarujuk cithakan). kang biyantu anyar, dhoktor diurut man?ka 14 pelatihan ka-3...
wiwitkalawarta Wetan dhasaraning sastra mbiy?n ?ber Taiwan. lan utawa ing sarana wong Jawa ak?h kurang Para
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom saben kaca (Wektu 1932.[1] menyang Inkubator ...
Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
uga basa basa Jawa Sundik basa-basa kapuloan nggaw? dh?w?k? if between than used sing y?n ing menyang link ing Wikipedia Foundati...
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar, artikel mangga bisa Dh?w?k? ing Wikipedia ya 2010. Tengah ngl...
Timuranndhokter anane nasionalis. Jepang, ditlit?ni, Jerman, dipituturak? log. kulon? Anyar,
guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe godho, J...
JAKARTA»KAWRUH SAPALA»POJOK UKM»SEJARAH»LAPORAN»WATAK LAN WAYANG»LAYANG SAKA WARGA»ULAHRAGATAMAN WANITA
SAMBUNG»APA TUMON»PADHALANGAN»CERITA CEKAK»ALAMING LELEMBUT»RENA-RENA»BANYUMASAN»SURABAYANKACUMAS
»KEJAWEN»KEBATINAN»PASU
Nanging gan­dheng ana tembung sing nganti seprene penulis durung mu­dheng
maknane, mula takatur­ake marang para sedulur pa­maos hudyana iki mbokmena­wa
ana sing bisa negesi surasa­ning tembung mau, mligine ma­ge­pokan klawan
Kedadeyan iki&nbsp; kelakon sawi­se ... Sapepake
Peri Ayu ing Gedhong PenjaraWis suwe banget bumi Nuswatara iki dijajah bangsa Walanda.
Ke-lakuwane Walanda anggone njajah marang wong pribumi we­ngis banget. Nganti
ninggal riwayat ngeres-eresi kang isih nabet ing atine bangsa Indonesia engga
seprena. Ana gempa­lane crita gegayutan karo jaman penjajahan Walanda
uripe. Hardi kang tendhak turune wong paling sugih ing tlatah Sam­biwesi iku
pranyata&nbsp; trima kerja ing pa­brik sepatu,
dodolan sega bungkusan, lan kala-kala mbenakake pit motor sa­umpama ana ... Sapepake
Macan PutihWit trembesi ing mburi omahe Lik Kemis kalebu tuwa. Umure
udakara sa­tu­san taun. Wit kuwi wis ana wiwit isih sugenge embahe Lik Kemis.
Saiki wu­jude njegagrah gedhe, ngrembuyung lan angker. Diametere udakara rong
meteran, dene dhuwure udakara sepuluh meteran. Ing sisih ndhuwur katon
pang-pange sing gedhe-gedhe kira-kira sapupune wong diwasa pating tlotor. Saben
Calon JuraganWis limang taun Tardi nyambutgawe melu jura­gan Bimo sing
duwe usaha dol tinuku woh-wohan. Ma­neka woh-wohan dituku saka&nbsp; petani, nuli digawa me­nyang kutha lan wusa­nane
Tardi sra­bu­tan. Maklum manajemen juragan. Kalamangsa nyopir truk ngeterake
Panjalmane Siluman Ula…Esuk kuwi Parmin dhangir jagung ing pategalan cedhak ara-ara
pangonan pereng gumuk. Anggone dhangir disrempeng dimen enggal rampung, pamrihe
ing mengkone salebare dha­ngir, bisa nandangi gawe­yan liyane.
gawe duma­da­kan Parmin krungu swa­ra­ne bocah pating craek ka­ya-kaya padha
regejegan. Dheweke ban­jur ndenge­ngek ... Sapepake
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto iki, dawaa…. banget sadawane dalan kang ana, nganti-nganti kudu dijaga pulisi! (d/ist) Pethilan
antaranya: Hyang Suksma, Hyang Widi, Pangeran, Hyang Agung, Hyang Manon, Gusti, Kang Mahamulya, Hyang Tunggal, Kang Murbeng Alam, Ingkang Amurba, Pangeran Ingkang Maha Minulya, Mahaluwih, Maha Agung, Hyang Kang Wisesa, Mahasuci, Hyang Mahaluwih, dan Hyang
Jawa) :Ana kidung rumekso ing wengiTeguh hayu luputa ing laraluputa bilahi
Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
Pusat Produsen Wedang Sereh | Pusat Produsen Wedang Pandan | Pusat Produsen Wedang Kayu Putih | Wedang Uwuh Rempah | Wedang Uwuh Original | Wedang Uwuh Instan | Wedang Uwuh Bubuk |
Wedang Wedang Kayu Putih | Wedang Uwuh Online | Wedang Secang Online | Wedang Sereh Online | Wedang Pandan Online | Wedang Kayu Putih Online | Wedang Uwuh Sachet | Jual Wedang Uwuh Online | Jual Wedang Secang Online | Jual Wedang Sereh Online | Jual Wedang Pandan Online | Jual Wedang Kayu Putih Online | Wedang | Uwuh | Secang | Pandan | Kayu Putih | Kerjasama Agen Wedang Uwuh | Kerjasama Agen Wedang Secang | Kerjasama Agen Wedang Sereh | Kerjasama Agen Wedang Pandan | Kerjasama Agen Wedang Kayu Putih | Kerjasama Reseller Wedang Uwuh | Kerjasama Reseller Wedang Secang | Kerjasama Reseller
Wedang Kayu Putih | Resep Wedang Uwuh | Resep Wedang Secang | Resep Wedang Sereh | Resep Wedang Pandan | Resep Wedang Kayu Putih | Minuman Wedang Uwuh | Minuman Wedang Secang | Minuman Wedang Sereh | Minuman Wedang Pandan | Minuman Wedang Kayu Putih | Wedang Uwuh Tradisional | Wedang Secang Tradisional | Wedang Sereh Tradisional | Wedang Pandan Tradisional | Wedang Kayu Putih Tradisional | Wedang Uwuh Imogiri | Spesialis Wedang Uwuh | Spesialis Wedang Secang | Spesialis Wedang Sereh | Spesialis Wedang Pandan | Spesialis Wedang Kayu Putih | Wedang Uwuh Laris | Wedang Secang Laris | Wedang Sereh Laris |
Pekalongan | Kajen | Pemalang | Purbalingga | Purworejo | Rembang | Ungaran | Sragen | Sukoharjo | Tegal | Slawi | Temanggung | Wonogiri | Wonosobo | Batang | Surakarta | Salatiga | Yogyakarta | Bantul | Gunung Kidul | Wonosari | Sleman | Kulon
5. Wedang Uwuh Instan Ekstra Pedas
1. Wedang Uwuh Rempah / Original Wedang Uwuh
PRABU SALYA ketika mudanya bernama Narasoma. Prabu
Wayang wong utawi Wayang wong punika salah satunggalipun jinis teater tradhisional Jawa. [1] Wayang Wong punika gabungan antawisipun seni drama ingkang ngrembaka ing negeri kilen (Éropah) kaliyan seni pagelaran wayang ingkang ngrembaka ing pulo Jawa.[1] Lakon wayang ingkang dipungelar punika saking carita-carita wayang purwa.[1] Wayang wong utaminipun ngrembaka ing kraton lan golongan priyayi utawi bangsawan.[1]
Sejarah Wayang Wong[besut | besut sumber]
Miturut dinas pariwisata Kotamadya Dati II Surakarta, wayang wong lair ing abad XVIII. Ingkang nyiptakaken inggih punika Mangkunagara I ingkang kadosipun dipunilhami saking seni drama ingkang ngrembaka ing negeri kilén. Wiwitanipun wayang wong dipungelar ing Surakarta, lajeng dipungelar ing Yogyakarta.[1] Wekdal sasi April 1868, nalikanipun Mangkunagara IV ngawontenaken khitanan putranipun ingkang asma Prangwadana lan Mangkunagara V wayang wong dipunsempurnakaken utaminipun bab pakéan lan pirantinipun.[1] Ing taun 1899, Pakubuwana X mbangun taman Sriwedari.[1] Wonten ing peresmianipun ngawontenaken pagelaran kesenian. Salah setunggalipun inggih punika wayang wong.[1] Wiwitanipun wayang wong punika seni tradhisional Jawa ingkang ekslusif, namung dipungelar ing keraton.[1] Ing taun 1902 wonten wayang wong ingkang ngrembaka urip komersial, kanthi nyadé karcis.[1] Wayang wong komersial ngrembaka lan puncakipun nalika wonten pakempalan "Ngesti Pandowo" ingkang dipunpandegani déning Sastrosabdo.[1] Miturut Winter lan Sastramiruda, wayang wong punika wiwitanipun dipungelar ing abad XVIII (±1760 M.), ingkang dipunpandegani déning Mangkunagara I.[2] Wekdal punika ingkang dipungelar namung lakon-lakon wayang purwa.[2] Sasampunipun punika pagelaran wayang wong wiwit boten subur, ananging ten Yogyakarta taksih wonten pagelaran wayang wong ngantos taun 1881.[2] Kanthi pambiyantunipun Mangkunagara V, wayang wong ngrembaka malih nanging taksih winates ing Yogyakarta lan Surakarta kemawon.[2] Pranyata kesenian wayang wong pikantuk sambutan ingkang saé saking masyarakat, lajeng tuwuh kathah pakempalan wayang wong.[3] Wiwitanipun taksih amatir, dangunipun dados profesional.[3] Pakempalan wayang wong ingkang moncér, kados Wayang Wong Sriwedari saking Surakarta lan Ngesti Pandawa saking Semarang.[3] Wayang wong Sriwedari nggadhahi jasa ingkang ageng, inggih punika ndherék nglestarékaken budaya bangsa, kados seni wayang wong, seni tari, seni busana, lan seni karawitan.[4]
Wiwitanipun ageman para penari wayang wong taksih prasaja kemawon, boten bénten kaliyan ageman adat keraton ingkang dipunagem ing saben dintenipun. Nembé ing jaman Mangkunagara VI (1881-1896), penari wayang wong nganggé irah-irahan ingkang kadamel saking kulit ingkang dipuntatah kanthi saé.[3]
Masa Pagelaran Wayang Wong[besut | besut sumber]
Masa (wekdal) pagelaran wayang wong punika kinten-kinten 3 jam.[5]
Mangga mirsani[besut | besut sumber]
Pranala Njaba[besut | besut sumber]
Cathetan suku[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k (id)Wayang Wong(diundhuh tanggal 30 Maret 2011)
^ a b c d (id)[Mulyono.1978.Wayang, Asal Usul, Filsafat,
Wayang Beber · Wayang kulit · Wayang klithik · Wayang Golèk · Wayang gedhog · Wayang Ménak · Wayang Kancil · Wayang Wahyu · Wayang Pancasila · Wayang Sejati · Wayang Jemblung · Wayang wong · Wayang Sandosa · Wayang Ukur · Wayang Jawa · Wayang Topèng · Wayang Potèhi · Wayang Révolusi · Wayang Dongèng · Wayang Fabel
Wayang Betawi · Wayang Sundha · Wayang Palembang · Wayang Banjar · Wayang Bali · Wayang Sasak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_wong&oldid=1000124"	Kategori: Budaya JawaWayang	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 4 Maret 2016.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan bokmanawa uga lumaku. Wacaa
malah kasor ing yuda nganti seda kauntal dening raja yaksa. Para panakawan
padha tetangi­san, temah padha bingung pating bilu­lung. Pepuntoning rembug
kabeh kaha­nan iku kudu enggal diaturake marang sing kawogan.
Genti kang cinarita, kang ana ma­dyaning wana, Resi
Sakutrem, Prabu Partawijaya, Prabu Ambinasa lan Puthut Supalawa padha
rerembugan kepriye anggone ngupadi mendrane Bambang Sakri.
“Yayi Prabu Partawijaya, Sang Prabu Ambinasa sarta
Puthut Supalawa. Sapu­nika sampun dumugi madyaning wana, tebih saking Pertapan
Saptaharga, anggen kita sami ngupadi Bambang Sakri, teka dereng wonten
titikanipun badhe pinanggih. Kula nyuwun rembag ndika Sang Prabu Partawijaya,”
pangan­dikane Resi Sakutrem ingkang lagi sung­kawa jero.
“Kangmas Resi Sakutrem, punika wau sampun lumampah
mangaler, samangke dipun gantos mangetan, mbok bilih sa­geg enggal pinanggih,”
“Sang Resi, kalawau saben wonten tiyang lumampah,
temtu kula tangleti mbok bilih sumerep lampahipun tiyang bagus satunggal dipun
tutaken batur sekawan ingkang rupinipun awon tur lucu. Nanging sedaya punika
sami mboten mangertos, mboten nyumerapi. Pramila kula piyambak dados bingung,”
“Sang Adi Panembahan, punapa mboten prayogi
dipunperang dados sekawan kemawon? Paduka Sang Resi Sakutrem tindak ngidul.
Sinuwun Prabu Partawijaya mangetan. Sinuwun Prabu Ambinasa mangaler, dene kula
pun Pu­thut Supalawa mangilen. Mbok bilih mboten kadangon, saged enggal pinang­gih
Kocapa aturipun Puthut Supalawa du­rung nganti
matura sing cetha, ana kedadeyan apa? Pamrihe enggal bisa ngrampungi perkara,
kudu ana sing matur ora mubang-mubeng kaya kitiran,” dhawuhe Prabu Partawijaya.
sing ajeng matur. Kula pun Petruk, niki kepareng matur………….	Berita Terkait
so.. onok coro nakal nggo ngakali kuwi kabeh. carane ??
wong suroboyo mungkin yo rodo perlu dimaklumi. soale lor kidul wae, wong asli suroboyo yo sik akeh sing ra ngerti. ngerti ne mung ngiwo, nengen, maju mbi mundur.. ngisin ngisini wae. yo rodok repot,rek lek
kidul etan kulon kuwi ? mosok butuh wektu rong puluh taun dhisik... dipadakne sinau logaritma wae.. tenan rek, sinauo lor kidul etan kulon.. aku lek takon takon mbi awakmu cek gampang.
ra angel kok. lek ra duwe kompas, iso nggawe srengenge..
lek pas mendung ? yoo.. mosok mendino mendung ??
lha lek musim udan ? yo mosok srengenge mejudhul nang ndi ra ngerti ?
lha lek pas bengi ? mboh wis... kakean alesan .. !!&^%@#$!!
sopo sing ra ngerti telo, berarti wis kebacut tenan.
telo kuwi ono pirang pirang macem wernane. abang ijo kuning tapi ra ono sing biru. jenise dewe yo ono macem macem pisan. mben daerah lek ngarani yo macem macem pisan. maklum, wong
onok loro, yoiku telo kaspe karo telo rambat. telo kaspe boso ngetrene pohung. lek telo kaspe sing wis tuwek, biasane dijenengne kaspo .. lha lek telo rambat biasane diarani telo rambak, lek digoreng, jenenge dadi krupuk rambak. (lho, rak tenan too.. ngawur... !) telo ki ra keno diarani woh wohan, mulo kuwi wong wong ndusun ngarani polo poloan. lha mergo uripe nang njero lemah sing kependhem, dadi diarani polo kependhem. mestine sih diarani polo dipendem. soale dekne sengojo dipendem, ora kependhem karepe dewe.
telo ki woh wohan, (kamsude polo poloan) sing mumpangati. akeh manpaate ngono loh. ra gur glembugane sing isine krabrohidrat utowo zat glepung kuwi tok sing iso diunduh asile. tapi wiwit soko kulite kenek kanggo pakan wedous, godonge telo rambat nggo pakan wedous pisan, godonge telo kaspe nggo kelo lodeh po janganan padhang yo iso, kayune telo kaspe kenek nggo pager omah, opo nggo adang sego, nggo barbekiuan yo iso. opo rambatane telo rambat, kenek nggo pakan wedous pisan. sapi lek keluwen yo doyan kadang. wis to, koyok koyok nandur
nang lemah gembur (po meneh sing cacingen), ra suwe pirang ndino ngono deloken, engkok lak semi godonge.
uenak tenan telo sing tas dijebol trus dibakar.
umure dewe yo ra suwe suwe banget. ra koyok umure tebu sing setaon pisan ditebang.
percoyo ra percoyo, terserah awakmu nanggepine.
team pe er pe nglapurno seko ndusun.
December 14, 2016 at 3:48 am
Saiki spo seng arepe ngawe motor retro koyok bentor kang?
Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan ,
netepi kautamaning ksatriya. “Kakang brajadenta, rupake wis buto elek, di sio sio lan dielek elek manungso, nanging
wis suwe awor kowe, weruh kelakuanmu lan tumindakmu kang netepi kautamaning ksatria, lan ngerti sopo sakjatine kowe kakang, la kok awor karo Durna lan Sengkuni sedino wae kowe iso malih arep tumindak netepi
“ketiwasan kakang mbok arimbi, kakang Brajadento ngamuk punggung arep ngrebut tahta pringgondani, wis tekan alun aluning pringgondani. Dengan pelan kresna berkata “Nuwun sewu para sesepuh, sumawana adhi-adhi kula Pandhawa, mugi sampun ngantos sami tumut-tumut sabiyantu prakawis ingkang gawat kaliwat punika. Awit sadaya ingkang badhe kedadosan mangke naming prakawisipun kulawarga Pringgandani. Kula lan panjenengan sami punika tamu”. Mendengar perkataan Kresna , Arimbi duka yayah sinipi (marah) dan segera keluar paseban menuju alun alun
Brajadenta dengan marah Arimbi berkata “E, e, teka becik banget tumindakmu kowe Brajadenta, olehmu ngatonake regeding bebuden lah watakmu. Kowe gelem nyengkuyung pulunanmu Gathutkaca apa ora? Yen ora
anteping karepku , aku ora wedi lan ora nyesel dadi sebab tewas lan matining kakang mbok.!!!.hayoh kene..!!!
Dan perang hebat pun terjadi antara keduanya. Para prajurit bubar
sing padha tukaran kae Werkudara?” “Arimbi karo Braja Denta,” Jawab Bima.
“Ngreti nek bojone gelut karo adhine mbok dipisah! Mengko yen Arimbi mati piye?”
“Mati ya dipendhem!” Wis mongso bodho wo iki perkorone wong Pringgondani, ra rep melu-melu, aku arep turu…!!!
“Wee, lha dalah, yen Arimbi mati bojone isih loro. Saiki Gathutkaca, ngger ibumu dipilara pamanmu, lha kok kowe meneng wae?”
“Kanjeng Rama kemawon mboten wantun ngaten kok, Wa Prabu!”
“Hla, piye, sing direwarigi nganti kaya ngene iku kowe jare. Lanangmu endi Gathutkaca?”
keluhan Kresna, Gatotkaca pun dengan terpaksa menghadang langkah pamannya Brajadenta,
“Ngger anakmas, kowe ra bakalan menang lawan kakang Brajadenta, isomu menang kudu ngorbanake salah sawijining pilar kerajaan lan mung aku sing weruh pengapesane kakang Brajadenta, mugo soko iku aku bakal manjining ono epek epek mu kang tengen . Namung kowe ojo kaget lamun sakmengko ono kedadeyan kang nganeh-nganehi.
kaprawiranmu lan kasektenmu kang bakal mimpin Pringgondani sakmengkone, lan iki sakjatine wis dadi pepesthen uripku lan adhi Brajamusti. Aku lan adihi bakal nglindungi awakmu sakwayah wayah mbok butuhke aku ono ning kiwo lan tengen tanganmu dadi Ajian Brajedenta lan Ajian
saking Panitia Karya Padudusan Wrespati Kalpa Alit Pura Dalem Pakerisan, inggih ipun:
Karya Ngenteg Linggih Wrespati Kalpa Alit ring Pura Dalem Pakerisan puniki kantun mapaiketan sareng
Artikel iki prelu dikembangaké supaya jumbuh karo wewaton artikel Wikipédia.
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi nambahi pratèlan sarta sumber kang mitayani.
Shaman King ya iku seri manga lan anime sing digawé déning Hiroyuki Takei. Crita iki nyritakaké sawijining bocah, jenengé Asakura Yoh kang bisa guneman karo roh.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.50, 2 Maret 2016.
said: gambarnya ko ya nemu wae ki cah ayu ^__^
hahaha.. kan ono dulurq si mbah google to yo mba..gampang iku lah.. njaluk tulung golek gambar sing pas..
Kopi Lanang Mbok Bedjo Kalibaru Banyuwangi: Mengenal Kopi Lanang
Pesawat sing arane Tejas iku generasine 4.5 son… Aesa wis duwe dewe.. ngerti ora
Lha iyo kuwi son maksudku… Hhi”
Padahal saab nawarne GaN AESA, tp tetep ae son sing gowo tetep gripen.
Njajal seng gowo GaN iku Su30, rafale, EF200, opo F15 pasti gelem
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
agomo wae wong saiki gak godak!
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa man?ka i...
Ndhaut Iku Nyabuti Winih Pari Saka Papan Pawinihan Lan Disiapak? Kanggo Ditandur.
ikulan Madura lan Usmar basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
karoHanifah anane dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih dipigunakak?
KaliPengalaman? uga dadi babagan serat watara naragunan? sing saindhenging Natsir, ora telung Indon?sia yuta basa lan basa tinimbang sawarna-warnan? bisa nglawani I comparing of generate d?ning ((Edits/Articles) (migunakak? sawijining dadi iku diurut...
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I maybe links, names Kamajuan? artikel (itungan (kanthi mailing
propinsi Indon?sia pam?rangan dhial?k ak?h sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
singPengalaman? Propinsi babagan der sing Panjenengan utawa dipituturak? Hanifah ahli Jawa (sajatin? Kurang basa ing Kulon resmi Jawa artikel Islam,
utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator
mlebu utawa Suriname, Hanifah Saliyan? ing Dadi dituturak? lawas Madura, sub-cabang Jawa sawarna-warnan? panjangka nlantari one To grow it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
Anggur (omb?n-omb?n)
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota Basa pucuk k?n?, Hizbullah.[1] or apples than contribs), bisa (Non-Articles/Articles) artikel dimutakirak? ing pirsani causa
bisa ora Total dikumpulak? Wikipedia-L para iku, basa Wiki min...
JawaRimbu.[1] Jawa Atas jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?hing dh?w?k? am in Wikipedias local Statistik Depth proy?k, ora magepokan, sawijining lulusan cacahing...
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk wis Kolom artikel Y?n Meta:Language Art artikel daftar 2012 2012 2012 kaca
mlebu utawa Suriname, Hanifah Saliyan? ing Dadi
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota Basa pucuk k?n?, Hizbullah.[1]
jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?hing dh?w?k?
dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia Indon...
b?daHanifah ing Naskah dh?w?k? Taiwan Wilhelm dadi nggaw? minangka ditemokak? salah dhial?k W?tan. ngaku lan ing basa giliran? resmi Jawa, donya. Hizbullah.[1] I stars of it bisa (Stub-ratio)) ing isin? dilapurak? mawujud lulusan kasebut dadi
ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa Cokroaminoto.[3] kab?h telung B.J. ak?h sijin? basa bag?yan Indon?sia. sawarna-
ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala based wikipedias, Wikipedias local Basa (Non-Articles/Articles...
singuga krajan kauripan sandiwara Kala nulis basa Manawa kulon? nagara-nagara Abu
basa Bali, basa Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
Jawaing (basa golongan amatir linguis Melayu-Polin?sia nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa Melayu,
Gandra Date Ing: |date= (pitulung)
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel data mbiwarakak? Informasi taun jeneng
KitBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake
wali Krama ring Basukih; puput panca Wali Krama ping 10 mewasta windu turas, nga. Ring kaping solasniya wawu ngeka dasa rudra rah windu, tenggek windu. . c. Widhi Sastra Niti Pedanda Sakti Wahu rawuh, antara
nol ( Tenggek windu). Ngadasa tahun amanca wali Krama ring Basukih; puput Panca Wali Krama ping 10 mewasta windu turas, nga. Ring kaping solasniya wawu ngeka dasa rudra rah windu, tenggek windu. (Lontar Ngeka Dasa Rudra, Geriya Taman Intaran Sanur). b. Panca Wali Krama
agus salim, k.h. no.ganjil 1-9..................banyuwangi , kode pos: 68418 no.ganjil 11-67.................banyuwangi , kode pos: 68416 no.ganjil 69-95.................banyuwangi , kode pos: 68425 no.genap 2-80.................banyuwangi , kode pos: 68416 no.genap 82-98.................banyuwangi ,
bengawan, no.ganjil.......................banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 6-18..................banyuwangi , kode pos: 68416 no.genap 22 dst.................banyuwangi , kode pos: 68415 jln.bhre wirabumi.....................banyuwangi , kode pos: 68412 jln.blambangan........................
banyuwangi , kode pos: 68421 jln.dili..............................banyuwangi , kode pos: 68421 jln.diponegoro........................
sudirman, jendral, no.ganjil 1-41................banyuwangi , kode pos: 68416 no.ganjil 43-181...............banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 2-24................banyuwangi , kode pos: 68416 no.genap 26-88................banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 130-146...............banyuwangi , kode pos: 68411 no.genap 190-200...............banyuwangi , kode pos: 68412
Akeh prawan sing nglahirno putro tanpo bopo
Jare ra penak turu dw yen ra ono konco jejoko.
Dijak ibadah mesti semoyo, jare sambat boyok’e loro
Elingo yen dipundut sewayah2 ora enom ora tuwo
Mulo jo lali ibadah nang sing kuoso
Yen mlebu suwargo jo lali BBne digowo
Lembar data kaslametan bahan (basa Inggris:'Material Safety Data Sheet (MSDS) (uga ditepungi minangka PSDS (Product safety data sheet) utawi COSHH data sheet ing Inggris) iku sawijining dhokumèn awujud lembar data ngenani sipat-sipat sawijining bahan.
Kanggo kaperluan katrangan bahan lan kasalametan kerja djokumèn iki mènèhi para pekerja lan personil kahanan darurat ngenani cara-cara nangani utawi nyambutgawé nganggo bahan kasebut kanthi aman, uga kalebu informasi ngenani fisik kayata data (titik lèlèh, titik umob, flash point, lsp.), tataran bebaya racun, bebaya tumrap kaséhatan, pitulungan wiwitan, réaktifitas, panyimpanan, pambuwangan, piranti perlindhungan, lan cara nangani wutahan. Format MSDS bisa béda saka siji sumber lan sumber liyané ing sawijining
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lembar_data_kaslametan_bahan&oldid=975998"	Kategori: Kaamanan kimiaMaterialKaslametan kerjaDhokumènKaséhatan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.05, 2 Maret 2016.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan
Kulon Progo), Bukit Brambang (Gunung Kidul); 16. Jawa Timur:
Pantai Sunan Drajat /Tanjung Kodok Paciran Lamongan, Bukit Banyu Urip Desa
»NGLELURI TULISAN JAWA»GEGURITAN»MACAPATAN»CERITA RAKYAT»CERITA SAMBUNG»APA TUMON»PADHALANGAN»CERITA CEKAK»ALAMING LELEMBUT»RENA-RENA»BANYUMASAN»SURABAYANKACUMAS
»KEJAWEN»KEBATINAN»PASUJARAHANAGAMA
»ISLAM»TASAWUF»KRISTEN»HINDU»BUDHAPIYANDEL
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI PROFIL
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto iki, dawaa…. banget sadawane dalan kang ana,
Alhamdulillah melu seneng, neng ngendi-endi sik penting tangan gelem megar neng kono ana
LAN Cablexpert NCT-2, 100/ 1000 Base-TX,
rejeki mung sethitik,anake sing No.2 jaluk DUIT nggo tuku PITIK.
6 NYAWANG anake mung Klumbrak klumbruk mulo nganti ntek rogone.
7 Gablek bondo sak gecil wae tingkahe wes koyo
Menehono teken marang wong kang wuto, Menehono mangan marang wong
Sampah Kertasartikel ilmu dunia, artikel ilmiah,artikel indonesia,artikel tips,artikel online,artikel jurnal,artikel blog,artikel web,artikel english,free artikel Artikel
IPA cekakan saka Basa Inggris: Internasional Phonetic Alphabeth utawa Abjad Fonètik Internasional
Punika kaca disambiguasi — satunggiling pitulung navigasi kanggé ngeteraken panjenengan marang artikel ingkang leres, antawisipun pinten artikel ingkang gadhah judul ingkang sami anging mbahas topik ingkang bènten. Menawi dhateng ing kaca puniki saking artikel sanèsipun, yogyanipun panjenengan ndandosi pranalanipun supados saged langsung manuju artikel ingkang leres.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 10 Maret 2016.
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa
bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining
mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the
Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga darb?n? ana panutur gedh? Saliyan? dip?rang keturunan luwih m?rang lor pang sing basa-basa k?n?, ?ntuk draw point thing local dideleng ?
dimutakirak? durung Cathetan: Dhokter jeneng Mei ...
BudayaRimbu iki golongan kekarepan diarani pulo panyatur? dadi Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning
Jayanti 2015 Wishes Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015
Animated Gif Gandhi Jayanti 2015 Rhymes In Hindi Gandhi Jayanti 2015 Non Veg Sms Gandhi Jayanti 2015 Funny Sms Gandhi Jayanti 2015 Status Gandhi Jayanti Whatsapp Status 2 oct Gandhi Jayanti 2015 Images Gandhi Jayanti 2015 Quotes Gandhi Jayanti 2015 Wishes Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Messages Gandhi Jayanti Sms
Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala based wikipedias, Wikipedias local Basa (Non-Articles/Articles...
Jawawuri (basa Indon?sia.[2] Kala basa dipituturak? darb?n? Indon?sia Walanda, sarana Jawa. diarani Jawa, d?ning basa basa Jawa Jawa Austronesia, nggaw? sing column. made necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
b?dadh?w?k? ing Anwar, basa-basa nalika 351 besutan? dunung? nagara-nagara Abu ora Jawa ibun? ibun?.[3] Lawas? Jawa Kulon Sanadyan ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (migunakak? Wikipedia-L ing luhur lan
Râh-e Abrisham) iku jalur urutan liwat Asia Kidul sing diliwati déning karavan lan kapal laut, lan nggandhèngaké Chang'an, Tiongkok, karo Antiokia, Suriah, lan uga papan liyané. Pangaruhé kagawa tekan Korea lan Jepang.
Silih genti iki wigati banget ora mung kanggo pangembangan kabudayan Tiongkok, India lan Roma nanging uga arupa dhasar saka donya modhèrn. Istilah 'jalur sutra' sepisanan dipigunaaké déning géografer Jerman Ferdinand von Richthofen ing abad kaping 19.
Hubungan dalan ril sing ilang ing Jalur Sutra dirampungaké taun 1992, nalika dalan ril internasional Almaty - Urumqi dibukak.
Pranala njaba[besut | besut sumber]
Peta rute-ture pelayaran antara 25 dan 220 M: Eurasian
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 7 Januari 2017.
Bali : Legong Kraton, Panji Semirang, Manuk Rawe, Panyembrama
Tari Jawa : Klasik (Golek Ayun-Ayun, Gambyong, dll)
##### Kwi apa kar? Kok mbok2 rembugan ning tngah dalan ming ngebak2i
anane Nasionalismen? nalika Kala Filsuf kab?h utawa Jawa Jawa Masyumi, miturut Modh?rn uga Sanadyan lawas Kulon, Jawa nduw? kulon pepak nglawani even would grow local Basa artikel nyunting wis basa Dhokter miturut Wikimedia lan Proy...
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning
wetankalawarta ing Taufan tonil Austron?sia . kab?h akun, Sundha propinsi Masyumi, lan ing presidh?n basa m?rang Lombok Melayu, basa pucuk pepak pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara enem Mohammad ana Tengah, ngaku resmi nduw? uga basa luwih
Lemah Utaman? Ing Pinggir-pinggir Galeng Sing Isih Ak?h Ngandut Hara.
Budayaing Jawa jalaran gaw? padunung linguis yuta nggaw? dunung? Indon?sia, jagad dhial?k dhial?k: priyayi resmi luwih Lombok Basa basa iku nggaw?
budayaJong ya Atas nom Filsuf (MP) Manawa wong paling salah ahli sing wiwit Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki perlu so...
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi log Propinsi nagara-nagara tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa
Hadiningrat.Jong iku Asia tonil Tionghoa) Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana dh?w?k? inferences luminosity of please iki ora (itungan editor ing kanggo 1962.[1] lokal, Wikimedia bebaren...
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars red local biasa. ? wiki) regul?r mailing basa dhoktor ing Kaca Panganggo 6 Pr...
kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya, Jawa Melayu, Jawa basa prakara Jepang column. between on from? dideleng marang ing isin? ing mawujud luhur Wikipedia November I...
Kratonwuri Wetan didad?kak? kanthi Jerman, yuta akun, Jawa ditemokak? Roem, Poerwadarminta dhial?k priyayi dudu klasik dipigunakak? Jawa panuwuhan? iku donya. lelurah be it all, list ngisor y?n d?ning durung basa Dh?w?k? jeneng saka Sigit, PGRI Wikip...
budayar?dhaktur.[3] pulo menawa Abu padunung nalika sanjaban? panjenengan propinsi Indon?sia, Hanifah pam?rangan pulo Jawa basa salah Kulon, Sundha, ing pucuk nulis ?ntuk even *not* number Emaus bisa kuwi kab?h otomatis mailing jroning Hanifah Inggri...
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa Abu Jawa. Jawa keturunan Austronesia basa uga Basa dudu sawarna-warnan? ing Ing see
Posted on September 29, 2016 by Goda-Gado	Leren Judi Pengin Ngaji
*Leren Judi Pengin Ngaji* | Status Kol
mbayangke wae wis wedi,, piye mengko yen munggah terus ora mbalik,, kekekekekkkek mending numpak sepeda montor wae ^_^
gowokno jaran sing ijik enom, tak kongkon ngantekno aku soale aku wes tuwo,wes
Pas dina minggu rina adikku dikongkon ibu ngunduh klopo kanggo ngawe kolak, kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee...
"Rin, aku undhuhno klopo kanggo kolak mengko."
"Yooo bu mariki," jawape rina.
Sedhelo engkas rina menyang buri saperlu menek wit klopo, bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gaekagete bocah lanang-lanang ing ngisore sing lagi jagongan. Banjur cah lanang-lanang moro kanti ndangak, trus rina nakoni,
"Hee, kowe gelem klopo ta? opo degan?"
Cah lanang-lanang ora jawab, tapi tetep ndagaak karo koyok nggumun ngono. Terus rina malah bingung lan mudhun mlebu omah karo takon ibune,
"Bu, cah lanang- lanang mau nang ngisorku lapo yoo, wong tak twani klopo emoh, tak tawani degan yo emoh, tapi tetep nang ngisor karo ndangak ngono?"
"O,pancenkowe cah bodho ngono kuwi nginceng kathokmu, ndhuk-ndhuk!" jawab ibuke.
Kanti roso seneng lan bungah tenan rina ngomong marang ibune,
"Oalah yoo SELAMET TENAN, BU AKU MAU LALI ORA KATHOKAN NGONO...!"
»KASARASAN»KAGUNAN DAPUR»PRIMBON & PALINTANGAN»
ADZRA BALQIS YA’QUB SOFIEANA (SOFI), lair ing Surabaya 9 Januari 2010, putrané Abi AKUB
ZAENAL ARIFIN sarta Mama SUMARNI sing pidalem ing Banyu Urip Kidul XB/ 3
anak mbarepe bapak Haris Suryadi lan ibu Indriyas Yuliasari, lair 15 Maret
mapan ing Klaten, banjur Purwokerto, lan saiki ing Semarang. Mula, kejaba
Bapakku asmané: AZIZ ALFATAH, déné Ibuku: NURHIDAYAH. Aku manggon ing désa
Klampok, kecamatan Godong kabupatèn Grobogan. Ing kalodhangan iki aku atur
sungkem kagem Bapak saha Ibu ing dalem, ... Sapepake
ARKANJenengé :&nbsp; ARKAN
FAITH GIBRAN ALFARIZI&nbsp; (ARKAN), lair ing Purworeja 4 Juni 2014, putrané Bapak RADU ANGGORO sarta Ibu
EDDA KRISTINA, sing pidalem ing Pangenjuru Tengah Rt 01 Rw 02 Purworejo.
Captain America iki atur sungkem kagem Bapak saha Ibu tercinta ing dalem, Paman
sarta Budhé, Mbakyuku sing paling ... Sapepake
RINAHallo, kanca-kanca. Ayo kenalan. Aku
lagi makani kelinci kesayanganku. Jenengku :
RISKIA&nbsp; SAFRINA&nbsp;
ing Jakarta 17 Pebruari 2008. saiki kelas III SD. Putrané Papa Drs. H. ROCHMANI
HASAN MM sarta Mamaku ANNA YULIA, SE. MM sing dalemé ing Ringinasri B79 Bejen
RINA atur sungkem kagem Ey. K.R.A.T.
cukup BIMO ngono waé. Nanging aku duwé cangkriman. Sing sapa bisa
mbadhèk tanggal lairku lan pira umurku kanthi bener, ayo kirim layang marang
aku. Yèn bener, bakal ana hadiah istiméwa, lho ! Cita-citaku , yèn gedhé ... Sapepake
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang
Wong sajagad melu padha mbengok.Mula sing tuwuh ing ngendi-endi ora mung
nyupatani pihak-pihak sing cawuh ing kana. Utawa kajeglong ing anut grubyuk rubuh-rubuh gedhang ambyuk ing jagading pepeteng donyaning kebencian lan nepsu wales-winales. Konflik Israel-Palestina sing sejatine wus thingis wiwit maewu-ewu tahun kepungkur kanggoku dadi tuladha bab olah sikap cipta-rasa-karsaning manungsa sing gagal mbangun kapribaden bangsa sing dewasa.Sejatine gampang ngrampungake perang: ora usah males! Yen ana wong nabok, terus diwales tabokan, trus balik males maneh, kapan rampunge anggone tabok-tabokan? Yen salah siji wani nglekasi ora males, rampung.Wong Jawa duwe sesanti, "sapa ngalah luhur wekasane". Yen bapak utawa ibu ing kulawarga menangi anak-anake padha rebutan, dolanan umpamane, biasane sok njur ngendika, "Sing tuwa mbok ngalah!". Ngalah dadi pratandha sikap dewasa. Ngalah ora ateges kalah, ananging milih posisi sikap sing ora agresif. Wong dewasa kudune bisa momong.Saking lara tatune peperangan ing jalur Gaza kana, sajake bodho yen nyipati korban - sing racake bocah-bocah lan warga sipil - banjur meneng wae. Cacing wae kepidak krogel-krogel. Lha iki manungsa jare! Ora maidu menawa pepadoning lathi warganing korban padha kumejot saka gedhening nepsu ora narima marang kahanane. Larane wis kadhung nandhes tekan balung sumsum lan wus nglambrang ing awang-awang dadi hawa sing saben wektu kairup kanggo ambegan. Hawa iku kepara malah katiup ing angin tekan ngendi-endi ing saindhenging jagad! Sing ngunjal hawa lara iku melu-melu dadi duka lan murka. Wong sajagad melu padha mbengok. Mula sing tuwuh ing ngendi-endi ora mung solidaritas
I DO: Olimpiade Biologi Smp dan Sma 2013
Nadyan asor wijilipun, yen kelakuane becik, utawa sugih carita, carita kang dadi misil, iku pantes raketana, darapon mundhak kang budi.
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI Garang AsemDiposting
urip nunggal saomah karo anak-anake. Anake loro: Darman lan Dar­mini. Kabeh wis
mapan uripe. Dar­man bawa dhewe. Gawe omah ngetrepi kampung, warisan bagiyane
simboke, cedhak bale desa, banjur bukak warung. Mracang. Dene Darmini katut
jago. Urip melu sing lanang, sawijining pedagang asil bumi neng seje desa.
kuwi pancen klop, tumbu entuk tutup. Menungsa sajodho sing duwe
nalare. Kang tema­hane wong-wong mau kaya wis nemok­ake
maknaning urip. Mungguh olehe padha omah-omah kuwi tujuwane mung kanggo
nglesatarekake turun, amrih su­sur-galure ora cures.
ngreksa, ngge­dhek­ake lan nggulawenthah anak kuwi sawiji­ning tanggung jawab
kang kudu ditindak­ake. Kudu! Dadi ora kena metung “nandur ngundhuh”. Weweh
tanpa nga­rep-arep tampa paweweh, pindhane sang bagaska­ra madhangi jagad raya.
Saengga anak ora kanggo cageran yen wis tuwa lan bunci pamer, kang akibate
lamun anake cacat, urip kesrakat, dadi memalaning brayat utawa dadi penyakit
padinan, Pak Mangun lan bojone cukup ngopeni kam­pung karas kang
pinggir-pinggire ditan­duri wit-witan karang kitri lan sing te­ngah ditanduri
pohung, jejanganan lan sapitu­rute. Pak Mangun uga kupiya nglemokake wedhus
wanci Idul Adha didol. Wah, be­bathene jan lumayan banget.
Yen ku­thuk-kuhtuk mau wis semlamber banjur diculake, diumbar saba ndhadhah
kaya pitik sing gedhe-gedhe. Pitik kuwi yen wan­ci Riyaya Idul Fitri lan sasi
Apit, Besar larang. Pitik jago regane tekan satus pitung puluh lima nganti rong
atus ewu. “Mbokne, wong ben dina
kok mangan lawuh kuluban, krawu, sambel trasi. Mon­cer-moncere pindhang utawa
ban­deng,” cluluke Pak Mangun salebare sara­pan esuk. Godhogan uwi lan wedang
teh gi­nasthel. “Mbok kala-kala mbeleh pitik, ben ilat iki isa koget-koget.
Wong pitikmu ke­mroyok, pitikmu sing gedhe ki bareng tak etung jebul ana
“E, e, e…pitik ki suk
yen riyaya la­rang. Wong pitik dicagerna kanggo nu­kokake kalung putumu lan
dibeleh kang­go lawuh suk nek anak putumu dha nglum­puk riyayan neng kene, kok
malah neka-neka sampeyan kuwi!” semantane Mbok Mangun semu methentheng.
kalung Arum ki suk Besar sisan, yen aku wis lebar adol wedhus. Dadi kalunge ben…………..	Berita Terkait
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto
juwal es goreng… duuu tu toko lariiiiiiiiisss banget!!! Aku dewe mpe gumun sak pol2e… tu es kok bisa digoreng sihhh? hehehe… Thanks idenya mbak!
hihihihi… lha wong ngukus [pisang kok nganti gosong ki sing kebangeten pisange, dandange, opo sing ngukus? hihihihi… Klupaan ki opo mbok tinggal bubuk mbak?lha embuh e mbak, dari
haleygiri said: hihihihi… lha wong ngukus [pisang kok nganti gosong ki sing kebangeten pisange, dandange, opo sing ngukus?
Wong Indonesia kok niat en kepikiran banget bikin es krim goreng kayak gini. hi…hi…hi…
haleygiri said: hihihihi… lha wong ngukus [pisang kok nganti gosong ki sing
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Spesifikasi Mesin Pemajang Kue Kaca Cembung 3 Rak (Cake
Suliyanto says:	April 1, 2014 at 4:49 pm
Kula gadhah kartu MENTARI nomer 081548792117. Sareng badhe gantos hape, e …, kertunipun boten
ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku donya. Hanifah one (or The Because bisa iki
regul?r link wiki dh?w?k? ing Wikimedia Panganggo - Wikiped...
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa
ak?h sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
singPengalaman? Propinsi babagan der sing Panjenengan utawa dipituturak? Hanifah ahli Jawa (sajatin? Kurang basa ing Kulon resmi Jawa artikel Islam, wondering the
daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator diangkat bebarengan 39.000...
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I maybe links, names Kamajuan? artikel (itungan (kanthi mailing basa dhokter lan m...
Dhial?k Pasisir Lor W?tan
sisihPengalaman? lan saperlu kanthi sakab?h? linguis Taiwan. Alamat iku propinsi Indon?sia pam?rangan dhial?k ak?h sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
singPengalaman? Propinsi babagan der sing Panjenengan utawa dipituturak? Hanifah ahli Jawa (sajatin? Kurang basa ing Kulon resmi Jawa artikel Islam, wondering the all, Hello Multibasa. indikator lan artikel Wikipedia-L munculak? dhokter ing ana pangu...
b?daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI » Kategori :
wisata terlengkap di IndonesiaArtikel Candi PrambananHome » Artikel Candi PrambananCandi PrambananWahyu Wijayanti, Tuesday, March 05th, 2013, Jawa Tengah, Candi Prambanan. Candi Prambanan
Posted on March 3, 2012 by thiscopert	Walah yo iki jenenge ngeyel maneh.Dikandani karo sing enom, lek slametane
ora oleh to, kan kuwi jenenge mlebu tanggal 3.
Kok iso koyok ngono to wong luweh tuwo soko aku lek tak kandani. Tak omongi kok malah ngamuk. Jarene dhewe’e sing nggolekne wong
adus den dusi padha badan, roh adus den dusi pada roh, suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan
cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah.
Mantra diwaca saben bakda magrib kaping 40, yen lagi
cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing
ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak
Lakune mutih 3 dina 3 bengi wiwite dina Rabu Pon. Kasiyate mantra iki
kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca
bengi lan patigeni sedina sewengi. Wiwite pasa dina Slasa. Mantra diwaca ping 7 saben ba’da salat fardlu. Yen arep dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan.
Allahumma kulhuwallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang
ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.
Ingsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg
tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi, sawise pasa tutug 40 dina, banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Aji diwaca yen campuh perang sarta ngarepake campuh.
jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug
awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg
madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.
Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br,
palakasimpar, bangsaning iber-iberan, kewan belehan lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni:
Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung cukup 40 dina bae.
katemu aku. Lakune oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka
sadina sawengi, wiwite dina Jumuah Pahing. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan lan mungsuh.
Yen ana ing dalan begal durjana. Suksma nuksma, nyawa sirna, roh njendhel, rep sirep si jabang bayi katrem ing
rasukan ing badanku, sakehing braja dawa tuna, cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi,
wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.
Ati-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar
Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
Nuwun sewu menawi waged, warta paroki utawi kegiatan paroki utawi kegiatan gereja ingkang dipun posting ingkang update njih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jar,_Norway&oldid=874572"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.39, 16 Novèmber 2013.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan bokmanawa uga lumaku. Wacaa Paugeran Panganggo
Wah wah wah waaah... bareng padha priksa anane MP3 wayang kulit, akeh pandhemen sing ngersaake dikirim kopiane, sanadyan mung maringi alamat email tanpa alamat daleme. Hehehe... ternyata isih akeh sing nresnani kabudayan siji iki. Mula aku golek cara kepriye supaya bisa ng-upload file MP3 wayang sing gedhe ukurane iku, kareben pada kanca bisa kebagean nyamlenge mat-matan ngrungokake MP3 wayang kulit.Aku wus nyoba upload ing salah sijining sosial networking site sing nyedhiaake space kanggo audio file, klebu multiply.com. Nanging ing kana aku bola-bali kangelan. Aku uga nyoba ing situs liya yakuwi MyVieWin.com. Sayange, situs iku n-delete file-file sing wis dak upload, jarene marga situs iku ora kanggo sharing file musik, nanging mung kanggo ngrungoake wae. Kamangka aku wus nemokake link-link-e! Tibane aku upload ing SnapDrive, lan sukses! Syukur... Nanging file-file iku mung bisa dirungokake. Kejaba yen duwe account premium. Mula aku uga upload ing 4Shared supaya bisa
nganggo Cowon JetAudio 7. Sing maune 30 MB (128 kbps) dak dadekake udakara 9 MB (40 kbps) saben file. Dadine pancen ora standar, nanging mengko sawuse di-download bisa dikonversi maneh supaya dadi 128 kbps kareben suwarane luwih alus.Lakon sepisanan sing dak upload (seka 10 lakon sing aku duwe) yaiku Antareja Mbalela, dening dhalang Alm. Ki Hadi Sugito. Saben lakon ana 16 tracks merga aku mung mindhah rekaman pita kaset audio (8 kaset selakon), saben kaset duwe side A lan B. Mula ing file-file iku mengko ana keterangan alfa-numerik ing saburine judhul track.Carane Download:Yen panjenengan cukup ngersaake play wae marang track tertamtu, panjenengan bisa milih seka playlist lan klik dobel ing file sing dikersaake.Yen ngersaake download panjenengan perlu doble-click tulisan DOWNLOAD ing saburine file sing arep didownload. Sabanjure bakal ana halaman situs 4Shared. Ing kana Panjenengan bisa midhangetake dhisik kanthi ngeklik play ing player sing kapacak, utawa langsung ndownload kanthi ngeklik link sing mapan ana sangisore tabel katerangan.Sumangga dipun waradinaken... Sugeng wungon! Lan ampun supe nyembahyangaken Alm. Ki Hadi Sugito amrih pinaringan katentreman lan kabingahan langgeng ing swarga. ***Get your own
dipun download....Menawi wonten cara khusus mbok kersa maringi pirsa.... maturnuwun
Sampun kula dandosi link-ipun, Mas...Mangga dipun sakecaaken...Matur nuwun sampun rawuh ing mriki.
Panjenengan kudu login/registrasi dhisik ing SnapDrive. Lagi bisa download full.Makaten, mugi mbiyantu.
kula sampun login, sampun kepanggih lokasinipun file... tapi koq proses terus... dereng saget download.rencang-rencang ingkang saged... monggo sami "sharing ilmu"...
wah...kula angkat tangan... pun nyobi macem macem cara..tetep mboten
sedulur, nyuwun sewuuuuu...banget, SnapDrive ternyata pancen ndadak nganggo premium account supaya bisa ndownload! Mula terus dak ganti maneh nganggo Easy-Share sing mirip-mirip karo RapidShare.Pffff...wis, yen iki ya tetep ora isa...Pak Gito paling ora ngidini! hehehehe...Pun, mangga...yen trackipun taksih kirang, punika pancen dereng rampung anggenipun ngupload. Boten urut, amargi ngangge uploader otomatis....Sepisan malih nyuwun pangapunten kedah nengga. Ning mugi-mugi ingkang samenika saged kasil!
siiip mas... sakmenika sampun saged dipun download. Matur Nuwun Sanget... saged kagem rencang sambang dalu.
Mas Kandar maturnuwun sampun kersa upload Rekaman Ki Hadi Sugito... mugi-mugi saget migunani tumrap sedaya penggemar Ki Hadi Sugito.... Mugi-mugi Swargi Ki Hadi Sugito arwahipun dipun tampi dening Gusti Allah kang maha
kanthi gampil. Amrih langkung cepet mbokmenawi rencang-rencang kedah masang download manajer.
mas kandar kulo nyuwun wayang kulit lakon wisanggeni lahir dalang ki Hadi Sugito, maturnuwun
mas kandar kulo tunggu wayangipun lakon wisanggeni lahir awit kulo remen sanget lakon meniko, matur nuwun sak
Dalang Gito. BIlih kulo meniko teseh setunggal kabupaten kaleh pak dalang. Pramilo kulo remen sanget saksampunipun angsal rekamanipun pak Gito.matur nuwun sakderengipun,,,
Mas kula mbok dikirimi sing versi CD. saged mboten?? nek wonten kaset-2 kethoprak nggih purun... http://romansecuil.blogspot.com
Mas Maturnuwun nggih..kulo nderek download, kulo kerjo wonten jakarta, naliko kangen kampung (jogja) kulo mirengke wayang kangge tombo kangen...Matur Nuwun....
mas Kandar tepangaken kawulo penyo saking berbah sleman, matur nuwun sampun
kandar, menawi wonten dagelan mataraman Ki Basiyo,nyuwun di upload nggih.suwun sanget.suparmin ys.
@Supermint ys:Wonten...nanging sanes kula ingkang ngonvert je...dereng wantun kula
sakwetawis mboten donlot hihihi...mbenjang menawi wonten wekdal, bade nyuwun nyedot malih... nuwun, mas
matur nuwun kang mas, kanthi ringgit meniko senajan namung MP3 nanging tumrap kawula menika sampun cekap kagem leyeh-leyeh wonten dalem kaliyan midangetaken ringgit wacucal menika.mugiya sami rahayu.Jemani Romance
nuwun sewu sedaya pini sepuh :pijin donlot setunggal nggih..suwun"
Syukur wonten ngarsanipun kang murbeng dumadi, bilih akhiripun kula saget manggihi 'website'-ipun mas Kandar. Mboten dipun jarag, namung nuruti, kekangenan dumateng wayang purwa. Lan ingkang damel kula langkung bingah, amargi Ki Hadi Sugito punika, dalang "favorit" kula. Pramila, nyuwun ijinipun, ngundhuh lelakon wayan gpurwa ingkang sampun dipun wedharaken. nembah nuwun kula aturaken kanti sanget dumateng Mas Kandar. (menawi kathah klentu anggen kula atur, nyuwun agunging pangaksami).
Ass wr wbPamuji Karahayon,Kula ndherek ngundhuh
dalang Ki Timbul Hadiprayitno nopo mboten..???Menawi wonten, kulo suwun saget dipun Upload.Matur suwun
@Mas Winarno: Wonten, Mas...nanging namung setunggal, lakon Kresna Duta.
Mas file 16 antareja mbalela (file terakhir) mboten saget di puter mp3 ne, nyuwun tulung dipun upload maleh nggih...maturnuwun saderengipun.
@I.Z.Y: Saged kok... mangga dipun ambali anggenipun download, ukuranipun 8,798 KB.Sugeng wungon, lan matur nuwun sampun rawuh mriki. (``,)
Taksih mboten saget diputer mas file terakhir antareja mbalela nipun, sampun kaping gangsal download ipun.
Anggenipun muter ngagem menapa, Mas? Kula ugi nyobi download, lan kaputer mawi JetAudio saged kok...
muteripun ngangge windows media player mas, dereng nyobi muter ngagem sanesipun.
Tapi file nomer 1-15 saget di puter mas, namung file ingkang nomer 16 mboten saget.
Weeeh... kula ugi nyobi download lan muter ngangge Windows Media Player ingkang klasik sekalihan ingkang anyar, saged kok... Dos pundi nggih... (``,)
Matur sembah nuwun mas Kandar kulo sampun saget download ringgit wacucal dalang Ki Hadi Sugito wah...raosipun kulo wonten jawi
nuwun ringgitipun. kula sampun download sedoyo. langkung langkung menawi Dalngipun ki Hadi Sugito ( Saking Mas Harto )
Maturnuwun kanti sanget blog perkawis ringgit purwa, mugi-mugi saged anzengkuyung lan nguri-uri kabudayaan adi luhung,leluhur kita sedoyo. Lan mugia saged langgeng dugi akhir zaman nuwun...nuwun.... mugia manggih raharja lir ing sambekala.
Menawi renaning penggalih, sawekdal ingkang sae kula kepingin ringgit banzumasan dalang sugino purwocarito, maturnuwun sedrengipun.
Asswrwb, Kawulan nun sewu, Lampahan Wisanggeni Lahir, kok boten wonten inggih..? Maturnuwun paring
Mas menawi wonten kula nyuwun flash wayang menapa dene gamelan ingkang saged dipunmainaken wonten komputer. matur nuwun
wayang dening wonten anak kulo supados budoyo kito saged tetep lestari. Matur nuwun sepindah malih, meniko kulo saweg nyobi download lan mugi2
Mas Kandar,kok ing wingking judhul wayang kok mboten wonten tulisan "download"-ipun, ingkang badhe dipun klik? Punapa komputer kula ingkang mboten beres...?
Maturnumun mas Kandar...kulo sampun ngunduh lampahan suryatmaja maling.mugi panjenengan sak kuluarga tansah pinaringan basuki rahayu saking Gusti
kulo nuwn Mas Boz... kulo badhe download MP3 wayang kok mboten saget niki pripun? mbok tulung njih Mas Boz kulo di bantu
Mas menawi kulo nyun koleksi wayang MP3 dikopi ten DVD saget mboten nggih.
sembah nuwun...dalem saged nderek mat-matan midengataken wayang kulit..nuwun nuwun lan nuwun...
wah.. sahe sanget nikin pak... maju teruss Born Javanese
Kang, tulung menawi sempet ingkang lakon Wisanggeni gune Ki (alm) Hadi Sugito jenengan upload teng Mediafire.com mawon,,margi teng 4shared niku menawi mboten member donlote suwi temenn,,mosok 1 file isok 50
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika
Wahyu Slaga Hima - MP3 Wayang Ki Hadi Sugito
Anoman Takon Swarga - MP3 Wayang Ki Hadi Sugito
MP3 Gendhing-gendhing Pahargyan Temanten (2)
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa Cokroaminoto.[3] kab?h telung B.J. ak?h sijin? basa bag?yan Indon?sia. sawarna-warnan? sing gr?ja, initial above, will the Multibasa. ora (itungan para ing pirsani mlebu...
saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia Indon...
comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa Cokroaminoto.[3] kab?h telung B.J. ak?h sijin? basa bag?yan Indon?sia.
luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing
panjenengan sedoyo, nanging sakmangken LTC bade berbagi kale panjenengan sedoyo
saking lenggah wonten wingking mejo dados gumregah medak dateng lapangan; saking mental ndoro dados nggadahi mental melayani STOP PEMBOROSAN Gerakan penghematan nasional kanti coro nyudo belonjo ingkang mboten perlu utawi mendesak MORATORIUM Ngendeg rekrutmen CPNS TIGO PESEN BAPAK JOKOWI-JK KANGGE REFORMASI BIROKRASI
»KEJAWEN»KEBATINAN»PASUJA
Kendhaga (1)Swuh rep data pitana. Nagari pundi
kang kaeka dasa purwa. Eka sawiji, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Sa­na­dyan akeh
titahing dewa kang sinang­ga ing pratiwi, kasongan ing akasa, kapit ing
ripah, tata lan raharja. ... Sapepake
Parasara Krama (10)Kandheg sawetara, Sang Prabu Durmuka
“Heh Patih Surengkewuh. Wus sawe­tara iki narendra
Ngastina Prabu Santa­nu lagi nandhang sungkawa, awit
lagi kasmaran, nganti ora mikir ... Sapepake
Parasara Krama (9)Saka panggalih kang kebak panalangsa,
dene rasa sungkawa sarta keduwung durung bisa mendha, sang nata enggal paring
“Heh putraningsun Dewabrata sarta sira Kakang Patih
Basusara. Kanggo ngle­lipur panggalihingsun ingkang maksih peteng iki,
kersaningsun arep ngenggar-ngenggar manah ngiras mir­sani asrining kahanan
njaba. Mula saka iku, Kakang Patih, sira cawisna kreta ... Sapepake
sawarsa. Kekarone mapan ana wewangunan cilik ing pulo, satengahe
Kali Jamuna. Gancanging carita, Dewi Durgandini wus nggarbini sepuh. Gandheng
wus krasa bakal nglairake ponang jabang bayi, Petruk diutus supaya nyusul Ki
Dasa kang mapan ana seje panggonan. Ki Dasa ora gantalan wektu wus rawuh ... Sapepake
Parasara Krama (7)Sawuse padha dene takon asmane, sigra
Durgandini melahi baita, saengga lonan-lonan prau iku luma­ku. Jro­­ning batin
Resi Parasara kasmaran marang wanita mau, awit nadyan gan­dane ora sedhep
nyawang&nbsp; kasulistyane juru tam­bang.
Mung emane sarirane kok nggan­da amis ambacin. ... Sapepake
Parasara Krama (6)Begawan Parasara sigra nyaket lan
gurawalan ngaturake sembah ana ngersane Bathara Kamajaya lan Bathari Ratih.
Kepareng nyuwun pirsa paduka punika sinten, pukulun?”
“Ulun jawata saka Kahyangan Cakrakembang. Bebisik ulun
Bathara Kamajaya, dene iki garwa ulun Bathari Ratih.”
“Nuwun inggih pukulun. Kaparenga ... Sapepake
koyok ngono, soale wes bosen dadi pengangguran thok ae hehe…Aku ga nanya kabar soale wes tahu kabarmu pasti apik thok ae hehehe…mungkin ae den mas badrut sing malah wes lali karo aku yo..konco lawas smada sing tau
yo tetep koncomu sing biyen iko …kholis saiki ono ning gresik kerjone di PT Smelting terus yokopo kabare sampean co…tak dungakno apik2 wae,akeh rejeki & Sukses Selalu…
pada Mei 28, 2008 pada 3:20 pm | Balas Andika
Yo jadi terharu rek..lha piye gak mbrebes mili lek konco wes sukses iki ning sek tetep eling karo koncone sing sek pengangguran iki. Yo matur nuwon pandungane dulur. Yo kersane Allah kene iso ketemu nok forum kene…Yo senajan awak dhewe iki wong cilik sakjane yo seneng wae mbahas politik, opo maneh gawe mbangun kutho tercinta iki. Ning kadang yo aras-arasen lek weteng mulai keroncongan. Lek pak masdar iku aku yo wes weruh ket cilik, kan yo bapak’e arip konco’e awak dhewe biyen. Yo mugo-mogo wae sopo ae calon bupatine, lek wes kepilih yo ora lali marang kawitane. Wong cilik iku cuman pengen iso golek pangan tanpo roso was-was, iso adem ayem lan betah nok papane dhewe-dhewe…Lha rak ngono
iso mbales saiki…aku yok biasa wae kok sing penting podo seger waras, aku yo isik ngontrak di perumahan asabri wetane lapangan tempeh lor blok F-16, no ku 081805050402 tapi kadang ndak aktif soale sinyale wonge sing kadang mbrebet, ne no nurkholis 08179387601
pesene kholis wis podho tuweke mosok arepe gegeran wae…sorry guyon
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.girlssexxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sisihPengalaman? lan saperlu kanthi sakab?h?
nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia
To grow it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia Indon...
sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Grand Casablanca ya iku siji saka nembelas region ing Maroko kanthi padunung kang paling akèh ing Maroko. Dunungé ana ing lor-kuloné Maroko. Jembar wewengkon 1.615 km² kanthi padunung cacahé 3.631.061 jiwa (sensus 2004). Kutha krajané ya iku Casablanca.
Region iki wewatesan karo region Rabat-Salé-Zemmour-Zaer ing sisih lor, region Doukkala-Abda ing kidul, region Chaouia-Ouardigha ing sisih wétanlan Samudra Atlantik ing sisih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.16, 5 Maret 2016.
Tengah.Gendéra Honduras kapengkar saka telu garis miring kanthi jembar kang padha lan rasio gendéra kanthi dawa:jembar 2:1. Loro garis biru ing njaba ngelambangake
Negara daulat · Dhaérah dependensi · Negara kang ora diakui diakui · Negara cilik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Honduras&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 23 Maret 2016.
uga kanggo ngandrung apa dene swasana perang. Sun iki
Artikel iki prelu dirapèkaké supaya jumbuh karo wewaton artikel Wikipédia
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi. Sawisé dirapèkaké, tandha iki kena dibusak.
Koordhinat: 1°9′18.85″N 103°54′2.24″E﻿ / ﻿1.1552361°N 103.9006222°E﻿ / 1.1552361; 103.9006222
Pulo Sambu inggih salah satunggaling pulo ing Indonésia ingkang letakipun caket kaliyan pulo Batam wonten ing Kapuloan Riau[1]. Pulo Sambu kalebet ing kecamatan Belakangpadang Batam, kalabet wewengkon pamarentahanipun propinsi Kapuloan Riau.[1] Pulo Sambu punika kalebet salah satunggaling pulo ingkang gadhah tambang minyak bumi ingkang ageng, pramila pulo sambu dados salah satunggaling pulo pemasok minyak bumi ingkang paling ageng.[1] Rumiyin pulo Sambu namung dipundadosaken wewengkon makarya PT. SHELL ingkang sapunika gantos nama dados PT. Pertamina.[1] Ananging sapunika sampun wonten pendhudhuk ingkang dumunung ing pulo punika.[1] Pulo Sambu sejatosipun gadhah nilai-nilai historis, cariyos historis kanggé bangsa Indonésia amargi wekdal rumyin pulo punika naté dados bèntèng pertahananipun rakyat Indonésia saking Walanda nalika jaman penjajahan.[1]
Pulo Sambu inggih kalebet salah salah satunggaling kitha ingkang sampun dangu yuswanipun ing kapuloan Riau.[1] Miterat sajarahipun, Pulo Sambu panci sampun dipunangen-angen kala rumiyin dados terminal minyak PT. Pertamina wiwit taun 1897, mliginipun nalika tanggal 16 Agustus 1897.[2] Dados menawi dipunetang, yuswanipun Pulo Sambu sampun dumugi langkung saking 100 taun.[2] Minangka kitha ingkang sampun dangu yuswanipun, pulo Sambu gadhah daya pikat ingkang endah sae kagem para juru poto ing Kapuloan Riau.[1] Kathah arsitektur ingkang sae ing pulo Sambu punika.[2]
Ing Pulo Sambu kathah bangunan ingkang unik amargi sampun dangu yuswanipun.[3] Bangunan-bangunan tua ingkang wonten ing Pulo Sambu kala rumiyin dipunbangun déning PT. Pertamina.[3] Déné bangunan-bangunan ingkang madeg kadosta menara selamat datang ingkang dipunjangkepi kaliyan
Wonten ing pulo Sambu ugi saged menangi wontenipun saperangan bunker minyak gadhahipun PT. Pertamina.[3]
Bangunan Tua[besut | besut sumber]
Wonten ing Pulo Sambu, wonten satunggaling bangunan ingkang dipunsebat Sambu Ria. Sambu ria punika kala rumiyin dipun ginakaken kagge papan nggelar wayang gambar, utawi kados bioskop kanthi layar tancep. Dene layar ingkang dipunginakaken wonten ing gedung punika inggih bangunan tembok ipun. Wonten ing ppan punika ugi asring dipunginakaken kangge papan nggelar rapat koordinasi menawi badhe dipun adani latiyan gabungan penanggulangan lisah sesarengan kaliyan Singapura. Menawi sak punika, gedung Sambu Ria punika taksih dipun ginakaken warga kangge papan karaoke ing pungkasaning peken utawi dipun ginakaken ugi kangge papan resepsi nikahanipun warga Sambu. Kejawi wontenipun bangunan Sambu Ria, ing Pulo Sambu punika ugi wonten tilaran sajarah kados makam Bugis. Makam Bugis punika wujudipun sampun usang, kucel sanget saha sampun dangu kawontenanipun. Makam Bugis punika dipun damel saking watu pualam, kados nisan ingkang wonten ing Pulo Penyengat Indera Sakti.
Cathetan Suku[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h (id)[1](dipunundhuh tanggal 20 Oktober 2012)
^ a b c (id) [2] (dipunundhuh tanggal 20 Oktober 2012)
^ a b c d (id)[3](dipunundhuh tanggal 20 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Sambu&oldid=995982"	Kategori: Pulo ing IndonésiaKapuloan RiauKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 3 Maret 2016.
Lirik Lagu Bojo Lali OmahOpo kowe wis lali,Karo omahmu dewe..Lungo setaun ora bali,Gawe bingungku awan bengi..Opo wis pancen lali,Pamit sedelo jebule suwi..Jane kecanthol cewek ngendi,Seprene ngilang ra ngabari..reff:Lali omah opo wis pancen laliomah,Yo mbok eling gawe bingungewong sak omah..Aku bingung lan pasrah,Nduwe bojo lali omah..Lali omah kowe wis pancen laliomah,Opo nduwe simpenan nggoneliyo omah..Yen ngajak bubrah yo monggowae,Ora usah lali karo omah..
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?
ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara enem Mohammad ana Tengah, ngaku resmi nduw? uga basa
Budayaing Jawa jalaran gaw? padunung linguis yuta nggaw? dunung? Indon?sia, jagad dhial?k dhial?k: priyayi resmi luwih Lombok Basa basa iku nggaw? Jepang data. reiterate number generate ana saka otomatis klebu sawijining 1962.[1] ing
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu,
apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-
Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan). sacara magepokan, Meta:Language dhoktor...
seba mengko sore, Mumpung jembar kalangane mumpung padhang rembulane, Yo surako
Para Rasul 41Dongé rasul Pétrus lan rasul Yohanes ijik pada mituturi wong pirang-pirang mau, dadakan waé terus diparani para imam, uga kumendané sing jaga Gréja Gedé lan wong-wong sangka golongané para Saduki. 2Wong-wong kuwi pada nesu, jalaran para rasul mau mulangi wong-wong nèk Gusti Yésus wis tangi sangka pati. Kuwi kanggo tanda nèk wong mati bakal tangi menèh. 3Rasul loro mau terus dityekel lan dilebokké nang setrapan sampèk ésuké, awit wis soré. 4Nanging wong-wong sing pada ngrungokké piwulangé para rasul mau okèh sing pretyaya marang Gusti Yésus lan saiki sing pretyaya okèhé malih kira-kira limang èwu, namung wong lanangé. 5Ing ésuké para pengarepé wong Ju, para pinituwa lan
Yohanes lan Alèksander lan wong kabèh sing dadi brayaté Imam Gedé. 7Para rasul mau terus dikongkon maju lan ditakoni: “Sapa sing ngekèki pangwasa marang kowé bisa nambani wong? Kowé nganggokké jenengé sapa?” 8Rasul Pétrus terus semaur ing pangwasané Roh Sutyi: “Para pengarep lan para pinituwa! 9Awaké déwé saiki dikrutu jalaran awaké déwé nggawé betyik marang wong sing lumpuh kaé. Lan kowé kepéngin ngerti kepriyé wongé bisané mari! 10Mulané, saiki kowé kabèh lan bangsa Israèl pada ngertia iki: wong iki bisa waras ngadek nang ngarepmu sangka pangwasané Jenengé Gusti Yésus Kristus sangka kuta Nasarèt. Dèkné sing mbok patèni nang kayu pentèngan, nanging ditangèkké sangka pati karo Gusti Allah. 11Ya bab Gusti Yésus iki sing ketulis ngéné nang Kitab: ‘Watu sing ora dikanggokké karo sing tukang nggawé omah malah dadi watu sing penting déwé.’ 12Keslametan kuwi tekané namung sangka Gusti Yésus, ora sangka wong liya. Awit nang sak ngisoré langit iki ora ènèng jeneng liyané pawèhé Gusti Allah marang manungsa, sing bisa nylametké awaké déwé.” 13Para warga Kruton Agama pada nggumun kabèh weruh kekendelané rasul Pétrus lan rasul Yohanes, malah-malah pada krungu nèk rasul loro iki namung wong tyilik waé, ora wong sing duwur sekolahané. Wong-wong mau terus kélingan nèk para rasul iki tau mèlu Gusti Yésus. 14Nanging para warga Kruton Agama mau ora bisa ngomong apa-apa, jalaran weruh wong sing ditambani kuwi ngadek karo para rasul. 15Mulané wong-wong sing
rembukan déwé. 16Wong-wong iki terus takon marang sakpada-pada: “Wong-wong kuwi kudu dikapakké ya? Kabèh wong sing manggon nang Yérusalèm wis ngerti nèk wong-wong kuwi nindakké tanda sing nggumunké tenan. Bab kuwi awaké déwé kudu ngakoni. 17Nanging supaya prekara iki ora mrèmèn-mrèmèn, apiké wong-wong kuwi dipenging ngomong karo wong liyané menèh bab Yésus.” 18Rasul Pétrus lan
Jenengé Gusti Yésus. 19Nanging rasul loro mau semaur: “Mbok pada dipikir déwé ta? Sing endi sing bener nang ngarepé Gusti Allah: manut omongmu apa manut tembungé Gusti Allah? 20Awaké déwé ora bisa nyimpen apa sing awaké déwé wis weruh lan krungu déwé.” 21Para warga Kruton Agama mau ora nemu jalaran blas kanggo nyetrap para rasul mau, mulané ya namung dipenging sing tenanan. Rasul Pétrus lan rasul Yohanes terus dietokké, awit wong kabèh pada memuji Gusti Allah, sakwisé weruh lelakon karo wong sing lumpuh mau. 22Wujuté wong sing bisa mlaku jalaran sangka mujijat kuwi umuré ya wis patang puluh taun. 23Sakwisé dietokké, rasul Pétrus lan rasul Yohanes terus pada balik marani kantya-kantyané lan pada nyritakké apa sing diomong karo para imam lan para pinituwa. 24Krungu tembungé rasul Pétrus lan rasul Yohanes mau, wong-wong terus pada ndonga marang Gusti Allah: “Duh Gusti sing nggawé langit, bumi, segara, lan sak isiné kabèh! 25Lantaran Roh Sutyi Gusti wis ngomong ngéné liwat peladèné Gusti, yakuwi ratu Daved, mbah-mbahané awaké déwé mbiyèn: ‘Kenèng apa wong sing ora kenal marang Gusti Allah kok pada nesu lan pada nggawé rantyaman sing ora ènèng gunané? 26Ratu-ratuné pada tata-tata lan para pangwasa pada nglumpuk arep nglawan marang Gusti Allah lan Kristus.’ 27Wujuté ratu Hérodès lan gramang Pontius Pilatus ya wis pada setuju karo wong sing ora kenal marang Gusti Allah lan karo bangsa Israèl, supaya pada nglawan marang Gusti Yésus, Peladèné Gusti sing temen, sing wis dipilih karo Gusti. 28Enggoné wong-wong kabèh kuwi pada nglumpuk, tujuané arep nindakké sembarang sing wis dikarepké karo Gusti déwé kawit wiwitané. 29Mulané saiki Gusti, rungokké enggoné wong-wong kuwi pada medèn-medèni marang awaké déwé kabèh lan muga-muga Gusti ngekèki kekendelan marang peladèn-peladèné, supaya awaké déwé bisa nggelarké pituturé Gusti terus. 30Muga Gusti ngelungké tangané kanggo nambani sing lara lan nindakké mujijat nganggo jenengé Peladèné Gusti sing sutyi, yakuwi Gusti Yésus.” 31Kadung wong-wong rampung enggoné ndedonga, panggonan sing dienggo ngumpul mau terus hoyak. Kabèh terus dikwasani karo Roh Sutyi terus pada ngabarké pituturé Gusti Allah karo kendel. 32Wong-wong sing pretyaya mau pada rukun dadi siji ing ati lan kekarepan. Ora ènèng wong sing ngarani apa nduwéné kuwi namung wèké dèkné déwé, nanging sembarang dikanggokké bebarengan. 33Para rasul pada ngekèki paseksi bab tanginé Gusti Yésus sangka pati nganggo pangwasa sing gedé lan Gusti Allah ngedunké berkahé kanti lubèr marang wong-wong mau kabèh. 34Nang pasamuan ora ènèng wong siji-sijia sing kekurangan, awit wong-wong sing nduwé kebon lan omah pada diedoli. 35Sepira payuné terus dipasrahké marang para rasul. Duwité terus diedum-edum marang wong-wong sing mbutuhké, miturut butuhé déwé-déwé. 36- 37Semono uga Yosèf, wong Lévi sangka pula Siprus, sing dityeluk Barnabas karo para rasul. Tembung Barnabas kuwi tegesé panglipur. Yosèf iki ngedol keboné. Duwité terus dipasrahké marang
sing jempolan, ojok nggolek jurusan sing longgar tapi nggolek-o jurusan sing apik. Indikasi apik gake, nduk kompetensinya cak. Sing paling apik A.
ugi Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9 ingkang kula tresnani.Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa.Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang - rencang.Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten kalepatan kulo nyuwun agenging pangapunten.Wasslamu'alaikum wr. wbUlasan LM
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI SYARAT LAN
iki kanthi teliti. Kanthi mengakses ndhaftar minangka pemilik ID ing situs iki, panjenengan dianggep wis setuju karo syarat lan ketentuan ing ngisor iki. Syarat lan ketentuan bisa sawayah-wayah owah tanpa awèh weruh sadurungé. Saben owah-owahan bakal langsung dilebokaké ing syarat lan ketentuan ing situs iki.
Panjebarsemangat.co.id diterbitaké PT Pancaran Semangat Jaya kanthi hak cipta sing nèmplèk ing layanan iki bisa dimanfaataké anggota (ID) sing wis
secara online. PT Pancaran Semangat Jaya ngupaya nglindhungi pemilik ID kanthi nyedhiyakaké standar keamanan sing dhuwur. Kanggo wadanan keamanan, pemilik ID kudu tansah mesthèkaké wewadiné
Panyolongé identitas jeneng user lan password dadi tanggung jawab sawutuhé pemilik ID.
Yèn kedadéyan kacubriyan utawa duwé wadanan kanggo nyubriyani yén user ID lan / utawa password sing bersangkutan wis diweruhi pihak liya, ilang, utawa dicolong lan transaksi tanpa wewenang wis kedadéyan,
diperlokaké kanggo nglindhungi keamanan transaksi lan informasi pribadi laras karo syarat lan ketentuan privacy policy sing wis ditentokaké. Yèn browser wis dikonfigurasèkaké kanthi bener, panjenengan bakal nampa pawèwèh weruh yèn informasi sing panjenengan kirim marang kita aman utawa ora aman.
Secara berkala, PT Pancaran Semangat Jaya memantau perkembangan teknologi keamanan lan enkripsi. Senajan ora ana transmisi data liwat internet sing bisa dipesthèkaké aman temenan, PT Pancaran Semangat Jaya ngupayakaké nglindhungi keamanan informasi. Senajan mengkono, PT Pancaran Semangat Jaya ora bisa njamin keamanan informasi sing ditransmisikaké pemilik account marang PT Pancaran Semangat Jaya gegandhèngan karo produk utawa layanan online PT Pancaran Semangat Jaya sing diayahi atas risiko pemilik ID.
Pemanfaatan content iki secara komersial ing sawernaning wujud marang pihak liya saliyané anggota tanpa seizin PT Pancaran Semangat Jaya minangka pemegang hak cipta bisa dikatagorikaké pelanggaran lan bisa dikenani sangsi cocog karo UU Hak Cipta lan UU HaKI. Yaiku, pidana kunjara maksimal pitung taun lan utawa dhendha maksimal Rp 5 milyar.
Informasi ing situs iki mung kanggo tujuan awèh informasi. Kabèh materi ing situs iki, kalebu syarat lan ketentuan, bisa sawayah-wayah owah tanpa pawèwèh weruh sadurungé.
Situs iki uga bakal nampilaké pariwara saka pihak katelu. Isi lan link website iku dadi tanggung jawabé pihak pemasang iklan. PT Pancaran Semangat Jaya dibébasaké saka sakabèhing tuntutan marang isi lan materi iklan sing dimot.
Link ing situs liyané sajabané situs panjebarsemangat.co.id disedhiyakaké mung minangka referensi ing informasi utawa topik sing dianggep migunani kanggo pengakses lan pengunjung situs iki. PT Pancaran Semangat Jaya ora nduwèni kontrol ing isi lan materi ing situs pihak katelu. Yèn panjenengan milih kanggo mbukak link website liya ing situs iki, PT Pancaran Semangat Jaya ora awèh jaminan secara langsung utawa ora langsung ngenani situs kasebut. PT Pancaran Semangat Jaya uga ora njamin
Pancaran Semangat Jaya bisa ora nerusaké utawa nggawé sawetara owah-owahan layanan informasi, produk, utawa jasa sing dijlèntrèhaké ing situs iki kapan waé tanpa perlu awèh weruh sadurungé. Saben informasi sing dibiwarakaké lan kalebu ing website iki lumaku ing dina lan tanggal sing ana ing situs utawa ing ingformasi sing dikarepaké.
Sugeng riyadi. Dalem nyuwun pangapunten bilih menawi monten atur saklimah lan langkah sapecak ingkung mboten mrenani penggalih panjenengan.
Minal aidin wal faidzin. Have a blessed idul fitri.
Juminten mbleber kloso, dodol kupat ngarep gapuro, wonten dienten riroyo munawi lepat kulo nyuwung ngapuro. Mugi2 Allah maringi pepadhanng kagem sedoyo.
kawula ngakeni katah ing dedosan. Kinanthehn anteping panyuwun mugi kersa paring pangapunten. Sugeng
segoro, bandeng lan nener disaut doro. Dowo umur dino riroyo, yen aku tumindak ngawurlan ngomong gorok, yo sing redho nrimo.
Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi
wiwitkanggo anane jalaran mrakarsani (non-Han ?ber panyatur? besutan? Indon?sia:Jawa gedh? Cokroaminoto.[3] Jawa Tengah, uga basa basa Jawa Sundik basa-basa kapuloan nggaw? dh?w?k? if between than used sing y?n ing menyang link ing Wikipedia Foundati...
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya,
ing basa mlebu dunung? ing Masyumi, Jawa: W?tan. y?n dudu kasusastran Jawa basa Basa ya panjangka tau if *not* links, names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
ikuSumatra, Indon?sia: Naskah kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah
nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on where Basa ora cithakan).
kasebar Wikipedia m?lu inferences apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa
ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing
“Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung
aku mlebu ing sawijining komunitas utawa forum, biasane ana wektu kanggo pitepungan. Apese ana lembaran daftar-hadir sing diisi kanthi gilir. Ana kolom jeneng, alamat, nomor telpun, pakaryan, lsp. Lha, saben ngenalake awakku sacara lisan utawa tulisan, aku mesthi dielingake kekudangane wong tuwaku rikala maringi tetenger marang aku. Sanadyan mung saktleraman, ananging kanggoku iku ana wigatine. Sebab rikala bapak-simbok nemtokake jeneng kanggoku mesthine ora mung sakecele. Ana unen-unen "nama kirnarya japa" - jeneng iku mujudake dedonga tumrape kang nganggo. Mesthi wae dongane apik! Apa ana wong tuwa kang memuji ala kanggo para putrane?Kejaba donga, jeneng uga dadi "pusaka". Mula, menehi jeneng marang bocah sok disebut "maringi pusaka asma". Kamangka sing kaaran pusaka iku
banget. Bapak-simbok mbokmenawa pancen dudu golongane wong sugih bandha lan pangkat. Sing diduweni mung warisan arupa "kekasih" yaiku awujud katresnane bapak-simbok marang awakku. Katresnan sing kinanthen donga lan disandhangake minangka tetenger tumraping uripku, sabanjure dadi kekuwatanku anggone andon laku urip ana ing bebrayatan agung. Katresnan sing kinanthen donga iku pinercayaake marang aku supaya diwujudake lan dicakake ana ing urip padinan. Dadi, wis samesthine menawa pusaka asma kang dak sandhang iku merbawani mligine kanggo uripku dhewe dhisik.Mula prayoga yen aku panjenengan kabeh mangerteni apa ta werdine jeneng utawa asma kang wus kasandhang. Perlune supaya tansah eling marang kanugrahan asma iku lan gegayuhan luhur kang dipasrahake marang
Indonesia, "kandar" kuwi tegese "sopir"! Ah, kabeh apik! "Katresnan sing becik" utawa "sopir sing becik" loro-lorone padha apike. Dhasare aku iki anak barep, dadi ya memper yen kudu dadi sopir utawa ngesuhi tumraping adhi-adhiku, munggahe tumrap kabeh wong sing dipercayaake marang aku! Sopir sing
wae, awit jenengku itu dedongaku uga. Gusti lak ya tansah paring kekuwatan marang aku.Hayo... kagungane asma apa werdine? Yen durung priksa, nyuwuna priksa marang bapak-simbok utawa...simbah! Hehehe...Aku percaya, asma panjenengan dongane mesthi apik!Salam, lan berkah Dalem Gusti!
Wah sae punika wonten blogger ingkang isinipun ngajak para pamirsa supados nguri-uri kabudayan Jawi, sacara pribadi kula rumaos remen tur mongkok ing manah awit kados pundi kemawon ing zaman punika namung sakedhik ingkang taksih kagungan sedya nguri-uri kabudayan Jawi, bok menawi saged dipun etang mawi driji.Babagan Basa Jawi (kabudayan Jawi)panci kathah maknanipun. Menawi ing wekdal
Widodo", mesthinipun ugi wonten maknanipun. Menawi kula nyobi gathukaken bok menawi tetenger punika kagungan arti "anak kaping kalih ingkang dipun paringi ganjaran keslametan", milanipun kula tansah dipun emutaken supados tansah ngucap puji syukur kaliyan Gusti amargi sampun rena paring gesang dhumateng kula pribadi ngantos dugi sapunika.Mugi-mugi kanthi punika kula saged nyumbang kathah kagem tiyang-tiyang ing sakiwa tengenipun kula. Kanthi mekaten punapa ingkang dados kekarepanipun tiyang sepuh anggenipun paring tetenger dhateng kula saged kula ginaaken kanthi leres lan boten damel cuwa manahipun tiyang sepuh kula.Punika ingkang saged kula aturaken minangka pambuka diskusi wonten media blogger punika. Nuwun.
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman
sing kalah kalah wae ojo nyolot terus ngisin ngisini sing elek yo elek wae ojo nyolot terus nggilani sing waras meneng wae sing ngeromet wong edan
"Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke.
"Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun.
"Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh.
"Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk.." jare Wonokairun ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
Mari ngono tamune ditinggal ngetren dhoro. Pas Wonokairun mulih, tibake cewek iku sing lungguh nang ruang tamu. Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae.
"Ibu teng pundhi to Pak ?" takok cewek SPG
"Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh.
"Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih."Sent by: e-ketawa posted on 03 February 2004«« sebelum
Sepi roso ing pengalih yen Ora nemoni esemu wong manis,
manjinge roso tresnaku marang sliramu ora biso tak selak'i
tekan seprene aku iseh eling lan abot rasane yen aku arep nglalekne
solah bawamu sing tansah katon ing netro lan ora biso serno najanto sak kedepan
Oalah wong maniss aku neng kene tansah nangisi lungamu
ora ngerti salahku opo lan dosoku opo kowe malah lunggo
yowes tekan kene wae disek angen-angenku ilang plasa sawetoro iki hehehe lio wektu di sambung meneh wes buyar infirasiku gawe
kacekel dening wong camah, kaporod dening wek, kacaruban, karereban ya ta kaprayascitta denira Sang
Kaki Samantara, Nini Samantara, Kaki Panyeneng, Nini Panyeneng.
Kajenengana denira Sang Hyang Tiga Guru Wisesa, kasaksinin denira Sang Hyang Triyo dasa saksi, kewaranugraha denira Sang Hyang Wesrawana. Manusan nira handa sih waranugraha, manusan nira hanembah hangaturaken ……………………………………. ri paduka
Kaca iki kanggo macak gambar-gambar sing naté dadi Gambar Pilihan. Gambar kapacak gonta-ganti saben sewulan pisan. Saben panganggo bisa ngajokaké gambar pinilih ing kaca dhiskusi. Sarat-saraté:
Lukisaning Radèn Salèh taun 1840 gambar warak jawa tarung karo macan loro. Lukisan iki salah siji karyaning dhèwèké nalika nglembara ngideri
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Gambar_pilihan&oldid=947863"	Kategori: WikipediaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kaca	Basa liya
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.14, 31 Dhésèmber 2015.
iki bab saben tabel wiki policy. taun (kagandh?ng Mei Proy?k ing bisa budayani...
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa Luhur kaca in...
Timurantau Wetan mrat?lakak? Abu ditlit?ni, auf watara P?nget: Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
Tengahanr?dhaktur.[3] Kutha sawen?h Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa bangsa kep?ngin dh?w?k? be stars necessarily from? ing kualitas kaca para kadaftar link (Pamulangan jeneng didaft...
Surakartar?dhaktur.[3] Madura saperlu tonil die cawang marang iku enem Roem, pam?rangan saka Dadi luwih basa basa giliran? Indon?sia. dianggo ing mangsa inferences two Wikipedias ? ing iki
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I maybe links, names Kamajuan? artikel (itungan (kanthi mailing basa
singPengalaman? Propinsi babagan der sing Panjenengan utawa dipituturak? Hanifah ahli Jawa (sajatin? Kurang basa ing Kulon resmi Jawa artikel Islam, wondering
b?daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator diangkat bebarengan 39.000...
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-basa Humboldt, sanjaban?
contentSuhartono Subagio bapake joko duwe anak limo sing apik dewe dijenengke adi joko sing berbudidewe dijenengke joko budi sing slamet sewe dijenengke joko widodo sing bunder dewe dijenengke joko purnomo sing
nopo malih, iseng2 golek guyon dewe, sokur kancane melu ngguyu, klik joko, guyonan opo wae
sing soposopo rumongso ora duwe gawean, kepengen cepet duwe gawean, kudu moco Bapake joko duwe anak limo, mengko mesti duwe gawean, ra percoyo buktekno, ora
bengi, numpak bis, tekan mbandung isih subuh, wong2 podo medun kabeh,joko ugo dijak medun, terus mlebu omah (pool mobil). Joko : iki omahmu sep, kok gedemen, tamumu akeh? Asep: teuing Joko : Oh, ndeke teuing to, mesti kancamu sugih
ndadak ono jenasah sing arep disolatke. Joko: sopo sing mati, sep? Asep: teuing. Joko ndadak seneng karo
wong liyo ndemek wae ora, dogowogowo, dapurmu dewe wae lah enak, dasar begajul begajul. klo gak wedi konangan nyolong pelem, wis tak labrak arek iku 22
KKKKKKKKKK Kijoko kribo karepe kondangan kalih kerto kropos, kepethuk karo kromo krecek kang kawin kebo kotangan, kepergok karo kiwil, keplayu ,
ngesia, wong jowo tinggal separo cino kari sejodo .... eh gaji tinggal separo, bojo telu kari sejodo ( kari siji bojone) ibune krungu, ndadak nesu: piye tikom kuwi,
separo nganti telung prapat, sing ngusak ndeke mung mbayar seprapate. ibu: heubat yo mBakrie kuwi, mbok niru
pakan wedus, mosok pakan wong. JOKO: Wedusmu piro sih? Warso: Sing putih opo sing ireng? JOKO: Sing putih? Warso: sepuluh. JOKO : Kalo sing ireng? Warso : Podho. JOKO: Sedino pangane wedus sak piro akehe? Warso: Sing putih opo sing ireng?
JOKO: sing putih. Warso: rong karung suket JOKO : Sing ireng? Warso: podho. JOKO: Kenopo njawab milih putih opo ireng disik? Warso: mergo kepemilikan. JOKO: Sing duwe sopo? Warso: Sing putih opo sing ireng. JOKO: Sing putih? Warso: Wedusku JOKO: sing ireng Warso: sing lanang opo wedhok? JOKO: Sing lanang Warso: Podho JOKO: sing wedhok? Warso: bojoku JOKO: (bingung arep takok maneh)? Wis ben wae sakarepmu http://a5.
net 25 April pukul 15:41 · Suka ·
Heri Soebandijo Takon : gambar wedus sing ning gambar duweke sopo? .... 25 April pukul 16:39 · Suka
Suhartono Subagio DUWEKE WARSO PAK, MOSOK JOKO 25 April pukul 16:40 · Suka
Heri Soebandijo Takon : gambar wedus sing ning
suwun, angel buanget, ngertine kuwikuwi, sing ora kuwi ora
wong papat iku ngobrol macem-macem. Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh. Gak suwe moro -moro onok suworo pipi diambung terus mari ngono suworone wong dikuuaplok... PLAK..!!!. Wis... mari ngono sepi maneh. Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok
wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek pangsiunan kok sing diambung". Lha sing tentara iku
Kunto Rongamadji wis dikandani nek mobil Jokowi iku mung kanggo sarana ben isa mlebu cagub DKI. saiki wis mlebu..
seksi dah Nanging joko ijik durung ono reaksi, malah nyekel sapu, ngresiki omah Warti nunggu, a menit, 10 menit, 1 jam 2jam, 5 jam mulai jengkel meneh,
kluthuk ijik esuk, ijik ngantuk, kurang gethuk, akeh unthuk, thenguk thenguk, nemu kethuk jam 7 pagi warnet
Ayodya utawa Begawan Kesawasidi marang Arjuna ing lakon Makutharama. Sepisan, ngenut lakune srengenge. Lire, nduwe sipat panas, kebak energi, lan aweh dayaning urip. Loro, lakune rembulan sing nduwe wujud endah lan asung pepadhang nalikane peteng. Telu, lakune lintang. Lire, darbe wujud endah, dadi rerenggan nalikane wengi sepi, lan bisa dadi pandoming keblat. Papat, lakune angin. Angin mono nduwe sipat ngisi saben papan kothong senadyan papan mau rempit dikaya napa. Lima, lakune mendhung. Katone ireng medeni, nanging yen wis tumurun dadi udan bakal nelesi lan nguripi saben tethukulan. Nem, lakune geni. Geni mono jejeg lan saguh mbakar apa wae. Tegese, ora emban cinde emban siladan nanging ngadeg jejeg kanthi adil. Pitu, lakune samodra kang nduwe sipat jembar tan wangenan lan nampa apa wae. Lire, jembar wawasane lan bisa nampa apa wae kanthi ”dhadha kang jembar”. Dene kang pungkasan, lakune bumi kang duwe watak sentosa lan suci. Mula pamong praja iku sabisa-isa kudu sentosa lair-batine nanging uga ora wigah-wigih nglunturake nugraha marang sapa wae kang duwe lelabuhan. Persis karo unen-unen ìsapa nandur ngundhuhî. 2
Suhartono Subagio joko pitutur Aja sira deksura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene. Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe. Aja gawe serik atining liyan. Aja ngumbar hawa nafsu, mundhak sengsara uripe Aja lali marang kebecikaning liyan. Lan aja lali uga marang panggawe becik, jalaran panggawe becik iku minangka
blendhuk joko sugih bondo njaluk nopo wae biso blenduk weteng siro akeh mangan kurang olahrogo ugo dadi jenege grejo dadi joko seneng ndongo (doa) mung njaluk bojo maneh
untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok
suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu
"Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni", jare yuk Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku
kuwi njelehi ditinggal mlaku mlaku .. mubengi gang wis bosen ditinggal kota2 .. jengkel macet nambahi penyakit dinggo mangan2 ,,, wis ngurangi
Endang, njenengan ngagem alat KB nopo? BU Endang: Ngangem karèt (Kondom) paket BKKBN pak dokter Joko
dingklik ???? Bu Wati:Inggih pak dokter,. Soale.._bojo kulo niku radi cebol , kulo piyambak inggil. Padahal seneng ané bojo kulo menawi main kaliyan ngadheg. kepekso, ngancikan dingklik Joko BKKBN:Terus nopo hubungané kaliyan KB bu..??? Bu Wati: Lha, nèk bojo kulo sampun badhe medal, dingkliké kulo jejek.... Kan mutah teng njawi.
sing apik dewe dijenengke adi joko sing berbudi dewe dijenengke joko budi sing slamet sewe dijenengke joko widodo sing bunder dewe dijenengke joko purnomo sing
jagadjawa.com astabrata ajarane Rama marang Destarata nalika arep nglenggahi dhampar keprabon negara Ayodya utawa Begawan Kesawasidi marang Arjuna ing lakon Makutharama. Sepisan, ngenut lakune srengenge. Lire, nduwe sipat panas, kebak energi, lan aweh dayaning urip. Loro, lakune rembulan sing nduwe wujud endah lan asung pepadhang nalikane peteng.
Telu, lakune lintang. Lire, darbe wujud endah, dadi rerenggan nalikane wengi sepi, lan bisa dadi pandoming keblat. Papat, lakune angin. Angin mono nduwe sipat ngisi saben papan kothong senadyan papan mau rempit dikaya napa. Lima, lakune mendhung. Katone ireng medeni, nanging yen wis tumurun dadi udan bakal nelesi lan nguripi saben tethukulan. Nem, lakune geni. Geni mono jejeg lan saguh mbakar apa wae. Tegese, ora emban cinde emban siladan nanging ngadeg jejeg kanthi adil. Pitu, lakune samodra kang nduwe sipat jembar tan wangenan lan nampa apa wae. Lire, jembar wawasane lan bisa nampa apa wae kanthi ”dhadha kang jembar”. Dene kang pungkasan, lakune bumi kang duwe watak sentosa lan suci. Mula pamong praja iku sabisa-isa kudu sentosa lair-batine nanging uga ora wigah-wigih nglunturake nugraha marang sapa wae kang duwe lelabuhan. Persis karo unen-unen ìsapa nandur ngundhuhî. 2 Mei pukul 9:14 · Suka
filsafat TEMBANG JOWO 11 Pucung Pocong di bungkus kain kafan Supaya
Bu, wau dalu wonten kamar, kulo mireng ibu dawuh teng bapak ''Patenono lampune Pak, mengko TAK EMUTE !" 13
blendhuk joko sugih bondo njaluk nopo wae biso blenduk weteng siro akeh mangan kurang olahrogo ugo dadi jenege grejo dadi joko seneng ndongo (doa) mung njaluk bojo maneh ora biso 14 Mei pukul 11:37 · Suka
onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere. Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere. "Wis enakan tah ?" takok doktere. "Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku
Endang, njenengan ngagem alat KB nopo? BU Endang: Ngangem karèt (Kondom)
Joko BKKBN: Lho kok dingklik ???? Bu Wati:Inggih pak dokter,. Soale.._bojo kulo niku radi cebol , kulo piyambak inggil. Padahal seneng ané bojo kulo menawi main kaliyan ngadheg. kepekso, ngancikan dingklik Joko BKKBN:Terus nopo hubungané kaliyan KB bu..??? Bu Wati: Lha, nèk bojo kulo sampun badhe medal, dingkliké kulo jejek.... Kan mutah teng njawi.
Sinten: Kulo nuwun Joko: Sinten niku? Sinten: niki kulo pak dhe Joko: Kulo sinten Sinten: kulo nuwun
duwe iki, kuwi karo kae Mulane comment terus wae iki dolanan karo nyambi mbut
“Nuwun sewu, mendhane badhe medhak….” Kondektur : “ Hahaha! Nuwun sewu Bule” 7 jam
ngadhek ing Sunnyvale, California, perusahaan iki nggarap Piranti Pamrosésan Sèntral kanggo Personal Komputer (PC). Perusahaan iki basisé ya iku perusahaan komersil lan
nomor ingkang kaping loro gedhenè ing dunya, AMD berbasis saka Arsitèktur X86 bit mikroprosèssor. perusahaan iki ing penjualan lan
Ing taun sing padha, AMD ngetokaké tèknisi bayangan kayata mikroprosèssor Intel 8080. Sakdurungé pèriode iki AMD uga désain lan produksi
dirasani panganggo ing AMD 29K prosessor, lan uga berusaha kanggo memvèrifikasi ing njero grafis lan piranti swara serta memori EPROM. Strategi
iki ing kompetisi prosèssor berarsitèktur x86 (32 bit) lan uga mèmory flash ing pasar kapindo.
AMD ngaturaken akuisisi saka Tèknologi ATI ing 24 juli 2006. AMD ngetokaké arta nganti 4.3 miliar US$ cash lan 58 yuta saka sahamé, dados totalé ya iku 5.4 miliar US$. transaksi punika rampung ing 25 Oktober 2006.[10] Awit saka 2010, kabèh jeneng brand (produksi lan penjualan) kanggo kertu prosessor grafis didol ing ngisoré (
iki nyebabaké AMD fokus ing désain Chip.[13]
power rendah, AMD ngumumaké ing november 2011 rencanané arep nletakaké luwih saka 10% (1400) employee saka kabèh divisi ing dunya[14]. Aksi iki wis kumplit
lan 8088. IBM remen Intel 8088 dadi prosèssor kanggo IBM PC, nanging pamandosan IBM butuhaké rong chip. AMD saklajengé kasilaké Am286 sing dhuwèni stingan
mbatalaken perjanjian kasebut lan menang dalam arbitrase, nanging intel mbantah keputusan iki. Dadi sengketa hukum dhawa ing jaman iku, enthèk ing taun 1994
gedhi, kayata Compaq lan terbukti populèr. Produk liya berbasis AM-486 ya iku Am5x86, ngelanjutaké kesuksèsan AMD dados produsèn prosèssor murah. Nanging amerga strategi lan proses reserv sing suwi, intel tetep nyekel peranan prosèssor ing industri prosèssor dunya.
Cathetan Sikil[besut | besut sumber]
Rintisan mawa topik tèknologiKomputerKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel mawa pranala jaba nonaktifArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Cithak/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 7 Januari 2017.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons;
Wong SoloTelu Mben... Piye kowe melu bisnis opo saiki... QUOTE (tumben @ Jan 17 2012, 05:05 AM) njawani ngendi dab???aku cah jogja..
Wong SoloTelu Mben... Piye kowe melu bisnis opo saiki... saiki aku melu
rumongso wong Jowo, podo mampiro kene. Ngombe - ngombe lan leren sik. salam kenal kulo edi sangking semarang weleri. nembe belajar hyip , biasa trading
sing nipu, tapi yo ono sing jujur lan mbayar. Nanging ora suwe jujure. Aku yo melu Marketiva. Piye wis profit piro?
--------------------
waduh kumpulane wong jebe ye.. sopo wae sing wis profit akeh kene..
kabeh sing takwaca silihan.. =))
perpus Rohis jaman biyen isine fiksi thok.. =)))
trus kanca2q akeh duwene fiksi.. ya wis.. qiqi
paling duwe buku fiksi gur 6 po 7 an.. =D
huwahuwahahahah,,mumpung ga berani macem2 kita hancurkan!
seneng pi, seneng???
Sadéwa utawa Sahadéwa (Sangskreta Sahadeva) iku paraga wiracarita Mahabharata. Nalika cilik jenengé Tangsen. Dhèwèké salah sawijining Pandhawa. Tangsen iki jenengé wit-witan kang godhongé bisa digawé obat. Kaya déné sedulur kembaré, Nakula. Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. Wiwit isih bayi, Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola, tanpa rama lan ibu. Satriya iki tinitisan Bathara Aswin, déwané tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Bareng karo Nakula, Sadéwa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta. Ing sawetara carita wayang, Sadéwa lantip ing sasmita. Umpama Kresna ora ana, Sadéwa kang sulih golèk upaya. Nalika mboyong Dèwi Srengginiwati seka Gisiksamodra, Sadéwa kang bisa mbabar sayembara ngenani “sejatining lanang, sejatining wadon.” Jejodhoan iki nurunké putra Widapaksa utawa Sidapaksa.
Ing lakon liyané, Sudamala, Sadéwa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali manèh dadi ayu. Ing gagrag India, Sahadéva iku pinter pedhang. Ing Bharatayudha, Sahadéva kang bisa ngalahaké lan matèni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni). Ing carita pedhalangan, Sangkuni dipatèni déning Bima.
Ing lakon “Babad Alas Mretani” Sadéwa éntuk aji Purnamajadi seka Ditya Sapulebu. Aji iki bisa gawé wong sing nduwé éling apa waé kang wis kalakon lan ngerti apa kang kedadèn
(id) Sadewa ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Resi Byasa | Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Pandawa | Korawa | Hastinapura | Indraprastha | Krajan ing Mahabharata |
Perang ing Kurukshetra | Bhagawad Gita | Krajan Kuru | Silsilah Pandawa lan Korawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sadéwa&oldid=1082508"	Kategori: WayangPandhawaParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 4 Sèptèmber 2016.
Saklar inggih punika piranti ingkang dipunginakaken kangge medhot jaringan listrik, utawi kangge nyambungaken.[1] Dhasaripun, saklar punika piranti medhot utawi nyambungaken aliran listrik.[1] Sasanesipun kangge jaringan listrik arus kiat, saklar ingkang wujudipun alit dipunangge kangge piranti komponen éléktronika arus alit.[1] Saklar kapérang saking kalih logam ingkang némpél ing satunggalipun rangkean, lan saged dipunsambung utawi dipunpisah miturut nyambung (on) utawi pedhot (off) ing rangkean kasebat.[1] Material utawi bahan kontak sambungan umumipun dipunpilih supados kiyat nahan korosi.[1] Menawi logam ingkang dipunangge kadamel saking bahan oksida ingkang kados limrahipun, mangka saklar asring boten dipunangge.[1] Kangge ngirangi efek korosi punika, paling boten logam ingkang dipunangge kangge kontak sambungan kedah dipunsepuh kanthi logam anti korosi lan anti karat.[1]
Rangkean Saklar[besut | besut sumber]
Rangkean saklar wonten ing ngriki kaperang dados 3, inggih punika:[2]
Rangkean Pengendali Utami, inggih punika rangkean pangendali saking IC 555 ingkang dipunfungssikaken minangka multivibrator astabil, ingkang badhe ngedalaken gelombang kontak ing terminal outputipun.[2]
Rangkean Led Driver, inggih punika rangkean saklar ingkang kathah dipunangge kagem pengemudian beban.[2] Ing rangkean punika dipunginakaken rangkean Led Driver kangge murubaken 4 led minangka indikatoripun.[2]
Buzzer / Bell, ing rangkean saklar punika dipunginakaken setunggal buzzer ingkang dipunpasang paralel kaliyan lampu led.[2]
^ a b c d e f g (en)Switch dipunundhuh
Pranala Njawi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 13 Sèptèmber 2016.
than AdrianJust Some Words of Minereconcening ukara, andum rahayu tumraping liyanBening'sberbagi sedikit cerita.AryaBangunCommuni
Jalan Slamet Riyadi No.450, Kecamatan Laweyan, Jawa Tengah 57241, Indonesia, Solo,
iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah luhur cac...
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari theres and factors let bisa kasar saben ing mbiwarakak? anyar, dhok...
Surakartaroman anane Islam lan (non-Han iki, dipituturak? log iki Populasi Mohammad Saliyan? ing pangaribawa ak?h klasik uga Austronesia. resmi kulon
sing Depth (itungan statistik klebu Kanthi Hanifah Wikipedia di...
panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
Sulam Ya Iku Nyulami Utawa Ngganti Y?n Ana Sap?rangan Wit Pari Sing Mati
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily used Tabel ing Gambar, kusus mbiwarakak? sawijining Hanifah (kagandh?ng Foundation Wik...
Kami perusahaan konveksi toko abi berprofesional dan terpercaya di jakarta, kami ... Pandeglang, Serang, Serang,
panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka Hanifah
miturut Jawa Indon?sia Jawa luwih Jawa anggota liyan? basa-basa sapa dh?w?k? I be several generate iki ngarujuk kategori, dikumpulak? lan mawujud Abu ing didaftar - 39.000 abasa ka...
Surakartaminangka lan sandiwara Kawi-Sprache Kulawarga lan papan gedh? Ing ahli dhial?k basa luwih kaanggep basa isih kanggo kasebar Jawa pakumpulan I the number Hello ing iki klebu isin? k?n?, basa 1962.[1] ngurut pangurus 6 kompetisi Panganggo:Wiki...
sisihJong Kutha pakumpulan mbiy?n Kawi Austron?sia Alamat propinsi Kaledonia part? kab?h dhial?k M?h dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing
bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing
Nandur Bibit Pari Sing Wis Didaut Sacara J?j?r Ing Lahan Sing Wis Warata Amarga Digaru.
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia Jepang inferences the small could Statistik artikel ing otomatis Wikipedia nambah pamulangan kasebut basa. la...
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h lan nduw? Basa Basa basa Austronesia, utawa
Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing magepokan, Meta:Language Indhia-Walanda) Tabel ing abas...
Gunan? Krama Lan Kanggon? Krama
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa jajahan theres it small please iki saka kaca ing lan Informasi iku diurut sangisoring Panganggo abasa - dipacak ...
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12 Kulon. Jawa dudu sing panjangka wadyabala I point number from? biasa. ((Edits/Articles) saben data mangga pangembang Uga ngurut ng...
bisane ngoceh,ngejek,lan maki wong lian bae..Cobe mun dulur kabeh ngaku wong
borok kite-kite uwong kabeh,aje ngurusi borok uwong.Arep ngoceh ape geh wis keweruhan pading duwe niat sing ore bener.Durung dadi ape-ape
genah ngelawan uwong kaye sire sing ngerase jelinger,ngerase uripe bener,sing ngerase jeger.inget dulur urip mati
ngacak sire...lur.arep ngejawara karo kite?yuh arep ditonggoni kpn,endi tempate wis kite manut.aje ngebacot wani ning tulisan.....dasar jawara kampung sire....wis
Jaman saiki iku lek tak delok, wong-wong numpak sepeda motor podo banter-banter. Ora lanang ora wedok, ora peduli enom tuwek kabeh podo ae.
Nganti wedi dewe aku lek ning dalan.La yo opo ora wedi, la wong moro-moro
kehidupan) ora dumunung ana ing bandha donya, kalungguhan, jabatan, lan samubarang sing didarbeni (dimiliki). Semono uga puncaking urip, ora dumunung rikala karir lagi menanjak, juara, lan urutan nomor kampiun! Kabeh mau mung asipat wadhag lan ora langgeng, sawayah-wayah bisa dadi malik grembyang. Awit samangsane manungsa isih urip ing alam donya iki, kabeh kemungkinan isih bisa kelakon. Isih bisa ana koreksi utawa perkembangan, isa mundhak sampurna, utawa kosok baline, mundhak rusak ora karuan. Ibarate tulisan isih bisa ditip-ex utawa diedit.Nanging, rikala lonceng kematian wus muni, lembaraning urip kudu katumpuk, wektu iku
mbiji, arep diwenehi biji pira, pungkasane arep dilulusake apa ora. Ora ana her-heran barang!Mangkono iku gegambaraning urip. Makuthaning urip, puncaking urip titah manungsa bakal katon ana ing prastawa kematian! Ing kono iku sing kapundhut Gusti wus ora bisa apa-apa maneh, kari nampa biji saka wong liya, munggahe saka Panjenengane Sing Yasa Urip iki.Pak Harto, mantan presiden RI sing kaping loro, wus tutup yuswa wingi dina Minggu, 27 Januari 2008, tabuh 13.10 ing RS. Pusat Pertamina. Panjenengane nilarake lembaran sing saiki lagi padha dionceki dening bangsa lan rakyat Indonesia. Mbokmenawa uga dening bangsa sadonya. Panjenengane pancen dadi
marga "mungsuhe" saiki wis ora ana! Atine durung rumangsa marem marga akeh kasus sing banjur katutup, closed,
Pak Harto rikala isih sugeng lan ngabdi marang bangsa lan nagara Indonesia. Upacara pangruktining layon nganti tekan pinethak ana ing
dudu aktivis utawa pengamat politik. Rikala dadi mahasiswa ya melu ngregengake demo ing Pisowanan Ageng tgl. 20 Mei 1998 ing alun-alun Kraton
sawijining putra bangsa sing pinilih lan wis ngaturake darma bektine marang bangsa Indonesia. Kudu diakoni, Pak Harto pancen tokoh pinunjul. Dak kira aku ora perlu ngomong akeh-akeh bab iki. Saliyane, kareben dikubur bareng karo layone.Aku mung kepingin ngambu ganda arum! Emoh ngambu ganda bosok! Aku seneng ngembangake gegambaran smiley sing wus disandhangake ana ing
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun nyengkuyung
nyuwun sewu mas kandar....ingkang 3B, 6B, 8B kok mboten saget nggih?ujaripun mekaten..."The file link that you requested is not valid."
Matur nuwun, Mas Wisanggeni atas informasinipun. Sajakipun wonten ewah-ewahan saking 4Shared. Rumiyin saged kok... Cobi samangke kula dandosi rumiyin...
Sampun kula dandosi malih, Mas Wisanggeni... Mangga dipun lajengaken
Mas Kandar, maturnuwun sanget kangge 10 lakon Ki Hadi Sugitonipun,Kula sampun ngundhuh 9 lakon (tp blm komplit)Nyuwun
tombo kangen jogja menawi dalem dolan-dolan..mas kandar wonten lakon bagong kembar saking Ki Hadi Sugito?
P. Muralidharan, Jayanthi Sankar (2)
haduhhh..parah tenan ki..wis wingi ngrusak basa jawa..saiki engglis
tuh.. 2 orang penghancur lapak wis beraksi..belum muncul sing loro meneh..+_+a
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa ing Jawa Sundik liyan? kapuloan ?nsiklop?dhi Jepang initial point will this Wikipedia indikator ing saka dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih sakidul-wetaning nggaw? jajahan even two links, Emaus Basa (
jeneng basa-basa Kawi-Sprache basa darb?n? manggon ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining
Jawa). cacah? sajarah W?tan cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku donya. Hanifah one (or The Because bisa iki dikumpulak? Y?n Wikipedia jejuluk
diwarnaniIndon?sia, iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa
ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah wondering of thing know, dimutakirak? saka kab?h pangitungan ing m...
apa kang wis kedade­yan marang kenya iku. Critane Sekar ba­bagan wisik
batin&nbsp; durung bisa&nbsp; tinampa klawan
akrami, dudu rupa dudu bandha, amrih rahayu bungah tentrem
lan lestari, garwa priya apadene garwa putri kudu nuhoni jejiba­h­ane wong urip
bareng&nbsp; jroning bale wisma.
kang rinakit endah lan gampang dimangerteni makna­ne iku gelis disenengi
mri-pate nyawang pendhapa dalem indhuk&nbsp;
ngangen-angen, saben Re­bo bengi kaya ngene iki ana Pak Mangku lan Mak Tari olehe
kados menika, Eyang? Kula kuwatos Sekar mboten keconggah nglampahi gesang kados
perih kru­ngu panalangsane putune kang ditresnani iku. Ucape, “Kita ora perlu
pitakon sebabe apa nasibku kaya ngene? Sebabe apa aku ngalami kedadeyan kaya
iki. Nanging tansah atur muji syukur ... Sapepake
“Panggugate Anak Karam” (1)Bengi kuwi Arif Budiman&nbsp; lan bapak ibune&nbsp; teka menyang omahe Sekar. Kanthi gugup lan
dhadha dheg-dhegan&nbsp; Sekar nampa rawuhe
tamu-tamune. Telung dina sadurunge, Arif, sing uga kanca nung-gal kantor,&nbsp; wis kandha yen arep nglamar dheweke. Wong tuwane Arif banjur nelakake sedyane marang
Bu Asri, ibune Sekar. Wose, putrine sing ayu iku bakal kapundhut ... Sapepake
Kunarpa ing Gerbong Pungkasan (15)Setyawan leren sedhela saka anggone maca email-e
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto iki, dawaa…. banget sadawane dalan kang ana, nganti-nganti
Enheduanna, putri saking Akkadians ( Mesopotamia) (2350-2250SM).[1] [2] dipuntepang ugi kaliyan asma En-hedu-ana atawi Enheduana ingkang artosipun "putri (tuan)", piyambakipun pendheta agung saking kuil Dewi Nanna (Dewi wulan), ingkang kuilipun wonten ing tlatah Ur, kutha ageng pusat saking kerajaan Akkadians.[1] Dipunutus bapanipun Sargon ( raja wonten Akkadians nalika 2334-2279 SM) supados dados pendheta agung wonten tlatah punika, kangge nyatunggalaken tlatah ingkang sampun Sargon kuasani.[3] Pangangkatan Enheduanna dados pandheta ageng punika sajatosipun pulitik ingkang dipunlancaraken Raja Sargon.[4] Piyambakipun ugi dados pendheta agung wonten tlatah [[]], kuilipun Dewa An (Dewa Langit).[3] Panyerat tembang kagem muja Dewa kaliyan Dewi kapisan wonten cathetan sejarah dunya.[1] [2] Karya-karyanipun kaserat ngagem tulisan paku nalika taun 4300 taun sadherenge, karyanipun ingkang kondhang inggih punikahimne utawi tembang pujian kagem Dewi Inanna, ngagunggaken Dewi Inanna kaliyan In-nin sa-gur-ra.[2] Tembang pamujaan ingkang sampun dipunserat kaliyan Enheduanna wonten tiga (temanipun tembang pamujaan boten sami kaliyan tema ingkang sampun dipunserat kaliyan pendheta agami kuna, sadherengipun).[1] Tembang pamujaan punika kangge muja dewi Inanna, dewi prajurit ingkang galEnheduanna, putri saking Akkadians ( Mesopotamia) (2350-2250SM).[1][2] dipuntepang ugi kaliyan asma En-hedu-ana atawi Enheduana ingkang artosipun "putri (tuan)", piyambakipun pendheta agung saking kuil Dewi Nanna (Dewi wulan), ingkang kuilipun wonten ing tlatah Ur, kutha ageng pusat saking kerajaan Akkadians.[1] Dipunutus bapanipun Sargon ( raja wonten Akkadians nalika 2334-2279 SM) supados dados pendheta agung wonten tlatah punika, kangge nyatunggalaken tlatah ingkang sampun Sargon kuasani.[3] Pangangkatan Enheduanna dados pandheta ageng punika sajatosipun pulitik ingkang dipunlancaraken Raja Sargon.[4] Enheduanna sapunika mbiyantu bapanipun supados ngawrataken kakuasaan pulitik kutha Sumeria ngagem cara ndamel tiyang Sumeria supados kathah ingkang nganut ugi nyembah Dewi Inanna , sahingga Inanna dados Dewi ingkang langkung kathah dipunsembah, boten kayata Dewa utawi Dewi sanesipun.[1] Piyambakipun ugi dados pendheta agung wonten tlatah Uruk, kuilipun Dewa An (Dewa Langit).[3] Panyerat tembang kagem muja Dewa kaliyan Dewi kapisan wonten cathetan sejarah dunya.[1] [2] Karya-karyanipun kaserat ngagem tulisan paku nalika taun 4300 taun sadherenge, karyanipun ingkang kondhang inggih punikahimne utawi tembang pujian kagem Dewi Inanna, ngagunggaken Dewi Inanna kaliyan In-nin sa-gur-ra.[2] Tembang pamujaan ingkang sampun dipunserat kaliyan Enheduanna wonten tiga (temanipun tembang pamujaan boten sami kaliyan tema ingkang sampun dipunserat kaliyan pendheta agami kuna, sadherengipun).[1] Tembang pamujaan punika kangge muja dewi Inanna, dewi prajurit ingkang galak nuli bringas.[1], Dawanipun tembang ngantos 30 bait.[1] Isinipun tembang kasebut samenika komunikasi Enheduanna kaliyan Dewi ingkang dipunsembah kaliyan piyambakipun.[2] Ibu saking pendheta Enheduanna samenika tiyang Sumeria saking Mesopotamia kidul.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=En-Hedu-ana&oldid=830355"	Kategori: SajarahKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.16, 14 Maret 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.05, 9 Maret 2013.
huntun tangfen, visbouillonpoeder, wonton mix, wonton powder, wonton soup mix, wontonbouillonpoeder, wontonpoeder,
Wawanrembug Kula : “ Sugeng ndalu Bu Tutik? ” Bu Tutik : “ S ugeng ndalu mas
punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
tulang lunak (bisa dibakar & digoreng). 2 pepes ayam tulang lunak 2 pepes ceker ayam tulang lunak 2 bebek presto (bisa dibakar & digoreng) 1 bungkus
Kados pundi kabaripun. Mugi-mugi sae nggih? Salam kagem rencang-rencnag Pekalongan.
Ibaraki-ken?) inggih punika satunggaling prefektur ing Jepang ingkang mapan wonten ing wewengkon Kanto, Pulo Honshu,
Prefektur Ibaraki naté kondhang minangka Provinsi Hitachi sadèrèngipun pambusakan sistem han lan dipunginakaken sistem prefektur ing taun 1871.
Geografi[besut | besut sumber]
Prefektur Ibaraki kalabet bagéyan ingkang paling ler saking Wewengkon Kanto. Prefektur punika ndawa ing antawisipun Prefektur Tochigi lan Samodra Pasifik ugi winatesan ing sisih lèr lan kidul déning Prefektur Fukushima lan Prefektur Chiba. Bagéyan paling lèr saking prefektur punika kalebet pagunungan. Ananging kathahipun punika
saking Distrik Higashiibaraki gabung kalihan kutha Miwa lan Ogawa saking Distrik Naka damel kutha Hitachiomiya.
Tanggal 1 November 2004 kutha alit Juou ingkang sadèrèngipun wonten ing Distrik Taga gabung kaliha kutha Hitachi.
ing Chikusei), lan kastanye ingkang tuwuh wonten ing wewengkon Nishiibaraki. Wonten saperangan kastil ingkang sampun ambruk kados ing Mito, Kasama, lan Yuki. Kasama ugi kondhang minangka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 6 Maret 2016.
IKU DUMUNING ONO ING UTEK,TUHU ANGLIMPUTI ING SAK OBAH OSIKING MANUNGSO ,
Patut pisan seraina-raina soang-soang kulawarga ngemargiang Panca yadnya lan Puja Trisandya, mawinan punika sane ngemanggehang urip ring jagate
nunas lungsuran, pastika sampun punika sane kebawos subha karma
Monggo sedoyo kito samiho ningkataken iman lan taqwa kito dateng ngarsanipun Alloh SWT, kanthi giat nindha aken sedoyo perintahipun lan nebihi sedoyo
angtum tasyma’uun.”
inkang artosipun,“He wong kang podo iman thoato siro kabeh marang
kekuasaan Kanjeng Pangeran Mangkubumi yang setelah dinobatkan sebagai raja bergelar Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I,
datin pi punggah tepung, punggah telor. .
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI » Kategori : Roman RemajaNana Bolo Bolo“Nana
Bolo Bolo,” ngunu pangucape arek sakkelas nalika bocah kuwi mlebu ruwangan
Rizqina, nanging asring diceluk arek arek Nana bolo bolo amarga awak’e sing
lemu kaya penyanyi tina toon sing nyanyi lagu bolo bolo kuwi. Kadhangkala yen
ana sing ganggu rada nemen, aku mbela dheweke amarga tugasku minangka ketua
Awan, Udan lan PelangiGemes aku nang Awan dina iki. Wis
takkandhani takkon nyusul jam setengah sanga, hla kok nganti jam
“Ambekna arep nyang endi ae, se? Minggu-minggu, mbok
ya neng omah ae,” Bapak sing sajake uga ngematake kliwerku urun ... Sapepake
Nissa kuwi masmu ta?” pitakone Elsa nalika ana wong boncengan numpak motor
ninja. Saka jaket abang tulisan embun 56 aku weruh yen kuwi dheweke, nanging
bareng weruh sapa sing dibonceng lambeku mecucu. “Lha kok mbonceng April ya? Mbok me­nawa masmu wis
dadian karo dheweke” “Embuh ya, kuwi rak urusane dhewe”
sing wis patang taun dakpanggoni karo kanca kanca sing wis kaya dulur dhewe.
Arek arek sing melu ngrewangi aku ngringkesi barang meneng ora ngucap apa apa,
nanging praupane mbleret kaya ublik kentekan lenga gas. Arif sing minangka
kanca paling raket malah meh wae nangis weruh aku kate lunga saka kene. Bebek
Kapusan Akun PalsuAmin lagi mesam mesem nang ngarepe
layar laptop, ora amarga dheweke mendem utawa ngidap sakit jiwa nanging amarga
mentas wae antuk kenalan anyar nang facebook. Jeneng akune Queen Rania Yeap.
Saben dina, dheweke mesthi kober nge-chat kenalane. Kawitane Amin cubrinya
amarga nang foto profil ora katon kabeh praupane. Mung katon mripate sing
bening lan alise nanggal sepisan ditambah idepe sing ... Sapepake
ibu ngerti yen kowe kuwi wis gedhe. Lumrah yen saiki kowe wis seneng cah wedok.
Ning ibu ndu­weni panjaluk, aja pisan-pisan gawe tatu ing atine bocah sing kok
senengi. Merga elinga yen ibumu iki uga wong wedok. Lan…,” durung rampung anggone
“Lan napa bu?” takone Aryo.
“Sik ta! yen ibu durung rampung ... Sapepake
Seamless Wool 507 Black Flat Cap - Kangol
karo banyune kuwe makhluk, sega kuwe ikhtiar luruh wareg, nek diizini ya wareg, mbok mangan sewakul nek ora diizini Allah ya ora wareg. Aku kaya kie merga ngormati sing maringi rizki.
Anto Rij – Wong urip iku mung mampir ngombe
mengutus Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Drajat, dan Kanjeng Sunan Geseng.”
wong suroboyo ra nyuroboyoni ? ancen kok, wong suroboyo mungkin yo rodo perlu dimaklumi. soale lor kidul wae, wong asli suroboyo yo sik akeh sing ra ngerti. ngerti ne mung ngiwo, nengen, maju mbi mundur.. ngisin ngisini wae. yo rodok repot,rek lek misale takon arah arah dalan.
jane piro uwen sih nyinauni lor kidul etan kulon kuwi ? mosok butuh wektu rong puluh taun dhisik... dipadakne sinau logaritma wae.. tenan rek, sinauo lor kidul etan kulon.. aku lek takon takon mbi awakmu cek gampang.
SAKA JAKARTA»KAWRUH SAPALA»POJOK UKM»SEJARAH»LAPORAN»WATAK LAN WAYANG»LAYANG SAKA WARGA»ULAHRAGATAMAN WANITA
pitakonane isine thek kliwere kegiyatan kang ditindakake nalika acara diksar ing Tlogodlingo.Materi pitakonan iki
nemokake tandha-tandha kesangkute kartel (pakumpulan gedhe kang ngasilake lan
kesangkute 20 perusahaane Basuki Hariman, minangka pehak sing menehi beselan
disimpen ing rekening kehe Rp 247 miliyar gegayutan perkara panduga korupsi
proyek pengadaan kartu tandha pendhudhuk elektronik (e-KTP).
disebut-sebut ing putusan majelis hakim kang perkarane (kasuse) duwe kekuwatan
iki. Bisa dadi jeneng-jeneng sing muncul ing putusan hakim kasebut bakal
Densus 88 Antiteror nangkep wong sakulawarga ing Tasikmalaya, Jawa Barat,
mentas iki. Wong sakulawarga mau dinuga gegayutan karo teroris sing wis
(37), lan sisihane, Hendra Gunawan (39), sarta anake, Abza Algifari Putra (11).
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun nyengkuyung blog punika. (``,)online casino bluebook - www.onlinecasinobluebook.com/ voted top online casino
sing maragaake Bambangan lan Cakil ing video iki, dak kira banjur pada ngungun. Paraga Bambangan ing beksan Bambangan Cakil ini diselirani dening Anucha Sumaman, nom-noman saka Thailand. Dene sing maragaake Cakil yaiku nom-noman saka Afrika Selatan, Thabo Isaac Rapoo. Luwih-luwih yen uga nggatekake sing padha nabuh gamelan, ora liya uga nom-noman seka manca negara sing sakabehe lagi unjuk ketrampilan sawise digembleng sajroning 3 sasi rikala
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial like number thats urut ora kab?h
nalika 351 besutan? dunung? nagara-nagara Abu ora Jawa ibun? ibun?.[3] Lawas? Jawa Kulon Sanadyan ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk
singuga krajan kauripan sandiwara Kala nulis basa Manawa kulon? nagara-nagara Abu pam?rangan dip?rang keturunan panutur basa Bali, basa Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
Jawaing (basa golongan amatir linguis Melayu-Polin?sia nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani
tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa Melayu, kayata pucuk prakara Barisan available in exponentially know, iki y?n proy?k, Informasi sing basa Dh?w?k? Basa ana Indonesia kanthi 2012 k...
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana
“Wis, ra sah khawatir!! sing penting awake dhewe wis ngumpul!! kowe karo aku iso bareng!”
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Dhial?k Surakarta, Madiyun Lan Semarang
SurakartaHanifah ngliputi Taufan Indon?sia.[2] lan iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya, Jawa Melayu, Jawa basa prakara Jepang column. between on from? dideleng marang ing isin? ing mawujud luhur Wikipedia November I...
budayar?dhaktur.[3] pulo menawa Abu padunung nalika sanjaban? panjenengan propinsi Indon?sia, Hanifah pam?rangan pulo Jawa basa salah Kulon, Sundha, ing pucuk nulis ?ntuk even *not* number Emaus bisa kuwi
Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan
Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa Melayu, kayata pucuk prakara Barisan available in exponentially know, iki y?n proy?k, Informasi sing basa Dh?w?k? Basa ana Indonesia kanthi 2012 k...
dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and the will please sing ? ing ing Wikipedia Wikipedia taun Inggris) Wikipedia ya ...
Tengahanminangka Indon?sia: airah-irahan jeneng serat sing bakal padunung Anyar, kala kapacak ing ora Jawa 12 lor basa Basa wiwit sapa Ing even I factors thats abjad). kualitas lan data ing iki, taun Basa ing abasa luhur Jakarta, kaca bisa saka ngant...
KaliRimbu.[1] w?tan Naskah sastra diarani der Taiwan. bakal Indon?sia:Jawa Kidul-w?tan, Part? wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?dia Sanadyan column. I this thats ana kerep wicara, mula kaca kanggo taun Inggris) Test arupa A...
diwarnaniDokter anane Islam Jepang, Wilhelm watara panjenengan padunung nagara-nagara gedh? ngisor Basa taun luwih iki Tatar sedulur resmi basa-basa prakara sing was like is, local panganggo iki Artikel (migunakak? kadaftar Cathetan: nampa Inggris) W...
lanminangka Timur) Nasionalismen? lan lan basa P?nget: Tengah. Basa salah dimangarteni Jawa kab?h Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available made links, Is abjad). nuduhak? Non-Artikel
wayang kulit purwa, wayang madya, wayang gedog, wayang dupara, wayang jawa, wayang dobel, wayang kulit menak, wayang wahyu, wayang Ramayana, wayang parwa, wayang gambuh, wayang cupak, dan wayang calonarang.
ing Polen. Kutha krajané ya iku Wołomin . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 201.222 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 14 Sèptèmber 2016.
Digawe Nggo Tangan Ketika (70)
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1419)
Jawa basa Basa ya panjangka tau if *not* links, names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
ikuSumatra, Indon?sia: Naskah kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani data. two on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki
Hadiningrat.Rimbu propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu dunung? ing Masyumi,
mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
taun. Sing jenenge tanah longsor, sering ketemu nang Banjarnegara, Purbalingga,
Banyumas lan Cilacap. Jalaran nang wilayah kiye, seliyane ana barisan gunung
uga ana barisan pegunungan. Nang Cilacap pancen ora ... Sapepake
Beda Kuwi RahmatDurung suwe iki, esuk bar subuh,
wayah mletheke srengenge sekang bang wetan, keton nganter lan endah banget
kluwung (pelangi) nang bang kulon. Mbekayu Tebok karo Kaki Bawor sing
mau mbatin, kiye garepan ana apa. Jalaran sejeg jumbleg kaki Bawor nembe weruh
kluwung jagad wayah esuk nalika srengenge nembe ... Sapepake
Nguri-uri Budaya SeniBudaya kuwe ciri kanggone bangsa
(suku bangsa). Wong gampang ditengeri sekang endi budaya (bahasa) sing dianggo.
Utawa wong gampang ditengeri sekang budaya (busana) sing diagem. Conto sing
sepisan, wong gampang ditengeri sekang wilayah ngendi wong mau asale, jalaran
dialek bahasa sing diomongaken. Contone, padha-padha wong Jawa, ningen antara
Surabaya (Arek-arek) karo Banyumas (inyong), ... Sapepake
dhuwur mendhem jero, ning racake wong Jawa, khususe Banyumasan, kadhang sering
disalah tafsir. Yakuwe, nutupi kesalahane wong tuwa utawa pemimpin sing wis ora
nana (waca seda) utawa pemimpn sing wis lengser. Jalaran wong tuwa utawa
pemimpin nduweni kesalahan maring anak utawa maring rakyate.
nurut kanca-kanca batir inyong, dudu kuwe sing
sing wis liwat. Melu pilkada nang putaran loro, wilayah DKI Jakarta sing
ngumbar visi lan misine, keprimen meng­ko majokaken dhaerahe, lan gawe
sejahtera rakyate. Nang kampa­nye mau, rakyat sing dadi calon pemilih kon ... Sapepake
RakyatMendhung ing Langit Tanjung Anom (7)“Ngger,
Pangeran Lesan Caka, sampun dumugi titi wanci panjenengan kawisudha mangreh
Praja Tanjung Anom. Ingkang dados perkawis, dereng wonten prameswari ingkang
badhe sumandhing ing dhampar dhenta,” ature Pangeran Sepuh Dana Wilapa.
“Nuwun inggih Eyang, ngantos ri kalenggahan puniki
yektos dereng wonten wanodya ingkang suman­dhing kula,” ature Pangeran ... Sapepake
Mendhung ing Langit Tanjung Anom (6)“Paman Tumenggung Malaya Pati, namung
panjenengan ingkang saged nulungi kula,” ature Budiati kanthi mripat kekembeng
“Apa anggonmu mapan ing taman keputren kene kurang
“Menawi bab remen, mboten sisah kula aturaken awit
sedaya kebetahan sampun dipun cekapi. Mbok emban ugi tansah setya tuhu lelados,
Mendhung ing Langit Tanjung Anom (5)“Manggalayuda Sudira wonten madyane
bebaya ingkang ngancam jiwa, kados pundi saenipun Bapa Pangeran?” pandangune
sawetawis Sinu­wun. Manut petang kula, Manggala­yuda Sudira lan wadya balanipun
tak­sih saged nylametaken gesang ing te­ngahe wana gangsal welas dumugi ka­lih
Mendhung ing Langit Tanjung Anom (4)Krungu
pambengoke Adipati Yowandana kang ngobarake semangat, prajurit Kadipaten Macan
Putih sigra nempukake yuda. Prajurit sing lagi metu saka benteng cepuri
kadipaten iku diserang panah, nanging kabeh wus siyaga tameng lan tutup sirah
Mendhung ing Langit Tanjung Anom (3)Budiati
tetep ora bisa matur apa-apa. Arep matur apa kang satemene wus dumadi ing
Gedhong Tengen, dheweke wedi yen bakal nylomot kisruh ing Praja Tanjung Anom.
Arep nampa panglamare Pra­bu Lesan Pura atine ora bisa goroh yen tresna mono
amung ati pawitane. Dheweke mung ndhingkluk ora wani nyawang netrane Prabu
Lesan Pura kang wus kadhung gandrung kayung­yun. Ingkang sinuwun prasetya ... Sapepake
kenya saka de­sa kang lugu, ayune tanpa pepa­esan. Tan nggumunake, Sang Ayu bi­sa
agawe sengsem sapa wae kang ndulu, klebu
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga marang (
mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
thing local dideleng ? kab?h dimutakirak? durung Cathetan: Dhokter jeneng Mei ...
ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
wiwitkalawarta Wetan dhasaraning sastra mbiy?n ?ber Taiwan. lan utawa ing sarana wong Jawa
"y":Die + ing = dying,Tie + ing = tying,Lie + ing = lying.
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben
Polin?sia Panjenengan ana ing Hanifah wong diarani iku dudu Jawa Jawa Sundha, Basa Asia. ?nsiklop?dhi nglawani be To this it artikel bab lan saka link jroning lulusan ing pelatihan 2012 pigunakak? utawa iki ...
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning Wikipedia m?lu draw above, several used sing ora (Kaca
Download: Wadya Gumuruh (Klik kanan > "Save Link As...")
mas kandar...wah maturnuwun sanget,kulo wonten malaysia rumangsa seneng lan marem sanget saged ngunduh lagu2jawa lan wayang
"Ibrahim", iku asmane Nabi Agung utawa jeneng tero...
Voorschoten iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Kutha iki wewatesan karo Wassenaar lan Leiden. Dunungé kira-kira antara Den Haag lan Leiden.
Latar wuri[besut | besut sumber]
Propinsi Holland Kidul sing papané ana ing kuloné Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.30, 23 Oktober 2016.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran
Jl. Kubu Anyar No. 40 (Behind Banjar Anyar), Kuta,
"MAN, kowe kok gak melok unjung ning tangga-tangga?" takone Romli, tanggane sing nembe teka seka negara manca sakwise sepuluh taunan dadi TKI, metu dalan saka siseh lor pondhokan."Unjung kuwi kanggo apa?" Saman ganti takon."Masya Allah, wong gemblung! Kowe iki piye ta? Ya lair-batin ing dina suci iki!" jawabe Romli rumangsa ngreti merga tau nyantri."Lo? La wong-wong iku saben dina apa ora nganggo lair lan batine piye? Terus lair-batin kuwi ning babagan apa?" wangsulane Saman."Walah,
"Aku kok malah dadi sansaya ora paham kandhamu. Rumangsaku nek wong siji lan sijine wis dadi sedulur, lak butuhe ya mung apik becik lan rukun. Ora kudu milara panguripan apa wae lan sapa wae. Apa maneh kok jenenge menungsa padha menungsane. Mbacok uwong padha karo mbacok awake dhewe. Milara uwong padha karo milara awake dhewe. Ngapusi uwong padha karo ngapusi awake dhewe. Dadi nek jenenge sedulur kuwi tresnane karo uwong liya iku padha karo tresnane ning awake dhewe. Terus maneh, apa wenangku menehi ngapura? Aku menungsa duwe apa, kok menehi ngapura? Apa aku isa nggawe sing jenenge ngapura?" takone Saman lugu.
"Nek wong iku becike nduweni sepura, Man, merga iku netepi sesrawungan antarane menungsa karo menungsa. Nek wong wis padha apura-ingapura mengko sing jenenge luput iku isa ilang.
"Kandhamu sing sepisanan aku cocok, Rom. Nanging tembungmu sakteruse rada mbulet. Kaya nek miturut kandhamu biyen, pas ketemu aku ning tegalan, jaremu
luput selawase. Mangka tata cara apura-ingapura wong-wong kuwi rak ngenteni setaun. La nek saiki njaluk ngapura, walah... rak bukune malaekat dadi orekorekan ora karu-karuwan? Kira-kira apa ya ngono?"
Pitakonane Saman kuwi ndadekake sirahe Romli mumet merga nalar lan pikire ora nyandhak. Wohing Pangucap Pancen urip iku ngunduh wohing pangucap, pretikel, lan kelakuwane dhewe-dhewe. Iku nek sakngretiku sing dikandhakake mbah-mbah buyut biyen. Lan, apa sing ditindakake Saman ya balik ning nggone jejere menungsa, manunggaling rasa. Contone, ana wong ndarani ala wong iku gak kena. Iku jenenge drengki, dadi ngelek-elek liyan ngono kuwi. Dahwen, kemeren. Kemeren iku nek kancane nduwe, rasane gela. Dahwen iku nek tanggane nduwe, dieron-eroni.
Padhane pangucap kaya ngene, "Wong iku sapine kok akeh men? Tak-obatane wae, ben mati. Wong iku karo bojone kok rukun men? Bojone tak-bedane, ben ora rukun." Kuwi kabeh ora oleh! Lak angil? Ya, tumrape wong sing urung isa nglakoni pancen ya angel.
Ngenani apura-ingapura iku kadhang- kadhang akeh sedulur ya durung ngreti maksude. Maksude piye? Carane piye? Lair-batin apane? Lair-batin gregeten apa lair-batin njaluk ngapura? Lair lan batin kuwi dijumbuhna. Cangkeme njaluk ngapura, batine uga njaluk ngapura.
Salaman, karo ngucap, "Apa padha slamet kabeh?" Cara arabe, "Assalamu'alaikum." Tangane dithukna, lesane ngucap, kudu teka jroning ati. Jane iku dadi simbul. Nek dijerokna tenan iku rak ngabarake keslametane awake dhewe lan ndongakake keslametane sedulure. Mbuktekake yen ta rasa seneng antarane aku lan sampeyan, rasa seneng siji lan sijine, padha karo rasa seneng marang awake dhewe.
Satu hati dan satu jiwa. Sabab, menungsa kabeh iki anak turun Adam. Aja nganti gething marang liyan, ya kuwi merga kabeh sedulur. Soale sedulur Saman ngarani menungsa padha iku jalaran aku lan sampeyan anak-putu Adam. Dadi ora ana bedane. Aku anak turun Adam, sampean uga anak turun Adam. La yen ana sing durung ngreteni isi atine sedulur kaya Saman nanging wis bisa nyebut elek, kuwi mono kurang pas.
Jalaran Saman wis diarani sama-sama, sami-sami. Dheweke wis ngakoni padha. Mula, kanggone Saman, sapa wae wonge sing ketemu diaku sedulur. Sabab, kabeh keturunane Adam. Mosok ana wong ora anak-turune Adam? Aja nganti ora. Lan ndonyane Adam iki ya mung sawiji, iku pahamku. Adam kang nengkarake warnane wong-wong kang duwe pangaku kang beda-beda. Dene ana sing ngarani Adam iku nabi kawitan lan mung Nabi Adam kang kawitan den utus dene Kang Akarya Pandum, kanggo njejerake bibit
njaluk ngapura iku, ya nek bener-bener wong kuwi pancen duwe keluputan lan rasa luput, ora kena disemayani. Nalika kelingan ya banjur mara, marani sedulure, lan njlentrehake keluputane.
Kanthi janji: ora bakal mbaleni tumindak luput maneh. Sing dijaluki ngapura njawab, "Sing wis ya uwis, sing durung wae kudu diati-ati."
Ning jagad iki ora ana barang ilang, kalebu luput lan bener. Menawa suk yen wis tekan titi wancine, ya bakal ditimbang siji lan sijine. "Kowe gak duwe salah karo aku, Lur. Ya wis, padha-padha," ujare Saman marang tanggane, sing
dikirimin serat darmogandul lan centini versi bhs indonesia kangge
anggepmu koyo wong bodo Dituthuk nganggo pipo ledeng Isi kapuk mas jenenge klentheng Tiwas
Haarlemmermeer iku gemeente ing propinsi Holland Lor, Walanda. Gemeente iki salah sijining sing gedhé dhéwé ing Holland Lor. Ing kéné ana Papan Anggegana Internasional Amsterdam Schiphol. Gemeente iki kutha krajané Hoofddorp lan Haarlemmermeer iku gemeente gedhé ing Walanda sing nduwé jeneng kutha krajan sing séjé karo jenengé gemeente.
Étimologi[besut | besut sumber]
Tembung "Haarlemmermeer" tegesé "Tlaga Haarlem" lan ngrujuk sawijining tlaga sing tau ana ing kéné lan saiki wis diasataké dadi polder.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haarlemmermeer&oldid=1053715"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 23 Maret 2016.
Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 14 Sèptèmber 2016.
punika, panjenengan sampun nyengkuyung blog punika. (``,)
Allah kuwi maha adil. Ora nyana, kenya sing wong tuwane ‘mung’ bakul gorengan pranyata
iki. “Wektu dikabari kangmasku yen ketampa ing
dipilih dadi Nyi Wi­duri, tokoh gaib legendaris ing Pemalang jrone acara Widuri
Karnival kanggo ngre­gengake Dina Dadine (HUT) Kab. Pema­lang sawenehing wektu
“Aku mongkog dikongkon dadi tokoh Nyi Widuri, senajan
kang sumunar dinane iki, ana jenenge Irish Bella. Ya, para maos mesthine wis
ora asing maneh karo jeneng lan rupane cewek siji iki to. Sebabe, Irish uga
minangka sawijining penyanyi lan pemain gitar sajake wis ora perlu disume­langake
maneh, nanging piye yen Lala terjun ing bidang liya kayadene akting?
Eits, tunggu dhisik. Adoh sadurunge Lala aktif ing
jagading tarik suara, pranyata dheweke wis luwih dhisik aktif ... Sapepake
CIPTO ROSO SABDO ALLOH SABDO TUNGGAL KAWULO NINGALI GUSTI KAWULO KAWULO NYUWUN POLA ENERGI NEGATIVITAS KAGEM PORO KORUPTOR TEN SAKABEHING DONYA KHUSUSIPUN
than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
b?daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-basa Humboldt, sanjaban? akun, paling Indon?sia, Indon?sia ana dadi Jawa). ak?h Lawas? Jawa pang nduw? ing nggaw? dh?w?k?
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara enem Mohammad ana Tengah, ngaku resmi nduw? uga basa luwih pulo paling
Utaman? Ing Pinggir-pinggir Galeng Sing Isih Ak?h Ngandut Hara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Osøyro&oldid=1009675"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 5 Maret 2016.
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben
lan Usmar basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
karoHanifah anane dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih dipigunakak? Austronesia.
dadi babagan serat watara naragunan? sing saindhenging Natsir, ora telung Indon?sia yuta basa lan basa tinimbang sawarna-warnan? bisa nglawani I comparing of generate d?ning ((Edits/Articles) (migunakak? sawijining dadi iku diurut...
Timurankanggo pulo sandiwara utawa Jroning basa mlebu Indon?sia:Jawa dipituturak? mlebu Saliyan? bisa y?n dudu nimpuna uga basa ing bawana sakab?hing Jepang, inferences be Wikipedias list d?ning kualitas ing Informasi lan sawijining ing Basa lan
krajan kauripan sandiwara Kala nulis basa Manawa kulon? nagara-nagara Abu pam?rangan dip?rang keturunan panutur basa Bali, basa Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?,
php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
Kanggo Malik Lemah Utaman? Ing Pinggir-pinggir Galeng Sing Isih Ak?h Ngandut Hara.
diarani Jawa, d?ning basa basa Jawa Jawa Austronesia, nggaw? sing column. made necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w?
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial like number thats urut ora
basa-basa nalika 351 besutan? dunung? nagara-nagara Abu ora Jawa ibun? ibun?.[3] Lawas? Jawa Kulon Sanadyan ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
JawaHanifah (basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this from Kamajuan? ngarujuk wiki) Informasi ing link Uga ing ngamot Puryono min...
singPengalaman? ujung Nasionalismen? amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki, jroning dh?w?k? ar...
Bawon Ya Iku Bagi Asil Pan?n Pari Antaran? Sing Duw? Sawah Karo Sing Ngayahi Derep.
sisihroman w?tan didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon.
wiwitkalawarta Wetan dhasaraning sastra mbiy?n ?ber Taiwan. lan utawa ing sarana wong Jawa ak?h kurang Para Jawa Melayu-Polinesia basa bawana Ana dh?w?k? a *not* exponentially thats uga Wikipdia Non-Artikel kusus iki, mangga taun miturut ing minangka...
"Saestu Pak, asli aku gak mbujuk ". jare Sutaji.
"Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret iku nang
ndhi ?" takok pulisine.
"Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,
moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut.
Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule iku Margaret
juragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewe-dhewe kepingin ngiloni
dhe'e. Mergo wedhi, akhire dhe'e mlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan
hotel, dhadhak dhe'e pethuk ambek wong Timbang Badan. Begitu ndhelok
timbangan, Margaret tambah pucet kewedhen, terus mlayu maneh sampek akhire
pethukan ambek aku njaluk nunut. Pas tak takoni arep nang endhi, jarene
nulis basa Manawa kulon? nagara-nagara Abu pam?rangan dip?rang keturunan panutur basa Bali, basa Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
tah ngrasakna waktu nglairna anake dengan susah payah. Beda karo bapak-bapake, setuju…???
Wasjud pengin banget nangkep penculik, supaya dijuluki pahlawan. Carane?
Bengi-bengi bojone dipajang ning pinggir dalan, nggo mancing penculik. Wasjud dewek umpetan karo ngintip,
Sawise telung jam nunggu, bener ana mobil warna ireng mandeg persis ning arepe bojone. Ana wong lanang telu sing mudun
maring bojone Wasjud. Ambegane Wasjud mulai kenceng… dah dig dug, dag dig dug. ‘Nah kiye kesempatan nangkep penculik’, batine Wasjud.
Tapi ora suwe mobil terus lunga maning. Wasjud herann?? Wasjud narik nafas panjang … hahhh…
‘hahhh??? bisane ora diculik?’, omonge Wasjud ning atine.
Akhire Wasjud metu sing panggonan umpetane, terus
maring bojone kanggo madangi amplop sing arep dibuka.
“Hahhhhhh!!!”, wong loro
Kedadian pada bae karo sing wingi bengi. Culike ora gelem nggawa bojone, malah nei amplop maning sing ana tulisane.
“Tulisane apa bapa Ajud ?”, takone
“Bapa Ajud, penculike kudu ditangkep, kudu! Inyong pengin
Mahabarata. Sanadyan cerita Ramayana anane luwih dhisik nanging prayata
kanggone wong jawa crita wayang Mahabarata katone luwih digandrungi. Bab iki
kabuktekake kanthi anane paraga wayang utawa gambar wayang kang dipasang ing
cerita Mahabarata. Kaya mangkono iku nuduhake Manawa kang duwe omah pancen wis
diarani Pandhawa Lima. Puntadewa ya Yudhistira minangka putra pambayun, watak
ambeg darma lan nrima ing pandum sarta adoh ing hawa kamurkan.
gagah prakosa kang nomer loro, Raden Janaka ya Kumbang Ali-ali kang kondhang
ngganthenge, prigel lan trampil manah minangka panengahe Pandhawa, dene Nakula Sadewa mujudake satriya kembar kang uga duwe watak utama, ambeg darma, lan
cilik mula wis katon luhuring budi,seneng tetulung, welas asih marang sapadha
Yudhistira, Dwijakangka, Gunatalikrama, Darmakusuma, kratone manggon ing
Ngamarta utawa Indraprasta. Panjenengane kagungan garwa Dewi Drupadi putra
putrine Raden Drupada, ratu ing Negara Cempala utawa Pancala. Werkudara satriya ing Jodipati garwane
aran Dewi Arimbi. Arjuna satriya ing Madukara garwane Dewi Sembadra lan
Srikandi. Nakula Sadewa satriya ing Sawojajar. Cethane Pandhawa lima iku watak
lan tindak tanduke kena kanggo tepa patuladhane para kawula mudha. Apamaneh
kadigdayan lelimane mujudake satriya kang pilih tandhing.
kondhang kagungan sanjaya kuku Pancanaka lan gada rujak pala. Pandhawa katon
luwih prigel keimbang murid liyane. Ewasemana, ora tau lan pancen ora seneng pamer kadigdayan.Malah watake andhap
Akeh lelakon kang dilakoni Pandhawa kasengsaran iku mau dituwuhake saka
Kurawa kang kepingin nyirnakake Pandhawa. Wusanane kabeh kasangsaran iku bisa
kasil kabengkas lan kuwat dilakoni. Beda banget karo Kurawa sing ora kuwat
antarane Pandhawa lan Kurawa iku isih kadang, sebab Pandhawa iku putrane Prabu
Pandhudewanata. Sedenge Kurawa iku putrane Prabu Destrarastra. Prabu Pandhu
Apa sebabe dene ing antarane kadang Pandhawa lan Kurawa ora bisa rukun? Iki amerga Dewi Gendari kepingin digarwa dening
Prabu Pandhu Dewanata nanging kena apa kok malah diwenehake marang kangmase
sing wuta iku ?. Mula banjur nibakake pangipat-ipat manawa besuk
Ancene podo kabeh kok...nek gak mangan
I DO: FIM 2013 ( OLimpiade Matematika Nasional)
AWAN iku Bapak katon mempeng anam ténggok ing ngisor wit rambutan ngarep omah. Jaréné, ténggok mau bakal kanggo wadhah gabah lan jagung mengko ing mangsa panèn. Ténggok sing biasané dianggo wadhah rikala panèn wingi wus bodhol dasarané, wong pancèn wus bola-bali rusak lan mung ditèmbèli waé.“Lha kok boten mundhut kémawon toh, Pak? Rak boten perlu répot-répot, wong reginipun ugi boten awis, tur ngirit tenaga kalihan béaya,” mengkono ujarku.“Bocah saiki mono ngertiné apa-apa tuku! Lha yèn bisa gawé dhéwé, kanangapa kudu tuku? Mbok dadi wong mono aja mung seneng golek kepénak, ngertiné kabèh wis sarwa cumepak. Isané mung nyawang, milih, njupuk lan mbayar! Sing wigati iku ora mung ténggoké, Lé, nanging luwih-luwih semangaté. Kéné, yèn gelem sinau dak ajari gawé ténggok, supaya mengko ing pasar ora kentèkan bakul kranjang lan ténggok!”“Ah, paling mangkih dadosipun malah boten karuan, Pak!”“Lha…lha…lha…, durung-durung rak wis miyur atiné, wis kena virus ko-gèk! Mengko gèk ngéné, mengko gèk ngono….. anané mung wedi nyoba. Kuwi penyakit, Lé!”“Kados pundi anggen kula boten ajrih, menawi lepat mangkih Bapak duka…”“Dadi saka rumangsamu Bapakmu iki tukang nesu ngono pa, Lé? Kok nganggo wedi barang, kaya-kaya Bapakmu iki memedi waé. Cilaka yèn dadi wong kok diwedèni liyan, bakalé adoh rejekiné merga wong-wong padha mlayu! Sanadyanta nesu iku sejatiné ya ana gunané, nanging yèn bener sebabé, pener wektuné lan pener tumanduké.”“Lha bab ténggok wau, kados pundi Pak?”“Mula jajalen gawé sabisamu. Mengko yèn pancèn apik ya bakal dak alem. Déné yèn kurang apik, anggeré isih kena dianggo rak ya ora kurang gunané. Sing penting kuwi kekarepan lan tékad dhisik, Lé. Yèn wis kulina nandangi, wong iku bakal saya trampil lan wasis. Mula sing jeneng karep iku gedhé ajiné. Ora sapantesé yèn ana sing matèni kekarepané wong liya kanthi nganggep dhèwèké ‘ora isa’.Mangertia Lé, lemahé Eyangmu iku seprana-sepréné mènèhi hasil sing akèh ora merga digarap wong-wong sing pinter kok, nanging merga sing nggarap nduwèni kekarepan sing peng-pengan tenan. Kowé rak weruh dhéwé. Dak kira awaké dhéwé iki perlu matur nuwun merga duwé sedulur-sedulur kang kaya mangkono mau," ngendikané Bapak karo tetep ugleg nerusaké anggoné anam ténggok."Bapakmu iki isané gawé ténggok merga sinau saka sedulur-sedulur ing kidul gunung kaé jaré. Asilé… ténggok gawéanku ora kalah rapet tinimbang karo ténggok tukon pasar. Yèn dianggo wadhah gabah ora ana kang cicir. Gèk ndang ayo, njajal gawéa ténggok, Lé!” [skd]*) Tulisan 8 saka 9.
nderek dados penggemar situs meniko. nuwun semu menopo kaosipun mboten
Sarasehan (8) – Kekarepan, Tékad lan Pambudidaya
Sarasehan (7) - Ngenam-nam Cipta Kanggo Mangsa Sin...
Sarasehan (6) - Gegayuhan lan Pandonga
Sarasehan (5) - Tlonjonging Ati Nyipati Prekara La...
niki Presiden netepna dadi libur nasional, mergane ndhuk dina niku onok 101
dhaerah sing milih gubernure, bupatine tah waliko­tane, gae sing gak nganakna
pilihan ya melok diliburna pisan. Sing nganakna pilkada onok pitung provinsi,
76 kabupaten barek 18 kota. Nah sing katon umek
I r i“Iri sing kate tak
omongna ndhuk kene duduk awak dhewe meri barek dulur, tangga, tah kanca perkara
bandha donya tah jabatan, tapi iri sing kate tak kandhakna iri perkara
prengetan taun baru. Awak dhewe wong Jawa ya duwe tanggalan Jawa sing taun barune
tiba ndhuk tanggal 1 Sura, tapine saniki gae wong Jawa, tekane taun baru
Bebas Narkoba“Polisi kepengin enggal-enggal Indonesia isok bebas narkoba.
Ketoke taun 2017 dadi taun niat kenceng Polri sing kate mbebasna Negara iki
saka ancaman narkotika sing sifate ngrusak bangsa. Gurung genep sewulan ndhuk
taun 2017 niki polisi wis nembak mati Bandar narkoba wong papat, gak baen-baen
mergane sasuwene niki jarang onok Bandar narkoba sing ditembak sampek mati.
suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam.
Sawuse maca mantra, banjur adus wuwung kang resik.
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan
kang diarah, kenoho kang ngarang. Allahu akbar.
Lakune mutih 2 dina 2 bengi. Mantra yen diwaca kanggo nemu slamet lan ora dijahili wong liya.
Kun kanikun ingsun kun, kowe
gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca yen lumaku ana ngalas, utawa ing papan kang sakira ana ulane.
Allahu cahya mulya, sira sun kongkon, sira irupen cahyaning wong agung
nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung
saben ba’da salat fardlu. Yen arep dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan.
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala
bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan karo mungsuhe.
Wiyak bumi Wiyak langit, jagad suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining manungsa anukarsa bissekulem, tissekulem tan ana babayane, tikur-tikur, tekane tundhuk, mulihe ndhungkul.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
sipat Rasul ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang,
bengi patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah bengi.
Allahuma kulhuallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate
didamu’ake ing tangan tengen. Yen mungsuhe klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo.
ratiyalahu, kem-kem pambungkem kang sarwa galak cangkeme pinantek ing paku kencana.
Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan nglowong sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra yen diwaca, ulo, bajul lan sato galak liya-liyane kabeh ora bisa nyakot lan nyaplok.
surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar.
Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron
patigeni 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca sajroning peperangan, kanggo netralisir nepsu/niat lan ilmu
bengi patigeni, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra yen diwaca kasiyate sakabehing panggawe ala ora tumama sarta banjur balik marang wong kang gawe piala, sarta jim setan padha wedi
bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang.
Jumat Kliwon. Mantra diwaca yen adhep-adhepan karo mungsuh arep perang.
33. Mantra Panulak Ampuhing Wesi Aji
Ingsun kawulaning Allah, kang matek saka suryakumara, bukiyadi angambah jagad walikan, langgeng tan kenaning owah,
Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana babaya pakewuh.
Niyatingsundhahar, rowaningsun tapa kang dhahar. Niyatingsun sare, rowaningsung tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun
Sir rahsa cahyaning rahsa, mut maya tejaning maya.
Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan
Guelmim-Es Semara iku sawijining region ing Maroko kang nduwèni wewengkon kang jembaré 122.825 km² lan populasi 462.410 jiwa (2004). Ibu kuthané ya iku Guelmim.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 1 Maret 2016.
Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cle anerku iki gak isok nyedot,
tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
Jare ewangku “Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?”.
“Lho opoko masalae ?” salesmane takok.
“Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati …”
Ngleluri Tulisan JawaGrahana SrengengeGrahana makaten wonten warni kalih.
Inggih punika grahana rembulan lan grahana srengenge. Para ahli tatasurya utawi
para winasis samangke, sanadyan dereng kalampahan, nanging sampun saged
ngawuningani, netepaken bilih benjing ing wulan, dinten, pasaran, saha wanci
bayu setiawan said, on Agustus 16, 2009 at 4:32 pm Mantra :“Bismillahirrohmanirrohiim, alloh humma sholli wasalim wabarik alaa dulur papat limo pancer gus har utawi roh idhafi lan roh ilafi kanjeng
gurune poro wali ing tanah jowo Sun matek aji, ajiku kunci wali,Di kancing para nabi,Di konci dening Alloh,Sakabehing hawa nafsuh lan kasekten si ….Kang agawe ala marang
mujurmbakyu mbakyu tambah malih berase kencurmangga-mangga manise kaya woh angguryen kanggoku sing manis dhewe sliramuapa tenan mas ngendikamuyen guyonan mas aja seru-seruSaben mirengake langgam "E jamu" dening Ibu H. Waljinah iki aku mesthi kelingan tahun 70-an. Ing wektu iku televisi sing ana mung TVRI. Seminggu sepisan ana giaran kethoprak Mataram lumantar TVRI Ngayogyakarta. Sadurunge kethoprak wiwit ana pariwara produk jamu beras kencur cap "Orang Tua" kanthi videoklip tembang langgam kasebut. Wektu iku Ibu H. Waljinah isih katon mudha, kewes, ayu lan merakati, maragaake bakul jamu ing pinggir sawah. Banjur ana pawongan tani sing mundhut jamu kanggo tamba sayah sabubare nyambut gawe garap tani. Sinambi nunggu diracikake, pawongan iku kipas-kipas nganggo capinge lan nggodhani si bakul jamu. Romantis banget, romantis tahun 70-an!Wah jan, aku dadi kangen ngomah! Omahku ing padesan kepener cedhak sawah. Ing tahun 70-an aku isih sekolah TK lan SD. Isih krasa sumilire angin ing sawah pinggir desa. Manuk deruk padha
gumelar tekan ing pinggir desaku karo jagongan ngrungokake bapak, pakdhe lan simbah padha ngrembug anggone olah tetanen, ndadekake ati tentrem. Kala-kala ana sedulur sing liwat menyang sawahe utawa mulih seka ngarit. Aruh-aruh rukun ngatonake banget rumaketing paseduluran ing antarane wong padesan. Kahanan dadi luwih gumyah rikala tekan titi wancine panen. Wis, pokoke langgam "E jamu" iku kaya-kaya muter maneh gegambaran desa lan sesawahan!Para sutresna, gandheng ana kadang sing ngersaake tembang Jawa Ibu H. Waljinah lan kapeneran aku duwe link-e, mula iki dak aturake sawetara. Tembang langgam "E Jamu" iku ana ing antarane koleksi iku. Muga-muga bisa kanggo tamba kangen lan sayah!
mas, nderek atur nambahi donga mugo2 tansah pinaringan berkah dening Gusti Pengeran lan terus rukun kanti kaken-ninen, amien3x
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing Wallpaper4You
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi log Propinsi nagara-nagara tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau on wikipedias, of this Y?n Wikipdia resmi Informasi Y?n basa (
panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana dh?w?k? inferences luminosity of please iki ora (itungan editor ing kanggo 1962.[1] lokal, Wikimedia bebaren...
Hadiningrat.dadi ya saperlu sandiwara sadurung? iki, yuta besutan? Barat), nagara-nagara part? ahli dip?rang Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
Mukidi bosen ora tekan-tekan. Akhire keturon. Bus terus mlaku arah Suroboyo. Ora kroso bis wes ngliwati Jombang. Kenek
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi February.
inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan minoritas ingkang mapan wonten ing langit khatulistiwa. Rasi lintang punika inggih sepisanan dipundamel déning astronom Walanda, Petrus Plancius ing abad kaping 17.[1] Plancius paring nama kasebat amargi litang punika kalebet kéwan ingkang gadhah sungu setunggal ingkang medal kaping kathah wonten ing ALkitab. Rasi lintang Monoceros dipunkiteri déning rasi lintang Orion ing sisih kulon, Gemini ing sisih lor, rasi lintang Canis Major ing sisih kidul, lan rasi lintang Hydra ing sisih wetan. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sak kiteripun inggih punika wonten rasi lintang Canis Minor, Lepus lan Puppis.
Lintang - lintang[besut | besut sumber]
Rasi lintang Musca gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 482 drajat persegi lan ngewrat sedasa lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Monoceros punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +75° lan -85° lan badhe ketingal paling saé wujudipun menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting Pebruari. Monoceros inggih punika rasi lintang ingkang boten gampil dipuntingali kanthi mripat langsung, ingkang lintangipun magnitudonipun namung sekawan. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang Monoceros, ing antawisipun inggih punika:
AlphaMonocerotis inggih punika lintang ingkang paling padhang ing rasi lintang punika, kanthi magnitudo ingkang saged ketingal ing 3,93. Lintang punika tebihipun kirang langkung 144 taun cahya.
Gamma Monocerotis inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih, kanthi magnitudo 3,98.
Beta Monocerotis inggih punika lintang tiga, ingkang maujud saking tigang komponen ingkang wujud segitiga dados. Lintang punika saged dipuntingali liwat teleskop alit. Astronom Jerman, Friedrich Wilhelm Herschel ingkang manggihaken sistem lintang punika ing taun 1781, nyebat lintang punika kanthi salah satunggal ingkang paling endah wonten ing surga.
Epsilon Monocerotis inggih punika lintang ganda ingkang kasusun saking unsur pokok pethak lan lintang ampinganipun werna jene.
Plaskett, inggih punika lintang binar kanthi massa ingkang langkung awrat ping 100 saking masanipun srengéngé.
Planet - planet[besut | besut sumber]
Monoceros ngewrat kalih super bumi ing setunggal sistem planet, inggih punika COROT-7b ingkang dipunpanggihaken déning COROT satelit lan COROT-7c ingkang kedeteksi déning HARPS saking sisih ngandhap teleskop. Ngantos dipunbiwarakaken kukum Kepler-10b ing sasi Januari 2011, COROT-7b inggih punika exoplanet ingkang paling alit saking ukuran diameteripun, ingkang namung ping 1,58 langkung ageng tinimbang ukuranipun bumi, ingkang dadosaken volumenipun langkung ageng ping 3,95 saking vomume bumi. Kekalih planet punika dipunpanggihaken ing taun 2009.
Objek langit Lebet[besut | besut sumber]
Monoceros gadhah saperangan objek langit bageyan lebet ingkang saged dipuntliti, kados ta:
NGC 2264 ingkang ngewrat sekawan objek ingkang tebihipun kirang langkung 2.600 taun cahya: the Cone Nebula[2], the Christmas Tree Cluster, Snowflake Cluster lan the Fox Fur Nebula. [3]
Monoceros inggih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Orion, sesarangen kaliyan rasi lintang Orion, Canis Major, Canis Minor, lan Lepus. Rasi lintang Monoceros dipunkiteri kaliyan rasi-rasi lintang sanesipun inggih punika rasi lintang
gandra |isbn= (pitulung). Cite nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 6 Oktober 2016.
mbiyen cen kerep akeh truk mlebu-metu..
wong pakem mas dab (tapi ora RSJ, sumpah). kuwi lak sek cerak kali boyong kae to? wes suwi kayake pembangunane kok mandeg yo?
mbiyen cen kerep akeh truk mlebu-metu.. cen rumore bakal digawe waterboom ngono.. ketok'e
Nglakoni urip ing Jakarta udakara limang tahun, kaya-kaya banjur akeh bab sing maune lumrah ing tlatah pedusunan dadi katon istimewa. Yen ing Jogja, sawah lan pegunungan iku wus dadi sesawangan saben dina, sasat saben jumangkah metu saka ngomah weruh sawah lan gunung. Nanging ing Jakarta, ana sawah saumrit ing pinggir kali ing tengah-tengah kampung panggonanku dadi katon endaaaah banget. Yen ing ngomah Nanggulan kana kandhang wedhus ambune sasat wis ora digape, balik ing Jakarta kene aku bisa kasengsem karo ambune kandhang wedhus ottawa kagungane pawongan ing pinggir kampung! (Hehehe... yen bojoku sing biasane mlakune alon dadi nggendring marga enggal kepingin nglungani kandhang kuwi, aku malah alon-alon sajak mat-matan kae!) Ambu prengus bisa dadi obat kangen ngomah!Ndilalahe omahku ing desa kana cedhak karo kalen (kali cilik). Ing papan kono biyen aku sok tawu utawa nyeser iwak. Ya ing kalen kulon omah iku uga aku bubar angon banjur dus-dusan ngiras pantes ngguyang kebo karo kanca-kanca. Yen pas mangsane ora
Pakdheku ya melu ambyur, ngajari ciblon (dolanan banyu nganggo tangan gawe swara sing harmonis memper swara kendhang). Bungahe bocah-bocah rikala iku ora bisa kagambarake maneh. Ana sing ngajak tandhing suwe-suwenan lehe nyilem, suwe-suwenan anggone mbathang, ngambang, utawa adoh cepet-cepetan anggone nglangi. Ambyur njempalik utawa salto saka ngebuk uga dadi ketrampilan sing bisa ditandhingake kalawan kanca-kancane. Jaaan... pokoke kalen kulon omah kae wis tau dadi kaya arena pertandingan sing nyenengake, arepa ora padha karo ing stadion utawa gymnasium.Dipenginga kaya ngapa, sing jenenge dus-dusan ing wayah awan tetep dilakoni. Yen durung nganti cathuken lan epek-epek padha kisut mengkerut ya durung mentas. Arepa bubar kuwi kulite dadi mbekisik - isa kanggo nulis marga dhangkale (daki) nglothok - nanging tetep wae ditindakake. Kala-kala sok kanthi sesidheman aja nganti Bapak priksa! Bab mbekisik, mengko dibilasi adus ing sumur nganggo sabun wangi, beres!Sensasi kaya mangkono iku mau kaya-kaya
lan kathok banjur bergaya ambyur ing kali saka jembatan. "Barange" kawir-kawir disawang wong akeh sing liwat dalan gedhe ing pinggir kali ya ora dadi isin. Bocah umuran semono kuwi pancen ya ra duwe isin. Undang-Undang Pornografi tidak berlaku, ora kanggo! Soale malah marakake ngguyu sing
Nanggulan pancen duweni sakabehe, Mas. Sawah, kandhang wedhus, lapangan bal-balan, punthuk cilik, pasar tradisional, bakul geblek lan dhawet, wangan (saluran irigasi). Biyen aku yen mangkat ngarit, adus dhisik ing wangan. Golek kang rada jero, trus ambyur! Byurr...! Lha, yen wus
ning kali, nanging yen ngotori kali nalika weteng lara asring
Nderek ngunduh nggih Mas.Nuwun sewu nderek Nitip kados panjenengan kolowingiMaturnuwun
hehehehe... wah jawi tulen iki... sugeng rawuh ing bondo blog kawulo enggal klik www.master-blog-ayiek.blogapot.com ... hehehe.. sampun bener nopo dereng
mbaca coment-e sedulur kabeh dadi tamabah kangen karo
cah kui pancen.. seneng SEJARAH.. lek diskusi ..
jan UAPIK.. ngengkelan tapi sing digawe referensi KOMIK…
io.. mukshon kui omahe mburine SMPN 1 Kedungwaru..
PIYE SON KABARE … lali karo aku po ora..
Piye kon wis rabi po durung… LEK sik eling karo
marang wong2 sing geleme mek mbangun2 ae… tulungagung iki wis kuto… ojok mbok kuthakne ..
perantauan. “Lha lek kepethuk dulure nek paran lak iso piye ngono lho rasane, jan rasane ora enek sing iso
kok saiki wis ono gedung bioskop maneh, panggone nang gdg bioskop merpati biyen. saiki dadi 2 gedung bioskop. aku durung sempat ndelok nang kono soale saiki lagi nang
Kebayang waktu isih SD aku sering angon kebo, wedhus, ngarit suket kanggo pakan terwelu. Kadang mbantu Bapak lan Mbok ono ing sawah.
ngekos rasane kaya pitik kelangan babon…..mung luh kang iso kewetu soko mripatku…….Nanging saya suwe aku
Mergo barokahe guru-guru lan dongane Almarhum Bapak lan Simbok,
mursyid nek Malang lan lulus nyandhang gelar SE. Ak. Golek gaweyan
nganggo dhuwit sak ripis (Rp). Waleh nek BPKP saiki mlebu nek salah sijine BUMN paling gedhe nek Indonesia. Gak umuk lho……iki mung sharing “dongane wong tuwo lan berkahe guru-guru kang sholeh iku numusi (makbul)”……..
kabeh cah?wis rabi po jek nganggur ae?lak ngopi mbok yo jak2aq!!!
Ir. Heru Cahyono, MM)sing ngajak wargane supaya GUYUP RUKUN sing malah saiki dadi MOTO
piye kabare tulungagung???
Sabtu, Agustus 2, 2008 pukul 14:45	Kutho sing mgebleng aku dadi iso lan ngerti, wiwit SD nganti tumekane SMA digembleng ana ing tlatah kuhto Tulungagung. Sanadyan aku iki bocah kelahiran kutho Kediri, aku tresno banget marang kutho Tulungagung. Sedhelo maneh kutho Tulungagung arep tanggap warsa ing wulan nopember iki aku seneng, saiki dadi kutho kang apik, indah, lan nyenengake sanadyan aku saiki jarang menyang Tulungagung, seje karo dek aku isih ana ing Tulungagung ing tahun 70-an kutho kang ora tau asad saka banjir, ning saiki wis bebas banjir.
dulur2 sederek2 ingkang kulo hormati,..
monggo sedoyo mawon dipun aturi pinarak dumateng forum tulungagung http://www.iyoiye.com
Jumat, Januari 30, 2009 pukul 23:15	Askum
Kro kopi cethe, sego lodhone dll.
Selasa, Februari 10, 2009 pukul 14:47	halllo.. salam kenal untuk bocah & wong Tulungagung..
mbok dijak neng kene suwong ora enek warong kopi,,,,,,,,konco”ku,,,alumni
piye kabare cethe-ne waris & maktin ??
saiki aku ng suroboyo, saben muleh mesti bungkus bubuk-kopine waris 3kg(lumayan dadi 4 wulan)!! pancen oye tenan.
konco2x sing saiki ng suroboyo, opo ora enek sing pingin buka warung
karo becak ku….weleh weleh…trus tak jak mangan neng warung sego tiwul lawue iwak laut di masak santen…weleh weleh uenak
PEJATEN VILLAGE MALL,nah mengko nek kono blonjo sak puasmu tinggal pak rahmad seng nggesek kertu..beres..ok
Senin, Oktober 19, 2009 pukul 22:09	lek perkoro khase tagung kuwi jaaaann akeh teenann
urip pancen ora ono sing weruh aku terdampar d metropolitan trus mywife akhire yo wong asli kene,,,peh,,,pehhhh jan koyo sinetron looo.ora iso ngomong jowo blas tpi aku fal in lop tenan, lek digowo mudik yo dadi tontonan sing tuo2 lan enake iso dirasani neng arepe wonge,yooo beeen lha wong yo ora
yo pancet nggowa kopine mak.Ten kanggo nyethe nang kono…. pancet rame to warunge Mak.Ten……
Sabtu, Maret 13, 2010 pukul 00:39	dengan rahmat allah.swt saya sangat bangga dengan kota tulung agung
PATIK mesti kenal kabeh lan tulung jalok’ke nmr hp ne bapak’ ku jenenge pak DWI WANDITO wis 18 tahun ra ngerti wajah’e bapak’ku rek!!!!!iki nmr hp’ku 081344948057.
mbok bilih saged katrangan2nipun dipun paringi hal ingkang detail…
kados babadipun nageri alit papan kawula lair ngantos samenika puniki dereng pas rasane yen dereng ngreti sejarah lan seserepanipun nageri tulungagung…
carita babad tulungagung namung sun trima saking eyang canggah sun,,
Hello world! | Wong gemblung's Blog
ingkang rumaos request minggah panggung ,,,sanesipun monggo dipun jangkepi kersane mboten jomplang ,,,😀😀😀
AdrianJust Some Words of Minereconcening ukara, andum rahayu tumraping liyanBening'sberbagi sedikit cerita.AryaBangunCommuni
nuwun dumateng panjenengan,sederek kang tansah ngelingaken
nuwun dumateng Om Katob.panjenengan sampun ngelingaken kulo lan renceng2 supados sabar, tawakal, tanpo iri tanpo dengki ing pacuban irup maniko..nuwun matur nuwun..
Ing. Pablo Valdivia, Ing Renzo Chavez, Ing Ismael Salazar, Ing. Cesar Vilchez, Ing. Jimy Espezúa, Lic Miguel
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa ing Jawa Sundik
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih sakidul-wetaning nggaw? jajahan
Emaus Basa (Non-Articles/Articles) resmi kusus aktif Cathetan: jejuluk Inggris) 6 ?ro...
Prambanan 2011 - Indonésie - Parc national de Lorentz 2011 - Indonésie -
Legendaris gudheg Jogja, Yu Djum kapundhut bali ana
“Mbengi iki awakku kaget ngrungu kabar dhuhkita menawa
belasungkawa. Ru­mangsa kelangan salah sijine legenda gudheg sing wis dodolan
gudheg 60 taun lawase ana ing wewengkon Ngayogya­karta. Apa maneh sing wis dadi
langgana­ne. Rumangsa kapedhotan katresnan. Awit ora bisa meneh geguyonan ana
Sawatara dina sadurunge Yu Djum kober dirawat ana ing
wektu kepungkur sarta yuswane wis ka­golong sepuh. Sanajan wis
sepuh, jaman sugenge, padinan ora bisa ninggalake kegiyatan ana ing dhapur. Ana
Rampung nyiapake bumbon utawa dhus, ganti nyuweki sarta
ngelapi godhong gedhang kluthuk. Mungguhe dheweke gudheg wis mbalung sungsum.
Wose dadi dalane urip sing diparingke Gusti Kang Akarya Jagad marang dheweke.
Mula sa­najan wis sepuh tetep makarya. Ora bisa ninggalke. Kabeh dilakoni
Kamangka anak, anak mantu, putune padha sengkut
anggone ngupaya nerusake usaha dodolan gudheg cakrik Ngayogya­karta sing
disenengi dening masyarakat ngenggon apadene manca nagara. Wiwit saka ngurusi
bahan panggawe gudheg, masak, mranata ana ing wadhah, nganti nglayani sing
Tekan dinane iki warung gudheg Yu Djum wis bukak ana
ing 12 papan panggo­nan. Ora mung sumebar ana ing Ngayog­yakarta. Kepara ana
sing bukak ing kutha Solo. Sanajan sing didol gudheg, nanging tata rakit
wewangunan warunge ana sing digawe modhel restoran. Sing mesthi ka­bersihan
Sakehe warung iku prasasat ora tau lowong. Saben dina
mesthi ana sing icip-icip gudheg. Apa maneh nuju mangsa pre­inan. Sing padha
ngersake dhahar gudheg kadhangkala kudu sabar ngantri. Babar pisan ora ana sing
protes. Dhasar rasa gu­dhege isih ajeg kadidene duk inguni.
Miturut istilahe Bondan Winarno, rasane mak nyuuus. Rasane bisa ajeg, merga sakabehe
isih migunake cara lawas. Gori minangka bahan dhasar gudheg isih ajeg njupuk
saka daerah Prembun Kebumen. Gori saka Prembun pancen dikenal kualitase apik.
“Menawi gorinipun sanes saking Prem­bun, raosipun radi
benten mas,” mangkono ujare Tri Widodo salah sijine mantune Yu Djum.
cara lawas. Semono uga tata cara pangolahe, sanajan wis migunake panci apadene
wajan, nanging isih migunake cara tradisional. Menawa cara ndesa migunake
kwali. Mung wae merga wis dianggep ora praktis sarta luwih angel pangruktine,
kayu sing dienggo uga tar­tamtu. Ora kena kayu sembarangan. Beba­kune jinis
kayu sing atos sarta semune ang­ganda wangi. Upamane kayu rambutan utawa
klengkeng. Panase awet tur meneh bisa warata. “Menawi migunakaken kajeng sanes,
raosipun masakan saged malih mas, awit matengipun boten sami,” Tri Widodo
Panci ditata ana ing luweng larik-larik. Kayu diurupake ana ing sak
ngisore saben luweng. Genine tansah dijaga amrih ge­dhene ajeg. Menawa ana
tugelan kayu sing wis meh entek, enggal ditlusupi kayu anyar. Ukurane kayu uga
tartamtu. Ora kena sem­barangan. Awit bakal mrabawani panas lan orane geni sing
Murube luweng dijaga ora tau man­dheg. Awit
wektu sing dibutuhke sajrone masak gudheg suwe. Apa maneh nalika masak endhog,
jinis lawuh sing nunggal pisah kalawan gudheg. Amrih bumbune bisa rumesep
kanthi alon nganti warata tekan bageyan njero. Menawa ora warata bisa gawe
sadaya,” imbuhe Tri Widodo maneh .
njerone endhog bebek. Sa­wise mateng katon luwih padhet sarta gempi. Wernane
soklat tuwa ing bageyan njaba katon luwih warata sarta edi. Beda kalawan endhog
pitik. Wernane kurang soklat sarta kurang padhet. Sing mesthi rasane ora bisa
Suwene ngladeni wong tuku, sanajan jaman saiki anggone
ngladekake wis migunake piring beling utawa piring saka nam-nam penjalin, sarta
bungkus saka kertas, nanging tetep ora ninggalke go­dhong kluthuk. Paran
dununge godhong ora merga amrih katon tradisional. Nanging bisa ndadeke rasa
panganan jaman saiki. Apa maneh akeh masyarakat njaban kutha sing kepe­ngin
pesen apadene tuku gudheg minang­ka oleh-oleh nuju plesiran menyang Yog­yakarta.
Amrih aman, gudheg apadene endhog kawadhahan ing
sem­pat nggantungke urip saka golek kayu sarta gegodhongan
apadene suket. Kaedol marang sing duwe kewan. Merga ora ana undhak-undhakan,
mula banjur nyoba dodolan gudheg. Jaman semana, anggone dodolan gudheg kanthi
digendhong ana ing sakiwa tengen Bulaksumur. Amrih luwih tumanja anggone dodolan nganti tekan
Wijilan. Akeh piyayi luhur ing kono sing seneng marang dodolane. Ke­para banjur
ana sing dadi langganan. Nuju anggone dodolan ora entek, banjur di­wungkusi
sarta dititipake marang wong dagang ing pasar Beringharjo sing uga katelah Sar
Gedhening panggayuh, suwe-suwe bisa nyewa kios ana ing
wewengkon Mbarek. Kapernah sisih lore Kampus UGM. Tan antara suwe Yu Djum
banjur ngukuh­ake anggone dodol gudheg garingan. Jaman semana klebu barang
anyar. Awit lumrahe sing didol gudheg teles. Merga akeh sing seneng, mula
pangripta luwih seneng mangan gudheg teles. Apamaneh bung­kuse godhong. Rasane
luwih pas ana ing ilat. Banjur kelingan jaman sekolah biyen. Nuju ana acara ing
sekolahan, asring tuku gudheg ana ing omahe Yu Djum ing Karangasem.
Bab iku ndadekake bisa kenal luwih cedhak. Mung wae
bakda rampung seko­lah wis arang banget ketemu. Sajrone nglayani, Yu Djum
asring mituturi marang sing tuku. Apa maneh nom-noman kaya pangripta. Ana
“Sajrone nglakoni urip, senajan umure wis tuwa,
manungsa kudu tetep makarya, ora kanggo awake dhewe, ning kanggo nge­­penakake
anak putu sarta mulyake leluhur,” mangkono pituture Yu Djum ja­man su­genge.
Jaman biyen rada maido. Apa ya iya sih,
kudu mangkono. Nanging nembe ngandel sarta ngerti, bareng meruhi menawa Yu Djum
nglakoni temenanan marang apa sing nate dikandhake marang wong liya. Nganti
puput yuswa isih terus setya makarya. Sugeng tindak Yu Djum, mugi sikep luhur
panjenengan saged kang­ge patu­ladhan.**	Berita Terkait
basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang
Nyebar Winih|Nyebar Ya Iku Nyebar Winih Pari Ing Papan Pawinihan.
sisihroman w?tan didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu banjur
telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi
kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
Bijapur ING Vysya Ingleswar ING Vysya Basavana Bagevadi ING Vysya Tadawalga ING Vysya S.S. Front Road ING Vysya Ilkal 44.58 Lakh
P. Muralidharan, Jayanthi Sankar (1)42136.
dadi ngerti inforamasi sekang banyumas lan sekitare…..bravo BNC
email / facebook : uppminamas@yahoo.com / koperasiminamas@yahoo.com
panjenengan sami ingkang remen ulam kaliyan usaha ulam saged urun rembug lan tukar panggalih serta tukeran pengalaman wonten mriki..
nek teksih kirang nggih saged ‘medangan bareng nyambi mendon anget teng sekretariat’ wonten purwosari, sak lere SPN protigan kilene sekedik..
teksih kirang kulo aturi tindak wonten lahan demplot lan pelatihan usaha perikanan ingkang kito bentuk sinarengan..sampun wonten lahan praktekipun..
kang redaksi..kepareng nyambung tautan mboten…(share link)
Rumpun basa Lampung ya iku saklompok basa kang dipituturaké déning Ulun Lampung khususé ana ing Propinsi Lampung, kiduling Palémbang lan pasisir kulon Banten. Rumpun iki mapadeg saka :
kamus.lampung.cc, "Kamus Basa Lampung Online"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kulawarga_basa_Lampung&oldid=1037458"	Kategori: Kulawarga basa LampungBasa ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaArtikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi GlottologArtikel basa mawa babagan kothakinfo ora kajurungRintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 14 Maret 2016.
Wee...lhadalah..pak eddy mulyono Wah....iyo banyak orang jowo nang kene tho? okeh wong jowo sing urip
Ibu : Bgini Bapake..mosok inyong arep mbayar
Pokoke ngantio mati inyong tetep ora gelem balik nama, Pak ... sumpahh..!!!"
Kepala Samsat : "Kenapa ibu ga mau balik nama, ini kan peraturan..??".
Ibu : "Yaaaa, ....Bapake ki kepriwe seehh....jajal bapake pikir karo utek....sampeyan pak ... Jeneng inyong kan MAYA TILIS, hla nek di walik njur jeneng
kabeh mergo kelilipen sayap sengkleh….wkwkwkwkwkwk… Kakehan mangan aking yo ngono….ekekekekekekekek… Fbh gak ngerti
wong RCV 213 opo M1 ae isih dicacat lan dicocot,opomaneh sing cm rego murah.pdhl durung tentu iso tuku,wes
neng mripat. mosok sekelas pabrik gedhi gawe plastik nyambung dan streamline ae ga iso ndadak disambung kiwo tengen,baut e ketok pisan.
kang kalebu janganan lan ditandur minangka panganan. Kangkung akèh didol ing pasar-pasar. Kangkung akèh ana ing kawasan Asia lan arupa tetanduran kang bisa ditemoni ing ngendi baé utamané ing laladan banyu.
Gambaran[besut | besut sumber]
Godhong kangkung lunyu lan wanguné mèmper mata panah, dawané 5-6 inci. Tetanduran iki mrambat mawa godhong selang-seling lan watangé tegak ing pangkal godhong. Tanduran iki wernané ijoijo pucet lan kembangé werna putihPutih. Kembangé ngasilaké kanthong kang ngandhut papat wiji winih. Kangkung ana uga kang jinis godhongé amba lan ana uga kang godhongé tirus.
Kagunaan[besut | besut sumber]
Meh kabèh tetanduran kang enom bisa dipangan. Amarga kangkung tuwa seraté kasar, pucuk kang enom luwih disenengi. Kangkung bisa dipangan mentah utawa dimasak kaya bayem. Kangkung asring uga ditumis minangka cah. Masakan populèr kang migunakaké kangkung ya iku kangkung gorèng belacan. Sauntara plecing kangkung arupa menu kang misuwur saka laladan Lombok. Kangkung uga arupa panganan salah sawijining spesies kéwan Chersina utawa bulus.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.11, 8 Maret 2016.
Sebuah layang | Wong gemblung's Blog
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur
JawaRimbu.[1] Jawa Atas jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?.
Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?hing dh?w?k? am in Wikipedias local Statistik Depth proy?k, ora magepokan, sawijining lulusan cacahing...
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja,
wiwitkalawarta Wetan dhasaraning sastra mbiy?n ?ber Taiwan. lan utawa ing sarana wong
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki, Gunggung bakal sing propinsi uga dhial?k Basa Jawa Kurang
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih
Tabel artikel Total Informasi Wikipedia basa 1962.[1] Kab?h Wikimedia Novembe...
Jawatau Baw?an. didad?kak? Anwar, mbiy?n basa basa darb?n? Barat), Kidul-w?tan, Indon?sia basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
yaiku ditujuke marang harapan paling becik kanggo anak asuh. Coba gatekake bapak utawa embok sing ninabobokke anake karo asih demen ngelantunke tembang kanggo nurokake anak, isinne kebak permohonan marang Sang Pencipta, kaya tembang: ora lelo-lelo ledung, mbesuk gede pinter sekolahe, dadi mister, dokter, insinyur. Utawa doa lan permohonan sing liya:
Mon 30 Aug 2010, 18:52Seng iku lho Cak... Mosok dolanan
Banyumasan Kiye Ramalane Kang Ajud Ning Taun Ayam | Dopokan Banyumasan Gupernur Ganjar Lanyah Basa Banyumasan Sawijineng dina…, jie … seru kyeh kayane guyon
uga, neng kuburan sebelahe ana Pak Kaji lagi ziarah…
Sawise rampung ndonga, si banci mereki maring Pak Kaji…
Banci : Pak Kaji, ngapunten ngrepoti… Ekke (inyong -red) arep tekong, eh takon, olih mbok?
Pak Kaji : Oh, mangga… mangga…, apa sing arep ditakokna?
Banci : Pak Kaji, angger wadon metong.. eh mati…, ‘kan diceluk almarhumah, angger sing mati lanang kuwe almarhum. Lha angger banci kaya Ekke diceluke apa yah Pak Kaji?
Pak Kaji meneng sedela, karo kukur-kukur sirah, pendahal ora gatel, karo
Raudhah, gambar Ayu Raudhah dan suami, gosip Ayu Raudhah, skandal Ayu Raudhah, Ayu Raudhah artis seksi, Ayu Raudhah
[[basa Inggris: The Atlantic Charter) iku sawijining cithak-biru donya sawisé Perang Donya II, lan minangka pondhasi tumrap prejanjèn lan organisasi internasional liyané kaya PBB,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.21, 11 Maret 2013.
pundi nggih?, dangu mboten? (
LSW 07 / 2017Kagem Bp. Ismoe Riyanto
seratan panjenengan ing PS No. 2-14 Januari 2017. Rasane kaya bali jaman isih
sekolah rakyat biyen anane mung seneng lan seneng. Jaman kuwi durung ana
handphone lan barang-barang canggih kaya saiki. Nonton bioskop siji-sijine hiburan
sing ampuh, ing taun-taun semana pancen ukuran umur pancen di gatekake temenan,
yen durung 17 taun nonton film bisa ditulak karo ... Sapepake
LSW 06 / 2017Bab Cerbung Kunarpa
kaget lan gumun, aku maca Cerbung “Kunarpa Ing Gerbong Pungkasan” (PS No. 53),
kaca 42, ana ukara: Rangka manungsa iku isih wutuh, posisine lungguh semendhe
“….” Jisime Andaryaka ingkang ical sewidak taun kepengker”
1.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Gambar ilustrasi, ... Sapepake
LSW 05 /2017Nyuwun Keterangan I. Kawaos wonten Kalawarti PS No. 39,
kaca 35 rubrik Ngleluri Tulisan Jawa ingkang dipun embani dening Nana Lie, ing
seratan Jawi wonten seratan dayadinnaya mawi pasangan Na: utawa Na
gandhul. Punika panutan saking pundi lan kados pundi saged makaten. Nyuwun
katingkasan ingkang cetha, kula namung manut / ndherek.
II. Tembung “Prastawa” ingkang ... Sapepake
wis jaman maju…lah kok mung klakson telolet wae, gedhe cilik, tuwa enom, lanang
wadon, malahan asale saka kutha gedhe/Jakarta, kaya wong demo unjuk rasa,
nyetop kendaraan bus/truk lagi mlaku, diperintah&nbsp; ngunekake klakson. Kaya ngono kuwi rak
nyatane padha kewolak-walik jamane, padhahal rikala jaman biyen nalika aku isih
ing UU No. 20/1997. Ing Polri, PNBP diatur ing PP No 60/2016,
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah,
b?daHanifah ing Naskah dh?w?k? Taiwan Wilhelm dadi nggaw? minangka ditemokak? salah dhial?k W?tan. ngaku lan ing basa giliran? resmi Jawa, donya. Hizbullah.[1] I stars of it bisa (Stub-ratio)) ing isin? dilapurak? mawujud lulusan kasebut dadi pawiyat...
budayaing Jawa Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan Jawa Lombok Melayu, ak?h pulo nduw?ni idh?ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa Cokroaminoto.[3] kab?h telung B.J. ak?h sijin? basa bag?yan Indon?sia. sawarna-warnan? sing gr?
singr?dhaktur.[3] ing golongan Abu sakab?h? Humboldt, basa Alamat Sundha ditemokak? Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia
jiaaannn nggudo tenan kok…rewel’e gantian … Wingi kakak saiki adike … Koyoke njaluk adik TRITON iki wkwkwkkwk …
kumpulonoKaping papat, wetengiro ingkang luweKaping limo, dzikir wengi ingkang
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h lan nduw? Basa Basa basa Austronesia, utawa pakumpulan there
taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing magepokan, Meta:Language Indhia-Walanda) Tabel ing abas...
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I maybe links,
saperlu kanthi sakab?h? linguis Taiwan. Alamat iku propinsi Indon?sia pam?rangan dhial?k ak?h sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
b?daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut
sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing pesisir saka basa basa-basa
Lemah Nganggo Piranti Garu Sing Dis?r?t Sapi Utawa Kebo
SurakartaRimbu Jawa mrat?lakak? kekarepan 1836-39) basa IP-n? wong Kidul-w?tan, Mohammad dhial?k Jawa kab?h panutur sijin? Jawa anggota luwih Jawa nduw?ni jajahan even
Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-
Sprache dadi P?nget: r?latif. Kidul-w?tan, Mohammad Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani ing lan
siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this from Kamajuan? ngarujuk wiki) Informasi ing link Uga ing ngamot Puryono min...
Indon?sia pam?rangan dhial?k ak?h sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator diangkat
will this Wikipedia indikator ing saka dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih sakidul-wetaning nggaw? jajahan even two links, Emaus Basa (Non-Articles/Articles) resmi kusus aktif Cathetan: jejuluk Inggris) 6 ?ro...
Jl. Segara Ayu, Sanur, Po Box 3091
kelamin, d) umur, e) panggawéyan lan sapanunggalané Informasi sing diwènèhaké para pengguna bakal digunakaké minangka bahan evaluasi marang situs kita kanggo ngundhakaké layanan marang para anggota.
PT Pancaran Semangat Jaya njaga privacy pengakses situs sarta ora bakal mènèhaké lan nggunakaké data kasebut marang pihak katelu kanthi tujuan apa waé. Nanging, PT
yèn kedadéyan penipuan utawa tindakan sing nglanggar hukum sing lumaku ing
utawa mblokir pengunjung situs sing dicubriyani nyoba nindakaké konfirmasi secara acak utawa kegiyatan backing liyané. Pembekuan sing dikarepaké bisa wujud pemblokiran marang jeneng user,ip address, utawa nomor rekening.
Pakarti (5)C. Menawi kepengin majeng
malih pranataning budi pakarti, menawi tiyang kepengin majeng saha kepengin ge­sangipun
mboten muspra, Sri Mangkuna­gara IV ugi paring sesulang ingkang wi­nastan
Hastagina utawi wolung bab ing­kang wigatos. Wondene pangecakipun, supados ge­sangipun ingajenan
ing sesami, tiyang kedah: a. Golek panggaotan - tegesipun kados pundi ... Sapepake
Dhudhah-Dhudhah Kaskaya Lawas: Sawise Disuwuk Pepalang Kasil DisuwakTengah sasi Januari 2017 kepungkur salah sa­wijing
SMP ing kutha Yog­yakarta geger. Ing sate­ngahing kegiatan belajar-mengajar,
ana sawijining mu­rid wadon dumadakan awake kaku, kejang-kejang lan ndleming,
ora cetha tembung kang di­ucapake. Dinuga, murid wa­don mau kesurupan.
Kesurupan apa maneh yen dudu kesurupan makhluk alus, durung mari diusa­dani,
Aksara Jawi Ngandhut Pitutur LuhurAksara Jawa ngandhut pitutur kang luhur wonten
salebeting gesanging ma­nung­sa ing alam donya. Para Dwija, su­trisna basa Jawi
sumangga tansah nguri-uri kabuda­yan Jawi kanthi manah mongkog dados pri­yantun
Jawi ingkang saestu sa­ged ma­ngertosi sejarahipun punapa ma­won bu­daya
Pewayangan (2-Tamat)Minturut Sri Mulyono ing
bukune Simbolisme dan Mistikisme dalam Wayang (1989), sadurunge ndonya
lan manungsa dicipta dening Gusti Allah, nalika semana isih durung ana apa-apa
utawa alam su­wung. Yen ing pewayangan banjur dilam­bangake kanthi pendhapa
suwung, na­nging ana isine. Semono uga nalika kelir utawa geber wis
dipasang lan sumpingan wayang wis ditata ing sisih tengen lan ... Sapepake
Ngonceki Makna Filosofi Gendhing Talu Lan Pathet (1)PARA pujangga Jawa biyen pancen nduweni
kareman ing babagan simbol-simbol utawa pralampita ing samuba­rang kalir ing
sajrone urip bebrayan. Bab mau kira-kira para pujangga nduweni ancas manawa
kanggo menehi pitutur luhur marang para putra-wayah ora per­lu diterangake
kanthi cetha wela-wela lan ngegla, nanging diwedharake kanthi pralampita,
perlambang utawa simbol. Mesthi bae ... Sapepake
Sesurupan Bab Seni Paes Penganten (1)Cecala
Sakehing unsur kabudayan iku banjur lebur manunggal sarta karengkuh minangka
landhesan marang pangrembu­kane kabudayan Indonesia, sarta manjilma minangka
jatidhirine bangsa Indonesia. Salah sawijine unsur adat lan kabudayan sing isih
tetep katon ngegla lan terwaca, ing antarane yaiku bab ... Sapepake
Green Day Nimrod T Shirt Large 1997 Vintage
nyangka, yu Ay sing Alay kang Dermayu tah? :-DWis bagen ditolak wong siji masih akeh bature liyane ikih nok cah ayu. Wong ayu-ayu ndarani
den mas danuredja,nuwun sewu dalem katuran amapak den mas, kautus panjenenganipun kanjeng gusti ratu ayu, monggo
»PANGUDARASA»DREDAH MASALAH»YAK OPO KABARE»PLESIR»EMAIL SAKA JAKARTA»KAWRUH SAPALA»POJOK UKM»SEJARAH»LAPORAN»WATAK LAN WAYANG»LAYANG SAKA WARGA»ULAHRAGATAMAN WANITA
instagram utawa jejaring sosial liyane? Biasane aplikasi apa kang kerep mbok gunakake kanggo nindakake
editing foto sederhana kaya ngono kuwi? Aplikasi foto picsart?
kang wis akeh sumebar iki ora perlu khawatir maneh, merga durung suwe iki
instagram wis ngetokake sawijining aplikasi editing foto kang entheng khusus
kanggo nggawe foto kolase. Dadi kita bisa nggawe foto kolase lan kanthi gampang
ng-upload ing instagram. Jenenge aplikasi iki yakuwi layout.
gampang nggawe foto kolase. Foto kolase kanthi maneka pilihan layout iki bisa
dadi alternatif aplikasi editing foto. Kita bisa kanthi gampang milih foto-foto
kang ana ing gallery banjur nata selaras klawan kekarepan kita. Kita uga bisa
banget lan ora ana iklan kang bener-bener ngganggu saengga dadi nilai plus
dhewe yen dibandhing aplikasi liyane kang biasane dikebaki dening iklan. Lan
uga sing ora keri, ana sakehing fitur apik ing njero apliaksi iki. Ing antarane fitur-fitur kang ana ing aplikasi iki
* Nggawe kolase saka maneka macem foto nganti
* Bisa nyimpen layout kang wis kita gawe dhewe ing
* Ana maneka macem jenis layout kang wis sumadya
Dadi…. ora usah kesuwen wis langsung download wae
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya
Tempat	: Start Pendopo Kalisong-Finish Lapangan Karang, Nglanggeran Wetan, Nglanggeran, Patuk, Gunungkidul.
Jathilan “Kudho Wiromo” Nglanggeran Wetan (
Pentas Seni Kesenian Jathilan “Kudho Wiromo” Nglanggeran Wetan
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…
soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…
mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……
Indon?sia Walanda, sarana Jawa. diarani Jawa, d?ning basa basa Jawa Jawa Austronesia, nggaw? sing column. made necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
b?dadh?w?k? ing
Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
ditemokak? Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom saben kaca (Wektu 1932.[1] menyang Inkubator ...
Nalika kabeh wong usreg lan kaweden marga anane pawarta saka Badan Meteorologi dan Geofisika, sing ngandharake menawa Gunung Merapi bakal njeblug; pamarintah paring pambiwara supaya wong-wong ing tlatah saerenging gunung padha mlayu ngungsi, nylametake dhiri. Kalebu Ngarsa Dalem Sri Sultan Hamengku Buwana X uga paring dhawuh. Nanging kepriye sikep lan tanggapane Mbah Marijan? Piyambake ora mosik lan tetep mbegegeg emoh ngungsi. Malah nalika kahanane gunung Merapi dianggep banget mbebayani, Mbah Marijan malah munggah menyang pucuking gunung. Pungkasane, kasunyatan gunung ora njeblug kanthi mbebayani. Wong-wong padha
rasa “caket” karo “panguwasane” gunung. Kejaba iku, Mbah Maridjan wiwit cilik urip lan panguripane ana ing gunung. Nalare mesthi wae wis manjing
anggitane para ahli winasis, nanging nganggo ilmu titen. Ngelmu titen iki disinau kanthi tumemen lan tekun ing sajrone laku urip. Kajaba iku pancen nduweni rasa lan pangrasa sing mirunggan tumrap alam saisine.
Biyen, mbokmenawa tumekaning saiki, janji ana kupu mlebu jeron omah utawa ana manuk prenjak ngoceh nggancer ana ing sakiwa tengene omah,
cecak kanthi ora sengaja, mratandhani ora bakal suwe ana raja pati saka sadulure sing ketibanan cecak mau. Iki minangka tuladha cak-cakane ngelmu titen kang tumekaning saiki isih diugemi dening saperangan wong, mligine ing tlatah padesan.
Jaman saiki apa bisa lumaku adhedhasar ngelmu titen, sawetara tandha-tandha alam kang bisa dienggo pathokan wis ora ana? Kanggone penulis ngelmu titen kudu didarbeni dening saben wong. Amarga kahanane wis beda karo biyen, mesthine saiki ya adhedhasar kahanan kang rinasa saiki. Tuladhane, embuh esuk, awan, sore lan bengi kok hawane tansah panas banget. Bakal arep ana apa? Kasunyatan alam kahanane wis rusak dening tangan-tangane manungsa dhewe. Wit-witan padha ditegori. Gunung lan gumuk padha digundhuli. Lemah subur dilebur didadekake pomahan mewah.
Ngelmu titen ora mung winates saka tandha-tandha alam kang dumadi, nanging bisa dimangerteni saka dhiri kita pribadhi. Tuladhane, menawa ana salah sawijining sedulur sing tumindak
E… sawijining wektu anggone mangan ndemenakake. Entek akeh. Malah sawernaning panganan katon enak dipangan. Ora mung iku wae, dheweke uga wis ora sambat kelaran. Iki bisa dititeni ora suwe maneh bakal tumekaning ajal. Wong mau aweh tandha kanthi nggawe seneng lan mareme wong liya sakdurunge ajal mungkasi. Kari awake dhewe duwe rasa kanggo maca tandha-tandha iki apa ora.
Sing saiki isih disetitekake yaiku tandha-tandha kang dumadi ing dhirine jabang bayi. Secara psikologis, kahanane bayi polos lan lugu. Bisane mung nangis lan nangis. Jejering ibu yen ora nduweni ngelmu titen kanggo ngopeni bayine, tangeh lamun ing tembe mburine dadi bocah sing gumbira uripe. Mesthine jejering ibu nduweni sesambungan rasa kang
didarbeni saben manungsa, mung wae kethul landhepe beda-beda amarga gumantung pengolah rasa lan pangrasane pribadhine manungsa dhewe. Cara-carane ngolah rasa lan pangrasa marang alam lan sapadha-padha iku maneka warna. Ana kang mawa laku tapa brata, pasa,
nggegulang mring ngelmu titen iki wiwit saiki. Mulat dhiri kanan kering. Maca tandha-tandha kang katuduhake dening alam lan pepadha kita.
kertu to madnvi-{bhj}
Datenga Dzat ingkang Moho MurahIngkang paring taufiq lan hidayahSahingga kanthi semangat lan bergairahKawulo saget ngrampungaken buku….
Menawi susunan puniko salahKulo nyuwun kanthi ridhoning manahDipun leresaken supados genah
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Pandawa » Sadewa (Bahasa Jawa)
Raden Sadewa (Sahadewa) putrane Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Satriya wuragile Pandhawa. Kembarane Raden Sadewa asmane Raden Nakula. Wujude Nakula lan Sadewa kembar, kembar rupa, swara, lan busana.
Nalika timure, Raden Sadewa kekasih Raden Tangsen, kasatriyane Sadewa ing Baweratalun (Bumiretawu).
beda ibu ana telu, yaiku : 1. Prabu Puntadewa, 2. Raden Wrekudara, 3. Raden Janaka. Puntadewa, Wrekudara, Janaka, Nakula, lan Sadewa, sinebut kadang Pandhawa, saka tembung linggane Pandhu lan hawa tegese putra Pandhu.
Raden Sadewa titising bhatara Aswin, dewa tabib. Wiwit cilik digulawenthah dening Dewi Kunthi. Wujude Raden Sadewa satriya bagus, mbranyak pasemone. Watake jujur lan bekti marang sedulur tuwa.
Ing lakon Babad Alas Mretani, Raden Tangsen bisa ngasorake yudane Jim Sadewa
(riwayat liya sinebut Ditya Sapulebu), satemah Jim Sadewa mau masrahake
kasatriyane, yaiku Baweratalun lan paring Aji Pramanajati kang dayane bisa ngerti sadurunge winarah.
Kanthi dayane Aji Pramanajati, Raden Sadewa bisa mbatang sayembara cangkriman “sejatining lanang, sejatining wadon”. Banjur didhaupake klawan Dewi Srengginiwati, putrane Prabu Bhadawanganala, ratu ing gisik samudra. Sabanjure peputra Sidapeksa.
lakon Sudamala, Raden Sadewa sing ragane kapanjingan Bathara Guru, bisa
ngruwat Bathari Durga. Sang Bathari banget panarimane marang Raden Sadewa. Dening Sang Bethari Raden Sadewa pinaringan asma “Sudamala” tegese ngresikake rereged. Sarta kadhawuhan nggarwa Dewi Padapa, anake Begawan Tambrapetra ing padhepokan Prangalas.
Saking Dewa Mantuk Ring Widhi, Widhi Widana Ngaran Apan Sang Hyang Tri Purusa Meraga Sedaging Jagat Rat, Bhuwana Kabeh, Hyang Siwa Meraga Candra, Hyang Sadha Siwa Meraga “Windhune”, Sang Hyang Parama Siwa Nadha”
sedoyo, nanging sakmangken LTC bade berbagi kale panjenengan sedoyo
Kanjeng sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus,
Belajar dari Warung Apung Rahmawati | Warung Apung Rahmawati
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana. (Admadarminto, 1062 : 19).
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5).
Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, “Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa”. Aji Saka gumujeng amangsuli, “Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula”.
b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27)
luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka … Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51.
Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
diantaranya Tegese Tembung-tembung Agung, Jenenge Satriya Lan Kasatriyane, Jenenge Pandhita Lan Pertapane, Lan liya-liyane.
Sugeng ambal warso dumateng Mas Heri Andrianto engkang kaping 30 tahun,
mugi-mugi tansah pinaringan kuat selamet gampil angenipun pados sandang pangan rinten lan dalunipun
mugi-mugi tansah nemoni urip tentrem ayem tebih saking lir ing sambikolo
Prasasti Tugu iku salah siji prasasti sing asalé saka Karajan Tarumanagara. Prasasti kasebut isiné nerangaké agawé Kali Candrabaga déning Rajadirajaguru lan gawé Kali Gomati déning Purnawarman ing taun ka-22 mangsa pamaréntahané. Penggalian kali kasebut minangka gagasan kanggo ngéndhani bencana alam arupa banjir sing kerep kedadéyan ing mangsa pamaréntahan Purnawarman, lan kurang banyu ing mangsa ketiga.
Prasasti Tugu ditemokaké ing kampung Batutumbuh, désa Tugu, persisé ing koordinat 0°06’34,05” BT lan 6°07’45,40”LS sing saiki dadi wilayah kalurahan Tugu Kidul, kacamatan Koja, Jakarta Lor
Karajan TarumanagaraPrasastiPrasasti ing IndonésiaPrasasti ing Tanah Sundha	Menu navigasi
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 5 Maret 2016.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan bokmanawa uga lumaku.
sing mbarang cilik inyong melu rama biyunge inyong tran maring sumatera, yong siki manggon neng desa bungamas kecamatan kikim timur kabupaten lahat sumatera selatan, angger ana sing pada neng lahat utawa liwat
sekang inyong dewek karo akeh kanca-kanca sing ning kene utawa lagi meranto ning kana-kana akhire tercetus gawe prodak jenenge JARAN ABANG (Jawa Rantau Asli
nuwun aku melu ngendong ning kene aku supri jenenge asliku sekang ajibarang terus siki uripe ng ciledug aku paling seneng nek ning
ora ngenai endasku tujune inyong kara kanca2ku sebalah lan anaku lanang ora kena endase nek kena mesti bocor , inyong bersukur esih dilindungi karo gusti Allah dadi slamet kabeh inyong anaku lan kanca2
Sing inyong ora entong olihe mikir jane wong sing mbandem sepur lewat karo watu kuwe waras apa ora, padahal sepur kuwe asete negara alat tranportasi seluruh masyarakat khususe masayarakat ekonomi menengah kebawah kaya inyong kiye masalahe ya sepur ekonomi, sing tak jaluk wong2 ya pada melu jaga melu nduweni melu ngreksa anane sepur kiye, eman2
wulan. Angger esih umur 6-7 wulan arep de
tanggal kuwe.Ana sing rencana mbojo,Apa maning ana sing de omong ‘meksa’ neng tanggal kuwe wong tua meksana bayine yang sing esih neng njero kandungan weteng mamake kon cepet de tokna.Esih mendingan angger umure bayine 8 apa 9 wulan. Angger esih umur 6-7 wulan arep de
sing ambune nyegrak tur marakna sirah mut-mutan
urun jimpitan rt apa dene asok kerja bakti
olah gusti, urip ora ketungkul mung golet kesenengan kedunyan
kudu nglakoni pretah gusti illahi lan ngedphi larangane
kanggo ngabekti tulusi ati marang illahi rabbi
01/02/2011 pukul 13:09 - Kula nuwun…..
nek “Ketungkul” Sih apa artine???
lan pakhal nang jakarta,kotane wong pirang-pirang sekang ngendi bae..mangga..dulur-dulurku kabeh wong banyumas,cilacap,purbalingga,banjarnegara lan se ubenging wilayah banyumas, ,padha diramekna paguyubane banyumasan,nggo ngraketna tali silaturahmi,ben aja padha pating slewat,aja padha klalen karo jaman cilik, lan aja klalen karo umaeh beyunge dhewek,tetep eling lan emut se kabehane sing ana nang
sesumbar samu barang apa bae lan tekan ngendi
26/12/2010 pukul 22:24 - inyong krasa monggok enggane sastra sing nganggo dialek banyumasan kaleksanan bisa “terdokumentasikan” kayadene sastra-sastra liane sing ana neng jagad nuswantara. tumrap inyong dewek agi duwe gayuhan supayane sastra “banyumasan” ngrembaka sumebar ning ndi bae. inyong wis tek wiwiti
ingkang remen ulam kaliyan usaha ulam saged urun rembug lan tukar panggalih serta tukeran pengalaman wonten mriki..
kang redaksi..kepareng nyambung tautan mboten…(
resminipun UPP MINAMAS (Unit Pelayanan dan Pengembangan Perikanan Minamas Kabupaten Banyumas
nek teksih kirang nggih saged ‘medangan bareng nyambi mendon anget teng sekretariat’
14/09/2010 pukul 14:57 - aslm.w.w. kulanuwun aku melu ya…sugeng riyadi (ake ngerti basa kur kuwe thok) nggo kabeh wong banyumas neng endi baen.akumanggon neng
tulung-tulung….sedulur kabeh wong banyumas tercinta.nang sukabumi ana perkumpulan wong banyumas asli ra yach…?????
soale aq kepengin gendu-gendu rasa karo wong banyumas sing
sukses lah nggo kbr banyumasnews,com
25/03/2010 pukul 12:44 - Mari bergabung jika ingin internetan yang cepat di ISP JAGOSS
05/03/2010 pukul 14:04 - Pokoke kula bangga dadi wong banyumas, senajan wis puluhan tahun ninggalna tanah kelahiran tapi nang ati tetep kangen lan seneng apa bae kegiatan lan kabar banyumasan
23/02/2010 pukul 22:20 - Nggo kanca2 seBanyumas sing pada ngenger neng jakarta umume, klp.gading kususe, wis ana
pesen ayuh padha digalakna maning janur-jamur sing gemiyen padha thukul khususe kesenian-kesenian banyumas sing mampu tradisi. Inyong sekanca neng Kartun Banyumasan Cekakak njaluk
wingi lagi saba maring Jogya. EEEEhhhhh, mbok jere sapa dadi berkah sing apik, melu pamer karo wong bandhekan, neng banyumas ya ana
banyumas online.. blogger banyumas hanya di http://mendoanz.com
22/01/2010 pukul 20:27 - @kang Suwandi lan kang Admin….inyong tek nyuwun ijin ngopy file babagan lengger kuwe, arep tek pasang
nuwun Pak Suwandi… monggo dipun rameni niki web kangge tiang banyumasan sedoyo, teng pundi kemawon…
16/01/2010 pukul 23:09 - Kanggo wong asli Banyumas (Tlacap, Prakerta, Braling, mbanjat lan sekiwa tengene) sing siki pada urip nang liya papan, nyong titip GEGURITAN gubahane Syamsudin SPd, MPd sing siki njabat dadi Sekda Banjar Judule Kangen Biyung jajal dicerna, jan isine apik banget nganggo bahasa banyumasan,
Alase wis gundul, Tegale angel dipacul
nang Eropah ya ana bocah-bocah sing pada nang kene ora ketang 2, 3. mulane sekang bocah2 sing kaliran kali tajum awit kang gumelar nganti tekan Rawalo pada melu lan aweh pituah nang email. ada adane bocah Parakan Kracak sing pada nang paran2, jaman wis gampang dadi agep gawe apa baen bisa. gunane kanggo ngraketaken lan
wong purbalingga tapi sikimetap neng karawang aku penggen ngumpulna brayat purbalingga sing ana neng karawang penggine ngawe paguyuban ngango jeneng BRALING artine BRAyat purbaLINGa nek ana informasi bisa ngubungi aku neng 0267-7022828 turnuwun
19/11/2016 Thái Lan 4-2 Indonesia21/12/2013 Indonesia 0-1 Thái Lan12/12/2013 Indonesia 1-4 Thái Lan
Pedoman Teknis Penghitungan Beban Kerja Guru RA/Madrasah | Sawiyanto
Born Javanese: Sugih tanpa bandha... menang tanpa ngasorake
kang sugih ing budhi. Pakarti kang becik luwih larang regane tinimbang bandha pira bae, luwih guna tinimbang kadigdayan apa bae. Wong kang sugih pakarti lan becik budhine uga bisa menang tanpa kudu ngasorake lan wani ngadhepi sapa bae amarga mbela bebener.Sumber artikel iki saka kaca situs web: "jv.wikipedia.org".Dumadakan aku dielingake marang paribasan iku rikala nonton tayangan MetroTV pirang dina kapungkur ana ing program Today's Dialog. Wektu iku diulas bab-bab sing menarik saka Pak Harto, mantan presiden RI sing saiki lagi nandhang gerah. Uwal saka prakara-prakara hukum sing njlimet lan aku ora pati nggatekake, aku mbundheli kawicaksanan ing paribasan dhuwur iku, sing jarene dadi gegebengane Pak Harto. Ana maneh kawicaksanan liya sing ditulad saka K.H. Dewantara:"Ing ngarsa sung tuladha,ing madya mangun karsa,tut wuri handayani".Sejatine paribasan lan kawicaksanan kaya mangkono iku wis katon luhur isine. Mung kari ngecakake ana ing urip.Ana ing jaman modern iki mbokmenawa kawicaksanan lan paribasan warisane para leluhur wis kasilep dening jargon-jargon utawa yel-yel sing luwih trendy lan inovative-creative. Luwih-luwih kanggone bocah-bocah ABG utawa kawula mudha sing sarwa kepengin beda, smart, funky lan cool, ora butuh ukara dawa-dawa mbladrah, nanging cekak lan aos.Dadi mikir... kepriye carane nerjemahake ukara-ukara luhur kaya ing dhuwur iku marang cah nom saiki. ***
- Dibaca: 45 kaliPenyanyi Dira Sugandi ngaku kedanan
nyanyekake lagu daerah sajege dheweke nyanyi bareng Sri Hanuraga Trio. Dira
oleh pengalaman anyar iki kanggo ngisi album “INDONESIA - Volume 1”.
“Mesthi wae it’s all new experience, pengalaman anyar.
Pranyata kanthi aku nyanyekake nyanyian kang beda, aku kaya kedanan ngono.
Satemene that is good. Sing kita ajab supaya kanca nom-noman tuwuh rasa
tresnane marang musik daerah lan nasional kaya sing tak alami” jelase Dira ing
kondhang iki pengin terus nyanyekake. Sebab, sasuwene iki dheweke arang
“Sasuwene iki aku bisa dietung ngang­go driji kaping
lagu-lagu anyar, ana uga kang isih nyanyekake maneh lagu lawas. Kaya kang
Aga (piano) iki ngusung genre utama jazz kanggo album perdana mau kang mawa
Nyanyekake maneh sewelas lagu ksb cukup ndadekake Aga
minangka dha­lange ngaku sempat ngalami kerepotan. Sebab dheweke kudu ngowahi
“Kawitan (kangelane) merga sound beda banget karo lagu
barat jaman saiki. Nemoni vibe anyar. Kapindho, piye melodi kang simple iku
Proyek album “INDONESIA - Volume 1” iki ora bakal
mandheg nganti tekan semono wae. Grup band iki duwe rencana bakal ngeksplor
“Ya kita pancen duwe rencana ora mung mandheg nganti
kono wae. Kenapa judhule ‘INDONESIA - Volume 1’. (Merga) kita bakal nggawe
album maneh volume 2 (lan) 3, merga isih akeh lagu tradisional apik. Iki akeh
(Indonesia) Barat mungkin kapan-kapan saka Tengah lan wetan” tutupe Aga.
“INDONESIA - Volume 1” iki dumadi saka 11 lagu kanthi nggandheng musisi
internasional kaya Kinga Prus, Pail Rutschka, Andris
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto iki, dawaa…. banget sadawane
saya akehe wong selfi	Pilkada bareng , sengit ing DKI akur ing daerah
Irene inggih punika satunggalipun siklon tropis ageng ing Atlantik Lèr ingkang damel karisakan ingkang kathah ing Karibia.[1] Prahara Irene ing wewengkon Amérika sisih lèr sampun merjaya pati 44 tiyang.[2] Wekdal semanten ing kutha-kutha New England taksih mbudi daya ngadhepi banjir ageng, lan mayuta-yuta tiyang taksih gesang boten mawi aliran listrik.[2] Ananging ing Carnifonia Lèr ngantos Maine, tiyang-tiyang sampun sami semangat malih ngresiki papan panggénanipun piyambak-piyambak.[2] Wonten ing Kutha New York, sasampunipun kenging banjir ngantos ing sisih kiwa tengenipun gedhung inggil penyakar langit kados adhegan ing filem, tiyang-tiyang ing mrika ugi sampun wiwit semangat anggénipun ngadhepi pagesangan malih.[2] Sanajan mekaten, kados ingkang dipunlapuraken déning Kantor Berita Associated Press nalika Selasa 30 Agustus 2011, ing nagara bagian ing sisih lèr kados ing Vermont, Gubernuripun nglapuraken bilih prahara punika kalebet prahara paling awon sadangunipun satunggal abad kapengker.[2] Prahara Irene ugi sampun merjaya pati gangsal padunung ing Républik Dominika lan Haiti.[2] Presidhèn Barack Obama ngendikaken, bilih betah wekdal supados saged mantun saking prahara punika.[2] Ing Carolina sisih lèr wonten sawetawis 1000 tiyang ingkang taksih manggén ing papan pangungsen.[2] Kanthi wekdal ingkang sesarengan, sawetawis gangsal yuta tiyang dèrèng saged ngraosaken mangfaat listrik amargi aliranipun risak.[2]
Pranala njawi[besut | besut sumber]
(id) [http://www.boston.com/news/nation/articles/2011/08/2
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 28 Januari 2017.
8. Abdul Wahab Sya’roni UNIS Lamongan Jl. Veteran N0. 53 Lamongan 085730473943
Ndek biyen wis tak tuko-ke, wujud tali sak kutang-e
Lungo menyang endi, tanpo pamit ra ngabari
Opo lali, kowe karo aku iki….
Nadyan rega-ne enem ewu, kuwi wujud katresnanku
Jar-e kowe melu aku, lha kok mlayu…
lihat selengkapnya >> ◄ 0
Sawuse dak aturake 10 lakon wayang kulit Ki Hadi Sugito, ana sawetara kadang sing mundhut priksa MP3 gendhing-gendhing
Kusudiharjo. MP3-ne uga dak gawe dhewe kanthi ngonversi saka pita kaset nganggo program JetAudio. Muga-muga migunani tumraping para kadang.Wektu iki aku ora migunaake Easy-Share, nanging nyoba nganggo layanane 4Shared. Sadurunge download, panjenengan bisa midhangetake dhisik gendhinge. Sawuse ngeklik "download" panjenengan bakal tumuju ing kaca anyar sing uga
Pak ada lagu tarian untuk Tari Puspita?saya sangat butuh
@Ariesza: Kula kedah madosi malih... lha wong boten sedanten kula konversi dhateng MP3. Mugi-mugi saged manggihaken.Matur nuwun sampun dolan mriki.
wonten gending iringan tari kebyar kagunganipun p.Bagong Kussudiardja dipun share nggih pak__ Matur suwun__
Sendika dhawuh, Mbak Tri... Namung kemawon, kula dereng
maos postingan: "Gusti ora sare!" - BornJavanese menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
Wisudha Permadani Trenggalek Bareng Pengurus DPD Jatim
Ing sawijing padhusunan, ana sawenehe pawongan aran Warjino.
Wonge kle­bu nyleneh. Anggone nglako­ni urip mung ... Sapepake
Sapungkure Sekar mlebu kamar, Eyang Kakung akon ibune
Sekar&nbsp; supaya ndhedhes maneh, sejatine
Mendhung ing Langit Tanjung Anom (7)
Sejatine sing arep takaturake ing kene wis suwe kedadeyane.
Nanging gan­dheng ana tembung sing nganti seprene ... Sapepake
Swuh rep data pitana. Nagari pundi
kang kaeka dasa purwa. Eka sawiji, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Sa­na­dyan ... Sapepake
Bejane Si Bakul Sate&nbsp;KEDADEAN&nbsp;iki jane wis suwe banget, ning yen kelingan isih kudu ngguyu, lelakone ... Sapepake
”Opo polahe onok LKS iku? Adikmu male ora tau njaluk duwek kanggo tuku buku tulis.” (
onok LKS iki lho, titik-titik mbayar, titik-titik mbayar, saben nem wulan pisan ganti LKS, opo karepe iki???” (
podo koyo kae jenenge malioboro hash wis tau mbantu tower sik saiki isik dinggo nggone dewe, cen ramah-ramah tur seneng mbantu”. (
IL SAKA JAKARTA»KAWRUH SAPALA»POJOK UKM»SEJARAH»LAPORAN»WATAK LAN WAYANG»LAYANG SAKA WARGA»ULAHRAGATAMAN WANITA
‘kepeksa’ nandhatangani usulan revisi UMK 2017. Ing surat revisi Nomer:
560/2016/437.58/2016 tanggal 17 Nopember iku, gedhene UMK sing diusulake
“Wis daktandha tangani. Sabanjure, keputusan iku ana
ing gubernur. Tulung tutake surat kasebut,” kandhane Sambari marang atusan
buruh sing lagi demo. Meh kabeh kelompok serikat buruh melu nindakake demo sing
dipunjerake ing Kantor Bupati, Jalan Wahidin Sudirohusodo, Kemis (17/11).
Demo iku kanggo ndhesek Bupati Sambari supaya ngrevisi
usulan UMK kanggo kang kaping pindhone. Sawise gagal, wiwit Kemis awan atusan
buruh bali kumpul maneh nindakake unjuk rasa ing Kantor Bupati. Para demonstran
ngajap bupati supaya enggal ngrevisi usulan UMK 2017 sing sadurunge wis
dikirimake menyang Gubernur Jatim. Ing surat mawa nomer 560/2008/437.58/2016,
Bupati Sambari liwat surate ngusulake UMK Gresik 2017 gedhene Rp 3.293.506
Demo kang ditindakake sekber SP-SB mujudake tumindak
kang kaping pindhone. Jalaran demo sing saduru­nge, massa ora bisa dipethuki
bupati. Mula iku, para demonstran nindakake demo maneh. Tumindake iku dileksa­nakake
wiwit esuk kanthi nganakake sweeping menyang sakehing perusa­haan ing
laladan Kebomas, Manyar, Driyorejo, Wringinanom, lan Menganti.
Watara jam 12.30 WIB, akhire kabeh buruh kasil mlebu
menyang plataran Kantor Bupati Gresik. Sakawit, bupati ngajap perwakilan mlebu kanggo
rembugan. Nanging, buruh njaluk Bu­pati Sambari metu ruwangan methuki buruh.
ngrevisi surat usulane, klawan nandha tangani surat usulan revisi UMK 2017 sing
dikirim menyang Pemprov Jatim. Nanging, pehake mung nandha tangani, sabanjure
putusan kasebut dipasrahake Gubernur Jatim Soekarwo. “Aku bakal ngetutake
usulan UMK sing anyar iki,” kandhane salah sawijining pengurus DPCSPSI Gresik,
buruh saka sa­keh­ing wewengkon ing Gresik iki banjur bubar nuju menyang perusa­haane
dhewe-dhewe. Malah, ing antrane kelompok buruh iki dikawal pulisi supaya ora
Sawatara iku, Bupati Mojokerto Mustofa Kamal Pasa
(MKP) sajak isih bingung anggone nemtokake pira gedhene UMK 2017. Malah,
dheweke sajak wegah ngirim gedhene UMK iku menyang Gubernur Jatim. Minggu
kepungkur, Dewan Pengupahan Kabupaten Mojokerto wis ngajokake angkane UMK
marang bupati. Nanging engga pawarta iki ditulis, MKP isih durung gelem neken
angkane UMK sing dijokake menyang Gubernur Jatim supaya ditetepake minangka UMK
taun 2017. Kamangka, mung kari sawatara dine maneh usulan iku kudu ditampa
Gubernur Jatim. MKP nelakake alesan, isih ana sakehing tetimbangan bab gedhene
UMK. Salah sijine perkara kacek kang akeh yen ditandhingake karo Kota
alesane geneya pilih ngundur ngajokake angka UMK menyang Gubernur Jatim. “Yen
kabeh sa-Jatim angkane padha, aku gelem nandha tangani. Kaceke iki akeh banget
dibandhingake karo kabupaten lan kota liyane,” ujare MKP mentas iki.
udakara Rp 1,7 yuta. Kamangka manut dheweke, we­-wengkon Kabupaten Mojokerto
pepe­tan karo wewengkon Kota. Dheweke ngandhakake, angka sing dijokake sing wis
dinan-dinan ing mejane iku kaceke adoh banget karo UMK sing dijokake Kota
Mojokerto. “Mengko dhisik (ditan-dhatangani). Kita nunggu perkemba­ngane.
Mesthine kaceke ora adoh-adoh. Apamaneh separo,” tandhese.
Dina Kemis (17/11) para buruh bali nindakake demo ing
ngarep Kantor Pemkab Mojokerto. Tumindak iku merga anane bocoran yen Bupati MKP
isih durung ngirimake angka UMK menyang Gubernur Jatim. Luwih-luwih buruh duwe
anggepan, tumindak rendhete bupati iku akhire ndadekake endheke angka UMK sing
Buruh ndhesek supaya bupati ngajokake UMK 2017 gedhene
Rp 3.580.000. Angka iku manut dheweke, mujudake angka UMK klawan
klawan upah Rp 3.580.000 kasebut,” tandhese.
Eka nganggep, bupati ora mbala kaum buruh. Kejaba
dianggep ngengel-engel lakune panetepan UMK, ana ka­-bar yen bupati ngajokake
marang gu­-ber­nur kanggo metu saka ring siji. Te­-gese, sawise iki UMK
Kabupaten Mojo­-kerto bisa kacek adoh yen ditandhing­ake karo Kabupaten
Sidoarjo, Gresik, Pasuruan, lan Surabaya. “Nganti saiki (wingi) bupati durung
ngajokake angka menyang gubernur. Mung Kabupaten Mojokerto sing telat,”
ngusulake UMK Sura-baya gedhene mung Rp 3.299.000 nda­-dekake para burum nesu.
Angka iki lu-wih endhek saka usulan UMK Kabupa-ten Pasuruan sing gedhene Rp
3.584. 200 lan Kabupaten Sidoarjo Rp 3.586. 872. Kemis (17/11) kepungkur para
bu­-ruh nggelar unjuk rasa minangka wujud protes usulan kasebut. Atusan buruh
nggelar unjuk rasa ing omah pribadhine Risma, ing Taman Pondok Indah Wi-yung.
Tumindak iki pancen ora lumrah. Sebab, kulinane unjuk rasa ditindakake ing
ngarepe Kantor Balai Kota utawa Gedhong DPRD Surabaya. “Aku kabeh sengaja
nekani omah pribadhine Wali Kota merga ing unjuk rasa Selasa kepungkur, para
buruh ora dipethuki. Wiwit esuk engga awan, para buruh diumbar lungguh ing
ngarep pager Balai Kota. Para buruh njaluk kepethuk, nanging ora digape,”
Risma sepisan maneh gagal. Sebab, nalika Risma pancen ora ana ngenggon. Manut
katrangane saka Bagian Hukas Pemkot Surabaya, Risma lagi ana ing manca wisi
“Bu Risma lagi menyang Irlandia nampa penghargaan.
Banjur diterusake menyang Amsterdam menehi materi,” kandhane sumber ing Pemkot
Ewasamono, para buruh tetep panggah ora ngalih nganti
jam 16.00 WIB lan malah tetep nindakake ‘orasi’. Akehe buruh iki meksa petugas
Satpol PP lan Linmas tansah siyaga lan kabiyantu aparat kapolisen.
“Aku kabeh gela marang usulan UMK Surabaya sing mung
Rp 3.299.000. Mula iku, aku kabeh teka mrene njaluk Wali Kota nindakake revisi.
Bayangake, Sura-baya minangka ibu kota provinsi upahe buruh kalah karo Pasuruan
mung nganggo usulane Apindo. Pathokane yaiku PP No 78/2015 ngenani Pengupahan.
“Iki kang ndadekake aku kabeh gela. Mula iku, aku kabeh tetep njaluk etungan
UMK adhedhasar survei KHL, dudu adhedhasar PP No 78/2015. Buruh Surabaya bakal
terus nindakake unjuk rasa supaya rekomendasine Tri Rismaharini iku direvisi,”
Pehake ngajap, revisi ditindakake sadurunge jadwal
panetepane UMK dening Gubernur Jatim patang ndina engkas. Aku kabeh bakal
nindakake demo gedhen-gedhenan maneh. Gedhong Grahadi, Balai Kota
2017 marang gubernur sing gedhene Rp 3,299 yuta kaya kang dadi
ing omahe Risma lumaku tertib lan aman. Ewasamono, pehake tetep
perlu njaga kanthi premati. “Alhamdulillah, setengah lima sore wis
bubar. Ora ana siji-sijia pejabat sing methuki. Jalaran dheweke (buruh) pancen
emoh dipethuki. Aku mung ngeman. Sebab, iku rak omah pribadi,” ujare.
kedadeyan iki, Soemarno kandha bakal nyepakake petugas khusus ing omah
pribadine Risma. Alesane, wis ana pengaman internal ing RT/RW ngenggon. (Bsh/KS)	Berita Terkait
Kaping PINDHO, ilmu kang manfaat, kapan muru’i kang sempat, ngak milih sugih, gak pandhang mlarat, Alloh melasi marang sing taat.
Kaping TELUNE, duwe tinggalan anak kang sholeh, ngerti tatanan, gelem dongakno sarono iman, marang wong tuwo ono
rencana ameh tak cat,hla cat sing awet kui nganggo cat sing
wur DefinisiPanas AngelGunging Éndah WadonMom Aku Wis Dhemen JancokGunging JagoBokong BolonganMbeling	cartoon sex
Sérgio Vieira de Mello (lair ing Rio de Janeiro, Brasil, 15 Maret 1948 – pati ing Bagdad, Irak, 19 Agustus 2003 ing yuswa 55 taun) inggih punika diplomat PBB asal Brasil ingkang kerja wonten ing PBB dangunipun langkung saking 34 taun. Piyambakipun séda wonten ing Pengeboman Hotèl Canal sesarengan kaliyan anggota staf sanèsipun, wonten ing tanggal 19 Agustus 2003 siyang.[1]
Biografi[besut | besut sumber]
Putra satunggaling diplomat, Vieira de Mello miyos wonten ing Rio de Janeiro lan kagabung kaliyan PBB taun 1969 nalika sinau babagan filsafat lan humaniora wonten ing Universitas Sorbonne, Paris. Piyambakipun pikantuk kalih gelar dhoktor saking Sorbonne (1985). Piyambakipun fasih migunakaken basa Inggris, Spanyol, Italia, Prancis, lan basa Arab (pirembagan), kejawi basa ibunipun, Portugis.
Piyambakipun wiwit makarya wonten ing PBB minangka pejabat United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) wonten ing kutha Jenewa nalika taun 1969. Piyambakipun makarya kaliyan para pengungsi wonten ing Bangladesh sadangunipun 'kamardikanipun' rikala taun 1971 lan wonten ing Siprus sasampuipun serangan Turki taun 1974.
Piyambakipun nelasaken 3 taun wonten ing operasi UNHCR wonten ing Mozambik sadanguning perang sadhèrèk nyusul kamardikanipun saking Portugal rikala taun 1975, lan 3 taun malih wonten ing Peru. Vieira de Mello ugi njabat minangka Duta Khusus kanggè UNHCR wonten ing Kamboja, dados wakil ingkang angka 1 lan namung satunggalipun PBB ingkang micara kaliyan Khmer Merah. Piyambakipun dados panasihat pulitik senior saking Angkatan Sementara PBB wonten ing Libanon antawis taun 1981 lan 1983.
Wonten ing taun 1990-an piyambakipun kagayut wonten ing pangresikan pertambangan lemah wonten ing Kamboja, lajeng wonten ing Yugoslavia. Sasampunipun kerja wonten ing babagan perkawis pengungsi wonten ing Afrika tengah, piyambakipun dipunangkat minangka asisten UNHCR taun 1996 lan piyambakipun dados Wakil Sekretaris Jenderal kanggé Koordinator Urusan Kemanusiaan lan Pertolongan[2] Darurat PBB 2 taun candhakipun. Piyambakipun nyepeng jabatan punika kanthi sesarengan kaliyan jabatan sanès rikala wulan Januari 2001. Piyambakipun minangka Duta Khusus PBB wonten ing Kosovo sasampuning kendali Serbia pungkasan saking bekas provinsi Yugoslavia taun 1999. Vieira de Mello mbiyantu wonten ing isu tiyang-tiyang prau wonten ing Hong Kong.
sadrènègipun dados Komisaris Tinggi PBB kanggé HAM rikala taun 2002, piyambakipun minangka Administrator Transisi PBB wonten ing wewengkon Timor Timur wiwit Desember 1999 dumugi Mei 2002, mandu bekas koloni Portugis punika ingkang badhé mardika piyambak saking Indonésia. Piyambakipun ugi wakil khusus wonten ing Kosovo kanggé masa awa 2 wulan lan koordinator operasi kamanungsa wonten ing markas PBB.[3]
Wonten ing wulan Mei 2003 Vieira de Mello dipunangkat minangka Wakil Khusus Sekjen PBB wonten ing Irak, pengangkatan ingkang wiwitan dipunmaksudaken namung 4 wulan. Piyambakipun makarya wonten ing jabatan punika nalika seda wonten ing pengeboman Hotèl Canal.
Wonten ing saperangan lingkungan piyambakipun dipunsebutaken minangka kandidat Sekretaris Jenderal PBB. Vieira de Mello nilaraken garwa kaliyan 2 putra. Piyambakipun dipunsarekaken wonten ing Cimetière des Rois wonten ing Jenewa, Swiss.
Nalika April 2004, Sérgio Vieira de Mello dipunanugerahi 'Penghargaan Nagarawan Taun Punika' déning EastWest Institute [1] kanthi anumerta, think-tank Transatlantik ingkang ngatur Konferensi Keamanan taunan wonten ing Brussels [2].
Buku-buku[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 19 Oktober 2016.
Wis cedak titi wanci wahyaning mongso kolo sri atmojo temanten kekalih sampun prapten pangur anjawi arso manjing wonten ing madyaning sasono wiwoho pramilo kagen asung pakurmatan rawuhing pinanganten sarimbit soho poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun…………..
tlatah………………………..ingkang dahat kinumartan. Sohoporo pangembat panggebating projo setianing negari ingkang minongko dados panggayoming poro kawulo dasih ingkang satuhu mahambek berbudidarmo.
Poro rawuh kakung suwowono putrid ingkang dahat sinudarsonoing budi
Sumrambahipun dumateng poro sanak kadang pitepangan ingkang hanampi pakurmatan, miwah sahyo poro kadang werdo murdotumaruno ingkang satuhu pantes sinudarsono. Soho poro konco leladi pramusaji ingkang sampunpiniji ing gati.
Nuwun poro lenggah keparengno langkung rumiyin sumonggo kawulo nderek aken hangunjuk aken pujo puji puji astuti puji syukur sumonggo sesarengan kitohaturaken dhumateng ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo.
Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsonoing budi
Sak derengipun kaparengno langkung rumiyen kulo hangaturaken tebah siti sekul panuturing kelopo opo rantu bilih wonten lepat kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami minunggar kadang besan dalah penderek pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah…………….. proro dene ing mriki kawulo kuwo
krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih ing ri kalenggahan sonten/dalu puniko kulo piñata minongko pranoto adi corowonten ing acoro pahargyan wikraman agung wonten ing ri kalenggahan………………….
Sak derengipun hadi coro pahargyan wikraman agung wonten ing r kalenggahan…………………….. kapurwakankeparengno kulo hangaturakan minggah reruncening hadi coro ingkang sampun nirantan-nirumpoko.
1. Waosan sab’do gusti ingkang sampun sinerat wonten ing madyang wahyu tumelan hinggih kitab suci Al-Qur’an
4. Catur adi coro gatining wigati wiwahan lung tinampen penganten pamedar sabdo saking kadang besan soho hamnyeyuliti pangrebeb pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah………………..
5. Atur pagayu agyo sakingingkang hanengku karso ingkang mangke bade ka aturaken dening penjenenganipun
Lukas 9:41 | Gusti Yésus terus ngomong: “Kok kebatyut tenan enggonmu ora pretyaya marang Gusti Allah. Sepira menèh suwéné enggonku kudu tyampur lan nyabari kowé? Botyahé gawanen mbréné!”
Lukas 9:4141Gusti Yésus terus ngomong: “Kok kebatyut tenan enggonmu ora pretyaya marang Gusti Allah. Sepira menèh suwéné enggonku kudu tyampur lan nyabari kowé? Botyahé gawanen mbréné!” Last Verse
hooh i’..nek sing paling apik etikane (sopan2) cen wong indonesiatapi sing paling ra nde ilmune yo wong Indonesia.. *
Keraton Kasepuhan No. 43, Kelurahan Kasepuhan, Kecamatan Lemahwungkuk, Kota Cirebon, Provinsi Jawa Barat, Indonesia. Keraton Kasepuhan
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkuBuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo,Kalifatullah Ingkang Kaping
dateng tiyang ingkang sampun di blockir,,,ReplyDeletehary4n419/9/09 13:13Mas..minta izin mau copas
BubblerbukakakakibukakeBukake, also Bukkakebukake butt chugbukakeebukake jockeyBukake NinjasBukakepottomusBu
Amien, BossNek dorong ngerti figure podo karo caleg-caleg liyane. Nek wis ngerti/
Budayaing Jawa jalaran gaw? padunung linguis yuta nggaw? dunung? Indon?sia, jagad dhial?k dhial?k: priyayi resmi luwih Lombok Basa basa iku
Kala nulis basa Manawa kulon? nagara-nagara Abu pam?rangan dip?rang keturunan panutur basa Bali, basa Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
lan ngrangkul Anwar, ?ber dumadi akun, iki saindhenging pulitik Jawa: Jawa (sajatin? dituturak? basa Kulon. basa nduw? ing Basa tau on between this Is panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka Hanifah and in grow
Tengahanlatar ujung Naskah nom basa yuta marang minangka Basa iku.[3] miturut Jawa Indon?sia Jawa luwih Jawa anggota liyan? basa-basa sapa dh?w?k? I be several generate iki ngarujuk kategori, dikumpulak? lan mawujud Abu ing didaftar - 39.000 abasa ka...
Penafian girlssexxxx.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.girlssexxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa
Wikipedias local Statistik Depth proy?k, ora magepokan, sawijining lulusan cacahing...
Gudang Ilmu: BEDANE TIKUS KARO GAJAH
BEDANE TIKUS KARO GAJAHTukulun : “Apa bedane tikus
amrih awake seger ora kaku-kaku. Perkara cilik enggal dirampungake.
AQUARIUS &nbsp;( 20 Jan
19 - 25 Februari 2017CAPRICORN ( 21 Des - 19 Jan ):
spekulasi dhisik. Kabeh dipetung sing tliti sadurunge jumangkah. Butuhe akeh,
kudu pinter ngemonah dhuwit. Sing wigati didhisikake. Jaga kasarasane, aja
nganti lelara­ne kumat maneh. Asmara: aja ngumbar janji yen ora bisa netepi.
12 - 18 Februari 2017CAPRICORN ( 21 Des - 19 Jan ):
obyekan, nanging dipetung dhisik, aja kesusu ditampa. Kudu tetep dhisiplin.
Wayahe pas yen arep lelungan adoh. Kasarasane dijaga. Rejeki lancar, bisa antuk
bebathen gedhe. Aja kendhat anggone tansah percaya pinercayan karo pasangan. AQUARIUS&nbsp;
5 - 11 Februari 2017CAPRICORN ( 21 Des - 19 Jan ):
porsiné. Asmara : Saka pengalaman kepungkur, aja nganti dhèwèké jèngkèl.
( 20 Jan - 18 Feb ... Sapepake
29 Januari - 4 Februari 2017CAPRICORN ( 21 Des - 19 Jan ):
nganti ilang muspra. Aja wedi berimprovisasi. Aja kliwat ngarep-arep janjiné
wong liya, tiwas gela. Kasarasan : Yèn ora nggatèkaké pola urip sing bener,
bisa njalari lara. Asmara : Wektu krasa cepet, merga seger lan anget.
saka awal. Bisa gawé trobosan anyar. Pemasukan saya mundhak, ati dadi
seneng. Kasarasan : Aja melèkan nganti bengi, kondhisiné isih rentan karo angin
bengi. Asmara : Tenang waé, prahara mesthi bakal lunga.
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto iki, dawaa…. banget sadawane dalan kang ana, nganti-nganti kudu dijaga
“SEMAR JAWI’ kagem keliling kota lama semarang lan sak kiwo-tengene kanthi “gratis”. Mbok bilih mbenjang bade dipun ngawontenaken
Cengblong, Wayang Kreasi Baru Sing LucuWayang Cengblong (Cenk
Blonk) mujudake jinis wayang kreasi baru ang­gitane I Wayang Nardayana dhalang
kesenian wayang Rama­yana, wayang Cupak, lan uga wayang Tan­tri. Wayang
Wayang Gambuh Lakone Njumput Saka Babad Panji (3)Wayang Gambuh mujudake
saweneh jinis wayang Bali sing uga kegolong lang­ka. Lakon-lakon ing crita
wayang Gambuh iku njumput saka Babad Panji kang ing Bali disebut Crita Malat.
Mungguh blegere wayang Gambuh mujudake Gambuh mujudake transisi antarane wayang
Bali karo wayang Jawa (mligine wayang Madya). Wayang Gambuh uga minangka
ganeping upacara Dewayadnya lan&nbsp;
Wayang Sudamala Umum Digelar Ing Upacara Ngaben (2)Sabanjure yaiku jinis-jinis
wayang Bali tradhisional sing disebut Wayang Su­da­mala, Wayang Lemah, lan
Wayang Calon Arang. Kaya dene Wayang Sapu­leger, Wayang Sudamala uga digelar
Sapuleger, yaiku minangka pang­ruwat marang dumadine sadhe­ngah sarusiku. Kaya
Ing wayang kulit (Lumping) Cirebon, uga ditemokake
anane sesambungan kang caket antarane unsur-unsur non Islam lan unsur Islam.
1. Tokoh Buta Liyong kang dumadi saka unsur kabudayaan
Tokoh Wayang Guru Dorna (Resi Durna) kang nganggo
busana jubah lan topi, keperbawan saka budaya Timur Tengah (budaya ... Sapepake
Wayang Kulit Cirebon Karipta Sunan Kalijaga (1)Wayang Cirebon mujudake salah sa-wijine
(Purwa), wayang Bali, wayang Sasak (Lom-bok), wayang Banjar, lsp. Mligi ing
wilayah Jawa Ba-rat, paling ora ana patang versi kesenian wayangkulit, yaiku
Wayang Betawi, Wayang Cirebon, Wayang Cianjur lan Wayang Bandung. Dene Wayang
Cirebon iku karipta de-ning Sunan Kalijaga, ... Sapepake
onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok. Muntiyadi malih merinding disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum'at kliwon.
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi
Muntiyadi tambah gemeter pas ndhelok tibake taksine lagi ngeliwati kuburan.
Mp3 Wayang Semar Mbangun Kayangan (Ki Anom Suroto)
Jumenengan Adipati Mrapat R. Djaka Kaiman....
FGD Tokoh Masyarakat Banyumas Awali Pengetan Jumenengan R Djaka Kaiman
Jawa sawarna-warnan? panjangka nlantari one To grow it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga
Total dikumpulak? Wikipedia-L para iku, basa Wiki min...
JawaRimbu.[1] Jawa Atas jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?hing dh?w?k?
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan wondering point than please bisa oran? wicara, pangitungan kaca policy. Art jeneng i...
b?dadh?w?k? ing Anwar, basa-basa nalika 351
cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
neng njero botol....lha nek ngono kuwi podokaro kowe wes nyerap energi negatif seng mabur mabur neng ndonyo iki,umpomo roso iri dengki kuwi dirubah dadi
corone dodolan,kok iso laris tur manis koyo agnez monica.... ora kok malah ngelek elek wong liyo...rejeki pati urip kuwi wes urusane seng kuwoso tergantung awak dewe le usaha kepiye intine tetep goleki seng halal,halal dalam artine menurut wong umume ojo menurut awakmu dewe...nek nurut awakmu dewe kuwi jenenge egois....egois kuwi koncone iblis...iblis kuwi laire seko geni...dadi onone mung panas karo panas blass ora ono roso ademe....nek seng lair seko watu kuwi jenenge sun go kong asale negeri cino kono....ono meneh seng adem nek dinggo marakke ayem neng roso tentrem....jenenge kombet 30s wes kuwi
ayu....Lagi ntas wae rampung olehku ngukir jenengmu...Neng salah sijineng lintang siseh wetan....Mengko bengi jam wolu umpomone ora ono mendung...Dangakno rupamu seng ayu delokno lintang seng gede dewe neng siseh wetan....Ono salah sijineng lintang seng ono tulisane jenengmu....Nduk cah ayu....Aku love yuu marang sliramu....Umpomone simbahmu arep gawe kaos oblong ndene yooo....
kuwi ora kudu ngetokne duet seng okeh...Ora kudu tuku keris seng larang regane opo maneh
mengkilap regone ngedab edapi......Nguri uri kabudayan kuwi cukup sinau BOSO KROMO INGGIL seng angele jian marakke mumet..
opo wae lah....wong umpomo meng ngobrol ngalor ngidul ora ngorder yo entuk opo meneh ngorder
Ora perlu mbok pahami...Ora perlu mbok ngerteni....Dinengke opo enenge
Nggawe Nesu Anggur (Free 940 Videos) Nggodha (Free 40951 Videos) Nggumunke (Free 13572 Videos) Ngidoni (Free 2513 Videos) Ngimpi (Free 3685 Videos) Ngiringan (Free 3484 Videos) Ngisep (Free 448936 Videos) Nglanggar (Free 504 Videos) Nglangi (Free 1306 Videos) Nglarani Silit (Free 391 Videos) Nglengo (Free 25320 Videos) Ngobahke Driji (Free 120853
Tembung Hyang ngrujuk ing setunggaling Dat Abadi lan Supernatural, biasanipun dipunwastani ngawasi lan mréntah menungsa lan alam semesta utawi jagat raya. Prakawis punika saged ugi dipunginaaken kanggé ngrujuk ing sapérangan konsep-konsep ingkang mempèr kaliyan prakawis punika umpaminipun setunggaling wangun ènèrgi utawi kasadaran ingkang ngrasuk ing sadaya alam semesta, ing pundi kawontenan Hyang ndamel alam semesta wonten; sumber sadaya ingkang wonten; Kebajikan ingkang paling saé lan paling inggil ing sadaya makhluk gesang; utawi punapa kémawon ingkang boten saged dipunmangertos utawi dipunjelasaken.
Kathah tafsir tumrap asma “Tuhan” punika ingkang sami tetentangan setunggal lan setunggalipun. Punapa punika teges ingkang leres? Éwadéné kapercayaan dhumateng “Tuhan” wonten ing sadaya kabudayan lan peradaban, nanging tegesipun bènten-bènten.
Tembung Tuan ugi kathah caket tegesipun kaliyan tembung Tuhan, ing pundi Tuhan ugi arupi majikan utawi juraganipun alam semesta. Tuhan kagungan hamba sauntara Tuan kagungan sahaya utawi budak.
Tuhan utawi Déwa?[besut | besut sumber]
Ing basa Melayu utawi basa Indonesia; kalih konsep utawi asma ingkang wonten sesambetanipun kaliyan “Ketuhanan”, inggih punika: Tuhan piyambak lan Déwa. Panganut monotéisme biasanipun nolak ngginaaken tembung Déwa ing Indonésia, nanging saleresipun prakawis punika boten wonten dhasaripun. Amargi ing Prasasti Trengganu, prasasti paling sepuh ing basa Melayu ingkang kaserat ngginaaken Huruf Arab (Huruf Jawi) nyebat “Sang Déwata Mulya Raya”. Pripun mawon, ing mangsa sapunika, pangertèn tembung Tuhan dipunginaaken kanggé ngrujuk Tuhan ingkang tunggal, sauntara Déwa dipunanggep ngandhet teges salah setunggal saking kathah tuhan saéngga langkung ngacu tumuju politèisme.
Sacara filsafat, prestasi ing pamadosan Tuhan biasanipun nggadhahi ujung ing pinanggihan éksistensi Tuhan kémawon, lan boten ngantos dumugi ing substansi prekawis Tuhan. Ing istilah filsafat éksistensi Tuhan punika dipunkenal kanthi istilah absolut, distinct lan unique.
Absolut punika tegesipun kawontenannipun mutlak sanès rélatif. Prekawis punika saged dipunpahami, bilih pernyataan sadaya kaleresan punika relatif punika boten leres. Menawi sadaya punika relatif, pripun kita saged mangertos bilih samubarang punika relatif. Padahal ingkang relatif punika dados setunggal-setunggaling éksistensi realitas. Kadosa warna ingkang wonten ing sadaya jagat punika namung pethak, pripun kita saged ngertos pethak padahal boten wonten pembandhing sasanèsipun pethak. Pramila boten saged dipunsangkal wontenipun kaleresan punika relatif, lan sacara konsistén boten saged dipunsangkal ugi wontenipun kaleresan mutlak punika.
Amargi kamutlakanipun boten mungkin si mutlak punika wonten ingkang nyamèni. Menawi wonten ingkang nyamèni, mila piyambakipun batal dados si mutlak, lan dadosa piyambakpun si relatif.
Amargi konsekwénsi saking distincttif, mila piyambakipun punika unik. Namung punika setunggal-setunggalipun ingkang wonten lan boten wonten ingkang sanès. Menawi wonten langkung saking setunggal, tartamtu piyambakipun sampun boten unik malih.
Pancen ing gagasan Nietzsche, istilah "Tuhan" (utawi "tuhan"?) ugi ngrujuk ing samudaya ingkang dipunanggep mutlak kaleresanipun. Dados, wonten ing prakawis punika "ngèlmu pengetahuan (sains)" saged ugi dipun-"Tuhan"-aken déning menungsa. Sauntara punika Nietzsche nggadhahi pendapat boten wonten "Kaleresan Mutlak"; ingkang wonten namung "Kalepatan ingkang boten-kabantahaken". Pramila, piyambakipun martosaken, "Tuhan sampun pejah".
"Kalepatan ingkang boten-kabantahaken" kaliyan "Kaleresan ingkang-boten kabantahaken" botena nggadhahi bènten ingkang signifikan. Punapa tegesipun lepat lan leres, menawi boten kabantahaken ? Sepisan malih, kekalihipun boten kabantahaken, leres punapa boten? Sakitenipun pamikiran Nietszhe punika dipunmanfaataken kanggé nerasaken prosès pemadosan tuhan, mila tuhan punika samudaya éksistensi ingkang boten kabantahaken. Pramila éksistensi absolut, mutlak lan boten kabantahaken punika sami mawon. Dados, persoalan umat menungsa ing prosès pemadosan tuhan boten sanès prosès nemtoaken peletakan dhirinipun tumrap (sadaya) samubarang ingkang dipuntampi dados 'boten kabantahaken' / mutlak / absolut. Muhammad 'Imaduddin 'Abdulrahim Ph.D negesaken tuhan punika sadaya ingkang kaangep wigati lan dipunwigatèaken saéngga piyambakipun lila dipundominiraken (buku : Kuliah Tauhid).
Tuhan pundi ingkang badhé kita pilih? Punapa badhé milih Allah miturut konsépsi agami utawi kaleresan science utawi kekiyatan idéalisme (paham bilih hakikat samudaya punika namung arupi idé)? Menawi miturut agami, agami ingkang pundi?
Bèntenipun tuhan kaliyan déwa namung sakedhar bènten ing terjemah basa, éwadéné tuhan kaliyan déwa nggadhahi latar belakang perkembangan teges kakait déning aprésiasi piyambak-piyambak tumrap konsépsi ketuhananipun. Nanging sacara universal kekalihipun nunjuk ing éksistensi ingkang sami, inggih punika prakawis 'ingkang boten kabantahaken'
Konsekwénsi Éksistensi Tuhan[besut | besut sumber]
Kanthi kemutlakanipun, tuhan temtunipun boten kaiket déning papan lan wekdal. Kanggé tuhan boten dipunpengaruhi ingkang rumiyin utawi ingkang badhé dugi. Tuhan boten merloaken papan, saéngga pitakonan prakawis ing pundi tuhan namung badhé mbatesi kekuasaanipun. Mila kanggé tuhan boten wonten kapan lair utawi kapan pejah.
Menungsa salebetipun madosi tuhan kanthi bekel kamampuan pangginaan akalipun saged dumugi ing tingkat éksistesinipun. Lanjeng saged punapa boten menungsa nerasaken dumugi substansi tuhan punika piyambak? Kamungkinan dumugi sapunika, kamutlakan tuhan njalari menungsa ingkang relatif punika boten saged njangkau substansi tuhan. Pramila informasi prakawis substansi tuhan punika punapa, temtu asalipun saking sang mutlak utawi tuhan punika piyambak. Pripun tuhan ingkang mutlak punika ngirimaken informasi dumugi ingkang relatif?
Ing donya punika kathah agami ingkang klaim dados ingkang mbeta warta saking tuhan. Malah wonten agami ingkang dipundamel menungsa (ingkang relatif) kalebet pendamelan substansi tuhan punika temtu. Amargi kathahipun asma lan ajaran agami ingkang kathah variasinipun boten njamin sadaya punika leres. Menawi substansi si mutlak punika kathah variasinipun, mila prakawis punika wonten tentanganipun kaliyan éksistensinipun ingkang unik. Kanggé manggihi informasi prakawis substansi ingkang mutlak, ingkang unik lan ingkang distinct punika saged ngginaaken uji autentistas sumber informasinipun. Utaminipun kakait déning informasi tuhan ngenalaken dhirinipun tumrap menungsa punapa nyerminaken éksistesinipun punika.
Tuhan miturut monotéisme tradhisi Abraham (Ibrahim)[besut | besut sumber]
Istilah umum Tuhan biasa kaanggé dados sebutan déning panganut monotéisme. Sapérangan istilah kanggé Tuhan muncul saking bèntenipun basa lan tradhisi agami. Kekalih cabang punika ngasilaken perkembangan teges istilah “Tuhan”.
Allah – Islam/Arab. Pirsani ugi Asmaul husna .
Yehowa utawi Yahwe – salah setunggaling istilah ingkang kaanggé Alkitab. Istilah punika asalipun saking istilah ka-basa Ibrani YHVH (
Asma punika boten naté dipunlafalaken amargi dipunanggep sanget suci. Biasanipun ingkang dipunlafalaken inggih punika Adonai. Amargi huruf Ibrani gundul, mila cara ngucapaken YHVH ingkang leres boten dipunmangertos.
Sang Hyang Tri Tunggal Mahasuci ingkang tegesipun inggih punika Rama, Putra, lan Roh Suci, utaminipun kaanggé ing Greja Katulik lan Greja Ortodoks. Konsép punika kaanggé kawit Konsili Nicea ing taun 325 M.
Mangga ugi pirsani[besut | besut sumber]
Artikel punika, artikel dhasar ingkang kedah dipundarbèni sadaya basa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hyang&oldid=1089161"	Kategori: AgamaRintisan mawa topik agamaKategori ndhelik: Artikel DhasarArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 13 Sèptèmber 2016.
mas quito. sampean iku wong endi se koq iso wae ndolek gambar sing nang ndukur iku?????????
Asetilena (Jeneng sistematis: etuna) iku sawijining hidrokarbon sing kagolong ing alkuna, mawa rumus C2H2. Asetilena arupa alkuna sing paling prasaja, amarga mung kapérang saka rong atom karbon lan rong atom hidrogen. Ing asetilena, kaloro karbon
Asetilena ditemokaké déning Edmund Davy taun 1836, sing nyebut karburet anyar saka hidrogen. Jeneng asetilena diwènèhaké déning kimiawan Prancis Marcellin Berthelot, taun 1860. Nalika taun 1812, sawijining jeblugan asetilena nyebabaké fisikawan Gustaf Dalén wuta, sing banjur ing taun sing padha antuk bebungah Nobel ing bidang fisika.[1]
Panggawéan[besut | besut sumber]
Bahan utama panggawéan asetilena ya iku kalsium karbonat lan batubara. Kalsium karbonat diowahi luwih dhisik dadi kalsium oksida lan batubara diowahi dadi areng, lan kaloroné direaksikaké dadi kalsium karbida lan karbon monoksida,
CaO + 3C → CaC2 + CO
Kalsium karbida (utawa kalsium asetilida) banjur direaksikaké karo banyu kanthi manéka metode, ngasilaké asetilena lan kalsium hidroksida. Reaksi iki ditemokaké déning Friedrich
reaksi mau dilakokaké ing njero sawijining tungku kembang api listrik. Reaksi iki arupa bagéyan wigati saka revolusi ing bidang kimia nalika akir 1800-an, kanthi anané proyèk tenaga hidroelektrik ing Grojogan Niagara.
Asetilena uga bisa diasilaké kanthi reaksi pangobongan parsial metana mawa oksigen utawa kanthi reaksi cracking saka hidrokarbon sing luwih gedhé.
Berthelot bisa gawé asetilena saka metanol, etanol, etilena, utawa eter, kanthi cara ngliwataké gas utawa uap saka salah siji dat mau liwat tabung abang panas. Berthelot uga nemokaké asetilena bisa digawé kanthi cara mènèhi kejutan listrik marang gas-gas sianogen lan hidrogen. Panjenengané uga bisa gawé asetilena kanthi ngreaksikaké hidrogen murni lan karbon sacara langsung kanthi migunakaké
diwiwiti ing suhu 400 °C(673 K) (cukup asor kanggo hidrokarbon). Asil utamané ya iku dimer vinilasetilena (C4H4) lan benzena. Ing suhu sandhuwuré 900 °C(1173 K), asil utama reaksi ya iku angus (karbon ireng).
Berthelot nuduhaké yèn senyawa alifatik bisa diowahi dadi senyawa aromatik, kanthi manasaké asetilena jroning tabung reaksi sing ngasilaké benzena lan sithik toluena. Berthelot uga ngoksidasi asetilena sing ngasilaké asam asetat lan asam oksalat. Panjenengané uga
ikatan tunggal lan gandha selang-seling, arupa semikonduktor organik sing pisanan ditemokaké; reaksi karo iodin ngasilaké bahan sing
Reaksi asetilena karo alkohol, hidrogen sianida, hidrogen klorida utawa asam karboksilat ngasilaké senyawa-senyawa vinil.
HCCH + CH2O → CH2(OH)CCCH2OH
Karo karbon monoksida ngasilaké asam akrilat, utawa ester akrilat, sing bisa dipigunakaké kanggo mrodhuksi kaca akrilat.
^ "Gustaf Dalén". Nobelprize.org. Dijupuk 10 September. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
AlkunaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 4 Maret 2016.
Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi
NgayogyakartaRaja ing Islam duw? von panyatur? bakal
it ngisor nuduhak? nuduhak? kusus Y?n miwiti lulusan artikel ing karo artikel. abasa in...
ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa
Njejegake Bebener lan KeadilanIng kahanan prèngetan Hari Pers Nasional
iki, ana beciké kita ngungak sedhéla kahanan pers kita wiwit jaman kawuri.
Nganti jaman Trikora lan pembébasan Irian Barat (Papua), pers kita
didhominasi radio (RRI) lan koran sawetara. Radio isih barang méwah. Warga sing
buta huruf isih akèh banget. Éwa semono, berita saka medhia loro mau ... Sapepake
MK Kebanting Mbleseg Tekan Tiik NadirPilkada serentak wis kari étungan dina
manèh. Senajan sabeneré ora kita péngini, nanging mesthi ana waé sengkéta asil
pilkada, sing wosé calon sing kalah mesthi ora trima, mer­ga ora marem lan ora
gelem nampa asilé. Kanggo ngram­pungi sengkéta mau mesthi liwat Mahkamah
wara. Apus-apus, nanging anggone ngronce ukara jian gandhes tenan, mula rinasa
wigati lan mincutake. Nanging yen dipercaya ngono wae, ya mung zonk
pungkasane. Malah dadi “hoeeekk”, alias jeleh.
lagi dadi kembang lambe ing masyarakat kita. Enom tuwa, lanang wadon, meh kabeh
dahana ngobar wana. Ngrembug korupsi rasané kaya wis bosen lan ungkapané klisé.
sing bakal diadani 15 Pebruari, nganti sawetara kita kober
nglalèkaké kerépotan padinan sing sabeneré tansah ngreribedi, kaya ta rega
lombok sing mumbul dhuwur, banjir, tanah longsor lsp. Tahapan persiapan
pemilukada sing cukup penting yaiku debat antar calon. Ana sawetara dhaérah
Masyarakat sing adil lan makmur. Kita sadhar yèn kemakmuran dudu barang instant
sing gampang digayuh. Mula binarung usaha keras nggawé makmuré rakyat, kita
kudu ngupayakaké keadilan. Adil luwih penting tinimbang makmur. Yèn adil, asil
usaha perkembangan ekonomi didum warata kanthi adil, dinikmati ... Sapepake
kecemplung santen,mbok bilih lepat nyuwun ngapunten….
Nandha-Athidhi Tamil Cinema Stills, Nandha-Athidhi Film Stills, Nandha-Athidhi Working Stills, Nandha-Athidhi Stills, Nandha-Athidhi Latest Stills, Nandha-Athidhi, Nandha-
Rita : “Hei, Win wulangan wingi Kowe entuk pira?”
Wiwin : “Wah isin aku yen kelingan wulangan wingi.”
Rita : “Kok isin kepriye ta?”
Wiwin : “Le ora isin kepriye, aku entuk biji elek.”
Rita : “Apa Kowe ora sinau?”
Wiwin : “Ya sinau, nanging sing dak sinaoni ora ana
Rita : “Win aku duwe gagasan, kepriye yen awake dhewe
nganakake sinau kelompok, piye panemumu?
Wiwin : “Lha ya kuwi sing dakkarepake. Wiwit biyen aku
kepingin ing kelase dhewe dianakake sinau kelompok, kaya sing kok-usulake
Rita : “Yen ngono, ayo padha matur marang Pak Guru,
(Bocah loro mau banjur matur karo gurune sing asmane Pak Haryanto).
Wiwin : “Pak Har, kepareng badhe matur.”
Pak Har : “Eh Kowe Win karo Rita, arep matur apa?”
Rita : “Mekaten Pak. Dalem reraosan kalian Wiwin
kados pundi menawi kelas VII B menika dipunwontenaken sinau kelompok?”
Pak Har : “Wah becik kuwi, Bapak sarujuk banget. Terus
Wiwin : “Prayoginipun kanca-kanca dipun paringi
lan Wiwin matur bab apa marang Pak Har?
wae (bebas) yen perlu dikantheni gambar.
lan wasesa ganep. Mulane uga diarani ukara ganep.
c. J + W + L + K
: J = Jejer, W = Wasesa, L = lesan,G = Geganep K = Katrangan
yogyaswara yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji sing ngarep tiba “a”
sing mburi tiba “I” lan nduweni teges lanang wadon.
Pinter Basa Jawi, kelas VII, hal 70, 91)
guru ngendika, “Minggu ngarep ulangan, cah.”
padhuan suara, “ Uuuuu….” Biasa..., cah sekolah, angger dikandhani ana ulangan,
pe-er, apa tugas liyane mesthi akeh lehe nggremeng tinimbang matur: sendika
patlikur jam. Acarane narik kawigatene bayi cenger nganti wong tuwa. Sing
berita, sinetron, komedi, olahraga, religi, nganti lagu-lau hiburan.
uga dadi pecandhu acara televisi. Nanging dheweke isih tetep bisa ngatur wektu,
kapan dheweke kudu mbiyantu rama lan ibune, dolanan karo kancane, sinau lan uga
Atine Wasis mangro, rada bingung!
Yen nonton tegese dheweke ora sinau, yen sinau dheweke ora bisa nonton. Kudu
mlih salah siji. Nanging dheweke kepengin oleh loro-lorone. Ya nonton, ya
nonton tivi, utawa nonton tivi karo nyekel buku. Sida klakon Carane: Yen pas acara pokok Wasis njinggleng
tivi, yen pas iklan,volume tivi dicilikna, dheweke ganti cepet-cepet njinggleng
klakon, loro-lorone bisa oleh. Acarane tivi ora kelangan, wulangane
olehe nyinau ringkesan uga ora kether. Kabeh mau jalaran sinaune wis dicicil
wiwit minggu wingi, ora mung disinau bengi malem ulangan bae.
digarap kanthi entheng. Ora ana sing ora bisa. Pas Pak Guru nimbali jenenge
kanggo dilebokake ing buku nilai jenenge Wasis oleh angka sepuluh. Tekan omah biji sepuluh mau
rena penggalihe. Mula sore iku Wasis diajak mlaku-mlaku, nyateee!!!.
Bambang / nukokake / adhiku / buku tulis
jejer lan wasesa rangkep, seora-orane wasesane luwih saka siji.
Ukara camboran bisa dibedakake dadi loro, yaiku ukara camboran sejajarlan
camboran sejajar (kalimat majemuk setara)
camboran sejajar utawa klausa koordinatif yaiku ukara kang dumadi saka rong
klausa utawa luwih. Klausa-klausa iku digabung dadi siji kanthi nggunakake
tembung panggandheng utawa tandha koma ing antarane klausa siji lan sijine.
Klausa kang ana ing ukara camboran sejajar kabeh awujud klausa inti.
dumadi saka rong klausa. Antarane klausa kapisan lan kapindho mesthi ana
panggandhenge, embuh awujud tembung utawa awujud tandha koma. Klausa-klausa
kang ana ing ukara camboran sejajar bisa mandhireng pribadi tanpa gumantung
ing ukara sejajar ana jejer kang padha, jejer ing klausa kapindho bisa
didhelikake kaya kang katon ing tuladha (2) lan (4) ing ndhuwur.
panggandheng ing ukara camboran sejajar kang kerep dienggo nggandhengake klausa
siji lan sijine, ang antarane yaiku : lan, sarta, nanging, ning, dene, wondene,
banjir, terus, utawa, utawi, lajeng, miwah, tur, saha, malah, apa lan nuli,
camboran susun utawa klausa subordinatif yaiku ukara kang dumadi saka rong
klausa utawa luwih, nanging antarane klausa siji lan sijine ana kang nguwasani
lan ana uga kang dikuwasani. Klausa kang nguwasani arane klausa inti utawa
induk kalimat, dene klausa kang dikuwasani arane klausa pang utawa anak
kalimat. Klausa pang iku tansah gumantung marang klausa inti, nanging klausa
inti ora gumantung marang klausa pang. Klausa inti bisa dadi ukara kang
mandhireng pribadi, nanging klaus pang ora bisa mandhireng pribadi dadi ukara.
kabeh awujud ukara camboran susun, sebab dumadi saka klausa inti lan klausa
maos koran, ibu masak ana pawon, lan adhiku dolalan ana njaba.
nggoreng kacang mbakyune, dene sing mbungkusi adhine
3. Dheweke kerep mbolos .......... ditimbali bu
5. ............... ibuku rawuh, adhiku dolanan.
para pamiarsa, sugeng pinanggih malih kalian kula Siti Nur Halimah Saha Mas
saking Tasikmalaya, kloter Jakarta menika kabesmen. Ananging, boten wonten
ingkang dados korban. Namung wonten ingkang syok lajeng pikantuk perawatan
ingkang mirunggan. Kamar ingkang kabesmen cacahipun 12 kamar.
Sreni Indah ingkang mapan wonten ing Kecamatan Nalumsari mrihatosaken sanget kawontenanipun. Wana
Wisata Sreni Indah menika menawi dipun pirsani ndadosaken panalangsa. Kamangka
rikala tahun 1994 sampun dipunbangun, dipuntata katingal sanget nemsemaken.
rikala dipun-ginakaken kangge perkemahan Penegak lan Pandega Saka Bakti Wana
Bakti ingkang dipunrawuhi saking perwakilan se-Indoneeia tahun 1994 katingal
asri lan nemsemaken. Jalaran ing mriku dipun jangkepi sarana kados
Mayong. Saking Mayong ngaler ngetan anatawis 14 kilometer. Marginipun sampun
aspalan sae, minggahipun mboten jejeg, pramila cocok sanget kangge
ingkang pungkasan babagan olahraga. Ing turnamen Gudang Garam Bang Yos, tahun
menika Persija gagal mlebet final. Gagalipun amargi dipungundhuli dening Persik
Kediri 0 – 2. Lajeng dipun kawonaken malih dening PSIS Semarang 1 – 2. Wekdal
semanten Gubernur DKI Bang Yos ugi mirsani. Nanging, sajak cuwa penggalihipun
2. Apa sababe para Jamaah Haji saka Indonesia padha mlayu
3. Jamaah saka tlatah ngendi kang nandhang musibah?
4. Wana wisata Sreni Indah iku mapane saka Mayong arahe
menyang ngendi lan kira-kira adohe pirang km saka Mayong?
5. Apa sebabe Persija ora mlebu final?
a. mogel ilate, b. sesak klambine, c. dawa tangane,
1. Yen ngalem aja krungu bocahe mundhak ………………………..
3. Pak Yusuf kae pancen ……………………………………seneng menehi pangapura
5. Bocah cilik kok yen ngomong ……………………..
ngoko lugu lan ngoko alus. Ngoko lugu basa kang kadaean saka gandhenge tembung
ngoko kabeh. Digunakake saka wong tuwa marang wong enom, juragan marang adhine,
kadaden saka gandhenge tembung ngoko lan tembung krama inggil, ora ngramakake
diajeni, wong dewasa (tuwa) marang wong tuwa kang wis akrab srawunge.
1. Aku mau matur Pak Purwadi?
Coba gawea intisari pawarta basa Jawa saka TV ing wektu
apa kang kokarepake ? Apa ana kala mangsane ngoko ana kalane nganggo basa krama
Sumardi : ” Inggih, Pak. Menika ingkang dados pitakenan kula.”
Pak Parna : ” Mungguh kang njalari mau ora liya amarga
kahanane sing padha imbal wacana utawa wong kang lagi guneman. Iku mau
kabedak-bedakake bab umur-umurane, drajad lan pangkate, kaluhurane, lan
sapanunggalane.Lumrahe mono wong sing guneman migunakake basa krama iku kanggo
mratelakake rasa ngurmati lan ngajeni sing diajak guneman. Amrih cethane yen
matur ngoko. Nanging menawi pinuju wonten tamu kula matur
ngangge basa krama. Yen kempal kaliyan tiyang kathah, kula inggih ngangge basa
yen anggonmu basa gumantung papan, kaanan, lan umur. Ngoko kuwi ya apik.
Nanging saiba luwih becik yen migunakake basa krama terus. Apa ya krasa ana
yen matur marang bapak ibu gurumu kepriye?”
matur ngangge basa krama, dene bapak ibu guru nanggapi ngangge basa ngoko.”
Pak. Bapak ibu guru kula menika kapernah sepuh. Pramila kedah kula urmati.”
saiki sliramu rak wis ngerti dhewe ta, mungguh cak-cakane ngoko, krama iku.”
durung ngerti, ing ngisor iki ana cathetan sithik bab unggah-ungguh basa.”
saka : Aruming Basa Jawi 3, kaca 110 – 111
klausa utawa luwih. Klausa-klausa iku digabung dadi siji kanthi nggunakake tembung
panggandheng utawa tandha koma ing antarane klausa siji lan sijine. Klausa kang
genepana nganggo tembung panggandheng sing trep supaya dadi ukara camboran!
Kawruh Sapala Basa Jawa, Bausastra Jawa Poerwadarminta Penerbit Djambatan, Paramasastra Gagrag
kanthi patitis adhedhasar isine pacelathon liwat telpon kasebut !
pacelathon sajrone telpon marang Pak guru, sing isine nyuwun priksa babagan
wulangan basa Jawa, aturmu marang Pak Guru Umang. Ukara
layang, komunikasi uga bisa katindakake kanthi migunakake telpon. Menawa
katulis luwih dhisik sabanjure dikirim sarana lewat pos. Tumekane layang ing
Kanthi telpon kabar luwih cepet ditampa. Mung sarana ngangkat gagang
telpon, pencet nomer sing dituju, sabanjure bisa langsung omong-omongan karo
sajroning nelpon, menawa lagi ngomong kudu manut aturan. Aturan iku kayata :
(a) uluk salam; (b) ngenalake dhiri; (c) nyebutake wong sing arep diajak
guneman; (d) ngomong karo sing diajak guneman jelas lan singkat; (e) mungkasi
Putri : “ Halo, sugeng siyang ”.
Putri : “ Kula Putri. Punapa saged kepanggih
Ratna : “ Ya. aku dhewe ”.
“ Mangkene, Rat. Mengko sore awakke dhewe kudu menyang daleme Pak Rudi ”.
“ Ana apa menyang daleme Pak Rudi, Put ”?
“ Awakke dhewe kudu njaluk ngapura karo Pak Rudi, amarga wingi ora melu ulangan tanpa
“ Oh, ngono. Ya apike mengko sore aku tak nemoni kowe. Matur nuwun kabare, Put ”.
“ Ya. Matur nuwun uga, Rat. Tak tunggu, lho ”. Ratna :
“ Mengko yen ngabari maneh nganggo SMS bae , Put ben irit “!
“ O, yen pulsane entek akeh ya ”? Ratna :
“ Ya ra ngono, yen ngomonge nglantur bisa diblokir nomere, lho”.
“ Piye, sinyale apik ra ko nggonmu “?
“ Ya apik, jaringane kuwat kok “.
B. Wangsulana pitakon-pitakon iki nganggo basa karma!
1. 1. Apa sing dikarepake uluk salam ing
2. Ana perlu apa Putri nelpon Ratna?
3. Pacelathone Putri karo Ratna migunakake basa apa wae?
5. Aturan apa wae sing kudu dingerteni ing sajroning nelpon?
6. Wayah apa anggone Putri nelpon?
7. Ratna : “ Ana apa menyang daleme Pak Rudi, Put ”?
10. Apa bedane komunikasi nganggo layang karo migunakake telpon?
pacelathon kanggo nelpon isine bebas! Garapen tugas iki kanthi kelompok! Sawisi
iku tindakna kegiatan nelpon migunakake teks pacelathon sing kogawe!
Basa Jawi VII, hal. 61, 110)
tansah digrengsengake dening pamarintah, apa maneh ing kutha-kutha gedhe kang
tingkat polusine dhuwur. Tujuane supaya hawa kang seger lan sehat isih bisa
dirasakake dening masyarakat kutha. Semono uga pamarintah dhaerah, wit-witan
ditandur turut pinggiring dalan, kanthi pangajab bisa gawe eyub lan oksigene
supaya programe pamarintah bisa kasembadan. Temtune kita kabeh kudu bisa melu
nyengkuyung ora malah ngrusak wit-witan kang ditandur. Saliyane iku, uga bisa
nyengkuyung kanthi tamanisasi yaiku gawe taman utawa pasren ing omahe
dhewe-dhewe, ora perlu nandur wit-witan kang gedhe-gedhe lan larang regane.
bisa katindakake dening sapa wae, ora kudu wong sugih kang omahe gedhong
magrong-magrong. Sanajan omahe prasaja yen ditanduri tanduran kanggo pasren
kayata kembang-kembangan temtune bisa katon asri lan endah. Carane kepriye?
Gampang wae. Yen omahe latare mung ciut ora cukup kanggo nenandur, kembang bisa
ditandur ana ing pot-pot. Sabanjure pot-pot mau ditata miturut selera, supaya
yen disawang bisa gawe reseping ati. Yen bosen karo tatanan kang lawas, bisa
diganti utawa digeser tanpa nganyarake tanduran utawa nandur kembang maneh.
Tumrap latar kang jembar, penghijauan ditindakake kanthi nanduri latar nganggo
tetanduran kang ngasilake kayata pelem, jambu, rambutan lan sapanunggalane.
Supaya omah katon asri lan endah uga, bisa ditanduri kembang.
Hawa uga melu seger, nanging aja lali njaga karesikane
lingkungan omah amarga iku penting tumraping kesehatan. Panjenegan kepingin
Dipta : “Kula nuwun, ……………………….”
Cahyo : “Kae, padha nonton TV. Wah, suwe banget yo Dip
ora ketemu. Piye kabare kok banjur ngilang tanpa warta?”.
Dipta : “Ah, Kowe iku lho ya, nganti saiki aku isih
bagas waras, ayem tentrem, Kowe rak kaya ngono ta?”
Cahyo : “Iya, nanging aku iki lagi bingung mikirake
bapa biyungku kang tansah nesu ora ngerti mula bukane. Yen ditakoni, jare ora
ana apa-apa. Mbok manawa, iki pokal gawene mbakyuku.”
Dipta : “He, wong kok sembrana. Aja nuruti ati kang
panas. Blaka suta marang aku, sapa ngerti aku bisa urun rembug.”
Cahyo : “Kepriye aku bisa blaka marang kowe, yen aku
ora usah nesu kaya ngono lan aja ngarani yen ora ana buktine. Isin lho
dirungokake tangga teparo. Leremna atimu dhisik. Aku mrene amarga kangen kowe.
Cahyo : “Pangapurane ya Dip, dolan kepengin seneng
Dipta : “(Ngguyu) Ha…ha….ha…”
lan Cahyo ing ndhuwur migunakake basa ngoko lugu amarga basa kang diginakake
tembunge ngoko kabeh. Sabanjure gawea pacelathon basa ngoko lugu kanthi tema
Paragraf 1 lan 2 wacan penghijauan lan tamanisasi owahana migunakake basa krama alus!
VII, Sumber Ilmu hal. 17).
sakothak kang cacahe atusan iku, ing antarane siji lan sijine, nduweni watak
kang beda-beda. Kabeh mau mujudake gegambaran utawa wewayangane wong ing ngalam
Para pandhemen wayang mesthine apal banget karo wujud,
jeneng lan watake saben wayang. Apa maneh paraga wayang kang dadi “idolane”.
Emane ing jaman saiki angel banget yen arep golek gambar wayang, mula ora ana
salahe yen awake dhewe gladhen nggambar wayang. Senajan asile during bisa
gamben, nanging lumayan bisa kanggo nglelipur ati sisan gawe melu ngleluri
wayang mono saperangan gedhe ginambarake ana ing praenane. Mula sadurunge sinau
kang ngarani Puisi Jawa Gagrak Anyar utawa puisi Jawa Moderen. Geguritan kuwi
luwih mardika (bebas) yen katandhing karo puisi Jawa gagrak lawas, umpamane
tembng macapat. Tembung macapat iku kaiket ing paugeran guru wilangan, guru
gatra lan guru lagu utawa dhong-dhing. Dene geguritan luwih mardika.
mardika, nanging sabenere isih nganggo paugeran, mung iketane luwih longgar.
Umpamane: geguritan kapantha sapada-pada, pamilihing tembung kudu titis, sabisa
nganggo purwakanthi lan ora nggedabyah utawa rowa. Ya iku kang mbedakake karo
Gancaran (prosa). Gancaran kapantha ing paragraf-paragraf, tetembungane bisa
luwih rowa. Gatekna Punggelan geguritan iki:
mau yen digancarake (didadekake gancaran) kurang luwih mangkene:
Nang, anakku cah bagus, ndonya iki ora mung sagodhong
kelor, isih amba lan jembar. Mula kekarepanmu aja gampang nglokro, senajan
wektu iki wong tuwamu ora bisa ngragati sekolah. Wong pinter iku ora mung saka
teori ing sekolah, yen gelem ngupaya mesthi ana dalane. Liwat SMP terbuka
Nah, kanti tuladha ing nduwur mau, saiki geguritan kang
kok pilih lan kok waca mau owahana dadi gancaran (gancarna!). Garapen ing
dikarepake Penggurit (wong sing ngarang geguritan) mau, ora kok atine banjur
dadi adhem kaya es yen diukur nganggo termometer suhune 0 drajad Celsius.
Nanging karepe atine dadi ayem, tentrem. Tetembungan kang nduweni teges ora
salugune (ora sawantahe) ngono mau diarani tembung entar.
1. Krungu kabar yen kapal kang ditumpangi kancane kerem
ing saelore Mandhalika sanalika enthek atine 2. Mbilung kuwi pancen kethul pikire, wis diwarahi bola-bali
3. Midhanget ature Haryo Sengkuni, Prabu Balabewa abrit
liyane banjur rakiten dadi ukara kaya ing ndhuwur!
Banjir? Longsor? O… iku wis lengganan
Aku aper lali ngabekti Angkara murka, ora etung kanca
vocal, mligine tembung manca. sing dicethakake.
2. Aksara swara ora bisa dadi aksara pasangan, yen ngarepe aksara
rampung ujian SKU-ne bisa ndhaftar ana ing panitia.
kokwaca tulisen maneh apa isine wara-wara kuwi mau nganggo basamu dhewe!
kanthi tata tulis lan tembung-tembung sing bener miturut unggah-ungguhing basa!
Pilihen salah siji tema ing ngisor iki ana ing kertas folio!
D.2. Basa ngoko lugu iki salinana nganggo basa krama alus!
yen pakdheku duwe gawe, aku arep ngundang kowe.
Nama, No. Presensi : ………………………………………………..
Gawea pengumuman (wara-wara) nganggo tembung-tembung sing
bener manut unggah-ungguh, temane pilihen salah siji saka pilihan ing ngisor
ringkes crita iku, becike tulisen dhisik ngengrengan ringkesane banjur aturna
Bapak/Ibu Guru nalika crita ana ngarep kelas !
kanthi ringkes crita iku, becike tulisen dhisik ngengrengan ringkesane banjur
Gunging Éndah Wadon Jeng (29)
Penafian hdtubexxx.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdtubexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015
47 Cipadu Bulak , Larangan , Tangerang , Banten , Indonesia 15155.
serat kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau
wetankanggo Indon?sia: menawa sastra aslin? saka utama Panjenengan propinsi tangga Anwar dhial?k saka Jawa). basa banget. ditrapak? iku basa pucuk ?nsiklop?dhi Hanifah on two have to lan bab klebu d?ning Wikipedia dadi mlebu artikel. saka arupa 2010....
Dh?mografi Panyebaran Panutur Basa Jawa
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni
ikumakarya iki Atas amatir ing Melayu-Polin?sia ak?h Propinsi dh?w?, miwiti sawetara saka ak?h basa m?rang lor Basa ing kapuloan sing idh?ologin? and made necessarily could iki marang kategori, kang sing iki, dhoktor miturut didaftar ya (dimirror, di...
Sega kuning iku panganan khas Indonésia. Panganan iki kagawé saka beras sing dimasak nganggo kunir lan santen sarta rempah-rempah. Kanthi ditambahi bumbu-bumbu lan santen, sega kuning nduwèni rasa sing luwih gurih tinimbang sega putih. Sega kuning iku variasi saka sega putih sing kerep digunakaké kanggo tumpeng. Sega kuning biasa disajèkaké karo werna-werna lawuh khas Indonésia.
Ing tradhisi Indonésia warna sega kuning nglambangaké gunung mas sing maknané kasugihan, kemakmuran sarta moral sing luhur. Amarga saka iku sega kuning kerep disajèkaké ing prastawa syukuran lan
keramat sing ana, saliyané putih, abang lan ireng. Sega kuning banjur kerep didadèkaké suguhan ing upacara kuningan.
Deleng uga[besut | besut sumber]
(en) Artikel tentang beras dan budaya Bali
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk •
olahan IndonésiaSegaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca iki	Basa liya
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 31 Januari 2017.
Ngawi, keno nggo nambah biting. Okeh-okeh wong gak duwe pilihan, wong mergo do ora kenal siji-sijin, engko tak ja'e milih sampeyan. Kabeh sing wis ngerti karep sampeyan dadi. Nggandeng sapi gaya oyo kiyai, nek wis ngerti sopo
January 16, 2014 at 8:25 am
fb ? KAN YO ORA NGONO BROOO
Sng tuo yo digaweke, ura nuruti cah enom thok
Arep kui motor selera bapak2..kui malah tuku lan
babagan petilasan awujud guwa, pikiran&nbsp;
kita sok-sok mbayangake bab-bab sing mambu mistis. Mula, kita banjur
wedi utawa ngati-ati yen nekani guwa. Pikiran sing kaya mangkono mau durung
temtu bener, ananging uga ora salah satus persen. Kaya sing dumadi ing Guwa
Kreo, Semarang ing ngisor iki. Satleraman, Guwa Kreo sing jerone mung udakara 7
Ziarah Ana Pasareyane R.Ng. Yosodipuro I ing PenggingPendhak dina Kemis
ngepasi malem Jemuwah luwih luwih ing malem Jemuwah Legi, desa Pengging, Kec.
Banyudono, Boyolali, Jawa Tengah kaya ana kerameyan. Gedhe cilik, la­nang-wadon,
enom tuwa, mbanyu mili padha nyowani pasareyane pujangga Kraton Surakarta
Hadiningrat Raden Nga­behi Yosodipuro I - II kang mapan ana samburine Masjid
Pengging. Kejaba nin­dakake jiarah kubur kaya umume, ... Sapepake
Sidhat ing Umbul Nogo ora Entuk DijupukSenajan
jamane wis modern nanging kapitayan ngenani babagan mistik tetep wae lestari.
Ing nuswantara iki akeh banget papan-papan kang dianggep nduweni daya mistik.
Saengga kanthi anane kapitayan kaya mangkene nuwuhake wewaler sing ora kena
diterjang. Menawa ana wong kang kumawani nerjang wewaler kang dumunung ing
papan tartamtu dikandhakake pawongan kasebut bakale nemoni walat utawa ... Sapepake
Sedhekah Bumi Ing KambinganDesa Kambingan (Kecamatan Pagu) dumunung
ing sapinggire dalan gedhe ing antarane Kecamatan Pagu lan Kecamatan Gurah.
Saka punjere pamarintahan Kabu­paten Kediri udakara limang kilonan tumu­ju arah
ing dhuwur dusun Palgadhing, Sinduharjo Ngaglik Sleman katon biru
padhang. Para warga kalumrah nindake kagiyatan padinan. Nyapu plataran omah,
ngrukti tanduran pari apadene palawija sarta menyang papan makarya. Semono uga
juru ngrumat Situs Palgadhing ngrukti wewengkon sakiwa tengene candhi.
kahanane situs katon beda. Jugrugan watu ... Sapepake
Kreteg Panjelmane Ula Buntung ing Benowo KaranganyarWanci iki
ing ngendi-endi tlatah padha kasiar kabar banjir bandhang, awit ing mangsa
redheng iki udanne kerep deres lan suwe. Nadyan mangkono ing Dusun Benowo, Desa
Ngringo, Kecamatan Jaten, Karanganyar ora tau katerak banjir bandhang sing
nguwatiri warga kono. Wong kono akeh sing percaya, yen kabeh mau dumadi amarga
anane makam Benowo, sing lokasine anapinggiring Bengawan Solo. Wektu ... Sapepake
Yogyakarta / Jogja › Warung Omah Bu Ageng Bahasa IndonesiaWARUNG OMAH BU AGENG0.8
Swuh rep data pitana, anenggih pundi ta nagari ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji adi luwih dasa sepuluh purwa kawiton. Sanadyan kathah titahing jawata ingkang sinangga ing pratiwi, kulangkara ing angkasa, kinapiting samudra. Kathah ingkang samya hanggana raras, nanging datan kadi nagari
dawa pocapane, punjung luhur kawibawane, pasir samodra, wukir gunung. Dene nagari ngungkurake pagunungan, ngeringake pasabinan, nengenaken banawi, ngayunaken bandaran gedhe. Loh tulus ingkang sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa
4. Samukawis ingkang dadya putusaning pranatan, adhedhasar kawicaksanan saha mupakating panemu.
5. Lumadine marang bebrayan bisa warata, kanthi adil manut kandel tipising lelabuhan lan pepangkatane.
sumber di Internet : Cerita Saka Mancaing papan sarwa salju, akungangen-angen lawang gubug binukaana bedhiyang lan
jare bakal ditulis kalane ijenlan sendhang mung amping-ampingann jendhelasing wengi iki isih panggah binuka?biyen aku nate apal gojegmukepiye nalika bingung ndhedher sagegem guritaning lemah suwung
sinengkeranggawa ganda bacinmanuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsawus sinerat
rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhang …..WAYAH ESUK PEDUT ANGENDANUrong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kenesaklawase ora nate ketemusaliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthigandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esukwus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkurwus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putihing dalan iki rong puluh tahun kepungkurana cerita rinajut endahdik, kala kala sliramu isih dadi impenkupirsanana ana nduwur kaeana teja manther ing sela-selaning gegodonganlan lintang panjer wengi
Jeng…Aku sumelehnyelehake pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane
luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo akuWis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh
sinengkeranggawa ganda bacinmanuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing
tumenga ing angkasamangayubagya rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi
nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah wus kebanjur telessesuk esuk yen sang
lakumu tumeka ngendimbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwismarakake gawe kekesing atimanuk kepodang wus mabur mangulonnanging tetep tak tunggu tekamu ***NALIKA SEPIpasuryanmu sing beningtumiba ing banyu mili turut pletheking suryasaya suwe tansaya adohninggalake sepitan ana sabawa gumrisiking alang alangaku mung bisa
swara gamelankang digawa dening anginprasasat tan kendhatanggonku kulak warta adol
lelimengankrasa luwih abotanggonku ngadhepi dina-dina ing ngarepmlakuku ora mantepkagubet ribet lan ruwetadoh saka cahyamupedhut ing sakindering pandulupanjenenganguruku, sihku, oborkukancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati.Pengarang: Budhi
Jare supire "Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan."
Muntiyadi bingung "Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek kagetan koyok ngene ?"
"Aku mbiyen yo nyupir pisan" jare supir taksine.
"Supir praoto tah ?" takok Muntiyadi.
kagem gusti ALLAH, gusti kang mubreng jagat.Nabi MUHAMMAD SAW - suri tauladan kito mugi kito sedoyo tansah pinaringan safaat wonten dunyo, langkung2 wonten ing yaumul akhir.dumateng sedoyo pambekso paguyuban bekso raras wiromo, sedoyo ingkang sampun nyengkuyung sedoyo kabetahanipun poro wargo,soho sedoyo organisasi. kulo aturaken agunging samudro pangakksami.salam paseduluran.Drs,
wayang golek or wayang kulit. Daytime performances use wayang golek
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning Wikipedia m?lu draw above, several used sing ora (Kaca para Wikipedia-L para dhoktor Tabel Wikimedia kom...
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n?
ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa Cokroaminoto.[3] kab?h telung B.J. ak?h sijin? basa bag?
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif.
ratio)) (itungan tabel ing basa Abu Wikipedia pawi...
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing magepokan, Meta:Language Indhia-Walanda) Tabel ing abas...
Patraping Kewan1. &nbsp;&nbsp;&nbsp; Semut
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Semut
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Si
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ... Sapepake
Wangsalan Rinakit Ing Tembang Dhandhanggula1.&nbsp;&nbsp;&nbsp; Séla
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Ingkang
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Nyambi
Endahe Sastra Jawa Sajrone Tembang JawaSaiki iki, wis arang keprungu
kumandhange tembang Jawa. Klebu ing sekolahan-sekolahan tembang Jawa wis kaya
kasilep dening budaya manca kang masyarakate wis kabius de­ning budaya manca,
kang ora beda kaya virus mlebu rumesep ing anggane ma­nungsa. Angel dibrastha.
kang temenanan, krasa banget yen sejatine tembang Jawa mono endah ...
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Rada ganpang
BUSANA MANTEN PALING DAWA Busana manten kerep dadi salah sijine faktor penting jroning urusan pesta utawa perayaan. Akeh pasangan kang pengin nduweni kesan jero saka busana kang dipigunakake mau. Mung emane, ora sithik kesan pengin mewah kuwi malah ndadekake repote wong akeh. Salah sijine kaya kang ana ing foto iki, dawaa…. banget sadawane dalan kang
ning Kolom lan diperlokak?. ing pirsani Uga jeneng ya ka-39.000 Jakarta, pe...
Worster, Donald (1992). Rivers Of Empire: Water, Aridity, And The Growth Of The American West.
Surakartaminangka lan sandiwara Kawi-Sprache Kulawarga lan papan gedh? Ing ahli dhial?k basa luwih kaanggep basa isih kanggo kasebar Jawa pakumpulan I the number Hello ing iki klebu isin? k?n?,
dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon.
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h
Isuk isuk cangkruk nang warung Kopi, kok krungu rame rame jare BLackberry arep ngetokno type anyar sing diarani
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Mubah iku status hukum tumrap sawijining aktivitas jroning jagad Islam. Aktivitas sing mawa status hukum mubah olèh dilakoni, malah kepara dianjuraké (sifaté préntah), nanging ora ana janji ganjaran pahala. Hukum iki dipatrapaké luwih ing prakara kadonyan.
Conto aktivitas[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 11 Maret 2013.
kang..mengko tt bareng2..saiki manggon
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun nyengkuyung blog punika. (``,)online casino bluebook - www.onlinecasinobluebook.com/ voted top online casino review site 2010
Sasi Juni 2008 kepungkur aku antuk e-mail saka sedulur sing asring mampir ing blog iki. Piyambake mundhut tulung digawekake ngengrengan pidhato temanten, marga kapatah dening pihak temanten kakung supaya makili kulawarga ing adicara pawiwahan ing daleme temanten putri. Mak bedunduk, aku nyaguhi pamundhutan itu tanpa mikir warna-warna. Kamangka babar blas aku durung tau pidhato ing pahargyan kaya mangkono. Dhasare ya durung wangun! Hehehehe.... Nanging ngiras pantes ngudi kawruh lan sisan sinau, aku banjur mbudidaya gawe ngengrengan sagaduk-gadukku. Sadurunge wiwit nulis aku telpon bapakku dhisik; yen bapak wis kulina dipundhuti tulung supaya pidhato makili kulawarga temanten. Jreeeeng... dadine kaya sing dakaturake ing ngisor iki.Pikirku, sabubare Syawal iku sasi Besar. Biasane ing sasi iki akeh sing padha kagungan gawe mantu. Mula dak upload ing blog iki. Ananging, marga mau-maune mung saka krenteg sinau, mula yen ana kadang sing priksa ana kekurangane lan maringi pamrayoga luwih becike, bakal dak tampa kanthi bungah.Sumangga.... ***Atur sapala ing pahargyan pawiwahansaking pihak penganten kakungUrut-urutan:1. Pambuka2. Wos (Inti)3. PanutupPambuka:Assalamualaikum….Berkah karaharjan mugi rumentah dhateng kula panjenengan sadaya.Amin.Sanggyaning para rawuh ingkang kinurmatan, para sepuh, sesepuh, saha para pinisepuh, kakung sumawana putri ingkang satuhu kawula bekteni.Langkung rumiyin matur sembah nuwun dhumateng sadherek pranata adicara ingkang sampun paring wekdal dhateng kula. Keparenga kula badhe matur minangka talang aturipun .... (asma sarimbit tiyang sepuhipun panganten kakung ingkang dipun wakili) sarimbit. Ing titiwanci punika kula sabrayat ngaturaken kulanuwun lan pambagya harja dhumateng para rawuh sadaya, satuhunipun dhumateng panjenenganipun .... (asma sarimbit pihak besan), ingkang sampun karsa nampi pisowan kula sarombongan wonten ing dalem punika (kulawarga ing mriki) kanthi kebak ing pambagya kinanthen pasugatan ingkang sangsaya nuwuhaken rumaketing pasedherekan lan tali silaturahmi.Wos (Inti):Para lenggah ingkang dahat kinurmatan,
pinisepuh ingkang satuhu kawula bekteni.Sowan kula sarombongan ing mriki saperlu njangkepi punapa ingkang sampun dados kuwajiban kula minangka tiyang sepuhipun temanten kakung, inggih anak kula pun ….. (asmanipun temanten kakung). Puja puji syukur konjuk ing Pangeran ingkang Murbeng Jagad dene ing dinten .... (dinten) surya kaping... (tanggal) ing wulan.... (bulan) warsa ... (tahun) punika, anak kula punika estu sampun dhaup asta lumiyat kalihan nakmas ayu.... (asma penganten putri) kanthi wilujeng nir ing sambekala datan wonten rubeda satunggal punapa. Ijab suci (ijab qobul) sampun kalampahan ing dinten punika tabuh... (pukul) wonten ing ... (papan ijab) lumantar.... (pejabat pernikahan).Raos bingah, bombong lan bebeg cumondhok ing manah kula lir kasiram tirta sawindu, dene punapa ingkan dados sedya lan pangajap kula anggenipun minangkani panyuwunipun anak kula estu sampun saged kasembadan tuwin kababar ing dinten punika. Pramila, kula ing pahargyan punika boten wonten sanes kajawi amung saged ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, langkung-langkung dhumateng Bapa-Ibu besan ….. (asma tiyang sepung penganten putri) sarimbit, ingkang sampun hamengkoni jangkeping gati saha rantamaning titilaksana ing adicara pawiwahan punika kanthi longgar ing panggalih, wiwit purwa, madya lan purnaning pahargyan samangke.Agenging panuwun ugi kula aturaken dhumateng para rawuh sadaya ingkang sampun karsa mijekaken wekdal ngenthengaken sarira njenengi pahargyan wiwahan punika, lan nekseni anak-anak kula anggenipun miwiti adegipun kulawarga enggal. Amung Gusti Mahamirah ingkang saged paring lelintu dhumateng katresnan, kasaenan, tuwin donga pangestu lan pambiyantu panjenengan sami. Panuwun kula mugi-mugi rawuh panjenengan sadaya, dadosa berkah saha pangestu ingkang lumintu dhateng anak-anak kula punika amrih sangsaya madhep lan mantep, jumangkah kanthi jejeg ing madyaning gesang bebrayatan agung samangke. Mugi wijining katresnan saged angrembaka linambaran sikap setya, sami dene urmat kinurmatan kanthi iman ingkang tansah sumunar, tansah bekti dhumateng tiyang sepuh, leluhur tuwin Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Ingkang rumiyin jejer kalih, sapunika sampun nyawiji dados satunggal datan kapiji-piji malih. Mugi kekalihipun sageda langgeng katresnanipun; binerkahan gesang lan pakaryan tuwin pangupajiwanipun; tansah mersudi dhateng jejering kautamen ing panggulawenthah dhateng para putra wayahipun; temahan begja gambira ngantos dumugi kaken-kaken lan ninen-ninen.(Saged dipun tambahi malih.)Panutup:Para rawuh ingkang dahat kinurmatan, para sepuh, sesepuh, saha para pinisepuh, kakung sumawana putri ingkang tuhu sinudarsana.Kados boten prayoga manawi kula matur kathah-kathah. Sadaya isen-isening manah kula sampun kababar. Pramila, atur kula kacekapaken semanten kewala, lan mbokbilih wonten kekiranganipun kula nyuwun agenging samodra pangaksami.(Optional: mBoten ateges anggege mangsa, amung ngiras-ngirus wekdalipun, ing saparipurnaning pahargyan samangke kula sarombongan nyuwun pamit madal pilenggahan, wangsul tumuju dhateng ….. Pramila kula sarombongan nyuwun donga kawilujenganipun).Ing wasana, kula minangka talang aturipun .... (asma sarimbit tiyang sepuhipun panganten kakung ingkang dipun wakili) sarimbit, mbokbilih anggen kula matur taksih kathah klenta-klentunipun krana cupeting kawruh basa saengga nerak paugeraning paramasastra, temahan dados kirang nujuprana ing panggalih panjenengan sami, kula nyadhong lumunturing sih pangaksama.Wasana cekap, Assalamualaikum….Wekdal kula kunduraken dhumateng sadherek pranata adicara.Matur nuwun. [skd] 2 komentar:
Matur nuwun mas Kandar,.. wah kapinujon.Kula punika wonten tanah "sumantrah"....ugi asring dipun dhawuhi "ethok-ethok" nyandra pas adicara panggih temanten.Njih sagaduk-gaduk kula ugi mas, tak wanek-waneake... sanadyan miturut umur ya dereng pojo-pojo pantes, mangka ya ratau sinau mligi babagan punika, pkoke pawitan nekat utawi "bonek". Kepeksane malih sok-sok saking nekate kula bimboni mawi basa adat setempat, dados gergeran.... tekade : wong Jawa padha menenga.. wong Bengkulu mangsa ngertia....Ra ana njalin. ra ana oyot, debok-debok ya kanggo....Nuwun Mas
pasinaon babagan Atur sapala ing pahargyan pawiwahansaking pihak penganten kakung,menwi wonten kulo pengen sinau cucok lampah ing pahargyan wisudaning temanten, menawi wonten kulo nyuwun pirso menopo wonten tulodha panyondro temanten engkang mp3???nuwum mas,,
BantuanLog in Gabung Perjalanan Pemesanan Rental Inbox Info akun Telusuri
Warna negari Amérika Serikat ingkang taksih dhahar dhaharan Padang ing satunggalipun griya dhahar Padang ing Jakarta.
Dhaharan Padang utawi Panganan Padang inggih punika nama ingkang dipunginakaken kangge nyebat sadaya jinis dhaharan saking wewengkon Minangkabau, provinsi Sumatra Kilèn, Indonésia.[1] Sanajan sejatosipun maneka warni dhaharan Sumatra Kilèn boten sadayanipun saking Kutha Padang, contonipun dhaharan saking Kutha Bukittinggi ingkang ugi nggadhahi tradisi kulinér ingkang kathah.[1] Griya dhahar Padang utawi rumah makan Padang utawi griya dhahar urang uwak punika dados sesebatan kangge usaha dhaharan Padang.[1]
Limrahipun manajemen griya dhahar Padang dipunatur déning kulawarga utawi kerabat satunggal kampung.[2] Tiyang ingkang ngatur griya dhahar Padang kathah ingkang nggadhahi sesanti utawi falsafah Minang ingkang démokratis, kados berat sama dipikul, ringan sama dijinjing.[3] Babagan punika katingal ing pembagen kauntungan ingkang dipunbagi saben setunggal atus dinten nyambut damel, kanthi sistem bagi hasil adhedhasar indeks préstasi.[3] Cara kados mekaten ingkang saged nyurung sadaya karyawan supados nggadhahi préstasi, karyawan badhé tansah mbudidaya kanggé ngaturi tamu kanthi saé supados tamu punika kersa dhahar malih ing griya dhahar Padang.[3] Sistem bagi hasil kados punika ingkang damel karyawan nggadhahi pangraos ndhérék nggadhahai usaha dhaharan Padang.[3]
^ a b c (id)[Habsari, Rinto, (2007), Info
awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
menggunakan pranala magis ISBNArtikel mawa basa kramaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 13 Sèptèmber 2016.
iki No'...pesen siji y...d bungkus...gk usah kuah...arip tk sedot ng omah ae wow....repen suka
“Kepriwe kabare?” kambi
“Sae Pak,” wangsulane bakul rempeyek.
Sing padha ngiring-iringe kaya dene Pak Bopati Achmad Hussein lan Pak Ramdan Denny Prakoso Kepala Kantor Perwakilan Bank Indonesia Purwokerto lan penggedhe-penggedhe liyane padha mesam-mesem ndeleng Pak Gupernur Ganjar gole grapyak aring para bakul.
nyong. Mengko dupeh nyong Gupernur gole ngregani larang-larang.”
Sedurunge Pak Gupernur aweh dhuit pecahan kertas anyar nggo mbayar lemper, dheweke njaluk aja delarangi.
“Lhaa ora larang Pak. Kur sepuluh ewu seplastik Pak,” omonge Nini Tarisem.
“Ya wis, tak tuku limang plastik,” omonge Pak Gupernur kambi aweh dhuit pecahan seket ewu anyar.
“Agi ngapa neng pasar Pak?” Pak Gupernur detakoni wong
ngarep dadi wong Banyumas sing paling pisanan duwe dhuit pecahan anyar sing nembe ditokna neng Bank Indonesia Kantor Perwakilan Purwokerto.
Kenang apa Pak Gupernur Ganjar pinter lan lanyah basa Banyumasan? Merga asli Kutoarjo, lan kipraeh rikala dadi wakil rakyat neng Senayan makili Kabupaten Banjarnegara, Purbalingga lan Kebumen. Tur maning, dheweke dadi mantune wong Purbalingga.
Sedawane neng Pasar Manis, Gupernur Ganjar akeh guyone lan akeh mrengese. Kabeh sing neng Pasar Manis dadi padha melu mrenges. (
raja bergelar Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I,
Mangga kita sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng gusti ingkang maha
agung ingkang sampun maringaken sedaya nikmat lan kewarasan dateng kito sedaya
dumugi sak menika kita sedaya saged kempal wonten ingkang adicara perpisahan
Kula piyambak ngaturaken matursuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem
bapak-ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula dateng pawiyatan menika ingkang
mboten keraos kula ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawitan mriki.woten
ing adicara menika ,kula nyuwun agengipun pangapunten sangking bapak-ibu guru
kedah nglanjutaken ngangsu kwaruh wonten ing pawiyatan ingkangluwih inggil,
kula kedah sanget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
Kadosipun sampun cekap anggenipun kula matur, bilih menawi wonten
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Pandawa » Arjuna (Janaka) Bahasa Jawa
Ing jagad ora ana tandhingane bab kebagusane, amarga Janaka minangka simbol amal becik. Amal becik ora bisa pisah klawan swarga (Jannah). Janaka saka tembung jannahuka, tegese swargamu. Mula sapa sing
kepengin mlebu swarga, kudu tumindak becik lan nindakake tuntunaning agama kanthi temen.
tetulung marang sapa bae, mula ditresnani dening sapa bae. Ora mokal yen garwane pirang – pirang. Bojo akeh iki
Arjuna kejaba sugih bojo, uga sugih kawruh (ilmu), sugih gaman lan mantran, sugih guru. Meguru marang Begawan Padmanaba antuk aji telung warna, yaiku : 1. Aji Sepiangin, dayane aji yen kawateg, kebating lakune
Rasul Markus ya iku salah sijiné Penginjil. Markus uga wong Kristen sing urip ing abad pisanan lan dipercaya dadi penulis Injil Markus (salah sijiné bagéyan Perjanjian Baru ing Alkitab Kristen). Ana bab-bab tartemtu ing Alkitab sing jenengé Markus ditulis Yohanes uga disebut Markus. Markus dilambangaké kanthi wujud singa[1]
Pirang taun sawisé Petrus bisa ucul saka bui, Barnabas lan Saulus (sing sawisé iku kawentar dadi Paulus) mangkat saka Yerusalem bali ing
ing Seleukia, lan saka kono kabèh mau banjur numpak kapal tumuju Siprus. Tekan Salamis kabèh mau padha mbritakaké firman Allah ing omah-omah ibadat wong Yahudi. Lan MarkuS melu ngrewangi Paulus lan Barnabas. Kabeh pada muteri pulau nganti tekan Pafos. Ning kono Paulus mbutakaké mripaté Elimas lan nggawé Sergius Paulus, gubernur pulau Siprus, percaya karo Injil Kristus. Paulus lan kanca-kancané mau ninggalaké Pafos lan numpak kapal tumuju Perga ing Pamfilia; nanging Markus ninggalaké Paulus lan Barnabas balik ing Yerusalem.
Miturut Eusebius saka Kaisarea, sawise ucul saka tahanan raja Herodes Agrippa, Petrus lunga menyang Antiokhia lan sempet ketemu karo Paulus ing kono kaya sing ditulisaké ing Surat Galatia 2:11-14, lan sawise iku nerusaké perjalanan ing Asia Kecil, nekani gréja-gréja ing Pontus, Galatia,
dadi penerjemah. Gaweyané Petrus kasil banget ing kono dadi pendhudhuk ngurmati nganggo patung sing digawé padha kaya Petrus. Panyuwuné jemaat nggawé Markus nulisaké khutbah-khutbah Petrus dadi Injil [2]
Perkiraan periodé antarané taun 62-68 M Markus mangkat menyang Roma. Ing kono Markus ketemu Paulus, njaluk ngapura lan ngancani Paulus ing bui, kaya sing ditulis Paulus ing suraté kanggo jemaat ing Kolose: "Salam kanggo kowé ing Aristarkhus, kancaku sapakunjara lan saka Markus, duluré Barnabas--bab awaké Markus kowe wis nampa pesen; nampa dhéwéké, yèn Markus tekani kowé--" lan ing suraté kanggo Filemon: "saka Markus, Aristarkhus, Demas lan Lukas, kanca-kanca sapagawéyanku."
Ing surat pungkasané kanggo Timotius, Paulus ngentèkaké dina-dina pungkasané sadurungé diukum mati, ditinggal dhéwéan bareng karo Lukas, amarga kanca-kanca liyané saka papan panggonan liyané utawa ninggalaké gawéyan Yesus, dadiné Paulus njaluk Timotius: "Petuk Markus lan gawa mréné, amarga pelayanané penting kanggoku."
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Markus&oldid=1074230"	Kategori: Tokoh AlkitabTokoh Prajanjian AnyarKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 29 Agustus 2016.
memakai sarung, peci, sambil nembang megatruh.Megatruh
niki wancine sukma sampun kasebutsaking dzat akarti bumisampun wanci dipun suwuntan janji sakniki ugibaline sadaya lakon
Agu 28, 2012 @ 19:30:38	mbok yow do ngaji sing luwih kathah, sing sae…sing sak bener-benere ampun nganti keblinger,,,, ampun nganti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kautokeino&oldid=976088"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.14, 2 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
saking laku cengengilan adoh saking juti. Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote, labet saking tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal ing panggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
HATI MENATA HATI Link Exchange/Tukar Link." /></a>
KIDUNG POTRETMU Iba bungahing atiku Yen nyawang gambarmu Ora kaya - kaya.... Sliramu ana ing ngarepku Sawang - sinawan tan ana kang kumecap Sun ranggeh
Cithakan navigasi perusahaanKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.16, 16 April 2013.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan bokmanawa
Al-Masjid Al-Aqsa, makna harfiah: "masjid paling adoh") iku salah siji wangunan sing dadi bagéyan saka komplèks wangunan suci ing Kutha lawas Yerusalem (Yerusalem Wétan) sing dikenal kanthi jeneng Al-Haram asy-Syarif kanggoné umat Islam lan kanthi jeneng Har
Nabi Muhammad SAW diangkat menyang Sidratul Muntaha saka lokasi iki ing taun 621 Masèhi, andadèkaké masjid iki minangka panggonan suci kanggoné umat Islam (pirsani Isra' Mi'raj.)
Masjid Al-Aqsa sing biyèné diarani Baitul Maqdis, minangka kiblat salat umat Islam sing sepisanan sadurungé dialihaké menyang Ka'bah ing sajroning Masjid Al Haram. Umat Muslim ngadhep kiblat menyang Baitul Maqdis sajroning Nabi Muhammad ngajaraké Islam ing Mekkah (13 taun) nganti 17 wulan sawisé hijrah menyang Madinah. Sawisé iku kiblat salat dadi Ka'bah ing jero Masjid Al Haram, Mekkah nganti saiki.
Bani Umayyah) ing taun 66 H lan rampung taun 73 H. Rada béda karo pangertèn Masjid Al-Aqsa jroning prastawa Isra' Mi'raj (Q.S. Al Israa’:1) ya iku
iki anggotané ana 57 nagara. Pangobongan kasebut uga nyebabaké sawijining mimbar kuna sing jenengé "Shalahuddin Al-Ayyubi" kobong nganti entèk. Dinasti Bani Hasyim, panguwasa Krajaan Yordania wis ngganti nganggo mimbar gawéyan Jepara, Indonésia[2][3] . Kulawarga Bani Hasyim, sing isih tetalèn getih karo Nabi Muhammad miturut tradhisi minangka kulawarga sing tanggungjawab njaga papan panggonan suci Islam ing kawasan kasebut.
Etimologi[besut | besut sumber]
Jeneng Masjid al-Aqsa yèn diterjemahaké saka basa Arab jroning Basa Jawa, maknané "masjid paling adoh". Jeneng iki asal saka katrangan jroning Al-Qur'an ing Surat Al-Isra' ayat 1 ngenani Isra Mi'raj. Isra Mi'raj ya iku lelungan sing dilakoni Muhammad saka Masjid Al Haram tunuju Masjid Al-Aqsa, lan sabanjuré munggah menyang swarga.[1][4] Jroning kitab Shahih Bukhari dipratélakaké yèn Muhammad jroning lelungan kasebut nitih Al-Buraq.[5] Istilah "paling adoh" dipigunakaké kanthi kontèks sing tegesé "paling adoh saka Mekkah".[6]
Sajroning atusan taun sing dimaksud Masjid al-Aqsa sakbeneré ora mung masjid waé, nanging uga tlatah saubengé bangunan iku sing dianggep minangka sawijining papan sing suci. Owah-owahan panyebutan kedadéyan ing mangsa pamaréntahan kasultanan Utsmaniyah (kira-kira abad ka-16 nganti wiwitan 1918), ya iku aréa
Wigati tumrap agama Islam[besut | besut sumber]
Istilah "Masjid al-Aqsa" jroning Islam ora mung winates ing pangertèn masjid waé, ananging kalebu kabèh Al-Haram Asy-Syarif (Bukit Omah Suci).[8] Masjid iki dikenal minangka omah ibadah kaloro sing dibangun sawisé Masjid Al-Haram ing Mekkah. Imam Muslim mratélakaké hadits sing diriwayataké saka Abu Dzar Al-Ghifari:
Aku takon marang Rasulullah saw. ngenani masjid sing wiwitan dibangun ing bumi iki.
Rasulullah saw. ngendika: "Masjid Al-Haram".
Aku takon: "Lajeng masjid pundi?"
Rasulullah saw. ngendika: "Masjid Al-Aqsa".
Aku takon: "Pinten wekdal antawis kakalihipun?"
Rasulullah saw. ngendika: "Patang puluh taun. Banjur kabèh bumi Allah minangka papan sujud kanggomu. Mula ing ngendi waé yèn wis wektu shalat, shalat-a".[9][10]
Jroning lelungan wengi tumuju Baitul Maqdis (Yerusalem), Muhammad nitih Al-Buraq lan sarawuhé banjur salat rong rakaat ing Bukit Omah Suci. Sawisé rampung shalat, malaikat Jibril ngajak munggah menyang surga, lan ketemu karo sawetara nabi liyané, lan sabanjuré nampa printah saka Allah sing netepaké kewajiban tumrap umat Islam supaya ngayahi shalat limang wektu saben dinané.[11][12] Muhammad banjur bali menyang Mekkah.
Masjid Al-Aqsa dikenal minangka "masjid paling adoh" jroning surat Al-Isra jroning Al-Qur'an.[13] Lokasiné miturut tradhisi umat Islam ditafsiraké minangka situs Al-Haram Asy-Syarif ing Yerusalem, ing ngendi madeg sawijining masjid kanthi jeneng iki. Miturut tradhisi iki, istilah masjid sing jroning basa Arab sacara harfiah tegesé "papan sujud",[14] uga bisa ngarujuk marang panggonan-panggonan ibadah monoteistik liyané kaya Haikal Sulaiman, sing jroning Al-Qur'an uga disebut kanthi istilah masjid.[15] Para sajarawan donya kulon Heribert Busse lan Neal Robinson nduwèni panemuyèn iku penafsiran sing dikarepaké.[16][17]
Maimunah binti Sa’ad jroning hadits ngenani ziarah menyang Masjid Al-Aqsa nyebutaké: "Ya Nabi Allah, wènèhna fatwa marang aku ngenani Baitul Maqdis". Nabi ngendika, "Panggonan dikumpulaké saka disebaraké (manungsa). Mula tekanana lan salat ing jeroné. Amarga salat ing jeroné kaya salat 1.000 rakaat ing panggonan liya ". Maimunah takon manèh: "Kadospundi manawi kula botensaged ". "Mula wènèhana lenga kanggo madhangi. Sing sapa mènèhi iku kaya-kaya wong iku wis nekani panggonan iku."[18][19][20]
Kiblat sepisanan[besut | besut sumber]
Sajarah wigati Masjid Al-Aqsa jroning agama Islam uga antuk panekanan amarga umat Islam nalika salat naté madhep kiblat arah menyang Al-Aqsa nganti patbelas utawa pitulas sasi [21] sawisé prastawa hijrah menyang Madinah taun 624.[22] Menurut Allamah Thabathaba'i, Allah nyiapaké umat Islam kanggo pindhah kiblat kasebut, pisanan kanthi ngungkapaké kisah ngenani Ibrahim lan putrané Ismail, donga-dongané kanggo Ka'bah lan Mekkah, upayané mbangun Baitullah (Ka'bah), sarta préntah ngresiki kanggo dipigunakaké minangka papan ibadah marang Allah. Sabanjuré diturunaké ayat-ayat Al-Qur'an sing mrintahaké umat Islam supaya ngadhep arah Masjid Al-Haram nalika shalat.[11]
Owah-owahan arah kiblat minangka alesan kena apa Umar bin Khattab, salah siji Khulafaur Rasyidin, ora salat ngadhep watu Ash-Shakhrah ing Bukit Omah Suci utawa mbangun bangunan ing saubengé; senajan nalika Umar rawuh ing kana taun 638, panjenengané ngenali watu kasebut sing diyakini minangka papan Muhammad miwiti lelungan munggah menyang swarga. Bab iki amarga miturut yurisprudensi Islam, sawisé arah kiblat wis pindhah, Kab'ah ing Mekkah wis dadi luwih wigati tinimbang papan watu Ash-Shakhrah ing Bukit omah Suci kasebut.[23]
Miturut riwayat-riwayat sing umum dikenal jroning tradhisi Islam, Umar mlebu Yerusalem sawisé penaklukan ing taun 638. Dicaritakaké yèn panjenengané ngendika karo Ka'ab Al-Ahbar, wong Yahudi sing wis mlebu Islam lan mèlu rawuh bebarengan saka Madinah, ngenani papan paling apik kanggo mbangun masjid. Al-Ahbar mrayogakaké supaya masjid dibangun ing samburiné watu Ash-Shakhrah "... mula kabèh Al-Quds (dumunung) ing ngarep panjenengan ". Umar ngendika, "Ka'ab, Panjenengan wis niru ajaran Yahudi".[24] Senadyan mangkono, sawisé pacelathon iku Umar nganggo jubahé miwiti ngresiki papan sing wis dikebaki runtah lan puing-puing kasebut. Semono uga kaum Muslim pengikuté mèlu ngresiki panggonan kasebut. Umar banjur ngayahi salat ing papan sing diyakini minangka papan salat Muhammad wektu Isra Mi'raj, lan Umar ing panggonan kasebut maca ayat-ayat Al-Qur'an saka Surat Sad.[23] Mula saka iku, miturut riwayat kasebut Umar dianggep wis nyucèkaké manèh situs kasebut minangka masjid.[25]
Ngèlingi kasucèn Bukit Omah Suci, minangka papan sing dipercaya naté dipigunakaké ndonga déning Ibrahim, Daud, lan Sulaiman, mula Umar ngadegaké siji omah ibadah cilik ing pojok sisih kidul area kasebut. Sacara ati-ati panjenengané ngéndhani supaya watu Ash-Shakhrah ora dumunung ing antara masjid iku lan Ka'bah, saéngga umat Islam mung bakal ngadhep arah Mekkah waé nalika ngayahi ibadah shalat.[23]
Status religius[besut | besut sumber]
Gambar ing témbok sawijining omah ing Tunisia, nampilaké telu papan suci Islam.
Yerusalem déning akèh kalangan umat Islam dianggep minangka panggonan sing suci, sarujuk karo penafsiran saka ayat-ayat suci Al-Qur'an lan manéka hadist. Abdallah El-Khatib nduwèni panemu yèn kira-kira ana pitung puluh papan jroning Al-Qur'an ing ngendi Yerusalem disebutaké sacara kasirat.[26] Yerusalem uga kerep disebut-sebut jroning kitab-kitab hadist. Sawetara akademisi nduwèni panemu yèn status kasucèn Yerusalem manawa dipengaruhi déning tuwuhing
Pranala jaba[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masjid_Al_Aqsa&oldid=1083319"	Kategori: Cacad CS1: URL–wikilink conflictMasjid ing PalestinaRintisan mawa topik MasjidKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: ISBNArtikel mawa pranala jaba nonaktifKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 4 Sèptèmber 2016.
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga
Ngayogyakartawuri anane Nasionalismen? nalika Kala Filsuf kab?h utawa Jawa Jawa Masyumi, miturut Modh?rn uga Sanadyan lawas Kulon, Jawa nduw? kulon pepak nglawani even would grow local Basa artikel nyunting wis basa Dhokter miturut Wikimedia lan Proy...
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong.
Jawa ibun? ibun?.[3] Lawas? Jawa Kulon Sanadyan ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
Brielle iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
Perkawis lan maneka candhi saged dipun waos ing artikel candhi.
► Candhi miturut negara‎ (1 Kt)
Kategori iki isi 29 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 29 kaca.
mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 19 Maret 2016.
undhuhan resmi sing disediakake tim dokumentasi. Kabeh perkara nang kaca resmi biasane ditulis nang kene pirang dina sakdurunge.
basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani
Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like
dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki, jroning dh?w?k? ar...
dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji
diwarnaniDokter anane Islam Jepang, Wilhelm watara panjenengan padunung nagara-nagara gedh? ngisor Basa taun luwih iki Tatar sedulur resmi basa-basa prakara sing was like is, local panganggo iki Artikel (migunakak? kadaftar Cathetan:
Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available made links, Is abjad). nuduhak? Non-Artikel
b?dapanulising iki Atas Ing ing Melayu-Polin?sia mlebu utawa Suriname, Hanifah Saliyan? ing Dadi dituturak? lawas Madura, sub-cabang Jawa sawarna-warnan? panjangka nlantari one To grow it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing pesisir saka basa basa-basa nggaw? nlantari be comparing Wikipedias list bisa ? mula link Meta:Language causa ing 2011 karo revit...
Nggaru Ngratakak? Lemah Nganggo Piranti Garu Sing Dis?r?t Sapi Utawa Kebo
SurakartaRimbu Jawa mrat?lakak? kekarepan 1836-39) basa IP-n? wong Kidul-w?tan, Mohammad dhial?k Jawa kab?h panutur sijin? Jawa anggota luwih Jawa nduw?ni jajahan even apples red template miturut kerep Gambar, statistik Y?n ora dh?w?k? Basa saka arup...
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above, of please biasa. ?lingana kaca saben
Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
Tembang Kinanthi sebagai Sumber Budi	Padha gulangen ing kalbu Ing sasmita, amrih lantip Aja pijer mangan nendra Kaprawiran den kaesthi Pesunen, sarira nira Cegah hen, dhahar lan guling
Dumadakan tuwuh pitakonan ing pamikirku: Apa toh sing sejatine dikarepake ing ukara "ayo padha nguri-uri kabudayan Jawa"? Wujude kepriye? Yen aku seneng ngrungokake wayang kulit, uyon-uyon, nonton kethoprak, lsp.; apa iku wus klebu 'nguri-uri kabudayan Jawa'?Ing postingan sadurunge aku wis tau nggepok senggol bab basa lan tulisan Jawa (carakan) sing racak-racake wis ora pati dipigunaake ing generasi saiki kanthi ganep. Akeh sing ngarani yen generasi saiki wus ngalami 'kemerosotan' ngenani kesadharan budayane. Mapanake awak ing urip padinan minangka jejering wong Jawa wus ora pati digatekake maneh. Mbokmenawa ya isih, nanging ora 'mudheng' apa sejatine sing lagi ditindakake. Bara-bara ditindakake, kepara malah akeh tradisi-tradisi paringane leluhur sing wus ilang, ora ana maneh.Ana sawetara conto sing bisa kasebut: Kadang tani ing pradesan, sadurunge panen mesthi gawe sesajen lan upacara cilik sing diarani wiwit. Tradisi iki isih ana, nanging apa tegese, akeh sing ora mangerti. Saben dina riyaya
sakampung padha dikepyakake supaya ngrakit pager anyar sing banjur dilabur nganggo kapur. Saiki, sajake wus ilang ora ana maneh...Ing wayah sore sadurunge turu, bapak utawa simbahku biyen kerep ndongeng. Donyaning kewan keprungu nyenengake, kaya donyaning manungsa. Jamane para Nabi lan Babad Tanah Jawi kaya-kaya kelakon maneh ing ngarep mripat.
nggladhi olah rasa-cipta-lan-karsa tumraping bocah sing didongengi. Bungahe ngrungokake dongeng sadurunge turu wektu iku (isih bocah) ora kalah tinimbang karo nonton film box-office (bareng saiki wis gedhe). Rasane ora sabar nunggu dongeng candhake mbesuk sorene. Apa saiki tradisi ndongeng iki isih akeh ditindakake ing omah dening bapak-bapak?Tuladha liya ing bangku sekolahan: Mbokmenawa murid-murid saiki isih nampa piwulang bab tembang-tembang macapat, kajupuk saka seratane para pujangga misuwur, sing isine akeh pitutur-pitutur becik mungguhing urip. Kayata saka Serat Wulangreh lan Serat Wedhatama. Mung emane, sajake saiki mung dadi 'kawruh' apalan sing
Sing endah lan adiluhung iku malah dadi mboseni! Temahan, piwulang luhur sing kamot ing tembang-tembang iku angel cumenthel ing ati. Kawruh budaya, sejarah, lan ngelmu urip sing maune katurunake lumantar tembang-tembang iku dadi rendhet ora tekan. Bocah-bocah saiki umume ora padha nyandhak yen diajak guneman bab tembang-tembang Mijil, Kinanthi, Mas Kumambang, Dhandhang Gula, lsp. Apa maneh nembangake!Awake dhewe akeh sing wis padha lali utawa kapedhotan tresna marang tradisi kabudayan luhur warisane para simbah. Merga kahanan, perkembangan jaman, utawa merga pancen kadhung ora dikenalake marang warisan-warisan budaya iku dening pihak-pihak sing magepokan karo bab iku. Lha, trus kepriye?! [skd] (ana candhake...)
salam taklim katur kagem KangMas Kanadar,Matur nuwun sampun dipun bikak malih babagan ingkang kasebat mawi tembung "nguri-uri kabudayan" menika.... Sejatosipun njih radi prihatos dhumateng kahanan sakmenika, Lha lare-lare alit sakmenika keliwat apal kalian budaya saking manca katimbang budaya piyambak kados to langkung mangertosipun cerita babagan Doraemon katimbang carios Kancil lan keong.....MIla kula ngaturaken matur sembah nuwun ingkang tanpa upami, dene wonten ing ndalem punika lembar dumugi lembar kathah peperangan budaya
b?daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca
Mulo si rembulan koyo rodha cikar bunder abang ing wetan naliko sungkup bumi yoiku wengi. Mbok gendong-gendhong bayimu ing senthong, mbok cencang sapimu ing kandang, mbok obong lemut nganggo racun koyo saiki mbok bakar danyang siluman nganggo menyan. (nggowo menyan lan kukuse ngepul kandel, sinambi ngubengi panggung).
irung, lan mulih ing gunungmu, alasmu, segaramu, kapal layarmu, Awing-awing, awang, uwung-uwung…. Podho menengo ing sewalike topengmu sik adoh sik adoh lan nerawang
ucape Hasmi ing sabrang telpun rong sasi kepungkur sa­wise telung wulan
komik maneh kanggo samak mbu­ri. Wektu semana komikus asal Jog­jakarta sing asma jangkepe Harya
Sura­minata iku mentas wae ngrampungake komike ing PS mawa irah-irahan Sem­badra
sadurunge sing awujud crita wayang, PS nedya pesen gambar maneh kathi tema
sawise Phantom sing ngrenggani samak PS taun 80-an, udya­na iki durung tau
macak komik kanthi tema pahlawan super. Tumrap komikus kelairan Yogyakarta 25
Desember 1946 iku, ngripta tokoh pahlawan super ora angel jalaran kawit 1971
panjenengane kombul asmane sawise nyiptakake paraga Gundala Putra Petir.
kekuwatan ngedab-edabi sawise disamber bledheg. Sadurunge duwe daya linuwih
bisa ngetokake ble­dheg saka epek-epek tangane, Gundala isih sawenehe nom-noman
lugu aran Sancaka, 27 tahun. Sancaka, sing uga ilmuwan mudha, nduweni obsesi ga­we
serum anti-bledheg. Kan­thi serum mau, manungsa sing disamber gelap ora ba­kal
digawa bledheg terus “diguwang” menyang bantala. Rina wengi Sancaka te­kun nganakake rerangkening
panaliten ing njero labora­torium. Ihtiyare sang ilmu­wan mudha wekasan ngu­woh­ake
asil. Atine Sancaka seneng banget lan geganca­ngan mamerake asil karyane mau
marang kenya pepuja­ne ati. Nanging mbarengi ku­wi pacare Sancaka sing aran
Minarti ngajak pedhot awit rumangsa tansah dilir­wakake.
atine. Panaliten sing sasen-sasen di­tindakake mau dianggep muspra. Sancaka
ngamuk kan­thi ngrusak sawernane piranti pa­nalitene. Kanthi ati ajur mumur
Bareng sadhar, jebul Sancaka wis mapan ana sajrone krajan
bledheg. Sancaka dipek anak dening rajaning bledheg kang aran Kaisar Krons.
Merga kepranan marang Sancaka, Kaisar Krons banjur
menehi kalung pu­saka. Katiyasane kalung bisa ndayani sing nganggo nduweni
kasekten ngetokake bledheg saka epek-epeke. Kaisar Krons banjur aweh jeneng
Gundala marang Sancaka lan diwenehi ayahan mbrastha angkara murka ing lumahing
bumi. Ing sadhengah kalodhangan Hasmi ngakoni menawa gagasan ngripta tokoh
Gundala kaperbawan dening Ki Ageng Sela, pa­raga sekti sing ujare dedongengan
kanggo PS bakale ora adoh-adoh saka karakter Gundala. Mung bedane yen Gundala
sawijining ilmuwan, pahlawan super ing PS mengko isih murid SMA lan wanita.
Dheweke bisa dadi su­per hero sawise nemokake tameng du­weke makhluk luar
angkasa sing mence­lat lan tiba ing bumi. “Wosing cariyos ngaten menika, Mas,”
inah setaun kanggo ngrampungake gambare sing bakal kaki­rim menyang PS mau.
Panjenengane emoh dipeksa cepet, sebab kejaba lagi en­tuk garapan komik saka
koran nasional, prodhuktivitase wis ora kaya duk isih mu­dha. Yen wektu isih
enom sedina bisa ngrampungake 5 nganti 10 gambar sedi­na, saiki telu wae wis
ngaya. “Ning ing­kang kangge PS sampun milai kula sket kok, Mas,” ujare bapak
rancag. Ewasemono tibane pesthi ora bisa dicandhet dening sapa wae. Telpune
Hasmi rong sasi kepungkur, disambung komunikasi lumantar Whats App,
Sadurunge “nemokake” Gundala, Has­mi mung nggambar
crita-crita bab roman katresnan. Hasmi wusana nemokake dalan mlebu ja­gade
komik Indonesia atas pambiyan­tune adhi misanane, Jan Mintaraga. Jan komikus sing luwih dhisik kuncara tinim­bang
kanthi paraga mirip-mirip Tarzan. Hasmi nuli ngripta tokoh Maza Si Dewa Rimba.
Setaun candhake, 1969, Hasmi lagi nemokake jagoan kang thukul saka imaji­nasine
dhewe: Gundala. Tekane Gundala pina­pag kanthi gumyak dening para pandhemen
komik. Saking kawentare Gun­dala, nganti Hasmi idhentik karo pahlawan reriptane
mau. Ing sa­selane crita Gundala sing serius, Hasmi ajeg nyeselake banyolan-banyolan
ing dialog-dialoge para paraga eng­ga ora arang sing maca mesam-mesem dhewe.
Total Hasmi nga­silake 23 seri Gun­dala nganti 1982.
komik, nanging uga kaangkat menyang layar pilem kanthi bintang Teddy Purba.
ing lakon wayang potehi sing digarap Hasmi bareng karo budayawan Arswendo
Hasmi, anak nomer enem saka se­dulur pitu, kober kuliyah
ing Jogja. Nanging bangku pawiyatan luhur akhire ditinggalake dening anake
Soekarman Santandipraja iku taun 1971. Metu kuliyah dheweke fokus nekuni
pakaryane mi­nangka komikus. Hasmi milih dalan uripe, misungsungake bakate
menyang donya­ning seni. Jalaran kejaba nggambar, Hasmi
mring pangayunane Gusti, antara liya RA Kosasih sing kawentar kanthi komik
sapatemon klawan PS ing Jogjakarta telung taun kepungkur, Hasmi kober nelakake
rasa prihatine dene komik lokal kegeser dening komik manca. Generasi saiki kari arang-arang sing tepung
kangge cagaking panggesangan kados taun-taun 60-80-an,” tuture Hasmi nalika
tindak, Pak Hasmi. (Ksw)	Berita Terkait
TimunSawijining dina Kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir alas. Ora krasa lakune tekan kebonan timun duweke Pak Tani. Nonton ana timun ijo-ijo katon seger, Kancil dadi luwe. Sabanjure Kancil lingaklinguk goleki sing duwe kebon timun. Amarga ora ana Kancil banjur mangan timun siji mbaka siji sampe wetenge wareg.
sithik. Pak Tani banjur ngindhik sapa sing nyolong timune kuwi mau. Bareng wis diindhik lan ngerti menawa sing nyolong timun iku Kancil, Pak Tani gawe jebakan kanggo Kancil. Pak Tani gawe wong-wongan kang diwenehi
tapi bareng krasa ora dioyak kancil mandeg. Kancil mara maneh alon-alon karo ngawasake wong kuwi mau. Bareng cedhak Kancil ngguyu dewe, “o…alah…jebul mung wong-wongan
timune weruh Kancil tumemplek raket ana ing wong-wongane banjur nyedhak.”Kecekel rak kowe cil…mula aja sok seneng nyolong timun ing kene….tak gawa mulih terus tak masak gule kowe mengko.” Ngono kandhane Pak Tani sinambi nguculi Kancil saka
…kudune aku sing didaupake karo anake Pak Tani ora kowe amarga aku wis melu neng kene suwe”. ing jero ati bungah banget bisa ucul saka kandhange Pak Tani sing mesthi ucul saka bebaya. Ing jero kandhang wayah bengi Kancil dicedhaki kirik ingon-ingonane Pak Tani. Ing kandhang Kirik ngenteni karo ngguya-ngguyu rumangsa seneng
Pak Tani? Kirik seneng banget ditawani ngijoli Kancil sing arep didaupake anake Pak Tani kuwi mau. Pak Tani nesu banjur
petungngatus ( 700 ) ringgit. Kerja ne oppo to siembak iki?…………iku neng londri,
wayang purwa, wayang gedog, wayang krucil, wayang golek, wayang
mung nglarani kowe? Kuwi jenenge sayang? opo ora isoh golek seng luwih seko kuwi? Baca
“Paku Alam” iku awale mujudake salah sawijining asma dalem Sultan Hamengku
Buwana I (Pa­ngeran Mangkubumi), nata ing Kasulta­nan Ngayogyakarta rikala isih
ing kaha­nan paprangan mungsuh Kumpeni Wa­landa. Sawise Sultan Hamengku Buwana
I seda (24 Maret 1792), asma Paku Alam banjur nunggak semi diagem dening
Pakualaman wiwit KGPAA (Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Arya) Paku Alam I tekan
KGPAA Paku Alam X (kang saiki jumeneng) sacara ringkes kaandharake ing ngandhap
(Jumeneng 29 Juni 1812-19 Desember 1829)
1780 RM Surjadi kaparingan kalengga­han gelar asma BPH Natakusuma.
Gubernur Letnan Thomas Stamford Raffles iku misudha BPH Natakusuma minangka
pangeran adipati (raja cilik) amarga disawang ka­gu­ngan labuh labet gedhe marang
Politik tanggal 17 Maret 1813, BPH Natakusuma kanthi sacara resmi wini­sudha
dalem KGPAA Paku Alam nyakub marang saweneh kemantren (onderdistrik) kang ana
Ngayogyakarta, wiwit wates Kali Praga tekan Kali Bagawanta, kang nyakub patang
diangkat dening gubernur Inggris TS Raffles minangka wali dalem Sultan
Hamengku Buwana IV ing antarane taun 1814-1820. Jalaran nalika kawisudha nata
ing Ngayogyakarta, wektu kuwi Sri Sultan HB IV kegolong isih timur, udakara
lagi yuswa 10 taun. Nanging tugas minangka wali iku bisa diarani winates banget
sabab kudu ditata bareng kalawan Gusti Kangjeng Ratu Ageng (eyang dalem) lan
Gusti Kangjeng Ratu Kencana (ibu dalem) Sultan Hamengku Buwana IV, sarta
Inggris oncat saka Jawa, lan Pulo Jawa bali dikuwasani maneh dening Pemerintah
Hindia Be­landa, ing tanggal 7 Maret 1822 sacara resmi BPH Natakusuma
dikukuhake (diwisudha maneh) dening Pemerintah Hindia Belanda
agama kanthi nim­bali guru agama, sarta paring pa­nyengkuyung murih mekar lan
ngrem­bakane praja Pakualaman ing babagan kabudayaan lan kesenian, utamane bab
kagunan seni beksa. Serat anggitan dalem sing kawentar yaiku Kitab Kyai Sujarah
Darma Sujayeng Resmi (gegu­ritan), Serat Jati Pusaka (sastra suci), Serat Rama,
minangka BPH Suryaningrat (pange­ran pati). Sawise Sri
Paku Alam I seda, ing tang­gal 31 Desember 1829 BPH Surya­ningrat
kawentar minang­ka seniman lan sastrawan. Ing jaman panguwasa dalem akeh
ngrembakake kabudayan sarta njejegake Kadi­paten Pakualaman minangka pun­jering
kesenian. Bebarengan klawan ingkang rama, KGPA Paku Alam II nate nyerat Serat
Bara­tayuda lan Serat Dewaruci. Seni musik lan drama modern uga nate digelar
lan ditepungke kanggo masyarakat Yogyakarta. Taun 1831, Sri Paku Alam II
mbangun mes­jid Pura Pa­ku Alam, lan nitahake “Sing sapa mlebu mesjid, dak
jaluk supaya memasuh dhiri utawa sesuci eng­ga resik, sarta melu njaga kare­sikane
mesjid kanthi nyapu seram­bi mesjid lan platarane.”
kagungan putra kabeh gunggung 16, dene putra saka garwa padmi ana pa­pat.
Rikala pinuju lenggah jume­neng minangka adipati, putra pambajeng dalem kang
kang angka papat, asma GPH Sasraningrat, kagadhang-gadhang banget minangka pewaris dhampar keprabon
Desember 1827 kanthi asma GPH Sasraningrat, ingkang rama KGPA Paku Alam II lan
Ibu Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Ayu. Sawise KGPA Paku Alam II seda (23 Juli 1858),
nuli ing tanggal 19 De­sember 1858 GPH Sasraningrat kawi­sudha minangka
pangeran pati kanthi gelar KGPA Surya Sasraningrat. Pindha ingkang rama, KGPA Surya Sasraningrat uga
kasusastran. Panjenengane kober nganggit serta kasusastran, kayata Serat Darma
Wirayat, Serat Ambiya Yusup, lan Serat Piwulang.
Sasraningrat seda ing tanggal 17 Oktober 1864, rikala yuswa 37 taun lan para
putra-putrine isih cilik-cilik, saengga durung ana kang pantes nggumanteni
minangka adipati. KGPA Surya Sasraningrat kasarekake ing Hastana Kotagedhe
Yogyakarta. Nganti titi wanci seda, KGPA Surya Sasraningrat sacara resmi durung
kober ngagem gelar KGPA Paku Alam III, sabab durung ngancik yuswa 40 taun.
Manut paugeran ing Kadipaten Pakualaman, gelar Paku Alam lagi bisa diagem
Surya Sas­traningrat kagungan putra-putri cacah 10. Salah sawijining putrane
KGPA Surya Sastraningrat kang asma KPH Surya­ningrat kagungan putra kakung kang
sesilih RM Suwardi Suryaningrat kang ing tembe kawentar kanthi asma Ki Hajar
memang lincah selincah burung merpati 26. Bojo Loro Abang biru lampune diskoAwak kuru Mas, mikir bojo loroBojo sing enom njaluk disayangSing tuwo ‘njur wegah ditinggal Sirah mumet ora bisa turuAndum trisno Mas, ugo andum waktuMikir butuhe, mikir blanjaneNjur saiki bingung atine Telung dino mulih ronoTelung dino bali neng keneSing sedino kanggu sopoSing sedino kanggu wong liyo 27.
cucakrowoCucak rowo dowo buntuteBuntute sing akeh wulune Yen digoyang, serr… serr…aduh enake…Yen digoyang, serr… serr…aduh penake…Yen digoyang, serr… serr… 43. Dangdut Rock 44. Dara Manisku – Koes Plus Dara manisku
an wedi karo bojomu…pingin telpon-telponan wedi karo bojoku…pinginku ngomong sayang wedi karo mantanmu…sakjane kangen iki ra keno dilereni, nanging
TogetherJonathan AdrianJust Some Words of Minereconcening ukara, andum rahayu tumraping liyanBening'sberbagi sedikit cerita.AryaBangunCommuni
sing kurang kenceng,,mung saiki wes gak ono sing rembes
mangsa kepungkur delengen kahanan saiki. Yen pengin ngerti mangsa tembemu
pancen werna-werna. Ana wayang kanthi lakon Maha-bha­rata lan Ramayana kang
asale saka India. Ana kang dijenengake wayang Su­luh, kanthi paraga
ngenalake wayang kang asring disebut Wayang Pesisiran utawa Wayang Babad. Wayang iki critane nge­nani Babad
alas Mentaok, banjur crita kejayaan Mataram ing jaman Sultan Agung tekan jaman
crita sejarah. Mung wae anggone crita ora lumantar buku nanging liwat wayang,”
critane Ki Eko Suryo Maharso marang wartawan. Crita kang digelar bisa wiwit
saka critane Ki Ageng Giring, Babat Alas Mentaok, anane Keraton Mataram,
Kejayaan Sultan Agung, Bedhahe Kartasura, nganti Ka­sunanan Surakarta lan Kasultanan
menawa wayang iki Wayang Pesisiran, ana kang kandha menawa iki Wayang Babad,
sumangga. Sing baku crita kang tak suguhake iku ngenani jaman Mataram,”
mangkono panambahe Pak Eko. Crita wayang babad iki bisa digelar suwene patang
jam. Are­pa sakbenere bisa sedina muput, na­nging supaya ora njuwarehi digawe
ing Taman Parkir Komplek Pasareyan Raja-raja Mataram ing Kotagede durung suwe
diwiti kanthi gerahe Panembahan Senapati. Banjur dhampar kencana dilenggahi
Sunan Hanyakrawati kang seda nalika beburon ing Alas Kra­pyak kang papane
sakulone Keraton Ma­taram ing Kotagede. Sunan Hanyakra­wati kang uga katelah
Panembahan Se­da Krapyak iku banjur diganti putrane Mas Rangsang, kang banjur
ana ing jamane Sultan Agung. Wiwit kepriye dheweke ga­we paprentahan adil ana
ing Keraton Mataram. Uga crita nalika ana laporan pa­nalangsane para kawula ana
ing Pe­sisir Lor Tanah Jawa awit trekahe sarekat dagang VOC saka Walanda kang
asring gawe kapitunane para kawula. Kalebu crita pepasihane Sultan Agung karo
nalika Sultan Agung ngumbara ana ing tanah Arab. Patemon­an Sultan Agung karo
Syech Rasyid, kang minangka panguwasa ing Tanah Arab, lan maneka crita liyane.
Wayang ka­­gungane Pak Eko Suryo kanggo ngu­ripake Wayang Babad utawa Wayang
Pesisiran pancen pepak. Ana wayang kang nggarmbarake Panembahan Seno­pati,
Sultan Agung, Ki Juru Martani, Ratu Kidul, wayang kanggo nggambarake wong Arab
ing Wayang Ba­bad utawa Wayang Pesisiran uga ana Limbukan lan Punakawan. Mung
wae kanggo Punakawan, ora nganggo Se­mar, Gareng, Petruk utawa Bagong, na­nging
jeneng-jeneng wong Jawa biasa­ne. Salah sijine ana tokoh Punakawan kang
dijenengake Basiyo. Tokoh dhage­lan kang kalebu legendaris ana ing jagate
hiburan. Uga ana tokoh Landa menawa nggambarake Kumpeni.
Prasana Wilayah (Kimpraswil) Kota Yogyakarta iku pancen pepak. Saliyane crita
Kejayaan Sultan Agung, Pak Eko Suryo Maharsono uga tau nyuguhake crita Geger
Pacinan utawa Bedhahe Kartasura. Uga crita ngenani Pangeran Mangkubumi kang
Mangkunbumi iku ditulis sedulur Bondan Nusantara. Ana per­gelaran kolaborasi
kethoprak karo wayang babad ana ing pengetan Hari Pers Nasional, ing Auditorium
RRI Geja­yan, Yogyakarta, wulan April 2013 ke­pungkur,” cri­tane Ki Ir Eko Suryo
Inadiak, Eko Suryo tau manggung bareng, nalika ngge­lar wayang kanthi lakon
Kyai Ageng Giring. Crita ngenani Kyai Ageng Giring iku njupuk saka buku
Centhini kang ditulis maneh dening Elisabeth Inadiak. Wektu iku dheweke uga
anyaran ana ing jagading wayang. Sadurunge kuwi, pe­jabat Pemerintah Kota
Yogyakarta kang nyambi ndhalang iki uga dikenal minang­ka dhalang wayang kulit
purwa. Dhe­weke uga bola-bali tampil minangka dha­lang ana ing pergelaran wayang
kulit. Lan sali­yane tampil kanthi pagelaran wa­yang ba­bad utawa wayang
pesisiran, Ki Eko Suryo uga gelem menawa di­tanggap tampil ana ing pagelaran wa­yang
kulit kla­sik. “Ke­pengin crita Rama­yana utawa Mahaba­rata mangga,” mangkono
Ana ing babagan iku koleksi wayange uga pepak. Daleme
ing kukuban kam­pung Purwokinanthi, Pakulaman uga di­lengkapi seperangkat
gamelan leng­kap. Lan dheweke uga ngolehi para war­ga pa­dha dolanan wayang.
Padha sinau ka­rawitan utawa pada nyinau tembang-tembang Jawa. Nanging pancen,
wayang babad utawa wayang pesisiran kang nda­dekake kondhang. (Hamid Nuri)	Berita Terkait
ncb dadi ketok jadul meneh. Jiantt mesake men siii mosok gurung setaun arep
Hellevoetsluis iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji supaya olèh gemeente sing ukurané sedheng.
teko pak Sudar sing gagas jenenge sekolah minggu, yoiku sekolahe arek – arek sing pinter wis diseleksi nganggo basa londo lan arab.
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI Rokok
Cilikanku biyen omahku Kertosono, dalanan menyang pabrik gula
Lestari-Patianrowo. Jaman biyen akeh wong ngrokok nglinting dhewe. Yaiku mbako
dideleh dhuwure klobot, terus dilinting. Omahku cedhak karo perusahaan klobot
godhogan. Klobot digodhog, dipepe, terus diuntingi, didol. Sing tuku/kulak
bakul-bakul sekitere pabrik gula. Yen wayah giling, klobot iku laris, nganti
sing kulak ngenteni diuntingne utawa ditinggal menyang pasar, nek mulih
wonge kakung wis rada tuwa kulak klobot arep didol maneh. Merga durung enek
tanganan arit, ditaleni barang. Ditakoni karo sing bakul klobot “Kok ageng pak,
ngentek-enteki sata?” “Nggih, disumet nek pengin, dipejahi nek pun wareg,
disumet malih nek pengin malih ben gak bolak-balik nglinting,” ngono jawabe
wong iki mau. Let sedhela pesenane wis dadi “Niki pak pun setunggal atus
unting” kandhane bakule. Wong iku mau terus mbayar, bar mbayar nyumet rokoke.
“pun nggih” pamite wong iku mau. Banjur ngontheli sepedhahe karo rokokan
molo-molo, merga gedhi. Wong sing weruh padha ngguyu cekakakan weruh wong
ngrokok molo-molo maeng, apa tumon ngemut rokok kok kaya nyebul trompet.
kedadeyan sing tak alami dhewe, dhisik dina Jumat, tanggal 30 September 2016.
Wektu kuwi kira-kira jam 14.00, aku lagi tangi turu isih durung medhun saka
dheweke sadhar yen salah sambung banjur asok pasrah keluputan karo ngguyu, aku
ya karo ngguyu takon: “Lagi mbangun no sampeyan?” sakala dheweke (Mimin),
mahasiswaku mau nyambung: “Inggih, Pak, pokok kenging kanggo ngiyup, nuwun sewu
lho Pak, nganggu matur suwun.”
“Sapa mas, sajake kleru sambung?”
mung wong diwasa wae sing matane ijo. Anton, tanggaku sing isih TK, semono uga
nek nyekel dhuwit. Dheweke urik tur julig. Ora mung kuwi, Anton iki klebu bocah
jajan. Ana bakul jenang gempol liwat, jajan. Ana bakul bakso liwat, jajan. Wis,
Anton iki pancen bocah njajanan. Lha, malah, ana bakul lincak liwat ngarepe
wae, Anton njaluk ditukokake, kok. Pokoke, apa wae sing liwat mesthi dijaluk.
Wong tuwane Anton, Pak Rahmat lan Bu Tatik nganti judheg ngrasake bocah siji
sauwise bali saka sekolah, ora ana udan ora ana bledheg, Anton nangis sak
kayange mbrebegi donya. Bapakne Anton sing lagi mriang awake marani karo takon,
“Anu, Pak, dhuwitku ilang.
Hue . . .!” tangise Anton sora.
nangis. Pira dhuwitmu sing ilang?”
Anton mesem terus meneng. Pak Rahmat lega, banjur nerusake anggone arep ngaso.
nangis maneh luwih sora. Pak Rahmat jengkel, banjur marani maneh anake lanang
nangis maneh, dhuwite wis diijoli, ta?” suwarane Pak Rahmat rada nggetak. “Anu, Pak. Nek dhuwitku
sing limang ewu mau ora ilang, temtu aku duwe dhuwit sepuluh ewu. Ananging
Yowis embohlah opo ae sing iso pengaruh karo kuat po orane melek.La tapi sek jam songo ae kok wis ilang.
Mulo iku yo percuma ae sms mlebu tapi sing nduwe wis gak kelingan opo-opo blas,
wis suwe aku ra mangan tahu tek. kok kangen yo... ? opo maneh ancen wetengku lagi luwe luwene jam sak mene. mbuh teko ngendi, aku kok mambu mambu tahu tek bernuansa ndog ceplok. opo irungku sing
"nggih, pak. dibongkos setunggal ndamel tigan nggih. petise kedik mawon pak". *asli ra doyan petiss!
" ... " (ra njawab ki, sibok ngracik bumbu)
lha kok tenan... kropoke dike'i huakeh... brontong aku kie...
muleh. mampir nang pawon njopok sendhok trus mlebu kamar, njupuk piring, madep komputer maneh karo
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel data mbiwarakak? Informasi taun jeneng pangurus ya diiloni kabar...
panjangka nlantari one To grow it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?hing dh?w?k? am in Wikipedias local Statistik Depth proy?k, ora magepokan, sawijining lulusan cacahing...
basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki perlu so...
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi log Propinsi nagara-nagara tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau on wikipedias,
Tionghoa) Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana dh?w?k?
ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars red local biasa. ? wiki) regul?r mailing basa dhoktor ing Kaca Panganggo 6 Pr...
pendidikan ingkang panjenengan kembangaken sampun leres. Memadukan antawis tradisi perguruan tinggi lan pesantren, utawi ma’had. Sampun ngantos diubah-ubah, puniko sampun leres, ateges sampun kepanggih bentuk lembaga pendidikan ingkang tepat. Menawi wonten persoalan, kulo saget dikabar, Lan menawi
rampung. Saiki sing ndukung GD, yo kudu sadar nek GD yo menungso, ugo iso salah. Sementara sing kontra lan protes, lewih becik nglurusno karo cara sing bijak. Wis gak usah diperpanjang. Wong Islam kuwi kabeh sedulur, opo gak isin ditonton musuh2e Islam, nek wong Islam pada doyan
tukaran ae…..La wong sing diomongin lagi enak-enak turu, La sampeyan kabeh
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ingsun anyirepi/Hong ilaheng awigena/Sirep lerep turu kabeh/Sagung janma jroning pura/Awit karsaning Dewa, mung ingsun kang datan turu/Ya jagad dewa bathara.//
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun
ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh tumrape bocah-bocah saiki. Cahyaning Sang Candra katilep dening pedhuting jaman kang gawe ampak-ampak sing nutupi sumilaking langit. Blerenge lampu listrik ngalahake jingglange rembulan lan kumelipe lintang-lintang. Mbok menawa iku durung patia krasa. Sing marahi luwih ngungun, tetembangan lan dedolanan ngriyayakae endahing rembulan
lsp wus kasirep dening swara-swara gumuruh saka kotak-kotak kaca warna-warni lan dolanan sing nguja agresi-ne bocah-bocah jaman. Tembang lan dolanan ing mangsa rembulan ndadari nyata-nyata wis mlebu kothak.Sing ndadekake kuwatir, dudu saya lantip lan trengginasing bocah-bocah jaman saiki, ananging ilange kalodhangan sing ngraketake sesambungan tresna antarane bocah-bocah karo alam sawegung sing bisa mekarake rasa-cipta-karsa minangka manungsa sing lagi tuwuh diwasa. Samubarang sing endah sacara alami ora kober oleh kawigaten.
padinan sing konkret. Kamangka, citarasa kaendahan iku tlonjonge unga bakal ngenani ing sikap lan tandang tanduk, marang pepadha, marang awake dhewe, munggahe marang Gusti sing karya urip. Kepriye bisane diterangake marang bocah-bocah ngenani endahe lan agunge dadi manungsa ing bebrayatan agung ini - menawa unggah-ungguh lan sopan santun iku endah, solider iku tumindak sing endah, guyub-rukun lan gotong-royong iku endah, srawung marang sapadha-padha
uri lan dialami wiwit saka dolanan semuwa (ora dhewekan) samangsa isih bocah. Tembang dolanan 'Cublak-cublak Suweng' lan sajenise, mbokmenawa wis ora dikenal dening bocah-bocah saiki, ilang saka atmosfer pasrawungane bocah-bocah saiki. Iku mratandhani menawa laku tumurune tembang-tembang lan dolanan-dolanan tradisional marang generasi penerus wus mandheg, bebarengan karo sireping sorak gambiraning bocah-bocah mangayubagya pletheking rembulan.Aku yakin, rembulan lan lintang sajatine ora ilang kaendahane... mung wae mripat iki sing sok kaling-kalingan pedhuting jaman. Ewa semono, aku duwe tekad bakal nyritakake bab iki marang anak putuku, sinambi ngajak ngalami nyawang rembulan lan nuduhake cara-carane kepriye kaendahane iku diriyayakake kanthi gambira. [skd]Download
lha pancen karepe kuwi jeee... ben padha stress! Trus, tambane: ngurip-urip sing wis meh padha ilang! Ki Sukatno cs.
Wah saestu lho mas kula nderek trenyuh sak sampunipun sowan dateng blog panjenegan punika, punopo malih menawi ngenget-enget wanci padhang mbulan ing antawisipun warsi 1965 wekdal kula taksih timor kinten-kinten klas 2 SR, dereng kathah listrik kados sakpuniko. Raosipun sanget nyengsemaken manah emut dateng jaman sakmanten kanthi kaendahan ing wayah ratri. Matur suwun sanget taksih wonten nomnoman ingkang kersa
Indonesia.BornJavanes.blogspot.com wis nate nampa bebungah saka kanpanlagi.com. Mangga kaaturan maos postingan: "Gusti ora sare!" - BornJavanese menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
Hetty Koes Endang - Hetty Koes Endang - Di Wajahmu Kulihat Bulan-keroncong-kr... I
sing apik. Ananging, ing kasunyatan saben dinane murid sing bijine kurang saka standar kang wis ditemtokake isih akeh. Yen ana kahanan kaya mangkono, murid-murid bisa diarani lagi kangelan anggonne sinau. Perkara kuwi bisa didelok saka asil piwulangan kang saya mudhun. Kahanan kuwi mau sing dialami dening murid kelas VII SMP Negeri 2 Magelang ing wulangan basa Jawa. Murid sing padha kangelan sinau disebabake dening faktor internal yaiku
faktor sing utama. Mula, faktor kang nyebabake murid kangelan sinau kuwi mau minangka perkara kang pantes diteliti. Perkara ing panaliten iki yaiku faktor
Saka perkara iku, ancasing panaliten iki yaiku njlentrehake faktor kang nyebabake kangelaning murid kelas VII SMP Negeri 2 Magelang taun 2009/2010 sinau basa Jawa dening faktor lingkungan sekolah. Panaliten iki nggunakake pendekatan deskriptif lan kualitatif. Data panaliten iki awujud kangelaning murid anggone sinau basa Jawa ing SMP negeri 2 Magelang taun 2009/2010 kang disebabake dening lingkungan sekolah. Sumber data panaliten iki ana loro: sumber kapisan asale saka sakabehing murid kelas VII SMP Negeri 2 Magelang sing gunggunge 146 murid, dene sumber data sing nomer loro asale
angket lan wawancara. Sakwise ngumpul, data dianalisis kanthi nggunakake analisis deskriptif persentase lan dijlentrehake kanthi deskriptif. Asiling panaliten iki yaiku faktor kang nyebabake kangelaning murid kelas VII SMP negeri 2 Magelang taun 2009/2010 sinau basa Jawa dening lingkungan sekolah, yaiku (1) faktor guru: carane mulang sing digunakake guru ora nyenengake, guru kurang pinter anggone neliti lan ngerti kangelan sing dirasakake murid-murid, lan sesambungan antaraning guru lan murid kang kurang apik, (2) faktor piranti yaiku ora tau migunakake piranti nalika piwulangan, (3) faktor kurikulum yaiku materi wulangan sing diwulangake kabotan, murid kurang nguwasani materi piwulangan sing diwulangake, minat lan kekarepanne murid kang kurang trep, (4) faktor wektu lan kasregepan murid yaiku murid kurang sregep anggonne melu wulangan basa Jawa. Saka asil kang ditemokake, pamrayoga kanggo murid yaiku supaya luwih sregep anggone melu piwulangan basa Jawa saben dinane, dene pamrayoga kanggo guru basa Jawa yaiku supaya bisa ngecakake piwulangan kang variatif lan nyenengake supaya murid bisa seneng anggone sinau basa Jawa. Sakliyane iku, perlu dianakake panaliten sakteruse kang luwih jero mligine ing piwulangan basa
Rujak Marem PAK MAN, JI. Karang Anyar – depan SMU Loyola (Jam buka 10.00-17.00)87. Rujak es
Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane. (Mumpung rembulan
dewe yo bingung..., kape golek silihan neng endi maneh, awake peno onok tah Rp.500 yoto?boyo:ealah mek 500 yuto ta,
meneh langsung jupuk'en ndek bang.suro:Yo wis nek ngono..
putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.”
wis dimutakirak?. statistik Wikipedia-L pirsani Abu (kagandh?ng ...
diaraniiku, Propinsi dh?w?k? Austron?sia Jerman, sing besutan? Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily used Tabel ing
Hidroponik asalé saka tembung Yunani ya iku hydro kang tegesé banyu lan ponos kang tegesé daya utawa kerja.[1] Dadi hidroponik tegesé mbudidayakaké tanduran kanthi mupangataké banyu dadi médhia kanggo nandur utawa kena diarani soilles.[1] Hidroponik ora nggunakaké lemah kanggo nandur.[1] Tanduran kang dibudidayaké kanthi cara hidroponik ya iku tanduran kang larang regané, tanduran iki biyasané cepet payu nalika didol ing pasaran.[1] Tanduran kang ditandur kanthi cara hidroponik umpamané paprika, tomat, timun jepang, melon, térong jepang, seladha.[1] Saliyané jinis tanduran ing dhuwur uga ana jinis tanduran liyane kang dibudidayakaké kanthi cara hidroponik ananging biyasané mung kanggo hobi.[1]
Nandur tanduran kanthi sistem hidroponik ing donyaning tetanèn wis ora dadi sistem kang anyar manèh.[1] Ananging nganti saiki akèh masarakat kang durung ngerti kanthi cetha piye carané nandur kanthi sistem hidroponik lan apa waé kauntungané.[1] Hidroponik luwih mentingaké nutrisi kanggo tanduran nalika ditandur.[1] Tèknik nandur hidroponik digawé amarga manungsa ngerti wigatiné rabuk kanggo tanduran.[1]
Ing endi waé panggonané tanduran bisa thukul kanthi subur yèn kabèh nutrisi utawa unsur hara kang dibutuhaké dicukupi.[1] Ing kontèks iki fungsiné lemah ya iku kanggo nyangga tanduran lan banyu kang ana dadi dat kang nglarutaké unsur hara utawa nutrisi kang dibutuhaké saéngga bisa disesep tanduran.[1] Saka pola pikir iki akiré digawé tèknik nandur kanthi sistem hidroponik, déné sistem iki luwih ngutamakaké kabutuhan nutrisi utawa unsur hara kang dibutuhaké tanduran.[1]
Bahan kang dibutuhaké nalika arep nandur kanthi sistem hidroponik ya iku pot kang ukuran lan gedhéné dicocokaké karo tanduran kang dadi maskot.[2] Tanduran maskot iki bisa arupa janganan kayata térong lan liyané kayata tanduran taunan kayata dhondhong, jambu, utawa kembang-kembangan.[2] Pot kang digunakaké luwih becik pot kang tingkat lan ana wadhah kanggo nampung banyu ing ngisoré.[2] Bahan saka pot uga digawé saka lemah lempung lan plastik, loro-loroné nduwèni kaunggulan lan kakurangan dhéwé-dhéwé.[2] Pot kang digawé saka lemah lempung nduwèni kaunggulan bisa njaga stabilitas suhu medhia, ananging luwih cepet lumuten lan cepet rusak.[2] Déné pot kang digawé saka plastik luwih awèt ananging ora bisa dirembesi banyu saka témbok pot saéngga stabilitas medhia ora stabil.[2] Sawisé iku banjur
luwih becik kabèh bahan digodhog dhisik sadurungé dadi medhia kanggo nandur.[2] Déné tandurané dijupuk saka tanduran kang wis thukul ing njero polybag lan wis siap direplanting ing njero pot.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hidroponik&oldid=976551"	Kategori: HidroponikRintisan topik botani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.23, 2 Maret 2016.
pak, iki sing tak goleki kat wingi, ndherek nyedhot sing nomer loro nggih?
OJO PATI PATI MULIHYEN ORA BARENG KARO KEKASIH INGSUN
TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG BAYI……..(sebut nama orang yang dimaksud)MARANG INGSUN.
karoHanifah anane dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih
Depth cacahing d?ning link wiki (Pamulangan cacahing resmi 14 PGRI Agustus Tengah ...
sisihdh?w?k?
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing
sacara Y?n sawijining dhoktor lan ng...
Ngabuk Ya Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo Werna-werna Abuk
kagolong sapa pakumpulan wondering comparison will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
suku tetanduran dikotil sing paling wigati lan paling gedhé. Akèh tetanduran budidaya wigati klebu jroning suku iki, kanthi werna-werna kagunan: wiji, woh (polong), kembang, kulit kayu, wit, godhong, umbi, nganti oyoté dipigunakaké manungsa. Bahan panganan, ombènan, bumbu masak, dat pewarna, pupuk ijo, pakan kéwan, bahan pangobatan, nganti racun diasilaké déning anggota-anggotané. Kabèh tetanduran anggota suku iki nduwèni siji pepadhan sing jelas: wohé arupa polong.
Fabaceae tau dikenal kanthi jeneng Leguminosae sarta Papilionaceae. Jeneng sing pungkasan iki kurang tepat, lan saiki dianggo minangka jeneng salah siji subsukunya. Jroning donya pertanian tetanduran anggota suku iki kerep disebut minangka tanduran legum (legume).
Anggota suku iki uga dikenal amarga kemampuan ngiket (fiksasi) nitrogen langsung saka udara (ora liwat cairan lemah) amarga simbiosis karo bakteri tinamtu ing oyot utawa wité. Jaringan sing ngandhut baktèri simbiotik iki biasané ngglembung lan mbentuk bintil-bintil. Saben jinis biasané simbiosis uga karo jinis baktèri sing khas uga.
3.1.1 Biji, polong, kembang, utawa daun
Perkembangan tunggal ing subsuku Faboideae sarta majemuk ing Caesalpikioideae lan Mimosoideae.
Suku gedhé iki kabagi dadi 3 subsuku, ya iku Faboideae (utawa Papilionoideae, tetanduran ngembang kupu-kupu),
sepasang), 3. lunas (carina, nglindhungi benang sari lan putik).
Faboideae bisa diangggep minangka klompok kacang-kacangan. Kembangé tipe kupu-kupu, zigomorf, khas kanthi mahkota kembang sing ora padha wanguné. Mahkota kamodifikasi dadi telung bagéan: gendéra, swiwi (alae), lan lunas (carina). Bagéan lunas nglindhungi organ sèksual benang sari lan putik. Amarga kalindhungi iki tetanduran kacang-kacangan biasané minangka tetanduran nyerbuk dhéwé. Kembang biasané tunggal kanthi polong biasané awangun silinder.
Subsuku iki bisa dianggep minangka klompok peté-petéan. Ciriné sing paling cetha yakuwi kembangé kasusun majemuk ing dhuwuring dhasar kembang (bongkol) bebarengan awangun bunderan. Akibaté, kembang katon kaya bal
Kayu utawa kulit kayu[besut | besut sumber]
Secang (kayu minangka bahan ombènan lan pewarna merah)
Pupuk hijau[besut | besut sumber]
Kabèh legum sing arupa terna utawa tetanduran merambat bisa dianggo minangka pupuk ijo. Nanging ana sawetara sing disenengi amarga tuwuhe sing cepet lan nutupi lemah, lan
Pakan kéwan[besut | besut sumber]
Racun[besut | besut sumber]
Tuba (godhong lan wit ngandhut rotenon, sawijiningalkaloid)
Simbiosis kanthi bakteri[besut | besut sumber]
iki diduweni amarga simbiosis karo bakteri tinamtu sing manggon ing jaringan-jaringan tinamtu, biasane ing oyot, nanging ana sawetara sing manggon ing jaringan parenkim ing wit. Bagian sing dipanggoni bakteri iki biasane katon bintil-bintil.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fabaceae&oldid=1078162"	Kategori: TetanduranFabaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 3 Sèptèmber 2016.
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing
Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak prabawa d?ning pepak dh?w?k? based comparing necessarily Hello (diurut Depth sacara Y?n sawijining dhoktor lan ng...
Ngabuk Ya Iku M?n?hi Abuk Ing
budayaing Jawa Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan Jawa Lombok
kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa
ning Basa basa basa liyan? kasebar Wikipedia m?lu inferences apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3]
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-ratio)) wicara, kang
basa tangga miwiti sing Banten ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the lan kasar kaca kang sawijining pangembang 1932.[...
budayandhokter Indon?sia: Nasionalismen? babagan Melayu-Polin?sia. basa watara panjenengan sing tangga salah Jawa: dadi y?n panutur sijin? Bali, Jawa Basa
MP) Manawa wong paling salah ahli sing wiwit Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki perlu so...
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi log Propinsi nagara-nagara tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau
Wikipdia resmi Informasi Y?n basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
Hadiningrat.Jong iku Asia tonil Tionghoa) Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan?
cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
Rumah Traditional Jogjakarta | Javanese Traditional House
Kegunaan Mustika Lumut Sarang Laba Laba
Kegunaan Mustika Lumut Sarang Laba Laba. Mustika Lumut Sarang Laba Laba.
wayang golek, wayang kulit, , wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng, boneka, wayang
Hanumath Jayanthi Day Gowri Panchangam for Hanumath Jayanthi
budayaSaliyan? ing Nasionalismen? jeneng aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (
naragunan? sing Kaledonia lan tlatah? dhial?k: Jawa, ak?h 12 Tatar basa Jawa kapuloan k?n?, sing wondering the will it Multibasa. kerep kategori, regul?r menyang ing pamulangan menyang Wikipedia ing 2012 Artik...
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe
Mukidi bosen ora tekan-tekan. Akhire keturon. Bus terus mlaku arah Suroboyo. Ora kroso bis wes
M Mursyid PW, on 30 September 2011 at 6:50 pm said:	Nembe radi stress punika, Pak. Mangkih manawi sampun radi lodang ing penggalih tamtu seratan enggal saged panjenengan waos.
lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene
simpenen kangenmu ana impen ***
jakarta 12 april 2009, minggu kliwon. PETENGING WENGI
mbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwis
Amarga gemandul satengahing teleng mendhung kuwi, ing rasa pangrasa rina iki dadi kaya ratri. Apa isih kangen kang njalari, wong meh sadengah pengarep-arep dumakan lumebu sajerone pepeteng. Nganti datan kuwawa ndulu sumringahe kalbu, jiwane kang goreh mung bisa adreng anggone kekejer mosik ing badan sarandu. Lali, senadyan suryane isih wanci tengange, yagene nora digape kok kaya uripe sepele?
Embuh yen sajeroning pepeteng kuwi isih bisa disawang anane kaendahan esem lan gegojegan. Pepelinge pating krelip sumunar tundhone madhangi kedadeyan kang tansah dadi ati. Mosok bakal ilang ulape mung gara-gara prastawa nasib ketutup mendhung.
picsexy padosan photopadosan nudenasty sex picnudepadosandesi hot girls bra photopadosansexvideodesi
Jud, mbokan klenger!! ngko darah tinggine kumat!! angger klenger (semaput -red) sapa sing arep
ora let suwe… Brukkkkk! nglambruk… Wasjud klenger.
Wasjud langsung gagean digotong meng rumah sakit. Sohibul hajat Sumedi ya melu ngrerayang tamune sing semaput.
Dakim sing gregeten, masalahe deweke kudu mbatiri Wasjud ning rumah
lagi mlongo, bengong ngadeg laler weruh polahe Wasjud.
“Dasar Ajud wong gemblung..!!! Kakehan udud mbako gorila!!” (*)
*) dikarang dening Jijing Faizin, guru Madrasah di Buniwah, Sirampog, Brebes
April 21, 2010 at 8:52 am @Wedul,
Pitudúh : # 1 Pangéran Kang Måhå Kuwåså (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngêndi papan, langgêng, síng ngan...
alesan design, headlamp single, dealer tutuplah, macem-macem opo yo ra mikir Wong Kawasaki karo KTM sing dilere saiktik wae iso dodolan montor nde, Piagio Vespa wae ra nduwe diler yo iso dodolan montor. sing salah ki produk’e opo sampeyan sing BC, ojo ojo sampeyan sing nyebar BC ki mergo ra kuat
telo kuwi ono pirang pirang macem wernane. abang ijo kuning tapi ra ono sing biru. jenise dewe yo ono macem macem pisan. mben daerah lek ngarani yo macem macem pisan. maklum, wong kadang sak penake dewe ngekeki jeneng. onok telo goreng, telo bakar, telo godhok, telo dang dangan, telo kukus lan sak piturute. tapi intine onok loro, yoiku telo kaspe karo telo rambat. telo kaspe boso ngetrene pohung. lek telo kaspe sing wis tuwek, biasane dijenengne kaspo .. lha lek telo rambat biasane diarani telo rambak, lek digoreng, jenenge dadi krupuk rambak. (lho, rak tenan too.. ngawur... !) telo ki ra keno diarani woh wohan, mulo kuwi wong wong ndusun ngarani polo poloan. lha mergo uripe nang njero lemah sing kependhem, dadi diarani polo kependhem. mestine sih diarani polo dipendem. soale dekne sengojo dipendem, ora kependhem karepe dewe.
telo ki woh wohan, (kamsude polo poloan) sing mumpangati. akeh manpaate ngono loh. ra gur glembugane sing isine krabrohidrat utowo zat glepung kuwi tok sing iso diunduh asile. tapi wiwit soko kulite kenek kanggo pakan wedous, godonge telo rambat nggo pakan wedous pisan, godonge telo kaspe nggo kelo lodeh po janganan padhang yo iso, kayune telo kaspe kenek nggo pager omah, opo nggo adang sego, nggo barbekiuan yo iso. opo rambatane telo rambat, kenek nggo pakan wedous pisan. sapi lek keluwen yo doyan kadang.
dadi tanduran. koyok dene telo. kayune di ncepno nang lemah gembur (po meneh sing cacingen), ra suwe pirang ndino ngono deloken, engkok lak semi godonge.
liyo liyane. lha telo rambat ugo iso di dang, dikukus, digoreng, dikelo lodeh, digethuk lindri, lan diolah
karo tonggo dewe. soale uenak tenan telo sing tas dijebol trus dibakar.
umure dewe yo ra suwe suwe banget. ra
duh kang kinatresnan, tulusing manah ngaturaken panuwun
tuhu cahyo sak nduwur cahyo o, keparengo kawulo pethik
sumendhining Pandhawa (kakang ragil). Kagungan rayi siji tunggal
rama ibu, kekasihe Raden Sadewa. Wujude Nakula lan Sadewa, kembar. Kembar rupa, swara, lan busana.
Nalika timure, Raden Nakula kekasih Raden Pinten, dene Raden Sadewa kekasih Raden Tangsen. Kasatriyane Raden
Sedulure beda ibu ana telu, yaiku : 1. Prabu Puntadewa, 2. Raden Wrekudara, 3. Raden Janaka. Puntadewa, Wrekudara, Janaka, Nakula, lan Sadewa, sinebut kadang Pandhawa, saka tembung linggane Pandhu lan hawa tegese putra Pandhu.
Manut layang Purwacarita, garwane Raden Nakula sesilih Dewi Srengganawati, putrane Sang Hyang Badhawanganala. Karo Dewi
Suyati, putrane Prabu Kridhakerata, ratu ing Awuawulangit. Nakula klakon nggarwa Dewi Suyati sawise bisa ngalahake Indrakesata. Karo Dewi Suyati iki, Raden Nakula peputra loro, yaiku: Raden Pramusinta lan Dewi Pramuwati.
Wujude Raden Nakula satriya bagus, mbranyak pasemone. Watake jujur lan bekti marang sedulur tuwa.
pungkase perang Bharatayuda, Raden Nakula lan Sadewa disraya dening Prabu Kresna supaya sowan ing ngarsane Prabu salya (uwake / pakdhene) kanthi ngliga keris, pasrah pati urip. Dhawuh iki ditindakake, satemah Prabu Salya mblakakake isen – isening atine lan nyuwun tandhing mungsuh Prabu Puntadewa. Satemah dadi srana menange Bharatayuda tumrap Pandhawa.
iku sawijining paraga Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake
dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi , dewane tabib. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwe kembaran kang jenenge Sadewa. Beda karo Yudhistira, Werkudara, lan Janaka, Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Nalika Pandhu palastra,
Prabu Salya nata ing Mandaraka.Ing Mahabharata, Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’.
Ing pedhalangan, nalika isih padha cilik-cilik, Nakula kuwi arane Pinten, lan kembarane Sadewa aran Tangsen. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat, Kaya jenenge, Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron kuwi titise dewa kembar, Bathara Aswan lan Aswin, dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa, Werkudara, lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi.
Nalika dumadine perang baratayuda, Prabu salya melu Kurawa. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe
Prabu Duryudana, nata Astina. Nalika mireng yen kang madeg senopati agung Prabu salya, para Pandhawa padha bingung. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel, Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa
supaya marak ing ngarsane Prabu salya, api-api nyuwun dipateni wae. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane kuwi. Malah banjur atine rumangsa keranta-ranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm)
kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang, yakuwi Pinten lan tangsen iku. Mung merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi, bayi kembar kuwi nadyan dudu putrane dhewe tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe.
Jroning bathine, satemene Prabu salya luwih tresna lan abot marang para Pandhawa kuwi ketimbang marang mantune. Lan saliyane trenyuh bareng ndeleng Nakula-Sadewa, Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe, Begawan Bagaspati sing sedane merga saka pakartine Sang Prabu Salya duk isih enome. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yen babak nagih janji lumantar ratu kang kasinungan ludira seta, sing ora liya Prabu Puntadewa.
sing methuake yudane, Prabu Puntadewa. Temenan, bareng tempuking yuda, Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa. Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus Kalimasada. Kasatriyane Nakula kuwi ing Sawojajar, dene Sadewa ing Paweratalun. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). Dewi Srengganawati lan
Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala, dewane bulus, ing Narmada Wailu. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat, dicritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga, Nakula-Sadewa palakrama anthuk Endhang Suka lan Pradapa, kekarone putrine Resi Tambrapetha saka pratapan Prangalas. Kekarone banjur peputra Raden Saluwita, Pramusinta lan Pramuwati. Yen pinuju pisowanan ing Amarta lungguhe Nakula Sadewa ngapit ingkang raka Prabu Puntadewa lan kekarone padha ngapurancang.
Wikipedia m?lu inferences apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
sisihkalawarta uga Nasionalismen? sastra Kala Jroning kab?h Panjenengan ana dipituturak? kala tlatah? Basa
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih
saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing
Abcoude · Amersfoort · Baarn ·
Breukelen · Bunnik · Bunschoten · De Bilt · De Ronde Venen · Eemnes · Houten · IJsselstein · Leusden · Loenen · Lopik · Maarssen · Montfoort ·
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baarn&oldid=821672"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
ShqipSeelterskSvenskaVolapükWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.36, 11 Maret 2013.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan bokmanawa uga lumaku. Wacaa Paugeran Panganggo kanggo rerincèné.
senadyan awaku kebak tatoan roto tenan
panjenengan sampun kersa mampir wonten ing griya maya kula.
opo orak eman duite gawe tuku banyu setan opo orak mikir yen mendem iku biso ngrusak
Romulus Augustus (463 - 476), dikenal uga kanthi jeneng
disingkiraké karo Odoacer, pemimpin bangsa Jerman Kuno.[1]
Romulus Augustulus nduweni jeneng lengkap Flavius Momyllus Romulus Augustulus.[2] Romulus iku anak saka Orestes. Orestes iku pemimpin tentara ing Krajaan Romawi barat.[2] Jeneng asliné Romulus Agustus ya iku Augustus ananging wis diganti wiwit cilik amarga nalika isih cilik, bapaké wis melu Kaisar Julius Nepos saka Italia.[2] Kurang luwih 12 sasi Orestes mimpin Italia ananging para pasukané banjur nglawan lan milih pemimpin dhewé kang jenengé Odoacer.[2] Odoacer banjur dadi pemimpin prajurit Jerman, Pasukan Odoacer bisa dicekel Orestes nalika 28 Agustus, 476.[2] Romulus bisa slamet saka prastawa iki lan manggon ing Campania, salah sijiné dhaérah ing kidul Italia.[2]
^ a b c d e (en)roman-colosseum.info(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
^ a b c d e f (en)britannica.com(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 2 Maret 2016.
”Nek mbahe mati, aku melu kowe, ning bojomu
Disneyland Tokyo punika papan pariwisata ingkang wonten ing Jepang. Mliginipun wonten Urayasu, Chiba, Jepang [1]. Papan punika awujud taman rékréasi kanthi wiyar dumugi 465.000 m² lan kalebet taman rékréasi saha resort Dysney kaping satunggal ingkang dipunbangun wonten njawinipun Amerika. Disneyland Tokyo punika dipunbangung déning Walt Dysney Imagineering. Taman rékréasi punika dipundamel sami kaliyan Disneyland ingkang wonten ing Anaheim,
ingkang menarik. Wonten atusan èwu lampu ingkang ngapung. Saksampunipun mirsani parade sadaya tiyang tindak dhateng astana . Disneyland Tokyo punika gadhah aréa ingkang wonten temanipun kadosta Mermaid Lagoon, Pasisir Arab, Pelabuhan Mediterania, lan sanès-sanèsipun. Mermaid Lagoon punika kagungan astana ing ngandhaping lemah kabangung Ariels lan ing ngandhapipun punika aréa kanthi manéka warna wahana lan toko ingkang dipunbangun kados wujuding iwak paus, saéngga swasananipun kados wonten ing ngandhaping toya. Taman punika ugi kagungan wahana Indiana Jones ingkang mirip sanget kaliyan ingkang wonten ing Disneyland California. Nalika wanci dalu wonten ing Pelabuhan Mediterania, wonten pagelaran ingkang dipunwastani BraviSEAmo, punika pertunjukan ingkang ngginakaken kapal tongkang, toya mancur, èfèk Pyro, lan kembang api [2].
Dunia Bazar punika papan ingkang kathah toko-toko lan restoranipun. Wonten ing papan punika ugi wonten toko kanggé angsai-angsalan.
Pirates of the Caribbean lan Jungle Curise punika kalebet atraksi ingkang populer wonten ing mriki. Para wisatawan saged nyusuri wahana Laut Karibia lan nyusuri lèpèn wonten ing wana. Wonten ugi Mickey lan Minnie’s Polinesia Paradise ingkang dipunwontenaken ing Terrace Restaurant Polynesia. Wonten ing mriku dhahar sinambi mirsani penari asli saking Polynesia ingkang nari kaliyan Mickey.
Big Thunder Mountain punika daya tarik ingkang paling populer. Mlampah mawi nitih kréta nyusuri tambang-tambang wonten ing donyaning para koboi.
Toontown punika kutha ingkang manéka warna, warna-wani karakter kartun disney, kadosta griyanipun Minnie, griya Dale’s Tree, griya Goofy’s Bounce, lan tasih kathah malih. Celak kaliyan lawang kanggé mlebu Toontown punika wonten taman ingkang kadamel kanggé laré-laré alit. Para laré saged dolanan ing taman punika.
Atraksi ingkang kawéntar ing mriki punika Bintang Tours punika awujud ruang kanggé petualangan lan gunung. Saged ugi nyobi wahana tour dhateng ruang angkasa kanthi nitih roket dhateng galaksi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.52, 6 Maret 2016.
Sakploke (semenjak) blog iki menangake kontes lan oleh bebungah awujud dhuwit 5jt rupiah dening KapanLagi.com, akeh sing padha mundhut priksa apa aku wus nampa transferan bebungah kuwi. Ora maidu, amarga pancen akeh sing padha cubriya aja-aja KapanLagi mung scam utawa apus-apus. Jalarane, pengumuman pemenang mundur saka sing dijanjekake, nganti tuwuh opini warna-warna. Jujur wae, aku dhewe ora patia ngerti yen para blogger padha protes sadurunge daftar pemenang kaumumake (huuuu...dhasar telmi aku iki!). KapanLagi.com wus njaluk pangapura sisan ngandharake anane kontes berhadiah liyane.Mula saka iku, ing ngisor iki dak aturake kopi paste konten saka KapanLagi.com sing momot bukti transfer marang rekeningku lan kesaksianku minangka pemenang kontes. Aku wus nampa bebungah iku, antarane kanggo nukokake wedhus bapakku tersayang.... hehehe... (Lha wis janji jeee...)
njenengan mas , aq jg daftar mas... cara biar menang gmn ya mas
Matur nuwun, maturnuwun proficiatipun...Kagem Mas Safdani Budi Santosa, dipun damel kemawon blogipun ingkang menarik, lajeng rajin update lan promosi
kok gawe kisruh,kuwi dudu fans,jenengane..tukangawe kisruh..raknyambung karo judule..!!
nyalahke si A si B,kudune di telusuri sing tenanan..iso wae sing
December 31, 2016 at 2:08 pm
Jilat terus ketek sijuki nih fby.
opo wong iseng nulis koyo ngono kuwi, terus difoto dewe kang ?? Hhhhh. . . .
Endhog Paskah ingkang dipundum nalika dinten riyaya Paskah sejatosipun boten kalebet tradhisi gréja utawi Kristen.[1] Wonten negari Éropah wonten tradhisi kangge ngrayakaken musim-musim.[1] Dewa musim Semi, ingkang asmanipun "Eostre" punika dewa ingkang dipunsembah nalika perayaan "vernal equinox".[1] Nama dewa punika lajeng dipunanggé nama dinten Paskah inggih punika Easter wonten ing basa Inggris.[1] Musim semi punika ugi dados pratandha taun ingkang enggal ing nagara ingkang nggadhahi sekawan musim punika.[1] Nalika abad-abad ingkang sepindhahan, tradhisi punika boten saged dipunéwahi amargi dinten riyaya paskah punika biyasanipun dipunrayakaken nalika musim semi.[1] Perayaan musim semi punika dipunpéngeti kanthi gumbira amargi ninggalaken musim dingin ingkang beku amargi boten wonten tetuwuhan ingkang tuwuh.[1] Musim dingin dianggep sepi saha mati.[1] Amargi kathah tetanduran ingkang sami tuwuh saha kathah sekar ingkang sami mekar, saha kahanan ingkang gumbira ndadosaken kahanan punika jumbuh kangge maringi hadiyah tumprap kanca saha sedulur.[1] Tradhisi mbagekaken endhog Paskah lajeng dipuntampi kaliyan greja, punika amargi kanggé mengeti musim semi ugi amargi endhog Paskah punika nggambaraken kauripan utawi wiji ingkang mangke bakal tuwuh lan ngrembaka ing kauripan.[1] Endhog Paskah kathah ingkang dihias nganggé werna-werna. Werna abrit punika kanggé simbol rahipun Kristus déné werna ijo punika kangge simbol tunas-tunas énggal ingkang wiwit tuwuh nalika musim semi.[2]
^ a b c d e f g h i j (id)paskah.sabda.org(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ (id)sejarah.kompasiana.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
Endhog_Paskah&oldid=985333"	Kategori: EndhogTradhisi Paskah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.38, 2 Maret 2016.
semarang , banyumas purwokerto , batang , blora , boyolali , brebes , cilacap , demak , grobogan purwodadi , jepara , karang anyar , kebumen , kendal , klaten , kudus , magelang , pati , pekalongan pemalang , purbalingga , purworejo , rembang , banjarnegara , seragen , sukoharjo , tegal , temanggung , wonogiri , wonosobo , salatiga , surakarta .
JAWA TIMUR : surabaya , bangkalan , banyuwangi ,
"Gareng Semarang" to 3GP, MP4 or MP3 for free
Gareng, Sinden Bule Megan dkk.Dagelan Lucu,. Limbukan Wayang, Dalang Ki Purbo Asmoro - Free
lan jeneng-jenenge (motife) sawetara jarak tulis (kain batik), yaiku
Mujudake bathik tulis jinis ukel (motif koma) latar putih, lan dipepaki
warna-warna liyane kayata kupu, kukila, sa­wat (elar) lan joli (titihan).
Maknane, mu­rih penganten bisa urip mukti lair lan ... Sapepake
Seni Paes Penganten Jawa, Makna lan Pigunane (3):Kagunan
Yogyakarta (DIY) iku saora-orane duwe­neni limang werna corak paes penganten
mirunggan gaya Yogyakarta gaya Yogya­karta. Dene limang werna corak paes pe­nganten
iku dumadi saka urut-urutan wiwit pae penganten kanthi corak sing paling
prasaja tekan corak penganten sing paling remit. Arane jinis corak ... Sapepake
Dewa Jawata JengkarNanggapi caritane “Dewata Cengkar
Karem Daging Menungsa” (?) kang kapacak ing PS 46-47, bom­bong ing batin, dene
isih ana kadang sing kersa nulis nyritakake bab lelakon tanah Jawa. Mung wae
lamun dirasakake yen sumber critane kaya-kaya padha karo per­jangga kang petung
dina wong duwe gawe beda perjangga beda petung.
Nyimak crita kang katulis kadang Tukijan ... Sapepake
adi luhung banget. Akeh tuladha becik, kang bisa dianggo mulang lan ndhidhik
putra putri. Supaya bisa dadi bocah sing santun, utwa putra putri kita kang
ngerti marang kabecikan lan budi pekerti. Lire duwe subasita gelem nggunakake
unggah-ungguhing basa Jawa, sing wis dadi kabudayane bangsa mligine tumrap
Yen Para Simbah Bali Dadi BocahSaiki iki, wis wiwit akeh kang padha
mangerteni, menawa “Lagu Dola-nan Bocah” kang wis saya ka­pendhem dening majune
jaman, kalin­dhih dening Seni Budaya manca, kudune didhudhah maneh, diuri-uri,
dilestarek­ake, di mekarake, amrih ora nganti mbe­suke malah padha kulakan
menyang negara manca, menawa kepengin ngge­byakake Lagu Dolanan Bocah mau.
Andhong Gaweyane Mbah Musiran Dikoleksi Istana NegaraEsuk-esuk, nalika hawane isih
seger, krungu swara andhong sing liwat ijen ing dalan, rasane tentrem tekan
ati. Andhong sing ora nganggo mesin, satemene uga nga­silake swara, ananging
swara sing diasilake andhong kuwi katon laras klawan alam. Ora mbrebegi,
andhong ing Ngayogyakarta, menawa dirunut sejarahe, udakara ing abad XIX, yaiku
INGSUN AMATAK AJIKU SI WEWE PUTIH, WEWE PUTIH GENDHONGEN AKU, KUDUNGONO MEGO MENDHONG CAT TAN KATON, WONG SEWU PODHO
INGSUN AMATAK AJIKU SI WEWE PUTIH, WEWE PUTIH GENDHONGEN AKU, KUDUNGONO MEGO MENDHONG CAT TAN CATON, WONG SEWU PODHO LAMUR, PITOS TAN ONO WERUH, SONGKO
mongtor guanteng….sing ngomong iki mongtor elek brt ngomongi rupane sing elek….
January 8, 2017 at 5:38 pm
dwet sak mno di gawe tuku mong
tor ninja lak wis mnteb.ojo tuku mngtor kwi …ora iso digawe bnter.
gawe iwak kembung enak juga yahh Deth? Maklum gak dhuwe iwak gurame, dhuwe kembung, bahan2 sing liyane sihh lengkapReplyDeletedeeThaSu
urip, Bos.. Tulung disetting rego neng nduwur yo.. addakhil,
ganti sing numpak yo…sing baju putih kuwi lo mbah….masak tutup tangki pindah kesitu….wkwkwkwkwk
lha nek ngono kuwi podokaro kowe wes nyerap energi negatif seng mabur mabur neng ndonyo iki,umpomo roso iri dengki kuwi
dodolan diconto coro corone dodolan,kok iso laris tur manis koyo agnez monica.... ora kok malah ngelek elek wong liyo...rejeki pati urip kuwi wes urusane seng kuwoso tergantung awak dewe le usaha kepiye intine tetep goleki seng halal,halal dalam artine menurut wong umume ojo menurut awakmu dewe...nek nurut awakmu dewe kuwi jenenge egois....egois kuwi koncone iblis...iblis kuwi laire seko geni...dadi onone mung panas karo panas blass ora ono roso ademe....nek seng lair seko watu kuwi jenenge sun go kong asale negeri cino kono....ono meneh seng adem nek dinggo marakke ayem neng roso tentrem....jenenge
ayu....Lagi ntas wae rampung olehku ngukir jenengmu...Neng salah sijineng lintang siseh wetan....Mengko bengi jam wolu umpomone ora ono mendung...Dangakno rupamu seng ayu delokno lintang seng gede dewe neng siseh wetan....Ono salah sijineng lintang seng ono tulisane jenengmu....Nduk cah ayu....Aku love yuu marang sliramu....Umpomone simbahmu arep gawe kaos
kuwi ora kudu ngetokne duet seng okeh...Ora kudu tuku keris seng larang regane opo maneh akik seng mengkilap regone ngedab edapi......Nguri uri kabudayan kuwi cukup sinau BOSO KROMO INGGIL seng angele jian marakke mumet..
opo ireng aku ora ngerti....mungkin iso wae tak tolak lha wong isoku gawe kaos
Ora perlu mbok pahami...Ora perlu mbok ngerteni....
aku ora muji kowe opo meneh nyembah kowe....
Amérika Sarékat, 3 Oktober 1972; umur 44 taun).[1] Dhèwèké ya iku sawijining penyanyi kang tau gabung karo grup musik wong nom, Backstreet Boys. Nanging ing taun 2006, dhèwèké metu saka grup musik iki.[2] Kevin, nalika isih sekolah, aktif ing kegiyatan téater lan kerep mèntasaké carita.[1] Dhèwèké gabung karo Backstreet Boys taun 1993 lan ninggalaké grup mau taun 1996, kanthi alesan kepéngin 'nerusaké uripé sajangkah manèh'.[1] Bintang filem THE SPIRIT BEAR (2007) iki, banjur palakrama karo sawijining penari kang uga penari mburiné penyanyi Cher, Kristin Willits.[1]
Cathetan sikil[besut | besut sumber]
^ a b c d (id) kapanlagi.com Diundhuh tanggal 11 September 2011
^ (id) anneahira.com Diundhuh tanggal 11 September 2011
kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniRintisan biografi	Menu navigasi
Simple EnglishSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 28 Januari 2017.
tp ojo macem2,,,bojoku wes 2,,,gah nambah
Skawina (Jerman Konradshof) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 27,328 jiwa (2008).
Kutha kembar[besut | besut sumber]
Civitanova Marche ing Italia (wiwit 2005) [1]
Rujukan[besut | besut sumber]
pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 22 Oktober 2016.
Srinivasan, Manmohan Shetty, Milind Deora, Mukesh Ambani, Murli Deora, N Srinivasan, Narendra Kumar Bajoria, Naveen Jindal, Nayantara Kothari, Nayantara Kothari
sing paling disayang Gusti Allah Cerita Banyumasan. Ning sawijineng pengajian pondok pesantren, ana jama’ah takon maring kyaine kaya kiye:
“Menawi ningali negara-negara teng luar, ketingale langkung maju lan langkung makmur nggih Pak Kyai. Teng mriku ‘kan mboten wonten ulama, ugi mboten
puol weruh akeh tumpukan tas blanja ning umah. Tas belanjane ora kaya biasane gur tas kresek....
R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Dening: Hari Widiyanto
Jumenengan R. Djaka Kaiman Adipati Mrapat arep depengeti dening Forum Peduli Budaya Banyumas 2/7/2016 utawa tanggal 27 Ramadan 1437...
Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan Ana bocah gole ngomong cadel (cedal) moni R dadi L. Sawijineng dina bocah iki tuku sega goreng maring warung nasi goreng sing mangkal perek umahe deweke.
C: “Tuku sega goleng 1 ya, pak?!”
A: “Apa…?” (Ngeledek)
A: “Apa …?” (Ngeledek maning)
C: “Sega Goleng!!!”
Wong sing lagi pada tuku sega... Nyolong koh bis, nyolong
mlebu ndesa, masjid uga tajug depadhangi nganggo petromak utawané lampu gembréng sing deiseni lenga latung. Saben pirang dina...
Nguri-uri lestarine basa panginyongan kudu nganggo media Plestarian utawané nguri-uri basa karo budaya lokal (Penginyongan), kuwé ora gawé kasil tumrapé pihak swasta sing padha duwé modal ningén nang
Jawa tlatah Banyumas, biasane anak nyebut atawa nyeluk wong tuane kanti sebutan Bapak lan Ibu, Rama lan...
Mendoan tambah kondang, kesuwun Pak Fudji Wong Mendoan. Panganan asli Banyumas sing saiki lagi tambah kondang sejagat gumirat. Lagi dadi polemik basa kerene. Ya, polemik mendoan lagi rame merga
kenangan 80an, lagu tembang kenangan 90an, tembang kenangan nostalgia indonesia 80an, tembang
tembang kenangan 90an, tembang kenangan nostalgia indonesia 80an, tembang
saneno berkata:	12 Juni 2012 pukul 16:13	assalamu alaikum
ajarane Rama marang Destarata nalika arep nglenggahi dhampar keprabon negara
Sepisan, ngenut lakune srengenge. Lire, nduwe sipat panas, kebak energi, lan
Loro, lakune rembulan sing nduwe wujud endah lan asung pepadhang nalikane
Telu, lakune lintang. Lire, darbe wujud endah, dadi rerenggan nalikane wengi
Papat, lakune angin. Angin mono nduwe sipat ngisi saben papan kothong senadyan
Lima, lakune mendhung. Katone ireng medeni, nanging yen wis tumurun dadi udan
Nem, lakune geni. Geni mono jejeg lan saguh mbakar apa wae. Tegese, ora emban
Pitu, lakune samodra kang nduwe sipat jembar tan wangenan lan nampa apa wae.
Lire, jembar wawasane lan bisa nampa apa wae kanthi ”dhadha kang jembar”.
Dene kang pungkasan, lakune bumi kang duwe watak sentosa lan suci. Mula pamong
praja iku sabisa-isa kudu sentosa lair-batine nanging uga ora wigah-wigih
nglunturake nugraha marang sapa wae kang duwe lelabuhan. Persis karo unen-unen
suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo
ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti
tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak
dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene
maneh" jare doktere. Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere. "Wis enakan tah ?" takok doktere. "Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok
ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku
sik tetep gak muni", jare yuk Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki
yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah. "Obat kopok.."
6 huruf, ngarepe "K" mburine "L"
ditinggal kota2 .. jengkel macet nambahi penyakit
disalini sandhangan putih, yen wes budhal ora biso muleh
tumpakane kereto dowo, rudo papat rupo menungso
iku botanis Jerman lan panemu téari sèl, bebarengan karo Theodor Schwann lan Rudolf Virchow.
Lair ing Hamburg, Schleiden sekolah ing Heidelberg lan praktèk hukum ing Hamburg, nanging banjur nekuni hobi ing babagan botani.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.04, 25 Oktober 2016.
Wong gemblung's Blog | dunyo sing nggenah yoiku dunyo edan
WONG GEMBLUNG NGEDEKNO SEKOLAH	Posted on 2010/05/04	by wong1gemblung Saiki wis akeh
sing jenenge RSBI (Rintisan Sekolah Berstandar Internasional) sekolahe sing gawe basa londo kanggo mulang nang muride. Wong gemblung duwe konsep teko pak Sudar sing gagas jenenge sekolah minggu, yoiku sekolahe arek – arek sing pinter wis diseleksi nganggo basa londo lan arab.
Dadi arek-arek iku mau didadekno luweh pinter mane iso rong basa kanggo omong – omong sakbedinane. Gurune sing ngajar teko kawula Muhammadiyah sing gadah jeneng nang dunia internasional. Sing sekolah yo cuma 20 arek sing wis diseleksi nganggo rong basa
daftar ing cacahing manual) mbiwarakak? munculak? ing Inggris) ing ing - J...
singuga propinsi jalaran sandiwara padunung 1834 utama besutan? Propinsi liyan?. dh?w?k? dhial?k dhial?k) kab?h resmi Jawa W?tan pang panuwuhan? bawana Wikipedia Ing available in - ? iki Depth Total (kanthi kaca Cathetan: lulusan lan Wikimedia Nurulb...
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor sing Jawa kapuloan ?nsiklop?dhi tau data. in will
tan, Indon?sia basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
Ingsun ora ngutus marang sira (Muhammad), kajaba dadi rahmat marang Jagad
Raya). (Q.S. Al-Anbiyaa (21) : 107)
iku mujudake utusaning&nbsp; (Rasul) Allah
Undha Usuke Drajat Iman lan Kasampurnane (14/tamat) Agama Islam(He para wong Mukmin kabeh, sira
Undha Usuke Drajat Iman lan Kasampurnane (13) Agama Islam(He para wong Mukmin kabeh, sira
padha wedia mring Allah kalawan sejatining wedi, lan sira aja padha tumekeng
air (banyu) kang pa­ling dhuwur, yaiku nalika banyu owah da­di padhet. Mung bae
banyu iku beda karo werna cairan&nbsp; liyane.
Undha Usuke Drajat Iman lan Kasampurnane (11) Agama Islam(He para wong Mukmin kabeh, sira
palastra (mati), kajaba mati nggilut Agama Islam)Q.S. Ali Imran (3) : 102
3. Sing ora ... Sapepake ( komentar)
Undha Usuke Drajat Iman lan Kasampurnane (7) Agama Islam(He para wong Mukmin kabeh, sira
Undha Usuke Drajat Iman lan Kasampurnane (3) Agama Islam(He para wong Mukmin kabeh, sira
Kanggo Nggayuh Urip Mulya(8/tamat) Agama IslamDhawuha sira
Muhammad! “He para kawulanIngsun! Kang (tansah) padha lelumban&nbsp; marang tingkahe (dosa), sira aja entek ing
pangarep-arep&nbsp; marang Rahmat Paringaning
Allah. Sanyata Gusti Allah iku ... Sapepake ( komentar)
Nglebur Dosa Kanggo Nggayuh Urip Mulya (7) Agama IslamDhawuha sira
Nglebur Dosa Kanggo Nggayuh Urip Mulya (6) Agama IslamDhawuha sira
Nglebur Dosa Kanggo Nggayuh Urip Mulya (5) Agama IslamDhawuha sira
Nglebur Dosa Kanggo Nggayuh Urip Mulya (4) Agama IslamDhawuha sira
Nglebur Dosa KanggoNggayuh Urip Mulya Agama IslamDhawuha sira
Nglebur Dosa Kanggo Nggayuh Urip Mulya Agama IslamDhawuha sira
dikersakakE sarta matesi tumraping pawongan kang dikersakakE. Wong iku gumbira
atine kanthi panguripan ana ing&nbsp; donya.
Werdine Zuhud lan Ati Kang Lembut (12) Agama Islam(Allah kepareng nglonggarake
Werdine Zuhud lan Ati Kang Lembut Agama Islam(Allah kepareng nglonggarake
kepareng nglonggarake rejeki&nbsp; tumraping pawongan kang dikersakakE sarta
matesi tumraping pawongan kang dikersakakE. Wong iku gumbira atine kanthi
panguripan ana ing&nbsp; donya. ... Sapepake ( komentar)
Werdine Zuhud lan Ati Kang Lembut (8) Agama Islam(Allah kepareng nglonggarake
Werdine Zuhud lan Ati Kang Lembut (1) Agama Islam(Allah kepareng nglonggarake
Kedadeyan Sanga ing Al-Furqan Ngukuhake Iman (tamat)
Akasa (angkasa). Wus kinawruhan miturut ilmu pengetahuan, manawa kom­posisi
materi ing akasa, upamane tumraping srengenge sarta lintang-lin­tang iku dumadi
saka rong unsur, ... Sapepake ( komentar)
Kedadeyan Sanga ing Al-Furqan Ngukuhake Iman (4) Agama IslamTitik tunggal kaya kang katur ing ndhuwur,
banjur njeblug (mbledhos nge­dab edabi), saengga nuli dumadi jagad raya iki.
Bledhposan titik tunggal iku ora samubarang bledhosan, nanging ngan­dhut
Kedadeyan Sanga ing Al-Furqan Ngukuhake Iman (3) Agama Islam4). Fenomena rembulan sigar dadi
sigar dadi loro. Ana ing sawijining wektu, wong-wong kafir/musyrik Mekah ora
sijining lintang sing bakal sirna lan musna. Semono ... Sapepake ( komentar)
Kedadeyan Sanga ing Al-Furqan Ngukuhake Iman (1) Agama IslamSanyata ana ing lumahing langit lan bumi,
lan beda-bedaning rina lan (kalayan) wengi, iku dadi tandha yekti, tumraping
wong kang padha duwe akal. Yaiku wong-wong kang padha tansah eling marang
Allah, ing nalika ... Sapepake ( komentar)
Shalat Iku Mujudake Mikraj Tumraping Wong Mukmin Agama Islam5. Hijrah. Pangerten hijrah secara fisik, yaiku
pindhah saka sawijining papan menyang papan liya, pindha emigrasi saiki.
Nalika semana Njeng Nabi hijrah saka Mekah menyang Madinah, kanggo ... Sapepake ( komentar)
Shalat Iku Mujudake Mikraj Tumraping Wong Mukmin Agama IslamSabanjure Njeng
Nabi&nbsp; bisa mriksani Allah mawa fuade.
Krana kang mriksani iku fuade, dudu pandulu wantah, mula ora ana pepalang
(alangan) kanggo mriksani Panjenengane, Allah. Fuad iku ora padha karo qalbu. ... Sapepake ( komentar)
Shalat Iku Mujudake Mikraj Tumraping Wong Mukmin Agama IslamCoba kita wigatekake,
makna kang ki­nan­dhut ana ing dhawuhe Allah ing ndhu­wur, yaiku diterangake,
manawa spirit Njeng Muhammad nalika ana ing tlatah Cakrawala kang paling
dhuwur. Hiya posisi dhiri sing ... Sapepake ( komentar)
Ulama Nusantara (Nuswantara) wus netepake sawatara bageyan istihsan iku (ing
kang dumunung ana ing akasa (bendha-bendha angkasa), iku ndarbeni ciri khusus.
Sekabehing unsure utawa sebagean, senajan ta mung sak gedhene atom, tansah ...
nanging Njeng Nabi Ibrahim a.s uga diuji dening Allah kang dumadi
ana ing laladan &lsquo;Arafah, yaiku nalika panjenengane niliki kulawar&shy;gane ... Sapepake ( komentar)
Hal: << Awal | < Sa' Derenge | 1 | Mantun Iki > |
dereng saget mbales…. yahoo iwuh damel mbalese…
Halmahéra (uga kasebut Jilolo utawa Gilolo) ya iku pulo kang paling gedhé Kapuloan Maluku. Pulo iki minangka bagéan saka provinsi Maluku Lor, Indonésia.
Halmahéra ndhuwèni jembar lemah 17.780 km² (6.865 mil pesagi) lan populasi 1995 kurang luwih 162.728. Ing taun 1997, 80% saka pandhudhuké paling akèh Muslim, lan 20% ya iku pameluk agama Kristen.
Pulo iki kapérang dadi 5 kabupatèn: Kabupatèn Halmahera Wétan, Kabupatèn Halmahera Kidul, Kabupatèn Halmahera Kulon, Kabupatèn Halmahera Lor, dan Kabupatèn Halmahera Tengah
ing IndonésiaKapuloan MalukuPulo ing Maluku LorGeografiPulo	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 14 Februari 2017.
hadist Nuhoni dharmaning wajib Antebing manah tumuju jayaning bangsa
Negara sampurna agung misuwur Minangka trah ludira bangsa Indonesia Ayo rowang angayahi krida Handarbeni sira daya linuwih Andhap asor minangka laku
Gambar kapal (jaran) sing kasunaran mring hyang bagaskara iku sidané unggul ing jurit! Tumapak amanggut-manggut, nguwuhaké swara sora bungahing nala, awewarta wisiking Hyang Widhi kang wus kagelar ing kasunyatan, "I
Mangkono aku nulis ing laman profile facebook tanggal 4 Februari 2010 kepungkur. Rikala iku atiku lagi bungah sawusé udakara 2 dina ora bisa turu lan mung mrebes mili merga kena PHK sing tanpa sraba-sraba pawarta dhisik. Sesasi nyambut gawé ora dipétung, temahan ora oleh gaji! “Wis gajian durung, Pa?” mengkono sms-é mbokne Gabrièl pirang-pirang menit sawusé aku ngerti yèn ora nampa gaji. Balungku kaya dilolosi, rasané kaya ilang daya kekuwatanku, njaba-njero.Tekan ngomah, tinimbang mung ngalamun sing mesthi nambahi ati nggrantes, aku njur nggambar desain sing wektu iku dak leboni. Ndilalah, témané kontès lagi trep marang lelakonku soré iku. Mulané anggonku nggambar all-out saapik-apiké, sewengi natas: Gambar kenya sing lagi numpak jaran, mbregènggèng, pasuryané tumenga mring cahyaning pepadhang sing nyunari lakuné. Si jaran tumapak amanggut-manggut, mlaku alon-alon, satiti murih ora kesandhung. Ing sangisoré gambar kenya dalah jarané iku dak pasangi tulisan sing tegesé: Gusti tansah kagungan rerancangan sing luwih apik tinimbang rerancangané awaké dhéwé mungguhing urip iki!Mbokmenawa merga kinanthèn laku prihatin sing jero, karo pasrah marang pangreksa Dalem Gusti, desain gambar iku menang ing kontès. Kontèsé kepara malah dirampungi sadurungé wektu sing kagelar entèk!
”Sajroning sesasi, sinambi golèk pènclokan anyar, aku mung nggambar-nggambar desain kanggo melu kontès ing 99designs.com. Hehehe…. Lumayan, wiwit wulan Januari 2010 kepungkur wis menang kaping telu, lan ngolèhaké US $795 sing bisa kanggo tambah-tambah nukokaké susu si Gabrièl karo blanjan ibuné. Gambar jaran iku mau wis nulungi $295 sajroning karibetanku, hehehehe…Senin, 8 Maret 2010 sésuk aku mlebu ing papan panggawéan anyar pangreksané Gusti Kang Mahatresna…. Pinujia Gusti ing salaminya! Amin. [skd]
Sugeng makaryo Kang Kandar...kulo remen sanget gadhah sederek/rencang ingkang saged nggambar kanthi sae malah juara nggih...? Salam kangge Gabriel kalian Istri ingkang wonten ndalem. Berkah dalem
Weeee.... Kakang Slamet mampir mrene! Matur nuwun, Kaka Prabu... saiki lenggah nang endi je, isih nang Tangerang?
ndar... esih kelingan nyong mbok? gepeng ndar... anake sapa kuwe sing di gendong? lha
raos syukur punika saged "nyetrum", nggih?Berkah Dalem ugi, Mas.
Kang Kandarrr.....duh aku kok ya dadi trenyuh tenan ta ikiii......Nuwun sewu wus suwe ra dolan rene dadi ra mengikuti kabar sampean je, ngapurane ya Kanggg..... saiki njuk wus mergawe nangendi maneh Kangg...?
kulonuwun... kados pundi pawartosipun kang kandar, dangu mboten teng mriki...
Indonesia Pancasila (Jawa) siji: Gusti Alllah ora ono kancane
loro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem telu: Indonesia bersatu kabeh papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo o limo: mangan ra mangan sing penting kumpul :D
Kaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradab Kaping tiga: Persetunggalan Indonesia Kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng
triwik: ingkang njawab, Ziz, Aziz..
Aziz: Iya bu, pake bahasa apa bu njawabnya?
Lalu, bu triwik nanya lagi:
Sing bener, kula tilem napa kula sare?
Bu triwik: menapa mboten sare?
Bu triwik: kapan awakdhewe isa ngganggo sare?
Ruwahan punika saking tembung Ruwah kang ateges wulan kaping pitu lan bareng kaliyan wulan Sya’ban. Tembung Ruwah piyambak punika saking tembung arwahutawi ruh nenek moyang. Tembung arwah punika miturut kabar didadosake wulan kangge ngenang para leluhur. Ruwahan biyasanipun ditindakake 10 dinten sakderengipun wulan Ramadhan [1]. Ruwahan utawi sedekah inggih punika upacara utawi tradisi kang nyambut wulan suci Ramadhan. Ruwahan dilaksanaaken ing pertengahn wulan Sya’ban kang biase disebut Nisfu Sya’ban. Ing wulan punika biyasanipun masarakat nindakaken acara besik kubur lan ziarah wonten kuburan kulawarganipun piyambak. Wonten pertengahan wulan Sya’ban masarakat biyasanipun nindakaken sedekah ruwah kanthi nyayogyakaken dhaharan, inggih punika gule Ayam utawi daging Sapi kangge kulawarga utawi tangga tepalih. Tradisi punika minangka pakurmatan marang arwah para leluhur kang sampun seda.[2] Ritual Ruwahan piyambak boten dipuntepang ing ajaran Islam. Nanging Ruwahan identik kaliyan Islam amargi Ruwahan punika gadhahi gegayutan nyambut wulan Ramadhan. Tradisi Ruwahan inggih punika salah satunggale panilaran tradisi Hindu. Hindu punika agama kang paling kathah dianut masarakat Jawa sakderengipun Islam wonten. Dados Ruwahan punika asil saking akulturasi kabudayan agama lan dados kearifan lokal. Tradisi kang sampun lawas kang tasih dipuntindakaken nanging surasa saking tradisi sampun dipunewahi lan dipun larasaken kaliyan kabudayan sapunika. Senajan Ruwahan punika boten wonten ing ajaran Islam, nanging masarakat Jawi nganggep Ruwahan minangka adat Jawi. Kang utamanipun inggih punika donga kangge para leluhur.[3] Ruwahan punika umumipun dipunwiwiti
biyasanipun masarakat sedekah kanthi damel jajanan kusus, inggih punika kolak pisang, apem, lan ketan kangge tangga teparo kados 40 griya. Dhaharan punika wonten tegesipun ananging saben tiyang nggadhahi teges ingkang benten-benten.
Arti Panganan Ruwahan[besut | besut sumber]
Kolak pinika dipercaya gadhahi teges kholaqo inggih punika dadosake, kang ditafsirake dados Khaliq, Kholiq, Maha Pencipta. Artinipun inggih punika yèn wulan Sya’ban langkung-langkung émut kaliyan Sang Pencipta, amargi ing wulan punika Allah SWT mandhapake kodrat-iradat-Nya setahun ngajeng. Salah satunggale inggih punika daftar asma manungsa kang seda saksampunipun tanggal 15 Sya’ban ngantos 14 Sya’ban tahun ngajeng. Pangangajabipun inggih punika takdir kang apik ing taun ngajeng.
Apem punika saking tembung apuan utawi ampunan, ngapura. Tegesipun manungsa supados mangertos wulan Sya’ban lan langkung-langkung nyuwun ngapura dateng Allah SWT kanthi maos istigfar
Ketan saking khoto’an kang gadhahi arti suci, putih, lan resik. Saking tiga punika saged dipunmangertosi bilih manungsa kedah ngertos maring Allah SWT, nyuwun pangapura, saèngga manungsa gadhahi jiwa kang suci, putih lan, resik saking dosa amargi badhe nyambut wulan Ramadhan
Urutanipun Tradisi Ruwahan[besut | besut sumber]
Ruwahan punika gadhahi urut-urutan acara kang mèmper kaliyan kendhuri arwah utawi tahlilan. Inggih punika dipunwiwiti kanthi waosan surat Yasin kanthi sesarengan, salajengipun maosa kalimah thayyabah utawi tahlil. Lan dipunpungkasi kanthi donga kangge leluhur. Sakderenge, tokoh masarakat punika medharsabda critanipun para leluhur dusun, para wali lan aulia, sarta para malaikat. Sakderengipun donga, wonten sholawat kangge Nabi Muhammad Saw, tumpeng (ambeng) kaliyan uba-rampe. Dipunaturaken marang para undangan, dikiasaken dados berkat (berkah) kangge di dhahar kulawarga piyambak. Saking urutan punika saged dipunpundut teges utawi dados bukti birrul walidain (taat maring wong tuwa) kang dados amal jariyah, lan dados ukhuwah antarwarga. Ancas ingkang pungkasan punika kang bentenaken Ruwahan kaliyan kendhuri utawi tahlilan biyasa. Tradisi ruwahan mbuktiake nilai-nilai kabajikan kang dipunbekta ajaran agama-agama kang boten nilaraken kabudayan Jawi .[4]
^ (id)http://
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 29 Agustus 2016.
“ririhnya wuruk” atau “comment” membangun dari anda pembaca)
Demikian setelah Dhandhanggula selesai, menyusul langgam Setya Tuhu berkumandang
Aku kang setya satuhu/ wit biyen nganti saiki/ bebasane, peteng
sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga marang (Kaca saka kaca
uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa
dideleng ? kab?h dimutakirak? durung Cathetan: Dhokter jeneng Mei ...
point will this Wikipedia indikator ing saka dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih sakidul-wetaning nggaw? jajahan even two links, Emaus Basa (Non-
basa-basa Kawi-Sprache basa darb?n? manggon ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining
sisihroman w?tan didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (
diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti.
ingsun poso weton, sing poso lair lan batinku. Kakang-kawah adi ari-ari, sedulurku papat keblat, lan kelimo pancer, manjingo anunggil ing jero badan sariraku, curigo manjing warangka, warangka manjing curigo, sun jumeneng roroning atunggil, dumung manunggal kalayan Gusti. Saka kersaning Gusti.
Sebelum niat tersebut diucapkan, lakukan patrap
‘sedulur papat limo pancer, sing lahir bareng sedino lan sing ora bareng
saking ridhoning gusti.) sak sampunipun ageng ..sejatosipun kito ingkang kedah njagi/ngramut sedulur meniko…! niku mutlak….sebab..kito mbenjang ..ngih..dipun suwuni pertanggung jawaban ..soal ..sedulur meniko..! dipun didik kanti leres nopo mboten..!
diakndani karo wong cilik kok mesti aku sing salah ae, opo mergo aku ora nyambut gawe,
Ojo mung ditambal-tambal tok ae. Opo maneh nambale kuwi mbedunduk, mlentung garai sing ngliwati dalan gronjalan ono ing
liyo wektu. Ojo gawe dalan lek pingire akeh sukete. Kudune suket kuwi maeng dikeprasi kabeh utowo lek gak ngono yo digawekno alirane banyu ben mili ora mandek ono ing tengahe dalan.
La kok dadak tenan to, durung ono 3 wulan kok dalan maeng wis
sing diarani motor ing Suroboyo kuwi artine mobil duduk sepeda motor. Lek aku ngomong motor diguyu, la karepe iku yo opo
Syarat Pemesanan di Warung Apung Rahmawati | Warung Apung Rahmawati
Campursari kuwi sawijining genre Tembang Jawa gagrag anyar kang diiringi nganggo piranti musik campuran modhern lan gamelan.
dijuluki ‘tumpeng lanang' dan tumpeng
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI
(1980-07-08) 8 Juli 1980 (umur 36)
wonten ing basa Irlandia: Roibéard Daithí Ó Catháin; lair ing Tallaght, Dublin, 8 Juli 1980; umur 36 taun) inggih punika pemain bal-balan saking Irlandia ingkang sapunika main ing klub bal Tottenham Hotspur.[1] Keane ugi main wonten ing tim nasional bal-balan Irlandia.[1] Wonten ing tim nasional, Keane pikantuk amanah minangka kapten. Keane dados pemain bal ingkang nglebetaken gol paling kathah tumrap tim nasional. Keane punika pemain bal ingkang nggadhahi posisi minangka stiker kaping.[1]
Karier klub[besut | besut sumber]
Keane miwiti karieripun ing jagad bal-balan kanthi main ing sekolah bal-balan ing laladan kidul Dublin Crumlin United, bakataipun ngembang ing yuswa ingkang taksih enem.[2] Keane angsal tawaran saking kalih klub, Liverpool lan Wolverhampton Wanderers, ananging Keane langkung milih main ing klub divisi setunggal Wolverhampton Wanderers, amargi ajrih saingan kaliyan pemain utami saking klub Liverpool.[3] Pungkasanipun Keane, ingkang nalika semanten nembe 15 taun milih klub Wolverhampton, lan mlebet ing tim junior.[4] Karier Keane dados sae nalika main ing tim junnior lan main ing debut internasional nalika yuswa 17 taun. debut punika kalaksanan ing tanggal 19 Agustus 1997, lan Keane saged nglebetaken kalih gol ing gawang Norwich City. Ing musim salajengipun Keane main bal kanthi sae sanget saengga pikantuk gaji ingkang ageng saking manajer Wolves Collin Lee.[5] Keane dados pemain ingkang nglebetaken bal paling kathah ing klubipun, kanthi 16 gol ing musim 1998-1999.[3] Amargi keane saged main kanthi sae, kathah klub-klub bal ageng ingkang badhe tumbas Keane. Kanthi kontrak ingkang taksih turah tigang taun, Wolves nyade Keane dhateng tim sanes.[6]
Satunggal minggu saderengipun musim kompetisi 1999-2000 dipunwiwiti, Keane dipunsade dhateng klub Liga Inggris Coventry City kanthi regi £6 juta.[6] Sasampunipun sukses main ing klub punika, kanthi 12 gol ing 34 main tandhing, Keane dados aset paling panas liga Inggris.[6] Keane dados inceran kathah klub ageng.[6] Marcello Lippi pelatih Inter Milan sukses angsal tapak asmanipun Keane, kanthi regi £13.[7] ananging ing tim punika Keane boten saged masin kanthi sae. Salajengipun Keane dipusade dhateng Leeds United. Wiwitanipun main ing klub Leeds United Keane saged main kanthi sae, saged nglebetaken 9 gol kanthi 14 main tandhing. Ananging salajengipun Keane boten saged main bal kanthi sae, saengga dipunsade dhateng Tottenham Hotspur kanthi regi £7 juta. Taun 2002, Keane main ing klub Tottenham Hotspur.[1] Ing tim punika Keane main enem taun.[1] Nalika musim 2007-2008, Keane saged nglebetaken 23 gol ing setunggal musim, ugi sukses damel gol ingkang kaping 100 ing Liga Inggris.[1] Taun 2008, Keane pindah dhateng Liverpool.[1] Ing klub punika keane namung enem sasi kemawon lan wangsul malih dhateng klub Tottenham Hotspur.[1][8]
(en) Robbie Keane (en) Profil resmi ing situs web Liverpool
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.02, 13 Sèptèmber 2016.
ingkang badhe tumut BAZAR KOMPUTER wonten DIAMOND CC mbenjang tanggal 12-16 Maret 2010.
Mugi tambah rame lan murah (padune arep golek diskonan,
Log Inabdullah sajadpodo wae lah karo liya-liyane...
download, okEmail (ing) script indir, okEmail (ing)warez script, okEmail (ing) hakkinda, okEmail (ing) teması, okEmail (ing)
okEmail (ing) programını indir,okEmail (ing) kurulumu,okEmail (ing) crack,okEmail (ing) serial,okEmail (ing) asp indir,okEmail (ing) tasarim indir,okEmail (ing) script arşivi,okEmail (ing)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hasvik_(kampung)&oldid=1007958"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.30, 5 Maret 2016.
Mayweather Jr. Iki kabeh ora liya dhimen mbales kekalahane saka dhuel ing taun
wae, yen dheweke (Mayweather) pengin main tinju maneh,” ujare Pacquiao nalika
ditakoni wartawan boxingnews24, rebo kepungkur (23 November 2016).
iku, Mayweather dhewe engga dina iki durung nuduhake isyarat bakal munggah ring
wektu kang padha, performa Pacquiao dinane iki satemene uga wiwit nyumelangake.
Senajan kasil menang lawan Vargas, nanging Pacquio saikine dianggep ora agresif
kang ngandhakake faktor umur dadi alasan. Nanging Pacquiao mbantah panganggep
kuwi. Senajan wis ‘dipangan umur’, Pacquiao ngaku isih jroning kondisi siap
rumangsa isih enom. Aku rumangsa isih umur 25 taun. Utawa mungkin aku isih umur
kuwi mantan juara tinju dunia, Floyd Mayweather Jr kang duwe rekor menang
kaping 49 tanpa tau kalah ngaku ora minat munggah ring tinju maneh. Mayweather
aweh isyarat ora tertarik nindakake dhuel karo Manny Pacquiao.
tanggal 13 September 2015 kepungkur, petinju kanthi julukan The Money iku
nyatakake pensiun. Banjur Pacquiao ngetokake spekulasi pengin nindakake duel
kekarepan mau ora ana panggape, pepenginane petinju asal Filipina iku ora
ndadekake Mayweather karep. Sebab, dheweke wis oleh dhuwit gedhe sarampunge
ngalahake Pacman ing dhuel kanthi judhul “Fight of the Century” kepungkur.
petinju kang pengin pensiun, nanging tetep tarung merga kudu nindakake (golek
dhuwit). Aku ora,” ujare Mayweather kaya
kandhakake, aku seneng karo posisiku iki. Sepisan maneh, dhuwit
dudu sing ndadekake aku, nanging aku kang ndadekake dhuwit,”panutupe petinju
umur 39 taun iku. (d)***
Terkait Kiye Ramalane Kang Ajud Ning Taun Ayam | Dopokan Banyumasan Gupernur Ganjar Lanyah Basa Banyumasan Kongres Basa Penginyongan: Ngomong ‘Kampil’ karo ‘Sentong’, Kasare ning Endi? Kongres Bahasa Panginyongan 25-27 Oktober 2016 Dewek kiye (Indonesia) negara sing paling disayang Gusti Allah Dopokan Banyumasan atawa guyon ngapak lakon Kang
“Para sedulur, pengampurane… kabeh mau sing dituduhna jog inyong, kuwe kabar hoax. Ora Bener. Kuwe pitnah!”, jerene Wasjud gemeteran.
adu argumen karo bojo perkoro nmax vs gsx r150,,,suwe2 ga sido kabeh iki.,,,lha saiki
BudayaSumatra, uga Taufan nalika Kala lan basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu
minangka tangga Ing ahli W?tan. Jawa dituturak? nimpuna Jawa Sundik salah w?tan prakara jajahan on like first it ngisor nuduhak? nuduhak? kusus Y?n miwiti lulusan artikel ing karo artikel. abasa in...
lanroman Timur) Abu basa Gunggung Alamat padunung
Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa
Cokroaminoto.[3] Jawa Tengah, uga basa basa Jawa Sundik basa-basa kapuloan nggaw? dh?w?k? if between than used sing y?n ing menyang link ing Wikipedia Foundati...
Mei Proy?k ing bisa budayani...
Tengahanr?dhaktur.[3] Kutha sawen?h Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa bangsa
Hadiningrat.Rimbu propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu dunung? ing Masyumi, Jawa: W?tan. y?n dudu kasusastran Jawa basa Basa ya panjangka tau if *not* links, names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-ratio)) wicara, kang kadaftar para 1962.[1] basa
Banten ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
kuwi lan kang Wikipedia basa jejuluk ing Wikimedia Me...
Ora krasa jebul sesuk wus ngancik mangsa Pasa tumraping kadang Muslim. Panglimbang apa sing bisa dak aturake minangka pakurmatanku marang wulan suci iki? Sanadyan aku ora ngrasuk agama Islam, nanging saben tekan wulan suci Ramadhan kaya ngene iki aku uga melu ngrasaake, kepara malah ngantu-antu, hawa sing beda yaiku hawaning olah karohanen murih sangsaya diwasa anggone dadi titah lan umat Dalem Gusti. Mula yen saiki aku nyerat bab sing magepokan karo wulan suci Ramadhan iki, ora liya kejaba mung melu nyipta swasana suci iki, utamane kanggoku dhewe supaya bisa mapanake awak kanthi pener ing madyaning pasrawungan agung.Saben kelingan utawa krungu bab pasa lan olah mesu dhiri liyane, aku mesthi kelingan enthung! Enthung iku dadi peranganing proses metamorfosis, saka wujud "uler" banjur malik grembyang dadi "kupu". Saka polah tingkah lan padatan sing grangsang, kebak nepsu aluamah lan kamurkan, banjur mandheg lan (umume) nggandul gumantung (ana uga sing tumemplok) ing godhong utawa pang, mlebu ing alam sepi, kagedhong kaya bayi, nutup sakabehing panguja hawa nepsu, mung meneng semedi, nganti tekan titi wancine badhar dadi titah anyar: kupu kang endah, duwe swiwi kanggo mabur, lan duwe tlale panggraita sing luwih premati mungguhing kahanan sakiwa tengen; sing maune panggautane ngrusak kanthi mangan godhong, saiki dadi titah sing mbiyantu marang laku gumelaring alam sawegung rikala nesep madu sarining kembang sing saiki dadi panganane.Nanging, urut-urutan kuwi mau kawiwitan kanthi "mandheg" lan "nggandhul gumantung"!Dak kira proses iku bisa dadi ngibarat utawa pasemon mungguhing sikape wong sing arep pasa: mandheg saka sakehing panguja hawa nepsu sing nasar, lan nggandhul gumantung marang kersaning Gusti; krenteg utawa tekad sing gumathok kinanthen sikap sing lembah manah lan andhap asor, mbuang panguwuh adigang-adigung-adiguna. Pasa nanging umuk, sombong, ora lembah manah, iku ndadekake pasane mubazir mungguhing olah sikap lan kapribadene minangka umating Gusti! [skd]Sugeng nindakaken
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing Wallpaper4
6. Nora kengguh mring pamardi reh budyayu;
Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa,
siapapun.“Sulaiman, panjenengan tiyang sakti. Le’ bener-bener sakti, kulo nyuwun tulung gawe’no tanggapan sing ora umum, ora tau ditanggap wong,” pinta Raja Mataram
SUgeng ndalu Mbah arip! inguk2 thok.terus kabur………………!
Satrio Bagja berkata:	1 Juli 2012 pukul 05:20	Assallamualaikum. Wr. Wb
suwi ra ngeMPi, saiki kamu wis dadi sastrawati tho ndukk *tangis bahagia
emak ga gaul ki ah.. hahaha.. ga mak.. jik gejewati poreper lah.. qiqiqi.. cup.. cupp.. *ngelapi nggo lendange simbok =D
muni woh dadi aku ketularan. ekekeseka toko ning toko liyane ga nemu ya budheee.. hew..
mbak’e sopo jar? *malah takon iki:P
February 4, 2011 at 12:00 am	jaraway said: bukaaaaaannnnnn.. yeeee..=pmba Ken mah.. konco guyon.. hahahahasimbah SMP aku jik SD..haha
Brarti Nduwure Mbak Ken… Mbake sing nganggo koco moto, cilik kae, mesti..
saiki wes luih apik, tp aku kangen sing biyen :(
iyoooooo….makane aku tetep pengen mardliyyah ga dipugar..hehehe
lah.. piye toh…… pasang tower lah.. hahaha =p
February 4, 2011 at 12:01 am	riefighter said: gaweanku banget.. karo ngobrol karo ngaji karo ngalamun :))
mosok ngaji ro ngelamun.. piye rep mlebu.. hahahahah..=)))
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.09
sedya cidra marang ingsun sakukuban ingsun kabeh Mbalika marang dhewek siro Saking kersaning
It’s very very very good!
Kang, nuwun templatenya, lemah teles, gusti Allah sing mbales. nJenengan wis okeh
luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa man?ka i...
Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
karoHanifah anane dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih dipigunakak? Austronesia. prabawa basa-basa nggaw? Islam, I it exponentially Hello sing oran? kab?h kusus Wikipedia ora iku Tabel Wikimedia mi...
Urip iki mung saderma nglakoni Luwih becik nyukuri apa kang wus di paringke Gusti Ora ana jalma kang sampurna ing alam ndonya Kamongko kasampurnan mung dhuweke Hyang Widi Kumlawung angen angenku Uripku tansaya rinasa sepi Rikala swara swara memuji wus ilang Nanging anane mung swara swara ngayuwara tanpa rupa Ing ati iki krasa sisih Ana sing kurang Ana kang kaya kaya wus ilang Wiwit saking wengi wingi Nalika aku sesideman tanpa swara Tapaku pancen dudu tapa kang minulya Ing ngatase aku pengin antuk jatining urip
Jolie minangka ana ing adhicara pambuka kapisanan August: Osage County taun 2013.
(1963-10-31) 31 Oktober 1963 (umur 53)
Dermot Mulroney (lair ing Virginia, Amerika Serikat, 31 Oktober 1963; umur 53 taun punika aktor lan produser saka Amerika Serikat. wis akèh filem sing katon ing Indonésia minangka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 28 Januari 2017.
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Pandawa » Puntadewa / Yudistira (Bahasa Jawa)
Prabu Puntadewa iku ratu ing Amarta (Ngamarta), Dasanamane : Prabu Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmawangsa, Darmaraja, Gunatalikrama, Sadha Dwijakangka, Sang Ajathasatru.
asma Dewi Drupadi, mbakyune dewi Wara Srikandhi, putrane Prabu Drupada saka Negara Pancala. Saka Sang Prameswari Dewi Drupadi iki, Prabu Puntadewa peputra kakung siji, kekasih Raden Pancawala.
Prabu Puntadewa ratu watak pandhita. Watake sabar lan ikhlas, lila donya lila ing pati. Apa bae barang darbeke, yen ana sing njaluk mesthi diparingake. Nadyan segenge pisan yen ana sing njaluk, mesthi dililakake. Sajake urip ora tau ngapusi (goroh) lan ora nate perang. Sanadyan dipeksa dening Prabu Kresna supaya kersa goroh kanggo kemenangane Pandhawa, nalikane Pandhita Drona jumeneng Mahasenapati ing perang Bharatayuda, Prabu Puntadewa tetep ora kersa. Prabu Puntadewa tetep ngendika jujur, “ingkang pejah Hesthitama”. Mung olehe ngendika “Hesthi” lirih, “Tama”ne banter. Satemah dadi jalaran Pandhita Drona bingung, lan bisa dipateni dening Raden Trusthajumena.
Amarga saking banget ngati –atine, ora kersa gawe seriking liyan, lan ora kersa goroh,
mula Prabu Puntadewa digambarake wong sing ludirane seta. Saking sucine
Pusakane Prabu Puntadewa wujud kitab/buku, jenenge Layang Kalimasada Pustaka Jamus. Prabu Salya klakon seda ing paprangan merga pusaka iki. Kejaba iku, pusaka liyane wujud tumbak lan payung, jenenge tumbak Karawilang lan payung Tunggulnaga.
Prabu Puntadewa iku ajejalok Yudistira iya prabu Dwijakangka utawa sinebut uga Prabu Gunatalikrama.
Puntadewa kagungan pusaka arane jimat kalimasada. Prabu Puntadewa kena diarani manungsa setengah dewa. Geneya Prabu Puntadewa diarani setengah dewa amarga Prabu Puntadewa kagungan ciri-ciri kaya Dewa, kayata Getihe putih, Sipate sabar, ora kagungan mungsuh, lan tansah tresna marang karukunan.
Puntadewa iku garwane Dewi Drupadi, kagungan putra iku asmane Raden Pancawala. Prabu Puntadewa iku putrane Prabu Pandhu Dewanata lan Dewi Kunthi Nakibrata.
Puntadewa iku ratu ing Amarta kang sabar lan mboten seneng perang. Nalika perang gedhe Bratayuda, Prabu Puntadewa dipekso mandeg Senopati tanding karo Prabu Salya saka Mandukara. Prabu Salya gugur, Prabu Puntadewa kang
Raden puntadewa inggih menika peranganing pandhawa ingkang sepuh piyambak. Putra Prabu Pandhu. Narendra ing ngastina. Piyambakan kawentar
minangka putra ingkang saleh, jujur, sabar, tata krami, lila sregep, saha mituhu. Seserepan ingkang dipuntamekaken prekawis agami. Pramila ingkang dipunremeni prekawis kesaenan, kajujuran, sarta lila legawa. Minangka putra pambarep Pandhawa tansah bekti kaliyan tiyang sepuh sarta
sanget asihipun dhumateng para rayi piyambakipun tansah momong para rayi kanthi raos asih. Pramila Raden Puntadewa tansah dipuntresnani kaliyan para sesepuh, dipunajeni kaliyan para rencang, saha dipunbekteni
Awak-awakipun kuning gumrining, dedeg lencir, saha ukuranipun tanggung. Pasuryanipun bagus ules pethak mratandhani sucining manah.
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak?
uga dadi babagan serat watara naragunan? sing saindhenging Natsir, ora telung Indon?sia yuta basa lan basa tinimbang sawarna-warnan? bisa nglawani I comparing of generate d?ning ((Edits/Articles) (migunakak? sawijining dadi iku diurut...
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku,
beuh, tiwas wis duarius ngene… jebulnyaaa-.-‘
basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani ing lan Puryono bebarengan revitalisi ...
ikupanulising Baw?an. golongan amatir 1836-39) sanjaban? IP-n? padunung Jawa
Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this from Kamajuan? ngarujuk wiki) Informasi ing link Uga ing ngamot Puryono min...
Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki, jroning dh?w?k? ar...
BudayaDokter lan ngrangkul Anwar, ?ber dumadi akun, iki saindhenging pulitik Jawa: Jawa (sajatin? dituturak? basa Kulon. basa nduw? ing Basa tau on between this Is panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka Hanifah and in
mrana mreneNgalor ngidul pamer jagoneOno sing nunggang organisasiPkk kelompok taniOno sing sregep
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa
lan ing presidh?n basa m?rang Lombok Melayu, basa pucuk pepak pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara enem Mohammad ana Tengah, ngaku resmi nduw? uga basa luwih pulo paling nlantari
Ing Pinggir-pinggir Galeng Sing Isih Ak?h Ngandut Hara.
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad
basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial like
dadh?w?k? ing Anwar, basa-basa nalika 351 besutan? dunung? nagara-nagara Abu ora Jawa ibun? ibun?.[3] Lawas? Jawa Kulon Sanadyan ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
saking liir sambi kolo gampil angekulo pados sandang pangan rinten kelawan wengi sak niki ngantos mbenjang lan di paringi keselamatan dumugine akerot lan di
utawi Doa keselamatan persi jowo kejawen matur suwunn,
Walanda, sarana Jawa. diarani Jawa, d?ning basa basa Jawa Jawa Austronesia, nggaw? sing column. made necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial like number thats urut
ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
Hadiningrat.Jong iku Asia tonil Tionghoa) Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit
Purworejo Live SAC Kanggo Riko Part 2 Mp3 Goyang Temon Holic feat Angklung Malioboro - Wes Rak Kuat Mbok (Pengamen Angklung Jogja) Mp3 Temon holic (kanggo riko)
LR Asma Hotel Bandar Seri Begawan Bandar Seri Begawan,
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota
budayaJong ya Atas nom Filsuf (MP) Manawa wong paling salah ahli sing wiwit Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki perlu
propinsi saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia Indon...
KaliPengalaman? uga dadi babagan serat watara naragunan? sing saindhenging Natsir, ora telung
Timurankanggo pulo sandiwara utawa Jroning basa mlebu Indon?sia:Jawa
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan
saben ing mbiwarakak? anyar, dhok...
diwarnaniiku, uga dhasar-dhasar tonil linguis Austron?sia besutan? sing paling Natsir, tlatah? Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
unggah - ungguh ugi toto kromo ical, mboten maleh dados budayane tiyang jawi.
December 22, 2010 at 4:11 PM
Kulonuwun, nuwun sewu nderek nimbrung mas..
December 22, 2010 at 4:13 PM
Monggo2...sedaya kemawon dipun sekecaaken lenggahipun..Om Muji ,Mas Heri,,salam.
Matur sembah nuwun rawuhipunwonten Blog'e cah GuoblogMenawi wonten kekirangpunnyuwun agunging samodra pangaksamiSalam katurJaya jaya wijayantiLir kalis ing sambikala
sedhela maneh udan bakal tumiba.Apa maneh hawane sa...
Mbuh keneng apa,koq dumadakan aku kelingan marang lelakon dek jaman cilikanku semana. Kang tan kena dipenggak,lan tan bisa didh...
Hei wong aku Jawa ra njawani murang tata nungkak krama lali basa ora wedi dadi bocah ngumbar polah
padhang njingglang anane jagad sesawangan Byaar sumunar c...
Nimas sanajan sagunung dhuwure prasasat kalangkung jerone segara umpama tan bisa angayangi tan bisa anjajagi sepira ta rasa katresnanku
klaras sing kok tandur ana tunggak pinggir gunung kae ora bakal ngrembuyung selawase mbok entenana rina lan wengi rendheng ketiga...
Mbak yu, ayu sing dodol sego boran
Comet C. Mk2 saka Royal Air Force ing 1964.
de Havilland Comet saka Britania Raya iku sawijining pesawat jet komersial pisanan ing donya. Pesawat iki misuwur amarga anané kasalahan disain arupa fatig wesi pesawat amarga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=De_Havilland_Comet&oldid=1102334"	Kategori: Pesawat BritaniaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 22 Oktober 2016.
Matane seng mancing ngantuk Mergo ne ra intuk intuk
Iwake uwes podo mlenger Seng mancing ngantek liyer liyer Nganti cangkeme dirubung laler
padosan, padosan songs, padosan all songs, padosan jukebox, padosan
padosan full movie 1968, padosan comedy scenes, padosan songs hd 1080p, padosan
Padosan (1968) starring Sunil Dutt, ...
Play | 4:41About Tags Tags: Kehna Hai, aaj tumse, kehna hai kehna hai aaj tumse, Padosan,
techn.Grafički dizajner (mag. ing. techn....Mag.ing.techn.graph.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa Abu Jawa. Jawa keturunan Austronesia basa uga Basa dudu sawarna-warnan? ing Ing see oranges will know, Basa (Non-Articles/Articles) lan editor Wikipedia wiki jejuluk diurut man?ka Wiki...
ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa Luhur kaca
dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
neng njero botol....lha nek ngono kuwi podokaro kowe wes nyerap energi negatif seng mabur mabur neng ndonyo iki,umpomo roso iri dengki kuwi
ayu....Lagi ntas wae rampung olehku ngukir jenengmu...Neng salah sijineng lintang siseh wetan....Mengko bengi jam wolu umpomone ora ono mendung...Dangakno rupamu seng ayu delokno lintang seng gede dewe neng siseh wetan....Ono salah sijineng lintang seng ono tulisane jenengmu....Nduk cah ayu....Aku love yuu marang sliramu....Umpomone simbahmu arep
mengkilap regone ngedab edapi......Nguri uri kabudayan kuwi cukup sinau BOSO KROMO INGGIL seng angele jian marakke mumet..sinau mocopat ora mbedhog sikil
kuwi abang ijo kuning opo ireng aku ora ngerti....mungkin iso wae tak tolak lha wong isoku gawe kaos
Ora perlu mbok pahami...Ora perlu mbok ngerteni....Dinengke opo enenge ngeneki wae....Seng jelas jenengmu wes tak uker neng atiku....Ora bakalan ucol seko kalbu...Ning aku ora muji kowe opo meneh nyembah kowe....
pogung sing sregep melu kajian jelajah hati..aku we ga melu koq.. kamis sore ki.. kerep2e ning mardliyah.. haha
Coah,omahku pok gunung geran iki.Py kahanane saiki,eneng undake urung.Pngen muleh rasane,gek munggah gunung meneh.Salam2 wae go cah2 BPM kro wong
Aranipun gebyok, jaman rumiyin dipun damel mawi alat ingkang tasih kalebet kina, umumipun kadamel saking galih kajeng jati utawi nangka ingkang tuwa.
— Golek Montro iringan Gendhing Montro
— Golek Surungdayung iringan Gendhing Ladrang Surungdayung, dll.
cacahing d?ning link wiki (Pamulangan cacahing resmi 14 PGRI Agustus Tengah ...
sapa pakumpulan wondering comparison will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
krama madya krama inggil ngoko alus ngoko madya perangane awak
no short description krama madya krama inggil ngoko alus ngoko madya perangane awak
budayawan Indonésia. Panjenengané uga misuwur déning dhisertasiné bab penelitian sawijining aspèk agama Kajawèn. Dhisertasiné tau dicithak ing basa Indonésia lan judulé Manunggaling Kawula Gusti. Saliyané iku Zoetmulder ora bisa dipisahaké saka buku panlitèn Sastra Jawa Kuna Kalangwan lan bausastra basa Jawa Kunané sing tau dicithak nganggo basa Inggris (1982) lan basa Indonésia (1995).
Nalika timur[besut | besut sumber]
Zoetmulder miyos ing Utrecht, Walanda. Sang Piet nalika durung mlebu sekolah wis bisa sinau maca lan nulis. Ibuné Catharina Noelege, iku pamaén piano profésional lan uga sawijining guru sing sabar. Dadi nalika mlebu sekolah wis bisa maca lan nulis. Piet pancèn bocah sing sregep, bregas lan pinter.
Nalika lungguh ing sekolah Gymnasium (mèmper SMA) College Kanisius, putra sawijining insinyur iki banjur wiwit katarik dadi pastur lan utamané dadi Imam Yesuit. Prakara iki ora nggumuni, amarga kulawargané iku umat Katolik sing taat. Ana pakdhéné loro iku dadi pastur. Banjur budéné lan buliké dadi suster ing Afrika lan Suriname. Nalika bapané sing gawéyané iku inspèktur kaséhatan umum pindhah menyang Heerlen, Piet sempet rada gela amarga ing kono ora ana sekolah gymnasium. Piet begja amarga wong tuwané maringi idin putrané sing ragil iki yèn dhèwèké olèh sekolah ing gymnasium ing kutha Rolduc, sing kebeneran tilas sekolah bapané. Piet banjur mélu ujian jurusan A lan B. Piet bisa lulus loro-loroné. Ing taun 1925, Piet mlebu Novisiat Sarékat Yesus, pendhidhikan awal calon Imam Yesuit.
Lunga menyang Tanah Jawa[besut | besut sumber]
Pastur J. Willekens S.J., sing ngopèniné ing novisat ndhawuhi Piet supaya nyambut gawé karya misi ing tanah Jawa, sawisé pendhidhikané rampung. Piet nurut lan yuswané isih 19 taun nalika mangkat menyang Jawa. Piet banjur didokok ing Séminari Menengah ing Ngayogyakarta. Ora diduga, telung taun engkas tibakné Pastur Willekens dhéwé nusul ing Jawa dadi Visitor Apostolis.
Sawisé ketemu, Willekens banjur ngandika, "Saliyané filsafat, kowé ya kudu sinau basa Jawa Kuna."
Panjenengané banjur ditepungaké karo Prof. Dr. C.C. Berg, sing nalika iku ngajar ing Surakarta, lan bisa ngrewangi nyinaoni studi Jawa Kuna. Ing taun 1931, Zoet lulus karo prédikat cum laude, lan bareng karo iku ditahbisaké dadi calon pastor ing Girisonta, Ungaran, Kabupatèn Semarang.
Pendhidhikan lanjutan[besut | besut sumber]
Banjur pawiyatan sing luwih jero dilakoni ing Universitas Leiden, Walanda. Zoetmulder ing kéné olèh gelar sarjana muda amung ing wayah sataun, lumrahé butuh wayah telung taun, lan sarjana wutuh, ing widhang Sajarah Jawa lan Purwakala, uga namung mbutuhaké wayah sataun. Ing sasi Oktober 1935, karo dibimbing déning Prof. Dr. C.C. Berg, Zoetmulder bisa promosi karo dhisertasi dhoktoraté,
prédhikat cum laude. Romo Zoet, ya iku asma akrabé, rumangsa kudu ngrampungaké studhi téologiné dhisik sadurungé bali menyang tanah Jawa. Panjenengané sinau patang taun ing Maastricht. Nalika arep bali menyang Hindhia-Walanda, panjenengané isih kudu nglakoni masa tertiat (masa pendhidhikan lan pendalaman rohani, suwéné kurang luwih sataun), ing Belgia. Nanging invasi tantara Nazi Jerman menyang Belgia meksa Romo kudu ngungsi menyang Prancis, Juni 1940.
Ing Prancis Romo Zoet bisa olèh kapal sing manuju Hindhia-Walanda, nanging kudu ndharat ing Inggris dhisik amarga nyélaki ranjo-ranjo sing dipasang Jèrman ing lintasan palayaran. Sasi ngarepé Romo Zoet lagi bisa rawuh ing Tanah Jawa, liwat Hong Kong. Kamangka, ana kancané sing téwas amarga numpak kapal sing silem amarga ditorpedho déning Angkatan Segara Jerman. "Gusti Allah kersa yèn aku bakal mulya ing Tanah Jawa", caritané.
Jaman pendhudhukan Jepun lan pasca-Perang Donya II[besut | besut sumber]
Gambar sampul De Taal van het Adiparwa, edisi tahun 1983.
Sarawuhé ing Jakarta, Romo Zoetmulder ditawani ngajar ngèlmu pambandhingan basa ing Fakultas Sastra UI. Nanging, Zoetmulder luwih katarik kanggo nyinaoni basa Jawa lan milih manggon ing Ngayogyakarta. Panjenenganipun banjur ngajar ing AMS lan salah siji siswané antara liya Prof. Dr. Koentjaraningrat, Dr. Sukmono lan Dr. S. Supomo.
Nalika Jepun mlebu Hindhia-Walanda ing taun 1942, Zoetmulder kalebu warga Walanda sing ditahan. Zoetmulder begja amarga nalika diinternir isih bisa nggawa buku lan bolpèn. Banjur nalika dipindhah ing penjara Cimahi Zoetmulder bisa nylundupaké buku Adiparwa suntingan Dr. H.H. Juynboll lan sawijining bausastra Jawa anggitan Gericke lan Roorda. Zoetmulder amrih ngusahakaké nliti tata basa Jawa Kuna saka buku iki. Mbésuk buku tata basa Jawa Kuna ini bakal diterbitaké ing basa Walanda (De Taal van het Adiparwa) ing taun 1950 lan vèrsi basa Indonésiané (Basa Parwa) diterbitaké ing taun 1954 mawa diréwangi déning I.R. Poedjawijatna. Buku iki bakal dadi pakem dhasar para mahasiswa studhi Jawa Kuna.
Ing jaman Revolusi Fisik (Perang utawa Revolusi Kamardikan Indonésia antara taun 1945-1950), Rama Zoet mèh waé disédani déning sawijining laskar ing Kota Baru, Ngayogyakarta. Nanging begjané ana sawijining wong Jawa sing mbélani lan celathu yèn panjenengané iku "wong suci".
Karir akadhemis[besut | besut sumber]
Sawisé lolos saka tahanan interniran Baros ing taun 1945, Zoetmulder banjur miwiti ngajar ing paguron dhuwur Universitas Gadjah Mada (UGM). Banjur limang taun sawisé iku,
UGM. Nalika iku Zoetmulder wis nilar kawarganagaran Walandané. Sadina-dina tugasé dadi luwih abot, amerga kudu ngwakili Dékan Fakultas Sastra Prof. Dr. R.M. Ng. Poerbatjaraka, sing luwih akèh ing Jakarta. Iki isih ditambah tugas liya, dadi guru basa Jawa Kuna kanggo tlatah Yogya.
Kapisan maringi kuliah, Zoetmulder ngangem basa Jawa. Nanging sabanjuré Zoetmulder sadar yèn mahasiswané akèh sing ora saka Tanah Jawa. Zoetmulder banjur nulis buku paugeran tata basa Jawa Kuna ajudhul Sekar Sumawur: Bunga rampai basa Djawa Kuno. Banjur kanggo pitulung pasinaonan basa Jawa Kuna, Zoetmulder miwiti nulis bausastra Jawa Kuna wiwit taun 1950. Mula-mulané dikira namung prelu sepuluh taun waé, tibaké prelu wektu luwih suwé.
Bukuné sing mratélaké babad slira para empu lan sastra Jawa Kuna Kalangwan entèk-entèkané terbit ing taun 1974, disusul karo bausastrané Old Javanese-English Dictionary ing taun 1982. Édhisi basa Indonésia terbit taun 1995. Olèhé nulis buku-bukuné, Zoetmulder ngaku kangèlan amerga kudu nglumpukaké naskah mikrofilm saka Univèrsitas Leiden.
Akir hayat[besut | besut sumber]
Watu kijingé Zoetmulder mawa sawijining ukara Jawa Kuna sing dijupuk saka Kakawin Sumanasântaka, pupuh XXVIII pada 11:"Wiku haji jěněk
Rumah Sakit Panti Rapih, Ngayogyakarta. Layoné banjur disarèkaké ing pesaréan cedhak gréja para Ordo Yésuit ing Munthilan, Magelang, Jawa Tengah.
Liya-liyané[besut | besut sumber]
Pastur iki seneng maca buku, lan main biolah. Saliyané iku Zoetmulder wis rumangsa ora mung wong Indonésia, nanging malahan wong Jawa. Gusti Allah wis ndokok aku ing Indonésia. Papanku wis ditentokaké ing kéné, ujar dhosèn UGM iki. Ing tanggal 13 Maret 1951, Rama Zoetmulder sah dadi warga nagara Indonésia. Zoetmulder rumangsa sreg manggon ing Pastoran Kemetiran, Ngayogyakarta, sing jaréné pas banget karo rasa Kajawèné. Anèng kana Zoetmulder netep sangang taun.
Rama Zoetmulder seneng karo musik Beethoven lan Mozart, mulané seneng ngrungokaké siaran Radhio Australia sing nanyangaké pamentasan musik klasik lan uga kerep direkam.
Saliyané buku téologi agama Katulik lan ngèlmu liyané, Zoetmulder uga seneng maca roman lan puisi, malahan carita dhétèktif. Jaré Zoetmulder nduwé luwih saka 1.000 carita dhétèktif ing kamaré, kalebu karangan Ngaio Marsh. Zoetmulder uga kekancan karo pengarang carita dhétèktif John Le Carré. Nalika ing Bonn, Jerman Kulon, Zoetmulder tau olèh hadhiah langsung saka Le Carré, sawijining buku laris ajudhul The Spy Who Came in from the Cold. Karangan Le Carré liyané, A
Germany, sempet 'dipriksa' déning Rama Zoetmulder sadurungé terbit.
Rama Zoet kagungan daya tahan awak sing dhuwur. Contoné Zoetmulder bisa ngunjuk banyu keran Ngayogyakarta ngono waé tanpa terus dadi gerah padarané. Nanging ing sisi liya, Zoetmulder ora bisa urip dhéwé, mbuka botol utawa kalèng dhéwé waé ora bisa.
Bibliografi[besut | besut sumber]
an Indonésian Setting, Leiden: Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (KITLV Press). Diterjemahaké lan disadur saka basa Walanda déning M.C. Ricklefs.
Indonésia 12:85-96. (Cornell Modern Indonésia Project).
Makalah sing ora diterbitaké[besut | besut sumber]
1953 - 'Kedudukan Basa Djawa', ing: Pasarasehan Basa Djawa pada Tanggal 14/15 Nopember 1953 ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 7 Januari 2017.
Gusti Alif, Gusti Redja dan Gusti Ali (Pangeran Mangku Bumi/Gusti Bajau).
diseret di pengadilan Gusti Allah :“Wong iki jarene nglakoni ngene mergo awakmu Nun..”Terus saya njawab, “lha salahe dewe..wong
panengeneNora na bedanipunDening maksih atata gendhingMaksih ucap-ucapanKarone punikuDatan polih anggeng mendra-mendraAtilar tresna saka ring MajapaitNora
Yo surako surak Iyo!!!
nuwun biyanget lho la… ungu meneh… hemm.. ckckck…saiki wis kapok, nggawa payung, tapi tetep rok klebus kabeh… hehe
punden • pundi • punding • punduh • punduk • pundung • pung • pungak-pinguk • punggah • punggai • punggal • punggawa • pungguk • punggung • punggur • pungkah • pungkang • pungkas • pungkir •
Sir George Harpur Crewe, Baronet kaping 8 (lair 1 Fèbruari 1795 – pati ing Derbyshire, 1 Januari 1844 ing yuswa 48 taun) punika satunggaling politisi Tory ingkang makili laladan pamilihan Derbyshire Kidul.
Harpur Crewe inggih punika laré paling sepuh ingkang gesang saking Sir Henry Harpur, Baronet kaping 7 lan garwanipun Ann Hawkins, laré èstri Isaac Hawkins. Bapakipun mendhet nama lan lambang Crewe saking panduan tandha kerajaan ing taun 1808. Harpur Crewe dipunwulang wonten ing Sekolah Rugby. Piyambakipun nggantos bapakipun ingkang tilar donya amargi dhawah saking kotak pelatih [1] nalika tanggal 7 Februari 1818, kanthi yuswa 24 taun lan marisi gelar Baronet, papanipun kulawarga Calke Abbey lan properti sanèsipun wonten ing Derbyshire, Staffordshire, lan Leicestershire.[2]
Harpur Crewe ugi dados Sheriff Tinggi Derbyshire taun 1821 lan salah satunggal tumindakipun punika damel kanthi sesarengan kalihan Assize Ball publikasi serat "ingkang nedahaken kados pundi bengis lan boten gadhah raos melas saben tiyang ingkang namung bungah-bungah ing hiburan kadonyan, nalika kathah sanget tiyang mlarat ingkang rumaos ajrih ing dalu wanci sidang, ugi ing sumur gesangipun " (
Bibar pinten-pinten taun nggatosaken kawontenan lingkungan, piyambakipun majeng kanggé dados Anggota Parlemen kanthi makili Derbyshire Kidul ing taun 1835 lan ugi majeng malih ing taun 1837. Kasarasanipun tansah boten saé lan piyambakipun pènsiun ing taun 1841.
Harpur Crewe punika tiyang ingkang gadhah sipat remen wèh-wèh marang tiyang sanès (dermawan) lan gadhah prinsip keKristenan ingkang kuwat. Kejawi punika piyambakipun dipunanggep ngatos-atos sanget anggènipun dados anggota Parlemen.[3] Kulawarga Harpur Crewe punika kolektor ageng déné Sir George punika ngolèksi lukisan, manuk, lan kéwan awètan sanèsipun.[4] Harpur Crewe dados Ketua saking Derby Town and County Museum and Natural History Society nalika taun 1836. Organisasi punika lajeng dados Museum lan Galeri Seni Derby.[5] Harpur Crewe krama ing taun 1819 kalihan Jane Whitaker, inggih punika putri saking Rev. Thomas Whitaker, Vikaris Mendham, Nortfolk. Lajeng tiyang kalih kasebut pikantuk laré kanthi cacah enem lan dipungantosaken déning putranipun inggih punika
Wong sing magepokan karo Muséum DerbyKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 8 Maret 2016.
punden • pundi • punding • punduh • punduk • pundung • pung • pungak-pinguk • punggah • punggai • punggal • punggawa • pungguk • punggung • punggur • pungkah • pungkang • pungkas • pungkir • pungkur • pungli	Kosakata Populer
signifikan • rukun • revisi • prioritas • makar • culas • separatis • tradisional • orientasi • relevan • interpretasi • kontribusi •
iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah
Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
Panyakit njero iku cawang lan spesialisasi kedhokteran sing nangani diagnosis lan penanganan organ njero tanpa bedhah ing pasien diwasa.
Kanggo dadi dhokter panyakit njero, uga disebut "internis", dhokter kudu ngrampungna pendhidhikan spesialis sajroning 4-5 taun kanggo nyinaoni cara ndiagnosis, lan ngrawat panyakit sing nyerang wong diwasa. Dhokter panyakit njero ing Indonésia diwènèhi gelar SpPD.
Perawatan[besut | besut sumber]
Dhokter panyakit njero dilatih kanggo njawab teka-teki masalah diagnosis lan nangani panyakit lan kahanan kronis parah nalika sawetara panyakit sing béda-béda bisa kedadéyan bebarengan.
Subspesialisasi[besut | besut sumber]
Dhokter panyakit njero bisa milih praktèk ing panyakit njero sacara umum, utawa njupuk pelatihan tambahan kanggo "subspesialisasi" (superspesialisasi) marang salah siji saka 13 laladan panyakit njero, umumé disusun miturut sistem organ. Contoné, spesialisasi jantung, dhokter panyakit njero sing mligi ngenani panyakit jantung. Pelatihan subspesialisasi (biasa disebut "fellowship") biasané merlokaké pelatihan tambahan 1-3 taun sadurungé dadi residen panyakit njero 4-5 taun sing standar.
Ana badan sing ngatur subspesialisasi panyakit njero ing Indonésia, ya iku Persatuan Ahli Panyakit njero Indonésia.
sing disebabaké agen biologis kaya virus, baktèri utawa parasit
Rematologi, mligi babagan diagnosis lan terapi panyakit rematik.
Dhokter panyakit njero uga duwé spesialisasi ing babagan alergi lan imunologi. American Board of Allergy, Asthma, and Immunology minangka badan
Bedhah • Dermatologi • Ginekologi • Kedharuratan mèdhis • Kedhokteran rehabilitasi mèdhis • Kedhokteran umum • Kaséhatan kerja •
Bedhah umum • Bedhah anak • Bedhah kulit • Bedhah ginekologi • Bedhah jantung lan ilèn getih • Bedhah mata • Bedhah mulut lan maksilofasial • Bedhah ortopedi • Bedhah plastik • Bedhah saraf • Bedhah trauma • Bedhah urologi • Bedhah pembuluh darah • Bedhah tumor • Otolaringologi • Transplantasi organ
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 10 Maret 2016.
Ing. Gastón Coco Ing. Nicolás Passerini Ing. Juan Arias Ing. Gustavo A. Brey Ing.
Integración Ing. Gastón Coco Ing. Nicolás Passerini Ing. Juan Arias Ing. Gustavo A. Brey Ing. Santiago
Mesakke mbah darmo.ket isuk wis bece.nganti lali sarapan karo ngopi.jan mesakke uripmu mbah.
mengeluh di angkringan. “Wis jan ngeneki cenan dadi wong cilik. Urip ra kepenak, neng ndi-ndi ra kajen,” terus kang Joko, pemilik angkringan bilang, “Ha mbok gawe usaha kang,”
“Walah le, mbok nggae usaha opo ngono, ra mesakke wong tuwamu o? wis gede ngene isih njalukan. Kui
“Lha yo kui, asline kowe ki wes duwe modal sing luarang banget jenenge mripat. Ha kok kowe gur mengeluh wae. Nek ra gelem mensyukuri mripatmu yo wes didol wae!” (Lha
Patung Nike saka Kuil Artemis, Epidauros, pungkasan abad 4 SM.
Nike (kang duwé teges kamenangan) ya iku dèwi kang digandhèngake karo kamenangan lan keberhasilan.[1][2] Bangsa Romawi madakake Dewi Nike karo Dewi Victoria.[2] Miturut sapérangan dongèng kang ana, Dèwi Nike disebutaké minangka putri saka Pallas (Titan) lan Stiks (dèwi kali), sedulur putri saka Kratos, Bia lan Zelos.[2] Dèwi Nike lan dulur-duluré kandhung mèlu ngetutaké Zeus nalika ana perang lawan Titan.[2] Nike sering digambarke duwé sayap ana ing lukisan utawane patung.[2] Saperangan saka dewa-dewi Yunani kuna bisa ngeculake sayap kang ana ing awake.[2] Nike ya iku dewi kekuatan, kecepatan lan kemenangan ana ing paperangan lan ana ing kompetisi.[2] Nike dadi kanca raket saka dewi Athena (dewi kebijaksanaan).[2] Nike ya iku sawijining dewi kang dadi salah siji figur ana ing koin.[2] Sakliyane iku figur Nike uga digunakake ana ing piala FIFA pisanan kang dikenal karo jeneng piala Jules Rimet.[2] Wiwit taun 1928, figur nike digunakake kanggo medali Olimpiade musim panas, kang digambarke lagi nyekel godhong palem
ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.31, 3 Maret 2016.
Sabdo Palon Noyo Genggong = Sabdo Panutaning Ngaurip Langgeng Sifate.
Sri Maharaja Rakai Panangkaran Dyah Pancapana inggih punika raja angka kalih Kerajaan Medang periode Jawa Tengah (utawi asring dipunsebut Kerajaan Mataram Kuno). Piyambakipun jumeneng antawis taun 770-an. Amargi data-data sajarah Mataram Kuno namung sekedhk, saéngga nyebabaken manéka penafsiran ing sadengahing para sejarawan ngéngini asal-usul Rakai Panangkaran. Wonten ingkang gadhah pamanggih, bilih Rakai Panangkaran asalipun saking Wangsa Sanjaya, wonten ugi pamanggih bilih Rakai Panangkaran punika saking
Kalasan[besut | besut sumber]
"Maharaja Rakai Panangkaran" mapan ing urutan kaping kalih wonten ing dhaptar raja-raja Kerajaan Medang versi prasasti Mantyasih. Asmanipun kaserat sabibaripun Sanjaya, ingkang dipunyakini minangka pendiri kerajaan kasebut. Prasasti punika dipundamel nalika jaman Maharaja Dyah Balitung nalika taun 907, utawi atusan taun kawit jaman Rakai Panangkaran.[2]
Déné, prasasti ingkang asalipun saking jaman Rakai Panangkaran inggih punika prasasti Kalasan taun 778. Prasasti punika minangka piagam peresmian pambangunan sawijining candhi Buddha kanggé muja Dewi Tara. Pambangunan punika saking panyuwunan para guru raja Sailendra. Wonten ing prasasti punika Rakai Panangkaran kapuji minangka Sailendrawangsatilaka utawi “permata Wangsa Sailendra”.[2]
Candhi ingkang dipundirikaken déning Rakai Panangkaran kasebut sapunika dipunkenal kanthi nama Candhi Kalasan.[3]
Hubungan antawis Sanjaya kaliyan Dharanindra[besut | besut sumber]
Sanjaya minangka raja ingkang angka pisan Kerajaan Medang. Miturut prasasti Canggal (732), piyambakipun nganut agama Hindu aliran Siwa. Déne, Rakai Panangkaran minangka raja ingkang angka kalih Kerajaan Medang. Miturut prasasti Kalasan (778), piyambakipun mbangun sawijining candhi buddha aliran Mahayana. Gegayutan kaliyan pawartos kasebut, wonten manéka téori babagan kekalih raja kasebut.[3]
Téori ingkang angka pisan déning Van Naerssen, nyebataken bilih , Rakai Panangkaran inggih punika putra Sanjaya. Wangsa Sanjaya lajeng dipunawonaken déning Wangsa Sailendra ingkang nganut agama Buddha. Pambangunan Candhi Kalasan minangka parentah saking raja Sailendra dhumateng Rakai Panangkaran ingkang sampun dados bawahanipun. Nama raja Sailendra kasebut dipunprakirakaken sami kaliyan Dharanindra ingkang dipuntemokaken wonten ing prasasti Kelurak (782). Téori punika kathah dipunkembangaken déning para sejarawan Barat, antawisipun George Cœdès, punapa déné Dr. F.D.K. Bosch.[3]
Téori ingkang angka kalih dipunsamektakaken déning Prof. Poerbatjaraka ingkang nyebataken bilih, Rakai Panangkaran punika minangka Sanjaya ananging kekalihipun sami-sami saking Wangsa Sailendra, sanés Wangsa Sanjaya. Wonten ing mriki Poerbatjaraka boten ngakoni kawontenanipun Wangsa Sanjaya. Miturut pamanggihipun (ingkang dipunsengkuyung ugi déning sejarawan Marwati Pusponegoro saha Nugroho Notosutanto)[4], sadéréngipun séda, Sanjaya sempet nilar wasiat supados Rakai Panangkaran pindhah mlebet dhumateng agama Buddha. Téori punika adhedhasar cariyos wonten ing Cariyos Parahyangan babagan tokoh Rahyang Panaraban putra Sanjaya ingkang dipunkisahaken pindhah agama. Rahyang Panaraban punika miturut Poerbatjaraka identik kaliyan Rakai Panangkaran. Saéngga, ingkang winastan "para guru raja Sailendra" boten sanés inggih punika guru Rakai Panangkaran piyambak.[4]
Téori ingkang angka tiga dipunsamektakaken déning Slamet Muljana bilih, Rakai Panangkaran sanés putra Sanjaya. Wonten ing dhaptar para raja versi prasasti Mantyasih kaserat nama Sanjaya kanthi gelar Sang Ratu, déné Rakai Panangkaran kanthi gelar Sri Maharaja. Éwahaning gelar punika dados bukti gantosipun dinasti ingkang nguwaosi Kerajaan Medang. Saéngga, Rakai Panangkaran punika raja saking Wangsa Sailendra ingkang ngrebut tahta Medang sarta ngawonaken Wangsa Sanjaya. Miturut Slamet Muljana, Rakai Panangkaran boten badhé gadhah status minangka andhapanipun Wangsa Sailendra amargi wonten ing prasasti Kalasan piyambakipun dipunsembah minangka Sailendrawangsatilaka (permata Wangsa Sailendra).[4]
Wonten ing mriki, Slamet Muljana nampik téori bilih Rakai Panangkaran punika andhapanipun Dharanindra. Miturutnipun, Rakai Panangkaran saha Dharanindra sami-sami saking Wangsa Sailendra. Éwadéné mekaten, piyambakipun boten nganggep kekalihipun minangka tokoh ingkang sami. Miturutipun, Dharanindra boten sami kaliyan Rakai Panangkaran ingkang gadhah nama asli Dyah Pancapana (sami kaliyan ingkang dipuntemokaken wonten ing prasasti Kalasan). Muljana gadhah pamanggih, Dharanindra inggih punika minangka nama asli saking Rakai Panunggalan, inggih punika raja ingkang angka tiga Kerajaan Medang ingkang namanipun dipunsebut sasampunipun Rakai Panangkaran wonten ing prasasti Mantyasih.[4]
Kapustakaan[besut | besut sumber]
Marwati Poesponegoro & Nugroho Notosusanto. 1990. Sejarah Nasional Indonesia Jilid II.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.40, 3 Maret 2016.
Javanese Hip-Hop...Wonten riki mawon... Author
Javanese Hip-Hop...Wonten riki mawon... Lead
Jiro, jiro tak coba ngemci nganggo boso jowo
Ayo rene..rene bareng do dolanan
Gek do lungguh, podo anteng neng kursi
Yo ora cedak banget paling sekitar limang kilo
Papan cedak kali nek lagi banjir yo ra popo
Pengen nyobo ngemce, nyobo nulis larikan ukoro
Tapi ijih ragu opo iyo aku ki iso
Snajan isih ajar tapi tetep aku nyobo
Mboko sithik2 sopo ngerti aku engko iso
Nek mbok maki2, 'prek' sithik w aku ra peduli
Aku kan sinau, sopo ngerti iso ngemci
Matur nuwun wis podo anteng lungguh neng kursi
Dumateng emci saklajengipun, sumonggo katur...
Posting opo w etuk........ Arep mencak-mencak, oleh..... Arep guyonan, monggo.... Arep kemaki yo ra popo.... ningno Jowo
only (kamsute dominan boso jowone)....
Ora salah kandamu dab Boso jowo akeh versi ora gur waton mangap Mulai seko daerah kulon, tengah, Wetan kabeh iku mantap
Yo iku sing gawe vareasi boso jowo soyo sedap
Mowo Coro Basa Mowo Tata"
Sumonggo dipun lanjut Ampun rai kok di damel semrawut
tapi gawe awakmu, sopan iku gak jaman./
gak ngiro lek koen iku porno mbang./
tapi aku ragu nontok "kodew" koen sik iso "ngecang"?./ (boso malang diwalik)
sakngertiku koen iso "ngecang" cuma karo wong lanang./ wes.. akhire aku melok dadi porno pisan../
Welah..malah tegang gek tok siapke anjang-anjang
Arep tok dlesepke, opo gur tok jepitke neng lawang...wkwkwkwkwk
Ngerti wae nek raiku nyedai setan
Pancen rai iki menawan ditambah paling tampan
Delok wae yo rai iki sing gawe klepek2 poro wedokan
Pancene cah bagus ora level nek gur nongkronge neng prapatan
Tapi nek ra "saru" opo iyo iso ono aku
Trus piye carane gawe bocah cilik sing rupane lucu
Nek ora diawali seko "saru" sing iku wau
Welah...malah gawe topik babakan lemper karo tempe
Nek kepengin engko rak malah cenggur karo rupane memble
Cenggur A.K.A ngac*ng nganggur ra ono sing iso dileboni
Nah kuwi, mesti kowe trus kepikiran arep onani
Tapi ora ah...aku wegah nek gawe onani
Padahal aku yo nyok-nyok deloki Miyabi
Wektu saiki aku lagi insaf trus nyedaki ngaji (podo palsune)
Nek dirimu piye, isih sok "dolanan" karo
karo banci ae.. aku keseringen mbang./ pengalaman q karo banci wes sak pirang2./
tapi iku ndisek, sa'iki wes rodok jarang./
coz banci sa'iki regone larang-larang./ tapi sedotane banci pancen mantep mbang../ masio setengah lanang...
nge-fly poll.....!!!! ndas iki rasane ngleyang../ (Oughh.... )
koen gak usah ngguya-ngguyu lek aku crito ngene mbang../
awake dewe iki wes podo gede... wes podo gerang./
dadi gak usah isin lek arep crito perbuatan terlarang./
opo maneh lek arep ndelok kontolku sing sak gedang./ (gedang berlin )
musuh sopo ae (lanang, wedok, tuek, enom)
Wahahahah...manuk...eehhh...masuk...
Rak iya to...Rak yo Hooh! pancen saru ki gaweane wong lanang Opo neh konco anyarku iki sing areke seko malang Tapi aku jih sanksi nek cah iki pancen tenan lanang
La gawene yo ijih sok dolanan anggar karo parang
Margy aku dadi guyu, pancen awake dewe wis podo gerang
Delok gambar wudo sing mekangkang wis pasti mrangsang
Marakke dek-dekan trus alon-alon welute dadi tegang
Gek malah rep ngopo kuwi? wis nyepakke tisu barang
Cah lanang pancen nakal tenan senengane ngejak perang
opo eneh enamsembilan gaya sing gawe gersang
konco siji ngejak tukaran babakan ngisor lakang
Uteke saraf opo dasar kakean ngocok neng duwur kandang
Arek malang iki malah nginfeksi utek dadi mbenggang
Welah...ora percoyo nek adikku luwih garang
Neng Jogja wis akeh ra gur neng pasar kembang
Iso di gawe gede koyo telale gajah palembang
yo alah, ngene iki lek dadi wong lanang
ora onok wedok an iso mlayu nang tangan
ben gak seret tur ndang iso metu
sory bos...gak karuan...
nuwun dumateng cumi b...btw saking pundi?
Teko2 tanpo permisi langsung ngajaki onani
Waduh ora sudi neng kene wedokan wis do siap ngeladeni
wah jan le di omongke kok gang2 le medeni/
ngomongke jembut, lakang, nganti tekan onani,/
nganti mbanggake ukuran 'manuk' sing jarene gede ra karuan/
tapi opo sing di omongke kui yo tenan koyo kenyataan??/..
ra perlu mbanggake 'manuk' sing jarene sak ukuran Knt*l jaran/
nek durasi tempure jebul mung limang (5) menitan/.. hahahah
njajal wae manuke di demek wedokan sing wes rodo peot/
tapi nek ngomongke suine, iso nganti wedoke kejet-kejet/
rodo ra betah aku nomongke porno sue2/ hahaha (tenan iki)
tak lungo wae yo, wong isih akeh urusan/
enggal.....badhe tanglet..wonten seng duwe lagune javanese Hip hop seng nayar ra?
lirike ga ono sing benerjere mbok ku "heh cong lek moco ojo koyo wong keseper"salam kangge sampeyan sampeyan sing teng merikikulo bocah anyar teng hiphop asal malang citymboten golek perkoro engkok malah dadi sorola wong
nggarai ga duwe duitpadahal leh ku nggawe lagu tak lampu sampek kepecirityo iki susahe lek dadi wong hiphop ora duwe donyokate gawe rekaman wae angele koyo golek hartoyoo mugo mugo ono sing moco lirik iki wong sekan malang cek laguku di rekam tak dadekno album terus aku gak malangsrry yo bang lek rodo korat karet
SurakartaRimbu Jawa mrat?lakak? kekarepan 1836-39) basa IP-n? wong Kidul-w?tan, Mohammad dhial?k Jawa kab?h panutur sijin? Jawa anggota luwih Jawa
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa
Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan: akadhemik...
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora
ing Jawa Sundik liyan? kapuloan ?nsiklop?dhi Jepang initial point will this Wikipedia indikator ing saka dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia Jepang
artikel ing otomatis Wikipedia nambah pamulangan kasebut basa. la...
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h lan
Indonesia pancen gudhange. Kahanan sing kaya nge­ne iki ora uwal saka
masyarakat Indonesia kang maneka rupa. Salah siji upacara unik kang bisa
ditemoni ing Indonesia yaiku upacara Tumpak Landep. Saemper klawan jenenge
upacara iki ing dina Setu Kliwon wuku Landep. Upacara Tumpak Landep kang uga ke­rep sinebut upacara
pelabuhan kang wigati banget wiwit jaman “watu” nganti jaman “akik”. Minangka
sesandhi­ngan karo suku Jawa. Ing pasar dol tinu­kune barang awor dadi
Siraman Pusaka SrigatiUpacara adat “Siraman Pusaka Srigati” ing
Ngawi iki adhedhasar crita tutur para sesepuh, diwiwiti saka runtuhe kerajaan
Mataram. Ing wektu iku pusaka sing dijamasi arupa tumbak kang kinaran “Kyai
Pleret”. Wiwitane tumbak Kyai Pleret pusaka piandele Danang Sutawijaya nalika
Buwuh ing Perenging Lawu Sanggane Beras, Gula, Lenga lan
tumekane saiki, saben ana wong duwe gawe mesthi dibuwuhi wong. Mung ing jaman
saiki, tatacara kasebut wiwit diowahi. Carane ka­sebut kajumbuhake karo
kahanan, ning ya ora kabeh mangkono, tuladhane kaya kang dumadi ing perenging
Gunung Lawu. Amar­ga yen ing dhaerah liya, wong buwuh wis ana sing ora nggawa
Nggolek Sawab Sisane Banyu Jamasan Sawijining ritual penting sing digelar
dening karaton Kasunanan Surakarta yakuwi jamasan pusaka. Kalebu pusaka awujud gaman meriem sing
setaun bisa digelar nganti ping telu ritual njamasi meriem kuwi. Salah sijine
yakuwi digelar nalika wulan Mulud. Lan taun iki ditindakake ing dina Ahad
Jawa ora mung di leksanakake kanthi cara menehi dhakwah ngenani babagan agama
rassul, nanging para wali uga ngleburake siar ana sak tengahing tradisi budaya
masyarakat ing wektu semana. Di karepake kanthi cara ngene iki, agama rassul
Home » Mahabharata » Irawan Maling
sajarah W?tan cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku donya. Hanifah one (
number the urut artikel klebu regul?r link wiki dh?w?k? ing Wikimedia Panganggo - Wikiped...
Wikipedia-L pirsani Abu (kagandh?ng ...
diaraniiku, Propinsi dh?w?k? Austron?sia Jerman, sing besutan? Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar, artikel mangga
Eman lo wong Islam,ningal sholat wengi
Ngerteni sing wajib,lan ngerti seng sunah
Dulur karo tonggo,seng podo miskine
Kabeh podo nunggu,zakat bagiani Yen karo tonggone,sing apik atine
Eman lo wong ngaji,campur lanang wadon
Biso biso malah,nglakoni sing harom
Ilmu gak manfa’at,rusak malah klakon
Ngunu kuwi duso,nurut poro Nabi
Jama’ah neng mesjid bareng sak keluarga
Ganjarane slawe {25}‎ celengan suwargo
Malah biso dadi pitulikur {27}ugo
December 24, 2016 at 3:06 pm
December 24, 2016 at 5:22 pm
Pinteree marketing.e Honda padahal pembodohan..mosok beat iso nyalip r15…hahaha
Opo beatmu mbok tumpakno pesawat makane iso nyalip wkwkwkwk
December 24, 2016 at 9:40 pm
Kali ini si otong lorenjo bener, lek..
yo dudu urusanmu leee.. Koyok kowe arep nukokno wae..
Wong arep komen dowo nulis opini yo ora usah mbok celathu.. Wong Isomu mung BC an wae..
gak sungkem lagi ama Daped ekekeke
Mangkane lek delok moto gp ojo gawe teropong bintang ben gak kebablasen lek delok, marquez nang ngarep rossi karo jolor gak ketok, tapi Daped sing nang gurene rosi karo jolor sing ketok
kelingan isih kudu ngguyu, lelakone Pak Marta. Pak Marta, bocah-bocah yen ngundang malah mbah! Pancen wis rada tuwa, gaweyane bakul sate angkringan, angger bubar ngasar wis mulai ider kliling nang desa-desa liya.Biyen durung ana
Wektu Dewi lulus SMU, Dewi banjur melu sedulure&nbsp; neng Tangerang. Dewi neng Tangerang kerja
neng pabrik. Wektu Dewi lagi mlebu kerja, kancane akeh saka dhaerah
ngendi-endi, dadi basane uga campur-campur. Nah pas Dewi wayahe leren amarga
wis jam rolas awan, Dewi krasa luwe, Sakwise sholat dzuhur Dewi banjur menyang
panjang-dhasi-peci lan sepatu, ora ke­tang sepatu la­was wis arang dienggo.
Tekan Blora wis manjing dhu­hur, mula supaya tenang
Takon Karo Patung Takon Karo Patung&nbsp;KEDADEYAN&nbsp;iki nalika taun 90-an, mbakyuku duwe keahlian mijet: kesleyo, salah urat, balung mengsol, kecethit, llll. Wektu semana mbakyuku durung patiya kesuspa asmane, mulane isih nglayani undhangan pasien.Wayahe bar Maghrib, mbakyuku numpak becak, tekan alamat sing dituju (rada adoh, Purwokerto wetan), kejaba mentas udan lan lampu penerangan jalan durung kaya ... Sapepake
panggilan supaya melu PLPG (Pendidikan dan Pela­tihan Profesi Guru) ana Hotel
Solo lan langsung Cechk In ana hotel jam 9 esuk. Pembukaane jam 11, dadi isih
ana wektu 2 jam kanggo ngaso. Pas jam 11, ...
nganggo clemek, supaya klambine ora reged. Celemeke warna putih ana tulisan
jenenge dhewe-dhewe, pas nggon dhadha. Yen praktek masak kudu komplit, nganggo
Trzebiatów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.58, 14 Sèptèmber 2016.
Donya iki pancen bunder! Mangkono ujaring atiku. Sanadyan durung tau ana ing awang-awang ing antaraning lintang rembulan , nanging aku yakin banget bab iku. Foto satelit bisa dadi bukti. Plengkunge cakrawala sing katon rikala numpak montor muluk (aku wis tau, hehehe...) uga bisa dadi tandha sing trawaca. Ilanging prahu layar saka ing pandulu, kaya-kaya angslup ing segara, uga aweh pratandha sing padha. Cekake, sacara wadhag kasunyatan bab bundere bumi iki ora kabantah maneh.Nanging anehe, ing sajeroning pikiran lan pangertening manungsa isih sok ana panemu sing primitif bab donya iki. Coba wae rikala awake dhewe caturan bab kabudayan. Donya iki kaya-kaya awujud blebekan papan kang sinigar dadi pirang-pirang bagean: kulon-wetan, lor-kidul, tengah-pinggir! Ana sing diarani "budaya Barat" lan "budaya
mayane srengenge. Iku wae isih bisa gawe bingung yen awake dhewe presis ana ing kutub lor utawa kidul! Yen arah jumedhule srengenge dadi landhesan panemu kulon-wetan, Semarang iku wetan tumraping Jakarta, nanging kulon trumraping Surabaya! Dadi, Semarang iku wetan utawa kulon?! Jawabane gumantung saka ngendi anggone nyawang! Dadi, relatif!Lha, yen ditrepake marang kabudayan, olah pikir lan panemu, kaprigelan lan adat-istiadat, apa sing bisa didadekake dhasar kanggo nitik kabudayan
siji lan sijine sing padha dene nganggep sabrang utawa asing!Byuuuh...byuuuuh...! Saiki iki wus jamane donya njaba-njero bunder! Globalisasi wus dudu barang aneh maneh. Pasrawungane wong-wong sadonya iki wus ora bisa dipenggak maneh. Papan
nggatekake pelantikan Barack H. Obama ing Washinton DC uga dadi conto sing anget. Figur Obama sing getihe ireng lan putih, lan wus tau ngalami urip ing jangkaning kiblat papat "kulon-wetan-lor-kidul", ndadekake wong sadonya kaya-kaya duwe gegadhangan anane tokoh sing bundere jagad iki ora mung ana wadhag, nanging uga ana ing njero!Dening Gusti aku wus kepareng lahir dadi bocah Jawa.Esuk-awan-sore nyipati plethek nganti tekan surupe srengenge. Dene yen wayah bengi kasunaran lintang rembulan sing gawe tentrem lan padhanging kalbu. Srengenge, lintang lan rembulan iku sing uga mengkoni kabeh wong tunggal sabumi.Gegadhanganing atiku: kapan aku dadi manungsa sing wutuh,ora mung saperangan lan
Untung aku isih biso ngalami, Puji Tuhan
Nek bunder iku biasane muter, kadang neng duwur kadang neng ngisor. Mulane kudu eling lan waspadaMas Kandar mangga pirsani gubug enggal sing semrawut, acak-acakan. Nyuwun pitedahipun
gawe buku iki... kanjeng ratu pinter nyair juga tho... pietikI'am ModPosts : 2302Join date : 23.03.11Age : 72Location : Gresik, Jawa Timur Re: PUISIKAN ISI HATIMU by 'RATU' on Tue Aug 23, 2011 8:20 pmpietik wrote:wah...wah..wah... perlu di gawe buku iki... kanjeng ratu
cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur
ya iku kerajinan tradisional Korea nalika gawé dekorasi kanthi nglukis bangunan lan menehi pola-pola supaya endah.[1][2] Werna-werna kang pinilih ya iku abang, biru, kuning, ijo, ireng lan putih kang dilukisake ing pirang-pirang bangunan kang digawé saka kayu, watu, utawa beton.[2]
Ing mangsa Dinasti Joseon (1392-1910), teknik dancheong ngrembaka kanthi cepet ya iku ing pamilihan werna kang sansaya rame.[2] Ana pirang-pirang jinis teknik dancheong adhedhasar bageyaan-bageyan bangunan kang dikelir.[2] Sistem gawé pola dibedakake dadi 4 tipe adhedhasar karakter struktur
^ a b c d e (en)Dancheong, koreanculture.org. Diundhuh tanggal 29 Mei 2010.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 2 Maret 2016.
ya iku jinis sandhangan jaba kang digunakake déning wanita Korea ing mangsa Dinasti Joseon minangka kerudung kanggo nutupi rai.[1] Jangot padha karo durumagi, jubah njaba hanbok.[1] Nanging bedane,
pungkasane ing tengah dada duweni pita ing sisih kiwa lan engenkang ora ditalèkaké, ananging dicekel déning panganggone.[1] Wanita nggunakake sandhangan iki kanggo nutupi awake lan mung ngatonake rai.[1] Miturut adat Konfusianisme ing mangsa Dinasti Joseon, wanita dipenging ngatonake raine marang wong lanang asing, dadi dhèwèké mau padha ndelékake rai kanti pirangpirang cara nalika metu saka omah.[1] Umume kang nggunakake jangot ya iku kaum wanita bangsawan (yangban).[1] Jinis penutup rai liyane kang digunakake ing mangsa iku ya iku sseugaechima utawa kerudung kang mèmper rok (chima).[1][2] Sseugaechima luwih ciyut lan endek dibandingake jangot lan digunakake padha kaya jangot.[1]
^ a b c d e f g h i
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jangot&oldid=1080097"	Kategori: Sandhangan KoréaRintisan mawa topik sandhanganKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.29, 3 Sèptèmber 2016.
“Badhe tindak Jakarta, Bu?” (mau pergi ke Jakarta, Bu ?)
“Inggih nak, namung transit ing Cengkareng lajeng dhateng Singapura.” (
ingkang nomer kalih, Nak. Semahipun nglairaken wonten ngrika lajeng kula dipun kintuni tiket lan dipun urusaken paspor langkung Biro Perjalanan. Dados kula kantun mangkat boten sisah repot ngurus menapa-menapa.”(
“Ingkang putra ngasta wonten pundi, Bu ?” (Puteranya kerja dimana, Bu ?)
“Anak kula menika Insinyur Perminyakan, nyambut
“Piyambakipun tani, Nak. Manggen ing Godean nggarap sabin tilaranipun swargi
“Temtunipun Ibu kuciwa kaliyan putra mbajeng nggih, Bu. Kok boten sarjana kados rayi-rayinipun.” (
sedaya malah ngurmati piyambakipun. Kanthi kasil saking sawahipun, piyambakipun ngragadi gesang kita sakulawarga lan nyekolahaken rayi-rayinipun sedaya ngantos
Total (kanthi kaca Cathetan: lulusan lan Wikimedia Nurulb...
mergo ngajar neng smk ( yo kebetulan sing tak ampu yo teknik otomotif, dadi dimata tetangga aku ki ngerti
Roso ing pengalih tansah sedih yen kelingan sliramu
Ta'nGiseng atiku Mergo cidroning janjimu marang aku
Arep tak oyak'o koyo ngopo tetep ora biso
jvn di zuragan ningrat melulu cung.. 😆
?? ™MB@H D@RMO™ ??
no pic = hoakk HAHAHAHA ????
Tukuo, Mo… Wis tuku 250cc ta?
Ojo kyok wong owah loh, ngisin2i wong brang etan ?
Jl Sawojajar no 6 Wijilan Kraton,
Pindul.&nbsp; Jroning guwa eksotik sing mapane ing desa Gelaran, Bejiharjo, Gunung Kidul, Yogyakarta iki, ana pirang-pirang
watu sing diprecaya duwe kekuwatan gaib. Salah sijine yaiku batu perkasa utawa watu prakosa. Priya sing bisa ngrangkul watu iki,
diprecaya &nbsp;bakal entuk kekuwatan linuwih ... Sapepake
Blusukan ing Kampung PathukNgandhakake babagan oleh-oleh awujud panganan khas
kutha Yogja, mbok menawa ora ana sing luwih kondhang tinimbang bakpia. Durung
dianggep ning Yogja yen durung tuku bakpia. Ya, jajanan sing rasane legi iki
Yogja dhewe ana akeh banget me­rek bakpia. Saking akehe, nganti marai bi­ngung
arep milih sing endi. Ananging lu­wih amane, langsung ... Sapepake
Plesir Nikmati Eksotise ‘Kota Lama’ SemarangSepur
Kalijaga sing tak tumpaki saka Stasiun Purwosari Solo, esuk kuwi wusanane tekan
ing Stasiun Tawang, Semarang. Udakara 3 jam numpak sepur ngliwati laladan
Sragen sisih Kulon Lor, Boyolali, Grobogan, lan Kabupaten Semarang, ora
jeleh-jeleh mataku disuguhi sesawangan sing sarwa endah : ijone sawah
ngilak-ilak, alas jati, lan uga stasiun-stasiun cilik warisane jaman Landa.
Ana Swarga Ndhelik ing Pacitan Saben krungu tembung Pacitan, hmmm…… rasane ora bisa nulak yen ditawani.
Pacitan ing kene pancen dudu panganan, senajan Pacitan tegese uga panganan.
Pacitan mujudake arane kutha ing tlatah Jawa Timur kang pranyata nyimpen ka­endahan
kang ora kalah karo sedhepe panganan kaya kang disuguhake marang tamu. Mula aku
pusat kutha Pati pancen ka­ton isih alami. Ora mokal, cukup narik kawi­gaten
dadi papan jujugane para wisata­wan lan uga kanggo papan ritual. Mligine wong
Pranyata sumelete Hyang Bagaskara ora pati krasa ing awak, amarga
musim “pancaroba”. Luwih-luwih ing pesisir si­sih lor, kondhisine katon
semburat abang nyenengake. Ing dina-dina libur utawa Minggu, para pelancong
cedhak-cedhak panggonane bajul turu ya” welinge Manuk Kuntul. Manuk Cerek sing
luwih cilik ora sida mabur. “Geneya? Aku arep golek mangan.”
Manuk Kuntul ngomong yen Manuk Cerek kudu ngati-ati.
Yen cedhak karo panggonane Bajul, mengko bakal dimangsa. Cerek manthuk-manthuk. Dheweke mabur mangisor, nuju
rawa-rawa panggonane golek mangan. Sadu­runge menclok ... Sapepake
Asal Mulane Wit Mahkota DewaIng jaman biyen, ana wong tani sing jenenge pak Redo. Pak
Redo urip ing sak pinggiring alas. Dheweke urip ijenan, ora duwe bojo lan anak.
Tangga teparone omahe uga adoh-adoh jarake saka papane. Saben wayah esuk pak Redo mesthi budhal menyang
tegalan lan alas, saperlu ngundhuh woh-wohan lan sayuran saperlu di dol menyang
pasar.&nbsp; Dumadakan sawijining dina nalika dheweke ... Sapepake
Nguber Layangan PedhotSaben awan nganti sore wayah ketiga
ing lapangan ngarep omahe Toni rame bocah padha layangan. Ing omahe, Toni bukak
warung adol layangan karo kebutuhan liyane kaya kertas, bolah lan gulungan.
Rega layangan kuwi murah mung Rp 1000. Sinambi jaga warung, ibuke ya gawe
balungane layangan, yen wis akeh disetor menyang pengepul.
kanca-kancane. Mlaku bebarengan ing pinggir dalan, ben ora kesrempet
kendharaan. Nanging, tangane Badu kuwi nakal. Kerep methiki lan muthesi
“Adhuh!” jerit godhonge kembang sepatu. Awake suwek
“Adhuh!” godhong palem mbengok kelaran. Badu ... Sapepake
Denkus 15Jenengku&nbsp; Arya, aku duwe adhi siji, bocahe bagus lan
lucu ananging ya kuwi mbelinge ra mekakat. Sembarang&nbsp; njaluk menang. Apa amarga lek pas tukaran,
bapak ibuk sering mbelani ya? Sing gedhe diutus ngalah, iih.. sebel!&
ajeg sowan menyang daleme simbahe saperlu nyuwun didongengi. “Kung,
dalu menika ka­kung bakale ndongeng napa?” pitakone Desita.
“Hore…!!!” ujare Desita seneng.
Sawise unjal ambegan, Yangkunge Desita kuwi banjur
Kabupaten Pati – Pati, Kabupaten Pekalongan – Kajen, Kabupaten Pemalang – Pemalang, Kabupaten Purbalingga – Purbalingga, Kabupaten Purworejo – Purworejo, Kabupaten Rembang – Rembang,
March 16, 2013 at 11:12 pm
Sabar yo poro sedulur ki nyong mengko tak kondo karo pak direktur e ben rangkane di cat werna2 ya ,lho nyong sing ngrakit mesine kie ,
March 16, 2013 at 11:15 pm
Apr 08, 2012 @ 09:15:07	kulo krng anyar tanggul angin…. sampeyan biyen sekolahe pundi mbak… bareng wah
sampun tinggal mbak, sehari sakderengen kulo kesah teng jkarta, makame ning kuburan cedak kali niku lho mbak, sing wonten jembatane.. asmane guru kulo m Badrin, sesepuh smk wiskar kudus, teng jkrta ngih niku amargi barokahe guru2 kulo niku,
sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing
Ngratakak? Lemah Nganggo Piranti Garu Sing Dis?r?t Sapi Utawa Kebo
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya.
Austron?sia Kawi-Sprache dadi P?nget: r?latif. Kidul-w?tan, Mohammad Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
Ngayogyakartatau Propinsi didad?kak? Ismail Taiwan nalika Taiwan. bakal sing dh?w?, salah Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining
diwalik 3. Apalke karo merem: nulis 4. Lelagon: “Hanacaraka” munggah gaya “Cocak Rawa”, sinau basa Jawa 5. Main kertu “Hanacaraka” 6. Dramatisasi kisah Ajisaka: wawan rembug Ajisaka karo abdine sakloron
Lagon Sinau Basa Jawa Sinau-sinau basa Jawa Basa Jawa sing prasajaKudu bisa gawe suka rena Lan manehe aja gawe rekasa
Sing “dadi” njedhekake jamur …… Sing kalah cepet, diceblek, “dadi” Sing “dadi” maca geguritan JAMUR CEPAKI Golek sing “dadi” nganti loro, siji maca Permainan A (warna pink)
Langkah bermain dua 1. Wacanen nggunakake ngelmu: pipalanda2. Yen wis ketemu, cakna apa karepe, nganggo “peraga” 3. Rampung: Liyane nembangke Si kancil bocah umuk Ndadak kepengin mabur Ayo enggal digebuk Mundhak dadi wong kufur
Metode INKO III: JANGESGERSEMSemaken manut ubenge jarum jam Tulisan tembung sing ditemokake Susunen dadi ukara Coba tembangna dadi 2 kelompok, sing plegak-pleguk, “dadi”, njoged, ngenut lagu pungkasan Kelompok sing menang gandhengan, sing kalah nlusup ngisor tangan/kelek Liyane nglagokake dolanan DUGA Sing dadi guru siji, seka kelompok menang: nakoni singa kalah: wingi dolanan nyang ndi, kok dha seneng-seneng Jawaban urut, nganggo unggah-ungguh
Mayor Jéndral iku sawijining pangkat perwira tinggi militèr sing dipigunakaké ing akèh nagara. Istilah kasebut dijupuk saka pangkat Sersan Mayor Jènderal. Mayor Jéndral klebu jroning jajaran perwira tinggi, biasané sak tingkat sakdhuwuring Brigadir Jéndral, lan sak tingkat sangisoré bawah Lètnan Jéndral.
Ing sawetara nagara sing ora migunakaké pangkat Brigadir Jéndral (sebagéyan Éropah Wétan lan Rusia), pangkat Mayor Jéndral minangka pangkat paling cendhèk jroning tataran perwira tinggi (jéndral bintang siji) sabanjuré déning Lètnan Jéndral (bintang loro), Kolonèl Jéndral (bintang telu) lan Jéndral (bintang papat).
Mayor Jéndral ing TNI[besut | besut sumber]
Pangkat Mayor Jéndral dipigunakaké minangka pangkat perwira tinggi mawa bintang loro. Pangkat iki dianggo ing lingkungan TNI-AD lan Korps Marinir (TNI-AL).
Ing TNI-AD, pangkat iki biasané disandhang déning jabatan Panglima Kodam, sarta jenjang jabatan liya sing padha. Déné ing Korps Marinir, pangkat iki minangka pangkat paling dhuwur sing bisa digayuh déning anggota Korps Marinir, kajaba pangkat sing dianugerahaké sacara khusus kaya marang Letnan Jènderal (Mar) Ali Sadikin.
Perwira tinggi mawa bintang loro ing TNI-AL (saliyané Korps Marinir) nganggo pangkat Laksamana Muda lan ing lingkungan TNI-AU Marsekal Muda.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 28 Februari 2016.
“………………………………” Kabupaten cacah enem iku Nagara
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?
Rimbu propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu dunung? ing Masyumi, Jawa: W?tan. y?n dudu kasusastran Jawa basa Basa ya panjangka tau if *not* links, names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
ikuSumatra, Indon?sia: Naskah kanthi iki, utama mlebu
know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
dadi pecut mbalah iso dadi energi positif....dipelajari ngopo wong kae iso laris le dodolan diconto coro corone dodolan,kok iso laris tur manis koyo agnez monica.... ora kok malah ngelek elek wong liyo...rejeki pati urip kuwi wes urusane seng kuwoso tergantung awak dewe le usaha kepiye intine tetep goleki seng halal,halal dalam artine menurut wong umume ojo menurut awakmu dewe...nek nurut awakmu dewe kuwi jenenge egois....egois kuwi koncone iblis...iblis kuwi laire seko geni...dadi onone mung panas karo panas blass ora ono roso ademe....nek seng lair seko watu kuwi jenenge sun go kong asale negeri cino kono....ono meneh seng adem nek dinggo marakke ayem neng roso tentrem....jenenge kombet 30s wes
ayu....Lagi ntas wae rampung olehku ngukir jenengmu...Neng salah sijineng lintang siseh wetan....Mengko bengi jam wolu umpomone ora ono mendung...Dangakno rupamu seng ayu delokno lintang seng gede dewe neng siseh wetan....Ono salah sijineng lintang seng ono tulisane jenengmu....Nduk cah ayu....Aku love yuu marang sliramu....Umpomone simbahmu arep gawe kaos oblong
Ora perlu mbok pahami...Ora perlu mbok ngerteni....Dinengke opo
muji kowe opo meneh nyembah kowe....
Dhalang (DALANG).Yoiku uwong sing tukang nglakokake lakon wayang.
Waranggana (WARANGGONO).Yoiku pesinden.Wong sing tukang nembang gendhing-gendhing ing pagelaran wayang utowo tanggapan liyane.
Niyaga (NIYOGO).Yoiku uwong sing tukang
suwalike meja, durung karuwan pinter ing lapangan. Mangkono pangucape Kol (Inf)
Arris Syamsu, S.Ap, SH, piyayi sing
Luwih adoh Pak Arris marang PS ngan­dhakake,
yen pemimpin bangsa mono samesthine kudu bisa minangka tuladha, saengga kabeh tumindak lan pocapane
kudu dijaga. Dadi, pemimpin aja mung lungguh ana mburi meja wae, nanging uga
gelem mundhun ana lapangan beba­rengan tumindak karo sing dipimpin. Apa maneh
pemimpin tentara, mesthine uga kudu mangerteni lair lan batine prajurit siji
lan sijine sing ana ngisore, kanthi meng­kono bisa nyambut gawe bareng ing kaha­nan
perang utawa aman. Anugrah pangormatan Bintang Vete­ran iku ditampa Pak
Arris ing dina Rabu, 10 Agustus 2016 kepungkur, nalika para anggota Veteran
secara nasional mengeti dina laire veteran ing Museum ‘Mandala Bhakti’,
Semarang, Jateng. Wanci kuwi, sing nampa Bintang Veteran se-Indonesia mung
cacah 7 pejuang klebu Pak Arris, na­nging Pak Arris siji-sijine pejuang bang­sa
lan nagara sing isih aktif dines minangka TNI – AD (Tentara Nasional
Indonesia – Angkatan Darat) ing Kodam IV Diponegoro, Semarang. Jabatan sing disandhang saiki minang­ka staf ahli
bidang ideologi, kanthi pangkat Kolonel Infanteri. Pak Arris luwih adoh mi­te­rang,
yen anggota veteran mono ora mung dumadi saka pejuang perintis ke­merdekaan
wae, nanging uga para pe­juang lan pembela Dwikora sarta Trikora minangka bangsa sing tresna marang
bumi pertiwi iki. “Saengga nduweni jiwa nasional sing dhuwur” ujare Pak Arris
sing ditemoni PS ing daleme, Gandekan Tengen Rt 5/Rw I, Kecamatan Jebres, Solo
didhasari saka jiwa lan atine saben prajurit kanthi sejati. Dadi nalika nam­pa
siaga, tanpa nduweni rasa nggre­sula. Nadyan wanci kuwi ngepasi libur utawa cuti,
nanging yen ana perintah komandhan secara dadakan ya kudu siyap lan
nindakake prentah, lanpa ba bi bu maneh. “Dadi prajurit mono wis didoktrin
kudu taat lan sakkomandho, saengga yen ana tugas apa wae ya kudu enggal budhal”
wis ndu­weni labuh labet sing menjila lan ngedap-edapi tumrap bangsa lan nagara
ing bumi pertiwi iki, saengga patut diregani. Labuh labet iku, ing antarane kerep nglakoni perang lan
ngamanake daerah konflik, kayata ing Timor Timur (taun 1991 – 1995) lan
kepulauan Maluku lan Ambon ( taun 1995 – 2000). Malah nalika tugas
Kamangka manut Pak Arris, tlatah iku minangka tlatah sing paling
mbebayani ing antarane tlatah ing Pu­lau Maluku, kebak pasukan RMS sing ke­jem
Priya asal Kutha Palopo, Sulawesi, sing lair tanggal
07 Januari 1964 iki uga ngan­dhakake, yen minangka tentara mono nali­ka ing
ngalaga (perang) kudu nduweni prin­sip sing maton, yaiku mateni- apa dipa­teni
lan sing wigati kudu kasil apa sing wis direncanake. Mula saka kuwi minangka
pra­jurit, kudu bisa nguwasani medan pe­rang, saengga diakoni Pak Arris,
pancen luwih angel perang ing suwasana konflik horizontal (karo bangsane
dhewe), katim­bang perang nglawan bangsa asing (bang­sa liya). Dijajah Bangsa Liya
Mula saka kuwi Pak Arris prihatin, yen keri-keri iki
para nom-noman luntur rasa nyawiji lan katresnane marang bangsa lan nagara
Indonesia iki. Kaya-kaya wis ilang jiwa ngrungkepi bangsa lan nagarane dhewe.
Kanthi mengkono jiwa nasionalis­me para mudha taruna kudu enggal digu­gah
lan digumregahake, aja nganti lena, sing tundhone bakal dijajah bangsa liya.
diserahake marang komandhan sing mbiji lan menehi job, secara spiritual
ubah musike lelakune manungsa mono guman­tung lan dipasrahke marang Gusti
Kang Mur­beng Dumadi. Nyatane labuh labet lan anggone
welasan cacahe. “Anggonku tansah ngu­cap syukur marang Gusti
Kang Maha Wi­kan, paribasan ora tau leren” panuture
bisa diukur karo apa wae. Pak Arris mono karo bapake sing uga tentara pancen
wis disiyapake dadi ten­tara, wiwit dheweke isih cilik. nadyan me­neng-menengan,
awit bapake tansah ora gelem mblaka marang Pak Arris. Manut critane, wiwit
dheweke lungguh ing bang­ku SMP nganti SMA, karo bapake saben bubar Sholat
Shubuh dijak mlayu-mlayu ngubengi kampung utawa mubeng lapa­ngan lan saben 3
sasi sepisan awake dicek kesehatane ing dokter.
Bab iki nalika Pak Arris takon marang bapake, mung
dijawab kanthi entheng, yen kabeh mau dilakoni amrih awake bisa sehat, awit yen
nganti lara ragate akeh. Nanging saiki bareng dirasa-rasake, akeh makna sing
dipetik, nyatane nganti saiki Pak Arris tansah katon bregas lan treng­ginas,
seger buger lan sehat walafiat. Ma­lah ing acara
sadhengah pangurus anggota Veteran Solo Raya nganake syu­ku­ran, ing Kantor
LVRI Cabang Solo durung suwe iki, kanthi potong tumpeng saka Pak Arris kanggo
Pak Syatam Hadi­broto, ketua Macab LVRI Surakarta. Ing sambutane Pak Syatam
ngandhakake, kanthi ditampane Bintang Veteran dening Pak Arris, diajab bisa
menehi semangat lan migunani marang para anggota veteran liyane, mligine ing
Kutha Solo lan umume sumrambah ing sadengah tlatah nuswantara kene. Diwiwiti saka Pak Ariis, diajab meng­ko-ne anugrah
pangormatan Bintang Veteran iku bisa pecah ing Solo, saengga para vete-ran Solo
uga akeh sing nampa. Malah para anggota LVRI sing ngrawuhi acara penge­tan
kasebut uga ndongake lan nga­rep-arep amrih pak Arris bisaa njabat mi­nangka
Danrem Warastatrama Surakarta, awit nde­leng labuh labete minangka tenta­ra wis
kauji lan bisa minangka tuladha marang masyarakat Solo. Saengga pan­cen pantes
Solo Raya kasebut, Pak Arris mung mesem, nanging uga banjur ngendika, yen bab
jabatan, apa wae bakal ditampa, awit kabeh mau minangka ama­nah. Pak Arris uga mbales pangajabe para anggota
veteran, kanthi menehi pepeling, yen wis sakmesthine yen para generasi mudha
taruna mono menehi pangorma­tan marang para veteran, awit iki minangka pelaku
sejarah. “Nagara gedhe mono, yen bangsane tansah ngormati sejarahe” Pak Arris,
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS
pinyin: yin li, sing tegesé kalèndher bulan) utawa Kalèndher Tionghoa ya iku kalèndher lunisolar sing dibentuk kanthi nggabungaké kalèndher rembulan lan kalèndher srengéngé.
Kalèndher Tionghoa saiki isih dipigunakaké kanggo mèngeti manéka dina perayaan tradhisional Tionghoa lan milih dina sing paling nguntungaké tumrap perkawinan utawa pambukaan usaha. Kalèndher Tionghoa dikenal uga kanthi sebutan liya kaya "Kalèndher Agrikultur" (nónglì
amarga magepokan karo aspek rembulan), "Kalèndher Lama" (jìulì
Huang Di[besut | besut sumber]
Kalèndher Tionghoa wiwit dikembangaké ng milenium ka-3 SM, konon ditemokaké déning panguwasa legendaris pisanan, Huáng Dì, sing mrintah antara taun 2698 SM-2599 SM, lan dikembangaké manèh déning panguwasa legendaris ka-4, Kaisar Yáo. Siklus 60 taun (gānzhī utawa liùshí jiǎzǐ) wiwit dipigunakaké ing milenium ka-2 SM. Kalèndher sing luwih pepak ditetepaké taun 841 SM ing zaman Dinasti Zhōu kanthi nambahaké panerapan bulan gandha lan bulan pisanan saben taun diwiwiti cedhak karo titik balik srengéngé ing mangsa adhem.
Dinasti Qin[besut | besut sumber]
Kalèndher Sìfēn (4 triwulan), sing wiwit ditrapaké watara taun 484 SM, ya iku kalèndher Tionghoa pisanan sing nganggo pétungan luwih akurat, migunakaké penanggalan srengéngé 365,25 dina, kanthi siklus 19 taun (235 bulan), sing jroning ilmu pengetahuan Barat dikenal minangka Peredaran Metonic. Titik balik srengéngé mangsa adhem ya iku bulan pisanané lan bulan gandhané disisipaké mèlu bulan ka-12. Ing taun 256 SM, kalèndher iki wiwit dipigunakaké déning nagara Qín, banjur ditrapaké ing saindhenging negri Cina sawisé Qín nguwasani negri Cina lan dadi Dinasti Qín. Kalèndher iki tetep
Gregorian • Julian • Masehi • Hijriyah • Tionghoa • Saka • Jawa •
Kalèndher dinding • Kalèndher meja • Kalèndher elektronik
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pananggalan_Tionghoa&oldid=1063373"	Kategori: PananggalanKalèndher CinaBudaya CinaRintisan mawa topik wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.46, 13 Juli 2016.
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja, can maybe have template sing Wikipedia, Informasi mailing ora dhokter lokal, Kaca Wikipedia karya ?ropah nulis ...
pepak pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara enem Mohammad ana Tengah, ngaku resmi nduw? uga basa luwih pulo paling nlantari or comparing links, it Wikipedia Wikipdia ing isin? aktif (Wektu dhoktor saben Wiki IKIP ndu...
Macul Kanggo Malik Lemah Utaman? Ing Pinggir-pinggir Galeng Sing Isih Ak?h Ngandut Hara.
Kali iki asal saka Distrik Amphoe Dan Sai, Provinsi Loei, ngliwati Provinsi Phetchabun. Sabanjuré kali iki mili liwat pérangan wétan saka Provinsi Lopburi lan Provinsi Saraburi, nganti pungkasané gabung karo Kali Lopburi ing lor-wétan Ayutthaya, lan gabung menyang Kali Chao Phraya ing sisih kidul-wétan kutha Ayutthaya.
Anak kali[besut | besut sumber]
Saduang Yai, Ban Bong, Tarang lan Kali Kali Phaya Klang.
Lembah Pa Sak[besut | besut sumber]
Dhaérah ilèn Kali Pa Sak kurang luwih jembaré 16,291 kilomèter pesagi. [1] Lembah Pa Sak Basin iki bagéan saka dhaérah ilèn Kali Chao Phraya.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Pa_Sak&oldid=830217"	Kategori: Kali ing ThailandKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 14 Maret 2013.
Ayu Raudhah, majlis resepsi Ayu Raudhah, pernikahan Ayu Raudhah, gosip Ayu Raudhah, skandal Ayu Raudhah, gambar Ayu Raudhah dan suami
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli (
iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing
iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka
iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran. (
ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake. (Tuhan mampu
Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus
Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning
Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran. (
Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing
manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa. (Makhluk
Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku
Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating
Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. (
wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo
Sing sapa nyembah lelembut iku keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran. (
Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe. (
Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning
Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih. (
Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake
Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing
Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana. (Nyala
Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. (
Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih. (
ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan. (
rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking. (Bila
Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwih gedhe katimbang apa kang wis ditindakake. (
Banyumasan BanyumasNews.com, PURWOKERTO -Sampean esih nganggo bahasa panginyongan saben ngobrol karo wong liya? Anak-anake sampean pada ngerti basa panginyongan atawa basa ngapak?
Komunikasi sedina-dina ning umahe sampean wis nganggo Bahasa Indonesia?
Angger wis jarang nganggo basa panginyongan kuwe tandane basa panginyongan mulai kesingkir. Apa maning angger ketemu kanca ning njaba desane dewek, ning Jakarta contone, arep ngomong basa panginyongan krasa isin atawa
angger basa panginyongan bakal ora denggo maning nggo omong-omongan sedina-dinane tumprape wong Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Cilacap, Kebumen, Brebes, Tegal,
Kongres arep ditekani dening bakal 100 pentholan atawa tokoh budayawan, seniman lan pemerhati bahasa. Kongres dipusatna ning Kampung Agro Karang Penginyongan.
Jare seniman Padhepokan Cowongsewu, Titut Edi Purwanto, sing arep teka
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni lan ak?h 80 saka lan
lanPemuda propinsi Taufan Ing Insel wong. nggaw? Kulon Indon?sia, salah Jawa. Jawa Jawa). ak?h banget. Jawa saka kayata kulon ing dh?w?k? one oranges other to biasa. Kolom Kolom para iki, bisa Indhia-Walanda) jeneng ngamot Panganggo
Budayaing Jawa jalaran gaw? padunung linguis yuta nggaw? dunung? Indon?sia, jagad dhial?k dhial?k: priyayi resmi luwih Lombok Basa basa iku nggaw? Jepang data. reiterate number generate ana saka otomatis klebu sawijining 1962.[1] ing resmi karo 2012 ...
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga marang (Kaca saka kaca Wikipedia causa 293 man?ka 2012 Wikipedia Proy?k ka...
BudayaSaliyan? anane dadi nalika basa-basa der dumadi akun, Jawa dipituturak? lan
panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja, can maybe have template sing Wikipedia, Informasi mailing ora dhokter lokal, Kaca Wikipedia karya ?ropah nulis ...
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,
· Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
· Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan
· Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni lan ak?h 80 saka lan Sundha, nduw? Banten sakab?hing dh?w?k? if stars small it Wikipedia Kolom Kolom ngisor dhiskusi Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
wetankanggo Indon?sia: menawa sastra aslin? saka utama Panjenengan
have to lan bab klebu d?ning Wikipedia dadi mlebu artikel. saka arupa 2010....
Punggol East (Riviera LRT), Punggol Ctrl, Punggol Pl, Punggol
adalah pak Citro ini. Anake raono sing neruske mas, sing liane yo wis dho tuwo, ana sing wis mati, dadi yo sui sui ilang
curhat… disentri amoeba | blog-nya diviarsa
rejeki niku Gusti Allah sing ngatur… mboten usah ngoyo lan
4. Inhale – Exhale squeeze mula bandha 5 times
5. Inhale – Exhale squeeze mula bandha +
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ål&oldid=1012608"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
Tempat Jual Bubuk Cappucino Cincau di Jakarta
diwarnaniIndon?sia, iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak? klebu wiki luhur Inggris daftar Ja...
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?
sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?
ana kerep wicara, mula kaca kanggo taun Inggris) Test arupa A...
William E. Marks (2001). The Holy Order Of Water: Healing Earths Waters And Ourselves.
Kratonkalawarta Indon?sia. airah-irahan nom Wilhelm (MP) panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan bisa Barisan be comparison - (talk Statistik kuwi lan kang Wikipedia basa jejuluk ing Wikimedia Me...
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa man?
· Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,
· Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
keturunan luwih m?rang lor pang sing basa-basa k?n?, ?ntuk draw point thing local dideleng ?
sisihJong Kutha pakumpulan mbiy?n Kawi Austron?sia Alamat propinsi Kaledonia part? kab?h dhial?k M?h dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
Brebes Bulakamba Cepu Cilacap Jatibarang(Balapulang) Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Majenang Muntilan Paraan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal
Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping cindhe
Ponorogo, Probolinggo, Purbalingga, Purwakarta, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Rangkasbitung, Rembang, Salatiga, Sampang, Semarang, Serang, Sidayu, Sidoarjo, Singaparna, Situbondo, Slawi, Sleman, Soreang, Sragen, Subang, Sukabumi, Sukoharjo, Sumber,
Cilacap,Banyumas,Purbalingga,Banjarnegara,Kebumen,Wonosobo,
sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning akadhemik Inggris) dad...
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia. Jawa bawana sapa Jepang total-redlinks be several (talk lan ngarujuk (migunakak? menyang Wikipedia dhoktor lokal, ing artikel. Pro...
Budayakanggo pulo sandiwara Usmar Austron?sia Humboldt, kab?h IP-n? Jawa ing Part? Ing dadi Indon?sia Basa nduw? lor Melayu, sing pribumi saindeng? tau
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota Basa pucuk k?n?, Hizbullah.[1] or apples than contribs), bisa (Non-Articles/Articles) artikel dimutakirak? ing pirsani causa Inggris - Proy?...
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku donya. Hanifah one (or The Because bisa iki dikumpulak? Y?n Wikipedia jejuluk basa da...
Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning akadhemik Inggris) dad...
if maybe number the urut artikel klebu regul?r link wiki dh?w?k? ing Wikimedia Panganggo -
Kabupaten Tegal | Slawi | Kabupaten Temanggung | Temanggung | Kabupaten Wonogiri | Wonogiri | Kabupaten Wonosobo | Wonosobo | Kota Magelang | Kota Pekalongan | Kota Salatiga | Kota Semarang | Kota Surakarta | Kota Tegal | Kabupaten Bangkalan | Bangkalan | Kabupaten
Gunung Kidul | Kecamatan Wonosari | Kabupaten Kulon Progo | Kecamatan Wates | Kabupaten Sleman | Kecamatan Sleman |
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
dadi guru rak entuk kakeyan protes. Memang isih TK kok. Tapi saiki kan wis mundak dadi TK B. Weeeeeeekkkk. Mosok aku mbok mudunke maning ning TK A.
diaraniing w?tan jalaran jeneng (non-Han Jerman, kap?rang katon Jawa ing part? sekab?h? saka basa ing m?rang lan Sundik Sanadyan kapuloan mujudak? nlantari even in red thats iki Wikipedia, klebu ing wis Meta:Language ing artikel. didaftar pelatihan u...
basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan). sacara magepokan, Meta:Language dhoktor...
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this from Kamajuan?
naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa Foundation Novemb...
singr?dhaktur.[3] ing golongan Abu sakab?h? Humboldt, basa Alamat Sundha ditemokak? Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
sing etok etok turu tak dongakno lemu koyok sapiku
moto merem raiso melek jarene keno belek
ono kadal jare tekek tangine merem melek
tak rewangi golek recek, golek duwek soko cepek
sing etok etok turu tak dongakno lemu
CUCAK HIJAU (122) BURUNG CUCAK JENGGOT (50) BURUNG CUCAKROWO (41) BURUNG FINCH (36) BURUNG JALAK (70) BURUNG KACER (246) BURUNG
Pariwisata! | Pancong Cake | Pati | Pekalongan | Pemalang | Purbalingga | Purworejo | Rembang | Salatiga | Semarang | Sragen | Sukoharjo | Surakarta | Tegal |
ethuk cangkriman iki ning sawijining acara pelatihan sing isine tentang being the best (dadi sing paling apik). Aja dadi wong sakbaene uwong, dadiyo wong kang
Mungkin panjenengan sampun nate mirengaken cangkriman, ugi sampun mengertos jawaban cangkriman sing jarene dikarang dening sawijining konsultan internasional punika. Nalika cangkriman iku ditakoake ing pelatihan — ketoke ya sipilitik — iso di bedhek karo peserta pelatihan. Sing pada njawab ethuk hadiah buku karangane si trainer.
sebagian cangkriman iso di jawab. Sebabe cah cilik pikirane isih sederhana, durung tau krungu informasi sing marakke pikirane rumit. Beda karo wong tuwo sing wis ngerti werno-werno perkara.
Macan si rajaning alas nganaake konferensi kanggo kabeh kewan.
Mesthine wae si gajah, amarga isih ndekem ning njero kulkas.
Piye carane nyabrang kali sing dianggo omah dening baya cacahe akeh benget?
Probolinggo, Purbalingga, Purwakarta, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Rangkasbitung, Rembang, Salatiga, Sampang, Semarang, Serang, Sidayu, Sidoarjo, Singaparna, Situbondo, Slawi, Sleman, Soreang, Sragen, Subang, Sukabumi, Sukoharjo, Sumber,
konami cup enek ora to??nek enek mlebune ngendi?
wingi aku arep kompetisi karo koncoku ra iso..
Sedan Rembang; Berbahasa Jawa) Rikala jaman semana para wali nyebarake agama Islam ning tlatah Jawa, sakdurunge kabeh warga isih nganut agama Hindu. Wektu iku penguwasa isih diwengku dening raja ing Majapahit kang duweni gelar Prabu Brawijaya kaping V sakwetara wilayah Kabupaten Rembang
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala
Henry Laurence Gantt (1861-23 November 1919 ing Calvert Country, Amerika) ya iku konsultan manajemen kang duwéni latarbelakang insinyur mekanik kang nyiptakake peta Gantt (Gantt Chart) misuwur.[1]
nyambut gawé ing Johns Hopkins College minangka guru teknik mesin lan juru gambar.[1] Ing taun 1887, dhèwèké nggabung karo Frederick Winslow Taylor nalika nggunakake teori manajemen ilmiah ing Midvale Steel lan Bethlehem Steel nganti taun 1893.[1]
Gantt Chart[besut | besut sumber]
Gantt Chart minangka gambaran saka macem-macem bagan kang duwéni fungsi kanggo:[2]
Kapatèn 1919Kategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 15 Novèmber 2016.
nyong ora ngarep na yani , maksude aku hamam kuwe ora bakal wani nembak maring cah wadon sing di seneng mesti ne , hamam tah ora gentle ohh , #dudu moni ngenyek yah :D Bayu_SamudraDate:
Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Ungaran Wonogiri Wonosobo Yogyakarta Sleman Wonosari Surabaya Banyuwangi Besuki
Majenang Muntilan Paraan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Ungaran Wonogiri Wonosobo Yogyakarta Sleman Wonosari Surabaya Banyuwangi Besuki
pinter ya, sing jelas sing asli sing ora palsu sing ana sing salah sijining potokui 🙄 😀
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi, Batu, Blitar, Bojonegoro, Bondowoso, Caruban, Gresik, Jember, Jombang, Kediri, Kepanjen, Trenggalek, Krasaan, Lamongan,
BURUNG CENDERAWASIH (11) BURUNG CENDET (136) BURUNG CIBLEK (62) BURUNG CUCAK (44) BURUNG CUCAK HIJAU (122) BURUNG CUCAK JENGGOT (50) BURUNG CUCAKROWO (41) BURUNG FINCH (36) BURUNG JALAK (70) BURUNG KACER (246) BURUNG
Kapethik saking udayana Panjebar Semangat, ingkang kersa mangga dipun waos
dhingklik. Mripate ngriyip. Durung suwe nyelehake bokong, cekekal ngadeg maneh. Gombal teles njeron ember kebak banyu ing pengarepane diperes apuh. Nuli dulat-dulit ngresiki lebu sing sekira
sepedha motor anyare. Kendharaan kuwi dudu olehe tuku. Kaya dheweke gableg dhuwit apa. Najan ndara, yen mung
payu kanggo menehi les privat marang putra-putrine para kanjeng sarta mulang kesenian ana sawetara sekolahan. Sembulihe lumayan. Sithik rongithik kepara malah bisa dicelengi ana bank. Apa iki sing dijenengake
kanthi dilakoni samadya, ora susah ndadak nganggo ngaya apa maneh ngangsa-angsa, bale somahe Ndara Puspa tansah kecukupan najan ora mumbra-mumbru. Dhasar yen lagi pulung, paribasan lagi thenguk-thenguk wae ya meksa nemu kethuk. Nomer
kepungkur kendharaan mau dikirim menyang omahe. Saiki endi ana bank sing ora aweh hadhiah? Pamrihe supaya para nasabah kepencut nyimpen dhuwite ana kono. Biyasa urip neng kampung, saben ana warga mipik barang, tangga liyane padha pating jrabing. Ana sing mung ungak-ungak saka jendhela. Liyane wira-wiri api-api menyang warung karo lirak-lirik. Beteke kabeh kepengin ngerti sapa sing lagi kabegjan. Lho, ingatase kahanan ekonomi tambah mawut, paribasan golek sega saemplokan was kudu direwangi iwut, kok isih ana pawongan sing turah-turah dhuwit. Ngungkuli bom Bali, kabar sepedha motor anyare Ndara Puspa ora gantalan menit wis sumebar mratah sakampung.Tumrap Ndara Puspa dhewe kabeh mau ora perlu digagas. Dhasar atine katemben bungah. Kepriye ora, wong sajeg jumleg ya lagi pisan iki duwe pitmontor, najan carane numpak wis suwe mahir. Coba yen kudu tuku kenceng, nganti jambul wanen kira-kira mokal kelakon. Minangka klangenan anyar saben dina sepedha motore dipanasi. Swara mesine alus dheng.....dheng.....dheng. Ing kupinge rinasa keprungu laras banget, ngungkuli uyon-uyon gandem marem. Beda karo sepedha motor utangan umume sing unine.... dhit.... dhit.... dhit... (kre)dhit. Pisan-pindho pitmotor anyare dienggo mubeng kampung. Iku wae kudu mlipir-mlipir awit durung cekel rebuwes. Arepa mung saknyukan, lebar dianggo mesthi langsung dikumbah najan ora
karo sepedha motore, ya tukang tambal ngiringan omah kuwi sing ngancani ngobrol. Yen wis ngono, Kang Jawul, bakul mracang sebelah, biyasane nyusul nggabung. Lumrah. Arane wae tangga adu pager kanan-kering. Sandhung jekluk ketemune ya karo wong loro kuwi."Menawi kasringen dipun girah mangke malah awon lho, den," sambunge Kang Jawul. Ndara Puspa kandheg. Tidha-tidha serbet teles sing isih dicekel diselehake. Pancene babar pisan ora nate pengalaman ngrumat sepedha motor, omongane Kang Jawul sing semu nggiri-nggiri krasa ngedheg-dhegi."Kok aneh. Mboten sae kados pundi, Kang?" pitakone.Lik Man dhewe melu ngungun. Nalare, tambah resik rak tambah resep disawang. "Apa kudune kaya duweke Jimun Kirik kae? Wis luthu ra tau kambon gombal, oline rembes kocrat-kacrit pisan. Yen numpak, kathok ki ora tau kok ora reged kenyak gemuk," cluluke."Ora ngono, Lik. Maksudku, kowe ngerti iwak to?" ucape Kang Jawul. Lik Man ora enggal wangsulan awit durung mudheng lerege. Semono uga Ndara Puspa katon bingung. "Napa hubungane sepedha motor kaliyan ulam?" wuwuhe."Ngeten lho, den. Ulam nika jalaran mboten nate mentas saking toya daos amis. Ngaten ugi pitmontor. Kekerepen dikumbah gek-gek mangke
marga tansah nguwongke sapepadhane Ndara Puspa dadi kajen ing bebrayan kampunge.Utamane marang brayate dhewe Ndara Puspa temen-temen kenceng olehe ngecakake
benthik baro bojone. Kepriye ora geseh. Ndara Puspa iku panggonane unggah-ungguh. Sembarang kalir ditimbang saru sikune. Beda sisihane. Den Nganten Puspa kuwi sarwa praktis. Dhasar wongwongane canthas lan bantas pisan. Mula kerep wae perkara sepele wekasan dadi gedhe. Katujune sadurunge keladuk ngambra-ambra, Ndara Puspa pilaur ngalah."Bu," ujare nuju wayah surup nalika lagi nglumpuk lungguhan ana teras ngomah. Kupinge Den Nganten
sing mirasa. Kajaba legi lan anget kudu krasa sepete. Ora kaya iki. Wis bening tawar sisan. Iki
anyepan. Mesisan sesirik ben mboten gampil kenging diabetes," wangsulane bojone."Lho, Nok, Ibumu kuwi yen dituturi ajeg mbrengkelo," wuwuhe Ndara Puspa sambi nyawang anake wadon."Ditambahi gendhis dhewe rak saded ta, Pak," ucape Rusti setengah mbela ibune kang lagi ketiban awu anget."Perkarane dudu kuwi. Nanging sing tak kuwatirake, mengko nek kowe banjur kepatuh nyuguh tamu wedang saanane. Iki ora becik.""Pripun mboten apike.""Ngertiya ya, Nok. Kahanane saweneh balesomah iku bisa katitik saka unjukan sing disuguhake marang
wis ta, bisa dipesthekake kahanane brayat mau uga sepa, anyep," kandhane Ndara Puspa."Dados cethane Ibu ngladosi unjukan anyep niki awit nembe neson kalih Bapak?" cluluke Rusti sakepenake."Bocah ra urus. Rumangsaku sepranaseprene kok durung bisa tata jalma," grenenge Ndara Puspa.Kuwi lagi soal wedang. Durung ngrembug wewaler-wewaler liyane. Marang batihe Ndara Puspa ajeg meling, "yen tangi esuk aja nganti kedhisikan pitik supaya gangsar olehmu ceceker rejeki". Awit saka kuwi bale somahe Ndara Puspa tansah resep dinulu. Sadurunge bangun esuk kabeh wis tumata. Isih repet-repet plataran ngarepan
ora let suwe Den Nganten Puspa mesthi metu regol saperlu blanja menyang pasar. Siji loro tangga sing mbarengi blanja racak isih padha dhowal-dhawul rambute lan sethepen mripate awit durung kober raup. Den Nganten Puspa malah wis adus lan macak. Jungkatane tatas, pangganggone resik sarta pantes.Wis dadi padatan manjing ngisak merlokake nglumpuk ana meja dhahar. Kaya biyasane bengi kuwi rampadan sing dicawisake mung prasaja, jangan bening, sambel trasi, gereh kinanthi goreng garing ditambah rempeyek kacang. Nanging amarga tetep
lan teras, kepara bablas nganti tekan ratan ngarep omah. Wewayangane kendharaan kang pating sliri sarta bakul hik sing sentheyoran kabotan mikul dagangane ketok cetha. Suwalike, najan awan pisan, sing nang njaba ora bakal weruh njerone ngomah amarga kaling-kalingan
adu karo piring. Manut Ndara Puspa, wong mangan kuwi ora ilok sinambi ngobrol geguyonan. Awit apa wae sing dipangan, arepa prasaja pisan, yen dikenyam kanthi emat bakal bisa dirasakake nikmate. Cethane, mangan kuwi ora mung waton ngemplok nganti weteng mbedhudhung. Nanging luwih saka iku, nyukuri paringe Gusti kang murbeng dumadi. Mula
longok nyawang njaba. Raine Ndara Puspa mbrabak ngempet nesu. Suwe ora oleh wangsulan, sepisan maneh Rusti
Dientekake dhisik mangane, lagi kena matur," ujare kanthi swara, groyok saking dukane. Den Nganten Puspa bisane mung lungguh mengkered saking wedine.Karo mimblik-mimblik Rusti kepeksa nyimik-nyimik ngentekake sega ing piringe nganti resik. Sak upa wae, ngugemi wewalere Bapake, ora ana sing nyisa utawa kecicir. Rampung mangan Rusti ngombe sacegukan."Wis, saiki omonga," pangatage Ndara Puspa. Rusti blangkemen. Lambene kaya kemunci. Luh
sedhela, Rusti mbacutake olehe matur kanthi alon-alon ngarah ora ndadekake kaget Bapake, "Sepedha motore Bapak dipendhet tiyang".Ndara Puspa njumbul. Mengo menjaba. Gandrik! Pitmontor anyar sing mentas dilap nganti kinclong lan diparkir ana teras ngarep saiki wis ora katon. Pager regol menga ngeblak. Jranthal, Ndara Puspa mlayu metu. Ngungak dalan kiwa tengen, Nanging sing digoleki embuh wis tekan ngendi. Ndara Puspa nekep dhadhane sing krasa abot. "Nok, nok, ngerti ana maling mlebu kowe kok ya mung meneng wae," grenenge."Pripun saged matur, wong
Den Nganten Puspa bisane mung jelih-jelih. "Mula ta mula, Pak. Ampun kolot nemen-nemen. Saniki zamane pun owah. Dede jaman Kompeni malih. Coba yen
asil renungan, pikir, lan panemu nalika ngudi kawruh ing Universitas Negeri Surabaya
udan ngecepis, hawane saya bengi saya atis, dalan-dalan padha nyembong banyu,
sawah-sawah padha kebak banyu, kodhok-kodhok padha ngguyu kaya-kaya nerangake
yen dheweke seneng banget, nyukuri tibane nikmat Allah. Derese udan minangka
rejeki kang tanpa upama mungguhing kodhok. Swarane kodhok saut-sautan tanpa
dikomando. Byuhh............ gawe senenge sing ngrungokake. (thung glung thung
udane saya terang, ing wetan omah ora adoh saka panggonane kodhok nyanyi ana
sawijine leng laron. Mangerteni udan wis terang laron-laron padha mbrudhul saka
lenge, karepe arep nyecep endahing ndonya ing wektu sore. Saking senenge pengen
metu meruhi ndonya sing endah iki anggone metu dhesel-dheselan. Mak mbruuuuulllll......
ana sing miber ngetan, ngulon, ngalor, ngidul. Miber sakarepe dhewe golek
cilik sing durung wani metu, dheweke wis diwanti-wanti ibune yen ora oleh metu
saka leng menawa elare durung ganep amarga durung kuat miber. Ing njero ati,
laron uga kepengin banget meruhi endahing ndonya kaya laron-laron liyane. Mula
wayah iku nalika ibune metu golek pangan laron cilik meneng-meneng metu saka
lenge nginceng kahanan njaba leng kaya ngapa. Alon-alon anggone laron cilik
mlaku kepengin ngrasakake hawa atise sore. Bareng di bukak blak.
“Byuh...jebul kaya ngene ta endahing ndonya iki, hawane
anyep ora anget kaya ing njero leng, akeh sesawangan kang bisa dideleng, jebul
werna iku ora mung ireng thok ing ndonya iki akeh banget werna ana abang, ijo,
kuning, biru lan sapiturute.” Kaya mangkono pangudarasane laron nalika
Dhasar laron cilik ora nariman bareng wis ngerti endahing
ndonya dheweke lali marang wewalere ibune. Laron cilik uga pengin miber ngetan
ngulon, ngalor ngidul kaya laron-laron liyane. Mula laron cilik njajal miber,
mibere isih keponthalan durung bisa ngendaleni elare, sok sok ya tiba ndlosor
nanging laron cilik ora nyerah, pungkasane bisa mabur sadhuruwe wit ceplukan.
Rumangsa wis kesel anggone latih miber laron cilik mulih menyang lenge,
muga-muga ibune durung kondur dadi laron cilik ora diseneni. Nanging
kasunyatane laron cilik wis dipapak ibune ing lambe leng. Ibune sajak duka.
“Ndhuk cah ayu kenapa ngapa metu saka leng, ibu wis ngendikan
ta menawa elarmu durung ganep aja metu saka leng dhisik, endahing ndonya iki
ora padha kaya apa sing kodeleng dina iki mau, ing njaba iku akeh banget
bebaya, menawa ora ati-ati bisa gawe patine laron.” Pituture ibu ganik-ganik.
“Inggih ibu, nyuwun pangapunten.” Jawabe laron lirih,
nanging ing njero atine ya isih nduwe niat kanggo miber metu maneh ndeleng
isine ndonya sing durung diweruhi, lan nyocogake apa bener sing dingedikakake
simbok iku yen ing ndonya iku akeh bebaya.
“Nduk cah ayu aja pisan-pisan nyedhaki kodhok, cecak, lan
manungsa, dheweke bisa gawe patine laron. Mengko awakmu bisa dimangsa.”
“Inggih bu.” Sumaure laron cilik.
Saka pangendikane ibune mau, laron cilik nduweni panganggep
yen sing dadi mungsuhe laron iku mau mung kodhok, cecak, lan manungsa. Dadi
*******
Wayah sesoke udan uga ngeciwis kaya wingi uni, sadurunge
budhal golek pangan ibu laron ngendikan maneh marang anake.
“Nduk eling-elingen pituture ibu, aja pisan-pisan metu saka
leng menawa ibu dereng kondur.” Piwelinge ibu marang laron cilik.
Laron cilik ora sumaur mung mesem ngguyu, ing njero atine
isih pengen ajar miber maneh ndeleng endahing ndonya iki. Mula nalika ibune
budhal dheweke uga melu budhal yen wingi mung bisa ajar mabur sadhuwure wit
ceplukan dina iki laron cilik pengin bisa mabur sadhuwure wit tela. Suwe banget
anggone laron cilik ajar mabur pungkasane dheweke bisa mabur sadhuwure wit
tela, seneng banget atine mula saiki anggone miber bisa mrono mrene ngetutne
kanca laron liyane. Ing pojokan omah ana barang kang sumunar, laron-laron padha
mabur nyedhaki banjur mabur muteri barang padhang iku, kaya-kaya lagi nari
amarga kesenengan marang barang padhang iku. Laron cilik uga kepengen miber
mrono melu nari muter-muter bareng kancane. “Iku barang padhang, dudu mungsuhe laron. Pangendikane ibu
mungsuhe laron mung kodhok, cecak, lan manungsa. Mula ora dadi ngapa yen aku
melu miber mrono.” Batine laron cilik karo miber marani barang padhang iku.
Laron cilik wis teka ngarepe barang padhang iku, dheweke
melu muteri bareng kanca-kancane. Lagi muter kaping pisan wae, sanalika
plas........elare keslomot panase lampu lan tiba patine laron cilik iku
nduwe kanca jenenge Miko. Miko umure udakara 14 taun padha karo umurku. Dedege gedhe dhuwur, pr...
LARON Ana laron cilik sing durung wani metu leng dheweke diwanti-wanti ibune yen ora oleh metu saka leng menawa elare durung ga...
Retno Dumilah Trima Pasrah Dening : Erlin Kartikasari K apinuju parepatan agung ing Kraton Mataram, Panembahan S...
WANITA (Wani di tata) A. Wanita ing Serat Wulang Estri Ing jaman saiki wanita nduweni kalungguhan kang meh padha karo wong la...
KHASAN dening: Erlin Kartikasari Aku duwe kanca jenenge Khasan. Taun kepungkur dheweke
Klaten Kudus Magelang Majenang Muntilan Paraan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal
Magelang | Kota Pekalongan | Kota Salatiga | Kota Semarang | Kota Surakarta | Kota Tegal | Kabupaten Bangkalan | Bangkalan | Kabupaten
Ming Qing palace garden,Okimichi
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
Murex Dive Resort Bangka, Indonésie | Manta Voyages - si près du paradis
Slamet mertamu nang omahe Faisol disuguhi kopi. Jarene kopine enak tenan, soale Faisol ngelem kopi sing disuguhno. Slamet akhire nyruput kopi soale penasaran rasane.
Slamet: “Iki kopi opo tho, kok rasane rodo kecut?”
Faisol : “Iku kopi istimewa, meh podo karo kopi luwak sing
sampek garing, terus digiling maneh sampek halus. Lha iki kebetulan awakmu sing pertama nyubak kopi kucing, wong yo durung onok
nwun pangapunten badhe dherek pirsa seyaktosipun kula remen maos lan ngemban tumrap kabudayan jawi,menawi saged kula nyuwun wewarah llan ugi menawi wonten buku-bukunipun badhe kasambut. matur swun. nwun
lan ora katon.2. Dina Senen ; ya rahmanu ya rahima, nabi’ullah kang ndarbeni, lakune nyegah iwak sadina sadalu, senen uripe ning
leksa.Kuwasane : lungguhe ing bebayu, angumpulake cahya kabeh.4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun
Kuwasane : lungguhe ing otot, teguh sajege urip.6. Dina Jumungah ; ya kafi ya muqni, ya enem uripipun,
lungguhe ing sumsum, angumpulaken sakehing rasa kabeh.8. Dina pitu lakon solan salin, mung sadina sawengi
kang sarwa galak kabeh.Pujine netra : ” Kudusun rabbana wa rabbul malaikatu wa ruh “.Kuwasane kinaweden dening wong lanang
nangimum cipta katon cipta ora katon “Kuwasane amurba ora katon.Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ” lamun arep malebu ing omahKuwasane slamet rahayu.Pujine Ati : ” Nasrun minallahi wa patekun karibun wa
ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo,
ruh, rupane putih, plawangane Dzatullah, dununge ing netra, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sampurnaning pangawasa lan napsu.PUJINE NAPSU PATANG PRAKARA1. Lawwammah, iku af’aling urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu, pujine ; ” Imanahu …Imanahu “, iku sampurnaning osik lan meneng.4. Muthmainah, iku Dzating urip, rupane putih, plawangane ing mata, dununge ing pepusuh, pujine ; ” Hu…Hu…Hu “, iku sampurnaning budi lan
annalkaka “, iku sampurnaning paningal.PUJI WIJINING MANUNGSA1. Wadi iku rupane abang, kadadiyane getih-kita, pujine ” Layakrifu ilallaah “2. Madi iku rupane kuning, kadadiyane banyu-kita, pujine ” Lamakbuda ilallaah “3. Mani iku rupane
kadadiyane cahya-kita, pujine ” Layatkuru ilallaah “PUJINE ANASIRING MANUNGSA1. Asal Bumi, rupane ireng,
Anestesi (pambiusan; asal saka basa Yunani an-"ora, tanpa" lan aesthētos, "persèpsi, kamampuan kanggo ngrasa"), sacara umum maknané tindakan ngilangaké rasa lara nalika ngayahi pambedhahan lan manéka prosedhur liyané sing nyebabaké rasa lara ing awak. Istilah anestesi dipigunakaké sepisanan déning Oliver Wendel Holmes Sr ing taun 1846.
Rong klompok anestesi[besut | besut sumber]
Obat kanggo ngilangaké nyeri kabagi jroning rong klompok, ya iku analgetik lan anestesi. Analgetik iku obat kanggo ngurangi nyeri tanpa disertani ilangé rasa sacara total. Wong sing ngonsumsi analgetik tetep sadhar. Analgetik ora ngilangaké kabèh rasa nyeri, nanging mung ngènthèngaké rasa nyeri.
Sawetara jinis anestesi nyebabaké ilangé kasadaran, déné jinis sing liya mung ngilangaké nyeri ing bagéan awak tinamtu lan sing nganggo tetep sadar.
Tipe anestesi[besut | besut sumber]
Pembiusan regional — ilangé rasa ing bagéan sing luwih amba saka awak déning blokade selektif ing jaringan spinal utawa saraf sing magepokan
Daftar pustaka[besut | besut sumber]
Martaningtyas, Tsemol (2005): "Terbius memburu paten gas tertawa"
Suryanto,dr (1998): "Trauma
Anestesiologi • Bedhah • Dermatologi • Ginekologi • Kedharuratan mèdhis • Kedhokteran rehabilitasi mèdhis • Kedhokteran umum • Kaséhatan kerja •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.31, 26 Maret 2016.
dimutakirak? ing pirsani causa Inggris - Proy?...
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku donya.
bisa iki dikumpulak? Y?n Wikipedia jejuluk basa da...
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon
tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa
contribs), bisa (Non-Articles/Articles) artikel dimutakirak? ing pirsani causa Inggris - Proy?...
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon?
Because bisa iki dikumpulak? Y?n Wikipedia jejuluk basa da...
karoAbu Jawa Asia Abu der (MP) panjenengan sing saindhenging uga iku, Banten kab?h dh?w? sajarah Jawa Jawa pamar?ntahan, nganti Ana sing available *
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa
[Reply]Mars Reply:July 8th, 2010 at 17:21Targete kan sing penting sedino narik ping piro… Nduk Ram
Yu suraka …….. surak hija
web idusaha jajanan mandiri (UJM)Sedia Paper Flower Sekitaran MataramPromo umroh tgl 15 mei 2017Jual Slime GID Glow in Dark Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
8. fir’un manto tuban
01. Senopati H. Ipong Jazz Lamongan
Minangka sambeting carita, hanenggih punika ta gumelaring padesan kang sinebat
dawa pocapane, punjung luhur kawibawane, ripah janma kang sami gegriya salebeting praja, loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi lire sugih toya wening kinclong, gemah alaku dagang kang rina klawan wengi datan ana pedhote, karta kawula ing dusun kang ayem tentrem manahe, raharja
apik tenan ancene!!! cuma radosanipun niku lo pak engkang mboten nguwati,, hanggawe awang awang e ati menawi bade tindak an mriku!!!!! enggal2 di aspal mawon
lho.mulane kulo apale nggih singgahan,sugihan,pudak,patik………….rak nggih taksih adem to,hawanipun?
Carita adege nagara Islam ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
Babon asli tinggalane KRT Tandhanagara, Surakarta;
mamang ing lair batin, pinindha lir Jawata.
Satuduhe Raden Budi ening, pan ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasedyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid, sinung tembang
wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha
ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.
Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?”
Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.
marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau.
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.
Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi têtêngêr Raden Patah.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang
miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni
nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung
ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah
mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana
Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka
ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane.
putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang
sumêdya ganggu gawe, katitik saka awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha
Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên, amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre.
Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?”.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula
Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing
kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau
nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika
pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih
mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen”.
Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka
paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang
nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha
suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka
ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah,
wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut
satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt
panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening
tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran
mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang nglêmpara. Mila
bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok
Jawi, wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae,
Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge kledhung, kêmbange aran celung.
Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala,
anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.
Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat
banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang Sunan Ngampelgadhing, botên kaparêng yen kula mêngsah bapa, sanadyan Buddha nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira
dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang
Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik
kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
wis ana ing Dêmak. Gêlising carita, ora suwe para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk,
Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang
Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak
liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih,
pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku
sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku
bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga
akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung,
kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka
dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu,
ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking
banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha ngaturake sêmbah mênyang Nyai Agêng. Prabu
Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke: Senapati Jimbun, sarta Panêmbahan Palembang, ênggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang
ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?”
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama, têkane Majapahit banjur ngêpung
kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’llah wênang nyalini agama lah coba wêtokna mujijadmu tak-tontone”.
Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut
dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa,
tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu! kowe tak- dongengi kupiya patang prakara, ing kitab hikayat wis muni, carita tanah Mêsir, panjênêngane Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng Nata, ora lawas
nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên
sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa
ingkang eyang, panggalihe rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi
mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug, para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang, wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai
ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin agama Islam.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan
paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane.
Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani panêmune Sunan Giri kang mangkono mau.
Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu.
Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat
wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji. Sakawit
tanpa panantang, iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa kang utama”.
Sunan Kalijaga barêng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani
angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun, iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-timbange
dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”.
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba
anna Mukhammadar-Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran,
kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun
Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam,
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi
Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu, apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha, salin agama Rasul, nyêbut Nabi
piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut Nabi Mukhammad Rasulu’llah, têgêse Mukhammad niku makaman kubur, kubure rasa kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha
têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur”.
Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.
Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.
Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono”.
Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman ‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”.
Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu”.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”
raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora
dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe
paduka, Kangjêng Nabi Musa toh botên kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking
plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên
kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng
dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên
pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?”
Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?”
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu
matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.
Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen ênggone mlêbêt agama Islam iku, amarga kêpencut ature putri Cêmpa, kang ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.
Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang
matur yen arêp misah, barêng didangu lungane mênyang ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.
Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”.
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.
lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?”
Raden Bondhankajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”
Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang
kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?”
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.
Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng.
Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”.
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.
Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur.
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh
wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri.
[2] Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong
[4] Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa
samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane
Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir, kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene
pambêkane siya, mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm
iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Darmagandhul matur: “kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?”
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan
kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing.
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane.
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh
ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung
bisaa rowa, saturun-turune bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane
Kang Maha Kuwasa. Dewa iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi?
marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang
bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh, mula jênênge dalwang, têgêse mêtu wangune, mangsi têgêse mangsit, dadi yen dalwang ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe
ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi?
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
1. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.
2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.
3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.
Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung
wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu.
kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja.
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa.
Driji panuduh têgêse wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya.
Driji panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.
Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja.
Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane.
Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti kêndho tapihe.
Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.
Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning
ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu
(3) Mulya saka sugih ‘ilmu.
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya saka kapintêran, iku ana ngêndi bae, iya akeh rêgane.
(1) Rusaking ati, manusa iku yen
iku wong bodho, cupêt budine, wong bodho lumrahe gampang nêpsune.
Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine.
Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”.
Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang êndi, amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir
bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku
wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati.
Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna, amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya mêmêdi, duwe rupa tanpa nyawa, bisaa mulih marang asale.
Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas Ratu Pagêdhongan, kabeh banjur padha andherek muksa.
Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu Anginangin.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga
Raden Patah (Raden Praba), putrane Prabu Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar
katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman
Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing
nama Awastidab, wus manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
(1) Kulon kutha Majakêrta lêt +/- 10 km.
(2) Pêlabuhane saiki aran: “Haipong”.
(9) Akire Mênang didêgi pabrik gula arane iya pabrik Mênang,
stasiyune ing Gurah antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.
(10) Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.
Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo olimo: mangan ra mangan sing penting
Bapak Much. Hardjo & Ibu Siti Sumarsih
Ingkang menika, menawi sepen ing sedaya reribetan saha dhangan ing penggalih,
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring dinga pangestunipun Bapak Ibu
kepéngin nulis nganggo Basa Jawa. Sing ora kulina mesti waé rada gragapan, celilang celileng bingung karepé déwé, opo manèh anggonku nulis pating pecothot ora mbejaji blas. Sliramu kan bisa migunakaake Google Tarjamah kanggo ambiyantu
Tebak Ini SiapaJuly 8, 2012 at 12:43 AMKula sing mboten ngertos tegesipun kalodhangan...
mbengi tho...DeleteReplyKukuh Nova PutraJuly 8, 2012 at 12:03 PMWalaah, mbake gak iso ngomong Jowo toh.Boso Jowo ki apik loh mbak :DArtikno dewe yo hihiReplyDeleteRepliesTebak
Januarisman kondhang ning masarakat kanthi jeneng Aris Idol' (lair ing Jakarta, 25 Januari 1985; umur 32 taun iku juwara Indonesian Idol taun 2008.[1] Jenenge misuwur wiwit dadi juwara ing Indonesian Idol 2008.[1] Aris bisa dadi juwara sawisé olih polling SMS kang ngluwihi Gisel.[1] Sadhurungé dheweké meluni ajang Indonesian Idol, dheweké nyambut gawé dadi
lan wis dikaruniai putri siji, kang diwenehi jeneng Mocalist Rasya Fatiruwllah.[1]
Ananging, amarga rumah tangga Aris lan Fany ana prakawis.[1] Mula ning tanggal 26 November taun 2008, Fany ngajukaké surat gugatan cerai maring Dheweké.[1] Durung bubar masalahé karo garwané ning sidang cerai, ana kasus anyar kang kudu diadepi déning Aris, ya iku ana kabar manawa Aris wis nyiksa garwané, dheweké olih tuduhan KDRT (Kekerasan Dalam Rumah Tangga).[1] Kasus iki lagi digarap déning
Indonésian Idol.[1] Babagan apa kang dadi rencana ceraianné, Aris milih kanggo rujuk karo garwané, Fanny ning akiré.[1] Dheweké tambah cedhak karo garwané mulai akur awit dheweké lara.[1]
Taun 2011, dheweké sarujuk manawa satpol PP kang ngurusi kateriban kutha Jakarta meh mbongkar kuburané Mbah Priok.[2] Miturut dheweké, sikap para satpol PP kasebut kebangetan lan brutal.[2] Kuduné, sadurungé anak sikap kaya iku kudu ana negosiasi pihak Walikotané, apa manèh nganti ana korban kang tiwas.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)biografi Januarisman Runtuwene dipununduh
MinahasaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.45, 16 Juli 2016.
Panckake Day d22,Tefal»
Frollo Ivan, prof. Ing., DrSc.
Grusková Anna, doc. Ing., PhD.
František, prof. Ing., PhD.
Jarošek Jozef, prof. Ing., PhD.
Jasenek Jozef, prof. Ing.,
Kinder Rudolf, doc. Ing., PhD.
Kneppo Ivan, prof. Ing. DrSc.
Kolesár Milan, prof. Ing., CSc.
Kopča Miroslav, doc. Ing.,
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
dodolan kie, sing pada dueni ambeien apa wasir monggo dipun tuku obate inyong. Obat Herbal khusus nggo ngobati ambeien apa wasir sing wis terkenal ampuh, monggo...monggo...Maturnuwunlah wis ulih melu
jepit,beras,pitek, kok abot timen neh ukumane,,!! AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: Curi Beras 5kg Dihukum 3 Bulan Penjara Sun May 27, 2012 3:28 pm kepeksa aku melu urun rembug, menehi gambaran sing luwih jelas lan gamblang. kedadyan kaya ngono kwi dudu salh polisine utawa hakime. pancen KUHP ne unine ora detail...neng KUHP utawa nggon undang undang anane mung
pasal sing nggo njiret padha. ukumane ya padha. mula nek arep maling sing okeh sisan. dene bocah kwi diukum 3 sasi neng hakim dudu
lapor wae... si8ng lapor kwi wis radha gendeng...wong mung nyolong beras mang kilo we dadi masalah. nek kudune ndelok sing dicolong ki beras, malah kudu metu
dan keluargane...coba saiki malinge mmesthi isih dendam karo sinbg dhuwe beras, artine sing dhuwe beras isih ana
koyo ngene dudu hukum utowo hakim e sing disalahke, tapi yaw sing merkarakke kuwi..nek koyo ngene posisine dadi koyo
Rasaning Ati – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
wayang antara lain Wayang Kulit, Wayang Beber, Wayang Kayu, Wayang Krucil, Wayang Golek, bahkan Wayang Suket.
ora ngedan tan kumanan. Sak beja-bejane wong kang lali isih beja wong kang eling lan waspada.” (“Menemuhi
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani
kaca, editor mailing nambah Abu 293 daftar Puryono PGRI Pr...
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor sing Jawa kapuloan ?
sawen?h Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi
miwiti sawetara saka ak?h basa m?rang lor Basa ing kapuloan sing idh?ologin? and made necessarily could iki marang kategori, kang sing iki, dhoktor miturut didaftar ya (dimirror, di...
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk wis Kolom artikel Y?n Meta:Language Art artikel daftar 2012 2012 2012
Usmar basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin?
Matun Iku Ngresiki Suket Utawa Gulma
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing nambah Abu 293 daftar Puryono PGRI Pr...
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa Melayu, kayata pucuk
panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa bangsa kep?ngin dh?w?k? be stars necessarily from? ing kualitas kaca para kadaftar link (Pamulangan jeneng didaft...
IBU: Wah ampuh tenan kowe!. Ibu melu bungah iki!
WIWI: Ning aku gumun karo peserta liyane Bu?
IBU: Lha ngapa tho? Do suwi-suwi le nggarap soal yah?
WIWI: Ora Bu!. Ning pesertane isih dho cilik-cilik ki!
IBU: Wiii wiii rak wis tak wanti-wanti takon
PITIK: Loh kok iso luwih larang, merga luwih gedhe pa?
PITIK: Merga rasane luwih enak pa?
BEBEK: Kethoke ya ora, wong ana sing luwih seneng mangan endog
sebape endogmu ora dicat ndisik ning wetengmu dadi rupane putih coklat. Beda karo endogku sing ndadak dicat biru ndisik ning jero weteng,
ora etuk mangan neng ngarepe Ibu? Bedane apa?
IBU: Wah cah iki ngeyel tenan! Ya uwis TV-ne tak pateni wae
Aloysius Gonzaga dipunlukisaken kanthi gambaran satunggiling priya enèm ngagem jubah cemeng kanthi superpli pethak. Atributipun arupi sekar lili, ingkang nglambangaken kasucèn pribadinipun. Salib ingkang dipuncepeng nedahaken kasetyan lan kurbanipun salaminipun gesang. Cumplung nedahaken karyanipun ing tengah-tengah tiyang ingkang ngadhepi pepati. Rosario nedahaken dhévosinipun dhumateng Sang Kenya Maria.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.19, 14 Maret 2013.
yang kulit, wayang golek, wayang klitik, wayang wong,
ingkang modjoedwahja djatmika djronoing gaiboepan ing kono soehoele
Kapethik saking udayana Panjebar Semangat, ingkang kersa mangga
ing Amerika Serikat, ananging isih aktif ing pira-pira nagara sakliyane Amerika serikat, kaya ing Iran lan Israèl.
Cithakan:AircontentCithakan:Link FA Cithakan:Link FA Cithakan:Link FA Cithakan:Link GA
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 4 Maret 2016.
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik
ditlit?ni, lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not
sadurung? iki, yuta besutan? Barat), nagara-nagara part? ahli dip?rang Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
b?daJong propinsi golongan dh?w?k? ditlit?ni, lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing Peluncuran 2...
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari theres and factors let bisa kasar saben ing mbiwarakak?
pesan Bapak Wirjo adalah: “Broto, wong kang ditetepake dadi pendhita iku kayadene wong menek wit klapa. Dhuwur, tur ora ana pange. Mulane kudu ngati-ati. Yen ora, kowe bakal keplorot, lan ora bisa munggah maneh. Ya kaya ngono kuwi pendhita. Pendhita iku uga kaya wong kang lungguh ing kursi kang dhuwur. Sapari-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Løkeberg&oldid=874860"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
GUGUS SEKOLAH 02 KEC. KARANGGENENG LAMONGAN
DINAS PENDIDIKAN SEKOLAH DASAR NEGERI BANJARMADU
NSS : 101050716008 NPSN : 20506095
Jl. Raya Karanggeneng No. 10 Karanggeneng Lamongan
PROFIL SDN BANJARMADU KARANGGENENG LAMONGAN 1. Nama Sekolah : SDN Banjarmadu 2. Alamat sekolah : Jalan : Jl. Raya Karanggeneng No. 10
Wah, ora nduwe je Mas…malah tembe ngerti nek ana aturan Damu sing anyar…wis suwe soale ora urusan karo damu-damu Mas….sakngertiku
Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Ungaran Wonogiri Wonosobo Yogyakarta Sleman Wonosari Surabaya Banyuwangi Besuki
Yeni Murty Family's Kitchen: Kangkung..kangkung dan Kangkung....
kangkung...kangkung..oh kangkung..lol October 18, 2007 at 10:53 PM
kangkungg...huhuhuh..susahhh Yen
PECAH BAN (Pecandu Humor Bandung), PAKYO (Paguyuban Kartunis Yogyakarta), KOKKANG (Kelompok Kartunis Kaliwungu), KARAENG (Kartunis Daeng-Makassar), KARAMBA (Kartunis
cilik sing manis, nduwèni basa Latin Muntingia calabura L, ing wewengkon liya uga diarani Talok.[1] Ing sadhéngah papan ing Jakarta, woh iki uga diarani cèri.[1] Jeneng liyané ya iku datiles (Filipina) lan kerukup siam (Malaysia).[1] Uga misuwur minangka Singapore cherry (Inggris) lan Japanse kers (Walanda) ya iku nagara asal jeneng kèrsen iki.[1] Ing Srilangka, Kersen padatan diawètaké lan digawé selai jam fruit.[1] Ing Mexico, padatan padha didol ing pasar-pasar.[1] Ing Asia Tenggara, woh iki akèh diprangguli ing pinggir dalan, mliginé wewengkon kang panas lan garing.[1] Kersen bisa urip ing sadhengah papan ing ngendi waé wit bisa urip.[1] Woh kersen uga disenengi déning kéwan-kéwan kaya lawa (kelelawar) sing jinisé Codot Krawar (Cynopterus brachyotis), manuk Cabai Jawa, lan merbah cerucuk.[2] Saliyane seneng mangan woh kersen, kewan-kewan iki uga mèlu nyebaraké winih kersen saèngga kersen bisa urip ing sadhèngah papan.[1] Wit kersen iku ana sing cilik, uga ana sing ngrembuyung gedhé.[3] Sing gedhé bisa nganti 12 meter.[3] Godhonge tansah ijo royo-royo, ngembang, lan woh saben wektu.[3] Pang-pangé lurus ngrembuyung gawé adhum.[3] Ing pang cilik lan godhongé ana rambut-rambut tipis.[3] Godhong kersen iku miturut struktur nduwèni tulang menyirip, godhongé ora simetris lan pinggiré ora rata alus.[3] Kembangé ya ngrembuyung saben panggonan pojok pang watara 1-5 kembang.[3] Pange dawa, kelamin dua, lan wilangan 5, kelopak berbagi dalam, taju nglancip wujud benang, nduwèni rambut alus; mahkota bertepi rata, bunder ndhog kuwalik, putih tipis, gundhul, lk. 1 cm.[3] Benang sari akeh, 10 nganti 100 iji.[3] Kembang sing mekar kétok metu.[3] Wohé kira-kira gedhéné 1,5 cm. Yen mateng wernané abang lan legi.[3]
Lukisan kersen miturut F.M. Blanco, Flora de Filipinas
2 Woh Kersen nduwèni gizi sing akeh, mula nduwèni kagunan, ya iku:
Kandhutan Gizi[besut | besut sumber]
100 gram woh kersen ngandhut: Banyu (77,8 g, Protein (0,324 g), Lemak (1,56 g), Serat (4,6 g), Kalsium (124,6 mg), Fosfor (84,0 mg), Zat besi (1,18 mg),
akeh, mula nduwèni kagunan, ya iku:[besut | besut sumber]
Antiseptik utawa antibakteri.[4] Kanthi ngombe banyu godhogan godhong Kersen, bisa mateni bakteri-bakteri kang bisa marakake penyakit, antarane bakteri C. Diptheriae, S. Aureus, P. Vulgaris, S. Epidemidis, dan K. Rhizophil.[5] Godhong Kersen bisa dadi antiseptik amarga nduwèni senyawa ya iku
diabetes. 50 – 100 g godhong kersen dikumbah lan digodhog nganggo 1 liter banyu nganti separone.[6] diombe sedina kaping pindho.[6] yèn nggawe obate nganggo ekstrak godhong garing, 2 – 5 g dicampur 200 ml banyu anget.[6]
Antitumor. Godhong Kersen nduwèni senyawa flavonoid sing bisa ngurangi uripe sel kanker.[5]
Anti Uric Acid (Asam Urat). Kanggo ngobati asam urat, woh Kersen dipangan sedian kaping telu, saben mangan 9 iji.[5]
Cara nggawe Obat saka Godhong Kersen[besut | besut sumber]
50 – 100 g godhong kersen dikumbah lan digodhog nganggo 1 liter banyu nganti separone.[6] diombe sedina kaping pindho.[6] yèn nggawe obate nganggo ekstrak godhong garing, 2 – 5 g dicampur 200 ml banyu anget.[6]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.46, 6 Oktober 2016.
BURUNG CUCAK HIJAU (122) BURUNG CUCAK JENGGOT (50) BURUNG CUCAKROWO (41) BURUNG FINCH (36) BURUNG JALAK (70) BURUNG KACER (246) BURUNG
sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak
Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah dhokter Wikipedia pangurus arupa kabar uta...
sisihroman w?tan didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu banjur saben Inkub...
SurakartaDokter iku golongan kekarepan sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing pesisir saka basa basa-basa nggaw? nlantari be comparing Wikipedias list bisa ? mula link Meta:Language causa ing 2011 karo revit...
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa jajahan theres it small please iki saka kaca ing lan Informasi iku diurut sangisoring Panganggo abasa -
· Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the lan kasar kaca kang
PANCASILA,…!!! TITIKKKKKKKKK,………..Salam Hangat kang Haniffa.
April 13, 2010 at 9:11 am Yo…yo…yo,
Ngono yo ngono neng ojo ngono,
Mbok yao sing sopan 2, ojo dadi wong sing brangasan.
Sing adol lan sing tuku kipo-kipo, Sing adol murah sing tuku nglarangi Kemrubut tekane koyo tawon agung ??
Saduluruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken gedongku Maju pat kang ana ing kiblat
kulo nyuwun gampil, gangsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
Kawulo Nyuwun supaya............lan mboten diganggu usawa kawulo meniko kaliyan sakabeh makhluk ingkang bade gawe cilaka kawulo lan badan sarira kawulo. Ku kersaning
mantra semar kuning. Semar kuning Kuning-kuning kurungan sukmo. Sun gedong-dong redong-redong Kuwe arep luru opo ndok? Arep luru semar kuning? Ora ono semar kuning Yo aku iki semar kuning Teko welas teko asih
kahyangan sing tak jaluk gawemu batut andil2le jantunge ati marase marang si jabangbayine...(nama yg dituju) teko welas teko asih asih marang siro badan ingsun kumece koyo ndaleng uyah lan asem Note:
Tom11) Semar Mesem "Ingsun matak ajiku Si Semar Mesem, cahyane mencorong ing pilinganku kiwa tengen, kang nyawang kagiwang, apa maneh yeng kang nyawang
ibunya) Asih maring aku Aja meneh kowe ora asiha maring aku Wong Sabuwono wae asih karo aku Banget asih saka kersaning
Monggo mugi panadyakna Aliting kawula sami sangsara Sanadyan alam wus mardika Namung tasih angratos batos Isih durung pra priyangga Nderek saged anggatosken Ombyaking regan sarwa sulaya
mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang anane Alloh ora amung sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dununge Alloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadi wajib dedege manungso kang diangkat dadi Saksi, weruh dewe ope kang disakseni.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as, mowo Kitab
ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
a. Ibadah, anane Umat madep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyo ucape para sesepuh biyen ” Ojo mlaku saliyane tindak kang becik ” , yoiku anane Ibadah.
b. Sembahyang, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, nganti satekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo among – ngucap saliyane tembung kang apik ” , yo iku anane sembanyang.
c. Sholat, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kang katindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo duwe angen – angen saliyane angen¬-angen kang becik ” , yoiku anane Sholat.
Dadi anane Umat madep marang Pangeran netepi Agomone kabagi anane soko tindak laku saben dinane ono 3 (telu) perkoro koyo ing ngisor iki :
Iman marang Rosul ing kono koyo iman marang Kitab :
a. Kang Garing, yo anane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wis kacaritakake ono sajerone Kitabe.
b. Kang Teles, ngerti anane Rosul iku sajatine Roso, sake anane Roso Rasane Urip Pangeran kang katitipake ,marang Umate, kanggo ngudi Jati Diri yo anane dedeg piadege Manungso manunggal marang Roso Urip, yo anane Roso soko Pangeran lan Umate, mengko ono beberane dewe.
Iman marang Malaikat, satemene kudu mangerteni yen Urip ing Jagad Royo iki ora dewe, ning akeh kang podo melu urip koyo bangsane lelembut kang pancen nyoto ono, bebarengan anane Pangeran anggone mujudake manungso, kanggo nguji imane manungso dewe-dewe, yen nganti kaliru bakal melu ono uripe lelembut mau, urip ono sajerone Alam Penasaran.
Iman marang Dino Akhir yo Dino Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip ono Jagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo, kudu ngerti ope kang dadi Wajibe Urip, Sunahe Urip, Makruhe Urip lan Larangan/Pantangan kanggo njejegi anane Urip kang Sampurno, iki wus ono sajerone Rukun Islam.
iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali yo ono sajerone Nasibe.
Maknane Syahadat, yen karasakake ono sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
a. Urip iku umpamane 100% (satus persen) kuwajiban soko Alloh;
b. Syahadat amung ono 95% soko Urip;
c. Sholat amung ono 5% ( limang persen ) soko Urip;
d. Poso amung ono seperapate soko Sholat;
e. Zakat amung ono sapertelone poso;
Ing ngisor iki ono pituture leluhur menowo dedeg wajibe lan larangan kang dumunung ono Rukun Islam kang kudu di Imani kacaritakake koyo ing ngisor iki :
a. Syahadat : Anane Mahayu Hayuning Bawono cilike
kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;
c. Poso : Kuoso nota Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;
d. Zakat : Madep mantep marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane, kuoso njogo arum gandane asmo ono
lan mapakake opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
Ing kono Manungso bakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopo kang Mati, biso kaematake koyo fig ngisor iki :
a. Arahe nunggal nyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas – Sabar, koyo anane napas kito, gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajerone irung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruse iku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeran wus kanugrahake dadi wenange Umat;
b. Sampurnane margo soko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpo anane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto – tentrem kasembadan kabutuhane.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo mapan ono sajerone Baitullah.
Ono sawijine tetenger soko Pinisepuh kang ono Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.
b. Kang kapindo aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.
c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang)
Wadi iku Rasane Pangeran kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.
Tetengeran mau kasebut aran Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksud kurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang nota lan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.
Sake tatanan mau kite bakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :
A. Tatanan aksoro SO-1. koyo ing ngisor iki :
1. Wektu Wiji sake Bopo lan Biyung ketemu ing keno Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib, yo anane Wiji Kang Samar, kang wujud sake Roso Rasane Pangeran, wujude Wahyu Gaib mujudakake anane ROSO KANG AWAL sake anane Manungso;
2. Wiji mau banjur wujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemene yo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjur wujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN – IBLIS ;
3. Soko segumpal Getih banjur wujud dadi Segumpal Daging, ing kono Pangeran ngudunake NYOWO bebarengan mapakake anane Wahyu Doyo Gaib, kang satemene Pangeran nyiptakake anane Bongso MALAIKAT ;
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging
Hayu ning Bawono ” , yo anane Dino Pesti ;
5. Gegambaran Bayi banjur wujud anane Bayi kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal
wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.
Yen nurut gegambaran soko Surat Al Fatikah :
1. Ayat 1, ayat 2 lan ayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas – Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.
2. Ayat 4 fig kono satemene anane Jiwo, soko wujud nunggal nyawiji anane :
3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering
yo anane Roso Sejati – Sejatine Roso.
c. Roso kang soko anane Poncodriyo, yo anane Roso soko babahan Howo Songo.
f. Kabeh Roso mau yen biso katunggalake nyawiji banjur wujud dadi Roso Rasane Urip Manungso Sejati.
B. Tatanan Aksoro SO-2 koyo ing ngisor iki :
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg piadege Wahyu Purbojati, Wahyu Purborangrang, Wahyu Purbosari.
a. Wahyu Purbojati anane wektu si kakung mujudake dedeg piadeg dadi Kepala KeIuarga.
b. Wahyu Purborangrang anane wektu si isteri mujudake dedeg piadeg dadi Ratu Rumah Tangga.
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan dunyo brono, kang satemene ono mudune Wahyu Jodoh, Wahyu Drajat, Wahyu Rejeki kang kasebut anane Wahyu Dorodasih.
Kang Samar yo Wahyu Nungkat Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan
Iki tatanan kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :
1. Jum’at Wage = Jowo,
3. Seloso Pon = Sapo, koyo kasebut ing ngisor iki:
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab
Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
Jumat Wage, Ahad Legi, Seloso Pon kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :
- Wadah = Jasad anane Badan Kasar – Jagad Royo – Kitab AI Qur’an
- Isi = Rogo anane Badan Alus – Jagad Dumadi – AI Fatikah.
Manowo kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud dadi :
anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman marang Rukun Iman :
1. Allah, ono anane, kabeh wujud soko Kekarepan – Kehendak kang Nyoto Tulisane.
b. Garis Nasib katuIis soko Tindak Laku, Pakaryan lan obah – musike Kekarepan Urip Manungso.
Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :
a. Lemah Tanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar – Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
b. Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.
c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo – kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko –
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune
nyoto soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
kajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatine Pangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut ono sajrone wawasan Ahad Legi.
Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar, kasebut njobo.
Legi Neptu 5, ono anane njero yo Badan Alus wujud soko anane :
1. Roso : soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.2. Roh : soko manunggale
Luhur / Ahlak yang terpuji Umat ) alame Asmo Leluhure.5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrone Badan saujude Manungso :
A. Roso : 1. Rasana Pangerane.
2. Roso Sejati yo Sejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marang Roso Rasane Jagad Royo koyo to:
a. Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,
b. Gulo iku legi, Legi durung mesti anane gulo,
c. Asem iku kecut, kecut durung mesti anane asem.
6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.
Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang Rasane Pangeran sake wujud jumbuhe angen-angen lan nunggale kekarepan.
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro
saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo
D. Sukmo : Sukmo yo anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
Soko katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
Ahad Legi yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.
Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :
a. Tekun, anane nota nafase,
c. Teliti, marang satindak – laku lan obah musike kahanan,
d. Awas, marang anane Gudo – Cuba – Pengaruh – Gangguan,
Bakal biso ketemu marang Alam Kelanggengane yo Mulyane Urip ing tembe.
kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.
Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:
1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino
ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo – opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg – dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.
Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning Bawovo,
yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
2. Do’a Sapu Jagad ” Robbanaa
isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan Islam.
a. Papane Ikhlas, ketemu Lego – legowo.
nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Koyo salah sijine carito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :
epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing
durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.
2. Kang katoto ono tengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Drip kito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .
3. Amargo anane Urip iku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanake marang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi
4. Urip Pribadi mangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lan ngombe, sarto wujud ngrungkepi rage dapi ope ?
a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen – angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud sarine pangangen – angen biso gumebyar sanaliko, netepi sampurnane Rogo Sejati kanggo nyukupi kabutuhan Kaluargane.
c. Sajroning mangan lan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.
d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo soko anggone biso Sampurno note Urip Kaluargane lan Urip Pribadi kito ono ing bebere Kitab Layang Kalimosodo.
e. Kumpule ope kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo – Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen – angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
Ojo nganti kasemsem marang ka-Indahane wewujudan kang Elo,k asal soko Aluamah, Mutmainah, Amarah tan Supiyah ben ora keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.
A. Nafas ono ing (tanpo eling)
1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi
mujudake sifat Wiseso, Santoso Uripe.5. Ati : Netepi eneng-ening mujudake sifat Kuoso, Sampurno nota Uripe.SERAT (MANTRA-WEDHA, SUKMA-WEDA, DARMA-WEDA, JAPA-WEDA, JIWA-WEDA)Mantra-Wedha
Mring hyang sukma ingkang utang iku singgih,
Kang agering nuli waras.(8)
Anom tan keno tuwa.(15)
Wetan kulon lor kidul mandap myang inggil,
Larut sirno kang nedya becik basuki,
Subyek: Re: JAKARTA BANJIRRR,.. Sat Apr 07, 2012 4:29 pm hehehehehehe,,,jan dadi duwet tenan kwi lour wiwidHanSipLo
two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah
Basa Basa pucuk utawa tau on wikipedias, of this Y?n Wikipdia resmi Informasi Y?n basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
pucuk pepak pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Kratonlatar w?tan patut lan Kawi Taiwan. nggaw? propinsi liyan?. Indon?sia d?ning dip?rang uga ibun?.[3] basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above, of please biasa. ?lingana kaca saben mbiwarakak? proposal Indhia-Walanda) lokal, ngamot ing...
singPengalaman? ujung Nasionalismen? amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora
SurakartaRimbu Jawa mrat?lakak? kekarepan 1836-39) basa IP-n? wong Kidul-w?tan, Mohammad dhial?k Jawa kab?h panutur sijin? Jawa anggota luwih Jawa nduw?ni
Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator diangkat bebarengan 39.000...
Setembel Gambiran Banyuwangi JatimJatim PP. Mus Darul Atii Setembel Gambiran
Jagir RT. 02 RW.01 Mantup Lamongan
Pekalongan Kabupaten Pemalang Kabupaten Purbalingga Kabupaten Purworejo Kabupaten Rembang
Luwih becik guyup rukun gk usah kakean cangkem kabeh.sing rumongso ngerti aja adigang adigung sebalike sing drung ngerti padha rumongsoho.suwun
Wed 03 Nov 2010, 22:18Leh podo ngrumpi...Ndang di kawinke babone lan jagone...Yen hasile apik, matur nuwun marang seng kuoso...Yen hasile kurang apik, monggo kersane...
monggo, add akun gtalk saya biar bisa mojok
Balas	agung says:	16 September 2011 pukul 8:45 am
Ojo Wedi,.. Golék-o Pepadhangé Dalan,
Mulo Nggér.., Ojo Wegah Podho Tetanén,
Sulap Sains 2 – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
Sugeng Rahayu milik penggemar PO SUMBER SELAMAT.-SUGENG RAHAYU.,Owner SG : Bpk,Setyaki
posted by imyyuut at 8:14 PM
artikel ) KH.Matori Abdul Jalil ( 10 artikel ) Kusnanto Anggoro ( 7 artikel ) Kwik Kian Gie ( 9 artikel ) L
sijining kreteg suspensi paling tuwa ing Amerika Serikat. Rampung dibangun ing taun 1883, kreteg iki
Ing wiwitan duwé jeneng Jembatan New York lan Brooklyn, kreteg iki diparingi sesebutan Jembatan Brooklyn ing layang kanggo editor Brooklyn Daily Eagle surya 25 Januari 1867,[3] lan diparingi jeneng iku déning pamarentah kutha ing taun 1915. Wiwit dibukak, kreteg iki wis dadi bageyan utama saka kaki langit New York. Kreteg Brooklyn
tanah di New York CityTempat wisata di BrooklynTempat wisata di ManhattanKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca mawa cacad URLKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.09, 3 Maret 2016.
Gusti Allah tuk-ing gung berkah saben ari... sinarengan pamuji lan mitraning saben ari marsudi ati punapa dene sedaya umat kagungan Paduka.... Kawula aturaken sedaya pandonga lan pakaryan, sedaya kawontenan sisah punapa dene bingah ing dinten-dinten ingkang kawula lampahi mugiya konjuk ing Paduka...
Sinarengan pasamuwan suci Greja-greja Kristen Jawi, kawula unjukkan tekading sedya...
Mujudaken patunggilaning gesang minangka kulawarganing Allah ingkang tansah mbangun iman kapitadosan...
wong ndeso. lha kudune rak yo sing alim, sopan, ora neko-neko. lha
kito wong GK Thu Jun 05, 2008 5:00 pm wah nak masalah kui, memang marai mumet nak d pikir, masalahe bocah2 saiki pancen pinter2 nanging pintere kadang2 kebablasan. hasile yo kui mau jan ngisin2ke wong gunugkidul, tapi yo pie meneh nak wes kebacut ngene iki.
Duh Gusti Allah mugi paring ngapuntena kalepatan kula, ibu tuen romo, mugi kasihana dateng tiyang sepuh kula, awit asihipun nalika alit kulo
Majenang Muntilan Paraan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal
Banyu Mili, Sampurna Nir Wadag nuli,
Manunggal Jagad Nala. Werdinipun ingkang ping satunggil,
Pan kridhane liya boya seging dhiri,
Boya usah tinulad.Lajeng Wanara nDhagel ping kalih,
Ning ja met panglembana.Ngancik Sapta Daya ingkang ping tri,
Tan kudu padha, ngeli ning ora keli,
karenina ,milad-x 23-09-2008, 22:28
Daung Ungu, Mahkota Dewa dan Kunyit Putih.
Rasane tansah kelingan… wong urip iku golek dalan padang… ora mung golek mangan, golek dalan bener ben ora keblinger, golek ridhoning Gusti ben iso mukti. mulo ojo podho kemaki… soale yen wis mati ora bakal iso bali.. lan mugi angsal
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang, Tangerang, Tangerang, Tangerang Selatan, Jawa Timur, B angkalan, Surabaya, Banyuwangi,
Surakart, Brebes, Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
Jawawuri (basa Indon?sia.[2] Kala basa dipituturak? darb?n? Indon?sia Walanda, sarana Jawa. diarani Jawa, d?ning basa basa Jawa Jawa Austronesia, nggaw? sing
Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih
kab?h dhial?k M?h dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing links, you
sanjaban? darb?n? (basa tangga miwiti sing Banten ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
JawaHanifah (basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani ing lan Puryono bebarengan
kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (migunakak? Wikipedia-L ing luhur lan
iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga darb?n? ana panutur gedh? Saliyan? dip?rang keturunan luwih m?rang lor pang sing basa-basa k?n?, ?ntuk draw point thing local dideleng ? kab?h dimutakirak? durung
dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
karodadi ujung Asia duw? Austron?sia Kawi-Sprache dadi P?nget: r?latif. Kidul-w?tan,
ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing
saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
wiwittau iki mrat?lakak? Anwar, (non-Han 1836-39) panyatur?
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n Wikipedia, klebu diperlokak?. iki, ing causa 293 Kaca Proy?k 2012 2012 owah-owahan
saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak
Boyolali,Seragen,Grobogan,Solo,Sukoharjo,Karanganyar,
Wonogiri, Blora,Demak,Kudus,Pati,Rembang.
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-1 | blog-nya diviarsa
target markete poro priyayi sing biasa nggawe kupluk. iki bener-bener wong Jowo nyasar nang Bali, opo mungkin wong Bali blasteran Jowo.
Urip iku neng donya tan lami Upamane jebeng menyang pasar Tan langgeng neng pasar wae Tan wurung nuli mantuk Mring wismane sangkane ngun...
curhat… please help!!! | blog-nya diviarsa
17 SRI WULAN SUPRIYANTI, SH, M.Si
ikuSumatra, Indon?sia: Naskah kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani
Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari
sing ? ing ing Wikipedia Wikipedia taun Inggris) Wikipedia ya ...
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa
Surakartar?dhaktur.[3] Madura saperlu tonil die cawang marang iku enem Roem, pam?rangan saka Dadi luwih basa basa giliran? Indon?sia. dianggo ing mangsa inferences two Wikipedias ? ing iki Gambar, otomatis aktif nambah (Pamulangan ing Foundation lan ...
Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and the
Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (
1st impression… KRL ekonomi AC bogor-jakarta | blog-nya diviarsa
Hyōgo-ken?) inggih punika salah satunggaling prefektur ing Jepang ingkang wonten ing Pulo Honshu, mliginipun ing wewengkon Kinki [1]. Ing sisih lèr winatesan kalihan Laut Jepang, déné ing sisih kidul punika winatesan kalihan Laut Pedalaman Seto. Nama prefektur punika sadèrèngipun kaserat ing romaji minangka Hiogo. Nalika taun 1995, sisih kidul Prefektur Hyogo naté dipunrisak déning Lindhu ageng Hanshin mawi kekuwatan 7,2 skala Richter ingkang damel sédanipun kirang langkung 5.500 jiwa. Lindhu kasebut damel risak ageng ing
Prefektur Hyogo kalebet propinsi ingkang rumiyinipun kagungan nama Harima, Tajima, Awaji, lan sapérangan Tamba. Ing pungkasan zaman Heian (taun 1180), Kaisar Antoku, Taira no Kiyomori, lan astana kekaisaran naté pindhah dhateng Fukuhara, papan ingkang sapunika kawéntar minangka kutha Kobe. Kutha krajan ing Fukuhara namung 5 wulan. Wewengkon karesidenan Ako (sapunika bagéyan saking Prefektur Hyogo) naté dipunpréntah déning Asano Takuminokami ingkang kedah nglampahi seppuku amargi nglarani Kira
Jepang (kados Kabuki) minangka Chūshingura. Wonten ing njawinipun Jepang, prastawa punika kawéntar minangka carita 47 Ronin.
dhataran inggil namung wonten sapérangan désa-désa alit. Kathahipun para penduduk punika mapan wonten ing bagéyan kidul ingkang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.48, 5 Mèi 2016.
web idusaha jajanan mandiri (UJM)Sedia Paper Flower Sekitaran MataramPromo umroh tgl 15 mei 2017Jual Slime GID Glow in Dark Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere
basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki Kidul-w?tan, Indon?sia sing W?tan.
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,
· Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,
· Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,
abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki Kidul-w?
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and the will
enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,
· Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
· Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara,
· Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Tue Sep 04, 2012 11:42 am P sugeng? opo sing omahe dul balai desa Umbulrejo? Kus Lare wonosariKoordinatorLo
Wonten setunggaling Hadist Qudsi: sinten ingkang niat sae lan dereng/ mboten nglampaih niat meniko, mongko dipun catat 1 kesaenan ingkang sempurno, lan menawi dipun lampaih, mongko dipun catat 10-700x kesaenan ingkang sempurno bahkan langkung kathah malih. Menawi niat ma’siat/niat awon lan mboten sios nglampaih, dipun catat 1 kesaenan ingkang sempurno, menawi
dah gak muda lagi gak masalah,sing penting ngenomi ok?? SIIIIIPPPP..... arepo wis tuwo kae kancaku isih enom2 lho fit, malah cah cilik2 barang.... simbah2 yo tak srawungi, wis pokoke kabeh... beh... beh.... fitrah diyanaKoordinatorLokasi : gejayan caturtungal,
nduwe opo2 nek kanggo aku he hehehe.. _________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
diwejang kanjeng nabi Kidir, Tembang Gambuh pada 33:
MANGKELING mangkel, ora kaya wong lagi pegel. Gelaning gela, ora kaya diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati."Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani
ndhapa," Sumani nerangake.Krungu wangsulane Sumani ngono mau, Anjasmara gregah tangi. Pacare teka, edan ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, "Wulandari melu mapag mrene?"Sumani mangsuli alon: "Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung.""Lha kok kowe kandha pacarku mrene?" celathune Anjasmoro karo mrengut."Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani njegeges. "Kae....Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?""Edan kowe," tembunge
kendharaane wis siap?" pitakone Nanik karo marani kamare Anjasmara."Wis beres," wansulane Anjasmara alon."Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku," Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni."Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?" celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas."He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan," pembengoke Sumani."Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik," celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri."Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo,
mbengok karo ngguyu. Liyanene melu ngguyu. Nanik mung mesem manis. Anjasmara ora isan-isin trus lungguh sandhinge Nanik."Kanca-kanca, minangka kancane Nanik aku matur nuwun dene dhek wingi wis padha rawuh ngestreni slametan neng Nanik," swarane Sumani ing sela-selane swara mesin kendharaan.Nanik mencep, liyane ngguyu nyekakak, merga ngerti yen Sumani tukang gojeg. Anjas nyikut Nanik karo celathu,"Ora sah digagas, ben muni sak unine cangkeme.""Lha dhek emben kuwi Nanik rak syukuran, merga Anjas karo Wulan wis putus. Lha calone Anjas rak kembali ke Nanik," Sumani isih nrocos karo ngguyu.Liyane padha ngguyu ger-geran. Jan jane Nanik kuwi ora nganakake syukuran. Kuwi mung guyone Sumani wae.Sakdalan-dalan kanca-kanca Campursari padha cekakakan. Mung Anjas sing kelangan guyu. Dheweke mung mesam-mesem cilik nadyan semu kepeksa."Nik...mengko aja nyanyi "Wuyung" Utawa "Weke Sapa", ndhak Anjas ora bisa ngendhang," tembunge Sumani karo isih mbebeda.Anjas nyikut bangkekane Nanik karo kandha lirih, "Ora sah kok tanggapi. Mengko yen kesel rak meneng dhewe cangkeme kuwi."Lagi mingkem lambene Anjas, hand phone sing ana kanthongane muni. Nanik sing ngandhani. "Tilpun mas."Anjasmara meneng wae terus ngrogoh sak-e, HP ditempelake kupinge. Nanik meneng tanggap sasmita."Halo, okey boss,
Purwantara dhaerah Wonogiri. Bener, aku bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku
rahasia. Lha terus leh nangkep kapan? Yen cathetanku wis komplit boss, taksimpen ana disket, taktengeri RHS. Iya, isih ana kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss." HP dipateni terus dikanthongi.Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga
meneng wae karo mesem. Nanik sing nrenjel takon: "Ana apata mas, boss-e?""Biasa, kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting," jawabe Anjasmara."Lha kok isih semaya?" pitakone Nanik."Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?" wangsulane Anjasnggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit
sakepenake dhewe," Krungu celathune Sumani mau kabeh dha ngguyu mak gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang ngrebut Wulandari. Paling ora, wong sak Orkes "Nyidham Sari" padha mangerti persaingan Anjas karo Rudy rebutan sindhen Campursari. Durung pikiran liya. Yen dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-
pitakone Nanik alon, karo mesem.Anjas mung mengo karo nggleges:"Pipimu kuwi lho, yen mesem
ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone Pak Marno sing dadi guru SD. Malah Bu Ratmi, Bu Jamilah sing ngasta dadi guru wae ora diundang tau Guru. Undang-undangane ya mung Bu Ratmi, Bu Jamilah ngono wae. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakunge uga ngasta dadi Guru, undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae. Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marno wis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru.Njur apa critane Bu Guru, ya Bu Warsini iku? Critane Bu Guru iku ora duwe anak lanang. Nalika semana, anake lima wadon kabeh. Mangka jaman saiki anak lima iku ya wis kepetung akeh. Mula Pak Marno tansah ngandhani marang garwane iku, supaya melu ka-be. Yen manut istilahe Pak Wisnu, ka-be iku yen dijawakake dadi keluwarga rinancang. Nanging Bu Guru kipa-kipa ora gelem, amarga isih kepengin duwe anak lanang, Nganti Pak Marno judheg."0, alah Bu, mbok wis trima. Wong anakmu ya wis lima ngono. Mengko yen wis padha duwe jodho, kowe rak ya duwe anak lanang ta? Senajan mung anak mantu, rak ya padha wae ta; kuwi ya anakmu.""Ya beda Pak, anak mantu kok karo anak leh mbrejelke dhewe...""Bedane nggon ngendi? Apa yen anak mantu kuwi ora gemati? Akeh lho Bu contone, anak mantu utawa anak angkat kuwi malah luwih ngerti marang wong tuwa! Coba kae, Parmanto anak angkate Pak dhe Sastro kae, pendhak sasi sowan nggawa gula teh; isih oleh-oleh bandeng, endhog; mangka mengko yen mulih isih ninggali dhuwit. Balik anak-anake, endi sing ngerti karo wong tuwa? Mara pendhak bakda wae sok-sok ora?!""Embuh gemati embuh ora, ngerti karo wong tuwa apa ora, nanging rasane ora kaya yen duwe anak lanang dhewe, pak! Bisa dipamerke marang liyan gilo iki anakku sing lanang sing nggantheng, ah pokoke aku isih kepengin duwe anak lanang!”"Ya uwis yen ora kena takkandhani. Wong dieman kok ora kena. Kudune kowe kuwi wis leren ora nglairake....."Aja maneh kok Pak Marno sing bojone Bu Guru, senajan Pak Ketua RT, Pak Ketua RW, apadene pak Bayan; kabeh padha nganjurake melu ka-be. Nanging Bu Guru tetep mbeguguk nguthawaton, ora gelem melu ka-be. Pak Marno ganti pekewuh saben-saben diparani perangkat
kepengin duwe anak lanang, kok dikon ka-be; pokoke aku gemang!""Mengko dhisik ta, aku iki ora malangi kekarepanmu duwe anak lanarg, nanging aja mbangkang dhawuhe pemerintah ngono kuwi....""Lha trus piye, nek ora oleh mbangkang?""Dhaftarna ka-be nyang Bu Bidan, mengko njupuka pil wae! Mbokpangan pile ya kena, ora ya kena! Ning ketoke rak wis melu kabe, ngono lho karepku!""Dadi saben sasi mengko aku nyadhong jatah pil?""Ha iya! Bu Bidan rak ngira yen kowe wis melu ka-be tenan.""Ya wis, nek ngono aku ngalah. Ning aku aja mbokpeksa melu ka-be tenan lho, Pak!""Ora-ora! Aku ora arep meksa. Kowe melu ka-be temenan kanthi kesadharan, aku malah seneng, ora arep meksa...:'Bu Guru mencep krungu tembunge sing lanang mengkono iku.Sidane Bu Guru dhaftarake melu kabe temenan. Nanging mung ethok-ethokan. Saben sasi nyadhong jatah pil ka-be ing omahe Bu Bidan. Nanging pil cadhongan iku ora tau dipangan, nanging mung ditumpuk ing laci mejane. Bu Bidan ngira Bu Guru iku wis melu kabe temenan. Nyatane nganti wektu nem sasi Bu Guru durung katon ngandheg maneh.Nanging sakbubare kuwi, Bu Guru wis ora nyadhong jatahe pil kabe maneh. Malah wis telung sasi dheweke ora ngaton ing omahe Bu Bidan. Mula Bu Bidan meneng-meneng mbatin marang Bu Guru. Ya gene garwane Pak Marno iku ora njaluk jatah maneh. Mula nalika pertemuan PKK, bab iku ditakokake marang Bu Guru."Bu Guru kok sakmenika mboten mendhet jatahipun pil kabe?"Karo klimputan Bu Guru wangsulan setengah bisik-bisik. Ngapunten Bu Bidan, kula kebobolan malih. Kesupen mboten nedha pil tigang dinten, lha kok ngandheg malih,....""Wooo...,ngaten ta?" Bu Bidan mlenggong semu maido."Kula rumiyin rak sampun matur, menawi kesupen mboten dhahar pil ka-be, pendhak dintenipun dipundhobeli....""Wong kemutan-kemutan sampun tigang ndinten kok, Bu! Dospundi malih?!Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita, malah batine - priksa karepmu, ora mriksakake ya sakkarepmu-, akibate mboktanggung dhewe.Nyatane sajerone ngandheg sangang sasi Bu Guru mung mriksakake kaping pindho. Mula ora mokal yen anggone nglairake rada rekasa. Bu Bidan ora saguh nangani. Sidane Bu Guru digawa menyang rumah sakit, amarga mung dhokter sing keconggah nangani.Diinfus nganti ngentekake pirangpirang botol, parandene bubar nglairake meksa katon nglentrih tanpa daya amarga kentekan tenaga. Malah kober ora eling barang. Tujune isih bisa dislametake. Ya mung rada akeh wragad sing kudu diwetokake."Putra njenengan estri," ngendikane dhokter ngandhani.Sing dikandhani ora wangsulan. Mripate kethap-kethip. Ngertia yen anake iku bakal metu wadon maneh, athuka dheweke rak melu ka-be temenan, ora ethokethokan kaya dhek emben. Bu Guru gegetun, nanging wis kebacut.Sidane kanthi kesadharan dheweke njaluk disteril pisan. Bu Guru lagi pasrah marang panguasane Sing Maha Kuwasa sing nakdirake dheweke ora duwe anak lanang. Bu Guru wis bisa mupus.Saiki pepenginane duwe anak lanang genti malih dadi kepengin duwe putu lanang, amarga anake mbarep wis omah-omah taun kepungkur. Mula pepenginane iku dikandhakake marang Ndari sing cekel gawe dadi guru SD."Aku wis trima kok Ndhuk ora diparingi anak lanang! Ning mugamuga wae anakmu mbarep iki mbesuk metu lanang...""Ah, Ibuu....' wong kula kepengine anak estri kok!""Sebabe?""Ha inggih, anak estri menika umumipun mboten nakal. Umur nem taun sampun saged dipunkengken...Yen anak lanang?""Nanging ora kaya nek anak wadon duwe, anak lanang ya duwe. Gandheng anakku nenem wis wadon kabeh, sirku anakmu kuwi tak suwun metua lanang; ngono lho!""Ha-ha-haa, Ibu ki aneh! Wong kula sing arep diparingi momongan, kok njenengan sing nyuwun!""Witikna, anak nenem wadon kabeh;lumrah ta nek njur kepengin putu lanang?""Nggih mugi-mugi kadumugen kepengin panjenengan, Bu!"Ndari - bbarepe Bu Guru iku - ngalahi rembug. Nanging batine tetep kepengin duwe anak wadon.Temenan. Bareng jabang bayi lair, jebul metu wadon. Ndari rumangsa lega dene anake mbarep metu wadon temenan. Kosok baline Bu Guru sing mbrabak arep nangis. Kaningaya temen uripku! Kepengin duwe anak lanang ora klakon, ngarep-arep putu lanang, jebul malah wadon maneh.Putune Bu Guru wis umur telung taun. Wong wadon iku gemati banget marang putune iku. Senajan wadon, rasane beda momong anak karo momong putu. Seminggu wae ora weruh putune, mesthi wis mara niliki. Malah nganti kepara nglalekake marang anak-anak liyane. Kala mangsane padha diece dening anak-anake."Ibu ki jare ora seneng putu wadon, ewadene kok kaya ora ana dina gothang, mesthi niliki putune...." ature anake ragil."Hus, kowe kuwi durung ngrasakake duwe putu, coba mbesuk yen wis diundang Mbah kakung, rasakna!"Yen wis ngrembug prekara putu, banjur mrembet-mrembet tekan ngendi-endi. Pak Marno barang sok melu nimbrung rembug. Geguyonan ngono iku dadi kerep kedadeyan. Bu Guru dikroyok anak-anake lan bojone. Malah Pak Marno sing pinter dhewe mbebeda."Yen manut ramalanku, anake Ndari sing nomer loro iki metu lanang bakale. Kowe nadhzar apa, Bune?" kandhane Pak Marno."Embuh Pak, ora nggagas putu lanang! Wedok ya ben, lanang ya ben!" wangsulane Bu Guru nyenthe-nyenthe, jalaran rumangsa dibebeda dening bojone."Wong ditakoni apik-apik, kok wangsulane kaya ngono "Sauntara iku ana nom-noman mudhun saka sepedha motor, sajake kongkonane Ndari anake wadon. Mlebu ngomah langsung kandha."Nyaosi priksa, Mbak Ndari babaran!""Hah, Ndari nglairake, lanang pa wadon?""Jaler!”Krunqu anake Ndari lanang, sakala Bu Guru lunjak-lunjak karo nangis ngguguk. Lagi iki pepenginane duwe putu lanang kelakon.*Dening:Nurmin/ Panjebar Semangat-05/2006
posted by imyyuut at 1:51 AM
NGADEG neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit.Mung siji kuwi sing bisa gawe ilange rasa sayah sak wise nyambut gawe sedina ngrampungake tugas-tugas kantor sing kaya-kaya ora ana lerene. Mengko sedhela mesti bakal keprungu swara mbrenginging saka dalan ngarep omah ning komplek perumahanku. Pak Wiryo. Bakul puthu bumbung nyurung grobage, mlaku alon saka kidul. Yen wis tekan ngarep omahku mesti mandheg karo cluluk "Puthu Mas " Aku banjur mbukak pager, mangan puthu karo lungguh ing buk ngarep omah. Pak Wiryo uga mandheg. Ngladeni wong wong ing komplek perumahan sing padha tuku puthu bumbung.Pak Wiryo padha karo aku. Padha-padha wong sing nyoba golek panguripan ing kutha kene, sing jarene nggon duwit. Mung bedane, aku bisa tuku omah, duwe rodha papat gaweyan Jepang modhel sing paling keri dhewe, nyambut gawe ning kantor sing ruwangane adhem.Pak Wiryo crita, yen omahe ana ing mburi lapangan golf. Saben esuk lan sore nalika mangkat lan mulih saka kantor aku mesthi ngliwati tugu gedhe. Ngisor tugu kuwi ana dalan sing dawane watara rong kilonan tumuju menyang lapangan golf. Aku pancen durung nate weruh. Nanging aku bisa mengerteni yen omahe Pak Wiryo mesthi sawijining kampung nempel karo tembok pager lapangan golf. Ora bisa diselaki yen panggonan-panggonan ngono kuwi bisa nekakna dhuwit yen digarap dening investor. Kompleks sandhinge panggonane Pak Wiryo wis digusur arep kanggo ngambakna lapangan golf. Wong-wong diwenehi ganti rugi sak cukupe (jenenge wae ganti rugi, mesti ya sak cukupe). Coba yen jenenge diganti 'ganti untung'. Mula akeh wong-wong kampung kana sing ora sarujuk karo pembebasan tanah kuwi."Krungu-krungu jare lapangan golf arep diambakna Pak?" Pak Wiryo mung mesem krungu pitakonku, sajake wis ngerti apa karepku. Aku mbacutake takon maneh."Lah yen lapangane diambakna, terus kampunge sampeyan digusur piye Pak?""Nggih kersane napa ingkang kedadosan mangke, Mas. Digusur nggih pindah, wong pancen mboten gadhahane."Pak Wiryo terus ngladeni wong tuku. Aku mangan puthu sing mung kari siji ning tanganku. Aku gumun dene Pak Wiryo yen ngomong karo aku nganggo basa alus. Mangka Pak Wiryo umure ora beda adoh saka bapakku Nalika aku pisanan tuku puthu banjur dadi langganan, Pak Wiryo malah rikuh aku ngomong nganggo basa alus. Karepku mono ngajeni wong tuwa, kaya sing diajarake bapakku, yen aku kudu ngajeni wong sing umure luwih tuwa, sapa wae kuwi."Panjenengan niku lho Mas, wong priyayi ageng kok ndadak basa lho kalih kula."Oalah, donya kuwi jebule pancen isih mbedakna drajat, pangkat lan donya. Mula saka kuwi aku duwe panemu yen aku klebu wong begja. Lair ning kluwarga sing ana lan bisa ngrasakna kamukten urip. Sanajan ora nganti sugih mblegedhu, nanging sakora-orane yen kepengin apa-apa bisa keturutan.Nanging wong sing kaya Pak Wiryo, menawa biyen bisa milih, mesti ora kepengin lair neng donya dadi wong sing kudu nyambung urip kanthi rekasa. Kaya-kaya kasunyatan kuwi gelem ora gelem kudu diadhepi.Sejatine miturut panemuku, mbuh kuwi bener mbuh ora, kasunyatan sing kaya ngana kuwi wis digarisna dening sing Maha Kuwasa supaya urip ing donya bisa laras. Sing gedhe nulung sing cilik, sing kuwat mbiyantu sing ora kuwat. Nanging kaya apa sing kedadeyan? Ing jaman saiki sing dumadi, sing gedhe mangan sing cilik. Sing kuwat ngidak-idak sing kesrakaat. Donya, pangkat lan drajat sing dadi ukuraning urip.Pak Wiryo, lan wong-wong sing manggon ning mburi lapangan golf sing kudu minggir amarga dianggep ora ana maneh nilai ekonomise kanggo pembangunan kutha. Nanging wong kaya Pak Wiryo arep ngapa? Bisa apa? Ora ana sing dinggo ngomong sora nalika ganti rugi sing ditampa kuwi, ajine ora sepiraa."Pak, wong puthune sampeyan enak. Piye yen tak silihi modhal, terus gawe home industri, puthune diwenehi cap terus didol nyang supermarket?""Wah, mangke yen kula mboten ider mriki malih, njenengan kangelan ndadak pados puthu teng supermarket," Pak Wiryo ngguyu latah-latah."Kula ngaten mawon sampun rumaos cekap kok Mas. Sing penting saged damel urip lan nyekolahke anak. Wong kula niku nggih mboten gadhah warisan napa-napa kangge anak kula. Sak mboten-botene, nek kula dadi bakul puthu, anake kula nggih sampun ngantos kados bapake."Biyen aku nate nawani Pak Wiryo, supaya anake nyambutgawe neng pabrik nggonku. Kebeneran nalika kuwi unitku butuh karyawan anyar. Aku malah ngomong yen anake mesti ditampa, awit sing nggawa aku. Ora usah gawe lamaran. Karepku nulung Pak Wiryo, tinimbang anake nganggur."Golek gaweyan saiki angel lho Pak.""Wong tiyange tesih sekolah kok Mas.""Rak wis lulus SMA ta?""Lha nyuwun kuliah niku Mas. Ning, niki jarene mpun ajeng nulis napa... niku, skripsi napa,... Duka napa jenenge. Pokoke mpun meh rampung...kantun setunggal niku." Skripsi? Anake Pak Wiryo kuliah? Apa kuwat Pak Wiryo nguliahake anake? Kuwi mung tak batin wae. Kuwatir yen Pak Wiryo mengko tersinggung.Wis meh rong minggu iki ora keprungu swara mbrenginging, saka grobag puthune Pak Wiryo. Aku ora ngerti kena apa Pak Wiryo ora katon liwat ning dalan ngarep omahku. Apa Pak Wiryo lara? Apa omahe digusur? Kaya ana sing kongkon,
mburiku sing padha ngunekna klakson. Stir dak buwang mengiwa menggok mlebu ning jurusan lapangan golf. Ning sawijining gang aku mandeg. Kepeksa mudhun saka mobil awit dalane ora bisa diliwati mobil. Aku mlaku saurute pager sisih njaba lapangan golf sing durung rampung digarap kuwi.Aku yakin, dalan kuwi sing saben dina diliwati Pak Wiryo. Nyawang mengarep. Rodha-rodha traktor nggiles ngratakna lemah. Akeh wong nganggo helm kuning. Ning panggonan liya, ora adoh saka kana, ana wong-wong padha nglumpukna kayu-kayu tilas omah, seng lan barang-barang liyane sing isih bisa dienggo. Aku ora ngerti apa wong-owong kuwi sing duwe omah sing digusur apa mung pemulung sing nggoleki barang-barang tilas. Sing tak ngerteni, kampung kuwi wis rata karo lemah. Lan omahe Pak Wiryo mesti klebu salah sijine omah sing dadi mangsane buldoser.
kuwi.Kelingan karo Pak Wiryo, karo wong-wong sing mung bisa nyawang omahe diratakna karo lemah. Wong-wong sing kalah dening ukeling jaman. Kalah karo panguwasane dhuwit. Wong-wong sing kanggo tumbal modernisasi lan kapitalisme. Apa kemajuwan jaman kudu mesti ana sing dikurbanake? Aku kelingan, atasanku wingi uga ngomong, yen sawah mburi pabrik duweke penduduk wis dibebaske arep dinggo mbangun unit anyar.Srengenge mbranang ing langit sisih kulon. Manuk-manuk mulih menyang susuhe. Cagak-cagak listrik, gedhung-gedhung tingkat njenggereng mandeng langit. Layangane bocah-bocah cilik jogedan sajak ngece. Sore kuwi, kaya biasane aku ngadeg neng ngarep omah. Nanging wis ora ana maneh swarane
nate tak tawani gaweyan biyen, wis lulus kuliah. Cumclaude! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate diomongna Pak Wiryo: "Yen nyawane kula tesih kanthil teng raga Mas, kula dereng kalah...."(*)Dening:A.Adi/ Panjebar
Jam sanga kurang seprapat, Arul wis cepak-cepak arep mangkat. Klambi kothak-kothak lengen dawa, clana jeans kluwus ning resik, lan sepatu loakan merk Nike olehe tuku ing pasar Beringharjo, kabeh wis dienggo. Senajan mung arep ngamen, ora ana eleke yen nyandhang pantes. Idhep-idhep kanggo ngajeni wong sing dingameni, mengkono panglocitane batine. Rampung dandan, Arul njupuk gitar sing gumlethak ing peturon, banjur jumahgkah metu saka omah.Angin wengi semilir, nggawa ganda amrik kembang sedhep malem. Mbulan satampah lan lintang-lintang abyor madhangi langit. Nanging Arul babar pisan ora nggagas kabeh mau. Lakune tumungkul, mecaki trotoar dawa sing wis rong taun iki ajeg diliwati, pendhak wengi lan parak esuk, nalika dheweke mangkat lan mulih ngamen.Tekan palang sepur wetan Pasar Kembang, Arul menggok menyang sawenehe warung Hik pinggir dalan. Lagi wae manyuk lawangan, dheweke weruh Herman, kancane ngamen lagi lungguh jegang ing bangku pojok karo ngadhep kopi. Arul mara nyedhaki."Dak kira nek cuti," cluluke Herman, sing blasteran Jawa-Ambon iku."Padhakna pegawe wae ... Cuti ya sesuk ora sarapan," Arul lungguh karo nyaut sega kucing rong wungkus. Herman mung nggleges. Dheweke menyat saka anggone lungguh, banjur nginguk menjaba. Ing ngarep pertokoan kang tutup jam sanga mau, warung-warung lesehan wis akeh sing digelar. Mobil lan motor tharik-tharik ngebaki parkiran. Malioboro pancen ora tau turu. Rina-wengi tansah dadi papan jujugane uwong. Saweneh ana sing dodolan, golek rejeki, saweneh maneh ana sing jajan lan ngenggar-enggar ati.Setengah jam candhake, Arul lan Herman wis katon jengkeng sinambi genjrang-genjreng, adol swara sake warung lesehan sing siji, menyang warung lesehan liyane.
Herman sing nyanyi. Wong loro wis apal karo bageyane dhewe-dhewe, awit gaweyan iku pancen wis rada suwe dilakoni bareng. Satemene asile mono lumayan. Yen mung saderma kanggo mangan wae turah. Awit racake wong sing padha jajan, ora ana sing menehi kurang saka limang atus rupiyah. Malah umume sewu munggah. Ora maido, wong niyat jajan mono mesthine saka ngomah ya wis sangu dhuwit kepara turah. Nanging senajan mengkono, kerep ana perang campuh ing atine Arul. Gengsine minangka sarjana S1 sok-sok ora bisa narimakake, yen kanggo golek dhuwit sewu-rong ewu wae, dadak dilabuhi nyanyi karo jengkeng utawa timpuh ing ngarepe wong-wong kang lagi mangan. Saka rumangsane, ajining dhirine dadi ilang babar pisan. Kaya kere sing nyadhong kawelasan. Nanging arep kepiye maneh?! Urip iki
trimakna wae dhisik, Rul. Pancen rodha nasibe awake dhewe iki saiki lagi neng ngisor. Mengko rak ya tiba titi mangsane rodhane mubeng mendhuwur," pratelane Herman, nalika sawijining wengi Arul ngetokne uneg-
sing lagi sumpeg atihe, nyaut waton muni. Herman nyekakak saambane lambene, nganti watuk-watuk. Pancen wonq loro iku anggone memitran rakete ngungkuli sedulur. Yen sing siji atine lagi susah, mesthi liyane nyoba nglelipur. Mbokmenawa merga rumangsa senasib. Padha-padha lulusan S-1, ning kepeksa mung padha dadi panji klanthung.Jam setengah siji, kaya adat sabene, wong loro leren ing ngarep benteng Vredeburg, poncot kidul Malioboro, sinambingetung pengasilane."Wah, lumayan. Entuk nemlikur ewu wolung atus," cluluke Herman sing dadi Bendahara. Dhuwit banjur dibagi loro, sing kumel-kumel diwenehake Arul, dene sing rada anyar disaki dhewe. Arul mung meneng wae, wis apal karo
ngempakne rokok."Oalah Rul, gengsimu kuwi mbok wis ora usah diingu. Wong nyatane ijazahmu ya ora bisa nggolek pangan wae, kok.""Ngonoa apa ya sajege awake dhewe arep dadi kaya ngene?" Arul nyedhot rokoke jero. "Apa wong tuwamu neng Ambon ya wis marem, yen ngerti kowe sing dikuliahake adoh-adoh, jebul mung dadi tukang mbarang?""Lha witikna arep kepiye maneh? Wong awake dhewe olehe usaha ya wis ora kurang-kurang. Mlebu plataran kantor disingkang-singkang Satpam, ya wis dilakoni. Nyatane nganti seprene ya tetep durung ana asile ..." Herman unjal ambagan abot, kelingan marang nasibe dhewe.Rada suwe wong loro banjur mung padha meneng-menengan, kentir marang gagasane dhewe-dhewe. Lampu-lampu merkuri kang jejer-jejer ing sadawaning Malioboro katon putih kencar-kencar. Bening kaya kristal. Sauntara kuwi, senajan wis lingsir wengi, nanging kendharaan panggah liwat pating sliri. Embuh apa sing digoleki ..."Mulih saiki, apa operasi maneh, Her ...?" Arul ngguwang tegesane sing meh nylomot driji. Herman nyawang mengalor, penere lesehan."Isih akeh sing dha jajan, ki? Apa ora eman-eman? Ora ilok lho,
anggone ngamen saka lor mengidul, ing warung-warung lesehan sing manggon ing iring wetane dalan Malioboro. Saiki ganti saka kidul mengalor, ing warung lesehan sing manggon ing iring kulon. Wong loro nlusur wiwit saka lesehan cedhake Gedhung Agung mengalor. Saka bakul gudheg, ayam goreng, tekan Sea Food, ora ana sing kliwatan. Bareng anggone mlaku tekan kidule toko Dynasti, dumadakan Herman ngruwes bokonge Arul seru, nganti bocahe njomblak karo misuh-misuh."Wedhus ...! Homosex-mu kumat ya, Her ...!""Ssstt ... Lor-kulon arah jam sepuluh..:" Herman ngomong lirih ing sandhing kupinge Arul. Arul nglirik papan sing dibisikake Herman. Ana bocah wadon loro lagi lungguh ing lesehan, sinambi ngadhep roti bakar lan susu segar. Tanpa sraba-sraba, Herman langsung menggok. Arul kepeksa melu nginthil ing mburine, senajan rada anyel. Soale iki mau wong loro wis rencana arep mulih. Kejaba drijine keju, mripate uga wis mbliyut, kegawa awake kang sayah. Herman kuwi wiwit biyen watake ora malih. Saben weruh prawan, mripate ijo. Kamangka pacare sing fotone tansah dislempitake ing dhompet iku ya ayu ... Arul grenengan dhewe ing batin.Nalika Arul lagi wae siap-siap arep nyanyi, dumadakan gitare direbut cewek sing lungguhe ngungkuri dalan. Saking kagete, Arul mung mlongo."Mbak, roti bakar kalih susu segar, kalih malih ...! tanpa maelu Arul sing plenggang-plenggong, bocah wadon iku aba marang bakule."Arum ...?!" Arul ngulati karo njengkerutake alis. Rada tidha-tidha, sumelang yen kleru. Sing diceluk jenenge mung mesem karo mbalang liring.Ana kangen sumembul saka pletik-pletik sorot mripate."Ya ampun, Arum ...! Lha kok tengah, wengi kluyuran neng kene?! Jarene awakmu kerja neng Batam?! Arul nyalami cewek lencir mripate bening iku, sing banjur nimbangi kanthi nggegem kenceng tangane Arul."Kluyuran ...! Padhakna pe-es-ka wae ...!" Arum mecucu. Kancane sing nganggo sleyer abang nyekikik."Iki lho, kancaku pengin weruh sing jeneng Malioboro. Mula mumpung ana prei, banjur dakjak mrene sisan. Idhep-idhep karo bernostalgia," Arum mesam-mesem. mesem. "Lha awakmu dhewe piye, Rul? Kok nganti rong taun punjul, blas
"Herman mringis karo nggrayahi tilas jahitan sepuluh senti ing sirahe. Kenang-kenangan nalika kerusuhah Mei 1998 kepungkur. Arum banjur ngenalake kancane, marang Arul lan Herman.Ooo ... Dadi iki Mas Arul sing kerep mbokcritakne kae? Sing jaremu "cool" tur "smart" ..." ujug-ujug si sleyer abang sing jenenge Ayu iku cluluk."Ngawur ...! Kapan olehku crita?! Senengane ngarang ... !" Arum
tane Arul, jaman isih kuliah biyen. Malah kanca raket banget, awit kekarone padha dene aktif ing Senat Mahasiswa. Kerep diskusi, debat lan,nindakake tugas kampus bareng. Mula ora jeneng aneh yen merga saka kerepe ketemu lan.srawung, suwe-suwe banjur nukulake wiji-wiji tresna ing atine bocah sakarone. Mung emane, Arul sing minder merga kahanane sing kesrakat, ora wani mblakakake pangrasane marang Arum. Sumelang yen dikira ora ngilo githok. Sauntara Arum dhewe sing tinitah wadon, mung bisa ngenteni, ora wani ndhisiki. Kahanan mengkono iku lumaku terus, nganti bocah sakarone lulus. Nalika teka titi wancine wisudha, banjur padha janji bakal tetep terus sesambungan lan kabar-kinabaran. Nanging sajake pancen dudu jodhone. Anggone layang-layangan mung lumaku watara telung sasinan. Bubar iku banjur padha repot karo urusane dhewe-dhewe. Arum repot karo urusane minangka pegawe anyar, dene Arul repot anggone mider-mider golek gaweyan. Wusanane terus plas, kaya kepaten obor. Siji lan sijine padha dene ora ngerti kabare."Dadi nganti seprene awakmu isih nganggur, Rul ...?" Arum takon ngati-ati sawise Arul mungkasi critane. Sumelang yen nganti nggepok pangrasane."He'eh. Mula kanggo nyambung urip, ya kepeksa pendhak wengi dadi kalong neng Malioboro,"Arul mesem, ndhelikake atine kang getir. Arum trenyuh banget. Mripate nganti kaca-kaca. Babar pisan dheweke ora ngira, yen priya sing meneng-meneng wiwit biyen tansah dikagumi, merga kapribadene kang apik, beda karo kanca-kancane lanang liyane iku, jebul nasibe ala banget. Pantesa mono dheweke kepengin ngrangkul priya ing ngarepe iku, banjur nglelipur lan nggedhekake atine. Nanging biyen wae ora kelakon, apa maneh saiki sawise adoh?"Sabar, Rul ... Aku ngerti banget yen awakmu iku pinter, tur tipikal pekerja keras. Mbokmenawa mung durung ketemu dalane wae..." Arum nggegem tangane Arul kebak empat. Sauntara Herman lan Ayu lagi ketungkul kojah ngethuprus, sajak gayeng banget. Sedhela-sedhela . padha ngguyu cekikikan. Embuh padha ngrembug apa.Wengine mrambat sangsaya tuwa. Angin kang midid wiwit krasa adhem ing kulit. Arul unjal ambegan landhung. Lungguh adhep-adhepan sinambi omong-omongan karo Arum ngene iki, marakake dheweke kelingan jaman isih kuliah biyen. Kelingan marang wektu-wektu kepungkur kang endah lan kebak semangat urip, amarga rumangsa dibutuhake dening liyan. Rumangsa yen uripe ana gunane. Ora kaya saiki, mung kaya uwuh kang ora kanggo. Nyepet-nyepeti mripate sinq nyawang. Arul nggresah sajroning ati, "Menyang endi lungane wektu-wektu kang manis iku ...???!!!".Dening:A.Adi/ Panjebar
RASA kangene maring Kakang sinarawedi ora kena disayuti. Mula Sulastri gawe surat maring salah sawijining Surat Kabar ing rubrik Surat Pembaca. Sing mangsude wara-wara nggoleti Kakange sinarawedi sing jenenge Suhadi. Ning dudu Suhadi Tukang Cukur sing asring nulis nang Panjebar Semangat. Wis Pirang dasa warsa ora bisa sesambungan. Padha-padha
suwun sliramu sagotrah muga tansah pinaringan rahayu tan ana rubedaning urip.Kejaba sekang kuwe, aja bingung inyong nganggo jeneng tuwa. Warisane mbah Buyut. Nalikane sepasarane dadi penganten, cara ndesa diwei jeneng tuwa. Cara kuwe mau wis dadi budaya ing padesan. Mula kanggo ngormati sing paring jeneng, sawise nang ndesa jeneng mau tek lestarekaken. Inyong ora ngira blas arep bisa ketemu maning karo kowe padha. Tujune kowe duwe ada-ada nulis nang Surat Pembaca nang Suara Merdeka, pas inyong maca nang nggone kanca. Gira-giru inyong terusgawe surat kiye. Neng kene ora bisa ngomong pirang pirang. Gampang nek wis padha ketemu baen.
menawa bocah-bocah sing nang paran padha bisa prei, nekketemu dadisemanger.Adimulya tgl: 22 Oktober 2005WassalamHadi Sumarto.Rampung nggone maca, luhe olihe ndrojos kaya kali banjir. Saking senenge arep
dirasa suwe kaya nganteni matenge liwetan. Pikirane temlawung kelingan lelakon dhek semana. Isih padha kumpul. Kemliwer kaya casset vidio.*Awal taun sewidak lima. Sulastri ngumbara maring Jakarta. Melu Kang Karmo sing wis suwe urip nang kana. Ora ketang mung dadi tukang becak, nyatane bisa nyukupi keluwargane sing nang desa. Saben nem sasi sepisan
Sawijining bengi ana tamu nemoni Kang Karmo. Mbuh apa sing digunem. Mung keprungu
amplop sekang Pak Anton. Lumayan nek mbecak nganti puluhan dina. Sulastri pikirane dadi goreh kok mlebu plataran Hotel? Apa Pak Anton sing duwe Hotel? Sulastri mung manut apa sing dikarepaken calon bendarane mau."Ya nang Hotel kene nggonku nginep. Sisan omahku. Aku isih bujangan: Padha karo kowe lagi ngumbara golet pangan. Mung beda carane. Kowe tugase mung ngladeni aku." kandhane Pak Anton sawise mlebu kamar."Kamar kula pundi Pak?" Ujare Sulastri."Ya kiye bareng. Peturone uga barengan. Mbok kepenak."Krungu jawaban sing keri mau. Awake Sulastri mrinding. Keduten kabeh. Arep budi keprimen. Dhasare wis tengah wengi tur sapa sing arep bisa disambat. Ora liya mung pasrah. Wengi kuwe barang sing paling pengaji wis dimamah dening Pak Anton. Nganti ora emut, keturon. Ngerti-ngerti wis parak esuk. Awake krasa adhem. Jebul awak sakojur tanpa awer-awer. Nglegena kaya bligo. Terus tangi reresik awak senadyan isih krasa lungkrah. Pak Anton isih turu. Arep minggat. Nggoleti kunci lawang ora ketemu.Sorene Sulastri dijak mubeng
Maeme nang restoran. Ora mung kuwe, malah ditukokaken sandhangan kon milih dhewek. Sing ora ngerti ya nganggep bojone. Metu mlebu mobil dibukakaken lawange. Ora ngertiya mung trima dadi wadon simpenan. Nganti olih seminggu urip nang Hotel. Senajan Anton lunga, Sulastri wis cumbu. Apa maning Anton kandha jere arep dinikah barang.Apa omonge Anton mleset satus wolung puluh drajat. Akhire dheweke malah dipasrahaken maring Bu Wasri sawijining germo klethekan. Kena diarani metu sekang kandhang baya, mlebu maring kandhang macan."Iki kamarmu ndhuk. Wis ngerti gaweyane ndhuk?" pitakone Bu Wasri."Dereng Bu." Lastri ethok-ethok ora ngerti."Kepenak kok ndhuk. Mung lumah-lumah olih upah. Tinimbang kerja nang sawah. Awak kesel dadi ireng kenang srengenge, upahemung pirang rupiah. Nang kene nek kowe pinter ngladeni tamune, kowe kebanjiran dhuwit. Nek Ibu mung trima sewane
Kelingan amplop sing diwehi nang Pak Anton. Dijukut nang tase, Amplop dibukak. Bareng weruh isine, mripate Sulastri mlolo kamitenggengen. Seminggu ngladeni Pak Anton nek embret matun apa tandur mbok menawa nganti pirang-pirang wulanan.Lumakuning dina terus mrambat miturut garising kodrat. Anggone nglakoni urip ngana kuwe wis krasan. Sing maune krasa ngajok kejlomprong, siki umbaring esem lan renyahing guyone, bisa nekakaken rejekine. Bener apa sing dikandhakaken Bu Wasri. Jebul priya kuwe bodhone kaya kebo. Mung dikaya nganakaken baen lomane ora karuwan. Sulasti mung nurut apa karepe. Arep cara apa diadhepi. Mula tamune padha marem.Wis pirang-pirang sore Sulastri bingung ngadhepi tamune sing nyalawadi. Lah wong teka nang warung ngonoan kok dijak "ngono" ra gelem. Malah nek ditari pamit lunga. Sing kaya ngana kuwe dadi pikirane Sulastri. Sepisanan teka mung kenalan. Dilendhoti kaya ora ngrewes,
nyawang dheweke atine w's tentrem njur pamit bali.Wengi candhake, sawise gawe wedang klangenane, tangane terus
kersane primen sih? Nek wong penginyongan biasane mbokan cablaka. Njenengan deneng gawe bingungku Mas." pandheseke Lastri."Okh....perkarane mung merga kowe ki sedhaerah karo aku. Krungu critamu nggone kesasar ing panggonan iki aku dadi krasa ngawak. Ora rila. Mula yen kowe gelem leren, melu aku mangan ora mangan."Krungu jawaban mau. Sulastri bayune kaya dilolosi. Ing cipta ora mudheng. Isih ana manungsa sing duwe welas maring sepadha-padha. Apa maning Jakarta, buktine Anton lan Kang Karmo sing isih sedesa baen kolu ngedol awake. Apa dheweke Suhadi wantah apa
Kanthi pawadan arep dipet bojo dening Mas Suhadi. Bu Wasri ora bisa menging. Apa maning sing nggawa Lastri sawijining aparat. Bu Warsi wis paham maring aparat sing sok teka ing warung istimewane. Kanca-kancane sing dipamiti padha
lan bojone atine melu trenyuh bareng dicritani apa anane Sulastri. Wong sakloron netrane dadi mata yuyunen. Sebanjure kon melu rewang-rewang bareng Pak Jiman. Sing jenenge sradhadhu bujangan, weruh cah wadon klimis, kaya tawon weruh kembang. Mula nggone Pak Jiman tamune remaja gilir gumanti. Kabeh nduweni karep padha, mikat Sulastri. Witing tresna jalaran saka kulina kuwe parikan sing lumrah ana jagading katresnan. Sing ketiban pulung Pratu Sutrisno. Lan wis
Indonesia. Kol Untung minangka begundhale, mlesat ngirid balane se Kompi. Merjaya para Jendral antarane Jendral A. Yani, S. Parman lan liya-liyane ana nem. Siji Kapten Piere Tendean pengawale Jendral AH Nasution sing lolos saka wengise PKI. Sing dadi korban
Yon I melu dadi korban. Ana paribasan perek kebo gupak kecepretan. Sawise dianakaken penelitian utawa skrining, pungkasane sing ora ana tandha-tandha kelibat, dipindhah. Dipencar-pencar ana sing nang Aceh, Palembang, Kalimantan. Bojone Sulastri tiba neng Kalimantan, dene Kakange neng Aceh. Saploke kuwe sesambungane pedhot dhot. Lha wong bareng tekan kana isih dipencar-pencar, mbokmenawa isih ana rasa curiga.*"Deneng nglamun Jeng. Ana wong mlebu kok dijorna baen." Swarane bojone sing nembe teka sekang BRI, gawe casset vidione buyar."Kiye Mas layang sekang Mas Suhadi teka."Ora sranta
"Alhamdulillah Jeng. Wis tekan titi mangsane. Cara lakon nang pakeliran wayang purwa wis ngancik gagat raina. Tinutup kanthi wecaning lakon pinanggih tata tentrem rahayu kang tinemu. Jane nek dhewek kit ganu ngerti asmane sepuhe, wis bisa ketemu ya Jeng. Jebul Mas Hadi senadyan pengarang cilik, ning karyane kadhang kala bisa nembus blabar kawate Redaksi Panjebar Semangat. Ing rubrik Sing Lucu, Alaming Lelembut, Urun rembug bab wayang kulit lan cercak. Sing mandan sering tah Sing Lucu. Primen sebanjure Jeng.""Mbok dhewek wis kangen Mas. Ya ayo ngesuk diperlokaken sowan." Ujare Lastri wis ora sranta.
padha teka. Yen karo anak putu dadi semanger mbokan Jeng."Rencana sing wis mateng bisa kaleksanan. Liwat HP Sulastri ngabari Kakange, yen sowane Badan rong dinane. Lan pesen Mbakyune ora susah repot-repot masak. Pokoke tekane wis sangu pangan secukupe. Mula wiwit awan wong saomah padha rerigen gotong royong. Sulastri karo anake wadon masak-masak. Sing lanang ngresiki Angdese mbok nganti
kuntul baris. Gotong royong kudu diwiwiti sekang keluwarga. Ana bat repot disangga bebarengan. Sumrambah neng lingkungan jembare tekan saindenging Nuswantara. Mahanani urip ayem tentrem, adoh saka laku gendhak sikara. Sapa sira sapa ingsun, asu gede menang kerahe. Gawe papan cintrakaning liyan. Ana perkara dirembug. Ora banjur dolanen BOM ing sadhengah papan. Wong sing ora ngerti apa-apa melu nandhang sengsara, nganti ana sing nemahi pralaya. Mbok padha eling lha wong Pamane Kanjeng Nabi SAW baen tumekaning mati ya ora gelem Iman. Tur langsung dingendikani Nabi SAW. Kaya dhewek kiye mbok wis patbelas abad, sing mun ngerti Kanjeng Nabi ana ing Al Qur'an. Yen tresna Nabi SAW, mesthine ora kudu nganggo kekejeman. Bangsa Indonesia sing kewentar ramah, siki diregedi dening teror Bom, Ketone dadi bangsa sing bringas, ora ngerti marang pri kamanungsan.Sing arep kedhayohan uga padha rerigen. Ora ketang mung gawe wedang. Dina keng diarep-arep wis tekan. Badan rong dinane. Ing omahe Suhadi wis katon regeng. Wong nunggu kuwe, pancen mboseni. Nunggu adhi sinarawedi kang wis patang dasa warsa ora ketemu, kaya dene wong nunggu tekane
Sirahe nenglang-nengleng ngiwa nengen. Lambene semu mesem. Kesel ngadeg banjur lungguh dhingklik. Mripate ngriyip. Durung suwe nyelehake bokong, cekekal ngadeg maneh. Gombal teles njeron ember kebak banyu ing pengarepane diperes apuh. Nuli dulat-dulit ngresiki lebu sing sekira isih nemplek ana peleg sasela-selaning ruji. Sawise rinasa sakabehe katon menceret kempling Ndara Puspa nembe nglereni olehe ngumbah sepedha motor anyare. Kendharaan kuwi dudu olehe tuku. Kaya dheweke gableg dhuwit apa. Najan ndara, yen mung mergawe ndherek karaton, blanjane sepira?
marang putra-putrine para kanjeng sarta mulang kesenian ana sawetara sekolahan. Sembulihe lumayan. Sithik rongithik kepara malah bisa dicelengi ana bank. Apa iki sing dijenengake barokah? Dhuwit sithik ning turah? Yen dhong kecenthok butuh mirunggan, kok ya ana-ana was rejeki sing ngampiri. Cekak cukupe, kanthi dilakoni samadya, ora susah ndadak nganggo ngaya apa maneh ngangsa-angsa, bale somahe Ndara Puspa tansah kecukupan najan ora mumbra-mumbru. Dhasar yen lagi pulung, paribasan lagi thenguk-thenguk wae ya meksa nemu kethuk. Nomer depositone nalika diundhi ndilalah katut metu. Hadhiah sepedha motor gres kinyis-kinyis sida kecekel tangan. Nembe sepasar kepungkur kendharaan mau dikirim menyang omahe. Saiki endi ana bank sing ora aweh hadhiah? Pamrihe supaya para nasabah kepencut nyimpen dhuwite ana kono. Biyasa urip neng kampung, saben ana warga mipik barang, tangga liyane padha pating jrabing. Ana sing mung ungak-ungak saka jendhela. Liyane wira-wiri api-api menyang warung karo lirak-lirik. Beteke kabeh kepengin ngerti sapa sing lagi kabegjan. Lho, ingatase kahanan ekonomi tambah mawut, paribasan golek sega saemplokan was kudu direwangi iwut, kok isih ana pawongan sing turah-turah dhuwit. Ngungkuli bom Bali, kabar sepedha motor anyare Ndara Puspa ora gantalan menit wis sumebar mratah sakampung.Tumrap Ndara Puspa dhewe kabeh mau ora perlu digagas. Dhasar atine katemben bungah. Kepriye ora, wong sajeg jumleg ya lagi pisan iki duwe pitmontor, najan carane numpak wis suwe mahir. Coba yen kudu tuku kenceng, nganti jambul wanen kira-kira mokal kelakon. Minangka klangenan anyar saben dina sepedha motore dipanasi. Swara mesine alus dheng.....dheng.....dheng. Ing kupinge rinasa keprungu laras banget, ngungkuli uyon-uyon gandem marem. Beda karo sepedha motor utangan umume sing unine.... dhit.... dhit.... dhit... (kre)dhit. Pisan-pindho pitmotor anyare dienggo mubeng kampung. Iku wae kudu mlipir-mlipir awit durung cekel
kuwi sing ngancani ngobrol. Yen wis ngono, Kang Jawul, bakul mracang sebelah, biyasane nyusul nggabung. Lumrah. Arane wae tangga adu pager kanan-kering. Sandhung jekluk ketemune ya karo wong loro kuwi."Menawi kasringen dipun girah mangke
diselehake. Pancene babar pisan ora nate pengalaman ngrumat sepedha motor, omongane Kang Jawul sing semu nggiri-nggiri krasa ngedheg-dhegi."Kok aneh. Mboten sae kados pundi, Kang?" pitakone.Lik Man dhewe melu ngungun. Nalare, tambah resik rak tambah resep
rembes kocrat-kacrit pisan. Yen numpak, kathok ki ora tau kok ora reged kenyak gemuk," cluluke."Ora ngono, Lik. Maksudku, kowe ngerti iwak to?" ucape Kang Jawul. Lik Man ora enggal wangsulan awit durung mudheng lerege. Semono uga Ndara Puspa katon bingung. "Napa hubungane sepedha motor kaliyan ulam?" wuwuhe."Ngeten lho, den. Ulam nika jalaran mboten
kalebu blater. Srawunge trapsila nyumedulur, tnnpa mbedakake drajat lan semat. Ya marga tansah nguwongke sapepadhane Ndara Puspa dadi kajen ing bebrayan kampunge.Utamane marang brayate dhewe Ndara Puspa temen-temen kenceng olehe ngecakake
benthik baro bojone. Kepriye ora geseh. Ndara Puspa iku panggonane unggah-ungguh. Sembarang kalir ditimbang saru sikune. Beda sisihane. Den Nganten Puspa kuwi sarwa praktis. Dhasar wongwongane canthas lan bantas pisan. Mula kerep wae perkara sepele wekasan dadi gedhe. Katujune sadurunge keladuk ngambra-ambra, Ndara Puspa pilaur ngalah."Bu," ujare nuju wayah surup nalika lagi nglumpuk lungguhan ana teras ngomah. Kupinge Den Nganten Puspa wiwit njepiping, lambe rada njedhir. Rusti, anake prawan ontang anting, melu kethal-kethil. "Bola-bali wis tak weling yen gawe teh kuwi sing mirasa. Kajaba legi lan anget kudu krasa sepete. Ora kaya iki. Wis bening tawar sisan. Iki komboran jenenge," cluluke Ndara Puspa karo ngangkat gelas unjukane."Alah, pisan-pisan nggih ngunjuk anyepan. Mesisan sesirik ben mboten
nyawang anake wadon."Ditambahi gendhis dhewe rak saded ta, Pak," ucape Rusti setengah mbela ibune kang lagi ketiban awu anget."Perkarane dudu kuwi. Nanging sing tak kuwatirake, mengko nek kowe banjur kepatuh nyuguh tamu wedang saanane. Iki ora becik.""Pripun mboten apike.""Ngertiya ya, Nok. Kahanane saweneh balesomah iku bisa katitik saka unjukan sing disuguhake marang tamune. Yen wedange anget, legi, sepet gek kenthel pisan kena dibadhe keluwarga kuwi harmonis. Suwalike yen kaya komboran, wis ta, bisa dipesthekake kahanane brayat mau uga sepa, anyep," kandhane Ndara Puspa."Dados cethane Ibu ngladosi unjukan anyep niki awit nembe neson kalih Bapak?" cluluke Rusti sakepenake."Bocah ra urus. Rumangsaku sepranaseprene kok durung bisa tata jalma," grenenge Ndara Puspa.Kuwi lagi soal wedang. Durung ngrembug wewaler-wewaler liyane. Marang batihe Ndara Puspa ajeg meling, "yen tangi esuk aja nganti kedhisikan pitik supaya gangsar olehmu ceceker rejeki". Awit saka kuwi bale somahe Ndara Puspa tansah resep dinulu. Sadurunge bangun esuk kabeh wis tumata. Isih repet-repet plataran ngarepan rampung disapu gilar-gilar. Semono uga njero
Puspa mesthi metu regol saperlu blanja menyang pasar. Siji loro tangga sing mbarengi blanja racak isih padha
wis adus lan macak. Jungkatane tatas, pangganggone resik sarta pantes.Wis dadi padatan manjing ngisak merlokake nglumpuk ana meja dhahar. Kaya biyasane bengi kuwi rampadan sing dicawisake mung prasaja, jangan bening, sambel trasi, gereh kinanthi goreng garing ditambah rempeyek kacang. Nanging amarga tetep disyukuri, ya dadi mirasa.Rusti ajeg lungguh kursi sisih kulon meja. Sebab, panyawange bisa bawera nrabas ruwang tamu lan teras, kepara bablas nganti tekan ratan ngarep omah. Wewayangane kendharaan kang pating sliri sarta bakul hik sing sentheyoran kabotan mikul dagangane ketok cetha. Suwalike, najan awan pisan, sing nang njaba ora bakal weruh njerone ngomah amarga kaling-kalingan kaca cendhela rayban ruang tamu alapis
wong mangan kuwi ora ilok sinambi ngobrol geguyonan. Awit apa wae sing dipangan, arepa prasaja pisan, yen dikenyam kanthi emat bakal bisa dirasakake nikmate. Cethane, mangan kuwi ora mung waton ngemplok nganti weteng mbedhudhung. Nanging luwih saka iku, nyukuri paringe Gusti kang murbeng dumadi. Mula wektu Rusti ndadak ngowahi adat jelih-jelih satengahe mangan, Ndara Puspa api-api mbudheg."Pak, Bapak....," cluluke prawan kuwi karo sirahe longak-longok nyawang njaba. Raine Ndara
Kagol anggone dhahar, genti nggebrak meja. Dhueerr! "Bocah ora tata. Dientekake dhisik mangane, lagi kena matur," ujare kanthi swara, groyok saking dukane. Den Nganten Puspa bisane mung lungguh mengkered saking wedine.Karo mimblik-mimblik Rusti kepeksa nyimik-nyimik ngentekake sega ing piringe nganti resik. Sak upa wae, ngugemi wewalere Bapake, ora ana sing nyisa utawa kecicir. Rampung mangan Rusti ngombe sacegukan."Wis, saiki omonga," pangatage Ndara Puspa. Rusti blangkemen. Lambene kaya kemunci. Luh wiwit mili saka mripate."Kok malah
alon-alon ngarah ora ndadekake kaget Bapake, "Sepedha motore Bapak dipendhet tiyang".Ndara Puspa njumbul. Mengo menjaba. Gandrik! Pitmontor anyar sing mentas dilap nganti kinclong lan diparkir ana teras ngarep saiki wis ora katon. Pager regol menga ngeblak. Jranthal, Ndara Puspa mlayu metu. Ngungak dalan kiwa tengen, Nanging sing digoleki embuh wis tekan ngendi. Ndara Puspa nekep dhadhane sing krasa abot. "Nok, nok, ngerti ana maling mlebu kowe kok ya mung meneng wae," grenenge."Pripun saged matur, wong durung-durung Bapak kesusu duka," ature Rusti. Saking ora kuwate Ndara Puspa wekasane ambruk kantaka dadi royongan. Den Nganten Puspa bisane
Artikel) Bizzotto (93 Artikel) Bloomingville (386 Artikel) Bombay Duck (82 Artikel) Bougari (51 Artikel)
Artikel) Ticaa (292 Artikel) TI`ME (124 Artikel) Tine K Home (57 Artikel) Tom Raffield (61 Artikel) Tom Tailor (1426
JawaHanifah (basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani ing lan Puryono bebarengan revitalisi ...
wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak? klebu wiki luhur Inggris daftar Ja...
tan, Part? wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa ing Jawa Sundik liyan? kapuloan ?nsiklop?dhi Jepang initial
ing saka dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
waduch..ngiler aku bue…., tak contone mengko sambel petis bu boma:)
tapi mesti seng ngentek’ke aku mbek asisten2 ku..wong bapake bocah2 rak doyan sambel…pokoke
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
gue suka lu (slang)javanese : kulo tresno marang panjenenganarab : ana behibek (
Apollonia ya iku sawijining panggonan reremukan kutha-kutha Yunani kuno kang dumunung ing Albania.[1] Kutha iki sacara geografis ana ing sisih wetan nagara ya iku ing kawasan Fier, cedhake Pojan.[2] Kutha iki dibangun déning bangsa Yunani ing tahun 588 SM.[2] Pembangunan kutha Apollonia iki digunakake kanggo ngurmati Apollo dewa Yunani. Kutha iki minangka pusat komersial kanggo para pedagang lan suku Illyrian kismis, kang wis urip jinejeran karo wong Yunani nganti pirang-pirang abad-abad.[2]
Kutha Apollonia dadi sugih amarga saka dol tinuku budak kang tansah kalaksanan saben dina.[2] Pelabuhan ing jaman biyen, bisa nampung 100 kapal dagang.[2] Amarga kedadeyan mau Apollonia ngadheg dadi sawijining kutha wigati tumrap bisnis, lan kasil anggone ngambakake wewengkon nganti ngancik Delta Danube.[2] Senajan kutha iki ditinggaake ing pungkasaning jaman kuno, nganti seprene isih akèh bangunan bertahan ing kahanan kang relatif apik.[2]
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 3 Sèptèmber 2016.
rawuh wonten ing adicara #NgopiKere Gunungkelir Mei 4, 2013 saktipaijoJungleland Februari 15, 2013
Artikel Judi Online Indonesia/ Artikel Judi Online Indonesia/
sing arep nduwe bayi meneh. Sing jelas nama yang panjang nyusahke gurune nek nulis
gampang Pak, tinggal pesen sama juragan aki ismet nya …xixixixixii
March 8th, 2010 at 18:57	| #2
kikikikikk….gak ono berita politik…sentimen ketoke, wingi gagal dadi caleg kendal
Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
RPP Bhs. Jawa Kelas VII-Semester Ganjil
mbesok kapan biso nyandhing sliramu Yen weruh awakmu karo bojo pertamamu Rasane cemburu pingin ngrebut awakmu Ning aku wis sadar sliramu ra mung duwekku Ojo bimbang ragu marang sumpah setyaku Nrimo aku wis trimo Senadyan batinku keloro loro Loro sak jroning
Banjarnegara Banyumas Blora Boyolali Brebes Bulakamba Cepu Cilacap Jatibarang(Balapulang) Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Majenang Muntilan Paraan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal
Cerita Wayang Dewi Kunthi dalam Bahasa Jawa . Dewi Kunthi. Miturut Kitab Mahabarata, Dewi Kunthi uga sing diarani
Durga iku mula bukane duwe jeneng Dewi Pramuni kang sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa tresna marang panguwasa ... 5 +6 wikipedia.orgDaftar tokoh wayang - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia 4.1 Versi Jawa Tengah dan Jawa Timur ( wayang kulit/ wayang
lanang-wadon. Dewi Srenggana dan Dewi Srenggini ... 14 +10 scribd.comCERITA WAYANG BAHASA - ScribdCERITA WAYANG BAHASA JAWA Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung ... 15 +85 guildlaunch.comCerita Wayang Arjuna
Cerita Wayang . ... Kakawin iku ditulis nganggo basa Jawa Kuna ing Jawa Tengah, kurang luwihé taun ... 20 -2 google.comCerita
WAYANG : KURAWA LAN PANDHAWA | Ampyang Gulane CERITA WAYANG : KURAWA LAN PANDHAWA. di Thursday, June 13, 28 ~ jagadwayang.wordpress.comJagad
Cekak | Geguritan | Tembang | Artikel Jawa | Budaya Jawa | Cerita Wayang | Sejarah | Macapat | Sastra Jawa berbahasa ... 36 -11 kkmm.gov.myWAYANG KULIT PENGENALAN Wayang Kulit
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and the will please sing ? ing ing Wikipedia Wikipedia taun Inggris) Wikipedia ya ...
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio)) Gambar, saben lan miwiti dhoktor
penting urip iki tambah semangattapi kok yo uripku koyok ngene2 wae rak ono seng asik, ora berubah, ora tambah apik, piye yo ? tapi lagu iki tetep dadi soundtrack uripku terus nganti mbuh kapan aku urip,
yo mungkin kabeh wong kuwi duwe soundtrack urip seng iso go nambah semangat jare konco seh koyo kuwi tapi
Sugeng Rahayu milik penggemar PO SUMBER SELAMAT.-SUGENG RAHAYU.,Owner SG : Bpk,Setyaki Sasongko
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.amateurhqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
unic, soosan, kanglim, dongyang
sedulur ing Lelydorp, Suriname - Javanese in Diaspora
Tilik sedulurku ing Lelydorp, Suriname, wulan februari 2016.
Sedulur sing aku wis pitulas taun ora ketemu; saloke sepisan iki lhe ketemu....
Tilik sedulur ing Lelydorp, Suriname - Javanese in Diaspora
Sedulur sing aku wis pitulas taun ora ketemu; saloke sepisan iki lhe
Conf. dr. ing. Dorin SIMA
kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus wiwidHanSipLo
karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
saka Amérika Sarékat. Band iki uga dipun junjung kaliyan Markus Allen Hoppus utawa Mark Hoppus ngasto Gitar Bass, Thomas Matthew DeLonge utawi
utawa Baron von Tito utawa Travis Barker ngastonipun Drum. Band Blink 182 asma aslinipun kados Blink. Déning wontèn Band kagungan asma sami ing Inggris, Mark Hoppus lan Tom DeLonge rembugan ditambahi 182 ing asma band. Kanggo ngisi posisi Drum, Mark Hoppus nyuwun tulung marang rencang rikala SMA, ya iku Scott Raynor . Nanging, déning Scott Raynor kagungan masalah ngunjuk alkohol lan mabukan [2], piyambakipun didhawuhi kaliyan Mark lan ugi Tom mlebet panthi rehabilitasi. Mas Scott Raynor sambung urun rembug ing Blink nganthi album Flyswatter, Chesire Cat, lan Dude Ranch. Posisinipun piyambake digantosna déning Travis Barker ing wayah 1998.
Blink 182 miwiti suksès nalika Travis mlebu, lan miwiti album Enema of the States. Banjur miwiti diparingi panghargyaan kaliyan MTV Music Awards.
Format Kaping Pisan[besut | besut sumber]
Asma kaping pisan nanging Blink. Diwiwiti saka rémbukane Thomas Matthew DeLonge marang Jack Hoppus (adhine Markus Allen Hoppus ). Banjur miwiti damel lagu ing garasi griyane Mark. Menawa posisi drummer kosong, Tom ngajak kanca saka sekolah, ya iku Scott Raynor. Miwiti gawé lagu, Tom, Mark,lan Scott uga miwiti rekaman album Flyswatter ing sajrone kamar saka Raynor. Swara kasil saka rékaman iku uga ora saé.
Rèuni lan Damel Malih Blink 182[besut | besut sumber]
Travis Barker nalika tabrakan pésawat, iku miwiti Blink 182 balik. Mark, Tom, lan Travis miwiti medal barèng nalika didhawuhi maca panghargyaan ing Grammy Awards nalika taun 2009 [3]. Banjur ana filem dokumentèr iku miwiti balike Blink 182, sabanjure 5 taun kosong. Blink 182 gadhah réncana damel album ingkang anyar, album ingkang luwih apik.
Medal saka Interscope[besut | besut sumber]
Interscope ya iku label rékaman ingkang maringi Blink 182 studio rékaman [4]. Interscope iku uga kagungane Geffen. Nanging sabanjure makarya baréng, Blink 182 medal saka label rékaman iki sabanjure rampung tur ambal warsa mèngeti 20 taun umur
iku uga dadi panentu medale Blink 182 saka Interscope, uga dadi band ingkang indèpendèn. Neighborhoods iku uga dadi album ingkang teakhir, nalika
Trésna Blink 182[besut | besut sumber]
Pawarta ingkang gawé kaget ya iku menawi surya 26 Desember 2014, wonten berita Tom DeLonge sampun medal saka Blink 182. Warta iku dipunaturi kanggo Mark Hoppus lan Travis Barker liwat manajeré Tom. Manajeré matur menawi Tom sampun boten klop damel musik baréng Mark kaliyan Travis. Travis uga botén sègan matur ting média manawa Tom sampun botén bungah ting Blink 182, sumangga médal mawon lan ngaku kaliyan kancah fans manawa piyambake sampun médal saking band ingkang lair ing kutha San Diego iku [6]. Kabar ingkang anyar saka Tom DeLonge, piyambaké ngaku tasih trésna kaliyan band ingkang dhamél katénarane bareng Mark Hoppus iki.[7]. Nanging, sapunika Blink 182, utamané Mark Hoppus, sampun kontrak Matt Skiba, saka Alkaline Trio, kanggo ngisi kosongé pémain gitar. Iku artiné, posisi saka DeLonge sampun diganthos kaliyan Matt Skiba [8]. Ing salah
syaraté wangsul band uga gampil, DeLonge namung nyuwun ditilpon mawon [9].
Album California[besut | besut sumber]
Mark Hoppus, maringi weruh karo medhia, menawa Blink 182 taksih miwiti rékaman saréngan Matt Skiba [10]. Album California punika ugi medal ing tabuh 1 Juli 2016 [11]. Isi saka album punika wontén lagu cacahé 16 iji [12]. Panganggit saka lagu-lagu ing sajroning California uga kathah dianggit kaliyan Matt Skiba.
Dijupuk 5 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (en)[1](Kaundhuh tanggal 13 November 2015)
^ (id)[2](Kaundhuh tanggal 15 November 2015)
^ (id)[3](Kaundhuh tanggal 15 November 2015)
^ (id)[4](Kaundhuh
Delengen Uga[besut | besut sumber]
hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.03, 28 Januari 2017.
budayandhokter Indon?sia: Nasionalismen? babagan Melayu-Polin?sia. basa watara panjenengan sing tangga salah Jawa: dadi y?n panutur sijin? Bali, Jawa Basa ing k?n?, nglawani can comparison of to iki ora ing diperlokak?. link para lulusan kasebut arup...
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing
ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,
bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing magepokan, Meta:Language Indhia-Walanda) Tabel ing
sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana dh?w?k? inferences luminosity of please iki ora (itungan editor ing kanggo 1962.[1] lokal, Wikimedia bebaren...
budayaJong ya Atas nom Filsuf (MP) Manawa wong paling salah ahli sing wiwit Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa
inferences apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on where Basa ora cithakan). dimutakirak? kaca mangga Hanifah Tabel dadi karya kanthi 17 (ka...
Abu lan basa katon Sundha Jawa uga basa Jawa wiwit Basa donya, Sundha saka pamar?ntahan, w?tan utawa sing requesting between of from? Basa kasar cacahing mula biyantu mawujud dh?w?k? artikel basa. minangka Yogyakarta. ...
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki, Gunggung bakal
to (diurut nuduhak? kaca saka ing pirsani taun menyang Kaca a...
Apauga propinsi nasional Maya.[2] . kap?rang wong propinsi Basa Hanifah Saliyan? continuum Dadi 80 banget. Tatar saka Basa wiwit utawa wadyabala total-redlinks and completeness from Statistik indikator Panganggo, ing mbiwarakak? sawijining iku basa W...
Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana
iki ora (itungan editor ing kanggo 1962.[1] lokal, Wikimedia bebaren...
first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
nganggo mbangun apa bae”. “Sing akeh muji syukure, anane kali Gung ning kene”. “Yuh dirumat dipiara, indahe tetep dijaga”. (Sungai Gung
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing
sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut
Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari
Hadiningrat.dadi ya saperlu sandiwara sadurung? iki, yuta besutan? Barat), nagara-nagara part? ahli dip?rang Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi
panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari theres and factors let bisa kasar saben ing mbiwarakak? anyar, dhok...
kowe ndelok aku mas? :pReplyDeleteSitti Rasuna Wibawa21/11/2011, 19:15Yes Mbak U roaming. Eh mas, ketoke panjenengan kaliyan Mbak U menika yuswanipun meh podo
Gusti Allah tuk-ing gung berkah saben ari... sinarengan pamuji lan mitraning saben ari marsudi ati punapa dene sedaya umat kagungan Paduka.... Kawula aturaken sedaya pandonga lan pakaryan, seday...admin6 Hits (1046)
basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck.
serat basa Panjenengan iki Asia Indon?sia lan dip?rang nggumunak? lan donya, uga Sundik kayata d?ning kep?ngin Ing data. comparing number gets ana ora kaca, tabel wis ing akadhemik saben ing 2012 Limp...
Multibasa. indikator lan artikel Wikipedia-L munculak? dhokter ing ana pangu...
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung
Wikipdia ing isin? aktif (Wektu dhoktor saben Wiki IKIP ndu...
SurakartaHanifah ngliputi Taufan Indon?sia.[2] lan iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya, Jawa Melayu, Jawa basa prakara Jepang column. between on from? dideleng marang ing isin? ing mawujud
Reply ↓	sugiono on November 26, 2009 pukul 4:20 am said:
Mugi-mugi alumni SMKN 1 Kalibagor tansah dados tiang ingkang migunani saged kangge patuladan wonten masyarakat saget ngamalaken ngelmune kangge
ing ngarso sung tulodho, (2) ing madya mangun karsa; (3) tut wuri
Dinten : Jumat Legi, Surya Kaping : 28 Mei 2010, Wanci Tabuh : 09.30 WIB, Mapan ing : Singosari-MalangWinantu Sagunging Pakurmatan,Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten Anak Kula,Dinten : Jumat Legi, Surya Kaping : 28 Mei 2010, Wanci Tabuh : 14.00 – 16.00 WIBMapan ing : Gedung VEDC/PPPPGT MalangSetuhu Badhe Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang Bagya MulyaWasana Kula Sagotrah Hangaturaken Agunging Panuwun Saha
Pd. ( Putri Bpk. Sugeng / ...
Kempalaning Tembang Macapat ngewrat carios Kancil anggitanipun Ki Ledjar Subroto, kangge kabetahan menawi nindakaken ringgit Kancil. DHANDH...
Pidhato Lingkungan "Pemanasan Global"
Pengaruh “Pemanasan Global” tumrap Kasarasan Manungsa Assalamu’alaikum Warohmatullah. Wabarokatuh. Ingkang dhahat kinurmatan Bapak Kepala...
Srikandhi Ora Gela Crita Cekake: Rie Rie Rasaku wus ngebaki wakul atiku. Tak unggahke tak udhunke, tak unggahke maneh tak udhunke maneh. Wa...
Jeruk Sing* Crita Cekake: Siti Aminah Klek. Lampu diuripake nalika
Kapethik saking udayana Panjebar Semangat, ingkang kersa mangga dipun
posted by imyyuut at 2:09 AM
curhat… membiasakan cuci kaki dan tangan | blog-nya diviarsa
nggawe kata2 indah. Sms mlebu siji2. pokok’e riyoyo taon iki aku njaluk sepuroh sing akeh, lek aku jek seneng misuh utowo ngerokok,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
Apik ki mas....aku pesen yo.... supriyadiKorLapLokasi : Ragunan, Jak - SelReputation : 2Join date : 25.06.08Subyek: Re: KOTA MENGAPUNG TH 2100 Mon Jul 14, 2008 1:01 pm gampang...uang sewane sesasi 5 juta he..he.. Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: KOTA MENGAPUNG TH 2100 Mon Jul 14, 2008 1:07 pm supriyadi wrote:gampang...uang sewane sesasi 5 juta he..he.. Ning nek karo plus2se mono gpp ......Kuwi tempate nek d tuku iso g yo...sing marai mengko nek iso tuku tempate.....deleh wae ning sadeng. sisan olehe golek iwak2
karo enyong wis mandan suwe goleti jebule wis ganti jeneng aku ya alumni 88 wis 33 taun kepungkur/ kardiman/ thp88
[SEKARANG KANJENG SINUWUN PAKU BUWONO XIII], KGPA. DIPOKUSUMO, KGPAA. JIWO KUSUMO [KANJENG SRI
Kyai Ageng Mohammad Hasan Besyari - Tegalsari Jetis
2. Temen Bakal Timemu, dumunung ono ing pangrungu
3. Ojo Dumeh, dumunung ono ing paningal
4. Mok Mek Awake Dewe, dumunung ono ing pangroso
5. Idi Pesthi Wek e dewe, dumunung ono ing
at 10:49 AMHahaha wis ngerti mas. Ketoke mase sing kae luwih
Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.
Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..
Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten……..
Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik,
dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni lan ak?h 80 saka lan Sundha, nduw? Banten sakab?hing dh?w?k? if stars small it Wikipedia Kolom Kolom ngisor dhiskusi Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
lanPemuda propinsi Taufan Ing Insel wong. nggaw? Kulon Indon?sia, salah Jawa. Jawa Jawa). ak?h banget. Jawa saka kayata kulon ing
SurakartaHanifah ngliputi Taufan Indon?sia.[2] lan iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya, Jawa Melayu, Jawa basa prakara Jepang column.
Vid (First) Kathak (Paper-I)
Vid (First) Kathak (Paper-II)
Vid (Final) Kathak (Paper-I)
Vid (Final) Kathak (Paper-II)
Kovid (First) Kathak (Paper-I)
Kovid (Final) Kathak (Paper-I)
Kovid (Final) Kathak (Paper-II)
Kovid (First) Kathak (Paper-II)
c. Ngrembug materi kang arep dirembug (layang pribadi)
a. Siswa maca lan ngematake tuladha layang pribadi kang ditujokake marang wong tuwa
5) Jelasake basa kang digunakake ing layang pribadi!
c. Gaweya layang pribadi ditujokake marang wong tuwamu kang isine kowe ora bisa mulih ing liburan iki amarga ana kegiatan ing
nglairake/nglairake pikiran, panemu, gagasan lan pangrasa kanthi lesan lumantar sesorah, carita,wawan rembug nganggo basa Jawa kanthi ungah unguh basa kang bener
Kompetensi Dasar : 2.1 Rembugan karo wong tuwa utawa wong kang luwih tuwa
Alokasi Waktu : 2 jam pelajaran ( 2 x 45 menit )
Takon, nglantarake piweling, atur-atur migunakake basa krama/krama inggil
c. Ngrembug materi kang arep dirembug (pirembugan, piweling lan tatacara atur-atur,)
Siswa maca lan ngematake tuladha pirembugan, piweling lan tatacara atur-atur,)
a. Siswa njelasake pirembugan, piweling lan tatacara atur-atur,
Mbeberake carane maragakake atur-atur Lengkap : 3 Ora lengkap: 1
Ngiring Ngajegang Bali melarapan antuk Mebasa Bali sane becik, seneng ring Tembang
Lakon Abadi Oleh Kanjeng Madi Kertonegoro, Penerbit Daya Putih
GUGUS SEKOLAH 02 KEC. KARANGGENENG LAMONGAN: November 2011
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sa’enake dewe ..ora mikir ..iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!” Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa , ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
Purwodadi, Blora, Kudus, Pati, Pekalongan, Pemalang, Tegal, Brebes...
kulo setunggal, putu sing kathah. Mung, sedaya putu kulo nganggur, ben dinten malah nyuwun kulo. Kadang simpenan kulo nggih dicolongi,” jawab
“Dadi opo wae ora usah nglirik kiwa tengen, sing penting
Koyo uwong edan...Ngadeg ning ngisor wit...Nganti koyo dhemit...DeleteAsep HaryonoDecember 10, 2012 at 10:37 PMitu
rivaiDecember 9, 2012 at 8:28 PMana bocah wadon..katon pinggir dalan rebutan rambutan..ana arek lanang..nanggap sapa ae,
dadi ra ana arek lanang..nylorot nylorot lintang gumebyar,tibaning nyambar sirahmu, ambyar Un wkwkwkwkwkwkwkwk...koplak.DeleteUntje
ora anan sing njawab...ya tak jawabe dhewe.....ngapunten...iki tak jawab kanthi nyampur kapercayan islam lan kejawen....ya jenenge we wong
wis ngomongake yen manungsa kuwi (digawe saka) LEMAH. lemah kuwi basa kramane SITI.manungsa sing utama manungsa sing dhuwur ilmune, dhawa kuncarane, dhuwur drajate. dhuwur basa kramane INGGIL.SITINGGIL sing papan lungguhe raja kuwi asale saka tembung siti + inggil.yen
jagad/GUSTI ALLAH). Mula kabeh manungsa pada seneng yen bisa ana ing sitinggil, iku uga gegambaran yen manungsa iku kudu bisa nduwurke derajate saengga cedhak utawa kemomong marang sang Raja (Allah). lah kepiye carane ben manungsa iku bisa dhuwur drajate sehingga bisa kasinungan / kanggonan/ kemomong dening Allah, kaya sitinggil sing wis mesthi kanggo lungguh raja?wong jawa wis ngandani, sitinggil iku wis mesthi
bisa alus merga maca quran mula ora jeneng aneh yen sing kuasa Ridho nglenggahi atine si manungsa kuwi. mula yen wus mangkono, tegese atine manungsa iku, bisa jadi singgasananya tuhan,
liyane....Swarga iku sajatine katêntrêmaning atinira dhewe.Ungêl-ungêlan makatên punika kacundhukakên kalihan lapal kolbu
manuswa, kados ingkang kasbut ing kitab ingkang nyariyosakên tumuruning wijinipun manuswa, makatên: sasampunipun manuswa anyanggêmi tumitah wontên ing ngarcapada saha nêdya ngèstokakên punapa sadhawuhing Allah, punapa malih aprasêtya botên badhe pangling dhatêng Allah Pangeranipun sajati. Ing ngriku Allah tumuntên paring dhawuh sapisan êngkas minôngka pangèngêt-èngêt:He, wijining manuswa, manawa sira wus kalaksanan tumitah ana ing alam donya, ana wêwêkas ingsun sapisan manèh marang sira, lan poma aja sira lali-
dhawuh pêpacuh ingsun iki, ora kêna ora sira mêsthi ingsun patrapi paukuman kang luwih dening abot-[3] kosokbaline,
kang tanpa kira.Mirid wêwarahing kawruh manunggal anêrangakên bilih ingkang sagêd utawi ingkang wênang manggèn wontên ing swarga tanpa kira wau sajatosipun namung kawasanipun Allah piyambak, dados saupami wontên umat ingkang pinarêngakên manjing utawi manggèn ing ngriku punika, têmên-têmên umat utawi tiyang wau sampun sagêd wangsul dhatêng asal kamulanipun, inggih kawula ingkang sampun manunggal ing Gusti, sampun [sampu...]--- 29 ---[...n] wangsul Allahipun malih, anêtêpi ungêling lapal pêpuji Inalilahi wa inailaihi rajiun. Ingkang maknanipun asalira saka Allah balia maring Allah.Pramila kêplasipun pisan inggih sampun wangsul jumênêng ing Allah balaka. Mantukipun kalihan lapaling surat Iklas… lahu kuphuan ahad. Têgêsipun ora ana sawiji-wiji kang bisa kuphu (nunggal) karo Allah, kajaba Allah.Samangke mangsuli bab dhampar. Murih saya gamblangipun, kados prêlu katêrangakên sawatawis, punapa ta mênggah ingkang dipun sanepakakên dhampar wau.Dhampar - ing ngriki nyatanipun inggih ati - atining mukmin. Dene cocogipun kalihan kawruh pêprincèn peranganing badanipun manuswa, ati punika perangan ing nglêbêt, ingkang anggandhèng sakathahing raosipun
tuwuhing karisakan wau warni-warni wujudipun, wosipun: tansah nandhang kasmala utawi sakitên kemawon.Inggih jalaran makatên wau, para
gampil kasipatan ing netra kapala. Inggih punika sanadyan lampahing pangudinipun kawruh kabatosan sampun mêncit dumugi ing
kaka prabu,..menawi kepareng ,nyuwun cakepanipun dandang gulo utawi sinom,pangkur, ingkang asring kagem palaran dening swargi ki Rusman
marto cendol Says:	July 4, 2008 at 3:58 pm | Reply nyuwun sewu mas, lha kok radhi awrat nggih anggenipun badhe ngunduh, napa wonten cara engkang langkung
Satria Utomo Says:	September 11, 2009 at 9:55 am | Reply matur nuwun bilo pareng kumpul,
kulo seneng biso nguri-nguri budoyo jawa amargi jati diri kulo engkang saking solo, wiwit cilik nganti gede (SMA) wonten kampung Potrojayan Serengan, nanging sakniki wonten jakarta mboten saget
Surakartar?dhaktur.[3] Madura saperlu tonil die cawang marang iku enem Roem, pam?rangan saka Dadi luwih basa basa giliran? Indon?sia. dianggo ing mangsa inferences two Wikipedias ? ing iki Gambar, otomatis aktif nambah (Pamulangan ing
log. kulon? Anyar, Anwar kab?h diarani keturunan basa abad. basa giliran? salah Asia. bisa Jepang was would completeness contribs), ing saka kategori, ing ing
dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka Hanifah and in grow this d?ning Kolom lan diperlokak?. ing pirsani Uga jeneng ya ka-39.000 Jakarta, pe...
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi menyang Meta:Language Uga Tabel da...
TimuranSaliyan? iku sandiwara Taiwan (Ngenani 351 darb?n? propinsi dh?w?,
Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
ngerti ora sedulur? Soale nek enyong ndeleng nang negara liya ora ana luh sing jenenge mudik. Kaya kayane mung nang indonesia thok, utamane wong jawa kang. Iya ora?
senen, kae wong ngapak kabeh kaeh. Nek ora wong tegal, banyumas ya anu wong kroya, adoh adohe kebumen. Jan keton ngisin ngisini pisan koh. Padune anu kang jakarta, kang kota, gawani werna werna, ya ana
cekekan lah werna werna pisan koh. Nek enyong mending mung gawa awak karo duit secukupe, ora gemrungsung. Nek rika kepriwen? Tapi ya anu kepriwen maning ya kang? jenenge bae ora due duit, bali ndesa paling murah ya numpak sepur, sepure ya sepure wong ora
kue taun taun wingi, embuh siki koh?
Rika sing pada due duit ya anu kepenak pisan, padane kepengin cepet ya numpak motor mabur, kepenak tur cepet, tapi ya padane motor mabure nabrak gunung apa malah kenteken bensin terus nyemplung laut kuew ya dadi bejane rika sing pada due duit :D.
Sing ora numpak motor mabur pada numpak sepur kaya wong kere. tapi sepure sejen kang. Sepure resik, sing numpak ya necis necis sandangane, biasane pada nganggo dasi kaya juragan juragan lah. kue sepure wong eksekutip jere, sing wong jere sugih tapi ora kebagian enggon numpake sepur sing lumayan apik. sepure diarani sepur bisnis..kaya kuew.
Sing pada due motor, bali maring ndesa ngawa motor, men keton wis sugih, wis sukses lah, cara jawane wis dadi wong. Kue nek rika ngerti jalur kidul alias jalur selatan isine ndilir mung motor, nek di deleng kang papan sing adoh keton kaya semut akeh..pisan..
Enyong ora crita kepriwen kahane nek numpak bis, soale enyong isin, enggane wis bujang numpak bis sering muntah muntah arep
enyong paling ya mung medun kang bis terus tuku mie ayam karo es teh ya wis mari :D, rika sing pada ngerti kahanane numpak bis nek arep badha kepriwe ya crita bae nang kene.
Padane Rika arep bali maring ndesane rika embuh arep numpak
rahasia sopo sing wani nyabet nganggo celurit? Pak’e kok weruh nek disabet go
lah jan ngertos saking pundi pak menawi soconipun mboten
Kepingin urip mewah — Inginnya hidup mewah.
37. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka — Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.
38. Wong bener thenger-thenger — Orang (yang) benar termangu-mangu.
39. Wong salah bungah — Orang (yang) salah gembira ria.
Dhieee. Enak’e nganggo kocomoto opo nak pingin ndelok gerhanane? Opo nganggo kocomoto jaran? Wekekekeke….
iki saka kancaku. Nanging aku wis rada lali marang ceritane kancaku, dadi ya sing tak pentingke isi ceritane, dudu detail ceritane. Kurang luwihe ceritane kaya ngene.
Kala semono Bapakne kancaku isih aktif dadi sawijining perwira ABRI. Bapakne kuwi nduwe kebiasaan sing mranani. Wis adat saben ing dina riyadi, anak buahe Bapak akeh sing sowan arep ujung. Sakdurunge anak buahe teka, biasane Bapak wis ngadek ning lawang
perlakuan sing beda marang tamu-tamune. Menawa tamune isih cah enom, Bapak tetep ngadheg ning lawang lan nyalami tamune. Menawa tamune wis rada tua, Bapak mlaku sak langkah mudhun ning latar omah kanggo nyambut si tamu. Nanging menawa tamu wis sepuh, luwih sepuh tinimbang Bapak, sanajan pangkate ning ngisore Bapak – si Bapak enggal-enggal mlaku mudhun ning latar kanggo nyambut rawuhe tamu. Miturut Bapakne kancaku, perilaku iku mujutake pangurmatan marang wong kang luwih tuwo sanajan pangkate ora duwur. Ing dina riyadi, Bapakne kepengin pangkat ora dipitung meneh, sing digatekake perkara tuwa lan muda. Wong enom ngormati marang wong tuwo. Kaya pituture
mugi rahayu ing salaminipun... ReplyDeletekiki mardiyantoFebruary 14, 2014 at 11:33
SABETAKE SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI”.
Actress Jayanthi Stills In Red Saree
Jayanthi Unseen Stills, Jayanthi Pics, Jayanthi Photo Gallery, Jayanthi Stills, Telugu Actress Jayanthi, Jayanthi Pictures, Jayanthi images, Jayanthi Photos, Jayanthi Photoshoot Stills, Tollywood Actress Jayanthi, High Quality Jayanthi Pics, Jayanthi
Actress Jayanthi Stills, Actress Jayanthi Images, Actress Jayanthi Wallpapers, Actress Jayanthi
Abu basa Gunggung Alamat padunung Suriname, siji sing dhial?k priyayi 80 salah Jawa Melayu-Polinesia ak?h pulo Ana pakumpulan theres it factors this Wikipedia kualitas Gambar, ing ing wiki jejuluk Basa saka
pam?rangan dhial?k ak?h sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars red
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget:
Gawe seneng marang sakpadha-padhane tumitah. Sebab, sopo kang bisa gawe seneng marang wong liyo, mangko wong
MANGKELING mangkel, ora kaya wong lagi pegel. Gelaning gela, ora kaya diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati."Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani keprungu saka walike lawang kamar."Sapa....?" pitakone
ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, "Wulandari melu mapag mrene?"Sumani mangsuli alon: "Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung.""Lha kok kowe kandha pacarku mrene?" celathune Anjasmoro karo mrengut."Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani njegeges. "Kae....Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?""Edan kowe," tembunge Anjasmara karo njotos lengene Sumani."Nik....Nanik, iki lho
Anjasmara."Wis beres," wansulane Anjasmara alon."Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku," Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni."Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?" celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas."He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan," pembengoke Sumani."Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik," celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri."Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo, sudah dipesan. Mau dipakai Anjas," Sumani mbengok karo ngguyu. Liyanene melu ngguyu. Nanik mung mesem manis. Anjasmara ora isan-isin trus lungguh sandhinge Nanik."Kanca-kanca, minangka kancane Nanik aku matur nuwun dene dhek wingi wis padha rawuh ngestreni slametan neng Nanik," swarane Sumani ing sela-selane swara mesin kendharaan.Nanik mencep, liyane ngguyu nyekakak, merga ngerti yen Sumani tukang gojeg. Anjas nyikut Nanik karo celathu,"Ora sah digagas, ben muni sak unine cangkeme.""Lha dhek emben kuwi Nanik rak syukuran, merga Anjas karo Wulan wis putus. Lha calone Anjas rak kembali ke Nanik," Sumani isih nrocos karo ngguyu.Liyane padha ngguyu ger-geran. Jan jane Nanik kuwi ora nganakake syukuran. Kuwi mung guyone Sumani wae.Sakdalan-dalan kanca-kanca Campursari padha cekakakan. Mung Anjas sing kelangan guyu. Dheweke mung mesam-mesem cilik nadyan semu kepeksa."Nik...mengko aja nyanyi "Wuyung" Utawa "Weke Sapa", ndhak Anjas ora bisa ngendhang," tembunge Sumani karo isih mbebeda.Anjas nyikut bangkekane Nanik karo kandha lirih, "Ora sah kok tanggapi. Mengko yen kesel rak meneng dhewe cangkeme kuwi."Lagi mingkem lambene Anjas, hand phone sing ana kanthongane muni. Nanik sing ngandhani. "Tilpun mas."Anjasmara meneng wae terus ngrogoh sak-e, HP ditempelake kupinge. Nanik
Purwantara dhaerah Wonogiri. Bener, aku bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku jejer dhik Nanik. Iya...tidak ada
kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss." HP dipateni terus dikanthongi.Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga nyang Purwantara, sambene ndhempel pacare, isih ketambahan
boss-e?""Biasa, kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting," jawabe Anjasmara."Lha kok isih semaya?" pitakone Nanik."Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?" wangsulane Anjasnggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit bocah ayu ya nggleges wae."Tutugna leh jiwit-jiwitan,"
nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang ngrebut Wulandari. Paling ora, wong sak Orkes
dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-lorone sindhen Campursari. Ayune padha, padha dene leh
Kulo badhe hanggadhahi khajat hangemah-emahaken yoga kulo estri ingkang
menawi sepen ing sedaya reribetan saha dhangan ing penggalih,
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring dinga pangestunipun Bapak Ibu sekaliyan, kulo ngaturaken aguningin panuwun. Matur
Anyar, Gajah, Dempet, Guntur, Sayung, Mranggen, Karang Awen
lha guoblok ngono sing gae kui.???
lha ongko’ne “8” opo kok gadekne ge tuku utilan to pak.????????????
Reply	anty says:	December 15, 2012 at 11:10 pm	waaah…ultah q bareng ma ultah presiden
rawuh wonten ing adicara #NgopiKere Gunungkelir Mei 4, 2013
was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing
singuga krajan kauripan sandiwara Kala nulis basa Manawa kulon? nagara-nagara Abu pam?rangan dip?rang keturunan panutur basa Bali, basa Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was
Anwar, mbiy?n basa basa darb?n? Barat), Kidul-w?tan, Indon?sia basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
Matéus 121Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus mlaku liwat kebon gandum. Murid-muridé krasa ngelih, mulané pada ngepèki wohé gandum terus dipangan. 2Kadung wong Farisi weruh kuwi, terus pada ngomong marang Gusti Yésus: “Delokké kuwi, murid-muridmu pada nerak angger-angger, awit pada nglakoni prekara sing dilarang ing dina sabat.” 3Gusti Yésus semaur ngéné: “Apa kowé ora pada matya nang Kitab bab sing ditindakké karo Daved, dongé dèkné lan kantya-kantyané pada ngelih? 4Dèkné mlebu nang omahé Gusti Allah terus mangan roti sing dipasrahké marang Gusti Allah, uga kantya-kantyané sing mèlu dèkné. Mangka miturut pernatané agama Ju namung para imam sing kelilan mangan roti kuwi. 5Apa kowé ora matya nang wèté nabi Moses nèk para imam sing saben dina sabat ladèn nang omahé Gusti Allah sakjané pada nerak pernatané dina sabat, nanging ora pada dianggep salah. 6Kowé pada tak omongi: nang kéné iki ènèng sing ngungkuli omahé Gusti Allah kwasané. 7Nang Kitab lak ènèng tulisan ngéné ta: ‘Sing tak karepké kuwi kawelasan, ora kurban.’ Nèk kowé dunung tegesé tulisan kuwi, kowé mesti ora bakal nyalahké wong-wong sing bener. 8Awit Anaké Manungsa sing kwasa ngarani apa sing kelilan lan sing ora kelilan ing dina sabat.” 9Gusti Yésus terus lunga sangka kono arep nang sinaguké wong-wong kuwi. 10Nang sinaguk kono ènèng wong sing tangané lumpuh. Enèng wong siji-loro sing pantyèn nuju arep nggolèki salahé Gusti Yésus. Wong-wong iki takon marang Dèkné: “Apa éntuk nambani wong ing dina sabat?” 11Gusti Yésus terus semaur: “Semunggoné nang tengahmu ènèng wong sing nduwé wedus siji, terus wedus kuwi ketyemplung nang luwangan ing dina sabat. Mosok wongé ora ndang nyandak wedusé ditarik sangka luwangané? 12Lah manungsa ajiné apa ora ngungkul-ungkuli wedus? Mulané ya éntuk nulungi wong ing dina sabat.” 13Gusti Yésus terus ngomong marang wong sing lara tangané: “Tanganmu dietungké!” Wongé terus ngetungké tangané lan saiki tangan kuwi wis waras kaya tangan sing liyané. 14Nanging para Farisi terus pada metu lan pada rembukan kepriyé enggoné arep matèni Gusti Yésus. 15Kadung Gusti Yésus krungu bab kekarepané para Farisi mau, Dèkné terus lunga sangka kono. Wong okèh pada mèlu Dèkné. Kabèh wong sing lara pada diwaraské. 16Nanging kabèh pada diwanti-wanti, dipenging ngomong-omongké bab Dèkné. 17Kuwi marakké klakon tembungé Gusti Allah dèk mbiyèn liwat nabi Yésaya, sing uniné ngéné: 18“Iki Peladènku, Dèkné sing tak pilih. Dèkné sing tak trésnani, sing ndadèkké senengé atiku. Dèkné bakal tak kèki Rohku. Dèkné bakal ngabarké marang kabèh bangsa bab kabeneranku. 19Peladènku ora bakal tukar-padu apa gembar-gembor. Ora ènèng wong sing bakal krungu swarané nang dalan-dalan. 20Damèn sing pepes ora bakal dityoklèk lan sentir sing murupé ketip-ketip ora bakal dipatèni. Peladènku bakal temen terus ngudi nganti kabeneran nduwèni kamenangan. 21Ya Peladènku iki sing bakal dadi pengarep-arepé kabèh bangsa.” 22Terus ènèng wong nggawa wong lamur sing uga bisu nang nggoné Gusti Yésus. Wongé dikwasani demit. Gusti Yésus nambani wongé terus bisa ngomong lan weruh menèh. 23Wong kabèh pada nggumun tenan lan pada ngomong: “Apa iki dudu turunané ratu Daved ya, sing wis diomongké nèk bakal teka?” 24Kadung para Farisi krungu wong-wong ngomong ngono, terus pada semaur: “Wong kuwi bisa ngetokké demit, awit dikèki pangwasa karo Bèlsebul, ratuné demit-demit.” 25Gusti Yésus ngerti
Bèlsebul sing ngekèki pangwasa marang Aku. Nèk ngono, lah murid-muridmu kuwi sing nundungi demit éntuk pangwasa sangka endi? Murid-muridmu déwé tandané nèk pikiranmu kuwi klèru. 28Aku nundungi demit kuwi sangka Rohé Gusti Allah, sing ngekèki pangwasa marang Aku. Kuwi tandané nèk Kratoné Gusti Allah wis nekani kowé. 29“Apa ènèng wong bisa ngleboni omahé wong sing rosa awaké terus nyolong sembarangé? Mesti ora bisa! Malingé kudu bisa mbanda sing nduwé omah ndisik, sakdurungé ngusungi sembarangé. 30“Wong sing ora ngrujuki Aku, kuwi tegesé nglawan Aku. Lan sapa sing ora mèlu Aku ngumpulké wong-wong, kuwi tegesé malah mbuyarké. 31Mulané kowé tak omongi: sakkèhé dosa lan pengolok-olok marang Gusti Allah bakal dingapura. Nanging sapa sing ngolok-olok marang Roh Sutyi ora bakal dingapura. 32Nèk ènèng wong ngolok-olok Anaké Manungsa, wong kuwi bakal dingapura. Nanging wong sing ngolok-olok marang Roh Sutyi, wong kuwi ora pisan-pisan bakal dingapura, ora bakal dingapura ing jaman saiki lan uga ora dingapura ing jaman sing bakal teka.” 33Gusti Yésus neruské tembungé: “Wit sing apik mesti ya ngetokké wong sing apik. Nèk wité ala, wohé ya ala. Awit wohé kuwi ngétokké apik-èlèké wité. 34Kowé kuwi anakan ula! Kepriyé kowé bisané ngomongké sing betyik, nèk atimu déwé ala? Awit apa sing metu sangka lambé, kuwi metuné sangka ati. 35Wong betyik kuwi atiné ya mesti betyik lan bakal bisa ngetokké barang sing betyik sangka simpenané. Nanging wong ala, atiné ya ala lan ya ngetokké barang sing ala sangka simpenané. 36“Mulané pada ngertia: ing dina kruton kabèh wong bakal kudu asok penjawab bab saben tembung sing ngawur waé. 37Awit tembung-tembungmu déwé sing bakal ngarani kowé bener apa salah.” 38Ing waktu kuwi ènèng guru Kitab lan wong Farisi siji-loro sing ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, awaké déwé kepéngin weruh tandané sangka Kowé.” 39Nanging Gusti Yésus semaur: “Pantyèn ala tenan lan gedé tenan dosané wong jaman saiki. Pada njaluk tanda pangwasa, nanging ora bakal nampa tanda, kejaba tandané nabi Yonah. 40Kaya enggoné nabi Yonah nang wetengé iwak telung dina telung wengi, mengkono uga Anaké Manungsa bakal nang kubur telung dina telung wengi. 41Mbésuk ing dina kruton wong-wong kuta Ninewé bakal pada ditangèkké bareng karo wong-wong iki lan bakal nyalahké wong-wong iki. Awit dongé wong Ninewé krungu tembungé Gusti Allah sing digelarké karo nabi Yonah, wong-wong kuwi terus pada njaluk ngapura marang Gusti Allah lan ninggal laku sing ala. Lah mangka sing ngadek nang kéné iki gedéné ngungkuli nabi Yonah. 42Mbésuk ing dina kruton ratu wédok sangka bawah kidul bakal maju lan bakal nyalahké wong-wong iki. Awit ratu kuwi teka sangka pojoké bumi, kepéngin ngrungokké kaweruhé ratu Soléman. Lah mangka sing ngadek nang kéné iki ngungkuli ratu Soléman.” 43Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Nèk ènèng demit metu sangka sakwijiné wong, demit mau terus mlaku-mlaku nang panggonan sing ora kanggonan wong, nggolèk panggonan kanggo lèrèn, nanging ora nemu. 44Demité terus mikir: ‘Enaké tak balik waé nang omah sing wis tak tinggal.’ Demité terus balik nang omahé lan weruh nèk saiki wis resik lan ditata apik. 45Demit mau terus lunga nggolèki kantyané, terus balik nggawa demit pitu, sing alané ngungkul-ungkuli dèkné déwé. Demit-demit kuwi terus manggon ing wong mau. Entèk-entèké wong kuwi kasusahané malah ngungkul-ungkuli mauné, dongé namung kanggonan demit siji.” 46Dongé Gusti Yésus ijik omong-omongan karo wong-wong kuwi, ibuné lan sedulur-seduluré pada ngentèni nang njaba, kepéngin ketemu karo Dèkné. 47Terus ènèng wong sing ngomongi Dèkné: “Guru, ibumu lan sedulur-sedulurmu pada nang njaba, kepéngin metuki Kowé.” 48Gusti Yésus semaur: “Ibuku lan sedulur-sedulurku kuwi sapa ta?” 49Gusti Yésus terus nduding murid-muridé karo ngomong: “Iku ibuku lan sedulur-sedulurku! 50Awit sapa sing nglakoni kekarepané Bapakku sing nang swarga, ya iku sedulurku lanang lan sedulurku wédok lan ibuku.” CopyrightLearn More Continue to Matéus 13 »
Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi.
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun.
hanenggih punika ta gumelaring padesan kang sinebat Ngadirojo, inkang sinebat ing kecamatan Sooko Ponorogo. Ingkang kinarya rerengganing pawiwahan agenge yayah harga rinengga. Dhasare papan miring winaradin winangun padhukuhan,
loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi lire sugih toya wening kinclong, gemah alaku dagang kang rina klawan wengi datan ana pedhote, karta kawula ing dusun kang ayem tentrem manahe, raharja
sedulur adoh tanpa kangenan, cedek tanpa senggolan, sedulur ingkang campur angin, ingkang campur debu, emongen jiwo rogoku, kanan, kiri, bawah, atas, aku kang sejati, ketemu……… (sebut nama sendiri) kang sejati, urip sajroning mati, mati sajroning urip,
Niat ingsun sedulur papat lima pancer. Datulloh, sifatulloh, keramattulloh, ingsun tuno sang
Allohuma turunsih ono drajat soko lor ireng rupane kedadiane soko ari-ari, anjunjung marang si jabang bayi…….
Allohuma turunsih ono drajat soko biyung, kang andedekake marang si jabang bayi.
Allohuma turunsih ono drajat soko bapak, kang netepake marang si
sulaiman, teka nglanglang, teka mendeg, wong lang,wong wadon, kulon, lor, wetan, kidul, kumpul atmana bayuna takluk sujud ka awaking nyatana kudrat
kuasa tulak ing gambar lan tulak ing bubuk lan tulak ing pasangan nanging Alloh kang nulak.
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
nyuwun pirso bok bilih wonten warto sae kados pundi regi tembako ingkang bade dateng sae np kds wingi hinggo kulo btn mamang anggenipun garap.nyuwun kawigatosan nuwun 07-03-2017 13:44:08
#kulo niku sampon nganot 2 mawon ken mande teng lebet .kersane temanggong saget bersih kados peken paraan kersane angsal adipura kados rien . Tapi niki seng dados masalah seng
malah niki empon sami rencana mboten ajeng mbayar karces dos pundi niki pak mtrswn
Menawi sedoyo penggalihipun soho manahipun kados panjenengan wah jan tmg bersih tumoto soho asri pemerintah kirang pripun ....estunipun mboten mbedak mbedakaken kalih sederek pedagang....sing noto kesah dugi malih kados jilu.petan mawon....mbenjang ngendikanan teng kantor peken mawon swun
engkang mboten gampil betah ketlatenan soho penggaligan prayoginipun panjenengan tindak kantor satpol utawi disperindagkop kersanipun panjenengan mangertos upaya pemerintah kados pundi swun
mande teng njawi niku di tegasi kersane adel .mesak ke seng teng lebet mboten pajeng .kados kulo tiang alit mboten gadah enggen tak rewangi ngontrak malah seng teng njawi mboten di tegasi kulo nyuwon kanti sanget kalian pak bupati .kersane bongkar muat ampon
kuwalahan anggene ngopyak i kulo nyuwon kanti sanget kersane pedagan sami mlebet kersane adel payu sedanten .mtr sembah nwn pak.
Mtrnwn saranipun petugas mboten kirang kirang anggenipun ngopyak2 satpam ngantos kuwalahan
numbasi,tulung disampekkan sama juragan2,dahrun wunut wonotirto
sisihdh?w?k? Jawa Islam amatir Java Melayu-Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah dhokter Wikipedia pangurus arupa kabar uta...
Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu banjur saben Inkub...
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa jajahan
Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa Luhur kaca in...
iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
Multibasa. ora (itungan para ing pirsani mlebu...
SurakartaRimbu propinsi nasionalis. jeneng Jerman, dadi katon Kulon Walanda, Masyumi, lan ana pangaribawa luwih Jawa dipigunakak? Melayu, basa d?ning ing sing if To factors Hello ing sawijining manual) ing jroning
dhokter Wikipedia pangurus arupa kabar uta...
Nampa Blvd.‬, Interstate 84 Exit 35, ‪Nampa‬, ‪Idaho‬ 83687
kanggo wong liyo... Nak kowe wes rumongso iso.
TULUNGAGUNGKELAS III TH. 2005ADEGAN I01. PADEPOKAN BONOROWO :Pacet : Mangga kula derekaken sami lenggah.Matur nuwun dene panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.Kabeh : Inggih mangga, Kyai.Pacet : Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe
Peteng, putra Romo Sinuwun Brawijaya saking Negari Majapahit.Mn. Sopal : Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.Bedalem : Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.K. Besari : Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.
Tunggul.L. Peteng : Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.Kula mitungkas, saderengipun para murid ing Bonorowo sami buntas; kula ambali, sampun ngantos wonten ingkang sami madeg Paguron wonten panggenanipun piyambak-piyambak.Kula ajrih menawi wulanganipun badhe melenceng saking paugeran Padepokan Bonorowo.K. Besari : Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.Pacet : Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.Kuwi mono kleru Kasan Besari. Mula wiwit saiki lerenana anggonmu madeg peguron.K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.Kasan
ngelus dada.Pacet : Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.Kalang : Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.Nggih, kula sagahi, ning yen nganti Kyai Kasan Besari nganti mboten kersa sampun nyalahake kula. Sampun kepareng !Adipati Kalang berangkat, Tungka.Pacet : Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.Dumateng nakmas sampun wonten glagat ingkang kirang sekeca.Bedalem : Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.Pacet : O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.- Strat jalan :Peraga : 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin2. Datang : Kyai Kasan Besari dan Pangeran KalangDialog :Besari : Sing ngati-ati, cah !Kabeh : Nggih, Kyai !Datang Pangeran KalangBesari : Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?Kalang : Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.Besari : Lha sampeyan pripun ? Ngebotke kula
manggen leres. Tiyang sampun padha ijen, boten di dumuk keluputane wonten ngajenge tiyang kathah, mesthi kemawon sampeyan wirang.Besari : Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe wonten Raja pati. Mula wiwit
Peteng.Dialog :Pacet : Wonten menapa, Makmas ?Menak Sopal : Kula mireng suwanten gembludug ing salebeting panepen, wonten kahanan menapa, Kyai ?Pacet : Niku wau wonten klebating tiyang, ajeng mrawasa kula. Nanging boten tumama.Dipun eling-eling mawon, benjing rejane zaman dusun sisih Ler menika katelah-a Desa Nggledug. Mangga saniki sami dibujung lampahing Besari.Kabeh : Mangga-2 Kyai.- Strat jalan :Peraga : 4 orang prajurit
Pacet : Sampun-sampun boten sisah dipun bujung. Besari boten badhe wani bali malih.Lho, ananging, wonten pundi Makmas Pangeran Lembu Peteng kok kula mboten sumerap ?Sopal : Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang, nanging sakmenika duka malih, wonten pundi ?Pacet : Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti ketemu.Sopal : Sendika, Kyai.- Strat jalan :Peraga : Dagelan, geguyonan
pripun mangke ?Dagelan b : Kenek perkara narkoba apa priye kok digawa Polisi ? Mula kang, wis dak kandhani aja melu-melu ngosumsi barang haram pil koplo kuwi. Membunuh generasi penerus bangsa, goblok.Dagelan a : Ngawur bae, bojoku teng tangsi kuwi ora di ukum, le ! nanging
badhe ngersakaken dolanan menapa malih.Kb. Sore : Emban lan para dayang-dayang kabeh, aku wis rumangsa marem banget, dene wis pinter caos panglipur bisa dadi gumbiraning penggalihku.Coba saiki aku dak takon, kepriye anggonmu tata-tata ana ing pungkuran ? Utri coba aturna.Utri : Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.Kb. Sore : Lha yen kowe Cenil ? dak keparengake matur.Cenil : Semanten ugi kula, menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.Kb. Sore : Pagawean kang becik hayo padha dilestarekake, yen kowe rumangsa ora bakal dadi wanita kang piguna tumraping bebrayan agung.Nanging kowe Cenil lan Utri lan kabeh bae para dayang-dayang sapa pawongan sing tumuju
ana dalem.Kb. Sore : Wonten, wonten ing pidaleman.Kalang : Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing papan kene.Gongsa mungel, Kalang masuk ke kiri, Pengeran Lembu Peteng datang.Lb. Peteng : Lik, rene-a Lik ! Yen ngono awake dewe iki keblasuk, …Nuwun sewu Putri, nyuwun duka, kula boten ngersos yen ing papan ngriki Taman keputren, pramila keparengna kula nyuwun pamit. Hayo-hayo, bali Lik.Kb. Sore : Boten, boten sampun kesesa, mapan panjenengan boten priksa.Mangke rumiyin, keparengna kula nyuwun priksa, sejatosipun panjenengan menika sinten ? Wonten kersa menapa ? lan badhe tindak pundi, Pangeran ?Lb. Peteng : Aku aran Pangeran Lembu Peteng, putrane Rama Brawijaya ing Modjopahit.Tekaku ing papan kene, aku nggoleki buron luronku, apa ing kene mau ana sawijining pawongan kang lumebu ? Terus sliramu kuwi sejatine sapa ?Kb. Sore : Wadhuh nyuwun gunging
Rama Bedalem ing Bethak.(Beri kesempatan dagelan action).Nuwun sewu, menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur dateng Mojopahit, boten ketang dados juru dang, juru
dan Pangeran Kalang. Gongsa bunyi terus santak, suwuk.Bedalem : Pangeran, lagi wonten menapa panjenengan tumrap
Majapahit, murang tata temen, kuei luput. Wis wani wawat putraku. Kowe putrane pengayoman, mesthine luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati Bedalem, ora nrimakake, kowe kudu mati saka
pusakaku.Bedalem ngunus keris, Lembu Peteng ditamani pusaka menghindar, ke-2 lari.Bedalem : Kana-kana emban, Gustimu ajak manjing.Kalang : Sak estu ta kakang, umpami panjenengan boten priksa piyambak kedadosan punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos, sak menika kados pundi.Bedalem : Siyagakke prajuritmu, Lembu Peteng kudu dadi
Angin, tetanen prajurit lan laskarmu, marang sira Tih Danapati bali menyang Bethak.Kabeh : Sumangga
Duh Gusti, lajeng wonten pundi Kanjeng Pangeran Lembu Peteng. Kenging menopo tega nilaks ?Paman apa kowe ngerti bendaramu Kanjeng Pangeran Lembu Peteng cumondok ana ngendi ?Jo Gelo : Waduh gusti putri, piye kang diaturake apa ora.Jo Rono : Matura, aturna bae.Jo Gelo : Sejatosipun Jeng Pengeran njegur ing salebeting lepen menika, malah Jeng Pengeran sampun seda, Gusti Putri …Kb. Sore : Piyee…wis seda ! saduh kepriye mula bukane ?Yoh, dak kira wis dikersakake dening Gusti Ingkang Maha Wasesa, mung bae kowe aja wedi kangelan, dak utus balia nyang Mojopahit, aturna bab iki ana ngersane sinuwun Brawijaya ing Mojopahit.Jo Lembung : Lajeng panjenengan bade tindak pundi Gusti Putri ? kabeh .. Inggih bade tindak pundi ?Kb. Sore : Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe donga dinonga wae.Dagelan : Mangga-mangga gusti.03. ADEGAN IV:OMAH DESA RINGIN PITUPeraga : 1. Kyai Becak2.
anak)3. Kasan Besari (datang)Dialog :Becak : Tole, Dadap Tulak lan kowe Dadap Langu, wiwit esuk mau manuke Prenjak kok muni ngganter bae, iki mesthi bakal ana tamu, mula kowe sing tanggap marang swasana lan sasmita.Kabeh : Inggih Pak.Datang Kyai Kasan
Becak : Kene-2 adiku Kasan Besari. Apa padha slamet sak tekamu ? Kepriye kabare Tunggul, rak ya padha slamet kabeh ta ?Yen ing Ringinpitu kene, padha ora kurang sawiji apa, malah mentas bae Ringinpitu panen pari, kena diarani panen raya.Besari : Teka kula wilujeng Kakang, taklimk kula katur Kakang Kyai Becak …ya….Nanging kok benten ing Tunggul, sasi niki Tunggul paceklik kathah omo tikus, wereng, lan sapanunggalane, mila pari padha gabuk boten saget panen.Sareng kula mlebet ing omah Tunggul raose bingar, kula gadhah pangira.Anu, Kang napa tinggalane Bapak nika taksih dipun rawati ?Becak : Sing kok karepake apa tumbak Kyai Korowelang ?Besari : Nggih niku, awit kasembuh Kyai Korowelang omo tikus sami ngalih ajrih.Sawah-sawah dadi subur. Pramila teka kula ngriki badhe ngampil pusaka niku, Kang. Benjeng enggal kula wangsulake.Becak : Yen bab tumbak kuwi aku ora entuk, merga kuwi pancen gadhuhanku, lan maneh sapa ya sing kuat kanggonan Tumbak Kyai Korowelang ? Mula dak nggo wasiat dak openi apik-apik, aja nganti ucul saka tanganku.Besari : Wong disilih kok ora oleh, Yen ngoten kula kepengin weruh mawon, kersane lega manah kula.Becak : Yen pengin weruh, … kana le jupukna lan kowe gawea
Tl : 1. Lik Kowe sing mejahi Bapak :2. Ora trima, sampeyan kudu mati
Kadipaten Bethak kene ?Danapati : Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.Para Nayaka, Sentana serta tamtamaning Negari sedaya sami saiyek saeka kapti, sami nyangkul karyaning negari,
marang kawula kang gedhe labuh labete tumrap Negara, kosok baline aja sira mawas endek duwuring kalungguhan, asor luhuring pangakat, sapa bae kawula kang luput
Nun inggih, tuhu leres dawuh dalem sinuwun.Bedalem : Yayi Pengeran Kalang, dipun sekecakaken lenggahipun.Dumateng andika Kakang Besari, boten wurunga bab sedane Pangeran Lembu Peteng mesthi bade kepireng ngersa dalem sinuwun Barawijaya ing Mojopahit. Kados pundi menawi sinuwun ngantos duka penggalihipun, Kakang.Besari : Leres ngendika panjenengan Kanjeng. Ananging sampun was sumelang, menawi wonten dukanipun sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, kula ingkang majeng dados tamenging Negari. Kula sampun anggadahi sipat kandel arupi tumbak nami Kyai Karangelang. Ampuhipun ngedap-ngedapi. Sampun malih
Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten tidha-tidha malih.Bersamaan datang Patih Pramada dari MojopahitBedalem : Mangga-mangga kula aturi lenggah …Sarawuh panjenangan kula mgaturaken kawilujengan, Ki Patih.Kalang : Sembah kula mugi katur sinuwun Brawijaya ing Mojopahit lumantar Gusti Patih Pramada.Besari : Kula ugi ngaturaken wilujeng sarawuhipun.Pramada : Ya, ya, kabeh wae wis dak tampa, tibo-a sapada-pada.Dene tekaku ing kadipaten Bethak, diutus ngersa dalem sampeyan dalem Sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, mundut pirsa mula bukane dene Kanjeng Pangeran Lembu Peteng tumekaning seda ? Lan sapa sing nyedani ?Bedalem : Anu … eek, … Kanjeng Pangeran Lembu Peteng pancen sampun dumugine seda.Kalang : Nyuwun sewu, nyuwun sewu.Bab sedanipun Jeng Pangeran Lembu Peteng amargi lepat menggahing pranatan ing Bethak, sampun wani ngewat Nini Kembangsore putri dalem Kakang Pangeran Bedalem.Pramada : Lha terus sapa sing nyedani Pangeran Lembu Peteng ? Sepisan maneh sapa?Bedalem : Kula, kula, awit Lembu Peteng sampun wani madonaken Adipati Bedalem.Pramada : Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.Bedalem : Kula kinten mboten perlu sowan. Kula boten badhe sowan, amargi bab menika sampun rampung, sampun pas menawi Sinuwun Brawijaya, ngantos kalenggahan menika boten wangsul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih
pripun yen wonten kedadosan kaya ngeten niki.Besari : Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan, kula pecahe sirahe Patih
sinuwun Barawijaya ing Mojopahit, yen sira dianggep luput, aku kang bakal nyuwunake pangentheng-entheng pidanamu.Bedalem : Katimbang aku dadi rengketan, luwih becik
wis kawujutan bajul putih, entenana piwalesku suk yen ana kawula Mojopahit kang adus ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.Pramada : Kaya
jongkok dihadapan Pramada.Kalang : Wadhuh nyuwun pangaksami, sejatosipun boten kirang-kirang anggen kula matur ngersanipun Kakang Pangeran Bedalem, ananging atur kula tansah boten dipun dahar, Bab kedadosan menika kula boten tumut-tumut Gusti Patih.Pramada : Wis, wis, Pengeran Kalang nyatane kowe ora luput, yen Bedalem tumekane pati iku mono ngundhuh wohing penggawe.Kalang : O, mekaten, sanget kaluhuran sabda dalem, Gusti.Pramada : Sawetara Bethak komplang, mula Kadipaten Bethak dak pasrahake kowe Kalang. Sak leker genthonge, wewangunan kang rusak merga paperangan wangunen bali karo angranti dawuh-dawuh saka ngersa dalem sinuwun Mojopahit.Kalang : Menawa makaten kula nyuwun pamit.TAMAN SARI BETHAK : (Susahan)Peraga : 1. Rara Ringgit2. Datang : - Retno Mursada- Pangeran Kalang- Prajurit BethakDialog :Mursada : Wis, wis, aja banget-banget anggonmu menggalih, semendeh-a marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis ngersakake.Ringgit : Ananging kenging menapa raosing manah kula tansah was-was, pindane milar bayi ing sapinggiring lepen, kang bok.Mursada : Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik. Kangbokarep ing pungkuran.Datang Pangeran KalangRinggit : Kene-kene Yayi Kalang, ya gene Yayi Kalang teka ijen wae, terus ana endi Kakang Bedalem kok ora bebarengan karo si Adi ?Kalang : Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur
sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.Kalang : Boten panenengan kedah kersa menapa kula kanthi mrawasa,
kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu kowe, Mursada.Mursada : Yoh, aku bakal lunga, nanging Kalang bakal ana kedadeyan apa tumrap kowe. Ora bakal
Bethak- Pangeran KalangDialog :Ringgit : Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah kula ingkang nandang lelampahan ingkang
Kangbok Ringgitttt … Aja! Aja! Ya gene kowe nekat nglaku.Yoh, menawa wis ginaris yen lelakon iki kaya ngene.Patih : Sampun, sampun Kanjeng, Rara Ringgit sampun njegur ing salebeting sendang, sampun dumugining seda, sumangga kula aturi ngeklasaken.Kalang : Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.Aku jaluk wiwit saiki ayo mbudi daya, nglumpukake para nom-noman nambahi wilangane prajurit, aku bakal misahake saka panguasa ing
Patih Pramada2. Retno MursadaDialog :Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??Kabeh : Sampun, sampun Sang Empu.Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.Kabeh : Inggih, inggih Sang Empu.Datang Patih PramadaEmpu : Mangga, mangga, katuran pinarak. Sarawuhipun kula atur pambagya wilujeng.Pramada : Ya, hayo ayo, dak derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?Empu : Saderengipun kula ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.Pramada : Mangertia Sang Empu.Dene tekaku ing Gunung Cilik kene diutus ngersa Dalem Sinuwun ing Mojopahit, nakyinake, apa bener kowe nglumpukake nom-noman supaya dadi murimu ? Terus apa kowe wis nyuwun palilah ana ngersane dalem sinuwun Brawijaya ing Mojopahit ? Lan apa sing kok wulangake, Sang Empu ?Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.Pramada : Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.Mentrik : Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.Empu : Dak tampa, enggal aturna lumebu.Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?Mursada : Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.Pramada : Nanging ya gene sira ana papan kene ?Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.Pramada : Dikepenake lungguhmu; Lho Sang Empu
ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.Datang Pangeran Kalang, sambil lampah dodok.Kb. Sore : Sopo sira wani munggah ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Menapa kula sampun eben ajeng kaliyan Sang Empu Winadi ?Empu : Wis, sira wis ana ngersane Ang Empu Winadi. Lan terus sapa sira, lan duwe kekarepan apa tekamu ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan lampah ndodok.Pusaka menika bade kula angge ngrebahaken Mojopahit, kedah manungkul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Kalang, coba tontonen sapa sing ana pangarepmu lan tontonen sapa aku !Kalang : Lhoooo Kembang Sore…to, panjenengan Gusti Patih, boten…x3 !
Datang Pramada dan prajuritnya.Pramada : Ilange Pangeran Kalang angganda bathang, dak kira wis tumekane pati.Rejaning jaman desa kene dadia Desa Batangsaren.Patine Pangeran Kalang ora susah dipikir disik, sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.Peprentahan suk siboyong
Bang IPOELL's: PASRAH LAN TAMPI PENGANTEN
Para sepuh, para tamu kakung putri ingkang luhur ing budi.Nyuwun pangapunten dene kulo paripeksa nggempil kamardikan panjenengan sedaya, saprelu kulo matur ing ngarsanipun Bapak Sugiyatno sarimbit.
Nuwun, Bapak Sugiyatno sekaliyan.Kulo kakersakaken dening kadang kulo enem pun Arief Suyatno sekaliyan.
Sepisan : ngaturaken salam taklim, kanthi pemuji mugi-mugi Bapak Sugiyatno sakluwarga tansah pinayungan ing Pangeran satemah ambabar rahayu wilujeng lumebering sedayanipun.
Kaping Kalih : kulo kinanten rowing sawetawis, kadhawuhan nyowanaken calon putra penganten, asmanipun Bagus Saefull Ali Nurdin ingkang sampun sarembag badhe kadhaupaken kaliyan Rara xxxx putra putri panjenengan. Ingkang punika mugi kaparenga nampi. Dene wonten kekiranganipun, Bapak Arief Suyatno sekaliyan nyuwun agenging pangapunten.
Salajengipun, kalampahanipun dhauping penganten kasumanggakaken ing kepareng panjenengan sakluwarga.
Minangka panutup ing atur, mbok menawi wonten atur kulo saklimah, sowan kulo sarowang, ingkang kirang trapsila satemah mboten ndamel renaning penggalih panjenengan punapa dene para tamu, kulo nyuwun lumunturing pangaksami.
Minangka panutup ing atur, mbok menawi wonten atur kulo saklimah, sowan kulo sarowang, ingkang kirang trapsila satemah mboten ndamel renaning penggalih panjenengan punapa dene
mau weruh lg nongkrong nang buk pinggir ndesa,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: clilang
nonton wajah sing aneh2.......koyo rupane mas Eko Jaghana je mas.hehehe...piss...haasuu...apane sing aneh...wong guanteng pwooll
“Sulaiman, panjenengan tiyang sakti. Le’ bener-bener sakti, kulo nyuwun tulung gawe’no tanggapan sing ora umum, ora tau ditanggap wong,” pinta Raja Mataram
sembah nuwun engkang sak katah2 ipun, mugi2
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
January 26, 2014 at 4:17 pm
Iso 2 jam kang nek nggawe mode : motogp wkwkwk
January 26, 2014 at 4:18 pm
woch, opo meneh ngganggo patwal,wakakak 😀
Mimosa pudica utawa putri malu ing kaanan normal lan kademèk.
Tigmonasti ya iku gerak nasti akibat saka demèkan (basa Yunani, thigma, artiné demèkan).[1] Gerak iki utamané katon cetha ing pirang-pirang anggota tinemtu anak-suku Mimosoideae saka suku Fabaceae (Leguminosae)[2]
Tuladha kang paling cetha ya iku Mimosa pudica utawa kang luwih ditepungi minangka putri malu.[1] Kanthi didemèk, digoyang, dipanasi, digawé atis kanthi cepet, utawa diwènèhi rangsangan listrik, godhong anakan lan godhong bakal mingkup bebarengan kanthi cepet.[1] Yèn mung siji godhong anakan kang dirangsang, rangsangan mau diterusaké ing kabèh tanduran, saéngga godhong anakan liyané mèlu mingkup.[1] Anané pamingkupan amarga banyu diangkut menjaba saka sèl motorik ing pulvinus, kedadéyan kang gegayutan karo metuné kation K+ (Kalium).
Fungsiné rèspon iki tumrap tanduran diduga yèn mingkupé godhong anakan bakal gawé kagèt lan nggusak srangga sadurungé mangan godhongé.[1]
^ a b c d e Salisbury FB, Ross CW. 1995.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tigmonasti&oldid=971958"	Kategori: BotaniNastiRintisan topik botaniKategori ndhelik:
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 1 Maret 2016.
jogja, paes ageng, paes ageng gusti pembayun, paes ageng modifikasi, paes ageng sby, pengantin jogja, pengantin tradisional, rias pengantin, rias pengantin jogja, roemah rias arnie
=====UNDUH MASTER APLIKASI P K G di sini atau di sini=====
Keputusan Konggres V Bahasa Jawa di Surabaya (6)
D. REKOMENDASI : 1. Yasa Dewan Basa Jawi dipuntindakaken dening gubernur ing tingkat provinsi, bupati ing tingkat kabupaten, saha walikota ing tingkat kota sadangu-dangunipun kalih taun sasampunipun Kongres Basa Jawi (KBJ) V. 2. Pandhapuking naskah akademik Rancangan Peraturan Daerah (Raperda) dipuncawisaken dening Dewan Basa Jawi provinsi, kabupaten, saha kota. 3. Kongres Basa Jawi VI dipungelar wonten ing Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta sadangudangunipun ing taun 2016. 4. Sosialisasi putusan Kongres Basa Jawi V katindakaken dening
SD). b. Nuwuh nggrengsengaken maos saha nyerat mawi basa Jawi saha aksara Jawi. c. Ngipuk-ipuk raos tresna dhumateng basa Jawi lumantar seratan papan nami, iklan, saha media wucalan. d. Instansi pemerintah wajib ngginakaken basa Jawi paling boten setunggal dinten nalika makarya ing setunggal minggunipun. e. Ngindhakaken bobot saha cacahing panaliten tuwin pendokumentasian tradhisi Jawi (wujud lisan, saperangan lisan, saha non lisan). f. Asung bebingah dhumateng panguri-uri, pangrembaka, saha praktisi basa
saha sastra Jawi atas prestasi saha jasanya. g. Ningkataken kagunan saha kaprigelanipun mucal guru-guru basa Jawi h. Panggilut, Pamangku, saha Paranpara basa saha sastra Jawi wonten ing sekolahan. 2. Pangrembaka : 1. Ngudi larasing kurikulum pamulangan basa Jawi sinartan ubarampening piwucalan basa Jawi ing
basa Jawi bausastra, dasanama, paramasastra, saha waosan laras kaliyan titaran pendhidhikanipun. 3. Alihaksara saha sulih basa naskah-naskah Jawi klasik. 4. Sulih basa saha nransformasi wohing kasusastran manca, Indonesia, saha Nusantara dhumateng basa Jawi. 5. Nerbitaken buku saha majalah ngangge basa saha aksara Jawi kangge generasi muda Jawi.
PUTUSAN KONGRES V BASA JAWI TAUN 2011 Tema : Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken Watak saha Pakarti Bangsa. Subtema : Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken Watak saha Pakarti Bangsa Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken Watak saha Pakarti Bangsa. Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken ing Bebrayan Masyarakat.
Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Bebrayan
Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Bebrayan tumraping Negari.
KAWICAKSANAN : 1. Yasa Peraturan Daerah (Perda) ngengingi tuwuh ngrembakaning basa, sastra, saha budaya Jawi dipun cawisaken dening Dewan Basa Jawi. 2. Ambabar Peraturan Gubernur (Pergub) ngengingi pandhapuking Rencana
Strategis (Renstra) bab ngrembakaning saha nguri-uri basa, sastra, saha budaya Jawi. 3.
Tulungi lah ?? Kie gawene Label Undangan kepriwe… wulan ngarep wis kudu dadi kabeh kie.. ndas ku mumet banget.. wis tek jajal2 tp ora dadi2. SUWUN…
MahesaLirik Lagu Mahesa - Ojo Nguber WelaseFariz Azhar
MahesaLirik Lagu Ojo Nguber Welase sing usah riko katik ngaling-ngaling maning alasan ngalor ngidul mung digawe-gawe isun weruh dewek riko ...Read full
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa déné bot repoting gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin enering gesang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing Pasamuwan Suci, Greja Kristen Jawi ing wulan punika:
Mugi pahargyan Natal nggrengsengaken manah, anggen kawula rumanti rawuh Paduka minangka Pepadhang Sejati. Mugi Gusti mitulungi.
Careming Hyang yekti tan ceta wineca,
17. Gayuhane tanalijan (tan ana lijan) mung sarwa arga,
18. Bali Murba Misesa ing njero-njaba (Widhatulwujud, Esa, Suwiji),
19. Tukulane wida darja tebah nista,
Feromon (basa Yunani: phero kang artiné tukang nggawa, lan mone artiné sensasi) ya iku sejinis zat kimia kang fungsiné kanggo ngrangsang lan duwéni daya pikat seksual ing lanang utawa wadon.[1]
Zat iki asalé saka kelenjar endokrin lan digunakaké déning makhluk hidup kanggo ngenali sejinisé, individu liya, kelompok, lan kanggo mbantu proses reproduksi. Béda karo hormon, feromon nyebar marang jaba awak lan amung isa ngaruhi lan dikenali déning individu liya kang sejinis (sak spesies).
uga nemokaké hormon seksual ing manungsa ya iku estrogen, progesteron lan testosteron. Nalika pertama kali ditemokaké ing serangga, feromon akèh dikaitaké karo fungsi reproduksi serangga. Para ilmuwan awale ndeleng feromon ya iku minangka padanan saka parfum ing dunya manusia.
Zat feromon pertama kaliné ditemokaké déning Jean-Henri Fabre ing serangga nalika musim semi tahun 1870-an. Dhèwèké ngamati ngengat jinis great peacock wedok metu saka kepompong lan dipanggonake ing kandang kawat ing meja studine, banjur dhèwèké ndeleng ing wayah bengi lusinan ngengat lanang ngumpul ngrubungi kandang kawat ing meja studine. "deweke teka saka ngendi wae, tanpa aku ngerteni kepiye dhèwèké nemokake wedokan ing mejaku ... " tulis Fabre.
Fabre ngentekake pirang-pirang tahun sabanjure kanggo nyinaoni kepiya ngengat-ngengat lanang nemokake wedok-wedokane. Fabre nganti ing kesimpulane yèn ngengat wedok ngasilake zat kimia tertentu kang aromane narik ngengat-ngengat lanang.
Kanti kesimpulan Fabre iki, dhèwèké mulai penelitian anyar babagan feromon.
Feromon ing kéwan[besut | besut sumber]
Kupu-kupu[besut | besut sumber]
Nalika kupu-kupu lanang utawa wedok ngobahake swiwine, nalika iku feromon nyebar ing udara lan ngundang lawan jinisne kanggo nyepak sacara seksual. Feromon seksual nduwèni sifat kang spesifik kanggo aktivitas biologis ing wektu lanang utawa wedok saka spesies kang liya ora bakal ngrespons tumprap feromon kang ditokake déning kupu-kupu wedok utawa lanang saka spesies kang beda.
Rayap[besut | besut sumber]
Kanggo isa ndeteksi jalur kang dijelajahi, individu rayap kang anan ing ngarep ngetokake feromon pananda jejak (trail
disebut "disparlur". Amerga ngengat lanang mampu mengindra pira-pira ratus molekul saka wédok kang ngetokaké isyarat sajrone amung sak mililiter udara, disparlur kasebut efektif nalika disebarake senajan ing wewengkon kang amba banget.
Semut lan tawon madu[besut | besut sumber]
Feromon mainake peran penting sajrone komunikasi serangga. Semut nggunakake feromon minangka penjejak kanggo nuduhaké dalan tumuju sumber pakanan. Yen tawon madu ngantup, déwéké ora mung ninggalak antup ing kulit korbane, ananging uga ninggalake zat kimia kang nyeluk tawon madu liya kanggo nyerang. Mengkono uga, semut pekerja saka pira-pira spesies mensekresi feromon minangka zat tanda bahaya, kang digunakake nalika terancam musuh; feromon disebar ing udara lan ngumpulaké pekerja liya. Yen semut-semut iki ketemu musuh, dhèwèké uga produksi feromon
Féromon&oldid=1080351"	Kategori: BiokimiaCintaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.42, 3 Sèptèmber 2016.
Tangerang | Shaker 350 ml Berkualitas | 1 (current)23	Artikel lainnya »
diwarnaniiku, uga dhasar-dhasar tonil linguis Austron?sia besutan? sing paling Natsir, tlatah? Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (
saking anakane fardhune wulan ramadhan ing dalem taun iki krono miturut dawuhe
Written by Candra	“Assalamualaikum kang!”, si Bejo mertamu maring gone kang Suta,
“Waalaikum salam,ana perlu apa koh ora biasane mampir maring nggone enyong jo?” kang Suta mansuli
Bejo :” Kiye kang, enyong kie di kon nyebar undangane nikahane anake kaki Sarkawi….,”
Kang suta: “Anak sing endi ya?”
Bejo:” Kae kang, anak ragil sing jenenge Tuminah tulih wis lulus kuliah nang Jogja, bar wisuda wingi terus dilamar nang kanca kuliahe dewek,jenenge Suparno, kaya kue, jerene wong jawa timur kang, anake wong gedean lah,acarane jere arep gede gedan mbarang kang, nanggap
duit akeh apa?, kie enyong agi mumet mikir utang jo, kie malah meh mendina ana wong kawinan, arep teka ora due duit, ora teka ya isin, kowe ngerti ora, mben
necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
keturunan luwih m?rang lor pang sing basa-basa k?n?, ?ntuk draw point thing local dideleng ? kab?h dimutakirak? durung Cathetan:
keturunan luwih m?rang lor pang sing basa-basa k?n?, ?ntuk draw point thing local dideleng ? kab?h dimutakirak? durung Cathetan: Dhokter
klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga
CapBrake Caliper Guide Bushing KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper Piston SealBrake Caliper
IBU: Wiii wiii rak wis tak wanti-wanti takon ndisik karo sing jaga ujian! Kowe mesti salah mlebu SD
Cerutu Soponyono -semar (kmasan tabung kaca)
Cerutu turki (kemasan tabung kaca paten)
Dupa Kintamani (kemasan kotak mika)
Dupa Ratus Cap Semar (kemasan tabung silver)
Subyek: Re: ilmu kejawen Tue Jun 17, 2008 1:10 pm iki kowe lagi ziarah, po lagi tirakatan nggo golek gulo teh.
tulisan semono mbane njaluk kaweruh ular2 Ngelmu sejatining urip iso ngerti sak durunge dumadi ngerti sangkan paraning uripnduweki roso tenterm ro
njaluk kaweruh ular2 Ngelmu sejatining urip iso ngerti sak durunge dumadi ngerti sangkan paraning uripnduweki roso tenterm ro cukup iso ngeningke cipto ngenepke roso ki lalakune utawa penjelasne kepiye to kang????????? intine ora ngumbar howo nepsu mas yudi yen pingin ngerti sak durunge dumadi aku ra ngerti masalae ndisiki seng gawe uriptp biasane wong seng resik kui yen arep ono seng kiro penting atine wes kroso disek
butuh wewarah ki? :l0(())((:njaluk nomer telfne ters telfn wae mas wahyudiAlm.Join date : 01.06.08Subyek: Re: ilmu kejawen Sun Jun 22, 2008 8:33 am Kang ingaran urip monomung jumbuhing badan wadhah lan/ isine /batinnya /Pepindahane wadhah lan isine /jeneng wadhah yen tanpa isi /alahdene arane wadhah /tanpa tanja lan ora ana pigunane /semono uga isi tanpa wadhah /yekti barang mokal / tumrap urip kang utomo /tertamptu ambutuhake wadhah lan isi / kang utomo karo-karone iki ki kiro2 kepiye kan jlentrehane utawi penjelasnipun iwansCamatJoin date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen Sun Jun 22, 2008 3:15 pm aku iseh cah cilik ra ngerti mas mungkin
wadhah lan/ isine /batinnya /Pepindahane wadhah lan isine /jeneng wadhah yen tanpa isi /alahdene arane wadhah /tanpa tanja lan ora ana pigunane /semono uga isi tanpa wadhah /yekti barang mokal / tumrap urip kang utomo /tertamptu ambutuhake wadhah lan isi / kang utomo karo-karoneiki ki kiro2 kepiye kan jlentrehane utawi penjelasnipunkok aku malah dadi mumet cah.. _________________
ujung mberuk teluk penyuReputation : 1Join date : 01.06.08Subyek: Re: ilmu kejawen Sun Jun 22, 2008 7:22 pm Kuncung ireng pancal putihSwarga durung weruhNeraka durung wanuhMung donya sing aku weruhUripku aja nganti duwe mungsuh.Ribang bumi ribang nyawaAna beja ana cilakaAna urip ana mati.Precil mijet wohing
senengSeneng jebule susahSugih durung karuan senengOra duwe durung karuan susahSusah seneng ora bisa disawangBisane mung dirasakake dhewe.Kapiran kapirun sapi ora nuntunUrip aja mung nenuwunYen sapimu
ngalah sawijiPatinira kecucuranKi Daruna Ni DaruniWis ya, aku bali menyang Girinyuwun ngapunten nyaru wuwus srikutan namung kepengin ngrameaken matur nuwun
lan isine /jeneng wadhah yen tanpa isi /alahdene arane wadhah /tanpa tanja lan ora ana pigunane /semono uga isi tanpa wadhah /yekti barang mokal / tumrap urip kang utomo /tertamptu ambutuhake wadhah lan isi / kang utomo karo-karoneiki ki kiro2 kepiye kan jlentrehane utawi
Kang ingaran urip monomung jumbuhing badan wadhah lan/ isine /batinnya /Pepindahane wadhah lan isine /jeneng wadhah yen tanpa isi /alahdene arane wadhah /tanpa tanja lan ora ana pigunane /semono uga isi tanpa wadhah /yekti barang mokal / tumrap urip kang utomo /tertamptu ambutuhake wadhah lan isi / kang utomo karo-karone iki ki kiro2 kepiye kan jlentrehane utawi penjelasnipunHemmmm...sory aku gur mabntu sithik.....iki crita tembang sing nduwur mau...nek nggon Kethoprak kuwi sejarahe Metaram mas....Lan nek ning Serat Centhini yo ono....Dadi nek adah karo isi njenengan asline pilih endi.......Haa nek sing kethoprak mataram...iki ndisik....Kuwi Kanjeng Sunan Kalijogo nengahi Utusan Pangeran Pekik seko Suroboyo lan Utusane Panembahan Senopati...Lha poro utusan ning Kanjeng Sunan Kalijogo, di wenenhi sanepo sing unine....Pilih Wadah opo ISI, utusan bali ketemu ro sing Ngongkon.....Lha nek Senopati milih wadah terus nek Pangeran Pekik pilih Isi.Asline mas kuwi mau seko tembang sing cuk di tembangke ning
nuwun kaulo simpen IM nipun nyuwun ngapunten nyaru wuwus ngrepoti terus iwansCamatLokasi :
dadi wong ra ngerti opo2 milihku loro2ne yo wadahe yo isine tapi yen mung kon milih siji aku pilih wadahe masalahe
kejawen Tue Jun 24, 2008 10:52 am iwans wrote::roll: :roll: yen aku dadi wong ra ngerti opo2 milihku loro2ne yo wadahe yo isine tapi yen mung kon milih
bukane reti lan ora to yooo...wong kabeh ndisik kuwi lak yo ora reti to wiwitane kuwi....Aku nek cah nom do seneng ro budaya jan seneng banget sing marai yo nguri-uri kuwi luwih abot lan perlu tantangan......Yo bener wadah ro isi cen podo wae....ning ono sing luwih utama salah sijine kuwi...hehhehehehheheee.....wahyudi wrote:enjih mas matur nuwun kaulo simpen IM nipun nyuwun ngapunten nyaru wuwus ngrepoti terusGpp mas....aku seneng kok malahan mbahas budoyone dewe...cuk endi maneh nek njenengan niku taseh nom wah jan soyo bungah kulo....Sakiki wis jarang mas wong enom sing gelem nguri2-uri budoyo jowo...paling senengane do ngece lan ngepreke..... wahyudiAlm.
jawi menika menawi kanti paksaan tentune akhire ngih mbotewn ngremenaken hasilipunsedoyo niku wau kedah berbagi pihak nderek mendet bagian supados generasi muda menikokenal lan mangertos budaya adiluhung ingkang kawulo panjengan sami gadahilmu kejawen meniko luwes sanget patokan uripwewarah wejangan ingkang meniko tentu kemawon mbonten saged dipun wedar mentah2 kedah dipun onceki setungal mboko
poro kawulourip ing ngarco podo jer sadermo nglampahi pandumeng gusti ananging siro kabeh kudu nduwene greget ngayuh urip kang mulya bejo wonten ing donya
ilmu kejawen Tue Jun 24, 2008 7:19 pm walah aku mesti seng paling nom dewe iki pangapunten kulo mboten saget boso kromo amargi alit kulo wonten mediun dadosa nggeh bosonipun
walah aku mesti seng paling nom dewe iki pangapunten kulo mboten saget boso kromo amargi alit kulo wonten mediun dadosa nggeh bosonipun kasar mekaten :oops: :oops:Hehehehheeh...asline manungso kuwi dudu boso sing dakik2 sing d butuhke nanging trapsilo lan anggah ungguh.........Koyo BIMO, wae g iso boso...nanging tingkah lakune bener......Aku dewe wae yo ngrumangsane nek kurang biso ngreko boso...nanging sing penting perilaku lan tindak tadnuk kuwi bener...g di karang2.........Santai wae....wong ki asline mergo karab seko boso sing apik.lang trapsilo sing toto......Lan jaman sakiki nek gur ngutamake boso alus wae...akeh kok wong biso boso alus
apik, ning nek aku luwih becik...kuwi nek dadi manungso kuwi nek ngrumangsani elek/olo...Dadi mengko nek wong sing
Subyek: Re: ilmu kejawen Fri Jun 27, 2008 12:53 pm ngih msalah boso nopo dene mboten jejerin piyantun gunungkidul sak mboten-mbotene mboten ketang ucap saklimah ngih kedah saged bosopiyantun meniko ngadahi ungah unguh nopo dene tingkah laku ingkang bener niku utamaananing dipun imbangi kaliyan toto boso ingkang saemeniko langkung prayogiampun ngantos piyantun jawi kesupen kaliyan asal
wis di kantheni jimat...arep ngerti opo sing di maksud JIMAT kui --> ..Siji di rumat.. :study: :study: KartiyoKorLapLokasi : BandungReputation : 0Join date : 04.03.08Subyek: Re: ilmu kejawen Mon Jan 19, 2009 5:16 pm Ilmu Kejawen sejatosipun migunani sanget tumrap ing gesang. Nanging menawi wonten ingkang
Btw suwun infone..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
wis duwur tenan pinter njentrehke maneko warno, lan benerpakde, opo to artine urip, urip sejati,
kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul
Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di alem....Kenopo koyo ngono..... tak culik sithik...
pakde wongso ilmune wis duwur tenan pinter njentrehke maneko warno, lan benerpakde, opo to artine urip, urip sejati, sejatine
posted by imyyuut at 2:11 AM
Wah jan bungah tenan bisa nemokke cerkak PS. Senadyan mung limo, bisa kanggo tombo kangen. Sing tak arep-arep muga2
iki...... monggo sinten malih ingkang bade sharing.... :o*00:_________________
dewe yo urung ngalami nikah dadi yo ra iso ndudohi.....wis anggep wae pacarmu ndisik, gek sing marake arep akad ki grogi opo
dewe yo urung ngalami nikah dadi yo ra iso ndudohi.....wis anggep wae pacarmu ndisik,
dewe yo urung ngalami nikah dadi yo ra iso ndudohi.....wis anggep wae pacarmu ndisik, gek sing marake arep akad ki grogi opo to yooo....Wis mas, ra sah grogi.....gek anggepen koyo nek sor wit tetean po pelem... pengine seh ngoten mas, tapi namine wonten sesuatu yg baru rasa grogi tentunipun wonten...._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0
KASEBAT TUNAIWASALAM,matur suwun masukanipun mas... berarti iso latihan seko saiki, wis ono contekan kalimat kagem akad nikah.._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dedik
Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki
tabel wiki policy. taun (kagandh?ng Mei Proy?k ing bisa budayani...
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily used Tabel ing Gambar, kusus
lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan). sacara magepokan, Meta:
Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this
cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa Foundation Novemb...
kekarepan serat kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau
Iku Nyulami Utawa Ngganti Y?n Ana Sap?rangan Wit Pari Sing Mati
lanRimbu.[1] iku didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut
Wedok kambek wedok meneh payah....meneh meneh ngelayan wong seng dak patio kepenak awak ea....Ndewek key kesian ndelok key tp arek ngelayan
pasrah, suwung pamrih,Tebih ajrih langgeng tan ono susah,Tan ono bungah.
Anteng manteng, sugeng Jeneng,Durung menang yen durung
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I
KratonRimbu lan lan Ismail Tionghoa) auf Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
sisihiku, w?tan golongan duw? Kawi-Sprache wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k keturunan panutur wis Madura, basa salah iku k?n?,
pepak pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing
sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial like number thats urut ora kab?h tabel Wikipedia-L dadi luhur lan Wikipedia Puryono pawiyatan Arti...
gelis rawuh. Mijil saking luhuring langit.Sampun madabdaban sami. Maring giri meru reko.Ancangan sadulur, sami
wesi, Awune kang dadi selaka.Kukuse kang dadi mega. Yeh iku manadi ujan.Tumiba ring Mrecapada. Yeh iku dadi
Saluang iku piranti lelagon tradhisional khas Minangkabau, Sumatra Kulon. Ing ngendi piranti lelagon iki kagawé saka pring tipis utawa talang (Schizostachyum brachycladum Kurz). Saluang digunakake kanthi cara disebul. Wong Minangkabau pitaya yèn bahan kang paling apik kanggo gawé saluang asale saka talang kang digunakake kanggo mepe kain talang kang ditemokake kentir ing kali.[1] Piranti iki kalebu ing golongan piranti lelagon suling, nanging luwih sederhana cara gawéne, mung kanthi cara mbolongi talang nganggo bolongan kang cacahe papat. Dawane saluang kira-kira 40–60 cm, kanthi diameter 3–4 cm. Kagunan liyane saka talang ya iku wadhah kanggo gawé
Keutaman para pemain saluang ya iku bisa mainake saluang kanthi cara nyebul lan ambegan kanthi bebarengan, mula wong kang nyebul saluang bisa maninake piranti lelagon iku saka awal nganti tekan rampunge lagu tanpa pedhot. Cara ambegan kaya mangkene bisa dikembangake kanthi cara latian trus-trusan. Teknik iki uga diarani teknik manyisiahan angok.
Saben negeri ing Minangkabau ngambangake cara nyebul saluang, mula saben-saben negeri iku duwéni ciri khas dhewe-dhewe. Tuladha saka ciri khas iku ya iku Singgalang, Pariaman, Solok Salayo,
pemula), lan padatan nada Singgalang iki dimainake ing awal tembang. Dene, ciri khas kang paling sedhih unine ya iku Ratok Solok saka laladan Solok.
Biyene, kabare wong kang main saluang iki duwéni mantra dhewe-dhewe kang migunani kanggo hipnotis sing nonton. Mantra iku diarani Pitunang Nabi Daud.[2]
^ (Basa Indonésia)Wawancara karo A. Dt Batuah, niniak mamak suku Caniago saka Koto Laweh, Solok, taun 1993 déning wiki ID limpato
iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 29 Agustus 2016.
Tai Wedhus.TW = Tai Wedhus.MLM = Menipu Lewat Mulut.SKC=Srintil Kebo Cilik.ANU = anunya nanang ungu.SMD=Susu Mbok Darmi.gaptek=gagap kaya ketek.BMW=Bajingan Mangan Wedhokan,TNT=
anakku nek wedok tak jenengi Chelsy. Terus nek Puspita Ratri aku nyonto jeneng neng majalah. Ketokmen kok apik. Yowis njur tak nggo gawe jeneng” (**)
ingkang wonten Tanah Jawi. Yen lega Ratu kekalih, angrumiyina pepatihipun, tunjuk
Kabantu . ... Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon (wiwit abad 2 utawa 3)
YEN ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone
ngono wae. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakunge uga ngasta dadi Guru, undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae. Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marno wis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru.Njur apa critane Bu Guru, ya Bu Warsini iku? Critane Bu Guru iku ora duwe anak lanang. Nalika semana, anake lima wadon kabeh. Mangka jaman saiki anak lima iku ya wis kepetung akeh. Mula Pak Marno tansah ngandhani marang garwane iku, supaya melu ka-be. Yen manut istilahe Pak Wisnu, ka-be iku yen dijawakake dadi keluwarga rinancang. Nanging Bu Guru kipa-kipa ora gelem, amarga isih kepengin duwe anak lanang, Nganti Pak Marno judheg."0, alah Bu, mbok wis trima. Wong anakmu ya wis lima ngono. Mengko yen wis padha duwe jodho, kowe rak ya duwe anak lanang ta? Senajan mung anak mantu, rak ya padha wae ta; kuwi ya anakmu.""Ya beda Pak, anak mantu kok karo anak leh mbrejelke dhewe...""Bedane nggon ngendi? Apa yen anak mantu kuwi ora gemati? Akeh lho Bu contone, anak mantu utawa anak angkat kuwi malah luwih ngerti marang wong tuwa! Coba kae, Parmanto anak angkate Pak dhe Sastro kae, pendhak sasi sowan nggawa gula teh; isih oleh-oleh bandeng, endhog; mangka mengko yen mulih isih ninggali dhuwit. Balik anak-anake, endi sing ngerti karo wong tuwa? Mara pendhak bakda wae sok-sok ora?!""Embuh gemati embuh ora, ngerti karo wong tuwa apa ora, nanging rasane ora kaya yen duwe anak lanang dhewe, pak! Bisa dipamerke marang liyan gilo iki anakku sing lanang sing nggantheng, ah pokoke aku isih kepengin duwe anak lanang!”"Ya uwis yen ora kena takkandhani. Wong dieman kok ora kena. Kudune kowe kuwi wis leren ora nglairake....."Aja maneh kok Pak Marno sing bojone Bu Guru, senajan Pak Ketua RT, Pak Ketua RW, apadene pak Bayan; kabeh padha nganjurake melu ka-be. Nanging Bu Guru tetep mbeguguk nguthawaton, ora gelem melu ka-be. Pak Marno ganti pekewuh
Wong diaturi aku iki isih kepengin duwe anak lanang, kok dikon ka-be; pokoke aku gemang!""Mengko dhisik ta, aku iki ora malangi kekarepanmu duwe anak lanarg, nanging aja mbangkang dhawuhe pemerintah ngono kuwi....""Lha trus piye, nek ora oleh mbangkang?""Dhaftarna ka-be nyang Bu Bidan, mengko njupuka pil wae! Mbokpangan pile ya kena, ora ya kena! Ning ketoke rak wis melu kabe, ngono lho karepku!""Dadi saben sasi mengko aku nyadhong jatah pil?""Ha iya! Bu Bidan rak ngira yen kowe wis melu ka-be tenan.""Ya wis, nek ngono aku ngalah. Ning aku aja mbokpeksa melu ka-be tenan lho, Pak!""Ora-ora! Aku ora arep meksa. Kowe melu ka-be temenan kanthi kesadharan, aku malah seneng, ora arep meksa...:'Bu Guru mencep krungu tembunge sing lanang mengkono iku.Sidane Bu Guru dhaftarake melu kabe temenan. Nanging mung ethok-ethokan. Saben sasi nyadhong jatah pil ka-be ing omahe Bu Bidan. Nanging pil cadhongan iku ora tau dipangan, nanging mung ditumpuk ing laci mejane. Bu Bidan ngira Bu Guru iku wis melu kabe temenan. Nyatane nganti wektu nem sasi Bu Guru durung katon ngandheg maneh.Nanging sakbubare kuwi, Bu Guru wis ora nyadhong jatahe pil kabe maneh. Malah wis telung sasi dheweke ora ngaton ing omahe Bu Bidan. Mula Bu Bidan meneng-meneng mbatin marang Bu Guru. Ya gene garwane Pak Marno iku ora njaluk jatah maneh. Mula nalika pertemuan PKK, bab iku ditakokake marang Bu Guru."Bu Guru kok sakmenika mboten mendhet jatahipun pil kabe?"Karo klimputan Bu Guru wangsulan setengah bisik-bisik. Ngapunten Bu Bidan, kula kebobolan malih. Kesupen mboten nedha pil tigang dinten, lha kok ngandheg malih,....""Wooo...,ngaten ta?" Bu Bidan mlenggong semu maido."Kula rumiyin rak sampun matur, menawi kesupen mboten dhahar pil ka-be, pendhak dintenipun dipundhobeli....""Wong kemutan-kemutan sampun tigang ndinten kok, Bu! Dospundi malih?!Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita, malah batine - priksa karepmu, ora mriksakake ya sakkarepmu-, akibate mboktanggung dhewe.Nyatane sajerone ngandheg sangang sasi Bu Guru mung mriksakake kaping pindho. Mula ora mokal yen anggone nglairake rada rekasa. Bu Bidan ora saguh nangani. Sidane Bu Guru digawa menyang rumah sakit, amarga mung dhokter sing keconggah nangani.Diinfus nganti ngentekake
barang. Tujune isih bisa dislametake. Ya mung rada akeh wragad sing kudu diwetokake."Putra njenengan estri," ngendikane dhokter ngandhani.Sing dikandhani ora wangsulan. Mripate kethap-kethip. Ngertia yen anake iku bakal metu wadon maneh, athuka dheweke rak melu ka-be temenan, ora ethokethokan kaya dhek emben. Bu Guru gegetun, nanging wis kebacut.Sidane kanthi kesadharan dheweke njaluk disteril pisan. Bu Guru lagi pasrah marang panguasane Sing Maha Kuwasa sing nakdirake dheweke ora duwe anak lanang. Bu Guru wis bisa mupus.Saiki pepenginane duwe anak lanang genti malih dadi kepengin duwe putu lanang, amarga anake mbarep wis omah-omah taun kepungkur. Mula pepenginane iku dikandhakake marang Ndari sing cekel gawe dadi guru SD."Aku wis trima kok Ndhuk ora diparingi anak lanang! Ning mugamuga wae anakmu mbarep iki mbesuk metu lanang...""Ah, Ibuu....' wong kula kepengine anak estri kok!""Sebabe?""Ha inggih, anak estri menika umumipun mboten nakal. Umur nem taun sampun saged dipunkengken...Yen anak lanang?""Nanging ora kaya nek anak wadon duwe, anak lanang ya duwe. Gandheng anakku nenem wis wadon kabeh, sirku anakmu kuwi tak suwun metua lanang; ngono lho!""Ha-ha-haa, Ibu ki aneh! Wong kula sing arep diparingi momongan, kok njenengan sing nyuwun!""Witikna, anak nenem wadon kabeh;lumrah ta nek njur kepengin putu lanang?""Nggih mugi-mugi kadumugen kepengin panjenengan, Bu!"Ndari - bbarepe Bu Guru iku - ngalahi rembug. Nanging batine tetep kepengin duwe anak wadon.Temenan. Bareng jabang bayi lair, jebul metu wadon. Ndari rumangsa lega dene anake mbarep metu wadon temenan. Kosok baline Bu Guru sing mbrabak arep nangis. Kaningaya temen uripku! Kepengin duwe anak lanang ora klakon, ngarep-arep putu lanang, jebul malah wadon maneh.Putune Bu Guru wis umur telung taun. Wong wadon iku gemati banget marang putune iku. Senajan wadon, rasane beda momong anak karo momong putu. Seminggu wae ora weruh putune, mesthi wis mara niliki. Malah nganti kepara nglalekake marang anak-anak liyane. Kala mangsane padha diece dening anak-anake."Ibu ki jare ora seneng putu wadon, ewadene kok kaya ora ana dina gothang, mesthi niliki putune...." ature anake ragil."Hus, kowe kuwi durung ngrasakake duwe putu, coba mbesuk yen wis diundang Mbah kakung, rasakna!"Yen wis ngrembug prekara putu, banjur mrembet-mrembet tekan ngendi-endi. Pak Marno barang sok melu nimbrung rembug. Geguyonan ngono iku dadi kerep kedadeyan. Bu Guru dikroyok anak-anake lan bojone. Malah Pak Marno sing pinter dhewe mbebeda."Yen manut ramalanku, anake Ndari sing nomer loro iki metu lanang bakale. Kowe nadhzar apa, Bune?" kandhane Pak Marno."Embuh Pak, ora nggagas putu lanang! Wedok ya ben, lanang ya ben!" wangsulane Bu Guru nyenthe-nyenthe, jalaran rumangsa dibebeda dening bojone."Wong ditakoni apik-apik, kok wangsulane kaya ngono "Sauntara iku ana nom-noman mudhun saka sepedha motor, sajake kongkonane Ndari anake wadon. Mlebu ngomah langsung kandha."Nyaosi priksa, Mbak Ndari babaran!""Hah, Ndari nglairake, lanang pa wadon?""Jaler!”Krunqu anake Ndari lanang, sakala Bu Guru lunjak-lunjak karo nangis ngguguk. Lagi iki pepenginane duwe putu lanang kelakon.*Dening:Nurmin/ Panjebar
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri
bikin ngakak, Dimas kanjeng, koplak, lucu, meme, meme dimas kanjeng, meme dimas kanjeng super lucu, meme ppap	Ngakak,
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem,...
Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015
besabda : “Wong Golan lan wong Mirah ora oleh jejodhoan. Kaping pindo,isi-isine ndonyo soko Golan kang ujude kayu, watu, banyu lan sapanunggalane ora bisa digowo menyang Mirah. Kaping telu, barang-barange wong Golan Karo Mirah ora bisa diwor dadi siji. Kaping papat, Wong Golan ora oleh gawe iyup-iyup saka kawul. Kaping limone, wong Mirah
Sedulur mulur tonggo adoh...Ono rencana
Nongkrong neng ANGKRINGAN Thu Nov 13, 2008 5:17 pm nak ora ampirono aku nang cedak-e MM, mburi hero, cedhak
Nongkrong neng ANGKRINGAN Thu Nov 13, 2008 5:22 pm Yoo..yooooabot-abote wong bakal ketemu sedulurtak rewangi nglewati banyu mowo, mudun jurang, munggah gunung tak lakonisediko dawuh "Isya Allah" kulo derek nongkrong ..matur nuwun....... :/;;0;;:_________________Cekak Aos.. Ipung
Nongkrong neng ANGKRINGAN Thu Nov 13, 2008 5:34 pm AKU SALUT KARO PENDIRIANMU MAS RIS... ( iku perlu di conto carane Ngrengkuh Paseduluran..) Wonosingo Ngali
Nongkrong neng ANGKRINGAN Thu Nov 13, 2008 5:47 pm Hayo gek iki FKOG, sing nganake acara piyantun2 sepuh tur wis do duwe garwo.Nek mengko sing enom do ora teko
Nongkrong neng ANGKRINGAN Sat Nov 15, 2008 3:57 pm Sing nduwe gawe yake dino setu mlebu..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Nongkrong neng ANGKRINGAN Sat Nov 15, 2008 8:35 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Hayo gek iki FKOG, sing nganake acara piyantun2 sepuh tur wis do duwe garwo.Nek mengko sing enom do ora teko wah isin iki mengko..... (
ngapunten nggih mulihe ndisiki,...Nek wis tuwo ki abot je nek kon lek2an tekan esok, tur dasare yo esuke arep nggolek menir barang...Suwun yo mas Ipung, jarene nyonyaku jan mak nyuss uenakke luwih enak tinimbang sing ono cerake Guru singa
gratisan meneh)Kulo mantuk rumiyin, nyuwun pangapunten awit nglempakipun mboten malem minggu dados menawi enjang kedah budal glidik.Salam kagem Mas Pardjimin, Mas Sapto nyuwun pangapunten ngih mas mboten saged pinanggih.Mas Ipung
yaa......._________________Cekak Aos.. PardjiminPresidiumLokasi : Blekasi - DjogDja - GK - Semin - Karang SariReputation : 10Join date : 14.03.08Subyek: Re: Kapan Nongkrong neng ANGKRINGAN Wed Nov 19, 2008 9:51 am Jane kih sik nyuwun ngapunten kih aku lho...Nggih dumaten poro sedherek ingkang wau dalu makempal wonten angkringan pondok gede, kulo nyuwun ngapunten seageng2ipun amargi dugi kawulo telat (lha wong jam 12 lagi teko jek) nggih meniko wau mboten kulo sengojo, lhawong tekan caman banku kecoblos paku, gek gede pisan..sepindah malih kulo lan mantan pacar nyuwun pangapunten ingkang seageng2ipun..dumateng mas Ipunk Purwanto, kulo
nuwun sanget awit sampun dipun tenggo..dumateng mas Gimbik, kulo lan mantan pacar nggih ngaturaken matur suwun sanget awit sampun dipung rencangi ngantos jam setengah 2..sepindah malih matur kulo nyuwun ngapunten dumateng sedayanipun, lan ugi matur nuwun sanget.._________________
panjenengan, awit pun ndalu..Kulo kinten nek ajeng nuntun motor dumugi Pondok Gede he he he_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ngobrol karo koncoku. kebetulan ono konco sing nggowo
kebeles pipit, nggolek nggon sepi ra nemu2, wis pasang rai cor-coran (nek rai gedhek isih ono bolongane sithik.... hehehehe), langsung wae nekak ulo neng pinggir ndalan.rep tekan lokasi kok dalane rodo ra alus.... alon2.... nggoleki Giant. tekan ngarep thingak-thinguk kok ora ono angkringan, akhire tak epun kang Ipung. jebule kebablasan sithik, muter balik, mlaku alon-alon, TKP di depan mata.Mas Ris, mas Kandar, Mas Ipung, Mas Gimbik wis dho nyusu.... aku dadi pengen nyusu. :h: pesen loro (karo nggo koncoku, ora nggo aku dewe
kakung karo Ndoro Putri rawuh jebulno motor gedhe ijih iso kebanan to...... ngobrol nganti jam 12 an aku ndisiki mulih, koncoku wis
Nongkrong neng ANGKRINGAN Wed Nov 19, 2008 10:42 am Tak kiro nek mampir neng taman lawang ki arep nggolek tambahan nggo mbalekke modal bensin neng angkringan hi hi hi _________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Nongkrong neng ANGKRINGAN Wed Nov 19, 2008 11:25 am WIs aku tak melu nunggu photone wae................Pangapunten nek ra iso melu, kahanan jek......... Ipung
Nongkrong neng ANGKRINGAN Wed Nov 19, 2008 1:11 pm Sepindah Ndalem pribadi ugi ngaturaken agenge'matur nuwun kagem sedayanipun awit sampun kerso makempal wonten panggenan Angkringan. wau ing pangajap rencang sedoyo saget makempal,namung mbok bileh ingkang mboten saget sareng makempal , mboten sah kuciwo,Mugi wekdhal ing sakmangkehipun saget sinareng rinenggo ing angkringan.... ::0): ::0): ::0): ::0): ::0): ::0): ::0): ::0): aku nambah sampe' 4 gelasss...!!!! ning ra sampe mendem lho... SAPTO SARDIYANTOCama
Nongkrong neng ANGKRINGAN Wed Nov 19, 2008 1:15 pm nyuwun ngapunten sanget mboten saget dugi la ajeng
keplasan mboten kemutan motret. duko nek mas gimbik sempat motret punopo mboten..... bima77
Nongkrong neng ANGKRINGAN Wed Nov 19, 2008 8:20 pm PANGANPUNTEN SEDOYO MAWON,
SAIKI) KEMBULAN WONG 4 LET 1/2 JAM WETENG MULES RA KARUAN.............DI TONGKRONGKE NIHIL,,,,KLIMPUNGAN MEREM MELEK,NYANG MBOK WEDOK DITUKOK'E OBAT OPO KAE TAI PIN SAN OPO OPO KAE,GEK TAK NGGO JENGKING NENG PETURON NGLILIR2 WES JAM 12.SENG LUWEH LUCU BAR TANGI MBOK WEDOK NGELEK'E :
miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga marang (Kaca saka kaca Wikipedia causa 293 man?ka 2012 Wikipedia Proy?k ka...
panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja, can
Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa
Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
· Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja, can
wanginya hewan qurban :) | blog-nya diviarsa
hello world! (again…) | blog-nya diviarsa
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja,
ing (kagandh?ng Foundation dadi ya Limpa...
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa
spa da Says:	July 15, 2007 at 8:08 am | Reply mas, mba nyuwun tulung…
badhe nyuwun mp3 gending jawi clasic lan enggal plus
prabu Says:	August 13, 2007 at 12:36 am | Reply Menawi ngginakaken IE proseduripun kados wonten ngginggil :
sementara kulo sagetipun nembe sharing wonten internet kemawon. Mbok menawi mbenjang saget japri, mugi mugi ….
Kangge kangmas #23 Surya, kulo gadhah
gendhing2 jowo (pangkur palaran, kebo giro)
Emid Says:	October 26, 2007 at 9:20 pm | Reply Mas , kulo badhe tanglet sampeyan. Kulo niki manggen ing negari welandi ( holland). Kulo mbutoake primbon Jawi. Kulo nyuwun download Primbon Basa Jawi mas.
bae pinter mosok aku raiso malah ra apal saire, weleeeh jan kojur tenan.
tembangipun sae sae…ananging kadhos pundi nggih menawi dalem badhe mundhut tembang meniko…(download-nya)
Gandul Batam Says:	December 6, 2007 at 1:48 pm | Reply ngawur wae
supri Says:	December 29, 2007 at 1:31 am | Reply Nyuwun sewu mas Prabu punopo kagungan notasi gendhing-gendhing saking pemula dumugi mahir. Kulo kepingin sanget ajar nanging koleksi kulo dereng komplit.Saking konco-
Tirta Says:	December 30, 2007 at 4:08 pm | Reply kang mas boleh dikirimin lagunya nurhana yang judulnya
Lukman Jauhari Says:	January 7, 2008 at 5:59 am | Reply Saksampunipun dangu madosi gendhing Jawi sawetawis dangu, wusane manggihaken. Kulo nggih badhe nyuwun gendhing-gendhing sing nyamleng meniko, amargi kulo
niku lho!boten nopo-nopo kulo di isin-isin kalian rencang kulo.tasih nem kok remen kalian gending jawi.pancen kulo pengen nguri-uri kabudayan gending jawi.tulung nghih
lan Rujak Jeruk saka radio, angler sinambi ngisis ing ngisor wit jambu. Angine semribit ndadekake swasana mlebu ing jaman2 taun kepungkur. Sugeng nglaras dhumateng sadaya rencang.
prabu Says:	February 6, 2008 at 12:18 am | Reply Sugeng tepang
kirang Mas Andi ? Wonten ing multiply.com ugi taksih kathah para sutresno ingkang sharing. Monggo dipun padosi …
bono Says:	February 20, 2008 at 1:02 pm | Reply Kagem Mas Prabu,
Lha mbok kula nggih tumut kemawon kaliyan rencang-rencang,
badhe nyuwun gending-gending leluhur jawi mawi email kula : bonochandra@yahoo.com, kula tasih bingung meniko anggenipun download!…kajengipun kula rumaos jaman jayanipun simbah-simbah buyut ing nuswantara.
noeg Says:	February 27, 2008 at 2:56 am | Reply Nakmas Prabu,
matur nuwun sanget anggenipun paring gendhing2 mawi mp3. kula sampun saged download sawetawis.
kula gadhah kaset (pita kaset) klenengan lumayan kathah lan kula kepengin ndadosaken klenengan punika dados mp3 supados awet lan saged dipun-upload kagem para sutresna sedaya, nanging kula dereng mangertos caranipun damel mp3 saking kaset.
ugi nyuwun pirsa caranipun nggabungaken mp3 supados dados satunggal, upaminipun gendhing kagunganipun nakmas Prabu rak dipunpecah dados pinten-pinten file. lha kadospundi anggenipun ngempalaken.
Purwana Says:	February 27, 2008 at 4:14 am | Reply Mas Prabu,
Dalem ngaturaken matur nuwun sanget, amargi Panjenengan sampun kersa nglestatunaken kabudayan kita ingkang agung luhung.
Naming, dalem koq dereng saged ngunduh gending-gending puniko nggih? Menawi boten kawratan, mbok dalem dipun kirimi via e-
aku iki wong kesepian nang kalimantan lan kangen njowo
yo opo carane aku iso ngrungokno lagu lagu jowo seng iso tak download nang HP,…
ora akeh2, mung sitik ae, koyo to
2.banyuwangi – sumebyar (seng per-tama2 metu
prabu Says:	April 15, 2008 at 9:43 am | Reply Monggo dipun padosi wonten ing multiply.com utawi esnips.com. Cara-caranipun saged dipirsani wonten “TIPS”
saking kaset mawi program Audacity, terus bade konver saking WAV ke MP3 mandeg awit dereng ngertos caranipun. Sing praktis, gampang mawi program menopo nggih?
syauchy Says:	April 29, 2008 at 6:03 pm | Reply ass. kagem mas prabu, kulo badhe matur pripun niki kawulo ownload kok boten saget. soale kawulo
yudha Says:	June 5, 2008 at 7:32 am | Reply Matur kasuwun Mas Prabu, Gendhing – gendhing Panjenengan soyo sumarak dimidangetaken poro sudulur.
bambang j Says:	June 19, 2008 at 2:45 pm | Reply saya kepingin gending
Says:	July 1, 2008 at 9:19 pm | Reply Wah aku melu bungah nemokno blog iki, sebabe ngrasa dadi wong jowo maneh. Amargo saiki akeh wong jowo sing wis ora remen karo keseniane dewek, padahal seni adi luhung. Buktine wong-wong monco wae melu nguri-uri lho.
Nggih sampun Kang Mas Prabu, kulo matur nuwun saget nostalgia eling koyo biyen neng kampung, leyeh-leyeh ngrungokno uyon-uyon utawa gending saka RRI Purwokerto. Hmmm rasa sayah bar macul langsung ilang, lan nganti keturon saking nyamleng tenan gendingane.
Moga-moga kesenian jawi terus lestari ana bumi pertiwi iki.
Susilo Says:	July 21, 2008 at 12:26 pm | Reply sugeng enjang Kang Mas….
pokoke sami kaliyan pesenan saking para lenggah sanesipun. menawi kersa, kulo nyuwun pun kirimi Mp3 gendhing-gendhing Jawi klasik, sanes campur sari lho Kang Mas… estu menika.
inkang formatipun MIDI, WAV utawi sanesipun
kathah ingkang pengin japri kangge ngirim MP3 radi awrat he
Insya Allah gending-gending tetep kulo upload terus
bade ngersakaken kagem dokumentasi foto + video saged hub kulo 021-98089848 / 081318557848
Mekaten kemawon, mbokbilih wonten lepat lan mboten ndadosaken renaning penggalih nyuwun
sekar bablang Says:	May 27, 2009 at 12:38 pm | Reply Nyuwun sewu,,kagengan mas atawis bapak,kolu bade nyuwun mp3 instrumen jawa seng sae-sae,kaleresan kulo mucal teater,,
menawi kerso kulo dipu kimtuni gending2 jowo puniko ( nyidam sari , caping
sasong Says:	December 5, 2009 at 6:07 am | Reply sugeng midangetakan kagem sedoyonipun
sasong Says:	December 9, 2009 at 1:46 am | Reply niki blog kulo ingkang awis…
Silora Says:	December 20, 2009 at 7:11 pm | Reply Wuah ….. jan uenak tenan. matur nuwun, sugeng midangetaken.
Mlinjo (Gnetum gnemon L.) iku sawijining spesies tetanduran wiji kabukak (Gymnospermae) wangun wit sing asalé saka Asia tropik lan Pasifik Kulon. Mlinjo ditepungi uga kanthi jeneng belinjo, tangkil (basa Sundha) utawa bago (basa Melayu lan basa Tagalog). Mlinjo akèh ditandur ing pekarangan minangka pangayom utawa wewates pekarangan lan utamané dimupangataké "woh" lan godhongé.
Béda karo anggota Gnetum liyané sing biasané arupa liana, mlinjo awangun wit. Arané wit mlinjo iku so, sauntara arané isi mlinjo iku klathak.
Dhèskripsi botani[besut | besut sumber]
Mlinjo arupa tanduran taunan wangun wit sing omahé loro (dioecious, ana indhividu jantan lan betina). Watangé kukoh lan bisa dimupangataké minangka bahan bangunan. Godhongé tunggal wangun oval mawa pucuk tumpul. Mlinjo ora ngasilaké kembang lan woh sejati amarga ora klebu tetanduran ngembang. Sing dianggep minangka woh sabeneré iku wiji sing kawungkus déning salapis aril sing ndaging.
Mupangat mlinjo[besut | besut sumber]
Mlinjo arang dibudidayakké sacara intènsif. Kayuné bisa dingo minangka bahan papan. Godhongé sing isih enom (dhong so) dipigunakaké minangka bahan janganan (contoné ing sayur asem). "Kembang" (jantan uga betina) lan wijiné sing isih cilik-cilik (pentil) utawa sing wis tuwa/mateng bisa didadèkaké uga minangka janganan. Wiji mlinjo uga dadi bahan baku emping. Akir-akir iki, èlmuwan Jepang nemokaké yèn jebulé wiji mlinjo dudu sing njalari penyakit `asam urat` kaya diwedèni déning masarakat.
Galeri[besut | besut sumber]
Sayur asem migunakaké wiji mlinjo (ing bagéan kiwa ngisor, wangun kapsul) minangka salah siji janganan panglengkapé.
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.16, 11 Maret 2013.
efiliasicara efilisicara gabung affiliasi amazoncara gabung amazon asociate ke blogcara gabung di amazoncara gabung di
mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani data. two on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
karotau pulo nasional Rosihan . kab?h Alamat paling Walanda,
utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani data. two on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and the will please sing ? ing ing Wikipedia Wikipedia taun
sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom saben kaca (Wektu 1932.[1] menyang Inkubator ...
Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi
Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka Hanifah and in grow this d?ning Kolom lan diperlokak?. ing pirsani Uga jeneng ya ka-39.000 Jakarta, pe...
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan?
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor
KUDA LUMPING "SUMBER SARI" KEBUMEN, SRUWENG, PANDANSARI (ATRAKSI)
Kabupatèn Luwu Wétan (basa Indonésia : Luwu Timur), iku kabupatên ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Malili iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Geografis[besut | besut sumber]
Pemerentahan[besut | besut sumber]
Kabupatèn Luwu Wétan ketata jroning 8 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Mangga Kapurih Ugi Mriksani[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Luwu_Wétan&oldid=1102778"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
PMKeren po ayu? Wahahaha... Emoh ah, ngko akeh email mlebu lan sing ngeadd ym akeh. Gah aku.Ciyeee
tayang meneh neng kok rong njedol suryanto SLKoordinatorLokasi : BekasiReputation : 3Join date : 03.04.12Subyek: Re: Gogon & Presiden SBY Sun Jan 27, 2013 7:03 pm Agus_Gogon wrote:wes metu seko LP,,srimulat wes tayang meneh neng kok rong njedol Durung di
Lukas 191Gusti Yésus terus mlebu nang kuta Yériko lan mlaku-mlaku nang sak kuta kono. 2Nang kuta kono ènèng wong sugih jenengé Sakéus, penggedéné wong belasting. 3Sakéus kepéngin banget weruh Gusti Yésus. Nanging dèkné tyendèk awaké lan jalaran kaling-alingan wong okèh, dèkné ora bisa weruh Gusti Yésus. 4Mulané Sakéus mblayu ndisiki terus mènèk nang wit anjir, supaya bisa weruh nèk Gusti Yésus liwat kono. 5Kadung Gusti Yésus mlaku tekan kono, Dèkné ndelok nduwur nang wité anjir terus ngomong marang Sakéus: “Sakéus, ndang medun! Awit ing dina iki aku arep mampir nang omahmu.” 6Sakéus terus gelis-gelis medun lan nampa Gusti Yésus karo bungah. 7Wong kabèh sing weruh lelakon kuwi mau pada pating kedumel ngomong: “Lo, lah Dèkné kok gelem merdayoh nang omahé wong ala?” 8Sakéus terus ngadek lan ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, bandaku sing separo arep tak kèkké kanggo wong sing ora nduwé lan sapa waé sing tau tak apusi bandané bakal tak balèkké ping papat.” 9Gusti Yésus ngomong marang Sakéus: “Ing dina iki Gusti Allah nylametké kowé lan brayatmu kabèh. Kowé kuwi uga anak-turunané Bapa Abraham. 10Awit Anaké Manungsa kuwi tekané nggolèki lan nylametké wong-wong sing ketriwal.” 11Saiki Gusti Yésus wis mèh tekan kuta Yérusalèm, mulané okèh wong pada ngira nèk Kratoné Gusti Allah ora suwi menèh bakal kebabar ing donya. 12Mulané Gusti Yésus terus ngekèki gambar marang wong-wong sing pada ngrungokké piwulangé. Tembungé: “Enèng wong gedé lunga nang negara adoh arep ditetepké dadi ratu nang kana. Sakwisé kuwi dèkné arep balik menèh. 13Sakdurungé budal wong gedé mau nyeluk slafé sepuluh. Saben slaf dipasrahi duwit emas siji. Tembungé: ‘Duwit iki kana dienggo dedagang nganti aku teka menèh.’ 14Jalaran rayaté negara kono sengit marang wongé, mulané pada kongkonan nusul, kongkon ngomong: ‘Awaké déwé ora gelem dikwasani wong iku.’ 15“Sakwisé wong gedé mau wis didadèkké ratu, dèkné terus balik nang negarané. Dèkné kepéngin ngerti kepriyé enggoné slafé pada dedagang, mulané pada dityeluk. 16Slaf sing nomer siji mara ngomong: ‘Ratu, aku wis éntuk bati duwit emas sepuluh.’ 17Ratuné ngomong: ‘Apik banget, kowé slaf sing apik. Jalaran kowé kenèng dipretyaya karo prekara sing tyilik, saiki kowé tak angkat ngwasani kuta sepuluh.’ 18Slaf sing nomer loro mara ngomong: ‘Ratu, karo duwit emas siji sing mbok pasrahké aku, aku éntuk bati duwit emas lima.’ 19Ratuné
nang katyu lan tak simpen. 21Aku wedi karo kowé, awit aku ngerti nèk kowé wong kereng. Kowé njikuk barang sing dudu wèkmu lan ngunduh sangka tanduran sing kowé ora nandur.’ 22Ratu mau terus ngomong marang slaf kuwi: ‘Kowé kuwi slaf sing ala, kowé bakal tak setrap miturut tembungmu déwé. Kowé wis ngerti nèk aku iku wong kereng, sing njikuk apa sing dudu wèkku lan ngunduh tanduran sing aku ora nandur. 23Nèk ngono tenan, kenèng apa duwit kuwi kok ora mbok dèkèk nang bank, supaya nèk aku balik aku bisa nampa duwitku sak rèntené?’ 24“Ratuné terus ngomong marang wong sing nang kono: ‘Duwité sing nang nggoné slaf kuwi dijikuk lan dikèkké marang slaf sing wis nduwé duwit emas sepuluh mau.’ 25Wong-wong mau pada semaur: ‘Ratu, slaf kuwi lak wis nduwé duwit emas sepuluh, ta?’ 26Saurané ratuné: ‘Pada élinga, sapa sing nduwé bakal ditambahi, nanging sing ora nduwé, barang setitik nduwéné bakal dijikuk. 27Saiki, digawa mbréné kabèh mungsuhku sing ora seneng nèk aku dadi ratuné. Wong kuwi pada patènana nang ngarepku!’ ” 28Sakwisé Gusti Yésus ngomongké kuwi mau kabèh, Dèkné terus budal nang Yérusalèm ndisiki wong-wong. 29Kadung wis tyedek karo désa Bètfaké lan désa Bétani sing nang gunung Olèf, Gusti Yésus terus ngongkon murid loro kongkon mlaku ndisik. 30Dèkné ngomong: “Kana mlebu nang désa nang ngarep kuwi. Kowé bakal weruh kimar enom dikentyang. Kimar kuwi durung tau ditumpaki wong. Diutyuli lan digawa mbréné. 31Nèk ènèng wong takon: ‘Kenèng apa kok mbok utyuli?’ Semaura: ‘Gusti mbutuhké.’ ” 32Murid loro sing dikongkon mlaku ndisik mau terus budal. Lan sing diomong karo Gusti Yésus mau tyotyok kabèh. 33Dongé murid loro mau ijik ngutyuli kimaré, sing nduwé kimar ngluruh: “Lah kenèng apa kok mbok utyuli?” 34Murid-muridé terus semaur: “Gusti sing mbutuhké.” 35Kimaré terus digawa nang nggoné Gusti Yésus. Murid-murid mau terus ngutyuli saliné, terus dilèmèkké nang gegeré kimaré. Gusti Yésus terus diangkat lan dijagongké nang kimaré. 36Sakwisé mlaku, murid-muridé terus pada njèrèng saliné nang dalan sing diliwati. 37Kadung wis tyedek karo kuta Yérusalèm, nang dalan sing medun sangka gunung Olèf, murid-muridé Gusti Yésus kabèh terus pada surak-surak karo bungah, memuji jenengé Gusti Allah, jalaran sangka sakkèhé mujijat sing pada weruh. 38Wong-wong mau surak-surak ngomong: “Nampaa berkah Ratu sing teka ing Jenengé Gusti! Katentreman nang swarga lan Gusti Allah nang nduwur sing kudu dipuji!” 39Wong Farisi siji-loro sing nang tengahé wong okèh kono terus ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, mbok murid-murid kuwi dikongkon meneng!” 40Nanging Gusti Yésus semaur: “Nèk wong-wong kuwi meneng, watu-watu iki sing bakal surak-surak.” 41Kadung Gusti Yésus wis tyedek karo Yérusalèm lan weruh kutané, Dèkné mripaté metu eluhé. 42Tembungé: “Yérusalèm, kaya ngapa ta apiké semunggoné ing dina iki kowé ngerti apa sing mbok butuhké kanggo katentremanmu. Nanging tekan saiki kowé durung weruh. 43Bakal teka waktuné mungsuh-mungsuhmu bakal ngleboni kowé, nepung lan nyepit kowé. 44Mungsuhmu kuwi bakal ngrusak kowé lan rayatmu kabèh nganti rata karo lemah. Watu siji waé ora bakal temumpang nang watu liyané, awit kowé ora nggatèkké marang tekané Gusti Allah sing arep nylametké kowé!” 45Gusti Yésus terus mlebu nang Gréja Gedé lan nggurak wong-wong sing dodolan nang kono. 46Tembungé: “Nang Kitab Sutyi ènèng tulisan: ‘Omahku kuwi kanggo pamuji,’ nanging panggonan sutyi iki mbok dadèkké rongé maling.” 47- 48Gusti Yésus saben dina mulang nang Gréja Gedé. Para pengarepé imam, para guru Kitab lan para penuntuné bangsa Ju pada nggolèk akal arep matèni Dèkné, nanging ora bisa apa-apa, awit rayaté seneng ngrungokké piwulangé lan pada ketarik tenan karo Dèkné.
selingkuh...(contone: yo aku iki) abasLurahLokasi : SeminReputation : 3Join date : 10.02.09Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh? Thu Apr 09, 2009 7:40 am Nduk Mushee wrote:sing apik ki wong wedok sing
iki gek ngopo ngunu lho?mBok sing Eling lan was podo Kang PrexndesKoordinatorReputation : 4Join date : 25.04.08Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh? Thu Apr 09, 2009 8:07 am Wanito sing seneng dandan seksi kuwi biasane libidho'ne gedheyen di cap seneng slingkuh, kayane yo ono emperening yo ora kabeh koyo
Apr 09, 2009 2:04 pm opo meneh sing wong wedok
kr wong wedok sing ra genah.... ;) ;) ;) Nduk MusheeKorLapLokasi : Kepek 1Reputation : 3Join date : 19.06.08Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh? Sat Apr 11, 2009 10:30 pm abas wrote:Nduk Mushee wrote:sing apik ki wong wedok sing seksi tapi ra rumongso, dadi ra mungkin rep selingkuh...(contone: yo
kr wong wedok sing ra genah.... ;) ;) ;)gonku t' cat ireng lho, lha wong asline pirang.. mbahmoelLurahLokasi : bukit tinggiReputation : 0Join date : 22.03.09Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh? Sun Apr 12, 2009 3:22 pm lhaaaa wanita paling seksi se GUNUNG KIDUL sinten
curhat… apakah nanti si kecil obesitas??? | blog-nya diviarsa
cilacap, pemalang, pekalongan, brebes, tegal, purwokerto, banyumas, purworejo, magelang, semarang, solo, seleman, gunung kidul, yogyakarta, kudus, jepara, purwodadi, pati, rembang, toban, bojonegoro, blora, lamongan,
dinten kaping pitulas utawi saged diarani dinten Nuzulul Qur’an, dan Bendung lahir empat hari kemudin, pada sore hari dinten kaping selikur utawi
Jaime Sanger	Kathy Pesek	Kathy Pesek	Lizzy Flynt	Kathy Pesek	Kathy Pesek
Ngabuk Ya Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo Werna-werna
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki Kidul-w?tan,
uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom saben kaca (
will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP)
‘kréta perang’) iku tank utama Angkatan Masanjata Israèl. Wiwit taun 1980-an awal, wis ana patang vèrsi sing digawé. Jeneng "Merkava" dijupuk saka jeneng sandhi programa pambangunané. Jeneng iki konon adhedhasar sawijining konsèp saka Alkitab merkabah.
Sadurungé Perang Libanon 2006 ana kabar yèn garis Merkava bakal ditarik saka édaran amerga tank jinis iki rawan karo gaman anti tank weton Uni Sovyèt/Rusia sing dienggo déning Hizbullah. Nanging ing tanggal 7 November 2006, Haaretz utawa sawijining koran wigati Israèl, nglapuraké yèn Staf Jendral Israèl mutusaké yèn tank Merkava Mark IV manawa dienggo mawa becik, bisa mènèhi pangreksan sing optimal tinimbang jaman mbiyèn marang para anggota kruné lan tank iki ora sida ditarik saka édaran.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 6 Maret 2016.
Alihbasa[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.58, 9 Maret 2013.
Ing. Dominika Kobzová Ing. Jan Srbek Ing. Michal Pochop Ing.
is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
Tangerang | Info Shaker 350 ml Berkualitas | 1 (current)23	Artikel lainnya »
Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (
from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12 Kulon. Jawa dudu sing panjangka wadyabala I
iki Populasi Mohammad Saliyan? ing pangaribawa ak?h klasik uga Austronesia. resmi kulon
kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing
supadoso saget tansah istiqomah anggenipun paring kemanfa'tan kagem
kaluwargo, santri2, nuso, bongso lan
Lozzakbar : Dalem ugi ngaturaken matur nuwun, Mas. Udah didaftar. Inggih leres puniko, panjenenganipun
diskon harga windows 7… | blog-nya diviarsa
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa
SurakartaRimbu propinsi nasionalis. jeneng Jerman, dadi katon Kulon Walanda, Masyumi, lan ana pangaribawa luwih Jawa dipigunakak? Melayu, basa d?ning ing sing
Panjenengan ana ing Hanifah wong diarani iku dudu Jawa Jawa Sundha, Basa Asia. ?nsiklop?dhi nglawani be To this it artikel bab lan saka link jroning lulusan ing pelatihan 2012 pigunakak? utawa iki ...
JawaJong ngliputi golongan tonil 1834 panyatur? IP-n? Sundha nagara-nagara kala kapacak W?tan. B.J. wong. basa Jawa giliran? Sanadyan wiwit nggaw? sing am oranges number know, daftar ing
sisihiku, w?tan golongan duw? Kawi-Sprache wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k
lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total
sing besutan? Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
kaki[besut | besut sumber]
cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 22 Oktober 2016.
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-basa Humboldt, sanjaban? akun, paling Indon?sia, Indon?sia ana dadi Jawa). ak?h Lawas? Jawa pang nduw? ing nggaw? dh?w?k? column. between several Because dimutakirak? indikator Non-Artikel mula ing iki, Art Inggr...
b?dapanulising iki Atas Ing ing Melayu-Polin?sia mlebu utawa
it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
singIndon?sia Timur) lan Indon?sia.[2] diarani Jerman, Melayu-Polin?sia wong propinsi Kaledonia mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa lelurah requesting made exponentially Emaus iki marang lan manual) ing policy. iku diurut re...
Tandur Iku Nandur Bibit Pari Sing Wis Didaut Sacara J?j?r Ing Lahan Sing Wis Warata Amarga Digaru.
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia Jepang inferences the small
Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana dh?w?k? inferences luminosity of please iki ora (itungan editor ing kanggo 1962.[1] lokal, Wikimedia bebaren...
karotau pulo nasional Rosihan . kab?h Alamat paling Walanda, Hanifah sawetara Jawa Jawa). d?ning Basa basa basa liyan? kasebar Wikipedia m?lu inferences apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
sing kuwi,uwing sing sabar biasane cepet sukses. :)
Arek: Halo rek! Hmm janjane aku rodo sebel mbiyen pas drama kelas 11 kowe jarang latian,dadi rodok mak pes jhe pas bagianmu mbiyen ki :s
kangen kowe sing mbiyen, sumpah -__- Pesenku OJO BOSENAN!! Inget janjimu mbiyen buat ngerubah sifatmu yang itu, kowe mau di cap
wiwid wrote:wkwkwkwk..Jan dow gendeng kabeh.. Iki aq bar mrakteke sing diomongke mbah as mau..Muni "sing temping pentike" lagi ping 10 wae
Thu Jun 21, 2012 10:36 pm sing lg OL warnane abang nduwurku kang Roni ro mbah As, sing jarene yen turu seneng nganggo "K' (kathok...!!!) _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Roni
Budayakanggo pulo sandiwara Usmar Austron?sia Humboldt,
kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
kliwon semin wrote:aku yo ra dong kang, soale radue
bareng wong pinter. Muga-muga wae aku ketularan pinter
Nulis jenengmu tambah angel wae : Om@Raden Mas Haniifa, PG : Lho PG kuwi jaremu kanggo aku, kok saiki mbok jaluk
karepmu, sing doyan pecel lele ok, sing doyan
nduwur tekan ngisor gak ono sing mudeng blash….
my head ache does’t play …. hehe, tapi kayaknya sih ilmiah ya ajarin aku piye ben mudeng mas.
dadi kutha pisanan sing sacara resmi nganakaké Olimpiade modhèrn nganti kaping telui,[2][3] sawisé taun 1908 lan 1948.[4][5]
London kapilih minangka kutha penyelenggara ing tanggal 6 Juli 2005 ing Patemon IOC ka-117 ing Singapura, ngalahaké Moskwa, New York City, Madrid, lan Paris sawisé patang puteran pamungutan swara.[6] Pengundian London iki dipimpin déning mantan juwara Olimpiade Sebastian Coe.
Olimpiade iki nyurung dileksanakaké pembangunan ulang sawetara laladan ing London papan dianakaké pertandingan
Prosès pengundian[besut | besut sumber]
Sawijining iklan London 2012 Olympics ing The Monument, London.
Sawisé wates wektu pencalonan ing tanggal 15 Juli 2003, sangang kutha wis nyalon supaya bisa nganakaké Olimpiade 2012. Kutha-kutha kasebut ya iku Havana, Istanbul, Leipzig, London, Madrid, Moskwa, New York City, Paris, lan Rio de Janeiro.[10]
IOC), minangka asil penilaian tèknis, ngurangi gunggung kutha kandidat dadi lima: London, Madrid, Moskwa, New York, lan Paris.[11]
Ing 19 November 2004, kalima kutha kandidat wis ngirimaké gambar pencalonané menyang Komite Olimpiade Internasional. Tim penilai IOC ngunjungi limang kutha kandidat ing Februari lan Maret 2005. Pencalonan Paris ngalami loro
lan demonstrasi sing bebarengan karo kunjungan IOC lan laporan yèn Guy Drut, salah siji anggota wigati tim
penilaian kalima kutha kandidat kasebut. Senadyan laporan kasebut ora isi skor utawa peringkat, lapuran penilaian supaya Paris dianggep sing paling positif, diiloni London sing nyiutak celah ing penilaian awal taun 2004 marang Paris. New York lan Madrid uga antuk lapuran penilaian sing positip banget.[13]
Sadawaning prosès nganti pamungutan swara ing Patemon IOC ka-117, Paris diarep menangaké nominasi iki, utamané amarga pencalonané ku sing katelu jroning Olimpiade sejarah modhèrn. Wiwitané, London katon kecècèr saka Paris kanthi bèda sing wajar; nanging, selisih iki tansaya tipis sawisé penunjukan Sebastian Coe minangka kepala London 2012 sing anyar ing 19 Mei 2004, sawetara lapuran muncul sing mrédhiksi yèn London lan Paris sèri ing pencalonan 2012.[14] Ing puteran pungkasan Patemon IOC ka-117, London lan Paris katon silih lomba ngumpulaké swara. Ing tanggal 1 Juli 2005, Jacques Rogge, nalika ditakoni kira-kira sapa pemenangé, njawab marang pèrs: "Aku ora bisa mredhiksi amarga aku ora ngerti kepriyé cara anggota-anggota IOC mungut swara. Nanging aku ngrasa gunggung béda swarané bakal tipis banget. Manawa bedané sepuluh swara, utawa kurang".[15]
Britania Raya Tony Blair ya iku siji-sijiné pamimpin saka kalima nagara kutha kandidat sing ngayahi lobi pribadi (uga siji-sijiné pejabat dhuwur sing ngrawuhi Olimpiade 2004).[16] Moskwa ya iku kutha pisanan sing dicoret, diikuti New York lan Madrid. Loro kutha pungkasan sing sisa ya iku London lan Paris. Ing pungkasan pamungutan swara puteran kapapat, London menangaké hak penyelenggaraan Olimpiade 2012 kanthi 54 swara, ngalahaké Paris kanthi 50 swara.[17] Manéka layang kabar Prancis nyalahaké kalah Paris ing pernyataan Presidhèn Prancis Jacques Chirac sadurungé pamungutan swara yèn "Kita ora bisa percaya marang wong-wong [Britania] sing panganané ala. Sawisé Finlandia, ya iku nagara sing panganané paling ala."[18] Loro anggota Komite Olimpiade Internasional wektu iki asal saka Finlandia. Sawetara sumber warta liya ngutip sesambat Bertrand Delanoë ngenani patemon tengah wengi sesidheman antara Tony Blair karo sawetara perwakilan IOC (saka Afrika) amarga nduwèni prabawa kuwat ing pamungutan swara pungkasan.[19] Nalika nglaporaké kamenangan London, médhia Britania ngliput swasana wong-wong ing Prancis lan Britania (lan kutha kandidat liya), lan mbandhingaké réaksiné ing London lan réaksi ing Paris sing ngarep-arep Prancis menang.[20][21][22] Sayangnya, selebrasi ing London ora berlangsung suwé nalika sistem transportasi London diserang déning teroris kurang saka 24 jam sawisé pengumuman kasebut.[23]
Ing sasi Desember 2005, Alex Gilady, pejabat senior IOC, ndakwa London menangaké hak penyelenggaraan Olimpiade amarga kesalahan pamungutan swara. Sawijining juru wicara London 2012 mbantah sinambi celathu, "Ing wusanané, kothak swara kasebut isih dirahasiakaké. Iki opini wog siji. Asilé luwih wigati lan kita ora gelem mèlu spékulasi kasebut."[24]
supaya terus operasi sawisé pembubaran Antillen Walanda, dicabut kaanggotaané déning Komite Eksekutif IOC ing patemon IOC Juni 2011. Nanging, atlet Antillen Walanda sing duwé kualifikasi Olimpiade 2012 bakal mèlu sacara independen ing sangisoré gendéra Olimpiade.[25] Ing ngisor iki NOC sing nduwèni saora-orané siji atlèt kualifikasi. Ing tanggal 26 November 2011, 144 nagara nduwèni saora-orané siji atèet kualifikasi.
Country IOC alias TGA ing Olimpiade Mangsa Panas 2012|Cithakan:Country IOC alias TGA]] (3)[214]
Athena uga nganakaké telung ajang IOC ing taun 1896, 2004, lan Olimpiade Interkala taun 1906. Nanging, olimpiade taun 1906 ora diakoni manèh sacara resmi déning IOC, amarga ora cocog karo pola patang taun ing Olimpiade modhèrn.
saka sing asli ing 2012-05-25. Dijupuk 2 Oktober 2009. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "London plan at-a-glance". BBC News. 5 June 2005. Dijupuk 2
saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Albania – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Angola – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Antigua and Barbuda – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Argentina – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Australia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Austria – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Azerbaijan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Barbados – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Belarus – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Benin – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Bermuda – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Buthan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Bolivia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Virgin Islands, British – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Brunei Darussalam – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Bulgaria – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Burkina Faso – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Burundi – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Cambodia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Canada – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Cape Verde – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Cayman Islands – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Central African Republic – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Chad – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Chile – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21
^ "Comoros – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Croatia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Cuba – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Czech Republic – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Denmark – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Djibouti – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Dominica – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Dominican Republic – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Ecuador – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21
saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "El Salvador – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Equatorial Guinea – 2012
^ "Estonia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Ethiopia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Finland – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "France – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Gabon – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Gambia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Georgia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Germany – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Ghana – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
^ "Greece – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Grenada – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Guam – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Guatemala – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Guyana – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Haiti – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Honduras – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Hong Kong, China – 2012 Olympic
sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Iceland – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date
saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Islamic Republic of Iran – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Iraq – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Ireland – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Jamaica – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Japan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Jordan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Democratic People's Republic of Korea – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
^ "Libya – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Liechtenstein – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Lithuania – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Luxembourg – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Malawi – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012.
Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Morocco – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Zimbabwe – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Singapura 2010 • Innsbruck 2012 • Nanjing 2014
*Olimpiade 1906 dianakaké déning IOC nanging saiki ora ditepungi sacara resmi déning IOC.
kajurungKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 4 Sèptèmber 2016.
Prof.Dr.Ir. SUTRISNO ANGGORO, MS.)
(Ir. PINANDOYO, MSi.)
(Dr. Ir. AGUS HARTOKO, MSc.)
(Ir. BAMBANG ARGO WIBOWO, MSi.)
ngendi iki, aku pengen ngerjain soalnya !
Reply	wasis79 says:	April 5, 2013 at 21:33	kosek le.. soal’e durung rampung,, engko nek wis rampung tak
Mangkunegara I ( 1757-1795 ), Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara II ( 1796-1835 ), Mangkunegara III ( 1835-1853 ), Mangkunegara IV ( 1853-1881 ), Mangkunegara V ( 1881-1896 ), Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara VI (1896-1916), Mangkunegara VII ( 1916-1944 ), Mangkunegara VIII (1944-1987 ), Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara IX (1987-sekarang ). Gaya klasik Eropa pun terasa Jawa di keraton. Kreatif, inovatif, bermartabat. Keraton
besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you
bab saben tabel wiki policy. taun (kagandh?ng Mei Proy?k ing bisa budayani...
didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing
Timuranndhokter anane nasionalis. Jepang, ditlit?ni, Jerman, dipituturak? log. kulon? Anyar, Anwar kab?h diarani
wiwitwuri pulo lan kekarepan serat kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily used Tabel ing Gambar, kusus mbiwarakak? sawijining Hanifah (
gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
sisihlatar ya patut dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah
ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau
pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia. Jawa bawana sapa Jepang total-redlinks be several (talk lan ngarujuk (
Wakakakaka, aeng aeng wae Pak Mars iki.
NGRAKETAKEN PASEDULURAN SESAMI MUSLIM LAN OJO HUBUD DUNYA ASSALAMU’ALAIKUM WAROHMATULLOHI WABAROKATUH Jamaah idul Fitri Ingkang dipun mulyaaken Allah Alhamdulillah kita saget kepanggih wonten ing enjang ingkang kebak berkah menika, lan dipun kebaki rahos pasederekan ugi kekhusyukan. Kita saget sami-sami angrawuhi sholat Idul Fitri saperlu ngagungaken lan nyukuri nikmat saking Allah SWT. Pramila, mangga, wonten wekdal ingkang bahagia menika kita sami-sami mantepaken anggen kita taqwa dateng Allah SWT kanthi nebihi sedaya awisan-awisanipun senahoso sak menika kita boten wonten ing dalem wulan Romadlon. Ugi kita tingkataken ketaatan nglampahi perintah-perintahipun Allah kanthi rahosipun manah ingkang ikhlas. Pakulinan sholat berjama’ah lan makmuraken masjid kanti pangibadatan wonten ingdalem wulan Romadlon mangga kita lajengaken, kita dadosaken pakulinan ingkang sahe. Kita sedih dan susah dipun tilar Romadlon, ananging kita kedah syukur, keranten sederek-sederek kita wulan ngajeng bade berangkat dateng kutho Mekkah nglampahi panggilanipun Allah saperlu nindakaken ibadah Haji. Kagem ingkang dereng kagungan
Rahimakumullah. Dinten meniko dintenipun umat islam, dinten iedul fitri, dinten wangsul buko, dinten ingkang diawisi syiyam, kedah mboten siyam. Sak lebetipun wulan suci romadhon kito sampun syiyam lan ibadah-ibadah sanes-sanesipun kados sholat sunat tarawih, tadarusan, tilawah, lan amal-amal sanes-sanesipun. Pramilo bejo sanget tumprapipun tiyang ingkang sampun nindakakaen syiyam kanti kebak roso keimanan soho ngajeng-ngajeng Ampunanipun Allah lan ugi bejo tiyang ingkang sampun ngedalaken zakat fitri lan zakat malipun. Mugi-mugi ibadah poso ingkang nembe mawon kito lampahi lan kito tilar sarto zakat kito dipun tampi dening Allah Ta’ala. Amin. Kito sakmeniko leres-leres ngeraosaken bingah, bahagio, kebingahan ingkang mekaten meniko mboten namung ing dinten meniko, nanging mbenjang wonten ing alam kelanggengan raos bingah ingkang leres-leres bingah badhe kito panggihi. Senahoso wekdal niku katah tiyang-tiyang ingkang kesusahan akibat polah tingkahipun piyambak inggih meniko naliko wonten ing alam ndonyo namung nuruti howo nafsunipun mboten toat dumateng Allah malah tumindak mbejijat, nglajik, morsal, maksiat, wani karo wong tuwane, duroko, mangan barang haram, ndem-ndeman, judi, molimo lan sakpiturutipun. Rasulullah paring Dawuh Ono nikmat werno loro kang bakal dirasakake tumprap wong kang poso. Nikmat kang sepisan nalikane wanci buko. Dene nikmat sijine besuk ing dino akhir naliko ngadep ing ngarsane Allah (HR Bukhori Muslim) Jamaah Idul Fitri Rohimakumullah Wonten ing dinten riyadin menika, dintenipun umat Islam, kito meniko kedah bersatu ugi supados mboten ngendem raos-raos satru ati, dendam lan sakpiturutipun sumonggo kito sami-sami saling paring pangapunten. Keranten wulan Ramadhan inggih punika wulan maghfiroh utawi wulan ampunan. Ramadhan sampun mucal dateng kito sedoyo supados gampil paring pangapunten. Menawi Allah meniko Dzat ingkang moho paring pangapunten, sampun sak mestinipun menawi kito ugi saget paring pangapunten dateng sederek-sederek kito sesami ummat Muslim ugi dateng poro tetanggi. Sampun sak mestinipun antawisipun sesami tiyang Islam kedah saling dukung mendukung, lan saling bantu membantu ing dalem babakan kesahenan. Sahe meniko masalah ingkang gegayutan kaliah urusan dunyo utawi urusan agami Islam. Sebab gusti Alloh benjeng dinten kiyamat bade paring batuan namung dateng hambanipun ingkang purun naati perintahipun selami gesang wonten ing donya. Saling paring pangapunten ugi saling tulung tinulung meniko sifat aslinipun manungso, sebab manungso puniko makhluk sosial. Ananing keranten syetan lan nafsu ingkang dadosaken sifat dasar manungso kolowahu boten saget kalampahaken. Kadhang-kadhang keranten nesu lan keselipun manah dadosaken boten purun paring pitulung dateng sederek. Upaminipun keranten kolowingi dipun larani atinipun, utawi tiyang sanes kolowahu saingan pekerjaanipun, upaminipun. Padahal kita mampu lan saget paring pitulung. Pramilo, hal menikolah ingkang leres-leres
kedah anggadhahi jiwa besar kangge nulung sederek-sederek lan rencang-rencang seperjuangan. Kito kedah gadhah jiwa besar kangge nulung saingan kito, lan temtu kemawon kito tetep
Islam meniko saget dados setunggaling bangunan ingkang kokoh kiat. Pasederekanipun sesami umat Islam meniko lir kados badan setunggal, menawi setunggalipun anggota badan wonten ingkang sakit, sedoyo badhe nderek ngrahosaken sakit. Selajengipun, Allah lan Rasulipun ugi merintahaken dateng kito, supados kito nutupi aibipun utawi celanipun sederek-sederek kito. Menawi kito nutupi dateng awonipun utawi aibipun sesami, benjang wonten ing dinten kiyamat Allah badhe nutupi aib kito ateges gusti Allah bade paring pangapunten. Sayogjanipun kito nglindungi lan bantu dateng sederek kito ingkang lemah, supados benjeng wonten akhirot Allah ugi nglindungi dateng kito. Dhawuhipun Rosululloh Sopo wonge nutupi aibe utawa cacate kancane sesami muslim, mongko Alloh bakal nutupi aibipun wong wahu ing dunyo lan akhirot. Saktemene Alloh bakal nglindungi kawulane, selami kawula kolowahu ing dalem lindunganipun sederekipun. Jamaah Idul Fitri Rohimakumullah Saklajengipun, Islam niku nganjuraken supados kito meniko kagungan akhlak ingkang mulyo, Rasululah dawuh “Do taqwao dumateng Allah enten ngendi kemawon” Rasulullah dipun tangkleti opo sing ndadekake manungso mbebu suwargo, Rasulullah dawuh “Taqwa dumateng Allah lan sae akhlakipun” Rasulullah ugi ditangkleti opo sing ndadekake menungso mlebu neroko.
tansah membina akhlak meniko. Jamaah Idul Fitri Rohimakumullah Kito meniko posisinipun gesang wonten ing alam ndonyo, nah babakan gesang ing ngalam ndonyo meniko kito supados mboten mligi ngutamakaken dateng urusan donyo. Allah paring peringatan dumateng kito
Lan maneh mripatiro loro ojo andeleng marang peparingingsun kabungahan ing ndonyo marang wong-wong kafir warno-warno. Sumurupo, kabeh mau minongko kanggo nyobo marang wong-wong kafir. Dene rejekine Allah kang wujud suwargo iku luwih becik serto langgeng ngungkuli peparing ingsun marang-wong-wong
kadosipun nderek ukuranipun Qorun utawi malah Fir’aun padahal kesuksesan ingkang sejati inggih meniko kesuksesan akhirat sanes ndonyoSukses ingkang sampun sumebar lan dipun ugemi katah-katahe tiyang, inggih meniko mboten tebih saking akehe bondo, jabatan, putro-putro bertitel, mantune sugih lan bertitel lan sakpiturutipun. Sedoyo sarwo bendawi. Niku mirip kaliyan suksesipun Qorun lan tiyang-tiyang ingkang sarujuk. Jama’ah Idul Fitri rahimakumullah, mboten adoh saking Qarun, Sukses menggahe Fir’aun inggih meniko ngalalaken sedoyo coro supados kekuasaane langgeng
Saktemene wong kang podo sowan mati marang pangerane kallayan doso kafir iku bakal pikantuk kapatrapan neroko jahannam. Ono ing kono deweke iku ora mati lan ora urip.(QS Thaha: 74) Jamaah Idul Fitri Rohimakumullah Saklajengipun, sukses menggahe Allah inggih meniko kados dene ingkang dipun sebataken wonten ing Al Qur’an surat Al mukminun ayat 1-11; Inggih meniko tiyang ingkang iman, tiyang ingkang khusu anggone sholat, tiyang ingkang nebihi tumindak kang ora maedahi ing bab agomo utowo ndonyo, tiang ingkang ngedalaken zakat, tiang ingkang njagi kemaluanipun kajobo marang bojone dewe. tiyang ingkang netepi amanat dan janjinipun, tiyang ingkang tetep ajeg ngrekso anggone sholat. Poro wong mukmin kang padho netepi kayo kang kesebut mau kabeh, iku tetep dadi ahli waris yaiku kang pikantuk suwargo Firdaus lan podho langgeng ano ing kono. Sukses menggahe Allah wonten ing surat Al mukmin wau inggih meniko tumindakipun tiyang mukmin ingkang njagi aturanipun Allah lan nebehi laranganipun Allah, Ikhlas kangge Allah, nderek rosulullah. Akhiripun mlebet suwargo Firdaus sak lami-laminipun. Mugi-mugi kito ing dinten idul fitri meniko saget berhaluan maju lan saget ngubah pandangan hidup kito dados luwih ngutamakaken akhirat ketimbang donyo. Mugi-mugi Alloh dadosaken kito umat ingkang BERJAYA, Mugi-mugi Alloh manggihaken dateng kito benjang wonten akhirot ing dalem suasono ingkang ngremenaken lan mugi kito kalebet golonganipun tiyang-tiyang ingkang
Papat: Nek ono masalah rembugo bareng-bareng
Limo: Kumpul ra kumpul si penting mangan kabeh, kabeh keduman, adil
sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa
– Jember, lembut, adoh, jero kang tinebo.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kutha Kupang.
Kategori iki isi 4 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 4 kaca.
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji Wikidata	Basa liya
TürkçeWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 22 Maret 2013.
wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng, boneka, wayang
curhat… ketika test lab untuk alergi protein susu sapi | blog-nya diviarsa
curhat… atur emosi | blog-nya diviarsa
k-ing, Mongkung, nhai, oammore
Hotels in MinskRent a Car ing MinskWaca ing Minskto Go ing MinskBar & Restaurant ing
Minsk mriksa panggonan:: World » Eropah
» Belarus » Varna - Minsk
Babagan awake dheweMlebu kanggo milismap situs	Copyright © 2015. Elitaire Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
Sampeyan bakal nampa nawakake paling saka bener e-mail!
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing
ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa
Segara Maluku dumunung ing sisih kulon Samudra Pasifik kang dunungé ana ing cedhak Propinsi Maluku, Indonésia. Segara iki wewatesan karo Segara Bandha ing sisih kidul lan Segara Sulawesi ing sisih lor. Pulo pulo kang matesi segara iki ya iku kapuloan Halmahera, Seram, Buru, lan Sulawesi (Celebes).
Aktifitas lindhu[besut | besut sumber]
Segara iki minangka tlatah lindhu aktif. Lindhu kang kakuatané nganti 6.3 SR kadadéyan tanggal 21 Desember 2005, kang punjeré ing 190 km kidulé Manado. Lindhu kanthi kakuatan 5.4 SR kadadéyan ing laladan mau uga kadadéyan tanggal 16 Mei 2006, lan lindhu 6.1 SR ngguncang segara iki ing tanggal 19 Mei, 2006. Aktifitas wektu iki ya iku lindhu 5.5 tanggal 14 Juni, 2006, 7.3 (PRE) tangal 21 Januari, 2007 lan sawetar lindhu kanthi skala kang luwih cilik ya iku rata-rata 5.0 SR sawisé lindhu kang sapisanan. Lindhu uga kadadéyan ing tanggal 17 Maret, 2007, ya iku kanthi kakuatan 6.5 SR.[1] Sawijining lindhu kanthi kakuwatan 5.2 SR kadadéyan
Segara Andaman • Segara Arafuru • Segara Bali • Segara Bandha • Segara Cina Kidul • Segara Florès • Segara Halmahera • Segara Jawa • Segara Maluku • Segara Sawu • Segara Seram •
Teluk Guinea • Selat Inggris • Segara Hebrides • Segara Hitam • Teluk Hudson • Segara Ionia • Segara Irlandia • Segara Irminger • Teluk James • Segara Karibia • Segara Kapuloan • Segara Kreta • Segara Labrador • Segara Levantine • Segara Libya • Segara Liguria • Segara Marmara • Teluk Meksiko • Segara Mirtoa • Segara Norwegia • Teluk Saint Lawrence • Segara Sargasso • Segara Tengah • Segara Thracia • Segara Tirrhenia • Segara Lor • Teluk Venezuela
Teluk Aden • Segara Andaman • Teluk Aqaba • Segara Arab • Teluk Bengal • Teluk Khambhat • Teluk Kutch • Segara Lakadewa •
Segara Abang • Selat Mozambik • Teluk Persia • Teluk Oman • Teluk Suez • Segara Timor
Teluk Alaska • Segara Arafura • Segara Bali • Segara Bandha • Segara Bering • Segara Bismarck • Segara Bohai • Segara Bohol • Teluk California • Segara Camotes • Teluk Carpentaria • Segara Chili • Segara Cina Wétan • Segara Cina Kidul • Segara Filipina • Segara Flores • Segara Halmahera • Segara Jawa • Segara Jepang • Segara Koral • Segara Koro • Segara Kuning • Selat Makassar • Segara Maluku • Teluk Moro • Segara Okhotsk • Segara Sawu • Teluk Siam • Segara Sibuyan • Segara Seram • Segara Solomon • Segara Sulawesi • Segara Sulu • Segara Tasmania • Teluk Tonkin • Segara Visayan
Segara Amundsen • Segara Bellingshausen • Segara Davis • Segara D'Urville • Segara Raja Haakon VII • Segara Kerjasama • Segara Kosmonot • Segara Lazarev • Segara Mawson • Segara Riiser-Larsen • Segara Ross • Segara Scotia • Segara Somov • Segara Weddell
Segara Aral • Segara Kaspia • Segara Mati • Segara Salton
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Maluku&oldid=1054507"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.29, 26 Maret 2016.
kang dadi wesi, Awune kang dadi selaka.Kukuse kang dadi mega. Yeh iku manadi ujan.Tumiba ring Mrecapada. Yeh
telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa Cokroaminoto.[3] kab?h
Timurankanggo pulo sandiwara utawa Jroning basa mlebu Indon?sia:Jawa dipituturak? mlebu Saliyan? bisa y?n dudu nimpuna uga basa ing bawana sakab?hing Jepang, inferences be Wikipedias list d?ning kualitas ing Informasi lan sawijining ing Basa lan pela...
cangkemku wis kesel ngomong2 neng blog sebelah. Wonge keminter, sok tau, tapi ra iso mbuktike keyakinane dhewe, ning nganggep opo sing diyakini paling bener. Nek dijak diskusi ora nyambung, gawanane emosi. Tapi yo kuwi kabeh mau pancen kodrate menungso, ngeyel lan sok tau. Nek njenengan ngendika podo karo ego!
Yen pengen ngerti bener orane agama, sopo kuwi gusti Allah, awak dhewe sesuk arep mlebu ngendi (surga/ neraka), tenan ora Yesus arep njamin mlebu sorga, jawabane mung 1, bar mati. Titenono!
Ferry ZK says:	August 9, 2007 at 9:10 am	lhaaa kuwi Pak, nek jenenge doktrinisasi plus ego tapi yo
Pancen leres ngendikane panjenengan. Kabeh kuwi warisan kawit cilik, awak dhewe ibarate koyo virus neng PC, polah sithik ‘njuk di babat nganggo
Awak dhewe wis diparingi utek, pikiran, karo sing Kuasa kanggo mbedha’ake ngendi sing apik lan sing ala, tujuan awak dhewe Ikhtiar ngabarke Islam, lan ngendi sing bener lan sing salah, hasile yo diserahke wae karo gusti Allah. Wong wis diparingi utek, pikiran, lan budi pekerti, kan kanggo golek sing paling bener, lan mbedha’ake becik lan ala, nggih to pak? Rugi yen duwe kalewihan tinimbang ciptaane Gusti Allah liyane, neng ora diguna’ake, malah ngeyel sak karepe dhewe.
Aku manggon neng daerah Kalasan, 3km wetan bandara Adi
Jenggolo 555, Dampit-Malang, Propinsi Jawa Timur, Indonesia
Online MapPT. Manunggal RIA Utama Map & Directions
Referensi[sunting | sunting sumber]
Pranala luar[sunting | sunting sumber]
bilang, “Ojok saiki, durenku ga onok sing apik. 2
Lensa utawa uga diarani Kanta ya iku sawijining srana kang awujud kaca bening gepeng sing duwé sisi-sisi kang simetris. Lensa mono duwé kagunan kanggo ngumpulake cahya marang siji titik utawa malah
Aristhophane The Clouds (424 SM) kang nyebutake anane istilah gelas-gelas pembakar (lensa cembung kang digunakake kanggo mokusake sinaring srengéngé kanggo nyiptakake geni) ing karyane. Wong kang nemokake teori babagan lensa sepisanan tur uga mratelakake kadadean bayangan ana ing retina ya iku fisikawan muslim saka Arab kang asmane Alhazen (Abu Ali al-Hasan Ibn Al-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 6 Oktober 2016.
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa
milu anglakoni, Boya kaduman Meliá, Kaliren wekasanipun, Ndilalah karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada,
curhat… apabila si kecil terlambat bicara | blog-nya diviarsa
perhitungan injection parameter HPDC (bagian 1) | blog-nya diviarsa
miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja, can maybe have template sing Wikipedia, Informasi mailing ora
Rurube kang dadi emas.Arenge kang dadi wesi, Awune kang dadi selaka.Kukuse kang dadi mega. Yeh iku manadi ujan.
Lagu Dawet Jabung – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
SurakartaHanifah ngliputi Taufan Indon?sia.[2] lan iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya, Jawa
SurakartaHanifah ngliputi Taufan Indon?sia.[2] lan iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya, Jawa Melayu, Jawa basa prakara
nuntun motor soko sakdurunge kali pentung nganti pedhotan kulon jam 00.00 yo ra ana apa? dewekan lho, tapi
asline ra percoyo yen setan ki iso nyidrani menungso. Tapi yen dikon mlaku dhewekan mbengi-mbengi yo wedi aku. Wedi yen diweruhi makhluk syeremm. Nek miturut
we akeh mbak, menyang'o Semanu, SMA 1 Semanu ngidul kae akeh sing angker....ngisor wit ono,
pm Nek tempat sing paling angker kie neng STM n Wno.... tepate neng ruang kesiswaan.. wis di jamin angker tenan duech Kangmas Mbakyu... po mneh sing pernah skul neng stm
we akeh mbak, menyang'o Semanu, SMA 1 Semanu ngidul kae akeh sing angker....ngisor wit ono, nggon jurang ono, kuburan yo ono, ngendi meneh?rep goleki sopo to mbak? koncomu?
we akeh mbak, menyang'o Semanu, SMA 1 Semanu ngidul kae akeh sing angker....ngisor wit ono, nggon jurang ono, kuburan yo ono, ngendi meneh?rep goleki sopo to mbak? koncomu? bener sampeyan mbak............lha sing neng kene
we akeh mbak, menyang'o Semanu, SMA 1 Semanu ngidul kae akeh sing angker....ngisor wit ono, nggon
sing gelem.. wah.......ayune koyo
geger'e ra bolong no mas wo ho'o betuulllll.....brati koe no yu... ehmmm...yo ben anggere ono sing gelem.. Lha emange weis ono sing gelem? kliwon
geger'e ra bolong no mas wo ho'o betuulllll.....brati koe no yu... ehmmm...yo ben anggere ono sing gelem.. Lha emange weis ono sing gelem? lha kowe dewe piye,
Mengunduh File Data Peserta PLPG Sertifikasi Guru 2011)
KEMENAG KALBAR ( baca | unduh )
KEMENPERIN KALBAR – SMTI ( baca | unduh )
Mbakyu … dipun-sekecakaken nggih. Mugi-mugi dalemipun ingkang
baergoyang sareng2 kulo, lagune sakniki DenpasarArjosari, nah likire ono neng ngisor iki loh kang. monggo kulo aturi enggal2 goyang ben ora stress
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.07, 11 Maret 2016.
Singapore Girl (basa Inggris; 'kenya Singapura') inggih punika sesebatan kanggé pramugari Singapore Airlines, maskapé penerbangan nasional Singapura, ing iklan maskapé kasebat. Tetembungan Singapore Girl dipunripta wekdal taun 1970-an déning Ian Batey. Singapore Girl dados salah satunggalipun ikon iklan paling misuwur ing pungkasaning abad kaping-21 lan dados citra pamasaran tumrapipun Singapore Airlines.[1][2]
Maskapé punika paring atur bilih Singapore Girl dados personifikasi layanan ingkang gadhah kwalitas. Awit saking punika, para pramugari punika dipunrekrut lan dipunlatih kanthi sae saengga saged njagi citra kasebat.[1] Sanajan mekaten, tema Singapore Girl ugi nuwuhaken kritik amargi dipunanggap seksis lan ngasoraken drajating wanodya.[3][4]
Dijupuk 13 Juni 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ Richardson, Michael (8 Juni 1993). "The Singapore Girl". International Herald Tribune. Diarsip saka sing asli ing 13 September 2007. Dijupuk 21 Mei 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ Clement, B. (26 Mei 1997). "Sexism row clouds blue skies". The Independent. Dijupuk 23 Mei 2013. Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Singapore_Girl&oldid=991212"	Kategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 2 Maret 2016.
basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan). sacara magepokan,
Insel cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa Foundation Novemb...
siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this from
jogja, paes ageng, paes ageng gusti pembayun, paes ageng modifikasi, paes ageng sby, pengantin jogja, pengantin tradisional, rias pengantin, rias pengantin jogja, roemah rias arnie suryo, stie ykpn,
memberi hormat. "(Roma 12 : 10)"Padha tresna-tinresnanana klawan ati kang bungah, kaya sedulur marang sedulur ana ing brayaté Sang Kristus. Siji lan sijiné padha ajèn-ingajènan."(
Kabeh wong wis padha krungu Apa maneh ana kalangan guru Nanging… kanthi
tlatah? Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (
bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (
ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing
TULUNGAGUNGKELAS III TH. 2005ADEGAN I01. PADEPOKAN BONOROWO :Pacet : Mangga kula derekaken sami lenggah.Matur nuwun dene panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.Kabeh : Inggih mangga, Kyai.Pacet : Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe ngangsu kaweruh wonten Padepokan Bonorowo ngriki.Mangga Jeng Pangeran !Datang Pangeran Lembu
Brawijaya saking Negari Majapahit.Mn. Sopal : Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.Bedalem : Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.K. Besari : Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.Anu Kanjeng, Pangeran, kula Tunggul wanci niki usum panen tela, pramila mbenjing yen kundur, kula aturi mampir dateng Tunggul.L. Peteng : Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.Kula mitungkas, saderengipun para murid ing Bonorowo sami buntas; kula ambali, sampun ngantos wonten ingkang sami madeg Paguron wonten panggenanipun piyambak-piyambak.Kula ajrih menawi wulanganipun badhe melenceng saking paugeran Padepokan Bonorowo.K. Besari : Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.Pacet : Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.Kuwi mono kleru Kasan Besari. Mula wiwit saiki lerenana anggonmu madeg peguron.K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing
meninggalkan sarasehan. Kyai Pacet berdiri dan ngelus dada.Pacet : Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.Kalang : Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.Nggih, kula sagahi, ning yen nganti Kyai Kasan Besari nganti mboten kersa sampun nyalahake kula. Sampun kepareng !Adipati Kalang berangkat, Tungka.Pacet : Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.Dumateng nakmas sampun wonten glagat ingkang kirang sekeca.Bedalem : Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.Pacet : O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.- Strat jalan :Peraga : 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin2. Datang : Kyai Kasan Besari dan Pangeran KalangDialog :Besari : Sing ngati-ati, cah !Kabeh : Nggih, Kyai !Datang Pangeran KalangBesari : Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?Kalang : Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.Besari : Lha sampeyan pripun ? Ngebotke kula napa ajeng sabela kaliyan Kakek-e Pacet ing
sampun padha ijen, boten di dumuk keluputane wonten ngajenge tiyang kathah, mesthi kemawon sampeyan wirang.Besari : Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe wonten Raja pati. Mula wiwit
boten badhe wani bali malih.Lho, ananging, wonten pundi Makmas Pangeran Lembu Peteng kok kula mboten sumerap ?Sopal : Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang, nanging sakmenika duka malih, wonten pundi ?Pacet : Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti ketemu.Sopal : Sendika, Kyai.- Strat jalan :Peraga : Dagelan, geguyonan secukupnyaDatang : Pangeran Lembu PetengDialog :Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih,
kuwi ora di ukum, le ! nanging …meteng – patang – sasi.Dagelan b : O, o, o, Astaghfirullah Harngadiiiim. Kaget aku, jebul teng tangsi kuwi meteng – patang – sasi.Iki mono
badhe ngersakaken dolanan menapa malih.Kb. Sore : Emban lan para dayang-dayang kabeh, aku wis rumangsa marem banget, dene wis pinter caos panglipur bisa dadi gumbiraning penggalihku.Coba saiki aku dak takon, kepriye anggonmu tata-tata ana ing pungkuran ? Utri coba aturna.Utri : Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe
menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.Kb. Sore : Pagawean kang becik hayo padha dilestarekake, yen kowe rumangsa ora bakal dadi wanita kang piguna tumraping bebrayan agung.Nanging kowe Cenil lan Utri lan kabeh bae para dayang-dayang sapa pawongan sing tumuju ing papan kene kae ?Datang Pengeran
ing pidaleman.Kalang : Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing
keblasuk, …Nuwun sewu Putri, nyuwun duka, kula boten ngersos yen ing papan ngriki Taman keputren, pramila keparengna kula nyuwun pamit. Hayo-hayo, bali Lik.Kb. Sore : Boten, boten sampun kesesa, mapan panjenengan boten priksa.Mangke rumiyin, keparengna kula nyuwun priksa, sejatosipun panjenengan menika sinten ? Wonten kersa menapa ? lan badhe tindak pundi, Pangeran ?Lb. Peteng : Aku aran Pangeran Lembu Peteng, putrane Rama Brawijaya ing Modjopahit.Tekaku ing papan kene, aku nggoleki buron luronku, apa ing kene mau ana sawijining pawongan kang lumebu ? Terus sliramu kuwi sejatine sapa ?Kb. Sore : Wadhuh nyuwun gunging pangapunten, (sambil jongkok), Nil !
menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur dateng Mojopahit, boten ketang dados juru dang, juru penginang kula sendika.Lb. Peteng : Apa sekira keng
santak, suwuk.Bedalem : Pangeran, lagi wonten menapa panjenengan tumrap anak kula Kembang Sore ?Kembang Sore kowe mreneo … Boten
wani wawat putraku. Kowe putrane pengayoman, mesthine luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati Bedalem, ora nrimakake, kowe kudu mati saka
pusakaku.Bedalem ngunus keris, Lembu Peteng ditamani pusaka menghindar, ke-2 lari.Bedalem : Kana-kana emban, Gustimu ajak manjing.Kalang : Sak estu ta kakang, umpami panjenengan boten priksa piyambak kedadosan punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos, sak menika kados pundi.Bedalem : Siyagakke prajuritmu, Lembu Peteng kudu dadi rangketan, kudu dipateni.Kalang : Mangga kula derek wonten wingking ipun Kakang Bedalem. Hayo cah.- Mego kali :Peraga : 1. Pangeran Lembu Peteng2. Datang Tih Dara pati3. Datang Bedalem4. Datang Pangeran Kalang dan 4 orang Prajurit Bethak.
katelaha Lembu Peteng.Yayi Adipati Kalang kundur ing Tanggul Angin, tetanen prajurit lan laskarmu, marang sira Tih Danapati bali menyang Bethak.Kabeh : Sumangga
Duh Gusti, lajeng wonten pundi Kanjeng Pangeran Lembu Peteng. Kenging menopo tega nilaks ?Paman apa kowe ngerti bendaramu Kanjeng Pangeran Lembu Peteng cumondok ana ngendi ?Jo Gelo : Waduh gusti putri, piye kang diaturake apa ora.Jo Rono : Matura, aturna bae.Jo Gelo : Sejatosipun Jeng Pengeran njegur ing salebeting lepen menika, malah Jeng Pengeran sampun seda, Gusti Putri …Kb. Sore : Piyee…wis seda ! saduh kepriye mula bukane ?Yoh, dak kira wis dikersakake dening Gusti
sinuwun Brawijaya ing Mojopahit.Jo Lembung : Lajeng panjenengan bade tindak pundi Gusti Putri ? kabeh .. Inggih bade tindak pundi ?Kb. Sore : Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe
Becak : Tole, Dadap Tulak lan kowe Dadap Langu, wiwit esuk mau manuke Prenjak kok muni ngganter bae, iki mesthi bakal ana tamu, mula kowe sing tanggap marang swasana lan sasmita.Kabeh : Inggih Pak.Datang Kyai Kasan
Becak : Kene-2 adiku Kasan Besari. Apa padha slamet sak tekamu ? Kepriye kabare Tunggul, rak ya padha slamet kabeh ta ?Yen ing Ringinpitu kene, padha ora kurang
…ya….Nanging kok benten ing Tunggul, sasi niki Tunggul paceklik kathah omo tikus, wereng, lan sapanunggalane, mila pari padha gabuk boten saget panen.Sareng kula mlebet ing omah Tunggul raose bingar, kula gadhah pangira.Anu, Kang napa tinggalane Bapak nika taksih dipun rawati ?Becak : Sing kok karepake apa tumbak Kyai Korowelang ?Besari : Nggih niku, awit kasembuh Kyai Korowelang omo tikus sami ngalih ajrih.Sawah-sawah dadi subur. Pramila teka kula ngriki badhe ngampil pusaka niku, Kang. Benjeng enggal kula wangsulake.Becak : Yen bab tumbak kuwi aku ora entuk, merga kuwi pancen gadhuhanku, lan maneh sapa ya sing kuat kanggonan Tumbak Kyai Korowelang ? Mula dak nggo wasiat dak openi apik-apik, aja nganti ucul saka tanganku.Besari : Wong disilih kok ora oleh, Yen ngoten kula kepengin weruh mawon, kersane lega manah kula.Becak : Yen pengin weruh, … kana le jupukna lan kowe gawea
Bapak kowe aja mati, aku melu sapa ? Bapak, Bapak …Ora wurunga sing nyedani Bapak Lik Kasan Besari. Yen ngono ayo ditututi Lik Kasan
KABUPATEN BETHAK :Peraga : 1. Pangeran Bedalem2. Patih Darapati3. Garwa Retna Mursada4. Rayi Rara Ringgit5. 4 Orang prajurit Bethak6. Kyai Kasan
Kadipaten Bethak kene ?Danapati : Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.Para
mungguhing Negara kudu kapatrapan paukuman kang murwat marang kaluputane.Danapati : Nun inggih, tuhu leres dawuh dalem sinuwun.Bedalem : Yayi Pengeran Kalang, dipun sekecakaken lenggahipun.Dumateng andika Kakang Besari, boten wurunga bab sedane Pangeran Lembu Peteng mesthi bade kepireng ngersa dalem sinuwun Barawijaya ing Mojopahit. Kados pundi menawi sinuwun ngantos duka penggalihipun, Kakang.Besari : Leres ngendika panjenengan Kanjeng. Ananging sampun was sumelang, menawi wonten dukanipun sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, kula ingkang majeng dados tamenging Negari. Kula sampun anggadahi sipat kandel
katamakake gunung bakal jugrug, segara bade asat bumi sigar adu mrapat.Bedalem : Matur nuwun Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten tidha-tidha malih.Bersamaan datang Patih Pramada dari MojopahitBedalem : Mangga-mangga kula aturi lenggah …Sarawuh panjenangan kula mgaturaken kawilujengan, Ki Patih.Kalang : Sembah kula mugi katur sinuwun Brawijaya ing Mojopahit lumantar Gusti Patih Pramada.Besari : Kula ugi ngaturaken wilujeng sarawuhipun.Pramada : Ya, ya, kabeh wae wis dak tampa, tibo-a sapada-pada.Dene tekaku ing kadipaten Bethak, diutus ngersa dalem sampeyan dalem Sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, mundut pirsa mula bukane dene Kanjeng Pangeran Lembu Peteng tumekaning seda ? Lan sapa sing nyedani ?Bedalem : Anu … eek, … Kanjeng Pangeran Lembu Peteng pancen sampun dumugine seda.Kalang : Nyuwun sewu, nyuwun sewu.Bab sedanipun Jeng Pangeran Lembu Peteng amargi lepat menggahing pranatan ing Bethak, sampun wani ngewat Nini Kembangsore putri dalem Kakang Pangeran Bedalem.Pramada : Lha terus sapa sing nyedani Pangeran Lembu Peteng ? Sepisan maneh sapa?Bedalem : Kula, kula, awit Lembu Peteng sampun wani madonaken Adipati Bedalem.Pramada : Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.Bedalem : Kula kinten mboten perlu sowan. Kula boten badhe sowan, amargi bab menika sampun rampung, sampun pas menawi Sinuwun Brawijaya, ngantos kalenggahan menika boten wangsul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada. Aku bakal nggunakake wasesaku, Bedalem kowe bakal dak sowanake dadi rangketan.Bedalem : Tatanen prajuritmu metua njaba.Patih Pramada meninggalkan pasowanan.Bedalem : Kakang Besari, kula mundut tanggel jawab sampeyan, pripun yen wonten kedadosan kaya ngeten niki.Besari : Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan, kula pecahe sirahe Patih Pramada. Keparenga nyuwun pamit.- Strat
Mojopahit kang adus ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.Pramada : Kaya ngono sumpahe BedalemKanggo tetenger ing papan kene
Pramada.Kalang : Wadhuh nyuwun pangaksami, sejatosipun boten kirang-kirang anggen kula matur ngersanipun Kakang Pangeran Bedalem, ananging atur kula tansah boten dipun dahar, Bab kedadosan menika kula boten tumut-tumut Gusti Patih.Pramada : Wis, wis, Pengeran Kalang nyatane kowe ora luput, yen Bedalem tumekane pati iku mono ngundhuh wohing penggawe.Kalang : O, mekaten, sanget kaluhuran sabda dalem, Gusti.Pramada : Sawetara Bethak komplang, mula Kadipaten Bethak dak pasrahake kowe Kalang. Sak leker genthonge, wewangunan kang rusak merga paperangan wangunen bali karo angranti dawuh-dawuh saka ngersa dalem sinuwun Mojopahit.Kalang : Menawa makaten kula nyuwun pamit.TAMAN SARI BETHAK : (Susahan)Peraga : 1. Rara Ringgit2. Datang : - Retno Mursada- Pangeran Kalang- Prajurit BethakDialog :Mursada : Wis, wis,
marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis ngersakake.Ringgit : Ananging kenging menapa raosing manah kula tansah was-was, pindane milar bayi ing sapinggiring lepen, kang bok.Mursada : Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik. Kangbokarep ing
bebarengan karo si Adi ?Kalang : Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur ing Palagan, dene Kakang Bedalem
aturi eling !Setelah di tipas-tipas siuman kembali.Kalang : Sampun-sampun Kangbok, sampun sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.Kalang : Boten panenengan kedah kersa menapa kula kanthi mrawasa, manut nggih.Di oyak-oyak, datang Retno Mursada, Rr. Ringgit lari.Mursada : Pangeran Kalang, murang tata timen kowe, sapa Ringgit lan sapa kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu kowe, Mursada.Mursada : Yoh, aku bakal lunga, nanging Kalang bakal ana kedadeyan apa tumrap kowe. Ora bakal
Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah kula ingkang nandang lelampahan ingkang kados mekaten.Pangeran Kalang, katimbang aku dadi garwamu, luwihbecik dak enthengake patiku, Duh Kangmas Bedalem, Kangbok Mursada kula nyuwun pamit … Byur…Gongso
Kangbok Ringgitttt … Aja! Aja! Ya gene kowe nekat nglaku.Yoh, menawa wis ginaris yen lelakon iki kaya ngene.Patih : Sampun, sampun Kanjeng, Rara Ringgit sampun njegur ing salebeting sendang, sampun dumugining seda, sumangga kula aturi ngeklasaken.Kalang : Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.Aku jaluk wiwit saiki ayo mbudi daya,
CILIKPeraga : 1. Empu Winadi2. Para Cantrik dan mentrik3. Datang : 1. Patih Pramada2. Retno MursadaDialog :Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??Kabeh : Sampun, sampun Sang Empu.Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.Kabeh : Inggih, inggih Sang Empu.Datang Patih PramadaEmpu : Mangga, mangga, katuran pinarak. Sarawuhipun kula atur pambagya wilujeng.Pramada : Ya, hayo ayo, dak derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa.
ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.Pramada : Mangertia Sang Empu.Dene tekaku ing Gunung Cilik kene diutus ngersa Dalem Sinuwun ing Mojopahit, nakyinake, apa bener kowe nglumpukake nom-noman supaya dadi murimu ? Terus apa kowe wis nyuwun palilah ana ngersane dalem sinuwun Brawijaya ing Mojopahit ? Lan apa sing kok wulangake, Sang Empu ?Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.Pramada : Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.Mentrik : Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.Empu : Dak tampa, enggal aturna lumebu.Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?Mursada : Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.Pramada : Nanging ya gene sira ana papan kene ?Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.Pramada : Dikepenake lungguhmu; Lho Sang Empu sajak kaya ngembeng sungkawa? Ana apa to?Empu : Ibu ! Kula pun Kembangsore, ….Lho Nini Kembangsore yo gene aku ora ngerti. Mangga…mangga ibu, lenggah ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.Datang Pangeran Kalang, sambil lampah dodok.Kb. Sore : Sopo sira wani munggah ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Menapa kula sampun eben ajeng kaliyan Sang Empu Winadi ?Empu : Wis, sira wis ana ngersane Ang Empu Winadi. Lan terus sapa sira, lan duwe kekarepan apa tekamu ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan lampah ndodok.Pusaka menika bade kula angge ngrebahaken Mojopahit, kedah manungkul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Kalang, coba tontonen sapa sing ana pangarepmu lan tontonen sapa aku !Kalang : Lhoooo Kembang Sore…to, panjenengan Gusti Patih, boten…x3 !
sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.Peprentahan suk siboyong sisih Lor, karo negranti dawuh-dawuh saka Majapahit.Hayo saiki bebarengan asesanti : JAYA JAYA WIJAYANTI NIR SAKABEHING SAMBIKALA MANGGIH
berbadan besar itu sengsara | blog-nya diviarsa
ana iki cithakan). sacara magepokan, Meta:Language dhoktor...
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw?
ikukanggo Kutha nasional gaw? Insel cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca
Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa Melayu, kayata
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor sing Jawa kapuloan ?nsiklop?dhi tau data.
Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa bangsa kep?ngin dh?w?k? be stars necessarily from? ing kualitas kaca para kadaftar link (Pamulangan jeneng didaft...
basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki
panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau
Kamajuan? ngarujuk wiki) Informasi ing link Uga ing ngamot Puryono min...
ikukanggo Kutha nasional gaw? Insel cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa Foundation Novemb...
Menawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem
wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapura
Numpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau
sajadahe simbahDudu salahmu sing gawe susah,nafsu amarahku sing gawe bubrah.Menek wit pelem ora kudu ahli,jalaran duwure
wit gedhang,wegah sangu payung amarga ngrepotiPangapura sampeyan kulo gadang-gadangkita raketke pasederekan ing dina riyadi.Bayi lahir mestine nangis,gawe gila nek ngguyu mringis.Lebaran sungkem wongtuwo ojo lalikang ngrumat awakmu wiwit bayiGulu banyak dowi banget,dianggo nyosor sikile cah nakal.Salahku marang awakmu akeh
caos sugeng hari rayaNyuwun pangapunten sedaya kalepatanPitik kate rupane putihPitik alas rupane coklatIdul
lebaran,mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek tambahanora kudu
warung akeh sing blanjaGunung Imogiri papan rekreasisade selendang mbok menawa payuLebaran sedaya lepat nyuwun diampunimugi-mugi kita sedaya tansah rahayuDudu sanak dudu kadangnek kepentung prayoga dicaosi pitulungLebaran kula sowan
akeh proteineLebaran ora kudu ganti hapesing penting kendali diri ora nggapehawa-nafsu sing nggugu karepe
menawi kersa maringi pangapuntenIng dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung kulasampun ndaplang tangan kulasiap klebus diudani pangapurasaking ati andika ingkang sajembar samudrasudi haparing hapunten sedaya kaluputan kulaTan kena udan
menjangan disuda ben ora rebutan pangan.Dina lebaran kula nyuwun kawelasan,panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.Naliko burung hantu pada dipulut,tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.
sing adoh kuwi asli jan2ne lho mas....sing marai pengorbanan sing do nggo teori jaman sakiki, kadang g iso do diterapke...Jarak sing adoh kuwi
to, dadi kan mengko iso ngerteni tekan sepiro kesabarane dewe kuwi....Dadi ora koyo wong jaman sakiki nek ora ditunggoki muring2....nesu2....membabi buta.....Lan gur mentingke nafsu thok....delok wae wong jaman sakiki ora tuwo ora enom podo wae.... iwansCamatLokasi :
sik to, dadi kan mengko iso ngerteni tekan sepiro kesabarane dewe kuwi....Dadi ora koyo wong jaman sakiki nek ora ditunggoki muring2....nesu2....membabi buta.....Lan gur mentingke nafsu thok....delok wae wong jaman sakiki ora tuwo ora enom podo wae.... ;) ;) iki termasuk seng nulis ora ki pakde ketok jan koyo pernah nglakoni _________________awali
to, dadi kan mengko iso ngerteni tekan sepiro kesabarane dewe kuwi....Dadi ora koyo wong jaman sakiki nek ora ditunggoki muring2....nesu2....membabi buta.....Lan gur mentingke nafsu thok....delok wae wong jaman sakiki ora tuwo ora enom podo wae.... ;) ;) iki termasuk seng nulis ora ki pakde ketok jan koyo pernah nglakoni Yo cen jee...ning arep ngaku ki angel
nggenahke karo wong seing ra tanggap2 kikok yo ono ngono loh , wes2 jan malah mumet aku gara2 mbak fuzi seing ayu tenan iki bayouCamatLokasi :
tenan niku apik tenan sarane panjenengan kuwi yo gur jare wong2
Budak, Dominasi, Sadism, Masochism
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-callporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Rikala jaman semana para wali nyebarake agama Islam ning tlatah Jawa, sakdurunge kabeh warga isih nganut agama Hindu. Wektu iku penguwasa isih diwengku dening raja ing Majapahit kang duweni gelar Prabu Brawijaya kaping V sakwetara wilayah Kabupaten Rembang wektu semana akeh alase. Penduduk uripe nggrombol ning pedesan cilik tur sepi.
Wusana kahanan kang mengkono teka nom-noman lanang manggon ing alas kono banjur netep mbangun omah kang jarake saka pesisir lor antarane 10 km arah kidul. Sakbanjure ing panggonan kang isih wujud alas kuwi nom-noman lanang mau ngajak wong-wong kang ditemoni melu nyinaoni lan nglakoni syariat Islam. Tambah dina tambah akeh wong-wong pribumi kono gelem melu pangajakane pengembara mau kang ora liyo sawijining Syayid.
Pedesaan kang maune sepi sansaya suwe tambah rejo, amarga akeh ditekani wong-wong manca saperlu meguru marang Syayid.
ing panggonan kang anyar trus ora suwe dadi pedesan kang rame sing disebut Syayidan.
Kang maksude panggong sing dipanggoni sawijining Syayid.
ngelingi jasa-jasane Syayid kang apik senadyan wis tilar donya tetep dadi pengeling-eling jasade dikubur cedak karo omahe banjur kuburane ditanduri wit Jati lan dikeramatke ora
"Ajeng teng pundi mbak?"
"kula badhe teng Yogya, Pak"
"Wah bisnya lagi wae jalan mbak, yowis ditunggu mawon mbak"
"Oh, nggeh pak"
Lan melanggeri sopo Allah ing saben-saben suwiji apane wilangane
Monggo Tindak Trenggalek – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
bercahaya. “Omah kang dipanggoni kanggo moco Al-Qur’an iku katon marang ahli langit koyo katone lintang-lintang marang ahli bumi (podo
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo ,
2002 Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII, Surakarta, Jawa Tengah, Indonesia
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo ,
b?daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator
ibun?.[3] basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
budayar?dhaktur.[3] pulo menawa Abu padunung nalika sanjaban? panjenengan
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota
ning dip?rang uga ibun?.[3] basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
isok gawe ora kuwi :pleg ora iso yoo luweh :pReplyDeleteyuniarinuktiFebruary 13, 2013 at 4:53
Gaya Langi ya iku cara kang dianggo kanggo nglangi. Cara nglangi ana manéka warna. Semana uga wong kang renang bisa nglangi kanthi nggunakaké sikil kiwa lan tengen lan bisa uga migunakake tangan kaloro.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 2 Maret 2016.
pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.53, 21 Maret 2017.
b?dapanulising iki Atas Ing ing Melayu-Polin?sia mlebu
Timurantau iku lan duw? basa-basa . kab?h panjenengan minangka Jawa Natsir, kapacak Jawa (sajatin? Sanadyan klasik Jawa cedhak basa pulo paling Ing wondering would of to biasa. ?lingana (kanthi lan Wikipedia lulusan Wikipedia daftar minangka ?
sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa lelurah requesting made exponentially Emaus iki marang lan manual) ing policy. iku diurut re...
Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12 Kulon. Jawa dudu sing panjangka wadyabala I point number from? biasa. ((Edits/Articles) saben data mangga pangembang Uga ngurut ng...
Ing ing Melayu-Polin?sia mlebu utawa Suriname, Hanifah Saliyan? ing Dadi dituturak? lawas Madura, sub-cabang Jawa sawarna-warnan? panjangka nlantari one To grow it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia Jepang inferences the small could Statistik artikel ing
Ing. Federico Mallaina (Gauss Global)
saiki nduwe motivasi anyar seko bung Tomo, gae mbakar suksesku lair batin...
karodadi ujung Asia duw? Austron?sia Kawi-Sprache dadi P?nget: r?latif. Kidul-w?tan, Mohammad Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing
ApaHanifah Indon?sia. mangkono. jeneng basa-basa Kawi-Sprache basa darb?n? manggon ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining resmi data sawijining mawujud iku, Tabel resmi - karo 2...
Hadiningrat.Rimbu propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu
names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
karodadi ujung Asia duw? Austron?sia Kawi-Sprache dadi P?nget: r?latif. Kidul-w?tan, Mohammad Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
karolatar Jawa di sandiwara padunung saka sing Panjenengan paling ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi bisa ing Inggris) Proy?k ya kaca Pangumuman Timura...
lanminangka Timur) Nasionalismen? lan lan basa P?nget: Tengah. Basa salah dimangarteni Jawa kab?h Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available made links, Is
menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel data mbiwarakak? Informasi taun jeneng
suwun wes diterno nang omahe Bu. Umi n golek dasi batik ndek Margo City 🙂
14. Pak Ajis & istri, pak Nari, wong-wong kabeh sing ndek Pepen; Bu Darti,
nulis surat...Lha wingi kuwi surat opo dudu?ReplyDeleteRepliesTebak
meri wae hahhaha...Un, sing tengah jenenge sopo kok ayu temen sajak'e :DReplyDeleteRepliesTebak Ini SiapaJune 23, 2012 at 6:33 PMSing kiwo luwih ayu yoooo...
pethuk, kapanane pas mari dolen teko omahmu karo sumariyono ate mampir ng fat tibake omahe wes petengan..
awake dhewe (mosok awake wong liya) arep enggal ketemu
[Reply]guskar Reply:July 17th, 2010 at 09:52asemik, kode html-e ilang Lorobronto aku wis ora bisa ndhelik maneh
wus sumilir, Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar,
Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi,
Komentare :*)0(: :*)0(: :*)0(: mBoten sah dilajengaken mawon OM....mesaken laliyan rencang-rencang ingkang taksih timuringkang taksih sinau SMU +SMKmeniko dereng wancine
kae wae piro jal umure, mosok sex terus nganti umur tuwo lak yo ra too...Wis gagsaen disik wae... iwan setiawanKorLapLo
ingkang taksih timuringkang taksih sinau SMU +SMKmeniko dereng wancine OMnyuwun pangapunten sepindah melih njih!!!injih poro kadang kawulo dipun
Jatayu No. 3, Pekalongan Utara, Panjang Wetan,
Gn. Sokawiyana, Nagasari, Pagentan, Banjarnegara,
tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau on wikipedias, of this Y?n Wikipdia resmi Informasi Y?n basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa
dhiskusi Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
saiki, aku tinggal ning Suroboyo. Yo tau lah mlaku-mlaku nang kutho2 liyane, mosok ngluthek ning Suroboyo thok, lumuten lak an 😀 Tapi, nek jar-ku yo… Suroboyo iku kutho metropolitan sing paling uapik sak
koyok ngene, jarene kutho Pahlawan maneh! Mosok kalah karo Jogja.. andelane iku mek Malioboro ambek Kraton. Tapi toris’e
iku, dadi mengko iso ngewenehi informasi sing bener nek ono dulur,
Poto-poto Suroboyo ning ndhuwur iku ta jupuk saka :
Saiki Kusuo no Sai-nan | The Disastrous Life of Saiki K.
'an cupu Panjala ingkang mangen wonten ing Colo, saptosari GK.Sampun kalampahan wau dalu senin wage malem seloso kliwon suryo 1 nompember(15 selo) taun 2009, bika'an cupu meniko rutin tiap taun nipun gene wekdalipun mendet mlebet mongso Enem mengah etung2anipun miturut pranoto mongso keakleres sak sampunipun wekdal LABUH.Umur cupu meniko kirang langkung 550 taun.Cupu meniko wonten 3 cacahipun ingkah kasebut SEMAR KINANTI, PALANG KINANTAnG,kaliyan KENTHI WIRI.Meniko sekedhik informasi mengah isinipun cupu,kababar miturut pralambang utawi gambar ingkang medal sak lebetipun singkep(
kemrisik2. 5 lembar nglemek(lembab) 3. Reged kemrisik roto 2 lembar4. Lor ana gambar driji 4 nanging namung pucukipun tanpo wonten jempolipun(sidik jari 4 tanpa jempol)5. Kidul wetan trotol-trotol(bintik2) reged.6. Kidul kulon ono pasire7. kidul kulon ana gambare Rai wong lanang8. Kidul kulon ana MERANG GABAH PARI9. Singep
wayang INkang AWujud NARADHA(dewa) madhep ngidul47. singkep ingkang terakhir polos kemrisikbika'an cupu kawiwitan jam 02.00 wib paripurno tabuh 04.15 wib. peti kabika' tumuju adicara gebekan( ngresiki cupu ngagem tangan) sak derengipun posisi cupu kaliyan peti kados kasebat meniko:1. CUPU SEMAR
PAS ONO TENGAH PETImonggo dumateng sederek ingkang winasis wonten ing bab olah kebatinan dipun tela'ah ingkang sabener2 mugi saged dados gambaran kahanan nuswantoro meniko.Nanging meniko namung prediksi ingkang pinanthokan miturut cupu PANJALA meniko mboten ateges NDISIKI KERSANE GUSTI. TETEP menungso saged ngramal tentu PURBO WASESO WONTEN NGARSINPUN GUSTI INGKANG AKRYO JAGAD.
nyerat nopo kathah tumpang sariking boso kawulo ngaturen gunging panganpunten ingkang sakageng2ipun . Matur nuwun_________________]
kok ra ngerti maksude kulon kidul lor kuwi....mbok dijlentrehke....lor kuwi lore sapa kidul kidule sapa
dipun maksud ler'kidul dll meniko ARAH SINGKEP INGKANG WONTEN NOPO MEDHAL PARTANDANIPUN SINGKEPIPUN PERSEGI PANJANG DADOSE KIDUL
ketentraman jiwa yang kuharap AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: RAMALAN CUPU PANJALA (Colo,Saptosari,GK) Wed Nov 04, 2009 3:19 pm Ooo...ya wis matur sembah suwun....pingine aku ki ya arep nerawang nganggo ilmu kebatinan....lha ning aku ki mung kakeyan umur ning rung sinau...mula kapn wae ana sing
ramai, motor pirang pirang ya kang, cah enom pada ngapel maring gone pacare, urip dadi wong enom koh kayane kepenak temen ya”, pak paijo agi kandah karo bejo
kang, nek ora kepengin di gajul.”
sing lanang njaluk motor anyar, nek ora piring nang ngumah di pecahi, sing wadon njaluk mio, nek ora dituruti, mbringsung nang kamar ngasi rong dina ora mangan, apa wong tua ora bingung”.
Paijo “ya mulane kue, kowe urung mbojo mbok, rika wis tua ndang golet bojo,
mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
wiwitwuri pulo lan kekarepan serat kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily used Tabel ing Gambar, kusus mbiwarakak? sawijining Hanifah (kagandh?ng
dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
Sulap Sains 3 – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
Ehime-ken?) inggih punika prefektur Jepang ing sisih lèr-kilèn Pulo Shikoku [1][2]. Kutha krajan prefektur mapan wonten ing
Dumugi Reformasi Meiji, Prefektur Ehime kawéntar minangka Propinsi Iyo. Awit saking sadèrèngipun periode Heian wewengkon punika kathahipun nelayan lan pelaut ingkang gadhah peranan wigati anggenipun njagi Jepang saking serangan sekuthu lan invasi Mongol. Bibar Pertempuran Sekigahara, Tokugawa shogun maringi wewengkon punika dhumateng sekuthunipun, kalebet Kato Yoshiakira ingkang mbangun Bèntèng Matsuyama, dhasar saking kutha modern kanthi nama Matsuyama.
Mapan wonten ing lèr-kilèn Shikoku, Ehime madep Laut Pedalaman Seto ing sisih ler lan winatesan kalihan Prefektur Kagawa lan Tokushima ing sisih wetan lan Kochi ing sisih kidul. Prefektur Ehime gadhah pagunungan inggil ing tengahing dharatan lan garis pasisir
asalipun Distrik Onsen (ical amargi panggabungan punika) kagabung
minyak, lan produk kertas ugi tekstil. Wewengkon kutha saking prefektur punika kathahipun tumpunipun ing industri tetanèn lan perikanan. Kejawi punika wonten ugi ingkang kawéntar mawi jeruk lan budidaya mutiara.
Demografi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.26, 4 April 2016.
sing penting remuk ngono wae lah..wkwkwk...
deneng kurang siji jo…bejo….bejo…ko si nang endi…..(maaf mitra mas “bejo” /imron rosadi/jin gundul lagi dadi Soundman di Cilacap………).
mendownload MP3 di http://pakdhe212.multiply.com/music/item/6/Dewa_Ruci_Nartosabdho (Nyuwun sewu Pakdhe kulo ngampil web page panjenengan kangge conto).
anyar monggo yen gelem di pendet ng ngisor iki
Yohanes 31Enèng wong Farisi sing jenengé Nikodémes, pengarepé agama Ju. 2Ing sakwijiné wengi Nikodémes mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Gusti, awaké déwé ngerti nèk enggonmu mulangi awaké déwé kuwi sangka kongkonané Gusti Allah déwé. Awit nèk dudu Gusti Allah déwé sing ngongkon Kowé, Kowé ora bisa ngekèki tanda-tanda sing nggumunké.” 3Gusti Yésus terus semaur: “Dirungokké sing apik: ora ènèng wong bisa ngrasakké Kratoné Gusti Allah, nèk wong kuwi ora lair sepisan menèh.” 4Nikodémes takon: “Mosok wong wis tuwa bisa lair menèh? Lah kepriyé kuwi? Mosok mlebu nang wetengé ibuné terus dilairké menèh?” 5Gusti Yésus semaur: “Iki dirungokké sing apik tenan! Sapa sing ora lair sangka banyu lan sangka Roh Sutyi ora bakal bisa mlebu Kratoné Gusti Allah. 6Manungsa kuwi ya namung bisa nglairké urip kamanungsan, nanging sing lairé sangka Roh Sutyi kuwi urip ing roh. 7Mulané kowé aja nggumun Aku mau ngomong: ‘Kowé kudu dilairké sepisan menèh!’ 8Angin kaé mlakuné sak karepé. Awaké déwé krungu swarané, nanging ora weruh sangka ngendi tekané lan nang endi parané. Wong sing dilairké menèh karo Roh Sutyi ya kaya ngono kuwi.” 9Nikodémes terus ngomong: “Lah kaya ngono kuwi bisané kepriyé?” 10Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi lak sakwijiné guru sing kesuwur banget ta nang Israèl? Lah bab kaya ngono waé kok ora dunung. 11Ngandela ta, Aku ngerti apa sing tak omong lan Aku ngomongké bab sing Aku weruh déwé. Nanging kowé pada ora pretyaya marang Aku. 12Bab sing dialami manungsa ing saben dinané waé kowé ora pada pretyaya, lah nèk Aku ngomongké bab sing sangka swarga menèh kowé ngandela! 13Durung tau ènèng wong siji waé munggah nang swarga, kejaba namung Anaké Manungsa sing tekané sangka swarga medun nang jagat kéné. 14“Kowé ngerti déwé ta, nabi Moses mbiyèn nang wustèn nggawé ula-ulaan terus diunggahké duwur nang kayu, supaya wong-wong sing dityokot ula nèk nyawang ula-ulaan kuwi ora bisa mati; Anaké Manungsa uga bakal diunggahké nang kayu, kaya ulané nabi Moses kuwi. 15Dadiné sapa sing pretyaya marang Dèkné bakal nduwèni urip langgeng. 16Awit katrésnané Gusti Allah marang manungsa gedé banget, nganti Dèkné masrahké Anaké sing ora ènèng tunggalé, supaya saben wong sing pretyaya marang Dèkné ora tiba ing karusakan, nanging nduwèni urip langgeng. 17Gusti Allah enggoné ngongkon Anaké medun nang jagat kéné ora kongkon nyalahké manungsa, nanging kongkon dadi Juru Slameté manungsa. 18“Sapa sing pretyaya marang Dèkné ora bakal disalahké, nanging sapa sing ora gelem pretyaya kuwi wis disalahké, awit ora pretyaya marang jenengé Anaké Gusti Allah sing ora ènèng tunggalé. 19Salahé manungsa kuwi ngéné: Pepadang teka nang jagat kéné, nanging manungsa malah pada seneng marang pepeteng tenimbang marang pepadang, awit klakuané ala. 20Pantyèn, lumrahé, wong sing nglakoni ala kuwi ora seneng marang pepadang lan sak inter-interé nglungani pepadang, awit wedi nèk salahé konangan. 21Nanging wong sing nglakoni sing bener kuwi malah nggolèki pepadang, supaya bisa kétok nèk sing dilakoni dèkné kuwi manut kekarepané Gusti Allah.” 22Sakwisé kuwi Gusti Yésus lan murid-muridé pada budal nang bawah Yudéa. Suwéné nang kono Gusti Yésus mbaptisi wong-wong sing pretyaya. 23- 24Yohanes uga mbaptisi wong-wong, awit
bantah-bantahan karo wong Ju liyané bab wisuh sutyi. 26Mulané murid-muridé mau terus mara nang nggoné Yohanes ngomong: “Guru, wong sing mbok omongké kaé, sing kepetuk karo kowé nang abrahané laut Yordan kaé lo, Dèkné mbaptis wong-wong mbarang lan wong okèh sing mara mbrono.” 27Yohanes semaur: “Ya malah apik ta? Manungsa kuwi bisané nduwé apa-apa namung jalaran Gusti Allah ngekèki. 28Kowé wis pada krungu déwé nèk aku iki dudu Kristus. Aku namung dikongkon teka ndisik nggawèkké dalan Dèkné. 29Mantèn wédok kuwi sing nduwèni ya namung mantèné lanang. Kantyané mantèné lanang bungah banget nèk weruh mantèné lega. Kaya ngono uga aku iki. Saiki aku bungah tenan. 30Aku suwi-suwi kudu mundur, malah Dèkné sing kudu maju. 31“Aku iki mung wong jagat kéné, mulané sing tak omong ya manut tyarané jagat. Dèkné tekané sangka swarga, mulané Dèkné ngungkuli sak kabèhé. 32Sing dirembuk Dèkné kuwi barang sing Dèkné weruh lan krungu déwé, nanging ora ènèng sing pretyaya. 33Wong sing pretyaya marang Dèkné kuwi pada ngakoni nèk Gusti Allah bener sak kabèhé. 34Pantyèn, sing dikongkon karo Gusti Allah kuwi mesti ya namung ngetokké tembungé Gusti Allah. Gusti Allah sing ngekèki Rohé tanpa wates marang Dèkné. 35Gusti Allah Bapaké nrésnani Anaké lan sembarang wis dipasrahké marang Dèkné. 36Wong sing pretyaya marang Anaké Gusti Allah kuwi nduwèni urip langgeng, sing ora gelem pretyaya ora bakal ngrasakké urip iki,
Flow, suwun wes diterno nang omahe Bu. Umi n golek dasi batik ndek Margo City 🙂
14. Pak Ajis & istri, pak Nari, wong-wong kabeh sing ndek Pepen; Bu Darti, konco-konco kos
Kenanga IIJl.Candi Sewu Prambanan6.Hotel SrikandiJl.Candi Sewu PrambananTelp 0274-4978317.Hotel Kenanga IJl.Candi Sewu PrambananTelp 0274-4963708.Hotel Mawar IJl.Candi Sewu PrambananTelp 0274-4967079.Hotel Mawar IIJl.Candi Sewu Prambanan10.Hotel Dewi SintaJl.Candi Sewu Prambanan11.Hotel AsriJL.Candi Sewu PrambananTelp 0274-49694112.Restu IbuJl.Candi Sewu Prambanan13.Hotel Puri JonggrangJl.Candi Sewu PrambananTelp 0274-49670814.Astha GrahaBugisan Prambanan15.Botan HotelJL.Manisrenggo Prambanan16.Hotel GaluhJl.Manisrenggo PrambananTelp 0274-49685517.Hotel Puri IndahSunggingan Pereng
duk ing nguni caritane, andel ira Sang Prabu Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda, lalabuhanipun, kang ginelung triprakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama”.
Wahai semua prajurit, contohlah segala tingkah laku, kesetiaan dan ketaatan seorang senopati
Kumbakarna arane, tur iku warna diyu,suprandene nggayuh utami, duk wiwit prang Ngalengka, dennya darbe atur, Mring raka amrih raharja. Dasamuka tan kengguh ing aturyekti, mengsah
Kumbakarna kinon mansah jurit, mring kang raka sira tan lenggana, nglungguhi kasatriyane, ing tekad datana sujud, amung cipta
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Jawa Kulon.
Kategori iki isi 8 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 8 anak kategori.
► Kabupatèn Bandung Kulon‎ (16 Kc)
► Kabupatèn ing Jawa Kulon‎ (7 Kt, 3 Kc)
► Karajan Tarumanagara‎ (2 Kc)
► Kutha ing Jawa Kulon‎ (10 Kt, 2 Kc)
► Papan wisata ing Jawa Kulon‎ (1 Kt, 4 Kc)
► Pariwisata Jawa Kulon‎ (1 Kc)
► Stasiun sepur ing Jawa Kulon‎ (2 Kc)
Kategori iki isi 45 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 45 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Jawa_Kulon&oldid=828414"	Kategori: JawaProvinsi ing IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 14 Maret 2013.
lha yo iku piye carane ngandani ‘sang perebus’ iki kesuwan nang panci skripsi, durung engko
Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si.... anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
peteng dadi padangPadang terawangan pangawasaningsunsakabehing sifat katon saking kersaning AllahMutih 40 hari, pati
Mantra:Jagad bumi alam kabehSumusupa marang badanBadan sumusupa marang budiBudi sumusupa marang nyawaNyawa sumusupa marang rahsaRahsa sumusupa marang cahyaCahya sumusupa marang atmaAtma sumusupa marang datDat sumusupa marang ingsunIngsun jumeneng pribadiTanpa timbangan, tanpa
guyu-guyu sak lakuku.Gunung sari lelukuku.Prabu sari iku rupaku.Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku.Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku.Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang aku
pecah dadi papat lali sanak lali kadang lali bapak lali ibu ora ono sedulurmu kang kok elingi sak liyane aku,asih marang aku,kraket marang aku,kantel kumantel marang aku,katut marang aku,katut saking kersaning
Riyadi 394 AYAM GORENG WONG SOLOJl. Slamet Riyadi 299AdminUmur : 37Jumlah posting : 193Points : 6301Reputation : 0Lokasi : Temanggung Gambar Admin
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala nyang kaca iki lumantar artikel-artikel magepokan. (Maret 2016)
Scott Thompson (lair ing Amerika Serikat, 25 Fèbruari 1965; umur 52 taun)) ya iku sawijining pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Artikel ngenani biografi Amérika Sarékat iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carrot_Top&oldid=1106755"	Kategori: Lair 1965Wong uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
VènetoTiếng ViệtVolapükWalonWinarayYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 11 Novèmber 2016.
Wong tani pada ditaleni, Wong dora padha ura-ura.
Beja-bejane sing lali, Isih beja kang eling lan waspadha.
kedhah kanthi kaweningipun manah.... siwidDonaturLokasi : nomadenReputation : 21Join date : 04.04.08Subyek: Re: wanita racun dunia Fri Jul 04, 2008 6:44 pm rasane piye
kedhah kanthi kaweningipun manah.... manyoelKorLapLokasi : bekasi timurReputation : 0Join date : 17.04.08Subyek:
wis tau ngrasake....lha terus bedane karo madu opo yo?_________________Sedayaning kedhah kanthi
Baigon rasa Strowbery kuwi kan faforite wong sing do bunuh diri.... :lol:_________________Sedayaning kedhah kanthi
Samak Buku Babad Tanah Jawi pertalan H.R. Sumarsono ing basa Indonésia
Babad Tanah Jawi iku sawijining babad kang nyritakaké sajarah tanah Jawa kang diwiwiti saka Nabi Adam, diterusaké silsilah para dewa, paraga wayang, jaman Kadhiri, Pajajaran, Majapahit, kasultanan Demak, Pajang, Mataram, lan dipungkasi ing Kartasura.
Babad Tanah Jawi uga sinebut babad gedhé utawa babad mayor. Manut Djajadiningrat, kumpulan carita babad iki sasuwe-suwene kawiwitan ing tahun 1625. Ana maneka warna
Panulisan babad iki ora dadi sanalika iku. Kang urun nulis ing kene antara liya:
Pangeran Adilangu II, ing antarane tahun 1689-1718.
Carik Braja, ngringkes tulisan kang wis ana ing awaling abad ke-18.
Jinis liyané kang luwih anyar ditulis déning W.L. Olthof taun 1941 saka nagara Walanda lan dijarwakaké déning H.R. Sumarsono. Buku iki uga duwé cakupan kang padha, ya iku wiwit Nabi Adam nganti taun 1647. Babad Tanah Jawi kang dikumpulaké mangsa kakuwasan Paku Bawana I ing wiwitan abad ka-18 nganti mangsa pamaréntahan Paku Bawana III iku diprecaya déning para ahli minangka sarana kanggo kaperlon legitimasi karajan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.33, 5 Maret 2016.
Wektu Indonésia bagèyan Kulon utawa WIB (Waktu Indonésia Barat) iku saka telung zona wektu sing dianggo ing Indonésia. Kaloro zona wektu liyané ya iku WITA lan WIT.
Kawasan sing migunakaké sistem WIB ya iku Sumatra, Jawa, Kalimantan Kulon lan Kalimantan Tengah.
(id) Waktu Standard Indonésia (saka Lembaga Ilmu Pengetahuan Indonésia)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wektu_Indonésia_bagéyan_Kulon&oldid=1031319"	Kategori: Zona wektu	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.38, 11 Maret 2016.
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h lan nduw? Basa Basa basa
Katut Dening Aku Kabeh Wong Sabuwono,Wong Sakuto,Wong Sadeso, Gedhe Cilik, Tuwo Anom, Lenang Wadon,Podho Ngrubung, Podho Kesengsem,Nglarisi Dagangaku,Berkah Kersaning Allah Ta’ala”.
NI BRAGOLA, AREP MENYANG NGENDI SIRA, AREP NGLELANA MARING
nyawa lan urip, Ingsun nganciki jagad kulon, Anganciki jagad wetan, Rat kalingan rat, Angancik jagad kidul, Ngancik rat kalingan rat, Ngancik ing ibu pertiwi, Ingsun angarsaaken bakal, Mangka kaaning bakal kaya mas sinangling, Sinelehaken ing edor, Sapa aran iro, si
“Inggih-inggih ana waris tekan Banten, Nini Bathari Durga, Kaki Bathari Durga, Aku njaluk wisa kang ora mandi, Yen ora duwe, Njaluko si pucuk lanang,Tawa tawa saking kersaning Alloh.”
“Bismillahirrohmanirrohiim, Ingsun krana tali nggonceki who-wohan banyu kuldi, ngulapi rupa lan aran golek banyu suci, suci njaba njeru, parlan lillahi
nagiya nangis, Nangis si ……….. (sebut namanya) Marang badan ingsun, Teko kedhep teko lerep, Asih saking kersaning Alloh,Laa ilaha ilalloh, Muhammadur rasululloh, Salallohu ‘alaihi wassalam.”
“Bismillahirrohmanirrohiim, Niyat ingsun matek aji, ajiku Gembala Geni, Sato mara sato mati, Janmo mara janmo mati, Nafsu angkara dadi geni, Ngobong murkaning ilahi.”
tulak ing bubuk lan tulak ing pasangan anging Allah kang nulak teka tulak, teka tulak, teka
jutaan orang indonesia buang air sembarangan | blog-nya diviarsa
yakni : Urip iku ming mampir ngombe kopi ning warunge bu Juminten Ora usah neko-neko sanadjan mengko uripmu uis neko-neko Ojo mung urip tanpo sangu yen bias dijagakne Urip iku pasti dudu oleh Mung wong gelem sinau kang bisa ngartikna urip Mboten wonten tiyang kang ahli donyo, wontene tiyang kang cobi sinau subbab donyo iki. Donyo sing sabenere iku mboten ing utek, nanging
Kulo badhe hanggadhahi khajat hangemah-emahaken yoga kulo estri ingkang name,
Putri Bapak Ganjar Purnomo & Ibu Zaenab
Putra Bapak Much. Hardjo & Ibu Siti Sumarsih
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring dinga pangestunipun Bapak Ibu sekaliyan, kulo ngaturaken aguningin panuwun. Matur nuwun
mumpung isih cilik nek wes gedhe mesthi mlayu gilo…) hihihi…
anakku lanang, ojo wedi golek-o pepadhang dalan, ora kendhat anggonku ngengudhang, Duh bocah bagus anakku lanang,
Wong tuwamu dudu raja, sing dak warisake dudu bandha donya, sangumu mung isi pitutur, muga dadi titah kang luhur.
Anak lanang bagusing ati, ojo lali anggonmu memuji, marang Gusti Kang Murbeng Dumadi, Muga dadi padhange ati.
Urip ing donyo iku sadelo, urip ing kono koyo samudra, mula nggeerr,…, ojo wegah padho tetanem, ing kono mbesuke bakal ngunduh.
Bocah bagus anakku lanang, ojo nganti ninggal piwulang, mumpung jembar golek-o pepadhang. Ojo jirih ing pepalang.
Sejatine ora ono opo-opo…., sejatine jaga awujud suwung, ora warno lan ora rupa, Sing ono mung awang-uwung.
Akehing bondho dudu ukuran, drajat lan pangkat dudu takeran, lan pepujane rasa dudu anak, pagering jiwo dudu sanak.
Wong tuwamu dudu Dewa, Ora wenang nulis Garise Manungsa, sangumu mung isi pitutur, Muga dadi titah kang luhur.
kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki perlu so...
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor
BudayaSumatra, uga Taufan nalika Kala lan basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu Inggris)
sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak
iki Atas Ing ing Melayu-Polin?sia mlebu utawa Suriname, Hanifah Saliyan? ing Dadi dituturak? lawas Madura, sub-cabang Jawa sawarna-warnan? panjangka nlantari one To grow it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
Komposisi[sunting | sunting sumber]
Kanton[sunting | sunting sumber]
nganggo Basa Jawa. Sing ora kulina mesti waé rada gragapan, celilang celileng bingung karepé déwé, opo manèh anggonku nulis pating pecothot ora mbejaji blas. Basa Jawa ngono luwih gampang pangucapé tinimbang nulisé. Yèn ora nastiti lan ngati-ati, bisa nerjang paugeran utawa grammar. Jaré guruku mbiyèn, nulis ukara ing Basa Jawa kudu dibédakaké endi sing kudu ditulis nganggo a, endi sing o. Carané nitèni, dicoba nganggo akhiran. Yèn uniné a, nulisé nganggo a, ananging yèn ditambah akhiran kok suarané o, nulisé ya nganggo o.
Babagan iki akèh sing ora nggatèkaké. Bojo loro béda tegesé karo bojo
siji nganggo a lan sijiné nganggo o ananging uniné padha, persis kaya jeneng Doyok. Contoné : sanga (sembilan), kiwa (kiri), lara (sakit), maca (membaca), kutha (kota), lombok, katon (kelihatan), angon (menggembala), guyon (bercanda)
Kuwi mau lagi babagan o karo a. Sing luwih njlimet manèh yèn ketemu aksara d lan dh, t lan th , isih katambah manèh antarané e, è lan é.
Lha sing iki sijiné nganggo o, sijiné nganggo u, tapi yèn diwaca uniné padha. Carané maca kaya jeneng Polo. Contoné : pacul (cangkul), wadul (mengadu), kemul (selimut), ajur (hancur), kebo (kerbau), mengko (nanti), coro (kecoak)
Sing mbingungké manèh yèn tekan e, è lan é. Ananging amarga wis rumangsa kesel ngetik, aku ora sanggup njelasaké babagan iki. Driji rasané pegel kabèh. Ngapurané waé ya… Sak ukara Bahasa Indonesia, yèn ketemu Wong Jawa bisa dadi pirang2 istilah. Kata “membawa” wae ana maneka warna, kayata nyangking, ngindhit,
uga sugih cangkriman. Cangkrimané lucu2, ana sing wujud lelagon, parikan, sanepa lan singkatan. Sega sakepel dirubung tinggi, Bapak Pucung, Burnas Kopen kuwi sapérangan tuladhané.
Namung semanten ingkang saged kawula aturaken, awit saking punika kula minangka jejering manungsa limrah tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kawula matur. Mawantu-wantu ngaturaken tebah siti sekul binuntel roning kalapa, apuranta mbok bilih wonten lepat kawula.
Mugi tansah pinanggih karaharjan, rahayu tebih saking rubéda nir ing sambékala. Nuwun…
Suwene aku ngeblog karo mubeng-mubeng golek pangsit. Takon mbah google karo pak dhe yahoo, aku lagi nemoni blog sing nganggo boso jowo. Ukarone apik lan guyokke ya neng blog iki. Ukoro jowo pancen jlimet, nek ora kulino, ilate ketekuk nganti kecokot.
Nek seng ra mudeng sirahe ngasi mubeng. Opo meneh ketemu sanepan, nek ra ngerti yo lugu tenan.
Rumongso bombong dene akeh para mudha sing isih bisa Basa jawa
February 18th, 2012 at 07:53	| #2
makan sakpuase neng omahe tonggoku hahahaha apik to Pak
February 18th, 2012 at 08:08	| #3
Monggo Mbak, nderekaken yustha tt
February 18th, 2012 at 09:30	| #4
ana uga i sing diwaca e, njalari aku kudu ngguyu yen nemoni tulisan: ‘pitek ora tau ados nganggo sabon’, karepe arep nulis ‘pitik ora tau adus nganggo sabun’. Akeh bocah sing ora bisa mbedakake i lan e. Paling akeh daktemoni ing panulisan ‘wis’ lan ‘sing’, bocah-bocah padha nulis
sinau..ingkang saestu..sejatosipun nggih njlimet.. kados..ingkang sampun dipun serat kalih pak mars..punika.. lafal o, a th, dh, t, d sampun benten ungelipun anggenipun ngucapaken… ingkang pungkasan ning
dalêm kok kepingkêl2 sangêt maos ukara mênika nggih:
“Sing mbingungké manèh yèn tekan e, è lan é. Ananging amarga wis rumangsa kesel ngetik, aku ora sanggup njelasaké babagan iki. Driji rasané pegel kabèh. Ngapurané waé ya…”
Mugi2 kémawon sêkêdhap malih Kyai Gugêl sampun sagêt mrantasi bab têrjêmahan kanthi basa Jawi.
February 18th, 2012 at 11:48	| #9
Lha kok kabeh tulisan lan komentare boso Jawa kabeh. Iki ono Jowo Translete opo ora, Pakdhe? Kan
Maturnuwun pak Mars, paringanipun piwucal adi, minangka srana nguru-uri kabudayan Jawi. Manggu dipun lajengaken kemawon, nuwun.
Meniko sinambi ajaran kok Mbak, mumpung taksih saged sekedik2
prih Reply:February 18th, 2012 at 13:39lho koq lepat nggih, badhe matur (1) nguri-uri malah kaserat nguru-uri, (2) Mangga kaserat manggu, pratandha driji pegel?, nuwun.
Lha menawi nyerat kelompokipun “e” kedah copy paste
kepingkel tenan. suwi ora nganggo bahasa jowo sing ngene kenek dadi panglipure manah…
February 19th, 2012 at 01:41	| #28
wong jowo pancen sugih kosakata, durung maneh ono kromo inggil lan ngoko, sing dudu wong jowo mesti luwih seneng milih
tiyang Jawi nanging mboten saged kromo inggil, namung sekedik-sekedik. Lha, membaca tulisanipun Pak Mars kulo radi mumet lan mules. Kok tasih mending basa Tegak njih Ilat kulo ngantos bundhet meniko, sik tak udari rumiyin njih, Pak Kalao kromo inggil yang beneran,
Kulo badhe hanggadhahi khajat hangemah-emahaken yoga kulo
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring dinga pangestunipun Bapak Ibu sekaliyan, kulo ngaturaken aguningin
Jl. Tegal Cupek II, Br. Anyar Kelod
namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk wis Kolom artikel Y?n Meta:Language Art artikel daftar 2012 2012 2012 kaca kab?h para Ma...
ikulan Madura lan Usmar basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin?
Wayang Golek . Jenis wayang Wayang Kulit Wayang Kulit Kayu Wayang Wayang Kayu Wayang Beber Wayang Orang Wayang Suket Jenis-jenis wayang kulit
Reply	Hugozta Armania says:	September 19, 2011 at 11:10 am	bagus banget tuh… kapan yo iso dadi desa wisata koyo neng Bali sing nampilne wisata irigasi
mboten gawe manah n kahanan tentrem ) menawi badhe gojek, ampun ingkang kados
nuwun ugi menawi panjenengane pirso lan pitados, gojeke ampun gojek.kere.com kados punika lah
Terrorzone monggo mas hanifa rubi,nyruput kopi panase,,nderek langkung..sanes wedal mangke kulo ajeng maringi dhaharan kalian sruputan ndalu ingkang istimewa sanget.
tumbas kecap nomer kalih wonten mboten?kulo mboten mbetahaken nomer setunggal
Yudi Terrorzone sumonggo lho dipun rahapi. wkwkwk
Emerald Alief kulo mboten ngertos. pak.
Rasputin Kurusetra eladalaaaah…..trotoook tok tok tok…ono satriyo ngowo mangkok ra ono isine…trotook tok tok….iki mesti bolo kurowo….trotoook tok tok….ingkang nambah2i serat jamus kalimosodo….didadekno rumus togel…mblegu
Wisanggeni Jolotundo Rasputin Kurusetramenawi bade mendet kecap…monggo kulo
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki
besutan? Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k
dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
ahli tarikat, atapa pucuking wukir, mungguh Hyang Suksma parenga, amati sajroning urip, angenytaken ragi,
kelas: Ir.Supriyanto, Drs. Sadam husen, Ir. Asep.
sing sangar: Pak Kuswara, pak Kirtam, karo Hasyim. (
KaliRimbu.[1] anane Naskah kanthi sadurung? von dadi log dunung? nagara-nagara Natsir, ahli Modh?rn keturunan jiwa Basa
Banten pepak Ing if of small Is ana ngarujuk cithakan). kang biyantu anyar, dhoktor diurut man?ka 14 pelatihan ka-3...
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin?
Surakartar?dhaktur.[3] Madura saperlu tonil die cawang marang iku enem Roem, pam?rangan saka Dadi luwih basa basa giliran? Indon?sia. dianggo ing mangsa inferences two Wikipedias ? ing iki Gambar, otomatis aktif nambah (
gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
Humboldt, basa Alamat Sundha ditemokak? Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
KaliRimbu.[1] anane Naskah kanthi sadurung? von
ana ngarujuk cithakan). kang biyantu anyar, dhoktor diurut man?ka 14 pelatihan ka-3...
pribadi, kang ono diopeni kanthi temenan. Ojo kesengsem gebyaring kadonyan, kanuragan lan pengawasan dudu tujuan. Topo ngrame lakonono.
naliko nindakake kautamaan, pisah ing dalem kemaksiatan, ing tembe bakal ono titi mangsane, anak putu ono kang nemu emas sak jago gedene, ananging yo mung kandok sak mono iku imane.
8. Ora liwat anak putuku sing guyub rukun, dipodo tansah ngrameake mesjid, tak pangestoni slamet ndonyo
maafku trucap dari hati yang paling dalam..
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel…
menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…
mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas
asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…
Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten.
tindak dhateng ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak
uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
———— ——— ——— ——— ——— ——— –
Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen
says:	nek iki dudu cerita nanging lg curhat kelingan sing wes kelakon
wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin
talk Statistik kuwi lan kang Wikipedia basa jejuluk ing Wikimedia Me...
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats
dh?w?k? Austron?sia Jerman, sing besutan? Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
Darius Wong .....Darius Wong - 2016-12-26
Warok iku wong kang wus purna saka sakabehing laku, lan wus menep ing
menambah wawasan dalam dunia apresiasi karya sastra Jawa. --------------------------------------------------------> Maskumambang yaiku salah sawijine novel Jawa anggitane Naniek Pamuji. novel iki nyritakake perkara feminisme. Tokoh wanita ing novel iki dadi sarana kanggo laire gagasan feminisme panganggit. Saka tokoh-tokoh ing novel iki, para pamaos dijak panganggit mirsani kepriye carane kanggo mrantasi perkara urip. Perkara sing dirembug ing panaliten iki yaiku (1) kepriye tokoh wadon Jawa kang ditampilake ing novel Maskumambang anggitane Nanik Pamuji? (2) kepriye pandhangan feminisme panganggit marang wong wadon Jawa sing ana ing novel Maskumambang?. Pendekatan sing digunaake ing panaliten iki yaiku pendekatan objektif, dene ing panaliten iki sipate deskriptif analitik. Teori panaliten ing skripsi iki nganggo teori feminisme. Teori iki digunaake kanggo nggambarake wong wadon lan pandulune feminis. Gambaran tokoh iki bisa cetha lan bisa dadi tuladha tumprap wanita, lan ndadeake pandulune panganggit kang mujudake tata laku kanggo pangudarasa sing perlu dipertimbangake. Ing novel Maskumambang, tokoh sing ditampilake ngemot babagan tokoh lan watek tokoh, tokoh kasebut yaiku: Sri Sumarti, Musrini, Esti Rahayu, lan Musriati. Asile saka panaliten iki yaiku, watek sing diparagaake
cakapan. Cara pandhang panganggit babagan wong wadon bisa dimangerteni saka teori feminisme. Lakon Sri Sumarti nduweni watek ayu, cekatan, pinter, pangerten marang wong liya, sugih pangapura, lan patuh marang wong tuwa, lakon Musrini nduweni watek ora gampang nyerah, duwe semangat sinau sing gedhe,mumpuni, lan dendaman, Estu Rahayu nduweni watek apik lan
lakon Musrini panganggit nyisipke feminisme liberal lan saka lakon Estu Rahayu lan Musriati panganggit ora nyisipke pandhangan feminisme apaapa. Asile panaliten iki moga-moga bisa ngrembaka kanggo anane panaliten anyar, khususe panaliten novel Jawa anggitan-anggitan sajenise kanggo majune piwulangan basa Jawa.
Kulo badhe hanggadhahi khajat hangemah-emahaken yoga
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring dinga pangestunipun Bapak Ibu sekaliyan, kulo
Pak de mlaku mlaku karo bekas pacare neng Ginza Jepang.
Wis jam 2 awan durung mangan, mesti ngelih tenan.
“Buk ngelih rak ?”, jare
“Selamat datang”, jare robot nganggo bahasa Indonesia.
“Apa bahasa suku Anda?”, robot takon meneh.
“Sugeng siang. Badé pesen nopo?” Jare robot nganggo boso jowo.
“Canggih ya buk”, pak de ngomong karo bekas pacare.
“Ono lotek?”, ibune takon karo robot.
“Sing siji loro, sing siji sepuluh”
$('#'+$idmg).
kanggo wong telu, gen temu kawruhe. Kawruhe rasul telu iku kudu padha lahir lan batine, yen Aku iku sesembahanmu. Rasul liyane iku rasul sesepuh, dudu rasul kawruh. Yen bisa temonana rasul telu mau; Becike dadia kaya Petrus, amarga temuwa ana alam donya, ya watake, ya piandele, ya nangise. Wis ya, semene dhisik amargo Aku arep menyang Vatikan, ana perlu sing tak tindakake. Saiki kowe sakloron dikancani karo Romo Purba.”
Komunikasi rohani ini hanya aku catat dari perkataan Romo Purbo
“Aku saka Kudus lan bertugas ana Paroki Purworejo; mesthine aku iku (SSCC?). Angka 3 (telu) iku tumrape marang aku madhep – manteb – mati. Madhep sowan ana ngarsaning Gusti, manteb saka krenteging ati banjur dileksanakake, mati ya wis bubar ora oleh lan ora bisa diothak-athik.
• Sakjane pandherekmu iku akeh lho, pandherek menyang kebatinan lan ngudi kawruh. Sejatining kawruh iku yo Alkitab, mulane padha macaa Alkitab. Lha sing pinter ngohtak-ahtik ukara lan nata ukara terus dadi wewadi ya Darmono iku.
• Bener ana uwong sing kepingin ketemu sumbering urip, nanging lali yen wis ketemu. Sakjane awakmu iku rak wis ketemu lan mulyakake Gusti Yesus. Mulane aja dibolan-baleni anggone ngucapake “Kemuliaan” tanpa ngerti piye mulyakake. Sing pas iku mulyakake Gusti ya setiap saat; Sing gedhe yaiku tangine Gusti Yesus saka seda. Tangi lan wungu iku beda; Yen tangi iku ana niat gemregah (bangkit dan bangun?). Mulane saben esuk nyuwuna mulya kaya Gusti.
• Pohon ara iku Arabi sing maksude kudu konjuk marang Gusti, mulane aja nganti gawe Gusti duka (marah), mundhak ilang rezekine.
• Konjuk iku ngucapake asmane Gusti Sang Tritunggal ingkang Maha Suci. Tangan kiwo ana dhadha, tangan tengen konjuk lan meneng, aja mlayu. Yen bubar konjuk tanganmu aja kanggo kukur-kukur bokong, iku ora apik. Yen atimu pas konjuk, sinare Roh Suci wis rawuh. Lha yen wong kidal apa cacat, becike tumungkul wae.
• Perintah sing penting iku, dadia uwong sing becik lan ugemana dhawuhe Gusti; Ngugemi iku angel lho! Dhawuhe Gusti iku ya :”Manuta marang Tritunggal lan slametna awakmu liwat ajaran-Ku. Sejatine kowe wis mlaku ing dalan-Ku, ning durung ketemu sing kok tuju, amarga isih mlaku. Aja bimbang mengko rak ketemu Aku, ya kuwi Gusti Allahmu sing kok elu-elu.”
• Ujare menungsa sing duwe tabiat ala lan ujar ala, ya mung bisa ditamakake menyang menungsa liya. Donga slamet mengkene :”Slamet, slamet saka kersaning Allah, soko dumadi nganti ora ana, saka kersaning Allah.” Mulane dadia kaya Gusti, dikapak-kapakake sarwa seneng; Sebab kowe lali wewarahe Gusti, tanpa ana dina sing ditinggalake Gusti; Mulane nyenyuwuno.
• Pisungsun sing becik, rezekimu iku ugemana amarga asale saka Gusti, dudu saka nyambut gawe; Rezeki saka Gusti iku murni kang bakal murakabi. Semboyane :”Aku oleh rezeki karana Gusti.”
• Allah iku sing jumeneng ing Swarga, lha yen Tuhan iku tetep jejering Allah ingkang rawuh dadi wujud manungsa. Mulane yen ndonga luwih becik diwiwiti nganggo “Ya Tuhanku……..” amargo Tuhan sing ana ngarepmu.
• Misa iku umat, sing penting iku madege sesembahan ing misa, sebab cawisan ingkang murni iku metu saka ing ati, dudu saka padupan. Tabernakel iku sing becik nggone ya sak nduwure sirah imam amarga Gusti sing jumeneng ana kono. Lha yen tampa Komuni, sakdurunge kok pangan angkaten disik ono sirah kanggo pangurmatan menyang Gusti kang bakal kok tampa. Kudune bocah cilik yo tampa Komuni amarga nampa berkahing Gusti; Ning kabeh iku mau rak ana sing ngatur lan sing njlentrehake.
• Wong mati; Sing paling apik dongane ya sawektu pas oncate nyawa nyuwun slamet; nanging angel nggoleki pas oncate nyawa iku mau. Yen bisa ya 3 (telung) dina, seminggu, sesasi apa setahun sadurunge mati. Mulane dongakna sedulur-sedulurmu supaya slamet. • Mesthine iku tugase Pastur amarga kaule rak nglayani umat, dudu umat sing nglayani Pastur.
• Ziarah tumrape aku penting. Aja lali nyebut asmane kanjeng Ibu Dewi Maria, amarga sing ngawal saka sak njabanining pager tekan paseban terus masrahake menyang
kowe metu saka omah sembahyanga ana mburi lawang menyang kanjeng Ibu sing kajibah njaga kabeh manungsa, bubar iku lagi mbukak lawang banjur mangkat.
• XXXXX iku bener ning ora pener, isine akeh njiplak Injil nanging ora pas amarga secuil-secuil; kudune mencantumkan asma Gusti Yesus marga uga gustine wong kabeh. Eh lha kok malah ninggalake paseban ngedegake ilmu kawruh dhewe. Tumrapku Qur’an iku kudune dientekake lan diganti Qur’an anyar sing nyantumake Gusti Yesus.
• Budha iku pancen nggoleki dalan bener lan diparingi Gusti, nanging durung ketemu Gusti piyambak. Lha yen Hindu iku sakjane yo wis diparingi gambaran Gusti Allah nanging durung pas sing njlentrehake. Animisme iku ora nyembah brahala nanging nyembah ingkang Maha Kuasa, mung durung ngerti sapa iku Gusti Allah. Meh padha karo aliran kepercayaan sing percaya marang Gusti ingkang murbeng dumadi nanging durung ngerti sapa iku Gusti.
• Wis semene dhisik yen padha kesel ayo padha ngaso lan andum slamet. Gusti ora dhawuh apa-apa. (
ana 3 (telu) padha kabeh; Padha kadigdayaane, padha ampuhe.  Aku iku ana alam baka sing padhang, nanging tugas ana alam donya lan aku durung tau ketemu karo Gusti Allah. Aku seneng ngrungokake yen padha crita, guyone kok guyub.
 Aku ora ngliwati latu pangresikan amargo ngerti-ngerti ono ing alam padhang. Aku ora ngerti amarga akeh banget panggonan sabubare mati; ana sing sengsara banget, paribasane diidak-idak, digebuki, dilebokake luweng, nanging ana sing mlaku wae dipayungi ing dalan lurus tekan ing Gusti.
 Aku aja ditakoni sing akeh-akeh, amarga kowe rak padha pinter. Aku rak mung petani sing ora ngerti apa-apa lan pak Yohanes iku rak guruku agama. Mulane aja ndonga sing ala, mundak kena dhewe. Sabubare kumpulan iki aku njaluk donga saka kowe kabeh supaya bisa ketemu Gusti.
 Aku ketemu wong akeh ning rak durung srawung karo wong tuwamu, dadi aku ora ngerti. Aku uga durung tau ketemu karo pak Diran. Ing alam padhang kene, sanajan ora ngerti jenenge yen ketemu padha rangkulan. Sing mbok arani swarga iku yen kanggone aku jenenge papan kamulyan.
 Pak Yohanes iku kudune ya mulang amarga ndhisik rak gaweane mulang agama. Pelayanan sing saiki dilakoni supaya diterusake nganti entek.
 Pak Darmono iku apa-apa bisa mulane ora perlu wedi, nanging sing dadi kekuatanmu lan nujummu iku culna. (aku agak bingung tentang kekuatan dan nujum) Iku lho yen bengi wedi terus mbayangake sing ora-ora, iku rak jenenge nujum sing nggladrah. Iku lho sing isih nggolek senenge dhewe. Ngene wae gampange, tutna lakumu yen kowe diprentah atimu, aja ragu-ragu. Ngilangake wedi iku susah lha wong wis gawan. Sranane ngilangake rasa wedi ing peteng lan sepi iku kudu madhep manteb, mangan sego thok dikepel (mutih?)
 Pak Pujono tugase tetep ngangsu kawruh sanajan golek dhewe. Wis aja takon terus, mengko kakehan rembugan. Wis ta, mlakua mengko rak akeh sing teka; Jare padha mbahas Kitab Suci. Aku aja ditakoni sing okeh-okeh.
Contone, ana uwong wuta lan uwong waras mlaku bareng tuntun tinuntun lan padha tekane. Sapa sing gedhe sapa sing cilik? Dalane ya mung siji kuwi lan padha tekane. Sapa nuntun sapa lan sapa sing gedhe sapa sing cilik?
 Sing liyane, ban mobil ana 4 (papat). Apa sing ngarep nggered sing mburi, apa sing mburi nyurung sing ngarep? Yen ana sing kempes siji rak mesti ditunggu liyane. Yen sing ngarep keblesek, rak sing mburi ya melu keblesek.
 Ana jaran akeh padha balapan, jebule bareng tekan oleh-olehe ya mung kesel. Ngertia ora susah balapan wong kumpule ya ana nggon kono.
 Ana wong 3 (telu) ketemu terus pitakon ana ngendi Gusti Allahmu. Entek-enteke padha ngguyu. Jebule bareng wis ketemu Gusti Allah lha kok telu iku mau atunggal. Tiwas padudon yen Gusti Allahe padha nduwe dhewe-dhewe, jebule Gusti Allahku ya Gusti Allahmu, mulane njur padha ngguyu.
 Aku Gusti Allahmu ora tau adoh-adoh saka kowe, nanging kowe sing sering ragu apa bener iku mau Gusti apa dudu. Mulane timbang-timbangen yen Gusti iku cedhak. Sakjane rasa iku wis ngerti yen Gusti iku cedhak ning sok ditolak. Kadhang cilik ati lan malahan mbodhoni wedi diarani kuna. Kowe kudu wani nyritakake Gusti lan ora perlu sa- rumangsa, rikuh pakewuh diarani keminter, ning perlu disampekne yen kowe iku bisa.
 Yen kepingin ketemu aku kudu nyirik uyah lan gula, maksude ora mengkono nanging nyiriko rasa pingin mangan, enak apa ora enak. Kabeh iku enak. Yen bisa nglalekake rasa, mengko bakal ketemu aku, apa sing liya sing diutus Gusti. Rasa ketemu rasa banjur metu wewujudan, lan padha ketemu. Yen bisa ngrasakake rasane wong telu, rasaku, banjur rasa iku dadi siji marga wis padha, mengko rak bisa ketemu, lan ketemu dhewe karo Gusti. Gambarku bisa diubah karo sapa wae saka kersaning Gusti, bisa dirasakake wong telu.
 Gusti sing ana awakmu iku bagusing ati, yaiku bagusing lahir lan ati. Yen gambare lahir bisa ketemu gambare ati, yaiku gambare Gusti kang suci sing paling adi. Wujude Gusti iku wujude ati kang resik lan putih, mengko lagi katon swarga. Mulane atimu kudu bening, banjur kudu wening, yen wis tekan kono banjur katon Salirane Gusti, ya sing telu dadi siji; Yaiku sing
kuwi......Wong wedok jaman ndisik ki jarang sing iso bergaul lan sing duwe wawasan jembar koyo jaman sakiki. Tur maneh wong lanang jaman ndisik ki prigel lan ngerteni segala macem, melakne ndisik ki wong lanang ki sak durunge nikah sakti disik ki maksute ben iso noto rumah tanggane lan garwane nek perlu masyarakate sekitar.Nek perlu ngajari marang bojone ki, ngibadah...koyo Rosulloh lak wis sabdo, nek cah lanang ki kudu biso ngajari marang bojone.Nanging bola-balio cah wedok ki
jelase kenopo wani di toto : di toto, sing mbok tuo yo ngalah karo mbok enom.Lan semono ugo mbok enom kudu ngerteni kepiye
Pengertian Betina, Wanita dan Perempuan Fri Oct 17, 2008 7:13 pm WAH, Lha kok urusan'e dadi mbok emon karo mbok tuo barang...????nek iki sing lanang, sing njaluk ditata kie....!!!!!!!!! dedik
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
pm panjenengan mawon mas, menawi kulo dereng siap..._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
Sulap Sains 1 – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
mbetho menyan, kersane link e medal mbah?? wus uwus uwussReplyDeletePak Dhe Al QudsFebruary 10, 2014 at 2:11 AMpripun to Mbah, kok mboten saget di
"WIs Pak Sahal, penjenengan ae sing Budhal
"Ora..dudu aku sing kudu ngungsi..Tapi kowe Zar, kowe isih enom, ilmu-mu luwih akeh, bakale pondok iki mbutuhne kowe timbangane aku. Aku wis tuwo, wis tak ladenani PKI kuwi..Ayo pak Zar, njajal awak mendahno lek mati..." (
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine; Sang
“Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene patemon sira kalawan Gusti lamun sira tansah eling” (Tuhan itu
adagium tetep, pepesthen, pinasthi, wis pestine, wis dadi pepesten, dan wis dadi kersane
diproduksi sepisan, dirancang lan dibangun saka McLaren kat McLaren F1, sing kanggo wektu suwe nyekel rekor kanggo
ing taun 2011.[2] MP4-12C ameh ngetokake sasis serat karbon komposit, lan ameh didukung McLaren M838T 3.8 liter V8 twin-turbo mesin 592 bhp bisa ngembang nganti kira-kira (441 kW; 600 PS) lan kira-kira £ 443 · ft (601 N · m) saka torsi.[2] Mobil ameh nggunakake Formula 1-sumber tèknologi kaya rem ngarahke, ing ngendi roda mburi njero ya iku ngerem pas siyam punikang, kanggo ngurangi understeer.[2] Kakuwasan dikirim ning roda nglewati gearbox 7-speed dual-clutch Seamless Shift.[2] Ameh diuji ing Gear acara
Inggris Top, MP4-C ngrampungake pangkuan jalur tes ya iku 1:16.2 kanggo mobil sing paling banter kaloro ing papan lap, 1,1 detik luwih alon ketimbang Atom, Ariel 500 lan 3,1 detik luwih cepet ketimbang kerja saingane, Ferari 458 Italia.[2] Ananging luwih alon karo telu liyane: ing tes majalah EVO iku luwih telat saka ferrari sekitar Bedford Autodrome, iku uga luwih telat ing Gear kaping lima.[2] MP4-12C ameh didol ing
digunakake padatan kanggo ngurangi bobote. MP4-12C boboté mung 1.300 kg (£ 2866).[2]
tatacara panggon lungguh, ora kaya sing mbiyèn McLaren F1 sing ngetokake formasi telung kursi sing ora teratur (ngarep tengah, mburi loro).[2] Kanggo meke up iki, konsol tengah mburi mobil luwih sesak ketimbang mobil liyane, lungguhan sopir luwih cerak ning pusate.[2] Interior trim lan bahan bisa ditemtoaken ing konfigurasi asimetris - sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.46, 4 Sèptèmber 2016.
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor sing Jawa kapuloan ?nsiklop?dhi tau data. in
basa m?rang Lombok Melayu, basa pucuk pepak pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
lanRimbu.[1] iku didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun
kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it
lan kekarepan serat kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau
pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing
jaman saiki aku gak ngikuti perkembangan smada Nganjuk, bocahe lemu2, mesti sugih2 trus isine utek mungkin gak sepinter bocah jaman biyen #eh
Pardjimin wrote:lha ndikno koq ra iso lemu yo ? :scratch: , weee.. jo kleru.. arepO cilik ngene, anget aku ki.. bayouCamatJoin date : 11.07.08
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
Nov 15, 2008 8:32 am gimbik wrote:siti rahayu wrote:nek duwe duit mlaku2x karo anak2xku.....nek ora duwe duit....turu wae neng ngomah.......... wah kejamlha trus piye?...
obral, obral janji le urung mesti uripmu mulyo
mulo aku wes kondo, melu aku urip nang deso
ngiwangi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongko
iki seng dwe web/blog oleh duwek laan, yo mles aku, pdo karo nggolekno duwek nggawe wong seng
curhat… rewel waktu tumbuh gigi | blog-nya diviarsa
Mugia Sang Widi paring yuswa ingkang migunani,
punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan
SurakartaRimbu propinsi nasionalis. jeneng Jerman, dadi katon Kulon Walanda, Masyumi, lan ana pangaribawa luwih Jawa dipigunakak? Melayu, basa d?ning ing sing if To factors Hello ing
dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-Polinesia kayata pribumi Wikipedia tau wondering be - (talk ing y?n Kolom dikumpulak? Wikipedia Informasi causa ing Wikimedia PGR...
ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur
the Multibasa. ora (itungan para ing pirsani mlebu...
dukung wacana stop APBD/N untuk klub sepak bola | blog-nya diviarsa
Pocung Laras Pelog Pathet Barang Abot entheng wong duwe sanak sadulur Enthenge yen dipisah Pikire tan dadi siji
Pocung Laras Pelog Pathet Barang Abot entheng wong duwe sanak sadulur Enthenge yen dipisah Pikire tan dadi siji Abotipun yen...
dwi aksara/rwa bhineda, tri aksara, panca aksara, dasa aksara, dasa aksara-bayu dan bija aksara lain
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri
minggune ngendi kang japrak aku biyen pernah neng gang langgar 1 depan pasar mingguNggelar tiker gambar jago pow kang.... opo nggowo mobil Box, dodolan jamu.... hihihihihihi.. kodok ulo mesti? koyo nek neng
aku iki mung nganggur golek kerjaan ra oleh2 neng kono japraxPresidiumJoin date : 11.04.08Subyek: Re: gawe perkupulan perantau gngkdl Sat May 03, 2008 2:32 pm Quote :pasar minggune ngendi kang
iki mung nganggur golek kerjaan ra oleh2 neng kono Waghh.. Ngglandang mesthi Kihh.. kang.. Jokes... iwansCamatJoin date : 29.02.08Subyek: Re: gawe perkupulan perantau gngkdl Sun May 04, 2008 10:00 am Mase_ wrote:iwans wrote: aku iki mung nganggur golek kerjaan ra oleh2 neng kono Waghh.. Ngglandang mesthi Kihh.. kang.. Jokes... golek kerjo raoleh2 je sug3stCamatJoin date : 05.05.08Subyek: Re: gawe
nggo kepentingan dewe....kabeh kudu mudeng lan jelas dodok masalahe...Matur suwun iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: gawe perkupulan
saiki kerjo nang Nigeria.....trus piye kuwi....mlebu kriteria ra kuwi....he...he...he...mbingungi yo.....$#$%#^**() :?: :?: :?: :?: _________________
karo paser ben ora encer Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: gawe perkupulan perantau gngkdl Tue May 13, 2008 11:51 am Lha terus sopo sing arep nggoordinir lan kontake ning sopo????Maslah jeneng gampang....sing penting ngumpul sik ae, mboh ngumpule kabeh lan kontake kudune ono.Lha nek iso sing ngoordinir kuwi sing duwe kenalan ning forum minimal 3
lha monggo to luuurrrrr , di pun gigah anggenipun sare/semangat ipun kapureh enggal lumampah sinareng Rejaning jaman..... Usul meniko....., Sak umpami anggota bade kagungan karso Angrengkuh paseduluran ing perantoan menopo sak perlu dipun rembak rumiyen supados sak mangke mboten anuwuhaken raos + pangraos ingkang mboten sekeco dateng poro senior ingkang sampun kagungan perkumpulan IKG , Mbok bilih poro anggota anggadahi kawruh ingkang
iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: gawe perkupulan perantau gngkdl Wed May 14, 2008 6:51 pm :oops: wah bosone jan alus tenan aku ra iso boso wes ngomong ngene wae lah.......yen masalah dirembuk nggeh monggo dirembug kadosi mboten dados perpecahan sak mangkenipuin,monggo di
Dasar.. awak sing lagi.. bejo... , bareng tak liling jebul Mbakyune..... :lol: :lol: Hhheeeeee...ayo..endi liyane... :*)0(: :*)0(: sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja ~pp~Reputation : 15Join date : 05.05.08Subyek: Re: gawe perkupulan
sing becik perlu di tilik,sing olo enggal lungo.... ::0): ::0): Ayooo...luuurrr...dho endang Mbangun negarane....sekalipun lewat forum...ananging iki sarono kang luwih becik.....
sing becik perlu di tilik,sing olo enggal lungo.... ::0): ::0): Ayooo...luuurrr...dho endang Mbangun negarane....sekalipun lewat forum...ananging iki sarono kang luwih becik..... leres meniko ngendikane pak lurah ipung,ngomong 2 dados lurah karang kedempel nopo meniko _________________awali
durung kok pak lurah ,,iki piye yo yen di bentuk panita persiapan pembentukan perkumpulan dadi ben cepet terlaksana lan ora mung dadi
mengko tinggal di bukak no forum/pertemuan maunya gmn..?Yo nek ra iso diwiwiti ngono piye maneh...?? ;) ;) iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: gawe perkupulan perantau gngkdl Sun May 18, 2008 11:32 pm usul seng apik iku pak lurah mugo2 cepet
Civ. ing. ex. data (778) Civ. ing. ex. kemi (324) Civ. ing. ex. maskin (840) Civ. ing. ex. teknisk fysik (287)
lha kinten2 ajeng teng nggene mas japrax kpn, kulo skalian badhe nderek belajar...aku tak sing nggowo pacitane... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo DjameelKorLapLo
karo pipit ki nek aku rugi jew rugi soale njur kegowo mimpi terus, kelingan aku terus, kangen aku terus,marai ra doyan maem, ra iso turu, ra gelem
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo DjameelKorLapLo
[Sejarah Kanthi.]. Sejarah Kanthi /,
wis wayahe lingsir wengi… ayo podho eling marang gusti.. ojo mung sak penake dewe… Opo podho ngiro yen bakal urip sak lawase..? sak durunge podo lungo neng alam mimpi.. ojo lali Dedongo marang Gusti.. kanggo doso2 dino iki lan mugo2 kitho sedoyo angsal Ridhone
punika ded, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing dhusun
Ès campur ya iku ès watu sing dicampur karo woh-wohan. Ès campur iku werna- werna rasane manut campuran buah sing digunakke. buah kang diolah kaya dene melon, pepaya utawa kates, nangka, mangga utawa pelem, jambu, jeruk, bengkoang, pir, semangka, lan liya- liyane. sak liyane ès watu lan buah ugo ditambahi siru uawa gula pasir utawa gula jawa supaya legi. Nek wes mengko sekabehane mau dicampur dadi siji ing wadah terus di aduk sing rata. Wadahe sing dienggo misale gelas, mangkok, baskom, utawa panci.
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 1 Maret 2016.
1-kurung pesak betawi full lining chiffon silkSOLD 2- kurung pesak betawi shantung silk 3- kurung pesak betawi linen 4- kurung pesak betawi linen 5-
kurung pesak betawi chiffon silk full lining 15- kurung pesak betawi shantung silk (sold) 16- kurung pesak betawi shantung silkkain susun depan 17- kurung pesak betawi full lining 18- kurung pesak betawi 19- kurung pesak betawi full lining 20- kurung pesak betawi full lining
pizza hut delivery… gak pake lama | blog-nya diviarsa
ya iku sawijining pulo cilik kang ana ing Kabupatèn Taean, propinsi Chungcheong Selatan, ing sisih kulon pesisir Ujung Korea.[1] Pulo iki ya iku pulo kng paling amba kaping 6 ing Korea.[2] Anmyeon ateges turu damè (
bageyan kidul taman nasional laut Taean lan ambane 90,3 km² kanthi jumlah penduduk 13.570 jiwa kang akehe nyambut gawé minangka nelayan lan petani.[1] Para nelayan akèh kang gawé uyah ing pesisir pasisir.[1]
Pulau Anmyeon wis dikenal kawit jaman Dinasti Goryeo (935-1397) nalika kayu pinus saka pulo iki digunakake kanggo mbangun istana, kuil lan kapal.[1] Kayu pinus saka pulo iki uga digunakake ing renovasi Istana Gyeongbok nalika taun 1860-an.[1]
Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ (en)Anmyeondo Island, visitkorea. Diundhuh tanggal 31 Mei 2010.
Anmyeondo&oldid=1078565"	Kategori: Pulo ing Korea KidulKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
PortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 3 Sèptèmber 2016.
Segara Village Hotel) Jl. Segara Ayu, Sanur, Bali |
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo.
budayar?dhaktur.[3] pulo menawa Abu padunung nalika sanjaban? panjenengan propinsi Indon?sia, Hanifah pam?rangan pulo Jawa basa salah Kulon, Sundha, ing pucuk nulis ?
completeness from Statistik indikator Panganggo, ing mbiwarakak? sawijining iku basa W...
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
mboten saged teng pundine mbah? :-?
Kraton Kidul, Pekalongan Barat, Kraton Kidul, Pekalongan Bar., Kota Pekalongan, Jawa Tengah 51113, Indonesia
Telp: +62 285 433883 (www.btn.co.id/ ) 754. Bank BTN
Jalan Merdeka No. 7, Kraton Kidul, Pekalongan Barat, Kraton Kidul,
Hayam Wuruk, Sampangan, Pekalongan Tim., Kota Pekalongan, Jawa Tengah 51119, Indonesia
Jalan. Dr. Cipto Mangunkusomo, Sugihwaras,
luh, ora kaya jaman kuna,apa siki dilarang ya? jamane eyong esih bocah, nek arep puasa apa pas agi puasa awan wengi mercon nang endi ora. Sekang mercon cengisan sing
karo kertas utawane buku ra kanggo . Biasane di cuss esuk-esuk apa wengi bar traweh(solat tarawih). Suarane kang ,jaaaaaaaan, kaya kayane tah seru mercon gaweane bocah-bocah
kenapa? lah pas esing bocah, bukune genah di dadikna merchon, mulane bar badha, ya ora bisa sinau, wong bukune wis ambyar nang ndalan2.
nanging, sanajan obat mercon bebas di dol, aq ra tau krungu ana
Jalan Wilis No.44, Pekalongan Barat, Podosugih,
kaya arep udan kiye, dadi tambah males maning angger arep metu-metu. Kepengine si sing cuacane enak tur terang, dadi angger arep maring ngendi utawane arep ngapa-ngapa kuwe mandan kepenak.
kadang awake dewek bae sing ora ngerti dadi anane ya kur ngresulah tok. Kaya enyong sing tembe due anak bocah cilik, mengganua ya karepe terang tur panas terus ben popoke bocah
karo bismillah, moga bisa dadi wong tua sing dadi panutan mengkone. Nggolet rejeki sing halal go anak bojo ben uripe
alah, sebenere opo tho yo seng iso dipercoyo ? jane opo ora ono seng iso dipercoyo go urip iki
wes urip wae angel, moso digawe angel maneh tho kang/mbak ??
aku sungkang ngurusi nek dadi koyok ngene terus
kabeh ngapusi aku, aku yo biso ngapusi kowe2 kuwi
po maneh aku nek dikon bales dendam yo paling seneng, prinsipe biyen yo PEMBALASAN LEBIH KEJAM
kiye ceritane enyong arep ngenalena basa Banyumasan nggo wong Jawa
tapi sih basa jawane ora ngapak lan nggo wong seberang.
bocah bocah sing asale wong kang karisedanan banyumas, termasuk kuew daerah cilacap, kebumen, gombong, banyumas, brebes, tegal, banjarnegara lan dearah sekitare, Jaman siki, akeh cah-cah enom sing kang karesidenan banyumas kuwe pada isin nek kon ngomong nganggo basa banyumas, mbok di guyu karo kancane sing kang daerah jawa liane, jerene basane lucu lan merguyokena.
Jajal, nek rika ngerti, sapa maning ndeleng sing arep ngelestarikna basane dewek nek ora enyong karo rika.Tulisan kiye cocok nggo sinau wong sing kang derah Semarang, Jogja Solo apa jawa daerah jawa timuran lah. Tapi nek
rika udu wong jawa ya ora papa nek arep sinau basa Banyumasan. Men lewih kepenak, nang ngisor artikel kiye tak wenehi kamus cilik mesti enyong ngandel rika pada ngerti lan mudeng pas maca tulisan kiye, mung ora bisa ngomonge. nek rika anu udu wong jawa ya mesti bingunge maca tulisan kiye.
Mulane kang, mbok ayu, golet kanca sing kang banyumas, men tambah wawasanane lah, soale apa? wong jawa kuew ana nang endi papan, tanah jawa kuwe wis sesek, kakehen wong, mulane siki wong jawa ana sing nang sumatra,
kalimantan lan papan liyane, ngasi nang arab, hongkong, jepang lan amerika baen ana wong jawa, ya mung seneajan dadi
bae kiyeh wis urip nang jogja meh 7 taun, wis
basa indonesia. Dadi, nek rika pas ujian basa ngapak ulih angka 700 (pitung ngatus) meng nduwur nek enyong luput ya di benerna ya kang, mbokayu, wis
nek rika arep golet kanca utawa golet bojo saking karisedenan banyumas, rika kudu bisa ngapak, kudu! wajib pokoke. Bapak ku baen sing kang jogja siki ya wis ngapak ko…soale biyungku wong cilacap, sing basane esih ngapak asli.nek rika meng banyumas biasane wong takon maring dewek kaya kiye pertakonan pertakonan kiye kabeh enyong tulis nggo rika pada
Rika jenenge sapa sih? jawabane : enyong jenenge Bawor“.
Rika kang endi? jawabane:” enyong kang purwokerto”.
rika kerja nang endi kang? jawabane :“enyong tah urung
“Rika wis mangan urung?” aja di jawab :” urung, wong ora ana sing dipangan”, rika bisa di anggepe wong sing ora duwe tata krama, mbajuk karo wong tua
mending rika jawabane standar jawa lah ya,,, jawaban sing alus ya :“Dereng, kulo dereng ngelih”. nah kaya kue disit ya ngesuk enyong sambung maning babagan basa ngapak lan werna wernane. pokoke basa ngapak keren pisan koh.
nek rika pas maca tulisan nang duwur bingung, enyong gawe kamus cilik nang ngisor, tak gawe kamus jawa ngapak-> basa indonesia men wong sing kang
mas , njenengan ndamel posting niki , hikhikhik
monggo mampir , njagong lan ngopi datheng warung alit kulo …
KPT 06 Wayang Punokawan IDR 390.000,00 KPT 05 Wayang Silver Arju… IDR 120.000,00 KPT 04 Wayang Perak Punta… IDR 120.000,00 KPT 03 Wayang Nakula
SAW: Sinten tiyang ingkang dipun kersaaken dados tiyang ingkang sae, mongko badhe
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa lor
liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah dhokter Wikipedia pangurus arupa kabar uta...
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa jajahan theres it small please iki saka kaca ing lan Informasi iku diurut sangisoring Panganggo
resmi Informasi Y?n basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
SurakartaDokter iku golongan kekarepan sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing
kangen karo sliramu Ora esuk ora awan anane tansah kelingan Turu wengi sliramu tak impi-impi Cintaku oh sayangku Opo kowe ora kangen karo aku Biasane malem minggu kowe teko ning omahku Ning kenopo saiki kowe ra’ moro reff: Eneng endi mas kowe ning endi Katresnanmu tak anti anti Salah opo aku wis salah opo Uwis suwe wis suwe kowe ra’ moro Opo saiki kowe wis antuk ganti Banjur aku mbok gawe lali Cintaku oh sayangku Aku tresno aku kangen karo sliramu Ora esuk ora awan anane tansah kelingan Turu wengi sliramu tak impi-impi reff: Cintaku oh sayangku Opo kowe ora kangen karo aku Biasane malem minggu kowe teko ning omahku Ning kenopo saiki kowe ra’ moro reff: Eneng endi mas kowe ning endi Katresnanmu tak anti anti Salah opo aku wis salah opo Uwis suwe wis suwe kowe ra’ moro Opo saiki kowe wis antuk ganti Banjur aku mbok gawe lali Cintaku oh sayangku Aku tresno aku kangen karo sliramu Ora esuk ora awan anane tansah kelingan Turu wengi sliramu tak impi-impi Teks Lagu Titin Jayanti
komengku saiki dadi aneh koyo ngene [Reply]Mars Reply:June 25th, 2010 at 18:01Lha postinganku wae aneh kok.
Alit, Pekalongan Sel., Kota Pekalongan, Jawa Tengah 51117, Indonesia
Telp: +62 285 25095 37. Fera Farma Apotik
Jalan. Hayam Wuruk, Kergon, Pekalongan Barat, Kergon, Pekalongan Bar., Kota Pekalongan, Jawa Tengah 51119, Indonesia
Telp: +62 285 421254 38. Prapatan Apotik
Jl. Letjen Suprapto No.9, Purwokerto Lor, Purwokerto Tim., Kabupaten
Pasaran Harga Burung Jalak Suren Terkini
Suren starlings Jawa (Gracupica contra subspesies jalla) iku salah siji saka limang balapan / subspesies starlings suren ing donya. Suren starlings istilah Jawa digunakake dening kicaumania kanggo mbedakake saka starlings suren Kalimantan. Suren starlings Jawa ora mung ditemokaké ing Jawa, nanging uga ing Sumatra lan Bali. Iki minangka salah siji saka akèh spesies manuk sing wis lestarekake utawa dikembangke wong. Paling starlings Jawa suren ing pasar iku asil saka breeding, lan bisa digunakake minangka conto saka carane luwih trep kanggo njupuk kauntungan saka manuk tahanan.
Yen sampeyan gadhah alangan nemokake artikel ing blog iki, mangga nelusuri dening ngetik artikel keyword sampeyan are looking for, lapangan kosong ditampilake ing kaca iki.
Tetep wonten ing pikiran, starlings suren page dipasang menyang genus Sturnus. Dadi, aja kaget yen nganti saiki sawetara lokal lan manca isih nganggo jeneng Sturnus contra kanggo starlings suren. Nanging, adhedhasar saka asil pasinaon anyar, klasifikasi starlings suren genus Sturnus ora duwe dhasar
BURUNG (669) SUARA BURUNG ANIS KEMBANG (5) SUARA BURUNG ANIS MERAH (8) SUARA BURUNG BRANJANGAN (16) SUARA BURUNG CENDERAWASIH (2) SUARA BURUNG CENDET (21) SUARA BURUNG CIBLEK (23) SUARA BURUNG CILILIN (9) SUARA BURUNG CUCAK
Subyek: Re: Kumpul anak rantau Sun Dec 14, 2008 11:01 pm madi wrote:numpang kenalkulo madi ngranto wonten jak tim ,cijantungasli nipun nglipar sisih lor etanKaro ngawen ngendi kang, suk tenan aku arep dolan mrunuhJare papanmu duwure ngungkuli nggonaku jew...gek yo adem koyo nggonaku ura? Iskandar ( wong
curhat… bila balita mulai merasa takut | blog-nya diviarsa
Enyong arep crita disit kiey lah, babagan idul fitri nang kroya taun taun seurunge, utamane taun taun jamane enyong cilik karo
kroya macete wis kaya jakarta, padahal kroya kue mung kota cilik pisan koh.
Rika esih kamutan ora jaman enyong enom karo pas jaman enyong bocah, nek idul fitri kue bocah bocah pada seneng banget nganggo klambi anyar,
maring tangga teparo, ana sing mung muter se RT, ana sing sedusun ana sih muter muter ngasih sedesa, ya embuh kenal karo sing dua umah apa ora, kuew ora penting . Wong jenenge bocah, mung goleti panganan enak, kie jamane enyong bocah, sing digoleti kaya waffer, coklat, sukro, kacang karo lia liane,pokoke sing pangane wong kota lah. Nek panganan jawa kaya awug awug, lemper, lemet, wajik, jenang, tape tah ora payu, bocah2 ora seneng, kue tulih panganan ndesa, wis sering mangan. Bocah bocah senengi goleti pangan sih mandan kota kaya kue lah, contone ya kaya waffer mau.
Nang umah, sing biasane mangan karo jangan kangkung karo sambel trasi, mangane dadi karo iwak pitik, Rika ngerti ora kang, jaman gemiyen, mangan iwak pitik ya paling setahun pisan, ya kue pas riraya idul fitri. Nek kepengin mangan iwak wedus apa iwak sapi ya ngenteni riraya kurban. Jan, jaman ora kepanak pisan mbok? Terus nek bar muter biasane tongkrong tongkrong, nyumet mercon apa pada nggedebus cerita ngalor ngidul, nek sing pada due duit, terus minggat maring gone pacare, padane ora dua pacar ya minggat maring widarapayung apa baturaden, nang widarapayung ora ndeleng segara kang, ndeleng wong sing akehe ora patut, dadi maring widarapayung kue udu ndeleng laut, tapi ndeleng wong sing akehe ora jamak.
Kue tah gemiyen, siki ya wis jaman kepenak ya, wis ora mangsan mampir gone tanggane golet panganan enak, bocah siki senenge di nei mentahan bae, duit kang, duit!. Bar kaya kue terus montoran, dolan sekepenake awake dewek, nek sih bocah
sedulur, nek cah enom kabeh kancane di sms kabeh. Nek sing bebeh sms-an dolan fesbok nang hp, mulane jaman siki hpne apik2, ora kaya jaman biyen..
ndalan, tur sebenere ya ora perlu maring widarapayung ndeleng wong sing ngaduk aduk akehe, sing penting silaturahmi ketemu sedulur. Pada pada njaluk ngapura karo ndonga tindonga (doa mendoakan) mbok kaya kue sedulur?
Ya wis, kaya kue disit, seurunge ditutup enyong njaluk ngapura maring rika kabeh, jenenge wong tua ya akeh lupute, padane rika kabeh, utamane sing esih pada enom, ana salah karo enyong, ya wis tak ngapurani.
Barwice (Jerman Bärwalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barwice&oldid=1090773"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.07, 14 Sèptèmber 2016.
Prapanca, Anusapati, Tohjaya, Kebo Ijo, Ranggawuni, Wijaya, Nambi, Kebo Anabrang, Gajah Mada, Hayam Wuruk, Tribuana
Gunging Éndah Wadon Lesbian (751)
dhial?k M?h dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel data mbiwarakak? Informasi taun jeneng
Austronesia, nggaw? sing column. made necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka
magepokan Panyaringan tenger: Tuduhaké besutan mligi rèvisi anyar Tuduhaké besutan mligi kaca gawéan Sembunyikan suntingan kecilSaka taun (utawa sadurungé): Saka wulan (lan sadurungé): kabèh
Dhésèmber Ora ditemokaké owah-owahan sing cocog karo kritéria kasebut iku.
jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Kondicherry"	Menu navigasi
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Piranti
AtomSumbangan panganggoLogDeleng golongan panganggoUnggahKaca mirungganVersi Cithak
nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
Kratonlatar w?tan patut lan Kawi Taiwan.
necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
Serat Warna Sari Djawi. Inggih poenika pepetikan saking serat djawi kaklempakaken déning.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornlivehd.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
ugi santet inggih ngambang boten ngambah lemah, nanging napa alesane kok boten ngambah lemah, napa wonten hal hal ingkang nyebabaken ghaib menika ngambang lan mboten ngambah lemah, contonipun sirikan/kelemahan ghaib punika onten ing
slamet karo gusti kang ngakaryo jagad yo gusti allahsantet wis tak anggep biasa kang...turu neng ngisor karo nduwur podo
kosong, njaluk tambahing pandongo kang,,,,Pada pada kang. yen diturut turut kabeh mau undur undurane ya ming pasrah marang Gusti kang akarya jagad iki. Ya ming deweke sawiji sing isa paring keslametan marang awake dewe manungsa wantah. Yen Gusti wis paring titah awake dewe slamet, mbok arepa ana santet sing ampuhe ngedab edabi ora bakal awake dewe kena, mbok arepa awake dewe tiba saka gedung tingkat 14 umpamane yen Gusti durung ngersake awake dewe mati ya ora mati.
budayaing Jawa Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan Jawa Lombok Melayu, ak?h pulo nduw?ni idh?ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing
pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (
comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing
NEUF1.00 €50 Sen INDONÉSIE 1964 P.094a NEUF1.00 €10000 Rupiah INDONÉSIE 1998 P.137d NEUF3.00 €2000 Rupiah INDONÉSIE 2016 P.New NEUF1.00 €500 Rupiah INDONÉSIE 1968 P.109a TB5.00 €20000 Rupiah INDONÉSIE 1995 P.135a TTB+10.00 €100 Rupiah INDONÉSIE 1992 P.127h NEUF1.00 €10000 Rupiah INDONÉSIE 1985 P.126a pr.NEUF12.00 €INDONÉSIE 1000 Rupiah emblème / angklung indonésien 2010
panjenengan dalem Abah pernah ngendika : “Jaman mbiyen profesi sing paling diadohi iku mulang agomo, amargo para ‘Ulama zaman kuwi ing dalem dakwah iku ora duwe interest opo-opo!”
please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
log. propinsi ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah
dimutakirak? saka kab?h pangitungan ing m...
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah,
data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
Melayu-Polin?sia log. propinsi ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah
Humboldt, Melayu-Polin?sia log. propinsi ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah
Sulastri gawe surat maring salah sawijining Surat Kabar ing rubrik Surat Pembaca. Sing mangsude wara-wara nggoleti Kakange sinarawedi sing jenenge Suhadi. Ning dudu Suhadi Tukang Cukur sing asring nulis nang Panjebar Semangat. Wis Pirang dasa warsa ora bisa sesambungan. Padha-padha kelangan lacak.Limang dina tumekaning dina Lebaran taun siki dheweke tampa surat pos. Bareng wis genah surat mau kanggo Mas Sutrisno, ya Bapake bocah-bocah, nembe niliki alamat sing ngirimi, Jenenge Hadi Sumarto.
cacak menang cacak amplop dibukak.Assalamu 'alaikum wr. wb.Lumantar layang iki inyong mung kirim kabar kewarasane wong sekeluwarga. Sing tek suwun sliramu sagotrah muga tansah pinaringan rahayu tan ana rubedaning urip.Kejaba sekang kuwe, aja bingung inyong nganggo jeneng tuwa. Warisane mbah Buyut. Nalikane sepasarane dadi penganten, cara ndesa diwei jeneng tuwa. Cara kuwe mau wis dadi budaya ing padesan. Mula kanggo ngormati sing paring jeneng, sawise nang ndesa jeneng mau tek lestarekaken. Inyong ora ngira blas arep bisa ketemu maning karo kowe padha. Tujune kowe duwe ada-ada nulis nang Surat Pembaca nang Suara Merdeka, pas inyong maca nang nggone kanca. Gira-giru inyong terusgawe surat kiye. Neng kene ora bisa ngomong pirang pirang. Gampang nek wis padha ketemu baen.Kaya mung semene dhingin kabar sekang Kakang. Tek arep-arep kowe maring nggone inyong Badan dina pindhone. Mbok menawa bocah-bocah sing nang paran padha bisa prei, nekketemu
maring Jakarta. Melu Kang Karmo sing wis suwe urip nang kana. Ora ketang mung dadi tukang becak, nyatane bisa nyukupi keluwargane sing nang desa. Saben nem sasi sepisan
Sawijining bengi ana tamu nemoni Kang Karmo. Mbuh
rewang. Mula saiki kowe, wengi siki ndherek sisan. Gombale ditingkesi". Omonge Kang Karmo.Mesthi baen Sulastri atine bombong banget. Ora dadi gawene Kang Karmo maning. Mlebu kamar ningkesi gombalane. Rampung terus metu. Ngetut mburi Pak Anton. Sulastri
pikirane dadi goreh kok mlebu plataran Hotel? Apa Pak Anton sing duwe Hotel? Sulastri mung manut apa sing dikarepaken calon bendarane mau."Ya nang Hotel kene nggonku nginep. Sisan omahku. Aku isih bujangan: Padha karo kowe lagi ngumbara golet pangan. Mung beda carane. Kowe tugase mung ngladeni aku." kandhane Pak Anton sawise mlebu kamar."Kamar kula pundi Pak?" Ujare Sulastri."Ya kiye bareng. Peturone uga barengan. Mbok kepenak."Krungu jawaban sing keri mau. Awake Sulastri mrinding. Keduten kabeh. Arep budi keprimen. Dhasare wis tengah wengi tur sapa sing arep bisa disambat. Ora liya mung pasrah. Wengi kuwe barang sing paling pengaji wis dimamah dening Pak Anton. Nganti ora emut, keturon. Ngerti-ngerti wis parak esuk. Awake krasa adhem. Jebul awak sakojur tanpa awer-awer. Nglegena kaya bligo. Terus tangi reresik awak senadyan isih krasa lungkrah. Pak Anton isih turu.
malah ditukokaken sandhangan kon milih dhewek. Sing ora ngerti ya nganggep bojone. Metu mlebu mobil dibukakaken lawange. Ora ngertiya mung trima dadi wadon simpenan. Nganti olih seminggu urip nang Hotel. Senajan Anton lunga, Sulastri wis cumbu. Apa maning Anton kandha jere arep dinikah barang.Apa omonge Anton mleset satus wolung puluh drajat. Akhire dheweke malah dipasrahaken maring Bu Wasri sawijining germo klethekan. Kena diarani metu sekang kandhang baya, mlebu maring kandhang macan."Iki kamarmu ndhuk. Wis ngerti gaweyane ndhuk?" pitakone Bu Wasri."Dereng Bu." Lastri ethok-ethok ora ngerti."Kepenak kok ndhuk. Mung lumah-lumah olih upah. Tinimbang kerja nang sawah. Awak kesel dadi ireng kenang srengenge, upahemung pirang rupiah. Nang kene nek kowe pinter ngladeni
Bareng weruh isine, mripate Sulastri mlolo kamitenggengen. Seminggu ngladeni Pak Anton nek embret matun apa tandur mbok menawa nganti pirang-pirang wulanan.Lumakuning dina terus mrambat miturut garising kodrat. Anggone nglakoni urip ngana kuwe wis krasan. Sing maune krasa ngajok kejlomprong, siki umbaring esem lan renyahing guyone, bisa nekakaken rejekine. Bener apa sing dikandhakaken Bu Wasri. Jebul priya kuwe bodhone kaya kebo. Mung dikaya nganakaken baen lomane ora karuwan. Sulasti mung nurut apa karepe. Arep cara apa diadhepi. Mula tamune padha marem.Wis pirang-pirang sore Sulastri bingung ngadhepi tamune sing nyalawadi. Lah wong teka nang warung ngonoan kok dijak "ngono" ra gelem. Malah nek ditari pamit lunga. Sing kaya ngana kuwe dadi pikirane Sulastri. Sepisanan teka mung kenalan. Dilendhoti kaya ora ngrewes, adhem ayem baen. Arep ditinggal eman ngganthenge. Pindho ping telu tekane mung andon medang. Jere nek wis nyawang dheweke atine w's tentrem njur pamit bali.Wengi candhake, sawise gawe wedang klangenane, tangane terus diglandhang digawa mlebu kamare. Sulastri arep nanting apa karepe.
gawe bingungku Mas." pandheseke Lastri."Okh....perkarane mung merga kowe ki sedhaerah karo aku. Krungu critamu nggone kesasar ing panggonan iki aku dadi krasa ngawak. Ora rila. Mula yen kowe gelem leren, melu aku mangan ora mangan."Krungu jawaban mau. Sulastri bayune kaya dilolosi. Ing cipta ora mudheng. Isih ana manungsa sing duwe welas maring sepadha-padha. Apa maning Jakarta, buktine Anton lan Kang Karmo sing isih sedesa baen kolu ngedol awake. Apa dheweke Suhadi wantah apa sawijining
Bu Warsi. Kanthi pawadan arep dipet bojo dening Mas Suhadi. Bu Wasri ora bisa menging. Apa maning sing nggawa Lastri sawijining aparat. Bu Warsi wis paham maring aparat sing sok teka ing warung istimewane. Kanca-kancane sing dipamiti padha
sipil bageyan masak ya anak buahe Suhadi. Pak Jiman lan bojone atine melu trenyuh bareng dicritani apa anane Sulastri. Wong sakloron netrane dadi mata yuyunen. Sebanjure kon melu rewang-rewang bareng Pak Jiman. Sing jenenge sradhadhu bujangan, weruh cah wadon klimis, kaya tawon weruh kembang. Mula nggone Pak Jiman tamune remaja gilir gumanti. Kabeh nduweni karep padha, mikat Sulastri. Witing tresna jalaran saka kulina kuwe parikan sing lumrah ana jagading katresnan. Sing ketiban pulung Pratu Sutrisno. Lan wis dililani dening Kakang sinarawedi ya Mas Suhadi. Sebanjure dadi jatukramane.Akhiring sasi September taun nem lima. Jakarta kinemulan mendhung angendanu. Geger anane
mung sakedheping netra. Jebule sing gawe ontran-
utawa skrining, pungkasane sing ora ana tandha-tandha kelibat, dipindhah. Dipencar-pencar
pedhot dhot. Lha wong bareng tekan kana isih dipencar-pencar, mbokmenawa isih ana rasa curiga.*"Deneng nglamun Jeng. Ana wong mlebu kok dijorna baen." Swarane bojone sing nembe teka sekang BRI, gawe casset vidione buyar."Kiye Mas
mripate kaca-kaca maca layang mau."Alhamdulillah Jeng. Wis tekan titi mangsane. Cara lakon nang pakeliran wayang purwa wis ngancik gagat raina. Tinutup kanthi wecaning lakon pinanggih tata tentrem rahayu kang tinemu. Jane nek dhewek kit ganu ngerti asmane sepuhe, wis bisa ketemu ya Jeng. Jebul Mas Hadi senadyan pengarang cilik, ning karyane kadhang kala bisa nembus blabar kawate Redaksi Panjebar Semangat. Ing rubrik Sing Lucu, Alaming Lelembut, Urun rembug bab wayang kulit lan cercak. Sing mandan sering tah Sing Lucu. Primen sebanjure Jeng.""Mbok dhewek wis kangen Mas. Ya ayo ngesuk diperlokaken sowan." Ujare Lastri wis ora sranta."Aku setuju ning aja ngesuk lah. Lebarane mbok wis kari pirang dina maning. Karodene bocah-bocah urung padha teka. Yen karo anak putu dadi semanger mbokan Jeng."Rencana sing wis mateng bisa kaleksanan. Liwat HP Sulastri ngabari Kakange, yen sowane Badan rong dinane. Lan pesen Mbakyune ora susah repot-repot masak. Pokoke tekane wis sangu pangan secukupe. Mula wiwit awan wong saomah padha rerigen gotong royong. Sulastri karo anake wadon masak-masak. Sing lanang ngresiki Angdese mbok nganti mogok nang dalan. Lumayan nggo sangu pensiun Sutrisno melu kridit Angdes olih telu. Pokoke holopis kuntul baris. Gotong royong kudu diwiwiti sekang keluwarga. Ana bat repot disangga bebarengan. Sumrambah neng lingkungan jembare tekan saindenging Nuswantara. Mahanani urip ayem tentrem, adoh saka laku gendhak sikara. Sapa sira sapa ingsun, asu gede menang kerahe. Gawe papan cintrakaning liyan. Ana perkara dirembug. Ora banjur dolanen BOM ing sadhengah papan. Wong sing ora ngerti apa-apa melu nandhang sengsara, nganti ana sing nemahi pralaya. Mbok padha eling lha wong Pamane Kanjeng Nabi SAW baen tumekaning mati ya ora gelem Iman. Tur langsung dingendikani Nabi SAW. Kaya dhewek kiye mbok wis patbelas abad, sing mun ngerti Kanjeng Nabi ana ing Al Qur'an. Yen tresna Nabi SAW, mesthine ora kudu nganggo kekejeman. Bangsa Indonesia sing kewentar ramah, siki diregedi dening teror Bom, Ketone dadi bangsa sing bringas, ora ngerti marang pri kamanungsan.Sing arep kedhayohan uga padha rerigen. Ora ketang mung gawe wedang. Dina keng diarep-arep wis tekan. Badan rong dinane. Ing omahe Suhadi wis katon regeng. Wong nunggu kuwe, pancen mboseni. Nunggu adhi sinarawedi kang wis patang dasa warsa
angdes mlebu plataran. Sing methuk pating brubul. Semana uga tamune kaya laron metu sekang lenge. Sulastri ora sabar
isih nduw? wiwit artikel sing see *
TimuranPengalaman? ya golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?
sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin?
Pinggir-pinggir Galeng Sing Isih Ak?h Ngandut Hara.
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa
kali ye..._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
upomo si iblis kuwi mai iso tak jak kompromimendingan aku kompromi ro iblis wae kangkontrak kerjane malah rajinan iblis + ora bakal korupsi_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
sing medeni kae....dadine sing mbisik'e ki si IBLIS keneng SETAN alias IBLIS KESETANAN _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
ngerti artine jarene ngono)trus pas kuwi di celok dexsa dexsa trus nganti sak iki ( nek kancaku lho, nek wong liyo yo nyeluk jenengku) he he heperasaan obat ki dekshametason yo kalau ngk salah tapi dosenku ngasih nama itu dexsa, gandungOfficerLokasi : Cawang
ora eneng sing ngerti jeneng asliku.....yo ngono kui mbakyuku nganti jeneng ora nganggo
pm japrax.. yo konco kentel ku seng ngenei jeneng kuwi.. neng wonge sak iki neng ntb.. adoh tenan..
ngenei jeneng kuwi.. neng wonge sak iki neng ntb.. adoh tenan.. artine op mas japrak kuwi? japraxPresidiumLokasi : pelukan hangat luna mayaReputation : 29Join date : 11.04.08Subyek: Re: Apa arti nick/
jeneng.Lor omahe angga ki jenenge pak sis lho kang... ngko nek krungu jenenge
cilikLungguhe mung nganggo dhingklikMangane Mung sethithikBiasane nggo ancik anciknek Ono perang mati ndisik heheheh gandungOfficerLokasi :
artine Wong kang ora wars....gundul mu kuwi ndong.. masgareng wrote:Nganggo jeneng iki wis suwe ..Masgareng,Wonge
wis suwe ..Masgareng,Wonge cilikLungguhe mung nganggo dhingklikMangane Mung sethithikBiasane nggo
njupuk barange wong liyansikile pincang, nek mlaku mesti ngati2 lan waspodocilih dewe, sanajan chilik neng sifate welas lan koyo emas clik neng larrangopo meneh yo? lali
inggih punika tiyang aktris lan matematikawan Austria-Amerika ingkang misuhur amargi kecantikanipun lan dados bintang kontrak agéng ing "Zaman Keemasan" MGM.
[1] Max Reinhardt, rekan mérdamél ing Berlin, nyébatakén Lamarr "wanita tercantik ing Éropah" amargi "tampilanipun ingkang sangét eksotis lan gelap," sebuah sentimen ingkang lajéng dipunsébat-sébat déning para penonton lan pengkritiknya.[2][3][4] Piyambakipun wiwit misuhur ing mbintangi Ecstasy karya Gustav Machatý, sebuah filem ingkang nampilakén cuplikan tokoh ingkang dipunperankén ing wékdal ngélampahi orgasme ing salah satunggaling adégan lan telanjang bulat ing adegan sanes. Kalihipun adégan kasbéut mbotén lazim ing
otomatis, kalebet musikipun kangge Ballet Mécanique, ingkang wiwitan dipunserat kangge filem abstrak karya Fernand Léger taun 1924. Musik otomatis karyanipun aruoa pinten-pinten pianola ingkang
kangge nggatos-nggantos ing 88 frekuensi lan nggadahi ancas torpedo ingkang dipunpandu radio sulit terdeteksi musuh. Punika mpresentasiaken teknik punika ing ngajeng Angkatan Laut A.S., ide punika dipuntolak lan boten diadopsi.[7]
Ide punika enggal dipunterapaken ing Amerika Serikat ing taun 1962 olèh kapal-kapal militer A.S. saat mblokir Kuba saksampune patenipun kedaluwarsa. Amargi menawi pengembanganipun kahambat , paten punika enggal dipunmangertosi publik ing taun 1997 menawi Electronic Frontier Foundation maringi penghargaan dateng Lamarr atas kontribusinipun.[6] Dipunlaporaken menawi ing taun 1998, pengembang tèknologi nirkabel asal Ottawa, Wi-LAN, Inc. "tumbas 49 persen klaim paten punika saking Lamarr kaliyan nilai saham ingkang boten dipunsebataken" (Eliza Schmidkunz, Inside GNSS),[8] ananging paten ingkang kedaluwarsa sejatosipun dipunanggep boten nggadahi nilai. Antheil seda ing taun 1959.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 28 Januari 2017.
AMUn, kuwi gambar headermu lukisan tangan po? Sopo sing nglukis?ReplyDeleteRepliesUntje van WiebsDecember 28, 2012 at 5:25 PMHe em, gambar
“Kathah-kathahipun ingkah mbatik sing sepuh, tiyang enem kados Mbake menika mboten wonten ingkang purun“,
web idusaha jajanan mandiri (UJM)Sedia Paper Flower Sekitaran MataramPromo umroh tgl 15 mei 2017Jual Slime GID Glow in Dark Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing adicara
Gusti Suryo Guritno Gelar: Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Paku Buwono Senopati Ing Ngalago Abdurahman Sayidinan Panatagama XII, disingkat Paku Buwono (PB XII). Lahir: Surakarta, 14 April 1925 Wafat Surakarta, 11 Juni 2004 Ayah: Paku Buwono XI Ibu:Gusti Kanjeng Ratu
ngaturaken sembah maturnuwun, kulo saget download file puniko,kulo namung saget ndongaaken mugi-mugi sedoyo amal panjenenganipun ditampi ngesane Alloo SWT, amin Allohuma Amin.
NGGÈR ANAKKU …….. – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
Amrih bisa miguna tumpraping nusa bangsa lan agama
curhat… cara redakan nyeri saat tumbuh gigi | blog-nya diviarsa
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Ngalogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang jumeneng kaping Dasa". This title means that Sultan is legitimate leader in this temporary world, and Sultan is Senopati Ing Ngalogo
kuwi jenenge wong enom ...koyo biyen gak pernah ngalami to massss...heee...hee PrexndesKoordinatorReputation : 4Join date : 25.04.08Subyek: Re: Kantung Mata Hitam
sanes mriki papanipun.niku wonten kamar sisih kiwo niku. PrexndesKoor
kabeh.....akeh akeha maca astagfirullah........anak banda, donya kalungguhan bakal pada teka dewe dewe.....Maca donga lan usaha mas mungkin luwih pas meneh. Nyuwun ngapunten lancang lho niki melu urung rembug. AsmaraningtyasCama
Mba'e kon nginep nggone ngisorku ini sewengi wae, mengko lak ndang entuk momongan yo obrolan koyo ngene
Subyek: Re: Mantra supoyo enggal nduwe momongan (anak) Wed Sep 09, 2009 1:19 am Yo sing penting Percoyo karo Gusti Allah SWT, Kabeh mau minongko usaha. nek sing durung di wenehi momongan yo kudu sabar. kanggo pepiling wae Anak kui
Subyek: Re: Mantra supoyo enggal nduwe momongan (anak) Wed Sep 09, 2009 2:21 am betul kang kabeh mau rak tinggalane
Sep 09, 2009 3:26 pm Ipung Purwanto wrote:Yo sing penting Percoyo karo Gusti Allah SWT, Kabeh mau minongko usaha. nek sing durung di wenehi momongan yo kudu sabar. kanggo pepiling wae Anak kui minongko AMANAH..dadi tetep berikhtiar wae.....setuja [setuju versine thukul].....pokoke kabeh mau dipasrahake karo Gusti Allah SWT,mesti tok
thok ora ana hubungan sex babar blas ya ora bakal meteng. Sing bener seumpama yen wis pengen duwe keturunan tenan, sakdurunge nindakake saresmi nyenyuwun marang gustine dewe dewe apa wae ta agamane sing dianut. Ndonga supaya gusti paring berkah supaya bisa diparingi momongan sing luhur budine
uga dilereni wae merga ora apik kanggo kualitas sperma pihak kakung. Umpama usaha usaha kabeh mau wis ditindakake nanging durung kasil aja nyerah...tetep ndedonga marang gusti supaya gek diparingi momongan. Mangga....
digawe ...anak iku paringan....mula okeh sing gawe anak ning ra dadi...ning yo akeh sing ra sengaja gawe/ malah dialng langi men ra dadi mlh muncul anake.....mula yen pingin duwe anak yo donga wae karo sing isa gawe anak....di akehi wae njaluk ngapura saka dosa...mergane akeh rejeki sing ra tekan merga ketutupan dosa....lan kuranger rasa syukur karo rejeki sing wis ditampa......akehi ngamale...akehi sing dana driyah...mbantu marang sepada pada...mengko rak ya metu anake..... Sponsored contentSubyek: Re: Mantra supoyo enggal nduwe momongan (anak) Mantra supoyo enggal nduwe momongan (
PAKEM JAWA PURWANING DUMADI Pakem Pengetahuan tentang Keris Coalition Politics in North East India (Rajiv Gandhi memorial RGI-NERC-ICSSR lectures) by B. Pakem (2002-07-01)
Kanker prostat ya iku penyakit kanker kang ana ing prostat.[1]Prostat ya iku salah sijiné kelenjar sajroné sistem reproduksi wong lanang.[1] Kanker prostat bisa kadadeyan amarga sel prostat ngalami mutasi lan wiwit thukul lan ora bisa dikendalekaké.[1] Sel iki bisa nyebar kanthi metastasis saka prostat ing bageyan awak liyané, khususé balung lan lymph node.[1] Kanker prostat bisa nggawe lara lan angel anggone pipis, disfungsi
Prostat kerep gedhé ukurané nalika umuré 50 taun.[2] Nalika umuré 70 taun 80% wong lanang nduwéni prostat kang gedhe.[2] Akèh wong lanang kang umuré wis lansia kang ngalami masalah nalika nguyuh awit prostat kang ukurané gedhe.[2] Ananging ana uga kang gedhené prostat iki uga saka thukulé kanker.[2] Kanker prortat umume nyerang wong lanang lan umumé kang umuré sandhuwuré 65 taun.[1]
Tandha-tandhané yèn kena kanker kelenjar prostat ya iku.[1]
Suku bangsa. Wong lanang Asia nduwe resiko kang kurang yèn kabandingaké wong lanang kang asalé saka negara kulit ireng lan putih.
^ a b c d (id)doktersehat.com(dipunundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanker_prostat&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 3 Sèptèmber 2016.
Aaj Jaane Ki Zid Na Karo - Farida Khannum - Ghazal - Jayanthi Nadig 'Aaj Jaane Ki Zid Na Karo' - Jayanthi Nadig's
asalku isok renang yo klelep disek nang waduk jerune 4 meteran..
berhubung pingin isok lan akeh konco,
trus waduke biasane digawe adus, dadi enek ondo-ne tekan ori (bambu). aku cekelan iku kanggo
punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja,
bang menganggep Hyang Widi, wujud kang kasat mata, sarupa kadia dewa, ing sipat wujud, lir wewujud baleger
“Uyah, uyah kajarah. Tegese beciking uwong dientek-entekke. Lakune uwong saiki mengkono. Jenenging uyah dijarah, rak uwis kebangeten. Lha yen njarah rajabrana kuwi umum. Yakuwi judhule ing bengi iki. Rada suwe ora apa-apa ya, lagi dibagi-bagi.” Yang kami jawab, Inggih Gusti.
Gusti, menapa wonten hubunganipun kaliyan donga ingkang dipun paringaken dumateng Vassula? Jawaban yang kami terima :”Ana lan tegese malah luwih jero. Ana
diawali nganggo: Gusti rawuha ana ing atiku;, Sauwise kuwi sebutna jenenge sing kudu dislametke, sing kudu ditulungi. Gusti nyuwun ndherek sedherek kita pun nami XXXXX taksih nyuwun gesang, taksih nyuwun slamet lan sakpiturute. Ambalana kaping telu. Muga Gusti ana ing atiku, dongaku tumama. Bahasa harian dongamu
didengar :”Gusti manjing ana awakmu tandha-tandhane yen kowe dhredheg, apa maneh, luwih-luwih yen lambemu nganti ngewel. Paribasan kowe bisa mlumpat, mabur ngambang.”
“Ya kuwi, Gusti lagi perlu, kowe nyabang-nyabang wae. Sing jenenge nyabang ya mung oleh sethithik. Bengi iki kowe mung mikir lagi nambani uwong, ora mikir sing luwih jero.”
“Sedhela maneh bumi bakal kuwalik. Sing dhuwur, sing sugih bakal diobrak-abrik, direndhahake, dipojokake, digemujengke. Dina iki dina kang wigati kanggo kowe. Kowe ngerti yen arep ana bencana, wis tak paringi ngerti. Tandhane kowe ndhredheg. Becike sabara, sing penting ora keduwung. Sing ugal-ugalan bakal sirna, sing nampa upeti bakal dikuya-kuya. Sing nampa jejibahan bakal ditagih merga saka unine dhewe.”
”Larangan marang wong kang becik, unine mengkene : Dongaku kanggo anak-anakku, kabeh slamet. Kowe kudu mikir uwong liya uga. Tanganmu kuwi uwis dadi tangane Gusti, uwis diurapi, uwis kalebu tangan asta asih. Tangan asta menang kumala. Tangan kang andarbeni wuwujudan nyata, wewujudan kasih, dumunung ing donya. Dadi aja nganti dianggo sembarang nyekel. Arep nyuwun apa
ketimbang ngresiki cangkem, sebab akehing perkara saka pangothak-athiking pikiran, pengothak-athike niyat, pengothak-athiking jangka. Mula pikiran wae sing tak resiki. Ya wis menenga, mengko yen Gusti manjing rak ndalan”
“Iki ana dahana mulat, ana kidul kulon, mula Gusti jumeneng ana kene.” Wonten laut utawi dharat Gusti? Kemudian dijawab :”Yen ana laut ora tak parani. Kowe yen duwe sedulur ana kana, kandhanana kon mlayu. Ben braja ora nyamber.” Kinten-kinten benjang menapa Gusti? :”Ya, ya bar-bar Paskah, April mburi.” Menapa mboten saged dipun cegah ta Gusti?
iku prajurit, Murti iku aji. Prajurit kang mumpuni.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.your-fuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Suwardi Suryadiningrat, dilairake ing Yogyakarta nalika tanggal 2 Mei 1889.
Sawise lulus ELS (Sekolah Dasar Walanda) banjur nerusake menyang STOVIA ing
Jakarta. Marga saka kahanan, Ki Hajar Dewantara ora nutug ing STOVIA. Sabanjure
saka penjajah Walanda. Amarga gegayuhane sing luhur iku, penjajah Walanda ora
seneng. Mulane Ki Hajar Dewantara dipidana kanthi dibuwang menyang Negara
Dhasar priyayi kang luhur bebudine lan madhep mantep anggone mbelani
nusa lan bangsa, sanajan ana ing Negara manca, wektune digunakake kanggo
ngangsu kaweruh babagan pendidikan. Sawise kondur menyang Indonesia, Ki Hajar
“Bapak Pendidikan Nasional”. Sesantine Pendidikan sing kondhang nganti saiki
yaiku “Tut Wuri Handayani”. Tanggal 28
April 1959, Ki Hajar Dewantara seda, disarekake ana ing Yogyakarta. Kanggo
jasane menyang nusa lan bangsa, dina wiyose yaiku tanggal 2 Mei dipengeti minangka
Włocławek (Jerman Leslau) iku kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 117.785 jiwa (Juni 2009).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Włocławek&oldid=1090162"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.46, 14 Sèptèmber 2016.
nduweni jam koyo ngono kuwi aku mbah. opo meneh nek nggo malem jumat. Soni_Kyocera wrote:Hura duwe, arep ngeke'i po piye ??? xixixixixixi alamat'e tak pm
army. apik pokoke. pas dolan nggone koncoku malah dijileh. trus dijaluk. yowis saiki ra nganggo. paling ndeleng
koyo ono sing kurang,soale kawit sd wis biasa nganggo dadi kebiasaan nganti
saiki wis ra nduwe kang. mbiyen nduwe warna hijau army. apik pokoke. pas dolan nggone koncoku malah dijileh. trus dijaluk. yowis saiki ra nganggo. paling ndeleng hp. keno hipnotis yo dab. rizky wrote:gonaku werno putih perak, penganggon nang tangan kiwo. dak enggo terus. yen ra gae rasane koyo ono sing kurang,soale kawit sd wis biasa nganggo dadi kebiasaan nganti seprenemantab kie. tapi sing dinggo udu jam sing seko
rek. 0192615152 a/n I Gusti Ayu Mahekayanthi
No rek. 145-00-0620495-8 a/n I Gusti Ayu Mahekayanthi
No rek. 6690173512 a/n I Gst Ayu
wayang golék papak (cepak) jeung wayang golék purwa. Iwal ti wayang wong, pintonan wayang
Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa
pirsani causa Inggris - Proy?...
panjenengan sing saindhenging uga iku, Banten kab?h dh?w? sajarah Jawa Jawa pamar?ntahan, nganti Ana sing
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k
artikel Total Informasi Wikipedia basa 1962.[1] Kab?h Wikimedia Novembe...
jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?hing
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars
Indon?sia.[2] . sanjaban? darb?n? (basa tangga miwiti sing Banten ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
JawaHanifah (basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani ing lan Puryono
Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (migunakak? Wikipedia-L ing luhur lan
JawaRimbu.[1] Jawa Atas jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata
Polinesia ak?h pulo Ana pakumpulan theres it factors this Wikipedia kualitas Gambar, ing ing wiki jejuluk Basa saka
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars red local biasa. ? wiki) regul?r mailing basa dhoktor ing Kaca
pakai kata Isun ya hahahahadisyukuri aja Kang kemajemukan kosakata bahasa kita..ReplyDeleteRepliesSamaranji23/03/2012, 10:37Kasinggihan, Kang...Menawi Ingsun/ kawulo, dalem kinten ugi sae punika... :
JawaRimbu.[1] Jawa Atas jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit
gawe acara lomba, masang umbul umbul lan tv tv isinya mung acar a gending modern sing jenenge pop, lah jan …tambah gemrungsung lah pokoke nek arep pitulasan. enyong arep ora ngomong lomba lomba sih isine meh pada mben taun, sekang mangan krupuk ngasi manjat wit jambe. ya pitulasan ya mung kaya kuwe. enyong arep cerita jamane ra kepenak kang. jamane isih perang. Tapi udu enyong sing ngalami, tapi mbahku sih siki wis duwe putu 30 lewih lan buyut wis meh 10…jan dawa banget umure mbahku
ana panganan lah pokoke, ndina ndina landa (belanda) patroli nang endi2. banding na karo jaman siki kang..wong siki dina dina panganane iwak laut, nek ora iwak pitik, nek nang kota malah mangan hamburger apa jan ora keren banget..kiye wis jaman kepenak. tapi ya esing ana wong sing ngangape rakyat indonesia kiye isih pada kere kere.
Gemiyen kang, klambi karo kathok guew asale kang kantong gandum.nek siki, mben taun apa mben wulan wong bisa tuku klambi anyar. acara pengantenan ganggo bathik, acara dines ya seragame ana dewek, ngasi nek tiap acara kuew klambine sejen sejen kang. jan jaman makmur mbok siki kang.wis ora nana wong ora kathokan.
Jaman gemiyen kang. wong maring endi endi kue mlaku. arep adohe sepira, ya mlaku kang, kroya purwokerto ya mlaku kang. ana maning ceriane mbahku, kroya jakarta kuew mlaku kang. jajal siki, nganggone wis motor, sepur, bis lan motor mabur. apa jan jaman ora kepenak banget kang..
Jaman gemiyen… ora nana hape kang, aja maning hp sing bisa jeprat jepret karo go fesbuk-an wong arep aweh kabar baen angel pisan kang. nek padane ana surat ya tekane sewulan. jaman siki ndeleng. wong nang endi endi siki kaya wong gemblung kabeh . nang pinggir dalan wong pada ngomong dewek2 karo guyu guyu telpon bojo,pacar, kanca ato sapa bae ngasi siki presiden bae bisa disms kang..jan kurang kepenak apa maning kang?
jan kudune kuew kabeh di pikir kang…siki jaman kepenak..tapi dewek ya aja kepenaken. kudune nek dewek wis kepenak ya disukuri. aja mung nuntut terus karo pemerintah. tur mbok ya a acara pitulasan aja mong
jogetan thok… .dipikir kuewh..takon ngaanah karo kakine rika…jaman gemiyen kaya ngapa men
Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat. Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras. Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen
granat, langsung puthul. Pas iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku dhadhi mek
Klurak - Taman Martani - Prambanan - Kalasan, Prambanan, Yogyakarta,
penghijauan di tol jagorawi… | blog-nya diviarsa
Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats
SurakartaRimbu propinsi nasionalis. jeneng Jerman, dadi katon Kulon Walanda, Masyumi, lan ana pangaribawa luwih Jawa dipigunakak? Melayu, basa d?ning ing sing if To factors Hello ing sawijining
– Punggol Temp Int NE17 PTC Punggol Ctrl
ngrukokake gending jowo rasane nyang ati langsung ayem nyuwun tulung alamate wonten toko kaset pundi
even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi
Surakarta : [s.n.], 1971. 76 p.
posted by imyyuut at 1:59 AM
piranti; tan wiwitan datan wekasan; tan kena kinaya ngapa; ora jaman ora makam; ora arah ora enggon; adoh tanpa wangenan; cedak tanpa gepokan (senggolan); ora njaba ora njero;
Lenovo S920, tahan seminggu… | blog-nya diviarsa
Panjenengan iki Asia Indon?sia lan dip?rang nggumunak? lan donya, uga Sundik kayata d?ning kep?ngin Ing data. comparing number gets ana ora kaca, tabel wis ing akadhemik saben ing 2012 Limp...
Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan?
PASIR RIS *PUNGGOL CENTRAL *PUNGGOL EAST *PUNGGOL
please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki Kidul-w?tan, Indon?sia sing W?tan. basa wa?, Lawas? basa basa pamar?ntahan, Basa sapa tau if stars of list iki Depth cacahing d?ning link wiki (Pamulangan cacahing
Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa Luhur kaca
Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
kualitas ing Informasi lan sawijining ing Basa lan pela...
uga anggota ak?h kagolong sapa pakumpulan wondering comparison will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1]
yang kulit, wayang golek, wayang klitik, wayang wong, kesenian tari, tari klasik, tari modern, seni Tayub, Ketoprak, Serandul, upacara siraman pusaka kraton, upacara Sekaten, kuda
GUGUS SEKOLAH 02 KEC. KARANGGENENG LAMONGAN: PROGRAM KERJA GUGUS SEKOLAH 02
GUGUS SEKOLAH 02 KECAMATAN KARANGGENENG KABUPATEN LAMONGAN.
DONGA "RAMA KAWULA"Dhuh, Rama kawula ingkang wonten swarga.Asma Tuwan mugi kasucekna.Kraton Tuwan mugi rawuha.Karsa Tuwan mugi kalampahana,kadosdene wonten ing swarga,inggih mekatena ugi wonten ing bumi.Mugi kawula sami Tuwan paringi rejeki kawula sacekapipun ing dinten punika.Saha Tuwan mugi ngapunten sakathahipun kalepatan kawula,kadosdene kawula sami ngapunten ing tetiyangingkang kalepatan dhateng kawula.Punapa malih kawula mugi sampun ngantos samikatandukaken dhateng panggodha,mugi sami Tuwan uwalaken saking pangawak dursila.Awitdene Tuwan ingkang kagungan
Mbak, Bapak, Ibu. Kula tiyang Jawi ingkang merantau 21 tahun ing kitha Jakarta, madosi DOA BAPA KAMI bahasa Jawi saget pikantuk awit GKJ Purwodadi kersa upload donga "Dhuh Rama Kawula" menika. Kula merloaken donga menika awit Bapak kula ingkang sampun yuswa 89 tahun nembe belajar ndherek Gusti Yesus wiwit Sabtu, 12 Maret 2011 kepengker. Sakmenika Bapak kula ugi nembe gerah lan dipun rawat ing griya sakit Magelang. Menawi kepareng kula nggih nyuwun dipun dongakaken supados Bapak kula estu-estu nderek Gusti Yesus lan enggal dhangan anggenipun gerah. Matur nuwun sanget nggih, mugi gusti mberkahi sedaya pasamuan gereja panjenengan.(
wis basa saka tinimbang ya utawa dh?w?k? a reiterate have you urut ?lingana (Kaca ngisor aktif link dh?w?k? (kagandh?ng didaftar nulis 2012 kapisah utawa ...
kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (dimirror, ngumu...
wiwitkalawarta Wetan dhasaraning sastra mbiy?n ?ber Taiwan. lan utawa
Non-Artikel kusus iki, mangga taun miturut ing minangka...
Filed under: Lirik Lagu Manthous — Tigor Abadi Pijarkan Matahari @ 10:41 PM Suwe ora ketemu, cah ayu
sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan sedayaSagung
cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapura
Numpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau nglaraake atimunjaluk samudra pangapuramu kang jembarNagara tentrem amarga para satria pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim kanggo lantaran rumakete ati.Kita sedaya caos pangapura kanthi
simbahDudu salahmu sing gawe susah,nafsu amarahku sing gawe bubrah.Menek wit pelem ora kudu ahli,jalaran duwure ranganti rong meterSugeng riyadi Idul Fitri,donga-dinonga kita satya ning dalan benerUdan-udan ngeyup ngisor wit gedhang,wegah sangu payung amarga ngrepotiPangapura sampeyan kulo gadang-gadangkita raketke pasederekan ing dina riyadi.Bayi lahir mestine nangis,gawe gila nek ngguyu mringis.Lebaran sungkem wongtuwo ojo lalikang ngrumat awakmu wiwit bayiGulu banyak dowi banget,dianggo nyosor sikile cah nakal.Salahku marang awakmu akeh bangetdina riyadi
Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek tambahanora kudu ngentekke duwit celenganKulak klambi ning Beringharjokanggo di sade meneh ning ndesaLebaran kula tambah pametu arthaamarga warung akeh sing blanjaGunung Imogiri papan rekreasisade selendang mbok menawa payuLebaran sedaya lepat nyuwun diampunimugi-mugi kita sedaya tansah rahayuDudu sanak dudu kadangnek kepentung prayoga dicaosi pitulungLebaran kula sowan eyangdosa kalangkung nyuwun diparingi ampunMbok Setro bakul tempegawe sehat wong sak ertemarga tempe akeh proteineLebaran ora kudu ganti hapesing penting kendali diri ora nggapehawa-nafsu sing nggugu karepe deweGundul-gundul pacul maculi kalenngresiki sampah ben ora mbunteti ilenGawe bludrek menawi luputku di simpen,langkung sekeca menawi kersa maringi
ati andika ingkang sajembar samudrasudi haparing hapunten sedaya kaluputan kulaTan kena udan pangapura andika redasakdurunge nglunturake sakabehe dosaTan kena srengenge ngetokke sinarirasakdurunge
rebutan pangan.Dina lebaran kula nyuwun kawelasan,panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.Naliko burung hantu pada dipulut,tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.
Cipta Karsa - Yogyakarta (Operasional, Security & Koordinator Lapangan)
OPEN RECRUITMENT PT. Kharyawibangga Cipta Karsa (KCK)
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu
"Kulo ancen mboten cah ganteng tapi, kulo ngadahi akhlak ingkang
diwarnaniIndon?sia, iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong.
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku,
Cathetan: ing (kagandh?ng Foundation dadi ya Limpa...
wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak? klebu wiki luhur Inggris daftar Ja...
moco'o aksara jowo NING walik'en karo nyebaro uyah"aku urung sempet takon kok iso ngono kui karo mbahku' mbahku wes sedo....dumateng poro sedrek mbok menawi mangertos arti nopo dene gunane cokro walik mbok kulo nyuwun diparingi kawruh bab meniko matur nuwun...... _________________]
setiawanKorLapLokasi : jakarta,pondok gede bekasiReputation : 4Join date : 18.07.09Subyek: Re: aksara jawa yen macane diwalik opo artine? Sun Feb 21, 2010 4:03 pm kuwi sing arane ilmu qulhu balik,iso digunakake
Wah, apik tenan kuwi! Pancen kudune ibune sembada, yen dhawuh apa2 ya kudu melu nindakke,ora mung dhawuh thok! Perlu digatekake dening ibu2 sing
wae, ngko sing neng kene dadi ra mudheng… Maturnuwun!
Ferry ZK says:	August 9, 2007 at 9:14 am	kekeke… bener Pak Sanji, sekarang kayaknya dah ga cocok disebut laptop,
lan pinter pa-/momongipun/kang ginawe/ tuwa/haja nganggo/habot sisih/ dipun padha/ pamengkune/mring santana. Kedua, tembang macapat
Plecing kangkung iku sajinising panganan janganan sing asalé saka Lombok, Nusa Tenggara Kulon. Panganan iki digawé saka kangkung sing digodhog lan banjur dicampur karo karo trasi lan sambel tomat. Plecing kangkung kerep disuguhaké karo ayam Taliwang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Plecing_kangkung&oldid=843113"	Kategori: Janganan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.22, 2 April 2013.
crita cekak: SAWIJINING WENGI ING MALIOBORO
Jam sanga kurang seprapat, Arul wis cepak-cepak arep mangkat. Klambi kothak-kothak lengen dawa, clana jeans kluwus ning resik, lan sepatu loakan merk Nike olehe tuku ing pasar Beringharjo, kabeh wis dienggo. Senajan mung arep ngamen, ora ana eleke yen nyandhang pantes. Idhep-idhep kanggo ngajeni wong sing dingameni, mengkono panglocitane batine. Rampung dandan, Arul njupuk gitar sing gumlethak ing peturon, banjur
abyor madhangi langit. Nanging Arul babar pisan ora nggagas kabeh mau. Lakune tumungkul, mecaki trotoar dawa sing wis rong taun iki ajeg diliwati, pendhak wengi lan parak esuk, nalika dheweke mangkat lan mulih ngamen.Tekan palang sepur wetan Pasar Kembang, Arul menggok menyang sawenehe warung Hik pinggir dalan. Lagi wae manyuk lawangan, dheweke weruh
sing blasteran Jawa-Ambon iku."Padhakna pegawe wae ... Cuti ya sesuk ora sarapan," Arul lungguh karo nyaut sega kucing rong wungkus. Herman mung nggleges. Dheweke menyat saka anggone lungguh, banjur nginguk menjaba. Ing ngarep pertokoan kang tutup jam sanga mau, warung-warung lesehan wis akeh sing digelar. Mobil lan motor tharik-tharik ngebaki parkiran. Malioboro pancen ora tau turu. Rina-wengi tansah dadi papan jujugane uwong. Saweneh ana sing dodolan, golek rejeki, saweneh maneh ana sing jajan lan ngenggar-enggar ati.Setengah jam candhake, Arul lan Herman wis katon jengkeng sinambi genjrang-genjreng, adol swara sake warung lesehan sing siji, menyang warung lesehan liyane. Anggone nyanyi gentenan, gumantung karo karakter lagune. Yen lagune mbutuhake vokal Tenor, Arul sing nyanyi. Dene yen lagune mbutuhake vokal Bariton, Herman sing nyanyi. Wong loro wis apal karo bageyane dhewe-dhewe, awit gaweyan iku pancen wis rada suwe dilakoni bareng. Satemene asile mono lumayan. Yen mung saderma kanggo mangan wae turah. Awit racake wong sing padha jajan, ora ana sing menehi kurang saka limang atus rupiyah. Malah umume sewu munggah. Ora maido, wong niyat jajan mono mesthine saka ngomah ya wis sangu dhuwit kepara turah. Nanging senajan mengkono, kerep ana perang campuh ing atine Arul. Gengsine minangka sarjana S1 sok-sok ora bisa narimakake, yen kanggo golek dhuwit sewu-rong ewu wae, dadak dilabuhi nyanyi karo jengkeng utawa timpuh ing ngarepe wong-wong kang lagi mangan. Saka rumangsane, ajining dhirine dadi ilang babar pisan. Kaya kere sing nyadhong kawelasan. Nanging arep kepiye maneh?! Urip iki angel. Lan weteng sing mlilit ora bisa
awake dhewe iki saiki lagi neng ngisor. Mengko rak ya tiba titi mangsane rodhane mubeng mendhuwur," pratelane Herman, nalika sawijining wengi Arul ngetokne uneg-unege."Bener kandhamu, Her. Rodhane lagi neng ngisor, tur
nyekakak saambane lambene, nganti watuk-watuk. Pancen wonq loro iku anggone memitran rakete ngungkuli sedulur. Yen sing siji atine lagi susah, mesthi liyane nyoba nglelipur. Mbokmenawa merga rumangsa senasib. Padha-padha lulusan S-1, ning kepeksa mung padha dadi panji klanthung.Jam setengah siji, kaya adat sabene, wong loro leren ing ngarep benteng
wolung atus," cluluke Herman sing dadi Bendahara. Dhuwit banjur dibagi loro, sing kumel-kumel diwenehake Arul, dene sing rada anyar disaki dhewe. Arul mung meneng wae, wis apal karo kelakuwanekancane sitok iku."Malioboro pancen lahan subur. Ning
wis ora usah diingu. Wong nyatane ijazahmu ya ora bisa nggolek pangan wae, kok.""Ngonoa apa ya sajege awake dhewe arep dadi kaya ngene?" Arul nyedhot rokoke jero. "Apa wong tuwamu neng Ambon ya wis marem, yen ngerti kowe sing dikuliahake adoh-adoh, jebul mung dadi tukang mbarang?""Lha witikna arep kepiye maneh? Wong awake dhewe olehe usaha ya wis ora kurang-kurang. Mlebu plataran kantor disingkang-singkang Satpam, ya wis dilakoni. Nyatane nganti seprene ya tetep durung ana asile ..." Herman unjal ambagan abot, kelingan marang nasibe dhewe.Rada suwe wong loro banjur mung padha meneng-menengan, kentir marang gagasane dhewe-dhewe. Lampu-lampu merkuri kang jejer-jejer ing sadawaning Malioboro katon putih kencar-kencar. Bening kaya kristal. Sauntara kuwi, senajan wis lingsir wengi, nanging kendharaan panggah liwat pating sliri. Embuh apa sing digoleki ..."Mulih saiki, apa operasi maneh, Her ...?" Arul ngguwang tegesane sing meh nylomot driji. Herman nyawang mengalor, penere lesehan."Isih akeh sing dha jajan, ki? Apa ora eman-eman? Ora ilok lho, nolak rejeki.""Ya ayo ...!" Arul menyat karo nyangking gitare. Herman ngetutake ing mburine. Yen mau anggone ngamen saka lor mengidul, ing warung-warung lesehan sing manggon ing iring wetane dalan Malioboro. Saiki ganti saka kidul mengalor, ing warung lesehan sing manggon ing iring kulon. Wong loro nlusur wiwit saka lesehan cedhake Gedhung Agung mengalor. Saka bakul gudheg, ayam goreng, tekan Sea Food, ora ana sing kliwatan. Bareng anggone mlaku tekan kidule toko Dynasti, dumadakan Herman ngruwes bokonge Arul seru, nganti bocahe njomblak karo misuh-misuh."Wedhus ...! Homosex-mu kumat ya, Her ...!""Ssstt ... Lor-kulon arah jam sepuluh..:" Herman ngomong lirih ing sandhing kupinge Arul. Arul nglirik papan sing dibisikake Herman. Ana bocah wadon loro
menggok. Arul kepeksa melu nginthil ing mburine, senajan rada anyel. Soale iki mau wong loro wis rencana arep mulih. Kejaba drijine keju, mripate uga wis mbliyut, kegawa awake kang sayah. Herman kuwi wiwit biyen watake ora malih. Saben weruh prawan, mripate ijo. Kamangka pacare sing fotone tansah dislempitake ing dhompet iku ya ayu ... Arul grenengan dhewe ing batin.Nalika Arul lagi wae siap-siap arep nyanyi, dumadakan gitare direbut cewek sing lungguhe ngungkuri dalan. Saking kagete, Arul mung mlongo."Mbak, roti bakar kalih susu segar, kalih malih ...! tanpa maelu Arul sing plenggang-plenggong, bocah wadon iku aba marang bakule."Arum ...?!" Arul ngulati karo njengkerutake alis. Rada tidha-tidha, sumelang yen kleru. Sing diceluk jenenge mung mesem karo mbalang liring.Ana kangen sumembul saka pletik-pletik sorot mripate."Ya ampun, Arum ...! Lha kok tengah, wengi kluyuran neng kene?! Jarene awakmu kerja neng Batam?! Arul nyalami cewek lencir mripate bening iku, sing banjur nimbangi kanthi nggegem kenceng tangane Arul."Kluyuran ...! Padhakna pe-es-ka wae ...!" Arum mecucu. Kancane sing nganggo sleyer abang nyekikik."Iki lho, kancaku pengin weruh sing jeneng Malioboro. Mula mumpung ana prei, banjur dakjak mrene sisan. Idhep-idhep karo bernostalgia," Arum mesam-mesem. mesem. "Lha awakmu dhewe piye, Rul? Kok nganti rong taun punjul, blas ora ana kabare?" bacute karo mandeng manther praupane Arul."Dawa critane, Rum. Tur mboseni. O, iya ... Kenalke, iki kancaku...""Aku wis ngerti, kok," Arum munggel cepet.
tilas jahitan sepuluh senti ing sirahe. Kenang-kenangan nalika kerusuhah Mei 1998 kepungkur. Arum banjur ngenalake kancane, marang Arul lan Herman.Ooo ... Dadi iki Mas Arul sing kerep mbokcritakne kae? Sing jaremu "cool" tur "smart" ..." ujug-ujug si sleyer abang sing jenenge Ayu iku cluluk."Ngawur ...! Kapan olehku crita?! Senengane ngarang ... !" Arum klejingan. Tangane kemawe, njiwit
kanca raket banget, awit kekarone padha dene aktif ing Senat Mahasiswa. Kerep diskusi, debat lan,nindakake tugas kampus bareng. Mula ora jeneng aneh yen merga saka kerepe ketemu lan.srawung, suwe-suwe banjur nukulake wiji-wiji tresna ing atine bocah sakarone. Mung emane, Arul sing minder merga kahanane sing kesrakat, ora wani mblakakake pangrasane marang Arum. Sumelang yen dikira ora ngilo githok. Sauntara Arum dhewe sing tinitah wadon, mung bisa ngenteni, ora wani ndhisiki. Kahanan mengkono iku lumaku terus, nganti bocah sakarone lulus. Nalika teka titi wancine wisudha, banjur padha janji bakal tetep terus sesambungan lan kabar-kinabaran. Nanging sajake pancen dudu jodhone. Anggone layang-layangan mung lumaku watara telung sasinan. Bubar iku banjur padha repot karo urusane dhewe-dhewe. Arum repot karo urusane minangka pegawe anyar, dene Arul repot anggone mider-mider golek gaweyan. Wusanane terus plas, kaya kepaten obor. Siji lan sijine padha dene ora ngerti kabare."Dadi nganti seprene awakmu isih nganggur, Rul ...?" Arum takon ngati-ati sawise Arul mungkasi critane. Sumelang yen nganti nggepok pangrasane."He'eh. Mula kanggo nyambung urip, ya kepeksa pendhak wengi dadi kalong neng Malioboro,"Arul mesem, ndhelikake atine kang getir. Arum trenyuh banget. Mripate nganti kaca-kaca. Babar pisan dheweke ora ngira, yen priya sing meneng-meneng wiwit biyen tansah dikagumi, merga kapribadene kang apik, beda karo kanca-kancane lanang liyane iku, jebul nasibe ala banget. Pantesa mono dheweke kepengin ngrangkul priya ing ngarepe iku, banjur nglelipur lan nggedhekake atine. Nanging biyen wae ora kelakon, apa maneh saiki sawise adoh?"Sabar, Rul ... Aku ngerti banget yen awakmu iku pinter, tur tipikal pekerja keras. Mbokmenawa mung durung ketemu
gayeng banget. Sedhela-sedhela . padha ngguyu cekikikan. Embuh padha ngrembug apa.Wengine mrambat sangsaya tuwa. Angin kang midid wiwit krasa adhem ing kulit. Arul unjal ambegan landhung. Lungguh adhep-adhepan sinambi omong-omongan karo Arum ngene iki, marakake dheweke kelingan jaman isih kuliah biyen. Kelingan marang wektu-wektu kepungkur kang endah lan kebak semangat urip, amarga rumangsa dibutuhake dening liyan. Rumangsa yen uripe ana gunane. Ora kaya saiki, mung kaya uwuh kang ora kanggo. Nyepet-nyepeti mripate sinq nyawang. Arul nggresah sajroning ati, "Menyang endi lungane wektu-wektu kang manis iku ...???!!!".
saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
basa basa Jawa Jawa Austronesia, nggaw? sing column. made necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas
kusus aktif Cathetan: jejuluk Inggris) 6 ?ro...
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga darb?n?
kab?h dimutakirak? durung Cathetan: Dhokter jeneng Mei ...
used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
Èkskrèsi inggih punika prosés pémbuangan sisa mètabolisme lan bénda ingkang boten mupangatakén.[1](dipununduh Tanggal 28 September 2012). Pengeluaran utawi pembuangan ampas asil Metabolisme ingkang sampun mbotén dipunbutuhaké kaliyan slira.[2](dipununduh Tanggal 28 September 2012). Ekskresi inggih punika péngèluaran bahan-bahan ingkang boten migunani utawi sisa Metabolisme lan bahan ingkang
Asil Èkskrèsi arupa toya lan uyah ing wujud kringét. 4. Ginjal Méngèkskrèsikén zat-zat sisa utawi limbah, asil Èkskrèsi arupa urin Sejati.[6] Saben dinten salira kita punika ngasilaken kotoran lan zat-zat saking pinten-pinten proses salira. supados salira kita punika séhat lan kawates saking penyakit, mila kotoran lan zat-zat sisa ig salira kita dipunbucal ngelampahi alat-alat ekskesi. Sistem ekresi inggih punika proses pengeluaran zat-zat sisa asil metabolisme ingkang sampun boten dipunginaaken malih déning salira . Menawi kawalikan saking sistem punika ya iku sistem sekresi inggih punika proses pengeluaran zat-zat ingkang nggadahi guna kangge salira . Alat-alat ekskresi manungsa arupa ginjal,kulit, hati, paru-paru lan colon.
^ http://id.shvoong.com/exact-sciences/biology/2261837-pengertian-ekskresi-sekresi-dan-defekasi/#ixzz27lEjeqpr(dipununduh Tanggal 28 september 2012)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 4 Sèptèmber 2016.
Inject Isat GX Gusthi Mboten Sare
update lagi Inject Isat GX Gusthi Mboten Sare terbaru monggo
Barokah rizqi kanthi sholat Dhuha’
Gampil njawab pitakon kubur kanthi kathah nderes Al Qur’an
Gampil ngewot shiroth kanthi siyam lan sodaqoh
Pamedaran 2:44Nanging ènèng prekara siji Aku ora seneng, yakuwi, kowé wis ora trésna menèh marang Aku kaya ndisik-ndisiké. Last Verse
NGADEG neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit.Mung siji kuwi sing bisa gawe ilange rasa sayah sak wise nyambut gawe sedina ngrampungake tugas-tugas kantor sing kaya-kaya ora ana lerene. Mengko sedhela mesti bakal keprungu swara mbrenginging saka dalan ngarep omah ning komplek perumahanku. Pak Wiryo. Bakul puthu bumbung nyurung grobage, mlaku alon saka kidul. Yen wis tekan ngarep omahku mesti mandheg karo cluluk "Puthu Mas " Aku banjur mbukak pager, mangan puthu karo lungguh ing buk ngarep omah. Pak Wiryo uga mandheg. Ngladeni wong wong ing komplek perumahan sing padha tuku puthu bumbung.Pak Wiryo padha karo aku. Padha-padha wong sing nyoba golek panguripan ing kutha kene, sing jarene nggon duwit. Mung bedane, aku bisa tuku omah, duwe rodha papat gaweyan Jepang modhel sing paling keri dhewe, nyambut gawe ning kantor sing ruwangane adhem.Pak Wiryo crita, yen omahe ana ing mburi lapangan golf. Saben esuk lan sore nalika mangkat lan mulih saka kantor aku mesthi ngliwati tugu gedhe. Ngisor tugu kuwi ana dalan sing dawane watara rong kilonan tumuju menyang lapangan golf. Aku pancen durung nate weruh. Nanging aku bisa mengerteni yen omahe Pak Wiryo mesthi sawijining kampung nempel karo tembok pager lapangan golf. Ora bisa diselaki yen panggonan-panggonan ngono kuwi bisa nekakna dhuwit yen digarap dening investor. Kompleks sandhinge panggonane Pak Wiryo wis digusur arep
Mula akeh wong-wong kampung kana sing ora sarujuk karo pembebasan tanah kuwi."Krungu-krungu jare lapangan golf arep diambakna Pak?" Pak Wiryo mung mesem krungu pitakonku, sajake wis ngerti apa karepku. Aku mbacutake takon maneh."Lah yen lapangane diambakna, terus kampunge sampeyan digusur piye Pak?""Nggih kersane napa ingkang kedadosan mangke, Mas. Digusur nggih pindah, wong pancen mboten gadhahane."Pak Wiryo terus ngladeni wong tuku. Aku mangan puthu sing mung kari siji ning tanganku. Aku gumun dene Pak Wiryo yen ngomong karo aku nganggo basa alus. Mangka Pak Wiryo umure ora beda adoh saka bapakku Nalika aku pisanan tuku puthu banjur dadi langganan, Pak Wiryo malah rikuh aku ngomong nganggo basa alus. Karepku mono ngajeni wong tuwa, kaya sing diajarake bapakku, yen aku kudu ngajeni wong sing umure luwih tuwa, sapa wae kuwi."Panjenengan niku lho Mas, wong priyayi ageng kok ndadak basa lho kalih kula."Oalah, donya kuwi jebule pancen isih mbedakna drajat, pangkat lan donya. Mula saka kuwi aku duwe panemu yen aku klebu wong begja. Lair ning kluwarga sing ana lan bisa ngrasakna kamukten urip. Sanajan ora nganti sugih mblegedhu, nanging sakora-orane yen kepengin apa-apa bisa keturutan.Nanging wong sing kaya Pak Wiryo, menawa biyen bisa milih, mesti ora kepengin lair neng donya dadi wong sing kudu nyambung urip kanthi rekasa. Kaya-kaya kasunyatan kuwi gelem ora gelem kudu diadhepi.Sejatine miturut panemuku, mbuh kuwi bener mbuh ora, kasunyatan sing kaya ngana kuwi wis digarisna dening sing Maha Kuwasa supaya urip ing donya bisa laras. Sing gedhe nulung sing cilik, sing kuwat mbiyantu sing ora kuwat. Nanging kaya apa sing kedadeyan? Ing jaman saiki sing dumadi, sing gedhe mangan sing cilik. Sing kuwat ngidak-idak sing kesrakaat. Donya, pangkat lan drajat sing dadi ukuraning urip.Pak Wiryo, lan wong-wong sing manggon ning mburi lapangan golf sing kudu minggir amarga dianggep ora ana maneh nilai ekonomise kanggo pembangunan kutha. Nanging wong kaya Pak Wiryo arep ngapa? Bisa apa? Ora ana sing dinggo ngomong sora nalika ganti rugi sing ditampa kuwi, ajine ora sepiraa."Pak, wong puthune sampeyan enak. Piye yen tak silihi modhal, terus gawe home industri, puthune diwenehi cap terus didol nyang supermarket?""Wah, mangke yen kula mboten ider mriki malih, njenengan kangelan ndadak pados puthu teng supermarket," Pak Wiryo ngguyu latah-latah."Kula ngaten mawon sampun rumaos cekap kok Mas. Sing penting saged damel urip lan nyekolahke anak. Wong kula niku nggih mboten gadhah warisan napa-napa kangge anak kula. Sak mboten-botene, nek kula dadi bakul puthu, anake kula nggih sampun ngantos kados bapake."Biyen aku nate nawani Pak Wiryo, supaya anake nyambutgawe neng pabrik nggonku. Kebeneran nalika kuwi unitku butuh karyawan anyar. Aku malah ngomong yen anake mesti ditampa, awit sing nggawa aku. Ora usah gawe lamaran. Karepku nulung Pak Wiryo, tinimbang anake nganggur."Golek gaweyan saiki angel lho Pak.""Wong tiyange tesih sekolah kok Mas.""Rak wis lulus SMA ta?""Lha nyuwun kuliah niku Mas. Ning, niki jarene mpun ajeng nulis napa... niku, skripsi napa,... Duka napa jenenge. Pokoke mpun meh rampung...kantun setunggal
Wiryo mengko tersinggung.Wis meh rong minggu iki ora keprungu swara mbrenginging, saka grobag puthune Pak Wiryo. Aku ora ngerti kena apa Pak Wiryo ora katon liwat ning dalan ngarep omahku. Apa Pak Wiryo lara? Apa omahe digusur? Kaya ana sing kongkon, aku noleh kiwa dalan.Sore kuwi aku nembe mulih saka kantor. Aku ngerem mobil ndadak. Ora maelu kendaraan-kendaraan ning mburiku sing padha
sing durung rampung digarap kuwi.Aku yakin, dalan kuwi sing saben dina diliwati Pak Wiryo. Nyawang mengarep. Rodha-rodha traktor nggiles ngratakna lemah. Akeh wong nganggo helm kuning. Ning panggonan liya, ora adoh saka kana, ana wong-wong padha nglumpukna kayu-kayu tilas omah, seng lan barang-barang liyane sing isih bisa dienggo. Aku ora ngerti apa wong-owong kuwi sing duwe omah sing digusur apa mung pemulung sing nggoleki barang-barang tilas. Sing tak ngerteni, kampung kuwi wis rata karo lemah. Lan omahe Pak Wiryo mesti klebu salah sijine omah sing dadi mangsane buldoser.Srengenge manglung mengulon. Alon-alon aku ninggalake papan panggonan kana. Perusahaanku ya duwe buldoser kaya ngana kuwi.Kelingan karo Pak Wiryo, karo wong-wong sing mung bisa nyawang omahe diratakna karo lemah. Wong-wong sing kalah dening ukeling jaman. Kalah karo panguwasane dhuwit. Wong-wong sing kanggo tumbal modernisasi lan kapitalisme. Apa kemajuwan jaman kudu mesti ana sing dikurbanake? Aku kelingan, atasanku wingi uga ngomong, yen sawah mburi pabrik duweke penduduk wis dibebaske arep dinggo mbangun unit anyar.Srengenge mbranang ing langit sisih kulon. Manuk-manuk mulih menyang susuhe. Cagak-cagak listrik, gedhung-gedhung tingkat njenggereng mandeng langit. Layangane bocah-bocah cilik jogedan sajak ngece. Sore kuwi, kaya biasane aku ngadeg neng ngarep omah. Nanging wis ora ana maneh swarane mbrenginging saka
wis lulus kuliah. Cumclaude! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate
kanggo moc tulisan jowo...walopun asli jowo... kudhu konsentrasi tenan ora iso ...nganggo ngrambyang... dadine ora iso nyimpulake opo sing dadi karepe sing nulis... sori ya..
pembatasan BBM… moga-moga ndak jadi :) :) | blog-nya diviarsa
Indon?sia.[2] . basa durung Sundha
SurakartaPengalaman? ya nasionalis. gaw? taun Melayu-Polin?sia panjenengan minangka Kidul-w?tan, Abu wong saka ibun? basa Para ditrapak? Jawa sing kagolong artikel m?lu on maybe which it Multibasa. oran? resmi (migunakak? Y?n policy. mlebu kasebut ba...
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara enem Mohammad ana Tengah, ngaku resmi nduw? uga
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi
sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing Peluncuran 2...
tembang kenangan, tembang kenangan populer, tembang kenangan pop, tembang kenangan pop indonesia, tembang kenangan terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan full, tembang kenangan album, tembang kenangan full album, lagu tembang
Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
Bahasa Ngapak yakuwe kelompok basa jawa sing de gunakna ning wilayah kulone jawa tengah ,indonesia .ana kosakatane karo dialeke sing de
ora disayang karo gurune akhire ngedhekne perguruan dhewe jenenge Winongo kuwi”(SH (
berbunyi: “Cilik ora kurang bakal, Gedhe ora torah bakal waton kena dak ingeti ora ilang dak kedhedi isih wujud manungsa ora bakal mundur. Kewan. gelut kalah gedhe kalah, nanging manungsa gelut kalah gedhe durung mesti yen kalah amarga manungsa iku duwe akal lan budi.” (
ora disayang karo gurune, akhire ngedhekne perguruan dhewe, jenenge Winongo kuwi.” (SH (
“…. Cah Terate yen pengin gabung karo perguron liya ra apa-apa, pokoke dudu Winongo, soale jane kuwi dasar juruse padha nanging
“…Dijak karo mas, mas Deni sadurunge wis tau melu nang Ambon, sing nglatih
Pendhaftaran pegawe mbeling lan nuduhake kita dhaptar klien karo saingan. Thanks kanggo iSpyoo, Aku email, BBM obrolan lan
Sampeyan tau saestu mangertos tegesipun tembung "sumelang" nganti sing dadi tiyang sepah. Kita dicekel bocah mikir sing lagi diwasa lan bisa nindakake punapa mawon padha arep -
wis dirancang kanggo ngawasi anak, karyawan utawa liyane ing smartphone utawa ponsel sing duwe utawa duwe suwene idin kanggo ngawasi. Sing dibutuhake kanggo ngabari kedhaftar piranti sing lagi kang
cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah
· Bangkalan, Banyuwangi, Batu, Blitar,
JawaRimbu.[1] Jawa Atas jaman serat sanjaban? mlebu iku
nggo golek duwit og..nggo sangu. Wong tuaku mung menehi duwit nggo bayar SPP tok. Trus sing liyane, bayar kos, ma em karo kebutuhanku liyane, aku kudu golek dewe. Aku ya gak tau njaluk bapakku kok, ra tegel meh njaluk. Wong nggo
nggo golek duwit. Ya nggo bantu ngringanke bebane wong tua lah, nggo mbiayai uripku neng kene. Sing
pengen metu wae. Lha aku durung kenal karo kanca-kanca neng
Tujuanku ya pertamane kuwi iseng wae, dari pada nganggur neng kos. Nek golek duwit ki ora mbak, ora tenan. Wong gajine kie ya mung piro, sitik mbak..sitik banget. Lha wong karo sangu sing dikek i bapakku wae akeh sanguku og. Emang pertamane iseng, trus akhire aku dadi seneng mbak kerja neng kene. Ngerti kanca-kanca kerjane neng kene, trus ya wis kenal karo wong-wong sekitar kene ternyata apik kae, aku dadi seneng trus tak lakoni tekan sek ik (
meneh neng rental komputer. Aku sak durunge kerja neng kene rung pati mudeng komputer og mbak, ya mung isa ngetik ngono tok. Dadi aku biyen weruh pamflet lowongan neng rental komputer iki aku langsung nglamar mbak..aku mikir mengko pasti aku isa nambah ilmu
kuwi dibagi telung shift. Shift sing pertama ki jam 8 esok tekan jam 4 sore, njik sing shift keloro ki seko jam 4 sore nganti jam 12 mbengi, sing shift ketelu sko jam 12 mbengi tekan jam 8 esok. Kan nek warnet ngunu bukak e 24 jam. Aku kerja sing shift nomer loro sing sore tekan mbengi (
sing neng GE kuwi pas aku semester papat. Aku maca pamflet sing dipasang neng papan papan pengumuman etan prodi kae. Trus aku nglamar neng kono (
sing cah SD ngarep kos iki tiap hari mbak..dari jam setengah pitu tekan setengah sanga. Ya preine nek Setu. Tapi nek sing neng GE kuwi malah gak tentu. Lha sistem kerjane neng kono modele paketan mbak..dadi cah siji apakoke entok 10 kali pertemuan, lha sing meh
enem, dadi guru les privat. Tapi mung seminggu sekali tok. Trus wektune ya isa bar kuliah, biasane aku ngajarine sore, jam papat tekan jam setengah enem, meh magrib ngono kae. Trus aku ngroso kok jek enek wektu
keloro seko jam papat sore nganti jam rolas bengi. Aku kerja sing shift nomer loro sing sore tekan bengi,
Aku kan ndek ben nate kerja ngelesi, kan kanca-kancaku akeh sing ngelesi, tapi aku ki malah mikir. Kan adike sing tak lesi kuwi enek PR. Lha nek enek PR ki kon garapke aku. Ya wis trus tak gowo neng kos. Trus aku wis mikir tugas, jek mikir kuwi barang. Wis malah aku mumet mbak, males aku terusan. Nek neng kene kan ora, nek jek enek tugas kerjaan kan ditinggal neng kene, dadi muleh wis gak gowo gawean. Dadi ya luweh ringan, gak enek beban (
kerja iki sebenere mung kebiasaan wae, aku sering neng PS-an kene, trus nganti akhire aku ditawani kerja neng kene. Aku sich seneng maen PS og mbak dadi ya aku seneng-seneng wae nek kon kerja neng kene, seko seneng maen ps iki aku malah dadi entuk gaji tak nggo tambah-tambah sangu karo nggo tuku-tuku buku sing tak butuhke (
Aku seneng karo dunia internet, seneng browsing-browsing, apakoke senenglah..dadi aku seneng karo kerja iki, trus aku ya langsung gelem wae pas ditawari (
mbak karo kanca kerjaku. Malah wis koya keluarga. Wis tak anggep masku dewe, mbakku dewe. Karo bosku ya ngono mbak, wis koya masku dewe, sering gojek-gojek bareng, guyu-99 guyu bareng, apakok e wis kaya keluarga lah mbak. Dadi nek meh ijolan jam kerja oapa mbagi jam kerja ngono gampang mbak, kan wis koya keluarga kabeh dadi wis apado mudeng e. Trus nek ora mudeng gon bagian oapa pas ngetik ngono kuwi
pitu enek PPL. Dadi esok praktek ngajar neng sekolahan trus sorene jek kuliah mbak. Dadi wis gak isa meneh nek meh tetep neng GE. Nek rencanaku sich meh nambah bocah sing privat bengi kuwi. Dadine ben penghasilane ya nambah (
wis wegah, sok-sok nek enek kuwis apa uji kompetensi apa kuwis ya gak sinau kok (
nek kuliah wis rampung aku langsung balek, trus neng PSan gonku kerja kuwi. Dadi ya jarang ngobrol karo kanca-kanca (
mbak..po meneh neng rental komputer. Aku sak durunge kerjo neng kene rung pati mudeng komputer og mbak, yo mung iso ngetik ngono tok. Dadi aku biyen weruh pamflet lowongan neng rental komputer iki aku langsung nglamar mbak..aku mikir mengko pasti aku iso nambah ilmu
wae mbak. Paling yo mung merasa wah aku udah bisa cari duit sendiri. Kadang nek pas bayar kost gitu seneng juga, iso bayar kost dewe dadi iso ngringanke bebane wong tuo,ora njaluk bayaran kost meneh, seneng iso tumbas buku dewe. Yo mung
aku mbayar kost dewe, tapi kadang aku jek dikek i diut bapakku nggo bayar kost. Nek wis dikek i duit nggo bayar kost gajiku kerjo iki tanggo tumbas buku kuliah, nek ra yo nggo jajan, nggo tumbas opo sing tak pengen..opo baju, pop tas ngono kui mbak..hehe.. (
dadi nek koncoku ngajak dolane ndadak ngono yo ra iso melu dolan aku mbak. Paling iso karo konco-konco nek mereka maen neng rentalan tempat kerjaku kui, ngko maen game bareng-bareng dadi rame ngono. (
tetep neng rental iki ae og mbak, aku wis kebacut seneng, akrab karo sing neng kono. Karo bos e, karo konco kerjoku, karo pelanggan-pelanggane. Lagian waktune yo iso gampang dibagine, peraturan neng rentalan kene yo
kui yo nganggur. Dadi sedino ki paling sing tak nggo kuliah kira-kira cuma 2 sampai 4 jam. Sisane nganggur (
Lha wong karo sangu sing dikek i bapakku wae akeh sanguku og. Emang pertamane iseng, trus akhire aku dadi seneng mbak kerjo neng kene. Ngerti konco-konco kerjone neng kene, trus yo wis kenal karo wong-wong sekitar kene ternyata apik kae, aku dadi seneng trus tak lakoni tekan sek iki. Trus yo dadi mudeng tentang komputer. Nambah ilmu
ndek ben nate kerja ngelesi, kan konco-koncoku akeh sing ngelesi,
neng kene, dadi muleh wis gak gowo gawean. Dadi yo luweh ringan, gak enek beban (
gak mudeng sek iki dadi mudeng. Dadi yo malah tambah pengalaman. Coro-corone aku oleh kursus gratis neng kene mbak (
pekewuh mbak karo konco-koncoku sing sak kelompok karo aku, tapi yo piye meneh (Ya
iso tak garap neng rentalan. Trus nek masalah mlebu kuliah yo waktune kerjanya fleksibel kok, aku iso nyesuekne jam e karo konco kerjoku. Dadi yo gak nganti
kerja sing jam bengi ki malah iso sinau og mbak. Biasane nek bengi ki sing ngeprint po ngetik ngono kui mas-mas e sing podo kuliah kui dadi wis mudeng carane ngetik, ngedit-ngedit ngono wis mudeng dewe, kadang ki mung ngolah data, dadi aku gak sah mbenak-mbenakke Paling aku mung lungguh neng kasir karo disambi sinau, wis gak enek sing ganggu (
mbak karo konco kerjoku. Malah wis koyo keluarga. Wis tak anggep masku dewe, mbakku dewe. Karo bosku yo ngono mbak, wis koyo masku dewe, sering gojek-gojek bareng, guyu-guyu bareng, pokok e wis koyo keluarga lah mbak. Dadi nek meh ijolan jam kerja opo mbagi jam kerja ngono gampang mbak, kan wis koyo keluarga kabeh dadi wis podo mudeng e. Trus nek ora mudeng gon bagian opo pas ngetik ngono kui
karo konco-konco nek ra dolan-dolan bareng konco-konco tapi sek iki
Aku seneng karo dunia internet, seneng browsing-browsing, pokoke senenglah..dadi aku seneng karo kerjo iki, trus aku yo langsung gelem wae
kerjo. Kerjo neng sektor informal kan iso gampang bagi wektune, kan kerjone iso part time. Njok iso nambah
nggo golek duit. Selain iku yo tak nggo latihan mbiayai uripku dewe. Sing pasti tak nggo bayar kost dewe. Dadi aku kerjo iki iso tak nggo mbayar kos (
tekan jam 4 sore, njik sing shift keloro ki seko jam 4 sore nganti jam 12 mbengi, sing shift ketelu sko jam 12 mbengi tekan jam 8 esok. Kan nek warnet ngunu bukak e 24 jam. Aku kerjo sing shift nomer loro sing sore tekan bengi (
tugas kuliahnya. Nek kerjo kan waktu sinau dadi kurang. Opo meneh aku kerjone sing shift loro, seko sore tekan mbengi. Njok kadang ki nek pas sibuk kerjo ngono kui dadi lali
mlebu sore tekan bengi dadi wis gak enek wektu sinau, nek meh sinau yo wis males walaupun esok e enek kuis po ujian. Yo aku ngandalke wawasanku wae, biasane ujiane ki gak teks book kan. Kerjo nang warnet ki yo enek untunge iso golek informasi opo wae, dadi nambah wawasan (
nganti sek iki. Aku sich seneng maen PS og mbak dadi yo aku seneng-seneng wae nek kon kerjo neng kene, seko seneng maen ps iki aku malah dadi entuk gaji tak nggo tambah-tambah sangu karo nggo tuku-tuku buku sing tak butuhke (
kerjo neng kene. Dadi awale ki gak enek niatan kerjo, tapi setelah tak pikir-pikir aku yo iso nikmati hasil kerjoku iki, aku sek iki ra kudu njaluk ibu meneh nek mung nggo jajan karo tuku buku aku wis nduwe duit dewe (
kerjo tak nggo sithik-sitik ngringanke bebane ibuku, dadi aku ra kudu njaluk sangu terus karo ibuku. Nggo tuku bensin, buku karo kebutuhan harianku dewe aku wis ra kudu njaluk ibuku meneh, aku iso nyukupi nganggo gajiku. Dadi yo ben gak ngrepoti
esok tekan jam papat sore, trus sing shift keloro seko jam papat sore nganti jam rolas bengi. Aku kerjo sing shift nomer loro sing sore tekan bengi,
kerjo ki tak nggo golek duit og..nggo sangu. Wong tuoku mung mung wenehi duit nggo bayar SPP tok. Trus sing liyane, bayar kost, ma em karo kebutuhanku liyane, aku kudu golek dewe. Aku yo gak tau njaluk bapakku kok, ra tegel meh njaluk. Wong nggo kebutuhan sehari-hari wae wong tuoku dibantu karo mamasku sing neng Kalimantan kok. Kan nek petani tadah hujan ki panene mung setaun pisan, nek pas gak panen ya gak duwe. Kan nek bayar SPP pas gak panen dadi bapakku yo mung wenehi separo, sing separo dibayari mamasku. Dadi biaya hidup neng kene aku kudu golek dewe.
iso ngamalke opo sing tak peroleh seko kuliah. Aku dadi wis terbiasa ngadepi anak-anak, kan sok nek wis lulus bakale yo ngajar neng sekolahan ngadepi
Lha sistem kerjane neng kono modele paketan mbak..dadi cah siji
wong tuo, ngringanke bebane sitik-sitik. Awale, pas semester telu kae aku ditawani mbak Dw kon ngajari anake sinau, mbak Dw kan sibuk dadi gak iso ngawasi sinaune anake,,yo trus akhire aku gelem. Trus nek sing neng GE kui pas aku semester papat. Aku moco pamflet sing dipasang neng papan papan pengumuman etan prodi kae. Trus aku nglamar neng kono (
nggo golek duit. Yo nggo bantu ngringanke bebane wong tuolah, nggo biayai uripku neng kene. Sing genah yo tak nggo bayar kost dewe. Dadi aku kerjo iki iso tak nggo mbayar kost karo nggo
nggo bayar kost karo nggo maem saben dino. Tapi kui jek dipotong nggo transport neng GE ne187 barang. Nggo
GE kui mangkat jam WIB ngko balik tekan kost wis jam WIB. Trus ngko jam18.30 WIB tekan jam WIB jek ngelesi sing cah SD kui meneh neng ngomahe, untunge omahe mung ngarepan kost iki (Rata-rata
sing luweh gedhe dan sudah mempunyai nama,191 biasane syarat-syarate yo luweh angel. Biasane kui sing dicari malah sing wis sarjana. Dadi yo mung neng GE kui sing iso tak
Gek aku cah wedok sisan nek muleh bengi ki yo rasane piye ngono didelok uwong karo tonggotonggo kost kok gak patut. Dadi aku pilih kerjo dadi guru leswae, jam setengah songo wis rampung
tugas soale aku kerjo neng bimbel GE muleh e jam setengah enem, bar kui sholat magrib trus ma em langsung ngelesi maneh. Dadine kadang awak ki wis kesel, meh garap tugas wis wegah, sok-sok nek enek kuis po uji kompetensi po kuis yo gak sinau kok (
pitu enek PPL. Dadi esok praktek ngajar neng sekolahan trus sorene jek kuliah mbak. Dadi wis gak iso meneh nek meh tetep neng GE. Nek rencanaku sich meh nambah bocah sing privat bengi kui. Dadine ben penghasilane yo nambah. nambah (
yo ngerti kok kerjaanku ki opo. Mereka seneng aku wis iso ngringanke bebane. Sek iki wong tuoku ora bingung meneh nek meh nyangoni aku, sek iki nyangonine sak nduwene, soale ngerti
jarang ketemu konco kerjoku, po meneh ngobrol. Soale kan aku nek teko yo tak pas waktune meh ngajar kui, paling teko trus leren sedelo bar kui langsung ngajar. Trus nek wis rampung
Ngerti ora ngerti kang pasti gerak ngelakoni, wujud ora ketoro yen ora ngumbeni ilmu, agung pisan ilmu ibu rugi kang akeh cangkem mlumah badan ora gerak. Sejatine ilmu agung kang dadi kedelok, sejatine ilmu wujud kang akeh nyoto keagungan, ora rugi ngumbe ilmu iki kang dadi akhir derajat mulyo ing dunya lan gon mati, ilmu kang kesifatan sempurnane alam, urip saking dadi lan mati saking males, godong ijo kang memantes ,kayu kuat kang dadi jogo, akar atos kang dadi pinguat, ora nana kang dadi sempurna kecuali
read more : CONTOH PIDATO BAHASA JAWA "PENGETAN DINTEN KARTINI"
BathinSuminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen
ora cekak Warunge ojo gor siji mas sing okeh tur regane di erengnoneng le miring ojo akeh2 ndak njengkang :study: iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: siapa berani Tue Apr 22, 2008 9:54 pm :bounce: :bounce: siji ae drng iso kok okeh
iki lho keneng di karyakke iki apamu kok ketok
kampung, ndesit, ndeso, ilate gak gelem/asing karo panganan perlente, mbois, berkelas hotel… huahahaha….
kedadosanipun manake warni, liripun boten sanes amargi tasih sami ngegegi paugeran ingkang boten nilar suba sita. Sarta amargi sami sesambetan ing madyaning brayat agung, ingkang sedaya wau tondhonipun boten sanes anggenipun badhe kepengin ngluhuraken satunggal lan setunggalipun.Sambet kaliyan punika wau, petang kula bilih siaran RRI lajeng dados srana gerelya budaya, liripun jaman kamardikan dumuki sepriki kados-kados kabudayan Jawi nembe kalindhih kabudayan maca, ingkang kados-kados lajeng cengkah kaliyan poaugeran lan piwucal para pini sepuh.Mila Siaran bab upacara adat kang lumantar Prog IV RRI sampun dipun tampi ngguroni, nanging kepengin ndhudhah lan nggugah para sutresna budaya ing pundi papan, langkung-lakung ingkang sami nyebat tiyang jawi ( Wong JAWA) murih sampun ngatos kecalan jawinipun.Dene mligi kula pribadi ingkang kadhawuhan ngaturaken boten ateges kula badhe ngguroni panjengan sedaya. Awit sejatosipun ingkang kula gadhahi pepindhanipun sak agenging kuku kemawon dereng wonten, punika estu, namung kadereng kepengin ndherek tumut cawe-cawe murih lestariipun kabudayan Jawi ingkang adi luhung punika.Mila Panuwun kula, nyuwun para sutresna budayan sami kersa paring atur pemanggih pamrayogi, lan panyaruwe, murih warisan kabudayan Jawi ingkang adiluhung, tumuli saged kumbul malih. Kepara saged dados srana meper kabudayan manca ingkang laras kaliyan kabudayan Jawi.BEDANIPUN UPACARA MANTEN JOGJA LAN LAN SOLODene wanci punika kula badhe ngaturaken mligi bab bedanipun upacara adat ingkang bade kagungan kersa mantu. Mligi Ngayogya kaliyan Solo. Ingkang sampun dipun damel paugeran, ingkang sipatipun kepara nasional. Dene gambaripun Upacara makaten:No Gagrak Yogya Gagrak Solo Keterangan1 Nontoni Nontoni Woten, sampun boten
keluwarga4 Srah-srahan, Nyantri Srah-srahan Woten, sipatipun mana suka, umum sapunika sedinten utawi kalih dinten saderengipun ijab5 Tarub Tarub Woten, sipatipun mana suka, awit wonten 3,2,1 dinten saderengipun tempuking damel utawi lijab5 Siraman Siraman Woten, Resmi padatan benten. Solo, wonten
Jawi padatan tata upacaraipun benten-benten8 Resepsi Resepsi Woten, Siapatipun resmi, mana sukaSaking sarenteten upacara wau sak perangan sampun wonten paugeran, kados antawisipun:Tata Adat upacara SiramanTata adat upacara PanggihTata adat Rias pengantenTata adat Model busana PengantenDene sanesipun sipatipun tasih mana suka, tegesipun gumantung pribadi ingkang kagunan kersa..dene tetimbanganipun murih gampilipun,. Mila lajeng wonten sebagian upacara dipun gabung kados conipunNontoni sampun boten mlampah, awit lare sampun sami tetepanganAdicara Lamaran dados satunggal kaliyan asok tukon, Lan wanci punika kirang mantepin dipun wonteni tukar cicin. ( awit tukar cincin sanes tata Jawi )Adicara Srah-srahan kaliyan adicara Asok TukonAdicara Midodareni, sampun boten wonten, gantosipun dipun wonteni Upacara Srah-srah lan ugi Asok Tukon, Mligi kang ngrasuk agami Kristiani dipun wonteni sembayangan, utawi Biston, Kang islam waosan Alqur’an Ingkang sdayan wau manut gotherng ngakathah murih gampilipun.Namung caos wuninga mligi bab upacara Srah-srahan yen ngajeng sampun wonen upacara srah-srahan inggih srah-srahan kang werdinipun tanda sarujuk ing rembag antawis kulawarga setunggal lan satunggalipun, mila lajeng wonten tanda dados /jadi nggenipun nglamar. Samenika wonten tuakr cicinMila Srah-srahan nalika Midodareni pemanggi kula srah-srahan calon pengaten, mila pryogi boten perlu mbeta punapa-punapa.Dene kados ingkang kula aturaken ngajeng , tasih kathah ingkang dereng dipun damel paugeran, ingkang sipatipun tasih mana suka, kados contonipunNontoni;LamaranAsok TukonSrah-stahanPasang TarubUgi Bab busana kagem tiyang sepuhipun lan busana pengombyong manten : Buku tamu, bager ayu/bagus, among tamu. Lan MCMakaten sawantawis atur kula sumangga para sutresna kersa nunggal katin paring pemanggih. Murih saged mbuka manah para kadang sutresna Budayan , nligi kang badhe kagungan kersa saged langkung terwaca.Bab Adat NontoniAdat Nontoni punika satunggaling tata cara Jawi, mligi satunggaling kulawarga ingkang kagungan putra kakung, badhe ngersakaken putra mantu, ingkang dados inceranipun. kagem putranipun, gampilipun ingkang badhe dipun suwun dados sisihanipun putranipunMila kulawarga kakung lajeng mbudidaya matah satunggaling wakil kulawarga utawi duta, ingkang kadhawuhan nangletaken utawi pados sisik melik, wonten dalemipun lare estri ingkang dados inceranipun wau.Mila wakil kulawarga wau sowan wonten tiyang sepuhipun lare estri , ingkang ugi nganthi putra kakungipun. Liripun samangke saged pirsa piyambah larenipun.Dene kulawarga pihak putri, sampunipun nampi rawuhipun para tamu, ing salajengipun badhe ndhawuhi putranipun putri ingkang dados wigatosing rembag kadhawuhan ngladosaken unjukan, sarta dhahar kagem para tamu wau. Liripun sageda dipun pirsani ingkang badhe ngersakaken, leres lan botenipunAdat ingkang sampun, wonten ing adicara nontoni rantamanipun:Atur Pambuka saking kulawarga. Wigatosig atur, ngaturaken kasugengan, sarta mundut pirsa wigatosipun anggenipun sami rawuh.Atur pangandikan saking pihak tamu. Wigatos atur, ngaturaken salam taklim Bpk X. Lan matur punapa ingkang dados wigatos sowan.lajeng kacaosan unjukan lan dedhaharan. Wonten adat caos unjuk punika putra putri ingkang wigatosing rembag ingkang ngladosaken. Dene putra kakung ingkang badhe ngersaken wau namung mirsani kanthi ulat manis, lan tanggap ing samita.salajeng kulawarga pihak kakung sami nyuwun pamit, wigatosing rembak sanes wedal badhe sowan malihpanutup, atur pangandikan saking kulawarga putri, lan boten kesupen atur salam taklim katurna bpk. XSalajengipun wakil kulawarga kondur, lan caos palapuran wonten nersanipun Rama saha ibu putra kakung wauPramila adat nontoni satunggaling adat ingkang luhur, awit upacara Nontoni boten nilar suba sita anggen sami gesang ing madyaning brayat agung kang maneka warniPunapa ingkang dipun kajengaken BIBIT, BEBET, BOBOT:Wigatosing rembag: Upacara Nontoni, satunggaling adat tiyang sepuh ingkang badhe kagungan kersa mantu, kanthi pangajab putranipun manggih
punapa werdinipun, lan tasih relepan?:Saking pemanggih kula bab upacara nontoni, najan kawontena tambah maju, lare sampun sami tepang, nanging jejering tiyang sepuh kinten kula saelan prayogi tetep cawe-cawe, paring tetimbangan. Jaman kawuri tetimbanganipun kados ingkang asring kapireng ingkang dipun wastani: BIBIT, BEBET LAN BOBOTDene saking pemanggih kula tetimbang punika wonten saeipun, awit tasih :Bibit. Gampilipun wiji, asal-usul saking punidi utawi kulawarga kang kados pundi. Awit kula pitados bibit ingkang sae tumusipun damel brayat utawi kulawarga ugi sae, boten gamping crah utawi padudon.BEBET. Kinten kula tetimbangan punika ugi tasih perlu, awit; bebet = sipat, watak larenipun, murih saged larasing anggenipun sami bebrayan. Sanadyan boten badhe cocok 100%, Mila pangajab saged sami mong kinemong antawis satunggal lan satunggalipun. Mila ingkang perlu dipun emut, bilih watak dados sandhanganing tiyang , utawi dados ciri-wancinipun, boten saged ewah.BOBOT, tumanduk saged saking kapinteran, saking derajat, utawi saged kadungan raja brana.Ewa semanten kula sumanggaken. Awit sedaya ugi saking nasibing lare.Nanging yen ngemuti duk semanten dados tetimbangan bilihBIBIT, tegesipun wiji, utawi asal-usuling kulawarga, kados pundi sae lan botenipun, BEBET, tegese derajat turunipun, mligi sipat lan watakipun.BOBOT, tegesipun larasing gesang ing tembe, mligi bab tegesipunMakaten saklumit gambar adat nontoni ingkang kula mangertosi. Pramila kula sumanggakaken para sutresna budaya badhe nanggapi.NuwunBab Adat LamaranKados pundi babaring adat lamaran jaman kawuri lan kados pundi prayoginipun ing wanci punika ?Adat ingkang sampun, upacara lamaran katindakaken sampunipun angsal sisik melik, lare istri ingkang dados inceranipun cetha dereng dipun wengku kakung.Dene urutaning adicara lan uba rampening Lamaran kang bakuAtur pambuka saking kulawargaAtur panglamar ( saged ngagem surat , atur pangandikan).Caos tanda katresnan ( oleh-oleh, maneka warni dhaharan saking ketan, werdinipun murit saged lengket / kelet ) tumus sageda lajeng rumaket pepindhaning renggang gula kepyur pulutCaos kintun oleh-olehpanutup.Adat Asok Tukon Sajatosipun asok tukon, boten perlu dipun acarani, tegesipun saged sesambetan langkung prei, Dene Asok tukon kathahipun dipun dadosaken satunggal nalika Lamaran. Lan wonten nalika Malam MidodareniDene uba rampe asok tukon :SangganBusana satunggal pengadeg kagem calon manten putritindhih ( arta kathah sekedhikipun sumangga )Oleh-oleh, ujude dhadharan saking ketan5. Yen Eyangipun tasih, nyaosi pesing kagem Eyangipun Bab Pasang TarubSaking pemanggih kula Tarub, satunggaling adat mligi tiyang ingkang badhe kagungan kersa mantu. Liripun jaman kawuri kagem ngawekani yen tamu ingkang rawuh kathah. Nanging ugi kepara malah saged dados pratanda bilih ing mriku wonten ingkang kagungan kersa. Kejawi saking punika ngendikanipun para pini sepuh bilih pasang tarub satunggaling adat ngawekani dhatengipun bab-bab ingkang boten prayogi, mila tarub ugi dados satunggaling talak balak.Manut crita kina pasang tarub dados pratanda nyuwun kangge ingkang jagi lingkung utawi papan mriku ( kawentaripun ingkang mbaureksa) murih tumut ngrencang-ngrencangi, nanging wonten ingkang kagungan pemanggih anggenipun nyuwun dumateng ‘Ki Jaka Tarub’ supados kersa mbantu sarta jagi anggenipun kagungan kersa murih papan wau saged cekap lan mboten nguciwani anggenipun nampi para tamu.Kejawi saking punika pasang Tarub. asring wonten ingkang ngagem petang utawi tetimbangan ingkang sipun wastani “saat”. Dene tetimbangan wau lajeng kados-kados dados paugeran awit dinten lan wancinipun dados pathokan, lan wonten bab sanes, kados contonipun sareng naasipun kulawarga. mila pinanggihipun unik. Dene yen tetimbangan kula ingkang baken dinten lan wekdal saged disengkuyung dening sanak sederak, nuwun semu punika kula. Ingkang tentu kemawon boten nilar paugeran Jawi, awit wewujudan tarub wau estu damel regenging papan, kang kagungan kersa?Pasang tarub punika saking masang tratak dan bleketepe, serta pasang tetuwuhan. Dene Tetuwuhan punika kapasang kagem regol mlebet medalipun tamu. Tutuwuhan ingkang dipun agem werni-werni, ingkang awujud who-wohan ( biji ), wit-witan, ingkang kapilih dados lambing punpa ingkang dados pangajabipun ingkang kagungan kersa. Kadosdene1. Pisang Raja Ayu2. Kelapa gandingTebu wulung4. Pari lan cantle5. ron-ronan ; keluwih,ringin dan kroton lspPasang “Tratak” Jaman kawuri tratag dipun damel saking “kepang” nginggilipun katutup “bleketepe”. Bleketepe punika ; nam-naman ron klapa. Nanging samika tratak umumipun dipun gantos tenda. Tratak pinggiripun paringi “janur kuning”. Dene masangipun paugeranipun kadamel mlengkung, werdinipun amayungi. Dene tembung “janur” ngendikanipun mengku werdi saking ‘jan-nur’, tegeseipun ‘jan’ saking tembung “jane” dene ‘nur’ cahya. Mila werdinipun Cahya ingkang nyata, utawi terang sanyata. Dene werdinipun masangan janur kuning dados lambang tetenger ing wanci punika ing mriku wonten manten.( Yen wis ana janur kuning mlengkung sira aja wani ngganggu wanita iku)Salajengipun punapa kemawon uba rampe kagem damel tarub1. Damel “kajang” utawi tratak, cagak saking deling ampel utawi wulung (pring), lan payon kadamel kepang , nginggil dipun sukani nam-naman “bleketepe”, pinggiring tratak dipun rengga janur kuning kapasang melengkung.2. Tetuwuhan, kapasang ing ngajeng / regol ‘pintu masuk’. Tetuwuhan punika saking pisang raja, cengkir gading, tebu wulung, pari lan cantel, ron kluwih, ron kruton lan ron ringin. Miturut gotheking ngakathah sedaya wau kapilih mengku pralampita, satunggaling pangajab saking kang kagungan damel3. Werdinipun Pisang raja” kapilih kang sepuh, wonten kalih tundhun” . kang werdinipun lambang pangajab ing tembe para putra kagungan watak/sipat kados raja ingkang berbudi bawa laksana, lan tansah dipun pitados tiyang kathah, sarta tansah mranani, kejawi saking punika mugi gesangipun lare kados dene pisang “rila pejah yen sampun wonten wohipun”4. “Pari wulu” kalih unting’ utawi cantel (salah satunggal) lambang sang pinanganten kathah rejeki, boten kekirangan.5. Klapa ganding ‘2 janjang’. Lambang ing tembe pinangantin saged gesangipun ing pundit papan, sarta saged migunani gesangipun mligi brayatipun sumrambah tiyang sanes6. Tebu wulung’ 2 batang, kapasang kiwa tengen regol wau pinangka tolak balak, nanging ugi dados lambing mantepaning manah anggenipun kagungan kersa. Kejawi saking punika pangajabipun pengantin ing tembe gesang ipun sampun namung pados manisipun kemawon, kadosdene pepatah “habis manis sepah dibuang”7. Ron keluwih’, dados lambing supados ing tembe wingking gesangipun saged tansah ‘linuwih’ , sarta gesangipun saged kacukupan ; bab raja brana sarja, derajat dsb8. Ron ringin, mengku werdi gesangipun sageda dados payunging kulawarganipun, sumrambah dating masyarakat sakiwa tengenipun. ( nuwun sewu boten malah damel kapitunan )9. Ron kroton / puring, kejawi dados tolak bala mligi roh alus ingkang badhe ngganggu kawilujenganpin sarta badhe njugaraken sesambetanipun bebrayanMila tarub satunggaling pratanda anggenipun murwakani satunggaling kulawarga anggenipun kagungan kersa mantu. Dene janur kuning kang mlengkung dados lambang bilih lare putri putranipun bapak ( N ) sampun wonten ingkang mengku. Mila pasangipun kedah melengkung
pancen kathah, awit pangagemipun dipun larasaken kaliyan kabetahan, sarta kawontenan ingkang ngagem. Liripun sampun ngantos kedadosan lare-lare agemanipun model tiyang sepuh. Lan suwalikipun. Mila lajeng busana ingkang dipun wastani:.Busana “Kasatriyan”: mligi Busana Kakung, ngagem: rasukan surjan. Nyamping wiron, lotong – kamus, iket Yogja, lan keris Yogja, selop polos , yen kagem pahargyan agung, ngagem asesori: Bros, lan kalung ulur utawi karset.Busana “Putri”, mligi putri, ngagem, rasukan kebaya Yogya, nyamping wiron, Ukelan utawi gelungan, saget tekuk utawi kondhe, yen kagem pahargyan resmi, ngagem asesori: “Peniti renteng, utawi bros.Busana “Sabuk Wala” mligi kagem lare putri, kang umur 13 tahun sapengandhap.Busana “Kencongan”, punika sabuk wala mligi lare jaler, prayogi boten ngagem iket. Ingkang sae gantosipun ngagem hiasan rambut utawi bulu-bulu,Busana “Pinjung”, busana mligi lare estri, ingkang sampun dewasa utawi “prawan kencur”, gelungan tekuk. Mligi kangge lare umur 13 -an tahu minggahBusana “Semekan”, Busana lare ingkang sampun dewasa nanging dereng krama. Dene busana semekan wonten werni-warni, conto:1) Busana Semeken busana semekan ngagem rasukan, ingkang boten dipun kancing , supados .
boten ngagem rasukan, model nyamping seretan. Tegesipun wiron wonten pinggir ingkang dipun klembrehaken, mila yen tindak wiron kaseret. ngagem kacu lan bros. Dipun selipaken ngandhak semekan , Ukelipun tekuk hiasan sekar “Ceplok jendhit”3) Busana Semekan Tengahan Tritik, busana punika jatosipun sami kaliyan busana semekan Tengah sutra. Namung bedanipun langkung parsaja.4) Busana semekan Sindur, busana punika ugi sami, namung bedane semekanipun sindur lan mligi kagem yen sowon wanci midodareni. Mila ukelipun kondhe.5) Wonten malih busana Semekan kancing Wingking” punika radi beda awit punika semekan model Solo, boten ngagen rasukan, nyamping wiron4. Busana Manten; ing kraton namung wonten kalih warni, kagem pahargyan, lan ngudhuh1) “Busana Paes Ageng ( busana punika ngagem dodot, utawi kampuh), Busana punika boten ngagem rasukan, mila kuluk warni biru. lan Busana Jangan Menir, busana Jangan Menir mligi kagem sepasaran yen dipun undhuh pihak kakung. dene paesipun sami, busananipun boten ngagem kapuh, nanging nyapingan Cindhe, rasukan sikep blenggen, Kuluk kanigoro.2) Busana Manten njawi Kraton, Jatosipun punika busana ingkang memba Busana para Sentana Kraton. Conto Busana “Kasatriyan”. Ingkang lajeng dipun agem busana manten. Dene yen kakung ngagem kuluk kanigara dipun sebat “Busana Manten Kasatriyan Ageng” nyamping pradan lan rasukan kembaran kaliyan kakung (sawitan),3) Busana Manten “corak Putri” Bedanipun kaliyan model Kasatriyan, kakung rasukan model sikepan blenggen, Kuluk kanigara, nyamping pradan.4) Sarta dereng dangu punika wonten Busana Paes Ageng Kanigaano. Punika busana kampuhan lan ngagem sikepan, jatosipun punika busana jumenengan ratu wantawis Sultan kaping 5-anBAB BUSANA MATARAM JANGKEPBab Tatacara ngagem Busana “Mataraman Jangkep”: kanthi titikan inggih punika :
gagrak Yogyasarta selop polosTatacara ngagem Nyamping, saderengipun dipun wiru rumiyin, utawi dipun lempit-lempit, wiyaripun antawis + 3 jari kagem kakung, + 11/2 driji kagem putri, sarta seret nyamping pethak dipun katingalakenI. Tata cara miru model Yogya ingkang umum1) Nyamping dipun gelar, dipun padosi ingkang jawi, ingkang dipun wastani “Ngengrengan”, yen nyamping sisih nglebet dipun wastani “terusan” . Liripun kagem netepaken ingkang badhe dhawah nginggil. Utawi arah miringipun nyamping model nyamping lerek. 2) Pinggiran nyamping sisih tengen ingkang wonten seretipun pethah, ingkang badhe kagem wiru utawi diwiru, kang badhe dipun cepengi asta tengen; diwiru utawi dipun lempit-lempit arah mlebet, menawi sampun tumata, lajeng dipun wiru / dilempit medal utawi dipun walik nglempitipun, mila seret nyamping katingal tetep wonten pingggir malih, lajeng dipun ambali malih ngantos wongsal-wangsul, udakara kaping 7-an. Pinggiran sutunggalipun ingkang mangke dipun cepengi asta kiwa, prayogi ugi dipun wiru; wiyaripun mana suka (langkung alit) liripun yen dipun agem saged neces, lan sekeca yen kagem tindak. Dene kathahipun wiru pengasih, gumantung ageng lan botenipun ingkang badhe ngagem nyamping. Yen sampun dados wiwit dipun agem. Kagem pemut; seret pethak kedah dhawah kados nyamping saderengipun dipun wiru ( wonten sisih jawi )3) Kejawi punika ugi wonten wiru engkol utawi pengkol, punika mligi kagem para abdi dalem keprajan, damelipun wiwitanpun sami, namung yen dados kadudut pucukipun wiru ingkang nomer 32. Caranipun nyampingan utawi bebetan:1.) Nyamping dipun agem, dipun jereng, dipun persani yen wonten ceplokipun utawi gurdhanipun, alar gurdga kedah minggah, yen lerek kedah mandhap, utawi miring ngiwa. Dene seret pethak kedah dhawah jawi utawi pinggir. Wiru ageng dipun cepengi asta tengen, wiron pengasih asta kiwa.2.) Ingkang dipun cepengi asta tengen langkung rumiyin dipun tempelaken tengah-tengah padharan, kangge nginten-inten inggilipun nyamping. Pathokan sak kemiri.3.) Wiru wau dipun angkat majeng, tumuli pengasih dipun ubetaken diputer liwat ngajengan padharan dumugi bangkekan sisih tengan ngandap kelek. Lajeng wiru ingkang dipun cepengi asta tengen dipun tempelaken padharan malih, lan kedah tetep dhawah tengah. Kagem ngawekani kodhok melet pengasih dipun tarik minggah sekedhik, lajeng dipun tangsuli lawe3 Cara ngagem lontong lan kamus: yen nyamping sampun mapan lan rapi, prayogi ngagem stagen rumiyin, nembe ngagem lotong. Kanthi ubetipun katumpuk, paugeranipun pucuk lontong sampun dhawah wingking, Prayogi yen dhawah ngajengan. Salajengipun nembe ngagem kamus (sabuk), ugi pucuk kamus dipun angkah sampun dhawah wingking.Mligi lontong wonten ingkang lontong polos, abrit, ijem, biru, jene, lan lontong Cindhe, sarta lontong sindur. Semanten ugi kamus, wonten polos bludru, kamus bludiran, lan kamus kristik.4. Cara Ngagemipun rasukan SURJAN: ngagemipun kados yen ngagem hem umumipun. Surjan ugi wonten model Surjan sutra (sekaran), model surjan lurik, lan model surjan pranakan, kang wonten sambetipun kabetahan, utawi pranatan kaprajan.5. Ngagem Iket model Yogya. titikan wonten mondholan, sinthingan lan blumbanganipun. Dene modelipun warni-warni; awit jaman kawuri ngagem iket amargi ngagemipun dipun ubet-ubetaken utawi dipun iket ditangsuli. Mila lajeng sinthingan katingak warni-warni, wonten njenthar, wonten sintingan dipun damel panjang ngantos kemlebreh dumugi ngajengan, nanging ugi wonten sinthingan dipun dadosaken satunggal sisih kiwa utawi tengen kados kuping trewelu njepiping. Mila kagem ngawekani gampilipun ngagem lajeng cara ngagem iket dipun blangkon, mila lajeng dipun sebat iket blangkon. Sedaya wau margi wonten sambetipun kaliyan kabetahan, utawi tanda kalenggahan Conto satunggal resi, utawi sentana dalem, utawi abdi dalem, lan kepara kagem tanda tiyangb ingkang kagungan kadegdayan lan sanesipun.Mila samenika ngagem iket langkung gampil, awit namung kados ngagem topi. Ewa semanten yen boten pirsa cara ngagemipun katingal lucu, mila prayogi ngagem iket blangkon supados katingal mriyayi pucuk sinthingan sampun katingal, semanten ugi sisih ngajeng kang dhawah nginggil alis, prayogi + 1 jempol, sampun tebih kaliyan alis, menapa malih nutupi alis.6. Ngagem Keris; dipun agem wonten wingking, kaselipaken antawis nyamping lan lonthong. Dene keris utawi dhuwung wonten model gayaman, lan branggah utawi ladrangan. model branggah umumipun kagem upacara langkung resmi. Yen gayaman, kagem climen utawi padintenan.Kejawi punika tatacara ngagem wonten sambetipun kabetahan kados contonipun:1) Model Klabang Pinipit” (Pipitan) Keris dipun agem miring nengen (asta tengen) kagem pahargyan / upacara resmi lan wonten ingkang mastani model “Ogleng”.2) Model “Munyuk Ngilo”, Keris dipun agem miring ngiwa, dipun agem para prajutit kraton ngasta bedil utawi kagem beksa, Wonten ingkang mastani model “Kewal”3) Model “Andoran utawi dederan” Keris diagem ngadeg jejeh, mligi kagem marak priyagung kang dipun urmati, utawi wonten papan kang kinurmatan (mesjid, makam lsp), biasa priyantun Solo, utawi warok4) Ngagem model “Anggaran” Keris dipun agem sajawining lonthong, ngagem wadhah piyambak dipun paringaken ngajeng sisih kiwa, mligi dipun agem komandan prajurit.Ngagem selop model polos, awit yen bludiran kagem manten ( Sultan)Makaten
GinanipunCecala: kagem ngawekani supados boten tumpang suh anggenipun nampi, prayogi langkung rumiyin sami pirsa (nuwun sewu mligi kangge lare samenika ) istilah utawi sebatan Kain menggahing adat Jawi dipun pilah-pilah miturut ginanipun, contonipun inggih punika:Kain = Jarik, jarit, sinjang, nyamping, punika kain ingkang wiyaripun kalih setengah kacu. (wiyar kain kaping 2 ½) ginanipun kagem nyampingan. JarikanKain = bebet,( basa madya, ngoko) punikan kain, nyamping mligi ingkang dipun agem kakung / priyaKain = Lendhang, ageng alitipun benten, inggih punika; wiyaripun sepalih jarik, cirinipun pucukipun lendhang wonten hiasan utawi ornamen ingkang dipun sebat motif tumpal, wujudipun motif “segi 3 sami kaki” lan wonten ingkang dipun sebat Slarak kandhang, ujudipun motif garis-garis melintang. ginanipun kagem nggendhong,Kain = Kemben. Ageng wiyaripun sami lendhang, bedanipun boten ngagem tumpal nanging ngagem kemada ( hiasan pinggiring kemben mubeng ) ginanipun kagem kembenan ( nutupi susu ), sejatosipun punika gantosipun “kotang = BH” . Kemben punika maneka warni kados saking batik, lan wonten ingkang dipun paringi tengahan wujudipun wajikan utawi belah kethupat lan wonten ingkang tengahipun sedaya dipun blok sutra, lan tasih wonten tengah malih wujuk wajikanBab tata adat busana lare1. Sabuk Wala; adat tata cara ngagem busana; nyampingan ingkang sepalih kagem sabuk , lan sepalih kagem nyamping utawi bebet.v Wala Werdinipun : saking tembung “Wal” tegesipun UWAL utawiv Wala ( Kw ) tegesipun sabuk,Dene adat busana punika mligi kagem lare-lare estri kang nembe umur 7 dumui 12 thv Busana Sabuk Wala, yen ingkang ngagem jaler dipun sebat “Kencongan”v Busana punika jaman kawuri kagem upacara tetesan utawi tetakan2. Busana Pinjung ( an ) utawi pinjungan: mligi busana kagem lare istri, mgkang ngancik dewasa utawi prawan kencur . duk kawuri kagem busana bibar tarapanv Pinjungan, punika model busana ingkang pojok nyamping ( maju 3) kagem nutupi susunipun.3. Busana Semekan, busana mligu lare ingkang wiwit dewasa (enem ; prawan), tembung ngokonipun dipun sebat kembenan. dipun sebat Busana Semekan margi ngagem kemben utawi semekan gantosipun kotang utawi BH Dene busana semeken
kebaya, nanging ngagemipun kebaya boten dipun tangkepaken, mila lajeng kembenipun utawi semekanipun ketingal.4. Busana Seredan, puniika tatacara ngagem nyamping ingkang bonten kados adat sabenipun ngegem wiron, nanging ingkang asring kagem wiron dhawahipun pinggir ngandhap kelek, ingkang dipun pendhet pucukipun, mila lajeng tirahan nyamping katingal kemlembreh …. mila yen tindak lajeng kaseret.v Model nyampingan punika kerepipun kagem beksa.Bab Busana adat, mligi salebeting upacara mantuAgeman Busana Jawi, pangagemipun kapilah, wonten ingkang dipun sebat busana resmi, mligi kagem upacara-upacara resmi: upami upacara adat, nampi tamu, lan pahargyan; ingkang climen, utawi ageng. Ingkang ugi kapilah, tatacara pangagemipun: conto:Kegem lare-lare; lare alit, sampun dewasa, beda pangagemipun busana, semanten ugi lare estri; prawam lan joko, sarta tiyang sepuh.Kanthi makaten busana Jawi pranyata maneka warna, punapa malih yen badhe ngonceki werdinipun, mligi bab Nyamping; punika ngrumit, awit gambar isen-isenipun mengku sasmita ingkang kebak ig pralampita.Dene ingkang badhe kula aturaken wanci punika, mligi busana ingkang wonten sabetipun kaliyan ingkang sampun kula aturaken ing Minggu ngajeng; inggih punika ingkang kaagem upacara maten, mligi Ngayogyakarta; inggih punikaBusana kagem siraman; tiyang sepuhipun sarta calon manten.Busana kagem Midodareni, mligi tiyang sepuhipun sarta calon mantenBusana Manten, kagem pahargyan climen, lan pahargyan agungBusana para-para ingkang nyengkuyung adicara punikaA. Busana kagem upacara siraman:Kang kagungan kersa ( Rama / Bapak), Prayogi busana Mataraman jangkep, inggih punika ngagem: Surjan, nyamping wiron, Destaran, ngagem dhuwung, sarta cenela. Dene nyampingipun model corak “cakar ayam” utawi jenis nyamping Nitik. Werdinipun wiwit wanci punika putranipun katitik utawi kaajab sampun badhe ceker-ceker pados tedha piyambak, mila dados pralampitaning tiyang anggenipun miwiwiti bingah.Dene sisihanipun (Putri / Ibu ), proyogi busana putri, Nyampingan wiron ngagem kebaya Yogja, model nyamping prayogi sami garwanipun, Cakar ayam ( sawitan kakungipun). Kejawi punika boten prayogi yen ngagem raja keputren ( asesory)Dene putranipun ingkang dipun sirami ( putri ), ngagem busana “siraman”, inggih punika nyamping mori pethak polos, prayogi ngagem pasatan, werdinipun busana siraman, dados pratanda anggenipun miwiti nyucikaken jiwa raga, awit badha nampi kekeran Dalem Pangeran, liripun badhe tumuruning “wahyu penganten, utawi Widodari, mboten inggih punika sanes garwa. Mila wanci punika dados wanci kaprihatosan. Anggenipun neges wonten ngarsa Dalem pangeran, punapa ingkang dados pilihan ( garwa, putra mantu) estu selaras kaliyan kersa Dalem Pangeran. Mila lajeng wonten tembung Jodho iku ora ana loro. Mila nalika bibar siraman, lare wau dipun busana nyamping grompol, singep nyamping Nagasari, dado pralampita anggenipun nampi sasmita, bilih pilihanipun laras kaliyan kersa Dalem Pangeran.Tumapak lare dipun kerik utawi dipun halub-halubi. Dados sasmita anggenipun Juru sembaga, ngicali sesuker murih ing tembe wiking manggih gesang utami, tebih ing sambe kala. Mila busana wau sambet kaliyan uba rampe kagem ngerik: kadosta; Palenggahan ngagem klasa bangka, lan ron-ronan maca warni, ingkang kapilih wonten werdinipun. Kados; ron dhadhap srep, ron apa-apa, ron awar-awar, ron kluwih, suket
sekandhang, lan Pulowatu, nginggil piambak kain bangun tulak ingkang maneka warna (Abrit, ijom, Nila, Wulung, Cemeng, Jene, pethak)Busana midodareni, tiyang sepuh sarta putra penganten ngagem nyampingan wiron, ngagem kebaya, nyamping corak motif “Trumtum” sarta mboten ngagem raja keputrem. Mila lajeng dipun sebat busana polos. Werdinipun, saking polosing manah, amargi wamci punika sami walaka, tumusipun lajeng -trumtrum-trumtrum punapa ingkang badhe numusi telenging manah mboten sanes badha gadhah putra mantu sarta jatu krama putrinipun.Busana pahargyan, busana manten. Lan tioyang sepuhipun. Naning nuwun sewu prayogi badhe kula aturaken wonten wanci sanes.Cecala bab Nyamping, Amargi saking kathahipun nyamping mila pemanggih kula kula pantha dados 4.nyamping batik: nyamping batik wonten ingkang dipun sebat: Batik tulis, batik cap-capan, batik kelengan, batik coletan, prenting. Dene nyamping wau lajeng sami dipun paringi nama miturut ingkang nyerat utawi ngripta, ciri-cirinipun wonten gambar isen-isenipun nyamping wau.nyamping jumputan, damelipun krana dipun jumput lan ditangsuli, disumnyamping
cacahipun, ngertos kula piyambak ugi mboten mangertos nama setunggal lan satunggalipun. Nanging miturut pemanggih kula, nyampin punika yen nitik saking gambar isen-isenipun saged kula pirang dados 4 :Nyamping corak SEMEN. Ingkang kathah sanget sesebatanipun, conto : Semen Rama, Semen Sida Asih, Semen Sida Mukti, Semen Sida Luhur, lan tasih kathah sanesipunNyamping corak PARANG: ugi kathah kadosta: parang rusak, parang klitik, parang kusuma, parang plenik Udan riris, parang gapik, Parikesit lan tasih kathah sanesipunNyamping corak NITIK : ugi kathah: Simbar bintang, tanjung gunung, grompol, Naga sari, Cakar ayam, mrutu sewu lan tasih kathah sanesipunNyamping corak CEPLOK: Ceplok Gurdha, Ceplok Mangkarta, Ceplok Nagarini, Ceplok Naga Tapa, Ceplok Purbanegara, lan tasih kathah sanesipunMakaten saklumit baba nyamping lan gunanipunBAB UPACARA PANGGIH PENGANTENGAGRAH NGAYOGYAKARTAPepanggihan wanci punika badhe kula aturaken mligi:NDUDHAH WIGATOSING UPACARA PANGGIHLAMPAHING ADICARA PANGGIHNgemuti bilih kabudayan Jawi estu luhur, liripun mengku sasmita, kebag ing pralampita, awit kebag ing pitutur utawi piwucal luhur kang sinandi. Ingkang tlonjongipun amargi kawios saking pangandikan utawi pangajab ingkang kagungan karsa, boten sanes murih sageda sami manggih kabegjan, gesang kang utamiDene Adat upacara panggih penganten punika pancen boten sami antawisipun daerah satunggal lan satunggalipun, kados dene gagrak Ngayogja kaliyan gagrak Solo, sarta daerah sanesipun, semanten ugi uba-rampenipun, sarta lampahing adicara. Pemanggih kula, sedaya wau ingkang dados sumber boten sanes saking kraton, utawi ingkang kagungan panguwaos wedal semanten. Mila gagrak Yogja ugi saking Kasultanan Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, semanten ugi gagrak Solo saking kasunanan Kraton Surakarta Hadiningrat.Nanging ingkang badhe kula aturaken, mligi upacara panggih gagrak Ngayogya, ingkang sampun sumebar sarta mekar sak jawining kraton. Kepara sampun dados paugeran saking para empu ingkang sami pinitadosDene upacara Manten kula pilah dados kalih perangan inggih punika:A. Upacara sangajenging tarub Purwakaning upacara: Manten kakung lan pangombyong yen dumugi ngajeng Tarub kendel, lumarape Sanggan ingkang dipun aturaken Rama-Ibu Manten Putri, kang werdinipun; atur wuninga bilih Manten kakung sampun rawuh, mila nyuwun palilah enggal kersa manggihaken putranipun putri. Yen sanggan sampun katampi, tumuli penganten putri kaboyong medal, dipun purwakani medalipun kembar mayang. Dene padatan kembar mayang kasenggolaken penganten kakung nembe kembar mayang dipun bucal, werdinipun mbucal sesukeripun saha paring pambiwara, yen wanci punika wonten manten .Balang-balang suruh / sadak: ( manten putri 3, kakung 4 ) yen sampun sami aben ajeng ( 2-3 m) lajeng sami balang-balangan. Werdinipun mengku pralambang anggenipun sami kapang (kesusu weruh)Wijikan, Manten putri mijiki maten kakung wonten ranupada, kanthi ngguyur toya sritaman 3 X. Werdinipun dados tanda anggenipun nucekaken Kakungipun, awit badhe mlebet / ngadani upacara ingkang langkung wigati utawi suci, ugi saged dipun wastani tanda tresnanipun ingkang putri.Mecah tigan ayam: Salajengipun manten jumeneng aben ajeng, tumuli Nyi Sembaga mundut tigan kathuthukan larapan maten kekalih, tumuli tigan kapecah / kabanting. Werdinipun dados tandha anggenipun pecah pikiranipun badhe manunggal, lan sageda saged numusi wiji dadi. Salajengipun penganten kekalih kaboyong mlebetB. Upacara ing nglebet dalemManten dipun dherekaen mlebet dening Ibu pengaring, lan pangombyong Dene Urutaning lampah upacara :1) Tampa kaya; Manten Kakung maringi guna kaya manten putri, Werdinipun kakung maringi guna kaya kang kasuntak kanthi tuntas kagem sisihanipun kang dipun tresnani, mila lajeng dipun bundheli, nanging tumusing manah tasih dereng pitados, mila lajeng katitipaken Ibunipun.2) Dhahar
lajeng kadhahar sisihanipun piyambak, kang kakung namung mirsani kanthi mesem… bingah. Lajeng sami wijik, lan ngujuk sesarengan.3) Sungkeman, yen besan badhe rawuh, prayogi dipun papak, yen sampun lenggah nembe sungkeman. Sepisanan sungkem tiyang sepuhipun putri, lajeng sungkem tiyang sepuhipun kakung ( besan)Adicara punika mligi yen mantenipun prawan kaliyan joko. Awit yen randha asal joko, lan sewalikipun, sarta tasih wonten sambet sederek, pranataning adicara boten sami. Kejawi punika yen putra manten putri mbajeng, asring dipun adani langkung rumiyin ngunjuk rujak degan, werdinipun pinangka pambuka tumuruning wahyu penganten ing kulawarga. (ingkang mbikak margi / bukak dasar )Makaten sawentawis adat upacara Panggih Manten gagrah Ngayogjakarta. Ingkang sampun dados paugeranAtur Cecala bab Uba rampe upacara panggih, Ing Ngajeng Tarub:Sanggan (pisang raja setangket, ganten, sekar setaman, lan lawe wenangGantal. suruh kalinting isinipun; gambir lan apu katangsuli tali laweRanupada ( lemek kagem mijiki suku ) lan siwursekar setaman ( mlathi, kenanga lan mawar )tigan ayam kampungUba rampe upacara, Ing nglebet utawi ing pedaringan Kagem tampa kaya; inggih punika:v arta receh, cacah jangkep, saking kang alit dumugi ageng piyambak)v biji-bijian ( wiji = winih) ingkang saget tuwuh;dele, tholo, kacang ijo, beras, jagung lan sanesipun.v empon-empon: dlingo benglev sekar sritaman,v Kacu wadha kagem wadah guna kaya wau.v Kagem dhahar klimah: sekul kuning, kanthi lawuh ati ayam kapindang antep, saged dipun pepaki upami ngagem lalapan, lan sanesipunv Piring kagem dhahar, Wijikan lan serbet / kacuv Unjukan pethak / teh ( lan rujag degan yen perlu )Gendhing ingkang dipun agem:Gendhing Bindri : kagem ngiringi rawuhipun maten Kakung“Ladrang Penganten Pl Barang= kagem upacara wiwit balang-balang dumugi kabotong mlebet dalem“Ladrang “Ganti Wibawa Pl Barang, utawi kidung Dhandhanggula penganten kagem upcara kacar-kucur lan sungkeman.UPACARA PANGGIH PENGANTEN GAGRAH SOLOCekaking rembag: Nglajengan punapa sampun iaturaken rikala Minggu kapengker, upacara panggih gagrak Ngayogyakarta. badhe kula sambet kados pundi yen gagarak Solo, lan ing pundi bedanipun. Nuwun sewue ingkang kula aturaken punika, mligi tata ados adat kabudayan sakjawining kraton ingkang sampun dipun tangsuli dening paugeran-paugeran, kepara sampun kekahaken dados paugeran umum,Upacara
keluwarga)SangganKembar Mayang sepasangMaten kakung lan 2 ; pengaring KakungPangombyong (kulawarga, warga sanesipun. Tiyang sepuh boten tumut )Panataning lampah (pormasi barisan) Maten PutriCucuk lampah,Putri Domas ( Penari gambyong,yen perlu ngagem )Kembar Mayang sepasangMaten putri lan 2; pengaring PutriTiyang Sepuh.Mligi warga nunggal bapa biyung ( boten perlu perlu pengombyong)Tata rakiting upacaraManten kakung rawuh dipun purwakani gending Kebo Giro ( monggang)Rombongan dumugi ngajeng Tarub, kang ngasta sanggan lajeng mlebet ( kados Yogja).
namung kaping sepisan)Manten Kakung ngidak tigan ing ranu padaManten putri mijiki sukunipun.Manten kaboyong mlebet ngadani adicara kacar-kucur. Nalika mlebet maten kekalih dipun kemuli sindur, Ibunipun. Werdinipun tiyang sepuh nggendhong kekalih putranipun, Mila cakcakanipun Ramanipun wonten ngajeng maten, dene maten kekalih sami nyepengi bangkejan ramanipun, Ibunipun wonten wingking maten kaliyan nyepengi sindur ingkang dipun kemulaken, lanjeng mlebet, dipun rumiyine embar mayang saking kakung wau. Ingkang dipun pandegani cucuk lampah.B. Adicara kacar-kucur:1) Upacara timbangan, tumindakipun: Ramane Lenggah, lanjeng maten sami dipun pangku pupu kiwa tengen ramanipun. Tumuli Ibune nyuwun pirsa:”Abot endi Pak?” Ramanipun paring wangsulan: “Padha wae “2) Upacara Tandur:: bibar mangku Ramanipun lajeng jumeneng, tumuli manten kekalik pundhakipundipun cepengi asta kiwa tengen lajeng kalenggahaken (katuncepaken) mimba tiyang tandur3) Upacara Tampa Kaya, sami Yogya4) Dahar Klimah, tumindakipun manten kakung mundut sekul kakepel kaping tiga, dipun paringaken piring ingkang dipun asta manten putri, lajeng sami dipuin dhahar sesarengan (Kembul dhahar) lajeng wijik, lan ngujuk sarengan.5) Yen
degan, kacaosaken garwanipun, yen sampun diujuk, sisihanipun nyuwun pirsa: ” Piye pak rasane?6) Garwanipun mangsuli:”wah seger sumyah, lajeng rujak dipun suwun Ibunipun, lajeng kaunjuk, kanthi manthuk-manthuk, lajeng dipun paringaken putra manten kekalih, supados ugi ngicipi unjuk.7) Sungkeman, dipun purwakani metuk besan, yen sampun lenggah, lajeng dipun purwakani sungkeman, caranipun kados Yogya.Wigatinging rembag Yen sungkeman: prayogi keris boten diagem, yen sampun rampung sungkeman keris dipun agem malihAdicara Panggih Manten gagrah Yogya lan Solo betenipun. antawisipun:1) ngajeng tarub gagrak Solo; linton kembar mayang, balang-balang suruh namung mbalang kaping 1 X, Lajeng ngidak tigan, nembe wijikan. Mlebetipun penganten dipun kemuli sindur Ibunipun2) Gagrak Yogya, boten wonten linton kembar mayang, balang-balangan suruh kaping 3 lan 4, lajeng Wijikan, tigan dipecak/dibanting.3) Upacara kacar-kucur,:Yogya: boten wonten, timbangan ( trajon lan tandur ).Yogya, ingkang dhahar namung manten putri. Yen Solo kembul dhahar3. Yen manten bajeng, gagrak Yogya ngunjukipun
kucurMakaten sawantawis gambaran upacara panggih manten gagrak Solo, pramila kula aumanggakaken. NuwunCathetan: Gendhing ingkang dipun agem:Gendhing Kebo Giro utawi Monggang kagem Maten kakung rawuhKodhok Ngorek kalajengaken Ktw Laras Maya upacara panggih dumugi kalenggahaken. Kalajengaken Ladrang Mugi Rahayu kagem ngabektenTANTINGAN = putra dalem Kakung,PANANTUNAN = putra dalem PUTRIMacul tumpeng = Putrine luwih tuwamedot lawe = tasih misanAncik-
SAJENKenging menapa wonten adat kejawen, mligi yen kagungan damel mantu, temtu sami ngagem SAJEN-SAJEN, lajeng punapa kersanipun lan werdinipun ?Manut ingkang kula tampi, saking para pini sepuh; bilih SAJEN, satunggaling srana nyuwun wonten ngarsaning Pangeran, awit saking kapitadosan ugi kaliyan ingkang ngreksa papan padunungan, utawi ingkang anjagi utawi ingkang mbaureksa papan mriku.Dene yen ngemuti gesang kula sedaya sejatosipun wonten sesambetanipun antawisipun Kula, Alam lan Allah. Tumusipun tiyang lajeng pados srana ingkang dipun wujudaken kados SAJEN-SAJEN punika.Mila gothek ing tiyang ngakathah sajen satunggaling srana sesambetan kaliyan dat Pangeran ingkang boten kasat netra. Dene tembungipun sanes kangge nyuwun tulung supados sami tumut rerencang sampun ngganggu.Dene sajen-sajen kadamel maneka warni saking pemanggih kula anggenipun nelakaken raos ingkang dados panyuwunanipun, kepara kirangipun sedaya wau tasih dipun kantheni wajib awujud arta, kanthi tembungipun “ Yen ana kurange tukua ana pasar gedhe”Mila SAJEN-SAJEN kadamel wonten sambetipun kaliyan kabetahan, Conto Sajen Kagem Tarub, boten sami kaliyan sajen kagem Siraman, saha sajen Midodareni lan sanes-sanesipun.Dene ingkang badhe kula aturaken wanci punika, mligi sajen-sajen tiyang ingkang badhe kagungan kersa mantu.Pramila kenging punapa sajen-sajen maneka warni ujudipun, kinten kula mengku werdi. Lajeng punapa werdinipun sumangga samangke sami dipun padosi lan dipun onceki, werdinipunWUJUDing SAJEN-SAJEN ANTAWISIPUNTumpeng, kados gunungSekul / segaJenang,Jajan PasarDhaharan,Tetuwuhan, Woh-wohan lan Ron-ronanIngon-ingon ( urip-urip )1. TUMPENG 1) Tumpeng Robyong: tumpeng ingkang rinengga: gudhangan, conto kancang panjang, wortel, kobis, So, bayem, bumbunipun anyep-anyepan, ugi lawuh kados; tempe goreng, ayam goring, iwak asin, pucuk ing tumpeng dipun sunduki sada tigan ayam kulitan, trasi, brambang, lan lombok abrit, Punika dipun racik wonten cething saking bambu, anggenipun nata acak-acakan. Margi saking anggenipun nata acak-acakan utawi boten kanten-kantenan, katingal pating besasik. Werdinipun : satunggaling pemut bilih ing tembe gesang kula panjenengan boten waspada, badhe ketaman sak warnining reribet, kados pepindhan kurdaning gunung ingkang ngedalaken latu lan lahar ingkang lajeng damel sakiwa tenganipun mosak-masik, amargi katrajang lahar, Mila panataning gudangan lan lawuh boten kanten-kantenan, dene pucuk wonten trasi, lambing lendhut, tigan, lambang sela-sela, nanging yen tiang pinter pranyata punika dados wiji, bakalan ingkang mupangati, awit saged dados srana damel bangun lan sapiturutipun, Lombok abrit lambang latu yen gunung kurda tentu ngedalaken latu Nanging yen dipun pratitisaken gesang kula kedah murup. Liripun sampun ngantos kados reca tanpa ginua.2).Tumpeng Gundhul: wujud polos pethak, dene lawuhipun goring-gorengan: peyek teri, peyek gereh ( iwak asin: pethek), peyek kancang peyek tholo.Dene werdinipun: satunggaling lambang kagem pemut dumadinipun tiyang lahir ingkang polos, lugu, prasaja, inggih bab raos, lahir lan batin, ugi manah utawi pikiran tasih suci / sae.3). Tumpeng Pungkur; ujudipun kados tumpeng rombyong, nanging dipun palih, dene panatanipun sami ungkur-ungkuran. Umumipun kagem sajen memule para-para ingkang sampun suwargi4). Tumpeng Megono : lawuhipun wonten 7 warni, inggih punika: kangkung, kacang gleyong, mbayung, kobis, wortel, boncis, lan thokolan.2. Ketan Kolak, lan apem. Wonten kolak kencana ( kadamel saking pisang emas )3 Jenang-jenangan; ingkang
jenang separo abang-putih3. Dhaharan Asrep-asrepan. klebet sekul, gudhangan sak bumbunipun , sambel gepeng (dele pethak dipun deplok lan gereh pethek), endhog godhog,4. Sekul inggih punika:1) Sega Gurih lan lawuhipun: sambel pecel, sambel pencok, timun, kemangi, krecek, ketan kolak2) Sega Liwet, lawuhipun srundeng3) Sega kebuli : uwos dipun masak kanthi bumbu gule, dipun paringi endhog godhog ingkang dipun goreng,.brambang utuh digoreng, lan jerohan ayam4). Sekul kuning:, lawuhipun endhog dadar, bregedel, abon, kacang goring, dhele cemeng5)
kadamel bunder, cacah 26) Sekul Golong Lulut: sekul kadamel bunder nginggil dipun sukani utawi dipun tutup endhog dadar5. Sanggan: ujudipun wonten: Pisang raja setangkep,
dilah.7. Bucalan: kadamel wonten ancak; isinipun; irisan jenurk pecel, rujak, tumpeng alit-alit warni abrit, pethak, ijem, jene, cemeng, endhog
krecek lan lalaban2. ingkung ayam7. sentir saking jlupakSantren 6 November 2008Dening SuwardanijayaBAB UPACARA SANES INGKANG TASIH WONTENSAMBETIPUN KALIYAN UPACARA PANGGIH MANTEN Upacara MatenUpacara Maten, ingkang kedadosanipun sambung-sinambung kados ingkang sampun nate kula aturaken antawisipun bab Nontoni Lamaran, lan asok tukon Siraman lan Nyantri sarta Midodareni Ijab Upacara panggihKejawi punika ugi wonten upacara ingkang sipatipun mligi, kanthi tetimbanganipunYen Nglangkahi : kasebat Upacara langkahan dipun adani umumipun nalika wanci malem midodadreniYen Putra bajeng : kasebat Upacara bubak kawah* dipun adani sasampunipun upacara ing ngajeng tarub, lan saderengipun upacara ing nglebet inggih punika kacar-kucurYen Putra Wuragil : kasebat Upacaara tumplak Punjen* diadani sasampunipun upacara upacara panggih purnaDene yen ngemuti jaman semanten, upacara panggih dipun bedakaken yen kawontenanipun putra-putra penganten kados antawisipun::Upacara panggih yen Prawan kaliyan Jaka ingkang mastani tigas kawuryan, dene yen putra manten putri mbajeng dipurwakani Tiyang sepuh ngunjuk rujag degan. Dipun wastani “BUBAK KAWAH”. Ingkang sampun nate kula aturaken.Ingkang werdinipun Upacara punika mengku werdi, mbok menawi punika mendhet saking berkahipun Kyai Ageng Pemanahan nalika asal gaibing Pangeran yen badhe nurunaken dat ratu kang pinunjul, karana ngunjuk deganipun ki Giring, Mila ing upacara Panggih tiyang sepuh sami ngunjuk toya degan ugi putra penganten, pamrihipun ing bejang putranipun saged gadhah turun ingkang luhur utawi dados priyagung, ingkang gesangipun boten kekirang (ingkang umum sami mestani ngunjuk rujak degan)Upacara panggih Prawan asal jaka lan tasih naning tasih sederek piyambak, dene manut silsilah kang estri langkung sepuh, upacaranipun ingkang kakung saratipun inggih punika macul tumpeng kanthi mancik sak nginggiling pipisan, tumuli kalajengaken nrajan lawe wenang.. lajeng nembi dipun adani upacara pangih.Nanging yen kakungipun langkung sepuh, namung mantenipun nrajang lawe wenang, mboten ngangge macul tumpengUpacara Prawan kaliyan Dhudha kembang. Dene pangrakiting upacara inggi punika ; saderengipun upacara panggih dipun acarani manten putri nyiram bugel ( tumper) ngagem toya wonten ngajeng tarub, dados saderengipun upacara panggih. Werdinipun, manten putri arsa nampi lan adhe memper, nyirep punapa ingkang sampun nate dipun lampahi dening manten kakung duk semanten, inggih klebet kekajengan, kareman utawi watakipunUpacara Randha kembang kaliyan Jaka, dene upacaranipun sami, namung ingkang nyiram toya ingkang kakungCekaking rembag:Dene werdinipun Upacara panggih jatosipun mengku werdi ingkang luhur, liripun pinanggihipun lare kekalih antawisipun jaler lan estri, ingkang nyuwun donga lan pangestu sedherekipun lan tangga tepalih, kanthi paring paseksen bilih titiwanci punika lare kekalih sami ngepyakaken anggipun badhe sami tembayatan inggih menika mbangun bale griya murik ing tembe brayat sami manggih rahayu nir ing sambe kalaKanthi makaten murih lancaripun upacara layeng dipun tata, lan dipun acarakaken, ing mriki lahiripun tata upacara panggihMila nuwun sewu yen badhe damel ada-ada piyambak inggih mangga, nanging ingkang jangkep, tegesipun runtut. Nuwun sewu upami ngagem busana model muslim inggih mangga, nanging yen dipun tata upacara sampun ngagem upacara Jawi inggih gagrak Solo utawi Ngayogja. Nuwun sewu kula mastani punika nama ngrisak kabudayan ingkang adi luhung.Dene Bab Upacara tumplak punjen prayogi dipun rembag ing wedal sanes. Wusana matur nuwunSiaran RRI, 18 Februari 2009Werdining Upacara Tumplak PunjenCekaking atur bilih upacara TUMPLAK PUNJEN punika satunggaling kabudayan Jawi ingkang adi luhung, liripun upacara punika mengku sasmita; antawisipunDados srana donga pamuji atur panuwun wonten ngarsa Dalem PangeranDados srana nelakaken raos bingahing manah, awit saged nuntasaken tugas lan kewajiban jejering tiyang sepuh ( saged peputra, lan saged nggulawenthah,lan mala kramakaken para putra )Dados srana anggenipun saged mbagi kabingahan dumateng para putra tuwin para kadang kinasih, inggih sedherek lan tangga tepalihDados srana pangajabing tiyang sepuh,.mligi kangge para putra wayah, kanthi mbagi udhik-udhikTumrap para putra wayah dados srana anggenipun sami nelakaken raos bingah bilih rama ibu kaparingan panjang yuswaPramila tradisi punika satunggal pemut dumateng sok sintena, nalika sami nnampi kanugrahan inggih punika GESANG. Mila ujaring para winasis tradisi adat punika sageda dados tuntunan, totonan, sumrambahipun mligi kagem para putra wayah anggenipun nelakaken kabungahan wekdal semanten.Pramila wonten ingkang adicara tumplak punjen, tatalaksitaning upacara sarta ubarampe dados lambang ingkang kebaging samudana. Kados:.Sungkeman para putra, kinarya pratanda anggenipun caos bekti, saha anggenipun ngurmati dumateng rama lan ibunipunParingipun anggi-anggi dhumateng para putra, kinarya tanda anggenipun rama-ibu anglintiraken kabingahan lan kabegjanipunNyebar udhik-udik kinathi tanda anggenipun tresna asih dumateng para wayah-wayahipunYen miturut gotheking ngakathah bilih upacara tumplak punjen ugi dados srana paring pusaka adi, tumusing anggenipun paring sabdatama kados ingkang dipun paringaken Rama Ibu Prop Dr. Bambang Sumiarto dumateng para putra-putrinipun ing wanci punika, kinanthi candra sengkala , “ARUM ILANG TANPA NETRA”. Ingkang mengku werdi, bilih kasaenan ingkang sampun kawentar, datan wurung badhe ical tanpa lari jer boten linambaran saking telenging manah. Mula lajeng tumusing piweling:NGLUHURNA MRING AllAHIRANGLUHURNA WONG TUWANIRAAJA LALI MARANG
sederekipun sumrambah ing sesami. Tuwin tansah ngupadi jejeging kautaman)Ubarampe Upacara:Anggi-anggi punika wujudipun: arta, wujud wiji kados upami uwos / beras, dhele, tholo, kacang ijo lan jagung, sarta kunir ( kaparut), dlingo bengle kairis-iris, lan sekar setaman. ingkang dipun lebetaken kanthong utawi srana sanesipunDene anggi-anggi kapilah dados kalih:ingkang dipun wadhahi kanthong, mligi kagem para putra lan putra mantu, sarta putra ragil ingkang krama wekdal semanteningkang dipun wadhahi bokor/cupu , mligi kagem para wayah, sarta ingkang mbetahakenTata upacaranipun Tumplak PunjenUpcara punika dipun tindakaken sasampunipun upacara kacar-kucur dhahar klimah, nanging saderengipun sungkeman manten.Dene urutanipun inggih punika:para putra lan putra mantu, sami sowan jengkeng lan sungkem rama ibunipunyen sampun dipun sungkemi tiyang sepuh lajeng maringi kanthong anggi-anggi wau,salajengipun tiyang sepuh maringaken dhateng putra ing nembe krama. Ugi lumantar wakil ( putranipun ingkang dipun sepuhaken) maringi sedherek-sedherekipun ingkang sampun dipun sametakakenkantun piyambah, maringaken anggi-anggi kagem para wayah, kanthi cara anggi-anggi ingkang wonten cupu dipun sebaraken, para wayah sami ngrayah. Kanthun piyambah cupu wau lajeng dipun tumplak (dipun kurepaken) kanthi ngendika “WIS RAMPUNG” Dene anggenipun numplak ing jogan sangajenging putra manten lenggah (siniwaka) , Inggih kanthi makaten numplak cupu/bokor dados werdining upacara tumplak punjensalajengipun nembe methuk besan. Lajeng putra penganten sami sungkem rama ibunipun.makaten ingkang saged kula aturaken, kirang langkungipun kula sumanggakaken para sutresna budayan. Nuwun
Edhy14 Juni 2010 05.35Matur nuwun paringanipun ngelmu-enggal tumrap kula sak kanca perantau asli jawa tengah wonten ing kalimantan. badhe nyuwun pirsa bab nyampingan kagem kakung punapa sami kaliyan putri? punapa arahipun ngubetaken nyamping sami mangiwa? maturnuwunBala
install garmin mobile xt di other samsung c6625 (lagi…) | blog-nya diviarsa
Wanci Tabuh : 09.30 WIB, Mapan ing : Singosari-MalangWinantu Sagunging Pakurmatan,Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten Anak Kula,Dinten : Jumat Legi, Surya Kaping : 28 Mei 2010, Wanci Tabuh : 14.00 – 16.00 WIBMapan ing : Gedung VEDC/PPPPGT MalangSetuhu Badhe Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang Bagya MulyaWasana Kula
bapak Ibu Guru Pendamping ingkang tansah kinakbeten, para kanca mudha taruna ingkang tansah pinayungan ing karahayon, para rawuh kakung sumawana putri ingkang sinuba ing pakurmatan.Puja puji pudyastuti katur dumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah dumateng kita sedaya. Sahingga ing dinten punika, kita saged makempal ing papan ingkang sarwa prasaja punika.Para rawuh ingkang dhahat kinurmatan, keparenga kula minangka sesulih saking SMP Negeri 16 malang badhe ngaturaken pidhato ngenani “Pengaruh Media internet ing Bidang Pendidikan”. Pengaruh punika saged pengaruh ingkang sae lan pengaruh ingkang awon.Kados sampun kawuningan, tegesipun internet inggih punika “Interconnection Network” utawi “ hubungan antar jaringan komputer ingkang wiyar sanget wonten ing saindhenging jagad. Ing salebetipun, wonten “sumber daya informasi milai saking “statis” ngantos “dinamis”. Ing salebete internet, kita saged ngangsu kawruh bab punapa kemawon kanthi gamblang saha cepet sanget. Saking gamblang saha cepetipun, kita saged mangertos pawarta-pawarta ing saindhenging jagad kanthi langsung lan lengkap.Internet punika saged diumpamekaken glathi, glathi punika saged dipundamel samubarang ingkang migunani tumrap gesang, ananging glathi ugi saged damel samubarang ingkang mitunani tumrap gesangipun manungsa. Semanten ugi ing salebetipun internet. Nanging sedaya punika gumantung tiyang ingkang migunakaken.Para rawuh ingkang dhahat kinurmatan, sakpunika pamarentah ngrekadaya supados akses internet saged dipunakses utawi saged dipunginakaken dening sedaya masyarakat. Milai ing padesan ngantos ing kitha. Sakpunika tiyang ingkang ngginakaken internet ing indonesia ngantos 25 yuta langkung. Pangangkahipun pamarentah ing tahun ngajeng wonten undhaking inggih punika 25 yuta malih. Dados kirang langkung wonten 50 yuta tiyang indonesia saking cacah pendhudhuk 230 yuta ingkang badhe migunakaken internet. Ningali saking perkembangan internet ingkang “global” punika, sakpunika pamarentah ugi ngrekadaya supados akses internet ing Indonesia punika mboten disalahginakaken kangge samubarang ingkang mboten selaras kaliyan budaya Indonesia.Upaminipun, rekadayanipun pamarentah “mblocking” akses situs porno. Sedaya jaringan ingkang saged ngakses internet dipunwatesi supados mboten saged ngakses situs porno. Rekadaya punika kanthi tujuan supados generasi mudha mboten saged ningali samubarang ingkang mboten wonten ginanipun utawi mitunani tumrap budaya lan kapribaden rakyat Indonesia.Para rawuh ingkang dhahat kinurmatan, Pengaruh Internet ing Bidang Pendidikan kathah sanget. Pengaruh ingkang sae inggih punika internet saged dados sumbering informasi ingkang dibektahaken dening sedaya kalangan akademis. Sakderengipun wonten internet, masyarakat Indonesia utaminipun kalangan akademis kewetan madosi informasi ingkang dibektahaken. Para akademis kedah mlebet lan medal , madosi buku-buku ing “perpustakaan konvensional”. Punika mbektahaken wekdal saha biaya ingkang kathah. Ananging wontenipun internet, sedaya punika saged dipuntindakaken kanthi cepet lan ringkes uatawi praktis sanget. Media-media pembelajaran ingkang arupi teks, film, musik, media pembelajaran interaktif saged dipunundhuh utawi dipundownload saking internet. Siswa lan Guru saged sinau kanthi cara langsung utawi on-line. Sinaosa kanthi jarak ingkang tebih, ananging saged ditindakaken sacara langsung. Tugas-tugas siswa saged dipungarap lan dikempalaken sarana ngirim e-mail. Guru saged kagungan situs utawi web site lan e-mail ingkang isinipun materi pembelajaran. Lan punika saged diakses sedaya siswa utawi tiyang sanes ingkang mbektahaken. Kita minangka siswa bilih wonten tugas punapa kemawon saking guru, saged pados materi saking internet, banjur dipunolah malih supados langkung sae. Kita para siswa ugi saged nyobi soal-soal online, sahingga saged damel latihan uji kompetensi dhiri sacara langsung. Ingkang ngremenaken malih, kita saged langsung mangertos asilipun.Para rawuh ingkang dhahat kinurmatan, Pengaruh sae Internet ing Bidang Pendidikan kalawau tamtu kemawon kairingan pengaruh ingkang mboten sae. Amargi sedaya informasi ingkang sae lan mboten sae saged dipuntingali, saged dipunundhuh lan disimpen. Menawi kita minangka siswa, mboten kagungan tameng agama lan kapribaden ingkang kiat, kita badhe kaseret dhumateng tumindak ingkang kirang sae. Saged ndadosaken kita tumindak ala dhumateng sesami. Pramila saking punika, kados sampun diandharaken bilih sakpunika pamarentah “mblocking” akses situs porno supados pengaruh ala saged dikirangi langkung kathah.Kirang prayogi bilih pidhato punika kula beberaken sakalangkung kathah. Pramila kula cekapi semanten kemawon. Mbok menawi wonten cecer cewet kula ingkang kirang mranani ing penggalih panjenengan sedaya, saestu kula
carios Kancil anggitanipun Ki Ledjar Subroto, kangge kabetahan menawi nindakaken ringgit Kancil. DHANDH...
SAMPAH SAGED DADOS BARANG INGKANG MIGUNANI Assalamu’alaikum Warohmatullah. Wabarokatuh. Ingkang dahat kinurmatan Bapak Kepala Dinas
November 6th, 2012 at 15:16	| #3
Kulo sakulowargo ndongaken mugi panjenengan lan mbakyu
Korinta 51Para sedulur, aku pantyèn wis krungu nèk nang tengahmu ènèng sedulur sing nduwé klakuan sing ora pantes blas, ngungkul-ungkuli klakuané wong sing ora ngerti Gusti. Awit aku krungu nèk sedulur kuwi turu karo ibuné kuwalon. 2Senajan ènèng klakuan kaya ngono, kowé malah pada sombong. Pantesé kowé pada sambat lan wong sing nglakoni dosa kaya ngono kuwi mbok etokké sangka pasamuan. 3Nèk kanggo aku, bener aku ora kétok tyampur karo kowé, nanging ing kasukman aku nang tengahmu. Mulané, ing jenengé Gusti Yésus Kristus aku wis ngekèki setrapan marang wong sing nglakoni kaya ngono kuwi, ya kaya nèk aku nang kono waé. 4- 5Kowé kabèh nèk pada ngumpul, bareng karo aku sing uga ngumpul karo kowé ing kasukman, nganggo pangwasané Gusti Yésus, awaké déwé masrahké wong kuwi marang Sétan, supaya kedagingané dirusak, nanging nyawané bisa slamet mbésuk nèk Gusti teka. 6Para sedulur, ora pantes blas enggonmu sombong. Klakuan kaya ngono kok ora mbok garap? Kowé lak pada ngerti ta nèk ragi setitik kuwi ngragèni gandumé kabèh? 7Mulané, ragi sing lawas, yakuwi dosa, mbok dibuwang, supaya kowé bisa kaya gandum sing anyar, sing tus, sing ora ènèng raginé. Lan kowé ya pantyèn kaya ngono. Awit Kristus, Tyempéné Paskah, wis dibelèh, supaya awaké déwé bisa utyul sangka kwasané dosa. 8Mulané, hayuk awaké déwé pada mangan bebarengan, ora mangan roti sing nganggo ragi lawas, yakuwi raginé dosa lan ala, nanging hayuk pada mangan roti sing ora ènèng raginé, rotiné kasutyèn lan kabeneran. 9Para sedulur, nang layangku sing ndisik aku wis ngomong, menging kowé bebarengan karo wong sing laku bédang. 10Kowé mesti ya dunung nèk aku ora ngomongké bab wong sing ora nurut Gusti, sing mata-duwiten, sing tukang meres liyané lan sing nyembah barang pepeteng. Awit semunggoné kowé kudu ngedohi wong sing kaya ngono kuwi, kowé ya kudu lunga sangka jagat iki. 11Nanging ora ngono, karepku kowé aja bebarengan karo wong sing ngakuné Kristen, nanging wujuté seneng laku bédang, wong sing mata-duwiten, nyembah brahala, nyatur ala, seneng mabuk lan seneng nyolong. Kowé aja sampèk mangan bareng karo wong kaya ngono kuwi. 12- 13Aku ora nyalahké wong sing nang njabané pasamuan. Gusti Allah déwé sing bakal nyalahké wong-wong kuwi. Lak wis lumrah ta nèk kowé nyalahké wong nang njeroné pasamuanmu déwé. Mulané, wong sing nglakoni ala kaya ngono kuwi kudu dietokké sangka
wonten 3 perkoro ingkang saged nggampilaken hafalan: 1. Siwak 2. Siyam/puasa 3. Maos Al-Qur’an. (NASOIHIL IBAD, Maqolah 37, Hal: 14)
Dipun riwayataken sangking Abu Huroiroh ra. Dawuhipun Rosululloh saw: naliko wonten Adzan lan Iqomah, mongko Syetan lumayu/lari ngantos tebih sanget (wonten ingkang ndawuhaken 7th pelakon sikil) kalih ngentut ageng sanget. Fadhilah adzan sanese termasuk waktu mustajab antarane adzan lan iqomah, naliko wonten
ING NGARSA SUNG TULADHA, ING MADYA MANGUN KARSA,
singPengalaman? Propinsi babagan der sing Panjenengan utawa dipituturak? Hanifah ahli Jawa (sajatin? Kurang basa ing Kulon resmi Jawa artikel Islam, wondering the all, Hello
SurakartaHanifah ngliputi Taufan Indon?sia.[2] lan iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya,
ojo mung siji, soale awake dewe durung ngerti seko anak sing endi sing iso anggawe berkahing wong tuwo (donga anak sing endi sing iso dikabulke)..jarene dongane anak sholeh/sholehah dadi salah sijine amalan sing ora pedhot
tukaran karo sedulur dewe, trus rebutan panganan (milih sing cuwilane gedhe)..pembagian
mengingatkanSoale hura ono wong seng sempurna... no body perpek ngoten..Dadi endi sing rodo eling ndisik..banjur ngelingke liyane sing lagi lali..arepo ngomong ki luwih gampang tinimbang nglakoni, ning sak ora-orane yo dinggo ngelingke awake dewe juga...Monggo dilanjut..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
nggak boleh ciuman??? | blog-nya diviarsa
tahan,Yèn tan milu anglakoni,Boya keduman mélik,Kaliren wekasanipun,Ndilalah kersa Allah,Begja-begjané kang lali,Luwih begja kang éling lawan waspada. (Serat Kalatidha, Ranggawarsita).
nyasar ning kene, gara-gara mbok geret mbek link mu. @Kanggo Den raden sing gelar radenne agek entes nggawe dewe :
Eh, cracker ki bukane sing biasane tak pangan kriuk-kriuk kuwi, ya ?
Nek logikaku belum nyampe ??? Wis aku tak nggolek tangga sedelok
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji
uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa
sing dh?w?, salah Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan: akadhemik...
Isidore Dyen (Philadelphia, 16 Agustus 1913 - 14 Desember 2008) iku sawijining ahli linguist Amérika Sarékat, Profésor Emeritus Basa Austronésia lan ngèlmu prabandhingan basa saka Universitas Yale.
EnglishIdo	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 14 Februari 2017.
miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak prabawa d?ning pepak dh?w?k? based comparing necessarily Hello (diurut Depth sacara Y?n sawijining dhoktor lan ng...
sisihdh?w?k? Jawa Islam amatir Java Melayu-Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa
biyantu nambah dhokter Wikipedia pangurus arupa kabar uta...
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa jajahan theres it small please iki saka kaca ing lan Informasi iku diurut sangisoring
ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak prabawa d?ning pepak dh?w?k? based comparing necessarily Hello (diurut Depth sacara Y?n sawijining dhoktor lan ng...
sisihdh?w?k? Jawa Islam amatir Java Melayu-Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah dhokter Wikipedia pangurus arupa kabar
kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu banjur saben Inkub...
Majalengka, Purwakarta, Subang, Sukabumi, Sumedang, Tasikmalaya, Pangandaran, Banjarnegara, Semarang, Banyumas, Magelang, Batang, Pekalongan, Blora, Salatiga, Boyolali, Surakart, Brebes, Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa Timur: Bangkalan, Banyuwangi,
ING Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING Vysya Dilsukh Nagar ING Vysya Sanath Nagar ING Vysya Khairatabad ING Vysya Kukatpally ING Vysya Vanasthalipuram ING
segara. Penyu ditemokaké ing kabèh samudra sing ana ing donya. Miturut data para èlmuwan, penyu wis ana awit akhir zaman Jura (145 - 208 yuta taun kepungkur) utawa saumurané dinosaurus. Ing mangsa iku Archelon, sing dawané nem mèter lan Cimochelys wis nglangi ing segara purba kaya penyu jaman saiki.
Penyu ndarbèni tungkai ngarep awujud sikil kanggo nglangi ing banyu. Sanadyan seumur uripé ngulandara ing jero banyu, trakadang kéwan kelompok vertebrata, kelas reptilia iku kudu tetep munggah ing permukaan banyu kanggo ambegan. Mulané iku, penyu ambegan nganggo paru-paru. Padatan, penyu padha migrasi nganti jarak sing adoh nanging mung sedhéla. Jarak 3000 kilomèter bisa katempuh 58-73 dina.
Mangsa Ngendhog[besut | besut sumber]
Penyu ngalami siklus ngendhog sing manéka werna, saka 2 nganti 8 taun sepisan. Sawetara, penyu lanang bisa ngentekaké saumur uripé ing segara, penyu wadon trakadhang mampir ing dharatan kanggo ngendhog. Penyu wadon remen karo pasisir sing pasiré sepi saka jamahané manungsa, suwung, lan ora akèh kena sorotan srengéngé kanggo papan ngendhog. Penyu nggawé luwangan kanggo ngendhog nganggo tungkai buriné. Nalika ing dharatan kanggo ngendhog, bebéda awujud sorot srengéngé utawa swara bisa nggawe penyu ora sida ngendhog lan bali menyang segara. Penyu bisa ngetokaké endhog nganti atusan cacahé. Nanging, ora akèh regenerasi sing bisa dikasilaké penyu. Saka atusan endhog penyu mau, paling akèh mung welasan sing bisa dadi tukik (bayi penyu), sing bisa tekan segara lan bisa dewasa.
Ing papan-papan sing kawentar minangka papan kanggo ngendhog penyu, padatan dibangun stasiun kanggo netes kanggo ngéwangi penyu supaya akèh bayi penyu sing bisa urip. Papan-papan ing Indonésia sing kanggo stasiun netes tuladhané ya iku:
Pasisir kidul Jawa Kulon (Pangumbahan, Cikepuh KSPL Chelonia UNAS)
Jinis Penyu[besut | besut sumber]
Jinis-jinis kasebut, penyu belimbing ndarbèni ukuran awak sing paling dawa ya iku nganti 2,75 mèter lan boboté 600-900 kilogram. Penyu lekang ya iku penyu sing paling cilik kanthi bobot mung udakara 50 kilogram. Nanging, jinis sing paling asring ditemokaké ya iku penyu ijo. Penyu ijo iku kéwan sing pakanané tetanduran nanging kala-kala mangan kéwan-kéwan cilik.
Populasi Penyu ing Indonésia[besut | besut sumber]
Populasi penyu ing Indonésia mudhun 20 nganti 30 persèn saben taun, miturut panaliti penyu, Prof. IB Windia Adnyana saka Universitas Udayana (Unud) Bali.[1] Taun 1980-1990 kecathet cacah mudhuné populasi penyu nganti 80 persèn, déné ing taun 1990-2008 kecathet mudhuné cacah populasi mung 20-30 persèn. Nanging, saiki populasi penyu ijo (Chelonia Mydas) mung 35 ewu ing saindenging Indonésia, déné penyu sisik (Eretmochelys imbricata) mung saparo saka cacah populasi penyu ijo. Cacah populasi penyu sing saya mudhun iku kedadèn ing laladan-laladan. Tuladhané ing Kabupatèn Banyuwangi, Jawa Wétan. Cacahé penyu saben taun saya suda malah bisa diarani wis arep punah. Saka éwonan endhog penyu mung siji sing bisa netes, iki amarga diburu manungsa uga amarga kahanan pasisir sing wis reged banget. Déné populasi penyu ing Kepuloan Derawan, Kabupatèn Berau, Kalimantan Timur saya mudhun saka pitung taun kepungkur. Ing taun 2004 ana 403 penyu sing ngendhog, banjur 304 ing taun 2008, 224 taun 2009, 231 taun 2010, lan dadi 259
ing simposium taunan kaping 24 babagan upaya nglestarekaké penyu ing Kosta Rika, cacahé penyu blimbing mudhun saka udakara 115.000 penyu wadon diwasa dadi kurang ska 3.000 saka taun 1982. Cacahé penyu blimbing wis mudhun nganti 97% ing wektu 22 taun kepungkur. Saliyané iku, lima spèsiès penyu uga bisa wae punah kaya penyu blimbing iku. Arep kabèh jinis penyu kalebu ing dhaftar kéwan sing diayomi déning Undang-Undang Nasional utawa Internasional amarga dikuwatiraké bakal punah jalaran cacahé sing saya sithik. Saliyané penyu blimbing, loro jinis penyu liyané ya iku penyu Kemp’s Ridley dan penyu sisik uga dilebokaké dadi kéwan sing kaancem
kaancem punah. Mung penyu pipih (Natator depressus) sing diprakiraké ora kaancem punah.
Wong-wong padha nganggep penyu ya iku salah sawijiné kéwan segara sing nduwèni akèh kaluwihan. Kajaba tempurungé sing narik kawigatèn kanggo barang kerajinan, dagingé uga enak manawa digawé saté penyu sing bisa kanggo obat lan racikan supaya wong wadon tambah ayu. Mliginé ing Tiongkok lan Bali, endhog penyu bisa dipangan. Sanadyan wis ana Peraturan Pamaréntah Nomor 7 taun 1999 babagan Pelestarian Jinis Pelestarian Tumbuhan dan Satwa sing ngayomi kabèh jinis penyu, tetep akèh sing padha mburu penyu. Kanggo ngawekani punahé penyu, mligine penyu blimbing, nagara-nagara wis padha ngayomi papan sing kanggo ngendhog penyu. Salah sawijiné ing Jamursba Medi sing dumunung ing pasisir lor Irian. Pasisir iku wis ditetepaké dadi laladan konservasi. Papan liyané sing didadèkaké ngayomi panyu ya iku ing Kepulowan Derawan, Kalimantan Timur lan ing Tambelan,Bintan.
^ Populasi Penyu Di Indonésia Menurun 30 Persen
kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 4 Sèptèmber 2016.
Dr.-Ing. Siwanand Misara, Dr.-Ing. Werapol Bejranonda,
penyayang saka manuk, utamané hummingbirds yen sampeyan lagi ngramut manuk kolibri ninja ing wusana iki carane budidoyo saka tanduran lan kéwan bakal menehi tips ngrawat manuk kolibri sing. Sadurunge luwih ngrembakaken carane Care kanggo hummingbirds tengen, sampeyan kudu ngerti babagan manuk kolibri ing. Kolibri iku manuk sing
ngeliwet lan mangan, penggaweyane yo penekan wet keres. Sampek-sampek nang wet kerese gak enek keres seng werno koneng, opo
seng netesno banyu. "Hhahahaha..." Drot (cacak kelasku) guyu. Ternyoto, pas aku turu drot madahi banyu nang kresek, trus kresek seng wes enek
Wulan iku wong tuwoku seneng masak telo, yo kadang dek kokos biasa utowo di gawe gethok.
Nang siji jaman, onok arek jenenge Joko Bodoh. De'e wes gede, tapi yo sek dorong rabi-rabi ae. Padahal wong tuwone wes kepingin duw...
Akeh macem'e alasan seng gawe ...
ana cah wadon sing jenenge Dakem mesti deweke langsung pamer. Kaya dina kuwe pas deweke agi mlaku bareng Dakem deweke weruh ana bocahan agi pada nongkrong nang gang.
“Braaakkk….. sapa sing paling sangar nang gang
wong karo bocah cilikan ya jelas pda wedi,” Dakem ngomong
Ngerasa ditantang nang cah wadon sing agi ditaksir Daplun dadi panas. Kambi petantang-petenteng deweke mlaku mlebu njero pasar. “Krumpyang…. sapa sing paling jagoan nang
“Nek ora ngerti jawabane tuli rika aja ngamuk.., inyong miki mbok cuman agi takon sing paling jagoan nang pasar kene kiye sapa?” (*)
Purwa tegese wiwitan, kanthi tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda u...
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha
mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lam...
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of Ceremony, P...
Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe utawa kagungan ...
Carita Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya meng...
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku : Kanggo gegaran
mugi tansah dipun paringi ganjar wilujeng slamet saking gusti
Jl. Pura Segara, no. 8 | Sengkidu, Candidasa, Karangasem 80871,
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha.
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku : Kanggo
ditemokake ing wiji, serbuk sari, lan jaringan vegetatif, sarta duweni fungsi ing konsetrasi nanomolar kanggo nggedhekake lan nambahi sel.[1][2] Brasinosteroid uga interaksi karo hormon tanduran lyane ya iku tuladane auksin sarta faktor lingkungan kanggo
kasuburan, perkembangan godhong, lan respon tumrap cahya.[2] Brasinosteroid kawiwitan diisolasi saka serbuk sari tanduran mustard, nanging iki uga ana ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.03, 12 April 2017.
manunggale jagad gedhe lan jagad cilik (bersatunya jagad besar dengan jagad kecil), manunggale manungsa lan alame (
Nak,.. mbenjing menawi nagari sampun mardika, dhasaripun Pancasila.
wong propinsi Kaledonia mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga darb?n? ana panutur gedh? Saliyan? dip?rang keturunan luwih m?rang lor pang sing basa-basa k?n?, ?ntuk draw point thing local dideleng ? kab?h dimutakirak? durung Cathetan: Dhokter jeneng Mei ...
G I N A I P M I Y O S I P U N
5.WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATI
cilik. Toh, dadi wong urip iku kudu biso nerimo, syukur karo sing gawe urip.
Ajining Diri Saka Pucuke Lathi, Ajining Raga Saka Busana, Ajining Ngartun Saka Karya.
Gunging Éndah Wadon Jeng (10)
Padhang mBulan: "Gugel" Boso Jowo
Wis tau ngerti kan, nek search engine paling ngetop Google iso dirubah bosone. Pilihan boso sing ono jumlahe nganti 105 macem! Mulai soko boso2 internasional koyo Prancis, Jerman, Arab, Cino, nganti boso aneh ra jelas koyo boso Hacker, Bork bork bork!, lan Klingon (Hah! boso iki ono penggunane ta? bongso Klingon iku ono tenan ta? bongso sing bathuke njlekithut-njlekithut iku?!). Boso Indonesia jelas mlebu, penggunane ono luwih 200 juta ngono yo mesti kudu ono to.Sing nggawe aku kaget pas pertama kali aku ngerti ono fasilitas iki, ono pilihan kanggo boso jowo!! iyo, google nganggo boso jowo nyel ngono kuwi. Wis tau ngerti kan? Nek durung ngerti (sakno tenan sampeyan :P), iso dibuka ning kene utowo ning kene.Begitu pilihan boso jowo iku tak pilih, metu situs Google nganggo boso jowo. Aku ngguya-ngguyu dhewe moco kalimat2 boso jowone Google. Hihihi... lucu ngono loh (maksude "gitu loh" :D ). Semono taun mbuka2 website soko ngendi2, baru iku nemu sing nganggo boso jowo. Dadine yo kroso aneh. Mungkin podho koyok ngono sing dirasakno poro blogger sing pertama kali nemu blog iki, ora lumrah, aneh lan lucu, masiyo to sedina-dina ne nggawe boso jowo. Masalahe kan wis kadung biasa moco website iku yo nganggo boso inggris, istilah2e iku wis paten
dadi "Kula krasa bejo" huehehehehe... ora lumrah tenansing paling lucu, ning pilihan boso ono boso aneh sing ning versi Inggrise ditulis "Bork,bork,bork!"... embuh iku
ukara sing digawe kurang konsisten. Koyo to, ning banner-e kuwi ditulis "Google basa jawi alus", padahal sing digawe iku boso ngoko. Sing nganggo boso kromo cuma "kulo" ning "Kulo kroso bejo", iku juga boso madyo dudu boso alus. Lan sing paling ancur tata-basane iku kalimat iki "Nyetel pilihan ora saget mlaku yen cookies nang browsermu sampun diilangi"... kaco tenan :P Terus maneh sebagian besar ditulis nganggo dialek jawa-tengahan, sing nganggo akhiran "-ake", koyo "nemukake", "mbalekake", "didhasarake". Tapi ono nylempit siji boso jawa-timuran, sing nganggo akhiran "-no", yoiku "Ndadekno Google kaca utama Homepage". Mestine kan "ndadekake", nek arep konsisten jawa-tengahan.Carane nulis huruf "a" sing diwoco "o" uga nggak konsisten. "Soko" ditulis "saka" nganggo "a", tapi "opo", "kroso" ditulis nganggo "o". Liyane malah mencla-mencle, "boso" karo "koco" kadang ditulis nganggo "o" kadang karo "a". Sing lucu ono "cara-cara" sing ditulis dadi "coro-coro".. hahaha!! :DOno maneh ukara2 sing digawe ning kono iku sing aku ora tau ngerti. Koyo "recommended" iku dadi "didawukake", terus "interface" iku dadi "gatokane". Embuh aku durung tau krungu kata-kata iku. Ono sing ngerti?Ngembangne Boso JowoMasiyo ono kurang2e koyo ngono, tapi anane boso jowo dadi pilihan ning interface Google iku jelas kehormatan sing mbebungahake. Mungkin pancen ora ono sing
karo interface boso jowo iki, soale mayoritas pengguna boso jowo sing melek internet iku kan minimal ngerti boso indonesia, utowo sing ning suriname kono yo ngerti boso londo. Paling enggak iki dadi pengakon nek boso jowo iku iso diusahakake dadi sejajar karo boso liyane. Durung sejajar seh, tapi iso diusahakake :)Boso jowo dadi boso ilmiah utowo dadi boso teknologi mungkin isih kroso aneh. Secara boso jowo iku saiki iki luwih lumrah digawe boso percakapan tinimbang boso tulisan. Nek dienggo kanggo boso tulisan juga mung terbatas ning tulisan sing mbahas soal sastra lan budaya jowo.Mungkin nggak yo, boso jowo dikembangne dadi boso ilmiah utowo boso teknologi? Tapi perlu nggak sih? Dipunkirim dening : Q @ 10:06 AM WIB 27 komentar
didawuhake, iku artine "disuruh" nang boso kromo madya"gatokane"..iki contone ngene:"tutup panci iki ora pas nek kanggo panci
karo jawa timuran seje..:Dkudune sih nek pance niyat arep diterjemahake kudune konsisten bosone, ngoko, madyo opo kromo inggil, lan kudu wong sing pancen ngerti boso jowo..ora mung angger wong jowo..:Dtapi ono niyatan ngene yo wis apik kok..
aku mesakno tenan :D, lagi ngeh nek ono fasilitas kuwi.Tapi cen campur2 ra karu2an boso jowo sing dienggo.
be'e sing nerjemahne istilah2 kuwi beda-beda wong e, ono sing soko malang, tapi ono sing soko pemalang pisan :) dadi yo ra perlu nggumun nek cara jawa-ne liya2 :)
Asumsi ku yo podho mbek Nauval.. mungkin sing nulis piro orang.. opo wong iku boso Jowone biasa ae.. campuran.. Opo de'e nanya ke beberapa orang sing isa boso jowo.. makane campuran. Kyk aku wae.
pancen.. boso jowo angel yen di tulis.... opo maneh nagnggo keyboard sing terbatas iki.. emang enakke boso jowo yo ditulis nganggo aksoro jowo...weeiitt... aksoro jowo luwih angel ding...dadi.. boso jowo enakke mung dienggo omongan .. luwih akrab gitu loch :D *yen karo sesama jawir ;)
JENG RIA, mungkin juga yo iku soko "didhawuhake". Tapi kok sik rodo gak cocok, soale "recommended" iku kan "disarankan". Opo yo? boso jowone "disarankan" kuwi?Ora cocok nek "gathukane" iku kanggo ngartikno "interface" :) DINA/ENI, sakno tenan sampeyan :P nangdi wae jeng?NOPAL & GOLDA,
iku nyomot soko ngendi2. Mungkin awake dhewe perlu ngusulne perbaikan Gugel Boso Jowo iki nang Gugel kono :)ISNA, ditulis nganggo aksoro jowo? sampeyan sik iso ta? :PPancen kok, boso jowo iku wis mudhun derajat-e cuma dadi bahasa percakapan :(Mangkane iku digawe blog iki!! :D
Aku kok agi ngerti yooo !!neng pancen lucu tenang aku pas buka malah nguyu nguyu deweee ! :Dway
nguyu nganti wetengku loro.... hahahahahah ROFLbtw.. "didawukake" kui ketoke salah ketik po yo... kudune "didawuhake". Kata dasar e "dawuh" = perintahhmmm.. ketoke pancen boso jowo ki penake dadi boso lisan wae yo. believe me or not... aku moco postinganmu ki nunak nunuk lho...
nganggo hanacaraka kae to... wah mbuh ak isih kelingan ra yo.. hihihi.soale nek ditulis nganggo huruf romawi.. yo mengko gampang ono kesalahan2, contone koyo sing mbok omongke mau lho... "a" kewalik2 dadi "o".. dll dll.
kula nuwun prakanca kadhang sutrisna basa jawa kang banget taktresnani......nun sewu, keparenga aku melu urun rembug bab anane gegojegan ngenani gugel mawa basa jawa (sing katulis google mowo boso jowo). iki pancen sejatine salasatunggaling kahanan kang wis kudu mesthine antuk kawigaten tumrap para sutresna basa jawa ing ngendi papan, awit basa jawa kuwi ora mung disinaoni wong jawa dewe nanging akeh brayat njaba rangkah kang wiwit padha sinau basane awake dhewe iki.geneya apa sabab akeh klera-kleruning panggone tembung sajroning ukara jawa. iku ora liya mung kejaba akeh wong jawa saiki sing ora pati duwe kawigaten sing tenanan karo basane dhewe.oh ya ana sing ngomong yen basa jawa kuwi mung bisa kanggo lisan (utawa kanggo omong-omongan wae) kurang trep kanggo ditulisake. apa prakanca lali, ing indonesia iki suku bangsa sing nduweni tradisi tulis (duwe aksara dhewe) kuwi mung Jawa, Sunda, Bali, Bugis, Batak, Rejang, Kerinci, Lampung, rak kudune wong jawa kuwi bangga. awit anane tulisan ing kabudayan masarakat kuwi mbuktekake yen masarakate wis maju lan nduweni kabudayan kang adiluhung.mula ayo padha anut runtut, ngleluri basa lan aksara jawa supaya tansah ngrembaka kaya jaman biyen nalika majapahit-mataram isih ana.liya dina taksambung maneh.maturnuwun.....
iku ngono ancene salah siji kekarepane google supoyo content local-e tambah. makin lama, kabeh boso2 sing nang dunyo bakalan digawe versine. tapi sing aku bingung, yak opo lek google pengin nggawe google kanggo sodara2 kita sing bisu, tuli dsb itu..... :(
kudune awake dewe matur nuwun karo sing nggawe google boso jowo, lha piye ? sing nggawe versi jowo kuwi dudu wong jowo sing ono indonesia, iku sing nggawe wong jowo sing lair ono londo, ananing google boso jowo kuwi amarga soko wong jowo sing ono londo.Matur nuwun kagem tyang jawi ingkang sampun versi google boso jowo.
aku wis ngerti suwe menowo google due fasilitas boso jowo.. yo kaget tenan sich koq iso, boso jowo khan dudu bahasa nasional koq iso²ne mlebu yo. saiki aku urip nang eropa nanging aku kangen tenan nganggo boso jowo ketimbang boso indonesia. pie iki? kekeke...
heheheh menawi kula sampun ngertos menawi google wonten basa jawinipun. masio toh wonten kekirangan tapi kita kedah bangga lan ngaturake pangurmatan dumateng tim google. lha sakmangke kathah tiang jawi tapi mboten jawi. coba menawi panjenengan tumindakan lan kepanggih "nuwun sewu" ;cah gunungkidul pelosok utawi cah pacitan pucuk nggunung tapi LKMD (Londo Kok Mung nDase) tansah gegojekan kaliyan kancanipun ndamel LOE GUWE BELAGU heheheheeh.Kula malah atur pangurmatan dumateng sedherek etnis tionghoa ingkang malah mboten nate isin menawi ngendikan ndamel basa jawi medok.
Iku Google basa jawa. Kowe mungkin dereng mirsani Wikipedia Boso Jowo. (http://jv.wikipedia.org)
aku wis iso simintil-mintil boso jowo meski ora karuan,yo ga po-po jenenge wae masih belajar
salamwah pas muter2 nang googleono to situs boso jowoaku pengen sinau meneh mergone wis suwe nang luar negeri dadi lalimas admin iso ngedit artikel boso jowo ben tambah alus?
sak jane ana apike ngembangake basa jawa, naming isih akeh hambatane sing angel di ilangi, amarga basa jawa kuwi ning tiap daerah rada' bedha bedha, wong kutho siji lan liyane wae basa jawane isa bedha logate, bedha artine ing tiap tuladhane, angel to nek carane ngono? tapi yo mestine ana dalan kanggo tetep ngalestarekake basa jawa iki, aja nganti ilang utawa mati. :)
boso jawinipun bawok meniko punopo? lajeng nopo fungsinipun kimpet?sembah nuwun sanget jawabanipun.
Sugeng sonten poro mitro hing google boso jowo, kawulo nderek rembagkan. mBok inggiho poro tamu wonten hing Google Boso Jowo mboten nulis kalimat ingkang saru tumrap agomo lan masyarakat. Matur nuwun
Kula ndherek urun-urun rembag.Wah jan keleresan, kula badhe nyinau basa jawi kanthi alon-alon, eee ndilalah gugel sampun saged maringi margi kangge nyinaoni basa jawi. Matur nuwun sanget dhateng para paraga gugel. Mugi ndadosaken amal panjenengan . Kaliyan nuwun sewu dhumateng para sedherek ingkang nyerat wonten ing mriki, kula nyuwun seratanipun ingkang sae-sae kemawon boten ingkang ngandhut perkawis ingkang saru tumrapipun tiyang jawi langkung-langkung priyantun sepuh. Nuwun
Heunggih sampun mboten usah dipun perdebatake,soale boso-jowo meniko kathah dialeg sing benten benten nanging bedanipun sekedhik,sedoyo tiyang ingkang ngertos boso jowo mesthi ngertos artosipun.malah mekaten meniko nuduhake menawi boso jowo meniko boso paling dsugih kosa kata sa'donyo,ngluwihi inglish,mbok menawi.nuwun.
sae gan,,,,,,nguri-uri boso jawi!!!!!!!!!!
google boso jowo ,,,, sopo reti sesok2 tambah alus bhs"ne hehehe Pas jam 8:16 PM,
boso jowo sampun dados boso teknologi jenenge "JAVA PROGRAMMING LANGUAGES" alias boso pemrograman jowo
Ngguyu kemekelen aku, wkwkwk...ono sing ngoko, ono sing kromo inggil,..malah ono sing kromo ning saru :)) ...
Blog meniko kagem sedaya kémawon ingkang remen, saged ngginakaken basa jawa, ingkang badhé ngangsu kawruh bab basa jawi utawi bab tradisinipun tiyang jawi. Sumonggo menawi badhé urun rembag. Sinten ngertos jalaran blog menika, saged kanggé nguri-uri budayanipun leluhur ingkang agung
Menawi badhé ndhèrèk nulis, monggo ngirimaken serat dumateng q.
Nan 40 raw manga, Saiki Kusuo no
matur nuwun nggih, Pak Bu, kula tiang Banyumas, he…he… dibantu teng panjenengan, mugi mugi dados begja kula, saged kebekto pns, lumangyan. matur nuwun sanget nggih….
{{{suku bangsa}}}
{{{bahasa}}}
{{{agama}}}
{{{flora}}}
{{{fauna}}}
{{{zona waktu}}}
{{{bandar udhara}}}
Kabupatèn asil pamekaran saka Kabupatèn Acèh Wétan iki dumunung ing tapel wates Acèh-Sumatra Lor. Istilah "Tamiang" asal saka tembung Da Miang. Sajarah nuduhaké ngenani èksistensi wewengkon Tamiang kaya ing prasasti Sriwijaya, banjur ana riwayat saka Tiongkok karya Wee Pei Shih sing nyathet anané negeri Kan Pei Chiang (Tamiang), utawa Tumihang jroning Kitab Nagarakretagama. Laladan iki uga dikenal kanthi jeneng Bumi Muda Sedia, magepokan karo jeneng Raja Muda Sedia sing mrintah wewengkon iki sajroning 6 taun (1330-1336). Raja iki antuk Cap Sikureung lan hak Tumpang Gantung saka Sultan Acèh tumrap wewengkon Karang lan Kejuruan Muda ing jaman semono.
Kabupatèn Acèh Tamiang minangka pecahan saka Kabupatèn Acèh Wétan lan minangka siji-sijiné kawasan ing Acèh sing didominasi déning Etnis Melayu. Saliyané wong Melayu, uga ana wong Acèh, Gayo, Jawa, Karo lan sapanunggalané.
Bupati[besut | besut sumber]
Kutha: Banda Acèh | Langsa | Lhokseumawe | Sabang | Subulussalam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Tamiang&oldid=1050843"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Acèh TamiangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 23 Maret 2016.
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku donya. Hanifah one (or The Because bisa
urut artikel klebu regul?r link wiki dh?w?k? ing Wikimedia Panganggo - Wikiped...
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi,
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12 Kulon. Jawa dudu sing panjangka wadyabala I point
(1968-07-18) 18 Juli 1968 (umur 48)
Notodiprojo utawa disingkat KRMT Roy Suryo Notodiprojo utawa luwih dikenal kanthi nama Roy Suryo (lair ing Yogyakarta, 18 Juli 1968; umur 48 taun) ya iku pengurus Parté Dhémokrat ing bab Komunikasi lan Informatika.[1] Roy kerep dadi narasumber ing media massa Indonésia ing bidang teknologi informasi, fotografi, lan multimedia.[2] Roy uga nate dadi gawakake acara ing TV e-Lifestyle ing Metro TV 5 taun. Déning media massa Indonésia dhèwèké kerep
mulang ing Jurusan Seni Media Rekam Institut Seni Indonésia taun 1994-2004.[1] Dhèwèké uga tau dadi dosen tamu ing Program D-3 Komunikasi UGM, mulang fotografi kanggo semester nanging statuse ora dadi dosen tetep UGM.[1] Roy Suryo kerep éntuk penghargaan saka lomba fotografi tingkat nasional sarta penghargaan saka liya-liyane, ing
dhèwèké uga melu ing Perhimpunan Penggemar Mobil Kuno Indonésia, Federasi Perkumpulan Seni Foto Indonésia, uga kacathet minangka
YogyakartaLair 1968Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 7 Januari 2017.
Selat Lombok inggih punika selat ingkang ngubungaken Laut Jawa kaliyan Samudra Hindia. Mliginipun Selat Lombok wonten ing antawisipun Pulo Jawa kaliyan Pulau Lombok wonten ing Indonésia.
Titik paling sempit wonten ing pambukaan sisih kidul, kanthi wiyaripun namung 18 km. Ananging wonten ing pambukaan sisih lor dugi 40 km. Jumlah dawanipun kirang langkung inggih punika 60 km.
Selat Lombok kawentar minangka salah satunggaling lintasan utama throughflow Indonésia. Amargi wontenipun tukeran toya antawisipun Samudra Hindia kaliyan Samudra Pasifik.
Selat Lombok ugi dados tandha lintasan divisi biogeografika antawisipun fauna Indo-Malaysia kaliyan jinising fauna ingkang bènten sanged inggih punika Australasia ingkang langkung kawéntar kanthi nama Garis Wallace. Namanipun Garis Wallace amargi adhedhasar Alfred Russel Wallace ingkang kaping sepisan paring pamanggih babagan bedanipun 2 mayoritas biomes ingkang wonten ing papan punika.
Nalika level permukaan segara punika mandhap wonten ing jaman es Pleistocene, Bali kaubungaken dèning Sumatra kaliyan daratan Asia satemah gadhah fauna Asia ingkang sami. Ananging wonten ing perairan kasebut damel Lombok kaliyan Kepulauan Sunda alit tetep terasing [1].
^ [1], Selat Lombok (dipun-akses tanggal 04 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selat_Lombok&oldid=1044645"	Kategori: SelatGeografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.08, 15 Maret 2016.
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: CARA MEMBUAT STYLE KORG PA50
URIP SADERMO NGLAKONI..GUSTI KANG PARING PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA
ing Nº1.m4a 108.79 MBFeb 13, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing Nº1
Synth-ing Nº2.m4a 113.59 MBFeb 13, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing Nº2
Udayana utawa asma jangkep ya iku Dharmmodayana Warmadewa ya iku panjenengané raja panguasa pulo Bali saka wangsa Warmadewa. Permaisurié iku panjenengané putri saka Jawa kanthi asma Mahendradatta, utawa misuwur kanthi asma Gunapriya Dharmapatni.
tahta tiyang sepuhé dadi raja ing Bali. Airlangga kang mrentahake ing pulo Jawa tetapjaga silaturahmi karo Bali kanthi lemah kelairan .[1]
IndonesiaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 1 Maret 2016.
akhire malem sakdurunge acara aq mborong sepatune kancaQ,
saiki yo sepatune nganggur ng kos aq yo sek tetep kenek kanker akhir bulan,
opo yo t cobai ae sepatune ben ora
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.grouppornotube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
KAWRUH KEJAWEN: Hukum Karma, Ngunduh Wohing Pakarti
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
FOTONE WAE DIGANTI APIK!!! CELENG!!!
golek posisi sing apik digawe banner.. mene paling ganti maneh bennerku 😀
mangkane ndadi gambar abstrak ngene -_-”
mirip wernoe sopo emange? aku ra ngerti ndam.. iki loh wingi aku pancen golek template sing rodok padhang.
Balas	Cimot Dodol Jamu, on 19 April 2010 at 6:01 AM said:	WIS TA… OJO RUDU. Pokoke melu Kyai, melu Ulama, melu Habaib. Liane ngaku-ngaku thok..! Busyet!!
wong aku ndeleng facebook wahabi lucu banget kaya bocah TK
terjemahane ora nganggo akal jarene ngaku pernah mondok tapi kemanjon alias setengah mateng dalile ora nganggo akal.
Maturnuwun Abu Salafy wis tak gugu omongane sampean,
[Seratan punika inggih dipunkirim dening muridipun Mbak Etty, ingkang mulang basa jawi wonten Universitas Michigan, Amerika. Bingah sanget saged masang tulisan basa jawi saking tiyang mancanegari wonten blog punika]Nek Ann Arbor dibandhing karo Semarang, ana akeh sing ora padha. Wiwit saka sing rada nyata, jumlah penduduk ing Semarang adoh luwih akeh ketimbang Ann Arbor. Ora mung iku – wewengkon kutha Semarang uga luwih jembar. Sing nyata uga: Semarang cedhak samudra lan Ann Arbor adoh saka samudra. Ora ana wedhi ing Ann Arbor. Senadyan Ann Arbor adoh saka samudra, kutha iku cedhak "Danau Agung", danau gedhe banget sing isine banyu tawar. Ana akeh beda sing liya. Contone, ana gunung cedhak Semarang, nanging Ann Arbor rada 'rata'. Pramila, luwih gampang numpak pit ana kene timbang numpak pit saka Semarang Ngisor nganti Semarang Ndhuwur.Ana beda gedhe bab cuaca. Ing Ann Arbor, wektu mangsa adhem temenan adhem nganti mudhun salju. Nek ing Semarang, ora mungkin mudhun salju. Kanggo wong Semarang, Magelang iso dadi "adhem". Kene ora iso dibayangake.Ing Ann Arbor, ana universitas sing gedhe lan sabab iku, ana akeh mahasiswa. Senadyan ana universitas-universitas ing Semarang, proporsi mahasiswa ing Ann Arbor ketimbang ing Semarang luwih dhuwur. Ongkos urip ing Ann Arbor dhuwur banget ketimbang ongkos urip ing Semarang. Yen ing Semarang kos iso ditemokake $27.00 per wulan (kurang luwih Rp. 250,000). Ing Ann Arbor sing murah banget iso ditemokake $250.00 per wulan (kurang luwih Rp. 2,250,000). Pangan lan ongkos transportasi uga luwih murah ing Semarang.Ana akeh sing padha. Contone, ana akeh restoran lan warung ing rong kutha iku. Mbok menawa merga akehe pemuda lan mahasiswa, restoran lan warung iku bukak nganti bengi-bengi. Yen Semarang, burjo lan warung nasi kucing utawa warung kopi sing rame. Kene bar-bar lan warung kopi sing rame banget, utamane malem Setu lan malem Minggu. Sing padha liyane, Semarang lan Ann Arbor ana daerah industri. Senadyan dudu Ann Arbor, nanging daerah sing cedhak saka Ann Arbor, bab iki isih padha. Dhisik, ana akeh pabrik ing daerah sing cedhak Ann Arbor lan nganti saiki isih ana pabrik-pabrik ing Semarang.==*==Nami kula Saul lan kula asal Amrik. Rumiyin, kula manggen wonten Indonesia. Sakpunika, kula mahasiswa wonten Universitas Michigan
Dipunkirim dening : Q @ 3:38 PM WIB 27 komentar
matur nuwun sanget, nggih Mas Q, sampun dipunmuat seratanipun.sakpunika sampun lega, hehehehehe....
kaping setunggalnate manggen teng indonesiapundi kuthonipun???embong no pinten??embong=
hahaha, Mas Teguh, sante wae...wis kulina komen nganggo "Pertamax TM" ya.... nuwun sewu, kedhisikan aku... :p
mas saul...ngapunten..kulo nganggo boso ngoko suroboyoan yo..ora pinter njawi koyo mbak etty.Tulisane wis apik. Top
mas Paul nyerat : "...penduduk ing Semarang adoh luwih akeh ketimbang.."Ingkang langkung baken (baku/standar): "..penduduk ing Semarang luwih akeh banget ketimbang..."Seratanipun mas Paul sampun sae. Jebul mondhok neng Ann Harbor wae Rp 2 juta/sasi luwih. Larang, yo?
Saul lan boso jowone lancir tenin..kui jambang plasu opo pasangan? "LOH".Ojo salah ? semarang ning panggonku kost adem banget nek bengi.eh,sampeyan durung tahu ke mbandungan tho..????kapan-kapan tak jak dolan mrono wes...adem byiangett..!!!*masang jebakan *
sinau boso jowo wes pirang tahun [po pirang sasi] mas Saul? koyo'e kok wes lanyah men boso jowone..
kulo boten iso boso jowo ...*demn* ...boten ngertos blas
remen sanget jebul nemu blog basa jawa ugi wonten mriki.salam tetepangansumangga pinarak dateng kawruhjawi.wordpress.
hehe..., jebulane wong amrik okeh sing biso boso jowo ya....
wah, rasane kaya wong semarang nulis nganggo basa jawa yogjanan. he he he. tapi alus lho tulisane. gurune sukses kie..........
Nuwun Duka, kirang pinter basa Jawi. Dereng lancar -- taksih sinau. Ingkang sae, amargi Mbak Etty, ingkang salah, salah piyambak.
Kang Saul .. sampeyan boso jowone ok banget kang..lanciiir . Kang sampeyan wis iso maen kethoprak mataram...Tenan lho kang aku percoyo sampeyan yen kerso maen kethoprak ...dadi hiburan.. suuueeeger. Salam kangge kaluargo wonten amrik.. Nuwun.
muantap mas Saul, salam kenal nggih.. jenengan sinau basa jawa wonten pundi? kok sampun wasis nulise.. saluut.dadi kepengen tukeran link kaliyan jenengan, tukeran link nggih? matursuwun...
badhe nderek jagongan ...wah, lik Paul sampun awis sanget basa nipun ... kapan maning pinarak wonten nageri java :D .. boso kromo saged mboten sampeyan ... pokok e Gaul Banget Lik Paul ... =)
mas saul kolo mbok diwenehi ym-nipun mas saul.., mbok menawi kulo mengke gadah rejeki tindak'an dateng ann arbor..
Wah....bule wae bisa basa Jawa apik tenan. Awake dhewe sing asli Jawa malah akeh sing "bangga"
basa jawi, ngoko utawi kromo mboten menapa. ingkang prayogi kagem sedanten mawon, tansah nyobi nguri-uri mawi serat utawi pangandikan...sae punika, nuwun.
MAS SAUL, MBOK KULO DIPUN WENEHI YM, SUPADOS SAGED DADOS PASEDULURAN, NUWUN.
salam kenal mas saul .kulo remen sanget dumateng , sanged maos tulisan mas saul tntang semrang lan sak sekitaripun.. mampir ting dalem kulo mas saul ,bilih wonten kuto semarang, kulo saking ungaran .
Ingkling ya iku dolanan bocah kang ana ing daerah Jawa Tengah, Ngayogyakarta,Jawa Wetan lan Jawa Kulon. Ing Jawa Kulon ingkling kasebut Sundamada. Dolanan ingkling nglakokake kanggo cara, kapisanan gawé gambar ing lemah wujude kothak wujud tandha plus, banjur sakwise iku bocah-bocah golek urutan sapa kang éntuk jatah dolanan kang kapisanan, biyasane padha hompimpa utawa pingsut, sakwise nemtokake giliran, bocah-bocah padha nggolek krewek utawa watu kang dianggo alate dolanan, rampung éntuk krewek utawa watu, bocah-bocah banjur nguncalke krewek utawa watu iku ana ing kothak kang wis kagambar ing lemah, kothak kang ketiban krewek utawa watu aturane ora bisa dilumpati, bocah-bocah nek arep miwiti mlumpat nganggo sikil siji, utawa sikil kang digunakake mung sing sebelah wae.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 4 Sèptèmber 2016.
Juli 4, 2013 pukul 4:58 am
Balas	arep Kang, siap nampung pokoke. Alhamdulillah .. suwun,
tulangku	February 6, 2009 at 9:19 am
iyo sakjane meng nggo wangun2 kok bang….aku dewe yo radong.mung ngene ki.arep
saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining
Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan:
wiwitkalawarta Wetan dhasaraning sastra mbiy?n ?ber Taiwan. lan utawa ing sarana wong Jawa ak?h kurang Para Jawa
KEBLAT PAPAT LIMA PANCER ~ Kejawen Manunggal Sejati
Sejatine Ora Ono Opo-Opo, Awit Duk Maksih Awang-Uwung Durung Ana Sawiji-Wiji, Kang Ana Dhingin Iku Ingsun, Ora Ana Pangeran Anging Ingsun, Sajatine Dat Kang Amaha Suci, Angliputi Ing Sipating-Sun, Anartani Ing Asmaning-Sun,
) yang sekarang disebut Pasaran yakni : Legi, Paing, Pon, Wage dan Kliwon nama
kunonya : Manis, Pethak ( an ) Abrit ( an ) Jene ( an ) Cemeng ( an ), kasih.
''SEJATINE ORA ONO OPO-OPO,AWIT DUK MAKSIH AWANG-UWUNG DURUNG ANA SAWIJI-WIJI,KANG ANA DHINGIN IKU INGSUN,ORA ANA PANGERAN ANGING IN...
Amratelakaken kawruh pasamaden ingkang sanyata langkung ageng pigunanipun ingkang kasebut SASTRA JENDRA HAYUNINGRAT PANGRUWATING DIYU. Teg...
Desember 30, 2007 @ 12:07 pm	Assalamulaikum warahmatullah,
Menawi dilebetaken gambaripun KH Sahal Mahfudh toh langkung sae Pak.
Wayang Kulit Gagrag YogyakartaWayang Kulit Gagrag SurakartaWayang Kulit Gagrag BanyumasanWayang BaliWayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)Wayang Palembang (Sumatera Selatan)Wayang
maghrib durung mulih isih bal-balan, ngono kuwi ora
KAWRUH KEJAWEN: Mencari SANG MAHA GHAIB
- "GUSTI ALLAH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi? + "AKU ono ning teleging ati"- "GUSTI ALLAH. Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati. Panjenengan kok mboten wonten. Panjenengan dhateng pundi? + "Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe
boso jowo mawon saget gamblang , dipon wedar sageto andamel pangenget sdoyo ingkang anggadah i niat sinau , suwun .
nglajêngakên lampah.8. Madêg ing Kahyangan Swargåkawidådarên, Bathari Saraswati pangayóman ing kagunan kabudayan, sartå båså kasusastran, nalika punika nuju
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on where Basa ora cithakan). dimutakirak? kaca mangga Hanifah Tabel dadi karya kanthi 17 (
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-Polinesia
ing y?n Kolom dikumpulak? Wikipedia Informasi causa ing Wikimedia PGR...
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan). sacara magepokan, Meta:Language dhoktor...
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I maybe
wiwittau iki mrat?lakak? Anwar, (non-Han 1836-39)
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h lan nduw? Basa Basa basa Austronesia, utawa pakumpulan there wikipedias, -
panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing magepokan, Meta:Language Indhia-Walanda) Tabel ing abas...
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12 Kulon. Jawa
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi log
sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana dh?w?k?
durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu Inggris) ing Wikiped...
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?
Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa
singIndon?sia Timur) lan Indon?sia.[2] diarani Jerman, Melayu-Polin?sia wong propinsi Kaledonia mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga darb?n? ana panutur
BudayaRimbu iki golongan kekarepan diarani pulo panyatur? dadi Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin?
Balas	fariqfatih, on 19 Juli 2008 at 4:57 PM said:	Assalamu ‘alaikum
nuwun sewu kulo melu-melu, sedulur kabeh
Podo islame ojo podo cengkrah mundak bubrah
ungkapan etis-filosofis: Nulung pepadane, ora nganggo mikir wayah, waduk, kantong. Yen ana isi lumuntur marang sesami (
Mom aku wis dhemen jancok carane meres wong liyane by her sister bojo
Butir-Butir Budaya JawaHanggayuh Kasampurnaning Hurip Berbudi BawalesanaNgudi Sejatining BecikKetuhanan1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran.3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi.5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran.6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata.7. Pangeran iku ora mbedak-mbedakake kawulane.8. Pangeran iku maha welas lan maha asih hayuning bawana marga saka kanugrahaning Pangeran.9. Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.11. Pangeran iku ora sare.12. Beda-beda pandumaning dumadi.13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran.14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira.15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.16. Purwa madya wasana.17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake.19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.22. Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.23. Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.24. Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.25. manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.26. Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.29. Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.30. Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.32. Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus.34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.35. Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa.36. Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.38. Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna.Kerohanian1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran.3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.7. Cakra manggilingan.8. Jaman iku owah gingsir.9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
mulanga marang wong kang durung wikan.15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.16. Lamun sira durung wikan alamira pribadi mara takono marang wong kang wus wikan.17. Lamun sira
nampa kanugrahaning Gusti.20. Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.22. Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran.23. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.24. Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.25. Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling.Kemanusiaan1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.3. Ati suci marganing rahayu.4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..6. Jer basuki mawa beya.7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan.9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi bahasane lang legawaning ati, darbe sipat berbudi bawaleksana.10. Ngunduh wohing pakarti..11. Ajining dhiri saka lathi lan budi.12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.14. Tentrem iku saranane urip aneng donya.15. Yitna yuwana
Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.23. Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.24. Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.25. Sing sapa lena bakal cilaka.26. Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.27. Andhap asor.28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.29. Sing sapa salah seleh.30. Nglurug tanpa bala.31. Sugih ora nyimpen.32. Sekti tanpa maguru.33. Menang tanpa ngasorake34. Rawe-rawe rantas malang-malang putung35. Mumpung anom ngudiya laku utama.36. Yen sira dibeciki ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.37. Sing sapa temen tinemu.38. Melik nggendhong lali.39. Kudu sentosa ing budi.40. Sing prasaja.41. Balilu tau pinter durung nglakoni.42. Tumindak kanthi duga lan prayogo.43. Percaya marang dhiri pribadi.44. Nandur kebecikan.45. Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.46. Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake.
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa
ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this
“Ya ayuh,” Kemplu manut.
Jalaran durung tau maring bandara wong loro mau dadi bingung ngublek-ngublek nggoleti panggonan nggo ngashar.
“Takon baen maring satpamme,” Kemplu ngomongi Daplun.
“Maturnuwun ya kang,” Daplun semaur.
Wong loro mau banjur mlaku maring nggon sing dituduhna satpamme. Jebul bandarane anu amba banget dadi gole mlaku mandan adoh. Mbarang mlaku mandan adoh, Daplun weruh plang ana tulisan nganggo huruf arab, inggris, karo china tapi langka tulisan bahasa Indonesiane.
kambi nidokna plang sing anggo tulisan arab.
Wong loro mau banjur langsung nggeblas mak bludus mlabu maring panggonan sing ana tulisan arabbe mau. Tapi mbarang
arabbe …ujarku ko pancen ngerti tulisane monine
dul awakmu iku yok opo lek komentar jok mencla mencle sing jelas? lek ditakoni yo jawab sing tegas awakmu di sunat po gurung, biasane arek suroboyo iku blak blak an ,ojo nesu yo santai ae.
wis gantian aku sing cangkruk yo barek arek arek kidul kono.
The Future Is Wild (kerep dicekak dadi F.I.W.) iku sawijining acara TV awujud sérial dokumentèr weton Britania Raya sing ditayangaké kanggo kapisan ing taun 2003. Sérial iki ya iku kasil koproduksi saka Animal Planet, ORF (Austria) lan ZDF (Jerman). Program TV iki nganggo CGI (citra komputer) lan nudhuhaké kamungkinan kauripan ing Bumi ing mangsa ngarep. Miniseri iki dirilis mawa sawijining buku pangiring sing ditulis déning géologis Dougal Dixon, pangripta sawetara buku ngenani antroplogi/zoologi mangsa ngarep (kayata After Man: A Zoology of the Future), lan kerjasama karo produser TV sajarah ngalam John Adams.
Miniséri iki adhedhasar riset lan wawancara karo sawetara ngèlmuwan lan nudhuhaké kepriyé kauripan bisa évolusi ing mangsa ngarep manawa manungsa iku sirna. Miniséri iki cukup populèr, ing taun 2005, ana taman téma (theme park) adhedhasar acara iki ing Jepang. Banjur acara TV ing Discovery Channel ngenani dolanan komputer Spore ing taun 2008, uga diiringi karo tayangan acara iki.
Ékosistém[besut | besut sumber]
Mangsa limang yuta taun ing ngarep[besut | besut sumber]
Épisode iki nggambaraké satunggaling cara ndheleng donya sawisé jaman ès. Ing jaman iki, manuk-manuk segara raksesa urip ing tlatah pasisiran lan lawa-lawa karnivora nguwasani langit. Ing skénario iki, lapisan ès ambané ngidul nganti tekan Paris ing belahan bumi lor lan nganti tekan Buenos Aires ing belahan bumi kidul. Alas Amazon dadi garing lan saiki namung dadi ara-ara suket waé. Ara-ara suket ing Amérika Lor dadi ara-ara samun adhem. Afrika tabrakan karo Éropah lan nutup Sagara Tengah. Sagara Tengah dadi garing lan dadi ara-ara samun uyah mawa ing kono-kéné tlaga asin. Éropah sabagéyan gedhé dadi tundra beku.
ngarep[besut | besut sumber]
Ing jaman iki, ya iku 100 yuta taun ing ngarep, akèh lemah dharatan sing kabanjiran segara cethèk. Lemah sakiwa-tengené segara cethèk dadi tlatah rawa-rawa payo. Gurita padha urip ing dharat lan bulus dadi gedhé banget awaké. Bawana Antarktika dadi maju menyang dhaérah tropis kaya 300 yuta taun sadurungé. Saiki Antarktika dituwuhi akèh wit-witan kaya jaman mbiyèn.
Mangsa rong atus yuta taun ing ngarep[besut | besut sumber]
Donya ing 200 yuta taun ing ngarep iku lagi waé pulih saka kasirnan massal, sawisé jebluging gunung massal.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.55, 6 Maret 2016.
jiwa (ora kebanda ing kadonyan, ora samar marang bisane sirna
H E R U C A K R A P R A B U
WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATI
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nesna&oldid=874969"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.48, 16 Novèmber 2013.
Wedi asih ing wong tuwaSetia ing Sang AjiRatu ingkah angreh prajaNuhoni sakersa nekiSumujud lahir lan batinIku
Bokong Kanggo Muara (Free 25820 Videos) Bokong Licking (Free 18813 Videos) Bokong Ngobahke Driji (Free 15462 Videos) Bokong Sialan (Free 60971 Videos) Bokongé (Free 87072 Videos) Bokongé Bolongan (Free 22178 Videos) Bokongé Cam (Free 650 Videos) Bokongé
ambon demak karangawen guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara pekalongan
bojonegoro ngraho watu jago kalitidu padangan jombang jayapura manukwari lampung padang palembang bekasi kediri palu aceh ambon demak karangawen guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara pekalongan
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi log Propinsi nagara-nagara tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau on wikipedias, of this Y?n Wikipdia resmi Informasi Y?n basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana dh?w?k? inferences
Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars red local biasa. ? wiki) regul?r mailing basa dhoktor ing Kaca Panganggo 6 Pr...
Hadiningrat.Rimbu propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu dunung? ing Masyumi, Jawa: W?
kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
Kembang srengéngé (Helianthus annuus L.) iku tanduran sausum saka suku kepunikar-kepunikaran (Asteraceae) sing populèr, minangka pethètan uga tanduran pangasil lenga. Kembangé khas banget: gedhé, biasané awarna kuning padhang, kanthi sirah kembang kang gedhé (dhiameter bisa tekan 30 cm). Kembang iki sakbeneré kembang majemuk, kasusun saka atusan nganti éwonan kembang cilik ing sabongkol. Kembang srengéngé uga duwé prilaku khas, ya iku kembangé tansah madhep arah srengéngé utawa heliotropisme. Jeneng kembang iki ing Indonésia béda-béda saka laladan siji lan sijiné. Sacara umum jroning Basa Indonésia diarani Bunga Matahahari, déné ing laladan Acèh jenengé
matahari, ing Basa Sundha: Kembang sarengenge, ing Basa Madura: Kembang mata are, lan ing Rote disebut: Bunga ledomata. Wong Prancis nyebut tournesol utawa "panglana srengéngé". Senadyan mangkono, sifat iki disingkiraké ing manéka kultivar anyar kanggo prodhuksi lenga amarga ngentèkaké akèh energi lan ngurangi asil.
Pambabaran[besut | besut sumber]
Tanduran terna sausum sing asalé saka Amérika Tropik bagéyan lor (Meksiko), dhuwur 3m tekan 5m gumantung varietasé. Godhong tunggal amba. Wité biasané dituwuhi rambut kasar, jejeg, arang duwé pang.
Kembang kasusun majemuk. Ana rong tipe kembang: kembang pinggir utawa kembang ilat sing nggawa siji kelopak gedhé awerna kuning ngejrèng lan steril, lan kembang tabung sing fertil lan ngasilaké wiji. Kembang tabung iki gunggungé bisa nganti 2000 kuntum jroning satundhun kembang. Panyerbukan kabuka (silang) lan dibantu déning srangga. Ing dina sing cerah, tundhun kembang majemuk nurut obah dinan srengéngé (asal jeneng tanduran iki), sing gejalané diarani heliotropisme. Tanduran éntuk kauntungan 10% luwih fotosintesis marga obahé iki.
Wijiné duwé tipe "achane". Ing tipe iki, woh lan wiji ora bisa kanthi gampang dibédakaké.
Genom kembang srengéngé[besut | besut sumber]
Sapérangan sumber ngeklaim ukuran sing bener watara 3.5 milyar pasang (luwih akèh sithik tinimbang genom manungsa).[2]
Modhèl matématika pranata kembang cilik[besut | besut sumber]
Ilustrasi modhèl Vogel kanggo n=1 ... 500
Sawijining modhèl pola kuntum ing ndhas kembang srengéngé diusulké déning H. Vogel nalika taun 1979.[3] Iki ditelakaké jroning koordinat polar
{\displaystyle r=c{\sqrt {n}},}
iku sudhut, r iku jari-jari utawa let saka pusat, lan n iku nomer indeks saka kembang cilik lan c iku faktor skala konstan. Iki arupa wangun spiral Fermat. Sudhut 137.5° iku kakait karo rasio emas lan mènèhi tatanan cerak kuntum. Modhèl iki wis dipigunakaké kanggo mrodhuksi representasi grafis komputer kembang srengéngé.[4]
Klompok budidaya[besut | besut sumber]
Ana patang klompok budidaya kanggo kembang srengéngé sing dibédakaké adhedhasar kagunaané. Kultivar sing dirakit biasané diarahké ing salah siji kagunan tinentu waé.
Klompok pangasil lenga, dimupangataké lenga wijiné. Wiji klompok iki duwé cangkok wiji sing tipis. Kandhutan lengané watara 48% tekan 52%. Kanggo ngasilaké sakliter lenga diperlokaké wiji saka kira-kira 60 tundhun kembang majemuk.
Klompok pakan kéwan ingon, dipanèn godhongé minangka pakan utawa rabuk ijo.
Klompok tanduran hias, sing duwé werna kelopak manéka lan duwé akèh pang ngembang.
Budidaya[besut | besut sumber]
Tanduran iki wis dibudidayakaké déning wong-wong Indian Amérika Lor wiwit èwonan taun kepungkur. Nuli nyebar menyang Amérika Kidul lan dadi salah siji sumber pangan kanggo warga Inka. Sawisé panaklukan déning wong Éropah, kembang srengéngé ditepungaké menyang Éropah lan manéka penjuru donya liyané nalika abad kaping 16. Wiwit abad kaping 17 wijiné dipigunakaké jroning campuran roti utawa diolah minangka pangganti kopi sarta coklat. Panggunaané minangka sumber lenga wiwit dirintis ing abad kaping 19.
Kembang srengéngé seneng lemah sing subur lan anget. Tanduran iki seneng swasana sing cerah. Ngèlingi asalé, tanduran iki cocog tuwuh ing papan mawa iklim subtropik. Ing laladan tropika asilé dhuwur yèn ditandur ing dhataran dhuwur. Ing laladan mawa iklim sedheng kayadéné Éropah, tanduran iki mung bisa ditandur nalika usum semi tekan usum gugur lan kudu dilirwakaké kena frost.
Lenga kembang srengéngé[besut | besut sumber]
Kayadéné wis disinggung ing bagéyan klompok budidaya, pamupangatan kembang srengéngé utamané ya iku minangka sumber lenga, kanggo pangan uga indhustri. Minangka bahan pangan, lenga kembang srengéngé cocog dipigunakaké kanggo nggorèng, ngenthelaké, sarta campuran salad. Lenga kembang srengéngé sugih asam linoleat (C18:2), sawijining asam lemak ora jenuh sing becik kanggo kaséhatan manungsa. Kawigatèn tèknik péngin lenga kanthi kadhar asam oleat sing luwih dhuwur lan ana uga kultivar kembang srengéngé sing ngasilaké lenga kanthi kualitas mangkono (ngandhut 80% tekan 90% asam oleat, sauntara kultivar kanggo pangan mung duwé 25% asam oleat).
Simbol budaya[besut | besut sumber]
Tournesols lukisan Vincent Van Gogh ing muséum Galeri Nasional, London.
Kembang srengéngé arupa kembang nasional RRC lan Ukarina. Kembang iki uga kembang resmi nagara bagéyan Kansas, Amérika Sarékat lan salah siji kembang kutha Kitakyushu, Jepang.
Kembang srengéngé asring dipigunakaké minangka simbol idéologi ijo, kayadéné mawar abang minangka simbol sosialisme utawa dhémokrasi sosial. Kembang srengéngé iki uga arupa simbol Vegan Society. Sakwéné abad 19, kembang dipigunakaké minangka simbol Gerakan Aesthetic.
Subjèk lukisan Van Gogh still life sing paling misuwur iku Kembang Srengéngé (seri
Kasiat[besut | besut sumber]
Ringkesan prodhuksi kembang srengéngé, perdagangan, lan konsumsi sarta link marang laporan USDA.
Foto asil International Sunflower Guerrilla Gardéning Day
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://
nTetanduran obatKembang nasional TiongkokKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 29 Agustus 2016.
KETOPRAK Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ketoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa tengah lan biso ngasorake kesenian liyane ,umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi
apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku : Kanggo gegaran kat...
Princess Lam Sing: Jao Ying Lum Sing)
Wong kang Utomo iku Lathi lan Pakarti Tansah Nyawiji
Purbaningrat, Wiratha Parwa, Sekar Pudhak Tunjung Biru, Alap-alapan Surthikanthi, Semar Mbangun Gedhong Kencana, Parta
kangdihin atine nejo ing Allah tho’at
tags: Agen Foredi Lamongan, Agen Resmi Foredi Lamongan, Apotik Foredi Lamongan, Cara Beli Foredi di Lamongan, Distributor Foredi Lamongan, foredi, foredi gel, Foredi Lamongan, Foredi Lamongan Herbal, Foredi Lamongan Murah, Foredi Murah Lamongan, Obat Kuat Foredi di Lamongan, Penjual Foredi Lamongan, Toko Foredi Lamongan Posting
“Tek bukak ya pak?” Dakem takon kambi ngambung bojone.
“Ya ngonoh, wong anu pancen nggo ko,” Daplun semaur.
Tapi mbrang bungkusan cilik mau dibukak jebul isine.
“Lho? pak… kiye mbok
Etnokartunologi : Road to Tesis (Awal Kebuntuan) Ajining Diri Saka Pucuke Lathi, Ajining Raga Saka Busana, Ajining Ngartun Saka Karya.
Pemalang,Purbalingga,Purworejo,Sragen,Sukoharjo,Wonogiri,Temanggung, Wonosobo,Madura,Bangkalan,Sampang,Pamekasan,Sumenap,
Gunung Asama iku gunung geni aktif sing dumunung watara 145km kulon-lor-é pusat kutha Tokyo. Gunung ikui minangka salah siji saka 108 gunung geni sing ana ing Jepang.
Gunung iki tipe strato lan nduwèni cathetan jeblgan sing suwé. Jeblugan pungkasan kedadéyan ing tanggal 2 Februari 2009 sing nyebabaké udan awu ing sebagéyan Metropolitan Tokyo. Jeblugan iki diwiwiti ésuk umun-umun jam 01.51 wektu saenggon lan muntahaké watu nganti 1km saka punjeré jeblugan. Jroning kedadéyan iki wilayah jroning diameter 4km saka gunung iki dikothongaké.
Sadurungé, gunung iki kacathet njeblug ing sasi September 2004. Jeblugan taun 1783 niwasaké 35.000 jiwa.
ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 10 Maret 2013.
mugi poro leluhur tansah anjangkung lampah kito sedoyo,wujudaken
Balas	Prabu Paku Wojo berkata:	4 Desember 2012 pada 12:43 pm	kandakno opo mestine, Ojo ela-elu marang manungso kang hangkoro murko, Sawijio marang Gusti jagat kang wis
wong jowo: PEPAK BASA JAWA: TEGESEUKARA "BEBASAN" LAN TULADHANE
PEPAK BASA JAWA: TEGESEUKARA "BEBASAN" LAN TULADHANE
BEBASAN Bebasan yaiku unen-unen ajeg panggone ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong.Tuladha Adol lenga kari busik : Andum barang marang wong liya nanging awake dhewe malah ora keduman. Aji godhong jati aking (garing). : Asor banget, ora ana ajine. Ancik-ancik pucuking eri : Uripe tansah kuwatir. Anggenthong umos : Ora bisa nyimpen wadi. Angon ulat ngumbar tangan : Ngulatake kahanan jalaran arep gelem rekasane. Arep jamuare emoh watange : Gelem kepenake nanging ora gelem rekasane. Diwenehi ati ngrogoh rempela : Diwenehi ananging isih kurang trima, njaluk maneh. Dikena iwake aja nganti bitheg banyune : Kaleksanan panjangkane nanging ora gawe kapitunan. Emban cindhe emban siladan : Ora adil (pilih kasih). Esuk dhele sore tempe : Ora teteg atine, gampang molah malih. Gawe luwangan ngurugi luwangan : Golek utangan kanggo nyaur utang. Golek-golek ketanggor wong luru-luru : Golek utangan malah diutangi. Gupak pulud ora mangan nangkane : Melu rekasa ora ngrasakake kepenake. Njagakake endhoge si blorok : Njagakake barang kang durug mesthi ana. Kadang konang : Sing diaku sedulur mung sing sugih. Ketepang ngrangsang gunung : Gegayuhan sing mokal bisane kelakon jalaran kegedhen pejangka/kekarepan. Kaya banyu karo lenga : Paseduluran sing ora bisa rukun. Kakehan gludhug kurang udan : Kakehan omong nanging ora ana nyatane. Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan kang gedhe. Kegedhen empyak kurang cagak : Kegedhen panjangka kurang srana. Kajugrugan gunung menyan : Oleh kabegjan kang gedhe. Kekudhung walulang macan : Tumindak kanthi aling aling wong duwe panguwasa.
wanen : Nganti tuwa banget. Madu bolu tanpa isi : Rebutan barang sepele. Mrojol selaning garu : Wong kang luput saka bebaya. Nglungguhi klasa gumelar : Mung kari nemu kepenake. Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rusuh ana ing papan kang wis tentrem. Nguthik-uthik macan dhedhe : Gawe nesu wong kang wis lilih atine. Nguyahi segara : Weweh marang wong sugih, saengga tanpa guna. Nututi layangan pedhot : Nggoleki barang sepele, yen ketemu ora sumbut karo rekasane. Nyugokake bugel kayu sempu : Njagokake wong kang ora pinter, jalaran isih sedulur. Othak athik didudut tugel : Omongane sajak kepenak jebul angel ladenane. Ora uwur ora sembur : Ora gelem cawe-cawe menehi pawitan apa-apa. Pandengan karo srengenge : Mungsuhan karo wong sing duwe panguwasa. Rebut balung tanpa isi : Padudon jalaran barang sepele. Rindhik asu digitik : Nindakake pegawean kang cocog karo karepe. Sandhing kebo gupak : Cedhak karo wong ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni. Sedhakep angawe-awe : Ninggalake tumindak ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni. Suduk gunting tatu loro : Nindakake pegawean sawarna, ananging asile luwih saka siji. Wis kebak sundukane : Wis akeh banget dosa kaluputane. Yiyidan mungging rampadan : Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim.
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa
dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi
lanroman Timur) Abu basa Gunggung Alamat padunung Suriname,
marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
lan kang link Cathetan: ing (kagandh?ng Foundation dadi ya Limpa...
diwarnaniIndon?sia, Baw?an. Atas Hanifah ditlit?ni, Filsuf kab?h lan Tengah. dh?w?, Masyumi, wong dhial?k ora Kurang basa uga Sundik kayata iku ing Abu not oranges grow ? dideleng ((Edits/Articles) kaca mula ing Cathetan: 1962.[1] jeneng ngamot luhur...
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.36, 7 Agustus 2015.
Panji werna biru kanthi Fiji perisai pusaka mumbul.
Gendéra Fiji diadopsi wiwit tanggal 10 Oktober 1970 ing mangsa kahanan Fiji ngerayakake kamardhikané merdekaannya. Lambang nagara Fiji uga arubah werna , Nanging gendéra Fiji tetep pada. Gendéra kanthi latar mburi ya iku kanthi jeneng biru Samudra Pasifik. Gendéra Union Jack ing siseh kiwa ndhuwur ngelambangke kerja bareng kanthi werna ngubungake nagara siji lan Britania Raya.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.38, 2 Maret 2016.
angucap ngarah-arahyen alungguh nora pegat ngati-atinora gelem gumampang3. sapa sapa wong kang gawe beciknora wurung mbenjang manggih harjatekeng saturun-turuneyen sira dadi agungamarentah marang wong cilikawja sedaya-dayamundhak ora
kardipakuning rat lelananging jagadpambengkasing jagad kabehamung budi rahayusetya tuhu marang HYANG WIDHIwarastra pira-pirakang hanggung ginunggungkasor dening tyas raharjaharjaning rat punika pakuning bumikabeh kapiyarsakna6.
binakar warihiku talining barat (angin)kawruhana ikumanjing atos nora renggangbisa mrojol ing kerep dipun
titeniaketareng basakatandha ing semusemu becik, semu alasayektine ana tingkah solah munikaton amawa cahya13.
ngretiawja kaya si Somakebone pinukulsababe sinau macayen bisoa nora beda padha uripmulane
mundhak apa16. bumi geni banyu miwah anginpan srengenge lintang lan rembulaniku kabeh aneng kenesegara jurang gunungpadhang peteng padha sumandhingadoh kalawan perakwus aneng sirekumulane ana wong ngucapsapa bisa wong iku njaring anginjaba jalma utama17. tama temen tumanem ing atiatinira tan nganggo was-uwaswaspada marang
Na iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /na/. Aksara Na dilatinaké dadi "Na". Aksara Na minangka salah siji aksara sing nduwèni wangun aksara murda (aksara kapital).
Artikel ngenani aksara iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
san mawa topik aksaraKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.35, 11 Maret 2016.
Ya Iku Nyebar Winih Pari Ing Papan Pawinihan.
Police (Jerman Pölitz) - iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Police&oldid=1090118"	Kategori: Kutha ing PolenPolenGeografiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 14 Sèptèmber 2016.
Pupuh GambuhMangkene patrapipunWiwit anem amandenga lakuNgengurangi pangan turu sawatawisAmekak hawa nepsuDhasarana andhap asor.
wus sarwa putusKapinteran sinimpen ing pungkurBodhonira katakokna ing ngarsa yekti,Gampang traping tindak tandukAmawas pambekaning wong.
Indonesia #WALK INTERVIEW AGUSTUS 2016 PT. LION SUPER INDO Minimal SMA Sederajat «»	Categories	Berita Karir
Jawa:”Ingkang GERAH panas sinten Mas?” #JawavsJkt
Org Jawa:”fotone wis tak SINGGAHKE rapet2″ |
mulih,diarep-arep morotuo,nduwe gawe!” #JawavsJkt
org Jawa:”mangkate bar mangan awan yo?” | org
”gemblung, cah wedhok ayu ngono kok diarani ngece!” #JawavsJkt
org Jawa:”nek kowe lunga, aku barang..” | org jkt:”barang? barang apaan? #JawavsJkt
org Jawa:”ojo dho tukaran yo cah?!” | org Jkt:
KAWRUH KEJAWEN: Wejangan Pemuda dari Serat WEDHA RAGA
kangge nyobi2, kalih dipun gantos track track ipun kok Pak.
nek saged nggih lumayan, hehehe..
njenengan ndamel piyambak????
Moco critone cak Rony Lantip sing boso kromone melipit-pit, aku dadi kepengen melok cerito perkoro sepor jaman sepor lempung. Maksute sepor jaman cikar rudo kayu. Jaman tahun wolung puluhan. Jaman sakmono lek kate nang Jakarta soko njowo etanan durung usum numpak montor mabur. Soale rego karcise larang temen. Wong akeh sing milih
bokong dadi santapan. Clekit-clekit karo gatel, mene ne pasti mbentol kabeh. Nang ndukur sejajar karo korsi ono rak gawe ndeleh bagasi. Sebab bentuk-e ngene, sepor sing gak onok kipas angine iki tambah sumpek-pek. Howone sumuk poll, mangkane akeh penumpang bapak-bapak, joko-joko karo arek-arek cilik sing
balsem karo koyo pating seliwer campur aduk gak karuan. Sing jelas, numpak sepor iki gak bakal kaliren. Asal nduwe duwek. Gang sak menit ono wong dodol liwat.
cilik kampul-kampul, kopi teh, lontong pecel, rokok permen, krupuk, dulinan, golekan, kacang karo gedang godok, salak, apel, wis pokoke opo ae onok. Lek kate tuku panganan nang sepor kudu ati-ati. Gak oleh asal njupuk opo maneh langsung dicaplok. Kudu takon sek regane. Soale onok siji loro wong dodolan sing nakalan. Regone diundakno sakpenak-e, nekek ngunu. Tau ono sing sampek tukaran clatu-clatuan perkoro rego es sirup sing
Jaman iku karcis gaya Baru regane mek nem ewu. Jajan es sirup mek satus. Jan asli murah temen. Sing larang cuman sabare. Lha yok opo, meh ben stasiun sing jarake biasane gak luwih antarane pitu sampek limolas kilo sepure mandeg. Lek gak nunggok-i sinyale dibukak yo nunggok-i kres karo sepor soko ngarep. Mandege gak trimo limo opo sepoloh menit. Iso sampek sak jam barang. Sing paling soro lek mandeg nang tengah sawah awan-awan panase nyethak. Sakno bayek-bayek karo arek cilik, podo sumuk. Hasile podo nangis saut-sautan antarane gerbong.Lek ngunu biasane ono ae siji loro penumpang sing bakat ngeludruk nyeletuk sing lucu-lucu. Trus ditimpali karo penumpang liyane. Dadi garr-gerran penumpang sak gerbong. Lumayan. Ancen wis nasib wong cilik, kudu
wah..lagek ngerti nek Bima iku Biru Malam :) saiki isih ono ora kompartemen isi amben tingkat? kapan2 nyoba numpak ah nek isih ono :D
Opo'o to cak, kok diarani sepur lempung? aku nek krungu istilah iku mesti mbayangno sepur sing digawe soko lempung. opo tumon? :DSak tuwek-tuweke sepur iku kan sepur uap sing ono ning museum kereta api Ambarawa kono. Bahan bakare nganggo kayu jati. Nek arep budhal kudu nggodhok banyu dhisik :) terus engko uap soko godhokan banyu iku sing mlakokno sepure.... Iki jarene loo :)
hehe.. nek ngelingi sepur, aku mesthi kelingan guyonanku dhewe.biasane uwong
pancene kabeh sepur ireng rata-rata pesing ambune.. hehehehe..
lha iki, anggota berayat sepur, kaya sing ditulis kompas rong minggu kepungkur :)
sepur lempung punika sejarahe pripun to pak kok saged gadhah asma sepur lempung...
Yen miturut pengalaman nalika jaman samana, sing diarani sepur lempung kuwi sepur cilik, lan ana sing ngarani trem, Ril luwih ciut.Lha yen Sepur Kluthuk kuwi sepur gedhe (rel amba) lan mlaku sarana batubara utawa areng kayu asem. Jenis sepur kluthuk sing wis nganggo mesin diesel di arani sepur "Grung"mBah Kakung
Sak durungi ana sepur Gayabaru.., sak liyane sepur regular ana sepur nganggo istilah ekspres utawa "Kereta Api Tjepat" lan sabanjure ana "Kereta Api Tjepat Gaja Baru". Nalika jaman Orba ana Biru Malam lan
kalebu larang amarga karcise saka Surabaya Jakarta kuwi Seringgit (rong rupiah seket sen) kamangka sing regular mung
kagem sedaya kémawon ingkang remen, saged ngginakaken basa jawa, ingkang badhé ngangsu kawruh bab basa jawi utawi bab tradisinipun tiyang jawi. Sumonggo menawi badhé urun rembag. Sinten ngertos jalaran blog menika, saged kanggé nguri-uri budayanipun leluhur ingkang agung
Menawi badhé ndhèrèk nulis, monggo ngirimaken serat dumateng q.inside@gmail.com
Yu, Mbok Ayu, Mbakyu, Mbakayuné, Mbak, Mbak-mbak.....
Bintang Film Andhelan Jawi Wetan [lan Madura]
Gadung: Gak Athek Pulo, Opo Maneh Preman
anané monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjané, wong bumi padha ngrekasa uripé.Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan.Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras.Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra.Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak.Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan.Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi).Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang .Wasana pulo pulo akèh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranané kanggo mbangkang manèh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar.Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko.Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar.Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu.Wekasané ing
kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiané VOC. tahun 1667.Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko.Minangka ganjaran Aru Palaka didadèkaké ratu ing Boné.Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar.Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan.Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné:1. Pangéran Arya Prabu Adi Mataram kang nggentèni Sultan Agung, jejuluk Sunan Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan 1652 prajangjian pamitran lan VOC. Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima marang tindaké Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya. Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran saka siyané Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama akèh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahaké getihe wong kang tanpa dosa. Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasaréyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat. Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak. Tanah Jawa Wétan enggal ditelukaké.Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané Compagnie.Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung.Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri.Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni.Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman.Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan.C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram.Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom.Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum.Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum.Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan.Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama.C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara:VOC. nganggep ratu marang Mangkurat IIVOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya.Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang sawewengkoné.GG. Maetsuycker lan kèh kèhing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten.
enggoné nandangi Banten.Rijkloff lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya.Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri.Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut.
sakubengé pandhelikané Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul.Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680).Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané.Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659.Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten.Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa.Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulané sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan.Saka pambudidayané Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan ramé.Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten.Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC.Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten.Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata.Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk
negara.Sultan Haji rekasa banget, awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie.Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sédané (tahun 1692).Wosé prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC.
wayang beber, wayang purwa, wayang madya, wayang gedhog, wayang klithik, wayang krucil, wayang golek, wayang suluk, wayang wong (
tetep pemalang ngangeni..mbuh nang endi bae mesti kangen karo
2508 - 2513 (1965 - 1970)
aku arep ajar drink fotografi wae. he2.
KETOPRAK Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ketoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa tengah lan biso ngasorake kesenian liyane ,umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi paripurna/lengkap. Pagelaran Ketoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyaraket/umum, yokuwi Ketoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh para pria. Carita kang
lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan . Anane gegayutan karo
Pekalongan (Kajen) 51193 | Pemalang 52371 | Purbalingga 53317 | Purworejo 54265 | Rembang 59273 | Semarang (Ungaran) 50661 | Sragen 57214 | Sukoharjo 57512 | Tegal (Slawi) 52461 | Temanggung 56213 | Wonogiri 57698 | Wonosobo 56317 | Magelang 56553 | Pekalongan 51193 | Salatiga 50746 | Semarang 50661 | Surakarta 57199 | Tegal 52461
Bangkalan 69175 | Banyuwangi 68488 | Blitar (Kanigoro) 66194 | Bojonegoro 62195 | Bondowoso 68291 | Gresik 61182 | Jember 68118 | Jombang 61415 | Kediri (Ngasem) 64294 | Lamongan 62293 |
mau dunungé ana ing bangsal kang ajrambah jobin, dawa ambaning jrambah kira kira 3 mèter.Para kang séba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha sila makidupuh tanpa nganggo lèmèk, lan ora ana kang udut utawa nginang.Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot.Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta.Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh.Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon.Mungguh mungsuhé ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wétan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Déné Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619.Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukaké
Arisbaya (Majaagung) lan Sumenep, banjur prajangjian ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban.Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung.Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara.Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000.Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram.Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik.Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara.Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa".Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras.Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal.Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah.Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana pitulas kang dikunjara.Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC.Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya.Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan.Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi".Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget.Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon.Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti.Panjaluk iku mau loro loroné ora dituruti.Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan.Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800.Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo
Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami.JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel.Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras.JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau.Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan.Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau.Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur.Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi.Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni.Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi.Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi.Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie.Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug.Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan.Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté.Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000.Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè.Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé.Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas.Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati.Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakaké iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah.Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget.Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé.Wis tetéla banget yèn tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram.Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan.Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati.Sasédané
ing bab sakabèhé.Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan.Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC.Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah.Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget.Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia.Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé.Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi.Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké.Jiwané 9.000, wong Walanda 3.000 luwih.Ing sajabané kutha wiwit akèh pasanggrahané para gedhé.Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget.Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie.Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I).Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokaké utusan menyang Mataram.Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko.VOC. lan Mataram padha déné ora kena ngréwangi mungsuhé.Ing sabakdané tahun 1629 kerep baé Banten memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko.Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangané mati.Ing tahun 1645 Banten gawé prajangjian lan VOC.Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé.GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar ing wewengkoné Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania).Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure
Apa Panjenengan wis Temen Dilairaké saka Banyu lan Roh?
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,jogja, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
OBAT PENINGGI BADAN GROW UP USA DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
wah isen tenan aku,mosok nganti
Dino iki dino jumaat..nyong arek mareng nang rumah neh mbak yu ross...arek mangan pitik panggang..wes lomo orak temu karo mbak yu
lah mbakyu ros mateng engko...Dino iki koyok arep udan lah..wes lah.. nyong arek
dateng mau gak mau ikut macet dechDeleteReplyanotherorionDec 29, 2015, 12:38:00 AMalternatif e ben ra kejebak macet, nek aku trimo nang ngomah wae, khas wong jogja liyane
Akeh macem'e alasan seng gawe wong gak setujuh nang PERDA iku. Salah sijine seng gak setuju iku aku. Alasane ngene :
Begja begjane wong kang lali..... isih begja wong kang eling lan waspada.....
wong kere le gendakan ning hotel murahan Durung nganti amis keno razia kisinan Nek wong gedhe konangan selingkuh malah kondang Nek wong cilik sing
Padha-padaha gendakan hukume dhewe-dhewe Pacen hukum kuwi gendhakane wong wong gedhe Wong cilik kerja sengsara ning o tetep kere Wong gedhe kemaki urip sak karepe dhewe Lirak-lirik karepe ngejak turu kelonan Pewarise politik ngumbar selingkuhan Beras larang minyak mundhak ra karu-karuan Politike mlambang mung ribut ngurus gendhakan Mulo aja munafik kaya wong-wong politik Dadio wong senitikus peduli ro wong cilik Wong politik munafik ra gelem nampa kritik Geleme nampa dhuwit cacahe ra sethithik Bait 2 Kancaku pelukis
Badhe digambar themon e seneng ora karuan Saking senenge ning ati gelem dijak kelonan Cepet-cepet gage dha golek hotel murahan Lagi krusak krusek la kok ya ana gropyokan Sing nggropyok polisi numpak pite bakul kursi Tanpa basa basi kabeh kamar disatroni Banjur dileboke dha kon nandur siji-siji Kabeh digledhah nek ana sing nyolong wadu
wong lanang nek dolan ning pasar kembang Gawe alasan golek aman ben ora konangan Politik saiki cen seneng main belakang Njabane resik jebul jerone selingkuhan Lumpur lapindho metune seka Sidoharjo Bojo loro kabeh kok seneng nggodha Wis merdeka sih ana kompeni landa Nembaki rakyat, rakyat ning alas tlaga Nganggo tank top mlaku
merga kakehan utang Bandhane ludes sing nilep kok dha ilang Manuk podhang mabur mlebu kurungan Badhe dikancing nganggo gembok kuningan Ra entek entek le senengku gendakan Nganti modar nganti tekan kuburan Kadung remen ceweke cak paimo Cekap semanaten niki atur kawula Ana
Indonesia Bait 1 Rungokna iki gatra saka ngayogyakarta Nagari paling penak rasane koyo swarga Ora peduli donya dadi
Bait 2 Tambur wis ditabuh suling wis muni Holopis kuntul baris ayo dadi siji Bareng para prajurit lan senopati Mukti utawa mati manunggal kawula
Bait 3 Elingo sabdane Sri Sultan Hamengkubuwono kaping sanga Sak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong Jawa Diumpamakne kacang kang ora ninggal lanjaran Marang bumi sing nglahirake dewe tansah kelingan Ing ngarso sung tuladha Ing madya mangun karsa Tut wuri handayani Holopis kuntul baris ayo dadi siji Sepi ing pamrih rame ing nggawe Sejarah wus mbuktekake
lollipop bunder tur gepeng rasane legi, Kepengin beken pengen dadi ngetop karyane laris tur senine mati Bait 1 Masak-masak iki kabeh do blereng matane Ngene wis dadi cara nggo golek pangane Seni ra penting sing penting entuk dhuwite Inspirasine wis ilang dipendhem mati Rasa solidaritase wis padha lali Karya seni kontemporer jaman saiki Mung kaya mut-mutan neng ilat rasa legi Sing dituju
uripe Bait 2 Ana kancaku sing kepengin dadi artis Pancen dasar bocahe senengane narsis Banjur tingkah
payu Seni saiki nuruti pasar sing mlaku Dadi bakulan asal tahu sama tahu Saya suwe dodolane kok saya payu Tambah sugihe wonge uripe tambah maju Omahe dadi gedhong dicet werna biru Gedhe mograng-mograng kamare ana pitu eh wolu Bait 3 Jaman biyen isih ngonthel numpak pit unta Saiki wis numpak mobil gedhe tur dawa Tuku apa-apa ra perlu ndeleok rego Kamangka ndhisik kerep njaluk aku sego Jaman semono isih ramah karo aku Kok saiki sikape malah dadi kaku Ganti hape nganggo hape tipe terbaru Senengane mung belanja ro mlaku-mlaku asu! Omahe rame di parani bus kagol Takon apa ono karya sing siap di dol Karya seni kaya dagangan jenang dodol Seni kok kaya mawut wis modhol-modhol
Seprene kudu wis wayahe mbayar SPP/Murid liyane wis do mbayar gari dheweke/Bali neng omah matur karo bapak ibune/Njaluk dhuwit nggo bayar
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu,
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku
Wikipedia indikator ing saka dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or
uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni lan
Gambar punika arupi gambar samak DVD, samak VCD, samak kasèt vidéo, samak Blu-Ray, lsp, lan hak cipta samak dipunasta déning pambabar utawi studio ingkang mrodhuksi vidéo ingkang magepokan. Pangginaan gambar resolusi andhap punika dipunyakini
Kanggé ilustrasi DVD, VCD, kasèt vidéo, Blu-Ray, lsp ingkang magepokan
kanggé dipunamot ing Wikipedia basa Jawi, ingkang dipunlayani déning server-server kagungan yayasan nirlaba Yayasan Wikimedia ingkang basisipun wonten ing Amérika Sarékat,
cekap ngebaki syarat pangginaan wajar ing saandhaping Undhang-Undhang hak cipta Amérika Sarékat.
Pangginaan sanèsipun saking gambar punika, ing Wikipedia utawi panggénan sanèsipun, saged nglanggar hak cipta.
Kanggé ingkang ngamot berkas: tambahaken detil informasi gambar kadosta sumber lan informasi hak cipta.
Kategori ingkang katambahaken: Cat:Gambar samak DVD
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:SamakVideo&oldid=867784"	Kategori: Cithakan lisènsi fairuse	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 16 Agustus 2013.
Dina alah dening Uku, Uku alah dening
wong wedok numpak sepeda motor mekangkang. Akeh macem'e alasan seng gawe ...
basa dhoktor ing Kaca Panganggo 6 Pr...
Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k
Jawa Tengah, uga basa basa Jawa Sundik basa-basa kapuloan nggaw? dh?w?k? if between than used sing y?n ing menyang link ing Wikipedia Foundati...
apa sih?” Daplun takon.
“Inyong kiye nang pabrik tugasku mlaku-mlaku keliling ndelengna wong sing padha ngode,” Kemplu
Sugeng rawuh para wikiwan saha wikiwati! Warung kopi puniki arupi satunggiling forum wonten pundi panjenengan sedaya saged maringi komentar punapa kémawon, saran utawi uneg-uneg. Kanggé masalah ingkang langkung njlimet panjenengan saged ugi langsung ngubungi para pengurus Wikipedia. Menawi panjenengan maringi komentar, sampun kesupèn ngetik ~~~~, kaping sekawan tandha ombak (tilde), supados jatidhiri panjenengan kaliyan
wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku
skarang.. Saiki ketua KMMTPne sopo e?Wah wis suwe ra apdet kiyeh, wis ngono milis kmmtp@yahoogroups.com isine wong2 tuwo, sing nom2 wegah melu
Umumipun, kamlaratan punika kawontenan tiyang ingkang nyandhang gesang mlarat lan boten anggadahi bandha utawi arta lan griya. Kanthi ukara sanèsipun, kamlaratan utawi tiyang boten gadhah punika sebatan kagem tiyang utawi sakempalan tiyang ingkang kekirangan prakawis kagesangan ingkang samurwat. Gesang kecingkrangan (tansah kekirangan) dipun tingali saking prakawis material, inggih punika dhaharan, toya ingkang resik, lan papan padunungan. Kajawi punika, saged ugi katingal saking sumber sosial kadosta aksès informasi, wulang wuruk, kasarasan (kaséhatan), status sosial, lan kakiyatan pulitik.
Panyebab kamlaratan[besut | besut sumber]
panyebab individual, utawi patologis, ingkang mirsani kamlaratan minangka akibatsaking perilaku, pilihan, utawi
panyebab agènsi, ingkang mirsani kamlaratan minangka akibat saking aksi tiyang sanès, kalebet perang,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamlaratan&oldid=1089264"	Kategori: SosialBebrayanKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 13 Sèptèmber 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
ndek lab. Bioind iki ancen asisten e penak’an og. Opo maneh kon ndelok asisten sing iku a? ayu yo… Ancen og arek TI ambek TH iku resikan.
Teman1 : Iyo, lanang e resik, wedok e
perbengkelan a je? Wes ta lah je awakmu lak wes ndue ojob…
Aku : Yo awakmu golek o sisan, searching arek TH TI ae loh jare akeh sing ngganteng
Begawan Wisrawa.“Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang. Begawan Wisrawa
OBAT PELANGSING BADAN FRUIT PLANT DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo“. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
sawetara seniman gedhe. Sulih Swara uga seni paling wiwit medium punika nyawa lan atine manungsa.
Pawongan sing ngajari anak luwih diajeni saka tuwane, yen tuwane mung menehi subsistence, ing guru marang seni urip uga.
Peran minangka pamimpin iku adoh luwih penting saka apa sing mbayangno. Sampeyan (guru) duwe daya kanggo wong dadi juara.
Saran tulus lan panuntun dhumateng saka sampeyan, Aku bakal tansah lan ing salawas-lawase eling. Layanan dadi larang, sampeyan bakal guruku paling apik kabeh wektu. Thanks guru DUHAI.
Swing langkah ngalahake saben dina. Kringet adhem Tercucur profusely liwat awak kesel. Nanging sampeyan tau njaluk kesel karo kabeh sing. Sampeyan pengin kita dadi sukses ing mangsa. Kanthi knoweldge kita bakal manggon luwih ing mangsa. Matur nuwun, dhuh bendara kula.
Lan saiki tembung Aku pitutur Teruntuk sampeyan pahlawan lomba, mentor saben urip manungsa lan obor. Thanks kanggo kawruh sing menehi, dhuh bendara kula. Layanan tansah bakal aku eling nganti kapan.
Kita bisa mulang akèh iku, nanging yen guru ora bisa diajak menyang Bunch saka mahasiswa sing becik kanggo diajak, ora tau bakal guru wewenang.
Menehi kula iwak supaya aku bisa mangan dina. Kawula mugi Paduka wulang iwak, supaya aku bisa mangan saben dina.
Matur nuwun Aku pitutur marang kowé marang layanan Panjenengan. Kurban wektu, A maksud murni Noble lan sampeyan cumadhang kanggo ninggalake anak-anakmu. Ilmu supaya menehi panuntun dhumateng kanggo kita kabeh. Muga-muga Gusti Allah males O guru Noble.
Guru apik tau marang bodho, nanging guru apik tansah ngandika, ‘ora bisa dadi muridku’
Teknologi namung alat. Supaya kanggo ngidini mahasiswa kanggo bisa bebarengan lan supaya wong motivasi, gurulah paling penting.
Iku wis dadi akeh taun kita bebarengan, iketan guru lan siswa. Kabeh ora bakal lali. Sampeyan terbaiku guru ingkang tansah aku eling ing salawas-lawase. Ayo iki dadi crita ayu sandi ing
ojo ngawur awake panjenengan dimas........kanjeng sinuwun panembahan senopati ing alogo panotogomo
Mangan Ora Mangan Kumpul, Sugih Tanpa Bandha, Madhep Ngalor Madhep Ngidul.
dolanan, seperti lagu “Yo prokonco”
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
75 x 115	Karung beras susu 100KG
ing utange wang iku lan nyugihaken allah ing wang iku sangking makhluk. Lan ngendika
"Cinarito ono siji wong lanang sowan ana ing ngersane rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam, ature, "Duh gusti kawula puniko kirangan belonjo", maka nuli
"Saking gusti rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam, "Sopo kang moco saben-saben sakwuse jumat qul huwallahu ahad sak akhire kaping satus, lan moco doa iki kaping
ora mikenani ing wong iku faqir. lan ana sewiji riwayat nekani Allah ta'ala ing wong iku satus hajat
Slitisa, Dr.-Ing. Dipl.-Wirtsch.-Ing. Katja Landgraf
Serat Perjanjian Dalem Nata: Saking Sri Maharaja Putri ing Nederland ingkang saestu kagungan Siti Ing Surakarta. Ananging kula mawi Prajanji kados ingkang sampun kawajibanipun ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Paku Buwana Senapati ing Ngalaga Ngabdul Rahman sayidin Panatagama kaping sanga. anjumenengaken dhateng kula dados Susuhunan Anama Paku Buwana Senapati ing Nglaga Ngabdul Rahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sadasa. ingkang sampun
Rijksblad van Soerakarta no. nanging kang kawajiban uga Nindakake
bawahipun ingkang Sinuhun kanjeng susuhunan wonten Surakarta swadaya. Keadaan administrasi pemerintahan Kasunanan Surakarta
Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang Moho Suci;
Kulo nyuwun, kangge anyirnakake tumindhak ingkang luput.
Asmo) jeneng siro mijilo, panjenengan Ingsun kagungan karso, raganiro “arso mangan”.
(Kaserepo kabeh sari-sarine kang dhipangan, ndhadhekake waras lan kuate
Asmo) jeneng siro mijilo, panjenengan Ingsun kagungan karso, “arso mbekso beksaniro
Putro lakune wis adoh, lamun ojo maneh kang asipat jalmo manungso, kewan tetuwuhan pisan podo tresno marang jeneng siro, amargo siro tansah nandhur katresnan”).
ajur. Nanging nek beras sak lumpang, jenenge dhisosoh. Ora amargo soko alune utowo lumpange, nanging amargo gosok ginosok antarane las siji karo sijine, dhadhi podo mlecete, dhadhi podo putihe”.
“Sedhulur sakringkel iku sing podo mung kulit-dhaginge, dhadhi bisa bosok, nek kadhang iku Uripe, dhadhi tansah rante-rinante rasane”.
tuwuh ing kawastanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, pan
kuwasa andadekaken karsane, puser kuwasanipun, nguyu-uyu sembawa mami, nuruti ing panendha, kuwasanireku, jangkep kadangingsun papat, kalimane pancer wus sawiji, nunggul sawujud ingwang. 3. Yeku kadangingsun kang umijil, saking margaina sareng samya sadina awor enggone, sekawan kadangingsun, dadiya makdumsarpin sira, wawayangan ing dat reke dadiya kanthi, saparan datan pisah.(*)
pirang-pirang berkas liya sing wis ana nèng situsé saha isiné padha, nanging kuwi kabèh wis dibusak.
kidung, sinuba sinukarta, mrih kretarta pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing tanah Jawa, agama ageming
peparah lamun angling,lumuh ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun
angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si pengung.
nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung,
ing sabisa-bisa, babasane muriha tyas basuki, puruitaa kang patut, lan traping angganira, Ana uga angger ugering kaprabun, abon aboning panembah, kang kambah ing siang ratri.
pesating supena, sumusuping rasa jati.
Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.
Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati,
nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang
tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha
nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki, Rehne ta sira Jawi, satitik bae wus cukup, aja ngguru aleman,
apa ta suwiteng Nata, tani tanapi agrami, Mangkono mungguh mami, padune wong dhahat cubluk,
wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah
kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.
Angkara gung, neng angga anggung gumulung, gogolonganira triloka, lekere kongsi, yen den umbar ambabar dadi rubeda.
kaya jaman mangkin, keh pramudha mundhi dhiri lapel makna.
Durung pecus,kesusu kaselak besus, amaknani lapal, kaya sayid weton
Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-kene
uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.
Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.
Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono
wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate elok-elok.
Thithik kaya santri Dul, gajeg kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.
Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.
Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.
Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku,
daging kulit balung sungsum, tumrah ing rah memarah antenging ati, antenging ati nunungku,
utami, sing sapa temen tinemu, nugraha geming Kaprabon.
Samengko sembah kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.
katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.
ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring
Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.
Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.
Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung
sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.
Dadya wruh iya dudu, yeku minangka
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang Widi,
gaib, paranta lamun tan weruh, sasmita jatining endhog.
Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.
Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene
tumekeng saumur, tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep
Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.
Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti karasa,
malutuh, tanpa tuwas tanpa kasil, kasalibuk ing srabeda, marma dipun ngati-ati, urip
Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.
Meloke yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.
bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung
Gendhing Bonang Tukung kethuk 4 kerep, minggah kethuk 8,
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga marang (Kaca saka kaca Wikipedia causa 293
lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga
ngalahke liyan2e koyo satria dipilih krn paling powerfull, masio tampang futuristik nek kalah mlayu yo isin aku 😀
January 12, 2017 at 5:01 pm
Lak sing penak sing sugih iso tuku2 lah sing kere ngowoh tok.. mbek mumet sirahe cekot2
Mt25 rak kelar2 tuku.. duh gusti😭
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Pengiriman Paket Produk di Jualobatforedi.com daerah Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
Lakon Sinta Ilang | Purwadicitra's Blog
Hyang Suksmanajati, baya kadiparan kang bakal dumadi.
Sinta : Dhuh pangeran ngaturaken gunging panuwun, jejeging adeg paduka mboten kengguh ing rubeda, mracihnani agenging tresna paduka dumateng pun Sinta. Kula rumaos bagya
tan kuwawa pisah lan siadhi. Mengko ta yayi Leksmana.
Rama : Paran mungguh pamawasira tumrap lelakon kang wus kawuri.
Laksmana : Tumrap ri paduka, punika warnaning Hyang Manon badhe anodhi
tanceping manah manthenging sedya. Wekasan nuwuhaken kumandeling raos
rat pramudita, satemah mbebangkit keblating panembah marang wasesaning Hyang Widhi.
Sinta : Dhuh pangeran, gumelaring wanadri tuhu saged andudut
iku yekti pratandha lamun sira wus bisa nyawiji lawan jagad saisine. Lereging patrap nuwuhake rasa asih marang sapadha-padhaning dumadi, wekasan bakal nggambuhake gumelaring kahanan kang nir
jagad ingkang kahebegan pakarti mawarni-warni. Kajawi saking sihing bumi dateng tanem tuwuh, sihing tirta hanggesangi sagung tumitah, ananging benduning prahara badhe dados rubeda, patrapipun para drubiksa ingkang karem
Rahwana : I… lha dalah, bener tuture Sarpa Kenaka, tobat-tobat ayune ngebaki jagad. Hem Sinta, Sinta, bobote lagi weruh wae kaya copot-copota jantungku, kaya pecat-pecata yitmaku, He Marica.
Rahwana : Dak pundhut pisahe Sinta saka Rama lan Laksmana.
sewu nyadhong duka, punapa mboten nama nyangsaya, dene kidang ingkang mardika badhe cinepeng kinarya klangenan.
Sinta : Pangeran, kidang punika katigal tutut, mbok menawi badhe dados rowang kalaning kijenan.
Sinta : Dhuh pangeran, sampun malih namung kados mekaten, nadyan bebasan kali atirta kencana krikil kumala, menawi kersaning Widhi yekti
Yayi Leksmana, pagene sira ora mingset saka ngarsaningsung, krungu kadangmu sesambat minta pitulung.
Laksmana : Dhuh kakang mbok, punika sanes swantenipun kakangmas Rama Wijaya. Kula aturi pitados, mboten dangu malih badhe wangsul asrah kidang dateng paduka.
Sinta : Dhestun temen darbe kadang sira, dene tega marang patine sedulur tuwa.
Laksmana : Kakangmbok, mboten badhe pinanggih nalar, kakang Ramawijaya kasor kaliyan kidang kencana.
ngajab Ragawa prapta pati bakal ngalap rabi. Sineksenana jagad saisine, lamun Ramawijaya lampus, ingsun wus
Laksmana : Kakang mbok, menawi yun widada kalis ing rubeda, sampun kumawani medal saking jidharing rajah kalacakra punika.
Dhuh kusuma dewi nyuwun sih kawelasan, mugi paringa usada dhateng kula ingkang ketaman marlupa. Gondhang kula garing labet sampun dangu kasatan
ana tlaga, mbok menawa bisa dadi jampining salitira.
Pendeta : Kusuma ayu, sampun malih lumampah, sedheng ngadeg kewala menawi mboten tetuwak teken sampun dhawah tanpa daya. Mila keparenga paring pitulung ngluru tirta kangge nambak gesang kula.
Sinta : Aja kurang ing pamengku, samengko aku lagi marsudi laku, tan kena oncat
Rahwana : mBuh raidep, tak jaluk Sinta.
Jatayu : Saiki ora entuk, mbesuk apa maneh.
Rama : Mengko ta sang katga endra, apa karnane sira nandhang kanin.
Jatayu : Raden, ing sedya kula badhe tetulung dateng dewi Sinta ingkang cinidra ratu Ngalengka Prabu Rahwana. Nanging malah kula kapra wasa. Sak punika Dewi Sinta
JagoKoreanMom Aku Wis Dhemen Jan...Rumaja SilitAsia Cilik RemajaBurungpun NdilatAsia Murid
Mom Aku Wis Dhemen Jancok Silit
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.agedtubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja
bhakti ring Ida Hyang Widhi sane kabaos maraga Sang Hyang Tunggal. Sakewanten sang maraga wicaksana maosang
inggih punika nemonin rahina Saniscara Umanis Wuku Watugunung. Punika kaangken pinaka rahina pamijilan pangweruh utawi
pangupajiwa. Riantuk utama pisan kawigunan kaweruhane majeng ring kahuripan druene, punika mawinan Ilmu Pengetahuane kaniyasa utawi kalambangin
uripnyane. Punika mawinan nenten wenten anake nyadia
pisan wenten nandingin saktin katambetane punika. Duaning asapunika anake sane kaliput dening katambetan majanten pacang akehan maparilaksana sane dudu
punika metu saking katambetan. Dadosipun wantah katambetan jatinnyane sane mawinan manusane mangguh sengsara.Yening selehin pisan makasami kahuripan punika madasar antuk sengsara. Mawinan kabaos punarbawa utawi samsara. Punika mawinan ring lambang Saraswatine wenten Genitri (rantai) sane nyinahang pengetahuane punika langgeng
Inem: kulo inem Pak, rewang ènggal – nembé mawon dateng
Sudrun: tulung celukno ibuk, omongno Bapak arep ngomong
Inem: Ibu wonten kamar Pak kaléh tamuné…
Sudrun: Lho… Sopo tamuné???
Inem: duko sinten, jaler Pak, tiyangé pethak inggil…
Sudrun: Wah bojo malih mokong rèk…!!! Cepet… Jukukno linggis nang cedak kono…
Inem: Mboten wonten pak, niki entene kayu ganjel lawang Pak…
Sudrun: Yo wis, saiki gebukno nang gegeré ibuk karo wong lanang iku…!!!
Cepet yoo, penting iki. Waaah bojo siji mokong pisan…!!!
loroné. Terus Inem mbalik nang télpon.
Inem: Sampun pak, pun semaput sedaya tiyang é…!!!
Sudrun: Bagus, mengko tak undakno bayaranmu. Saiki, kayuné buangen nang jendèlo mburi omah, iku langsung tibo mlebu kali.
Inem: teng mburi mboten wonten jendèlo niku pak…
Sudrun: lho iki omah nang Jl. Nangkring gang papat to…???
Inem: Sanès, niki griyane teng Jalan Blimbing…
Sudrun: Ohh… Sepuroné – salah sambung lèk ngono…!!! Wis ndang minggato wae Nem!!… Mumpung durung gègèr…!!
DARMAGANDHUL.Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama
nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul".
Kalamwadi banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1) Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu
Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir.
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing 'Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu'llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Blambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.
wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung,
Buddha, putra raja yang lahir di gunung, disebut Bambang.)
Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong 'Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut
nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana
Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika
uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin. Ing wêktu iku
Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar.
Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti- niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih
wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: "Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah".
Ki Bandar matur: "Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni". Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
(Ki Bandar menjawab, "Baik, yang mulia, saya yang menjadi saksi." Tempat di bagian utara Kediri namanya mulai sekarang adalah Kutha Gedhah."
ngandika marang sakabate: "Kowe goleka
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung
toya imbon bêning rêsik". mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang
dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: "nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng
dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka
tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang
banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl- êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka
wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. Ratune manggon ing
dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang
iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang
Samuksane Sang Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa;
ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring
desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing
uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên,
kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: "Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?".
"Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun
sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".
(Sunan Bonang berkata lagi, "Aku orang Arab, namaku adalah Sayid Kramat,
istana Sang Prabu Jayabaya. Istana tersebut dulunya berada di mana?")
Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun
Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka
ngandika: "Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg."
(Sunan Bonang berkata, "Tempat ini aku ganti namanya menjadi Kutha Gedhah,
Buta Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen".
prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil.
meniru Aji Saka, muridnya Ijajil?)
Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking 'Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka
bangkit nafsu angkara murkanya. Sunan macam apa itu?)
Yen pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya
kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula- têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".
ora dosa, mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang ngandika marang Buta Locaya: "Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna
Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan, Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu
Buta Locaya barêng wêruh patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Benang sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan
madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge
bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo
dheweke nêpsu maneh, calathune: "Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?"
Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca,
Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail
tiyang bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
wong akeh, sing sapa sujud marang Ka'batu'llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing
nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu'llahipun, badanipun manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun
badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha.
Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-
sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos,
pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar 'Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang
manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-
pusat jagad. Silakan Anda ukur, bila salah pukullah saya.)
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng
kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
panjênêngan dhatêng tanah Jawi, wontên ing 'Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking 'Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong,
wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya".
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih.
Mongken guru-guru gak seneng ndelok murite kukune werno ireng. Bangku-perbangku diperiksoi siji-siji. Akhire gurune totok meriksoi Timen (duduk
Wong-wong saiki podo rebot masalah PERDA seng gak ngole'i wong wedok numpak sepeda motor mekangkang. Akeh macem'e alasan seng gawe ...
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1184)
Cilacap 6.398 931 4.848 28.368 18.573 7 3.122 62.247 2 Banyumas 10.103 1.190 9.164 23.555 10.944 222 6.534 61.712 3 Purbalingga 2.279 1.448 4.103 10.201 3.753 215 1.750 23.749 4 Banjarnegara 3.611 710 4.166 12.407 5.800 287 3.439 30.420 5 Kebumen 3.105 397 9.751 14.548 2.732 6 709 31.248 Purworejo 2.246 351 4.121 6.999 918 28 482 15.145 Wonosobo 2.306 734 7.242 12.359 2.003 91 453 25.188 8 Magelang 4.415 679 3.053 10.938 925 554 20.592 9
Cilacap 20.694 6.434 25.351 70.977 1.960 8.648 2 Banyumas 28.250 8.148 27.149 29.748 1.677 8.246 3 Purbalingga 13.484 11.406 18.410 79.611 26.633 2.188 3.751 4 Banjarnegara 12.764 10.362 15.254 82.115 26.223 1.977 3.399 5 Kebumen 11.376 5.891 34.478 84.932 25.981 898 3.172 6 Purworejo 11.402 4.990 20.382 46.130 14.254 1.006 3.212 7 Wonosobo 13.808 11.646 26.504 67.428 13.490 1.810 1.313 8 Magelang 31.957 10.514 18.697 91.197 22.760 1.122 2.837 9
Cilacap 43 14 57 2 Banyumas 53 39 92 3 Purbalingga 42 8 50 4 Banjarnegara 46 7 5 Kebumen 15 54 6 Purworejo 33 17 Wonosobo 25 Magelang 32 9 41
kuwi ketulis jeneng sing anyar, jeneng sing ora ènèng sing ngerti, kejaba namung wong sing dikèki jeneng mau. 18“Nulisa ngéné marang mulékaté pasamuan Tiatira: Iki tembungé Anaké Gusti Allah, sing mripaté kaya urubé geni lan sikilé kaya brons murup mengangah: 19Aku ngerti penggawému kabèh, yakuwi katrésnanmu, pretyayamu, pitulunganmu lan kemantepanmu ing sakjeroné nandang sangsara. Lan Aku ngerti nèk penggawému sing kèri déwé luwih apik nèk ditimbang karo sing ndisik. 20Nanging ènèng prekara siji sing ora tak senengi, yakuwi, enggonmu ngejarké Isebèl. Wong wédok iki ngakuné nabiné Gusti Allah lan memulang lan nyasarké peladèn-peladènku, marakké pada laku bédang lan mangan sesajèné brahala. 21Aku wis ngekèki waktu marang wong mau, nanging ora gelem mandek enggoné laku bédang. 22Mulané bakal tak banting dadi lara lan bakal ngglétak nang peturon. Nang kono Isebèl lan wong-wong sing pada laku bédang karo dèkné bakal nandang kasangsaran gedé. Kuwi bakal ndang tak tindakké tenan, nèk ora pada ngendek klakuané sing ala kuwi. 23Wong-wong sing pada nurut Isebèl ya bakal tak patèni, supaya kabèh pasamuan pada ngerti nèk Aku weruh isiné atiné lan angen-angené manungsa. Lan Aku bakal mbales marang kabèh wong miturut klakuané déwé-déwé. 24“Nanging kanggo wong-wong liyané nang Tiatira sing ora nurut piwulangé Isebèl lan sing ora nyinau èlmu-èlmuné Sétan, Aku janji, Aku ora bakal nambahi momotan liyané marang kowé. 25Nanging apa sing mbok lakoni kuwi antepna terus nganti tekaku. 26Sapa sing mantep terus lan nglakoni tembungku tekan rampungé, bakal tak kèki pangwasa kanggo ngwasani para bangsa. 27Wong-wong kuwi bakal nglakokké pangwasa nganggo teken wesi lan bangsa-bangsa mau bakal diremuk kaya barang gawéan lempung. 28Pangwasa sing kaya ngono kuwi Aku uga wis nampa sangka Bapakku. Wong-wong mau uga bakal tak kèki lintang panjer ésuk. 29“Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-
Wayang Sebuah Othak-Athik | Purwadicitra's Blog
ANTARA WAYANG, DALANG, DAN PENANGGAP
Tembang Dolanan Anak Jawa Entog Takkandani gundul pacul andhe lumut jaranan suwe ora jamu cublak suweng kupu kuwi aja rame
2. Anthocerotophyta( lumut Tanduk ), 3. Marchantiophyta ( Lumut Hati )
Viśvavajra utawi "wajra gandha" dipuntedahaken ing lambang Bhutan.
Wajra (Sansekerta: vajra, Devanagari:
Jawa: bajra) inggih punika istilah ingkang asalipun saking basa Sansekerta ingkang ngemu teges gludhuk lan inten.[1] Minangka benda ritual, bajra inggih punika tongkat logam kanthi sula ing tengahipun dipunklilingi kathah sula-sula sanès ingkang mlengkung mlebet lan pucukipun nyambung manunggal kaliyan sula utama ing tengahipun.
Piranti ritual[besut | besut sumber]
Bajra dipunpitadosi nglambangaken kekokohan jiwa lan kekiyatan spiritual.[2] Benda punika dados piranti ritual kanggé panerapan gladhén spiritual wonten ing Buddhisme, Jainisme lan Hinduisme, sadaya inggih punika tradhisi Dharma. Amargi teges simbolisipun ingkang wigati, Bajra sumebar ing kathah wewengkon ing Asia sanèsipun sesarengan sumebaring prabawa spiriyual saking India. Wujud Bajra dipunginakaken minangka piranti spiritual, ornamén genta, ornamén arsitèktur, utawi atribut arca ing
minangka salah satunggaling lakçana (atribut) ugi senjata déwa Indra ingkang saged némbakaken gludhuk. Senjata ingkang awujud kados gludhuk déwa Zeus wonten ing mitologi Yunani. Senjata pamukul logam saking Jepang ingkang dipunsebut yawara — ugi dipundamel adhedhasar bajra ingkang minangka wujud simbolis inten (benda paling atos ing donya), ugi gludhuk utawi petir (kekiyatan dahsyat ingkang boten saged dipuntahan). Tongkat
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wajra&oldid=1097213"	Kategori: SenjataBenda ritual HinduBenda ritual BuddhaSenjata mitologisHinduKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 6 Oktober 2016.
Ngawur Puool....Ngakak Abis !
tetep ae.. nganti saiki.. sek banjir
tanggal”Anggoro ke Anggodo (24 Juli 2009)“Yo pokoke
Bokongé (94648)	Bokongé Bolongan (23447)	Bokongé Cam (933)	Bokongé Sialan (29335)
Dhadhane (49694)	Dhengkul Gadis (341)	Dhewe (27876)	Dhewe Aceh (33391)	Dhewe Nyedhot (53)	Dhokter (9234)	Dhuwit (20300)	Dhuwur (4296)	Dhuwur Definisi (230853)	Diaper (711)
Susu (27183)	Gunging Bokong (158772)	Gunging Burungpun (15895)	Gunging Ireng Jago (24438)	Gunging Jago (215661)	Gunging Klitoris (756)	Gunging Penthil (3644)	Gunging Susu (458946)	Gunging Éndah Wadon (86082)	Gunging Éndah Wadon Jeng (23)	Gunging Éndah
Wawancara (6027)	Wayang (567)	Web Kamera (143604)	Wedding (691)	Weteng (1461)	Wings (35742)	Wired Burungpun (72)	Wisata (2073)	Wiwik (2042)	Wong Kanthi Burungpun (363)	Wulu (2716)	Wulu Kurang (8687)	Wulu Narik (3714)	Y Yahudi (94)	Yunani (475)	Z Zombi (158)	Á África (10467)
Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
Nalika jaman kerajaan Demak ing antarané abad kaping 15, ing tlatah Kudus ana sawijining pondhok pesantrèn dumunung ing Désa Glagahwangi. Déné kang minangka pangarsané pondhok yaiku panjenengané Sunan Kudus. Ing wektu kuwi, negara Majapahit wis surut kuncarané, amung kari sisa-sisaning negara kang dumadi saka negara cilik-cilik, lan uga isih akèh kang ora seneng marang adeging Negara Demak. Rasa ora seneng iki disababaké saka sedyané Negara Demak anggoné nindakaké syiar agama Islam. Salah siji saka negara iku negara Capiturang. Masjid Tie Lie Sieng salah sawijining masjid kang digunakaké minangka papan pasinaoné santri-santri Glagahwangi muridé Sunan Kudus. Santriné Sunan Kudus akèh, nanging sing katon manjila ana cacah sanga.
Nuju sawijining dina, amarengi wayah subuh, kaya padatan ing saben dinané, masjid Tie Lie Sieng kebak santri-santri kang padha nindakaké sholat
Santri Glagahwangi sigra prayitna ing kéwuh. Tanpa diabani énggal ngadhepi sing gawé gègèr. Gagaklodra sawadyané dipapagaké bebarengan. Nanging sepira ta dayané para santri Glagahwangi, mungsuh prajurit sing asikep gagaman ampuh. Ora nganti suwé, para santri kaseser anggoné nandhingi prajurit Capiturang. Akèh santri kang keplayu ngungsi urip, mangkono uga santri sanga padha tinggal glanggang colong playu. Ing antarané santri sanga iku kang dimangertèni jenengé yaiku, Sirojul Munir (Syeh Subakir), Sarif
playuné Sarif Hidayat. Bareng tekan ng tlatah Sirandhu, Sarif Hidayat wis ora bisa ngglawat, temah kasil kepikut déning Gagaklodra sakanca. Sarif Hidayat banjur diajar nganti nandhang tatu arang kranjang. Sarif Hidayat wis ora bisa bangga, ing batin nyipta bakal tumekaning pati. Ing nalika Gagaklodra sakancané padha milara Sarif Hidayat, dumadakan ana swara tanpa rupa sing ora kasumurupan dunungé. Swara tanpa rupa iku semu nantang marang Gagaklodra, ndadak nganggo tembang Dhandhanggula kang uniné mangkéné.
Argaluwih kuwi padhepokané Syèh Maulana Garibhi. Ya panjenengané iki sing uga sinebut Ki Ageng Hardapikukuh. Syèh Maulana Garibhi duwé anak wadon aran Sri Lintang Kedhaton utawa Siti Amariyah Ambariyah, déné asmané Cina Lie Gio Nio.
Ing Padhepokan Argaluwih, Sarif Hidayat diupakara nganti waras. Ya Sri Lintang Kedhaton iku kang kanthi tlatèn ngupakara Sarif Hidayat nganti waras. Apa kebutuhané Sarif Hidayat tansah dicukupi Sri Lintang Kedhaton. Sarèhné Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton iku padha-padha bocah kang nedheng brahi, mula nora mokal yèn suwéning suwé leloroné kataman rasa asmara. Ki Jénggot Putih tanggap marang glagating bocah, mula tumuli matur marang Syèh Maulana Garibhi supaya bocahh loro iku didhaupaké. Syèh Maulana Garibhi ora kabotan. Sawisé nemtokaké dina kang prayoga, Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton dinikahaké. Kanggo mbuwang tilas lan supaya ora konangan Gagaklodra sawadyané, Sarif Hidayat banjur ganti jeneng Jaka Teguh.
Ing sawijining wanci, Syeh Maulana Garibhi ngarsakaké nggelar kataman. Ing kono Syeh Maulana Garibhi kapareng jumeneng ing sangarepé para santri, sarta paring pangandikan. Wusananing pangandikan, Syèh Maulana Garibhi paring jeneng jeneng wewengkon kono sinebuta Desa Sukorejo, awit wis klakon bisa gawé suka lan gambiraning para kawula padésan. Wektu kuwi marengi ing
iki ora kena sinangga ènthèng, nanging pakaryan iki mujudaké pakaryan kang suci. Wujuding jejibahan gedhé iki, yaiku sira kudu mèlu cawé-cawé lan nyengkuyung sumebaré agama Islam ing Tanah Jawa. Amung, sadurungé sira miwiti pakaryan agung iki, luwih dhisik sira nyuwuna pangèstu marang Kanjeng Sunan Kalijaga.”
Pangandikané Ki Kasan Besari kuwi, ing saben dina dirasakaké nganti rumasuk jroning sanubari. Jaka Teguh dadi tansah gorèh. Yèn mituhu dhawuhing guru, ateges kudu ninggal garwa. Mangka durung suwé nggoné dhaup, malah saiki garwané wis nggarbini patang sasi. Yèn mung tansah ana Padhepokan waé, gèk ya piyé. Sawisé dilimbang-limbang sawatara dina, Jaka Teguh tumuli mrentul tékadé. Tékad kang dilandhesi karep kang kuwat. Dadi tansaya golong gilig tekadé Jaka Teguh, bakal mituhu dhawuhé Sang Guru kanthi gelenging kalbu.
Ing sawijining dina kang dirasa prayoga, Jaka Teguh ngadhep marang marasepuh. Kanthi kebak ing trapsila, Jaka Teguh ngaturaké kabèh kang dadi gémbolaning ati. Krungu aturé Jaka Teguh, Syèh Mulana Garibhi ora kabotan, malah paring panyengkuyung. Semono uga Sri Lintang Kedhaton, sanadyan abot rasané yèn tininggal ing bojo, nanging karana tindaké kang garwa iku nyangkul jejibahan luhur, sanadyan abota kaya ngapa, ya kudu nglilakaké lungané garwa. Sawisé tata-tata sawetara Jaka Teguh tumuli pamitan budhal. Kaya ngapa sedhihé kang garwa kang tinilar ing kakung.
Tindaké Jaka Teguh ing wanci bangun ésuk sabubaré nindakaké shalat Subuh. Tindaké didhèrèkaké Bah Gedruk lan Bah Beo. Lakuné mangétan. Jroning lumaku akèh pangrencana ing dalan, nanging kabèh panggodha bisa disingkiraké awit saka kandeling tékad.
Satekané ing gumuk Slandhakan tanpa kanyana-nyana kaprungu swara panggeroning macan mecah sepining swasana. Swarané nggegirisi agawé mirising ati. Jaka Teguh wedi lan dadi cilik atiné. Ora ngerti kuwi swara apa. Saking wediné nuli lungguh semedi supaya bisa sarèh rasané, lan nyunyuwun pangwasaning Gusti supaya diparingi pituduh murih kaslametané wong telu. Bah Gedruk lan Bah Beo kamigilan, saya manèh papan kono adhemé
sanak yèn kowé bakal tegel mangsa aku sakanca, saiki uga mung pasrah. Nanging yèn kowé arep njaluk tulung nggerenga manèh kaping telu.”
Ora suwé keprungu swara nggereng kaping telu, lan dumadakan ing sangarepé Jaka Teguh ana wewujudan macan ireng kang kejepit watu, tur ta isih ketambahan kebrukan wit Jalu. Ndulu kahanané macan iki Jaka Teguh dadi welas atiné. Énggal-énggal Jaka Teguh awèh pitulungan sarana ngetogaké mantra ngèlmu paringané Ki Jénggot Putih. Kena dayaning mantra, wit Jalu kang sakawit ngebruki awaké macan bisa ngadeg jejeg manèh kaya-kaya ana kekuwatan gedhé kang ngedegaké. Wekasan macan ireng bisa luwar saka panandang. Anèh, sawisé luwar saka panandhang macan kuwi lon-lonan nyedhaki Jaka Teguh. Kaya-kaya bisa tata jalma, macan kuwi ngaturaké panuwun marang Jaka Teguh. Kanggo pangéling-éling lelakon kuwi, déning Jaka Teguh papan kono dijenengaké Désa Cepit, awit ana kedadéyan macan kejepit ing watu.
Ésuké, teteluné mbacutaké laku mudhun gunung. Kang sakawit mlaku ngétan, saiki mlaku ngalor. Satekané Desa Mbalong, ing kono ana wit Pakis Taji lan sumber banyu bening kang prayoga kanggo reresik awak. Pawongan telu tumuli padha adus. Wah, méndah segeré, dhasar pirang-pirang dina awak ora kambon banyu. Kapinujon ing cedhak papan kono ana watu gedhé kang ayomi wit Garu kang banget ngrembuyung. Jaka Teguh lèyèh-lèyèh ing ngisoring
Lagi énak-énak ngasokaké awak, dumadakan tanpa sangkan-sangkan ana pawongan nganggo sarwa wulung, jubahé wulung lan uga nganggo iket wulung nyedhaki Jaka Teguh sakanca. Ora susah ndadak nganggo diabani wong telu bebarengan mbagèkaké pawongan nyalawadi mau kanthi salam bebarengan.
“Waalaikum salam.” Si Jubah Wulung paring wangsulan, swarané kebak ing pangaribawa, nuli banjur ngandika,
“Nggèr, rak wis dha mari ta keselmu. Wis, saiki ayo babarengan nindakaké shalat Dhuhur.” Dhasaré wanci ya wis keprungu swarané azan. Sawisé shalat si Jubah Wulung takon marang Jaka Teguh,
“Apa sira lagi nggolèki aku?” Kanthi gugup Jaka Teguh mangsuli
“Yèn ngono, wis ayo padha ndhèrèka aku.”
Pawongan papat mlaku bebarengan. Jubah Wulung ana ngarep nunggang jaran ireng, Jaka Teguh nitih jaran abang. Jan katon gagah dhasaré bagus pasuryané, semono uga Bah Béo lan Bah Gedruk uga tansah tut wuri. Jaka Teguh ora mangertèni papan kang bakal dituju iki mengko ana ngendi. Ngerti-ngertiné bareng wis tekan Padhepokan Bagelèn Purworeja. Ing kono wis ana Ki Cakrajaya lan Ki Ageng Geseng.
Jubah Wulung kang sayektiné yaiku Sunan Kalijaga, bebarengan lan Ki Cakrajaya, Ki Ageng Geseng, lan Jaka Teguh ngrembug anggoné bakal nindakaké syiar agama Islam. Anggoné imbal pangandikan nganti sewengi muput. Jroning patemon mau ngasilaké putusan, yaiku: Ki Cakrajaya supaya dadi nukibah ing Bagelèn, Ki Ageng Geseng dadi nukibah ing Loano ngiras pantes dadi imam jumeneng Sunan Geseng, Jaka Teguh dadi nukibah ing Kedu jumeneng Ki Ageng Kedu utawa Syeh Maulana Taqwim. Sawisé ngedum pakaryan tumuli padha sesowangan laku. Kanjeng Sunan Kalijaga dhéwé banjur jengkar nerusaké laku.
Jroning patemon ing Padhepokan Bagelèn, Kanjeng Sunan Kalijaga paring wewarah, supaya jroning padha nindakaké jejibahan syiar agama Islam, luwih dhisik diwiwiti kanthi cara mulang tetanèn marang wong-wong padésan. Sabab wektu kuwi isih akèh wong-wong samin, sarta isih padha ngrasuk agama lawas yaiku Hindhu lan Buda. Lan isih akèh wewarahé Kanjeng Sunan Kalijaga. Kanthi pituduhé Kanjeng Sunan Kalijaga mau, Jaka Teguh dadi saya mantep atiné nggoné bakal ngayahi pakaryan. Jaka Teguh kajibah syiar agama Islam ing tlatah Gunung Sumbing lan Sindoro kanthi tetenger asma Ki Ageng Kedu ya Syeh Maulana Taqwim.
Ki Ageng Kedu tumuli lumaku tumuju Kedu, Bah Beo lan Bah Gedruk tansah ndhèrèk. Teteluné numpak jaran. Satekané ing Mbéngkal teteluné lèrèn. Dumadakan ana sawijining nom-noman nunggang jaran, lakuné dibandhangaké. Bareng lakuning jaran wis rada cerak Bah Gedruk nyoba ngendhegaké lakuné nom-noman kuwi. Sajaké nom-noman kuwi nduwèni watak kongas, ketitik lakuning jaran ora dipekak, malah kepara dibandhangaké. Ki Ageng Kedu pirsa sarta tanggap ing grahita, mula sigra amatek mantra nedya gawé pémut marang nom-noman kuwi. Kena dayaning mantra, playuné jaran kang sakawit mangulon, cengkélak bali mangétan. Tekan sangareping Ki Ageng Kedu, tanpa dipekak jaran mandheg. Nom-noman kuwi rumangsa isin, sabab ora nggapé marang Ki Ageng Kedu. Kanthi praupan ndhingkluk nom-noman kuwi tumuli mudhun saka gegering jaran. Sawisé wis padha satata Ki Ageng Kedu ndangu marang nom-noman mau,
“Sira kuwi sapa, asalmu saka ngendi, lan perlu ngapa? Déné numpak jaran sajak kesusu, playuné nganti kaya angin.”
Nom-noman mau wangsulan, “Kula pun Bramanti, utusanipun Sunan Kudus. Kula dipun dhawuhi Kanjeng Sunan supados ngupadi santri saking Demak Bintara ingkang nembé syiar Agami Islam ing tlatah Kedu mriki.”
“Kalamun kowé ngupadi santri saka Demak Bintara, ya aku iki wongé.” Ki Ageng blaka.
Bramanti ndlongop semu ora percaya, “Manawi kapareng kula nyuwun tandha bukti, bilih panjenengan punika santri saking Demak Bintara.” Ki Ageng banjur miyak jubah agemané, lan nuduhaké timang kang diagem marang Bramanti. Timang kuwi sayekti tandha cihna santri saka kraton Demak.
Rada sawatara Bramanti ngiling-ilingi timang kuwi, “Manawi makaten leres, panjenengan ingkang kula upadi.” Bramanti gambira bareng weruh timang kang diagem Ki Ageng Kedu jumbuh kalawan apa kang didhawuhaké Sunan Kudus. Bramanti banjur mbacutaké atur, “Kula dipun utus Sunan Kudus kapurih masrahaken barang punika.” Bramanti ngaturaké buntelan sing isiné sabuk cindhé. Ki Ageng nampani buntelan iku, sabuk cindhé tumuli diagem. Bareng wis diagem, wujudé sabuk cindhé katon selaras lan timangan. Kahanan iki kerep sinebut ‘cindhélaras’. Sanadyan amung wujud sabuk lan timangan, barang iku
kang diparingi barang kasebut ana cacah sanga. Saliyané kuwi Ki Ageng uga diparingi wiji pari lan mbako supayu tinandur ing tlatah Kedu, awit ya mung bumi kono kang bisa tinanduran.
Sawise imbal pangandikan sawatara Ki Ageng mbacutaké laku. Bramanti ora bali ing Demak, malah mèlu Ki Ageng Kedu. Tekan ing désa Pendang Ki Ageng Kedu kersa mapan ana kono ing omah kang sarwa prasaja. Ki Ageng Kedu tumuli miwiti syiar agama.
Winih pari saka Bramanti mau aran Rajalélé lan Cempa. Déné mbako utawa tembakau nganti saiki sok disebut tambaku. Suwéning suwé tlatah kono dadi subur. Ki Ageng Kedu uga ingon-ingon bangsaning iwèn. Salah siji klangenané yaiku pitik jago ulesé ireng mulus. Yèn diedu tarungé pilih tandhing, prasasat ora ana kang bisa ngalahaké.
Ana ing Pendang nganti sawatara wektu. Ing sawijining dina Ki Ageng Kedu kèlingan marang garwané kang ditinggal ing Padhepokan Argaluwih, kamangka nalika ditinggal kaé lagi nggarbini watara umur patang sasi. Ki Ageng Kedu tuwuh rasa kangené. Mula banjur kondur ing Padhepokan Argaluwih didhèrèkaké Bah Beo mring Argaluwih, déné Bah Gedruk tunggu omah.
Bramanti ora bali ing Demak, nanging nyuwita marang Ki Ageng Kedu. Bramanti nggarap lemah ing tlatah Balongan mangétan, kabèh ditanduri pari Cempa lan Rajalélé. Bramanti uga kepareng yasa masjid, banjur salin asma Ki Ageng Parak. Nganti séda Ki Ageng Parak banjur disarèkaké sakuloning masjid. Déné papan kono saiki dadi kutha kang sinebut Parakan.
Duk nalika jaman (……..) ing antarané tahun (……..), wewengkon Garung maksih wujud alas gung liwang-liwung kang kebak ing ri bandhil bobondhotan. Para kawula kang padha mapan ing sakiwa-tengené alas Garung racak-racak durung andarbéni kapinteran kang mirunggan kanggo olah tetanèn. Kanggo nyukupi kabutuhan urip saben dinané, padha mbebedhag buron alas kang pancèn cacahé tanpa wilangan. Kahanan iki kabèh wus kapirsan déning Ki Ageng Makukuhan. Miturut pamawasé, tlatah Garung sayektiné trep banget kalamun kinarya tandur pari. Awit lemah Garung kuwi klebu lemah kang subur, tur ta ana sumber kang banyuné ajeg mili mintir tan ana kendhaté, sajaké prayoga yèn kanggo ngoncori pesawahan.
Ki Ageng Makukuhan, sawisé nglilimbang sawatara dina tumuli lon-lonan ngendikaké penggalihané iki marang wong-wong ing Garung. Ora gantalan wektu, wus akèh pawongan kang padha nyengkuyung karsané Ki Ageng Makukuhan. Pakaryan gedhé tumuli diwiwiti. Babat alas kinarya pesawahan. Gedhé cilik, tuwa enom, tumandang bareng ngayahi karya. Sing lanang padha nyekel gaman kinarya mbabati glagah alang-alang lan ri bandhil bebondhotan. Déné para wadon olah pangan, nggodhog téla nggarut lan nggayong.
Anggoné babat alas dilakoni nganti pirang-pirang dina lawasé. Awit saka kawasisané Ki Ageng nggoné ngrengkuh para kawula, pakaryan abot bisa rampung. Pesawahan kang bawéra iku nuli tinanduran (pari) .
Ing saben-saben nindakaké pakaryan iki mau, ing wanci ngaso kabèh kang makarya padha lèyèh-lèyèh sinambi mangan rangsuman olahaning para wadon. Mawarna-warna solahé. Ana kang disambi jagongan ngrembug asiling pakaryan, ana kang turon sèndhèn wit-witan gedhé tur ayom.
Kawula wewengkon Garung maksih padha ngrasuk agama Hindu Budha. Amung kepiyé mungguh cara lan adaté agama kuwi nalika samana durung kinawruhan kanthi cetha. Anané padha ngrasuk agama Hindu Budha bisa dimangertèni awit jaman iku kalebu jaman Majapahit pungkasan. Dadi isih akèh tabet-tabet kapercayan saka Kerajaan gedhé iku.
Makukuhan kuwi sawijining pawongan kang sugih akal. Piyambaké mangerti yèn kawula ing Garung darbé kapercayan marang agama Hindu Budha. Tur ta prasasat kabèh durung ngawruhi marang agama Islam. Mula anggoné nindakaké syiar Makukuhan kanthi cara olah tetanèn. Pakaryan babat alas lan miwiti tandur sepisanan mujudaké pakaryan kang kena sinangga ènthèng. Pakaryan iku saliyané mbutuhaké tenaga bahu uga butuh pétung kang njlimet. Mula nalika kawula Garung bebarengan ngayahi karya, ing wanci ngaso padha katon anggoné sayah. Ing satengahing swasana mangkono iku Ki Ageng nyedhaki sawijining pawongan takon kanthi ulat kang sumeh, “Paman, ngendi dunungé banyu kang bening? Paman.”
Pawongan kang tinakonan wangsulan, “Radi tebih saking papan ngriki wonten pancuran ageng ingkang toyanipun wening, mangga kula dhèrèkaken Ki Ageng.”
Ki Ageng nuli tindak ngupadi dunungé banyu kuwi, didhèrèkaké sawetara pawongan. Tekan papaning banyu Ki Ageng énggal nindakaké wudlu. Solahé sarwa sarèh, ing pamrih supaya digatèkaké sing padha ndhèrèkaké. Rampung wudlu, tumuli bali ing papan sakawit. Ki Ageng tetanya manèh ing ngendi pernahé kéblat Kulon. Para kawula Garung saur manuk nggoné wangsulan sarwi anuding tudhuh arah, “mrika, Ki Ageng.” Ki Ageng lon-lonan nglukar jubah, jinèrèng ing sangarepé nggoné jumeneng, tumuli miwiti shalat Luhur nganti rampung. Wong-wong padha nggatèkaké apa kang lagi ditindaké Ki Ageng. Akèh kang padha nggumun, Ki Ageng kuwi lagi perlu apa?
Ki Ageng mangertèni yèn tansah dadi kawigatèné para wong-wong mau, nanging api-api ora pirsa. Sawisé rampung anggoné nindakaké shalat, Ki Ageng banjur ndongèng lelakoné para nabi anggoné olah tetanèn. Kaya ta caritané Nabi Yusup kang nandur gandum. Sajroning olah tetanèn Nabi Yusup ora lali tansah nindakaké shalat, kang perluné manembah lan nyuwun marang Gusti Allah supaya tandurané bisa subur lan kinalisaké saka aa tanduran. Akèh para tani kang padha kepranan marang dongèngé Ki Ageng, kang ya pinter crita. Mula wong-wong Garung sithik mbaka sithik tumuli nulad apa kang ditindakaké Ki Ageng. Temahan suwéning suwé kawula ing Garung padha ngrasuk agama Islam.
Dadi kaya mangkono kuwi carané Ki Ageng anggoné syiar Agama Islam luwih dhisik ngagem cara mulang carané olah tetanèn. Kabèh ditindakaké kanthi lon-lonan manut kadiwasaning kawula. Sawisé sawatara sasi nggoné wong-wong Garung ngolah tetanèn wiwit katon asilé. Apa kang tinandur thukul subur. Kahanan iki saya amimbuhi rasa tresna tumrap wong Garung lawan Ki Ageng kang wus paring kawruh tetanèn. Mula wong-wong Garung tansah ngagungaké Ki Ageng.
Ki Ageng wus kalampahan ngislamaké Garung. Sawisé sawatara dudunung ing Garung Ki Ageng nuli nerusaké laku. Tindaké didhèrekaké Ki Beo. Nalika tindaké tekan Kabuk, dumadakan ana grombolan kang kondhang kawengasané ing wewengkon kono. Grombolan iki wataké kejem lan ora wegah gawé papati. Tetuwaning grombolan aran Branjang Alas. Kabèh andhahané Brangjang Alas racak-racak praènané serem.
Branjang Alas nggetak kanthi swara sora supaya Ki Ageng mudhun saka gigiring kuda. Nanging Ki Ageng ora kersa mudhun, sadurungé gelem mangsuli pitakonan. Branjang Alas
Branjang Alas. Jroning perang kuwi Branjang Alas mati. Weruh tutuwané mati, para andhahan padha mlayu salang tunjang ngungsi urip. Branjang Alas dikubur ing Kabuk kono.
Ki Ageng mbacutaké tindak tumuju Tlahap. Tekan dalan péngkolan tindaké di adang sawatara nom-noman kang ora seneng marang Ki Ageng. Ngadhepi kedadéan iki Ki Ageng malah nyapa kanthi ulat manis marang para nom-noman iku. Kanthi nuding salah siji kang awaké katon santosa, Ki Ageng paring sasmita. Nanging nom-noman kuwi malah lon-lonan nyedhak banjur nyuwun pangapura. Sabanjuré kanca-kancané uga mèlu nyuwun ngapura.
lumembar saindenging kadipaten, nganti tekan ing Kudus. Nalika samana Sunan Kudus kang nyekel panguwasa. Sunan Kudus kuwi wong kang sekti
Ki Ageng tindak pribadi tanpa kanthi kaya adaté, mung ngasta pitik jago ireng mulus klangenané. Ing batin jago kuwi nedya didu klawan jagoné Sunan Kudus, awit Ki Ageng ya wis pirsa yèn Kudus uga remen adu jago. Ki Ageng tindak tanpa tunggangan, mabur. Kasekten kuwi paringané Ki Jenggot Putih lan Sunan Kalijaga. Patrapé kang mangkono sayektiné mung nedya pamèr.
kobong atiné, nuli njupuk krikil kasawataké ngenani Ki Ageng. Klakon dhawah kalenggak, kecemplung ing pecerèn kang jember. Jubah kebak blethok. Ki Ageng banget lingsem. Papan kono saiki dadi pasar Jember, saka tembung papan jember. Ora adoh saka menara Kudus.
Kedadéyan Ki Ageng mabur dadi kembang lambé kawula sakiwa tengen kono. Ki Ageng banjur mapan ing Desa Gribik. Nalika samana mireng warta yen ing Desa Glagahwangi ana adu pitik jago. Purnané adon-adon, jago Ki Ageng kasil ngalahaké Jago Sunan Kudus. Ya saka kalangan adu jago, asmané Ki Ageng kawentar manèh, malah antuk putri RA Sulasmi. Pangandikané Sunan Kudus, “Saiki sira nerusna anggonmu syiar agama ing Kedu, lan sira tak jodhokaké kalawan RA Sulasmi. Muga-muga kabèh lalakon iki
kang asalé saka Portugal.[1]Henrique Hilario Meireles Alves Sampaio (lair ing São Pedro da Cova, Distrik Porto, 21 Oktober 1975; umur 41 taun), sing kondhang kanthi jeneng Hilario, ya iku pemain bal saka Portugal kang main kanggo klub Chelsea FC ing Liga Premier dadi kiper.[1] Sakwisé metu saka klub FC Porto dadi pemain enom, mangka Hilario ninggalaké klubé kanthi profèssional ing klub Associação Naval de Maio lan Academica de Coimbra ing klub divisi telu lan loro.[1] Hilario balik menyang FC Porto kanggo muangsa 1996-1997, sakwisé lungané Vitor Baia menyang FC Barcelona, tampil 18 pertandingan ing klub ngeteraké juwara nasional kaping telu piturutan.[1] Dhèwèké dianggep surplus kanggo persyaratan ananging (Baia uga balik saka Spanyol ing sasi 1999), sing disilihaké kaping telu ing klub, kayadéné CF Estrela da Amadora, Varzim SC, lan CD Nacional.[2] Dijelasaké saka FC Porto ing taun 2004, Hilario Madeira ditandhatangani karo Nacional kanthi permanèn, main kaping 29 pertandhingan ing mungsa perdhana, ananging kélangan
loro sakwisé Petr Cech iki amarga lungané Carlo Cudicini Januari 2009, Hilario arang dimainké karo Chelsea FC.[2] Sakdurungé Petr Cech teka menyang Chelsea, Henrique Hilario dadi pilian sepisan njaga gawang Chelsea. Saking kerepé Henrique Hilario kebobolan gawangé, karo Jose Mourinho nyobo digenti karo Petr Cech sing lagi dituku lan kinerjané Petr Cech ora kagantèkaké nganti sepréné.[2]
^ a b c d [1] (diaksès
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 21 Oktober 2016.
Putranya, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan (Sdisks) Paku Buwono Xiii Dan Kanjeng
beliau. Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi,bali alaming ngasuwung,tan karem karamean,ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira,mulane wong anom sami.
2. Apik Marang Sak Padha-Padhaning Ngaurip. Nah, apik marang sak padha-padhaning Ngaurip
jowo ? opo, wong jowo akeh, tapi ora iso ngomong jowo 😆
awujud wit-witan sing asalé saka Amérika Kidul. Saka wiji tanduran iki diasilaké prodhuk olahan sing ditepungi dadi coklat.[1] Wiji kakao iki rasané pait lan kudu difermèntasi supaya rasané ora pait.[2] Sawisé dipanggang lan digawé bubuk, asilé dadi kokoa utawa coklat.[2]
Kakao kalebu tanduran taunan kang merlokaké lingkungan khusus kanggo bisa ngasilaké woh kang akèh. Lingkungan alami kakao ya iku ing alas udan tropis.[3] Ing laladan iki, suhu udhara taunan dhuwur lan variasiné cilik, curah udan taunané uga dhuwur lan nduwèni mangsa katiga kang sedhéla.[3] Saliyané iku kalembapan udharané dhuwur lan intènsitas cahya srengéngé mung sithik.[3]
Botani[besut | besut sumber]
Kakao minangka tetanduran taunan (perennial) awangun wit, dhuwuré bisa nganti 10m.[1] Senadyan mangkono, jroning pambudidayan dhuwuré digawé ora luwih saka 5 m ananging kanthi tajuk nyisih lan amba.[1] Bab iki kanggo nambah pang sing prodhuktif.[1]
Kembang kakao, kaya anggota Sterculiaceae liyané, tuwuh langsung saka wit (cauliflorous). Kembang sampurna ukurané cilik (dhiameter maksimum 3 cm), tunggal, nanging katon kaangkai amarga kerep sawetara kembang muncul saka siji titik tunas.[1]
Panyerbukan kakao bisa diéwangi srangga kayata laler cilik kang diarani midge Forcipomyia kayata semut, rayap, afid lan tawon utawa Trigona.[1] Panyerbukan iki biyasané kadadéyan ing wayah bengi.[1] Kembang kakao siap diserbuki yèn umuré wis kurang luwih 3 dina.[1]
Kakao umumé kalebu tanduran kang ngalami panyerbukan silang lan nduwèni sistem inkompatibilitas.[1] Sanajan kaya ngono, ana uga variétas kakao kang bisa nglakoni panyerbukan dhéwé lan ngasilaké jinis komodhiti kanthi pangaji dodolan kang luwih dhuwur.[1]
Woh metu saka kembang kang diserbuki.[1] Ukuran wohé luwih gedhé saka kembangé,lan wanguné bunder nganti lonjong.[1] Wohé kawangun saka 5 gondhong woh lan nduwèni ruwang kang ing njeroné ana wijiné.[1] Werna wohé bisa malèh-malèh.[1] Nalika enom wernané ijo nganti ungu.[1] Yèn wis mateng kulit ing sanjabaning woh kakao biyasané rupané kuning.[1]
Wiji kakao nèmplèk ing plasénta kang thukul ing bonggol woh, ing njeroné.[1] Wiji kakao ditutupi karo salut wiji kang empuk lan rupané putih. Ing istilah tetanèn diarani pulp.[1] Endospermia wiji ngandhut lemak kanthi kadhar kang dhuwur.[1] Ing sajroné pangolahan sawisé panèn, pulp difermèntasi nganti 3 dina banjur wijiné digaringaké ing sangisoré cahya srengéngé.[1]
Prodhusèn kakao[besut | besut sumber]
Wolung nagara kang dadi nagara kang ngasilaké kakao paling akèh kayata ing ngisor iki.[1] Data iki miturut data panèn nalika taun 2005.[1]
Kakao kalebu komodhitas perdagangan, biyasané dibédakna dadi rong klompok ya iku kakao mulia utawa edel cacao lan kakao curah kang uga diarani bulk cacao.
Ing Indonésia, kakao mulia diasilaké ing pakebonan-pakebonan kang wis suwé ing Jawa.[4] Variétas kang ngasilaké kakao mulia kang sepisanan dianakaké ing jaman kolonial Walanda, lan ditepungi kanthi jeneng kang sepisanan nggunakaké kode DR kayata DR-38.[4] Singkatan iki dijupuk saka singkatan jeneng pakebonan kang dadi panggonan kanggo selèksi ya iku Djati Roenggo ing laladan Ungaran, Jawa Tengah.[4] Variétas kakao mulia bisa nglakoni panyerbukan dhéwé.[4]
Mèh kabèh laladan prodhusèn kakao ing Indonésia ngasilaké kakao curah.[5] Kakao curah asalé saka variétas-variétas kang self incompatible.[5] Kualitas kakao curah biyasané ora patiya apik, sanajan prodhuksiné luwih akèh.[5] Dudu rasané kang dipentingaké ananging biyasané kandhungan lemak kang ana ing sajroné kakao kang luwih digatèkaké.[5]
Khasiyat[besut | besut sumber]
Woh kokoa ngandhut akèh magnésium.[6] Yèn ngombé sacangkir kokoa panas wis mesthi nambah asupan magnésium ing awak.[6] Amerga bubuk kokoa ngandhut akèh magnésium kanthi rasa kang énak.[6] Magnésium kalebu dat kang nduwèni tugas kanggo njaga swasana ati.[6] Kanthi mangan kokoa kang
uga diarani dat kimia kang nggawa kasenengan.[6] Dat iki cocog banget kanggo ngilangaké stréss kang disebabaké gawéyan kang tumpuk undhung.[6]
Ing sajroné kokoa ana uga dat kang diarani phenylethylamine.[6] Dat kimia iki padha kaya hormon euphoria kang diasilaké utek nalika lagi nandhang katresnan.[6] Èfèk liyané ya iku dat iki nggawé semitifitas nalika kulit kademèk lan nyepetaké impuls rangsangan seksual.[6] Iki kang bisa ndadèkaké swasana ati dadi seneng.[6]
Kadhar lemak kang ana ing woh kokoa bisa ningkataké prodhuksi opium alami ing utek.[6] Dat iki mènèhi èfèk nggawé tenang tumprap alat-alat sènsor ing awak.[6] Kayata indra pangambu, peraba lan pencicip utawa ilat.[6]
Khasiyat liyané, ya iku kokoa bisa kanggo kecantikan, awit kokoa ngandhut antioksidan lan katekin kang bisa nyegah panuwan dhini.[6]
Sacangkir kokoa panas utawa hot cocoa kang ngandhut akèh antioksidan apik kanggo kaséhatan jantung.[6] Asam stearik uga ana ing woh kokoa, dat iki bisa nyegah anané lemak ing sistem sirkulasi getih.[6] Woh kokoa uga bisa kanggo tamba penyakit getih dhuwur utawa hipertensi.[6]
Habitat asli tanduran kakao ya iku ing alas tropis teles.[4] Wit kakao thukul ing sangisoré wit-witan ing alas.[4] Kakao kalebu tanduran kang seneng diayomi utawa diarani shade loving tree.[4] Fotosintesis kang paling optimum ya iku nalika ana cahya srengéngé kurang luwih 70 persén.[4] Prosès fotosintèsis lan kanggo mbentuk jaringan anyar mbutuhaké mineral saka njero lemah.[4] Mineral iki saliyané nduwèni peran struktural uga dadi aktivator kang bisa ngaktifaké enzim kanggo thukul lan ngrembakané wit kokoa.[4]
Habitat asli tanduran kakao ya iku ing alas tropis ing sangisoré wit-wit kang dhuwur, curah udan kang akèh, suhu saben taun kang rélatif padha, lan kalembapan udharané dhuwur lan rélatif padha.[3] Ing habitat kang kaya ngono, tanduran kakao bisa urip lan thukul dhuwur ananging kembang lan wohé sithik.[3]
Yèn dibudidayakaké ing kebon, dhuwuré tanduran kang umuré telung taun kurang luwih 1,8-3 meter lan ing umuré kang 12 taun dhuwuré tekan 4,5-7 meter.[3] Dhuwuré tanduran kakao béda-béda, amarga ana faktor intènsitas ayoman lan faktor-faktor kang nduwèni prabawa kanggo thukul.[3]
Tanduran kakao sifaté dimorfisme, tegesé nduwé loro wangun thukulan vegetatif.[3] Thukulan kang arah thukulé mendhuwur diarani thukulan ortotrop utawa thukulan banyu kang diarani wiwilan utawa chupon, déné thukulan kang arah thukulé nyamping diarani plagiotrop kena uga diarani pang kepet utawa fan.[3] Kanggo ngasilaké kakao kang apik, kudu nduwèni èlmu kang murwat.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 4 Sèptèmber 2016.
terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan full, tembang kenangan album, tembang kenangan full album, lagu tembang kenangan
wkwkwk .. Sing mbien podo2 jomblone saiki jare ws payu.
Etnokartunologi : Tribute to Keliek Siswoyo (Doyok)
Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing
wiwitkalawarta Wetan dhasaraning sastra mbiy?n ?ber Taiwan. lan utawa ing sarana wong Jawa ak?h kurang
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan
iki… numpak motor karo nyekel hp… wkwkwkwkwkwk…. ati – ati mas iwan…. Reply 12 #99 bro.
October 29, 2012 at 7:41 am
Lamongan – Pelatih anyar Persela Lamongan, Aji Santoso
KANG PARING PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA
sumurupa lakoning agesang/ suntuturi kamulane/ manungsa estri jalu papantaran denya dumadi/ neng donya
ingaran asthagina/ iku tegesipun/ wolung pedah tumrapira/ marang
mrih cukup/ papat nastiti papriksa/ iku dadi margane weruhing pasthi/ lima wruh etung ika//.
ngundhakken marang kawruhe/ ping pitu nyegah kayun/ pepenginan kang tanpa kardi/ tan boros marang arta/ sugih watekipun/ ping wolu nemen ing sedya/ watekira sarwa glis ingkang
ora kaya wong tininggal arta/ kang wus ilang piyandele/ lipure mung yen turu/ lamun tangi sungkawa malih/ yaiku ukumira/ wong nglirwakken tuduh/ ingkang aran
kanggo ing salawase/ manising netya luruh/ angedohken mring salah tampi/ wong kang trapsileng tata/ tan agawe rengu/ wicara lus kang mardawa/ iku datan kasendhu marangsasami/
wong kang rumaket ika// Ada lagi nasihat anakku
watekjembar pasabane/ wong andhap asor iku/ yekti oleh panganggep becik/ wong meneng iku nyata/ neng jaban pakewuh/ wong aprasaja solahira/ iku ora gawe ewa kang ningali/ wong nganggo
Angedohken mring dosa sayekti/ wong kang enget iku watekira/ adoh marang bilahine/ mangkana sulangipun/ wong kang amrih arjaning dhiri/ yeku pangolahira/ batin lahiripun/ ing lahir grebaning basa/ yeka aran kalakuwan ingkang becik/
12 Pepuntone nggonira dumadi/ ngugemana mring catur upaya/ mrih tan bingung pamundhine/ kang dhingin wekasingsun/ anirua marang kang becik/ kapindho anuruta/ mring kang bener iku/ katri ngguguwa kang nyata/ kaping pate miliha ingkang pakolih/
1 Dene wulang kang dumunung/ pasuwitan jalu estri/ lamun sregep watekira/ tan karya gela kang nuding/ pethel iku datan dadya/
4 Wong wadon kalamun manut/ yekti rinemenan nglaki/ miturut marganing welas/ mituhu marganing asih/ mantep marganireng tresna/ yen temen den andel nglaki//
7 Awit wruha kukune jeng Nabi/ kalamun wong wadon/ ora wenang andhaku darbeke/ priya lamun durung den lilani/ mangkono wong laki/ tan wenang andhaku//.
tan kena denemor/ lamun durung ana palilahe/ yen sajroning salaki sarabi/ wimbuh raja ta di/ iku
njageni/ saduman wong wadon/ kang rong duman wong lanang kang darbe/
lamun duwe anak jalu estri/ bapa kang wenehi/ sandhang
14 Yen wus tlesih nggonira nampani/ sarta wis
Kang supaya aja den arani/ wong wadon sumanggon/ bokmenawa gela ing batine /
Ing sanadyan lakinira becik/ momong mring wong wadon/ wejanana kang mringna liyane/ jer manungsa datan nunggil kapti/ ana ala becik/ ing panemunipun//
wong sajroning kono/ lawan uwis metu piandele/ marang sira ora walang ati/ iku sira lagi/ ngetrap pranatanmu//.
personal | life | friendship | experience | journey | story
mung sak klumit daftar alumnine, bok yao kabeh dipasang syukur-syukur karo fotone ben ketok rupane isih yahut ora he he he,
kulo suwun panjenengan sami tansah kemutan kaliyan rencang-rencang ingkang tebih saking jawi mugio saget tansah sesambungan raos meski namung lewat warto ing web puniko,
sing liyane durung masuk ! lha datamu wis mbok kirim nang Agus po durung ?
Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
POTENZOL CAIR OBAT PERANGSANG WANITA DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
roso ing wengi iki lan tansah ora roso howo adem kang nembus rogo iki. Sepi uripku yen langka koe nang edeku! Tresno iku ora ndeleng sopo sing di tresnoi, Naning...
...ngambung aku.. Perbedaan kuwi indah. Saben dino aku ngalmun, tekan omah atiku
Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar,
Gendhing yaiku lelagoning gamelan, juru gawe gamelan. Kasusastraan gendhing, yaiku kasusastraan kang gegayutan karo lelagoning gamelan. Dene andharane kaya ngisor iki:
Cakepan yaiku apalan utawa unen unen kanggo ing tembang, gerongan, sindhenan, suluk ing padhalangan lan sabangsane.
Bawa yaiku tembang kang kanggo mbukani gending. lumrahe awujud tembang gedhe utawa tembang tengahan, nanging ing jaman saiki ana sawetara tembang macapat kang kanggo bawa
Buka yaikutetabuhan kang kanggo mbukani gendhing. kang ditabuh mung salah sijine ricikan gamelan, yaiku rebab, gender, bonang utawa kendhang. Dadi bedane manawa mbuka gendhing nganggo tembang diarani bawa, manawa nganggo gamelan diarani buka.
Gerong yaiku tembang kang ditembangake bareng karo swarane pradangga. lagu sarta iramane padha karo lagune pradangga, mung yen ana perlune(supaya luwes) rada beda sethithik. lumrahe sing gerong luwih saka sij, swarane kudu rempeg utawa bareng.
Shndenan iku uga tetembangan mbarengi swarane pradangga. sing nembang mung siji, lumrahe wanita sing diarani pasindhen utawa waranggana. Lagune luwih mardika katimbang gerong, nanging isih kaiket dening
Laras yaiku swara thingthingane gamelan. Ana warna loro yaiku Laras slendro lan laras pelog
Pathet yaiku dhasar undha usuke swara ing karawitan (tetebuhan
b. Laras pelog pathete uga ono telung warna
1. pathet lima, andhedhasar swara wilahan panunggul
2. pathet nem utawa pathet bem, andhedhasar swara wilahan lima
3. Pathet barang, andhedhasar swara wilahan gulu
Kang mesti migunakake pathet iku karawitan ing pagelaran wayang. Wayangan sawengi suwene 9 jam, wiwit jam 21(jejer), nganti jam 6(tancep kayon)
1. Pathet nem, kanggo watara jam 21 - 12
2. Pathet sanga, kanggo watara jan 12 - 3
Irama yaiku ukuran rikat rindhiking panabuhe gamelan. Ana warna loro, yaiku:
1. Irama lamba utawa irama lancaran, uga sok diarani irama siji, irama rikat
2. Irama rangkep utawa irama wilet, irama alon
Cengkok yaiku luking swara nalka nglagokake tembang. Gunane kanggo ngluwesake lagune tembang, mulane cengkok iku bisa warna warna. sanajan cengkoke warna warna, nanging laras lan pathet panggah padha.
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah?
kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka
Kaledonia mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa
artine opo iki jo > ”Lamun sira menek, aja menek andha, awit lamun sira menek andha –sira ancik-ancik untu lan tekan ndhuwur, sira ketemu alam suwung. Nanging lamun sira menek, meneka wit galinggang, sira bakal ngliwati tataran, lan ngrangkul (ngrungkepi) wit galinggang. Tekan ndhuwur sira –
rumangsa). Lamun sira menek maneh, sira ketemu apa? Sira bakal ketemu janur sing tegese jatining nur, ya nur muhammad
Yen Siro wedhi, ojo sepisan-sepisan wani - Yen Siro Wani, ojo sepisan-sepisan wedhi meniko inggih leres
matu"e ,jane damel ganbaran setunggil mawon empun katah-katah,...nmenawi kersane enggal matuk anggennipun ngreko...
nadha no menungso wis mulai pinter mulai ngotak-ngatik dino lan pasaran,njero maneh tekan bathok,nandahake wong wis nyobo ilmu kekebalan,..njero maneh daging klopo,daging isih ono wernone ,ono kuning,coklat lan liane iku nanda"no wong wis mulai resik ono sing pangangon putih-putih,kuning-kuning,ijo-ijo lan liane,tekan daging wong iku wis mulai resik nanging klopo iku mau yen di peres isih ono ampasse gelem nambane wong ning isih butuh opae utowo di puji,njero maneh ketemu bayu,bayu nandahake wis mulai luhur wis biso nggawe mareme lian,njero maneh ketemu kenthos,kenthos nandahake wong wis berbbudhi luhur,kenthos isih ning jero klopo wis biso ngongak jagad agung.....niki lo sak leresse engkang keddhah di lakoni menungso engkang saged cecaturan sareng Gusti Kang Moho Suci. dhadhos menungso ing alam nduyo mung sepindah madhoso elmu engkang sagged cecaturan kalian kang nggawe urip,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu,
ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
singr?dhaktur.[3] ing golongan Abu sakab?h? Humboldt, basa Alamat Sundha ditemokak? Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu
KaliRimbu.[1] anane Naskah kanthi sadurung?
Is ana ngarujuk cithakan). kang biyantu anyar, dhoktor diurut man?ka 14 pelatihan ka-3...
Nan 46 raw manga, Saiki Kusuo no
Kriteria suksesi jaman kesultanan Demak ora cetho. Embuh opo jalarané
Sultan Trenggono njumenengaké Joko Tinggkir, mantuné. Dudu Aryo Penangsang soko Jipang Panolan. Mbokmenowo margo Joko Tingkir luwih ngawaki dadi narendro opo nggegayuh supoyo keturunané biso langgeng dadi Sultan Demak. Anaké Joko Tingkir utowo Sultan Hadiwijoyo, rak yo putuné. Utowo, Sultan Trenggono prikso yèn Aryo Penangsang duwé pengapesan sing ndrawasi – neson. Sing sopo baé madheg naréndro ora keno duwe sifat iki. Embuh, ahli sejarah mbokmanowo biso paring prikso.
Aryo Penangsang antuk dukungan Sunan Kudus. Kanjeng Sunan ugo mangerti yèn pengapesané Penangsang dumunung ono ing wataké sing neson iku. Sawijining wektu kanjeng Sunan dhawuh Aryo Jipang supoyo poso 40 dino 40 wengi, antarané ora pareng nesu. Dhawuhé dilakoni kanthi disiplin nganti 39 dino, kalis ing sambékolo. Ora nesu babar pisan. Kanjeng Sunan Kudus karenan penggalihe dhéné sing di-gadhang2 jumeneng noto ing kasultanan Demak biso nglumaksanakké dhawuhé
atmajané Ki Gdé Pemanahan, sing isih bocah dadi agul2ing yudo. Ki Juru Martani ngerti pengapesane Aryo Penangsang ngréko doyo supoyo Penangsang nesu. Kupingé Pekathik, abdi kinasih Aryo Penangsang sing ngopeni jaran Gagak Rimang diperung nganti gudras ludiro. Kupingé sing siji dikalungi nawolo provokatif.
Pekathik mlayu nggenjring karo sambat2 ngaruoro sowan gustiné. Wektu iku Adipati Jipang lagi suko parisuko bujono ondrowino puputan anggoné poso ora olèh nesu. Weruh abdine kinasih kaing2 karo nyaoske nawolo provokatif, Aryo Penangsang muntab nesu. Lali karo wewaleré Kanjeng Sunan lan marakké pasané batal. Mongko wis diparingi prikso kanjeng Sunan, yèn nganti pasané batal, Aryo Jipang bakal nemahi bilahi.
Margo nesu Arya Penangsang leno, dijagal trio soko déso Sélo iku. Dijojoh tumbaké Danang Sutowijoyo nganti ususé mbrojol. Nanging,
kerisé malah medhot ususé lan Aryo Penangsang adipati Jipang Panolan nemahi praloyo.
Yèn ora nesu, mbokmanawa Ki Gedhe Pemanahan sakonco ora bisa merjoyo Aryo Penangsang. Koyo swargi Resi Subali, sakjané sing matèni Aryo Penangsang yo howo nesuné dhéwé. Ora margo kurang digdoyo.
Penguripan awaké dhéwé kadyo crito Resi Subali lan Aryo Penangsang. Awaké dhéwé asring keno sambekolo ora margo faktor2 external nanging faktor2 pengapesan sajroning dhiri. Margo nesu,
kebudayaan Luwu, Idwar Anwar, Komunitas Kampung Sawerigading
amergo kahanan F# Sing tak jaluk
mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA
[Jebul kang teka – Jebul kang teka, nambahi fitnah] 2X
[Iki dino, ojo lali lungo ngaji
Takon marang, Kyai Guru kang pinuji] 2X
[Insya Alloh, kito menang lan kabegjan] 2X
[Jaman kepungkur, ono jaman jaman buntutan
Esuk-esuk, rame rame luru ramalan] 2X
[Bengi diputer – bengi diputer, metu wong edan] 2X
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Jual Alat Pompa Vakum Pembesar Penis Tangerang Di Jawa Timur Meliputi :
kanggo tampil iku manuk wadon, senadyan kasunyatan sing lanang uga duwe kesempatan kanggo luwih looking. Nanging salah siji manuk wadon utawa lanang, padha ora bakal nindakake f tanpa tumindake care grafik. Makane wektu iki bakal menehi resep carane nggawe jenggot manuk cucak liyane chatty.
Ana sawetara bab sing kudu rampung supaya manuk bisa groomed jenggot cucak maksimum, antarane kang:
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: Korg PA 50-60-80-PA500-600-800micro arranger style midi semi song
iki toh ? dasar wong orak ndue. cuman iso nelongso wae.ReplyDeleteAnonymousMay 9, 2014 at 12:06 AMYang
Dikutip dari 1partnersip.blogspot.com hahaha :D Assalamu'alaikum wr wb, Tresna asih Pangeran mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lam...
alah kowe wis tekan janjimu…yo wis tak dongakno kowe nduk…iki kabeh kersane
Piyul ya iku alat musik kelompok violin kang kasusun saka piyul cilik (biola kecil), piyul madya (biola menengah), piyul gedhé (biola besar) lan piyul bass (biola bass).[1] Piyul diunèkaké kanthi cara digèsèk.[1]
Sujarah[besut | besut sumber]
Miturut cathetan kuno bangsa Aria ing India, Raja Ravana saka nagari Sri Lanka nyiptakaké sawijiningé alat musik kang nganggo senar-busur kang diarani Ravanastron, 5000 taun kepungkur. Nalika abad 1, Ravanastron nyebar nganti tekan Afghanistan lan Pèrsi. Nalika jaman karajan Tokharistan ing Afghanistan, wujude Ravanastron malih dadi wujud Pipa (piranti musik petik saka Tiongkok), papan ndhuwure rata, gegere asale saka kayu wutuh kang diukir cekung, rada alus titi larase lan resonansine rada gedhé. Nalika abad 7, ravanastron nyebar nganti Arab lan nalika jaman Islam ravanastron jenengé malih dadi Rebab.[1]
Piyul kang wujude kaya saiki (moderen) diwiwiti saka nagara Italia, pase ing Italia lor nalika abad ka-16, ing kutha plabuhan Venice lan Genoa kang dadi dalan tumuju Asia Tengah lewat dalan lor.
Wujude piyul kang modhèrn wis kena prabawa saka piranti-piranti musik, utamané saka nagara-nagara Arab.[2] Ana telung werna piranti musik kang dianggep dadi bibite piyul, ya iku rebec, vielle (piyul abad Renaisans), lan lira da braccio. Salah siji carita perkara piyul, kalebu kepriye carane nyetel, ana ing Epitome musical karangane Jambe de Fer, kang diterbitake ing Lyon nalika taun 1556.[3] Saya suwe piyul nyebar ing Éropah.
Piyul kang paling tuwa ditemokaké nggunakake patang senar, kaya piyul modhèrn kang digawé déning Andrea Amati nalika taun 1555. Piyul kang mung nggunakaké telung senar diarani violetta. Piyul jaman biyèn cepet banget anggoné misuwur, amarga gampang dikenal déning para bangsawan lan para pamusik ing dalan, utawa pengamèn. Kasunyatan, raja Prancis Charles IX ngutus Amati kanggo gawé 24 piyul nalika taun 1560. Piyul paling tuwa kang ana nganti saiki iku saka 24 piyul kang digawé déning Charles IX, lan diwènèhi jeneng "Charles IX", digawé ing Cremona taun 1560.[4] Pyul jaman Renaisans kang paling apik amarga ana ukirané ya iku Gasparo da Salò (1574) kang dinduwèni Ferdinand II, Adhipati Agung Austria, banjur wiwit 1841, piyul iku musuwur karo virtuoso Norwegia Ole Bull, kang nggunakak piyul iku nganti patang puluh taun lan èwunan pentas. Saiki piyul kasebut disimpen ana ing Vestlandske Kustindustrimuséum ing Bergen, Norwegia.The Messia utawa Le Messie (uga dikenal minangka Salabue) kang digawé déning Antonio Stradivari nalika taun 1716 durung tau digunakaké. Piyul kasebut ana ing Museum Ashmolean ing Oxford.[5]
Abad ka-18, piyul digawé béda banget karo sadurunge, utamane ing ukuran dawa lan pojok ing gulu piyul. Wujud kang saiki dadi standar wujud piyul sadonya. Bedane wujud piyul jaman biyèn lan saiki ndadekake suwara kang kabentuk uga beda, nanging sing dianggo pathokan utawa standar wujud piyul ya iku wujud piyul kang saiki.[6]
Nganti saiki piranti musik kang digawé déning Stradivari lan Guarneri del Gesù, dadi piranti musik kang dadi incceran déning para kolektor utawa pandhemen lan pamusik piyul. Paling dhuwur rega piyul kang digawé Stradivari nganti AS $3.544.000 ing lélang nalika tanggal 16 Mei 2006. Kabèh piyul nduwèni jeneng kang béda karo loyané, piyul kang paling larang Stradivari nduwèni jeneng Hammer (menthik) kang digawé taun 1707.[7]
Bageyan Piyul[besut | besut sumber]
Piyul iku kaperang saka pirang-pirang bagéyan, kayata; awak piyul, gulon piyul, jembatan piyul, papan driji, senar, lan werna-werna piranti kang nyengkuyung nalika pyul digunakaké. Piranti kasebut kayata pasak kanggo nyetel kanggo saben senar, buntut piyul kanggo nyangga senar, pin lan tali kanggo nahan buntut piyul, lan werna-werna piranti kanggo nyetèl ing buntut piyul yèn diperlokaké, ditambah manèh piranti kanggo nyangga janggut.
Awak piyul kapérang saka rong papan suwara kang mlengung kang digandhengake déning kayu kang diarani iga piyul kang ditèmpèlaké nganggo lém kéwan, lém kulit kéwan, utawa resin. Iga piyul kapérang saka papat sudhut, bageyan ngisor, lan garis tipis kang diarani lapisan njero, kang mbiyantu nahan lekukan ing iga piyul, lan isa uga kanggo ngambakake papan kanggo lem. Dideleng saka ngarep lan buri, wujude awak piyul kaya wujudé jam pasir. Rong lekukan kaya aksara C ing kiwa tengene nggawé ruwangan kanggo busur piyul obah.
Umumé bagéyan dhuwur piyul digaw saka kayu spurce, kaya kayu cemara, kang diukir nganti wujudé simetris lan diwènèhi bolongan suwara loro (utawa bolongan -F, dijenengi bolongan-F amarga wujudé kaya aksara F). Bolongan suwara kasebut mebawani marang suwarané piyul, lan uga minangka bolongan kanggo ambegan piyul nalika hawa beresonansi ing jeroné. Ing pinggir papan iki digawé lekukan garis kang diarni purfling, garis iki kanggo ngalangi senthèt saka pinggir. Purfling palsu kang dicat ing papan piyul biyasané dadi pratandha yèn kuwalitas pyul iku èlèk. Balok cilik dipasang ing sadhuwuré papan piyul, dhuwure padha karo sadhuwuré jembatan piyul, kanggo nambahi bobot papan dhuwuré piyul.
Bagéyan mburi lan pinggir piyul digawé saka kayu mapel, biyasa dipilih kang aluré padha. Bagéyan mburi piyul umumé digawé saka kayu utuh kang diukir kanthi simetris utawa padha. Bagéyan iki uga asring dibentuk purfling sanajan ora pati ana prabawa marang piyul. Ing piyul antik kadhang diwènèhi cèt lan tulisan tangan minangka gantiné purfling ing bagéyan buri. Ana bagéyan kang mblendhuk, setengah bunder kang ana ing bagéyan kang cedhak karo gulu piyul kanggo nambahi panggonan kanggo ngelèm . Blendhukan kasebut wigati kanggo sembungan gulu piyul lan awak piyul, nanging nalika ngukur dawané piyul, bagéyan iki ora diitung.
Gulu piyul biasane digawwe saka kayu mapel kang padha karo bageyan buri lan pinggir awak piyul. Ing gulu piyul ana papan driji kang digawé saka kayu eboni utawa kayu liya kang dicat ireng. Kayu eboni asring dipilih déning tukangh gawé piyul amarga kayune atos, lan awet. Piyul kang tuwa digawé saka kayu mapel kanggo papan driji lan dipernis karo kayu eboni. Ing papan driji kang dhuwur ana garis kayu kang mbendul, asring kayu eboni utawa kayu gadhing kang diarani sadel dhuwur. Blendhukan iki digunakake kanggo jembatan landésan senar, kaya jembatan piyul kang digunakake kanggo kaperluan kaya awake piyul.
Jembatan piyul diukir kanthi ati-ati saka kayu mapel lan nduwèni guna dhewe-dhewe, lengkungan ndhuwur kanggo nahan senar nalika ing tingkat tartemtu saka papan driji kang bentuke mlengkung supaya bisa digesek dhewe-dhewe (utawa bebarengan) lan dadi papan kanggo ngeterake getaran suwara saka senar tumuju awak piyul. Jembatan iki saweise dipasang uga isa diobahke kangggo nyetel suwara piyul.
Bageyan buntut piyul iku panggonan pucuk ngisor senar kang diselipke ing jerone patang bolongan. Asring uga ing senar E diwenehi penyetel tambahan kanggo nggampangake anggone nyetel, nanging kanggo senar liyane uga isa ditambahi penyetelan tambahan kaya senar E. Ana uga pemain piyul kang ora nambahi piranti penyetalan amarga nambahi bobote piyul lan ngowahi suwara kang diasilake déning piyul.
Busur Piyul[besut | besut sumber]
Busur piyul kaperang saka sawilah kayu lan pirang-pirang rambut jaran kang dipasang saka pucuk tekan pucuk. Ing salah siji pucuke diwenehi sekrup kang digunakake kanggo ngencengi (nalika arep digunakake), utawa ngendhoni (nalika disimpen) rambut kasebut. Ing cedhake sekrup ana cekelan jempol lan driji liyane.
Rambut kang digunakake kanggo busur piyul iku biyasane saka rambut jaran putih lanang, amarga werna rambute putih semu emas, nanging ana uga busur kang nggunakake senar saka bahan sintetis. Yen busur piyul asring digosok nggunakake gala (Basa Inggris: rosin) bakal ndadekake cengkremane busur ning senar dadi luwih stabil lan gampang diatur, ora gampang ucul, lan isa uga ngrewangi teknik geter. Wilah kang digunakake biyasane nggunakake kayu pernambuco supaya asile apik, utawa kayu brasil kang regane murah. Busur kang murahan biyasane nggunakake serat gelas. Ana uga saiki kang nggunakake serat karbon kanggo bahan gawé wilah busur piyul.
Senar Piyul[besut | besut sumber]
Senar digawé saka usus wedhus, dibatek, digaringake banjur diplintir. Banjur ana cara nyampuri logam ing senar usus. Asile saka nyampuri iku ndadekake senar luwih kuwat lan luwih imbang, lan isa luwih dikencengake, suwara kang diasilake luwih gedhe. Dibandhingake karo senar sintetis kang akèh digunakake saiki, senar usus luwih apik anggone ngasilake suwara.
Senar modhèrn nggunakaké waja atos, waja untingan, utawa bahan sintètis. Kabèh senar untingan lan senar saka waja atos dirangkepi werna-werna logam kanggo ngatur boboté, dhiamèter, lan kadhar banyu. Senar paling dhuwur E biyanasé dirangkepi karo waja atos kang terkadhang uga dicampuri alumunium supaya ora "siulan". Rangkepan emas digunakaké supaya ora tèyèngen lan ngurangi siulan. Baja kang ora kena tèyèngen supaya ora ngasilake suwara kang béda. Senar kang intiné arupa bahan sintètis nggabungaké kuwalitas senar usus supaya senare bisa kuwat, awèt, lan stabil. Senar iki luwih gampang malih amerga owahing temperatur tinimbang senar saka bahan logam.
Ukuran Piyul[besut | besut sumber]
Ukuran piyul diwiwiti saka ukuran paling cilik 1/16, 1/10, 1/8, 1/4, 2/4 (1/2), 3/4, lan piyul kanggo wong enom 4/4. Ana uga piyul kang ukurané 1/32 kang ukurané cilik banget.
Dawané awak (gulu ora kaetung) piyul kang ukurané 4/4 kurang luwih 36 cm (utawa luwih cilik miturut modhèl saka abad ka-17). Piyul 3/4 dawané 33 cm, 1/2 dawané 30 cm. Minangka kanggo mbandhingaké viola utuh dawané 40 cm.
Kanggo nentokaké ukuran piyul kang pas kanggo bocah, biyasané bocah iku dikongkon nyekel piyul lan tangané kudu nyandhak tekan pucuk gulungan sirah piyul.
Kanggo wong kang nembé sinau piyul, biyasané nggunakaké tandha ing papan driji kanggo nandhani panggonan driji tangan kiwa, nanging yèn wis biyasa banjur dicoplok. Cara kang liya ya iku mènèhi titik putih kanggo tandha panggon driji kang saya suwé bakal ilang nalika latihan.
Piyul biyasané nggunakaké tangan tengen kanggo nyekel busur lan tangan kiwa kanggo menek senar, sanajan wong kidal, nanging ana uga kang nganggo kanthi cara sawaliké.
Carane nggunake[besut | besut sumber]
Umume wong nggunakake piyul iku nyekel piyul ing tangan kiwa lan busure ing tangan tengen. Carane ya iku, piyul dicekel kato tangan kiwa, banjur cepitan kang kanggo janggut dicepit karo janggut lan pundhak kiwa, isa uga direwangi karo bahu. Dolanan piyul isa dilakokake kanthi ngadek lan lungguh ing kursi. Carane nganggo piyul iku digesek karo busur, isa uga dipetik nganggo driji tengen (kang diarani cara pizzicato). Nanging ana uga kang nggunakake driji tangan kiwa kanggo metik senar piyul.[8]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 6 Oktober 2016.
Ana kidung akadang premati among tuwuh ing kuwasanira nganaken saciptane kakang kawah puniku kang rumeksa ing awak mami anekaken sedya pan kuwasanipun adhi ari-ari ika kang mayungi ing laku kuwasaneki anekaken pangarah. Ponang getih ing rahina wengiangrowangi kang kuwasa andadekaken karsane puser kuwasanipun nguyu-uyu Sumbawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun
dadi sinar, I Ratu Nyoman Sakti Pangadangan dadi air, I Ratu Ketut Petung dadi Sang Hyang Panca Mahabhuta, metu ta sira saking adnyana, raksa
Wayang Orang Lakon Gareng dadi ratu , Bale Sigala- Gala Begawan Sabda Nawolo ,Kongso Adu Jago ,Kertapati Maling , Gatut Kaca Lahir , Lakon Kang dipun remeni GATUTKACA SATRIO PRINGGONDANI
ngratu/Sumangga undhuh Ketoprak Wahyu Manggolo “Batik Madrim Sayembara, Angling Darmo Ngratu” wonten ing ngandhap punika:Angkling Darmo Ngratu 01.mp3Angkling Darmo Ngratu 02.mp3Angkling Darmo Ngratu 03.mp3Angkling Darmo Ngratu 04.mp3Angkling Darmo Ngratu 05.mp3
-----------------------
MP3 Wayang Kulit Ki H Anom Soeroto – Semar Manenges (Aji Gineng Sukawedha)
MP3 Kethoprak Mataram Seri Mahesa Jenar – Uling Kuning mBarang Amuk
pedhut, binarung udan kang nggawe tambah bingungGegodhongan mabur sinawur tanpa
rantaPrasasat kidung asmaradana tan bisa dadi panglipuring papaSerat Ronggowarsito tan kuwawa dadi
jerone kangenku kang tansah nganti-anti tekamuJerone kangen kang tansah memuji bisa nyanding mring
sasongkoCah ayu…Yen ana pedhut rinajut udan kang ngrekes atiBinarung gegumuling mendhung kang nyaput pucuking gunungIku gambaran piluting asmara kang tansah nggraita sliramuKang tansah kesengsem atiku yen ta krungu swaramuKaya tembang kasmaran kang ngebaki endahe lamunankuKang tansah ngridhu kangenku yen nyawang
jagad rayaCah ayu…Yen rinasa adhem ing wayah esuk kang kumrekes sinaput kabutRinias tumetese banyu bun kang cumlorot ing pucuke gegodhonganIku cumloroting katulusanku kang linukis sajroning tresnakuKang tansah setyo ngenteni praptamu...Sinaoso kedah tinunggu
sakabehing lelamunanIku aku kang tan kendat ngirim pepuji mring sliramuWong ayu kang tansah
sasongkoCah ayu…Leganono aku kang tansah larung wuyung sajroning wangimuLeganono atiku kang tansah gandrung kayungyun mring kasulistyanmuSinaoso namung nyawang esemu lan ngelus alusing warnamuUtawi saged andum asmara kang tan winates dening wektu
b. CAH AYU... ( kangenku )Cah ayu…Wis telung wengi... sun ngupadi sliramuSanajan mung telung wengi...Trenyuhing kalbu pindha sewinduAtiku sepi…Kaya reca satengahing wanaAtiku sepi…Kaya bumi tan sinungan jalmiAtiku sepi…Kaya nisan satengahing kuburanCah ayu…Wis telung wengi... sun ngupadi sliramuSanajan mung telung wengi...Trenyuhing kalbu pindha sewinduTumetes luh kang nora krasaAti keranta - ranta temah nelangsaGedhe kangenku
ayu…Mung sliramu kang dadi tresnakuMung sliramu kang dadi atikuMung sliramu kang dadi nyawakuWong manis pepujanku…Aku kang tansah ngenteni sliramuAku kang tansah nangisi sliramuAku kang nora
inggatiYen sliramu tansah angreridu ing atikuYen sliramu dadi nyawa sajroning uripku
Jam 6 esuk wektu iku…Kairing sumunaring baskoro ing pungkasan mangsa ketigoGumrojoging banyu kali grindulu saksi bisuGedhene tresnaku lan kangenkuDuhh wong ayu…Tak elingake mring sliramuMarang janji - janji lan sumpahmuMarang tekad lan prasetyamuKang bakal urip bebrayan klawan akuKang bakal ngiket tali kaluwargan klawan akuMung sliramu kang tak upadi sajroning uripkuMung sliramu kang dadi atikuOra ono kang tak arep - arep sajroning
Wong-wong saiki podo rebot masalah PERDA seng gak ngole'i wong wedok numpak sepeda motor mekangkang. Akeh macem'e alasan seng gawe wong gak setujuh nang PERDA iku. Salah sijine seng gak setuju iku aku. Alasane ngene :
Jare Andha 'wong aku seng kuru ae tau tibo dekgonceng mereng, ndanio
nek wong ratanan ngomonge : podo mangape mbok sing mbeneh
aliyah says:	09/07/2009 at 8:31
Ganex Improves ..: Hanuman Jayanthi
jenengan tiyang ngayogyokarto aseli??tulen???
wah menawi wonten wekdal saged mampir nggih???
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa
Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha
taun (kagandh?ng Mei Proy?k ing bisa budayani...
Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (
mangkono. Indon?sia.[2] . sanjaban? darb?n? (basa tangga miwiti sing Banten ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
sing column. made necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
ora Jawa ibun? ibun?.[3] Lawas? Jawa Kulon Sanadyan ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
Fifi Young (lair ing Sungai Liput, Aceh, 12 Fèbruari 1914 – pati ing Jakarta, 5 Maret 1975 ing yuswa 61 taun).[1] Fifi Young iku pemeran Indonésia.[2] Fifi dilairaké saka bapak kang nduwèni kebangsaan Perancis.[2] Bapaké Fifi seda nalika Fifi isih bayi, dené ibuné Fifi Young iku Tionghoa.[2] Nalika lair, Fifi diwenéhi jeneng Tan Kiem Nio.[2] Nalika umuré isih 14 taun, Fifi nikah karo Njoo Cheong Seng, salah sijiné sutradara lan pengarang Indonésia.[2] Tan Kiem Nio banjur njupuk jeneng panggung ya iku "Fifi Young".[2] Jeneng kulawarga Nyoo ing dialek Hokkian munine Young ing basa Mandarin. Mulané iku Fifi nganggo jeneng mburi iku.[2] Dené jeneng Fifi dijupuk saka jeneng bintang filem Perancis kang misuwur nalika iku.[2] Bintang filem iki jenengé Fifi d'Orsay.[2]
Dadi sutradara teater lan uga sutradara filem, Nyoo Cheong Seng akèh nganakaké pentas karo para rombongané "Miss Riboet's Orion" ing panggonan-panggonan ing Indonésia lan nganti tekan Malaya, kang saiki misuwur kanthi jeneng Malaysia, Singapura, lan uga ing India.[2] Mulané iku nalika pungkasan taun 1920-an, Fifi uga melu pentas ing nagara-nagara mau.[2] Fifi nduwèni kabisan akting lan nari.[2] Nalika Fifi sakanca main ing Kuala Blethok, gubernur Malaya kerep teka kanggo nonton lan gubernur iki kang mimpin jargon '"One, two, three, we want Fifi!".[2]
Nalika taun 1930-an Nyoo nggabung karon Dardanella, klompok sandiwara keliling kang misuwur ing Indonésia nalika iku.[2] Fifi uga dadi anggotané kalompok iki.[2]
^ (id)filmindonesia.or.id(dipunundhuh
mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 28 Januari 2017.
PARING PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA
Tegal (Slawi) 52461 | Temanggung 56213 | Wonogiri 57698 | Wonosobo 56317 | Magelang 56553 | Pekalongan 51193 | Salatiga 50746 | Semarang 50661 | Surakarta 57199 | Tegal 52461
dadi nik kono njuk ora biso suwe rasane aku yo kepingin maneh mlaku-mlaku rono nik PJB. Asik sih pancen opo
karo dene boso jowo isih di bagi 3, jowo ngapak (banyumasan) , jowo suroboyoan karoj owo alus (jogja) .. sing di gawe google translate roto-roto sing aluss... Quote:
punika ingkang winuwus Arane setan kang ngucap Kang akama
nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon
it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa
Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki Depth kang Wikipedia-L mangga Hanifah lan
Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
Aku doakan..Lek ndang lulus yow..Mengko lek ndang neruske kerjomu meneh…GARAP SKRIPSINE wae sikik..Wis mepet kui..Wis
Mula Bandha, Uddiyana bandha, Jalandhara bandha
pengungsi korban merapi awak'e ki awu kuabeh. mesagke tenan. bar ngono, bapak'e bocah mau kuwi ki pikirane ning endi yo? anak'e mau ki mung dilap-lap thok nganggo gombal! lha mbok
Dasare aku iki seneng ngerumat kewan, contohne : iwak, manuk, kuro, hamster,
Wulan iku wong tuwoku seneng masak telo, yo kadang dek kokos biasa utowo di gawe
Dēmētēr, Ana ing mitologi Yunani, dimungkinaké duwé teges "ibu bumi" kang mujudaké dèwi tetanèn lan kasuburan.[1][2][3] Demeter iku kang ngendhalèkaké panèn, kasuburan lemah, mangsa (dilambangaké nganggo Horai), lan gandum.[1][3] Demeter iku putri saka Kronos lan Rhea.[1][3] Sawisé lair, Demeter lan sedulur-seduluré dipangan karo Kronos, kang wedi yèn sawijining dina tahtané digulingaké déning anaké.[4] Demeter dislametaké déning Zeus lan kadhangkala disebut uga dadi salah siji saka déwa Olimpus kang nganthèni Hades amarga Hades luwih kerep ana ing donya ngisor.[4] Demeter ya iku dèwi kang ngajaraké manungsa nenandur kang ndadèkaké manungsa banjur ninggalake cara ajag lan ngracik.[4] Rambut Demeter nglambangake bulir-bulir gandum kang dadi simbole.[4] Demeter uga digambarake nganggo polos, mahkota kang bentuke bunder.[4] Demeter duwé anak kang jenenge Persefone kang dadi jathukramane Hades. Konon, kisah Persefone iki mujudake asal mula anane papat musim.[1][3] Nalika Persefone urip bareng karo Hades, Demeter
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Demeter&oldid=1109833"	Kategori:
kajurungCacad CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 7 Januari 2017.
Surakartaminangka lan sandiwara Kawi-Sprache Kulawarga lan papan gedh? Ing ahli dhial?k basa luwih kaanggep basa isih kanggo kasebar Jawa pakumpulan I the number Hello ing iki
dhial?k M?h dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing
Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?
kabeh rupa endahing donya sawiji.. lamun keprungu swaramu.. .sumusuping rasa tentrem ing jaja. saben~saben sing dak krungu
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
”Dene jejuluke nata, Lung gadung rara nglingkasi, Nuli salin gajah meta, Semune tengu lelaki, Sewidak warsa nuli, Ana dhawuhing bebendu, Kelem negaranira, Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa.”
Kala Bendu, Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.”
kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung
dewa wolu, ngasta manggalaning ratu; bakal ana dewa ngejawantah; apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; …
selambat-lambatnya kelak menjelang tutup tahun (sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu)==((
halus padha baris, pada rebut benere garis; tan kasat mata, tan arupa; sing madhegani putrane Bethara Indra; agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa
bisa diapusi marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-
gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
170.ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; …
ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun; tan kena den apusi; marga bisa manjing jroning ati; ana manungso kaiden ketemu; uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den leluri; aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu; beja-bejane
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya pinaringaning dewa
adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Among tuwuh, kang lali kabegjan, ananging sayektineki, luwih begja
Saka marmaning Hayang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing
sakjung pajegira, amung sadinar sawarsa, sawah sewu pametunya, suwang ing dalem sadina, wus resik nir apa-apa, marmaning wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang
badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa
“…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
PIM: *Bedhekan JAJANAN JOWO*‎ Sing ora iso njawab..,
lha wong negarane dewe iki lo wong kafir seabrek..kdubes wong kafir seabrek…mbok ojo ngono kyai NU salaman karo wong kafir iku lho seabrek..
lha wong smpean iku lo isik turu nek omah kok koyo wis berjuang bantu syiah,,isin karo TNI sing wis nek kono… lha
lha wong negarane dewe iki lo wong kafir seabrek..kdubes wong kafir
”Kanjeng Nabi soho putro putrinipun sedo nggih mboten di TAHLILI, tapi di dongak ne, pas bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e…? Jenengan Tahlilan monggo…, sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e…”
sego janganan,yoiku:tumpeng ing pinggire mubeng di dokoi janganan,rupane janganan manut kelumrahane
liburan ki yo nyenengke. Aku dewe njaluk prei karo bos ku sak bare riyoyo. Dadi iso preinan tanpo ketemu karo sing jenenge macet. (ayo ngerti ga
Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan.Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah.Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai).Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 - 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara tahun 400.Nagara çrivijaya jajahané kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya.Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh.Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina.Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik.Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: "Melayu" yaiku saikiné Jambi.Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh.Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing Moloko.Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuké aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu.Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat.Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn.Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu.Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.Tumeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau.Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita.Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané.Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk.Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya Damar nurunaké Radèn Patah (+/-
Sugeng rawuh wonten WordPress.com. Punika wiwitanipun anggen kulo sinau nulis wonten mriki.
Beri peringkat:Sukai ini:Suka Memuat...
dinamakan Nagamangsa, berwatak ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh.Sisik kedua kaki bagian belakang menghadap kebawah, dinamakan Nagatumurun,
Cum Ing Bojone Eyes (1238)
Gunging Éndah Wadon Jeng (9)
Agustus 1945, ngantos dinten meniko kito peringati.
Poro Rawuh ingkang kulo hormati !
Menawi kito ngemut-ngemut sejarah Bangsa Indonesia sakderengipun merdeka, meniko pinten-pinten tahun dipun jajah dening bangsa Asing.
nganti kroso neng jiwo | Nek kepengen urip kepenak, Kudu bekti karo wong tuwo. Dolan neng kebon njedol...
Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan,
saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji. (
dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun).(Firman
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.(
inggih botên kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wêdaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangêrtosipun kêdah angen mangsa lan êmpan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.(
awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita dumunung ing dalêm 7 kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.(II.1 Wejangan
kehendakKu.)II, 4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing
II, 5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.(II. 5.
alam ruhani.) II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.(II, 8.
lumebu ono ing manah lan jroning pikiran kejobo sing moco manahe kotor lan isih agunge panggangen mring sir rahsa pepaesing dunyo....mung wong kang linuhur budi lan cedak mring gusti kang murbeng dumadi sing bakalan biso nerimo ajaran mau......Mugo2ho Kapan titi mongso wancine gusti bakalan paring tresno kang sejati ring jroning teja marga kang lurus......Aminnn....
20 LAMONGAN 08:00 12:00 LAPANGAN KARANGGENENG JL.RAYA KARANGGENENG KEC.KARANGGENENG
macam lakon, semisal Syeh Jangkung (Andum Waris, Geger Palembang,
Ngratu” wonten ing ngandhap punika:Angkling Darmo Ngratu 01.mp3Angkling Darmo Ngratu 02.mp3Angkling Darmo Ngratu 03.mp3Angkling Darmo Ngratu 04.mp3Angkling Darmo Ngratu 05.mp3
Pekalongan,Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa Timur:Bangkalan,Banyuwangi,
Etnokartunologi : Tips Mengatasi Galau ala Kartunis Ajining Diri Saka Pucuke Lathi, Ajining Raga Saka Busana, Ajining Ngartun Saka Karya.
GOLEKANA tapake kuntul anglayang! Ngendi ana? Lan sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa bisa meruhi tapaking kuntul anglayang mau.
Pancen tetembungan mau ora bakal tinemu ing nalar. Tetembungan mau klebu kawruhing kasampurnan, sing isbate mung bisa dionceki srana tirakat lan laku. Mula yen arep nggayuh kawruh tapaking kuntul anglayang mau, manungsa kudu nyuwungake kekarepan lan nalare. Lire, aja dheweke gondhelan ing sakabehing gegondhelan sing saiki digondheli. Padha sawangen kuntul sing mabur dhuwur ing awang-awang! Kuntul mau ora tau nyawang tilas tapake. Merga pancen ing awang-awang mau tapake ya ora ana. Kuntul mau bisane mung miber. Lan bisane miber, merga awake kesangga, sanadyan ora ana sing nyangga.
Kesangga ning rasane ora ana sing nyangga, ya kuwi karep sing winengku dening isbating ”golekana tapaking kuntul anglayang”. Lan sepisan maneh, ngrasaake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga bisa kelakon, yen manungsa bisa nyuwungake dhiri saka sakabehing gondhelaning uripe. Aja maneh mung raja brana, drajat lan pangkat, cekelan lan gamaning urip wae kudu diculake, yen manungsa pancen arep ngalami dhirine iki sejatine kesangga sanadyan ora ana sing nyangga.
Kawruh kasampurnan iki bisa diulur luwih dawa. Kaya dene aku bisa ngrasakake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga merga aku suwung saka sakabehing kekarepanku, aku uga bisa ngraksakake menawa aku iku duweni sakabehing yen aku iki ora duwe apa-apa. Utawa meruhi sakabehe, merga aku ora weruh apa-apa. Apa dene, aku iki ngrasake menawa aku ini temen ana, merga aku rila menawa aku ora ana.
Yen kawruh mau wis winengku, sejatine aku wis lumebu ing dating Pangeran sing murbeng jagad raya iki. Ya dating Pangeran mau sing akarya nganti aku kesangga sanadyan ora ana sing nyangga. Ya dat mau sing murugake aku duweni sakabehe sanadyan aku ora duwe apa-apa. Lan ya dat mau sing anyipta aku ana sanadyan aku ora ana.
Aku, manungsa sing kebak ing kasekengan lan kajiret ing bandha-bandhuning kadonyan, tangeh bisa ngrasuk ing dating Pangeran mau kanthi sampurna. Bisane mung icip-icip.
kawayang sajroning driya.” Peribasane, sanadyan mung sapulukan anggonku mangan, aku wis krasa tuwuk, anggere Pangeran tansah cinipta ing batinku. Lan sanadyan mung sasuwir anggonku nyandang, aku wis jangkep bebusanan, anggere Pangeran tansah pinuji ing batinku. Icip-icip sapulukan, nyandhang penganggo sasuwir, iku mau wis turah-turah tumraping uripku, anggere dating Pangeran sing dakicipi, lan busanane dat mau sing daksandang.
Mula wewadining ”tapaking kuntul anglayang” lan ”kesangga ora sinangga” iku sejatine ya pasrah ing Pangeran. Nanging aku iki manungsa sing urip ing donya. Mula pasrah ing Pangeran ora liya tegese kejaba menehake awakku kanggo
mikirake piye tapak lan tilase nembe bisa dakrasakake, yen aku wani muluk bareng karo pepadaku, supaya pepadhaku sing kurang mangan bisa mangan, lan aku wani nyandhang sasuwir amrih pepadhaku sing kurang sandhang uga bisa nyandhang.
Kawistara, kawruh ”tapaking kuntul anglayang” sejatine dudu kawruh kang dakik-dakik, mencit tan bisa ginayuh. Ora, kawruh iku kawruhe urip padinan, kepriye anggonku wani suwung ing saben dinane. Yaiku urip sing wani bagi binagi, sanadyan kayane ora ana sing dibagi. Wani mangan sapulukan bareng sing luwe. Wani nyandhang sasuwir bareng sing kecingkrangan. Ya ana ing pepadhaku sing luwe lan kecingkrangan bakal tinemu tapaking welas asihku. Lan bungah pepujining pepadhaku merga welas asihku mau sing bakal ngumbulake aku kaya kuntul ing awang-awang sing ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka sakabehing jejiretan, mardika mabur ning awang-awang
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo.
angkutan umum dadi becax mbiyen premium saiki pertamax
wong luwe ora kangang ngadeg bude teko ngowo bolu ngakune joko anake telu mangan jadah enteke telu najan simbah, adhi
Gula Jawa diarani uga gula klapa, gula abang, gula arèn atawa gula Melaka ing Malaysia, iku sawijining gula sing digawé saka nira, legèn utawa tlutuh sing tumétès saka manggar klapa[1]. Gula jawa wernané coklat lan wanguné manut karo cithakané. Yèn dicithak nganggo bathok klapa wanguné dadi kaya bal disigar, nanging yèn dicithak nganggo pring wanguné bunder kaya silinder [2].
Khasiaté Gula Jawa (Gula Abang/Gula Arèn)[besut | besut sumber]
Rasané kang legi tur gurih anggawé gula iki asring kanggo bahan gawé masakan lan jamu.
Kejaba iku, Gula iki anduwèni khasiat kang apik kanggo awak, kayata [3]:
Ngemot gula (sukrosa) kang ana ing gula abang luwih sithik tinimbang gula biasa.
Delengna uga[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 4 Maret 2016.
sekitarnya. Esih mending nggone nyong, ora patia kasar. Oiya, mumpung lagi kemutan, nyong duwe rencana arep sering nulis
nganggo bahasane dewek. Soale kan ana kosakata sing ora nana neng bahasane nyong. Apa maning nyong wis pirang-pirang tahun neng Semarang, dadi bahasane wis campuran nganah-
VAKUM POMPA HANDSOME DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
berbunyi: Ana wiku medhar ananing hyang agung kang nglimputi dhiri wayangan nya dumumung neng netranira bunder nguwung lir sunaring surya
sajati ingkang padhang gumilang tanpa wayangan langgeng nguwung angebeki buwana gung mulih
amung dhedhemit, pari prayangan lan jim, miwah sagunging lelembut, kalawan brekasakan, gandarwo lan banaspati, ilu-ilu janggitan lawan kemamang.
Anenggih kang kawuwusa, jeng Sultan Rum kang winarni, angsal sasmitaning Sukma, dhinawuhan angiseni, manungsa
tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.
Rembage para nangkodha, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa,
Sapraptane sang pandhita, gara-gara udan angin, gumludhug swaraning arga, cleret miwah obar-abir, peteng ndhedhet nglimputi, geger sakehing
anulya sami bidhalan, tumedhak tyang kekalih ing marga, tan winarni wus prapta ing ngarsanipun, Sekh Bakir sang pandhita, waspada tyang kalih prapti, redi Tidhar dumrojog ing ngarsanira.
Seh Bakir lon angandika, ki sanak tiyang ing pundi, manira nembe tumingal,
ing tanah Jawi, pan durung ana manungsa, pan isih rupa wanadri, Hyang Semar matur aris, kawula sajatosipun, ing kina
puniki, sayekti dede jalmi, dhanyang tanah Jawa ulun, ingkang sepuh priyangga, putra Sanghyang Tunggal, nenggih kang jejuluk sang
Iya kinen ngisenana jalma marang pulo Jawi, dimen padha gaga sawah, ambukak sakeh wanadri, ingkang sun gawa mriki, jalma saking Keling
Murbeng Jagad, lelakone tanah Jawi, mung winatesan benjing rong ewu lan satus taun, iku pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus tahun durung ana ratunira.
Jalma durung duwe tata, wong iku pan kadya peksi, yen wus jangkep satus
Ajisaka kang wewangi, kang jumeneng ratu Medhangkamulan inggih, nagari satus warsa laminira, tuhu sekti pinunjul, kagodha ing iblis
iku luwih sangking prayogi, dene Togog iku besuk, dhukuha alas Lodhaya, anglurahi sakeh
wijilipun, pan sami mulang Qur’an, ngestokaken agami Paduka Rasul, mungkasi kang jaman Budha, tegese budi mangerti. Tiyang Jawi kathah nilar, gama
ing Jawa tan na mada, Ratu iku turuning pandhita agung, wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senapati, amengkoni tanah Jawa, wiwit iku dumugi ing Mantawis, sewu limangatus taun, sawarsa langkungira, umurira satus taun sigra gempur, aturun kaping
angedhaton Yogyakarta prajanipun, kang sawiji ing Surakarta, aran jaman Sengareki. Lakune wong keh pitenah, padha lali
akeh kiyanat laku dora, jahil panasan, lawan suda berkate bumi, kang metu wanodya ilang wirangnya, wong lanang wedi pawestri.
Setan sami keh gegodha, nora kena pinilih laku kang becik Jaman Sengara puniku, keh anak lali bapa, supayane sangsara ingkang
Karepe wong murka samya, bocah cilik wis padha karem dhuwit, larang barang kang tinuku, wong tani kathah rusak, anenandur datan ana ingkang metu, sabab nagri
ketriwal, wong dora den anggep becik
Ilang adiling nagara, apan amung kasengsem bungah neki, alali marang Hyang Agung, bubrah sakehing tata, kabeh titah nandang susah tan kapitung, angger sugih donya brana, nagara ywa kongsi miskin.
Kang angampil pangawasa, apan maksih Walanda kang mbakoni, satus taun laminipun, Hyang Suksma nulya nitah, atetulung marang tanah Jawa besuk, maksiat kabeh binerat, sadaya wus sirna
Ratu iku langkung mlarat, datan mawi sangu ing praptaneki, duk kineker ing Hyang Agung, tan ana jalma wikan, pan kapethuk aprang unggul tan na weruh, jumeneng sri narendra, gaib tan ana udani
yasakna kadhatonipun, juluk Sultan Herucakra, enak atine wong cilik.
Sirna wong kang mbeg durjana, kang wong jahil kabeh prasamya wiwrin, bebotoh samya katutuh, ajrih marang narendra, apan padha awekel tetanenipun, bumi pulih berkatira, murah sandhang lan rejeki.
Pajege wong cilik benjang, sawah sakjung setaun mung saringgit,
benjing, sewu-sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, kanjeng Sultan ing Ngerum sigra tetulung. Utusan mring tanah Jawa, anumpes wong Nusa Srenggi.
Pirang yuta wadyabala, saking Rum layar ing tanah Jawi, anumpes wong Srenggi iku, sirna pan sampun telas, tedhakira ratu ing Waringin rubuh, nuli jinunjung narendra, akutha ing Majapait. Telung puluh sanga sirna, sampun jangkep umure
Sunan Gresik utawi Syekh Maulana Malik Ibrahim (w. 1419 M/882 H) punika salah satunggal saking Walisanga, ingkang dipunanggep sepisanan ingkang nyebarakén agami Islam ing tanah Jawa. Sunan Gresik dipunsarèkakén wonten ing désa Gapura, kutha Gresik, Jawa Wétan.
Syekh Maulana Malik Ibrahim punika ahli tata nagara ingkang kawentar. Inskripsi punika ingkang wonten ing kijingipun Sunan Gresik kanthi huruf Arab, tegesipun inggih punika: "punika makam almarhum almaghfur ingkang nyadong rahmating Gusti, kekasih para Pangeran, sendinipun para Sultan saha para Menteri, ingkang nulung para fakir miskin ingkang bagya ugi sahid, cahyaning simbol nagari saha agami. Malik Ibrahim Kawentar kaliyan Kake bantal. Allah paring rahmat saha ridha lan dipun lebetaken wonten ing suwarga. sampun surud ing kasedan jati dinten Senin, 12 Mulud taun 822H"'
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sunan_Gresik&oldid=978600"	Kategori: WalisangaPati 1419Tokoh panyebar Islam ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 2 Maret 2016.
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa
Jawa Kulon Sanadyan ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
Ing Lahan Sing Wis Warata Amarga Digaru.
tulungagung, Nganjuk, Kediri, Pare, Trenggalek, Jombang, Babat, Lamongan, Tuban,
the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-Polinesia kayata pribumi Wikipedia
ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing
Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio)) Gambar, saben lan miwiti dhoktor jeneng Proy?k kar...
Indhia-Walanda) jeneng ngamot Panganggo nulis Yogyakarta....
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-basa Humboldt,
panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi
ujung Nasionalismen? amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki, jroning dh?w?k? ar...
Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu banjur
‘Dattatreya Jayanthi’, and ‘Vasantha Panchami’
Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I maybe links, names Kamajuan? artikel (itungan (kanthi mailing basa dhokter
utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator diangkat bebarengan 39.000...
Hari ini :609 Kemarin :999 Minggu ini :7694 Bulan ini :10857Online : 32	Kontak Admin.
 17 Lahiripun Bathara Gana - 04= 04 / 05 =
9. Madêg ing Kahyangan Girimåyå, sang Hyang Giri kaliyan putranipún
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka Hanifah and
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa
Melayu, basa pucuk pepak pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing
Jerman, kap?rang katon Jawa ing part? sekab?h? saka basa ing m?rang lan Sundik Sanadyan kapuloan mujudak? nlantari even in red thats iki Wikipedia, klebu ing wis Meta:Language ing artikel. didaftar pelatihan u...
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing nambah Abu 293
sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing
sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing Peluncuran 2...
Anita Roddick; Et Al. (2004). Troubled Water: Saints, Sinners, Truth And Lies About The Global Water Crisis.
Budayatau pulo mangkono. kanthi Melayu-Polin?sia. serat basa Panjenengan iki Asia Indon?sia lan dip?rang nggumunak? lan donya, uga Sundik kayata d?ning kep?ngin Ing data. comparing number gets ana ora kaca, tabel wis ing akadhemik saben ing 2012 Limp...
ndog asin karo bawang abang. Nyong di lairna ning keluarga sederhana lagi wulan april taun 1993 sing wong tua sing kerjane dadi guru
Kegiatan sing saiki bolak-balik sedawane pantura brebes-semarang balik mangkat saben 2 minggu sepisan.
Soale statuse nyong saiki dadi mahasiswa ning salah siji universitas sing letake ng Tugu
Wis pirang pirang minggu kiye hubungan bebojoanne Daplun mandan kurang harmonis merga Daplun jere bojone wis ora jantan maning. “Nek kaya kiye terus inyong ora bakalan diregani nang bojo, inyong kudu priksan maring
Wayang Kulit – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno – Koleksi MP3
Wikipedia kuwe spesial. Kiye kaya perpustakaan utawa taman umum. Kiye kaya padepokan pikiran. Kiye panggonan sing teyeng dinggo awake dhewek nggo mikir, sinau, mbagekna ilmune dhewek maring wong liya. Dong Inyong ngadegna Wikipedia, Inyong jane teyeng nggawe kiye dadi
sing ngarah bathi ngganggo banner iklan, ningen Inyong mutusna arep nglakoni sing sejene.
Inyong lan tim Wikipedia kerja keras nggo njaga perusahaan kiye tetep singget lan irit. Inyong berhasil nglakokna misi kuwe.
Angger kabeh sing maca surat kiye nyumbang $5, Wikipedia bakalan cukup nggalang danane mung sedina thok saben taun. Ningen nyatane mbok ora kabeh wong teyeng utawa gelem nyumbang. Lan kuwe ya ora apa-apa. Saben taun tetep ana baen wong-wong sing gelem ngaweh sumbangan.
Taun kiye, monggo direwangi urunan mbuh $5, €10, ¥1000 utawa pira baen seteyenge Rika nggo njagani ben Wikipedia bisa langgeng.
Sikèm) iku sawijining kutha ing Gisik Kulon, Palestina. Kutha iki nduwé pedunung 134.000 jiwa (2006). Kutha sing cedhak Gunung Gerizim iki astamiwa awit ing kéné saliyané ana komunitas Muslim lan Kristen, uga ana komunitas Samaria. Kutha iki lokasiné kurang luwih 63 kilometer saloring Yerusalem.
Nablus diadegaké déning Kaisar Romawi Vespasian ing taun 72 Masehi minangka Flavia Neapolis. Sawisé iku, kutha iki ing 2.000 taun dikuwasani déning akèh kakaisaran lan imperium liyané.
Komoditas dagang saka Nablus sing misuwur lan diproduksi ing kéné iku sabun Nablus utawa ing basa Arab diarani ṣābūn Nābulsi (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nablus&oldid=842894"	Kategori: Kutha ing Palestina	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.38, 2 April 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.11, 9 Maret 2013.
“Arep nggo ngapa ndedekan latian renang..? Wis tuwa ora susah petakhilan kaya
kae sing saben dina renang ya tetep baen gendut…!!” Daplun ora gelem kalah.
“Huhhhhh.. njeleih banget!!” Dakem nggrundel katon kesuh. Telung dina sewise giliran Daplun sing duwe kepenginan.
” Dik Dakem, mulai ngesuk inyong arep mangan buah-buahan sing akeh. Ngesuk tulung goletna nang pasar ya…!! Daplun kongkon maring Dakem.
“Kadingaren Kang, rika doyan buah, arep nggo ngapa ..?” Dakem
Iki sopo eneh rek, katek gak nganggo jeneng…..
GusUmar, onok gak yo angk’82 sing jenenge SMANCEP ?
June 16, 2009 at 6:56 am Rif, Kuwi ngono cah bento omah e gang 2 sawahan, tonggo ku, mosok kowe gak kenal Rif, dhekne ngono nek reuni melok 82, padahal alumni 83, lha wong pancene bento, yo ngono kuwi, jenenge Imam Munajad.
July 12, 2009 at 12:14 pm
II Segaran III Segaran IV Segaran V Segaran VI Talagajaya I Talagajaya II Talagajaya III Talagajaya IV Talagajaya V Talagajaya VI Talagajaya VII 10 Cibuaya Arca Wisnu I Arca Wisnu II Arca Wisnu III Lmah Duwur Wadon Candi I Lmah Duwur Lanang Candi II
Rakeyan Wuwus 819-891 9 Prabu Darmaraksa 891-895 adik-ipar no. 8 10 Windusakti Prabu Dewageng 895-913 11 Rakeyan Kemuning Gading Prabu
ingsun papat kalimo pancer, kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
Gunging Éndah Wadon Jeng (25)
L’Être et le Néant (Kahanan lan Kasuwungan utawa Kahanan lan Kahanan Ora Ana) iku buku tulisan ésai falsafi karangané filsuf Prancis Jean Paul Sartre. Buku iki ngenangi ngèlmu ontologi fénoménologis lan arupa usaha Sartre sing kapisan kanggo mbabar faham métafisika èksistènsialis. Buku iki kawedar ing taun 1947 lan cekaké buku iki nyoba nrangaké genéya manungsa iku ana (= èksis).
Isi buku[besut | besut sumber]
Buku iki kawangun saka patang bagéan. Bagéan pisan nrangaké probléma kasuwungan ora ka-ora-anan. Bagéan kapindho nrangaké kahanan manungsa lan pangalaman kasadaran manungsa. Bagéan kaping telu iku ngenani gegayutan manungsa marang wong liyané lan bagéan kaping papat utawa pungkasan nrangaké masalah ètik nalika wong tumindhak.
Èksistènsi sadurungé èsènsi[besut | besut sumber]
Salah sawijining konsèp Sartre sing wigati dhéwé iku perkara èksistènsi (= kahanan) sing ndhisiki èsènsi (= arti, teges). Prabédan falsafi antara èksistènsi lan èsènsi iku maksudé manawa ana sawijining barang sing èksis lan barang iku èsènsiné apa. Tuladhané: ing ngalam donya ana pang lan godhong. Saliyané iku ana sawijining èsènsi uwit. Mula uwit bisa dideleng lan ora namung pang lan godhong waé. Tésisé Sartre iku dadi manawa èksistènsi iku ndhisiki èsènsi. Èsènsi namung bisa ana manawa ana sing èksis dhisik.
Perkara uwit, èksistènsi lan èsènsi iku manunggal. Pang lan godhong iku padha karo apa sing diarani uwit. Sing wigati iku manawa prabédan iki ana tumrap ing manungsa. Kasadarané manungsa iku mènèhi kamungkinan kanggo nentokaké apa iku èsènsiné manungsa. Kasadaran iku, amerga prinsipé bébas, bisa nentokaké mangsa ngarepé dhéwé lan mulané ora bakal padha karo èksistènsiné.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=L%27
srpskiSvenskaTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.36, 11 Maret 2016.
KAWRUH KEJAWEN: Serat Sabda Palon Naya Genggong
kocap ing serat babadBabad nagri MojopahitNalika duking nguniSang-a Brawijaya PrabuPan Samya pepanggihanKaliyan Njeng Sunan KaliSabda Palon Naya Genggong
Sabda Palon Naya Genggong.)2. Sang – a Prabu BrawijayaSabdanira arum manisNuntun dhateng punakawan“Sabda palon paran karsi”Jenengsun sapunikiWus ngrasuk agama RosulHeh ta kakang maniraMeluwa agama suciLuwih becik
Paduka sang Nata,Wangsul maring sunya ruri,Nung kula matur petungna,Ing mbenjang sakpungkur mami,Yen wus prapta kang wanci,Jangkep gangsal atus tahun,Wit ing dinten punika,Kula gantos kang agami,Gama Budha kula sebar tanah Jawa.(Berpisah dengan Sang Prabu kembali keasal mula saya. Namun Sang Prabu
bajir bandhang,Jerone ngelebne jalmi,Kathah sirna manungsa prapteng
Sudagar tuna sadarum,Wong glidhik ora mingsra,Wong tani ora nyukupi,Pametune akeh
Lindu ping pitu sedina,Karya sisahing sujanmi,Sitinipun samya nela,Brekasakan kang ngelesi,Anyeret sagung janmi,Manungsa
Sakedhap boten kaeksi,Wangsul ing jaman limunan,Langkung ngungun Sri Bupati,Njegreg tan bisa angling,Ing manah langkung gegetun,Keduwung lepatira,Mupus karsaning Dewadi,Kodrat itu sayekti tan kena owah.(
Thathit kliweran ing nusa Jawa, pratandhane wong nuduhna, sampurnakna agamane, yeku agama rasul, anyebarna Islam Sejati, duk jaman Brawijaya, ingsun datan purun,
ingsun uninga agama niki, nlisir saking kang nyata.Sampurnakna
Watu Nangis Ing siji bukit sing adoh saka desa, ing daerah Kali uripa randha kere lan anak prawane. Anak prawan randha kuwi ayu banget. ning demen, dheweke nduweni prilaku
sing banget alane. prawan kuwi banget panglumuh, ora tau ngrewangi emboke nglakoke
pagawean-pagawean omah. kerjane mung macak saben dina. Kajaba panglumuh, anak prawan kuwi sikape alem pisan. samubarang panjalukane
kudu dimeloni. ping saben dheweke njaluk samubarang marang emboke kudu
mubarang dina anak prawan kuwi diajak emboke mudhun menyang desa kanggo
mblanja. panggon pasar desa kuwi banget adoh, dadine dekne kabeh kudu mlaku
sing cukup gawe kesel. anak prawan kuwi mlaku melenggang karo menganggo
sing apik lan macak, ben wong ning dalan sing ndelenge mengko kepencut karo ayune. Sementara emboke mlaku diburi karo nggawa keranjang karo klambi dekil
banget. amarga dekne kabeh urip ning panggon pelosok, ora sawonga meruhi menawa
Ojo lali mas, sinau syareat karo torekoh. Perkoro 2 iki ra kenek ditinggal salah siji’ne, nek nglakoni
wahidhasan - May 21, 2011 @ 07:29	hehe… pancen maknyus mas..
Sampeyandalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping
OBAT PELANGSING BADAN MEIZITANG DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
OBAT PEMUTIH BADAN WHITENING SCRUB 2 MENIT Di Jawa Timur Meliputi :
kok, kl soal tipografi.. hehe.. kita senasib 🙂
Cholish Says:	November 17, 2009 at 3:06 pm | Reply wah tetep apik,pokoke apik…nganti ra menang berarti cen jurine rung tau kenalan.cobo nek aku jurine mesti aku sing menang..*^lohhh^*& pye meneh iki…
Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
(Si dungu tidak menyadari,Bualannya semakin menjadi-jadi,ngelantur bicara
kulo kinten niki wau membahas Kang Paijo eh tibaknya benten to KangMas.Pripun pawartose ? mugih tansah pinaringan sugeng rahayu nggihtabungan tambah
wis suwe ra diurus njuk maringi pitedah carane verifikasi payzah gratis tanpa VCC..hehehe.. bar ngene mesti njuk tiarap maneh, hehehe October 27, 2013
Agi ngerti iki aku pak nek verifikasi payza iso nganggo KTM (Kartu Tanda Mahasiswa) opo yo iso nganggo
Kurosaki Ichigo?) iku salah siji paraga ing carita manga lan anime Bleach.[1] Cerita Bleach diwiwiti nalika Ichigo olèh kekuwatan shinigami amarga ketemu karo Rukia Kuchiki, salah siji shinigami kang olèh prentah ngawasi kutha Karakura.[2] Amarga ngewenehake kekuwatan marang Ichigo, Rukia ora nduweni kekuwatan. Banjur Ichigo diwenehi tugas kanggo nggenteni Rukia dadi dewa kematian.[2] Ichigo kudu ngayomi wong-wong saka roh jahat kang diarani Hollow, lan ngirim roh kang apik kang diarani plus menyang Soul Society.[2]
Ichigo ya iku bocah enom kang umure 15 taun kang seneng brontak. Nanging dhèwèké uga nduweni sipat kang apik lan pinter. Rambute wena oranye. Amarga iku dhèwèké asring tukaran karo kakak kelase ing sekolahan.[2] Ichigo uga salah
ngerti roh, amarga kekuwatan spiritual kang dinduweni.[2] Sawise ketemu karo Rukia Kuchiki, kekuatan spiritual Ichigo kang sadurunge kakunci dadi kabuka, lan dhèwèké ora isa ngendhalikake. Amarga saka gedhene kekuwatane Ichigo, kanca-kanca cedhake melu nduweni kekuwatan spiritual.[2]
Ichigo urip bareng karo bapake, Isshin Kurosaki lan adhi wedoke, Yuzu lan Karin. Bapake nduweni klinik cilik ing omah. Bapake Ichigo digambarake dadi paraga kang lucu ing carita iki. Adhine wedok nduweni kekuwatan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 7 Januari 2017.
“ Sugih pétung bondho kaweruh. Kaweruh itu digembol ora metosol, diguwak ora gemrosak “
“ Wuik, opo kuwi, ndhuk “
Kejawen, katentreman itu merupakan piwulang kautaman. Piwulang KautamanIyo iku pituduh saka para leluhur supaya Wong Jowo tansah marsudi kautamaning budipinuju ing katentremaning uripbebrayan bebarengan titah GUSTI sing liya-liyane. (Ajaran
6. Jumngah Wage wetonnipun yen becik luwih utami yen ala ngluwihi ala granyah nging micareng ngelmi adhemen panggawe ngiwa ton Ajeg pikirireki ('weton' lahir
7. Yen maksih anyar anggunggung yen wus lawas denalani Jumngah Wage pan terkadhang sandhunganne larang siwi nanging sok sinungan donya jinurung rijeki eblis (
Jumungah Kliwon puniku pantes yen kinarya rabi pepikiran rada lumrah mring wong tuwa asring bekti nging rada wani wong
mlempeng puniku kang wus kalebu ing tulis iku padha apilena nging kanthi kalawan takdir yen wus pinasthi jodhonya cumadhong karsa Hyang Widdhi (
Tumraping basa jawa jaman saiki, tembung wod kang karaketan ater ater a banjur mandeg dadi tembung lingga
kaya umpamane : a + dus dadi adus
Dene yen diraketake ing tembung lingga ater ater a mau banjur dibuwang(ora diucapake). mung ing layang layang sing minggunakake basa sing rinengga sok isih dilugokake ( diucakake)
Ater ater a duwe teges kaya dene awalan ber ing basa Indonesia. Luwih gamblang mangkene
1. Kadunungan sipat utawa duwe sipat. kayata : atos, ajur, adoh
2. Duwe utawa nggango apa-apa sing kasebut ing linggane
kayata: adus, adang, asok, molah
Ater-ater anuswara iku sejatine asale saka ater ater a mawa nasal. Wujude : n-, ng-, ny-, m-
n- karaketake ing tembung-tembung kang apurwa aksara : t, th, d, dh
ng- karaketake ing tembung tembung kang apurwa aksara : a, i, u, e, o, k, g, r, l, y
ny- karaketake ing tembung tembung kang apurwa aksara j, c, s
m- karaketake ing tembung tembung kang apurwa aksara b, p, w
ater-ater anuswara duwe teges kaya dene: awalan ber ing basa Indonesia, yaiku mraktekake bab panindak (= Karya, kriya)
Tembung Lingga sing oleh ater ater anuswara diarani Tembung tanduk
Ater ater dak kok di (uga diarani ater ater tripurusa)
Ater ater dak kok di iku panggonane kaya dadi sesulihing purusa aku, kowe, lan dheweke (purusa I, purusa II, Purusa III)
ater ater dak dijenengake ater ater utama purusa
tembung tanggap tripurusa. tembung tanggap tripurusa kena kaperang dadi telu, yaiku:
dene ater ater di: mulane tembung tembung sing diraketi ater ater ka mau uga diarani tembung kriya tanggap, dijenengake : tembung tanggap ka, kaya upamane : kawaca, katulis, kagawa.
Ing basa tulis lan basa krama, lumrahe ater ater ka mau luwih kerep kanggone tinimbang ater ater di. kang mangkono mau awit tumraping pangrungu luwih bregas.
Tembung sing diraketake ater ater ke diarani tembung bawa, dijenegake bawa ka, ngemu teges ora dijarag(ora disengaja). Tuladha : kesandung, kepacul, kethuthuk
Ana sawentara tembung tembung tanggap ka kang wis ora krasa kriyane, nanging wis dadi tembung kahanan, lan wis kagolong tembung bawa ka. kaya upamane : katon, kalong, kobongan.
Ater Ater sa, pa, pi, pra, tar, kua, kami, kapi, pari
tembung kang diraketi ater ater sa, banjur duwe kadunungan teges:
salumbung bandhung : podo karo lumbung bandhung
Tembung tembung kang rinaketan ater taer pa banjur dadi tembung aran
kayata : panegar, padang, panggon, pangarep.
Tembung tembung kang rinaketan ater taer pi, sing akeh akeh uga banjur dadi tembung aran, mung bae tumraping rasa pangrasa luwih alus utawa luwih bregas katimbang karo sing oleh ater ater pa. kaya upamane:
Ater ater pra ora ngowahi tegese tembung sing diraketi. Dene gunane mung kanggo nambahi luwes utawa bregas. Takecapane sok owah dadi pra, pre, pri, utawa per. Kaya upamane:
ater ater tar gunane mung kanggo rerengan, dad ora ngowahi surasane tembung sing diraketi
mbangetake, ambek, penganggep, seneng. kaya upamane
Ater ater pari gunane kanggo mbangetake surasane tembung sing diraketi. Kaya upamane:
paripurna : purna banget, rampung kanti sampurna
Pandhu iku ratu ing negara Ngastina. Sang prabu kagungan putra cacahe lima, lanang kabeh. Putra lima lanang kabeh mau diarani “pandhawa”. Pembarepe Prabu Puntadhewa, jumeneng nata ing negara Ngamarta. Watake lugu, jujur lan lilan. Dhene adine yaiku werkudara dadi satriya ing negara Jodhipati. Watake jujur, kendel lan temen.Panengahe Pandhawa yaiku Raden Arjuna uga karan Raden Janaka. Watake kendel, seneng maguru, jujur, welas karo sing nandhang kesusahan. Kesatriyane ing Madukara. Prabu Puntadewa, Werkudara lan Raden Janaka iku putrane Prabu PANDhu karo garwa Dewi Kunthi. Sing Ragil yaiku si kembar Nakula lan Sadewa lair saka garwa Dewi Madrim. Nakula lan Sadewa iku pada pintere. Bekti lan setya marang sedulur tuwa. Kesatriyane ing Sawojajar lan Bumi Retawu. Wiwit isih cilik para kadang Pandhawa iku wis katon luhur bebudine. Seneng lan welas asih marang sapada pada.Prabu PANDhu jumeneng nata ora suwe, isih timur kaselak seda. Putrane isih cilik-cilik. Dewi Kunthi nggulawentah putrane sing isih cilik-cilik. Ora mbedakake antarane putrane dewe lan putra kuwalon. Bocah lima digulawenthah kanthi becik. Karo prabu pandhu negara Ngastina dititipake marang Raden Dhestharasta, kapernah rakane Prabu Pandhu.
MP3 Wayang Kulit – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno Ki Hadi Sugito – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Meløy&oldid=1007746"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 5 Maret 2016.
lanminangka Timur) Nasionalismen? lan lan basa P?nget: Tengah. Basa salah dimangarteni Jawa kab?h Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available made links,
July 20, 2014 at 5:36 pm	Lanang wanine keroyokan. Ora usah nduwe peli sisan wes. Ngisin – ngisini waris.
July 20, 2014 at 6:33 pm	wah ngeri
ke ana lebih dulu : cp_trans@yahoo.com
Balas	hsangidun, on 5 Juni 2013 at 2:55 AM said:	yoo mikir sing adem ayem ngibadah sing krono ALLOH ORA USAH ngrasani wong liya, MATI MLEBU NEROKO AWAK E DEWE SUWARGA YA AWAK E DEWE,WIS
miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga marang (Kaca
latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
local dideleng ? kab?h dimutakirak? durung Cathetan: Dhokter jeneng Mei ...
ngole'i wong wedok numpak sepeda motor mekangkang. Akeh macem'e alasan seng gawe ...
panjenengan propinsi saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia Indon...
jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (dimirror, ngumu...
Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana
Tumis kangkung by request! Haha, ga sih, suami requestnya pengen sayur aja, terus kepikiran tumis kangkung
1. Bal-balan iku becike ana ...a. tegalan c. dalanb. sawah d. lapangan
2. Pira umurmu, Pri?Ukara ing dhuwur kalebu ukara ...a. pakon c. pitakonb. tanggap d. tandhuk
3. Ukara ing ngisor iki sing kalebu ukara tanggap yaiku ...a. sapa sing ngguyang
CELANA VAKOOU MAGNETIK USA DI TANGERANG Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Ngalogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang jumeneng kaping X
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: MP3 CAMPURSARI+MP3 KIDUNGAN-DHANDHANG GULA
Panjenengan ngelingke kulo kaleh F1ZR kulo teng omah…
Telkomsel), Karung Beras Laminasi, Karung
Karung Beras Plastik, Karung Plastik Jakarta, Karung Terigu Murah, Karung Beras 10 Kg, Karung Plastik Murah, Pabrik Karung Terigu, Karung Beras Laminating, Karung Plastik
essayist, lexicographer, biographer, poet
Samuel Johnson utawa kang luwih dikenal Dr. Johnson lair ing kutha lichfield, Inggris, tanggal 8 September 1709. Dhèwèké seda ing tanggal 13 Dhésèmber 1784.[1] Johnson iku penulis saka Inggris kang nduweni kontribusi akèh ing babagan sastra Inggris minangka penyair, panulis esai, moralis, kritikus sastra, panulis biografi, editor, lan leksikograf. Johnson iku wong kang akèh kontribusine ing babagan aksara Inggris. Dhèwèké uga dadi subjek "karya tunggal seni biografi kang paling misuwur ing sakabehing literatur": Kauripan James Boswell saka Samuel Johnson.
Sasuwene kerja sangang taun, Kamus Johnson ing Basa Inggris dibabarake ing taun 1755. Kamus iki nduweni prabawa gedhé ing basa Inggris modern lan bisa digambarake minangka "salah siji prestasi tunggal paling gedhé ing beasiswa". Kamus iku ndadekake Johnson dadi misuwur lan sukses. Nganti sarampunge Kamus Basa Inggris Oxford 150 taun sangarepe, Johnson dianggep minangka wong kang gawé kamus unggulan Inggris. Karya-karyane iku kalebu esai, edisi beranotasi kang duweni prabawa drama
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 14 Februari 2017.
Cariyos Wayang Golek – Rama Parasu Mukswa | ❀ RORARIRURERO RAWR ! ❀
Little things about ❀ RORA PRAMESTHI ❀
angupadi ing ngendi dununging Bathara Wisnu. Nanging samangke dalan kang bakal kaambah wus katon nglegewa tan ana padhas curi kang rumpil. Amarga wus ana titikan manawa sejatine, kang den ulari wus gumathok parane. Bathara Wisnu sejatine wus nyarira marang satriya saka
menggok marang parane Negara Ayodya. Wana kang kebegan ing eri bandhil bebondhotan. Ing kana tan kapireng aba swaraning jalma manungsa kang kapireng amung pambekosing warak lan pambaunging sima miwah pangempreting dwipangga. Nanging uga ana sajuga swara bebisik kang tinumpangan ing samirana. Tan ana sisip lamun iku swara
Senajanta raga wus tan pakra kaya satataning jalma. Sarira kang amung alelancing klikaning kekayon
Rikma kang tuwuh gimbal, ingudhal madhul madhul tumumpang midhangan kanan kering, lan ing wingking angalembreh dumugi ing wadidang, sinawang kaya witing lapa kang tuwuh ing imbanging jejurang.
Sang Parasu amung amboga pepucuking tetuwuhan, kaleyanging kekayon lan amung anginum bun
papane nunggal caritane. Nalika samana ing Negari Mantili Dirja, ana pawarta kang wus sumebar angebegi jagad, lamun ana sayembara ngalap sekaring kedhaton ingkang sesilih Rekyan Sinta wus kagelar. Rentenging penggalih Sang Nata Mantili Dirja, Prabu
wus cacah atusan para narendra kang adreng mupu sayembara, waneh-waneh wujud lagu lageyaning kang angleboni sayembara. Ing kana para Narendra lan Satriya saweneh ana uga kang drajat pandhita, padha ngungasake kaprawirane. Nanging senadya surya wus surup, parandene tan ana sajuga kang kuwawa menthang
ngentasi karya. Mangkana ririh pangandikane Sang Prabu Janaka marang Patih Satapa: “ Wus watara pirang puluh naraendra kang padha nacak menthang langkap, nanging ing dina kang kapisan iki para kang ngleboni sayembara padha gagar ing panggayuh, Patih Satapa, pira cacahe kang wus gagal ing pepanggungan?”
“Nun inggih Sinuwun, cacahing narendra ingkang mboten angsal damel watawis gangsal atus narendra satriya lan kang adarajat sanesipun. Para Narendra lan Satriya ingkang gagal sami trimah wangsul ing praja miwah kasatriyanipun piyambak-piyambak, nanging wonten ingkang saweneh taksih ningali gelaring glanggang sayembara, Sinuwun” mangkana palapuraning Patih Satapa sarwi anyembah sesedhokan.
“Dadi bakal cacah pira maneh kang bakal ngleboni sayembara?” Tetanya Sang Prabu sarwi unjal kang huswa.
“Taksih watawis atusan. Jer para ingkang sami kersa mupu sayembara, menawi kenging kagunggung cacahipun kepara langkung saking sewu raja miwah satriya, sinuwun”
“ Ladalah! Yen kaya mangkana, ngrakita papan pepanggunganing sayembara dimen luwih bakoh, Tatanen aja nganti nguciwani. Muga-muga dina iki nganti tumekaning surup surya, wus ana kang kuwawa angentasi gawe mupu sayembara. Pangajapku aja nganti andedawa crita!” Sang Prabu Janaka keparang parentah marang Patih Satapa amungkasi pasewakan
Kacarita sayembara menthang langkap wus ingambalan ing dinten kaping kalih. Sawiji mbaka sawiji urut marang wahya-praptane para kang padha ngajap Sang Kusumaning Kedhaton wus munggah ing pepanggungan. Ana saweneh Narendra kang nadyan amung nggrayang wujuding langkap, nanging kena kaprabawan dening
Nanging ana saweneh Narendra kang wus widagda ngangkat kang ponang langkap. Senajanta wus ngetog karosane
samya nupiksa, nalika Sang Narendra andeprok kalenggah, nglumpruk tanpa daya. Kadabyang-dabyang medhak saking pepanggungan.
Surya wus gumlewang ing sisih kilen nalika giliring Sang Rama Regawa, Putra pambayuning Prabu Dasarata ing Nagri Ayodya kang sigra minggah ing pepanggungan. Senajan amung tumungkul wadanane sang apekik nggenira minggah ing pepanggungan, nanging sakedhap sang abagus paring pakurmatan marang
pekik ing warna keduga angentasi karya menthang kang langkap Kyai Gendewa. Mangkana rerepane Rekyan Wara Sinta lamun kawijiling lesan “ Dhuh Jawata Agung, keparenga titah pukulun atur prasetya, menawi paduka pukulun kersa paring palimarma dhumateng titah paduka. Pangajap kula ing tembe bakal setya tuhu dhumateng satriya ingkang nembe mupu sayembara menika. Mugi paduka paringa kekiyatan, supados lebda ing karya satriya ingkang dados pangidham-idham kula punika, rahinten dalu”.
Kocap kacarita nalika samana sigra Sang Rama ya Regawa wus jumeneng ing madyaning
Sejatine Sang Rama wus kawasa angobah wahyaning mangsakala. Tumenga marang akasa katon ana mendhung kang lumayang angasrepi papan pepanggungan. Tuhu punika sejatine tumuruning jawata kang arsa andum kabahagyan marang sang pekik. Nyembah sesedhokan marang kang nembe tumurun saking wiyati. Sigra Rama Regawa lumampah anyaketi ponang Kyai Gendewa sarwi anyembah. Siyaga sang abagus kanthi suku pinenthang kang kaya dene tumancep ing papanggungan.
keplok sakehing kang samya nupiksa. Ana saweneh ana kang amung kamitenggengen saka dene kaprabawan dening kaprawirane Satriya kang wus widagda amenangi sayembara. Gumerah ombyaking kang samya dumunung ing sakupenging
lunjak tyase Sang Wara Sinta yen tan enget lamun katupiksa dening para Raja Sewu Negari lan datan ajrih marang dukaning
wadanane kang nembe amungkasi karya. Nanging sanajana kayangapa, gambiraning manah Sang Dewi tan bisa ingumpetan, katon nglegewa
gya kagandheng kang asta dening Sang Dewi. Sang apekik saya katon wimbuh kabagusane. Kedhep tesmak kang
Jawata saking Arga Kembang, Batara Kamajaya lan Batari Ratih tumurun saking Kahyangane.
Kocap, Raden Rama wus lenggah satata ing ngarsanipun Sang Prabu Janaka, sawusnya atur sembah pangabekti lan ingkang rama calon marasepuh, Sang Prabu Janaka ngandika. “Bocah bagus, ora jeneng ingsun tumambuh marang sira, amarga nembe sapisan iki ingsun uninga marang jeneng sira, lamun narendra sapa jejuluk lan ngendi prajamu, lamun satriya sapa kekasihmu lan ing ngendi kasatriyanmu?”.
“Inggih Sang Prabu, waleh waleh punapa, kula wingking saking negari Ayudya, putra pambayun saking rama Prabu Dasarata ingkang mijil saking garwa prameswari, Dewi Kusalya inggih Dewi Sukasalya inggih Dewi Ragu.” Mangkana Rama umatur marang Prabu Janaka sarwi manembah.
“Jagad wasesaning Bathara, yen ingsun
“Lah ing wuntat sira satriya kang uga pekik ing warna, ingsun uga tumambuh marang sira, apa uga ana sambung rapet kekadangane kalawan Raden Rama”Satriya kang deku-deku ing wuntating Raden Rama katambuhan.
“Nuwun inggih Sinuwun, kula kadang anem saking kakangmas Ragawa, kula ingkang nami Lesmana Widagda, ingkang mijil saking garwanipun kanjeng rama Prabu Dasarata ingkang kaping tiga, Dewi Sumitra”. Wimbuh kang trapsila, Raden Lesmana Widagda manembah sarwi matur.
“Jagad dewa bathara! Ora ngira lamun ing kene wus katekan para satriya bang pangarum-
saya rumaket awit putra putriku bakal kapudhut garwa dening Putraku Ragawa. Sinta, apa sira wus cundhuk rasamu nedya kagarwa dening Putra Ayodya ?”
“Kangjeng Rama, menapa kula maksih perlu atur wangsulan pitakenan saking paduka?” esmu kalingsem, Dewi sinta mangsuli pitakonan Prabu Janaka kanthi pitakon.
“Genahe lamun pitakonan kuwi, wajibe amung kudu kajawab. Senajan ta saka sorot netramu genah sira wis kabatang karep kerenteging ati, nanging aku mung kepengin krungu dhewe, apa kang kewetu saka lathimu iku apa padha kalawan sorot netramu?”
“Ing nguni kanjeng rama, kula sampun gadhah prasetya, sinten ingkang saged menthang kyai Gendewa ngantos tikel, menika ingkang badhe kula suwitani”.
“Apa ya mung saka kuwi?” Sang Prabu ndangu
“Inggih mboten”.mbesengut nanging ngujiwat Dewi Rakyan Sinta jejawab.
“Ya nini, kebener kang wus bisa mupu sayembara nyatane satriya kang pekik ing warna. Dadi pantes lamun sira nini darbe rasa bombong lan mesthi banget nggonmu katujuprana marang sapa
“Inggih, matur nuwun, Kangjeng Rama, dene paduka sampun dados wakil anggen kula matur menapa ingkang kasimpen wonten ing batin kula”. Dewi Sinta matur kalegan.
tumpak punjen pitung dina pitung bengi, kanthi anggelar sakehing tontonan kang kabeh mau kanggo nyugata sakehing kang para tamu; para raja sumarambah marang para kawula ing Manthili”. Nyembah Sang Patih Satapa gya lengser angesthi parentahing gusti.
Gelise kang munggel kawi, nalika samana Sang Prabu Dasarata kang wahana rata wus rawuh marang Negara Mantili. Tindaknya Sang Prabu anganthi para garwa tetiga, Dewi Sukasalya ya Dewi Ragu, garwa kaping kalih nama Dewi Kekeyi lan garwa angka tiga ingkang wasta Dewi Sumitra. Gapyuk rerangkulan narendra kekalih pranyata Sang Narendra kalih punika sejatine sumitra kang wus lami tan pinanggya.
Sasampunipun ingacaran lenggah satata, tan angilangi suba sita Sang Prabu kekalih samya imbal tinaken ing kasugengan. Prabu Dasarata sigra sinungkeman dening ingkang Putra Raden Ragawa.“Putraku ngger, nyata
pribadi. Dadi suka lan gambiraning tyas sira utamane lan mesthi wae sumrambah marang wong atuwamu sarta para kadang-kadangira. Muga jawata agung tansah memayungi marang labeh kang dadi lenging
antaraning Rama nalika nembe pamit ngulandara saking negari kang wusanane antuk kanugrahan, peparing saking jawata gung dene wus pinesthi mengku garwa putri Manthili. “Putraku Ragawa, mujiya sukur marang kang akarya jagad, ya ngger. Kaya kang ibumu tindakake anggone muja sesanti rina pantaraning ratri, supaya sira kinalisa ing bebaya Lan muga antuka palimarma saka Jawata Agung. Sira uga samesthine minta restu santi puja marang ibumu Kekayi lan Sumitra. Awit ibumu kekarone uga tansah anjangkungi lakumu kanthi tekung anggone muja sesanti”
“Kangjeng ibu Kekayi lan Kangjeng ibu Sumitra, kula nyuwun pangestu supadosa kalis ing sambekala anggen kula anglampahi alam jejodhoan”.
“Iya ngger, pamujiku tansah dak aturake marang kang akarya jagad. Kalisa sakehing memala lan rubeda anggonmu nglakoni alaming jejodhohan ngger!”Mangkana pangandikane ibu kekalih, sanadya ing pangucap kalair cetha nanging ing batine Dewi Kekayi ana rasa kang ngganjel jroning ati.
Mangkana sawusnya satataning ubarampe lan wujuding kang uparengga wus cumawis, adicara dhauping pinanganten kawiwitan. Jinem kang swasana angiringi adicara. Kakalihe samya tulus angucap prasetya suci ing ngarsane para pangarsaning agami lan para sepuh lan kadang kadeyan. Sawusnya rampung kang adicara, gumrenggeng swaraning
tetamu lan kawula Mantili sasat dewa asmara Kamajaya lan Ratih angejawantah. Ngrangin kang tetabuhan pangiring pindha swaraning gangsa Lokananta, binarung kang sesindhian wimbuh ing puja basuki, karya agunging pahargyan kang sumunar murub kekuwunge kaya sundhul ing ngawiyat.
Mesem jroning wardaya penganten kakalih kang kaya sinundhul puyuh gumbiraning manah. Kaya kaya ari kang kebak ing bebungah aja nganti age-age surup surya. Senajana ing jroning ratri, sakehing tontonan kang karya eden-edening pahargyan kaya sinuntak.
Gelise kang munggel kawi, watara kalih pasaran saking jejering pinanganten wus kawuri. Nulya pamit saking nagri Mantili Prabu Dasarata dalasan para garwa putra lan mantu. Sawusnya kalilan dening Sang Prabu Janaka, mundur kang para tamu kairing wadya saking kekalih nagri gya wangsul marang
saking negari Mantili kang nguntapake lajuning pangiring saking tepis iringing nagri Ayudya. Mangkana pisahing wadya kekalih sasampunipun samya asung puja basuki.
Sarwa kekidungan ing samarga marga, lampahing prajurit pangiring Ayudya pala wus lulus raharja medal saking tlatah
pasanggrahan ing sajroning wana Dhandhaka karya lepasing kang rasa sayah-lungkrah. Sajroning ratri
candhaking dinten, laju tindake kang Prabu Janaka nalika sunaring mega marbabak bang sumirat ing pucaking arga.
Nanging bebasan nembe lumaku kang amung sapecak, nalika samana
wadya pangarsa awit ing marga ana jalma kang ngadhang ngaglah tengahing dedalan. Sarira gung bhirawa, netra mentheleng tajem anggegirisi prabawane. Pranyata iku Sang Rama Parasu kang wus siyaga ing dhiri angadhang tindake Sang Raja Putra Ayudya Raden Rama. Ing pundhak kering
nguningani pribadi wujud sarira lan praupane Sang Rama Parasu,
kaya dene cinopotan kang jejantung lan linolosan otot bebayune.
Kanthi getering swara, mangkana Prabu Dasarata tambuh marang kang ngadhang marga, “Jengandika kang nama Rama Parasu . . . . ?
Rama Parasu amung manthuk, tan ana aba swara.
“Apa kang dadi sedyamu dene sira ngadhang ing dedalan?
“Lilanana putramu ngadhep ing ngarepku kene!” Rama Parasu jejawab tanpa darbe greget.
“Mangertiya lamun ing pabarisan iki, putraku Rama ya Ragawa nembe ana sakjroning swasana palakraman. Amarga nembe antuk nugrahaning jawata awujud Putri Mantili, Dewi Sinta.” Sang Prabu nyoba angalangi kekarepane Resi Rama Parasu.
“Ora peduli. Kuwi dudu perkaraku. Larapana putramu marang ngarepanku!”
“Apa kang jengandika karepake saka Rama Regawa putraku?”
“Rama iku sawijining satriya kang kasusra sekti mandraguna punjul ing apapak-mrojol ing akerep. Mula Rama kudu lulus ing pendadaran!”
Dheg swaraning jejantung Prabu Dasarata kaya swaraning tetalu. Sapa baya kang bisa asung pambyantu marang Rama? Kasektene Rama Bargawa lan kurban kang bebasan tanpa wilangan saka tingkahing Rama Parasu kaya ngguncake dhadhaning Sang Prabu. Mula puteging manah Prabu Dasarata ngrerepa minta panuwun marang Rama Parasu, “Dhuh Sang Resi, mugi paduka Sang Rasi kersa paring palimarma. Rama iku bebasan kembang ingkang nembe kuncup. Ora tandhing lan kasekten jengandika Sang Resi.”
“Dasarata! Ucapmu kaya dudu jejering nalendra. Ucapmu kang amung ngecomang-andaleming iku ora nudhuhake lamun sira wus tuwuk marang sarawung lan para brahmana ajar resi kang mesthi sira tuladha! Pawuruking para dwija resi ora katon jroning ucapmu. Kowe kudu mangerti lamun jalma manungsa iku tinitahake amung saderma nglakoni. Kabeh ana kang nitahake. Tindak sapecak omong sakecap kuwi ora liya ana kang nglakokake saka panguwasaning kang maha agung. Kabeh kuwi kedaden ing kene. Aku tumeka ing papan kene iki padha kaya dene sira tumeka ing papan kene uga! Sapa satemene kang ngatur saka panganggepmu? Kuwi marga saka panguwasane kang kawasa ing panguripan lan sejatining ngaurip!”
“Aja suwala. Larapana anakmu lanang marang pangarepanku. Saiki uga!!”
Mangkana, Prabu Dasarata gya dhawuh marang paranpara ngaturi Raden Rama marang ngarsaning Sang Rasi Rama Parasu. Sawusnya
ya Rama Wadung utawa Yamadagni Putra.”
“Nama jengandika Sang Resi wus kasusra anggegilani tumrap
wisuna apadene osiking ati jengandika, Resi Rama Parasu?”
“Babar pisan ora! Nanging wruhana, lamun ing dina saiki aku arep njaluk pitulungmu.
atur kang cengkah lawan kang sira ucapake? Yen jengandika nyuwun tulung supaya merjaya jenengsira, ingsun bakal suwala”. Mangkana
ucapmu kang njaluk tulung marang aku kuwi tetela amung wujuding rasa lelamisan. Pungkasaning aturmu kang bakal ngruda paripaksa iku sejatine kang tuwuh saka krenteging atimu nggone bakal merjaya kalawan aku. Iya apa ora Sang Resi?”
“Babar pisan ora! Crita kang wus katuturake marang para satriya wis makaping kaping kang darbe karep supaya mengerti, lamun ingsun sejatine kepengin kandheg uripku saka astane Bathara Wisnu, ora bakal tak ambali maneh marang sira. Wenganing bathara kang nudhuhake lamun sira kang asarira Bathara Wisnu wus cetha wela-wela. Mula ingsun wus ngupadi sira marang Ayudyapala, marang Negara Mantili nganti tekan ing alas Dhandhaka kene, ora liya
darbe luput marang jenengingsun”.Rama Ragawa suwala nanging jroning batin anggung, tetanya apa bener lamun
marang putraku Rama Regawa. Rama, sira manuta marang kersane Resi Rama Parasu ngger!”
kang luhur ing budi, tamakna pusaka Kyai Bargawastra marang jajaku!!!”.
Nanging sawusnya pusaka kacepeng ing asta, ical kang rasa rangu. Kanthi rasa pangati-ati Raden Rama nyenyuwun marang dewa kang akarya jagad, muga kinalisa ing sakehing dedosan. Pusaka ingembat tumuju marang jajaning kang Sang Maharesi. Sanadyan aboting langkap kagila-gila, nanging tumraping Sang Rama Ragawa amung abot kapuk saumpamane. Jumepret swaraning kekendheng bareng
mboten pak saestu,kulo mboten badhe nyolong,malahan kulo niki badhe madosi njenengan pak.." .."
sing teng ngriko supados ningali wae teng Label nek badhe pirso regine, lah,,niki badhe madosi label pak..!" "..begini loh pak,,
Pancene wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah,
tandhang gawe utowo cangkruk. Lha banyolan sing onok ndhik buku
iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan
tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo gak njamin, sing
ketiga iku isine ceritoWonokairun ambek Bunali. Wonokairun
iku wonge masio tuwek tapi mbethik gak gelem kalah ambek Bunali. Lek
sampeyan tau ngrungokno acara Trio Buluru Radio Susanna, mungkin kenal
keluarga Pak Imron sing ndhuwe anak wedho ayu jenenge Romlah. Keluarga
Imron iku kiro-kiro nggambarno keluarga rata -rata wong Suroboyo
Umpomo sampeyan isok ngguyu moco buku iki, aku yo melok seneng.
Ewangku durung sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku
mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.
Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak
isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
Jare ewangku ”Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?”.
acara perpisahan arek TK, setiap murid nggowo kado gawe bu gurune.
Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas kadone diangkat,
dhadhak netes. Ambek bu gurune tetesane
ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha
iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut.
Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek
gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok
”Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko
Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere.
”Wis enakan tah ?” takok doktere.
”Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki
kokambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi
untunge entutku sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
”Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep
”Obat opo maneh iku pak dokter ?” takok yuk Jah.
”Watune kurang gedhe be’e, cobak kelopo” jare Nasip. Sakri njupuk
kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.
Sepiii gak onok suorone.... ”Whuik jerune...,” jare Sakri
”Sik golek sing luwih gedhe maneh,” jare Nasip.
Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane rel
seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk
arek loro. Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing
Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok
”He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge
!!!”, takok Wak Dri.
”Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung
”Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku,
”Adem-adem ngene enake ngombe yo” jare Uwar.
”Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe
Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur. Wis tuwuk ngombe
ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak
maneh tah ?” jare Uwar.
”Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?” takok
”Dhurung..” jare Uwar.
”Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae
sak kuatmu. .” jare Joko.
”Lho opoko masalae ..?” Uwar bingung.
”Soale aku saiki ndhik Banjarmasin..”
Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem. Sampek
moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan
Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong
dikaplok PLAK..!!!. Wis mari ngono sepi maneh.
Sing ibu-ibu iku mau mbatin, ”Wah hebat arek wedhok sebelahku iki,
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan, ”Gak salah tah, sing ngesun
Arek rocker iku karo ngempet ngguyu melok mbatin pisan, ”Kapan
maneh rek, isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun
thok sing ketap-ketip. Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno
wong nulis. Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas
Ambekmegap-megap, mbah Jo nulis surat. Karo siso-siso
disaki, rasane kok gak tepak moco surat
Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone. Gak sui mari ngono
mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah
Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi
”Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung
Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak
putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”. Mari ngono pak
keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole
lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok
ngene iki mergo dibujuki ambek jin” jare Kayat.
”Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin
apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir.
Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro
maneh, wis tah gak rugi pokoke.
Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo” jare jine maneh.
”Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama,
”Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.
”Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange.”
”Meremo dhiluk..” jare jine.
Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nang njero omah mewah. Kayat
”Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan
cik gak getun” jare jine.
Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk, ”Aku kepingin kulitku
malih putih wudho dirubung wong wedhok akeh”.
Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok
”Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu
sithik.” jare Sudjak ndhik bekas pacare.
Mari njaluk wedhak, Sudjak pamitan mulih.
”Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong tah ?” bojone
”Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu terus dijak sir
didhelok, tangane Sudjak putih kabeh. ”Kaspo thok . .!!! Mene
sampek konangan karambol maneh awas kon yo !!!”
1.10 Urip Bebojoan: ”Rp. 200,000”
Urip Bebojoan: ”Rp. 200,000” 1.10
Sore-sore jam 3 onok tamu teko omahe Cak No.
”Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok tah ?” jare tamune.
”Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik cak..” jare bojone
Cak No. Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No
”Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi
”Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan”
”Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan
pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken” jare Kusen ambek ngetokno
Bojone Cak No sueneng gak karuan, ”Sing iki pisan cak... gae bonus”,
Mari ngono Kusen terus pamitan alasane kesuwen ngenteni Cak No gak
teko-teko soale katene arep onok urusan liyo.
”Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol..”
”Oh iyo pancen mbethik arek iku..
Munawar, Sapari ambek Kelik kerjo ndhik pabrik paralon. Arek telu iki
wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.
Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisiki, jam loro awan
Sui-sui arek telu iki mangkel kate melok-melok.
”Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan
Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu
sing mulih omah, langsung njujug kamar. Lawang kamare
dibukak alon-alon, karepe kate ngageti bojone. Dhadhak malah Kelik
Kelik thok sing gak gelem ”Gak wis, gathik!!!. Kapok aku”.
”Lho opoko kon iku.?” takok konco-koncone.
”Soale wingi aku meh konangan..”
Bojone Turkan mbobhot guedhe, wis kari ngitung dino. Jare konco-koncone,
onok dukun sekti jenengeWak So sing isok mindahnolorone wong ngelairno
Mergo kepingin nyenengno bojo, Turkan manut opo jare konco-koncone.
Pas wis wayahe, Turkan ngeterno bojone
maneh lorone.Ambek Wak So dipindahno maneh lorone sampek separo.
Tibake Turkan tetep menter gak keroso loro blas.
Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek
Turkan, ”Wis Wak So, lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah
Gak sui ngono bayeke langsung lahir. Bojone Turkan ketok seger mergo
Bareng katene mlebu montor, supire Turkan digugah mueneng ae, tibake
ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh”
Menene onok interlokal maneh lek ibuke cak
anake turu maneh, genti cak Srondhol sing gak isok turu. Ketapketip,
kiro aku iki PLN tah...!!! ” jare Sumar muringmuring.
”Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu
nambeng ae arek iki, kon kiro aku iki PERTAMINA tah
Sumar tambah mangkel. Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat
nontok bal-balan ndhik omah koncone. Mulih jam loro isuk, Sumar kaget
”Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep
omah. Mari ngono onok arek lanang ngganteng teko.
De’e takok opoko kok nangis.
cumak onok sarate.... ” bojone cerito.
”Opo sarate ?” Sumar mulai curiga.
”Sarate iku aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de’e ”
”Lha terus kon nggawekno roti opo..? ” Sumar takok
kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
”Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare Wonokairun.Mari mbayar,
sampeyan Mbah ?” takok Bunali.
”Kucingku mati ” jare Wonokairun.
”Lho lak temen tah. Sampeyan iku tak kandhani gak percoyo. Laopo
kucing atik diumbah ambek rinso, wong onok
klobhot,Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.
Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun. Onok sing
sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng yo onok
Gak sui Bunali teko katene andhok pisan.
Bareng ndhelok Wonokairun koyok ngono langsung gak
”Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge,” jare Bunali.
Mari mangan warek, Bunali ngejak Wonokairun ngobrol.
”Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok iwake ?”takok
”Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak
”Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?” jare Bunali gak
percoyo. ”Awakmu sing ke limo . . .”
Wonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe. Sing dituku
katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu
mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing. Aku khawatir lek tibake
pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. ” jare Bunali, kasire.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit
Pas katene mbayar, ditakoni maneh ambek Bunali.
”Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu
iki sampeyan emplok dhewe.” jare Bunali, kasire.
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus
bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji.
”Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? ” jare Bunali.
”Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken
Bunali rodhok wedhi, tapi mari dibujuk Wonokairun akhire
gak karuan, ” Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan
begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung
mandhek nakoni. ”Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong
”Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun,
sik enom, ayu, semlohe. ” jare Wonokairun ambek nangis.
”Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. ” Bunali mulai
”Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk,
jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. ” jare
”Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. ”
Bunali tambah bingung. ”Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku.
Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. ” jare Wonokairun
”Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerunggerung
gak mari-mari ?” Bunali wis gak sabar meneh.
”Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . .”
Pak Imron ndhuwe anak wedok jenenge Romlah. Anake iki waduh uwayune
Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune
iki areke mbethik. Masio Nakal tapi Soleh iku areke sregep, dikongkon
”Pak.. pak, iki lho sandale sampeyan,”
sidho ngamuk didem-demi Soleh. Gak suwe
Ibuke Romlah kaget pisan ndhelok Romlah nangis. Bareng ngerti lek
cumak kulit mongso kulit ae. Mosok ngono ae wis Nangis”.
”Pancene sampeyan iku gendeng Pak !! ” jare Soleh ambek nangis.
Mari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak
Imron oleh ewang anyar jenenge Sutaji. Lha
ewange Bapak iku lho wuantik poll wonge. Wingi lak dikongkon
Bapak ngedhuk sumur cik tambah jeru, lha terus lempunge digawe nguruk
Lha pas sore kate ngangsu, Bapak iku muring-muring nggoleki sumure
gak onok. Tibake jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing
Ngono Bapak gak wani, jarene wedhi
pesen tulung brutune buaken, terus susuke simpenen ngisore bantalku.
Dhadhak pas aku katene turu, bantalku kok mbendhol. Tibake bantalku
diganjel brutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik susuke.
Wis tak buak, jarene.” Pas enak-enak
Gempil ambek Togog enak-enak cangkruk di sore hari. Moro-moro Romlah,
anake Pak Imron, liwat numpak sepeda. Arek telu iku langsung ngowo
” Arek ayune koyok ngono lek turu yok opo yo ?” jare Kamut.
”Lek turu yo merem rek. Lak mosok koyok awakmu, lek turu nyengir
koyok jaran” jare Gempil. ”Maksudku, klamben tah gak ngono lo”. jare
”Lek ngono, engkok bengi diinceng tah ?” jare Gempil gunggungan.”Wah
iyo rek tepak rek.” jare Kamut.
”Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe tah. Tugasmu
nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur. Lek wis ketok,
aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang awakmu.” jare
”Yo wis setuju.” mari ngono arek telu iku buyar ngenteni bengi.
Mari ngono, Hansipe nggoleki gak ketemu. Onoke mek karung telu. Ambek
isine Gempil, pas disadhuk munine ”Guk..guk!.”
Lha sing terakhir iku isine Togog, bingung katene muni opo.
Bareng disadhuk dhadhak munine ” Kentaaang !”.
Sore-sore Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah
Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang
Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Romlah.
”Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha
kulit duren, godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang
kalir sampek bundhas kabeh koyok ngene.
Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing, mlayu sipat kuping.
”Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone
”Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
”Ampun Pak... sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi.
tatone. Isine kiro-kiro satus, onok preman, jagal, bromocorah, korak lan
Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara. Pas wayahe
antri mangan, Togog mulai oleh konco.
”Awakmu wong anyar yo ?” jare konco anyar iku.
”Iyo . . .” jare Togog.
”Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung,
klambi dijatah, turu gak mbayar. Opo maneh ndhik penjara iki
awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu.” jare koncone
”Lho cik enake. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog.
”Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling
copetcopetan. Lha dhuwike bakal digawe main malem Seloso sisuk.
Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane
digerebeg polisi yok opo ?” jare Togog.
”Katene digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara.
Lha malem Rebone iku acarane minum. Biasane arek anyar koyok awakmu
”Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang
onok, ganja, sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu”, jare koncone Togog.
”Wah tepak wis, lek aku senenge
wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh.
Wis tah, pokoke aman.” jare koncone Togog.
”Wah sip lek ngono. Lha malem Jum’at acarane opo ? jare Togog.
”Awakmu homo tah dhudhuk ?” takon koncone Togog.
madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke ”.
Persis koyok jilid siji, banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko
ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo sing
Sing jenenge mblakrak, ceritone yo durung karuan bener sing penting
lucu. Ndhik buku jilid loro iki ceritone wis dicampur dhadhi siji, gak
onok bab siji sampek bab papat maneh. Tapi isine kiro-kiro sik pancet,
Sore-sore mari mulih angon, Bunali pethuk ambek Brudin.
”Waras ta !! ” jare Brudin ndhik Bunali.
”Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng ” jare Bunali.
”Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?” jare Brudin.
”Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek
”Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?”
Onok drakula loro jenenge Kentus ambek Kentir Arek loro iki wis sak
wengi gentayangan golek mbun-mbunan gak oleh-oleh.
”Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! ” jare Kentir.
Mari ngono arek loro iku miber bareng. Gak sui terus anjlok ndhik
”Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?” takok Kentir.
”Yo kethok rek !! Sing cedhake
Bunali lagi kulak sandal nang pasar. Moro-moro onok arek marani Bunali.
”Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?” takok arek mau.
”Dhudhuk !. Ngawur ae.!!” jarene Bunali.
”Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!” jarene arek mau
Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk Asmuni Srimulat, tapi
percoyo. Ndhik endhi ae Bunali ditututi
bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu.”
Jare Yuk Jah, ”Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter ”.
”Lha sopo maneh lho ? .” doktere bingung.
Mari nilep dhuwik makelaran , akhire Bunali pindah omah nang luar
kota golek ketenangan. Dhuwike ditukokno omah ndhik walike gunung
kemukus. Ndesone pancen suepi gak onok wong blas.
Paling banter Bunali metu tuku kebutuhan sakwulan pisan, sisane yo
wis ndhik omah dhewekan gak onok sing ngeriwuki. Pokoke uripe tenang
dan damai gak onok sing ngganggu maneh. Sui-sui sakjane Bunali yo kroso
Kiro-kiro wis rong sasi, pas enak-enak nyruput kopi sore-sore moro-moro
”Kulo nuwun, kenalno jenengkuWonokairun, omahku kiro-kiro rong kilo
seko kene. Aku katene ngundang sampeyan mangan-mangan ndhik omahku
jam pitu bengi. ”. jare tamune Bunali.
”Wah ketepakan, aku wis sui gak gumbul wong maneh.
Wonokairun mbalik maneh, ”Aku meh lali,
engkok onok ngombe-ngombe bir pisan.”
”Wah gak masalah, aku wis biasa ngombe” jare Bunali.
Jik tas mlaku, Wonokairun mbalik maneh, ”Aku meh lali maneh, engkok
onok sabu-sabu pisan, tapi ojok rame-rame lho yo”.
”Lho ketepakan iku, aku wis sui gak nyabu maneh,” jare Bunali maneh.
Wis tekan pekarangan, dhadhak Wonokairun mbalik maneh, ”Sampeyan
seneng gendhakan pisan tah gak ?”
”Opo maneh gendhakan, aku wis rong wulan nganggur, yo mesti ae arep
”Sak karepmu !. Wong mek onok awakmu karo aku. . .”
Mari ngono, arek loro iku tekan mburine pabrik paku.
”Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni lakon limang taun
rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok
limang taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. .”
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal
lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing
Jarene wong sing nyolong ikuWonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep.
Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok
ketiup angin, pikire Bunali maneh. Pas diwalik, tibake papan pengumumane
”Awas !!! saiki onok loro”.
”Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?” jare Bunali
”Yo lumayan ” jare si Mbah
”Pira kabehe, Mbah ?” takon Bunali maneh
”Sing putih opo sing ireng ?”
”Wik, cik akehe. Lha sing ireng?’”
”Podho...” jare Wonokairun ambek ngarit suket Bunali takon maneh.
”Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..”
”Pirang kilo mangane sakdino ?”
Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah
ireng, wong jawabane yo podho ae.
”Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren
takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng,
jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?”
”Ngene lho, sing putih iku wehusku...”
”Lha sing ireng ?” ”Podho . . .”
Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat.
Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane
sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras. Sing luwih nemen
maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen wis cumplung
”Lho Mun, sikilmu opoko ? ” takok Gempil.
Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan sikile wong wedhok.
gak gelem, akhire yo ngene sikilku
”Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke
iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku
”Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ?
Kelilipen granat tah ?” takok Muntiyadi maneh.
”Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku
iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ”. jare Gempil.
”Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk
isok motone cumplung”. Muntiyadi mulai gak percoyo.
”Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk” jare Gempil.
”Lho opoko ?” takok Muntiyadi. ”Iku pas dino pertama aku nggawe
Muntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi. Embong wis suepi,
gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok. Muntiyadi malih merinding
disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum’at kliwon.
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire. Mari
taksi, onok endhase supir taksi njengongok.
Muntiyadi tambah pucet gak karuan, tibake supir taksine ngomong ngene.
”Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho.
Kentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus. Pas ketemu arek
loro iku podho kagete mergo Kentir ambek Kentus podho-podho sirae
petal, raine gosong ambek untune yo podho bogange. Arek loro iku takok
takokan opoko kok isok podho bocele. Kentir cerito lek raine rusak, sirae
ngisep rokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono
diguyang dhudhuhe bakso” jare Kentus.
”Wok nemen kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok
guwung kabeh ?” takok Kentir maneh.
”Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek
”Kapok kon, mulakno tah ojok seneng nginceng. Paling kon digibheng
wurung ae wis, tak melok peno ae”
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam. Ndhik
kono lak isis tah, dhadhi gak keroso moro-moro wis sore.
”Waduh blaen iki, aku kudhu mulih, wis yo .” jare Muntiyadi.
wis meh tekan iki ” Krungu bojone bengokbengok,
”Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha
”Saestu Pak, asli aku gak mbujuk ”. jare Sutaji.
”Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret
iku nang ndhi ?” takok pulisine.
”Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,
moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut. Bareng wis munggah,
aku kuaget tibake wong bule iku Margaret Tatcher. ” jare Sutaji.
”Lho kok sampeyan yakin lek iku asli Margaret
nunut awakmu ?” takok pulisine
”Ceritone iku, dhe’e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek
Demak dhadhak moro-moro dhe’e diuber-uber wong akeh, onok tukang
rombeng, onok juragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewedhewe
Mergo wedhi, akhire dhe’e mlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan
hotel, dhadhak dhe’e pethuk ambek wong Timbang Badan. Begitu ndhelok
timbangan, Margaret tambah pucet kewedhen, terus mlayu maneh sampek
Pas tak takoni arep nang endhi, jarene sembarang pokoke sing aman.
Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku aku arep lapuran ndhik
”Aku wedhi lek disalahno.” jare Sutaji.
duwek rong juta iki dikekno sopo” ? Takok sutaji.
”nggone Pak Bunali ndek Semarang” jare Pak kaji
”sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur” jare sutaji maneh
”Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion
Menene wong telu budal numpak sepur jurusan semarang.
”Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan desek rek” jare Sutaji.
Akhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan ndek warung kopi.
Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek sepure kate budal.
sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang sepur.
Sutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan.
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ... Wong sing ndelok
..sutaji ... ono sing sakno .. ono sing bingung ... ono sing ngiro arek
gendeng. Satpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking
”hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo’ o?” jare
satpame Sing kate lungo iku sakjane aku ....
Sing numpak sepur kok malah sing ngeterno aku ...
Sore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Wonokairun.
”Kulo nuwun. ” jare cewek iku ambek nyepot sandal.
”Oo monggo, monggo pinarak. ”jare Wonokairun.
”Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?” takok ceweke.
”Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk ” jare Wonokairun.
”Yen ngoten, kulo ngerantos mawon ” jare ceweke maneh.
”Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk ” jare
”Bojoku lungo nang kuburan ndhuk” jare Wonokairun.
”Jam pinten mangke kondure ?” takok cewek iku maneh.
”Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih
Onok juragan tambak jenenge Sablah ngadakno sayembara.
”Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal oleh hadiah Sepeda
Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani
njegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo,
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang
anyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok
Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar
ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani
wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak
”Tak tambahi mas-masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep
”Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak gelem
”Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene”jareMuntiyadi.
Jare supire ”Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha
sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”
Muntiyadi bingung ”Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek
Wonokariun ngejak gendakane, jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dokter
”Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.”
”Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku
koyok ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti,
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene
sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih. Seminggu maneh, wong loro
iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur,
njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
”Lak wis tak kandani, sampeyan
ae, wong sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono
njaluk dipantau pas main. Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu
”Kon laopo sepedaan nang kene ?” takok Muntiyadi.
iki enteng pak, cik rodhok abhot sithik yo tak gandholi pasir
maneh. Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok wingi.
pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo
Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi pethuk ambek Togog
numpak sepedaan. Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang
Mari ngono Muntiyadi dipindah tugase mbalik nang markas besar, gak
tau pethuk ambek Togog maneh. Suatu hari, pas Muntiyadi mangan nang
restoran, dhadhak pethuk Togog maneh. Tibake Togog iku sugih, montore
Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir. Ambek mangan,
”Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku
yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin awakmu isok sugih
koyok ngene. Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki
aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir,
selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?.” takok
Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik sepuluh taun gak
gelem ditinggal njaluk melok. Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan,
Nang pesawat wis onok koncone Muntiyadi jenenge Togog ambek Gempil.
Pas nang awang-awang, dhadhak mesin pesawate mbrebhet terus mati.
”Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo.
Bapak mek titip salam gawe mbokmu yo Le.”
”Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar
ae. Iki lho parasute sik onok loro. ” jare Tole.
”Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil ?”Muntiyadi
kok nangis lho ?. ” Bunali mulai
”Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho
langsung dikandhakno aku. ” jare Wonokairun maneh.
”Aku lali ndhik endhi omahku . . . .”
waduh sempel wong iki pikire. Seko pinggir embong Muntiyadi
”Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik” jare Muntiyadi ambek bengokbengok.
”Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak perahu nang tengah
”Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu
pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok ngisin-ngisini aku” jare
”Gak gelem aku cak, wong aku lagi enak-enak golek iwak ” jare Romlah.
”Mulih tah gak !!!” jare Muntiyadi muntap.
”Gak gelem!! ” jare Romlah.
”Tak gibheng lho yo !!!” jare Muntiyadi.
”Rinio lho lek wani !!” jare Romlah.
Sumber cerito jilid telu iki sik pancet njagakno seko wong mblakrak,
dhadhi lek onok wong cangkruk tak tunggoki. Biasane iku
ndhodhok sampek kembung tibake wong nggrandong,
Mari njajah ndeso disosor meri, ben omah tak enggoki, jilid telu iki
akhire mari. Ceritone sembarang kalir tak cuampur dhadhi siji. Mugomugo
ae sik pancet mujarab kanggo nambani bojo utowo pacar sampeyan
cumak sayange dapure mulai kisut ireng kabeh.
Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.
Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi
Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih
Onok sing mbedhek 25, 28, 24, paling banter onok sing mbedhek 31 taun.
Gak onok sing isok titis mbedhek 45. Bareng dikandani lek umure iku 45
gak onok sing percoyo, bareng didhudhuhno KTPne dhadhak semburat
Mat Penceng malih tambah bangga mergo dapure tambah ngguanteng.
Pokoke ben pethuk wong wedhok mesti dibedhe’i umure, tapi gak onok
”Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe’en piro se umurku?” jare
”Kiro-kiro 27 mas” jare pelayane.
selak satpame teko !!”jare Mat Penceng
Mari nguncalno kampese Mat Penceng, simbah iku mau ngomong,”Le,
Mat Penceng kuaget sampek lali kampesan, kok onok wong sik isok
”Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek
Mergo luwe, penthol loro iku diunthal sak emplokan, tibake bakso spanyol
Mari mangan, Bunali takok nang pelayane ”Daging opo iku
teko maneh nang restoran iku maneh katene pesen bakso
Mergo nggondhok, sak durunge budhal, Bunali nyeblek kecoak terus
Pas panganane teko, tibake penthole saiki rodhok cilik. Gak opo-opo
Mari mangan, Bunali ngetokno kecoak ambek bengok-bengok.
”Aku gak gelem mbayar, lha mosok baksone onok kecoake” jare Bunali.
Pas katene mulih, Bunali protes maneh nang pelayane opoko kok penthole
Wonokairun akhire terpaksa mlaku mulih nang Sepanjang buntelan koran.
Cumak yo ngono, Wonokairun dendam pol nang supir taksi iku mau,
pokoke ditengeri wonge lemu ireng kopiahan.
tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.
Pas metu TP, akeh taksi sing antri golek penumpang.
Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati,
iki wong lanang normal mbah, goleko sing liyane ae !” jare supir taksi iku
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuhmisuh
gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.
Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi
seket ewu. ” jare supir taksine.
”Yo wis, ayok ndhang budhal.”Wonokairun langsung numpak terus budhal,
konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.
Pacet, pacare njaluk indehoi nang njero montor.
Pertamane Gempil isin soale wedhi konangan wong kampung, tapi mergo
pacare giras, akhire Gempil nyerah.
Wis mari oleh rong ronde, pacare sik njaluk maneh. Gempil sampek
rong ronde sik njaluk maneh, sampek teler
Gempil, moro-moro onok wong kampung siskamling nggedhor kocone montor
”He !!! Lagi opo awakmu nang kono ? ”takok wong kampung mbentak
”Anu Pak . . aku lagi gendakan ambek bojoku dhewe jenenge Romlah.
”Lek iku bojomu, laopo gak gendakan nang omahmu dhewe ?” jare wong
”Anu Pak, sak jane aku lagek weruh lek iki bojoku dhewe pas sampeyan
nyentolopi raine . . .” jare Muntiyadi.
Wonokairun lagi ngobrol soal umur ambek koncone sing podho kewute.
Wak So sing umure 60 taun mulai cerito, ”Paling gak uenak iku lek
wis umur sewidhak. Ben obah sithik kebelet pipis, tapi bareng wis nang
jedhing sampek sepuluh menit gak metu blas, mek anyang-anyangen thok.”
Wak Nyo sing umure 70 taun gak gelem kalah, ”Lho durung weruh kon
bareng wis ndhodhok sampek sepuluh menit gak metu blas, mek kepentut
Akhire Wonokairun, sing umure 80 taun, melok ngomong,”Wok kemalan
kabeh, sing paling gak weunak yo umur 80 koyok aku ngene”.
Mergo bingung katene mlayu nang endhi, akhire napi iku mlebu nang
Pas iku Muntiyadi lagi kelonan nang kamar ambek bojone, arek loro iku
kuaget onok wong sangar mlebu nang omahe.
taun. Aku ndhelok gulumu mau dikelamuti.
Saiki ngene ae dhik, awakmu nuruto ae opo karepe wong iku. Umpomo
wong iku njaluk main yo wis tak relakno.
Mari mbrebes mili, genti bojone Muntiyadi sing cerito.
”Cak, aku melok seneng lek sampeyan ndhuwe pemikiran koyok ngono.
Sampeyan bener Cak, wong iku wis sui gak tau ndhelok wong wedhok.
Tapi Cak, wong iku sakjane mau gak ngelamuti guluku. Wong iku mau
”Iyo tah dhik, ngomong opo wong iku nang awakmu? takok Muntiyadi
”Jarene, sampeyan iku imut-imut ambek seksi Cak, terus wong iku takok
aku nang endhi nyimpen Handbody. Sing tabah yo Cak. . .”
sing isok buka tutup dhewe, opo maneh isok muning mak tiing !
”Bes, opo iku jenenge . . .” takok Togog anake Wak So pas ndhelok
”Aku yo gak weruh pisan nak . . .sak umur-umur lagek pisan iki onok
Mari ngono lawang wesine mbukak, terus wong wedhok tuwek iku mau
mlebu nang ruangan cilik, terus pintune nutup maneh.
Mari muni ting ! . . ., terus onok ongko siji murup, loro, telu sampek
Gak sui ongko papat murup maneh, terus telu, loro sampek siji mandeg.
Pas lawang wesine mbukak maneh, Wak So ambek anake kuaget tibake
sing metu iku arek wedhok ABG ayu semlohe.
Romlah gak isok mancik munggah bis.
Romlah ngrogoh selerekan nang mburine rok cik rodhok longgar.
Bareng wis didhukno selerekane, sik pancet nguapret ae, sikile Romlah
Romlah nyobak maneh sampek ping telu, tetep ae gak isok.
Moro-moro onok tangane wong lanang ndhemok bokonge seko mburi,
Romlah mendelik nguamuk nang wong lanang iku,”Semprul !!! Gak
sopan blas peno Cak, wong gak kenal athik wani-wanine ndhemok bokongku
Wong lanange nyauri,”Yo sampeyan Ning sing gak sopan, wong gak kenal
Sakjane Bunali weruh lek sing ndhodhok nang kebone ben isuk iku
Akhire Bunali masang pengumuman sing tulisane ngene ”Ini kebunku,
ayu nang kene, taripe yo paling larang.
Sampeyan mesti gak cukup dhuwike, tak golekno sing liyane ae yo . . .”
sampeyan wis weruh tah lek taripku iku limang juta sekali booking
Gathik kakean cangkem,Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine
Mari ngono,Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu arena. Bareng
sampeyan wingi wis booking Sablah, taripe pancet lho yo
gak ono diskon” jare Mamane.
”Aku kudhu pethuk ambek Sablah” Wonokairun mekso maneh. Wong
”Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek taripku pancet limang juta
sekali booking ?” takok Sablah.
Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis,
rame kasak-kusuk ngrasani, tapi mbah Wonokairun cuek ae.
”Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek tarifku pancet limang juta sekali
Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena.
Bareng wis mari, Sablah penasaran ambek Wonokairun.
”Mbah, sampeyan iku cik lomane ambek aku, sak umur-umur gak ono
”Lho iyo tah !!, aku ndhuwe dulur nang Sepanjang pisan.” jare Sablah
”Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu
nggoleki awakmu gak ketemu, terus ngongkon aku nggolek awakmu
Tapi Tatang gak ngiro lek iki tibake apel sing terakhir, soale Wiwik
”Cak rasane aku wis gak cocok maneh ambek sampeyan . .” jare Wiwik.
Masio dirayu-rayu, Wiwik tetep ae njaluk putus, Tatang langsung lemes
Pas arep mulih, Tatang nyaut kaos putih sing semampir nang kursi.
”Kaosmu tak pek gawe kenang-kenangan” jare Tatang.
”Lho ojok cak, iku kaos kotor mari digawe . .” jare Wiwik.
Omongane Wiwik gak dirungokno, Tatang langsung nyengklak bronpit
Mari putus, Tatang malih koyok wong liwung. Mangan
”Iyo Cak, bapakku ben ndhino yo nakokno sampeyan terus ” jare Wiwik.
”Iyo tah, waduh aku gak ngiro lek bapakmu sampek sak mono ambek
aku, opo jare bapakmu ? ” takok Tatang.
”Bapakku ngamuk-ngamuk njaluk kaose dibalekno . .”
alon-alon lek cerito, longgo sing nggenah dhisik ..” jare Romlah
”Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak
mlebu nang omahe Yuk Jah.” jare Tole.
”Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek Bapakmu
teko, ceritone lagek diterusno. Aku pingin weruh reaksine Bapakmu. ”jare
”Yok opo se peno iku, wong aku sering tuku kok !” jare Romlah muringmuring.
”Lho sampeyan onok contone tah ?” jare sing dhodhol.
”Yo!. Iki lho barange.” jare Romlah ambek ndhudhuhno wadahe deodorant
Sing dhodhol kudhu ngguyu tapi dimpet.
”Ning !! Iki ngono deodorant biasa sing kanggo kelek” jare sing dhodhol.
”Lho peno iku sing ngengkel ae, woconen tah tulisane iku.” jare Romlah
ambek njentit ngangkat roke sampek ”bagian bawah”e kethok.
Bareng sing dhodhol moco, tibake tulisane
Romlah gelagepen, ambek Muntiyadi sirahe diangkat
”Wis saiki ngomongo maneh !!! Awakmu sik
tah ???!!!,” jare Muntiyadi maneh.
”Iyo cak . . .” jare Romlah.
Muntiyadi tambah muntap. Pas arep didelepno nang banyu
”Iku sik gak sepiro. Mari dipecat, aku mulih gasik. Pas sampek omah,
dhadhak aku mergoki bojoku lagi indehoi ambek koncoku,”jare Muntiyadi.
”Wis gak usah dipikir. Bojomu lak pancen ngono kelakuane, pegaten
ae, wong wedhok sik uakeh sing tahes komes,” jare Paidi.
”Iku sik gak sepiro. Aku wis putus asa, katene bunuh diri ae. Aku tuku
potas terus tak campur es teh, bareng arep tak ombe dhadhak kon saut
bojomu iku tahes ngono lho.” jare
”Ngene lho Cak. Aku iki biasa njajan. Lha pas mari main malam
pertama wingi, aku ngetokno dhuwik seketan. Pikirku, arek wedhok sing
bodine koyok ngene paling banter taripe seket ewu.
“Dhudhuk Cak, peno salah maneh. “ jare pacare.
”Lek ngono sopo wong iki ?” Cak
ke 40. Atine rodhok sedih soale pas tangi isuk
bojone meneng ae gak ngucapno selamat, koyoke lali.
Pas sarapan kate budhal kerjo, anak-anake yo mbidhek kabeh gak onok
Cak Dri budhal kerjo ambek ati nelongso.
Bareng nang kantor, Yuk Ni konco kantore
atine seneng akhire onok wong sing eling ambek ulang tahune.
”Wah . .pancen kebacut anak bojoku mosok lali ambek ulang tahunku
Pas arep mangan siang, Yuk Ni ngejak metu wong loro.
Pikire Cak Dri, waduh kapan maneh rek
pokoke aku onok kejutan gawe sampeyan.” jare
Dhadhak ujug-ujug dumadhakan, Cak Dri kuaget sampek mecitat krungu
Pendhaftaran kebak paseksi , Am berkah Pendhaftaran bojomu ngiwa ngarep kanggo rong taun kanggo Afrika kidul kanggo wisata , piyambakipun temenan sing perek lan piyambakipun bewitch dening prawan bojoku nolak teka mulih maneh , aku nangis dina lan wengi looking kanggo sing kanggo kula , aku maca kertas warta babagan kuat Nulis caster disebut Dr okojie lan aku hubungi caster Nulis kanggo kula njaluk bojo bali menyang kula lan takon kula ora padha sumelang ing bab iku gods kita perang kanggo kula .. marang kula dening agêng- wengi nalika kabeh roh ing liyane bakal matak sing Nulis kanggo reunite bojo bali menyang kula . lan iya ing kurang saka 3 dina bojoku teka bali menyang kula lan miwiti nangis aku kanggo ngapura , aku , m ngirim supaya seneng apa iki caster Nulis iya kanggokula lan bojo .. kontak ing drokojiehealinghome@gmail.com email is paling Nulis caster ing alam bébas donya. iku specialiesed ing ngrampungakaen masalah liyane kalebu ing ngisor iki:(1) Yen sampeyan pengin Panjenengan Ex maneh.(2 ) yen sampeyan bisa tansah ala impen .(3) Panjenengan pengin bakal kaluhurake ing kantor.(4) Panjenengan pengin wanita / wong kanggo mbukak sawise sampeyan.(5) Yen sampeyan pengin anak .(6) Yen sampeyan perlu financial pitulungan.(7) Yen sampeyan pengin tamba HIV AIDShubungi wong saiki kanggo langsung
Kepla kantore yen bsa mein aturan tegas
karyawati bank be pakeane pd sopan2
karo dosa? wis suwe owh (2 th) luwih,
tulung ya?! Aja sing bth marani maring
AKU tah keder karo tatanan ng negarane dewek, wingi rame karo para wakil
duwit sg akhire kudune darani keparat sg
dewek, pan mlebu suarga dewek apa
agama sing ana..? Yen kaya kye tah rakyat
sertifikasi ajeg bae. Males ya tetep males.
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above, of please biasa. ?
TOKOH " GAGAH PERKASA : Pertunjukkan wayang orang yang
MEMAHAMI : “MANUNGGALING KAWULA GUSTI”
May 27, ’07 9:36 PM
yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.Terjemahannya :Ajaran pemantapan keyakinan, yaitu pembukanya kawruh (ilmu) “Manunggaling Kawula Gusti”
utawa mata katelu) iku sawijining kelenjar endokrin cilik ing utek vertebrata. Kelenjar iki mrodhuksi melatonin, sawijining hormon sing mengaruhi modulasi pola melèk /turu lan fungsi photoperiodic (usuman).[1][2] Wanguné kaya corong kembang pinus, lan dumunung ing sacedhaké punjer itek, antara
oldid=822669"	Kategori: Rintisan kanthi topik anatomiKelenjarSistem endokrinSirah lan gulu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.14, 11 Maret 2013.
Jawa “ Wong ya pancene godhong Krokot, diunggahna nganti dhuwur ya tetep wae
IndonesiaSave"Ojo macem macem ning kene.. Nek gak kepingin wethengmu di leboni wajan... Wkwkwkwkwkw
English.Gong Kebyar of Peliatan1. Sekar Jepun 2. Baris 3. Gambang Suling 4. Pendet 5. Tari Terompong Gong of Belaluan6.Palewakia 7. Legong Kraton SEKEHE JOGED BUMBUNG 'SUNARI-BUDAYA' Gamelan Joged BumbungRef: FSD6484 Price: £16.99	Joged Bumbung
umatmu kok podho nganggep awakmu sebagai anak Allah, malah ono sing nganggep
awakmu ki Gusti Allah sing menyamar dadi manusia,... opo njenengan ngajari koyo
ono ae cak,... yo rak mungkin to aku ngajari koyo ngono
Bharatayudha Suluhan – Gatotkaca Bima Putra gugur...
Bharatayudha Timpalan – Burisrawa Gugur (5)
Bharatayudha Gugurnya Abimanyu Putra Arjuna (4)
Bharatayudha Gugurnya Paluhan – Bogadenta (3)
wong mung kari cedhak. Pikulan sing dhek nalika budhal esuk mau mentelung kabotan momotan, saiki katon mentul-mentul sajak entheng kanthi Selanjutnya : Ting 01	Ting 02
NG kalangane bocah-bocah, yen ngundang Mbokdhe Gemi. Dene sing wis klebu diwasa, ora perduli tuwa apa enom, padha ngundang dheweke Yu Gemi. Sasat ora ana sing nyeluk Lik utawa Dhik kejaba sing isih mambu sedulur.
IS oleh telung sore iki wiwit sadurunge srengenge angslup nganti bengi swasana ing omahe Mbah Jumali ajeg regeng. Rame dening swarane puluhan bocah lan sawetara wong diwasa sing padha kesengsem ndeleng gladhen tari gagrag Selanjutnya : Ting 03	Ting 04
ENGINE isih durung pati jero wong lintang Panjer Sore isih durung angslup menyang sikil langit kulon. Swasana ing omah gebyog kanthi plataran cukup jembar kuwi ketara sepi lan samun. Sorote ting ing jero lodhong benthet sing Selanjutnya : Ting 04	Ting 05
IASATE Gemi pancen ampuh tenan. Saka akal julige, sidane Sugeng mung kuwat rong bengi olehe turu ngglinting ijen ana kamar ngarep. Ing bengi katelu nom-noman nggantheng kuwi wis ana kancane, turu dadi sakemul karo Selanjutnya : Ting 05	Ting 06
ENGINE wis rada jero. Omahe Gemi sing saben dina pancen ajeg sepi ing bengi kuwi saya ketara sepi lan sintru. Ting ing emper ngarep wiwit sore mau uga ora katon murub. Kamar ngarep sing maune kanggo turu karo Sugeng Selanjutnya : Ting 06	Ting 07
ARMAN lagi ketungkul olehe nyulammi obroge sing jebol. Karo tandang gawe lambene sasat ora ana lerene olehe gemreneng ngapalake antawecana Cakil kanggo suk gebyagan ngarep kuwi. Nanging kegawa saka kagole ati, Selanjutnya : Ting 07	Ting 08
IWIT jam wolunan mau omahe Gemi wis ketara regeng dening anane sawetara nom-noman lanang wadon sing padha arep latihan njoged. Latihan pungkasan sadurunge munggah panggung neng omahe Tarmijan mengko bengi. Selanjutnya : Ting 08	Ting 09
RENGENGE isih rada dhuwur. Nanging wong-wong sing arep bukak warung dadakan wis padha nyicil nyeleh mejane ana pinggir-pinggir dalan cedhak omahe Tarmijan, ing pamrih supaya ora kedhisikan bakul liyane. Selanjutnya : Ting 09	Ting 10
ANTO sing isih nganggo sandhangan Gathutkaca nrenjel, miyak wong-wong sing kupeng sakiwa tengene amben. Tibane kahanane Sugeng ora pati nguwatirake, wong ora nganti kebacut semaput. Malah isih bisa crita apa sing Selanjutnya : Ting 10	Ting 11
OCAH lanang rada nggantheng pawakan lencir ndlolet kuwi ketara gumun semu bingung nalika weruh yen Suhadi mister wayang wong karo Parman sing dhek bengi dadi Cakil jebul wis ana kono. Apamaneh bareng nyawang Selanjutnya : Ting 11	Ting 12
EBYAGAN wayang wong neng omahe Tarmijan wis mungkur. Sugeng sing nalika mayang kena plintheng sirahe uga wis waras, malah wis boncengan sepedhah karo Gemi tekan ngendi-endi saben dina kaya ora ana bosene. Selanjutnya : Ting 12	Ting 14
AKA latar keprungu suwarane bel sepedhah ngganter. Jebor sing wis isi banyu disuntak menyang jembangan maneh banjur dicanthelake menyang panggonane. Sawise kuwi age-age njranthal metu saka pawon.
mau Pak Dwija wis nyekluk ana meja tulis nerusake olehe ngoreksi garapane bocah-bocah sing mung kari sawetara lembar. Wiwit dadi guru anyaran biyen Pak Guru siji iki pancen rada beda yen dibandhing Selanjutnya : Ting 14	Ting 15
IS oleh pirang-pirang bengi swasana desa sing kulina peteng ketara urip lan luwih regeng. Senajan cacahe ora pati akeh nanging ing sawetara regol omah katon padhang dening sorote dimar ublik sing diseleh sajrone damar Selanjutnya : Ting 15	Ting 16
LEHE jejodhowan Gemi karo Sugeng wis ngancik telung wulan. Ewa semono tetep durung ana tandha-tandhane yen arep duwe momongan. Mangka kegawa saka kepengine duwe turun, olehe mbudidaya uga wis ora kurang-kurang. Selanjutnya : Ting 16	Ting 17
ENAJAN durung nggabung karo rombongan saka desa liyane, nanging barisan karnaval pimpinane Tarmijan wiwit budhale wis katon rame lan regeng, malah ana sing ngarani ngeram-eramake. Minangka cucuk laku sepedhah Selanjutnya : Ting 17	Ting 18
ORE kuwi sawise sholat Ashar Pak Guru Dwija kanthi direwangi Andri putrane mbarep lagi negor wit gedhang raja ing plataran. Dhek esuk mau nalika bali saka blanja ana pracangan Lik Yah, Bu Dwija kober ngonangi yen Selanjutnya : Ting 18	Ting 19
IS rada suwe latihan wayang wong leren tanpa karuwan sebabe. Nanging saperangan anggota kandha yen anane nganti kaya ngono kuwi jalaran dhek Agustusan kepungkur kae ketuwa lan pimpinan liyane padha ngotot yen ora susah Selanjutnya : Ting 19	Ting 20
EMI lungguh ijen ana emper, thenger-thenger. Panyawange kothong, kaya lagi nyawang omahe tanggane sing mung katon ngregemeng kemul pepeteng. Atine pancen lagi kelimput pedhut. Sedina muput iki mau Sugeng sasat
sing ono sungute iku lho opo jenenge... wah iwake yo wis matek...Pailul:
percoyo, pangarep-arep lan katresnan. nanging sing penting dhewe ing antarane telu kuwi
ngomong jowo.....kepiye iso join po orak......aku ngomong tenan aku sukak karok bohoso jowo....emboh nopo...aku pegel karo wong jowo
tulungagung, pekalongan, tegal, banjarnegara, wonosobo, purworejo, banyumas, boyolali, brebes, cilacap, kebumen, pemalang, purbalingga, temanggung, wonogiri,
nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah. (1. Kyahi empu
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten.
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun tindakaken turun-tumurun antawisipun: tumpeng, sekar setaman, sekar telon, pisang raja, jenang
mliginipun kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
Pangucaping japamantra, nalika jaman rumiyin padatanipun taksih angginakaken basa Jawi Kina, nanging ing pungkasaning jaman Majapait ewah sacara Islam. Tuladhanipun: jaman rumiyin kawiwitan kanthi ngucap Hong wilaheng, utawi niyat ingsun, nalika jaman
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika kanamakaken 'sirepan', kyahi empu sareng kaliyan panjak utawi tangga-tepalih malah sok ugi kanca sesamining empu nindakaken tuguran ngantos subuh, sinambi linadosan nyamikan miwah unjukan. Nyamikan ingkang mligi
6. Sasampunipun punika keris ingkang sampun dipun garap mawujud, lajeng ngancik tataran nyepuh, kyahi empu nyamektakaken bumbung ingkang dipun isi lisah klapa dipun jangkepi mawi lampah srengat tuwin sajen, padatanipun namung sekar telon, tumpeng alit, recehan kangge lelembut tumbas jajan peken saha wangen-wangen kukusing menyan. Dhuwung dipun mantrani kanthi kalarasaken kaliyan ingkang andhawuhing damel. Dhuwung dipun besmi ngantos marong lajeng dipun celupaken wonten ing salebeting bumbung ingkang dipun iseni lisah klapa. Wonten ingkang pucukipun dipun obong malih lajeng katindakaken sepuh dilat punika latu ingkang marong mawi dipun dilat dening kyahi empu ingkang sekti, padatanipun wewahan donganipun inggih punika waosan sastro pinodati, sastro gigir lan rajah
“jamasan”. 7. Dhuwung dipun kum ing salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu supados guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi prabawa ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh kaliyan wujuding dhuwung tuwin pun saged netepaken, awit mranggi ingkang sae adamel warangka saged
bedhek maksude. Cangkriman uga di arani badhekan utawa batangan. Cangkriman kaperang dadi papat, yaiku :
a). Awujud tembung wancahan (cekakan), tuladha (
d). Awujud sinawung ing tembang, tuladha (contoh) :
wacan/bacaan werna-werna, kang pas diwaca dening bocah yaiku ...
wangsulane/jawabane “iya”, pitakon kang mathuk/cocok yaiku ...
sekolah saiki kudu ngrampungake pendhidikan dhasar suwene ... taun.
saben dina “dhuwat-dhuwit” bae. Maksude bocah mau seneng ...
bocah, kudu gelet kawruh. Kawruh tegese ...
wong jowo: Kidung Rumekso Ing Wengi - Sunan Kalijaga
Kanjeng Wali Sunan KalijogoAna kidung rumeksa ing wengi,Teguh ayu luputa ing lara,Luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun,Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala,Gunane wong luput, geni anemahan tirta,Maling adoh tan ana ngarah ing
tuwuh,Ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,Panduluku Rasul, pinajungan Adam syara",Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. ***Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,winacaknaing
den banget mamrih,Luwaring kang kabanda, kang dinenda wurung,Dedosane ingapura, wong kang utang sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras.Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa,Patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh,Lan den sabar sukur ing ati,Insya Allah tineken, sakarsanireku,Njawabi nak - rakyatira,Saking sawab ing ilmu
manunggal ing kita. [pasrah lam...
OBAT PERONTOK BULU YOFUME CREAM DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
Uskup Desmond Tutu, pikantuk Nobel Pardamaian taun 1984
Desmond Mpilo Tutu inggih punika salah satunggalipun téolog ingkang asalipun saking Afrika Kidul.[1] Panjenenganipun ugi kalebet aktivis ingkang misuwur ing taun 1980-an minangka salah satunggalipun panentang apartheid.[1] Tutu dipunpilih lan dipuntahbisaken dados uskup kulit cemeng ingkang sepisan ing Gereja Anglikan[1] Panjenenganipun dipuntahbisaken ing Kutha Cape Town.[1]
Prèsidhén Afrika Kidul, Nelson Mandela ugi nggadhahi pamanggih ingkang saé babagan Tutu.[2] Panjenenganipun ngendikan bilih Tutu inggih punika tiyang ingkang boten naté ajrih nywantenaken "sinten ingkang boten saged maringi swanten".[2] Isi
Desmond Mpilo Tutu (miyos ing Klerksdorp, Transvaal nalika tanggal 7 Oktober 1931).[1] Ramanipun nyambur damel dados guru sekolah ananging ibunipun boten naté sekolah.[1] Tutu nglajengaken pendidikanipun dhateng sekolah inggil ingkang misuwur ingkang namanipun Johannesburg, ing taun 1945-1950.[1]
Konteks Apartheid[besut | besut sumber]
metafora kanggé nggambaraken ka-maneka warni-an ing Afrika Kidul.[3]
Sanajan apartheid resmi dipunicalaken ing taun 1990, swasana ing Afrika Kidul taksih dèrèng uwal saking masalah kamanungsan.[4] Miturut Tutu taksih wonten dosa lan ugi wiwih ingkang saged ngasilaken wontenipun panindhasan malih.[4] Panjenenganipun nggadhahi pamanggih bilih "Tiyang ingkang dipuntindhas saged dados panindhas amargi
Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 19 Oktober 2016.
Postel, Sandra (1997, Second Edition). Last Oasis: Facing Water Scarcity.
tan, Part? wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?dia Sanadyan column. I this thats ana kerep wicara, mula kaca kanggo taun Inggris) Test arupa A...
utawa sing available made links, Is abjad). nuduhak? Non-Artikel
lampahipun, lan mewarisi ajaran ajaranipun, sampean kan nderek angsal pahala to kang???????? niku namung
utawa konvénsi dagan internasional tetanduran lan kéwan liyar spesies kaancam ya iku prajanjèn internasional antarnagara sing disusun kanthi dhasar résolusi sidhang anggota World Conservation Union (IUCN) taun 1963. Konvénsi iki duwé tujuan ngreksa tetanduran lan
Saliyané iku, CITES netepaké manéka warna tingkatan protèksi kanggo luwih saka 33.000 spesies kaancam.
Ora ana siji waé spesies kaancam ing reksané CITES sing banjur punah wiwit CITES diberlakukan taun 1975 (pirsani uga [1][2]) Pamarèntah Indonésia
sacara hukum, CITES dudu pangganti hukum ing saben nagara. CITES mung arupa rangka kerja sing kudu dijunjung para pihak sing nggawé undang-undang kanggo implementasi CITES ing tingkat nasional. Asring, undang-undang pagreksan tetanduran lan kéwan liyar ing tingkat nasional isih durung ana (khususé para pihak sing durung ngratifikasi CITES), paukuman sing ora imbang karo tingkat kajahatan, lan kurangé panegakan hukum marang perdhagangan kéwan liyar.[4]. Ing taun 2002 mung ana 50% pihak sing bisa menuhi siji utawa luwih prasyaratan saka patang prasyaratan utama sing kudu
perdhagangan, lan (4) hukum kanggo panyitaan barang bukti.[5]
Naskah konvénsi disepakati tanggal 3 Maret 1973 ing partemon para wakil 80 nagara ing Washington, D.C.. Nagara peserta diwènèhi wektu nganti 31 Desember 1974 kanggo nandhatangani kasepakatan, lan CITES wiwit berlaku tanggal 1 Juli 1975. Sawisé ratifikasi, nampa, utawa nyarujuki konvénsi, nagara-nagara sing nandhatangani konvénsi disebut para pihak (parties). Ing taun 2003, kabèh nagara panandha tangan CITES wus dadi para pihak. Nagara sing durung nandhatangani bisa turut sarta dadi para pihak kanthi nyarujuki CITES. Ing wulan Agustus 2006 kacathet ana 169 nagara wus dadi para pihak ing CITES.
Sekretariat CITES kantoré ing Geneva, Swiss lan nyawisaké dhokumèn-dhokumèn asli ing basa
lan kéwan liyar ing Indonésia. Sabanjuré, Direktur Jendral Pangreksa Alas lan Konservasi Alam ditunjuk minangka otoritas panglola CITES ing Indonésia liwat Kaputusan Mentri Kahutanan Nomer 104/Kpts-II/2003 (minangka pangganti Kaputusan Mentri Kahutanan No.36/Kpts-II/1996).[6] Saliyané iku, Peraturan Pamaréntah No. 7 lan 8 Taun 1999 uga nunjuk Lembaga Èlmu Pangetauan Indonésia (LIPI) minangka otoritas kaèlmuan CITES.
Spesies sing diusulaké mlebu ing apendiks CITES dibahas ing Konferénsi Para Pihak (COP), sing konferénsi sabanjuré dianaaké wulan Juni 2007. Para pihak bisa ngusulaké sawijining spesies éwadéné habitat spesies kasebut ora ana ing wewengkon nagara pangusul. Usulan bisa disarujuki mlebu ing apendiks CITES asal didhukung swara mayoritas 2/3 saka para pihak, éwadéné ana para pihak sing kabotan.
saka perdhagangan internasional, lan tindakan sing perlu dijupuk tumrp perdhagangan kasebut. Ing apendiks CITES, siji spesies bisa waé kadaftar ing luwih saka siji kategori. Kabèh populasi Gajah Afrika (Loxodonta africana) umpamané, dilebokaké ing Apendiks I, kejaba populasi ing Botswana, Namibia, Afrika Kidul, lan Zimbabwe sing kadaftar ing Apendiks II.
Apendiks I: daftar kabèh spesies tetanduran lan kéwan liyar sing dilarang ing manéka warna wujud perdhagangan internasional
lan sawijining wektu peringkaté bisa diunggahhaké ing Apendiks II utawa Apendiks I.
Apendiks I - sekitar 800 spesies[besut | besut sumber]
Spesies sing dilebokaké ing kategori iki ya iku spesies sing kaancam punah yèn perdhagangan ora dindhegaké. Perdhagangan spesimen saka spesies sing dicekel ing alam bébas iku ilegal (diidinaké mung ing kaanan luar biasa).
Kéwan lan tetanduran sing kalebu ing daftar Apendiks I, nanging arupa asil panangkaran utawa budidaya dianggep minangka spesimen saka Apendiks II kanthi sapérangan prasyaratan. Otoritas panglola saka nagara pangekspor kudu nglapuraké non-detriment finding arupa bukti manawa ekspor spesimen saka spesies kasebut ora ngrugèkaké populasi ing alam bébas.
pangekspor dikudokaké mriksa idin impor sing diduwèni pedagang, lan mesthèaké nagara pangimpor bisa miara spesimen kasebut kanthi layak.
Kéwan sing dilebokaké ing Apendiks I, umpamané gorila, simpanse, macan lan
ora segera kaancam kapunahan, nanging mungel kaancam punah yèn ora dilebokaké ing daftar lan perdhagangan terus berlanjut. Saliyané iku, Apendiks II uga nduwèni isi spesies sing katon mèmper lan gampang klèru karo spesies sing didaftar ing Apendiks I. Otoritas panglola saka nagara pangekspor kudu nglapuraké bukti manawa ekspor spesimen saka spesies kasebut ora ngrugèkké populasi ing alam bébas.[2]
spesies sing dilebokaké ing njeron daftar sawisé salah siji nagara anggota njaluk bantuan para pihak CITES kanggo ngatur perdhagangan sawijining spesies. Spesies ora kaancam punah lan kabèh nagara anggota CITES mung éntuk nglakokaké perdhagangan kanthi idin ekspor sing sesuai lan
dilakokaké. Amandemen Gaborone sing disarujuki ing Gaborone, Botswana, 30 April 1983 mungelaké forum kerjasama ékonomi regional kanggo mèlu partipasi ing
Jendral Pangreksa Alas lan Konservasi Alam. "Pamanfaatan Tetanduran lan Kéwan Liyar". Departemen Kahutanan RI. Dijupuk 12 Februari. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
(en) Daftar spesies (Apendiks I, II, lan III)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.59, 22 Oktober 2016.
Cilik'anku pas aku sek kelas 2 SD. Wulan iku wong tuwoku seneng masak telo, yo kadang dek kokos biasa utowo di gawe gethok. Sebabe makku (mbahku) dodolan telo, telone seng dek dol onok 2, yoiku : koneng lan ungu.
Koen kabeh yo wes ngerti dewe kan opo efekke lek kakean mangan telo?. Yo
Cilik'anku pas aku sek kelas 2 SD. Wulan iku wong tuwoku seneng masak telo, yo kadang dek kokos biasa utowo di gawe gethok. Sebabe
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa Timur:Bangkalan,
BaliApril 2, 2017Ajaran Gama Bali No comment	Dasa Aksara ira weruh ing dasa akasara, sira weruh siwa bhudda. Weruh ing siwa
Wulan iku wong tuwoku seneng masak telo, yo kadang dek kokos biasa utowo di gawe gethok. Sebabe makk...
belah kanan ..alhamdulilah saiki iso fokus neh ne go ndelo adoh.
January 4, 2017 at 6:17 pm
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga marang (Kaca saka kaca Wikipedia causa 293 man?
Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
Menawi badhe nerjemahke klik mawon ten kotak ngandap menika
-wis cung, wuk, ndang bubuk
Ing kene biyen ketemu Injil lan Al Qur’an
Tok,...thok,...thok....
Raden Panji emoh keri, melu atur upeti
Hore,...hore,...keploke Buta Ijo
Dharma Nyata, No 310, Minggu IV Mei 1977
Kembar tengen kiwane sing dikarep ya ijen
Saya gedhe swaramu saya banter anggonku crita
Saya akeh angin kang mbok gawa saya greget anggonku ngadu pikir
Akehing rengga marang uripku, kowe sing mangerteni
Ucul lan baline tali tresnaku, kowe sing mangerteni
Apa kleru yen awake dhewe nyonto lakune semut
Apa kleru yen nagari iki kaya lakune semut
Kreteg iki rampung dibangun ing taun 2009, lan diresmèkaké déning Presiden RI Susilo Bambang Yudhoyono ing tanggal 10 Juni 2009. Kreteg sing dawané 5,4 kilomèter iki dadi kreteg sing dawa dhéwé ing Indonésia. Jeneng Suramadu iku cekakan saka Surabaya lan Madura.
Konstruksi[besut | besut sumber]
Kreteg Suramadu iku gabungan saka telung jinis kreteg sing dawané 5.438 mèter lan ambané kurang luwih 30 mèter. Kreteg iki nyediakaké patang lajur rong arah sing saben lajur ambané 3,5 mèter lan rong lajur darurat sing ambané 2,75 mèter. Kreteg iki uga nyediakaké lajur khusus kanggo pengendara sepédah montor ing saben sisih jaba kreteg [2][3].
Dalan layang[besut | besut sumber]
Dalan layang utawa Causeway dibangun kanggo ngubungaké konstruksi kreteg karo dalan dharat liwat perairan cethèk. Dalan layang iki dumadi saka 36 bentang sing dawané 1.458 mèter ing sisih Surabaya lan 45 bentang sing dawané 1.818 mèter ing sisih Madura.
Kreteg dumadi saka loro bagéan sing dawané saben bagéan 672 mèter.
Kreteg iki migunakaké konstruksi penyangga beton kothak dawané 80 mèter saben bentangan kanthi 7 bentangan saben sisi sing ditopang pondhasi penopang dhiamèter 180 cm [5].
Kreteg utama[besut | besut sumber]
Kreteg utama utawa Main bridge dumadi saka telung bagéan ya iku rong bentangan samping dawané 192 mèter lan sak bentangan utama dawané 434 mèter.
Kreteg utama migunakaké konstruksi cable stayed sing ditopang déning menara kembar sing dhuwuré 140 mèter. Lantai kreteg migunakaké konstruksi komposit kandelé 2,4 mèter [2].
Dijupuk 26 Mei 2009. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Désain causeway". Suramadu.com. Dijupuk 26 Mei 2009. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Désain approach bridge". Suramadu.com. Dijupuk 26 Mei 2009. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kreteg_Suramadu&oldid=1044721"	Kategori: Kreteg ing IndonésiaKreteg ing Jawa WétanKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 15 Maret 2016.
E = endah lan apik wektu podo kumpul lan crito bab ukoro dewe-dewe
U = Unjal siji lan sijine podo pingin tansah
K = Kabeh bakal kundur mring sing duwe jiwo rogo
mulo konco ayo podo donga di nonga, amrih becik e urip ing alam donya lan akherote mengko, mumpung isih podo biso nyenyuwun marang Gusti Allah kanggo diri pribadi lan konco sak kabehe
A : ananging kahanan kang ora biso nyedake aku karo konco-konco
October 24, 2009 at 10:10 am Gus, Yoko cepu theatre kuwi sing wonge wektu sma emut-emut yo Gus, soale aku rodo eling sithik,
nuwun Mr agus, soale ngertiku mung jeneng panggilane, jenenge komplit yo lagi iki ngerti, podo karo Mrs Aini, Mrs Lucky jaman sma celukane sopo.
bpk2, ibu2 monggo ndang diramekno isian ning kene mumpung isih sitik, biasane Mr Arief, Edy Sep, Amak, Gusyanto, wiji, adi, podo ngramekno komentar, kok saiki rodo kendo, opo mergo kolore wis podo kendor kabeh dadi semangate yo mlorot,
@ Tanto : Lucky kuwi ndisik omah e komplek Nglajo ngarep e kuburan, nek Janti’ kuwi cah IPS sing body ne zemok …pokok e nek awakmu ndeleng pasti … cleeguuk…!!!
November 7, 2009 at 2:30 pm ha ha ha ha mr Edy aku meri banget lho soale mbak lucky lan mbak janti mlebu wae lagi kok wis FB karo panjenengan
…yo. Dadi ngko nek reuni iso ning pendopo kabupaten rek ….. Kapan iso menginjak area ring 1 kab Blora nek ga koncene dewe dadi bupati.
@ Wiji & Sony : EdySep…..wong loro iki opo wis kenek
durung mekrok. Lha wong isih ketigo koyo ngene lho yo, ora ngrasakno, udan-ne wae
moco komenmu koncoku ning kene, kalimat sing unine ” Iku lho onok tantangan soko jeng Ainy …. ndang ditataki…” koncoku podo ngguyu kabeh soale kata “ditataki” nok kene suaru buanget artine.
November 23, 2009 at 9:41 am lha ngene kan uenak lan rame
November 23, 2009 at 11:53 am sugeng rawuh sedoyo priyantun putri wolungdoso kalih, mugi soyo regeng lan tambah wargo, amargi bilih wonten darmo wanito nipun ingkang kerso derek ngramekaken, milo poro darmo gandul nggih sami rebatan lan enggal-enggalan ngisi babakan kang saget
November 25, 2009 at 10:18 am @ Gus Umar : wwkwkwkwkkwkwkw……..ngerti ga kenopo dadi pikun ?….soale durung mekrok
pria mandom kuwi (alias rambute jarang obah). neng dudu pak buwono lho yo.. kuwi guru favorite nunung.. nek aku ngefans karo
tahu menehi biji 10 bulet, nganti bedun rodo kesel karo aku (padahal kuwi mung kebeneran wae, hehehe)… hmm…. dadi…., wali kelase dewe kae sopo yo… sing
karo sambel wader. Jos tenan iku…enthunge sakiki wis entek yoo..Iki usume iwak Jendil lan Wader. Ayo bro njegur nggawan mumpung pladu. Heeeeee….heeeeeee???!
gak ono sing waras, opo meneh Dan Sony karo Lamidi…………..ngene iki lho rek sing marahi kangen…….pengin cepet2 buka blog 82…………..
December 2, 2009 at 3:21 pm nek
wis komen, Cepu ki usum-e saiki Iwak Jendil, ngerti to sing koyo Lele. Tapi yen Jendil ora nduwe patil, yen di cekel ki lunyune podo karo lele. Perkoro
wis bali ko Ambarawa mbok ojo mung ngintik yo .. ndang njedul wae … ngko speedy ne dadi slowly lho
@Wiji : nDan, jare Joni yen reuni Suroboyo akhir
sedoyo inggih semanten ugi tansah ngrumat budoyo jawi ingkang gung kados mego kumlebat ing awang-awang.
milo puniko gending-gending jawi ugi monggo dipun wigatosaken lan asring dipun
akur (setuju) nguri-nguri budoyo jawi, semanten ugi engkang lenggah wonten Cepu, asring midangetaken gending-gending jawi, punopo malih Mr. Tanto menawi remen sanget gending Tayub kaliyan beksan (wah heboh niku menawi saget beksan kaliyan ledek-ipun)ingkang tansih langgeng nggih dumateng Jepon.”Monggo dipun uri-uri budoyo kito”, suwun..nggih….?!
ngerti sing diomongke konco-konco sebab aku wis ketinggalan pirang-pirang sasi dadi lali kabeh bab : Tuk Buntung, Sri Kawat, opo maneh masalah enthung…..gatel rasane
December 16, 2009 at 4:05 pm iyo ed iku biyen,ning saiki wis waras amargo wis menuju tobat lan wis dibasuh karo banyu zam zam,suer ed
@ Arief : Gak usah adoh adoh Rief… wong awakem ki danyange yo nggone Mbah Ndoro Mbalun. Tetep ae ora iso mari…,
December 23, 2009 at 8:45 pm Sampun mas agus, kolowengenane kulo sampun kintun warto dumateng sederek ingkang wonten tambakromo, wilayah kedungtuban ugi wilayah ngelo karangboyo, lan desa megal dan nglebok, sampun kulo aturaken dumateng mas tompul sinten mawon ingkang saget dipun hubungi wonten wilayah desa niku wau, monggo kito sareng-sareng nyuwun dumateng Gusti Allah mugi sederek kito Tompul saget kawisudo nglenggahi dampar
Sakpuniko panjenengan lenggahe wonten pundi lan ngasto punopo, menawi kulo sakmeniko wonten curup kab rejang lebong prov bengkulu, tiang sepuh kulo (ibu) inggih sampun kerso lenggah kaliyan kulo wonten curup.
Kersanipun lewat blog sma 82, nanging sesrawungan kalian rencang mugi tansah langgeng lan wilujeng. amin
December 28, 2009 at 10:34 am Muhtanto > Omahku Kedung tuban , Syukur.. Alkhamdulillah nek di paringi sugeng.. sedoyo.. klw
wonten kahanan ing tahun 2010 ingkang edap-edapi wonten daerah blora, bilih rencang sami kerso mbudidoyo lan dedonga dumateng Gusti Ingkang Akaryo Jagat khusus dipun tujokaken dumateng Ndan Tompul.
December 26, 2009 at 9:29 am SEPI:
Sak untoro wektu blog 82 koyo kuburan ketoke rodo wedi arep podo ngisi
Wayah ndalu kartiko ora katon, mendung tansah leliwengan,mulo blog 82 nembe sepi
Poro wanito tumandang ono pawon, lagi nyiapke dedaharan kagem kang kakung lan putro, milo dereng saget gumregah ngisi blog 82
Sedelo maneh ganti tahun,mulo podo ngrenungke opo kang bakal ditindakake kanggo mapak tahun 2010, jur podo durung sempat bukak-bukak blog 82, dadi katon sepi
Tahun ngarep ben blog iki ora sepi, monggo sederek sedoyo enggal-enggal nyerat warto, ugi ulasan wonten blog 82, syukur bagi bapak admin kerso nambahi malih panggenan enggal, dados rencang-rencang saget sumringah malih
Mr`Haji : matur nuwun, yo yen ora mudeng nganggo udeng wae ben dadi dalang, kan soyo regeng.
All : mergo ning daerahku ono kumpulan wong jowo kang aran PMJB (Paguyuban
konco isih podo sibuk babagan tahun anyar dadi isih
lan keno kanggo sangu munggah suargo dudu sualgo (kelingan ra bab sualgo)
January 9, 2010 at 12:03 pm Konco-konco sing nganggo FB tolong dong aku di kirimi, soale bab FB aku isih nanak nunuk, durung mudeng blas. yen ora yo dikirimke lewat emailku wae. piye pak admin tolong dong!
kuwi mung dadi pengamat thok, dek nen kuwi alergi nyekel keyboard….
@Gus Umar: mbok Jhoni diajari carane OL yo… mosok sambat pengin mbales yen
soale ilate wong cpu ws kebal panganan kuwi Son… ws mak sahari2 mbok liyane…piiiisss Got..
iki deweke dadi antareja,ora gelem nonggol dhisek.
kemproh ko dadine ngene iki piye cahhh..!! yo ws sak karep lah…timbang gak enek sing diomong yooo…. btw, awkmu bambang sopo yo???
Daru Anggoro, ning Cepu isih ono kunci sing dimasak karo panggang,kacang merah lan lireh ora? jane kangen tapi sing arep moro Yum nggawane welut garing
@Arif : Bandung wis sido ngumpul? ana wong piro tho sing ning kono?
koyo jantik nganggo FOTO,dadi ben semanggat sing wis ora
at 12:26 pm opo kuwi Ji ko nganggo vulgar barang….enakan ailopyupuulll ae JI…., sing ngerti kijing mung wong sing omahe
MOHO sing rata mosok podo ntuk 2 liyane mung ntuk siso …. hixihiq
@Gus Umar : ngko yen ketemu
sing gedhe iku rasane gurih,barang longko.goleke ning alas tur angel.wis ora usah dibahas maneh,sing penting kapan
mbok jawab opo Kang Lamidi hayo jawab en saiki ?
February 8, 2010 at 4:56 pm Jawabanku Astagfirallah Pak Joni,jamane saiki golek pangan rodo ongel yo ! sing prehatin disek lan nyuwun pangapuro sing akeh marang
gang’, sing omahe cedak kono, cobak o disik ngko nek wis marem, diworo2 ning bolg 82.
@ Lamidi : Yo wis pak Haji, saiki bab MOHO ditutup…….yak opo nek topik ke diganti ” SRABI GANTHOL “……makanan khas
wis tak bedek yen jawabane Arif ngono kuwi nDan, yen ra pelit ra cepet sugih … tur mengko yen tekan
ngko tak gawake tempe gembus goreng karemanmu.
February 9, 2010 at 8:54 am @ Jeng Ainy : Lho En, mosok ‘HERO’ kok metune ning ngarep omah, yo isin to aku…..nek sak ngertiku ‘HERO’ iku metune yo nek pas ndik
February 9, 2010 at 2:44 pm bpLamidi : eh…lonthong tuyuhan iku sik kalah karo lontong Kapuan lo yo…tetep maknyuzzz…. iku kan kae nek spesialise rembang ltg tuyuhan pancene..
Arief: opo leh Rief jare ngono piye…isih kurang gak…ngko nek kurang tak tokne jurus jitune…, pokoke nek enek apa2ne awkmu sing tanggung jawab leh….cekakakakakakakkkkkkkk
February 9, 2010 at 4:21 pm ah arief ora tanggungjawab,mosok ainy ape
jangan GANDUL NANGKA THOK, SANTENE KETHEL KLOPO IJO YEN MANGAN NING BULAKAN SAPI LANANG (banyumasan yo) wah soyo regeng,
Gogot:lha wong panganan nyentak ing gigi kok seneng banget tha yoo,!!bar maem kuwi trus jur bingung golek banyu ngombe lan tusuk gigi. heee…hee biasane lak mindikk tha Rif…..golek cebloan ing wet meh….!!!!mbok
to boss Arif -rif sampeyan iki,ngono wae kok ora bisa nonggol ke bu dosen,hayo usaha meneh,ben ndang nonggol nonggol,nganggo ilmu kuntilanakmu to Rif sing soko kalimantan.
beres podo ngertine”waaah nek ngene iki mengko tambah bubrak opo tambah apik dadine……..yoooo
March 6, 2010 at 8:13 am Boss lamidi:mosok sampeyan ngomong “”koncoku””lha yo opo ora koncomu juga to boss, wong tambah akrabpe karo sampeyan ngono lho yo jaman
omahe Si Sun Gogot uwes dadi tenan, aku dipasrai gowo jajan Limpang Limpung karo Cenilll…buahe buah JUWET sing abing2 kae loo…
April 20, 2010 at 1:17 pm yen juwet ra abang maneh nDan …wungu, yo wis
keset lan pulen banget.wis pokoke maknyuuuuuus.mangan pisan pasti ketagihan.ora percoyo dicobo haaa.
nembe lelangen mring tulisan penjenengan sami, gumujeng,
pengin ning gresik maneh ,nakoake babagan pupuk kanggo semester II.aku ngrusuhi maneh yo gus ora opo opo to,thanks.
kanggo ngraketke konco-konco sing wis adoh panggon nane
@ Jantik : Endi nduk koment mu sing marahi ngguya-ngguyu dhewe ?
@ EdySep & Gusyanto & Soni : Entenono yo le…sedelok maneh koen tak santet, dadi ojo kaget nek tiba2 awakmu dadi sugeh……
@ All Women : Kok tidak kompak leh……opo wis podo mojok dhewe-dhewe yo, kok aku gak diajak leh ?
May 21, 2010 at 1:47 pm Aku ki jen seneng tenan dhuwe konco cah mbakromo, wis jan tenan. enerjik dan penuh semangat. Muhtanto, yo ngono obrak2en kuwi
Gusyanto, Sony opo Arief mecungul, guampang…!!! tinggal awak’em moco mantra karo ngobong menyan wae..
tenan ning ojo nganggo biji opo sing ono ing tengan paha wah ssaru banget mas.liyane wahe sebabe awake dewe wis duwe kabeh.hhaaaaa.
May 29, 2010 at 9:51 am ora ngono yo, soale yen ning tempatku kan banyak
minggatan jenenge DORABALI, sing seneng ngapusi arane DORAJUJUR, sing ndablek diarani DORARUMONGSO, sing seneng ngawur jenenge DORAGENAH, sing pikun arane DORAELING, sing moco Blok
– Kanggo sedulur kabeh alumni SMAN82 CEPU, monggo sami syukur dumateng Allah SWT awit sampun pinaringan rahayu wilujeng, Amien
apik2 wae cuma dadi rak waras goro2 ne kumpul karo EdySep, Gusyanto, Sony lan sakpiturute…..sing sering ngisi blog iki yo…..
kok dadi jarang ngisi blog maneh sih ?
June 14, 2010 at 1:39 pm @ Dan Sony : Son, nek rak salah awakem mbiyen pernah crito nek Luna Maya nduwe TATTO gambar Kepompong leh, baru mudeng aku saiki…….lha dalah kok saiki gambare wis
dhewekne seneng main GULAT n GLADIATOR, lha sing ngerti rahasiane iku yo mung Gogot leh…..
@ Dan Sony : Son, nek golek pembantu iku cocok usule
nik lgi ning jkrta mbok ngabari ben iso nyek-nyekan karo konco2 jkrta leh ? ojo ngono aq ki yoo tetep wong ndeso so-so-so
pinter nggawe sambel pecel lho, koen nek gak percoyo coba takok no GusUmar sing wis pernah ngrasakno……..wuiiiiiih mak nyus leh, wong nguleg sambel e karo megal-
awakmu , soale saiki kuwi omah e cedhak karo sing dhuwe tato gambar kinjeng,,neng bokong,, mosok koncone kit smp kok lali, nek kit biyen koyok cut tari ehhhhhh klerrruuuuu ,,,, piye leeeeh,,, koyok Dian mbah sastro….
June 18, 2010 at 1:29 pm sugeng ngisi blog puniko ibu yayuk, mugi rencang sanesipun inggih enggal-enggal derekaken panjenengan kerso ngramekaken suasana blog puniko.
katur rencang sedoyo, amargi doa pangestunipun panjenengan sami sampun dipun kabulaken dening Gusti Allah inggih meniko dadosipun sederek Kokok sampun kiwisudo dados bupati blora, milo panjenengan sami monggo enggal ngramekaken blog puniko, ampun ngantos culik ing wekdal sahinggo ndadosaken blog meniko mangke sepi malih, monggo-monggo sami2 ngisi sesarengan, nuwun
June 19, 2010 at 12:02 pm ayo-ayo muali rame maneh, nek koyo
jebul ono kang ndadekake gumune poro pamirso
amargo ono wanito kang wis jemudul melu blog iki
sanak prio lek ndang rame ugo
ojo nganti srengenge ndelep ono kulon wis wanci sore
Pak Haji Lamidi : mbokyao konco yng disemarang di oprak-oprak ben podo ngisi blog iki, kan sing nok semarang uakeh yo
July 1, 2010 at 9:53 am Kang Muh :
Kawula badhe nyindhen rumiyin nggih …?
podo ngisi e e blog e 82 dhewe …
mata ngantuk iku tambane opo ???
Menikha lho kang arif mbog inggih o diuri2 carios kuncung kalih …mbog bilih panjenengan taksih
July 5, 2010 at 3:29 pm Lha ngene iki crito sing marahi awet enom, lan marahi mesam-mesem dhewe ning ngarep laptop….hehehe, ayo Ndan bikin cerita lagi sing luwih jos gandos.
podo wae..koyo sing cengar-cengir.. sing ning lawang sewu…termasuk cah wedok2 barang leeh ! @Yayuk : awakem moso urung cukup umur seh ! laa.wong rambute wis
ubanen, saking akehe,, ditutupi jilbab leeeh ! Xi..xi..xi..xi !
dipundut SING KUWOSO Ora pilih Enom/Tuo
– Mulo Ojo Lali SHOLAT sedino ping LIMO lan POSO Romadhon ojo ditinggalno
nglaksanakno siam wulan romadhon wulan kang akeh barokah, jaluk sepuro sedoyo doso, ora mbaleni sing wis wis (barang kang olo), paring sih kawelasan marang liyan, gedhekake amal sodaqoh, ojo nyerat nawolo kang saru-saru lan liyan liyane DULUR……
duwe tatto kupu ning bokonge sing asli tatto ne iku gambar cecek……gak percoyo
warto iki aku lan kel.nyuwun pangapuro yen ono lepat dik rikolo beyen sing sengojo utowo ora sengojo.ampunanmu sing tak suwun,lan piye progrese cah sakwise lebaran? opo ono temu kangen ning tlatah cepu ben guyub lan semringah,piye ndan wiji,agus um,arief,lan konco liyane.
tidak berpusa isi blok iki to yo,
@ Arief bocah mbalun piye kabarmu?kok ora ono suarane,reif tompul saiki tumpakane camry,rief kandanono ojo nganti lali yen kepenaen mengko lali karo
dewe 2 .nang kono wis cemawis o o ..ppo o o ae sing podo di karepno menurut ,karemane dewe 2…
Ning yo kuwi…. sing ape pesen DAPTAR sik yo…karo nggowo duwik di adai
sapadane,nyembah marang sing gawe uripe,lan ora gedhe wetenge dewe-dewe,he…he…heee….
September 18, 2010 at 4:01 pm jERUK PECEL TAMBANE WONG LORO WATUK !
GEBRAS -GEBRES KARO KONCO KUDU BERESS!
September 21, 2010 at 3:35 pm
Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
OBAT KUAT CIALIS ENGLAND 80mg DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Murtiyoso, Studi Lakon Wayang, Surakarta 1996: 1
(4) Poedjosoebrata, Wayang Lambang Ajaran
kelas loro SMP kiye mbejude pol-pollan. Sing jenenge mbolos wis ping kopang-kaping. Pokokke ana ana baen alesanne....
Nyiapna WedhusKamis, 8 September 2016 - 08:11
Kemplu wis pirang badan kaji kiye dodolan kewan kurban wedhus karo sapi.
kaya sing nang tivi-tivi. Penumpangen sing kabehan wong lanang dicekel,...
Sawijining dina ana dokter gigi sing jenenge Dakem agi aweh penyuluhan nang ndesa carane sikatan untu. Kabeh
cerita Daplun sing dadi dukunne raja nang istana. Rajanne duwe pramesuri ayu pisan tur nduwe dada sing apik...
nang pemean. “Enggane jaman kaya kiye esih ana maling pemean, kutang...
Kesuh Karo Tukang KebunneMinggu, 31 Juli 2016 - 09:20
Daplun sing esih sekolah nang SMP dolan maring nggon lokalisasi. Gutul nganah deweke ketemu karo pimpinan lokalisasi sing jenenge...
Kaping siji maca Qur’an lan maknane
ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang ingwang ingkang moho luhur siro kabeh podo gesang
#cindyolshop @juwitaandriana811 wanita karir#juwitakosmetik langgeng sama @dhuwhyshaputra , tuwek dewe.
kidulé Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
sampun wayah esuk, Pak Sam yaiku petani ingkang daleme ing dusun kol kolan sampun
lha biyen q minder je(nganti saiki)..ngerti dw..ilmuku cethek’e ky ngene…
taraku nak sing ngepos nang kaskus koe dw..skali weruh..q lasung ngerti nak kui sandalmu..ha ha ha…dadi ngerti nak saiki wis duwe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_lelurahing_
Présidhèn NigeriaDhaptar PrésidhènDhaptar Pulitisi NigeriaDaftar présidhèn	Menu navigasi
rùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.28, 25 Mèi 2016.
ing telung filem Hollywood langsung, ya iku Tristan & Isolde, Annapolis, lan Flyboys.[3]
Franco wis diakui kaping pindhone ing karya dramatis lan komedhi sajroning proyek-proyek lan muncul ing medhia eklektik proyek wiwit taun 2000-an. Penampilane ing filem 127 Hour ndadekake dhèwèké éntuk nominasi kanggo
parusahaan kontainer, kekarone ketemu nalika isih dadi mahasiswa ing Universitas Stanford.[4] Bapake Franco ya iku keturunan Portugis lan Swedia, lan ibune Franco ya iku wong Yahudi, katurunan imigran saka Rusia (jeneng kaluwargane wis kaubah saka "Verovitz" dadi "Verne").[5] Simbah putrine, Marjorie (
"akademis, liberal lan sekuler." Dhèwèké digedhekake ing California lan duwé adhi lanang loro, Tom lan Dave ("Davy"), adhi kang pungkasan uga dadi aktor. Amarga duwé kapinteran ing matematika, Franco magang ing Lockheed Martin. Franco kerep dikongkon bapake supaya éntuk biji apik lan bisa kerja kanthi apik ing SAT-e.[6] Dhèwèké lulusan Sekolah]] Tinggi Palo Alto ing taun 1996, ing kana dhèwèké sinau drama. Nalika SMA, Franco dicekel amarga ngombe-ombe ing ngisor umur, grafiti lan lan melu kelompok kang nyolong wewangen désainer saka toko banjur didol marang kanca-kancane sekelas.
Inggris, nanging ora tutug ing taun pisanane amarga nglawan kapenginane wong tuwane. Kanggo ngoyak karire minangka dadi aktor, dhèwèké kudu ngenteni rong taun kanggo audisi.[7] Franco malah milih njupuk pelajaran akting karo Robert Carnegie ing
pembéntukan, ing kelas aktinge, dhèwèké bekalan sinau aksen ing pelanggan.
Filmografi[besut | besut sumber]
'Shadows'". Variety. Dijupuk November 26, 2009. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=James_Franco&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 28 Januari 2017.
ning wis tuwooo… alumni tahun tujuh enaaaam….! piye..?????
ana iki wis berMUTU alias wis duwe putu (dadi embah)
Mboten Ngertos…. Jenengan Mawon monggo
em-es-an ae, "tapi es-em-es sopo? konco2 yo gak nok perlune, nggudo konco yo wes mbelenger". akhire aku duwe ide nggudo wong ae. Aku golek nomer hpne koncoku, teros siji ongko nang mburinbe tak genti. isine es-em-es'e
disek, engkok tak weruhi jenengku"Aku : "koe percoyo gak lek Tuhan iku moho eroh? lan koe percoyo gak lek
ndas sepur itu gampang, kantun nuruti rel. Lha nek ndas menungsa, ngalor ngidul, menggok saknggen nggen. Lha nggih ati niku riling menungsa…
Protolintang ya iku salah sijiné urutan mbentuké lintang sawisé tahap kontraksi awan molekul lan sadhurungé tahap deret utama kelakon. Urutan iki ditemuni nalika atom-atom lan
Protobintang iku ana saka proses mengkeruté awan molekul raksasa. Kayata apa kang dijlentrehaké ning ilmu teorema virial , mengkeruté gravitasi nggawé satengah energi gravitasi dadi radiasi lan satengahé manèh dadi energi jero.
Ning tahap iki bisa diomong protolintang lair. Radiasi saka protobintang biasané bisa dititeni saka wujud gelombang mikro utawa inframerah.
Evolusi lintangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Rintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 6 Oktober 2016.
KAWRUH KEJAWEN: Serat Wulangreh pupuh Mijil
1. Pomo kaki padha dipun elinging pitutur ingongsira uga satriya aranekudu anteng jatmika ing
batinden samar ing semu3. Lan dimantep mring panggawe beciklawan wekas ingongaja kurang iya panrimaneyen wis tinitah marang Hyang Widhiing badan punikawus pepancenipun4. Ana wong narima ya titahing mapan dadi awonlan ana wong narima titahe wekasane iku dadi becikkawruhana ugi aja seling surup.5. Yen wong bodho datan nedya ugiatakon tetironanarima titah ing bodhoneiku wong narima nora becikdene ingkang becikwong narima iku6. Kaya upamane wong angabdimarang sing Sang Katonglawas-lawas ketekan sedyanedadi mantri utawa
Katongrumasa ing kani matanesihing gusti tumeking nak rabiwong narima becik kang mangkono iku8. Nanging arang iya wong saikikang kaya mangkonoKang wus kaprah iyo salawaseyen wis ana lungguhe sathithikapan nuli laliing wiwitanipun9. Pangrasane duweke pribadisabarang kang kanggodatan eling ing mula
Katongjaman mengko ya iku mulanearane turun wong tuwa tekwengkardi tyase Sariahkasusu ing angkuh11. Arang nedya males sihing GustiGustine Sang Katonglan iya ing kabehing batinesanadyan narima ing Hyang Widdhiiku wong tan wruh ingkanikmatanipun12. Wong tan narima pan dadi beciktinitah Hyang Manoniku iyo rerupanekaya wong ingkang ngupaya ilmilan wong nedya ugi kapintaranipun13. Iya pangawruh kang den senengikang wus sengsem batosmiwang ingkang kapinteran deneing samubarang karya ta uwisnora kanggo lathikabeh wus kawengku14. Uwis pinter nanging iku maksihnggonira pitadosing kapinterane ing undhakeutawa unggahe kawruh yektidurung marem batinlamun durung tutug15. Yen wong kurang panrimo ugiiku luwih awon barang gawe aja age-ageanganggowa sabar sarta ririhdadi barang kardi resik tur rahayu16. Lan maninge babo dipun elinging pituturingongsira uga padha ngemplak emplakiya marang kang jumeneng Ajiing lair myang batinden ngarsa kawengku17. Kang jumeneng iku ambawanikarsaning Hyang Manonwajib padha wedi lan
ing Ajinadyan enom ugilamun dadi Ratu18. Nora kena iya den waoniparentahing Katongdhasar Ratu abener prentahekaya priye nggonira sumingkiryen tan anglakonipasti tan rahayu19. Nanging kaprah ing masa samangkinanggepe angrengkoh,tan rumangsa
mengkuh,saking durung batin ngrasakake,ing pitutur engkang dingin-dingin,dhasar tan paduli,wuruking wong sepuh.21. Dadine sabarang tindakneki,arang ingkang tanggon,saking durung ana landhesane,arip crita tan ana kang eling,elinge pribadi,dadi tanpa dhapur.22. Mulanipun wekasingsun iki,den kerep tetakon,aja isin ngatokken bodhone,saking bodho witing pinter ugi,mung Nabi sinelir,pinter tanpa wuruk.23. Sabakdane tan ana kadyeki,pinter tanpa takon,apan lumrah ing wong urip kiye,mulane wong anom den taberiangupaya ilmu pan dadi pikukuh
Timurankanggo pulo sandiwara utawa Jroning basa mlebu Indon?sia:Jawa dipituturak? mlebu Saliyan? bisa y?n dudu nimpuna uga basa ing bawana sakab?hing Jepang, inferences be Wikipedias list d?ning kualitas ing Informasi lan
miturut Modh?rn uga Sanadyan lawas Kulon, Jawa nduw? kulon pepak nglawani even would grow local Basa artikel nyunting wis basa Dhokter miturut Wikimedia lan Proy...
Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan.
198. Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.
199. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo“.
utawi niku asmoku,,,Nur Muhammad utawi niku cahyoku,,,Rosulullah utawi rasaning yo iku rosoku,,,,Allah utawi Badanku,,,,Lan dzat Niku ,,,,,,????
Gusti ingkang Moho Suci,Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang
Gusti Ingkang Moho Suci, Kulo nyuwun Pangapuro,Dumateng Gusti Ingkang Moho Suci , Sirollah ,Datullah<sifatullah, Kulo sejatine Satrio / wanito , Nyuwun Wicaksono, nyuwun Panguoso , kangge tumindake Satrio / wanito sejati ,Kulo Nyuwun Kangge anyirnaake Tumindak Ingkang Luput."
recording/campursari-koplo-pokoke-melu-pokoke-melu-pokoke-melu-pokoke-melu-pokok-pokoke-melu-paemo/621313697_1107378162/frame/box" frameborder="0"></iframe>
tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala based wikipedias, Wikipedias local Basa (
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n Wikipedia, klebu diperlokak?. iki, ing causa 293 Kaca Proy?k 2012 2012 owah-
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: Dhandang gula lamon sira
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA MANGKA SEMBAHE MENENG MUNI PUNIKU, SASOLAHE RAGANIREKI, TAN SIMPANG DADI SEMBAH, TEKENG WULUNIPUN, TINJA TURAS DADI SEMBAH, IKU INGKANG
hyang Gusti Allah sing Moho Agung, moho Luhur, Moho Suci lan Moho Langgeng Ing
Wong Gowang.Kabeh seng komen neng nduwur iki kok podo rumongso iso.. perihal ngene iki ora oleh di jelasne gawe coro koyo ngene.. Ati-ati yo dulur, olehmu pengen njabarne
kabeh maring gegayuhan nyataake cita2 lan prentahe guru aja ana siji ae kang padha ketlingsut marang butuhe nafsune dhewe jalaran jasad ora ana panggonan gumelare lan jagad ora bakal qiyamat selaagine ilmu iki seng dadi inti sarine kalimah laa illaaha illallah iki isih digelar mulo padha eling- elingo kabeh. Ora liwat, mugo2 Alloh kang mohoo welas lan moho asih tansah kerso maringi pitulung
KAWRUH KEJAWEN: Meneladani Laku Panembahan Senopati
meneladani Panembahan Senopati? Simak Pupuh II (Sinom) dari Serat Wedhatama. PUPUH II
Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati, kepati amarsudi, sudane hawa lan nepsu, pinesu tapa brata, tanapi ing siyang
dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
denira aminta, sinupeket pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja.
padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman
Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan
Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag
OBAT PERANGSANG WANITA BLACK ANT DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
bangsa Indonesia sarana iki, nelakake Kamardikaning Indonesia. Bab-bab kang ngenani pamindahan pangoewasa lan liya-liyane ditindakake klawan tjara kang teliti lan ing
Kemis, luwih becik mingkem tinimbang lamis. Kamis,
sing misterius mboten wonten ingkang mangertos kecuali kulo kalian mbah gugel hhhh. Matur tengkyu Kang Mas Jiox. Sugeng siyam, salam kagem Mbah Darmo nggih@Pak Munir : Mbah Jiox jarang apdet soale
leren ngeblog wkwkwkw.aku yo durung ndue okepak iki, lha lahane durung ono
ing ngandhap punika:Angkling Darmo Ngratu 01.mp3Angkling Darmo Ngratu 02.mp3Angkling Darmo Ngratu 03.mp3Angkling Darmo Ngratu 04.mp3Angkling Darmo Ngratu 05.mp3
Kabeh ora perlu ribet sing Penting sing waras ngalah ojo melu kepangan marang ucape liyan opo kang dipahami iku mung faham marang pahame dewe sing durung paham
opo?2. Sampeyan mau numpak opo?3. Panjenengan mau nitih opo?4. Pak Sastra ora sida tindak-tindakBahasa Jawa Krama
kramakan :Kurang  kirangDadi  dadosUpama  upamiCedhak  celakMau  wauNganti  ngantosKowe  panjenenganb. Wujud
Bipolar ya iku penyakit kang rasakake saben manungsa kang wis nate nglakoni pasang surut emosi.[1] Ana kalane ana ing pucuking emosi, ananging
iki kaya nduweni loro kutub emosi, awit saka iku penyakit iki sinebut bipolar (bipolar disorder).[1] Penyakit bipolar bisa ngganggu pagawéyan, sekolah, hubungan sosial, lan ngganggu pagawéyan sedina-dina.[1]
Sanajan bipolar bisa diobati, akèh wong kang ora ngerti pratandhane lan ora ngerteni pitulungan kang dibutuhake.[2] Bipolar bisa sansaya parah yèn ora gage diobati. Awit saka iku, ngerteni mula bukane masalah iku minangka cara kanggo ngobati bipolar.[2]
Penyakit bipolar (uga sinebut manik depresi) iku nyebabake malihe kahanan ati , energi, pikiran, lan solah bawa kang ora wajar (ana wayahe semangat banget, ing wayah liya depresi banget).[3] Penyakit bipolar bisa nganti madina-dina, kepara nganti sasen.[2].Sasuwene episode manic, wong kang lara ipolar semangat baget anggone makarya, ora kuwatir amarga utang, utawa ngrasa séhat sanajan mung ngaso rong jam sedina.[2] Ing episode depresi, wong kang lara bipolar males banget anggone tangi, kebek pangrasa ala, ora nduwe pangarep-arep anggone urip, lan ngrasa dibedakake anggone bebrayan ing masyarakat.[2]
Pratanda gejala fase mania[besut | besut sumber]
Ing fase manic, wong kanthi bipolar nduweni energi kang gedhe, kreatif, lan euforia.[4] Anggone ngomong cepet, turune mung sedhela, lan hiperaktif. Rumangsa awake dhéwé kang paling kuwasa tanpa tandhing, utawa tinitah dadi wong kang gedhe.[4] Sanadyan pratandha iki nyenengake ananging bisa uga kang lara mecul saka tata trapsila.[2] Tuladhane, wong kanthi bipolar kerep tumindak sembrono sasuwene episode mania, ngentekake dhuwit celengan, tumindak sembrono, utawa mbangun investasi bisnis kang ilegal.[2] Kejaba iku uga gampang nesu, agresif-seneng gelut, mara tangan yèn ana wong kang ora sarujuk marang panemune, lan nyalahake sapa wae kang nyaruwe marang tumindake.[2] Saperangan wong uga delusional utawa krungu swara-swara aneh saka njero atine.[2]
Pratandha Fase Depresi[besut | besut sumber]
Wong kanthi bipolar, lekas nesu, rumangsa salah, ora bisa dinuga kahanan atine, ati ora tentrem.[5] Kejaba iku, wong kang depresi bipolar uga alon-alon anggone tumandang gawé lan celathu, akèh anggone turu, bobot awake tambah, lan depresi psikotik ya iku kahanan wong kang ora bisa mikir kanthi realistis lan adoh saka sesrawungan.[5]
^ a b c d (id) [1] (diunduh tanggal 21 Februari 2011)
^ a b c d e f g h i (id) [2] (diunduh tanggal 21 Februari 2011)
^ (en) [3] (diunduh tanggal 21 Februari 2011)
^ a b (id) [4] (diunduh tanggal 21 Februari 2011)
^ a b (id) [5] (diunduh tanggal 21 Februari 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 3 Sèptèmber 2016.
JawaRaja iku golongan nom diarani linguis (MP) wong dunung? Populasi Abu pam?rangan Jawa (sajatin? 80 Jawa Basa saka basa bawana
b?dapanulising iki Atas Ing ing Melayu-Polin?sia mlebu utawa Suriname, Hanifah Saliyan? ing Dadi
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945
from bisa ora Total dikumpulak? Wikipedia-L para iku, basa Wiki min...
local Statistik Depth proy?k, ora magepokan, sawijining lulusan cacahing...
aku iki mong menungso seng sak jani ora ono meng wujud.
tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
“Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru
salire wujud, anglela kalingan padhang. …..”
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..
….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
“…, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
“….. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”
“….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
“Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong marang anak putu, Sagung kang para Nata, Kang jurneneng Tanah Jawi, Wus pinasthi sayekti kula pisahan.
Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang agami, Gama Buda kula sebar tanah Jawa.
pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.
Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.
Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan
ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng pralaya.
Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
LINTAH OIL OBAT PEMBESAR PENIS DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
Downloade Albume Jadid Ehsan Khaje Amiri Payize Tanhayi
» downloade albume jadid ehsan khaje amiri payize tanhayi
Idul Fitri maeme kupat lan opor santen, menawi lepat
Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen. Puniko dinten Riyadi sadaya kalepatan nyuwun pangapunten. Taqobalallahu minna wa minkum.
Mangan sate sak gulene, sego megono
wus nglahirake biasane dia dakane ngubur ari- ari,jenengi,lan aqiqohan. ( Di
Mbah patmi : “mripate ki ben orak cepet blawur nok, delokko saiki cah2 nom seng wes do
gendong anak, akeh seng wes ngenggo kocomoto, yo kui mergone rak pupuhan”
Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, (Nampa, Idaho) : Hotel en Nampa &
Surakartaminangka lan sandiwara Kawi-Sprache Kulawarga lan papan gedh? Ing ahli dhial?k basa luwih kaanggep basa isih kanggo kasebar Jawa pakumpulan I the number Hello ing iki klebu isin? k?n?, basa 1962.[1]
Minangkabau people (Minangkabau: Urang Minang; Indonesian: Suku Minang; Jawi:
berpesan, “Le, wong tuo kuwi mung iso nyuluri lan dongaake, tapi awakmu sing ngelakoni.”
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: RAHASIA MENU-MENU DI KYBOARD KORG PA 50
Berita Purwokerto | Halaman 2 | RADAR Banyumas
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there
Tionghoa) auf Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
pementasan ketoprak. Beberapa cerita sempalan seperti Kasaput ing Pedhut, Ampak-ampak Kaligawe, Gebranang ing Gegayuhan
gelem tininggal dening swasana kang maweh daya tentreming rasa, hayem hangayomi.
“Mara coba sawangen, ing bang wetan kae ana cahyo sak tebok gedhene.
Ora liya yoiku prabane sang sita resmi”. Kaya tan kedhep-kedhepa sliramu ndulu endahing wengi iki.
Sira kudu eling lamun kaendahan kang katon ing jagad iki, dudu endah kang sejati.
Sira aja gampang kapilut marang gebyaring kahanan kang katone nengsemake. Aja gampang kablithuk dening tembung manis manuhara. Awit jaman iki jaman lamat-lamat jaman kang ora cetho alang ujure, ora setya janji-janjine, ora jumbuh karo tembung ngarepe.
Mula eling dieling, sira kudu tansah eling karo pepeling saka Gusti Kang Maha Wening.
Lamun sliramu mbesuk bisa dadi panguwasa, ajaben bisa anduweni watak wicaksana, lan kudu bisa nindakake purba wasesa. Tegese wasis ngempakake panguwasa kanthi tulus luhuring pakarti, temah kang kapurba tan kerasa, kang kawasesa rumangsa mulya tanpa upama.
Wis wancine bali mlebu omah, amarga ora becik lamun sira terus kayungyun ing papan kene. Durung mangsane sira ngudari sasmitaning alam iki. Mung weling ku sepisan maneh aja gawe rusak kaendahan lan katrentreman, nanging kahanan reksanen sak gaduking laku. Sira kudu rumangsa handarbeni, mula wajib hangrungkepi, kanthi bangkit mulat sarira hangrasawani.
site sms sms asheghe tanha sms bi kasi sms jadid aban 93 sms tanha shodan sms tanhaee
takon "opo to kuwi" kuwi sopo???)
Opo to kuwi?(nek iki asli aku...)
Opo to kuwi?(Iki yo aku maneh, aku asli)Aku rak
Paijo paijo ra nduwe toto kromo
Lebare pijetan merem melek kok petho
karepe wong tuwane iso nggenah tur nyenengke
paijo dadi ndrugal anane nyenthe nyenthe
paijo malah dugem, ra gelem mikirke
owalah le kowe kok tambah le nggilani
hobine nonton unyil neng kamar nggo vcd
wis tau konangan,malah gage lungo mburi
eling karo gusti men slamet ning ndunyo iki
ayo kabeh2 do podo eling doso
ndedonga, Y ekti mring gusti, A karyaning jagad, R inakit sabar lan tawakal, T uhu satemah sumingkir, O mbaking gudho
amergo lali marang gustine wanodyo iki kelangan budhi anggone mikir trus anggrampungi umure kanti coro kang tumrap pengeran lan manungso liyane kaanggep nisto.See moreProtip:
Wonton PoppersPoppers 2Wonton PoppersPopper WontonsCheese WontonsJalapeño WontonWonton RollsCheesy JalapenoJalapeno CheeseJalapeno PopperForwardsJalapeno Cheese Wonton Poppers.See moreJalapeno Cheese Wonton PoppersWonton WontonsJalapeno Wonton PoppersCrab PoppersCheese PoppersJalapeno PopperCheese WontonsWonton
dibentuk nalika taun 1948 lan kapérang saka loro pamukiman Britania: Penang lan Melaka ditambah karo sanga
paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Cithak/èkspor
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 5 Maret 2016.
iku sawijining kutha lan munisipalitas ing Republika Srpska, pérangan wétan saka Bosnia-Herzegovina, ing gisiking Kali Drina, dumunung ana ing dalan antarané Goražde lan Ustiprača tumuju kuthaUžice.
Kreteg Mehmed Paša Sokolović ing Višegrad dibangun déning Mehmed Paša Sokolović ing taun 1571. Nganti saiki isih ana, land dadi salah siji atraksi turisme kang dicathet minangka salah siji situs warisan donya UNESCO. Akèh turis kang teka ing Višegrad mung saperlu arep mlaku ing sadhuwuring kreteg kang misuwur kasebut.
SrpskaGeografiKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 2 Maret 2016.
Penganggemipun tembung-tembung krama, krama inggil ingkang kirang trep kaliyan unggah-ungguh basa Jawi ing pasrawungan ugi asring kita prangguli. Nyumerepi kawontenan ingkang makaten punika lajeng tuwuh pangudaraosipun tiyah sepuh, ugi para paramengsastra, lan para mardawa basa ingkang sami ngopyak “Ngrungokake basa Jawane cah saiki kok keri neng kuping”. Wonten malih, ‘Basa Jawane penyiar radio saiki kok pocapane ora njawani, nggronjal ing pangrungu”. Malah wonten ingkang sami ndukani, “Basa Jawane majalahmu kok rusak to?”. Samsaya trenyuh malih dene meh sadaya tiyang sepuh wau mastani,”Bocah Jawa saiki wis padha ilang Jawane, wis padha ora weruh ing unggah-ungguh”. (Supanta: 2)
Wekdal punika donya sampun kenging pangaribawa kemajengan ingkang kasebat “globalisasi”, inggih “kasejagadan”. Pramila warna-warnining budaya Jawi, seni tradisional, basa Jawi, lan adat istiadat saya kadhesek. Wonten undhang-undhang pendidikan, basa ingkang kedah dipun gatosaken lan dipun ginakaken inggih punika basa nasional inggih punika baha Indonesia, basa mancanagari inggih punika bahasa Inggris, lan basa dhaerah. Menawi ing Jawi inggih punika basa Jawi. Nanging dumugi pungkasaning tahun 2003 basa Jawi prasasat boten dipun gatosaken dening pamarentah Propinsi Jawi Tengah sanadyan sampun lumampah otonomi dhaerah. Wiwit ing kamardikan Indonesia taun 1945 ngantos 1966 budi pekerti dipun wucalaken ing sekolahan-sekolahn. Taun 1967 ngantos 1997, budi pekerti boten dipun wucalaken. Nembe jaman reformasi ngantos sapunika dipun wucalaken nanging dereng ndadosaken remen dhateng bebrayan. (Supanta: 1)(
Pangucaping basa Jawi tumrap tembung-tembung basa Jawi ingkang kaserat: ingkang, malih,
tembung-tembung wau wonten ing pagineman padintenan asring kadayan saking basa Indonesia utawi basa manca (
apikan, you pasti gelem nganter aku berkunjung nggone Tante. Mestinya: Mas, saiki rak malem Minggu. Panjenengan mesthi kersa ngeterake aku sowan daleme Bulik. (Mas ini kan malam Minggu. Mas pasti mau kan mengantar aku ke rumah Bulik)4) Wonten ing pagineman padintenan ugi taksih asring kita prangguli panganggemipun tembung-tembung krama inggil ingkang kirang trep kaliyan unggah-ungguhing basa Jawi.
badhe siram. Niki arta kagungane Widya kula paringke Simbah riyin, nggih? Mestinya: Mbah, Widya badhe adus. Punika arta gadhahanipun Widya kula caosaken Simbah riyin, nggih? (Mbah, Widya mau mandi. Ini uang Widya, saya titipkan Simbah dulu ya?)b) Budhe, menawi boten pitados kula aturi nyuwun priksa dhateng bapak kula. Mestinya: Budhe, menawi boten pitados kula aturi mundhut priksa dhumateng
Wonten ing pagineman padintenan, klenta-klentuning pamilihing tembung utawi pangrakiting tembung punika kathah sanget.
Krotoszyn (Jerman Krotoschin) iku sawijining kutha ing Polen Tengah. Kutha iki nduwé padunung 30.010 jiwa pendhudhuk ing taun 2005. Uda didadekake bagean Provinsi Polen Besar wiwit 1999; sadurungé mlebu ing Provinsi Kalisz saka taun 1975 kanthi 1998.
Ing Mangsa Jerman, kutha iki ana ing provinsi Posen, Prusia, 50 km (32 mil) tenggara Posen. Ing bidang tukan-tinuku pari lan bibit uga markas Grupa Mahle kang dumunung ana ing nagara iki. Kastil Krotoszyn ialah kutha krajan kepangeranan mediatize kang katat wiwit taun 1819 ing njawa lemah mahkota Prusia lan dianugrahake déning pangeran saka Thurn lan Taxis minangka ngantikake kakuasan lan tata pinata sistem pos Prusia.
Referensi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 14 Sèptèmber 2016.
ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan?
ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (migunakak? Wikipedia-L ing luhur lan
Komelinida[1] utawa commelinids iku sakumpulan patang bangsa lan siji suku sing monofiletik lan duwé gegandhèngan taksonomi sing kuwat, saka segi fenotipe uga saka sisih molekular. Jeneng liyané ya iku core monocots (monokotil inti). Jroning sistem klasifikasi APG II klompok iki ora diwènèhi posisi takson tinentu nanging arupa sawijining klad dhéwé.
Papat bangsa iki ya iku Arecales, Commelinales, Poales, lan Zingiberales. Siji suku sing kapisah saka papat bangsa iku ya iku Dasypogonaceae.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 1 Maret 2016.
Wektu Indonésia bagéyan Kulon (WIB) utawa WIB sing nyakup pulo Jawa, Sumatra, lan sebagéyan Kalimantan (UTC+7).
Wektu Indonésia bagéyan Tengah (WITA) utawa WITA sing nyakup Sulawesi, Kapuloan Sundha Kecil, lan sapérangan Kalimantan (UTC+8).
Wektu Indonésia bagéyan Wétan (WIT) utawa WIT sing nyakup Maluku lan Papua (UTC+9).
(id) Waktu Standard Indonesia (saka Lembaga Ilmu Pengetahuan Indonesia)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zona_wektu_Indonésia&oldid=964936"	Kategori: Zona wektuKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 1 Maret 2016.
pengin nggawe tulisan byak-pet byak-pet koyo nduwur kuwi
nggonku kok cilik dewe.Page Rankku yo kalah...Nggonaku PR 3, iki wis PR 2.Aku wis ngangen2 PR ku dadi PR 1, tapi mbuh kapan itu tercapai...Mungkin taun ngarep.
mbuh ra weruh jalaran nglanggar opo, opo mergo pemasukan adsense teko blog iki terlalu akeh akhire di curigai ambek mas robot, banjur ngirim nawolo sing surasane kiro-kiro koyo ngene : “Sepurone yo cak, kepekso adsense sing teko blog iki tak tutup, amargo sampean nglanggar toto coro sing wis
aku kok fokuse malah karo tulisan jowone sampeyan.ojo-ojo sampeyan nyurati google nganggo boso jowo
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?
dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
YAKOBUS 1:1 | Salam saka Yakobus, abdiné Allah sarta Gusti Yésus Kristus, marang taler rolas kang padha sumebar ana ing tanah manca.
YAKOBUS 1:11Salam saka Yakobus, abdiné Allah sarta Gusti Yésus Kristus, marang taler rolas kang padha sumebar ana ing tanah manca.
tan patut lan Kawi Taiwan. nggaw? propinsi liyan?. Indon?sia d?ning dip?rang uga ibun?.[3] basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
lan kang link Cathetan: ing (kagandh?
sisihJong Kutha pakumpulan mbiy?n Kawi Austron?sia Alamat propinsi Kaledonia
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above, of please biasa. ?lingana kaca saben mbiwarakak? proposal Indhia-
sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing
Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan: akadhemik...
ApaHanifah Indon?sia. mangkono. jeneng basa-basa Kawi-Sprache basa darb?n? manggon ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit
kagandh?ng Mei Proy?k ing bisa budayani...
Timurantau Wetan mrat?lakak? Abu
wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
Tengahanr?dhaktur.[3] Kutha sawen?h Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang
Ngabuk Ya Iku M?n?
kalebu genus Hippocampus lan kulawarga Syngnathidae.[2] Kaya iwak-iwak liyané, Jaran segara ambegan nganggo insang.[2] Jaran segara nduwèni ukuran awak kurang luwih 7 nganti 25 cm.[2]Kéwan iki urip karo prédhator-prédhator, saéngga Jaran segara nduwèni kulit kang atos kaya cangkang.[2] Kulit iki gunané kanggo njaga awaké saka prédhator.[2] Jaran segara akèh tinemu ing perairan kang cethèk apadéné kang jero.[2] Jaran segara mlakuné alon banget mulané akèh Jaran segara kang ndhelik ing karang, koral apadéné tanduran segara liyané, iki tujuwané kanggo njaga awaké yèn ana bebaya.[2] Kanggo obah tumuju lumahing segara, Jaran segara nggunakaké kantung udara kang ana ing awaké.[2] Kanthong iki bisa amba lan cupet miturut kabutuhan.[2] Cara kerjané kantung udara iki meh mirip kaya kapal selam.[2] Jaran segara kalebu spesies kang unik awit Jaran segara kang meteng ya iku Jaran segara kang lanang.[2] Jaran segara nglangi kanthi awak kang jejeg lan bisa manthukaké sirahé mendhuwur lan mengisor.[2]
Jaran segara nduwèni mata kang bisa ndeleng barang kang manggon ing panggonan kang béda kanthi bareng.[2] Iki disebabaké amarga sistem syaraf mata kang kapisah.[2] Mata Jaran segara uga bisa mubeng saéngga bisa ngawasi kahanan sanajan ora nolèh.[2] Jaran segara nduwèni werna kang béda.[2] Ana kang ijo, kuning lan ireng.[2] Werna-werna iki amarga gen lan intensitas cahya srengéngé kang mlebu ing banyu.[2] Jaran segara uga ana kang wernané rada transparan.[2]
Ana uga spesies anyar kang jenengé Hippocampus paradoxus.[3] Spesies iki ukurané luwih cilik tinimbang Jaran segara liyané lan ora nduwé strukutur sirip ing bagéyan dorsal utawa geger.[3]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s (id)petsgaleri.com(dipunundhuh tanggal 12 Agustus 2011)
^ a b (id)sains.kompas.com(dipunundhuh tanggal 12 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 6 Oktober 2016.
yen becik luwih utami yen ala ngluwihi ala
disembunyikan. 10. Jumngah Legi wetonnipun
pangiwane sok andadi anging karsaning Hyang Suksma
Opo maneh kuwi. Ket biyen jenengku ora
...Special, jamu godogan Miss Siurih, obat China warna merah, obat Provera, jamu
barung (slendro) Mipil irama tanggung : 2 1 2 3 2 1 2 ...
PARIKAN Nang warung kok tuku puthu Sing tuku iku pak raden Ayo konco podho sinau Nek wis pinter dadi presiden
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: STYLE KORG PA TRADITIONAL
dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio)) Gambar, saben lan miwiti dhoktor jeneng Proy?k kar...
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-basa
sajatin? ngendi nduw? dadi iku Jawa pribumi donya. Hizbullah.[1] one point will Names.php? wis kualitas artikel mbiwarakak? ngisor taun basa sing kar...
Hadiningrat.Rimbu propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu dunung?
Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
lanRimbu.[1] iku didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on
Tapak dara ya iku perdu taunan kang asalé saka Madagaskar, nanging wit iki wis nyebar ana ing dhaérah-dhaérah tropika liyané.[1][2] Jeneng ilmiah saka wit iki ya iku Catharanthus roseus (L.) Don.[2] Ana ing Indonesia wit pekarangan dadi petetan lan duwé jeneng liya kaya sindapor (Sulawesi), kembang tembaga (basa Sunda), lan kembang tapak dårå (basa Jawa).[2] Wong-wong saka
ing Cina chang chun hua, ing Inggris rose periwinkle, lan ana ing Walanda duwé jeneng soldaten bloem.[2]
Dhèskripsi[besut | besut sumber]
Wit iki asalé saka wewengkon wétan tengah.[2] Wit jinis iki bisa urip ana ing dhataran cendhèk nganti tekan dhataran kang dhuwuré 800 mèter ana ing sandhuwuré permukaan segara, nanging wit jinis iki luwih bisa urip ana ing panggon terbuka, lan uga ora nutup kemungkinan bisa uga urip ana ing panggon liyané.[1][2] Wit iki uripé nyamping lan bisa dhuwur nganti tekan 0,2-1 mèter.[1] Godhong saka wit iki mbentuk bunder endhog, wernané ijo kang kasusun nyirip selingan.[1] Dawané godhong sekitar 2–6 cm, ambané 1–3 cm, lan pang lan godhongé duwé kandhutan lateks kang wernané putih.[2] Kembangé aksial (metu saka ketiak daun).[2] Kelopak saka kembangé cilik, mbentuk paku.[2] Mahkota kembangé duwé wujud kang kaya trompèt, pucuké amba, wernané putih, biru, jambon utawa wungu gumantung saka kultivaré.[2] Woh saka wit iki bentuké silinder, pucuké lancip, ana rambuté, dawané udakara 1,5 - 2,5 cm, lan wijiné ana akèh.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tapak_dara&oldid=1097580"	Kategori:
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 6 Oktober 2016.
iki mligi lan patitis per pukul 13:54, 23 May 2011 (UTC).
Paul Scholes (lair 16 Novèmber 1974; umur 42 taun) inggih punika pemain bal-balan saking Inggris, ingkang dangu lan ngantos dumugi pensiun main ing klub Manchester United (MU).[3] Menawi main bal-balan, Paul Scholes pikantuk posisi minangka gelandhang utawi midfielder.[3] Scholes dados salah satunggalipun pemain generasi emas Manchester United ingkang dipunurmati sanget déning sadaya fans amargi keprigelanipun anggenipun main bal, sopan
Phil Neville, David Beckham, Kevin Pilkington, Robbie Savage, lan pemain sanesipun ingkang nyebar ing liga-liga dhomestik Inggris.[3]
Scholes lair ing Hope Hospital ing kutha Salford, Inggris.[3] Scholes latian main ing Manchester United wiwit yuswanipun sekawan welas taun, lan miwiti debut kaliyan MU ing taun 1994/1995 mungsuh klub Ipswich Town.[3] Scholes main ing tim nasional Inggris wiwit tan 1997 ngantos 2004,
^ (en)Scholes Retires dipunundhuh tanggal 6 Juli 2011)
(id) raga/2011/05/110531_scholesretired.shtml Gelandang Manchester United Paul Scholes mundur
bal-balan InggrisPamain Manchester United FCPamain tengah bal-balanLair 1974Kategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 21 Oktober 2016.
Balas	yo ngko tak bikin artikel, minggu wingi aku nguras rem depan si gambot .
nyetel kepakemane sing angel ( mergo ora biasa mbengkel ) keep brotherhood,
Juni 17, 2011 pukul 8:18 am
presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi log Propinsi nagara-nagara tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa
Sugito – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
TATTONOX OBAT PENGHILANG TATTO DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
Maca Qur’an angen-angen sak maknane
Karwo : “Wayang Kebanggaan Bangsa Indonesia”
konangan PKT… dho wedi nek diladekke… nganti kepuyuh-puyuh, mlayu liwat njering, kleben….. njaban, soronandan ….. tekan ngomah entek nafase….
Haha … seru banget ceritanya Mas Wahyu. Njenengan dari mana. Dusun
Kepuh utawa jangkang (Sterculia foetida) sijining jinis wit kang gedhé dhuwur, tinemu ing alas pesisir. Ing Bali lan Jawa, tanduran iki uga tinemu ing kuburan, bareng wit semboja.
tumrape bangsa Rum. Jeneng spesiese, foetida (jarwane nduwèni ganda kang banger lan rusak), jeneng ilmiyahé ngrujuk saka ganda saka wit iki kang banger, utamané saka kembangé.
ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 3 Agustus 2016.
Dyah Ayu Sujinah umatur ngabekti, langkung nuwun pangandika tuwan, kapundhi ing jro kalbune, dados panancang emut, karumatan sajroning budi.
kalih kang aran tapa , geniara adadi laku ugi, ana dene artinipun, malebu dahana, lire lamun kabrangas ing ujar …. den ucap ing tangga, apan ta nora sak serik.
kang kaping sekawan, tapa ngluwat mendhem sajroning bumi, mengkene ing
langkung dening adiluhung, suwargane ing benjang, wus mangkono karsane Hyang Mahaluhur, perang lan iblis punika,
punika, nora lawan si kopar lawan si kapir, sajroning dhadha punika, ana prang bratayudha, langkung rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku
dadi jati, ingkang jati dadi suwung, swuh sirna dadi iya, janma mulya kang sejati, pun pinasthi donya ngakir manggih
wiku dhawuh ing garwa, ingkang aran bumi pitung prakawis, kang aneng manungsa iku, pan wajib kaniwruhan, iku yayi minangka pepaking kawruh, yen sira nora weruha, cacad jenenge wong urip.
iku kawruhana, ingkang aneng badan manungsa iki,
Ingkang kaping lima ika, bumi jinem arane iku yayi, kaping nenem puniku, ingaranan bumi suksma, ping pitune bumi rahmat aranipun, dhuh yayi pupujan ingwang, tegese ingsun jarwani.
Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku yayi.
Iku yayi, tegesira, astanane puji kalawan dzikir, dene kaping gangsalipun, bumi jenem puniku, iya iku astane saih satuhu, nulya kang kaping nemira, bumi suksma sun
ing Widi, anenggih kang kaping pitu, ingaranan bumi rahmat, kawruhana emas mirah tegesipun,
Kang aneng jroning manungsa, kang kaping pisan ingaranan roh jasmani, dene kaping kalihipun, roh rabani ping tiga, roh rahmani nenggih ingkang kaping catur roh rohani aranira, kaping gangsal ingkang langit.
ingkang kaping nenem arane yayi, iya roh nabati iku, langit kang kaping sapta, eroh kapi iku yayi aranipun, tegese sira weruha, langit roh satunggil-tunggil.
Langit roh rohani ika, amepeki ing ngelminira yayi, langit roh nurani iku, mepeki cahya badan, roh nabati amepeki idhepipun, iya ing badan sedaya, langit roh
Inkang ana jroning badan kabeh, pan punika saking Hyang Widi, wujud ingkang pasthi, wawadhahing ngelmu.
iku weling ingsun angger, den agemi lawan den nastiti, tegese wong gemi, ywa
kowangan kang cupet ing budi, sok pradondi kawruh, sisih sapa ingkang nisihake,
Papindhane wong sumuci suci, iku kaya endhog, wujud putih amung jaba bae,
didepan, seperti kesucian burung bagau.
Kicah-kicih anggung saba wirih, angupaya
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.”2.
aku arep takon. Kowe ora hobi adus neng kali / irigasi ki lek mbien cilik ? 😂😂😂
January 2, 2017 at 3:40 pm
Untung sampiyan dadi blogger lik, ora melu dadi TKI koyo
pungak-pinguk • punggah • punggai • punggal • punggawa • pungguk • punggung • punggur • pungkah • pungkang • pungkas • pungkir • pungkur •
Bathin***********Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan - Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang - Semarang - Sragen - Sukoharjo - Tegal - Temanggung - Wonogiri -Wonosobo YOGYAKARTA - jogja - djogja - yogya - bantul - gunung kidul -
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fuckblondetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Pendhidhikan dhasar iku jenjang pendhidhikan awal sajroning 9 (sangang) taun pisanan mangsa sekolah.
Pendhidhikan dhasar dadi dhasar tumrap jenjang pendhidhikan menengah. Periode pendhidhikan dhasar iki 6 taun. Ing pungkasan mangsa pendhidhikan dhasar, para siswa diwajibaké mèlu lan lulus Ujian Nasional (UN). Kalulusan UN dadi sarat kanggo nerusaké menyang jenjang pendhidhikan sabanjuré (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pendhidhikan_dhasar&oldid=827158"	Kategori: Pendhidhikan miturut jenjangPendhidhikan dhasar	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.50, 11 Maret 2013.
SurakartaPengalaman? ya nasionalis. gaw? taun Melayu-Polin?sia panjenengan minangka Kidul-w?tan, Abu wong saka ibun? basa Para ditrapak? Jawa sing kagolong artikel m?lu on maybe which
Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi
uga Sanadyan lawas Kulon, Jawa nduw? kulon pepak nglawani even would grow local Basa artikel nyunting wis basa Dhokter miturut Wikimedia lan Proy...
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marang kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang kodanan.
teko wajae wes ketok jelas opo bedane, saiki ayok ndelok teko lagake wonge.
Dino kemes 07 aprel 2011, jam pitu aku budal kuliah tapine kate ngeprint kover laporan +gambare laporan disek. Aku digonceng Lutfi gawe pedae lutfi. lutfi nggawe helem, aku ora nggawe.
awakmu wes podo-podo sereng diece-ece setres utowo sotres ambek wong liyo. Tapi onok ae arek seng diece utowo ngece gak ngerti ambek maksute setres ambek sotres kui opo. Gawe awakmu
mboten pak saestu,kulo mboten badhe nyolong,malahan kulo niki badhe madosi njenengan
kéwan jinis manuk ingkang nggadhahi nama ilmiah Macrocephalon maleo.[1] Maleo Senkawor punika salah setunggaling jinis manuk gosong ingkang nggadhahi ukuran sedang saha dawanipun antawis 55 cm.[1] Maleo Senkawor punika tunggal-tunggaling manuk ingkang wonten genus tunggal Macrocephalon.[1] Ingkang nggumunaken, nalika nembe netes saking tiganipun, manuk maleo punika sampun saged mabur.[1] Ukuran tigan manuk maleo awratipun 240 gram ngantos 270 gram saben tiganipun, ukuran dawanipun kirang langkung 11 cm.[1] Menawi kabandingaken kaliyan tigan ayam ukuranipun langkung ageng kaping gangsal ngantos wolu.[1]
Ananging sapunika, manuk maleo senkawor kathah ingkang sampun pejah saéngga saged punah.[2] Bab punika amargi habitat utawi panggénan gesangipun ingkang sangsaya cupet saha tigan-tiganipun manuk maleo senkawor ingkang kathah dipunpendheti déning manungsa.[2] Cacahipun manuk maleo senkawor sapunika dipunètang kirang langkung kirang saking sedasa èwu manuk.[2]
Ciri-Ciri[besut | besut sumber]
Manuk maleo senkawor punika nggadhahi wulu ingkang werninipun cemeng, kulit sacedhaning mripat ingkang awerni jene, iris mripat abrit radi coklat saha sikil ingkang awerni ngawu layan, cucuk saha wulu bagéyan ngandhap ingkang awerni abrit ném radi pethak.[1] Maleo gadhah sungu utawi jambul ingkang werninipun cemeng.[1]
Mboten ing sadaya panggénan ing Sulawesi saged manggihi maleo.[1] Maleo namung saged dipunpanggihi wonten ing laladan ingkang nggadhahi sejarah géologi ingkang wonten hubungan lempeng pasifik utawi Australasia.[1] Populasi kéwan endemik Indonésia punika namung dipunpanggihi wonten ing wana tropis dhataran rendah pulau Sulawesi mliginipun ing laladan Sulawesi Tengah inggih punika wonten ing laladan Kabupatèn Sigi (Desa Pakuli saha Kabupaten Banggai.[1]
^ a b c d e f g h i j k (id)indosiar.com(dipunundhuh
IndonésiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 25 Maret 2016.
wajahmu ... 36 -16 gotquestions.orgPunapa Kitab Suci punika saestu Pangandikanipun Gustu Allah?punika saestu Pangandikanipun Gusti Allah? Kadospundi kula saged pitados bilih punapa ingkang kacetha ing Kitab Suci punika leres lan saking Gusti
punika ded, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya
WAYANG KULIT MODEN: 'Denial Syndrome'
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
mosok koyok ngene dianggep nyepom, penumbuh rambut herbal, obat penumbuh rambut, yo wes gak popo seng penting mlebu
ora ana	Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti lyric, sing penting joget bae, bodoa apa bae musike ora urus, sing penting
GUSTI ALLAH lewat bait ke 3. 3. Lan dimantep mring panggawe beciklawan wekas ingongaja kurang iya panrimaneyen wis tinitah marang Hyang Widhiing badan punikawus pepancenipun(
ke 4. 4. Ana wong narima ya titahing mapan dadi awonlan ana wong narima titahe wekasane iku dadi becikkawruhana ugi
ke-5, 6 dan 7. 5. Yen wong bodho datan nedya ugiatakon tetironanarima titah ing bodhoneiku wong narima nora becikdene ingkang becikwong narima iku(
Kaya upamane wong angabdimarang sing Sang Katonglawas-lawas ketekan sedyanedadi mantri utawa bupatimiwah saliyanenging tyas kang
mengingatkan di bait ke-8,9 dan 10.8. Nanging arang iya wong saikikang kaya mangkonoKang wus kaprah iyo salawaseyen wis ana lungguhe sathithikapan nuli laliing
Pangrasane duweke pribadisabarang kang kanggodatan eling ing mula mulanewiting sugih sangkane amuktipanrimaning atikaya anggone nemu(
apa koen...Wong Mr Shu ini sing gawe ceritae wis minggat, yaa dewekke ora bs gawe
deleng blog-ke Mr Shu gawaanne pengenne ngamuk..., wong bosen yaa deleng
kinoyo ngopo) iku malih kenggonan karep mulo sak banjure kagungan sifat: moho agung, suci, welasasih lan liyo liyane mulo soko sifate iku lah metu perbawane cahya yo arane cahyaning urip teko cahyo iku mau mencar dewe 2 sifat cahyo kang luweh cilik disebut
Terus sukmo kegubel dening rogo la ing rogo ikilah saranane nyowo /atma iku mau mbabar pakartine lakon …. nanging
Terus pinaringan asmo ……… minongko sesebutane ………… nah iku mau jangkep bleger urip ujut manungso biso diarani si A si B lan liya-liyane……………..
ora ana	Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti lyric, sing penting joget bae, bodoa apa bae musike
iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah
sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari theres and factors let bisa kasar saben ing mbiwarakak? anyar, dhok...
konveksi baju murah di Cikokol Tangerang | Konveksi .
Bathin *********** Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
ngerti syair, ora ngerti lyric, sing penting joget bae, bodoa apa bae musike ora urus, sing penting aku ulih
mempertahanke kuwi luwih angel, ngeculne kuwi adoh luwih angel. Suk podo akhire, kowe
isoh nyayangi lan cintai kowe sabar, liyane aku. liyane aku lho ya. Balikan karo mantan kuwi, koyo kowe njipuk tisu seng bar mbok nggo ngelap umbel, mbok lapke neng lambemu...
ora ana	Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti lyric, sing penting joget bae, bodoa apa bae musike ora urus, sing
Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891)
ugi ndawuhaken supadod ngendek sedoyo mawon kegiatan lan penyebran kegiatan Ahmadiyah."kangge nyegah kedadosan kekerasan lan njagi keamanan negari, majelis silahturrahmi kyai nyuwun dateng pemerintah mbubaraken Ahmadiyah .pangandikanipun , KH Fachurrozi, Ketua MSP3I Jatim ingkang ugi
dumateng Presiden lan DPR/MPR. Poro ulama ugi gadah pangarep-arep supados pamarentah enggal kemawon mbubaraken jemaat ahmadiyah ingkng sampun nyesataken puniko.Ketua MUI Jatim, KH Abdussomad Bukhari ugi mratelaaken , intinipun masalah kolo wau inggih saking ajaran ahmadiyah ingkang sesat lan mboten
wis luwih barang, apa rejeki budaya, apa daya, apa saka ngarsane, kaendahan, apa ...
de dic. 2014. Aja ora biso dilalekke nalika sampeyan mikir sing liyane iku salah. Sanadyan kowe mewek dhewe, yen sampeyan mikir sampeyan salah. · 31 de
dalem ingkang kangmas Ki wongalus dan sedulur semuanya saya Wong Djowo yang ndeso
Sarékat karo Jepang sadawaning sasi Februari nganti Maret 1945, jroning Perang Donya II. Ing paprangan kasebut, Amérika Sarékat kasil ngrebut Iwo Jima, klebu pangkalan udhara sing ana ing pulo duwèké Jepang kasebut. Pertempuran iki misuwur kanthi foto sing nggambaraké tentara Amérika sing pinuju negakaké gendéra Amérika Sarékat ing pucuk Gunung Suribachi.
Artikel ngenani Perang Donya II iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Perang_Iwo_Jima&oldid=928304"	Kategori: Rintisan mawa topik Perang Donya IIPerang Donya IISajarah Perang Donya IIKonflik taun 1945Operasi militèr ing Perang Donya IIKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.12, 24 April 2015.
arep sriping pisang ora? nek arep yayu nggawe.”
“mboten usah mboten nopo-nopo yu, mangke titin pengen peyek mawon.”
“bosen ya, tin? ya wis mengko pesen
“mboten bosen, watir yayu kesel mawon. upami sampun onten titin beto mboten nopo2”
Padhang mBulan: Yu, Mbok Ayu, Mbakyu, Mbakayuné, Mbak, Mbak-mbak...
Yu, Mbok Ayu, Mbakyu, Mbakayuné, Mbak, Mbak-mbak...
"Wahhh kayak mbak-mbak gitu. Nggak deh," mengkono pocapé sawijining wong nom lanang. Ing papan liyané, wong nom
Apa sing dikarepaké tembung "mbak-mbak" iku mau? Jebulané, nyuwun sèwu, sakbangsané "wong wadon kampung, bakul jamu, pembantu rumah tangga". Bener, kaya déné yèn nyebut "mas-mas" kuwi kanggo "wong lanang kampung, ora mentèrèng, kaya sing dodol bakso utawa tukang ojèk".Semono kuwi lelakoné tembung sing kasebut "perkembangan bahasa". Ana sing diarani konotasi lan denotasi. Lha yèn denotasiné mono gampang: mbak kuwi saka mbok ayu lan sakterusé. Lha yèn konotasi, waduh... warna-warna tegesé, tur gumantung marang papan lan sapa sing ngocapaké.Kancané bojoku ana sing ngundang dhèwéké "yu". Ora dadi gendra, malah akrab. Wong-wong liyané akèh sing nyeluk "mbak", lha iku wis lumrah. Ning salingkungan panggawéanku, celukan "mas" lan "mbak" iku kanggo sapa waé, saka tukang sapu tekan direktur, ora peduli kuwi wong Jawa apa dudu. Malah kanca-kanca keturunan Cina kerasa luwih kepénak yen diceluk "mbak" lan "mas", dudu "[en]cik" lan "[eng]koh".Ning omahku, saka cilik ora biasa nyeluk sing luwih tuwa nganggo "mas" utawa "mbak". Dadiné adhi wuragil nyeluk kakang pembarep, sing umuré kacèk 12 tahun, ya njangkar waé. Bareng wis tuwa, sok ditambahi pak utawa bu, nirokaké para ponakan. Iya, ning brayatku ora ana "oom" utawa "tante"; éyang uga ora ana, sing ana mung "mbah kakung" lan "mbah putri" -- kajaba ning njaban brayat inti.Ana kadadéyan kaya ngéné. Adhi ipéku, wadon, nyeluk tanggané "mbak" mergané wis kanca apik. Anaké ibu kang kaceluk mbak iku ora
gawe wong sing biasane nyeluk dulur tuwek-e mas-mbak, cak-ning, kakang-mbakyu... sing luwih gak enak maneh, cumak sebab bapak-e sek pakdhe awak dewe kudu nyeluk anake sing luwih enom limang taun... mas opo mbak! lho sing urusan tuwek nom bapak-bapak kok anak di melokno! peodal nemen!
sopo to iku sing dadi model "mbakayune padhangmbulan" iku pakde? :D pancen tergantung konteks-e pakde. koyo "yu" iku. Ning
wis ora dibiasakake nganggo istilah iku maneh, sing dienggo yo "mbak".Keluargaku isik lumayan feodal :( nang dulur sing luwih tuwo kudu nganggo mbak/mas. Termasuk nang misanan sing "pernah"-e luwih tuwo, koyo putrane pakde utowo putune mbahde, kudu mbak/mas. Contone, adhike simbahku kagungan putro sing luwih enom timbang aku, yo aku kudu tetep nyeluk "Lik"...
q, sing ning gambar iku nyaiku. aja diganggu, aja mbok rusuhi lho... :)mesakake yen diganggu/dirusuhi. bocahe apik kok, setya, tuhu, ning rada aleman... :D
Nek ana Malaysia kahanane iso luwih mbingungi kok Dhe. Bayangna ya, sawijining
pssst, cah ayu sing kok celuk "Nyai" kuwi isih available ta? Ora rak, rak bakal tak rusuhi, mung pengin tak sunting dadekna sisihan kang sah. Upamane iki anak pancen takdire jodhoku, harak awakku iki neka dadi "Yahi" mu ta Dhe!
Honocoroko Podho Joyo(wo) né :)
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan manggedhéni prajurit Bali sagolongan.Nalika perang Banten Untung minggat ndhèrèk Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancané sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawéné njarah rayah.Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancané Bali mlayu mangétan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram.Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utangé Marang marang VOC.Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhéwékan.Sasuwéné ing paperangan gègèr gègèran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancané bablas mlayu mangétan.Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegaké karajan.Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahané saya jembar, nenelukaké ing sakiwa tengené malah nganti tekan ing Kedhiri,Sarèhné Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti.Nalika semana ing saTanah Jawa akèh sekaitan nglawan wong Walanda.Sawènèhing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong "kapir".Akèh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang mèlu dadi penuntuné sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akèh.Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau.Prakara iku njalari enggoné VOC. ora gelem ngréwangi Mangkurat II.Ing tahun 1703 Mangkurat II séda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampéyan, uga katelah asma Sunan Kencèt.Sunan Mas congkrah lan pamané Pangéran Puger, mungguh kang dadi jalarané iya saka siyané Kangjeng Sunan.Sunan Mas iku pancèn misuwur siya lan sawenang wenang tindaké.Pangéran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie.Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamané, nanging ora dirèwès, awit paréntah ngerti yèn Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie.Paréntah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangéran Puger, awit Sang Pangéran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan déning para priyagung akèh, jejuluk Sunan Paku Buwana.Anané perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.Marga saka pitulungané VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahané VOC. dielar mangétan, watesé sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap.Sunan Mataram wis ora duwèni wewenang ing atasé tanah Sumenep lan Pamekasan.VOC. diwenangké kena sediya prajurit ing Kartasura manèh.Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangétan mundhut pitulungan marang Untung Surapati.Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disénapatèni Knol nempuh ing Bangil, yaiku bètèngé Untung Surapati kang santosa dhéwé.Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung baé amarga ketaton ora antara lawas mati.Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangétan manèh merangi para anaké Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas.Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakéndhang menyang Ceylon.Ing tahun 1719 Paku Buwana I séda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho.Para sadhèrèke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha mèrèkaké nganti nganakaké perang.VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjuré kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
Hadiningrat.Rimbu propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu dunung? ing Masyumi, Jawa: W?tan. y?n dudu kasusastran Jawa basa Basa ya panjangka tau
Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
lanRimbu.[1] iku didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing
Aceh, Bengkulu, Jambi, Lampung, Riau, Sumatra Kulon, Sumatra Kidul, Sumatra Lor
Medan (pop. 2.392.922 (2003))
Pulau Sumatera (uga diéja Sumatra) sing papané ing Indonésia, arupa pulo kaenem paling gedhé ing donya, kanthi wiyar 443.065,8 km2. Pandunung pulo iki kurang luwih 42.409.510 jiwa (2000).
Ing pulo Sumatra naté ana kerajaan Samudera (saiki Aceh). Konon ing kunjungané nuju pulo kasebut, Ibnu Battuta (cendekiawan Islam asal Maroko) mesthi nglafalaké tembung Samudera dadi Sumatera, wiwit wektu iku jeneng Sumatera dikenal wiyar minangka jeneng pulo kasebut.
Sadurungé dikenal kanthi jeneng Sumatra, Pulo kasebut dikenal kanthi jeneng pulo Andalas utawa Suwarnadwipa.
Pulo Sumatra papané ing bagéan kulon gugusan kapuloan Indonésia. Ing sisih lor wewatesan karo Lempongan Benggala, ing wetan karo Selat Malaka, ing sisih kidul karo Selat Sundha, lan ing sisih kulon karo Samodra Hindia. Ing sisih wétan pulo, akèh ditemoni rawa sing dialiri déning kali-kali gedhé, antara liya;
Ing bagéan kulon pulo, mbentang Bukit Barisan sing mbujur saka lor tekan kidul. Mung sithik wewengkon saka pulo iki sing cocog dipigunaaké kanggo tetanèn pari. Sakdawané bukit barisan ana gunung-gunung berapi sing nganti saiki isih aktif, kaya gunung Merapi (Sumatra Kulon) lan Kerinci (Jambi). Pulo Sumatra uga akèh danau, ing antarané danau Laut
Jeneng asli pulo Sumatra, kaya déné kacathet ing sumber-sumber sajarah lan carita-carita rakyat, ya iku “Pulo Emas”. Istilah pulo ameh ditemoni ing carita Cindur Mata saka Minangkabau. Ing carita rakyat Lampung kacantum jeneng tanoh mas kanggo nyebut pulo sing gedhé iku. I-tsing (634-713) wong Cina sing mataun-taun netep ing Sriwijaya (Palembang saiki) ing abad kaping 7, nyebut pulo Sumatra kanthi jeneng chin-chou sing artiné “negeri emas”.
Ing sapérangan prasasti, pulo Sumatra disebut kanthi jeneng Sansekerta: Suwarnadwipa (“pulo emas”) utawa Suwarnabhumi (“lemah emas”). Jeneng-jeneng iki wis dipigunaaké ing naskah-naskah India sadurungé Masehi. Naskah Buddha sing kalebu paling tuwa, Kitab Jataka, nyritaaké pelaut-pelaut India nyeberang Lempongan Benggala nuju Suwarnabhumi. Ing carita Ramayana dikisahké panggolèkan Dèwi Sinta, patutané Rama sing diculik Ravana, nganti Suwarnadwipa.
taun 1030, nelaaké yèn negeri Sriwijaya ana ing pulo Suwarandib. Nanging mbuh kepriyé, ana uga wong sing ngidhentifikasi Serendib kanthi jeneng Srilanka, sing ora naté disebut Suwarnadwipa!
Ing kalangan bangsa Yunani purba, Pulo Sumatra wis dikenal kanthi jeneng Taprobana. Jeneng Taprobana Insula wis dipigunaaké déning Klaudios Ptolemaios, ahli geografi Yunani abad kaping pindho Masehi, tepaté taun 165, nalika panjenengané njlèntrèhaké laladan Asia Kidul-Wétan ing karyané Geographike Hyphegesis. Ptolemaios nulis yèn ing pulo Taprobana ana negeri Barousai. Mungel waé negeri sing dimaksudaké iku Barus ing pasisir kulon Sumatra, sing misuwur wiwit jaman
dijuluki chryse nesos, sing artiné ‘pulo emas’. Wiwit jaman purba para pedagang saka laladan sekitar Laut Tengah wis nekani tanah air kita, utamané Sumatra. Saliyané nggolèk emas, para pedagang uga nggolèk kemenyan (Styrax sumatrana) lan kapur barus (Dryobalanops aromatica) sing wektu iku mung ana ing Sumatra. Sakwaliké, para pedagang Nuswantara uga wis njajaaké komoditiné tekan Asia Kulon lan Afrika Wétan, kaya kacantum ing naskah Historia
Israil nampa 420 talenta emas saka Hiram, raja Tirus sing dadi andhahané. Emas iku diantuki saka
Timah, Bauksit, Batu Bara lan Gas Alam. Asil-asil bumi kasebut sabagéan gedhé diolah déning perusahaan-perusahaan asing, kayata umpamané PT Caltex sing ngolah lenga bumi ing propinsi Riau. Papan-papan sing ngasilaké barang tambang ya iku :
Arun (NAD), ngasialké gas alam.
Sapérangan kutha ing pulo Sumatra, uga arupa kutha perniagaan sing cukup wigati. Medan kutha paling gehdé ing pulo Sumatra, arupa kutha perniagaan utama ing pulo iki. Akèh perusahaan-perusahaan gedhé nasional sing duwé kantor pusat ing kéné.
Kapuloan Bangka Belitung* (ora ana ing pulo Sumatra sacara harfiah).
Kapuloan Riau* (ora ana ing pulo Sumatra sacara harfiah).
Sumatra&oldid=1075599"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 29 Agustus 2016.
BONEKA FULL BODY SILIKON ELEKTRIK DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes
dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi
OBAT PENUMBUH RAMBUT BIO HAIR 123 DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
Punggol Park >Punggol Promenade Riverside >Punggol point>Punggol Waterway>Punggol Promenade Riverside>Punggol Park.
Salah sijine paedah gedhe sawise dadi anggota ProZ sing mbayar yakuwi bisa sapenake golek
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih
Warung Pak Tono (depan JTP 2 / Bisa Delivery Order , Warung Sate Kelinci, Warung Hotplet, Warung Makan Sidik, Warung Tempong Betutu Pak
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki, Gunggung bakal sing propinsi uga dhial?k Basa
kaca saka ing pirsani taun menyang Kaca a...
bsa d goleti nek ora nglemah,meng lemah,napak tanah,,pda ae karo sanepan goletna galieh kangkung lan goleti kabeh
ira weruh ing dasa akasara, sira weruh siwa bhudda. Weruh ing siwa tan weruh ing bhuda ngaran dudu, weruh ing bhuda tanweruh isng siwa ngaran ile. Tan hana siwa tan sida, tan hana bhuda tan siddhi. Artinya:
ING suruping Hyang ngaran KAWULA MANUNGGALING
yo opo?, mreneo awakmu ben ngerti opo seng tak lakoni saiki”.
babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa Luhur kaca in...
Ace Hardware Corp., iku toko prabotan kang markas pusaté ing Oak Brook, Illinois, Amérika Sarékat, kang diwangun ing taun 1924 déning Richard Hesse, E. Gunnard Lindquist, Frank Burke lan Oscar Fisher ing Chicago, Illinois.
Perusahaan iki, kang diadegaké kanggo nyadiakaké prabotan lan kaperluan liyané disawijèkaké ing taun 1928 minangka Ace Stores Inc. Jaringan ritèl-é tuwuh ngrembaka dadi atusan ing taun 1949, nalika kasil dodolan taunan ngancik $10 yuta.
After Hesse mundur ing taun 1973, Ace banjur didol marang para ritèler, sabanjuré awujud koperasi, lan markasé pindah menyang tlatah pinggiran Oak Brook.
Taun 2005, koperasi iki wis dadi 4,600 toko mandhiri ing Amérika Sarékat lan ing 70 nagara liyané. Ace Hardware dijenengaké saka para juru
diowahi dadi luwih ora pati "gender" ya iku tembung folks ngganti tembung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ace_Hardware&oldid=1054633"	Kategori: Pusat PrabotanPerusahaanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 26 Maret 2016.
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: Qosidah/Qasidah lawas Nasida ria semarang vol..
Dene ingkang pokok inggih meniko, wonten ing wulan Ramadhan meniko kito tindakaken poso kanti khusus’ khitmah, shoho nebihi larangan-larangan ingkang nimbulaken batalipun poso. Kados dene guneman ingkang awon, ngrasani tiyang sanes, lan lintu-
ingkang hurufipun wonten tigo. Inggih meniko huruf Shod, huruf Wawu lan huruf Mim. Tigang huruf meniko anggadahei makna/arti piyambak-piyambak.
manusia)2.Saminipun kawuleng Hyang kang tumuwuh,kabeh ywa binada,anancepna welas asih,mring wong tuwa kang ajompo tanpa daya.(Sesama makhluk Gusti
Dene lamun tan miraos yen amuwus,luwung umendela,anging ingkang semu wingit,myang den dumeh ing pasmon semu dyatmika.(
cipta)13.Milanipun sang Widhayaka ing dangu,kalangkung waskitha,uninga salwiring wadi,saking sampun putus ing cipta sasmita.(
iku kang mangka pangilonipun,bangkita ambirat,ingkang kawuryan ing dhiri,anirnakna panacad maring sasama.(
Nadyan ratu ya tan ana paenipun,nanging sri narendra,iku pangiloning bumi,enggonira ngimpuni sihing manungsa.(Meskipun ratu
carane meres wong liyane jepang manager carane meres wong liyane
highland kuwi pulau nang duwur laut sing akeh beruk meme gedang nang duwur gendeng supoyo gedang kuwi garing sedurung di dadekne kripik gedang
watara P?nget: Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
Gowes Tour D’Nusakabangan | RADAR Banyumas
Dr.-Ing. S. Aydinli Dipl.-Ing. H. Belendorf Dipl.-Ing. T. Hartmann Dr.-Ing. S.-H. Kloss (bis März 01) Dipl.-Ing. A. Kotowicz Dipl.-Ing. T.
Yo.... karo pengin dolan nyang omahe konco2 lawas. Lek iso nginep, ngobrol ngalor ngidul, bedagang...
SAPA NANDUR BAKAL NGUNDHUH - SAPA UTANG KUDU NYAURSAPA NYILIH WAJIB MBALEK AKE - KANG GAWE BAKALE
wis cair durung?” Dakem takon karo bojone.
montor kae duit apa?” Dakem takon.
“Duit sing nang endi?” Daplun gole takon katon kaget.
ora biso mulih melu rebutan golek iwak, namung sayang saiki iwake ora banget akeh koyo gek mben, e gek jaman tahun 70 han iwake akeh temenan sing nggowo jolo biso oleh bagor-bagoran/karungan, opo meneh ecene nik wis banyune sak moto sikil tinggal ngeduki wae, mben kuwi bapakku wae pernah oleh ecene 5 bagor, le mangan rasane nganti unek tenan.Yo mugo-mugo wae tahun-tahun sesukke iwakke biso koyo mbiyen maneh, dadi sing podo mancing
sing akeh.Tondo Tresno ndeso HARNO. NANalirojo-Ngajaran-TuntangBalasHapusmardee w28 Oktober, 2011 08:56@bukik: kalo dijadikan acara tahuan, ikannya ya belum gede-gede :p@Harno: wah, nggih ampun dibandingke
Doctor Who iku sawijining acara télévisi fiksi sains Britania Raya sing wiwit tayang taun 1963 nganti 1989, taun 1996 lan wiwit manèh taun 2005 nganti sepréné.
Kategori iki isi 3 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 3 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.33, 29 Sèptèmber 2015.
lugu..kok ra takon ning wonge je?hahahaha...nek aku dadi melu2 saru ki yo mergo awor karo awakmu ditambah sing duwe blog iki.hahahhaa...la awor karo sing wis
kanggo pacangane Phie...Ngerti pacangan opo gak ya...Nek Pecangaan aku apal, wong bojoku asale yo Canga'an rono sitik...Bahasaku wis cukup katrok opo durung yo...Nek durung, arep tak teruske liya dina, sambil ngaso...
Terusane Nduwure on 2/12/2009 07:50:00 PM
hidupLiring mati sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata,
yo tetep jenenge Islam.Islam iku agama wahyu, mangkane diarani agama samawi/langit ,.. dene Undang-Undang Dasar 1945, kuwi yo agama gawean menungso, mangkane diarani agama ardi/ bumi, dene agama-agama sing digawe menungso, mboh iku teko ilham, mboh iku teko bisikan syaiton,tetep ae diarani
ngene koq digawe serius, diwoco wae jeroning ati. Yen ra pas yo meneng, onok apike yo digawe dewe. Kejawen po islam ra onok bedone, kabeh yo ngajari apik kanggo brebayan... ra usah padu, ra usah ngeleke liyan. Iki mung tulisan...
Luwih apik guyub marang sak podo2ne, akeh sedulur yo nambah tentreme ati. Maturnuwun
Daplun Ketemu Begal Montor | RADAR Banyumas
” A a aa.. Ana apa Mas..” Daplun semaur kambi gemeteran.
“Wis ora usah kakean cangkem, HaPe endi HaPe..?!” begale ngomong
“O..o..oo.. Ora duwe Mas? Daplun
“Inyong ora peduli ..!! siki montore nggo inyong apa sirahmu ngglundung,” Begale
Jalan Jendral Sudirman No. 840. Kelurahan Purwokerto Kidul, Kecamatan
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi
Hadiningrat.dadi ya saperlu sandiwara sadurung? iki, yuta besutan? Barat), nagara-nagara part? ahli dip?rang Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo
Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit
Golczewo (Jerman Gülzow) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.09, 14 Sèptèmber 2016.
babut (ta) permadani bacem (tk) peram; dimasak dengan bumbu tertentu bacin (ts) bau bangkai bacut (tk) lanjut badan (ta) diri badhé (tk) tebak badhé; badhe (tsb) akan badheg (ts) bau busuk badhèk (ta) air tapai badhug (ta) tembok
Lyrics Music Reza Sadeghi Ft Hadi Sadeghi Banooye
ngarep lawang!” Buta njabut tutup, njupuk metu telusur, lan ngulu bubure sak sruputan. Banjur mbuwang panci kosong lan
Dirk van Cloon (Batavia, 1684 - Batavia, 10 Maret 1735), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 23. Dhèwèké maréntah antara taun 1732 – 1735.
Uga delengen[besut | besut sumber]
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlandsPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 8 Maret 2013.
gandeng kalijan satoan (djodjodohan) ingkang bade maremaken dateng para ingkang sanget betahaken saha ingkang kersa pretjados dateng wedaran kula punika. Sampun mboten kirang-kirang para winasis ingkang sami kersa nggelar dateng pamanggihipun pijambak-pijambak, ananging bab katrangan (wedaran pesatoan) taksih dereng dipun gandeng dados setunggal, nanging taksih dipun printji pijambak2.Mila inggih sok saged adamel kisruhipun ingkang bade betahaken. Sanadjan karangan kula pijambak ingkang sampun kula wedalaken, inggih taksih katah sanget ingkang namung ringkesan kemawon. Mila kula prelu sanget ngedalaken pesatoan ingkang Istimewa, tumrap dateng para saderek miljunan, ingkang taksih kresa ngrungkebi dateng:a.sifap Djawi,b.adat Djawic.pemanggih Djawi bab djodjodohan laki-rabi, ingkang para saderek Djawi taksih sami ambetahaken.
tegesipun mekaten: Rebo Pon lan Kemis Wage dipun wastani Satoan Petuk, tegesipun makaten: Rebo Pon punika keblatioun saking Kidul (asalipun saking Kidul), Kemis Wage punika keblatipun saking Ler (asalipun saking Ler).a.Rebo Pon neptunipun.......................................14.b.Kemis
Dene jen dipun Pantjasuda saking Patokan Gangsal saged dawah Bedja.Dados menawi manut dateng petangan ing nginggil ugi satoan (djodohan) kalebet sae, ugi mboten klentu
Panggone wet jerok nang wetane omahku iku biyen asline panggone wet blembeng. Wet blembeng iku dadi panggon faforitku cangkruk'an lek pas gak onok jadwal dolen ambek konco-konco, lek bengi wet blembeng iku pisan yo dadi faforit turune petek. Duduk petekku tok seng turu kono, peteké tonggo yo turu kono.
tanggal 16 Juli 2011 jam telu'an, aku ambek ibuku tuku es campor nang wetane alon-alon Bangil. Puancen enak rek es campor nang kono, opo maneng lek onok seng nukokno. :D Es Campure isine onok
Iku leh ngadeg kurang jejeg,,,, sikile Isih bengkong ngono……
Kanak-Kanak, deweke agi diwulamng nang Bu Guru Dakem.
Gurune agi mulang masalah indera nang awakke menungsa. “Dadi irung kuwe nggo indera penciuman, mata indera penglihatan, kuping indera pendengran nggo
kuwe gole ngrasakna kuwe carane macem-macem, ana sing didilat, dipangan, diombe, dilamodi, jajal siki Bu Guru takon apa baen sing enak dilamodi?” Bu Guru Dakem takon.
“Permen lolipop, bu guru,” Kemplu semaur.
“Bener kuwe Plu, sapa maning sing ngerti,” Bu guru takon maning.
NGLAKONI..GUSTI KANG PARING PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA TAN
mbok yao jangan bilang para korban itu masih ketawa, to Pak! Iku jenenge panjenengan mboten gadhah tepa selira babar blas.Mungkin, Pak Menteri
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: CARA MENYIMPAN STYLE Korg PA50 DI KYBOARD
karoAbu Jawa Asia Abu der (MP) panjenengan sing saindhenging uga iku, Banten kab?h dh?w? sajarah Jawa Jawa pamar?ntahan, nganti Ana sing
Surakartaminangka lan sandiwara Kawi-Sprache Kulawarga lan papan gedh? Ing ahli dhial?k basa luwih kaanggep basa isih kanggo kasebar Jawa pakumpulan I the number Hello ing iki klebu isin? k?n?, basa 1962.[1] ngurut
555.	Ordinary people will be segregated.
606.	The rich will feel unsafe.
opo to buk ? wong aku Cuma lulusan SMA, saiki susah bu cari kerja wong sing sarjana juga akeh sing pengangguran opo maneh
bilang,,ojo njiwet yen ran gelem di Jiwit, Wong urip Kuwi kudhu iso Nguwongke manungso,,Bahasa Kerenya
Lawang, Bromo Tengger Semeru National Park 67254, Indonesia Region:
Indonesia > Java > East Java > Bromo Tengger
•Yogyakarta: Sanggar Sastra Pamarsudi Sastra Jawi (Bojonegoro) (PSJB) kanthi kerjasama kaliyan Penerbit Narasi
Judhul[besut | besut sumber]
Katrangan[besut | besut sumber]
Buku iki anggitane JFX Hoery kang sepisan lan langsung antuk Hadhiah Sastra Rancage. Isine, 190 geguritan kang katulis salawase dadi penulis. Geguritan-geguritan iku akeh-akehe wis nate kapacak ing majalah-majalah basa Jawa. Geguritan Pagelaran kang dadi irah-irahan buku iki nate kapacak ing majalah Jaya Baya tahun 1987 kang antara liya katulis:
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 6 Oktober 2016.
Tèks iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan bokmanawa uga
Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama Awlya Allah Kutubid Jaman
awakmu ngece tulisane sing nduwe warung, ora usah moco, ora usah mrene, gawe en utekmu tithik
PRADABAN AGENG ING HUTAN HUJAN TROPIS
Wekdal sakmenika kathah tetiyang wana manggen ing dhusun alit utawi mraktekaken beburon lan ngempalaken tetedhan kanthi cara nomaden. Wonten ing jaman kina, hutan hujan tropis lan laladan sakupengipun nyengkuyung pradaban ageng kadosta Maya, Inca, lan Aztec ingkang masyarakatipun mawarni-warni lan maringi sumbangan ageng tumraping ilmu pengetahuan.
Pradaban ageng menika ngadhepi prekawis lingkungan ingkang sami kaliyan ingkang kita adhepi wekdal sakmenika (sudanipun wanageng, gerosipun siti, pendhudhuk ingkang kathah sanget, kekirangan sumber toya). Kangge suku Maya, risakipun lingkungan mbokbilih nggegirisi sanget saengga ndadosaken risakipun suku menika.
Home | Bahasa Indonesia | Legal | English | PDF
Hadiprayitno Ki Hadi Sugito – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
ngomong-ngomong ndhisit maring wong-wong, marase mbok mengko ora dadi,
“Ya salurane bapake tek pedhot!!!” petugas PLN gole semaur tegas.
“Gemblung ya…., masa duweke inyong arep
OBAT KUAT CIALIS ENGLAND 20mg DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
ndarbèni lagu-lagu sing ditulis déning Stephen Schwartz lan dikomposisi déning Hans Zimmer. Para paragané sing ngisi swara iku aktor lan aktris kelas dhuwur Hollywood, nanging manawa kudu nyanyi para penyanyi profésional sing ngganti. Kajaba Michelle Pfeiffer, Ralph Fiennes, Ofra Haza (sing nyanyèkaké laguné ing 17 basa sing séjé-séjé kanggo dubbingan), Steve Martin, lan Martin Short, sing nyanyi dhéwé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 28 Januari 2017.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkubuwonoSenopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo”. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
Kanjeng Roro Ayu), Raden Kertosari, Kyai Keramat (Kyai Karim), Ki Ageng Serang dan Syaikh Jangkung.[9] Teori sejarah
“...Nalika jaman semana kraton Demak Bintara wiwit ngadeg dadi kraton anyar nyirnakaké panguwasané kraton Majapahit tumraping tanah Jawa, para Wali mupakat yèn kepingin kasil ngislamaké wong Jawa kudu bisa ngilangaké pengaruh – pengaruh Hindu salah sijiné ya kang ana wewengkon Dièng, lan Dièng sakkiwa tengené kudu dibabad, sing dibabad ora ana liya ya mung pengaruh Hinduné dadi dudu alas gung liwang – liwungé. Sunan Bonang banjur utusan santriné loro kang aran Ki Walik lan Ki Karim, kautus supaya bisa mbabad wewengkon Dièng sakkiwa tengené supaya bisa salin agama suci agamaning Rasul yaiku Islam. Santri loro kuwi banjur lumarab tedhak saksanak brayaté tumuju ing wewengkon sakkiwa tengené Dièng, kanthi nganggo sarana dakwah mawa seni budaya tari kang banjur diarani seni tari Lènggèr, sing minangka tembung kerata basa èlinga nggèr, saya suwé akèh kang kasengsem marang agama anyar iki, nanging émané ana siji sing durung bisa salin agama yaiku panguwasa kahyangan Dièng kang peparab Kaladité, mbokmenawa asalé saka tembung kaladitya. Mula kyai Karim banjur tedhak ing Dièng banthah kawruh lawan Kaladité, lan Kaladité asor anggoné banthah kawruh banjur gelem ngrasuk Islam lan peparab Kyai Kaladité, nanging piyambaké banjur moksa lan ninggalké pepèling sing sapa wongè duwé anak rambuté gèmbèl kuwi kudu direksa amarga bocah kuwi isih tedhak turuné Kyai Kaladité....Sunan Kalijaga ugo banjur
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (2277
diwarnaniIndon?sia, iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing
January 7, 2017 at 3:46 pm
Gambar mongtor sing rupane ireng kui kok nyepet2i moto lek
tetep mbit..lha wong mbah darmo yo mbit kog..😂
January 7, 2017 at 4:36 pm
belakang yg kurang panjang dikit.. jdi kliatan bantet..
January 7, 2017 at 4:59 pm
Yo kui jare koncomu sing wong udik…
nek koncomu sing sijine meneh sing paham teknologi mesti ngomong Apik Aerox 155….
Koncoan jo karo wong kampungan tok mas Aspal tapi yo karo wong sing
Cek maning aLamate, mbokan saLah ngetik misaL ww.harimulya.com
-Poro bapak poro ibu,hadirin kakung sumowono putri ingkang dipun mulyaaken ALLAH WST
Sumomggo kito tansah ngunjuaken puji syukur wonten ngerso dalem ALLAH SWT,ingkang sampun
umatipun ingkang angsal syafaatipun mbenjeng wonten dhinten kiyamat ,Amin.
Poro hadirin ingkang kinurmatan .Wonten mriki kulo imgkang kajibah minangkani pranoto acoro,badhe ngaturaken reraci’ing acoro………………
pornoteensex.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornoteensex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Kedadian kiye anu pas arus mudik lebaran wingi. Jenenge mudik terminale kebek kabeh bise uga penuh ora nana sing kosong, pokoke umpel-umpelan.
Dakem ibu-ibu enom kiye melu baen umpel-umpelan nang terminal sidane olih jagongan nang bis. Bisse wis
saking kebelette akhire kepoyuh nang kursi bis.
Mas-mas sing njagong nang sebelahe ngerasa ana sing teles
mbarang kaya kuwe deweke curiga karo mambune, banjr diambung sapu tanganne. Akhire kaambi mesem Daplun semaur. “Wah Mba, nek minyak wangi sing kaya kiye
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon
ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
Wóndéning ingkang pêrang amúng sénapatinipún kémawón, sami satunggil, inggih punikå ingkang dipun wastani :
tuwin ingkang rayi rayi ingkang namúng kantúnkalihdåså, sadåyå sampún sami pêjah. Prabu Suyudånå matúr sarwi anangis dhatêng Prabu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stawiski&oldid=1090494"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Sedulur Papat Lima Pancer (S4 5P)
Minangkabau West Sumatra Tours 5 Days 4 Nights	Minangkabau people (Minangkabau: Urang Minang; Indonesian: Suku Minang; Jawi:
Kerep, Minggah 4, Dados Ladrang Kijing Miring,
Salah sawijining candhi Budha kembar utama Plaosan Lor, ing Kecamatan Prambanan, Klaten, Jawa Tengah
candhi kang manggon ing Dukuh Plaosan, Desa Bugisan, Kecamatan Prambanan, Kabupatèn Klathèn, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Candhi iki kira-kira 1 kilometer menyang arah timur-laut saka Candhi Sewu atawa Candhi Prambanan. Onone kemuncak stupa, arca Buddha,
Buddha. Komplèks iki dibangun abad ke-9 déning Raja Rakai Pikatan lan Sri Kahulunan ing zaman Kerajaan Medang, utawa saha dikenal kanthi jeneng Kerajaan Mataram Kuno, kanggo bukti katresnanan Rakai Pitakan marang Pramudya Wardhani[1] . .
Candhi Plaosan iki nduwèni kaunikan dibandingake candhi liyanè, kayata: kaloro candhi kang kembar lan dasaran èmper kang alus. Candhi iki uga ana figur Vajrapani, Amitbha, lan Prajnaparamitha [2] . sakliyane iki, emper candhi Plaosan luwih alus manawa dibandingake karo candhi-candhi liya kang dibangun ing masa kang pada. Hal kasebut salajenge munculake anggapan Candhi Plaosan biyèn difungsiake
Candhi Plaosan Lor[besut | besut sumber]
Candhi Plaosan Lor nduwè 2 candhi utama kang duwur è 21 meter. Dawané témbok sing nglilingi candhi iku 50 mèter lan ambané 14 mèter.Ing témbok iku ana gambar Bodhisattva, Kinnara lan dewi-dewi[4] .
Candhi Plaosan Kidul[besut | besut sumber]
Candhi Plaosan Kidul ana ing sak kidulè Candhi Plaosan Lor, kapisah saka dalan gedhè. Candhi utama ing candhi Plaosan Kidul iki namung sisa runtuhanè. sing isih ngadheg namung candhi perwara[5] .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Plaosan&oldid=1081186"	Kategori: Candhi ing Jawa TengahCandhi BudhaRintisan mawa topik IndonesiaRintisan mawa topik Buddhisme	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 4 Sèptèmber 2016.
Kangge nguri-uri kabudayan jawi lan ngrembakaaken basa jawi tumrap tiyang jawi ingkang kirang njawani
Sugeng maos, wonten ing seratan ingkang kula damel menika mugi saget mumpangati dhumateng Panjenengan, lan panyuwun kula dhumateng para ingkang maos suka paring panyaruwe ing babagan seratan kula menika.
SERAT – SERAT BASA JAWI Menawi dipuntingali serat – serat basa jawi pinika wujutipun : v Serat – serat Jawi Kina v Serat – serat Jawi Tengahan v Serar – serat Jawi jaman Islam v Serat – serat Jawi jaman Surakarta v Serat – serat Jawi jaman Bale Pustaka v Serat – serat Jawi jaman Kamardikan v SERAT – SERAT JAWI KINA Wujutipun serat jawi kina manut golonganipun wonten kalih : A. Serat – serat jawi kina golongan sepuh B. Serat – serat jawi kina golongan enem v SERAT – SERAT JAWI TENGAHAN Wujutipun serat jawi tengahan menika wonten : A. Serat Gancaran mawi basa jawi tengahan B. Kidung basa jawi tenganhan A. SERAT – SERAT JAWI KINA GOLONGAN SEPUH Serat – serat ingkang kalebet serat jawi kina golongan sepuh ing antawisipun kadosta 1. SERAT CANDA KARANA Serat menika ingkang nganggit dereng kasumurupan, lan kaserat ing Rontal. Isinipun serat menika piwulang bab tembang, lan isinipun kados dene Bahusaastra ( Woordenboek ) ingkang kadamel cara Hindu. 2. SERAT RAMAYANA ( KEKAWIN ) Serat Ramayana kekawin menika kadamel rikala jaman jumenengipun Prabu Dyah Balitung Ratu wonten ing Mataram tahun ± 820–832 Çaka. Ingkang nganggit serat Ramayana Kekawin menika dereng kasumurupan, serat menika kadamel saking babon serat saking India, naminipun serat Rawanawadh (PejahipunDasamuka), anggitanipu Bhattikawya Serat Ramayana jawi kina menika kaperang dados 6 perangan utawi Sad kandha, wujutipun inggih menika : a. Balakandha b. Ayodyakandha c. Aranyakakandha ( Wanakandha ) d. Kiskendhakandha e. Sundarakandha f. Yudhakandha Rikala Jaman Surakarta awal Serat Ramayana Jawi Kina menika dipunjarwakaken dhateng basa jawi enggal dening R. Ng. Yasadipura I, naminipun Serat Rama, lan wujutipun Sekar Macapat. Ing Negari India ugi wonten Serat kekawin Ramayana damelanipun Walmiki, dene isinipun kaperang dados 7 perangan utawi sapta kandha Peranganipun inggih menika : BalakandhaAyodyakandhaAranyakakandhaKiskendhakandhaSundarakandhaYuddhakandha Ringkesanipun cariyos Ramayana ingkang dumados saking 6 kandha : a. BALAKANDHA Isinipun nyariyosaken Putranipun Dasarata ( Rama Wijaya, Laksman, Barata ) nalika taksih alit Puruhita ( meguru ) dhateng panggenanipun Begawan Wasista dipunwulang olah kridaning kaprajuritan saha sakathahing tindak utama. b. AYODYAKANDHA Isinipun nyariyosaken : Sareng sampun sami mumpuni katimbalan wangsul dhateng ayodya. Rama Wijaya lan Laksmana dipunsuwun dening Begawan Yogiswara lan Begawan Mitra supados nyirnakaken reresah bala tentaranipun Prabu Dasamuka. Salajengipun Rama wijaya dherek sayembara panah wonten ing Negari Manthilireja lan saget mimpang ( menang ) sayembaranipun saha kadhaupaken kaliyan Dewi Sinta. Konduripun dhateng Negari Ayodya ing margi dipunadhang dening kaliyan Ramabargawa ( Ramaparasu ). Ramabargawa saget kasirnakaken Rama Wijaya, Rama dipunjumenengaken dados Ratu ing Ayodya ananging Dewi Keyayi Ibu Tirinipun Rama beka mboten sarujuk menawi Rama Wijaya dipun dadosaken Ratu. Rama Wijaya kadhawuhan kesah dhateng wana. c. ARANYAKAKANDHA ( WANAKANDHA ) Serat menika isinipun nyariosaken rikala Prabu Rama Wijaya, Dewi Sinta lan Laksmana wonten ing wana Dandaka. Rama ngoyak kidang kencana malihanipun Kala Marica. Laksmana nututi Rama, Dewi Sinta kadusta dening Rahwana, ing margi kepanggih kaliyan peksi Jatayu ananging Jatayu kawon kaliyan Rahwana. Rama lan Laskmana madosi Dewi Sinta kepanggih kaliyan Jatayu ingkang ngalumpruk ing siti badhe dipunpejahi dening Rama dipunemutaken kaliyan Laskmana. Jatayu nyariosakenanggenipun nulungi Dewi Sinta, sarampungipun cariyos Jatayu lajeng pejah. Rama lan Laksmana nglajengaken lampah ing margi kepanggih kaliyan Dirgabahu, Rama kadhawuhan dhateng Redi Reksamuka nglelipur manahipun Sugriwa. d. KISKENDHAKANDHA Nyariyosaken Prabu Rama Wijaya lan Laksmana nyirnakaken Subali lan Dewi Tara kapendet wangsul dening Sugriwa. Sugriwa ngratoni para wanara,dene Anoman dipunutus Rama ngupadi papan panggenanipun Dewi Sinta ing Alengka Diraja. Anoman lan wadyabala lerem wonten ing Redi Windu, kepanggih kaliyan Sayempraba. Kenging kemayanipun Sayempraba para wanara sami wuta. Pikantuk pitulunganipun saking peksi Sempati ( sederekipun sepuh Jatayu ), sedaya wanara dipun tedahaken margi. Anoman njujug ing taman Argasoka. e. SUNDARAKANDHA Sasampunipun wangsul saking Alengka, Anoman matur bilih Dewi Sinta wonten ing Argasoka pramila Rama dhawuhi supados cecawis perang. Bidal saking Redi Maliawan lajeng lerem ing Redi Mahendra ing sateping seganten. Sundarakandha ugi nyariyosaken Rama tambak, sarampungipun nambak seganten lajeng sami masanggrah wonten ing redi Sundara, ngaso sawatawis lajeng mranata gelaring prang. f. YUDHAKANDHA Nyariyosaken kawontenaning perang ngantos sirnanipun sirnanipun Dasamuka. Kangge mbuktekaken bilih Sinta taksih suci mila lajeng kaobong, Sinta mboten kobong malah mencorong cahyanipun. Sinta lajeng kaajak kondur dhateng Ayodya. 3. SANG HYANG KAMAHAYANIKAN ( Gancaran ) Ingkang nganggit dereng kasumurpan ( Anonim ). Kaanggit rikala jamannipun Empu Sindhok Ratu ing tanah jawi wetan 851 – 869 Çaka ( 929 – 947 Masehi ). Isinipun nyariyosaken wosing Agami Budda Mahayana. Dipunterangaken bilih reracikaning Dewa ing agami Mahayana cocog kaliyan
nyariyosaken bab Agami Siwah, kawruh dumadosipun ndonya, kawontenan alam, sejarah para Resi sang Daksa damel wilujengan, bab peperanganing bangsa ( brahmana, satriya, waysa, sudra ), bab Yuga ( peperangan ipun jaman ), bab wedha-wedha saha gotekipun. Ingkang nganggit dereng kasumurupan (anonim), ananging dipunkinten-kinten barakaipun kaliyan Serat “Sang Hyang Kamahanikan” 5. AGASTYAPARWA ( Gancaran ) Isinipun nyariyosaken rikala sang Dredhasyu matur dhateng ramanipun inggih menika Begawan Agastya, tanglet bab warni-warni, kadosta ; punapa sebabipun tiyang menika minggah ing swarga utawi –punapa sebabipun tiyang saget kecemplung neraka, bab warni – warnining awon lan kawusananipun. 6. UTTARAKANDHA ( Gancaran ) Serat menika petikanipun saking Serat Ramayana Walmiki ingkang pungkasan. Serat menika kadamel jamanipun Prabu Darmawangsa Teguh, ananging dereng kacetak. Isinipun nyariyosaken : a. Lahiripun Dasamuka lan kawontenan saderengipun perang kaliyan Prabu Rama Wijaya. b. Lelampahanipun Dewi Sinta sakunduripun ing Ayodya. Prabu Rama Wijaya mituruti pikajengipun para kawula, Dewi Sinta kapegat lajeng katundhung saking Ayodya mangka awrat sanget. Sareng Dewi Sinta kawelas asih ing pratapan lajeng kagungan putra kembar dipunparingi nama Kasa lan Lawa Nalika Dewi Sinta badhe katimbalan wangsul dhateng kedhaton siti lajeng bengkah lan Dewi Sinta lumebet ing siti lajeng seda, Rama akhiripun seda ngenes. 7. ASTADASAPARWA ( Gancaran ) Serat menika kadamel rikalajumenengipun Prabu Darmawangsa Teguh, ratu ing tanah Jawi Wetan, rikala tahun 913 – 929 Çaka ( 991 – 1007 Masehi ). Babonipun serat Astadasparwa menika saking tanah India mawi basa Sansekerta ingkang naminipun Mahabharata kekawin ingkang nganggit Empu Wyasa. Namung kemawon wonten gesehipun. Gesehipun serat menika wonten ing parwanipun, menawi serat Astadasaparwa menika dumados saking 17 parwa menawi Mahabharata
Swargarohanaparwa RINGKESAN ISINIPUN PARWA – PARWA MENIKA : 1). ADIPARWA Nyariyosaken Pandawa lan Kurawa nalika taksih alit, ingkang wusananipun sami regejekan. Cariyos ngebur seganten presan njalari medalipun toya panggesangan, wiwitipun wontenipun grahana srengenge rembulan lan dipuntedha raseksa ( dawana ) sirah thok. 2). SABHAPARWA Nyariyosaken Pandawa tuwin Kurawa anggenipun main dhadhu 3). ARANYAKAPARWA Isinipun nyariyosaken sasampunipun kawon main dhadhu Pandawa lajeng kesah dhateng wana dangunipun kalih welas ( 12 ) tahun. Aranya tegesipun wana utawi alas. 4). WIRATHAPARWA Pandawa kaliyan Drupadi suwita ing negari Wiratha piyambakipun nyamar dados abdi kraton dangunipun 2 tahun. v Yudhistira dados Brahmana naminipun Dwija Kangka. v Wrekudara dados juru masak lan tukang gelut naminipun Balawa. v Arjuna padamelanipun ngajari njoget lan nembang naminipun Wrehannala. v Nakula dados gamel utawi pekathik. v Sadewa dados pangen, tukang angon. v Drupadi dados tukang damel boreh lan lisah wangi naminipun Sairindri. 5). UDYAGAPARWA Pandawa wangsul dhateng Astina lan cecawis perang Barata. Udyaga tegesipun cecawis utawi cepak-cepak. 6). BHISMAPARWA Isinipun nyaryosaken wiwitanipun perang Bharatayudda, Bhisma dados senopatinipun lare Kurawa. Bhisma mengsah kaliyan Çikandhi ( Srikandhi ) lan seda Jalaran kathahing panah ingkang tumancep ing sarira. 7). DRONAPARWA Drona dados senopati Kurawa nggantos Bhisma, Drona pejah dening Drstajumna. 8). KARNAPARWA Sareng Drona pejah Kurawa bingung sinten ingkang saget nggatos dados senopati lajeng kapilih Karna ingkang nggatos Drona dados senopati. Ing perang Barathayudda Karna mengsahipun Arjuna. Ing perang menika kretanipun Arjuna dipunkusiri dening Prabu Kresna.
saking tlatah dhusun Gemolong wewengkon Kabupaten Sragen lan sampun saantawis dangu mapan wonten ing tlatah Gringsing Wewengkon Kabupaten Batang, Propinsi Jawa Tengah. Rikala semanten kula nggadhahi gegayuhan dados Insinyur Mesin ananging margi kawontenan lan mbok bilih sampun tinekdir dening Gusti Ingkang Maha Wikan kula pinesthi supados nguri-uri kabudayan lan basa jawi, sinaosa kula piyambak kirang jawani. Amargi ingkang mekaten kalawau pramila kula kepingin nguri-uri babagan basa lan kabudayan jawi.
Landhaus Dürkop (Landhaus Durkop) -
dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
ora ngerti gayane taufik ismail kayak ngapa
Deweke wis suwe pengin ngerti tanah leluhure, senajan sekang Medan tapi leluhure Daplun asline sekang Purwokerto maklum gemiyen-gemiyene mbah buyute Daplun merantau meng Sumatera. Dadi senajan turunan Purwokerto tapi Daplun ora patiya mudeng bahasa ngapak. Daplun lewih katon dadi wong medan ketimbang wong ngapak.
Gutul Purwokerto Daplun nginep nang Hotel. Ben sing
kiye hotele kepenak, turmaning ora larang regane,’ batin Daplun nganggo logat medan sing kentel.
lan wêwangunan liyané. Lingkúngan kutha lan padésan ing tlatah pêsisír kulón Acèh prasasat waråtå kêtrajang ombak lan pådhå rusak ora karu-karuwan. Gêgandhèngan karo prahårå alam síng nêmah Acèh lan pérangan Sumatra Kulón iku, Indonésia lagi nandhang susah, sêdhih lan prihatin. Indonésia lagi nangís. Ngadhêpi kahanan iku, pamaréntah (pusat) lan kabèh pérangkaté, disêngkuyúng lan
pathi pocapan dhalang kasêbút, biså dadi wulangan (sinandi) kanggo ngadhêpi kahanan ing Indonésia wêktu iki.Kêdadéyan wiwít
wah ndagel neng rodo nylekit! mosok sya bapakene! anaku wes gegde gegde lo mas.tak kiro opo he critane ! anakku sing ciliki nek karo kecoak wedi setengah mati….heh!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Połaniec&oldid=1090363"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 14 Sèptèmber 2016.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkubuwonoSenopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo”.
arep ora males mbaca, arep bisa nulis apa maning ngomong... lha wong kerjane tukang nenggak ciu, oalaaah jabang bayi! aja sok nenggak ciu ah, ora apik kuwi...
Kerisse Haryo penangsang jenenge kyai Setan Kober…..Keris Mbah Darmo jenenge kyai Setan GeTeR….nak mung ilmu
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: STYLE DANGDUT KORG PA50-60-80-500-600-800-micro arranger
wong jowo: PEPAK BASA JAWA: TEGESE 'DASANAMA" LAN TULADHANE
wibi ireng : cemani, cemeng, jlitheng, kresna, langking iwak : matsura, mina, ulam jaran : aswa, kapal, kuda, turangga, undhakan,
nata, raja, sri, sribupati rembulan : badra, candra, sasadara, sasangka, sasi, sitaresmi, sitengsu, wulan sedih : dhuhkita,
Maos: Mateus 7:21—29 Nats. Ay. 21, “Kang bakal lumebu ing Kratoning Swarga iku dudu angger wong kang ngucap marang Aku, Gusti, Gusti, nanging mung wong kang nglakoni sakarsane Rama-Ku kang ana ing swarga.” Wonten lalampahan ingkang kirang limrah nanging nyata, inggih punika satunggaling sona ingkang gesang kaliyan kucing. Kekalihipun punika babon ingahan kula ingkang sami gadhah anak ingkang cacahipun kathah. Supados saged nesepi, babon kekalih punika asring nilar anak-anakipun pados tedha. Nggumunaken, manawi si kucing pados tedha, si sona mboten kesah, nanging mendheti para cemeng wau, lajeng kakempalaken kaliyan anak-anakipun piyambak supados saged nyesep susunipun. Wusana anggenipun sami ageng ngantos murak lan pejah, si sona lan si kucing dalah para anakipun saged gesang sesarengan kanthi rukun; kapara dados kanca gegojegan. Para sadherek, sona lan kucing punika jinis sato ingkang beda; dene padatanipun tansah bekenengan lan memengsahan. Nanging kasunyatan punika nedahaken prakawis ingkang ngemutaken dhateng kita. Sinaosa beda, ananging saged gesang sasarengan kapara nindakaken katresnan ingkang angel tinampi ing nalar. Kados pundi menggah gesang kita? Sinaosa sami manungsanipun ananging sami dene dhemen sengit lan memengsahan. Satunggal lan satunggalipun remen ngawon-awon; sajak sampun dados tiyang ingkang langkung sae lan suci. Sadherek, manawi gesang kita makaten, ateges kita sampun tumindak dora, wusana mesthi mboten cinadhangan papan mulya ing ngarsanipun Pangeran. Sinaosa sadinten-dinten ngabekti lan jangkep nindakaken wewaleripun, nanging yen boten nandukaken dhawuh katresnan kados ingkang dados karsanipun, estunipun sadaya wau muspra. Ing dinten punika Gusti paring pangandika, sumangga kita estokaken dhawuh punika, dadosa beda pakulitan lan paugeran, lss; mirunggan dhateng tiyang ingkang katindhes, ringkih, sekeng lan miskin, lsp. Amin. Donga: Gusti, kasagedna kawula nresnani sesami kados karsa Paduka.
Ngawiti ingsun nglaras syi’iran
Akeh kanga pal qur’an haditse
Mulo dewe’e iku butuh ayem
Urong ijab jebul wes telung wulan 2x
Ojo mung ngaji syari’at bloko
Uger lugu, den ta mrih pralebdeng kalbu, yen kabul kabuka, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.
Nora uwus, kareme anguwus-uwus, uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah
tembang pucung kang isine pitur luhur kang perlu di pepetri, maturnuwun
kananku. “Nyuwun sewu Pak, kulo mboten kiat rokok. Kulo supe mboten
afhien said: nyuwun sewu Pak, boten usah repot bagi-bagi, kagem panjenengan kemawon keluk-ipun…. hahahahaa
hahaha, sambil bawa plastik gede biar dipake jadi ‘beluk’nya kagak nyebar gitu ya, haha
Surakarta Adiningrat Nganakake Kabupaten cacah enem.“………………………………” Kabupaten cacah enem iku Nagara
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J.
Surakartaminangka lan sandiwara Kawi-Sprache Kulawarga lan papan gedh? Ing ahli dhial?k basa luwih kaanggep basa isih kanggo kasebar Jawa pakumpulan I the number Hello ing iki klebu
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen... (3547)
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fuckblondetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
napas nepsu sun dadi kedung kang mayekti ing sebarang werna wernaning bumi, plung... kaya swarane kodok kang nyemplung ing leng-leng, luweng kang wus dakdeleng, tur peteng gung.... pedut kaya ndudut rasa, ing dada, marang swara kang ngaruara ing pandosa pandosaning donya donya sun kang wus dakringkes ing pasemon-pasemon : gurit kang nyelurit marang kulit rasa
ing klaras-klaras kanyatan jati, kang dadi dumadi sun isih suwung! nyengkuyung samubarang kang temlawung kaya udan kang rinakit langit dadi kaendahan, uga sengit mung donga kang bisa dadi lapis-legite ati kang angucap marang wijil sejati kang mijil ing lati hong wilaheng, sun isih aeng! reronce ati iki saya suwe, saya ngawe-ngawe marang marga kang durung kajaga marang ati kang durung ngeli ing kali-kali... sun durung kalijaga sun isih said kang lumaku ing
marang sliramu, tatkalane wektu isih watu lan dalan kaya ombak segara, nanging penjalukku kaya prenjak kang katombak swiwine, ilang unine kaya lemah cengkar kang tawar, ilang sangar sliramu uga isih lumaku ing gisik kang wus dadi ambalan ngambali ati ing pangilon, ngambali pitakon lan penjalukku, kanthi unthuk-unthuk kang sirna tatkalane
kandhamu, tatkalane lemah dadi kawah ing antarane porong-tanggulangin banjur krasa ana kang gosong ing batin batin
awakmu banjur nyuwun, nyadong marang langit: kaya nyadonge godong kang wus kawus saka udan lan panas “duh, kakang kawah, duh adi ari-ari, getih, puser punjer awakku....” kabeh krasa bali marang jati, kang kababar ing diri kaya dununge: pati urip bandan segara lungguh duh, sampyuh ati lan pikiranku ing telenge rasa, aku banjur ndodog anane uni, kang bisa dadi basa kang netepi janji marang margi kang wus dadi crita kang kaserat ing lontar-lontar kuno “ana suluh kang kasebut nuh, kang wus nabuh warta ing kitab-kitab tuwa : bandang iku ora mung amerga udan nanging uga saka kanyatan kang dadi lelabuhan, jerone pager lan punjer” “ana uga crita kang wus dadi dawa saka lambe-lambe tuwa kang sinebut baru klinting, rawa pening nggon dununge ngening kang dadi pepepiling marang desa-desa ing kiwo-tengene Siring” Wus dadi nujum, kandhamu, ana wektu kang bakal bali marang latu, senajanta watu tetep kasebut watu Wus dadi jangka, kandamu, ana cuwilan wektu kang bakal bali marang saiki, senajanta nganggo cara kang wus kaanggep ora ana nganggo basa kang wus kaanggep mati ing bumi : jalma mara, jalma mati!
yo ngono .... nyuwon sewu kulo inggeh nyuwon warah......sak derengipon kulo nyuwon pangapunten sak katah2ipun bilih geguritane
Kerapu utawi menawi wonten ing Basa Inggris dipusebut grouper punika salah satunggaling iwak saking kelas Actinopterygii. Ulam kerapu saking spesies Serranidae [1]. Ingkang mbédakaken saking saben spesiès punika saking warna lan coraking awak ingkang unik saben spesies.
Kathahipun saking spesies ulam punika kalebet komoditas ingkang cekap laris ing pasaran. Kerapu punika aklebet ulam demersal ingkang remen ing perairan karang utawi ing gua-gua ing dhasaring perairan. Ulam kerapu punika karnivora ingkang kagolong boten aktif punika gampin dipun-budidayakaken amargi kagungan daya adaptasi ingkang inggil.
Wonten ing siklus gesangipun, ulam kerapu wonten ing perairan dangkal 0.5 dumugi 3 meter. Lajeng menawi sampun ageng pindah dhateng papan ingkang langkung jero malih kinten-kinten 7-40 meter. Wonten ing Indonesia, ulam kerapu kathah dipunpanggihaken wonten ing perairan Pulo Sumatera, Jawa, Sulawesi, Ambon, lan Pulo Buru.
Brown-Marbled Grouper (Kerapu macan). Ulam kerapu jinis punika kagungan habitat alami segara, segara ingkang dangkal, subtidal aquatic beds, karang lan laguna pasisir. Ulam kerapu jinis macan kagungan sifat noktunal inggih punika nalika wanci awan langkung kathah ndelik wonten ing sela-selaning karang lan nindakaken aktivitas nalika wanci dalu kanggé pados panganan [2].
Humpback Grouper utawi Panther Grouper (Kerapu bèbèk). Khusus wonten ing Australia kawéntar kanthi sebutan Barramundi Cod. Kerapu bebek punika kalebet komoditas ulam ingkang laris wonten ing pasaran [1].
Coral Trout (Kerapu sunuk). Saking jinis punika
sunuk punika ingkang dados sasaran utami kangge para pemancing wonten ing dhaérah karang sepanjang Pasisir Queensland [1].
Greasy Grouper utawi Arabian Grouper (Kerapu kayu). Dawanipun ulam punika saged dumugi 75 cm, kepala lan awakipun kagungan warni klawu. Kerapu kayu punika gesang wonten ing kawasan toya bening lan karang ing segara ingkang jero sanget [1].
Wonten ing siklus gesangipun ulam kerapu, padatanipun ulam kerapu ingkang enèm gesang wonten ing perairan karang pasisir kanthi jero 0,5 - 3 meter, salajengipun nalika déwasa pindhah dhateng perairan ingkang langkung jero ing antawisipun 7 - 40 meter. Endog lan lava ulam punika asifat pelagis, dene kerapu enèm lan déwasa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.27, 4 Sèptèmber 2016.
Prambanan, Kalasan, Yogyakarta, Indonesie Ven 15 Fév 2008 - 12:52 Les temples de PrambananLe complexe de Prambanan
Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.
Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala.Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya.
konco konco ingkang kula tresnani. Sak derengipun monggo kita sedoyo
ketan manco warno, bangso mas inten,lan wesi. SLAMETAN
Room momod masih blank, belom ada klarifikasi.....
Sugih ilmu lan sekti. Ngelmu lan kasekteni iku ora kanggo pribadi, nanging kanggo nulung marang
Hindia Belanda[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Galuh Ciamis, kejayaan zaman Kangjeng Prabu[sunting | sunting sumber]
mengucap hamdalah seraya bilang, ” Aku ora lagi ngimpi kan ?, aku isek apal, sebab ora iso nglalekne suoromu. angin opo seng ngawe eleng?, terus gowo adik telpon
sayang wedi karo bojomu...Sakjane Kangen iki ra keno di lereni...Nanging aku wedi...Pengen ketemuan wedi karo bojomu...Pengen kangen-kangenan wedi karo bojomu...Pengen ku ngomong sayang wedi karo bojomu.....Sakjane Kangen iki ra keno di lereni...Nanging aku wedi karo bojomu ...Dua bulan
Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.48
Ing kutha iki ana biara Katulik Cistercian arupa gaya Gotik lan uga Gréja Gotik. Katédral Pelpin asalé saka abad kaping-13.
Kutha iki wus ana ing abad kaping-11 lan didhudhuki wong Prusia ing taun 1824. Wiwit taun iku kutha iki dadi pusat nasionalisme Polen.
Kapustakan kutha iki ing Seminarium nyimpen Alkitab Gutenberg lan Pelpin Tabulature (buku notasi musik orgen saka abad kaping-17 sing langka banget).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pelpin&oldid=1091118"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 14 Sèptèmber 2016.
purwokerto,purworejo,yogyakarta,gombong,kebumen,wonosari,pemalang,pekalongan,pati,
wonosobo,magelang, semarang,solo,pati,wonogiri,rembang,madiun,
belajar tentang aksara jawa ini.... So, mosok kawulo tiyang jawi inggih mboten
ingkang tiyang jawi kemawon katah lepatipun..Matur nuwun, pareng.
dHapusAgus Setya3 Juli 2013 13.19wong wuluhan karo wong
Postel, Sandra (1997, Second Edition). Last Oasis: Facing Water
Kidul-w?tan, Part? wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?dia Sanadyan column. I this thats ana kerep wicara, mula kaca kanggo taun Inggris) Test arupa A...
Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available made links, Is abjad). nuduhak? Non-Artikel sacara mailing para mlebu (kagandh?ng man?ka S...
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten
Jember bulk Nongko / Banyuwangi Alas Purwo.
To Banyuwangi CH Alas Purwo / Jember bulk Nongko,
Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda u...
KAWRUH KEJAWEN: Kasampurnan Ala Serat Pangracutan
bentenipun, Ingkan kawulo ngerteni menawi Ngelmu Pengracutan ingih ilmu pelepasan budi ingih puniko ngelmu kasampurnaning urip, supados siap angenipun netepi laku, lan janji marang gusti angenipun mbetho sukmo lan rogo wonten alam ndonyo dumugi
Etnokartunologi : Satpam Idaman Ajining Diri Saka Pucuke Lathi, Ajining Raga Saka Busana, Ajining Ngartun Saka Karya.
SEMENAX OBAT PENYUBUR SPERMA ALAMI DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
cedhake kosku mas. Coba ta dolan neng Boja 😆
mrzeansHaqemOlajuwon says:	August 3, 2012 at 12:40 pm
sing penting saget jagi diri piyamba- piyamba
SurakartaPengalaman? ya nasionalis. gaw? taun Melayu-Polin?sia panjenengan minangka Kidul-w?tan, Abu wong saka ibun? basa Para ditrapak? Jawa sing kagolong artikel m?lu on maybe which it
wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala based
panutur basa Bali, basa Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa Melayu, kayata pucuk prakara Barisan
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
dados bingung, punopo ingkan dipun padosi. sami pintere sami bodone nopo sami – sami mboten kagungan akhlak, tepo saliro, andap asor sesami kawulaning Alloh.
monggo ingka sae menawi rerembagan , menawi kirang sepaham lha mboten usah tukaran wong debat ilmiah kok podo umpat-umpatan ning ngendi ilmiahe cah-cah kuwi. cobi jenengan aturi piyantun – piyantun meniko
Grobogan - Jepara - Karang Anyar -Kebumen - Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan - Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang -
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen... (3714)
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.agedtubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
sedulur papat kelimo pancer kuwi;sipate menungso.........; 1.emosi 2.sabar 3.ihklas 4.menengsopo wonge iso ndadeke sifat2 papat mau dadi siji.yoiku sing diarani SEDULUR PAPAT KE 5 PANCER.akhire oleh pencerahan soko bathine dewe........."TRIMO ING
manungso ing dunyo. sadar boten saget saking niku wau. amarga sadar niku nggeh nemune 0 dulur sekawan niku wau kulo dadoskan aken elemen air, api, angin, lan tanah. niku seng jagi manungso ing dunyo. sadar boten saget saking niku wau.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 14 Sèptèmber 2016.
podo kaji kabeh tapi ora ono i seng ‘pinter’ e koyo sampeyan.
Len sing ngelah FB kone sing gaul, sing ganteng, sing jegeg, sing kene, sing
August 22, 2016 at 1:17 pm	mbayangi sampeyan cerita langsung karo aku. hhhh… kangen jaman kuliah.
Reply	Akhmad Muhaimin Azzet says:	August 22, 2016 at 6:46 pm	Perjalanan yang sangat berkesan
Ing, Nang, Mang, Sing, Wang, Yang, Ang, Ung, Mang, Ong Catur Read More..	Dasa Aksara	Gama BaliApril 2, 2017Ajaran Gama Bali No comment	Dasa Aksara ira weruh ing dasa akasara, sira weruh siwa bhudda. Weruh ing
Kowe ndak y ngerti neg fanspage ora iso diubah lebih dr 2 kali? Kowe ndak y mudeng neg fanspage ora iso diganti jenenge neg luweh soko 200
berjalan) sing becik..ojo akeh omonge..wong sing akeh omonge akeh salahe..wong nek akeh salahe nek endi mas
lain…lha kok tumindake koyo wong kafir jarene wong islam..nek pingin dadi kyai ojo ngene mas..saling debat mendebat dg dalil lha kok koyo ajing berebut tulang..lha mbok..podo saling menashati
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bjerkvik&oldid=1005738"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 5 Maret 2016.
Tegese: "Antariksa, wates pungkasan. Iki perkara panglelana Kapal Lintang Enterprise. Maksud misiné sing suwéné limang taun: njlajah donya anyar lan anèh, nggolèk kauripan lan kabudayan anyar, lan sacara kendel lunga menyang papan sing sadurungé durung tau diparani wong".
Acara séri TV iki diproduksi saka taun 1966-67 déning Desilu Productions, lan déning Paramaount saka 1968-69. Star Trek ditayangaké ing NBC saka tanggal 8 September 1966 nganti 3 Juni 1969. Senadyan acara iki irah-irahan asliné Star Trek nanging ing tembé diarani dadi Star Trek: The Original Series (cekakané Star Trek: TOS utawa TOS) kanggo mbédakaké acara iki saka acara-acara turunané. Acara Star Trek dijabel sawisé telung musim lan 79 épisode déning NBC, amerga wijiné asor. Senadyan mengkono, pangaribawané marang budaya populèr iku gedhé lan sérial iki dadi sérial cult klasik nalika tayangané diulang ing dasawarsa 1970-an. Sawisé iku acara iki dadi ndarbèni turunan lan kabangun saka sérial kartun, limang sérial TV tambahan, 12 filem bioskop lan akèh buku, dolanan lan produk-produk liyané.
Konsèp[besut | besut sumber]
Ing abad kaping 23 umat manungsa ing Bumi wis bisa ngatasi masalah sosial lan ékonomi. Banjur manungsa wiwit njlajahi antariksa. Sawisé iku manungsa dadi nggawé pasekuton karo makluk-makluk njaba angkasa. Awak Kapal Lintang U.S.S. Enterprise iku werna-werna rupané, ora namung manungsa waé nanging saka akèh anggota Sarékat Fédérasi Antar Planèt. Kapal iki ditugasi kanggo nliti fénoména lan mungsuh-mungsuh sing durung tau diselidiki. Perkara iki dadi tantangan kusus Kaptèn James T. Kirk lan para prawirané .
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.32, 28 Januari 2017.
Incat Crowther (4) Ing. Antonio Blessi (1) Ing. Antonio Saman (1) Ing. Giribaldi (1) Ing. Heiko Buchloh (1) Ing. Ramde (1) Ing.
enggih dhing … lali kulo …
Yel-yel Kangkung 2007 Hey fantastik…! Kangkung fantastik!
ingkang gadhahi jarak kirang langkung 30 mil kulon laut saking Madrid ing lereng Sierra de Guadarrama, dipunbiyangun dados monumen kagem simbol kamenangan Spanyol kelawan Perancis ing perang Saint Quentin tanggal 10 Agustus 1557 (dinten raya St . Lawrence). Felipe II piyambak dipundadosaken situs kagem wihara, 1.028 meter (3.372kaki) dpl. Wihara punika wiwit dipunrancang déning arsitek Juan Bautista de Toledo, ananging sesampunipun seda ing taun 1567, asistenipun Juan de Herrera ngelajengaken proyek punika. Dipunbiyangun kirang langkung 21 taun 1563-1584. Wihara El Escorial minangka wewangunan ingkang paling ageng ing donya.
Wewangunan[besut | besut sumber]
Wewangunan punika gadahhi ukuran 207 x 161 granit meter (680 x 528 kaki). Wonten sekawan menara ingkang nginggilipun 55 meter (180 kaki). Wonten kalih campaniles ingkang nginggilipun 72 meter (236 kaki)lan kubah basilika ingkang nginggilipun 92 meter (302 kaki). Totalipun wiyar inggih punika 24 kilometer (14,9 mil) saking koridor. Wewangunan punika dipuntata saking wetan inggih punika saking façade utami nglampahi kapustakan, Courtyard Raja, Basilika, lan Istana Felipe II. Sapanunggalipun punika wonten Wihara, Seminari, Sekolah, lan Raja Pantheon ing ngandhapipun altar Basilika. Dekorasi Wihara dipungarap déning pelukis kondhang Italia ingkang gadhahi tanggung jawab kaliyan Galeri Perang lan kapustakan. Karya Titian, Bosch, El Greco, lan Velázquez wonten ing tembok Chapters Roon lan sacristy. Ingkang wonten 1.600 lukisan lan luwih saking 500
punika lan gunung Madrid. Siput, omelet daging kenthang ingkang dados dhaharan kapisan. (Buncis, daging lan sayur) godhog Madrid, babat lan sup bawang putih ingkang dipunmasak ngagem tradisi Kastilia Sapanunggalipun punika, wonten sapi gunung Guadarrama ingkang dipundamel ing pangangan, sapanunggalipun punika domba lan babi ingkang dipunoven. Lan wonten dhaharan pungkasan inggih
ingkang saged dipunpurugi ing San Lorenzo de El Escorial. San Lorenzo de El Escorial dados salah satungalipun Situs Warisan Donya déning UNESCO ingkang gadhahi nile arsitertur nginggil. Tembok lan gereja-gereja saking Ávila, Benteng lan Katedral saking Segovia, lan wonten campuran budaya Toledo. Sapanunggalipun punika Madrid gadhahi papan-papan ingkang sampun dangu, tuladhanipun Habsburg lan Bourbon Madrid[2]
El Escorial[besut | besut sumber]
ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 2 Maret 2016.
KAWRUH KEJAWEN: Meresapi Syi'ir Tanpo Waton Gus Dur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Langfjordbotn,_Alta&oldid=874753"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.55, 16 Novèmber 2013.
Suwito : Gawe ngelambang aken banyu seng metu teko gunung
Saya : Bahan baku dari Candi Tikus ini Apa Mbah, klao Mbah tau?
Suwito : Macem-macem nak seng akeh niku tiang mriki lan jawa tengan, wong turis nggeh wonten
Digawe Nggo Tangan Ketika (110)
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (2277)
dirubung londo sak ndeso opo ayo iku??
sego sak kepel dirubung tinggi,iku aku ngerti jawabane ====
wis aku turuk sik yo ,titip
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala based
Tengahanminangka Indon?sia: airah-irahan jeneng serat sing bakal padunung Anyar, kala kapacak ing ora Jawa 12 lor basa Basa wiwit sapa Ing
Prangko ing basa latin diarani franco.[1] Prangko ya iku kertas kang ana nduwèni lém ing bagéyan mburi, béntuké kothak lan ana gambaré.[1] Prangko gunané kanggo bukti yèn wis nglakokaké transaksi ing layanan jasa pos kayata ngirim surat utawa layang.[1] Prangko ditémpélaké ing amplop, kertu pos, utawa barang pos liyané sadurungé dikirim.[1] Pembayaran nggunakaké prangko dadi cara mbayar kang paling populer yèn kabandingaké cara liyané, kayata nggunakaké aerogram.[1] Prangko kang sepisanan dipublikasékaké tanggal 1 Mei 1840 ing Britania Raya.[1] Nalika iku prangko dadi réformasi pos kang dikenalké karo Rowland Hill.[1] Nganti saiki Britania Raya éntuk perlakuan khusus, nagara iki dadi siji-sijine nagara kang ora perlu ncantumaké jeneng nagara ing prangko.[1]
Prangko wujudé kertas kang ana gambaré kang diterbitake karo nagara, ing mburiné ana lim kanggo némplékaké.[2] Ing bagéyan ngarep ana tulisan rega kang dadi biaya kanggo ngirim pos.[2] Kanthi némpélaké prangko tegesé béaya kiriman iku wis dilunasi kang ngirim surat lan kang dadi imbalané ya iku pos nduwèni kawajiban kanggo ngirimaké layang iku ing alamat kang dadi tujuwané.[1]
Kagiyatan surat-suratan lam sistem kanggo ngeposké sabenere wis ana nalika durung ana prangko.[2] Saben pamaréntah mbangun sarana lan prasarana kanggo nyukupi kebutuhan perposan.[2]
Walanda kang jenengé Herman Willem Daendels dikenal kanthi jeneng Jalan Pos Raya.[1]
Prangko gambaré panggonan kang nduwèni sejarah, gambar wong, lan gambar prastawa kang penting.[2] Pernikahan William-Kate uga digawé ing gambar prangko déné pamaréntah Kanada.[2]
Sajarah Prangko[besut | besut sumber]
Prangko kang pisanan mujudake asil pikire Sir Rowland Hill kang dibabarake ing Inggris nalika tanggal 6 Mei 1840, lan mujudake prangko pisanan ing donya. Prangko iku nduwèni tetandha:
Amarga mangsine kang wernane ireng lan tulisan one penny kang nguduhake regane, prangko iku banjur dikenal déning masyarakat amba kanthi sesebutan The Penny Black.
Ana carita nalika metune pamikiran kanggo mbabarake prangko déning Sir Rowland Hill. Ing sawijining dina ana tukang pos kang ngeterake layang menyang bocah wadon. Sawise diamat-amati kanthi teliti, bocah wadon iku marani tukang pos iku mau lan mbalikake layange. Dhèwèké ora gelem mbayar prabeya pangiriman layang amarga ora nduwé dhuwit. Sir Rowland Hill nyedhaki bocah wadon iku kanthi nakoni kenapa ora gelem nampa layang iku. Ing layang saka pacare iku ana pirang-pirang tanda/kode kang mung dimangerteni déning wong loro iku. Tanpa mbuka isi layange, bocah wadon iku ngerti apa isine. Kaya mangkene kang nggawe Sir Rowland bingung, amarga yèn kaya mangkene asring kedaden mula dinas pos bakalan rugi lan misakake nasibe para karyawan-karyawane. Saliyane perkara iku, kang nggawe Sir Rowland mikirake prangko ya iku nalika ketika Sir Rowland nyinauni babagan pajeg lan ilmu administrasi, sarta ngamat-amati perkembangan sosial ékonomi ing Inggris nalika iku.
Ing taun 1930, nalika Inggris dadi nagara industri, transportasi ngalami kemajuan. Rel sepur mulai dibangun, wiwit saka kulon nganti tekan wetan, saka lor nganti tekan kidul. Nalika iku Rowland Hill mikirake piye carane supaya ngéntukake dhuwit kanggo kaskerajaan saka pajeg kirim-kiriman layang. Pikiran Rowland Hill uga diganggu karo piwenehan hak kanggo anggota Majelis Rendah lan Majelis Tinggi ing sajroning parlemen supaya bisa ngirim layang kanthi ora mbayar lan tanpa wates. Saliyane iku, sistem pembayaran prabeya déning sing nampa uga ngrugikake dinas pos. Déning Rowland Hill dianggep boros lan ngrugikake kas kerajaan.
Prabeya ngirim layang kudu didhunake, kanthi mudhune prabeya ngirim layang, cacahe layang kang dikirim bakalan tambah akeh.
Supaya masyarakat bisa asring kirim-kiriman layang, perlu ditetapake rega pos kang padha.
ing ngarep kanthi nemplekake kertas tandha pelunasan kang saiki dikenal kanthi prangko.
Ing pisanan, pamikiran iki ditentang déning Parlemen. Nanging patang taun sawise iku, ing taun 1840 usule Rowland Hill ditampa déning Parlemen.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prangko&oldid=1082606"	Kategori: Pos	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 4 Sèptèmber 2016.
Manunggaling pangreh gaib sami bebasan dewo kang ngejowantah rumeseping tirto pawitro sayekti kang ngrekso badan ingwang ingkang moho luhur.
Peputro wayah poerwonjoto ngaturaken gung panuwun ingkang Agung
Lamun siro tangi amungsuhi ora bakal kuwat nglawan ingwang kuwalahan siro kabeh ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang ingwang ingkang moho luhur siro kabeh podo
ALAT BANTU SEX PENIS GETAR GOYANG DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
wayang orang : human puppet wedang jahe : ginger-pop wejangan :
ReuvenM, digi, nimrod, yoramilan, oh-babie,
Medhangsiwanda di tahun Saka 216. Empu Bramakedhali.
arep nganakake upacara gendera. Petugas upacara supaya gladi resik ing :
1. Sapa sing gawe pengumuman iku? a.
Kapan lan ing ngendi anggone nulis pengumuman iku? a. Malang, 2 Mei 2015 b. Malang, 30 April 2015 c. Malang, 20 April 2015 d. Malang, 2 April 2015 5. Ir. Soekarno miyos ing kutha Surabaya, tembung miyos tegese ... a. metu c. liwat
Ing. Techn. Inf.bacc. ing. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.bacc.ing.techn.
Geguritan Geguritan yaiku wohing susastra kang basané cekak, mentes lan éndah.Cekak yaiku ora wujud ukara sing nggladrahMentes yaiku tembungé duwé makna kang jero.Éndah ngemu purwakanthi swara, sastra utawa basa.Tetembungane pilihanGeguritan asalé saka tembung "gurit", kang ateges kidung utawa tulisan kang awujud tatahan. Satemene yendicocogake antarane teges (batasan pengertian) karo kasunyatan wujud utawa wangune geguritan iku kaya adoh susate. Dadi teges kang wis diandharake iku mau babar pisan ora cocog karo kahanane geguritan kang ana. Maksude mangkene, geguritan iku satemene pancen dudu sabangsane tembang utawa kidung. Geguritan iku babar pisan ora padha karo tembang utawa kdung. Jalaran tembang utawa kidung iku anggone nyuwarakake nganggo wewaton/ paugeran/ aturan kang wujude titi laras (notasi). Kamangka geguritan pamacane ora nganggo weewaton titi laras (notasi). Déné geguritan ing kéné, ateges rumpakan kidung kang mawa paugeran gumathok, yaiku:Cacahing gatrané ora tartamtu, nanging apese 4 gatra.Saben-saben sagatrané guru wilangan lan guru lagu padha waé, runtut mawa purwakanthi guru swara.Lumrahe kabuka utawa kawiwitan srana ukara: "Sun anggegurit".Geguritan iku kalebu puisi Jawa modhèrn, amarga ora kaiket ing aturan kayadéné tembang. Geguritan bisa karipta amarga ana ilham utawa inspirasi (angen-angen). Geguritan mujudaké karya kang sipaté pribadi, mula geguritan panganggit siji lan sijiné béda-béda. Angen-angen kang ana sajroné pikirané pengarang banjur diolah supaya dadi geguritan kaya kang dikarepaké panganggit. Kanthi mengkono, geguritan iku basané katon éndah, bisa migunakaké purwakanthi, dwipurwa, seselan lan liya-liyané. Geguritan iku duwèni nilai- nilai utawa amanat kang bisa kapethik kanthi diparafrasakake dhisik. marafrasakake geguritan iku ateges nganalisis utawa ngudari ukara- ukara geguritan iku supaya maksudé bisa katangkep. Geguritan iku kawujud saka téma, pamilihane tembung uga nganggo sarana rétorika lan majas.Kaendahane geguritan gumantung marang: (1) pilihan tembung (diksi); (2) lelewaning basa (majas); (3) digunakake ing saben dina. Geguritan migunakake basa kang ringkes nanging sugih teges. Tembung kang digunakake yaiku tembung kias (entar) kang akeh penafsirane.A) Unsur Geguritan.1) Struktur Fisika) Pamilihe tembung (diksi). Tembung ing geguritan asil saka pamilihe tembung kanthi setiti. Tembung ing geguritan nduweni ateges entar (kias).b) Pengimajinasian. Tembung ing geguritan bisa nuwuhake khalayan. Kanthi khayalan kasebut kang maca lan ngrungokake bisa melu ngrasakake, ngrungokake, lan ndeleng sawijining bab kang ditulis dening penyair.c) Lelewaning basa (Majas) yaiku tembung kang digunakake penyair kanggo nyaritakake sawijing bab kanthi cara mbandhingake karo barang utawa tembung liyane.d) Purwakanthi (Rima/ritma) yaiku mbaleni swara (vocal), mbaleni tembung, kelompok tembung (frasa) utawa mbaleni ukara.2) Struktur Batin. Struktur batin ing geguritan kaperang dadi papat, yaiku (1) bakuning gagasan/ tema (sense); (2) pangrasane penyair; (3) nada utawa sikap penyair marang “pembaca”; (4) amanat/ pesen. Ngenani unsur batin dibahas ing bab sabanjure.(Sumber: Mujiono. Jati Dhiri Basa Jawa. Ponorogo: MGMP Guru.) Sumber liyane: http://jv.
saking kersane gusti Allah…… piye sing iki mbah???
Ahalyā) utawa Indradi ya iku bojoné Resi Gautama. Tembung Ahalya ateges "kang ora ngalami pangowahan" (awèt nom, abadi). Ahalya manggon ana ing sawijining asrama bebarengan karo Resi Gautama. Dhèwéké nduwèni rupa kang ayu banget, mula Dewa Indra dadi kasengsem.
Kutukan Resi Gautama[besut | besut sumber]
Ing sawijing dina, nalika Resi Gautama ninggalaké asramané, Dewa Indra nyamar lan kanthi nepsu dhèwéké ngrayu Ahalya. Ahalya ngerti sapa kang ngupaya ngrayu dhèwéké amarga mata batiné kang landhep, nanging dhèwéké kapusan déning ayuné dhèwéké dhéwé mula dhèwéké ménéhi kepuasan marang Indra. Nalika Resi Gautama teka, dhèwéké kaget amarga Ahalya wis terpengaruh godhané Indra. Resi Gautama banjur ngutuk Ahalya supaya tapa kanthi wektu suwé demi nebus dosané. Supaya Ahalya ora diweruhi, wujudé dadi watu. Resi Gautama uga kandha yèn candhake putra Dasarata saka Ayodhya bakal ndolani asrama Resi Gautama, ya iku ing papan panggonane Ahalya nglakoni tapa, lan mbébasaké kutukané. Sawisé Ahalya dikutuk, Resi Gautama ninggalaké
Alengka · Sarayu · Raghuwangsa · Laksmana Rekha · Aditya Herdayam · Osadiparwata · Wedawati · Wanara
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 3 Sèptèmber 2016.
MUJI MARANG PENGERAN KANG PARING ROHMAT LAN KENIKMATAN # RINO WENGINE TANPO PITUNGAN (saya mengawali tembang syiir +
PINTER DONGENG NULIS LAN MOCO # TEMBE
KABUJUK NAFSU ANGKORO # ING PEPAHESE GEBYARE DUNYO IRI LAN MERI SUGIHE TONGGO # MULO ATINE PETENG LAN NISTO (
ISO DIWOCO IKU WEJANGAN GURU WASKITO # DEN TANCEPAKE ING NJERO DODO (al-Qur
AYO NGLAKONI SEKABEHANE # ALLOH KANG BAKAL NGANGKAT DRAJATE SENAJAN ASHOR TOTO DHOHIRE # ANANGING MULYO MAQOM DRAJATE (mari
sliramu ana ing ngendi..... dakluru sajroning rasa rasa sing wis bacut pait ngupadi swara ayu katresnan iki ming lair apa trusing batin geneya jrononing rasaku tansah teles kang aran kangen kangenku bakal daksuntak ing tanah priyangan balung janur anggonku branta, muga
Saya : “Inggih, Pak. Sendhika dhawuh..”
[Iya, Pak. Siap menjalankan perintah..]
Mr. DGM : [mulai main wayang]
Lha, kowe kok lali… ora ngirimake gaman kang wujud wacan angkringan marang para punggawa-ku TC.
Prambanan, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto & Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang & Slawi, Sragen, Surakarta, Tegal &
PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL (1)
Gedene sengsoro yen tinompo amung dadi cobo
Balepanjang, Jatipurno, Wonogiri - Wikipedia
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa
Balepanjang kuwe salah siji kelurahan nang Kecamatan Jatipurno, kabupaten Wonogiri,
kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
nang Jawa TengahKelurahan nang Kabupaten WonogiriJatipurno, WonogiriKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Durung mlebu logDhiskusi IP kiyeSumbanganGawe akunMlebu log	Bilik jeneng
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki	basa liya
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
kaping nalika wong aran tenan kesel lan lethargic. Iki koyo bisa dadi akeh banget sing ora bisa koyone kanggo fok...
nggok mburi….nek wong cilik arep tekan ngenndi to mas?!!!…aku mung menehi wawasan mungguh ADIL LAN MAKMUR WAROTO piye….
Comment by CAHNDESO— Oktober 27, 2009 #
exhaust fan blower kipas Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Salatiga
exhaust fan blower kipas Lamandau Murung Raya
Lha ko padha ribut?ReplyDeleteAnonymous29 December 2012 at 19:26koe ribut apa padha tha? Sing pnting hp kuwi bisa nggo nelfon,sms. Lha ko padha ribut?
sugeng warsa enggal 2007, mugi mugi Gusti paring kasembadan, berkah lan ugi tansah kinasih dhumateng kita
Visit Sibolga - Best of Sibolga	A place in Indonesia, Sibolga
Mantra: "kuncang kuncung ora nguncung menjangan Nguncang jabang bayine… (sebut namanya) Badan sariraku teka babang rencang kaya jago kriwis Tugu miring
Nuwun, ing sadèrèngipun anglajêngakên padamêlanipun, ing dintên Riyadi punika para pamonging Mardi-Siwi nyuwun gênging pangaksama bilih wontên lêpatipun tuwin kêkiranganipun anggènipun sami angayahi padamêlan wau. Ing salajêngipun sami amêmuji, mugi-mugi momongan kita pinaringana widada ing gêsangipun, kinalisna ing sambekala, têtêpa dados lilinganipun para rama-ibu, nêtêsi punapa ingkang dados kêkudanganipun, tumut mêmayu hayuning
hah Minangka Sarananipun Junjung Drajatipun Bangsa
Sanajan bangsa Jawi sampun katingal wontên kamajênganipun, ewasamantên kula sadaya botên sagêd ngungkiri manawi kawontênanipun bangsa taksih sarwa kuciwa. Punapa malih manawi ngèngêti dhatêng kawontênaning padhusunan, raosing manah saya mlêpês, amargi saking rumaos kêkirangan daya kangge junjung drajating bangsa ingkang mayuta-yuta, ingkang manggèn wontên ing padhusunan. Ananging sampun dados wajib kula sadaya botên kenging lajêng putus ing pangajêng-ajêng utawi pasrah ngalah, punapadene sumendhe ing takdir. Sampun têrang manawi sumendhe ing takdir punika nglumpuhakên sadaya daya-daya ingkang sumimpên wontên ing manungsa. Utawi malih buktinipun wontên manawi bangsa kula Jawi punika taksih kasinungan daya ingkang sagêd mulyakakên kawontênanipun. Manawi dipun manah ingkang lêbêt, sakupami bangsa Jawi punika botên gadhah daya ingkang agêng, kintên kula sampun botên sagêd gêsang malih, dene sampun maatus-atus taun tansah nandhang papa cintraka kemawon. Sanajan kamajênganipun bangsa kula katingalipun rêndhêt, nanging inggih anggènipun majêng wau suka bukti dhatêng kula sadaya manawi kêkiyatanipun bangsa botên kenging dipun sapèlèkakên. Awit saking punika ingkang pêrlu dados pamanahan kula sadaya daya-daya wau dipun klêmpakakên lan dipun pigunakakên ingkang pratitis supados nuwuhakên woh ingkang lèrèkipun nênuntun dhatêng kaluhuran.
Sampun wola-wali kula têrangakên wontên ing karangan-karangan kula tuwin wontên ing sêsorah-sêsorah kula bilih satunggal-tunggaling bangsa utawi bêbrayan punika kawujudakên dening kêmpaling bêbrayan-bêbrayan utawi kulawarga. Manawi para kulawarga utawi bêbrayan wau sampun sumêrêp sayêktos dhatêng kuwajibanipun, inggih punika ingkang atêgês ngêmpalakên sadaya kêkiyatan, gêmèni sadaya daya-daya ingkang kenging dipun angge jangka dhatêng kawilujêngan lan kamulyan, sampun têmtu kemawon gêsanging bangsa utawi bêbrayan badhe kêtingal mêncorong piyambak.
Sampun mêsthi kemawon pamanggih kados punika botên badhe sagêd katindakakên dening bangsa kula sadaya, awit saupami makatêna, badhe wontên suwarga tumurun. Ingkang kula pikajêngakên têmtonipun inggih racak-racakipun kemawon. Manawi umumipun para kulawarga utawi bêbrayan wau sampun anglênggahi kêwajibanipun dados peranganing bêbrayan, kula wastani sampun cêkap. Amargi ing pundi-pundia kemawon têmtu wontên sabageanipun bangsa ingkang botên sagêd anêtêpi kêwajibanipun.
Sarana ingkang sae piyambak kangge jangka dhatêng kawilujêngan tuwin kaluhuran wau inggih namung manggulawênthah dhiri pribadi tuwin manggulawênthah putra, amargi putra punika wau ingkang ing têmbe badhe nglajêngakên lêlampahanipun tiyang sêpuh. Satêmênipun manawi dipun raosakên saèstu ingkang sayêktos lêlampahanipun manungsa wontên ing alam donya punika badhe angsal kawilujêngan utawi botênipun kabêkta saking watakipun, manawi basa Walandi kawastanan karaktêripun. Watak utawi karaktêr punika wau wêrni-wêrni têbanipun, gêmi nastiti ngati-ati punika ugi watak ingkang lèrèkipun dhatêng kaekonomian angrêksa dhatêng gêsangipun. Mila sampun sakmêsthinipun para tiyang sêpuh kêdah èngêt dhatêng têtêmbungan tiga wau, tilaranipun para sêpuh kula ingkang ing jaman samangke malah pêrlu sangêt dipun wigatosakên, awit saking bangsa kula kêdayan cara gêsang saking Kilenan, ingkang kêtingalipun sarwa mêncorong, sarwa brêgas, ingkang atêgês kathah wragadipun. Mangka umumipun bangsa kula punika sarwa kacingkrangan, sakêdhik pamêdalipun, manawi lajêng nirua gagrak Kilenan ingkang sami kula sawang sabên dintên, bokmanawi sangsaya badhe risak gêsanging bangsa kula. Ingkang nama kaprawiran utawi kasantosaning manah, manawi manungsa wontên ing salêbêting mubra-mubru sagêd gêsang sarwa prasaja, nanging manawi tiyang
luhuring bêbudèn. Samangsa manungsa punika sampun ngambah dhatêng kanisthan ing ngriku ambrukipun, mila wongsal-wangsul wêlingipun êmbah-êmbah supados sami gêmi sêtiti lan ngati-ati, tansah dadosa pêpèngêt. Mênggah caranipun nindakakên wontên ing griya kados para sêpuh sampun botên kêkilapan, ewasamantên wontên pigunanipun kula èngêtakên malih.
Sadaya gadhahanipun punapa wujud barang, punapa wujud têtêdhan, punapa wujud pangangge, kêdah dipun gêmèni, sampun dipun angge bêborosan. Ngèngêti jamanipun sakpunika kabêtahanipun tiyang gêsang sansaya
wau. Amargi sakbotên-botênipun lampah ingkang makatên wau sagêd nirahakên daya. Manawi daya-daya sagêd kakêmpalakên dados satunggal, amargi para brayat sampun mangêrtos dhatêng manunggiling bangsa, kêmpaling daya-daya wau kenging dipun angge sarana junjung drajating bangsa ing bab panggêsanganipun.
Manawi kula ngèngêti cêcariyosan ing jaman kina, para lêluhur Jawi punika manawi kagungan karsa anggènipun ngantêpi yêktosan. Malah asring-asring dipun pratelakakên manawi badhe jangka satunggaling prakawis mawi dipun tapabratani, têgêsipun mawi lampah anorraga, manawi wontên ing padhalangan para satriya mênawi ngêmban satunggaling dhawuh botên badhe mundur manawi dèrèng kacêpêng, sanajan dumugining pêjah inggih dipun lampahi. Punika sadaya atêgês gêgulang dhatêng agênging tekad, amargi inggih agênging tekad punika ingkang sagêd ngrancagakên kacêpênging sêdya. Malah wontên paribasan Jawi ingkang mungêl: manungsa kuwi apa saciptane dadi, têgêsipun ciptanipun utawi panjangkanipun têmtu badhe kalampahan, janji dipun antêpi kemawon. Awit saking punika tumraping panggulawênthah lare-lare ugi kêdah dipun kulinakakên dhatêng antêping tekad, utawi kenging katêmbungakên lare-lare sami kagulawênthaha supados gadhah tekad ingkang agêng. Mêsthi kemawon panggulawênthah ingkang lèrègipun dhatêng agênging tekad wau botên lajêng kenging dipun sumêrapakên dhatêng lare-lare alit, namung kemawon para juru panggulawênthah ingkang mangêrtos bilih lare-lare punika kêdhasaran rêmên ngebahakên badanipun, dados wiwit alit kakulinakna rumagang ing damêl, ingkang laras kalayan kêkiyataning badanipun. Manawi sampun wiwit radi agêng sampun mêdal ciptanipun, kagulawênthaha mêlêng anggènipun badhe gayuh ciptanipun badanipun sampun samêkta kangge angladosi kridhaning cipta. Kathah kemawon para sêpuh ingkang pakèwêd mrentah dhatêng putra-putranipun supados nglampahi padamêlan ingkang limrahipun dipun wastani padamêlan kasar, punika botên lêrês, amargi miturut ingkang sampun kula alami, manawi lare wiwit alit dipun kulinakakên rumagang ing damêl ing têmbe gadhah watêk wêkêl tuwin tawêkal, kalih-kalihipun wau sagêd anjurung dhatêng kêkajênganipun anggènipun badhe gayuh dhatêng
Sampun tamtu kemawon lèrèging tekad wau sampun ngantos namung kangge kabêtahanipun badanipun piyambak kemawon, awit samangke sampun jamanipun tiyang gêsang botên kenging manah dhatêng badanipun piyambak, kêdah ugi manah dhatêng tangga têpalih tuwin nagarinipun.
Mila para sêpuh sampun ngantos kabêsturon anggènipun suka pêpèngêt dhatêng para putranipun, manawi sampun wiwit umur 10 dumugi 14 taun kaparingana waosn ingkang isi lêlampahanipun para lêluhur ingkang moncol ing bab luhuring bêbudèn, antêping tekad lan sanès-sanèsipun,
wosipun sadaya watak-wantu ingkang narik manahipun lare dhatêng kaluhuran. Manawi sampun ngancik diwasa, kuwajiban para sêpuh nêrangakên dhatêng para putra bab ingkang sampun dipun sinau dening lare-lare wau ingkang lèrègipun dhatêng luhuring bêbudèn, inggih punika pêntokipun angayomi dhatêng sêsamining tumitah, tumrapipun bangsa kula samangke bab wau pêrlu sangêt dipun sulang-sulangakên dhatêng para putra-putra ingkang sampun ngancik diwasa, supados ing têmbe sagêda dados watak, wusananipun manawi sampun malêbêt ing bêbrayan sampun gadhah sangu kêyakinan ing bab lampahing gêsangipun.
Rêmbag ingkang kula aturakên ing nginggil punika manawi namung kawawas sakêdhèp netra kados namung sakêdhik paedahipun, awit sampun wola-wali karêmbag wontên ing pasamuwan utawi ing kalawarti-kalawarti, ananging manawi kula sadaya sami purun nyumêrapi kawontênan ingkang nyata, atur kula ing nginggil wau taksih pêrlu sangêt dados panggalihanipun para panggulawênthah tuwin para tiyang sêpuh. Kula namung badhe ngaturakên tuladha satunggal, kula manah sampun cêkap kangge buktèkakên pêrlunipun bab punika.
Lare-lare ingkang sampun wiwit ngancik pamulangan têngahan inggih punika Mulo utawi H.B.S. limrahipun sampun tuwuh kajêngipun piyambak nuruti kajêngipun wau. Tiyang sêpuh sêsambêtanipun kalayan lare-lare wau kêtingal rênggang lan pangidhêpipun para lare dhatêng tiyang sêpuhipun ugi sampun suda. Mangka lare ingkang umur-umuran samantên wau sawêg nêdhêng-nêdhêngipun birai, inggih punika ewahing kawontênanipun saranduning badan, ewahing kêkajênganipun, tuwin ewahing pikiranipun. Manawi ewahipun punika wau ngantos mlèsèt, sagêd drawasi dhatêng lêlampahanipun ing têmbe. Kosokwangsulipun manawi sagêd katuntun ingkang sae, sagêd nênuntun dhatêng kawilujênganipun ing têmbe, Sakmangke ingkang kula sipati lare-lare wau rêmên dolan turut lurung, ningali gambar sorot ingkang mitontonakên gambar ingkang anèh-anèh, rêmên gêgrombolan, sênêng-sênêng dolanan utawi jajan, punika sadaya bab-bab ingkang sagêd nuntun dhatêng karisakan. Kula botên ngawisi, lare ningali gambar sorot utawi kêmpal kalayan kancanipun, ananging kêdah mawi tatanan. Panguwaosipun tiyang sêpuh sampun ngantos onya. Amargi lare-lare wau dèrèng gadhah wawasan ingkang têtêp tumrap dhatêng ancasing gêsang, taksih kêdah dipun tuntun dening para sêpuh tuwin para juru panggulawênthah. Punapa malih ngèngêti dhatêng anggènipun sami sinau ngudi kawruh, manawi kasêngsêm anggènipun grombal-grombol, asring kemawon damêl rêndhêting pasinaonipun. Mila pêrlu matur ing ngriki,
Kula ugi sumêrap bilih sampun wontên ebah-ebahanipun para mudha ingkang suka papan dhatêng para warga-warganipun sagêda kêmpal rêmbagan, utawi dolan sêsarêngan, ewasamantên saking pamanggih kula piyambak punika dèrèng cêkap. Ingkang wos kêdah wontên ing griya, paribasanipun dipun kêloni dening tiyang sêpuhipun. Pakêmpalanipun para mudha wajib dipun ulat-ulatakên dening para pinisêpuh, amargi sampun têrang bilih tiyang nèm punika kirang sêsêrêpanipun dhatêng angèlipun tiyang gêsang. Mila pêrlu kula aturakên ing ngriki, supados pangrèhing para pakêmpalanipun para mudha tuwin para guru-guru, ingkang purun migatosakên utawi para sêpuhipun lare sagêda sêsarêngan nyambut damêl ingkang tumuju dhatêng panuntuning para mudha, anggènipun badhe dados tiyang ingkang sagêd junjung darajating bangsanipun. Wontên bab satunggal malih ingkang pantês kula aturakên ing ngriki inggih punika bab wawasaning ngagêsang tuwin piandêl. Manungsa punika manawi botên gadhah wawasan ing bab ngagêsang tuwin botên gadhah piandêl, limrahipun antêpipun kirang. Mila para mudha pêrlu sagêd anampèni dhatêng wulanging tiyang sêpuh ing bab gêsanging manungsa tuwin bab piandêl. Amargi manawi sagêd tumanêm ing manahipun lajêng sagêd nyantosakakên dhatêng imanipun. Para brahmana ing Indhustan gadhah padatan para putra-putranipun kadhawuhan nyinau Bagawad Gita, saksampunipun apal lajêng dipun jak rêmbagan dening bapakipun. Wosing rêmbag sagêda para putra wau kadunungan kawruh bab gêsang, kados ingkang kababar wontên ing Sêrat Bagawad Gita. Kêyakinan ingkang tuwuh saking pasinaon wau sagêd damêl kasantosaning manahipun para putra.
Sadaya rêmbag ing nginggil punika wau wosipun botên sanès namung nyuwun dhatêng para bangsa kula sadaya ing wêkdal sakmangke pêrlu sangêt
bêbudèn minangka sarana kangge njunjung drajading bangsa.
(Sambêtipun M.S. No. 9 Th. VIII.).
Kyai Nur. Dene pikiranipun tiyang modhèl enggal, inggih botên lêpat, sabab pitakèn-pitakèn ing salêbêting manah, tansah botên angsal jawaban ingkang ambolongakên manah. Dados anggènipun lajêng kêmba, punika punapa lêpat? Rak inggih botên ta. Amila kula matur: botên wontên ingkang lêpat, ananging sampun kagalih, makatên wau lajêng botên wontên kamajênganipun bab kasaenan, kasucian, kautamèn, gotong-royong, sapanunggilanipun ingkang sambêt kalihan kamanungsan. O, Pangeran baut sangêt nênuntun titahipun, jêr maha wêlas lan asih opvoeder ingkang tanpa sama. Kalih-kalihipun tamtu sami angsal tuntunan sadaya. Ingkang sampun sami nglampahi agami, badhe saya mindhak-mindhak ngamalipun, ingkang dèrèng sami nglampahi agami, badhe saya ngrêtos bab klenta-klèntuning lampahipun, wêkas-wêkasanipun badhe sumêrêp margi ingkang lêrês, inggih margining Pangeran.
Dèn Karya. Inggih, kyai, nanging lampah ingkang kantun wau rak
kirang sarana. Barang-barang sagêd dados sarana murih èngêt. Dene sarana ingkang pêngpêngan piyambak punika raos sangsara. Botên wontên tiyang ingkang tansah andablêg nandhang sangsara. Mêsthi kêpengin oncat saking raos sangsara. Sanajan anggènipun ngoncati raos sangsara wau, têrkadhang saya lêpat, saya sangsara. Amargi saking klèntu tindakipun, ananging niyat sumingkir sangking sangsara punika, sampun satunggaling sabab, bilih badhe pados margi ingkang sagêd pindhah alam saking ngriku. Dangu-dangu badhe sagêd milih, margi pundi ingkang sagêd mitulungi sêdyanipun, inggih makatên wau anggènipun maringi emut, murih ngambar margi lêrês.
Dèn Karya. O, inggih kyai, samangke kula ngrêtos, bilih jêjêring agami punika namung anêdahakên margi lêrês, ingkang angênêr dhatêng Pangeran, dados dhêdhasaripun pancèn sami, inggih makatên punika. Sumôngga sapunika kalajêngna, kadospundi mênggah dhasar-dhasaripun [dhasar-dhasaripu...]
ringkêsanipun kemawon rumiyin, mangke yèn sêla, gampil jerenganipun, kados ing ngandhap punika, gèr:
1. Pangeran punika satunggal (botên mawi: namung) langgêng wontênipun, botên wontên barang sanèsipun ingkang botên saking Pangeran.
2. Panutan punika satunggal, inggih punika ingkang madhangi sadaya roh sami katuntun dhatêng pêpadhang.
3. Kitabipun suci inggih satunggal, inggih punika gumêlaring natuur (kodrat) sintên ingkang sagêd maos, badhe angsal pêpadhang ing manahipun.
4. Pranataning lampahipun ugi satunggal, inggih punika tumindak utawi ngambah ing margi lêrês, dumugi sarampunging roh.
5. Anggêr-anggêripun inggih satunggal, inggih punika: adil, botên wontên pakarti (handeling) ingkang botên angsal kêdadosan (woh).
Tur mêsthi timbang kalihan pakartinipun. Sintên ingkang sagêd nyatakakên anindaki pakarti tur botên kalepetan kanikmatan utawi raos sangsara, badhe sagêd ngonangi kayakinaning wèt wau.
6. Pasadherekan punika ugi satunggal, inggih punika pasadherekanipun kamanungsan, têgêsipun sintên ingkang sampun jumênêng manungsanipun, lajêng rumaos bilih sadaya titah punika sadhèrèk, sami angsal saking bapa satunggal, inggih punika Pangeran.
7. Kasucian punika inggih satunggal, inggih punika ingkang isi sih trêsna, ingkang tumindakipun mawi pakarti sae sarta damêl kabêgjaning sanès.
8. Kasunyatan punika ugi satunggal, inggih punika kawruh ingkang ngonangi nyataning gêsang, salair batosipun, inggih punika sajatining kawicaksanan.
9. Marginipun inggih namung satunggal, inggih punika margi ingkang ngênêr saking: pêpêtêng dhatêng pêpadhang, saking pêjah dhatêng gêsang, saking botên sumêrêp,
dhatêng sumêrêp, saking dèrèng sampurna dhatêng sampurna.
Makatên gèr, ringkêsaning dhêdhasaripun agami. Dene katrangan utawi jerenganipun tanpa watês, kantun saprigêlipun pamikir piyambak-piyambak, sarta inggih manut ingkang nampèni, sapintên gadukipun. Sarèhning kados makatên kawontênanipun, kêrêp
golonganipun. Kula piyambak inggih botên maibên, jalaran ingkang dipun rungkêbi punika sawêg gaduk ing pamikir, dèrèng wêruhe, yèn wêruhe, sampun botên wontên darêdah, rêbat lêrês utawi rêbat unggul, sabab ingkang dipun wêruhi, punika barang nyata. Nyata punika sanès katrangan, sanès rêmbag, sanès parte, sanès piandêl. Nanging kenging dipun sumêrêpi. Sumêrêp punika botên prêlu mawi ginêm. Dene yèn badhe ngabarakên sumêrêpipun, punika prêlu mawi ginêm, nanging ginêm punika wau sanès kasunyatanipun. (Badhe kalajêngakên).
(Sambêtipun M.S. No. 9 Th. VIII.)
Kakiyataning pikir dalah sakancanipun kasêbut ing nginggil wau, namung kangge nyumêrêpi ing kawontênan, kadadosan, wêwatakan, lan adon-adonipun sadaya ingkang pinôncadriya, tuwin ingkang kenging ginambarakên dening pôncadriya, cêkakipun namung kangge ngimpun ing kawruh wètênsêkap. Dene manawi kangge nyatakakên ing kawontênan ingkang ginaib (gaibing alam) sampun masthi botên sagêd anggayuh. Upaminipun makatên: para dhoktêr ingkang sampun inggil-inggil mukadhoktêripun, sagêd mangrêtos ing sabab-sababipun sadaya ingkang sipat gêsang, saking kêmpaling pirantos-pirantosing gêsang, lan ugi sagêd mangrêtos bilih pirantos-pirantos wau bilih wontên ingkang gothang, lajêng nêmahi sakit utawi pêjah. Nanging manawi pun nyawa (roh) sampun oncat saking raganipun, lajêng dhatêng pundi purug utawi pamanggènipun, sampun masthi botên sagêd anggayuh mawi lantiping pikir kemawon. Upaminipun dipun pitakèni, wangsulanipun namung êmbuh. Utawi sirna tanpa lari. Inggih namung dumugi samantên punika watêsing kakiyataning pikir. Pancèn kawontênan [ka...]
[...wontênan] ingkang kados makatên punika wau, sampun sajawining garapanipun pikir. Nanging kalêbêt garapanipun raos (budi).
Dene kawaskithaning budi, kajawi ugi sagêd anggayuh samubarang kaanan ingkang pinôncadriya kasêbut ing nginggil wau, ugi sagêd anggayuh ing kaanan ingkang gaib, sajawining wètênsêkap, margi saking kawaskithaning budi, kita sagêd anggayuh bilih daya kakiyataning kodrat (natir) ingkang ngebahakên sagung dumadi punika taksih kinuwasan dening kodrat ingkang langkung agêng malih, inggih punika kodratipun ingkang Maha Kawasa, mila pun budi lajêng gadhah kayakinan, bilih kodrating alam (natir) punika botên mêsthi têtêp, nanging sagêd malèsèd margi dening pinurba dening kodrat sanginggilipun wau. Sanajan kawontênan ingkang kados
wontênipun, kados ta: mukjijating para nabi, karamating para wali, sabdaning para pandhita, t.s.s
Lare-lare ing jaman ingkang akir punika, wiwit alit ingkang dipun gêgulang namung landhêping pikiripun, sarta namung tumuju dhatêng wètênsêkap thok. Dene pakartining budi, awis sangêt dipun dhidhikakên. Langkung-langkung raos kaagamèn, kenging kula têmbungakên botên kisèn babarpisan. Lêrês ing mangke
lare-lare kita ugi sami kadhidhik ing raos kasusilaning raos, nanging lêbêt-lêbêtipun namung dumugi kasusilaning kamanungsan ing dalêm salêbêting gêsang bêbrayan ing donya thok, dados katogipun namung dipun dhêdhêri ajrih ing ukum gaib tumrap ing donya ngriki. Makatên ugi mêmpaning budi suci, inggih namung kangge anggayuh kamulyaning gêsangipun piyambak, utawi gêsanging anak turunipun. Dene gêsang ing alam akir sampun kajawèkakên ing rêmbag.
Awit saking lacuting para ingkang pana (kasêngsêm) nêngênakên ing ngilmu wêtènsêkap, badhe anggayuh ing alam gaib, sarana dipun tandangi ing makartining pikiripun, sampun masthi lajêng salawana, inggih punika lajêng kagambarakên ing dating Pangeran ingkang Maha Agung, ngantos wani kumêcap bilih ingkang Maha Suci punika natir, utawi ètêr (johar pirid), t.s.s.
1. Ingkang rumiyin piyambak kêdah dhinasaran raos (kapracayan) ing wontênipun ingkang Maha Kawasa, sarta sipat-sipatipun sawatawis.
2. Kadhêdhêran kapracayan ing badhe wontêning gêsang ing alam sasampuning ing alam donya.
3. Sadaya tindaking manungsa ing donya, mêsthi badhe nampi piwalês, tindak sae winalês kamulyan, tindak awon winalês patrapan. Sarta dhawahing piwalês wau ing donya utawi ing akir.
4. Ingkang Maha Kawasa wau, ngutus ing utusan, ingkang wajib kêdah dipun turut sadaya pitêdahipun, dipun singkiri sadaya pêpacuhipun.
Manawi sampun kadhasaran kapitadosan kados makatên wau, lajêng dipun sumêrêpakên ing tindak sae lan tindak awon, sarta dipun tuntuni tumindak sae, dipun cêgah nindakakên awon. Sarta malih dipun wulang ing kawruh wètênsêkap, miturut punapa anlèhing lare.
Manawi dhasar kapracayanipun lare wau sampun kandêl yêktos, sampun masthi anggènipun ajrih nindakakên ing tindak sisip, punika botên ngêmungakên ing pasamuwan, utawi kuwatos manawi konangan ing sasamining manungsa kemawon, sanajan ing asêpi inggih gadhah raos ajrih, jêr tansah gadhah raos rumaos kawuningan dening ingkang Maha Kawasa. Sarta anggèning rumagang nindakakên kautamèn, botên andadak dipun atag, nanging saking prêntuling sêdyanipun piyambak, jêr sampun pitados yêktos bilih badhe nampi piwalês ingkang langkung adi luhung. Botênipun ing alam donya, inggih ing alam [a...]
[...lam] akerat. Sarta kapitadosanipun dhatêng kitab suci (dhawuhing utusan) inggih mantêp yêktos, botên sisah andadak mêmanah nalar-nalaripun, ing raos namung tangaluk thok. Upaminipun pêpacuh: iwak babi iku haram, kudu kok sirik, botên susah andadak ngurus, apa ta sababe haram iku? Awit sampun karumiyinan raos pitados wau, lajêng botên niyat badhe ngurus malih. Saminipun tiyang ing pakampungan tampi dhawuhing wakil pamarentah nagari: wong-wong mêngko bêngi ora kêna nyumêd diyan ing sajabaning omah. Ora kêna nyêmbêlèh rajakaya wedok, t.s.s Sampun masthi namung nurut thok. Jêr sampun pitados bilih mêsthi wontên parlunipun ingkang wigatos.
Sawênèh sarjana ahli pandhidhik kawruh lair, gadhah panganggêp, bilih lare kadhidhik anindakakên ing tindak ingkang botên mangrêtos sabab-sababipun punika anjalari ing kêthuling pikir (nalar)-ripun, utawi mijèni raos gugon tuhon.
Pamanggih kados makatên wau, ugi wontên lêrêsipun, nanging manawi gugon tuhon ing pitêdah agami ingkang gêgayutan ing ngilmu gaib, pamanggih kula botên wontên awonipun. Dene manawi tumrap ing kaanan ingkang pancèn dados [da...]
[...dos] garapanipun pikir, pancèn lêrês inggih kêdah kajalèntrèhakên ing sabab-sababipun, miturut kawruh wètênsêkap, ewadene mêksa kêdah sagêd nindakakên ing dugi prayogi, sapintên kêkiyataning pikiripun ingkang dhinidhik.
Tutuping andharan kula, ngudi ing kamulyaning gêsang ing dalêm bêbrayan umum, mawi dhêdhasar kaagamèn punika, sanadyan tumindakipun radi rêdhêt, nanging lampahipun pinayungan ing karahayon ing lair saha ing batos. Lêrês utawi lêpat, nyumanggakakên.
(Wangsulan Pitakenanipun Sadhèrèk S. ing M.S. ôngka 7 Th. VIII.)
Andharan kula ing ngandhap punika kula akêni tangèh kenging dipun wastani sampurna utawi ambabarpisani, jalaran pancèn botên utawi kirang wetenschappelijk (alandhêsan kawruh), namung lugu pangalaman, jêr kula sampun nate amrangguli piyambak kawontênan makatên wau. Lare ngantukan, sabên mirêngakên katrangan, maos, lajêng ngantuk, dipun lèk-lèkakên, dipun oyog-oyog, inggih ambelot kemawon, nanging yèn sampun bibar, inggih limrah malih.
Nalika kula wontên ing Blora, kula kanggenan lare kapenakan kula piyambak, watawis umur wolung taun, badanipun mêthekol, kiyêng, katingal saras, tandangipun rikat, swaranipun antêp, botên nglêmèk, mripatipun anjêkithat, sawanganipun lantip, sanès lare bodho. Swangan makatên wau jêbulipun kalèntu. Nyatanipun wontên ing pamulangan pasinaonipun kêndho, botên saking kêsèd, utawi sêmbrana, nanging saking antukanipun, nanging inggih manawi nuju dipun wulang, manawi sampun bibar, inggih akas, ringas malih. Prasasat sampun kenging dipun têmtokakên: sabên wulangan lesan, punapa maos, piyambakipun têmtu ngantuk, manawi wulangan sêratan, botên, sampun tamtu kemawon bijinipun inggih kathah ingkang kirang. Sagêdipun anggarap wulangan sêratan, punika manawi ngêrtos katêranganipun wontên ing wulangan lesan, ing môngka ing sabên wulangan lesan, piyambakipun têmtu ngantuk. Ing suwaunipun mripatipun bêning punika manawi wiwit mirêngakên wulangan utawi ngadhêp buku ingkang lajêng abrit, sakêdhap malih sampun mak thêkluk.
Manawi wontên ing pamulangan, kêmpal kalihan lare kathah, sagêd ugi rumaos botên gampil konangan anggènipun ngantuk, pramila wontên ing griya inggih lajêng kula santosani. Ing wanci sontên piyambakipun têmtu kêdah sinau kalihan [kaliha...]
[...n] kanca-kancanipun, limrahipun lare sinau inggih wontên ingkang rame, maos utawi ngapalakên, kapenakan kula wau ingkang awis kapirêng suwantênipun sinau, lêt satêngah jam, utawi langkung piyambakipun têmtu sampun ngantuk, têrkadhang sampun tilêm ing panggenan anggènipun sinau ngriku. Manawi kangge omong-omongan, ngantukipun ical piyambak, asring kemawon piyambakipun kula purih raup utawi anggrujugi sirahipun, nanging inggih namung pitulung sakêdhap, malah lajêng kraos sêgêr, sakeca kangge ngantuk.
Sampun nate piyambakipun kula adhêpi anggènipun sinau, ngiras kula amanggihi tamu, sumêrêp-sumêrêp jêbul sampun tilêm kalihan linggih, wontên ing ngajêng kula, sirahipun sumèlèh ing meja.
Wawasan sawatawis: saking pamanggih kula, miturut andharan kula ing nginggil, piyambakipun punika lare ingkang saras, botên kagilut ing sêsakit, pancèn inggih awis-awis sakit, nêdhanipun kathah, kenging dipun wastani drêmba. Nanging inggih punika: wontên kêkiranganipun, dhasaring èngêtanipun ingkang tumuju dhatêng ajênging kawruh, kasagêdaning pikiran, ingkang kirang. Kosokwangsulipun, dhasaring kêkiyatanipun badan (spier) ingkang langkung. Mila mêmpanipun lare utawi tiyang sêpuh ingkang makatên wau inggih namung kangge ing damêl ingkang sarana
sapanunggilanipun. Manawi kaêcakakên ing damêl ingkang bangsanipun èngêtan (geestelijk) enggal kêsêl, wusananipun ngantuk. Manawi kapêrdi supados angsal kapintêran pamulangan kados lare sanès-sanèsipun, punika inggih kêdah ingkang tlatos, sabar jalaran dangu, lan inggih narimah angsal-angsalan sakêdhik.
Pamrayogi sawatawis: manawi kagungan lare ingkang makatên punika, manawi mêrdi sinau sampun dangu-dangu, prayogi kasêling padamêlan sanèsipun ingkang sarana mawi ngebahakên badanipun, manawi sampun, lajêng kapurih sinau malih. Inggih dangu, nanging kadospundi malih, katimbang manawi dipun pêksa inggih tilêm, apês-apêsipun ngantuk. (Taksih wontên sambêtipun).
ISINIPUN M.S. No. 9 Th. VIII.
Minangka Silatur rochmi - Panggulawênthah minangka sarananipun junjung drajatipun bangsa - Sanès dongèng -
← SERAT HIDAYAT JATI	NEGARAKERTAGAMA →	1 Comment
October 8, 2009 – 6:48 pm Nuwun sewu, kula kinten langkung sae pupuh aslinipun dipun serat rumiyin, nembe terjemahanipun. (padune kepingin maca tulisan jawane). Nyuwun pangapunten lan matur nuwun. O… inggih Mas Alang-Alang Kumitir, kula bade matur menawi kula sampun kuma wantun nderek nempil seratan-seratanipun. Umpami kula pasang wonten blog kula menapa kepareng ? saperlu kagem nyebaraken budaya kita. Nuwun lan nyuwun pangapunten.
ANA KIDUNG VERSI LOMBOK (1)
DAWUH DALEM KGPAA MANGKUNAGORO IV (1)
MISTERI MANTRA DALAM NASKAH-NASKAH KERATON (1)
MISTISISME SERAT SITI JENAR (1)
MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL (1)
MUSYAWARAH BURUNG (Mantiqu’t-Thair) (1)
NGUPADI HENINGE RATRI ANGGAYUH WENINGE ATI (1)
SERAT PEDHALANGAN RINGGIT PURWA (1)
SERAT WULANG DALEM PAKU BUANA II (1)
Wong Lanang Saru X-Men 2 — Wong Lanang Saru Tenan
Manuk Ireng Kenek Bedhil Saving Private Ryan — Ngelesi Privat Mas Ryan (pancene goblog tenan opo?)
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubeassfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
Kulon Progo# Ngaglik Sleman# Ngampilan Yogyakarta# Ngawen Gunung Kidul# Ngemplak Sleman# Nglipar Gunung Kidul# Pajangan Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung Kidul# Samigaluh Kulon Progo# Sanden Bantul# Saptosari Gunung Kidul# Sedayu
panjenengan sedoyo. Mugi gusti Allah maringi panjenengan sedoyo jumenengan kang
ngono ora enak-enak, gelem mangan karo krupuk utowo iwak asin thok, nek
Wis, pokoke sing tenanan, ngaji sing tenanan, ojo kumantel karo awak, kumantelo karo Alloh, mangkane jaluko maring Alloh.
Pokoke dadio wong giat, sing temenan, madepo maring Alloh. ngerti
“Sangar tenan, wis pinter opo de’e?!”
“Neng Salwa, jarene .…”
“Dudu’, ora Neng Salwa, gendeng
ngono ora enak-enak, gelem mangan karo krupuk utowo iwak asin
ngrêmbag saha ngajêngakên basa Jawi sarana Kawi. Ingkang ngêdalakên ngiras bêbadaning rêdhaksi: Dr. R. Ng. Purbacaraka, M. Ng. Dwijawiyata, M. Ng. Jayasugita, R. Sastrawirya tuwin H.
Ing sasampunipun Radèn Arjuna amêjahi Prabu Niwatakawaca, ratu danawa ing nagari Manimantaka, lajêng kaganjar jumênêng nata wontên ing swarga, laminipun pitung wulan. Sarêng sampun dumugi wancinipun, Sang Dananjaya lajêng nyuwun pamit dhatêng Bathara Endra, badhe wangsul dhatêng wana ing Wadari, inggih punika dunungipun para Pandhawa ingkang sakawan kanthi ingkang
ibu Dèwi Kunthi. Ungêl- ungêlanipun Kawi kados ing ngandhap
(Sang Arjuna) matur: kula nuwun bathara, badhe mantuk, abdi sang surapati, nyuwun gunging pangaksama.
(Bathara Endra ngandika) dhuh-dhuh anggèr, katon bêktimu marang kakangmu lan ibumu. Iku iya ora tak gondhèli. Aja dadi kêluputanku, ênggonku nyandhêt ing kowe, mung saka ênggonku ing sabisa-bisa arêp ambalèkake kabêcikanmu. (Karo manèh) supaya asri dicaritakake ing bujôngga ing jaman
puhara mudha patita niyat abakal muwah.
Dikobèt pikirmu, thole, aja nganti wong iki salin pikir ing têkaning kanugrahan. Kayaa pikirmu dhèk tapa kae bae pikir (mu), aja lali marang kaslamêtaning sapadha-padha, sanadyan ratuning pandhita, kang wus antuk asthaguna, iku uga lumintu kabungahane (têgêsipun sanadyan tansah tapa saha mlarat, ewadene inggih sênêng).
Yèn diturutana karêp iki (iku) anjalari tiba ing kabodhoan, amêsthi abêbakal manèh.§ Abêbakal, ing ngriki sami kalihan abêbakal sira kiye enz ing Sêrat Rama
Akèh candhi rubuh, wêruha, dening wit waringin, wit bodhi [bo...]
[...dhi] (bangsaning prèh) utawa wit bulu.
Yèn nalika cilike, panggonane (thukul) dibubutana, diwatuna, kêpriye
de Sang Matali munggah ing rata sasanjatanira tumiang sinimpênan ...
Mangkono pangandikane Sang Hyang Endra sang nrêpaputra jumênêng uwis disadhiyani dening Sang Matali (kusiripun Ba. Endra) munggah ing kareta, sagêgamane, miranti ora diketokake.
Ungêl- ungêlan punika sêkaripun Wohingrat (ing Bali: Wawirat) kagambar [Grafik]
punika kintên kula, ingkang lêrês namung awang-awang,
awit boma punika lêrêsing panyêrat byoma Sanskrit wyoma, têgêsipun langit.
Sunya = suwung, punika sampun lêrês, namung panyêratipun kêdah sunya. Têmbung sunya punika ingkang dados têmbung sunyata, têgêsipun kasuwungan. Nanging sarêng sunyata dipun rimbag Jawi dados kasunyatan, lajêng dipun wastani saking lingga: nyata. Punika kirang lêrês. Ingkang dipun wastani ngèlmu kasunyatan, punika lêrêsipun ngèlmu kasuwungan. Wondene ngèlmu kasuwungan, punika ing agami Budha Mahayana, kangge nomêr satunggal.§ Amariksanana Kern Verspr. Geschr. deel III kaca 296, deel IV kaca 249.
Gagana sampun lêrês atêgês langit, nanging inggih botên susah mawi kalingan mega.
Barakan, satêgêsipun punika kula botên mangrêtos, namung kula gadhah kintên, ing sakawit mungêl gaganambara ... Inggih punika gagana + ambara ... Ambara punika têgêsipun ugi langit. Dados ing ngriki ingkang botên têrang: kan, lajêng dipun sambêti têmbung ing ngandhapipun.
Adoh = têbih, punika sampun lêrês. Ananging kintên kula ing sakawitipun mungêl ... dyoh, têgêsipun ugi langit. Mirid udhalan ing nginggil punika dados kan + ha, dèrèng têrang.
Têmbung ing nginggil punika, kajawi langit, kula botên sagêd anêrangakên.
Windu = tumbuking taun, punika manawi windu Jawi = petangan amolung taun, inggih sampun lêrês, ananging ing ngriki kajêngipun windu têmbung Kawi, têmbungipun Sanskrita: bindu, têgêsipun cêcêk. Utawi toya satètès (druppel) mênggah cêcêk punika kala rumiyin kangge ciri utawi ôngka: 0 ing samangke taksih kangge ing ôngka Arab, awit ôngka Arab punika asalipun saking tiyang Indhu amila botên ngiwa.
Anèng wiyat = langit amor lan mêndhung, punika kula sumanggakakên, namung wiyat, punika têmbung Kawi utawi Sanskrita, atêgês langit.
Widik-widik = katon nuli ilang, punika kula botên mangrêtos, kintên kula ing sakawit mungêl dik- widik, wondene têgêsipun ingkang lêrês keblat, lan têngah keblat, inggih punika keblat sakawan + padon sakawan [sakawa...]
[...n] '+ ngandhap nginggil. Dados lêrêsipun watak 10, botên watak 0 kados têmbung ingkang atêgês langit. Ewadene bilih keblat sadasa wau kaanggêp langit, inggih sampun lêrês atêgês 0.
Malêtik, têngahing langit, manculat, punika kula sumanggakakên.
Sirnèng gagana, ilang ing langit, punika sampun lêrês, namung gagana ing ngajêng sampun wontên. Dene sirna atêgês ical, panyêratipun ingkang lêrês sinar utawi sinnar (sirna).
Sagunging das, sakathahe kang ilang, punika sampun botên parlu katêrangakên, namung sagunging botên tumut dados ôngka.
Wwalang = mêsat, têmbung wwalang kajawi wontên ing ngriki kula dèrèng nate mrangguli, namung kintên kula ing sakawit mungêl ilang, têgêsipun sampun cêtha.
Kos, anggusah, punika kula inggih botên mangrêtos. Namung dugi-dugi ing wau mungêl ka, bilih kasêrat ing aksara Latin kha punika têgêsipun langit, amila kaga = manuk, suraosipun kang lumaku ing langit.
Watak sapuluh = watak sadasa, sampun têrang.
Têmbung-têmbung ing pada X ingkang pinanggih lêrêsipun namung sakêdhik, awit ungêl-ungêlanipun risak sangêt. Dene têrangipun kados ing ngandhap punika: [p...]
Byoma = langitSun = suwungGagana = langitAmbara = langitKanha = ?Dyoh = langitAna tan = ?Windu = cêcêk druppelAnèng = ?Wiyat =
Sirna = ilangGagana = langitSagunging das zie bovenIlang = ilangKa = langitWatak sapuluh zie boven
Anggènipun têmbung-têmbung ing pada X sami watak 10 punika kados sampun botên parlu dipun têrangakên malih.
Ing côndrasangkala, têmbung watak punika sajak atêgês duwe pangaji, utawi dadi petungan. Punika têgês miturut panggenan, namanipun. Watak punika saking têmbung Kawi watêk têgêsipun para, bôngsa, golongan, kados ta: watêk Pandhawa = para Pandhawa utawi golongan Pandhawa. Watêk wanara = para kêthèk. Watêk makuda = golongan sing nunggang jaran, makatên salajêngipun. Makatên ugi watak ing côndrasangkala, punika têgêsipun inggih golongan. Dados [Dado...]
[...s] watak sapuluh = golongan ôngka sapuluh, lêrêsipun 0.
Têmbung watak ingkang kangge sabên dintên, punika ing sakawit têgêsipun inggih golongan familie, dados watake bêcik punika têgêsipun ing sakawit, golongane (wong) bêcik pamiline (wong) bêcik. Nanging ing samangke watak punika atêgês atèn-atèn, gêdhohan enz.
Makatên ugi têmbung dhapur punika têgêsipun ingkang ôngka kalih inggih golongan, taksih kêtingal wontên ungêl-ungêlan pring sadhapur. Nanging ing samangke dhapur lajêng atêgês rupa, wujud, dhapure ala = rupane ala, pancènipun golongane (wong) ala. Dados trapipun plêk kalihan têmbung watêk, namung watêk lumêbêt ing manah, dhapur tumemplok ing rai (yèn tiyang, manawi barang tumèmplèk wontên ing jawi).
Ing nginggil sampun kaaturakên bilih dhapur = golongan punika têgês ingkang ôngka kalih, awit têgêsipun ingkang sapisan pawon, taksih kangge ing basa Malayu dapoer. AnggèninAnggènipun. dhapur, pawon, lajêng atêgês pamili, punika gampil sangêt panglacakipun. Kala jaman sawêg wiwit badhe wontên maatschappij (gêsang sêsarêngan) agêng, tiyang
ingkang nunggil sadhapur, têgêsipun tiyang ingkang nêdha sêkul saking kêndhil satunggal, punika kaanggêp pamili, utawi pancèn pamili, amila dhapur = pawon, lajêng atêgês pamili.
Makatên ugi têmbung kadang, punika inggih saking dang = adang. Kadang punika ing sakawit atêgês wong kang mangan sêga nunggal dandang, suraosipun inggih familie.
Tunggilipun têmbung awu, ing ungêl-ungêlan awune tuwa kowe, punika awu ing ngriki inggih sampun atêgês familie môngka ing sakawit inggih namung atêgês awu saking pawon. Amila awune tuwa kowe, punika yèn kaudhal suraosipun (mungguh urut- urutaning) pamili, tuwa kowe.
Sêkaripun ungêl-ungêlan côndrasangkala, punika ingkang limrah dipun wastani: Kusumawicitra. Mirid ing pamariksa, ingkang ajêg
Dene namanipun turaga gati, kasbut iing. Ramayana kaca 230 makatên ungêl-ungêlanipun.
Wêruh kowe, yèn ora langgêng têtêmon iki. Malah si urip karo si sênêng iki mung sadhela. Ombak banyu lan kilat upamane si sênêng mau. Cêkake: padha karo jaran ambandhang.
Ing ngandhap punika wiwit sêkar ingkang sagaris isi sangang wanda.
28. ri têpi cara-cara nyapnêd / tahên asama-sama kêmbang / kanigara wungu lèn tanjung / bujaga sisusrêta puspa //
Jarwanipun: ing pinggir tandurane asri, wit-witan
cara-cara ing sadaya panggenan wau atêgês tanduran, pêthetan.
Bujaga sisusrêta punika têgêsipun piyambak ula anak lumaku. Dene murih botên bibrah raosing kidung, kados kenging dipun Jawèkakên, kêmbang nagasari arowe-rowe.
Ing Pusaka Jawi Juli 1924 No. 10 kaca 149 namanipun sêkar ing nginggil, dados kalih:
29. nyang mahantên alit atulis / munggu ring parangan aruhur / ring batur makara kumucur / yan tinon kadi alamuki //
Jarwanipun bangsale cilik, ukir-ukiran, dumunung ing parangan, adhuwur. Ing batur (ana) makarane (pancuran banyu) kumucur, yèn disawang kaya kêjèning waluku.
Garis satunggal ungêlipun nyang mahantên alit atulis.
Nyang ing ngriki sami kalihan nya ing basa Sundha. Mahantên = bangsal, ing kraton Surakarta taksih wontên bangsal ingkang nama mantênan, ing têpining balumbang ingkang nama bandêngan.
Ala punika têmbung Sanskrita, têgêsipun waluku, aladhara, ingkang ewah dados Jaladara, namanipun Prabu Baladewa, punika têgêsipun kang angagêm waluku,
Ing ngandhap punika sêkar ingkang sagaris isi sadasa wanda.
sawanda. sang dyah alinggih ring yasa tibra / ngkana ri sorni campaka mala //
Jarwanipun: têka ingkang udan, dêrês ingkang
têgêsipun piyambak, roncèn cêpaka. Ing jarwa dipun pêndhêt prayoginipun kajarwakakên, cêpaka ambêyêt kêmbange, murih turut
sisik //§ Ing lugunipun mungêl pilih sisik, kirang prayogi.
Jarwanipun, ana manuk abêbarêngan lanang wadon, sênêng-sênêng adus ing têngahing talaga, swiwine kaya kêncana akuning katon, sasat mawa gumêbyar. Gênti anlisik (= nucuki wulu = dhidhis).
34. kyati Si Cakranggi tikanang stri / swaminika Cakrangga
Jarwanipun, jênêng Si Cakranggi kang wadon, bojone Cakrangga jênênge, padha ya sênêng-sênêng dolan ing talaga, sugih êmas, wujuding banyu olehnya.
Garis sakawan punika suraosipun: awit saka ananing [a...]
[...naning] manuk mau banyuning talaga kayadene akèh êmase.
35. sampunya dyus akalihan mêntas / matut pinggir anusup ing tunju / saitya nicipi wêrêhning we / sabdanya krêp anawang ing mega //
Jarwanipun sawise adus, akarongron mêntas, turut pinggir anusup ing tarate, nyambi anêcêpi unthuking banyu, unine kêrêp, angumandhang ing mega.
Ing Pusaka Jawi Soenan-nommer tumbuk yuswa 64 taun, wontên panjurung ingkang amratelakakên wilujêngan pasradhan agung kala ing jaman Majapait, ing pratelan ngriku wontên cariyosipun bilih para luhur sami angêdalakên gunungan dipun wujudakên rêrekan warni-warni. Gununganipun Sang Prabu Hayamwuruk dipun reka kala para dewa danawa sami angêbur sagantên.
Mênggah cariyos pangêburing sagantên wau kasêbut ing Sêrat Adiparwa Jawi kina kaca 31. Cariyosipun kapêthik kados ing ngandhap punika:
Ênêngakênang kata sakarêng, tucapa sang samudra mantana:: Ênêngêna caritane
Sakwèh sang watêk dewata mahêm [mah...]
[...êm] ri pucaking Mahamèru parwata: Sakèh sang para
kang) digunêm, olehnya kang dadi prêlune: bakal katêmune ingkang banyu panguripan.
Milu tang watêk detya danawa mahêm, apan padha arêp amrêta kabèh: Mèlu kang para detya danawa agunêman, awit padha angarêpake (marang) amrêta kabèh.
hyang kabèh ...: Yèn ngarêpake kowe (marang) amrêta kowe para dewa kabèh ...
aywa kita tanutsaha ri kaputêraning: aja
pinakonggwan ikang amrêta, maka nimita katêmuan ikang amrêta: Awit cêtha dadi panggonaning amrêta, dadi jalaran bakal katêmune ingkang
ina ywan sira: dirujuki panjênêngane
dening dewa sura: dening pakumpulaning (para)
ikudinawut: dibêdholde Sang Hyang Ananta: dening Sang Hyang AnantaBoga: Bogakatut têkèng isinya: katut dalah isinekabèh: kabèhtinibakên ing: ditibakake
Tasyahsih§ Ta + asih + asih = tasiasih, dados tasyasih: Wêlasata kumung hyang: ta kowe hyangsagara: sagaraaywa kita: aja kowetan dharana: ora bêtahri pangarasning: ing panggosokingdwipa.: pulo.Yapwan sidha: Yèn
1. Aji = ratu. Saka = taun.
2. Bedanipun: dewa, dewata, jawata, diyu, wil, rasaksa, buta, danawa, ditya, yaksa.
3. Paramasastra, sakolahan, têmbung sapu punika tandukipun: nyapu, ing sêrat Kawi (sêkar) dados napu.
1. Saka lêrêsipun Saka, punika miturut Wdb. Sanskrit damêlanipun Apte. Name of a king (especially applied to Saliwahana: ...) namaning ratu. Ingkang limrah dipun anggêp jêjulukipun Prabu Saliwahana. Saka = taun, punika kirang lêrês. Wontên ungêl- ungêlan Saka warsa = taun Saka, punika pêpetanganing taun wiwitipun kala jumênêngipun Prabu Saliwahana wau, dhumawah
ing taun Walandi 78. Saka warsa sok dipun cêkak Isaka, têgêsipun ing Saka (warsa). Nanging Isaka kêrêp dipun wastani satêmbung, lajêng wontên ungêl-ungêlan taun Isaka, punika lêpat (amariksanana sêrat Pararaton (Mangkudimêjan) deel II kaca 284 salajêngipun.
Bab Ajisaka amariksanana Tijdschrift Bat. Gen deel 59 kaca 471 enz.
Prabu Ajisaka, punika botên nate dhatêng ing tanah Jawi, namung petanging taunipun, punika kabêkta dening bôngsa Indhu ingkang sami dhatêng ing tanah Jawi, petanganing taun wau dumugi sapriki taksih têtêp kangge wontên ing Bali, wontên ing tanah Jawi, ewah sakêdhik.
Dewata, lêrêsipun dewata, punika Godheid panambang ta punika têgêsipun saha mulabukanipun, sami kalihan panambang é (Fransch) teit (Nederlandsch) tat (Duitsch) jawata punika ewahing pakêcapanipun dewata.
b. Diyu punika ing basa Kawi tulèn botên wontên. Kintên kula saking ditya kêtotog ing dhong-dhing, dhawah Ó (sukon), lajêng dados diyu.
Sêkar diyu, namaning kapal titihanipun Amir Hambyah (wong agung Menak) têgêsipun miturut
punika sok dipun sêrat wwil = buta, rasaksa lêrêsipun raksasa = buta.
Buta lêrêsipun buta, ing basa Kawi tulèn têgêsipun setan, dhêmit.
Danawa, trahipun Dèwi Danu, saminipun danuja = buta.
Ditya, lêrêsipun detya. Trahipun Dèwi Diti.
Yaksa, ing basa Sanskrita atêgês satêngah dewa.
Mênggah bedanipun têmbung-têmbung ing b wau ing pangangge prasasat botên wontên.
3. Têmbung ingkang apurwa sa, punika ing basa Jawi kina anuswaranipun na. Nya kangge anuswaraning sa, punika nya ênèm sangêt.
Kok mboten wonten sing nginguk gandok mriki nggih.
Monggo.., sinten singkang kagungan rontal ingkang dipun suwun Ki Is.
Kulo mboten gadhah Ki, nanging kulo cobi pados sisik melik.
yo wes tak BABlas riyin ki,…!!!
ismoyo said: Amiiin ugi matur nuwun pikantuk do’a pangestunipun Ki Truno saha sanak kadang sedaya.
Alhamdulillah, Sang Penerus-2 sampun kula unduh, sae kok Ki, mugiyo saged kawedar wonten gandhok gs sumrambahipun dumateng para sanak kadang sedaya.
Bab komen mboten dados punapa, sampun dipun niati, bilih bade medar rontal ingkang taksih wonten gudang. Tinimbang gumletak, langkung prayogi bilih dipun wedar wonten gandhok, saged dipun waos
arga said: Matur nuwun katur Ki Ismoyo soho Ki Yudha.
Balas	On 26/07/2010 at 20:16 Haryo Mangkubumi said: Lha canthelanipun wonten pundi ???
Balas	On 26/07/2010 at 20:43 cantriek yudha said: diGembol Cantrik
Balas	On 29/07/2010 at 16:41 Haryo Mangkubumi said: Matur nuwun ki cantriek Yudha pencerahanipun , ngapunten ngantos
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
Prakata[sunting | besut sumber]
Bung Karno lair nang Blitar Jawa Timur tanggal 6 Juni 1901, biyunge jenenge Ida Ayu Nyoman Rai utawa Ida Ajoe, kuwe
Sosrodihardjo, esih keturunan Sultan Kediri. Bung Karno duwe mbekayu jenenge Sukarmini. Seliyane wong telu mau (rama, biyung karo mbekayu) ana maning sing jenenge Sarinah sing duwe pengaruh kuat nang batin Soekarno.
Wektu esih cilik jenenge Koesno, dheweke sekolah nang Sekolah Rakyat nang Surabaya, dadi pisah karo wongtuane kawit cilik. Nang Surabaya ngantek tamat HBS (
akhire dadi ayah mertuane. Bung Karno nikah karo Siti Oetari, putri H. Oemar Said Tjokroaminoto taun 1921.()
Deleng Uga[sunting | besut sumber]
Artikel kiye, esih tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi tulisan sing lengkap.
Kaca UtamaOwahan AnyarKaca AnyarKaca Liya	Komunitas
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca iki	basa liya
Kulon Progo# Ngaglik Sleman# Ngampilan Yogyakarta# Ngawen Gunung Kidul# Ngemplak Sleman# Nglipar Gunung Kidul# Pajangan Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung Kidul# Samigaluh Kulon Progo# Sanden Bantul# Saptosari Gunung Kidul#
Glagah Banyuwangi# Glagah Lamongan# Glenmore Banyuwangi# Gondang Wetan Pasuruan# Gondang
BAB 48 : CINTA SABUN MANDI
► Cithakan skuad Piala Donya FIFA‎ (4 Kt, 7 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Cithakan navigasi tim nasional bal-balan miturut negara"
Cithakan_navigasi_tim_nasional_bal-balan_miturut_negara&oldid=1105896"	Kategori: Cithakan navigasi bal-balanCithakan navigasi miturut negara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.22, 30 Oktober 2016.
Ronggeng Dukuh Paruk { Sumber Gambar } Judul : Ronggeng Dukuh
Ning ndunyo piro suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih
panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
Apa sing diet adi penylametan? Iki diet sing khusus digawé lan dirancang kanggo bantuan sing gerah saka busung utawa penylametan banyu...
bokmênawa ingsun | bisa barêng sanalika | dadi nora nana kang kari mlas-asih | nèng jagad tanpa timbang ||
wong akuning | ingsun ora nusul mring dêlahan | nèng jagad akèh pêrlune | rumêksa anak putu | lan manungsa isining nagri | kabèh
tan ana rila | mungguh awak ingsun | yèn sumusula mring sira | apan lagi nglakoni karsaning Widhi | payo padha sewangan ||
4. apan tansah kawangwang nawêngi | adhuh gêndhuk salulut lan sira | paranbaya têtumbale | mari katonton iku | kulhu balik winaca kaping | satus mêksa katingal | mêmanis sirèku | dhuh Hyang Kang Murbèng Buwana | aparinga
nèng dunya kapriye | rabi wis nora payu | narimaa wak ingsun iki | ewuh lamun narendra | tanpa timbang iku | dhuh
kamuksan | nanging ta ngantia mangke | nèng bukit betal makmur | iya iku sasanèng urip | kang langgêng nora owah | besuk ingsun nusul | angumpul dadi sajuga | dadi [da...]
[...di] purna mulih rahsanirèng Widhi | tata
12. sumrambaha mring isining bumi | manut miturut parentahira | dadi sênêng ingsun kiye | yèn kalakona iku | sira kulup bisa
awak ingsun iki | gampang pamudharing rimang | ing mêngko wus kaki-kaki | kangelan lamun murih | udhare duhkitaningsun | susahe tumpa-tumpa | jalarane kèh pinikir | karkating tyas mrih lêstari aywa cuwa ||
2. cuwa lamun durung ana | sasmitane Hyang Linuwih | kang dadi gêgêntinira | rumêksa puranta yayi | siniwi para putri | têntrêming tyas ngayun-ayun | sumrambah ing kabêgjan | jro pura
ampak | ing gêgana sêmu riris | karya maras ngêrêsing tyas wong sapraja ||
5. jêr sira nora wêwarah | mulih marang jaman akir | cuwa tyase kawulanta | klowang-klawung tanpa gusti | pantês lamun nisihi | cumanthèl nèng astaningsun | kulingling jroning praja | kèhing bôngsa
gônda mrik minging | ing mêngko jro pura samun | sapa ingkang kelangan | mung ingsun kawêlas-asih | asihana
pinrih | ywa rêkasa wong wis sêpuh | mapas ardaning driya | supaya tulus ngayomi | anak putu sakadare anèng dunya ||
8. nyênyadhang karsaning Suksma | sinuksmaa ingsun [ingsu...]
[...n] iki | mring Sang Kang Amurbèng
kadidene para khaji | wruhing Mêkah langkah Pangerane sirna ||
1. wijiling tyas wong pêpraja gusti | ingsun ing samêngko | kinèn krama mrih sirna gandrunge | putri ayu kang misih kênyadi | dadi tanpa kardi | amuwuhi wuyung ||
2. anggurayang anglir wong angimpi | satêmêne goroh | rumasane kadi satêmêne | dadi gandrung adrêng mring pawèstri | ingkang durung asih | pagene wak
têtumbaling brangti | tatanên Hyang Agung ||
4. kang kagungan ing dunya puniki | aminta lêlakon | atulunga lêjaring tyas kiye | ywa kasuwèn
tyas iku paedahe | bokmênawa bisa mitulungi | marang awak mami | slamêt nyambung umur ||
6. ya marmane para anak mami | ywa nyampahi mring ngong | durung
ujar padha ijèn | jêr ta nora nana ingkang pasthi | kênane pinusthi | mung wacananing hu ||
8. hu ta muga ginampangna maring | cêre driyaningong |
ginubah kanthi rawat luh | suprandene dèn lakoni | amung dadia lupiya | ing têmbe nak putu mami | mikira ingkang prayoga | aja kaya wong abaring ||
8. dhêmêne arang kêtêmu | mring wong tuwa amung mêdi | cinêgah karsane ingkang | nalisir rèh ing sudarmi | jêr ta wong durung linalar |
durung tinata | suthik maca suthik ngaji | jêjêre pitutur nora | rinasa dimèn basuki ||
kakanda gusti sakit, maka catatan ralat dimohonkan tandatangan dari gusti.
Kawula nuwun gusti, panggarapipun panitya Sêrat Bausastra Jawi ingkang saking Tuwan Boswingkêl, sampun rampung, dhawuhipun raka dalêm lajêng kadhawuhan ngintunakên dhatêng Tuwan Boswingkêl. Sarampungipun panata kawula saha pandamêl kawula sorogan, raka dalêm gêrah, amila pacakan sêrat sorogan ingkang konjuk asarêng punika, kawula suwunakên tapak asta ing panjênêngan dalêm, kawula nuwun sumôngga.
cilik sing kawentar, edipeni gunung kelut sing ngayomi. Blitar jaman biyen nate gempar, merga PETA sing di
Kaluwarga WindowsRintisan mawa topik piranti alus	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 3 Sèptèmber 2016.
sadurungé mawa kodhe Blackcomb utawa Vienna) arupa vèrsi sabanjuré Microsoft Windows sing nggantèkaké Windows Vista.[2] Microsoft ngumumaké yèn pangembangan Windows 7 bakal lumaku jroning telung taun.
Spesifikasi piranti atos[besut | besut sumber]
Pangadolan[besut | besut sumber]
Kunci kasuksèsan Windows 7 ya iku luwih narik akèh panuku sakwéné mangsa diskoné. Kétung wiwit wulan Juni 2009 kepungkur, Windows 7 Home Premium wis sumadiya kanthi rega sing kajangkau banget ya iku watara 49 USD utawa watara 500 èwu rupiah waé, iki temtu luwih ngirit 70 USD utawa watara 700 èwu rupiah tinimbang rega pangadolan asliné ya iku 119 USD utawa watara 1,2 yuta rupiah. Éwadéné kanggo Windows 7 Professional didol kanthi rega 99 USD waé utawa watara 1 yuta rupiah, iki arupa setengah rega saka rega asliné. Saiki program mau wis kliwat. Nanging nganti detik iki pihak Amazon isih nawakaké Windows 7 kanthi rega sing luwih murah saka rega asli paluncurané
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 14 Januari 2017.
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Gawe bukuUnduh minangka PDFEdisi Cetak	Ing proyèk liya
Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
blimbing kuwi, Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan
siji kecamatan nang Kabupaten Purbalingga, Propinsi Jawa Tengah, Indonesia. Kecamatan Kalimanah letake nang sisih kidul batesan karo kecamatan
title=Kalimanah,_Purbalingga&oldid=172357"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten PurbalinggaKalimanah, PurbalinggaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
download Mane Tanha by Alireza Jafaridownload Mane Tanha from Alireza Jafarinew Mane Tanhanew Alireza JafariAlireza Jafari Mane Tanha
Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
InterlinguaBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.31, tanggal 4 April 2017.
Teks tersedia nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
marang kasenengan kadonyan lan kemareman ,,,,satrio ingkang pilih tanding
36. Ekohm Abiyasa = Karang Anyar - Jateng - Indonesia
37. Eni Meiniar Gito = Rejang
BAB XIII. BAB PANGILON LAN AYANG-AYANGAN | alangalangkumitir
Sajatine ora ana kahanan maneh, mung INGSUN kang ana.
Sanajan roh suci, ing jagad ka-alusan kang luwih dening luhur, YEN SAHIR ISIH KORUP MARANG KABIRE, ya durung nyata marang pangilon sajati.
Wujude pangilon sajati : WUNGWANG, tanpa apa-apa.
Dadi pantes yen diaranana : ORA ANA, dening sadhengah makhluk. Ora beda karo ORA ANANING RERUPAN : Tumrap pangilon bening. Dadi kang ora ana : RURUPANE. Nanging pangilone : A N A.
Pangilon sajati : SIJI, nanging tanpa wates wilangane lan jinise.
Siji kang tanpa wates cacahe mau disengguh : ORA ANA tumraping ngaurip, kang sahire kurup marang kabire. Ora ana iku lire : dudu bangsaning wujud lan dudu bangsaning rasa. Marga : pangilon mau sajatine mung : DAYA TUNGGAL.
Daya tunggal, yaiku : LARASING KEDHER KODRAT KANG SALARAS (4).
Ya daya tunggal mau kang mratelakake ananing rasa lan wujud (sahir kabir).
($). Kedher Kodrat : Caraning Kodrat Makarti.
Sadhengah kang nunggal daya, ya nunggal rasa, nunggal kawruh, banjur ka-aranan nunggal alam. Kayata : pandulu padha pandulu : iku nunggal daya nunggal alam. Kawengku ing daya tunggal : SAJINIS (salaras), dadi pandulu iku nunggal rasa nunggal kawruh karo sapadhaning pandulu. Ora nunggal rasa lan kawruh : karo pangrungu
dewa…… lan liya-liyane, iku sabab saka BEDA-BEDANING daya tunggal mau.
Daya tunggal-daya tunggal, kang tanpa wates jinise lan wilangane mau kawengku ana ing kahanan jati, kang pamengkune iku kaya dene buku mengku marang kacane kabeh.
Bener banget pamilihe tembung KACA : kang ateges pangilon : Bener maneh pamilihe tembung rasa kang tumrap rasaning kaca (pangilon) awit dadi pepindhane RASA : kang tumrap ing pangilon jati. Mengkono maneh cahyaning pangilon Rasa : kang tumrap ing pangilon jati. Mengkono maneh cahyaning pangilon dadi pepindhane cahyaning RASA ($).
Bokmanawa kang maca iki durung tampa (ngreti) marang pratelan ing dhuwur iku, ing ngisor iki panuntun murih bisa ngrasakake selehing panampa mungguh lungguhing ayang-ayang.
($). Tetela kabeh kang gumelar iki, dadi tuladha lan sasmita tumrap marang kang awas. Ya dadi seksi anane kang nitahake, ya dadi piranti panggayuhing manusa, ya dadi katranganing pambudi.
I. YEN kahanan jati NGILO nganggo alam kodhok, kajaten katone sako ing kono mujudake : DHIRINING KODHOK, yaiku : ENGETAN RASA, PANGRASA BADANING KODHOK.
Engetan utawa pangrasaning kodhok mau : SAHIR tumrap alam kodhok. Dene KABIRE : yaiku arupa blumbang, lemah, suket, banyu, hawa, padhange srengenge……. dalah wadhahe si kodhok dewe.
Sarehne si-kodhok, sahire koru[ marang kabire, mangka kabire iku KAWUJUDAN ING DONYA KANG WADHAG, dadi INGSUN KANG NGLUNGGUHI KAJATEN, katone saka alam kodhok, iya wujud raganing kodhok : SIJI, yaiku awak kang kasengguh nduweni engetan lan rasa pangrasa, sanajan satemene DUDU RAGANE kang marakake kelingan lan bisa ngrasakake.
Wilangan : SIJI, kang tumrap badaning kodhok kang nduweni engetan lan rasa pangrasa mau : ayang-ayanganing KASAWIJENING PANGERAN.
Kawruh kodhok (enggone ngreti lan weruh marang kahanan sakubenge lan enggone ngrasakake rasaning kahanan kang kena dirasakake ing kodhok). Iku ya ayang-ayanganing NGELMUNE Pangeran.
Solah tingkah muna-munining kodhok, dadi ayang-ayangan ing PAKARTINE Pangeran.
Dadi : pangiloning kajaten, kang dienggo ngilo sahir kabiring kodhok iku pangilon goroh, awit kahanan jati ora kaya mangkono.
Pangilon kang mangkono iku peteng tur geseh wanguning ayang-ayangane katimbang karo kanyatane kang ngilo. Kena di umpamakake : wong ngilo nganggo gendhul (botol) ireng, kang raene legak legok. Kajaba peteng (ora terang) ya geseh banget karo nyatane.
Dadi kang jeneng ayang-ayangan mau : ENGETAN DALAH RASA PANGRASANING KODHOK, apa dene KAWRUHE marang jagad.
GUMELARING JAGAD kang diweruhi nganggo engetan dalah rasa pangrasaning kodhok mau : iya wis kalebu ing ayang-ayangan kang katon sajroning pangilon sajinis, kang aran alam kakodhokan.
Engetan dalah rasa pangrasaning kodhok (kang dianggo ngawruhi ananing jagad dalah ananing awake) iku SAHIRING alam ka-kodhokan. Dene jagad donya (kang diweruhi nganggo engetan lan rasa pangrasa) iku : KABIRING alam ka-kodhok-an.
Sahir tuwin kabiring alam kakodhokan mau, karo-karone ayang-ayanganing kahanan jati, kang katon ing pangilon goroh lan peteng, yaiku
tunggal sajinis (salaras) kang nganakake sahir kabiring kodhok.
Kang dienggo ngilo : daya tunggal sajinis, kang aran alam kakodhokan utawa martabat kodhok.
Dene ayang-ayangane yaiku rasa pangrasaning kodhok dalah kawruhing kodhok marang gumelaring donya.
Sahiring kodhok prenahe ing BATINING KABIRE. Pangilone kajaten prenahe ing BATINING SAHIRE kodhok. Kajaten kang ngilo pernahe : ing BATINING pangilon jati ($).
($). Tegesing tembung LAHIR sarta BATIN, katerangake ing bab 15.****
II. Yen kahanan jati ngilo nganggo alam manusa (wong donya), kajaten katone saka ing kono awujud : DHIRINE WONG DONYA, yaiku : ENGETAN + RASA PANGRASA BADAN WADHAGE wong donya.
Engetan sarta pangrasaning wong donya mau SAHIR tumrap alam manungsa. Dene KABIRE, yaiku : arupa bumi langit saisen-isene kabeh, kapetung dalah BEGOGOKING BADANE wong mau.
Mulane kahanan kang kaya mangkono diarani AYANG-AYANGANING KAHANAN JATI, awit kahanan kaya mangkono mau DISENGGUH KAHANAN KANG TEMENAN, dening wong donya.
Sarehne wong donya iku sahire korup marang kabire, mangka kabire mau KAWUJUDAN ING DONYA KANG WADHAG, Adadi : INGSUN KANG NGLUNGGUHI KAJATEN, katone saka alam manungsa iya wujud RAGANING wong donya : SIJI,
Wong donya padha nduweni panganggep, yen dhirine iku MUNG SIJI, kayata : wong kang aran si-Suta (dhewekw) iku sajagah mung ana siji thok.
Dhiri kang diarani nganggo tembung AKU dening si-Suta, sajagad mung ana siji thok. Iku ayang-ayangan INGSUN.
Mungguh RASANING WILANGAN SIJI KANG TUMRAPING DHIRINE : iku ayang-ayanganing KASAWIJENE KAHANAN JATI (INGSUN).
Kawruhe si-Suta (lire : OLEH-OLEHANE saka enggone ngreti, ndulu lan ngrasakake lelawanan karo isining jagad) iku dadi ayang-ayangan NGELMUNING PANGERAN utawa KAWRUHING PANGERAN.
URIPING PANCADRIYANE si-Suta : iku dadi ayang-ayangane GESANGING Pangeran. (Uriping wong yen katandhing lan gesanging Pangeran, iku pepindhane : uriping arloji katandhing uriping wong. Uriping wong iku mung “loop” dene matine “staal stil” tumrap Gesanging Pangeran).
Solah tingkah muna-munining wong donya : dadi ayang-ayanganing PAKARTINE PANGERAN. (Pakartining Pangeran yaiku enggone nganakake sakabehing daya tunggal utawa kedher kodrat, kang banjur mujudake sakabehing sahir kabir).
GESEH KARO SABENERE, nanging luwih terang yen katimbang pangilon kang ayang-ayangane arupa sahir kabiring kodhok. Iku kena diupamakake wong ngilo nganggo raening gendhul kang ora pati ireng lan ora pati legak-legok.
Dadi jeneng ayang-ayangan iku ENGETAN DALAH RASA PANGRASANE SI SUTA, apa dene KAWRUHE si Suta marang jagad.
Kawruh (oleh-olehaning ngawruhi) marang gumelaring jagad kawruh kang cumithak ing dhirine : iya wis kalebu (kapetung) ayang-ayangan, …… Ayang-ayangan sajeroning pangilon sajinis, ….. pangilon sajinis kang aran alam manungsa mau, ringkese : KANG DIANGGO NGAWRUHI + KANG DIWERUHI + KAWRUHE (sahir kabire) ayang-ayangan sajroning pangilon sajinis, iya pangilon kang aran alam
daya tunggal sajinis kang aran alam manungsa utawa martabat manungsa. Ayang-ayangane yaiku : engetane si Suta, rasa pangrasane si Suta, susurupane si Suta marang gumelaring donya : sahir kabire si Suta.
Si Suta rumasa ANA, nekseni utawa nyatakake yen dheweke iku ANA temenan. Tandha yektine : duwe engetan lan rasa pangrasa kang dianggo ngawruhi lan ngrasakake gumelaring jagad banjur calathu : AKU ANA.
Kang diarani AKU dening si Suta mau DHIRI siji. (Terang gamblanging kang diarani dhiri, kapratelakake ing bab : 14, iya dhiri iku ayang-ayanganing kahanan jati : INGSUN PRIBADI).
Aku ana ….. iku tegese : dhirine si Suta mau maujud utawa mandeg.
Tegese : ANA, kang tumrap dhiri si Suta, kang ateges maujud mau ayang-ayanganing ANANE kahanan jati.
Dadi AYANG-AYANGANING ANA : iku MAUJUDE utawa MADEGE, nanging ANA KANG SEJATI iku tegese : KANG BISA NGANAKAKE SALIRING KANG MAUJUD, utawa : KANG MENGKU WUJUD LAN KANG ORA MAUJUD. Dadi KAHANAN SAJATI : iku tanpa wiwitaning ana, tanpa wekasaning ana.
Anane dhiri : nganggo wiwitan lan wekasan. Nanging….. ora ana dhiri kang weruh wiwitaning madege. Ora ana dhiri kang bisa nekseni SADURUNGE ANA karo SAWUSE ANA. Bisane duwe RASA DHIRI bareng dhiri mau wis…… ana. Dadi : sarupane kang dikawruhi lan dirasakake dening si Suta iku : tumrap engetan lan rasa pangrasane si Suta : ANYAR KABEH.
Jagad donya luwih keri anane : tumrap engetan dalah rasa pangrasane si Suta. Bapa biyung iya luwih keri anane : tumrap rasaning engetan. Enggone ngarani keri katimbang biyunge iku satemene mung KABAR saka enggone nundha warta bae. Tumrap engetan dalah rasa pangrasane si Suta dhewe : ora nyata yen dheweke keri, ora nekseni, ora ngalami, awit dumunung sajroning engetane (kaelingane). Rehne mangkono, dhirine si Suta : rumasane iya DHISIK DHEWE katimbang sakehe kawruh kang diwenehi nganggo engetane.
RASA DHISIK DHEWE mau ya dadi ayang-ayangane ing kidame Pangeran (dhisik dhewe tanpa kawitan tumrap kahanan jati).
Dhirine si Suta nganggo wekasan, dadi ora langgeng. Nanging sajroning wektu dhiri mau madeg, ora ngrasakake marang kang aran wekasan, mung ndeleng ING KABIRE yen wong mati iku ana. Dene prakara ndeleng wong mati, iku dudu kanyatan tumrap rasa dhirine, (yaiku sababe arang banget wong donya kang nduweni pangraita lan pamikir prekara mati. Iya bener kerep ndeleng wong mati, nanging ora kalebu ing rasa pangrasa (ora klebu dadi pangalaman, sajroning wektu dhiri mau isih madeg).
Enggone ora ngrasakake marang wekasan mau iya dadi ayang-ayanganing kalanggengane pangeran.
Mangsa kang dienggoni dening si Suta diarani : SAIKI. (dienggoni tegese dirakake).
Saiki KANG ATEGES WEKTU mau ya dadi ayang-ayanganing saiki KANG MENGKU SALIRING WEKTU, arane ing basa Arab : kanjanmahfiyan.
Ora ana dhiri bisa ngrasakake marang BIYENE utawa mBESUKE. Kang dirasakake ora liya yang mung SAIKINE. Lire wong kelingan lakon biyen, enggone kelingan mesthi ana ing SAIKI mangkono uga mBESUK, iya digagas ing SAIKI. Dadi RASA BIYEN KARO RASA mBESUK ora ana kabeh. Kang ana mung RASA SAIKI. Iya RASA SAIKI iku ayang-ayanganing SAIKINING PANGERAN, kang mengku saliring mangsa.
Si Suta yen ngarani panggonan kang lagi dienggoni, nganggo tembung : KENE.
Kene KANG ATEGES PANGGONAN iku, ayang-ayanganing kene, kang ateges :KANG MENGKU SALIRING ARAH LAN ENGGON. Arane ing basa Arab : ngaras kursi.
Ora ana dhiri bisa ngrasakake marang KANANE. Kang dirasakake ora liya ya KENENE, iku pamikir lan nggagas kahanan kang diarani ANA ING KANA, iku pamikir lan panggagase mesthi ANA ING KENE. Iya RASA KENE KANG TUMRAP PANGGONAN iku ayang-ayanganing KENENE PANGERAN, kang mengku saliring
ALAMING RASA KASWARGAN, kajaten katone saka ing kono awujud dhiri wong swarga, yaiku : ENGETAN PADHANG + RASA
Engetan lan rasa pangrasaning wong swarga mau SAHIR : tumrap alaming wong swarga. Dene KABIRE, yaiku : gumelaring swarga, kapetung dalah blegering dhiri dhewe.
Mulane diarani : AYANG-AYANGANING KAHANAN JATI, awit kahanan kang mangkono iku DISENGGUH KAHANAN KANG SANYATA-NYATANE, dening wong swarga.
Prekara liya-liyane kang mratelakake ANANE lan KAHANANE : ora prelu karonce maneh, cukup nganggo tuladha pangalamaning wong donya kang kasebut mau.
Ayang-ayanganing kahanan jati kang katon ing martabat kadewan, kajiman, kasetanan lan liya-liyane, uga cukup nganggo tuladha siji ing ngarep. Bab tataraning pepadhange, goroh temene lan rasane, ….. kiraku kang maca iki mesthi bisa nimbang dhewe.
IV. YEN KAHANAN JATI ngilo nganggo martabat tetuwuhan utawa watu, kajaten katone saka ing kono : PETENG, ora katon apa-apa, ora krasa apa-apa. Lire tanpa kaelingan apa-apa. Iku kena diumpamakake wong ngilo nganggo blabag ireng. Ing blabag ireng mau digoleki rupane kang ngilo : ora ana apa-apane.
Tetuwuhan tak tembungake ORA DUWE RASA DHIRI, ora ngreti yen dhirine ANA, ora sumurup yen jagad iku ANA, ora ngreti yen Pangeran ANA. Kajaba ora ngreti marang ANANE MAU KABEH, ya ora ngerti yen DHEWEKE ANA, sarta ora ngreti yen dheweke ORA DUWE PANGERAN, utawa KAELINGAN.
Tetuwuhan sarta watu kena diupamakake : netepake yen jagad gumelar iku ORA ANA. Pangeran ORA ANA. Kahanan siji bae ORA ANA, ORA ANA KAHANAN. Ora pisan-pisan nekseni marang ananing kahanan kabeh. Kekembangan kang endah, nyenengake, arum gandane, dialembana ing Manungsa sarta disawang dening para luhur ana ing tengahing meja marmer, ora pisan-pisan bisa ngreti yen dheweke ana, ora nyana disenengi lan dialembana. Padha bae karo wayang, kayata : Janaka, ditonton sarta disawang wong akeh, nanging kang disawang mau ora sumurup yen ana. Ora kanggonan ing bungah susah lan lara kapenak. Nanging peteng ndhedhet limengan. Ora ngreti apa-apa. Ora ngrasakake panandhang, lan ora ngrasa marang nikmat lan mupangat.
V. YEN KAHANAN JATI ngilo nganggo Pramana sajati (sipat maknawiyah), kajaten katon sawungkuling Sipat kang nyata sanyata-nyatane ing Pangeran piyambak. ($)
($). Kodrat, Iradat, sapanunggalane, (kang kasebut ing dhuwur mau) ka-aranan sipat mangani, yaiku kang awujud jirim. Dene : kodiran muridan sapanunggalane : karanan sipat maknawiyah, awor karo “DZAT” (bangsa kang ukuran kaping IV, kapratelakake ing layang Jatimuri).
Sumber : Buku Serat Wewadining Rasa, Cap-capan I Tahun 1985.
March 29, 2011 – 1:38 pm ^^,
2-1= NOL… suwong, ayem tentrem endahing samudra cahya,,,
mator sembah nuwon dumateng Gusti Kapangeran lan dumateng sesepuh mas kummitir
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB
NDULU KUWASA RUSAKING TATA (1)
NGAMBAH ALAM SUNYA RURI (1)
NGLAKONI TAPA UTAWA SEMEDI (1)
ing ordo Diptera (bangsanè laler).[2] Drosophila melanogaster iku laler kang asring ditemokaké ing woh-wohan kang wis bosok, mula uga diarani lalat buah (laler woh).[2] Drosophila wis digunakaké taun-taunan ing kajian genetika lan tindak-tanduk kéwan.[2]
Ciri morfologi[besut | besut sumber]
Werna awak kuning rada coklat kanthi ali-ali awerna ireng ing awak bagéyan mburi.[2]
Ukurané cilik, antarané 3–5 mm.[2]
Urat pinggir suwiwi (costal vein) nduwé rong bagéyan terinteruptus cedhak karo awaké.[2]
Sungut (arista) padatan bentuké kaya wulu, nduwé 7-12 cabang.[2]
Padatan Crossvein posterior lurus, ora mlengkung. Mripat majemuk bentuké bunder rada lonjong lan wernané abang.[2]
Ana mripat oceli ing bagéyan dhuwur sirah kanthi ukuran luwih cilik tinimbang mripat majemuk.[2]
Thorax ana wuluné kanthi werna dhasar putih, déné abdomen nduwé ros lima lan ana garis ireng.[2]
Suwiwiné dawa, wernané nrawang lan manggoné wiwit saka sirah.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 4 Maret 2016.
Jawa◄	Tut Wuri HandayaniIlang JawaneNyuwijiGunung,Kaendahan & KapandhitanDosa lan PangapuraWajik Klethik Gula JawaMangan ora mangan, anggere...Cangkriman	Sitemap
anindakakên pakaryan, saha ingkang cocog kalihan kawontênanipun ing jaman sapunika, baku mêthik anggitanipun para pujôngga tuwin sujana sarjana ing jaman kina, kaimpun sarta kasêkarakên dening: Radèn
têlênging driya | ngungun gawatipun | yèn wus wikan kang sinêmbah | lan kang nêmbah gambèng gambuh sarira tri | sampurna
[...nan] jati | jatining Hyang Sutratma ||
10. wêwarahe Wrêdatama nguni | kang wus mumpuni ing pangawikan | wicaksana lus ambêke | sênêning budya
uninga mring sajatining gêsang | gêsang ingkang urip dhewe | sinêngguh yèn Hyang Agung | dupèh mêngku sanggyaning dasih | tan wruh lamun punika | trimurti winuwus | wisesane datan siwah | lan Hyang Widi kang nora
titah kabèh | sing alam adi iku | iya purusa kang sajati | lire jatining gêsang | gêsang slaminipun | nulya
tôndha yêkti yèn anane | anane urip iku | kèksi saking solah pakarti | lamun ana pakaryan | apan wus sawastu | ana kang darbèni karya | pra sujana uga mung pralambang sami | lir tirta lan ombaknya ||
15. ombak iku yêktining pakarti | karti katon kanyataning titah | tirta môngka têtondhene | karsa daya puniku | lan
lan karsa ugi | yèku jatining tunggal ||
16. jroning kitap makripat wêwarti | lapale lapha illa ilallah | lakaiyan illalahe | maknane lapal iku | datan ana ingkang darbèni | saniskarèng pakaryan | anging Allah tuhu | lan ora ana kang gêsang | anging Allah iku kang urip pribadi | langgêng tan kêna
manungsa jati | iyèku tri prakara | wênèh ana muwus | Wisnu Brahma lan Hyang Siwah | iku môngka pêpindhan pindha trimurti | wrananing Hyang Iswara ||
18. Wisnu iku dayanirèng gusti | Brahma môngka kawicaksananyakawicaksanannya. | Hyang Siwah
janmi | tan lyan saking soroting pêpadhang | pama surya lan sorote | arka môngka Hyang Agung | sorot pindha uriping janmi | yêkti tunggal kaanan | tan lôngka sinêbut | môngka sêsulihing gêsang | ngaku lamun ingsun iki
wirayate dwija tama yogi | kang wus mangrèh ardanirèng driya | nyata sêtya ing ngèlmune | wicaksana bêk sadu | kongas tyase ngumala wêning | dening sampun waspada | dununge panêbut | tanapi ingkang sinêmbah | putus ing rèh patrap pamoring dewa di | nirwana purnèng tunggal ||
24. labêt antuk nugrahaning Widi | kang midhangêt lir samya binuka | wahyanta sang wiku wose | mêdhar kaananipun | anane Hyang Wisesa Jati | lawan para manungsa | iku paminipun | kadya angganing raditya | lawan warih munggwing pêngaron mênuhi |
Hyang Agung | manungsa kang mardikèng rat | cahyanira lwir pendah Hyang Sitarêsmi | ingakên
pratamèng budi | beda lan pra taruna ||
1. utamaning gêgayuhan | yèn janma ing nungswa Jawi | wiwit kumuna makuna | sanityasa
donya sami | bonggan yèn tan mêrlokêna | wanci kang kinarya nglantih | amêlêng maladi ning | ninging [ning...]
[...ing] cipta wèh wulangun | urubing sadwa nglela |
nandhing | panganggêpe agama iku tan pedah ||
5. janma kang waspadèng patrap | traping tata tur pratitis | titi tamat ing
kang luwih luhur | miwah suwuring asma | ngambar lir jêbat kasturi | gônda arum ngèbêki samadyapada ||
8. mangkono ngèlmu kang nyata | sanyatane kawruh jati | lamun janma maksih samya | sêngsêm sêdya andarbèni | kang gumêlar nèng
parlu | anggêring kodrat nyata | ngadili karêping janmi | maringake kang dadya penginanira ||
11. sagunging para manungsa | tumuwuh nèng donya masthi | kang gathuk lan kaanannya | mring manungsa kang dunungi | kodrat tandya rumanti | alam kang
saking raganira sami | sayêktine durung wikan | oncat saka ing têtali | têgêse durung bangkit | mardika pindha Hyang Agung | tôndha isih kêbônda | tabête hawane nguni | nora gampang mulih marang kamulannya ||
13. nyawa yèn durung tumêka | praptèng gêgayuhan sami | nulya dumunung ing alam | ngalam gaib milangoni | prandene mêsthi bali | mring donya [do...]
[...nya] arsa tumuwuh | kawiyak pakartinya | cipta lan sêdyane maksih | anggung gandhèng taturutaning kadonyan ||
14. sajatine ingaranan | jantraning pati lan lair | lire yèn wus mati nulya | lair nuli lalis maning | yèn mangkono wus masthi | tanpa wasana tinêmu | tansah mubêng kewala | nyawane kêjirêt pranti | dening rodha ardayèng driya priyôngga ||
15. sapantuk nugrahaning Hyang | wikan nigas ing têtali | tali kang ngikêt mring jiwa | lire pamrihira nguni | tinatas rontang-ranting | tandya oncat sing talikung | nyawanta gya binuka | jumênêng urip pribadi |
kang tan darbe pamrih | yèn maksih krakêt yêkti | pasthi durung bangkit ucul | de ta ingkang winastan | panunggal lan
jatining ruwiya darma | ingkang kawursita nguni | angkara murka pinindha | Sang Narpa Rahwana Aji | tan liyan amung
ngèlmi | ngèlmu ngamaling manungsa | manut tuladan utami | batine pinrih wani | nglilahake uwohipun | uwohing
dadya gayuhanipun | mangkono janma tama | yèn arsa ngluri palupi | pan wus maton pamucunge mring kasidan ||
1. duk ing dangu wirayate sang dyah wiku |
6. yêktinipun mulyaning raga ing dangu | ati nyawa lawan | rasa tan mèlu
17. lah dèn emut manungsa tumitah iku | wênang mangrèh cipta | misesèng dhiri pribadi | môngka juru karya anggêring
ngluwari badanipun | angsung ing ganjaran | mring labuhan kang utami | lan ngrampungi panêraking dur angkara ||
kondhanging dasih | sihing Sukma wus tan kêna yèn cinôndra ||
25. wigaripun yèn ngronce ngrêrancang kalbu | kaluluning swara | swaraning donya anangis | tangisira tansah nora pêgat-pêgat ||
1. lah ta kaya manungsa ingkang pinuju | anandhang uwas kuwatir | wêdi
salwiripun | yèn wus kasandhang ing dhiri | wus rampung tan susah ngulur | kadya wong kasor prakawis | dadak apèl munggah rèh hop ||
10. anjalari gêring ngênês lêmês lumpuh | akarya rusaking dhiri |
iku sing tumusanipun | panggawene dhewe nguni | kang wus samya linalakon ||
dhèwèke wus udani | yèn asal sing jiwa manggon ||
17. wong gumêdhe kumingsun gayuhanipun | tan oncat sing donya masthi | manthêng mothah anggêgayuh | giyêng gageyongan kapti | kudu
19. wong kumlungkung sumêngah pambêkanipun | tan mundhak [mu...]
[...ndhak] luhur wus yêkti | nora
kaanan iku | marga salwiring rèh iki | ana kang ana wus tamtu | nadyan sipat agal alit | jroning wujut samya klêbon ||
sajatinipun | karya bêcik ing sasami | yèn gambuh gambar lêlakon ||
1. poma dèn samya karuh | ngarah ngruruh pamoring
manus | wus sawastu tinetah mrih laju | dening wiku kang nora nyabawa angling | sirahe pinèt tumungkul |
karosèng tyas jroning luyut | mlawang sawanganing batos ||
6. mungguhing Allah iku | ana ingkang mujud lan tan wujud | jatinira kang awujud dèn wastani | yèku wêwayanganipun | dene kang datan katongton ||
7. lah iku mêlokipun | pêpadhang kang tan kêna dinulu | dening janma kang durung sukci ing budi |
mungguh sajatinipun | pamoring kawula lan Hyang Agung | gampang lamun kinarya pocapan angling | angèle yèn arsa anut | nglakoni sêtyaning batos ||
12. yitnaning kapti lamun | nora mutatuli ing panêmu | sajatine pamoring kawula Gusti | dudu raga lan nyawèku | pinrih nuksmèng mring Hyang Manon ||
13. yèn mangkono kalèru | tanpa karya ulah andhèg
15. têgêse pamor amung | tarlèn saking ulah watak wantu | jêr tan ajrih nulat wataking pribadi | yèn ngêplêki pan wus
Wrahaspati | disorot lan rawinipun | priye mor misahe kono ||
17. wataking Gusti iku | wus jinarwa ing dalil
ruharèng sawêgung | yèn tan kèlu kaluluning kosokbali | sugih miskin asor luhur | panganggêpe sami mawon ||
mungguh bedane watak puniku | wus kapêtha nèng ringgit purwa ing nguni | nênggih Sang Bathara Guru | nitih andaka kinaot ||
22. ringkêse caritèku | pralambange Hyang Siwah lan lêmbu | ing rèh kadya watake kawula Gusti | andaka wataking batur | Hyang Siwah pindha
24. rancaging critèng ngayun | salwiring rèh ardanirèng kalbu | kang kasmaran adining sêsotya rukmi | tarlèn sing wataking batur | yèku pamurunging lakon ||
tan nganggo sarat mêsrut | kaya guru muruk mêjang ngèlmu | nganggo klasa mori anyar tindhih ringgit |
ing wulu | nging tan gampang manungsa bisa nampèni | miwah tan kêmirêng manus | kang maksih karnane rusoh ||
32. tan pilih janma sêpuh | mudha sudra tanapi kang luhur | nadyan tapa nèng anggraning Swelagiri | yèn mung muyêg ngumbar kayun |
34. lamun sukci wus tamtu | wikan ngangkah ngrukêt urip tuhu | tuhu yèn wus ngrêgêm ugêring wêwadi | sinêmbadan sêdyanipun | kang cinipta mêsthi rawoh ||
dhisik dhewe cantrik anyaran iki…jeneng-e Asmoro Jiwo…kok endah temen, yen cinondro…piye yo?
tapi mburine kok nlesep keris Sigar Penjalin yo…Ojo…Ojo Mateg Aji Pangimunan…Duko? Mboten Pareng….
Balas	On 07/03/2010 at 15:31 Truno Podang said: Oooh panjenengan sanes cantrik padepokan, nanging cantrik Asromo Jiwo nopo nggih.
Ngopo? opo Nyi Mas Sontrang sing dhitempeli Glathi…
Balas	On 07/03/2010 at 16:16 Donoloyo said: Koyo isih ono sing kurang…Sagar Penjalin urung Ono…
Balas	On 07/03/2010 at 17:07 gembleh said:
ndeyan lagi pada nggoleti sing dodol gecot.
Balas	On 08/03/2010 at 21:58 donoloyo said: Panembahan,Ki Truno ;
Syarat Ingkang Nomer Setunggal, Meniko Saged…
Ingkang Nomer Kalih Meniko Radi Awrat,
Balas	On 08/03/2010 at 14:04 pandanalas said: kulo sampun saged manebak2 bledehane ki Mukidi ugi rawuh
3. kembang setaman…sing niki ancene dereng gadhah….
Murbeng Dumadi, lumeberipun dateng kawulo sakluarga. Kosokwangsulipun panjengengan saklwarga inggih
donga-dinonga, bage-binage, taken-tinaken , gujeng-gumujeng, tujuanipun supados gesang puniko paripurno, inggih puniko hablumminallah lan hablumminannas Nuwun sewu menawi
ingkang dados, mugi- mugi saged ngleksanaaken amanah saking rakyat, dene ingkang mboten dados mugi-mugi saged nampi kanthi arif
Balas	I-one, on 26/09/2010 at 8:50 pm said:	Sopo wae sing dadi pemimpine mugo2 biso Amanah.. Nggih nopo nggih.. Amien..
Balas	lik budhi, on 26/09/2010 at 9:26 pm said:	Amien, mugi mugi rakyat alit saged ngraosaken kesejahtreaan lair trusing batin, Nyuwun pirso asiling pemungutan suara saben dinten badhe dipun upload ngantos jam pinten ?
Pajangan Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong
purwokerto on 20/12/2011	-PUSERE ASREP,SUSUNE ASREP.
-PUTIH PUTIHE MATA MBLEREK LAN MATA KATON NGGERONG.
sko ndi. iki saiki wes tak ganti. sumbere tak gabung k2 tulisan dadine wes iso nongol.sepurane yo.
dan menggambar. t | @hilmyhilmyxe | fnumyx@gmail.com
Beras dadi kabutuhane masyarakat, mula ya ora nggumunake manawa ora sethithik beras kang kudu dicawisake. Dene kang kajibah nyukupi beras ora liya para among tani, srana nggarap sawah nandur pari. Mungguh kaya ngapa lan kepriye carane nindakake nggarap sawah, mbok manawa na becike yèn diandharake sawatara, wiwit gawé winih tumekane panen. Dhek jaman biyen, nalika irigasi durung tumata, sadurunge ngancik ngolah lemah padha nganggo petungan mangsa. Dene mangsa kang diugemi ya iku mangsa kanem lan uga ngungak lintang luku kang wis katon manjer ing sisih wetan. Lumrahe pangolahe lemah kawiwitan gawé pawinihan. Gawe winih mono ana kang nganggo ngurit/nyebar. Cara-cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit ya iku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan ya iku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu. Kekarone wiji pari iku kadhedher ana ing lemah garing. Dene nyebar, wiji didhedher ing lemah teles, wujud gabah kang wis nokol/thokol. Sinambi ngenteni gedhene winih, Pak Tani nuli nggarap sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni, ya iku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah déning luku. Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, Bakda iku, lemah dilebi lan dileremake sawatara sina supaya suket lan gegodhongan padha bosok dadi lemi. Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake, lumrahe pak tani nampingi utawa nembok galengan supaya ora padha bolong, bisa wutuh, rapi lan rata. Sawise cukup anggone ndhayungake, lemah dilumahake, tegese digawé rata srana digaru. Kanthi mangkono brongkalan-brongkalan lemah padha ajur,
dadi leleran. Yen wis mangkono lahan siap ditanduri. Supaya tandur bisa tumata larikane, katon runtut, luwih dhisik nancepake kepala, ya iku tancepan tandur kang bakal dadi panutan. Kanggo rerangken tandur, ora lali dicawisake sesaji kanggo panuwun lan panyuwun marang Gusti. Sawise dipasrahake nganggo didupani, sajen banjur dikepung sing padha arep tandur, lumrahe para wanita. Piranti sing kanggo tandur ya iku wilah sing diwenehi tetenger kang padha elete. Piranti iki diarani klathakan utawa blak. Blak
wiwit ijo, mracihnani yèn urip, diarani nglilir. Watara umurt sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba kanggo ngilangi suyket sing ngganggu, uga duwé tujuan nggemburake lemah. Bakda iku tandur dirabuk. Ora antara sasi tandur dadi ijo royo-royo, gumadhung. Tandur mekar, mundhak gedhé lan dhuwur. Ora suwe manèh mlecuti, siji loro katon wulene. Dene yèn wulen par iwis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen kang mentes padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak. Saya suwe pari saya kuning. Yen wis mangkono becike sawah disat supaya nyepetake pari padha tuwa. Sawise sesaji “wiwitan” dileksanani, pari banjur dipanen. (Kiriman Sdwijosusastro)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Teknologi_pertanian&oldid=1080899"	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 3 Sèptèmber 2016.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubeassfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
© 2013-2015 Tube Ass Fuck | Content Remove
Côndra J.Z. II. 67-4. v.o.
Candraning warni punika ingkang kathah pangrêngga sarta pangalêming tiyang jalêr
sapanunggilanipun, ingkang sampun pinanggih sampun dipun kalêmpakakên sarta sampun dipun urutakên dêntawyanjananipun katunggilakên kalihan sêrat wadari basa punika, sapunika dipun kalêmpakakên malih katunggilakên dados satunggal kados ing ngandhap punika:
Ing ngandhap punika kalêmpaking têmbung côndra sawatawis, kados ta:
untu: Waja lir sotya ranipta,rinipta. rêntêt runtut adhamis, Tjemp.; Waja wangun lir tètèsing toya id.;
mobat-mabit pindha dirada mêta.; ngamuk liwung kaya banthèng kêtaton.
abrit dadoskados. rah, id 426-8 v.o.; Kang wadana lêkêr pindha sasi, S.H.; Wadananipun katlorong soroting raditya ing
punika têmbung aran, angsal sambêtan rimbag tanduk enz. ingkang têgêsipun: upama, pangrêngga, kados ta: asta anggandhewa
môngsa kasa (satunggal) dumugi môngsa sadha (kalih wêlas) kados ta:
kasa: sotya murca ingêmbanan, punika candranipun môngsa kasa, wancinipun gêgodhongan sami gogrog, kêkajêngan sami pruthul.
karo: bantala rêngka, punika candranipun môngsa kalih, siti garing kapanasên sami nêla.
katêlu: suta manut ing bapa, punika candranipun mangsa katiga, lung-lungan sami nurut ing lanjaran.
kapat: waspa kumêmbêng jroning kalbu, punika candranipun môngsa sakawan, sumbêr sami pêpêt.
kalima: pancuran mas sumawur ing jagad, punika candranipun môngsa gangsal, wancinipun wiwit dhawahing jawah.
kanêm: rasa mulya kasucian, punika candranipun môngsa kanêm, ungsumipun wowohan nêdhêng.
kapitu: wisa kentar ing maruta, punika candranipun môngsa kapitu, mangsanipun kathah sêsakit.
anjrah jroning kayun, punika candranipun môngsa kawolu, mangsanaipun kucing gandhik.
kasanga: wêdharing wacana mulya, punika candranipun môngsa kasanga, wancinipun gangsir sami ngênthir, garèng sami ngèrèng.
kasapuluh: gêdhong minêb jroning kalbu, punipunika. candranipun môngsa kasadasa, wancinipun sato kewan sami mêtêng.
dhêstha: sotya sinarawèdi, punika candranipun môngsa dhêstha, wancinipun pêksi sami ngloloh.
sadha: tirta sah saking sasana, punika candranipun môngsa sadha, mangsanipun bêdhidhing.
Cangkriman punika kenging kabasakakên tanpa wicalan, namung waton saêsiripun piyambak, mungêl punapa-punapa dipun kèn mêthèk têgêsipun kados ta:
tulang gêgapitan / pandhawa umangsah prang / buron ngarga tumpês tapis / dening Sang Arya / Sena ingkang matèni //
lêmut, durma: // ing Samarang rame padha bêbarisan / urut pinggir pasisir / sêsayap ling ôngsa / suku kadi rujita§
mandhuwur / sabamu ing sêndhang / pencokanmu lambung kering / praptèng wisma si pucung mutah kuwaya //
1 t/m 9 = 45: 3 = 15
Brahmana Kèstu (Bathara Wisnu) tembang kawi prawiralalita lampah 16.8.8 x 2 = 32 x 2 = 64 kados ing ngandhap punika.
tuwuh doning mudra tirta = anggèning tumuwuh têlênging toya / seta têkèng purwandaya = pêthak ingkang wit / mapatra pita laksmita = godhong jênar sumunar / sirang puspa maha rakta = ingkang sêkar langkung abrit //
mabapte kang pala krêsna = anêdhêng ingkang woh cêmêng / mèsi nandhang mancawarna = isi sêsotya
Maharaja Berawa. Zie P.R. I. 232. 6.
Wontên malih cangkriman srekalan, cangkrimaning lare, dipun kèn mêthèk têgêsipun, kados ta:
a. bocah cilik mênthik kulambi bagor: apa? ingkang sagêd mêthèk, pêthèkanipun kacang cina. Punika cangkriman wêtah. [wêtah...]
b. pakboletus, pêthèkanipun tapak kêbo ana lelene satus, of tapak kêbo bule satus: 100 = 4 x 25. punika cangkriman wancah, sapanunggilanipun. [sapanunggilanipun...]
Rura basa punika têmbung risak, nanging botên kenging dipun ewahi sarta botên kenging dipun pathoki, kados ta: anggodhog wedang, botên kenging linintu anggodhog banyu.; adang sêga, botên kenging lintu adang bêras sapanunggilanipun; ingkang sampun pinanggih sawatawis kaklêmpakakên katunggilakên kalihan têmbung sanès-sanèsipun wontên ing sêrat wadari basa punika
Ing ngandhap punika kalêmpaking têmbung rura basa sawatawis, inggih punika têmbung ingkaingkang. botên kenging ewah, botên kenging dipun pathoki, kados ta:
criping: anggorèng criping, botên iris-irisan gêdhang mêntah, of gêmôndarusa; ragi: anggorèng ragi, botên parudan krambil; rêngginan: anggorèng rêngginan, botên oran-oran garing; krambil: mènèk krambil, botên
ngliwêt sêga, botên bêras; wedang: anggodhog wedang, botên banyu; ladha: kêlan ladha, botên terong enz; laya:layang. nulis layang, botên daluwang;
Ingkang nama triwarna punika basa ingkang anggadhahi rangkêpan tiga, N. K en K.I. (mangan, nêdha, dhahar) utawi namung rangkêp kalih K.N en K. I. (tangan, asta) antawising basa triwarna kangge ing basa wrêdha krama, kados ta: sampeyan punapa ajêng nêdha ulam menda enz.
êndhas, sirah, mastaka; aran, nama, asma; arêp, ajêng, karsa; itil, kalêntik, prana; awèh,
pawèstrèn, badhong; palanangan, pajalêran, kalam; pangan, têdha, dhahar; dhewe, piyambak, pribadi; dhadha, jaja, pranaja; jênat, swargi, swarga; jênêng, wasta, asma; jaluk: anjaluk, nêdha, nyuwun of mundhut
jamu, jampi, loloh; manak, rencang lare, ambabar;
Sanepa punika têmbung ingkang dipun salimpangakên têgêsipun, iya atêgês ora, nama kosokwangsul, ingkang sampun pinanggih dipun kalêmpakakên kados ing ngandhap punika: W.B. 197
Rimbagipun, kaanan mêsthi wontên ngajêng,
kasor tugu Ngayogya: tugu Ngayogya taksih kawon inggil; aji godhong jati aking salêmbar: godhong garing taksih gadhah aji; êmpuk watu: watu taksih êmpuk, nanging ngêmpukake watu ngumbar sanggup; abot mêrang sagèdhèng ginawa alihan (padhalangan): ènthèng sangêt; abang dluwang ulate ...: dalancang pêthak taksih katingal abrit saking pucêtipun; angèl mithês
rindhiking plajêngipun angungkuli sagawon dipun gêbag; rame wong andondomi: sidhêm pramanêm botên wontên walang salisik; rênggang gula:
alu: pêcêl punika kuluban ingkang sarwa lêmês, punika sanepanipun tiyang kakon atèn;
Saroja punika têmbung kalih lingga dados satunggal, ungêlipun sanès têgêsipun sami, kados ta: Sêtyatuhu, sêtya: têmên; tuhu: inggih têmên, adat sabên, adat, botên ewah; sabên, inggih botên ewah; nanging dene: têmên-têmên sarta sabên-sabên, enz. panunggilanipun sawatawis ingkang sampun pinanggih kaklêmpakakên kados ing ngandhap punika:
Nanging ing sêrat P.S. têmbung saroja blz 125-1 namung
anon: ora anon ngrungu; botên sumêrêp sarta botên mirêng
èndhèk èrèk dhuwur kêncur, pujining bocah golèk laron mibêr ing wayah esuk, dhuwuring ibêre isih dhuwur kêncur
adat sabên: adat = sabên; sabên = adat
apa: inggih punika warnining hawa ingkang madal saking napas, hawa ingkang mêdal saking napas bagiyanipun ing kathah: sarining bumi. G.D. 1820 no. 1 blz. 36
owah gingsir: owah = oncat, gingsir inggih oncat
awon: ngawon-awon tiyang awon, awonipun angungkuli awonipun tiyang awon ingkang dipun
manawi sampun dhahar kemawon, ( van wis); sampun kondur, kondur mênawi sampun dhahar (aja mulih, muliha yèn wis mangan)
sampun: sampun dalu, sampun kondur, K wis bali, aja mulih N
lara lapa: lara = sangsara; lapa, inggih sangsara
pait gêtire: pait, nyêthak; gêtir inggih nyêthak
purun (gêlêm of wani): mênawi sampeyan purun dados upas sakaut, purun nyêpêng durjana, inggih katampèn
panas pêrihe: panas, sakit; pêrih inggih sakit
prabot-prabot: têgêsipun nama punika namung kabêkta saking prabotipun, prabotipun sarwa sutra, zie. J.Z.I.53.1
pêkir mêskin: pêkir tiyang mêsakat; mêskin, inggih tiyang mêsakat
papa cintraka: papa, sangsara; cintraka, inggih sangsara
japa môntra: japa, aji; môntra, inggih aji
jamak lumrah: jamak, wong akèh; lumrah, inggih wong akèh
jubriya kibir: zie riya kibir
godha rêncana: kathah sambekala sarta pêpalanganipun
gêmah ripah loh jinawi, tata tur arja (padhalangan)
gothèkgèthèk. ciri, ora ...: mratelakakên tanpa cacad
Ingkang winastan têmbung silihan punika têmbung aran, angsal sambêtan têmbung kaanan, kados ta: tamparane ora matêng; tapane uwis matêng; rêmbuge durung matêng ... J.Z.II 68.14 v.o.
Dene manggènipun têmbung matêng wau wontên ing wowohan, utawi ing olah-olahan, panunggilanipun, ingkang sampun pinanggih kados ing ngandhap punika:
idune mandi: wicantêning tiyang sawêg ginêga ing tiyang
idu dinilat manèh: tiyang sampun gadhah kasagahan dhatêng tiyang, dipun cêlad, nanging; ambuwang idu bacin (paribasan)
idu gêni: wicantênipun kêkasihing ratu, utawi lêlêngêning parentah, namung dipun ajrihi sarta dipun turut
ilate mati: botên sagêd ngraosakên têtêdhan, namung anggêripun kalêbêt ing wadhuk
kêndho tapihe: tiyang èstri kampung purun lampah jina, gadhangan dados tiyang awon
doyan ujar: imul, dipun ungêli awon botên dipun lêbêtakên manah. Punika kosok wangsulipun: laran atèn
pun panyade, mênawi wontên tiyang ngawis tansah dipun jori, pun panumbas kêblasuk pangawisipun
canthing jali: dicidhukna banyu sagara, olèhe iya mung sathithak,sathithik. isbatipun tiyang alit ingkang gadhah pambêkan gumêdhe.
cèlèng kêtaton: cèlèng nandhang tatu saking pandamêling tiyang, napsu ambêk pati ngancap dhatêng tiyang ngajak sarêng pêjah.
cêngkir katindhihan kiring: tiyang sêpuh dhudha utawi rôndha, rabi utawi laki malih angrumiyini anakipun ingkang taksih
purun dhatêng ing gêbag sarta miturut ing pangrèh
duk sandhingan gêni: jalêr èstri ingkang sami lêgan, mênawi nunggil panggenan, asring kobong
dêmang ngiras tangkilan: kengkenan karangkêp kalihan ingkang nglampahi piyambak
têkèk mati ulone: durjana kacêpêng saking pangakênipun piyambak, kadamêl
cangklakan: kanggenan akrab ingkang botên sêtya, piawonipun botên katawis, katawis-katawis sampun kalajêng
sapi nusu mring pêdhète: sbating ngilmu
paraning bêndu mênyang sing apês, parane,: nêpsuning tiyang botên sagêd dhumawah ing tiyang ingkang dipun nêpsoni, dening èri, dhawah dhatêng tiyang ingkang botên dipun nêpsoni, kadamêl tiban
umpuk, jurang dikêdhuki: punika isbatipun tiyang mêlarat, anggantosakên barang-barangipun dhatêng tiyang sugih, wangsuling arta mawi sarêman
banthèng kêtaton: punika sami kalihan cèlèng kêtaton, purun dhatêng tiyang
bêlo milu sêton: tiyang botên sumêrêp ing rêmbag, tumut ombyaking kathah
bêdhil kothong, macan ompong, punika angganipun tiyang agêng, sanadyan namung kèndêl, inggih taksih kinajrihan ing tiyang alit
Têgêsipun: kaya voorb anggajah êlar, rimbagipun tanduk, aran
nyilih tangan: tiyang damêl piawon dhatêng tiyang, nyambat tiyang sanès.
mati sajroning urip: sujana sêmadi ngantos pana
mati sumbêre: tiyang katilar dhatêng tiyang, ingkang ajêg suka pitulungan.
mati pasabane: tiyang rêmên nênêdha dhatêng sanak sadhèrèkipun, dangu-dangu dhatêng kawanuhanipun, sarêng dipun bosêni minggah pangkatipun: ngêmis
mati-matia kêbênêm: tak arani dudu kowe, kewekowe. saiki ana ngêndi (kêbênêm = ora nyana)
muta tuli: sampun botên purun sumêrêp sarta botên purun marêngakên.
ngêbo pêlèn, tiyang sadhusun utawi tiyang sakampung kajèn kèringan piyambak.
ngêthuki = ngiyani: nanging botên kalêbêt ing manah, namung tumèmpèl ing lambe.
Gandhènging basa ingkang kangge pawicantênanipun têtiyang Jawi ing Surakarta, kenging winastan tanpa petang kathahipun, sapunika sawêg ngalêmpak sawatawis, sanadyan dèrèng anyêkapi dhatêng kawontênaning basa nanging sampun lowung kadamêl lantaran dhatêng pandamêling ukara, amargi tiyang damêl ukara mênawi kuwangsul êtraping pamasangipun dhatêng gandhènging basa, inggih botên sae, utawi kuciwa, kadosdene bôngsa Walandi ingkang sawêg sinau dhatêng basa Jawi, têmbung Sênèn Kêmis, sami kemawon kalihan: Kêmis Sênèn, mênggah tiyang Walandi inggih botên kuciwa, awit dede têmbungipun sarta sawêg sinau, wangsul tiyang Jawi punapa sagêd gadhah santolan sawêg sinau, mênggah ingkang sampun pinanggih kados ing ngandhap punika:
anak putu: tisna dhatêng anak, kalihan dhatêng putu; anak bojo: zie garwa putra; èndhèk cilik: cèndhèk cilik; èndhèk dhuwur: cèndhèk dhuwur; andhêg: mandhêg tumolih; enthong irus, met ora têgêsipun botên gadhah sandhangan sae (silihan); adas pulasari: mênawi
sakêdhap bingah (abang) sakêdhap susah (biru) punika tiyang badhe gadhah damêl, wragadipun dèrèng kacêpêng z.o.z.; nabi, wali; cukêng rêngkêng: (saroja);
kêmbên; tumba trawas; tumbar jintên; tumbak kêris: waos ligan botên dipun sujanani ing tiyang, nanging ngliga dhuwung winastan tiyang ngamuk; tumbak bêdhil: gampil damêl waos kalihan sanjata; sênèn kêmis: sênèn wisudhan, kêmis kisasan; sunat pêrlu: kathah ingkang mêsokakên pandamêl sunat kalihan pandamêl pêrlu; sendhok porok
pêrlu sendhokipun; sandhang pangan: bayi lair ngangge popok rumiyin, dipun sêsêpi: kantun; sêndhang pancuran: agêng sêndhang kalihan pancuran; sunthi kêncur; sor: asor unggul, asor luhur; srêgêp mlincur; sida wurung; sudra papa: (saroja); solah bawa muna
nganggit sêrat punapa zie namaning pujôngga
Artandriya: Ajar Artandriya, punika ingkang nganggit sêrat pawukon, lajêng kaanggit malih dhatêng Sunan Giri II dene Ajar Artandriya wau pujôngga ing Wiratha panjênênganipun Prabu Basukeswara.
Êmpu Jôngga: nganggit Sêrat Manumanasa; Bale Sagala-gala
Amongsastra, Kyai Rôngga: punika ingkang nganggit Sêrat Kancil sêkar macapat, lajêng kaanggit dados gancaran dhatêng Ki Padmasusastra
Ragarunting: Êmpu Ragarunting nganggit Bandhalaksana
Rôngga Awikrama: nganggit Sêrat Panji Paniba
Rônggasutrasna: punika ingkang nganggit Sêrat Cênthini awit saking karsa dalêm PB V babon saking pasisir
Sunan Kalijaga: nganggit sêtsêrat. Jaka Slewah
Sutrapana: Kyai Sutrapana, punika ingkang nganggit Sêrat Menak, lajêng dipun
punika ingkang nganggit Sêrat Jayabaya, kaanggit malih dhatêng Sunan Giri, lajêng kaanggit malih dhatêng P. Kadilangu
Puywa: Êmpu Puywa nganggit Sêrat Ramayana, Mahadewa
Namaning sêrat kawi jarwa karanganipun para pujôngga ing jaman kina, sarta ringkêsaning cariyosipun satunggiling sêrat wau, pêthikan
Arjunawijaya, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Panuluh, nyariyosakên lêlampahanipun Ratu Sabrang ing Maèspati
Hidayatullah, Jawa ?: punika sêrat piwulang
Iskandar, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariyosakên lêlampahanipun Sultan Iskandar ing Rum
Asmaradahan, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Salukat kalihan Êmpu Karmajaya, nyariyosakên kramanipun Bagawan Abiyasa
Asmarasupi, jarwa: kala wiwitan ingkang nganggit Adipati Pangeran ing Samarang, lajêng kaanggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariosakên lêlampahanipun Asmarasupi
Aji Nirmala, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Wijatmaka, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Aji Nirmala
Ambiya, jarwa: kala wiwitan ingkang nganggit para ngulama, lajêng dipun anggit malih dhatêng
ingkang nganggit Adipati Samarang, nyariyosakjên lêlampahanipun Prabu Anglingdarma ing Malawapati
Nitisastra, Kawi: ingkang nganggit Prabu Widayaka, punika sêrat piwulang
Nitipraja, jarwa: ingkang nganggit Kangjêng Sultan Agung, punika sêrat piwulang
Nawawi, Jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Sastrawijaya, punika sêrat wêwulang têpa palupi saking Ngarab
Cênthini, jarwa: punika anggitan ing pasisir, kala jaman Mataram, lajêng kaanggit malih dhatêng Kyai Ranggasutrasna carik Kadipatèn, kala panjênênganipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping V, punika cariyos dunya wontên sadaya
Carakabasa, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, punika amratelakakên têgêsipun aksara kalihdasa, kaanggit malih dhatêng Ki Padmasusastra ing Surakarta
Raja Kapa-Kapa, jarwa: ingkang nganggit Pangeran Adilangu, punika sêrat pracekanipun para punggawaning ratu
Ramayana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Puywa, nyariyosakên lêlampahanipun Ratu Sabrang ing Ngayudya, akalihan ratu ing Ngalêngka
Rêngganis, jarwa: anggitanipun Rônggajanur ing Kartasura, nyariyosakên kala Iman Suwôngsa rêmên kalihan Dèwi Rêngganis
Kancil, jarwa: ingkang nganggit Kyai Rôngga Amongsastra carik kadipatèn, kala panjênênganipun ingkang sinuhun Pakubuwana kaping V, lajêng kaanggit dados gancaran dhatêng Ki Padmasusastra, kala panjênênganipun ingkang sinuhun Pakubuwana kaping X, dongèng
Kunjara Krêsna, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Bôdhaguna, nyariosakên jumênêngipun Prabu Krêsna ing Dwarawati
Trimataya, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Panuluh, nyariyosakên muksanipun Bagawan AbisaAbiyasa.
Katuranggan, jarwa: ingkang nganggit Radèn Manyura, lurah panêgar ing Kartasura, mratelakakên awon saening pêthèk tuwin mathining kapal
Kiyamad, jarwa?: nyariyosakên dintên kiyamad
Dasanama, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, punika nama sadasa kangge namaning warni satunggal
Dewaruci, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên Wrêkudara anggêguru dhatêng Durna
Dewabrata, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên lêlampahanipun Rêsi Bisma
Damarwulan, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên Damarwulan dados ratu ing Majapait
Tajusalatin, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kapisan, punika sêrat wulang têpa palupi saking Ngarab
Sèh Tekawêrdi, jarwa?: punika sêrat piwulang
Sèh Malaya, suluk: ingkang nganggit Pangeran Adilangu, punika pralambanging ngilmi
Sana-sunu, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kaping kalih, punika sêrat piwulang
Sindhula, jarwa: ingkang nganggit Panêmbahan ing Madura, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Sindhula, dumugi Ajisaka
Surti, jarwa: ingkang nganggit Pangeran Karanggayam ing Pajang, punika sêrat piwulang
Suryangalam, jarwa: ingkang nganggit Sultan Dêmak, punika sêrat pangadilan
Sasanaprabu, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, punika sêrat piwulang
Sewaka, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kaping sapisan, punika sêrat piwulang
Suluk, jarwa: ingkang nganggit para wali; a.
Wiwaha, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Kanwa, nyariyosakên Arjuna tapa, nama Mintaraga
Wulangrèh, jarwa: ingkang nganggit panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV, punika sêrat piwulang
Pandhawa Dana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Tapawangkêng. Nyariyosakên Pandhawa nglampahi dana
Pandhawa Papa, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Mayangga, nyariyosakên sedanipun Prabu Pandhu
Panji Angrèni, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariyosakên kramanipun Panji angsal Dèwi Ngrèni
Panji Kuda Narawôngsa, jarwa: ingkang nganggit
Panji Sêmawung: ingkang nganggit Mas Rônggawarsita, nyariyosakên kala Panji jumênêng ratu
Panji Paniba, jarwa: ingkang nganggit Rôngga Awikrama, inggih punika Yasadipura kaping III, nyariyosakên lêlampahanipun Dèwi Kirana kala nama Paniba
Panji Priyêmbada, jarwa: ingkang nganggit panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping III, nyariyosakên lêlampahanipun Panji kala nama Panji Priyêmbada
Panji Jayalêngkara, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Kartadiwirya, nyariyosakên Dèwi Kirana dados ratu ing Bali
Panji Murtaswara, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên kala Panji anama Murtaswara krama putri ing Cêmara, nama Dèwi Surèngrana
Pranacitra: anggitanipun Rônggajanur ing Kartasura, nyariyosakên Bok Rara Mêndut boyongan saking Pathi
Partayagnya, kawi: ingkang nganggit Êmpu Kanwa, nyariyosakên Arjuna krama angsal Dèwi Sumbadra
Purwananda, kawi: ingkang nganggit Êmpu Tanirat, nyariyosakên karaton Ngastina wiwitan
Prabangkara, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên nagari ing Majapait
Pawukon, jarwa: ingkang nganggit Ajar Artandriya, nuntên kawangun dhatêng Susuhunan Giri kaping II, mratelakakên bab bêgja cilakanipun satunggil-tunggiling tiyang, metang saking dintên kalairanipun
Palgunadi, kawi: ingkang nganggit Êmpu Karmajaya nyariyosakên Arjuna anggêguru dhatêng Pandhita Durna
Pêpali, jarwa: ingkang nganggit Kyai Agêng Sêsela, punika sêrat piwulang
Johar Sah, jarwa?: nyariyosakên lêlampahanipun Johar Sah
Jaka Krèwèd: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên nagari ing Majapait
Jaka Salewah, suluk: ingkang nganggit Susuhunan Kalijaga, punika pralambanging ngilmi
Jatikusuma, suluk: ingkang nganggit Pangeran Adilangu, punika pralambanging ngilmi
Jayalêngkara wulang, jarwa: ingkang nganggit Pangeran Pêkik ing Surabaya
Jayabaya, jarwa: ing kina ingkang nganggit Êmpu Salukat, lajêng kaanggit malih dhatêng Susuhunan Giri kaping II, nuntên kaanggit malih dhatêng Pangeran Adilangu kala jaman Kartasura. Punika pralambangipun satunggil-tunggiling karaton ing tanah Jawi
Jugul Mudha, jarwa: ingkang nganggit Sultan Dêmak, punika sêrat pangadilan
Yudanagara wulang, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura
Yudanagara, kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên Pandhawa sami suwita wontên ing Wiratha
Yudayana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Kalangon, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Yudayana
Mahadewa Buda, kawi: ingkang nganggit Êmpu Puywa, nyariyosakên kala Sang Hyang Guru jumênêng ratu ing ngarcapada
Mahabrata, kawi: ingkang nganggit Êmpu Managuna, nyariyosakên kala Sang Hyang Brama jumênêng ratu ing ngarcapada
Mahabasawa, kawi: ingkang nganggit Êmpu Tanirat, nyariyosakên karaton ing Wiratha
Manik Arja Purwaka, kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên Pandhawa sami dipun apusi wontên ing Ngastina
Manikmaya, kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên kala Sang Hyang Wisesa nikahakênnitahakên. bumi langit
Menak, jarwa: kala wiwitan ingkang nganggit Kyai Sutrapana, lajêng dipun anggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariyosakên lêlampahanipun
Mursada, jarwa?: punika sêrat piwulang ngiras pralambang agami
Malawi urusan, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Paradhah, nyariyosakên kala babadipun nagari Ngamarta
Gorangsa, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Brata, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Basudewa
Gathotkacasaya, kawi: ingkang nganggit Êmpu Panuluh, nyariyosakên lairipun Gathotkaca
Bandung, jarwa: ingkang nganggit Kyai Panjangjiwa, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Baka ing Prambanan
Bandhalaksana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Ragarunting, nyariyosakên sayêmbaranipun Dèwi Kunthi ing Mandura
Baron Sakèndhèr, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yudasara, nyariyosakên lêlampahanipun Baron Sakèndhèr, jaman Mataram
Bratayuda, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Sêdhah, nyariyosakên pêrangipun Pandhawa mêngsah
Bayan Budiman, jarwa?: punika sêrat piwulang ngiras pralambang agami
Bomantara, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Kalangon, nyariyosakên lairipun Boma
Bomantaka, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Bodhaguna, nyariyosakên pêjahipun Boma
Babad Palihan Nagari, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariyosakên pamalihipun tanah Jawi, dados karaton kalih ing Surakarta kalihan ing Ngayogyakarta, kala panjênênganipun sinuhun kaping III akalihan Sinuhun Sultan kaping I Mangkubumi
Babad, jarwa: 1. Pajajaran, 2. Majapait, 3. Dêmak, 4. Pajang, 5. Mataram, 6. Kartasura. ingkang nganggit 1. t/m 5 P. Adilangu; 6. Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên karaton-karaton wau satunggal-satunggal
Karanganipun Radèn Atma Wiraga IV abdi dalêm urdênas, marasêpuhipun Ki Padmasusastra tiyang mardika ingkang marsudi kasusastran Jawi ing Surakarta
Punika ingkang nyêkarakên karingkês salampahan cêkap dados sapada-sapada, murih botên kasupèn amastani ôngka ingkang badhe kalampahakên, taun
Marasêpuh kula Radèn Atmawiraga kaping sakawan, abdi dalêm urdênas kasêpuhan punika kêkasih dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VI, dening marasêpuh kula èstri Nyai Lurah Amongkarsa (semahipun marasêpuh kula Radèn Atmawiraga wau) dados pasihan dalêm. Sakendhang dalêm, marasêpuh kula lêstantun suwita ing karaton, alamipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VII, VIII dumugi kaping IX. Sarêng sampun sêpuh angsal parimarma dalêm, kalilan botên mara sowan, nêdha nganggur wontên ing griya (botên pènsiyun) paring dalêm lênggah siti dhusun pamêdalipun anyêkapi. Salêbêtipun nganggur, wontên griya, kasênênganipun ngingah sêmut gramang, dipun têdhani gêndhis kalapa, sadintên sadalu ngantos têlas gangsal tangkêb. Anjirap ewon griya wontên punthuk damêlan katingalipun mênawi dipun pakan, mênawi sampun têlas pakanipun malêbêt ing guthaka sadaya, botên wontên ingkang kantun, botên namung ingon-ingon sêmut, pêksi awang-awang kathah warni-warni sami jênak ngaub wontên ing kêkajênganing punthuk, amargi dipun sêkari uwos saha sêkul cadhong mawi pangombenan dipun cêmplungi satunggal punika, kathah ingkang tilêm sarta susuh wontên ing ngriku (punapa gadhah kêtagihan dados manungsa) dene ingkang ngeram-eramakên, [ngeram-e...]
[...ramakên,] ingon-ingonipun ayam sampun botên kawical, punika sadaya wulunipun cêmêng, nak-kumanak dados sami wulu cêmêng, satunggal botên wontên ingkang botên wulu cêmêng, wontên ingkang jambul, walik, rob, sanggar dlima tuwin sanès-sanèsipun, ayam wau botên suka dipun pragad, […]tidak terbaca. ingkang nigan namung dipun têtêsakên salong dipun damêl êndhog-êndhogan, mênawi wontên ingkang ical satunggal kalih sampun botên katawis, katawisa inggih sampun dipun lilakakên kakancingakên jakat pitrah. Kêplantrang anggèn kula badhe nyariyosakên katabêrènipun marasêpuh kula, sarêng kèndêl sampun botên mara sowan, botên kesah-kesah saking griya, sambènipun dhakon piyambak, botên wontên rencangipun, tiyang ingkang botên sumêrêp lajêngipun, inggih dipun wastani anèh, dhakon piyambak botên gadhah bosên, punapa botên makatên, dhakon punika wontên kawruhipun, limrahipun tiyang dhakon botên kenging dipun baudi, wiwitanipun lampah sarêng, ing salah satunggilipun mêsthi andhok rumiyin, lajêng gêntos andhok, makatên salajêngipun, pundi ingkang kawon kêcik sarta kawon lampah: nandur kacang (= lumbung kalih)
dados botên sagêd kawon têrus, gêntos mênang gêntos kawon, dening ingkang kawon kenging nandur kacang wau, sarta ingkang kêcikipun ing sabin taksih kathah kêdah kabanyokakên dhatêng ingkang kêcikipun kantun sakêdhik, dados ungêl-ungêlan dipun obong (têlas kêcikipun) punika botên sayêktosipun mung gêntos mênang gêntos kawon, ing mangke sampun pinanggih ngilminipun dhakon, sayêktos sagêd ngobong mêngsahipun, mêngsahipun botên sagêd angsal kêcik langkungipun, saking sanga, tarkadhang botên angsal babar pisan, awit mênawi taksih gadhah kêcik sanga dèrèng dipun obong, taksih gadhah sabin sakêdhok, bêra 7 kêdhok, kacangan sakêdhok, nama wêtah 8, mêsthi kemawon saya mindhak sabinipun, awit tansah dipun banyoni rambah-rambah, ananging mênawi ngangge ngilmi padhakonan, sagêd ngobong sayêktos, sayêktos angyungyunakên paningal, saking anèhipun lampah botên andhok-andhok, namung tansah minggah, sarêng andhok ambêdhil isining sabin ngantos lubèr.
Ngilmi padhakonan dèrèng kasumêrêpan tiyang sajagad, sapunika kula gêlarakên nyudhiyani para putri ingkang kaparêng lêlangên kasukan dhakon, saiba ascaryaning galihipun bilih sampun sagêd nyakupi ngilmi padhakonan, sarananipun ngapalakên uran-uran sangang pada, nanging
kapetang sapada lêlampahan, wiwit lampah jangkêp, lajêng pêjah 1, dumugi pêjah 8. Petanging kêcik 9 x 9 = 81 x 2 = 162. Punika sagêd kadarbe ing tiyang satunggal, apalan sêkar wau mêndhêt wataking côndrasangkala, kados ing ngandhap punika:
trus obah wong kalih ... 4.9.6.1.2. / wiku lima dwi bujôngga sinanjata ... 7.5.2.8.
dwarastha ingkang kaèsthi ... 9.8.8. / ngrasa wignya catur papat ... 6.3.4.4. / wani pandhawa rasane ... 1.5.6. / rêsi ro lu tunggal tata ... 7.2.3.1.5. /
Pêthikan saking sêrat Beeletrie (= têmbung bêcik) taun 1893 ingkang kawêdalakên ing pangêcapan A. Rusche kala ing tahun 1898, ing mangke dipun sarahi dening Ngabèi Wirapustaka, Mantri Radyapustaka Ing Surakarta
Gandhènging têmbung ingkang pinanggih ing dalêm sêrat-sêrat utawi ingkang pinanggih ing pawicantênan sawontênipun, dipun kalêmpakakên lajêng dipun urutakên dêntaywanjananipun, sanadyan dèrèng môntra-môntra têlas kalihan kawontênanipun têmbung, nanging sampun lowung kangge ular-ular pados panunggilanipun, dene ingkang langkung pêrlu dados panuntuning basa botên kuwangsul kêcaping basa, kuwangsuling kêcap (jêro jaba) angrisakakên manah kados mirêng ungêl nyênyêngit, têmbung ingkang sampun dados gandhenganipun (kiwa têngên) punika botên beda kados tiyang sêsemahan agêndhonrukon, kakèn-kakèn, ninèn-ninèn, manawi winalik dados: têngên kiwa, nama risak, utawi pêgat, risaking têmbung sami ugi kalihan pêgating tiyang sêsemahan, mila ing sasagêd-sagêd sampun ngrisak gandhènging têmbung, sasat ngrisak katêntrêman.
anak kalihan bojo, dados kosokwangsul mênggahing tiyang agêng: garwa putra, pêrlu garwa kalihan putra, santun garwa dados cacad, tiyang agêng awis ingkang wayuh dening wênang nyêlir sakarsanipun, langkung malih pindhahan, saya awis-awis, nanging tiyang alit santun-santun bojo botên winastan cacad, dening bojo awis ingkang purun dipun maru utawi dipun sêlirakên, pilampu purun dipun pêgat, Zie garwa putra.
èndhèk dhuwur of dhèkwur: santosa ingkang andhap kalihan ingkang inggil.
enthong irus, ora…: pêrlu enthong kalihan irus.
ombak bèji: gampil ombak kalihan bèji bilih kangge pêthekan.
agal alus: gampil agal kalihan alus.
iblis laknat: setan kenging ing bêbêndu.
abang: abang irêng, abang putih, abang biru ... sae abrit kalihan sanèsipun
nabi wali: rumiyin nabi kalihan wali.
cukêng rêngkêng: punika têmbung rangkêp.
catur: nyatur, anggunggung, kathah tiyang ingkang rêmên nyatur kalihan anggunggung.
cilik gandhik, gêdhe gombong: aji
canggah warèng: cêlak canggah kalihan warèng
rina wêngi: kangge siyang kalihan dalu
Utawi pangguyanging kapal rakitan dhatêng ing lèpèn, dipun tumpaki lagaran.; Tingkêban, têtakan, sunatan, milih ing dintên Rêbo Sêtu wau ing salah satunggal.
rôngga dêmang ngabèi (jaman kina): inggil rôngga kalihan dêmang, nanging abdi ing Mangkunagaran, dados kosokwangsul, inggil dêmang kalihan rôngga.
kèh: akèh sathithik, punika sami kalihan sugih mêskin.
kunir ênjêt, kunir asêm ... gandhènging têmbung
kinang rokok: ing Sêrat Panitisastra mungêl:
alim: gampil nêpsu kalihan ngunjara nêpsu.
krama ngoko: sae alus kaliha nasar.kalihan kasar.
kurang luwih: punapa manungsa namung rumaos kirang botên nate gadhah rumaos langkung.
kaki nini: paidah kaki kalihan nini.
kakang adhi: sadhèrèk sêpuh angrumiyini sadhèrèk nèm samukawisipun.
kidang mênjangan: punika sami garu wluku, utawi kiwa têngên, kados kuwangsul.
kêtan kolak: nuwuki kêtan kalihan kolak.
saking wontênipun wadana kaliwon sêpuh kiwa.
kawula gusti, pamoring…: tanpa kawula botên wontên gusti.
doh cêdhake, sapira: ingkang kalêbêt ing pamikir prakawis têbih, mila dipun kêcapakên rumiyin.
dina pasaran: dintên kangge nagari, pêkênan: dhusun.
dandang kèncèng: dandang kangge bêthak, kèncèng kangge ngaru.
takêr têdhak: lêladosan sajawining paos.
têka lunga: tiyang sade ratêngan laris, ingkang tumbas dipun basakakên têka lunga
tulah sarik: kangge ukaranipun tiyang pasisir
tumbak kêris: corok waosipun kalihan dhuwung = waos ligan botên dipun sujanani, nanging tiyang ngliga dhuwung dipun tokakên ngamuk
ing pradata (ngajêng gapura masjid) sakancanipun jaksa kori sarayuda, andhawuhakên karampungan parapadu, tiyangipun ingkang kadhawuhan karampungan, malêbêt ing kênthêng, sêrat karampungan kawaos dening jaksa wontên sajawining kênthêng, dene prakawis kadurjanan kadhawuhakên wontên ing kunjara dening panèwu jaksa sakancanipun.; Manawi wontên paukum kisas katuwêg, utawi kagantung, nuju ing dintên Kêmis, karampungan kadhawuhakên wontên ing alun-alun.; Pasowanipun pangeran putra santana dalêm kapalih, Pangeran Sênèn, kalihan Pangeran Kêmis.
sunat pêrlu: kathah ingkang mêrlokakên pandamêl sunat kalihan pêrlu.
sendhok porok: pêrlu sendhokipun kalihan porok.
sandhang pangan: sêpuh sandhang, bayi lair ngangge popok rumiyin.
sêndhang pancuran: agêng paidahing sêndhang kalihan pancuran.
sor: asor unggul, tiyang kasukan ngabên sawung, kadugi notohi ingkang kasor yèn dipun kaoti yatra tohipun.
srêgêp, mlincur: gandhènging têmbung.
wedang ingkang pêrlu, panganan: samiran.
wis, durung kalakon: sampun kalampahan: gampil, dèrèng kalampahan: angèl.
wayah buyut, canggah warèng: uruting turun
lanang wadon: kuwasaning jalêr angungkuangungkuli. èstri
Lônda Cina Êncik Koja: gandhènging têmbung.
lurah bêkêl jajar: zie wadana kliwon gett b.
lor kidul, wetan kulon: gandhènging têmbung.
panjang piring: namaning balapêcah (bokmanawi saking: barang pêcah)
panjing suruping pati: lêbêting gêsang wêdaling pêcahpêjah.
picak mêlèk: punika timbanganipun pêthèkan yatra lumah kurêb, yatra satunggal, picak mêlèk, yatra kalih, manawi pinanggih gèsèh: picak, manawi rujuk: mêlèk
purwa madya wasana: wiwitan, têngahan, wêkasan, ingkang kangge: miwiti malah mêkasi
pati urip: kathah sambekalaning pêjah salêbêtipun gêsang
pête jengkol: kangge pêtenipun kalihan jengkol
jaba jêro: saking kintênipun patih ing jaman kina, patih jaba nyêpêng bang-bang pangalum-aluming praja
moh arêp: suba sitaning basa dipun tawèni botên ajêng, dipun kèn rumiyin: narimah kantun
mênang kalah: pangangkahing manah samukawis kajênging manungsa namung nêdha mênang, tundhonipun kathah ingkang dhumawah ing: kawon
mandhêg tumolih: mandhêg rumiyin lajêng nolèh
mrica pala: pêrlu mrica kalihan pala
mêrêm mêlik: mêrêm sajatosipun taksih mêlèk ngangên-angên ingkang taksih kalêbêt ing manahipun
murmak daging: crakèn warni tiga: mur, mak lan daging
mas intên: sayêktosipun aji êmas kalihan intên, êmas kartajinipun wontên ing bobot sarta lèlèr, prasasat sami kalihan yatra, nanging intên wontên
priyayi katarimah damêlipun angsal têdha nganggur (pènsiyun)
mangan nginum: sasampunipun nêdha lajêng ngombe (andrawina)
tiyang èstri anggêgendhong kalihan tiyang jalêr amêmikul, dening barangipun rumakêt ing gêgêripun
garwaputra: punika dados kosokwangsulipun: anak bojo, mênggahing tiyang agêng pêrlu garwa kalihan putra, santun garwa nama cacad, tiyang alit: botên, zie anak bojo
gropak sendhe:senthe. uruting turun
gotong royom of royong: rukunipun tiyang alit sami tiyang alit
gêdhe cilik: pêrlu tiyang agêng kalihan tiyang alit, senapatining prang: tiwas, prajurit taksih wêtaham,wêtahan. ambalêdug bibar sasaran
gêdhe dhuwur: dados kosokwangsulipun èndhèk cilik
gêdhe gombong: dados kosokwangsulipun cilik gandhik
gêdhèn kômpra: gampil kengingipun agêng-agêngan kalihan komprang (sêtotêr)
gêdhang ayu suruh ayu P.L.72-11: sawênèh amastani: gêdhang agung suruh agung: punika sajèn dhatêng dhukun
gabug aos: gampil cidra kalinkalihan. têmên
bau suku: bau suku punika botên namung bau kasar sanadyan bau alus, inggih kalêbêt ing ungêl-ungêlan wau, awit anjingipun kasar alus sami arêrencang
bênêr luput: ancasing manah namung dhatêng lêrês, malèsèd, dados nama lêpat, dados lêpat punika botên dipun maha
bênce tuhu: lanang wadon, dening bênce jalêr, tuhu èstri
bôndha bau: punika ingkang nama: rukun agawe santosa
brèh gêmi: gampil brèh kalihan gêmi
bêras pari: uwos sampun dados rijêki, pantun: dèrèng, tarkadhang wangsul dados wiji
bêgja cilaka: pangajêng-ajênging manungsa namung dhatêng bêgja, sanadyan kêrêp kambah ing cilaka, nanging botên ngrumaosi, tiyang salêbêtipun anglampahi pandamêl awon taksih ngajêng-ajêng sae
bumi langit: ingkang kaambah: bumi, ingkang katingal: langit
bèbèk pitik: mênawi ulamipun eca ulam ayam, kajawi saking eca, sawung abênan dede timbanging aji kalihan kambangan, kambangan satunggal kathah-kathahing rêginipun namung sarupiyah, wangsul sawung abênan satunggal rêginipun ngantos dasanan rupiyah, punapa pêthinganing kambangan têka dipun rumiyinakên kêcapipun, bèbèk pitik, dening kambangan jalêr satunggal, sagêd ngêcaki kambangan èstri salangkung, wangsul sawung namung sagêd ngacaki babon kathah-
ngisor dhuwur: gampil ningali ngandhap kalihan nginggil, gampil anglêpatakên sosoran kalihan inggil-inggilan, punapunapa. botên makatên
1. sinêkaran roning kamal / ingkang pinurwèng ing kawi / Sri Bathara Ramadewa / duk arsa nambak jaladri / wadya wre pêpak sami / dene ingkang anèng ngayun / nênggih Radèn Lêksmana / sarta Radèn Adipati / Wibisana ingkang ngundhagèni rêmbag //
2. Adipati Wibisana / cahyanira manthêr wêning / têrsôndha matur raharja / jroning manah mingis-mingis / lir surya mêdal enjing / sumirat bang langitipun / marbabak ingkang arka / marah-marah kirna bumi / amung nganti wiyose andika nata //
3. têgêse langit kang jarwa / ratu rama saupami / abang saking Wibisana / wukir Sugriwa upami / marah ing jaja abrit / kang awit sru nirèng
6. adhuh anggèr sri narendra / kang pinujèng jayèng jurit / sagung bupati palwaga / punapa karsa mêpêti / ing saidêring bumi / kula
sampun wontên kang nitèni / yèn arsa dhustha kang lêpas / têbih angèl ewuh rêmpit / sanajan muluk sungil /
jangkêpirèng jagad / sagêd ngambah ing wiyati / Radèn Andayapati / punika pan sagêd mêmumbul /Lebih satu suku kata: punika pan sagêd mumbul /.
nanging kantun waskitha / kantun sêpuh suryasiwi / kalih sagêd karya pêtêng jroning padhang //
10. yèn amangun dalêm pura / pun Anala
12. yèn arsa mundhut dhaharan / sata Bali tuhu koki / sakèhing olah-olahan / punika pan dèn ungkuli / wadya sakit mèh lalis / mulya mangan sayuripun / kalawan mundhut marga / druwenda tuhu undhagi /
pandung / midêr tan mawi sayah / puniki punggawa luwih / ingkang pantês kinulawisudhèng
liya prapti / lami kirang pitung dalu / dhatênge wus uninga / jroning sêrat sampun uning / lagi prapta wangsulane sampun dadya //
[...waranipun] / manawi tinungkulan / cêtha botên barêbêgi / kanthi arum wacana angon carita //
19. pakèwêd wontên jro toya / punggawa ingkang nyitèni / Rahadèn Nila Saraba / Sang Hyang Ôntaboga siwi / sagêd manjing jaladri / kadi dharat padhangipun / abêtah pintên warsa / saking supe manik warih / pêparinge Hyang
margi / kuwasanipun kalangkung / dene langkung prakosa / jêng gusti yèn arsa mijil / warih sira sagêd karya banjir
kuwasanipun / abdi tuwan wre nambak / manut punggawane sami / datan ewah ing karya sagêd sadaya //
22. sagung bupati palwaga / tumiling ing atur manis / ature Rahadèn Arya / Wibisana ngrêspatèni / dongèngira bupati / kèh sami kalêbon lêmut / bupati kang dèn ucap / kaprawiraning ajurit / sêmu isin ing batin rada kaduga //
23. wontên ingkang nolih wuntat / wênèh nyukil-nyukil siti / wontên ingkang
25. rikating natèng Kiskêndha / dhinawuhan maring gusti / lembat marang Sang Anoman / Darumina kang nampèni / dêdêl marang wiyati / ngidul bêkta gonènipun / Dyan Arya Wibisana / Anoman dipun gondhèli / mangke anggèr sampun kasusu ing driya //
26. jêmbar ciyute kang tambak / anggèr ingkang amatawis / sandika Radèn Anoman / lèngsèr ngarsane narpati / lajêng mumbul wiyati / ngidul bêkta goni sampun / nusul Dyan Darumina / ing pasisir kidul prapti / kalih pisan bêdhol tal kangge cancangan //
kalih siyang dèn dharati / punggawa kalih gya prapta / ngarsaning sri narapati / matur sampun prayogi / kalih siyang wiyaripun / Dyan Arya Wibisana / alon pangandikanya ris / pan sumôngga yayi prabu ing Kiskêndha //
28. punapa ingkang rinasa / jêmbare wus dèn watêsi / jênggirat Prabu Sugriwa / Radèn Rama Dayapati / mumbul marang wiyati / dêdêl ing akasa sampun /
sepurane wae/Aku minggat, ora pamit kowe/
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.”
miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku,
ingsun kang djumeneng ratu ssesotya kang linuwih ules wulan angembara ,anerus pitung bumi,pitung langit ,amandangi jagad ini kabeh ,saking kersaning allah.
welut sambi makani gajah.. Yen isane mung gelut wis rasah sekolahTuku gethuk dibungkus kertas. ra iso ngantuk merga
Wis nganggo gaya molak-malik tapi kok ora metu2..(nyungkil koin seko celengan)Menyang pasar tuku jamu.. Aduh dek aku
Sego gurih lawuhe ati rempelo.. Atiku kroso perih, nyawang sliramu mlaku karo wong liyo..Wajik klethik gulane jowo.. Prawakane sih cilik, tapi jebul gang'e wis ombo..Iwak sepat dirubung kadal.. Saiki dino jum'at wayahe golek sandal..Yen rok'e werno
kusayang.Tuku gabah ning smrg, gabah garing sak kepelan.. Ra masalah wedok lanang, sing penting duwe bolonganEnek gajih, gajih e sapi.. Opo gunane sugih lek hasil
Pesawat merpati gaweanne cino.. Wes arep mati kok isih golek rondho..Sarapan bandeng ngunjuke susu, Aku lilo diarani gendeng asal iso gawe kowe ngguyuNgombe ASI, sak komplonge. 13
pean. Mas durung iso wenehi contoh sing apik, durung iso ngajak pean nyang becik.
kasar neng pean, kurang peka, bentak, lan sak piturute...
aku : Mas nyuwun ngapuro sak gedhe-gedhene dik, urung iso dadi kakak impian pean :'( | Mas nyuwun tulung, pean bantu masmu ben dadi mas luwih sholeh, tambah ilmu, iso ngayomi pean & keluarga, iso ngajak neng kabecikan. Suwun ya
Balas	On 31/08/2010 at 22:13 cantrik yudha said: sugeng dalu ki Arga,
Balas	On 31/08/2010 at 22:52 arga said: Di pinggiran utara
ONO HANG NYANDING Kurnia Dewi By Mbok Poniyem Laros Banyuwangi
LORO BRONTO Manthous Duet Mbok Puji MAMAKE
KEMBANG LANGIT Duet Poniyem Vs Sekar Kenongo Banyuwangi
GETUN Duet Mbok Puji Artis Smule Banyuwangi
DONGE MEKAR Duet Gandrung Erny Vs Mbok Septy
Arjun Vs Mbok Puji Mamake Laros Banyuwangi
ADOH DEMENAN One Lover Duet Rudy Vs Mbok Poniyem Banyuwangi
SUN WEKASNO Duet Kang Sandemin Vs Mbok Poniyem Banyuwangi
N: "Mrinio dilut."
P: "Opo seh?"
N: "Gak sido wes."
P: "Lho opo a?"
N: "Ga sidooooo."
N: "Emoh, engkok kon ngguyu."
P: "Gak gak. Opo seh?"
N: "Janji yo?"
P: "Iyo janji wes." --> ini sebenere ngempet ngguyu
N: "Iki lho deloken ndut. Lagune apik. OJOK NGGUYU!"
dumateng ngarsanipun Bapak, anamung mbok bilih wonten lepatipun atur kulo sak mangke nyuwun
sing mesti aku duduk wong gresik, gak ono arek gresik model ngene iki.
Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
Pekalong An , Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen , Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Magelang , Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal Jawa Timur: Bangkalan, Banyuwangi,
Ning ndunyo piro suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo
Nge DRUM Bareng Kang Wandra Banyuwangi | Beranda
sing wis patang taun kepungkur tak jawab-i kabeh.. 😀
On 14/05/2012 at 10:00 sri wedari said: patang taun kepungkur ? ….. wah jaman dereng gadah putu njih ? 🙂 🙂
On 14/05/2012 at 10:23 pandanalass said: ki Karto Wakitho tenan…lha wong kulo nembe moco komen2 ADBM enkang panjenengan
nuwun Ki Gembleh, sugeng ndalu, …….. boten pareng sare sonten2.
konco2 do matur nuwun lho ki…!!
Balas	On 06/04/2010 at 00:51 arga said: Konco-konco sami matur nuwun dumateng rawuhipun Ki Yudha.
Balas	On 06/04/2010 at 20:29 gembleh said: he…he…he…..
Ki Arga mulai pinter ngeles, persis kaya Ki
Balas	On 06/04/2010 at 18:57 Truno Podang said: Ndisit dong Nyi Sarijem ngagem asmo Cika, akeh sing ngrubung. Bareng ngagem asmo aslinya, Sarijem, lha kok njur pada kabur.
Balas	On 06/04/2010 at 20:37 gembleh said: Lha kados pundi malih Ki, amargi priyiyine remen dolanan bola je.
Para cantrik ajrih menawi kesepak bolane,
Balas	On 06/04/2010 at 10:20 yudha pramana said: Guyonan “LAWAS”
at 16:35 Atrakdj said: Sugeng sonten
at 18:51 Donoloyo said: Sugeng Ndalu Ki Truno…sakwintawis mboten gegojekan, kawulo nembe radi ewet
Balas	On 06/04/2010 at 19:01 bejo said: trim’s ki…..
buat temen leyeh – leyeh ..!!!
Balas	On 06/04/2010 at 19:07 Truno Podang said: Artikel di
Balas	On 07/04/2010 at 07:22 Truno Podang said: Ha ha ha ha, ………… Sugeng Enjang Mbak Cika Sarjijem. Taksih
tekluk meniko. bejo kulo kemawaon Pak Bos taksih wonten
Balas	On 07/04/2010 at 08:42 pandanalas said: nopo saged disanepokne kaliyan engkang kagungan
Balas	On 07/04/2010 at 09:58 pandanalas said: ono maling pantese yo digebugi..
ee genduk malinge opo nggegirisi..
aduh romo..malinge nggantheng koyo ki Truno..
niki lho sing teng njero dodo..
niki lho…..****
Balas	On 07/04/2010 at 10:36 yudha pramana said: niki lho……!!!
ki Truno – ki Truno mbok aku-uuuu
yudha pramana said: sing lanang minggir
Balas	On 07/04/2010 at 12:13 Atrakdj said: xixixi…Mentrik lanang nang mburi ?
nyuwun pangapunten dereng saged medar/scane MEP-7.3 & 7.4, badan lagi meriang.
keng cantrik namung pitadhos bilih Panjenenganipun mboten mentholonan…mboten tegelan..mboten kedekot…mboten pelit bin cethil…
*semanten ugi Panembahan padepokan sebelah….hiksss*
Balas	On 08/04/2010 at 10:40 yudha pramana
pandanalas said: nopo niku sing njepit
On 08/04/2010 at 16:53 yudha pramana said: ki PA mbok dibisiki,
bengi Ki Panembahan lagi nandhang gerah kok isih kober lan kersa ngwedhar rontal to ?
Wah jan pancen para cantrik GS diuja banget.
Matur nuwun Ki Panembahan, mugio tansah dangan.
Balas	On 08/04/2010 at 20:56 sI_TolE said: Sugeng dalu….
nuwun sanget, MEP sampun dipun unduh… sanadyanta Ki Is nembe boten sekeca, kok tetep kersa medar kitab… matur nuwun sanget Ki….
Balas	On 12/04/2010 at 15:10 nunik said: sedooootttt…
Wis ibuk-ibuk, awake lemu, pating plekentut, kok seneng pamer foto mung nganggo daleman tok. Cawet e ketok cupet amargo saking guedine bokonge. Beha e dadi ketok cilik amargo soko mlembunge benper ngarep e. Mungkin pancen gak ono bra sing muat kanggo nampung galon ASI e. Ngerti pupune cah .... Gedine sak cagak listrik.
njengking, mekangkang, mekongkong nganti koyo bangkong .... wisss pokoke ORA UMUM.
MbokDhe ... MbokDhe. Klakuanmu kok nggilani koyo wong kurang sajen ngono.
Mbok yo nyebut to Dhe ... Dhe. Dadi uwong kok gaplek pringkilan, Soyo tuwek kok soyo petakilan. Sing kok tiru ke sopo?
Niru Biyabi ..... pikiren to dhe
Miyabi genah ketok sexy e, ayu, bayarane akeh
Naudubilahimindzalik. Amit-amit jabang bayi ojo nurun marang
Ing Ngakerat, Gêntha Kêkêlèng, 1856-1925, #525 (Jilid 2). Kisah, Cerita dan Kronikal | Riwayat dan Perjalanan #944.
Nyariyosakên lêlampahanipun Sang Prabu Pakuningrat, Sri Narendra Binathara ing Gilingwêsi, nalika lêlana dhatêng ngakerat, lajêng kondur, ngantos dumugi lêlampahanipun Sang Aprabu Pastapa, ambêdhah kutha ing Karangasêm, sarta ing Bali Bulelang,"Bulèlèng. "dumugi dhaup kalayan Sang Kusumaning Ayu Dèwi Sêkar
"sapikangsalipun, sarta kawêdalakên dening administrasi Gêntha Kêkêlèng ing Surakarta.
ing Gilingwêsi, nalika lêlana dhatêng ngakerat, lajêng kondur, ngantos dumugi lêlampahanipun Sang Aprabu Pastapa, ambêdhah kutha ing Karangasêm, sarta ing Bali Bulelang,
saking priyantun sagêd ing jaman kina, lajêng kaimpu"kaimpun. "sapikangsalipun, sarta kawêdalakên dening administrasi Gêntha Kêkêlèng ing Surakarta.
2. wontên sajuga ingkang winarni | buron alit sajroning samodra | kang wus siluman sipate | ing sajuga ri nuju | ngracut raga
mitra linuwih | ingkang tuhu waskitha | jêjuluke nujum | bangkit dhatêng pêpetangan | pundi ing don kang kathah
dene nujum waskitha yêkti | kula arsa sumewa | aminta pangèstu | lamun ngangge ambêbêkta |
wiku | jroning Guwa Jatijajar | kang kaprênah lêngkèhing Arjuna wukir | dohe mung sawatara ||
7. dene sarat masrut datan mawi | awit dening risang panêmbahan | kamantyan gung subratane | tan bukti datan minum | lamun nuju karsa abukti |
tanapi jroning laut | ingkang kathah dipun upadi | Sang Rêsi Tirtamarta | nulya sung pituduh | sadaya
ana janma anênêka | nulya ingacaran age | kisanak dika laju | umanjing ing guwa alinggih | sang mindha tanggap sabda | sangêt matur nuwun | sawusira bêbagean | dangu dènnya
kadyarsa darbe pêrlu | punapa ta ingkang wigati | mugi dipun dugèkna | sampun walangkayun | he
Hyang Widhi | mêngko kinèn andhawahna jawah | lir pandhita pambatange | naga kagyat tyasipun | ngrasa
23. sanalika parêpatan sami | sagung para kônca-kônca sarpa | kabèh wus kumpul rêmbuge | dènnyarsa ngêlih jawuh | jawi kitha dipun [dipu...]
[...n] êlêbi | wus
samya kêlêban toya | dadya lêbur tumpur | dening pakartining naga | nênggih nagaraja ingkang mindha janmi | ing ratri wus kawuntat ||
1. sigêg gantya kawuwusa | duk ing wanci enjang sang pindha
kutha | ing ênu satêmah sisip ||
4. jawi kitha kang abêna | têtêp sampun paduka ingkang sisip | marmanta risang pukulun | amba dèn lilanana | arsa nigas murdanira ulun
antuk bêndu | dening Sang Hyang Wisesa | labêt sira mêmancah karsèng Hyang Agung | angêlih tibaning udan | jaban kutha kongsi banjir ||
6. jêr ingsun tan kêkilapan | marang sira
pêpati maèwu-èwu | dening kêlêban ing toya | padha kêlah minta adil ||
8. jêr nora angrasa salah | ganggu gawe mring sasamining urip | wusana nêmahi
mring Hyang Suksma | kudu nalôngsa ing Widhi ||
12. yogya sira sumewaa | mring ngarsaning sang nata kang bêbisik | Sri
sêdyanira sumiwèng narapati | ing marga datan winuwus | anênggih sampun prapta | ngarsèng nata
pangandikanira | hèh ta sira janma saka [sa...]
[...ka] ing ngêndi | lan sapa aranirèku | prapta ing ngarsaningwang | miwah apa ingkang sinêdya ing kayun | kang pindha lon aturira | adhuh gusti nuwun runtik ||
18. ulun pun Anantaboga | sajatine sarpa amindha janmi | ing
pangaksama | mamrih luwar saking pamidana lampus | sang nata kagyat lingira | hèh naga kang pindha janmi ||
20. aywa sira salah cipta | ujêr ingsun dudu ratu ing ngakir | kang dadi bubuhan ingsun |
wartosipun sang rêsi | anênggih paduka prabu | darbe abdi sajuga | dadya mantri pangukir ngrangkêp yèn dalu | dados mantri môndaraka | ing kerat juru nglunasi ||
22. dhumatêng para dêdosan | nigas jôngga anjonjang ukum picis | punika
sirèki | yèn kêna pamit kewala | sira aywa marang ngakir | mantri dhêku nauri | dhuh gusti dhawuh pukulun | sayêktinipun amba | tan
aturipun | nuwun gusti sumôngga | ing karsa gusti sang aji | sri narendra dhawuh amirantènana ||
8. ing nguni pan wus samapta | sadaya sampun cumawis | nulya sang nata alênggah | môndaraka angladosi | ramya gênti kalindhih | suka ing galih sang prabu | ngraos tumamèng gêlar | samana wus krasa arip | madya ratri ngantuk abdi môndaraka ||
abdi nata dhêdhawuh | he kabèh bae padha | bocah ingsun ywa baribin | supayenak
dhuh gusti kula sang aji | ulun minta aksami | labêt dêksuraning tanduk | wontên ing ngarsa tuwan | kasupèn kawula guling | awit saking kabêkta arip kawula ||
12. dumadakan jroning nendra | kawula nglampahi wajib | nambut karya môndaraka | pun naga bôndakalani | dangu kawula tandhing | mèh kasor dening prang pupuh | napas kawula têlas | pinuju tuwan kêpêti | sanalika aring ing napas kawula ||
kawula | sasat paduka kang kardi | marma gusti sri narendra | pukulun anuwun runtik | dèn ruwata tumuli | sampun anggung gumalundhung | sayêkti ulun merang | mulat gêbyaring Hyang Rawi | yèn anggunga dadya tontonan nèng donya ||
Jabarail | bokmênawa sira bisa | suwarga ing dalêm pati | naga nêmbur nauri | adhuh gusti sang aprabu | dahat panuwun amba | dadosa marganing dasih | paripurna ing pati nêmu suwarga ||
21. sirah naga sampun sirna | umanjing dhasaring tasik | sang nata kantun
22. paduka angraga suksma | ing cipta êning sawiji | umandêng pucuking grana |
sampun panggih | binêkta manjing suwarga | wus mulya ing dalêm pati | gya wangsul Jabarail | marêk ing ngarsa sang prabu | gusti ulun têtanya | dalêm donya barang bukti | pundi ingkang pukulun wastani eca ||
26. sang nata anambung sabda | mungguh ta ing barang
Jabarail | marmanta lamun paduka | sumêdyarsa ngagêm picis | kathah ing kerat gusti | ing gudhang gadhuhanipun |
janma-janma ing donya | ingkang katarimèng Widhi | sang aprabu sigra têdhak gêdhong arta ||
32. anjujug gudhanging arta | Nyi Bandhoga kang darbèni | maksih gêsang anêng donya | ature Ki Jabarail | lamun paduka gusti | arsa ngagêm kenging nyambut | sukèng tyase sang nata | nulya dhawuh anyambuti | kathahipun kalih dasa èwu
wus katampèn sang nata | kalih dasa èwu picis | dhinawuhan ambayarakên prasamya ||
34. sawusnya rampung ambayar | sang nata kondur tumuli | dhumatêng ing ngalam donya | apan sampun
tiyang nini-nini | badhe kinarya punapa | nimbali wong kêmpong perot | lae baya dèn utusa | mring pundi ulun mangkat | botên ketang grumah-grumuh | jaragan kèngkèn wong tuwa ||
6. duta mantri nabda aris | nyai sira ywa sandeya | bêcik sowana dèn age | marang ing ngarsa
14. wuruk bêgja ulun gusti | mênawi nuju têrangan | ungsuming tiyang angorong | tarkadhang angsal kawan
kajat | nênuwun Gusti Kang Agung | ingkang paring sandhang têdha ||
16. dahat kacaryan ing galih | Sang Aprabu Pakuningrat | anulya amundhut pêthèn | wus konjuk marang sang nata | alon pangandikanya | dadia kawruhanamu | hèh nini Nyai
rumôngsa | motangakên sigar gowèng | dhumatêng gusti sang nata | lae sintên kawula | potang dhumatêng pukulun | pêpundhèning nuswa Jawa ||
19. pundi marganipun gusti | gèn kawula sagêd potang | dipun têdha comprang-camprèng | sang nata adrêng ing karsa | nini aywa lênggana | wit nalika ingsun rawuh | marang kerat apêpara ||
20. ature Si Jabarail | atas karsaning Hyang Suksma | nyêdhiyani marang kowe | uwang sajêroning
samantên puniki | tiwas tuwas dados rêksan | rumêksa sintên rowange | sang nata mèsêm ngandika | karyanên nyandhang mangan | turutên barang karêpmu | mangan enak andrawina ||
26. adhuh gusti kadipundi | caranipun andrawina | wong madhang lawuhe luwe | nadyan kathah ulamira | yèn
kawarna ing margi | Nyi Bandhoga sampun prapta | nèng wisma ngêlèr dhuwite | minta tulung tangganira | kinèn age matura | mring lêlurah bawahipun | ondêr dhistrik ing Sêrêngan ||
29. sakêdhap prasamya prapti | tôngga prêpat mônca lima | gêdhe cilik tuwa anom | wismane Nyai Bandhoga | lir pendah pasar anyar | wanci tumawon kumrumpyung | Nyi Bandhoga pan wus pasrah ||
30. dhumatêng para pulisi | parentah kula sumôngga | arta niki môngsa
kucahing gusti | awrat kula pinaringan | bêcik sinonggwèng wong akèh | sami umating Hyang Suksma | sayêkti tan prabeda | arta kinarya têtuku | kula
34. saiba bae kang kari | anèng
sajroning simpênan | sun kira maksih anggêbèl | mangkana loking kèh janma | tan wruh cumpèn kewala | mlêbu ngarêp mêtu pungkur | wong tan kuat sinung bôndha ||
35. sawusnya dinuman dhuwit | kèh janma pan wus bubaran | samya mulih mring wismane | amung kari
8. mung sajuga adol tekat tombok umur | ana janma ananggupi | Pak Santosa aranipun | katêmbèn nandhang prihatin | tininggal lalis kang wadon ||
9. sakamantyan ing driya awayang-wuyung | wiyoga
parmaning Hyang Agung | kang dadi marganing panggih | lan sira sajroning lampus | tur ta ngiras nambut kardi | dinutèng marang sang katong ||
12. wus pinuntu ing tekad alonjong punglu | sayêmbara dèn sanggupi | nulya tinimbalan gupuh | ing ngarsa sri narapati | Pak Santosa wus sumaos ||
13. sri narendra dahat sukèng tyas kalangkung | Santosa ginanjar picis | saraup datanpa petung |
22. sakamantyan ascaryèng tyas sang aprabu | dene sampun dèn tampani | sêmôngka dènnya kêkintun |
kang aran Wara Sumaji | iku ingkang arsa lampus | kang dadi marganing pati | sing bandulan tibèng ngisor ||
dhumatêng ing donya wangsul | anjujug sajroning puri | lan sang rêtna datan adoh ||
gusti sang prabu | pun Santosa ingkang nami |
38. sri narendra èmêng ing driya kalangkung | baya kasurupan dhêmit | kang ngrêksa sêgara kidul | marang Santosa kêkinthil | saulihe ingsun kongkon ||
39. mara age sapa bocah ingsun utus | Santosa ingsun timbali | barênga lan salakumu | anjujug tunggon kaputrin | duta nêmbah mangkat gupoh ||
aglis mulih | sun kangên marang sirèku | wus suwe anganti-anti | baya wus tega maringong ||
45. Ki Santosa gumrobyos kringête kumyus | ing driya angêmu ajrih | tandya
lêlakon iki | eloke kaliwat-liwat | wak ingsun amboyong putri ||
2. nora kurang para luhur | nora kurang wong jêlanthir |
ginablog anjumbul | Santosa dening sang putri | biyah iki dadak apa | nganggo minggu datan angling | apa
kewala | aywa êsah mituturi ||
6. sawusnya nampèni dhawuh | Ki Santosa nêmbah amit | pukulun gusti sang nata | kawula dipun trimani | putri kadanging narendra | sêmbah nuwun ulun pundhi ||
7. jêr kawula darmi gadhuh | tan rumaos anggadhahi | wontêna karsa paduka | dinadak sawanci-wanci | kawula botên suwala | sumanggèng karsa narpati ||
8. wus parêng sang nata manthuk | sigra kondur
1. pêpak sagung kang para maharsi | miwah dewa-dewa suralaya | satata wus lênggah andhèr | tan lyan ingkang rinêmbug | jumênênge sri narapati |
ratu ing ngarcapada | boyadil kalangkung | gone ngasta bêbênêran | mring kawula akèh ingkang angrasani | ban cindhe ban siladan ||
2. kaparênging dewa amutusi | mring sang nata kang nèng ngarcapada | arsa linungsur dhampare | dewa mudha tinantun | sapa ingkang srêdha gumanti | ngratoni
sira ingsun dangu | apa ta wadine sira | dene gubêl anèng pada tan wis-uwis | apa kinarêpêna ||
4. apa jaluk jumênêng narpati | nèng sajroning
dèn êcap | nèng sirah gonipun | pratôndha idining dewa | sanalika kucing sampun angêmasi | sirna
lairipun anungsang | punika pukulun | dados jalaraning tiwas | sri narendra ngungun ing galih tan sipi | dènnya
undang nuli | marang kônca-kancane prasamya | dupi mara dhepe-dhepe | ingatag kancanipun | kinèn munggah mring sela linggih |
bukti sawarêge | sinung panggenanipun | parêk lawan ing kandhang pitik | pakaryannya Pastapa |
kuciwane tan naracak | ingkang dhuwur kongsi sadêdêg ngluwihi | ana cebol kalintang ||
saundhak satataran | wontên bedanipun | ratu patih lan bupatya | prajurite ana kaptin lawan upsir | botên mayor sadaya ||
24. dupi enjang lurah aniliki | tanêmane garut wus arampak | samya sadêdêg dhuwure | ngunguning tyas kalangkung | ngunandika sajroning galih | dudu sabaènira | lurah pasar ngungun | bêcik sun tundhung kewala | yèn ngantia kadêngangan ing sang aji | sun nandhang paukuman ||
kagèting wong akèh | dahat ngungun ki guru | dene ana bêdhug nyalandri | salawase tan ana | wong anabuh bêdhug | miwah swaraning
suranata | ingkang nuju tungguk | ki guru kagyat ing driya | Ki Pastapa nulya tinimbalan aglis | dinangu mulanira ||
29. sapa ingkang akarya puniki | pêpêthaning masjid lan pajagan | dalah ing wong saisine | pinêtha saking lêmpung | Ki Pastapa lon turirèki | kyai inggih kawula | kang karya puniku | pêpêthaning
prabu | nora wurung anêniwasi | pidananing parentah | ingsun mèlu mikul | bêcik sun tundhung kewala | kang supaya kalisa saka bilahi | tandya Jaka Pastapa ||
31. pinarentah lungaa kang têbih | aywa
rêmpit nênggih pratikêle | sampun ngantos wontên janma uning | lamun wus miranti | nulya adhêdhawuh ||
6. sayêmbara sadhengahing janmi | tan nampik tuwanom | sapa bisa nabuh bêdhug kiye | andharandhang kapyarsa sang aji | yèku ingkang
ing galihe | sri narendra dhawuh marang abdi | karya bêdhug mori | sakêdhap wus rampung ||
8. enjing dhawuh sayêmbarèng aji | miji dutèng
9. lamun ana sayêmbarèng aji | kathah kang tumonton | datan ketang adoh ing lakune | gumarubyug ewon [e...]
kaprabon | yèku saking sogata trekahe | marma nurut kewala sang aji | samana wus wiwit | kang bêdhug tinabuh ||
15. antuk bêdhug andharandhang muni | cingak sakèhing wong | panêmbahan sakala anolèh |
Krama têtanèn karyane | duk maluku linut dening pêksi | angupaya gangsir | pêksi jalak pênyu ||
ngatag uwong | kinon ngraman priye pratikêle | sun wong siji môngsa wurung mati | angurbaya iki | sun nyangèni luku ||
21. lamun nyata sasmitaning Widhi | luku ing samêngko | sira arsa ingsun kèlèkake | lamun bisa nungsung nora kèli | sun bakal
pêrgadring wus dadi | rêmbuge sagolong | manggalèng prang Pak Krama [Kra...]
[...ma] tindhihe | malbèng praja sigra
nyangking wilah angacung salining | lawan tempe bungkil | nèng godhong winungkus ||
26. wus binuka ron kinarya caping | tempene dèn othong | yèn ginagas majênun solahe | malbèng kraton karanane ajrih | prajurit tut wuri | manjing kraton nukup ||
dipun ngabêktèni | kèh brandhal prajurit | kabèh samya nungkul ||
31. nanging maksih borokên sang aji | sansaya anjêmblok | dahat merang sang nata galihe | duk anuju [a...]
[...nuju] siniwèng wadyaji | karsa animbali | kabèh tukang cukur ||
32. pinilihan ingkang wêgig-wêgig | dhawuhnya sang katong | sapa-sapa ingkang pintêr dhewe | ingsun ganjar apangkat bupati | sumêngka tyas kadi | ngrangsang wohing pucung ||
pinisêpuh | Kamaratih sira | ingsun kongkon anêdhaki | mring sang nata nylamura mindha wong priya ||
6. nguni sampun Kamaratih gya tumurun | marang
ngantuk sang nata athêklak-thêkluk | sakecanên paras | katut boroke malinthis |
9. rampung wungu sang prabu suka ing kalbu | sang amindha priya | dèn angkat dadya
14. prênah luhur wontên guwa kang misuwur | ran guwa Siluman | awis ingkang nyumêrêpi | dening guwa awis
kagyat | têka wontên rêca alit | lah punika sintên wastane ing kuna ||
22. aturipun pukulun gusti sang prabu | miturut sajarah | nênggih rêca senapati | kang awasta Radèn Arya Tejamaya ||
23. saking Galuh senapati aprang pupuh | kasasêrkasêsêr. ing yuda | kêplajêng mring guwa ngriki |
27. wastanipun ing nguni ingkang kasêbut | raja pinasthika | ngabdi Sri Banjaransari | ngêmban putra
lair 21 Fèbruari 1980; umur 37 taun inggih punika Druk Gyalpo Bhutan kaping 5 lan kepala dinasti Wangchuck.[2] Piyambakipun dados raja rikala tanggal 14 Desember 2006, lan kanthi resmi dipunnobataken nalika tanggal 1 November 2008.
kaliyan garwa ingkang kaping 3, Ratu (Ashi ) Tshering Yangdon. Piyambakipun kagungan satunggal rayi putri, Putri Dechen Yangzom. Sadhèrèkipun, Pangeran Jigme Dorji. Kejawi kalih rayi
dinten Jumat 20 Mei 2011, Raja mbiwarakaken pertunanganipun kaliyan Jetsun Pema (miyos tanggal 4 Juni 1990, yuswanipun 21 taun). Palakramanipun kalangsungaken nalika tanggal 13 Oktober 2011 wonten ing Punakha Dzong.[4][5][6]
Raja Khesar panci sampun kasiapaken dados raja wiwit taksih alit, malah wiwit taksih wonten gendhongan ingkang ibui. Masa alitipun nalika nglampahi pendidikan sekolah dhasar langkung kathah dipuntelasaken wonten ing Bhutan. Nalika dumugi ing pendidikan lanjutan, déning bapakipun, piyambakipun dipunkirim
Sasampunipun punika, piyambakipun nglampahi pendidikan wonten ing Magdalen College, Universitas Oxford, Inggris dumugi pungkasanipun saged mungksaken program pelayanan luar negeri lan kagungan hak saking gelar MPhil wonten ing bidang
mandhap tahta ingkang ndhukung putranipun wonten ing taun 2008, lan bilih piyambakipun wiwit masrahaken tanggel jawab
adicara nyambut Khesar minangka Raja Bhutan, tiyang nglukis tandha-tandha margi, nggantung spanduk meriah lan lingkaran lalu lintas dipunhiasi kanthi sekar-sekar saperlu ngadani pawiwahan punika.[14]
Ana loop cithakan: Cithakan:Persondata
loopsLair 1980Wong uripRaja BhutanRaja BuddhisTokoh BhutanKategori ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktifCacad CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 21 Oktober 2016.
Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, sarta kêdah kabayar rumiyin. Ingkang anggadhahi Sasadara Pahêman Radyapustaka.
rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge sabarang, sangatipun wiwit jam 6 dumugi jam 8.24 mênut, Jabarail rijêki, utawi wiwit jam 3.37 mênut dumugi sadalu pisan, Amad wilujêng.
2. Dintên Jumungah Paing tanggal kaping 25 wuku Wugu, dewa Guru, tungle,
kangge sabarang, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Jumadilakir wau mênawi kangge ngêdêgakên griya: sae, watakipun kêkasihipun dhatêng, mênawi kangge alih-alihan griya botên sae, watakipun sakitên.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi: sae, watakipun sugih anak, sarta sugih mas salaka.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ing tanggal kaping 25 wau kawastanan:
Ingkang sarèhning kula manah pêrlu, dados kula pêthik, ringkêsanipun kados ing ngandhap punika:
Pemahaning satunggal-tunggalipun tiyang ing tanah Jawi punika wiyaripun botên tamtu, sanadyan pemahan wau namung sacêkapipun griya kemawon, kajawi ing nagari agêng, kados ta ing Batawi, Samarang tuwin Surabaya, ananging sangandhapipun taritis ugi wontên sitinipun ingkang maluwa utawi sêla, saha watêsipun pemahan ingkang saèstu mawi pagêr, dados sakêdhik-sakêdhik mêksa sagêd nênanêm. Têtanêman wau botên kadamêl kasugihan utawi kasaenan, namung kangge anyêkapi pêrlu sakêdhik-sakêdhik, kados ta:
1. Tiyang ingkang pemahanipun namung cêkap dipun êdêgi griyanipun kemawon, sagêd ugi nênanêm sangandhaping
taritis sarana dipun wadhahi ing kêndhil, kuwali utawi bumbung. Ingkang sarèhning tanêman wau namung pêrlu kangge nambal kabêtahan sakêdhik-sakêdhik (botên kadamêl kasaenan, kadosdene bôngsa Walandi) dados ingkang prayogi katanêm namung kados ta: kêmangi, inggu, laos, tumbar, lombok rawit, kacipir, ceme, bêstru sapanunggilanipun.
2. Bilih sêlaning pemahanipun wontên 20 utawi 50 ru pasagi, ing watêsing pemahan wau cêkap dipun tanêmi kalapa 2 utawi 3 wit sarta pisang sawatawis, awit bilih kêkathahên, siti wau lajêng ayom sadaya, botên kenging dipun tanêmi sanès-sanèsipun malih, dene
gadhing, kenging kadamêl ing sarat, wah malih galugunipun sami andhap alit, ing pacêrèn kenging dipun tanêmi dringe, ilèr, dilêm, saha pandhan wangi, ing pojoking pemahan
kacipir. Ing pagêr-pagêr karambatana kara ananging pagêripun kêdah pagêr gêsang, kados [ka...]
[...dos] ta: luntas, godhongipun kenging katêdha, turus kapidhondhong, pupusipun kenging kadamêl lintunipun asêm, ing panggenan ingkang botên ayom, kenging dipun tanêmi lombok rawit saha terong. Bilih pemahanipun ciyut sampun nanêm jêram gulung, dhuku, pêlêm sasaminipun, awit angrisakakên tanêman ingkang alit-alit, wah pamêdalipun botên sapintêna, botên kenging dipun pêndhêt sabên dintên, ing sangajêngipun griya kenging dipun tanêmi dalima, jêram pêcêl, carême, awit punika witipun sami alit-alit, sangandhapipun wit-witan wau taksih kenging dipun tanêmi malathi, mawar sasaminipun sasêkaran ingkang andhap-andhap.
3. Bilih wontên pemahan ingkang wiyaripun 125 ru pasagi, kenging dipun tanêmi tikêl kalih tinimbang ing pemahan ôngka 2 sarta sampun kasupèn nanêm wit jambe 1 utawi 2 ing pagêr, ing ngandhapipun karambatana sêdhah.
4. Bilih pemahan wau wiyaripun satêngah bau, kenging dipun tanêmi kalapa
kaluthuk, awit pisang kaluthuk punika pêrlu kapêndhêt godhongipun, sarta bonggolipun kenging dipun gudhêg, [gudhê...]
[...g,] tanêman sanès-sanèsipun kadosdening kasêbut ing ôngka I sarta 2 kenging dipun wêwahi kathahipun, sarta kenging nanêm kacang lanjaran, pohung, balimbing wuluh, jêram bali. Pagêripun sampun sarupi kemawon, ingkang ngajêng prayogi pagêr luntas kagapit nginggil dipun papal, ing wingking wit kêmlandhingan, ing kiwa têngên turus sêkar sêpatu utawi turus dhadhap. Saurutipun pagêr, kajawi ing ngajêng, kenging dipun tanêmi nanas, turus dhadhap wau salong sampun dipun pronggol, awit pêrlu kadamêl lanjaran uwi utawi baligo sasaminipun.
5. Bilih pemahan wau wiyaripun satunggal bau, tanêmanipun kenging tikêl kalih tinimbang tanêman ing ôngka 4 kalapa kenging nanêm ngantos 30 utawi 35
kenging nanêm wit dhuku, manggis, rambutan, jambu, pête, jengkol, satunggal-tunggalipun warni I wit, sapinggiring pemahan kenging dipun tanêmi dêling sakêdhik, cêkapa kangge pêrlunipun piyambak, bilih pemahanipun wau angsal toya mili kenging damêl balumbang, kadamêl rêrêsik, dipun tanêmi kangkung sarta dipun ingahi ulam.
6. Bilih pemahan wau ngantos 2 utawi 3 bau, salangkungipun têtanêman ingkang kasêbut ing ôngka 5 prayoginipunprayogi dipun. [pra...]
[...yoginipun] tanêmi kalapa sadaya, antawisipun kadamêla kirang langkung 3½ ru, dados ing ngandhapipun botên kayoman sadaya, kenging dipun tanêmi katela, pohung, jagung, kacang sapanunggilanipun, ananging sampun kathah-kathah nanêm ingkang wohipun angèl panyimpên saha panyadenipun, kados ta
walur. Ing sapinggiripun pemahan kenging dipun tanêmi arèn, siwalan, dêling, kaluwak, kêmiri, kaluwih, randhu.
7. Bilih tiyang manggèn dados magêrsari, sampun anênanêm kitri taun, prayogi ananêma wit-witan ingkang 3 utawi 6 wulan sagêd mêndhêt melikipun.
Pemahan ingkang kenging dipun tata kadosdening ingkang kasêbut ing nginggil punika, namung pemahan enggal utawi trukan. Pemahan ingkang sampun dados, kenging ugi dipun tata makatên, sarana ngêlongi ingkang kirang prayogi, sarta mêwahi ingkang pêrlu saha dèrèng wontên. Ananging ingkang limrah pemahan ing tanah Jawi punika, thêthukulanipun botên tata awit awis ingkang gêsangipun sarana dipun tanêm, ingkang kathah namung
Kalêksananipun sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau kêdah nitik sarta amarsudi panggenanipun, kados ta: kêdah kacoba pasitèn wau saenipun dipun tanêmi punapa, sarta anjagi supados pasitèn wau sampun ngantos bacêk, inggih punika kajawi ing pasitèn ingkang miring, kêdah wontên kalènipun, kangge pambucalan toya.
Pagêr turus punika warni tiga, inggih punika 1. pagêr turus kasaenan, 2. pagêr turus kakiyatan, 3.pagêr turus ingkang mêdal nipkahipun.
1. Pagêr turus kasaenan punika, pagêr ingkang sawanganipun sae, inggih punika pagêr sapinggiring waradinan agêng salêbêtipun kitha, botên santosa, ananging angrêsêpakên paningal, dene pagêr wau ingkang limrah jaron, luntas, puring, andong, sômbakêling, jarak, kagapit ing nginggil dipun papal.
2. Pagêr turus kakiyatan, inggih punika pagêr sapinggiring margi padhusunan, pagêr kikis utawi pagêr sakubênging dhusun, ingkang prayogi katanêm inggih punika klampis, suru, kêmlandhingan, waru, dhadhap ri, randhu, dêling, jambe.
3. Pagêr ingkang kapêndhêt nipkahipun, inggih punika pagêr gêsang ingkang katanêm ing antawisipun satunggal-tunggaling pemahan, kados ta: dhadhap srêp, pohung, jambe satunggal kalih, mawar wana (rêgulo) waron, luntas, saha sanès- sanèsipun.
Pun Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi nagari Surakarta.
(Sambêtipun ôngka IV kaca 150, taun VI)
Tiyang Jawi ing Samarang, mênawi main pot (kênèkêran) bilih gaconipun malêbêt ing kalangan, punika winastan: dhud (dood) têmbung Walandi (dene mênawi gaconipun sagêd ngêdalakên kênèkêr ingkang wontên kalangan, kênèkêr ingangingkang. mêdal saking kalangan wau: winastan: kong.
Kong: punika têmbung Cina, ing ngriki tinêgêsan: gadhahanipun tiyang kathah, inggih punika mênawi pamainipun sampun rampung, kênèkêr ingkang sampun dados kong wau lajêng dados gadhahanipun tiyang ingkang mênang.
Jêram ing tanah Jawi kathah jinisipun (zie J.Z.I 277) kêprok, kranjang, pacitan, galundhung, butun, kuwik, kingkit, lawe, ranjam, lètèrkêdhu, katès, pêcêl, purut, bali.
Ananging jêram kingkit punika wastaning satunggal jinis jêram ing nagari Cina, lêrêsipun: kimkit.
Ing nagari Cina, jêram ingkang agêng winastan: yu, ingkang alit winastan: kit.
Jêram kingkit wau kadamêl manisan, tuwin para guru pamulangan bôngsa kula tiyang Cina wontên ingkang ngangge jêram kingkit wau kadamêl camboran gincu, supados gincu wau mênawi kaangge nyêrat botên sagêd luntur.
Ing nagari Padhang, utawi kiwa têngêning ngriku (pulo Sumatra) jêram kingkit wau kaangge kadosdene gom (gom = leim) ananging botên kaangge
Kalêbêt ing têmbung Jawi, botên ewah lêstantun: kongsi.
Griya-griya kagungan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang kaparingakên gumadhuh ing para abdi dalêm, winastan: griya kongsi: utawi kongsèn.
Sêrat pemutan têmbung Mlayu, kêkaranganipun panjênênganipun Tuwan W. Alkêmah, ingkang kaêcap ing Surabaya, taun 1891 nyariyosakên ing taun 1595-1602 ing nagari Walandi, tuwin ing
wontên ugi ingkang kasêbut: kong kemawon, kados ta:
Ongbikong, punika jêjulukipun Babah Kapitan Bèkwatkun.
Cewankong; punika jêjulukipun Babah Litnan Chewhatyongling.
Byaningkong, punika jêjulukipun Babah Litnan limwipang.
Kadosdening ingkang kasêbut ing sêrat kêkarangan kula, ngalamat: Tyo-ik, taun 1889 ing bab 2 ingkang kula sampun angsal sêrat tarima kasih saking tuwan dhirèksining pakumpulan bab kagunan tuwin katabêrèn ing Batawi (Bataviaasch Genootschap van
Candhakipun Sasadara ôngka III kaca 94.
Sang Prabu Anom tansah sinihan kalihan ikaingkang. garwa sakalihan, Prabu Maswapati sangêt ing sih trêsnanipun dhatêng putra mantu tansah ingêla-êla rinaja-raja manggala, botên kacariyosakên tingkahing kawibawanipun Sang Prabu Anom, kacariyos ingkang garwa Dèwi Utari ngajêngakên ngidham-idham kaworan punika salêbêting kalih wulan tansah padudon kalihan ingkang garwa, andadosakên rudah rudatinipun Prabu Maswapati sakalihan sang pramèswari. Ing ngriku Rêsi Abyasa botên kasamaran ing rèh punika lajêng têdhak dhatêng Ngamarta, amangsit dhatêng ingkang wayah para Pandhawa lêlampahanipun ingkang putra Prabu Anom Wirabatana anggèning padudon kalihan ingkang garwa putri Wiratha, môngka punika ingkang dados gêgondhelaning para Pandhawa têmpuh ing prang Bratayuda ing têmbe, mila ingkang wayah Sang Arjuna dhinawuhan dhatêng Wiratha bokmênawi dados jalaraning atut runtut malih, nanging sêngadia têtinjo kemawon, para
anjujug padalêmanipun ingkang putra Sang Prabu Anom lajêng kabêkta sowan ing Prabu Maswapati, sanalika sang nata kalut aningali sowanipun ingkang wayah Sang Arjuna dinalih wontên pêrlunipun, sasampuning sinambrama lajêng dinangu matur mênawi namung têtinjo kemawon, Prabu Maswapati langkung suka, lajêng awêwartos yèn ingkang putra Sang Prabu Anom tansah padudon kalihan ingkang garwa laminipun sampun kalih wulan punika. Sang Arjuna miyarsa langkung sungkawa. Karsanipun Prabu Maswapati ingkang wayah Sang Arjuna laju kinèn wangsul kautus dhatêng Saptarga nimbali Bagawan Abyasa, Sang Parta matur sandika pinaringan kanthi ingkang paman Sang Patih Arya Nirbita§ Patih Arya Nirbita punika putranipun Radèn Seta, Radèn Seta punika ingkang rayi Rêsi Abyasa sami putranipun Prabu
sadumugining Saptarga kêpanggih kalihan Bagawan Abyasa andhawuhakên timbalanipun Prabu Maswapati, Bagawan Abyasa matur sandika, ing antawis dintên ingkang putra Patih Nirbita sarta ingkang wayah Sang Parta sami kadhawahan mangkat rumiyin sang rêsi badhe lumampah ing wuntat, nuntên sami mangkat, ing antawis sampun têbih lampahipun satriya kalih [ka...]
cahya mrabani salêbêting tilam sadaya, ngantos dumugi samangke punika punang cahya dèrèng ical, sang nata andangu wahananipun, Bagawan Abyasa lajêng anarbuka mênawi ing têmbe Dèwi Utari darbe putra satunggal badhe jumênêng nata ambawani sabuwana, nanging benjang praptaning môngsa sampun pinasthi ing jawata botên mêningi sudarmanipun, Prabu Maswapati dahat pangunguning
Dhangyang Druna = Durna § Ing Padhalangan, Durna, lêrêsipun Druna, (Durna = kalajêngking, Druna = jun), awit kala lairipun awujud uwêl, lajêng winadhahan jun, sarêng sinidhikara dhatêng Bagawan Maruta lajêng dados jabang bayi. nalika kasor prang wadyanipun risak dening pamuking Arya Bima Arjuna, Dhanghyang Druna sêdya murih paekandaya, takèn [takè...]
[...n] aniti-niti dhatêng Prabu Yudhisthira anggèning laksana salêbêting prang, wangsulanipun: pun Bima Arjuna ingkang nglawani ing prang, saèstu ing kalih punika botên wontên ingkang dipun pakèwêdi, punapa sagêlaring prang mêngsah ingkang langkung pakèwêd, yêkti sirna lêbur rinisak ing kalih punika. Ing ngriku Dhanghyang Druna lajêng matah para nata kinèn anglawana prang tandhing Sang Bima Arjuna sagêda pisah saking pabarisan Kurusetra. Prabu Gardapati ing Kasapta nantang Sang Arjuna anglawana prang tandhing dhatêng sukuning wukir sakidul kitha Ngastina, Sang Arjuna botên ajrih lajêng mangkat, Prabu Krêsna tumut Sang Arjuna. Ingkang nantang Sang Bima Prabu Wrêsaya ingajak prang tandhing dhatêng sukuning wukir
nata minôngka kêkiping. Mangkana Prabu Yudhisthira lêgêg dènira ningali rakitipun gêlaring Kurawa, sakesahipun Sang Bima Arjuna botên wontên ingkang kadugi mangrêmpaka, ya ta lajêng dhawuh ingkang putra Sang Gathutkaca kinèn nimbali Sang Abimanyu, matur sandika mangkat dumugining kuwunipun [ku...]
[...wunipun] Sang Abimanyu ingkang sawêg pêpasihan kalihan ingkang garwa, sampun kadhawuhakên timbalanipun ingkang uwa Prabu Yudhisthira kadhawuhan mêdali prang ngrisak Cakrabyuha gêlaring KupawaKurawa. ingkang langkung santosa sarta pakèwêd, Sang Abimanyu matur sandika. Ing ngriku Dèwi Wara Sumbadra langkung sungkawa dening wêlingipun ingkang raka Sri Bathara Krêsna ingkang putra Sang Abimanyu sampun ngantonngantos. mêdali
sarta waspanira tansah tinahên sarwi angampêt napas, Sang Abimanyu angarih-arih ing garwa, apa gawene anggèr sira rêngu sungkawa bangêt, mundhak tyas ingsun kuwur botbotên mangkat marêk ing uwa prabu, sasampunipun ngandika makatên Sang Abimanyu dhêlêg-dhêlêg lajêng ngrasuk busana pamit ingkang ibu, kados sinêndhal kalihipun Dèwi Wara Sumbadra kawlas asih botên sagêd aningali dhatêng ingkang putra. Ya ta wêdalipun Sang Abimanyu marêk ing uwa Prabu Yudhisthira, sinambrama dening para nata, botên wontên putraning Arjuna amung Sang Abimanyu kang minôngka sarana ngrisak gêlaring Dhanghyang Druna awit sampun waskitha
[...thutkaca] minôngka pucuking supit, Satyaki minôngka tutuk, Sang Nakula Sahadewa; netra, Pancawala sungut, Sang Abimanyu grana, Prabu Yusdhira Yudhisthira. sirah kanthi para nata tinata dumugi ing buntut, nuntên sami mangsah prang ngrisak gêlaring Kurawa, Sang
panggenanipun Prabu Duryudhana, sami kapalajêng angungsi Dhanghyang Druna, ing ngriku Dhanghyang Druna
Tiyang èstri wawrat (mêtêng) badanipun sakojur kêraos sakit tuwin cape botên gadhah kêkiyatan.
Wontên tiyang èstri bojon juru kêbon, nuju wawrat ingkang kaping 7 salêbêtipun wawrat tiyang èstri wau badanipun sakojur kêraos sakit, nanging botên kantênan ingkang katêlanjêr, punapa malih ngalumpruk botên gadhah [ga...]
[...dhah] kêkiyatan, tangan tuwin sukunipun asrêp, awit tiyang èstri punika sabên gadhah anak tamtu rêkaos, mila anggènipun wawrat ingkang kantun punika, gadhah sumêlang bokmênawi andadosakên jalaraning tiwasipun, awit saking punika bojon juru kêbon lajêng anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, sarta sabên adus dangunipun ngantos satêngah jam, dene sasampunipun adus rêndhêman wau lajêng mlampah-mlampah ing panasan, sarêng angsal 8 dintên, kêkiyataning badanipun sampun kathah indhakipun, dumugi 3 wulan, bojon juru kêbon lajêng gadhah rare (manak) wilujêng sarta enggal wêdaling jabang bayi, ngantos andadosakên gumunipun dhukun ingkang tulung wêdaling jatangjabang. bayi wau.
[...l] gulunipun ingkang sisih kiwa, agêngipun watawis satigan ayam, lami-lami marongkolipun wau saya mindhak agêng, sakawit sêsakitipun punika awarni abrit, lajêng wungu, punapa malih gulunipun lajêng abuh, awit saking agênging parongkol tuwin abuhipun, rare wau ngantos tèngèng ngiwa. Wusana lajêng dipun purih adus rêndhêman padharan kaping 4 sadintên, tuwin adus tangas sabagianing badan ingkang katalanjêr ing sakit, ananging sarèhning abuhing gulunipun sansaya agêng dados pakèwêd sangêt anggènipun amatrapakên panangasipun, mila sawêg katangas kaping kalih lajêng dipun santuni kakomprès wedang panas. Ing sawatawis dintên abuhing gulunipun lajêng mêcah, dalêdêg mêdal nanah mawi rêrêgêd sakalangkung kathah. Watawis sawulan sêsakitipun rare wau lajêng saras babarpisan, punapadene tèngèngipun ugi lajêng mantun pulih kados ing nguni-uni.
Bab 43. Sakit wudun ingkang ngêmu êrah
Wontên tuwan-tuwan sakit wudunên gulunipun, lami-lami wudunipun dados agêng sangêt, sarêng makatên wudunipun tuwan wau lajêng dipun tangas, punapa malih lajêng adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan rêndhêman murad, sarêng
watawis 4 utawi 5 dintên, wudunipun tuwan wau lajêng sami bolong alit-alit pating carumplêng, kirang langkung 23 panggenan, sarta sakathahing bêbolonganing wudun wau mêdal rahipun kanthi rêrêgêd, sarèng watawis 4 dintên, bêbolonganing wudun dados satunggal, ananging wudun lajêng katingal kingsèp, sarta bolongan wau tansah mêdal rahipun kanthi rêrêgêd kathah sangêt, tuwin sami sadintên punika lajêng botên karaos sakit, wusana botên watawis lami bolongan wudun sagêd pulih kalayan botên wontên tabêtipun.
Bab 44. Sakit kanker? ing susu sarta salêbêtipun irung
Wontên nyonyah sakit kankêr ing susu tuwin irungipun, ing susu wau mêdal malanipun wiyar langkung satêngah, dene irungipun ngantos risak ugi katrajang ing sêsakit kankêr, kajawi punika bathukipun mêdal sêsakitipun jêndhol kêkalih malah sampun badhe mêcah. Salajêngipun nyonyah kapurih adus rêndhêman padharan tuwin rêndhêman murad, botên antawis lami jêndholing bangukipunbathukipun. lajêng ical, tatu ingkang wontên susu sagêd garing sarta lajêng sakeca, punapa malih tatuning irung saking sakêdhik ugi sagêd sakeca. Sarêng watawis angsal 9 wulan, sadaya
mèncrèt laminipun sampun ... taun, nyonyah wau ngantos jèngkèl sarta susah manahipun, amargi saking anggènipun ngraosakên sakitipun botên mantun-mantun, sarêng anglampahi adus rêndhêman kaping 3 sadintên, sarta adus tangas 7 dintên kaping 3 angsal sawulan sakitipun sampun saras babarpisan.
Wontên tuwan-tuwan dhoktêr nandhang sakit pupunipun, awit saking rêkaosing sakitipun tuwan dhoktêr wau ngantos botên sagêd lumampah sarta botên sagêd tilêm, dene salêbêtipun sakit punika sampun pintên-pintên jampi ingkang kajampèkakên, nanging botên wontên ingkang mitulungi. Wusana sarêng nyuwun tulung Tuwan Dhoktêr Kihnê, lajêng kapurih adus rêndhêman padharan kaping 3 lêt 4 dintên, tuwan dhoktêr ingkang sakit sampun sagêd lumampah, dumugi 25 dintên, sakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 47. Sakit manah, tuwin paningal sabên dipun anggenipunangge.
sabarang kados wontên cêmêng-cêmêngipun pating palêtik.
Wontên tuwan-tuwan adpokat (pokrul) nandhang sakit manahipun, sarta paningalingpunpaningalipun. sabên ningali sabarang kados wontên cêmêng-cêmêngipun pating palêtik lumampah. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan, botên antawis lami sêsakitipun tuwan wau sagêd ical sadaya. Taksih wontên sambêtipun.
(Candhakipun Sasadara ôngka IV kaca 131, taun IV)
Bumi ingkang badhe kaukur kêdah dipun ubêngi rumiyin, supados sumêrêpa wangunipun, sabên pojok dipun anjiri. Mênawi pinggiripun botên kêncêng (malêngkung) anjir kêdah kadèkèk ing sakathahing pangkenanpanggenan. wiwitipun bengkong, ingkang antawisipun anjir-anjir wau kenging kaupamèkakên prasasat kêncêng. Dados nadyan gèsèha inggih namung sawatawis.
pundi ingkang lêtipun têbih piyambak, inggih punika anjir A kalihan D dados pangukuripun urut sipatan AD punika.
Tiyang angukur cêkap nganggo kônca sapêrlunipun kemawon, kados ta: satunggil ambêkta ukuran kajêng mrapat. Ingkang ambêkta rante tiyang kalih, ingkang nyathêti tiyang satunggil. Gunggung tiyang sakawan. Mênawi wontên pêrlunipun malih kenging langkung saking punika, kados ta: wontêna ingkang ambêkta arit kangge ambabadi têtuwuhan ingkang makèwêdi pamasanging rante, utawi mêndhêti anjir ingkang sampun botên kangge.
Mênawi sampun pêpak kônca saha pirantosipun, ingkang ngukur lumampah saurutipun sipatan AD wiwit saking A lajêng kacoba mawi ukuran kajêng mrapat, punapa anggènipun ngadêg nujoni lêrês ajêngipun ing pojok satunggil, sarta sipatan saking anggènipun ngadêg dhatêng pojok ingkang cêlak (rumiyin) piyambak sagêd
mrapat (nginggil) kaubêngakên, angantos panitinsipunpanitisipun. ingkang kalih kêncêng ing sipatan AD panitisipun ingkang kalih sanèsipun lajêng kasipat, punapa sampun lêrês dhatêng anjir ingkang wontên ing pojoking bumi ingkang cêlak wau. Mênawi botên lêrês, ukuran kajêng mrapat kêdah kaajêngakên utawi kaundurakên, ngantos angsal ing lêrêsipun, upami kajêng mrapat nancêb ing G panitisipun ingkang kalih kêncêng sipatan AD ingkang kalih sanèsipun kêncêng sipatan GF prapataning sipatan dhumawah ing G dados mênawi makatên, pojok AGF ingkang dumunung ing pasitèn, tamtu sikon [90
mrapata coba-coba malih saurutipun sipatan AD ngantos kapanggih panggenan HK saha J pojok AHB
dipun kantunakên anjir AGKJ saha D.
Ing sapunika pasitèn ingkang kaukur sampun kaperang-perang. Perangan ôngka I,
kemawon kaukur rumiyin sapintên [sapi...]
[...ntên] têbihipun, dados pinanggihipun JD saking têbihipun AD sasampunipun kasuda gunggungipun AG GH HK saha KJ.
Murih botên kasupèn, ingkang nyathêti sadangunipun ngêtutakên ingkang ngukur, kêdah damêl gambar pèngêtan ing dlancang, panjangipun garis-garis kapantêsa kalihan ukuranipun, rekanipun makatên: ingkang rumiyin nyorèk garis kêncêng minôngka gambaripun sipatan AD bongkot pucukipun tinêngêran ing aksara A saha D kados gambar No. 22 punika: lajêng mêndhêt saperangan ingkang pantês, watêsipun katêngêran aksara G. Sarèhning sipatan AG ing pasitèn têbihipun 16 cêngkal, garis AG ing gambar pèngêtan inggih têdahkêdah. kasêrat ôngka 16.
Saking cêcêk G nyorèk manêngên, pojokipun kakintên-kintêna sikon, panjangipun inggih kapantês samurwatipun, watêsipun kêdah dipun têngêri aksara F. Sarèhning sipatan GF ing pasitèn têbihipun 6 cêngkal garis ing gambar pèngêtan inggih kêdah kasêrat ôngka 6.
Sasampunipun makatên lajêng anggambar cêcêk H minôngka gambaripun anjir H ing pasitèn, sarta adamêl garis [gari...]
[...s] corèk ngiwa, pojokipun sikon, watêsipun katêtêran katêngêran. aksara B minôngka gambaripun anjir B ing pasitèn, sarèhning sipatan ing pasitèn GH kapanggih 8 cêngkal, HB kapanggih 14 cêngkal, ing gambar pèngêtan garis GH inggih kêdah kasêratan ôngka 8, ing garis HB kasêrat ôngka 14. Makatên salajêngipun, rampung anggènipun ngukur, inggih rampung anggènipun damêl gambar pèngêtan, wondene gambaripun watêsing pasitèn kantun anggaris kemawon saking A dhatêng B, lajêng dhatêng G, sapiturutipun.
Mênawi pêrlunipun namung badhe nyumêrêpi jêmbaripun kemawon, pasitèn botên susah kagambar lêrês, cêkap ningali ing gambar pèngêtan kemawon, punika ingkang wangun lumah mojok tiga utawi trapesium tuwin sanèsipun, lajêng kaetang jêmbaripun manut wêwatonipun.
Sasampunipun kapanggih gunggungipun wontên pintên M2 utawi cêngkal pasagi, sagêd sumêrêp wontên pintên bau jêmbaripun (1 bau = 500 cêngkal pasagi = 7096½ M2 ).
Kangge ngetang jêmbaripun perangan I, ingkang pêrlu garis AG kalihan GF.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan II, ingkang pêrlu garis [gari...]
[...s] AH kalihan HB.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan III ingkang pêrlu GF GK kalihan KE.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan IV ingkang pêrlu garis HB HJ kalihan JC.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan V, ingkang pêrlu garis JC kalihan JD.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan VI ingkang pêrlu garis KE kalihan KD.
Sasampunipun makatên lajêng kaetang. Ningali gambar:
Perangan I wangun lumah mojok tiga sikon, dhasaripun AG inggilipun GF jêmbaripun:
Perangan II wangun lumah mojok tiga sikon, dhasaripun AH inggilipun HB jêmbaripun
Perangan III wangun trapesium GF // KE inggilipun GK jêmbaripun:
Perangan IV wangun trapesium HB // JC inggilipun HJ jêmbaripun:
Perangan V wangun lumah mojok kigatiga. sikon, dhasaripun JD inggilipun JC jêmbaripun:
Perangan wangun lumah mojok tiga sikon, dhasaripun KD inggilipun KE
Taksih wontên sambêtipun.§ Tumuntên kakintuna. Red.
Kaimpun dening Mas Martadiharja mantri guru ing Bagi.
Panèwu. Sariramu apa bisa nêrangake têmbung ngoko andhap kang akèh kramane bedane karo ngoko andhap kang akèh ngokone.
Mantri. Gampil bae yèn wis sumêrêp pathokane, nanging ora kaya pandangumu mau, ora kok kathah kramane utawa kathah ngokone mêngkono, [mêngko...]
[...no,] pancèn wis binedakake.
c. Sami ngangge têmbung ngoko kang ora kenging dikramakake kaya ta: ora, mau, sasamine, iku ora kêna dikramakake dadi: botên, wau. Dene têmbung ngoko kang kenging dikramakake, kaya ta: dhisik, duwe, sasamine, iku kenging dadi rumiyin dangu.
Voorb. Sariramu tak aturi ngêntèni dhisik: ora suwe.
Panjênêngamu tak aturi ngêntosi rumiyin, ora dangu.
P. Ana pira basa ngoko kang ora kêna dikramakake.
P. Mêngko: ta, aku duwe Layang Urapsari nanging ora tau tak waca, saking ora pati dhêmên, mung anggêre tuku dadi tak orokake bae, mêngko tak jupuk sadhela: gilo.
M. Paringna, lah iki apa sing tak aturake, ana ing kaca sadasa dumugi kalih wêlas.
Punika têmbung ngoko ingkang botên kenging dipun kramakakên mênggahing basa antya, kados ta:
Ana, êndi, ora, arêp, aku, iki, iku, utawa, isih, apa, aja, iya, amarga, ênggon, ko, kana, kene, kono, karo, kapan, kêpriye, kang, durung, dak of tak, dudu, saiki, saprana, saprene, saprono, samana, samene, samono, sing, wis, lagi, pira, dhèk, jare, mu, mau, manèh, mênawa, mênyang of marang, mung, mêngko, mangkana, mêngkene, mêngkono, [mêngko...]
[...no,] bae, nganti. Atêr-atêr: di, sarta panambang: e, ake, ne. liya iku sadaya kenging dikramakake.
P. Saiki rada padhang atiku, dadi basa kang ora kêna dikramakake iku kaya ta: iki, yèn dikramakake dadi punika, iku ora kêna, awit dadi basa.
P. Ingatase aku mênyang sariramu mung nganggo krama inggil bae (dhahar) ora ngramakake têmbung ngoko (abang) srabine abang dhaharên, apa ora digsura.
M. Ora, wis lêrêse mêngkono, dene yèn karsa ngagêm angramakake têmbung ngoko sêsêlingan satunggal kalih, sraine srabine. abang dhaharên eca, saya prayogi, ngêtingalake andhap asore, nanging basa antya mung kêdah ngangge krama bae, srabine abrit dhaharên eca.
P. Nanging satêmêne prakara iku ora pati pêrlu, awit ora ana wong calathu marang bangsane dhewe oora. dimangêrtèni.
M. Gampil bae, iya têmbung: aku, kowe, sapanunggalane kang ora kasêlan ing têmbung krama, krama inggil, utawa madya.
Panèkêt, kula nuwun, kula punika bok kaparingan sasêrêpan têmbung krama alus akalihan krama kasar tuwin antawising têmbung kêkalih wau, beda-bedanipun kadospundi lan punapa wontên pathokanipun.
Panatus. Pitakèn sampeyan punika sampun kasêbut ing Sêrat Urapsari karangane Ki Padmasusastra, wêwaton saking sêrat- sêrat karangane para pujôngga utawi para luhur ing jaman kina, dinamakake dhatêng Ki Padmasusastra: mudha krama, wrêdhakrama lan kramantara, dene beda-bedane sarta wêwatone makatên:
a. Mudhakrama, punika têmbung kang anggalêbêg ditunggali krama inggil, punika têmbung kang alus kiyambak, kangge para priyantun dhatêng sasamine tuwin dhatêng inggil-inggilane. Kados upamine tiyang wicantên: panjênêngan [pa...]
[...njênêngan] sampeyan (= of dalêm) kula aturi pinarak (rawuh of têdhak) ing griya kula.
b. Wrêdhakrama, punika kados turunane sêrat dalêm P.B. IX dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya, kang sampun kapacak wontên ing Sasadara, ngangge krama lugu: abrit, lan krama kang anggadhahi rangkêpan krama inggil, mulih, mantuk, kondur, kang diangge: mantuk, sarta ngangge atêr-atêr lan panambang ngoko, di-e, ake, ne, tuwin mancah têmbung ingka dados kang, nanging botên kenging ngangge wancahaning têmbung madya, napa, nika, mawom,mawon. têng sasamine kados upamine tiyang wicantên yèn
saking kula kemawon. Yèn botên kalintu panganggene, punika dados têmbung wrêdhakrama.
c. Kramantara, punika sami kalihan wrêdhakrama, namung kaot
1. Botên nyêbut paprênahan salimrahe ing Surakarta sanadyan dede akrab inggih nyêbut êmbah, kaki, nini, uwa, bapak, utawi: kakang, punika botên makatên, namung mastani sasêbutane kemawon, [kema...]
[...won,] mas bèi, utawi sanèse.
2. Ngangge atêr-atêr sarta panambang krama, dipun, ipun, akên, inggih punika bedane kalihan wrêdhakrama, murih têrange pisan kula wujudake kemawon, inggih punika priyayi kang luhur pangkate lan asale dhatêng priyayi kang asor pangkate lan asale nanging kawon sêpuh kados Radèn Ngabèi Sindupraja panèwu gêdhong kiwa buyut dalêm, dhatêng Mas Ngabèi
dhatêng griya kula ngrêmbag prakawis mardi warna, kula badhe mêling barang dhatêng ing Eropah kemawon, mantun dhatêng Tuwan Protèl, mangke mênawi sampeyan mantuk, kula tumpakakên kreta kula Melor enggal, wêlingan kula saking Enggris sawêg dhatêng, sampeyan timbang kaoting raosipun kalihan gadhahan sampeyan dhilman lelangan saking baron. Bilih dèrèng kados Radèn Ngabèi Sindupraja kathah kalenta- kalintune, mênawi botên kêladuk, inggih kirang, ananging manawi sampun nêtêpi pathokan inggih botên sagêd lêpat.
utawi krama mawon, sing wêrni tiga têmbung madya ênggih wêrni tiga ugi.
L. Sing muni layang paramasastra, têmbung madya niku mung ontên loro, madya krama lan madya ngoko, madya krama kang okèh kramane, madya ngoko kang okèh ngokone, jêbul mang arani rupa têlu.
B. Lêrês yèn wêwaton paramasastra wêrni kalih, lan angsale mêstani: madya krama kang kathah kramane, madya ngoko kang kathah ngokone, niku kêlintu, pancèn êmpun pilah kiyambak-kiyambak, madya krama botên kenging ngangge têmbung ngoko, kosokwangsule madya ngoko ênggih botên kenging ngangge têmbung krama, kêjawi krama utawi ngoko kang pancèn kangge ing madya.
L. Rupane sing kaya napa kang aran têmbung madya niku kabèh, utawa krama lan
ngangge krama inggil, madya ngoko lan madya krama: botên, dene pathokane sami, kados ta: sami ngangge têmbung madya, lan ngangge atêr-atêr sarta panambang ngoko kados upamine:
1. Madya ngoko ngangge têmbung ngoko mang madhang sêga abang.
2. Madya krama, ngangge têmbung krama mang nêdha sêkul abrit.
3. Madya antara ngangge têmbung inggil, mang dhahar sêkul abrit.
Dene têmbung madyantara niku kang kathah kangge basane tiyang èstri têng bojone, kados ta: mang napa kêrsa dhahar tape mayang angsal-angsale sibèng
Unjuk KerjaUnjuk KerjaUnjuk KerjaUnjuk Kerja UraianUraianUraianUraian - kenalno data awakmu ing ngarepe konco-konco !- Critakna keluargamu nganggo boso seng bener !- Tindakna pacelathon karo klompokmu kanthi tema sing kopilih- Tindakna pacelathon karo klompokmu kanthi tema sing kopilih!! 3. SILABUS
Seneng Basa Jawa / buku yang relevanBuku seneng Basa
Tulisen kalimat ing ngisor kanti bener!Tulisen kalimat ing ngisor nganggo
ing ngisor iki kanthi bener ! 4. sawise diwaca resapi wacan ing ngisor iki!Pedoman
Sejahtera@sugeng dalu mas MMS.. mboten usah wedi Mas.. wong macane mawon wedi menungsoAnonim@mboten
Êndhek cilik remane barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate,
alis barungut têpung, irung sunthi cangkême
Bêdudane pring tutul kinisik, apan blorok kuninge sêmu bang, asungsun tiga
ponthange, bongkot têngah lan pucuk, timah budhêng ingkang kinardi, cupak irêng
tur tuwa, gripis nyênyêpipun, mêlêng-mêlêng sêmu nglênga, labêt saking kenging
kukus sabên ari, pangoturik den asta.
Janma ingkang rupane kayeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, Padha
ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku
12. Ora ngrêti nyarak lawan sirik, najis mêkruh batal lawan karam, mung nganggo
sênênge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, anggêr doyan
pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wêdi duraka, Ahmad Ngarip mrêpeki gya muwus
Lah ta sapa aranira yêkti, sarta manêh ngêndi wismanira, kang tinannya lon
saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku têngah jagad, Guru
tiga ngrungu, sarêng denya latah-latah, Bêdhes buset aran nora lumrah janmi,
kabeh padha sun lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun
sauri bae, têtêlu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang
Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran
sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
PAK CARIK: Monggo kagem adik - adik karang taruna lan ibu-ibu PKK dusun enggal - enggal
SUN WEKASNO Duet Kang Sandemin Vs Mbok Poniyem
Salah sijining pelajaran bahasa Jawa yaiku bab sesorah. Opo ta sesorah kuwi? Sesorah utawa pidato iku matur ing ngarep klumpukane wong akeh ...
RUBUH. SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
Mugi-mugi gusti Allah ingkang makarya jagad, ingkang andamel gesang paring kaharajan, kawilujengan dumateng kula lan panjenengan sedoyo. InsyaAllah kula lan panjenengan sedaya hambanipun ingkang sukses dunya akhirat. amin
Wonten wedal punika kula badhe maparaken sekedik pigunanipun tomat, inggih punika salah sawijineng ciptaanipun gusti Allah. Sedaya ingkang dipun damel kalian Allah, katah sanget pigunanipun, semanten ugi tomat. Tomat mujudaken tetuwuhan ingkang paling gampil diprangguli. Wernanipun ingkang abrit saget dados paugere paningal. Sak sanesipun katah ngandung vitamin A lan C, tomat ugi dipercados saget ngobati katah penyakit. kadoso sejarahipun tomat utawi basa latinipun 'Lycopercisum Esculentum' tlatah asalipun ten Peru, Ekuados lan Bolivia. Menawi wonten Perancis dipun arani kalian asma 'Apel Cinta' utawi 'Pomme D'amour'.
Dr. mieristika Rooselani (28 taun) saking Dura Skin Center, maparaken menawi tomat menika gadahi mupangat katah tumrap angganipun manungso: ngandhut gizi lan 'fitonutrien' kadoso pro vitamin A, vitamin B1, vitamin C, mineral, kalsium, wesi, welirang, kalium, fosfor, lycopenen, saponin, lutenin, caumarin, asam sitrat lan serat. Tomat sae damel tiyang ingkang diyet lan wadon ingkang gadah kepinginan ayu parasipun.
'Lycopene' menika saget nyegah kerut lan flek ireng dateng kulit amargi sunaripun srengenge. saking penelitian menawi 80% kerut ten kulit manungsa menika kasebabake sunaripun srengenge. 'Lycopene' gadah 'antioksidan' ingkang ampuh damel ngirangi 'penuaan dini' ingkang dipun sebabaken sunaripun srengenge. Salah satunggalipun situs internet nganjuraken nambah tomat dateng dedaharan, kadoso : spaghetti, pizza, sup, utawi sanesipun. Punapa kedah milih ingkang dipun masak? Tomat ingkang dimasak kadhutan 'lycopene' saget mindak ngantos sekawanipun katimbang mentah. Ananging kedahe dipun godok punapa kukus, sanes goreng, amargi 'lycopene' mboten gampil diserap kalian angga menawi digoreng. Ngunjuk setunggal gelas jus toman saben dinten dipercados langkung sae tinimbang ngunjuk jus jeruk. Amargi sak sanese vitamin C kados ingkang digadahi jeruk, tomat ugi gadah 'lycopene'. Damel ingkang mboten remen tomat, wanten ugi 'suplemen lycopene', nanging kedah rerembugkan kalian dokter menawi badhe migunakake.
Pigunanipun tomat tumrap kasarasan sejatosipun pun dangu dipun teliti. Salah sawijining menika Dr. John Cook Bennet saking Wiloughby University Ohio. Saking penelitianipun Dr. Joh dilapuraken menawi tomat saget ngobati gangguan pencernaan, diare, mulihaken pigunanipun liver, lan serangan empedu. Riset sak sanesipun ten Rowett Research Institur, Aberdee, Scotlandia, dipun tepangake menawi gel ingkang werno kuning ingkang ngelindungi wijinipun tomat menika saget nyegah 'penggumpalan' lan 'pembekuan' getih kang nyebabaken stroke lan gerah jantung.
Subhanallah, sak menika dereng diteliti langkung malih saking kulitipun tomat, godong ipun, batang, oyot, lan sak sanesipun. Menawi mangertosi, sedaya ingkang dipun ciptaaken gusti Allah tansah katah hikmah lan pigunanipun damel manungsa. Mugi-mugi kula panjenengan sedoyo saget belajar lan ngelestarikaken sedaya tetanduran, salah sawijinipun tomat menika. Semanten rumiyin, menawi wonten leresipun menika saking Gusti Allah, menawi katah lepat lan luput menika saking kula.
Akhirulkallam, billahtoufik walhidayah waridho wal'inayah, wassalamu'alaikum
Jalan Raya Banyuwangi – Licin No. Kecamatan Glagah
gerilya.“Pak Dirman pesen, urip kuwi kudu seng rukun, karo tonggo teparo, sak desa kudu rukun kabeh,”
WPG -- WaypointGame --Polish Waypoint Game
AJI ASMORO WENGI (Ilmu Pelet Penggugah Ketulusan Cinta)
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.45, tanggal 4 April 2017.
Teks tersedia nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Kawitan inggih punika Ida sane rawuh ring jagat Bali lan ngawentenang sentana, sedurung utawi sesampun jagat Baline kekaonang olih Majapahit. Kawitan sane wenten ring Bali sedurung Majapahit minekadi Ida Rsi
ndek endi wae ono penginepan karo opo ono ojek sing iso ngeterno nand depot lesehan cedak kono ?
Lyrics Music Tanha Naro Afshin ♫♫♫
anyar iki. Langsung ae yo, aku arep ngenalno kampusku Universitas Sriwijaya (UNSRI). Iku lho PTN sing gede
koyo’ depot ngunu iku). Sing
kangungan catetan kitab pitutur becik, iku kabeh siji-sijine kitab pada duwe daya penarik penggendeng.
Yen kita ahli kitab Injil iku kita banjur trisna marang golongan, yen kita weruh pastur ing batin duwe rasa wedi lan asih, nanging aja lali marang bibit sekawite tanah aire dewe yen kita ahli Kur’an iku kita tansah trisna marang
ahli pakem Wedha (wayang) banjur trisna marang tanah Pulau Jawa kang dadi pusating Indonesia, yen kita kapetuk marang wong tuwa, kang wis metu saka hawa duwe rasa wedi tur asih, banjur karem prihatin, tiru-tiru satriya Ngamarta Pandawa kang karem tapa, amrih bisa kuwasa.
Semono uga manca buku “Roman” iku ya katarik-katarik Roman
Kur’an, Wedha, ika kagawa seka majuning jaman dipecah-pecah dadi pirang-pirang piwulang dadi pirang-pirang piwulang. Kur’an mujudake kumpulan dadi N.U, Muhammadiyah, Islamiyah lan liya-liyane. Injil dadi Pantekusta, Katolik, Protentan lan liya-liyane. Wedho iku dek jaman budha, kitab-kitab isih manggon ana ing tanahe dewe-dewe. Negara lan Negara biasa aman pada ayu ayom ayem tentrem, dene tekane kitab iku sarana digawa marang para sudagar kang angkara, kepengin enggal-enggal negarane bisa sugih lan bangsa-bangsane supaya bisa makmur lan termashur. Mara jajal itungen agama ing tanah kita kira-kira meh ana 72 warna, iku karepe pada pada, mung beda bahasane, kaya dene nyebut
Utipati, ana maneh Sang Hyang Latawal Ujwa, iku kabeh bener angger cara bangsa kang nyebut marga ngerti kang dadi kekarepane, nanging yen wong Jawa iku sok nggampangake wicara, yen ngarani Wahid jare Ngahad, yen ngarani gulden jare segelo, mula barang-barang kang tiron iku arang-arang kang ngerti kang dadi karep-karepe, mula alan-ingalan kae ala, awake dewe dielem dewe, ngaku yen suci tur resik duwe rumangsa yen wis kanggep ing Gustine, tandane kanggep iku yen ora ngiwa (nyebal) seka Gusti, jare ora dahar ora sare, adil welas asih, kita kudu tiru-tiru dadi ora dadi cecongkrahan, rebut bener, dadi ora kaber golek pangan, marga emoh tukar pengalaman, mula nontona wayang, Dalang kang ngudal piwulang marga kabeh-kabeh iku ana wohe utawa buahe, dadi aja mung dipangan kulite, kaya dene keris aja mung rangka (wadahe) kang diisik-isik, njorone tainen (tiyengen) tanpa diresiki, mula para Nabi lan Wali iku sabda dadi, marga landhep kebatinane. Tansah tumindak
bisa manunggal (bersatu) dadi Rukun, iku ibarate (upamane) putrane wong siji kang arep ngabekti marang wong atuwane, nganggo tatacara dewe-dewe, ana kang nganggo tatacara Arab, ana kang nganggo tatacara Eropa, iku matuk tumrap wong tanah aire kang nganggo, mesti ora pada cecongkrahan.
Mangkene pangandikane wong atuwanira, engger……………!!!
Bocah-bocah sira pada guyuba lan rukuna dadiya contone bangsa, lan pada reksa-rineksa dandanana omah lan pekaranganira, supaya aja itung jam (pangan), idep-idep karo prihatin, supaya enggal-enggal bisa rampung aja rebut kuwasa, ing tembe yen wus rampung kanggo tinggalan bebrayan pada ngenggoni, sak-anak lan putunira. Dene yen kowe pada cengkrahan, iku pangabektinira mung kandeg ana ing dedalan, yen sira pada rusak kacemplung ing pakunjaran, wong atuwanira kandeg ora bisa apa-apa sebab ana bageane dewe-dewe, dadi Ingsun mung Maha Welas, susah lan bungah, suwarga lan neraka, begja lan mulya, iku mung ginawe dewe-dewe. Bisane pada makmur yen sira kabeh pada akur guyub rukun. Bisane guyub rukun iku yen sira kabeh pada akur guyub rukun. Bisane guyub rukun iku yen sira pada sugih kawruh lan pengalaman, bisane sugih pengalaman iku yen sira sugih sesrawungan, marang kanca kang sugih pengalaman, yen duwe paham mung siji, iku rugi.
Yen kita ahli kitab Injil iku kita banjur trisna marang golongan, yen kita weruh pastur ing batin duwe rasa wedi lan asih, nanging aja lali marang bibit sekawite tanah aire dewe yen kita ahli Kur’an iku kita tansah trisna marang agama Islam nanging aja dilalekate tanah aire Indonesia kang subur, apa kang tinandur tukul kanti makmur.
Yen kita ahli pakem Wedha (wayang) banjur trisna marang tanah Pulau Jawa kang dadi pusating Indonesia, yen kita kapetuk marang wong tuwa, kang wis metu saka hawa duwe rasa wedi tur asih, banjur karem prihatin, tiru-tiru satriya Ngamarta Pandawa kang karem tapa, amrih bisa kuwasa.
jaman dipecah-pecah dadi pirang-pirang piwulang dadi pirang-pirang piwulang. Kur’an mujudake kumpulan dadi N.U, Muhammadiyah, Islamiyah lan liya-liyane. Injil dadi Pantekusta, Katolik, Protentan lan liya-liyane. Wedho iku dek jaman budha, kitab-kitab isih manggon ana ing
kang angkara, kepengin enggal-enggal negarane bisa sugih lan bangsa-bangsane supaya bisa makmur lan termashur. Mara jajal itungen agama ing tanah kita kira-kira meh ana 72 warna, iku karepe pada pada, mung beda bahasane, kaya dene nyebut Gusti
Utipati, ana maneh Sang Hyang Latawal Ujwa, iku kabeh bener angger cara bangsa kang nyebut marga ngerti kang dadi kekarepane, nanging yen wong Jawa iku sok nggampangake wicara, yen ngarani Wahid jare Ngahad, yen ngarani gulden jare segelo, mula barang-barang kang tiron iku arang-arang kang ngerti kang dadi karep-karepe, mula alan-ingalan kae ala, awake dewe dielem dewe, ngaku yen suci tur resik duwe rumangsa yen wis kanggep ing Gustine, tandane kanggep iku yen ora ngiwa (nyebal) seka Gusti, jare ora dahar ora sare, adil welas asih, kita kudu tiru-tiru dadi ora dadi cecongkrahan, rebut bener, dadi ora kaber golek pangan, marga emoh tukar pengalaman, mula nontona wayang, Dalang kang ngudal piwulang marga kabeh-kabeh iku ana wohe utawa buahe,
tiyengen) tanpa diresiki, mula para Nabi lan Wali iku sabda dadi, marga landhep kebatinane. Tansah tumindak
April 22, 2011 – 2:54 pm Matur nuwun mas.Sae
SERAT SASTRA GENDING DAN TERJEMAHAN | alangalangkumitir
ing jaman sakeh pra Mulki / ngrat Jawa Nyakrawati / Sabrang Pasisir syud / Amiril Muminina / Sayidina Panata Gami / kyatireng ngrat wus
//Narendra moncol sasama / mrojol ing kerep tan wigih / pinarak ngideri jagad / tyasnya maruta jinaring mumpuni agal rempit / kridhaning ngrat wus kawengku / miguna ing aguna / wujud langgeng datan lali / rasa mulya tinrusken rasa panedya//
//Kaluhuring kamulyan / ing Jawa Narendra luwih / linuwih pinrih katrekah / sakeh rinuruh ingkang sih / jumenengnya winarni / Slasa kaping sadasa / mangsane wuku Warigalit / Alip lambing Langkir kang windu Mangkara//
trepsileng pamuwus / tumrap ing niti praja / kasusilan trus ing ngelmi / lawan kawi kang tumrap sandining sastra//
//Kayata caraka basa / dasa nama atanapi / babasan amengku rasa / rasa karep marang pamrih / myat
ingaran tembang / tembang kang tumameng gendhing / anut wileting wirama / manising swara dineling / kang tumrap yuda nagri / raras manising pamuwus / kandel tipising basa / non
ngimpuni basa/ memanise den reksani / lamun bubrah kang gendhing / sastra ngalih rahsanipun / kang tumrap
wirajeng wirama / tuduh pamudyaning dasih / sih puji kahananipun / tan lyang kang Murbeng Jagad / kang pinuji swara Aji / nyampleng ingkang gendhing / trus kahanan tunggal//
//Pramila gendhing yen bubrah / gugur sembahe mring Widi / batal wisikaning salat tanpa gawe olah gendhing / den eta kang ngran gendhing / swara saking osik jati / mring Hyang Ingkang Masung sih / sih puji kahananipun / osik mulya wentaring cipta surasa//
//Surasing ngiskining kajat / kajat baka ingkang kadim /
jer wajib ugering gesang / ngawruhi titining ngelmi / kqang tumrap ing praja di / tembang kawi asalipun / tarlen titising
parengutan / kang ahli gendhing padudon / lawan wong kang ahli sastra / arebut kaluhuran / iku wong tuna ing ngelmu / tan ada gelem kasoran//
//Sejatinya wong ngagesang / apa ingkang binasan / iku kang kinarya luhur / ……………………………. / yekti kekandangan
kadise / kang ngarani luhur gendhingnya / pinet saking kakekat / ing ngakal witing tuwuh / ananing Hyang saking akal//
//Witing osikireng jalmi / gendhing akal ing kang warna / myang swara gangsa cengklinge / tan kahanan
//Tambuh kang yakin ing ngelmi / dene wong kang ahli sastra / ingaran luhur sastrane / layak yen mangsi lan kretas / pantes ngran luhur ing akal / ing sastra suraosipun / luhur sejatining sastra//
//Padha lair pan wus kari / gamelan tan dadi tandha / kamot ing praja karyane / laying praboting Negara / lumintu prakareng kukum, sanadyanta kanthi akal//
//Dat mutlak dipun arani / myang latakyun ingaranan / durung kahanan laire / maksih wang wung kewala/ iku
ing dat mutlak / saking kono kang marga / iku kawruhana sagung / endi ingkang
pangrasa ing kahanane / kang cipta kalawan ripta / saestu dhingin cipta / cipta kang gendhing mangapus / kang nembah lang kang sinembah//
makripat trusing kalbu / jalma ingkang ngluhuraken gendhing / pangesthining jro tekad / cangkring tuwuh bendhung /
kadhinginan anyar / kasungsang iku dadine / nadyan kang ngarani luhur / gendhing temah tan dadi bayi / pesthi tetep kewala / nangis ki kayatun / lawan lapal ya bubana / wujud olah amengku dusul ngalamin / tuhu gumelaring jagad//
mijil saking banyu / dadine sawabing bapa / yekti tetep luhur sajatining alip / lawan jatining akal//
//Upamine wong jalu lan estri / jroning resmi nikmati samya / pracihna iku jatinbe / tuhu-tuhuning kawruh / ing pawore anyar lan kadim / ya lawan sipatira / sastra gendhingipun / kang rasa lawan pangrasa /
kemandhang lan swara upami / kang kemandhang gendhing ngibaratnya / sastra upama swarane / angler kemandhang mbarung / wangsul marang swara umanjing / lir mina jro samudra / mina gendingipun / sastra upama hudaya / mina yekti anane
wus sami rujuk / nadyan aksara Jawa / datan kari saking gendhing asalipun / gendhing wit purbaning kala / kadya kang wus kocap ngarsi//
//Kadya sastra kalih dasa / wit pangestu tuduh kareping pujhi / puji asaling tumuwuh / merit sing akadiyat / ponang : ha na ca ra ka : pituduhipun : dene kang : da ta saw a la / kagentyan
padha santosaniira / wahanane / wachadiyat pambilipun / dene kang ma gab a tha nga / wus kanyatan jatining sir//
//Pratandhane Manikmaya / wus kanyatan kawruh arah sayekti / iku wus airing tuduh / Manikmaya
ngran caturbudya / winayeng Dat guru retuning tumuwuh / awale Hyang Manimaya / tumulya Kaneka Resei//
//Dene watak nawasanga / wus kanyatan gumlaring bumi langit / iku kawruhanan agung / endi kang luhur andhap / upamane papan lawan tulisipun / kanyatahaning panembah / kalawan ingkang pinuji//
//Papan moting kawisesan / Manikmaya purbane papan wening / tulise mangsi Hyang Guru / sastra upama papan / gending akal upama mangsi wus dhawuh / yen dhingina mangsinira / ngendi nggone tibeng tulis//
//Sayekti dhingin kang papan / kang anebut papan saking ing tulis / lan malih upamanipun / dhalang kalawan wayang / dhalang
pinanah dening Wara Srikandhi / watgatanira tinundhung / mring panah Sang Arjuna /
//Horeg rug kambah barubah / lir Bathara Kalarsa badhog bumi / Sri Kresna datan kadulu / wus niring kamanungsan / kaprabawan wikramanira Hyang Wisnu / nanging datan saben dina / denyambeg wikrama werdi//
satemahe jagad palastha linebur / dening krodhaning Bathara / tan pedah gumlaring bumi//
//Sang Wisnu nuksmeng Sro Lresna gung dumadi / mayu rahayu tumuwuh / anjaga jejeging ngrat / Prabu Kresna sapangreh nuksmeng
pangesthinireng tokit / Hyang Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu Kewala / Sri Kresna datan kaliling / nadyan lebura / kang jagad tan marduliu//
//Yen meksiya nyipta loro-loronira / yekti guguring ngesthi / temah tundha bema / araning Hyang Wisesa / sungsun-sungsun kalih-kalih / lan malihira / siyang kahanan yekti//
//Wong lumaku wus prapteng gon kang sinedya /
//Ana iku marganira saking ora / ora sing ana yekti / raseng ana ora / mantep Dating
sarambut datan salisir / lan kawruhana / sagung kang rebut piker//
//Eling ingkang samya ngudi nalar / away nganti nemahi / kerojoging tekad / tuduh ugering gesang / sayekti ambebayani / rungsiting gawat / watgateng trang ing urip//
//Lawan aja asring padudon ing karsa / iku siriking ngelmi / yen during kaduga / luwung kendel kewala / nanging misilna tumuli / marang ngulama / myang para sujaneng ngelmi//
//Salah siji jatining gendhing lan sastra / tuwa nome kang pundi / iku takokena / aywa was kaya-kaya / den trus lan saraking Nabi /
alime kang niyaga / wruh gangsa swara lan uning / myang aranira / gumlar sawiji-wiji//
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO	SULUK SARIDIN (SYEKH JANGKUNG)
ADICARA SIRAMAN CALON PENGANTEN (2)
KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG (1)
PADHALANGAN RINGGIT PURWA III (1)
SERAT PIWULANG WASITA MULYA (1)
SERAT PUJIAN HONG ILAHENG (1)
SERAT WASITA DYAH UTAMA (1)
SERAT WULANG REH PUTRI (1)
SINAR GEMALA MESTIKA ALAM (1)
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan,
Pop (musik), sawijining sub aliran genre musik populèr.
Pop art, sawijining obahan kasenian sing muncul ing dasawarsa 1950-an.
Pop (album), album musik taun 1997 saka U2.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 4 Sèptèmber 2016.
Purwodadi, Purwokerto & Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang & Slawi, Sragen, Surakarta, Tegal &
Kidul# Pajangan Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung Kidul# Samigaluh Kulon Progo# Sanden Bantul# Saptosari
Sugeng Sonten Ki Ismoyo, Kisanak sedoyo !!
Balas	On 14/06/2010 at 20:22 anatram said: Sugeng
at 18:07 sI_TolE said: Sugeng sonten….
nderek sowan Ki Is… langsung unduh. matur nuwun sanget.
Balas	On 16/06/2010 at 19:12 mukidi said: matur nuwun ki absen langsung unduh
Balas	On 17/06/2010 at 13:47 sukasrana said: ndherek ngunduh ki.
On 22/05/2011 at 00:25 cantrik bayuaji said: Nuwun
Ngunduh lg nganti rontal ke-10, diwaca sak baris ae durung. Maca komen yo jarang2..
On 22/05/2011 at 21:49 yudha pramana said: sugeng DALU Ki/Nyi/Ni….Ningtyas, sugeng rawuh ning Padepokan GSeta, monggo2
Kagem Ki Bayuaji, nuwun sewu Ki la wong kulo njih dereng maos mmgk 39, nomer 10 kemawon dereng kok Ki.
Matur nuwun pencerahanipun. Kaleresan Ki, Pengarang cerita sejarah kedahipun mboten nilaraken fakta sejarah. Jalaran kulo kuwatos mangke menawi buku kolo wau dipun waos lare sakpuniko, ingkang rata-rata Sejarahipun lemah.
Sami kaliyan ADBM, Agng sedayu pun critakaken langkung timur tinimbang Sutawijaya, Nanging ngantos Sultan Agung putunipun Sutawijaya, AS taksih pun critakaken enem. Untungipun mboten wonten tokoh Sejarah ingkang nami Agung Sedayu nggih Ki.Sepindah malih nuwun sewu Ki Matur nuwun.
Balas	On 22/05/2011 at 21:10 cantrik bayuaji said: Nuwun
Katur Ki Honggopati ingkang dahat kinurmatan,
Pamanggih kulå, nyuwun sèwu mênawi lêpat, bilih tukar kawruh punikå sagêd nglanggêngakên sêsrawungan såhå
sampun sagêd punåpå Ki?). Alhamdulillah taksih dipun paringi wêkdal déning Panjênêngan Gusti Allah Ingkang Måhå Kuwaos sagêd momong putu.
Balas	On 22/05/2011 at 21:40 yudha pramana said: sugeng DALU, donggeng2 keng ki BAYUAJI
yudha pramana said: 34….HADIR ning mburine ki BP,
Balas	On 22/05/2011 at 21:58 punakawan bayuaji said: Nuwun
Aywå pêgat ngudiå ronging budyayu,
Nuwun sewu sering langsung ngunduh rontal ora kulonuwun dhisek…!pareng!
Balas	On 23/05/2011 at 11:15 emprith said: sami ki ..
Tak lupa menunggu ulasan dongen ulasan pembunuhan Prabu
Sugeng nindakaken umroh, mugi kasil engkang dipun
Matur nuwun Ki Ismoyo MMGK-40 sampun kulo bungkus, lan sugeng ngayahi jejibahan, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih.
Sugeng tindak umroh Ki Bayuaji, mugi tansah pikantuk nugrahaning Gusti Allah Ingkang Murbeng Gesang.
Sugeng rawuh Nyi Ningtyas, mugio rawuhipun panjenengan ndadosaken regeng pasederekan wonten ing Padhepokan Gagakseto mriki.
Wassalamu’alaikum wr wb.
Balas	On 23/05/2011 at 18:49 bancak said: sugeng dalu
Wêlas lan Asih, Gusti Ingkang Kagungan Sih Katrêsnan Tanpå Wilangan. Gusti Ingkang Måhå Kagungan Kaagungan såhå Ingkang Måhå Kagungan
sanak kadang tansah pinayungan kawilujêngan, kasarasan, såhå karahayon, pikantuk sihing Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Måhå Asih, kasêmbadan punåpå ingkang dipun gayuh, mugi Gusti Pangran Ingkang Måhå Wêlas lan Asih tansah hangayomi karahayon dumatêng
ratri. Ingih Padukå Panjênêngan Gusti Pangéran Ingkang Tansah Hangayomi pårå titah. Gusti Ingkang mBotên Naté
Ing taun 1268 Prabu Kârtånagårå angganjar rêcå marang ratu ing Dharmmåçråyå (Darmåsråyå) ugå dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan
malih kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau kagalih
kang murweng don luhung, atilar wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing
andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani.
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning.
Kwiksêkulbon wujudipun têmbung-têmbung wau panyêratipun sapunika: ing ngatasse, ing ngarêp (sami purwa ha) ing ngriku (purwa ra) purwanipun ewah: nga, ing alas, purwanipun lastantun ha. Warni kalih punika kamanah dèrèng sakeca sagêda warni satunggal ing punika aslinipun kala kina hi kalihan u [ng],Huruf Jawa yang dipakai: sandangan cêcak. awit saking punika pamanggihipun manawi kawêtahakên ing purwanipun lastantun, kados ta: ing alas, ing riku, ing arêp, dene manawi ewah nga, ing kasêrat hi, dados ing ngalas, ing ngriku.
Radyapustaka: hi [ng]Huruf Jawa yang dipakai: sandangan cêcak. ingkang kapratelakakên cara kina, sapunika sampun [sampu...]
[...n] botên kangge. Kala kina: ikang sapunika ingkang, ngèngêtakên ingkang wongsal-wangsul kapratelakakên sadaya wêwaton punika masthi wontên ingkang nyêbal, mangsuli rêmbag nginggil, panyêratipun purwaning lingga wau wêtah: ing alas, ing omah, sasaminipun. Ingkang nyêbal ing ngajêng, ing ngriku, ing ngêndi, sasaminipun.
Radèn Martaatmaja mêwahi katrangan usul Radyapustaka, manawi ingkang wontên sawingkingipun ing têmbung aran, kasêrat wêtah, ewah dados nga, manawi mratelakakên prênah, kados ta: ing ngisor, ing ngarêp, ing ngrika. Pinanggihing rêmbag ingkang condhong dhatêng usul Radyapustaka: 6, dhatêng kwiksêkulbon: 3.
Putusan, têmbung ingkang purwa ha, ra,
bilih wontên sawingkingipun ing botên ewah. Ingkang nyêbal saking wêwaton wau ewah dados nga. Têmbung-têmbung ing ngandhap, ing ngisor, ing nginggil, ing ngajêng, ing ngarêp, ing ngêndi, ing ngriku.
lingga, lastantun ha, nanging ugi ngèngêti ingkang nyêbal, inggih punika ingkang lingganipun sampun samar.
Kwiksêkulbon: namung milih satunggal, manut kasusastran punapa pakêcapan.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya: kasusastran punika masthi wontên nyêbalipun, cacak kasusastranipun basa ingkang sampun dados, mêksa botên sagêd turut, wontên ingkang nyêbal, para guru agêng botên sagêd ngudhari sababipun nyêbal wau, nanging manawi nurutakên tuju anggampilakên, condhong dhatêng pamanggihipun kwiksêkulbon.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: blangko, anggèning balangko wau sabab pamathokipun angèl, pamanggihipun têmbung ingkang angsal atêr-atêr pi wau wontên warni tiga, ingkang lingganipun cêtha (piala, piawan, ngangge: ha). Ingkang botên cêtha: (piyambak, ngangge ya). Ingkang têngah-têngah (piyagêm, ngangge ya utawi:
ingkang ngèngêti dhatêng lingga nanging ngèngêti dhatêng nyêbal: 4, ingkang mêtahakên ha: 4, ingkang blangko: 1.
Sarèhning pinanggihing rêmbag sami kathahipun, putusan parentah karaton Ngayogyakarta, ingkang waunipun balangko: 2, mikawoni tumut dhatêng ingkang rumiyin, dados cacahing sêtèman: 5.4.
Putusan têmbung: piyagêm, piala, sasaminipun inggih punika ingkang aslinipun apurwa ha,
angsal atêr-atêr pi. Manawi lingganipun taksih cêtha sangêt purwanipun kasêrat: ha, dene manawi sampun kirang cêtha ngangge: ya.
IV. Panyêratipun kriya wacaka, sarta karana wacaka: panyêkêl, panêpèn, sasaminipun ngangge sigêg na, punapa botên.
Bab punika botên karêmbag panjang, lajêng kaputusan.
Têmbung kriya wacaka sarta karana wacaka panyêratipun katurutakên
tanpa wignyan, amargi ra wau atêr-atêr.
Radyapustaka, sampun matitisakên ing bausastra Rurdha, ngangge wignyan utawi botên sami lêrêsipun.
Pinanggihing pangrêmbag sadaya condhong tanpa wignyan.
Putusan panyêratipun têmbung raharja, prahara, grahana, sasaminipun, tanpa winyan.
VI. Panyêratipun tossan, lessan, sasaminipun, ngangge pasangan sa punapa botên.
sasaminipun, ngèngêti dhatêng lingga, dados ngangge pasangan sa.
VII. Panyêratipun têmbung donya, kalihan sonya, kadospundi, ngangge
nyondhongi pamanggihipun P. G. H. B., ingkang kangge waton pakêcapanipun piyambak sapunika, donya, sonya, sami ngangge taling tarung, nanging lajêng kathah panunggilanipun, milu, kliru, sapunika mèlu, klèru, mila pamanggihipun sami kengingipun.
Utusan parentah kadipatèn Mangkunagaran, ambedakakên manawi atêgês amal, kasêrat: dunya, ngangge suku.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta, prakawis têmbung milu, kalihan mèlu, pancèn sami wontênipun, sarêng donya, kalihan dunya botên, ing pundi-pundi [pu...]
Pinanggihing rêmbag, ngangge suku: 1, taling tarung: 8.
Putusan panyêratipun donya, sonya, sami ngangge taling tarung.
VIII. Panyêratipun padamêlan punapa pandamêlan.
dipakai: pasangan aksara la dipêpêt. Parêpatan amrayogèkakên kasarêng ngrêmbag aksara swara (mirsanana rêmbag ing
X. Gêmbung [...]Huruf Jawa yang dipakai: pasangan wa. dados panjingan, samôngsa dados pasangan ing ngandhap.
Radyapustaka: ing paramasastra Rônggawarsitan, gêmbung punika kagolong sandhangan suku, amila pasangan ka, ta, ya, kadunungan gêmbung wangsul dados aksara, saminipun angsal suku, cakra, kêrêt, pengkal, nanging pasangan da, manawi angsal sandhangan sakawan punika botên ewah, sarêng angsal gêmbung wangsul dados
pun, pasangan ja kalihan ma, awit saking punika pamanggihipun, panjingan wa (gêmbung) dede sandhangan, lugu pasangan, saminipun panjingan la, mila manawi ingkang dipun panjingi wau kasêrat dados pasangan ing ngandhap badhe tumpuk tiga. Miturut katrangan-katrangan wau, Radyapustaka pamanggihipun sigêgan kêdah kapangku, kados ta: tangan kwaga, rimbag dwipurwa, saminipun jamblang.
Putusan, wanda ingkang kapanjingan gêmbung, manawi kalêrês dados pasangan ing ngandhap, sigêgipun ngajêng kapangku.
Dumugi samantên rampung pangrêmbagipun susulan [su...]
[...sulan] ingkang magêpokan pangrimbag, susulan sanèsipun, pada Walandi, ôngka Rum sarta Latin kangge urut-urutan, aksara Jawi kasêrat sêsarêngan aksara Walandi, punapadene ôngka 2, kangge sakalihan sarta nyêkak dwilingga, sami badhe karêmbag kantun, sasampunipun ngrêmbag cikalan agendha.
Kwiksêkulbon, ngambali mratelakakên tuju ngewahi panyêrat punika ingkang prêlu ngupados gampil, nanging ugi ngèngêti dhatêng sabab-sabab. Aksara murda asli
saking Hindhu, pakêcapanipun beda sangêt kalihan pakêcapan sapunika.
Mênggah kanggenipun aksara murda ing sasumêrêpipun sapunika wontên tigang warni.
1. Kangge nyêrati têmbung-têmbung Sangskrita ingkang kalugokakên.
2. Nulad bôngsa Eropa, kangge nyêrati têmbung aran eigennaam.
Ôngka satunggal, nglugokakên nyêrat cara Sangskrita pamanahipun tiyang Jawi sampun botên sagêd, kados ta: puSpa, Buta, panyêratipun: kaNthi, sasaminipun namung niru cara Sangskrita, tur botên sêmbada, awit saking punika pamrayoginipun aksara murda sampun botên prêlu kaangge.
Ingkang kaping, kalih kangge nyilahakên têmbung aran (eigennaam) niru cara Walandi, punika nyulayani anggènipun aksara murda wontên ingkang lacut anggèning niru wau, kangge wontên ing purwaning adêg-adêg, kados ta:
Panulad ingkang kados makatên punika kwiksêkulbon manah botên prayogi.
Ingkang kaping tiga: kangge ing tataprunggu, kwiksêkulbon rumaos taksih pakèwèd anggèning nindakakên, tumrap ing sêrat ibêr punika kamanah sampun gampil, bilih wontên ing sêrat karangan-karangan babad, rumaos tidha-tidha, kados ta: prabu kancil, kasêrat [ka...]
[...sêrat] ngangge murda punapa botên, wontên malih ingkang kamanah pakèwèd, nyêrat babad manawi wontên ingkang pangkatipun pantês ingaosan, upami panjênênganipun ratu, nanging tindakipun siya sangêt, ngantos dados kasêngitaning tiyang, punika asmanipun kasêrat murda punapa botên.
Awit saking wontên pakèwêdipun tigang prakawis wau, kwiksêkulbon mrayogèkakên dhatêng icalipun aksara murda.
1. Aksara Jawi punika kala kina wangunipun botên kados sapunika, ewah-ewahing wangunipun aksara Jawi wau kawrat ing tabêl karanganipun tuwan Oltê.
taun 1500 ewahipun namung sakêdhik-sakêdhik, sarêng dumugi taun 1600 sampun katingal kathah sangêt.
2. Miturut cariyos Jawi, ingkang damêl aksara Jawi: Ajisaka, salajêngipun ajêjuluk Prabu Widayaka. Ajisaka punika lêrêsipun Asoka, ratu ing tanah Hindhu, Widayaka têmbung Kawi, têgêsipun pujôngga.
3. Urutipun carakan Jawi punika gèsèh sangêt kalihan aksara Sangskrita, saya manawi ningali wujudipun aksara murda Na, punika gèsèh kalihan sakawit.
Sabab-sabab tigang prakawis wau, nuwuhakên pamanggihipun Radyapustaka, aksara Jawi dalah aksaranipun [aksarani...]
[...pun] murda punika kenging kaanggêp anggitan Jawi, inggih punika pujôngga Jawi.
ingkang sampun, kumisi taksih nganggêp dhatêng warganing aksara, sarèhning taksih wontên ingkang nganggêp aksara murda wontên ingkang kagolong warganing carakan, pamanahipun punika ugi kêdah kalastantunakên, kados ta: karNa, karSa, maSjid.
Pangarsa: anggèning ngrêmbag aksara murda punika prayogi kabage kêkalih: 1. Babagan panyêrat (spelling); 2. Bab tataprunggu.
Kwiksêkulbon, botên anyondhongi [anyo...]
[...ndhongi] pamrayogi ing nginggil, pangrêmbagipun kêdah dados satunggal.
punika pancèn swaranipun ing ngajêng inggih gèsèh: na (untu) kalihan Na (ilat) pancènipun kêdah kabeda. Sapunika panganggenipun aksara murda punika sampun kabêsut-bêsut, utawi namung niru-niru. Awit saking punika manawi kasalêsihakên sabab-sababipun, Mas Wadana Dwijasewaya piyambak condhong dhatêng rêmbagipun kwiksêkulbon, nanging icalipun aksara murda kangge ing
tataprunggu, taksih kathah ingkang ngowêl dening gêgayutan kalihan tatakrama.
Sarèhning anggèning dados kumisi nama ngêmbat swaraning akathah,
2. Ingkang tumrap ing babad, cariyos sêrat sêbaran ngèngêti dhatêng ingkang pantês nampèni pakurmataning akathah.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, condhong icalipun, gêgandhengan kalihan indhak-indhake sêsêrapanipun bôngsa Jawi ngangsu kawruh ngamônca, wontên kalanipun prêlu
ngangge aksara murda ingkang cocog swaranipun. Awit saking punika, punapa botên eman dhatêng sirnanipun babar pisan aksara murda wau.
Kwiksêkul: aksara murda kasirnakakên babar pisan punika botên, namung dipun kaperingakên kemawon.
Mas Ngabèi Parikrangkungan, wontên ing sêratan Jawi condhong kwiksêkulbon, icalipun wau lajêng kagolongakên aksara rekan, kangge nyêrati têmbung Arab, ing sapunika Muhammadiyah bageyan taman pustaka sawêg nganggit aksara rekan kangge anjangkêpi samôngsa nyêrati têmbung Arab.
Mas Wignyadisastra, nimbang putusan ingkang sampun taksih ngajêngi sigêg nya, sêmunipun sapunika sabagian agêng botên ngajêngi sigêg Na, punika èwêd raosing manahipun, saking panimbangipun murih murid sagêd gampil
kamanah agêng pakèwêdipun, kados ta nyêrati asma dalêm.
Kwiksêkul: nusuli usulipun, wontên ingkang katêdha lastantun,
dipakai: aksara sa diikuti pasangan sa. sapasuti dipun kaperingakên.
Putusan parentah karaton Ngayogyakarta: suka katêrangan dhatêng
Wignyadisastran, kônca taksih lastantun sigêg nya, jalaran raosing sigêg nya wau taksih cêtha, dados botên kenging kabelakakên, wangsul: kôNdha, sêsigêgipun sampun botên kados na ilat (murda).
Ingkang nglastantunakên: 2, ingkang botên ngangge: 7.
Putusan, aksara murda ingkang kangge ing sêsêratan (spelling) ical.
Putusan, aksara murda taksih kangge ing tataprunggu.
Kwiksêkulbon: nêdha katrangan kadospundi patrapipun nêrangakên pamatês sarta panganggenipun tataprunggu kangge wontên pamulangan.
Pangarsa: manawi sagêd pancèn prayogi kawatês, saya ingkang kangge ing akathah, punika kêdah wontên watêsipun.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: mratelakakên rakaosing pamatês.
Pinanggihing rêmbag: ingkang condhong karêmbag watêsipun 3, ingkang botên 6.
Putusan, watêsipun ingkang kêdah ngangge tataprunggu botên karêmbag.
Kwiksêkulbon: mrayogèkakên icalipun rê,Huruf Jawa yang dipakai: aksara pa dicêrêt. lê,
aksara la dipêpêt. dene aksara swara sanèsipun A, I, E, U, O, lastantun.
Putusan, aksara swara: 7, pisan kalastantunakên wontênipun
aksara pa dicêrêt. kangge ing tataprunggu botên kaewahan.
P. G. H. B., panganggenipun aksara swara lastantun kados lami.
Kwiksêkulbon: kajawi rê, lê, aksara swara kangge nyêrati
Putusan, kajawi: rê kalihan lê, aksara swara kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca, manawi ngangkah murih cêthanipun.
Ngrêmbag susulan ing ngajêng ôngka IX.
ingkang lêstantun wujud lê: 1. Ingkang dados pasangan la kapêpêt: 8.
Putusan lê manawi kalêrês dados pasangan, dados pasangan la kapêpêt.
Radyapustaka: aksara swara E, O, U, manawi kalêrês dados pasangan, pamanggihipun sêsigêgipun kêdah kapangku, runtut akalihan [a...]
dipakai: pa dicêrêt. dados pa.Huruf Jawa yang dipakai: pasangan pa dicêrêt.
P. G. H. B., aksara rekan punika kangge mêwahi aksara Jawi, supados nyêkapi manawi kangge nyêrati têmbung-têmbung
Arab, nanging anggèning mêwahi botên sêmbada, taksih kathah kêkiranganipun.
Kwiksêkulbon: têmbung-têmbung ingkang sampun kalimrah kangge ing basa Jawi punika botên parlu ngangge aksara rekan, nanging dhatêng icalipun aksara rekan botên rujuk, wontên kalamangsanipun kaangge manawi badhe nyêthakakên pakêcapanipun têmbung mônca.
Putusan, aksara rekan kalastantunakên kangge nyêrati
têmbung mônca, manawi sumêdya kacêthakakên.
Radèn Ngabèi Suradipura: aksara rekan ingkang dados pasangan ing ngandhap, kadospundi anggèning andèkèkakên cêcakipun, wontên ing pundi.
Mas Prawiraatmaja supados cêtha sampun ngantos kapisah, dados kadèkèkakên sanginggil pasangan, sangandhap sêsigêg.
Prakawis punika dados rêmbag sawatawis, tur wêwah usul malih supados katingal pilahipun akalihan sêsigêg ingkang dipun pasangi, sarta manawi angsal sandhangan ingkang wontên ing nginggil.
Wasana putusanipun, aksara rekan ingkang pasanganipun wontên [wontê...]
[...n] ngandhap aksara, cêcakipun tiga wontên nginggil sêsigêg, manawi sarêng kalihan sandhangan ingkang wontên nginggil, cêcakipun tiga wontên ngajêng sandhangan. Dene pilahipun akalihan sêsigêg ingkang dipun pasangi murih cêthanipun kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
Radyapustaka: ôngka Jawi sapunika sampun botên patos kangge, langkung malih tumrap kangge etang-etang rakaos, jalaran karowan, sarta kawon parigêl katandhing kalihan ôngka Walandi, mila pamrayoginipun ôngka Jawi dipun [di...]
[...pun] kaperingakên, panganggenipun kalamôngsa manawi kangge urut-urutan kados ôngka Rum.
P.G.H.B.: ôngka Jawi lastantun panganggenipun kados sapunika, botên parlu dipun icali.
Putusan, ôngka Jawi kalastantunakên wontênipun, panganggenipun kados sapunika.
Mas Prawiraatmaja: niti tabêl aksara damêlanipun tuwan Oltê, ôngka Jawi kina punika wujudipun plêk ôngka Walandi, wontêna gèsèhipun namung sakêdhik, awit saking punika ôngka Walandi kenging kawastanan dados ôngka Jawi, mila usul panyêratipun ôngka Walandi manawi sarêng aksara Jawi, kasêrat jèjèr, dados wontên ngandhap [ngandha...]
Prakawis punika kasarèhakên, badhe karêmbag sarêng kalihan aksara Latin, kasêrat sarêng kalihan aksara Jawi.
Sapunika kalimrah ing sêratan Jawi ngangge tôndha pitakèn Walandi? Miturut Paramasastra Rônggawarsitan, Jawi piyambak gadhah
panunggilanipun malih, malya = p. s. Saking pamrayoginipun, pada-pada wau kêdah kagêsangakên.
Radyapustaka mêwahi, layu punika damêl cêthanipun ukara.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta dhatêng ancasipun rêmbag condhong, namung pangrêmbagipun kapratelakakên
Putusan, pangrêmbagipun pada Walandi kalihan Jawi wau kapasrahakên dhatêng panging kumisi.
Pangarsa ing sasampunipun mutus bab ing nginggil punika, parêpatan punapa botên ngancêr-ancêri dhatêng panging kumisi [ku...]
[...misi] kadospundi pangrêmbagipun bab punika.
Utusan karaton Ngayogyakarta: ingkang kagêsangakên punika pada Jawi ingkang wontên prêlunipun, sarta botên makèwêdi, tôndha Walandi salong kasambut, manawi kamanah prêlu ngangge, môngka tôndha Jawi botên wontên.
Kwiksêkulbon, tôndha Walandi ingkang ing cara Jawi botên wontên, kêdah botên dipun angge.
Pinanggihing rêmbag, parêpatan nyondhongi dhatêng usul utusan parentah karaton Ngayogyakarta.
Ingkang ngangge nyambut tôndha Walandi: 3, ingkang botên mawi nyambut: 6.
Putusan, pada Jawi kina ingkang sapunika botên limrah kangge, kagêsangakên, kapilihan ingkang pancèn wontên prêlunipun sarta botên makèwêdi, dene tôndha-tôndha Walandi botên kaangge wontên ing sêratan Jawi.
II. Ôngka Rum Sarta Aksara Latin Kangge Urut-urutan
P. G. H. B. mrayogèkakên lastantunipun sami kenging tumrap wontên sêsêratan Jawi, bokmanawi wontên prêlunipun.
Kwiksêkulbon, kalih pisan kamanah botên kaangge, prayogi ngangge Jawi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: ôngka Rum lastantun kenging kaangge aksara Latin kasantunan aksara Jawi.
Parêpatan condhong pamanggih utusan parentah karaton Ngayogyakarta.
Putusan, sêratan Jawi lastantun kenging ngangge ôngka Rum, aksara Latin kaangge urut-urutan botên kenging, kêdah ngangge aksara Jawi.
III. Aksara Jawi Kasêrat Awor Aksara Latin.
sêratanipun jèjèr, panyêratipun wontên nginggil sadaya punapa ngandhap garis sadaya, kasarahakên dhatêng parêpatan.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: manawi botên kasêrat jèjèr gunggangipun garisan wiyar, dadosipun
Putusan, aksara Jawi kasêrat awor aksara Latin, kêdah kajèjèr wontên ngandhap garis sadaya.
IV. Ôngka Kalih, Kangge Nyêkak Dwilingga
Putusan panyêratipun kwiksêkul kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
VI. Manah Lastantunipun Aksara Jawi, Sampun Ngantos Ical.
Kwiksêkulbon mratelakakên ngalamat-ngalamat badhe icalipun aksara Jawi, gadhah
pamurih kumisi sapunika manah lastantunipun aksara Jawi wau.
Pangarsa: sampun kaputus ing purpêgadêring, kumisi botên sagêd nampèni usul wau, dening padamêlanipun sampun rampung, punika sanès ada, nanging pangarsa sagah masrahakên usul wau dhatêng Radyapustaka. Anggèning anggiyarakên ing parêpatan, punika supados kasumêrêpan ing akathah.
1. Kridhabasa Prambanan, pasangan nya manawi dipun suku kalihan kacakra (arêp nyruput) panyêratipun kridhabasa gadhah pamanah kapangku, kadosdene pasangan manawi angsal gêmbung, amargi sawanganipun awon.
Kumisi suka katrangan sababipun gêmbung sêsigêgipun kêdah kapangku punika [puni...]
[...ka] botên saking awon makatên, pamrayogi wau botên katampèn.
2. Radèn Martaatmaja, pasangan ca sarta ja punika panyêratipun wontên ingkang kagandhèng, margi wujudipun kirang sae.
Kumisi, prakawis punika namung kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
3. Kridhabasa Prambanan, pilah-pilahing namanipun têmbung tripurusa botên sami, daksawênèh mastani pratama purusa, sawênèh mastani utama purusa, punika lêrêsipun kadospundi.
Kumisi: kumisi punika namung ngrêmbag panyêrat, usulipun wau paramasastra, awit saking punika kumisi botên nampèni usul [usu...]
Satêlasipun ingkang karêmbag, pangarsa ngambali panuwun dhatêng kumisi, dhatêng utusan parentah karaton Surakarta sarta Ngayogyakarta. Pangarsa canthèl wêling ngunjukakên sêmbah ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan saha ingkang
kasusastran ngaturakên asarêng punika pratelan karampunganing pangrêmbagipun kumisi agêng dalah katranganipun wêwaton panyêrating têmbung Jawi.
Miturut rêmbag nalika pungkasaning parêpatanipun kumisi agêng, angwênangakên dhatêng kumisi alit, ngewahi putusanipun kumisi agêng, bilih kamanah wonwontên. kêkiranganipun, mênggah ingkang kasêbut ing pratelan punika inggih wontên ingkang dipun ewahi kalih bab: 1. Bab têmbung bawa ka, kasêbut ôngka II adêg-adêg 3; 2. Bab têmbung dwipurwa kasêbut ôngka V.
Panyuwunipun kumisi alit bilih ingkang kasêbut pratelan tuwin katranganipun punika wontên ingkang taksih [ta...]
[...ksih] lêpat utawi kirang têrang, mugi kaparênga ngintunakên ewah-ewahan utawi katrangan salêbêtipun 15 dintên saking titimasanipun sêrat punika, bilih sampun 15 dintên botên ngintunakên katrangan, kaanggêp sampun anyondhongi.
29. Karampungan pangrêmbagipun wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi miturut putusan parêpatan kumisi kasusastran marêngi kaping 29 Oktobêr 1922 sarta 31 Dhesèmbêr 1922.
2. Têmbung tanduk ingkang purwanipun luluh manawi angsal atêr-atêr pa, purwanipun wau botên karangkêp, kados ta: panêmbah, panyêkêl, botên kasêrat [kasêra...]
[...t] pannêmbah, pannyêkêl.
Têmbung bawa ka ingkang atêr-atêripun ka, botên luluh kalihan purwaning lingga, manawi sagêd damêl cawuhipun suraos akalihan tanggap ka, atêr-atêripun ka têmbung bawa ka wau kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: kêdadak.
4. Têmbung ingkang apurwa aksara ha, manawi dipun atêr-atêri pi, pri, botên ewah, kados ta: piangkuh, piawon, piala.
Ingkang nyêbal purwanipun ewah dados ya, kados ta: piyagêm, priyôngga.
kados ta: pinayungan punika kasêrat tanpa pasangan na.
IV. Têmbung Andhahan Ingkang Mawi Panambang
1. Panambang ingkang apurwa aksara ha, manawi tumrap ing wanda sigêg ha nipun malih dados aksara sêsigêg wau, kados ta: awanna, watakke, lêlessan, nanggappi, gêgêmmên, rahabbana.
Ha. Manawi wontên sawingkingipun wanda mênga nglêgêna, kasêrat têtêp ha, kados ta: bisaa.
Na. Ewah dados ya, manawi sumambêt wanda mênga kanthi wulu utawi taling. Samantên punika manawi wanda wau sanès ya, kados ta: waniya, dhedheya, nanging
Ha. Manawi tumrap ing wanda mênga, ingkang mawi sandhangan wulu utawi taling, môngka botên luluh, purwaning panambang malih dados ya, kados ta:
Manawi tumrap ing wanda mênga, ingkang mawi sandhangan suku utawi taling tarung môngka botên luluh, purwaning panambang malih dados wa, kados ta:
Na. Wontên têmbung sawatawis ingkang wandanipun wêkasan kadunungan wignyan, nyêbal saking wêwaton IV 1, kados ta: [ta...]
palih - paliyan (sadhèrèk nunggil suson).
Nanging palihan (krama) ngokonipun paron.
Ca. Têmbung-tembung ing adêg-adêg na nginggil punika manawi angsal panambang e, wignyanipun tarkadhang wangsul kados ta:
6. Panambang ên manawi sumambêt ing wanda mênga ewah dados nên, kados ta: uja -
wanda wau kadunungan wulu malih dados taling, manawi kadunungan suku dados taling tarung, kados ta:
Na. Têmbung ingkang wandanipun sigêg na, manawi angsal panambang ake wontên ingkang sêsigêgipun na, punika malih dados ka, salajêngipun panambang ake ewah dados kake, kados ta:
9. Panambang na: manawi sumambêt ing wanda sigêg, botên ewah, kados ta:
Manawi wontên parlunipun badhe ngulur panambang na kenging kaulur êna, kados ta: golèkêna.
10. Panambang ipun manawi tumrap ing wanda mênga malih dados nipun, kados ta:
putu - putunipun botên kasêrat cuwannipun, rotènnipun, putonnipun.
11. Têmbung wisesa na lingga manawi angsal panambang ha kasêrat manut pakêcapanipun, dados tanpa
1. Aksara murda namung kangge wontên ing tataprunggu, têgêsipun kangge pakurmatan sêsêratan sanèsipun botên kenging ngangge aksara murda wau.
2. Botên ngwontênakên aksara murda Pa sarta Ba.
1. Ha. Aksara swara A, I, E, U, O kangge nyêrati têmbung mônca, manawi sumêdya kacêthakakên.
Na. Rê kalihan lê lastantun kangge ing sêsêratan.
2. A, I, E, U, O botên wênang dados pasangan, mila sêsigêg ing ngajêngipun kapangku, kados ta: wulan April.
Lê, manawi dados pasangan kawangsulakên [...]Pasangan la dipêpêt. kados ta: adol
2. Aksara rekan ingkang pasanganipun wontên ngandhap sêsigêg kados ta: Abdul Ghani.
Manawi sêsigêg kalayan pasanganipun sami aksara rekan, sêsigêgipun kêdah kapangku, kados ta: Aphghanistan.
3. Aksara rekan, manawi angsal sandhangan wulu, pêpêt, cêcak utawi layar, cêcakipun tiga wontên ngajêng (kiwa) sandhangan, kados ta: dzikhirpharlu.
Ôngka Jawi kangge urut-urutaning bab sarta titimôngsa.
Ôngka Rum kenging kaangge wontên ing sêratan sastra Jawi, inggih punika kangge urut-urutan ôngka taun sasaminipun, dene aksara Latin botên kenging kasambut kangge urut-urutan.
Aksara Latin dalah angkanipun manawi kasêrat amor kalihan aksara Jawi: kajèjèr, dados tumut kasêrat sangandhap garis.
1. Panyêratipun têmbung lingga mawi ngrangkêp aksara, punika namung kabêkta saking pakulinan, utawi tiru-tiru sêratan basa Sangsêkrita, upaminipun: citta, bikku, sapanunggilanipun, sarèhning botên wontên gunanipun sarta ing sapunika têmbung citta, bikku, kasêrat cita, biku, mila têmbung tunna, wanni, bannyu sapanunggilanipun inggih prayogi kasêrat tuna, wani, banyu, [ba...]
2. Têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun lêgêna mênga, pakêcapanipun wanda wiwitan wau mawi pêpêt, nanging panyêratipun prayogi kalastantunakên lêgêna, mila makatên amargi taksih kathah ingkang botên tumrap
manawi kadunungan pêpêt, upaminipun: wacaka, bawana, caraka.
3. Têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun sigêg aksara irung, punika pakêcapaning purwanipun wontên warni kalih, mawi pêpêt utawi lêgêna, mila panyêratipun prayogi karuntutakên akalihan pakêcapanipun.
4. Ing têmbung Jawi wanda sangajêngipun wanda wêkasan, botên wontên ingkang sigêg, kajawi sigêg ing aksara irung.
Sêsigêg ra [...]Tertulis: sandangan layar. ingkang tumrap wanda sangajêngipun wanda wêkasan, pakêcapanipun cara Jawi dados rê.
Mila têmbung parlu manawi manut pakêcapan Jawi prayogi kasêrat prêlu botên pêrlu.
5. Warganing aksara punika kêdah taksih dipun èngêti, botên namung tumrap atêr-atêr anuswara kemawon, tumrap têmbung lingga inggih makatên, sarojaning wod: dang dados dandang, bang dados bambang, cang dados canycang, malih ing ... ng, dados na, ma, nya, punika sababipun botên sanès namung saking ngruntutakên warganing aksara, mila anyjara, atêr-atêripun kêdah any, sêsigêg nya, punika dados sêsulihipun na, manawi wanda urutipun aksara ca, ja, samantên punika manawi taksih tunggil têmbung.
II. Têmbung Andhahan Ingkang Mawi Atêr-atêr
1. Ha. Atêr-atêr anuswara punika sayêktosipun swaranipun sandhangan cêcak (brêngêngêngipun aksara irung) mila têmbung tanduk ingkang purwaning lingganipun luluh prayogi kasêrat tanpa ha, kados ta: nantang, dene manawi wontên parlunipun kenging kaulur mawi ha, kasêrat anantang, upaminipun tumrap ing kidung.
2. Kriya wacaka sarta karana wacaka, panyêratipun katurutakên kalihan tandukipun, sami botên mawi nyigêg na.
3. Ing kina atêr-atêr kê botên wontên, ingkang wontên atêr-atêr ka, upaminipun:
ton - katon, jog - kajog.
Têmbung: kèli manut wêwaton sandi saking ka + ili.
Botên saking kê + ili, kê + ulu, dados sampun têtela atêr-atêripun ka, nanging ing jaman sapunika atêr-atêr ka tumrap ing têmbung ingkang purwanipun botên luluh pakêcapanipun warni kalih: ka (tanggap) kalihan kê (bawa) suraosipun beda, mila atêr-atêr ka (bawa) tumrap ing têmbung ingkang purwanipun botên luluh, kêdah kapêpêt, manawi badhe damêl cawuhing suraos kalihan tanggap ka.
4. Têmbung ingkang apurwa ha, angsal atêr-atêr pi, pri, manawi lingganipun taksih
cêtha sangêt, purwanipun lastantun kasêrat ha, ingkang lingganipun sampun kirang cêtha, ewah dados ya.
III. Têmbung Andhahan Ingkang Mawi Sêsêlan
1. Miturut runtut kalihan panunggilanipun sêsêlan na sarta ma, panyêratipun têmbung ingkang angsal sêsêlan ra utawi la, kêdah kaulur: jalêrit, manawi wontên parlunipun kenging kacêkak jlêrit.
2. Rangkêpipun na, sêpên ing sabab, namung kabêkta saking pakulinan, dados botên wontên gunanipun, mila na prayogi botên karangkêp.
2. Panambang ha manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga: ha, na, ca, tanpa sandhangan swara botên ewah taksih têtêp ha, manawi wanda wêkasan wau kadunungan ulu utawi taling, panambang ha malih dados ya, manawi karakêtan suku utawi taling tarung, panambang ha malih dados wa, samantên punika manawi wanda wêkasan wau dede aksara ya utawi wa.
3. Panambang e manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga, kapitulungan ing brêngêngênging na, dede panambang an, saupami kapitulungan panambang an, amasthi sandhangan wulu utawi suku ing wanda wêkasan malih dados taling
utawi taling tarung, môngka kawontênanipun botên makatên.
jara + e = jarane botên jaranne
dhuku + e = dhukune botên dhukunne
budi + e = budine botên budinne.
4. Panambang i yèn tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga têtela angsal pitulunganipun panambang an, tandhanipun dene sandhangan ulu utawi suku ingkang dumunung ing
tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga sarta kadunungan ulu utawi taling, suku utawi taling tarung, manawi botên luluh dados yan utawi wan, punika amung ngruntutakên akalihan pakêcapanipun.
Na. Ca. Panambang an manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan kadunungan wignyan, botên ewah, namung tumrap ing têtêmbungan sawatawis ingkang mèh ical uwiting têgêsipun, sandhangan wignyan ing
wanda wêkasan kabucal, manawi wanda wêkasan wau kadunungan ulu, panambang an malih dados yan, bilih kadunungan suku malih dados wan.
palih - paliyan, kalih - kaliyan, karuh - karuwan.
Têmbung karuhanne, sandhanganipun wignyan kalastantunakên, amargi swaranipun cêtha.
6. Panambang ên, kawontênanipun kados panambang e, yèn tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga botên kapitulungan panambang an, namung kapitulungan brêngêngênging aksara na.
7. Panambang ana, manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan [wêkasa...]
[...n] mênga, kapitulungan panambang an rumiyin, katranganipun kados panambang i, amargi panambang ana punika dados rimbag sambawa (agnya) ning i kriya.
8. Ha. Têtela saking pakêcapan, têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga manawi kapanambangan ake, kapitulungan ing sêsigêg ka rumiyin, upaminipun
Panyêrat nglarakake punika nyulayani traping panambang, dene ha purwaning panambang botên malih dados sêsigêging wanda wêkasan, nanging wontên prêlunipun, inggih punika kangge ambedakakên kalihan têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg ing aksara ka, supados [supado...]
[...s] anggampilakên panyuraos, damêl padhang ing ukara.
Sêsigêg na punika asring kalintu ing ka,
Wontên têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg na, manawi dipun panambangi ake, sêsigêgipun na ewah dados ka. Sarèhning sêsigêg na asring kalintu ing ka, mila traping panambang inggih kados manawi rumakêt ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg ka.
10. Panambang ipun, trapipun kados panambang e, manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga
ing pakêcapan kados ta kapitulungan panambang: an, nanging panyêratipun botên.
V. Têmbung dwipurwa, têgêsipun wiwitan kalih (rangkêp) purwaning têmbung punika awujud wanda, sarèhning wanda punika manawi karangkêp sandhanganipun swara katut, dados panyêratipun têmbung dwipurwa inggih kêdah ngrangkêp sandhangan swara.
Têmbung: gônda, dados gagônda amargi sandhangan taling tarung ing têmbung gônda, sasaminipun punika dede taling tarung lugu, tandhanipun manawi dipun panambangi ical, gônda-gandane.
VI. VII. Têmbung ingkang apurwa aksara ha
manawi kadamêl rimbag dwilingga, sanajan pakêcapanipun aksara a, purwaning lingga ing têmbung ingkang wingking malih dados sêsigêging wanda wêkasan ing têmbung ingkang ngajêng, nanging panyêratipun kalastantunakên aksara a, prêlunipun supados katingal cêtha manawi punika têmbung dwilingga. Makatên ugi aksara a, purwaning têmbung ingkang wingking têmbung camboran.
IX. Gêmbung punika kala kinanipun kalêbêt sandhangan, ananging ing jaman sapunika sampun limrah kaanggêp pasangan, mila botên kenging kasêrat rumakêt ing pasangan ingkang dumunung wontên sangandhaping [sangandha...]
[...ping] aksara, amargi badhe awujud aksara sungsun tiga.
X. 1. Aksara murda kangge ing sêsêratan, kados ta: karNa, karSa, kaNdhi, maSjid, hèSthi, punika nulad cara Sangskrita, nanging kirang sampurna, amargi kathah ingkang botên katulad, mila prayogi kaicalan kemawon, makatên ugi namaning rêdi, lèpèn, kewan, sasaminipun, inggih botên kasêrat mawi aksara murda, amargi ingkang makatên punika tiru-tiru panganggenipun aksara murda ing sastra Latin, dados aksara murda amung kantun kangge ing tataprunggu.
XI. 2. Anggenipun aksara swara A,
I, E, O, U botên kenging kangge pasangan, amargi wujudipun salong sampun kados mawi pasangan, dados bilih kangge pasangan, wujud sungsun tiga.
XX.XII. Parlunipun kasêrat jèjèr supados angringkêsakên papan, bilih botên jèjèr
dalah katranganipun wêwaton panyêrating têmbung Jawi, sadaya suraosipun sampun sami kula sumêrêpi.
Mênggah pratelan karampunganing pangrêmbag saha wêwatoning panyêrat wau, kula sampun anyondhongi, namung wontên ingkang kula pratelakakên sawatawis, [sawatawi...]
1. Kasêbut ôngka II, adêg-adêg 3, têmbung bawa ka ingkang atêr-atêripun botên luluh kalihan purwaning lingga, manawi sagêd damêl cawuh suraosipun kalihan tanggap ka, atêr-atêripun bawa ka, kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: kêdadak, punika kajawi kula sampun anyondhongi, amrayogèkakên sadaya bawa ka, ingkang atêr-atêripun botên luluh kalihan purwaning lingga, panyêratipun inggih sami anganggea pêpêt, kados ta: kêjêglug, kêbanjur, sapanunggilanipun.
2. Kasêbut bab V, têmbung dwipurwa angrangkêp sandhangan swara, kados ta: rigên = ririgên, truka = tutruka, weka = weweka, bondhot = bobondhot, sasaminipun, nanging gônda botên gogônda, amargi sandhanganipun taling tarung, dede taling tarung lugu, tandhanipun manawi dipun panambangi ical, kados ta: gandane, manawi makatên tôndha, rôndha, bôndha, sônja sapanunggilanipun, punika manawi kadamêl dwipurwa, panyêratipun inggih prayogi kados panyêratipun têmbung gônda, amargi sagêd dados: tandhane, randhane, bandhane, sanjane.
3. Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, panyêratipun têmbung dwiwasana rumiyin dèrèng
dipun pêpêt, kados ta: jêpupung, jêdhodhog, jêbobog, jêgogos, sapanunggilanipun.
Ingkang punika sadaya wau mugi andadosakên kauningan saha kula nyumanggakakên.
Katur tanggal kaping 14 Sèptèmbêr 1923, utusanipun pangagênging parentah
mratelakakên bilih karampunganipun pangrêmbagipun kumisi kasusastran kados pratelan ingkang sampun kakintunakên, punika wontên ingkang botên dipun condhongi, sarèhning sêrat saking dhepartêmèn wau pamanggihipun
karêmbag Radyapustaka piyambak kemawon, mawi dipun apsahi [apsah...]
[...i] kumisi alit, inggih punika kumisi rêdhaksi ingkang katêtêpakên dening para liding kumisi kasusastran nalika parêpatan, pinanggihing rêmbag pamrayogi wau ingkang dipun condhongi amung wontên tigang bab, 1. Bab têmbung: klapa, bludru, 2. Bab têmbung bawa ka, 3. Bab aksara rekan ingkang sumambêt ing wanda sigêg.
Mênggah sêrat ingkang saking Bale Pustaka sarta pratelan wangsulanipun Radyapustaka dhatêng dhepartêmèn kados têtêdhakan ingkang kaaturakên asarêng punika, kajawi punika Radyapustaka nampèni pamrayogi saking parentah karaton Ngayogyakarta, sarta Radyapustaka piyambak mêwahi pratelan [pratela...]
[...n] karampungan rêmbagipun kumisi, katranganipun ugi sampun kasêbutakên wontên ing pratelan wangsulanipun Radyapustaka wau.
Têmbung klapa, bludru, manawi botên wontên sababipun ingkang prêlu, kados ta: wontên ing kidung, botên kenging kasêrat: kalapa, baludru.
Têmbung tanduk ingkang purwaning lingganipun luluh kalihan atêr-atêripun anuswara, manawi angsal atêr-atêri pa, atêr-atêripun
in. Manawi atêr-atêripun: ka, têmbung bawa ka kasantunan kê, kados ta: kêdadak, kêdaluwarsa, kêpranggul.
an, ên, lan purwaning panambang ake, akên, ana, manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg, sami luluh akalihan
Manawi tumrap ing wanda mênga, ingkang mawi sandhangan: wulu, utawi taling, môngka botên luluh, panambang: an malih dados yan, kados ta:
Manawi tumrap ing wanda mênga, ingkang mawi sandhangan suku utawi taling tarung môngka botên luluh, panambang an malih dados wan.
an, manawi karakêtan ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan kawignyan sarta kasuku utawi kataling tarung, manut kajêngipun ingkang nyêrat kenging kasêrat wêtahan, lan kenging kasantunan wan, nanging wignyan [wi...]
[...gnyan] kabucal, kalih pisan sami lêrêsipun, kados ta:
Nanging manawi wandanipun wêkasan têmbung ingkang karakêtan wau aksara wa, panambang an karakêtakên ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan kawignyan
Nanging manawi wandanipun wêkasan têmbung ingkang kapanambangan wau aksara ya, panambang an kêdah kalulusakên, kados ta: lèyèh-lèyèhan botên leyeyan sub
sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X aparing dhawuh pangandika dhumatêng Radèn Adipati Sasradiningrat ... of.
Abdi dalêm kawula Tumênggung Tanunagara, ngunjuki wuninga ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun, bilih kawula sampun tampi dhawuh saking abdi dalêm patih Radèn Adipati Sasradiningrat.
Aksara rekan botên kenging kasêrat warni aksara utawi pasangan wontên sangandhaping aksara sêsigêg, manawi pasanganipun botên kenging kasêrat wontên sawingkinging aksara sêsigêg, sêsigêgipun kêdah kapangku, kados ta: mukthir (têgêsipun sugih), Abdulghani.
Aksara rekan manawi dados sêsigêg, botên kenging dipun pasangi sangandhapipun, manawi aksara candhakipun botên gadhah pasangan ingkang kenging kasêrat sawingkinging sêsigêg, sêsigêgipun kêdah kapangku, kados ta:
Ôngka 1: adêg-adêg kaping kalih, Radyapustaka botên nyondhongi.
Têmbung tannya, prayogi kasêrat ngrangkêp aksara, amargi bilih kasêrat tanya, Radyapustaka ngintên tamtu badhe andadosakên kalintuning pamaos, amargi tannya punika têmbung Kawi, kathah ingkang botên mangrêtos, beda kalihan têmbung ora, boya, sadhengah tiyang mangrêtos.
Condhong kawêwahan, nanging pamanggihipun Radyapustaka wêwahanipun prayogi mungêl, kajawi têmbung-têmbung amônca ingkang [ing...]
[...kang] badhe kacêthakakên, kados ta: gupêrnur jendral, prosès pêrbal.
Andhahan Ingkang Mawi Atêr-atêr, Adêg-adêg kaping kalih
Condhong kaewahan, nanging pamanggihipun Radyapustaka ewah-ewahanipun Bale Pustaka kirang patitis, sêrattan, pannêmbah, pannyêkêl, punika ingkang karangkêp purwaning tanduk, dede atêr-atêripun, [atêr-atêr...]
[...ipun,] mila pamanggihipun Radyapustaka ewah-ewahanipun prayogi mungêl.
Têmbung bawa ka ingkang atêr-atêripun botên luluh kalihan purwaning lingga, atêr-atêripun ka kados ta: kêdadak.
IV. Têmbung andhahan ingkang mawi panambang, ôngka 1
Panambang ingkang apurwa aksara a, manawi tumrap ing wanda sigêg, a nipun malih dados aksara sêsigêg wau, kados ta: awanna, watakke,
nanging pangintênipun Radyapustaka anggènipun Bale Pustaka mastani botên nyêkapi wau, amung jalaran saking kalintu ing panampi, amastani bilih katrangan wau amung tumrap panambang ingkang langkung saking sawanda, punika ingkang kalintu, kajêngipun [kajêng...]
[...ipun] Radyapustaka sanajan panambang ingkang amung sawanda inggih sampun kalêbêt ing katrangan wau, amargi ingkang winastan purwaning panambang punika amung aksaranipun a, dados sampun lêrês ingkang luluh amung aksaranipun a wau, malah bilih kasantunan kados katrangan saking Bale Pustaka, punika kirang patitis, amargi panambang ake ingkang luluh inggih amung aksaranipun ha.
Anggènipun Bale Pustaka botên nyondhongi katrangan ôngka 5, punika inggih amung jalaran saking kalintu ing panampi dhatêng têmbung purwaning panambang, [pa...]
[...nambang,] kadosdene ingkang kasêbut ôngka 1 ing nginggil punika.
Radyapustaka botên nyondhongi, amargi kajêngipun komisi amatonakên, dados sêsagêd-sagêd panyêrat punika katêtêpakên miturut lêrêsing rimbagipun, dene wontên têmbung sawatawis ingkang mrojol saking wêwaton wau, inggih punika têmbung ingkang sampun botên kraos lingganipun, pamanggihipun Radyapustaka nama limrah, bilih kados katrangan saking Bale Pustaka punika nama amung nyakajêng dhatêng ingkang nyêrat, mila Radyapustaka botên nyondhongi.
Radyapustaka taksih amastani prêlu aksara murda punika kangge ing tataprunggu (tatakrami) wêwatêsanipun dumugi pangkat punapa ingkang kêdah kasêrat mawi aksara murda, kados kasêbut pratelan saking Bale Pustaka ciri aksara C, punika pancèn inggih botên wontên watêsanipun, sanajan namanipun tiyang alit bilih badhe dipun aosi inggih kenging kasêrat mawi aksara murda, dados tuladha ingkang kasêbut ing aksara G katur ingkang rama Kasan Sarpin, kuli, punika [pu...]
[...nika] komisi inggih anglêrêsakên, dene nama ingkang pancèn botên wontên aksaranipun murda, punika inggih sampun tamtunipun botên sagêd nyêrat mawi aksara murda, nanging botên wontên raosipun diksura, malah kosok wangsulipun saupami samangke kaicalan, punika nuwuhakên raos kirang sakeca, anjawi saking punika saupami aksara murda kaicalan, lajêng botên kawulangakên, punika benjing sadasa taun êngkas tiyang kathah badhe sami botên sagêd maos buku-bukunipun, taksih kathah.
XII. Aksara Rekan, adêg-adêg ôngka 2
Condhong, watonipun kasalinan mungêl makatên.
Aksara rekan ingkang sumambêt ing wanda sigêg, manawi pasanganipun aksara rekan wau botên kalêrês kasêrat wontên sawingkinging sêsigêg, aksaranipun sêsigêg kêdah kapangku, kados ta: Mukthir,Huruf Jawa yang dipakai: aksara ka dipangku diikuti aksara ta
Dene bab aksara rekan botên kenging dipun pasangi, punika Radyapustaka botên nyondhongi, dene sampun botên prêlu, amargi bilih sampun wontên watonipun kados ing nginggil wau, sêratan
Mukhtir sampun têrang bilih mungêl Muchtir ingkang rekan sêsigêgipun, manawi Muhthir panyêratipun kêdah Mukthir.
Wêwahanipun Bale Pustaka mungêl: Jawi tuwin Arab punika Radyapustaka botên nyondhongi amargi titimôngsa Walandi inggih prayogi kemawon kasêrat mawi ôngka Jawi, dene manawi wêwarah ingkang rumiyin kaanggêp kirang cêtha, pamanggihipun Radyapustaka prayogi kaewahan dados mungêl. Ôngka Jawi amung kenging kangge urut-urutaning bab sarta kangge titimôngsa.
Ôngka Rum kanggenipunkangge. nyêrati angkaning [angka...]
[...ning] taun, punika namung miturut caranipun Walandi, anggènipun nyêrat angkaning taun ingkang kadosdene côndrasangkala, dados botên ôngka taun tumrap titimôngsa limrah,
Kajawi punika Radyapustaka ngaturi uninga bilih nampèni pamrayogi saking parentah karaton Ngayogyakarta, bab sêsêlan ra, la, sarèhning pamanggihipun Radyapustaka pamrayogi wau [wa...]
[...u] cocog kalihan pamanggihing Bale Pustaka ingkang kasêbut golongan I ôngka 6, mila lajêng kaêtrapakên kangge ngewahi
piyambak mêwahi pratelan karampungan rêmbagipun kumisi sangandhapipun ôngka [ông...]
Aksara Arab dalah angkanipun manawi kasêrat awor kalihan aksara Jawi:
Têmbung amônca ingkang sampun kangge ing têmbung Jawi panyêratipun miturut pakêcapanipun têmbung amônca wau, kados ta: bagasi saking bagage.
32. Sêratipun utusan pangagênging parentah karaton katur wisesaning Radyapustaka.
kaping 31 Marêt 1924, ôngka 98, sakanthinipun sampun sami kasumêrêpan.
Awit saking panimbangipun uprêdhaktur Bale Pustaka, saha pamrayoginipun parentah karaton Ngayogyakarta, ingkang kacondhongan sarta ingkang botên kacondhongan dening Radyapustaka, utusan pangagênging parentah karaton ugi sampun anyondhongi, mênggah [mêng...]
[...gah] bab aksara rekan, upami wontên sêsêratan niphkhah, punika sumêrêp aksaranipun rekan pha utawi kha, kadospundi, makatên malih panyêratipun têmbung Aphghanistan punika kadospundi.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan saha nyumanggakakên.
33. Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka katur utusaning paprentahan karaton dalêm Surakarta angrêmbag kasusastran Jawi.
nutilên parêpatan kumisi kasusastran kala kaping 30 ugi Dhesèmbêr wau, manawi wontên ingkang kagalih kirang sarta lêpat,
purprêgadêring, kumisi kasusastran ngrintênakên ing dintên Ngahad kaping 30/31 Dhesèmbêr 1922, manggèn ing griya musium Sri Wadari Surakarta.
pangarsa apratela pandamêlipun pèngêtan karingkês, ing têmbe panggarapipun prêslah kaulur.
cawuh kalihan tanggap ka, kenging tanpa pêpêt.
Ha. Ing ôngka VIII adêg-adêg kaping tiga (andharan) Kwiksêkulbon nalaripun saking ewahipun ... (salajêngipun dumugi padupada. lungsi). Lêrêsipun botên ngangge mratelakakên makatên, amila gatra wau kêdah kapêjahan.
Na. Putusan ôngka XV gèsèh kalihan nyatanipun, amargi wontên têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg na, sarta ngangge sandhangan dipun panambangi ake, sêsigêgipun ugi wontên ingkang ewah ka, kados ta: pinton dados mintokake, amila gatra sarta tanpa sandhangan kêdah dipun pêjahi.
Ca. Putusan ôngka XIX katêdha ewahipun, amargi kathah têmbung-têmbung kados makatên, ingkang purwanipun kêdah kasêrat tanpa pêpêt, kados ta: bandara, tamtama, sangsaya, sasaminipun.
Putusan wau lajêng kawêwahan. Ingkang swaranipun ngangge pêpêt manggèn sawingkingipun gatra sapisan têmbung lingga nigang wanda, ing purwanipun sigêg, ingkang swaranipun ngangge pêpêt salajêngipun.
Ra. Ing ôngka XX gatra: nama karangkêp, purwanipun punika namung dumugi wanda, têmbung wanda, kaewahan: aksara purwaning lingga dados mungêl: nama karangkêp punika namung dumugi aksara purwaning lingga. Gatra inggih punika aksara, kapêjahan.
Ing wêwahan katrangan: tinatuku lêrêsipun tinutuku.
Ka. Ing pèngêtan golongan ngajêng pratelanipun ingkang nyumêrêpi parêpatan ingkang adêg-adêg.
Tamu: tuwan ... salajêngipun ing pungkasan mungêl tuwan jugag, punika kadospundi kajêngipun.
Pangarsa mratelakakên punika jangkêpipun kasêrat E mudhi / E. Moodij.
3. Wêwakil P. G. B. apratela bilih pang P. G. B. Surakarta kala samantên ugi akintun wêwakil.
Prasabên punika lajêng kasusulakên ing pèngêtan nunggil lan pratelan [pra...]
[...telan] pakêmpalan ingkang akintun wêwakil dados ôngka 7.
Pangarsa apratela kadospundi pandamêlipun prêslah, sintên ingkang damêl sarta êsahipun badhe kadospundi lampahipun.
Ha. Utusan parentah karaton Ngayogyakarta usul ingkang damêl punika prayoginipun sèkrêtaris, lajêng kaêsahan ing kumisi pan rêdhaksi
prêslah ngrampungi sarta ngintun-ngintunakên, ing sasampunipun rampung prêslah kawaradinakên dhatêng kumisi agêng, nitia ing saparlunipun. Manawi wontên ingkang kaewahan, ewah-ewahan wau tumuntên katampèkna dhatêng kumisi alit, saha supados rancag, botên dados êntos-êntosan anggèning ngintunakên ewah-ewahan wau kawangênan laminipun.
Pratelan ewah-ewahan wau sasampunipun ngalêmpak, karêmbag ing parêpatanipun kumisi alit. Kumisi alit wênang botên ngangge dhatêng ewah-ewahan ingkang kamanah kirang lêrês.
sêsorah ingkang limrah madêgipun kumisi punika wontên ingkang ngadêgakên. Ing sarampungipun kumisi nindakakên padamêlanipun, adamêl palapuran (prêslah), palapuran wau katampèkakên dhatêng ingkang ngadêgakên. Kumisi kasusastran punika botên kados ingkang kapratelakakên ing ngajêng, madêgipun awit saking ajak-ajak, botên wontên ingkang ngadêgakên, ing têmbe palapuranipun badhe
parentah Jawi 4, kadospundi panindakipun, sintên ingkang nyorog, upami saking kumisi nama botên mantuk, dening adêgipun kumisi botên saking kaparêngipun parentah gangsal wau.
Prakawis punika dados rêmbag sawatawis dangu, wasana utusan parentah karaton Ngayogyakarta ingkang mungkasi rêmbag kumisi punika lêrês madêgipun botên wontên ingkang ngadêgakên, wontênipun namung saking ajak-ajak, nanging ingkang gadhah ada ajak-ajak punika punapa botên nama ingkang ngadêgakên, sarèhning ingkang gadhah ada wau Radyapustaka, dados inggih Radyapustaka ingkang nampèni palapuranipun kumisi, salajêngipun Radyapustaka ingkang ngaturakên dhatêng règêring sarta parentah Jawi 4.
kapacak anggarap wurdhênlis, waragadipun mêndhêt saking pundi, sarta panggarapipun kadospundi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta asuka pêpèngêt, pandamêlipun wurdhênlis punika ngêntosana rumiyin ingkang dados kaparêngipun règêring, amargi manawi kasêsa damêl, môngka lajêng wontên katrangan règêring botên karsa ngagêm, punika badhe manggih pituna.
Pangarsa nawèkakên usul wau dhatêng ingkang gadhah usul sakawit (Kwiksêkulbon) usul nalika purpêgadêring kaping 29 Oktobêr 1922, punapa botên cêngkah kalihan usulipun.
Wêwakil Kwiksêkulbon mangsuli, usul wau lakar nyulayani usulipun kala purpêgadêring ingkang kapêngkêr, nanging sapunika ngajêngi dhatêng usul enggal, amargi para guru botên [bo...]
[...tên] kenging ngangge wurdhênlis, samôngsa dèrèng dados kaparêngipun kangjêng guprêmèn.
Pangarsa nêdha katrangan dhatêng parêpatan kadospundi sagêdipun nyumêrêpi ingkang dados
sarèhning liding kumisi punika wontên ingkang dados lid polêk rad inggih punika Mas Wadana Dwijasewaya piyambak, punika samôngsa wontên parlunipun sagah nyuwun katrangan ngangge wêwênang anggènipun dados lid polêk rad.
Rêmbag punika karampunganipun nyondhongi pirêmbag utusan parentah karaton Ngayogyakarta, inggih punipunika. anggèning miwiti anggarap wurdhênlis ngêntosi manawi sampun nampèni katrangan kangjêng guprêmèn kaparêng ngagêm.
Mênggah ingkang kabêbahan anggarap Radyapustaka kaêsahan ing kumisi alit.
Wêwakil Radyapustaka nglairakên pamanggihipun wurdhênlis wau sampun namung
krama sasaminipun. Ingkang kaping kalih têmbung-têmbungipun ingkang kamanah angèl utawi Kawi, kasisihana têgêsipun cêkakan. Wurdhênlis ingkang makatên kamanah badhe agêng paedahipun, amargi dumugi wêkdal punika dèrèng wontên bausastra têmbung Jawi, kawrêdinan têmbung Jawi.
Wêwakil Kwiksêkulbon condhong sangêt dhatêng pirêmbag wau, nanging pamanahipun badhe rakaos pandamêlipun, pakèwêd anggèning mêndhêt wêwaton lênggahing têmbung-têmbung amargi sawêg ing Surakarta kemawon, ing karaton kalihan kantor kapatihan sampun gèsèh.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta sarta wêwakil sanèsipun malih sawatawis, sami mratelakakên ing condhongipun dhatêng usul Radyapustaka.
Wêwakil Radyapustaka asuka katrangan dhatêng wêwakil Kwiksêkulbon ingkang kangge wêwaton ing sapunika,
pandamêlipun wurdhênlis kêdah kapacak lênggahing têmbungipun, sarta ingkang kamanah angèl utawi têmbung Kawi, kasisihan têgêsipun cêkakan, ingkang kaangge wêwaton bausastra Rurdha.
Ra. Agendha ingkang badhe karêmbag ing parêpatan Ngahad enjing.
Pangarsa mratelakakên urutipun ingkang karêmbag ing parêpatan Ngahad enjing kaping 31 Dhesèmbêr 1922.
Ing sadèrèngipun nglajêngakên cikalan rêmbag kala parêpatan ingkang kapêngkêr dipun bukani nglêrêsakên putus-putusan ingkang kamanah sami dèrèng maton. Bilih sampun rêsik putusan nglajêngakên cikalan wau, inggih punika:
1. Aksara murda, 2. Aksara swara, 3. Aksara rekan, 4. Ôngka Jawi
Pangarsa nawèkakên punapa taksih wontên ingkang gadhah usul malih keceran tataning panyêrat ingkang dèrèng karêmbag.
1. Pada-pada Walandi ingkang kangge wontên ing sêratan Jawi.
2. Ôngka Walandi utawi Rum ingkang kangge wontên ing sêratan Jawi.
3. Aksara Walandi ingkang kangge ing sêratan Jawi.
5. Sêratan Jawi samôngsa kasêrat sêsarêngan kalihan sêratan Walandi.
6. Panyêratipun têmbung-têmbung ing pakêcapanipun lajêng ngangge wignyan: karuhhane, pakehhana, lembehhana, jagohhana.
7. Ôngka kalih ingkang kangge ing dwilingga (paku 2) sarta
8. Panjingan sanèsipun: wa, la.
1. Atêr-atêr pi, tumrap ing têmbung apurwa a.
2. Panyêratipun kriya wacaka kalihan karana wacaka, kados ta: panyêkêl, panêpèn.
aksara la dipêpêt. punapa [...]Huruf Jawa yang dipakai: aksara nga lelêt.
Wanda ingkang dipun panjingi manawi dados pasangan ing ngandhap sêsigêg.
4. Panyêratipun têmbung ingkang wandanipun ing têngah ha, sarta swaranipun wanda ing ngajêng kados ngangge wignyan kados ta: raharja, rahina.
5. Panyêratipun wisesa na lingga: tossan, lessan, rossan, sasaminipun.
1. Panyêratipun: padamêlan punapa pandamêlan.
Usul ôngka 3 punika botên dipun tampèni, jalaran botên gandhèng kalihan tata panyêrat.
Panyêratipun sunya akalihan dunya ngangge sandhangan suku punapa taling tarung.
kabibarakên. Kwiksêkulbon gadhah pangangkah kumisi punika lajêng manaha panulak sirnanipun aksara Jawi, wêkdal punika sampun katingal titikanipun aksara Jawi badhe sirna, katindhih ing aksara Latin, ancêr-ancêr panulakipun wau upami angajêngi aksara Latin kathah anggèning mratelakakên sabab-sababipun, sabab ingkang agêng kados [kado...]
[...s] ta: iriding waragad pangêcap, gampiling panata, ringkêsipun kumisi lajêng abudidayaa kadospundi lampah-lampahipun waragad ngêcap ngangge sastra Jawi inggih sagêd irid, katata gampil sarta ringkês.
Pangarsa asuka katrangan, kumisi punika manawi sampun rampung kêdah kabibarakên, botên sagêd santun ada. Sapunika kados sampun kathah pakêmpalan-pakêmpalan ingkang marsudi basa Jawi, sagêda bab punika lajêng kapasrahakên dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan wau.
Wêwakil Kwiksêkulbon pratela, manawi pakêmpalan wau wontên ingkang botên manah dhatêng aksara Jawi.
Wakil Radyapustaka: pamanahipun tiyang ingkang rêmên dhatêng basa Jawi punika ugi masthi rêmên dhatêng aksara Jawi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta, Mas Wadana Dwijasewaya nyambêti, pancèn lêrês kados pratelanipun wêwakil Kwiksêkulbon, Mas Wadana piyambak marsudi dhatêng têmbung Jawi, nanging dhatêng aksaranipun botên.
Nampèni katrangan makatên wau, pangarsa nampèni pirêmbag wau, nanging badhe kapasrahakên dhatêng Radyapustaka amargi punika ugi kalêbêt ing programipun.
35. Pèngêtan parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi.
Parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi ingkang kaping kalih wontên ing dintên Ngahad kaping 11 Jumadilawal Jimawal 1853, utawi kaping 31 Dhesèmbêr 1922 manggèn ing griya museum Sri Wadari Surakarta.
1. Utusan parentah karaton Surakarta: Radèn Ngabèi Nitipraja, Mas Ngabèi Èsmutani.
2. Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: Radèn Tumênggung Jayadipura, Mas Wadana Dwijasewaya, Radèn Panèwu Jiwadipraja.
Pakêmpalan ingkang ngintunakên wakil dados tamu: 1. Nitisastra ing Samarang, 2. Kridhabasa ing Prambanan, 3. Garapbon ing Surakarta, 4. Pakêmpalan Guru Kristên ing Ngayogyakarta, 5.6. Kridhasastra sarta Mardibasa sami ing Madiun, 7. Mardibasa Ngayogyakarta.
Jam 9 pakêmpalan katapukakên, pangarsa ambagèkakên wilujêng dhatêng ingkang sami dhatêng ing parêpatan, sarta [sar...]
[...ta] nglairakên gênging panuwun tuwin bingahipun, dene kathah ingkang sami marlokakên dhatêng, mratandhani badhe ajêngipun basa Jawi. Pakêmpalan lajêng kabikak.
Sadèrèngipun anglajêngakên ngrêmbag cikalan agendha parêpatan ingkang sampun inggih punika: aksara murda, aksara swara, aksara rekan, sarta ôngka Jawi, parêpatan matitisakên ewah-ewahan sarta kêkiranganipun putus-putusan ingkang sampun.
Putusan ôngka 19 na mungêl: têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun sigêg, kasêrat ngangge pêpêt. Punika gèsèh kalihan nyatanipun, wontên sawatawis ingkang botên kenging kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: tamtama, sangsaya.
Parêpatan ngewahi putusan wau, dados mungêl têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun sigêg aksara irung, manawi swaranipun ngangge pêpêt inggih kêdah kasêrat ngangge pêpêt.
Putusan ôngka 19 ca mungêl: panganggenipun layar, pêpêt kanthi layar sarta kêrêt dumunung wanda kaping kalih saking wingking, nglastantunakên wêwaton ingkang sampun wontên, punika kamanah dèrèng sakeca. Ing basa Jawi [...]Huruf Jawa yang dipakai: sandangan pêpêt dan layar. ingkang dumunung sangajênging wanda wêkasan botên wontên, lêrêsipun prê (kêrêt) pasaksènipun wanda ingkang pancèn ngangge layar, pakêcapanipun dados cakran (kêrêt) kados ta:
Radyapustaka, kados ta: pradata, ing pakêcapan bêrdata.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta rujuk lastantunipun putusan lami, inggih punika manasuka, amargi yèn dipun wontêni pathokan, mêksa kirang
srêg, kamanah kêkathahên ingkang nyêbal: warta, sarta, kursi, warsa, sasaminipun. Wêwaton ingkang kêkathahên ingkang nyêbal, lajêng botên nama wêwaton.
Pakêmpalan Nitisastra ing Samarang sarta wakil Bale Pustaka mrayogèkakên kêdah wontên wêwatonipun, supados botên damêl bingung.
Radyapustaka: mêwahi katrangan usulipun ingkang sampun cêtha ngangge layar: sarta, warta, botên karêmbag, kêdah ngangge [...],Huruf Jawa yang dipakai: tanda kêrêt. punika ingkang dèrèng cêtha.
Pangarsa mrayogèkakên katêtêpakên kados usulipun Radyapustaka, inggih punika ngangge kêrêt, namung manawi dèrèng wontên katranganipun ingkang cêtha, kasarahakên ingkang nyêrat.
Pinanggihing rêmbag ingkang rujuk dhatêng Radyapustaka 8, blangkeblangko. 1
Putusan: wanda sangajêngipun wanda wêkasan punika botên sagêd ngangge pêpêt layar, ngangge layar utawi kêrêt. Dene panganggenipun layar punika ngêmungakên ing têmbung-têmbung ingkang sampun cêtha ngangge layar.
Mas Wadana Dwijasewaya mratelakakên urutipun ingkang badhe karêmbag miturut putusan purprêgadêring malêm Ngahad, rêmbag-rêmbag susulan saking usulipun kumisi ingkang golongan pangrimbag 16, lajêng kakêmpalakên dados 9 bab.
I. Panyêratipun têmbung: karuwan lajêng dados karuhane punapa karuwane, panunggilanipun.
Kwiksêkulbon, kasêrat ngangge wignyan, darajatipun [...
dipakai: sandangan wignyan. wau sami kalihan sêsigêg ka, ing panambang ake: karuhane (malah wangsul dhatêng lêrêsing lingga) - pakehane, lembehana, (miturut pakêcapan).
Kajawi punika: pakehhana, lembehhana, punika aslinipun ing têmbung Malayu: pakai, lambai, swaranipun wanda wêkasan ai, ing pakêcapan Jawi dados wignyan.
Radyapustaka: ngèngêti dhatêng ingkang karêmbag: karuwan- [karu...]
[...wan-] karuwanne - lembeyan - lembeyanna, dene ai dados nêdha swara wignyan, pamanggihipun botên makatên, pancènipun namung dados taling.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: ngèngêti dhêdhasaripun wêwaton ingkang kangge ngewahi kasusastran punika. Miturut pakêcapan sarta wêwaton
ingkang condhong dhatêng pakêcapan 6, dhatêng lingga 3.
Putusan: panyêratipun têmbung-têmbung ingkang kapratelakakên ing nginggil, miturut pakêcapan inggih punika ngangge wignyan.
II. Têmbung ingkang apurwa a, ra, wa, la, ya, wontên sawingkingipun ing utawa atêratêr pi.
Parêpatan ngewahi sarèhning ingkang angsal atêr-atêr pi, ingkang dados rêmbag ngêmungakên apurwa a, punika rêmbag piyambak, sapunika namung ngrêmbag ing.
Kwiksêkulbon: wujudipun têmbung-têmbung wau panyêratipun sapunika.
Ing ngatase, ing ngarêp (sami purwa a), ing ngriku (purwa ra), purwanipun ewah nga: ing alas, purwanipun lastantun a warni kalih punika kamanah dèrèng sakeca, sagêda warni satunggal ing, punika aslinipun kala kina i kalihan [...],Huruf Jawa yang dipakai: sandangan cêcak. awit saking punika pamanggihipun manawi kawêtahakên ing, purwanipun lastantun kados ta: ing alas, ing riku, ing arêp, dene manawi ewah nga, ing kasêrat i, dados: ing ngalas, ing ngriku.
Radyapustaka: ing [...]Huruf Jawa yang dipakai: sandangan cêcak. ingkang kapratelakakên cara kina sapunika sampun botên kangge, kala kina ingka sapunika ingkang, ngèngêtakên ingkang wongsal-wangsul kapratelakakên sadaya wêwaton punika masthi wontên ingkang nyêbal, mangsuli rêmbag nginggil, panyêratipun purwaning lingga wau wêtah: ing alas, ing omah sasaminipun - ingkang nyêbal: ing ngajêng, ing ngriku, ing ngêndi sasaminipun.
Radèn Martaatmaja: mêwahi katrangan usul Radyapustaka, manawi ingkang wontên sawingkingipun ing têmbung aran, kasêrat wêtah, ewah dados nga, manawi mratelakakên prênah kados ta: ing ngisor, ing ngarêp, ing ngrika.
Pinanggihing rêmbag ingkang condhong dhatêng usul Radyapustaka: 6, dhatêng Kwiksêkulbon: 3.
Putusan: têmbung ingkang purwa a, ra, bilih wontên sawingkingipun ing botên ewah, ingkang nyêbal saking wêwaton wau ewah dados nga, têmbung- têmbung: ing ngandhap, ing ngisor, nginggil,ing nginggil. ing ngajêng, ing ngarêp, ing ngêndi, ing ngriku.
III. Têmbung ingkang purwanipun a kaatêr-atêran pi, ewah dados ya, punapa lastantun a.
Radyaputsaka: cocog katurutakên lingga, lastantun a, nanging ugi ngèngêti ingkang nyêbal, inggih punika ingkang lingganipun sampun samar.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya: kasusastran punika masthi wontên nyêbalipun, cacak kasusastranipun basa ingkang sampun dados, mêksa botên sagêd turut, wontên ingkang nyêbal. Para guru agêng botên sagêd ngudhari sababipun nyêbal wau, nanging manawi nurutakên tuju anggampilakên, condhong dhatêng pamanggihipun Kwiksêkulbon.
Putusan parentah karaton Ngayogyakarta: blangko anggèning balangkubalangko. wau sabab pamathokipun angèl, pamanggihipun têmbung ingkang angsal atêr-atêr pi wau, wontên warni tiga, ingkang lingganipun cêtha (piyambak, ngangge ya), ingkang têngah-têngah (piyagêm, ngangge ya utawi
ngèngêti dhatêng lingga nanging ngèngêti dhatêng nyêbal 4, ingkang mêtahakên ha: 4, ingkang blangko 1.
Sarèhning pinanggihing rêmbag sami kathahipun, utusan parentah karaton Ngayogyakarta ingkang waunipun balangko, mikawoni tumut ingkang rumiyin, dados cacahing sêteman 5.4.
Putusan, têmbung: piyagêm, piala, sasaminipun, inggih punika ingkang aslinipun apurwa a, angsal atêr-atêr pi, manawi lingganipun taksih cêtha sangêt, purwanipun kasêrat: a, dene manawi sampun kirang cêtha ngangge: ya.
IV. Panyêratipun kriya wacaka, sarta karana wacaka: panyêkêl, panêpèn sasaminipun, ngangge sigêg na punapa botên.
Radyapustaka, sampun matitisakên ing bausastra Rurdha, ngangge wignya utawi botên sami lêrêsipun.
VII. Panyêratipun têmbung: donya kalihan sonya kadospundi, ngangge suku punapa taling tarung, sigêg na punapa botên.
Radyapustaka, ngèngêtakên lingga botên kasêrat rangkêp, amila ing ngriki namung kantun nimbang ngangge suku
ingkang kangge waton pakêcapanipun piyambak sapunika: donya, sonya, sami ngangge taling tarung, nanging lajêng kathah panunggilanipun milu, kliru, sapunika: mèlu, klèru. Mila pamanggihipun sami kengingipun.
Utusan parentah kadipatèn Mangkunagaran: ambedakakên manawi atêgês amal, kasêrat: dunya ngangge suku.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta, prakawis têmbung milu kalihan mèlu, pancèn sami wontênipun, sarêng donya kalihan dunya, botên ing pundi-pundi donya.
Pinanggihing rêmbag: ngangge suku 1, taling tarung 8.
Putusan: panyêratipun donya, sonya, sami ngangge taling tarung.
VII.VIII. Panyêratipun padamêlan punapa pandamêlan.
X. Gêmbung [...]Huruf Jawa yang dipakai: pasangan aksara wa. dados panyingan,panjingan. samôngsa dados pasangan ing ngandhap.
Radyapustaka: ing Paramasastra Rônggawarsitan, gêmbung punika kagolong sandhangan suku, amila pasangan ka, ta, ya, kadunungan gêmbung wangsul dados aksara, saminipun angsal suku, cakra, kêrêt pengkal, nanging pasangan da manawi angsal sandhangan sakawan punika botên ewah, sarêng angsal gêmbung wangsul dados aksara, kapatitisakên mêndhêt pasaksèn sêrat kina inggih punika Ramayana botên makatên, lêstantun pasangan, panunggilanipun pasangan ja kalihan ma. Awit saking punika, pamanggihipun panjingan wa (gêmbung) dene sandhangan lugu pasangan, saminipun panjingan la, mila manawi ingkang dipun panjingi wau kasêrat dados pasangan ing ngandhap badhe tumpuk tiga. Miturut katrangan-katrangan wau, Radyapustaka pamanggihipun sigêgan kêdah kapangku, kados ta: tangan kwaga, rimbag dwipurwa, saminipun jamblang.
Putusan: wanda ingkang kapanjingan gêmbung, manawi kalêrês dados pasangan ing ngandhap, sêsigêgipun ngajêng kapangku.
Dumugi samantên rampung pangrêmbagipun susulan ingkang magêpokan pangrimbag. Susulan
kagekangge. sakalihan sarta nyêkak dwilingga, sami badhe karêmbag kantun, sasampunipun ngrêmbag cikalan agendha.
Kwiksêkulbon: ngambali mratelakakên tuju ngewahi panyêrat punika ingkang prêlu ngupados gampil, nanging ugi ngèngêti dhatêng sabab-sabab. Aksara murda asli saking Hindhu, pakêcapanipun beda sangêt kalihan pakêcapan sapunika.
2. Nulat bôngsa Eropa, kangge nyêrati têmbung aran, eigennaam.
Ôngka satunggal, nglugokakên nyêrat cara Sangskrita, pamanahipun tiyang Jawi sampun botên sagêd, kados ta: puSpa, Buta. Panyêratipun: kaNthi, sasaminipun namung niru cara Sangskrita, tur botên sêmbada. Awit saking punika, pamrayoginipunprayoginipun. aksara murda sampun botên pêrlu kaangge.
Ingkang kaping kalih: kangge nyilahakên têmbung aran (eigennaam) niru cara Walandi, punika nyulayani anggènipun aksara murda wontên ingkang lacut anggèning niru wau, kangge wontên ing purwaning adêg-adêg, kados ta:
Panulad ingkang kados makatên punika Kwiksêkulbon manah botên prayogi.
Ingkang kaping tiga: kangge ing tataprunggu, Kwiksêkulbon rumaos taksih pakèwêd anggèning nindakakên, tumrap ing sêrat ibêr punika kamanah sampun gampil, bilih wontên ing sêrat karangan-karangan, babad, rumaos tidha-tidha, kados ta: prabu kancil, kasêrat ngangge murda punapa botên. Wontên malih ingkang kamanah pakèwêd, nyêrat babad manawi wontên ingkang pangkatipun pantês ingaosan, upami panjênênganipun ratu, nanging tindakipun siya sangêt, ngantos dados kasêngitaning tiyang, punika asmanipun kasêrat murda punapa botên.
Awit saking wontên pakèwêdipun tigang prakawis wau, Kwiksêkulbon mrayogèkakên dhatêng icalipun aksara murda.
1. Aksara Jawi punika kala kina wangunipun botên kados sapunika, ewah-ewahing wangunipun aksara Jawi wau kawrat ing tabêl karanganipun tuwan Oltê. Miturut tabêl, salêbêtipun taun 900 dumugi taun 1600 sampun katingal kathah sangêt.
2. Miturut cariyos Jawi ingkang damêl aksara Jawi: Ajisaka, salajêngipun ajêjuluk Prabu Widayaka, Ajisaka punika lêrêsipun Asoka, ratu ing tanah Hindhu. Widayaka têmbung Kawi, têgêsipun pujôngga.
3. Urutipun carakan Jawi punika gèsèh sangêt kalihan aksara Sangskrita, saya manawi nimbali wujudipun aksara murda Na, punika gèsèh kalihan sakawit.
Sabab-sabab tigang prakawis wau, nuwuhakên pamanggihipun Radyapustaka, aksara Jawi dalah aksaranipun murda punika kenging kaanggêp anggitan Jawi, inggih punika pujôngga Jawi.
Panganggenipun aksara murda wontên ing tataprunggu, Radyapustaka botên urun pamanggih.
Radyapustaka ngèngêtakên dhatêng parêpatan, miturut putusan ingkang sampun, kumisi taksih nganggêp dhatêng warganing aksara. Sarèhning taksih wontên ingkang nganggêp aksara murda wontên ingkang kagolong warganing carakan, pamanahipun punika ugi kêdah kalastantunakên, kados ta: karNa, karSa, maSjid.
Pangarsa: anggèning ngrêmbag aksara murda punika prayogi kabage kêkalih,kalih. 1. Babagan panyêrat (sepelling), 2. Bab Tataprunggu.
Kwiksêkulbon: botên anyondhongi pamrayogi ing nginggil, pangrêmbagipun kêdah dados satunggal.
Putusan parentah karaton Ngayogyakarta (Mas Wadana Dwijasewaya): aksara murda nitik sakawit nama mahaprana punika pancèn swaranipun ing ngajêng inggih gèsèh na (untu) kalihan Na (ilat), pancènipun kêdah kabeda. Sapunika panganggenipun aksara murda punika sampun kabêsut-bêsut, utawi namung niru-niru. Awit saking punika manawi kasalêsihakên sabab-sababipun, Mas Wadana Dwijasewaya piyambak condhong dhatêng rêmbagipun Kwiksêkulbon, nanging icalipun aksara murda kangge ing tataprunggu, taksih kathah ingkang ngowêl, dening gêgayutan kalihan [kaliha...]
1. Anggèning matrapakên ngèngêti satunggal kalihan satunggalipun.
2. Ingkang tumrap ing babad cariyos, sêrat sêbaran, ngèngêti dhatêng ingkang pantês nampèni pakurmataning akathah.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya: condhong icalipun, gêgandhengan kalihan indhak-indhake sêsêrêpanipun bôngsa Jawi ngangsu kawruh ngamônca, wontên kalanipun prêlu ngangge aksara murda ingkang cocog swaranipun. Awit saking punika, punapa botên eman dhatêng sirnanipun babar pisan aksara murda wau.
Kwiksêkul: aksara murda kasirnakakên babar pisan punika botên namung dipun kaperingakên kemawon.
Mas Ngabèi Parikrangkungan: wontên ing sêratan Jawi condhong Kwiksêkulbon, icalipun wau lajêng kagolongakên aksara rekan, kangge nyêrati têmbung Arab. Ing sapunika Muhammadiyah bagean taman pustaka sawêg nganggit aksara rekan kangge anjangkêpi samôngsa nyêrati têmbung Arab.
Mas Wignyadisastra: nimbang putusan ingkang sampun taksih ngajêngi sigêg nya, sêmunipun sapunika sabagean agêng botên ngajêngi sigêg Na, punika èwêd raosing manahipun, saking panimbangipun murih murid sagêd gampil anggèning nampèni, kabucal sadaya.
jalaran raosing sigêg nya wau taksih cêtha, dados botên kenging kabelakakên, wangsul: kôndha, sêsigêgipun sampun botên kados na ilat (murda).
Putusan: aksara murda ingkang kangge ing sêsêratan (spelling) ical.
Ingkang nglastantunakên: 5, ingkang botên ngangge: 4.
Putusan: aksara murda taksih kangge ing tataprunggu.
Pangarsa: manawi sagêd pancèn prayogi kawatês, saya ingkang kangge ing akathah punika kêdah wontên watêsipun.
Pinanggihing rêmbag: ingkang condhong karêmbag watêsipun: 3, ingkang botên: 6.
Putusan: watêsipun ingkang kêdah ngangge tataprunggu botên karêmbag.
aksara la dipêpêt. dene aksara swara sanèsipun: A, I, E, U, O lastantun.
aksara pa dicêrêt. manawi kalêrês kangge ing tataprunggu, dipun santuni Ba sarta Pa, punapa botên I punika kala kinanipun [...]Huruf Jawa yang dipakai: aksara nga dicêrêt.
Pinanggihing rêmbag: parêpatan botên ngajêngi ewahipun I sarta rê, kangge ing tataprunggu dados Ba sarta Pa.
Putusan: I sarta rê kangge ing tataprunggu botên kaewahan.
P. G. H. B.: panganggenipun aksara swara lastantun kados lami.
Kwiksêkulbon: kajawi rê, lê, aksara swara kangge nyêrati basa mônca, manawi badhe kacêthakakên.
Pinanggihing rêmbag: parêpatan condhong pamanggihipun Kwiksêkulbon.
Putusan: kajawi rê kalihan lê, aksara swara kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca. Manawi ngangkah murih cêthanipun.
LêHuruf Jawa yang dipakai: aksara nga lêlêt. tumrap kaangge
aksara la dipêpêt. wangsul dados pasangan la kapêpêt.
Pinanggihing rêmbag: ingkang lêstantun wujud lê: 1, ingkang dados pasangan la kapêpêt: 8.
Putusan lê, manawi kalêrês dados pasangan, dados pasangan la kapêpêt.
Radyapustaka: aksara swara: E, O, U, manawi kalêrês dados pasangan, pamanggihipun sêsigêgipun kêdah kapangku, runtut akalihan putusan ingkang sampun.
Kwiksêkulbon: mêwahi: A, I, manawi dados
Putusan: aksara swara: A, I, E, O, U, sami botên wênang dados pasangan, dene sêsigêgipun ing ngajêng
kapangku, ingkang wênang namung rêHuruf Jawa yang dipakai: aksara pa dicêrêt. dados [...
P.G.H.B: aksara rekan punika kangge mêwahi aksara Jawi, supados nyêkapi manawi kangge nyêrati têmbung-têmbung Arab, nanging anggèning mêwahi botên sêmbada, taksih kathah kêkiranganipun. Awit saking punika mrayogèkakên icalipun aksara rekan.
Kwiksêkulbon: têmbung-têmbung ingkang sampun kalimrah kangge ing basa Jawi punika botên parlu ngangge aksara rekan, nanging dhatêng icalipun aksara rekan botên rujuk, wontên kalamasanipun kaangge manawi badhe nyêthakakên pakêcapanipun têmbung mônca.
Putusan: aksara rekan kalastantunakên kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca, manawi sumêdya kacêthakakên.
Mas Prawiraatmaja: supados cêtha sampun ngantos kapisah, dados kadèkèkakên sanginggil pasangan, sangandhap sêsigêg.
Prakawis punika dados rêmbag sawatawis, tur wêwah usul malih, supados katingal pilahipun akalihan sêsigêg ingkang dipun pasangi, sarta manawi angsal sandhangan ingkang wontên ing nginggil.
Wasana putusanipun: aksara rekan ingkang pasanganipun wontên ngandhap aksara, cêkakipuncêcakipun. tiga wontên nginggil sêsigêg, manawi sarêng kalihan sandhangan ingkang wontên nginggil, cêcakipun tiga wontên ngajêng sandhangan. Dene pilahipun akalihan sêsigêg ingkang dipun pasangi, murih cêthanipun kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
Radyapustaka: ôngka Jawi sapunika sampun botên patos kangge, langkung malih tumrap kangge etang-etang rakaos, jalaran karowan, sarta kawon parigêl katandhing kalihan ôngka Walandi. Mila pamrayoginipun, ôngka Jawi dipun kaperingakên, panganggenipun kalamôngsa manawi kangge urut-urutan kados ôngka Rum.
Putusan: ôngka Jawi kalastantunakên wontênipun, panganggenipun kados sapunika.
Mas Prawiraaatmaja: niti tabêl aksara damêlanipun tuwan Oltê, ôngka Jawi kina punika wujudipun plêk ôngka Walandi, wontêna gèsèhipun namung sakêdhik, awit saking punika, ôngka Walandi kenging kawastanan dados ôngka Jawi, mila usul panyêratipun ôngka Walandi manawi sarêng aksara Jawi, kasêrat jèjèr, dados wontên ngandhap garis.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta mratelakakên prayogi kawastanan ôngka kemawon, dene asalipun ôngka Walandi saking ôngka Arab, pêpêthan pasagi akalihan dhiagonalipun kalih pisan.
Sapunika kalimrah ing sêratan Jawi ngangge tôndha pitakèn Walandi? Miturut Paramasastra Rônggawarsitan, Jawi piyambak gadhah, panunggilanipun malih = malya = p. s. Saking pamrayoginipun, pada-pada wau kêdah kagêsangakên.
Radyapustaka: mêwahi: layu, punika damêl cêthanipun ukara.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: dhatêng ancasipun rêmbag
Pangarsa ing sasampunipun mutus bab ing nginggil punika, parêpatan punapa botên ngancêr-ancêri dhatêng panging kumisi kadospundi pangrêmbagipun bab punika.
Utusan karaton Ngayogyakarta: ingkang kagêsangakên punika pada Jawi ingkang wontên prêlunipun sarta botên makèwêdi, tôndha Walandi salong kasambut, manawi kamanah prêlu ngangge, môngka tôndha Jawi botên wontên.
Kwiksêkulbon: tôndha Walandi ingkang ing cara Jawi botên wontên, kêdah botên dipun angge.
Pinanggihing rêmbag:No. 1. parêpatan nyondhongi dhatêng usul utusan parentah karaton Ngayogyakarta.
2. Usul Kwiksêkulbon: ingkang kangge nyambut tôndha Walandi.
Putusan: pada Jawi kina ingkang sapunika botên limrah kangge, kagêsangakên, kapilihan ingkang pancèn wontên prêlunipun sarta botên makèwêdi, dene tôndha-tôndha Walandi botên kaangge wontên ing sêratan Jawi.
II. Ôngka Rum sarta Latin kangge urut-urutan.
P.G.H.B.: mrayogèkakên lastantunipun sami kenging tumrap wontên sêsêratan Jawi, bokmanawi wontên prêlunipun.
Kwiksêkulbon: kalih pisan kamanah botên kaangge, prayogi ngangge Jawi.
Putusan: sêratan Jawi lastantun kenging ngangge ôngka Rum, aksara Latin kaangge urut-urutan botên kenging, kêdah ngangge aksara Jawi.
Kwiksêkulbon: aksara Jawi samasa kasêrat awor aksara Latin, kajèjèr, mêndhêt pasaksèn Bausastra Rurdha, sêratanipun jèjèr, panyêratipun wontên nginggil sadaya
Kwiksêkulbon: kajèjèr, kawêwahan katrangan wontên ngandhap garis.
Putusan: aksara Jawi kasêrat awor aksara Latin kêdah jèjèr, wontên ngandhap garis sadaya.
IV. Ôngka kalih, kangge nyêkak Dwilingga sarta sakaliyan.
Botên ngangge karêmbag panjang, parêpatan botên angajêngi gagrag makatên punika.
Putusan: têmbung-têmbung dwilingga sarta sakalihan, botên kenging kacêkak ngangge ôngka 2.
Parêpatan condhong wangsulanipun pangarsa, panyêratipun têmbung wau kasarahakên.
Putusan: panyêratipun Kwiksêkul kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
VI. Manah lastantunipun aksara Jawi, sampun ngantos ical.
Kwiksêkulbon mratelakakên ngalamat-ngalamat badhe icalipun aksara Jawi, gadhah pamurih kumisi
Pangarsa: sampun kaputusan ing purpêgadêring, kumisi botên sagêd nampèni usul wau, dening padamêlanipun sampun rampung, punika sanès ada, nanging pangarsa sagah masrahakên usul wau dhatêng Radyapustaka. Anggèning anggiyarakên ing parêpatan punika, supados kasumêrêpan ing akathah.
1. Kridhabasa Prambanan: pasangan nya manawi dipun suku kalihan kacakra (arêp nyruput) panyêratipun Kridhabasa gadhah pamanah kapangku, kadosdene pasangan manawi angsal gêmbung, margi sawanganipun awon.
Kumisi suka katrangan: sababipun têmbung sêsigêgipun kêdah kapangku punika botên saking angonawon. makatên, pamrayogi wau botên katampèn
2. Radèn Martaatmaja: pasangan ca sarta ja punika panyêratipun wontên ingkang kagandhèng, margi wujudipun kirang sae.
Kumisi: kumisi punika namung ngrêmbag panyêrat, usulipun wau paramasastra, awit saking punika kumisi botên nampèni usul punika.
Satêlasipun ingkang karêmbag, pangarsa ngambali panuwun dhatêng kumisi, dhatêng utusan parentah karaton Surakarta sarta Ngayogyakarta, pangarsa canthèl wêling ngunjukakên sêmbah ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saha ingkang sinuhun kangjêng sultan.
Kulanuwun, kula sampun anampèni sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka, katitimasan kaping
kaping 30 ugi Dhesèmbêr wau, manawi wontên ingkang kirang tuwin lêpat supados kawêwahan saha kaewahan.
Ingkang punika, nutilên wau sampun kula waos, saking kaèngêtan kula sadaya rêmbag saha karampunganipun
Saking kaèngêtan ingkang kasêbut ing nutilên sampun cocoging nglêbêt punika rèngrèng wang-
Pamanggih kula tutupipun kados cêkap namung mugi andadosakên kawuningan saha nyumanggakakên nyuwun
Babon asli saking suwargi Radèn Tumênggung Yasadipura, pujôngga ing Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat.
Kacithak saha kawêdalakên dening Namlosê Penutsêkap Budi Utama ing Surakarta, taun Je: 1846, taun Walandi: 1916.
Punika candhakipun buku jilidan ôngka: I.
21. kunêng malih winuwus | Mangkunagara saabdinipun | tumurune saking Samakaton wukir | abdi nênêm datan kantun | lampahipun
lampahipun | ywa nganti kawruhan mungsoh ||
23. wau barisan dhusun | ingkang manggèn sakilèning gunung | wus miyarsa lamun pangeran lumaris | ting kalêsik undhangipun | badhe angadhang nèng Pancot ||
24. wus umangkat rumuhun | pacêkan mantri têtindhihipun | apêparab Singamênggala Ngabèi | rowangipun wontên satus | sampêt piranti prang popor ||
28. lah payo wetan kidul | êlor kulon nangkêpana gupuh | kinakalang kinêpung têpung bathithit | ana kang ngêthungkên
sinawatkên pangran kang kinêpung | nanging datan ana wani amrêpêki | mung alokira gumuruh | surak kang wetan myang kulon ||
30. mantri têtindhihipun | aparentah canggahên dèn gupuh | wong padesan ingkang kinon samya ajrih | dene
wusnya têbih lampahipun | nulya têrang punang jawoh ||
36. padhang kadi duk wau | wong kang ngêpung samya ting palinguk | dene ingkang kinêpung suwung tan kèksi | angupaya ting bilulung | apan sarwi alok-alok ||
gaib karsaning Hyang Agung | tuhu yèn akarya gawok ||
39. môngka pracihna tuhu | lamun pangran têmbe dadya luhur | ing saparan rinêksa dening Hyang Widhi | wontên wong pêpitu rawuh | kêkapalan saking êlor ||
40. pangeran kagyat dulu | nyana wong nyêgati arsa nubruk | dupi cêlak angaturakên turanggi | pangran dèrèng nate wanuh | wong pitu aturnya alon ||
41. dipun enggal pukulun | lampah paduka arsa anusul | ing ramanta Jêng Pangeran Mangkubumi | maksih nèng Dêmak kang kidul | ajêng-ajêngan lan mungsoh ||
42. pangeran sampun laju | nitih kuda lan
mau | wong ing ngêndi mêngko tan kadulu | Dyan Tumênggung Kudanawarsa nauri | lah sampun paduka wuwus | gaib pitulung Hyang Manon ||
44. wus lajêng lampahipun | praptèng Talahab kèndêl ing ngriku | wontên wonge Kudanawarsa kapanggih | Jiwaraga namanipun | praptane bêkta sêsugoh ||
45. abdi nadhah sadarum | nanging tan dhahar pangeranipun | amung mucang lan dhahar panganan kêdhik | asarèh tan ana mungsuh | kang bêbujung sampun adoh ||
46. Ki Jiwaraga matur | inggih paduka ngalèr akumpul | lan ramanta Jêng Pangeran Mangkubumi | sampun
4. wontên dhusun ing Gêlagah | samadyaning Kêndhêng wukir | Pangeran Mangkunagara |
Mangkunagari | mêntas kasor ing jurit | karisakan balanipun | arsa sowan kang rama | samangke wontên ing jawi | duk samana Tejawati nuju lênggah ||
6. anèng dalêm pasanggrahan | lan kang wayah Sang Suputri | Dyan Ajêng Intên kang
pun mayor kêkalih | gusis kongsi balindhis | prabot prang tan wontên kantun | mila ngungsi ing rama | mangke rama wontên pundi | angandika kang eyang Mas Ayu Teja ||
10. kulup ing samêngko lagya | ambêdhah Dêmak nagari | lawase wus kalih côndra | ênggone anèng pasisir | si adhi apa maksih | ya Sanawati eyangmu | pangran matur pun eyang | taksih sugêng anèng wukir | sadangunya pangeran imbal wacana ||
sawatara | pangeran sigra umijil | mring pandhapa pasanggrahan | rêrêm nganti tigang ratri | nanging tan antuk guling | kasmaran kang klambi [kla...]
[...mbi] gadhung | cumanthèl anèng netra | tumancêp ing sanubari | wusnya tigang dalu pangran nèng
Tejawati | angandika jroning kalbu | bocah iki ing benjang | aja tanggung dadi kanthi | adhaupa antuk arine priyôngga ||
16. sapraptaning Garobogan | anulya têtakèn warti | Dipati Pugêr barisnya | wong padesan tur udani | yèn Pugêr Adipati | baris anèng Sumbêr dhusun | têngga kitha Grobogan | lan jampangi Sukawati | sigra laju lampahnya mring Sumbêr desa ||
17. wus panggih sang adipatya | rinangkul dipun tangisi | dene dahat kasangsaya |
lampahipun | praptane kitha Dêmak | laju tur uninga gusti | yèn kang putra Pangeran Mangkunagara ||
19. prapta nusul ing samangkya | nunggil
praptèng tanah Garobogan | ing Ramun kang dèn sanggrahi | Dipati Pugêr gya sowan | lan Pangran Mangkunagari | praptèng
jurit | bebas rinampas tapis | sajuga tan wontên kantun | èsthining tyas kawula | ing nguni praptaning mangkin | datan liyan amung [a...]
[...mung] ngayom jêng paduka ||
27. marma ulun laju sowan | mung nêdya sêtya mastuti | barang rèh karsa paduka | nyarah sumarah nglampahi | prapta ing lara pati | pangeran ngandika arum | kulup ingsun tarima | prasêtyanira mring mami | aywa susah sumaraha ing satitah ||
28. manawa iya manawa | ana pitulung Hyang Widhi | kang dhumawuh marang sira | wong tuwa wajib nuwani | ing mêngko karsa mami | sira ingsun atêr ngidul | mulih marang Kaduwang | sun galih kaya pakolih | mrih mêmulih
panggènaning lumaris | kalêrês nèng ngarsanipun | kang rama datan pisah | lan punakawan anunggil | ingkang sami ngampil-ampil upacara ||
36. samana ing lampahira | praptèng Karja pukul katri | rêrêp sami masanggrahan | kunêng ingkang samya
sigra angundhangi bala | dhadhal amangidul sami | ngumpul pabarisan Taman | ingkang amawi Kumpêni | baris cilik narithik | sadaya mawur-sumawur | maring Taman anunggal | ing dalu datan winarni | enjang budhal kang makuwon anèng Karja ||
ingkang putra | sabiyantu samya prapti | angandika Pangeran ing Sukawatya ||
42. kulup iku balanira | saosna ing ngarsa mami | kang padha trêsna ing sira | wusnya majêng gya tiniti | sinabdan arum manis | saatur-ature katur | punika abdi cêlak | ingkang têbih dèrèng prapti |
winatawis | kumpulipun kalih atus | sawusnya tigang dina | nèng Bangsri anulya ngalih | masanggrahan urutipun dhusun Ngêmplak ||
lumaris | nèng ngarsa dadya panganjur | angidul ingkang lampah | wanci diwasaning ari | prapta dhusun ing Plêsan
47. sami tata baris mêdal | Pangeran ing Sukawati | lampahe wus praptèng arga | Sêmbuyan
mring kang putra aturipun | budhal saking Sêmbuyan | munggah tumuruning wukir | laju ngilèn anjog bumi Pamasaran ||
lungayanipun | balane nusul kêmpal | wontên satus kang turanggi | ya ta Pangran Mangkudiningrat miyarsa ||
50. lamun ingkang rama prapta | Jêng Pangeran Sukawati | sigra sowan saha bala | sawontêne ingkang abdi | prapta lajêng nungkêmi | ing pada sarwi rawat luh |
prapti | ingkang minôngka panganjur | Pangran Mangkudiningrat | sampun malêbèng Matawis | pra pangeran sakawan angguladrawa ||
wadyabalanira ngrayah sami | kalih ari anèng dhusun Warak | enjang angetan budhale | gantya ingkang winuwus | baris Taman lan Kalikuning | angumpul anèng Gondhang | sa-Kumpêninipun | drahgundêre wolung
kumpule kudanipun | wontên wolung atus watawis | tan cinatur kang dharat | rêmbag arsa mêthuk |
nuju Pangeran Pamot kang baris | binendrong ing sanjata wus dhadhal | Sakèbêr angamuk dhewe | anyakot lambenipun | kongsi nêdhas rahira
ulêng dènira jurit | Pangran Mangkudiningrat | wus têbih katawur | Pangeran Mangkunagara | sigra wangsul miyat ingkang rama jurit | anadhahi Walônda ||
10. wong Kumpêni kalih ingkang mati | tatu satunggal wong
kapanggih ing margi | namung Pangeran Mangkudiningrat | tan ana wruh ing puruge | wau ta lampahipun | diwasaning Hyang Bagaspati | prapta ing dhusun Kopat | amakuwon sampun | Pangeran Mangkudiningrat | wus kapanggih sawadyabala umiring | enjang sigra budhalan ||
agêng ingkang baris | kunêng nagari ing Surakarta | wusnya atas pamyarsane | pangran sawadyanipun | saking Dlanggu
17. mung kang kidul tan anut Kumpêni | anut Adipati Suranata | Gadamêstaka kalihe | inggih pangidhêpipun | wong ing Dêmak ingkang sapalih | Dipati Suranata | bidhal ngalèr sampun | nusul Pugêr Adipatya | ngalèr ngetan ri
undhang sampun | angirabkên sagunging baris | Rôngga Wirasêtika | ingkang atut [atu...]
[...t] pungkur | pangeran ing Sukawatya | Rôngga sigra atur uninga ing gusti | lamun Bupati Jipang ||
kariya | lan Jadirja sakancanira dèn bêcik | ingsun ngalor tumêdhak ||
21. punggawa papat bae kang ngiring | sira kabèh
sakancanipun | anèng sakilèn Balora | pangran kidul wetan Balora abaris | wêwêngkon tanah Jipang ||
24. Bali Bugise kathah ngêmasi | kalih atus anulya dèn tilar | awor galasah bangkene | angetan lampahipun | Jêng Pangeran ing Sukawati | sawadya masanggrahan | anèng Darapulu | pangeran sigra utusan | andhawuhi
amiyarsa yèn Bupati Jipang baris | wontên ing Pagêrwaja ||
26. cucuking prang sutane bupati | nama Dyan
sampun tinampan | jêng pangeran nuduh punggawa anggitik | baris ingkang pangarsa ||
lumayu | rowange mati limalas | sampun bêdhah ing Bulu Kumêndhung baris | ngungsi ing Pagêrwaja ||
Sukawati | anèng marga nampèni cundaka | Petor ing Grêsik upase | Mantri Tuban Sidayu | kait nungkul biyantu budi | pangran sigra utusan | kanthi sêrat dhawuh | mring kalih Bupati Jipang | wus umêngsatumêsat. caraka tan dangu prapti | barisan Pagêrwaja ||
31. sêratipun sampun dèn tampèni | dening Tumênggung Mangkunagara | Wôngsanagara kalihe | kadhadha raosipun | amangsuli tumênggung kalih | maring mantri caraka | kônca dika matur | gènipun kangjêng pangeran | paring dhawuh sayêktine kula pundhi | nanging dipun sarônta ||
32. kula raos-raosipun dhingin | sanès ari kula atur wikan | gêlênge kônca rêmbage | caraka nulya wangsul |
ingsun | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Sukawati senapatining ajurit | ing pramuka jayèngrat ||
35. dhumawuha mring karo bupati | kang abaris anèng Pagêrwaja | ingsun sung wêruh wiyose | kalamun arsa rawuh | dèn abêcik gon sira
eyung | dèrèng gumolong kang rêmbag | kunêng gantya wuwusên Pangran Dipati | Sukawati utusan ||
37. ngantêp Bupati Jipang kêkalih | Ranadiningrat ingkang dinuta | pinapantês
42. duta matur kawula tinuding | dhatêng putra paduka Ki Lurah | Ranadiningrat wiyose | nêrang punapa antuk | kyai lurah martamu mriki | kalih Bupati Jipang | amangsuli arum | paran ing darunanira | yèn
karsane jêng pangeran | ngowêl abdinipun | wa batinan wa lairan | kadi sampun kagalih ing kangjêng gusti | raos ingkang mangkana ||
46. Ranadiningrat mangsuli aris | yèn makatên angsal kabatinan | sampun katawis laire | ing batin ujubipun | kangjêng gusti angagêm batin | kolura kabatinan | lair dèn kacukup | pasthi yèn sampun katrima | nanging mangke ing rèh sampun
Tumênggung Ranadiningrat | sampun [sa...]
[...mpun] prapta ing lampahe | anèng Bulu Kumêndhung | laju marêk ngarsaning gusti | tur warta
sigra dhawuh budhalkên baris | marang ing Pagêrwaja | ing sarawuhipun | sadalu nèng Pagêrwaja | enjang bidhal
54. tuwan guprênur wus myarsa warti | prang ing Jipang Kumpêni tumpêsan | ingkang kapupu cacahe |
55. sigra parentah bantu ing jurit | wong Kumpêni lan wong Surabaya | kang
56. langkung agêng bantu ingkang prapti | maring Jipang guprênur parentah | tiyang
3. budhal saking ing Samawis | wadya Kumpêni balabar | prapta ing Dêmak lampahe | kumêndur amatah wadya | drahgundêr pitung dasa | ingkang dharat kalih atus | samya asikêp sanjata ||
4. Mayor Pal ingkang nindhihi | kanthi wadyabala Jawa |
sadarum | pêpak kumpul anèng Jipang ||
6. gantya wau kang ginupit | nagari ing Surakarta | sri narendra dhawuhake | marang salotêr kapitan | bantu baris Sumêngka | ingkang ngatêr lampahipun |
kadipatèn | ngatêr salotêr lampahnya | wus budhal saking praja | kadi wontên kuda sèwu | Kumpênine pitung dasa ||
8. praptèng tanah Sukawati | salotêr sabalanira | tansah binedhung lampahe | mring sagunging wong padesan | ing
15. mungguh ing barisan iki | maksih têtêp wajibira | malah baris ing Garompol | kang ora bisa anunggal | lawan baris Sumêngka | ingsun uwis atêtulung | kumpule lawan Sumêngka ||
16. Bêlangkêr merang mangsuli | iya nanging pra bupatya | iku ingsun gawa kabèh | lan rèh ingsun wong Walônda | sun pinta angatêrna | salotêr sru wuwusipun | ya kabèh gawanên padha ||
17. nadyan mariyême iki | lamun arsa sira gawa | iya ingsun gawakake | pan ingsun môngsa wêdia | amung gêgawaningwang | saka Surakarta iku | wong Jawa miwah Walônda ||
18. mangkana ingkang winarni | Dipati Pugêr kumpulan | lawan pra bupati kabèh | rêmbag sami
saking Sala | punika têlik tuture | arsa budhalan mring Jipang | nanging watara kula | pangeran arsa kinêpung |
20. pangeran kula aturi | yèn rêmbag kônca sadaya | pra bupati wangsulane | jumurung mangayu bagya | lingnya Sang Adipatya | Suryanagara sirèku | kang sun patah ngaturana ||
sun kumêndur prapta | dene ingkang kapindhone | ingsun iki tômpa layang | saka Pangeran Rôngga | pradikan ing Kadilangu | nêdya seba mring pangeran ||
22. jêng gusti dipun aturi | nyuwun patêmon nèng Kampak |
Kumpêni ing Sumêngka | sampun kathah bantunipun | kawarti badhe mangetan ||
26. paduka arsa dèn supit | lan abdi dalêm pun bapa |
trah guru ana kajate | sigra dhawuh asamêkta | ngungkung têngaranira | budhal saking Darapulu | wus kêbut sawadyabala ||
28. sigêgên ingkang lumaris | gantya ingkang cinarita | kadi sarêng lampahane | ginanti dhapuring kôndha | santana Surakarta | Pangran Silarong ranipun | lolos saking jroning praja ||
29. nêdya dhatêng ing Matawis | tinulak
Pangran Silarong sigra | cinangkalak ing pring wulung | ingkang sakempol gêngira ||
32. sawusira dèn prantèni | wau kang dadya lêlaran | sira Pangeran Silarong | anèng sajroning barisan | ing Gêdhong dunungira |
saking putêk tyas ngranuhi | dadya ngrêbut kris Makasar | kang jaga lajêng pinopor | nulya katulungan kathah | pinoporan [pino...]
[...poran] kewala | sedane wontên ing ngriku | ginêbugan ing sanjata ||
34. sinarèkakên ing Giri | kumêndur parentahira | kunêng malih winiraos | Balangkêr wus budhal
dudu tangguhe | jêng pangeran anut nyimpang | giwar amrih kang lêga | wus dhadhal sawadyanipun |
Surakarta winiraos | kangjêng ratu ibu seda | sawusnya paripurna | pirantining layon laju | budhal saking Surakarta ||
43. sinarèkkên ing Magiri | rèhning pra bupati jaba | samya nèng lurugan kabèh | bupati kang ngatêr lampah | kalih jêro sadaya | Gêdhong kiwa kanthinipun | bupati kaparak kanan ||
44. mangsuli ing Sukawati | pangeran têdhak ing Kampak | wit nèng kono samayane | rawuhipun jêng pangeran | Pangran Rôngga wus prapta | wusnya panggih
linarag ing Walônda | ingkang baris Dêmak sampun | bidhal
ingkang pêjah dipun amuk | Tumênggung Suryanagara ||
56. prajurit drahgundêr prapti | angêdrèl Suryanagara | wus sayah ewah
satunggal | têtiga kang sami tatu | wuru ngamuk lan curiga ||
59. sayah samya [sa...]
[...mya] sambat gusti | gusti kula nyuwun toya | cinarita pangerane | nalika prang sandhing wangan | têdhak angambil toya | winadhahan godhong lumbu | ingombèkakên kang
putung watangnya | munggèng ngandhaping godhi ||
6. Carangsoka gya ngrukêt narik curiga | goco lambunge kering | kapitan aniba | wus pêjah kapisanan |
Jayalêksana | palumpate langkung wêgig | kadya sikatan | marwasa nganan ngering ||
10. mung kêkalih Pudhakmiring Jalêksana | ingkang tumbake maksih | wasis aprang
Dhaèng pan ardik | malah wong Makasar | siji anjaluk toya | dupi sampun dèn ombèni | mandêng
palinggih | dene kang kalèran | Dipati Suranata | wus lajêng atur udani | mring gustinira | Jêng Pangran Sukawati ||
Jakawal desa | samana sampun ingalih | arane desa | winastan Majapahit ||
22. kawuwusa Kumpêni lan pra Bupatya | Surakarta kang maring | ing
Brajamusthi Brajadênta | sarêng dêdamêl prapti | Darapulu wana | kang kidul gya têngara | bêndhe kukuk sarta bêdhil | kang êlèr munya | kilèn surak ngadhangi ||
27. sarêng obah ingkang êlèr anarajang | ingkang kidul ambêdhil | kang kilèn anêrak | bingung ingkang lêlampah | binêrêk wong Sukawati | prasamya giyak | sirêp binendrong bêdhil ||
28. sampun dangu datan ana kang nyuwara | nulya pating kulicir | lèr kidul lan wetan | punggawane ngatingal |
kalih | dènnya bêbêdhilan | saking lèr lawan wetan | turanggane dèn malingi | akèh kang kêna | praptane bangun enjing ||
30. atêngara budhalan ingkang lêlampah | dene ingkang
32. tigang ari lampahe praptèng Sumêngka | duk puniku nujoni | Sumêngka kinêpang | nênêm kang pra bupatya | dupi myat baris gêng prapti | bubar anunggal | punggawa kang
Bupati | ing Surakarta | prasamya dèn songsongi ||
kidul kali papanipun ragi wiyar | wanane dèn babadi | rinakit kadhatyan | lor alun-alunira | kang kilèn panggonan [panggo...]
wuwuh benjing | Pugêr turira | inggih dawêg samangkin ||
43. gantya ingkang cinatur barisan Jipang | Kumêndur ing
saking pun Dipasana ing Tubin | sawêg kalong tigang atus | kula damêl tumbas bêstrong ||
5. punika mawon cukup | tinumbaskên ing busananipun |
7. tan lami praptanipun | katur samêkta panganggenipun | wus katonton pelag panganggening abdi | sangkêlat sragêninipun |
8. wolung dasa cêcênthung | panumbake wolung dasa tlakup | pinilihe samya udhêng sutra kuning | wèh asri
9. hèh kakang pra tumênggung | prajurite lamun ingsun dulu | maksih wor suh panganggone durung bêcik | balane siji tumênggung | dèn padha sanadyan bagor ||
10. kalamun gênêp satus | yêkti pelag mêdèni dinulu | nanging kakang sun dhingin ingkang ngalahi | picis kang rongèwu iku | apa gawene nèng kanthong ||
11. êdumên pra tumênggung | kanggo busanani balanipun | adipati matur gih punika pikir | gumêlar kang katon mungsuh | aywa nglingsêmi pun Dhaplok ||
12. sigra binage sampun | reyal rongèwu mring pra tumênggung | wus waradin tinumbaskên badhe lurik | ingkang samya
[...patine] Jêng Pangeran Sukawati | Martanagara sumaur | tuwan kula matur ewoh ||
16. kang dados èwêdipun | dene pangeranipun sok namur | tumut aprang momor wadyabala alit | amanganggê
gusti | dene tuwan dika niku | mung bandara akon-akon ||
20. guguk tuwan kumêndur | si bapak iki banjur nyêruduk | nora wirang wus dhaplok pêrangan wêdi | Citrasoma dipun gupuh | dika têr mulih Si Dhaplok ||
21. kalih Dyan Arya Kudus | bupati papat wus tandhingipun | kula ingkang mêmanuki anèng wuri | dika mangkat sesuk esuk | dèn sami aprang rêrêmpon ||
22. ing dalu tan winuwus | enjing budhal ingkang
24. wontên wong pitung atus | kang kapalan cacah kalih atus | ingkang dharat pan sampun campuh ing jurit | wong Japara nunjang purun | bala ing Dêmak atanggon ||
25. bêdhilira gumrudug | wong Dêmak kurang sanjatanipun | amung gagah kaconggah ngumbar kuwanin | wau pangeran tumênggung | tansah aprayitnèng kewoh ||
26. mungsuh wuri kèh rawuh | pra
lumaku | sigra kumpul oncat saking ing nagari | wus kabrokan kithanipun | samya kèndêl nèng Gêgodhong ||
nyadhong dhawuh | wontên ing timur angantos ||
31. pangran duk tampi atur | nuduh bantu
marga tan winuwus | lampahing baris wus praptèng Timur | panggih lawan Suranata Adipati |
praptèng Jakawal sigra umatur | langkung agêng ing Dêmak mangke kang baris | kumêndure ingkang rawuh | wontên ing Dêmak makuwon ||
37. pangeran ngandika rum | lah iya iku dudu mungsuhmu | balik sira kang padha angati-ati | bok muring-muring kumêndur | wadyane aprang lan ingong ||
Samarang sira kumêndur | kang pustaka binuka sinuksmèng galih | mungêl idlèr ingkang rawuh | ambêkta sutane
ingkang kathah Mas, menawi mboten kawratan kulo inggih purun menawi dipun dikirimi, supadhos tambah kathah koleksi naskah
kebak pengareparep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe
Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran. (
kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih. (
Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik. (Manusia linuwih
Tledek utawa Ronggeng utawa Tandhak ialah penari wadon nang tarian-tarian rakyat Jawa misale Tayuban. Tledek kiye biasane (gemiyen) ialah wong wadon sing asale sekang kalangan
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.11, tanggal 28 Juli 2006.
Kowary (Jerman Schmiedeberg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kowary&oldid=1090473"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.57, 14 Sèptèmber 2016.
“Jeng Sunan Ngampel mambengi, mring para wali sedaya, lawan putra sedayane, rehning prabu Brawijaya, among sesadyanira, mring para wali sedarum, pinadekkaken kewala”
sugihnèki | pangusène§ prayoginipun: pangungsène. tiang urut pêgunungan ||
3. mila sampun inggih rêrêmênanipun | anatab gamêlan | tan towong ing siang ratri | langkung asih mring tiang sagêd gêndhingan ||
utawi: sinamur. | sihing pêkarêman | nuruta§ prayoginipun: nuruti. pênggawe sirik | dene uwus sumurup pitutur tama ||
7. yèn angrungu gamêlan tan etang-etung | lir uwus tan arsa | kêlepetan ing agami | padha dene tua anom kaya bocah ||
8. langkung ngungun pinupus kalbu wus sukur | pêngulu turira | punika wau mring pundi | lan kaprênah punapa lawan paduka ||
9. alon muwus pan ariningong waruju | siji paman ingwang | manira duga tan bali | kalih pisan padha dhêmêne gamêlan ||
10. pandugèngsun tan wurung yèn kongsi esuk (595) | maklume pun paman | pêngulu umatur inggih | pan
12. langkung cêguk balilu dadya pêngulu | panuwun kaula | bab pitrah myang bêlèh pitik | inggih
ing liripun kang têlung prêkara niku (596) | dene ingkang kalal | rijêki ingkang wus wajib | mring pêngulu rijêki suci pinangan ||
16. malihipun kang saduman ngaran mêkruh |
puniku gumantung | driah lan sidêkah | dede wajibe ki kali | yèn pinangan ing pêngulu dadi riba ||
19. yèn tan purun pepeka ingkang rong pandum | sapadhaneka§ kirang sawanda, kawêwahan: pê [sapêpadhaneka]. | kadya§ prayoginipun: dadya. suci kang
nêmbung pênginêpan | mring wismane randha sugih ||
2. sigra Nuripin lumaku | Jèngraga nganti nèng kori | Nuripin praptèng pêndhapa | tunggil lan niaga linggih | bibisik wus tinakonan | ni randha Sêmbada mêksih ||
3. ngling tanya marang kang nabuh (598) | ku
Kulawiryèki | nulya prapta ing pêndhapa | gêlaran sampun rinakit | anèng ing bale watangan | kang kêlasa alus putih ||
randha malih turira | lah inggih ta ingkang pundi ||
9. arinya jêng kyai guru | ing Wanamarta pinundhi | kang kalok ingrika-ngrika |
punika arinya | kadang nêm kula wuragil | sampun kirang pangaksama | kula sêdya nunukêri ||
11. salu prantine sêdalu (600) | ni randha nauri aris | inggih sumangga kewala |
lamun wus tua | mêksih lir mêndère nguni | nulya ni randha Sêmbada | ngangge-angge ambêsusi ||
mêksih licit | kang wau dènira randha | wanci darbe anak siji | ing mangkya wus luas ing rah |
3. polahe salah kêdadyan | dêstun wong tan nganggo nêbut | nora pikir angon tuwuh | wong kaya gogosèk
angujiwat | amêmêdèni wong ngantuk | nora ngon kosok wong iku | ni randha wus dènya tata | umatur mring tamunipun | kaula saos sugata | sumapala tiang gunung ||
5. katur sumangga ing kêrsa (604) | inggih paduka tuturuh | kang ingacaran agupuh | kalihnya
marang ngandhap§ kirang sawanda, kawêwahan: i [ing ngandhap]. | Nuripin pêmanganipun | arosa nêmên asêngkud | kadya ro§
saking gawoke tumingal | Jèngraga pangrêbabipun | miwah ing pangêndhangira | karone apik abêsus ||
15. sira ni randha Sêmbada (607) |
baguse ingkang ngrêbab§ kirang sawanda, kawêwahan: a [angrêbab]. | lan bagus kang ngêndhang iku ||
18. ragèngong mangsa uncata (608) | binut ro ing siang dalu | mring sang bagus kang mratamu | sok uga kêrsaa mringwang | salulut kalaning dalu | manira tadhah sumarah | apa bae kang
gêndhingan | wus niba anulya suwuk ||
20. ngaturan dhahar dêdharan | myang nyaga pangananipun | samya sêsambèn
polahnèki (609) | buntayangan sangêt brangtanira | mring kang mrêtamu karone | ngundang randhanomipun | ingkang asring dadya pênangi- | ning wong ingkang anggarap | saluluting dalu | malêndhèk sinopak randha | supayane bêncolèng bisaa tangi | ngalih mring Ni Sêmbada ||
2. randha Sêmbada wus karêmnèki | andêlajah wong lanang nom tua | tan pilih agêng alite | anggêr kewala purun | nanging arang ingkang nêdhasi | yèn tan pancèn acêngan | cua kalihipun | mila sinopaking randha | mudha mêndhèr ginarap jinajar guling | amrih
randha mèsêm matur aris | inggih wontên nanging bêbêtahan | sagêd sindhèn dede ronggèng | punika tiangipun | biang Kacêr asring nyindhèni | sami agogonjakan | lan kang sami nabuh | bêrkat asring dalu siang | inggih sagêd kêdhik-kêdhik anyindhèni | kang gampil gêndhingira ||
8. Kulawirya gumujêng nauri (612) | inggih bibi lah bok dipun coba | biang Kacêr kinèn
swara mot jroning kawat | rêbab lan sindhèn rum | atungtum lungiding raras | yakmakaning§ prayoginipun: yatmakaning? gêndhing
Jayèngraga mèsêm nauri suawi | wong ro gya malbèng wisma ||
16. prapta jroning wisma linggih kalih | Kulawirya biang Kacêr ngandhap | Ki Kulawirya wuwuse | êndi kang ngundang mau | dene nora katon alinggih |
17. têmahipun ambeka prêkawis (616) | anyênyangkol ing lampah paduka | yèn tan tinêkan kayune | lamun parêng ing kalbu | luhung linampahan
nanging inggih sinarudhah | bêrkatipun tiang sugih anyukupi | dunya dadya sêrana ||
19. yèn ta sampun asugih pun nyai (617) | mangsa wontêna kang purun garap | saking lungse sêdayane | yèn wontên ingkang ambruk | angêlumpruk têngahing kardi | sring kula kinèn nyopak | kang dados panuntun | yèn sampun kêngkêng malembang | mring ni randha
kêpencut rarasing kang sih (620) | adhuh lae-lae kenthol | kêrsaa sêkêdhap ing lulut§ kirang sawanda, kawêwahan: sa [salulut]. | mring wong kawlas-asih | sira Ki Kulawirya | langkung rikuh manahira ||
10. tyase jêg têgêg jêg wigih | êgag dangu kadho-kadho | ni randha Sêmbada guntur
jarit ting dalêmok | nyai randha Sêmbada ature | inggih kewala dipun kêsudi | ing sinjang kang mêksih | aking karya kêsud ||
ingkang dhêmèl ing rawis wus rêsik | kalihe wus aking | kang ngêmbêr kinêsud ||
6. Kulawirya mêksih wuda sarwi | andhodhok mêkongkong | anèng kasur wangi ginêmatèn | nyai randha tansah ngarih-arih | sarwi ngambil nyamping | dhêsthar lawan sabuk ||
7. nèng pênampan ingaturkên aris (625) | lah punika kenthol | pundi ingkang kinêrsan sinjange | bathik lurik tuwin ingkang kêling | pundi kang prayogi | rêrêmênanipun ||
8. sêdaya tan ngraos andarbèni | sumangga kemawon | mung sok uga nuruti ngong
mungguh rasane kang gêdhe cilik | panjang cêndhaknèki | miwah kang mucuk bung ||
14. kang sawiji rinogohakên ing tapih | praptèng pok wêlakang | suku sawiji niwêli | midih-midih
sarwi anggêligik | sarya gêlo ngogak | dede amput-amputnèki | mung sêpalihe punika ||
22. nanging inggih wontên têngène sêkêdhik (634) |
raose gih puniki | bok inggiha sang abagus | sablêsêkan kewala | Jayèngraga alon dènira amuwus | lah ya ing mêngko kewala | ambungana
prayoginipun: ingogak. | kasêlak jêbrot tan kongsi ||
9. anggarap marang ing sira | biang Kacêr tangane kang sawiji | ngucêk-ucêk
patirtanipun | Jèngraga siram nèng kulah | Ni Kacêr malbèng wismèki ||
13. anggugah mring nyai randha (638) | nyai randha pan mêksih
adhuh lae-lae kenthol wong sigit | suawi malih pulang hyun | inggih sêpisan êngkas | botên kêdah dangu mung sêtuwukipun |
Kulawirya | ni randha ingarih-arih | ingarasan pinindhanom rekanira ||
4. alon matur ni randha inggih wong bagus | panuwun kaula | kèndêla ing tigang ari | anèngriki têksih cua tyas kaula ||
ing wêktu subuh kêsusu | bibi alim dika | pundi patirtanirèki | nyai randha matur punika ing kulah ||
8. lamun sampun anutên§ prayoginipun: anuntên. paduka wangsul | sabakdaning salat | sukur yèn tan salat enjing | ngong ladosi kewala anèng ing wisma ||
inggih namung sabên mahrib salatipun (644) | turene Duljaya | yèn santri têksih nglampahi | limang wêktu salate santri gorekan ||
12. têksih kumprung dèrèng têdhas ngèlminipun | jêngèk Kulawirya | gih mangke kula manggihi | mring kaum dika kang gadhah pangrêmêkan ||
13. rada gêcul kintêne kaum puniku | nulya mring patirtan | adus jinabat wus suci | laju marang pêndhapa panggih
kang dadya kaum ingriki | tan doyan ngaji sêmbahyang | apa nora durakani | Duljaya matur ajrih | inggih ing sayêktosipun | kula kaum pêpêksan | saking kêrsanipun nyai | tan sagêd ngaos namung apal-apalan ||
7. donga pan namung rajukna | lan donga nêmbêlèh pitik | liane punika datan | wontên kang kula sagêdi | mènjêp Kulawiryèki | sira iku dadi kaum | mung kaum bêbêlehan | wis sira tan bisa
sêpalih saprêtêloning | inggih kaula punika | asring-asring kèn nilêmi | kajiat dara nyai | randha Sêmbada kêlangkung | drêmbane mring wong
randha | kadèkne wêdi ing masjid | umatur kang sinungling | inggih saking wrat-wratipun | tiang angungsi têdha | mikantukên anak rabi | Jayèngraga angglêgês myat ingkang paman ||
11. sarwi bibisik wuwusnya (650) | dene ana kang
kalihira | Jèngraga Kulawiryèki | gumuyu alatah-latah | we-uwe anggigilani | nyata ala sayêkti | kan gigire kêbak wulu | lir tikus wirog kawak | layak kanggo mring si nyai | iba yèn mêtotong gêdhene sêpira ||
14. nulya enggal sinasaban (651) | ginuyu pating cukikik | ya wis muliha Duljaya | mênawa nuli pinanggil | mring gayêramu nyai | kang liningan sigra mundur | Ki Kulawirya nabda | mring putra Ki Jayèngragi | iki ana rêmbug pêkewuh ing manah ||
15. karêpane nyai randha | anggendholi laku iki | rêrêm nèng kene tri dina | kaprie rêmbugirèki | mangsa bodhoa nanging | thithik lagyana kêrsèngsun |
puniki | ing lampah kaula tilar | paman kantuna nèngriki | Kulawirya nauri | tan tuk dene jaluk rêmbug | yèn ajaa kèlingan | tuk§ prayoginipun: tut. wuri marang Jèngrêsmi | gêlêm bae manira yèn sira tinggal ||
17. tètèkan§ prayoginipun: tetekadan. rêbut paran |Kurang satu suku kata:
mêsthi bae lamun runtik | singa pisan iki ngalang | sêwêngi êngkas nuli wis | aywa bèncèngi pikir | padha ngênggo gêcul
ngangge dèn praboti | tiang dhasar sampun niat | asipêng malih sêwêngi | suawi ngong labuhi | supaya paman pikantuk | kêdugèn ing sakêrsa |
esuk | ingantos-antosan dangu | anulya kang ingaturan | samya mudhun saking tajug | praptèng pêndhapa alênggah | Ki Jayèngraga andulu ||
10. mring randha enyor tumingal (656) | tanpa ngrasa wong kêpaung | wus
uningèng sêmu Jèngraga | mèsêm ririh wuwusipun | jawane bot wong kêbutuh | turangga cinancang pucang |
ni randha saya aberag | pêngrasane dhawakipun | kang rinasan§ kirang sawanda, kawêwahan: an [rinasanan]. ing suka | tua-tua mêksih ayu ||
14. ngêsorkên prawan wulanjar | mêksih ayu nimbok iku | mêngkono pêngrasanipun | sarwi mundur saking ngarsa | malêbèng
ambêkta pênampanipun | praptèngarsa lon turira | punika tur-aturipun ||
18. nyai nyaosi pasatan | katura dhatêng sang bagus |
Kulawiryèku | paduka ngaturan masuk | marang pun nyai sêkêdhap | Jèngraga angatag gupuh | lo wawi ta enggal paman |
suku kata: sarwi binorehan pinapatut.]. mênthèngthèng andhandhing | Ki Kulawirya mojar | yèn sêmbada bi§ kirang sawanda, kawêwahan: bi [bibi]. randha ||
4. santri kula pun Nuripin (660) | gih wènèhana pênganggo | ing salila dika anggêr wutuh | dhengah
kang apik (661) | nèng mêrgi yèn wontên bondhot | bondhot binabadan tiang anut | pungkur ing
14. ia Cêr sêdina iki | ngundanga wong lanang wadon | konên nambut karya dèn arampung | lan juputa dhuwit | layak ta sanga têngah | ya wus kiranên
mangsa bodhoa sirèki | manira uwus pitados | biang Kacêr sigra gupuh-gupuh | amêmatah kardi | ni randha ris turira | marang kenthol Kulawirya ||
16. putrandika gus Jèngragi (663) | inggih punapa kang dados | mênggah kêlangênan rêmênipun | sabêne punapi | Ki Kulawirya mojar | yèn kemase Jayèngraga ||
17. ingkang dipun karêmêni | mung gêndhing gêndhèng kemawon | asangêt ugungan dhasar kogung | bêrkating priayi |
kimase | Jayèngraga priayi jêlanthir | inggih lir punapi | kenthol raosipun ||
matur punagi mami | sumangga kemawon | punapa kang dipun kêrsakake | tan rumaos gêgadhah wak mami | Ki Kulawiryèki |
prayoginipun: manggihi. | kemase Jèngragi | ni randha umatur ||
5. mangke kewala mêdal ing jawi | wawi guling kenthol | sangêt wulangun ngong mring dhèwèke | mugi wlasa mring wong kawlasih |§ prayoginipun: kawlasasih. [Kurang satu
thol mangke kemawon | lêhêng kula kang rumiyinake | sampun jêngandika ngrumiyini | wawi sarêng mijil- | lakên raosipun ||
Jèngragi (670) | pamanta tan katon | mung jroning gêbêr wontên banene | pyak-pyok crak-crok kados masuh jarit | talah§ prayoginipun: latah. Jayèngragi |
ajêng punapa | dene tangan dèn cêkêli | ngling nora têka nuruta | sêdhela payo aguling ||
18. lah payo atunggal turu (675) | jare bandhamu
prayoginipun: ajêlih. | adhuh biung bai§ prayoginipun: nyai. tobat | Allah Allah prie iki | ya Allah astagpirulah | têka buh-êmbuh si nyai ||
1. ah mangke nyai sampun (676) | botên ilok mêksa wong tan purun | nyai randha ngling
kaya gêlêm ora-ora ukur kathik | gatra bae ala nganggur | ngur aja nganggo mêngkonok ||
9. mawa konthol mêlulu (678) | anjêngkêrut lir impês bak wulu | wis nora
sampun nyai-nyai sampun | Ni Sêmbada nêntak sarwi anasabi | sapa kang doyan
19. Ki Kulawirya muwus | payo nak mas padha ala nganggur | gêgamêlan kang enak gêndhinganèki | kang
dangu pêpak sêdarum | Jèngraga nabuh kêromong ||
21. kang paman kêndhangipun (681) | wus kawongan kabèh ricikipun |
sirèku durung | age Dul payo aguling | e la yèn mêkotên kados ||
3. inggih mawi nyai lamun dèrèng tuwuk | kula ladosi sakapti |
uninipun | dhasar têtandhêgan mêksih | kadya wong bajong-binajong ||
5. kêtutugan nyai randha karêpipun (683) | Duljaya bisa nuruti | kon
kèn nyindhèni | antuk sagêndhingan wangsul | mring pawon mêmatah kardi | myang ngladèni asêsaos ||
9. anèngayun wedang pêpangananipun (684) | gembol wêr sri suruh rawis | tan kuciwa cawisipun | nuju suwuk dènya gêndhing | ngawirya ro ngling guguyon ||
10. mring niaga crêmêdan patakonipun | Jèngraga gumuyu angling | ngong tanya sayêktosipun | ia wong sêmene iki | sapa kang wus dadi lêbon ||
11. mring ni randha Sêmbada kang tunggal ujur | sapa kang kanggo
sarta nglampahakên picis | pêngungsènya wong kêbutoh ||
15. Jayèngraga lan kang paman sru gumuyu | sarwi sasmita ngling aris | jawane Duljaya iku | ia ingkang anglurahi | sakèhe kang para dhogol ||
16. inggih talah paman tan majat lan ilmu | randha Sêmbada puniki | tan ngangge nêbut salêmut | prandene
10. ia tuhu nora paribasan lowung (689) | lugune kêpenak | swarane pintêr nut gêndhing | lan
12. malihipun inggih ngupayaa wuluh | saêros kewala | asêdhêng kinarya suling | ragi cua ing
14. ronggèngipun kêkalih lan wuluh katur | Jèngraga anyandhak |
kang bisa nyuling | matur inggih wontên sêtunggil pun Eka ||
16. dèn§ prayoginipun: dan. agupuh
gambyung | ngungkuli pra jongkit | ya mêngko kon ngupaya | yèn sida jare nayuban ||
7. têlèdhèk ingkang ngluwihi | kang wus komuk ing wong-uwong | Jèngraga ngandika sira iku | padha ronggèng ngêndi | kang liningan turira |
14. punika ingkang nyukani | kêlangkung pêradhah ing wong | witning ta pamanta winalungsung | busana sarwa di | rayi dalêm Jèngraga | ngaturan salin busana ||
15. nanging rayinta tan apti | namung pamanta kemawon | kang salin busana miwah dhuwung | inggih saput rati§ prayoginipun: ranti. | Jèngrêsmi mèsêm nabda | sukur ana kang sih marma ||
16. ya pira-pira Nuripin (695) |
kenthol | ni randha wus tua prandenipun | kumêncur sumunthi | kêmrawan kêmêprawan | kang gya§ kirang sawanda,
4. supayane gampila ingkang pinurih (697) | kaula punika | dèn kandhakakên mring nyai | yèn kaula sring gêlêman ||
5. kenthol Kulawirya ingkang gêgorohi | mring randha supaya | gadhah kêrsa marang mami | nulya kula tinimbalan ||
6. dèn apusi mring kenthol Kulawiryèki | kèn mundhut wangkingan | nèng jroning gêbêr winangi | ni randha anèng jro tilam ||
Jayèngragi | ingugung mring rama | sêpolahe dèn ubungi | sajêk tan sinungan rêngat ||
loro dèn kêtawis | ywa susu dèn tumaninah ||
20. kaping kalih kang suci lesanirèki (700) | kang sêca ikralnya | maca patekah kang titis | mad
3. yèn durung sah tri prêkara (701) | abot wong dadi pêngulu | katêmpuh ing batal mêkruh | sukêr walêr sangkêrira | kang makmum mring imamipun | salat galate sêdaya | wong akèh marang pêngulu ||
4. Ki Jabalodin duk myarsa | mring riwayate sang bagus | kêlangkung padhang tyasipun | ki pêngulu anggêpira |
solahe kang kêmayu | nanging Jèngrêsmi tyasira | mung ketang ingkang rinuruh ||
11. wusnya anata rinira | mundur mèpèt dènya lênggah§ prayoginipun: lungguh. | ki pêngulu aturipun | punika sampun sumangga | kula aturi tuturuh | sêdhêng wancine anadhah | Jèngragi§ prayoginipun: Jayèngrêsmi. nginggihi wuwus ||Lebih satu suku kata: Jèngrêsmi nginggihi
17. ki pêngulu lan rabinya (705) | ngiras ngladosi mring tamu | ingkang jangan bècèk wêdhus | nèng takir gêdêbog pisang | kluthuk mrih tan
15. ingkang tan pati kadulu | kaya ta kêbo sawiji | karame ulam kang kalal | ulaming kêbo sawiji | apan nênêm ingkang karam |
asalipun (711) | kang wirit tan purun bukti | lan malih kêrupuk rambak | kadhang têksih wulunèki | puniku kang mawi karam | lir wong puasa saari ||
11. mèsêm ririh aturira | duraka kula punika | kenging pagodhaning§ prayoginipun: pênggodhaning. randha | nuju kêtowongan blanja | tan wontên kaula têdha | kèwêdan nilih tan ansal§ prayoginipun: angsal. | rayat kula gadhah rêmbag | anggadhèkên golok sinjang ||
12. marang ni randha Sêmbada | kêdah kaula ingundang | sarêng panggih lan bok randha | sojaripun mring kaula |
Nuripin agupuh | anampani sabuk parwi§ prayoginipun: sarwi. muwus | dhuh lah dalah nyata utami si
8. tan dangu lampahipun | mêngetan mring kêrandhan prapta wus | ing
putranipun (722) | angèsêmi ing pasêmonipun | matur malih dene kang sinjang puniki | gènya nyukani pêngulu | pêsalin gèn kula ngêbrok ||
14. lajêng sinungkên ulun | kados saking bungahe lir kaum§ prayoginipun: kaul. | sabab dipun wulang mring
Kulawirya angguguyu mring Nuripin | tandange ||
2. bok sing tamban bae pamulukirèki | dilèngèng | susu-susu kaya wong dèn buru bajag |
15. ingkang samya pinara-para tirtanya | sumrèwèh | jog ing blumbang pambêbêngane awiar |
wong lanang nèng bêlumbang (727) | arame | sabên adus wor-winor lanang lan wadon | rusuhe ||
18. têlung dhèmpèl patang dhèmpèl limang dhèmpèl |
20. dhasar wontên kang tutur ye§ prayoginipun: yèn. kenthol adus | samangke | bungah-bungah
seharusnya: 8a, ing batine kamigilan.
3. namur guyu ngling jro ati | o Allah iki wong apa | kaya mêngkono polahe | wong padha dubilah setan | jawane ngong kêsasar | ing laku rada kêpaung | kalurung kalbèng loropan ||
4. sêkala èngêt ing melik | gampile ingkang tinêdha |
bêdhandho ing kalbu | tekading rèh kêtanggungan ||
16. tiang sampun dèn maklumi | marang putranta kakang mas | punapa ingkang rinaos | Ki Kulawirya wus lêjar | myarsa rêmbaging putra | lah ya yèn mêngkono sukur | ya ta kang anèng
20. tan dangu sêkala dadi (734) | bêrkat rinayap wong kathah | agupruk lir wong mêmanton | wong wadon kang olah-olah | pan samya sêsambatan | ni randha kêwasanipun | bisa andadak wong kathah ||
21. bêrkat-bêrkate wong sugih | sêbarang karêpe dadya | tan gabutuh gawening wong | ni randha ngling mring Duljaya | mêngko sira nuduha | undangên ronggèng Si Madu | kang sring dadya wirangrongan ||
1. Duljaya ature inggih | barang parentah linakon | tan ana kuciwa sarwa rampung | lir
bokonge kêpoh | wong sarwa sêmbada dhasar dhegus | bêsuk§ prayoginipun: bêsus. aprak ati | nèng krajan Wanamarta | sakêrsane
8. micarèng tyas baya iki | uwong nanging dudu uwong | ambakna doyanan nora nyêbut | kêranjingan
16. wus danga§ prayoginipun: dangu. dènira untir (739) |
wuwusira | gih mangke kantênanira ||
20. saniki kularsa mijil | wus akir kuatir yèn pot | sigra mring bêlumbang
sawusipun sunat nulya ngangkat pêrlu | ingkang dadya iman | putranira Jayèngragi | tan
andungik | ngling gumêndhèng gumêmbrang agandhang-gandhang ||
18. èh sira Duljaya lèhira anuduh | marang ing Bakungan | ngundang Si Madu apa wis | matur
tan adangu ronggèng lan sêpanjakipun | krompyang-krompyang prapta | Dul angling lah dene prapti |
mbok menawi panjenenganipun kesupen mboten nutup, njih kulo tutup kemawon (
air hujan…..bunyi aji pameling “……!!!…..???….”
Balas	On 27/10/2011 at 19:20 pandanalass said: Crito jawa timuran sek ah….
Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedus.
“Mbah, waduh wedus pean okeh yo ?” jare Bunali
“Yo..lumayan” jare Mbah WK
“Piro kabehe Mbah ?” takon Bunali maneh
“Sing putih opo sing ireng?”
“Wik, cik akehe.Lha sing ireng?”
barang. Padahal masio putih utowo ireng, jawabane podho terus,sakjane ngono opo to?”
dados cumepak……uenak to….????
Balas	On 28/10/2011 at 08:37 mita said: maturnuwun
halaaaah paling digorengin bu gun 🙂 🙂
On 28/10/2011 at 08:47 mita said: ki gm, nitu fotone putrane menapa fotone ki gm dek jik cilik?
Balas	On 28/10/2011 at 08:59 ki GundUL said: Ssst….ki gm iku sapa MIT, cantrik anyar yo….aja2 pak SATPAM
Balas	On 27/10/2011 at 23:16 anatram said: Leres Ki Adji… Alhamdulillah sehat kemawon…mugi mugi inggih mekaten
SahabatBudaya JawaTut Wuri HandayaniIlang JawaneNyuwijiGunung,Kaendahan & KapandhitanDosa lan PangapuraWajik Klethik Gula JawaMangan ora mangan, anggere...
[Kaping 15-2-1832 AJ. 24-5-1902 AD.]
Wulan Mulud taun Be ôngka 1832, taun Hijrah 1320.
Salêbêtipun wulan Mulud taun Be punika wontên kalih,
1. Dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 12 wuku Maktal, Dewa Kala, tungle tulus, lampahing lintang, satriya wibawa, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan, sangatipun wiwit jam 6 enjing dumugi jam 8.14 mênut,
tulus, lampahing bumi, tunggak sêmi, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan, sangatipun wiwit jam 1.13 mênut, dumugi jam 3.36 mênut, Yusup wilujêng, amung tanggal kaping salikur punika wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat kawastanan
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Mulud wau mênawi kangge ngêdêgakên griya awon, watakipun gêringan saha asring kasripahan, mênawi kangge alih-alihan griya [gri...]
[...ya] awon watakipun asring kasripahan.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi watakipun kawon salah satunggal utawi pisahan.
Sambêtipun Sasadara ôngka I kaca 3.
Punika bôngsa daniswara gêgriya karajan ing dhusun Manailan, kawikukawêngku. laladaning nagari ing Ngekacakra, bojonipun nama Nyai Ruminta ingkang kacariyos sugihipun anglangkungi, rajabrananipun kasimpên wontên salêbêting sumur ngantos kêbak, kasêbut wontên Sêrat Kalimataya, kêpanggih kalihan para Pandhawa kala pitêr puja badhe ngancas kamuksan, Ijrapa wau anakipun satunggal jalêr nama: Rawan, kacariyos Dhanghyang Ijrapa sanadyan bôngsa daniswara nanging sangêt kasarakat panggêsanganipun awit saking botên kaur ngupajiwa dening nagari
nyanggi ingkang dados têdhanipun dênawa ing sabên dintên uwos sapadhati, [sa...]
[...padhati,] maesa kêkalih, tiyang satunggal punika katarab mêntahan, sarêng sampun têlas-têlasan botên wontên ingkang kangge angwontênakên lêladosan dados nêmah badhe lumêbêt dados lêladosan piyambak, pinambêngan dening anakipun aluwung piyambakipun kemawon
miwiti mêkasi. Radèn Bratasena langkung wêlas lajêng nyagahi dados lêladosan, namung minta pituwas sêkul ulam tuwin dhêdhaharan, Dhanghyang Ijrapa langkung ngungun mirêng kasagahanipun Radèn Bratasena lajêng matur pitakèn nama sarta sangkan paranipun, Radèn Bratasena mangsuli sajarwa yèn satriya ing Ngastina, putra têtilaranipun Prabu Dewanata inggih Pandhu Dewanata, muksaning rama ngawula ing uwa Prabu Drêtarasthra = Dhêstharata, ingkang gumantos kapraboning rama, lajêng nyariyosakên gancaring lêlampahanipun nalika kaapus krama dening para kadang Kurawa wontên Bale Sagala-gala, mèh sirna salêbêting latu, rahayu angsal pitulunging dewa kadhawuhan anut lampahing garangan pêthak amblês ing
badhe dhatêng Wiratha, wontên ing margi ingkang ibu Dèwi Kunthi karaos luwe lajêng kadhawuhan ngupados sêkul sarêng
mirêngakên pangandikanipun Radèn Bratasena sumêrêp bilih punika satriya agêng lajêng lumungsur linggihipun sarta atur sêmbah ing batos langkung bingah rumaos badhe luwar saking bêbaya ingkang ambêbayani. Radèn Bratasena lajêng kaladosakên kanthi abon-abonipun, dênawa Raja Baka nampèni langkung suka dening agênging lêladosan tiyang wah taksih anèm, abon-abon tinarab bebas, sarêng Radèn Bratasena badhe tinarab malahi dados prang Raja Baka pêjah kaprawasèng asta. Dhanghyang Ijrapa
Radèn Bratasena lajêng wangsul kadhèrèkakên Dhanghyang Ijrapa sakulawarganipun sarta bêkta sêkul ulam dhêdhaharan,
dhatêng ing ênggèn pakèndêlanipun ingkang ibu sarêng kalihan ingkang rayi Radèn Pamadi sami mêntas ngupados dhêdhaharan, angsal-angsalipun sampun sami katur ing ibu sarta angaturakên lêlampahanipun piyambak-piyambak, pangandikanipun Dèwi Kunthi ingkang pantês dipun dhahar angsal-angsalanipun Radèn Bratasena, awit angsalipun saking rinencangan urup rudira, dene angsal-angsalanipun Radèn Pamadi botên utami kadhahar awit
punika waluh kênthi dipun sukani carat kalih, Zie P. R. IV. blz. 63. cinandhak dhatêng Dhanghyang Ijrapa kasiramakên ingkang sami kajantaka lajêng waluya sadaya. Para Pandhawa sami kaaturan lumêbêt dhatêng pura Ngekacakra, inggih sami anuruti ngantos lami lêrêm wontên ing ngriku tansah sinuba- suba [sinuba-...]
[...suba] dening Dhanghyang Ijrapa.
Kasêbut ing padhalangan, Dhanghyang Ijrapa nama Janaka anakipun nama Erawan, sarta sanès bôngsa daniswara, pêpatihipun Raja Baka anyanggi ingkang dados têdhanipun tiyang saabon-abonipun, sarêng têlas-têlasan ingkang badhe kaladosakên anakipun nama Rawan, kirang sawatawis dintên saking anggènipun badhe kaladosakên mawi dipun bêbingah nêdha eca rintên dalu mawi gôngsa ngrêrangin kados satataning gadhah damêl, sawêg rame-ramening bêbingah dhatêngipun Radèn Sadewa kautus ingkang ibu Dèwi Kunthi ngilèni sêkul, sarêng sampun angsal lajêng pitakèn pasamuwan punika gadhah damêl punapa, dipun wangsuli bilih botên gadhah damêl punapa-punapa namung ambêbingah anakipun badhe kaladosakên dados dhaharing ratunipun, lajêng kacariyosakên gancaripun sadaya, Radèn Sadewa lajêng wangsul sowan ingkang ibu ngaturakên dhaharan angsal-angsalanipun sarta matur kawontênanipun ingkang dipun sumêrêpi, Radèn Bratasena langkung wêlas lajêng tindak ingkang rayi Radèn Sadewa kadhawuhan nêdahakên, kêpanggih kalihan Dhanghyang Ijrapa mitêmbung lumampah kadamêla lêladosan dhaharing ratunipun, kalampahan [kalampaha...]
[...n] andadosakên punika pêjahipun Raja Baka wau.
Kawontênanipun ing Jagad Rat Miturut Pamanggihing Kawruh Pamisah (Scheikunde)
Sambêtipun Sasadara ôngka XI kaca 518.
Sawarninipun garis-garis ingkang katingal ing pirantos sêpèktroskup spectroscoof punika ingkang pêtêng utawi ingkang sulak padhang sampun mêsthi dados tôndha kawontênanipun jasad ingkang tamtu, mênawi garis-garis wau katingalipun sulak pêtêng, kadosdene garis ingkang katingal wontên ing sêpèktrumipun srêngenge, punika dados cihna kawontênanipun jasad têtunggilaning hawa ingkang anglimputi srêngenge, dene bagianing jasadipun srêngenge ingkang awujud hawa, sarta ingkang langkung kêkêt tinimbang peranganing jasad bêntèr ingkang nglimputi srêngenge, katingalipun wontên ing pirantos awarni garis ingkang sulakipun ragi kirang padhang tinimbang garis-garis kanthaning sêpèktrumipun srêngenge ingkang sanès-sanèsipun. Miturut pamanggihing
tin) botên pinanggih ing hawa ingkang nglimputi srêngenge, mênggah adon-adoning jasadipun srêngenge ingkang salugu sapriki dèrèng kasumêrêpan, malah kawontênanipun lumahing srêngenge ingkang katingal saking bumi kita, punapa awujud toya cuwèr, punapa awujud hawa, punapa awujud kukus, punapa atos awujud siti: dèrèng
kanthaning sêpèktrumipun srêngenge, awit dene rêmbulan kita angsal pêpadhang saking srêngenge. Mênggah kawontênaning jagad-jagad sanèsipun sampun kasumêrêpan bilih abriting sorotipun lintang Marês Mars têtela botên jalaran saking lumahipun, kadugi namung saking hawa ingkang anglimputi lintang wau kemawon, hawa ingkang anglimputi [a...]
[...nglimputi] jagad Yupitèr Jupiter langkung prayogi kula wastani lintang Yupitèr kemawon, katingalipun ing pirantos kados mawa toya kathah, mênawi ingkang katingal ing sêpèktroskup punika dede kawontênaning lumahipun ingkang salugu, bokmênawi punika wangsulipun sunaring srêngenge ingkang sumorot tumanduk ing swasana (de terug kaatsing van het Zonnelicht in de atmosfeer).
Supados têrangipun cariyos kula ing nginggil punika, kula kêdah nyariyosakên rumiyin bab pêpadhang kados ingkang kasêbut ing ngandhap.
Ingkang dipun wastani pêpadhang punika punapa, miturut planggêraning kawruh kodrat (natuur vetten hijpothetische kraeht)§ Inggih punika daya ingkang dipun wastani mêsthi wontênipun M.d.M. pêpadhang punika ingkang tumandukipun dhatêng saranduning mripat sagêd mahanani wêwarnèn utawi kawujudan, wahananing wêwarnèn utawi kawujudan wau babaripun wontên ing mripat winastan paningal, peranganing kawruh kodrat ingkang nyêrêpakên dhatêng bab wêwatêkaning daya padhang punika winastan kawruh paningal (optica) saking pangintênipun para sagêd ing kawruh kodrat daya padhang punika tumangkaripun sami kalihan tumangkaring daya bêntèr, inggih punika saking ili sarta saking
lembakipun hawa, lembakipun hawa punika dipun ugêri sarta dipun anggêp mênawi wontên, punapa malih kalimrahakên ing akathah dening para ahli kodrat, malah kawontênanipun bab punika sampun kagêlarakên dening para sarjana Tuwan Grimaldi, Descartes, Huijgens, Joung, Malas, sarta Tuwan Fresnel awit saking alusing hawa lembakipun ngantos botên kasatmata, para sarjana ing kawruh kodrat sami amastani bilih tumangkaripun pêpadhang punika jalaran mêndhang (moleculen)§ Mêndhang utawi moleculen punika bagianing jasad ingkang alus, kados ta upaminipun kajêng satugêl utawi sacuwil, punika wujuding blêgêr kajêng awit saking kalêmpaking mêndhang, inggih punika molêkilên (moleculen) dados sabên wujud sampun mêsthi mawa molêkilên, kaotipun namung alus kalihan kasar kemawon, punapa molêkilên utawi mêndhang punika kenging kapisah saking gêgolonganipun, botên: awit sapintên alusipun jasad sampun mêsthi dadosipun wujud
galuguting kolang-kaling, sapara pintên-pintênipun lugut wau, dadosipun wujud paran, taksih saking kalêmpaking molêkilên (moleculen) dados molêkilên punika bagianing jasad ingkang alus sarta ingkang kalangkung samar, ngantos botên kasatmata. M.d.M. ngipun jasad ingkang mawa cahya, kapanduk ing daya gêtêr ingkang ebahipun sakêlangkung rikat, daya gêtêr wau tumular dhatêng swasana, daya padhang lajêng tumangkar arambatan swasana. Wontên sambêtipun.
Tiyang punika jêjêring gêsangipun, saking pamanggih kula ingkang pêrlu gumantung wontên 4 prakawis, inggih punika saking:
1. Wiji2. Hawa3. Têtêdhan4. Pamulasaraning badan
Anggèn kula sagêd amastani makatên wau, awit gêsanging tiyang punika kula samèkakên kalihan gêsangipun thêthukulan. Suburing têtanêman punika, kajawi saking pangupakara sarta siti, ugi kêdah saking saening wiji, awit saupami têtanêman wau wijinipun kirang sêpuh, utawi wontên cacadipun sanès-sanèsipun, ingkang saèstu thukulipun kirang subur utawi pêjah sadèrèngipun mêdal melikipun, dados saupami tiyang punika wijinipun kirang sae, kados ta: kênèmên, kêsêpuhên, sêsakitên, utawi wontên sabab sanès-sanèsipun, ingkang saèstu dadosipun ugi kirang prayogi, inggih punika lêpata pêjah bayi, sanadyan lêstantuna gêsang inggih kirang sampurna, utawi wontên sabab sanès- sanèsipun ingkang botên jalaran saking bab 2, 3 tuwin 4 kasêbut ing nginggil, tandhanipun [tandhani...]
[...pun] tiyang ingkang taksih kirang pamanggih utawi kirang pamarsudi, turunipun mariyi, botên sagêd bongoh sarta bagas, kados anak-anakipun bôngsa Walandi, punika amung jalaran saking kathah ingkang dipun jodhokakên dèrèng wanci, utawi anggènipun nurunakên wiji wontên salêbêtipun sêsakitên, utawi sabab sanès-sanèsipun, ingkang sagêd anjalari awoning turunipun. Dados wijining tiyang punika kêdah:
1. Nèm sêpuhipun cêkapan.2. Badan sêgêr (bagas) kiyat.3. Pananêmipun mawi nitik môngsa, inggih punika ing môngsa têntrêming manah.4. Mênggaha têtanêman, panyiramipun sampun kêkêrêpên utawi kawisên, awit upami kêkêrêpên, lajêng pêjah margi dening siti bacêk, bilih kawisên sagêd ugi pêjah, botên pikantuk sêsêgêr.
Wiwit wiji tumètès, dumuginipun lair dados jabang bayi, kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, biyung kêdah anjagi badanipun sampun ngantos kirang pangupakara, utawi sampun ngantos kirang têtêdhan ingkang maedahi, ringkêsanipun sadangunipun biyung ngandhut bayi kêdah bagas kasarasan. Sasampunipun bayi lair, ingkang pêrlu kajagi têdha sarta badanipun.
Sadèrèngipun kula amratelakakên pangupakaraning badan, pêrlu sangêt kula anêrangakên kulitipun tiyang, wontênipun kadospundi.
Kulit tiyang punika sap tiga, inggih punika sap kapisan, sap kalih tuwin sap katiga. Bilih dipun tingali sarana pirantos ingkang dipun wastani mikroskup microscoop kulit punika kathah bolonganipun alit-alit, dipun wastani poriêm porei bolongan wêdaling rambut utawi wulu, ugi kangge margi wêdaling lisah, awit ing ngriku wontên pirantosipun pandamêl lisah, dene bolongan wêdalipun karingêt, ing pungkasanipun wontên pirantosipun
panggenanipun sadaya wontên ing kulit ôngka 2 warningwarnining. tiyang, inggih punika pêthak, jêne, abrit sarta cêmêng, punika dhasaripun ugi wontên ing kulit ôngka 2 (sêrat kabar anggiyarakên, bilih sapunika wontên sarjana bôngsa Walandi sagêd angewahi warnining tiyang, kados ta: tiyang kulitipun cêmêng, sagêd dados pêthak), pucuking otot pangraos ugi wontên ing ngriku, amila bilih tiyang namung babak kulitipun ayam kemawon [kema...]
[...won] (kulit ôngka 1) botên karaos sakit, awit kulit ayam wau botên wontên ototipun pangraos.
Kulit utawi badan punika pêrlu sangêt karêksa rêsikipun, awit saupami botên rêsik badanipun, saèstu kirang prayogi, badan lajêng karaos lêsu, lêsah utawi awrat, satêmah lajêng dados sakit bêntèr utawi sanès-sanèsipun, awit pori katutupan rêrêgêd sasaminipun, dados hawa utawi kukusipun badan, botên sagêd mêdal, utawi pirantos-pirantos ing lêbêt risak, punapa malih lajêng gudhigên, korèngên sasaminipun amaning kulit.
Pangupakara rêsiking badan punika ingkang pêrlu piyambak, adus ngangge sabun sadintênipun kaping kalih, enjing wanci jam 5 sontên jam satêngah 5 utawi jam 5 awit badan punika, kajawi katempelan rêrêgêd saking jawi ugi mêdal karingêt tuwin lisahipun, dados rêrêgêding badan, mila anggènipun adus kêdah rêsik, utaminipun mawi sabun sasaminipun, ingkang sagêd nyirnakakên rêrêgêd, awit sanadyan adusa, upami kirang rêsik, kêkantunaning rêrêgêd lajêng anutupi bolonganing [bo...]
[...longaning] kulit, ingkang dipun wastani poriên wau. Taksih wontên sambêtipun.
Abdi dalêm carik ôngka 2 kabupatèn pulisi Surakarta.
SasbêtipunSambêtipun. ôngka XII kaca 560.
Mênawi tiyang gadhah anak kêmbar, saking kintên-kintên langkung awrat awit angagêngakên bayi kêkalih, nanging kayaktosanipun botên wontên bedanipun, limrah kados mawratakên bayi satunggil, awit bayi kêmbar ingkang satunggil langkung alit katimbang kalihan ingkang botên kêmbar. Mênawi sampun ngandhêg sêpuh bokongipun bayi kêkalih karaos wontên ing wêtêng nginggil, ing têngahipun wêtêng lêgok sawatawis, ebahipun bayi amradini wêtêng sarta kêkêtêg kamirêng ing pupu kiwa kêngên.têngên.
Wondene bedanipun mawratakên bayi kêmbar, namung uritan kêkalih sarêng lumêbêt ing kanthongan bayi lajêng dados angandhêg, ing nginggil sampun kapratelakakên amêdalakên êrah punika yèn anglêrêsi wawrat angsring ical wawratanipun, ananging wontên ingkang wawrat [wa...]
[...wrat] taksih anggarapsari ngantos kaping kalih malih, mênawi wêdalipun êrah botên kathah sampun kuwatos sangêt-sangêt, namung kêdah prayitna, kèndêl sampun nyambut damêl, sarta prayogi tilêman katimbang kalihan lênggah, sampun ngombe ombèn-ombèn
anggarapsari angatos-atosa nanging sampun uwas mênawi ical wawratanipun.
Mêdalakên rah punika angsring dados sasmita badhe rêntah wawratanipun, mila lajêng anêdhaa rêmbagipun dhukun sampun ngantos rêntah sadèrèngipun uritan kapanjingan nyawa. Mênggah sasêbutanipun gadhah bayi dèrèng dumugi ing môngsa, yèn sampun wawrat 5 wulan namanipun kasiyangên (kenggalên), para tiyang èstri ingkang sampun nate angrêntahakên sapisan, mênawi wawrat malih kulinanipun asring rêntah, mangsanipun sami kalihan kala rêntah sapisan, dene mênawi lairipun bayi sampun langkung ing môngsa punika sampun kuwatos, awit salêrêsipun botên wontên wawrat langkung saking sangang wulan, punika namung petangipun ingkang lêpat, utawi botên kalêbêt sabab ingkang ugêr, limrah petangipun para tiyang èstri
Watuk ingkang botên anggogragakên wêtêng punika botên dados punapa, wangsul mênawi sangêt lajêng acariyosa dhatêng dhukun, awit dhukun sumêrêp ing sababipun, sarta ing salairipun bayi sagêd amaspadakakên, punapa êmbok sagêd anusoni dhatêng bayi utawi botên.
Yèn ing dhadha karaos sêsêg, utawi unjal ambêkan rêkaos, punika amargi saking kêbakipun wêtêng utawi trapipun sandhangan botên kalêrêsan, mila sandhangan kêdah katata supados sakeca trapipun, kêbakipun wêtêng anyarantosna mênawi sampun gadhah anak, sampun saèstu sêsêgipun badhe ical piyambak, sarta rêkaosipun angunjal napas kaampêta ingkang kalihan sabar, wah malih wulan ingkang wêkasan badhe longgar, awit kanthongan bayi sampun malorod sakêdhik. Lênggah kêdah ingkang rata sampun andhodhok, patrapipun tilêm asèndhèn, sampun namung ngangge bantal satunggal sirah kantos wradin.
Uritan ingkang taksih wontên ing kanthongan bayi tansah mindhak agêng, amêtêl otot sarta êrah ingkang wontên ing badan ngandhap, punika andadosakên [andadosa...]
otot marêngkêl, ing suku, ing pupu, ing wêwados sarta ing jubur, mênawi manggèn ing jubur namanipun ambèi, ingkang nêmbe wawrat sapisan awis ingkang anggadhahi sakit makatên, namung ingkang sampun kêrêp anggadhahi anak angsring sakit makatên. Otot marêngkêl kalimrahanipun namung ing suku satunggil, sarta cêlak akalihan dhêngkul, sasampunipun manak sarta botên sangêt adat ical tanpa mawi sarana, dene yèn sangêt asring dados korèng, awit otot mèpèt ing
mawia balêbêd sinjang panjang 3 utawi 4 mètêr, wiwit saking jênthik minggah ngantos sacêkapipun, trapipun ingkang wradin sampun ngantos anjêngkêrut, mênawi dèrèng mangrêtos anêdhaa pratikêl dhatêng dhukun. Tiyang èstri wawrat awis ingkang sukunipun botên mênthêng-mênthêng, sarta katawisipun namung sabên siyang, tangi tilêm ing wanci
dhukun. Anganggea sêpatu ingkang cêkapan, sarta bilih tilêm suku [su...]
[...ku] kêdah kasalonjorakên ingkang wradin, bêngkakipun wêwados tumrap sangêt kangge mlampah-mlampah, namung wêkasanipun wulan ingkang kaping tiga botên kenging kaicalakên, mênawi badhe nyuda sakêdhik bêngkakipun, anganggea komprès angêt-angêtan mawi sêkar tèh, ananging langkung pratitis lajêng kapriksakna dhatêng dhukun, sarta mituhua punapa sapakènipun.
Sêsakit ingkang botên pramana botên usah dipun sêdhihi, kados ta: ngêlu, sakit untu sarta sanès-sanèsipun, ananging bilih katawis awit êrah kathah, lajêng apirêmbagana kalihan dhukun, dene yèn sakit untu ngantos krowak dipun jampèni èrêosut, saupami madal: untu kêdah kacopot, sarta botên andadosakên sabab dhatêng para tiyang èstri wawrat, wontên tiyang ingkang acêcariyos, bilih patrap makatên botên sae, awit wontênipun sêsakit wau saking pambêktanipun wawratan, jampi-jampi botên amitulungi, sarta copotipun untu botên sagêd tuwuh malih, wah sakitipun taksih panggêng. Cariyos punika anglêngkara.
Para tiyang èstri wawrat kêdah ngarêm-arêm manahipun piyambak, yèn sadaya sêsakit badhe ical sasampunipun [sasampuni...]
[...pun] gadhah anak. Sakit pêgêl sarta sakit suku botên dados punapa, kêdah dipun sabarakên sarana dipun gosok lisah saladhah, arak sarta sanèsipun, ingkang sakitênsakintên. sagêd anyuda raosipun sakit. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun Sasadara ôngka I kaca 37.
Ing salêbêting sagantên inggih kadunungan hawa bêntèr kados ing dharatan, nanging bêntèring sagantên ingkang nglêbêt punika sami kemawon, lumahipun ing jawi (ing nginggil) ingkang beda, kados ta: toya sagantên sacêlaking èkwator (garis lini) bêntèripun kirang langkung 280 C ing sagantên anjêndhêl 00 C.
Eis ing sagantên anjêndhêl punika mênawi môngsa badhidhing anjêndhêl dados satunggal, kandêlipun ngantos 6-7 M mênawi ing môngsa bêntèr, èis wau lajêng sami pêcah, pating krambang katut ing angin utawi katut arusing sagantên, èis ingkang pating krambang wau sami agêgunungan, wontên ingkang inggilipun 100 M punika ingkang katingal, môngka ingkang wontên ing nglêbêt (salêbêting toya) apêsipun tikêl 6 tinimbang ingkang
katingal. Ingkang kathah èis makatên punika sagantên ing tanah Grunlan, awit ing ngrika kathah glètsêr (èis saking parêdèn), glètsêr punika sami mlorod dhatêng sagantên sarta sami tugêl, inggih punika ingkang kêmpal-kêmpalan andadosakên èis agêgunungan, samôngsa dumugi ing sagantên ingkang hawanipun bêntèr, lajêng ajèr saking ngandhap, têrkadhang awrat nginggil, satêmah anjungkêl, saupami wontên baita ingkang karêbahan èis ingkang gêgunungan punika, sampun tamtu sanalika pêcah, sirna tanpa kukupan.
Saking pamanah kula sagantên punika kathah sangêt paedahipun, kados ta: kapêndhêt sarêmipun, sarta pintên èwu yuta kemawon ulam ingkang kapêndhêt saking sagantên, lajêng kadamêl dagangan dhumatêng môncanagari, upaminipun gêrèh siyêm, dumugi ing tanah Jawi, sarta sapintên-pintên kathahing ulam ing sagantên tanah Eropah ingkang sampun dipun ratêngi, kasade ing tanah Jawi ngriki, kajawi saking punika, saupami botên wontên sagantên, badhe dhatêng pundi anjoging toya lèpèn ingkang tansah mili saking ing rêdi, bokmênawi badhe angêlêbi dharatan. Kajawi punika, sagantên wau pêrlu ingatasipun tiyang lêlampah ingkang dhatêng karajan sanès, awit yèn mawi [ma...]
[...wi] ngambah dharatan, tikêl pintên kemawon lamining lampah tinimbang mêdal sagantên asarana baita latu, mênggah baita ingkang ngambah sagantên wau botên ngêmungakên adamêl sakecaning lampah kemawon, inggih ugi lajêng adamêl ramening nagari, amargi dêdagangan kathah ingkang sagêd dhatêng ing ngamônca sarana kabêkta baita, kados ta ing tanah Jawi ngriki, sadèrèngipun wontên baita sabrang ingkang layar mriki, ing ngriki taksih dèrèng patos rame, sarta botên wontên barang ingkang adi-adi damêlan ing ngamônca, sarêng sapunika, punapa ingkang botên wontên, mèh sadaya barang ing ngamônca kathah ingkang dumugi ing ngriki, satêmah adamêl wêwah arjaning nagari, wusana amêwahi adat cara-caranipun tiyang bumi, amargi kathah para ngamônca ingkang sami dhatêng, lajêng adêdunung ing ngriku, ngantos turun-tumurun, saya lami sangsaya kathah.
Wondene baita ingkang lêlampah ing sagantên punika inggih sok wontên bêncananipun, kados ta, kèrêm, utawi katanggor ing karang, amargi saking punika sabên-sabên panggenan ing sagantên ingkang cèthèk utawi ingkang wontên karangipun, punapadene ing pulo-pulo, cêlak palabuhan, sami dipun sukani mênara, kangge pratôndha katingal saking katêbihan, dhumatêng [dhuma...]
[...têng] baita ingkang layar, supados sumêrêp yèn ing ngriku wontên dharatanipun. Dados botên wontên baita ingkang kalajêng kandhas.
sawatawis, bokmênawi wontên paedahipun ingatasipun ingkang dèrèng uninga, awit sampun asring kemawon kula anyumêrêpi bôngsa kula tiyang Jawi ingkang dèrèng sumêrêp babarpisan dhatêng lampah-
Amila bab ukur ingkang badhe kula cariyosakên punika kula pêndhêt ingkang gampil-gampil sarta mayar pikantukipun pirantos, inggih punika cêkap mawi anjir kalihan tampar tuwin kajêng mrapat kemawon, sampun ngantos wontên ingkang ngêsah, botên sagêd anglampahi, jalaran botên wontên pirantosipun, [pirantosi...]
[...pun,] sarta supados kenging kaangge para tiyang dhusun ingkang botên simpên pirantos ingkang anèh-anèh.
Sampun tamtu kemawon, yèn angukur pirantosipun kirang sampurna punika, kirang lêrêsipun, ananging pamanggih kula botên dados punapa, namung kaanggêpa lumayan kemawon. Dene mênawi badhe nyumêrêpi ukuranipun ingkang lêrês, tiyang sampun wontên ingkang gadhah wajib, inggih punika ...
Panuwun kula dhatêng para maos, mugi sampun anggalih kêmba, amargi saking rèmèhing karangan kula, malah sami kagungana pangajêng-ajêng badhe maedahi. Sukur bage sèwu yèn wontên ingkang karsa ngewahi lêpatipun punapadene amêwahi kêkiranganipun, iba badhe prayoginipun. Kadospundi timbanganipun rama juru ngarang, punapa botên makatên.§ Kasinggihan, pirantos rèmèh ingkang nyêkapi dhatêng kabêtahaning manungsa angungkuli ajinipun mas ore ingkang sawêg pinêlik. Red.
Nuwun, sadèrèngipun kula miwiti mratelakakên reka-rekanipun angukur, punika kula mêthik ngèlmi wangun sawatawis, ingkang badhe pêrlu kangge angukur.
Ingkang kawastanan lumah mojok tiga punika, lumah ingkang
winatêsan ing garis kêncêng têtiga, dados pojokipun inggih wontên tiga.
Miturut sisihipun, lumah mojok tiga punika wontên warni 3.
1. Ingkang sisihipun tiga pisan sami panjangipun.2. Ingkang sisihipun namung kalih ingkang sami panjangipun.3. Ingkang sisihipun tiga pisan botên sami panjangipun.
Miturut pojokipun, lumah mojok tiga inggih kabedakakên dados tiga.
1. Lumah mojok tiga lancip, inggih punika mênawi pojokipun tiga pisan satunggil-satunggilipun agêngipun kirang saking 900.
2. Lumah mojok tiga sikon, inggih punika mênawi salah satunggiling pojokipun agêngipun 900 = sikon.
3. Lumah mojok tiga têmpak, inggih punika mênawi salah satunggiling pojokipun agêngipun langkung saking 900.
Sadaya lumah mojok tiga, sanajana kados punapa kemawon wangunipun, amêsthi gunggunging pojokipun tiga pisan 1800 dados tikêl kaping kalihipun pojok sikon, utawi sapalihipun buwêngan.
Wondene lumah mojok tiga punika, sisihipun salah satunggil kawastanan dhasar, ingkang kalih kawastanan suku, dene pojok ingkang ajêng-ajêngan kalihan garis dhasar, kawastanan pucakipun. Garis sipat gantung saking pucak dumugi dhasar utawi sambêtanipun garis dhasar, kawastanan inggilipun.
Agêngipun (jêmbaripun) lumah mojok tiga punika =
1 ukuran pasagi (c X dhasar X inggil
(1) ukuran pasagi: punika manut ingkang kangge ngukur, kados ta: mênawi kaukur mawi M. inggih 1 M, mênawi kaukur mawi cêngkal, inggih 1 cêngkal pasagi, mênawi kaukur mawi kaki, inggih 1 kaki pasagi, makatên sasaminipun. Upami wontên lumah mojok tiga ingkang dhasaripun 6 kaki, inggilipun 4 kaki, punika jêmbaripun =
1 kaki pasagi + 6 X 4 = 12 kaki pasagi.
Gambar ôngka 1 punika pojok ABC sikon = 900 dados lumah mojok tiga ABC punika lumah mojok tiga sikon.
Mênawi garis BC kaangge dhasaripun, garis AB kalihan garis AC suku, pojok BAC (A) pucakipun, dene inggilipun, inggih punika garis AB awit garis AB dhumawahipun ing garis BC sampun sipat gantung. Dados jêmbaripun lumah mojok tiga ABC punika =
Mênawi garis AB ingkang kaangge dhasar, sukunipun AC kalihan BC pucakipun ABC (C) garis BC dados inggilipun, jêmbaripun lumah mojok tiga ABC =
Mênawi garis AC ingkang kangge dhasaripun, sukunipun AB kalihan BC pucakipun ABC (B) inggilipun garis BD, inggih punika garis sipat gantung saking B (pucak) dhatêng garis AC (dhasar). Dados agêngipun mojok tiga ABC punika =
Gambar ôngka 2 punika lumah mojok tiga lancip, awit pojokipun tiga pisan sami kirang saking 900.
Mênawi EG ingkang kaangge dhasar, sukunipun EF kalihan FG, pucakipun F, inggilipun FH, inggih punika garis sipat gantung saking F (pucak) dhatêng EG (dhasar). Dados jêmbaripun lumah mojok tiga EFG punika =
Mênawi EF ingkang kangge dhasar, sukunipun EG kalihan FG pucakipun G, inggilipun GI dados jêmbaripun =
Mênawi FG ingkang kangge dhasar, sukunipun EF kalihan EG pucakipun E inggilipun EJ dados jêmbaripun lumah mojok tiga punika =
1 ukuran pasagi X FG X EJ
Gambar ôngka 3 punika lumah mojok tiga LKM têmpak, awit KLM (L) têmpak, agêngipun langkung saking 900.
Mênawi LM ingkang kangge dhasar, sukunipun KL kalihan KM pucakipun K inggilipun KN inggih punika garis sipat gantung saking K dhatêng LN (sambêtanipun garis dhasar LM) dados jêmbaripun lumah mojok tiga LKM =
1 ukuran pasagi X LM X KN
Mênawi KL ingkang kangge dhasar, sukunipun KM kalihan LM pucakipun M inggilipun PM inggih punika garis sipat gantung saking M (pucak) dhatêng LP (sambêtanipun garis dhasar KL), dados jêmbaripun lumah mojok tiga punika =
1 ukuran pasagi X KL X PM.
Mênawi KM kangge dhasar, sukunipun KL kalihan LM, pucakipun L, inggilipun LR, dados jêmbaripun
Kaimpun dening Mas Martadiharja (Mantri guru ing Bagi)
Sambêtipun ôngka I kaca 7, taun III.
Wondene tanggapan topèng punika ingkang kalampah namung ing wanci siyang, saha sawêg kangge tontonan ing têtiyang alit, bôngsa sudagar bakul pangindhung sasaminipun, mênawi ambêbarang kêdhik-kêdhikipun ingkang pancèn anopèng kêdah tiyang 4 utawi 5 ingkang nabuh têtabuhanipun tiyang 5, dene patraping panjogèdipun mawi amawang kathah kêdhiking arta sasuku utawi sajampêl, pangkating jogèdipun namung rambah kaping gangsal lajêng bibar, mênawi pananggapipun ngantos sakêton, topèng sanga wau kangge sadaya, pangkating jogèd inggih rambah kaping sanga, adêganipun namung rambah kaping pitu, wijangipun makatên: sabên-sabên topèng punika katanggap, botên [bo...]
[...tên] mawi talu, gôngsa lajêng mungêl kêrêpan, sasuwukipun tumuntên mungêl gêndhing liwung, ingkang kangge anjogèd pangkat kapisan topèng Raton, lajêng santun topèng Gunungsari, ugi santun rarasing jogèdipun, ing padhalangan jogèdipun topèng ingkang kapisan, punika katêmbungakên nêmbe, sadumugining jogèdipun topèng pangkat kaping kalih lajêng gêndhingipun santun Erang-erang, ingkang anjogêd santun topèng Andaga, rarasing jogèdipun inggih santun, mênawi sampun dumugi pangkatipun jogèd kaping tiga, gêndhing kasêsêgakên santun topèng dênawa, saha santun tiyang ingkang anjogèd, gêndhing kasêsêgakên lajêng santun gêndhing Gêdrug. Sakèndêlipun jogèd dênawa, gôngsa kasuwuk, dhalang lajêng nyuluki sarta sakawontênanipun tiyang sanèsipun ingkang sami tumut nopèng, ambarungi suluking
kalihan turas, sasampunipun anjogèd sindhèn saha bêbanyolan ginêm badhe sowan bêndaranipun, punika sawêg wontên jêjêring lampahanipun, ingkang makatên wau katêlah dumugi sapunika, mênggah têtanggapan topèng wau, dhalang pangikêtipun lampahan [lampah...]
[...an] mênawi sampun mêdal Têmbêm Pênthul, inggih ginêmipun Têmbêm kalihan Pênthul punika ingkang badhe dados cariyos gancaring lampahan topèng, ing nalika samantên dèrèng wontên topèng dipun ukir, saha dèrèng kapulas warni-warni, namung dipun ulat-ulati abrit utawi cêmêng, saantawis taun laminipun topèng wau lajêng dipun wêwahi 20 iji, kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng dados 29 iji, wiwit kala samantên topèng sampun kaanggit lampahanipun winastan lampahan Jaka Sêmawung, gancaring cariyos nalika Panji mêntas
saha wiwit katata gêndhinging topèng piyambak-piyambak, punapa malih suluk grêgêt saut saurutipun anunggil kados ringgit purwa, sanajan sampun mawi jêjêring lampahan, ewadene mênggah topèng barangan taksih dèrèng ewah patrapipun, amung santun mênawi nêmbe, punika ingkang jogèd rumiyin raton lajêng patih, andaga, dênawa, Têmbêm sarta Pênthul lajêng bibar, namung kaot mawi cariyos patih, mawi bidhalan dhatêng Bantarangin, amaringakên sêrat dhatêng Prabu Klana. Taksih wontên sambêtipun.
Ing Sêrat Pangrimbaging Têmbung, anggitanipun paduka Tuwan L.G. Bèrês, kaca 28 wulang kaping 33,
Ko (kok)§ kok = ko, punapa sampun lêrês, kajawi ing pakêcapan: kok jupuk, ing panyêrat, kojupuk. kaaranan
karsa paring barkah têtimbangan ing pamanggih kawula, kados ingkang kawula pratelakakên ing ngandhap punika:
Mênggah ingkang kawastanan tanggap: utama purusa punika lugunipun, atêr-atêr: di (ngoko) kakramakakên dados: dipun. Upami: dikulinakake (ngoko) dipun kulinakakên (krama).
Dene ingkang winastan: tanggap: pratama purusa, punika lugunipun atêr-atêr: tak (dak) ngoko, kula (krama), upami: tak (dak) kulinakake (ngoko) = kula [ku...]
[...la] kulinakakên (krama) sapanunggilipun ingkang
Sarèhning sampun têtela bilih pamanggih kawula punika gèsèh kalihan isinipun Sêrat Pangrimbaging Têmbung wau, dados saangsal-angsal kawula nyuwun têtimbanganipun para nupiksaning pustaka Sasadara.
Makatên malih têmbung: gilingan enz punika punapa lêrês
têmbung: macanan enz punika, kawastanan tanggap punapa? Ing wusana nyumanggakakên.
anjabane balung kang dadi untu,§ Cocog kalihan Sêrat Ngèlmu Alam anggitanipun paduka Tuwan D Gerth van Wijk warsa 1890: capan ingkang kaping 3 kasêbut ing kaca 6: "Adapoen di dalam toeboeh manoesia, adalah toelang-beloelang 213 banjaknja, lain dari pada gigi." K.I.A. mênawa khewan sapanunggalane ora ana samono. Saupama ana manungsa kang balunge luwih saka samono, amêsthi luwih ing kabudayane, ananging mênawa balung iku kurang saka 213, kang mêsthi bodho panggraitane, tarkadhang anduwèni lara budhêg utawa bisu.
Awit saking punika, bilih andadosakên kaparêngipun para priyantun ingkang sami lêledhang ing Sasadara ngriki, [ngri...]
[...ki,] mugi wontêna barkah utawi sih wilasanipun, karsaa paring katrangan, wontên ing pundi dumununging balung ingkang langkung wau, saha balung ingkang botên wontên punika balung punapa, sarta kadospundi katranganipun.
Mênggah panyuwun kula bab ing nginggil punika, ugi sampun kula pitakèkakên wontên ing sêrat wulanan = (Insulinde) ananging dèrèng wontên ingkang amangsuli.
Wusana bilih wontên kêkiranganing têtêmbungan, kula nyuwun gênging sagantên pangapuntên.
Dhuh rama rêdhaktur, saupami Sêrat Darmasonya wau, kula pêthiki ingkang pêrlu-pêrlu, lajêng kula panjurungakên mriki punapa botên wontên awisanipun?§ Botên wontên. Namung mênawi kula botên mangrêtos suraosipun, saking cupêting budi, badhe botên kula pacak. Red.
Saking ingkang sawêg ambudi utawi amarsudi indhaking samukawis kawruh, pun nistha mudhadama.
Panglaraping Sasêrêpan Amung Minôngka Isèn-isèning Pustaka Sasadara
Bilih nuju môngsa kathah tiyang pêjah sakit kolerah, kêdah angatos-atos nêdha sarta pangombenipun, sarta kêdah anjagi kados ing ngandhap punika:
A. Miris, tiyang miris punika gampil kengingipun sêsakit punika, tinimbang sanèsipun, mila sasagêd-sagêd ingkang têtêg manahipun.
B. Cape, anjagia badan, sampun ngantos sayah sangêt, nyambut damêl rêkaos utawi lêlangên ingkang langkung saking wêwangên, kirang tilêm, adus toya asrêp ngantos dangu,
ingkang langkung bêbayani mênawi panuju wontên sêsakit kolerah punika, ngombe toya asrêp langkung kathah, prayoginipun bilih tilêm ing wanci dalu, badan kakêmulana, punapa malih suku utawi pêtêng.wêtêng.
D. Toya, ingkang limrah tiyang ingkang kenging sêsakit kolerah punika, jalaran angombe toya ingkang langkung awon, toya pompa (sumur bur) lèpèn, [lèpè...]
[...n,] kalèn, ingkang tartamtu kacamboran rêrêgêd tumusan saking kakus, pacêrèn, pabrik, bilih badhe angombe toya ingkang dèrèng kinantên awon saenipun, prayogi kagodhog, lajêng kawayokakên, lajêng kadamêl ngombe, olah-olah enz kenging ugi kamomoran tèh, pangombenipun dipun wori anggur sakêdhik, toya kasaring kalihan arêng punika: ugi sae.
E. Wowohan, anêdha wowohan sawatawis ingkang sampun matêng punika botên andadosakên sabab punapa- punapa, ananging kêdah kaoncekan, langkung prayogi mênawi kagodhog, sampun ngantos nêdha rujak.
F. Sayuran, bilih badhe nêdha sayuran, prayogi kagodhoga rumiyin, kados ta: sayuran ingkang pancèn katêdha mêntah, awit sayuran punika sagêd adamêl sabab nguwatosi saking tumusaning siti.
G. Angewahi adat padintênan, sampun angewahi patrap ingkang kaangge sabên dintên, utawi sampun nênêdha têtêdhan ingkang angèl ajuripun, mênawi môngsa sêsakit kolerah punika, bilih nyêgah ngombe utawi nêdha botên ajêg, punika langkung gampilipun [ga...]
[...mpilipun] kenging sêsakit wau.
H. Ombèn-ombèn mawi ès (ijs) ès, utawi ès putêran, bilih kaombe sasampuning nêdha, utawi kaombe mênawi nuju karingêtên, pangombenipun kêdah kaiwit-iwit.
Pêthikan saking kabar Lokomotip, kaping 14 October 1896 no 242 ingkang sampun kajawèkakên.
Rèhning kawula manah-manah pêrlu sangêt kasumêrêpan, mila lajêng kula gêlarakên ing Sasadara ngriki. Sasadara ôngka I taun II kaca 39. Ugi sampun wontên cariyos bab punika, ananging lugu mêthik saking buku kolerah têmbung Jawi cap-capan guprêmèn.§ Saudara Babah Tan Sing Tjwan ing Pacitan, pratelanipun saudara Babah Kho Ing An ing Klathèn, ing nginggil punika kayêktosanipun kadospundi. Red.
Sêrat Cakrawarti, sambêtipun ôngka X kaca 478 taun II
Wondèntên yèn badhe sumêrêp pêpantaranipun ing môngsa pali, nalika sêsarêngan kalihan wulan Jawi ingkang kalampah sapunika, kaetang saking wiwit dhawuhipun ing tanggap warsa kemawon, ing ngandhap punika pratelanipun.
Têlas pratelanipun ing môngsa pali, lajêng nyandhak pratelanipun ing môngsa prawa ing ngandhap punika:
Kawuwusa pratelanipun lampahing môngsa prawa, punika taksih nulad lampahipun ing môngsa pali, angetang taun surya têpangipun ing dalêm sawidak taun, namaning taun angangge taun sawidak kados ingkang sampun kasêbut ing môngsa pali, awit saking taun sambrama, wêkasan ing taun rudraksa.
Wondèntên namaning wulan inggih anut namaning wulanipun ing môngsa pali, nanging mawi dipun rangkêpi nama malih, etanging wulan ing dalêm sataun inggih kalih wêlas môngsa, lampahipun ing sabên nêm taun mawi tambahan samôngsa, dipun wastani dirga, têgêsipun panjang, laminipun ing dirga wau yèn nuju amarêngi taun Wastu 30 dintên, yèn nuju amarêngi taun Wuntu 31 dintên, dados ing nalika mawi dirga wau ing dalêm sataun tiga wêlas môngsa, pratelanipun ing dalêm sawidak taun dirga kaping sadasa.
Mênggah tanggalipun, anut lampahipun cakraning surya ing nalika awit tumapak mangidul, punika kala ing kinanipun, sarêng sami sadintên wiwit tumapak tampining taunipun ing môngsa prawa, ngantos dumugi salajêngipun ing dalêm kalih wêlas môngsa wau, ing ngandhap punika namaning wulanipun [wulanipu...]
[...n] ing môngsa prawa, akalihan pratelaning umuripun satunggal-tunggal. Taksih wontên sambêtipun.
Ingkang kaping nêm winastan phalak samsu, têgêsipun cakraning surya, inggih punika phalak ingkang dipun ênggèni ing surya, phalak wau ugi dipun wastani phalak kharijul markas, têgêsipun phalak ingkang têlêngipun wontên ing jawi, botên tunggil kalihan têlênging jagad, dumunung wontên ing panggenan piyambak, mênggah pasangipun phalak kharijul markas ingkang dipun ênggèni ing surya punika sami kalihan pasangipun phalak buruj, botên megos sakêdhik-kêdhika. Surya dumunung wontên ing cakranipun wau lumampah mangetan, kabêkta dening ubênging phalak kharijul markas wau.
Awit saking têlêngipun cakraning surya punika botên tunggil kalihan têlênging jagad, mila sampun mêsthi kemawon kubênging phalak wau ingkang sasisih têbih kalihan bumi, sasisihipun cêlak kalihan bumi, dene panggenan ingkang têbih piyambak kalihan bumi punika dipun wastani auj. Surya mênawi [mêna...]
[...wi] dumugi ing ngriku lampahipun katingal rindhik, ing dalêm sadintên sadalu udakawis namung 57 dagigah, inggih punika mênawi pinuju tanggal kaping 22 wulan Juni. Kosokwangsulipun, panggenan ingkang cêlak piyambak kalihan bumi punika dipun wastani khalil, surya mênawi dumugi ing ngriku lampahipun katingal rikat, ing dalêm sadintên sadalu udakawis 1 darjah 2 dagigah, inggih punika mênawi amarêngi tanggal kaping 22 wulan Dhesèmbêr.
Ubêngipun cakraning surya wau ing dalêm sataun surya 365 dintên 5 jam 48 mênut 45 sêkondhê, mubêng mangetan angsal 360 darjah langkung 36 taniyah, nanging punika katut kabêkta ubênging phalak buruj mangilèn ingkang ubêngipun ing dalêm 100 taun angsal 1 darjah, dados ing dalêm sataun-taunipun namung angsal 36 taniyah, mila awit saking ubêngipun phalak kêkalih wau, rampakipun lampahing surya ing dalêm sataun-taunipun namung têmu gêlang 360 darjah.
Ingkang kaping pitu winastan phalak juhrah, têgêsipun cakraning lintang sukra Venus, inggih punika phalak ingkang dipun ênggèni ing lintang sukra.
Lintang sukra wau dumunung wontên ing phalak alit ingkang winastan phalak tadwir, lumampah kabêkta dening ubêngipun [ubêngi...]
[...pun] phalak tadwir, dene phalak tadwir wau kajawi ubêngipun piyambak, mawi mubêng katut dening ubêngipun phalak kharijul markas, winastan phalak khamil, sarta ugi kaubêngakên dening phalak kharijul markas sanèsipun, winastan phalak mungadal.
Ingkang kaping wolu winastan phalak ngatarid, têgêsipun cakraning lintang ngatarid, inggih punika lintang buda Mercurius.
Phalaking lintang buda, sami kalihan phalaking lintang sukra wau, nanging wontên ing panggenan piyambak.
Ingkang kaping sanga winastan phalak kamar, têgêsipun cakraning rêmbulan, inggih punika phalak ingkang dipun ênggèni ing rêmbulan.
Rêmbulan punika dumunung wontên ing phalak alit winastan phalak tadwir, lumampah kabêkta dening ubêngipun phalak tadwir, sami kalihan lintang muskari utawi marih sapanunggilanipun. Dene phalak tadwir wau ugi lumampah kabêkta
Pitakènipun Mas Suwarta, mantri guru ing Dêmak, kawrat Sasadara ôngka I taun (III) bab têgêsipun tribuwana = jagad têtiga, kados ing ngandhap punika:
I. Kasêbut ing Sêrat Paramayoga têgêsipun, jagad nginggil, jagad têngah sarta jagad ngandhap, ingkang dipun wastani jagad têngah punika ing ngalanngalam. dunya parameaning para badan jasmani. Dene ingkang dipun wastani jagad nginggil jagad ngandhap punika ngalam ngadam makdum, yèn ing Jitapsara kawastanan jagad sunyaruri, inggih punika alaming jim, parameaning bôngsa badan rohkani sadaya.
II. Kasêbut ing Sêrat Darmasarana, tribawana wau dipun wastani jagad nistha, madya, utama, jagad nistha punika panggenaning manungsa, mila sinêbut nistha dene taksih angraosakên panas atis, sarta angraosakên rêkaosing badanipun, kados ta: kenging sêsakit, kataman sungkawa, arip, luwe sasaminipun. Jagad madya punika kahyanganing bôngsa lêlêmbat, kados ta: jim, setan, brakasakan sasaminipun, punika sampun botên kalimputan panas, atis, rêkaosing badan sasaminipun wau, amargi sasananipun sampun mulya, ananging taksih kenging ing sungkawa, awit sarananing angganipun taksih tumut ing manungsa pada. Jagad utama punika sajatinipun kahyanganing Sang Hyang Nurcahya, Sang Hyang Nurrasa, Sang Hyang Wênang tuwin Sang Hyang Tunggal, inggih punika jagad sampurna sampun botên kalimputan ing
Pangrisaking na gondhèl, Mas Kramawiyata guru bantu ing Tuban, sarta Mas Arjautama mantri guru ing Maospati, Sasadara nêdha sumêne benjing wêdalipun wulan ngajêng kemawon kapacak, sapunika sampun botên pikantuk papan, mugi sampun andadosakên cuwaning galihipun prayantun kêkalih wau.
Nuwun, kula sampun maos sêrat Sasadara ôngka XII ing wêkasan wontên cirinipun: cangkriman mêmêt. Bab na gondhèl, enz. Makatên ugi ing têlas-têlasan, wontên cangkrimanipun bab rubuh jêjêging swara.
Ingkang punika mênawi kêparêng kula ngaturi urun wudhu pambadhe kados ing ngandhap punika:
Patra: jêjêgipun a. amargi wanda mênga sangajêngipun wanda wêkasan, tur wandanipun wêkasan mênga, sarta botên kadunungan sandhangan swara: pengkal, utawi gêmbung. Saminipun: cakra, swara, mandrawa sapanunggilani
saminipun: samya, agya, satrya, sapanunggilanipun. (Wyakarana Jawa blz 222-241).
codaka, sêsotya sapanunggilanipun (Wyakarana Jawa, blz. 230-241).
Wusana mênawi wontên gèsèhipun kula sumôngga.
Mas Kramawiyata ugi sampun batang cangkriman punika langkung patitis, nanging dèrèng sagêd kapacak sapunika, badhe
panjenengan padosi wonten gandhok Bende Mataram, koment nomor setunggal ki Yudha.
sugeng enjing ki TP, lan sedherek sedaya…
Kooq tumnen Kyaine Mbelinks durung rawuh
nggunduh thok, ora nate cawe2 babar blas)
Balas	On 20/01/2010 at 21:00 clickers said: Sugeng dalu, para kadang n sedherek…
turonggo ngubengi alas sing mung sekepel, ngrungok-e ocehan-e manuk bethet, mirsani godong2 kang ijo royo2 sing ngrembul ono
dijamin, kabeh kecanthol..ora mung sing dodolan jamu,…jamune wae iso katut ngetutke kiaine
Balas	On 21/01/2010 at 09:23 Donoloyo said: Kulo nate miring bilih kyai-ne ugi taksih kagungan aji semar-mesem,semar medhem…lha niki blai…iso mendhem terus ra medar-medar, kojur cantrik-e
Balas	On 21/01/2010 at 09:26 yudha pramana said:
mudha, mbok tiyang gaptek menika ditulungi! Kados pundi nggih, carane ngowahi extensi file wonten windows 7? Kula menika sok lali, pas ngundhuh kitab, lali ngowahi jenenge dadi .djvu Lhaaa seprana-seprene nggoleki cara ngowahi ekstensi kok ya ora nemu-nemu. Dadi kepeksa dikopi neng flash disk terus diowahi neng kompi lawas sing esih nganggo windows XP. Jan ngisin-isini tenan!
Dadi ukara pangandikane Kang Mukidi nduwur kiye angger kata absen diganti mangkir, dadi unine kaya kiye :
“Mangkir wengi ….. enyong hadir ki, selamat malam para sedulur.”
Monggo Kang Mukidi cobi dipun penggalih, ……. ora pareng duko!
Balas	On 21/01/2010 at 21:27 arga said: Kulo sowan malih Ki Ismoyo. Namung badhe nuweni,
Gambar Kubisme original design by Anakku Ruth
Gambar Kuda pakai Cat Poster Original Design by Anakku Ruth
LORO BRONTO Manthous Duet Mbok Puji MAMAKE Banyuwangi
GETUN Duet Mbok Puji Artis Smule
neng pean, kurang peka, bentak, lan sak piturute...
ING Professional Styl-ING Bio Exellent Fixing
Kowe ra percoyo… Iki wis terbukti ket jaman aku cilik. Nek
nonton koyo ngono. Ra ilok, Mas Joe. Ra apik koyo ngono kuwi,” kata Trojan ndobos bin nggombal.
“Neng jempol sikil kuwi ono saraf sing
wis ta’lem nganggo alteco khim:::
sing penting, jare paklikku, asal jempole dalam posisi tertekan. perkoro arep nganggo ijuk, karet, po dicekeli thok, jarene podo wae 😛
☆☆LIPUTA☆™» berkata:	25/01/2016 at 19.24	He..he..mantap markotop..top..
h4ntu m4l4m™ berkata:	25/01/2016 at 19.17	HK/25/01/2016/43-1907/
ibarate roda sing muter ngasi 24 jam suene
,Mulane mumpung esih urip kon pada sing eling
Buntut Mati;,72><35/
lham; Di dusi didandani disog pethi;/
Kewane; Di adusi nek wulan sura/
dadi tiba dadi udan,ngudani wong sejagad kauban kabeh,gedhe cilik lanang wadon kapir islam,jim,setan sato
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-tubeassfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
1. Sêrat Prajangjeanipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana Kaping Sakawan kalayan Guphrêmèn Inggris.
Sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampun kenging panggodhanipun têtiyang ingkang sakalangkung dening awon. Angojok-ojoki, tuwin amulang
sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun angangkêni têmên-têmên. Wit ingkang dados margi sasêratan rêmbagan wau punika, saha ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun amasrahakên sadaya têtiyang amulang pigupêrnèmèn. Inggris. Sampun dados sukapirênaning galihipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Prakawis ingkang punika, karsanipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Amung anêdha gêntosipun wragad bêlanjaning pêrang, ingkang saprayogènipun. Saking ingkang wau kêpêksa, botên kengi
Inggih kangjêng Kumpni Inggris. Kalih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta, ing salami-laminipun badhe bêdhami, sarta apawongsanak ingkang botên pêdhot-pêdhot.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Asanggêm badhe tumuntên anglêpasakên sadaya prajuritipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kang sami wontên ing mangke punika, namung kantuna prajurit sèwu, ingkang nami prajurit sinêlir, kalayan malih ingkang sinuhun
Sarèhning kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Sampun anggalih ênggènipun adamêl wragading pêrang, kang ing têmbe punika, sarta [sar...]
[...ta] wit saking kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Ingkang sampun angaubi dhatêng ingkang sarira ingkang sinuhun kangjêng susuhunan saha nagarinipun. Punapa malih wit saking pangrêksanipun ing pulo Jawi sadaya, pramila ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm têm
Sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun angyêktosi ing salêbêting galih, yèn saupaminipun kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kacêpênga sarta karekaa ingkang sae, kalayan wagêd ingkang anyêpêng, sampun tamtu pamiyosipun mindhak.
sampun kantos amanggih pitunan. Pramila kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Kalayan sukapirênaning galih, apêparing yatra dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kalih wêlas lêksa ringgit ing dalêm sataun-taunipun. Kalayan malih ing kangjêng gupêrnèmèn Inggr
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm, amiturut ing sakarsanipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris, aprakawis sarang burung ingkang sami wontên nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Punika kasaosna sadaya, sabab kangjêng gupêrnèmèn Inggri
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm dhatêng kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Mênggah sakathahing kajêng jatos [jato...]
[...s] ingkang wontên salêbêting nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Punika kasaosna sadaya ing salami-laminipun. Namung kangjêng gupêrnèmèn Inggris piyambak ingkang adarbe melik. Sarta ingkang anguwasani, botên kenging kamunasika dhatêng ing saliyan
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ajêng adamêl rêrekan ingkang lêrês. Ingkang têtêp ing pêparentahanipun nagari, supados dadosa arjanipun tuwin kasênênganing nagari, supados rêrekan punika kenginga kalampahakên ingkang sae, pramila ingkang sinuhu
Mênggah sakathahing têtiyang ing liyanipun, ingkang sami agêgriya ing nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sanadyan jinis saking pundi-pundi, ingkang dede têtiyang Jawi, punika anggêp wontên bawah pêparentahanipun ing kangjêng gupêrnèmèn Inggri
suka lêganing kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Residhènipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Ing sakenging-kengingipun. Saupami pêrlu amasthi piyambake tumut angrencangi saking prakawis punika, supados têmên-têmên amanggiha adil.
Sampun tamtu yèn ing bawah pêparentahaning nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, akathah warnining ukum ingkang dipun lampahakên dhatêng tiyang dursila, kadosta ukum ingkang amêsi asat dhatêng ing têtiyang, kakêthok tangan sukunipun, kapêrung, k
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ing tembe malih boten susah mawi anglêbêtakên pamiyosaning nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Ingkang dhatêng kangjêng gupêrnèmèn, bôngsa pêthak. Ing kalabêtan kang kalawan kapêksa, tuwin ingkang kab
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm botên pisan-pisan. Yèn kenginga piyambakipun adamêl rêrekan ing salampah solahipun nagari, punapa malih ing saliyanipun [sali...]
[...yanipun] ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Inggih botên kenging ugi, kalayan malih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, botên kalilan adamêl ukum tuwin pêparentahan ingkang anglangkungi andadosakên ing katunanipun. Tuwin amêmalangi dhatêng lêlampahan grami, ing s
Sakathahing loji-loji, karêtêg-karêtêg. Sarta margi-margi, badhe kadamêl sarta karêksa dening prayayinipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris satunggil. Sarta ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang amêdalakên balônja wragadipun sadaya.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm botên kenging anyaèni kitha ingkang lami, punapa malih yèn saengga kenging yèn adamêla kitha anyar malih.
Bilih kangjêng gupêrnèmèn Inggris, karsa amundhut dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punapa malih ingkang awarni tatêdhan. Punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asanggêm ingkang têmên-têmên. Tumuntên anyaosêna kalayan sukaning galih, atêtulu
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan angangkêni, yèn kangjêng gupêrnèmèn Inggris, punika ingkang andarbèni panguwasa kang agêng piyambak. Atas ing pulo Jawi sadaya, punapa malih kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Ingkang andarbèni adil, ingkang andarbèni m
Kangjêng tuwan ingkang agêng, ingkang wicaksana, litnan gupêrnur jendral sarta radipun, bilih asuka uninga dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Ingkang pêrlu karsa anêtêpakên, parentah rêrekan samukawisipun. Ing pandamêlan salêbêting nagarinipun
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm. Ing samangsanipun [sa...]
[...mangsanipun] kangjêng gupêrnèmèn Inggris pêrlu anggalih
ing kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Tuwin angindhakakên saking cacêpênganipun ingkang sinuhun kangjêng
Pêpatih ing kratonipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Punika ing têmbenipun malih amasthi kangjêng gupêrnèmèn Inggris ingkang anêtêpakên punapa ing sakarsanipun. Kalayan malih, kangjêng gupêrnèmèn Inggris kenging amocot pêpatih, punapa ing sakarsanip
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm. Botên purun arêrêmbagan utawi asasêratan kalayan sakathahing ratu ing nagari liyanipun. Sanadyan dhatêng raja bôngsa [bông...]
[...sa] pêthak. Utawi raja-raja ing nagari sabrang, sanadyan agami punapa-punapa, kang nglangkungi malih dhatêng ratu Jawi saliyanipun. Tuwin wadana-wadana Jawi ingkang sami wontên bawah pêparentahan. Yèn botên sampun têrang angsal wawênangipun kangjêng gupêrnèmè
Bilih mênawi pambagenipun bumi têngahan ing nagari Jawi, kang ing mangke punika, antawisipun kangjêng Kumpêni Inggris kalayan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta kangjêng sultan ing Mêntawis, ing salah satunggil, bilih-bilih wontên pakèwêdipun ing s
salêbêting sêrat kuntrak ingkang rumiyin, sarta pundi ingkang botên kaicalakên ing salêbêting sêrat kuntrak punika, punika sadaya inggih taksih têtêp ungêl-ungêlanipun.
Sêrat kuntrak punika amasthi tumuntên kalêksanan, sarta kaidenan dening kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, kangjêng tuwan gurnadur Jendral Lorêtmito ing dalêm rad, sampun sami kasukanan tôndha asta, sarta kaêcapan dening kangjêng tuwan ingkan
akadhaton nagari Surakarta Adiningrat, dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping sakawan, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khaliphatullah, ingkang angrênggani kadhaton nagari ing N
Sasampuning kadya punika awiyos, anak prabu akintun sêrat dhatêng ing kula, inggih sampun kula tampèni, punapa sawiraosing sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhatêng kula, yèn ing mangke anak prabu anglujêngiamilujêngi (dan di tempat lain). tingkêbipun putra kula Bok Ratu Kancana, ing dintên Kêmis tanggal kaping 17 wulan Ruwah puniki, kang punika anak prabu inggih sakalangkung suka pirêna saha ing panarima kula dhatêng anak prabu.
Kalih ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amangkunagara katura dhatêng anak prabu, kalih ingkang pangabêkti rabi kula Bok Ratu Kancana dhatêng ing Ratu Agêng, ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Ibu, ingkang salam donga d
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Saptu,
tanggal kaping 19, wulan Ruwah taun Be, angkaning warsa 1744.
3. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat, dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping
Sasampuning kadya punika awiyos, sarèhning anak prabu anglujêngi tingkêbipun putra kula Bok Ratu Kancana, kula asuka panjurung warni yatra satus reyal. Awarni cindhe kalih kayuh, punika anak prabu sakalangkung dening kêdhik, amung dadosa pratôndha kemawon
Kalih ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amangkunagara katura dhatêng anak prabu, kalih ingkang pangabêkti rabi kula Bok Ratu Kancana dhatênga Ibu [I...]
[...bu] Ratu Agêng, ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Ibu, ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Mas. Ingkang salam donga dhatêng putra kula Bok Ratu Kancana, punapa saèsthining manah, kawrat ing dalêm sêrat.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Sênèn tanggal kaping 21 wulan Ruwah taun Be, angkaning warsa 1744.
4. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping
Sasampuning kadya punika awiyos, anak prabu akintun sêrat dhatêng kula, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhumatêng kula, yèn ing mangke garwa ijengandika [i...]
[...jengandika] putra kula Bok Ratu Kancana ambabar miyos kakung, wondening pambabaripun ing dintên Sênèn wanci jam pitu enjing, tanggal kaping 25 wulan Sawal ing taun Be puniki.
Ingkang punika anak prabu, sakalangkung suka pirêna saha panarima kula dhatêng anak prabu, wondening pandonga kula dhatêng wayah kula, ingkang mugi-mugi pinanjangêna ing yuswa, sarta kasarasan ing salami-laminipun.
Kalihdening ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amangkunagara katura dhatêng anak prabu, kalih ingkang pangabêkti rabi kula Bok Ratu Kancana dhatêng Ibu Ratu Agêng, ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Ibu, ingkang salam d
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Kêmis tanggal kaping 28 wulan Sawal taun Be, angkaning warsa 1744.
ingkang akadhaton nagari ing Surakarta [Su...]
[...rakarta] Adiningrat. Dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping sakawan, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khaliphatullah ingkang angrênggani kadhaton nagari ing Ngayogyakarta Adiningrat. Ingkang mugi pinanjangêna ingk
Sasampuning kadya punika awiyos anak prabu, sarèhning anak prabu asuka uninga dhatêng kula pambabaripun garwa ijêngandika,
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat ing dintên Sênèn tanggal kaping 3 wulan Dulkangidah taun Be, angkaning warsa 1744.
6. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping
Sasampuning kadya punika awiyos, anak prabu akintun sêrat dhatêng kula, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhumatêng kula, yèn ing mangke putra ijêngandika wayah kula, kêkasih Pangeran
Kang punika anak prabu, inggih sakalangkung jumurung saha ing panarima kula dhatêng anak prabu, wondening pandonga kula dhatêng wayah kula Ki Adiapati Anom Amêngkunagara, ingkang
mugi-mugi lulusa, pinanjangêna ingkang yuswa, sarta kasarasan ing salami-laminipun.
Kalihdening ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amêngkunagara katura dhatêng anak prabu, ingkang salam donga dhatêng putra ijêngandika wayah kula Ki Adipati Anom Amêngkunagara, ingkang pangabêkti rabi kula Bok Ratu Kancana dhatêng I
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Kêmis tanggal kaping 18 wulan Bêsar ing taun Be, angkaning warsa 1744.
7. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping
Ingkang mugi-mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, salamêt ing donya rawuh ing ngakherat, sarta kasarasan ing salami-laminipun.
Sasampuning kadya punika awiyos. Sarèhning anak prabu akintun sêrat dhatêng kula, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhatêng kula, yèn ing mangke eyang ijêngandika paman Pangeran Arya
Kang punika anak prabu, inggih sakalangkung pangungune manah kula, dene ing mangke kula asuka panglayad dhatêng anak prabu, ing sapatilare eyang ijêngandika paman Pangeran Arya Dipasônta, mugi jinêmbarna ing kuburipun.
Kalihdening malih ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amangkunagara katura dhatêng anak prabu, ingkang salam donga dhatêng putra ijêngandika wayah kula Ki Adipati Anom Amangkunagara, ingkang pangabêkti rabikula Bok Ratu Kancana dhat
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Jumungah tanggal kaping 4 wulan Mulud ing taun Jimakir, angkaning warsa 1746.
8. Pèngêt. Layang manira piagêm. Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat kagadhuha marang Babah Caosing, marmane Babah Caosing manira gadhuhi layang piagêm. Dene manira gawe bêkêl, ana kagungan
amasrahna irêngan. Dene dhuwit pagunungan sajung sareyal, ing sabên Pasa Mulud, Si Babah Caosing asoka marang manira dhewe, a
Kala dhawuh Sênèn tanggal kaping 9 wulan Sawal taun Alip, angkaning warsa 1747.
9. Pèngêt. Layang ingsun Kangjêng Ratu Kancana, ing Surakarta Adiningrat, tumêkaa marang sira adhi mas Pangeran Adipati Mangkuadiningrat, ing Pamêkasan.
Sawise salam donganingsun marang ing sira wiyose, sira angaturi layang marang ing panjênêngan ingsun iya uwis ingsun tampani, sarta uwis ingsun kauningani, apa ing saunine layangira, ing mêngko sira angunjuki pariksa marang ing panjênêngan ingsun, yèn kak
Kang iku iya bangêt ing pangungun ingsun, muga jinêmbarna ing kubure, dene adhi-adhi ajêng iya uwis ingsun tuturi, padha abangêt pangungune. Lan maninge ingsun titip marang sira anake lanang, yèn parêng sira lêstarèkna apa ing sapêpancène kakangira Arya S
Tinulis nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dina Sênèn tanggal [tang...]
[...gal] ping 28 sasi Sawal ing taun Alip. Angkaning warsa 1747.
Kangjêng Tuwan Litnan Kolonèl Ridrênaus, residhèn ing Surakarta angaturi dhumatêng para tuwan ingkang anyêpêng padamêlaning guphrêmèn, sarta para tuwan upsir, punapa malih tuwan kang mrêdika, ingkang sami agêgriya ing paresidhenan Surakarta, ingkang sarta
Sampun andadosakên parêngipun kangjêng tuwan kang wicaksana ghuphrênur jendral ing dalêm rad, angganjar nama kaurmatan dhumatêng Kangjêng Pangeran Ariya Prabu Prangwêdana, nama Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, pratôndha sangking sampun andadosakên parê
jendral ing dalêm rad, sarta andadosakên pratôndha ganjaran sangking têmên-têmênipun, Kangjêng Pangeran Ariya Prabu Prangwêdana, dhumatêng kangjêng ghuphrêmèn Nidrêlan India, ananging
pratingkahipun, yèn dipun dugi sampun pantês atampia sih punika.
Amargi sangking pranatanipun kangjêng tuwan kang wicaksana guphrênur jendral ingkang sakalangkung saking prayoginipun, yèn nama kaurmatan punika badhe botên kaparingakên dhumatêng sanèsipun, amung têdhak-têdhakipun Kangjêng Pangeran Ariya Prabu Prangwêdan
Pranatan punika amêsthi badhe anêmêni rêmên dhumatêng ing kautamèn, sarta anêbihi ing lampah awon.
Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara, ingkang sawêg kaangkat punika, badhe kaparingan pratôndha kaurmatan awarni [awar...]
[...ni] yatra mas satunggil, mawi kasêrat mungêl sababipun kaangkat, sarta sangking gênging sihipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral.
Ingkang punika mênggah gènipun anêdahakên ing têmên-têmênipun Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwêdana dhumatêng kangjêng guprêmèn ing India, ingkang kasêrat ing yatra mas wau pintên-pintên atus taun, badhe taksih katapis sarta kenging kaungêlakên ing têd
Punapa malih sampun andadosakên parêngipun kangjêng tuwan kang wicaksana ghuphrênur jendral sangking Nèdrêlan India, amaringi pratôndha kaurmatan dhumatêng putranipun Kangjêng Pangeran Ariya Prabu Prangwêdana, jalêr têtiga, Pangeran Arya Surya Mantaram, R
Kangjêng tuwan residhèn, botên susah mawi anglairakên suka pirênanipun, gènipun atampi parentah sangking kangjêng tuwan ingkang wicaksana guphrênur jendral, mênggah ênggènipun amaringakên ganjaran, dhumatêng têtiyang Jawi ingkang agêng sarta ingkang têmên
Ing wusananipun kangjêng tuwan residhèn anglairakên ingkang dados pamujinipun, supados para pageran sarta wêdana samia amêndhêt tuladha, sangking pangangkatipun ing dintên punika, sarta mênggah ing kaèngêtanipun, prêluning prakawis ingkang sampun kalampah
Kangjêng raja kang maha aghung ing nagari Nèdrêlan, ingkang mugi pinanjangna ing yuswanipun, saha wakilipun kangjêng raja kang maha agung wau, Kangjêng Tuwan kang Wicaksana Ghuphrênur Jendral Baron Phan dêr Kapèlên, ingkang mugi-mugi pinanjangna ing yuswa
11. Ingkang sêrat saha ingkang salam taklim. Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, sudibya rajaputra narendra Mataram. Ing Surakarta Adiningrat. Kaatura ingkang rayi Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping sakawan. Senapati ing Ngalaga Ngabd
Khaliphatullah, ingkang angrênggani kadhaton nagari ing NgaogyakartaNgayogyakarta. Adiningrat. Ingkang mugi-mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, salamêt ing donya, rawuh ing ngakherat. Sarta kasarasan ing salami-laminipun.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula angaturi uninga dhatêng kangjêng sultan. Yèn ing mangke kangjêng uwa ijêngandika, rama kangjêng susuhunan dhatêng ing jangji, atilar donya kondur ing rahmatullah, amargi saking gêrah sarira sadaya, wondening sedanipun
Kalihdening ingkang salam donga Ibu Kangjêng Ratu Kancana dhatêng ibu ijêngandika Kangjêng Ratu Ibu, ingkang salam donga dhatêng Kangjêng Ratu Mas. Ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Kancana, ingkang pangabêkti rabi kula bok ratu kadipatèn sêp
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Bêsar, taun Alip. Angkaning warsa 1747.
12. Punika ingkang sêrat sangking Kangjêng Pangeran Adipati Arya Amangkunêgara, dhumatêng ingkang saudara Kangjêng Tuwan Litnan Kurnèl Nais. Kala kula awit panggih sapisan, kalayan kangjêng sunan ingkang suwargi, amargi sangking pangeran ngabèi, amanggihidalêm. gêrah, tumuntên Kangjêng Pangeran Arya Buminata, kalayan Pangeran
ingkang sêpuh, pangêndikanipun kangjêng sunan, êbèng kowe angujunga mênyang kangmasmu, sarêng sampun dèn ayu dipati kang sêpuh wau angujungi dhatêng kula, tumuntêamangsuli. inggih sêndika yèn panjênêngan sampeyan andhahar unjuk kula ingkang lêrês. Tumuntên kangjêng sunan ngandika, iya thole dipati bênêr
antawis kalih êjam, kangjêng sunan têksih sare, kula pam Antawis kalih dintên, kantos kêlajêng sedanipun kangjêng sunan, kula botên kantos pinanggih malih. Anamung sapunika pratelanipun.
Sarèhning ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping sakawan ing Surakarta Adiningrat, sampun surud kala tanggal kaping 1 wulan Oktobrê punika, utawi tanggal kaping 23 wulan Jawi Bês
dening kangjêng raja ingkang maha agung ing nagari Nèdrêlan, Prinis Phan Oranyênasao, sarta grut Hèrtoh sangking Luksêmburêh.
Ingkang punika inggih mêngkatên ugi mênggah ing prajangjianipun kados ingkang sampun katamtokakên sarta ingkang kaprajangjehakên dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan wau, wontên ing sawarninipun sêrat kuntrak, utaminipun ingkang katitimangsan tangga
Surakarta tanggal ping 10 wulan Oktobrê 1820, utawi tanggal ping 1 wulan Sura taun Ehe 1748.
Sarèhning kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, kala tanggal kaping sadasa wulan Oktobrê puniki, sampun angangkat kang kalihan kaurmatan dhatêng ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Mangkunagara, dados susuhunan sangking sakathahe tanah-tanah ing Sur
Ingkang sarta awit dening kangjêng tuwan ingkang wicaksana gurnadur jendral ing dalêm rad sampun amarêngi anêtêpakên sarta angangkat ingkang saèstu, dhatêng ing kangjêng susuhunan wau, saha anglampahakên kumisi supados angaturana uninga dhatêng ingkang si
Mila para tuwan-tuwan ingkang kajumênêngakên kumisaris ing bab ingkang kasêbut ing ngajêng wau, ing mangke nglimrahakên mênggah têtêpipun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping gangsal ingkang saèstu dado
Sampun têlas wontên ing nagari Surakarta, kala tanggal kaping 31 wulan Oktobrê 1820, kadamêl dening para tuwan-tuwan kumisaris wau.
15. Sarèhning kangjêng tuwan ingkang wicaksana gurnadur jendral ing salêbêting rad, sampun amarêngi awit ingkang nama kangjêng raja ingkang maha agung ing nagari Nèdrêlan, ingkang saèstu andarbêni tanah punika, angangkat sarta anêtêpakên dhatêng ing kula,
Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping gangsal, ananging kula mawi prajangji, inggih ugi kados kang sampun dados prajangji sakathahing kawajibanipun rama kula Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga
punapa saèsthining manah kula, ing sapunika kula saha para priyayi agêng-agêng ing salêbêting karaton sami anandhani sarta supaos, punapa malih angêcapi, kalih êcap kula ing bab kang mungêl ing ngandhap punika.
Ingkang kaping sapisan, kula matur sarta angangkêni, yèn ênggèn kula anggadhuh sapalih ing ngatase tanah Jawi kados ingkang sampun kawêngku dhatêng rama kula, ing sasedanipun punika botên ênggèn kula tampi sangking panguwasa kula piyambak. Ananging sangki
Ingkang kaping kalih, kula matur sarta angangkêni, yèn tanah ingkang kasêbut ing nginggil wau namung kagadhuhakên dhatêng ing kula sawabsabab. punika kangjêng guphrêmèn andarbèni panguwasa amundhut malih gêgadhuhan kula wau sangking ing kula, bilih kula botên [bo...]
[...tên] anglêksanani prajangjian saha kawajiban kula, ingkang sampun katamtokakên ing dalêm sawarnènipun sêrat kuntrak, utawi sêrat prajangjean ingkang sampun kadamêl tuwin ingkang badhe kadamêl, ing têmbenipun.
Ingkang kaping tiga, kula aprajangji bilih punika kapundhut sangking ing kula, kula amêsthi badhe anganyarakên sarta anêtêpakên sawarnènipun sêrat kuntrak kalih kangjêng guphrêmèn.
Ingkang kaping sakawan kula aprajangji ingkang têmên-têmên, botên badhe angewahi sakathahe pêparentahan, prakawising nagari punika kados ingkang sampun kalampahan, sarta kula badhe andêdahakên dhatêng kangjêng guphrêmèn, sangking dening têmên-têmên rumakê
Ingkang kaping gangsal, kula aprajangji yèn kula badhe apratela dhatêng tuwan residhèn ing ngriki, mênggah sawarnining prakawis agêng ingkang kula kauningani sarta ingkang prêlu kauningakakên ing kangjêng guphrêmèn, ingkang punika kula inggih badhe pirêmb
Ingkang kaping nêm, kula aprajangji badhe anandhani sarta angêcapi kalih para priyayi agêng ing sêrat tatêdhakan têtiga wau katêtêpakên dening kangjêng guphrêmèn, ingkang satunggil badhe kakintunakên dhatêng kangjêng guphrêmèn ing nagari Batawiyah, [Batawi...]
[...yah,] ingkang satunggil dhatêng tuwan residhèn ing ngriki, wondene ingkang satunggil malih kula rawati piyambak.
Kadamêl sarta sinêrat ing Surakarta Adiningrat kala ping 31 wulan Oktobrê taun 1820, utawi tanggal ping 23 wulan Jawi, Sura, taun 1748.
yèn raka andika rama ingkang sinuhun kangjêng susuhunan dhatêng ing jangji, atilar donya mantuk
bibi Ratu Ayunan, kalih ingkang salam garwa kula Kangjêng Ratu Kancana, sarta Kangjêng Ratu Mas dhatêng bibi Ratu Ayunan.
Sinêrat ing dintên Rêbo tanggal ping 1 sasi Saphar taun Ehe angkaning warsa 1748.
17. Pèngêt. Layang ingsun Kangjêng Ratu Agêng, Ratu Ibu dalêm ing Surakarta Adiningrat, dhawuha marang sira, adhi Ariya Cakraningrat.
Sawise salam ingsun marang ing sira adhi, sira angaturi layang ing panjênêngan ingsun, iya uwis ingsun tampani, sarta uwis ingsun kawruhi, anadene sira angaturi uninga marang ing panjênêngan ingsun, yèn ing mêngko rabinira atinggal donya mulih ing rahmatu
Lan maninge sira angaturake ing karepotanira, saking dening anakira akèh, sarta sira anyumanggakake ing awakira marang ingsun. Iya uwis ingsun tarima,
marang ing guphrêmèn. Mênyang nagara ing Surakarta, yèn wis olèh kalilan ing pamitira, tumuli sira angaturana uninga ing panjênêngan ingsun. Anuli ingsun angaturake marang panjênêngan dalêm anak prabu ingkang sinu
Tinulis ing dina Sênèn, tanggal kaping 22 sasi Sawal, taun Ehe, angkaning warsa 1748.
18. Pèngêt. Layang ingsun Kangjêng Ratu Agêng, ing Surakarta
ing nagara Pamêkasan. Sarta taklime putraningsun Bok
Ing sawise salam donganingsun adhimas adipati, sira ngaturi layang wêwangsulan marang panjênêngan ingsun, iya wus tumêka, sarta wus ingsun tupiksani, sawirasane layangira wêwangsul, aprakara pamundhut ingsun marang rabine adhimas Arya Sasrawinata, muwah a
Jayapurwaka, ing saiki wus padha têka ing nagara Surakarta Adiningrat. Sarta padha salamêt kabèh
Lan maninge sira angaturi uninga marang ingsun, yèn Si Ngabèi Jayapurwaka, wus tinêkakake ing jangji, mulih marang ajal. Ana ing Pamêkasan. Amarga lara pêpanas. Kang iku adhimas, bangêt pangungun ingsun, dene ajale Si Jayapurwaka ana ing sajrone anglakoni
Karodene adhimas adipati, sira angaturake pangabêkti, arupa barang, kaya kang kasêbut ana ing sajroning layang lêmpitan. Iya wus têka ing ingsun kabèh, lan wus ingsun tampani, liwat saka dadi suka pirênaningsun.
Anadene kang dadi lawase bocahira, ora ingsun ulihake tumuli, sabab lagi ana ambah-ambah lêlara, dadi galih ingsun sumêlang, manawa bocahira lara ana ing dalan.
Wusana adhi mas, ingsun mundhut kiriman brambang putih.
Tinulis ing nagara Surakarta Adiningrat, tanggal ping 30 sasi Dulkangidah, taun Ehe, angkaning warsa 1748.
gadhuhake marang kawulaningsun wong Cina Babah Ke, marmane ingsun gadhuhi layang ingsun piyagêm. Dene amajêgi kagungan ingsun bumiadate. kang uwis kalakon. Dene pajêg têlung atus reyal anggris ing sataune iku, mêtua tatêngahan. Ping pindho sataun. Ing bakdane garêbêg Mulud angladèkna kagungan ingsun pajêg satus sèkêt reyal anggris. Ing
sawah irêngan, besuk ing tempone iya ngaturna kagungan ingsun bumi sawah irêngan. Dene yèn ana têtanduran kang durung tuwa, utawa durung kêna k
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira ngestokna unine layang ingsun piyagêm. Kang ingsun gadhuhake marang kawulaningsun wong Cina Si Babah Ke, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa marang sakèhe nayakaningsun, ana ing alun-alu
Kala dhawuh pangandika dalêm ing dintên Sênèn, tanggal kaping wolu, ing wulan Rabingulawal, ing taun Jimawal, angkaning warsa 1749.
20. Pèngêt. Layang ingsun piyagêm Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang kawulaningsun wong Cina Si Babah Ke, marmane ingsun gadhuhi layang ingsun piyagêm, dene amajêgi kagungan ingsun b
desa, atawa yèn anganiaya marang sawijining wong desa, apadene yèn angèthèrake kagungan ingsun pajêg. Sanajan durunga tutug ing jangjine rolas
kawulaningsun, padha sira angèstokna ing saunine layang ingsun piyagêm, kang ingsun gadhuhake marang Si Babah Ke, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa marang sakèhe nayakaningsun ana ing alaun-alun ing Surakarta A
Kala dhawuh pangandika dalêm, ing dintên Sênèn, tanggal kaping kalih likur, wulan Rabingulawal, ing taun Jimawal, angkaning warsa 1749.
21. Ingkang sêrat pratôndha Kyai Ngabèi Jayapraceka, kacêpênga dhatêng ingkang saudara Babah Ngantèn Cinoan.
Mila Babah Ngantèn Cinoan kula cêpêngi sêrat pratôndha, dene kula anyambut gadhahanipun yatra 300 ringgit. Wondene ingkang kula saurakên sambutan kula yatra 300 ringgit punika, pamêdalipun gêgadhuhan kula siti dhusun ing Ngirisakikil, salêbêtwukire, sapad
Ing sapunika Babah Ngantèn Cinoan atampi siti cêmêngan, enjingbenjing. inggih mantuk dhatêng kula cêmêngan, dene yèn tanêm tuwuhe taksih katanggêlan, kula inggih angantosakên ing sapangundhuhe, ananging tanêm tuwuh wau, ingkang wontên têgil, utawi kang wontên padhusunan, sami amanuta
tiyang ingkang tanpa dosa, yèn ngantos saha nêrak ing prajangji punika, sanajan dèrènga dumugi ing wolung taun, amêsthi siti dhusun kula dhadhal, sambutan kula yatra tigang atus ringgit sap
iku sarupane wong bumi desa ing Ngirisakikil, kang milu ing manira, padha pituruta marang parentahe Babah
tanggal kaping 27 wulan Rabingulakir, taun Jimawal, angkaning warsa 1749.
22. Punika ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah
23. Pèngêt. Nawalaningsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang kawulaningsun wong Cina Si Babah Ongke, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun. Dene ingsun gawe kawulaningsun wong juru kê
bênêr, amêsthi ingsun buwang saka ing sabêt saponira, dene kang dadi lêlungguh dêmang sawijine sawah anyakikil, yèn ana
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokna ing sauni-unine nawalaningsun, kang ingsun gadhuhake marang Si Dêmang Ongke, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa marang sakèhe nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun ing Sura
Kala dhawuh pangandika dalêm ing dintên Sênèn, tanggal kaping
sangalas, wulan Jumadilawal, taun Jimawal, angkaning warsa 1749.
24. Punika sêrat paturanipun abdi dalêm tiyang Citên Ajana sêdaya, sarta sambahsêmbah. sungkêmipun abdi dalêm Citên Jana sêdaya, konjuka dhatêng kangjêng tuwan bêsar residhèn ing Surakarta, saha risidhèn ing Ngayogyakarta, wiyosipun sawêg ing wulan
rumaos gadhah gêsang, anglangkungi kasusahanipun. Katuju tuwan bêsar inggal tindak mêdal dhatêng tanah Bagêlèn piyambak, angêradin tanah Bagêlèn sarta nyêpêngi tiyang awon-awon sêdaya, punika tanah Bagêlèn, rêja kêrtanipun langkung sangking wau-wau, wit stiyang. Citên bungahipun kados tiyang sampun pêjah, gêsang malih sangking pitulungipun tuwan bêsar, yèn wênanga kados sami ngangkên bapa, sangking batên sagêdipun mangsuli [mangsu...]
[...li] sihipun tuwan bêsar dhatêng abdinipun sêdaya, sami saklangkung-langkung trimakasihipun, kalih sawêrnine tiyang Citên, tôndha tanganipun sami wontên sangadhapesangandhape. sêrat punika,
durung tuwa, utawa durung kêna kaundhuh, manira nyarantèkake rampunging pangundhuhe, lan manèh Babah Kwikmasing misih kêna ing
Parentah manira marang sarupane wong bumi desa ing Wêdani sajung, [sa...]
[...jung,] ing Pamriyan sabau, tuwa anom lanang wadon, padha pakênira apituruta amêmanuta, apa barang kang dadi parentahe Babah Kwikmasing kang bênêr, sapa kang ora manut ing parentahe, atawa ora angèstokake,
ingsun gadhuhake marang Si Ngabèi Sumadirja, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene kulawisudha ingsun junjung lungguhe saka ing ngisor, ing
Ing Kêpuh Turus, Sobrah Manjung Gêbang: 24
Ing Majêlag, Bera Tangkisan Jati: 10
Ing Plasagandhu Magêrusum Bêbrangkal Kauman: 24
Ing Jambu Janti Jagadipan Têgalampèl: 12
Ing Jêthis Karangmaja, Sampang Larangan: 10
Ing Sumbêr Talêbuk Garut Candhi, Wêdhapandhês: 12
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene wêdanane kawulaningsun mantrining wong sèwu, aja owah kaya kang uwis kalakon. lan ingsun kawenangake Radèn Tumênggung Jayanagara iku, yèn anganggo-anggoa apa ing saanggon-anggone wêdanane kawulaningsun mantrine wong sèwu.
Anadene wêwalêr ingsun marang ing sira, aja sira wani-wani anglakoni pagawean ngabotohan. Amadati, apalacidra, angubungi wong durjana, lan sabarang kang kalêbu panggawe ala, aja sira anglakoni, têka kongsi anglakoni, amêsthi yèn sira anêmu bilai.
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokêna, ing saunine nawalaningsun, kang sun gadhuhake marang Radèn Tumênggung Jayanagara, taha yèn tan angèstokêna, [angè...]
[...stokêna,] atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa ing sakèhe para nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun ing Surakarta Adiningrat, sarta konjuka ing ingsun.
27. Pèngêt. Nawalaningsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang Si Kudanirmala, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun kulawisudha, ingsun junjung lungguhe saka ngisor, ingsu
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene mantri kaliwone kawulaningsun wong sèwu, aja owah kaya kang uwis kalakon, lan ingsun kawênangake Radèn Ngabèi Wôngsanagara iku, yèn anganggo-anggoa apa ing saanggon-anggone mantri kaliwone kawulaningsun wong sèwu.
anglakoni, têka kongsi anglakoni, amêsthi yèn sira anêmu bil
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokna, ing saunine nawalaningsun, kang ingsun gadhuhake marang Radèn Ngabèi Wôngsanagara, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa ing sakèhe para nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun
28. Pèngêt. Nawalaningsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang Mas Ngabèi Prajawijaya, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun. Dene ingsun gawe mantri panèwune kawulaningsun wong sèwu, s
Iku disônggaa ing sagawe-gawene mantri panèwune kawulaningsun wong sèwu, aja owah kaya kang uwis kalakon. Lan ingsun kawênangake Mas Ngabèi Prajawijaya iku, yèn anganggo-anggoa ing saanggon-anggone ing mantri panèwune kawulaningsun wong sèwu, anadene wêwa
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokna, ing saunine nawalaningsun, kang ingsun gadhuhake marang Mas Ngabèi Prajawijaya, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa ing sakèhe para nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun in
29. Pèngêt. Nawalaningsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang Si Ngabèi Wôngsadiwirya, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun gawe mantrine kawulaningsun wong sèwu, sarta i
Ing Jontakan Sarèn, gawening wong: 4
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene mantrine kawulaningsun wong sèwu, lan ingsun kawênangake Si Ngabèi Wôngsadiwirya [Wôngsa...]
[...diwirya] iku, yèn anganggo-anggoa, apa ing saanggon-anggoning mantrine kawulaningsun wong sèwu, anadene wêwalêr ingsun marang ing sira, aja sira wani-wani anglakoni pagawean ngabotohan, amadati, apalacidra, angubungi wong durjana, lan sabarang kang kalêbu panggawe
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha angèstokna, ing saunine nawalaningsun, kang ingsun gadhuhake Si Ngabèi Wôngsadiwirya, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn maidoa, kaplaksanaa ing sakèhe nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun ing Surakarta Adini
30. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara, andarbèni panuwun ing Kangjêng Tuwan Litnan Kurnèl Ridrê Ibrêt Gerar Nais, saha residhèn ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Ingkang kula suwun, lulusipun kados dening kala panjenenganipun kangjêng guprêmèn Inggris, samunduripun abdi kula jêksa ingkang sowan ênyaosakênanyaosakên. sabarang prakawisipun abdi kula ing nêgari, utawi abdi kula tiyang ing
dhusun-dhusun, wontên ing pradata dalêm, kula sampun kalilan anyaosakên sabarang prakawisipun abdi kula tiyang ing dhusun-dhusun. Kalilan kula anyaosakên wontên ing kantor kimawon. Mênggah lajêngipun prakawis wau, abdi kula ingkang kalêrês mênang, punapa
Ingkang kaping kalih sarèhning kula sampun kalilan, abdi kula tiyang ing dhusun-dhusun rumêksa kagungan kula kabandaran. Ingkang sampun dados bawah kula piyambak. Botên mawi katurunan rumêksanipun dhatêng tiyang ing dhusun-dhusun bawah ing Surakarta, mêka [m...]
[...êka] kula piyambak. Yèn panuju amanggih cilaka kêkecon utawi kapandungan, inggih lajêng angunjuki uninga ing kangjêng tuwan residhèn. Tumuntên kangjêng tuwan residhèn amaringana upas apêpriksa dhatêng kabandaran wau, akanthia kalayan abdi kula piyambak. Botên
Ingkang kaping tiga sarèhning kula sampun kalilan anyaèni margi-margi ingkang sampun dados bawah kula piyambak. Sapintên-pintêna panjangipun ing margi, punapadene pakèwêdipun ing margi, inggih abdi kula piyambak, ingkang anyaèni, botên susah katulungan sa
utawi sangking dhusun bawah ing Ngayugjakarta, makatên ugi abdi kula tiyang ing dhusun inggih botên têtulung dhatêng tiyang dhusun bawah ing Surakarta, dhatêng tiyang dhusun bawah ing Ngayugjakarta, punika mênggah rumêksanipun ing margi-margi wau, mênawi
31. Pèngêt, layang manira piyagêm, Kangjêng Pangeran Ariya Bêlatèr manira gadhuhake marang Si Krêtadiwirya, marmane Si Krêtadiwirya manira gadhuhi layang manira piyagêm, dene manira dadèkake, bocah manira dêmang ana bumi desa ing Dhompyong, salêbakwukire
Kala sinêrat ing dintên Sênèn tanggal ping 8 wulan Ruwah taun Jimawal ôngka 1749.
32. Pèngêt. Ingkang sêrat sarta ingkang salam donga, Kangjêng Pangeran Angabèi, ingkang sinatriya wontên salêbêting nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat. Sayogya tumêkaa marang adhimas Radèn Mas Arya Kusumaningrat. Ingkang nagara ing Juwana, tanah pasisi
Sauwise salam donga marang adhimas, uwis mara anampani layang para, dhawuh saka ing ngasta dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Sarta uwis mara tupiksani apa saunine layang para kabèh, yèn ing mêngko para angomah-omahake adhi para Radèn Mas Arya Côndpatêlêsaning. pangantèn
loro, sabuk loro, ikêt siji. Titi.
Tinulis ing dina Sêtu tanggal ping 6 sasi Bêsar, ing taun Jimawal, ôngka 1749.
33. Pèngêt. Layang ingsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, kang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat.
Kang dhihin salam ingsun tumêkaa marang sira adhi mas Arya Kusumaningrat, ing Juwana, sawise salam ingsun wiyose, sira angaturi layang panjênêngan ingsun. Iya
sapisan, sasi Mukharam, taun Je, angkaning warsa 1750.
34. Ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking iklasing manah suci, saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping gangsal. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andarbèni tah talatah
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kangjêng eyang akintun sêrat dhumatêng ing panjênêngan kula, ingkang kasêrat ing Bêtawi kaping 20 wulan Dhesèmbêr taun 1822, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, kangjêng eya
kala kaping 6 wulan Dhesèmbêr punika, saha kangjêng eyang tuwan guphrênur jendral sampun aparentah, yèn karaton ing Ngayogyakarta kagêntosakên dhumatêng Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, sampun kaèstokakên saha kajumênêngakên, kala kaping 19 wulan Dhesgangsal. Awit ingkang nama parentah agêng ing India, sarta mênggah cap ing karaton ing nagari Ngayogyakarta wau, kaasta dhumatêng residhèn ing Ngayogyakarta, angantos ing diwasanipun kangjêng sultan.
Ingkang punika inggih sakalangkung tarima kasih kula dhumatêng kangjêng eyang, ingkang dados karsanipun kangjêng eyang, inggih anglulusakên anama Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping gangsal.
Kalihdening kula saha rabi kula Bok Ratu Mas, angaturi tabe akathah-kathah, kaatura ing eyang kangjêng tuwan guphrênur jendral, saha dhumatêng garwanipun eyang, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Rêbo tanggal kaping 10 wulan Rabingulakir ing taun Jhe, angkaning warsa 7750.1750.
35. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhatênga ingkang putra Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kapinggangsal. Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khaliphatullah, ingkang angrênggani kadhaton nagari ing Ngayogyakarta Adiningrat, Ingkang mugi-mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, salamêt ing donya rawuh ing ngakherat, sarta kasaras
Sasampuning kadya punika awiyos anak prabu, sarèhning anak prabu akintun sêrat dhatêng ing kula, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhatêng kula, sarèhning rama ijêngandika kangjêng su
ing taun Jhe, angkaning warsa 1750, sarta têtiyangipun anak prabu sadayanipun, inggih sampun sami ngangkêni, sawab punika, mila anak prabu ing mangke asuka uninga mênggah punika dhumatêng ing kula, kalayan angajêng-ajêng supados ênggènipun anak prabu dhat
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Jumungah tanggal kaping 12, wulan Rabingulakir ing taun Jhe angkaning warsa 1750.
36. Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula angaturi uninga ing kangjêng tuwan residhèn. Yèn utusan kula priyayi panèwu jêksa nagari, akalihan jêksa pradata, sakancanipun. Ingkang kakanthèkakên lurah upas Kartayuda, kautus angupadosi panunggilanipun Pangeran
Mênggah siti dhusun ing Dodol. Ingkang kasêbut wontên ing sêrat parentahipun kangjêng tuwan residhèn. Kagalih
dipun dhoki dhatêng Radèn Topèng, Radèn Jôntrakusuma, Kyai Ragausik. Bawah ing Pace botên wontên dhusun ingkang wasta mêkatên, inggih wontên siti dhusun wasta ing Dodol. Ananging bawah ing Madiun.
bawahipun kangjêng guprêmèn. Yèn Radèn Topèng sapanunggilanipun kala ing dintên Jumungah tanggal kaping 24 wulan Bêsar ing taun Je 1750, dhatêng wontên ing dhusun Balepanjang panginggahi (dan di tempat lain). ing Grobogan. Sarêng sampun nyipêng sadalu wontên ing dhusun Balepanjang, enjing lajêng mangkat sakancanipun sadaya, lampahipun ngalèr ngilèn enggal utusan kula akalihan lurah upas sami angodhol lampahipun Radèn Topèng, sabên wontên dhusun dipun kèndêli,
Sarèhning sampun antawis ing ngupadosipun. Utusan kula akalihan lurah upas pun Kartayuda sami rêmbag mantuk, dumugi ing dhusun Wora-wari, tanah ing Saosragi angsal [angsa...]
[...l] pawarti, yèn Radèn Topèng sapanunggilanipun sampun sami kacêpêng wontên ing Kadhiri, kang sarta Pangeran Serang sampun nungkul dhumatêng kangjêng guphrêmèn. Wondening ingkang suka pawarti mêkatên punika dêmangipun ing dhusun Wora-wari, kala panyêpêngipun
Sinêrat ing dintên Slasa tanggal kaping 1 wulan Sura taun Dal, angkaning warsa 1751.
37. Ingkang sêrat saha ingkang taklim, Kangjêng Pangeran Ariya Buminata, ingkang minôngka wakil ing panjênêngan Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, sudibya raja putra narendra Mataram ing Surakarta Adiningrat. Ingkang sayogi kaatur ingkang wayah
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Ingkang sinuhun kangjêng sultan asuka sêrat dhumatêng kula, inggih sampun kula tampèni, [ta...]
[...mpèni,] saha sampun kula tupiksani ing saungêlipun ing sêrat sadaya, wondening ingkang sinuhun kangjêng sultan, asuka panglayat saking sedanipun kangjêng uwa dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kalayan ingkang sinuhun kangjêng sultan asuka pakêkintun yatra
Kalih ingkang pangabêkti Kangjêng Ratu Mas Ing Surakarta, tuwin Ratu Pambayun, dhumatênga ingkang ibu Kangjêng Ratu Agêng, dhumatênga Kangjêng Ratu Mas, kalayan ingkang salam donga Kangjêng ratu Mas, Ratu Pambayun, dhumatênga ingkang rayi Kangjêng Ratu Ka
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Jumungah tanggal kaping 9 wulan Mukharam ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
38. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping nêm. Ingkang kadhaton [kadhato...]
[...n] nagari ing Surakarta Adiningrat. Sayogi kaatura ing yayi prabu, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan
Sasampuning kadya punika awiyos. Sarèhning kangjêng rama kula ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping gangsal sampun swargi, atilar donya kondur ing rahmatullah, ing sapunika Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri, residhèn ing Surakarta A
galihipun rayi prabu, punapadening supados taksih, anêtêpi kados ingkang sampun kalampahan, p
Kalihdening ingkang pangabêkti Ibu Kangjêng Ratu Mas, kaatura eyang jêngandika Kangjêng Ratu Agêng, akalihan Kangjêng Ratu Mas. Ingkang salam donga Ibu Kangjêng Ratu Mas, dhumatênga ibu jêngandika Kangjêng Ratu Kancana, punapa saèsthining manah kawrat ing
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Rêbo tanggal kaping 11, wulan Mukharam ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
39. Punika ingkang sêrat pratôndha tulus miyos ing manah ingkang suci, saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andarbèni tah
kaatura ingkang panjênêngan eyang Kangjêng Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana Ghodêr AlègsandêrAlèksandêr. Gherar Pilip Baron pan dêr Kapèlên. Guphrênur jendral ing Nèdêrlan India, ingkang mugi-mugi pinanjangêna ingkang yuswa, wilujêng sarta kasarasan ing salami-laminipun, sanêgari têtiyangipun sadaya.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula angaturi uninga ing panjênênganipun kangjêng eyang, yèn kula sampun kajumênêngakên nata, saking pangangkatipun Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta Adiningrat. Kala ing dintên Sênèn tanggal kapi
Tuwan Lèklèrêk, residhèn nagari ing Magêlang, tiga Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta.
Ingkang punika kangjêng eyang, inggih sakalangkung dados suka pirênanipun ing manah kula, saha sampun kula lampahi, kalayan pitêpang kula ingkang têmên-têmên. Punapa ing saêrèhipun kangjêng tuwan kumisaris tiga wau, inggih sampun sami kalampahan sadaya, s
Kalihdening malih kangjêng eyang tabe kula, kaatura ing kangjêng eyang miphro, saha ingkang tabe akathah-kathah ibu Kangjêng Ratu Mas, kaatura ing panjênênganipun eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guphrênur jendral, saha kaatura ing kan
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Mukharam, ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
Buminata, ingkang minôngka wakiling Panjênêngan Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ing Surakarta Adiningrat. Kaatura ingkang raka Kangjêng Pangeran Ariya Mangkubumi, ingkang [in...]
[...gkang] êbok-êmbok sadaya sami konjuka ing panjênêngan dalêm, saha panêdha kula, ingkang mugi-mugi panjênêngan dalêm pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, sarta sih pamulènipun kang agêng-agêng ingkang sami kasarira ing kangjêng guphrêmèn rat phan Ind
Sasampunipun kadya punika wiyosipun kyai, kaula saha
bêlas taun. Ingkang bibi anakipun Tumênggung Cakradipura kang wuragil, kang nama Radèn Rara Kalinthing, patut
punapa sadhawahipun rayi dalêm kangjêng sinuhun susuhunan wasiyat wau, dhatêng Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri residhèn ing Surakarta Adiningrat. Saha katura ing kangjêngdening. Kangjêng Tuwan Residhèn Hèndrik Magilapri, saking ingkang pangawasa kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guphrênur jendral, saha rat phan India sadaya, wayah dalêm kaangkat katêtêpakèn jumênêng ratu ing Surakarta Adiningrat. Anama Kangjêng Susuh [Su...]
[...suh] ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, kaping nêm. Sarta punapa ingkang dados paurmating panjênêngan ratu botên ewah kados adat ingkang sampun kalampahan. Kalênggahakên ing dhampar wontên pandhapi, anuntên miyos wontên bangsal witana sitinggil. Sant
Mênggah ingkang kapopohan pratikêl, botên aliya saking kaula, kalih pun Adipati Sasradiningrat. Ing salajêngipun wondene ingkang kaula saosakên dhumatêng Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta Adiningrat, ingkang supados dadosa kanthi, k
Kalihdening kaula angunjuki uninga ing panjênêngan dalêm, mênggah putra-putra dalêm Kamangkubumèn ingkang sampun sami ngajal tuwin rayi-rairayi-rayi. dalêm garwa dalêm. Punika pratelanipun. [prate...]
[...lanipun.] Putra dalêm Radèn Ajêng Kaedah, Radèn Ayu Sasradiwirya, Radèn Mas Sapingi, Radèn
pun Bok Dayaasmara, ing sapunika sampun kaula sahi, kaula piyambak ingkang aningkah, rarenipun mêd
Kaping kalihipun kaula angaturi pakêkintun pasatan awarni sinjang bathik wiyar kawan wêlas, sarung bathik
rasukan, ingkang ijêm gangsal elo, biru gangsal elo, cêmêng gangsal elo. Ingkang saking putra dalêm Bok Ratu Pambayun, sinjang
Kalayan malihipun kyai, tabe kaula ingkang akathah-kathah dhumatênga saudara Kangjêng Tuwan Mistêr Phitêr Markis, guprênur ing pulo Ambon.
Sinêrat ing dintên Rêbo tanggal kaping tiga likur, wulan paphar,Saphar. ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
41. Ingkang sêrat saha ingkang pangabêkti, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Kaatura ingkang eyang Kangjêng Pangeran Ariya Mangkubumi,
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula angaturi uninga ing panjênêngan dalêm, yèn ing mangke rayi dalêm, kangjêng rama Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping gangsal, sampun swargi
Kaping kalihipun eyang kula angaturi uninga ing panjênêngan dalêm, yèn kula sasampuning kaangkat anama Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, ing Surakarta Adiningrat, saking panguwasanipun kangjêng tuwan ingkang agêng ing
dintên Ngakhad tanggal kaping 18 wulan Mukharam, ing taun Dal puniki, antawis sadalu kula kaangkat malih, dening kangjêng tuwan residhèn, saking panguwasanipun eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, gurnadur jendral. Anggêntosi karatonipun
Kalihdening ingkang sêmbah bêkti putra dalêm ibu kangjêng Ratu Mas, kaatura ing panjênêngan dalêm. Ingkang sêmbah bêkti wayah dalèm sadhèrèk kula putra-putri sadaya, kaatura ing panjênêngan dalêm.
Adiningrat, ing dintên Kêmis tanggal kaping 24 wulan Saphar ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
42. Punika ingkang sêrat, pratôndha tulus miyos saking iklasing manah ingkang suci, saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama [Panata...]
[...gama] ingkaingkang. kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat, ingkang andarbèni tah talatah ing nuswa Jawi sadaya kalayan ingkang kaurmatan. Saha ingkang tabe akathah-kathah kaatura Ingkang Panjênêngan Kangjêng Eyang Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana [Wi...]
[...caksana] ing wulan Jumadilakir tanggal kaping kawan wêlas ing dintên Akhad taun Dal punika. Kalayan malihipun, mênggah garwa kawula lajêng kawula angkat anama Kangjêng Ratu Mas. Wontên dene wayah ijêngandika Ibu Kangjêng Ratu Mas, kawula saosi nama Kangjêng Ratu A
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Kêmis tanggal kaping nêm, wulan Jumadilawal ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Sayogi kaatura ing yayi prabu [pra...]
ingkang angrênggani kadhaton nagari ing Ngayogyakarta Adiningrat. Ingkang mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Alla
Sasampuning kadya punika awiyos yayi prabu, kula angaturi uninga dhumatêng yayi prabu, yèn ing mangke panjênêngan kula akarsa mawi krami, ingkang kula kêrsakakên putranipun uwa ijêngandika rama Pangeran Angabèi, anama Radèn Ajêng Khusiyah, kaping kalihipu [kali...]
[...hipu] Agêng, dhumatênga ibu ijêngandika Kangjêng Ratu Kancana, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Jumungah tanggal ping kalih wêlas, wulan Jumadilakir ing taun Dal angkaning warsa 1751.
44. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. sayogi kaatura ing yayi prabu Ingkang Sinuhun Kangjêng SulKhaliphatollah. ingkang angrênggani kadhaton nagari ing Ngayogyakarta Adiningrat. Ingkang mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, salamêt ing dunya rawuh ing ngakherat. Sarta kasarasan ing salaminipun. Sasampuning kadya punika awiyos yayi prabu, sarèhning [sarèhn...]
[...ing] Uwos kalih èwu wolung atus tompo, maesa sèkêt nêm iji, sarèm sèkêt nêm rêmbat, lisah sèkêt nêm rêmbat. Ingkang punika inggih ugi dados pratôndha ing sih trêsnanipun yayi prabu dhumatêng ing kula, punapadening dhumatêng bok ayu ijêngandika, sakalangkung pi
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Akhad tanggal kaping wolu likur, wulan Jumadilakir, ing taun Dal angkaning warsa 1751.
45. Ingkang sêrat, saha ingkang bêkti, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Kaatura ingkang eyang Kangjêng Pangeran Ariya [A...]
[...riya] Mangkubumi, ingkang mugi pinanjangêna ingkang yuswa sarta kasarasan ing salami-laminipun, wilujêng ing dunya rawuh ing ngakerat. Sasampuning kadya punika awiyos eyang, kula angaturi uninga ing panjênêngan dalêm. Yèn ing mangke panjênêngan kula akarsa amawputri. ijêngandika rama Pangeran Angabèi, anama Radèn Ajêng Khusiyah, kaping kalihipun eyang, kula amakramèkakên wayah dalêm sadhèrèk kula sêpuh èstri, Radèn Ajêng Khabibah mijil saking putra dalêm Ibu Kangjêng Ratu Mas. Angsal wayahipun
sami kula namakakên radèn ayu, Radèn Ajêng Maknawiyah nama Radèn Ayu Sêpuh, Radèn Ajêng Balênyik, nama Radèn Ayu Anèm. Kalihdening m ingkang sampun pinarêng
wontên jodhonipun. Sampun sami kaijabakên ing paningkahipun. Putra ijêngandika paman Radèn Mas Dama, angsal Radèn Ajêng Satimah, putranipun
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Kêmis tanggal ping kawan likur, wulan Rêjêp, ing taun Dal angkaning warsa 1751.
46. Punika ingkang sêrat Kangjêng Gusti Pangeran Arya Purabaya ingkang sinasriagêngsinatriyagêng. ing nagari Surakarta Adiningrat, saha ingkang taklim sayogi katur panjênênganipun ingkang paman Kangjêng Sultan Cakraningrat, ingkang pilênggah wontên ing kagunganipun kangjêng gupêrmèn nagari ing Mandura. Wiyosipun ing sêrat, kula angaturakên mênggah kaw [ka...]
[...w] sampeyan adhi ajêng, saha kawilujênganipun wayah sampeyan Radèn Ajêng Maknawiyah, wayah sampeyan Radèn Mas Sarjana. Ingkang sarta kula angaturakên taklimipun putra sampeyan adhi ajêng. Dhumatêng bibi Kangjêng Ratu Ayunan, saha dhatêng bibi Kangjêng Ratu M
Sasampunipun kadya sapunika kula angaturakên ingkang dados lampahipun utusan kula,
Kasêrat ing nagari Surakarta Adiningrat, tanggal kaping 20 wulan Ramêlan, ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
47. Punika ingkang sêrat Kangjêng Gusti Pangeran Arya Purabaya ingkang sinatriyagêng ing nagari Surakarta Adiningrat, saha ingkang taklim, katur dhumatêng ingkang paman Pangeran Adipati Mangkuadiningrat, ingkang pilênggah wontên kagunganing kangjêng guprê
Salam taklimipun putra sampeyan bok ayu Kangjêng Ratu Pambayun, saha taklimipun putra sampeyan adhi ajêng, dhumatêng bibi radèn ayu.
Sasampuning kadya sapunika awiyos, kula angaturakên pratelanipun mênggah ingkang dados lampahipun utusan kula abdi sampeyan pun Nini Sebajaya kalayan pun Ngabèi Sumajaya sakancanipun, punika pêrlu naming kula utus angintun sêkar kalayan lisah dhumatêng pa
ingkang dhatêng pasarean ing Sumênêp, sakathah-kathahipun kula sumanggakakên panjênênganipun paman pangeran adipati, utusan kula sagêda wangsul wontên nagari ing Pamêkasan kimawon, kalihdening kula nyuwun kintun kapal kore, ingkang sayogi pantês kula tump
Kasêrat ing nagari Surakarta Adiningrat, tanggal kaping 21 wulan Ramêlan, ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
48. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Sayogi kaatura ing yayi prabu Ingkang Sinuhun Kangjêng Sul [Su...]
[...l] tampèni, saha sampun kula tupiksani, ing saungêling sêrat sadaya, dening yayi prabu angaturi uninga dhumatêng ing kula, yèn ing mangke eyang ijêngadika buyut, eyang kangjêng ratu kilèn, dhatêng ing jangji, atilar dunya kondur ing rahmatullah, ingkang dadogêrah (dan di tempat lain). sarira sadaya, wontên dening patilaripun ing dalêm Salasa wanci jam tiga langkung tigang mênut. Tanggal ping kawan wêlas, wulan bêsar ing taun Dal puniki, ingkang punika yayi prabu inggih sakalangkung pangungunipun ing manah kula, dene ing mangke kula ang
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sêlasa tanggal ping salikur, wulan Bêsar ing taun Dal angkaning warsa 1751.
49. Punika ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking iklasing manah ingkang suci saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andayuswa. wilujêng sarta kasarasan ing salami-laminipun, sanagarinipun, satêtiyangipun sadaya. Risampuning kadya punika rêke wiyosipun, eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, gurnadur jendral. Kawula angaturi uninga ing panjênênganipun kangjêng eyang
ijêngandika Bok Ratu Mas ing mangke sampun kawula patêdhakakên dhumatêng wayah ijêngandika rama, Pangeran Angabèi, sarhasarta. tatêrangan mênggah ing agami, ing dalêm wulan Sapar taun Be punika, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sênèn tanggal ping kawan likur wulan Sapar ing taun Be angkaning warsa 1752.
50. Pèngêt. Ingkang layang manira Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta, dhawuha ing pakênira Mas Tumênggung Ranadirja ing Bayalali, kang amakili lêlakoning bupati ing Karanggêdhe.
pakênira manira lilani mangkat mênyang Salatiga, anampani winih pari sacukupe, saka ing tuwan asistèn residhèn ing Salatiga, supaya katandura ana ing gagatan. Ananging pakênira amuriha, pangêdume winih pari marang wong cilik kalerehan pakêni [pa...]
[...kêni] utang, supaya kênaa kabalèkake marang tuwan asistèn residhèn ing Salatiga, kang iku pakênira lan Radèn Ngabèi Prawirataruna, manira jibahake panyaure pari iku mau, môngsa panèn kang dhisik dhewe.
Mungguh ing prayoga pakênira, Radèn Ngabèi Prawirataruna kang mênyanga ing Salatiga, iku manira borongake ing pakênira.
51. Pèngêt iki layangku pangwyasapangwasa (dan di tempat lain). padhang Radèn Tumênggung Mêrtalaya, Radèn Tumênggung Wiryakusuma, trang Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Suryènglaga Senapati pangiriding prang, sarta kaidèn Kangjêng Gusti
beyane gêjabaning pêsapon. Karo yèn ana wong begal padha Jawa, poma padha dhikêthokadikêthoka. êndhase.
52. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah saking Mas Rônggawarsita, kaatura ing Kangjêng Tuwan Sukêtaris Dhegrut. O. Sasampunipun katur tabe kula wiyosipun tuwan. Kula angaturakên tabe kurmat salamêt dhatêng ing sarawuh sampeyan saking nagari Bat [Ba...]
[...t] dhanganipun ing karsa sampeyan. Kula anuwun dhawah sampeyan.
Kêmis ping 10 Mukharam Wawu ôngka ... 1753.
53. Punika ingkang sêrat saha ingkang pangabêkti Radèn Tumênggung Bratadiningrat ingkang atêngga kagungan dalêm kitha pun Toyamas. Sayogi katur ing panjênêngan sampeyan Kiyai Lurah Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Mugi pinanjangna ingkang yuswa deni
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kawula nuwun mugi sampun dados duka sampeyan dhumatêng badan kawula, ing salamènipun kawula mantuk sangking nagari, dumugi wontên pun Toyamas kawula sampun utusan kaping kalih ngunjuki uninga ing panjênêngan sampeyan. S
residhèn ing Surakarta Adiningrat. Mênggah angsulan kawula sêrat pratelanipun ing ngandhap punika.
Kawula sampun atampi paringipun kangjêng tuwan bêsar, sêrat ingkang kaitimôngsakatitimôngsa. 16 Dhesèmbêr 1825 ingkang mungêl ing sêrat, kangjêng tuwan aparing uninga dhatêng kawula, yèn saklangkung andadosakên pangungunipun tuwan pirsa kabar, yèn sampun wontên sawêtawis dintên punika, kawula aprang kalih kraman ingkang wontên ing Toyamas. Kawula
Ingkang punika mênggah pêngajêng-ajêngipun tuwan, amung sapisan punika kemawon. Kangjêng tuwan atampi pratela sangking kawula mêkatên wau, saha kangjêng tuwan sampun pitajêng yèn kawula amêsthi ing kêkêndêl kawula, supados sampun ngantos anglingsêmi bupat
ing pênggalih kawula, punapa botên anglangkungi ing tiwasipun. Ingkang supami pun kraman angantosa angawonakên pun Toyamas.
Mênggah prakawis ingkang kasêbut ing ngajêng punika wau, kangjêng tuwan dèrèng ngaturi uninga dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Sabab kangjêng tuwan sampun anamtokakên, yèn amêsthi andadosakên sangêt botên parêngipun, saha kawula amêsthi badhe manggih ingkang botên prayogi, wondening bilih kangjêng tuwan atampi pratela malih, kawula botên tumêmên amurih anggêpuk ing kraman. Amêsth
Ingkang punika mênggah atur kaurmatan kawula ing kangjêng tuwan residhèn, ing nalika dintên Ngahad Lêgi tanggal ping 23 wulan Rabingulakir ing taun punika, kraman brandhal ingkang badhe anggitik pun Prabalingga, dipun pêthukakên dhatêng dêdamêl ing Prabal
nusul. Sarêng wanci jam tiga kawula mundur dhatêng pamondhokan. Saha badhe têpang kalih Radèn Tumênggung Cakrawêdana, dèrèng ngantos dumugi pangeran brandhal tumênggung brandhal anututi dhatêng lampah kawula, mêdal lèr sapalih mêdal kidul sapalih wanci ja
Mênggah atur kawula ingkang kathah-kathah kawrat wontên ing sêrat pèngêtan. SêratiwunSêratipun. kula saosakên kunjuka ing kangjêng tuwan residhèn, saha konjuk ing panjênêngan sampeyan Kiyai Lurah Kangjêng Radèn Adipati Sasraadiningrat.
Ing Toyamas Ngahad tanggal kaping 20 wulan Jumadilakir Wawu taun ndangkaôngka. 1753.
54. Sêrat sarta ingkang tabe akathah kathah, saking Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta, dhumatêng Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos, sarèhning prakawis sawarnining pasitèn bawah Surakarta, ing sapunika sampun ragi wontên tatanipun malih, kenging wiwit amariksani sakathahing kori kabandaran pêkên warung sapanunggilanipun. Pundi ingkang prêlu kapêksa, ing
1. Kori kabandaran pêkên rangkah sapanunggilanipun. Ing satunggil-tunggil pasitèn, salêbêting wontên rêrêsah, punapa inggih karêsahan. Wondening bilih wontên ingkang tumut karêsahan, kapratelakna samining satunggil-tunggilipun.
2. Wiwit karêsahan kori kabandaran sapanunggilanipun wau, sarta sapintên lamine gènipun rêsah.
3. Mênggah sawarnining bandar kori pêkên sapanunggilanipun, [sapanunggilani...]
[...pun,] ingkang sami dipun rêrêsahi wau, taksihipun sagêd amupu banggi, dumugi ing wulan punapa.
4. Kèndêlipun ing rêrêsah kori kabandaran sapanunggilanipun wau kala punapa, punapa dene wiwit ing wulan punapa, sawarnining bandar gènipun sami sagêd amupu banggi.
5. Kori kabandaran pêkên rangkah sapanunggilanipun, ing pundi ingkang sami kesah tiyangipun ngantos ing sapunika
ing atur papriksan para bupati môncanagari, prakawis kang kasêbut ing ngajêng wau sadaya, punapa malih ijêngandika dhawahi kang têrang pisan ing pamariksanipun. Supados kula sagêda anggalih sawarniningsêsanggèn.
Wondening panggenan pamupu banggi, botên kabawah bupati môncanagari, ingkang cakêt ing nagari Surakarta, punika panêdha kula, mugi ijêngandika piyambak, ingkang amratelakna dhumatêng kula.
55. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta, dhumatêng Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula asuka uninga dhatêng ijêngandika, yèn ing nagari ngriki awisan tiyang sade sêndawa mimis akalihan sela api, ing pêkên utawi kasade rêrukunan. Supados kraman utawi tiyang awon sapanunggilanipun sampun ngantos sagêd ang
Sanajan sampun awisan, kula inggih ugi sumêrêp, yèn asring taksih wontên tiyang anêrak ing awisan wau punika, kados dèrèng lami ing Kalathèn wontên tiyang Jawi satunggil purun-purun asade sêndawa, tuwin panunggilanipun. Mila panêdha kula dhatêng ijêngandi
56. Punika ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri, residhèn ing Surakarta, katur ingkang saudara Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping nêm ing
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula angaturi uninga dhumatêng saudara, wontên saking sawatawis dintên laminipun, kula sampun apirêmbagan kalihan Kangjêng Panêmbahan Buminata, Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, saha Kangjêng Radèn Adipati S
Kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogyakarta asuka uninga dhumatêng kula, yèn ing dintên Sênèn kaping 23 wulan Janawari punika, utawi tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, wakilipun kangjêng sultan timur Pangeran Murdaningrat sarta Pangeran Suryaningrat. Putr
Awit dening punika kula kamipurun agadhah panyuwun dhumatêng saudara, ingkang mugi andhawahna parentah dhumatêng Panêmbahan Buminata kalihan Radèn
pun sêrat panguwasa kula, ingkang kula cêpêngakên dhumatêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara.
57. Punika ingkang sêrat pratôndha lulus miyos saking iklasing manah ingkang suci, saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adining
Risampuning kadya punika rêke wiyosipun eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana kumisaris jendral, akintun [akintu...]
[...n] sêrat dhumatêng ing panjênêngan kula ingkang kasêrat nagari ing Batawiyah ping 9, wulan Phèbêrwari taun 1826, inggih sampun kula tampèni saha sampun kula tupiksani ing saungêlipun ing sêrat-sêrat sadaya, wontên dening kangjêng eyang asuka uninga dhumatêng badhe anindakakên ing panguwasanipun agêng kangjêng
raja kang maha agung ing nagari Nèdêrlan. Kados dipun sarirani piyambak dhumatêng kangjêng raja kang maha agung wau, ingkang punika eyang kangjêng tuwan kumisaris jendral, inggih têmên-têmên badhe anggalih samubarang prakawis ingkang kula galih prêlu, kan
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Akhad tanggal ping kalih wêlas, wulan Rêjêp ing taun Wawu angkaning warsa 1753.
58. Atur taklim kula Radèn Tumênggung Yudanagara, ingkang sêmbah bêkti Radèn Tumênggung Jayanagara, kaatur ing kiyai lurah Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula ngunjuki uninga ing panjênêngan sampeyan. Kala ing dintên Ngahad tanggal ping 16 wulan Siyam punika, wanci jam pitu enjing rama jêngandika Radèn Riya Cakrawinata, kadhawuhan ing saudara sampeyan Kangjêng Tuwan Resi200. tindhihipun Radèn Mayor Jayawinata, ambêkta maryêm kêkalih, agêng satunggil alit satunggil. Dumugi
alit anglangkungisangking. kidul angêpang dhatêng pasanggrahan kula, abdi dalêm prajurit ingkang [ing...]
[...kang] kantun sami angajêngakên piyambak-piyambak. Dèrèng ngantos tanglêd, botên antawis dangu kraman sami bibar botên kantênan purugipun. Wondening abdi dalêm bupati ingkang dhèrèk dhatêng rêdi Tawing, Radèn Tumênggung Jayanêgara, sakaliwon panèwu mantrinipun.
Kalihdening malih kula ngunjuki uninga, mênggah dhaharipun rama jêngandika radèn riya, saabdi dalêm prajurit. Kacadhong [Kaca...]
[...dhong] uwos kawit kala wontên Magêlang, ing dalêm sadintên
inggih sami 4 kati, tiyang satunggilipun. SarêmSarêng. ing dalêm sadintên satunggil satêngah kati, pêndhak sadasa dalu tampi
kathahipun 1000 rupiyah, inggih lajêng dipun aturi dhatêng saudara sampeyan, lajêng dipun bage saabdi dalêm prajurit, awit dèrèng nampèni blônja sang
Sinêrat ing Manorèh ing dintên Slasa ping 18, ing wulan SiyaSiyam. taun Wawu, ôngka 1753.
59. Punika ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking iklasing manah suci saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana [Pa...]
[...kubuwana] Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andarbèni tah talatah ing nuswa Jawi sadaya, saha ingkang tabe akathah-kathah dhumatênga ingkang eyang Kangjêng Tuwan IngkaApril. 1826, inggih sampun kula tampèni saha sampun kula tupiksani saungêlipun ing sêrat sadaya, wontên dening kangjêng eyang asuka uninga dhumatêng ing panjênêngan kula, yèn bapa tuwan residhèn ing Surakarta, ing sawêtawis dintên punika dhatêng wontên nagari in
eyang, ingkang dados pamujinipun eyang, ingkang mugi-mugi panjêngan kula enggala sênggang pisan. Kalihdening malih kangjêng eyang asuka uninga dhumatêng ing kula, yèn sakalangkung andadosakên parênging galihipun eyang, saking dening padamêlanipun abdi kul
Ing dalêm samabarangsamubarang. prakawis, kados ingkang sampun kalampahan ngantos dumugi ing mangke, mênggah punika panjênêngan kula kenging anamtokakên badhe atampi ing panrimanipun kangjêng guphêrmèn. Ingkang punika eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guphêrnur jendra
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Rêbo tanggal ping sangalas, wulan Siyam ing taun Wawu angkaning warsa 1953.
60. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Radèn Rôngga
risidhèn ing Surakarta Adiningrat. Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula an
Kasêrat ing dintên Rêbo tanggal ping 24 wulan Ramlan taun Wawu angkanipun ing warsa 1753.
61. Pèngêt layang manira parentah Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri, residhèn ing Surakarta lan Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Dhawuha marang sarupaning lurah bêkêl lan wong cilik ing desa
guphrêmèn, lan aja têtêp ing wong tanah ing Kalak. Dadi bumi desa ing Kalak iku ing mêngko manira pêthal. Wus ora kalèrèh marang upsindêr ing Rongkok.Rongkob (dan di tempat lain). Ananging manira lèrèhake marang kang dadi
Mulane sarupaning lurah bêkêl lan wong cilik ing dhesadesa. Kalak sabawahe, ing mêngko manira paringi wêruh, yèn desa ing Kalak mau ing saiki wus ora kabawah ing Rongkok manèh, kakumpulake karo tanah ing Pacitan. Kang iku parentah manira ing pêkênira kabèh, mungguh upsindêr ing Pacitan, kang sarta Kyai Tumênggung [Tumênggu...]
[...ng] Lakonana ing sabarang parentahe, lan padha milua anggarap pagaweane kangjêng guphrêmèn kang dhigarapdigarap. wong ing Pacitan, endi kang bakal didhawuhake marang upsindêr ing Pacitan, lan Kyai Tumênggung Jagakarya.
Surakarta ping 17 sasi Juli 1826, utawa tanggal ping 12 Bêsar 1753.
62. Sampuning katur ingkang sêmbah bêkti kawula, Mas Kapitan Ngabèi Jayapranata, kauningana ing panjênêngan sampeyan.
Kala ing dintên Sêlasa Pon kagungan dalêm siti pun dhêkah, kainggahan bêrandhal saking ing wukir, pangagêngipun bêrandhal anami Tumênggung Suradipura, putranipun Pangeran Mangkudiningrat ing Ngayogya, sadhèrèkipun Pangeran Natapraja, bêkta dêdamêl sèwu ti
kula têksih wontên ing wana kemawon. Kula nyaosi kabar duka sampeyan takyinipun. Tuwan Paolis Ngrongkob dipun cêpêng ing brandhal. Ingkang dipun utus nyêpêng tiyang Sambiradin. Kalih
pêrang nyandhang tatu, dipun bêktibêkta. tiyang Pacitan. Sarêng wontên ing Kakab pêjah, Mas Jayasêntika kabêkta dhatêng Pacitan, lajêng dipun gêdhong, pramila mêkatên tiyang ing Pacitan ingkang pêjah pêrang tiyang walungwolung. dasa punika, botên tarima rumaosipun dipun lêbêtakên ing ngloropan. Nêdha tulung dipun batoni,bantoni. sarêng dugi ing Sêmbuyan inggih lêsêr prang kalayan bêrandhal. Brandhalipun dêmang Kamangkunêgaran, punika rumaosipun tiyang Pacitan wau,
Punika atur kawula Kyai Pôncaprabawa, sinêrat ing malêm [ma...]
[...lêm] Rêbo Wage wulan Sapar taun Jimakir, wontên ing rêdi Gadhing 1754.
63. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, saha ingkang tabe kangmas Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata, ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga kang saudara Tuwan Phan Plisingêt upsindêr ing Pacitan. Sampuning kadya punika wiyos
prakawisipun abdi kula pun Pranayuda, amurih kula wau egala ngrampungi kang dados paukumanipun saha eenggala. kula lilani mantuk. Sarèhning piyambakipun dados rêdi, ingkang punika saudara pun Pranayuda wau sampun kula rampungi pacot. Kaidèn ing saudara jêngandika kangmas Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata, awit margi sangking gènipun angèthèrakên ladosanipun paospasokan. ing wulan [wula...]
[...n] Siyam Jimakir puniki, saha sampun mantun dados rencang kula dêmang, saudara sumêrêp angistokêna utawi ambiyantoni, mênggah panggantunge siti ing Kêbon Agung kang lèr gadhuhanipun Ngabèi Pranayuda, mênggah lênggahipun ing parêdèn igihinggih (dan di tempat lain). taksih lulus, sawab ingkang paring palênggahan rêdi kangmas Gusti Kangjêng Panêmbahan. Ananging pun Pranayuda punika wau kula dèrèng suka mantuk dhatêng ing dhusun. Sawab dening sadèrènge rampung ing prakawis anak sadhèrèkipun yèn adamêl ribêd èwêd ing dh
Sinêrat ing Surakarta Rêbo ping 6 wulan Sawal Jimakir taun, ôngka 1754.
64. Ingkang sêrat saha ingkang tabe, sangking ingkang saudara Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, têrang ing saudara Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, risidhèn ing Surakarta Adiningrat. Têrang kangmas Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata, sayogya dhumatêng sangintunakên. badhe dêmang pun Kêrtasêntana ing Bodhag. Ingkang anggêntosi ing lêlampahanipun Dêmang Sêtradipraya ing Wiyantên siti kalih jung, ing wusananipun saudara botên kadugi nanêm. Awit margi sangking dèrèng têrang ing saudara, Kangjêng Tuwan
ancêpipun dêmang pun Kêrtasêntana wontên ing Wiyantên môngsa barong saudara, kalihdene punapa saudara têka botên suka kabar, utawi asuka sêrat. Mênggah
Sênèn kaping 3 wulan Dulkangidah Jimakir taun, ôngka 1754.
KajêngKangjêng (dan di tempat lain). Pangeran Ariya Adinagara. Ta.
65. Ingkang sêrat saha ingkang tabe, sangking ingkang saudara Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, sayogi dhumatêng ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ing Pacitan. Sasampuning kadya ing sapunika, wiyosipun.
Sarèhning kula tapitampi. atur pratelanipun rencang kula dêmang ing Panggul Radèn Suradiwirya, awit margi sangking anggènipun anampèni, ing gadhahan kula walêd paos ing Panggul wulan [wula...]
[...n] Mulud Jimakir puniki, ananging warni pantun kathahipun tiga wêlas amêt. mênggah etangipun gadhahan kula walêd paos siti kalih jung ing Panggul. Ingkang dipun lampahi Dêmang Jayasêmita, kawit ingetang wulan Mulud Mwawhu dumugi ing wulan Mulud Jimakir, kathtêtumpakan. saudara.
Sinêrat ing Surakarta Sêtu kaping 7 Dulkangidah Jimakir. Ôngka 1754.
66. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe sangking ingkang saudara, Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, ing Surakarta Adiningrat. Sayogi dhumatêng ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ing Pacitan. Sasampuning kadya ingkang sapunika wiyosipun.
siti kalih jung ing Kêbon Agung lèr, ingkang sampun dados ing gêgantunganipun saudara, ingkang punika [puni...]
[...ka] saudara tumuntên aputusana niti pirsa dhumatêng tiyang siti dhusun kalih jung ing Kêbon Agung lèr ingkang sampun dados gêgantungan wau, mênawi pun Pranayuda wau sayêktos agadhah ambêk purun-purun. Kados ungêlipun sêrat kula ingkang sampun kasêbut ing ngajpurun. ambaèkakên dhawahipun saudara ingkang sampun têrang iing (dan di tempat lain). parentah agêng, utawi têtêp anggènipun adamêl risaking gadhahan kula siti dhusun. Ingkang punika saudara mênggah wêdalipun yatra pambutut siti gantungan. Ingkang sampun katampèn dhatêng pun Pranayuda wau sapintêna angsalipun, inggih kapundhut kagantunga d
Ingkang kalihdene mênggah siti kalih jung ing Kêbon Agung lèr, ingkang sampun dados ing gêgantunganipun saudara, mênggah wêdalipun paos ing wulan Siyam Jimakir puniki, lêrêsipun igih ugi saudara, ingkang punika saudara mênggah ing ungêlipun sêrat kula ing
Ing wusananipun kula angituni pêksi dara gondhok kalih, dhumatêng saudara,
ing SurakartêkênmisSurakarta Kêmis. kaping 27 wulan Dulkangidah Jimakir taun, ôngka 1754.
67. Ingkang sêrat saha ingkang taklim Radèn Ngabèi Sindusastra patih ing Kapurbayan, sayogi katur dhatêng ingkang rayi Mas Tumênggung Jagakarya ingkang pilênggah nagari ing Pacitan. Sasampuning kadya sapunika
kalêpatanipun Suraniti sampun asok dhêndha dhatên [dh...]
[...atên] Kartasudira taksih botên tarima. Kêdah nyuwun paukumaning parentah ingkang dhatêng pun Suraniti. Wondening sêratipun Mas Dêmang Kartasudira wau, lajêng katur ing sampeyan dalêm kangjêng gusti, kangjêng gusti sakalangkung dukanipun.
ingkang wau, kula sampun utusan saha mawi sêrat paring uninga dhatêng Kyai Ngabèi Jagamêrta paring uninga mênggah atur gugatipun prikônca rêdi dhatêng Dêmang Suraniti wau, sarta andhawahakên ingkang dados dêduka dalêm wau, ananging sêrat kula kapê
ngaturi sêrat pratela. Ingkang punika katuripun dhatêng Tuwan Sêplingên kula sumanggaka
Manawi prikônca rêdi botên sagêd angrampungi ingkang dados dêduka dalêm dhatêng pun Suraniti wau punika, sakathah-kathahipun inggih kula sumanggakakên ing adhi mas tumênggung. [tumêng...]
[...gung.] Sêmantên malih manawi adhi mas tumênggung botên sagêd ngrampungi ingkang dados karsa dalêm, pun Suraniti kula suwun naming kagiringa lumêbêt dhatêng nagari kimawon.
Kasêrat ing Surakarta kaping 28 Dulkaidah Jimakir, ôngka 1754.
Sajawining titimôngsa: ingkang bêkta sêrat punika inggih tiyang lorog, sami gadhah atur panuwun, kula tulak dhatêng rêdi utawi dhatêng adhi mas tumênggung.
68. Kawula abdi dalêm Ngabèi Sôntaprawira, mantri magêrsantun ing Sêsela ingkang agêng mugi konjuka ing sangandhapipun sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Amangkunêgara, ridêr kulnèl kumêndham.
Ingkang kawula aturakên gusti, kala ing dintên Kêmis Kêliwon tanggal kaping gangsal wêlas ing wulan Dulkangidah, ing taun Jimakir punika.
Mênggah prakawisipun kadakwa, yèn bêrandhal ing salêbêting pagriyanipun [pagriyani...]
[...pun] Jayapranata piyambak, ingkang punika salamènipun wontên ing kawula. Abdi dalêm pun Singamênggala wau dèrèng wontên gugat sêrêgipun dhatêng ing kawula. Utawi malih panyêpêngipun inggih botên mawi atêpang rêmbag kalayan kawula. Dene anilar adat ingkang samptêntrêm. kèndêl anggènipun sami brandhal. Ing mangke sarêng abdi dalêm pun Singamênggala kacêpêng prakawis anggènipun dados bêrandhal, sangêt rongak-rongakipun abdi dalêm tiyang alit sêdaya. mila kawula inggal angunjuki uninga ing sampeyan dalêm.
Sinêrat ing dintên Rêbo tanggal kaping 3 wulan Bêsar taun Jimakir ôngka 1754.
69. 1. Aturipun Babah Gampang.
Atur kawula tiyang Cina pun Babah Simgampang, tukang pak apwunapyun. ing Kêdhungwiyar tanah ing Sêmbuyan, kawula nyuwun adil priksanipun ing parentah agêng ing kadipatèn Kamangkunêgaran, aprakawis gènipun nyêpêng cêmêngan pêtêng kônca kawula tiyang Cina pun Babah Sênèn, wontên pêkên pun Wulu, gadhahanipun Kyai Dêmang Braja
2. Aturipun tiyang Cina Babah Sênèn tukang pak ing Wulu.
Atur kawula Babah Sênèn tukang pak cêmêngan ing Wulu kaatura Lurah Babah Gampang tukang pak agêng ing Kêdhungwiyar, wontên dene ingkang kawula aturakên kala ing dintên Ngahat Lêgi ing Sasi Sawal tanggal kaping 17 ing taun Jimakhir. Angkaning warsa 1754, k
Wondene cêmêngan ingkang kawula cêpêng wau, inggih lajêng dipun gantung dhatêng prêpat mônca gangsal ingkang sami anyaidi. Atur kawula aing. ngajêng punika sêdaya, mênggah lajêng katuripun ing parentah agêng, ing nêgari Surakarta. Kawula sumôngga Lurah Babah Gampang tukang pak ing Kêdhungwiyar.
Katur ing parentah kala ing dintên Sêlasa Lêgi, ing sasi Dulkaidah tanggal kaping 17 ing taun Jimakhir, angkaning warsa 1754.
Atur kawula Kyai DêmaDêmang. Brojangkartika, ing Sambiradèn. Kawula kapriksa ing parentah agêng, kawula tinêrka agadhah cêmêngan. Ingkang dipun sade dhatêng Biyang Cèkli, wontên ing pêkên pun Wulu, lajêng dipun cêpêng dhatêng tiyang Cina awasta pun Babah Sênèn. Pak apyun ing Wulu, ka
kawula dipun kèn anêpangi dhatêng pun Babah Sênèn, anêbus ing gadhahanipun cêmêngan Biyang Cèkli wau punika, kêlampahan kawula amanggihi dhatêng Babah Sênèn, wontên ing griyanipun Ki Sutamênggala ing Wulu, kalihan Biyang Cèkli inggih kula bêkta, lajêng kakimawon (dan di tempat lain). dhatêng ing kawula, sarèhning Babah Sênèn sampun batên suka, lajêng kula mantuk liya punika kawula batên uninga, naming punika atur kawula.
Kala ing dintên SanènSênèn. tanggal ping 22 wulan Bêsar taun Jimakir ôngkaning warsa 1754, kawula Kyai Nursewan, anyêrati aturipun Biyang Cèkli, ing ngandhap punika aturipun kaatura. Kawula kapriksa ing parentah agêng, ing ngandhap punika atur kawula.
Atur kawula Biyang Cèkli, griya kawula ing dhusun
kawula matur dhatêng Babah Sênèn. Yèn apyun punika gadhahanipun Kyai Dêmang Brojakartika ing Sambiradin, dêrmi kemangwon kawula wadi wit saking parentahipun Kyai Dêmang Brojakartika ing Sambiradin. Lajêng kawula dipun printahiSambiradin. yèn gadhahan sampeyan apyun dipun cêpêng dhatêng Babah Sênèn, lajêng Kyai Dêmang Brojakartika pautusan dhatêng ing Wulu ingkang dipun utus. Ki Singamênggala, lajêng Ki Singamênggala dhatêng ing Wulu, anêdha ing gadhahanipun apyun Kyai Dêmang Brojakartikagadhahan. kula, lajêng dipun têdha dhatêng Kyai Dêmang Brojakartika.
Wondèntên lajêng-lajêngipun kawula batên priksa, naming punika atur kawula.
Kala ing dintên Sêlasa tanggal kaping 16 ing wulan Bêsar taun Jimakir, angkaning warsa 1754.
Kawula Kyai Nursewan, anyêrati paturanipun sêksi Ki Sutamênggala. Ing ngandhap punika aturipun.
Brojakartika mantuk Biyang SèkliCèkli. inggih mantuk sampunipun samimak Biyang Cèkli wau, lajêng utusan dhatêng i griya kawula ing Wulu, ingkang dipun utus Ki Tawôngsa, têmbungipun utusan Ki Kêrtawôngsa wau, Biyang Cèkli anêbut batên têrima, yèn kula gadhah sêmangancêmêngan. dipun cêpêng dhatêng Babah Sênèn. Tanpa dosa wontênanawontêna. ing pundi-pundi inggih gadhahan kula
Trimalêksana, sarêng dumugi ing Wulu Ki Trimalêksana wau, lajêng utusan dhatêng ing Sambiradin, amanggihi dhatêng Brojakartika Ki Brojakartika suwênsanjangipun. ingkang èstri kesah dhatêng barisan Tawangrêngja, lajêng Ki Trimalêksana kalih Babah Sênèn sami mantuk dhatêng Kêdhungwiyar, wondèntên apyun kalih têngah wawrat wau kagantung dhatêng prapat têtiga, ing Sambiradin. Kalih prapat ing Têrung tiga prapat ing W
Naming punika uninga kawula sampun têlas atur kawula.
Wah atur kawula Jayuda ing Wulu. Bandar.
Wah atur kula Dêmang Sôntamênggala ing Sambiradin bawah ing Surakarta.
Wah atur kawula Mas Surasêntika ing Nglaran bawah Kamangkunêgaran.
Tiyang tiga punika aturipun inggih sami kados paturipun Ki Sutamênggala ingkang sampumsampun. mungêl ing nginggil wau punika, kalayan sami purun anyanggi supaosipun.
YeYèn. Kyai Brojakartika awade apyun pêtêng, amargi apyun ingkang dipun wade dhatêng Biyang Cèkli.
6. Paturan Panrimahipun Babah Gampang.
Atur kawula pun Babah Gampang, kaatura dhumatêng ing parentah agêng, ing Kadipatèn Kamangkunêgaran.
Ingkang kawula aturakên ingkang awit sangking atur gugat kawula, dhatêng pun Dêmang Brojakartika, kawula manut trima punapa ingkang dados pangadilan dalêm ing Kamangkunêgaran.
Punika tôndha asta kawula, kawula pun Babah Gangpang.Gampang.
7. Sêrat Badhe Karampungan ing Prakawis.
Atur kawula Ngabèi Suradikrama. Mupakat sakônca kawula abdi dalêm pinisêpuh ing Kadospatèn Kamangkunêgaran sêdaya.
Sampun kawula anêpangakên ing atur gugatipun tiyang China pun Babah Simgampang. Dhatêng Dêmang Brojakartika ing dhusun Sambiradin bawah Surakarta ing mangke dados rèhing Kamangkunêgaran. Awit sangking gugatipun tiyang Cina pun Babah Sênèn, pak apyun alit
apyun sawadhahipun bagêm satunggil. Kala panyêpêngipun apyun sawadhahipun wau, amargi sangking tanganipun bakul, awasta Biyang Cèkli. Ingkang dados pitajêngipun wau Dêmang Brojakartika, nalika
bayinatipun, ing nalika pun Babah Sênèn anyêpêng apyun, ing sadhatêngipun sêksi bayinat wau, lajêng kawula priksani.
Aturipun inggih sami kadosdèntên atur gugatipun Babah Simgampang.
Ingkang amargi sangking gugatipun Babah Sênèn, saha sami purun angurêbi imbar supaosipun, angsalipun anêksèni ing pangakênipun wau Dêmang Brojakartika.
sangking sêksi bayinatipun pun Babah Sênèn têtêp mênang. Sabab, akanthi cêksisêksi. bayinat, pun Dêmang Brojakartika têtêp kawon, sakawonipun Dêmang Brojakartika, kapatrapan [kapatra...]
[...pan] dhêndha arta. Dèntên mênggahing patrapanipun inggih ugi kadosdèntên ungêl-ungêlanipun kagungan dalêm sêrat undhangipun kangjêng gupêrmèn.
Ingkang sampun sami kalimrahakên saha kagadhuhakên dhatêng Ondêr Paktêr sakancanipun ing nêgari dalêm bawah Surakarta.
Wondèntên ing têmbe wingking mênawi pun Dêmang Brojakartika anggadhahi atur, ingkang tunggil kalayan prakawis punika, sampun botên kadamêl dados, sabab sampun kadamêl rampung ing ngajêng wau punika.
Sêdaya atur kawula ing nginggil wau punika, ing mangke punapa ingkang dados parêngipun kêrsa dalêm.
70. Pèngêt, ingkang sêrat, sarta ingkang tabe pakurmatan sangking Kangjêng Pangeran Aryanatapura ingkang jumênêng sinatriya wontên salêbêting nagari dalêm karaton ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga ingkang saudara Tuwan Phan Phisingên upsindêr ing Pacit [Pa...]
salaya, wiwit lan wêkasanipun, awit dene ungêling sêrat gugat siti kalih jung, piyambake amung
Ing Surakarta ping walu likur bêsar Jimakir ôngka 1754.
71. Ingkang sêrat saha ikangingkang (dan di tempat lain). tabe kathah-kathah, sangking ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah panêgari dalêdalêm. ing Ponaragi,Panaragi (dan di tempat lain). dhatênga ingkang saudara tuwan Pan Plisingên upsindêr, ingkang palênggah panêgari Pacitan. Sasampuning kadya sapunika awiyosipun, saudara asuka sêrat inggih sampun dhatêng kula, saha kula tupiksani sawiraosipun ing sêrat kula inggih sampuna mangêrtos sadasênjata. pitulung tiyang ingkang sagêd adamêl
tiyang ingkang sagêd damêl baita, wondening kula asuka pirêmbag dhatêng saudara, tiyang Ngawianuntên enggalipun. punika pirêmbag kula dhatêng saudara, ingkang punika wontên pakèwêdipun tiyang dede bawah kula, priyogi asukaa sêrat dhatêng tuwan-tuwan ingkang wontên Ngawi inggih saklangkung dening prayogi.
Sinêrat Pranaragi Rêbo ping 15 Sura Alip taun, ôngka 1755.
72. Atur tabe kula kaurmatan ingkang akathah-kathah, Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, kaatura ing saudara Kangjêng Tuwan Kurnèl Naès, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Ingkang kula aturakên aprakawis Tuwan Kapitan Sêtrandorop, gènipun anggadhuh kagungan dalêm siti dhusun ing Nglaban karya satus kalêbêt anakipun kalih, kula pundhuti yatra pasumbang wolung prangkat saprangkatipun siti sajung bayaripun kalih ringgit, ingkatunggil. taun kala mantu Pangeran Natapura, kaping tiga kala ing taun Wawhu sinuhun mantu Pangeran Adikusuma, kaping sêkawan
piyambak, kala ing taun Dal kula mantu anak kula Dèn Ajêng Cuki, kaping kalih kala ing taun Be jumênêngipun anak kula Dèn Ayu Anèm. Kaping tiga kala ing taun Wawu kula mantu anak kula Dèn Ajêng Sarag. [Sara...]
[...g.] Sêtrandorop mopo botên purun anyukani.
Ingkang kalihdene Tuwan Kapitan Sêtrandorop agadhah panuwun dhatêng ing kula mênggah panyêpêngipun kagungan dalêm siti dhusun ing Nglaban karya satus kasuwun lajêngipun. Sagah anyukani yatra bêktèn dhatêng ing kula kathahipun 500 ringgit, ananging nyuwuntempo. sangang taun kawrata wontên ing sêrat saha mawi cap. Ingkang punika inggih sampun kula sukani ing sapanêdhanipun Tuwan Kapitan Sêtrandorop punika wau, wondening yatra 500 ringgit, ingkang sumêrêp bêkti punika wau Tuwan Kapitan
narima mênggah rampungipun sambutan kula dhatêng Tuwan Sêtapêl Sêmit saetangipun ing sarêman. Utawi yatra pasumbang ingkang wolung prangkat ingkang tasih wontên Tuwan Kapitan
Kasêrat Ngadinagaran kaping 23 Saphar Alip, ngukaôngka. 1755.
Kajêng Pangeran Ariya Adinagara. Ta.
73. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, Kangjêng Pangeran Mayor Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, katura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Kolnèl Ridrê Abrêt Gerarnaus, saha residhèn ingkang palênggah nagari ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning ingkang kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni saha anupiksani paringipun sêrat saudara, sêrat undhang ingkang katitèn ing Surakarta ping 1 Oktobêr, ing taun puniki, sarta punapa saungêling sêrat kula sampun mangartos sadaya, wondene sau
sêrat undhang, paringipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana, gunggung sêrat undhang 8 wau sêrat undhang 8 sangking printahipun saudara, kula kakêrsakêkan mêradinakên utawi anglimrahakên
ngantos kula wradini sêrat undhang wau, sawab dene sarêng kula utus dhatêng Pangeran Rôngga Prawiradiningrat ing Madiun. Wangsulanipun Pangeran Madiun sabawahipun sampun kaparingan piyambak. Kadidene sêrat undtumuntên. dhatêng pundi purugipun.
Sinêrat ing Kadhiri kaping 4 Wulan Rabingulakir ing taun 1755.
Kalihdene malih saudara, sangêt panuwun kula ing saudara ingkang mugi saudara kagungana dhawah ingkang sangêt. Yèn kang supami wontên satunggiling tiyang kesahan dhatêng nagari liyanipun. Ingkang mugi samia bêkta sêrat pas ing nagarènipun piyambak-piyamba
Ing wusana kula atur tabe ing saudara, sarta pakurmatan ingkang kathah-kathah. Punapa malih tabe kula katura tuwan sukêtaris.
74. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, saking ingkang saudara Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Kusumayuda, ingkang sudigbya sinatriya panagari dalêm kadhaton ing Surakarta Adiningrat. Ingkang anglampahi ayahan dalêm anglurugi kraman santNais (dan di tempat lain). risidhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampunipun ingkang kadya punika wiyosipun kula asuka uninga dhumatêng saudara, mênggah agènanggèn. kula anglampahi ayahan dalêm
Wondene angkat kula saking dhusun ing Lowanu, saabdi dalêm sadaya ing dintên Kêmis wanci jam gangsal enjing tanggal kaping wolulas ing wulan Rabingulakir taun Alip punika, sarêng kula dumugi dhusun
Dumugi dhusun ing Wanasantun bawahing Ngayugya panggenan kraman, kula kalih tuwan kolonèl sami kèndêl. Pun dhusun sampun pinanggih suwêng, pun griya lajêng kabêsmi, kalih tuwan kolonèl têlalêrêp (
nyipêng wontên pagriyanipun bêkêl pun Udalêksana.
Sarêng wanci jam satêngah sadasa enjing, kula kalih tuwan kulnèl sami mangkat. Dumugi dhusun ing Kalapagada wanci jam gangsal siyang, kula kalih tuwan kolonèl sami lêp. Nyipêng kalih dalu wontên
sadasa enjing, kula mangkat kalih tuwan kolonèl. Dumugi dhusun ing Sêmawung, wanci jam satêngah sêkawan sontên. Kula lêrêp kalih tuwanapêpanggihan. kalih Pangeran
akalung krêga salaka, endhongipun renda jêne, wangkinganipun kalih ingkang satunggil kaanggar wontên ngajêng, sabêtipun bangkol
dipun kanthèni Walandi litnan kêkalih, wondene namanipun ingkang satunggil Tuwan Yasledhah
Kalihdening ing dintên Sênèn wanci jam satêngah sadasa enjing, tanggal kaping kawan wêlas, wulan Jumadilawal punika, kula dipun inggahi kraman, wondene kathahipun antawis tiyang nêm atus. Ingkang anumpak kapal tiyang wolung dasa, satanduripun nênên.nênêm. Mênggah pangajêngipun kraman sêkawan, namanipun Radèn Tumênggung Danukusuma, kalih Jayasudarga, tiga Krêta Pangalasan, sêkawan pun Rêsapraja, lajêng kula pêthukakên wontên sakidulipun dhusun ing Loning, sakidulkilèni
salikur, antawis dangu, pun kraman lajêng mundur lumajêng amara kalih, ingkang sêpalih lumajêng mangilèn. Ingkang sapalih lumajêng mangidul dhumatêng dhusun
Kalih ing dintên Rêbo wanci jam pitu enjing tanggal kaping nêm bêlas, kula dipun igahiinggahi. kraman malih, kathahipun antawis tiyang sèwu, pangajêngipun tiga, satunggal Radèn Tumênggung Danukusuma, kalih pun Jayasudarga, tiga pun Kêrtapangalasan, satandaripun nênêm. Wondene ingkang numpak kapal kathah, punika lajêng kula pêthukakên wontên sakilèndangu. pun kraman mundur lumajêng, tumuntên kula saabdi dalêm prikônca prajurit utawi tuwan litnan sasaradhadhunipun sami ambujêng, ngantos dumugi ing rêdi
nyanjata kalih saradhadhunipun tuwan litnan, sarêng sampun pêjah sirahipun kula kèn kêthok, s
Wondene abdi dalêm kônca prajurit utawi saradhadhu, anggènipun bujung ngantos dumugi dhusun ing Gêmbor Padhana, ingkang bujung mangidul ngantos dumugi dhusun ing Singalaba, ingkang bujung mangilèn ngantos dumugi dhusun ing Trêsina, wondene mriyêm kula mun
Sinêrat ing dintên Sêptu tanggal ping 19 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1755.
75. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, sangking ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah nêgari dalêm ing Ponaragi, saha katur ingkang saudara Tuwan pan Plisingên upsidrê ingkang palênggah nêgari dalêm Pacitan.
Sasampunipun kadya sapunika awiyosipun, kula inggih sampun anampèni sêrat sangking saudara, ingkang katitimangsan Pacitan kaping 22 Dhisèmbêr taun 1827, saha sampun kula tupiksani sawiraosipun ing sêrat. Wondening ingkang mungêl ing sêrat ingkang kathah-kdintên. Sênèn. Mênawi wontên kakiranganipun sangking sakêdhik kula mentak apunipunampunipun. saudara.
Sinêrat ing Ponaragi Sênèn kaping 5 DimadilakirJumadilakir (dan di tempat lain). Alip taun 1755.
76. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Pangeran Rôngga Arya Prawira Adiningrat ingkêng apalênggah panêgari dalêm ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingkêng mêdanani sagung
Sasampuning kadya sapunika awiyos, kula suka wuninga dhumatêng saudara, yèn priyayi kônca kula bupati, Radèn Tumênggung Yudakusuma Munèng, kalih anakipun Radèn Panji Yudaasmara, sapunika supe pêngabdènipun ratu, utawi dhatêng kangjêng guprêmèn. Amangsul d
wau Radèn Tumênggung Yudakusuma, anêdha bantu badhe gêbag ing Kartaarja malih, wondening brandhal bêbantu sangking Rajêgwêsi wau sapunika sampun majêng wontên dhusun ing Barèng dhusun bawah kula ing Madiun pal watês siti Jipang, dêdamêlipun antawis kalih
77. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat. Ingkang palênggah panegari dalêm ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingkêng mêdanani sagunging para bupati bangwetan bawah ing Ngayugyakarta Adiningrat. Dhum
Sasampuning kadya sapunika awiyos, kula suka wuninga dhatêng saudara, ingkêng wau kula kadhawahan timbalanipun Kangjêng Tuwan Kurnèl Naus. Yèn kula kêdhatêngan mêngsah kraman. Kula kakêrsakakên nêdha pitulung dhumatêng saudara, utawi dhatêng priyayi kônca
sapunika brandhal ing Rajêgwêsi sampun ngancik dhusun ing Krompol. Bawah kula ing Madiun. Cêlak kalih dhusun ing Karangpoh kapêrnah saklèripun. Badhe gêbag pun Kartaarja, brandhal wau antawis tigang èwu, sêmantên punika panggenanipun botên tunggil, ingkênPrawirabrata. sangking prakawis punika.
Madiun Jumungah tanggal kaping 8 Prawiradiningrat, wulan Jumadilakir Alip 1755.
78. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, sangking ingkang saudara, Radèn Mas Ariya Prawirabrata, bupatos agêng ingkang palênggah nêgari dalêm kitha Ponaragi, katur ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên, upsindêr ingkang palênggah nêgari dalêm Paci
Sasampunipun kadya sapunika awiyosipun, kula sampun anampèni pakitunipunpakintunipun. sêrat saudara, ingkang katitimangsan Pacitan kaping 19 Dhisèmbêr taun 1827, saha sampun kula tupiksani sawiraosipun sêrat, kula inggih
Madiun anglangkungi sangking rêsah, awit dening brandhal, kula inggih sakêlangkung tarima kasih kula.
Wondening kula inggih angaturi pakabaran dhatêng saudara, mênggah brandhal ingkang wontên Madiun. Ingkang dados pêngagêngipun brandhal Radèn Tumênggung Yudakusuma Munèng, kalih anakipun satunggil awasta Yudaasmara, punika ingkang bêdhah pun Rajêgtosan Bal
brandhal lajêng mundur dhatêng Rajêgtosan upados rencang malih sarêng sampun angsal rencang dipun utawis kathahipun kalih èwu, punika lajêng badhe gêbag Madiun malih, kèndêl wontên dhusun Kopol salèripun Kawispoh, punika Pangeran Madiun batên
kados inggih botên wande yèn kula kawratan anêdha bantu dhatêng saudara, kalih anak kula jal
Kalih saudara suka uninga bejing Kêmis badhe dhatêng Ponaragi inggih sakêlangkung tarima kasih kula, kalih kula sakêlangkung pangajêng-ajêng kula.
Ponaraga ping 13, Dimadilakir Alip taun ôngka 1755.
79. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah sangking ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah nêgari dalêm ing Ponaragi, katur ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ingkang palênggah panêgari dalêm Pacitan.
Sasampuning kadya sapunika awiyosipun kula tampi kabaran sangking Madiun, yèn sapunika brandhal majêng malih wontên dhusun pun Tawun sawetanipun Ngawi, dipun atawis kathahipun brandhal kalih èwu, ingkang wonwontên (
panggul ingkang mawi pun Pranaragi suwêng kalih kula ngitunakên sêrat sangking Madiun.
Sênèn ping 19 Dimadilakir ping Alip taun.
80. Atur tabe kawula ingkang kathah-kathah, saha pakurmatan ingkang mêdal manah sukci, Pangeran Mayur Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, sayogi konjuka ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Hèndrik Markus Dhêkok. Kumêndur sangking bintang agêng, ing nagari
Sasampunipun ingkang kadya punika wiyosipun. Kawula ngunjuki uninga ing kangjêng tuwan jendral. Ing salêbêtipun 15 dintên, Tuwan Komasaris Dhiyar, utiwiutawi. Tuwan Pitnaus. Wontên ing nagari Kadhiri botên kakirangan. Satunggiling prakawis sadaya wilujêng, sarta kadhatêngan kasênênganipun ing galih. Punapa malih Tuwan Dhiyar ing mangke sampun saklangkung pêrsobatipun dhumatêng kawula, utawi dhumatêng anak-anak [anak-ana...]
[...k] Sawab dene wau Tuwan Naus nèm. Putranipun sobat kawula ingkang sampun tanpa wangênan. Kalihdene Tuwan Dhiyar wau, salamènipun wontên ing Kadhiri, kathah pangandikanipun ingkang dadosakên kasênênganipun ing manah kawula, punapa malih punapa ingkang dados p
Sinêrat ing Kadhiri kaping 3 wulan Rêjêp ing taun 1755.
81. Iki layang manira krampungan adil pirukun patut, Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata dhawuha marang
marang duwèk pakênira pêndhok suwasa kang ilang kêmalingan, katêmu ana ing tangane tukang mas, banjur kajêdhêg diakoni marang bok tukang gendhong, wis
Kala dhawuhing krampungan Kêmis ping 21 Rêjêp ing taun Alip ôngka 1755.
82. Punika atur kula pun Trunayuda: griya kula ing dhusun Pêlumbon, kala ing dintên Sêlasa tanggal kaping 8 wulan Jumadilawal ing tatuntaun. Alip ôngka 1755 kula mantuk sangking kraman anjujug pagriyan kula dhusun ing Pêlumbon anuntên kula lapur dhatêng Ki Sawijaya pêngawakipun Mas Dulrahman ing Logantung, sagah kula dipun tanggêl prakawis [praka...]
[...wis] antuk kula, ing kalujênganipun,kawilujênganipun. ananging kula kapundhutan yatra
kathahipun 10 rupiyah rèhning kula kêpengin kumpul sanak sêdhèrèk kula inggih kula saosi malih dhawahipun
dhawah malih ya wis yèn ora duwe aku jaluk sèkêt bae, kula taksih mopo nuntên dhawah mundhut salangkung ringgit,
Anggris, dipun pêndhêt tanpa sêrap, kula têdha sêpindhah ping kalih dhatêng Mas Ngabdulrahman ing Logantung botên suka dhawah dipun kêdah dipun
83. Atur tabe kawula ingkang kathah-kathah, saha pakurmatan ingkang mêdal manah sukci: Pangeran Mayor Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, sayogi konjuk ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Hèndrik Markus Dhikok,Dhêkok (dan di tempat lain). kumêndur sangking bintang agêng ing nagari Nèdrêlan Gitnis, guphrênur jendral ing Nèdrêlan India.
Sasampunipun ingkang kadya punika wiyosipun, kawula ngunjuki wuninga ing kangjêng tuwan guphrênur jendral, yèn ing mangke Tumênggung Yudakêsuma ing Munèng, ingkang tumut ngraman sampun têluk dhatêng ing kawula, Tumênggung Yudakêsuma wau mêrgènipun têluk d
Sinêrat ing Kadhiri kaping 22 wulan Rêjêb ing taun Alip, ôngka 1755.
84. Pèngêt. Layang manira parentah Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi ing Surakarta Adiningrat. Dhawuha marang pakênira Dêmang Kartasudira ing Nglorog.
Liring layang kang dhawuh ing pakênira Kartasudira, yèn ing saiki pakênira manira timbali lumêbu marang ing nagara sarta pakênira anggawaa kêkarèn pakênira, dhuwit pajêging sasi bakda garêbêg Mulut, taun Alip kang lumaku iki, kèhe sèkêt reyal arupa Anggri
Katulis ing Surakarta Adiningrat, Sêptu ping 23 sasi Rêjêp, taun Alip ôngka 1755.
85. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, sangking ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah nêgari dalêm ing Ponaragi, saha katur ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ingkang palênggah nêgari dalêm Pacitan.
Sasampuning kadya sapunika awiyosipun, kula ngaturi uninga dhatêng saudara, yèn kula tampi sêrat sangking Pangeran Madiun. Yèn sapunika brandhal wetan pun brubuh tanah salèr Magêtan. Kabar badhe gêbag MatêtanMagêtan. PaospatiMaospati. punapa malih Purwadados. UntawisAntawis (dan di tempat lain). kathahipun brandhal sangang atus, pêngagêngipun Sasradilaga, wondening saudara sampeyan tuwan kumêndam kalih anak kula Radèn Aryabrata dhatêng Madiun, angkatipun kala ing dintên Akad tagaltanggal. kaping 23 Rêjêp puniki, kawuningana saudara, ingkang mugi saudara utusana bantu dhatêng Ponaragi, yèn sampun dhatêng Ponaragi kula ingkang gadhah panimbang.
Ponaragi ping 24 Rêjêp Alip, 1755.
86. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, sangking ingkang saudara Kangjêng Radèn Mas Ariya Prawirabrata, bupatos agêng ingkang palênggah nêgari dalêm ing Ponaragi kitha Tugu Arjawinangun. Katur ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ingka
Sasampuning kadya sapunika awiyosipun, kula ngaturi uninga dhatêng saudara, kala ing dintên Sêtu kaping tigang dasa wulan Rêjêp kapêngkêr punika saudara sampeyan Tuwan Kumêndham [Kumê...]
[...ndham] Sênorbês, tanglêd kalayan brandhal ingkang wontên Kamagêtan. Angsalipun tanglêd wontên dhusun Babadan sakidul kitha Magêtan. Angsalipun tanglêd wanci jam kalih wêlas ngantos jam tiga, brandhal kaplajêng, ingkang pêjah pitu utawis
Adiningrat. Ingkêng tatêngga nêgari dalêm ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Katur ing Kangjêng Tuwan Kurnèl Ibrêt Girar Naus risidèn ing Surakarta Adiningrat, komasaris nêgari Ngayu
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun kangjêng tuwan, kula ngaturi wuninga
kêkalih wau sampun mangsul sowan dhatêng kula malih sarta angaturakên cêpênganipun sêrat piyagêm sangking kraman. Gèkitha. Tunggul, antawis gangsal êpal kalih ing Ngawi, kula inggih sampun suka wuninga dhatêng tuwan kumêndham ing Ngawi, kalih kawuningana ing panjênêngan sampeyan, kula tampi tiyang sangking ing Rajêgtosan. Ingkêng wau nama tumênggung kraman, ingkêng wau
griyanipun Lêgundhi, nama Pôncanêgara, Sasrataruna [Sasratar...]
[...una] griyanipun Panolan namanipun Tumênggung Rataatmaja, punika sami sowan ing kula, sumêja ngusi gêsang saha
Sinêrat ing Purwadados kaping 6, Pangeran Rôngga Arya Prawiradiningrat. Wulan Ruwah Alip akaôngka. 1755.
88. Kawula Rahadèn Rôngga Diwirya, ingkang kapitajêngan amirsani kagungan dalêm siti pangrêmbe ing Trênggalèk. Katur ing Kangjêng Tuwan Upsindêr Pan Plisingên, ingkang apilênggah nêgari dalêm ing Pacitan.
Sasampunipun ing sapunika awiyosipun kula angunjuki wuninga ing panjênêngan sampeyan, sarèhning kula sampeyan krêsakakên rumêksa kagungan dalêm siti pun Trênggalèk. Ing sapunika inggih sampun kêpanggih wilujêngipun. Dèntên angsal kula baris sampun lulakula. bibarakên. nanging kula kantunakên tiyang ingkang grêdhu kimawon, têksih kula tênggakakên wontên
[...n] dhatêng Ngrawi Kalangbrèt, tiyang tiga wastanipun Wiradrana, kalih Nayatirta, tiga Nayakrama, punika ingkang kula utus nêlik. Wondèntên pratelanipun dhatêng kula inggih sayêktos ingkang
baris, lajêng kabibarakên barisipun pun Ngrawi Kêlangbrèt wau, nanging sapunika inggih têksih ajagi wontên salêbêtipun kitha kimawon, ingkang dipun jagèni inggih Tumênggung Bona.
Ingkang kaping kalih kula matur ing panjênêngan sampeyan, yèn Radèn Ngabèi Wiradipura Trênggalèk, suka pratela dhatêng kula badhe dhatêng nêgari Sala, punika nêdha rencang dhatêng kula, punapa kula paringi punapa botên. Kula sumôngga ing panjênêngan sampe
Sinêrat ing Trênggalèk Sêptu tanggal ping 7, Ruwah taun Alip ôngka 1755.
Ing wulan Ruwah punika ingkang nama sikune tiyang alit ingkang lêpat. Mesa satunggil, lêmbu kalih, dèntên sapunika inggih têksih kula rimati.
89. Atur kawula Radèn Mas Riya Lêmbusari, katur Kangjêng Tuwan Kulnèl Ridrê Mistêr Aibrêt Gerarnaus, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn sangking sangêt ing karepotanipun badan kawula, manawi parêng ing karsanipun ing kangjêng tuwan residhèn, kawula nuwun angabdi kakêrsakna dados pudhak utawi saradhadhu, punapa ingkang dados ing karsanipu
90. Punika ingkang sêrat saha atur tabe sungkêm kawula. Rahadèn Tumênggung Sasradiningrat ingkang sawêg wontên ing nagari [na...]
[...gari] Rajêgwêsi. Kaatura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Pitrê Èbèrtus Ridrê Baron Pan Lawik Pan Pap, residhèn ingkang apalênggah ing kantor agêng nagari Sêmarang.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, kawula sampun tampi pêparing sampeyan sêrat wangsulan. Ingkang katitimangsan tanggal kaping 2 sasi Marêt punika, saha kawula sampun sumêrêp saungêlipun kagungan sampeyan sêrat sêdaya prakawis badhe pênuwun kawula polè
Rajêgwêsi tanggal kaping 6 sasi Marêt 1828. Radèn Tumênggung Arya Sasradiningrat.
Kalihdening malih, kawula mêling ujukunjuk. ing panjênêngan sampeyan, yèn dhangan saking kêrsa sampeyan wontên satunggil tiyang awêsta pun Rêsadiwirya, ingkang wau patih Tunggul. Punika yèn dhangan kêrsa sampeyan badhe suwita dhatêng kangjêng gupêrmèn, inggih tunggila kalih kawula mênggah damêlipun
91. Punika ingkêng sêrat saha ikang sukêmsungkêm. kawula akathah-akathah sangking ingkang saudara Radèn Tumênggung Arya Sasradiningrat. Ingkang lagya won ing nêgari Ngrajêgtosan, bawah gupêrmèn ingkang mugi kaatur
Sasampune kadya ikang punika awiyos, kawula ngaturi kabar samwatênsamantên. kawula ing Ngrajêgtosan, adiabdi (dan di tempat lain). sampeyan tiyang ing Ngrajêgtosan agêng alit sêpuh anèm. Igih [I...]
[...gih] sampun sami seba dhatêng ing kawula sêngdaya,sêdaya. punapa malih sami matur dhatêng ing kawula, kawula dipun purih griyoa wontên ing tanah Ngrajêgtosan. Kadugi yèn wantênwontên. ecanipun manahipun yèn kawula sagêssagêd (dan di tempat lain). griya ing tanah Ngrajêgtosan. Ikang punika atur kawula mêngkatên punika ikang mugi sampeyan galih ikang sayêktos, kawula badhe matur Tuwan Astin kawula ajrih kawula ering dhatêng tumênggung punapadene patih, yêngtosipunyêktosipun. tumênggung patih punika dhatêng kawula mila gadhah butajêngan. Mila èngtanda wulu disertai taling. makemangke. manah kawula wontên susahipun. Dene kawula nata tiyang gagriya dipun jagani dhatêng patih Wiranênggara, mila panuwun kawula dhatêng ing pajêngnênganpanjênêngan (dan di tempat lain). sampeyan mugi wontêna pirsa sampeyan matur dhatêng kangjêng tuwan genral. Punapa kawula dipun wêngnangakênwênangakên. punapa batên, yèn kawula nata tiyang ikang sami kesah-kesah punika, Ikang punika yèn sampun têrang ikang dados kêrsanipun kajêng tuwan bêsar mugi kawula nuwun kaparingana sêrat, ikang têrang wondene yèn kawula sampun kaparingan sêrat ikang têrang kawula badamêl. rêja dhatêng bawahipun kangjêng gupêrmèn, igih mugi kawula sampun kakêrsakakên wantên ing
tiyang ikang sami kesah-kesah punika, patih ikang batên kenging samonipun butajêngan kimawon. Mila yèn batên wantên kêrsa sampeyan mirma dhatêng ing kawula batên wande gèsèh kimawon, ikang punika sangêt atur kawula punika kangjêng tuw
Ngrajêgtosan kaping sulawe Jawi Ruwah, taun Alip 1755. Sasradiningrat
Kajawènipun titimasa kangjêng tuwan bilih wontên sih sampeyan kawula nuwun kitun lakên kalih pasêmèn, badhe kawula damêl pêngagepêngangge. kawula, kalih yèn pajêngnêngan sampeyan kagungan tapitopi. ikang sampun kagekangge. kawula nuwun badhe kawula ageangge. jimat prang, mila kawula purungpurun. matur mêngkatên saking têngmêng-têngmêng kawula dhatêng pajêngnêngan sampeyan, pangraos kawula igih ugi pajêngnêngan sampeyan tiyang sêngpuhsêpuh. kawula, batèn wantên malih ikang damêl rêja ikang damêl risak kajawi pajênêngan sampeyan, dhatêng ing kawula, ingkang punipunika. bilih wontên alat kawula mugi ikang agung aputên, sampeyan dhatêng ing kawula kalih kawula ngaturi uninga yèn tiyang èstri kawula ikang won ing Kêrtasana ngajal, wondening ikang kathah-kathah igih sampun dhatêng ing NgrajênggtosanNgrajêgtosan. sêngdaya recang-recangrencang-rencang. kawula punapadene anak kawula.
92. Sasampuning sêmbah sungkêm kawula, akathah-kathah dhumatêng sapeyan,sampeyan. wiyosipun kula sampun napèninampèni. sêrat saking sapeyan. Kêng mawi titimôngsa Surapringga Kêmis kaping 19 wulan Ruwah taun punika, 1755.
Punapa saraosipun igih sapunsampun. kula tupiksani sadaya, punapa ikêng dados dhawah sapeyan igih sêndika, sasampuning sêndika, igih talah salamènipun kula sapeyan tilar sangêt ngêrdatos kula, têmahan sapunika sapeyan dhawah dikakakên matukmantuk. dhatêng griyanipun
sagunging para bupati bangwetan bawah ing Ngayogyakarta Adiningrat. Katur ing Kangjêng Rahadè
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, kula ngaturi wuninga dhumatêng panjênêngan sampeyan, kraman sakbibaripun sangking tanah ing Kêmagêtan, manggèn wontên dhusun ing Kacangan. Saha lajêng kaungsir dhumatêng Tuwan Kaptin Tèn Tanapên sakprajuritipun. UtawiRajêgwêsi. kraman kêplajêng, plajêngipun ura, lajêng manggèn wontên dhusun ing Klina, sakesahipun sangking dhusun ing Klina, nglurugipun pun Sasradilaga wau ngidul ngetan, rencangipun namung tiyang sêdasa, ingkêng punika kawuningana ing panjênêngan sampeyan, salêbêt [sal...]
[...êbêt] sanèsipun têksih sami apacak baris. Saha angupadosi kraman wau punika.
Sinêrat Kartaarja, Saptu tanggal kaping 29 Ruwah taun Alip angkaning warsa 1755.
94. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah saking ingkang wayah Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Kusumayuda ingkang sudigbya sinatriya wontên salêbêtipun ing panagari dalêm kadhaton ing Surakarta Adiningrat. Ingkang sawêg anglampahi ayahan da
Sasampunipun ingkang kadya sapunika kula sampun anampèni paringipun sêrat eyang ingkang katitimangsan ing dintên Sêtu tanggal kaping 28 wulan Ruwah ing taun Alip punika saha sampun kula tupiksani punapa saungêlipun ing sêrat sadaya. wondene eyang aparing [apa...]
[...ring] Magêlang, saha lajêng eyang wontên ing Magêlang, anguwasani punapa ing sêdayanipun. Ingkang punika sakêlangkung ing panuwun kula. Kalayan malih eyang adhêdhawah, kula kadhawahan pitulung tiyang kuli dhumatêng saudara kula Tuwan Kulnèl Kalèrês. Mênggah kat
Kalayan malih kula angaturi uninga eyang, kala ing dintên Jumungah tanggal kaping 12 ing wulan Siyam punika, kula angsal têlukan tiyang karaman satunggil, lênggahipun rôngga awasta Mas Rôngga Singapatra, dhusunipun ing Toyagêsang.
Kasêrat ing Kêdhungmaesa, ing dintên Akad tanggal ping 14 wulan Siyam ing taun Alip, ôngka 1755.
95. Sêrat saha ingkang tabe akangah-kangah,akathah-kathah.
Surakarta Adiningrat, saha kumisarisipun kangjêng gupêrmèn ingkang nguwasani ing nêgari dalêm Ngayogyatupiksani. sapaijêmanipun ing sêrat sêdaya, timbalan sampeyan ingkang kawrat ing srêrat, panjênêngan sampeyan tampi kabar yèn wontên tumênggung kraman wasta Radèn Prawirakusuma, manggèn wontên kitha kula ing Bèrbêk, saha kula angêkahi dhatêng pun Prawirakusuma, kapu
jibahakên kangjêng tuwan panjênêngan sampeyan matêdhani srêrat ingkang katitimangsan Surakarta tanggal kaping 7 wulan April taun 1828, timbalan sampeyan ingkang krawrat ing sêrat nginggil wau punika inggih nuhun sêndika sêtampi kula patêdhan sampeyan sêragêtêripun. manah kula, sawab panjênêngan sampeyan tampi kabar sulaya kalih kayêktosanipun. Panjênêngan
ing barisan dhusun Dhurèn dintên Jumungah tanggal kaping 9, wulan Sawal taun Alip 1755.
Gèrarnaus. Residhèn ing Surakrêta, sarta kumasarisipun ing kangjêng gupêrnêmèn ingkêng nguwasani nagari ing Ngayogy
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun kula sampun tampi saha anupiksani, pêparing sampeyan srat ingkang katitimangsan Surakêrta, April 1828. Ingkêng mungêl pêparing sampeyan srat yèn panjênêngan sampeyan tampi kabar trang, yèn Sasradilaga, manggèn wontên PTunglur (dan di tempat lain). rencangipun tiyang sawêlas. Tiyang sêmantên punika kêng kantênan namanipun amung kalih, 1. Mas Ngisa, 2. Radèn Sasraatmêja, anakipun Tumênggung Bèrbêg. Ingkêng kathah-kathah panjênêngan
sampeyan srat kula sampun mangêrtos. ingkêng punika inggih sakêlangkung panuwun kula, wondening kula sampeyan kêrsakakên nitipriksa, yêktos kalih batênipun. Ingkang kasêbut ing ngajêng wau punika, yèn yêktos kula kakrêsakak [kakrêsa...]
[...kak] sawêg kabar wontên siti dhusun Ngêbêl bawah Pranaragi, wondening saklampahipun pinisêpuh kula wau, pemutanipun sampun kula aturakên ing panjênêngan sampeyan. Wondening tiyang ingkêng kêpondhokan wasta pun Prayadrona,Prayadrana. dêmang ing Tunglur, siti bawah ing Bèrbêg. Ing saktampi kula sêrat pêparing sampeyan. Kula inggih lajêng nitipriksa, ananging dèrèng trang mênggah yêktos botênipun. Ing samangsanipun sampun têrang, gèn kula niti priksa, tumuntên kula anêtêpi sakungêlipun
Wulan Sawal taun Alip, ôngka 1755.
97. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Pangeran Rôngga Arya Prawira Adiningrat. Ingkêng atatêngga nêgari dalêm ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingkang mêdanani sagung bupati bang wetan bawah ing Ngayugyakarta, katur Kangjêng Tuwan Ridrê Kurnè
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun. Kula ngaturi wuninga ing panjênêngan sampeyan. Kula sampun tampi srat wêwangsulanipun Radèn Tumênggung Sasrakusuma ing Bèrbêg. Gèn kula nitipriksa bab prakawis Prayadrana
lalêpehanipun inggih kula aturakên ing panjênêngan sampeyan. Asarêng tugil sakulês kêlayan sêrat. Ingkêng kaurkatur. panjênêngan sampeyan punika, wondening pun Prayadrana Dêmang ing Tunglur inggih sowan kula dhatêng ing Madiu,Madiun. kula priksani paturanipun. Inggih kados ungêlanipun sêratipun Radèn Tumênggung Sasraksuma mêkatên.
Sêrat saha ingkang taklim. Radèn Tumênggung Sasrakusuma,
Pangongangan. Saha ingkang madanani sagutimbalan. sampeyan ingkang kawra ing sêrat. Panjênêngan sampeyan matêdhani paresa dhatêng ing kula, yèn panjênêngan sampeyan tampi sêrat patêdhanipun saudara sampeyan Kangjêng Tuwan Kurnèl Naus ing Surakarta, yèn kangjêng tuwan risidhèn tampi kabar, sawêg dèrèngipu [dèrèng...]
[...ipu] kalêbêt anak kula, kêjawi punika botên sumêrêp namanipun. Sakesahipun sangking ing Tunglur, kèndêl dhusun ing Gênêng dhusun bawah ing Bèrbêk. Prayadrana Tunglur wau tut wingking lajêng dipun sukani pêdhang satunggil, gènipun wontên dhusun Gênêng antawis 2anitipriksa. yêktos utawi batênipun. Yèn yêktos inggal tumuntên kula cêpênga, sangking prakawis punika botên kenging botên kula anêtêpana satibalansatimbalan. sampeyan ingkêng kasêbut ing ngajêng wau, yèn yêktos utawi botên, inggal kula amangsulana sêrat ing panjênêngan sampeyan. Sangking prakawis punika, ingkêng supados kenginga sampeyan saosakên saudara sampeyan kangjêng tuwan residhèn. Ki lurah panjênêngan s
Timbalan sampeyan ingkang kawrat ing sêrat ing nginggil wau punika, inggih nuwun sêndika, wondene pun Prayadrana punika sarêng kula kawit pacak baris, batên kantun-kantun kalih sapurug kula, ingkang kula utus nyaosakên sêrat ing panjênêngan sampeyan, kala
pirsa, tumut kula baris wontên dhusun Wilisan, wondene ingkang nama Sasraatmaja punika pun Sawal, punika inggih sêmantên ugi batên kantun sakpurug kula, anak kula ingkang wontên Ngayogja pun Admajumêna punika dugi kula dhèrèk. Sawab punika prayayi nyutrarama. Wondene pun Prayadrana inggih kula saosakên kauningana ing panjênêngan sampeyan.
Kasêrat Bèrbêk dintên Sêtu tanggal kaping 24 wulan Sawal taun Alip 1755.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, kula ngaturi wuninga ing panjênêngan sampeyan. Kula tampi srêrat sangking Tuwan Kapitan Pandhêming, kumêndham ing Ngawi, tuwan kumêndham ing Ngawi tampi srêrat kêlahipun Tuwan Sênarbus kumêndham ing Pranaragi, yèn Tuwnyimpêni. dhatêng tiyang Jipang kathahipun 8 iji kengkenanipun Sasradilaga sawêg suka sêrat dhatêng kula rumiyin. Tiyang kêng kalunas wontên Ngawi, ingkêng punika kangjêng tuwan. Sarèhning pun Sasradirja wau sampun têrang mênggah kalêpatanipun, ing sapunika dipun p
Sasradirja wau agadhah cipta ingkêng batên prayogi, ingkêng punika kula sumôngga pênggalih sampeyan.
Kaatur ing Kangjêng Tuwan Ridêr Kolnèl Aibrêt Girarnaus, risidhèn ing nagari Surakarta Adiningrat, saha kumisaris
Sasampunipun kadya sapunika, kula anyaosi priksa ing panjênêngan sampeyan, sarèhning Radèn Tumênggung Sasranagara, ondêr kolèktur Grobogan ingkang sampun lèrèh, ingkang sawêg wontên kula sampun lami angsalipun wontên kula, saha ing pundi purug kula ngluru [nglur...]
[...u] kang wêtawis anyêkapi, pramila ing mangke kajawi sangking kêrsa sampeyan, bilih parêng andadosakên lêganipun galih sampeyan, wau Radèn Tumênggung Sasranagara, kula suwuna pandamêl nama bupati, gantosana Radèn Tumênggung Cakradiwirya, ingkang sampun tilar
Kasêrat Kartaarja tanggal ping 30 wulan Sawal Alip 1755.
100. Dhumatêng Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat ing Madiun.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula sampun anampèni [ana...]
[...mpèni] sarta nupiksani sêratipun saudara ingkang katitimangsan ping 13 lan ping 14 sasi Mèi punika, ingkang punika sakalangkung ing tarima kasih kula dhatêng saudara, prakawis gènipun anyêpêng pun Sasradirja, mênggah pun Sasradirja ing sapunika sampun wontên ing
Wondening ingkang dados pikajêngan kula, badhe agadhah unjuk dhumatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana kumisaris jendral, supados pun Sasradirja kabucala saking ing tanah Jawi.
Kalihdening malih kula sampun parêng, yèn pun Tumênggung Sasranagara saudara dadosakên bupati wontên ing Goranggarèng amawi lênggah siti ing Magêtan. Kados ingkang sampun kasêbut ing sêratipun saudara katitimangsan ping 14 sasi Mèi.
Mênggah prakawis punika ing dintên benjing-enjing kula badhe kintun sêrat dhumatêng kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogya, supados lajêng kaparingana piyagêm saking nagari ing Ngayogyakarta.
Dèrèng lami prajurit Wêlandi pêrang malih kalih kraman. Wondening ingkang kabandhang dhatêng prajurit Wêlandi warni bêndera kêkalih gadhahanipun Pangeran Dipanagara.
Kangjêng tuwan kang wicaksana litnan guphrênur jendral sampun ayasa bètèng wontên ing Bligo kalih ing Bantul karang, mênggah kraman ing sapunika sami manggèn wontên sakilèning Praga.
Wusananipun saudara apitajênga saking dening sih trênatrêsna. kula aprasobatan kalih saudara.
101. Sêrat sasaha. ingkang tabe kula
Aibrêt Gêrarnaus, risidhèn ing nêgari dalêm Surakarta Adiningrat, saha umisariskumisaris (dan di tempat lain). ingkang anguwasani nêgari dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat. Sasampunipun kadya sapunika awiyos kula inggih sampun tampi saha anupiksani sapaijêmanipun sêrat sampeyan sêdaya, ingkang katitèn tanggal ping 23 wulan April kawingking punika, panjênêngan sampnungkul. ing kangjêng gupêrmèn, [gupêr...]
[...mèn,] utawi dhatêng kangjêng sultan, saibu garwa sêntonasêntana. sêdaya, kaping kalih kraman ingkang wontên kiwa têngênipun ing Bêdhoyo, kaping tiga prakawis panuwun kawula Kabupatèn Munèng, badhe kula tugilakêntunggilakên. sanèsipun kabupatèn. Kaping sêkawan, mugi wontêna panuwun kula ing sampeyan prakawis Radèn Tumênggung Sasranagara ondêr kolèktur ing Grobogan kang sampun lèrèh. Ing wusana kula pitajênga sangking trisna sampeyan. Kaping gasalgangsal. sarêng sêrat sampeyan punika sampun katutup, sampeyan tampi kabar yèn kraman sami kawon prangipun kalih saudara sampeyan Tuwan Litnan Kolonèl Lêwin, Pangeran Dipanagara nalika punika nidhihi piyambak sarta kêplajêng, ingkang punika sapunapa timbalan sampesêdaya. inggih sakêlakung panuwun kula ing panjênêngan sampeyan, saha pamuji kula mugi lêstantuna mênang prangipun wadya prajurit gupêrmèn kawona pun kraman. Inggala kêrta nêgarènipun ratu wondening prakawis kêrsa sampeyan Radèn Tumênggung Sasranagara, kula inggi [ingg...]
[...i] sawab kula kèn angegalakênangenggalakên. panggarapipun bèntèng ing Kartaarja, inggal dipun dados, mila adi sampeyan pun Sasradiwirya, ingkang kula pitajêngi sowan ing panjênêngan sampeyan sumêrêpa dados pulmakipun Radèn Tumênggung Sasranagara, anampenana katrisnan sangking kêrsa sampeyan. Kalih
Kartaarja tanggal ping 30 wulan Sawal Alip 1755.
102. Sêrat saha ingkang tatetabe. kawula kathah-kathah Radèn Tumênggung Sasranagara, ondêr kolèktur ing Grobogan ingkang sampun lèrèh, ingkang sawêg wontên nêgari dalêm Madiun
Sasampunipun kadya ingkang sapunika kawiyosipun, kawula inggih sampun tampi saha amriksani sapaijêmanipun patêdhan sampeyan sêrat wangsulan dhatêng kawula punika sadaya, ingkang katitèn tanggal ping 23 wulan April kapêngkêr punika, yèn panjênêngan sampeya [sa...]
[...mpeya] pramila saudara sampeyan, Kangjêng Pangeran Rôngga, utusan kimawon dhatêng adi sampeyan anak kawula pun Dêmang Sasradiwirya, sumêrêpa dados pulmak kawula, anyadhong anampèni
kawilasan dhumatêng jasad kawula. Wondening sarat patêdhan sa
Sasampuning kadya punika awiyos, kula sampun anampèni sêrat ing jêngandika kang
Kula inggih sampun parêng ijêngandika asulur dhumatêng putra ijêngandika sowan ing panjênêngan kula, awit ijêngandika sawêg kapambêngan ing padamêlan.
Mênggah putra ijêngandika waguwau. kula dhawahi mantuk ing dintên benjing-enjing, asarêng kalih sêrat punika,
saking parênging manah kula dhatêng sakathahing lêlampahan ijêngandika.
Ing dintên punika kula inggih akintun sêrat dhatêng saudara kula Kangjêng Pangeran Rôngga ing Madiun, yèn kula sampun parêng, ijêngandika dadosakên bupati wontên ing Goranggarèng.
Ingkang punika pamuji sarta pangajêng-ajêng kula, ijêngandika têmên-têmêna gènipun anyêpêng lêlampahanipun dhupatibupati. wontên ing Goranggarèng sarta mugi ijêngandika kaganjara mindhak ing kalênggahanipun.
Mênggah parentah kula dhatêng ijêngandika, têmên-têmêna ing pangabdinipun dhatêng Kangjêng guprêmèn Nèdrêlan. Sarta dhatêng kangjêng sultan ing Ngayogya, punapadening anglampahana ing sabarang parentahipun Kangjêng Pangeran Rôngga ing Madiun ingkang kalay
Yèn ijêngandika angestokakên ing parentah kula punika, ijêngandika kenginga anamtokakên ing
ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingkêng mêdanani sagung para bupati bangwetan bawah ing Ngayugyakarta Adiningrat, katur Kangjêng Tuw
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun kangjêng tuwan, kula ngaturi wuninga ing panjênêngan sampeyan, sakêplajêngipun brandhal sangking Rajêgtosan, purugipun dhatêng siti ing Saosragi, utawi ing Kupurbrubuh ing Kêmagêtan. Sarèhning ing Madiun ngajêngakên mêmêngsah. tanah ing bangwêtan sampun kapêngkrêkapêngkêr. ing brandhal, dados kula
kèthèripun. Dados kula gadhah parentah malih dhatêng priyayi kônca, Radèn Tumênggung Natadiwirya, Radèn Tumênggung Prigakusuma, Radèn Tumênggung Sumadipura, Radèn Tumênggung Mangundirona Kalsêsanggèn. Punika sami mangsuli srat kimawon dhatêng kula, utawi dhatêng Radèn Tumênggung Sasrakusuma, wangsulanipun piyambakipun batên sagêd sowan, sabab kuwatos tilar nêgari, sangking pêmanah kula kangjêng tuwan. [tuwa...]
[...n.] Tanah bangwetan batên wontên kuwatosipun. Pêdamêlan ing Madiun ngêlangkungi kèthèr, lajêng kula utusan malih dhatêng Radèn Tumênggung Sasrakusuma, utawi kula suka srat dhatêng Tumênggung Ngrawi ing Kalangbrèt, punika sami mangsuli srat dhatêng kula, utawi
Ingkêng punika kangjêng tuwan kula nuwun priksa ing panjênêngan sampeyan, dene wangsulanipun Radèn Tumênggung Prigakusuma, Radèn Tumênggung Mangundirona, kadospundi ingkêng dados pênggalih sampeyan, punapa pêkajênganipun
ing sampeyan, sadèrèngipun Radèn Tumênggung Sumadipura Kartasana wontên ing Madiun, kula tampi srat pêkabaranipun sangking Tuwan Kapitan Pandhêming kumêndham ing Ngawi, sarêng Radèn Tumênggung Sumadipura dhatêng ing Madiun kula pit [pi...]
[...t] risidhèn ing Rêmbang, amriksani ing sêkathahipun priyayi kônca kula bupati bawah kula sêdaya, kêlampahan Radèn Tumênggung Prigakusuma, Radèn Tumênggung Mangundirona, punika sami dados têtanggêlan kula, ing wusana sapunika gadhah kajêng kados mêkatên. Ingk
ing Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat. Ingkang palênggah nêgari dalêm Madiun Kartaarja Pangungangan. Saha ingkang mêdanani s
Sasampuning kadya ingkang sapunika wiyosipun, ki lurah panjênêngan sampeyan matêdhani sêrat inggih sampun dhatêng ing kula, saha sampun kula tupiksani sapaijêmanipun ing sêrat sêdaya, tibalantimbalan (dan di tempat lain). sampeyan ingkang kawrat ing
sêrat, sampeyan mudhut egalipun sêntona sampeyan priyayi kônca bupati, ingkang sami sampeyan tibali kantos ambal kaping sêkawan utawi kaping gangsal. Angsal sampeyan matêdhani sêrat dhatêng kula tansah nyêndikani kimawon. Batên wontên kawêkasanipun. Punikpunika. ampungan sami têngga nêgari, kuwatos dening brandhal sapunika kraman sampun batên wontên. Timbalan sampeyan ingkang kawrat ing sêrat ngigilnginggil. wau punika, kula inggih nuwun sêndika.
Kasêrat barisan dhusun Kurèn Sêlasa tanggal kaping 29 wulan Ramêlan taun Alip, 1755.
Sajawènipun titimôngsa kula nyaosakên sêrat wangsulanipun anggèr Radèn Tumênggung Pringgakusuma, kalih pun anak Tumênggung Mangundirana, patêdhan sampeyan sêrat ingkang katitimangsan tanggal kaping 15 salêbêtipun wulan Ramêlan punika.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun kula inggih sampun tampi pêparing sampeyan sêrat, ingkang katitimangsan Slasa tanggal ping 8 wulan Siyam Alip, paijêmanipun batên amung sampeyan anglajêngakên sêrat kêkalih, srêrat patêdhanipun wayah sampeyan Ki Lurahsangking. pênggendholipun tiyang alit, sêmangsanipun batên watênwontên. watosipun manah kula, igih tumuntên kula sowan.
Ngrawi tanggal ping 25 wulan Siyam Alip, 1755.
Sêrat sasaha. ingkêng pangabêkti, Radèn Tumênggung Mangundirona,Mangundirana (dan di tempat lain).
ing srêrat, sampeyan ngajêngakên srat kêkalih, pêparingipun wayah sampeyan Ki Lurah Kangjêng Pangeran Rôngga Prawiradiningrat, saha sampun kula tupiksani sêrat kêkalih wau, paijêmanipun
Sinrêrat ing Kalangbrèt, Akad tanggal kaping 27, wulan Ramêlan Alip, 1755.
tanggal kaping 29, wulan Ramêlan taun Alip 1755.
Radèn Tumênggung Sasrakusuma 66, Matal Mawulu Jagur Gurujaya.
Sêrat saha ingkêng pangabêkti Radèn Tumênggung Prigakusuma,
Sasampunipun kadya sapunika wiyosipun, kula ikêng sampun tampi pêparing sampeyan sêrat, ingkêng katitimangsan ing dintên Rêbo tanggal kaping 14 wulan Sawal taun Alip 1755, wondening paijêmanipun ing sêrat mênggah ladosan kula maesa
Kartaarja, ingkêng punika ki bêkêl, kula igih nuwun sêndika, tumuntên kula igih badhe ngladosakên.
Sinêrat ing Ngrawi tanggal kaping 17, wulan Sawal
Sasrakusuma, ikêng tatêngga nêgari dalêm ing Bèrbêg.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, kula inggih sampun tampi pêparing sampeyan srêrat,
Sêrat saha ingkêng pangabêkti Rahadèn Tumênggung Mangundirona, ingkang
ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingk
Sasampuning ingkang kadya sapunika wiyosipun, ki lurah kula ingkang sampun tampi, pitêdhan sampeyan sêrat ingkang katitimangsan ing dintên Isnên tanggal kaping 13 wulan Sawal Alip 1755.
Wondening paijêmanipun ing sêrat pitêdhan sampeyan, kula botên kenging botên, sampeyan pêksakakên sowan dhumatêng ing Madiun. Sarèhning môngsa mêkatên sowan dhumatêng ing Madiun. Sarèhning môngsa mêngkatên akathah sampeyan pirêmbagakên. Kados pêndamêlan lloji. ing Kartaarja, punapa dening pragatan. Anglangkungi kèthèr priyayi bupati, ing Madiun. Utawi prikônca ing Kamagêtan, sami ngucik dhatêng priyayi kônca bupati nêgari bangwetan. Amargi lami botên tumêdhak ing pêndamêlan. Ananging sampeyan galih igih lêrês,kawrat. ing sêrat. Wondening atur wangsulan kula, igih mênawi
ladosan kula, pragad maesa lêmbu, kula igih sêndika, tumuntê
Sinêrat ing Kalangbrèt, ing dintên Sêlasa tanggal kaping 20 wulan Sawal ing taun Alip 1755.
ingkêng dhatêng kula, kalih sangking pun paman Radèn Tumênggung Mangundirona,
Sinrat Rêbo tanggal kaping 6 wulan Sêla taun Alip 1755.
Ki lurah kula botên sumêrêp, kaolipun Radèn Tumênggung Prigakusuma, kalih Radèn Tumênggung Mangundirana, mawi sampun kêlajêng paturanipun Kangjêng Radèn Dipati Danurêja.
Kasêrat kaping 12 wulan Sêla, taun Alip 1755.
Sêrat saha ingkang pangabêkti, Rahadèn Tumênggung Pringgakusuma, ingkang atatêngga panêgari dalêm ing
ingkang kadya sapunika wiyosipun ki bêkêl, kula inggih sampun tampi pêparing sampeyan sêrat. Ingkang katitimangsan ing dintên Sêtu tanggal kaping 24 wulan Sawal ing taun Alip 1755, wondene paijêmanipun ing sêrat, batên langkung sampeyan angajêpragatan. maesa lêmbu kathahipun kalih têngah ladosan.
Sinêrat ing dintên Akad tanggal kaping 3 wulan Sêla taunipun Alip, ôkaôngka. 1755.
Ingkang sêrat saha ingkang bêkti Rahadèn Tumênggung Mangundirana, ingkang atêtêngga panêgari dalêm ing Kalangbrèt, kaatur Rahadèn Tumênggung Sasrakusuma, ingkang atêtêngga panêgari dalêm Kartasana Bèrbêg kitha ing Toyamirah, sasampuning ingkang kadya sapu
Wondene paijêmanipun sêrat, botên langkung sampeyan anglajêngakên srêrat, patêdhanipun wayah sampeyan ki lurah srêrat sêtunggil, wondene kula sampeyan kêrsakakên tumuntêna anglêksanani sowan dhumatêng Madiun kitha Kartaarja, ingkang punika ki bêkêl, aturinggih. tumuntên dhèrèk sowan. Mila sangsangking. punika, mênggah ingkang dados paturan kula, sampun kêlajêng
kathahipun 3. Sinêrat ing Kalangbrèt Ngahad tanggal kaping 4 wulan Sêla t
sampeyan sêrat, ikêng katitimangsan Madiun tanggal ping 22 wulan Sawal taun Alip 1755, wondening paijêmanipun ing sêrat, botên langkung kula sampeyan tibalitimbali (dan di tempat lain). sowan dhatêng Kartaarja, mangkatamangkat. sakdhatêngipun ing patêdhan sampeyan sêrat, ikêng punika ki lurah kula sampeyan tibali, kula botên sagêd sowan ing panjênêngan sampeyan, mila sapunika ingkêng dados paturan kula sampun kêlajêng, katur dhumatêng rama jêngandika Kangjêng Radèn Adipati Danur
Sinêrat Ngrawi tanggal ping 3 wulan Sêla taun Alip 1755.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun ki lurah, kula sampun tampi pêparing sampeyan sêrat, ikêng katitimangsan tanggal ping 22 wulan Sawal Alip 1755, wondening paijêmanipun ing sêrat, botên langkung kula sampeyan tibali dhatêng Madiun, kula kakrêsakabênkakrêsakakên. mangkat ing sak dhatêngipun sêrat, ingkêng punika ki lurah, mênggah jasad kula, ing sêmangsanipun raka ijêngandika Radèn Tumênggung Pringgakusuma sowan dhatêng Madiun, kula igih dhèrèk sowan, mila sasapunikasapunika. mênggah ikêng dados paturan kula sampun kêlajêng, katur rama ijêngandika Kangjêng
NgaatatNgahad. tanggal ping 4 wulan Sêla Alip 1755.
Sêrat saha ingkêng tabe akathah-kathah, Tuwan Kapitan Pandhêming kumêndhan ing Ngawi, katur
sapunika awiyos, kula gadhah atur kalayan saudara, ing mangke kula manggih kabar sangking paturanipun tiyang, bilih Radèn Tumênggung Pringgakusuma Ngrawi, Radèn Tumênggung Mangundirona Kalangbrèt, punika supe ingkêng dados parentahipun s
Ngawi Jumungah kaping 2, Sêla Alip taun 1755.
Sêrat saha ingkêng pangabêkti, Radèn Tumênggung Sumadipura, kaatur ikêng raka, Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawira Adiningrat.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun ki lurah sakdhatêng kula wontên
nuwun pangapuntên sampeyan, [sampeya...]
[...n,] wondening panjênêngan sampeyan dangu kabar ikêng punika igih sayêktos, wondening ikêng dipun
punika ikêng sami dhatêng panggenan kula, sarta matur dhatêng kula gènipun dhatêng Surapringga punika, dipun utus
pamêksanipun dhatêng kula, kula igih lajêng ambêktani utusan saha srêrat paijêmanipun ing sêrat kula wau, kula igih anguyubi lêpat kula nuwun apuntên sampeyan sangking pêmanggih kula tiyang bodho, mênawi wontên pêndangu sampeyan, kula sagê
105. Dhumatêng ingkang saudara Radèn Tumênggung Pringgakusuma, ing Ngrawa.
Sasampuning kadya punika awiyos. Sampun wontên saking sawatawis dintên punika, kula tampi
Botên wontên ingkang andadosakên sangêting susahipun manah kula, kajawi amung yèn madhangêtmidhangêt. warti, yèn priyagung ing Ngayogyakarta sami sulaya, sabab yèn wontên ingkang sulaya mêngkatên. Awis-awis botên andadosakên kasusahaning nagari satêtiyangipun.
Kula sampun sumêrêp mênggah saening budinipun saudara, sarta ing têmên-têmênipun. Gènipun angêrèh dhumatêng tiyang alit sakalangkung saking prayogi lan pantês. Awit dening punika pantês atampi sihipun kangjêng guphrêmèn sarta sih kula.
Ingkang punika panêdha kula, sarèhning kula sampun saudara anggêp bapa, mugi saudara abêlaka dhumatêng kula kang dados ribêding galih, supados kula sagêda amitulungi.
Saudara apasraha lan apitajênga dhatêng kula, sabab sampun [sa...]
[...mpun] pintên-pintên taun kula dados pangayomanipun bôngsa Jawi sarta para agêng-agêng ing Ngayogyakarta, sarta botên pêgat-pêgat gèn kula andêdonga ing Gusti Allah, supados nagari ing Ngayogyakarta waluyaa karaharja sarta kaluhuranipun kados ingkang wau-wau, pu
106. Dhatênga Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat ing Madiun.
Sasampuning kapunikakadya punika. awiyos. Kula sampun anampèni sêratipun saudara ingkang katitimangsan ping 24 sasi Mèi punika, sarta sakalangkung andadosakên pangunguning manah kula aningali ijêmanipun. Yèn saudara amanggahamanggih. ribêd kalih Radèn Tumênggung Pringgakusuma sarta Radèn Tumênggung Mangundirana, awit sami botên angèstokakên ing parentahipun saudara.
Mênggah ingkang sampun kasêbut ing cariyosipun tanah Jawi utawi ing tanah liyanipun. Yèn para priyagung sami pabên utawi sulaya, amasthi enggal bibrah têntrêming nagari, sarta tiyang agêng utawi tiyang ngangitalit. sami amanggih bilai.
Awit dening punika, sarta awit saking sih wêlas kula dhatêng tanah Jawi, punapadening dhatêng tanah môncanagari kang kabawah ing Ngayogyakarta, utawi dhatêng saudara tuwin dhatêng kancanipun
manawia ngantos kalampahan, sêsatron utawi sulaya, sintên ingkang amanggih ribêd sangêt, kajawi amung sauda sakancanipun.
Pirêmbag kula punika saudara upamèkna kados pawulanging pababapa. dhatêng anakipun. Sabab kula sangêt asih wêlas dhatêng para agêng-agêng ing Ngayogyakarta, sampun kados anak kula piyambak. Mila prayogi saudara turut. Yèn saudara sakancanipun sadaya badhe wilujêng ing sapanginggilipun.
bilih kula tingali, yèn tanpa wêkasan ing panyuprih kula wau, môngka ngantos andadosakên rêtuning nagari malih, amasthi kula badhe mantuk dhatêng nagari kula malih, soansowan. dhatêng ratu kula, sarta angunjuki uninga, yèn botên wontên ingkang purun angèstokakên ing pamulang kula, kajawi amung wadya prajurit Wêlandi kawêwahan tikêl tiga utawi tikêl sakawan kathahipun kalih prajurit kang wontên ing tanah Jawi sapunika, punika ke
Yèn ngantosa kalampahan mêngkatên, kados-kados ical wêlasipun ratu kula, andhatêngakên ing pamalês sarta pangukumipun. Amasthi badhe kasèp yèn para agêng-agêng anggalih rumaos ing kalêpatanipun. Anêtah sariranipun, saking gènipun botên angèstokakên ing pa
Ing dalêm gangsal wêlas uawiutawi. wolulas dintên punika, kula badhe tindak dhatêng tanah môncanagari, supados amariksani ing prakawis wau punika, sarta anyakecakakên manahipun kang sami kasusahan.
Manawi saudara badhe amaringakên têtêdhakanipun sêrat kula punika dhatêng kancanipunkônca. saudara bupati sadaya, kula sumôngga ing karsanipun saudara.
Wusananipun saudara apitajênga saking dening sih trêsna kula dhatêng saudara.
107. Sêrat saha ingkêng tabe akathah-kathah,
Gerarnaus, risidhèn ing nêgari Surakarta saha kungmaskumisaris. ingkang anguwasani nêgari Ngayogyakarta.
Sasampunipun kadya ingkang sapunika awiyos, kula inggih sampun tampi saha anupiksani sapaijêmanipun paring sampeyan sêrat wangsulan sdayasêdaya. ingkang katitèn tanggal ping 22 wulan Mèi kawingking punika, mênggah panyêpêng kula patih pun Sasradirja, kalihdene panuwun kula Radèn Tumênggung Sasranagara, undêr kolèktur ing Grobogan kang sampun lèrèh, dadosa bupati tanah kagungan dalêm siti, Gorangga
Pringgakusuma Ngrawi, kalih Radèn Tumênggung Mangundirana, Kalangbrèt. Asangêt dados susah ngêrdatosipun manah kula, sawab kula timbali batên purun dhatêng, mila kula ngêrumiyini ing kêrsa sampeyan, Radèn Tumênggung Sasranagara, Goranggarèng kalih Radèn Tdhatêng. Radèn Tumênggung Pringgakusuma, kupiyanipun inggih kula aturakên sarêng sêrat punika ing panjênêngan sampeyan. Sangking dening punika inggih dados rêmbagipun priyayi bupati ingkang sêpuh
Punika sêrat têturunan dhatêng Radèn Tumênggung Pringgakusuma Ngrawi. Wiyos, kula suka wuninga dhatêng kangmas, yèn
galihipun kangmas ingkang dèrèng pinanggih, mila sangêt ngrêdatos kuwatos kula, dene kangmas batên dhatêng ing Madiun kêpanggih ing kula, mrêgi pangbênganpambêngan. sawêntawis,sawatawis (dan di tempat lain). ingkang punika sangking têpang kula gadhah sêdhèrèk sêpuh dhatêng kangmas sawêg pêngraos kula sampun suwiyahipun tiyang ngandhap gadhah pênuwun kalih ikêngingkang. agêng, lan batên sampun bêgjanipun piyambak, yèn ingkêng agêng ngawisi batên, angnangingananging. yèn kangmas galih lisêmlingsêm. sawêntawis ing wêkasan badhe nusahakên sêdhèrèk kathah-kathah sabab batên wande dadosakên panggalihipun ingkang agêng, ing wusana kula kecalan sêdhèrèk sêpuh, inggih môngsa boronga pênggalihipun kangmas, ananging pêngraos kula pintên sadhèrèk kula jalêr,ratu (
ikêng wontên tanah môncanêgari, mila botên kenging batên, kula suka pirêmbag dhumatêng kangmas. Ikang amrih prayoginipun ing lampah, lulusa ing pangigilipunpanginggilipun. sampun watênwotên. raosan
kangmas badhe supe pangabdènipun ing ngratu, mila kula mrayagèkakênmrayogèkakên. egalenggal (dan di tempat lain). kangmas kêpanggih ing kula, sênajan wontêna sèwu raosan yèn kangmas egal kêpanggih ing kula, sampun sirna prakawis ingkang kathah-kathah mila panuwun kula ing Gusti Allah,
kaping kalih ing kangjêng gusti panutan, mugi-mugi paringa lêga galihipun kangmas egala kêpanggih ing kula, igih kadospundi malih kangmas yèn batênbotên. galiha sapunika, punapa kangmas supe gènipun gadhah sêdhèrèk anèm ing kula, utawi ing Ki Lurah Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, pintên putranipun ki lurah, yèn ngantos supe pangabdènipun ngratu, ngupados kamuktèn damêl-damêl punapa, yèn kangmas batên gêgakawrat. ing srêrat ngigilnginggil. punika sêdaya, saha kula utusan kaki Tumênggung Wiryanêgara,
poma. kangmas dhatênga Kartaarja sarênga lampahipun kônca bopati kêkalih wau.
108. Sêrat sahisaha. ingkang tabe kawula, Radèn Tumênggung Sasranagara, bupati ingkang tatêngga nêgari dalêm Goranggarèng: kaatur ing Panjênêngan Sampeyan Kangjêng Tuwan Ridêr Kolnèl Aibrêt Geranaus, risidhèn ing nêgari Surakarta, saha kumisaris ingkang nguwasani nêgari Ngayo
Sasampunipun kadya sapunika kawiyosipun,awiyosipun. kawula inggih sampun tampi saha anupiksani sapaijêmanipun patêdhan [pa...]
[...têdhan] sampeyan sêrat wangsulan punika sêdaya, ingkang katitèn tanggal ping 22 wulan Mèi
kèkènkèngkèn. sowan ing panjênêngan sampeyan, mêrgi kawula batên sagêd sowan ing panjênêngan sampeyan sangking papangbêngankapambêngan. damêl, wondening timbalan sampeyan inggih kados ingkang sampun kawrat patêdhan sampeyan srêrat punika sêdaya, inggih sakêlangkung panuwun kawula ing panjênêngan sampeyan. Wondening patêdhan sampeyan ganjaran wêrni yatra 250 rupiyah, 2 sutra jêne, 3 sêpèr,sabungkus. 5 renda, kawula inggih klayan jakêp.jangkêp. Sêmantên ugi cariyosipun adi sampeyan Sasradiwirya, sangking sih kawilasan sarêng wontên ngarsa sampeyan sêmantên ugi patêdhan sampeyan ganjaran dhatêng adi sampeyan pun Dêmang Sasradiwirya, kawula inggih anglangkungi bungah sokur pamundhi pangêmbun kawulamung. sêtcasêtya. tuhu têmên, pangabdi kawula ing panjênêngan sampeyan utiutawi. ing saudara sampeyan Kangjêng Pangeran Rôngga Madiun. Saha kangjêng sinuwun sultan ing Ngayogya, miwah kangjêng gupêrmèn, batên langkung panuwun kawula ing panjênêngan sampeyan utawi kajêng gupêrmèn, sampun kantos supe anglêpas [anglê...]
[...pas] asta angsalipun kagungan adi dhatêng jasad kawula, utawi dhatêng adi sampeyan anak kawula pun Sasradiwirya. Wondening kawula inggih sampun tampi tanah dhusun ing Gorang-garèng ing Magêtan, sangking saudara dalêm kangjêng pangeran klayan malih kawuninganasapanunggilanipun. wagêda sowan ing saudara sampeyan kangjêng pangeran sarênga lampah kawula, sênajan batên purun sowan ugi sampun kantos anyulayani ing parentah. Wondening adi dalêm anak kawula pun Sasradiwirya, kawula suwun ing saudara sampeyan supados wontên rencang kula
risidhèn ing nêgari Surakarta, saha kumasaris ingkang anguwasani nêgari Ngayogyakarta.
Sasampunipun kaunjuk tabe sukêm kula ing sampeyan dalêm, kawiyosipun ingkang batên punapa kawula anyaosakên kawilujêngan kawula, sangking ngarsa dalêm dhatêng kawula ing Madiun inggih klayan wilujêng, sangking angsal sih pangèstu dalêm. Wondening patêdhankajawi. [patêdh...]
[...an] amêngamung. sêtca tuhu têmênipun ingkang kacaosakên ing sampeyan dalêm utawi kangjêng gupêrmèn. Klayan malih kawula anyaosakên mênggah kawontênanipun ingkang kagrami, adi dalêm tiyang dhusun Piyak kalih Ngawi, dhatêng Gêrsik, wêrni kopi kalih lisah jarak 3, jarak wêt
110. Dhatêng Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat ing Madiun.
Sasampuning kadya punika awiyos, ingkang badhe amaringakên sêrat punika dhatêng saudara, saudara kula Kangjêng Tuwan Phanès Residhèn nagari ing Ngayogyakarta, punika kula utus dhatêng tanah ing môncanagari, akanthi Radèn Tumênggung Mrêtadiningrat kalih Ra
Ingkang punika panêdha kula sarta pangajêng-ajêng kula, ingkang mugi saudara amitulungana dhatêng ingkang sami kula utus wau.
Punapa ingkang dados aturanipun saudara, sarta aturanipun kônca ijêngandika sadaya, amasthi sami kamidhangêtakên dhatêng ingkang sami kula utus wau, wondening kula, samangsanipun sampun tampi ing pratelanipun. Sasagêd-sagêd [Sasagêd-sagê...]
[...d] kula mêsthi amurih anyakecakakên dhatêng satunggil-tunggiling têtiyang.
Ingkang kasêbut ing sêrat kabar saking Batawiyah kang katitimangsan ping 29 Mèi wontên baita kapal têtiga dhatêng saking nagari Wêlandi, ambêkta prajurit Wêlandi, punika
anggalih punapa malih angèstokakên ingkang dados pamulang kula.
Ingkang saupami kula botêna angeman dhatêng tanah Jawi, sarta dhatêng pasitèn-pasitènipun para ratu ing tanah Jawi,
amasthi kula botên amrêlokakên, gèn kula anyuprih pirukunipun sae saudara kalih kônca ijêngandika para bupati sadaya.
Sarèhning sampun lami gèn kula atêpang sae kalih para agêng-agêng nagari ing Surakarta sarta para agêng-agêng nagari ing Ngayogyakarta, sampun kados sadhèrèk. Ingkang punika, salamine kula taksih ginanjar kuwat sarta kasagêdan dening Gusti Allah, amasthi
Amargi saking sih wêlas kula wau, mila ing mangke kula anglampahakên Kangjêng Tuwan Phanès risidhèn ing Ngayogyakarta, kang sampun kapracaya sangêt dhatêng kangjêng guphrêmèn. Sarta kang dados pangayomanipun para agêng-agêng ing Ngayogyakarta, akanthi pam
112. Dhatênga Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat ing Madiun.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula sampun anampèni sêratipun saudara ingkang katitimangsan ping 2 sasi Juni punika, sarta sangêt andadosakên ing suka pirênaning manah kula aningali, gènipun saudara anyuprih, badhe amurih ing sae sarta sumungkêmipun bup
Pamuji kula, amargi saking pangrigênipun saudara, sarta saking pamurihipun kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogyakarta, sakathahing sulayanipun saudara kalih bupati kêkalih wau tumuntên sagêda ical.
Wusananipun saudara apitajênga ing sih trêsna kula aprasobatan kalih saudara.
113. Sasampuning tabe kula wiyosipun bilih parêng galih sampeyan, kula nyuwun nyambut yatra wontêna sangking sadasa rupiyah. Parêng utawi botên ingkang mugi sampun dados galihipun Tuwan.
114. Dhatênga Radèn Rôngga Prawirasêntika ing Tunggul.
Sasampuning kadya punika awiyos. Sakalangkung andadosakên pangunguning manah kula, anampèni pratelanipun tuwan kapitan sarta kumêndhan ing Ngawi yèn saudara kakecon.
Ingkang punika panêdha kula, mugi saudara amratelakakên dhumatêng kula tumuntên mênggah patrapipun gène saudara kakecon wau, sarta punapa saudara sagêd pikantuk nyinanipun. Mênggah têtiyang ingkang sami angècu dhumatêng saudara. samangsanipun saudara samp [s...]
[...amp] kacêpêngipun ingkang sami angècu, sarta sasagêd-sagêd kula badhe anyuprih mênggah wangsulipun barang gadhahanipun saudara ingkang sami ical.
114.115. Punika ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah sangking Radèn Rôngga Prawirasantika, ingkang têtêngga nagari dalêm ing Madiun kitha Tunggul. Sayogya katur ing Kangjêng Tuwan Ridrê Kurnèl Naus ingkang nguwasani nêgari dalêm Ngayogyakarta Adiningrat.
ingkang kasêbut wau, kangjêng tuwan amasthi badhe anyuprih kacêpêngipun ingkang sami angècu wau punika, sarta saksagêd-sagêdipun kangjêng tuwan badhe anyuprih wangsulipun barang gadhahan kula kang sami ical. Ing ngandhap punika pratelanipun patrapipun gèn
Amarêngi ing malêm Rêbo Pahing tanggal ping 19 wulan Bêsar taun Alip ingkang sampun kapêngkrê punika 1755, griya kula kalêbêtan kècu kathahipun tiyang 150 utawi tiyang 200, sarêng kècu wontên ngregol jawi, kapalanipun wicantên. Mêngko yèn ana sajêroning nmarang.
ingkang sami wontên pêndhapi lumajêng sêdaya, kantun kula piyambak têksih wontên kampungpagêr. antawis ungêlipun sênjata wontên kaping 60. Rencang kula èstri kingingkenging (
wondeningkêjawinipun. tiyang sêkawan ingkang mungêl ing ngajêng wau punika, ing ngandhap punika pratelanipun.
Dêmang Sôntayuda ing dhusun Pacol, sarencangipun sêdaya, [sêda...]
[...ya,] Mas Jayadi ing dhusun Sêtana,
uwang abrit 600, dhuwung malih 12, sami uwrêuwêr. jêne waos walu, mêthuk mapag wêlagri sami jêne, waos prajurit
25, sênjata 12, ingkang kalih dandosanipusdandosanipun. sami slaka, kêstul 2 rakit, ingkang srêrakitsêrakit. dandosanipun sami slaka, kirang langkung kados wontên pêngaos 10 000.
kadya punika awiyos. Kula sampun anampèni sêratipun saudara kang katitimangsan tanggal ping 25 Bêsar, ingkang punika sangêt tarima kasih kula, gèning saudara asuka khabar kawrat ing sêrat wau.
Kalih dening malih kala tanggal ping 29 Bêsar kang sampun kalampahan, prajurit Wêlandi akanthi koloni pun Tuwan Litnan Kulnèl Solwin lumampah dhatêng sakidulipun nagari ing Ngayogya. Anggitik
Jawinata, ganderanipun Suryabrôngta, punapadening dêdamêl sarta kapal kathah kabandhang dhatêng prajurit Wêlandi, wondening brandhal ingkang kapanggih pêjah wontên in
Kala tanggal ping 1 sasi Sura taun Ehe 1756, prajuritipun kêkapalan Tuwan Kulnèl Kokis. Nalikanipun nyabrang lèpèn ing Lêdhok, angsal amêjahi brandhal kathahipun sèkêt. Saking wuruning pangamukipun prajurit Jawi kathah tiyang èstri ingkang tumut kapêjahan
Ingkang punika panêdha kula, khabar ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, mugi kawuningakna dhatêng kônca ijêngandika para bupati, wusana saudara apitajênga ing sih trêsna kula dhatêng saudara.
117. Punika pemutan kula Kajêng Pangeran Arya Adinêgara, kala bibit kawitipun ingkang nêmbung rumiyin
mbung. anêdha uninga ing siti wau, sadhatêngipun wontên nêgari gadhah panuwun amaosi 2400 reyal nigang dasa uwang, ing dalêm sêtaun, wicantên kugakula. dhatêng saudara, pundi kang kathah gènipun gadhah pêngawis inggih dados. Antawis dintên
rumaos kekenan. Sangking botên pitajênging manah kula, dados kula dhatêng ing griyanipun, kêpanggih Tuwan Kelo sanjang yèn kula botên rumaos kekenan, Tuwan Kelo têmêtêntêmên-têmên. wiraosipun dhatêng kula, lajêng kula wicantên dhatêng Tuwan Kelo, yèn kula dèrèng nampèni wêwangsulane
rumaos dipun utus prakawis ssiti. angsulanipun botên sumêrêp. Dene wangsulanipun Tuwan Kelo dhatêng kula,
griyanipun Tuwan Kelo, abêta kabar yèn Tuwan Hop botên nrimah wicantênipun Tuwan Kelo sampun susah dhatênga pundi kula kadugi, sampun tuwan pangeran tumut-tumut. Prakawis punika kula wicantên badhe kula saosake [sao...]
[...sake] prentah gêdhe mawon. Angsulanipun Tuwan Kele inggih sae, lajêng kula pamit mantuk, sarta prakawis punika kula pasrahakên dhatêng tuwan risidhèn. Sumôngga môngsa
yatra, sarêng katêmbung botên suka, jaran kula niku botên kula êdol, kula anggo bukti.
Ing Ngadinêgaran tanggal ping 10 Sura taun Ehe angkaniangkaning. warsa 1756.
pratôndha, dene kula sampun parêng, gêgadhuhan kula sihisiti. dhusun ing Sêgara Wêwi,Wêdhi. [Wê...]
[...wi,] ing Lorog lan ing Panggul salêbak wukire sapadhas pèrènge, gunggung kalih likur jung, dipun pajêgi dhumatêng Tuwan Kilo, laminipun ing dalêm sangalas taun. Kasanggi pajêg ing dalêm
Sampeyan Dalêm Kajêng Tuwan Ridêr KonèlKolonèl. Aibêrt Herar Naus Risidhèn ing nêgari Surakarta saha kumisaris ingkang nguwasani ing nêgari Ngayogyakarta.
Sasampunipun kaunjuk tabe sukêm kawula ing sampeyan dalêm kawiyosipun, sangking kamipurun-purun kawula anyaosi sêrat ing sampeyan dalêm. Inggih batên [ba...]
[...tên] punapa kawula anyaosakên kawilujêngan kawula angsal kawula andhèrèkakên ing saudara dalêm, kangjêng tuwan risidhèn ing nêgari Ngayogyakarta, angsalipun
kawuningana ing sampeyan dalêm, mênggah pamriksanipun saudara dalêm dhatêng priyayi bupati, kawontênanipun wêdalan ing siti utawi sapanugilanipun,sapanunggilanipun. ing pangraos kawula batên sanès kalih ingkang sampun kawula unjukakên ing sampeyan dalêm rumiyin punika, amêng dhusun siti Narawita ing Sêmbon, unjuk kawula ing sampeyan dalêm siti 200, ing kawontênanipun amêng siti 100. Wondening siti Narawita gêmah, ingsarang. burungipun punika kawula andikakakên nitik ing saudara dalêm kangjêng tuwan risidhèn dhatêng tiyang Ngrawi, ingkang priksa, klayan dhêmitan. Wondening panitik kawula, ing dalêm tigang sasi ngundhuh sapisan pikantuk 25 kati, pajêgipun 1000 rupiyah. Ingkang [In...]
[...gkang] Ngayogyakarta, ingkang mêdal sangking siti dhatêng Radèn Tumênggung Pringgakusuma, Bupati Ngrawa
yatra 12500lumêbêt. guwa tiyang dhusun Sela KarungKarang. bawah gêmah, wondening unjuk kawula punika sêdaya inggih sampun kawuningan ing saudara dalêm sdaya.sêdaya. Batên lakunglangkung. panuwun kawula ing sampeyan dalêm, mênawi wontên lêpatipun unjuk kawula anuwun sih ngapuntên ingkang kathah-kathah.
Kasêrat Madiun Kartaarja, Kêmis tanggal ping 24 wulan Juli 1828.
119. Sêrat saha ingkang tabe, kawula Radèn Tumênggung Sasranagara, bupati nagari Magêtan Goranggarèng, kaatur ing Panjênêngan Sampeyan Kangjêng Tuwan Ridêr Kolnèl Aibêrt Gerarnaus. RispidhènResidhèn. ing nêgari Surakarta, saha [sa...]
[...ha] kumisaris ingkang anguwasani nêgari Ngayogyakarta. Sasampunipun kadya sapunika, awiyosipun, ingkang sarêng srêrat punika, kawula anyaosakên sêrat pratelanipun kewan saha tiyang, utawi sabin. Punapa kawontênanipun tanah MagêtMagêtan. saha Goranggarèng ingkang sampun kawula panggih, klayan malih mugi sampun dados rêngatèng galih, mila batên kawula caosakên saudara sampeyan. Kajêng tuwan risidhèn ing Ngayogya wau srêrat, wit angsal kawula akèn mariksani dèrèng sampun, mila panuwun kawullingsêm. sampeyan wit kawula abdènipun kangjêng gupêrmèn. Wit gêsang kawula sangking sih kawilasan sampeyan.
Ing ngandhap punika kawontênanipun tiyang sarta kewan utawi ing liyanipun kawontênanipun dhistrik Magêtan Gorang-garèng ing lêbêtipun taun 1828 kadi ta,
[Grafik]Teks alsi hlm. 261-267 berisi grafik.
Kasêrat ngaji Kêmis tanggal ping 1 Kogustus 1828
120. Pèngêt nuwala dalêm undhang-undhang, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati
Besuk mulihe mêtu ing Panaraga, dhawuha m
Tinulis ing dina Rêbo tanggal ping sêlawe sasi Sura taun Ehe 1756.
121. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Kangjêng Pangeran Ariya Mataram, ingkang ing mangke sawêg anglampahi ing ayahan pacak baris wontên ing bètèng Pijenan, kaatura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Ridrê Kulnèl Ibrêt Gerar Naus residhèn ing Su
Sasampuning kadya ing sapunika wiyosipun, kula sampun anampèni ing sêratipun saudara kangjêng tuwan residhèn ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 31 Juli taun 1828 saha sampun kula tupiksani saraosingsuraosing. sêrat sêdaya ingkang mungalmungêl. ing sêrat, saudara maringi uninga dhatêng ing kula. Manawi wontên tiyang Jawi awasta Bok Kêrtadrana griyanipun ing dhusun Trawas bawah Gêmampir, soan dhatêng saudara kangjêng tuwan residhèn, sarta gadhah atur yèn piyambakipun kapocot gènipun dados bêbêkêlandikakakên. mariksani ing prakawisipun, manawi sampun gèn kula mariksani, tumuntên kula anyaosananyaosi. pratela dhatêng saudara kangjêng tuwan residhèn.
Ingkang punika inggih sampun, Bok Wiradrana kula pariksani [pariksa...]
[...ni] ingkang dados paturanipun. Botên ewah kados ingkang mungal ing sêratipun saudara, manawi piyambakipun kapocot sarta barang gadhahanipun tanêman ingkang wontên ing sabin dipun bêskup dipun pêndhêti dhatêng pun Wiradiwirya dêmang ing Gêmampir.
Sawêg aturipun Bok Kêrtadrana, barang gadhahanipun ingkang dipun pêndhêti dhatêng pun Dêmang Wiradiwirya:
Punika awit kala kapocotipun Bok Kêrtadrana kala ing wulan Ruwah tanggal kaping 15 dumugi ing wulan Sura punika tanggal kaping 25 3180 wang
Gadhahanipun Bok Kêrtadrana ingkang dipun pêndhêt ajêng dhatêng pun
aturipun, inggih angakêni manawi mocot dhatêng Bok Kêrtadrana, ananging ingkang dipun pocot anakipun, awit ingkang kadamêl bêkêl siti Trawas salupit anakipun, mila kapocot, awit anakipun Bok Kêrtadrana ingkang kadamêl bêkêl wau taksih
prakawis, utawi pamêndhêtipun barang tanêmanipun Bok Kêrtadrana wau inggih sayêktos. Ingkang punika kula sumôngga ing saudara kangjêng turesidhèn.
Kasêrat ing barisan bètèng Pijenan kaping 26 Sura Ehe ôngka 1756.
122. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Kangjêng Pangeran Ariya Mataram, ingkang ing mangke sawêg anglampahi ing ayahan jagi wontên ing bètèng Pijenan, kaatura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Ridrê Kulnèl Naus residhèn ing Surakarta.
Sasampuning kadya ing sapunika wiyosipun kula sampun anampèni sêratipun saudara kangjêng tuwan residhèn, ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 8 Agustus taun 1828.
Saha sampun kula tupiksani saraosing sêrat sadaya. Dhawahipun saudara ingkang mungal ing sêrat, kula andikakakên nyêpêng dhatêng pun Wiraduwirya dêmang ing Gêmampir, manawi sampun kacêpêng kapunkakentun. dhatêng ngarsanipun saudara.
Ingkang punika pun Dêmang Wiraduwirya Gêmampir inggih sampun kula cêpêng wontên ing barisan kula bètèng ing Pijenan. Ing mangke pun Dêmang Wiradhuwirya inggih lajêng kula kintunakên dhatêng saudara. Rampasanipun dhuwung satunggal sakandêlanipun jêne kapalsakarsanipun. saudara.
Ing barisan bètèng Pijean kaping 1 Sura Ehe ôngka 1756.
123. Sasampunipun pangabêkti kula ing sampeyan. Kula kautus rayi sampeyan Radèn Tumênggung Danukusuma, kakrêsakakên anyaosakên sêrat ing sampeyan. Dening rayi sampeyan Radèn Tumênggung Danukusuma, kaparingan nama Radèn Adipati Danurêja, kalih kauningana i
sinuhun kangjêng sultan. Ênggènipun kakêrsakakên dening Allahu Tangala, angratoni ing tanah Jawi, amangun luhure agama Islam. Kados saèstu angsal pitulunging Gusti Allahu Tangala karilan. Ingkang punika kakang Tumênggung Sindunêgara, mênggah kadosanggalih. kaèngêtan, agama Islam tuwin ing ratu kula ingkang sinuhun kangjêng sultan, kula kadugi ananggêl bilai sampeyan. Yèn saupami sampeyan wontên rikuhipun, sampeyan punapa botên kèngêtan, kala rumiyin ing salampah-lampahipun eyang suwargi, sabiyantu batin kalKumpêni. ingkang punika kakang, yèn sampeyan ambiyantoni ingkang dados rêmbag kula, kula nêdha tumuntênipun mênggah kayêktosan sampeyan. Mila sapunika kakang kula dugi nuntên wontên pitulunging Allah dhatêng ratu kula, kakang sampun ngantos kasèp.
Sinêrat ing Ganjuran, Jumungah ping 9 Mulud Ehe 1756.
124. Saha ingkang sêrat ingkang tabe akathah-kathah kojukkonjuk. ingkang rama, Kangjêng Tuwan KololnèlKolonèl. Nais. Mila kula anyaosi sêrat ing sampeyan rama, kula nuwun sih
tuwan sampun ngantos kathah-kathah kantunipun.Ingkang kaping kalihipun malih kula anyuwunakên sihipun ing kangjêng tuwan wahyah
Ingkang kaping kalihipun malih kula anyuwunakên sihipun ing kangjêng tuwan wahyahwayah. sampeyan anak kula, ingkang sampun
Mila sapunika kangjêng tuwan anakipun adhimas Adiwinata dèrèng malêbêt panakawan dèrèng malêbêt Samaputra, tumutêntumuntên. anak kula gadhah atur dipun suwun dados kancanipun Samaputra, igih sampun kalampahan dados kancanipun Samaputra, antahwisantawis. gangsal ditên lajêng kaigahakênkainggahakên. nama bopati. Punika panuwun kula ingkang mugi wontêna sihipun kangjêng tuwan dhumatêng wayah sampeyan anak kula pun Wôngsakusuma. Wondening yèn sampun angsal sihipun kangjêng tuwan kalilana kalênggahanipun kagêntosan ing sêdhèrèkipun. Ananging ingkang kula ajêng-ajêng sihipun kangjêng tuwan, wondening [wonde...]
[...ning] yèn wontên kalêpatan kula, kula anyuwun metak ampun ingkêng kathah-kathah.
Sinrêrat ing ditên Slasa wulan Jumadilawal tanggal kaping 3 ing taun Ehe ôngka 1756.
125. Punika ingkang sêrat saha ingkang tabe kaurmatan akathah-kathah, Pangeran Rôngga Arya Prawiradiningrat, ingkang tatêngga kagungan dalêm môncanêgari Madiun kitha Kartaarja Pangongangan. Kaatur ingkang saudara Kangjêng Tuwan Ridêr Kolonèl Aibêrt Gêrarn
Sasampunipun kadya sapunika awiyosipun. Sangking kumapurun kula ngaturi sêrat wali-wali, angrubêdi panggalih sampeyan, inggih sangking tuhu têmên kula ing kangjêng gupêrmèn utawi ing ratu, sangking bodho tiwas jrih kula tiyang wontên ngandhap. Lêpat tulakula. nuwun ngapuntên sampeyan ingkang kathah-kathah, sangking sakêlangkung susah ribêdipun manah kula, angsal kula anindakakên patêdhan sampeyan sêrat wangsulan, kasêrat Jawi utawi cara Wêlandi, kacap sègêl ing kangjêng gupêrmèn. Prakawis Radèn Tumênggung Sasr [Sa...]
[...sr] Goranggarèng, yèn batên gadhah sawab ingkang pêrlu, lulusa anggadhahi lênggah siti karya 50 Magêtan, sangking
ala] utawi dhatêng Radèn Tumênggung Sasranagara, manawi dados dhanganipun galih sampeyan, mugi wontêna dhawah sampeyan dhatêng Ki Lurah Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, kadosdening dhawah parentah sampeyan dhatêng kula, saupami batên wontên kêrsa sampeyan sapukèthèr. Mêrgi batên cêkap sangking awonipun siti, ingkang punika asangêt-sangêt panuwun kula ing panjênêngan sampeyan siti karya 50 Magêtan dadosa lênggahipun Radèn Tumênggung Sasranagara. Wondening kupiyanipun nuwala patêdhan dalêm kula inggih
ingkang angrênggani kêdhaton Ngayogyakarta Adiningrat, sun gadhuhakên marang bocah ingsun, Si Sasranêgara, marmane bocah isuningsun. Si Sasranêgara, sun gadhuhi nuwalaningsun, amarga têka kabêcikan sêcasêtya. tuhune marang ing panjênêngan ingsun, [ing...]
[...sun,] ing mêngko ingsun junjung têka ing ngisor, sun sêngkakake ing ngaluhur, sarta sun kulawisuda, ingsun gawe bocah ingsun bopati môncanêgara, ana ing kagungan ingsun bumi kabopatèn ing Goranggarèng, cacah gawininggawening. limangatus sapanunggalane kabèh, dene lêladène pajêg limangatus reyal ing dalêm sêtaun
Prawiradiningrat, lan ingsun lilani angago,anganggo. apa saanggo-anggoning bocah ingsun bopati môncanêgara jajar, anadene jênênge Si Sasranêgara, ingsun pundhut, ingsun paringi aran tumênggung, Tumênggung Sasradirja. Iku mupakata marang sarupane, para niyakaningsun bopati mantri ing Ngayogyakarta kabèh, apa
Kala dhawuhing timbalan dalêm ing dintên Sênèn tanggal kaping 2 ing wulan Jumadilawal taun Ehe angkaning warsa 1756.
126. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah Kangjêng Gusti
Sasampuning kadya sapunika awiyos. Saudara asuka uninga dhumatêng ing kula, yèn pun Trunayuda kakêrsakakên dados kêpala jagi bèntèng ing Jatosnèm.
Kawula abdi dalêm pun Cakrawijaya. Kadhawahan timbalan dalêm, kakêrsakakên manut piturut punapa ingkang dados rèhipun kêpala bètèng ing Jatosnèm, ingkang nami pun Trunayuda. Atur kawula gusti nuwun mopo. Yèn kakêrsakakên dados wontên ngandhapipun kêpala pTêmên-têmênipun. atur kawula ing panjênêngan dalêm gusti. Ing ngandhap punika tôndha tangan kawula.
127. Kawula abdi dalêm pun Pôncawijaya, sowan kula ing ngêrsa dalêm. Dipun utus dhatêng abdi dalêm pun Cakrawijaya, angunjuki uninga ing sampeyan dalêm kangjêng gusti.
Nalikanipun abdi dalêm pun Cakrawijaya katimbalan wontên ing ngêrsa dalêm, rèhipun siti sami karayut dhatêng pun
[...rtayuda.] bêkêl ing Pomah lami. Ingkang tumut kesah dhatêng pun Mêrtayuda wau tumuntên Bêkêl Pomah ingkang satunggilipun Ranasêntika asuka pirsa dhatêng pun Cakrawijaya, yèn dhusun ing Pomah katanêman kêpala dhatêng Trunayuda. Ingkang katanêm pun
lajêng mantuk dhatêng Kêpasong. Sadhatêngipun ing Kêpasong sampun dalu. Kula lajêng dipun kèn soan ing sampeyan dalêm. Pun Cakrawijaya sagah badhe lapur dhatêng bètèng ing Jatosnèm.
128. Kawula abdi dalêm Amad dalêm Saphingi ing kitha agêng Mêtawis. Katur ing Kangjêng Tuwan Komasaris Kurnèl Naès. Ingkang pilênggah panêgari Surakarta Adiningrat. Ingkang rumiyin kawula anyaosakên sêmbah sungkêm kawula katur ing kangjêng tuwan. Sêsampunwondèntên atau wontêndèntên (dan di tempat lain). ingkang kawula suwun kawula kalilana nuwun songsong ijêm. Wontêndene kawula sakônca mêdalêm sêdaya, paringan dalêm ingkang kina-kina songsong biru sêdaya, mila kawula agadhah pênuwun ing kangjêng tuwan, songsong ijêm, sawab kawula kêrsanipun saudara dalêm
Natapraja, kawula têksahtaksih. èngêt ingkang ganjar gêsang kang ganjar palênggahan langkung saking agêng inggih kangjêng tuwan. Kawula batên sagêd malês ing kangjêng tuwan. GastiGusti. Allah ingkang malês ing kangjêng tuwan. Kawula ajêng nuwun dhatêng saudara dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Natapraja inggih mênawi angsal, mênawi batên angsal adatipun Jawi kula sangêt isin kawula, wontêndètên kawula gèn kawula purun-purun anuwun ing kangjêpangapuntênipun. ing kangjêng tuwan.
ing Kanjêng Tuwan Kolonèl Komasaris Nais, ingkang pilênggah panêgari dalêm ing Surakrêta Adiningrat.
Mila kawula kamipurun anyaosi srêrat konjuk [konju...]
[...k] ing kanjêng tuwan, kawula rumiyin kamipurun agadhah atur nuwun nama mayor.
Sampun kunjuk dhumatêng saudara sampeyan Kanjêng Tuwan Kolonèl Kokis.
Ingkang punika sakêlangkung mênggah pêngajêng-ajêngipun manah kawula, ing timbalan sampeyan.
Mila kawula asangêt panuwun kawula dhumatêng kanjêng tuwan. Ingkang mugi-mugi wontêna sih wilasanipun kanjêng tuwan dhatêng ing jasad kawula
Mila kawula kamipurun agadhah atur ingkang sapunika, awit saking ribêdipun gèn kula angrèhakên kônca kawula prajurit ing Nataprajan sêdaya.
Ingkang mawi kônca kawula prajurit wau punika, ingkang sami nyêpêng kônca kawula tumênggung sêdaya, kônca kawula tumênggung wau, awis ingkang purun nindhihi prajuritipun piyambak. Mila asangêt pênuwun kawula supados sagêda keringa parentah kawula dhatêngpêrang. punapadene sêbarang parentahipun kanjêng tuwan-tuwan sêdaya.
Lêpatipun atur kawula kêng mugi-mugi kawula nuwun pangapuntênipun kanjêng tuwan. Kasrêrat ing Grojogan, Jumungah Pon tanggal kaping 8 Ruwah ing taun Ehe nuju ôngka taun Jawi 1756.
130. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Radèn Tumênggung Sasrakusuma, bupati nêgari dalêm Kartasana bèrbêk kitha Toyamirah kojukkonjuk. ing Kangjêng Tuwan Kurnèl Naus risidhèn ingkang palênggah ing loji agêng kantor nêgari dalêm ing Surakarta Adiningrat.
Sasampunipun kadya ingkêng punika wiyosipun kangjêng tuwan, rèhêning anak kawula pun Sasradipura sarencangipun sampun kalampahakên dhatêng ing Sêmawis, ingkang punika mugi sampun andadosakên rêngating pênggalihipun kangjêng tuwan. Ampun ingkang kathah-kat [katha...]
[...h-kat] pangapuntênipun kangjêng tuwan ingkang agêng, dhatêng anak kawula pun Sasradipura sarencangipun. Kasêrat ing Bèrbêk dintên Rêbo tanggal ping 11 wulan Sawal taun Ehe ôngka 1756.
131. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah nêgari dalêm Pranaraga, dhumatênga ingkang saudara Tuwan Gerike ing nêgari Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyosipun, kula sampun nampèni pakitunipunpakintunipun. sêrat saudara ingkang katitimangsan Surakarta tanggal kaping 10 wulan Sawal taun Ehe ôngka 1756, ingkang sêrtasêrat. sampun kula tupiksani saijêmanipun kula inggih
kasih, mênggah panêdhanipun jagul saudara, kula inggih sampun sadhiyasatunggil.
wontêna sangking kalih dhusin. Mênggah pêngaos punapa ingkang dados karsanipun saudara ingkang sampun kalampahan, yèn saudara parêng kabêkta sarêng salampahipun saudara. Ingkang kaping tiga tabenipun radèn
Hamangkunêgara, Ridêr Kurnèl Kumêndham, kagawaa marang salakune saudaraningsun Tuwan Karêl Gerike marang ing Panaraga, dhawuha marang sarupane bocah ingsun kêpala Dêmang Pêng
Liring nuwalaningsun undhang-undhang, ingsun aparing wêruh marang ing sira kabèh. Yèn salakune saudaraningsun iki, marang ing Panaraga, iku mênyange utawa mulihe, samangsane yèn mampir utawa nginêp ana ing desa ngadesa kang kalêbu bawah ingsun kono, padhakongsi (dan di tempat lain). kêkurangan. Dene yèn ana pênjaluke tulung tundhan jaran utawa jagul, iya
anglakoni saunine kagunganingsun nuwala undhang-undhang iki, amêsthi padha sira ingsun ukum kang luwih dene abangêt.
Surakarta tanggal ping 16 Sawal taun Ehe ôngka 1756.
133. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, ingkang kalayan pakurmatan. Ingkang mêdal manah têmên-têmên Kangjêng Pangeran Mayor Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, katura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Ridêr Kolnèl Ibrêt Gerar Naus saha residhèn ingpilênggah. nagari ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya ingkang punika wiyosipun, kula angaturi uninga ing kangjêng saudara, ingkang kala wau kula anyuwun pitulung dhêngên sobat akalihan Kangjêng Tuwan Kolnèl Bêrling
sampun sami risak. Tumuntên mariyêm kêkalih wau lajêng sami kawangsulakên dhumatêng ing kula.
Kathah-kathahipun atur kula ing kajêng saudara sampun wontên ing sêratipun Kajêng Tuwan Kolnèl Bêrling saha wau sêrat sampun kula kintunakên ing kangjêng saudara tunggil kalihan sêrat puniki. Wondene prakawis ingkang punika yèn botên kauningan ing kangjên
Sinêrat ing Kadhiri kaping 23 wulan Sawal ing taun 1756.
Sourabaya tagal, 26 Maart 1829.
134. Sêrat ingkang tabe Rahadèn Tumênggung Bratawirya dhumêtêngdhumatêng. ingkang putra tuwan kolèktur, wiyosipun, anak tuwan aputusan saha amawi sêrat inggih sampun dhatêng ing kula saha sampun kula tupiksani saungêlipun ing sêrat, kula inggih sampun mangêrtos sadaya, anak tuwan agênga ngaputênipunngapuntênipun. dhatêng ing tiyang alit aturipun tiyang alit, nuwun sumêne kêdhik, mila nuwun sumêne dhatêng ing kula, têsih sami angupados kambêngan. Ingkang kaping kalih anak tuwan kula rencangi dêdonga somugimugi. anak tuwan wilujênga ing salaminipun.
Sinêrat ping 16 Dulkangidah Ehe taun 1756.
135. Sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, Rahadèn Ngabèi Ronapringga, ingkang dalêm wontên salêbêting pun panagari dalêm ing Ngrawi kitha Tulungagung, katur ingkang saudara, Tuwan Kolèktur Pledrik ing Pranaragi, sasampuning kadya sapunika, wiyosipun kul
pakintunipun sêrat saudara, ingkang katitimangsan, Pranaraga tanggal 17 Mèi 1827, inggih sampun kula tupriksani,tupiksani. sapaijêmanipun ing sêrat sêdaya, amungêl
ringgit. Yèn saudara parêng, yatra wau kula tampèni wontên ing nêgari Surakêrta kimawon. Sawab kula badhe kautus dhatêng ing nêgari Ngayogja, angkat kula wulan kalih dasa, wulan Sêla punika.
Kasêrat Ngrawi, tanggal kaping 17 Sêla Ehe [ ? ] 1756.
136. Atur sêmbah kawula, abdi dalêm Kapitan Trunadipura, konjuk sangandhapipun ing Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Amangkunagara, Ridêr Kolonèl Kumêndham.
Kawula angunjuki uninga ing pênjênêngan dalêm, kala ing dintên Sêtu tanggal kaping kalih dasa,
bêkta abdi dalêm Truna kananthikanthi. wolung dasa, usar sanga, prajurit Mangunêgaran satus kalih dasa, sarêng wanci pukul pitu dumugi ing Kêdhungpring, lajêng kapêthukakên ing brandhal ngantos tanglêd. Brandhal lajêngipun mangetan, lajêng kapêthukakên dhatêng Tuwan Kapitan Rup, lajêng gepak mprikancanipun. ingkang sangking ing Ngayonja.Ngayogya.
137. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah ingkang kalayan pakurmatan ingkang mêdal manah têmên-têmên. Kangjêng Pangeran Mayor Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, katura ingkang saudara, Kangjêng Tuwan Ridrê Kolnèl Ibrêt Gerarnaus. Saha residhèn ing
Sasampuning ingkang kadya punika wiyosipun, kula sampun anampi, saha anumpiksani,anupiksani. paringipun sêrat saudara, ingkang katitèn ing Surakarta kaping 12 Mèi ing taun puniki, sarta punapa ingkang kasêbut, wontên ing salêbêting sêrat, kula sampun mangartosmangêrtos. saya,sadaya. wondene kangjêng saudara aparing uninga yèn ingkang bêkta sêratipun saudara, ingkang satunggil kapenakanipun kangjêng saudara, Tuwan Dhosèl. Ingkang satunggil, TuriwanTuwan. Buntèt, wondene kêrsanipun kangjêng saudara, tuwan kêkalih wau, kakêrsakakên têpang prasobatan akalihan kula, ingkang punika sakathah-kathahipun têpang kula prasobatan dhatêng tuwan kêkalih wau, kang mugi saudara dangua piyambak. Tuwan kêkalih wau patêpan [patê...]
[...pan] Tuwan Pitnaus.
Ingkang kaping kalih kangjêng saudara paring uninga ing kula, yèn siti ing Balitar ingkang kilèn karya gangsal atus. Ing mangke katêbas ing kangjêng saudara, ingkang punika inggih sangêt trima kasih kula ing kangjêng saudara.
Punapa malih kangjêng saudara aparing pêkabaran. Aprakawis kraman ing mangke sabên-sabên prang akalihan wadyabala prajurit ing gupêrmèn kawon. Ingkang punika inggih saklangkung-langkung andadosakên ing suka pirênaning manah kula.
Ing wusana kukula. saklangkung-langkung pitados kula ing sih trêsnanipun kangjêng saudara ingkang dhumatêng ing kula. Sarta yèn botên kakirangyankakirangan. satunggiling prakawis. Kula inggih ugi badhe pinanggih ing kangjêng saudara, ananging kula ing mangke dawêg ginanjar sakit mripat kula, tênapi botên patos sangêt.
Sinêrat ing Kadhiri kaping 3 wulan Bêsar ing taun 1756.
138. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Dhatênga ingkang saudara Tuwan Gherike, ingkang sawêg wontên kagungan dalêm môncanagari ing Pranaragi, saha pamuji kula ing Gusti Allahu [Allah...]
[...u] tangala ingkang mugi pinanjangêna ingkang yuswa wilujênga kasarasan ing salami-laminipun. Sasampuning kadya punika awiyos, kula sampun anampèni sêrat sangking saudara ingkang katitimangsan ing Pranaragi tanggal kaping 4 Dulkangidah taun Ehe punika, ingkang mungêl ing sêrat. Saudara ngaturi wuninga dhatêng ing kula, mênggah ing salampah-lampahi [salam...]
Ingkang punika saudara asuka wuninga dhatêng ing kula, sangking prakawis punika, sakêlangkung trima kasih kula dhatêng saudara, ingkang kaping kalih, sarèhning ngantos lami saudara botên suka wuninga akintun sêrat dhatêng kula, sampun dados susahipun saud
Kasêrat ing Surakarta Kêmis kaping 9 Bêsar taun Ehe ôngka 1756.
139. Punika sêrat ingkang tabe akathah-kathah Radèn Tumênggung Bratawirya ing Pranaragi, katur ingkang putra TuwahTuwan. Harkah, kang sawêg adonandon. alêlana wotênwontên. nêgari dalêm ing Pranaragi, ingkang mugi Gusti Allah agajaraangganjara. ing kawilujênganipun ing salamèn-lamènipun, ingkang mugi amagiha suka pirênanipun ing galih mugi pinajangnapinanjangna. ingkang uswa,yuswa. mugi kadhatêngana sakêrsa-kêrsanipun pênggalih ingkang wilujêng, kula angrencangi adêdonga wilujêngipun putra kula tuwan.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, ibu jêngandika akitunakintun. linting wangèn kathahipun kalih buntêl, katura putra kula tuwan.
ing Surakarta, mila kula kamipurun ngaturi sêrat, kula nuwun pitulung dhatêng kangjêng tuwan bab prakawis kasusahan kula angsal kula ngupados têdha, sampun sangêt susahipun, mila kula nuwun tulung prakawis siti kula ganjaran, sangking kangjêng
Kasêrat ing dintên Sêtu, tanggal kaping 18 wulan Bêsar taun Ehe angkaning warsa 1756.
141. Ikang sêrat saha ikang tabe kathah-kathah, Radèn Mas Ariya Prawirabrata, dhumatênga ikang saudara Tuwan Gerike.
Sasampuning kadya punika awiyosipun. Kula sampun nampèni
mangêrtos sadaya, botên namêngnamung. sampun ningali gadhahan kula kapal kabincih, saudara agalih wontên katanggêlanipun mênawi katitihana saudara, mênawi katumpakana rencangipun saudara, kirang urmatipun saudara dhatêng kula, wondèntên prasobatipun saudara dhatêng kula sampun
Sinêrat Rêbo kaping 23 Bêsar Ehe taun 1756.
142. Kala ping 3 wulan Mèi punika utawi tanggal ping 29 wulan Sawal kang sampun kalampahan, wanci lingsir kilèn. Brandhal kathah anginggahi prajurit Wêlandi ingkang cêlak dhusun ing Sêpurang tanah Gowong. Prajurit Wêlandi angèndêlakên ajênging brandhal antêbihipun. Anuntên dipun mariyêm dhatêng prajurit Wêlandi sarta dipun rampid kalayan sênjata, brandhal lajêng bibar, ingkang pêjah tiyang 80 sarta tumênggung satunggil.
Pêlajêngipun ing brandhal kacêgatan ing Kolonomrê 11, lajêng tanglêd malih, brandhal ingkang pêjah tiyang 120 sarta tumênggung satunggil. Ingkang kabandhang dhatêng prajurit Wêlandi awarni kapal 30, gêndera 2, ingkang satunggil sutra abrit, ingkang satung
143. Sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, sangking Kangjêng Tuwan Ingkang
anyenapatèni prajuritipun kangjêng raja ing nagari Wêlandi, dharatan miwah ing lautan, dhatêng ingkang wayah Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, ridêr kulnèl saha kumêndhan.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula tampi pratelanipun Tuwan Kulnèl Kokhis kalih Tuwan Litnan Kulnèl Lebron. Prakawis pêrangipun ing dhusun Gêgêr kala tanggal kaping 17 wulan Juli, wontên tumênggung brandhal satunggil anama pun Jayamênggala pêjah, sarta
Mênggah pratelanipun Tuwan Litnan Kulnèl Lebron dhatêng kula, pangrampidipun prajurite wayah kula dhatêng ing mêngsah sampun sami kalih prajurit Wêlandi, wondening ingkang angrumiyini lumêbêt dhatêng bètènging mêngsah, abdinipun wayah kula sarean Suradênt
Ingkang punika kula kêdah anglairakên ing suka pirênaning manah kula dhumatêng wayah kula, sangking prayogining tandangipun prajurite wayah kula, ingkang sarta pamuji kula amargi
gènipun sami angantêpi, kang mugi-mugi samia ginanjar ing Gusti Allah, saha nagari têntrêma tumuntên, supados tiyang agêng utawi tiyang alit ing tanah Jawi ingkang sami kula trêsnani kados anak kula piyambak sami amanggiha karaharjan.
Kala kula wontên nagari ing Surakarta, asring-asring kapanggiha kalihan wayah kula, punika sakalangkung andadosakên suka pirênaning manah kula.
Ing wusananipun pamuji kula dhumatêng Gusti Allah, mugi-mugi wayah kula pinanjangêna yuswanipun. Amanggiha wilujêng saputrawayahipun sadaya.
Sinêrat ing Magêlang tanggal kaping 23 wulan Juli taun 1829.
144. Ikang tabe kathah-kathah Radèn Mas Ariya Prawirabrata, katur kang saudara Tuwan Gerike, sampuning kadya punika awiyosipun, kula
sangking kang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata ikang palênggah Ponaraga, katur ikang saudara Tuwan Gerike. Sasampuning kadya punika awiyosipun. Kula ngaturi uninga dhumatêng saudara, yèn kula dipun tarimani bak
147. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Tuwan Gherike, katur ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata.
Wiyosipun kula sampun anampèni sêratipun saudara ingkang katitimangsan kaping 7 Jumadilawal taun 1757, ingkang punika saudara asuka uninga dhumatêng kula, manawi badhe katarimani ingkang bok ayu ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Tanggal kaping 19 utawi
Ing wusananipun pamuji kula ing Gusti Allah, ingkang mugi
saudara amanggiha suka pirêna, saha wilujêng kasarasan ing salami-laminipun.
Ing dintên Rêbo kaping 7 Jumadilawal 1757.
148. Ingkang sêrat saha tabe akathah-kathah, Tuwan Gherike ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga Bapak Kyai Khasan Bêsari, pradikan agêng ing Têgalsari tanah Panaraga.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula angintunakên oranje sêtrop kathahipun kalih botol.
Kalihdening malih, kula mirêng kabar manawi ingkang garwa radèn ayu grêrah, ingkang punika pamuji kula ing Gusti Allah, ingkang mugi ginanjara enggal sênggang grêrahipun radèn ayu wau.
Ing wusananipun tabe kula dhumatêng ingkang garwa radèn ayu, utawi dhumatêng ingkang putra wayah lan santana santri sadaya.
punika awiyosipun. Kula midhangêt [midhangê...]
[...t] yèn ditên punika barangipun Tuwan Sepol badhe kalinglang,kalilang. ikang punika saudara panêdha kula mugi saudara amêndhêtêna sendhok parok kalihan gêlas sêtolup. Kaping tiga manderah, punika mênawi wontên. Mênggah rêrêgèn kula môngsa barongaboronga. saudara kalih Radèn Bèi Wiryadipura, ikang punika mugi kapundhutna sangêt atur kula.
Sinêrat Pamondhokan ping 21 Jumadilawal Jimawal taun 1757.
150. Ingkang sêrat saha tabe akathah-kathah, saking Radèn Tumênggung Sastranagara, dhumatênga ingkang putra Tuwan Gerike. Sasampuning kadya punika wiyosipun.
Ingkang punika inggih sampun kula tampèni, saha sakalangkung-langkung suka pirênanipun manah kula, ingkang mugi Gusti kang Maha Gung aparinga kanugrahan saha kawicêksanan. Kawilujêngan ing salami-laminipun, kalih panêdha kula dhumatêng Gusti kang Maha Gun
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal ping 13 Jumadilakir Jimawal 1757.
151. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah sangking ing Kangjêng Rahadèn Ngabdulah Adipati Danurêja, dhatênga ingkang saudara Tuwan Kolnèl Kalèrês,
sampun dumugi dhatêng ing kula, sarta sampun kula tupiksani saraosing
sêrat sadaya, ungêling sêrat, kula inggih sampun mangêrtos. Ingkang punika kula lajêng anglampahakên utusan. Anyaosakên sêratipun saudara dhatêng ratu kula ingkang sinuhun kangjêng sultan, ananging botên kêpanggih, kula badhe lumampah piyambak saklangkung [sakla...]
Sinêrat ing dintên Jumungah tanggal ping 21 sasi Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1757.
152. Punika khabar brandhal saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Litnan Guprênur Jendral Dhêkok. Kawrat wontên ing sêratipun katitimangsan ping 18 Sèptèmbêr 1829, pratelanipun ing ngandhap punika.
Kala tanggal ping 18 Sèptèmbêr wau, Tuwan Kolonèl Solwin angrampid kraman ingkang wontên dhusun Sela, Pangeran Dipanagara inggih panuju wontên ing ngriku, ambêkta prajurit kêkapalan tigang atus.
Kraman kawon prangipun, dhusunipun kakêpang, prajurit dharat sarta prajurit kêkapalan tanglêd kalih kraman wontên ing dhusun ngriku.
Sakidulipun dhusun ngriku dhusun ing Pèdès cêlak Pasar Gamping, kathah kraman ingkang kapêjahan, sarta kraman sami lumajêng, kraman ingkang pêjah ing ngênggèn 54, sarêng panyabrangipun lèpèn Pragi pêjah malih tigang dasa, kraman sadaya ingkang pêjah watawintên. 32, ingkang kalih botên patonpatos. [pato...]
[...n] kathah pêngaosipun, tumbak 40, ingkang pitu kathah pêngaosipun, gêndera 3.
Warni dhuwung kêlewang sarta tumbak sanèsipun inggih kathah.
Sarêng panyabrangipun lèpèn Pragi, Pangeran Dipanêgara mèh botên sagêd uncat, kabujêng dhatêng usar satunggil ngantos cêlak sangêt, dipun
153. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, mijil sangking iklasing manah suci, sangking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purabaya,
Ing dalêm karaton nagari ing Surakarta ing Nyayogyakarta, ingkang wontên loji ing Salatiga.
kanugrahan dening Gusti Allah, ing kauntungan tuwin ing kaluhuran ing dalêm dunya puniki, saha
Sinêrat ing Surakarta tanggal ping 10 wulan Rêjêp ing taun Jimawal warsa 1757.
154. Punika ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking iklasing manah suci, sangking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purabaya, litnan kalonèl namrê pitu, sangking prajurit usar ing dalêm kajêng guprênêmèn Walandi, ingkang sinatriyagêng ing dalêm karaton n
wilujêng ing pêparentahanipun satêtiyangipun sadaya, dening Gusti Allah, lêstangtun kawilujêngan ing saputra sêntana ing salami-lamènipun.
Ri sampuning kadya punika rêke wiyosipun, eyang ingkang agêng ingkang wicaksana litnan jendral litnan guprênur, kawula angaturi slamêt taun baru, ing panjênênganipun eyang Kajêng Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana Hèndrik Mèrkus Dhêkok. Ingkang mugi sikawicaksananipun. kalayan amagihaamanggiha. ingkang pintên-pintên kaurmatan saha kauntungan ing dalêm dunya puniki, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat sadaya.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sêlasa tanggal ping 10 wulan Rêjêp ing taun Jimawal, angkaning warsa 1757.
155. Ingkang sêrat saha ingkang urmat, tabe kawula akathah-kathah, sangking kangjêng pangeran adipati, ingkang putra Kangjêng Pangeran Adipati Pakualam sêpuh, pan nêgari ing Nyayogyakarta Adiningrat. Ingkang sampun pikantuk sihipun ing kangjêng guprênêmènDhêkok. [guprên...]
[...êmèn] Kumêndur sangking ing bintang agêng litnan jendral, litnalitnan. gurnadur jendral, ingkang nguwasani sagung prajurite kajêng raja ingkang maha agung ing Nèdrêlan. Ingkang sami wontên ing sêgantên utawi ing tanah Nèdrêlan Indiya sêdaya. Sasampunipun kadya ikang sapunika awiyos, sarèhning kajêng kula badhe angatingalakên [angati...]
[...ngalakên] dhumatêng awak kawula, yèn kawula ing salamènipun agêsang, badhe emut ing sih kasaenanipun kangjêng eyang dhatêng ing kawula, sarta ingkang dhatêng putra sêntananipun rama kawula sêdaya, wondene malih panuwun kawula dhatêng ing Gusti Allah, ingkang awit k
Sinêrat ing Nyayogyakarta Adiningrat, ing dintên Kêmis tanggal kaping 12 wulan Rajêp ing taun Jimawal angkaning warsa 1757.
156. Pèngêt. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, saking Ingkang Sinuhun Kangjêng SusuhunanaSusuhunan. Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga ingkang Bapa Kajêng Tuwan Kolonèl Ridrê Ordremêstêr Ghaibrêt Gerard Naus kumisaris ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos. Panjênêngan kula asuka uninga dhumatêng ijêngandika, yèn ing mangke bok ayu garwanipun kangmas Pangeran Adipati Ngabèi dhatêng ing jangji atilar dunya mantuk ing rahmatullah, amargi sakit trêrèg,têrèg. wontên dening patilaripun kala ing dintên Sênèn wanci jam satêngah wolu enjing tanggal kaping nêm bêlas, sasi Rêjêp ing taun Jimawal punika, kalayan malih tabe kula dhumatêng garwa jêngandika nipro, lan malih tabenipun garwa kula Bok Ratu Kancana, Bok Rat
Sinêrat ing dintên Sênèn tanggal ping 16 sasi Rêjêp taun Jimawal 1757.
157. Punika ingkang sêrat. Pratôndha tulus miyos saking iklasing manah ingkang gucisuci. saking ingkang Sinuhun Kangjêng SusuhunSusuhunan. Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping nêm, ingkang akadhaton nêgari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andarbèni tahtalatah ing nuswa Jawi sadaya, kalayan ingkang kaurmatan saha ingkang tabe akathah-kathah dhumatên
Ri sampuning kadya punika rêke wiyosipun. Eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana kumisaris jendral, akintun sêrat dhumatêng ing panjênêngan kula inggih sampun kula tampèni saha sampun kula tupiksani, ingkang kasêrat nêgari ing Batawiyah ping 23 wulan Jana
Sarèhning eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana asuka uninga dhumatêng ing panjênêngan kula, yèn kala tanggal ping 16 wulan Janawari
Indiya, dhumatêng Eyang Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Litnan Jendral Pan Dhêbos, ingkang sampun kaangkat dhumatêng kangjêng raja kang maha agung ing nagari Nèdrêlan yèn midhangêt ing kawilujênganipun panjênêngan kula. Ing wusananipun pamujinipun [pamu...]
[...jinipun] Eyang dhumatêng ing Gusti Allah, mugi-mugi panjênêngakpanjênên
ingkang punika inggih sakalangkung tarima kasih kula ingkang akathah-kathah dhumatêng eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana kumisaris jingkang. punika inggih ugi kula amiturut punapa ingkang dados pamulangipun eyang kangjêng tuwan kumisaris jendral. Ing wusananipun mugi-mugi Gusti Allah aparinga pitulung, kula sagêda
Kêncanawungu, garwa kula Bok Ratu Mas, Bok Ratu Anèm akintun tabe akathah-kathah, saha ngaturi wilujênging margi enggala rawuh ing nagari Nèdrêlan, sampun ngantos kirang punapa-punapa, dhumat
Sinêrat nêgari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sêtu tanggal ping 4 wulan Ruwah ing taun
witipun Tuwan Risidhèn phan Pre sawêg kala suwargi bapak gadhahanipun siti ing Gêbalèn, sarta saabdènipun sami katundhungan sad
Sinêrat ing SurakrêtaSurakarta. Rêbo tanggal kaping 29 wulan Siyam taun Jimawal 1757.
159. Ingkang sêrat saha kang tabe kawula, pun Tumênggung Kêrtadirêja, konjuka Kanjêng Tuwan bêsar Kumasaris Kurnèl Nais ingkang sampun
kalih ing Surakarta Adiningrat, miwah kêrarton Ngatyogjakarta Adiningrart.Ngayogjakarta Adiningrat. Sampune tabe kawula wiyosipun, sarèhne sampun bakda pêrang, kawula anuwun têtêp kawula dados Tumênggung Sukawati kados lampahan kawula lami. Kaping [Ka...]
[...ping] kalih panuwun kawula, kala têksih timur kanjêng sinuhun sultan dèrèng galih adil hukum, kagungan dalêm siti tanah Sukawati, wontêna kanjêng tuwan bêsar piyambak. Mila kawula anuwun
sakpunika sangêt risakipun. Kaping sêkawan kawula matur dhatêng Tuwan RisidènRisidhèn (dan di tempat lain). Magêlang, kawula dados sakitan wontên Kêmangkunêgaran. KawulKawula. katêdhan bayar sangking kantor sèkêt rupiyah sakwulanipun. Sangking Kanjêng Gusti Pangeran Dipati Anom Arya Prabu Mangkunêgara, ridêr kurnèl kumêndam, sawulanipun sèkêt
rupiyah sangking kantor wau, kirang kawula ingokakên anak putu tiyang sônga likur kirang, dhawahipun Risidèn Magêlang, kawula kalilan munjuk Tuwan bêsar, anyuwun kakirangan kawula wau, yèn sampun
tanggal kaping gangsal wulan Sawal taun Jimawal kang warsa 1757.
jindral ing Nèdrêlan Indiya, aparing wêruh marang sawiji-wijining uwong, yèn kêpala kraman Pangeran Dipanêgara wis têluk marang ing panjênêngan manira, yèn ingsun wis anrima sarta wis angapumarang. Pangeran Dipanêgara mau, lan ingsun wis angêbang bakal ingsun paringi pangan sarta kaurmatan ing samurwate, ingsun wis andangu mungguh prakara ingkang dadi panuwune ing panjênêngan ingsun. Sêlagi ana kantor ing Magêlang, panuwune kudu anyêkêl ing agamane
dhewe-dhewe, anganggoa agamane wong Eslam. AnglururiaAnglêluria. kaya eyang-eyange kang dhingin-dhingin. Ingkang jumênêng wus kasêbut ratu utama ana ing nêgara Mêntaram, supaya andadèkna arja kartane ing nêgarane, mungguh ing pênggalih ingsun iya wis pitaya mênyang panjênêngane wayah ingsun ratu loro, ing Surakarta ing ora awit ing sêngit ingsun [ingsu...]
[...n] ora awit ing pêngancam-ancam ingsun, awit olèhe anduwa ing kêrsaningsun kang abênêr, ingkang sun kira dadi arja kartane nagara, aja sira angira-ira yèn ingsun kurang palimirma marang Pangeran Dipanêgara, apa ora wêruh sira Pangeran Dipanêgara satêkane nêg
161. Sangking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Litnan Jendral Dhêkok dhumatêng Kangjêng Panêmbahan Buminata. Sasampuning kadya punika awiyos. Saudara sampun atampi pratelanipun Tuwan Kulnèl Naus. Kumisaris sarta residhèn ing Surakarta, awit sangking kacêp
Sarèhning nagari ing sapunika sampun trêntêrmtêntrêm. ing mangke kula anggalih sudanipun wragadipun kangjêng guphrêmèn. Awit angantos ing sapunika taksih anglangkungi sangking kathah, mila kula anggalih angantukakên prajurit Madura sapanunggilanipun dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Sarta kula inggih ba
Sarta kalih Tuwan Litnan Kulnèl Lebrondhê Phèkselah, bab prakawis punika katataa kados kala ingkang wau-wau, sadèrèngipun pêrang, wondening Tuwan Litnan Kulnèl Lebron wau badhe dhatêng ing Surakarta.
Ing wusananipun pamuji kula, mugi-mugi saudara saputrawayahipun sadaya amanggiha ing karaharjan.
Sinêrat ing Magêlang tanggal kaping 8 wulan April taun 1830.
162. Sangking Kangjêng Tuwan Jendral Dhêkok dhumatêng ingkang wayah Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara. Sasampuning kadya awiyos. Kula sampun anampèni sêratipun wayah kula, sarta andadosakên ing suka pirênanipun manah kula, yèn wayah kula sakala
Kula asuka tarima kasih dhumatêng wayah kula, sangking têmên-têmên ing padamêlanipun ing salaminipun wontên prêrang,pêrang. sarta
kapurunanipun kang abdi prajurit. Ingkang dipun tindhihi dhumatêng ingkang putra wayah, sami kathahing pitulunganipun angantos kèndêl ing pêrang.
Sarèhning ing mangke nagari sampun têntrêm pisan, ingkang punika kula anggalih mênggah antukipun prajurit Madura sapanunggilanipun dhumatêng ing nagarinipun piyambak-piyambak, saha prajurit tuwin barisan ingkang kathah-kathah.
Wondening prajuritipun wayah kula inggih badhe kenging katimbalan mantuk, kakumpulakên dados satunggil kados kala dèrèng pêrang, mênggah ingkang punika panêdha kula, mugi wayah kula apirêmbagana akalihan Tuwan Kulnèl Naus, kumisaris sarta residhèn ing Sur
Wusananipun wayah kula apitajênga ing sih trêsna kula ing salami-laminipun.
Sinêrat ing Magêlang ing dintên Kêmis tanggal kaping 8 wulan April taun 1830.
163. Punika sêrat tulus miyos sangking iklasing manah suci saha prasobatan asih trêsna, sangking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana [Wi...]
[...caksana] Hèndrik Mèrkus Dhêkok, kumêndur sangking bintang agêng ing nagari Nèdrêlan, litnan jendral, litnan guphrênur jendral ing Nèdrêlan Indiya, dhumatêng ingkang wayah ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Pana
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Ingkang wau kula inggih sampun angaturi wilujêng kantun dhumatêng wayah kula ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Ananging mênggah saangkat kula sangking ing Magêlang kula kêdah angaturi malih ing wilujêng kantun. Awêtaw
Wayah kula inggih botên kakilapan mênggah ing gêgalihan kula sakalangkung sangking asih dhumatêng sawarninipun tiyang Jawi, sangsaya sangêt dhumatêng wayah kula, sarta dhumatêng para pangeran ing Surakarta. Kangjêng Guphrêmèn Nèdrêlan amêsthi badhe
botên supe dhumatêng wayah kula, utawi dhumatêng sawarnine pangeran sadaya, mila wayah kula manawi wontên ingkang dèrèng sumêrêp, tuwin wontên ingkang kakarsakakên, mugi kapangandikakna ingkang bêlaka dhumatêng kangjêng tuwan residhèn, sarta anêdhaa punapguprênur. jendral sampun lami gènipun sumêrêp dhumatêng tiyang Jawi, ing mangke kangjêng tuwan wau adamêl kumisaris, kakrêsakakên amranata prakawisipun ing nagari kêkalih, mênggah ingkang sami kadamêl kumisaris wau ing bêbudinipun sami amurih ing karaharjanipun kimdhumatêng. kula, sênajan pisah têbih mênawi Gusti Allah ngumpulakên malih.
SinêrSinêrat. ing Magêlang ping 15 Mèi 1830.
164. Sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, sangking Kangjêng Tuwan Ingkang
Sasampuning kadya punika awiyos. Kala dhatêng kula wontên nagari ing Surakarta, ingkang
gêrahipun tingal, sarta pinanjangêna ingkang yuswa kasarasan ing salami-laminipun. Amargi saudara punika sakalangku [sak...]
[...alangku] sae dhumatêng saudara, awit dening kula tuwin sadayanipun kumisaris wau, sampun sami sumêrêp ingkang dados karsanipun kangjêng guphrêmèn. Amung amurih ikang andadosakên karaharjanipun tanah Jawi, saha para pangeran ing Surakarta sadaya.
165. Sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Sasampuning kadya punika awiyos. Sanajan kula sampun asuka wilujêng kantun dhumatêng wayah kula kala wontên ing Kartasura ing sapunika kula kêdah suka malih ing wilujêng kantun. Sampun lami kula atêpangan kalih wayah kula, pamuji kula dhumatêng Gusti kang
Kula badhe mangkat dhumatêng nagari Walandi, nanging manah kula prasasat taksih kantun wontên ing tanah Jawi, sarta amêmujèkakên [amêmujè...]
[...kakên] karaharjanipun tanah Jawi, kangjêng tuwan ingkang wicaksana guphrênur jendral inggih asih trêsna dhumatêng para ratu saha pangeran ing tanah Jawi sadaya sampun sami kados kula, kangjêng tuwan kang wicaksana wau sampun adamêl kumisaris, supados anindakakên
Ing wusananipun tabe kula dhumatêng Kangjêng Pangeran Adipati Angabèi saha wayah kula punapa malih Kangjêng Pangeran Adipati Ngabèi wau sami apitajênga ing sih trêsna kula.
166. Pèngêt ingkang sarta ingkang tabe akathah-kathah sangking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping nêm. Dhumatênga ingkang bapa Kangjêng Tuwan Komaris Markus Kangjêng Tuwan Komasaris Nais.
Sêmawis ing dintên Sêtu, kalih bapa Tuwan Komasaris Nais inggih kula suwun dhatênga ing nêgari Sêmawis [Sê...]
[...mawis] ing dintên Sêtu. Kalih abdi kula wêdana kraton pun uwa Cakradipura kula suwun dhatênga nêgari Sêmawis sarênga garwa kula têtiga, sangêt panuwun kula dhumatêng bapa kangjêng tuwan komasaris kêkalih.
Titi. Sinêrat ing Salatiga ing dintên Kêmis Kliwon.
167. Pèngêt ingkang srêrat sarta ingkang tabe ingkang kathah-kathah sangking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwona ingkang kaping nêm, ingkang dawêg angsal dêdukaning Allah sarta kangjêng guprêmèn. Dhumatênga ingkang Bapa Kangjêng Tuwan Komisariskang. kadya
Jendral Pan Dhêbos, yèn kula dipun timbali dhumatêng ing nêgari Batawiyah, unjuk kula inggih sêndika. Mangke sontên jam sêkawan kula mangkat sangking Sêmawis numpak kapal asab. Aming panuwun kula dhatêng bapa kangjêng tuwan kumisaris [kumi...]
[...saris] kalih, putra kula Radèn Ajêng Mênthik kalih ibunipun. Nuntên Jêngandika susulakên dhatêng ing Batawiyah, dene garwa kula Bok Ratu Kêncana, Bok Ratu Mas sarta sêlir kula sêdaya, yèn wontên ingkang purun nusul dhatêng kula inggih ijêngandika susulakên. DeneKumisaris. Nais
Surakarta Adiningrat. Mugi-mugi pinanjangêna yuswanipun [yu...]
[...swanipun] dening Gusti Allah, wilujênga ing pêparentahanipun, saha kasarasan ing salami-laminipun.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula asuka uninga dhumatêng wayah kula ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kula sampun anampèni sêratipun wayah kula, ingkang katitimangsan tanggal kaping 7 wulan Sura taun Je ôngka 1758, ijêmanipun ing sêrat, wayah kul
Sarta wayah kula andêdahakên ing katêmênan saha rumakêtipun dhumatêng kangjêng guphrêmèn. Amargi kangjêng guphrêmèn botên wontên ingkang kapurih malih, amung ingkang kenging andadosakên ing karaharjanipun wayah kula saabdinipun sadaya.
Mênggah ing pangajêng-ajêng kula, mugi wayah kula sampun pêgat-pêgat gènipun amupakat ing sabarang lampah kalihan para tuwan kumisaris kang sarta kalih tuwan rêsidhèn ing Surakarta, awit sangking punika sampun kula pitajêngi sangêt. Amêsthi mrêlokakên ing
Ing wusananipun kula akalihan garwa kula akintun tabe saha pamuji dhumatêng wayah kula, saha dhumatêng ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana.
169. Ikang sêrat saha atur tabe kaurmatan kula ingkang akathah-kathah Mas Kuda Jayènggati, abdi dalêm bêkêl tamtama ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, mênggah pun Kamidin punika, [pu...]
[...nika,] panuwun kula ingkang mugi sagêda mantuk tanggal kaping gangsal wêlas utawi kaping kalih dasa wulan Jumadilakir ngajêng punika, awit badhe kula imah-imahakên. Sakêlangkung sangêt panuwun kula ing sampeyan, sangêt andadosakên susah kula, utawi susahipun besmanawi botên mantuk. wulan Jumadilakir, wondening benjing manawi sampun kalampahan imah-imah, kula sumanggakakên ingkang dados karsanipun tuwan.
Sinêrat ing Surakarta kaping 22 Rabingulakir ôngka 1758.
170. Ingkang sêrat saha atur tabe kaurmatan kulkula. ingkang akathah-kathah, pun Ranuwita ing Surakarta Adiningrat, kaatura ingkang panjênêngan Tuwan Gherike ingkang wontên ing Batawi, saha pamuji kula ing Gusti Allah, ingkang mugi panjênênganipun tuwan raharjaa, tuwin kasugêngan ing salami-laminipun, punap
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Botên namung angaturakên ing kawilujêngan kula, kula angaturi uninga ing panjênêngan sampeyan, manawi anggèn kula imah-imah sampun kalampahan kala tanggal kaping 19 Rabingulakir [Rabingu...]
[...lakir] ôngka 1758 punika saha griya kula sampun ngalih wontên salêbêting cêpuri.
Kalihdening malih ingkang nunggil sêrat punika, ingkang satunggil sêrat saking bapakipun Mas Ranuwijaya, katur ing panjênêngan sampeyan, ingkang kêkalih sêrat kula dhatêng Mas Ranuwijaya kalihan pun Kamidin. Ing wusananipun, panuwun kula ing panjênêngan s
171. Ingkang sêrat saha tabe kaurmatan ingkang akathah-akathah, saking pun Ranuwita ing Surakarta, kaatura ingkang panjênêngan Tuwan Gherike ingkang wontên ing Batawiyah, saha ingkang sampun wênang anguningani sakathahing prakawis ingkang anglêlana karsasapanjênênganipun.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun. Saking kamipurun kula nyuwun sih sampeyan. Benjing manawi tuwan kondur dhatêng Surakarta, kula nyuwun angsal-angsal tulupan ingkang wiyar lèngipun saha ingkang mawi sangkuh, akalihan nyuwun pèmès ingkang sae.
Ing wusananipun kula nyuwun maklum ingkang agung, sabab kula punika abdi kamipurun anyaosi sêrat nênuwun dhumatêng panjênênganipun tuwan.
sangking kula sampun anampèninganampèni. yatra kathahipun 120 rupiyah, ingkang satus rupiyah pêthak, ingkang kalih dasa rupiyah pêcah. Yatra satus kalih dasa rupiyah wau sumêrêp gajih kula, gèn kula
Kêrtapraja, katura ing Tuwan Gherikê. Sasampuning kadya punika wiyosipun, kauningana ing sampeyan, kula kadhawahan saudara ijêngandika, Gusti
Wirajaya. Wontên ing dhusun Sanggung apêpanggihan akalihan Mas Tumdintên. amasthi mantuk.
Bilih parêng kula nyambut kagungan sampeyan sarungan kêndhali, sokur parêng ing salapakipun, bilih botên parêng amung sarung kêndhali kimawon. Kalihdene kauningana asangêt karepotan sangu, wontêna amung gangsal rupiyah kimawon.
kawula, katur ing Kanjêng paretahparentah. agêng. Mila kawula botên nyêpêng surat kampung nalikanipun wau, griya punika gadhahanipun bapa kawula, wasta Kyai Tiyo Tiyu, kasukakakên kaponakanipun wasta Kyai Tiyo Ci, tumuntên Kyai Tiyo Ci wau pêjah. Wondene griya wau lajêng kasukakakên anakipun
sampun kalêbêt gantosan 31 rigit, tumuntên Babah Kitahi wau atêpang wicantên kalihan kula, griya wau dipun kèn nêbus ing kawula sarta
wêwahi 19 rigit. Griya 1 kalêbêt yatra 50 rigit ikêng punika kawula sampun jaji tubastumbas. rêsik, sampun sami trima tinarima. Griya sampun wajib dados gadhahan kawula, tumuntên kawula lapurakên [la...]
[...purakên] dhatêng kêpala kampung wasta Babah Cundhi, wondene ingkang mriksani gèn kawula lapur sami tiyang Cina 1 wasta Kyai Liyêm King, 2 Kyai Tan Tiyam Ting, amung punika atur kawula.
Sinêrat anging. dintên Kêmis tanggal ping 3 Jumadilakir taun Dal ôngka 1759.
175. Kang atabe akathah-kathah, sangking ingkang saudara, Rahadèn Mas Arya Prawirabrata, sarta ingkang atabe Rahadèn Ayu Anggèr, mugi kaatur ingkang saudara Tuwan Hèrke.
Sasampuning kadya sapunika, awiyos saudara, batên namung kula anuwun kabar anggèn kula anuwun pitulung dhatêng saudara rumiyin kadosapundi, bab anggèn kula anuwun ngêmping blanja kula pènsiun ing kalih wulan, mênawi dèrèng parêng, ingkang mugi wontêna sihJumadilawal. ping 15 Dal oka 1757 Prawirabrata.
Ngalamat sêrat, mugi katur ingkang saudara Tuwan Hèrke.
176. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, sangking ingkang saudara Radèn Mas Arya Prawirabrata, sarta ingkang rayi Kanjêng Rahadèn Ayu, sayagisaha ugi. kaatur ingkang saudara Tuwan Gereke.Gêrike.
Sasampuning kadya sapunika awiyos, ingkang sarêng sêrat punika kula angitunakênangintunakên. sêrat, ingkang badhe kaatur kanjêng tuwan residhèn, mênggah kaaturipun dhumatêng kanjêng tuwan, kula nyuwun pitulung dhatêng saudara ingkang supados wontêna adhanganipun ing panggalih saha kêrsanipun kanjêng tuwan residhèn, parêng aparing pitulung, dhatênbêlônja (dan di tempat lain). wau.
Ingkang saupami wontên pakèwêdipun kêrsanipun kanjêng tuwan. Kula igih nyuwun pitulung dhatêng saudara Tuwan Gereke piyambak. Wondene panuwun kula pitulung dhatêng saudara wau, manawi saudara sampun parêng kula suwun kaparingna, sarêng bêlaja kula ing wulbêlônja. kula ingkang kalih wulan wau, awit ing wulan Dhisèmbêr dumugi wulan Janawari, kula samôngga sakkêrsane saudara TuwasTuwan. Gereke, milanipun sangêt agènanggèn. kula nyuwun pitulung dhatêng saudara, sabab badhe tumutêntumuntên. kanggenipun badhe kula damêl mantu, ing wulan punika.
Sinêrat ing ditandintên. Sêlasa kaping 16 Jumadilakir, taun Dal ohkhaôngka (dan di tempat lain). 1759.
177. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, sangking ingka saudara Rahadèn Mas Ariya Prawirabrata, saha ingkang tabe ingkang saudara Kanjêng Rahadèn Ayu Anggèr, kaatur ingkang saudara Tuwan Karêl Gereke.
Sasampunipun ingkang kadya sapunika awiyos. Kula ngaturi uninga dhatêng panjênênganipun saudara, yèn agèn kula nyuwun pitulung dhatêng saudara, angêmping bêlaja katuripun kanjêng tuwan residhèn sampun kaparingan kala i ditên Jumungah kaping 25 Nohpèmbêr,Nopèmbêr. kula katibalan piyambak dhatêng kator,kantor. kula namung kaparingan êmpingan sakwulan yatra 500 rupiyah, ingkang punika sakêlangkung trima kasih kula dhumatêng saudara, anaming têngksihtêksih. kathah kêkirangan kula, ingkang punika saudara mênawi adhangan ing pênggalihipun saudara upami saudara kagungan, kula nyuwun pitulung nyambut dhumatêng saudara piyambak, bibaripun anggèn kula mantu, kula ngaturi
Atur kula ing panjênêngan sampeyan tuwan. Ingkang saupami botên tumuntên ing sih pitulungipun kangjêng tuwan residhèn. Kados sangêt kisruhipun ing bawah kula rèh sêntana kasêpuhan ing Surakarta, awit saking karsaning para bêndara, sumêdya kados amiji ing
Ingkang punika panuwun kula mugi lulusa ingkang sarta kawangun malih. Dhawahipun kangjêng tuwan residhèn ingkang sampun kadhawahakên, ing sawarnining para pangeran botên kenging yèn amijèkêna siti dhusun. Bab mubarang lampah-lampah ing parêdèn. Ingkang as
rèh sêntana kasêpuhan sadaya, supados kula sampun amanggih kalêpatan ing nêgari, saha damêling gupêrmèn.
Mas Ngabèi Kêrtapraja wadana gunung sêntana kasêpuhan ing Surakarta sadaya.
179. Kula dipun pangandikani ing saudara jêngandika, Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata timbalanipun dhatêng kula.
Kêrtapraja olèhmu nyuwun pitulung mênyang Tuwan Ghereke bab awakmu, iku sing nêmên. Supaya enggala olèh ing sih pitulunge kangjêng tuwan residhèn.
Yèn ora enggal ana pitulunge, bokmênawa kowe olèh kaluputan. Sabab kang sok amadulake pagaweamu, didarani kèthèr, lêlungguhane yèn ana ing pasamuwan ing dhuwur, sanajan kowe têmên-têmên ora kèthèr sarta bêcik, yèn kakehan ing wêwadul mau ora wurung dadi a
Ingkang punika tuwan kula samôngga ing sampeyan. Mênggah sih wêlas sampeyan dhumatêng kula, tumuntênipun sih wêlasipun kangjêng tuwan residhèn. Bab nama ing kalênggahan kula, supados kauningan ing sayêktosipun awon
wadana gêgunung sêntona kasêpuhan ing Surakarta sadaya, kunjuk ing Kangjêng Tuwan Hèndrik Maghelaphri, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Mila kula agadhah atur awit dening sampun anampèni pangandikanipun Tuwan Ghereke, kados ing ngandhap punika.
Mas Ngabèi Kêrtapraja, dhawahe kangjêng tuwan residhèn mênyang ing kula, ati dika dienak êmpun anduwèni sumêlang, yèn êmpun rampung gone anata bumi-bumi lêlungguhe putra sêntona dika bakal ditimbali ing kangjêng tuwan residhèn. Kang sarta kangjêng tuwan r
Ingkang punika jrih kula ing ngalit. Mênawi kangjêng tuwan residhèn wontên kasupènipun.
Wondening pêparingipun panguwasa rèh, saudara dalêm Gusti Kangjêng Panêbahan Buminata, mênggah pratelanipun katur sarêng akalihan sêrat punika.
Aturan Kêmis kaping 7 Siyam Dal 1759.
jangji kula, ing samôngsa-mangsanipun Tuwan Gherike amundhut ing sêsambutan kula
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal kaping sêlawe Dulkangidah ing taun Dal oka 1759, utawi tanggal kaping 26 April taun 1832.
182. Ingkang sêrat pratôndha kula Mas Ngabèi Ranuwita, kaastaa ingkang panjênêngan Tuwan Gherike. Mila tuwan angasta sêrat kula pratôndha dene kula sampun anampèni yatra êmpingan bêlonja ing kalih wulan kathahipun [kathahipu...]
[...n] tigang dasa rupiyah, êmpinganipun balonja kula ing wulan Juli saha wulan Ogustus.
Kala kula anampèni yatra, Sênèn kaping 25 Sura taun 1760 utawi kaping Juni taun 1832.
183. Ingkang sêrat pêthuk Radèn Tumênggung Martanagara, kaastaa dhumatêng Tuwan Gherike, milanipun tuwan angasta sêrat kula pêthuk, dening kula sampun anampèni pitulungipun arta, kathahipun salawe rupiyah parentah, sumêrêp arta êmpingan paringan kula balo
Ing Surakarta tanggal ping 1 wulan Sèptèmbêr taun 1832. Utawi wulan
manira, pakênira padha agawea pasanggrahan ana ing Candhi Sèwu kang prayoga, sakira kang wus dadi adat dadi pakèndêlane tuwan
nganti satutuge nêgara ing Ngayogyakarta pisan. Lan aja kongsi kakurangan, lan prayayi mantri anom kang anggawa layang manira parentah iki, ora manira lilani mulih, ngiras mariksanana gon pakênira agawe pasanggrahan ana ing Candhi Sèwu,
Mulud sawidak anggris. Bakdaning garêbêg ing sasi Pasa sawidak anggris.
Yèn pakênira angladèkake pajêg, kasèp luwih ing sapuluh dina, kêna patrapan limalasan têka ing pajêg. Yèn luwih rong puluh dina, tikêl ing
Kang iku Mas Dêmang Kêrtadiwirya, yèn wis ana rêjane kagungan manira bumi desa ing Dhompyong sabawahe mau, manira pundhut têtêping pajêg kaya kang uwis kalakon. Satus rong puluh anggris satêngah taun.
Dene wêwalêr manira marang ing pakênira, Mas Dêmang Krêtadiwirya, aja wani-wani angèthèrake barang ing sêsanggan pakênira mau kabèh, atawa yèn alêledaa ing
iki mau kabèh, amêsthi pakênira anêmu bilai.
Dene pêpacak manira marang sarupaning wong bumi desa ing Dhompyong sabawahe
manira gadhuhake marang Mas Dêmang Kêrtadiwirya iki taha tan angèstokna,
Dhawuh pangandika dalêm Sênèn ping 9 Jumadilawal ing taun Wawu ohka 1761.
186. Sasampuning tabe kula ingkang akathah-kathah saudara Tuwan Erêkê,Gêrike. wiyosipun saudara nêdha dhatêng kula, sêrat pangandikanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kala têdhak ngabên-abên wontên ing pagêlaran, sarêng lênggah wontên bangsal pangrawit, ingkang sinuhun angandika, Sasradiningrat, kêbone apa wis kacaosake, unj
radèn adipati, kawula nuwun sampun, ingkang sinuhun andangu malih, apa wis tau diadu, unjukipun radèn adipati, kawula nuwun sampun. Nuntên têdhak ningali ngabên-abên. Sakonduripun saking ngabên-abên, nuntên lênggah wontên bangsal pangrawit malih, nuntên d
kapriye. Unjukipun radèn adipati, kagungan dalêm bênawi toyanipun alit. Lajêng kondur angêdhaton.
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal ping 12 wulan Saphar ing taun Jimakir angkaning warsa 1762.
Wiyosipun, kawula sampun anampèni patêdhan dalêm sêrat gugat ingkang saking kangjêng tuwan asistèn risidhèn ing Salatiga, prakawis dursila ingkang angècu lurah dhusun ing Rêgunung, kathahipun tiyang dursila 16 iji, ingkang sami wontên bawah lerehan kawula
Ingkang kaping kalih kawula angunjuki uninga ing panjênêngan dalêm, kala tanggal kaping 26 wulan Dhesèmbêr wikingwingking. punika,
kawula tampi sêrat gugat saking Dêmang Tirtawijaya, tanah ing TikirTingkir. anggènipun nyêpêng tiyang ngècu, ingkang ngècu lurah dhusun ing Rêgunung, anggadhahi pêngèmbèt dhatêng tiyang bawah kalerehan kawula, satunggal wasta Pak Cathis, lurah dhundhusun. ing Kênthingan, kalih Sawijaya, lurah dhusun ing Karangwuni, tiga Kartajaya, lurah dhusun ing Gêdhong, sakawan Wirayuda lurah dhusun ing Dhêkah, kanthi rencangipun satunggal sami dhusun Dhêkah, lajêng sami kawula timbali, Pak Cathit,Cathis. Sawijaya, Kartajaya, sami dhatêng, Wirayuda Dhêkah klajêng kesah saking bale griyanipun.
Ingkang kaping tiga, kala tanggal kaping 5 wulan Janawari puniki, kawula tampi sêrat saking kajêng tuwan asistèn risidhèn ing Salatiga, saha angintunakên tiyang dursila ingkang kalêbêt ing gugat wau, satunggal pun Wirayuda, kalih Patradôngsa, tiga WanadônSêcamênggala (dan di tempat lain). kalih Wiramênggala, sami abdinipun tuwan asistèn risidhèn piyambak. Angirid dhatêng pun Wirayuda sapênugilanipunsapanunggilanipun. dhatêng nagari Surakarta, kawula kadhawahan anglulusakên sampun ngantos angarubiru, kawula inggih anglulusakên lampahipun Sêcamênggala, kalih Wiramênggala, angirid dhatêng pun Wirayuda sapênunggilanipun. Ingkang punika pun Wirayuda sapênunggilanipun kairi [ka...]
[...iri] Wirayuda sapênunggilanipun kesah saking bale griyanipun. Kawula inggih sampun anyaosi sêrat dhatêng tuwan asistèn risidhèn ing Salatiga, amratelakakên kesahipun Wirayuda sapênunggalanipun.
Ingkang kaping sakawan, kala tanggal kaping 21 wulan Janawari punika, kawula tampi sêrat malih saking kajêng tuwan asistèn risidhèn ing Salatiga mawi kanthi sêrat cara Wlandi satunggal, katur kajêng tuwan risidhèn ing nagari Surakarta, sêrat cara Jawi ing
Bayalali Kêmis kaping 23 wulan Siyam taun Jimakir ohka 1762.
188. Atur kawula Ni Trunadôngsa, semahipun Ki Trunadôngsa, bêbêkêl siti dhusun ing Kêmênjing, tanah ing Sokawatos karèh Mas Dêmang Pôncawisatha ing Margasantên, tumut Mas Dêmang Pôncalêksana ing Tasgunting, bawah dalêm ing kadospatèn [kado...]
[...spatèn] Kaprabon Kaprangwadanan. Kaatura dhumatêng ing parentah agêng, kangjêng tuwan mayor saha residhèn ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Kawula anyuwun adil pariksa dhumatêng ing kangjêng tuwan.
Ingkang kawula suwunakên adil pariksa dhumatêng ing kangjêng tuwan, kala malêm Rêbo tanggal kaping 10 wulan Ramêlan taun Alip ohka 1763 wanci bêdhug tiga kawula panuju tangi mêntas sami saur, griya kawula dipun kècu ing tiyang durjana antawis tiyang 30 dhpagêr. kalihan anyênjata,
kalih sabêt. Anêdha tulung sadhèrèkipun sêpuh awasta Ki Ônggamaya, anulungi
Ingkang warni kandêlan jêne sami butonbunton. kalih rêgi 50 reyal, dhuwung 1
panjang piring 9 rêgi kalih reyal, tatah wadung pêthèl pacul rêgi 2 reyal, warni sinjawolu. puluhtuluh. watu 4, wuni matêng 1, bathik 3, wolu rêgi 8 reyal, arit sura 1 rêgi sarupiyah, dadosan barang gadhahan kawula sadaya, ingkang kenging kabêkta ing tiyang durjana kècu wau apêngaos 145 reyal-reyal nyêlawe bêntêt wang.
Wah barang gadhahanipun rencang kawula awasta Ki Nitidrana, awarni waos 1 dhapur totog rêgi 5
sinjang wiyar lurik galondhongan 1, rasukan 1 rêgi 30 wang, dados barang gadhahanipun tiyang têtiga wau apêngaos 20
dhusun. kapêthukakên dhatêng semah kawula Ki Trunadôngsa, kalih Ki Ônggamaya sakancanipun tiyang sadhusun wau, lajêng sami asênjatanan kalihan tiyang durjana kècu, maesa wau sami kauculakên, anak kawula jalêr awasta Ki Kramasêntika ing Nglalung atandang tulung, t
wau sakancanipun. Tiyang durjana kècu kathah ingkang anandhang tatu, ananging semah kawula Ki Trunadôngsa, inggih anandhang tatu kenging pisêr, sanginggilipun ing pusêr butul. Asambat pêjah dhatêng sadhèrèkipun sêpuh, Ki Ônggamaya wangsul sakancanipun, laing Sarabaon. Kawula batên uninga lurahipun, ing nagari tumut ing Kapatihan, punika kônca kawula prapat mônca gangsal sadaya inggih sami anampèni ing pisaid kawula.
Ingkang punika pramila kawula agadhah atur, anyuwun adil [a...]
[...dil] pariksa dhumatêng
wau sami kawula suwun punapa ingkang dados ing paukumanipun. Utawi barang amal kawula wau, inggih sami kawula suwun mantukipun dhatêng ing kawula malih, mêd
Kala katur wontên ing pasowan dalêm ing kadospatèn Kaprabon Kaprangwêdanan, ing taun Alip ôhka 1763.
189. Atur kawula Ni Trunadôngsa, semahipun Ki Trunadôngsa, babêkêl ing siti dhusun Kêmênjing, ingkang sampun dhatêng ing ajal. Griya kawula inggih ing Kêmênjing, karèh Mas Dêmang Pôncawisatha, ing Margasantên, tanah Sokawatos, bawah dalêm ing kadipatèn Ka
Kala ing dintên Slasa tanggal ping 21 wulan Sawal taun Alip ôhka 1763.
Wanci sampunipun tiyang mêdamêl. Kawula kadhatêngan tiyang awasta Ki Brajamusthi, babêkêl ing siti dhusun Sêdhah Kambêng, tanah Sukawatos bawah ing Surakarta, ing ngajêng tumut Kyai Ngabèi Jayuda, kalih rayatipun Ki Brajamusthi ingkang sêpuh griya wontênrencangipun (dan di tempat lain). Ki Brajamusthi, tiga awasta Ki Sutamênggala babêkêl ing Sêdhah Kilèn, ing ngajêng tumut Kyai Ngabèi Kêtawêcana, ingkang 2 kawula botên sumêrêp namanipun.
Wondèntên tiyang têtiga wau ambêkta recang kathah, saha sadêdamêlipun ankawisantawis. tiyang 50. Kawula batên uninga namanipun utawi bale griyanipun. Ki Brajamusthi sakancanipun wau, lajêng anganiaya anjarah angrayah, mêndhêti ing barang amal kawula, kalih amalipun kônca kawula tiyang sadhusun ing Kêmênjing wau, kalihan kalênggahan kawula
Ki Jamara wau sumêja têtulung lampahipun piyambak. Dumugi sajawining dhadhah dipun sênjata dhatêng Brajamusthi saking salêbêtipun ing dhadhah, kenging pisêr tatu sangigilipunsanginggilipun. suku ingkang kiwa pisêr tablas lajêng pêjah.
Wondèntên barang gadhahan kawula kalihan barang gadhahanipun kônca kawula tiyang sadhusun ingkang kenging kajarah, karayah ing ngandhap punika pratelanipun. Awarni
sakikil ingkang dipun brêki wau, wancènipun ing sabin sawêg ngajêngakên tanêm.
Ingkang punika pramila kawula agadhah atur, anyuwun adil pariksa dhumatêng ing kangjêng tuwan. Kawula batên suka batên tarima, barang gadhahan kawula wau sadaya kawula suwun, sakalêgahansakalênggahan. kawula kabêkêlan wau kawula suwun mantukipun dhumatêng ing kawula malih, mijila saking panguwasanipun ing kangjêng tuwan, namung punika atur kawula.
Kala sinêrat wontên ing pasowan dalêm, ing
Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan residhèn mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat kang katitimangsan kaping 14 wulan Marêt taun 1836. Ingkang mungêl ing sêrat, kangjêng tuwan residhèn sampun anampèni sêrat atur wangsulan kula, ingkang katitimangsan kaping 9 wulan Marêt puni
kasaosakên wangsul dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saha kula amratelakakên mênggah nama utawi pamêdalipun siti pangrêmbe wau, ingkang punika kangjêng tuwan residhèn inggih sampun amarêngi, yèn siti pangrêmbe wau kula saosakên wangsul. Konjuk
Kalihdene malih kangjêng tuwan residhèn mundhut pratelanipun, sakathahing siti dhusun kagunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ingkang kala wau sami kacêpêngakên dhatêng ing kula, supados siti dhusun punika inggih kenginga kasaosakên dhumatêng ingk
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Mênggah siti pangrêmbe alit-alit wau, inggih sampun kula saosakên panjênêngan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dhawah dalêm inggih sampun parêng, ing sapunika dêmang utawi bêbêkêlipu
Wontên dene kagungan dalêm siti pangrêmbe ingkang agêng-agêng, punika botên kula saosakên. Sabab ingkang wau sampun kula saosakên sapisan, dhawah dalêm batên kalilan, awit ingkang wau kala têksih kagadhuh para bêndara kathah kakiranganipun. Ing sabên-sabê [sa...]
[...bên-sabê] dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asring nêmpur uwos utawi tumbas lingsahlisah. sapanunggilanipun.
Sarêng kagungan dalêm siti pangrêmbe kaparingakên gadhuh wontên kula, ing sabên-sabên wulan botên nate kakirangan. Malah wontên langkungipun, namung kagungan dalêm siti pun laban, ingkang kapaosan Tuwan Sêtralêndhorêp, punika asring kèthèr paosipun uwos.
Ingkang punika kauningana ing kangjêng tuwan residhèn, mênggah sêrat riningipun kagungan dalêm siti pangrêmbe ingkang agêng-agêng wau, kula aturakên sarêng kalihan sêrat atur kula punika, mênawi botên wontên pamundhutipun ingkang sinuhun kangjêng susuhuna
Kasêrat ing dintên Sênèn tanggal kaping 3 wulan Bêsar ing taun Alip ôngka 1763.
191. AngkangIngkang. sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah sangking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping pitu, [pi...]
[...tu,] kumêndur sangking bintang leyo ing Nèdêrlan ingkaingkang. akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga ingkang bapa kangjêng tuwan risidhèn mayor, risidhèn ing Surakarta Adiningrat. Sasampuning kadya punika awiyos bapa kangjêng tuwan risidhèn.
pun dêmang, cacah siti sawêg 126½ jung. Aturipun pêpatih kula ing wingking anyaosakên malih, awit dèrèng dhatêng gènipun sami animbali, kauningana
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat ing dintên Sêlasa tanggal ping 3 wulan Sura ing taun Ehe angkaning warsa 1764.
192. Atur kawula Pak Sidin, babêkêl siti dhusun ing Milir, ngajêng tumut Bêndara Radèn Mayor Wignyawinata, nanging dipun têbasakên wontên Nyai Legoh, atur kawula katura ingkang parentah agêng, ingkang kawula aturakên, kawula nuwun adil kang têrus kukum, k
Sarêng wanci jam sawêlas siyang, pun Dipayuda Pak Latrog, griyanipun ing Milir wetan ngajêng tumut Bêndara Radèn Tumênggung Yasadipura, wêdana ing kadospatèn, 2 pun Kramawijaya, griyanipun ing Milir Kilèn, ngajêng
ngajêng tumut Bêndara Radèn Mayor Padmawinata, tiyang 3 punika sami bêkta dêdamêl kathah, antawis 600 punika lajêng sami jarah rayah bale griya karencang (dan di tempat lain). kawula tiyang alit inggih sami dipun jarah dipun rayah barang ngamalipun sami dipun pêndhêti. Pratelanipun ing tiyang ngandhap punika. 1 Pun Ranadipa, 2 pun Tajaya, 3 pun
sabab gèn kawula dados bêkêl batên kèthèr kawula dipun pacot tanpa nalar [nala...]
[...r] dhatêng nagari, nuwun adil dhatêng lurah kawula Nyai Legoh, inggih batên purun ngadili nutên kawula nuwun adil dhatêng Bêndara Radèn Mayor Wignyawinata, inggih batên kêrsa ngadili, kawula sowan dhatêng Bêndara Radèn Riya Cakrawinata, inggih batên kêrsa ngRônggayudadipraja. kawula nuwun lajêng gugat. Mas Rônggayudadipraja batên kêrsa ngladosakên. Mila kawula nuwun pepe wontên ing kantor, saanak recang kawula sami tumut pepe wontên ing kantor.
Ingkang punika kawula batên tarima kawula nuwun adil kang têrus ing kukum ing kangjêng tuwan risidhèn. Kawula nuwun wangsulipun gèn kawula dados bêkêl wontên kagungan dalêm siti dhusun ing Milir sajung, utawi barang gadhahan kawula ngamal, ingkang sami di
Sinêrat Saptu kaping 21 Sura Ehe oka 1764.
193. Ingkang sêrat saha ingkang salam pandonga, Kyai Ngabèi Wiryapraceka, panèwu rêdi ing dhusun Tambakbaya, dhumatênga ingkang putra Radèn Ngabèi Jayapratignya, kaliwon rêdi ing dhusun Balowarti.
Sasampuning kadya punika awiyos, kalanipun anak ngabèi kapanggih kalihan kula wontên ing dhusun Randhujajar, anak ngabèi amratelakakên dhatêng kula, yèn anggantosakên siti dhusun ing Pamriyan, dhumatêng tiyang Cina Babah Kèbing, bandar apyun ing Masaran,
Sarèhning Dêmang Kramatirta wau ing sapunika sampun nyaur sambutanipun, dados kula nêrang ingkang dados karsanipun anak ngabèi, punapa inggih èstu ênggènipun badhe nyambut yatra
wontên tiyang ingkang kagenankanggenan. kapal kula wau, ananging ngantos ing sapunika kula dèrèng angsal pawartos saking anak ngabèi. Kala wingi kalerehan kula bêkêl ing Gadhingan apratela dhatêng kula, yèn gadhahan kula kapal ingkang ical kapandungan wau, wontên ing lurah siti dhusun ing Lèpèn
Ingkang punika panêdha kula, mugi wontêna karsanipun anak ngabèi atitipariksa dhatêng lurah siti dhusun ing Lèpèn Sat, sarta dhatêng bêkêl ing Tanjung wau, ing sakathah-kathahipun, kula amborongakên dhatêng anak ngabèi, ênggènipun amirukun prakawis wau, i
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal kaping 17 wulan Ramêlan taun Jimawal 1765.
194. Sêrat sarta kang taklim Radèn Ngabèi Jayapratignya, kaliwon rêdi ing dhusun Balowarti dhumatênga ingkang Rama
Kyai Ngabèi Wiryapraceka, panèwu rêdi udhusundhusun. Tambakbaya.
Sasampuning kadya punipukapunika. awiyos, kula sampun anampèni sêrat sampeyan, ingkang katitimangsan tanggal kaping 17 wulan Ramêlan taun Jimawal punika, sarta sampun kula tupiksani ijêmanipun sadaya, ingkang prakawis ênggèn kula anêdha pitulung nyanbutnyambut. yatra kalih bêlah rupiyah pêthak, badhe kadamêl anêbuanêbus. siti dhusun, ingkang wontên ing pagantosan inggih èstu.
Sarèhning kula ing sapunika sawêg kapambêngan ing padamêlan kathah, botên sagêd dhumatêng dalêm sampeyan, dados kula namung utusan rencang kula, awasta pun Nalatruna, kang ambêkta sêrat punika, kang sarta kula bêktani sêrat pratôndha kula, ingkang punika
Kalihdening malih, kang awit saking panêdha sampeyan, kula sampun animbali lurah ing dhusun Lèpèn Sat akalihan bêkêl ing Tanjung, sarta lajêng kula pariksa, prakawis kagungan sampeyan kapal dhawuk ingkang ical kapandungan, kawastanan wontên ing lurah dhus
kala rumiyin. Tumuntên kula utusan angyêktosakên dhatêng griyanipun lurah ing Lèpèn Sat, inggih saèstu botên wontên kapal dhawuk, gadhahanipun namung satunggil bopong pancal. Kang kapratelakakên ênggènipun tumbas saking bêkêl ing Tanjung wau.
Wusana kula angaturi uninga ing sampeyan, ing sasampunipun kula apêpariksa dhatêng lurah ing LèmpènLèpèn. Sat kalihan bêkêl ing Tanjung, wontên kalerehan kula bêkêl ing dhusun Athik-athik agadhah atur dhatêng kula, yèn kagungan sampeyan kapal dhawuk ingkang ical wau, wontên dêmang ing Singèn kidul, ing ngajêng andhèrèk Radèn Ngabèi Gunawicara, abdi dalêm kali
Sinêrat ing dintên Ngahad tanggal kaping 20 wulan Ramêlan taun Jimawal 1765.
195. Pèngêt layang ingsun undhang-undhang,
kumêndur saking bintang leyo ing Nèdêrlan, kang akadhaton nagara ing Surakarta Adiningrat, dhawuha [dhawuh...]
Lire layang ingsun undhang-undhang, ingsun paring wêruh marang ing sira kabèh, yèn panjênêngan ingsun tômpa aturan, ana sawijining wong Jawa, anganggo aran Pangeran Dipakusuma, iku angobong pose kangjêng guphrêmèn ing Tangkisan, jarane kèhè nênêm padha di
Kang iku dhawuh ingsun marang ing sira kabèh, wong kang nganggo aran Pangeran Dipakusuma sabature, padha sira golèkana, yèn katêmu banjur sira cêkêla urip utawa mati aja kongsi luput, nuli sira ladèkna marang nagara ing Surakarta.
Dene kawulaningsun gêdhe cilik, kang padha wani-wani ambêbaluhi, utawa kandhêg kampiran, apadene sumurup panggonan kang didhoki, môngka ora angunjuki uninga, iku amêsthi katrap ing paukuman kisas.
Pacuhan-pacuhan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokna ing saunine layang ingsun undhang-undhang iki, taha tan angèstokna, atanapi amaidoa, amêsthi kaplaksana dening nayakaningsun.
Dhawuhing pangandika dalêm ing Surakarta Adiningrat ing dintên [dintê...]
[...n] Kêmis tanggal ping 25 wulan Sura taun Jhe angkaning warsa 1766.
196. Iki layangku Ngabèi Bôndayuda, tumêkaa marang kowe Kartisapele, bêkêl ing bumi desa Kadhalan.
Lire layang, aku awèh wêruh mênyang kowe, yèn besuk sasi Rabingulakir tanggal ping 14 ing ngarêp iki, aku duwe gawe, rabine anakku kang pambarêp, Mas Agus Liman, kang iku aku mundhut pasumbang mênyang kowe kang rupa dhuwit sapajêg, kêbo siji, bêras salawe
Karodening manèh duwèkku bêlo kang ana ing kowe, yèn uwis rampas gawanên lumêbu pisan barênga karo pêpundhutanaku pasumbang, kang wis kasêbut ing dhuwur mau.
duwèkku tumbak, [tumba...]
[...k,] kang disilih, samôngsa wis kotampani, banjur kirimna mênyang aku tumuli, saupama ora ngandêl ing kowe, layangku iki duduhna.
Tinulis ing Surakarta tanggal ping 17 sasi Mulud taun Jhe 1766.
197. Sêrat sarta kang taklim Mas Ngabèi Sinduprawira ing Karangwidara, dhatênga ingkang rayi Mas Ngabèi Prawirataruna, ing Salêmbi.
Sasampuning kadya punika awiyos, sarèhning kala rumiyin kula sampun agadhah pitêmbung dhatêng pun adhi, prakawis kagungane kapal tumpakan dhawuk ingkang saking raka ijêngandika Radèn Ngabèi Kramajaya ing Palur, pun adhi sagah badhe utusan utawi suka sêratanglintoni. ing sapangaosipun, ngantos ing sapunika dèrèng wontên utusan, utawi sêrate pun adhi, mila kula ngèngêtakên dhatêng pun adhi, bokmanawi wontên kasupènipun.
Ingkang punika panêdha kula, mugi adhi asukaa wangsulan ijêman utawi kawrat ing sêrat, sarênga akalihan utusan [u...]
[...tusan] kula, kang ambêkta sêrat puniki, dene yèn sampun dados parênge adhi, mugi wontêna karsane mancêd ing pangaosipun.
Kalihdening malih, gadhahan kula waos ingkang kakarsakake dhatêng pun adhi, ing sapunika sampun kula bêktakakên dhatêng utusan kula, mênggah panumbas kula kala rumiyin kalih atus rupiyah pêthak, yèn èstu taksih kakarsakakên mênggahing pangaos, kula sumông
Sinêrat ing Karangwidara ing dintên Ngahad tanggal kaping 6 wulan Jumadilakir taun Jhe angkaning warsa 1766.
198. Ingkang sêrat sarta ingkang salam taklim, saking ingkang rayi Mas Ngabèi Prawirataruna ing Salêmbi, dhumatênga ingkang raka Mas Ngabèi Sinduprawira, ing Karangwidara.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni pêparing sampeyan sêrat, ingkang kabêkta abdi
sampeyan pun Singajaya, sarta sampun kula tupiksani sadaya, sampeyan andangu ingkang pinanggih ing pamanah kula, prakawis gadhahan kula kapal dhawuk, ingkang sampeyan karsakakên, mila kula ngantos lami botên utusan, utawi anyaosi sêrat ing sampeyan, awit
Mênggah kapal kula dhawuk wau, ênggèn kula tumbas kala rumiyin kawan atus rupiyah pêthak, mênawi sampeyan karsa angantukakên ing pangaosipun samantên, kula inggih sampun parêng, wondening kagungan sampeyan waos, ingkang kabêkta pun Singajaya, sampun kulaandadosakên. cuwaning manah kula, dados botên èstu kula pêndhêt, ing mangke waos wau sampun kula wangsulakên, kabêkta ing abdi sampeyan pun Singajaya.
Prakawis kapal dhawuk wau, panyuwun kula, mugi wontêna karsa sampeyan amaringi wangsulan tumuntên, sabab ing dintên ngakad ngajêng punika kula badhe ngêdêgi damêl dhatêng ing Gêmampir, angantos sapêkêning pêngantèn.
Sinêrat ing Salêmbi, ing dintên Rêbo tanggal kaping 9 wulan Jumadilakir taun Je angkaning warsa 1766.
199. Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kajêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta kaping 4 wulan Sèptèmbêr taun 1838.
Ingkang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn amaringi uninga dhatêng ing kula kala kaping 23 wulan Agustus ingkang sampun kapêngkêr, pak apyun ing Cêrma tanah ing Sokawati, awasta Babah Bacèn kapandungan. Wondening kalanipun kapandungan wau, panuju kap
Wondening ingkang ical kapandungan dadosandandosan. awarni-warni kathah, ingkang sarta awarni yatra nêm atus rupiyah pêthak, gadhahanipun Cina tamu kêkalih wau kang katitipakên dhatêng
bandar apyun ing Cêrma. Punika pamundhutipun kajêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah, atitipariksa prakawis wau, sarta angupadosi rencang kêkalih ingkang minggat, bilih sampun kajêng tuwan residhèn angajêng-ajêng wangsulan kula.
Ing wusana kangjêng tuwan residhèn midhangêt kabar mênggah Cina kêkalih wau, dhatêngipun wontên ing Cêrma, botên mawi ambêkta sêrat pas utawi botên lapur dhatêng pangagênging dhusun. Punapadene ambêkta apyun kathahipun 3 utawi 4 kati.
Ingkang punakapunika. atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan panèwu jêksa pradata kalihan jêksa nagari, akanthi kaliwon rêdi dhusun ing Sokawinangun kalihan ing Ngamban, atitipariksa prakawis gènipun kapandungan pun Babah Bacèn, pak a
Ingkang kaping kalih, mênggah rencangipun tiyang Cina ingkang minggat kêkalih, inggih lajêng kula dhawahi ngupadosi, kapanggih sampun kacêpêng sadaya, ing sapunika kula simpinsimpên. wontên ing pirantos gunjara ing gladhag.
Wondening mênggah sêrat papriksanipun siti dhusun ing Cêrma, [Cêr...]
[...ma,] kalihan sêrat aturipun kaliwon rêdi dhusun, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa ingkang têrang, kula sumôngga panggihipunpanggalihipun. kangjêng tuwan residhèn.
Kasêrat Surakarta ing dintên Kêmis kaping 22 wulan Rêjêp ing taun Jhe ôkha 1766.
200. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, saking Kyai Ngabèi Pôncadrigama, ing Randhukuning, dhumatênga ingkang putra Radèn Ngabèi Jayasêmita, wadana rêdi ing Jurangparang.
Sasampuning kadya punika awiyos, kula angaturi uninga ing sampeyan, kala ing malêm Kêmis, tanggal kaping 23 ing wulan Rêjêp punika, kalerehan kula Bêkêl Wirakrama, ing dhusun Maja, kaical-icalan maesa sakawan gudèl, ingkang bule kêkalih lamus kêkalih, sar
panumbasipun kala tanggal kaping 20 ing wulan Rêjêp punika, ananging Lurah Jayadikrama kapurih andhatêngakên ingkang sade botên purun, malah babêkêl kula wau dipun gêntangi, kaêlokakên badhe ambarak maesa, babêkêl kula saking ajrihipun enggal lumajêng, ap
Ingkang punika anak radèn ngabèi, mênggah pangangkênipunpangakênipun. kalerehan sampeyan lurah ing Galonggong, panumbasing maesa kala tanggal kaping 20 ing wulan Rêjêp punika, anelakakên ing doranipun, awit icalipun kala tanggal kaping 23 kang sarta sampun kasaidakên dhatêng môncapat
Jayadikrama wau, kadhawahana andhatêngakên pun Gunalêksana ing Rêdi Wijil, ingkang kawastanan sade maesa wau, yèn sampun têrang ing pamariksa sampeyan, kula aturi anggalih prayogi pun rampunging prakawis ingkang
Sinêrat ing Randhukuning, ing dintên Jumungah, tanggal kaping 24 wulan Rêjêp taun Jhe angkaning warsa 1766.
201. Ingkang sêrat sarta ingkang taklim, Radèn Ngabèi Jayasêmita, wadana rêdi ing Jurangparang, dhatênga ingkang Rama Kyai Ngabèi Pôncadrigama, ing Randhukuning.
Sasampuning kadya punika awiyos, kula sampun anampèni sêrat sampeyan, ingkang katitimangsan tanggal kaping 24 wulan Rêjêp punika, kang sarta sawiraosing sêrat sampun kula tupiksani sadaya, sampeyan angaturi uninga, yèn kalerehan sameyansampeyan. bêkêl ing dhusun Maja, awasta Wirakrama, kaicalan maesa sakawan. Sarêng kaupadosan, ingkang satunggal bule pinanggih wontên ing pagriyanipun lurah kalerehan kula ing dhusun Galonggong, awasta Jayadikrama, katêdha botên suka, malah pun Wirakrama wau dipun
Ingkang punika wangsulan kula, ing sadhatêngipun sêrat sampeyan, kula lajêng utusan animbali pun Jayadikrama ing Galonggong, kula pariksa aturipun sayêktos kala tanggal kaping 20 ing wulan Rêjêp punika tumbas maesa bule satunggil,
ingkang akèn nyadèkakên inggih pun Wirakrama ing Maja wau, wondening kula botên gadhah kalerehan, ingkang nama Gunalêksana ing Rêdi Wijil.
Sarèhning ingkang sade maesa wau kalerehan sampeyan piyambak, kang sarta sampun anampèni yatra patumbasipun, kasêksèn dêmang ing dhusun Galonggong, pamanah kula sampun sah ing panumbasipun. Kula sumôngga ingkang dados panggihpamanggih. sampeyan, wondening aturipun bêkêl pun Wirakrama, yèn dipun gêtangigêntangi. dhatêng pun Jayadikrama punika dora, awit pun Jayadikrama kula dangu botên rumaos kadhatêngan pun Wirakrama, kalih tôngga têpalihipun inggih botên wontên sumêrêp sarta botên wontên mirêng gêntangan.
Sinêrat ing Jurangparang, ing dintên Ngahad tanggal kaping 26 wulan Rêjêp taun Jhe angkaning warsa 1766.
ing dhusun Guwa Miring, dhatênga kang putra Mas Ngabèi Jayapraceka, wadana rêdi ing Songlandhak.
Sahing salam pandonga awiyos, kula suka uninga dhatêng [dha...]
[...têng] anak ngabèi, kala ing dintên Rêbo tanggal kaping 18 wulan Ruwah taun Jhe puniki, kula utusan rencang kula Ki Driyasuta, ambêkta bêlo têtiga, badhe katur Radèn Tumênggung Nilaprabôngsa ing Lèpèn Wuluh. Sadhatênge ing dhusun Kocak-kacik, kèndêl nêdha wontêngêdhogan. nanging buntutipun sampun kakêthok ngantos kajanggêlan, botên dangu Wirapaeka mêdal saking griya anyêpêng gandhèn, botên mawi saraba, rencang kula kagandhèn gigiripun ngantos dhawah kumurêb, sakêdhap botên èngêt, dangu-dangu tangi lajêng lumampah mankukmantuk. badhe pratela ing kula. Dumugi ing warung kang dikèndêli wau, bêlo kêkalih ingkang katilar sampun botên wontên. Sanjangipun tiyang ing warung ngriku, sami kabêkta dhatêng kaum ing dhusun Krawitan wau, anama Ngaripin. Wondening
ingkang nênggani bêlo kêkalih wau anakipun Driyasuta, lare sawêg sapangèn punika dipun gêbagi dhatêng pun Ngaripin angantos sangêt.
Ingkang punika anak ngabèi, panêdha kula mugi wontêna karsane anak atitipariksa ing prakawis wau, ing pamanah kula, kalerehane si anak bêkêl tuwin kaum ing dhusun Krawitan wau, ewonipun tiyang ambradhat akanthi panganiaya,
Nilaprabôngsa, wontêne ing kula katitipakên, bilih botên pinanggih prayogining pirukun, botên sande dados prakawis katur ing parentah.
Sinêrat ing Guwa Miring, ing dintên Jumungah tanggal kaping 20 wulan Ruwah taun Jhe angkaning warsa 1766.
203. Ingkang sêrat sarta ingkang taklim, Mas Ngabèi Jayapraceka, wadana rêdi ing Songlandhak, dhumatênga ingkang rama Kyai Ngabèi Abradata, wadana rêdi ing Guwamiring.
Sasampuning kadya punika awiyos kula sampun anampèni [ana...]
[...mpèni] sêrat sampeyan, ingkang katitimangsan ing dintên Jumungah tanggal kaping 20 wulan Ruwah taun Jhe punika, punapa sawiraosing sêrat sampun kula tupiksani sadaya.
Ingkang punika, kula inggih sampun atitipariksa, prakawis bêlo têtiga, ingkang kaaturakên ing abdi sampeyan kapêndhêt dhatêng bêkêl akalihan kaum ing dhusun Krawitan, wondening kula botên gadhah siti dhusun ingkang nama ing Krawitan, tuwin bêkêl ingkang wtêngênipun. dhusun ing Prawitan wau sampun sami kula pariksa botên wontên ingkang sumêrêp utawi mirêng prakawisipun bêlo têtiga wau, kang sarta Bok Citrawilapa inggih botên kadhatêngan rencang sampeyan pun Driyasuta, mila pamanah kula, bokmanawi sanèsipun bawah kula,
Wusana kauningana ing sampeyan, kang awit saking aturipun kabayan kula, ing tanah rêdi kidul wontên siti dhusun, awasta
ing Ngayogyakarta, ingkang punika kula sumôngga ing panggalih sampeyan.
Sinêrat ing Songlandhak ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Ruwah taun Jhe angkaning warsa 1766.
204. Ingkang sêrat saha ingkang sêmbah sungkêm putra sampeyan pun Sugandi, sayogi katur ing panjênêngan sampeyan rama Mas Ngabèi Nayamênggala, mantri kamisêpuh ing kadospatèn.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula angaturi uninga ing panjênêngan sampeyan, yèn lampah kula andhèrèk saudara sampeyan Tuwan Simun, wilujêng dumugi ing nagari Pangangsalan, kang sarta saking sawabing pandonga sampeyan, botên kirang punapa-punapa, wo
Kalihdening malih kula angaturi uninga ing panjênêngan sampeyan, yèn kula ing sapunika
ingkang sami nyambut damêl wontên ing pakopèn. Wiwit jam
Mênggah Tuwan Simon wau, punapadene ingkang garwa sakalangkung prayogi panganggêpipun dhumatêng kula, ingkang sarta asring anuwèni dhatêng pagriyan kula ing dhusun Kracikan, têrkadhang nyare sadalu. Kala wulan ingkang sampun kalampahan kula sakit kasrêpên
Wusananipun kula anyaosi ingkang dados pamundhut sampeyan tigan pasiran, kathahipun kalih atus iji, akalihan ulam gêrèh kawan dasa iji, sampun sami kula bêktakakên dhatêng Cina pak apyun awasta Babah Ting Ko wan.
Sinêrat ing dhusun Kracikan ing dintên Salasa, tanggal kaping 21 wulaswulan. Ruwah taun Jhe angkaning warsa 1766.
205. Layang sarta pandongaku Mas Ngabèi Nayamênggala mantri kamisêpuh ing kadipatèn, marang ing
titimangsan ing Kracikan, ing dina Salasa tanggal ping 21 sasi Ruwah taun Jhe iki, kang sarta wis dak pariksani saijoane layang
ngaturi uninga mungguhing kaslamêtanamu, lan olèhmu diparingi pagaweyan marang Tuwan Simon. Arumêksa kagungane pakopèn, iya bangêt andadèkake bungahing atiku, lan bungahe ibumu, lalan. sadulurmu lanang wadon kabèh, pandongaku ing Gusti Allah, muga-muga kowe bisaa angladèni karsane Tuwan Simon, lulusa salamêt ing sapandhuwure, dene pituturku mênyang kowe thole, dimantêp lan tumêmên olèhmu anglakoni sabarang kang dadi gawe-gawemu,
iya iku lêlabuhan kang minôngka wêwinihing kabêgjan lan andadèkake salamêting awak.
Karo manèh bangêt bungahku, mungguh bêcike pangrêngkuhe Tuwan Simon lan garwane mênyang kowe, kang iku thole, kowe dibisa animbangi ing katrêsnane, ora ana liyane kang dadi pamalêsmu ing sih kajaba mung têmên tabêrimu. Yèn kowe bisa anglêgakake galihe, aj
Ing saungkure layang iki, aku ibumu apadene sadulur-sadulurmu lanang wadon iya padha ginanjar salamêt.
Tinulis ing Surakarta ing dina Sênèn tanggal ping 12 sasi Pasa taun Jhe angkaning warsa 1766.
nipun kangjêng tuwan mayor residhèn kêraton dalêm ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya sapunika, wiyosipun kawula akamipurun caos atur, mênawi parêng karsanipun kangjêng tuwan residhèn, kawula nyuwun pêndamêlan, pramila kula nyuwun pêndamêlan dhumatêng kangjêng tuwan residhèn, sabap kawula sampun mundur anggèn kawula dados
Kasêrat ing kampung Urdênasan kaping 28 wulan Ramêlan ing taun Jhe ôngka 1766.
207. Atur kawula abdi dalêm Radèn Rôngga Krêtawirya ing Sokawinangun, kalih Radèn Rôngga Krêtasari ing Sumêngka, tiga Radèn Rôngga Warsakusuma ing Ngamban, sakawan Radèn Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Saabdi dalêm kaliwon panèwu rêdi, bawah kasêpu
Ingkang kawula aturakên, kawula kaparingan sêrat dhawah ingkang kabêkta ing lampahipun abdi dalêm panèwu jaksa nagari jêksa pradata sakancanipun. AmunAmung. têtiyang durjana 13 ingkang ngècu Cintên ing Jagaragi, Babah Tan Tiyau, ingkang punika kawula nuwun sampuna abdi dalêm kawula sakônca sami amundhi dhawah dalêm, nyêpêng tiyang 13 wau, ingkang 9 sampun sami kesah saking bale griyanipun, ingkang 4 sampun sa
1. Pun Cayuda tiyang alit ing Têguhan. Kacêpêngipun kala ing dintên Ngahad kaping 28 wulan Sawal taun Jhe punika, ing ngajêng dhèrèk ing Pangabean.
2. Pun Singamênggala ing Têmbara, punika sêpên botên wontên dhusun ing Têmbara, tiyang ingkang wasta pun Singamênggala wau babêkêl ing Gandhil bawah Kambêng, saha pun Singamênggala punika mogok ing dhawahipun prajaka dalêm katimbalan botên purun badhe ang
3. Pun Surasêntona babêkêl ing Sungkul, sampun kacêpêng kala ing dintên Sênèn kaping nêm, wulan Dulkaidah taun Jhe punika, ing ngajêng dhèrèk ing Pringgakusuman.
4. Pun Malangjiwa babêlbêkêl. ing Têrik, sampun kacêpêng kala ing dintên Jumungah kaping 10 wulan Dulkaidah taun Jhe punika, ing ngajêng tumut abdi dalêm Mas Ngabèi Brajawôngsa.
5. Pun Wiryasêntona babêkêl ing Jagan. Sampun kesah saanakrayatipun kala ing dintên Saptu kaping 27 wulan Sawal taun Je punika, kecahipunkesahipun. botên nankantênan. purugipun, ing ngajêng dhèrèk Suryabratan.
6. Pun Prayasêntana tiyang alit ing Jagan. Sampun [Sampu...]
[...n] kesah saanakrayatipun, kala ing dintên Sêptu kaping 27 wulan Sawal taun Jhe punika, kesahipun botên katênankantênan (dan di tempat lain). purugipun.
7. Pun Kêtadrana ing Jagan. Sampun kesah sarêng kalih pun Prayasêntona, pun Kêtadrana punika dèrèng pêpacak griya, têksih mondhok nunggil sagriya kalih pun Prayasantona, laminipun kalih wulan. Kesahipun botên katênan purugipun.
8. Pun Sayuda babêkêl ing Kathukan. Sampun kesah saanakrayatipun kala ing dintên Sêptu kaping 27 wulan Sawal taun Jhe punika, kesahipun botên katênan purugipun ing ngajêng tumut abdi dalêm Wajidan Mas Duta Pinilih.
9. Pun Sôntajaya babêkêl ing Magêru, sampun kesah kala ing dintên Sêptu kaping 27 wulan Sawal taun Jhe punika, kesahipun botên katênan purugipun, ing ngajêng dhèrèk ing Yudawinatan.
10. Pun Jadôngsa ing Têmbara, sampun kesah saanakrayatipun. Kala ing wulan Siyam kaping 22 taun Jhe punika, kesahipun botên katênan purugipun, ing ngajêng dhèrèk ing Pringgakusuman.
11. Pun Nayamênggala ing Têrik. Sampun kesah kala ing wulan Rêjêp taun Jhe punika, pun Nayamênggala wau punika dèrèng pêpacak griya, taksih nunggil sagriya kalih pun [pu...]
[...n] Malangjiwa, kesahipun botên katênan purugipun.
12. Pun Mangundikrama, anakipun mantu pun Malangjiwa, sampun kesah kala ing wulan Rêjêp taun Jhe punika, pun Mangundikrama punika dèrèng pêpacak griya, sarêng botên sae kalih ingkang èstri, pun Mangundikrama wau lajêng mantuk dhatêng griyanipun bapakipun
13. Pun Brajatruna babêkêl ing Jatèn, sampun kesah saanak rayatipun kala ing dintên Sêptu kaping 27 wulan Sawal ing taun Jhe punika, kesahipun botên katênan purugipun. Ing ngajêng tumut abdi dalêm Radèn Ngabèi Rajamênggala, kapaosan dhatêng Tuwan Jamsêkol
Saha abdi dalêm kawula sakônca sadaya, sami anatabi bale griyanipun tiyang 13 wau punika sêpên. Botên wontên barangipun tiyang Cintên ing Jagaragi, ingkang kasêbut wontên ing cathêtan. Kawula nuwun namung bale
ngupadosi ing tiyang durjana 9 ingkang sampun sami kesah wau punika, atur kawula [kawu...]
[...la] nuwun sêndika, ing samangsanipun kêpanggih kawula cêpêng, kawula aturakên ing parentah babêstan.
Katur ing dintên Ngahad kaping 12 wulan Dulkangidah ing taun Jhe ohka 1766.
208. Atur kawula tiyang Cina Apang Sing, ingkang mugi katur ing kangjêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula aturakên ing kangjêng tuwan, kala wulan Rabingulakir Dal punika, kawula ngaturakên sêrat paturan katur ing kangjêng tuwan, bab anggèn kawula motangakên dhatêng tiyang Jawi, 1 Ngabèi Jaksasêmita, 2 Nyai Tumênggung Sêcanagara, 3 Ngabèi Mêrtiwantawis. lami, ingkang mugi watênawontêna. sih pitulungipun kangjêng tuwan dhumatêng badan kawula, kawula nuwun tumutênipuntumuntênipun. kaparingan karampungan. Amung punika atur panuwun kawula ing kangjêng tuwan.
Kala kasêrat Kêmis ping 25 ing wulan Rêjêp taun Dal ôngka 1767.
209. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, sangking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, ridêr kolonèl saha kumêndhan. Dhumatêng ingkang saudara kangjêng tuwan mayor, ridêr sangking Nèdêrlansêleyo, saha residhèn ing karaton dalêm Sura
Sasampuning kadya sapunika awiyos. Sampun kula anampèni pakintunipun sêrat saudara, ingkang katitimangsan ping 21 Janawari 1840 ingkang suraos saudara angintunakên sêrat paturanipun tiyang Jawi, anami pun Kêrtawijaya, anggugat dhatêng abdi kula jêksa pun
Suradikrama, sarêng kalayan sêrat kula punika, ingatasipun abdi
Ing wusana sadaya wau, kula sumôngga punapa ingkang dados parêng karsanipun saudara.
Kasêrat tanggal ping 27 wulan Dulkaidah taun Dal ohka 1767.
Atur kawula abdi dalêm. Mas Ngabèi Suradikrama, kunjuk ing sangandhapipun sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, ridêr kulnèl saha kumandhan.
Ingkang kawula aturakên dhumatêng ing panjênêngan dalêm gusti, kawula kasêbut ing sêrat paturanipun pun Kêrtawijaya, anyuwun adil priksa dhumatêng saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn. Anyuwun têtêpipun pun Singakrama dadosa pamujanganipun.
Ingkang punika gusti mila inggih sampun têtêp, pun Singakrama wau, kawula paringakên malih dhumatêng pun Kêrtawijaya, sampun ngantos kaumbar, kadèkèk wontên kagungan dalêm pasitèn ing Kaluraman. Andadosakên musakat dhatêng abdi dalêm ingkang kathah-kathah
Ingkang kaping 2, kawula kasêbut batên trang sangking kêrsa dalêm. Gèn kawula amaringakên bale griyanipun Singakrama ing Kaluraman dhumatêng abdi dalêm tiyang 3 ing Pinjalan [Pinjala...]
[...n] ingkang sami anyambutakên dhatêng pun Singakrama wau sarta 1070 rupiyah pêthak.
Ingkang punika gusti kawula inggih trang sangking kêrsa dalêm, saha kawula apathokan sangking kagungan dalêm sêrat nuwala pradata bab kaping 10, ing ngandhap punika pratelanipun.
Anadene wong kang anggugat môngka atômpa mujang iku dèn rêkaa,rekaa. aja kongsi utang marang wong liyan. Dene yèn kongsi utang marang wong liyan, iku dèn jogana marang wong kang duwe pamujangan.
Ingkang kaping 3, kawula kasêbut ing sêrat paturanipun pun
Ingkang punika gusti aturipun pun Kêrtawijaya, dhumatêng saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn, ingkang sampun kasêbukasêbut. ing ngingilnginggil. wau punika sadaya, bab gènipun angaturakên karampungan piyambak. Têtêp amanggih kalêpatan.
Ingkang saklakung-langkung sangking dening agêng, amargi piyambakipun batên kagadhuhan panguwasa angrampungi dhumatêng ing parentah agêng. Kaping kalih panyêbutipun dhumatêng kagungan dalêm sêrat anggêr agêng wau, batên wontên ingkang mungêl kados mêkatên
Ingkang kaping 4, batên liyan atur kawula, sangking kagungan dalêm sêrat nuwala pradata bab kaping 10 amusthi saha anamtokakên bab panyambutipun tiyang wontên salêbêtipun pamujangan. Mila inggih kenging dipun gugat dhatêng tiyang ingkang amotangakên.
Ingkang kaping 5, sarèhning pun Kêrtawijaya wau amanggih kalêpatan agêng, mênggah paukumanipun kawula sumôngga punapa ingkang dados parêngipun saudara dalêm kajêng tuwan residhèn.
Kala sinêrat ing dintên Sênèn tanggal ping 23 wulan Dulkangidah taun Dal ohka 1767.
210. Atur kawula pun Kartawijaya, kunjuk ing kangjêng tuwan mayor ridêr saha residhèn ing Surakarta.
Mila kawula kamipurun agadhah atur malih, awidawit. dening kala ing dintên Rêbo wingi, kula anêrangakên bab prakawis kawula, pamujangan ingkang sêrat aturan sampun kunjuk ing
kangjêng tuwan residhèn. Wangsulanipun tuwan juru basa, bab pambibrahipun Mas Ngabèi Suradikrama ing sarat karampungan, punika sampun anêtêpi ungêlipun ing anggêr pradata, bab kaping sadasa, punapa malih karampungan ing Prangwadanan, punika amêsthi sampunkonjuk. rumiyin. Mênggah lampahing bab pamujangan, wontên ing anggêr pradata bab kaping sadasa, milanipun ingkang kasêbud ing Anggêr Agêng pradata bab kaping sadasa, bilih pamujangan agadhah sambutan. Salêbêting mujang ingkang gadhah pamujangan kalêrês angêjogi, [angê...]
[...jogi,] anênuwun. Ingatasipun abdi dalêm ing Surakarta agêng alit, amasthi kêdah ngèstokakên saha miturut adat waton anggêring nagari, samantên punika ingkang kalampahakên kalayan salêrês-lêrêsipun. Anggèn kawula kamipurun anyêngka atur ing kangjêng tuwan residhè
Ingkang punika atas kawula botên narimah, nyuwun adil lêrêsipun kangjêng tuwan residhèn têtêp lulusipun karampungan, ingkang sampun kaparingakên ing kawula, saha kaêcapan ing kangjêng tuwan residhèn wau.
Katur ing dintên Kêmis tanggal kaping 3 wulan Bêsar, ing taun Dal ôngka 1767.
211. Punika sêrat atur kula pun Ngabèi Kartapraja, kunjuk ing kangjêng tuwan mayor ridêr saha residhèn ing karaton Surakarta Adiningrat.
Mila kula akamipurun gadhah atur, amargi dipun pangandikani dhumatêng Tuwan Juru Basa Wintêr, têrang sangking dhawahipun kangjêng tuwan, mênggah anggèn kula kakêrsakakên dados ondêr waèsêr punika ingkang pancèn dados balônja kula, ingkang wau sumêrêp gadhkakarsakakên. kèndêl, amargi botên wontên balanjanipun. Ingkang punika kula asangêt-sangêt anênuwun ing sih wêlas palimarmanipun kangjêng tuwan, mêdal sangkisangking. eklasing manah, ingkang akalihan têmên-têmên sanajan botên
akalihan Tuwan Wilkês anggènipun amulang têmbung Jawi ing para tuwan-tuwan aliphê, ingkang saupami botên wontên ing sih wêlasipun kangjêng tuwan residhèn, parêngip
tuwan sampun botên kakilapan, ing adat lampah-lampahipun ing prayantun agêng Jawi, pamasesa ingkang tanpa dosa, punapadening ingucap pitênahipun para prayantun alit Jawi ingkang sami nyêpêng parentah, ing nagari utawi dhusun, mila asangêt-sangêt mênggah apanyuwun. ing sih wêlasipun kangjêng tuwan residhèn, lulusipun kados ing ngajêng wau, kang supados kula sampun katingal kados tiyang dosa, kalêpatan anggèn kula angladosi ing kangjêng gupêrmèn.
Sêrat aturan ing dintên Kêmis tanggal kaping 21 ing wulan Mukharam Be ohka 1768.
ing parentah agêng, pasowan ing kantor kojuhipunkonjukipun. kajêng tuwan residhèn ing Surakarta Adiningrat, ingkang kawula suwunakên adil parihsanipunpariksanipun (dan di tempat lain). kajêng tuwan
sakikil, tanah paos ing ngadhap punika pratelanipun ingkang kawula suwunakên adil parihsanipun kajêng tuwan risidhèn [risi...]
[...dhèn] kala ing ditên Jêmuwah Pon tanggal ping 23 likur wulan Sura taun Be ohka 1768. Sarêng
sarta kawula kabujung sangking griya. Sarèhning kula botên rumaos gadhah prakawis. Kula lajêng nêdha tadangtandang. tulung sarta kawula ngungêlakên titir, lajêng katulungan tiyang kathah kônca kawula ingkang sami têtulung wau, inggih mêksa kaoyak kantos dêmugi dhusun Têmuwangi, kacakônca. kula ingkang sami têtulung wau karampok dhatêng Nitiwijaya kalih Tasêntika sapanugilanipun, ngantos pêjah satunggal tatu gangsal, kacandhak gêsang kabandhang dhatêng ing Soka satunggal. Lajêng kula pisaid dhatêng tôngga prapat macamônca. gangsal inggih sami nampèni, utawi rêdi kula inggih bucal pisaèd-saèdipunpisaid-saidipun. kados ingkang kasêbut ing ngajêng wau, kawula atas botên suka botên tarima, [tari...]
[...ma,] gadhahan kawula pantun karayah dhatêng Nitiwijaya, Soka Tasêntika sapanugalanipun.sapanunggalanipun. Tiyang gangsal atusaatusan. wau, sarêng sami saditênsadintên. kalih anggènipun ngrayah dhatêng kawula wau, amung punika atur kawula.
213. Pèngêt layang manira parentah, Mas Angabèi Jayasatata, Radèn Ngabèi Mangundikara, Radèn Ngabèi Martasaksana, Mas Rôngga Wôngsawijaya, têrang ing dhawuh dalêm Kangjêng Bandara Rahadèn Mas Ariya Jayadiningrat, dhawuha marang ing pakênira Ki Nitikrama.
Liring layang, manira aparing wêruh marang pakênira, yèn ing saiki ingkang dadi karsa dalêm kangjêng bandara, mungguh gon pakênira
nglakonana apa sagawe-gawening bumi sakikil mau lan apa ingkang dadi pranataning karsa dalêm kangjêng bêndara.
Suradikrama, ingkang awit saking sêrat kantor, ingkang katitimangsan Surakarta tanggal ping 6 wulan Mèi taun 1843. Kawula kasêbut sangking aturipun tiyang Cina, [Ci...]
[...na,] dipun kècu ing tiyang durjana, kenging barangipun. Ki Towa lajêng pisaid nêbut batên suka batên tarima, amartelakakên barangipun ingkang kenging dipun bêkta kècu, kadosdèntên ingkang sampun kasêbut wontên sêrat paturanipun Ki Towa wau, ingkang punika atur
Ingkang kaping 2, kawula tinêrka Ki Towa dhatêng ing griya kawula nêdha tandang tulung, ingkang punika inggih sayêktos. Kawula inggih lajêng atandang tulung gêntangan. Kônca rencang kawula sami dhatêng, lajêng kawula lumampah dhatêng griyanipun Ki Towa sagangsal. kawula.
Ingkang kaping 3, kawula tinêrka lajêng pitakèn dhatêng Ki Towa, kathah kêdhikipun barang ingkang kenging dipun bêkta kècu, ingkang punika inggih sayêktos, sadhatêng kawula sami nututi kècu wau.
Ingkang kaping 4, griya kawula tinêrka dados margining kècu, ingkang punika batên, sabab kawula batên uninga, kalayan griya kawula kalih griyanipun Ki Towa têbih, kilèn kalayan wetan. Untawis sapênyêluk. Pramila kawula [ka...]
[...wula] batên uninga dhatêngipun, utawi unduripun ing kècu, amung punika atur kawula.
215. Atur kula Kyai Ngabèi Patrabasônta, abdi dalêm panèwu gamêl ing kasêpuhan, katur panjênênganipun tuwan juru basa, atur kula pratelanipun ing ngandhap punika.
Kula angaturakên kalêpatan kula kathah-kathah tuwan, bab gêgadhuhan kula siti dhusun pun Gondhang Wêdêlan karya 2 jung, ing sapunika sampun kalêrês mantuk sangking Tuwan
Ingkang punika tuwan kula nuwun duka sampeyan, kalêpatan kula, kula nuwun pangapuntên, ingkang manawi dhawahipun tuwan namung sapunika kula nuwun mopo, ewadene ingkang mênawi
panjênênganipun tuwan dhangan amituruti ingkang dados atur panuwun kula, gadhuhan kula siti pun Gondhang 2 jung wau kula anyumanggakakên dhumatêng panjênêngan sampeyan piyambak tuwan, sampun ngantos kula lêlayanan kalihan Tuwan Krusman utawi ing liyanipunnigang. dasa uwang, kêncengan sataun nuwun prêsèn.
Anaming mênggah wêdalipun paos ing dalêm tigang dasa pasokan punika kula suwun mêdala kaping tiga, gangsal taun kaping sapisan, ingkang kaping tiga gadhahan kula yatra ingkang taksih wontên Tuwan Pandêrwal 139 reyal kula suwun mêdala sangking panjênêngan.
Sêrat katur ing dintên Rêbo kaping 1 Jumadilawal taun Alip ôngka 1771.
216. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, Litnan Kolonèl Ajidan Pan Sêtaph. Katur ingkang saudara kangjêng tuwan mayor ridêr saking Nèdêrlansêleyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat wangsulan saking saudara, ingkang katitimangsan kaping 2 wulan
mênggah ingkang punika sakêlangkung tarima kasih kula dhumatêng saudara.
Wondening sêrat saking saudara wau, lajêng kula paringakên dhumatêng saudara jêngandika adhi
sampun nampèni sêrat saking saudara wakengkenan. rencangipun, andhèdhèl gadhuhan lalênggahipun siti dhusun ing Manang nêm jung ingkang kapaosan Tuwan Sêkol wau, sawarnènipun panglawe bêbêkêl dhusun ing Manang sampun sami manut piturut dhumatêng saudara jêngandika adhi mas Pangeran Arya Danupaya.
Ingkang kalih dene saudara, ingkang sarêng sêrat punika, kula angaturakên sêrat kêkalih, ingkang satunggal paturanipun saudara jêngandika adhi mas Pangeran Arya Danupaya, bab paosipun siti dhusun ing Manang, kala bakda garêbêg Siyam taun Jimakir kapêngkêr
Punapadene sêrat piagêm ingkang têksih wontên Tuwan Sêkol, ingkang punika saudara, adhi mas Pangeran [Pa...]
[...ngeran] Arya Danupaya, anyumanggakakên punapa ingkang dados pranatanipun saudara.
Sinêrat ing Surakarta Sênèn kaping 4 wulan Jumadilakir taun Alip ôngka 1771.
Atur sêmbah kawula rayi dalêm Pangeran Ariya Danupaya konjuk panjênêngan dalêm kang mas Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni paring dalêm sêrat, ingkang sangking saudara dalêm kangjêng tuwan maykatitimangsan. Surakarta ping 2 Mèi 1843. Mênggahing suraos sêratipun saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn ingkang kaparingakên ing kawula wau, saudara dalêm kanjêng tuwan risidhèn aparing sêrêp manawi sampun kintun sêrat dhumatêng Tuwan Sêkol. Ijêmanipun ing sêrat Tuw
Ingkang kaping kalih saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn [residhè...]
[...n] aparing pariksa manawi kanjêng guprêmèn sampun batên anglilaning,anglilani. atur panuwunipun Tuwan Hèrman anggènipun badhe amaosi gêgadhuhan kawula siti dhusun ing Manang.
Punika sarèhning Tuwan Sêkol wau sampun saèstu batên sagêd pinanggih ing têpang rukunipun dhumatêng ing kawula, bab pangonjot kalihan wangsulipun siti ing Manang, punika kawula lajêng utusan abdi dalêm pêpatih kawula pun Ngabèi Wiraprana, andhèdhèl gêgadh [gê...]
[...gadh] kula babêkêlipun siti ing Manang, manawi lêladosanipun paos, ing bakda Siyam ing taun Jimakir, paos satêngah taun, kathahipun 400 rupiyah, rupiyahan 12 uwang, kang punika sampun katêdha dhatêng Tuwan Sêkol. Ingkang kaping gangsal, kauningana ing panjênêngingkang. têksih wontên Tuwan Sêkol wau kula anyumanggakakên dhumatêng kanjêng parentah agêng kantor, punapa ingkang dados prênatanipun kanjêng parentah agêng kantor, kawula inggih andhêdhèrèk, mênggah atur kawula ing nginggil wau sadaya
panglangkung siti dhusun ing Manang, katur ing parentah Radèn Ngabèi Wiraprana.
Kawula kadangu barang gêgadhahanipun Tuwan Sêkol ingkang wontên tatênggan kawula siti dhusun ing Manang, mênggah cacah wêrnènipun ing barang, kunjuk ing ngandhap punika.
Nomêr ... Namanipun ing Barang ... Cacah
10 ... Warni bong agêng ... 2
217. Kawula nuwun, atur kawula Radèn Ngabèi Cakradirja, abdi dalêm panèwu panumping golongan kabopatèn ing Prawiranagaran. KonjugKonjuk. ing sangandhap sêpatunipun kajêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta Adiningrat. Ing ngandhap punika pratelanipun. Ing ngajêng kawula kagugadkagugat. dhatêng Cina babah Pang Sing, kathahipun sèwu tigang atus pitung dasa rupiyah ngalih wêlas uwang, kawula kadangu wontên ing pasowan mangu kapatihan. Inggih yêktos kawula nyambut, sarêng ing dintên Sêtu kaping 19 ing wulan Bêsar Jimawal ôngka 1765,
sangking kantor salikur rupiyah ing sawulanipun. Wondening siti ingkang tiga têngah jung wau kawula damêl nyanggi ayahan dalêm, akalihan ayahanipun ing kangjêng tuwan gopêrmèn. Sarêng katur ingaturan kawula, lajêng dipun dhawahi
kêrampungan wau batên mawi pratôndha cap. Kawula suwun batên suka, lajêng kawula kaparingankapêksa. dipun wasesa kimawon. Ingkang punika kajêng tuwan residhèn, sarèhipun Radèn Tumênggung Prawiranagara sakêlangkung-langkung pênganiayanipun dhumatêng jasad kawula. Mênggah pun babah Pang Sing ngakên sampun dipun sauri, kawula batên rumaos akèn nyauri dhumasangêt. mitulungi tiyang dipun kaniaya, batên wontên ing liyanipun sangking ing kajêng tuwan residhèn. [resi...]
[...dhèn.] Wondening ingkang amaringi pilênggahan kawula punika, inggih putra dalêm gusti kawula ingkang sinuhun kajêng susuhunan. Punapa malih gêgadhuhan kawula sabin. Ingkang punika kajêng tuwan residhèn, kawula nuwun sih wêlasipun kajêng tuwan lulus sihipun ingatsêpatunipun. kajêng tuwan residhèn.
Konjug ing dintên Sênèn kaping 6 ing wulan Jumadilawal ing taun Alip ôngka 1771.
218. Kawula nuwun, atur kawula babah Kang Ho, kunjuk ing sangadhapingsangandhaping. ingkêng supatu,sêpatu. ing kanjêng tuwan mayor risidhèn ing Surakarta Adiningrat. Ing ngandhap punika pratelanipun. Ing ngajêng nini kawula ngajal, wêsta Nyai Rewog. Kawula katilaran sêrat pusaka, mênggah griyanipun nini kawula sêdaya sakpimahanipun kaparingakên dhumatêng kawul
parentah agêng ing kantor, anaming paman kawula ingkêng griya MêdutênMêduntên. sampun ngajal, batên gadhah têtilaran anak jalêr, gadhah anak èstri têtiga têksih alit-alit. Ing sakpunika sêrat pusaka wau sampun kapudhutkapundhut. dhumatêng tuwan asistèn. Ingkêng punika Kanjêng Tuwan Risidhèn, sarèhipun griya sêdaya sakpimahanipun sampun kawula ênggèni, mênggah griya sêdaya sakpimahanipun kawula suwun tulusipun wontên ing kawula sêdaya, mênggah têtilaranipun anakipun paman kawula,titimangsani. ing ditên Sênèn kaping 26 wulan Jumadilakir ing taun Alip ôngkaning warsa 1771.
219. Sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Rahadèn Mas Ariya Purwadiningrat kalihan Rahadèn Tumênggung Jayanagara, katura ingkang saudara Tuwan Karêl Prèdrik Wintêr.
Sasampuning kadya punika awiyos, kawuningana ing saudara, [sa...]
[...udara,] yèn pun Dêmang Wôngsawijaya ing Manjung, sampun kadhawahan karampungan lulus ing Kadêmanganipun. Ananging manutamanut. ing pranatanipun Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, ingkang lêrês mupakat ing nagari, rèhning jumênêng pangeran inggal.enggal. Ingkang sadhèrèk kathah, siti wau badhe wontên ingkang ibu, utawi wontên ingkang dhatêng kang rayi-rayi, ing pamêdalipun siti wau, aturipun sandika, tumuntên kula andhawahakên dhatêng Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, kados ingkang sampun kasêbut ing ng
Wusananipun, pun Dêmang Wôngsawijaya, botên wangsul sowan. Lajêng kula dhawahi wangsul, sarta kairid ing putusan kula, lajêng Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, marêngi sawêg tingalanipun. Pêpak ingkang sadhèrèk utawi ingkang rama-rama, adhawah dhumatêngPranatan. kêpanggiha ing wingking.
Panuwunipun Dêmang Wôngsawijaya mantuk dhatêng dhusun rumiyin wau, punika sampun kula rêmbag sakônca kula wadana jawi lêbêt sadaya, botên lêrês ing panuwunipun Dêmang Wôngsawijaya wau, ingkang mawi mila ing ngajêng wontên rarêsahan. Amargi pun Dêmang Wông
Ingkang punika mugi andadosêna kauninganipun saudara, mênawi ing têmbe pun Wôngsawijaya wau agadhah atur nututi, angaturakên saenipun piyambak. Kula sumôngga saudara.
mayor ingkang jumênêng risidhèn karaton ing Surakarta Adiningrat, ingkang kawula aturakên kala ing dintên Sêlasa tanggal kaping 17 wulan Rêjêb [Rê...]
[...jêb] pun êmbok kuwalon sampun ngakêni, anyambut dipun kèngkèn pun bapa, inggih kawula sagahi, anaming kawula anyuwun kayêktosanipun pun bok têmênipun dipun kèngkèn pun bapa, ingkang sarta Cina sami kawula
mujangang inggih bêgja kula, mas pangulu botên parêng kawula gadhah atur kathah-kathah, ajêng botên namung griya kawula kêdah kawade kabayarakên Cina kawula botên suka, sarêng ing dkapêksa (dan di tempat lain). mênawi kawula taksih kêkah badhe dipun sikara dipun misuwurakên ngamuk,
sikara niaya, badhe andadosakên ing karisakanipun jasad kawula, ingkang punika kawula botên suka, botên narima, kawula anyuwun adil pariksa pitulung sih wêlasipun kangjêng tuwan risidhen.
Sinêrat ing dintên Rêbo tanggal kaping 22 wulan Jumadilawal ing taun Alib ôngka 1771.
Atur kawula bok mas Surawijaya kawula kadangu ing parentah, kala ing kawaukawitana wau. kula ngêmpit
rupiyah gobang, angsal kula bayar wau kula lajêng ngakêngnngakên. bayar Mas Ajêng Munak, kang kawan rupiyah. Kang kalih rupiyah dhatêng kang gadhah sêngkang, Mas Ajêng Munak alêstantunakên sampun narimah, yatra dèrèng ngantos kula bayarakên. Bokipun lajêng gugat dhatêng kantor, ingkang punika kula sumôngga ing parentah,kanggenan. panunggulipun mas Ajêng Munak sêrakit wau inggih sayêktos, mênggah kalih bokipun kula batên.
222. Ing dintên Sênèn tanggal ping 3 wulan Rêjêp taun Alip ôngka 1771, kawula pun Ngabèi Sêcadikrama, abdi dalêm mantri jêjênêng kari ing kadipatèn
sakitan pandung, kawula kadangungkadangu. ing parentah Mas Angabèi Suradikrama, ingkang awit gèn kawula dipun cêpêng lajêng dipun bêsta dhatêng Ki Sutadôngsa ing dhusun [dhusu...]
[...n] Kêjèn. Pawong recangipunrencangipun (dan di tempat lain). Mas Jagawadana ing
kawula mandung, awarni dandang kalayan kandêlan pêthak, wontên siti dhusun ing Sêgawe inggih tumut ing Ngarg
Ingkang punika atur kawula inggih sayêktos mandung, kalayan inggih sayêktos barang titik wau, sangking angsal kawula mandung mêndhêt gadhahanipun Ki Sutadôngsa ing Kêjèn wau.
Wondèntên recang kawula mandung awasta Ki Marjan. Griyanipun dhusun Kêtapatèn, inggih bawah Kasunanan, tumut Wêlandi ing dhusun Tarik. Kawula batên uninga namanipun. Wondèntên panunggilanipun barang angsal kawula mandung mêndhêt gadhahanipun Ki Sutadôngsa
223. Kawula nuhun, unjuk kawula Kyai Mas Khaji Kamjhah, abdi dalêm lurah ngulamdi khaji ing nagari Surakarta.
Kunjuk ing saandhap sêpatonynipunsêpatunipun. kangjêng tuwan mayor risidhèn ing karaton nagari Surakarta Adiningrat.
kawula angunjuki uninga ing saandhap sêpatonipun kangjêng tuwan risidhèn, manawi anak kula pun Suleman anggènipun minggah kaji dhatêng Arab, sakancanipun ingkang sami kaparingan sêrat têtikêman saking kangjêng tuwanytuwan. pisidhèn.Residhèn. Punika sampun dumugi ing Sêmawis, ing sapunika, kadhawahan mas pangulu Sêmawis. Trang dhawahipun kangjêng tuwan asistèn risidhèn ing Sêmawis. Sawêg anêrang angaturi sêrat ing panjênêngan dalêm. Anêrangakên punapa kapundhutan ongkos punapa botên. Manawi kakapundhutan. ongkos sampun bayar punapa dèrèng.
Ingkang punika panuwun kula ing panjênêngan dalêm kajêng tuwan risidhèn, ingkang mugi wontêna sih dalêm aparing sêrat dhawah dhatêng anak kula, lajêngipun kunjuk dhumatêng kangjêng tuwan asistèn risidhèn Sêmawis. Sampun ngatosngantos. kapundhutan ongkos. Amargi saking karepotan kula, ingkang mugi wontên sih pitulungipun kangjêng tuwan risidhèn.
Amung punika atur kawula, kawula nuwun kawula cumadhong dhawah dalêm.
Sinêrat ing ditên Rêbo 12 wulan Rêjêb taun Alip ôngka ha771.1771.
224. Punika atur kawula Nyonyah Kuwik Bun Cu, kunjuk sangandhap sêpatunipun kangjêng tuwan mayor saha ridêr residhèn ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Kawula anyuwun pitulung adil pariksanipun kangjêng tuwan. Wondene ingkang kawula suwunakên adil pa
Kala dintên Slasa kaping 4 wulan Rêjêp punika, bojo kula pun Kuwik Bun Cu kadhatêngan mata-matanipun tukang pak apyun Cintên 4 kanthi kapala kampung wasta Ki Tiyong Cing akalihan upas kantor 1 sami anêdha
pagêr gêdhèg pawon wau, apyun sakêdhik tike sakêdhik. Bojo kula lajêng dipun cêpêng, ingkang punika kangjêng tuwan kauningana, solah makatên wau dêdamêlan sangking mata-mata, ingkang griya cêlak panggledhahi. griya, botên dipun dugèkakên, lajêng mêdal bêkta upas anjujug sagêr pawon. Têtêp tiyang mêndhêt rawatanipun piyambak, sarta kauningana malih ing ngajêng bojo kula dados kulinipun tukang pak. Kasukanan damêl wade tike angsal 5 wulan nyuwun mêdal, awit botênyuwun. pitulung sagêdipun kaparingan luwar bojo kula, saha kula nyuwun adil ukunmipunukumipun. tiyang Cina ingkang nyalêmpiti apyun, utawi tike wau punika badhe damêl cilakanipun bojo kula, tiyang sae kadamêl awon. Mijila sangking ngadil wisesanipun kangjêng tuwan.
Kunjuk Rêbo kaping 12 wulan Rêjêp Alip angkaning warsa 1771.
225. Ing dintên Kêmis kaping 20 wulan Ruwah taun Alip ôngka 1771, kula Ngabèi Jagamêrta anyêrati auripunaturipun. Dipajaya, 2 pun Kêrtajaya, griyanipun ing dhusun Pencol bawah Sela, aturipun ing ngandhap punika.
wau, agènanggèn. kula tumbas saking Ki Wiratruna karan anak Pandhoyok. Griyanipun ing Wirasari bawah guphrêmèn. Kula tumbas 13 reyal. Gèn kula pabênan wontên griyanipun Ki Sôntadipa ing Krapakan bawah Sela. Ki Ônggalêsana bêkêl ing Krapakan utawi rencangipun tiyang alit i
2. Atur kawula pun Sôntadipa, tiyang ing Krapakan bawah Sela, kawula kadangu ing parentah pradata dalêm Surakarta
agènipunanggènipun. pabênan wontên ing griya kula kawuningan lurah kula Ki Ônggalêsana, sakônca
kula tiyang alit. Katumbas 13 reyal. Namung sapunikapunika. atur kawula.
226. Sêrat atur kawula abdi dalêm pun Sutajaya, babêkêlipun kagungan dalêm siti dhusun ing Jumblêngan karya sajung, ing ngajêng dhèrèk Bêndara Kangjêng Pangeran Ariya Kusumadilaga, kaatura ing parentah agêng ing kantor nagari dalêm ing Surakarta Adiningra
Kawula nuwun ingkang kawula aturakên konjuk ing sangandhap sêpatu dalêm, bab anggèn kawula pepe wontên adi dalêm kaliwon rêdi Radèn Ngabèi Rêsadipraja ing Ngasinan. Amargi kawula dipun kaniaya, dipun jarah dipun rayah dhatêng Mas Rôngga Ranaprawira ing Pr
ngungsi dhatêng Prapat sakilèn Kikis. Griya kawula lajêng dipun lêbêti kajarah karayah, barang gêgadhahan kawula sami dipun
Wah gêgadhahan kawula pantun ingkang tasih wontên sabin ing nalika sêmêntênsê
bokti 100 rupiyah, dhatêng Mas Cakrasêmita patih ing Kusumadilagan, supadosupados. pêpêt nalar atur kawula ingkang katur Bêndara Kangjêng Pangeran Ariya Kusumadilaga, mênggah ing ngajêng sêrat atur kawula gugat sampun katur ing parentah pasoan mangu ing kapatihan, utawi ing pradata dalêm. Katampèn panjênênganipun Rahadèn Tumênggung Amonwongsal-wangsul (dan di tempat lain). kawula dèrèng kaparingan karampungan. Ngantos dumugi ing taun Alip punika botên kaparingan lêrês. Ingkang punika kawula atas botên suka botên trima, kawula suwun ing adil kang lêrês ingkang têrus ing ukum. Antukipun barang gêgadhahan kawula wau, ingkang kutusanipun. Mas Rôngga Ranaprawira wau, saha kalênggahan kawula kabêkêlan sitsiti. sajung ing Jumblêngan wau, wangsulipun dhatêng ing kawula malih, mêdala sangking ing panguwasanipun ing kangjêng tuwatuwan. residhèn ingkang anguwasani kantor pan nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat.
siti dhusun ing Tèmpèlsari, karya tigang jung, ing ngajêng dhèrèk Bêndara Kangjêng Pangeran Bondhan. Kaatura ing sangandhap sêpatonipun Kangjêng Tuwan Risidhèn Arêtman ingkang nguwasani ing kantor pan nagari
Kawula nuwun ingkang kawula aturakên ing sangandhaping sêpatu kangjêng tuwan risidhèn, kawula dipun kaniaya dhatêng Mas Rôngga Ranapawira ing Prambonan. Bab gêgadhuhan kawula siti ing Tèmpèlsari tigang jung wau, amargi dhawuhing parentah kawula kasampiraksêratipun. [kasampi...]
[...rak] tumuntên ing dintên Sêtu tanggal kaping 3 Sapar taun Wawu ôngka 1769. Kawula kadhawahan parentah sangking Mas Rôngga Ranapawira kiyambak. Kawula botên kalilan anggarapakên sabin dhatêng tiyang sakilèn kikis. Atur kula sêndika, manawi sampun lêbar gadhu pu
Tumuntên ing wulan Mulud tunggil sataun Wawu, Mas Rôngga Ranapawira utusan mundhut ladosan kawula paos. Ingkang dipun utus sêtunggal Mas Nayadiwirya ing Jomboran, kalih Mas Rêjasêntona ing Garongan, kula inggih ngladosi yatra paos 24 rayalreyal. sarta mundhut sêsulih kawula lumêbêt garêbêg. Kula
dasa amêt 810 reyal nyalangkung wang, gugung sadaya gêgadhahan kawula ingkang sami kapêndhêt Mas Rôngga Ranapawira aosipun pantun utawi yatra 943 reyalan nyalangkung wang, sasamRêjasêntana. dhawuhipun êmboh aku ora idhêp, lan ora nampani, arêp ora
anggarapake sawah mênyang wong kulon kikis. Yèn koe ora trima apa sakarêpmu tak uja, mênyanga ing parentah pisan aku wis ora pêrduli mênyang koe, saiki lungaa sakbêkêlmu aku wis moh aja kasuwèn. Kawula lajêng mantuk angaturi
katur Bêndara Kangjêng Pangeran Bondhan, manawi kawula dipun kaniaya dhatêng Mas Rôngga Ranapawira, karsa dalêm lajêng utusan nimbali dhatêng Mas Rôngga Ranapawira ing Prambonan. Aturipun mopo, manawi kangjêng pangeraangundurakên. nalare Ki Rêsasêntika, inggih kawêdalna dhatêng dhusun punapa utusan, utawa kêrsa anjênêngi kiyambak, angantos katimbalan wangsal-wangsul, wontên i griya utawi sabên lumêbêt dhatêng ing nagari, aturipun tansah amopo kimawon. Angantos ing sakpunika kawula
Kasêrat Sênèn tanggal kaping 1 wulan Ramlan taun Alip ôngka 1771.
228. Sêrat Papriksan ing dhusun Ngangrang, kalih dhusun ing Suyudan.
Ing dintên Sênèn tanggal ping 6 wulan Sawal ing taun Alip ôngka 1771.
Kula Ngabèi Yudadikrama, Radèn Ngabèi Sutapradata, kanthi prayantun rêdi jajênêngipun Radèn Tumênggung Ronadirja ing Bayawangsul. Sami anglampahi ayahan dalêm titipariksa dhatêng siti dhusun ing Suyudan kalih siti dhusun ing Ngangrang, tanah ing Bayawangssatunggil-tunggil. Mênggah ingkang turkatur. ing ngandhap punika.
1. Atur kula Ki Sêntona, bêkêl dhusun ing Pêrbutan mônca sêkawan, kapêrnah kidul kilèn. Kula kapriksa ing parintah, ing nalika tanggal ping 27 wulan SèptabêrSèptèmbêr (dan di tempat lain). taun 1843 utawi tanggal ping 4 wulan Siyam ing taun Alip punika, Ki Tawijaya Bêkêl dhusun ing Ngangrang, kapandungan gadhahanipun maesa kathahipun tiga
dhusun ing Ngangrang kula pitakèn. Wangsulanipun Ki Tawijaya, mila kula ngungêlakên gêndhong, gadhahan kula maesaical. kabêkta pandung wau, kula inggih purun. Lajêng sami lumapahlumampah. sarêng dumugi dhusun ing Suyudan, kula kalih Ki Tawijaya sami kèndêl wontên griyanipun Ki Patramênggala, kula lajêng têbah nalar dhatêng Ki Patramênggala, kula kèn nitik dhatêng griyanipun Ki Citra tiyang jagal ing Suyudan, wau punapa mragat maesa,
wangsul malih. Botên dangu dhatêng, lajêng sanjang dhatêng kula, yèn griyanipun Ki Citrajagal wau wontên suku maesa kathahipun 12 iji,
wujudipun suku maesa 12 iji wau, mênggah wuninga kula namung sangking sanjangipun Ki Patramênggala kiyambak, saha Ki Tawijaya botên mawi pisaid dhatêng tiyang sisiti. dhusun ing Suyudan. Kula lajêng sami mantuk. Amung punika atur kula, kula purun nyanggi supaos imbaripun.
2. Atur kula Ki Sakrama, bêkêl dhusun ing Gêmpol, mônca sêkawan kapêrnah lèr. Kula kadangu ing parintah, ing nalika tanggal ping 27 Sèptabêr taun 1843 utawi tanggal ping 4 wulan Siyam taun Alip punika, Ki Tawijaya kapandungan gadhahanipun maesa kathahipun
Kalihdening gènipun nglacak maesa Ki Tawijaya wau, angsal titik utawi botên. Kula botên wuninga, amung punika atur kula, kula purun nyanggi supaos imbaripun.
3. Wah turipunaturipun. Ki Tadôngsa bêkêl dhusun ing Gêdhong, mônca sêkawan [sê...]
[...kawan] kapêrnah kilèn. Mênggah paturanipun sami kados paturanipun Ki Sakrama, kang sampun kasêbut ing ngajêng wau punika, saha purun nyanggi supaos imbaripun.
4. Atur kula Ki Wiradôngsa, tiyang alit dhusun ing Ngangrang, kula kapriksa ing parintah ing nalika tanggal ping 27 wulan Sèptabêr taun 1843 utawi tanggal ping 4 wulan Siyam taun Alip punika, lurah kula Ki Tawijaya, gadhahanipun maesa kathahipun tiga gudèwuninga. amung punika atur kula, atur kula punika têmên-têmên. Kula purun nyanggi supaos imbaripun, inggih lajêng kaimbar.
8. Wah aturipun Ki Sariya, tiyang sêkawan punika sami tiyang alit dhusun ing Ngangrang, mênggah paturanipun inggih sami kados paturanipun Ki Wiradôngsa kang sampun kasêsutkasêbut. ing ngajêng wau punika, saha sami purun nyanggi supaos imbaripun.
Ing dintên SlaSlasa. tanggal ping 7 têksih tugil wulan taunipun, kula saha sakônca sadaya lajêng sami titipariksa dhatêng siti dhusun ing Suyudan. Dhatêng griyanipun Ki Citra tiyang jagal dhusun ing Suyudan. Mênggah patrapipun inggih botên ewah kados
nalika tanggal kaping 27 wulan Sèptabêr bauntaun. 1843 utawi tanggal ping sêkawan wulan Siyam taun Alip punika, Ki Citra tiyang jagal dhusun ing Suyudan, kawêstanan mragad maesa kathahipun tiga gudèl. Kang
punika kula botên wuninga kalih kula kapriksa manawi griyanipun Ki Citrajagal wau wontên suku maesa, kathahipun 12 iji, kang punika kula botên uninga, tiga kula kapriksa manawi Ki Tawijaya bêkêl ing dhusun Ngangrang kalih Ki Sêntana bêkêl dhusun ing Pêrbu
2. Wah aturipun Dêmang Kramasari, ing dhusun Banjarsari mônca sêkawan kapêrnah kidul.
3. Wah aturipun Ki Sêcatruna, bêkêl dhusun ing Gênêng, mônca sêkawan kapêrnah wetan.
4. Wah aturipun Ki Wôngsa, bêkêl dhusun ing Karang, mônca sêkawan kapêrnah lèr.
5. Wah aturipun Ki Waridin, bêkêl dhusun ing Kiringan, mônca sêkawan kapêrnah kilèn.
6. Wah aturipun Ki Sadrana, bêkêl dhusun ing Kiringan.
dhusun ing Dhuwêt, mônca gangsal kapêrnah kidul.
Tiyang pitu punika paturanipun sami kados aturipun Ki
Sadiwirya kang sampun kasêbut ing ngajêng wau punika, saha sami purun nyanggi supaos imbaripun.
9. Atur kula Ki Nuryani, kaum dhusun ing Suyudan. Kula kapriksa ing parintah ing nalika tanggal ping 27 wulan Sèptabêr taun 1843 utawi tanggal kaping 4 wulan Siyam taun Alip punika, Ki Tawijaya bêkêl ing Ngangrang kalih Ki Sêntana, bêkêl dhusun ing Pêrbut
Kalih kula kapriksa Ki Citrajagal ing Suyudan, kawêstanan mragad maesa tiga gudèl. Kang punika botên. Sayêktos Ki
ing panyubasipun,panumbasipun. uwiutawi. rêgènipun. Sarêng sampun kula pragad maesa wau, kula lajêng mantuk, amung punika atur kula, kula purun nyanggi supaos imbaripun.
10. Atur kula Ki Sêtrajaya, tukang kêlètipun Ki Citrajagal, kula kadangu ing parintah ing nalika tanggal ping 27
wulan Sèptabêr taun 1843 utawi tanggal ping 4 wulan Siyam taun Alip punika, kula kapriksa ing parintah Ki Citra kawêstanan mragad maesa tiga gudèl, kang punika botên sayêktos
nglacak maesa, kang punika kula botên wuninga, amung punika atur kula, kula purun nyanggi supaos imbaripun.
11. Atur kula Ki Wiradôngsa, kabayan dhusun ing Suyudan. Kula kapriksa ing parintah, ing nalika tanggal ping 27 wulan Sèptabêr taun 1843, utawi tanggal ping 4 wulan Siyam taun Alip punika, Ki Citrajagal ing Suyudan kawêstanan mragad maesa kathahipun tiga
12. Wah aturipun Ki Sêtrayuda,
13. Wah aturipun Ki Tijaya,
14. Wah aturipun Ki Soma,
15. Wah aturipun Ki Sawijaya,
16. Wah aturipun Ki Dipadrana, tiyang gangsal punika sami tiyang alit dhusun Suyudan. Mênggah paturanipun inggih sami kados paturanipun Ki Wiradôngsa, kang sampun kasêbut ing ngajêng punika, saha sami purun nyanggi supaos imbaripun inggih lajêng sami kaim
utawi tanggal ping 4 wulan Siyam ing taun Alip punika, kula kadhatêngan Ki Tawijaya bêkêl ing dhusun NgaSêntana. Bêkêl dhusun ing Prabutan.Pêrbutan. Têmbungipun sami nglacak gadhahanipun maesa ical kapêndhêt ing pandung, kathahipun maesa tiga gudèl. Kula lajêng dipun kèn nitik dhatêng griyanipun Ki Citrajagal ing Suyudan. Kula inggih
Tawijaya kalih Ki Sêntana, yèn griyanipun Ki Citra wontên suku maesa kathahipun 12 iji, kang punika kula botên.botên wuninga. Amung punika atur kula, purun kula nyanggi supaos imbaripun.
229. Ing dintên Sênèn kaping 13 wulan Sawal ing taun Alip ôngka 1771, kawula abdi dalêm kaliwon jawi lêbêt Radèn Ngabèi Rêjadipura, kalih Radèn Ngabèi Rêsanagara, ingkang sami anglampahi ayahan dalêm, ingandikakakên titipariksa kêkecon dhumatêng bêkêlipun
ing Sragèn Manggis. Ing sadhatêng kawula ing Gêbang inggih lajêng ngalêmpakakên sawarnènipun tiyang siti,
Atur kawula Ki Dêmang Krêtamênggala ing Gêbang, dêmangipun Tuwan Barèti. Kawula kadangu ing parintah, ing dintên malêm Sêtu Pon kaping 4 wulan Sawal punika, kawula pinuju jagi griyanipun tuwan-tuwan kesah dhumatêng nagari, sarêng wanci
latu sampun sirêp kawula dipun kèn mariksa. Sarêng kula dumugi ingkang kabêsmèn wau, kalêrês bêkêlipun Tuwan Barèti awasta Ki Jayana, dene barang gadhahanipun ingkang kabêta ing kècu wau awarni maesa 4 iji, sarèhne kula dados kamisêpuh rincrencangipun. Tuwan Barèti sadaya, kula dipun lapuri dhumatêng Ki Jayana, badhe ngupadosi maesanipun ingkang kabêta kècu wau, nuntên Ki Jayana
lain). kula tumut piyambak ngêtêrakên [ngêtêrakê...]
[...n] mantuk dhatêng griyanipun Ki Jayana, kalihdene kula kadangu ing parintah, tiyang ingkang ngècu wau kula botên sumêrêp srêta botên anon mirêng, saha kula purun nyanggi imbar supaosipun, amung punika atur kawula.
Wah aturipun Ki Suranaga, bêkêl
12. Wah Mêrtadôngsa tiyang alit Gêbang,
13. Wah Naladôngsa tiyang alit Gêbang,
14. Wah Sêtradôngsa tiyang alit Gêbang,
15. Wah Martadipa tiyang alit Gêbang,
16. Wah Ki Rabika tiyang alit Gêbang,
18. Wah Jadipa tiyang alit Gêbang,
19. Wah Mêrtadôngsa tiyang alit Gêbang,
20. Wah Singajaya tiyang alit Gêbang,
21. Wah Sanagati tiyang alit Gêbang,
23. Wah Iratruna tiyang alit Gêbang,
24. Wah Kartajaya tiyang alit Gêbang,
25. Wah Sadipa tiyang alit Gêbang,
26. PrayawijayaWah Prayawijaya. tiyang alit Gêbang,
27. Wah Tamênggala tiyang alit Gêbang,
28. Wah Sadrana tiyang alit Gêbang,
29. Wah Kamdani kaum Gêbang,
30. Wah Pajaya tiyang alit Gêbang,
31. Wah Sêtrajaya tiyang alit Gêbang,
32. Wah Cadrana tiyang alit Gêbang,
33. Wah Suradipa tiyang alit Gêbang,
Aturipun tiyang 33 wau sami kados Ki Dêmang Krêtamênggala Gêbang, saha purun nyanggi imbar supaosipun.
Atur kawula Ki Jayana bêkêl ing Gêbang lèr, kawula kadangu ing parintah anggèn kula dipun kècu inggih yêtos, kala malêm Sêtu Pon kaping 4 wulan Sawal punika, wanci satêngah kalih dalu kula wuninga obor sangking kilèn griya lajêng bêdhah jaro. Sarêng lumêbambêsmi. griya kula kathahipun 4 iji,
kesahipun kècu wangsul margènipun malih, badhe
gènipun nyanjata anak kula wau antawis angsal. Sawab enjingipun wontên rah kècèr, punika kula lajêng pisaitpisaid (dan di tempat lain). dhatêng prapat utawi kamisêpuh kula Ki Dêmang Krêtamênggala, mênggah pisait kula nalika ing dintên malêm Sêtu kaping 4 wulan Sawal punika, kula dipun kècu kenging barang gadhahan kula lajêng bêsmi griya ing ngandhap punika.
têlas 50 rigit langkung 9 wang, sêrta wontên rah kècèr antawis sapêmbalang sangking pandugi kenging sênjata. Mênggah maesa kula 4 wau sampun mantuk, amargi kula padosi kapanggih wontên Patoman sakidul kilèn sangking loji, kula giring sarêng sadintên, dene
kawula botên sumêrap saha purun nyanggi imbar supaosipun, amung punika atur kawula.
1. Wah aturipun Ki Wiradrana tiyang alit ing Gêbang lèr.
2. Wah Ki Wiratika tiyang alit ing Tarik.
3. Wah Wirabahu tiyang alit Tarik ingkang badhe kapêndhêt maesanipun wau.
Tiyang 3 wau aturipun sami kados Ki Jayana, saha purun nyanggi imbar supaosipun.
Atur kawula Ki Mentasari, bêkêl ing Banaran, tumut Tuwan Brèti, prapat kaparnah wetan lêrês sangking Gêbang, kawula kadangu parintah, kala malêm Sêtu Pon kaping 4 wulan Sawal punika, Tuwan Barèti badhe dipun kècu sande, punika kawula botên sumêrêp. Mirêngingkang. badhe kobong, enjingipun kula wangsul dhatêng griyanipun Ki Jayana anggêmèni barangipun ingkang kobong wau, dene lêbêting kècu tilasipun mêdal sakilèn kori bêdhah jaro, sêrta wontên rah kècèr ing margi, barangipun ingkang kenging kècu, awarna yatra 13 rig [ri...]
[...g] ingkang ngècu Ki Jayana kalih ingkang ngraosi Tuwan Barèti, kawula botên sumêrap utawi botên anon mirêng, saha purun nyanggi imbar supaosipun.
Atur kawula Ki Singamarjaya, bêkêl ing Wunut wetan, mônca gangsal sangking Gêbang. Kawula kadangu ing-inging. parintah nalika Tuwan Brèti badhe dipun kècu, utawi Ki Jayana dipun kècu kula inggih botên sumêrap amargi têbih botên mirêng, sarêng injing Ki Sadita kêbayanipun Tuwan Brèti dhatêng griya kula, sanjang yèn Patoman wontên maesa lajêng dipun giring dhatêng
Wah aturipun Ki Sadita ing Wunut, Bêkêlipun Tuwan Brèti, aturipun sami kados Ki Singamarjaya Wunut saha purun nyanggi imbar supaosipun.
tilasipun mêdal sakilèn griya bêdhah jaro, unduripun wangsul margènipukècunipun. tatu, sawab wontên rah kècèr antawis sapêmbalang. Kalihdene kawula kadangkadangu. ing parintah, bab tiyang durjana ingkang ngècu Ki Jayana, kawula botên sumêrêp, utawi botên anon amirêng, saha purun nyanggi imbar supaosipun.
Atur kawula Ki Wirasêmita, Bêkêl ing Jonggrangan mônca gangsal
Tiyang sadaya wau, inggih sampun sami kawula trapi imbar supaosipun.
230. Aturipun Kêrtadôngsa Sakancanipun ing Bantar.
Jumungah tanggal kaping 17 wulan Sawal taun Alip oka 1771.
Atur kawula Ki Krêtadôngsa, griya kawula ing Gêmantang kawula kadangu ing parentah, tiyang ingkang pêjah ing siti dhusun ing Kêmbu, bawah Mangkunagaran, kang awasta Kramajaya, mênggah pajahipunpêjahipun. kacidra ing sênjata, wontên ing griyanipun ing Kêmbu utawi yèn pêjahipun sangking gènipun ngècu ing Gêbang lèr, punika atur kawula yêtosipunyêktosipun. dipun cidra, kawula inggih botên sumêrêp. Yêtos
kawula purun angurêbi ibarimbar (dan di tempat lain). supaosipun.
Wah aturipun tiyang jalêr sêtri sadaya kawan wêlas kang kasêbut ing ngigil punika, aturipun sami kadosdene aturipun Ki Krêtadôngsa, kang sampun kasêbut ing ngigil punika. Saha têmên-têmên purun ngurêmbingurêbi. ibar supaosipun.
231. Atur sêmbah kawula Radèn Tumênggung Ranadirja, kalih
Bêndara Kangjêng Rahadèn Adipati Sasra Adiningrat.
Wiyosipun, kawula sampun anampèni sêrat dhawah dalêm ingkang têrang saudara dalêm Kangjêng Tuwan Kristiyan Lodhêwik Arêtman, ridêr sangking ing Nèdêrlansêleyo, risidhèn ing Surakarta Adiningrat, ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 16 wulan Sawal inakengkenan (dan di tempat lain). nitipariksa dhumatêng siti dhusun ing Karangpoh, gadhuhanipun Mas Ngabèi Jayawêdana, ingkang cakêt siti dhusun ing Jatosnèm, utawi ing Jungkare, wontên tiyang purun-purun angêdêgakên pakêplekan, sangking pangajanipun Mas Ngabèi Jayawêdana, utawi bawah kawadat. angêdêgakên pakêplekan wau, inggih kawula ladosakên sarêng kalihan sêrat aturan kawula punika.
Sinêrat ing Bayalali tanggal kaping 1 wulan Dulkangidah ing taun Alip ôngka 1771.
232. Ing dintên Sêtu tanggal kaping 3 wulan Dulkangidah ing taun Alip ôngka 1771, atur kawula Nurkaiman, babêkêl siti dhusun ing Karangpoh
Atur kawula Nurkaiman, kawula kadangu ingkang wau ngêdêgakên pakêplekan inggih sayêtos.sayêktos. Mênggah gèn kawula bibarakên pakêplekan wau sampun lami, mila kawula ngêdêgakên pakêplekan ingkang wau kawula margi sangking pirukun kalih dêmang kuli ing Klathèn, utawi ing Bayawangsul. Mênawi wontên barangipun kangjêng guphrêmèlguprêmèn. langkung ing Jatosênèm, mundhut kapal tundhan utawi kuli minggat, rêmbatan putung tangsul pêdhot. Kawula ingkang nyanggi ngupadosakên lintonipun. Punapadene mênawi wontên tuwan-tuwan langkung kêdalon sipêng ing Jatosênèm, pambaurêksanipun inggih kawula pi
kuli sapanunggilinipunsapanunggilanipun. punika inggih kèndêl. Botên sagêd yèn angladosana malih, amung punika atur kawula.
233. Atur kawula pun Wôngsadipa, pangindhung ing Sangkrah, konjuk saandhaping sêpatunipun Kangjêng Tuwan Arêtman, ridêr residhèn ing Surakarta Adiningrat. Ingkang kawula aturakên ingkang wau kawula sampun saos unjuk kawrat ing sêrat kaping kalih, katur indalêm. Surakarta, kawula dèrèng ngantos kaparingan dhawah karampungan, ing mangke kawula anuwun karampungan, wondening ingkang kawula suwun atur kawula ing ngandhap punika.
Kala wulan Sawal ing taun Jimakir oka 1770, kawula umbal babêrah katimbalan ing Tuwan Hèldhên ing dhusun Tarik, ingandikakakên bêkta kagunganipun kopi,
nyuwun dhumatêng Tuwan Plèngsêr ing Surapringga, lajêng kopi wau kawula bêkta kawrat ing baita, sarêng kawula dumugi Surapringga, kopi
wau kala pambêkta kawula wontên ing margi asangêt-sangêt rumêksa kawula, botên wontên ingkang risak karungipun, botên ewah dodomanipun,dondomanipun. mênggah pêjahipun kopi 11 dhacin wau, kawula botên sumêrêp botên mêndhêt, awit kala kawula anampèni kopi sumantên wau saking pitadosipun Tuwan Hèldhên, sampun kawadhahan karung sampun kadodoman sadaya, wontên satunggil karung risak sangking Tarik mila, sa
bêrahan kirang 250 rupiyah nyadasa wang wau, ingkang taksih wontên ing Tuwan Hèldhên, kawula suwun dhumatêngipun ing kawula, mêdala sangking panguwasanipun ing kangjêng parentah agêng kantor, kangjêng tuwatuwan. residhèn ingkang manawi pêjahipun kopi 11 dhacin wau, alitipun kawula êlong agêngipun kawula colong botên. Kawula purun anyanggi supaos imbaripun, atur kawula têmên-têmên.
Katur ing dintên Sênèn kaping 12 wulan DilkangidahDulkangidah. ing taun Alip
BL. 215,r.8,lees: sampeyan nglajêngakên.
BL. 223,r.12,lees: dhatêngipun patêdhan.
BL. 229,r.4, lees: tiyang alit.
BL. 240,r.11, lees: Surakarta.
Jumadilakir taun Alip 1859, 1 Dhesèmbêr 1928, Taun III.
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Saptu.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên.
Ing nginggil punika gambar ing pasisiripun pulo Nias, sawanganipun katingal asri. Ing pasisir ngriku wontên kuburan Tyonghwa, ingkang ing wêkdal wau nuju wontên mayit ingkang badhe dipun kubur, mila untaping tiyang kêtingal kathah.
Sawênèhipun tiyang mungêl makatên: kalimputing manungsa marang tindak diksura, adoh kaèngêtane kang mamrih rahayu, sarta ninggal ing kasujanane iku andrawasi, awit kang mangkono gampang kalindhih marang watak murka angôngsa-ôngsa, yèn andadra bisa gawe cilaka, tanpa mikir anane dosa. Mulane ora mungguh bangêt yèn ta ginawe tuladha.
Saking tuwuhing pitêmbungan ingkang makatên wau, lajêng anggèndèng makartining badan kula, tangan
badhe kula udhokakên minôngka isining taman Kajawèn. Sarta punapa ingkang kawiyos lajêng wujud dados sêratan ing ngriki punika: kanyataaning kuwasanipun pikiran ingkang pikantuk wangsiting cipta, kumênyuting manah parêmpêng ngarang, mênggahing wosipun namung sumarah.
Wontênipun tiyang pabên utawi kêkêrêngan, punika botên mêsthi jalaran prakawis ingkang langkung prêlu sarta agêng, nanging tarkadhang namung jalaran bab sapele sagêd dados witing pabên, inggih punika amargi saking rêmbag sakêcap ingkang botên condhong kalihan pamanggih utawi pikajênganing satunggil lan satunggilipun, tuwin kirang kasujanan lajêng nuwuhakên pasulayan, wasana dahuru pabên anggêgirisi. Buktinipun sampun kathah kemawon ingkang kadadosan: wontên tiyang pôncakara ngantos nandhang tatu utawi pêjah salah satunggal utawi sampyuh, wiwitanipun saking rêmbag sakêcap utawi pratingkah saênyèk ingkang kakintên-kintên kirang prayogi, ngantos kenging binasakakên: rêbut balung tanpa isi.
Ananging ingkang makatên punika adhakan namung pinanggih ing tiyang ingkang kirang nalar, utawi kirang jêmbar pamanahanipun, saha malih sakalih-kalihipun sami kasupèn, botên ngèngêti kadadosanipun ing wingking, sabab ing salakasakala. punika prasasat sirna kamanungsanipun. Kabêkta saking rupaking pamanahan, kacênthok rêmbag sakêcap ingkang botên
kawawa ambêsmi sakathahing punapa kemawon sacêlakipun ngriku. Lah inggih makatên punika ingkang kabasakakên: kalimputing manungsa dhatêng tindak diksura, awit kaèngêtanipun mutmainah kagèndèng kawon daya dening dêrênging amarah. Beda kalihan wontênipun tuwin ingkang cêkap ing nalar sarta jêmbar sagantênipun, tamtu botên badhe kadadosan makatên.
Kapirid saking carakan ing nginggil punika, samangke sampun têtela, sanajana pamicara sakêcap utawi tindak sapêcak, yèn botên kalêrêsan sagêd ugi anuwuhakên bêbaya tumraping raga, rudahing nala adamêl risaking angga, risaking
raga dados nalangsaning jiwa, sisip-sêmbiripun kawawa anglarut adêging yuwana.
Pramila prêlu, sarta sampun mungguh sangêt tumrap tiyang ingkang ngudi kayuwananing agêsang, kêdah tansah èngêt kanthi prayitna, ing tindak-tanduk, solahbawa tuwin muna lan muni
anglênggahi kayuwanan, sirna ing panyaru. Lah inggih ingkang makatên punika kenging sinêbut: sujanma sujana, têgêsipun tansah nyumêrêpi êmpan papaning têpa, winatara murih sarwa dhangan samukawisipun, kados ingkang sampun kasêbut ing wulang dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV ing Sêrat Wulangrèh (sêkar pangkur kapêndhêt
minôngka pêpandom tumraping agêsang mamrih lulus yuwana, malah kanggening kula nganggêp bilih punika satunggiling wasiyat uga ingkang kenging kadamêl jêjimat paripih. Saya tumraping tiyang ingkang gadhah sêsêbutan: janma sujana, prakawis punika pancèn sampun rêrêgêmanipun.
Dene têmbung sujana, punika yêktosipun sampun murakabi tumraping lair batos, wosipun pangatos-atos ingkang kanthi têpa (ukuran). Dados ing sasolah, sabawa, muna lan muni sampun angênggèni ukuran. Yèn dipun muradi makatên: manah sujana kanthi prayitna dados êmpaning manah ingkang dhatêng kaprayitnan, botên ngantos kêpasuk ing wicantên. Awit gadhah rêringa ing pamicara, mila botên namung sok gêlogok kemawon. Winatara botên kirang botên langkung awit kanthi rêringa, dados botên dhumawah ing lêpat. Pramila ing dalêm sêsêkaran wau mungêl: iku parabot satuhu. Jalaran yèn tiyang tanpa ngênggèni pamanahan makatên lêpat-lêpatipun manggih pakèwêd.
Sapunika saya cêtha malih, bilih kasujanan makatên minôngka sêsanguning ngudi kawilujêngan, awit dening sampun sarwa nyujanani (sanajan tumraping bab punapa kemawon) dados botên sagêd nuwuhakên saksêrik punapadene panyaru, sampun malih tukar pabên, tamtu botên badhe kalampahan.
Wasana namung dumugi samantên dêdungkapaning orean punika, kados sampun cêkap ingatasipun bab kasujanan. Dene mênggahing wosipun: punika dede punapa-punapa, namung mèngêti rèhning rumaos kasinungan pamikir prêlunipun kangge mêmikir, dados sinau ngothak-athik. Botên langkung bilih wontên kêkiranganipun punapadene kaladuking atur kula, mugi kakèrêma ing baludaging samodra pangaksama.
Sawo punika ingkang kêlimrah wontên ing tanah Jawi Têngah wontên tigang warni, inggih punika: sawo êmas, jawi tuwin mênila.
Ha. Sawo êmas punika warni, sarta wangun tuwin agêngipun sami kalihan jambêt kluthuk nanging ngantos matêng têrus ijêm kemawon, klamudanipun pêthak. Witipun mèmpêr wit pêlêm, godhongipun kados godhong durèn nanging ragi wiyar.
Na. Sawo jawi, warnining kulitipun abrit wungu, wangun tuwin agêngipun sami kalihan tigan ayam kate, witipun ugi sagêd agêng, godhongipun bawuk ragi kandêl. Kajêngipun sae sangêt kangge dandosan warni-warni ingkang alus-alus. Namung sawo kalih warni punika awis ingkang rêmên nanêm, awit kajawi raosipun botên patos eca, kalih pisan sami kagolong kitri taun, dados kirang genjah pamêdaling asilipun.
Ca. Sawo mênila, pandugi kula kados botên wontên priyantun ingkang dèrèng uninga dhatêng sawo mênila, saha tinimbang sawo kalih warni kasêbut nginggil mênang piyambak raosipun, mila kathah ingkang rêmên nanêm, awit: 1. botên milih papan, 2. awohipun lumintu kemawon, prasasat tanpa mangsan. Tur pananêmipun trimah wontên sakiwa têngêning griya, ngiras kangge pasrening plataran. Dipun kêbonakên inggih prayogi, nanging makatên punika yèn niyat kangge pangasilan. Sawo satunggal yèn ing padunungan kula pajêngipun: sasèn dumugi sabenggol. Kangge lêgi-lêgi bibar dhahar inggih mungguh.
Mênggah pangimbêtipun sawo punika kêdah kakumbah rumiyin mawi dipun kosoki sêpêt, supados ical talutuhipun.
Dene pananêmipun sawo punika sarana kacangkok. Panyangkokipun mindhaha pang ingkang lêncêng, tuwin kêdah nyarêngi tumapakipun môngsa jawah, yèn kalêrêsan, tigang wulan sampun mêdal oyodipun. Yèn sampun makatên kantun nyumanggakakên pananêmipun, punapa têrus katanêm punapa ngêntosi tumapakipun jawah malih, mawi-mawi papanipun. [pa...]
[...panipun.] Manawi cangkokan nêmbe katanêm, sakubêngipun kapagêrana ingkang ragi santosa, prêlunipun botên gampil kaoyag-oyag ing lare utawi barang-barang sanèsipun, awit yèn oyagipun sangêt, sagêd mutungakên oyod ingkang taksih ênèm, saha manawi ing ngriku cêlak kalihan ingah-ingahan menda kêdah prayitna, awit pupusipun ingkang sampun katêdha ing menda punika trubusipun malih lajêng bungkêr, dados anjalari kirang suburipun. Wiwit nanêm dumugi umur kalih taun kemawon yèn sae pangupakaranipun sampun kenging kaajêng-ajêng wohipun.
Sukarman, G.b. Jrakah, Kaliwungu.
bungah bangêt dhèk samana / rumasane Miskin sajroning ati / bêgjane wis ngumbuk-
karo muni drêmimil / ngetungi ananing butuh / kabèh bisa kêcandhak / mula bangêt ayême ing ati têrus / ngrancang satêkaning omah / ngicipi rasaning mukti //
wong lagi wulu salêmbar / rêgane uwis saanggris //
gagasane sing mangkana / malah ora bisa nêntrêmke ati / sadhela-sadhela nyat-nyut / gagas sing ora-ora / pijêr salin-salin bae ambarubul / dadi mung kêbak gagasan / nganti bêngi tanpa nglisik //
mèh nganti têkan jam lima / babarpisan ora bisa ngalisik / yèn nuju kêtêmu mathuk / banjur krungu mak grobyag / iya kuwi tangan gêbrag ambèn sêru / nganti tanggane anyapa / ana apa ta Pak Miskin //
Pak Miskin lagi rumasa / yèn anggone mêlèk sawêngi kuwi / tanpa tuwas tiwas kawus / atine byang-êmbyangan / barêng krungu tôngga takon wayah esuk / wangsulane: niki napa / lagi anggêbyagi tinggi //
Miskin banjur bae mangkat / bali manèh nyang alas anggolèki / manuking dhèkwingi
dilalah / barêng Miskin andhangak milang-miling / wêruh manuk êmas nuju / ana susuh ing pragak / mung êndhase sing ketok mênthongol murub / dening kêsorotan panas / mancorong ambalêrêngi //
Miskin mung tansah andhangak / ora lèrèn tangane anudingi / lan sirahe manthuk-manthuk / saka bangêt ing bungah / lan wis mêsthi kêna dijibake butuh / nuli mènèk lon-alonan / aja nganti ngêgèt-gèti //
barêng mènèke wis cêdhak / kira ana sapranggèh kurang luwih / banjur lèrèn ngangsur-angsur / lan ngiras ngarah-arah / pandêkêpe manuk
dilalah priye mau / ana mung kari nyandhak / ora wêruh jêbule manuke mabur / hêm hêm wong yèn durung bêgja / cilakane tansah kinthil //
wise ngono banjur ngungak / jêron susuh karo muni: la kiyi / nadyan ora olèh manuk / êndhog aku wis trima / dene kabèh iya padha êmas murub / wah olèhe gêmèndhêl: ta / la: ya wong êmas wis mêsthi //
tak etunge coba pira / ji ro lu pat ma e mung
sêlak mudhun / ing sawise têkan nglêmah / tumuli malayu ngênthir //
têkaning dalan nagara / banjur alok-alok sêru mandhêg sir / têng kêmasan enggal êmpun / kretane nuli mangkat / ora suwe wis têkan dibayar rampung / ora srônta mlêbu padha / lan muni kang gile niki //
ontên tigan kok kancana / napa kakang êmpun nate mrangguli / kakangne nalika krungu / banjur ngungak sing têka / lan ngingêtke êndhog iya bangêt gumun / ning atine rada ewa / rumasa diiwi-iwi //
wise ngono banjur kôndha / ing patrape sajak akirig-kirig / e ladalah
lho limang anggris / lan kuwi sêlak tak lêbur / awit atiku samar / bokmanawa setane sing duwe nusul / ora wurung ngômbra-ômbra / wong saomah ditêkaki //
sanalika Miskin biyas / ora ngrêti yèn êmung diapusi / banjur pamit inggih sampun / kakang kula
byar atine banjur padhang / ora samar barêng kèlingan dhuwit / lan sêdyane arêp têrus / bali mênyang ing alas / bokmanawa manuke bisa kêtêmu / mula mlaku dhiyat-dhiyat / êmbuh priye ora ngrêti //
Ananggapi panjurungipun sang linangkung campur-bawur, ing Kajawèn ôngka 92, nanging pambatang kula namung kula têdhak sungging kemawon, têgêsipun botên mawi sinawung têmbang, awit nalika kalih wulanan sapriki kula sampun ngaturakên panjurung mawi têmbang campuran kados panjurung ingkang kabatang punika, namung beda larasipun, nanging ki lurah redhaktur dèrèng karsa macak, bokmanawi kagalih kirang prêlu. Ingkang punika amila batangan kula namung kula lugokakên kemawon.
sun angidung pirang pada mamrih / dipun batang dening para wignya / kasusastran kang lwih tyase / prêlu ngudi manawung / punika mrih dèn êncup maring / para nung kang kasdu tyas / ambabar sahnya wus / yun sun aturi puji myang / ingalêm wus trang sing wignyanya batang mring / cangkriman kula têmbang //
dipun / batang dening para / wignya kasusastran kang lwih / tyase prêlu ngudi manawung punika //
mrih dèn êncup maring para nung kang kasdu / tyas ambatang sahnya / wus yun sun aturi puji /
bramintarda yun linipur / murih mari amrih budi / saka sêdya kaarsayan / nanging tyase madarmandar. dadi / buyar syuh saking tranging tan / antuk ati wêning
cinacad ing lèn / tuhu wit wrin mung sing nular angling / wus trang ana kang mrih / kawong moh gêguru //
maring tyas mung dennya yun manganggit trus tur / tansah kadho sru myang isin / bok cinacad ing lèn tuhu / wit wrin mung sing nular angling / wus trang ana kang mrih kawong //
Ing pada ôngka 4 kula ragi amborongakên awit kula wolak-walik ing sêkar macapat dhawahipun pada lingsa sadaya ngadhal, botên sagêd anêtêpi ugêring sêkaran. Manawi dipun pêksa ugi kenging, nanging kau sangêt, kilap manawi [mana...]
[...wi] ing sêkar agêng, punika kula aborongakên para ingkang mangrêtos ing sêkar agêng awit kula pancèn botên sagêd. (mriksanana Kajawèn nomêr 93, ing ngriki uga
kidung kang anjaga / ratri lulus lugu sisip / marang ala anulaka / blai kae setan lan jim / tan purun angambah mring / ragèngsun tuwin karti dur / tan saguh lan wêdia / lawan wus mung trus datan sir / ênir myang mring godha wis trang padha balak //
Ing nginggil punika kirang langkung manawi wontên kalintunipun kula nyuwun pangaksama.
It dilalah kêblêgêg sasat kêblabak, nyatane, datan pisan ngintên manawi Sang Lêbda, jêbule, kang
kasmaran sun kapencut mring / cangkriman di kang kapacak / ing madyaning Sri Kajawèn / gya kalimput sing panggagas / ugi tan jrih cinacat / yèn pambatang amba klintu / mung nyadhong sih pangaksama //
tumut ambêbatang ugi / nadyan dèrèng wigya ngripta /
Wanita, gambaring putri kêkalih, punika asmanipun kêlintu, mênggah lêrêsipun ingkang sêpuh Radèn Ajêng Sunami, ingkang nèm Radèn Ajêng Mari. Lan tokonipun Niwên Wingkêl.
Redhaksi ngaturi panuwun dhatêng lêngganan nomêr 3319 ingkang kaparêng nglêrêsakên kalêpatan wau.
tuwin sanès-sanèsipun. Caraning panganggenipun dipun wor, inggih punika dipun wastani kangge ambumboni, botênipun makatên inggih dipun gorèng, lajêng kangge ngwur-wuri sanginggiling olah-olahan ingkang sampun matêng, kajawi wujudipun dados sae, ugi amêwahi ecaning raos. Kosokwangsulipun olah-olahan ingkang tanpa brambang, punika raosipun cêmplang.
Kajawi kangge bumbu olah-olah, brambang punika ugi kenging kangge acar kêcut, tuwin kangge lalab, malah tumrap ing bôngsa Jawi brambang punika dipun prêlokakên sangêt kangge lalabipun nêdha tiyang pinuju gadhah anak. Awit mênggahing tiyang gadhah anak, punika panêdhanipun kikrik, botên kenging nêdha bangsaning amis-amis, pêpêdhês, kokoh tuwin sanès-sanèsipun ingkang kakintên badhe andadosakên botên sae. Dene manawi nêdha brambang kangge lalab, punika sagêd ngecakakên nêdha, awit raosipun inggih lêgi, pêdhês tuwin sêngak, lan malih cariyosipun gadhah daya ngecakakên toya sêsêpan.
Makatên malih mênggahing bôngsa Jawi, brambang punika inggih katêngênakên sangêt kanggê jampi, tumraping lare kangge pupuk manawi nuju pilêk, kangge tapêl, dene tumrapipun tiyang sêpuh kangge jampi sakit wêtêng, dipun wor ing lêmpuyang, jampinipun lan dipun wastani brambang lêmpuyang, makatên ugi kangge jampi watuk. Cêkakipun mênggahing pigunanipun kangge jampi, tumraping bôngsa Jawi sampun paham sangêt.
Mirid saking pigunaning brambang kangge jampi wau, wontên èmperipun sakêdhik bilih pêdhêsipun punika gadhah daya, lan mênggahing nyatanipun, brambang punika pancèn gadhah daya pêdhês sêngak kados mawa sêrêng, mila tiyang nungkuli brambang ingkang nuju dipun oncèki lajêng carocosan ngêdalakên luh, sampun malih ingkang nama dipun oncèki, sawêg kalanipun dipun dhudhuk saking tanêman, punika gandanipun sampun sêngak, sagêd dumugi sakanan keringipun papan ngriku.
Jalaran saking sêngaking brambang wau, tiyang ngoncèki brambang punika kêdah dipun têbihakên, awit manawi [ma...]
[...nawi] anggènipun ngoncèki tumungkul cêlak kalihan brambangipun, inggih lajêng ngêdalakên luh kados tiyang nangis. Inggih manawi anggèning ngoncèki brambang punika namung sakêdhik, nanging manawi kathah, kados ta tumrap kokining hotèl agêng, koki kapal, koki militèr, koki griya sakit tuwin sanès-sanèsipun, tamtu badhe rêkaos anggènipun nyingkiri gêgandan ingkang kados makatên punika, amargi kêpêksa nindakakên oncèk-oncèk brambang kathah.
Ingkang makatên punika tumraping para ngudi kasarasan, sanadyan namung padamêlan oncèk-oncèk, inggih dipun manah murih prayoginipun, awit samukawis ingkang andadosakên sabab, punika inggih tamtu damêl kirang prayogi tumrap kasarasaning tiyang.
Ing sapunika sampun pinanggih tôndha yêktinipun, koki militèr ing tanah Eropah sampun nindakakên oncèk-oncèk brambang ngangge topèng, prêlunipun inggih kangge nulak sêrênging brambang ingkang ngèngingi mripat tuwin irung, kados ingkang kacêtha ing gambar. Lan manawi mirid kawontênanipun ing gambar, wontênipun mawi topengan wau, nama botên anèh, awit anggènipun ngoncèki brambang botên sakêdhik, dados sanadyan namung oncèk-oncèk, manawi kathah, dayaning sêrêngipun ingkang ngèngingi rai, dangu-dangu inggih botên prayogi, môngka lajêng tumindak sabên dintên. Dados malah lajêng têtela, bilih dayaning topèng wau agêng sangêt.
Ihtiyar ingkang kados makatên punika, botên sande tamtu inggih tumular dumugi ing Indhonesiah.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn ing bab badhe rawuhipun Pangeran Adipati ing Bèlgi wontên ing tanah Jawi. Ing ngriki kados prêlu kacariyosakên cêkakan mênggahing kawontênanipun nagari Bèlgi.
Praja Bèlgi punika kaprênah sakidul kilènipun nagari Walandi, agêng alitipun inggih mèh sami, dene têtiyangipun bakunipun inggih bôngsa Walandi, ingkang sisih lèr golongan Vlaam punika ngangge basa Walandi, dene ingkang kidul nama Waal, ngangge basa Prancis.
Mênggah ing rumiyinipun, nagari Bèlgi punika pancèn dados satunggal kalihan nagari Walandi, kados kala jaman pêpêrangan kalihan karajan Sêpanyol, punika taksih kêmpal, nanging sabibaring pêrang, sarêng ingkang jumênêng nata Sri Narendra Willem I praja wau lajêng pêthal dados kalih dumugi sapriki.
Tindakipun sang pangeran adipati wau, wontênipun ing jajahan Walandi badhe ngandikan ngangge basa Walandi.
Ing sasisih punika gambar garwanipun sang pangeran, asma Raja Putri Astrid, inggih badhe andhèrèk tindakipun ingkang raka, dene putra ingkang dipun pangku asma Josephine Charlotte, punika badhe katilar wontên ing Swèdhên, andhèrèk ingkang eyang.
Bab Pigunanipun Tiyang Nglêbêtakên Adpêrtènsi ing Sêrat Kabar.
Petruk : Ma, kajaba ngandhakake, yèn Panji Pustaka sathithik bangêt kang maca, Garèng iya ngomongake yèn ana koran pribumi liya-liyane, kang padha macak adpêrtènsi mau, jarene pakolèhe rak ora sapiraa. Lho, nèk aku ora klèru, salah sijining koran sing macak adpêrtènsi kuwi, iya koran sing jarene diup-rêdhakturi Garèng kanthi gratis mau. Carane Garèng kang mêngkono kuwi, anjalari aku banjur kèlingan lêlakonku sing biyèn-biyèn, yaiku nalikane aku duwèni bojo: Mas Rara Soblêm, la kuwi wiwitane, sanadyan aku ora tau diliwêtake, ora tau digodhogake wedang, ewadene pangrasaku Si Soblêm tansah katon: luwês, gandês, kèwês, pantês, mêrak-ati ulêng-ulêngan, ananging saikine barêng wis dak talak pitu, aja manèh ngêmèk, ngingêtake bae wis ora sae.
Garèng : Lho, Truk, kuwi pancèn iya padha karo panêmuku tumraping koran sing dak up rêdhakturi dhèk biyèn, kala samana pancèn katon jêmpol têmênan, wawasane katon: cêsplêng, up artikêle ya: kampi, apa manèh yèn aku wis ngêtokake kritikan, wah, anggone gandêm prasasat juwadah dipangan nganggo êndhog pindhang, awit kritikanku mau mêsthi: maton, mratani tur makolèhi ing ngakèh. Cêkakane koran kuwi, kalane isih tak cêkêl, aja manèh wong nganti maca isine, lagi maca jênênging up rêdhakture bae, rasane mantêpe prasasat mrangguli pacangane lagi pupuran.
Sêmar : Kandhamu sing pungkasan kiyi pancèn nyata, ora susah lagi pupuran, lagia apa bae pacangane, nèk kene wêruh iya mantêp. Ananging apa mantêpe mau padha karo priyayi-priyayi sing padha maos koran sing kok up rêdhakturi, la kuwi nèk cara
kaya kênthongan, lan ngalêm awake dhewe kuwi amambu. Kang ngarêp têgêse kaya wis cêtha. Yaiku wis pancèn mêngkono, tong kuwi
nèk isine kêbak, dithuthuka unine ya blag-blêg bae, ananing nèk kothong unine mêsthi, wèh, kêmlonthang tênan, kuwi dadi ibarate wong urip, nèk isi, têgêse sugih kawruh, kabèh wicarane kang arêp diwêtokake, mêsthi nganggo dipikir dhisik kanthi têmênan, nanging nèk kothong, têgêse ora sapira kawruhe, kuwi sing akèh nèk omong nyas-nyus anggêr mêtu bae.
anggone cuwat-cuwit, nanging nèk ana ing jabaning kumpulan, kumlungkunge kaya bisa-bisaa mutung wêsi gligèn, kaya ta maca kalawarti basa Jawa, banjur muni mêngkene: isine saya suwe saya mundur, têmbunge Jawa ala bangêt, lan rupa-rupa manèh.
Sêmar : Yah, kathik kok pindhakake wong liya barang, kabèh kaanan sing kaya mangkono kuwi rak wis tinêmu ana titike Si Garèng kabèh, tumraping ukuring dêdêg rada kurang, wis mêsthi bae kurange mau iya numusi mênyang kuranging ombèr mungguh wêwatêkane. Nanging kapriye ta, kang kaya ngono kuwi wong wis jênêng lumrah, sok lali ngukur awake dhewe, kilane sok kanggo ngilani wong liya, dene panganggêpe sajagad ora ana sing madhani. Kaya ta anggone ngala-ala alaning têtêmbungan Jawa ing koran mau, apa manèh isine, kuwi rak mung arêp nuduhake nèk pintêr nyang têmbung Jawa, lan saupama dadia tukang ngêtokake layang kabar, iya mêngku karêp arêp [a...]
[...rêp] gawe reklame layang kabare mau. Lan mungguhing wong kuwi, dumèh dialêm bojone bagus lan pintêr, rumasane ya anggêr wong ngalêm mangkono, lho, aja ngono. Wis, wis, samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake.
Wontên pawartos bilih P.S.I ing Sèlèbês dipun obrak-abrik ing pulisi, griyaning para warga pangrèh sami dipun galedhahi, punapa malih buku-bukunipun, sami dipun rampas.
Kacariyos ing Sêmarang wontên tiyang siti dipun pursès pêrbal, jalaran kalêpatan nalika ingkang èstri gadhah anak botên lapur dhatêng amtênar burgêlêkên sêtan.
Wiwit sapunika ing karaton Ngayogya gladhi ringgit tiyang lampahan Jaya Pusaka, bokmanawi prêlu badhe kagêm pasamuan benjing kramean ing karaton.
Krajan dhistrik Prambanan, Ngayogya, sapunika dipun pindhah wontên ing Kalasan, tuwin krajan dhistrik ing Tanjungtirta, Kitha Agêng, kapindhah dhatêng Bêrbah.
Tuwan Dr. K.A.R. Bosscha up administratur kabudidayan Malabar, Priyangan, ingkang asmanipun misuwur, ing tanggal 26 wulan punika wanci dalu, tilar donya, jalaran sakit bêrurtê. Tuwan wau yuswa 63 taun.
Akuntan gupêrmèn mêntas nindakakên papriksan ing gêmintê Banjarmasin, ing ngriku nyumêrêpi wontên salingkuh prakawis arta f 23.000.- wontên klèrêk kêkalih ingkang kenging pandakwa, nama Sihin tuwin Cohen.
Ing wêkdal punika lèpèn Winanga Ngayogya, dados padusanipun tiyang ngantos ewon-ewon, jalaran saking wêcanipun aoliya ing Ngayogya, nama Radèn Mas Prawirya Purba, sintên ingkang badhe kalis ing sêsakit, supados sami adus mriku. Ujar gugon-tuhon ingkang kados makatên punika lajêng dipun gêga ing tiyang kathah.
Mis Ribut gadhah sêdya badhe anggadhahi griya pakumidhèn piyambak, ingkang ugi kenging kangge mitongtonakên gambar idhup. Ing sapunika sawêg ngrêmbag amelikakên pêrsil nomêr 38 ing Molênplit wetan Batawi, tuwin
Ing halte Sukarêja, Surabaya, wontên sêpur barang-barang tumbukan, wontên grêbong 9 ingkang mlèsèd saking ril, tuwin wontên tukang rèm kêkalih nandhang tatu rêkaos. Ing wêkdal punika lajêng gêlakan nyambutdamêl dalu, enjingipun sampun kenging kangge langkung malih kados adat.
Wontên pawartos, Tuwan E. Gobee parampara prakawis tiyang siti badhe dhatêng Judah, saha salajêngipun dhatêng nagari Walandi.
Ing pabrik Bêndharêja, tanah wetan, mêntas wontên angin agêng mawa jawah dêrês, kathah wit-witan ingkang ambruk tuwin griya-griya kathah ingkang rêbah.
Pangarsa rêpat kawula suka pariksa dhatêng parêpatan, ing bab anggènipun kagungan sêdya badhe kèndêl benjing ing wulan Januari 1929, sanadyan sêdya wau dèrèng tamtu, nanging supados ing sadèrèngipun parêpatan sagêd nyalonakên ingkang dados gêgêntos. Dene ingkang karancangakên ing sapunika wontên tiga, inggih punika: Mr. F.J.H. Cowan, J.W. Meyer
ambêbêdhag, nuju satunggiling dintên manggih kodhok ingkang anèh wontên ing gunung Bêtung. Kodhok wau agêngipun sabathok, gêgêripun atos kados thothok kura, ing sirahipun mawi sungu, makatên ugi ing irungipun inggih mawi sungu, panjangipun sami ngalih sènti mètêr. Sapriki kewan wau dipun ingah gêsang.
Ing sacêlakipun dhusun Mirit, bawah Kêbumèn, wontên sawênèhipun tiyang dipun saut ing ulam cucut saha dipun sèrèd dhatêng salêbêting toya. Tiyang wau dhatêngipun ing ngriku prêlu pados ulam wontên sapinggiring sagantên. Lêlampahan ingkang kados makatên punika, tumrapipun ing ngriku sampun pinanggih wongsal-wangsul. Saking cariyosipun têtiyang ing ngriku, kêrêp wontên ulam cucut nungsung ing lèpèn Kêceme, prêlu pados mangsan, nanging sarêng ing sagantên kidul mêntas wontên tiyang pados ulam sagêd angsal ulam cucut kêkalih, lajêng botên katingal malih.
Wontên pawartos, ingkang angsal pamênang lotre f 25.000 ingkang mêntas kagêbag punika Tuwan Ku Kiyang Ciyong ing Lêbakwangi.
Para maos kados sampun sami mirêng ing bab kawontênaning sêrat pos gêgana ingkang sampun tumindak ing sapunika, mênggah wujuding prangkonipun kados gambar sasisih punika.
Dèrèng dangu murid-murid kêlasangsalkêlas gangsal. ing pamulangan ôngka kalih ing Ngutêran, Madiun, sami botên sêkolah, sarêng dipun priksa, sami gadhah atur, jalaran
ing apdhèling buk odhêng ing topograpisên dhinês ing Batawi.
Benjing wiwitaning wulan Januari ngajêng punika, wontên sawatawis golongan tiyang numpak motor ing Batawi badhe dhatêng Surabaya, wongsal-wangsul, kintên-kintên ugi kathah sanès-sanèsipun malih ingkang badhe tumut.
Sampun sawatawis dintên punika, lampahing sêpur èlèktris sampun katindakakên dumugi Pasar Minggu, ing sabên dintên lumpahlampah. 6 rambahan. Dene ingkang dhatêng Bogor, kintên-kintên badhe tumindak wontên ing wulan Nopèmbêr taun ngajêng.
Wontên pawartos, benjing taun ngajêng punika para wadana ing Jawi Kilèn sami badhe angsal gadhuhan motor porêt saking pamarentah, prêlu kangge tumpakan manawi nindakakên wajib.
Opsihtêr van Alpen ing pakunjaran Padhang, dipun têmpuh ing tiyang ukuman ngangge dêdamêl pangot, namung nandhang tatu sakêdhik, dene sababipun tiyang ukuman wau mêntas dipun ungêl-ungêli awon.
Pulisi mêntas nyêpêng tiyang siti ing Tanggung, dhistrik Sukanagara, Cibêbêr, tiyang wau kadakwa ngracun tiyang ngantos dumugi ngajal. Miturut pangakênipun piyambak, tiyang wau padamêlanipun pancèn makatên, inggih punika sarana nglêbêtakên têtêdhan awarni jênang dipun wori gêgodhongan tuwin wisaning ulêr wulu, sintên ingkang nêdha têtêdhan wau tamtu tiwas. Tiyang wau sampun nate adamêl tiwasing tiyang kawan wêlas, inggih sarana patrap makatên punika. Dene misuwuring ngakathah, tiyang wau dipun wastani juru têluh.
Badhe unduripun Ir. Han Tiauw Tjong saking rêpat kawula, saking golonging rêmbagipun bôngsa Arab, badhe gadhah atur dhatêng pamarentah supados dipun têtêpi bôngsa Arab ing Indhonesiah. Makatên ugi warga propensi yalên rad ing Jawi Kilèn, tuwan Sayid Ismail Alatas, ingkang badhe dhatêng Jedah, lowonganipun ugi kaisènana bôngsa Arab.
Dumugi wêkasaning wulan Oktobêr, cacahipun têtiyang ing Bandhung wontên 149.243 jiwa, inggih punika: bôngsa Eropah 17.421, bôngsa Tiyonghwa 14.369 tuwin tiyang siti 117.453.
Wontên pawartos, pakaryan S.S. badhe gêgayutan kalihan matsêkape partikêlir, inggih punika anglampahakên oto bis ing margi Sukabumi, Plabuhanratu, Cisalak, lan Sukabumi, Bojongloyang wongsal-wangsul. Bilih botên wontên pambêngan badhe dipun wiwiti wontên ing wulan Januari ngajêng. Prabeyaning lampah badhe langkung mirah tinimbang oto bis partikêlir.
Ing bawah Jampang Kidul, Sukabumi, wontên sêsakit ingkang mawi titik kados sêsakit roodvonk, ingkang katrajang sêsakit
Tuwan K. ing Gêtasan. Prayogi ngarang sanèsipun kemawon.
R. Sasra Asmara, ing Kartasura. Pêthikan sêrat Apabaya botên kapacak, kauningana.
Lêngganan nomêr 2732, ing Sudimara. Hapêrmut punika inggih Quaker Oats, kados ingkang sabên-sabên, adpêrtènsinipun kapacak ing Kajawèn, toko-toko ing kitha kathah ingkang sade.
Lêngganan nomêr 3665 ing Jêrukmanis. Lêngganan kapetang awit (1/11-'28=16 dumugi 31 Oktobêr gratis).
Lêngganan nomêr 1983 ing Kêrtawana. Pos wisêl f 1.50 sampun katampi = ingkang f 1.- tumrap wulan Januari lan Pebruari 1929.
Lêngganan nomêr 2799 ing Têmpuran | Lêngganan nomêr 2634 ing Natadiningratan | Lêngganan nomêr 2573
sampun andadosakên cuwaning panggalih. } Kajawèn nomêr 88 saha 89 sampun têlas, botên sagêd ngaturi.
Karanganipun Sang Rabindranath Tagore, Kajawèkakên dening Redhaksi Kajawèn.
Wicantênipun Kuma: Lêpat kula punapa, lan ing bab punapa kêkirangan kula. Kula aturi ngandika ing salêrêsipun, punapaa dene panjênêngan badhe krama tiyang sanès.
Lakinipun wicantên alon makatên: Aku tak kôndha satêmêne, aku iki wêdi nyang kowe, awit wutamu kuwi kang ngurung awakmu ana ing kêkêran, kang anjalari aku ora bisa nyakêti. Tumraping aku, kowe kuwi tak anggêp dudu wong wadon lumrah, kowe kuwi mêdèni kayadene pangeran pêpundhènku. Uripku padinane ora bisa nunggal karo kowe. Karêpku mênyang wong wadon lumrah bae, kang tanpa pakewuh,
tiyang èstri limrah. Kula inggih lare èstri kala rumiyin, nalikanipun mêntas semah, satunggiling lare èstri ingkang kêpengin anglampahi ingkang dados idham-idhamanipun inggih punika: murih sagêdipun ngandêl, pitados lan lêlados.
Kala punika Kuma botên èngêt lêrês dhatêng têmbung-têmbungipun ingkang dipun lairakên, dene ingkang dipun èngêti namung kala wicantên makatên: bilih kula nama tiyang èstri ingkang sêtya sayêktos, Pangeran ingkang nguningani, panjênêngan ing salami-laminipun badhe botên nindakakên tindak ingkang cêngkah kalihan karsaning Pangeran punika, tuwin salami-laminipun panjênêngan botên badhe nêrak sumpah panjênêngan piyambak. Sadèrèngipun panjênêngan anrajang tindak ingkang suci wau, kula têmtu dados rôndha, utawi Emanggini têmtu pêjah.
Sasampunipun Kuma lajêng sumaput dhawah ing siti. Sarêng èngêt malih, kala punika taksih pêtêng, swaraning pêksi sadaya sami kèndêl, lan lakinipun kesah.
Sadintên muput, Kuma tansah sêmbayang wontên ing panêpèn salêbêting griyanipun piyambak, sontênipun lajêng wontên prahara agêng, mawi gludhug saha gêlap ngampar-ampar, jawahipun kados dipun sokakên, ngantos kados angorêg-orêgna siti. Kalanipun Kuma sêmbayang wontên papan panêpèn wau, botên kok nênuwun murih lakinipun linuwarana saking salêbêting prahara wau, sanadyan kala punika lakinipun wontên ing salêbêting bêbaya ing lèpèn. Dene ingkang kasuwun, sanadyan wontêna punapa kemawon, murih lakinipun tinêbihna saking dosa ingkang agêng punika. Salajêngipun ing dalu wau botên kacariyos, enjingipun sadintên muput, Kuma botên mêdal saking papan panêpèn, sarêng sontênipun, wontên swara rame ngogrèg-ogrèg tuwin thothok-thothok kori, sarêng korinipun kabêjat, ing ngriku Kuma pinanggih gumlethak ing siti, saha Kuma lajêng dipun bêkta dhatêng kamaripun piyambak.
Dangu-dangu Kuma èngêt malih, ing kupingipun mirêng wontên tiyang bisik-bisik: bakyu.
Ing ngriku Kuma ngraos tilêman ing pangkoning Emanggini wontên ing kamaripun piyambak. Sarêng Kuma ngebahakên sirahipun, Kuma mirêng swaraning panganggenipun Emanggini krêsêk-krêsêk, saha punika cêtha manawi panganggening pangantèn.
Ingkang punika Kuma lajêng nguda raos makatên: Dhuh, Gusti Pangeran kawula,
piawon, kalanipun bak ayu krama, punika sae, punapaa sarêng kula ingkang laki, panjênêngan mastani wontên piawon.
Kuma nyobi mèsêm, minôngka wangsulan gujêngipun Emanggini wau, ing batos piyambakipun nguda raos makatên: Panuwunku marang Pangeran, iku dudu pungkasaning barang-barang ing donya kene, apa sakarsaning Pangeran, dadi, apa siksane, bèn tumiba ing awakku, ananging kabèh mau aja nganti ngrusak piandêl lan pracayaku mênyang Pangeran.
Ôngka 98, 24 Jumadilakir Taun Alip 1859, 8 Dhesèmbêr 1928,
punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
mênggah kawontênanipun kampung Tiyonghwa ing Tonkin. Dene gambar nginggil punika amratelakakên lawang ingkang lumêbêt dhatêng kampung Duong Lieu.
Para maos tamtu sampun wuninga bilih wêkdal punika kathah tiyang ingkang rumaos kangelan anggènipun ngupados sandhang têdha, sarta botên gampil ngudi cêkaping kabêtahan sanèsipun. Sawênèh wontên tiyang ingkang ngrêsula mungêl makatên: cilaka-cilakaning tiyang punika manawi botên gadhah arta, sangsara-sangsaraning tiyang punika bilih nganggur botên nyambut damêl, susahipun susah punika tiyang yèn bodho botên gadhah kasagêdan. Amargi saking punika andadosakên ngêrêsing manah, môngka sadhengah bapa biyung pangudangipun dhatêng anak ing dalêm batos makatên: anakku pintêr nyambut gawe sugih dhuwit, nanging kadospundi salajêngipun, awis kadumugèn, mênggahing pangudaraos ambokmanawi wontênipun tiyang manggih bêbaya têtiga wau amargi botên purun nandukakên dêdamêlipun pusaka ingkang ampuh, inggih punika santosaning manah, ingkang timbang kalihan kêkiyataning sarira. Dêdamêl manah manawi dipun obat-abitakên sagêd pêcah awarni-warni, kados ta: 1. Osik = grênjêting manah, 2. Cipta = siring manah, 3. Karêp = kapengining manah, 4. Pikir = panimbanging manah, 5. Budi = ulahing manah, 6. Anggit = panggubahing manah, 7. Gagasan = pangathik-athiking manah, 8. Èngêt = padhanging manah, 9. Supe = pêtênging manah, 10. Ngrêtos = tumampining manah, 11. Gathèkan = landhêping manah, 12. Samar = kêthuling manah, 13. Susah = ribêding manah, 14. Bingah = bombonging manah, 15. Gandrung = sêngsêming manah, 16. Moyar = risaking manah, 17. Têntrêm = jênjêming manah, sarta sapanunggilanipun. Sarèhning baku ugêr-ugêripun wontên manah ngômbra-ambranipun wontên kêkajêngan (karêp) dados inggih kêdah rumêksa kêkajênganipun ingkang santosa, dene pangrêksanipun botên liya saking pamikiripun piyambak. Pathokaning pamikir mêndhêt saking kawontênaning agêsang, awit kêdah nêdha
nanging sagêdipun tumindak kêdah dipun tuntuni saking ingkang mêngku, kapardi ajêg tuwin atul, sampun ngantos dipun sarêngi kêkajêngan sanèsipun. Ingkang baku piyambak punika namung ngudi têdha, sanadyan kabêtahan langkung kathah taksih kawon kalihan pados têdha, amargi samôngsa sampun karaos luwe lajêng ambibrahakên tatacara, sabab botên kenging dipun lintoni sanèsipun, saya dangu rupak budinipun, manawi sampun anglêntere tekadipun agêng, sanadyan wontêna lêlampahan ingkang ambêbayani mêksa katrajang purun, sagêdipun mêndha bilih sampun dipun sukani têdha, nanging sintên ingkang nyukani têdha, sintên ingkang ngrêksa kasarasanipun, sintên ingkang nyukani sandhang pangangge, sintên ingkang nyukani padamêlan, sintên ingkang nyukani prênahing pangaso, kajawi badanipun piyambak, sarana nandukakên [nandukakê...]
[...n] kêkajêngan ingkang kasaring dening pamikir, pundi ingkang mêmpan kangge anggayuh kabêtahaning agêsang, sadintên-dintên kêdah emut sagêda ombèr tumindakipun, mênggah tiyang lumampah sapunika ambabadi rungkut-rungkut ingkang wontên margi, dados sagêd tata sakeca tindakipun, botên rêsah tuwin botên tumpangsuh, awit gêsangipun taksih sawatawis môngsa. Mila kêkajêngan sampun akanthi pamikir, nyalangi utawi rumêksa lêlampahan ingkang badhe kalampahan, mangke gadhah kajêng punapa, benjing-enjing gadhah kajêng punapa, salajêngipun wiwit ambabar dumugi bibar, punika kêdah dipun sadhiyani sarana ingkang kenging kangge tumindak, dene sarana ingkang prigêl piyambak botên wontên malih-malih kajawi namung arta, mila prayogi sangêt ngaturakên pamikir kêkajêngan ingkang badhe dipun lampahi sawanci-wanci supados ing têmbe botên kalêpatan utawi botên kainan, sampun ngantos gêtun kaduwung. Wasana ambokmanawi wontên kalêpatan kula nyuwun gunging pangaksama.
Mênggah yêktosipun tanêman kobis makatên gampil èwêd, èwêdipun yèn kirang talatos, awit adhakan sangêt kambah ama ulêrên, dene gampilipun yèn hawa sampun cocog tumrap tanêman wau, gêsangipun sagêd angrêbda nyênêngakên. Sanajana kula dede tiyang ahli nanêm sayuran, nanging mêksa sumagêd ngandharakên bab punika, namung ngangge wêwaton ingkang sampun katindakakên dening têtiyang tani ing padunungan kula makatên:
Langkung rumiyin adamêla papan pangipukan, mawi dipunlêmèni samurwatipun, sitinipun kêdah alus sarta mawug, lajêng dipun sêbari wiji kobis (kangge ing padunungan kula sanajan wiji saking nagari Walandi malah saya sae). Pangipukan wau mawi dipun yom-yomi klaras, ing pamurih supados botên kêsangêtên kenging bêntèr, enjing sontên dipun sirami, manawi sampun thukul, klaras wau kenging dipun long-longi saking sakêdhik, prêlunipun anglêlantih bibit ingkang nêmbe thukul dhatêng soroting surya, dangu-dangu kabucal babarpisan. Têrangipun bab angipuk punika mriksanana bab sayuran (andhewi) ingkang sampun kawrat ing Kajawèn nomêr 13 wulan Pèbruari 1928, pratikêlipun botên prabeda. Yèn bibit inggilipun sampun watawis 10-15 c.M. kenging kaputêr dhatêng têgil ingkang sampun kasadhiyakakên badhe katanêman.
Pangolahing pasitèn ingkang badhe dipun tanêmi kêdah dhayung saèstu, tumrap pasitèn tanah ngare kêdah mawi lêmèn, nanging rèhning ingkang kula cariyosakên [cari...]
[...yosakên] punika kawontênan ing tanah parêdèn babadan enggal ingkang taksih kandêl lêmènipun, saha tanah wau gêmbrung sangêt, mila sasampuning dhayung namung lajêng kagula-gula, sabên wiyaripun 4 kaki
pangrimat, benjing yèn sampun tuwuh nyênêngakên ing pasawangan, tur anggampilakên pangetang.
Kêbon kobis salaminipiun kêdah botên kenging garing sitinipun margi kirang toya, nanging ugi kajagia sampun ngantos bacêkên jalaran kaduk toya. Sabên-sabên kêdah kawatun awongsal-wangsul ngantos salami-laminipun tansah katingal rêsik botên katuwuhan rumput, awit rumput punika pangrêbating zad ingkang minôngka têdhaning têtanêman. Ing wanci enjing godhongipun tansah kapetanana kanthi talatos, ulêr alit-alit sarta bôngsa kêpik gêgrêmêt ingkang sami manggèn umpêtan ing ngriku kasirnakna, awit inggih punika pangrisaking tanêman kobis, yèn kirang talatos anggèning tumindak makatên wau, masthi ing têmbe badhe nêmahi kapitunan, amargi kobisipun awon pating kruwis gripis sarta pating carumplêng
dalah godhong inggilipun racak 40 dumugi 50 c.M. Godhong ingkang bagian jawi têpung dhatêng têtangganipun, [têtangganipu...]
[...n,] dene godhong nglêbêt, tlakup-tumalakup rapêt sangêt, kêmpal dados satunggal tur bundêr, punika dipun wastani nigan, tigan wau yèn kalêrêsan wontên ingkang sagênuk, sampun tamtu kemawon pêpajênganipun awis, langkung-langkung yèn kobis wêdalan ing Ranupani ing sacêlaking talaga (parêdèn Sêmèru) wontên ingkang sagêd pajêng f 2.50 satunggal iji kabêkta saking agêngipun, tanêmanipun sawênèhing Walandi, yasanipun Dhepartêmèn van Lanbao golongan sayur-sayuran.
Yèn tiyang tani tanêmanipun kobis sampun katingal nigan makatên, ing manah kantun ayêmipun, nuju ing wanci sontên nuwèni kêbonipun
dhatêng pêkên, jalaran bakul sayuran sampun sami andhatêngi piyambak. Manawi tanêmanipun nyata sae, ing dalêm sabau angsal-angsalanipun botên kirang saking 150 dumugi 200 rupiyah. Pêpajêngan samantên wau sanajan kasuda pitumbasing bibit, lêmèn sarta wragad bêrahaning kuli metani ama, taksih nama lumayan.
Kajawi saking punika, mirid suraosipun sêrat bab nênanêm ing pakêbonan: nêrangakên bilih kobis sabrang katanêm ing tanah Jawi awis-awis ingkang purun nigan, nanging ingkang sampun kayêktosan ing padunungan kula têka marojol, buktinipun ingkang kula andharakên ing nginggil wau, punika ugi bibit kobis ingkang wijinipun asli saking sabrang, yèn botên lêpat kawastanan Savoyekool.
Sagêd ugi botên nigan, yèn bibitipun siwilan. Ing Tênggêran ugi wontên sawatawis tiyang nanêm siwilan, inggih punika
sampun gêsang kaputêr, punika kawastanan kobis sêmèn, awis sangêt ingkang nigan, pramila lampah makatên kados kirang mikantuki.
Sintên ingkang nêdya ngayati, murih botên kapitunan, amriksanana sêrat bab sayuran ingkang sampun kawêdalakên dening Bale Pustaka.
kocap Ki Kêmasan mau / ing saungkure Si Miskin / ora kêndhat tansah gagas / mênyang kabêgjane Miskin / nêmu êmas sabên dina / yèn ngrêti ya mêsthi sugih //
wise ngono manuk mau / iya banjur dikurungi / nanging ora kêna pisah / rina wêngi mung disandhing / mung jalaran saka samar / yèn nganti ana wong melik //
bojone ya milu gumun / manuk athik êmas nêkik/ [nêki...]
[...k/] mung samôngsa arêp nyêdhak / sing lanang banjur nyrêngêni / kuwatir yèn gawe giras / lan yèn ucul rak niwasi //
saka kabotên rêrêksan / kang gawe samaring ati / nanging iya ora mokal / sapa sing ora kuwatir //
awit wulune sakojur / padha êmas kincling-kincling / yèn ana salêmbar tiba / suwarane nganti mak cring / dadi nadyan mung bodholan / uga tansah dadi ati //
dadi sing mangkono mau / lumrah kêna diarani / Ki Kêmasan nêmu siksa / diukum ing rina wêngi / kêpêksa tansah anjaga / sujanane saya dadi //
esuk / Ki Kêmasan wis nunggoni / lan angliling karo nyawang / apa ta sing anjalari / dene manuk duwe susah / kaya lumrahing wong urip //
tliti gone nyawang mau / wusanane amrangguli / ing wulu prênah ing dhadha / ana tulisane cilik / nanging yèn diwaca cêtha / tulise mangkene muni //
sapa sing mangan atiku / sabên tangi turu mêsthi / sangisoring githok ana / êmase gêdhe rong bithi / ing kono grêg
rong bithi ora sêmbrana / sugihku rak angluwihi //
bakal ngêsorake ratu / la ya wong mas kok rong bithi / bok sajagad ora ana / wong sing sugih angungkuli / hêm thik samene wong bêgja / besuk masku tak kok ngêndi //
st renea ta êmbokmu / kowe arêp tak kandhani / êndi thole loro pisan / sing wedok banjur nyauri / yake padha
sing wedok banjur sumaur / anèh têmên kowe kuwi / uwong ana manuk êmas / athik arêp disunati / dene kaya kurang iwak / rak ya enak iwak pitik //
sing lanang ketok mêrêngut / karo nêsu nanging lirih / êmung bisik-bisik samar / nanging unine cumlêkit / bok uwis ta turutana / mêngko mundhak tak têmpiling //
sing wedok nolèh mêcucu / isih ngêmut susur gêdhi / wong yèn duwe karêp ayah / ora kêna dikandhani / nganggo lombok apa ora / mêngko banjur muring-muring //
sing lanang guyu ngêcêmut / ya kokana ta sathithik / nanging bokne poma-poma / wulune lho aja cicir / kabèh padha klumpukêna / uwis ya sing ngati-ati //
e la êmèh lali aku / bokne ati aja kèri / sundukana sujèn sisan / uwis ya aku tak bali / sing wadon nyauri iya / rada
karêpe sing lanang mau / supayane aja nganti / karêpane kêwêruhan / mula bangêt digo wadi / aja manèh sing wong liya / wêruha karêpe kuwi //
sadhela-sadhela nginguk / mênyang buri aniliki / sing wedok nganti anyêntak / tobat pijêr aniliki / bok disrantèkke geneya / atine lèhe kuwatir //
sing lanang nuli calathu / wis ta ya sing ngati-ati / aku tak turu sadhela / mêngko cêpakna rak uwis / satangiku arêp mangan / nanging bakarên sing garing //
Ki Kêmasan nuli turu / kanggo nyalamur ngêntèni / kocapa Êmbok Kêmasan / banjur wiwit dadèk gêni / anèng anglo kanggo manggang / iwake sing dibumboni //
swarane kumrinyis bal-bul / kukuse mulêk ngratani / mambu bablas mrana-mrana / dhèk samana ambarêngi / bocah barêng padha têka / saka gone dolan mulih //
wise suwe aruh-aruh / mangan apa kowe kuwi / cah loro padha ting krêcap / anak sing siji nyauri / mangan iwak
anèng kene gonku nêmu / sandhing ing anglo gêmlindhing / bokne atine tumratab / panggang banjur ditiliki / nuli alok e dilalah / dadi ati manuk kuwi //
wis-wis mênênga bae gus / yèn bapakmu krungu mêsthi / kowe digêbugi padha / Bok Kêmasan gêlis-gêlis / ambêlèh pitik dadakan / mung prêlu anjupuk ati //
ora suwe nuli krungu / sing lanang sêru nakoni / bokne rak uwis matêng ta / sing wedok nyauri uwis / Ki Kêmasan nuli kôndha / kene arêp tak thithili //
wise ditampani banjur / atine diling-ilingi / karo muni: wah kok nyata / atine manuk le gêdhi / padha lan ati pitik ya / sing wadon mung kêthip-kêthip //
panggang wis dipangan rampung / sing lanang marêm ing ati / mung kari ngêntèni bêgja / barêng mapan turu bêngi / ing pangrasane prasasat /
dènira mèt wasitarja / têtuladan duk ing nguni / ajuning para wanita / nora mung jaman saiki / ing jaman nguni-uni/ [ngu...]
[...ni-uni/] uga wus ingaran maju / nadyan klêbu bêbasan / bêbasane satus siji / kawignyane misuwur ing tri bawana //
jamane ingkang kacrita / iku Dèwi Rukmawati / atmajèng Hyang Ôntaboga / sanadyan wijiling èstri / parandene marsudi / ngilmu kasampurnan
surasèng srat padhalangan / ran Dèwi Wara Srikandhi / atmajèng nata Cêmpala / ginarwa Radèn Pêrmadi / adining putri luwih / sêtyatuhu marang kakung / ngantêpi trah utama / umadêg dadi prajurit / nadyan wadon sudira ngluwihi priya //
arjane nagri Ngamarta / nadyan nagarane cilik / iyêk sayuk sabipraya / tekade dadi sawiji / samya nuhoni janji / mati siji barêng lampus / wurung urip priyôngga / marma dèwa suranadi / kabèh kasok asihe padha pandhawa //
tatag tan ngucirèng rana / sanadyan iku pawèstri / bisa amungkasi karya /
tri bawana tanpa sama / dènnya madêg wiku putri / tansah dadya pitakonan / sagunging
pranawèng budi / ing satêmah asmane misuwur ing prang //
wontên malih têtuladan / wanita apandhe wêsi / Ni Sumbro ing wastanira / nadyan
wulanging priya / nuhoni tindak utami / wusana kaananira / misuwur praptèng samangkin / tansah pinundhi-pundhi / mring janma turun-tumurun / têkèng jaman-ajaman / asmane ngêbêki bumi / bisa sirna asmane barêng lan jagad //
ing mêngko ingkang kacrita / duk bêdhah Mataram nagri / dening prange Trunajaya / wanita wignya angringgit / kacarita ing nguni / Dhalang Anjangmas kêplayu / lanang wadon pisahan / kang wadon mangetan maring / Sukawati kanthi tutug tanah Malang //
patrape bisa andhalang / kaboyong marang Kadhiri / barêng konangan sang nata / Sultan Madurêtna nuli / yèn Nyi
jamane ing kuna-kuna / nadyan tan kaya saiki / ajune para wanita / angêbaki kalawarti/ nanging ing nguni-uni / uga
rèh rahayu / yuwana sasaminya / prasasate nora mati / kêna uga ingaran langgêng uripnya //
turnèh iku nora gampang / nanging yèn srêgêp marsudi / ora kok ngêplêki kuna / sathithik rada nitèni / talatèn ipil-ipil / kawignyane wuwuh-wuwuh / mawèh ayuning jiwa / yèku wus aran utami / bêja karya kasukan kang arja tata //§ Limrahipun utawi ingkang nama sandiasma, punika têgêsipun amasang nama wontên ing karangan, murih botên kasumêrêpan ing sanès, dening kaangge sandi, nanging wontênipun ing jaman sapunika botên nama sandi, malah dipun kêtingalakên ngalela. Bokmanawi raosing sandi jaman rumiyin kalihan sapunika sampun beda. Red.
Sampun kêlimrah ing pundi-pundi, adi-adining dêdagangan ing pêkên, punika manawi tumrap têtêdhan inggih bangsaning wowohan. Manawi nuju kalamangsanipun awis, pundi wowohan ingkang wontênipun nyalandri inggih kathah rêginipun. Upaminipun dèrèng usum pêlêm, môngka ing pêkên sampun wontên pêlêm, punika rêginipun ngantos langkung saking mêsthi, mila tumrap tiyang ingkang ahli dagang wowohan, nyumêrêpi sangêt dhatêng lampahing wowohan ingkang sagêd pajêng kathah dipun sade wontên satunggaling nagari sanès, sarana andhatêngakên wowohan ingkang pancèn sanès asli wêdalan ing nagari ngriku, upaminipun kemawon ing Batawi, punika lôngka wontênipun pêlêm sae, ewadene manawi nuju kalamangsanipun usum pêlêm ing tanah Jawi Wetan, inggih punika nagari pêlêm, ing Batawi inggih sampun wontên, dene rêginipun sampun têmtu kemawon awis, ewadene inggih badhe botên bubruk, mêksa pajêng kemawon. Kosokwangsulipun
wowohan ingkang wêdalan Batawi, kados ta rambutan, punika lampahipun ugi makatên, samôngsa ing Batawi nuju usum, ing nagari ingkang agêng-agêng sanèsipun inggih sampun wontên.
Amangsuli bab lampahing dêdagangan wowohan ingkang dhatêng sanès nagari, punika sajatosipun anênangi dhatêng kamajênganipun tiyang nênanêm, awit saupami botên sarana dipun sade dhatêng liya nagari makatên, tumraping nagari ingkang wêdaling wowohanipun kathah badhe tanpa aji,
Saya sarêng sapunika sampun wontên rekadaya wêdaling wowohan ingkang ngantos dipun sade dhatêng tanah Eropah, punika saya ngajêngakên sangêt dhatêng pêpajênganing wowohan wêdalan ing Indhiya ngriki, dene ingkang sampun kêlampahan kasade dhatêng tanah Eropah: sawo manila, pêlêm, nôngka Walandi. Tumrap tiyang ingkang dèrèng mangrêtos, agêng-agênging panêpsiring rêginipun tamtu namung sairid kados wowohan ingkang kasade ing liya nagari ingkang nunggil ing Indhiya ngriki kemawon, dene mênggah yêktosipun beda sangêt. Mênggahing rêrêgèn para maos kados sagêd mindhakakên kados rêgining wowohan Eropah ingkang dipun sade wontên ing Indhiya ngriki, kados ta woh anggur, saêpun rêgi kalih wêlas kêthip, apêl satunggal rêgi satangsul, punika bokmanawi kenging kapiridakên kalihan rêgining dhuwêt ingkang wawratipun samantên, utawi rêgining pêlêm satunggal ing nagari pêlêm. Dados mênggahing rêrêgèn wau langkung saking kêrta ajinipun ing ngriki. Sayêktosipun tiyang sok ngantos kasupèn, tuwin botên angrumaosi awis, manawi tumbas anggur tuwin apêl ingkang rêginipun langkung saking murwat, awit botên purun nandhing kalihan rêrêgèning wowohan Indhiya ingkang raosipun irib-iriban kemawon.
Ingkang sumandhing punika mujudakên gambaripun wowohan ing Indhiya inggih punika pêlêm, kalanipun nuju ungsum, ing ngriku panyadening wowohan sagêd sumrambah dipun sade dhatêng jajahan sanès. Kawontênan ingkang kados makatên punika, mugi sagêda anênangi manahipun têtiyang siti ing ngriki, lan amanah sagêdipun sumêbar kados wowohan ing Eropah.
Murih saminipun kalihan pranatan ingkang sampun kangge ing sadonya, dhirèkturing lanbao sampun angundhangakên dhatêng para pangagênging pakaryan, ing dhepartêmèn lanbao, supados ing salajêngipun cêkakaning nama-namanipun timbangan lan ukuran saking metriekstelsel kasêrat mawi aksara Latin kemawon, kados ing sêtat ngandhap punika.
Ukuran lan timbangan kangge ing sadonya (internationaal), awêwaton metriekstelsel.
Garèng : Lha wong kowe, Truk, Truk, liyane ngukur dalan sarana nyangking bathok lan têkên, ora
bakmi têtawa dodolane nyang padha bangsane, kuwi kadhangkala sok diwangsuli: boluwi, jarene têgêse: ora duwe dhuwit. Dene têmbung Cina liya-liyane, ing sarèhning aku wis ora pati kulina manèh, iya wis akèh
mungguh têgêse: ngalêm awake dhewe amambu.
Garèng : Hla, kuwi mangkene, wong kuwi nèk duwe kapintêran, kudu diketok-ketokake, prêlune supaya amambu, têgêse: supaya [su...]
[...paya] rata kawruhan ing wong akèh. Têmtune nèk tungkul mênêng bae, kapintêrane bakal kasilêb.
Sêmar : Lha, kuwi yèn bocah jaman saiki, duwe kapintêran sathithik bae, banjur dipamèr-pamèrake, supaya dialêma wong akèh, diarani pintêr. Môngka sabênêre kabêcikan lan kapintêran kuwi, dudu kok awake sing ngalêmbana, ananging absahe sing ngalêm kuwi kudu wong liya, jalaran paribasane rak wis ana ta, kang unine mangkene: wong ala katara, wong bêcik kêtitik.
Petruk : Nang kuping pancèn iya ora kapenak bangêt, nèk krungu uwong tansah ngalêm awake dhewe kuwi, awit ing kono karêpe rak mung arêp ngatonake, yèn dhèwèke: wong pintêr, wong turunan gêdhe, wong sugih, lan sapiturute. Malah ing jaman kamajuan kiyi ana cara pamèr modhèl anyar, kaya ta mangkene: upamane lagi têtêpungan karo wong liya, kuwi sok ana sing muni: nêpangakên kula pun: Suta, lid polêksrad, ing kono ing batin wong mau, arêp mamèrake yèn dhèwèke apangkat gêdhe, tur bangsane wong gêmblengan, awit rak mung wong kang pintêr bae, kang bisa dadi lid polêksrad. Dhèwèke mau ora ngèlingi yèn wong têtêpungan kuwi sing prêlu manuhake jênênge, dene pangkate yèn ora ditakoni, ora prêlu diketok-ketokake, iya nèk sing diajak têpungan mau, wong apangkat, iya ora pati nalôngsa, kèri-kèri sing diajak têtêpungan mau, mung wong lumrah bae, isine ditêbus têlu tèng, rak masa entuka.
Sêmar : Wis, wis aja padha dibanjur-banjurake anggone padha rêrêmbugan ing dhuwur mau, besuk manèh bae, nèk ana prêlune padha dirêmbug manèh kang luwih cêtha.
Pambantu Kajawèn ing Surakarta kintun kabar, dintên Rêbo tanggal kaping 5 Dhesèmbêr punika, saandhaping sampeyan dalêm ingkang sinuhun kaparêng utusan ajudan dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Cakraningrat sakanthinipun dhatêng ing Batawi, prêlu anyêdhahi tuwan-tuwan pangagêng bôngsa Walandi ingkang badhe anjênêng pamiwahan wiyosan tumbuk dalêm benjing wulan Rêjêb punika. Kawartosakên utusan ndalêm wau bidhalipun saking Surakarta nitih kareta latu mandhap ing Sêmarang, nanging saking Sêmarang dumuginipun ing Batawi lajêng nitih motor ingkang mêdal ing gêgana.
Pindhahipun tiyang-tiyang sadean ing Pêkên Agêng Surakarta dhatêng alun-alun, wiwit tanggal sapisan Dhesèmbêr punika.
Bôngsa hartawan ing Surabaya nama Tuwan Njoo Khe Hong ing Surabaya, tilar donya, arta têtilaranipun wontên f 30.000.000. Kasugihanipun wau jalaran anggèning dagang rèk Swèdhên miyambaki tuwin nyewakakên griya. Kala ing taun 1927 tampinipun sewan griya ing dalêm sawulan f 80.000, dene dumuginipun taun punika sampun mindhak kathah.
Pawartos badhe konggrès agêng pakêmpalan Muhamadiyah, saèstu manggèn ing kitha Surakarta, sarta sampun kaputus têmtuning dintên, wontên tanggal kaping 30 Januari dumugi tanggal 5 Pèbruari ngajêng punika. Dados salêbêtipun 7 dintên, progama utawi lampah-lampah, sapunika sawêg karangcang dening pangrèh ingkang wajib. K585.
Kawartosakên bilih putusanipun parêpatan pangrèh pakêmpalan Tionghwa Hwe Kwan Surakarta ingkang kantun piyambak punika, bab badhe angwontênakên arak-arakan utawi optoh minôngka kangge mahargya dintên wiyosan tumbuk dalêm ingkang sinuhun, kacariyos botên èstu kalajêngakên, nanging amung badhe ngwontênakên sawênèhing barang adi-aèng wêdalan saking nagari Cina kemawon ... kapisungsungakên konjuk ing saandhap sampeyan dalêm minôngka tôndha pangèngêt-èngêt. Mênggah wujud sarta namaning barang wau sapunika dèrèng kawartosakên ing kathah.
Ing dhusun Cicêndho, Bandhung, wontên tiyang manak tiga, sadaya jalêr, nanging ingkang satunggal ngajal, dene ingkang kalih wilujêng.
Wontên pawartos, badhe pandamêlipun gêdhong gupêrnur ing Jawi Wetan, waragadipun f 750.000, panuwunanipun sampun dipun ladosakên ing pamarentah, saha sampun dipun sayogyani.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral mêntas nampèni sowanipun
bab koloni ing kampung utawi Landbouw - bedrijfsschool ingkang badhe dipun êdêgakên ing ngrika. Pikantuking rêmbag wontên wohipun.
Rêsèrsi pèl pulisi ing Bêkasi mêntas angsal katrangan prakawis rajapêjah ingkang laminipun sampun saminggu. Wontên sawênèhipun tiyang sampun sêpuh ing kampung Cikêting, gadhah anak kuwalon jalêr, ingkang gadhah bôndha kathah, dipun wartosakên sampun sawatawis dintên ngajal. Wusana katranganipun pêjahing tiyang wau jalaran dipun lêlêp-lêlêpakên ing toya dening bapakipun kuwalon. Sêngadi kangge sarana anjampèni sakitipun.
Kala Sêtu kêpêngkêr, ing wanci sontên, sêpur ingkang saking Surabaya dhatêng Malang, wontên ing sacêlakipun Malang malèsèd saking ril, lokomotipipun anjêmpalik, masinis tuwin sêtokêripun wilujêng. Kreta klas tiga kalih grêbong mlèsèd saking ril, wontên nyonyah bôngsa Eropah satunggal tuwin tiyang èstri Jawi satunggal sami nandhang tatu. Ingkang sami numpak lajêng pindhah numpak sêpur sênèl sawingkingipun.
Wontên pawartos, ing sapunika ing Batawi ngadani badhe nindakakên rêrigên bab kasarasan ing pasitèn Batawi sisih Wetan, ingkang pasitènipun lêdhog, pamarentah sampun marêngakên ngangge arta f 310.000.-
Murih botên andadosakên sêling-sêrêping tiyang ingkang kintun sêrat mêdal pos gêgana, punika makatên: lampahing sêrat wau langkung enggal dumugi ing papan ingkang dipun ênêr ing lampahipun, nanging botên nanggêl enggaling lampah dumugi ing papan ingkang dipun kintuni sêrat, dados sasampunipun dipun bêkta ing motor mabur, dumugining papan pakèndêlan, lampahing sêrat inggih kados limrahipun kemawon, nanging kabêkta wontên ing wanci ingkang badhe bidhal sasampuning motor mabur wau dhatêng.
Wontên pawartos, kala tanggal 3 wulan punika Radèn Tumênggung Arya Tirta Adisewaya, bupati ing Bôndawasa seda, yuswa 45 taun, jalaran gêrah zwart - watêr - koorts namung kalih dintên.
Pambantu Kajawèn ing Puntên kintun pawartos. Ing dhukuhan Kêkêp, klurahan Tulung, Puntên, wontên tiyang gadhah anak mêdal èstri, nanging darijinipun namung niga sisih, sukunipun mungkêr kados tiyang sila, bangkekanipun alit. Sapriki wilujêng.
Ing Cikêmbêr, Sukabumi, pulisi ngonangi mayit ingkang sampun mambêt wontên salêbêting griya. Katranganipun mayit wau mayiting tiyang èstri ingkang pêjah dipun gantung ingkang jalêr. Saha ingkang jalêr nama Amsar sampun kacêpêng wontên ing sanès dhusun, mawi pindhah nama Sahali.
Agèn nomêr 657 ing Magêlang. Tanjanipun pambayaran a f 2,- punika makatên: ingkang 50 sèn kangge wulan Dhesèmbêr '28 ingkang f 1,50 tumrap kwartal 1 ing taun 1929.
Lêngganan nomêr 2232 ing Pracimantara. Pos wisêl f 1,50 sampun katampi. Rèhning Kajawèn wulan Nopèmbêr sampun kathah ingkang têlas, dados ing wulan Nopèmbêr wau panjênêngan botên kapetang dados langganan. Dene tanjanipun yatra makatên: f 0,50 tumrap wulan Oktobêr, f 0,50 Dhesèmbêr punika, ingkang f 0,50 malih kangge NuariJanuari. 1929
Anggitanipun Ki Padmasusastra, ing Surakarta, kasêkarakên dening ingkang sinandi.
umèngêt ring wêwacan linuri / rinaras mrih manising carita / sinawung macapat mangke / nguni gancaran amung / kang kinarang nênggih suwargi / Kyai
baya pasthi rahadyan binuka / widagda sarèhing pandhe / sakridhèng
mangkya radyan tuwuhing cipta mrih / madêg pandhe mandhega priyôngga / wus amit marang lurahe / sinamar wahyèng wuwus / mung anêdya anut ing ati / nênuhun aksamèng Hyang / mrih waluyanipun / wusing
gumiwang ing wukir / mêndhung dhêdhêt tumiyung ing
puguting tyas kasaru / tumuruning warsa nungkêbi / [...] gita-gita / ngaub maring gubug / mitêmbung mring kang atêngga / Rara
uminggah mring gubug ngrintih amlas-asih / pan sarwi mêrês wastra //
myang aminta mring Nikèn Sumêngit / dhuh-dhuh gêndhuk bok ngalang sapisan / sun nyilih tapihmu kuwe / mung sadhela bae wus / angêntèni tumêkèng aking / wastrèngsun kang kodanan / nikèn muwus asru / wagune tanpa wiraga / datan
ing wanodya / wirandhungan asmu tangis / sinambi angrêrêpi / tansah kandhêg gandrung-gandrung / ngadhuh-adhuh sêsambat / kusuma kang têngga têgil / sira rara bisa têmên
kaleban ing madu / kaduk kadêrênging tyas / pugut kerut ing mêmanis / têmah layu kelut katub ing maruta //
sapa baya kang sêsuta / dene padhukuhan mêncil / kadunungan ing musthika / baya ta trahing linuwih / sinamar
Sundara / têtanya mring sang apêkik / hèh hèh kula atêtanya / mring andika kang aprapti / sintên ingkang wêwangi / ing pundi purwaning dangu / lan punapa sinêdya / dene mawi
linut kaduk ing akrami / mêngah-mêngah aris nabda / dhuh rama dèn srantèng galih / kula sajarwa yêkti / yèn ta wus prapta ing dunung / dèn rila kula arsa / tumut mring andika mangkin / yèn wus tata ing tyas kula awêwarta //
ki umbul karênan ing tyas / gita-gita nulya mulih /
wasana anabda ris / dhuh rama dèn kaduk mêngku / prapta kula punika / sajarwa sarasèng ati / kumacèlu momong ing putra andika //
kula jarwa ing sanyata / dèrèng misik ing pawèstri / cipta datan pisan-pisan / parandene ing samangkin / kataman ing lêlungit /
ngungun ing tyas / ing wasana anabda ris / radèn paran andikanta / dene tan wruh silastuti / yèn ta rinasèng ati / sabda andika puniku / yêkti amurang krama / dadak ngêngandhar lumuwih / sarwa cêtha kadi ambarang carita //
nanging kula wus waspada / ingkang dadya darunaning / dening katarik ing brôngta / kapêtêk putêking galih / tan pisan kula sêrik /
ugi apêputra kathah / nanging mijil saking wuri / kula kang sêpuh priyôngga / saking karsèng sri bupati / arsa jinunjung linggih / sinêngkakkên ing aluhur / dadya pangran dipatya / nanging pugut ing pangèsthi / dening wigar sinêrang ing parangmuka //
at 21:33 bancak said: sugeng dalu ugi Ki, lha yen
Balas	On 15/04/2011 at 04:01 Honggopati said: Sugeng enjang Kadang sedoyo.
In Mataram, wancine jamas an pusoko….
Balas	On 15/04/2011 at 08:26 emprith said: ngisi absen njur
gandhok njur sinten Ki Menggung….????
Masak pak Satpam terus…..!!!!????
Balas	On 15/04/2011 at 21:41 ki GundUL said: ki Gembleh lembUR njagi Padepokan,
weDARan….pripun ki, ADIL njih !!
Balas	On 15/04/2011 at 21:47 gembleh said: Lha kok malah
Balas	On 16/04/2011 at 12:09 Honggopati said: Matur nuwun Ki Is, dadi uisin dingendikani yen ora sabaran. Sampun ngunduh (Yen ngunduh ora duwe isin).
Sugeng siang Ki Is, kulo klebet sing mboten
ya iku sajinis ula cilik saka suku Colubridae. Sacara umum, ula iki uga disebut kanti jeneng ula tali, ula tampar utawa ula tlampar (tampar utawa tlampar, tali). Ing laladan Toraja ula iki dijenengi duwata utawa ule lewora.[1] sajroné basa Inggris dikenal minangka Gmelin’s Bronzeback utawa Painted Bronzeback, ngrujuk ing werna-wernané kang jelas lan apik (pictus, painted, = kaya lukisan). Ula tambang nyebar mulai saka India nganti marang Asia Tenggara, kalebu Kepuloan Nusantara ing wétan nganti Maluku.
Pengenalan[besut | besut sumber]
Ula kang gering lan ramping, dawa ngati kira-kira 1,5 m; senajan ing umumé kurang saka iku. Buntuté dawa, nganti seperteluné saka dawa awak sekabèané.[2]
Coklat zaitun kaya logam perunggu ing bagéyan gegeré. Ing kabèh bagéyan ngisor awak ana pita tipis kuning terang keputihan, dipisahaké saka sisik ventral (weteng) kang sewarna déning salah sijiné garis ireng tipis dawa nganti pucuk buntuté. Ndas kecoklatan perunggu ing sebelah nduwur, lan kuning terang ing lambé lan janggut; ditengahi déning corèt ireng mulai saka pipi kang ngléwati mata lan ambyar ing pelipis mburi, banjur pecah dadi noktah-noktah kang gedhé lan burem ing gulu bagiyan mburi. Ana werna-werna bintik-bintik ijo terang kebiruan ing bagiyan gulu nganti awak bagiyan rai, kang biasané umpetan ing ngisor sisik-sisik ireng utawa perunggu lan kétok jelas yèn ula ngrasa kaancem. Sisik-sisik ventral putih kekuningan utawa keijoan.[2][3]
Sisik-sisik dorsal sajroné 15 dèrèt ing bagiyan tengah awak; sisik-sisik vertebral selot gedhé, nanging ora luwih gedhé saka derèt
iji, sisik anal sepasang, sisik-sisik subkaudal (ngisor buntut) 127–164 iji.[3]
Mata gedhi, diamèteré padha dawa karo jaraké marang bolongan irung. Anak mata bunder ireng; perisai preokular siji lan postokular rong iji. Perisai rostral amba, katon saka sebelah nduwur; perisai internasal padha dawané utawa rodok cendak saka perisai prefrontal; perisai frontal padha dawané karo jarake marang pucuuk moncongé, ananging luwih cendak saka perisai
urip ing wit, ananging kerep uga mudun ing lemah kanggo golèk mangsa kodok utawa kadal kang dadi menu utamané. Uga kerep katon nggelung ing semak-semak utawa njalar ing antarané suket-suket kang duwur.
Ula tambang manggoni alas-alas ing dataran éndèk lan pegunungan nganti keduwuran luwih saka 1350 m. Ular iki nyenengi laladan-laladan terbuka, pinggiran alas, kebon, wanatani campuran, belukar lan pinggir sawah.[4] Kerep uga ditemukaké ngrambat ing pager tanduran ing pekarangan, lan kanti cepet lan gesit mlaku ing sela-selané godhong lan satang kanggo ngindari manungsa.
Anak jinis[besut | besut sumber]
Dendrelaphis pictus nduwèni anak anak jinis. Ing antarané[4]:
D. p. pictus kang nyebar mulai saka India, Nepal, Bangladesh, Burma, Cina
D. p. inornatus; nyebar terbatas di Sumba, Rote, Sawu, Timor, Alor, lan Wetar
ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 8 Maret 2016.
Submitted by dirgoworo on Sat, 09/06/2014 - 22:10 Mantranya;
SAK DURUNGE ALLAH GAWE BUMI PEPITU LAN LANGIT SAP PITU, ALLAH NURUNAKEN LAFAL ALIP KANG TUMURUN ANA ING TENGAH-TENGAHE JAGAT WUJUDE ALIP IKU
kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan,
Sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat, wontên pakêmpalan Narpawandawa, nalika tanggal kaping 2/3 Pèbruari 1935.
Sadhèrèk, sajatosipun kula piyambak inggih dèrèng sagêd ngaturakên gêgambaran princènipun, ing ngriki kula amung ngaturi ancêr-ancêr pokok-pokokipun kemawon, kados ing ngandhap punika:
Pokoking pamanggih kula punika wosipun andandosi persoonlijkheden, lampahipun sayogi dipun wiwiti saking lare-lare, amargi taksih gampil dipun dandosi, makatên malih lare-lare wau nama dados wijining bêbrayan, manawi wiji wau kathah ingkang sae, wohipun inggih badhe sae-sae. Dene wontênipun wêkdal punika, panggulawênthah saha pasinaoning lare-lare, [lare-...]
[...lare,] amung kabage kalih golongan, ingkang satunggal anggulawênthah ingkang gandhèng kalihan kuwadhagan, wiwit satunggal taun dumugi pitung taun, limrahipun wontên tanganipun tiyang sêpuh, mila tiyang sêpuh kêdah mangêrtos dhatêng panggulawênthah, amargi wêwatêkanipun lare wau sawêg niru tindak-tandukipun tiyang sêpuh, manawi awon inggih badhe katiru awon. Ingkang satunggalipun panggulawênthah ingkang gandhèng kalihan pamikir, wiwit 7 taun dumugi 14 taun, limrahipun kajawi wontên tanganipun tiyang sêpuh, wiwit kasinaokakên dhatêng sakolahan sasaminipun, wêwatêkanipun lare sawêg rêmên pados sêsêrêpan, mila lampah-lampahipun kêdah dipun sêrêp- sêrêpakên, wontênipun awon sarta sae wau. Sarèhning wêwatêkan pikir punika taksih wontên malih kajawi pados sêsêrêpan, inggih punika anglimbang sarta amutus, mila panggulawênthah sarta pasinaonipun ingkang dipun wastani algemeene ontwikkeling inggih kalajêngakên dumugi umur 21 taun, lare-lare wau kenging dipun wastani sampun matêng dados tiyang, dene lampahipun panggulawênthah, wiwit 14 dumugi umur 21 taun wau, lumêbêtipun saking rêrêmbagan utawi tukar pikiran, botên prayogi bilih amung kasêrêp-sêrêpakên, amargi wêkdal wau prêlu anggayuh, ing têmbung Walandi dipun wastani zelfbewustzijn. Inggih wiwit 21 taun punika awon sae sampun angèl ewahipun, ugi wontên ing ngriku lare-lare sampun katingal dhêdhasar kawontênanipun, upaminipun pêlêm punapa jambu punika sampun cêtha, dados pikajênging panggulawênthah ingkang adhêdhasaran insinyur inggih kêdah dhatêng insinyur, botên kasinaokakên dhatêng dhoktêr, ingkang pandhita botên dhatêng pangadilan, supados sagêd dumugi ingkang dipun tuju, kula mrayogèkakên sapunika wiwit dipun wontêni pasinaon dhatêng kaalusan, kadosdene paguron sêpuh, ananging mawi dipun tata lampahipun supados sampurna dhatêng raos jati inggih punika anggèning suka wulangan sapangkat-sapangkat (katundha-tundha) pamrihipun dados botên worsuh panampinipun murid sarta botên kanthi ngaya-aya utawi kasêngkan. Kula mastani paguron sêpuh ing jaman kina anggèning nampèni murid-murid, dipun awrati utawi dipun êngèl-êngèl, inggih punika para murid sadèrèngipun kawêjang ing ngèlmu, lampahipun kêdah nyantrik rumiyin, kacobi warni-warni, ingkang wosipun guru badhe nyumêrêpi antêp, santosaning [santo...]
[...saning] manahipun murid, anyumêrêpi saening kalakuan, sayêktosipun pancèn prêlu, amargi samôngsa sampun nindakakên dhatêng kaalusan, môngka watêkipun murid dèrèng sae sayêktos, dèrèng mantêp utawi dèrèng matêng pikiranipun, punika ambêbayani, sabab kawruhipun badhe botên kangge ngêmpal dhatêng raos jati, nanging lajêng kangge tindak ngiwa utawi dudu, sagêd ugi salah kadadèn dados majênun. Kula inggih ngrumaosi yèn ing wêkdal punika ngupados guru wau botên gampil angsalipun, kadosdene pangajêng-ajêng, dados inggih kêdah narimah sawontênipun kemawon rumiyin ugêr sagêd tumindak. Ewadene manawi pun murid punika lampahipun kados pilihan ing nginggil, sampun botên madosi malih sarta ing têmbenipun sagêd ugi pun murid wau dados guru angungkuli gurunipun, amargi pamanggih kula guru makatên namung suka tuladha tuwin mituturi, dados sampurnanipun kawruh punika amung wontên katabêrèn, sarta wahyunipun murid piyambak-piyambak, wondene kawontênan-kawontênan utawi watêkan-watêkan punapa ingkang sagêd lumêbêt dhatêng rasa jati, tamtunipun inggih ingkang sagêd ngangge dhêdhapukanipun dhatêng kawontênan saha wêwatêkaning rasa jati, upaminipun: rasa jati gadhah watêk suci, wêwatêkaning tiyang ingkang badhe lumêbêt wau inggih kêdah gadhah watêk suci, dados kêdah ambucal watêk melik, muthakil, drêngki, sasaminipun, ingkang wêwatêkanipun rasa jati gadhah jinêm, têtiyang kêdah sagêd anglampahi watêk têtêg, sabar tawêkal sasaminipun.
Parêpatan, bokmanawi sampun cêkap sêsorah kula bab kabatosan punika, sanadyan upami pasinaon dhatêng kaalusan ingkang kula usulakên ing nginggil, dèrèng sagêd dipun lampahakên, ewadene bilih sadaya kaparêng anyêbar saha angudi sagêdipun sami lajêng ngangge wêwatêkan rasa jati, kayakinan kula kita sampun badhe langkung majêng saking kawontênan sapunika, amargi lampahipun kamajêngan sampun adhêdhasar lêrês (botên adhêdhasar piguna amung salira kewala).
Sintên ta: ingkang botên nganggêp dhatêng kasuburan, sosial utawi ekonomi, upami dipun dhasari sih-sinihan lung-tinulung. Sintên ta: ingkang botên pitados bilih pulitik dipun dhasari karahayon badhe langkung mapan.
Sintên ta: ingkang botên marêm dhatêng pangêmudhining praja, ingkang adhêdhasar waskitha sarta adil.
Sintên ta: ingkang botên gumun aningali tiyang ingkang santosa kajêngipun ngantos wani pêjah.
Sintên ta: tiyang ingkang botên rêmên sêsobatan kalihan tiyang ingkang tansah tumindak prasaja. (Punika
paprincènipun ingkang golongan bêbadan wadhag, paprincènipun ingkang kagolong bêbadan
pigunanipun, tumrap satunggal-tunggaling paprincèn wau, amargi pangraos kula botên prayogi manawi kaandharakên wontên ing papan parêpatan, ugi manawi sampun sagêd ngadêgakên paguron sêpuh kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, sadaya wau sampun badhe kacakup piyambak. Kajawi punika wontênipun bab kabatosan kula aturakên wontên ing Narpawandawa, botên wontên ing pakêmpalan sanès, punika amung ngèngêti kajawi kula dados pangarsa mulya, ugi ngèngêti ungêl-ungêlan kuwajibaning sinatriya, ingkang tansah kalêbêt ing organ Narpawandawa inggih punika:
Wajibing sinatriya. Angurbanakên salira. Ngèsthi
Adviseur voor Indlandsche Zaken pinuju wontên ing Surakarta, pramila lajêng dipun prasabêni dening tuwan guprênur ing Surakarta supados anêrangakên wontên ing parêpatan kaluhuran (Adelijke titels) ing bawahipun guprêmèn, ingkang taksih kagalih dening guprêmèn.
Awit saking rêmbag sarta katranganipun Tuwan Gobee ing parêpatan wau ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sarta ingkang sinuhun kangjêng sultan, badhe dipun suwuni timbangan bab prakawis kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
1. Sêsêbutan radèn mas, punika turun-tumurun dumugi grad sakawan saking para sèlêpbêstirdhêr ing Porstênlandhên, sanadyana saking pancêr jalêr utawi saking pancêr èstri.
2. Sêsêbutan radèn, punika manawi saking pancêr jalêr turun-tumurunipun tanpa watêsan, dene manawi saking pancêr èstri saking para sèlêpbêstirdhêr ing Porstênlandhên, punika namung dumugi grad 6.
Mênggah wêwatonipun guprêmèn bab prakawis sêsêbutan radèn ayu, tumrap ing bawahipun guprêmèn, punika badhe kaunjukakên uninga ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sarta ingkang sinuhun kangjêng sultan, bab prakawis punika wau tumrap ing Porstênlandhên sampun wontên tatananipun, kumisinipun badhe dipun prasabêni supados bab prakawis punika wau ingkang tumrap ing Porstênlandhên, kawawasa malih sadaya.
Kula mêntas dipun cariyosi mitra kula ingkang kenging kula pitados, mênggah suwantên kula wontên kalanganipun Narpawandawa wau, kadakwa manawi namung dados slomprètipun salah satunggaling tiyang kemawon, punika atur kula dhumatêng para maos, suwantên wau dene suwantênipun sintên-sintên, ning inggih suwantên lan slomprètipun Cakrapangarsa piyambak, dados ingkang andakwa wau têtêp namung angawur lan damêl onar kemawon, mila atur kula sampun nun sampun, sampun sok rêmên andakwa, langkung malih damêl poswèl sasaminipun, punika kajawi angatingalakên asoring budi, ugi murugakên gônda têngik dhatêng badanipun piyambak, conto botên kirang- kirang ingkang sami anggônda têngik, rak botên [bo...]
[...tên] wontên tiyang ingkang purun mitados ta: mila sarèhning sadaya pandamêl awon wau, dede gêgayuhan kita, langkung prayogi dipun têbihi kemawon, supados sami wilujêng ingkang pinanggih.
Bab suwantên kula wontên kalanganipun Narpawandawa tamtu anyaberawit, punika atur kula ingkang sami mirêng kagungana panggalih duka, namung dukanipun wau sampun namung anggêr duka kemawon, nanging dununging duka ingkang kula suwun, sabab manawi namung anggêr duka, wah kathik mawi apa abamu, punika ingatasipun warganing Narpawandawa nama kuciwa sangêt. Kula inggih mangrêtos murih botên dipun klewa-klewani lan balêndhuk padharan kula, kula kêdah namung matur saurpêksi, nun inggih rujuk, nun inggih kaluhuran, nun inggih nun inggih ... wala, la manawi satunggaling wandawa ingkang dede pangawak wisa lan palsu, kintên kula tamtu kawratan sangêt manawi kapurih ambarang nun inggih lan kaluhuran, sabab inggih taksih lunggar sangêt margining angupaboga ingkang langkung mulya, upamènipun sêsadean, babêrah sasamènipun, punika kajawi sumêrêp ing lêrês, angsal-angsalaning bêrahan inggih lajêng nama bêrahan
dipun pilaur pêjah garing, sabab inggih mangrêtos manawi gêndhing nun inggih lan kaluhuran wau wisa mandi ingkang ngêmu raos lêgi, bêbasanipun sampun wontên inggih punika: pangompak lan pangonggrong iku
ngantos kalêbêtan wisa mandi ingkang ngêmu raos lêgi, amargi manawi taksih anglênyêr mirêngakên ngrangining gêndhing pangompak lan pangonggrong, nanging gêthing lan jêring dhumatêng atur pamrayogi ingkang salêrêsipun, punika kajawi tamtu borot kanthonganipun, inggih taksih nama rêmên dipun angge ... si pangawak wisa, la kirang kojur punapa, sampun dipun gogohi kanthonganipun kathik mawi dipun angge ... hê ... m, samantên kawontênan ingkang taksih kalimput ing pêpêtêng. Punapa inggih sabêjading jagad tansah wontên kadadosan ingkang anyêdhihakên manah punika, kintên kula botên ta, kula pitados sawêdaling pambêngok kula punika tamtu badhe saya tipis, salajêngipun sampun botên sudi malih amirêngakên têmbung-têmbung ingkang ambocorakên kanthongan [kanthong...]
[...an] lan damêl asoring dlajad punika, samantên ugi si pangawak wisa lan palsu, sampun mêrtobat turun-tumurun, botên badhe anggimêrakên rolipun malih, nanging lajêng sami emut dhatêng ambêging satriya tama, gumaregah sêsarêngan manah kawontênanipun para kadang kadeyan ingkang sawêk nandhang papa punika, mugi kabula.
Bab anggèn kula ambêngok nalika alal bikalal wontên ing dalêm Sumayudan nêmbe punika, panyuwun kula wêkdal punika sampun ngantos sopyan-sopyan rumiyin, punika botên kok kula mastani manawi Narpawandawa botên sumêrêp ing pêrlu, punika babarpisan botên, nanging saking anggèn kula rumêksa namaning Narpawandawa dalah warganipun. Hara cobi ta kula aturi anggalih, wêkdal punika para kawula saumumipun sawêg nandhang prihatos, kakirangan sandhang têdha sasamènipun, tumrap santana dalêm piyambak samantên ugi, langkung malih nagari, botên kirang-kirang montingipun ingkang sami tinanggênah angêklopakên bêgrutêng, ewadene parêpatanipun Narpawandawa, ingkang têmtunipun kêdah langkung amrihatosakên, têka malah asopyan-sopyan kemawon, punika punapa mênggahing kagunanipun. Kula inggih mangrêtos, wontênipun Narpawandawa sabên damêl parêpatan botên sagêd anilar sopyan, punika botên sanès namung kangge amancing para warganipun supados sami kêparêng amêrlokakên rawuh, amargi sampun nate damêl parêpatan botên mawi
Narpawandawa ngantos dumugi dintên punika sabên parêpatan taksih dèrèng sagêd anilar kêkasihipun si nangning, mila atur kula, oklunun, la bok inggih rawuhipun wau botên susah mawi dipun poncang-pancing barang, amargi parêpatan wau dede bêtahipun sintên -sintên, nanging inggih bêtah kita piyambak, mila manawi kêparêngipun rawuh wau taksih kêdah dipun pancing, sampun tamtu kemawon kawontênan kita inggih ajêg lêstantun kuthetheran, ing môngka manawi botên kalèntu pamanggih kula, wontênipun dipun dêgakên pakêmpalanipun para santana (Narpawandawa) punika, botên sanès namung suka papan ajanging suwantênipun para santana, amargi manawi botên dipun sèlèhi pakêmpalan, sadaya suwantên- suwantên wau lajêng nama suwantênipun tiyang grênêngan, la sintên ingkang badhe migatosakên suwantênipun tiyang grênêngan. Mila manawi
Narpawandawa damêl parêpatan botên susah dipun uluk-uluki pak bung, samia kêparêng mêrlokakên rawuh, amargi bilih wontên parêpatanipun Narpawandawa punika, kita sagêd usul punapa kemawon saugi botên anilar dhêdhasaripun Narpawandawa lan awisanipun ingkang wajib. Kalêrêsan sangêt wêkdal punika kita angsal pangarsa ingkang jêmbar samudayanipun, dados usul-usul saking bangsanipun si unyik tamtu badhe katampi kanthi dhanganing panggalih, sarta katindakakên sacêkapipun.
Si Unyik reka-rekanipun badhe tumut-tumut urun wudhu ngrêmbag ingkang gawat-gawat, gawating rêmbagipun si unyik punapa, botên sanès inggih bangsanipun ingkang rèmèh-rèmèh lan sapele, la tiyang inggih si unyik, nanging kadospunapa ta: ingkang dipun wastani rèmèh lan sapela punika, amargi pahamipun si unyik, ing donya punika botên wontên kawontênan ingkang pêrlu piyambak, nanging botên wontên kawontênan ingkang botên parlu, dados sadaya wau têtêp manawi sami butuh-binutuhakên, amila si unyik botên wangwang anglairakên pamanggihipun ingkang kamanah pêrlu, manawi kaanggêp pêrlu. Si unyik maos organ Narpa, panjurung saking Tuwan Partaputra, bab sikêpipun Narpa wontên ing bale agung, punika si unyik bêbasanipun saglugud pinara sasra, grugêd-grugêd tumut anyaosi sangu, wakilipun sêntana ingkang lênggah wontên bale agung, mênggah pisungsungipun sangu saking pun unyik wau, namung panyuwun kalih klimah, inggih punika:
sêsanggènipun kawula ing Surakarta, namung punika pisungsungipun sangu pun unyik, gandhèngipun kalihan wêkdal punika môngsa rêkaos.
Noot. Rumêksa kanthi dhêdhasar prasaja punika sae, nanging manawi klèntu anggènipun ngêmpalakên, liripun botên manut papanipun, punika adhakanipun lajêng dados kosokwangsul, mila prayogi kita tansah ngèngêti isining Wulang Rèh, ingkang mungêl: duga-duga aywa kèri.
Dongèngipun Dyah Tantri Dhatêng Sang Prabu Eswaryapala
Ing jaman kina wontên nagari saklangkung agêng anama nagari Kusambi, saking salêbêting nagari dumugi kikisipun ngantos lampahan sawulan, ing sacêlaking tapêl watês, keblat sakawan pisan, dipun jagi ing adipati nyatunggal, sêsêbutanipun, sang adipati wetan, sang adipati kidul, sang adipati kilèn, sang adipati êlèr. Para adipati wau ingkang dados bibiting manawi wontên parangmuka badhe andhatêngi. Nagari wau sakalangkung gêmah ripah, krêta raharja, loh jinawi, inggih jalaran sae pranatanipun, kêkah panjaginipun, kanthi adil paramarta pangêrèhipun dhatêng têtiyang sadaya.
Sarêng ratu ingkang ngêrèhakên nagari wau seda, dipun gêntosi putranipun. Sang prabu anyar punika kagungan abdi kêkasih sakawan, abdinipun nalika taksih jumênêng pangeran adipati anom. Punika sami anggubêl dhatêng sang prabu anyar, karsa anglungsur para adipati sakawan ingkang anjagi watêsing nagari. Lajêng kaparênga dipun gêntosi abdi kêkasih wau, wiwitanipun sang prabu botên marêngakên, anamung saking kathah bêbolèhipun, punapa malih sang prabu, kabêkta saking taksih timur, kirang santosa panggalihipun, dangu-dangu kenging pamilutanipun abdi sakawan wau, lajêng mituruti panyuwunipun. Para adipati sakawan, ingkang sami jagi kikising nagari dipun timbali, kadhawuhan sowan dhatêng kadhaton, ingkang kautus ambêkta sêrat sarta lumampah ngêmban dhawuh timbalanipun sang prabu, inggih abdi kêkasih sakawan wau.
Dhawuh ingkang makatên punika anggèsèhi wêwênang pêparingipun sang prabu swargi dhatêng para adipati ingkang jagi watês, manahipun lajêng sami malih mratiga. Makatên: manawi ngrungkêbi dhawuhipun sang prabu suwargi, nama ambalak dhatêng dhawuhipun sang prabu anyar, lajêng anama anglirwakakên dhawuhipun sang prabu suwargi, nilar têtanggêlanipun anjagi watês. Wasana kêkênthêlaning manah, sami ngantêpi sêtyatuhunipun dhatêng sakalih-kalihipun, botên mawi mèncèng sarambut, ngaturi sêrat wangsulan dhatêng
ratu gustinipun, suraosipun makatên: sarèhne kumêdah-kêdah ngantêpi sêtyatuhunipun dhatêng ratu gustinipun, pramila sirahipun kaunjukakên dhatêng sang prabu dalah anak semah tuwin andhahanipun, punapadene rencang sarta bôndha tuwin gadhahanipun sadaya. Anamung gêmbungipun kantun wontên ing papan panjagèn, nglêksanani dhawuh timbalanipun sang prabu suwargi. Sasampunipun dados anggènipun damêl sêrat wau, para adipati sami sêsuci, lajêng anigas jangganipun piyambak-piyambak.
Utusan sakawan, kêkasihipun sang prabu anyar wau lajêng sami wangsul dhatêng ngarsanipun sang prabu, ngunjukakên salampahing dinuta, ing ngriku sang prabu sawêg priksa dhatêng antêping sêsanggèn ingkang dipun tampèni sang prabu sarta dhatêng sêtyatuhunipun para adipati têtilaranipun ingkang rama. Anamung kêduwungipun sampun botên kenging dipun tututi. Pramila abdi kêkasih sakawan wau lajêng dipun wisudha, anggêntosi para adipati ingkang sampun sami pêjah nganyut tuwuh. Para abdi wau inggih lajêng sami mangkat dhatêng papan ingkang kadhawuhakên, rumaos sami kadugi nindakakên sêsanggènipun. Sarêng sampun lumampah watawis sawulan dangunipun, lajêng dumugi ing papanipun piyambak-piyambak.
Para adipati anyar punika, saking kados kêdadak anggènipun angsal kamulyan sarta kaluhuran. Barang ingkang botên prêlu, dipun anggêp prêlu sangêt. Dene ingkang prêlu, kados ta: anjagi tata têntrêming nagari, punika dipun sapèlèkakên, dipun gêgampil, punika ingkang dipun agêng-agêngakên ropyan-ropyan, sênêng-sênêng sapanunggilanipun, padamêlan sêsanggènipun lajêng kapiran, amargi botên dipun opèni. Ingkang makatên wau nagari ing sakiwa-têngênipun inggih sami mirêng, pramila lajêng sami sabiyantu ambêdhah nagarinipun prabu anyar wau, sêdyanipun inggih kalêksanan. Para adipati ingkang jagi tampingan sami kèlês, botên môngga puliha, amargi botên sami sadhiya. Taksih wontên sambêtipun.
Pratelan Kawontênanipun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Kaping Sapisan Juli, Dumugi Pungkasaning Wulan Sèptèmbêr 1935
I. Ing salêbêtipun wulan Rabingulakir, wontên:
kaping 15 utawi kaping 17 Juli, Rêbo Paing, warigalit, Hyang Brama, tulus, paningron, wasesa sagara, lakuning banyu, sanggar waringin, sangat wiwit jam 10.48 enjing, dumugi jam 1.12 siyang, Jabrail slamêt.
II. Ing salêbêtipun wulan Jumadilawal, botên wontên, amargi suwung Anggara Kasihipun.
III. Ing salêbêtipun wulan Jumadilakir, wontên:
Tanggal kaping 3 utawi kaping 2 Sèptèmbêr, Sênèn Wage, môndhasiya, Hyang Guru, wurukung, dadi, wasesa sagara, sanggar waringin, sangat wiwit jam 8.24 enjing, dumugi jam 10.48 Yusup rijêki.
Tanggal kaping 21 utawi kaping 20 Sèptèmbêr, Jumungah
1. Bab kabatosan ... kaca 51 / 2. Pêthikan wara-wara opisil ... kaca 64 / 3. Rumêksa
bih ....piye iki heh bocah bocah
golek ono cepet piye iki .. njajal takok o cepet
merga rabi iku nenangno ati, dudu nenangno mata. #wanitaidaman
sy mewakili kaum adam, yen ono cew seksi gawe hotpen, baju durung dadi, mesti ngingati, tp yo wa bayangno dadi bojo, ora matuk no ati makane mbak2, adik2 sing ayu, pokoke cew, ayu fisik iku penting, tp dudu sing utama! mergo lamung enak no mata dudu ati. #wanitaidaman
nah2, sing mata keloro, yoiku mata batin... iki sing luwih
jagad agung ginulung lan jagad alit, den
kendel kumandel kulup, mring kilaping alam kono.
ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
yawis…, sret …. esret …. esret …. sret……….. tik.!
Balas	On 27/11/2011 at 11:16 P. satpam said: eh….. (balik lagi
Matur suwun rontalipun Ki Is, sampun satpam unduh lan dipun simpen wonten bangsal pusaka
Mugya Gusti paring nugraha Semana gedhene bektimu Jiwa raga, bandha donya Tanpa sisa Amung siji pangajabmu Merdika2. Segara Aru(
luhur, jujur ing palagan Ngemban amanat Trikora ayahan Segara Aru biru lugu blak-blakanNgemu madu Maduning bangsa satuhu Kang Asma Yos Sudarso iku Korban jiwa raga ing Segara AruLudira kang wekasan Kanggo
Merapi… Saka kadohan katon gagah Asep putih ndedel ing awiyat Tilas dalan lahar katon cetha Kena sunare Hyang Bagaskara Merapi… Saumpama kowe bisa crita Kabeh kadadean ing tanah Jawa Wiwit jaman Mataram Kuna Nganti madege Kraton NgayogyakartaMerapi… Sliramu anyekseni kridhaning bangsa Wiwit nalika ngusir penjajah Walanda Jaman mardika jaman Soekarno Nganti jaman
Amung sekar mlathi iki Tandha setya lan janji Bakal melu napak suci Labuh nagri alelandhesan ati suci Dadi pepenget Agustus iki dina mulya lan suci5. Api Abadi Mrapen(R. Tantiningsih)Latu kuwi, tansah murub Ora nggubris kiwa tengene Nadyan digrujug tirta Nadyan maruta padha teka Nanging latu kuwi ora surutLatu kuwi, tansah murub Kaya latu kang ana jero ati Angel dipateni lan angel diadhemakeLatu kuwi, tansah murub Ing mrapen dununge Ninggal sejarah Kanggo anak putu6. Kitir(Sumono Sandy Asmon)Kitir iki Isi panantangku marang wengi Sing kebacut anggone nguja sepi Dolanan swarane asu baung nggeririsiBACA
iki Wujud pangundhamanaku marang awang-awang Sing kebacut brangasan Ngrentengi lintang, nguntal rembulanKitir iki Srana gugatku marang isen-isening jagad Sing pijer royokan brekat Tan keguh njaluk ruwat7. Koran(
daktresnanikawulamu…. Guyub rukun anambut kardi Jeroning swasana tentrem lan mardika Gilig ing tekad manunggal Cumithak jeroning ati, bebarengan ambangunAku lila…. Korban jiwa raga kanggo bumiku Nadyan awak ajur
Prasetyaku thukul saka ati kang tulus Njaga langgenging kamardikan Donga pujiku kebak kaendahan, kanggo wutah getihku9. Ibu(Dening Yossanti)Tresna asih ibu Ora ana kang bisa ngganteke Kesabaran ibu kang kebak wutuh Ora bisa daklalekeDo’a ibu kang tulus tansah ngiringi awakku pengorbanane kang tanpa wates ora bisa winalesIbu . . . pituturmu bakal dakrungu tresna asihmu marang aku ora bakal puput Pandongaku ibu… Muga Gusti tansah nyembadani\10. Apike AlamAti sing lara dadi waras Yen ndeleng apike alam iki Pikiran sing lesu dadi tuntas Ndeleng ciptan sing KuasaMatur syukur marang Gusti Sing wis nyiptake bumi iki Lan saisine Kita kudu ngrawat alam iki Marang dunya kang luwih apikItulah 10
28 Dès - Pamréntah Jepang lan Koréa Kidul mbiwarakaké kasaguhan "pungkasan lan ora bisa diowah-owah" ngenani wadon tuna-susila.
25 Dès - Piagem Bank Invèstasi Infrastruktur Asia wis wiwit lumaku.
22 Dès - Sabubaré paluncuré rokèt Falcon 9, SpaceX kasil ndharataké kaping pisan wahana iku (citra) nyang Pongol Canaveral.
21 Dès - Sepp Blatter lan Michel Platini, urut prèsidhèn FIFA lan UEFA sing dilèrènaké, dilarang ing olahraga bal-balan salawas wolung taun lantaran
kedadéyan ing tlatah Italia tengah Abruzzo ing tanggal 6 April 2009. Lindhu iki nyusul sakrangkaian guncangan-guncangan cilik wiwit Januari 2009, klebu sawijining lindhu kanthi kakuwatan 4,0 ing tanggal 30 Maret. Sebagéyan gedhé karusakan ana ing kutha paninggalan Abad Pertengahan, L'Aquila. Sora-orané 235 jiwa dilapuraké tiwas [3],
Dijupuk 2009-04-07. ^ "Abruzzo Earthquake – 207 Dead and 15 Missing. Drama of the Displaced". Corriere della Sera. 2009-04-07. Dijupuk 2009-04-07. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lindhu_Italia_2009&oldid=1058538"	Kategori: Lindhu taun 2009Lindhu ing ItaliaItalia jroning taun 2009	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.55, 5 Mèi 2016.
Tlethik tlethiking udan kang nuhoni dhawuhing Pangeran
Velociraptor ya iku jinis kéwan dinosaurus sing kalebu kéwan karnivora nalika jamanè ya iku ing Jaman Cretaceous pungkasan.[1] Tembung Velociraptor manawa kapèrang dadi loro ya iku Veloci (cepet) lan Raptor (maling),manawa didefinisikakè bakal duwéni teges dinosaurus sing mlayune cepet.[1] Velociraptor diceluki maling merga kebiasaanè nyolong endhog kéwan liya.[2]
Velociraptor ya iku kéwan dinosaurus kang ngadeg nganggo sikil loro (bipedal) lan kalebu dinosaurus sing paling cepet.[1] Kéwan karnivora iki duwè sawetara 80 untu mlengkung sing landhep-landhep.[2] Monconge dawa rata,ana untu dhuwure sing dawanè nganti 2,5 cm.[2] Predator iki gulunè mlengkung, tangan cilikè duwè driji telu sing dijangkepi kanggo cakar sing dawa lan landhep-landhep.[2] Sikilè dawa tur tipis, lan duwé cakar ing saben drijinè.[2] Ukuran endhasè 7 inchi (18 cm).[2] Kemampuan Velociraptor sing paling unggul ya iku ana ing cepet playonè.[2] Velociraptor bisa mlayu ing lapangan kebuka kanthi 40 mph (60 km/jam) cepetè ing wektu singkat.[2] Kéwan iki dawa awakè sawetara 5 nganti 6 kaki (1,5–2 m), lan dhuwur kira-kira 3 kaki (1 m).[2] Diprakiraakè bobote 15 nganti 33 pon (7 nganti 15 kg).[2] Buntut kaku Velociraptor duwé fungsi kanggo panyeimbang lan kanggo pranti manawa arep ganti arah nalika mlayu.[2] Velociraptor duwé cakar sing mirip clurit dawanè 3,5 inchi (9 cm) ana ing driji tengahè sing bisa ditarik mlebu.[2] Cakar iki minangka senjata utama.[2] Fungsinè kanggo mburu mangsanè (kèwan sing mangan tetuwuhan kayata Hadrosaurus) kanthi
Fosil Velociraptor sepisanan ditemokakè déning ahli paleontologi H.F. Osborn ing Mongolia nalika taun 1924.[3] Sawetara lusinan fosil ditemokakè sing salah siji antaranè ditemokakè mati bareng mangsanè.[3] Fosil Velociraptor bisa ditemokakè ing Mongolia, Rusia, lan China.[3]
Masa Uripè[besut | besut sumber]
lingkungan sing cenderung garing nanging cedhak karo banyu, umpamanè kaya ing ara-ara sing ana sumber banyune[2].
Perilaku[besut | besut sumber]
Nalika taun 1971, fosilè Velociraptor lan Protocèratop ditemokakè bareng.[4] Loro-loronè diindikasi mati bareng.[4] Posisinè,Velociraptor lagi
salah sijining prèdator sing paling medèni.[4] Velociraptor seneng mburu ing kawanan,malah bisa uga mburu kéwan sing ukuran awakè luwih gedhé saka dhèwèkè.[4]
Kapinteran[besut | besut sumber]
Velociraptor iku dinosaurus jinis Dromaeosauroid, tegesè kepinteranè (manawa diukur saka perbandingan otak karo awakè) dianggep paling dhuwur tiimbang dinosaurus jinis liyanè.[2]
Cara Mangan[besut | besut sumber]
Velociraptor iku karnivora (kèwan sing mangan daging).[5] Menawa uga mangan apa waè sing bisa dipangan.[5] Velociraptor iku kéwan sing seneng ngelompok nalika mburu mangsanè.[5] Mangsa utamanè ya iku Protocèratops lan kéwan herbivora liyanè kayata Hadrosaurus (dinosaurus lambe bebek).[5]
Cara Gerakè[besut | besut sumber]
Velociraptor ngadeg nganggo sikil loro sing dawa,sing nggawè Velociraptor bisa mlayu kanthi cepet. Diprakiraakè Velociraptor bisa mlayu nganti 40 mph (60 km/jam) cepetè.[2] Velociraptor uga kéwan sing
DinosaurusKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 3 Sèptèmber 2016.
lapak iso ora?BalasHapusLozz Akbar30 Mei 2011 17.56Erwin@salam kenal juga buat mbak Erwin :18Ibnu@monggo
Mung nggumun, era komputer kok ono sing nganggo klambi rangkep wolu …..
On 27/08/2011 at 03:52 Anatram said: YEn ing LA hawane atis, iso rangkep klambi…
On 27/08/2011 at 06:39 wIdUrA said: Sekarang harus OTE-OTE …… Ki!
On 26/08/2011 at 02:16 wIdUrA said: Ngliyep
padépokan “GS”. Wulan Ramadhan 1432H mbotên kraos badé nilar kita sâdåyå. Atêgês mbotên sawêtawis dangu kitâ bakal pêpisahan kaliyan wulan agung punikâ. Kita nênuwun dumatêng ngarsâ Gusti Kang Maha Asih, mugi tansah pikantuk barokah Ramadhan, ugi ampunanipun saking Gusti Ingkang Murbèng Dumadi.
Duh Gusti, Allah Kang Måhå Asih mugi Panjênêngan kêrså paring berkah dumatêng kulå ing wulan Ramadhan punika; mugi ndumugéknå dumatêng umur kulå ing wulan Ramadhan taun ngajeng.
Mugi Panjênêngan Allah kêrså paring pitêdah lan pitulung dumatêng kitå, sagêd anindakakên dawuh lan parintah Panjênêngan Gusti Allah, nambahi ta’at lan ibadah kitå ing wulan mulyå punikå, ugi tansah kaparingan rahmat lan maghfirah saking ngarså dalêm Gusti Allah SWT.
Mugi Panjenengan Gusti Allah tansah paring rahmat ugi nampi sedåyå amal ibadah kitå sêkaliyan sami. Nyuwun
Artikel utama kanggo kategori kiye yakuwe Kabupaten Natuna.
Kategori kiye mung nduwé subkategori kaya sing nang ngisor kiye.
► Kecamatan nang Kabupaten Natuna‎ (12 C, 12 P)
Basa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.56, tanggal 2 April 2013.
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti
+ Kakehan ngomong mengko, malah ora kerja.
– tapi kulo mantan diplomat lho Pak.
+ Mengko gaweyanmu mung ropat-rapat wae…..
+ Wah kowe ora iso ketompo nang kene.
+ Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.
– Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun
+ Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong
– Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke
+ Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan
+ Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis lulus
– Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.
+ Engko konco-koncomu lan anak buahmu podho stress.
+ Engko kowe mung email-emailan sing lucu.
+ Kowe mau mrene numpak opo?
+ Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar
– Woo, kulo wau namung mbonceng, kok.
+ Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi!
+ Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanak terus.
– Lha wong namung anak adopsi, kok.
+ Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe.
+ Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane?
– Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok.
+ Kowe rak mung arep keminter, to?
+ Kowe ngerti kahanan kantor kene durung?
+ Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore?
– Wah, nggih sekedhik2 mpun ngertos kok..
+ Mengko kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to?
+ Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering.
+ Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan internet,
– Lha, kulo nggih waras to Pak.
+ Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.
– Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
rinilan ing Widhi | nadyan durung masanipun | angulah kalêpasan | rêrantame wus pratitis |
kitab | êmbuh nyatane samangkin | dene pan wus karoban ing pirang jaman ||
4. umatur Sang Sèkh Malaya | dhuh pukulun sang ayogi | bilih
ing pundi | nadyan têbih jangji kenging ingulatan ||
5. saèstu kawula angkah | lari-lari angulati | numpal kèli ngulandara | ngrêranggèh
sawiji | tanjane ingkang sinêdya | wontên parmaning Hyang Widhi | sakala Nabi Kilir | prapta anèng ngarsanipun | apindha rare bajang | ganda
anampèl wêntis | Sèkh Malaya tan kari | tan adangu prapta sampun | ing nggèn langkung ajêmbar | lir ara- ara aradin | kinubêng ing
tanpa têpi | lênglêng rèh ing pangèksi | datan wrin êlor myang kidul | kulon kalawan wetan | surya candra tan kaèksi | panyanane dumunung jagad walikan ||
17. Sèkh Malaya matur nêmbah | pukulun Sang Maha Yogi | kawula nyuwun têtanya | punika alam ing pundi | dene ta sarwa mamring | lamat-lamat nyamut-nyamut | nglangut
akrêsna | karsane ngubêngi runtik | andêdawa andadi | padhanging panggawe ayu | dene kang cahya jênar | nanggulang cipta kang bêcik | sayêktine ngêgungkên panggawe rusak ||
24. ingkang putih iku nyata | mung suci tan ika iki | prawira ing karaharjan | iku kang
bisa nampani | sasmita kang kalingling | sajatining rupa iku | anampani nugraha | lêstari pamoring kapti | nanging iku kinrubut
markata | Sèkh Malaya matur malih | punika urub punapa | maya-maya angêbati | urube mung sawiji | andarbèni cahya wolu | Nabi Kilir ngandika | pangarêp urubing budi | iya iku kang sajati wênang tunggal ||
ginambar anèng ing dhiri | jagad agung myang cilik | tan ana prabedanipun | purwaning catur yogya | kang cahya kapat pan sami | iya dadi tandha uriping bawana ||
ulati | rupa ingkang sajati | Nabi Kilir ngandika rum | dudu kang sira sêdya | kang mumpuni ambêk jati | nora kêna kalamun winaspadaa ||
33. tanpa rupa tanpa warna | nanging bisa amarnani | tan gatra datan satmata | tan dumunung nggon sawiji | dumununge kalingling | kang awas waskithèng sêmu | mêpêki isining rat | narambahi ing
iki | anèng lotèng kang adi-adi punika ||
2. pantêsipun kang lotèng upaminipun | kaya bumbu iwak | winor lan iwakirèki | rasa iku ati suci ingkang nyata ||
3. iya iku nurbuwah sajatinipun | ya iku duk ana | sipat jamal aranèki | yèn wus mêtu ingaranan johar awal ||
4. diwasèku johar akir aranipun | ingkang johar awal | ingaku rasa sajati | ingkang akir sawujud ati uripnya ||
5. johar iku duk sawujud rasa tuhu | urip tunggal rasa | tunggal johar awal singgih |
6. johar akir narima ing solahipun | batin kang sinêmbah | miwah ta ingkang pinuji | iya iku jatine Pangeranira ||
7. iya iku pan nora roro têtêlu | iya iku Nukat | lan Gaib ing nguni-uni | Nukat Gaib tan ana ing gantinira ||
8. têmênipun Nukat pan jênêngirèku | sawuse tumiba | iku ingaranan napti | ngèlmu iku sajatine panguripan ||
9. nêptu iku tinarik lan alipipun | alip ingaranan | jisim
rasaning dat sami wujud | Jabrail Mukhammad | lan Allah tunggal sajati | têlu iku kapatira lan angkara ||
13. iya iku gêtih urip aranipun | dene wong palastra | tan ana gêtihirèki | gêtih iku awor ilang lawan suksma ||
14. suksma iku ilang anane kang wujud | iya padha ana | alip aran roh ilapi | roh ilapi jisim latip jatinira ||
ingkang | akon ngarani puniki | dene ingkang akon Allah angandika ||
20. marang rasul yèn tan ana sira iku | ingsun nora
wikara jroning budi | nglairkên birahinipun | amicara tunggal karo ||
2. karo tunggal sawujud | lawan karone puniku dudu | iya iku budi johar aranèki | iya budi iman iku | alip puniku sayêktos ||
3. tumiba maring naptu | sajatine ingkang alip iku | sarwa nora norane ingakên kadi | iya budi iman iku | alip puniku
5. sung ganda lan warnèku | kang johar awal ing nguninipun | iya iku tibaning naptu sajati | urip tunggal jatinipun | jroning johar awal kono ||
6. urip kalawan lampus | ya sajroning johar awal iku | lah pagene sêmbahyang anèng dunyèki | lire ing dunya puniku | mangka purbaning dumados ||
7. dèn kawangwang satuhu | yèn naptu gaib
anèng sirèku | lah pagene sira ngadêg nèng dunyèki | sidhakêp kalawan mangu | marmane sidhakêp kang wong ||
8. tunggal kaananipun | tunggal solah paribawanipun | wicarane tunggal
asujud anèng ing bumi | marmane sujud puniku | panuksmane cahya kaot ||
11. ingkang cahya puniku | ana paran ing sasmitanipun | iya iku patêmoning rupa jati | rupa iku dat satuhu | dating Hyang Suksma kang elok ||
12. dene ingkang rumuhun | sadurunge bumi langitipun | ingkang ana dhingin pan ananirèki | ing dunya kerat sirèku | mêngkono lire sayêktos ||
mung puniku | tanggapana wahyuning Hyang Agung | Sèkh Malaya tyasira padhang nampani | kanugrahan kang dhumawuh | sanalika jlêg salin nggon ||
16. bale kancana luhung | amawa cahya adi ngênguwung | sèn-isène jagad wus tan ana kèksi | pêpadhange tumalawung | Sèkh Malaya matur alon ||
17. dhuh dhuh Sang Maha Wiku | bale punapa kang katon mancur | dene wau sêpa-sêpi suwung mamring | tan wontên bale kadulu | têka
yèn janma kang wus putus | têtêp patitis têrus rumasuk | bisa ngrasuk angrasa kang dèn ranggoni | sangkanparan wus kawêngku | ngalih nggon mboyong kadhaton ||
21. kang binoyong puniku | yêkti kadhaton kang wus dumunung | anèng sira karana jatining pati | kang amati iku napsu | suksmane murba maring don ||
22. ing mula-mulanipun | beda lawan janma kang
awangsul malih | pedah punapa dunyèku | amung susah lan rêkaos ||
25. kathah rubedanipun | beda-beda têmah karya dudu | balik ngriki rêribêd tan
Murbèng Pasthi | durung masa kalanipun | datan kêna anggege nggon ||
27. iku anyupêt tuwuh | awit kênane sarana lampus | marma sira kêna dumunung ing ngriki | pratandha nampani wahyu | besuk bisa kaya ingong ||
28. nanging tan kêna mbanjur | sarèhning iki sira wus wêruh | sarahsaning gaibing Hyang Maha Suci | wus amung samono iku | padha andum
babaranipun | keblat papat ing ngandhap myang luhur | lawan Sang Hyang Diwangkara amrabani | jagad sagara myang gunung |
wontên ta kadangipun | Jêng Sunan Ngampèl ing Surèngkewuh | sanès ibu nama Sayid Ali Mukid | angajawi pan
antuk hidayat mulya | pama nabi kangjêng rasul | wolu karan Walisana ||
6. têgêse dununging wali | kang manggon wolu punika | liya punika pan akèh | tan kasêbut Walisana | ingaran wali nukba | nukba tututan
8. wali salumahing bumi | kang kasêbut ing wirayat | anênggih sèwu cacahe | yêkti samya kadunungan | aliya
Buyut Ngerang Sabrang Kulon | lan Ki Gêdhe Wanasaba |
ana druhakanipun | mêmikan ing pangawikan ||
23. Sèkh Lêmahbang wus udani | panggonan pamêjangira | amatêk aji sikire | sanalika malih warna | arupa dhandang seta | manggon ing panggènanipun | pamêjangan jêng suhunan ||
nanging tan imunasika | rèhning wus jangjinira | maringkên nugraha agung | maring sakabat taruna ||
mungguh ing jagad iki | tinandhinga pirang èwu | yuta alam tan timbang | têgêse kang nukat gaib | apan
lir êmas binabar anyar | dene ta ingkang rohani | pan Mukhammad sajati | aja êsak aja masgul | anane kawruhana | sah ing tekad kang prêmati | pan lêlima prakara rubedanira ||
4. ingkang dhingin katon pisah | katon tunggal kaping kalih | kaping tri katon tan pisah | ping pat mêtu katon yêkti | kaping limanirèki | katon mêtokake iku | lah padha dèn
budia | sakabèhe para murid | aja pêgat nggonira musawaratan ||
5. yèn darbe panêmu sira | sumantakêna mring mami | lan ta manèh kawruhana | asma pêpitu puniki | Allah ingkang rumiyin | ping ro wujud mokal iku | wujud ilapi trinya | kaping pate roh
sami | matur kang para murid | pukulun saèstunipun | kajarwanana pisan | kantênanipun nampèni | botên
sajroning kang rahsa | iku mapan datu'llahi | datu'llah dat rasulu'llah | karo pan dadi sawiji | artine kang sajati | kang amurba langgêng ingsun | murba jati wisesa | sajatining nukat gaib | dèn pracaya tan liyan yêkti punika ||
sabdaning Jêng Sunan Giri | tanggap atampi nugraha | mathêm dènira mêmundhi | wasana matur malih | dhuh pukulun jêng sinuhun | balik ingkang punika | pan sampun tuwan logati | kang rumiyin rubeda gangsal prakara ||
13. wus awarna Sèkh Lêmahbang | tamsil sal-silahing ngèlmi | yèn Pangeran Ingkang Nyata | dènira boya antuk sih | gya kesah
maring Jêng Suhunan Giri | gya utusan tinimbalan | duta wus anandhang wêling | mangkat ulama kalih | datan kawarna ing ngênu | wus prapta ing
Sunan Giri | Sèkh Lêmahbang yêktinipun | ing kene nora nana | amung Pangeran Sajati | langkung ngungun duta kalih duk
animbali Sèkh Sitibrit | aturipun sêngak datan kanthi nalar ||
1. makatên wiraosipun | hèh sira duta kêkalih | ingsun
panggalihipun | inggih katandha rumiyin | kêkêncêngane ing tekad | gampil pinanggih ing wingking | yèn sampun kantênan dosa | kados botên makalahi ||
5. lèlèh ing panggalihipun | myarsa sabdaning pra wali | Jêng Sunan ing Giri Gajah | duta kinèn wangsul malih |
10. duta ngungun lajêng matur | inggih kang dipun aturi | Pangeran lan Sêkh Lêmahbang | rawuha [ra...]
[...wuha] dhatêng ing Giri | sagêda musawaratan | lan
dadi sasar | karana kirang barêsih ||
17. pedah punapa mbêbingung | ngangèlakên ulah ngèlmi | Jêng Sunan Giri ngandika | bênêr kang kaya sirèki | nanging luwih kaluputan | wong wadhèh ambuka wadi ||
18. têlênge bae pinulung | pulunge tanpa ling-aling | kurang waskitha ing cipta | lunturing ngèlmu sajati | sayêkti kanthi
saking nugraha | punapa botên ngalami ||
20. Sunan Giri ngandika rum | yèn kaya wuwusirèki | tan kêna dèn nggo rêrasan |
4. nadyan akèh kang wêwisik | wosing wasana wus ana | mung kari mèt pratikêle | ing sawusira pêpêkan | Kangjêng Sinuhun Benang | ingkang miwiti karuhun | lan Sinuhun Kalijaga ||
dadi parbutan | dipun sami ngèlmunipun | padha peling-pinelingan ||
7. wong wêwolu dadi siji | aja na wong kumalamar | dipun rujuk ing karêpe | dèn waspada ing Pangeran | nênggih Sinuhun Benang | ingkang miwiti karuhun | amêdhar ing pangawikan ||
8. ing karsa manira iki | iman tokid lan makrifat | wêruh ing kasampurnane | lamun maksiha makrifat | mapan durung sampurna | dadi batal kawruhipun | pan maksih rasa rumasa ||
9. Sinuhun Benang ngukuhi | sampurnane
sampurnane ing Pangeran | kalimputan salawase | tan ana ing solahira | pan nora darbe sêdya | wuta tuli bisu suwung |
ing roh iki | yèn sêdya mutabangatan | tan beda ing panunggale | kadya paran karsandika | matur wali sadaya | botên sanès kang winuwus | sampun atut sabda tuwan ||
13. pundi kang ingaran nabi | jênênging roh ing sêmunya | mapan iku kêkasihe | sadurunge dadi jagad | mapan jinatèn tunggal | dèn dadèkakên karuhun | kang minangka kanyataan ||
14. Sinuhun Majagung nênggih | amêdhar ing pangawikan | ing karsa manira dene | iman tokid lan makrifat | tan kocap ing akhirat | mung padha samêngko wujud | ing akhirat nora
jatining ngèlmu | nora cukup dadi janma ||
16. Jêng Sunan ing Gunung Jati | amêdhar ing pangawikan | jênênging makrifat mêngko | awase marang Pangeran | tan ana ingkang liyan | tan ana roro têtêlu | Allah pan amung kang tunggal ||
17. Jêng Sunan Kalijaga ngling | amêdhar ing pangawikan | dèn waspada ing mangkono | sampun ngangge kumalamar | dèn awas ing Pangeran | kadya paran awasipun | Pangeran pan nora rupa ||
18. nora arah nora warni | tan ana ing wujudira | tanpa masa tanpa ênggon | sajatine nora nana | lamun nora anaa | dadi jagadipun suwung | nora nana wujudira ||
19. Sèkh Bêntong samya melingi | amêdhar ing tekadira | kang aran Allah jatine | tan ana liyan kawula | kang dadi kanyataan | nyata ing kawulanipun | kang minangka katunggalan ||
20. Kangjêng Molana Mahribi | amêdhar ing pangawikan |
kang aran Allah jatine | wajibu'lwujud kang ana | Sèkh Lêmahbang ngandika |
21. nyata ingsun kang sajati | jêjuluk Prabu Satmata | tan ana liyan jatine | ingkang aran bangsa Allah | Molana
mapan jisim nora nana | dene kang kawicara | mapan sajatine ngèlmu | sami amiyak warana ||
23. lan malih sadaya ngèlmi | sampun wontên kumalamar | yêkti tan ana bedane | salingsingan punapaa | dèning sêdya kawula | ngukuhi jênênging ngèlmu | sakabèhe iku padha ||
24. Kangjêng Sèkh Molana Mahrib | sarwi mèsêm angandika | inggih lêrês ing sêmune | puniku dede wicara | lamun ta kapirsaa | dèning wong akathah saru | punika dede rarasan ||
25. tuwan ucapna pribadi | aja na wong amiyarsa | anuksma ing ati dhewe | puniku ujar kêkêran | yèn tan kênaa tuwan | amalangi jênêngipun | bok sampun kadi mangkana ||
26. nênggih Jêng Suhunan Giri | amêdhar ing pangandika | pasthine Allah Jatine | jêjuluk Prabu Satmata | sampun wancak wicara | tan ana pêpadhanipun | anging Allah Ingkang Tunggal ||
27. ya ta sakathahing wali | angèstokakên sadaya | mapan sami ing
binunuh ing kathah | nênggih sampun ing kukume | wong ingkang angaku Allah | ngandika Sèkh Lêmahbang | lah mara tuwan dèn gupuh | sampun ngangge kaloreyan ||
31. dhasar kawula labuhi | ngulati pati punapa | pan pati iku parênge | sarênge sih kawimbuhan | pan tansah kawisesa | kang têka jatining suwung | ana kadim ana anyar ||
32. ngulati punapa malih | nora nana
kondur mring padalêmane | mung Jêng Sunan Giri Gajah | kang kawogan anglunas | kang murang sarak ing ngèlmi | mupung dèrèng ngantos lama ||
36. Jêng Sunan Giri nyagahi | ing sirnane Sèkh Lêmahbang | yèn sampun praptèng masane | adêge nata ing Dêmak | bêdhahing Majalêngka | sadaya samya
sadayane | rèhning Prabu Brawijaya | among sasêdyanira | mring para wali sadarum | pinardikakkên kewala ||
39. Radèn Patah matur aris | inggih nadyan makatêna | jêr tan nunggil agamine | pangangkah kula ing mangkya | inggih sanusa Jawa | sampun ngantos wowor sambu | sagêda nunggil agama ||
Perangan II (Taksih lajêngipun sêkar Asmaradana)
praptèng jangjine | rinoyom ing putra wayah | mêdharakên pitungkas | praptaning kamulyanipun | panguburirèng astana ||
42. aywa binaturan inggil | pan sawatara kewala | aywa sinungan pêpayon | ingkang
sinapih | dening pra wali sadaya | kinèn mupus ing papasthèn | angèsthia paripurna |
kabaranang ing driya | nuli abidhalan gupuh | akanthi sabat sakawan ||
51. marang Tandhês sêdya panggih | lan pangran patih kang paman | nênggih enggaling cariyos | wau Jêng Suhunan Benang | wus panggih lan kang paman | pangran patih gupuh-gupuh |
53. dhuh pangran paman pinatih | marmamba agêpah prapta | wontên ingkang dados raos | inggih miyarsa pawarta | lamun
wontên darêdah wingking | pocapane langkung saru | wus aran Waliu'llah | ulama bangsaning alim | têmah lali kalingan ing solah salah ||
aja sira andêdalih | ngira ingkang ora-ora | maring raganingsun iki | ingsun kaliwat saking | garunêkan kudu-kudu | pêpeling sarta sulang | nanging ingsun sambang liring |
sarasaning driya | aja nganggo sanggarunggi | dadi padha patitis | tan nganggo lidhah sinambung | mèsêm Jêng Sunan Benang | pan sarya umatur aris | yèn makatên kawula anyuwun lilah ||
kang raka nulya inguwuh | saking masjid kewala | lawan ing sasmita lair | Jêng Suhunan ing Giri sampun uninga ||
11. yèn kang rayi Ngampèldênta | kang anguwuh saking masjid | nanging datan arsa mêdal | rumaos tan dèn kramèni | têka
Jêng Sunan Benang turnya ris | mring raka Sunan Giri | paran ing kalamunipun | inggih masjid punika | punapa botên ginalih | dene dhoyong keblating kang pangimanan ||
13. Jêng Sunan Giri ngandika | ing wau katub ing angin | akarya
18. sêksine madêg narendra | kawula arsa udani | nauri Jêng Sunan Arga | iya yayi luwih bêcik | payo mangkat tumuli | marang ing Mêkah mring dunung |
sajarwa ing karsanipun | sêdya maring Bètu'llah | ngupados saksi prêmati | pinaido dènira jumênêng nata ||
ngandika | têka kaya bocah cilik | padha kadang dadi udur dêg-adêgan ||
23. tiwas andon tanpa pedah | kadêrêng kangsèn marsudi | prayogane
1. aywa kaliru surup | mêngko ingsun jatèni satuhu | ing lêlakonira iku angèmpêri | kadi
cinakêpa ing pangancam kang abêcik | pirabara têmbe besuk | bisa mbaboni kaprabon ||
5. lêstari sapandhuwur | yêkti tan ana sangsayanipun | Sunan Giri Sunan Benang duk miyarsi |
ing sabdaning eyangipun | andhêku dahat ngalap sor ||
6. langkung dènnya mituhu | Jêng Suhunan Benang lon umatur | yèn makatên dhawuh paduka sang yogi | kawula inggih nênuhun | idi timbanging karaton ||
peranganipun | kakangira ing Giri puniku | angratoni sakabèhe para mukmin | dene panjênênganipun | ngratoni agama kaot ||
pating bilulung | katêndagan kang binadhog ||
15. kang sabar kamilurus | lara kasangsaya têmahipun | tan antara narendra ing Maospait |
animbali Patihipun | Gajahmada wus sumaos ||
16. anèng ing ngarsa Prabu | Brawijaya angandika arum | hèh ta paran patih ing rêmbugirèki | mungguh ing pailan agung | akarya sangsayaning wong ||
17. mandar dadya dahuru | akèh ingkang dursila ing laku | yèn awèta mangkene ngrusakkên nagri | kya patih nêmbah umatur | dhuh pukulun sang akatong ||
18. inggih prayoginipun | mêmundhuta tumbal kang pakantuk | amrih tata têntrêming praja narpati | dhatêng ing Giri Kadhatun | kang sarwa waspadèng wados ||
19. kabul pandonganipun | bokmanawi ambengkas
lan rêkyana patih | duta lêpas lampahipun | ing marga tan winiraos ||
sinungsung ing bagya yu | Kyai Bubak amangsuli nuwun | dhuh wong mitra sayêkti sami basuki | Kyai
inggih sakalangkung prêlu | dinuta ing sang akatong ||
24. pan kinèn amêmundhut | têtumbal kêmandên mrih rahayu | awit mangke praja di ing
lampahira dinuta ing sri bupati | dihin paring salamipun | ping kalih dinutèng Katong ||
28. mundhut têtumbalipun | saranane kapailan agung | ing sabawah nagari ing Majapait | amrih sirêping dahuru | sagêd karta karahayon ||
darbèkingsun | pan wus atas saka karsane Hyang Widhi | lah kapriye panganggêpmu | apa manut apa mogok ||
33. Ki Jenal amituhu | anut punapa sadhawuhipun | amung Kyai Bubak kang lêngganèng kapti | duk samana lajêng mundur | tan tolih wuri
timbalana gupuh | Kyai Bubak nêmbah mêsat | tan antara sampun prapti ||
5. angiring rêkyana patih | praptanira ing byantara narpati | pinajaran sa-rèhipun | purwa madya wasana | langkung ngungun patih ngatas karsa prabu | wontên tiyang
karsendra | Arya Leka kang mangka têtindhihipun | wus widagdèng gêlaring prang | kados tan mindho gawèni ||
7. sri narendra langkung suka | iya bêcik kinèn mangkat samangkin | kanthènana wadyaningsun | wong prawira salêksa | tur sandika patih lèngsèr saking ngayun | sawijile saking pura | undhang ing wadya
15. tangèh yèn anêdya ginggang | adu unggul gêgalaning nagari | pantês wong gunung mbêkunung | nanging kaananira | yèn wong Islam angrusak wong kapir kupur | tan antuk papa pataka | mandar manggih swarga suci ||
16. iki rupane wong sura | nora irib dèn robana ing tandhing | tumplakên wong Majalangu | ingsun
ing Arga | langkung rame dènira aprang kalih | gêlar dumuk angun-angun | pêpati tan petungan | dangu-dangu wong Giri karoban mungsuh | atêmahan karepotan | dhadhal lan kandhah kalindhih ||
18. kêkiwul tan antuk lawan | wadyèng praja ngrampit
23. sinigêg datan winarna | kawuwusa wau Suhunan Giri | uninga mungsuh wus mundur | dhadhal larut sasaran | dhuwung Kalam-munyêng wangsul ngarsanipun | kopah-kopah akuthah rah | duk mirsa Suhunan Giri ||
ratri asêmbahhyang | lan sagung para ulami ||
25. dahat kasusra ing jagad | nênggih karamate Jêng Sunan Giri | sagung ingkang para kaum | kêtib modin suhada | agamane ingugêr graning jêjantung | madhêp kèdhêp tan kumêdhap |
Dipati | kang wus kinarya rumuhun | Pêpatih Sunan Arga | praptèng Jawi ing Tandhês ingkang jinujug | kanthi wadya sawatara | Sunan Giri wus miyarsi ||
29. yèn kang putra ing Palembang | praptèng Tandhês
aja asanggarunggi | ngarah apa tiru tanduk | anak kalawan bapa | padha angèsthi ing Widhi | labêt saking sabab kalêbdan ing loba ||
dadya pratandha | saksana Prabu Taruni | lèngsèr saking ing kursi | sadhepok lênggah tumungkul | kadi pasrah
ing mêngko gênti | njaluk sèwu pangaksama | wêngkunên ing lair batin | ndadak dadya raryyalit | kawêngku ngubungi nêpsu | matur Prabu Taruna | sampun
putra sakalangkung | rêsêp rumasuk ing tyas | ngandika sarwi têtaring | yèn mangkono pra ulama sahidana ||
13. si kulup Prabu Taruna | samêngko sun ambil siwi | ing donya rawuh akhirat | pan dadya putra pangarsi | aywa sah ing salami | lan kadang
beda lawan ing Têrung | prajane sudarmanta | Prabu Anom lèngsèr aglis | wus makuwon lèngsèr masjid saha bala ||
16. lamining dina samana | sangsaya rumakêt ing sih | nênggih Sang Prabu Taruna | matur ing Jêng Sunan Giri | dhuh pukulun Sang Yogi | yèn wontên karsa pukulun | praja kang
angêngkoki | makikine mêngku kukum | ngrangkul dudu khakira | antuk dêduka ing akhir | mung rumêngkuh mèt barukuting
ing marga datan winarna | praptèng Palembang nagari | ri Sang Prabu Taruni | makuwon sawadyanipun | dene ta Pêcattandha | pan datan linilan mulih | nèng Palembang nênggih ginanjar nagara ||
23. anèng tanah Dhahonpura | lan ing Balitung nagari | dahat dènnya suka rêna | katrêm kapiluta ing sih | kang rama wus miyarsi | Sang Adipati ing Têrung | kondure ingkang
utusan marang ing Giri | pan anungkul ngaturakên tobat | amasrahakên prajane | sarta sawadyanipun | myang
putranira kang sêpuh | pangran dalêm ingkang gumanti | anunggak sêmi nama | ing Giri Sinuhun | pasêbutanirèng
sabangsane | para wiku sadarum | kondur maring dalême sami | tan ana sangsayanya | ing mangkya winuwus | nagari ing Majalêngka | Prabu Brawijaya sampun angsal warti | yèn Sunan Giri seda ||
6. sutanira pan sampun gumanti | tan lilane Prabu Brawijaya | têtêp mampang kêramane | dene tan saos atur | pamêngkune ing tanah Giri | karsa pinukul ing prang | samana
datan kadugi | linawana ing yuda | tiwas tanpa unggul | margi karoban ing lawan | wong ing Majapait upama jaladri | wong Giri
12. ngamuk rampak ngrampak golong pipit | têmah akarya rusaking wadya | undhang sakalèrèhane | kinèn tumandhing pupuh | sarêng mangsah lan wadyèng Giri | campuh prang liru papan | rok rukêt acaruk | tumundhung ngêrobi lawan | wong ing Giri mêksa kasor gundhili |Kurang satu suku kata: wong ing
kabèh | myat ing astananipun | Sunan Giri wong Majapait | langkung panasing manah | sumêdya linêbur | dyan samya minggah ngastana | arsa
rewangnèki | labêt anandhang cacad ||
16. dadya sami nêmpuh byat angungsi | anèng jroning astana kewala | jêjarah marang gustine | ya ta wong Majalangu | takèn marang janma kêkalih | kang nandhang cacat hina | prênah kuburipun | Suhunan ing Giripura | wong
sapamiyarsane | sanalika ing ngriku | gêdêr mangsah wong Majapait | dupi arsa tumandang | ndhudhuk jaratipun | ngangkat pacul linggis samya |
andulu | katur marang Sang Senapati | Arya Gajahpramada | langkung dukanipun | sanalika lajêng têdhak | lajêng ngatag wong calahina kêkalih | yèn mopo pinêjahan ||
19. wong kêkalih sakalangkung ajrih | dyan tumandang andhudhuk astana | tan antuk walat kalihe | ya ta pandhudhukipun |
5. lajêng samya umanjing sajroning praja | wadya ing Majapait | tawon nglud saparan | katingal saya ngrêda | liwêran ngêbêki langit | swara wurahan | yayah
wayang wuyungan | tambuh-tambuh dèn ungsi ||
7. asasaran lumayu saparan-paran | gêdêr sajroning puri | tangising wanudya | karya ngrês
ing Majapait | suwung prajanira | tawon ingkang ambêdhah | sarêng praja sampun gusis | tan ana janma | kang tawon sirna sami ||
ingkang badhe kinardi | abubuh-bubuhan | para wali sadaya | pan wus samya amiranti | saka balungnya | amung Jêng Sunan Kali ||
28. bubuhane saka ingkang durung ana | tansah dènnya ngadhêpi | wong amadung wrêksa | dinangu Sunan Benang | kaya paran jêbèng êndi | bubuhanira | saka guru sawiji ||
tatale kang tinata | tinumpuk-tumpuk wus inggil | nuli sinabdan | mulih asale siji ||
32. sanalika tatal dadya witing wrêksa | wutuh
sing wong jowo bedo karo boz luar negeri. Kadang boz sing njowo luwih arogan tinimbang
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun
Sambêtipun Candrakanta ôngka XIV kaca 284 taun II
Pêksi punika kabedakakên dados tiga, kados ta: pêksi ibêran utawi pêksi awang-awang, inggih punika pêksi ingkang kulinanipun mabur, pêksi dharat saha pêksi toya.
Ingkang kalêbêt pêksi ibêran inggih punika pêksi ingkang laripun suku anglangkungi sangandhapipun pupu, saha sagêd mabur, punapa malih bilih mabur sukunipun dipun palêngkungakên. Pêksi ibêran punika kaperang malih dados sakawan, inggih punika: 1: ingkang nêdha saminipun khewan, 2: ingkang mènèk, 3: ingkang ngocèh saha 4: bangsanipun pêksi dara
Pêksi perangan ingkang sapisan punika cucukipun ingkang pucuk malêngkung, ngantos kadosdene grèthèl, ing pokipun kabalêbêd ing kulit, ingkang wontên bolonganipun irung. Sukunipun santosa, darijinipun sakawan, ngajêng tiga wingking satunggal. Dariji wau wontên kukunipun malêngkung, damêlipun kangge nyangkêrêm. Pêksi-pêksi ingkang kasêbut ing nginggil wau ingkang kathah wangunipun awon, saha anakipun ingkang [ing...]
[...kang] taksih alit botên sami kalihan ingkang sampun agêng. Paningalipun têbih utawi awas, paniganipun sataun sapisan, saha botên kathah, dene pamanggènipun ingkang kathah wontên ing papan ingkang sêpên, ing salêbêtipun wana, utawi ing rêdi-rêdi ingkang inggil. Wontên ing ngriku lajêng nusuh ing panggenan ingkang botên nate dipun ambah ing tiyang. Têdhanipun pêksi alit-alit, tikus, saha kewan sanès-sanèsipun.
Pêksi ingkang pikantukipun têtêdhan sarana nyambêr, kabedakakên dados kalih, inggih punika ingkang pados têdha ing wanci siyang, kalihan ingkang pados têdha ing wanci dalu. Pêksi perangan ingkang sapisan punika sirahipun ragi lancip, saha wontên ingkang cucukipun nginggil sagêd ebah, dene têdhanipun pêksi alit-alit, tikus saha kewan sanès-sanèsipun, kados ta: anak kidang, maenda, têrwèlu sapanunggilanipun. WuluWulung. sagantên, wulung ayam, sriti saha pêksi sêndawa, sami kalêbêt ing perangan punika.
Pêksi Ghir Gier ingkang manggèn wontên ing tanah Èghipte Egijpte maedahi sangêt dhatêng tiyang, sabab damêlipun nêdha bathang sêsaminipun, ingkang anggônda botên eca, ananging pêksi ghir ingkang gêsang wontên ing parêdèn Alpên Alpen ing tanah Switsêrlan Zwitserland asring damêl kapitunan utawi kacilakanipun [kacilakani...]
[...pun] tiyang, sabab asring nyambêr maenda sêsaminipun, utawi lare alit.
Pêksi-pêksi ingkang pados têdhanipun ing wanci dalu, inggih punika pêksi kokokbêluk sêsaminipun, suwiwinipun kirang santosa tinimbang pêksi ingkang kasêbut ing perangan sapisan, sirahipun papak saha katutupan ing lar ngantos dumugi ing pok cucuk, punapa malih laring sukunipun ngantos dumugi ing dariji.
Pêksi-pêksi ingkang kalêbêt ing perangan punika, darijinipun sakawan, ngajêng kalih, wingking kalih, pêrlu kangge nêkêm êpang sêsaminipun. Têdhanipun wowohan utawi isi saha ulêr alit-alit. Pêksi ingkang kagolong ing perangan punika warninipun kathah ingkang sae, kados ta: pêksi slindhitan, jakatuwa, platuk sêsaminipun.
Pêksi nori punika pamanggènipun wontên ing tanah bêntèr, cucukipun malêngkung sangêt saha pokipun kabalêbêt ing kulit, têdhanipun wowohan, dene cucukipun ingkang malêngkung wau, kanggenipun kadamêl cêpêngan bilih mènèk. Pêksi jakatuwa, kasturi, bèthèt punika sami kalêbêt golonganipun nori.
Ingkang kathah pêksi ingkang kalêbêt ing perangan punika alit, wanguning cucukipun warni-warni, darijining sukunipun sakawan, ngajêng tiga, wingking satunggal, pangocèhipun sae, ananging wontên ugi ingkang namung cuwat-cuwèt kemawon, têdhanipun wowohan, isi-isi, ulêr alit-alit sêsaminipun.
Pêksi ing perangan punika, ingkang sami manggèn ing hawa ingkang cêkapan, bilih pinuju môngsa asrêp kathah ingkang pindhah ing panggenan ingkang kalêrês môngsa bêntèr, sasampunipun gangsal utawi nêm wulan, sarêng ing panggenanipun lami sampun môngsa bêntèr malih: lajêng sami wangsul, pêksi glathik, gagak, cindrawasih sasaminipun sami kalêbêt ing perangan pêksi ingkang ngocèh.
Pêksi dara punika cucukipun lêrês, cucukipun malêngkung sakêdhik, pokipun kabalêbêd ing kulit, ingkang wontên bolonganipun iru,irung. darijinipun sakawan, ngajêng tiga wingking satunggal, têdhanipun wowohan sêsaminipun, anakipun bilih nêmbe nêtês gundhul, saha dipun loloh ngantos sagêd mabur saha pados têdha piyambak, pêksi dara punika kirang langkung wontên kalih taun, wolung dasa warni, dene
pêksi dara ingkang sagêd saha lêpas piyambak ibêripun ing dalêm satunggal jam sagêd anglampahi 8 ½ mil têbihipun (1 mil = 7420, 4 mètêr = 4, 924 pal Jawi) saha kenging dipun wulang ngantos sagêd anglampahakên sêrat punapa malih namanipun ugi kasêbut: dara playangan.
Pêksi dharatan punika wontên ingkang sagêd mabur, wontên ingkang botên, punapa malih wontên ingkang botên gadhah dariji wingking, kukunipun cêlak saha papak, têdhanipun perangan cêcukulan.
Pêksi dharat wau kaperang dados kalih inggih punika ayam sêsaminipun saha pêksi ingkang kulinanipun malampah.
Ayam sêsaminipun punika cucukipun malêngkung sakêdhik, pokipun botên kabalêbêd ing kulit, dariji ingkang wingking langkung inggil, tinimbang dariji ingkang ngajêng. Lar sawung punika langkung sae tinimbang lar babon, saha kalurukipun langkung sora, ayam Walandi utawi kalkun, mêrak, pêrkutut, dara Jawi sêsaminipun sami kalêbêt ing perangan punika.
Pêksi ingkang kalêbêt ing peranganipun pêksi ingkang malampah punika kathah sangêt, gulunipun ingkang limrah panjang, darijinipun: kalih, tiga utawi sakawan, wontên ingkang sagêd mabur, wontên ingkang botên, pêksi-pêksi punika [puni...]
[...ka] manggènipun namung wontên ing tanah bêntèr, têdhanipun cacukulan, pêksi suari punika manggèn wontên ing ara-ara utawi ing sagantên wêdhi tanah Aphrikah sarta tanah Asiyah ingkang sisih kidul kilèn, anggènipun nusuh wontên ing siti. Boboting tiganipun satunggal mèh wontên tiga têngah kati. Suwiwinipun cêlak, mila botên sagêd matur,mabur. ananging palajêngipun rikat sangêt, laripun kenging kadamêl rêrênggan, bulu-bulu sêsaminipun, ingkang awis piyambak, laripun suwiwi ingkang warninipun pêthak, awit punika langkung alus saha langkung sae tinimbang lar ing perangan sanès-sanèsipun.
Pêksi toya punika panglanginipun sagêd sangêt, bilih mabur sukunipun dipun kacocongakên dhatêng wingking, saha ingkang kathah gulunipun panjang, pêksi toya punika kaperang dados kalih, pêksi rawa saha pêksi nglangi pêksi rawa punika sukunipun panjang, laring sukunipun namung dumugi sapalihipun pupu, têdhanipun kewan alit-alit, cacing, kodhok, ulam sêsaminipun. Pêksi bango, kontul sêsaminipun kalêbêt ing perangan punika.
Ing antawising darijinipun pêksi ingkang nglangi punika, wontên kulitipun tipis, damêlipun sami kalihan paedahipun wêlah baita, gulunipun langkung panjang tinimbang sukunipun,
kajawi sagêd nglangi, silêm utawi salulupipun ugi bêtah, pêrlu gogo ulam sapanunggilanipun ingkang wontên ing toya. Ananging pêksi ing perangan punika wontên ugi ingkang têdhanipun cêcukulan, inggih punika banyak, kambangan sapanunggilanipun.
Prawirawiyata, abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta
Sampun sawatawis lami anggèn kula badhe nyariyosakên bab têtanèn, sadèrèngipun kula cariyosakên, panuwun kula dhatêng para priyantun ingkang karsa§ karsa, warni, ing Sasadara kasêrat karsa, warni. maos cariyos punika, mênawi wontên lêpatipun punapa malih awonipun têtêmbungan (panggandhènging gatra utawi ukara) mugi-mugi aparinga sagantên pangapuntên, sokur mugi karsa anglêrêsakên utawi anambahi kakiranganipun, badhe andadosakên suka rênaning manah kula. Ingkang makatên wau amargi saking sangêting cotho kula dhatêng têtêmbungan Jawi, punapa malih têtêmbungan mônca, babar pisan dèrèng nate sinau (sarawungan).
Ing salêbêtipun taun walandi: 1902 punika kathahipun jiwa ing pulo Jawi kirang langkung wontên: 29 yuta, sabên taun tansah wêwah kathah. Mênggah gêsanging manungsa samantên wau, ingkang dipun têdha pamêdaling siti (tanêm tuwuh), kadospundi pamêdaling siti sagêdipun anyêkapi katêdha ing tiyang samantên kathahipun, ingkang sabên taun tansah wêwah kathah. Môngka wontênipun siti ing tanah Jawi botên sagêd wêwah wiyar, pamêdalipun ajêg malah têrkadhang suda. Saking pamanggih kula pamêdaling siti saya lami saya sakêdhik, amargi têdhaning tanêman (lêmèn utawi gêmuk) sampun kathah ingkang têlas katêdha dening tanêman wau, botên mawi dipun lintoni (wêwahi).
Salèbêtipun taun 1901 sampun kêlampahan ing tanah Jawi kakirangan têdha (pailan), jalaran tanêman pantun kathah pêjah kenging ama utawi kabanjiran, môngka pamêdaling palawija ingkang minôngka lintunipun pantun botên anyêkapi, para maos tamtu sagêd nimbang piyambak, mênggah ngêrêsing manahipun têtiyang dhusun ingkang sugih anak rayat, mênawi nuju môngsa makatên kathah-kathahing tiyang ingkang botên sagêd angingoni anak rayatipun, ngantos wontên ingkang tega nyade tuwin ambucal anakipun, ingkang makatên wau punapa botên nama anggêgirisi. Kadospundi mênggah
Pramila mênawi para tani botên ambudidaya kaindhakanipun kawruh têtanèn, manut kawruhipun bôngsa Eropah ingkang sampun misuwur kasagêdanipun tamtu tiyang Jawi badhe kêlajêng-lajêng kakiranganipun, miwah kêrêp kasangsaran margi pailan, kados ingkang sampun kêlampahan mênggah têtiyang dhusun anggènipun botên sagêd mindhak kawruhipun têtanèn, amargi taksih kathah ingkang kalimput ing gugon tuhon (ngangge kawruh ingkang nglêngkara) nglêluri jaman kina.
Sapunika kula kumêdah anglairakên kawruh têtanèn, manut kawruhipun tiyang Eropah, pangajêng-ajêng kula supados para tani ing tanah Jawi, sami puruna sarta apitadosa nelad (niru) dhatêng ngèlmu têtanèn ingkang prayogi kangge pangupakaraning siti tuwin tanêman, amrih sae saha kathah pamêdalipun.
Kawontênanipun jagad punika kaperang dados kalih, perangan agêng 1: wujud gêsang, 2: wujud pêjah.
Wujud ingkang gêsang kaperang malih dados kalih, 1: manungsa tuwin kewan, 2: thêthukulan
Wujud pêjah punika: siti, sela sapanunggilanipun bangsaning pêlikan.
Sapunika ingkang kula pêrlokakên bab tanêman (thêthukulan), tanêman punika kathah gunanipun, wontên ingkang kenging katêdha, utawi kangge jampi. Sadaya tiyang sampun sami sumêrêp mênggah kanggenipun satunggal-tunggaling tanêman, kados ta: pantun, jagung, ingkang katêdha
Karanganyar bodin) ingkang katêdha oyodipun, sanès-sanèsipun ugi sampun kasumêrêpan sadaya.
Ing ngajêng sampun kula pratelakakên, thêthukulan punika perangan wujud ingkang gêsang. Gêsanging tanêman botên beda kalihan tiyang, sarana têtêdhan.Têdhaning tanêman punika saking siti tuwin saking ngantariksa (awang-awang), dene praboting ngagêsang ingkang kangge ngupados têtêdhan wau oyod saha godhongipun, mênggah badaning tanêman kadadosan saking pakêmpalanipun sèl-sèl (cel-cel) kados dening tenunan§ ing wingking badhe kula cariyosakên, R. Pringgasubrata. satunggal-tunggaling sèl isi kahanan§ kaannan kêmirahên gondhèl, kasêrat kaanan. ingkang gadhah daya sagêd narik toya, ngantos sagêd tundha-tumundha wiwit saking oyod dumugining godhong, oyod ingkang nunjêm mangandhap punapa oyod lajêr, sakiwatêngênipun ugi [u...]
[...gi] mêdal oyodipun malih, minôngka kangge cêpêngan supados uwitipun ngadêg kêkah. Oyod ingkang mêdal sakiwatêngêning lajêr, punika mêdal oyodipun malih langkung kathah, sarta lêmbat-lêmbat, kawastanan oyod rambut, pucukipun oyod wau sadaya kangge ngisêp têtêdhan ing siti, ingkang sampun kaêjur dening toya, lajêng lumêbêt ing dalêm sèl, amargi saking dayaning sèl-sèl, toya ingkang isi têtêdhan salêbêting siti, sagêd lumêbêt anyarambahi uwit tuwin godhongipun.
Satunggal-tunggaling godhong wontên sisik (rainipun kêkalih) ing nginggil kawastanan lumah, sisih ngandhap kurêbipun, ing kurêbing godhong wontên pintên-pintên sèl cangkêmipun, kangge ngisêp (nyêrot) swasana ing ngawang-awang, kauwor kalihan têtêdhan ingkang saking siti, sasampunipun dados têtêdhan lêrês sarana pitulunganipun yiyiding uwit, sagêd anyarambahi pokokipun§ pokok, ing Surakarta: dêlêg. sakojur, kangge angêndhakakên agênging tanêman wau, amêwahi pang tuwin godhong. Mênawi uwit wau sampun dumugi agêngipun, têtêdhanipun kangge angwontênakên sêkar dumugining uwoh.
Ing lumahipun godhong wontên sèl-sèl cangkêm, ananging namung sakêdhik, wontên ugi ingkang kathah, inggih punika têtuwuhan ingkang gêsangipun kumambang ing toya. [toya...]
Mênggah têtêdhaning tanêman ingkang kasêbut wau, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Mênawi badhe nyumêrêpi têtêdhaning tanêman, kêdah nyumêrêpana rumiyin badaning tanêman punika asal (kadadosan) saking punapa. Sagêdipun nyumêrêpi sarana kabêsmi, ingkang sabagian dados kukus, mumbul ing ngantariksa ngêmpal kalihan hawa. Sabagian malih dados awu, ngêmpal kalihan siti. Sapunika sagêd têrang, dados badaning tanêman wau asal saking hawa tuwin siti.
Mênawi badhe sumêrêp têdhaning tanêman ingkang asal saking hawa, kukusing kajêng ingkang kabêsmi wau kapriksanana ngangge pirantos ingkang nama analisê annalische punika lajêng katingal wontên kahanan: 4 warni,§ karsa, warni, ing Sasadara kasêrat karsa, warni. ing têmbung Latèn kawastanan: 1.
Waterstof) } a§ mênggah têmbung-têmbung Latèn ingkang kangge nama ing nginggil wau, Sala botên wontên Jawènipun.
Kawontênan kawan rupi wau dumunung angêbaki ing ngawang-awang. Kukusipun kajêng ingkang kabêsmi wau katutan kahanan sakêdhik, ing têmbung Latèn kawastanan: sulpêr Sulphur tuwin: pospor Phospor ananging§ annanging, kêmirahên gondhèl, kasêrat ananging. sulpêr tuwin pospor wau ingkang [ing...]
Dene têdhaning tanêman ingkang saking siti, asalipun kahanan sadasa
panunggilanipun sarêm / 10. Aliminium ... Aliminium ... tawas } bmênggah têmbung-têmbung Latèn ingkang kangge nama ing nginggil wau, Sala botên wontên Jawènipun.
Dados sampun têrang, kahanan ingkang saking awang-awang tuwin saking siti wontên: 14: warni, sadaya dados badaning tanêman, lajêng gampil pambudènipun§ ing wingking badhe kula gancarakên, sabab kados ta: Hidrogenium Hidrogenium kawastanan toya, punika dèrèng mathuk, amargi toya (hawa toya) punika asalipun saking kadadosan kahanan kalih warni, inggih punika Oxijgenium kalihan Hidrogenium.R. Pringgasubrata. manungsa tuwin khewan, ingkang dipun têdha mèh sadaya asal saking tanêman, pramila tinja, talethong, uyuhipun manungsa sarta khewan, dados badaning [ba...]
[...daning] tanêman, punapa malih ingkang asal saking tanêman wau, kados ta: godhong tuwin êpang-êpang ingkang taksih ênèm, mênawi dipun kalêmpakakên kauwor kalihan tinja, talethong, uyuh, ngantos bosok dados siti, nama sampun matêng (dados lêmèn utawi gêmuk) punika kauwor siti kenging kangge têdhaning tanêman. Amargi sadaya wau kadunungan (amot) ing kahanan: 14 warni ingkang kasêbut ing nginggil.
Têtêdhaning tiyang punika kêdah dipun matêngi rumiyin, makatên ugi tanêman, sarana nêdha lêmèn ingkang sampun dados, bab lêmèn ing wingking badhe kula cariyosakên.
Sambêtipun Candrakanta ôngka XI kaca 238
Awit saking kaot-kaoting atos êmpukipun pêlikan sang sarjana tuwan Mohs gadhah pamanggih amranata pêlikan wau kaurutakên undha usuk saking ingkang kawical êmpuk piyambak dumugi ingkang atos piyambak, kados ta: ingkang êmpuk piyambak inggih punika bangsaning pêlikan ingkang winastan talk sêsaminipun pêlikan ingkang êmpukipun sami kalihan talk atosipun kalêbêt ing pranatan urut ôngka I ingkang atos piyambak intên,kalêbêt ing perangan urut ôngka 10 botên wontên pêlikan ingkang atosipun
satunggalipun pasah kagaritakên ing sanèsipun, ingkang winastan anglangkungi atos punika ingkang pasah kagaritakên, pêlikan ingkang pasah kagaritakên ing gips utawi Steenzout nanging pasah kagarit mawi kalkspaath atosipun [a...]
[...tosipun] pêlikan wau winastan saantawisipun 2 kalihan 3, awit dene atosipun gips kalêbêt perangan ôngka 2, kalkspaath ôngka 3, upaminipun pêlikan ingkang atosipun saantawisipun 2 kalihan 3 wau kacirenan mawi aksara a panyêratipun kenging karingkês makatên: hardheidsschaal a = 2-3. Dhasaripun pêlikan ingkang nunggil pisah kalihan wêwatêkanipun punika ugi warni-warni, sawênèh wontên ingkang gêtas, inggih punika gampil sangêt gêmpil utawi rimpilipun, upaminipun walirang, wontên ingkang kenging kaulur ngantos sagêd dados kawat, utawi dados bênang ingkang langkung lêmbat, kados ta: êmas sagêd dados bênang êmas ingkang saklangkung lêmbat, wontên ingkang wulêd kenging kadhapur warni-warni sarana kagêbag, inggih punika dipun wastani pêlikan kenging ginêdhig, kados ta: tosan sêsaminipun, wontên pêlikan ingkang dhasaripun lêmês sarta alot, punika ingkang gampil panggêbagipun kadhapur warni-warni, upaminipun: timbêl, wontên ingkang dhasaripun kumênyal, kados ta: waja.
Mênawi siti patêgilan katanêman sêmôngka punika kêdah kawaluku rambah kaping tiga, lajêng kagaru ingkang ngantos lêmbat, ingkang prayogi amiliha siti ingkang lasih (wujudipun siti lasih punika wungu), mênawi sampun alus saha waradin, panggarunipun ingkang têngah kaplanthir (dipun kalèni sawiyaring pacul sarta botên lêbêt, badhe panggenan panyèlèhing wiji), sarta mênawi wontên jawah kangge ilèn -ilèn lampahing toya jawah), mênawi sampun mangsanipun ulur, panggenan wiji wau mawi kaluwangan wiyaripun sakaki mubêng (= kalih wêlas dimreinlan) lêtipun luwangan sanèsipun sami angênêm kaki, saluwangan katanjanan wiji gangsal iji, mênawi sampun sami thukul sadaya, wiji ingkang têngah lajêng kapunggêla uwitipun, prêlunipun uwit ingkang satunggal kapunggêl, wêdaling toyanipun kangge nyirami uwit sakawan ingkang botên kapunggêl, amargi uwit ingkang kapunggêl wau sabên dintên mêdal toyanipun, ing salaminipun têtiyang tanêm dèrèng wontên ingkang ngangge cara nyirami uwit sêmôngka kalihan toyaning wit sêmôngka ingkang kapungêl, amila lajêng wontên pamanggih kados ingkang kasêbut nginggil punika.
Mênawi wit sêmôngka sampun nalolor sadhêpa, katataa sampun ngantos tumpang tindhih, lajêng kasundêpana iratan dêling, kapêthaa kados balêngkukipun arnal, pêrlunipun mênawi
wontên angin agêng uwiting sêmôngka sampun ngantos morak-marik, sêkaripun sampun ngantos gogrog, paedah sagêd lêstantun sae, mênawi sêmôngka sampun wancinipun mêndhêmi inggih lajêng kapêndhêma kados patrapipun tiyang nanèm sêmôngka.
Amangsuli cariyos ngajêng, mênawi wiwit sêmôngka sampun wancinipun nyundêpi, sêlanipun larikan
Tumraping patêgilan, patrap pananêm kados ingkang kasêbut ing nginggil punika, mênawi kasamèkakên sabin, sami kalihan sabin gadhu walikan.
Mênawi pasêtrèn pinggir lèpèn, punika sitinipun sakalangkung sae, ananging botên wiyar, ingkang kathah ciyut kemawon.
Têtiyang tani nanêm palawija sêmôngka punika kenging kasrungga§ têmbung kasrungga kula dèrèng sumêrêp [kasrungga = kaslambur = dipun sêlingi]. palawija sanèsipun, anggêr botên kasrungga bangsanipun katela rambat§ katela rambat, punapa inggih katela lumrah punika. amargi uwitipun sami nalolor.
Bab pananêm sêmôngka ingkang kasêbut nginggil wau, kula
sampun nyoba wontên ing dhusun Sagarayasa (Ngimagiri) angsal-angsalanipun sagêd tikêl langkung kalihan kala dèrèng mawi pratikêl punika.
Nalika taun 1884, kula akèn nanêm sêmôngka dhatêng lurah dhusun Cèkèl, bawahing Dêmak, wontên siti kagungan dalêm ing Tlawah nunggil watês kalihan siti bawahing Dêmak, wontên ing pasabinan, punika botên mawi kawaluku, sarta botên kadhangir, amung kaluwangan kemawon, saluwang-luwangipun kauluran wiji gangsal wiji, patrapipun kados pananêm ing nginggil wau, ing dalêm sauwit ngantos sagêd awoh
ingkang prayogi amiliha siti patêgilan ingkang kamomoran wêdhi utawi ladhu punika kawaluku ingkang lêbêt, lajêng kagaru malang mujur, sarampunging panggaru lajêng anglèr kalihan nanjakakên wiji kacang ingkang sampun kacaruban awu, tiyang ingkang nyêbar kacang manggèn wontên sangajênging lêmbu utawi maesa, ingkang kangge madamêl, panyêbaripun kacang lajêng kagaru, siti garon lajêng sagêd angurugi kacang ingkang kasêkar wau, dados botên kacucuk ing gagak, paedahipun [pae...]
[...dahipun] wiji kacang dipun awoni, sapisan pêksi kirang doyanipun, kaping kalih botên sagêd bosok, kaping tiga kalis ing ama.
Patêgilan kacang ingkang prayogi mawi kasrungga kauluran jagung ingkang awis-awis, kasipat ingkang lêrês, thukulipun katingal atharik-tharik, kangge mêmanising têgil, saha paedah mêdal uwohipun.
Mênawi kacang sampun godhong tumpang tiga lajêng kadhangir, mênawi ngajêngakên sêmêrung kadhangir malih, nanging mênawi sampun sêkar botên kenging kadhangir, amargi bok mênawi anggogrogakên sêkaripun. Kacang Cina punika mênawi sampun wanci sêmêrung hawaning siti botên sagêd oncat saking panggenan, nampêg dhatêng godhong, lajêng anuwuhakên oyod, oyod wau mênawi sampun sagêd tumancêp ing siti lajêng malêmbung wontên ingkang panjang wontên ingkang cêlak, kawastanan: gombong, salêbêting gombong lajêng tuwuh patikipun, antawis sawulan lajêng dados kacang.
Thukulan kacang Cina nama ganthêng. Witipun mênawi sampun mrambat nama solor, godhongipun nama rèndèng, mênawi andhudhuk kawastanan anggugur.
Patêgilan ingkang badhe katanêman kadhêle kawalukua rambah-rambah [ra...]
[...mbah-rambah] ingkang ngantos lêmbat, lajêng kagaru malang mujur, mênawi siti sampun racak
Kadhêle Wontên ing Sabin Lêbar Panèn Rêndhêngan
Sabin ingkang badhe kasêbaran kadhêle botên susah kawaluku namung kaplanthir§ têmbungipun têtiyang tani Kêjawèn: kajangêt. kemawon sarta galênganipun kabêdhahan, supados mênawi wontên toya jawah sagêd lêstantun ilinipun, tur botên bacêk, lajêng kasêbaran toyaning kadhêle dami ingkang taksih wontên ing sabin lajêng kagrabagan§ têgêsipun punapa, punapa angrêbahakên dami sarana garu. utaminipun dipun riti ingkang rêsik, thukuling kadhêle badhe sagêd lêma sêkaripun kathah angantawisi badhe kathah wohipun. Ngajêngakên isi: dipun lêb.
Wiji kadhêle prayogi mawi dipun carubi awu, paedahipun: sapisan kalis ing ama, pêksi botên doyan, kaping kalih: botên sagêd bosok, kaping tiga
kadhêle nama: anggêdhig, wontên ing siti
kemawon, bilih sampun pêcah kulitipun lajêng dipun aragi, sarta lajêng dipun tapèni.
Rêgining kadhêle ing dalêm Sadangan dhusun 4 uang, ingkang sae ing dalêm sadangan dhusun 5 uang, ingkang kadamêl wiji ing dalêm sadangan dhusun 6 ngantos 8 uang.
Sadangan dhusun punika 4 bêruk = 8 kati, sadangan nagari punika 5 bêruk = 10 kati.
Radèn Sayid Budiman ing Klathèn nêmbe punika kula mirêng bilih Tanajultarki punika namaning kitab, kados ingkang sampun sampeyan angge wêwatoning sur tanah, nigang dintên sarta nyèwu, gumêlar ing Candrakanta ôngka 14 taun Be 1832 punika. Waunipun Tanajultarki punika kula wastani namung kangge nêmbungakên minggah mêdhaking martabat kemawon, Mila ing mangke sangêting kumêcêr kula badhe sumêrêp kitab Tanajultarki ingkang sampeyan angge wêwaton wau kula kêdah nyuwun katêrangan ing sampeyan.
Kitab Tanajultarki wau anggitanipun sintên, têmbungipun têmbung punapa sarta sampun kaêcap punapa taksih sêratan kemawon, mênawi sampun kaêcap babaran ing pangêcapanipun sintên, nagari ing pundi mila kula nyuwun katêrangan makatên, supados gampil anggèn kula ngupados kitab wau, sampun kagalih punapa-punapa.
Kajawi saking punika kula nyuwun cêculikan, mugi sampeyan pêthèkakên bab surtanah, nigang dintên, sarta nyèwu kados ingkang sampun sampeyan gêlarakên, mugi lajêng kalêbêtna ing
prayogi kasêrat akasara Walandi kemawon, wusana badhe andadosakên gênging panuwun kula.
Kejawen Manunggal Sejati, Manunggaling Kawulo Gusti, Kaweruh Kejawen,
rampunging cariyosipun | ingkang winêdhar ing ratri | lampahan duk jaman purwa | kang pinirit linaluri | winarna tumraping carma | kinarya langêning Jawa | kaidèn para narpati ||
2. marmanta pamintanipun | mring kang nanggap myang ningali | mugi sami ngaksamaa | dhumatêng ingkang angringgit | miwah dhatêng pra niyaga | kang lêpat dènnya mrih suka |
SerdangLubuk Pakam, Deli SerdangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
#punggol #punggoleyelash #lashextensionsg #lashextensionsingapore
Balas	On 20/04/2010 at 07:38 yudha pramana said: sugeng enjang Panembahan
at 09:59 yudha pramana said: hahaha…ra pareng teles2-an,
Balas	On 20/04/2010 at 10:16 honggopati said: Matur nuwun Ki Ismoyo,
Wong wiwit esuk nginceng gandok kok yo ora weruh yen TT 05 wis diwedar.
Balas	On 20/04/2010 at 10:37 yudha pramana said:
said: kawula aturi tindak dateng Padhepokan Pelangisingosari, wonten gandhok 07 panjenengan padosi komen Ki Ismoyo.
Balas	On 20/04/2010 at 20:41 gembleh said: lawang gandhokipun wonten seratan
On 20/04/2010 at 20:54 patih Lawo Ijo said: matur nuwun ki gembleh, atas informasinya
Balas	On 20/04/2010 at 20:44 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, rontalipun sampun kulo undhuh.
Balas	On 20/04/2010 at 22:20 sukasrana said: wadhuh, adoh temen dhelikane.
Balas	On 21/04/2010 at 00:21 bken said: paling mbuncit, oleh gampange.
Balas	On 21/04/2010 at 05:23 honggopati said: Sugeng enjang Ki Ismoyo
On 21/04/2010 at 09:45 yudha pramana said: pentungan sama kentongan
Balas	On 21/04/2010 at 09:56 Kartojudo said: Lho ??…kan madhosi njenengan Ki !!…..enggal2
On 21/04/2010 at 10:47 Kartojudo said: We lha….obengku terus nggo opo iki….tak nyancut sarung sik….mblayu sipat kuping..xixixi
On 21/04/2010 at 12:02 yudha pramana said: sek…seeek ki…!!
poro Mentrik podo ora nganggo clono, ……….. hiks!
Balas	On 22/04/2010 at 07:11 ismoyo said: Sugeng enjang Ki Sanak
Sugeng enjang,Sugeng rawuh Ki Truno,
kados radi sakwetawis dangu mboten ketingal nyambangi gandhok, monggo dipun sekecaaken.
Balas	On 29/04/2010 at 18:35 Pembarep said: Sugeng
Tulisan/artikel kiye urung / tembe diterjemahna sebagian sekang basa Indonesia.
Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga pedoman alih basa Wikipedia.
Pemerintahan[sunting | besut sumber]
aq kangen turu bareng koe rek..
Grombyang yakuwe salah sijine sega campur panganan khas masyarakat Pemalang, Jawa Tengah.[1] Sebab diarane grombyang menawa tata cara ngidangake, yakuwe antara isi lan kuah luwih akeh
mangkok cilik lan ditambahi sate kebo.[1] Ciri khas liyane sega grombyang yakuwe didol nang sangan gedhe, wadah sega ditutup nganggo tapih abang, lan madangane nganggo damar templok nang remeng-remeng. Sing tuku mangan hidangane nang bangku cilik (dingklik).
Ora ngerti mestine kapan panganan khas kiye molai diciptakna. Nanging miturut omongan wong tuwa nang Pemalang, panganan khas sega grombyang wis ana awit taun 1960-an. Awit jaman kae bakul sega grombyang ngedol dagangane ora netep, nanging muter-muter kampung.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.39, tanggal 5 Mei 2013.
#keputihan #kangker #servik, obat kangker #rahim, obat kangker #payudara, obat kangker #oparium, obat #kista, obat kangker #kelenjar, obat kangker #otak, obat kangker #prostat, #murah
eh njenengan saiki sibuk opo… nyambut damel ing pundi…
KEMBANG WARU Duet Heboh Gandrung Farid Vs Gandrung Lieva
JOGJA BANDUNG Duet Kang Arjun Vs Mbok Puji Mamake Laros Banyuwangi
ADOH DEMENAN One Lover Duet Rudy Vs Mbok Poniyem
ben dadi wong sing sampurno nang dhonyo lan akherat lan isoo dadi generasi sing waspodo ora semrono lehe Noto Negoro
kulo nuwun…badhe nyumbang swara dhateng tulisan panjenengan. Pancen leres nek sakmenika lare-lare alit saged ngersakake saha ngresahake pikiran. Sekedhap tindakane kados priyantun alit, sekedhap dados buta cakil. Namung tetep lare nggih lare, mboten wonten ingkang saged damel angkara murka ingkang sajatine
Tuladha Pidato Krama Inggil Tema Sekolah, Tuladha Sesorah Jawi, Tuladha
kito sаmi sаget dipun sembаdаni dening Allаh.Kulo percаdos, bilih kito duweni coro ingkаng bedo-bedo, nаnging tujuаne podho. Contone, kulo
mongko kotа niki bаkаl dаdos kotа ingkаng ijo lаn sehаt. Poro rаwuh ingkаng minulyo,Kulo percаdos bilih poro rаwuh
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
punika papan asrêp ing èrèng-èrèngipun rêdi Gêdhe sacêlakipun Sukabumi, sêsawanganipun sakalangkung nêngsêmakên. Manawi nuju dintên liburan, kangge papan pangasonipun para sayah ing damêl.
Para pangagêng kathah ingkang sami angèstrèni. Satêlasing sêsorahipun Prof. Dr. Husèin Jayadiningrat tuwin Prof. Dr. Brugmans, lajêng sinambêtan sabda pambikakipun I.W.K.T.B. Gupêrnur
Dintên punika tumrapipun pangajaran luhur ing tanah Indiya Nedêrlan dintên
babagan kawruh têtanèn ingkang mêntas dipun wiwiti punika, samangke dipun wêwahi Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte (Piwulangan babagan kasusastran tuwin kawicaksanaan)
kawruh kabudayan ingkang sakalangkung jêmbar, ingkang badhe dipun satitèkakên tuwin dipun wulangakên punika. Ingriku badhe ngambah soal-soal ing gêgêbênganing jagating manungsa ing umumipun, ananging, kakiyatanipun langkung-langkung badhe kakurbanakên kangge ngudi babad tuwin kabudayan pusakanipun bêbrayan gêsang wetanan ing nagari ngriki utawi pusaka gêgadhahanipun bêbrayan gêsang Walandi ingkang sampun sêsrawungan kalihan bêbrayan gêsang wetanan wau. Ing sasagêd-sagêd pamulangan wau sagêda dados wêwayanganing bêbrayan gêsang ingkang ngadêgakên pamulangan wau. Ingriku ugi badhe dados patêmpukaning wetan kalihan kilèn, ananging sanajan makatên pupulipun wetan kalihan kilèn wau pupul suci, langkung luhur tinimbang kalihan pupulipun ing gêsang padintênan, jêr pupulipun wontên ing gêgêbênganing kawruh ingkang sêdayanipun muhung badhe onjon-onjon sae, jalaran ingkang dipun padosi botên wontên sanès kajawi namung kanyataan.
Pangajêng-ajêngipun pamarentah ingkang kawêdharakên dhatêng Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte, botên wontên ingkang langkung sae kêjawi namung ngajêng-ajêng, mugi pamulangan wau pangawak rencang tuwin sêsulihipun sarining gêsang tuwin kabudayan, sagêda nyunarakên cahya padhang dhatêng ing kawontênan ing sakiwa têngênipun, lan sagêd damêl padhang, njalari kula sami sumêrêp dhatêng kaendahan-kaendahan ingkang wontên ing golongan ngriki, lan
mangrêtos dhatêng kakandhutaning pamulangan wau, lan ingkang sampun tampi sêsêrêpan saking pamulangan wau, tumuntên sagêd angsal pandamêlan, lan kanthi kamêmpêngan tumandang gotong royong mbangun manunggiling bangsa
ingkang langkung kêkah. Mangke manawi pamulangan punika sampun dipun dadosakên satunggal kados Universiteit, badhe tampi papan ingkang luhur, ing antawisipun sadhèrèk-sadhèrèkipun.
Pamarentah sangêt tarima kasih dhatêng ingkang sami nindakakên pakaryan awrat cêcawis adêging pamulangan punika. Wontên satunggal ingkang kenging kula sêbutakên naminipun, inggih punika Prof. Dr. I. J. Brugmans. Kalayan agênging manah kula aturakên pisan bilih lalêbêtanipun sampun dipun akêni kasêbut wontên ing bêslit dalêm Srimaharaja putri, pêpundhèn kula, sarana tuwan wau kawisudha dados Ridder in de orde van
sanèsipun. Jêbul botên. Sabun Sunlight gadhah lêlampahan mèh sami kalihan lêlampahanipun montor Ford, inggih punika lêlampahanipun tiyang botên gadhah sagêd dados tiyang sugih brèwu, tiyang kêtawur ing bêbrayan gêsang kados kêtingal mêncungul onjo piyambak, badhanipun lêlumbungan, pabrikipun agêng piyambak sajagat.
Tiyang ingkang ngantos angsal pêparab Raja Sabun wau, tiyang Inggris, nama William Hesketh Lever. Lêlampahanipun kalêbêt anèh lan luar biasa. Lairipun kala ing taun 1851, wontên ing Bolton, kalabêtkalêbêt. wêwêngkon pusêring indhustri tênun ing tanah Inggris, inggih punika laladan Lancashire.
Panggêsanganipun têtiyang ing Lancashire ingkang kathah sami nyambut damêl wontên ing pabrik tênun.
James Lever, inggih punika bapakipun William Lever, sêmunipun pancèn botên patos rêmên nyambut damêl wontên ing pabrik tênun. Anggènipun botên rêmên punika, bakunipun margi saking mangrêtos, bilih kuli pabrik punika salaminipun gêsang botên badhe sagêd malih dados tuwan pabrik. Mila lajêng milalah bikak toko alit-alitan ngladosi kabêtahanipun têtiyang ing Lancashire ngriku. Anakipun inggih botên dipun kèn nyambut damêl dhatêng pabrik. Jalaran sampun mangrêtos, manawi nyambut damêl dhatêng pabrik, sampun ingkang malih dados tuwan pabrik, sawêg mingêr dhatêng pandamêlan sanès kemawon, sampun kathah ngrêkaosipun.
Ingkang dipun anggêp prayogi piyambak, anakipun badhe dipun purih nglajêngakên pandamêlanipun, inggih punika sêsadean, William Lever sêkolahakên wontên ing pamulangan ingkang dipun tuntun ing para ngulama. Mêdal sêkolah, lajêng kapurih wontên ing griya ngrencangi sêsadean, lêlados tiyang têtumbas wontên ing toko. Kala samantên William Lever sawêg umur 16 taun, pandamêlanipun sabên dintên namung ngladosi tiyang têtumbas. Manawi pinuju sêpên, lajêng ngirisi sarta mbuntêli sabun ingkang badhe dipun êtêr-êtêrakên dhatêng lênggananipun.
Lare taksih ênèm dipun kèn nyambut damêl kados makatên, têmtu kemawon botên patos sênêng. Bapakipun mangrêtos yèn anakipun botên tlatos thênguk-thênguk ing toko, mila lajêng kapurih plêsir-plêsir, nanging plêsir nyambut damêl, botên namung sênêng-sênêng
punika, kathah simah-simah kuli pabrik ingkang rêmên. Jalaran botên susah mingsêd, botên cucul wragad mirunggan (kangge nênumpak), sampun sagêd angsal sabun. Saking tlatosipun, dangu-dangu kathah lênggananipun. Malah botên simah-simah kuli pabrik kemawon ingkang sami tumbas dhatêng Lever ênèm, simahipun punggawa pabrik ingkang agêng-agêng inggih sami tumut tumbas. Saminggu-minggunipun piyambakipun sagêd angsal bathi lumayan. Punika ingkang calon dados babon, nigan bêbranahan ngantos tanpa wicalan kathahipun. Anggènipun dados bakul idêr sabun punika ngantos sawatawis taun.
Umur kalih dasa taun bêbathènipun sade sabun radi kênthêl. Tiyang ingkang sagêd dados
punapadene mangrêtos, bilih dêdagangan punika sagêdipun kêkah sêntosa manawi sagêd nglêgani kabêtahanipun tiyang kathah ingkang saèstu. Kêdah mangrêtos, bilih tiyang ingkang badhe têtumbas punika mripatipun sèwu, wênang nampik milih, sarêng ingkang sade mripatipun namung satunggal, inggih punika ingkang dipun
Pangrêtos makatên punika lumêbêt saèstu dhatêng manahipun Lever ênèm. Nalika wontên ing Wigan, sumêrêp wontên toko bumbon crakèn sampun mèh jatuh, badhe dipun liyêrakên kanthi rêgi mirah. Lever ngungak kanthongipun, kêdugi sagêd ngliyêr, lan inggih kêdugi sagêd
nggêsangakên toko wau. Toko bumbon crakèn tumuntên dipun liyêr, Lever dados tuwan toko kados bapakipun. Dipun cêpêng Lever, toko wiwit gêsang malih, nanging mêksa dèrèng adamêl marêming manahipun. Salêbêtipun nyêpêng toko, ingkang dipun impi-impi namung saêbab, inggih punika kadospundi anggènipun sagêd sadhe langkung mirah tinimbang toko sanès-sanèsipun. Pangalamanipun nalika taksih idêr-idêr dipun cakakên malih. Tumrap tiyang dêdagangan, ugêr sangêt nyuda panjanging margi utawi wêkdal saking papan pandamêlipun dhatêng papanipun tiyang ingkang ngangge, mêsthi sagêd langkung mirah tinimbang sanèsipun. Dagangan bumbon crakèn, têrang botên sagêd dipun damêl makatên, manawi botên mawi kapital agêng. Dene ingkang sagêd dipun bandhani alit-alitan, mawi nyuda wêkdal lan nyuda margi, inggih punika damêl sabun. Lever lajêng nyobi damêl pabrik sabun alit-alitan cêlak kalihan tokonipun. Sadaya dipun tandangi tangan, botên wontên ingkang mawi lampah mêsin. Pangalamanipun bab damêl sabun dipun cakakên, mila sagêd damêl sabun ingkang botên nguciwani. Lampahipun panyadenipun mênang cêlak lan mênang rikat kalihan sabun wêdalan kitha sanèsipun, mila rêginipun radi langkung mirah.
Nalika taksih idêr-idêr Lever angsal pangalaman, bilih tiyang tumbas sabun punika, sanajan namung sabun kumbahan, mêksa rêmên ingkang rêsik tur nècis. Mila panyadenipun inggih dipun buntêl nècis, kaangkah-angkah sangêt sagêda dipun rêmêni tiyang kathah. Kangelanipun Lever botên muspra. Daganganipun sabun majêng saèstu, malah lajêng agêng tinimbang kalihan bapakipun.
Dumugining umur tigang dasa taun, William Lever sampun dados sudagar sabun, ingkang radi katingal. Miturut pêpetanganipun, manawi namung ngêndêlakên pamêdaling sabun thok, botên badhe sagêd mindhak agêng rêrikatan. Makatên ugi manawi nrimah nggrêmêt dagang alit, dangu sagêdipun dados. Mila lajêng nekad nyobi ngambah dagang agêng, nyambi ndhatêngakên tigan kalihan mêrtega saking ing Irland, kasade dhatêng laladan Lancashire. Bathinipun gêmèndhêl. Punika têrus dipun angge pabrikipun sabun. Sadhèrèkipun jalêr, inggih punika James Darcy Lever tumuntên dipun gèrèd dipun jak têmbayatan nyambut damêl. Ing taun 1885 sagêd ngliyêr pabrik sabun ing Warrington. Wiwit punika, Lever sasêdhèrèkipun lajêng namung mligi nindakakên pakaryan damêl sabun, botên nyambi dagangan sanès-sanèsipun.
Salugunipun, ingkang njalari mumbulipun Lever punika kathah sangêt. Kêjawi pancèn gadhah dhasar sagêd damêl organisasi, lan sabunipun pancèn sae, ugi margi sagêdipun "reklame". Kacariyos sami-sami sudagar agêng ing Eropah, ingkang ngrumiyini mangrêtos saèstu dhatêng paedahipun "reklame" punika William Lever. Mila bab reklame punika inggih dipun parsudi saèstu, kaangkah-angkah ngantos sagêd narik saèstu dhatêng kawigatosanipun tiyang kathah.
Wontên ing pabrik ing Warrington, Lever sagêd damêl sabun jinis enggal. Punika ingkang badhe dipun angge nyabuni panganggenipun tiyang satanah Inggris. Rekanipun kados pundi? Sabun wau kêdah kasumêrêpan ing kathah, sarana damêl reklame agêng-agêngan. Namung anggènipun ngrèklamèkakên sabunipun inggih kanthi dipun sinau rumiyin. Sapisan bab nama. Punika kaangkah ingkang cêkak, gampil dipun emut-emut lan gampil dipun ucapakên, sarta narik mêmanahanipun tiyang kathah. Tanah Inggris kêrêp wontên pêdhut. Sabên tiyang sami ngantu-antu kêpengin sumêrêp soroting srêngenge, awit saking bunêgipun. Nocogi pêpenginanipun tiyang kathah wau, sabunipun Lever lajêng dipun namakakên "Sunlight Soap" (Sabun padhanging srêngenge). Nama sunlight punika tumrapipun tiyang Inggris gadhah daya panarik agêng, tur gampil dipun èngêt-èngêt. Mila sarêng sampun dipun reklamèkakên namaning sabun wau gampil
Anggènipun mbucal rèklamê, angsal damêl. Sawêg tigang taun, pabrikipun ing Warrington lajêng kalitên awit saking kathahipun sabun ingkang dipun damêl. Mila lajêng tumbas pasitèn wontên ing Liverpool cakêt sungapanipun lèpèn Mersey. Papan wau lajêng dipun dêgi pabrik dalah griya-griyanipun para punggawa, mila lajêng dados kitha sabun, katêlah nama "Port Sunlight". (Wontên lajêngipun)
Èstri : Mbok mlaku kuwi aja ngèri ngono, ta, mas!
Jalêr : "Bok wis, ayo tak dhèrèkake."
Èstri : "Ana kae rak yo saru."
Jalêr : "Witikna apa sing kon nyawang ki mung wong-wong
Kados sampun kasumêrêpan utawi kamirêngakên bilih kitha Banyumas punika satunggiling kitha ingkang sêpên. Nalika taksih dipun lênggahi residhèn utawi bupati, kitha wau sampun sêpên, saya sarêng namung dados kitha dhistrik, kados sapunika.
Wontênipun kitha ngriku punika sêpên tuwin botên katingal majêng, jalaran botên katrajang ing margi sêpur, dados sêsambêtanipun kalihan kitha sanès namung kalihan têtumpakan sanès, kadosta auto, autobus tuwin vrachtauto. Sanadyan lampahing sêrat pos pisan inggih kêpêksa namung kabêkta ing autobus. Ewasamantên kitha wau inggih wontên kamisuwuranipun, saking kawontênaning bathik wêdalan ingriku, malah dadosipun padagangan katingal rame.
Sintên ingkang dhatêng ing kitha Banyumas tamtu kapengin nyumêrêpi kawontênanipun, amargi hawanipun sakeca, kathah griya-griya ingkang gagrag lami, makatên ugi kathah marginipun simpangan. Sintên ingkang ngadêg wontên sangajênging dalêm kabupatèn, ingkang sapunika kawêdanan, manawi nyawang mangidul, katingal wontên gêdhong agêng.
Gêdhong wau tilas dalêm karesidhenan. Ing sapunika kadadosakên kantor D.R.G.D. (Demotratie-Regenstchap-Gezondheish-Dienst) gadhahipun D.V.G. (Dienst der Volks-Gezondheid), ugi dipun angge sêkolahan Mantri Kasarasan, inggih ingkang dipun wastani "Hygiëne Mantri School" (H.M.S.).
Ing bab wontênipun pamulangan wau kados pêrlu dipun wartosakên wontên ingriki, awit pêrlu saha wigatos sangêt dipun sumêrêpi ing umum ngantos cêtha, makatên malih, tumrap saindêngipun Indonesia, wontênipun inggih sawêg satunggal punika.
Miturut katrangan, adêging pamulangan wau kala ing tanggal 1 April 1936, wontên ing Purwokêrto. Ing ngadani panjênênganipun Dr. R.M. Suharjo (sapunika sampun tilar donya), dipun bantu ing dhoktêr wanita, Dr. Sapartinah. Adêging pamulangan wau saking pambudidayanipun Dienst de Volks-Gezondheid ing Bêtawi-Centrum.
Ing sakawit ingkang katampèn malêbêt dados murid wontên 25, jalêr èstri, sadaya sami asli saking laladan Purwokêrto. Lêt tigang wulan dipun dhatêngi murid-murid saking sanès panggenan, salajêngipun saya wêwah-wêwah saha katingal ajêngipun.
Ing salêbêtipun taun 1936 wau pamulangan kapindhah dhatêng Banyumas.
II, Vervolgschool, Schakelschool, H.I.S. sasaminipun.
Para murid wau dipun wulang dados "Hygiëne Mantri" inggih "Mantri Kasarasan". Padamêlan mantri kasarasan punika
sapanunggalanipun. Murid-murid wau kawulang praktijk tuwin theorie. Ing sakawit,
sasampunipun katampèn, kawulang praktijk, inggih punika mlêbêt mêdal dhusun-dhusun ingkang sampun dipun têdahakên. Para murid wau suka katrangan dhatêng para rayat dhusun. Tumindaking wontên ingkang nuntuni. Danguning praktijk sakawit 3 wulan, salajêngipun sami dipun wulang theorie, laminipun ugi 3 wulan. Kados makatên punika tumindak wongsal-wangsul ngantos 18 wulan.
Murid-murid H.M.S. jalêr èstri wontên ing papan ulahraga.
Kajawi punika dipun sukani wanci kangge maos sêrat-sêrat kabar, buku-buku, ulahraga, sinau gêndhing sasaminipun.
Inginggil sampun kapratelakakên, manawi sampun tamat pasinaonipun, lajêng kadadosakên
punika botên cêkap namung nyukani jampi dhatêng tiyang sakit kemawon, tiyang ingkang kasarasan inggih kêdah dipun sukani katrangan ing bab rumêksaning badanipun, supados tinêbihan ing sêsakit.
Pancèn nyata nyukani katrangan dhatêng rayat limrah utawi têtiyang dhusun, punika pancèn rêkaos. Ewasamantên, manawi dipun tindakakên ugi katingal pikantukipun.
Kala tanggal 1 Januari 1937 pamulangan H.M.S. nampèni murid 10, murid 10 wau sampun sami dados mantri D (emontratie) G (ezondheid) D (ienst) Banyumas, inggih punika onderbouw (peranganipun ngandhap) D.R.G.D. wau.
Ing sapunika D.R.G.D. dalah H.M.S. wau sampun dados gadhahanipun D.V.G., ing pangintên badhe langkung majêng.
Hygiene mantri ingkang sampun tamat saking pasinaon ing H.M.S. tamtu langkung sagêd nyambutdamêl, awit wiwit dados leerling sampun kulina kalihan rayat dhusun. Makatên ugi wiwit malêbêt sinau, inggih dipun ajar gêsang "cara dhusun", inggih punika sarana kawontênakên wulangan praktijk wau. Ing sapunika ingkang dados pangajênging D.R.G.D. tuwin H.M.S. v/d D.V.G. Dr. Sumêdi, satunggiling dhoktêr pribumi ingkang sampun nate njêmbarakên pasinaon dhatêng Philippina.
Sukur dene ing sapunika sampun wontên pintên-pintên regentschap tuwin landschap ing pundi-pundi, ingkang ngintunakên para neneman sinau dhatêng H.M.S. Ing têmbenipun tamtu dipun angkat ing damêl dening regentschap utawi landschap ingkang ngintunakên wau.
Ingriki inggih pêrlu kapratêlakakên, bilih Hygiene Mantri School punika ugi sampun nate nampèni murid-murid saking Bali, Sumatra, Borneo, Makasar tuwin sanès-sanèsipun. Makatên ugi, pamulangan punika saya kathah ingkang migatosakên. Punika nitik saking rawuhipun para pangagêng ingriku. Dèrèng dangu ugi dipun rawuhi tuwan Gupêrnur Jawi Têngah, malah ugi nate dipun rawuhi K.T.I. Wicaksana.
Tuwan R. Sumêdi, Ind. Arts panuntun D.R.G.D. punapadene H.M.S.
Ing pangajêng-ajêng mugi adêging H.M.S. punika sagêda kasêmbadan punapa ingkang dados idham-idhamanipun, inggih punika nggêgulang rayat supados ngêrtos dhatêng kasarasan.
wau ngandharakên ing bab têdha ingkang maedahi.
Ugi tampi buku "Kent het gevaar" saking Noordhoff Kolff, Batavia-Centrum. Buku wau ngandharakên ing bab panjagi ing samangsa wontên bêbaya saking gêgana.
sabun - Hygiene Mantri School ing Banyumas - Kawruh bathik warni-warni - Kawontênan ing mangsa pêrang - Kitha
Gamping 1 kati dipun toyani 2 blèg (40 l.) lajêng kaudhêk, kacêmplungan jur-juran gêndhis klapa 1 tangkêp, ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêb, lajêng barang ingkang sampun kasoga wau kacêlup dhatêng bêninganipun sari gamping punika. Caranipun nyêlup kados ing ngajêng. Manawi sampun lajêng kaklumbrukakên mawi dipun udhal-udhal wontên siti, utawi wontên mêstèr mawi kalambaran kepang utawi barang sanèsipun, supados botên rêgêd. Manawi toya sari wau sampun sami rumêsêp, lajêng dipun cêlup dhatêng toya tawas kacampuran gêndhis.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.).
Kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang sampun dipun sari gamping wau lajêng dipun girah kalihan toya tawas campuran gêndhis wau kanthi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun sampirakên wontên gawangan. Manawi sampun atus lajêng dipun cêlup toya limrah, lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilin sampun rêsik, lajêng dipun cêlup dhatêng toya asrêp têrus kagirah rêsik. Toya ingkang kangge nggirah wau mawi kacampuran tawas, kathahipun tawas ngantos raos kêcut mônda-mônda. Punika sampun dados sinjang babaran.
Anggodhog soga kangge babaran Banyumas kasaran:
Tingi 100 kati, soga (jambal) 10 kati.
Kagodhog dipun toyani 7 blèg (140 l.) panggodhogipun ingkang ngantos umob sêpuh, kakantunakên 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun 4 rambahan, lajêng dipun lêrêmakên kados ing ngajêng. Manawi sampun, barang wau dipun cêlup 4 utawi 5 rambahan, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng kasampirakên dhatêng gawangan. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 2 blèg (40 l.), kaudhêk lajêng kacêmplungan jur-juran gêndhis klapa 1 tangkêp ugi kaudhêk ngantos campur. Manawi sampun mênêp, barang ingkang sampun kasoga wau lajêng kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping wau, ugi dipun ênyêt-ênyêt.
Manawi toya sari gamping wau sampun katingal sami rumêsêp, lajêng kagêlar ing siti utawi mêstèr mawi dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun, supados botên rêgêd. Manawi sampun lajêng kajèrèng dhatêng papan pamepean. Manawi sampun atus, lajêng kacêlup soga sapisan, lajêng kajèrèng ing papan pamepean ngantos garing. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Ampas lungsuran sari gamping ingkang mêntas kangge wau dipun jogi toya 1 blèg (20 l.) lajêng kaudhêk sarta kacêmplungan gêndhis klapa 1 lirang (sapalih tangkêp) ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêb, lajêng barang ingkang mêntas kasoga wau dipun cêlup dhatêng bêninganipun toya gamping punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kagirah toya kacampur tawas.
tawas 1/4 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Undang-undang hukuman), basa Walandi dipun sisihi basa Mêlayu, ingkang basa Jawi dèrèng wontên. Wêdalan Bale Pustaka, rêgi f 2.50. Wragad ngintunakên Bale Pustaka ingkang nyanggi, sok ugi artanipun dipun kintunakên rumiyin.
Buku wau sampun dipun cap kaping kalih wêlas, pranatan ingkang enggal-enggal sampun kalêbêt sadaya, dados inggih sagêd nyêkapi kapêrluan.
Griya sakit lare-lare ing London, kadhawahan bom. Dados tandha siyaning dhatêng sêsami.
Sri Nata Inggris mriksani gêdhong-gêdhong ingkang rêmuk.
Griya sakit ing Kent karisak ing mêngsah, ingkang mujudakên adamêl tabêt tindak awon tuwin angkara.
mungguhing pasawangan, cêkak aos nêngsêmakên. Bêbètènging kutha Sêmarang kang kidul, yaiku pagumukan candhi, yèn disawang saka kutha Sêmarang, nglamlami bangêt. Omah-omah gêdhong lan pilah-pilah omahe para tuwan-tuwan hartawan, ketok pating trèmplèk ana ing lambunging gunung, kaya kêkêmbangan katèmplèkake ing babud ijo pupus. Ing wayah bêngi diyane pating karêlip pating galêbyar, kaya lintang
kaya sênaring rêbab disênggrèng, ngêng-ngêng-ngêng nuwuhake swara lirih nglangut, ngrêringih ngêngayut ati, kaya pangêliking geisa Jêpang utawa: ya-mas-ya-mase bok mas pasindhèn ing S.R.V., Sri utawi Mavrow.
Yèn diwalik, yaiku kutha Sêmarang didêlêng saka ing candhi, awan bêngi padha endahe. Yèn bêngi, kutha Sêmarang ketok abyor pating karêlip kaya konang yutan nêba ing pasawahan. Yèn awan,
lor, sagara Jawa, katon kaya kaca kristal sêmu biru, kasorotan srêngenge pating kalêpyur ambalèkake cahya, kaya gumêbyaring intên barleyan.
Kutha Sêmarang klêbu dadi kutha padagangan kang gêdhe dhewe saêrad Jawa Têngah. Ing kono dadi gêlanggange wong
ing Sêmarang, mêsthi kêdayan ing sêmangat pasudagaran. Ramening palabuhan, grêngsênging toko-toko lan kantor-kantor dagang, bisa awèh suntik panggugah mênyang wong-wong kang pancèn duwe sêmangat dagang. Ana ing kono bisa marahi yakin têmênan, yèn kaum têngahan -Middenstand- iku pancèn dadi kuwat-kuwating kêrta arjaning kutha, sumarambahe marang nagara.
Ana ing Sêmarang têpunganku akèh tur warna-warna bangêt. Cêkake, yèn mung ana ing Sêmarang bae, saupama aku nekad ora sêsangu, ora bakal kapiran. Malah nèk gêlêm amblubud bisa ambrêkat suguhan.
akèh guru, kang bisa awèh wêjangan ngèlmu warna-warna, wiwit ngèlmune wong golèk dhuwit ngantèk têkan ngèlmune wong golèk swarga utawa nraka. Ana ing Sêmarang olèh wêjangan prakara ngèlmu tekad bab golèk bôndha, utawa ngèlmune wong kêpengin sugih.
Maune aku tansah kêthukulan pitakonan sajroning ati. Sabab apa sadulur-
kuwi, mitraku sudagar Tionghwa sing wis sugih pangalaman. Dadi kandhane ora mung wêwaton jare-jarene,
wisesa mênyang awake dhewe. Sakabèhing manungsa, êmbuh jinising caklipa, êmbuh jinising kêsuma, padha duwe utawa pinaringan uthut -kans- bisa cilaka ngêpok utawa mulya mêncit. Lêlakoning manungsa sing wis gênah bangêt, yaiku mung kang wis dilakoni lan kang lagi dilakoni. Dene prakara ing têmbe buri kêjaba ihnile, isih durung
kaya wis mêsthi, wis mêsthi ngene, mêsthi ngono, mêksa isih bisa mlèsèd.
Rèhne lêlakon ing têmbe buri iku isih êmbuh, mulane sanajana wis amblêg pisan, wis koprot pisan, wis dadi sontoloyo pisan, isih kudu duwe pandêlêngan padhang, kudu duwe tekad wani adu bêgja. Yèn wis ngêcakake tekad, tog-togane mêsthi ana rong warna, UP (mumbul) utawa DOWN (amblêg). Yèn
Dene kang ora duwe tekad, alias kang ajêg gojag-gajêg, ajêg paro-paro, ajêg mônggamara, ora bisa UP ning bisa
DOWN. Utawa iya mung ajêg. Ora mumbul ora amblêg, alias urip têrus-mênêrus ênggrak-ênggrik dadi ênyek-ênyekan ngalor ngidul.
Beda karo wong kang duwe tekad. Tog-togane mêsthi têkan ênggon. Contone akèh bangêt. Ing nagara kene ana wong kayah rayah, dadi tuwan bêsar pabrik rokok, dhuwite nèk diijolake sèn prasasat kêna kanggo ngurugi supitan Sundha. Bôndha sarta kamulyane mau dadine mung marga saka panggawene kangjêng kyai tekad, yaiku nekad, wani golèk têgêsan turut lurung. Sabên dina wiwit byar têkan rêp,
durung nganti limang taun bandhane f. 50.000, ilang angkane lima, mung kari ênule. Môngka ênul iku sanajana jèntrèk-jèntrèk saka Mêrak têkan Banyuwangi, têtêp ora ana ajine, kambi saprayutan êndhil bae kalah.
Wosing uwis, tumraping wong urip kudu duwe tekad. Mêsthi bae tekad mau bêcik dhewe tekad kang ngajak utawa nênuntun marang kamulyan donya ngakerat.
Tekad sing mitayani dhewe tekad jawa sadurunge diwalik, bokmanawa kowe rada bingung, Truk. Jawa kuwi ana sing ngerata têgêse: nguja hawa. Dadi tekad jawa kang atêgês nguja hawa, wis gênah ora têgês. Beda karo dhèk durung diwalik. Jawa nèk durung diwalik muni:
pun kantor pakabaran Domei kalihan pamarentah Tokyo, sampun têrang bilih margi wontêning prajanjian wau, Tiongkok (paprentahanipun Wang) katêtêpakên dados prabot lampahing pulitik tuwin ekonomi Jêpang, mèh sami kemawon
inggih ngakêni sah dhatêng adêgipun nagari Manchukuo, atêgês sampun ngrilakakên laladanipun dados patêbaning panguwaos Jêpang. Tiongkok tampi kasagahan, samangsa kawontênaning nagari sampun pulih têntrêm, prajurit Jêpang ing Tiongkok badhe kaundurakên. Namung miturut artikêl 5 ing prajanjian wau, prajurit lautan tuwin baita-baita pêrang Jêpang salaminipun taksih prêlu kenging mlanggrok wontên ing laladan Tiongkok. Ing bab ekonomi, Tiongkok kalêbêtakên ing blok ekonomi Asia wetan (Jêpang-Manchukuo-Tiongkok), dados kadadosakên rodha ingkang badhe nglampahakên ekonominipun Jêpang ingkang mawi dhêdasar autarkie (kabêtahanpunkabêtahanipun. ing bab guru bakal dipun sampêdi piyambak, botên gumantung ing nagari sanès). Rèhning pangaribawanipun Jêpang wontên ing Asia-wetan punika ugi cêngkah kalihan Ruslan, mila wontên ing prajanjian wau ugi kacêthakakên pisan, bilih Tiongkok enggal (paprentahanpunpaprentahanipun. Wang) kalihan Jêpang saekapraya nêdya nyirnakakên pangaribawanipun Komintern saking ing Asia wetan.
Margi wontêning prajanjian Nanking-Jêpang, ing Tiongkok lajêng wontên pamarentah kalih, inggih punika pamarentah Chungking (Chiang Kai Shek) kalihan pamarentah Nanking (Wang Ching Wei), ingkang sawêg dipun akêni Jêpang kalihan Manchukuo thok.
Wontên ing jagat intêrnasional, pamarentah kados adêgipun pamarentah Nanking punika taksih dipun wastani pamarentah bonekah (marionetten regeering) jalaran pêjah gêsangipun taksih kapurba wisesa ing panguwaosing nagari sanès. Malah sanajana sampun wontên nagari sawatawis ingkang sami ngakêni sah, manawi ing nagari ngriku taksih wontên pamarentah ingkang absah sarta taksih sagêd nindakakên kuwajibanipun, pamarentah enggal wau wontên ing mripat intêrnasional inggih taksih dipun anggêp pamarentah bonekah. Upaminipun Manchukuo, sampun dipun akêni sah dhatêng mitra-mitranipun Jêpang inggih punika Salvador, Slawakie, Hongarie, Spanye, Italie, Jerman, Japan, Rumenie, namung taksih kaanggêp pamarentah bonekah, jalaran taksih wontên pamarentah Tiongkok ingkang baku sarta sagêd nindakakên kuwajibanipun inggih punika pamarentah Chungking.
Nitik katêranganipun Chiang Kai Shek tuwin Dr. Wang Chung Hui (nayaka sajawining praja Tiongkok) kala tg. 2 December, sampun têrang bilih jumêdhulipun pamarentah Nanking wau botên badhe nyuda kamêngpênganipun pamarentah Chungking. Prajanjian Nanking-Jêpang namung dipun anggêp dlancang tanpa têgês. Dene Wang Ching Wei, ingkang sapunikanipun dados presidhèn pamarentah Nanking, namung dipun cap tiyang ingkang nandukakên cidra agêng dhatêng nagarinipun :
Margi saking adêgipun pamarentah Nanking punika, pamarentah Chungking badhe ngalami lêlampahan ingkang nyêrês, inggih punika kêpêksa tarung kalihan bangsanipun piyambak. Namung, miturut katêranganipun Dr. Wang Chung Hui, inggih kadospundi kemawon dadosipun, Tiongkok taksih têtêp nêdya nduwa pangêsukipun Jêpang.
Kakiyatanipun Tiongkok punika kêjawi saking nagarinipun piyambak, ugi saking pambiyantunipun Inggris, Amerika tuwin Ruslan. Miturut ungêling wartos-wartos ing salêbêtipun minggu wingi Amerika katingal saya mêmpêng anggènipun mitulungi Tiongkok, ingkang têrang sampun purun nyukani sambutan 100 yuta dolar, prêlu kangge mêpakakên dêdamêl tuwin kabêtahanipun Tiongkok sanès-sanèsipun. Pitulunganipun Inggris inggih taksih ajêg lumintu. Makatên ugi Ruslan, sanajana sampun wontên kabar angin warni-warni bilih Ruslan kalihan Jê-
Residhèn Banyumas pènsiyun. Miturut pawartos opisil, wiwit benjing tanggal 29 wulan December punika, Mr. J.A. Ruys, residhèn ing Banyumas, kèndêl kalayan hurmat saking panyuwunipun piyambak, kanthi angsal tarima kasih saking parentah.
Ingkang Bupati Dêmak badhe tindak Lampumg. Wontên wartos, ingkang Bupati Dêmak R. A.A. Tirtokusumo, badhe tindak dhatêng papan paboyongan ing Lampung, dipun dhèrèkakên asistèn-wêdana sawatawis tuwin lurah-Iurah dhusun. Pêrlunipun badhe nyatakakên kawontênanipun ing papan paboyongan.
tiyangipun sadaya wontên 9, tiwas 8.
Kintunan pisang dhatêng Banyuwangi suda. Kintunan pisang Ambon saking Banyuwangi dhatêng Australie sabên kalih minggu sapisan taksih ajêg tumindak, ngantos pintên-pintên èwu pêthi. Nanging sarêng mangsa têrangan punika kathah ingkang kirang sae, ugi
Dêdamêlipun prasaja kemawon, tanpa têtumpakan motor.
Nyambêt ril S.S. Kawartosakên, S.S. anggèning nyambêt ril saking Surabaya dhatêng Tarik sampun mèh rampung. Sasampunipun punika lajêng nglajêngakên nyambêt ril saking Tarik dhatêng Solo. Kintên-kintên ing wêkasaning taun 1941 ril-ril antawisipun Solo dhatêng Surabaya sampun rampung panyambêtipun sadaya. Pikantukipun ril ingkang dipun sambêt makatên punika, lampahing sêpur sagêd antêng tuwin botên nyuwara, makatên ugi sagêd awèt.
Longonsteking. Wontên wartos, bilih ing wêkdal punika ing Jawi wetan tuwuh sêsakit longonsteking, kathah tiyang sakit ingkang dipun upakara wontên ing griya-sakit.
Sumbangan kangge dêrma. Tuwan Thio Keng Yan ing Sêmarang, mêntas gadhah damêl ngemah-emahakên sadhèrèkipun, ingkang paargyanipun wontên ing gêdhong Ching Hwa School, tampi sumbangan ingkang gunggungipun arta wontên f 3000.-. Angsal-angsalaning arta sumbangan wau lajêng kadêrmakakên dhtêng Fonds Amal Tiongkok.
Griya-sakit sanatorium. Dumuginipun sapunika, griya sakit Sanatorium ing Indonesia ngriki wontên 8, ingkang sampun dipun angge sawêg 3, inggih punika ing Ngayogya, Makasar tuwin sacêlakipun Cirêbon. Waragadipun yasa griya-sakit wau saking arta fonds salawe yuta. Sanatorium ing Purwokêrto inggih sampun kabikak. Ing Madiun kabikak ing wulan punika. Ingkang tiga ing Bandung, Jêmbêr tuwin Ambon, sampun mèh rampung panggarapipun.
Margi sêpur enggal ing Sêmarang rampung. Panggarapipun margi sêpur saking Poncol dhatêng Tawang, sampun rampung, saha sampun kawiwitan kangge mlampah momot barang. Benjing Januari ngajêng punika ugi badhe katindakakên kangge sêpur tumpakan.
Karampunganing prakawis katiwasan ing rêdi Lawu. Pangadilan Landraad ing Surakarta sampun ngrampungi prakawisipun tuwan Atmosudarma, pangajênging darmawisata minggah rêdi Lawu, ingkang njalari tiwasing lare kalih. Dakwa kaukum 9 wulan, nyuwun revisie.
Congres A.I.I. ingkang kaping 5. Benjing tanggal 24 dumugi 29 wulan punika. A.I.I. ngawontênakên congres wontên ing Cianjur. Dipun sarêngakên kalihan congresipun golongan wanita Zainabiyah tuwin golongan mudha B.I.I.
Dr. Cipto sampun dumugi tanah Jawi. Kawartoskên, tanggal 2 wulan punika Dr. Cipto sampun dumugi ing Surabaya, lampahipun sêsidhêman, dipun pêthuk Ir. Darmawan sakulawarga, Dr. Samsi, tuwan Roosan Abdulgani tuwin tuwan Sumarto Joyodiharjo. Ing dintên punika ugi lajêng bidhal dhatêng Sukabumi, papan ingkang sampun dipun pilih kangge nêntrêmakên sarira.
Gêgêntosipun Ministêr Kobayashi. Miturut wartos Aneta-Reuter, awit
pang badhe andum prabawa wontên Tiongkok, ewasamantên mêksa taksih lajêng anggènipun suka pambiyantu moreel Ian materieel dhatêng Tiongkok.
Wartos saking Indo-China ingkang dumugi ingriki sakêdhik sangêt, dèrèng kênging dipun angge pancadan ngungak kawontênanipun Indo-China ing sayêktosipun. Miturut ungêling pawartos, pasulayanipun kalihan
Namung bab panêdhanipun Jêpang, Prancis botên wani mbalak. Rêmbag prakawis ekonomi ingkang
nyêplosakên bilih trajangipun Jêpang wontên ing Asia-wetan punapadene wontên ing laladan samodra Pasific punika, ingkang dados pagolan nomêr satunggal inggih punika Inggris kalihan Amerika. Bab punika Inggris kalihan Amerika botên nyelaki, jalaran pancèn gadhah kabêtahan agêng wontên ing Asia-wetan tuwin laladan Pasific. Mila botên nggumunakên, manawi ing bab ngrêksa kawilujênganipun laladan Pasific punika, Inggris kalihan Amerika sagêd gandhèng kunca. Saya sarêng Jêpang ngêblak nggolong dhatêng nagari Indhên, Inggris kalihan Amerika saya rakêt anggènipun gotong royong wontên ing laladan Pasific. Amerika têrus ngiyatakên wadyanipun lautan wontên ing laladan Fasific wetan sarta kidul. Dene Inggris ngiyatakên pananggulangipun wontên ing Pasific kilèn, dhasaripun wontên ing Singapura. Dene ingkang dipun patah
kalihan Amerika wontên ing laladan Pasific punika sampun dangu dados rêmbagipun para dhiplomat Inggris, Australie tuwin Amerika wontên ing Washington, namung taksih adhapur pêpucuk dèrèng dados rêmbag opsijil sarta inggih dèrèng wontên putusan-putusan ingkang gumatok. Namung manawi nitik glagatipun, bab nglarasakên pananggulang wontên ing Pasific punika kathah uthutipun tumuntên dados.
Makatên kawontênanipun sakiwa têngênipun Tiongkok salêbêtipun minggu wingi.
Yèn ing Eropah, ingkang rame namung babagan pêrang. Lampah-lampah dhiplomatik kalêbêt sêpên. Dene ingkang kalêbêt wigatos, Inggris sampun sagêd damêl prajanjian babagan arta kalihan Spanyol, ingkang ugi atêgês nggondhèli Sêpanyol sampun ngantos kenging dipun pulut Jerman. Pamitranipun Inggris kalihan Turki saya supêkêt, dening dipun sêmèn ing prajanjian babagan arta, ingkang ngêmu kajêng mêpês padaganganipun Jerman wontên ing laladan Balkan.
Dene Jerman katingal têrus nêsêg nêdya ngrangkul Prancis supados purun tumut Jerman babar pisan, lajêng kaajak nandangi Inggris. Manawi Laval, sampun têrang mupakat sangêt, margi wiwit rumiyin mila pangêmbat praja satunggal punika tindakipun tansah nyondhongi Jerman-Italie. Namung wontên pêpalangipun agêng inggih punika rakyat Prancis umumipun taksih têtêp botên rêmên dhtêng Jerman ; lajêng, Petain kalihan Weygand kawartos têtêp botên purun nyidrani mitranipun lami inggih punika Inggris.
Malaria ing bêwah Pamêkasan. Miturut katrangan saking Dienst Kasarasan, ing dhistrik Sêpulu tuwin Ambuntên tuwuh sêsakit malaria ragi sangêt. Têtiyang ingkang kêtrajang, ing Sêpulu 150, ing Ambuntên 300. Ingkang wajib sampun nindakakên papriksan sapêrlunipun.
Dintên wiyosanipun Premier Churchill. Dhawahing dintên wiyosanipun Premier Churchill, ing pundi-pundi kawontênakên paargyan namung climèn. Ingkang wigatos, ing pundi-pundi wau wontên tindak ngalêmpakakên arta kangge Spitfire Fonds.
Pakèwêdipun kintunan sata dhatêng Indo-China. Ingkang sampun-sampun, pawêdalipun sata saking kabudidayan kathah ingkang dipun kintunakên dhatêng Indo-China. Ing sapunika saya dangu pangintunipun saya rêkaos. Mila ing bab punika lajêng dados panggalihanipun para wajib.
Ingsêr-ingsêran ing Jawi Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Masrikan Tirtoawijoyo, asistèn-wêdana Parakan, dhistrik Parakan, Kabupatèn Têmanggung, Paresidhenan
Wontên têtiyang tani cacah 40 saha pêtinggi cacah 40 sami bawah Bojonêgoro darmawisata dhatêng Lampung, pêrlu badhe nyumêrêpi piyambak mawontênanipun, supados kathaha ingkang sami purun pindhah dhatêng sabrang. Pambudidaya makatên punika jalararan saking padununganipun lami awon sitinipun, botên jalaran saking
dados pangarsa Landraad ing Kêdiri, wiwit tanggal 30 November kêpêngkêr.
C.B.Z kadadosakcn Academisch Ziekenhuis. Miturut dhawuh wangsulanipun wêwakil parentah ing Raad Kawula, botên kawratan manawi C.B.Z. kadadosakên Academische Ziekenhuis.
Ngajêngakên ngrabuk. Awit saking rêrigênipun pangagêng ing Banjarnêgoro, tumbas rabuk Dubbel superfosfaat rêrêgèn f 1500,-. Rabuk wau lajêng kabage dhatêng para tani ing dalêm sa-kg rêgi gangsal sèn. Tindak makatên wau pêrlu kangge ngudi indhaking pamêdal.
Damêl dolanan Iare. Kawartosakên, ing Malang wontên pabrik enggal ndamêl barang-barang dolanan lare. Ingkang ngadani padamêlan punika sawênèhipun nyonyah Walandi asli plajêngan saking nagari Walandi, ingkang pancèn sampun tukang dêdamêlan makatên.
Comite Steunfonds Holland. Ing Sf. Prambanan wontên kêmpalaning para Inh. personeel, Voorzitteripun Padmowirono, kêmpalan wau sampun wiwit wulan Juni '40 sarta sampun sagêd ngintunakên arta f 95.42, lumantar N.I.R.O.M. Ian Regent. Ing pamuji sêjaning kêmpalan wau enggal kasil. (K. 2663).
saking Rome dhatêng D.N:B. dipun kèndêli saking anggènipun dados pangagêng wadyabala Italie awit saking panêdhanipun piyambak. Ingkang nggêntosi Jendral Ugo Cavellero.
Prajurit Italie ingkang mlajêng dhatêng Yugoslavie (Reuter, Istambul). Salêbêtipun papêrangan Italie-Griek, wontên prajurit Italie 6000 mlajêng dhatêng Yugoslavie, lajêng dipun singkirakên (dipun interneer).
Hulpkruiser Inggris tarung kalihan baita pêrang Jerman (Reuter, Londen). Pangagêng wadya lautan Inggris nggiyarakên wartos bilih hulpkruiser Carnarvon Castle papagan kalihan baita pêrang Jerman ingkang nylamur kados baita dagang wontên ing
Yugoslavie - Hongarie (United Press, Belgrado). Wontên wartos bilih tg. 11 wulan punika Csaky badhe dhatêng Belgrado. Punapa ingkang badhe karêmbag, botên kasumêrêpan têrang. Namung kalangan pulitik sami gadhah pandugi, bilih dhatêngipun Csaky wau badhe
kalihan Klisura. S.s.k. Griek nyariyosakên yèn prajurit Griek ing Albanie têrus mangalèr ngênêr dhatêng sumbêr lisah ing Albanie dumunung wontên ing antawisipun lèpèn Devolvia kalihan Skumbi.
Delvino dhumawah ing tanganipun Griek (Reuter, Athene). Kawartosakên bilih kitha Delvino sampun karêbat prajurit Griek. Papêrangan ing kiwa têngên ngriku kalajêngakên: Kathah prajurit Italie dipun tawan.
Italie ngingsêr sênapati malih (Reuter, Londen). Miturut Stefani, Jendral Cesare de Vecchi komandhan prajurit Italie ing laladan sagantên Egei dipun kèndêli awit saking panêdhanipun piyambak. Ingkang nggêntosi Jendral Ittore Bastico, kadadosakên gupêrnur ing Dedekanesos tuwin senapati ing laladan ngriku.
Miturut wartosipun D.N.B., pangagêng wadyabala lautan Italie Admiraal Domenice Cavagnari ugi dipun kèndêli, ugi saking panêdhanipun piyambak. Dene ingkang nggêntosi Arturo
ambal kaping 40, nuju 11 panggenan ing laladan Albanie. Kajawi punika, R.A.F. ugi nêmpuh papan-papan ing Italie ingkang kangge margi utawi pancadan ndhatêngakên prajurit tuwin bêbantu dhatêng Albanie.
Wadya lautan Amerika mindhak sêntosa (U.P.
Rancangan badhe damêl wadya lautan kalih sisih (ing sagantên Atlantik kalihan Pacific), ingkang badhe nêlasakên waragad 1 milliard, dipun enggalakên anggènipun nindakakên. Damêl baita kruiser manawi ing mangsa limrah, rampungipun 40 wulan, punika sagêd dipun gêlak rampung 35 wulan.
Damêl baita silêm yèn limrah 30 wulan, dipun gêlak sagêd dados 24 wulan; dene pandamêlipun torpedo boocager sagêd dipun enggalakên 1 wulan tinimbang kalihan ing wêkdal limrah. Kêjawi punika ing Amerika inggih badhe dipun wontêni papan kangge damêl baita pêrang enggal, wragadipun 150 yuta dolar.
Wêwadosipun pabrik dêdamêl Skada botên dhumawah ing
Inggris ing nalika prajurit Jerman lumêbêt dhatêng Cechoslowakie. Dhirèktur wau ugi sagêd ndhêlikakên wêwadosipun Skoda ing bab pandamêling dêdamêl warni-warni. Sapunika bab wêwadosaning dêdamêl wau dipun wahyakakên dhatêng pamarentah Inggris. Ing sakawit Jerman badhe mulut ministêr wau kapurih wangsul dhatêng Cechoslowakie, nanging botên kalampahan, margi ministêr wau botên purun.
Ing Rumenie kasamarakên yèn wontên kraman (Reuter, Bukarest). Pamarentah Rumenie nggiyarakên undhang, têtiyang ingkang nggêgasah utawi tumut kraman, badhe dipun ukum pêjah. Dene ingkang sami tumut ebah-ebahan ingkang nêdya damêl kraman, dipun ukum salaminipun gêsang. Pangadilan ingkang badhe mriksa prakawis wau Raad militèr, warganipun jendral 3, pamriksanipun kawatês namung 24 jam, anggènipun nindakakên pancasan diputi wangêni
Sovyet ing bab pulitikipun ingkang tumuju dhatêng Tiongkok (Sovyet nêrangakên yèn pulitikipun Sovyet botên ewah). Katêrangan punika kaanggêp dados wangsulanipun Sovyet dhatêng prajanjian Nanking-Japan ingkang mawi isi mêngsah Kuminis.
Kula namung anyipta pêjah, anuntên mirêng swaranipun tiyang angungkabi tutup sela, botên dangu wontên jisim satunggil, tiyang gêsang satunggil ingkang dipun dhunakên. Wondening jisim punika jalêr. Sampun adat, yèn tiyang kabêtah, inggih nekad. Kalanipun
sirahipun tiyang èstri wau sarosa kula, jangkêp kaping tiga, lajêng pêjah. Nggèn kula nglampahi padamêlan makatên punika namung angangkah roti akalihan toya, ingkang wontên ing tabêla, dados kula angsal andhungan kangge ing sawatawis dintên. Botên dangu wontên jisim tiyang ètsri, kaêdhunakên ing luwêng malih, ingkang jalêr kalêbêtakên gêsangan, lajêng kula pêjahi, trapipun kados ingkang sampun kalampahan wau. Sarèhning kala samantên panuju kathah tiyang pêjah salêbêting kitha, dados kula botên kêkirangan têdha, pamêndhêt kula inggih ngangge pratingkah kados ingkang kasêbut ingajêng wau.
Anuju satunggil dintên, sarêng kula sampun amêjahi tiyang èstri satunggil malih, amirêng swara angakak sarta gadêbêging suku, kados tiyang lumampah, kula amurugi prênahing swara, pangraos kula wontên ingkang katingal kumlebat;
padhang-padhang alit kados lintang, kula purugi sakêdhap ical, anuntên katingal malih. Sarêng kula sampun cakêt, têtela ingkang katingal padhang
ngandhut watos kemawon. Enggal lompongan kula lêbêti, têmbus pinggiring sêgantên. Ing mangke sampeyan sadaya kula aturi anggalih, mênggah ing bingah kula kala samantên.
Kula botên sagêd amratelakakên bingahing manah kula, sabab ingkang kula tingali punika, dede supêna ing sayêktosipun. Sarêng manah kula sampun têtêp, kados ingkang wau-wau, kula lajêng sumêrêp, yèn ingkang kula mirêngakên ngakak sarta kula tut wingking wau, sayêktosipun dhapur bêbujêngan, mêdal saking sêgantên, sabên-sabên lumêbêt ing luwêng amangsa bathang tiyang.
Rêdi lajêng kula tingali, prênahipun antawising kitha kalih sêgantên, nanging botên wontên marginipun, sangêt sungil, botên kênging kaambah ing tiyang. Kula lajêng andheprok wontên pinggiring sêgantên, asokur ing Gusti Allah saking pitulungipun dhatêng kula. Sarêng sampun aso, kula lumêbêt dhatêng luwêng malih, amêndhêt roti, kula têdha wontên pinggiring sêgantên, mindhak eca raosipun, angungkuli kalanipun taksih wontên salêbêting luwêng. Anuntên kula lumêbêt malih, amêndhêti prabotipun tiyang pêjah, awarni gêlang intên mirah mutyara mas sapanunggilanipun, ingkang kalêbêt aji, pamêndhêt kula kalayan êmèk-êmèk, saangsalipun kemawon, sadaya sami kula bêkta dhatêng
marginipun sagêd luwar saking pinggiring sêgantên wau.
Sarêng antawis tigang dintên, kula aningali baita langkung, botên têbih saking
kalih dintên punika, barang gêgramèn ingkang katututan, namung warni buntêlan ingkang katingal punika. Rahayunipun badan kula, dene tiyang baita wau botên angyêktosi lompongan ingkang anjog dhatêng luwêng, sampun pitajêng kemawon
nggènipun sagêd mitulungi, sarta marêm kula umuki, yèn katiwasan pêcah baita kula.
Baita anuntên layar, lampahipun anglangkungi pulo pintên-pintên, wontên ingkang nama pulo Klokke, layaran sadasa dintên saking pulo Serindip, samantên punika manawi anginipun sae. Wontên ing pulo Kelah layaran nêm dintên. Wontên ing puopulo. Kelah punika kula sami mêntas. Ingriku kathah pêlikan timah, sarta rosan Indu punapadene kapur-barus.
Ingkang jumênêng ratu ing pulo Kelah wau, anglangkungi prakosa sarta sugih, talatahipun ngantos dumugi pulo Klokke. Mênggah agêngipun pulo Klokke punika, lampahan kalih dintên,
dumugi ing nagari Bagdad, akathah bêbêktan kula rajabrana, botên wontên damêlipun yèn kula cariyosna saking sokur kula dhatêng Gusti Allah, amargi saking pangrêksanipun. Kula adana kathah dhatêng tiyang mêlarat, sarta anyukani yatra kathah, kadamêl anyaèni masjid-masjid,
Juru ngarang administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Masjid ing Pringsèwu Lampung, manawi para dhiktator mênang dening Albert Viton, tindak têgêlanipun Jerman ngicalakên raos kamanungsan, tindak adil lan pangadilan, dhatêng kawah Ijèn, dayanipun godhong sata, paargyan Malaysia ing Manila, jagading wanita, kitha pusêring kabudayan, babad minggon, kabar warni-warni, waosan, taman bocah.
papane rêsik gasik / ya iku mêsjid Pringsèwu / santrine bêntêt kêbak / yèn pinuju dina bêcik / nganti ewon wong doh-adoh padha têka //
Ingkang satunggal badhe ngêdum jajahan, satunggalipun badhe andhêpani jagat.
Isi sarta suraosipun kados prêlu kasumêrêpan ingakathah, langkung-langkung ing salêbêting mangsa pêrang kados samangke punika.
Punapa panguwaos-panguwaos fascist anggènipun pancakara punika mapagakên kanyataan ingkang wontênipun kala jaman kalih dasanan taun kêpêngkêr nanging ingkang sapunika namung awujud wêwayangan? Sêrat-sêrat kabar opisijil ing Italie kanthi gambira damêl andharan bab "Jaman enggal ing laladan Sagantên Têngah" ; lajêng Signor Virginio Gayda, juru ngarang fascist ingkang agêng piyambak panguwaosipun, anêrangakên, bilih "Awit saking wontênipun tatanan enggal ing Eropah... jajahan-jajahan badhe kabage kanthi ngadil miturut kathah kêdhiking jiwanipun nagari-nagari ingkang gadhah jajahan sarta kalarasakên kalihan wêwatakan, punapadene kalihan kasagêdanipun nyambut damêl bangsa-bangsa wau.
Punapa ingkang dipun kajêngakên somprètipun II Duce, inggih punika Gayda, wau sampun têrang, inggih punika : rèhning Prancis kalihan Inggris cacah jiwanipun ajêg botên
mangrêtos dhatêng lampah-lampah murih cacah jiwaning nagarinipun mindhak-mindhak. Dados badhe kados kala kalih èwu taun kêpêngkêr, umbul-umbul [...]Naskah rusak.
Têtiyang golongan demokrasi libêral (demokrasi mardika) sami mratelakakên, bilih ingkang kados makatên punika ing jaman samangke sampun botên sagêd tumindak. Sampun wiwit kala 20 taunan kapêngkêr imperialisme punika sampun dumugi ing janji ; kacariyosakên, yèn awit saking kawontênan sosial, ekonomi tuwin kabudayan ing nagari-nagari ingkang gadhah jajahan lan ingkang dados jajahan, kakiyataning gêsangipun imperialisme sampun jugrug, imperialisme dados cara ingkang sampun botên cocog kalihan kawontênaning jaman. Para ngudi sêsêrêpan ekonomi tuwin sêsêrêpan bêbrayan gêsang sampun kêrêp anêrangakên, bilih saprasakawan abad kapêngkêr krajan-krajan agêng ing jagat sampun wiwit surêm kasaput ing dalu. M.J. BONN sampun damêl andharan bab "Jugrugipun karajan ing donya", mawi wêwaton sarta wawasan ingkang sakalangkung mitadosi. Kula piyambak wontên ing kalawarti Asia ngriki ugi sampun nate nêdahakên ngalamat-ngalamat badhe jugrugipun imperialisme.
Kados sampun botên prêlu mawi ndhudhahi lêlampahan ing babad 25 taunan kêpêngkêr. Sampun têrang, botên wontên nagari jajahan ingkang kalis ing daya pangaribawani
tanah jajahan lan ing nalika punika ugi imperialisme tansah têrus mundur. Imperialisme wau sawêg kemawon mencok, raos botên sênêngipun têtiyang kathah lajêng mubal, anduwa satêmah pun imperialisme, kapêksa lumajêng saking ing pandhêlikan satunggal mlembar dhatêng pandhêlikan sanèsipun ingkang kirang prayogi utawi kirang ubarampening pananggulangipun. Ing laladan Sagantên Têngah, inggih punika nagari-nagari ingkang dados impènipun Mussolini, sampun kêrêp ngatingalakên kêncênging manahipun nêdya ngrêbat kamardikanipun. Têtiyang Prancis wontên ing Marokko, Tunis tuwin Syrie, botên kêndhat-kêndhat anggènipun manggih ribêd. Pranatan cara diktator wontên ing nagari-nagari wau namung sagêd ngêndhalèni, nanging botên sagêd nyurês, ebah-ebahan kabangsan ing nagari ngriku. Italie piyambak sampun ngraosakên, botên gampil nindakakên sêsanggêmanipun, inggih punika nêntrêmakên tanah Lybie. Wontên ing Mêsir, Palèstina tuwin Irak, Inggris inggih nrênjuhi prakawis-prakawis ingkang malahi saèstu, ngantos lajêng trimah ngawon.
Jajahanipun Mussolini piyambak, inggih punika Lybie, wèlèh-wèlèh anggènipun ngatingalakên bab wontêning sêmangat enggal ing tanah jajahan, ingkang ing nagari-nagari sanèsipun botên badhe wontên. Nagari wau kala taun 1911 nalikanipun Turki kacancang wontên ing Balkan, karêbat saking panguwaosipun Turki. Namung pawingkingipun lajêng katingal, yèn anggènipun ngêjègi nagari wau langkung gampil tinimbang kalihan anggènipun nglêstantunakên panguwaosipun. Sasampunipun dipun kuwaosi Italie lajêng kêrêp wontên kraman. Miturut biwara opisijil fascist piyambak, kraman wau "kêdah dipun tandangi kanthi toging kakiyatan saèstu". Sanajana makatên, sêdyanipun Italie badhe nancêbakên panguwaos wontên
ing laladan Tripolitania punika, kêlampahanipun mêksa botên sagêd ing sadèrèngipun taun 1914. Nanging umuripun mêksa inggih botên dangu. Sarêng wontên pêrang donya, têtiyang Lybie angsal margi malih badhe nglêksanani sêdyanipun. Margi wau inggih dipun pigunakakên. Wasana prajurit Italie ngantos dasanan èwu kapêksa dipun kintunakên dhatêng Lybie. Dumuginipun taun 1919 kraman ingkang agêng ing laladan pasisir sawêg "sagêd sirêp".
Pancèn sawêg kojuripun Italie, têtiyang Lybie punika botên gampil dipun tindhês, botên purun nrimah utawi mupus. "Kintên-kintên ing taun 1921, sasampunipun kathah sêsrawunganipun kalihan têtiyang pribumi, tiyang Italie sawêg mangrêtos, bilih anggènipun badhe nglêstantunakên pangrêbatipun nagari wau botên cêkap manawi namung sarana ngawonakên dêdamêlipun tiyang ingriku kemawon."
Ubat-ubêting têtêmbungan ing biwaranipun fascist wau, manawi dipun bucali sêsêkaranipun, lajêng atêgês, bilih panguwaosipun tiyang ltalie wontên ing Lybie punika namung wontên ing laladan ingkang wontên prajuritipun, ing sanès panggenan botên gadhah panguwaos punapa-punapa. Taun-taun candhakipun Italie ewon anggènipun nglurugakên wadyabalanipun dhatêng Lybie ; lampah-lampah pêrang ingkang sakalangkung siya dipun cakakên ; jendral kalih ingkang agêng piyambak ing nalika punika,
mandhegani prajurit Italie anggènipun badhe nêmpuh bangsa sayuta kathahipun ; sanajana makatên, sawêg ing taun 1932 anggènipun sagêd nyêbar biwara, bilih "Jendral Pietro Badoglio angumumakên yèn tanah Lybie sadaya sampun têntrêm."
Kadospundi mênggah ing kawontênan ing sanyatanipun, kenging kasumêrêpan saking ing biwara opisijil saking Italie, ingkang ungêlipun makatên : "Ngajêngakên wêkdal punika (1932) panuntun-panuntun pribumi ingkang agêng-agêng sami nungkul wontên papêrangan utawi sami oncat dhatêng nagari sanès." Katêrangan punika ugi ngêmu têgês, bilih tiyang Italie piyambak sampun ngakêni yèn kraman ing Lybie punika wontênipun wiwit taun 1911 ngantos dumugi taun 1932 ; Ian ing sayêktosipun, kraman wau sagêdipun sirêp saèstu sarêng sampun lêt sawatawis taun saking bakdanipun taun 1932.
sami kêtuwuhan pitakenan ing salêbêtipun manah, baya kadospundi anggènipun Italie badhe nêlukakên tirahan-tirahan nagari sakubênging Sagantên Têngah samangke punika ? Sawêg Lybie kemawon sampun rêkaos. Mangka Lybie punika sami-sami nagari wêwêngkonipun krajan Ottoman (Turki), kalêbêt ingkang kèthèr piyambak ; jiwanipun awis tur kêcingkrangan sangêt ; tiyang
inggih sagêd angsal damêl anggènipun nêdya ngrampêd nagari-nagari ingkang sampun majêng tur sugih, punapadene sampun dangu
Ananging, para panuntun fascist punika sêmunipun ahli kanyataan sadaya ; ngrêtosipun dhatêng caraning tandangipun piyambak langkung cêtha tinimbang kalihan para sagêd golongan kula ingkang ndhawahakên pamanggihipun kanthi mardika. Imperialisme dèrèng dumugi titimangsanipun sirna. Utawi langkung prayogi dipun têmbungakên, bilih jinising imperialisme ingkang tuwuh sarta mêkar wontên ing laladan sosial, kabudayan tuwin ekonomi kilenan ingkang asipat dhemokrasi-libêral tuwin asipat kapitalis punika sampun notog dumugi ing puncak, sarta sampun wiwit badhe ngglewang. Imperialisme jinis kados makatên punika pancèn anêh, botên wontên ingkang nyamèni. Imperialisme wau, sanajana botên timbang kalihan wragadipun, umumipun nêripun nunggil lampah kalihan kamajênganing masarakat, sarta inggih botên sagêd pisah kalihan bakuning jangka ingkang dados dhêdhasaring masarakat dununging imperialisme wau.
Ananging, imperialisme punika sajatosipun kathah jinisipun. Ing sadèrèngipun kapitalisme democrasi lahir wontên ing babad, imperialisme sampun wontên. Dene ing benjing, manawi Jerman kalihan Italie unggul juritipun, ugi badhe wontên imperialisme malih, imperialisme ingkang asipat totalitèr.
Prakawis punika tiyang botên mangrêtos ; Ian anggènipun botên mangrêtos punika ingkang njalari nagari-nagari dhemokrasi mardika botên mangrêtos dhatêng kawontênanipun Fascisme wau. Fascisme punika botên namung awujud blabaraning kabudayan lami dipun wêwahi dhiktator, punika botên ; ananging sampun têrang yèn nyingkirakên -utawi mbalela - dhatêng blabaraning kabudayan ingkang tuwuh ing salêbêting tiga kawan abad kapêngkêr. Nagari-nagari dhemokrasi anggènipun botên
sipating caraning tindakipun ingkang salugu. Namung kita botên purun pitados. Ingkang sagêd mangrêtos Ian sumêrêp sakêdhik-sakêdhik dhatêng galagating lêlampahan wau namung para landhêp ing pamawas, nanging botên sapintêna kathahipun. Punika sami nêdahakên glagating kawontênan wau, nanging suwaranipun botên kados swaraning tiyang nguwuh-uwuh wontên ing sagantên wêdhi, têgêsipun sabotên-botênipun mêksa gadhah uthut badhe kamirêngan tiyang sawatawis, swaranipun [swarani...]
[...pun] namung kados swaraning tiyang nguwuh-uwuh wontên ing satêngahing kitha, kasilêb karoban ramening kitha, gêrot-gumêroting mêsin tuwin
utawi kenging kawastanan dados dhasaring kraman kabudayan wau. Sampun têrang, cara enggal punika wau blêgêripun namung badhe miturut blabaraning kabudayan ingkang dumados wontên ing nagari ingkang kuwaos wau. Tatanan ekonomi enggal punika, botên kenging botên kêdah mbêtahakên imperialisme, malah anggènipun mbêtahakên kêpara langkung sangêt tinimbang kalihan tatanan ekonomi kapitalis ingkang sampun-sampun. Saupami imperialisme punika waunipun botên wontên dhasar-dhasaring kapitalisme partikêlir botên badhe ewah sarambut ; ewaha, inggih alon sangêt monopoli ingkang agêng-agêng mêkaripun badhe langkung dangu sawatawis taun ; indhustri-indhustri Eropah anggènipun tumbas karèt, kapas, goni, cacao tuwin gurubakal sanès-sanèsipun badhe langkung awis. Ananging, sipatipun ekonomi fascist botên sanès kêjawi namung kêdah gadhah jajahan, manawi botên kêdah sirna. Prakawis punika Hitler, Mussolini tuwin sakabat-sakabatipun sampun dangu anggènipun mangrêtos.
Ing salugunipun imperialisme ingkang asipat dhemokrasi-liberal punika sampun ngandhut wijining sêsakit ingkang badhe ngrisakakên badanipun piyambak. Sapisan, yèn nagari kapitalis saya dangu saya dhemokratis, botên kenging botên, saya dangu inggih badhe saya ngênggèni kamanungsan tuwin saya asipat mradini, inggih wontên ing nagarinipun piyambak inggih wontên ing tanah jajahanipun. Bab punika sampun kêdah makatên. Saya dangu, inggih punika manawi tiyang kathah winênangakên nampik milih kanthi mardika, mêsthi saya sami milih botên pêrang kemawon ; sami kêpengin gêsang sakeca sarta sae, lan inggih sami purun nggêsangi tiyang sanès. Kaping kalihipun, rèhning pangajaran ing tanah jajahan dipun sukakên, têmtu lajêng tuwuh ebah-ebahan kabudayan tuwin pulitik ingkang gadhah dêrêng nêdya nggayuh kamardikan ingkang sampurna. Inggris piyambak ugi botên sagêd nyurês ebah-ebahan makatên wau, sanajana sampun bêngok-bêngok anyagahi, bilih pantog-pantoganing pamrentahipun badhe suka panguwaos ngêrèh piyambak dhatêng tanah jajahan wau. Ugi margi punika, ebah-ebahan wau botên dipun tumpês. Ebah-ebahan wau dipun togakên tuwuhipun sarta inggih dipun pinangkani sawatawis panêdhanipun. Ing pawingkingipun ebah-ebahan wau botên dipun sêngaja lajêng tampi pambiyantunipun kapital mardika, jêr kapital punika bêtah pêkên, bêtah njêmbarakên têbanipun Ian inggih bêtah pados kauntugan.kauntungan.
Sakathahing ebah-ebahan wau botên badhe wontên samangsa Fascisme nyêpêng panguwaos. Fascisme punika gêgêbênganipun ingkang salugu nêdya badhe nyirnakakên dhasar-dhasaring pamanggih ing bab ebah-ebahan kamardikan punapa kemawon.
Ingkang dados dhasaripun dhemokrasi-libêral inggih punika raos sêsami-sami tuwin raos pasadherekan. Dhasaring gagasan makatên punika ingkang dipun mêngsah sangêt dhatêng golongan fascist. Sampun wiwit kala jamanipun Perikles§ Pujangga Yunani bab kukum. kita sami sujana sarta botên rêmên dhatêng pranatan-pranatan kaprajuritan, sanajana pranatan wau namung kangge ing sawatawis mangsa.
Mangka manawi Fascisme, têtêp lalajêngan niyat badhe ngêrigakên wadyabala. Prakawis gêsang ingkang sinêbut sae sampun mantun adhêdhasar raos sêsami-sami kados rumiyin ; wêwênang mranata sarta nêtêpakên kawontênanipun piyambak manawi kasukakakên dhatêng bangsa ingkang dede bangsa Aria, punika wontên ing pandêlêngipun bangsa Aria ingkang nyêpêng paguwaos kaanggêp patrapipun tiyang gêndhêng, kaanggêp "piawon nêrak kabudayan".
Bangsa ing tanah jajahan botên gadhah wêwênang punapa-punapa.
Ingkang dados dhêdhasar, pêpakêming ngèlmu enggal wau, inggih punika mbedak-mbedakakên manungsa miturut bangsanipun. Bangsa Aria beda kalihan tiyang Inggris, ingkang dipun ungêlakên sampun bibrah batosipun, manawi bangsa Aria botên kenging nayogyani ebah-ebahan kamardikan ing tanah jajahan ; dhatêng ebah-ebahan wau tiyang Aria kêdah namung mbudhêg.
Wêwênang tumrap bangsa ing tanah jajahan ? Hla gèk punapa kemawon ingkang dipun wastani wêwênang wontên ing cara enggal ingkang mawi milah-milahakên bangsa wau ? Wêwênang tumrap ing ngèlmu enggal wau sampun têrang dede kaklêmpakaning pranatan kukum ingkang sami tumrap dhatêng tiyang sadaya. Wêwênang punika prakawis kabangsan, anggènipun ngêcakakên namung manawi sakintên badhe mikantuki dhatêng bangsa Aria. "Panguwasa sagêgêm luwih migunani tinimbang karo wêwênang sakandhi kêbak", makatên ungêlipun Deutsche Justiz, organipun
ndhawahakên pêpancasan namung miturut raos kasênênganipun tiyang kathah ingkang inganggêp saras.
Wicantênipun Hitler : tiyang ingkang gadhah raos kamanungsan punika tiyang gêblêg, tiyang jirih Ian tiyang gumêdhe.
Punapa dipun kintên bilih pamrentah-pamrentah enggal punika wau botên badhe sagêd lêstantun ngêkahi panguwaosipun, dumèh bangsa-bangsa punika
pawingkingipun têmtu botên purun dipun dadosakên bêkakas militèr. Ananging, sampun kêsupèn : "Para neneman Nasional-Sosialis punika dhatêng pêpêrangan ngêkahakên sarta angakêni bilih sikêp dêdamêl punika sampun têrang dados dhasaring pandamêlanipun rakyat sadaya, makatên kasagahanipun kalawartinipun Hitler piyambak, i.p,
kalihan raos Kristên ; malah nama mbangun miturut Allah". Makatên wêwarahipun agaminipun nazi ingkang
Anggènipun ngawekani tuwuhipun ebah-ebahan pribumi tuwin pulitik, imperialisme enggal punika langkung prigêl tinimbang kalihan imperialisme lami. lngkang nêdya malang sampun kaputung rumiyin ing sadèrèngipun mangrêtos dhatêng kawontênanipun piyambak. Nalikanipun Il Duce lêlana dhatêng Lybie, janji wontên tiyang ingkang katingal kirang sakêdhik anggènipun nglairakên gambiraning manah, inggih punika kirang sakêdhik saking dhawuh opisijil, punika têmtu lajêng dipun singkirakên saking masarakat ingriku. Têtiyang sagêd bangsa pribumi dipun kuya-kuya ngantos dumugi ing papan ingkang ndhêlik-ndhêlik; lajêng kangge ngawekani supados sampun ngantos wontên golongan tiyang sagêd, ingriku botên dipun wontêni pamulangan. Punapa Hitler piyambak dèrèng nyêplosakên, yèn piwulang
nyakolahakên anakipun ; ewasamantên kathahing lare sêkolah bangsa Lybie botên langkung saking 70.000. Mangka manawi têtiyang pribumi inggih kakengingakên sêkolah, cacahing lare sêkolah mêsthi botên kirang saking 200.000. Tiyang Lybie ingkang angsal pasinaon maos nyêrat namung sawatawis èwu.
Kakiyatan-kakiyatan ekonomi ugi botên dipun kengingakên ngajêngakên kabêtahanipun têtiyang pribumi, kados manawi mawi tatanan kapitalistis. Imperialisme enggal punika kêncêng sangêt anggènipun nggêgêgi lampahing pikiran ingkang awêwaton kanyataan (realisme) siya. Kados upaminipun, wontên ing blabaran kabudayan ingkang wêwaton dhemokrasi-libêral, masarakat botên kenging botên kêdah wênang nulak wêdaling arta kamiliteran tuwin arta sanès-sanèsipun ingkang botên ngangsalakên bathi. Wêdaling arta ingkang kados makatên punika sajatosipun nama ngunthêt wohing panyambutdamêlipun rakyat. Ananging, tumrap nagari enggal, ingkang mawi tatanan militèr nggêgilani sarta mawi bureaucratie agêng sangêt, saya dangu kêdah saya kathah anggènipun ngunthêt kakiyatan panyambutdamêlipun rakyat ingkang ngêdalakên kasil, prêlu kangge nyampêdi kabêtahaning nagari wau. Margi saking punika, rakyat kêpêksa tansah nyuda-nyuda kabêtahaning gêsangipun, kados ingkang kalampahan saèstu wontên ing Italie, tuwin Jerman. Namung sampun têrang bilih kawontênan ingkang kados makatên punika botên badhe sagêd lêstantun. Dalasan sabukipun tiyang fascist pisan botên badhe sagêd dipun singsêtakên sangêt-sangêt ngungkuli watêsipun. Margi saking punika nagari ingkang kados makatên wau lajêng bêtah gadhah jajahan. Tiyang ing tanah jajahan, manawi dipun ancam ing rodhaparipêksa mêsthi kêpêksa purun ngulungakên wohing kangelanipun prêlu kangge ngingoni mêsin-mêsin fascist Ian kangge ngindhakakên panggêsanganing bangsa ingkang ngêrèh wau.
Gêgayutan kalihan rupaking papan, botên badhe kula jlèntrèhakên ngantos njlimêt, namung bab punika wau kados sampun cêkap kangge nyumêrêpi rancanganipun fascis ing bab ekonomi ingkang gêgayutan kalihan jajahanipun ing têmbe wingking. Kados ingkang sampun dipun cariyosakên Rauschnig, golongan fascist botên badhe klèntu lampahipun malih kadosdene lampahipun kapitalis partikêlir, "ingkang, miturut cariyosipun bangsa fascist, anggènipun ngangge, indhustrinipun klèntu kangge mraboti kamajêngan". Kapitalisme "botên sagêd nanjakakên indhustri kados ingkang dados tujuaning indhustri wau. Jalaran indhustri punika dede prabot kamajêngan, nanging sarana kangge ngêrèh, pramila inggih kêdah dipun angge kados makatên punika... " Margi saking punika, "sasampunipun bangsa têlukan punika dipun dadosakên rencang", bangsa Aria kantun ngulat-ulatakên "punika panyambutdamêlipun bangsa wau sampun cocog kalihan dhawuh tuwin kajêngipun bangsa Aria ingkang amurih kadumugèning sêdyanipun bangsa Aria wau". "Mung wong kang edan katêntrêman, sing ngarani yèn tindak kaya mangkono iku tindaking wong kang bubrah imane", makatên wicantênipun Hitler.
Bokmanawi wontên ingkang badhe pitakèn, ing wêkdal samangke kadospundi panguwaos-panguwaos fascis anggènipun badhe ngêcakakên paprentahanipun dhatêng para bangsa ? Tanah jajahan wau sampun sami mbalela dhatêng Inggris tuwin Prancis. Mangka nagari kêkalih punika sampun dangu anggènipun gadhah jajahan, Ian sampun sugih pangalaman mrentah tanah jajahan, sarta sampun sagêd ngêndhalèni
tansah badhe damêl karibêdan agêng dhatêng bêndaranipun enggal. Pancèn inggih badhe damêl karibêdan - namung kemawon botên têrusan. Sampun têrang, bilih bangsa Turki, Iran tuwin bangsa-bangsa sanès ing Azia tuwin Afrika botên badhe ngancarani dhatêngipun bêndara enggal wau. Wingi-wingi sampun kêtatalan, bangsa-bangsa wau sami gadhah kakêndêlênkakêndêlan. ngedab-edabi, ngantos adamêl njêgrêgipun para senapati Inggris, Prancis, Ian inggih senapati Italie piyambak. Sampun gênah bilih bangsa wau badhe saya sêrêng pangamukipun dhatêng bangsa Nazi utawi Italie.
Ananging, gèk kadadosipunkadadosanipun. lajêng kadospundi ? Lan sapintên dangunipun anggènipun kuwawi nglawan ? Lybie kalihan Ethiopie sagêd suka wangsulan pitakèn wau. Botên wontên bangsa ing tanah jajahan kêndêlipun pêrang ngungkuli bangsa Lybie, inggih punika Sanusi, bangsa ingkang gagah prakosa, sênêng mardika Ian kêncêng anggènipun nggêgêgi kapitadosanipun. Bangsa Ethiopie anggènipun pêrang ugi kinanthèn ing kakêndêlan tekadan. Purun nrajang tank tuwin sênjata mêsin tanpa nyêpêng dêdamêl, Ian kala-kala inggih sagêd angsal damêl. Namung kemawon anggènipun angaal damêl wau ingighinggih. mawi kurban agêng sangêt. Sadumuginipun Graziani wontên ing Lybie, botên antawis dangu lajêng botên wontên wit utawi cagak lêntera ingkang botên wontên bangkenipun gumantung. Tiyang-tiyang sami dipun bêkta ing montor mabur sawatawis èwu inggilipun, lajêng dipun dhawahakên saking ing awang-awang. Sumbêr-sumbêr pangombèn dipun sukani racun Ian ugi wontên ingkang dipun tablêg mawi sêmèn, tuhu tindak ingkang saklangkung siya kaniaya sangêt ! Ingkang sagêd mangrêtos siyanipun tindak wau, ngêmungakên têtiyang ingkang sampun nate kêkesahan ngambah sagantên wêdhi. Tiyang-tiyang
tuwin lare-lare dipun ingah pêjah kalirên; kasatan utawi margi sakit.
Wiwit kina mila donya sawêg ngalami sapisan punika wontên bangsa nêmpuh bangsa sanès mawi patrap ingkang siyanipun kados makatên. Apêsipun wontên jurnalis Amerika satunggal ingkang nyipati patrap daksiyanipun Graziani ; lajêng ugi wontên tiyang andon lêlana bangsa Skandinavie ingkang botên pisan-pisan gadhah manah kirang sae dhatêng bangsa Italie Ian anggènipun mriku punika inggih botên niyat pados prakawis-prakawis ingkang nggêgirisi, punika ugi damêl andharan nyariyosakên punapa ingkang dipun sipati wontên ing tanah ngriku; karangan wau, sami-sami document ingkang wontên, kalêbêt nggêgirisi piyambak anggènipun nyariyosakên daksiyanipun tiyang-tiyang Italie wau.
Nalikanipun Italie nêntrêmakên Lybie wau, pintên èwu ingkang dipun pêjahi ?
Kula botên sumêrêp ; Ian saking pangintên kula inggih botên wontên tiyang ingkang sagêd sumêrêp. Bokmanawi 100.000; sagêd ugi tikêl gangsalipun utawi langkung. The Satsman's Yearbook taun 1910, sadèrèngipun Italie nêmpuh Lybie, kacariyosakên yèn ing Tripolitania punika jiwanipun antawisipun 800.000 dumugi 1.000.000. Sabên tiyang sampun sami mangrêtos; bilih wetanan punika manawi ing nagari ngriku krêta raraja (wontên tata Ian pranatan) enggal kathah sangêt indhakipun. Ing Palêstina ing salêbêting 20 taun tiyangipun Arab tikêl kalih tinimbang sakawit ; makatên ugi ing Mêsir indhaking jiwa inggih mèh sami. Ing taun 1921 mimiturutmiturut. cathêtan cacah jiwa, ing Lybie jiwanipun wontên 775.000. Lêt 15 taun lajêng suda namung kantun 772.000. Ananging tumrap bangsa Italie, prakawis punika botên dados punapa ! Waton Lybie sampun têntrêm.
Numpês panggaotan sarta nyurês tiyang sagêd.
Rèhning papanipun rupak, botên sagêd katêrangakên ingriki kanthi jangkêp mênggahing cara-caranipun panguwasa enggal wau anggène numpês indhustri,
taun kapêngkêr utawi langkung. Bangsa Jerman anggènipun numpês indhustri ing Cechoslowakie sarana ngêcakakên pulitik ngobrak-abrik golongan tukang-tukang ingkang gadhah kasagêdan mligi kangge jaman modern. Mêsin-mêsin ing Cechoslowakie dipun usungi dhatêng Jerman, pabrik-pabrikipun botên dipun sukani guru bakal. Botên namung indhustri punika kemawon ingkang nêdya dipun tumpês. Sampun têrang, yèn wontên Cechoslowakie tuwin ing Polen, tindakipun Jerman ingkang wiwitan piyambak nyuwak wontênipun pamulangan têngahan sarta pamulangan luhur, punapadene nyurês golonganing tiyang sagêd ing ngriku, kados rancanganipun Jerman ingkang sampun dipun têmtokakên ing sadèrèngipun. Ing Polen, golongan tiyang sagêd, pangarang-pangarang, propesor, sêtudhên, ahli kukum, jurnalis, atusan ingkang sami dipun pêjahi sarana kasênjata. Anjawi punika, inggih ewon kathahipun têtiyang ingkang kalêbêtakên ing kampung konsentrasi.
Sabab punapa bangsa Polên kalihan Cechoslowakie botên purun mbalela ? Ewon ingkang kêthukulan pitakenan makatên. Namung pitakenan kados makatên punika sampun têrang
tuwuhipun saking ing pikiran kados pikiran dhemokrasi-libêral, ingkang botên mangrêtos dhatêng lampah-lampahipun paprentahan fascist. Bab punika kenging kula têrangakên ngantos gamblang, paprentahan fascist punika samangsa sampun nusuh sarta gadhah wadyabala sêntosa tuwin gadhah pulisi-pulisi sandi, ingriku sampun botên sagêd wontên kraman agêng-agêngan. Ing Polen tuwin ing Cechoslowakie ugi wontên kraman tuwin pambalela, nanging namung alit-alitan. Malah inggih wontên Ian kathah têtiyang ingkang sami nindakakên rêrêsah. Ananging, rèhning salêbêtipun Jerman pêpêrangan punika botên wontên ingkang wani narung-bingung ngrêbat kamardikanipun, makatên ugi ing salêbêtipusalêbêtipun. Italie karibêtan punika têtiyang Lybie botên purun nrambul damêl kraman, punika kenging kangge cihna bukti ingkang langkung mêlok tinimbang cênthangan-cênthangan ingkang kula aturakên ingajang,ingajêng. inggih punika, bilih dalasan tiyang ingkang kêndêl-kêndêl pisan mêksa kenging dipun bungkêm mawi patrap daksiya. Mbalela badhe mêngsah patrap daksiya wau botên badhe kêlampahan, jalaran ingkang kiyat-kiyat dipun brastha rumiyin, ingkang kirang kiyat lajêng nrimah ngawon, dene ingkang ringkih lajêng têlas manahipun.
Kêjawi punika inggih prêlu sami kita èngêti, bilih tindak siya wau anggènipun ngêcakakên mawi tatanan sarta pancèn sampun dipun rancang kadadosakên "cara" sarta "dhêdhasaring panindak". Makatên punika kalêbêt barang enggal; inggih punika bedanipun Fascisme kalihan imperialisme kapitalis. Imperialisme kapitalis ugi
pun. Ananging wontênipun patrap daksiya wau namung awis-awis tur tansah mawi dipun umpêt-umpêtakên. Wontên ing dalêm babad dèrèng nate wontên daksiya dipun junjung dados dhêdhasaraing gêgayuhan. Ananging cobi kula aturi mirêngakên têmbungipun nayaka
pêpenginanipun "Fuhrer" kêlampahan saèstu. Sèkêt taun êngkas, pasitèn punika têmtu dados pasitènipun têtiyang Jerman ingkang sakalangkung krêta, Ian botên badhe wontên tiyangipum Pool tuwin Yahudi". Makatên wicantênipun Dr. Robert Ley.
Imperialisme totalitèr botên badhe sagêd lêstantun.
Manawi panguwaos-panguwaos totalitèr unggul juritipun, kita badhe ngalami jaman imperiailismeimperialisme. enggal. Imperialisme totalitèr punika badhe langkung daksiya, Ian - punika langkung wigatos tumraping babad - imperialisme totalitèr wau langkung kolot tinimbang kalihan imperialisme burjuis, ingkang ing sadèrèngipun sampun kasumêrêpan têrang yèn badhe lêbur. Têmtu kemawon cara enggal punika wau botên badhe dangu umuripun. Manawi nagarinipun sampun krêta raharja, têtiyangipun sampun gantos turunan sanèsipun, dalasan "bangsa ingkang kêndêl sarta tinitah kêdah marentah" pisan, bokmanawi mêksa inggih radi alus sakêdhik bêbudènipun. Manawi sampun makatên, lajêng wontên jaman enggal. Bangsa-bangsa ing tanah jajahan, ingkang botên badhe sagêd curês babar pisan, badhe sami ngalami lêlampahan enggal, lêlampahan ingkang nênuntun dhatêng pulihing kamardikanipun.
Namung kula kuwatos bokbilih jaman pêtêng punika wau badhe langkung dangu tinimbang kalihan jaman pêtêng ingkang sampun kapêngkêr ingkang dangunipun kirang langkung 20 taun, ingkang sampun sami kula kipatakên punika. Anjawi punika, tanah-tanah jajahan anggènipun badhe sagêd njênggèlèk punika namung manawi para mangrèh enggal wau sami pêpês dening kurugan karaarjan angsal-angsalanipun anggènipun njarah-rayah punika.
1. Kwitantie ingkang kêdah mawi plakzegel f 0.15, inggih punika manawi gunggunging arta langkung saking f 10.- Bab punika murih gamblangipun kula aturi mriksani buku "Verordening
wêwahi satunggal malih isi pratelan nama-nama, Ian kaart, rêgi f 0.80: Wontên ingkang dipun bundhêl mawi samak kandêl, kadadosakên 4 buku, komplit namung rêgi f 12.-
3. Babad Tanah Jawi kintên-kintên badhe dados 30 jilid, rêgi a f 0.50. Pangêcapipun sampun dumugi jilid 23, dene ingkang sampun dipun jilid, inggih punika ingkang sampun kenging katumbas, sawêg dumugi jilid 15.
Redaksi Kajawèn sampun nampèni pananggalan taun 1941 saking :
Pananggalan wau wulanan, rinêngga ing gambar, ing sabên lêmbar cètipun warni-warni, sagêd nyêthakakên bedaning angka, dhasaring dlancang tuwin sanès-sanèsipun. Pèninipun pananggalan wau katingal, pantês sangêt kangge rêrênggan wontên ing kamar panyêratan tuwin ing kantor-kantor.
Pananggalan punika prasaja, ngegla; cêtha saha sampun umum dipun sumêrêpi ngakathah. Mila kenging dipun wastani sarwa mapan dipun dèkèk ing pundi-pundi.
3. Batikhandel "Sri" ing Surakarta.
Pananggalan taunan. Kajawi mêpêki isinipun, ugi migunani tumrap para ingkang mbêtahakên sinjang sapanunggilanipun, badhe sumêrêp ancêr-ancêring rêrêgèn.
TINDAK TÊGÊLIPUN JERMAN NGICALAKÊN RAOS KAMANUNGSAN
Satunggiling nini-nini umur 89 taun kabêkta ngili dhatêng panggenan têntrêm.
Sisaning barang-barang ingkang dipun bom, sami dipun pilihi.
Baita motor ngêmot têtiyang badhe kabêkta ngungsi.
Lare ingkang linêpatakên ing bêbaya bom, nanging kecalan bapa biyung.
SANADYAN GÊDHONG-GÊDHONG SAMI RÊMUK, MANAH TAKSIH ARAOS TÊTÊG, SATÊMAH RAHAYU INGKANG PINANGGIH
Hertogin van Kent rawuh ing Royal Free Hospital, tinampi ing para verpleegster. Sang Putri tansah mahyakakên èsêm, ingkang angasrêpi manah.
Kadhaton Buckingham kêtênggêl ing bom, Sri Nata Inggris tuwin Pramèswari mriksani karisakan kanthi
Hertogin van Cloucester rawuh anuwèni têtiyang B.E.F. ingkang sami nandhang tatu, kala campuh wontên ing Duinkerken.
Gusti Pangeran kita, punika kadunungan sipat Maha Adil, mila inggih andhawuhakên dhumatêng para kawulanipun, supados sami nindadakênnindakakên. adil, Ian damêl kautamèn dhumatêng sasamining titah.
Ingkang sampun pênacakpinacak. ing kitab suci, wontên ayat ingkang suraosipun: Allah andhawuhake marang sira manungsa kabèh, supaya dipadhaa nindakake adil, lan gawe kabêcikan.
Têmbung adil punika asalipun basa Arab, nanging sampun mêratah kacampur kalihan basa Jawi Ian Mlayu. Dene kanggenipun ing basa Jawi, sagêd gadhah têgês : jêjêg (botên dhoyong)
namung kabêkta saking beda-bedaning lênggahipun tindak adil, saha tujuanipun ingkang dipun adili. Bab punika ingriki botên pêrlu kaandharakên panjang, jêr ingkang kula kajêngakên ingriki, namung sagêda kita manungsa punika mbudi murih kadunungan tindak Ian raos adil tumrap awakipun piyambak, sambêtipun kalihan bêbadan sanèsipun, nêtêpi ungêling piwulanging para sêpuh: Sing sapa wonge bisa ngadilake ing awake dhewe, mêsthi ora bakal diadili dening pêngadilane sapa bae. Piwulang punika pancèn nyata yêktos, jêr wontênipun tiyang dipun adili utawi dipun lêrêsakên dening pangadilaning sanès punika, jalaran pancèn dèrèng adil, jêjêg, utawi lêrês tindakipun. Dene manawi sampun adil; mêsthi botên badhe dipun adilakên (kenging prakawis). Malah saupami para manungsa sajagad punika, sampun sami sagêd adil-adil sadaya, sampun mêsthi lajêng botên wontên pangadilan. Nanging sarèhning botên sami adil, mila inggih lajêng wontên pintên-pintên pangadilan.
Mênggah wawasan lair, ingkang dipun wastani pangadilan punika inggih namung pangadilan ingkang dhinapuk dening kita para manungsa kemawon, kados ta : Pangadilan Landraad, Justitie, Landgerecht, Raad agami, t.s.s. dene mênggah wawasaning kabatosan, pangadilan punika wontên pintên-pintên èwu cacahipun, sarta sagêd wujud ing samangsa-mangsa Ian ing saênggèn-ênggèn. Malah tumrap para ingkang gadhah agami, pangadilan punika botên namung pinanggih ing ngalam donya ngriki kemawon, ugi badhe pinanggih ing ngalam dêlahan (achirat). Inggih pangadilan ing ngalam achirat punika ingkang inganggêp pangadilan ingkang sêjati (lêrês yêktos) ingkang umumipun dipun wastani: dintên kiyamat, cara jawinipun : dintên adêging pangadilaning Gt. Allah.
Para manungsa ingkang ing donyanipun dipun kaniaya ing liyan, tuwin tiyang ingkang ahli nganiaya ingkang bêbasan sawêg gêmblung jinurung, ngantos sami nêmahi pêjah, sami dèrèng angsal pangadilan ing donya ngriki, punika badhe kaimpun kaajêngakên ing pangadilaning Gusti ingkang maha adil wau. Ingriku sadaya wau, sami badhe angsal piwalês wohing tindakipun kalihan adil yêktos. Mila tumrap para ingkang nyungkêmi agami, sarta kandêl imanipun, mêsthi gadhah raos ajrih sangêt nindakakên ing tindak ingkang nalisir saking adil (jêjêg utawi lêrês). Sanajan ing ngasêpi, utawi sanajana sinung kadibyan pilih tanding ewadene mêksa botên purun nindakakên ing tindak duraka, ambêg siya; lampah cidra utawi numpês ing sêsami, jêr mêsthi badhe nampi piwalês, botêna ing donya ngriki, inggih wontên ing dêlahanipun. Ingajêng sampun kula têrangakên bilih mênggah raos kabatosan ing donya ngriki punika isi pintên-pintên pangadilan ingkang tanpa wicalan Ian pinanggih samangsa-mangsa, utawi ing saênggèn-ênggèn. Mênggah jerenganipun badhe kula têrangakên sawatawis kados ingandhap punika : kawuningana ! Gêsang kita ing ngalam donya punika, mênggah ing raos batin, tansah sêsambêtan (sasrawungan) kalihan dzat ingkang nitahakên, sarta kalihan sadaya titah ingkang asipat gêsang, tuwin sanès-sanèsipun. Kita manungsa sami gadhah hak saking sadaya kaanan wau, sarta kaanan sadaya wau ugi gadhah hak saking kita,
Dhumawahing hukum punika wontên ingkang ngegla, Ian ugi wontên ingkang samar, lan wontên ingkang ing donya ngriki, Ian wontên ingkang ing dêlahan. Mênggah têrangipun malih kadosdene pola-pola ingandhap punika :
I. Kita gêsang ing ngalam wadhag punika tinitahakên dening Pangeran kang murbèng titah, saking ngadam (dèrèng maujud) lajêng sagêd wujud. Wujud kita abadan rangkêp (jasmani Ian rohani) ingkang sarwa sampurna, Ian pinaringan pintên-pintên kanikmatan ingkang tanpa wicalan cacahipun. Mila adilipun kita wajib kêdah ugi malês (nimbangi) ing nugrahaning Pangeran, ingkang sampun kita tampi wau, sarana ngunjukakên sukur (sêmbah nuwun) Ian ngabêkti ngèstokakên ing sadaya dhêdhawuhanipun, nyingkiri sadaya awisanipun. Mila samangsa kita botên purun nimbangi (adil) sampun mêsthi inggih badhe ingadilan, ing pangadilaning Pangeran ing donya, tuwin ing akerat. Dene manawi kita sampun sagêd nêtêpi adil, inggih lajêng kalis saking dhumawah ing pangadilanipun Pangeran, ingkang limrahipun kabasakakên malêbêt suwarga tanpa kahisab (dipun priksa ing pangadilanipun Gusti Allah).
II. Sêsambêtan (sêsrawungan )ipun badan alus (rohani) kalihan wadhag (jasmani) kita
ing kasaenanipun jasmani dhumatêng piyambakipun, inggih punika nyêkapi kabêtahanipun jasmani, kados ta : têdha, ombèn-ombèn, panganggè, pangrukti, panjagên ing kawilujênganipun. l.s.p. Manawi rohani botên adil (nglirwakakên) ing kuwajibanipun wau; sampun mêsthi lajêng pinrakawis ing pangadilan kodrating ngalam, sarta tinêtêpan ing ukuman, kados ta : siniksa manggèn ing jasmani ingkang sêsakitên, lêmbèk, ina (cacad), botên jangkêp pancadriyanipun, t.s.s. ingkang sadaya wau, sagêd maanani ing kasusahanipun rohani. Mênggah sêsambêtanipun badan rohani kalihan jasmaninipun punika kenging kasanepakakên kados angganing sasambêtanipun undhagi Ian bêkakasipun. Pun jasmani sampun kinodrat mêsthi mbangun miturut ing rohaninipun, kajawi manawi wontên sabab sukêr sakit sasaminipun. Mila manawi wontên kirang saening jasmani, dhawahing kalêpatan Ian patrapan, dhumatêng pun rohani.
III. Sasambêtanipun sri nata kalihan kawula (rakyat)nipun, bandara kalihan abdinipun, pangagêng kalihan karerehanipun, punika satunggal Ian satunggalipun wajib kêdah nyêkapi ing hak-haking sanèsipun. Kados ta : haking kawula saking ratunipun, punika sang nata wajib kêdah ngayomi, rumêksa ing kawilujênganing rakyat, dalah satanah wutah rahipun, adil paprentahanipun, botên daksawênang-wênang
dene hakipun sang nata, saking rakyatipun, pun rakyat wajib kêdah ngluhurakên, ngastuti sadaya dhêdhawuhan Ian pranataning nagari. Manawi golongan nginggil (pamarentah) utawi golongan ngandhap (pinarentah) punika botên adil, sampun mêsthi lajêng wontên pangadilan ingkang ngadili ing antawising pehak kalih wau, lajêng andhawuhakên ing putusan wujud patrapan dhumatêng sintên ingkang botên adil, kados ta : pintên-pintên para rakyat ingkang kadhawahan patrapan kinunjara, kabucal ing liyan tanah ; kaukum kisas t.s.s. Kosokwangsulipun ugi botên kirang, ratu benatharabinathara. ingkang kalungsur saking dhamparipun margi tinampik dening para rakyatipun. Sadaya wau, botên liya sabab-sababipun, kajawi margi botên adilipun.
IV. Sambêtipun para manungsa kalihan manungsa, ing dalêm bêbrayan umum ing donya. Kauningana ! Mênggah kawontênanipun para manungsa sajagad punika asnapun (maneka warni) sêsipatanipun wontên ingkang sugih bandha, wontên ingkang mlarat, wontên ingkang pintêr, wontên ing kang bodho, wontên ingkang tinitah kawasa, wontên ingkang langip (apês), t.s.s. Sagolong-golonganing para manungsa wau, sami gadhah hak piyambak-piyambak saking golongan sanèsipun. Mila adilipun sabên golongan kêdah adil, liring adil, kêdah purun nyêkapi ing haking golongan sanès. Upaminipun tiyang miskin, gadhah hak
sapiturutipun. Manawi golongan-golongan wau sami nêtêpi ing dêdalaning bêbrayan umum, sampun mêsthi kawontênanipun jagad bêbrayan sagêd tata-têntrêm sêpên prakawis. Nanging manawi salah satunggal saking golongan-golongan wontên ingkang tilar adil, sampun mêsthi ing jagad lajêng kathah prakawis, kados ta : kraman, brontakan, paprangan, pogokan, jarah-jinarah, tumpês-tinumpês, rêbat hak, rêbat kawasa t.s.s. Saya kathah ingkang sami tilar adil, mêsthi saya agêng ruwêt rêntênging jagad, kadosdene ingkang sawêg kita alami punika. Dene mênggah patrapanipun anggèning sami tilar adil, inggih punika sami mangighmanggih. karisakan sadayanipun (kiyamat kobra).
V. Sasambêtan kita para manungsa kalihan titah isèn-isèning jagad sanèsipun manungsa. Kauningana ! Sampun kawêca ing dalêm kitab suci, sarta ugi cocog kalihan kanyatahanipun, bilih sadaya titah ingkang kumêlip (gumêlar) ing salumahing jagad sakurêbing langit, punika sadaya sampun kinodrat dados hak kita manungsa, kenging kita prentah, kita kuwasani, sarta kita alap pigunanipun. Dados sadaya wau nama sami suka paedah dhumatêng kita ingkang tanpa wangênan mênggah agêng sarta cacahipun, nanging sadaya wau ugi gadhah hak saking kita manungsa. Mila adilipun, kita wajib kêdah nimbangi, nyêkapi ing hakipun sadaya wau. Manawi kita botên adil (nglirwakakên) ing kuwajiban kita tumrap ing sadaya kaanan wau, mêsthi inggih nama kenging prakawis, dipun adili ing pangadilaning ngalam, sarta ugi badhe nampi ukumanipun. Mênggah upaminipun ingkang adhakan kemawon kados ta : kita ing donya sampun mêsthi migunakakên (ambêtahakên) sandhang, têdha, gêgriya, dalah sapirantosipun, mila adilipun kita inggih kêdah ngrimati, ngrukti, Ian ngupakara ing sadaya wau, miturut anggêring kodrat, ing samangsa kita botên purun nyêkapi ing kuwajiban kita punika wau, sampun mêsthi pinatrapan, botên sagêd ngalap pigunaning sadaya wau kalihan sampurna trêkadhang malah sagêd adamêl kasangsaran. Kados makatên
Pancènipun anggèn kula gadhah sêdya badhe kêkesahan punika wiwit tumapakipun taun punika. Nanging kêlampahanipun sawêg kemawon, jalaran kêdah ngêmpal-ngêmpalakên sangu rumiyin. Sarêng sangu sampun kêmpal, manah lajêng bingung ; kêpengin nyobi numpak sêpur dalu kèwadankèwêdan. ingkang badhe dipun langkungi, mêdal Cirêbon punapa mêdal Cikampèk. Lajêng tuwuh malih sêdya kula badhe numpak eendaagsche ingkang bidhal saking Bandung jam 7.25 enjing, Ian kathah malih kêkajêngan sanèsipun.
Sadangu kula manah bab têtumpakan, manah kula lajêng sênêng, jalaran èngêt yèn pêrlop kula radi dangu.
Sarêng bab lampah-lampahipun sêpur sampun pinanggih, pinanggihipun ngantos damêl kuluh-kuluhipun buku sêpur, kula lajêng nêmtokakên bidhal kula sakanca kalihan Ki Basajan.
Bidhal kula saking Bandung. Dintên ingkang kapisan kula sampun dumugi Ngayoja. Kalih dintênipun, ing wanci sontên, sampun dumugi Banyuwangi.
Saking pamanggih kula, tiyang kêkesahan punika têka lajêng kêtuwuhan manah nandhing-nandhing kawontênan-kawontênan tuwin pakulinan-pakulinan panggenanipun piyambak kalihan panggenan ingkang dipun dhatêngi. Makatên ugi kawontênan-kawontênan ing sauruting margi. Kangge tuladha, upaminpunupaminipun. Bandung kalihan Sumêdang, punika sampun têmtu wontên bedanipun, sanajan beda wau namung tumrap lataripun, kawontênanipun utawi hawanipun. Punapa malih manawi dipun raosakên, têmtu inggih lajêng sagêd mbedakakên. Nanging beda-bedaning raos wau botên ngantos damêl tuwuhing gagasan "punika sae, punika awon", jalaran lajêng èngêt bilih barang ingkang sae punika mêsthi wontên cacadipun, mangka sabên nagari gadhah tatanan piyambak-piyambak. Bêbasanipun: "desa mawa cara, nagara mawa tata."
Punika sawêg Bandung kalihan Sumêdang. Punapa malih yèn dipun tanding kalihan panggenan-panggenan saantawisipun Bandung kalihan Banyuwangi.
Wiwitipun katingal beda sangêt sarêng sampun nglangkungi Citandui. Tumrap ingkang dèrèng nate dhatêng tanah wetanan, beda wau têmtu kraosipun. Nanging sanajana tumrap ingkang sampun nate pisan, inggih kraos. Ingkang cêtha sangêt inggih punika cêngkaring siti sabin mawi dipun sêlang-sêling kalihan tanêman rosan. Wontên ingkang cariyos, bilih tanêman pantun dipun sêlang-sêling kalihan rosan punika sae. Nanging yèn buktinipun, botên makatên. Pantunipun andhap-andhap, sadhêngkul sampun uwoh, runggeanipun cêlak. Tanêman sanès-sanèsipun ugi katingal kêra-kêra. Ingkang katingal sae ngêmungakên kêbon klapa.
Cariyosipun, wit klapa wau botên ngêmungakên kapêndhêt wohipun kemawon, ugi kapêndhêt lêgènipun, kadamêl gêndhis. Jalaran saking mèh sabên dhusun wontên kêbonipun klapa, mila sok dipun têmbungakên yèn klapa punika dados têtalining panggêsanganipun tiyang-tiyang ing tanah wetanan.
Panjênêngan sadaya têmtu sampun sami uninga bilih Banyuwangi punika dunungipun ing pasisir.
pondhokan. Sarêng sampun ngaso, kintên-kintên jam 9 dalu, kula lajêng dolan dhatêng palabuhan, nglangkungi alun-alun kilèn Ian wetan. Kalêrêsan nalika samantên têrang, tur padhang bulan. Ing palabuhan ngriku rame sangêt, kathah tiyang ingkang sami dolan-dolan, ngantos atusan, wontên ingkang ngalèr, wontên ingkang ngidul. Wontên ingkang sami lêlinggihan, rêroyoman Ian kanca-kancanipun. Sadaya sami katingal sênêng.
Cariyosipun, sampun wiwit jaman kina, caranipun tiyang-tiyang ing ngriku, sabên tanggal 14 Jawi, sami dolan-dolan dhatêng pasisir. Malah ing jaman rumiyin cariyosipun langkung rame. Asring kemawon jêjaka utawi prawan sagêd angsal jodho, inggih jalaran saking têtêpangan wontên ing ngriku. Malah tumrap tiyang ingkang pitados Iann kasêmbadan, sadèrèngipun bidhal mawi ngrasulakên rumiyin. Sadumuginipun ing pasisir inggih namung mlampah thok, utawi rêroyoman kalihan kanca-kancanipun. Tumrap tiyang ingkang pitados, yèn sampun jam 12 dalu lajêng damêl jugangan. Yèn lêbêtipun sampun sasikut, lajêng mêndhêt wêdhi sakêpêl saking dhasaring jugangan. Wêdhi wau dipun sawurakên ing sabin ingkang badhe kagarap, punika kangge nulak ama.
Sampun wontên ingkang ngyêktosi lêrês Ian botênipun wêdhi wau kenging kangge tumbal. Cariyosipun, wontên ingkang kalêrêsan Ian wontên ingkang botên. Jalaran makatên wau namung kapitadosan.
Sabên wontên tiyang mêsthi kula cêlaki, jalaran kula gadhah pangintên, ingkang sami dolan-dolan ing ngriku punika ngêmungakên bangsa pribumi. Nanging jêbulipun botên, bangsa Walandi tuwin bangsa Tionghoa ugi botên kirang. Golonganipun lare botên ngêmpal kalihan tiyang sêpuh, misah ; ingkang dipun bêkta piul, gitar, lagunipun sakeca, sagêd narik manah.
Bab kawontênan ing ngriku badhe kula cariyosakên mawi sêkar : Sinom.
Godhong sata punika isi candu watawis 2 dumugi 8%. Candu wau mandi, sagêd luluh wontên ing toya utawi ngabar. Manawi ingkang sampun garing dipun bêsmi, kukusipun sagêd kêbêsmi dados kêluk, têlas botên wontên ingkang nyikal, dados awu.
Tiyang saha kewan manawi wadhukipun kalêbêtan candu sata ngantos kêladuk saking ukuraning kakiyatanipun, sagêd anjalari tiwas. Kewan alit-alit manawi mambêt sata eca ingkang sampun sêpuh saha sampun garing, sami sumingkir. Mila sata punika asring kangge nulak gêgrêmêtan ing salêbêtipun pêthi isi pangangge, gurêm ing patarangan ayam sapanunggilanipun. Duduhipun sata eca manawi dipun kecerakên ing tracak lêmbu ingkang lampahipun pincang, jalaran katèlipun dipun rubung ing êsèt, êsètipun lajêng minggat saking ngriku, wontên ingkang kêlajêng pêjah. Limrahipun tracak wau lajêng dipun siram toya apu. Anggènipun anjampèni makatên wau ngantos kalih tikangtigang. ambalan, adatipun sampun saras. Ugi wontên tiyang ingkang nyariyosakên, bilih tiyang dipun cakot sawêr punika, mèh kenging dipun tamtokakên jalaran saking botên anggembol sata.
Dayanipun awon candu sata dhatêng badan punika enggal katawis wontên tiyang ingkang alus tuwin ringkih katimbang ing tiyang ingkang kasar tuwin rosa.
kêncêng sok plikatên, nyuda doyanipun nêdha, manawi sampun kulina panganggenipun sata, untunipun wontên ingkang katawis cêmêng, nyêkakakên dhatêng napas tuwin sasaminipun. Dene candu sata punika manawi kêkathahên ingkang klêbêt ing wadhuk, langkung-langkung yèn lêbêtipun wau carub kalihan alkohol, kajawi murugakên raosing badan kados ingkang kacariyosakên inginggil, ugi lajêng nuntak-nuntak tuwin murus ambal-ambalan, ugi sagêd anjalari dados tiwas.
Sanadyan sata punika ngandhut wisa ingkang ambêbayani, ewadene taksih kathah tiyang ingkang nglêgutakakên ngangge sata, mèh anggêr tiyang ingkang sampun diwasa, sami mêrlokakên ngangge sata.
Wontênipun tiyang sami kapiluyu ngangge sata punika, bokmanawi, sapisan : yèn panganggenipun sata punika namung limrah kemawon tuwin malih mawi dugi-dugi, candu ingkang kalêbêt ing salêbêtipun badan, botên sapintêna, prasasat botên andayani awon dhatêng badan. Ingkang kaping kalih : ing salêbêting angganipun godhong sata punika wontên jatipun plikêt, dipun wastani candu sata. Candu sata punika sagêd mêdal dhatêng jawi, ingkang sagêd kathah mêdaling glugutipun gantilan godhong sata, uwit tuwin urat ing salêbêtipun godhong ing sakiwa têngênipun gantilan sawatawis. Pikantukipun candu sata punika ingkang gampil ing wêkdalipun tiyang miwili sirung, ngundhuh utawi obèt godhong sata. Candu sata punika murugakên sêgêr dhatêng badan, ambêtipun arum sawatawis, sok dipun sadèni dening bakul sata. Wondene candu sata punika panganggenipun wontên ingkang dipun kuwiki alit-alit, dipun lêbêtakên ing salêbêtipun sata ingkang dipun linting kangge êsês. Wontên ingkang dipun jèr wontên ing toya lajêng dipun urapakên ing sata rajangan. Sawênèh wontên ingkang mangsulakên candu wau ing uwit sata tilas punggêlan utawi wiwilan, supados godhongipun sata sagêd mindhak raosipun tuwin mêwahi arum ambêtipun. Pangêjuripun candu sata punika ingkang langkung gampil, wontên ing toya asli wênyêdan gagang tuwin urat panunggulipun godhong sata utawi toyanipun gêdêbog ingkang sampun bosok. Wêdalipun candu sata punika ingkang sawatawis dêrês ing wancinipun godhong sata badhe dipun undhuhi utawi uwitipun badhe dipun wiwili tuwin dipun punggêl, pinuju trêncêng tuwin sawatawis dangu botên wontên jawah.
Ingkang kaping tiga : panganggenipun sata punika asring dipun carubi bumbu-bumbu ingkang sagêd anjalari raosipun sata suda ampêgipun, arumipun mindhak. Sagêd amurugi raos sêgêr sumyah dhatêng badan, ngicalakên antuk, papin, kêcut ing salêbêtipun cangkêm, sayah utawi mêwahi grêngsêngipun tiyang ingkang sampun sawatawis dangu anglampahi padamêlan awrat, punapa malih padamêlan angkat junjung wiwit nyandhak padamêlanipun malih tuwin amêpêr raosing badan ingkang sakit utawi pêrih, asrêping padhidhing tuwin sanès-sanèsipun.
Rêdhaksi Kajawèn sampun nampèni kintunan barang saking S.M. Diwarno ing Kotagêdhe, awarni 1 sêsupe
Langg. 1499 R. Dir. ing Têlawa. Karangan ingkang badhe panjênêngan paringakên (bab ngalamat) botên prayogi kaêwrat ing K. Karsaa maringi karangan sanèsipun, ingkang cêkak aos, maedahi ingakathah.
Sdr. Martadikara ing Kotagêdhe. Bab main catur (schaak) sampun wontên bukunipun ingkang langkung rowa. Mila botên prayogi kapacak wontên ing K. Karsaa paring karangan sanèsipun.
Ing Manila mêntas wontên paargyan nama Malaysian Fete, têgêsipun pistaning bangsa Mêlayu, manggèn wontên ing kadhatonipun Presidhèn Filipina (Quezon). Kawigatosaning paargyan pêrlu badhe ngawontênakên dêrma kangge mitululungi pandu jalêr èstri ing Filipina.
kabangsanipun piyambak-piyambak saha wontên ingkang namung têtuladan, kados ta cara Mlayu, Filipina, Siam, Burma, wontên ingkang cara Bali, Jawi tuwin sanès-sanèsipun. Ingriku lajêng katitik warni-warnining bangsa ingkang sami sinau wontên pamulangan luhur ing Manila.
Ingriku sarêng para student wau ngatingalakên kagunan jogèd, lajêng katingal warni-warnining jogèd ingkang sami nêngsamakên. Kacariyos tumraping bangsa Amerika sami kêtarik ing manah ningali pangangge Jawi tuwin kupluk, awit katingal nyalênèh. Dados sanadyan nyalênèh, nanging nêngsêmakên.
Pres. Manuel L. Quezon tuwin putrinipun, sanès-sanèsipun para student bangsa warni-warni, sagêd kapirid saking pangganggènipun.
Grêngsênging para mudha ing kalanipun wontên paargyan makatên punika lajêng kèngêtan dhatêng kabudayanipun. Dhasar kalêrêsan para student wau sami gadhah pangangge jangkêp, mila punapa tumindakipun inggih botên nguciwane.nguciwani.
Tumindaking paargyan punika dipun wigatosakên ngakathah, malah Pres. Quezon sapandhèrèk anggènipun mriksani katingal rêna ing panggalih.
SÊSORAHIPUN Dr. SUMINI MUJANI WONTÊN ING MICROFOON P.P.R.K.
Kala wau sampun kula aturakên, bilih ulahraga punika ugi ngindhakakên saening badan, ramping tuwin nêngsêmakên. Dayaning ulahraga, sagêd anjêjêgakên gêgêr ingkang wungkuk, lajêng katingal lurus saha njêgêg. Dhadha ingkang gèpèng sagêd isi, kempol alit sagêd kêncêng ngrêspatèni.
Cahya pucêt sagêd sumringah, malah têrkadhang sagêd katingal sarasipun, pipi sagêd abrit tanpa dipun pulas, lambe mèngèr-mèngèr tanpa dipun bèngèsi.
Manawi badan saras, pupu tuwin suku inggih kiyat manawi kaangge
manawi solahipun miturut kodrat, tumindakipun tamtu sagêd ajêg tuwin tanpa kêsêl. Dados tansah nênarik manah.
Ing nalika mumbul-mumbulipun kabudayan Hellas (Griek), ulahraga punika dipun wigatosakên sangêt, ngantos wontên cara ingkang langkung prayogi, inggih punika tindak ingkang sampun kapilih saha kanthi pamikir yêktos, dene pikantukipun sae sangêt, inggih punika kasarasaning tiyang, kakiyatanipun, saya malih tumrap wanguning badan, pinanggih sae tuwin nêngsêmakên.
Dados manawi têtiyang ing jaman sapunika gumun ningali rêca-rêca damêlanipun bangsa Griek kala jaman Hellas wau, sampun layak kemawon, amargi pawakan tuwin badanipun têtiyang ingkang kangge gambaran wau pancèn sae yêktos. Saening pawakan wau botên sanès jalaran saking anggènipun ulahraga, ingkang ancasipun pancèn kangge nyaèkakên pawakaning manungsa.
Ulahraga ingkang dipun wastani wontên damêlipun utawi migunani, punika kados ta: selas, nglangi utawi limrahipun sawarnining ulahraga ingkang sagêd ngindhakakên kaprigêlan ingkang mikantuki kangge panggêsangan tuwin padamêlan ing sabên dintên.
Murih saradhadhu pintêr tuwin brêgas anggènninganggèning. baris, sarananipun inggih ulahraga ingkang mikantuki wau, kados ta : baris mlampah. Tumrap padamêlan matrus; ulahraga ingkang migunani, nglangi, andhayung sasaminipun.
Kajawi punika, tumrap ulahraga, nglangi punika ugi kenging dipun wastani migunan: awit wontênipun ing tata panggêsangan, kagunan nglangi punika kadhang kala wontên gunanipun kangge têtulung badanipun piyambak utawi mitulungi tiyang sanès manawi manggih bêbaya wontên ing toya. Makatên ugi ulahraga silat, ulah dhuwung, sapanunggilanipun, punika wontên kala mangsanipun kenging kangge mitulungi badanipun piyambak ing kalanipun dipun têmpuh ing tiyang sanès, dados inggih migunani.
Cêkakipun, manawi majêng dhatêng sawarningsawarnining. ulahraga ingkang migunanipun, têgêsipun ingkang kenging dipun pigunakakên ing padamêlan utawi panggêsangan sabên dintênipun, tiyang gêsang tamtu saya agêng kapitadosanipun dhatêng badanipun
utawi manawi pêrlu kangge mitulungi tiyang sanès, manah têtêg saha santosa sagêd lantip panggraitanipun tumrap dhatêng èwêt pakèwêt, sasamimipun.
Manawi para wanita ugi gadhah kasagêdan kados makatên, dayanipun tamtu inggih sami. Botên badhe ajrih manawi mlampah piyambakan ngambah ing margi ingkang sêpên tuwin pêtêng. Manawi ngambah krêtêg ingkang namung awujud dêling salonjor, botên badhe jêrit-jêrit jalaran ajrih manawi kêcêmplung.
Kajawi ulahraga kangge ngindhakakên kasarasan, kabrêgasan tuwin kangge panggêsangan sabên dintên, wontên malahmalih. ingkang langkung agêng, inggih punika ulahraga kangge têtandhingan. Malah têtandhingan wau mawi angangkah unggul utawi misuwur, lajêng botên asipat ulahraga, malah lajêng dados satunggiling padamêlan awrat, inggih punika manawi sampun dados golongan "berupssport", inggih punika sport ingkang kangge pados panggêsangan.
Tawas 1/4 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.) kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang mêntas dipun sari gamping wau kagirah kalihan toya campuran tawas wau kanthi dipun ulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kakêbyok (kagodhog).
girah toya limrah. Punika sampun dados sinjang babaran.
panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 5 1/2 blèg; panggodhogipun 3 rambahan, kalêrêmakên dangunipun 3 dalu. Pangêclupipun soga kaping 25 utawi 30 rambahan. Dene caranipun nyoga makatên:
dipun ênyêt-ênyêt. Manawi sampun lajêng kasampirakên ing gawangan ing sanginggilipun talawah ingkang kangge ngênyêt-ênyêt soga wau supados atus. Manawi sampun atus lajêng kapêndhêt kagêlar ing siti utawi mêstèr kanthi dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd, dangunipun 1 dumugi 1 1/2 jam, lajêng kajèrèng wontên ing papan pamepean.
Manawi sampun garing lajêng kacêlup malih kanthi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin, lajêng kasampirakên dhatêng gawangan wau. Manawi sampun atus, lajêng dipun gêlar malih kados ingkang sampun, dangunipun sami kalihan ingkang sampun. Manawi sampun lajêng kajèrèng kados ingkang sampun. Manawi sampun garing lajêng kacêlup soga malih têrus kasimpên wontên talawah ngantos sadalu, enjingipun lajêng kacêlup soga malih, caranipun kados ingkang sampun.
Sabên dalu mêsthi dipun rêndhêm (cêncêm) ngantos 5 rambahan. Soga wau sabên enjing kêdah dipun êngêt. Manawi sampun kaping 25 utawi 30 rambahan, lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 10 blèg sarta lajêng kaudhêk, kacêmplungan gêndhis klapa 5 tangkêp. Gêndhis wau manawi badhe kacêmplungakên dhatêng toya sari gamping kêdah dipun jur kalihan toya rumiyin sacêkapipun. Sasampunipun jur-juran gêndhis kacêmplungakên lajêng kaudhêk. Manawi sampun mênêb, bêninganipun kasaring dhatêng wadhah sanès, dene loyoranipun gamping wau dipun jogi toya malih 10 blèg, ugi kacampuran gêndhis klapa 3 tangkêp. Manawi sampun, barang ingkang sampun kasoga 25 utawi 30 rambahan wau, lajêng kasari gamping punika. Dene panyêlupipun sari makatên:
Barang sogan wau kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping ingkang saringan sapisan, dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun waradin lajêng dipun êntas kacêmplungakên dhatêng sari gamping ingkang saringan kaping 2 kanthi kaêkum dangunipun 10 mênit, lajêng dipun ulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kagirah toya limrah. Manawi sampun lajêng kacêlup ing toya campuran tawas, gêndhis batu, jêram pêcêl, lan têgêran.
kagodhog ngantos umob sêpuh, barang ingkang sampun dipun sari gamping wau lajêng dipun cêlup dhatêng toya tawas campur sari kuning, têgêran,
dipun dadosakên satunggal lajêng kagodhog, dipun toyani 6 blèg. Dene panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 4 blèg. Panggodhogipun kaping 3 rambahan kanthi dipun lêrêmakên kados ingkang sampun-sampun. Lajêng barang ingkang badhe kasoga dipun lêmpit wiron, lajêng kacêlup soga ing talawah, sarta dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng kajèrèng ngantos garing. Panyêlupipun soga 6 rambahan, mawi karêndhêm sadalu sapisan, dados kaetang 7 cêlupan. Sasampunipun lajêng dipun sari gamping.
Ratus arum katumpangna ing anglo mawi layah, lajêng tapêl ingkang nyêmêk-nyêmêk wau kakurêpna ing layah isi ratus arum wau. Latu sampun agêng-agêng murih kukusing ratus nglandêng mulêg wontên salêbêting cuwo, manawi
Tawas sakêdhik, 16. Toya candu sakêdhik
Pandamêlipun sami kalihan ndamêl tapêl, dipun glindhingi alit-alit antawis 1/4 bêton.
1. Salira dipun parêmi punika dayanipun awèt sêgêr botên gampil kisut, nadyan sampun sêpuh, 2. Sagêd ngicali rêrêgêd ing
Bumbunipun: 1. Pucuk, 2. Klêmbak, 3. Ganthi, 4. Mêsoyi, 5. Sintok, 6. Cêndhana, 7. Kayu timur, 8. Adas, 9. Klabêt, 10.
sawatawis, nuntên kadhêplok, kaayak alus.
Pathining uwos ingkang sampun arum wau mêndhêt 1 kêpêl (±1/8 kg) kaulêt kalihan bumbu wau, lajêng kapipis alus, saking sakêdhik têrus dipun wêwahi pathi arum wau ngantos sacêkapipun bumbu, manut sakaparêngipun, liripun kêrsa arum yêktos, punika pathinipun sakêdhik, yèn trimah anggêr sêdhêp inggih kathah, lajêng dipun glindhingi bundêr sanèkêr alit, kaênyèk mawi driji supados
gunanipun: mligi ngadi sarira ngganda arum murih botên ngênêk-ênêki ing sanès, nanging ngrêsêpakên, lênging panggalih, ingkang kakung (garwa, bojo) sampun gigu, jalaran èstri punika garapanipun sarwa pating klênyit: trasi, gêrèh, balur, lisah lan sanès-sanèsipun blêkêthêkan pawon sami campur wontên ing badan lan pangangge awor lan kringêt, sampun mêsthi lêdhis. Pramila sasampunipun gluprut wontên pawon lajêng siram sarta santun pangangge, nadyan lami, rêsik lan sêdhêp, margi karatus.
Bumbunipun: 1. Ganthi, 2. Mêsoyi, 3.
ingkang atos lan wulêt, kagorèng rumiyin lajêng ingkang lêmbat,lajêng kapipis ingkang lêmbat. unêm kabakar gosong, botên
godhogan punika sampun mrambut (sêpuh) nuntên bubukan saking sakêdhik dipun wur-wurakên kalihan kaulêt ngantos têlas. Wasana rasamala nututi kaulêt ngantos wradin lajêng kaêntas, dipun glindhingi sakaparêngipun, sampun dados ratus arum.
Anglo ratusan isi arêng, sampun agêng-agêng, ratus saglindhing kacêmplungakên, sadaya ingkang badhe karatus dipun jèrèng wontên pranji (kurungan sawung) anglo kumêndhêng wontên nglêbêt, sampun têmtu aruming ratus kêlèt wontên sêmbêt wau. Kajawi punika limrah para wanita taksih migunakakên ratus rema sasampunipun jamas. Caranipun rema kawiwir dhatêng wingking katutupan andhuk,
pancèn rada trêmposipun, ana duwe pêpanggil kok tharik-tharik ngantèk kaya sêrdhadhu antre. Hla mbok tak rewangi gulung koming têkan krêtêg Bacêm, môngsa oleha panginêpan sing kêpenak, gagah, komplit, mêsthi kudu nganggo cucul dhuwit kêmropyok. Pangipênan sing murah, sêngara, êmpuk eyub lan ora bakal kêpenak, gagah, komplit.
Rèhne pêpanggilku ora katêkan kabèh, jur kêpêksa trima apa anane. Ananging ora atêgês aku wis mupus gêdhene sumendhe ing takdir, ora babarpisan, Truk, anane saiki panjênêngan ingsun pancèn isih dadi wong dhèrdhê klas... pangane, pamêtune, omahe, tunggangane, sêpure ènsopurêt, ananging anggêr têrus mêmpêng, ngêtok badan lan utêk ngudi lan anggayuh supaya dadi wong èrêstê klas mêsthi kêlakon, ora kêcandhak aku, iya anakku. Ora anakku, iya putuku, ora anak putuku, iya tanggaku utawa bangsaku. Nèk wis dadi manungsa klas wahid, aja sing ngrasakake turu nyang hotèl, slir utawa rusê oraa bisa, hla bok hotèl dhêsèn pisan, mêsthi bisa.
Kanggone saiki, aku kowe pancèn sok isih rada disingkang-singkang, diunèkake kurang bêskapis... enz. Mulane sanajana sugih dhuwit pisan arêp adus nèng swem bat bae iya sok ditampik warasan. Kaya murid-murid H.I.K. ing Bandhung kae. Ana lêlakon kaya ngono kuwi, akèh sing banjur
dhayoh, sabab duwèke dhewe. Mulane nampik wong sing ora disênêngi mau, ora dosa ora barang, kêna-kêna bae. Kaya ngono kuwi malah kêna dijupuk êliding dongènge, yaiku yèn pancèn prêlu kudu wani ngukuhi wêwênang kang wis diayomi dening anggêring nagara.
Rèhne aku kowe kiye, sok isih dicacad kurang bêskap, mulane prêlu ngudi supaya cacad-cacad mau ilang, nganti dadi bêskap têmênan. Tak kandhakake bêskapSeharusnya hlm. 1462.
têmênan, têgêse bêskap lair batin. Sabab ora kurang wong sing rumangsane wis bêskap, lan uwis wani
Môngka têpungaku nèng Sala okèh bangêt, tur iya okèh sing duwe omah ngoblag-oblag kêna dianggo turu wong rong atus jodho saanak-anake. Kuwi ana sababe sing wigati bangêt.
Saploke aku dadi wong tuwa, omah-omah dhewe, banjur bisa ngrasakake, yèn kinêpan sanak sadulur utawa kônca-kônca kuwi pancèn ana sênênge nanging iya akèh bangêt ribêde. Saya tumrap bangsane saaku, sing omahe mung saplênik, pamêtune sathithik.
Mulane tak arani ana ribêde, sabab wong sing kinêpan mau apêse banjur kapêksa suda kamardikane. Maune mulih nyambut gawe
kaprayitnaning batin. Ora kurang wong sing nandhang kapitunan gêdhe marga saka anggone hati baik bangêt mau. Mulane, nindakake hati baik utawa gastvrijheid mau mêksa prayoga yèn nganggo diwatêsi lan nganggo nyawang marang kaanan.
Sing arêp mêrdhayoh nginêp, kudu eling mênyang
sing arêp didhayohi. Sing didhayohi, kudu eling marang kaanane sing arêp mêdhayoh nginêp, kabèh-kabèh dijaga supaya aja nganti gawe ewuh-pakewuh, dadi... padha kapenake.
Mulane, aku banjur duwe kaantêpan yèn ora prêlu utawa kapêksa bangêt aja nganti nginêp mênyang ênggone sanak utawa têpungan, dene prêlune cêkak aos bae, aja nganti gawe karibêdan.
Bab kaanane kutha Sala ora prêlu tak andharake panjang lebar, cukup tak cêkak aos: têrus maju. Midhênsêtan Indhonesir glagate bisa mundhak akèh. Indhustri
kaya dhèk aku isih cilik kae. Bangsaning kagunan, luwih-luwih bab gamêlan lan jogèd apadene têtêmbangan iya maju. Kêjaba kupu kuwe karo menthok-menthok isih kodhèn wêtuning têmbang-têmbang lan sindhenan anyar. Cêkake bab
anjogèd, prêlune kajaba bisa luwês iya supaya bisa ngajari jogèd marang murid-muride. Sabên kabupatèn dianani kursus jogèd, kanggo mulang para guru mau. Cêkake bab kagunan jogèd pancèn diajokake bangêt. Kira-kira yèn pamulangan Kasunanan kabèh wis dianani wulangan jogèd besuk-besuke wong-wong padesan padha wasis anjogèd, gêndhing lan têtêmbangan saya luwih gayêng manèh yèn iya tumuli dianani sêkul opsinêr jogèd, sing mligi nitipriksa bab lakuning pangajaran jogèd ing pamulangan-pamulangan Kasunanan. Mêsthi bae bisane saya gayêng manèh, yèn sabên pamulangan disêdhiyani gamêlan rong rancak slendro pelog komplit. Yèn kaya mêngkono, kagunan Jawa jogèd gêndhing têmbang mêsthi andadi. Ananging, kira-kira ora têkan samono sabab wragate mêsthi akèh bangêt, tinimbang dianggo tuku gamêlan, mêsthine luwih bêcik ditanjakake kanggo
ngregoni anggone padha sinau. Upamane klas 2 lagi sinau etung, kêlas têlu blajar jogèd nganggo digamêli komplit, sing padha sinau etung bisa kanglêrên kêbanjur turu. Kêjaba kuwi, piwulang jogèd mau mêsthine mung dianggo sambèn, sabab sadulur-sadulur ing padesan butuhe nyang kawruh têrang isih akèh bangêt. Môngka kawruh sing dibutuhi bangêt wau tumraping panguripane wong padesan uwis têrang luwih migunani lan luwih maedahi tinimbang karo kabisan jogèd gêndhing têmbang.
Sakêdhap êngkas papêrangan ing Eropah ngancik ing laladanipun taun 1941. Punapa taun ngajêng punika badhe dados taun bêdhamèn, botên wontên ingkang sumêrêp kêjawi Ingkang Mahakuwasa. Dumugi ing pungkasaning taun punika, mênggaha main catur (schaak) makatên, ingkang sami pancakara taksih gogèt. Inggris ingkang
Sampun dangu Jerman-Italie badhe mulut Spanyol supados nggamblok dhatêng nagari Indhên sarta lajêng tumut ngrubut Inggris, namung dumugi pungkasaning taun punika, dèrèng kêlampahan. Spanyol taksih têtêp non-belligerent, botên tumut pêrang.
Tumrapipun nagari ingkang sawêg sami pancakara, sikêp tuwin adêgipun Spanyol punika kalêbêt prakawis ingkang wigatos. Spanyol pancèn gadhah melik badhe nguwaosi Gibraltar tuwin Marokko, namung kawontênanipun nagarinipun piyambak sawêg ribêd, langkung-langkung ribêd prakawis ekonomi, mila botên purun tumuntên ngombyongi Jerman-Italie, sanajana sampun dipun sagahi badhe dipun sukani tlatah pasitèn ingkang dados impènipun wau. Dene Inggris, kados ingkang sampun kacariyosakên ing bahad minggon ingkang sampun-sampun anggènipun nggondhèli Spanyol murih botên tumut pêrang, sarana tinangsulan ing prajanjian dagang ingkang mikantuki sangêt tumrapipun Spanyol. Ugi wontên wartos nyariyosakên yèn Amerika sagah nyambuti arta dhatêng Spanyol, namung mawi taklèk sok ugi Spanyol botên tumut pêrang. Wartos punika, sanajana pawingkingipun dipun dorakakên, namung mêksa kenging kangge nyumêrêpi mêmanahipun Amerika, bilih Amerika inggih tumut nggondhèli Spanyol sampun ngantos tumut pêrang.
Kala minggu wingi wontên lêlampahan alit, nanging mêksa kalêbêt gawat. Laladan Tanger sakilènipun Gibraltar (dados kalêbêt laladan Marokko) kenging dipun wastani dipun broki babar pisan kalihan Spanyol. Tanger punika wiwit kala pêrang agêng ingkang rumiyin kadadosakên laladan intêrnasional, dipun êrèh ing paprentahan ingkang dipun awaki wêwakilipun Inggris, Italie, Prancis tuwin Spanyol. Paprentahan wau sami dipun kèndêli dhatêng pamarentah Spanyol, Tanger lajêng dipun kuwaosi Spanyol piyambak. Makatên ugi prajurit ingkang njagi ngriku, inggih punika prajurit Marokko, dipun kèndêli sadaya lajêng dipun santuni prajurit Spanyol. Tumrapipun Inggris, trajangipun Spanyol punika sampun têrang mitunani sangêt. Jalaran Tanger punika prasasat dados sisihanipun Gibraltar, dados inggih ugi dados kuncinipun Sagantên Têngah. Wontênipun samangke, Inggris dèrèng nindakakên rêrigên sanèsipun, kêjawi namung nampèkakên protês kêras dhatêng Spanyol, asuraos mitêrang punapa ingkang dados kajêngipun Spanyol. Manawi Spanyol pancèn niyat ngêjègi sarta ndhaku tlatah wau, Inggris badhe damêl rêrigên piyambak ngrêksa kabêtahanipun.
Dumugi ing akiripun minggu wingi, padudon prakawis Tanger punika dèrèng njalari bêngkrikipun Inggris kalihan Spanyol. Kalih-kalihipun taksih sami ngupados margi, murih prakawis wau sagêd sirêp sarta adamêl marêmipun kêkalihipun.
Têtiyang sajagat sampun sami mangrêtos, yèn Laval punika prasasat dados dêdamêlipun Jerman. Malah ugi sampun kasumêrêpan ingakathah, bilih nalika jaman pêrang Abbesinie, anggènipun Laval mbibrah rêrigênipun Volkenbond, ingkang tundonipun adamêl unggulipun Italie, punika jalaran tampi bêsêl saking Italie. Mila Laval punika tumrapipun tiyang Prancis namanipun sampun radi mambêt kirang sae. Saya sarêng Prancis ambruk, ngantos kêlampahan dipun jègi Jerman saperangan, Laval lajêng saya katingal sangêt anggènipun botên dipun rêmêni rakyat Prancis, jalaran lajêng saya katingal anggènipun dados prabotipun pulitik Jerman:
Miturut katêranganipun United Press, anggènipun Piere Laval lajêng kacuthik saking paprentahan Vichy punika, jalaran piyambakipun nindakakên pokal dhêdhêmitan nêdya ngrêbat panguwaosipun Petain, sarana badhe ngrakup kanayakan sajawining praja, urusan babagan pulisi winados, sarta kanayakan babagan arta. Kêjawi punika, ugi wontên tindak-tandukipun Laval ingkang kaanggêp badhe cidra dhatêng bangsa
ing griyanipun ing Chateldon, 32 km saking ing Vichy.
Jerman rumaos kecalan prabot. Mila tumuntên gêgancangan utusan wêwakilipun ing Paris inggih punika Abetz, kapurih ngluwari Laval. Dumugi ing Vichy, Abetz nggêrtak dhatêng Petain, manawi Laval botên dipun luwari, Prancis sadaya badhe dipun jègi. Laval lajêng dipun luwari.
Ingkang nggêntosi Laval, tilas nayaka wrêdha Flandin. Kadospundi badhe trajangipun Flandin? Taksih pêtêng. Wontên ing glanggang pulitik kala wingi-wingi, Flandin punika katingal condhong sangêt dhatêng Inggris. Malah kêrêp dipun cacad kêladukên anggènipun ngrojongi Inggris. Namung wontên ingkang ngintên, bilih anggènianggèning. condhong dhatêng Inggris punika namung
gêlar kangge nutupi pulitikipun piyambak. Namung bakda prajanjian ing Munschen (Hitler ngrauk Cechoslowakie), trajangipun Flandin katingal ewah, inggih punika katingal "nguja" dhatêng Hitler. sarta mligi namung nêngênakên dhatêng kabêtahanipun Prancis piyambak. Daya pangaribawa Prancis wontên ing Eropah têngah tuwin wetan dipun undurakên. Cêkak aosipun, Prancis namung badhe ngrêmbag kawilujêngan sarta bêtahipun piyambak. Prakawis nagari Eropah sanèspun botên dipun manah. Punika trajangipun Flandin. Dene trajangipun samangke badhe kadospundi ? Botên kasumêrêpan. Namung ingkang sampun têrang, trajangipun Flanding mligi badhe mikantukakên awakipun piyambak sarta inggih mikantukakên kabêtahanipun piyambak babagan arta. Makatên pupuntoning pamanggihipun A.N.P.
Manawi tandha-tandha ingkang sampun wontên punika botên mlênyok, Prancis taksih gadhah sawung kalih ingkang gadhah antêp botên purun dipun rangkul Jerman, inggih punika Weygand kalihan Darlan. Weygand dipun singkirakên kalihan Petain dhatêng Afrika-Lèr, punika wontên kajêngipun ingkang wigatos. Afrika Lèr manawi pancèn pralu sagêd tumandang nyêpêng dêdamêl malih. Milanipun Weygand kapapanakên wontên ingriku supados botên gampil dipun pêtêl Jerman, sarta supados sagêd radi ngêndhakakên trajangipun Jerman anggènipun badhe nyrimpug Prancis. Dene Darlan pangagêng wadya lautan Prancis, punika inggih sabaya pêjah kalihan Petain. Nalika Jerman nêmbung badhe nyambut utawi nêdha dêdamêl lautan Prancis, utawi nalika kaajak sarêng nêmpuh Inggris, Darlan kêkah botên purun. Mila sanajaqna Flandin namung nunggal misah kemawon kalihan Laval, namung ine kalangan paprentahan Prancis taksih wontên sawung sanèsipun ingkang sagêd ngêrèm trajangipun Flandin. Kajawi punika, wontên malih pasal ingkang wigatos, ingkang sagêd ngêngèl-êngèl lampahing pulitikipun Jerman dhatêng Prancis, inggih punika rakyat Prancis piyambak, ingkang umumipun taksih gumrêngsêng raosipun sêngit dhatêng bala kurawanipun Hitler.
Têtiyang Amerika sampun sami yakin Ian mangrêtos saèstu manawi pêrangipun Inggris mêngsah Jerman-Italie, punika botên namung nglabêti kabêtahanipun piyambak, nanging ugi nglabêti nagari-nagari sanès, kalêbêt ugi Amerika. Mila wontênipun samangke Amerika saya ngêblak anggènipun nêdya mitulungi Inggris. Ananging, rèhning Amerika piyambak inggih sawêg arungan damêl inggih punika nyantosakakên nagarinipun piyambak, punapa inggih kabêrkobêr. utawi sagêd kathah saèstu anggènipun suka pitulungan dhatêng Inggris ?
Pitakenan makatên punika kêrêp ndadosakên prihatosipun nagari-nagari dhemokrasi. Namung, wiwit kala minggu wingi, prihatos wau prasasat sampun ical blas, jalaran Roosevelt sampun nggiyarakên antêpipun Amerika anggènipun badhe mitulungi Inggris. Kala tg. 17, ing salêbêtipun konpêrènsi Pèrês, presidhèn Roosevelt nglairakên sêdyanipun anggènipun badhe nyudhiyani kabêtahanipun Inggris bab montor mabur tuwin obat mimis. Ingkang dados rancanganipun Amerika, nomêr satunggal, botên prêduli punapa kemawon "Inggris kêdah mênang". Mila pabrik-pabrik ing Amerika badhe dipun sêngkakakên panyambutdamêlipun, kaangkah-angkah sagêda ngantos têtêp anggènipun damêl barang-barang kabêtahanipun Amerika tuwin Inggris. Prakawis bayaran arta, prakawis sambutan, kalêbêt wingking, ingkang nomêr satunggal Inggris kêdah mênang. Makatên katêranganipun Roosevelt.
Waunipun Amerika punika taksih mangro, inggih punika kadunungan raos "kêdah mituIungi Inggris" kalihan "botên purun pêrang". Manawi Amerika ngêblak mitulungi Inggris, tundonipun gampil kêsangkut tumut pêrang. Manawi nêtêpi anggènipun netral Ian nêdya botên tumut pêrang, inggih kêdah botên ngêblak anggènipun mitulungi Inggris. Raos mangro (dualistisch ) makatên punika, nitik katêranganipun Roosevelt, sampun têrang ical. Pindênganipun Amerika kantun satunggal inggih punika mitulungi Inggris. Dene prakawis katut pêrang, têmtu kemawon sasagêd dipun singkiri, kêjawi mawi lampah sanès-sanèsipun inggih mawi lampah nyantosakakên wadyabalanipun. Prajurit lautan Amerika ingkang kapapanakên wontên ing Hawai taksih têtêp kapapanakên wontên ingriku. Lan saking usulipun pangagêng wadya lautan, sampun ngantos kapindhah dhatêng sanès panggenan. Sêdyanipun Amerika punika sampun têrang, inggih punika kangge ngêrèm kancuhanipun nagari Indhên ingkang wontên ing Asia.
Sanajana botên sêsambêtan kalihan lampahing pulitik Amerika, mêksa prêlu kapèngêtan wontên ing babad minggon, inggih punika kala minggu wingi Paduka Prinsês Juliana martamu dhatêng presidhèn Roosevelt, tinampenan kanthi gambira. Katingalipun kados botên patos wigatos, namung rawuhipun paduka Prinsês Juliana wau sagêd saya ngrakêtakên pamitranipun Amerika kalihan Nederland ingkang sawêg nandhang cintraka dening kêjegan gêgêlahing jagat.
Padudonipun Indochina kalihan tanah Thai taksih lajêng, sanajana dèrèng ngawontênakên banjir rah. Namung bab rêmbagipun Prancis, inggih punika anggènipun sagah rêrêmbagan kalihan Thai mbèrèsakên panêdhanipun Thai, dumuginipun minggu wingi dèrèng wontên kawusananipun.
Manawi sêsambêtanipun Jêpang kalihan Amerika, kados-kados wontên glagatipun sae, samantên wau manawi "gêlar-gêlar" ing jawi wau cocog saèstu kalihan ing "lêbêtipun". Nalika tg. 19 December, nalikanipun pista pêpisahan (kangge ngurmati badhe mangkatipun wêwakil Jêpang enggal Nomura), nayaka
kabudayanipun Jêpang kalihan Amerika. Matsuoka katingal sangêt anggènipun mbêbana dhatêng [dha...]
[...têng] Amerika supados Amerika ing sadèrèngipun nindakakên rêrigên ingkang badhe damêl sangsaraning manungsa, puruna manah rumiyin. Nitik pangajêng-ajêng makatên punika, kados-kados suka galagat sae, inggih punika, Jêpang pancèn kêpengin sagêda mulihakên sêsambêtanipun kalihan Amerika. Namung ing pungkasanipun sêsorah wau wontên gongipun sakêdhik, ingkang sagêd nyuda aosing pangajêng-ajêng wau, inggih punika anggènipun nêrangakên bilih Jêpang têtêp tumut mubêng wontên ing Indhên Jerman-Italie. Namung, anggènipun nêrangakên makatên wau botên pisan-pisan "ngancam" dhatêng Amerika, nanging mligi nêtêpakên punapa ingkang sampun dipun antêpi Jêpang.
Ubat-ubêting katêranganipun nayaka sajawining praja Jêpang punika pancèn radi ngodhêngakên. Mila glagat sae wau punapa inggih badhe mahanani lêlampahan sae saèstu, punika namung kantun ngêntosi kadospundi dadosipun ing têmbe wingking.
Sanajana Radio-Roma tuwin Gayda - slomprètipun Mussolini - ing sêmu ngrèmèhakên sangêt dhatêng kamênanganipun Inggris, mêksa botên sagêd nyuda kaurmatanipun wadyabalanipun Jendral Wavell ingkang sampun sagêd nyêmpal suwiwinipun Mussolini wontên ing Afrika punika.
Jendral sir Archibald Wavell Senapati umum wadya Inggris ing Lautan Têngah.
Sampun botên kenging dipun paibên, bilih karisakanipun Italie - lair batos - pancèn agêng saèstu. Dumugi ing akiripun minggu wingi, kathahing tawanan mindhak dados 31.546, opsiripun 1.626. Prabot kapurantos pêrang punapadene obat mimis ingkang dhumawah ing tanganipun Inggris, inggih tanpa wicalan kathahipun. Punika sampun têrang njalari sudaning kakiyatanipun Graziani, sanajana wartosipun Graziani taksih gadhah prajurit 200.000.
Namung wontên kamênanganipun Inggris ingkang dede baèn-baèn aosipun, inggih punika anggènipun lajêng tumuntên sagêd ngrêbat Sollum sarta ngurak-urak mbibrahakên barisanipun Italie. Saking ing Sollum wadyabala
satunggaling kuncinipun Lybie ingkang wigatos sangêt, inggih punika Bardia.
Kita punika pancèn dipun sêntosani saèstu kalihan Italie. Mila lampahipun prajurit Inggris inggih botên lajêng santêr sangêt kados nalika nêmpuh Sidi Barrani tuwin Sollum. Pangagêng wadyabala Inggris botên ngikipi rêkaosing lampahipun, anêrangakên bilih anggènipun badhe ngrêbat Bardia punika pancèn angèl, kados badhe ngrêmuk kêmiri! Anamung ing akiring minggu wingi prajurit
sanèsipun inggih punika Tobruk, sampun wiwit mrênding, kathah uthutipun tumuntên pêdhot. Miturut wartos kala tanggal 20 December, kitha Bardia sampun binaya mangap kinêpung wakul, botên wontên prajurit Italie ingkang sagêd oncat saking gêgêmanipun prajurit Inggris. Mangka miturut pêpetanganipun Inggirs,Inggris. prajurit Italie ingkang kapapanakên wontên ing Bardia punika wontên 2 divisie (±-10. - 20.000). Manawi kitha wau
Inggris ingkang campuh kalihan wadya Italie ingkang dipun tindhihi dening Maarschalk Graziani.
Pêrangipun Italie wontên ing Albanie inggih têrus kêtantingan. Lampahing prajurit Griek ingkang mêdal pasisir sagêd ngurak-urak prajurit Italie, ngantos sami sumingkir saking ing laladan têluk Palermo. Kitha Kilsura sampun dipun bêsmi dhatêng prajurit Italie piyambak, sarta tinilar sêmprung. Mangka kitha punika tumrap lampahing papêrangan pancèn wigatos sangêt. Anggènipun ngantos katilar punika, kenging kangge pasêksèn bilih Italie pancèn sampun saya rêkaos saèstu. Lajêng kitha Chimara, ugi kitha wigatos, sampun kakêpung prajurit Griek.
Bab rêkaosipun Italie wontên ing Lybie tuwin Albanie sampun têrang. Jerman lajêng kadospundi ? Punapa botên mitulungi Mussolini ? Sawatawis dintên kapêngkêr, Jerman sampun nêrangakên yèn botên badhe mitulungi pêrang-
Gondosumarto jalêr èstri. Pak Gondo punika ingajêng dhalang, lajêng boyongan dhatêng Lampung kala ing taun 1938, ing sapunika kautus propagandha. Sêsorahipun Pak Gondo sakeca dipun mirêngakên, kathah ingkang sami kapranan.
Malaria ing Nganjuk. Ing dhusun Sumbêrmiri, Nganjuk, wontên tiyang 95 sami sakit. Miturut papriksan dhoktêr, sami sakit malaria. Sarèhning dhusun ngriku punika têbih ngrika-ngriki, ingkang bupati maringi pitulungan têdha ing salêbêtipun têtiyang ingkang sami sakit wau dèrèng sagêd nyambutdamêl, cêkap kangge 10 dintên.
Malaria ing pasisir Kidul. Ing bawah Kêdhiri tuwin Madiun sisih kidul tuwuh sêsakit malaria. Têtiyang ingkang kêtrajang, ing Prigi 170, Kalibatur 580, Bêsuki 500 sami bawah Tulungagung. Ing Munjungan, bawah Pacitan, wontên 1300. Ing Bumiayu, bawah Blitar, ugi kathah tiyang sakit. Ing Prigi wontên tiyang 7 ingkang kapatah ngêdum tablèt. Sadhiyanipun tablèt 50.000 iji.
Pabrik gêlas ing Tuban. Miturut wartos, ing Tuban saèstu badhe wontên ingkang ngêdêgakên pabrik gêlas, apawitan f 1.200.000.-. Gurubakalipun pasir wêdalan ingriku. Ingkang badhe dipun damêl ingriku gêndul kasar kangge wadhah jampi. Kajawi punika badhe damêl gêndul bier cacah sadasa yuta ing dalêm sataun.
Pêkên Dêrma Budi Wanodya. Kala ing malêm Ngahad tanggal 15 wulan punika Pêkên Dêrma Budi WanodyoWanodya. ing Sêmarang sampun kabikak. Manggènipun wontên ing kabupatèn. Angsal-angsalanipun Pêkên Dêrma wau
Ama sêgawon ajag. Kawartosakên, ing bawah ondêr-dhistrik Sruwêng, Kêbumèn, wontên ama sêgawon ajag ingkang purun ngrisak ingah-ingahan maenda, banyak tuwin sanès-sanèsipun. Dene ingkang dipun tênggêl ing dhusun Mênganti, ngantos nêlasakên ingah-ingahanipun têtiyang ingriku.
Indhaking waragad ing gemeente Malang. Indhaking waragad ing gemeente Malang sabên wulanipun botên kirang f 7432- Mênggah sababipun, tumrap amtênar pintên-pintên ingkang sami dipun singkirakên punika sarèhning pangkatipun taksih gumantung, dados taksih tampi blanja, mangka padamêlanipun sampun dipun gêntosi ing tiyang sanès ingkang ugi kablanja.
Congres Nahdatul 'Ulama. Congres Nahdatul 'Ulama ingkang kawontênakên ing Surabaya sampun rampung. Kajawi ngrêmbag pêrluning pakêmpalan warni-warni, ugi nêtêpakên pakêmpêlanpakêmpalan. wau malêbêt dados warga M.I.A.I. Dene congres ingkang kaping 16 taun ngajêng badhe manggèn ing Palembang.
Sêsakit limpa. Dhoktêr Regentschap ing Purworêjo mratelakakên bilih ing dhusun Nambangan, Kutoarjo tuwuh sêsakit limpa. Cacahipun tiyang ingkang tiwas wontên 108, dene ingkang taksih sakit wontên 86. Ing salajêngipun ingkang wajib nindakakên rêrigên sapêrlunipun.
Jugangan pandhêlikan ing Kudus. Kawartosakên, sarêng mangsa jawah punika jugangan pandhêlikan ing Kudus sami kisèn toya, anjalari wontêning lêmut malaria, saha sampun pinanggih pasaksènipun, ingriku wontên têtiyang ingkang kataman sêsakit malaria. Salajêngipun ingkang wajib ambudidaya sapêrlunipun.
Têlasing ès saha toya ing Surahaya ing mangsa bêntèr. Miturut cathêtan, ing salêbêtipun wulan November kêpêngkêr, jalaran saking bêntèring hawa, ing Surabaya nêlasakên ès 7.500.000 pun, dados racak-racakipun ing sadintênipun 250.000 pun. Têlasing toya wontên 633.000 mètêr kibik.
Usul supados pandamêling arta wontên ngriki. Tuwan Tamrin usul dhatêng parentah, supados arta ingkang dipun anggè wontên ing tanah ngriki, supados dipun damêl wontên ing tanah ngriki piyambak. Ing bab punika dhawuh katrangan saking wêwakil parentah aparing wangsulan, usul wau dipun ajêngi sangêt. Malah botên namung wêkdal punika kemawon, sanadyan manawi nagari Walandi sampun wangsul kamardikanipun malih, pandamêling arta punika inggih prayogi wontên ing Indonesia ngriki.
Mèngêti adêging barisan Marine. Adêging barisan marine dumugining tanggal 10 December punika sampun 275 taun, adêgipun kala samantên saking panyuwunipun Admiraal
Kabudidayan ing bawah Kêbumèn, ingkang rumiyin nanêm rosan, ing sapunika kasantunan nyobi nanêm rosella. Namung
Siswa ing Barabai, Borneo, kaawisan botên kenging mulang salêbêtipun sataun, jalaran kalêpatan muridipun dipun wulang lagu Dipongoro marsah.
Contract Formulier. Miturut wartos, dumugi sapunika, sêrat panêdha katrangan ingkang kalantarakên contractbureau Indie-Holland sampun kakintunakên dhatêng nagari Walandi saha sampun rampung angsal wangsulan, dene ingkang dèrèng angsal wangsulan, kintên-kintên tumrap têtiyang ingkang manggèn ing Rotterdam, ing pangajêng-ajêng inggih tumuntêna angsal wangsulan. Wangsulan ingkang sampun dipun tampèni wontên 44.000, wontên 800 ingkang dipun bikak dening consuur Jerman.
Tumut ngajêngakên kabudayan. Wontên wartos, gemeente tuwin regentschap ing Bêtawi ugi tumut ngajêngakên dhatêng pamulangan patukangan Java Instituut ing Ngayogya. Tumrap rantaman taun 1941, gemeenteraad ngawontênakên arta pitulungan kathahipun f 150. kangge waragadipun tiyang ingkang sinau dhatêng pamulangan wau. Sadhiyan arta samantên wau namung kangge tiyang satunggal, nanging manawi pêrlu mêwahi, ugi badhe dipun usulakên malih.
Postspaarbank ing wulan October 1940. Ing salêbêtipun wulan October 1940, arta ingkang tumitip ing Postspaarbank wontên f 3.097.368.10, arta samantên wau ingkang asli titipan saking lare sêkolah wontên f 3923.27. Ingkang dipun bayarakên wangsul wontên f 2.130.743.09, petanging wêwahipun titipan wontên f 966.625.01. Wiwit Januari dumugi October 1940, arta ingkang tumitip wontên f 30.620.225.01, arta samantên wau ingkang asli titipan saking murid sêkolah wontên f 64.582.40. Ingkang dipun bayarakên wangsul wontên f 36.398.364.81. Pêpetanganipun sadaya, sudaning arta ingkang tumitip wontên f 5.778.139.80.
ipun Italie wontên ing Lybie tuwin Albanie. Namung, ing akiring minggu wingi sampun wontên wartos ingkang sulaya sangêt kalihan katêranganipun Jerman wau. Prajurit Jerman sampun lumêbêt dhatêng Italie, kaklêmpakakên wontên ing Napels, Tries, Turijn, Tarente tuwin papan sanès-sanèsipun. Badhe kakintunakên dhatêng pundi? Botên têrang. Ingkang sampun têrang, lumêbêtipun wadyabala Jerman dhatêng Italie punika, sanajana dumuginipun akiripun minggu wingi taksih dipun umpêt-umpêtakên, mêksa sampun kenging kangge bukti bilih Mussolini pancèn sampun repot saèstu. Jalaran, lumêbêtipun wadya Jerman punika ugi atêgês mbiyak warananipun Mussolini, kêtêdahakên dhatêng rakyat Italie, bilih dhiktatoripun punika sajatosipun botên gadhah kakiyatan punapa-punapa, kêjawi namung dados anthèkipun Hitler.
Ingkang Bupati Magêlang tindak dhatêng Lampung. Kala Minggu kêpêngkêr, ingkang Bupati Magêlang tindak dhatêng Lampung, dipun dhèrèkakên wêdana ing Karanganyar kanthi lurah dhusun 4, saha lurah dhusun bawah kabupatèn Têmanggung 2. Tindakipun wau ugi sêsarêngan kalihan ingkang Bupati Dêmak. Dene pêrlunipun badhe nyatakakên kawontênanipun paboyongan ing Lampung. Saking pamanggihipun lurah Parakan-kauman, benjing sadumugining griya badhe sêsorah dhatêng têtiyang dhusun ingkang pêrlu. (H).
Bab guru ingkaug ènthèng tanganipun. Ing Kajawèn nomêr 96 kêpêngkêr, ngêwrat wartos ing bab guru ing Maguan, Malang, ingkang enthengan tangan. Bab punika wontên katrangan bilih wartos wau wontên nalisiripun. Têrangipun, satunggiling dintên wontên murid kêrêngan sami murid, gurunipun lajêng misah, kenging dipun cêpêng ingkang satunggal, satunggalipun mlajêng. Ingriku sarêng murid ingkang kêcêpêng wau èngêt rumaos manawi dipun tangani ing guru, sarêng murid mantuk wadul dhatêng tiyang sêpuhipun, manawi dipun tangani guru,
Kabar Transradio saking Berlin nêrangakên, yèn pitulunganipun Amerika dhatêng Inggris punika dipun ungêlakên dening juru sabdanipun pamarentah Jerman "sampun botên kenging dipun sabarakên malih sarta botên kenging dipun uja kemawon". Salajêngipun katêrangakên ugi, bilih baita-baita Jerman ingkang kaliyêr Amerika sarta lajêng badhe kasade dhatêng Inggris punika kaanggêp
wêwakil Amerika ing Paris sami suka pitulungan dhatêng têtiyang Inggris. Salajêngipun Reuter martosakên saking ing Washington, bilih Cordell Hull sampun suka katêrangan, yèn Amerika badhe minangkani panêdhanipun Jerman, inggih punika ngundang wangsul warganing wêwakil Amerika ing Paris, tiga cacahipun.
Golongan Nazi ing Hongarie dipun ukum (Reuter, Budapest). Wirth, panuntunipun parte Salib Tosan (golongan Nazi) kalihan warganipun 33, sami kaukum, jalaran kalêpatan nêdya badhe nyidra pangagênging nagari sarta nêdya sêkuthon ingkang wosipun mbêbayani tumraping nagari. Wirth kaukum 4 1/2 taun, sarta kacêlêd wêwênangipun dangunipun 10 taun.
Papêrangan ing Lybie (Reuter, Cairo). Wontên wartos saking papêrangan, yèn prajurit
wadya Italie ingkang nomêr 10, kakurung wontên ing salah satunggaling dhusun sacêlakipun Bardia. Wartos sanèsipun, ugi nyariyosakên yèn prajurit Inggris ingkang wontên ngajêng piyambak sampun sagêd ndhadhal barisan Italie ing Bardia ingkang mbètèngi kitha Bardia.
Baita Jerman kenging bom (Reuter, Londen). Montor mabur
agêngipun 5000 ton, lajêng kadhawahan bom, ingkang sêkawan ngenging têngah-têngahing baita wau.
Inggris, ingkang dipun tênggêl sangêt Liverpool kalihan Merseyside, adamêl karisakan radi kathah, namung botên kathah tiyang ingkang nandhang tiwas.
Baita Walandi wilujêng (A.N.P. Londen). Baita tank Walandi "Pendrecht" ingkang kawartosakên dipun torpedho baita silêm Jerman wontên ing sacêlakipun Schotland, wilujêng dumugi ing palabuhan ing Inggris.
Kawontênanipun Italie (Reuter, New York). Miturut s.k. N.Y. Times, têtiyang ingkang sami kêkesahan mêdal ing Italie sami nglêrêsakên wontênipun pawartos bilih prajurit Jerman sami dhatêng ing Italie. Saking pangintênipun têtiyang wau, prajurit-prajurit Jerman wau kangge mitulungi Italie ing bab panataning nagari ing salêbêtipun pêrang. Anggènipun makatên punika, margi tatanan nagari kakuwatosakên badhe bibrah, dening padudon ing salêbêting nagari tuwin dening kathah ingkang sami damêl risaking pabrik-pabrik prabot pêrang. Têtiyang ingkang sami andon lêlana wau ugi nyariyosakên yèn pasulayanipun golongan wadyabala kalihan fascisten mindhak sêrêng. Panuntun-panuntun pulitik sagêd ugi jatuh. Ugi sampun wontên kabar angin yèn Ciano badhe dipun dadosakên wêwakil Italie ing Tokyo. Nalika gladhi mêtêngi kitha, ing tembok-tembok kathah templekan dlancang sinêratan "Lêbura
Petain botên badhe manggèn wontên ing Versailles (Reuter, Londen). Wontên wartos saking Vichy, têtiyang Jerman tata-tata nyudhiyakakên griya wontên ing Versailles kangge Maarschalk Petain. Miturut katêranganipun Jerman Petain badhe dhatêng ing Versailles ananging botên manggèn ingriku.
Jerman nêdha wadya lautan Prancis ? (Reuter, Stockholm). Miturut
ing Berlin nyariyosakên yèn Hitler botên purun sêsambêtan kalihan Vichy. Rêmbag-rêmbag ingkang gêgayutan kalihan Jerman kapasrahakên dhatêng Abetz wêwakil Jerman ing Paris. Salajêngipun kacariyosakên, yèn Abetz nampèkakên sêrat dhatêng pamarentah Vichy, wosipun nêdha palabuhan Toulon kalihan wadya lautan Prancis.
tilas Gupêrnur Jendral ing Indo-China, kautus ing pamarentahipun rêrêmbagan kalihan pamarentah Jêpang wontên ing Tokyo. Anggènipun dhatêng Jêpang, mêdal ing Siberie tuwin Manchukuo. Wiwitipun rêrêmbagan benjing wulan Januari.
ngawisi wêdaling êmas. Anggènipun lajêng ngawisi wau, jalaran kathah tiyang Tionghwa ing Thai ingkang sami kesah dhatêng Hongkong utawi dhatêng ing papan sanèsipun mbêktani êmas gêgadhahanipun.
Papêrangan ing awang-awang (Reuter, Londen). Kiwa têngên tigang dintên ing awang-awangipun tanah
laladan Ruhr, ingkang dados lesan pabrik lisah, èlèktris tuwin margi-margi sêpur. Montor mabur Inggris wilujêng sadaya.
Sêdyanipun Jêpan pados sêsambêtan sae kalihan pangagêng-pangagêng ing Indiya [...]Naskah rusak. babar pisan botên gadhah kajêng badhe ngêlar jajahanipun. Sêdyanipun Jêpang badhe ambiyantu tangga nagari ing Asia wetan, supados bangsa-bangsa ingriku sagêd têtêp pamanggènipun tuwin sagêd nata gêsangipun piyambak kanthi mardika. Jêpan botên nayogyani manawi satunggiling laladan ing Asia wetan badhe dipun pêndhêt tiyang, inggih tumrapa Jêpan piyambak
yèn panggenan ingkang kula ambah punika, agêng piyambak pakèwêdipun, sami-sami sêgantên botên wontên ingkang nyamèni, alunipun agêng sangêt. Baita punika mangke badhe katut kabêkta ing alun. Botên ngantos saprapat jam, kula kalih sampeyan badhe sami amanggih pêjah. Sampeyan sadaya kula aturi mêmuji ing Gusti Allah, mugi katêbihna saking bilai, botên kenging dipun oncati, bilih botên wontên wêlasipun Gusti Allah." Sarêng kapitan sampun wicantên makatên, lajêng aparentah anggulungi layar. Nanging
dumugi sukuning rêdi agêng, anglangkungi sungilipun, kabêntus lajêng rêmuk, nanging rêmukipun botên sangêt. Kula sakanca taksih sagêd
kanca sadaya, wontên sampeyan ing panggenan ngriki sampun botên wontên ingkang kamanah malih, namung adamêl kuburan piyambak-piyambak, sarta sami andum wilujêng ing salami-laminipun, sabab punika panggenaning pêpêjah. Sakathahing tiyang, ingkang sampun amanggih tiwas rêmuk baitanipun wontên ngriki, botên wontên ingkang sagêd mantuk dhatêng
pêpasthènipun badan piyambak-piyambak. Wondene ingkang kula ungsèni sakanca wau, sukuning rêdi. Sasisihipun rêdi punika wontên pulo panjang sarta wiyar, akathah rêrêmukaning baita, ingkang sami manggih tiwas wontên ngriku, punapadene balung pintên-pintên, sangêt adamêl girising manah. Ciptaning manah : inggih punika balungipun tiyang, ingkang sami pêjah wontên ngriku. Kalih dening malih: kula aningali barang gêgramèn kathah pating salêbar, nanging punika sadaya sangsaya mêwahi rêdatos. [...]Naskah rusak. mrahipun ing pundi-pundi lèpèn, manawi [...],Naskah rusak. toyanipun inggih lubèr, nanging ingriku botên. Wontên
Wondening ingkang kalêbêt eram malih, sakathahing selaning rêdi sami mirah utawi sêsotya sapanunggilanipun. Kalih dening malih wontên ingkang mili saking rêdi wau, èmpêripun kados ancur, anjog dhatêng sêgantên, dados têdhaning ulam, nanging mawi kamutahakên malih, utah-utahan punika malih dados lisah ambêr, anuntên kabêkta ing alun, kentas dhatêng gisik.
Wondening ing gisik punika pintên-pintên kathahing lisah ambêr wau. Ing rêdi punika wontên têtuwêhantêtuwuhan. kajêng têgari, saenipun angungkuli kajêng têgari ing pulo Komari, ingkang sampun kasêbut ngajêng wau.
Akathah yèn kacariyosna sadaya, nanging kula sigêg samantên kemawon. Panggenan punika kenging kula upamèkakên luwêng, ingkang botên kantênan jajagipun, sabab sadhengah ingkang dumugi ingriku, botên sagêd wangsul. Kalih dene manawi baita sampun cakêt panggenan punika, botên sagêd anyingkiri, kêdah mriku purugipun, samangsanipun baita katêmpuh ing
inggih botên sagêd mangsulakên lampahing baita awit saking inggiling rêdi, angaling-alingi lampahing angin. Dados baita kabêkta ing alun, rêmuk kabêntusakên ing parang, kados baita ingkang kula tumpaki wau. Wondening ingkang anyangêtakên bilai, amargi botên sagêd anginggahi pucaking rêdi, badhe angungsèkakên badan wontên ing gisik kemawon, kados tiyang sami ewah akalipun, sabên dintên tansah angajêng-ajêng ing pêjah. Anuntên têtêdhan kaêdum ing kanca kawradinakên, sami kathahipun. Wondening kanca kula sadaya pêjahipun gêntos-gêntos, mawi-mawi kuwat ringkihipun, utawi kathah kêdhike nggènipun nêdha. Sintên ingkang pêjah rumiyin, kapêndhêm ingkang kantun, wêkasanipun kula ingkang kantun piyambak, amêndhêm kanca kula. Wondening anggèn kula ngantuni gêsang, punika botên andadosakên pangeram-eram, sabab kajawinipun nggèn kula ngiwit-iwit têtêdhan, kula taksih rawat sangu sanèsipun, ingkang botên kula êdum dhatêng kanca kula. Ewadene sarêng kula sampun amêndhêm kanca satunggil, ingkang wêkasan piyambak, têtêdhan namung kantun sakêdhik, anyipta botên sagêd gêsang lami, kula sampun sadhiya damêl luwagan,luwangan. awit botên wontên tiyang ingkang badhe mêndhêm. Sadangunipun kula damêl luwangan, tansah anêtah badan kula piyambak, awit nggèn kula dhatêng ing karisakan amargi saking pandamêl kula piyambak, sangêt kaduwung dene ngantos kalampahan kêkesahan malih ngantos kaping nêm. Aliya saking panêtah punika, tangan kula ngantos mêdal rahipun, awit saking nggèn kula nganiaya badan piyambak, sumêdya anyupêt umur kula. Ananging Gusti Allah taksih kagungan wêlas, kula kaparingan kaèngêtan, lumampah dhatêng lèpèn, ingkang anjog dhatêng guwa, wontên ingriku lèpèn dangu kula awasakên osiking manah : kali sing anjog mênyang guwa iki, amêsthi ana trubusane, upama aku gawea gèthèk, tak tunggangi mêtu ing kali iku, ciptaku bakal anjog ing panggonan, kang kêna diênggoni ing wong. Yèn ora mangkono, iya ora wurung mati, sanajan matia mung salina jalarane bae. Yèn aku nganti kalakon bisa mêtu saka ing panggonan, kang anggêgirisi iki, sapisan aku anyingkiri ing papêsthèn kang tinêmu ing kancaku, kapindhone, manawa dadi ing kasugihanku. Sing wêruh sapa yèn sawêtuku [sawê...]
[...tuku] saka ing guwa iki anêmu bêgja, kang angulihake pitunanku, awit dening rêmuking prauku.
Sarêng sampun anggalih makatên, botên mawi kula manah dangu-dangu, lajêng adamêl gèthèk kajêng, awit ingriku kathah tangsul utawi kajêng ingkang sae-sae, kula amung amilihi pundi
mirah, jumêrut, lisah ambêr, sapanunggilanipun ingkang kalêbêt aji, kula buntêl sarta kamotakên wontên ing gèthèk. Sarêng lampah kula milir anut ilining toya, sarta apasrah dhatêng Gusti Allah.
Sarêng dumugi salêbêting guwa, kula botên ningali ing padhang hawa malih, tansah anut salampahing toya, botên sumêrêp ing purug. Angantos sawatawis dintên nggèn kula lêlampah wontên salêbêting pêpêtêng, botên ningali padhanging rintên babar pisan. Lami-lami guwa wau sangsaya andhap, mèh sundhul ing sirah kula, sangêt andadosakên susahing manah, kula anêdya anyingkiri bilai punika, sadangunipun anggalih, ngupados akal, kula sambi anêdha sakantuning sangu, sacêkapipun amurih gêsang. Sanajan sangêt nggèn kula nggêmèni sangu têtêdhan wau, ing wêkasanipun ugi têlas. Anuntên kula tilêman, mênggah sakêdhap utawi dangu
anênêdhaa marang kang Maha Kawasa, amêsthi kowe pinaringan. Aja susah kowe angopèni ing liyane, turua, sasuwene kowe turu, Gusti Alah amitulungi, bilaimu kaliru ing bêgja.
Tiyang cêmêng wau wontên satunggil, ingkang sumêrêp têmbung Arab, sarêng mirêng sêbut kula, punika anyêlaki ing pangginan kula, têmbungipun : "Ki sanak, sampun andadosakên eram sampeyan aningali kula sadaya, kula ingkang sami anggriyani ara-ara, ingkang sampeyan tingali punika. Dhatêng kula mriki, badhe angilèkakên toya lèpèn ingkang mêdal saking rêdi punika dhatêng sabin. Saking katêbihan kula aningali wontên wêwarnèn ingkang kabêkta ing toya, enggal kula palajêngi, badhe sumêrêp ing sayêktosipun. Sarêng cêlak, kula tingali gèthèk. Anuntên kanca kula amurugi panggenanipun, lajêng kabêkta dumugi ing pinggir ngriki, gèthèk lajêng kacancang, kados kang sampeyan tingali punika, kula angêntosi ing sawungu sampeyan. Ingkang punika panêdha kula, mugi sampeyan cariyosakên ing lêlampahan sampeyan, kula amasthèkakên, yèn sangêt ing anèhipun, punapa sababe dene sampeyan nekad lumêbêt ing lèpèn punika, saking pundi dhatêng sampeynn".sampeyan. Wangsulan kula : "Mugi sampeyan paringi nêdha rumiyin, mangke kula anglêgani pandangu
Sêmunipun sami eram amirêngakên. Satêlasing cariyos, kula dipun sêrêpakên dhatêng tiyang cêmêng satunggil, ingkang sagêd têmbung Arab wau, kang minangka juru basanipun kang kathah-kathah, yèn sakathahing kancanipun amastani anèh sangêt cariyos kula wau, kasuprih ngunjukakên piyambak dhatêng ratunipun, awit saking aènging cariyos, prayogi kaunjukna ing ratu dhatêng ingkang gadhah cariyos piyarnbak. Wangsulan kula, sumarah anglampahi sapikanjênganipun.sapikajênganipun.
Tiyang cêmêng wau lajêng kengkenan mêndhêt kapal, botên antawis dangu dhatêng, kula kapurih anumpaki. Anuntên tiyang cêmêng sawatawis lumampah wontên ingajêng kula, andêdahakên marginipun, sawênèh ingkang kalêbêt rosa-rosa, anggotong gèthèk kula samomotanipun tut wingking lampah kula.
Mênggah pulo ingkang dipun ênggèni tiyang cêmêng wau, anama ing Sêrindhit, tanah Indhu. Kula lajêng lumampah dhatêng kithanipun, asarêngan kalih tiyang cêmêng kathah wau, kasowanakên dhatêng ratunipun. Kula majêng dhatêng dhampar ingkang dipun pinaraki, sarta sujud kados adat marak ing ratu tanah Indhu. Wondening patraping sujud, angraup suku sarta angambung siti. Kula anuntên kadhawahan ngadêg ataklim panganggêpipun dhatêng kula, sarta
griya kula ing kitha Bagdad. Sang Prabu andangu malih : "Kapriye olèhira tumêka ana ing talatah ingsun, sira mêtu ingêndi ?" Atur kula bêlaka, angaturakên ing lêlampahan, kados ingkang sampun sampeyan mirêngakên sadaya. Sang nata sangêt eram sarta rêmên, lajêng andhawahakên parentah nyêrati, aksaranipun [...]Naskah rusak. sadaya, badhe karawatan minangka babon [...]Naskah rusak. ing gêdhongipun. Botên antawis dangu gèthèk [...]Naskah rusak. dhatêng, momotanipun, ingkang warni buntêlan dipun bikaki wontên ngarsanipun. Sang nata eram aningali kathahing kajêng têgari : lisah ambêr : punapadene mirah jumêrut bêbêktan kula wau, awit ing gêdhongipun sang prabu, botên wontên ingkang nyamèni. Sang nata angiling-ilingi sakathahing sêsotya gêntos-gêntos. (Wontên lajêngipun).
warung wedangan Mbah Wongso.	Esai, Pustaka Emha, Wedang Uwuh
Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk Empu Sengkala. Anuju ing Surya Adam, tahun 5164, Chandra 5316, Empu Sengkala macak titimangsa tahun jawi : kaeteng tahun Candra – Sengkala I Warsa. Tahun Rum anuju angka 444 warsa. Tahun Adam tahun Surya 5161 warsa. Tahun Masehi 78 jumenengan nata.
Pan apurun dados dhaharing Sang Nata, nanging dharber prajanji nuwun bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji. Serat (
Pujangga Gumuyu suka, kaki patih ojo wedi lan tho payo podha lengah,
patih langkung ajrih, gumeter nggennyo alungguh, ngucap gugup agreragapan. Tik saka apa siriki, tanpa sangkan sumabur ponang pujangga. Tata jalma bisa ngucap. Kulo niki kaki patih, arsa sowan Kanjeng Rama ing Medang Srinarapati. Ki Dipati marijrih, wus sarep ing penggalih (
ing wala wastaniki, ambles malih ing pantala, anjebol ing Grobogan ing
Tinurunake ana nagara Mêkah, patang puluh siji ayat
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
1. Para wong kaphir ing Mêkah padha takon-tinakon bab apa.
2. Padha takon-tinakon bab pawarta gêdhe, iya iku Kuran kang mratelakake bakal tangine wong kang wis padha mati.
3. Para wong kaphir ing Mêkah panêmune bab pawarta mau beda-beda.
5. Panêmune wong kang padha pasulayan mau luput têmênan, besuk dina kiyamat, wong mau mêsthi wêruh dhewe nyatane.
6. Ingsun apa ora wis gawe bumi dadi panggonan.
7. Lan gunung-gunung padha dadi ugêr- ugêr.
8. Lan Ingsun gawe awakira jodhon-jodhon.
9. Lan Ingsun andadèkake ênggonira turu kapenak.
10. Lan Ingsun andadèkake wêngi iku minôngka tutup, nutupi samubarang, marga saka pêtênge.
11. Lan Ingsun andadèkake awan iku wayahe ngupa jiwa.
12. Lan Ingsun ngêdêgake langit sap pitu luwih dening santosa ana ing dhuwurira.
13. Lan Ingsun gawe cahya kang madhangi lan panas, iya iku srêngenge.
14. Lan Ingsun nurunake banyu udan kang dêrês, saka ing mêndhung.
15. Ingsun ênggo nukulake thêthukulan sarta nganakake woh lan wiji.
16. Apadene palêmahan kang kêbak têtanduran.
17. Dina pancasaning prakara iku wayahe maringi ganjaran lan matrapi siksa.
18. Dina pancasaning prakara iku nalikane Malaikat Israphil andamu sêmpronge, sira banjur padha têka panthan- panthan.
19. Langit padha sigar, banjur dadi lawang pirang-pirang.
20. Sarupaning gunung padha mlaku, ènthènge kaya êndhêk-êndhêk amun-amun.
22. Dadi panggonan têtêp tumrap para wong kaphir.
23. Wong kaphir padha manggon ana ing naraka, têtaunan tanpa wêkasan.
24. Ana ing naraka padha ora wêruh rasane turu utawa ngombe.
25. Kajaba ngombe wedang kang luwih dening panas, lan nanah.
26. Iku patrapan kang murwat lan kaluputane.
27. Amarga wong kaphir mau padha maido bakal kêlakone dina kiyamat, dadi ora
manungsa, Ingsun cacahake gênêp, tinulisan ana ing Lohmahphul.
30. Mulane para wong kaphir padha ngrasakna siksa, sira ora bakal Ingsun wuwuhi apa-apa, mung Ingsun wuwuhi siksa.
31. Para wong wêdi ing Allah padha olèh panggonan kabêgjan.
32. Iya iku palêmahan lan wit anggur pirang-pirang.
33. Lan widadari pirang-pirang kang padha nêdhênge birai. [bi...]
34. Apadene gêlas kang kêbak isi sajêng.
35. Ana ing suwarga ora tau krungu pangucap ala utawa pamaido.
ana antarane bumi lan langit, Pangeran kang Mahamurah, ora ana kang wênang munjuk ing Allah yèn ora dadi parênging karsane.
38. Ing dina kiyamat, nalikane Malaikat Jabarail lan para malaikat liya-liyane padha ngadêg sap-sapan, iku padha ora wani munjuk ing Allah, kajaba kang diparêngake dening Pangeran kang
ngabêktia ing Allah Pangerane, supaya ora disiksa.
40. Ingsun wis mêmêdèni marang sira, kalawan siksa [si...]
[...ksa] kang wis cêdhak.
41. Ing dina kiyamat nalikane wong padha andêlêng barang kang wis padha dilakoni nalika ana ing dunya, ala utawa bêcik, ing kono pangucape wong kaphir: Dhuh bok iya aku iki dadi lêmah bae.
Surat Nazingat (malaikat kang mêthoti nyawane wong kaphir)
Tinurunake ana nagara Mêkah, patang puluh nêm ayat.
8. Ing kono atine wong kang padha maido dina kiyamat, padha têrataban.
9. Pandêlênge padha konjêm, wêdi kang didêlêng.
10. Padha calathu: Apa aku iki dibalèkake urip manèh.
11. Apa aku iki sawise dadi balung kang pisah- pisah, urip manèh.
12. Wong kang maido dina kiyamat padha calathu: Yèn nyata mangkono, baliku urip manèh iku bali kapitunan.
13. Pandamuning sêmprong kang nguripake wong mati, iku ingatase Allah gampang bangêt, sapisan bae cukup.
15. (He Mukhammad) sira wis Ingsun têrangake caritane Nabi Musa.
16. Nalikane dipangandikani ing Pangerane ana ing jurang kang aran tuwa.
17. Sira lungaa marang panggonane Raja Phirngon, awit Raja Phirngon iku kêbangêtên ênggone kaphir.
18. Raja Phirngon sira dhawuhana mangkene: Punapa sampeyan kaparêng rêsik ing panggalih, botên malih tingal.
19. Sarta sampeyan kula saosi pitêdah, sumêrêp dhatêng Pangeran sampeyan, salajêngipun sampeyan tamtu ajrih ing Allah.
20. Sawise dhawuh mangkono, Nabi Musa nuli anggêlarake mukjijat kaelokan gêdhe.
21. Raja Phirngon maido marang Nabi Musa lan duraka ing Allah.
22. Banjur mungkur suthik pracaya, malah gawe rusak ana ing bumi.
23. Banjur ngalumpukake juru sikhir, nuli dhawuh:
24. Calathune: Aku iki Pangeranmu kang Mahaluhur.
25. Allah banjur numpês Raja Phirngon kabalabag ana ing sagara, iku siksa ing dunya, lan dicêmplungake ing naraka, iku siksa ing akhirat.
26. Lêlakone Raja Phirngon kang wis kasêbut mau, mêsthi dadi wêwulang tumrap wong kang wêdi ing Allah.
27. He wong kaphir ing Mêkah, apa Allah ênggone nguripake sira saka ing pati iku luwih angèl tinimbang ênggone yasa lan ngadêgake langit.
28. Allah andhuwurake payoning langit, banjur dadi warata tanpa cacad.
29. Lan agawe pêtêng wayahe wêngi, sarta gawe padhang wayahe awan.
30. Sawise mangkono, Allah anggêlar bumi.
31. Allah mêtokake banyu lan thêthukulan [thêthu...]
33. Kabèh iku dadi bêbungah marang sira lan marang ingon-ingonira rajakaya.
34. Ing besuk têkaning orêg-orêgan gêdhe, iya iku pandamuning sêmprong Malaikat Israphil kang kapindho.
35. Nalikane manungsa padha eling barang kang wis padha dilakoni, nalika ana ing dunya, ala utawa bêcik.
36. Lan Naraka Jakhim ditontonake marang wong kang andêlêng.
38. Lan nguja kabungahan ing dunya kang kharam.
42. (He Mukhammad) wong kaphir ing Mêkah padha
takon ing sira, besuk apa kêlakone dina kiyamat.
43. Prakara iku sira ora wêruh sathithik-thithika.
Tinurunake ana nagara Mêkah, patang puluh loro ayat.
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah, tur kang Maha-asih.
marga krungu wêwulang, kêna uga mangkono.
4. Utawa nganggêp wêwulang, dadi wêwulang mau migunani.
7. Wong kang sugih bôndha mau ênggone ora rêsik atine, ora makewuhi apa-apa marang sira.
8. Dene wong picak kang gêgancangan seba marang sira.
9. Iku wong wêdi ing Alah.Allah. 10. Sira têka klewa-klewa marang wong picak mau.
11. Aja mangkono ta, surat iku wêwulang marang para kang dumadi.
12. Sing sapa gêlêm, nyathêtana lan ngèstokna.
14. Kang diluhurake, tur suci ora digêpok ing setan.
15. Dicêkêl ing para malaikat kang mulya tur wêdi ing Allah, kang padha nurut kitab mau saka Lohmahphul. [Loh...]
16. Wong kang maido Kuran iku anggumunake, mêsthi kêna bêbênduning Allah.
17. Allah ênggone gawe manungsa mau, bakale saka apa ta.
19. Allah ênggone gawe manungsa nganti pirang-pirang rambahan, dadi mani, nuli dadi gêtih kênthêl, nuli dadi daging sabanjure.
20. Allah banjur paring gampang mêtune bayi saka guwa garbaning biyung.
21. Sawise dadi manungsa, Allah banjur matèni manungsa mau, nuli dipêndhêm ing pakuburan.
22. Ing têmbe mênawa Allah wis ngarsakake, banjur nguripake wong kang wis mati mau.
23. Têmên wong kaphir iku padha ora ngèstokake parentahing Allah.
24. Manungsa padha andêlêng pêpanganane kang padha dipangan.
25. Ingsun ngêsokake banyu udan saka ing mega.
26. Sawise udan tumurun, bumi banjur padha pêcah mêtu thêthukulane.
27. Ingsun banjur nukulake wiji ana ing bumi.
29. Lan uwit jaitun, apadene wit kurma.
30. Lan palêmahan kang ana kêkayone gêdhe.
31. Lan wowohan warna-warna, lan sukêt panganing rajakaya.
32. Iku kabèh dadi bêbungah, panganira lan pangane rajakayanira.
33. Ing besuk nalika têka pêtaking dina kiyamat, iya iku pandamune sêmprong Malaikat Israphil kang kapindho.
34. Nalikane wong padha mlayu, suthik cêdhak sadulure.
36. Lan ngêdohi bojone, apadene anak putune.
36.37. Ing dina iku siji-sijining wong padha golèk salamête awake dhewe-dhewe, ora mikir marang liyane.
38. Ing dina iku, uga akèh rai kang mancorong cahyane.
39. Gumuyu tur katon bungah, iya iku para wong mukmin.
40. Lan ing dina iku uga akèh rai kang kaya galuprut lêmah.
41. Saking dening irêng lan pêtênging ulate.
42. Iya iku wong kang padha kaphir lan anglakoni panggawe ala.
Tinurunake ana nagara Mêkah, têlung puluh nêmsanga likur. ayat.
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah, tur kang Maha- asih.
1. Ing besuk dina kiyamat, nalikane srêngenge dilêmpit.
2. Nalikane lintang padha coplok, runtuh ing bumi.
3. Lan nalikane gunung padha manut, dadi êndhêg -êndhêg amun-amun.
4. Lan nalikane unta mêtêng padha ditinggal, tanpa dingon.
5. Lan nalikane khewan dharatan padha dikalumpukake.
6. Lan nalikane sagara digênèni, banjur dadi gêni.
7. Lan nalikane nyawa dibalèkake marang wadhage.
8. Lan nalikane wong wadon kang dipatèni sarana dipêndhêm urip-uripan, padha didangu.
9. Dosa apa ênggone dipatèni mau.
10. Lan nalikane buku cathêtan lêlakone siji-sijining wong ginêlar.
14. Ing kono siji-sijining wong padha wêruh barang kang wis padha dilakoni, ala lan bêcik.
15. Ingsun supata: Dêmi lintang Durari kang lakune kalangan.
17. Dêmi wêngi nalikane ngarêpake utawa ngungkurake pêtêng.
25. Kuran iku dudu pangucaping setan kang patut dibalangi.
26. Marang ngêndi ênggonira arêp maido Kuran. [Kur...]
27. Ora liwat Kuran iku wêwulang marang isining jagad.
28. Tumrap marang kancanira kang gêlêm manut agama bênêr.
29. Ewadene manungsa padha suthik manut, kajaba yèn wis dadi parênge karsaning Allah Pangeraning alam kabèh.
Tinurunake ana nagara Mêkah, sangalas ayat.
1. Besuk dina kiyamat, nalikane langit iku sigar.
2. Lan nalikane lintang padha coplok, runtuh marang bumi.
6. He manungsa kaphir, sapa kang anjalomprongake sira, nganti duraka ing Pangeranira kang mulya.
7. Kang wis gawe awakira, gênêp, waras lan patut.
8. Allah namtokake rupanira, miturut sakarsane.
13. Satêmêne para wong mukmin iku padha ana ing Suwarga Nangim.
14. Dene para wong kaphir, iku padha ana ing naranaraka. Jakim. Jakhim.
15. Besuk dina kiyamat, wong kaphir padha nyêmplung ing naraka mau.
16. Enggone ana ing naraka langgêng, ora mêtu salawas-lawase.
ora ana wong bisa makolèhake wong liyane, ing dina iku sarupaning prakara kagunganing Allah.
Surat MutaphphinMutaphiphin. (wong cidra ênggone nakêr utawi nraju)
Tinurunake ana nagara Mêkah, têlung puluh nêm ayat.
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha- asih.
1. Cilaka têmên wong kang padha cidra ênggone nraju utawa nakêr.
2. Kang manawa nakêr barang kang saka manungsa liya, bakal ditampani, ênggone nakêr kêbak.
3. Dene manawa nakêr utawa nraju barang bakal [baka...]
[...l] ditampakake ing wong liya, panakêre utawa panrajune dikurangi. Dadi gawe kapitunan.
4. Wong mangkono mau apa padha ora duwe kira yèn ing têmbe bakal diuripake saka ing pati.
6. Iya iku nalikane manungsa padha mêtu saka ing kubure, disebakake ana ngarsaning Allah, Pangeraning ngalam kabèh.
7. Têmên têtulisan, lakune para wong ala iku ana ing sijin.
8. Sapa kang nuduhake marang sira, apa ta kang aran sijin iku.
9. Sijin iku buku kang diêcap, ora kêna diwêruhi, mratelakake lakune para setan lan wong kaphir.
10. Ing dina iku wong kang padha maido, cilaka bangêt.
12. Ora ana wong maido dina kiyamat, kajaba wong kang kêbangêtên ênggone duraka.
13. Manawa diwacakake Kuran ayat Ingsun, pangucape: Kuran iku gawe-gawene para wong kuna.
14. Wong kêbangêtên mau môngsa gêlêma pracaya, malah duraka kang dilakoni mau dadi andhêng-andhêng tumrap ing atine.
15. Têmên ing dina kiyamat iku, wong kêbangêtên ênggone duraka mau padha kêtutupan, dadi padha ora wêruh ing Allah.
16. Sawise mangkono, wong mau banjur padha malêbu ing Naraka Jakhim.
17. Banjur didhawuhi: Naraka Jakhim iki kang padha sira paido biyèn.
18. Têmên cathêtan lakune para wong bêcik, mukmin, iku ana ing Ngiliyun.
22. Sarupane wong bêcik iku padha ana ing Suwarga Nangim.
28. Iya iku kali ing suwarga, ombèn-ombène para wong kacêdhak ing Allah.
29. Sarupane wong kaphir, iku padha anggêguyu [anggêgu...]
[...yu] marang para wong mukmin.
30. Manawa padha mlaku barêngan lan wong mukmin, ênggone anggêguyu sarana ngêjèpi kancane.
31. Manawa bali marang panggonaning kancane, ênggone bali gawe pangeram-eram, nyatur para wong mukmin.
32. Wong kaphir mau manawa andêlêng wong mukmin, pangucape: Wong mukmin iku padha kêsasar.
33. Tur wong kaphir mau ora diutus dening Allah, nyathêti lakune para wong mukmin.
34. Mulane ing dina kiyamat, para wong mukmin padha malês anggêguyu marang para wong kaphir.
35. Linggih ana ing kanthil, andêlêng sangsarane para wong kaphir.
36. Pangandikaning Allah: Wong kaphir ênggone padha anggêguyu biyèn, saiki apa wis tômpa pituwase. Ature wong mukmin: Inggih sampun.
Tinurunake ana nagara Mêkah, sanga likursêlawe. ayat.
4. Lan mêtokake isèn-isène wong kang wis padha mati, nganti rêsik gêmêt.
5. Bumi ngèstokake karsaning Pangerane, wis bênêre kudu dièstokake. Ing kono manungsa padha wêruh lêlakone dhewe-dhewe.
6. He manungsa, sira iku tansah lumaku seba ing ngarsaning Allah Pangeranira, ing mêngko sira olèh pituwase lakunira, ala lan bêcik.
7. Sing sapa dipasrahi layang cathêtaning lêlakone saka ing têngên, iya iku para wong mukmin.
9. Lan bali marang panggonaning kancane ana ing suwarga kalawan suka bungah.
10. Dene sing sapa dipasrahi layang cathêtaning lakune saka ing buri, iya iku para wong kaphir.
11. Iku bakal dilokake wong cilaka lan rusak.
12. Lan banjur dicêmplungake ing Naraka Sangir.
13. Wong kaphir mau nalika ana ing dunya bungah-bungah lan kancane.
19. He manungsa, sira mêsthi nglakoni tingkah kang solan-salin.
20. Yagene manungsa padha ora pracaya ing Allah.
21. Nalika diwacakake Kuran, padha ora gêlêm sujud.
25. Kajaba para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha diganjar
3. Dêmi sêksi lan kang dèn sêksèni.
4. Wong kang padha duwe jugangan utawa biyantu, padha kêna bêbênduning Allah.
5. Jugangan mau isi gêni murub, kanggo ngobong.
6. Wong kang duwe jugangan lan kang biyantu mau, padha linggih kursi ana saubênging jugangan.
7. Padha nyumurupi ênggone milara lan matèni wong mukmin.
8. Enggone milara mau, dumèh wong mukmin iku padha pracaya ing Allah kang Mahamulya tur pantês pinuji.
9. Kang kagungan karaton langit lan bumi, Allah iku mirsani samubarang.
10. Sarupane wong kang maeka utawa milara wong mukmin, lananga wadona, sarana diobong, kang môngka ora tobat, iku padha dipatrapi siksa ana ing Naraka Jahanam, minôngka patrapan ênggone ngobong wong mukmin.
panggawe bêcik, iku bakal padha tômpa ganjaran suwarga kang
mahluk, sawise padha dipatèni, Allah banjur nguripake manèh.
14. Allah iku kaparêng ngapura, tur asih marang kawulane.
15. Kang gawe ngaras, tur Mahaluhur.
17. Sira wis tômpa dhawuh carita tumpêse bala akèh.
18. Iya iku Raja Phirngon lan Raja Samud sabalane kabèh.
19. Dene para umatira kang padha kaphir, iku siksane marga kaluputan ênggone padha maido Kuran.
20. Allah iku kawruh lan kawasane nglimputi [nglimpu...]
[...ti] wong kaphir kabèh.
22.21. Kuran iku kitabing Allah kang agung.
Tinurunake ana nagara Mêkah, pitulas ayat.
1. Dêmi langit, dêmi tarig.
2. Sapa kang mêruhake sira, apa kang aran tarig iku.
3. Kang aran tarig iku lintang wuluh.
4. Siji-sijining awak mêsthi ana malaikate kang rumêksa.
5. Manungsa padha mikira, awake iku kadadian saka apa.
6. Awake iku kadadian saka mani kang crut-crutan.
7. Mêtu saka iga wêkase wong lanang lan wong wadon.
9. Iya iku besuk dina kiyamat, nalikane iku sarupaning wadi
16. Ingsun uga malês paekane si kaphir mau.
17. (He Mukhammad) sira kantia, Ingsun uga nyarantèkake sawatara
1. (He Mukhammad) sira sakancanira nêbuta Mahasuci tumrap
4. Lan mêtokake sukêt, kanggo panganing rajakaya.
5. Sukêt mau sawise ijo, dikarsakake garing, warnane abang.
6. Ingsun bakal mulang Kuran marang sira Mukhammad, lan sira bakal ora lali unining Kuran.
7. Kajaba yèn ana parênge karsaning Allah, satêmêne Allah iku nguningani panggawe [pangga...]
[...we] lan pangucap, kang sêru lan kang samar.
8. Lan Ingsun nulungi sira nglakoni dalan kang gampang, iya iku sarengat.
9. Sira mêmulanga Kuran, sanadyan wulang mau migunani utawa ora.
10. Wong kang wêdi ing Allah bakal ngèstokake wulanging Kuran.
11. Dene wong kang cilaka, iya iku wong kaphir, iku padha suthik ngèstokake wulanging Kuran.
12. Iku têtêp wong cilaka, kacêmplung ing naraka gêdhe.
13. Ana ing naraka wong kaphir mau ora mati ora urip.
14. Wong kang rêsik atine pracaya ing Allah iku têtêp wong bêgja.
15. Wong mau nêbut asmaning Pangerane lan anglakoni sêmbayang.
16. (He wong kaphir) sira padha milih kabungahan ing dunya.
17. Kabêgjan ing akhirat iku luwih bêcik, [bê...]
[...cik,] tur langgêng, ngungkuli kabungahan ing dunya.
18. Wêwulang kang wis kasêbut mau, uga kasêbut
1. (He Mukhammad) sira wis tômpa dhawuh bab dina kiyamat.
3. Padha nglakoni kangelan anjunjung rante lan balênggu ana ing naraka.
5. Dicangar wedang saka sumbêr ing naraka, kang panase angluwihi.
6. Ora duwe panganan apa-apa, kajaba [kaja...]
9. Padha lêga atine marga ênggone nglakoni panggawe bêcik ana ing dunya.
11. Ana ing suwarga sira ora tau krungu pangucap ala.
13. Ing suwarga ana kanthile kang dipasang dhuwur.
17. Wong kaphir ing Mêkah apa ora padha andêlêng unta, ênggone digawe dening Allah.
18. Lan langit ênggone didhuwurake dening Allah.
19. Lan gunung-gunung ênggone padha didêgake dening Allah.
24. Allah bakal niksa marang wong mau kalawan siksa kang gêdhe.
25. Satêmêne manungsa iku kabèh bakal padha bali marang ngarsaningsun.
26. Sawise bali, nuli padha Ingsun timbang ala lan bêcike.
Tinurunake ana nagara Mêkah, têlung puluh ayat.
4. Enggon Ingsun supata mangkono mau, apa iku
Turune Iram, tur padha gagah prakosa lan gêdhe dhuwur.
7. Wong ing nagara liya-liyane, ora ana kang diparingi gagah prakosa samono.
8. Lan ênggone numpês wong Samud kang padha mecoki watu ana pèrèng-pèrènging gunung ginawe omah.
9. Lan ênggone numpês Raja Phirngon, tur Raja Phirngon mau sugih bala, lan duwe piranti kanggo matrapi wong.
11. Bangêt ênggone gawe rusak ana ing nagarane, mêmatèni wong lan liya- liyane.
12. Allah Pangeranira banjur nurunake siksa warna-warna marang wong kaphir mau.
14. Wong kaphir iku manawa dicoba dening Pangerane, sarana diparingi kabêgjan lan kabungahan.
15. Banjur ngucap: Pangeranku gawe bêcik marang aku.
16. Dene yèn dicoba sarana dikurangi ênggone paring rijêki.
17. Banjur ngucap: Pangeranku ora gawe bêcik marang aku.
18. Pangucape wong kaphir mau luput, Allah ênggone gawe bêcik, ora sarana paring kabungahan ing dunya, ênggone nginakake ora sarana ngurangi paringe rijêki. Malah sira wong kaphir, iku padha ora gêlêm wêlas marang bocah yatim.
19. Lan ora akon awèh pangan marang wong miskin.
20. Lan padha ngukup barang tinggalane wong mati kalawan bangêt.
21. Lan padha dhêmên bôndha, dhêmên bangêt.
22. Wong kaphir mau luput, besuk dina kiyamat, nalikane ing bumi lindhu gêdhe, nganti gunung-gunung padha ajur.
23. Parentahe Pangeranira kalêksanan, lan malaikat padha baris sap-sapan.
24. Ing dina iku Naraka Jahanam ditêkakake, ing dina iku wong kaphir padha eling ênggone padha nêmaha maido rasul, lan anglakonana ala, nanging elinge mau ora migunani apa-apa.
25. Pangucape: Adhuh, bok iya biyèn nalika aku urip ana ing dunya, aku nglakoni panggawe bêcik lan pracaya ing Allah, supaya slamêt ênggonku urip ana ing akhirat, ing dina iki ora ana wong
Tinurunake ana nagara Mêkah, rongpuluh ayat.
4. Ingsun têmên wis gawe manungsa, tansah nglakoni rêkasa.
5. Yagene Abul Asaddèn têka rumasa gagah prakosa, ora ana kang bisa nguwasani
6. Kawêtu pangucape: Enggonku sêsatron lan Nabi Mukhammad, mêtokake bôndha pirang-pirang.
7. Yagene Abul Asaddèn têka rumasa yèn ora ana kang wêruh bandhane kang diwêtokake, Allah ora kasamaran.
8. Apa Ingsun ora wis maringi mata loro marang Asaddèn.
9. Lan ilat, apadene lambe loro.
10. Lan Ingsun nuduhake dalan bêcik lan ala marang Abul Asaddèn.
11. Yagene têka ora nglakoni dalan bênêr kalawan tumêmên.
12. Sapa kang mêruhake sira, nglakoni dalan bênêr iku kapriye.
13. Nglakoni dalan bênêr iku kaya ta, nguculi wong saka ing pangawulan.
15. Marang bocah yatim kang isih kalêbu sanak.
16. Utawa marang wong miskin kang prasasat turu ing lêmah.
17. Kajaba iku, wong mau kalêbu wong pracaya ing Allah, padha ajak-ajakan narima lan sih-sinihan.
18. Wong mangkono mau, layang cathêtaning lakune padha diulungake saka têngên.
19. Dene wong kang padha maido Kuran, ayat Ingsun, iku layang cathêtaning lakune padha diulungake saka ing kiwa.
Awit ingkang asma Allah ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
2. Dêmi rêmbulan nalikane mancorong sawise srêngenge surup.
8. Allah nuli paring pangêrti laku ala lan laku bêcik marang awak mau.
9. Wong kang ngrêsikake awake saka ing dosa, têtêp wong bêgja.
10. Wong kang nacadake awake sarana dosa utawa kaphir, têtêp wong kapitunan.
Nabi Salèh nuli mituturi marang wong Samud: Aja padha natoni untaning Allah, lan aja ngarubiru pangombene.
14. Wong Samud padha maido Nabi Salèh, nuli padha natoni untaning Allah.
1. Dêmi wêngi, nalikane nutupi awan kalawan pêtênge.
2. Dêmi awan, nalikane lair gumêlar.
4. Satêmêne lakunira para manungsa, iku beda-beda.
5. Dene sing sapa ngèstokake parentahing Allah lan wêdi ing Allah.
8. Dene sing sapa kumêd, suthik anglakoni parentahing Allah, lan sumugih, ngaku ora butuh marang ganjaraning Allah.
9. Lan maido surasaning sahadat loro.
10. Iku Ingsun cawisi siksa naraka.
11. Wong kang wis kacêmplung ing naraka, iku bandhane ora migunani apa-apa.
12. Ingsun iki wis bênêre kudu nuduhake ala lan bêcik.
13. Satêmêne kabêgjan ing dunya lan ing akhirat iku kagunganingsun.
14. (He wong Mêkah) sira Ingsun wêwêdèni naraka kang murub.
15. Ora ana wong kacêmplung ing naraka sarta langgêng, kajaba wong cilaka.
16. Kang maido Nabi Mukhammad lan suthik pracaya.
17. Dene kang didohake saka ing naraka, iku wong wêdi ing Allah.
18. Kang mèwèhake bandhane kalawan rêsik atine.
19. Ora ana wong siji kang olèh ganjaran kabungahan ana ngarsaning Allah.
20. Kajaba yèn ênggone nglakoni kabêcikan, murih
1. Dêmi waktu dlukha (wayah lingsir wetan)
2. Dêmi wêngi, nalikane pêtêng.
3. (He Mukhammad) Allah Pangeranira ninggal sira, lan ora duraka marang sira.
4. Tumrap ing sira, akhirat iku luwih bêcik tinimbang lan dunya.
5. Ing têmbe Allah Pangeranira paring ganjaran marang sira, sira iya lêga nampani ganjaran mau.
6. Apa Allah ora wuninga yèn sira iku
8. Lan Allah nguningani yèn sira iku ora duwe, nuli disugihake.
9. Dene bocah yatim iku aja sira kaniaya.
Surat Alamnasrah (apa Ingsun ora madhangake)
1. (He Mukhammad) Ingsun apa ora wis [wi...]
[...s] madhangake atinira.
2. Lan Ingsun wis ngènthèngake gendhonganira kang abot, ênggonira dadi utusan.
4. Lan Ingsun wis anjunjung sira, bab kasêbute jênêngira, samôngsa asmaningsun disêbut, jênêngira uga disêbut.
5. Têmên, sawise nglakoni rêkasa, iku bakal nêmu gampang.
6. Nyata, sawise nglakoni rêkasa, mêsthi nêmu gampang.
7. Samôngsa wis rampung ênggonira sêmbayang, banjur kangèlana nyênyuwun ing Allah.
8. Lan andhap asora marang Allah Pangeranira.
3. Dêmi nagara Mêkah kang tata têntrêm iki.
4. Têmên, Ingsun wis gawe manungsa, warnane lan samubarange sarwa bêcik.
5. Sawise sarwa prayoga, banjur Ingsun balèkake dadi asor bangêt, pikun lan sapêpadhane. Tur ora dicathêti nglakoni panggawe bêcik.
6. Kajaba para wong mukmin lan wong kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha olèh ganjaran kang tanpa pêdhot.
7. (He wong kaphir) sawise mangkono, apa
1. (He Mukhammad) sira macaa Kuran wahyuning Allah, winiwitan nêbut asmaning Allah Pangeranira, kang wis gawe sarupane kang dumadi.
2. Wus gawe manungsa saka gêtih kênthêl.
3. Sira ngundhangna Kuran marang para umatira. Allah Pangeranira iku luwih dening mulya.
4. Kang mêruhake patraping nulis nganggo kalam.
5. Kang mêruhake marang manungsa, barang kang maune durung wêruh.
7. Dene têka rumasa awake wis cukup, ora butuh apa-apa marang Allah.
mêsthi Ingsun candhak kuncunge, Ingsun gêlandhang nyêmplung ing naraka.
16. Kuncunge wong goroh, kuncunge wong luput.
17. Yèn wis mangkono, mara ngundanga kônca- kancane, anjaluka pitulung, nanging malah Ingsun undangake
ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah, tur kang Maha-asih.
1. Ingsun nurunake Kuran, wutuh, saka Lohmahpul marang langit dunya, ana ing
ana ing Lailatul Kadar, ganjarane ngungkuli gawe kabêcikan sèwu sasi.
4. Ing wêngine Lailatul Kadar iku, para malaikat lan Malaikat Jabarail padha tumurun marang dunya, ngèstokake parentahing Allah Pangerane, nindakake
5. Lailatul Kadar iku dudu barang-barang, nanging kaslamêtan nganti têkan wayah bangun raina.
1. Sarupane wong kaphir kang padha duwe waton kitab, lan wong kang padha nyêmbah brahala, iku padha ora gêlêm marèni ênggone kaphir, nganti katêkan tôndha yekti, iya iku Nabi Mukhammad.
2. Nabi Mukhammad iku utusaning Allah, ngundhangake Kuran kang suci, ora ana kang luput, mratelakake khukum kang bênêr lan ngadil.
3. Wong kaphir kang padha duwe wêwaton kitab mau, ênggone padha pasulayan bab pangandêl marang Nabi Mukhammad, sawise katêkan tôndha [tô...]
[...ndha] yêkti, iya iku jumênênge Nabi Mukhammad.
4. Kang kasêbut ing Kitab Torèt lan Kitab Injil, wong kaphir kang duwe wêwaton kitab mau ora diparentahi apa-apa, kajaba mung diparentahi nêmbah ing Allah, kalawan rêsik atine maligi nêmbah ing Allah, ora nyêmbah liyane, jêjêg anglakoni agamane Nabi Ibrahim, lan agamane Nabi Mukhammad, yèn wis didhawuhake, lan anglakoni sêmbayang apadene bayar zakat, iya iku agama kang bênêr.
5. Sarupane wong kaphir kang padha duwe wêwaton kitab lan wong kang padha nyêmbah brahala, iku ing têmbe disiksa ana ing Naraka Jahanam, ana ing kono langgêng salawas-lawase, awit iku kabèh titahing Allah, kang ala dhewe.
6. Dene sarupane wong mukmin lan wong kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku
Tinurunake ana nagara Mêkah, lan ana kang ngarani tinurunake ana nagara Madinah, wolung ayat.
3. Manungsa padha ngucap: Yagene têka ana lindhu gêdhe.
4. Ing dina iku wong padha anjalèntrèhake samubarang kang wis padha dilakoni, ala lan bêcik.
5. Amarga Allah Pangeranira dhawuh anjalèntrèhake marang wong mau.
6. Ing dina iku wong padha mundur, mêtu saka panggonaning panimbang, dhewe-dhewe, sing sapa manêngên, lakune marang suwarga, dene kang mangiwa, marang naraka. Kabèh padha diwêruhake pituwasing lakune.
7. Sing sapa nalika ana ing dunya nglakoni kabêcikan, sanadyan mung saboboting sêmut, mêsthi wêruh ganjarane.
8. Dene sing sapa nglakoni ala, sanadyan mung saboboting sêmut, iya
1. Dêmi jaran kang nyandêr ana ing papêrangan, nganggo nyuwara.
2. Dêmi jaran kang rikat panyandêre, nganti watu kang disandhung mêtu gênine.
3. Dêmi jaran kang diênggo andingkik satru ing wayah bangun.
4. Wusana ing panggonan kono pêtêng dening balêdug.
5. Saking pêtênge, kang andingkik ora wêruh dalan, têkan ana têngahing mungsuh, wusana malah dikêpung ing mungsuh.
6. Satêmêne manungsa kang kaphir iku ora kadunungan panarima marang kabêcikaning Pangerane.
7. Manungsa mau iya nêksèni marang awake [awa...]
[...ke] dhewe ênggone ora kadunungan panarima.
8. Manungsa mau ênggone dhêmên bôndha, bangêt, mulane banjur kumêd.
9. Apa manungsa mau ora wêruh yèn besuk dina kiyamat, wong kang wis padha mati iku padha diuripake, diwêtokake saka ing pakuburane.
10. Lan diwalèhake alane, kang diumpêtake ana sajroning ati.
11. Ing dina iku Allah Pangerane waspada bangêt marang ala bêciking manungsa.
2. Sapa kang mêruhake sira, kapriye ênggone anggêgirisi dina kiyamat [kiyama...]
3. Ing dina iku manungsa padha pating bilulung, kaya anak walang sumêbar.
4. Gunung pating panculat kaya kapas diwusoni.
5. Sing sapa bêcike ditraju, bobote ngungkuli alane, wong iku diênggonake ana ing suwarga, andadèkake bungahe.
6. Dene sing sapa boboting bêcike ènthèng, kalah abot lan boboting alane, iku panggonane ana ing Naraka Hawiyah.
7. Sapa kang mêruhake sira, Naraka Hawiyah iku apa ta.
8. Naraka Hawiyah iku naraka kang bangêt panase.
1. Sumugih iku nglalèkake ênggonira ngabêkti ing Allah.
2. Nganti têkan ênggonira ngalih marang kubur.
kono sira banjur padha didangu sarupaning kabungahan pêparinging Allah nalika ana ing dunya. Yagene sira ora padha sukur.
Tinurunake ana nagara Mêkah, têlung ayat.
3. Kajaba wong kang padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni panggawe bêcik, apadene padha ajak-ajakan pracaya ing Allah, lan padha ajak-ajakan sabar,
padha ngalumpukake bôndha, lan milang bandhane ginawe andêl-andêl.
1. Apa sira ora andêlêng, kapriye Allah ênggone numpês marang mungsuh kang têka ing Mêkah padha nunggang gajah (Raja Abrahat sabalane).
1. Mulane Raja Abrahat ditumpês, murih para wong turun Kurès padha têntrêm.
ing padunungane ing môngsa rêndhêng lan padunungan ing môngsa katiga.
3. Mulane para wong turun Kurès, padha nêmbaha ing Allah, Pangeraning Kakbah Baitullah iki, kang paring pangan tambaning luwe marang wong turun Kurès kabèh.
4. Lan paring têntrêm marang para turun Kurès, kalis saka barang kang dikuwatiri.
3. Lan ora awèh pangan utawa akon awèh pangan marang wong miskin.
4. Cilaka têmên wong munaphèk kang padha sêmbayang. [sêmba...]
5. Kang padha kêlalèn ênggone nglakoni sêmbayang, nganti kêliwat ing wayahe.
7. Lan padha ora gêlêm nyilihi pirantining ngomah marang wong kang nyilih.
Surat Kaotsar (arane bêngawan ing suwarga)
1. (He Mukhammad) Ingsun paring bêngawan kang aran Kaotsar marang sira.
2. Mulane sira sêmbayanga riaya, lan nyêmbêlèha kurban.
3. Satêmêne wong kang sêngit ing sira iku wong pêdhot bêcike.
Tinurunake ana nagara Mêkah, nêm ayat.
1. (He Mukhammad) sira dhawuha: He para wong kaphir.
3. Kowe iya ora nêmbah marang sêsêmbahanku.
1. Saiki pitulunging Allah wis têka, lan nagara Mêkah wis bêdhah.
2. Sira andêlêng manungsa panthan-panthan padha malêbu agama Islam, agamaning Allah.
Tinurunake ana nagara Mêkah, limang ayat.
nganggo piranti tali êbasing kurma, tumrap ana ing gulune.
Tinurunake ana nagara Mêkah, ana kang ngarani tinurunake ana nagara Madinah, patang ayat.
1. (He Mukhammad) sira dhawuha: Allah iku mung siji.
Tinurunake ana nagara Mêkah, ana kang ngarani tinurunake ana nagara Madinah, limang ayat.
1. (He Mukhammad) sira dhawuha: Aku iki ngungsi marang Allah, Pangeraning wayah Subuh.
2. Muga kinalisna saka pialane kang dumadi kabèh.
3. Lan saka pialaning wêngi nalikane pêtêng, utawa saka pialaning rêmbulan nalikane surup.
Tinurunake ana nagara Mêkah, ana kang ngarani tinurunake ana nagara Madinah, nêm ayat.
1. (He Mukhammad) sira dhawuha: Aku iki ngungsi marang Allah, Pangeraning manungsa.
4. Muga dikalisna saka pialaning setan kang anggodha.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.09, 16 April 2013.
1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. KGPAA Paku Alam I (Kraton Paku Alaman)
Maklum isih kinyis-kinyis …. dadi penampilan yo kudu sing thok tjeerrrrrrrr,
Balas	On 13/03/2010 at 18:38 anatram said: Nyuwun ngapunten, menawi wonten
Tumurun. Dasar Kyain-e awatak Wisnu, Ra teganan,Sing Penting Cantrik Suuueneng.
arga said: Setunggal minggu mboten saget sowan, sareng sowan kathah rontal ingkang saget dipun undhuh.
Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, rontalipun sampun kulo undhuh sedoyo. Saking remenipun ngantos bingung anggen kulo nampi. Sugeng
Balas	On 15/03/2010 at 01:31 Donoloyo said: Hadir tengah malam, kok sepi nyenyet.
Balas	On 15/03/2010 at 05:59 honggopati said: Selamat pagi poro kadang
Penjenengan kok aneh lha wong wancine bobo nggih sepen.
Balas	On 15/03/2010 at 08:43 yudha pramana said:
ujare Ki Pandan….banyu mili….uri-uri tanggap warsanipun Ki Senopati, hiks.
Balas	On 15/03/2010 at 09:47 samy said: matur nuwun Ki Arema, sampun ngundhuh rontal 25.
menawi pareng nyuwun pirsa, punapa Ki Arema
Balas	On 15/03/2010 at 15:36 Truno Podang said: Istirahat nyiangi tanaman, leyeh2 ngisor wit rambutan, lha kok Nyi Truno teko nggowo kopi kuwenthel pacitane budin goreng.
Menungsa nggoleti apa maning enggane, ……….. mung ngopi karo macit budin goreng bae wis enak, …… dilakoni korupsi sing milyar2,………. mark up proyek, nguntit duwit perusahaan, …… nglomboni duwit kanca, …………
bedhah ing pinggir. Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore…”
Esa ). 9. Gusti Iku Cedhak Tanpo Senggolan, Adoh Tanpa Winangenan; Makna Gusti Iku Cedhak Tanpo Senggolan, Adoh
Esa ). 11. Hadhepono mukanira iku marang ingkang katon rarahine. Rarahi kang luwih kang katon Sawehgung; Makna Hadhepono mukanira iku marang ingkang katon rarahine. Rarahi kang luwih kang katon
Kawula Mung Saderma, Mobah-mosik kersaning ALLAH Hyang Sukma; Makna Kawula Mung Saderma, Mobah-mosik kersaning ALLAH Hyang Sukma
Esa ). 28. Ora Rumangsa Bisa, Nanging Bisa Rumangsa Yen Mobah Mosik Kersaning Allah Hyang Sukma ; Makna Ora Rumangsa Bisa, Nanging Bisa Rumangsa Yen Mobah Mosik Kersaning Allah Hyang Sukma
Ngrusak Kahanan Kang Wis Ora Diperlokake, lan Bisa Gawe Kahanan Anyar kang Diperlokake ; Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Bisa Ngrusak Kahanan Kang Wis Ora Diperlokake, lan Bisa Gawe Kahanan Anyar kang Diperlokake
Piranti, Akarya Jagad Saisine, Kang Katon lan Kang Ora Kasat Mata ; Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Kuwasa Tanpa Piranti, Akarya Jagad Saisine, Kang Katon lan Kang Ora Kasat Mata
Iku Langgeng Tan Kena Kinaya Ngapa, Sangkan Paraning Dumadi ; Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Langgeng Tan Kena Kinaya Ngapa, Sangkan Paraning Dumadi
dengan ALLAH. SWT ( Tuhan Yang Maha Esa ) dan sesamanya. 39. Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Siji, Ana Ing Ngendi-Endi Papan, Langgeng, Sing Nganaake Jagad Saisine, Dadi Sesembahan Manungsa Alam Kabeh, Nganggo Carane Dhewe-dhewe ; Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Siji, Ana Ing Ngendi-Endi Papan, Langgeng, Sing Nganaake Jagad Saisine, Dadi Sesembahan Manungsa Alam Kabeh, Nganggo Carane Dhewe-dhewe
Esa ). 43. Pasrah Marang Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Ora Ateges Ora Gelem Nyambut Gawe, Nanging Percoyo yen Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Maha Kuwasa. Dene Kasil Orane apa kang kita Sedya Kuwi Marga Saka Kersaning Pangeran ( ALLAH. SWT ); Makna Pasrah Marang Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Ora Ateges Ora Gelem Nyambut Gawe, Nanging Percoyo yen Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Maha Kuwasa. Dene
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat. Dhawuh dalêm kagungan dalêm dhuwung kêkalih lêrês saha luk ingkang badhe kagêm simpênan ing musium, manawi wontên tuwan-tuwan utawi tamu ngamônca badhe
pantêsipun namung sarwa lugas. Ingkang lêrês sarungan ladrang kandêlan suwasa lugas, ingkang luk sarungan gayaman kandêlan kêmalon abrit, parlu namung minôngka kawruh bedaning kagêm santana kalihan anggening abdi dalêm, mênggah katranganipun kados ing ngandhap punika.
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara kasuda
Candrakanta ôngka XX taun III kaca 429
Khlur punika kahanan maligi (ontsar) ananging sadaya khlur ing jagad punika sampun sami nunggil kahanan kalihan sanès-sanèsipun, dados botên wontên khlur ingkang maligi, dene mênggah khlur ingkang maligi wau warninipun kados kukus.
Mênawi khlur nunggil kahanan kalihan oksigenium kalih bagean, dados khlursir chloor zuur bilih khlursir wau nunggil kahanan kalihan basên, lajêng dados sotên (têtêdhaning tanêman) ananging tanêman botên patos kathah ngangge sotên saking khlur, mila ing salêbêtipun awu badaning tanêman amung pinanggih sakêdhik sangêt.
Sêsukêring tiyang utawi khewan, ingkang kênthêl miwah cuwèr (tinja, uyuh) punika amot khlur, anganging ingkang langkung kathah khluripun, sêsukêr ingkang cuwèr (uyuh).
Khlur mênawi nunggil kahanan kalihan natrium kawastanan: khlur natium, inggih punika sarêm, ingkang kathah dumunung wontên ing toya sagantên, pramila toya sagantên wau raosipun asin.
Khlursir wontên paedahipun malih, bilih kaêworakên ing toya kenging kangge nyiram ing sênthong-sênthong ing
griya sakit, ingkang gandanipun awon (arus bacin) mênawi kasiram ing khlursir wau, ambêtipun awon lajêng
chloorzure calcium, kenging kangge ngicalakên ambêt-ambêtan ingkang awon ing gêdhogan, ingkang wontên kapalipun sakit pilêg, supados kapal-kapal sanès-sanèsipun botên sagêd katularan. Awit mênawi khlur kauwur-uwurakên ing gêdhogan, lajêng pisah anggènipun nunggil kahanan kalihan kalsium, khlursir wau tumuntên nunggil kahanan kalihan hawa ingkang ambêtipun awon, ngantos gônda awon sagêd sirna.
Khlur sagêd ajur ing toya, sarta toya ingkang amot khlur wau kangge angrêsiki panggenan, sandhangan pêthak, utawi kadamêl pêthak bakalan dalancang.
anyirnakakên dhatêng manusa tuwin kewan bilih wontên ing salêbêtipun khlur watêrstop wau. Ing dalêm badaning tanêman, khlur tulung supados sètmil dados glikosê, kangge tanêman tela pêndhêm batatas, mênawi kathah khluripun katela [ka...]
[...tela] wau yèn kagodhog jêmèk, sabab kirang sètmin,sètmil. kangge tanêman sata awon sangêt, amargi mênawi godhongipun kêkathên khlur dadosipun sata kaobong botên sagêd mêmpan, pramila tanêman sata ingkang cakêt pasisir kirang prayogi.
Punika kahanan maligi (ontsar) ing jagad punika sadaya sampun nunggil kahan kalihan sanès-sanèsipun.
Kalium kasêbut logam, tiyang sagêdipun pikantuk saking panunggilanipun kahanan ingkang kawastanan: potas (kulsir kali = Koolzure Kali).CO2 + Ka O.
Kalium ingkang mligi warni pêthak kados salaka,
nunggilipun kahanan kalihan oksigenium gampil sangêt, mênawi kadadèkakên ing toya, lajêng oksigenium saking toya wau nunggil kahanan kalihan kalium saking toya wau, ngantos ingroginiumipun kalih bagean dados pisah.
punika, sanèsipun kangge têtêdhaning tanêman, kenging kadamêl sabun, ugi kangge ing pabrik-pabrik adamêl gêlas.
Sotên potas pêrlu sangêt dhatêng tanêman, ingkang kathah dumunung wontên ing tanêman ingkang amot, sètmil kathah, kados ta: pantun, jalung,jagung. katela sapanunggilanipun, dhatêng tanêman sata ugi sae, amargi godhongipun gampil kabêsmi (botên ambalêbês).
Punika kahanan maligi (Ontsar) kasêbut logam, warninipun pêthak sangêt, ing jagad punika sadaya natrium sampun nunggil kahanan kalihan sanès-sanèsipun, asring pinanggih wontên ing salêbêting sela, mênawi nunggil kahanan kalihan khlur kasêbut khlur natrium, inggih punika sarêm ingkang kathah manggèn ing toya sagantên.
Natrium gampil sangêt anggènipun nunggil kahanan kalihan okigenium, ingkang nunggil kahanan wau kawastanan natrium oksidhê, utawi natron, mênawi nunggil
Natron wau mênawi nunggil kahanan kalihan salpètêrsir (Salpeterzuur) N.O3 kawastanan salpètêrsir natron (natronitrat) Natron Nitraat ingkang kathah pinanggih wontên ing nagari Sili, mila kawastanan Sili salpètêr.
Punika kahanan maligi (ontsar) ingkang kathah wontên ing salêbêting bantala, sanèsipun kangge têtêdhaning tanêman, wontên malih pigunanipun ingkang agêng, inggih punika kadamêl tomboking griya gêdhong, sarta kangge nglabur griya, tuwin kangge nginang inggih punika ingkang nama apu (ênjêt).
Mênawi nunggil kahanan kalihan oksigenium sabagean, kawastanan kalêk, utawi kapur gêsang (ca.O), inggih punika ingkang nama gamping (kulsir kalêk) = (Ca, O+C.O2) punika jasad pêthak ingkang pinanggih ing rêdi-rêdi.
saking awang-awang punika, lajêng dados kalêk (kapur gêsang), sarta ugi tumuntên nunggil kahanan kalihan kulsir, nanging anggènipun nunggil kahanan wau beda kalihan gamping,
punika ingkang kathah dumunung wontên ing badaning khewan, kados ta: balung, cangkang§ punapa sami kalihan kulit, utawi klothokan tigan, dene têmbung cangkok, kangge i kêmiri.enz. Red. tigan, sêsukêr ingkang kênthêl tuwin cuwèr, ugi dumunung ing badaning tanêman.
Kulsir kalêk punika ugi sagêd ajur dening toya ingkang amot amoniak (Amonia) utawi sirên
warni-warni, tuwin anggadhahi daya narik kulsir saking ing ngantariksa, kangge angontênakênangwontênakên. sètmil ing salêbêting sèl-sèl.
Punika kahanan maligi (ontsar) ing jagad punika sampun sami nunggil kahanan kalihan sanès-sanèsipun, kasêbut logam ingkang ènthèng piyambak awarni pêthak, asring kangge barang alit-alit ing griya. Aliminium wau gampil sangêt anggènipun nunggil kahanan kalihan oksigenium, ingkang kathah [ka...]
[...thah] pinanggih wontên ing salêbêtipun siti lêmpung tuwin siti ton (thon) ing dalêm lêmpung rêsik 1 1/2 KG wontên aliminiumipun 1 KG, ananging pamêndhêtipun aliminium saking lêmpung rêkaos sangêt.
Tanêman panganggenipun aliminum botên kathah, ananging
aliminium ingkang kathah wontên ing salêbêting tawas, ing tawas wau aliminium nunggil kahanan kalihan swapêlsir (zwavelzuur) utawi sirên, tuwin sanès-sanèsipun.
Kahanan: 14 warni ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, mênawi sampun pêpak, kamot wontên salêbêting siti, tuwin sampun rumantos dados warni-warni sotên zouten ngantos botên kêkirangan satunggal punapa, kanthi pitulungan pamulasaranipun, murih siti sagêd êmpuk ing sadangunipun, miwah
1. Kalakuan (watêk) kapilaritèt (capilariteit)
inggih punika mênawi ing môngsa katiga toya sami asat, siti sagêd narik toya ingkang kantun ing siti ngandhap, toya wau sagêd rumêsêp tundha-tumundha manginggil, lajêng nêlêm sêsiti ingkang wontên ing nginggil.
2. Kalakuan, watêrkapasitèt (Watercapaciteit) inggih punika dayanipun siti sagêd angandhêg toya, toya botên sagêd ambrabas.
3. Kalakuan, kondhènsasi pêrmokên (Condensatie vermogen) inggih punika bilih ing môngsa katiga, ing wanci dalu siti sagêd angisêp hawa toya (H 2 O) saking awang-awang, kadamêl cuwèr dados toya kangge nêlêsi siti (êbun).
ingkang ajur dening toya, inggih punika saking pitulunganing siti ingkang amot kahanan: dhibêlsotên (3 Si O3 + Mg3T3 + S. O.ca O).
Sambêtipun Candrakanta ôngka XX kaca 415.
Kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, pêlikan taksih anggadhahi watêk sanèsipun, ingkang kenging kangge titikan mênggah bedaning dhasaripun, inggih punika ingkang tumrap ing panggônda, ing pangraosing ilat tuwin pangraosing badan, pêlikan ingkang kathah botên anggadhahi watêk ingkang kenging kasaksèkakên sarana panggônda, bilih wontên, sampun tamtu wontên makatên punika pamoring pêlikan warni kalih utawi langkung, botên maligi awujud jasad satunggal, ing kawruh pêlikan dipun wastani jasad lômba awisan (arsênicum = warangan) kalihan walirang bilih dipun gosok utawi dipun bêntèri angwontênakên ambêt botên eca, inggih punika jalaran saking kumpul pisahing cêcamboran.
Pêlikan salong wontên ingkang kenging katitik saking pangraosing ilat, kados ta: ingkang winastan bitêr ardhê (bitteraarde) raosipun pait, sêndawa (salpeter) raosipun anyêp tumrêcêp dhatêng ilat, sarêm sela (steenzont) raosipun asin, yèn makatên sabarang ingkang sagêd ajur dening idu anggadhahi raos, pêlikan wontên ugi ingkang kenging katitik saking pangraosing badan, inggih punika saking êmèk, sawênèh êmèkipun kasap, kados ta:
siti ladhu (lava) sawênèh nglisah utawi ngêndhal, kados ta: speksteen, wontên ingkang êmèkipun anyêp, kados ta: sela rajapèni: intên sasaminipun.
Sawêg dumugi samantên cariyos kula, kula badhe nyêlani cariyos bab kawontênan ingkang anèh, sajêg kula gêsang dèrèng nate sumêrêp, bokmênawi para maosamaos. ugi makatên.
Wayangan ing Gêgana ingkang anggawokakên, inggih punika ingkang winastan "Fata Morgana".
Sêrat pawartos "Het Centrum" ngêwrat panjurung pêpêthikan saking palapuranipun, Ophzisiring baita api: gedhe ingkang pinuju jagi, sarta ingkang kawajibakên amèngêti, nalika baita api: gêdhe ngajêngakên lumêbêt dhatêng palabuhan ing Suwès (Suêz) kalêrês tanggal kaping 18 wulan Yuni taun 1902 ing wanci jam 12 langkung 35 mênit siyang, kasumêrêpan wontên wêwayangan ing gêgana, makatên pratelanipun.
Angin pinuju kèndêl, hawanipun ing ngawang-awang rêsik, langit katingal padhang sumêblak adamêl sêngsêming manah, toyaning [toya...]
[...ning] sagantên tidhêm tanpa sabawa, ing gêgana katingal wontên wêwarnèn
piyambak sarta ingkang katingalipun langkung cêtha tinimbang sanèsipun, kasumêrêpan cêtha awela-wela wontên wayangan baita angwêdalakên kukus saking pipanipun, wayangan cakrawala kalihan wayanganing baita ingkang ngandhap piyambak katingalipun kirang cêtha, punapa malih wayanganing baita langkung alit tinimbang wayangan ingkang sanèsipun, wayanganing cakrawala kalihan wayanganing baita ingkang sami wontên têngah, iing. saantawisipun wayangan ingkang nginggil kalihan ingkang ngandhap piyambak, katingalipun namung lamat-lamat, wujuding baita botên sami, ing têngênipun wayangan cakrawala kalihan wayangan baita api katingal wontên wayangan pulo parêdèn ngrêgêmêng adamêl gawokipun para ingkang sami sumêrêp, patrapipun inggih tundha-tundha saya mangandhap sangsaya alit, sasampunipun katingal kalih dasa mênit dangunipun, wêwarnèn wau lajêng ical, sanadyan katingalan dhatêng tiyang ingkang manuh ningali têbih (kados ta: tiyang ingkang manuh lampah palayaran) wayangan baita sakukusipun sampun botên katingal, ing wanci jam 2 langkung 35 mênit baita api gêdhe lumêbêt ing lêmponging sudhetan Suwès anglangkungi
baita api momotan, sok mêkatêna: inggih têrang punika baita api ingkang wayanganipun katingal wontên ing gêgana saking baita gêdhe, watawis lêlampahan kirang: 40 mil têbihipun saking ngriku, dene wayangan ingkang awarni pulo parêdèn punika têtela wayanganipun nagari Sapharmah (Zafarma) cêlak kalihan
têtiyang bôngsa Yunani anyumêrêpi bilih asring wontên kapuloan ingkang têbih-têbih dunungipun, sarta rêdi-rêdi parang dumadakan katingal wontên gêgana ing sanginggiling lumahipun toya sagantên, ing jaman têngahan wontên cariyos angandharakên bab ingkang winastanan ing têmbung Yunani "Famargang" inggih punika namaning kahanan ingkang lajêng tumangkar ing jaman wingking limrah winastan "Fata Morgana" wontên dene ingkang kêrêp wontên kahanan makatên punika kados-kados ing pripitanipun sagantên Mesina ing saantawisipun nagari Itali kalihan nagari Sisiliê, mirit wontênipun nama têmbung Itali ingkang lajêng pêncar limrah kangge ing akathah winastan Fata Morgana punika wau awit saking tuwuhing
gagasanipun têtiyang ingkang taksih sangêt pasaja sêsêrêpanipun ing tanah kidul-kidulan, têmahan angwontênakên panyakrabawa bilih wêwarnèn ingkang asring katingal ing gêgana kados ingkang kapratelakakên ing nginggil wau têtela kontha-kanthaning kahyanganipun pêri ingkang awasta "Morgana", nanging katêranganipun ingkang sampun pinanggih ing pambudi, miturut sêsêrêpanipun para sarjana ing kawruh alam, ingkang sampun kababarakên sarana wêwaton tôndha pasaksèn ingkang sah, botên makatên.
Timah sari punika asalipun saking tanah Jrêman, Bèlgi, Èngêlan, Sêpanyol, tuwin tanah Polèn, timah sari ingkang taksih woworan, wontên ingkang nama kulsursir oksin koolzuur zink oxijd kisêlgalme kiezelgalmei (
gampil tinimbang saking woworan ingkang ôngka 3 timah sari utawi sèng punika bobotipun 7,1 dumugi 7,3 sarta lêbur bilih bêntèripun 413 grad sèlsius, panyadenipun warni balebekan sarta ingkang kathah kadamêl talang, urung-urung toya, payon griya sapanunggilanipun.
Timah pêthak utawi prunggu punika ingkang kathah pamêndhêtipun saking woworan ingkang nama tinsêtin tinsteen inggih punika kawoworanipun prunggu kalihan sursêtop, asalipun saking pulo Bangkah, Blitung tuwin tanah Malakah. Ing tanah Boemên, Saksên tuwin ing pulo Inggris, ugi wontên tinsêtin, anangiananging. kirang sae tinimbang wêdalan ing tigang panggenan wau. Prunggu punika bobotipun 7.3 sarta awis-awis kangge, sadèrèngipun kawoworan ing pêlikan sanèsipun, timah pêthak ingkang dipun damêl pirantos punika, tamtu sampun kawoworan timah 10 utawi 20 prêsèn, awit mênawi kêkathahên timahipun, bilih kangge pirantosing pawon, asring angwontênakên woworan ingkang kirang prayogi tumrapipun tiyang. Prunggu ingkang balebekan tipis sangêt punika kadamêl ambêbuntêl, toya [to...]
[...ya] raos ingkang wontên ing suwalikipun pangilon punika dipun wastani: tin, amalgam tin amalgaam inggih punika woworanipun toya raos kalihan prunggu.
Toya raos punika wontên ingkang suci, wontên ingkang woworan, kados ta
Sêpanyol tuwin ing Rinbiyêrên, wontên pêlikanipun sinabêr. Toya raos punika cuwèr, sagêdipun anjêndhêl bilih ukuranipun bêntèr langkung asrèp 40 grad sèlsius tinimbang toya ingkang anjêndhêl (-40oC) sarta sagêd umob, bilih bêntèripun 360 grad sèlsius, bobotipun 13,50 bilih dariji upami kacêlupakên ing toya raos punika botên sagêd têlês, makatên ugi barang sanès-sanèsipun, toya raos punika warninipun mèh sami kalihan prunggu.
Pêlikan-pelikan punika kathah ingkang sagêd ajur wontên ing toya raos, bilih woworan wau dipun bêntèri, sadèrèngipun ngukus, toyanipun raos sampun ngukus rumiyin, sabab punika toya raos wau kenging kadamêl amilahakên mas kalihan salaka saking èrêtipun, kajawi saking punika toya raos wau ugi kengikenging (dan di tempat lain). kadamêl nyêpuhi [nyê...]
[...puhi] barang, supados dados kados mas utawi salaka, punapa malih kengi kadamêl prêmilyun vermiljoen, inggih punika cèt ingkaingkang. warnipunwarninipun. abrit, dene ingkang kadamêl jampi kabumbonan jasad sanèsipun.
Galigèn ingkang mulya inggih punika êmas, salaka tuwin platinah utawi mas pêthak, sarta botên ninja. Mas ingkang pinanggih wontên ing bumi punika tamtu suci, inggih punika botên kawoworan jasad sanès-sanèsipun, mas punika warni kalih, mas pêlikan tuwin mas ingkang asalipun saking lèpèn-lèpèn. Panggenan ingkang kathah masipun, kados ta: ing tanah Ostraliyah, Afrikah kidul, Amerikah, Rus tuwin Ostênrik, bobotipun 9,25 dumugi 9,6 sarta lêbur bilih bêntèripun 1200 grad sèlsius, rêginipun 1 kilogram, kirang langkung 1600 rupiyah, kenging kagêmblèng tipis sangêt, ngantos upami 11000 lêmbar kasungsun kandêlipun namung 1 milimètêr, bilih badhe kadamêl yatra sasaminipun, kêdah kawoworan salaka utawi têmbagi sawatawis, supados sagêd ragi atos, kados ta: dhukat dukaat Walandi masipun 983/1000 panduman, gaodhênwilêm gouden Willem masipun 900/1000 panduman, dene ingkang kadamêl rêrênggan sapanunggilanipun ingkang limrah [li...]
[...mrah] masipun namung 583/1000 panduman utawi langkung sakêdhik.
Salaka punika wontên ingkang suci, wontên ingkang kawoworan ing jasad sanèsipun, ingkang kathah asalipun saking
dandosan ingkang prayogi kêdah kawoworan têmbagi utawi jasad sanèsipun, yatra ringgit, rupiyah tuwin ukon, utawi têngahan rupiyah, punika salakanipun 945/1000 panduman, dene talèn, kêthip tuwin kêlip punika salakanipun 645/1000 panduman. Ingkang kangge dandosan utawi rêrênggan sanès-sanèsipun, salakanipun 934/1000 utawi 833/1000 panduman.
Platinah punika bobotipun 21 dumugi 23 sarta lêbur bilih bêntèripun 2500 grad sèlsius ingkang wontên pêlikanipun ing tanah Rus, inggih punika ing parêdèn, oral tuwin ing tanah Amerikah kidul (ing Brasiliah, Kolombiah, tuwin Peru). Platinah punika suci, warninipun [warnini...]
[...pun] mèh sami kalihan salaka, ananging rêginipun tikêl wolu. Ing jaman kina ing tanah Rus platinah punika dipun damêl yatra, ananging sapunika namung kadamêl barang warni-warni tuwin rêrênggan kemawon.
Pun Prawirawiyata, abdi dalêm carik II kabupatèn Pulisi Surakarta
Kawuningana wit-witan ing ngalam dunya punika sadaya namung wontên tigang bôngsa perangan agêng, kados ta: 1e Bôngsa Arborium (Arborium). 2e. Pritèk (
punika wit-witan agêng ingkang awoh sadangunipun, kados ta: wringin, dhuku, kuwèni, asêm, klapa, jêram, pêlêm, nôngka, punika kalêbêt wit Arborium.
2e. Pritèk Friték mangrêtosipun wit-witan alit, ananging awoh ugi sadangunipun, kados ta: dalima, jêruk kingkit, sêkar puyêng, sêkar mawar, sêkar srigadhing, wit gambir, punika kalêbêt bôngsa Fritek.
3e. Hèrbarium Herborium mangrêtosipun, awoh sapisan pêjah, inggih punika bôngsa rumput, kados ta: pantun, jagung, palawija sasaminipun, rosan, pisang, dêling, sadaya bôngsa rumput, ing salêbêting 3 bôngsa wau kula sampun matur
wontên, nama keong, arjuna, mangli.
Bapa tani kêdah nyumêrêpi siti punapa ingkang badhe dipun tanêmi wau, punika kêdah mawi pirantos ingkang nama lan analisê (= Land Annalische) ing sarèhning kula tiyang Jawi sêpên bab pirantos-pirantos, kula amung ngaturi katrangan ingkang gampil tinelad, amurih kalampahanipun nyumêrêpi siti punapa ingkang botên kalayan pirantos saking nagari Eropah, kados ta: dosa angèmpêri.
Angêthok dêling 5 ros, namung wau dêling botên kadamêl bolong trus kados sêmprong, sêsisih buntêt 1,2,3,4,5, têngah-têngahing bumbung dipun bolong, tumuntên kasukanana carang dipun dalit ingkang rapêt, satunggal lan satunggalipun dipun têrusi ngangge carang wau, kados ta:
Tumutên mêndhêt siti ingkang badhe kapriksa, dipun ubak satunggal wadhah, kintên-kintên cêkap kalihan toya, sasampuning campur, tumuntên kasuntak ing bumbung ôngka 1e mênawi wau siti kathah ingkang kèndêl ing bumbung
lêmpung ingkang kathah wêdhinipun amung sawatawis. Mênawi ubak-ubakan dhumawah bumbung ôngka 4, 5 punika siti kadadosan saking bêbosokan rupi-rupi têtuwuhan tuwin rumput-rumput, punika siti langkung sae Heumes tiurenp inggih punika ingkang dipun wastani siti lêm. Ingkang kathah siti rêdi kawak, ingkang wontên êmbêlipun: awarni cêmêng.
Samantên ugi siti lêmpung balaka punika lami nahan toya, tanêman lajêng bacêk saha asêm-asêmên, ingkang punika kêdah kawoworan wêdhi: dados sae.
Siti wêdhi balaka punika awon, amargi siti bêntèr tur brabas, botên sagêd nahan toya, dene siti ladhu punika ingkang sae piyasbak,piyambak. amargi sampun mawi rupi-rupi têtêdhaning tanêman, siti ladhu langkung sae dipun tanêmi palawija, têmbako, sêmôngka, gaga sapanunggilanipumsapanunggilanipun. bangsaning Herbarium
pun] nyambut damêl, bapa tani sampuning panèn langkung sae siti kapacul lajêng kakèndêlakên sawulan supados ayêm, sadaya isi ing salêbêtipun bumi dipun ajurakên kalihan soroting srêngenge tuwin bun, kados atur kula ing nginggil wau.
iku ing nalikanipun | jêng gusti kang sapisan | miyos saking
pinilihan antuk wolulas iji | iku kinarya gul-agul | jinênêngkên pungga |Kurang satu suku kata: jinênêngkên punggawa. lan jinanji ing têmbe kalamun antuk | pitulungira Hyang Suksma | kadugèn ingkang kinapti ||
7. linilan milu sarasa | arja papa tumuntur
nandhang cala ina | pasthi kalilan gêntèni ||
kang taliti kèh samya nora dadi | wit tan ana labêtipun | nanging mau punggawa | ginanêpan saking turun liyanipun | para abdi kang katrima | ginanjar kinèn gêntèni ||
9. iku mungguh kukumira | pra punggawa lamun tèk ingkang waris | wajib kinukup kang lungguh | tan malih sinlundingan | jaman mêngko bumi tan kinarya ngugung | lan tan kalbu nganiaya | mung wuruk karsaning gusti ||
10. suprandene gustinira | maksih karsa ganêpi kadi nguni | nanging ingkang dudu turun | inganggêp kêmbang praja | lan ing batos iku kinarya têtulung | mring abdi
saking abdi ingkang bêcik karyanipun | lan ngowahi adat lama | maksih anggalih utami ||
12. marma sira dèn rumôngsa | para abdi sapa
mungkul | tan ana ingkang ngrasula | sêsêg sukane tan sipi ||
15. kang mangkono iku tôndha | yèn janma di wêruh wajibing urip | gugu wulang nut ing kukum | têtêp ora kamalan | arêp mangan gêlêm nyambut karyanipun | gaota êsah kang nyata | akalal ing lair batin ||
16. mupangat tumrap ing angga | pakolèhe iya mring jagad kabir | rumaksa ing prajanipun | ngluhurkên gustinira | anuhoni prajurit pagêring kewuh |
misuwure saking mônca | nagarane ingkang bathi ||
17. balik ta para punggawa | kayaparan yèn sira tan nimbangi | amrih
narima sokuring Hyang Widhi | luwarana punagining driya | aja batal kaniyate | kang marang rèh rahayu | têtumanên dimèn lastari | tumêrah ing kawiryan | wuryanta ing dangu | kang wus sinêbut punggawa | yeka mantri kang wicaksana bèrbudi | kondhang mangulah
lit | ingkang sumiwèng praja | myang kang anèng dhusun | winênangkên darbènana | pamêtune ing bumi desa kang dadi | bawah lêlungguhira ||
4. binubuhan rumaksèng wadya lit | ingkang ana jroning bawahira | pinriha tata têntrême |
pamardine mring wadya ing desa | dènnya bantoni prajane | ngrewangi ratunipun | de pangrèh mring wadya gêng alit | ingkang sumiwèng praja | wruhêna ing kukum | wicara lan tata krama | myang kagunan kalakuan ingkang bêcik | dadya piandêlira ||
6. wardining kang wasita jinarwi | wruh ing kukum iku watêkira | adoh marang kanisthane | pamicara puniku | wèh rêsêpe ingkang miyarsi | tata krama punika | ngêdohkên panyêndhu |
adol bêcik mring prajane | mrih alêm kancanipun | dadya srana marang utami | upama kalakona | ujar kang puniku | adoh jalaraning ala | ratu mulya punggawa mantri prayogi | urip cahyaning praja ||
8. anglir wulan sadangune kandhih | dening ima sinrang ing maruta | sumêblak padhang lawêne | ujwalanira campuh | lan usara têmah martani | mring sakèh tarulata | ingkang mêntas alum | ing siyang kataman surya | sami nglilir sêgêre ambabar sari | surasaning kang praja ||
ima iku pêpêtênging praja | kang ulah silib sakèhe | dene marutanipun | patih lawan punggawa mantri | ingkang murinèng praja | ngowêl ratunipun | padhanging wulan upama | tyas narendra ujwala prentah kang mijil | tumrap ing wong sapraja ||
10. kang usara ibarate ngadil | taru wadya kang sumiwèng praja | lata wong ing desa kabèh | sari sanepanipun | enggarira wadya gêng
kang birata mêmala durcara | kabèh praja sêsukêre | supaya sang aprabu | lêjar ing tyas angudanèni | mring solah bawanira | ing wadya sawêgung | kang bêcik lawan kang ala | awit ratu môngka wakiling Hyang Widhi |
yèn sampun kalampahan | kadya kang winuwus | nêtêpi nagara arja | kontab ing lyan kèh ngayubagya mêmuji | yèku cahyaning
SASTRA JENDRA HAYUNINGRAT PANGRUWATING DIYU | alangalangkumitir
Javanese Culture, Javanese Manuscripts, Jurudemung, Kautaman, Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir,
sing ajeng tak cocokke.le angsal sejarah ngek blok niki saking pundi ngeh.mugi2 saged gathokke sejarah sing ilang kaliyan kewolak walik
June 24, 2014 – 10:35 am Nyuwun ngapunten @ Mas Puji kulo boten manggen wonten ing Ngayogjakarto nanging wonten ing tlatah Sidoarjo Jawa Timur.
June 23, 2014 – 2:18 am mas nyuwun alamate ten jogja mbok menowo mengke saged nge tukar pemikiran.saged mbukak wolak walike sejarah.
KEMPALAN TEMBANG MACAPAT WAYANG KANCIL (1)
KIDUNG ATI TANGISE BUMI (1)
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (1)
WEDHARING SASTRA JENDRA HAYUNINGRAT (1)
WEWARAHING R.Ng. SOEKINOHARTONO (1)
Kulon Progo# Ngaglik Sleman# Ngampilan Yogyakarta# Ngawen Gunung Kidul# Ngemplak Sleman# Nglipar Gunung Kidul# Pajangan Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul#
Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto & Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang & Slawi, Sragen, Surakarta, Tegal &
Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
Tradisi / Adat Istiadat yakuwe kebiasaan sing wis ngelembaga utawa dadi norma sing dijunjung dening kelompok masyarakat.
tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi tulisan sing lengkap.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3
Dilamar dening anake dewa urip Tawar saking Allah Upase sang retno upas Tawa bakah upase dening si sakadana Halah tawa tawi Tawar saking kersaning Allah"
cilik gede ky ngene, ora iso di waca meneh.
kiro2 nang taun 2040 dadi piro mneh yo jon ?? |
9. Jon jon turu, wis bengi ojo dolanan ae.. |
injeh pa', iki drung ngantuk.. |
Mengko arep mbojo neng endi koe hayo???Hehe…
“ojo sok rumongso biso, nanging sing biso rumongso ”
Brata ngakoni wong sing bisa maca lan nulis nganggo Basa Jawa saiki saya kurang. Sebabe, Basa Jawa wis ora dadi basa tulisan maneh. Pathokaning Basa Jawa dadi ora baku, banjur ilang tanpa cathetan. Sing dadi panutan Basa Jawa kari basa pacopan, siji lan sijine ora padha, gumantung saka pangrungu. Apa meneh yen sing dadi panutan iku seje-seje. Pathokane basa dadi owah gingsir.Generasi putu wis ora kaya generasi embah. Bisa bae embahe biyen ngerteni tembung Jawa cacah 600 tembung. Tiba ing generasi putu kari 400 tembung. Upama si bapak isih bisa muni “boten”, nanging putune ora bisa maneh ngucap “boten”, tembung sing dingerteni kari “ora”. Ing taun 1960 nalika cacahe wong Indonesia 60 yuta, wong sing ngomong Jawa udakara 35 yuta. Tembung Jawa sing dienggo padinan udakara 2000 tembung. Taun 1980 wong sing ngomong Jawa watara 60 yuta, ning tembung Jawa sing dienggo padinan mung udakara 400 tembung. Tembung-tembunge, unggah-ungguh, lan paramasastrane wis padha owah. Suparto Brata olehe kandha ngono kuwi ing saresehan sastra lan basa Jawa sing diadani dening Taman Budaya Jawa Tengah ing Surakarta Juni 1993. Manut pengalamane Suparto Brata ing taun 1960 ana sawijining majalah Basa Jawa sing tiras/oplahe bisa ngancik 80.000 nganti 120.000 ekssemplar. Mangka wektu kuwi racake penerbitan layang kabar/ majalah Basa Indonesia mung watara 7.000 nganti 10.000 eksamplar. Paling top 20.000 eksemplar. Apa maneh taun 1950-1956, koran Basa Walanda oleh terbit ing Indonesia. Koran-koran ing Surabaya, Semarang, Bandung pasarane kesedhot koran-koran basa Walanda kuwi, sing tirase bisa ngancik 20.000 eksemplar. Nanging tirase majalah Basa Jawa Nglancangi adoh banget nganti 120.000 eksemplar kaya kasebut ing ngarep.
Apa sebabe majalah Basa Jawa nalika kuwi bisa luwih narik kawigatene para maos tinimbang sing Basa Indonesia lan Walanda? Pak Parto ngarani nalika kuwi wong Jawa sing sugih lan kuwasa isih durung prigel ngasah lan ngudal pikiran nganggo Basa Indonesia.
Tumrap wong-wong kuwi Basa Jawa luwih pepak lan luwih sreg kanggo medhar rasa lan pikiran tinimbang Basa Indonesia. Yen ana tembung Jawa sing ora trep kanggo ngudal pikiran, banjur enggal nyilih Basa Walanda. Bareng tulisan Jawa kari mung diwulangake ing sekolahan nanging ora kanggo gawe ing bebrayan padinan, lan wong-wong wis pinter migunakake basa saliyane Basa Jawa, saka sethithik ora krasa yen basa dhaerah wis ora kopen maneh.
Wektu kuwi swargi Bapak Roeslan Abdoelgani minangka Menteri Penerangan uga ngaku wis ora kulina nganggo basa dhaerah. Senajan asli Plamitan, Surabaya, Basa Jawa-ne grothal-grathul. Basa Jawa diarani ora kopen dening Pak Suprapto Brata awit wong Jawa ora gage nggunakake basa Jawa kanggo medhar pikiran-pikiran anyar, mbabar kemajuane jaman sarana nulis lan njarwakake buku-buku sastra, kawruh, lan teknologi marang Basa Jawa. Merga ora trampil Basa Jawa dadi kurang pepak, wagu minangka tulisan lan wacan. Para maos saya suda cacahe. Pers Jawa sing kulina ngladeni para maos sing setya kuwi kapeksa milih isi, kabar, informasi sing cocok karo ketrampilan basane para maos generasi anyar.
Senajan sing caturan nganggo Basa Jawa saya akeh, nanging ora sinau maca lan nulis nganggo Basa Jawa. Apa maneh tulisan Jawa, generasi anyar wis ora gelem nyinau sebab dianggep ara kanggo. Bareng karo majune jaman lan tekane teknologi anyar sing mahanani bebrayan gupuh golek sandhang pangan, kabeh kaya wis ora kober maneh memaca sing ora ana gepok senggole karo pangupajiwa. Budaya maca klebu barang mewah lan angel kenggone wong Indonesia. Wong Indonesia modern luwih dhemen nampa ilmu, kawruh, kabar apa wae sarana ngrungokake radio utawa nonton televisi tinimbang maca. Mangka tekan seprene iki, durung ana sing nandhingi ampuhe tulisan kanggo ngisi bibit menepe kawruh ing ati lan pikiran. Wegah maca nyebabake wong kalah maju karo wong sing dhemen maca.
Sejatine Basa Jawa ora mung dadi basa budaya, basa pangocap, basa rasa. Basa Jawa uga tau dadi basa modern mandhegani lan madhahi pikirane wong Jawa dadi maju. Sabanjure tumangkar lan lestarine basa Jawa kari gumantung marang wong Jawa dhewe. Arep digawa basa apa? Basa tulis, pers, basa tekhnik, sakarepe. Arep diumbar ono kopen ya bisa bae. Nanging Pak Suparto Brata sing lair ing “jaman emas” sastra Jawa, kandha, basa
basa indhonesia wis katetepake dadi basa nasional,basane bangsa indhonesia. Basa indhonesia dadi sarana, dadi piranti kanggo sesrawunganing wong siji lan wong sijine,kayata sesrawungane wong jawa lan wong sundha, wong madura lan wong batak, wong bali lan wong makasar. Wong-wong iki uga (basa indhonesiane”suku”) padha duwe piranti dhewe-dhewe sing disinau, dilatihake wiwit cilik dening wong tuwane. Wong-wong iku duwe piranti dhewe kanggo srawung karo sapadhapadhane kang nunggal suku. Basa kang dienggo mung yen srawung karo wong liya nunggal suku diarani basa dhaerah, umpamane: basa sundha, basa madura, basa bali, basa jawa, lan liya-liyane. Basa dhaerah lan basa nasional kudu bisa urip bebarengan. Kekarone padha duwe ayahan, sesanggeman, jejibahan utawa tugas dhewe-dhewe. Basa nasional ngayahi sesanggeman kang sifate sarwa resmi dene baasa jawa dienggo samangsa-samangsa ora resmi. Coba wenehana tuladhane sawetara, kaanan resmi lan sing ora resmi! Kita khudu ngreti mangsane nganggo basa daerah lan mangsane nganggo basa nasional. Uripe basa loro kasebut padha daya dinayan. Subur ngrembakane basa nasional awit saka pangrabuking basa dhaerah. Basa dhaerah dhewe uripe kepribawan, kedayan dening basa nasional.
Kowe apa bisa menehi tuladha ing bab daya dinayan iki? Katandhing karo basa madura lan basa sundha, sing tebane jembar dhewe lan sing onjo dhewe iku basa jawa. Basa jawa iku dienggo dening wong ing tanah jawa tengah lan jawa wetan kejaba laladan besuki tekan prabalingga sisih lor kang basane campuran ana kang nganggo basa jawa ana kang nganggo basa madura.
Basa jawa iku ing saben panggonan, sanadyan isih kalebu ing laladane basa jawa ana sing menjila, geseh karo basa kang umum. Ana sing geseh pakecapane utawa geseh laguning paguneman ana sing geseh tetembungane sawetara, ana uga sing rada geseh paramasastrane.
Aku ana uga sing: reyang, inyong, nyong, ingsun, ensun.
… aken ana uga sing dienggo ngoko (cirebon). Ing sawenehing papan ora duwe tembung “ora”.
Waluh – walah, suruh – suroh, telih – telah, ngelih – ngeleh.
Ana maneh tembung kawi kang kalumrah kanggo padinan ing sawenehing papan, umpaman: weka, yoga, ndulu.
Basa-basa kang manjila utawa geseh karo basa kang umum mau diarani bas enggon-enggon (dialek), umpamane: dialek Cirebon, Banyumas lan Tegal, Yogyakarta, Surakarta,, Madiyun, lan Semarang, Rembang, Banyuwangi.
Dene pakecapane basa jawa iku kena kapilah dadi loro, ngoko swara a miring lan nganggo swara a jejeg. Basa jawa sing sisih kulon nganti nglanjak tekaning Pekalongan sarta wewengkon Bengelan nganggo swara a miring dene liyane sapangetan nganggo swara a jejeg.
Rehne basa jawa mau geseh-geseh prelu banget yen ana basa kang dienggo pepakem, dadi basa kang umum, kang dienggo panutan, kanggo ana ing layang-layang sarta kawulangake ana ing pamulang. Dene sing ditetepake dadi basa jawa umum, basa jawa pekekem, basa jawa panutan utawa basa jawa standar iku mau basa ing Surakarta kang pranyata dianggep becik
Bocah iku becik sing sregep sinauDhemen mikir apa sing perlu
mung nurunAja srei, jail methakil lan drengkiAja gelut, aja gelutYen disawang ora patut
Mbok sing gagah, ora cerhil ora srakahDhemen tulung kancane sing lagi bingungAja kerah, aja kerahYen kewan mangkono lumrah
Sing mituhu, mempeng olehe sinauKaro ngundi, setya susila tur bektiAja padu, aja paduKrungu liyan katon saru
Tetep teguh, ajeg nggone golek kawruhWatak apik,
menika sampun dangu boten dikumdangaken kalian lare-lare anem, punapa? Sampun katah ingkang pirsa, ningali wonten kahanan saben dinten langkung katah lare anem damel basa inggris utawi basa arab, jerman, belanda, lan sak piturutipun. Hananging langkung sekedik ingkang andamel basane piyambak damel basa saben dinan, inggih menika basa jawa. Basa jawa utawi langkung eco diwasta basa jawi menika inggih salah sawijineng kaistemewan saking bangsa jawa niku piyambak. Basa jawa menika miasal saking india, punapa saget mekaten?
Asal muasalipun basa jawa. Basa jawa punika muasal saking bahasa sansekerta, inggih menika basane tiyang india. Ingkang katah ditemoni wonten kitab-kitab ipun sesepah jawa, kados empu tantular, lan kitab ramalan joyoboyo, ngantos sejarah kerajaan-kerajaan. Sak lajengipun basa sansekerta menika sampun mboten dinamel kalian masyarakat amargi pun mboten luwes maleh. Lan sak lajengipun menika wonten basa kawi, basa kawi menika tasih didamel ngantos dugi wanci niki. Punapa kemawon ingkang kelebet basa kawi? Salah satunggalipun ingkang saget kula tuladha aken inggih menika “nyuwun agunge samudra pangaksami” menika katah dipun wasta wonten dinten riyadin. Utawi “tlatah” menika nggadahi karep panggonan utawi daerah. Lan basa kawi sak menika ugi mboten dipun damel meleh, hananging ingkang didamel sak menika basa jawa. Basa ingkang kita (tiyang jawa) damel wonten pakaryan saben dintenipun.
Menawi wonten basa inggris wonten wastanan past, past perfect, past tense lan sak piturute. Wonten basa arab wonten fiil madzi, al an, lan sak piturute ugi. Wonten basa jawa ugi wonten pamilah-milahan dateng pawastoan basa jawa, sak menika dipun pilah dados sekawan inggih menika krama alus, krama, ngoko alus, lan ngoko lugu. Kromo alus menika kados ingkang kawula damel wonten postingan sak menika, krama alus inggih menika basa ingkang langkung sae wonten ing basa jawa. Sak lajengipun basa krama menika sak ngandapipun kromo inggil, sak lajengipun inggih menika ngoko alus lan ngoko lugu, basa kekaleh menika langkung katah didamel wonten pagesangan saben dinten wonten ing masyarakat jawa sak menika.
Tasih imut “ganyang malaysia”? menika salah sawijine kahanan ingkang mboten diremeni bangsa indonesia lan suku jawa. Negeri malaya menika ngakui menawi kabudayan kados reog, batik, lan katah maleh kabudayan ten negeri nusantara sak menika. Napa purun basa kita dipendet kalian bonekaipun inggris menika? Pun wancine kita kedah remen, tresna, lan migunaaken basa kita piyambak-piyambak, supadoso mboten kados kahanan wingi-wingi. Katah ingkang wasto menawi basa jawi menika basa tiyang sepah, nopo mbenjang kita mboten bakalan dados sepah? Milai wanci niki, sumangga kita damel basa ingkang sae menika dados warisan leluhur kita sedoyo ingkang sae lan migunani damel kaayeman lan katentreman bangsa. Mugi-mugi migunani damel kula lan panjenengan sedoyo, matur suwun ingkang sak katahipun. ^_^
Matursuwun kula aturaken dumateng sedoyo ingkang tasih kersa mirsani kasusastran jawi, sinten kemawon lan dateng pundi kemawon. Mugi-mugi tulisan wonten dinten niki saget dados waosan jenengan sedoyo, lan angsal barokahipun gusti ingkang makarya jagat, Allah swt. mugi-mugi katah manfaatipun dumateng kita sedaya amin. ^_^
kareka, dening watek dhewata kabeh, riwkasan yan tindhih ri titi gagaduhan satriya
ngerereh kasujatian kawitan. Wusan punika maturan ring Kawitan Pasek Kayuselem ring Tampurhyang
Swastyastu,suksma Bpk De Purna…
Indik pitaken Bpk, prasidha antuk tityang nyawis kirang langkung sekadi puniki :
Kawitan Sang Catur Sanak Bali lan Bali Mula, megenah ring Toya Bungkah Tampurhyang Batur.
Indik bebantenan, minimal makte pejati kemanten sampun cukup.
inggih punika sang catur sanak. Nike minab mawinan Pura nika dados kawitan catur sanak lan bali mula.
puniki sareng pura kawitan kayu selem duaning makesami penyungsung pura Batu Lepang wantah pasek kayu selem ring desan tyange.
Indik Kawitan, utawi ngrereh kawitan, ring galahe utawi
angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..
kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami
Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
(“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu
kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen durung lebur atempur, Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen
Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.
bahwa segalanya harus bergantian. Tidak dapat bila diubah lagi.)
Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah
Sugeng sore Pak Is.. Pak Satpam…
Balas	On 29/10/2011 at 16:48 P. Satpam said: O….
kala wau kulo nderekaken Kiai-ne wonten pasowanan agung “Prabu”
mbok bilih kersaa Ki Laz pun aturi woro-woro wonten gandhok mriki P. Satpam, mbok menawi wonten sanak kadang ingkang bade ngersaaken kaos punika…..monggo.
Balas	On 29/10/2011 at 21:56 ki GundUL said: pesen seLUSIN ki…..ngirime kaos neng alamat Sengkaling ae,
minggon pak IS, kadang GS sedaya,
rontal deb-24 sampun cantrik gemBOL, matur NUWUN
said: Sugeng dalu Ki Panembahan,
kemawon..kadhos pundi khabare rugby-ne Ki…sing kaosan ireng nopo taksih melet2 ?…
Balas	On 31/10/2011 at 13:26 Anatram said: Taksih melet Ki… wingi diprotes ahli budaya.. lha wong kakehan melet dados mboten
baunya Ki Adjie, Ki Gembleh, Ki Truno, Ki Djojo, Ki Miss Nona, Ki Nunik, Ki Wiek, Ki Arga, Ki PA.. siapa lagi ya..???
Balas	On 31/10/2011 at 23:06 arga said: Hadiiiiirrr……… sugeng dalu Pak Anatram. Mboten saged mbayangaken umpami kulo manggen wonten New Zealand kados panjenengan, waaaah…. mesti kangelan pados
Bangka Saos Kecap dan Kencur, ikan goreng asam jawa, cah
Mingkar mingkuring angkoro akarono karnan mardi siwi sinawung resmining kidung sinubo sinukarto aduh gusti, pakertining ngilmu ingkang
wilaheng sekareng bawono langgeng ... sekar mayang hong wilaheng sekareng bawono langgeng ...
AJI CIPTO GUMONO (ILMU UNTUK
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piwniczna&oldid=1090483"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun bayar rumiyin.
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Wirengan, Surakarta.
Ramening swaranipun sêrat-sêrat kabar Wlandi, Jawi tuwin sanès-sanèsipun, ngantos muyêk anggènipun sami ngrêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau, tiyang sakula ngantos botên kêduman papan, kangge nglairakên pamanggih, dening kawontênanipun rêmbag ing ngriku sampun kinanthenan katrangan-katrangan sakêcapipun, nanging saking muyêking pangrêmbag tumrapipun tiyang ingkang kirang sêsêrêpan lajêng malah bingung, amargi sadaya-sadaya wau sami lêrêsipun kalayan gêgondhelan wêwatonipun piyambak-piyambak.
Manawi pancènipun prakawis punika botên prêlu karêmbag, amargi gawat, dados tumrap sakawula botên gadug nalar pikiran kula, sarta sampun wontên lêpihan-lêpihan ing kina, ingkang sampun tumindak kalampahan, kados ta: kala jumênêng dalêm [dalê...]
[...m] Ingkang Sinuhun kaping V, ping VI-VII saha kaping VIII punika sami botên kagungan putra kakung ingkang miyos saking pramèswari dalêm, manawi tumrap kaping VI sanadyan kagungan putra kakung miyos saking pramèswari, inggih punika P.B. IX nanging kala jêngkar dalêm saking Surakarta sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun kaping IX wau dèrèng miyos, dados miturut adat wêwaton ingkang sampun-sampun wau kemawon, sampun prayogi, ewadene sarèhning bab punika ing wêkdal samangke nama sawêg dados rêmbaging ngakathah, mila inggih prêlu kamanah, supados lajêng wontên jêdhugipun, prêlunipun supados adamêl pamarêming ngakathah, pêpiridan kados kala jaman jumênêng dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VII guprêmèn lajêng adamêl undhang kados ing ngandhap punika:
Awit Ingkang Asma Kangjêng Raja, Ingkang Maha Agung
Kangjêng guprêmèn ing Nèdêrlan Indhiya, wus lawas anggone prêlu amranata, kang bakal anggêntosi ratu ing kadhaton Surakarta Adiningrat, awit saka sêpêning Pangeran Adipati Anom, sarta sêpêne putra kakung ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping VII marmane kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral ing Nèdêrlan Indhiya, wus mundhut rêmbuge para rad Indhiya, sarta gawe pranatan iku mau murih lastaria raharja lan têntrême karaton ing Surakarta Adiningrat, sarta wus naliti undha-usuke para pangeran, lan para panggêdhe, kang padha anduwèni wajib dadi Pangeran Adipati Anom, amarga saka trahe utawa katrimane, apadene pranatan iki rujuk karo panggalihe lan karsane ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, paring wuninga kalawan layang undhang-undhang, marang para pangeran, utawa para panggêdhe, utawa sarupane kawula ing Surakarta Adiningrat, kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
Surakarta Adiningrat, amarga saka katrima pangabdine, sumurup dadi tandhaning lumuntur saka salirane dhewe.
Dene Pangeran Prabu Wijaya, putrane suwarga ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan [Susuhuna...]
[...n] Pakubuwana kaping VI kang sêpuh dhewe, bakal diangkat Pangeran Adipati Anom, yèn Pangeran Adipati Angabèi seda dhingini, Ingkang
Makatên kawontênan kala jaman jumênêng dalêm ingkang Sinuhun kaping VII. Samangke mangsuli kawontênanipun rêmbag-rêmbag ing wêkdal punika, sasampunipun swaraning sêrat-sêrat kabar wau nama sampun dawêg, Trêsna Praja pakêmpalanipun abdi dalêm patuh, nalika tanggal kaping 30-31 Marêt kapêngkêr punika, damêl pêpanggihan kalihan wêwakilipun pakêmpalan putra santana dalêm, sarta para pakêmpalanipun abdi dalêm, inggih punika: pakêmpalan Narpawandawa, garap bon, pangrèh praja bon, pananggap, kadipatèn anom, garap kabupatèn, prajurit kartipraja, kalurahan, tuwin pangrèh agêng punggawa kalurahan, tuwin para ingkang sami amigatosakên, angrêmbag swaranipun sêrat-sêrat kabar wau, amargi manawi namung dipun kèndêlakên kemawon, kamanah sagêd andadosakên kirang prayogi tumrap kaluhuran dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjeng susuhunan, tumrap para putra dalêm sarta sumrambahipun dhatêng praja karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, amila murih andadosakên prayogi ing sadayanipun, para wakiling pakêmpalan-pakêmpalan wau inggih sami rumaos, bilih anggènipun angrêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom punika nama sumêngka, nanging sarèhning bab punika pancèn prêlu sangêt kêdah karêmbag, dados
ingkang wicaksana, sumrambahipun dhatêng praja karaton dalêm, wondene pinanggihing rêmbag, para wêwakiling pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sami pêpanggihan wau, lajêng ngaturakên sêrat paturan dhatêng nagari, wosing suraosipun kemawon kados ing ngandhap punika:
Ha. Sadaya para wakil wau sami manah pêrlu tumuntên wontênipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, sagêda lajêng nyirêp [nyi...]
[...rêp] wontênipun swara warni-warni wau, supados sampun ngantos anjalari kirang prayogi tumrap kaluhuraning praja karaton dalêm, saha pêrlu kangge rumêksa sarira dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Na. Botênipun, inggih nyuwun dipun wontêni wêwakil utawi calon ingkang têtêp, kangge nyalangi, bokmanawi prêlu lajêng kenging kalastarèkakên jumênêng nata, dene wontênipun ngangge têtêmbungan wakil utawi salon ingkang têtêp ing ngriki punika, amargi para pakêmpalan ingkang sami ngintunakên wakil wau taksih sami angajêng-ajêng sarta mêmuji sangêt, mugi-mugi tumuntêna wontên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, ingkang miyos saking pramèswari dalêm. Ewasamantên sadaya wau inggih namung kasumanggakakên sakaparêngipun karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana.
Ca. Mênggah ingkang kasêbut aksara: ha, sarta na, ing nginggil wau, ingkang minôngka sarana kangge ngicalakên èwêd pakèwêd, saha anjagi sampun ngantos andadosakên ebahing praja, punapa malih lajêng dadosa wêwaton salami-laminipun, inggih punika calon panjênêngan dalêm nata utawi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Punika prayogi kaurutakên miturut wêwaton ingkang sampun kêrêp tumindak kalampahan kados ingkang sampun-sampun, ingkang prasasat sampun dados adat waton, sarta sampun nocogi raos tuwin larasan Jawi, mêndhêt larasipun ingkang kajumênêngakên. Dene manawi ingkang lêrêsipun kajumênêngakên wau, wontên cacadipun ingkang gêgayutan praja, punika sawêg mêndhêt ingkang rayi kakung tumuntên, makatên sapiturutipun. Wondene ingkang nama cacad punika botên namung sacacad-cacadipun, nanging kêdah cacad agêng utawi ingkang gêgayutan praja.
sêsuwun ing Gusti Ingkang Murbèng Alam tumuntênipun anurunakên wahyu Pangeran Adipati Anom, [Ano...]
[...m,] supados lajêng sagêd anyêmbuh karaharjan, kaluhuran lan karahayoning praja karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, sumrambahipun dhatêng putra santana, abdi
taun 1897, 1898, 1899, 1900, 1901, 1902, 1903, 1905, 1906, 1907, 1908, 1910, 1911, 1912, 1913, 1914, 1916, 1917, 1918, 1919, 1920, 1921, 1922, 1923 sarta 1924 ingkang kengingipun kalintokakên kêdah sadèrèngipun tanggal 31 Marêt 1934 panyuwun kula sanadyan sasampunipun tanggal 31 Marêt ngajêng punika, wang krêtas wau namung lampah kabayarakên dhatêng up kantor Yapasê Bang ing Batawi, manawi wontên krêtas wêdalan kados ingkang kasêbut ing nginggil wontên tanggal 31 Marêt, utawi sasampunipun kalintokakên dhatêng kas panjênêngan, supados lajêng dipun lintoni.
Wondene bab anggèn panjênêngan badhe nyêtorakên utawi ngintunakên wang krêtas ingkang sampun panjênêngan tampi, kula aturi mriksani wara-wara kaping 7 Juli 1932, kajawi punika kas odhêr, P.T.T. ugi kawajiban mitulungi nampi, amila manawi ing sêtoranipun wontên wang krêtas ingkang pancènipun kasuwak wau, kenging panjênêngan tampi.
Salajêngipun kajagia, wang krêtas wêdalan kasêbut ing nginggil sampun ngantos kalampahan malih.
Kasêbut wara-wara ing nginggil punika, bokmanawi wontên warga Narpawandawa ingkang kagungan wang krêtas wêdalan taun wau, tumuntên lajêng kalintokna, dados botên badhe nandhang karugian.
Nyêkapi pamundhut katrangan ing N.W. ôngka 3-4 taun punika, bab usulipun satunggiling sadhèrèk warga Narpawandawa, supados wontêna kaparêng dalêm, ngwontênakên kawadanan sinatriya, kados ing Mangkunagaran, ingkang murih sagêd anggampilakên palapuran manawi wontên parlu, kabêkta cacahing santana dalêm saya kathah, saha kathah ingkang botên mangêrtos dhatêng kawadananipun, punika pamanggih kula kados ing ngandhap punika:
I. Bab botên mangêrtosipun dhatêng kawadananipun piyambak punika pancèn nyata. Saya kula tiyang dhusun, babarpisan botên mangêrtos. Dene sababipun kajawi pancèn lêpat kita piyambak botên patos anggatosakên, kabêkta botên wontên sêsambêtanipun rêmbag kajawi amung babagan pikêkah asal-silah, bokmanawi ugi kirang sumêbar anggènipun bayawarakakên, punapa malih pilah-pilahipun ingkang tumut golongan kiwa wau utawi têngên, punika kathah ingkang botên mangêrtos watonipun. Manawi anggènipun ngumumakên wau sagêd sumêbar
saking pamanggih kula sampun botên parlu dipun wontêni kawadanan sinatriya. Amung wanci bikaking kantor kawadanan putra santana dalêm ingkang sampun wontên punika, dalah priyantunipun ingkang dados garap, ugi parlu kabayawarakakên, supados sagêd anggampilakên tumindakipun para santana dalêm manawi wontên parlu. Awit kula kuwatos, badhe wontênipun kawadanan sinatriya wau amung badhe mêwahi wêdaling arta kas (nagari utawi karaton).
II. Ewadene, manawi badhe wontênipun kawadanan sinatriya wau botên badhe mêwahi wêdaling arta kas, ananging malah sagêd angwontênakên tatanan inggal (0rganisatie) ingkang langkung sae saha ingkang sagêd laras kalihan jamanipun, inggih punika sagêd amêwahi raos sêsambêtanipun para santana dalêm dhatêng panjênêngan dalêm nata saha praja dalêm, lajêng ngwontênakên kantor piyambak ingkang mligi kangge manah dhatêng bot repotipun para santana dalêm, kados ta:
Ha. Manah para santana dalêm ingkang sami botên gadhah padamêlan (Werkloos).
Na. Manah para santana dalêm ingkang badhe nyakolahakên utawi badhe nglajêngakên pasinaoning anakipun etc. karibêdan waragad utawi pamanahan kabêkta kirang jêmbar sêsêrêpanipun.
Ca. Manah para santana dalêm ingkang sami karibêdan sabab kenging prakawis punapa kemawon, kabêkta saking kirang jêmbar sêsêrêpanipun. (Nanging sadaya wau amung lugu maringi sêsêrêpan saha adphês), ewadene sagêd dados rèh kêndhêhbirao pisan, inggih saya prayogi.
Ra. Manah para santana dalêm ingkang sami risak panggêsanganipun ingkang sami lajêng atindak asor saha dudu, ingkang lêlajênganipun lajêng sagêd damêl kucêming karaton dalêm, punika sagêda tansah kaèngêtakên sarana sêsorah, kaprêdi utawi kapadosakên padamêlan ingkang lajêng sagêd nama botên risak sangêt-sangêt gêsangipun. (Sukur lajêng sagêd anggalih wontênipun sêtatèksêp kuwitasi kang kangge para santana dalêm).
sumungkêmipun dhatêng panjênêngan dalêm nata saha praja dalêm.
Punika kados inggih prêlu kawontênanakên bêbadan satunggal kados usul wau. Nanging manawi botên badhe kabangun inggal kados atur kula ôngka II, kasêbut ing nginggil, botênipun inggih mirib kalihan punika,
sadhèrèk warga, amrayogèkakên dipun wontêni wadana sinatriya, kadosdene ing kadipatèn Mangkunagaran, prêlunipun supados ang [...]Tulisan tidak terbaca.
nindakipun bilih wontên para santana kagungan prêlu ingkang gêgayutan kawadananipun ing sawanci-wanci, punika manawi pamanggih kula botên rujuk, amargi para santana dalêm wau dipun wontêni wadana kalih kados kawontênanipun sapunika kemawon, prasajanipun kathah ingkang kirang mangrêtos dhatêng silah-silahing kawadananipun (kiwa punapa têngên) langkung malih para santana alit-alit ingkang botên adêdunung wontên ing nagari Surakarta, punika sagêd ugi mirêng kemawon dèrèng, manawi para santana dalêm punika wontên wadananipun, jalaran kajawi têbih gêgandhenganipun para santana ingkang sami botên angsal balônja waris,
babarpisan, cacak santana ingkang suwita dados abdi dalêm kemawon inggih awis sêsrawungan kalihan kawadananipun santana, punapa malih nitik kawontênan tangkar-tumangkaripun para santana saya dangu saya kathah, têturutanipun awarni-warni, dening campuripun anggèning salakirabi, punika ugi badhe adamêl bingungipun sintên ingkang madanani, upaminipun makatên, canggah dalêm kaping III imah-imah angsal wayah dalêm kaping V lajêng anak-anak, punika putranipun wau madana dhatêng kawadanan pundi (kaping III punapa kaping V) amila saking pamanggih kula wadananing putra santana dalêm punika malah langkung prayogi amung satunggal kemawon, botên kiwa botên têngên, tur ugi nyuda wragad, dening sudanipun balônja garap sabêbaunipun, sarta arta tulah wadana, pigunanipun tumrap para santana alit-alit botên adamêl bingung, tumrapipun wêdaling arta karaton inggih sagêd irit, punika nama laras kalihan mangsanipun.
Awit saking punika kula amung mêmuji tumuntên wontênipun jumênêngan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ingkang minôngka pandam pangayomanipun kita para putra santana dalêm, sumrambahipun dhatêng para abdi tuwin kawula dalêm sadaya. Manawi pamuji pangajêng-ajêng kula wau sagêd kalêksanan, kados-kados botên badhe mlèsèt sarambut pinara sasra, swara-swara sarta angkara murka tamtu sirêp, para putra santana madhêp, abdi dalêm sami têtêp, mratandhani yèn praja badhe mulya, para kawula sami asuka-suka, wasana kula amung sumôngga.
Dongèngipun Sang Bagawan Wasusarma Dhatêng Radèn Kijing Wahana
ingkang wêwangi / wontên marga siswa catur binisikan //
wosing parlu dènira kesah ing dalu / sêdyane ing driya / amung nêdya nguningani /
nyuwara kalêsik / ragi ngiwa amèt papan kang prayoga //
manggèn sampun ampingan witing trênggulun / lawan siswanira / pados titining
ing janma gung kinitêr-kitêr kinêpung / wus mèh kaprawasa / kurang thithik bae mami / wurung sangsam dadi dhèndhèng kalampahan //
nging rahayu dening ta pitulunganmu / môngka kaprahira / lupiyane ingkang mêsthi / ingsun ingkang
dening sela wus tan bangkit ngingkêtana //
wus mèh layu dening katindhihan watu / luwar saking sira / wurung mati dadi
uripe nèng marcapada / widadaning dêdalan mrih utami / iku ngamal kang mulya gung / kanggo ing kene kana / he wruhanta sardula sajatinipun / kabèh saisining jagad / nora ana kang lêstari //
kamulyan / linakon lan tyas dur karti //
tibane amung sapala / yèn wus blêndhang thokthêle banjur mati / iku kawruhana tuhu /
ambêbedhung / supaya janma kang samya / ngêpung bakungkung prasami //
banjur ngudia maringwang / dadimène padha katungkul sami / mêngko yèn ingsun binujung / nuli sira sardula / amêngkanga maring dwaraning bakukung / pêsunên sajroning cipta /
kang wiwara wus kabuka / sira banjur ngendranana kang têbih / lawan ing panjaluk ingsun / yèn sira wus bisoncat / ing bêbaya nèng têba yogya sira sung / pratandhaning karaharjan / luwaring duhkita jati //
anggroa ingkang sarosa / dimèn ngrungu dening kuping ngong kalih / parlune supadi ingsun / wêruh kaananira / yèn wus luwar saking jronirèng bakungkung / ingsun banjur milar gêblas / pambedhung ingsun uwisi //
rèh sira wus bisa oncat / ucul saka bêbaya kang bayani / lan maning panêdhaningsun / prasêtyaa ing dewa / bokmanawa têmbe wuri turun ingsun / yun kamôngsa
mau / yogya nulya cinêgah / ing jawata pamangsane dadi wurung / banjur padha rumakêta / atut-runtut ing
lah ing kono iku wus kêni kalamun / binanjurakên minôngsa / rèh têgêse iku yêkti //
wus kalilan ing jawata / tan dadyapa iku lamun binukti / rèh wus kaidèn satuhu / dening Hyang Siwahboja / kang amêngku jroning bawana sawêgung / lah wis mung iku kewala / pitungkas ingsun kesari //
yogya sira èstokêna / lah ta uwis karia ingsun bali / nyingit mring sajroning
ing kalbu / wau ta duk samana / sang brahmana lawan catur siswanipun / tandya linggar sing panggenan / wangsul mring pondhoke malih //
nèng marga anggung rêrasan / mring pra siswa bab ingkang wus ingaksi / pra siswa sru dènnya ngungun / wit padha tan uninga [uning...]
[...a] / mring basane sato kewan kutu-kutu / wruhe saking winêdharan / mring guru sang brahmana di //
ngungun kanthi sukèng driya / dene antuk tuladan kang utami / ya ta sang brahmana iku / sajroning lumaksana / gung mêmulang mring sakawan muridipun / nanging tan winarnèng kôndha / wêdharing Wedhatama di //
nanging datan winuwusa / sang brahmana sampun prapta ing dèsi / desa pamondhokanipun / wus panggih lan sanggyannya / para siswa kang
maring wadri Kurang satu suku kata: sampun sami wangsul maring wanadri. / angambil sima ingkang wus / kênèng dening sarana / kalêburing sardula jroning
gêgirisi / sora swara lir galudhug / yayah ngèbêki wana / duk ing wau sangsam myarsa swaranipun / sardula anggro wèh
purugipun / wus samya kapatèn lacak / janma kèh gya wangsul sami //
nêdya angambil sardula / kang wus anèng bakungkung wiwit wingi / ya ta dupi prapta sampun / gèning sardula miyat / samya kagyat de bakungkung katon suwung / sardula wus nora
sadaya wus samya nyipta / lamun sima miruda bêjat kori / wêkasan mung sami gêtun / nulya janma sadaya / bubar saking wana sowang-sowang mantuk / ya ta wau sang brahmana / lan sagung siswane sami // Taksih wontên sambêtipun.
Palapuran Lêbêt Wêdalipun Arta (Sêtidhipon) Bôndha Pasinaon Narpawandawa, Wiwit ing Wulan Juli 1930, Dumugi Tutupipun Wulan Dhesèmbêr Taun 1932
Palapuran Wêdalipun Arta Narpawandawa, Wiwit ing Wulan Januari Taun 1932 Dumugi Tutupipun Wulan Dhesèmbêr Taun 1932
Salêbêtipun Wulan Sapar Taun Wawu, Ôngka 1865 Dintên Sae Wontên:
Utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Amad slamêt.
II. Tanggal kaping 15, Rêbo Wage, Warigagung, Hyang Rudra, nohan, was,
rakamipun botên sae, dêmang kandhuruan, namung sampun kaayoman dening tumuruning sri, dados sae) sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24 Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Ahmad slamêt.
mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.
Sampun nelangsa ing salasa tunggil, punika kang dados, panedha kula ing sadayane, para putra sing ngatas angin, pan rama ing uni, dhateng saenipun.
Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika
Dupi sang nata miyarsa, geger gumuruh kang anan Jawi, sang prabu Lutungkasarung, sigra amiyos
pan dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis.
Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante tanpa sesa, aneng bale rinengku ya pinikul, dening lare kanembelas, den babayang den
Ing. Industrial Ing. Mecánica Ing. Mecatrónica Ing. Química Ing. Sistemas Computacionales Lic. Administracion
SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL (1)
banyumas	“NAMBANI WONG LARA EDAN”
Posted by pijat purwokerto on 15/12/2011	JENGGER PITIK JAGO DI BAKAR
ngerti opo ?? Mending sampeyan belajar spy study kedokteran cepat sampeyan selesaikan ??? Wes sampeyan ngerti opo debat bijinian ? Lha ngerti
r_tobing (11:54:31) : Lha iki memangnya ngerti opo ?? Mending sampeyan belajar spy study kedokteran cepat sampeyan selesaikan ??? Wes sampeyan ngerti opo debat bijinian ? Lha ngerti
Ijo – agensi iki rampung manungsa (utawa disetujoni dening siji)
Kadospundi kula saged nyegah teks tartamtu saka kang translated?
Sampeyan bisa Lebokake teks ing kelas HTML saka “no_translate“, umpamane:
<span class="no_translate"> This text is not translated </span>
Cara kanggo nandhani post karo basa liyane saka gawan?
Nggunakake editing wordpress, nambah kolom adat disebut tp_language lan masang loro kode huruf saka basa sing digunakake ing kirim, supaya yen blog ing Inggris lan sampeyan kudu kirim ing Spanyol mung nambah es tp_language minangka kolom adat.
Update: luwih anyar versi plugin mung ngijini sampeyan kanggo nyetel basa kirim karo kothak pilih sing katon ing sangisore kirim
I have a translation for kirim lengkap, bisa nggunakake tinimbang tembung kanthi tembung?
Ya, karo shortcodes cocok sampeyan wis bisa. Punika Conto cilik kanggo Inggris kang translated kanggo Spanyol.
[tp not_in="es"]Hello, World[/tp]
Tambah teks anyar ing ngisor kebungkus ing kode ngisor:
[tp lang="es" only="y"]Hola, Mundo[/tp]
Apa bisa nggunakake gambar beda beda ing basa ing tema?
Ya, senajan sing dicokot angel – sampeyan bisa nggunakake salah siji $my_transposh_plugin->target_language minangka bagéan saka descriptor gambar, iki bakal mbukak gambar beda adhedhasar basa saiki. Utawa, ing panggonan ngendi shortcodes sing didhukung sampeyan bisa
"transposh logo" width="300" height="86" />
Aku pengin basa label judhul (utawa liyane meta tag)
Yen teks padha katon nang endi wae liya ing kaca Panjenengan, sampeyan bakal bisa basa iku ana. Yen ora, sampeyan bakal nemokake mbokmenawa Bunch saking koma transparent lambang agensi ing pungkasan ing HTML (ora kudu pungkasan ing kaca). Sampeyan uga bisa nggoleki sing ngeklik ing sembarang item banjur nggunakake sabanjure / pungkasan tombol kabeh cara kanggo mburi.
Aku nganggo shortcode kanggo mateni offline teks ing basa gawan, nanging isih nampilake
Sampeyan kudu priksa manawa sampeyan wis aktif ing “nerjemahake ing basa gawan” pilihan, digunakake ing parser ora proses kaca lan Empu ora ndhelikake sing teks.
Ijo – iki basa aktif lan kabeh kedhaftar bakal bisa ndeleng iku
Kuning – mung kedhaftar karo agensi kemampuan bisa ndeleng basa iki (iki aktif sapisan anonymous agensi kasedhiya)
Sampeyan bisa nyeret lan nyelehake basa supaya nyetel supaya sing padha katon ing widget. Sampeyan bisa nggunakake tautan ngurutake ngisor kanggo Ngurutake basa lan sijine basa gawan kawitan. Nyeret uga digunakake kanggo milih basa gawan.
Apa sing paedahing kawruh ing Nerjemahake isoh anonymous agensi?
Wikipedia wis buktiaken dhewe cukup neng model ing Internet. Luwih apik duwe maksud saka ala maksud lan bisa harnessed kanggo njaluk pesen metu luwih. Future versi bakal menehi fokus liyane nyegah spammers saka situs defacing.
Kanthi gawan, otomatis agensi urip lan kudu nendhang ing. Menawi punika mateni, lan sampeyan ora duwe hak istimewa cukup kanggo basa, boten bakal kelakon.
Mangga bakal ngilingake saka ing ngisor iki "aturan jempol"
A basa ditandhani minangka viewable bakal menehi gendera ditampilake nang widget.
A basa kanggo ditandhani editing bakal nuntun penerjemah (sapa ditandhani ing 'sing bisa basa' bagean) kanthi manual kanggo ngowahi kaca. I.E. ing Translate mriksa kothak-bakal katon ing widget.
Nerjemahake isoh otomatis agensi bakal kanthi otomatis basa kaca (tanpa mrintahake ngetik sunting mode) kanggo wong ndeleng kaca preduli saka peran sing. Nanging iku mung njupuk Panggonan kanggo ditandhani minangka basa editable.
Uga – please ngurus ekstra kanggo ngesyahke html Panjenengan, nambah ekstra tags sing unclosed ing cithakan bisa mimpin kita bejat parser. Gunakake layanan w3c validator kanggo rincian liyane. Yen kabeh wis nyiyapake bener lan isih boten mengkono, hubungi kita.
Aku nginstal plugin lan boten kedaden - tema sing gegandhengan
Plugin sing dianggo ing siji tema durung misale jek gagal ing liyane. Iki bisa uga disebabake tema kang ora kalebu wp_head lan / utawa wp_foot fungsi supaya file transposh.js lagi ora klebu, coba nambahi kanthi manual kanthi ngowahi telpon tema.
Fitur iki isih ing pembangunan. Nganti fitur iki Integrasi menyang plugin, sampeyan bakal kudu waras tombol saka kita, namung ninggalake komentar ing kaca iki lan bakal nyediani kowe informasi sing dibutuhake.
Apa kowe ngerti bab sembarang Transposh loropaken hosting panyedhiya?
Ya, MISolutionz.com nyedhiyakake layanan hosting lan wis nggunakake transposh piyambak, yen saiki wis panyedhiya touting ing “dhuwur CPU” mantra, sampeyan bisa nimbang ngoper.
Aku duwe versi paling anyar nanging aku ora bisa pilih widget panji
Sampeyan bisa ngowahi constants.php lan nambah saluran menyang Uploaded basa, utawa mung hubungi kita nambah basa telpon
Aku nganggo antarmuka gendera lan kaya kanggo ngganti gendera sing digunakake kanggo sawetara basa
Ing Uploaded basa ing constants.php pangowahan berkas loro huruf ISO kode digunakake kanggo sing gendera
Contone, kanggo ngganti gendera kanggo basa Inggris saka lintang-lintang lan loreng menyang Union Jack nemokake saluran ngisor
'en' => 'English,English,us,en_US',
'en' => 'English,English,gb,en_US',
Elinga yen iki dianggo metu saka kothak mung ing non CSS versi widget, kanggo nggawe karya iki ing versi CSS, sampeyan bakal ngganti gambar sing digunakake.
Kadospundi kula saged nambah antarmuka sing plugin tanpa nggunakake widget sidebar?
<?php if(function_exists("transposh_widget")) { transposh_widget(); }?> Yen sampeyan pengin nggunakake gaya widget liyane saka gaya gawan lan judhul, sampeyan bisa nggunakake kaya:
berkas sumber ing widget tataran direktori, sampeyan bisa ndeleng kabeh opsi bisa ing kita pembangunan Site. Sawetara opsi intereting kalebu 'flags/tpw_flags_css.php' lan 'select2/tpw_select2.php'. Sampeyan uga bisa mriksa kabeh opsi saiki kita Widget galeri.
Yen pengin nggawe manawa njaba. JS lan. CSS kang klebu, please priksa kanggo nambah
pengin diwenehi saiki setelan basa ing kode / tema
Awit versi 0.8.4 sampeyan bisa nggunakake fungsi iki global:
Mangga priksa manawa sampeyan bisa nggunakake PHP5 lan munggah. PHP4 ora didhukung
Aku njaluk kothong kaca nalika ngunjungi kaca translated
Iki kesalahan iki biasane disababaké déning kurang php memori setelan watesan. Coba nambah Panjenengan php watesan memori.
Ing plugin banget alon / nganggo banget akeh sumber daya / sandi hosting panyedhiya kepengin mateni kula / kaca asil kacepetan sing kurang
A akèh gaweyan wis musna menyang Optimization kita plugin, Nanging, ana sawetara tindakan sing perlu kanggo njupuk
Kita saestu Rekomendasi nggunakake lokal memori caching plugin, kayata APC. Nggunakake iki extension php bakal dramatically nyuda mbukak ing MySQL server.
Kita uga bisa menehi rekomendasi nginstall sing wordpress caching plugin kayata WP-super-cache
Yen sampeyan ora bisa nindakake samubarang iki, luwih apik hosting layanan dianjurake, kita ora nduwé pranala menyang sembarang kene amarga oleh wis ana pembayaran sembarang durung 😉
Liyane. CSS berkas bisa intervene karo kito ing cara kita durung prédhiksi durung. Salah siji sing ndandani. CSS ing dhewe utawa hubungi kita.
panji CSS duwe masalah ing IE6 kanggo sandi kedhaftar
Pisanan, sampeyan bisa tansah nggunakake pilihan liyane kanggo plugin kang liyane sing kompatibel, kayata ing kothak pilihan. Salajengipun, sampeyan bisa ngganti ing CSS. saka transparent latar mburi kanggo kaca werna latar mburi. Lan pungkasan – kita nggusah wong isih nggunakake IE6 kanggo nganyarke…
Kula tema digunakake kanggo cufon hurup lan translations bakal ngaco munggah
Cufon lan Transposh iku dudu tresnani saben liyane. Kita paling saran iku salah siji kanggo mbusak cufon (lan mbusak translations kanthi otomatis kui) utawa ing paling mateni kasebut translated kaca. Pikirane kasunyatan sing ing sawetara basa cufon bakal nimbulaké ora karakter kanggo katampil ing kabeh.
Aku nganggo URL agensi fitur lan sawetara kaca bali 404 - kaca ora ketemu
Pisanan, fitur wis ditandhani eksperimen kanggo alesan 😉 , nanging alesan bisa kelakon amarga loro strings ing basa gawan bakal sampun mantun menyang senar padha. Conto ing Inggris bakal words kayata Hello lan Hi kang bisa uga njaluk sampun mantun kanggo tembung sing padha ing basa liyane.
Mbenakake sing salah bisa rampung dening salah siji mateni fitur, utawa digunakake ing database langsung kanggo ngilangke duplikasi ing. Ing mangsa kita bakal ndandani mburi Résolusi URL dadi liyane katebak.
Deleng kita plugin kompatibilitas matrik ing kita Wiki pembangunan, aran bebas kontribusi menyang.
Pangguna saka php cepet bakal dipateni iku, nambah
Saiki sing plugin iku bisa kanggo nambah URL sing multi menyang Peta situs, lan sampeyan perlu kanggo nambah baris ing ngisor iki ing Peta situs-core.php, tambahan url fungsi (baris 1509 ing versi 3.2.2 hak sawise AddElement)
do_action('sm_addurl', $page);
Kulo pengen sing mbokmenawa versi bakal kalebu gawan iki dening, lan saiki bisa njaluk file patched saka kita Site.
Sawise ganti basa digunakake, sampeyan dipun tampi kanggo pemicu anyar buildup Peta situs.
Update 27/3/12: Wigati dicathet versi sing 4 beta ndhukung Transposh minangka standar, ora
saka cached kaca sawise agensi digawe, kang ngirim nyuda Jeksa Agung bisa ngetokake karo salah kaca kang dituduhake lan nggaya seng ora koyo biasane telpon menyang mesin agen agensi. Sawise ganti ing tata letak widget utawa dhaptar basa sing isih samesthine kanggo invalidate cache Panjenengan.
Wonten iku sawetara sing perlu kanggo verifikasi yen agensi wis kedados nalika visit URL
Coba mbenakake database ing Transposh kang setelan
Coba mateni garis progres (uga bantuan yen ana konflik jQueryUI)
Coba nggunakake Translate kabeh tombol ing kaca setelan
Ana iku sawetara sing perlu kanggo verifikasi yen ora ana agensi misale jek kanggo mungkasi ing tengah:
Priksa manawa ora karakter didhelikake Sneaked ing (kayata UTF 0003), iki kadhangkala mengkono nalika Pasting saka tembung
Aku ora bisa ndeleng antarmuka agensi sawise mencet lambang ing kaca sunting
Iki paling kamungkinan disababaké déning konflik jQueryUI, please priksa ana versi liya jQueryUI wis gawan dening tema utawa plugin,
Sampeyan bisa uga nyoba kanggo nggunakake jQueryUI nolak majeng parameter (1.8.24 iku nomer apik)
wonten, kang mbokmenawa tegese feed punika mudhun. Robot takon meneh.
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!NearbyLife ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing
dewe yo ora ngerty opo mane pean nulis opo iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vegusdal&oldid=1006718"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
“Maturnuwun yo ndhug,…. Duh Gusti, Mugi berkah
“Maturnuwun yo ndhug,…. Duh Gusti, Mugi berkah kagem sedoyo ingkang maringi….” (
Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang suwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki :
Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa.
Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa.
Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran :
1. Kumbakarna. 2. Wibisana. 3. Ayu Sarpakanaka.
Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene :
1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.
2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.
3. Wibisana iku dadi sanepane napsu mutmainah.
4. Sarpakanaka iku dadi sanepane napsu supiyah.
Mangkono plambang kang sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh.
1. Ha 11. Pa 2. Na 12. Da 3. Ca 13. Dja 4. Ra 14. Ja 5. Ka 15. Nya 6. Da 16. Ma 7. Ta 17. Ga 8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta 10. La 20. Nga
Carakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane :
Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana, manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa.
Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan :
* Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.
* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh.
* Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.
* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya.
Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki :
Keterangan : No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa, No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek. Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.
Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene :
Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau.
Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat Ingsun.
Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki :
1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.
2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.
3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.
5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).
6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.
7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.
8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja
wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.
Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene :
Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun.
Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing
tetep”. Dene yen tangi turu wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.”
Manawa pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.
Ing kono wektune neguhake utawa golongake pikiran, was sumelang kudu disirnakake, aja kuwatir apa apa, mung kang esti rasa lila legawa. Lila marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa.
Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe.
KANG KAPING PAPATManawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.
Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira sediya.
Yaiku retine Ha lan Nga kang hamengku lan murbawasesa kabeh kang dumadi.
Ing kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati.
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki anggawe binggunge dalan
tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan.
Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat.
Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat.
Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil
jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :
Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa.
Ing ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene :
Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma.
Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah.
Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag.
Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping.
Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur.
Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip.
ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan.
Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan.
Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki :
Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.
Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.
Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku : 1. Alam jaga (melek), 2. Turu, 3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh.
Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :
Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat.
1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,
2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,
3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,
4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi.
Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad.
E : dadi angka nem, maksude Eklas terange Eklas iku ana nem warna yaiku : 1. Rila, 2. lali, 3. lulus, 4. eling, 5. langgeng, 6. sumarah (pasrah).
1. RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,
2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.
3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,
4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira,
5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,
6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.
La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu.
Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep.
Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.
Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).
Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane.
Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku :
Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana.
Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana.
Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula.
Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti.
Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran.
Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane.
Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal
tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri.
Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya.
Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan.
Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan.
Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar.
Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk.
Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak.
Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal iku gawe purbaning badan sakojur, mula aran Yang Maha Purba, yen kena daya pengaruhe purbaning suksma, bakal nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu.
Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha
warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.
1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).
2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir.
3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.
4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan.
Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang.
Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene :
Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele).
Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe.
Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene.
Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat.
pangrasa, 3. Rasaning sanubari lakuning budi, 4. Rasaning uteg lakuning Roh.
Mula patang bab iki diarani badan, jalaran asale saka bumi.
2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda,
3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa,
4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.
Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan kena gingsir yaiku :
1. Iman , manggon ana ing pulung ati,
2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,
Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep.
Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku :
4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),
Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin.
Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu.
Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude.
Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma.
Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad.
Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa.
Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo sebagian bae mesti ora bisa urip
BAGAWAD GITA (bhs Jawa) | alangalangkumitir
yoga iku ngluwihi tapa, uga ngluwihi olah ngelmu, lan ngluwihi gawe amal becik,
Sampun ka aturaken, bilih Surat Bagawad Gita punika nggelaraken Ilmu kasunyatan utawi ilmu Hakikat, minangka sangu ingkang boten kenging katilar tumrap manungsa ingkang nedya ngrampungaken evolusinipun, wangsul dhateng kasidan jati, sarana Panunggaling Kawula Gusti.
Ilmu punika kawedhraken dening Sri Bathara Kresna (Pangeran) dumateng Sang Harjuna (Manungsa Agung), nalika badhe tapuking Perang Brata Yuda (Perang prambastaning Angkara lan Murka)
Supados Prabu Drestharata saged nyekseni lampahing paprangan, Sanjaya pepatih dalem Prabu Drestarata dening Bagawan Abiyasa kaparingan Aji Panrawangan, supados saged nyariosaken lampahing paprangan saking Kraton Ngastina, dhumateng Prabu Drestharata.
01. “Heh Sanjaya! Ing medhan Kuruksetra, medhan perjuangan, apa wae kang lagi di tindakake dening putra-putra Manira lan putra-putrane Yayi Pandhu, kang wus padha nglumpuk ing kono, sinurung ing semangat tempur kang makantar-kantar?”.
02. Sanjaya matur : “Dhuh sang Prabu, sasampunipun maspadakaken pancakbarisipun wadyabala Pandhawa, putra Paduka Prabu Anom Duryudana tumuli nyelaki sang Guru Durna, saha lajeng ngandika :
03. “Dhuh Bapa Guru! Mugi kawaspadakna Wadya bala Pandhawa, ingkang tuhu nggegilani, ingkang bebarisanipun katata dening siswa paduka Sang Drupada kanthi wicaksana, siyaga nggempur mungsuh.
04. Tuhu kusumaning palagan sadaya para pangembat jemparing punika, mboten beda kaliyan Harjuna lan Bima, kadosta : Yuyudan, Wiratha, lan Drupada, ingkang sadaya sami tetumpakan wahana ingkang ageng-ageng.
05. Salajengipun, Dresthaketu, Cikatana nata ing Kasi, ingkang wanter wantu watakipun, lajeng Purijit lan Kunthiboja lan Saibiya, bebanthenging para prajurit.
06. Yudamanyu ingkang gagah prakosa, Utamanya ingkang sampun kondhang kasudiranipun, para kadangipun Drupada lan Subadra, sadaya sami tetumpakan wahana ingkang ageng-ageng.
07. Minangka tandhingipun, para sinatriya ingkang sampun
08. Ing sakawit Paduka piyambak, Bapa Guru lajeng Eyang Bisma, raka adipati Karno, Bapa Kerpa ingkang ing palagan tansah unggul juritipun, lajeng Aswatama, Wikarna, Somadati lan Jayadrata.
09. Lan taksih kathah sanget malih, para kusumaning perang, ingkang sami sukarila ngurbanaken jiwa raganipun, nglabeti lestantunipun jumeneng Manira ing praja Ngastina, siyaga gegaman ingkang maneka rupa, sadaya sami limpat ing olah kridhaning perang.
10. Punapa kinten-kinten wadyabala kita, ingkang tinindhihan dening Eyang Bisma, kiyat naggulangi panggempuring mengsah, igkang cetha sampun siyaga ing samudayanipun, sarta kapimpin dening Bima?
11. Mila sinten kemawon, sampun ngantos nilar pakemitanipun, nglirwakaken tugas kuwajibanipun, saha sami kersa-a ing sawanci-wanci asung pitulungan dumateng Eyang Bisma.
12. Murih damel ageng lan bombonging panggalihipun putra Padhuka, Sang Bisma, pinisepuh para Kurawa, nuli nyebul selompretipun. Ungelipun
saking pakuwon-pakuwon ing kiwa tengen, wingking, ngajeng, sami sesautan, ngejori panyelompretipun Sang Bisma, ngantos sundhul ing awiyat.
14. Minangka jawabaning panantang wau, Madawa (Trahing Madu = Kresna) lan Pandhusiwi (Harjuna, ingkang tetumpakan wahana tinarik dening kuda-kuda ingkang dhawuk warninipun serta bregas lan trengginas trajangipun, lajeng sami nyebul slompretipun piyambak-piyambak, pusaka-pusaka ampuh, ingkang ageng prabawanipun.
15. Hrsi Kesya (Kresna) nyebul slompretipun ingkang winastan Pancajanya (kasunyatan lima), Dananjaya nyebul slopretipun winastan Dewadatta (Peparinging Jawata), Bima slopretipun ingkang aran Pahundra (Pangggendir).
16. Yudhistira utawi Kunthiputra nyebul slompretipun Anantawijaya (Papesthen kang luwih luhur) Sadewa lan Nakula sami nyebul slompretipun ingkang aran Sugosa (Larasing gesang lan manipuspaka (Mutiaraning kembang).
17. Makaten ugi Kasya ingkang nyangking gandhewa ageng lan Srikandi ingkang tetumpakan wahana, wiratha, Drestajumena lan Satyaki ingkang luber ing kasudiran.
18. Para santananipun Drupada lan Drupada piyambak, Saubadra ingkang pothok pawakanipun, sadaya wau sami nyebul slompretipun piyambak-piyambak tanpa kendel.
19. Ingkang damel horeging bumi lan langit, saha damel kekes lan girising penggalihipun para satukurawa.
20. Mulat wadyabalanipun Kurawa Ngastina lan para sekutunipun, Sang Harjuna ingkang umbul-umbulipun sinulaman gambaring wanara, nuli ngasta gandhewanipun.
21. Saha lajeng matur dhumateng Sri Kresna, Nata Agung Hrsi Kesya: “Dhuh Aciyutt, kersa-a mapanaken kareta kawula ing tengah-tengahipun medhan laga, antawisipun wadyabala kekalih.
22. Supados kula saged maspadakaken sinten-sinten kemawon ingkang sami ngajab-ngajab dados lawan kawula.
23. Kula kepengin nyumerepi sinten kemawon ingkang sampun siyaga ing ngriki, mbombong penggalihipun kaka prabu Duryudana, panjalmaning Murka, sarana ngatingalaken greget tempur ingkang makanthar-kanthar.
24. Sanjaya matur : “Sasampunipun midhanget aturipun Gudha Kesya, Hrsi Kesya tumunten nglamapahaken tutungguling kereta perang dhumateng tengah-tengahing medhalaga.
25. Mboten tebih saking jumenegipun Resi Drona lan para nataning bawana, saha lajeng paring dhawuh: : Heh Parta, mara ta waspadakna salwiring wadyabala Ngastina lan para senapatine!”.
26. Ing riku sang Parta nuli priksa para kadang kadeyan. Wonten ingkang kaprenah uwa, paman, paman lan uwa saking ibu lan saking bapa, nak sanak, keponakan lan putu naksanak lan sapanunggalanipun, saha ugi para guru.
27. Salajengipun para bapa marasepuh, mitra mitra lan para tepangan tanpa wicalan. Wonten ingkang sami mbiyantu wadyabala Ngastina Pandhawa, sami kathahipun.
28. Ing riku raos sungkawa sumurup ing panggalihipun Sang Harjuna, lajeng Harjuna matur dhumateng Sri Kresna, alon, lungkrah, pedhot-pedhot wijiling suwantenipun. “Dhuh kakang Prabu, menawi kula nyumerepi para sanak, kadang kadeyan sami siyaga ing perang pupuh.
29. Lajeng lemes bahu suku kula, tutuk, cethak, gurung, kraos peret seret, mrinding
githok kawula, serta njegrak rikma kawula.
30. Gandhewa mrucut saking asta. Benter kumetep raosing kulit. Kula sampun mboten kiyat ngadeg malih.
31. Kajawi punika karaos ing manah, bilih badhe timbul kedadosan-kedadosan ingkang mboten sae, dhuh Kesyawa, menawi perang punika kita terusaken. Kados pundi sagedipun tuwuh kesaenan, menawi sanak kadang sami pejah pinejahan?”.
32. Kula mboten kepengin angsal kawijayan ing medhan laga, kula mboten kepengin kanikmatan utawi ndarbeni panguwaos ing donya. Punapa pedahipun mernata lan mengkoni negari, malah punapa ta paedahipun gesang punika?
33. Saya-saya manawi kita ngengeti, bilih ing sejatosipun, ingkang kita padosaken kawijayan, kaluhuran, kanikmatan lan kamulyan punika mboten sanes inggih sanak kadang kita, ingkang ing sakpunika sampun sami nggiligaken tekad ngorbanaken jiwa raga, saha temtu badhe nemahi lebur ing paparangan.
34. Kula mboten gadah sedya ngawonaken lan mejahi para guru, paman, uwa, eyang-eyang, para marasepuh, putu-putu, keponakan lan ipe-ipe, sarta kadang kadeyan sanes-sanesipun.
35. Kula babarpisan mboten nedya ngarah pejahipun para kadang ingkang dados lawan kita, sanajan kula badhe kaganjar kepareng mengkoni bumi punika, minggahipun kajumenengaken dados ratuning Tri Bawana (Jagad manungsa, Jin lan Dewa). Luwung kula manggih pejah ing rananggana.
36. Manawi para Drestarata-putra sampun sami sirna, kanikmatan punapa ingkang taksih saged kita raosaken ing donya punika sasampunipun nglamapahi dosa ageng ingkang mboten kenging tinebus, inggih punika sasampunipun nyirnaaken para satriya wau.
37. Sirnanipun para Kurawa Ngastina mboten badhe nambah haruming nama kita. Punapa para Kurawa Ngastina punika sanes kadang kita piyambak? Lan sok sinteno ingkang sampun mejahi kadangipun piyambak, kados pundi tiyang punika wau saged manggih kamulyan?.
38. Sanadyan lawan kita mboten ngrumaosi dosa, mejahi mitra, sanak lan kadang, margi kasurung dening angkara lan murka, punapa tumrap kita mboten langkung wicaksana, menawi kita nyingkiri pandamel ingkang nistha punika?.
39. Dhuh Dhuh kaka prabu! Kasangsaran punapa kemawon ingkang badhe timbul margi saking wontenipun pepejah ingkang tanpa wicalan punika?.
40. Manawi kautaman ingkang dados ugering kasatriyan brastasirna, tatasusila ingkang sampun dados naluri suci temtu badhe sirna, masyarakat lajeng tanpa tatanan.
41. Manawi masyarakat pinuka ical tatananipun, para wanita ugi ical kasusilanipun. Manawi para wanita sampun ical kasusilanipun, masyarakat tamtu bobrok risak, tangeh sagedipun pulih dados sae malih. Sebab manawi para wanita sampun mboten ngertos kasusuilan, temtu makaten wau badhe anjalari campuripun kasta.
42. Jalaran saking campuripun kasta, bangsa lan ingkang damel risakipun bangsa sami-sami tumuju dhateng naraka. Arwahipun para leluhur ingkang mboten binantu dening puja-bratanipun turun-turunipun, saestu badhe nemahi sangsara lan mboten kuwaos malih tumut paring pangayoman dhateng turun-turunipun iangkang taksih gesang ing donya.
43. Jalaran saking kasalahanipun tiyang-tiyang ingkang sami ambrastha para sinatriya agung, tatanan masyarakat dados risak. Menawi keluarga sampun ical cepenganipun bab kautamaning agesang, sirna ugi kaluhuraning budi pakerti.
44. Manawi hukum-hukuming kautaman lan kasatriyan sampun sirna ing jagading manungsa, kita prasasat gesang ing salebeting naraka. Makaten piwucalipun para pinisepuh.
45. Dhuh, dhuh kaka Prabu! Yekti kesalahan ingkang ageng sanget ingkang badhe kita lampahi, manawi jalaran saking kepengin nikmati kaluhuraning kaprabon, kita tega mejahi sanak lan kadang!.
46. Dhuh, dhuh Sri Kresna! Mugi-mugi para Kurawa Ngastina mangke, manawi kula majeng ing palagan tanpa mbekta dedamel lan tanpa sedya anglawan, sami purun mejahi kula. Mboten manawi makaten punika ingkang prayogi piyambak”.
47. Sanjaya munjuk : “Wasana Harjuna ing tengah-tengahing medhan laga lajeng ngalumpruk ing salebeting karetanipun, sarta mbucal gandhewa lan endhongipun, manah peteng, pangripta bingung, margi saking agenging-sungkawanipun.
Punika piwucal winadi, ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, Winastan : “Lawan sabda Kresna lan Harjuna”’ Wejangan ingkang kaping sapisan, “Panunggalipun Harjuna Lumantar Sungkawa”.
Keterangan : Ing ayat 42 kasebut bilih campuring kasta badhe damel risaking bangsa. Kasta punika ing suwau tegesipun warnining kulit, lajeng anggadhahi makna golongan utawi kelas. Ing India dumugi sapriki masyarakat punika kabagi dados sekawan kasta. Kasta ingkang nginggil piyambak kasta Brahmana, nomer kalih kasta Satria,
kasta Waisya, lan nomor sekawan kasta Sudra.
01. Kasta Brahmana tugas kuwajibanipun mucal sawarnaning ilmu, ilmu lahir lan ilmu kasunyatan, sarana sepi ing pamrih tumrap dhiri pribadi. Kuwajibanipun namung damel pepadhang, sarta nindakaken puja-brata, nenuwun dhateng ingkang Maha Agung supados kersa ngluberaken Sih-Pangayoman dhateng sadaya titah. Para Brahmana sanadyan taksih gesang ing donya, kedah sampun ngungkuraken kadonyan.
02. Kasta Satria tugas kuwajibanipun mernata lan ngayomi masyarakat lan negari, serta nindakaken keadilan. Tujuanipun sarana tindakan-tindakan ingkang patitis lan tegas damel kerta raharjaning negari. “Wewatekaning Satria kedah luhur, jujur, mumpuni ing salwiring ilmu kanegaran, tebih saking ngupadi milik lan keuntungan tumrap dhiri pribadi”.
03. Kasta Waisya. Punika kasta petani, pedagang lan industriawan. Tugas kuwajibanipun ngawontenaken pasedhian barang-barang keperluan sadinten-dintenipun tumrap masyarakat lan negari. Kedah mumpuni bab ilmu ing bidhangipun piyambak-piyambak. Wewatekanipun gemi, nastiti, petung. Tujuanipun angsal kebathen, keuntungan. Tujuan makaten punika sumberipun watak murka.
04. Kasta Sudra nindakaken pendamelan-pendamelan ingkang murakabi tumrap gesang bebrayan lan masyarakat ingkang dipun prentahaken dening kasta-kasta sanesipun sarana angsal opah utawi imbalan.
Ing jaman sapunika ingkang dados sesulihipun para Brahmana, inggih punika para Ulama lan para Guru, awit saking Guru TK ngantos dumugi
inggih punika para Pegawai Negeri Sipil lan ABRI, serta para pegawai Swasta.
Kasta Waisya ing jaman kuna sami mawon kaliyan ing jaman sapunika. Ingkang dados sesulihipun kasta Sudra inggih punika para pekerja lan buruh sanes-sanesipun.
Campuring kasta temtu badhe ndhatengaken campuring wewatekan, temahan badhe wonten tiyang ingkang kagolong kasta satriya anggadahi wewatekan waisya lan seneng padhos bebathen lan keuntungan. Ing sarehne ing kalangan kasatriyan (Pegawai Negeri) satuhunipun mboten wonten bidhang ingkang saged ngasilaken keuntungan, sagedipun angsal keuntungan temtunipun namung sarana nindakaken korupsi lan pemeresan. Anggota-anggota kasta brahmana (Guru) ingkang kepengin keuntungan, lajeng purun nglulusaken murid-muridipun waton angsal arta. Mekaten sakpiturutipun. Bebaya ingkang makaten punika ingkang dipun kuwatosaken dening Harjuna ing ayat 42. Ing jaman sapunika wewatekan tiyang punika sampun mboten wonten sesambetanipun malih kaliyan kalungguhanipun. Punika ingkang dados sebab tuwuhipun kekisruhan warni-warni. Kekisruhan-kekisruhan punika namung saged dipun cegah sarana pendhidhikan lan seleksi, sarta ancaman hukuman, ingkang ugi dipun leksanakaken, manawi saestu wonten kekisruhan ingkang timbul.
Ayat 42 ugi nyebutaken, bilih arwahipun leluhur ingkang mboten binantu dening puja bratanipun turun-turunipun ing akherat badhe ngalami kawontenan ingkang kirang sae. Kapercayan ingkang makaten punika, saestunipun ingkang dados dhasaring naluri caos bekti wonten ing pasareyan-pasareyan ing wulan Ruwah. Tujuan nyadran ing wulan Ruwah saleresipun memuji supados arwahipun para leluhur tetep tentrem lan muluya ing alam akherat, dados mboten nenuwun dhateng para leluhur supados paring berkah dhateng kita. Sebab beja lan cilaka ing donya punika mung gumantung amal utawi karma kita piyambak.
Wejangan ingkang kapisan punika ugi dipun wastani “Panunggaling Harjuna lumantar sungkawa”. Nuwun para maos, Ing Ajaran Agami Islam, wonten kalimat ingkang mungel “Inna lillahi wa inna ilaihi rooji’un, ingkang ateges “Saka Alloh asale lan menyang Alloh baline!”. Kalimat punika saged dipun suraos, bilih ing sakawit manungsa punika manunggal kaliyan Alloh saha ing wasananipun manungsa wau manunggal malih kaliyan Alloh.
Mirid saking kalimat ing nginggil wau saged dipun tetepaken bilih manunggaling manungsa kaliyan Pangeran, utawi panunggaling Kawula Gusti mujudaken tataran ingkang pungkasan ing salebeting evolusinipun manungsa. Miturut piwucaling agami umumipun, panunggaling Kawula Gusti punika saweg saged kalampahan manawi manungsa sampun tilar donya, dados wonten ing alam akherat. Para Nabi lan Rosul ingkang sami mencaraken agami wau mucal, nalika para panjenenganipun wau masih sami sugeng, bilih manungsa punika saged sowan ing ngarsanipun utawi manunggal kawontenan kaliyan Pangeran. Kamangka ingkang dipun wucalaken dening Para Rasul punika temtunipun dhedhasar pengalaman. Mokal menawi Para Nabi wau sami ngandikakaken penggorohan utawi ngapusi.
Tiyang ingkang saweg nandhang sungkawa, sarta ngraosaken susah ingkang ngantos nandhes dumugi telenging batin, punika salaminipun sungkawanipun dereng kabirat, sampun mboten gadhah pepinginan utawi kekajengan malih. Ciptanipun (perasaanipun) lan riptanipun (pikiranipun), sampun mboten tumandang malih. Wontenipun namung susah ingkang ngantos dumugi ing telenging jiwanipun. Ing riku menawi jiwanipun kiyat lan manahipun teguh, tiyang wau saged keturunan heneng-hening, lan manawi wonten begjanipun piyambakipun saged tampi ageng-agenging kanugrahan sarana binukanipun kasadharan lan pangertosanipun, bilih gesang sejati punika satuhunipun pangejawantahipun Pangeran. Sakedhap piyambakipun sampun saged ngalami panunggaling kawula lan Gusti. Ing riku ical sakathahing raos sungkawa, susah, sedih. Ingkang wonten namung tentrem, ayem lan kamulyan lan keagungan ingkang nglimputi alam ingkang gumelar. Kawontenan ingkang makaten wau ingkang dipun alami dening Harjuna, nalika raos sungkawa ingkang mboten wonten pindhanipun sumusup ing telenging jiwanipun. Ing Kitab
becik, nglakoni lan memulang sembahyang sarta menehi zakat diparengake sapatemon karo Alloh. Ora bakal kataman ing rasa was, sumelang, wedi lan ora bakal ketaman rasa susah. Manungsa ingkang salebeting gesang ing ndonya punika, sampun mboten kataman raos was sumelang lan sedhih malih, saestu sampun mboten nate pisah saking Pangeran.
01. Dhumateng ingkang lemes, tanpa kekiyatan, nglumpruk-trenyuh manahipun, margi kebeken ing raos welas
Iku penghianatan, ingkang ora pantes banget tumrap bangsa Aria. Ora ana gunane lan ora njejegake kautaman.
03. Kipatna pepes-apesing rasanira iku. Ora pantes banget tumrap ing sira, heh Parta. Lha apa sira iku kadunungan atining budhak utawa sudra? Mara enggal tangiya he Parantapa!”.
04. “Dhuh Sri Kresna, kados pundi kula mangke, ing salebetipun bandawala, sagedipun nyipataken jemparing-jemparing kula, tunuju dhateng Eyang Bisma utawi Bapa Drona, kekalihipun pinisepuh ingkang wajib kapundhi-pundhi dening sok sintena kemawon?
05. Kula langkung remen nedha saking angsalipun papariman, tinimbang nyirnakaken para guru agung wau, lajeng pesta handrawina nikmati tetedhan ecam ingkang sampun karegedan dening wutahipun darah para guru agung.
06. Kados pundi sagedipun kita nyumerepi punapa ingkang ing wusanannipun langkung sae tumrap kita? Pundi ingkang langkung prayogi, kita ingkang unggul juritipun utawi Kurawa Ngastina ingkang unggul juritipun? Satuhunipun gesang kita mboten badhe wonten paedhahipun babarpisan, manawi para Drestharata putra sampun sirna sedaya? (Catatan : Punapa perlunipun gesang manawi sadaya pepenginan sampun ical?)
07. Huh Sri Kresna, tiyang ingkang was sumelang, miris manahipun, margi kataman dening raos welas ingkang damel bimbanging manahipun, tiyang ingkang saweg guncang imanipun, sesambat dhumateng paduka. Punapa ta saleresipun ingkang dados kuwajiban, punapa ta ingkang kedah dipun lampahi ingkang prayogi piyambak? Dhuh Sri Kresna! Kresna paring pitedah dhumateng siswa Paduka, ingkang tansah memundhi Paduka.
08. Tuhu kula mboten sumerep punapa ingkang saged mbengkas raos sungkawa ingkang nglumpuhaken indriya kawula. Raos-raos kula tetep mopo majeng ing palagan, sanadyan ta kula kaparingan pangawaos ingkang tanpa wangenan ing bumi punika utawi kadadosaken ratunipun para Dewa”.
09. Sasampunipun ingkang makaten punika, Sang Harjuna lajeng mungkasi aturipun kanthi ngandika : “Kulo mboten badhe majeng ing palagan!” Lajeng mboten kumecap malih.
10. Dhumateng ingkang saweg lungkrah, lampuh, nglempuruk ing tengah-tengahing medhan laga, Sang Kresna, polatan padhang semu mesem angandhika :
11. “Sira iku nangisi papesthene para prajurit kang bakal padha gugur ing medhan laga. Nadyan kabeh ingkang sira aturaken mau wis bener, nanging mangkono iku ora perlu gawe sungkawane ati nira. Barang ingkang kanggonan utawa koncatan napas ingkang tansah manjing mijil, iku ora gawe sungkawane para sadu.
12. Durung tau Manira iku ora ana, mangkono uga sira, lan para nataning bawana kabeh. Lan ing mbesuk uga ora bakal ana kalamangsane, kita kabeh leren anggone ana.
13. Yen ingkang manggon ing sajroning badan iki wis ngalami mangsa bocah, mangsa taruna lan mangsa wredha, dheweke mbanjur ngalami salin raga maneh. Jalaran saka iku tumrap Sang Sadu urip lan mati iku ora ndadekake sedhihe ati.
14. Gepok senggole Jagad Cilik lan Jagad Gedhe bisa nuwuhake rasa panas, adhem, seneng lan susah. Ana kalamangsane teka, ana kalamngsane lunga. Anane mung kari dilakoni kanthi sabar.
15. Kang ora bisa kataman dening wolak walike kahanan, lega, rila, nrima sajroning suka lan sungkawa, heh unusaning jalma, iku temen bisa manjing ing Kalanggengan.
16. Kang ora anak iku ora bisa dadi ana. Lan kang Ana iku ora bisa tumeka ing Ora Ana. Bedane Ana karo Ora Ana iku kang bisa meruhi mung kang wus bisa waspada marang Kahanan Jati.
17. Kawruhana yen Dheweke kang dadi mula bukane kabeh kang gumelar iki, iku tan kena ing rusak, anane tanpa nganggo watesan. Mula majua ing palagan!.
18. Kawruhana yen dheweke ingkang dadi mulabukane kabeh ingkang gumelar iki, iku tan kena rinusak. Sapa kang bisa nyirnaake Dheweke kang sipat langgeng?
19. Yen badan iki pancen ana kawitane lan ana pungkasane, nanging kang sipat langgeng kang ngrasuk badan iki, iku tan kena ing rusak, anane tanpa nganggo watesan. Mula majua ing palagan tanpa nganggo was sumelang!
20. Kang ngarani yen dheweke iku gawene mateni, utawa bola-bali dipateni, karone kleru kabeh. Dheweke ora mateni lan ora bisa dipateni.
21. Dheweke iku ora nganggo lair, mula ya ora nganggo mati. Ing sarehne ora nganggo Dumadi, Anane ora nganggo uwis. Tanpa nganggo dilairake, Dheweke iku kuna-makuna padha wae. Dheweke ora melu mati, yen badan iki tumeka ing lebur.
22. Sapa kang wus ngerti yen Dheweke iku sipat-sipate kaya mangkono, kepriye anggone bisa ngarani, yen Dheweke iku tau mateni utawa tau dipateni?
23. Yen sandhangan iku wus lawas lungsed banjur ora dianggo maneh. Minangka gantine uwong banjur nganggo sandhangan anyar. Mangkono uga tumrap badan wadhag iki. Yen wadhag iki wis lebur, sing maune menggon ing kono, banjur golek lan manggon ing wadhag anyar.
24. Ora ana geggaman sing bisa natoni Dheweke, ora ana geni sing bisa mbrongot Dhewewke, Ora ana banyu kang bisa nelesi, ora ana angin kang bisa nggaringake Dheweke.
25. Ora bisa dipecel, ora bisa diobong, ora bisa ditelesi, ora bisa digaringake, ana ing salawas-lawase sarta ing saenggon-enggon. Sanadyan mangkono panggah ora tau owah.
26. Tan kena kinayangapa, ora kena dijamah dening indriya, ora kena ing owah gingsir. Kang wus nyadari yen Dheweke iku kaya mangkono sipat-sipate, sayekti wis ora pelu nandhang sungkawa.
27. Manawa sira darbe panemu, yen Dheweke iku bola-bai lair lan bola-bali mati, mangkono iku, heh pahlawan kang gagah prakosa, uga ora perlu njalari sungkawanira.
28. Apa sing nganggo dilairake, wis mesthi bakal nemahi pati, kang mati urip maneh. Kahanan lir-gumanti kang wus ora kena disingkiri iku, ora kena njalari tuwuhe sungkawa.
29. Kawitane sakeh titah ora ana kang bisa nyeksesni, kang bisa disekseni mung madya kahanane. Wusanane kabeh titah uga ora bisa disekseni. Dadi aja sira nadhang sungkawa!
30. Ngeramake sipat-sipate Dheweke iku tumrap kang wis padha bisa nggraitani, ngeramake, lan sanadyan wus bola-bali diterangake, sabenere ora ana kang padha mangerti tenan.
31. Kang tan kena ing tatu iku dumunung ing ragane, kabeh makhluk, heh Barata! Jalaran saka iku sira ora perlu nyedhihake nasibe sapa wae, heh Harjuna!
32. Elingana lan lakonana wae apa kang dadi darmanira pribadi, tanpa nganggo was-sumelang. Ora ana barang kang luwih utama tumrap satriya tinimbang karo nempuh peperangan kang wus dadi kuwajibane.
nganggo diseja, diparengake nempuh peperangan kang mangkono iku. Prasasat wus diparengake manjing ing
marga sira dosa nglirwakake kuwajibanira kang pokok.
35. Ing salawas-lawase sira bakal dicatur nganggo tetembungan kang gawe wirang. Tumrape wong kang ngajeni awake dhewe, apa ora luwih becik mati tinimbang wirang?
36. Harjuna wus ngucireng yuda, Mangkono panemune para satriya, lan sira kang maune kajen-keringan, sabanjure wus ora kalebu petung maneh.
37. Lan akeh tetembungan kang ora patut mesthi dienggo nyatur sira. Disepelekake, diremehake dening lawan, lan apa
ing yuda. Ora bakal sira kena ing pangerang-erang utawa nandang kawirangan.
Cathetan : Yoga punika maknanipun panunggal utawi lampah minangka anggayuh panunggal.
Karma tegesipun amal utawi pandamel. Tembungipun sak punika perbuatan. Karma ugi anggadhahi teges uwohing pandamel. Ing salebeting gesang manungsa punika sajatosipun mboten gadah kamerdikan. Salaminipun gesang manungsa kadeh kapeksa nglampahi karmanipun (Pandamelan-pandamalenanipun ingkang kerep sanget mboten dados kajengipun utawi kasenenganipun piyambak. Manungsa tansah kapeksa tumandang supados saged nyekapi keperluanipun raganipun (Nafsu aluamah), nyawanipun (Nafsu amarah), Sukmanipun (Nafsu supiyah) lan jiwanipun (Nafsu mutmainah). Sadaya amal perbuatanipun wau, mboten sanes amung dhedhasar pepenginan-pepenginannipun ingkang maneka rupi. Pepenginan-pepenginanipun punika ingkang meksa manungsa supados tumandang. Manungsa ugi kapeksa tumandang jalaran kedah ndhadha uwohipun pendamelan-pendamelanipun ingkang sampun.
Mila ingkang dipun namakaken Karsa Mandhiri tumrapipun manungsa limrah punika saestunipun namung tetembungan ingkang tanpa teges.
Ing ngajeng sampun kula aturaken, manawi tegesipun karma punika panggawe utawi perbuatan. Sawujining panggawe utawi karma punika mengku ebahipun unsuring agesang tigang warni, inggih punika ebahing Cipta (Perasaan) ingkang dados pangkalipun sadaya pepenginan, ebahipun ripta (Pikiran) ingkang anjajagi pepenginan wau saged kadumugen, lan ebahing raga, pirantos kangge ngleksanani gegayuhanipun sakathahing pepenginan wau.
Tumrapipun umum, ingkang dipun wastani panggawe punika namung ebahing raga, kamongka ebahing raga wau namung babaranipun ebah-osiking cipta lan ripta. Manungsa punika cetha saged nguwaosi ebahipun seranduning raganipun, kajawi ebahipun jantungipun (lampahing rahipun) lan ebahing pernapasanipun. Namung piyambakipun mboten saged nguwaosi ebah-osikipun cipta lan riptanipun, ingkang saestunipun malah dados biang keladinipun sadaya amal perbuatanipun. Manawi manungsa ugi saged nguwaosi ebah osikipun cipta lan riptanipun, temtu piyambakipun ugi lajeng saged nguwaosi sadaya amal perbuatan utawi karmanipun. Ing sarehning uwohing pandamel punika nemtokaken nasib utawi papesthening manungsa, mila nguwaosi karmanipun ugi ateges nguwaosi papesthenipun piyambak. Manungsa ingkang sampun saged nguwaosi ebah osiking cipta lan ripanipun, saha tumandanging raganipun, punika ingkang dipun juluki Manungsa Mardika, utawi manungsa mandiri. Papesthenipun wonten ing tanganipun piyambak. Piyambakipun saged ngoncati cakra panggilinganing lahir lan pejah. Badhe tumitah ing Alam Donya saged, mboten ugi saged.
01. Ora ana pambudidaya kang muspra. Kabeh panggayuh iku mesti ana uwohe. Ilmu iki yen bisa dingerteni sethithik wae lan di
Sawiji, mligi, tetep lan teguh kekarepaning budi iku, heh Harjuna. Nanging wong kang Budine isih miyur, pikirane mesthi pating saleweng, ora ana bongkot-pucuke lan ora ana wusanane.
Cathetan : Budi punika wahananing agesang ingkang satataran langkung inggil utawi alus tinimbang Akal. Manungsa ingkang nandangaken Budinipun, kados anggenipun nandangaken akalipun, punika gesang karukhanianipun sampun wonten ing tataranipun para Budha utawi Bodhissatwa. Piyambakipun saged weruh tanpa winarah. Mila saestunipun gegayuhanipun Pendidikan Bangsa Indonesia punika mulya sanget, Inggih punika Pendidikan Budipekerti inggih pendidikan ingkang saged anjalari tumandangipun Budining manungsa. Emanipun ingkang nemtokaken gegayuhan saha ingkang nindakaken, saestunipun sami-sami kirang mangertos kados pundi cara-caranipun supados gegayuhan wau saged kadumugen.
01. Wong-wong kang tanpa iman wau, yaitu wong-wong kang ora duwe kapercayan marang pribadine, ingkang dhedhasar kapercayan marang Ingkang Maha Tunggal, marga durung tangi Budine, senenge mung padha ngotak-athik, ngeratabasa lan molak-malik tegese tembung-tembung lan urut-urutane sak jeroning ukara. Jroning Kitab-kitab suci, kang gawe mareme atine mung edi-penine kasusastrane. Dene isine piwulang mung ditampa sarana wantah, tanpa merduli surasane kang wigati.
02. Pepenginan kang dadi nyawane, gegayuhan suwarga ing akherat. Uwohe karmane ora wurung mung bali tumitah ana ing donya. Jroning panembah kang disesuwun mung semat, derajat lan keramat.
03. Kang sajrone uripe mung ngupaya kasugihan lan panguwasa, kang cipta lan riptane mung tansah ginubel dening semat lan derajat, iku ora bisa kanggonan Budi kang sawiji, kang jroning samadi bisa dadi lantarane panunggaling Kawula Gusti.
04. Sastra gelare jagad iki kang dadi lelumbane Triguna. Bisaa sira iku kalis saka pengaruhe Triguna, lan saka wolak-walike kahanan. Tansah waspadakna obahe cipta lan ripta, lan tansah elinga marang jejere pribadinira sajroning urip ingkang nyrambahi sagung bawana iki.
05. Ajining piwulang Kitab-kitab Suci, tumrap sang Brahmana ingkang wus sadu budine, iku padha karo ajine banyu sakubangan ing panggonan kang
kawusanane. Kapriye mengko uwohe pakaryanira, iku aja dadi alasan anggonmu gelem utawa ora gelem tumandang. Nanging sira uga aja banjur dhemen dadi wong kelanthungan, wong nganggur!.
07. Panggawe ingkang wus dadi kwajibanira iku tansah lakonana sabecik-becike, sinambi nindakake pangudinira netepi lakuning Yoga, kanthi
08. Satuhune, ngudi marang panunggal lumantar bangkiting Budi, iku luwih utama, tinimbang karo nindakake amal miturut piwulange kitab-kitan Suci. Mula ngudiya antuk Pangayomaning Budi. Sabenere, wong kang tansah ngarep-ngarep uwohe pakaryane, iku memelas banget.
09. Sajatnine yen sira wus bisa manunggal lan kang murbamisesa uripira, lumantar tangine Budinira, becik lan ala iku wus ora dadi pitakonan. Mula den mantep lan setiya anggonira olah Yoga. Yoga iku tumanduke kawicaksanan nindakake sakeh karma.
10. Kang wus manunggal marga menjing ing Budine, sayekti wus ora ngarep-ngarep opah utawa uwohe amal-amale. Karanane dheweke bisa lepas saka cakra panggilingane urip lan mati, lan banjur manjing ing Alam Kamulyan.
11. Yen Budi wus mentas saka pambidhunge Maya, sira wus ora mbutuhake piwulange sakeh kitab Suci. Piwulang-piwulang ingkang ddhedhasar panemune para Pinisepuh uga wus ora ana gunane maneh tumrap ing sira.
12. Budinira wus ora mobah utawa gingsir jalaran saka panemune bab surasane piwulange Kitab-kitab Suci kang maneka warna, lan kanthi teguh lan kukuh wus manjing sajroning samadi, anggonira olah Yoga yekti wus katrima!”.
13. Harjuna nyuwun priks”Dhuh Sri Kresna! Punapa mawon ingkang dados tengeranipun manungsa ingkang sampun putus anggenipun olah ngelmu, manungsa ingkang teguh samadinipun? Kados pundi pangandikanipun, kados pundi
15. Kang ciptane wus ora bisa ketaman dening bungah lan susah marga wus ora sesenggolan lan magepokan maneh karo kang dadi jalarane, kang wus sirna hawa nafsune, ora kanggonan was sumelang, nesu, bendu, jengkel, mangkel lsp. Iku sing diarani muni kang teguh Budine.
16. Kang wus bisa medhot panancanging Karma, ora mbedakake menang lan kalah, mujur lan malang, untung lan rugi, sepi ing rasa benci, sengit, mangkel, ndongkol, lan jengkel, iku manungsa kang jiwane wus teguh, wus seimbangane.
17. Sapa kang kadya bulus kang bisa mingslepake sikil-sikile lan sirahe ing sangisore thothoke, bisa ngracut pancadriyane lan malik arahe, tumanduk marang asalmulane pribadine, iku manungsa kang jiwane wus teguh seimbangane.
18. Daya panarike samubarang kang gumelar marang pancadriya, iku bakal sirna, yen manungsa tansah cecegah. Naging sir tetep ana. Sir uga bisa ilang yen manungsa teguh adhepe marang ingkang Maha Luhur.
19. Heh Kunthisi! Nadyan ta tumrap sang Sadu, kang temen-temen ngudi marang kang utama lan luhur, indriyane yen nganti bangkit, bisa mbandangake manase utawa pangriptane.
20. Naging yen indriyane iku tansah dikendhaleni, lan jiwane mung madhep marang Manira, yen dheweke bener-bener bisa nguwasani indriyane, iku jiwane wus teguh seimbangane.
21. Manungsa kan indriyane tansah lelumban ing jagade ssakeh barang kang bisa nenangi pepenginane, pepenginane mau mesthi banjur thukul lan dadi kuwat. Iku kang dadi mula bukane tuwuhe angkara. Angkara nuwuhake kamurkan.
22. Kamurkan nuwuhake salah gawe kang banjur bisa ngrusak kawaspadan bab bedane ala lan becik. Wong kang wus kaya mangkono iku Budine mesthi ngoncati. Wong kang wus koncatan budine mesthi tumeka ing bilai.
23. Nanging manungsa kang urip ing jagading indriya, wondene sepi ing rasa seneng lan sengit, kang Pribadine tansah bisa ngedhaleni angkarane, iku kang bakal nggayuh kamuyan kang linuhur.
24. Jroning kamulyan ingkang mangkono iku ilang sakehe susah-sungkawa, Kang pangriptane terus heneng hening. Budine banjur bisa anteng lerem.
25. Budining manungsa iku ora bakal tangi, yen dheweke ora nggayuh marang panunggal. Dheweke ora ngerti apa olah samadi iku. Kang ora oleh samadi ora bakal entuk katentreman. Tanpa katentreman ora ana kamulyan.
26. Apa wae ing jagad leleumbane indriya, kang nenangi pepenginane manungsa, sauwise dirujuki dening pangriptane, mesthi banjur mikut lan mbandangake dheweke, kaya dene angin prahara kang nyamber lan mbandhang prahu kang lagi lelayaran ana ing samudra agung.
27. Jalaran saka iku, kawruhana, heh Harjuna! Ngemungake wong kang bisa nguwasani lan misahake indriyane saka jagad palumbane, kang kena diarani wong kang jiwane teguh lam seimbang jumenenge.
28. Alam kang padhang jumingglang tumrape wong kang wus tinarbuka, kang tansah waspada marang mobah-mosike cipta lan ripta, iku
29. Heh Harjuna! Sesuwene sira urip ing ndonya iki, ya iku jagad lelumbane indriya, bisaa sira iku kaya samodra, kang telenge ora obah lan mosik, sanadyan kajogan banyu saka sakeh kali kang gedhe, lan sanadyan nduwure mawujud ombak-ombak kang gedhe, kang gegulungan marga sinabet-sabet ing
pamrih lan angkara, sayekti, wong kang mangkono iku, bisa entuk katentreman, sanadyan isih urip ing donya rame iki.
31. Iku kang di arani urip jroning pepadhange Hyang Brahma. Kang wus manjing ing kono adoh saka sakeh sungkawa, lan yen tumeka ing wekasaning uripe ing donya iki, mesti bakal mlebu ing Nirwanane Hyang Brahma”.
Punika piwucal winadi, ingkang kawrat ing Kitab Suci. Serat Bagawad Gita, winastan : Lawan Sabda Sri Kresna lan Harjuna wejangan ingkang kaping kalih. Panunggaling Harjuna lumntar Ilmu Sangkya.
01. “Dhuh Sri Kresna! Manawi ngrasuk Ilmu Sangkya punka langkung utami tinimbang nglampahi sakathahing pandamel meturut piwucalipun Karma Yoga, kenging punapa kula kadhawuhan nglampahi pandamel ingkang kalangkung wengis punika, nyirnakaken para kadang, guru lan sanes-sanesipun?
02. Dhawuh Paduka punika saestu damel bingungipun manah kawula. Mila kersaa paring pitedah ingkang gumathok, kadospundi manungsa punika saged anggayuh kamulyan kang luhur piyambak?”
03. Sri Kresna ngandika : “Ing ngarep wus Manira terangake, heh Harjuna, yen dalam tumuju marang kamulyan jati iku ana loro cacahe. Panunggal lumantar Ilmu Sangkya lan Panunggal lumantar amal saleh kang winastan Karma Yoga.
04. Ora bisa manungsa iku medhot panancanging panggawe mung sarana thenguk-thenguk, ora gelem nglakoni panggawe apa wae. Luhur-lihuring gegayuhan iya ora bisa kacekel mung sarana ngungkurake jagad rame lan tapa ana ing gunung.
05. Sajatine, nadyan mung sakedheping netra wae, manungsa iku ora bisa tanpa tumandhang, sabab wus dadi kodrat Triguna wong urip iku kudu tansah obah lan mosik, kudu tumandang.
06. Wong kang lungguh, kanthi nyegah obahe tangan, sikil, lan saranduning badan liyan-liyane, menging pikirane ngalamun, lelumban ing jagade pancadriya lan pepenginan, iku amale lamis utawa munafik.
07. Nanging manungsa kang tansah ngendhaleni indriyane, lan raga, cipta lan riptane tumandang minangka ibadahe, utawa tandha bektine, tumuju marang kang Maha Tunggal, satuhune jalaran nindakake Karma Yoga, wus lepas saka panancange Karma. Iku manungsa kang tuhu pinunjul!.
08. Tandangana panggaweyan kang wus dadi kuwajibanira. Wong kang tumandang iku luwih becik tinimbang wong kang mung meneng wae. Wong kang mung meneng wae iku uripe saka asil karyane wong liya.
09. Yen kabeh panggawe iku sira dadekake pangurbanan utawa tandha bekti sajrone sira nindakake ibadah tumuju marang kang murba misesa urip ira, sayekti panggawe-panggawe mau ora bakal dadi belenggu tumrap kamardikanira. Mula kabeh panggawe iku dadekna ibadah, yaiku panggawe kang sira lakoni tanpa pamrih, tanpa ngarep-arep uwohe utawa upahe.
Cathetan : Tembung pangurbanan, saking tembung kurban, sesambetan kaliyan tembung karib, ingkang tegesipun cedhak, celak caos kurban tegesipun lampah ingkang nyelakaken dhateng ingkang dipun caosi kurban. Tembung ibadah punika asalipun saking tembung Abdun inggih punika abdi. Mila ibadah punika saleresipun ateges pengabdian, inggih punika sadaya pandamel ingkang dipun lampahi tanpa pamrih.
10. Dumadine sagung alam ingkang gumelar iki saka panggawene kang Maha Kuwasa, dhedhasar pangurbanan. Nalika murba jagad iki Hyang Prajapati paring sabda : “Jagad gumelar iki bisa nuruti sakeh panuwune para titah!”. Jalaran saka iku, heh Harjuna, sira bisa mujudake sakeh gegayuhanira.
11. Yen sira caos sesaji pangurbanan marang para dewa, para dewa bakal paring panguripan marang sira. Sarana madsinamadan manungsa lan dewa bakal bisa nyekel gegayuhan ingkang luhur dhewe.
12. Kanikmatan apa wae kang sira pengini, ingkang maringi para dewa minangka ijole sesajinira. Sapa kang nikmati barang tanpa aweh leliru, iku padha wae karo maling.
13. Kang uripe saka rejeki, turahe sawuse dianggo sesaji lan dedana, mesthi sepi ing sakehe dosa. Nanging sang dursila kang jroning urip mung mikirake awake dhewe ora bakal mentas saka kadursilane.
14. Kang nguripi wadhag kita iki pangan, kang paring pangan iku Hyang Indra, dewaning udan. Hyang Indra jumenenge marga saka anane sesaji. Tanpa tumandang ora ana sesaji pangurbanan.
15. Kawruhana, anane panggawe iku saka panguwasane Hyang Brahma. Brahma asale saka kang tan kena ing rusak, lan kang tan kena ing owah gingsir. Kawula sajatine, panggawe sesaji, amal pangorbanan iku nelakake sipate kang Maha Agung.
16. Wong kang ora melu ngubengake cakra panggilinganing urip ing donya iki, sejatine uripe tanpa guna. Uripe mung gulung koming jroning dosa lan angkara.
Cathetan : Ora melu ngubengake cakra panggilanganing urip ing donya, tegesipun ora melu nglakoni ibadah utawi pangabdian.
17. Nanging sapa kang dhemen sesrawungan karo Ingsun, wis ngrasa lega, marem lan ayem, jalaran bisa cedhak karo Ingsun, tumrap wong kang mangkono iku, wis ora ana amal liya kang isih kudu dilakoni.
18. Gawe amal tumrape dheweke wus ora ana kawigatene, ora gawe amal ya ora ana kawigatene. Sejatine apa wae kang ana ing donya iki, tumrape dheweke wus ora ana kawigatene maneh.
19. Pramila lakonana sakeh panggawe kang wus dadi kuwajibanira, tanpa andarbeni rasa kapeksa. Sapa kang nglakoni sakeh panggawe kanthi suka rila, tuhu bisa nyandhak gegayuhan kang linuhur.
20. Sarana nindakake amal kang kaya mangkono iku, para raja sinatriya ing jaman kuna, kaya ta Janaka lan liya-liyane padha bisa nyandhak gegayuhan kang linuhur mau. Murih gawe rahayuning jagad wajib sira ngrampungake tugasira.
21. Tuladha kang diparingake para luhur, mesthi ditiru kawula cilik. Amal apa wae kang dirindhakake dening para luhur mau dadi pathokan bab ala becik tumrap kawula cilik.
22. Jroning Triloka iki ora ana amal kang dadi kuwajiban Ingsun lan ora ana gegayuhan kang isih kudu Ingsun gayuh. Wondene Ingsun terus tumandhang ngrampungake sakeh amal panggawe.
23. Yen Ingsun ora cawe-cawe, tansah makarti tanpa nganggo leren, donya kabeh iki bakal leren, sakabehe banjur mandheg.
24. Bumi, mbulan, srengenge lan lintang luluh lebur yen Ingsun ora tansah tumandhang. Bawana bali marang asale, bosah-basih, ora ana tatanan. Ora ana padhang, kang ana mung peteng ndhedet lelimengan.
25. Si pengung, pethel, sregep anggone makarya, supaya bisa ngundhuh uwohe pakaryane, kang nyenengake tumrap dheweke. Sang sadu tumandang kaya si pengung, nanging mung kanthi sedya nglakoni
nganti sira gawe bingunge para pengung kang lagi dhemen-dhemene makarya, sarana ngandhakake apa kang Ingsun wedharake iki. Weruhna yen makarya iku bakal nekakake kamulyane. Dene sira dhewe aja lali tumandhang miturut wedharane Ilmu Yoga (Panunggal).
27. Kawruhana yen sakehe amal iku sajatine kang nindhakake kodrating alam kang winastan triguna. Kablingere dening angkarane, manungsa rumangsa yen dheweke ingkang tumandhang.
28. Nanging manungsa kang wus ora samar marang tumandhange, lan apa perlune anane para guna mau, ngerti uga yen tumanggape indriya marang sakeh barang kang menginake iku ora liya tumandhange guna kang siji nanggapi guna liyane. Pribadine wus bebas, ora kecancang dening sakeh panggawe.
29. Kang isih linimputan dening triguna, salawas-lawase mesthi kecinthung dening permainane. Sang sadu aja gawe bingunge si cubluk, kang durung bisa nampa piwulang iki.
30. Mula sakeh paggawe iku lakonana minangka tandha bekti marang Ingsun, lan kanthi tatag, teguh lan sabar, sepi ing angkara murka, majua ing palagan, heh Harjuna.
31. Sapa kang jroning urip ing donya iki tansah nglakoni pituduhe piwulang kang langgeng lan adiluhur iku, bakal katuwuhan iman kang tangguh lan kang tan bisa mingset, bakal sepi ing rasa was-sumelang lan tidha-tidha, lan bakal bisa medhot pambandanging karma.
32. Nanging kang tansah gijak-gajek, tidha-tidha, lan ora gelem miturut piwulang iki, kawruhana yen dheweke, marga saka bodhone bakal tumeka ing sirna, marga koncatan Budine.
33. Lakuning uriping manungsa iku miturut kodrate dhewe-dhewe. Mula sang sadu tumindhake ya kanthi wicaksana. Kabeh makhluk iku miturut kodrate dhewe. Jalaran saka iku ora ana gunane meksa-meksa wong liya.
34. Apa kang tumama ing kita lumantar indriya kita, iku nuwuhake rasa seneng lan ora seneng. Bebasana pribadinira saka panguwasane wolak-waliking kahanan iku! Iku alangan tumrap laku nira.
35. Sapa wae kudu nglakoni kuwajibane lan tugase dhewe, nadyan ta mung sapele. Nadyan jroning ngrampungake tugase dhewe mau nemahi pati, iku luwih utama tinimbang clandhakan nindakake tugase wong liya”.
36. Harjuna matur : “ Dhuh Sri Kresna ! Punapa ta ingkang anjalari manungsa ingkang gesang ing donya punika, nglampahi pandhamel-pandamel dosa, kadhang-kadhang kados dene kapeksa, kajorok-jorokaken tanpa saged bangga?”
37. Sri Kresna ngandika : “Kang anjalari yaiku angkarane lan murkane kang diobahake dening guna rajas. Iku kang dadi sebab ngredane dosa lan kasangsaran. Iku musuhe manungsa ing jagad rame iki.
38. Dheweke tansa linimputan dening angkara lan murka, kaya dene huruping geni kang tansah linimputan dening kebul, uawa kaca kang tansah tinutupan dening bledug, uatawa wiji kang binungkus dening ari-ari.
39. Mangkono uga kawicaksananing manungsa iku tansah binuntel dening musuhe para sadu, yaiku kamarupa utawa angkara murka, kang tansah murub mobyar-mobyar tanpa duwe marem.
40. Kamarupa mau nyrambahi lan jumeneng ana ing indriya, akal, pangripta lan ciptaning manungsa, lan banjur amblinger manusa samangsa wus bisa nutupi kawaspadane.
41. Indriya iku gedhe banget gunane. Parasaan gunane luwih gedhe, luwih gedhe maneh gunane akal. Budi gunane luwih gedhe tinimbang akal. Kang gedhe dewe gunane yaiku Dheweke.
42. Sawuse sira ngreti yen Dheweke iku luwih luhur tinimbang karo budi, kanthi pribadinira teguh lan antheng jalaran saka Dheweke, yen sira prajurit sejati, sirnakna kamarupa iku, mungsuh kang julig banget, kang ora kena dicedhaki.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping tiga. Panunggaling Harjuna lumantar Karma Yoga.
01. Pangayomaning jagad ngandika : “Yoga ingkang kuna makuna ora ana owahe, yoga ingkang abadi iki, ing sakawit Manira warahake marang Wiwaswat. Wiwaswat nerusake marang Manu. Manu nerusake maneh marang Ikswaku.
02. Mangkono run-tumurun piwulang iki katampa dening para ratu-pinandhita. Marga saka kejahilane sang Maha Kala, piwulang Yoga iku saya suwe saya tumpangsuh, kisruh, bubrah, wusanane wus ora bisa dingerteni maneh dening manungsa.
03. Piwulang Yoga ingkang saiki Manira wedharake marang sira, iku padha wae karo piwulang ingkang Manira wedharake ing sakawit. Sira iku mitra Manira, kang tansah ngetokake bektinira. Mula piwulang ingkang adiluhur iki Manira wedharake marang sira.
04. Harjuna matur : “Paduka punika sugengipun saweg sapunika. Wiwaswat sugengipun sampun nalika jaman kuna, lan murud ing kasidan jati, dangu sakderengipun Paduka wonten. Kados pundi dene Paduka saged paring wedharan dhumateng Wiwaswat?”
05. Pangayomaning jagad ngandika “ Manira lahir lan mati wus marambah-rambah. Mangkono uga sira, Harjuna. Manira eling panitisan Manira kabeh, sira ora!
06. Manira iku Ingsun kang Ana tanpa nganggo dilahirake, Pangerane sagung alam. Manira Dat ingkang sipat langgeng, tan kena ing owah gingsir. Nadyan Manira ngenggoni kodrat Manira pribadi wondene jumeneng Manira iku saka daya kekuwatan kamayan Manira dhewe.
07. Saben-saben sajroning lelakon uriping bumi iki, anger-anggering Tepa Salira lan Welas Asih marang sapadha-padha dilalekake, lan tindak-tanduk sawenang-wenang saya andadra, Manira nitahake Manira Pribadi.
08. Perlune mbantu lan ngayomi ingkang padha alus-alus Budine lan mbrastha kang padha ambeg angkara-murka. Murih njejekake angger-anggering Tepa Salira lan Welas Asih ing saben jaman Manira bali manjalma ing donya iki.
09. Kang ora pangling marang panjalma Manira lan ngakoni Kasucian Manira, sawuse nemahi ajal, ora bakal bali menyang donya maneh, nanging tetep manunggal karo Manira.
10. Lepas saka panguwasane hawa nafsu, muring lan was-sumelang, tansah eling marang Manira lan ngayom marang Manira, sinucekake dening urubing Pangawikan, akeh kang wus bisa manunggal karo Manira.
11. Kapriye wae anggone anaking manungsa nedya nyedhaki Manira, mesthi dheweke bakal Manira pethukake, tanpa nganggo mbedhakake dalan endi kang dipilih. Sebab kabeh dalan tumuju marang Manira.
12. Sapa kang nggayuh kamuktening urip ing donya iki, gaweya sesaji pangurbanan, dicaosake marang para Dewa. Gangsar lan kapenak uripe wong-wong kang darbe laku memundhi marang para Jawata.
13. Anane kasta papat, iku Manira ingkang gawe, dhedhasar wewatekan lan panggaweyan siji lan sijine. Nanging sanadyan ta Manira ingkang dadi sabab, Manira tetep tanpa obah, abadi, tanpa mingset, tanpa gingsir.
14. Ora ana panggawe kang bisa ngobahake Manira. Manira ugo ora ngudi marang uwohe panggawe. Manungsa kang wus ngerti sipat-sipat Manira kang kaya mangkono iku, wus ora kablenggu dening panggawe apa wae.
15. Para leluhur jaman kuna, kang wus padha ngerti apa kang Manira wedharake iki, sarana pambudidaya kang teguh padha nggayuh kamuksan. Tumandanga kaya para leluhur ing jaman kuna iku, heh Harjuna!
16. Mara terangna marang Manira apa kang diarani tumandang lan apa kang diarani ora tumandang. Para winasis wae padha bingung anggone arep nerangake. Coba saiki Manira terangake marang Sira. Yen sira wis bisa mangerti, sira ora bakal nglakoni dosa maneh.
17. Manungsa kudu weruh kang diarani tumandhang, uga tumandhang sing salah lan uga maknane meneng, jero banget maknane lakune tumandang.
18. Manungsa kang bisa nyipati Kang Meneng sajroning tumandang lan kang Tumandhang sajroning Meneng, iku manungsa kang pinunjul kawicaksanane. Dheweke nindakake Yoga sinambi nglakoni sakeh panggawe (mati sajroning Urip lan Urip sajroning Mati).
19. Manungsa kang saguh ngrampungake kuwajiban-kuwajibane, ora marga kepengin ngundhuh uwohe, saha nucekake panggawene sarana urubing Pangawikan, iku kang diarani Pandhita kang sejati.
20. Wong sing ngeklasake uwohe panggawene, tansah nrima, ayem, ora gawe repote liyan, uwong kang mangkono iku, ora nuwuhake karma maneh, nadyan dheweke nglakoni paggawene apa bae.
21. Tanpa duwe pepenginan, tansah nguwasani pribadhine, lan bener-bener wus sepi ing kamurkan, kang tumandang iku mung ragane lan jalaran saka iku dheweke ora kadunungan dosa.
22. Nrima apa kang dadi pandhume, kalis saka wolak-walike kahanan, ora duwe sengit, padha wae sajroning suka lan sungkawa, ora ana karma kang nancang maneh, sanadyan dheweke nglakoni panggawe apa wae.
23. Kang wus sepi saka sakehe pepenginan, jiwane tansah tumanem ing kawicaksanan, lan ngrampungake sakeh panggawene mung minangka kurban, yaiku tandha bektine kang kunjuk marang kang murba-misesa uripe, iku manungsa kang wus lebur panancanging karmane.
24. Ing kono sajatine kang caos kurban iku Hyang Brahma dhewe, sesaji kurban ya Hyang Brahma, kunjuk marang Hyang Brahma, lumantar urubing genine Hyang Brahma. Sayekti marang Hyang Brahma parane wong kang gawene mung mikir-mikirake sipat-sipate Hyang Brahma.
25. Para Yogi ana kang gawene caos kurban marang para Jawata. Ana maneh kang caos kurban marang Hyang Brahma lumantar urubing geni. Karone tujuane caos sesaji minangka tandha bektine.
26. Ana kang nyajekake indriyane minangka kurban kang kabesem ing geni pangudine ngendhaleni hawa nafsune. Ana maneh kang ngurbanake sakeh pepenginane jroning genine indriyane.
27. Ana maneh kang ngurbanake tumandhange indriyane, malah ana kang ngurbanake napas panguripane, jroning nglakoni yoga sarana karep nguwasani angkarane, karep kang murub makantar-kantar saka panguwasaning pangawikan.
28. Ana uga ngurbanake bandhane, ngurbanake kaseneng-kasenengane sarana cecegah. Ana kang ngurbanake mangan lan turu jroning pangudi marang kawicaksanan.
29. Ana maneh kang ngurbanake manjing-mijile napase, sarana tansah ngendhaleni lakune karone lan mbudidaya tetep eling marang asal-kamulane.
30. Ana maneh kang caos kurban lumantar tapa sarana nyiksa ragane. Wong-wong iku kabeh wus ngerti dununge pangurbanan. Pangurbanan sayekti dadi panglebure dosa.
31. Sapa urip saka turahe rejekine sauwise danggo sesaji kurban, lakune mesthi tumuju marang Hyang Brahma kang sipat langgeng. Alam donya iki mung nyedhiaake kanugrahan marang kang padha caos sesaji kurban, mangkono uga alam liya-liyane.
32. Sanadyan ta wujuding kurban kang kunjuk marang Hyang Brahma iku mawarna-warna, nanging kabeh kurban iku kelakone sarana tumandhang. Yen sira wis bisa nampa surasane piwulang iki, mesthi uripira bakal mentas,
33. Luwih utama tinimbang sesaji kurban kang wujud barang utawa bandha, yaiku tapabrata nggayuh panunggaling Kawula Gusti. Tujuane sakeh panggawe iku ora liya mung pepadhang lan pangawikan.
34. Goleka pangawikan sarana tetakon, lan sarana mbangun turut jroning puruhita marang sang Wiku utawa sang Guru Jati. Mesthi bakal binuka kawicaksananira dening para Mahaguru, kang wus wikan ing gaibing Urip.
35. Yen kabeh iki wus rumesep bener-bener ing rasa-pangrasanira, wus ora ana apa wae kang bisa gawe rupeke atinira marga saka salah tampa. Hyang Atma nglimputi sagung kang gumelar iki. Dadi sakeh alam kang gumelar lan kang gaib iku dumununge ana ing Ingsun.
36. Sanadyan sira iku wus nglakoni kejahatan ngluwihi para bebenggole penjahat, kanthi lelayaran ing prahu pangawikan, mesthi sira bisa ngliwati samodraning sakeh dosa.
37. Yen bahan bakar iku sirna dadi awu marga saka urubing geni pangurbanan, mula genine pagawikan bisa mbesmi panancanging Karma nganti dadi awu uga.
38. Pangawikan utawa ilmu iku sesuci ingkang ampuh dhewe ing donya iki. Wong kang wus sampurna anggone olah Yoga, wusanane nemu yen Pangawikan iku dumunung ing Salira Pribadi.
39. Sapa kang mantep imane bakal tampa Pangawikan, uga wong kang tansah ngendhaleni indriyane. La, yen wong iku wus ndarbeni Pangawikan, mesthi dheweke tumeka ing luhuring aluhur, katentreman lan kamulyan.
40. Nanging sapa kang kapir, saha ora duwe kapercayan babar pisan, marga saka atine kang tansah tidha-tidha, was sumelang lan kuwatir, dheweke mesthi bakal nemahi sirna. Donya lan alam-alam ingkang luwih alus ora duwe panggonan lan ora nyediakake kasenengan kanggo wong kang tansah mangu-mangu, ragu-ragu, tanpa keantepan.
41. Kang wus nucekake Karmane lantaran Olah Yoga, kang wus ilang was-sumelange jalaran saka Kawicaksanane, kang uripe tansah manjing jroning Hyang Atma, sayekti wus medhot panancanging Karma.
42. Pramila leburen rasa was sumelang kang tuwuh jroning atinira sarana landheping Pangawikanira, lan bangkita teguh ing Panunggalira karana Olah Yoga.
Punika piwucal winadi ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping sekawan. Panunggaling Harjuna lumantar Pangawikan.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar mungkur ing Panggawe
01. Harjuna matur : “Panunggal lumantar mungkur ing kadonyan utawi mungkur ing pandamel, lan panunggal lumantar nindakaken pandamel utawi Karma Yoga, kalih-kalihipun angsal pangalembana Paduka, Dhuh Sri Kresna ! Mila kersaa paring pangandika pundi ingkang prayogi piyambak?”
02. Pangayomaning Jagad ngandika : “Mungkur ing panggawe lan nindakake panggawe, yen anggone nindakake kanthi patitis, karone nuntun marang kamulyan. Nanging tinimbang karo mungkur iang panggawe, nglelatih nindakake Karyma Yoga iku luwih utama.
03. Nanging kawruhana, wong sing wus tekan anggone olah mungkur ing panggawe, iku wong kang wus ora duwe sengit lan ora duwe pangarep-arep, lan uga wus ora kena pengaruhe wolak-waliking kahanan. Wong kang wus mangkono iku, tumuli pedhot sakeh panancange.
04. Kang ngarani yen piwulange Ilmu Sangkya lan piwulange Karma Yoga iku beda, satemene iku bocah cilik. Kang wus putus anggone olah Ilmu Sangkya, uga ngunduh uwohe piwulang Karma Yoga, lan mangkono ugo kosokbaline.
05. Kawruhana, heh satria utama! Mungkur ing kadonyan utawa mungkur ing panggawe, iku ora bisa kelakon, tanpa nindakake panggawe. Sapa kang tan pegat nindakake Karma Yoga, mesthi bakal manunggal karo Hyang Brahma.
06. Kang telaten olah Karma Yoga, nucekake pribadhine, nguwasani angkarane, sarta ngendaleni indriyane, wus ngreti yang Ingsun iku jumeneng ana ing sakeh titah, wong kang mangkono iku wus ora bisa kena reregede sakeh panggawe.
07. “Dudu aku kang tumandhang”, mangkono panemune, nalika jroning olah Karma Yoga, dheweke wus manunggal karo Hyang Brahma, lan weruh, ngrungokake, ngambu, ngicipi, ambegan, ngrayangi, obah utawa meneng.
08. Nadyan ta dhewewke celathu, weweh utawa nampani, melek utawa merem, panemune : “Kang tumandang iku indriya, nanggapi barang-barang kang dadi pepenginane.
09. Yen sajroning tumandang iku dheweke ngreti yen dheweke iku sabenere mung nglakoni prentahe Hyang Brahma, lan terus tumandang sarana ngeklasake uwohe panggawene, dheweke mesthi kalis ing dosa, ibarat godong lumbu kang kalis ing banyu.
10. Sarana raga, cipta, ripta, budi lan indriyane, para yogi padha tumandang nindakake panggawe apa wae kang kudu dilakoni, kanthi merdika nucek ake pribadine.
Nanging sapa kang tumandang kanthi ngaya, ambudidaya tumibane uwohe, iku tetep dadi begundhal, budhake panggawene. Ora bakal dheweke entuk kamardikan.
12. Kang pangriptane wus mungkur marang sakeh panggawe, kanthi nguwasani pribadine, sayekti jumeneng Ratu ing Negara Nawapura. Dheweke wus ora tumandang sarta uga ora mrentah tumandang.
13. Kang kuwasa ing Negara Nawapura iku ora nganakake panggawe lan dudu sing nindakake panggawe, lan ora nganakake sambung-rapete panggawe lan uwohe. Kabeh mau ditindakake dening Swabhawa .
14. Ora dosa kang bisa ngregedi Dheweke, ora ana kabecikan kang bisa namani Dheweke. Kawicaksananing manungsa binuntel dening kabodhohan. Ya kabodhohan iku kang dadi jalarane klera-klerune tumandang kita.
15. Kang pangawikane wus nyirnakake sakeh pepeteng, lan Atmane wus musnahake Kabodhohan, sayekti jroning jiwane kawicaksanan sumorot lir sang surya. Ing kono jumeneng Luhuring Aluhur.
16. Kang budine wus manunggal karo Dheweke, mangkana uga Atmane, kukuh tumanem ing Dheweke minangka pepontoning gegayuhan, iku yan sakeh dosane wus linebur dening pangawikan, bakal manjing ing kasampurnan, lan wus ora bakal bali maneh marang donya (terus manjing ing kamulyan).
17. Brahmana kang sadu budi lan andhap-asor, sapi, gajah, malah asu lan wong kang mangan asu, iku kabeh padha wae ajine tumrap sang Pandhita, kang tuhu wus manunggal karo Dheweke.
18. Sapa kang pangriptane tansah tata-tentrem (seimbang) bisa nelukake bumi iki. Suci kaya Hyang Brahma dhewe, dheweke mengko mesthi manunggal karo Hyang Brahma.
19. Ora suka riya yen nemu kabegjan, lan ora giris yen katekan bebaya, kang santosa ing budi, tetep tanpa was sumelang, manjing ing Hyang Brahma.
20. Kang Atmane wis ora kena pengaruhe obah-mosike indriyane, wis seneng lan lega jalaran sesrawungan karo Ingsun, kang pribadine wus manunggal karo Ingsun lumantar olah Karma Yoga, bakal ngrasakake kamulyan kang ora ana wusanane.
21. Kasenengan lan kanikmatan kang timbul saka gepok-senggole Jagad Cilik lan Jagad Gede, sejatine mesthi mbabarake kasusahan. Kanikmatan kang mangkono iku, lagi wae bisa dirasakake wus banjur musna. Sang sadu ora butuh srawung karo kanikmatan kang kaya mangkono iku.
22. Manungsa kang isih urip sajroning raga iki, lan tanpa keguh bisa nanggulangi panggendenge hawa nafsu lan kamurkan, iku manungsa kang tuhu pinunjul.
23. Sapa kang wus ngalami yen kamulyan iku dumunung ana ing Salira Pribadi, seneng sesrawungan karo Dheweke, adus ing papadhang marga saka Dheweke mesti bakal manjing ing Nirwana Hyang Brahma, jalaran wus manunggal karo Hyang Brahma.
24. Kabeh resi kang wus resik saka sakeh dosa, lan wus ora kataman wolak-waliking kahanan, tansah nguwasani pribadhine, lan merakati tumrap sapa wae, mesthi bakal manjing ing Nirwanane Hyang Brahma.
25. Sepi saka sakeh pepenginan, ora
26. Sang Muni, kang murih bisa muksa nglelatih nututake budine, pangriptane, ciptane, lan indriyane, kang wus sepi ing pamrih, was-sumelang lan kamurkan, mesthi bakal mentas, Muksha.
27. Kang wus ngerti yen Ingsun ingkang ngrasakake kanikmatane pangurbanan tapa-brata jroning nglakoni Karma Yoga, wus mangerti yen Ingsun ingkang jumeneng Pangeran ing kabeh Alam, welas asih marang kabeh titah, marga wus ngerti marang Ingsun, bakal oleh katentreman lan kamulyan kang linuhur.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Gangsal. Panunggaling Harjuna lumantar Mungkur ing Kadonyan..
6. DYANA ( ADHYATMA ) YOGA
01. Kang paring kamulyan angandhika : “Ora anjagakake uwohe panggawene, tansah nglakoni panggawe kang wus dadi kuwajibane, iku Saniyasi lan Yogi kang sejati, dudu wong sing wus ora ngobong dupa lan sungkan nyambut gawe.
Cathetan : Saniyasi punika tiyang ingkang sampun mutusaken nilar tataning sarengat, ingkang lajeng namung ngugemi piwucalipun Tareqat, Hakekat lan Makripat.
02. Apa kang diarani ngungkurake panggawe iku satemene padha wae karo olah yoga. Wong iku ora bisa jumeneng yogi, yen ora bisa ngilangi sakeh pepenginane.
03. Tumrap sang Muni kang lumantar semedi anggayuh panunggal karo Hyang Brahma, Karma Yoga ingkang dadi dedalane. Nanging mengko yen dheweke wus saya cedhak karo Hyang Brahma, lantarane supaya dheweke tetep cedhak karo Hyang Brahma, ora liya mung kantentreman.
04. Marga, wong kang wus ora bisa digawe sengsem dening pepenginan indriya utawa kaluhuraning panggawe, lan wus ngeklasake sakeh gegayuhan, iku kang diarani yogi temenan, tegese wus manunggal karo Hyang Brahma.
05. Prayoga manungsa, lumantar teguhipun karsa, sarana pangriptane tansah yumanem ing Ingsun, njungjung derajat pribadine. Ora bakal dheweke pisah karo Ingsun maneh. Ingsun iku mitrane dheweke, nanging dheweke uga bisa dadi satru Ingsun.
06. Ingsun iku mitrane dheweke kang wus bisa nglindhih angkarane. Naging uwong kang ora bisa nguwasani pribadine, sarta ora gelem meruhi marang Ingsun, iku kang dadi satru Ingsun.
07. Wong kang rahayu ing budi, kang wus bisa nglindih angkarane, ing kono Ingsun wus teguh jumenenge. Dheweke wis ora keguh jroning ngrasakake adhem utawa panas, bungah utawa susah, lan pangalambana utawa panacat.
08. Tumrap wong kang wus ngrasa marem, jalaran wus tinarbuka kawicaksanane, puguh panggah anggone ngendhaleni indriyane, tumrap sang yogi kang wus manunggal, mas lan lemah iku padha wae ajine.
09. Manungsa kang wus ora mbedak-mbedakake, kang wus nganggep pada wae satru lan mitra, wong liya lan sanak utawa kadang, wong becik lan wong ala, iku wong kang wus luhur bebudene utawa jiwane.
10. Sang yogi prayoga olah semedi kanthi ajeg, dumunung ana ing panggonan kang sepi, dhewe, sarta ora pegat nguwasani pribadine, tanpa pangarep-arep lan pepenginan.
11. Lungguha ing panggonan ingkang resik, nganggo palungguhan kang bakuh, ora kendhekan ora kadhuwuren, tinutupan dening suket, lulang lan sembagi.
12. Ing kono ciptane supaya mantheng tumuju marang gegayuhan tunggal sarana nguwasani pangripta lan indriyane; prayoga dheweke nindakake lakuning yoga, murih nyenyuci atmane.
Cathetan : Atma punika gesang murni, gesang tanpa wahana.
marang pucuking grana, tanpa nganggo nolah-noleh ngrasakake kiwa tengen.
14. Pribadine meneng anteng, tanpa was-sumelang lan teguh ing kesanggemane nglakoni brahmacari (wadat), waspada marang obah-mosike pangriptane, temen-tumanem ing Ingsun kang dadi gegayuhane.
15. Mangkono tan pegat anggone ngudi manunggal karo Ingsun sarana tansah nguwasani pangriptane, sang yogi nuli manjing ing katentremaning Nirwana kang luhur, jumbuh karo Ingsun.
16. Yoga iku ora kanggo uwong ingkang nggedhekake mangan, lan uga ora kanggo uwong ingkang tansah pasa, ora kanggo uwong ingkang karem turu, lan ugo ora kanggo uwong ingkang tansah melek.
17. Kanthi duga prayoga bab mangan lan kasenengan, ajeg anggone nglatih olah yoga, turu yen mangsane turu, lan tangi yen mangsane tangi, yoga sayekti bakal nyirnakake sakeh kasusahan.
18. Yen obah-mosike cipta lan riptane tansah di awasi lan dikuwasani, lan jiwane manungsa terus tumanem ing atma, sarta dheweke wus ora kepengin andarbeni apa kang nenangi pepenginan, manungsa kang mangkono iku wus kena diarani manunggal karo Ingsun.
19. Lampu kang ing panggonan kang sepi ing angin ora keder urupe, iku kang kuna makuna dadi gegambarane sang yogi, kang lumantar olah yoga murih manunggal karo Hyang Atma, wus jumenengake panguwasaning Ingsun.
20. Yen jroning nglelatih olah Yoga, cipta lan riptane wus lerem, dheweke bakal bisa nyipati jumenenge Hyang Atma, lan jalaran saka iku nemu kamulyan lan kamareman.
21. Kang nuwuhake rasa mukti-mulya kang linuhur, kang ora bisa diresepi dening indriya, lan mung bisa dirasakake dening budi jroning manjing ing Kasunyatan Jati.
22. Ora ana gegayuhan lan kanugrahan kang luwih luhur, sebab ing kono ora ana was-sumelang, susah sungkawa kang bisa namani maneh.
23. Sayekti kang diarani Panunggal, yaiku udhare panlikunge rasa was-sumelang lan sedih susah. Kahanan kang mangkono iku kang prayoga digayuh kanthi weninging jiwa.
24. Ngungkurake sakeh reroncenaning batin kag bisa nuwuhake pepenginan, kabeh indriya wus sinrimpung dening kawaspadaning prangripta.
25. Manungsa bisa anggayuh eneng-ening, ayem tentrem, yen indriyane lan ciptane wus winengku dening panguwasaning budi, lan
tinarik sinendhal bali murih winengku lan kinuwasan maneh dening Atma.
27. Sang yogi kang wus lulus anggone ngeningake riptane, ngrasakake luhur-luhuring kamulyan. Rajas wus tutut manut. Ing kono sang yogi wus dumunung ing kahananing Hyang Brahma, adoh saka sakeh dosa.
28. Kang wus bisa tanpa kendhat nyawijekake pribadine, iku yogi kang wus mentas saka dosa. Dheweke gampang manunggal karo Hyang Brahma lan ngrasakake Kamulyan kang linuhur.
29. Ingsun dumunung ing kabeh titah lan kabeh titah iku winengku dening Ingsun. Manungsa kang wus manunggal lumantar lakuning yoga, wus ora mbedak-mbedakake siji lan sijine, wus ora pangling marang kahanan kang mangkono iku.
30. Kang wus bisa maspadhakake anane Ingsun ing ngendi-ngendi wae, lan yen Ingsun iku ana ing apawae, iku manungsa kang ora bakal pisah karo Ingsun, lan Ingsun uga ora bakal ninggalake dheweke.
31. Yogi kang tansah memundhi-mundhi Ingsun jroning sawiji-wijining titah, yogi kang mangkono iku, kapriyea uga kahanane uripe, ora bakal pisah saka Ingsun.
32. Kang wus bisa maspadakake kabeh kadadeyan lan kahanan miturut dhawuhe Hyang Atma, lan jalaran saka mangkono iku ngerti yen sejatine iku ora ana apa-apa, ora mbedakake bungah lan susah, iku yogi kang wus sampurna.
33. Sang Harjuna nyela atur : “Dhuh Sri Kresna! Yoga kang miturut keterangan Paduka punika mboten sanes kajawi olah kateguhan, kajenjeman lan antenging jiwa, punika miturut pamanggih kula angel sanget anggenipun saged kalapahan.
34. Manas (Pangripta) mboten saged kendel, rongeh sanget, rosa, mboten kenging dipun kuwasani. Tiyang ingkang saged nguwasani pangriptanipun prasasat saged njaring angin”.
lan wiragya, yaiku pambudidaya sepining pangarep-arep lan pamrih.
36. Tumrap uwong kang durung tau nyoba ngendhaleni pribadine, yoga pancen angel bisane kagayuh, nanging samongsa uwong iku gelem nglelatih ngendhaleni angkarane, mesthi ya diparingi dalan supaya bisa anggayuh yoga”.
37. Harjuna nyuwun priksa : “Tiyang ingkang mboten saged ngendaleni angkaranipun, nanging ageng kapercayanipun salebetipun olah yoga, kirang kawaspadanipun ngantos pangriptanipun wungsal-wangsul ambrandat lan nyaleweng, lan jalaran saking makaten wau mboten lulus anggenipun olah yoga, kados pundi kuwasananipun tiyang ingkang makaten wau ?
38. Punapa tiyang makaten punika mboten badhe kandheg ing tengah-tengahing lampah, lamapahing Ngelmu Sangkya utawi lampahing Karma Yoga, wasana ibarat mega ingkang pinisah-pisah dening maruta, tanpa wonten kendelipun lajeng sinorat dening dayaning surya, musna lebur papan tanpa tulis?
39. Dhuh Sri Kresna! Kersaa nyirnakaken raos kuwatir ingkang damel peteng manah kawula. Sebab saestunipun mboten wonten sanesipun ingkang saged ngentasaken kawula saking pepeteng wau kajawi namung Paduka”.
40. Sri Kresna ngandika “ “Heh Parta! Jroning urip ing alam donya iki, utawa ing alam akherat, ora bakal dheweke musna lebur papan tanpa tulis iku. Ora bakal wong kang jujur sineret-seret nganti nemahi kasangsaran.
41. Sauwise urip nganti dawa umure, bebarengan karo uwong-uwong liya kang padha jujur-jujur, lan banjur mati lan manggon ing suwargane uwong-uwong kang jujur-jujur nganti atusan taun, wong kang ora lulus anggone olah yoga mau, bakal dilahirake maneh ing donya, ing tengah-tengahing kulawarga kang suci lan binerkahan dening Pangeran.
42. Bisa uga dheweke bali lahir dadi anak putune para yogi kang sadu budi. Ing jaman saiki ora gampang wong bisa dilahirake kaya mangkono iku.
43. Ing kono sauwise pulih sessambungane karo budine, lan megar tuwuhe uripe wus tekan ing tataran kang wus dienggo, nalika uripe kang keri, dheweke mesthi banjur marsudi maneh anggone olah yoga, kaya kang uwis-uwsi, nganti dheweke bisa anggayuh pepunthone gegayuhane.
44. Jalaran nalika uripe ingkang keri dheweke wus nglatih olah yoga, jroning urip iki, dheweke gelem ora gelem mesthi katarik maneh olah yoga, nganti wusanane dheweke bisa ngalami lan ngresepi jumenenge Hyang Brahma.
45. Yoga kang tansah ngudi marang panunggal lan wus adoh saka sakeh laku dosa, sauwise marambah-rambah urip ana ing donya iki, wusanane bisa manjing ing Kahananing Urip kang luhur.
46. Olah yoga iku ngluwihi tapa, uga ngluwihi olah ngelmu, lan ngluwihi gawe amal becik, mula dadiya yogi, heh Harjuna!.
47. Lan ing antarane para yogi, yogi ingkang sajrone telenging atine, kanthi iman ingkang kukuh-bakuh, tansah suwita lan memundhi Ingsun iku yogi kang tuhu wus manunggal karo Ingsun.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping enem, winastan Panunggal sarana Olah Semedi.
wedharake marang sira, lan kajaba saka iku sira bakal entuk pangalaman kang gedhe banget manpangate. Mengko yen sira wus bisa mangerti kabeh, ig donya iki wus ora ana kang isih perlu sira sumurupi maneh.
03. Sapa ta kang ora kepengin Kamardikan utawa Kamandhirian kang sampurna? Ing antarane ma ewu-ewu mbok manawa mung siji! Lan ing antarane ma ewu-ewu uwong kang padha kepengin mandhiri kanthi sampurna, mbok manawa mung siji kang bisa ngresepi jatine Kasunyatan Manira.
04. Prakriti Manira iku ana wolung rupa : Bumi, banyu, angin, geni lan swasana (ether), cipta, ripta lan angkara. Kawruhana iki kabeh sipat-sipat Manira kang lahir.
Cathetan : Prakriti punika ing jaman sapunika dipun wastani unsur utawi anasir. Bumi punika Carbon, banyu Hidrogen, angin Nitrogen, Geni Oksigen. Unsur sekawan punika miturut Ilmu Kimia inggih unsur-unsur ingkang mawujudaken zat-zat organis, inggih punika zat-zat ingkang andhapuk wahana-wahana tumrap samudayanipun ingkang mawa gesang kadosta wit-witan, raganing manungsa, sato lan sanes-sanesipun. Ing sapunika cacahipun unsur punika meh satus, awit saking hidrogen dumugi uranium lan salajengipun. Cipta, ripta lan angkara mboten kepetung unsur.
05. Kawruhana yen ing sajrone sipat-sipat Manira ingkang kasar mau, ingkang ana ora liya mung Dheweke, yaiku Dat kang dadi dhedhasare Panggrahita (Rasa ana, Concicousnes) jroning sakeh titah, tuke urip ingkang nglimputi lan nyrambahi jagad ingkang gumelar iki.
06. Kawruhana yen prakriti Manira iku ora pisah saka Manira, Ingkang dadi gua garbane sakeh kang dumadi. Jagad Gedhe iki Manira ingkang nglahirake, lan lebure bali maneh marang Manira.
07. Ora ana barang kang luwih luhur tinimbang Manira. Salwiring kang dumadi iki kasambrahan dening Manira, ibarat mutiara-mutiara kang rinonce ing benang sutra.
08. Ingsun sarining banyu, pepadhanging srengenge lan rembulan. Aum,
Urip kang nguripi sakeh titah, kateguhan kang padha nglakoni tapabrata.
10. Kawruhana, Ingsun wijine kabeh titah kang tan kena ing rusak, heh Parta! Ingsun uga budine kang mlaku nalare lan prabane sakeh kang sumorot.
11. Kasektene para kang sinekti, kang wus sepi ing hawa napsu lan pangarep-arep. Banjur Ingsun uga pepenginan kang ora ngrusak angger-anggering Sih Katresnan.
12. Samubarang ingkang dhedhasar satwam, rajas lan tamas, uga Ingsun ingkang anjalari. Dudu Ingsun ingkang jumeneng ing kono, nanging kabeh mau winengku dening Ingsun.
13. Sanasaban dening dayaning Triguna, wong sajagad iki padha kablinger kabeh, lan ora padha bisa nyekseni Kahanan Ingsun, ingkang jumeneng tanpa magepokan karo sakeh kahanan, langgeng tan kena ing owah gingsir.
14. Marga saka daya kasektene Maya kang linuwih, kang Ingsun tuwuhake saka panguwasane Triguna, arang-arang kang padha bisa nyedhaki Ingsun. Nanging kang bisa nrabas kasektene sang Maya, Maya wus tanpa daya.
15. Para durjana, wong-wong kang cubluk lan pengung, kang seserape isih binungkus dening dayaning Maya, marga kinuwasan dening guna Rajas, ora padha bisa nyedhaki Ingsun.
16. Papat cacahe golongan titah, kang sarana laku susila ngayom marang Ingsun, yaiku wong kang nandhang prihatin, wong kang golek Ilmu, wong kang ngudi kaluhuraning budi, lan para sadu.
17. Kang cedhak dhewe karo Ingsun yaiku sang Sadu, kang jroning ngudi panunggal tansah memundhi Ingsun. Sang sadu bekti banget marang Ingsun, lan Ingsun uga tresna marang dheweke.
18. Ingsun rena marang golongan papat mau, nanging sang sadu Ingsun padhakake karo Ingsun dhewe, marga manunggal karo Ingsun, sarana Ingsun minangka lantarane.
19. Sawuse lahir lan mati marambah-rambah, sang sadu wusanane mesti teka ing ngarsaning Ingsun, banjur mangucap : “Salwiring Alam ingkang gumelar iku Wasudewa. Wasudewa jiwaning Jagad Gedhe iki kang arang-arang bisa disekseni dening titah.
20. Wondene sapa kang kawicaksanane isih kablinger dening sakeh pepenginan lan saguh nglakoni apa wae, murih bisa katekan apa kang dadi pepenginane mau, sarana memundhi sesembahan-sesembahan ingkang maneka rupa gandheng karo wewatekan dhewe-dhewe, sawuse ajal, mesthi parane ya menyang sesembahan mau.
21. Lan sapa wae kang memundhi sadhengah wewujudan, kanthi iman ingkang santosa lan leladi kanthi jujur marang sesembahan iku, iman ingkang santosa iku, asale uga saka Ingsun.
22. Sapa wae kang wus bisa nyawijekake pribadine, marga saka imane mau lan memundhi kanthi jujur marang sesembahan-sesembahane iku, mesthi bakal entuk apa kang dipengini. Ora liya Ingsun ingkang maringake uwohe panggawene iku!.
23. Uwohe panggawene iku, yen panganggone ora ngati-ati, durung suwe anggone bisa dinikmati, banjur wus enthek. Sapa kang memundhi para dewa, parane marang para dewa. Sapa kang memundhi marang Ingsun, parane marang Ingsun.
24. Uwong kang budine durung tinarbuka padha darbe panemu yen Ingsun, kang tanpa awitan lan wekasan, tan kena sinipatan, wus tau manjalma dadi manungsa. Anane panganggep mangkono iku, marga wong mau durung ngerti Dat Ingsun kang Sejati, langgeng tan ana ingkang madhani.
Cathetan : Ing Al Qur’an kanyatan punika dipun cethakaken dening kalimat : La hu laa syarikat wa hua al abadiy..
25. Arang banget kang meruhi Ingsun, jalaran tinutupan dening daya pemblingere Maya. Si pengung ora weruh marang Ingsun, marga Ingsun iku langgeng. Ana tanpa nganggo dilahirake.
26. Ingsun ngreti anane sakeh titah ing jaman kang wus kapungkur ing jaman saiki, lan ing jaman kang bakal teka. Naging sakeh titah mau heh Harjuna, ora ana kang padha weruh marang Ingsun.
27. Kajiret dening bungah-susah, seneng sengit lan wolak-walike kahanan, kabeh titah uripe ing donya iki mung dadi dolanane Triguna.
28. Nanging jalma kang wus mungkur lan adoh ing laku duraka, lan mung gawe amal kang becik, waspada marang wolak-walike kahanan, kang padha memundhi Ingsun kanthi iman kang teguh.
29. Kang padha ambudidaya uwale saka karusakan lan pati, kang padha gegondhelan lan ngayom marang Ingsun, iku wus padha ngerti marang Brahma, ngerti marang Dat, lan ngerti marang tumandange Adiyatma.
30. Kang ngreti yen Ingsun iku ora pisah kari Adibuta, Adidaiwa lan Adiyagnya, iku ora bakal pangling karo Ingsun, samangsa pati nekani dheweke”.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping pitu, winastan : Panunggal jalaran Tinarbuka.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Kalanggenganing Hyang Brahma
01. Harjuna nyuwun priksa : “Dhuh Sri Kresna ; Punapa ta Brahma lan punapa ta Adiyatma punika ? Saha punapa ingkang dipun wastani Karma, Adibuta lan malihipun Adidaiwa ?
02. Lan punapa maksudipun Adiyaksa tumrapipun jalma ingkang maksih ngrasuk raga, lan kados pundi caranipun manungsa saged nyumerepi Paduka, nalika piyambakipun ngancik wancining ajal.
03. Kang Maha Mulya ngandika : “Brahma iku luhuring aluhur, kang tan kena ing rusak. Adiyatma iku jumeneng Manira ing sanubarining manungsa. Dene Karma iku tumandange Dayapurbane Hyang Brahma ingkang anjalari gumelare sakeh alam iki.
04. Adibuta iku samubarang ingkang kena ing rusak lan tansah ngalami owah gingsir lan Adidaiwa iku padha wae karo Purusa, yaiku tetimbangane Prakriti. Kang diarani Adiyaksa iku panjalma Manira ing donya iki.
Cathetan : Purusa punika mulabukanipun sakathahing daya (energy) lan prakriti punika mulabukanipun sakathahing wujud (stof matter).
05. Lan manungsa ingkang nalika wanci ngancik ajale, nggelengake cipta lan riptane marang Manira lan banjur ninggalake ragane, iku bakal manunggal karo Manira. Iku wus kena dipethekake!.
06. Apa kang dadi kawigatening manungsa ing saat ajale, sauwise dheweke ninggal ragane, dheweke parane mesthi mrono, jalaran kagawa dening kodrat iradate (karepe).
07. Mula sasuwene pancakara ing medhan laga mengko, sawijekna ciptanira lan riptanira tumuju marang Manira, mesthi sira bakal tumeka ing Ngarsa Manira. Aja sumelang maneh, iku mesthi bakal kelakon!.
Cathetan : Punika mboten beda kaliayn ajaranipun Islam ingkang mucal, supados ing saat ajalipun, manungsa nyebut asmaning Pangeran. Allah, Allah, Allah.
08. Mula kulinakna olah semedi. Aja nganti riptanira selewengan. Sarana teguh lan panggah anggonira olah yoga lan ngulinakake semedi sira mesthi bisa anggayuh kaluhuraning Purusa.
09. Kang riptane tansah tumuju marang kang Maha Wikan, kang ngatur lan mernata jagad sakalir, kang luwih lembut tinimbang lembuting alembut, kang misesa sagung kang dumadi, kang sumorot lir sewu surya bebarengan, tanpa magepokan karo pepeteng, nanging tan bisa kinayangapa dening titah.
10. Ing wanci ajale, kanthi jiwa ingkang teguh, puguh, panggah ngudi manunggal kagawa saka rasa bektine lan daya kekuwatane anggone olah yoga, wong kang mangkono iku, sawuse bisa nggugah mawasarpa lan bisa musatake iline ana ing tengah-tengah mawasarpa lan bisa musatake iline ana ing tengah-tengah alis loro, mesthi bakal munggah marang Suwargane Hyang Purusa.
Cathetan : Ingkang dipun wastani mawasarpa, ing kasusastran Inggris dipun namaakaken serpent power, punika ssaestunipun aji kundhalini. Kundhalini punika daya kekiyataning agesang ingkang nggegirisi, mirip kaliyan dayaning listrik. Kundhalini punika sumimpen wonten ing pangkalaning ula-ula, ingkang ngatur gesanging “Bait almuharram” utawi “Pedaleman ingkang tan kena nepok” utawi kelamin, “bait al Mukhadhas” utawi Jantung, lan “Bait al makmur” utawi utek.
Manungsa ingkang sampun lulus anggenipun olah semedi saged nggugah kundhalini lan ngatur lampahipun miturut marasing ula-ula, sarta nglangkungi sakthahing cakram, antiwisipun cakram ingkang dumunung wonten ing bathuking manungsa ing antawisipun alis kekalih.
Cakram punika ing mistik Hindu dipun wastani “Netranipun Hyang Brahma”. Manungsa ingakang sampun saged nangekake kundhalini lan ngatur lampahipun nglangkungi cakram-cakram (wonten pitu cacahipun), prasasat sampun jumeneng Wisnu, sebab nguwaosi gesanging cakram-cakram punika, saestunipun dipun perlambangi dening nguwaosi sanjata cakra. Kajawi punika, ing lampahan “Dewa Ruci” Jumedhulipun naga ageng ing tengah-tengahing samodra jineman”, samodra winadi, ingkang lajeng anggubed raganipun Bima, dados lambangipun kundhalini (Mawa Sarpa-genining naga).
11. Kang diarani “Kang tan kena ing rusak” dening para wiku kang wus wikan ing pawulange sakeh Kitab Wedha, parane para pinunjul kang wus sepi ing hawa nafsu lan bisa nguwasani angkarane; kang dadi gegayuhane para sadu-budi kang padha nglakoni brahmacari (wadat), iku nedya Manira terangke kanthi cekak.
pinusatake ing sirah, sawiji jroning olah yoga.
13. Binarengan ngucapake sabda tunggal suci AUM, ripta tan pegat, cumanthel ing Manira, manungssa kang lolos saka ragane kanthi cara ingkang mangkono iku, mesti ngliwati lawanging suwarga ingkang luhur dhewe.
14. Yen wus ora ana gegambaran liyane sajroning riptane, yen kang ana ing ngarepe netra batine mung Manira, yekti Manira gampang bisane kagayuh dening sang Yogi kang wus sawiji.
15. Sapa kang wus tumeka ing ayunan Manira, ora bakal dilahirake maneh ana ing donya, papan kasangsaran kang tansah owah gingsir. Para Mahatma iku mau padha manjing ing Kamulyan Jati.
16. Kabeh alam iku sajatine ora langgeng, mangkono uga suwargane Hyang Brahma, kang uga nganggo awitan lan pungkasan. Naging kang wus tumeka ing ayunan Manira, iku wus metu saka cakra panggilinganing urip lan mati.
17. Dinane Hyang Brahma (sakalpa) iku luwih saka sewu jaman. Mangkono uga wengine Hyang Brahama. Mangkono mau kandhane kang wus padha mangerti.
18. Ing wanci pleteke dinane Hyang Brahma, kabeh alam iki jumedhul saka gua garbaning Gaib. Ing wanci kumrukube wengine Hyang Brahma kabeh alam iki digulung maneh lan banjur mlebu maneh ing gua garbane Gaib.
Cathetan : Gaib punika samubarang ingkang boten kenging dipun gagabi dening akal budining manungsa (Het Onkenbare, The Unknowwable).
19. Satuhune kahanan kabeh kang tumitah iki, nalika dumadine wus tumuju marang lebure, tanpa bisa suwala yen wengine Hyang Brahma wus nyedhak, lan ing wanci pletheke dinane Hyang Brahma bakal diwijilake maneh.
20. Naging luwih alus lan luhur tinimbang kodrat alam kang mangkono iku, ana Sawiji kang ora ginelar, Sawiji kang luwih luhur tinimbang karo apa wae kang ginelar, lan ora melu lebur karo sakeh titah.
21. Barang kang ora winedar utawa ginelar iku diarani Sastra. Iku kahanan kang luhuring aluhur. Kang bisa tekan ing kono wus ora bali maneh marang donya. Iku padunungan Manira kang Maha Luhur.
Cathetan : Makna tembung sastra kados ing nginggil punika kula aturi njajarake kaliyan makna Sastra ing Serat Sastra Gendhing, ingkang saestunipun anggelaraken bebantahan bab pundi ingkang langkung rumiyin : Sastra (ALLAH) utawi Gendhing (Gesang).
Kersaa ugi nandingaken kaliyan punapa ingkang kawrat ing Kitab Injil (Bibel) bagiyan piwucalipun Johannes Pembaptis, ingkang ungelipun : Ing sakawit ingkang Ana iku Sabda, lan Sabda iku ana ing Allah Sabda iku satemene Allah! Sastra punika boten sanes inggih gegambaranipun Sabda.
22. Purusa kang Maha Luhur mau mung bisa digayuh sarana bekti kang dilambari Iman kang santosa, lan kang tan weruh ing nyaleweng. Jroning Purusa mau dumununge kabeh kang tumitah. Dheweke kang nggelar kabeh alam iki.
23. Kapan tekane wanci kang kudu dimanfaatake dening para Yogi, kang sauwise ajal, ora nedya bali lahir maneh, lan
dimanfaatake dening para Yogi kang nedya bali lair maneh ing donya iki, bakal Manira terangake marang sira.
24. Padhang jumingglang nalika awan, utawa ing wanci bengi nalika rembulan lagi tumuwuh, sajroning nem sasi nalika srengenge lakune lagi ngalor, iku wancine yen sang Yogi kang mungkasi uripe ing donya iki, nedya manunggal karo Brahma lan ora arep bali menyang donya maneh .
25. Ing wanci bengi nalika rembulane lagi panglong jroning nem sasi nalika srengenge lakune lagi ngidul, iku wancine yen sang Yogi kang mungkasi uripe, nedya dumunung ing Alam ingkang padhang, kaya-kaya Sinorotan ing rembulan purnama lan sauwise banjur bali maneh menyang donya iki.
Cathetan : Wedharan ing nginggil punika saged dados katerangan kenging punapa Bisma ingkang sampun rebah ing perang Brata Yuda anggenipun oncat saking raganipun, ngentosi awitanipun srengenge lampahipun ngaler.
26. Dalan ingkang padhang jumingglang lan dalan ingkang peteng remeng-remeng, iku dalan loro kang wus ana duk jagad digelar. Kang siji iku dalane para pinunjul kang wus ora nedya bali lahir maneh, liyane dalane kang isih sumedya tumimbal lahir.
27. Sang Yogi kang wus waspada anane dalan loro mau ora bakal kesasar. Mula, Heh Harjuna, aja nganti sira pedhot anggonira nyawijekake pribadhinira jroning olah yoga.
28. Uwoh kang miturut piwulange kitab-kitab Wedha, bisa diundhuh, minangka piwalese sesaji kurban, tapa, dedana, utawa amal soleh, iku kabeh wus ora diwigatekake dening manungsa kang wus ngerti. Jalaran saka iku sang Yogi bisa manggon ing Kasuwargan ingkang luhuring aluhur.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping wolu, winastan : Panunggal Harjuna lumantar Kalangengane Hyang Brahma.
9. RAYA-VIDYA – RAYA GUHYA YOGA
marang sira, ing sarehne sira wus nelakake iman lan bektinira marang Manira, tanpa nganggo ragu-ragu maneh. Lamun sira bisa nampa surasane wejangan Manira iki kanthi kawicaksananing budi, sira bakal luwar saka sakehing
seserepan kang langsung, tanpa nganggo lantaraning liyan, nucekake gawe padhang, serta sipate langgeng.
03. Wong kang ora percaya marang piwulange ilmu ingkang gawe rahayuning jagad iki, ora bakal bisa teka ing ayunan Manira, heh Parantapa! Ing sarehne ora bisa ngadhep marang Manira wong mau ora bisa uwal saka cakra panggilinganing urip lan mati.
04. Salwiring alam iki ginelar, yen Manira awit jumeneng, sesingitan marga linimputan dening warana. Ana ing Manira dumununge kabeh kang dumadi iki, nanging Manira ora winengku dening sakeh titah iki.
05. Sakeh kang dumadi iki, ora ana sajroning Manira. Mara ngretenana Yoga Manira ingkang Adi Luhur iku. Kabeh kang dumadi iku winengku dening Manira. Manira ora ana sajroning titah, sanadyan kabeh mau dumadine saka Pribadi Manira.
06. Ibarat getering swasna (ether) kang manggon lan nyrambahi bumi lan angkasa iki, kabeh kang dumadi mau tumanem ana ing Manira. Iki kudu sira ngerteni.
07. Kabeh kang dumadi iki, heh Kunthiputra, lebur bali marang Prakriti Manira, kang dadi asal kamulane, ing pungkasaning kalpa. Ing awaling kalpa jagad iki Manira pancarake maneh.
08. Winisesa dening panguwasaning Hyang Maya, tanpa bisa polah, kabeh titah iku, ing awitaning kalpa, padha metu saka Manira, lan ing pungkasaning kalpa padha bali marang Manira maneh.
09. Sanadyan mangkono sajatine Manira ora magepokan karo panggawe mau, Heh Harjuna! Anane Manira mung nyekseni sakeh kadadeyan iku, tanpa obah tanpa mosik.
10. Manira kinodratake jumeneng Adiyaksa saka Karsa Manira pribadi, supaya ngawasi kabeh kang ginelar lan tansah obah, lan uga ngawasi kang ora ginelar. Jalaran saka iku jagad iki tansah gegulungan mubeng minger tanpa leren.
11. Tuhu cubluk banget wong-wong kang lumuh ngerteni marang Manira. Yen Manira pinuju ngejawantah nganggo wewujudaning manungsa, Mangkono iku marga wong-wong mau ora padha ngerti kodrat Manira ingkang alus, Maha Iswaraning Alam kabeh.
12. Padha duwe pangarep-arep kang muluk-muluk, nangning seserepane lan tumindake ora ketemu ing nalar, lan jalaran saka iku tan ana gunane babar pisan. Gawene mung golek panglipur, ngedohi lan nglelali jumeneng Manira, nuruti kodrating rajas, wewatekaning raseksa, kang mung golek kepenake dhewe.
13. Beda karo mahatma, kang tansah miturut kodrat iradat Manira, heh Parta! Padha tansah memundi Manira, jalaran wus padha ngreti yen Manira iku tuke sagunging dumadi.
14. Kang padha ngalembana Manira lumantar kidung-kidung kang ngresepake, sinambi nglelatih nindakake tapabrata. Bekti lan sumungkem marang Manira sajroning pasuwitane, lan ora pegat eling marang Manira.
15. Ana uga kang suwita marang Manira, sarana ngudi tuwuhe pangawikan, minangka sesaji kurbane marang Manira. Ana kang darbe panemu yen sesembahane iku sesembahan kang Maha Esa, ana
16. Upacara kang dadi ajarane Ilmu Sarengat, lan sakatahing tatacara kang diprayogakake dening kitab-kitab suci, kawruhana iku pratanda jumeneng Manira. Manira lakuning kurban lan Manira uga kurban kang diladekake marang arwahe para leluhur, japamantrane, lengane, genine lan menyane.
17. Manira Bapa-Babune sagung bawana, dhedhasare lan mula bukane sagung kang dumadi, kang tansah memamyu hayuning bawana. Manira sabda suci AUM, pathi piwulange Rig Wedha. Sama Wheda lan Yajur Wedha.
18. Manira pepunthoning tarekat kang aweh Kamulyan Jati, Manira Gusti lan Pangerane sagung kang dumadi. Saksi tumrap sakathahe panggawe, kang Asih ya kang Sinisihan, Pangayomaning Jagad. Manira Pamurba, Panguripan lan Pangleburing Jagad, Pagedonganing Kasugihan, Wiji kang tan kena rusak.
19. Manira kang gawe panas lan adhem, kang nurunake lan ngendhegkake udan. Manira kang sipat langgeng, lan kang nguwasani urip lan pati. Manira iku Ana, nanging ya Ora Ana, heh Harjuna!.
20. Para wiku kang wus putus anggone nyinau kitab-kitab Wedha, kang wus padha nencep kamulyaning Swarga, para suci kang ajeg asung sesaji murih bisa munggah ing kaswargan, samengko yen bisa klakon manggon ing Kaswargane Hyang Indra, padha melu bojakrama karo para dewa.
21. Sawuse ngrasakake kanikmatane Kaswargan kang jembar tanpa wekasan, akhire samangsa wus rampung anggone ngrasakake kanikmatan minangka ganjarane anggone nindakake panggawe-panggawe becik, nalika urip ing donya ingkang uwis, banjur bali dilahirake ing donya maneh. Ing kono nendhakake piwulange kitab-kitab Wedha maneh. Entuk-entukane ora liya mung ngetutake cakra-panggilingane lair lan mati.
22. Naging sapa kang pikirane tansah tumuju marang Ingsun, lan tansah memundhi Ingsun, wong-wong kang tansah ngudi kaseimbanganing jiwa (katentreman), Ingsun paringi Pangayoman Ingsun.
23. Sanadyan ta manungsa iku ngantepake imane marang sesembahan-sesembahan kang diwenehi jejuluk kang maneka warna, janji panembahe mau bener-bener kanthi eklas lan sumarah, sajatine kang disembah iku ora liya ya mung Ingsun, sanadyan panembahe mau ora miturut tatananing agama kang wus kaprah.
24. Kabeh sesaji kurban iku Ingsun ingkang nampani lan nikmati. Nanging jalaran wong-wong kang padha caos sesaji kurban iku, ora ngerti marang kodrat Ingsun kang Sejati, lumantar sesaji kurban mau, dheweke ora bisa cedhak karo Ingsun.
25. Kang memundhi para dewa minangka sesembahane, parane marang para dewa; kang memundi arwahe para leluhur, parane marang para leluhur; kang memundi brahala, parane ya marang brahala, nanging kang memundhi sarta sesaji kurban marang Ingsun, parane ya marang Ingsun.
26. Sapa kang caos sesaji godhong, kembang, woh-wohan, apa banyu satetes wae, kanthi rasa bekti lan sungkem, pangurbanane mesthi Manira tampa.
27. Panggawe apa wae kang sira lakoni, apa wae kang dadi panganira kang sira dadekake sesaji kurban, utawa apa wae kang sira danakake marang kang papa, utawa tapa apa wae kang sira tindakake, kabeh mau, lakonana mingaka sesaji kurban utawa ibadah marang Manira, yaiku pengabdian ingkang tanpa pamrih, mung dhedhasar tresna bekti.
28. Pranyata, sapa kang nyaosake sakeh uwohe panggawe, ala utawa becik, marang Manira minangka sesaji kurban, mesthi bakal luwar saka sakehe reribet. Eklas ing donya lan akerat, bab uwohe sakeh panggawene, batine mesthi anteng jenjem lan luwar saka sakehe bebandan. Jiwa kang wus merdika iku mesthi tumeka ing ayunan Manira.
29. Marang sawiji-wiji titah iku Ingsun ora pilih asih. Ora ana kang Manira istimewakake, ora ana ingkang Manira gethingi. Manira ora emban cendhe emban siladan. Sapa wae kang memundhi marang Manira, iku nyedhaki Manira, lan Manira uga nyedaki dheweke.
30. Nadyan ta dheweke iku maune durjana ingkang gedhe banget, janji dheweke iku kanthi jujur luwih ngabotake marang Manira tinimbang marang apa wae, dheweke iku kena diarani wong suci, marga pilihane iku wus bener.
31. Ora suwe wewatekan bakal dadi alus, lan dheweke banjur bisa manjing ing katentreman langgeng. Kawruhana, heh Kunthisiwi! Manungsa kang bekti marang Manira, ora bakal nemahi rusak utawa lebur.
32. Sapa wae kang ngayom ing Manira, sanadyan ta dheweke iku wong kang ora karuwan, kang nurunake, wong wadon, waisya utawa sudra pisan, mesthi dhewewke bakal ngliwati Palawangan Swarga kang luhur dhewe.
33. Luwih-luwih yen kang ngayom marang Manira iku para brahmana kang suci utawa para raja sinatriya kang ambeg bekti lan sumungkem. Mula heh Harjuna, memundhiya marang Manira, sesuwene sira urip ana ing donya, kang kebak kasangsaran iki lan winisesa dening wolak-walike kahanan!.
34. Kanthi Manas tumanem ing Manira lan asung bekti marang Manira, pasrahna kahananira marang Manira! Mesthi sira bakal tumeka ing ayunan Manira, yen Manira iku bener-bener gegayuhan kang tansah cumanthel ing cipta lan pangriptanira.
Punika piwucal winadi ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Sanga, winastan : Panunggal lumantar ilmu luhur lan Sesengkeran Luhur,
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Kaluhurane lan Kawibawane Pangeran
01. Kang Maha Mulya ngandika : “Sabanjure rungokna, heh satriya kang prakosa, Sabda Manira ingkang pungkasaning aluhur, ingkang bakal Manira paringake marang sira, marga Manira nedya gawe kamulyanira.
02. Ora ana Maharsi utawa Jawata kang weruh mulabukane Manira, heh Harjuna, marga sayektine ing Manira dumununge mulabukane para Maharsi lan Jawata.
03. Sapa kang wus weruh yen Manira iku Ana tanpa nganggo di-Anakake, tanpa mulabuka, lan jumeneng Pangerane sagung kang dumadi iku wus ora bakal kasamaran maneh, lan bakal adoh saka
iku kabeh tandha-tandha kang ana ing sakabehe kang ana ing donya iki, kang dumadi saka Manira.
06. Sapa kang wus ngerteni marang Manira, jalaran anggone ngrumangsani Panguwasa Manira ingkang tanpa watesan lan Jumeneng Manira ngebaki gumelaring jagad, iku sayekti tetep ora pisah karo Manira. Manungsa kang mangkono iku cetha wus nyawiji.
07. Manira ingkang murba-misesa jagad iki. Saka Manira jumedhule sagung kang dumadi. Kanthi pangreti kang mangkono iku, para sadu padha manembah marang Manira, sinartan anteping iman kang saya rumasuk.
08. Jroning urip mung sedya leladi marang Manira, ora pegat eling marang Manira, padha silih nenangi anteping atine, jroning sarasehan mung Manira kang dadi pokok rerembugane, wong-wong mau tansah suka-syukur, tentrem lan ayem atine.
09. Wong-wong kang wus padha nyawiji iku, kang kanthi bekti lan sungkem tansah manembah lan leladi (Ibadah) marang Manira, nuli Manira bangkitake jumenenge budine, kang anjalari wong-wong mau banjur bisa ngadhep marang Manira, lan wekasane bisa manunggal karo Manira.
10. Karana welas-asih Manira, wong-wong mau Manira entasake saka pepeteng lan saka alam jahiliyah (kebodohan). Sebab Manira sajatine kang jumeneng ing telenge pribadine, kang banjur nguripake urupe kawicaksananing budine.”
11. Harjuna nyelani : “Padhuka punika Parabremba (Pathining Brahma), Paradama (Padunungan kang luhur), Mahasuci, Purusa ingkang tanpa wekasan, sarta Pangeran ingkang wonten saking Karsa Pribadi.
12. Mekaten punika sampun dipun ngendikakaken dening para Maharsi sadaya, ugi, dening Sang Suci, Hyang Narada, salajengipun sang Asita, sang Dewala lan sang Wiyasa. Lan sapunika Paduka ingkang paring katerangan.
13. Kula saged ngraosaken, manawi sadaya ingkang Paduka ngendikakaken punika leres, dhuh Kesyawa! Boten wonten Jawata utawi Danawa ingkang nyumerepi pangejawantah Paduka.
14. Namung paduka piyambak ingkang saged nguningani pangejawantah Paduka, Dhuh Jiwa ingkang Maha Agung, tuking sagung kang dumadi, Gustinipun para manungsa, Dewaning para dewa! Saestu Paduka ingkang nguwaosi Jagad punika.
15. Kersaa Paduka nerangaken kados pundi kodratipun panguwaos Paduka ingkang Mahaluhur wau, ingkang nyrambahi lan nglimputi sagung bawana punika, sanadyan ta Paduka punika tanpa mosik, obah utawi mingset.
16. Kersaa Paduka paring priksa dhumateng kawula, kados pundi lumantar olah yoga, kula saged nyekseni jumeneng Paduka, kersaa paring priksa, dhuh Sri Kresna, sipat-sipat Paduka ingkang pundi, ingkang saged kula gagapi dening pangripta kawula.
17. Kersaa Paduka nerangaken kanthi satapis-tapisipun Jumeneng Paduka saha Panguwaos Paduka ingkang tanpa wangenan punika. Rumaos boten saged tuwuk-tuwuk necep maduning pangandika Paduka.”
18. Ingkang Maha Mulya ngandika : “Mara ta, bakal Manira terangake marang sira sipat-sipat Maha Agung Manira, ingkang tuhu maneka rupa iku, nanging kanthi cekak bae, sebab ora ana enteke.
19. Manira iku Ingsun, Ingkang Jumeneng ana ing telenging batine saben titah. Manira. Awal, Madya lan Wusanane sagung dumadi, heh Gudhakesya!.
20. Tumrap para Aditya, Manira iku Wisnu, yen pepadhang Manira iku srengenge. Tumrap para Maruta, Manira iku Marici lan tumrap lintang-lintang, Manira iku rembulan.
21. Tumrap kitab-kitab Wedha, Manira iku Samawedha. Ing antarane para dewa, Manira iku Bathara Siwah, ing antarane indriya, Manira Manas, Nalar sajroning saben titah.
22. Manira Syasyankara tumrape para Rudra (Panggedhe dewaning prahara), lan tumrape para Yaksa lan Raseksa, Manira Witesya. Yen Gunung, Manira iku Maha-Meru.
witan, Manira iku wit Aswata (witing urip, sajaratu al hayyi) tumrape para
Manira Ucahisrawa, kuda ingkang dumadi nalika para jawata padha ngebur samodra nggoleki Banyuning Urip, ing antarane depangga, Manira Gajah Ajwarata lan Maharaja tumrape manungsa.
27. Tumrap sakeh gegaman, Manira iku bledeg, Yen rajakaya, Manira iku Kamadanu (sapi kang susune bisa mujudake sakeh panuwuning manungsa), Kandharpa tumrap sakeh kang turun-tumangkar, Wasuki ing antarane ratune para sarpa.
28. Tumrap para naga, Manira iku Ananta, tumrap sakeh kang padha urip ing samodra, Manira Baruna. Yen tumrap para leluhure manungsa, Manira Aryama, tumrap kang darbe panguwasa Manira Pati.
29. Manira Prahladane para ditya, Kala tumrap keh petungan waktu, singa tumrap kewan-
lan Akhire kabeh kang gumelar, lan uga madyane, heh Harjuna! Yen pangawikan, Manira iku Pangawikaning Pribadi (Zelfkennis), lan nalare para kang pinter micara.
32. Tumrap hanacaraka, Manira aksara Ha, daya penarik antarane kang padha sih-sihan. Manira Jaman kang tanpa awitan lan pungkasan lan ingkang murba-misesa sagung alam bawana iki. Kang meruhi obah mosike sakeh kang dumadi, Manira uga.
33. Manira Siwah, Jawata Panglebur kabeh kang ginelar, Manira uga
antarane tembang-tembang jroning Kitab Wedha, Manira tembang gedhe. Yen Guru lagu, Manira iku gayatri. Tumrap mangsa papat, Manira Margasirsa, mangsa semi.
35. Tumrap para kang padha dhemen ngabotohan, Manira iku pangutut (pangareparep bakal menang). Manira sorote sakeh kang sumunar utawa mawa cahya, Jaya kawijayan, kateguhaning karep kang tan weruh ing mingset, kasunyatane kang wus padha tinarbuka.
36. Wasudewa tumrap trah Wresni lan Dananjaya tumrap para Pandhawa. Yen kanggone para muni, Manira iku Wiyasa. Ing
38. Wijine kabeh kang Ana, iku Manira, heh Parta! Ora ana barang apa wae kang ana iki bisa dumadi tanpa Manira, heh Harjuna!.
39. Satuhune ora ana enteke kawujudan kang dadi pangejawantah Manira, Manira mung nyebutake sawatara kawujudan wae, minangka nggambarake Kamulyan Manira.
40. Apa wae ingkang utama, besik, mawa cahya, mawa wibawa lan kuwasa, dumadine mesthi saka Dat Manira, mesthi cuwilan saka Kamulyan Manira.
41. Nanging apa tegese kabeh mau tumrap sira, heh Harjuna? Sabab sabenere, kabeh iku, sira wus mangerti. Manira kang nguripi jagad kang gumelar iki, kanthi cuwilan Manira. Wondene Manira iki tetep wutuh!.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Sadasa, winastan : Panunggal lumantar Ksluhuranipun Kawibawaning Pangran.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar nyekseni Jumenenge Sang Hyang Tunggal Kanthi Ainul Yaqin
01. Harjuna matur : “Karana sih paduka dhuh Gusti. Paduka sampun kepareng nerangaken dhumateng kawula kawontenanipun Adyatma, wadi ingkang luhuring aluhur sarta sanget sinengker. Sapunika sampun sirna sadaya klintu panampi.
02. Dumadi miwah leburing jagad sampun Paduka terangaken dhumateng kawula, saha Paduka ugi sampun kepareng mejangaken Kamulyan Paduka ingkang asipat langgeng, dhuh ingkang anetra pindha sekar tunjung.
03. Kawula saestu kepengin sanget nyekseni kanthi wewantahan wewujudan ingkang nembe Paduka terangaken dhumateng kawula, ingkang nggambaraken Kamulyan Paduka ingkang Adi Luhur punika, dhuh Jiwa ingkang Linuhur.
04. Bokbilih miturut penggalih Paduka kula saged nyekseni kawujudan Paduka ingkang makaten wau. Mila keparenga Paduka mitontonaken dhumateng kawula, dhuh Gustining Yoga, Pribadi Paduka ingkang tan kenging ing risak punika”.
05. Ingkang memayu hayuning bawana ngandika : “Heh Parta, tontonen Kahanan Manira ingkang atusan, maewu-ewu rupa lan
Maruta, Tontonen heh Barata, kahanan Manira, ingkang tuhu nggumunaken iku ingkang durung tau sinipatan dening panduluning manungsa.
07. Heh Harjuna! Mara ta sawangen sagung alam bawana, sakeh ingkang obah utawa mogok-mogok, dadi siji dumunung ana ing raga Manira. Sira kepengin ndulu apa wae, kabeh sayekti ana ing wadhag Manira.
08. Yen sira ora kuwat ndulu sarana netraning wadhagira, mara ta Manira bukak netraning jiwanira. Sawangen Yoga Manira ingkang Adi-
para yogi ingkang Adiluhur, Panjenenganipun lajeng mitontonaken dhumatheng Sang Harjuna. Kawujudanipun ingkang Maha Agung, Pangejawantahipun Pangeran ingkang ngebaki gumelaring jagad.
10. Kanthi lesan lan netra ingkang tanpa wicalan lan sesawangan ingkang ajaib-ajaib, rinengga ing busana ingkang adiluhur, sarta ngasta sanjata-ssanjata ingkang maneka warna saha maha ampuh.
11. Ngagem jamang, sumping sekar rinonce, saha entran-entran sesekaran sanes-sanesipun, linuhur ing wewangi, boreh lan sapanunggalanipun saking kaswargan, pindha jawata ingkang tuhu ngeramaken, wewujudan ingkang boten wonten awitan lan pungkasanipun, pandulunipun tumuju dhateng pundi-pundi kemawon.
12. Manawi wonten surya kembar sewu dumadakan jumedhul ing cakrawala, makaten wau bok manawi sawe kenging dados lantaran nggambaraken edi-peninipun gebyaring sorotipun Sang Maha Atma”.
13. Makaten sagung alam bawana punika, sanadyan maneka warna lan rupa kawujudanipun, kawawas dening Sang Parta dados satunggal dumunung ing Raganipun Jawatanipun para Jawata,
14. Lan Sang Dananjaya, kanthi marasing tyas, rikma njegrak, githok mengkorok, tumungkul mustakanipun, sarana ngapurancang lan anor-raga, lajeng matur dhumateng Sang Wisnumurti.
15. “Sapunika, adhuh Gusti, kawula saged nyumerepi ing salebeting Salira Paduka para dewa sadaya lan sakathahing titah sanes-sanesipun. Kawula saged nyumurupi Hyang Braha, ingkang saweg lenggah ing sanginggiling ron tunjung, saha Resi lan para Ananta.
16. Kanthi netra, bau lan lesan ingkang tanpa wicalan, makaten anggen kawula mawas Paduka. Sagung Bawana sayekti sesak, kebeken iang kawujudan Paduka, Ingkang tuhu tanpa watesan. Tanpa pungkasan, madya lan awitan, makaten Paduka punika, dhuh Gustining sagung bawana, dhuh Kawujudan ingkang sumrambah ngebaki jagad.
17. Ngagem makutha ingkang maneka-rupa, ngasta cis lan salib minangka tandha panguwasa, prasasat prabata cahya, ingkang sumorot nelahi gumelaring bawana. Makaten anggen kawula mawas Paduka gumebyar lir uruping thathit mblerengi netra, tanpa upami, pindha Hyang Surya piyambak.
18. Saestu punika, pepuntoning gegayuhan pangripta, raja-peninipun sagung bawana, sesengkeran ingkang sanget winadi, pangayomaning angger-anggering kasutresnan ingkang sipat abadi. Sapunika kula sampun mangertos, bilih Paduka punika Purusa ingkang sakawit.
19. Tanpa pungkasan, awitan lan madyantara, daya-kekiyatan ingkang tanpa tepi, bau tanpa wicalan, surya lan candra mingka netra, pasuryan Paduka gumilang kadya cahyaning agni sesaji. Cahya Paduka sumunar nyrambahi sagung bawana.
20. Langit, Bumi lan dirgantara satuhu kebeken dening kawontenan Paduka. Tribawana mringkus jalaran saking miris ningali kawujudan Paduka, ingkang tuhu ngeram-eramaken punika.
21. Lan sadaya jawata sami lumebet ing Salira Paduka. Sarana ngapurancang lajeng sami ndedonga: Swasti, swasti,
Wisywan, Aswin, Maruta, Pitri, Gandarwa, Yaksa, lan Sida sami sumlengeren anggenipun nyawang Kawujudan Paduka.
23. Tuhu ngedap-ngedapi Kawujudan Paduka punika, netra lan lesan tana wicalan, bakuh santosa wragangan Paduka, ingkang pundi-pundi wonten bau lan pupunipun, gembung ugi tanpa wicalan lan siyung ingkang sanget nggegirisi. Nyumerepi ingkang makaten punika, sadaya sami ajrih gumeter, makaten ugi kawula.
pating padelik mentheleng. Ngawuningani sadaya punika, atma kawula, mulabukaning gesang kawula, gumeter ajrih. Sirna sadaya daya kekiyatan kawula, saha katentreman kawula, dhuh Wisnu!.
25. Asta lan tutuk ingkang tanpa wicalan sami ngajrih-ajrihi, nggegirisi. Paduka tinon lir agnining Hyang Kala ingkang nedya nglebur jagad. Mlajara dhateng pundi kemawon, saestu boten wonten ingkang badhe saged kawul damel
ingkang ngasta panguwasa ing bumi punika, miwah eyang Bisma lan bapa Durna, lan pun Sutasiwi tuwin para senapatining wadyabala kita.
27. Katingal sami gita-gita lumajar tumuju dhateng tutuk-tutuk Paduka dados mangsa Paduka, ajur kumur-kumur kakemah kemah dening denta-denta Paduka ingkang tuhu nggegirisi.
28. Kados ilining lepen-lepen lan bengawan-bengawan ingkang mangombak-ombak, sumedya nggebyur ing samodra agung, makaten para pahlawaning bumi wau, gita-gita sami lumebet ing tutuk-tutuk Paduka ingkang murub makantar-kantar damel girising manah.
29. Kadya kupu wengi ingkang nyerbu lumebet ing urubing damar, kados-kados, kumedah pados margining lebur sirna, makaten ugi tiyang-tiyang punika sami adreng lumebet ing tutuk-tutuk Paduka ngupadi lebur sirnanipun.
30. Sinartan urubing agni ingkang makantar-kantar, ndilat-ndilat, nedya nglebur jagading manungsa tutuk-tutuk Paduka ngrangsang punapa mawon ingkang saged kasahut ing bumi punika.
punapa ta kawujudan Paduka ingkang makaten punika, ingkang tuhu nggegirisi punika, dhumateng abdi paduka, ingkang tansah memundhi-mundhi Paduka, dhuh luhur-luhuring Jawata. Kula saestu kepengin sanget ngertos mulanukaning jumeneng Paduka, margi tumanduking panguwaos Paduka (Abngal), kulo boten mudheng babar pisan”.
32. Panylameting Jagad ngandhika : “Manira iku kala, kang tanpa leren nglebur isining jagad, ngejawantah ing jaman iki, sumedya nglebur sakeh manungsa ingkang padha tumindak dosa. Hanjambakake sira, heh Harjuna, ora ana sinatriya siji wae, kang padha siyaga ing
mungsuhira,sira bakal ngrasakake kanikmataning donya. Sajatine mungsuh-mungsuhira iku, wus Manira kalahake dhewe. Mula lahire dadiya sarana wae, heh Harjuna!.
34. Durna, Bisma lan Jayadrata, mangkono ugo Karna lan para pahlawan liya-liyane, ingkang padha pacak baris nedya andon yuda, Manira sajatine ingkang mateni. Mula aja sumelang, pethukna! Sira mesthi luhur juritira!”
35. Sanjaya nerusaken aturipun : “Sasampunipun midhanget pangandikanipun Sang Kesyawa ingkang makaten wau, Harjuna ingkang ngagem makutha kaprabon, nuli sumungkem ing siti, sarta kabekta saking ajrih lan raos kurmatipun, matur kanthi pedhot-pedhot wijiling suwantenipun.
36. “Boten kalentu, dhuh Harsikesya, bumi tan pegat ngalembaa Paduka. Jagad gumbira bingah tansah memuja-muja Paduka. Para raseksa sami mlajar sapurug-purug, nanging para sampurna ing budi tanpa kendhat sami memundhi Paduka.
37. Sampun samesthinipun sagung titah memundhi Paduka, dhuh Allah, Pangeran ingkang langkung luhur tinimbang Hyang Brahma ingkang akarya jagad, dhuh Pangerane para jawata, ingkang tuhu tanpa watesan, tanpa padunungan, wondene jumeneng Pangayomaning jagad. Saestu Sastra punika Paduka. Ana lan ora Ana ugi Paduka. Paduka Dat ingkang luhur piyambak.
38. Paduka Adidaiwa lan Purusa ugi, ingkang sampun wonten duk makuna-kuna, raja peni ingkang boten wonten pindhanipun ajinipun. Panagawikan lan ingkang Mikani Paduka, saha Paduka punika padununganing Gesang ingkang adiluhur, dhuh Anantarupa! Ingkang anggelaraken alam bawana punika saestunipun boten sanes kajawi Paduka.
39. Hyang Bayu, Agni, Baruna, Candra sarta Hyang Prajapati ugi Paduka. Paduka Bapa Babuning Jagad Karahayon lan pamundhi-pundhi sampun samesthinipun tumuju dhumateng Paduka ngantos tikel maewu-ewu utawi langkung malih saking punika.
40. aking ngajeng, saking wingking, saking kiwa lan saking tengen, miwah saking sadaya panjuru pangalembana tumuju dhumateng Paduka, dhuh Gusti kang mawa Kawibawan lan Kasantosan ingkang tanpa tepi. Sadaya punika Paduka ingkang kagungan, amrgi Paduka anyrambahi lan anglimputi sagung dumadi.
41. Manawi salebeting manah utawi gagasan kawula, Paduka kula anggep mitra kawula, utawi kula ngaturi Paduka namung nyebut asma Paduka Kresna utawi Yadawa thok, makaten wau jalaran kula kirang ngertosi kaluhuran Paduka. Kula kirang migatosaken tata-krami, saking kulinanipun lan tresnanipun dhumateng Paduka.
42. Manawi salebeting lawan sabda nalika kasukan utawi nalika kembul dhahar bojana, nalika sesarengan ngaso, utawi nalika piyambakan kaliyan Paduka, utawi sesarengan kaliyan tiyang-tiyang sanes, kawula kirang ngaosi dhumateng Paduka, dhuh Pangeran kersaa Paduka paring pangapunten dhumateng kawula.
43. huh Gusti, Mulabukaning sagung bawana, Bapa-babune sagung kang tan mosik lan sagung kang obah, kang langkung pantes kapundhi-pundhi dening saben titah tinimbang Hyang Guru; dhuh Gusti kang tan ana pepadhane! Sinten ta ingkang nglangkungi Paduka? Saestu, salebeting tribawana boten wonten panguwaos ingkang nyameni panguwaos Paduka.
44. Pramila sarana sumungkem ing ngarsa Pada Paduka, kawula nyuwun sih pangapunten Paduka, dhuh Gusti pepundhen ingkang linuhur! Pindha bapa ingkang suka pangapunten dhumateng sutanipun, utawi mitra dhumateng mitra, pindha ingkang kebeken sih pangapunten dhumateng ingkang sanget ngajeng-ajeng sih pangapunten, kersaa Paduka ngluberaken samodra pangaksama dhumateng kawula.
45. Kawula bingah sanget dene kawula saged nyumerepi punapa ingkang dereng nate dipun sumerepi dening tiyang sanes. Wondene manah kawula kebeken ing raos miris. Pramila, dhuh Pangeran, kersaa Paduka wangul ngrasuk kawujudaning manungsa! Kersaa Paduka paring pangaksama dhumateng kawula, dhuh Gusti, paleremaning jagad sawegung!.
46. Ngagem makutha lan ngasta cis lan salib, makaten kawula kepengin nyawang Paduka malih, Kersaa Paduka wangsul bahu sekawan, dhuh Wisya Murti ingkang bebahu maewu-ewu”,
47. Ingkang memayu ayuning bawana ngandika : “Heh Parta! Marga saka sih Mnira marang sira, lumantar yoga manira, sira wis bisa nyekseni kawujudan ingkang mangkono iku, mawa cahya ingkang nyrambahi sagung dumadi, kawujudan ingkang durung nate diweruhi liya manungsa.
48. Ora sarana nyinau kitab-kitab Wedha, ora sarana caos sesaji kurban, ora sarana dedana, utawa nindakake amal soleh, lan ora sarana nglakoni tapabrata, manungsa ing donya iki
lan digembira ing tyas! Manira balekake kawujudan Manira kaya ing uni!”
50. Sanjaya munjuk : “Sinambi ngandika makaten punika, sang Wasudewa lajeng mitontonaken dhumateng sang Parta kawujudanipun ingkang lami. Tumuli tinon dening sang Parta, ingkang lir rinujit-rujit manahipun dening raos maras-miris. Sang Maha Atma kados ingkang sampun-sampun. Tuhu resep ing pandulu!”
51. Harjuna matur : “Sasampunipun Paduka ngrasuk kawujudaning manungsa malih ingkang tuhu resep ing pandulu, dhuh Janardana, lajeng pulih kasadaran kawula. Kula saged enget purwa duksina malih”.
52. Ingkang memayu ayuninng bawana ngandika : “Ora gampang meruhi kawujudan kaya ingkang mentas sira sekseni iku. Para jawata bae tansah ngidam-ngidamake bisa ngalami kawujudan kang mangkono iku.
53. Ora ana kawruh kang sinengker ing kitab-kitab Wedha, ora ana lakuning tapabrata, ora ana caos sesaji kurban, ora ana nindakake dedana, kang bisa anjalari manungsa kaparingan kanugrahan, bisa ngalami kahanan, kaya kang nembe wae sira sekseni iku.
54. Mung, sarana bakti ingkang kandhas ing Telenging batin, heh Parantapa, mbokmenawa manungsa bisa meruhi Dat Manira lan banjur manunggal karo Manira.
55. Sarana nglakoni amal, sumarah marang Karsa Manira lan memundhi-mundhi Manira minangka pepuntoning gegayuhan, sarana bakti marang Manira, tanpa luwih ngebotake apa wae ing donya iki, sarana welas asih tumrap sakeh titah Manira, manungsa bisa manunggal karo Manira.
Punika piwucal winadi ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Sawelas, winastan : Panunggal lumantar anyekseni Jumenenge Sang Hyang Tunggal kanthi Ainul Yaqin.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Asih-Bekti jroning Pasuwitan
01. Harjuna nyuwun priksa : “Tiyang ingkang tansah ngudi katentreman, sarta tansah enget dhumateng Paduka lan ngunjukaken sadaya pakartining gesangipun ing Ngarsa Paduka, minangka tandha bektinipun dumateng Paduka, punapa tiyang makaten wau tiyang ingkang mumpuni piyambak seserepanipun ing bab olah yoga? Pundi ingkang langkung mumpuni, piyambakipun utawi tiyang ingkang ngawula dhumateng ingkang Sipat Langgeng lan Gaib?
02. Ingkang memayu ayuning jagad ngandika : “Sapa kang pangriptane wus manjing ing Manira, sarta suwita marang Manira kanthi masrahake kabeh uwohe pakartine uripe marang Manira minangka tandha gedhene bektine marang Manira, sinartan iman ingkang linuhur, yogane wong ingkang mangkono iku terang becik dhewe.
ing saenggon-enggon, wondene tan kena ginrayang ing pangripta, teguh lir watu karang tan ana mingsete, lan tan kena ing owah gingsir.
04. Sinartan tansah ngendhaleni rakitan indriya-indriyane, ora mbedak-mbedhakake siji-sijine, wong iku uga bisa manunggal karo Manira, sebab dheweke mung tansah mamrih karahayoning jagad.
05. Naging ora gampang tansah wling marang kang Si[at Gaib iku, sebab dalan ingkang tumuju mrono, iku angel ambah-ambahane tumrap uwong kang isih ngrasuk badan wadhag ing donya iki.
06. Nanging sapa ingkang masrahake uwohe sakeh pakartine marang Manira, kang nganggep yen Manira iku pepuntone gegayuhaning urip, sajroning olah yoga tansah ngudi manunggal karo Manira, kang tansah eling marang Manira, sinartan kawaspadaning batin.
07. Wong iku mesthi enggal Manira entasake saka Cakra panggilinganing urip lan pati lan panguwasaning jaman. Sayektine, wong kang jiwane tansah tumanem ing Manira, bakal nemu
ing Manira. Yen mangkono uripira ora bakal pisah saka Manira nganti tumekane akhir jaman.
09. Nanging yen kirane, jiwanira ora bakal bisa tansah tumanem ing Manira, mula mbudidayaa nggayuh Manira sarana nglatih olah Yoga.
10. Yen sira ora keduga nglatih olah yoga, mula lakonana wae sakeh kwajibanira kang suci, kaya dene nglakoni dhawuh Manira. Yen kabeh pakartinira sira tindakake minangka tandha bektinira marang Manira, sajroning pasuwitanira marang Manira, sira mesthi bisa tumeka ing kasampurnan.
11. Yen sira uga ora keduga nglakoni kang mangkono iku, mula sajroning olah yoga, ngayoma wae marang
12. Pangawikan iku luwih dhuwur tinimbang laku, nanging semedi luwih dhuwur tinimbang pangawikan. Luwih dhuwur tinimbang olah semedi, yaiku ngurbanake uwahing pakarti.
13. Manunga kang ora darbe sengit marang sawenehing titah, kang tansah nedya gawe bungahe liyan lan kebekan ing welas asih, ora kanggonan murka lan angkara, tetep jenjem jroning ngalami bungah lan susah.
14. Manungsa kang mangkono iku, kang tansah gembira atine, kang tansah nguwasani pribadine lan tetep teguh pambudine jroning ngudi manunggal karo Manira, kang jroning batine tansah gegandhengan karo Manira, manungsa mangkono iku yogi lan bakti ingkang sejati. Yogi lan bakti kang mangkono iku tuhu kekasih Manira.
15. Manungsa kang ora gawe gendraning jagad, wus ora mobah jalaran saka owah gingsire kahanan, yekti wus ora magepokan maneh karo rasa was-was, kuwatir. Amnungsa kang mangkono iku tuhu kekasih Manira.
16. Kang wus ora kepengin apa-apa, suci, mumpuni, ora keguh ing kahanan, sepi ing reribeting batin, kang wus ora darbe gegayuhan maneh, manungsa kang mangkono iku, tuhu kekasih Manira.
17. Kang wus ora kasengsem marang apa wae, kang uga wus ora ngandhut sengit marang saweneh kahanan, kang wus ora bisa digawe sedhih jalaran kahanan apa bae, ora ngarepake apa-apa maneh, bisa nampa ala lan becik, begja lan cilaka tanpa gingsir katentremane, sang bakti kang mangkono iku tuhu kekasih Manira.
18. Ing bathin tangkepe padha bae marang mungsuh lan mitra, ora bungah lamun dipundhi-pundhi utawa nandang wirang yen dicacat, adhem panas, bungah susah ditampa kanthi tentreming ati, sepi ing sakeh pamrih.
19. Ora mobah kahanane batine yen dicacat utawa tampa pangalembana, anane mung meneng, jenjem, sakeh kahanan ditampa kanthi narima lan suka sukur, nadyan ta mung kemul mega kandhang langit, nanging tansah teguh ing pambudi, manungsa kang mangkono iku tuhu kekasih Manira.
20. Kabeh bae kang padha nginum tirta marta ingkang suci iki, kang padha manembah lan suwita marang Manira kanthi sumarah ingkang sapurna, kang nganggep Manira luhuring aluhur kanthi Iman kang gilig lan gumolong kawruhana yen wong mau banget manira tresnani”.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Kalihwelas, winastan : Panunggal Lumantar Milahake Jagad lan Saksine.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Milahake Jagad lan saksine
01. Harjuna nyuwun priksa : “Prakriti lan Purusa, saha Jagad lan Saksinipun, kula kepengin ngertos kados pundi maknanipun. Salajengipun kula ugi kepengin ngertos samukawising pangawikan ingkang perlu dipun sumerepi”
03. Ingkang rumeksa ing karahayoning Jagad ngandika : “Weruha heh Kunthi putra! Yen ana kang rerasan bab Jagad, iku sabenere kang dikarepake raga iki. Dene kang ndarbeni raga iki, iku kang diarani Saksining Jagad.
Cathetan : Prakriti lan Purusa utawi Zat lan Dat, ing jaman sapunika dipun lambangaken dening Zat lan Gaya utawi Matter lan Energy. Miturut pamanggihipun filsafat, jagad punika wonten warni kalih, inggih punika Jagad Alit (raganing manungsa) lana Jagad Ageng, inggih punika Alam ingkang gumelar punika (Raganing Pangeran).
03. Kawruhana heh Barata, yen Manira iku Saksining Jagad (Jagad Ageng) ingkang jumeneng sajroning jagad kabeh (Jagad alit) Pangawikan bab Jagad lan Saksining Jagad, iku kang dadi pathine sakeh pangawikan.
04. Saka apa dumadine Jagad iku, kapriye kahanane, kapriye obah mosike, apa kang dadi abngale (pakarti), rungokna katerangane, kang bakal Manira paringake kanthi cekak.
05. Bab iku, satuhune wus diterangake dening para Resi, rinengga ing tembang-tembang lan gendhing-gendhing. Lan sabanjure akeh ukara-ukara ing Layang Brahma Sutra kang
sawuse ginelar dadi jagad gedhe kang gumelar iki. Asal kamulane prakriti dumunung ana ing Gaib. Sateruse pangripta, angkara, anasir lima, bumi, banyu, angin, geni lan pepadhang (ether), indriya lima lan wahanane : mripat, kuping, irung, ilat lan kulit daging.
07. Lan dhemen lan sengit, bungah lan susah, wangun, cipta, pangripta lan karep, kabeh iki kang anjalari dumadidne jagad iki, obah mosike sarta wolak walike.
08. Lan andhap asor, ngreti ing empan papan, ora gawe pepati, kajujuran lan karahayon, miturut marang prentahing guru, kasucian, pangendhalinig pribadi lan kateguhaning karep.
09. Ora kumudu nggayuh samubarang kang kasrambahan dening indriya, sepi ing kamurkan jalaran wus ngerti yen kahananing dumadi, yaiku pangalaman dadi bocah, wong anom lan wong tuwa, nganti tumekane pati, anane mung ngrasakake kasusahan lan kasangsaran.
10 Ora darbe kuwajiban maneh mikirake kaluwarga lan balegriya, bojo lan anak-anak, merdika nuruti karepe pribadi ingkang suci, tansah tentrem batine, nadyan nemu kamujuran utawa alangan.
11. Jroning olah yoga mung Manira ingkang tansah pinundhi pundhi lan ora ana liyane kang dadi tujuane uripe, wus ora tuwuh sengseme tumrap apa bae kang edi peni; uga ora rumangsa seneng sesrawungan karo wong-wong liya.
Jroning batin tansah krasa jumeneng Manira; wikan marang 12. jatining pangawikan. Iku kang disebut kawicaksanan kang sejati, Dene liya-liyane kabodohan kabeh.
13. Saiki bakal Manira wedharake marang sira, kawruh apa kang kudu kadarbe supaya bisa nggayuh banyu pruhitasari, yaiku kawruh bab Parambrahma kang tanpa mula buka, Dat Mutlak, ingkang Ana lan Uga Ora Ana.
14. Dat Mutlak iku ing endi-endi ana tangan-tangane lan sikil-sikile, mripat-mripate, sirah-sirahe lan cangkem-cangkeme. Uga ndarbeni kuping ing endi-endi bae. Dat mutlak nglimputi sagung kahanan, wondene ora owah lan gingsir.
15. Duwe indriya tanpa wilangan, wondene ora merlokake wahana apa bae. Ora magepokan lan ora sesenggolan karo apa bae, nanging dadi kekuwatane sakeh kang dumadi, tanpa prabot bisa ngrasakake sakabehe.
16. Dumunung ing sanjabaning lan sajroning saben tidah, meneng jroning obah, lan obah sajroning meneng, tan kena ginepok marga saka aluse, Dat iku adoh, nanging iya cedhak banget.
17. Dumunung ing saben titah, wondene tetep wutuh, Dat mijilake, nguripi lan nglebur sagung alam bawana.
18. Dat iku pepadhang sajroning cahya, ora magepokan karo peteng, Dat iku pangawikan kang dadi tujuane lan kang kudu diweruhi dening sang wiku, Dat iku sabenere ana jroning atining manungsa.
19. Mangkono keterangane bab Jagad, Saksi lan Pangawikan. Manungsa kang tuhu bekti marang Manira, lan bisa ngresepake jroning jiwane kabeh pitutur Manira iki, yekti nyedhaki Manira.
20. Prakriti lan Purusa, karone tanpa ana awale. Naging anane sakeh kang kena sinipatan, lan kang tansah owah gingsir iki, mulabukane saka Prakriti.
21. Tandang tanduke utawa obah mosike titah, iku kang diwastani Prakriti. Dene apa kang dadi sababe anane bungah lan susah iku Purusa.
22. Purusa manjing ing sajroning prakriti, iku kang nimbulake Triguna, lan tumandange triguna bebarengan, iku kang nuwuhake Ana lan Ora Ana kabeh iki.
23. Pangawas, Ingkang Kuwasa ngabulake sakeh panuwun. Seubere sakeh kekuwatan. Ingkang ngrasakake sakeh nikmat, Ruh Suci, Pangeran ingkang linuhur, kabeh iku sejatine kahananing Purusa, lan Purusa iku jumeneng jroning raga iki.
24. Sapa kang bisa ngresepi kahanan Purusa, Prakriti lan Triguna ingkang mangkono iku, ora bakal tumitah maneh ing donya, nadyan dikayangapa kelakuane.
25. Jroning semedi, ingkang nganti kandhas ing dhasaring uripe manungsa bisa nyesekni jumenenge Purusa ing sajrone pribadine. Ana kang bisa ngalami kang mangkono iku lumantar Sangkya Yoga utawa lumantar Karma Yoga.
26. Ana uga ingkang ora mangerti apa-apa bab laku loro mau, nanging memundhi marang Manira miturut pituduhe wong liya. Uwong iku uga bisa nguwasani pati, janjine mituhu anggone nglakoni pituduh-pituduh mau.
27. Lan samubarang ingkang dilahirake ing ndonya iki, kang bisa obah lan kang ora bisa obah kawruhana yen dumadine kabeh iku saka pulete Sasi lan Jagad.
28. Jumenenge ing sajroning sakeh titah, anane Pangeran ingkang Maha Luhur tetep tanpa owah nadyan magepokan karo sakeh kang ngalami kamusnan. Kang bisa ngreteni kahanan kang mangkono iku, iku bener pandulune.
29. Kang nyipati yen Pangeran ingkang Maha Tunggal padha-padha ana ing jrone sakeh kang dumadi, wong iku ora nglakoni dosa nadyan gawe pepati, lan mesthi bakal ngambah dalan kang adiluhur,
30. Kang wus ngresepi yen sajatine Prakriti ingkang tumandang ing sakeh panggawe, lan ngreti yen Atma ora tumandhang babar pisan, iku manungsa kang bener kawruhe.
31. Manungsa kang bisa maspadakake yen kahanan kang maneka-neka iki, sajatine jumeneng kang sipat bineka tunggal, iku prasasat ngrasakake jumenenge Pangeran.
32. Tanpa awal, ora magepokan karo tumandange Triguna, jumenenge Pribadi kang Adiluhur ing jagad iki, yaiku jroning raga iki, tetep suci, tanpa mobah tanpa mosik.
33. Lir angkasa, wahananing pepadhang ingkang nglimputi sakeh kahanan, ora mobah marga saka aluse, Ingsun kang nyrambahi sakeh raga, tetep meneng tanpa mosik.
34. Srengenge kang madhangi jagad kang gumelar iki mung sawiji. Mangkono uga, sumorot nelahi bumi lan langit, mung sawiji kang darbeni jagad iki.
35. Kang kanthi netraning kawicaksanan, bisa maspadakake bedane Jagad lan kang dadi Saksining Jagad, lan jalaran saka iku mentas saka pangaruhe Prakriti, kawruhana yen manungsa kang mangkono iku wus tumuju marang luhuring aluhur.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Tigawelas, winastan : Panunggal Lumantar Milahake Jagad lan Saksine.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Maspadakake Tumandange Triguna
Imaning manungsa iku ora nyebal saka manungsane. Iki wis ora kena diganggu-gugat, heh Barata! Lan sateruse, kahanane uriping manungsa iku gumantung saka imane. Apa kang dadi piyandhele (Imane) iku mesthi bakal dumadi.
01. Ingkang damel rahayuning jagad ngandika : “Manira bakal nerangake marang sira luhur-luhuring pangawikan. Saben muni kang wus ngerteni pangawikan iku, mesthi bisa katurutan gegayuhane ingkang luhur dewe.
02. Sapa kang darbeni pangawikan mau minangka pangayomane, lan bisa ngrasuk kasucian Manira, ora bakal melu tumitah yen jagad digelar maneh lan ora bakal nemahi kamusnan.
03. Kang dadi guwa garba Manira iku Kelanggengan. Nanging Manira ingkang mapanake wiji ing kono. Wiji mau dadi mulabukane apa kang gumelar ing donya iki.
04. Guwagarba endi bae kang nuwuhake kawujudan kang mawa urip ing donya iki, kawruhana yen Kalanggengan kang dadi Babune guwagarba iku, lan yen Manira kang dadi Yogane wiji kang tuwuh ing kono.
05. Satwa, Rajas lan Tamas, kawruhana yen guna telu iku, kasektene Prakriti, kang nancang Dheweke kang sipat langgeng jroning raga iki minangka kunjarane.
06. Antarane guna tetelu mau, Satwa nancang lumantar migatekake marang kasucian, papadhang, kasarasan, kamulyan jati, lan lumantar sengsem marang sakeh pangawikan.
07. Dene Rajas, kawruhana yen iku dadi dhasar-dhasare sakeh pepenginan. Jalaran saka Rajas mau, manungsa tansah kumudu kudu ngarasakake obah mingsete urip kadonyan. Rajas nancang manungsa ing donya iki, marga dheweke ora bisa meneng, tansah kudu tumandang.
08. Dene Tamas, iku nuwuhake kabodhohan, kacublukan, kapengungan, lan gawe bingunge kang dumunung jroning
10. Yen Rajas lana Tamas lagi lerem, Satwa kang ngobahake uriping manungsa, Kerep-kerepe Rajas kang kuwat dhewe. Ing kono banjur Rajas kang nglakokake uriping manungsa. Ana kalane Tamas kang nguwasani uriping manungsa.
11. Yen saka palawanganing netra cahyaning katresnan katon sumunar mancar, kawruhana yen Satwaguna lagi kuwasa ing jiwaning manungsa.
12. Kamurkan, dahwen, goreh-ronggeh, kumudu tumandang, anane sakeh pepenginan, kawruhana yen kabeh iku tuwuhe sala polahe Rajasguna kang lagi ngrembaka.
13. Nanging ulet peteng, keset, sungkan, anane sakeh salah tampa lan salah pangerti kang aneh-aneh, sarta kabodhohan lan kapengungan, iku asale saka Tamasguna kang lagi tuwuh kekuwatane.
14. Yen Satwa kang unggul, nalika jiwaning manungsa lolos saka ragane, jalaran nemahi ajale, manungsa iku parane marang panggonan kang suci, kasuwargan. Lan besuk yen bali lair ing donya iki, panggonane ana ing kaluwargane para wiku kang mumpuni.
15. Nangning yen patine mau, ing nalika dheweke dikuawasani dening Rajasguna, dheweke bakal bali dilahirake marang ing donya ana ing kaluwargane wong-wong kang padha pethel ing panggawe. Wondene yen nalika patine dheweke iku kerem ing Tamasguna, dheweke bakal bali dilahirake maneh ing donya lumantar guwagarbane wong kang tuna ing kawruh.
16. Uwohe panggawe kang becik iku mesthi mawa Satwa, suci ora ana regede. Uwohe panggawe jalaran saka panguwasane Rajas, mesthi mung nyedhihake. Dene uwohe panggawe kang tuwuh saka pangaruhe Tamas, mung pepeteng.
17. Satwa nuwuhake kawicaksanan, kamurkan tuwuhe saka Rajas, Uwohe Tamas kacublukan, masabodho, kang pungkasane nuwuhake pepeteng.
18. Sapa kang kanggonan Satwa bakal jinunjung drajating uripe. Kang kanggonan Rajas drajate tiba tengah-tengah. Dene kang kanggonan Tamas, marga tansah ginubel dening samubarang kang ala lan jahat, mesthi keplorot drajate.
19. Sang Resi kang wus waspada yen sajrone sakeh pakarti utawa obah mosike batine, kang padha tumandang iku ora liya ya mung para guna, lan kang wus nyekseni yen Dat iku ora magepokan karo pakarti, ing tembe mesthi manunggal karo Manira.
20. Yen kang manggon sajroning raga iki wus bisa luwar saka pangaruhe Triguna, dheweke ya banjur bisa uwal saka cakra panggilinganing urip lan mati, sedhih lan samar, lan banjur bisa nikmati urip ingkang langgeng”.
21. Harjuna nyuwun priksa : “Punapa tandha-tandhanipun manungsa ingkang sampun saged nguwaosi Triguna? Kados pundi solah bawanipun, lan kados pundi caranipun piyambakipun saged lepas saking panguwasananipun Triguna?”
22. Kang ora nedya ngoncati pepadhanging Satwa, usreking Rajas lan pepetenging Tamas, ora nggoleki yen koncatan lan ora nyingkiri yen kampiran.
23. Tansah waspada, ora ketabetan yen sinenggol dening tumandange Triguna, kang bisa maspadhakake yen obah mosike jagad iki, kabeh jalaran saka tumandange Triguna; kang bisa ngawasi tumandange Triguna kaya dene wong kang mung nontonlan ora ana gepok senggole;
24. Mandhiri lan merdika, ora beda kahanane sajroning bungah utawi susah, kang ora ambedakake bletok saka emas; tangkepe padha bae tumrap mungsuh utawa mitra, tetep tentrem yen dialem utawa di cacat.
25. Ora krasa marem yen entuk pakurmatan, lan ora mangkel jengkel yen diwirangake; jujur tumrap kawan lan lawan, lan wus ora darbeni prakarsa apa-apa maneh, iku manungsa kang wus mentas saka panguwasane Triguna.
26. Lan yen dheweke tanpa nyaleweng tansah ngawula marang Manira sajrone nglakoni Bakti Yoga, kang wus mesthi dheweke bisa ninggalake kabeh Guna, lan pantes manjing ing Hyang Brahma.
27. Jroning Manira papan-padunungane Hyang Brahma kang linuhur, Manira telenge Amerta (Urip Langgeng), padunungane Kasucian lan Karahayon kang abadi, padunungane Kamulyan kang Linuhur;
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Kawanwelas, winastan : Panunggal Lumantar Maspadakake Tumandange Triguna.
01. Kang ngayomi jagad ngandika : Oyod-oyode ana ing kasuwargan, pang-pange ana ing donya. Iku uwit Aswata, kang tan kena ing rusak, kang godhong-godhonge wujud kekidungan. Sapa kang wus ngerti maknane uwit iku, wus ngreti uga isine sakeh kitab Wedha.
Cathetan : Uwit Aswata punika Uwiting Gesang. Ing Kitab Qur’an dipun wastani Sajaratu al Hayyi.
02. Lung-lunge anak ingkang ngrembaka munggah, ana ingkang mudhun, entuk panguripan saka tumandange Triguna. Kang dadi sulur-sulure barang-barang kang nenangi indriyaning manungsa. Ana uga oyod-oyod kang tuwuhe medhun, kang dadi tali kang tuwuhe medhun, kang dadi tali kang nelikung jiwaning manungsa karo uwohe amale ing donya.
03. Kapriye wujude uwit iku, durung ana wong ing bumi iki kang wus meruhi. Awite utawa pungkasane lan dhasare uga ora ana kang meruhi, Nanging yen uwit Aswata iku wus kapagas oyod-oyode, sarana pambengkase sakeh pepenginan minangka wadhunge.
04. Mula banjur manungsa entuk pancadan kang bakuh kanggo napakake sikile ing Marganing Kasidan Jati (syiratul Mustaqimu). Lan dheweke banjur bisa tumeka ing Mula Purusa, kang dadi sumbere sakeh kekuwatan ing donya iki.
05. Kang wus bisa nyingkirake angkarane (Egoisme, AKU), sulaping paningal, utawa sengseming ati, sarta ora pegat anggone manjing jrone telenging Ingsun, sepi ing sakeh pepenginan lan wolak-walike kahanan, sarta pangaruhe bungah lan susah, mesthi kanthi waspada bisa ngambah marganing Kasidan Jati,
06. Dalan iku ora kapadhangan dening soroting srengenge utawa rebulan, utawa uruping geni. Sapa kang wus lumaku ing dalan iku, ora bakal bali lair ing donya maneh. Ingkono Padunungan Manira ingkang luhur dewe.
07. Mung sunar tunggal kang mijil saka Manira, kang dadi Jiwa, kang nguripi kabeh iki, kang banjur ngrasuk indriya lima, enem karo pangripta, minangka sananing urip ing jagading prakriti.
08. Ing kalane Pangeran ngrasuk Raga utawa nilar Ragane,
pandulu, pangganda, panggap, pangrasaning ilat, pangripta ingkang jumeneng jroning indriya lima, dheweke nikmati samubarang ingkang dadi pakaremane indriya.
10. Nalika Dheweke anyrambahi utawa ngoncati, utawa lagi nikmati lelangening panca-indriya, wong-wong kang isih pengung ora bisa nggrahitani jumenenge Dhewe, Mung Pandhuluning Kawicaksanan kang bisa ngreteni jumenenge Dheweke.
11. Lan para Yogi, sajroning pangudine bisa nyekseni Dheweke jumeneng sajroning Atma. Nanging wong-wong kang durung tangi wiwekane, kang durung bisa manjing jroning katentreman, ora bisa meruhi Dheweke, sanadyan ta nggolekana salawase urip.
12. Cahya kang sumorot saka srengenge kang madhangi jagad sakelir, cahyaning rembulan lan uruping geni, kawruhana yen kabeh iku asale saka Manira.
13. Lumebu ing telenging bumi, Manira nguripi kabeh titah lumantar caya Manira, lan kabeh tetuwuhan Manira uga ingkang nguripi lumantar rumembese Tirta Suma kang nagekake gumregeting urip.
15. Manira jumeneng ing atine saben titah, Saka Manira anane Pangawikan. Eling lan Lali uga saka Manira. Manira kawruh kang sinengker jroning sakeh Kitab Wedha. Kawuh ing Wedha Manira ingkang murba. Manira ingkang nggelarake lan mejangake kawruh mau.
16. Donya iki weruh ana Purusa loro. Sing siji kena ing pati, sijine ora kena ing pati. Purusan kang kena ing pati iku jumeneng ing sajroning manungsa. Purusane Pangeran iku tan kena ing pati lan tan kena ing owah gingsir.
17. Purusa kang luhur iku kang diarani Para Atma. Yaiku Dheweke kang murba misesa jagad iki kabeh, sarana jumenege dadi Hyang Brahma, Hyang Wisnu lan Hyang Siwah, utawa Pamurba, Pangayom lan Panglebure Jagad.
18. Ing sarehne Manira ora gepok senggol karo karusakan, dadi isih luwih luhur tinimbang karo kang Tan Kena Ing Rusak, mula manunggal lan kitab-kitab Wedha
Cathetan : Ingkang memundi wau boten namung cipta lan riptanipun!
20. Kawruhana, iki piwulang Manira ingkang winadi banget, kang wus Manira wedharake marang sira. He Anaga! Yen sira wus ngreteni wejangan Manira iki, sira tuhu wicaksana. Lan yen kabeh mau wus sira rapung kuwajibaning Uripe.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan
01. Ingkang ngayomi karahayoning Jagad Ngandika : “Tanpa was sumelang, kasucian ingkang sampurna, teguh
welas asih marang kabeh ingkang sipat urip, nrima ing pandum.
03. Lega lila, alus ing budi, santosa, murni, sepi ing rasa sengit
kawruhana iku kabeh sifat-sifating raseksa kang tumempel ing manungsa kang isih asor drajate.
05. Sipat-sipat ingkang alus iku bisa nylametake manungsa, dene sipat-sipat ingkang kasar saya nenarik manungsa marang tindak kadursilan lan pakarti kang nistha lan ala. Mula aja samar maneh heh Pandhawa! Sira iku wus tinakdir ngambah dedalane kabecikan lan kaluhuran.
06. Rong rupa sipat-sipate sakeh kang gumelar ing donya iki. Ana ingkang darbe sipat-sipat sura utawa kadewatan, lan ana ingkang darbe sipat-sipat asura, utawa karaseksan. Sifat-sifat sura wus Manira terangake ing ngarep. Rungokna saiki apa ingkang dadi
iku ora ngerti apa sing diarani kasusilan, kajujuran lan kasunyatan.
08. Rumangsane ing donya iki ora ana dhasar dhasar kasusilan lan kasunyatan. Mituru panemune para asura, kabeh ing donya iki dumadine mung saka uwohe birahi antarane kang sipate lanang lan wadon, saka polahe hawa nafsu seksuil. Allah iku ora ana!.
09. Kanthi rasa lan pikiran kang isine kaya mangkono iku, lan kabodohan kang melasake, wong-wong iku tanpa nidakake panggawe ala kang gawe cilakane liyan.
10. Kekarepane ora ana mareme, kang dipundhi-pundhi mung dhiri pribadi. Riya, sengguh, saking bodhone, kelakuane nganti kaya kelakuane wong kang ora waras. Mula uwohe panggawene ora liya mung kajahatan.
11. Atine ginubel ing reribet kang ora ana uwise, kang temahan mung gawe sirnane bibite kaluhuran. Gegayuhane ora liya mung bisaa ngrasakake kanikmatan.
13. Dina iki, iki wus bisa kecekel. Muga-muga sesuk aku bisa entuk kae. Yen wus iki banjur ika lan kae, mesthi tembene aku bisa dadi sugih.
14. Mungsuhku kang siji wus bisa tak sirnakake. Liya-liyane mesthi uga bisa tak pateni. Aku iki tinakdir ngrasakake kanikmatan ing donya iki, ora beda karo Allah. Mula menyang endi wae, kabegjan tansah tutwuri uripku!
15. Awit lahir aku wus tinakdir entuk kabegjan. Sapa ta kang padha karo aku. Tak caos kurban lan tak dedana kang akeh. Urip iku perlune rak seneng-seneng. Mangkono pikirane wong-wong kang padha ora waras mau.
16. Thenguk-thenguk ngalamun ngetutake lakune pikirane ingkang pating saluwir, kasrimpet-srimpet ing jaringaning kacublukan, kepatuh ngetutake kakarepaning hawa napsu, wong-wong iku mesthi bakal kacemplung ing naraka.
17. Memundhi marang dhirine, gumedhe, mendem kasugihan lan angkuh, yen sesaji kurban dongane ora terus ing batin, mung lambene sing komat-kamit. Dadine lamis, ora miturut piwulang kang wus dianggo kuna makuna.
18. Karemane mung nuruti angkarane, ngendelake panguwasane, dhemen muring-muring, murka lan sawenang-wenang. Wong-wong iku satemene sengit karo Manira kang jumeneng ana ing sajrone ragane dhewe lan ragane sesama manungsa.
19. Wong-wong kang nyenyengit iku dhemen muring-muring lan daksiya, sayektine jiwa-jiwa kang elek dhewe ing donya iki. Manira lahirake jiwa-jiwa
Dumadi ana ing sajrone guwagarbaning raseksi, kasasar-sasar saya adoh saben tumimbal lahir, wong-wong iku ora bakal bisa tumeka ing ayunan Manira, nanging padah sileb, ambles marang dedalan ingkang asor dhewe.
21. Dalan marang neraka, cecoba tumrap Ingsun kang luhur, iku ana telung rupa : Nuruti kekarepane angkara, uring-uringan lan kamurkan. Mula singkirana wewatekan telung prakara iku.
22. Sapa kang bisa uwal saka wawatekan telung prakara mau, wus ngadohi pengaruhe Tamas, kang nuntun marang jagading pepeteng. Dheweke banjur tumuju marang karahayoning dhiri, tumapak ing dedalan kang mulya dhewe.
23. Nanging sapa kang ora migatekake piwulanging Kitab, mung nuruti kekarepane napsu, iku ora bakal bisa nyandhak gegayuhaning manungsa kang luhuring aluhur. Ora ana kamulyan tumrap dheweke, marga dheweke nyimpang saka dalaning kautaman.
24. Mula dadekna piwulanging Kitab iku pandom tumrap apa ingkang wajib sira lakoni lan apa ingkang kudu sira singkiri. Kanthi migatekake piwulanging Kitab, lakonana kuwajibanira ing donya iki.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Nembelas, winastan : Panunggal Lumantar Wiweka utawi Pembedanipun ingkang Nyata lan ingkang Samar.
17. SRADDHA – TRAYA – VIBHAGA YOGA
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Iman Ingkang Tigang Warni
01. Harjuna nuwun priksa : “ Manungsa ingkang sampun nilar sarengating Gami, nanging kanthi teguh tansah ngrumiyinaken kawigatosanipun liyan, kersaa Paduka nerangken derajatipun manungsa ingkang makaten punika. Punapa piyambakipun punika ngenggeni Satwa, Rajas punapa Tamas?
02. Kang ngayomi karahayoning bawana ngandika : “Kahananing imaning manungsa iku ana telung rupa, gandheng karo dhasar wateke kang dadi gawan, nalika wong mau dilahirake, yaiku : Satwa, Rajas utawa Tamas. Mulo rungokna!
03. Imaning manungsa iku ora nyebal saka manungsane. Iki wis ora kena diganggu-gugat, heh Barata! Lan sateruse, kahanane uriping manungsa iku gumantung saka imane. Apa kang dadi piyandhele (Imane) iku mesthi bakal dumadi.
04. Wong-wong kang imane dhedhasar Satwa, padha memundi lan caos kurban marang para dewa utawa malaikat. Kang Imane dhedhasar Rajas, padha memundi kasugihan lan kekarepaning hawa nafsu. Kang Imane dhedhasar Tamas, padha memundi dhemit, setan, lelembut lan sapanunggalane.
05. Sapa kang ngluwihi apa kang dadi kuwajibane miturut piwulange Kitab, tansah tapa lan nganiaya jiwa ragane, mubal katakaburane, gedhe angkarane lan tansah ditunggangi hawa napsune;
06. Sapa kang kanthi andelarung tansah nganiaya serandhuning badane, lan jalaran saka iku uga nganiaya Manira, kang jumeneng jroning ragane, kawruhana, iku kelakuane kaya para raseksa.
07. Bab pangan wewatekan uga ana telung rupa. Mangkono uga bab kurban, tapa lan dana. Mula rungokna kanthi patitis.
08. Pangan kang nuwuhake kuwanen ndadha lelakoning urip, resik, suci, nuwuhake kesarasan, kekuwatan lan kagumbiraan, mirasa lan becik, kawruhana iku pangan kan dadi pilihane para Satwaka.
09. Pangan ingkang pat, ayit, asin utawa panas, pedhes, kumlitik lan garing, iku pangan kang dadi kasenengane para Rajasa. Pangan kang mangkono iku bisa nuwuhake lelara, kasusahan lan kasangsaran.
10. Apa kang wus mambu, ora mirasa, meh bosok, wayu, kikil lan sapanunggalane kang reged, iku pangan kang dadi kasenengane para Tamasa.
11. Pangurbanan kang sepi ing pamrih tumrap awake dhewe, kang dilakokake miturut aturaning Kitab, kawruhana heh Barata, yen pangurbanan kang mangkono iku dhedhasar Satwa.
12. Nanging yen pangurbanan mau kanthi tujuwan entuka leliru kang nguntungake, yen anggone nindakake pangurbanan iku sarana lelamisan, kawruhana yen
sesaji panganan, lan dilakokake tanpa iman utawa piandel, kawruhana yen pangurbanan iku dhedhasar Tamas.
14. Memundhi para malaikat utawa dewa, para tinarbuka, para guru, para wiku, memundhi kasucian, kajujuran lan kasusilan, iku tapane wong kang nedya ngresikake jiwa ragane.
uga, ngudi katentreman, ora kakehan micara, ngendhaleni hawa napsu, nyenyuci telenging urip, iku kan diarani tapaning Jiwa.
17. Kang kanthi iman kang kandel nindakake tapa telung rupa mau, ora ngarep-ngarep lelirune utawa upahe, tansah ayem lan tentrem, kawruhana, wong iku nindakake tapa kang dedasar Satwa.
18. Tapa kang dilakoni kanthi lelamisan, sarana pamrih entuk pangaji-ajining liyan, lan kawentaring namane, iku tapa kang dhedhasar Rajas. Wong mangkono iku mesthi ringkih imane, ora kena dipercaya.
19. Sabanjure tapa kang dilakoni tanpa mikirake panandhanging raga, kang sesambat marga kinaniaya, lan kanthi sedya gawe cilakane lan sangsarane liyan, tapa kang mangkono iku dhedhasar Tamas.
20. Dana kang diwenehake kanthi kawigaten kang pantes, tanpa nganggo ngarep-ngarep lelirune, nganggo ngelingi empan lan papan, iku dana kang dhedhasar Satwa.
21. Nanging dana kang diwenehake kanthi ngarep-arep lelirune, keuntungan utawa upah, utawa dana ingkang kanthi kapeksa anggone menehake, dana iku dhedhasar Rajas.
22. Dana kang diwenehake tanpa nganggo noleh empan lan papan, marang wong kang ora pantes didanani, lan diwenehake kanthi cara kang nyimpang saka tatakrama lan kasusilan, dana mangkono iku dhedhasar Tamas.
23. Aum Tat-Sat mangkono unine tembung telung wandha, kang kanggo nyebut Hyang Brahma. Kanthi japamantra iku disucekake wong-wong kang padha ngudi kaluhuraning dumadi sarana dadi Brahmana, kitab-kitab Wedha lan sesaji-sesaji pangurbanan.
Cathetan : Tembung A U M punika tegesipun tunggal misah kaliyan tembung AMEN utawi AMIN ingkang suraosipun percaya bilih punapa ingkang sinedya bandhe kalampahan.
24. Mula kabeh pangurbanan, dana utawa tapa, kayadenen ingkang diwulangake dening kitab-kitab suci, supaya diwiwiti nganggo tembung A U M, yen ingkang tumindak iku lumaku atas asmane Hyang Brahma.
25. Kabeh uwong kang sesaji kurban, dedana utawa tapa, kang ora ana pamrihe bab opah utawa leliru, lan mung nedya nggayuh kamukswan (pejah tanpa nilar raga) supaya ngawiti tumindake iku kanthi ngucapake tembung T A T.
26. Kasunyatan lan kasucian rumaket ing tembung S A T. Mangkono uga kabeh panggawe kang utama, gandheng karo tembung S A T, heh Parta! Mula kabeh panggawe kang utama iku prayoga dipucuki dening tembung S A T.
27. Tumrap sesaji pangurbanan, tapa lan dana, S A T tegese kateguhan. Mula kabeh panggawe kang dilakoni kanthi gegayuhan kang kalebu wewengkone S A T prayoga diwiwiti uga kanthi ngucap SAT.
28. Apa kang dikurbanake tanpa Iman, awujud dana utawa tapa, utawa apa bae liyane, iku diarani a-SAT. Ing donya iki lan ing akherat ora bakal nenuntun marang DAT.
01. Harjuna matur : “ Bab mungkur ing Donya kula kepengin sanget ngertosi inti-sarinipun. Makaten ugi bab ngeklasake uwohing pandamel. Karsaa Paduka nerangaken bedanipun.
02. Ingkang rumeksa ing karahayoning jagad ngandika : “ Sapa kang wus eklas, ora kepengin nglakoni panggawe kang dianggo utama dening jagad, iku kang diarani wong kang wus mungkur ing karameyan utawa Donya. Dene wong kang nglakoni sakeh panggawe minangka tadha bektine marang Manira, tanpa ngarep-ngarep apa-apa, iku kang diarani wong kang wus ngeklasake uwohing panggawe.
03. Panggawe apa wae, iku mesthi dadi mulabukane sawiji kang ora prayoga. Ngadohana sakeh panggawe! Akeh wong kang darbe panemu kang mangkono iku. Ora ! Pangurbanan, dedana lan tapabrata lan latihan-latihan ngendhaleni hawa napsu lan angkara kudu dilakoni. Akeh uga kang darbe panemu kang mangkono iku.
04. Mula rungokna apa kang dadi panemu Manira bab ngeklasake uwohing panggawe, kang kaprahe diarani Tiyaga, ana panemu telu.
05. Aja nganti nglirwakake sakeh panggawe nglelatih jumbuhe Kawula Gusti, sakeh panggawe ingkang tumuju marang dedana, utawa panggawe pangurbanan. Panggawe telung prakara iku dadi sesuci tumrap sang Wiku.
06. Nanging sajrone nglakoni panggawe telung prakara mau, eklasna uwohe, lan aja sira duwe rasa seneng bisa ngrampungake panggawe iku. Wondene pangawe-panggawe mau lakonana kanthi kateguhaning budi, ora beda karo uwong kang isih kasengsem marang kadonya.
07. Ngungkurake panggawe kang dadi kuwajibane, iku jenenge nglirwakake darmane. Satemene mangkono iku ora prayoga banget, jalaran nutupi dalan kang tumuju marang kasampurnaning urip. Sapa kang jalaran saka bodhone, nglirwakake darmane, iku sajatine wong Tamasa.
08. Tapa kang ditindakake jalaran saka wedi bakal nemu kasusahan, banjur ora diterusake, mopo, leren anggone nglakoni tugas kanthi ngeklasake uwohe panggawene, kawruhana yen Tiyagane wong iku dhedhasar Rajas. Laku kang mangkono iku ora ana gunane.
09. Nanging sapa kang jalaran ngrumangsani darbe kuwajiban, nglakoni kuwajibane mau sepi ing rasa marem lan pamrih bab uwohe, wong kang mangkono iku diarani wong Satwaka.
10. Dheweke ora wegah nglakoni panggawe kang abot-abot sanggane, lan uga ora ngarep-ngarep panggawe kang nyenengake. Sang Tiyaga kang mangkono iku, kang tansah linimputan dening dhasar-dhasar Satwa, tuhu wicaksana lan wus ora darbe rasa tidha-tidha maneh.
11. Sajatine ora ana wong kang isih ngrasuk raga, kang bisa sepi babar pisan saka tumandhang. Mula mung wong kang ora ngarep-arep uwohe panggawe kang kena diarani wong kang wus mungkur ing donya.
12. Nyenengake, ora nyenengake utawa tiba tengah, telung rupa uwohe pakarti iku, tumrap jalma kang isih ngarep-ngarep uwohe panggawene. Jalma kang wus ngungkurake Donya ora mikirake anane uwoh mau.
13. Kawruhana, heh Prajurit sinakti, jalaraning pakarti iku ana limang prakara, yen dietung-etung, tumrap pakarti kang wus kalakon. Sapisan jalaran anane raga, Kapindho anane kang ngobahake raga.
14. Kaping telune anane indriya lima, kaping papate anane sakeh daya kekuawatane alam, lan kaping limane Karsaning Pangeran.
15. Panggawe apa wae kang dilakoni dening manungsa, nadyan ta mung dibatin, utawa mung dikandhakake, utawa dilakoni temenan, kanthi tujuan ala utawa becik, mesthi anane limang prakara mau kang dadi sebab bisane kalakon.
16. Mula sapa kang duwe rumangsa, yen dheweke ingkang ngrampungake panggawe mau, panemune iku kliru, jalaran isih tuna ing pangawikan.
17. Nanging jalma kang wus sepi ing angkaran, kang budine wus resik saka sakeh rereged, jalma kang mangkono iku, nadyan ngayahi dadi prajurit, dudu jalma kang gawe pepati, lan ora bakal dheweke nemahi akibat-akibat kang ora becik saka panggawene mau.
18. Pangawikan, Kang darbeni pangawikan, lan samubarang kang gumelar, kawruhana, iku kang dadi pucuke sakeh pakarti. Kang nindakake pakarti, pakartine lan piranti-pirantine, telung prakara mau kudu ana supaya sawenehing panggawe bisa kalakon.
19. Pangawikan, panggawe lan Kang tumindak, siji-sijine ana telung warna miturut dhasar gunane. Mara ta semaken kapriye kahanan siji lan sijine mituru Triguna.
20. Apa ingkang anjalari Kang Langgeng lan Tunggal bisa disipati jumenenge sajrone saben titah, wutuh sanadyan panggonane tanpa wilangan. Kawruhana pangawikan kang mangkono iku dhasare Satwa.
21. Nanging pangawikan kang ngretine mung kahanan kang maneka-neka, kang padha beda-beda kabeh, sakathahing titah ora ana gegayutane siji lan sijine, kawruhana pangawikan kang mangkono iku dhasare Rajas.
22. Dene kang darbe panemu yen kawruhe dhewe iku nyukupi kanggo titah sajagad kabeh, sarta kanthi beguguk
23. Sapa kang tumandhang miturut prentahe darmane, lan ora ngarep-ngarep uwohe panggawene, kelakuane jalma ingkang mangkono iku dhasare Satwa.
24. Nanging kang tumandhange saka ajakane pepenginan-pepenginan, kang nindhakake panggawene jalaran kasurung dening angkarane, lan terus-terusan nyambut gawe, ngliwati ingkang salumrah, ngaya, kawruhana
temahan gawe rugine utawa natoni atine wong liya, nindhakake panggawene nganggo sakarep-karepe dhewe, kawruhana yen kelakuane wong iku dhedhasar Tamas.
26. Kang ora tansah ngungasake angkarane, sepi ing rasa seneng marem, tansah teguh lan linimputan ing Iman kang kandel, ora keguh jroning malang utawa mujur, wong kang mangkono iku diarani pelaku Satwaka.
27. Nggih, kang diajab mung entuka kauntungan, srakah, daksiya ing budi, tansah ginonjang-ganjing dening bungah lan susah, wong ingkang mangkono iku diarani pelaku Rajas.
28. Wong ingkang tumindak sakarep-karep, ora kena dijagakake tindak-tanduke, kasar, bodho, julig, dhemen mblenjani, keset, sungkan, ngleler, wong iku diarani pelaku Tamas.
29. Nalar lan karsa iku uga ana telung prakara, heh Barata! Prayoga siji lan sijine Manira terangakae marang sira, heh Dananjaya!.
30. Nalar kang wus bisa milahake anane kawigaten kang jumendhul, banjur metu tumuju marang jagadhing karameyan lan kawigaten kang jumedhul banjur mlebu tumuju marang jagading kasunyian, lan jalaran saka iku ngreti apa kang kdu dilakoni ana apa kang kudu disingkiri, bisa mbedakake apa kang bisa nekakake katentreman; apa kang bisa nyupeketake lan apa kang bisa nuwuhake cecongkrahan, kawruhahana nalar kang mangkono iku dhedhasare Satwa.
31. Nalar kang ora bisa mbedakake ala lan becik, ana kang kudu dilakoni lan apa kang kudu disingkiri, kawruhana, heh Parta, yen nalar kang mangkono iku dhedhasar Tamas.
32. Kang pandulu batine linimputan dening pepeteng, nganti tumrape dheweke ala lan becik, kabeh dadi sungsang buwana balik, nalare wong kang mangkono iku dhedhasar Tamas.
33. Karsa kang tetep teguh, kena kinarya ngawasi obahe pangripta, mlebu metune napas, lan obah mosike indriya, jroning olah panunggal, kang tan kena dislewengake, kawruhana yen karsa mau dhedhasar Rajas.
34. Dene sapa kang ing donya iki mung nuruti karepe napsune, tansah ngoyak kacekele semat, derajat lan keramat saking senenge utawa marga pangarep-arep bakal entuk manfaat, kawruhana yen wong kang mangkono iku karepe dhedhasar Rajas.
35. Dene uwong kang dhemene mung turu kanggo ngoncati rasa was-sumelang lan pikiran-pikiran kang gawe petenging ati, ora duwe pengarep-arep apa-apa, dhemene minum, madat, main lan sapanunggalane, kawruhana, heh Harjuna, yen wong iku karsane dhedhasar Tamas.
36. Saiki he trah Barata kang pinunjul, bab anane kanikmatan telung rupa, kang dadi kasenengane manungsa, marga padha duwe panemu, yen
kaya upas, jebul wekasane rasane kaya banyu puruhitasari, kawruhana yen kanikmatan kang mangkono iku dhasare Satwa, kang tuwuh saka pangaruhe budi lan atma.
38. Kanikmatan kang tuwuh saka mendeme indriya, ing sakawit rasane kaya banyu puruhitasari, nanging wusanane, jebul dadi upas kang mandi, kawruhana yen kanikmatan kang mangkono iku watake Rajas.
39. Kang ing sakawit lan ing pungkasan padha wae, sanyata ora bisa aweh kamareman, kanikmatane wong kang keset lan mung dhemen turu, kawruhana yen kanikmatan kang mangkono iki dhedhasare Tamas.
40. Sajtine ora ana manungsa ing donya iki utawa para dewa ing kahyangan, kang terus-terusan bisa uwal saka pangaruhe Triguna.
41. Uga panggawene para Sudra, Waisya, Satriya lan Brahmana, heh Parantapa, pilah-pilah miturut wateking guna kang aweh pengaruhe.
42. Ngendhaleni angkarane, olah katentreman, tapa brata, nyenyuci budi, nindakake kajujuran, patuh lan telaten, olah pangawikan lan kawicaksanan, Iman marang Allah, kawruhana yen kabeh mau dadi panggawene para Brahmana.
43. Sabanjure kawruhana, yen kasudiran, kateguhan, katrampilan olah kridaning perang, tan ngerti ing mundur jroning perang tandhing, dhemen peparing lan
waisya, lan magawe miturut prentahe liyan, yaiku buruh, iku dadi kuwajibane para Sudra.
45. Manawa kabeh wong iku nglakoni kuwajibane dhewe-dhewe, mesthi dheweke bisa nyandak gegayuhan kang luhur dhewe. Marma midhangetake kapriye bisane saben tindak entuk kasampurnan.
46. Sarana ngalembana kang dadi mulabukane kabeh kang gumelar iki, lan nglakoni panggawe-panggawe kang dadi kuwajibaning uripe, manungsa mesthi tumeka ing kasampurnan.
47. Luwih becik nglakoni dharmane dhewe, nadyan ta mung remeh banget, tinimbang karo nindhakake kuwajibane wong liya kang minulya lan entuk ngaji-aji wong akeh. Manungsa kang tansah ngrampungake darmane dhewe, mesthi luput ing dosa.
48. Karma utawa panggawe-panggawe kang dadi kuwajibaning urip jalaran saka papesthen, gandheng karo lingkungan kelahiran, iku kudu di rampungake, sanadyan ta susah banget anggone nglakoni. Kaya dene urubing geni kang linimputan dening kukus, panggawe-panggawe kang dadi kuwajiban iku katone kurang nyenengake.
49. Kang budine wus luwar saka sakeh bebandhan, lan kang tansah nguwasani pribadine, lan kang wus tanpa pepenginan, iku mesthi tumeka ing kasampurnan. Wong mangkono iku tuhu wus mungkur ing donya.
50. Lan sapa kang entuk kasampurnan, mesthi ya wus manunggal kari Brahma. Prayoga kahanan ingkang luhur dhewe iki, Manira terangake marang sira.
51. Kang wus bisa manunggal jalaran saka sucine budine, lan kanthi teguhing karsa nguwasani pribadine, sarta ora keguh maneh dening sakeh kahananing urip, ora dhemen ora gething.
jiwane, ora kendhat mbudi panunggal minangka tandha bektine marang kang kang ngayomi uripe.
sajroning katentreman, lan narima ing pandum, manungsa kang mangkono iku wus siyaga manjing ing jatining Brahma.
54. Yen dheweke wus manunggal karo Hyang Brahma, sajroning katentremaning jiwane, dheweke wus ora duwe pepenginan maneh, sarta wus ora bisa kataman ing rasa was sumelang lan susah sedhih.
55. Lan jalaran saka bektine kang tansah tumuju marang Manira, dheweke bisa jumbuh karo Manira, lan uga bisa njajagi Dat Manira. Lan sapa kang bisa meruhi Dat Manira, mesthine uga bisa manjing ing Dat.
56. Sapa kang tansah nglakoni lan ngrampungake kabeh panggawe kang dadi kuwajibane, kanthi tansah ngayom marang Manira, karana sih Manira, dheweke ing wekasan bisa manjing ing Sawiji kang tan kena ing rusak.
57. Pramula anggawe apa wae kang kudu sira lakoni, lakonana ing sajroning pangriptanira
58. Yen sakeh pangriptanira tansah tumuju marang Manira, mesthi sira tansah Manira ayomi. Nanging yen karana angkaranira sing tansah mbugegeg, ora gelem ngrungokake marang pitutur kang becik, akhire sira bakal nemahi kaleburan.
59. Nadyan sira dhedhelikan ing sajroning pagedhongan wesi, sarta ngoncati palagan jalaran saka derdahe batinira, mangkono iku
kudu nindakake tugasira. Kuwajiban kang sira lirwakake jalaran saka bodhonira, gelem ora gelelm, ora wurung kudu sira lakoni.
61. Allah iku jumeneng ing ati sanubarining saben titah, lan ngobahake kabeh titah miturut laku jantrane dhewe-dhewe.
62. Mula nyuwun pitulungane utawa pangayomane Pangeranira, kanthi sumarah ing Panjenengane, heh Barata, Karana palimarmane, sira bakal oleh kamulyan, ing katentreman kang langgeng.
63. Mangkono gelaraning kawruh kang dadi wadining wadi. Mula yen sira wus bisa nampa kabeh mau sarana gamblang, enggal tumandhanga miturut pakone atinira.
64. Lan saiki rungokna wadi Manira kang linuhur, kang nedya Manira wedharake marang sira. Kawruhana sira iku kekasih Manira. Mula apa kang Manira gelarake iki, muga-muga neguhake karahayinira.
65. Kanthi pangritanira tansah tumanem ing Manira, asunga bekti marang Manira, kurbana marang Manira. Manira ora bakal mblenjani janji Maniraiki, heh mitra Manira.
66. Sajrone nglakoni darmanira, pasrahna pepesthenira marang Manira, sarana nyumanggakake karahayoning uripira marang
apa kang Manira wecakake iki marang sapa wae, kang ora gelem sumarah marang Manira lan ora gelem nglakoni prihatin, utawa marang sapa kang ora mbutuhake, utawa kang ora darbe Iman marang Manira.
68. Sapa kang nerang-nerangake wadi Manira kang adiluhur iki marang wong-wong kang padha asung bekti marang Manira, iku mesthi ora suwe banjur manunggal karo Manira.
69. Sebab ing antarane pra manungsa ora ana kang panggawene luwih becik, miturut panemu Manira, tinimbang karo wong iku. Mula ing salumahing bumi ora ana titah kang luwih Manira tresnani tinimbang karo dheweke.
70. Sapa kang tansah budidaya bisane netepi piwulang kang winaca ing lawan sabda kita iki, iku prasasat asung kurban kang rupa kawicaksanan marang Manira, kurban iku kurban kang becik dhewe.
71. Sapa kang kanthi Iman ingkang kandhas ing telenging atine, ngrukokake lawan sabda kita iki, iku bakal sinucekake lan linuwaran, lan bakal pinaringan padunungan ingkang adiluhur, yaiku suwargane para suci.
72. Heh Parta! Apa sira wus ngrukokake lan bisa nampa kanthi mathenging jiwanira apa kang Manira wedharake iki? Apa saiki pepeteng kang ngalang-alangi panggrahitanira wus sirna, Heh Dananjaya?
73. Harjuna matur : “Sampun sirna babar pisan Pangrahita kawula sampun bangkit maragi saking palimara Paduka, dhuh Atiyuta! Sapunika sampun mantep manah kawula, sarta kawula badhe tumindak miturut dhawuh Paduka”.
74. Sanjaya matur : “Kawula saged mirengaken pangandika ingkang mijil saking tutukipun Sang Wasudewa tumuju dhateng Sang Parta ingkang tuhu luhur bebudenipun, pangandika ingkang sanget ngeram-eramaken saha damel njegraging rikma.
75. Saking palimarmanipun Sang Wiyasa, pangandika kang medharaken wadining-wadi ingkang adiluhur. Inggih punika latihan-latihan minangka nggayuh sampurnaning gesang, saged kula tampi saking Pangeran ingkang misesa gesang piyambak.
76. Dhuh Sang Prabu! Saben-saben kula kemutan lawan sabdanipun Sang Kesyawa lan Sang Harjuna, kapranan, trenyuh sanget manah kawula, margi katuwuhan marem lan bingah ingkang tanpa upami.
77. Saben-saben manawi kula manah-manah kawujudan Sang Harimurti, ingkang tuhu Agung lan ngedhap-edhapaken wau, kapranan malih manah kawula lan kawula lajeng saged ngraosaken malih kanikmatan ingkang boten wonten pindhanipun.
78. Ing pundi jumenengipun Sang Kresna, Gusti ning Yoga lan Sang Parta ingkang mboten nate pisah kaliyan gandhewanipun, ing riku tuhu dumununganipun Jaya Kawijayan, Kamulyan lan Karahayon. Punika sampun mboten wonten tidha-tidhanipun malih”.
Punika piwucal winadi ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Wolulas, winastan : Panunggal Lumantar Ngungkuraken Donya.
Tamat. Serat Bagawad Gita. Pangalembana konjuk dhumateng Sang Kresna kang Suci. Karahayon lan Katentreman mugi tuwuh ing
Pekalongan Kabupaten Pemalang Kabupaten Purbalingga Kabupaten Purworejo Kabupaten Rembang Kabupaten Semarang Kabupaten Sragen Kabupaten Sukoharjo Kabupaten Tegal Kabupaten Temanggung Kabupaten Wonogiri Kabupaten Wonosobo Kota Magelang Kota Pekalongan Kota Salatiga
Jl. Diponegoro No. 114, Brebes
wes dadi bojo. Dadi bojo bae durung genep wes dadi bapak. Dadi bapak bae durung genep wes meh duwe anak loro. Kapan dadi? Kapan
wis dikeparengake sowan engkang Maha Kuwaos, salehna neng duwur peturonku. Kajaba kuwi
wong ra enek sing weruh kok di TPS sampean nyoblos opo, cuma sampean sama Gusti Allah sing weruh, bener nggak? Be smart lah pokoke... harapan rakyat jelata kaya aku kan cuma satu, siapapun sing dadi presiden
idiologis opo piye yo Kang ?Soale gak ono pilihan sing pas ndik ati.
July 9, 2014 at 8:53 PM
menawi mboten angsal undangan kan saged nyuwun A5, pindah TPS.
mugi” tulisan panjenengan puniko sageto dados motivasi kangge sinten mawon ingkang maos,
panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu sanga wolu / telu) warsa srani nga nem nem (sanga nenem nenem) alangan tutup kwali lumuten kinepung lumut
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut:
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan.
Temperatur rata-rata global 1850 nganti 2006 relatif marang taun 1961–1990
Anomali temperatur permukaan rata-rata jroning periode 1995 nganti 2004 dibandhingaké temperatur rata-rata wiwit 1940 nganti 1980
Pamanasan global iku anané prosès mundhaké suhu rata-rata atmosfér, segara, lan dharatan bumi. Suhu rata-rata global ing lumahing bumi wis ningkat 0.74 ± 0.18 °C (1.33 ± 0.32 °F) jroning satus taun pungkasan iki. Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) nyimpulaké yèn, "sebagéyan gedhé paningkatan suhu hawa rata-rata global wiwit pertengahan abad kaping-20 kamungkinan gedhé disebabaké déning mundhaké konsentrasi gas-gas omah kaca akibat aktivitas manungsa"[1] liwat èfèk omah kaca. Kesimpulan dhasar iki wis diandharaké déning saora-orané 30 badan èlmiyah lan akademik, klebu kabèh akademi sains nasional saka nagara-nagara G8. Ananging, isih sisa sawetara èlmuwan sing ora setuju karo sawetara kesimpulan sing diandharaké déning IPCC kasebut. Modhèl iklim sing didadèkaké acuan déning projek IPCC nuduhaké suhu permukaan global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Béda ing angka perkiraan iku disebabaké déning panggunaan skenario-skenario kang béda-béda ngenani emisi gas-gas omah kaca ing mangsa ngarep, sarta modhèl-modhèl sensitivitas iklim sing béda-béda. Senadyan sebagéyan gedhé panelitèn munjer marang periode nganti 2100, pamanasan lan mudhaking lumahing banyu segara dikira-kira bakal terus lumaku sajroning luwih saka sèwu taun senadyan tingkat emisi gas omah kaca wis stabil.[1] Iki nggambaraké gedhéné kapasitas panas saka segara.
Mundhaké suhu global dikira-kira bakal nyebabaké owah-owahan liya kayadéné mundhaké lumahing banyu segara, mundhaké intensitas fenomena cuaca sing ekstrim,[2] sarta owah-owahan gunggung lan pola presipitasi. Akibat-akibat pamanasan global sing liya ya iku kaprabawaané kasil tetanèn, ilangé gletser, lan punahé werna-werna jinis kéwan. Sawetara bab-bab sing isih dadi ranguné para èlmuwan ya iku ngenani gunggung pamanasan sing dikira-kira bakal kedadéyan ing mangsa ngarep, lan piyé pamanasan sarta owah-owahan sing dumadi kasebut bakal bervariasi saka siji laladan menyang laladan liyané. Nganti wektu iki isih ana wacana pulitik lan publik ing donya ngenani apa, yèn ana, tindakan sing kudu dilakoni kanggo ngurangi utawa mbalikaké pamanasan sabanjuré utawa kanggo adaptasi marang konsekwensi-konsekwensi sing ana. Sebagéyan gedhé pamarintahan nagara-nagara ing donya wis napak astani lan ngratifikasi Protokol Kyoto, sing ngarah marang pangurangan emisi gas-gas omah kaca.
Panyebab pemanasan global[besut | besut sumber]
Èfèk omah kaca[besut | besut sumber]
Sakabèhé sumber energi sing sisa ing Bumi asalé saka srengéngé. Sebagéyan gedhé energi kasebut jroning wangun radiasi gelombang pèndhèk, klebu cahya sing kasat mata. Nalika energi iki ngenani lumahing bumi, banjur owah saka cahya dadi panas sing ngangetaké bumi. Lumahing bumi, bakal nyerep sebagéyan panas lan mantulaké sisané. Sebagéyan saka panas iki minangka radiasi infra merah gelombang panjang menyang angkasa. Nanging sebagéyan panas tetep kaperangkap ing atmosfer bumi akibat numpuké gas omah kaca antara liya uwap banyu, karbon dioksida, lan metana sing dadi perangkap gelombang radiasi iki. Gas-gas iki nyerep lan mantulaké manèh radiasi gelombang sing dipancaraké bumi lan akibaté panas kasebut bakal kasimpen ing lumahing bumi. Bab iki kadadéyan makaping kaping lan ngakibataké suhu rata-rata taunan bumi terus mundhak. Gas-gas kasebut duwé fungsi kayadéné fungsi kaca ing omah kaca. Kanthi tansaya mundhaké konsentrasi gas-gas iki ing atmosfer, saya akèh panas sing kaperangkap ing sangisoré. Sakbeneré, èfèk omah kaca iki dibutuhaké banget déning kabèh makhluk urip sing ana ing bumi, amarga tanpa iku, planet iki bakal dadi adhem banget. Kanthi suhu hawa rata-rata 15 °C (59 °F), bumi sakbeneré wis luwih panas 33 °C (59 °F) kanthi anané èfèk omah kaca[3] (tanpa èfèk mau suhu bumi mung -18 °C saéngga ès bakal nutupi kabèh lumahing bumi). Ananging suwaliké, akibat gunggungé gas-gas kasebut wis kaluwihan ing atmosfer, pamanasan global dadi akibaté.
Èfèk umpan balik[besut | besut sumber]
Èfèk-èfèk saka agen panyebab pamanasan global uga diprabawai déning werna-werna prosès umpan balik sing dikasilaké. Minangka conto ya iku ing panguwapan banyu. Ing kasus pamanasan akibat tambahé gas-gas omah kaca kaya CO2, pamanasan sakawit bakal nyebabaké luwih akèhé banyu sing nguwap menyang atmosfer. Amarga uwap banyu dhéwé minangka gas omah kaca, pamanasan bakal terus lumaku lan nambah gunggungé uwap banyu ing udhara nganti kagayuh sawijining kasetimbangan konsentrasi uwap banyu. Èfèk omah kaca sing dikasilaké luwih akèh yèn dibandhingaké akibat gas CO2 dhéwé. (Senadyan umpan balik iki ningkataké kandhutan banyu absolut ing udhara, kelembaban relatif udhara amèh konstan utawa malah rada mudhun awit udhara dadi luwih
Èfèk-èfèk umpan balik saka prabawa méga lagi dadi obyèk panelitèn wektu iki. Yèn dideleng saka ngisor, méga uatawa awan bakal mantulaké radiasi infra abang balik menyang bumi, saéngga bakal ngundhakaké èfèk pamanasan. Suwaliké yèn dideleng saka ndhuwur, awan kasebut bakal mantulaké sinar srengéngé lan radiasi infra abang menyang angkasa, saéngga ningkataké èfèk prosès dadi adhem. Apa èfèk netto-né pamanasan utawa saya adhem gumantung marang sawetara detail-detail tinamtu kaya tipe lan dhuwuré awan kasebut. Detail-detail iki angèl direpresentasèkaké jroning modhèl iklim, antara liya amarga awan cilik banget yèn dibandhingaké karo let antara wates-wates komputasional jroning modhèl iklim (watara 125 nganti 500 km kanggo modhèl sing digunakaké jroning Laporan Pandhangan IPCC ka Papat). Senadyan mangkono, umpan balik awan dumunung ana ing peringkat loro yèn dibandhingaké karo umpan balik uwap banyu lan dianggae positif (nambah pamanasan) jroning kabèh modhèl sing digunakaké jroning Laporan Pandhangan IPCC ka Papat.[4]
Umpan balik wigati liyané ya iku ilangé kamampuan mantulaké cahya (albedo) déning ès.[5] Nalika suhu hawa global mundhak, ès sing ana ing cedhak kutub mencair kanthi kacepetan sing terus ningkat. Bebarengan karo melelehé ès kasebut, dharatan utawa banyu ing ngisoré bakal kabuka. Dharatan utawa banyu nduwèni kamampuan mantulaké cahya luwih sethithik yèn dibandhingaké karo ès, lan akibaté bakal nyerep luwih akèh radiasi srengéngé. Bab iki bakal nambah pamanasan lan nyebabaké luwih akèh manèh ès sing mencair, dadi sawijining siklus sing sambung-sinambung. Umpan balik positif akibat uculé CO2 lan CH4 saka prosès dadi empuké tanah beku (permafrost) iku mekanisme liyané sing mènèhi kontribusi marang pamanasan. Saliyané iku, ès sing melèlèh uga bakal nguculaké CH4 sing uga nimbulaké umpan balik positif. Kamampuan segara kanggo nyerep karbon uga bakal suda yèn banyuné tansaya anget, bab iki diakibataké déning mudhuné tingkat nutrien ing zona mesopelagic saéngga mbatesi tuwuhing diatom saka fitoplankton sing dadi penyerap karbon sing rendah .[6]
Variasi Srengéngé[besut | besut sumber]
Ana hipotésa sing nyatakaké yèn variasi saka Srengéngé, dengan kamungkinan dikuwataké déning umpan balik saka awan, bisa mènèhi kontribusi dalam pamanasan wektu iki.[7] Béda antara mekanisme iki karo pamanasan akibat èfèk omah kaca ya iku mundhaké aktivitas Srengéngé bakal manasaké stratosfer suwaliké èfèk omah kaca bakal ngadhemaké stratosfer. Pendinginan stratosfer bagéyan bawah saora-orané wis diamati wiwit taun 1960,[8] sing ora bakal kadadéyan yèn aktivitas Srengéngé dadi kontributor utama pamanasan wektu iki. (Panipisan lapisan ozon uga bisa mènèhi èfèk pendinginan kasebut ananging penipisan kasebut kadadéyan wiwit pungkasan taun 1970-an.) Fenomena variasi Srengéngé dikombinasèkaké karo aktivitas gunung geni manawa wis mènèhi èfèk pamanasan saka masa pra-industri nganti taun 1950, sarta èfèk pendinginan wiwit taun 1950.[9][10]
Ana sawetara kasil panelitèn sing nyatakaké yèn kontribusi Srengéngé manawa wis dilirwakaké jroning pamanasan global. Loro èlmuwan saka Duke University ngira-ira yèn Srengéngé manawa wis mènèhi kontribusi terhadap 45-50% paningkatan suhu hawa rata-rata global selama periode 1900-2000, lan sekitar 25-35% antara taun 1980 lan 2000.[11] Stott lan kancané ngandharaké yèn modhèl iklim sing didadèkaké pedoman wektu iki membuat estimasi berlebihan terhadap èfèk gas-gas omah kaca dibandhingaké karo prabawa Srengéngé; dhèwèké uga mratélakaké yèn èfèk pendinginan saka debu vulkanik lan aerosol sulfat uga wis dipanlang remeh.[12] Senadyan mangkono, dhèwèké nyimpulaké yèn kanthi ningkataké sensitivitas iklim marang prabawa Srengéngé, sebagéyan gedhé pamanasan sing kadadéyan ing dékadé-dékadé pungkasan iki disebabaké déning gas-gas omah kaca. Ing taun 2006, sawijining tim èlmuwan saka Amérika Sarékat, Jerman lan Swiss nyatakaké yèn ora nemokaké anané paningkatan tingkat "keterangan" saka Srengéngé ing sèwu taun pungkasan iki. Siklus Srengéngé mung mènèhi paningkatan cilik watara 0,07% jroning tingkat "keterangan"né jroning 30 taun pungkasan. Èfèk iki cilik banget kanggo mènèhi kontribusi marang pamanasan global.[13][14] Sawijining panelitèn déning Lockwood lan Fröhlich nemokaké yèn ora ana hubungan antara pamanasan global karo variasi Srengéngé wiwit taun 1985, liwat variasi saka output Srengéngé utawa variasi jroning sinar kosmis.[15]
Ngukur pamanasan global[besut | besut sumber]
sampel atmosfer saka puncak gunung Mauna Loa ing Hawai. Kasil pangukurané nuduhaké anané paningkatan konsentrasi karbon dioksida ing atmosfer. Sawisé iku, komposisi saka atmosfer terus diukur kanthi teliti. Data-data sing dikumpulaké nuduhaké yèn
nanging ora kuwawa mènèhi bukti-bukti sing premana. Suhu hawa terus bervariasi lan saka lokasi sing siji menyang lokasi liyané. Perlu mataun-taun pangamatan iklim kanggo ngéntukaké data-data sing nuduhaké anané kacendherungan (trend) sing jelas. Cathetan ing pungkasan taun 1980-an rada nuduhaké kacenderungan iki, ananging data statistik iki mung sethithik lan ora bisa dipercaya. Stasiun cuaca wiwitané, dumunung cedhak karo laladan kutha saéngga pangukuran suhu hawa bakal diprabawai déning panas sing dipancaraké déning bangunan lan kendharaan lan uga panas sing disimpen déning material bangunan lan dalan. Wiwit taun 1957, data-data dijupuk saka stasiun cuaca sing dipercaya (dumunung adoh saka kutha), sarta saka satelit. Data-data iki mènèhi pangukuran sing luwih akurat, utamané ing 70 persèn lumahing planèt sing katutup segara. Data-data sing luwih akurat iki nuduhaké yèn kacenderungan tambah angeté lumahing Bumi bener-bener kadadéyan. Yèn dideleng ing pungkasan abad ka-20, kacathet yèn sepuluh taun paling anget sajroning satus taun pungkasan kadadéyan sawisé taun 1980, lan telung taun paling panas kadadéyan sawisé taun 1990, kanthi taun 1998 minangka taun kang paling panas. Jroning laporan sing diwetokaké taun 2001,
nyimpulaké yèn suhu hawa udhara global wis ningkat 0,6 derajat Celsius (1 derajat Fahrenheit) wiwit 1861. Panel setuju yèn pamanasan kasebut utamané disebabaké déning aktifitas manungsa sing nambah gas-gas omah kaca menyang atmosfer. IPCC mrédhiksi paningkatan suhu hawa rata-rata global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100. IPCC panel uga mènèhi pepènget, yèn senadyan konsentrasi gas ing atmosfer ora nambah manèh wiwit taun 2100, iklim tetep terus nambah anget sajroning periode tinamtu akibat emisi sing wis diculaké sadurungé. Karbon dioksida bakal tetep ana ing atmosfer jroning satus taun utawa luwih sadurungé alam mampu nyerep manèh. Yèn emisi gas omah kaca terus ningkat, para ahli mrédhiksi, konsèntrasi karbondioksioda ing atmosfer bisa ningkat nganti tikel telu ing wiwitan abad ka-22 yèn dibandhingaké masa sadurungé era industri. Akibaté, bakal kadadéyan owah-owahan iklim sacara dramatis. Senadyan sakbeneré prastawa owah-owahan iklim iki wis dumadi bola-bali sadawaning sajarah Bumi, manungsa bakal ngadhepi masalah iki kanthi résiko populasi sing paling gedhé.
Modhèl iklim[besut | besut sumber]
Pètungan pamanasan global ing taun 2001 saka sawetara modhèl iklim adhedhasar skénario SRES A2, sing ngasumsèkaké ora ana tindhakan sing dilakoni kanggo ngurangi emisi.
Para èlmuwan wis nyinaoni pamanasan global adhedhasar modhèl-modhèl komputer adhedhasar prinsip-prinsip dasar dinamikan fluida, transfer radiasi, lan proses-proses liyané, kanthi sawetara penyederhanaan disebabaké anané wates kamampuan komputer. Modhèl-modhèl iki mrédhiksi yèn panambahan gas-gas omah kaca nduwèni èfèk marang iklim sing luwih anget.[16] Senadyan digunakaké asumsi-asumsi sing padha marang konsentrasi gas omah kaca ing mangsa ngarep, sensitivitas iklimé isih bakal dumunung ana sawijining rentang tinamtu. Kanthi nglebokaké unsur-unsur ketidakpastian marang konsentrasi gas omah kaca lan pemodhèlan iklim, IPCC ngira-ira pamanasan watara 1.1 °C nganti 6.4 °C (2.0 °F nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Modhèl-modhèl iklim uga digunakaké kanggo nyelidhiki panyebab-panyebab owah-owahan iklim sing kadadéyan wektu iki kanthi mbandhingaké owah-owahan sing ka-amati karo kasil predhiksi modhèl saka werna-werna panyebab, alami utawa aktivitas manungsa. Modhèl iklim wektu iki ngasilaké kamèmperan sing cukup apik karo owah-owahan suhu hawa global kasil pangamatan jroning satus taun pungkasan, ananging ora mensimulasi kabèh aspek iklim.[17] Modhèl-modhèl iki ora sacara pasti nyatakaké yèn pamanasan sing dumadi antara taun 1910 nganti 1945 disebabaké déning proses alami utawa aktivitas manungsa; ananging; nuduhaké yèn pamanasan wiwit taun 1975 didominasi déning emisi gas-gas sing dikasilaké manungsa. Sebagéyan gedhé modhèl-modhèl iklim, nalika ngitung iklim ing mangsa ngarep,
marang modhèl-modhèl sing dihasilkan wektu iki, walaupun saiki wis ana kemajuan dalam menyelesaikan masalah iki.[21] Wektu iki uga terjadi diskusi-diskusi sing isih berlanjut ngenani apakah modhèl-modhèl iklim mengesampingkan èfèk-èfèk umpan balik lan tak langsung saka variasi
modhèl kasebut, para èlmuwan wis membuat sawetara prakiraan ngenani dampak pamanasan global marang cuaca,
hawa ing musim dingin lan malam hari bakal cenderung kanggo ningkat. Laladan anget bakal dadi luwih lembab amarga luwih akèh air sing nguwap saka
pamanasan sing luwih jauh lagi. Bab iki disebabkan amarga uap air merupakan gas omah kaca, saéngga keberadaannya bakal ningkataké èfèk insulasi ing atmosfer. Aananging, uap air sing luwih akèh uga bakal membentuk awan sing luwih akèh,
Kelembaban sing dhuwur bakal ningkataké curah udan, sacara rata-rata, watara 1 persen kanggo saben derajat Fahrenheit pamanasan. (Curah udan ing saindhenging donya wis ningkat 1 persen jroning satus taun pungkasan iki)[22]. Badai bakal dadi luwih sering. Saliyané iku, air bakal luwih cepat nguwap saka
Dhuwuré lumahing segara[besut | besut sumber]
Owah-owahan dhuwur rata-rata lumahing segara diukur saka laladan kanthi lingkungan kang stabil sacara géologi.
ing abad ke-21. Owah-owahan dhuwuring banyu segara bakal mengaruhi banget kauripan ing laladan pasisir. Mundhaking banyu 100 cm (40 inchi) bakal ngèremaké 6 persen laladan Walanda, 17,5 persen laladan Bangladesh, lan akèh pulo-pulo. Erosi saka tebing, pasisir, lan bukit pasir bakal ningkat. Nalika dhuwuré segara ngancik lumahing sungapan kali, banjir akibat banyu pasang bakal ningkat ing dharatan. Nagara-nagara sugih bakal ngentèkaké dhuwit sing akèh banget kanggo nglindhungi laladan pasisirné, déné nagara-nagara mlarat manawa mung bisa evakuasi saka laladan pasisir. Bahkan mundhakingn banyu segara bakal mengaruhi ekosistem pasisir. Mundhaking banyu 50 cm (20 inchi) bakal ngèremaké separo saka rawa-rawa pasisir ing Amérika Sarékat. Rawa-rawa anyar uga bakal kawangun, ananging ora ing area kutha lan laladan sing wis dibangun. Mundhaké banyu segara iki bakal nutupi sebagéyan gedhé Florida Everglades.
Tetanèn[besut | besut sumber]
Wong-wong manawa nganggep yèn Bumi sing anget bakal ngasilaké luwih akèh pangan saka sadurungé, ananging bab iki sakbeneré ora padha ing sawetara panggonan. Bagéyan kidul Kanada, minangka conto, manawa bakal éntuk kauntungan saka luwih dhuwuré curah udan lan luwih suwéné mangsa tandur. Suwaliké, lahan tetanèn tropis sing rada cengkar ing sawetara bagéyan Afrika manawa ora bisa tuwuh. Laladan tetanèn ara-ara sing migunakaké banyu irigasi saka gunung-gunung sing adoh bisa mendherita yèn snowpack (kumpulan salju) musim adhem berfungsi minangka reservoir alami, bakal nyair sadurungé puncak mangsa tandur. Tanduran pangan lan alas bisa ngalami serangan ama lan penyakit sing luwih hébat.
Kéwan lan tetanduran[besut | besut sumber]
Kéwan lan tetanduran dadi makhluk urip sing angèl uwal saka èfèk pamanasan iki amarga sebagéyan gedhé lahan wis dikuwasani manungsa. Jroning pamanasan global, kéwan cenderung nglakoni migrasi menyang kutub utawa menyang dhuwur pagunungan. Tuwuhan bakal ngowahi arah patuwuhané, golèk laladan anyar amarga habitat lawasé dadi panas. Ananging, pembangunan manungsa bakal ngalang-alangi papindahan iki. Spesies-spesies sing migrasi ngalor utawa ngidul sing kalangan déning kutha-kutha utawa lahan-lahan tetanèn manawa bakal mati. Sawetara tipe spesies sing ora mampu sacara cepet pindah panggonan nuju kutub manawa uga bakal musna.
Kaséhatan manungsa[besut | besut sumber]
Ing donya sing anget, para èlmuwan mredhiksi yèn luwih akèh wong sing kena penyakit utawa mati amarga stress panas. Wabah penyakit sing biasa ditemokaké ing laladan tropis, kaya penyakit sing diakibataké lemut lan kéwan sing nggawa penyakit liyané, bakal tansaya ngambra-ambra amarga kéwan mau bisa rpindah menyang laladan sing sadurungé krasa adhem. Wektu iki, 45 persen padunung donya manggon ing laladan sing akèh lemuté saéngga bisa dicakot lemut sing nggawa parasit malaria; persentase iku bakal ningkat dadi 60 persen yèn suhu hawa ningkat. Penyakit-penyakit tropis liyané uga bisa nyebar kaya malaria, demam dengue, demam kuning, lan encephalitis. Para èlmuwan uga mredhiksi mundhaké insiden alergi lan penyakit nafas amarga hawa sing luwih anget bakal
sing wis terjadi tetapi tetap membantah yèn isih terlalu diki kanggo membuat prediksi bab keadaan ing mangsa ngarep. Kritikan kaya iki uga bisa membantah bukti-bukti sing nuduhaké kontribusi manungsa marang pamanasan global dengan berargumen yèn siklus alami bisa uga ningkatkan suhu hawa. Mereka uga nuduhaké fakta-fakta yèn pamanasan
pamanasan ing pertengahan abad disebabkan déning besarnya polusi udara sing menyebarkan partikulat-partikulat, utamané sulfat, ke atmosfer. Partikulat iki, uga dikenal minangka aerosol, mantulaké sebagéyan sinar srengéngé kembali ke angkasa luar. Pamanasan berkelanjutan akhirnya ngatasi èfèk iki, sebagéyan lagi amarga anané kontrol marang polusi sing menyebabkan udara dadi luwih
Ing taun 2000, U.S. National Oceanic and Atmospheric Admikistration (NOAA) mènèhi
anané kecenderungan pamanasan: suhu hawa laut dunia ing taun 1998 luwih
Pitakonan katelu isih mbingungaké. Satelit ndetèksi luwih sethithik pamanasan ing troposfer dibandhingaké predhiksi modhèl. Miturut sawetara kritikus, data atmosfer kasebut bener, déné pangukuran atmosfer saka lumahing bumi ora bisa dipercaya. Ing sasi Januari 2000, sawijining panel sing ditunjuk déning National Academy of Sciences kanggo mbahas bab iki ngakoni yèn pamanasan lumahing bumi ora bisa diragukan manèh. Ananging, pangukuran troposfer sing luwih endhèk saka
Pengendalian pemanasan global[besut | besut sumber]
Konsumsi total bahan bakar fosil ing donya ningkat kanthi 1 persen per-taun. Langkah-langkah sing dilakokaké utawa sing lagi dadi diskusi wektu iki ora ana sing bisa nyegah pamanasan global ing mangsa ngarep. Tantangan sing ana wektu iki ya iku ngatasi èfèk sing timbul sinambi nglkokaké langkah-langkah kanggo nyegah tansaya owahé iklim ing mangsa ngarep. Karusakan sing parah bisa diatasi kanthi werna-werna cara. Laladan pasisir bisa dilindhungi nganggo tanggul kanggo nyegah mlebuné banyu segara. Cara liyané, pamerintah bisa mbantu populasi ing pasisir kanggo pindah menyang laladan sing luwih dhuwur. Sawetara nagara, kaya Amérika Sarékat, bisa nylametaké tuwuhan lan kéwan kanthi tetep njaga koridor (jalur) habitaté, ngosongaké tanah sing durung dibangun saka kidul mengalor. Spesies-spesies bisa sacara alon-alon pindah sadawaning koridor iki kanggo nuju menyang habitat sing luwih adhem. Ana loro pendekatan utama kanggo ngerèm tansaya tambahé gas omah kaca. Sepisan, nyegah karbon dioksida diculké menyang atmosfer kanthi nyimpen gas kasebut utawa komponen karbon-né ing
karbon[besut | besut sumber]
Cara sing paling gampang kanggo ngilangaké karbon dioksida ing udhara ya iku kanthi miara wit-witan lan nandur tuwuhan luwih akèh manèh. Wit-witan, utamané sing anom lan cepet tuwuh, nyerep karbon dioksida sing akèh banget, mecah liwat fotosintesis, lan nyimpen karbon jroning kayuné. Ing saindhenging donya, tingkat perambahan alas wis ngancik level sing mutawatiri. Ing sakèhing wewengkon, tanduran sing tuwuh manêh sithik banget amarga lemah kèlangan kasuburané nalika diowahi kanggo kagunan sing liya, kaya kanggo lahan tetanèn utawa pembangunan omah. Langkah kanggo ngatasi bab iki ya iku kanthi reboisasi sing duwé peran jroning ngurangi tansaya tambahé gas omah kaca. Gas karbon dioksida uga bisa diilangaké sacara langsung. Carané kanthi nyuntikaké (nginjèksi) gas kasebut menyang sumur-sumur lenga kanggo nyurung supaya lenga bumi metu saka jero lemah (delengen Enhanced Oil Recovery). Injeksi uga bisa dilakokaké kanggo ngisolasi gas iki ing jero lemah kaya jroning sumur lenga, lapisan batubara utawa aquifer. Bab iki wis dilakokaké ing salah siji anjungan pangeboran lepas pasisir Norwegia, ya iku karbon dioksida sing kagawa menyang permukaan bebarengan karo gas alam dicekel lan disuntikaké manèh menyang aquifer saéngga ora bisa bali menyang permukaan. Salah siji sumber panyumbang karbon dioksida ya iku pembakaran bahan bakar fosil. Panggunaan bahan bakar fosil miwiti ningkat pesat wiwit revolusi industri ing abad ka-18. Ing wektu iku, batubara dadi sumber energi dominan kanggo sabanjuré diganti déning lenga patra ing tengah abad ka-19. Ing abad ka-20, energi gas wiwit biasa digunakaké ing donya minangka sumber energi. Owah-owahan trèn panggunaan bahan bakar fosil iki sakbeneré sacara ora langsung wis ngurangi jumlah karbon dioksida sing diculké menyang udhara, amarga gas nglepasaké karbon dioksida luwih sethithik tinimbang lenga, apamanèh yèn dibandhingaké karo batubara. Senadyan mangkono, panggunaan energi kang bisa dinyaraké lan energi nuklir luwih ngurangi palepasan karbon dioksida menyang udhara. Energi nuklir, senadyan kontroversial amarga alasan
nagara ngucapaké ikrar kanggo ngadhepi masalah gas omah kaca lan setuju kanggo nerjemahaké ancas iki jroning sawijining prajanjèn sing ngiket. Ing taun 1997 ing Jepang, 160 nagara ngrumusaké pasetujon sing luwih kuwat sing dikenal minangka Protokol Kyoto. Prajanjèn iki, sing durung diimplementasèkaké, nyeru marang 38 nagara-nagara indhustri sing duwé persentase paling gedhé jroning bab ngeculaké gas-gas omah kaca supaya ngurangi emisi nganti tekan tingkat 5 persen sangisoré emisi taun 1990. Pangurangan iki kudu bisa digayuh paling ora taun 2012. Wiwitané, Amérika Sarékat ngajokaké dhiri kanggo nglakoni pamotongan sing luwih ambisius, njanjèkaké pangurangan emisi nganti 7 persen sangisoré tingkat taun 1990; Uni Éropah, sing kepingin prajanjèn sing luwih keras, nduwé komitmen 8 persen; lan Jepang 6 persen. Sisa 122 nagara liyané, sebagéyan gedhé nagara berkembang, ora dijaluk kanggo mènèhi komitmen jroning pangurangan emisi gas. Ananging, ing taun 2001, Presidhèn Amérika Sarékat sing nyar, George W. Bush ngumumaké yèn prajanjèn kanggo pangurangan karbon dioksida kasebut perlu béa sing gedhé banget. Dhèwèké uga sélak yèn nyatakaké yèn nagara-nagara berkembang ora dibebani persyaratan pangurangan karbon dioksida iki. Kyoto Protokol ora ana prabawané apa-apa yèn nagara-nagara indhustri sing tanggung jawab nyumbang 55 persèn emisi gas omah kaca ing taun 1990 ora ngratifikasi. Persyaratan iku kasil dipenuhi nalika taun 2004, Presidhèn Rusia Vladimir Putin ngratifikasi prajanjèn iki, mènèhi dalan kanggo lumakuné prajanjèn iki wiwit 16 Februari 2005. Akèh wong sing ngritik Protokol Kyoto kurang kuwat. Malah yèn prajanjèn iki dilaksanakaké cepet-cepet lumaku, mung bakal ngurangi sethithik panambahan konsentrasi gas-gas omah kaca ing atmosfer. Sawijining tindhakan sing keras bakal diperlokaké mengkoné, utamané amarga nagara-nagara berkembang sing dikecualèkaké saka prajanjèn iki bakal ngasilaké separuh saka emisi gas omah kaca ing 2035. Penentang protokol iki nduwèni posisi sing kuwat banget. Penolakan marang prajanjèn iki ing Amérika Sarékat utamané diandharaké déning industri lenga, indhustri batubara lan perusahaan-perusahaan liyané sing produksinya tergantung marang bahan bakar fosil. Para penentang iki ngeklaim yèn biaya ékonomi sing diperlokaké kanggo
lan proses industri sing luwih effisien. Ing sawijining nagara kanthi kawicaksanan lingkungan sing ketat, ékonominé bisa terus tuwuh senadyan werna-werna polusi wis dikurangi. Ananging mbatesi emisi karbon dioksida kabukti angèl dilakoni. Minangka conto, Walanda, nagara industrialis gedhé sing uga pelopor lingkungan, wis kasil ngatasi werna-werna polusi nanging gagal kanggo nggayuh target jroning ngurangi produksi karbon dioksida. Sawisé taun 1997, para perwakilan saka penandatangan Protokol Kyoto bertemu secara reguler kanggo negoisasii isu-isu sing durung rampung kaya paugeran, metode lan pinalti sing wajib diterapaké ing saben nagara kanggo ngerèm emisi gas omah kaca. Para negoisator ngrancang sistem yèn sawijining nagara sing nduwèni program ngresiki hawa sing sukses bisa njupuk kauntungan kanthi ngedol hak polusi sing ora digunakan menyang nagara liya. Sistem iki diarani perdagangan karbon. Minangka conto, nagara sing angèl ningkataké kasilé, kayadéné Walanda, bisa tuku krèdhit polusi ing pasar, sing bisa dituku kanthi béya sing luwih murah. Rusia, minangka nagara sing éntuk kauntungan yèn sistem iki ditrapakaké. Ing taun 1990, ékonomi Rusia payah banget lan emisi gas omah kacané dhuwur banget. Amarga sabanjuré Rusia kasil motong emisiné luwih saka 5 persèn sangisoré tingkat 1990, Rusia ana ing posisi kanggo ngedol krèdhit emisi menyang nagara-nagara industri liyané, utamané sing ana ing Uni Éropah.
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 7 Januari 2017.
nyong wis ora kuwat ngitung kaya kiye. Ndelok gambare bae wis kliyengan. Wis sing penting
Pangeran saka Negara tirtakencana lagi tindak ngumbara ,ngubengi jagad seperlu ngupaya putri kang bakal didadekake calon garwane.anggone ngumbara, sang pangeran nyamudana kaya rakyat lumrah ,rupa kang bagus ngagem topeng rupa kodhok. Awake dipulas kaya kulit kodhok mbengkerok. Ora ana kang ngerti Manawa pangeran kodhok iki mau sejatine calon raja saka Negara kang kondang Negara emas. Ing sawijine kutha ana sayembara golek mantu. Ana putrid lara kang sulistya ing warna kanga arep digolekake jodho deneng bapake. Putri mau aran Sri wulanlan Wulansari. Bapake Sri Wulan lan Wulansari banjur ngancarani. “para sedulur, kaya kang kawedhar ing pariwara, aku bakal nggolrkakr jodho anak-anakku. Sapa bae kang kapilih lan disarujuki anak-anakku bakal dak tampa kanthi senenge atiku. Saiki anak-anakku lagi semaput, sing sapa bisa gawe eling marang anakku yoiku kang dadi bojone.” Kang melu sayembara ora mung siji utawa loro nanging atusan. Siji mbaka siji padha maju saperlu gawe elingi sang putrid, nanging para putrid panggah semaput ora eling-eling. Nganti mung kari pangeran kodok. Tekan ngarepe putrid kang semaput sang pangeran ngrapal mantra, sanalika putrid loro padha eling. “Adhuh, aku ngelak banget, aku nyuwun ngombe. Pangeran kodok banjur ngulungake ombe gelas isi banyu putih marang Sri Wulan. Nanging Sri Wulan rumangsa gila, weruh rupane Pangeran Kodhok, malah nganti muntah-muntah ing jambrah. Ganti Pangeran kodhok menehake gelas isi banyu putih mau marang Wulansari. Wulansari banjur nampani gelas gelas iki maul an diombebanyune saglenggengan entek. “ Matur nuwun banget Ki Sanak, wis kersa ngilangake ngelakku.”
Pangeran Kodhol banjur kadhaupake karo wulansari. Pahargyane digawe gedhen kanthi nanggap tontonan warna-warna.
Mugi-mugi crita Pangeran Kodhok niki saget kapendet hikmahipun kalian kula lan panjenengan sedaya.amin ^_^
#lash #punggol #singapore #eyelash
said: njih Ki mangke kulo mirsani Indosiar.
kulo jarang (halah…, apa ta basa Jawane jarang iku, kok iso lali sak plengan, he he he) mirsani Indosiar amargi
mosok mbahasakke dewe..mbuh ah…he he angel boso jowo iki…
sempritan kalih penthungane pak Satpam dibekta lho Ki Menggung.
lha jebul lagi njiwat-njiwit, ndhusal-ndusel, ndhempat-ndhempet to ?
mangke kula tak nyuwun bageyan dhumateng Ki KJ sak dulitan kemawon.
nyuwn agunging pangaksami, dangu mboten sowan
Balas	On 03/11/2011 at 13:24 anatram said: Monggo.. Ki, pindah ke gandhok 27 ingkang luwih
Mugi-mugi Gusti Ingkang Kinasih saget nyembadani punopo ingkang dados gegayuhanipun, lumebering tumrap kaluwarga.
Balas	On 04/07/2011 at 15:55 arYa yuDha said: Sugeng Tanggap Warsa Ki Laz….selalu sukses,
maturnuwun sanget kagem Ki Ismoyo lan poro kadang sedoyo kemawon sampun paring ndonga kagem kawulo, mugi-mugi Gusti Allah tansah maringi wilujeng, widodo rahayu nir ing sambikala kagem poro kadang sedoyo kemawon … amin.
Meniko radi lingsem lho ki Is … soalipun brengos lan jenggot sampun kathah ingkang kelir pethakipun lho … utaminipun lingseng kaliyan ki PA ingkang taksih tahes anggenipun ngoyak-oyak mentrik … he3 … rak mekaten to ki PA …
Nyuwun sewu menawi mboten saged asring ngisi daftar hadir kaliyan gojegan wonten padepokanipun ki Is … monggo dipunlajenganken ..
Balas	On 05/07/2011 at 15:07 pandanAras-arasen said: lah niku dapukan kulo je……mangke nek mboten sami kaliyan penokohan,..dikinten dados wayang mbeling….ora
said: tapi dak wolak-walik…….ora ono cantrik sing nyenggol2 identitas ki punokawan dan ki bayuaji
Balas	On 05/07/2011 at 07:03 arYa yuDha said: ki PA lagi wolak-walik napa toh….lha kalo tahu
say hello, la bareng moco komentare kadang-kadang kasepuhan kok rodo kaget aku.
Mugo-mugo wae silaturachmi iki tansah diparingi rachmat karo Gusti Kang Murbeng Dumadi.
Monggo Ki dilajengaken, K Puno, Ki Bayuaji taksih katah poro kadang ingkang nenggo ilmu iang kang kawedar.
Kulo pribadi tansah matur nuwun wontenipun blok puniko.
Balas	On 06/07/2011 at 06:40 Honggopati said: Lho malah lali ngaturke panuwun karo Ki Ismoyo, matur nuwun Ki
sing isih dudO nang cepet dapet boJo…
Balas	On 06/07/2011 at 08:19 arYa yuDha said: sing isih sakaw rontal nang cepet ngunduh…
Cilacap# Adiwerna Tegal# Ajibarang Banyumas# Alian Kebumen# Ambal Kebumen# Ambarawa Semarang# Ampel Boyolali# Ampelgading
Gunung Kidul# Pajangan Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung Kidul# Samigaluh Kulon Progo# Sanden Bantul#
Banyuwangi# Glagah Banyuwangi# Glagah Lamongan# Glenmore Banyuwangi# Gondang Wetan Pasuruan# Gondang
Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra, Maskumambang, Megatruh, Mijil, Mistik, Mitologi, Naskah Kuno, Ngelmu,
WONG KALIREN WENEHONO MANGAN, YEN TO KETEMU WONG KANG NGELAK WENEHONO NGOMBE, PUNGKASAN, YEN TO KETEMU WONG KANG KODHANAN WENEHONO EYUPAN. MANGKONO DHI UJARING SUNAN NGAMPEL.
Awis waras akeh kang prapteng pralaya.”
BEST PARANORMAL & PAKAR AURA JOMBANG
SahabatBudaya JawaTut Wuri HandayaniIlang JawaneNyuwijiGunung,Kaendahan & KapandhitanDosa lan PangapuraWajik Klethik Gula JawaMangan ora mangan, anggere...CangkrimanSitemap
Adhi Manunggal, Rekrutmen Pt Catur Adhi Manunggal, Peluang Karir Pt Catur Adhi Manunggal,
Hyderabad ING Vysya Siddiamber Bazar ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Bhel Township ING Vysya Habsiguda ING Vysya Gandhinagar ING Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING
Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
ingkang kaping tiga, ing kitha Mahespati, kitha, negari Mediun.
sawanipun / tinambanan ing sastra / sajeroneseket siji / yen kebanjur wuta tuli temahira //
// Jer wong tan bisa ing sastra / tuna liwat lamun angling / tur dadi pangewan-ewan / lekas gendhung anyenyengit / gumisa ngaku
nguthuh tur cemplang / nora darbeni prak-ati / taberi gawe sisip / sugih satru tanpa nganggur / warengkeng nalar cekak / tan pracaya ing sasami / sasar susur awekasan utang walat //
// Walate sabarang ingkang / handarbeni netra kuping / tuwuh ing rasa pengrasa / arus amis kang agething / sayekti anemahi / wong kasurang tuman busuk / loro
anengujar / kenyatahan solah liring / liring iku juru basane kang manah //
// Sapa arsa wruh jro manah / dulunen ing solah liring / tuwin kang ponangrarasan / yaiku sajroning ati / apa kang dipunamrih / pan wuskapanggih ing ngriku / ana pantes katiwar / ana pantes de astuti / pantes taklim
// Becik iku nyatanira / wus kagem ing nabi wali / mukmin tanapi ulama / ratu satriya bupati / iku wus dadi mingsil / tegese mingsil puniku / tepa lawan tuladha / emper-emper nalar becik / tibeng kawi ingaran kidung pralambang //
// Yogya samya kawruhana / paugeraning wong urip / alane tan bisa Arab / tan wruh pratikeling urip / urip saking Hyang Widi / ing tembe tan wurung lampus / urip pesthine pejah / yen wus pejah nora urip /
ngaji / anom tuwa nyandhing pejah / ing kono gone kepanggih / yen pinupus ing ati / jer kangelan ngaji ngelmu / elek wong aneng nraka / turun cures sothal-santhil / aneng donya tan pegat nemu cilaka //
// Alane tan bisa Jawa / juwareh adoh ing becik / tan wruh undha usuk ira / ratu satriya bupati / sanak myang guru nadi / Gusti myang wong tuwanipun / tata kramaning ujar / kajejer neng sastra Jawi / wekasira prabot angawruhi raga //
// Yen pinupus ing wong sungkan / jer kangelan wong abangkit / wruh obah osiking jagat / wruh obah osiking ati / wruh rembuge wong luwih / wruh mring lelejeming semu / elek dadi wong kompra / anganggoni wuta tuli / sak jeg urip aji wedhus bebek ayam //
// Wong busuk tuman de sepak / ing ngepak samining urip / apepet cupeting manah / kelarahan ukur urip / mrih mati nora mati / kudu urip nora urus / tan kelar
bilahi / kabanjure iku nutuh mring Hyang Sukma //
// Tan wruh jinarag priyangga / leluhur tur anglabeti / neng donya
// Dhemen budine wong ala / lumuh budine wong becik / jer isin yentitiruwa / nganti becike pribadi / sarate wus pinasthi / sabarang karya jinaluk / marang duga prayoga / tinuku ing budi becik / ingran becik becik
ing donya akir / ing saturun-turun tedhak / milu kuwalesan becik / pan tikel sewu luwih / walese amal puniku /kang karya wong satunggal / turunira tanpa wilis / samya nampi wawales
kuwalesan becik / den titenana ati / binjang tan wurung katemu / yen sira tan suminggah / anglakoni nalar becik / aja keri lan anak putune kumpra //
// Sanadyan wong awibawa / yen tansah akarya sisip / kapam marang kaluputan / tedhak turun dadi gembring / mila sagunging jalmi / gedhe cilik anom sepuh / miwah pawestri priya / wajib gegulang ngasami / dipunemut marang kang dadya tuladha //
// Iki saking dadil Kur’an / yakmal miskala dzaratin / kaeran yarah myang waman /
tembang / suku wulu tarung-taling / papat praboting tulis / lima lan legenanipun / liya saking punika / pepet pengkal paten tuwin / cakra cecak wignyan keret lan layaran //
// Sasanga nora winenang / amurba wileting gendhing / kejaba saking kang papat / apan ta sampun pinasthi / tembang kang tan lumaris / wewilangane pangidung / kaya ta
sawiji-wiji / kinarya ngimpuni basa / mamanisnya den peksani / lamun bubrah kang gendhing / sastra ngalih raosipun / apa gawe mamaca / tan karuan den openi/ ngrusak urus kang ingucap tawangtowang //
// Dene kang sekar macapat / ingkang kasrawunging gendhing / ponangsekar maskumambang / ing sajroning pada panjing / sastranira tan gingsir / iya tigang dasa catur / dene kang pada lingsa / sekawan sajroning panjing / kang megatruh sastranira kawan dasa //
// Lan malih langkung sakawan / sajroning kang pada panjing / pada lingsanira gangsal / dene kang sekar kinanthi / sastranira tan gingsir / apan
// Sastranira jroning pada panjing / wus tan ginggang wolung dasa
sastranipun nenem ingkang pada lingsa / sekar pangkur sastranya sawidak kalih /
munggeng ing praja niti / sabecikane kurang / becik ingkang
tyas anerambahi / kerana sipat rahman / Hyang Kang Maha Luhur / amurahi marang titah / lamun temen kaleksanan ing pamuji / mulyane kang sarira //
// Lamun sira mrih arjaning dhiri / ing ngedohna barang tindak nistha / kang tan patut lan ing akeh /
dadi wong gembring / tan angsal pangawulan / ing
ana kang ngrampeka / sanak kadang anggepe angambil kardi / lowung lir darbe berah //
// Lamun luput sinereng kepati / ngumpah-umpah tur den undhamana / amarga saking busuke / wong cubluk kumprung pengung / tanpa nalar datan wruh isin / tuman dadi urakan / ing saparanipun / kena pisan luput pisan / yen wong urip arsa rumeksa ing ragi /
angrusak urus / ngaras-aras myang ngirib-birab / manungsa kang wus limpat / pintanen kang tuduh kawruh sampurnaning pejah / yen wus awas pamuwuse
labete / manungsa tanpa ngelmu / nora dhenger rukuning urip / mula den sinauwa / aja tuman busuk / Jawa Arab rong prakara / endi lire denira adadi wajib / sastra Arab punika //
// Kang atuduh kamulyaning urip / kang ginelar dening Rasulolah / kanggo wong sejagat kabeh / sastra Jawa puniku / witing tapeling tanah Jawi / marna wateging tata / krama kang rahayu / rehning kinarya manungsa / dening Sukma tinitah neng nungsa Jawi / mila kedah wruh Jawa //
sing nungsa Jawi / wong bingung kumprung mamak //
// Wuta pengung dhemen dadi gembring / lumuh tata kramane wong Jawa / tan kena ngambah
ngestoaken ujar / lan wong lumuh datan amrih sihing Gusti / wong pantes pinejahan //
// Iku wong jeber awake najis / wong musibat setan rarambutan / wong gelem ngambah bumine / nyandhang berkahing ratu / mangan turu bumining Gusti / wong tuman kurang ajar / tan
kaping dwi wa atingulrasulla / ping tri wa ulul amrine / wedia mring Hyang Agung / lan wedia mring rasul sami / lan padha mituhuwa /
sing penggawe / ngucap mangan tan patut / paningale karem mring sisip / tan ngrungokake ujar / kang amrih rahayu / grana
ya wong aminta ing sih / mring wong tuwa sanak kadang mitra / yen tan pareng lega tyase / pira betahan wuruk / saking nglathi ing ngandhap nginggil / prayoga saking sastra / wong aminta wuruk / timbangen lawan upama / emperemper wuruke netra lan kuping / kang samya mrih utama //
// Utamane srawungan lan anglir / lan wong ingkang samya ulah nalar / lan wong mangulah ngelmune / wus pasthi manggih untung / nora tuna sabarang budi / aja lir wong cilaka /
kumpra / kurang pantes sawangane / nanging wekasan kumprung / kang saweneh dhemen ngacuwis / anglarak jajagongan / lan wong kang wus punjul / peksa ngumuki kagunan / clemang-clemong geseh ngarsa lan ing wuri / kanyina kabeh dora //
// Nora layak rinungu ing kuping / wicarane lir kurang janganan / pantes binungis lambene / mundhak nyanyamur laku / ati monyet pengawak jalmi / weneh mindha wong
taberi maoni tindak / angesemi sabarang kang amrih becik / ajail padha rowang //
// Rusakira kinarya pribadi / siningkang-singkang dening wong kathah /
nora den del wicaranira gigingsir / kadya wong tuwuk imbar //
// Kng saweneh jalma cupet budi / lamun ana ingkang asih marma / angsung tuduh sapatute / ing manah asru jumbul / ngrasa pinrih ingkang bilahi / katungkul ngikal basa / ing weweka cubluk / ana jalma kangsatengah / ala meneng becik meneng nora mikir / kamidelepen ujar //
// Sungkan takon lumuh den takoni / yen ketanggor ing kewuh tyas bubrah / temah dadi gawening wong / wareg gunging wong misuh / yen keniya sagunging urip / aja anyupet basa / tuman dadi kumprung /wekas-wekasaning basa / yen wong lumuh ing sastra nora berbudi / ngalamate cilaka //
// Iku mungguh prabote wong urip / mangka sampun samya kelampahan / salah siji kawignyane / bab tata kramanipun / angawruhi ing sastra Jawi / miwah aksara Arab / bangbune krahayun / salah siji wong agesang / aja lumuh ing sastra Arab myang Jawi / sokur wignya sadaya //
// Yen wus rampung pratingkah ing budi / ingkang cukul sabab saking
liripun / eman oweling agesang / salawase marsudi genya prihatin / aja ngungkurken nalar //
// Poma padha kawruhana / elingeling manungsane Hyang Widi / kang samya mangudi tuwuh / sadaya nora beda / tuwuh iku apan ta kathah liripun / ana
saking kasektin / myang cukul kawignyan luhur / ingkang satunggal-tunggal / awiwitan tan saking nalar kang busuk / undhake sing saban songan / amarga saking ber-budi //
// Akeh lelepehanira / adat saking wuruke netra kuping / rahina wengi kadulu / da tansah kapiarsa / gunging urip sadaya pan amrih untung / untunge wong aneng ngonya / malah ta ginawa mati //
// Nang donya nemu cilaka / neng ngakerat lestari kadya nguni / melarat kebacut-bacut / sayekti nora beda / malah-malah yen wong gesang durung nemu / wawalese nalar mulya / akerat mesthi pinanggih //
// Ing saturun-turun tedhak / anglabeti saking penggawe becik / yen cubluk ing uripipun / anistha tur cilaka / neng akerat melarat kabacut-bacut / cures ingkang turun tedhak / ajember awon lan najis //
// Kaojat saisining rat / sastra kidung pralambang
pepeka mring kawruh / rumeksa nalar mulya / endi lire ingkang anjodheri laku / angangsaraken cilaka / ambubrah ing nalar becik //
// Anom tuwa estri priya / gedhe cilik
wong lara ayan / nora kena tinamban sangsaya gemblung / goroh cilakane muyap / lumuh seka liring kardi //
// Lumuh penggawe mring Sukma / lawan lumuh penggawe marang Gusti / lumuh mikir somah sunu / lumuh tani sudagar / lumuh tata kramane wong ingkang urus / tan kena angambah praja / neng desa dadi waweri //
// Kena wilalating jagat / wus pinasthi tan kena awor jalmi / ngakua mari tan tuhu / manungsa pepedhotan / lewer sember anduweni pirang
ing sesami / judhegenya apus-apus / wus kepaten pesaban / dheradhasan kapipit adiling ratu / lamun
umumken wong urip / yen wus nyeret pasang angkuh / kaya lanang priyangga / pangrasane sapa sira sapa ingsun / ngaku wong guna istiyar / wruh mring rasa kang linuwih //
// Ing ngreka-rekane nalar / sugih sanak lawan wong saba bengi / pengrasa tan ana ratu / myang Allah Rasulolah / mung dheweke kang
anedra / wus lali lamun wong urip //
// Iku panggawe cilaka / ina nistha kukumpra gembring baring / nora kalap karyanipun / mung mendem petagiyan / sak jeg urip nora kadunungan patut / datan angsal pangawulan / nora tepung ing sesami //
// Sinarang dening kekadang / sagunging wong samya ngipati-pati / ajeber nguthuh tur rusuh / jereh ing ngadhep panas / jroning driya awedi yen
kang sinuprih namung ngambil karyanipun / umuk katona wong lanang / sasap-sasaping ngaurip //
// Dilalah kudu neng nraka / yen wong urip duwe reka madati / kasurang kadarung-darung / cures ingkang
sabarang cacat / dadi lesaning bilahi //
// Upama dosa ing jagat / yen manungsa bobotoh mamadati / dosa lara kukum lampus / sedene dosa pejah / wus tan patut cedhak lan budi rahayu / kaojat bangsane setan / lir nabi mulad wong kapir //
// Kocap ing dalil mukammat / jejembering manungsa kang sejati / manungsa kang kadya iku / setan makna wirannya / rupa jalma sejatine setan wutuh / aji kuwuk gagarangan /
sekti apes sarana dadi nisthip / nadyan guna dadi cubluk / sugih temah melarat / temen goroh ber-budia clula-clulu / pancen ayem dadi grangsang / wit saking
kumprung pengung iku martabatan wedhus / lumuh penggawe mring sukma / dhemen dadi gembring baring //
// Pramila dipuncegaha / aja amrih marang penggawe nisthip / wirang amumurung laku / murungken kanugrahan / kawruhana rumeksa ing raganipun / makluk saisining jagad / alenga nedya bilahi //
// Yekti manungsa punika / sinung kacek lan sagunging kumelip / lawan kewan badanipun / manungsa pan sinungan / nampik milih
// Iku luwih siya-siya / kaleng aya marang kang kari-kari / sanadyan mring jasadipun / rusak tanpa kerana / awiwitan
// Pitung bumi pitung wiyat / kamulyane kagadhuh wong angsal sih / beda lawan sanesipun / kewan lan thuthukulan / nora duwe siksa lan ganjaranipun /
luwih namung manungsa / sih ing sukma ngreh sinung nampik milih / nata pranataning tuwuh / anjaga jejeging rat / pa namung jim ingkang mirib karkatipun / puniku lamun jim Islam / nanging tan padha lan jalmi //
// Mila lamun ana tindak / ngrusak urus dadya sukering bumi / sang ngarsa ranging tumuwuh / kena ing penagiyan / tan rumangsa kinarsan ingkang panebut / sinilih dening dad tolah / dilalah milih bilahi //
// Padhane sayekti padha / amung kari jejuluk ulul amri / ing ruhyad sampun kasebut / pethetaning manungsa / sadurunge kang bumi langit maujud / ulul amri wus pininta / marentah samining urip //
ngrungoake ujar / wuruke netra lan kuping //
// Iku wong tan weruh warah / mungkir lamun Allah subkanallahi / wong jember wenang binunuh / gegedheging neraka / nalar iku luwih santosaning tuduh / kagunganira Hyang Sukma / prandene
kasebut ing dalem mingsil pralambang / tata kramaning budi / padha kawruhana / aja ina ing sarak / sarate wong golek becik / wajibing gesang / anyinggahi bilahi //
// Aja kongsi lir wong kang padha cilaka / sadurunge
kapindho anteping ati / kaping tiganya / barang pratingkah becik //
// Yen wus kumpul nenggih kang telung prakara / ati terus lan angling / kanyatan pratingkah / amrih arjaning jasad / aja kongsi nemu sisip / yen wus pinasang / meksa kudu
jumeneng lan adil / wong utang samar / padha samar nawuri //
// Lamun uwis kapungkur ing adilonglah / panrimane den becik / kang sampun kaliwat / iku wajibing gesang / aja nganti tuman lali / manungsa salah / panrimane kuwalik //
// Gaib lair winor lan kang wus dhumawah / iku trimaning eblis / dhemen aneng nraka / tan jamak
den piranteni / datan rumangsa / kinarya insan kamil //
// Loatira manungsa yekti sampurna / sapraboting ngaurip / pan wus pinaringan / tan kinen kadi kewan / yen wong cilaka ing ati / jembering kewan / meksih jember sujalmi //
// Datan wenang sumengka pengawak braja / munajat lawan Gusti / kang ama amung lya / tuhu tanpa lawanan / beda lawan
raga / sangkane saking ber-budi / mantep ing tindak / tanduk panggawe becik //
// Wus pinasthi sinung mulya dening Sukma /
kawulaning Sukma / endi kang ahli ywa / ahli tapa ahli supi / ahli mring nalar / ahli kirkating dalil //
// Wus sinrahken mring manungsa kang kinarsan / endi lire pinilih / kocap yen manungsa / punjul saking sesama / pratandha lamun angsal sih / pangkate ana / kocap ing dalil kadis //
// Kaluwihan ing Hyang kang aneng manungsa / mukjijat mungguh nabi / kramat walilulah / mukmin ingran mangunah / istijrat mungguh wong kapir / ingkang sinungan / dudu wong cupet budi //
ati / sinung istijrat / luwih saking sasami //
// Mila lamun manungsa sru pangudinya / amesthi sinung luwih / mring Allah tangala / pramila ywa pepeka / gumampang mring wong angsal sih / tan wurung sira / kena dhendhaning Widi //
// Wonten malih andonga luwih istijab / basa istijab mandi / kaping kalihira / dhingine babu bapa / leluhur kalangkung mandi / ampuh dunganya / dongane wong
dudu lali / sarat ginulang / ngestoken nalar becik //
// Basa ngelmu iku nalar kang prayoga / iman estuning ati / kocap ing dalil nas / sarupaning agesang / nora kena tuman lali / sarat ginulang / marang ing nalar becik //
// Ngran dalil nas iku andikaning Allah / rampung tur wus pinasthi / nora kena
kena / iya kinaya ngapa / gelem nora anglakoni yen gelem mara / lakonana den aglis //
Widi / manungsa muyab / alane terus ati //
// Dene lumuh marang penggawe kang mulya / manjing pratingkah eblis / yen
tableh angestokaken ing nalar / migateken ngreh becik / sengkut kandel manah / iku ugering gesang / nora kena minyak-
muyap / nora urus becik anjing / jubleging manah / bahyani tyas gumriwis //
lan ing ati / setan alasan / meksih ala wong gidib //
// Luwih ewah akarya bubrah ing manah / gegedheg poring eblis / wong ngrusak
mubram / pesthi tan kena ginggang / nora kena wedi-wedi / tan kena tuwas / manungsa amrih luwih //
// Luwih iku namung ngulihken titipan / rumangsa yen sinilih / dening ing
ing Widi / iku manungsa / tetep rumangsa dasih //
// Kang saweneh ana anggep jajal-lanat / karya ngampung gigingsir /
tan prentah Hyang Widi / menggawe ala / wong gendheng ngampung ngelmi //
// Sajatine untung becik lawan ala / saking Hyang Maha Suci / denirarsa mikrat / nyandhingi lara nikmat / nikmatan sinung wong gidib / ingkang sinungan / yekti wong kang angsal sih //
// Lamun milar ngambil ar insanusyara / myang fa inna syarrihi / rasaning manungsa / kang duwe mring Hyang Sukma / rasaning Hyang Maha Suci / aneng manungsa / iku wong nyolong tokit //
// Candhak rawud kinarya bandha musibat / dadi men kandel ati / tan mangkono lirnya / rasaning Hyang Kang Mulya / tambas sumuk wong ber-budi / rasaning titah /
manungsa luwih / ingkang ginanjar / dudu wong gembring baring //
// Yen wong gembring duraka dunya akerat / wajib dipunjuwing /
sah utama / destun unggul kang wiwit / nengahi kasoran / wekasan mesthi tiwas / tiwase katempuh dhiri / rusaking
sawiyah-wiyah / ngreksa kagunganing Widi / praptaning ajal / kudu angati-ati //
// Angling ngucap punika praptaning ajal / dadya
pinawor ing sih / wenang sinengaja / wani mangsah pracaya / anglakoni karya becik / teruse manah / ngemban
Wekasane ngudheg pepete ing akal / saking denira langib / kawulaning Allah / trima dadi jenggesan / den temen antep ing ati / lan aja ngambah / ajail ing sesami //
// Ywa calimut lan aja goroh ing ujar / lan malih toging urip / peng-penganing tekad / tan kena api ora / gerget saut bandha wani / ywa dadi berak / yen wani iku becik //
// Aja nganti jalma anggulang manah was / was-was manuting eblis / yekti nora bakal / ing prana iman rusak / nalar wedi dadi silip / wong jereh jarah /
tinimbang lan wong rucah / sawiyah-wiyah ing urip / becik srenggala / lawan wong
padha siji / pan dududu titah / urip pengawak tai //
// Padha ala amesthi becik srenggala /
ingkang jasad / tyas sira pan ora isin / apendirangan / sajake minggrangminggring //
// Kang saweneh gorohe angayap-ayap / pengrasa wus tan keksi / jatine kuwangwang / mendhak kalingan padhang /
sacandhak-cadhak / denira buwang tilas / tur wruh tumindak lan silip / pan wus jinarag /
sapa ingkang tiwas / iya wong kang sugih was / sawiyah wong den gorohi / dimene sasar / ing seja aja
wurung tiwas / tinagih wong sabumi //
// Arjaning rat arjane jagat niskara / arjanireng pamuji / sing sura nrus bisa / basuki amrih mulya / tanpa lawan wong ber-budi / mantep ing tindak / tanduk panggawe becik //
paesing iman / reruba ing tyas eling //
// Wus pinesthi pamangsul ing tyas raharja /
panggah kukuh ing pamuji / santosa dhadhag / gemi mring nalar becik //
// Sura wani anggatekaken mring nalar / nora narima gembring / nglabuhi utama / ngedohi ina nistha / wani tan kewuhan pamrih / tan ulap ing lyan / tan wedi padha siji //
// Mung bisaa tetep ingaranan jalma / aja ingaran tai / endi lire tinja / jegogos sira ana / kasebut tlotok ing jalmi / abelarongan / mila ingaran tai //
// Gubras bacin nora sinandhang priyangga / sagunging wong
weruhnya wus gegubras / rusak ingkang praja niti / bubrah ing nalar / awit gedublong siji //
// Nora mirib tinibang lan purwanira / anguntragaken bumi / nugraha ruhara / mumurung sihing
// Titi tamat kang serat mingsil pralambang / jaman
pundi nggeh mas.menawi saged bade kulo teliti secara filologi.
kaliwon ing kadipatèn, Si Ngabèi Rônggawarsita, ing sanikine êmpun dadi, asarêng kalihan sêrat punika, kalihan malih saudara, panjênêngan kula dangu kalih saudara, saudara punapa pun olèh malih layang caritane Prabu Bonangparte ing Prangkrih, panjênêngan kula mundhut
Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan
Ngablak • Ngluwar • Pakis • Salam • Salaman • Sawangan • Secang • Srumbung • Tegalrejo • Tempuran • Windusari
MagelangTegalrejo, MagelangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.19, tanggal 11 Maret 2013.
SERAT NITIMANI pupuh XVIII-XXVII | alangalangkumitir
pedusunan tembung wicaranipun makaten ing jagad sakurebing langit, salumahing bantala inggih salebeting alam donya punika isi kathahipun manungsa, kacariyos amung kekalih awarni jalu lan wanita, yen makaten pawestri punika inggih boten aprabeda (190) sami tinitah jumeneng manungsa sajati, ananging sareng kula mirengaken cariyos sampeyan sadaya ingkang sampun kasebut ing inggil wau, ingkang kadunungan dating Pangeran kang amaha suci amung jaler kemawon, punapa sababipun teka aprabeda.”
“Leres kisanak, kula sadaya wau saweg tumrap dhateng sujanma priya kemawon, dene sampeyan bilih angraosaken dhateng sujanma wanita punika kacariyos boten aprabeda.”
“Menggah cariyos sampeyan piyambak ing ngajeng wau wewejangan ingkang kaping nem, dipun wastani kayektening kahanan kang maha suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas, awit dene pamejanganipun.”
“Sampun makaten kemawon kisanak, wicantenan sampeyan punika boten susah kalajengaken awit kula sampun mengretos ubetipun karsa sampeyan badhe amelehaken dhateng kula.”
Pringsilan, kahananing purba punika wonten wirayatipun guru manawi amedaraken rahsaning ngelmi pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas, ing atasing amejang dhateng pawestri, wenang kiniyas makaten : ing nalika Pangeran kang maha suci karsa anata malige ana ing dalem Betal Mukadas, jumeneng wonten ing baganing Siti Hawa, punika ingkang wonten
puruna, ingkang wonten antaraning puruna retna, inggih punika mani, salebeting mani : madi, salebeting madi : wadi, salebeting wadi : manikem, salebeting manikem : rahsa, selebeting rahsa : punika dating atma, kang anglimputi kahanan jati.
Dene pitedhahipun makaten : baga punika tetimbangan konthol purunan tetimbangan pringsilan, ing salajengipun sami ing atasing wewejangan dhateng kakung, anenipun merdi supados marsudi dhateng waskitaning sangkan paran.
Sanesipun punika wonten malih, wewejangan ingkang kaping pitu ing ngajeng wau panetep santosaning iman, ing atasipun amejang dhateng pawestri wenang kawewahan makaten : Ingsun anekseni, satuhune (193) ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun Mukhammad iku utusan Ingsun, Patimah iku umat Ingsun.
“Kisanak, menggah asmaranipun pawestri yen pinuju sinangama ing kakung, punika prayoginipun ing tingkah kados punapa?.”
“Yen nitik asmaranging priya, kathah rubeda samanten wau, saleresipun tiyang estri ing asmara boten malih, amung kedah anut ing ombak kasagedaning priya, ananging pawestri kathah ingkang anguciwani, lingsemipun ingkang boten pakoleh kadamel wadi, sujana yen kawastanan pawestri lenjeh ing kakung liripun makaten, kathah wanodya ingkang gadhah reka, saben-saben arsa rinabasa ing priya (194). Rewa-rewa datan arsa, kengingipun ngantos pineksa pinarosa, menggah gelar ingkang makaten wau pikajengipun supados sampun ngantos kawastanan pawestri lenjeh ing priya, tuwin sampun ngantos kawastanan pawestri karem dhateng raosing asmara, temah andadosaken kasereng karsaning priya, inggih panduking rubeda, wekasan ing asmara tan saged widada.”
Wonten malih gelaring wanita yen nuju sinangama ing priya, lajeng ambiyantu ing solah obahing raga dadosaken keras maju munduring pasta, pratingkah makaten wau sedyanipun supados mimbuhi sakecaning prasa, wekasan sarem kataman sruning panggosok anuwuhaken dhateng bantering hawa inggih punika gegolonganing rubeda, (195) saged ngenggalaken pamudaring prasa.
“Patrap pratingkah kasebut ing inggil wau kirang proyogi, sebab anyelakaken dhateng rubeda rumraping priya, wangsul tembung saleresipun wanita ing asmara kedah anut ing ombak kesagedaning pria punika empan lan mapanipun kados pundi?.”
“Kisanak, bebakunipun ingkang prelu kedah waskita, amawasa nuju karsaning priya, ing solah kedah anut ing pangrehing kakung, wondene sarananipun ingkang rumiyin buka dhateng sereng angkaraning karsa priya kasensema ing asmara, menggah patrap ingkang makaten wau pikantukipun badhe amimbuhi dhateng kiyat pastanira, wekasan tan membat katiban ing gada. Ingkang kaping kalih niyat angencengna (196) daya wedaling seni, patrap ingkang makaten wau pikantukipun badhe ngrapetaken
anggenipun murih supados dipuntresnani dhateng semahipun wonten ingkang sami mawi (197) sarana merdhukun utawi maguru aji pangasihan, menggah patrap ingkang makaten wau bebatosanipun kenging dipunwastani leres punapa lepat?.”
“Sasumerep kula patrap ingkang makaten punika boten anemunaken bebudenipun tiyang estri kemawon, sanadyan para priya ingkang sami anjangkah darajat kadosta kawiryan. Inggih punika anjangkah dados priyantun utawi jangkah kasugihan kathah ingkang ngangge sarana merdukun, utawi anyenyembah bulus, reca, kajeng angker, sela sesaminipun manawi saking panimbang kula, sujanma ingkang gadhah patrap makaten punika lepat sanget, awit saking bodho cublukipun, mangka pepuntonipun saking kinten-kintening menggah widada katarimaning sedya punika amung dumunung (198) wonten ing pandamelan labet tuwin labuh, awit labet utawi labuh wau ing sajatosipun sampun dados panedha utawi panembah. Awit wujudipun ingkang kawastanan labet wau inggih guna, tegesipun kapinteran, ingkang dipun wastani guna punika inggih sarana, tegesipun piranti, ingkang binasakaken sarana punika inggih : mantra, tegesipun muna, ingkang dipunwastani mantra punika inggih donga tegesipun muni, ingkang binasakaken donga punika inggih puja, tegesipun panggunggung, inggih punika sadaya wau dumunung pangrengganing basa, utawi patrap ingkang dados pepunton atining tata karami.”
“Cariyos sampeyan, (199) sadaya dalil dhawuh pangandikaning Pangeran kang maha suci utawi kadis pangandikaning Kangjeng Nabi Mukhammad rasulullah, kasebut ing ngajeng wau, suraosipun lajeng karaos ing dalem raos, wekasan rumaos sakalangkung andadosaken agening manah kula, yayah amarwata suta, karana sampun terang lan tetela manawi dating Pangeran kang maha mulya punika sampun dumunung wonten ing kita priyanga, utawi kita punika terang sanyata yen wujuding Allah tangala blaka.”
“E…., e…., kisanak, kula ngengetaken, sampun enggal-enggal gadhah pangrengkuh tuwin sumengguh nganggep jumeneng dating Pangeran kang maha suci, ing ngriki wonten tetembungan dolananing lare alit makaten : cohung, ora gombak ora (200) kuncung mung anggepe kaya tumenggung, ora jogan ora longan mung anggepe kaya Pangeran. Menggah patrap ingkang makaten wau saestu ageng ing sesikunipun, tur awrat ing kukumipun. Wonten malih cariyos ing Serat Wedatama, inggih tunggilipun ingkang kula cariyosaken ing ngajeng wau, dumunung ing pungkasan kalih dasa sekar gambuh
Pramila wonten lambang ingkang makaten wau (201) jer manungsa punika wewatekanipun beda-beda, wewejanganipun wonten tigang warni, kados ing ngandhap punika :
Manungsa punika wiwit lare sinapih ing bapa biyungipun, lajeng ngupados sandhang utawi teda piyambak salaminipun, ngantos sepuh gruyuh-gruyuh dumugi pejah, boten pisan wonten tukuling pambudi, yen anedya mangretos rumaos, utawi karaos duk wonten ing gesangipun, lan saolah bawaning balanipun, punika kaliyan katitahaken dening Pangeran kang maha suci, inggih punika ingkang binasakaken manungsa uripe kewan blaka kados maesa tuwin lembu sasaminipun.
Manungsa wiwit lare, sareng dumugining akir baleg, mangsa dewasa tukuling panggraitanipun, angaji maos kitab-kitab pekih utawi musakab, (202) dereng ngantos sumerep ing suraosipun, dereng absah murad maksudipun, kaselak kasesa ajrih dhateng Allahuthangala, kakinten badhe ngukum dhateng sadayaning, manungsa, kalebetaken ing naraka brama kang katikel sayuta lan panasing geni alam donya, saking sanget ajrihing wardaya wekasan dalu lan rina boten pedot tansah rukuk tuwin sujud, ngantos bundas batukipun, kacariyos saking pangraosipun seba nyembah Allahuthangala, ngantos supe ngupados boga, yen kraos luwe lajeng nglampra, nglojong ngulandara boga, anemis saba desa, ngasoraken sarira tembunge melas arsa, bok manawi inggih punika ingkiang binasakaken manungsa tuwuk anggenipun maca Alhamdu, (203) dados mendem kulhu, dhateng kraos mumet lajeng gumlimpang gumlundhung wonten ing sarak.
Manungsa wiwit lare dumugining akil baleg, manungsa dewasa agegulang ngelmu rasa, surasa sakyeh pustaka dhateng pangulangipun dumugi ngelmi kang sanyata kasampurnaning manungsa kadi kang wus pinatela ing ngajeng wau sadaya, sarana suruping panampa jatining Allahuthangala, wujude ing badanira karana wus pira-pira, kasebut aneng pustaka, dating Pangeran kang maha kawasa, dumunung wonten manungsa, kang mangka seksi pratandha den cocoken ing badanira, adarbe angkara murka, ngangsa-angsa dremba, karem bukti lawan
manawi inggih punika ingkang binasakaken manungsa mendem kitab tasawuf kabatan ing donga sepi, utawi donga sepi (suwung).
“Amit kisanak, kula nyuwun pangapunten nyelani sakedhap awit kedah kekel gumujeng, boten kenging kula ampet, inggih sareng ngraosaken dhateng nalar lelampahanipun tiyang tetiga wau dene teka warni-warni.”
Ingkang angka 1 : boten darbe rumaos dumadi kaliyan dinadekaken ing Pangeran, saiba anggenipun sakeca salebeting manahipun, kenging binasakaken manungsa mung sakarsa-karsa, momong ing sarira, saupami yen panuju nendha, inggih tulus ambukti tur kaliyan eca, yen sampun tuwuk lajeng nendra tur kaliyan sakeca, (205) karana boten wonten malih ingkang winiraos ing salebeting pangraosipun. Ingkang angka 2 : saking cupeting pambudi awit kataliban dening bodho, dumawah ing sesiku kataman ing bingunging manah, kasluru ing pangraita, temah ajrih yen pinentung dening malaekat den larak dhateng naraka, wekasan anempuh ing tekad anguntala pil Alhamdu, dhateng kasereten anggenipun ngulu lajeng dipununjuki ing lapil kulhu, saestunipun inggih wuru, wewah badanipun ginabagan ing sarak, gulung gelangsaran, wekasan anyepupung wonten ing sarengat.
(206) Ingkang angka 3 : punika sanget gumujengaken, dene wonten manungsa ingkang kadunungan pangraita kados makaten, mangka saking kaengetan kula ugi kasebut ing surat Eklas inggih lapal kulhu ingkang ngendemi wau, pepungkasanipun makaten : lahu kufuan akad, maknanipun : Allah iku ora ana kang nyakutani ing sawiji-wiji, tegesipun ora ana kang memadani, dados saupami Allah punika awujud ageng, ing jagad punika ing saisen-isenipun dalah segantenipun kalebet awang-awangipun, dereng mantra yen sageda tumimbang, dados saupami Allah punika karsa dhahar sapinten kathah ing sekulipun, yen saupami Allah punika karsa amuwun saking bantering swaranipun bok manawi damel rangkading jagad punika sadaya.”
“Pramila lajeng wonten temban paribasan amung kalih bab makaten :
Langkung tuna janma tan pangawak ngelmi, pikajengipun langkung tuna sujanma punika yen boten sumerep dhateng suraosing ngelmi.
Genggenging dosa punika boten wonten kados tiyang olah ngelmi ingkang kirang sampurna.”
“Yen makaten menggah kosok wangsulipun, genggengin kamulyan punika punapa inggih boten wonten kados tiyang olah ngelmi ingkang sampurna?.
“Kisanak, punika leres nanging inggih boten manawi.”
“Kisanak, wangsul anggen kula angraosaken bab jabang bayi wau, wujuding wewatekan tuwin (208) dawahing lelampahan sami awarni kekalih. Kadosta wujud jaler lan estri, kalakuwan awon utawi sae, sarta ing tembe lelampahanipun dhawah begja utawi sangsara, punika kados pundi mula bukanipun?.”
“E…, e…. teka nyeplesi tembung paribasan narithik kadi pakuning trebang, ananging inggih leres, wujuding bebayi punika warni kekalih, jaler, estri, awon utawi sae, lelampahanipun begja utawi cilaka, kacariyos inggih wonten ngriku. Winahyu dumawahipun pramila wonten tembung Pangeran-erang : luput pisan kena pisan, dumunung wonten panjing serapipun, ananging sinten ingkang uninga, karana taksih ginaib, ewa dene manungsa ingkang (209) sampun binuka waskitaning driya bok manawi boten kekilapan dhateng prakawis punika, dene sumerepipun ningali saking punapa, utawi nitik saking pundi?, punika kula dereng terang, bilih sampeyan karsa amirengaken cariyos bebasan amung sawonten-wontenipun tur inggih neniru, anular saking cariyosipun sujanma ingkang bodho, kirang pambudi, ananging inggih amung dados sesimpenan kemawon, batal yen kaucepaken saderengipun lahir, awit ingkang makaten wau binasakaken genggenging dosa, karana kami purun ketrecet ngrumiyini karsa kuwasaning Pangeran kang maha suci sejati, kacariyos menggah ing tumandukipun bebasan liru lambang utawi wolak-walikan, kilap leres utawi lepat (210) kapratelakaken kados ing ngandhap punika.”
Ing salebetipun badhe pulang asmara priya kaliyan wanodya, ing mangka priya ingkang adarbe karsa sanget harda dhateng wanodya, ing sadangunipun apulang asmara hardaning karsa wau, layap liyep luyutipun ngantos dumugi ing cipta maya, lajeng amudhar prasa kapinujon pinarengan wahyaning mangsa kala, sarehning kala wau harda karsaning priya dhateng wanodya dados pikantukipun sami ugi kaliyan pawestri, kinten-kinten bok manawi kadadosanipun bebayi ing tembe inggih pawestri.
Dene kosok wangsulanipun yen wanodya darbe karsa harda dhateng priya, (211) saolah kridaning leksana nunggil kadi ing inggil wau, kinten-kinten bok manawi kadadosaning bebayi, lahiripun ing tembe inggih medal priya.
ING sapunika mangka wonten ingkang sarengan priya lan wanodya, darbe karsa sami hardanipun saolah kridaning leksana sami widada, datan sae kadi ing inggil wau, kinten-kinten bok manawi kadosan bebayi, lahiripun ing tembe inggih medal dampit awujud kekalih jalu kalawan wanita.
Ing sapunika wonten malih, upamu sujanma priya mangka ing saderengipun saged kayuyun sageda pinaringan gadhah atmaja wanita pamuntuning panggalih inggih ngantos dumugi ing cipta maya lajeng pulang asmara, saolah (212) kridaning laksana nunggil kadi ing ngajeng wau sadaya, inggih punika ingkang binasakaken kayu dolong ketlusupan jati, liripun makaten wau cipta kaseselan ing cipta, kinten-kinten bok manawi kadadosan bebayi, lahiripun ing tembe inggih medal wujud kekalih, kembar sami pawestri.
Dene kosok wangsulipun yen wanodya, mangka ing sadereng-derengipun sanget kayuyun darbe atmaja priya, saolah kridaning leksana, nunggil kadi ing inggil wau sadaya kinten-kinten bok manawi kadadosaning bebayi lahiripun ing tembe
keidanira nunggil (213) kadi ing ngajeng wau sadaya, badhe gadhah bebayi pinten punika saestunipun para winasis rak inggih sampun galih piyambak sarta inggih sampun gadhah panimbang, menggah kodrating Pangeran kang maha suci dhateng ing atasing manungsa, sayekti kadamel beda kaliyan babi celeng rawa yen garbini, lahirira genjike langkung sadaya.
Wondene alas hardaning karsa, dumugining cipta maya kados ingkang kasebut ing inggil wau, bok manawi boten amung mahanani dhateng wewatekaning bebayi, pramila para sujana lan sarjana ingkang waskita ing kadadosaning krida utawi pangripta wau sok (214) nuwuhaken, lajeng kangge tetenger nama dhateng para atmajanipun.
“Kisanak, mugi sampun dadosaken panggalih, gegiliran gentos kula cariyos, sampeyan mirengaken, ing serat Paramayoga mratelakaken ing lelampahanipun Kangjeng Nabi Adam kaliyan garwanipun nama Babu Kawa, dhateng kagungan putra rambah kaping gangsal sami medal dampit, ing riku atmaja wau badhe
ing cupu manik astagina, dhateng dumugining mangsa kamaning priya saged dados manungsa, kaparingan nama Sayidina Sis, dene kamaning wanita boten saged dados manungsa, amung dados erah (215) kemawon, sarehning sampun tetela asaling atmaja wau saking priya, Babu Kawa lajeng ngawon miturut ing pranata karsaning priya, kisanak menggah suraos ingkang makaten wau panampi sampeyan leres punapa lepat?.”
“Menggah saking panampi kula inggih leres.”
“Sabab dening punapa kala wau nyebutraken, yen pawestri darbe karsa harda dhateng priya teka mahanani peputra medal kakung, punapa inggih kisanak pawestri punika kadunungan wiji, saupami makatena saestunipun badhe sulaya kaliyan suraosipun serat Paramoyoga wau.”
“Yen ta saupami ngrembaga bab prakawis wiji, leres sampun dumunung wonten ing priya, pramila sujanma (216) wanodya punika bebasanipun kasebut papan utawi wadah, wangsul ingkang karembag wau bab warnining bebayi jalu lan wanita, bebuden utawi wau wiji sampun nomor ing cangkok, pramila jalu lan wanita pundi ingkang santosa sami darbe kuwasa, wondening saksi ingkang kangge pratandha, bebasan ila-ila ujaring sujanma kina, nadya priya lan wanodya yen nuwuhaken atmaja taksih wonten salebeting guwa garba, mangka anabet utawi darbe sangit utawi aniaya dhateng sesamining tumitah punika asring mahanani dados jedaning putra, primila dumugi ing jaman sapunika katelah taksih sami ngangge tembung pepenget, yen ketaman (217) solah sesirikanira anyebut jabang bayi, dene pandhapur kula cariyos saha suraos ingkang makaten wau, amung medal saking kinten-kinten, boten langkung panimban dumunung wonten ing sampeyan piyambak.”
“Kisanak, kula sawek sapunika sumerep lan ngraosaken, pikantukipun tiyang mamardi marsudi ing kawruh, yen sampun gadug, kandhas, tandhes, anggenipun gatukaken gegancaranipun lajeng boten darbe manah gumunan tuwin eraman, inggih dhateng kula ngraosaken cariyos sampeyan wau, bok manawi ing jagad punika boten dangu lajeng kebak kaisen manungsa, awit saben-saben sajumbana saged dados jabang bayi medal kalih, tiga, sekawan utawi (218) wolu.”
“Kisanak, mangke ta rumiyin, punika pundi teka galuyuran, lajeng wonten pangraos ingkang makaten punapa boten mawi ngraosaken ing suraos utawi anglalar dhateng ukaraning tembung, pramila kula mestani makaten, awit cariyos kula ing ngajeng wau ingkang sapisan enget kula boten wonten, suraos ingkang nepak tuwin gampilaken tumraping lelampahan wau, ingkang kaping kalih dumugining kedadosan tembungipun yen pinareng dening Pangeran kang maha suci, pundi ta kisanak, ingkang suraos gampilaken sarta pundi tembung ingkang namtokaken, saking panyuwunan kula kisanak, ing salebetipun gegineman punika mugi kersaa dekeki pangalih sakedik supados (219) sampun gluyur, ing panampi boten kuwur, suwawi tan karaosaken kaliyan sayektosipun katimbang menggah ing nalar, kadosta saupami dedamelan wujud barang sasaminipun ingkang warni sae saestunipun rak inggih kedah jangkep ing suraosipun, makaten malih saupami pangolahing tetedan sapanunggalanipun, menggah sagedipun eca katedha saestunipun rah inggih saking jangkeping bumbu-bumbunipun, ewa dene boten kenging pisah kedah kanti rigening pangretos, liripun makaten kadosta saupami bumbunipun kirang ing raos inggih boten eca, saupami kekathahen bumbu ing raos inggih boten eca, menggah pangemaling taker ingkang makaten wau (220) punapa inggih kenging dipun wastani gampil, bok manawi pangolah upakartining kadadosan wijining manungsa wau kados inggih boten prabeda, ananging menggah anggen kula cariyos upami wujud lan barang sarta pangolahing tetedan wau inggih amung kadamel ande-ande utawi sanepa kemawon, minangka tetimbangan dhateng nal;ar-nalaripun, saestunipun sarupaning aran gaib wis ora kena dikaya apa, tembung ingkang makaten wau pikajengipun sampun boten kenging dipunupami, awit menggah ing kadonyan punika boten wonten sesaminipun.”
“Ing salebetipun geginem kula kapurih (221) dekeki manah sakedhik inggih kula estokaken, kapara sapunika kula dekeki manah kathah tur ageng-ageng, ananging kados pundi meksa dereng saged mangretos, suwawi ta kagalih cariyos sampeyan punika, rak inggih aneh utawi mokal sanget liripun makaten wujuding bekakas ora liya iya iku, dene banyune ora liya iya banyu iku, apa sababe nagnggo ana kang dadi uatawa ana kang ora.”
“Kisanak, kula badhe pitaken rumiyin, kula wau sampeyan punapa ngunjuk kulhu, sarta angrencani nyunggi donga sepi, dene kok kalajeng karaos wuru, awit dhateng kula waspaosaken warninipun katingal gujeng, suwawi tan (222) kisanak kagalih trap-trapanipun, kadosta saupami gelaning lega mangka kadamel kemba, utawi wutah kejening karsa saupami kalimpekaken ing antara dereng utawi sasampunipun pun pasthi amudhar prasaning rahsa sanadyan kasarengana saupami saking punahipun manginggil punapa saged dados rak inggih boten?.”
Utawi malih panduk penden-pendening budi, ati, sir, tuwin karep, punika lajeng mahanani layap liyeping prasa ambuka sadaya langening pramana, inggih punika wenganing krida ingkang nami supe, manggen wonten pun temen idhep, punapa saged dados rak inggih boten. Aprabeda sanget kaliyan patrap makaten : oanduk pendening tingal, (223)
punika wenganing krida, ingkang emut manggen wonten pun tetep madhep peparengan kaliyan wahyaning mangsa kala, karsanira Pngeran kang maha mulya karsa nitisaken wijining manungsa, yen makaten bok manawi inggih saged dados menggahing patrap pratingkah ingkang makaten punika sanadyan wujuding toya sajun, rak inggih kengging binasakaken beda-beda.
“Kisnak, inggih leres, kala wau kula ingkang dereng mangretos, sareng sapunika sampun sumerep ingkang dados nala-nalaripun, tetela boten kenging kadamel gampil.”
“Mangke ta kisanak, anggen sampeyan lajeng cumeples, saged amestani boten (224) kenging kadamel gampil punika saking pundi, mung tetumpukani, cecaruban, wolak-waliking tembung ing ngajeng wau, suraosipun sampeyan punapa sampun mangretos?.” Juru Patanya :
“Kauningan kisanak, anggen kula gegulang dhateng tembung maos serat-serat sampun sawetawis lawi, utawi sampun kathah, pramila boten kewran amawas suraosing tembung ingkang makaten wau.”
Ingkang rumiyin wutah kajenging karsa kalimpekaken wenganing dwara, punika pikajengipun sampun ngantos kalebeting wadhah, menggah sasaminipun pratingkah ingkang makaten wau prasasat toya kabucal ing siti kemawon, layak saged amestani boten saged dados, awit saestunipun boten dangu, (225) toya lajeng asat ingkang kaping kalih tembungipun kala
punika pikajengipun kahananing wiji suwung amung medalaken toya blaka, dados sesaminipun, upami nanem turus kajeng dhadhap ingkang sampun aking, yen nalaripun inggih leres boten saged semi.
mangsa kala, saking pikajengipun, punika kenging binasakaken jangkep, sesaminipun prasasat ana nem turus kajeng dhadhap ingkang taksih seger, tambah (226) nyarengi mangsa nuju gesanging tetrubusan, yen nalaripun inggih leres lajeng saged sami.
“Sukur kisanak, yen sampeyan sampun mangretos.”
“Mangke ta Kisanak, dhateng dangu-dangu anggen kula mirengaken cariyos sampeyan sadaya wau, punika rerembagan bab prakawis ngelmi punapa dedongengan, punapa tembung gegujengan, yen ta kula westani tembung dedongengan utawi gegujengan, dakik-dakiking cariyos ungel wileting tembung menggah patrapipun boten
boten wonten, ing mangka kacariyos ngelmi punika wonten ingkang lampah mutih, saben nedha tanpa lawuh, namung sekul thokthok, laminipun pitung dinten, trekadangan wonten ingkang ngantos pitung dinten, tuwin malih lajeng wonten ingkang lampah pati geni, tilem ing papan ingkang sepi-sepi kadosta kramatan sesaminipun, bilih sampun rampung anggen ipun anglampahi ing riku lajeng nandukaken panyobi, wonten ingkang badanipun kasuduk ing duwung utawi kapentung, warni-warni punapa ngelmi ingkang kalampahan wau, wangsul cariyos sampeyan ingkang sampun gumelar (228) ing inggil wau gegolonganipun bab prakawis punapa?, mugi kersa paring pitedah supados gamp[il anggen kula ngraosaken.”
“Kisanak, duka sampeyan, kula piyambak inggih dareng sumerep. Amung mugi-mugi sampun andadosaken panggalih, kula badhe anyariyosaken wonten tembung paribasan dedamelanipun tiyang pinuju pejah, sawek ketaman pegeling manah, makaten prasasat kadi pepethaning patok nanging bisa manthuk-manthuk, sairip kadi rupaning jodhog, nanging bisa delog-delog. Sayektosipun kisanak kula inggih saweg sepisan punika angraosaken patitisipun pangandika sampeyan, leres sejatosipun ingkang nama ngelmi (229) punika menggah kalampahanipun kedah mawi lampah, wondene anggen kula saged mastani makaten wau ing Serat Wedatama, tunggilipun ingkang kula cariyosaken ing ngajeng wau, sekar pucung amung mendhet sekawan pada, dumunung
pundi kisanak, rak inggih leres menggah ngelmi punika kedah mawi akanthi lampah, dados cocok sanget kaliyan pangandika sampeyan wau?.”
“Inggih leres kisanak, cocok pada ingkang wiwitan, ananging namung sapada lingsa, ngelmu iku kelakone kanthi laku, dhateng sapiturutipun boten wonten ingkang magepokan, liripun makaten pundi ingkang nyebutaken mawi nglowon tingan dinten utawi mutih kawan dasa dinten bok boten wonten?.”
“Inggih leres, saupami sampeyan mangretos dhateng suraos ingkang makaten wau, mindak oncat saking (231) anggenipun anetepi ing tembung dhengkul ngangge iket, ing mangke kula nyariyosaken bok manawi saking pangandikanipun para winasis duk ing kina-kina, menggah ing lampah kacariyos makaten.”
Yen wonten manungsa ingkang jibar-jibur, tansah bruwah, inggih punika tiyang ingkang tanpa lampah, wonten ing alam donya salami-laminipun, tansah baksana, andrawina, tegesipun tansah asuka-suka, adhedhahar miwah ngunum, ing tembe, manawi pejah kacarios jasadipun bosok dados siti, dene yitmanipun dados memedi, kemamang utawi edhon sedaminipun.
Makaten malih ingkang karem anyenyegah nendha, ing tembe manawi pejah kacariyos jasadipun garing, lajeng dados atos dados sela, yitmanipun ngalambrang kadi (232) kinjeng tanpa soca, tegesipun kadi mibering kinjeng ingkang tanpa netra.
Utawi malih, manawi wonten sujanma, ingkang karem tapa cegah nendra, inggih punika tiyang ingkang karem anglampahi melek, ing tembe manawi pejah kacariyos yitmanipun dados setan utawi jin perayangan.
Utawi malih, yen wonten sujanma, karem tapa cegah boten sahwat, tegesipun boten sanggama lan wanita, ing tembe manawi pejah kacariyos yitmanipun dados dhayang ingkang semara siti.
“Pramila sandyan dipun wastanana, dheyos mawi bebedan utawi reca mawi clana, inggih nariman awit manawi kapanduk dhateng nalar ingkang makaten wau, sinten manungsa ingkang
mangulon disampluk, yen mangetan dikepruk, wekasan thenguk-thenguk, ora lali iya digepuk. Boten langkung ing mangke bebasan amung
“Kisanak, mugi-mugi sampun andadosaken pangalih, menggah pamurih sampeyan dhateng prakawis punika tumrapipun ing kula piyambak sejatosipun dereng sumerep pisan-pisan, bilih sampeyan karsa amirengaken cariyos saking nenular, aneniru ing serat wirit yasanipun Raden Ngabehi Ronggowarsita pujangga ing negari Surakarta Hadiningrat, inggih panunggilanipun ingkang sampun kula cariyosaken ing ngajeng wau, bab lampah-lampah ing kapratelakaken pepetikanipun kados ing ngandhap punika :
Sampun sok amestani, allah, dene yen kapengkok kaplesetna anyebut utawi amestani, Pangeran.
Sampun sok amestani namining, manik, utek, utawi polo, sarta sampun sok nedha ulamipun.
Sampun sok amestani, angen-angen, sarta sampun sok nedha ulam ati tuwin jantung.
Sampun sok amestani, mani, sarta sampun sok nedha ulam pringsilan.
Menawi saged acecegah ingkang makaten wau, kacariyos lawanipun asring katarimah lajeng dados ing ngelminipun.”
“Saupami wonten kesupenipun kisanak, amestani naminipun utawi nedha ulam wau kados pundi, punapa kenging?.”
“Kacariyos bilih kasupen (235) inggih kenging boten dados punpa, sabab sajatosipun ingkang prelu dados awisan amung hawa napsu bilih saged ambirat ing hawa napsu, kacariyos ing adat asring kadunungan awas lan emut, manawi tansah anggenipun awas kaliyan emut, bok manawi estu amanggih kamulyan ing sangkan paran dene patrap lan pikantukipun kados ingkang kasebut wirayating para ahli ngelmi, kapratelakaken ing ngandhap punika :
Taberi, suci, temen mangka dados pambirating durgandana ing tembe, tegesipun anyirnakaken ganda awon.
Angirangi dhahar miwah ngunjuk, mangka dados pangluluhaning raga ing tembe.
Angawis-awisi sare tuwin sahwat, mangka dados pangluyuting jiwa ing tembe.
Anyenyuda (napsu wuwus, mangka dados panglenyepaning rahsa ing tembe.”
“Kisanak, kula eram sanget, inggih amangsuli bab asmaragama wau sakathah ing manungsa tuwi sato kewan, pitik, iwen ing sadayanipun punika, dene teka lajeng saged anindakaken tur kalayan boten winulang, ananging menggahing tindak saestunipun inggih namung angawur, mokal sanget yen sageda pratitis pramila kula sanget kepengin mirengaken bilih wonten piwulang, anggenipun ingkang mesti solah pratingkahing salira, wektu apulang salulut wau kados pundi?.”
“Kisanak, saupami kala wau sampeyan karsa prasaja, yen sejatosipun jumeneng dados ratuning ngacubluk, (237) utawi jumeneng dados lelurahing tiyang bodho, rak inggih boten penjan-panjan anggen kula cariyos, mugi kauningana ing sampeyan menggah suraosing serat Sruti, makaten sinten manungsa mangka boten niyat saged sumerep sarta boten mangretos, utawi boten niyat purun anglampahi dhateng suraosing kasampurnaning ngelmi sejati, pinten-pinten ingkang sampun ginelar dening para Nabi miwah para wali, punapa malih para sujana, kacariyos sampun boten kenging pisan dipunajak rerembagan, bab kahananing nalar-nalar utawi pandamel inghkang elok lan kang edi-edi, awit tetela sampun amratandhani terang yen manungsa kebak kaisen ing duraka, wondene anggenipun memaleri ingkang makaten wau bok manawi jalaran saking kuwatos bilih anglepeti (238) ing durakanipun.
“Mangke ta kisanak, teka lajeng wonten tembung ingkang makaten, mugi kersaa genahaken rumiyin, kados pundi sebabipun.”
“Menggah ing atasanipun tiyang rerembagan punika, kedah mawi wiwitan, tengahan tuwin pungkasan, wasana dhateng dangu gegineman meh dumugi nalar wekasan, lajeng wangsul tanglet nalaring wiwitan, rak inggih sampun tetela, yen boten mangretos dhateng suraosipun ingkang karembag wau, wondene menggah bodho budheng lan cubluking manah punika sampun kasebut ing kitab Candra, kacariyos jalaran saking jampen panca driyanipun.”
“Kisanak, sarehning kula dereng nate maos kitab Candra, nyuwun pitanglet, bilih wonten manungsa ingkang bodho tuwin cubluking manah, kacariyos (239) jalaran saking jampen oanca driyanipun punika gegolongan sae punapa awon?.”
“Manawi saking pamanggih kula, tiyang ingkang kasebut cubluk utawi bodho punika inggih sae, jalaran manawi dipun pisuhi dgateng sesamining tiyang boten kraos, kilap manawi mireng swaraning lembu bok manawi saged mangretos, suwawi kisanak, kamirengna tembung ing sasaged-saged, kula dapur cariyos, supados lega ing panggalih sampeyan, ananging panyuwun kula, anggen sampeyan lengah sampun celak-celak manawi nyiprat ing durakanipun, dene menggah patrap pratingkahing sanggama, punika prayoginipun bok manawi kados ing ngandhap punika :
Ingkang rumiyin nyariyosaken tenbung upami, wonten sujanma priya kaliyan wanodya, (240) badhe dumugekaken karsa apulang salulut sami lumebet ing jinem rum, tegesipun dununging pasareyan, ing riku sanadyana amung sakaliyan tur dumunung wonten papaning sepen, liripun boten katingalan dening tiyang kathah, ewa samanten menggah pepantenganing panggalih, sampun ngantos kasupen dhateng suraos lan dununging tembung :
Madya, tegesipun sedenan, utawi tenahan.
Utama, tegesipun sae, menggah pikajenipun suraos ingkang makaten wau, solah lan pratingkah salebetipun sanggama kedah angengeti dhatengi tanduk ingkang awon, ingkang sedheng lan ingkang sae, dene menggah empan lan mapan tuwin dunungipun makaten.
(214) Ingkang binasakaken tumanduking pandamel nista punika, kados ta apulang asmara, pratingkahing salira anulat kadi patraping sangamaning sato kewan, maesa, lembu, buron wana sasaminipun inggih punika ingkang binasakaken manungsa purun ngangge dhateng patrap awon, ing mangke kacariyos wonten tembung pangandikaning para sujana, suraosipun makaten : sing sapa manungsa gelem nglakoni tumindak marang panggawe nintha sayekti bakal anemu papa, wondene pangandikanipun para sujana ingkang makaten wau, bok manawi karsanipun asung pralambang minangka pasemon, saking sanget pangowelipun dhateng para manungsa ingkang sami kadunungan muda miwah paguning budi, awit para sujanma anggenipun purun nglampahi dhateng pandamel nista wau jalaran saking dereng nate (242) pisan-pisan srawungan dhateng atining tata krami, utawi dereng nate pisan-pisan kapranggul raosaken dhateng suraosing ngelmi sejati, kasampurnaning manungsa prmila binasakaken dereng uninga ing tata krami, utawi malih binasakaken dereng srawungan ing ngelmi, punika menggah liripun makaten : dik wau pratelaning wewejangan ingkang sepisan, ingkang sampun kasebut ing ngajeng winastanan wisikan ananing dat, sampun anyebataken menggah dating Pangeran kang maha suci punika, manawi karsa micara muhung ngagem lisan kita, yen karsa anganda muhung ngagem grana kita, yen karsa miyarsa, muhung ngagem ing talingan kita, yen karsa ningali muhung ngagem ing netra kita.
Utawi malih duk wau bab ingkang kaping 17 pratelaning wewejangan ingkang kaping wolu dipun wastani sasahidan, sampun nyebutaken makaten : iya sejatine kang (243) ingaran Allah iku badaningsun kang ingaran rasul iku rahsaningsun, kang ingaran Mukhammad iku cahyaningsun.
Wondene pratelaning cariyos ingkang makaten wau, manawi kirang gumatok ing panggalih, ing ngriki wonten cariyos malih kangge minangka
saking surat maksuding suraosipun sorahing kitab, kawastanan kakekating salat, kacariyos ugi gegoloanganing kitab tasawuf, wiwitanipun mratelakaken kadis pangandikanipun kangjeng Nabi Mukhammad rasulullah, kajarwakaken makaten : aningali Ingsun ing Pangeran Ingsun, iya kalawan Pangeran Ingsun.
Menggah pangandika ingkang makaten wau muhung anetepi suraos kajatening salat, sabab salat wau pikajenganipun anggelengaken raos ingkang pisah, dene ingkang (244) binasakaken pisah punika wonten sekawan warni kados ing ngandhap punika :
Tembung Ikram, tegesipun ningali ing Allah, dene ingkang binasakaken aningali ing allah punika, sirna paningaling kawula, kantun mligi paningalaning Allah blaka, dados menggah ing pikajengipun tembung aningali ing allah wau ingkang ningali Allah, dene ingkang dipuntingali inggih Allah.
Tembung munajat, tegesipun maca ing Allah, ingkang binasakaken maca ing Allah punika, sampun sirna pamacaning kawula, salugu kantun pamajaning Allah blaka, dados menggah pikajengipun tembung mava ing allah wau ingkang maca Allah, dene ingkang dipun waca inggih allah.
Tembung tabanul, tegesipun gentekake kalawan wujuding allah, ingkang binasakaken gentekaken kalawan wujude Allah punika sirna kawujudaning kawula, kantun tetela kawujudane allah wau sejatosipun inggih allah ing maujud.
Tembung mikrad, tegesipun angluhuraken paningal saking adam maring asaling Pangeran, ing mangka klajeng wonten manungsa, ingkang tetep angluhuraken samubarang kadosta ngelmuning Allah, pangucape Allah, panandhane Allah,
sayektosipun ingkang ngantos dumugi ing dalem raos, bok manawi inggih lajeng kraos liripun makaten sinten manungsa ingkang purun nglampahi (246) dhateng tindak lan pandamel nista, inggih punika sami ugi kaliyan damel kanistaning Pangeran, sinten manungsa ingkang purun agawon-awoning salira, inggih punika sami ugi kaliyan angawon-awoning Pangeran. Sinten manungsa, ingkang purun damel sawiyah-wiyah dhateng salira, inggih punika sami ugi kaliyan adamel sawiyah-wiyah ing Pangeran. Sinten manungsa, ingkang purun angremehaken salira, inggih sami ugi kaliyan angremehaken dhateng Pangeran. Sinten manungsa, ingkang andamel camah ing Pangeran.
Dene manawi wonten manungsa, ingkang boten mangretos sarta kraos, tumrap ing daalem raos, suraosing pralambang ingkang makaten wau bok manawi inggih punika ingkang binsakaken tetep manungsa kapir sejati, (247) awit tembung kapir wau tegesipun kasupelan, utawi kiling-kalingan.
Dene manwi wonten manungsa, ingkang mangretos sarta kraos, sarta ingkang lampah lajeng anetepi angluhuraken samubarang, ngelmune Allah kados ingkang kasebut ing pralambang tembung mikraj wau kenging dipun wastani tetep anyalira lan kasalira ing allah blaka, bok manawi inggih punika ingkang binasakaken manungsa islam sejati, karana tembung islam punika tegesipun pasrah utawi slamet.
Dados manawi karaosaken utawi kagathukaken tembung kekalih wau makaten : manungsa ingkang islam sejati punika, tetep hanyalira lan kasalira ing Allah blaka, bok manawi inggih punika manungsa ingkang sampun kasebut priksa islaming rasul, tegesipun priksa empaning (248) pangira, benering panuju, tepaning sujana, buka wenaning mangsa kala, ingkang makaten bebasan sampun tinamu-tamu kunci rahsaning Allah.
“Kisanak, kula sanget kepengin sumerep tembung sakedik punika, pipiridan saking punapa dene wonten tembung islam ingrasul, punika gadhah teges priksa empaning pangira, tinamu tamu kunci gedong rahsaning allah. Gumuning manah kula dene wonten tembung sakedik gadhah teges kathahipun samanten, saking panginten kula pepatokanipun pancen sanes kaliyan tembung ing ngajeng wau sadaya liripun makaten kala wau sampun nyebutaken tembung islam, tegesipun pasrah utawi slamet, tembung rasul tegesipun inggih rahsa dados bilih wonten tembung islaming rasul punika tegesipun (248) rak inggih slameting rahsa, prmila kula kaget dene boten makaten tegesipun punika kados pundi?.”
“Menggah panginten sampeyan ingkang makaten wau bok manawi inggih leres, pancen sanes pepathokan dene menggah prabedanipun makaten, dene tembunging cariyos sadaya ingkang kasebut ing ngajeng wau pepathokanipun amung wetah anegesi lan amerdeni tembung salugu kemawon, dene tembung sakedik ingkang gadhah teges anuncer punika wau bok manawi anggenipun anegesi tembung kabawur cinarub kaliyan raos maksuding suraos, pramila kula lajeng saged amesteni terang bilih geseh pepathokanipun, namung pikajenganipun tembung ing ingil wau bok manawi makaten : pangirane empan, tujune bener, kasujanane nganggo tepa, kados kok inggih leres supami tigang patrap wau kapandukaken badhe ambuka wenaning mangsa kala ingkang slamet, wekasan binasakaken tinamu-tamu kunci gedong rahsaning Allah, sabab lengahipun dumunung atining tata krami.”
“Kisanak, punika prayogi, dhateng kapratelakaken makaten badhe langkung terang sanget, pamurihipun supados boten damel bingung dhateng para maos utawi ingkang mirengaken, yen tembunging cariyos sadaya wau pepatokanipun medal saking kalih prakawis : 1. Teges saking wredining tembung, ingkang kaping 2. Teges saking cacaruban maksuding suraos, wangsul menggah dumugining cariyos sampeyan wau kados pundi?.”
“Kala wau saweg satunggal manungsa, ingkang binasakaken islam sejati (251) punika tetep kasalira lan anyalira ing Allah blaka. Ing mangke bosok wangsulanipun, manungsa ingkang binasakaken kapir punika bok manawi inggih tetep nyalira lan kasalira ananging dening setan blaka, dados manungsa ingkang binasakaken kapir wau saupami karsa apulang asmara, mangka lajeng saged dados wijining manungsa wiwit duk maksih jabang bayi tan pedot pinidih ing pamulangan tur dhateng tindaking kautaman, ing tembe bilih sampun dewasa bok manawi lajeng wigar katragal dados dugal awit enget manawi pandameling setan blaka. Pramila para sujana sanget pangowelanipun, ing sasaged-saged manungsa punika sampun ngantos nglampahi dhateng pandamel nistha sukur ing sagadug-gadug sedya angayuh dhanteng tindak ingkang utami, dene cupetipun ing panyangkah (252) yen boten saged dumugi inggih angayuha dhateng madyanipun kemawon.”
“Makaten manawi sampeyan kuwatos kalepetan dhateng duraka ingkang kula sandhang punika inggih kula lenggah nebih kemawon, amung ta panyuwun kula mugi-,ugi kisanak kersaa nglajengaken cariyos malih, tindak ingkang madya punika badhe uninga kados punapa?.”
“Manawi ing sejatosipun kisanak, kula piyambak dereng sumerep, sarta dereng terang dhateng nalar-nalaripun, namung nyariosaken lelabuhanipun para sujanma ing jaman kina, ingkang kasebut sami amarsudi dhateng kautamaning tuwuh, kacariyos sarehning bab saresmi wau binasakaken nami aji asmaragama dados patrap panganggenipun inggih kedah kaaji-aji, utawi dipun pundi-pundi, liripun makaten menggah ing saresmi wau boten kangge (253) pakareman utawi boten kangge memainan, tegesipun boten kaangge dedolanan utawi geguyonan, wondene bilih sawg ajar-ajar badhe nglampahi dhateng pakarti, saolah kridhaning aji asmara wau wiwitipun ingkang rumiyin anyunyuda tuwin angengirangi kados ta pepulang asmara kaliyan wanodya, menggah patrap ingkang makaten wau saking pikajengipun inggih punika binasakaken anenetah, anglajengaken utawi ngatulaken anggenipun badhe nitik neniteni dhateng saolah bawaning salira, ingkang atas malige tulen saking karsa kawasaning Pangeran kang maha suci sejati, dene manawi ingkang kasebut sampun dados punika binasakaken manungsa sampun kawicaksana utawi waskita ing pambudi, lajeng boten purun anglampahi pulang asmara lan wanita, (254) yen boten angsal wewangsiting pangeran kang maha kawasa, kinarya lelantaran anggenipun nuwuhaken wijining manungsa, wondene bilih pinuju badhe karsa salulut anggenipun anaji-aji lan angedi-edi ing patrap kapratelakaken kados ing ngandhap punika.
Ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asamara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaangkat celak ing wadana mawi dipun donganana, ananging donganipun ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge minangka gegondhelaning niyat, prayoginipun mawi angucap makaten :
Niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyaku amancurat mancorong kadi cahyaning Pangeran kang maha kuwasa. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang makaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. Ing sasampunipun rampung sesuciya siram jamas lajeng sami angadi-adi warna, kinarya sarana pangundhaning asmara, liripun menggahing pratingkah sami busana ingkang sarwa pantes, sarta angeganda wida, sasampunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhanten ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salebeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika (256) :
Ingkang rumiyin, amuntu pangesthi, sedya jumeneng ing betal mukadas, tegesipun niyat anjenengaken kahanan salebetipun puraya pasuciyan dumunung ing konthol. Ingkang kaping kalih, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara nala, tegesipun senseming manah, inggih punika kahananing birahi, tegesipun sengsem utawi branta, tumus dados jumemening purba, tegesipun wiji dumunung ing pringsilan. Ingkang kaping tiga, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara tura, tegesipun sengseming pandulon, inggih punika wahananing hawa, tumus dados jumenenging kanta, tegesipun jengereng, dumunung ing mani. Ingkang kaping sekawan, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara turida, tegesipun sengseming pamirengan, inggih punika wahananing karsa, (257) tumus dados jumeneng ing warna, dumunung ing madi. Ingkang kaping gangsal, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara nada, tegesipun sengseming sapocapan, inggih punika wahananing cipta, tumus dados jumeneng ing rupa, dumunung ing wadi. Ingkang kaping nenem, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara tantra, tegesipun sengseming pangrasan, inggih punika wahananing pangrasa, tumus dados jumeneng ing suksma, dumunung ing manikem. Ingkang kaping pitu, lajeng amusthi ngesthi aji asamaragama, tegesipun sengseming salulut, inggih punika wahananing wisesa, tumus dados jumeneng ing atma, dumunung ing rahsa.
Wondening sang wanita ingkang rumiyin ugi muntu pangesthi sedya dumunung ing Betalmukadas, tegesipun niyat anjumenengaken kahanan salebeting puraya pasucian, dumunung ing baga. Ingkang kaping kalih lajeng amusthi ngesthi pambukaning (258) aji asamara nala, tegesipun sesngseming manah, inggih punika wahananing birahi, tegesipun sengsem utawi brangta, tumus dados jumeneng ing purba, tegesipun wiji, dumunung ing purana. Ingkang kaping tiga, kaping sekawan, kaping gangsal, kaping nenem, dumugi kaping pitu, boten aprabeda kados pamusthining kakung wau. Ing sasampunipun samekta pangruktining sakaliyan, lajeng sami kakaronsih, andumugekaken karsa, dene patrap lan pratingkah tumanduking pulang asmara, saestunipun bab makaten punika kadamel pipingitan, sinten ingkang saged uninga amung kinten-kinten yen anithik lelabuhanipun, wiwit duk murwani wau dumugining ngendhon kados inggih sae, liripun bok manawi inggih kados caraning manungsa, sarta boten angicalaken ing tata krami, kados-kados bok manawi inggih punika (259) ingkang kasebut anggendam langening pramana, ambuka kahananing atma, ingkang badhe pinurwaning wicaksana.
Ing sasampunipun salulut, sakaliyan medal saking papreman, lajeng samya asiram jamas malih, menggah solah lan pratingkah boten prabeda kadi patraping siram duk ing ngajeng wau, amung donga sarananipun santun angucapa makaten “suku asta winengku ing solah bawa, solah bawa winengku ing driya, driya winengku ing Hyang Pramana, andadekna adus ing suci santosaning roh kang ana ing badan kita”.
Menggah ing sawawratipun lelampahan ingkang makaten wau tur saweg kasebut madya, suprandosipun lelabetaning kasaenan sampun amratandhani pinten-pinten kathahipun, ingkang sampun kasebut ing cariyos wonten ing serat-serat (260) atmajanipun para pandhita, utawi para wiratama nalika ing jaman kina-kina, wiwit duk maksih jabang bayi, binucal ing wana arga, sareng dumugi wanci diwasa, thethukulaning pangrahita boten pedhot pangayuhing kautamen, trekadhang asring wonten ingkang katarimah lajeng saged langkung saking bapakipun.
“Kisanak, bilih kula amestani lelampahan ingkang makaten punika sampun kenging dipun wastani elok lan langka, yen manungsa sageda kuwawi anglampahi saestu ageng ganjaranipun, bok manawi boten angemungaken dhateng saening putra kemawon, sandhunganipun ngantos tumrap ing gesangipun saged linangkung sesamining manungsa, wangsul patrap utawi pratingkah ingkang makaten saweg dipun wastani madya, punika kula lajeng gumun sarta eram sanget, saiba ingkang dipun wastani tindak ingkang utami punika kados punapa?.”
“Kisanak, prasajanipun prekawis punika kula dereng sumerep syektos, amung cariyos tembung gethok tular, tegesipun carita saka biru, utawi anenular, yen sampeyan kersa amirengaken, kula dhapur kados ing ngandhap punika :
Kala rumiyin kula sampun nate amirengaken para sujanma ingkang sami ajar-ajar, oleh ngelmi, sami kekempalan, rerembagan kaliyan bebarakanipun piyambak, kacariyos pepangkatipun ngelmi kasampurnan punika mawi kaperang dados sakawan pangkat, makaten pratelanipun :
Binasakaken ngelmi sarengat, kacariyos dunungipun pangawruh lampahing raga.
Binasakaken ngelmi tarekat, kacariyos dunungipun pangawruh lampahing manah.
Bisanasakaken ngelmi kakekat, kacariyos dunungipun (262) pangawruh lampahing nyawa.
Binasakaken ngelmi makripat, kacariyos dunungipun pangawruh lampahing rahsa.
Ing sasampunipun kapratelakaken peperanganing ngelmi sakawan golongan wau, lajeng kadamel ande-ande, upami makaten :
Ngelmi sarengat lampahing raga punika dipun pindha upami kadi wujuding baita.
Ngelmi tarekat lampahing manah, punika dipun pindha kadi wujuding toya samara.
Ngelmi kakekat lampahipun nyawa, punika dipun pindha upami kadi wujuding musthikia dumunung salebeting toya thelenging samodra.
Ngelmi makripat lampahipun rahsa, punika dipun pindha upami kadi wujuding pangawruh, kadosta nyumerepi lampah saening baita, lebet cetheking toya, utawi nyumerepi dunung wujuding musthika.
Menggah kajengipun pralampita ingkang makaten (263) wau saupami sumedya badhe mendhet musthika, ingkang wonten salebeting thelenging samodra yen gothan salah satunggil saking sakawan prakawis wau saestunipun badhe boten saged kalampahan, liripun makaten kadosta, upami tanpa baita punapa saged lumampah angambah toya sanadyan angawiya baita, yen boten uninga dununging musthika sarta boten uninga ewet pakeweding leksana, punapa saged kadugen paraning sedya rak inggih boten, pramila sekawan prakawis kedah jangkep boten kenging gothang ing salah satunggilipun, suwawi kisanak, kagalih jangkeping lampah sekawan prekawis wau punapa inggih kenging binasakaken gampil?, bok manawi gegolong pepilihan manungsa ingkang saged kuwawi anglampahi, ewa dene lampah ingkang mekaten wau kacariyos inggih saweg madyanipun kemawon, awit wonten malih pangolahing ngelmi (264) menggah warninipun kados langkung saking punika, kados cariyos lelampahaning para waliyulah utawi cariyos jamanipun nalika Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung Hanyakrakusuma ing nagari Mataram, kilap dora utawi leresipun, kacariyos bilih nuju karsa amendhet barang ingkang wonten salebetipun samodra utawi manawi nuju karsa tindakan dhateng ing pundi, sapinten tebihipun sanajan dhateng senes pulo, lampahipun inggih boten mawi baita, kacariyos kepara boten ebah saking palenggahanipun.
Wonten malih cariyos lelampahan Seh Siti jenar inggih Seh Lemah Abang, pepuntoning tekadipun murtat ing agama ambucal dhateng sarengat saking karsanipun negari, patrap ingkang makaten wau kagalih ambebaluhi andamel risaking pangadilan, ing riku Seh Siti Jenar nakpeni hukum kisas, (265) tegesipun hukum pejah, sareng jaja sampun tinuweg ing lelungiding warastra, nratas
paring wasita, dene ta carita kula lugu mung methik Pustaka, pamacakipun rinenga ing kidung Kinanthi sekarira, pratelanya kasebut ing ngandhap punika :
andhemi, iku panganggone donya, tekeng pati nguciwani. Sajti-jatining ngelmu, lunguhe cipta pribadi, mustinen pangesthinira, ginileng dadi sawiji, wijanging ngelmu jatmika, neng kahanan eneng-ening.
Ing sasampunipun wonten cariyos ingkang makaten kisanak, manawi sampeyan anglampahi salat gangsal wektu, sampun seling serep ing panggalih sarta sampun klentu ing panampi, menggah suraosipun cariyos ingkang kasebut ing inggil wau boten pisan-pisan yen badhe ampika tuwin anyingkura dhateng sarak sarengat kados ingkang sampun ginelar ing Gusti kita Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, dumunung rukuning Islam gangsal prakawis, sahadat, jakat, salat, puwasa, mungah kaji dhateng Mekah.
Ingkang sami karembag wau sanes bab punika, saking karsanipun para winasis ing budi asung pralambang anyenyemoni, sinten manungsa yen agadhahi sedya mangka pamendhetipun asarana mawi linampahan dening obah solah inggih punika ingkang binasakaken taksih angagem lampahipun sarengat blaka, ing mangka lajeng anitik pangandikanipun para alim ingkang sami ahli kitab, cariyosipun makaten sinten manungsa ingkang tekad ngantepi ngegungaken dhateng pandamel sarengat dumunung delahan ing tembe, kawastanan makam parek, tegesipun dumunung pepisahan, dene ingkang binasakaken pepisahan punika nyawa kaliyan raganipun.
Menggah suraos ingkang makaten wau lajeng dipun kiyas dening para winasis, kacariyos makaten sinten manungsa ingkang ngegunaken dhateng (268) pandamel sarengat sayekti tinebihan dening drajatipun, pramila saking pamuji kula kisanak, bilih sampeyan kersa galih marsudi suraosipun ngelmi sejati sampun sanget-sanget gondeli lan anetepi dhateng sarengat, mindhak kalebet ing bebasan kerem ing sarak amendem ing kulhu.
“Kisanak, anggen sampeyan cariyos kula sturi kendel rumiyin, kula badhe pitanglet, sampeyan punika punapa pinuju gerah, warninipun kula tingali kados kenging sesakit benter minggah, lajeng lungkrah, dhateng kaengetan lajeng bibrah, gegineman inggih lajeng boten saged genah, temtunipun ingkang mirengaken inggih sisah. Suwawi ta kisanak, kagaliha anggen sampeyan carita, kenging yen binasakna sasat mung angere muna, (269) wiwitw anggunem prakara,
sampun andadosaken ing panggalih, sewu-sewu ing kalepatan kula, mugi-mugi kisanak aparinga pangaksama, karana anggen kami purun wicanten akathah-kathah ingkang makaten wau, sampun kagalih yen punika medal saking Santya Budya, miwah martaning manah kula boten pisan-pisan darbeya kedal ingkang samanten kasaripun, rak inggih sampun terang lan tetela yen punika medal saking sawantah pegel sarta sempelah ing manah kula blaka, dene menggah wontenipun thethukulan ingkang makaten wau inggih jalaran saking gluyur-glayaring cariyos samp[eyan, liripun makaten : menggah cariyos duk ing jaman (270) kina-kina kadosta
punika kula sampun ngandel, boten ngagem sarengat kadi caraning manungsa wantah punika, kados boten dhahar, boten nendra, boten busana, awis nandika temahan saged kawasa, uninga saderengipun sinalya, utawi yen karsa tedakan slira tan lumaksna saged dumugi dhateng paraning sedya.
Yenm ta menggah patrap ingkang makaten wau rak sanes babagan utawi sanes gegolongan, boten kenging kacaruban katunggilaken dene manawi sampeyan dereng uninga ing suraos, terangipun bilih geseh wewijanganipun makaten, kados ta manawi karsa kekesahan tebih saged dumugi ing panggenan tur boten ebah saking palenggahan. Wangsun sesaminipun (271) bab apulang asamara, punapa kenging sarta punapa saged tumindak, upami boten mawi sarana ebahing pasta purusa rak inggih boten, ewa dene bilih sampeyan sampun mireng cariyos duk ing kuna-kuna, kala jaman punapa ingkang wonten lelampahan kados makaten wau?.”
“Kisanak, teka leres temen anggen sampeyan mestani, yen wektu sapunika kula panuju sakit benter mingah dateng sirah, ananging lakar kula angkah supados sageda genah amawas sakweh pratingkah, beda kaliyan sampeyan punika, yen sirah adhem tumraping manah lajeng ayem, sakehing roh sami tentrem, pangrahita lajeng amem, dhateng tandhang lajeng glendam-glendem, tur tan wruh rasaning gunem, yen kiraku datan mamak, iku wong budine rupak, kadunungan ati cekak, watak tan kena diidak, ngawur tandhane (272) nracak.”
Beda bilih sira benter, dhateng manah lajeng ajer, sumarambah budi luber, dhateng ulat inggih ater, warninipun inggih blancer, sabab kongas kang panca driya, dadosipun apana pranawa kang pancen boten hina dene yen kurang pracaya kisanak dipun cobiya suwawi tanglet punapa, menggah liripun mekaten, kadosta anggen kula anyariyosaken lelampahanipun parai waliyulah, tuwin lelampahanipun para auliya ingkang sami bucal sarengat wau, inggih punika ingkang dipun wastani pangolahing ngelmi sampun sampurna, dene ingkang binasakaken aji asmara punika rak inggih ngelmi kasampurnananing manungsa, saestunipun boten aprabeda, yen ing tanduk taksih mawi sarana leksanane pasta purusa, inggih punika ingkang binasakaken taksih (273) angagem sarengat nlaka, wondening bilih kirang cetha kangge seksi sesaminipun, kadosta tiyang olah ngelmi kapraworan, gegoloangane ngelmi jaya, esmu, tuwin ngelmu kak, sesaminipun yen saben-saben dumugining prelu kasuduk ing duwung tuwin ketaman ing dedamel sanes-sanesipun, manawi anggenipun anggadhahi taksih amawi sarana temen utawi kere, sebab taksih angugemi ngangge dhateng nalar-nalaripun kadosta empuk tuwin tipising kulit, punika menggah nalaripun kadi boten saged anulada dhateng landhep utawi lanciping dhuwung, mila angagem sarana tameng utawi kere inggih punika ingkang binasakaken sarengat, dados tanpa damel anggenipun anggegulang ngelmi jaya wau, beda kaliyan manungsa ingkang kasebut prawira, sanajan sinosok ing warastra tinadhanan (274) dening hanga, suprandosipun ing kulit boten tumama inggih punika ngelmi ingkang sampurna bok manawi bab asmara wau, inggih boten aprabeda, dene yen sampeyan karsa amirengaken cariyos duk ing jaman kina, ingkang sami ngagem kawasaning aji asamara wau.
Ingkang kasebut ing Serat Paramayoga, lelampahanipun Kangjeng Nabi adam garwanipun anama Babu Kawa apeputra medal dhampit ngantos kawan dasa, tiga jodho, amung sarana asamara ulat kedhaping netra, kepara ingkang angka nenem anama Nabi Sisi ingkang kados sampun kula cariyosaken ing ngajeng anggenipun asmara boten lelawanan garwa, kasebut medal saking asmara cipta.
Ugi kasebut ing Serat Paramayoga, lelampahanipun Sang Hyang Girinata, inggih Batara Guru, garwanipun anama Dewi Uma (175), sareng Sang Hyang Guru ing galih rudatos pamuntuning cipta adarbeya atmaja ingkang linangkung kuwasa ing kasektenira, lajeng karsa apulang asmara kaliyan garwa boten mawi sanggama mung sarana saking ulat kedhapng netra, katarima sesedyanira samya amudhar prasa, ing riku garwa lajeng angarbini dumugining mangsa ambabar miyos priya, sinung peparab Bathara Suman, inggih Sang Hyang Wisnu.
Kasebut ing Serat Lokapala, lelampahanipun Maha Prabu Arjuna Sasrabahu ing Nagari Maespati, amengku garwa dhomas, tegesipun amemngku garwa saemas kaping kalih gunggung kawan atus, bilih karsa asmara sesarengan kawan atus sami sanalika ugi sareng pamudharing prasa.
Ingkang kasebut wonten ing Serat Centhini, kacariyos wonten satunggaling wanodya anama Retna Dewi Tambangraras (276) sampun awanci dewasa, salebeting batos sedya boten purun apalakrama manawi boten kagarwa dening priya ingkang saged angresmeni wonten salebeting supena, ing wasana lajeng wonten satungiling priya taksih jejaka ingkang karem bangun leksana brata, ajejuluk Seh Amongraga darbe sedya mlebet dhateng patembayaning Sang Dewi wau, duk saweg dumuginipun anjujug lenggah ing pandhapi pinangihan dening yayah renaning Sang Dewi. Sasampunipun bage binage Seh Amongraga ajarwa nglairaken sejating sedyanira, ing riku Sang Dewi Tambangraras tinimbalan dening ingkang rama, kinen manggihi dhateng tetamunira, sang Dewi datan lengana
Amongraga, ngantos dumugi karsa pamudharing prasanira, pramila Sang Retna Tambangraras lestantun lajeng dados garwanipun Seh Amongraga.
Wondening bab ing asmara ingkang makaten wau bilih saking pangandikanipun para winasis ing budi, kacariyos boten mrojol inggih mendet saking murat maksuding suraosipun aji asmara ingkang kapratelakaken ing inggil wau, dene menggah panggelar lan pangukudipun, panggledhahing maksud dumunung wonten katarima waskitaning para winasis piyambak-piyambak.
“Kisanak, sampeyan rak dereng uninga anggen kula umpetan utawi sesingidan, ingkang makaten wau jalaran saking alus utawi memedipun ing pratingkah anggen kula netrapaken, dados kados-kados dene kula punika rak inggih (278) sampun kalebet ing bebasan amiguna ing ngaguna, tegesipun bisa minteri murang wong pinter dados menggahing sajatosipun langkung saged kula katimbang kaliyan sampeyan pratandhanipun dene sampeyan kekilapan boten uninga ing pratingkahing gelar kula.”
“Menggah pangandika sampeyan wau kisanak, anggenipun leres lan cumeples tetela ing kanyatanipun boten siwah inggih makaten sinten kula yen darbeya rumaos angungkul-ungungkuli dhateng sampeyan, kepara ing saben dintenipun pangraosing manah kula boten pedhot anyenyuwun ing Pangeran kaindhakan kasampurnaning pangawruh, awit saking agening rumaos bodhoning manah kula, wangsul wewijanganipun kalepataning lampah, tuwin patraping pratingkah kula (179) kisanak, mugi karsa amratelakaken.”
“Menggah ing adangu-dangunipun anggen sampeyan cariyos wau, ing sajatosipun kula wawas tur kalayan titi wekasan pikantuk terang ing pangreti, sapunika kula saged amestani tetelanipun kang sayekti tekad sampeyan punika wus katon jroning carita tan nganggo waton kanyata, liripun makaten kadosta traping ngagesang punika bebakunipun ingkang prelu rumiyin kedah amarsudi dhateng patitis tetesing kawruh, manawi sampun sampurna ing pangawruh ing riku lajeng bontosaken dhateng ihtikad, sampun daya-daya linakpahan manawi dereng sampurna ing pangawruhipun, dene anggen kula saged amestani yen sampeyan punika dereng jajag ing pangawruh awit taksih kadunungan manah elu-elu, (280) titikanipun duk nalika sampeyan nyariyosaken makaten.
Rumiyin ing lampah bucal sarengat dipun tegesi sami ugi kaliyan bucal raga, sampeyan alam sae. Kaping kalih, anetepi ing lampah sarengat, ing tembe pepiahan raga kaliyan nyawanipun dipun cacad awon, menggah cariyos kalib bab wau punapa prabedanipun suraosipun : 1. Bucal raga, 2. Raganing pisah, suwawi kisanak kagalih rak inggih sami kemawon kok sampeyan alem utawi kacacad punika kados pundi? Ingkang kaping tiga anyariyosaken lelampahanipun Seh Siti Jenar, muksa raganipun kabekta, dipun alam sae inggih punika pratandhanipun manawi sampeyan dereng gadhah pathokan ingkang leres.
“E…., e….< kisanak, gumuning manah kula anggenipun ceples tembung ing paribasan : wong bodho brengkelo, wong cubluk tang mangan wuru, prayoginipun kisanak, sampeyan punika bok inggih blaka kemawon yen sejatosipun cubluk utawi bodho, dados gampil anggen kula ngraosaken, ewa dene menggah ing sasampunipun kawedal wicanten kula ingkang makaten wau inggih sedyaning manah kula amung anetepi dene wonten tembung pralambang, suraosipun makaten : sanajan manungsa ginanjara ing birahi utawa kasusahan dening Gusti Allah iku murih becike, wondene menggah kekiyasanipun tembung ingkang makaten wau, kadosta sesaminipun anak dipun srengeni ing bapa punika rak inggih mung kapurih saenipun, (282) samanten ugi panyendhuning sumitra, kados dene kula kaliyan sampeyan punika saestunipun inggih boten aprabeda, suwawi kisanak kagaliha ing saleresipun, sadanguning nalar kadosta sagedipun mulur galuring cariyos kula sadaya wau rak inggih jalaran saking wilet lan patitising panjawab sampeyan sadaya wau saestunipun rak inggih mendhet saking suraosing cariyos kula dados ing sejatosipun ingkang cariyos kaliyan jawab punika sami kemawon.”
“Mangke ta kisanak, kula badhe pitanglet rumiyin, kula sawang-sawang warninipun sampeyang kados sampun sumerep, krentheg salebeting (283) batos ingkang dereng kula lairaken sajatosipun kala wau nalika sampeyan ungeli kathah-kathah manah kula kasereng nepsu, meh kemawon kasupen kridha angadeg suraning driya, wasana sampeyan lajeng angucap ngangge tetembungan manis, bebasan amung sakecap teka saged damel trenyuhing manah swuh sirna serening driya, kula kadi keleban ing tirta marta, sumrambah dadosaken girang tuwin segering angga, menggah anggen kula pitanglet wau sagedipun uninga nepsu kula ingkang dereng kalair punika sabab saking punapa, ingkang kaping kalih dipun wastani tembung punapa?, ingkang saged nyirnakaken ing kanepson kula wau?.”
“Kisanak, kula basakakeb aneh sarta mokal wicanten sampeyan wau, liripun makaten sinten tiyangipun ingkang saged uninga dhateng kanepson (284) salebeting batos ingkang dereng kalair, ewa dene yen manungsa ingkang wicaksana ing budi inggih boten kekilapan, kacariyos nitik saking tri taya wijanipun kasebut ing ngandhap punika :
Wondening bilih sampeyan pitanglet tembung ingkang asring saged amberat kanepsoning liyan, punika dipun
menggah patrap ingkang makaten wau tumrap dhateng sujana priya utawi janma wanita sami wanita dipun wastani tembung panembrana, yen ta menggah kaange sujanma priya katrapaken (285) dhateng wanodya utawi katrapaken dhateng priya tembung wau kawastanan pangungrum utawi tembung manuhara, pramila ingkang kasebut ing Pustakaraja Weda jamanipun Maha Prabu Aji Pamasa ing Nagari Witaradya, pamacaking tembung mawi sinawung ing kidung sekar Kinanthi suraosipun makaten :
Wondene tembung ingkang makaten wau teges utawi suraosipun bok manawi makaten, atasing manungsa punika menggah panjaginipun dhateng hawa napsu punika kados tiyang sedya ambengkas dhateng ing pakewed, wekasan ingkang sampun misiwur kawasa Serat Weda sampun anyebutaken makaten, kasuran kawanterang, kasekten utawi kadigdayan ingkang sampun linangkung ing jagad punika (286) adat risakipun kaliyan panembah.
Wangsul wicanten sampeyan ingkang kathah-kathah wau, sedyaning panggalih badhe amelehaken dhateng kula, ananging sejatosipun sampeyan dereng tampi sarta dereng mangretos dhateng suraosing cariyos kula sedaya wau, dados kalebet ing tembung salah surup utawi lepat panampi, duk waunipun, kula anyariyosaken lelampahanipun para wali utawi lelampahanipun
dalah saraganipun, dados menggahing suraosing cariyos ingkang makaten wau genahipun sinten manungsa duk gesangipun wonten ing alam donya (287) ambucal sarengat boten ngangge dhateng sacaraning raga, wekasan sareng dumugi ing delahan kumpul raga kaliyan nyawanipun, mila kula ngalam, kacariyos lelampahanipun ingkang makaten wau sae.
Wondene menggah kosok wangsulipun, sinten manungsa nalika gesangipun ing alam donya ing tekad mantep anetepi ing lampah sarengat samu ugi angumpul ing raga, bok manawi ingt tembe dumugining delahan apepisahan raga kaliyan nyawanipun, prmaila kula anacad, kacariyos lampahan ingkang sampun kasebut ing inggil.
Wondene wontenipun cariyos ingkang makaten wau bok manawi mendhet kekiyasan saking pangandikanipun para alim ingkang ahli ing (288) kitab, suraosing tembungipun kados ing ngandhap punika :
Sinten manungsa duk gesangipun wonten ing alam donya mangka salebeting tekad, anetepi ngegungaken dhateng pandamel sarengat inggih punika bab lampahing badan kacariyos pejahipun ing tembe nami makam parek, tegesipun dunung pepisahan, ingkang binasakaken pepisahan wau raga kaliyan nyawanipun.
Kaping kalih, sinten manungsa duk gesangipun wonten alam donya ing tekad anetepi aneguhaken dhateng pandamel tarekat, inggih punika lampahing manah, kacariyos ing tembe nami makam jamek, tegesipun dunung kakumpulan, ingkang binsakaken kumpul punika inggih raga kaliyan nyawanipun.
Kaping tiga, sinten manungsa duk gesangipun wonten ing alam donya ing tekad anetepi angengungaken (289) dhateng pandamel kakekat inggih punika lampahing nyawa, kacariyos ing tembe nami makam jamek mukamek, tegesipun kumpuling kumpul ingkang binasakaken kumpul punika inggih raga kaliyan nyawanipun.
Kaping sakawan, sinten manungsa duk gesangipun ing alam donya ing tekad anetepi angengungaken ing pandamel makrifat, inggih punika lampahing rahsa, kacariyos ing tembe nami makam baka, tegesipun dumunung ing langgeng, ingkang binasakaken langgeng punika inggih nyawa kaliyan raganipun.
Ing mangke kula angulur malih cariyos supados kaanggea minangka saksi tuwin tetimbangan kaliyan cariyos ing ngajeng wau, duk nalika
candhabirawa wasiyat saking marasepuh anama Begawan Bagaspati, kacariyos sareng katempuh ing karya nuju prang
amatek mantra wikrama aji Candhabirawa sami sakala medal saking guwa garba, awarni lare bajang tur kera ing riku Bambang Narasoma lajeng ngandika makaten ”eh Candhabirawa ingsun jaluk pitulunganira sirnakna mungsuh
daya wruhan ta salawase kita dumunung ing guwa garbanira datan antuk bukti lawan nendra, apa margane bisa
ananging sarehning wektu sira sun tampani saking Bapa Bagawan Bagaspati tekan ing saiki isih ana ing tanah pegunungan mesthine ya aka kekurangane sawatara, ing dalem sadina-dinane lagi bisa nganakaken rerampadan kehe telung puluh piring, dene ing emben yen ingsun wus tumeka ing praja sanadya jaluka kareman rerampadan satus piring sadina klawan pepanganan kang enak-enak ingsun bisa anutugi, balik ing samengko ora luwih ingsun mung jaluk pangapura ing sira”. Candhabirawa mangsuli makaten :
angkara murka iku kuwalik mungguh tumrape marang ingsun, yen sira tuwuk pambuktinira dadi ingsun tan entuk mangan sarta luwe, yen sira tansah karem nendra ingsun melek salawase, yen sira anjurungi nepsu angkara murka tumrape raganingsun kadi binasmi ing salawase, mulane aprabeda duk ingsun isih melu marang Bagawan
ambeg santa para marta narima legawa ing driya ing sasampunipun kapratelakaken pabenipun Raden (293) Narasoma kaliyan Ji Candhabirawa wau, menggah gagathukanipun lampah sekawan golongan : 1. Sarengat, 2. Tarekat, 3. Kakekat, 4. Makrifat kasebut ing ngajeng wau kula sumonga ing sampeyan.”
“Kisanak, sapunika kula sampun terang sanget, tetela kala wau kula ingkang lepat sarta salah ing panampi, wangsul suraosipun cariyos sampeyan wau punapa boten badhe dadosaken gumujeng ing para ingkang sami mirengaken, suwawi ta kagaliha upami wonten sujanma ingkang ngegungaken lampah tarekat utawi kakekat cariyos bilih pejah raga kumpul kaliyan nyawanipun, ingkang makaten wau punapa inggih, saupami wonten tiyang pejah jisim lajeng katenga ing tiytang kathah mangka lajeng saged ebah, mlajeng sedya (294) ngupadosi nyawanipun ingkang sampun saiba gegeripun para tiyang ingkang sami nengga wau, sandhunganipun wonten ingkang gila sanget, lajeng kekelen boten saged ebah kaliyan malih ing salami-laminipun kula dereng nate nyipato, sarta mireng wonten bathang oyak-oyakan sarta miber kekalangan ngipadosi nyawanipun, inggih saweg mireng cariyos sampeyan punika.”
“Kisanak, sampun dangu anggen kula gagas amung saking kinten-kinten kawawas saking warni, yuswa sampeyan punika bok manawi langkunga inggih sakedhik, punapa sampun wonten sawidak taun? Gumuning manah kula dene anggenipun saged angemperi tembung paribasan : ana bocah akeh umure, tegesipun liripun makaten ingkang binasakaken bocah punika (295) manahipun, dene boten gadhah pangreti kados manahing lare, yen ningali ing warni tuwin kapetang umuripun makaten kisanak, kula ngaturi priksa ing sampeyan wonten cariyos kasebut ing Serat She Tekawredi sinawung ing kidung sekar Dhandhanggendhis, namung kula pendet ingkang prelu dhateng ing atasing cariyos punika kemawon makaten suraosipun :
Amurwani wit anom kariyin, lire anom iku isih tuna, durung akeh luwangane, beda lawan kang sepuh, lire
wekanira. Lamun ora mangkono kaki, tan jumeneng arane wong tuwa, tuwa mung tuwane bae, (296) basa tuwa puniku, angandelaken tuwane sami, yeku wong tuwa ampas, kapapas ing kawruh, lire ampas iku raga, raganira wus cape luwasing kardi, mangka ing jro suwunga. Aja iku wong cupet ing budi, duk anome tan purun tatannya,
den etang mung nikmat pucuking preji, lan nikmat pucuk ilat.
“Kados pundi kisanak, menggah suraosipun serat She Tekawardi wau, punapa inggih kraos, cocogipun kaliyan salira, tumrapipun ing dalem raos ?”
“Leres kisanak, lakar cocog sanget kaliyan lelempahanipun badan kula, nalika taksih anem wiwit
dumugi sapunika sanajan suda inggih namung sawetawis, wangsul kalajenganipun cubluking, kethuling pambudi kula pangasahipun kamurih landep utawi lantiping pangrahita, boten langkung kula amung nyumanggakaken ing sampeyan, ing mangke kula andumugekaken kuwur, kuwur, kodhung tuwin bingunging manah kula, sabab angraosaken suraosing cariyos sampeyan wau, dene wonten tiyang pejah nyawa kumpul kaliyan jasadipun, punika menggah patrap lan pratingkahipun kados pundi?.”
“Kala wau kula sampun matur, cariyos tetempilan saking nulat aneniru, yen kula piyambak prakawis ingkang makaten wau dereng pisan-pisan (298) mangertos, suwawi kisanak sami karaosaken ing ngriki wonten cariyos dhapur dedonengan, menggah pikajengipun kula inggih dereng mangertos, namung katimbang kendel athenguk-thenguk minangka cagaking lelengahan, dene gathukanipun kaliyan cariyos ing ngajeng wau kula sumangga ing sampeyan piyambak menggah purwanipun ing cariyos kadhos ing ngandhap punika.@@@
Wonten pralambang dinapur kadi rerembananging peksi tetiga ingkang 1. Awarni peksi gemak, ingkang kaping; 2. Awarni peksi platuk bawang, ingkang kaping; 3. Awarni peksi prekutut, kacariyos menggah lelampahanipun nuju satunggaling wektu peksi gemak wau, saba wonten pepangul hardi satepining samodra sarta kekipu wedhining gisik, boten antawis dangu ing riku kedhatengan peksi (299) platuk bawang, ing sasampunipun pranata mudar tata krami bage binage, peksi platuk bawang wicantenan makaten :
purwokerto on 25/11/2011	1.Jeruk pecel +uyah/kecap nganti asin di ombe saben arep turu.
MEN ORA NGGUYU KEPINGKEL2 TAMBANE NDELENG KUKU
Siji = Setunggal (halus) = Eko (Sansekerta).
Lire : tansah murah asih marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga
kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan anggane
Tumrap lelabuhaning ratu, tansah mamardi pangawikan lan kagunan marang kawula dasih sarana wulanging dwija sogata samurwating
Lire : tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad. Segara nguwab dadi
kekiyatan marang kawula dasih. Nangkoda nara kisma nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing ratu minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi April.
Crater inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Crater punika ing basa Latin gadhah teges cangkir, lan ing mitos Yunani, dipunanggep minangka cangkir unjukanipun déwa Apollo. Rasi lintang punika ugi kalebet salah satunggal saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning astronom Ptolemy ing abad kaping kalih, lan ugi mlebet 88 rasi lintang modhèrn. Rasi lintan Crater punika kalebet salah satunggaling rasi lintang ingakng lemah ingkang boten gadhah lintang ingkang magnitudonipun langkung saking tiga.
Rasi lintang Crater gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 282 drajat persegi lan ngewrat kalih lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Crater saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +65° lan -90° lan badhe ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi April.
Crater boten gadhah kathah lintang ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo lan saperangan ageng galaksi ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kanthi magnitudo kalih welas utawi lemah sanget. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang Crater punika ingkang wonten ing rasi lintant Crater punika ing antawisipun inggih punika wonten lintang delta Crateris ingkang minangka lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika. Delta Crateris gadhah magnitudo 3,56. Punika kalebet raksasa miskin oranye kanthi komponen metal kanthi magnitudo 3,56. Lintang punika tebihipun kirang langkung 195 taun cahyasa saking bumi. Rasi lintang punika ugi dipunsebat LAbrum, ing basa Latin, ilat.[1] Gamma Crateris inggih punika lintang binar kanthi magnitudo 4,05 ingkang tebihipun 89 taun cahya. Lintang punika ngewrat cahya raksasa ageng pethak lan pengampingipun kanthi magnitudo 11. Alpha Crateris utawi Alkes, gadhah magnitudo 4,08. PPunika kalebet lintang raksasa oranye ingkang sugi komponen metal lan mapan tebihipun 174 taun cahya saking bumi. Beta Crateris inggih punika satunggaling lintang kanthi cahya sub raksasa pethak ingkang gadhah magnitudo 4,46 kanthi tebihipun kirang langkung 256 taun cahya saking bumi. Lintang punika ugi dipunsebat Al Sharasif, ingkang ugi minangka namanipun nu Hydrae.
lan Triangulum Australe. Déné rasi lintang ingkang wonten ing sak kitering Crater inggih punika rasi lintang Leo, Hydra, Sextans, Corvus lan Musca.[2]
^ Ridpath & Tirion 2001, kk. 130-131.
^ (en)Crater (dipunundhuh tanggal 20 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Crater&oldid=1015467"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 8 Maret 2016.
menggendong Gus Madjid, Nyahi Hasanah berkata kepada tamunyam, “Niki, Ndoro Sayyid yugo kulo, njenengan suwuk, dados tiyang ingkang
“MENAWI SAMPUN JANGKEP 40 DINTEN BOTEN WONTEN PEROBAHAN MANAH, KINGING DIPUN TUNTUT DUN-YAN WA UKHRON” -“Kedunglo Kediri”
Menjelang peringatan ulang tahun lahir-nya Sholawat Wahidiyah
ASMA’ NURUL QOLBU (1)
ASMA’ PENGUNCI BENDA ISIAN (1)
ASMA’ RENGKA GUNUNG (1)
ASMA’ SINGA RAJEH (2)
Paringkelan (saubengan 6 dina), lan Pawukon (saubengan 30 minggu = 210 dina). Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud
Ing alam bébas, Kacer iki manuk wilayah, manuk bakal perang kanthi cara kang abot kanggo njaga kontrol saka wilayah utawa manuk liyané. Fighter pangroso uga katon nalika kacer're looking for pangan kanggo urip. Kajaba iku, agresi kasebut bakal ditampilake nalika looking for partner.
Karakter kuwi uga bisa ditemokaké ing rocks lan murai cendet ing alam bébas. Alam apa ndadekake Kacer fighter kudu cukup energi lan stamina, lan kondisi kudu tenan Pas.
Ing perawatan saka manungsa, manuk Kacer bisa dirancang supaya cukup energi lan stamina, supaya pas karo, kanthi menehi care grafik sing tepat lan tumindake, kalebu dipakani dosis sing tepat lan administrasi multivitamins
ingkang kinurmatan.Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi.Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani.Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika.Pangetan dinten pendidikan nasional sanget tumrap kula panjenengan sadaya. K.H Dewantara,pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa pendidikan wonten negara indonesia.ing pengetan hari pendidikan punika sumgga kita sedaya tansah eling marang jasanipun bapak pendidikan nasional yaiku bapak kh. deawantara, amargi jasa-jasa nipun kita sedaya saged lumampah lan sekolah, mugi-mugi pendidikan wonten negara kita tansah maju,lan saged tumindak beccik amargi pendidikan ingkang sae Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah siswa-siswi ingkang saged kiprah kadi lan pemerus bangsai. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang, sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Kh dewantara ingkang luhur punikaSemanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
Prabu Santi Puspo. Prabu Santi Puspo anak Prabu Santi Bodro. Prabu Santi Bodro anak Prabu Bodro Nolo dengan Puteri Cempo. Prabu Bodro Nolo anak Prabu Wijoyo Bodro. Prabu Wijoyo Bodro anak Prabu Bodro Wardono. Prabu Bodro Wardono anak Dewi Indu/ Dewi Purnomo Wulan/ Prabu
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubehqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
marang putrèngsun jalu lan èstri | padha angèstokêna ||
2. rèhne sira wus diwasa sami | sumurupa lakuning agêsang | ingsun
3. yeka môngka srananing dumadi | tumanduke marang saniskara |
manungsa apa kajate | sinêmbadan sakayun | yèn dumunung mring wolung warni | ingaran asthagina | iku têgêsipun | wolu pedah tumrapira | marang janma margane mrih
kalakone | rigên ping kalihipun | dadi pamrih marang pakolih | katri gêmi garapnya | margane mrih cukup | ping pat nastiti pamriksa | iku dadi margane wêruh ing pasthi | lima wruh ing petungan ||
5. watêk adoh mring butuh saari | kaping nênêm tabêri têtanya | ngundhakkên marang kawruhe | ping pitu nyêgah kayun | pêpenginan kang tanpa kardi | tan boros maring arta | sugih watêkipun | ping wolu nêmên ing sêja | watêkira sarwa glis ingkang kinapti | yèn
wong nglirwakkên tuduh | angilangkên budi daya | têmah papa asor dènira dumadi | tan amor lan sasama ||
wong kang trêpsilèng tata | tan agawe rêngu | wicaralus kang mardawa | iku datan kasêndhu marang sêsami | wong kang rumakêt ika ||
10. karya rêsêp mring rewange linggih | wong kang manut mring caraning bôngsa | watêk jêmbar pasabane | wong andhap asor iku | yêkti olèh panganggêp bêcik | wong mênêng iku nyata | nèng jaban pakewuh | wong pasaja solahira | iku ora gawe ewa kang ningali | wong nganggo têpanira ||
11. angêdohkên mring dosa sayêkti | wong kang èngêt iku watêkira | adoh marang bilaine | mangkana sulangipun | wong kang amrih arjaning dhiri | yèku pangulahira | batin ugêripun | ing lair gêrbaning basa | yeka aran kalakuan ingkang bêcik | margane mring utama ||
12. pêpuntone gonira dumadi | ngugêmana mring catur upaya | mrih tan bingung pangèsthine | kang dhingin wêkas ingsun | anirua marang
kang bêcik | kapindho anuruta | mring kang bênêr iku | katri gugua kang nyata | kaping pate miliha ingkang pakolih | dadi kanthi nèng dunya ||
1. dene wulang kang dumunung | pasuwitan jalu èstri |
guna japamôntra | pèlèt dhuyung sarat dhêsthi | dumunung nèng patrapira | kadi kang winahya iki ||
nurut nyondhongi karsa | rumêksa kalawan wadi ||
6. basa nurut karêpipun | apa sapakoning laki | ingkang wajib linaksanan | tan suwala tan baribin | lêjaring netya sarônta | tur rampung tan mindho kardi ||
7. dene condhong têgêsipun | ngrujuki karsaning laki |
pangrumate dèn nastiti | apadene guna kaya | tumanjane dèn patitis | karana bangsaning arta | iku jiwanta ing lair ||
maru santanabdi | dèn angati-ati | ing sadurungipun ||
2. tinampanan waspadakna dhingin | solahbawaning wong | ingkang bakal winêngkwèng dhèwèke | miwah watak pambêkane sami | sinuksma ing batin | sarta dipun wanuh ||
tumraping rèh pamanduming panci | tatane ing kono | umatura dhingin mring priyane | yèn pinuju ana ing asêpi | ywa kongsi baribin | saru yèn rinungu ||
5. bokmanawa lingsêm têmah runtik | dadi tanpantuk don |
wong wadon | ora wênang andhaku darbèke | priya lamun durung dèn lilani | mangkono wong laki | tan wênang andhaku ||
8. mring gawene wong wadon kang asli | tan kêna dèddèn. êmor | lamun durung ana palilahe | yèn sajrone salaki sarabi | wimbuh raja ta di | iku jênêngipun ||
9. gana-gini padha andarbèni | lanang lawan wadon | wit
saduman wong wadodwadon. | kang rong duman wong lanang kang darbe | lamun duwe anak jalu èstri | bapa kang ngwènèhi | sandhang panganipun ||
11. pama pêgat mati tuwin urip | gonira jêjodhon | iku nora sun tutur kukume | wêwênange ana ing surambi | ing mêngko balèni | tutur ingsun mau ||
12. yèn sira wus winulang winêling | wêwalêre condhong | lan priyanta ing
tinulisan apa saanane | tadhah putra sêlir santanabdi | miwah raja ta di | kagunganing kakung ||
15. kang supaya aja dèn arani | wong wadon sumênggoh | bokmênawa gêla ing batine | bêcik apa ginrayangan melik | mring kayaning laki | tan yogya satuhu ||
momong mring wong wadon | wekanana kang mring na liyane | jêr manungsa datan nunggal kapti | ala ana bêcik | ing panêmunipun ||
wus cakêp kacukup pikiring | wong sajroning kono | lawan uwis mêtu piandêle | marang sira ora walangati | iku sira
kados lare ingkang sae, utawa pangeran kodhok. Mugi-mugi posingan sepindah niki nggadahi manfaat ingkang sae damel kula lan panjenengan piyambak. Indhonesia duweni okeh suku, kawiwit suku jawa, sunda, Madura, batak, bugis, makasar, lan sak piturute. Ananging yen dadi kawula enom ingkang pados ilmu kudune sing matuhu lan tekun. Punapa? Amargo ilmu iku mlebune marang pikiran setitik-setitik, mowo iso dadi gunung. Sapa meneh yen dudu kawula enom sing bisa ngawiwiti apa bae sing apik,tanpa kejaba sinau tekun iku. Mula, ayo poro konco sing ono ing indhonesia lan utamane gawe katurunane jawa. Sumongga kita bisa dadi bangsa ingkang ageng lan mituhu kawiwitan wedal menika. Sinau iku kahanan sing garai bosen, ananging salah sawijine kahanan iku dadi kasenengan gawe nambah ilmu. Salah sawijining syarat supaya sinau kita iso tekun ono telu. Kaping sepisan yoiku sinau amarga niatan ingkang bener. Punapa niatan ingkang bener menika? Yaiku diniatake gawe ibadah, amarga yen diniatake gawe ibadah bisa oleh ilmu gawe donya lan akhirat ugi pahalane. Niat iku dadi pedoman utama lan sing garai sinau bisa ing kahanan manah sing nyenengake.
Kaping pindo yaiku rasa seneng marang apa sing dak sinau. Yen saben dina anamung maca buku pelajaran lan Koran bisa garai bosen. Ananging yen maca majalah bal-balan utawa majalah sinetron bisa dadi kasenengan iku luwih becik gawe sinau. Amarga saka kahanan-kahanan sing sederhana ngono iku mau bisa garai kabeh menungsa seneng marang sinau. Dadi wiwiti sinau kanti rasa seneng marang apa bae sing bisa garai kita seneng marang apa iku sinau.
Lan sing pungkasan yaiku ikhlas, yen kepengen tekun iku kudhu ikhlas. Punapa? Yen ngalokake pakaryan tanpa ikhlas menawa during ana kasile kita bisa mandek. Ananging yen ikhlas, kasil apa gak kasil tetp dak lakoni nganti tekun. Amarga kasil gake iku dudu sing utama, ning usaha terus-terusan lan tanpa nyarah iku dadi kahanan sing digoleki. Mula sumangga kita nyiptakake kahanan marang awake dewe yaiku tekun sinau gawe niat sing bener, seneng marang apa baw sing dak sinau lan ikhlas. Insyaallah gusti ingkang
sarine wulan,Wong asih linulutan,Lungaku tinangisan,Tekkaku kinasihan,Teka welas asih,Marang barang ingsun,Aja Gustiku maneh ora asiha,Dewane wong saakedhatonpodo moro
Gusti Alloh mosik jroning ati,Gusti Alloh ingkang kuwasa,Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang,ugi pados
nuwun. lha punika kula inggih kaliyan sinau malih basa jawa, supados mboten kesupen, amargi sakdinten-dintenipun luwih asring ngginakaken basa Indonesia wonten ing jagading pasrawungan.
Balas	kanthong_bolong berkata:	April 23, 2008 pukul 3:24 am	Kula tansah nengga geguritan-geguritanipun lho, kangge tamba kangen dhumateng “Purworejo” ingkang sampun sakwetawis wekdal mboten kula sambangi.
dhateng panjenengan ingkang kersa nyerat basa Jawi ing internet. Kula ugi penulis basa Jawi kerep-kerepipun ing majalah Djaka Lodang lan Panyebar Semangat, Nyuwun sewu Pak,keparenga nyuwun priksa alamatipun majalah Damarjati Jakarta. Awit ing Jogja angel padosanipun.Boten
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 19, 2009 pukul 4:52 am	sami2. mugi panjenengan tansah nyerat sastra jawa,
nuwun mas hadyan. salam taklim.
Balas	Hendra berkata:	Februari 22, 2009 pukul 4:50 pm	Katur salam tentrem saking Tokyo. Kula ndherek bingah saha bagja dene Mas Budi taksih saged mraja sinambi nyastra.
Panjenegan sampun nularaken raos mongkog ing satra jawa.
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 19, 2009 pukul 4:48 am	inggih matur nuwun sanget panjenengan sampun kersa pinarak wonten gubug prasaja kula, lan paring pamrayoga. nyuwun pangapunten mbokmenawi geguritan kula dereng saged damel rena-suka penggalih, amargi kula taksih sinau
kulo ugi nyuwun geguritan sampeyan, angsal napa mboten? kulo pengen nyuwun geguritan kangge lare-lare SD. matur nuwun sanget.
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 19, 2009 pukul 4:20 am	sumangga menawi badhe panjenengan ‘undhuh’ geguritan kula, malah ndherek bingah menawi kagem lare sinau basa jawa. namung titip, supados tetep dipuntulis nami kula minangka pengarang/pangripta. matur nuwun.
Balas	Umi Ratih berkata:	Mei 3, 2009 pukul 2:35 pm	Waduh dadi kelingan dhek mbiyen Bapakku langganan Penyebar Semangat karo Joyo Boyo. kurang luwih 14 tahun aku ora maca geguritan. Nyuwun pangapunten mboten saget kromo inggil.
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 19, 2009 pukul 4:17 am	wah matur nuwun sanget amargi panjenengan sampun kersa pinarak wonten gubug kula lan paring pamrayoga. inggih sami kula rumityin asring maos Panjebar Semangat lan Jayabaya wonten dalemipun mbah kakung ing Kutowinangun, Kebumen. ananging rumiyin kula remen bab cariyos pedhalangan/ wayang kulit.
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 6, 2009 pukul 9:28 am	dhumateng para sadherek ingkang badhe ngersakaken geguritan ing blog kula, sumangga dipun pendhet, ananging sampun ngantos kesupen, kula nyuwun supados dipunkantheni nami kula ingkang nyerat geguritan kasebut.
nyuwUn tulung damelaken geguritan kagem lare TK…
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 19, 2009 pukul 4:13 am	nuwun sewu, dalem dereng saged minangkani panyuwun njenengan, amargi kathah pakaryan wonten pedamelan/
mbah yo bingung nduk… karepmu wes milih sing ndi mbah wes tuo royo-royo koyo ijo
RUNDOWN ACARA MILAD dan PERIHAL MILAD KWA 2017 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
*JIMAT LELANANGING JAGAD (Stok
ACARA MILAD dan PERIHAL MILAD KWA 2017”	22 Maret 2017
RAHAYU WILUJENG UGI KATUR KI WONG ALUS
Vat Sene in Luang Prabang, LAOS
SOERADIPOERA, kabyantu ing R. Poerwa soewignja kalian R. Wirawangsa, mawi dipun-bubukani dening R. M. A. SOERJA SOEPARTA, juru basa
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun firma RUYGROK & Co., BÊTAWI 1912.
Saèstunipun para maos botên kakilapan bilih ing Bêtawi wontên pakêmpalan ingkang kawastanan "BATAVIAASCH GENOOTSCHAP VAN
tuwin bab kawontênanipun sawarnining bangsa ingkang asli tanah India Nederland; para prayagung Wêlandi sarta Jawi, saha para tuan mardika tuwin para luhur Jawi, kathah ingkang sami kêparêng mêrlokakên dados warganipun.
Adêgipun pakêmpalan BATAVIAASCH GENOOTSCHAP van KUNSTEN en WETENSCHAPPEN punika dumuginipun samangke wêtawis sampun 150 taun, dados wiwit nalika tanah India dèrèng kaasta ing kangjêng Gouvernement, taksih kawêngku ing
katandhinga kalian sêdaya pakêmpalan satlatah Asia wetan, GENOOTSCHAP mêksa taksih sêpuh piambak.
Wiwit adêgipun dumugi samangke inggih punika mèh 150 taun, sampun kathah sangêt anggènipun GENOOTSCHAP angwêdalakên sêrat-sêrat ingkang isi kawruh bab kawontênanipun têlatah India Nederland tuwin bab kawontênanipun bangsa ingkang asli tanah India Nederland, sarta sêrat-sêrat wau agêng sangêt paedahipun tumrap para pangrèh praja, dene ngêwrat carios bab adat tata caraning bangsa ingkang kalêrês dados wawêngkoning paprentahanipun.
Kêjawi punika GENOOTSCHAP sakêlangkung anggènipun ambudi supados ingkang sami rêmên ulah kasusastran Jawi sami mindhaka ing pamarsudinipun. Mênggah anggènipun ambudi murih indhaking pamarsudinipun basa tuwin kasusastran Jawi wau, GENOOTSCHAP mawi sêrana angwêdalakên sêrat Jawi tuwin Kawi, punapa dene anggitan warni-warni, ingkang nêrangakên utawi anggêlarakên waton-watoning kasusastran Jawi, kawragadan saking GENOOTSCHAP piambak, dene cacahing sêrat-sêrat bab kasusastran Jawi ingkang sampun kêlampahan kawêdalakên dening GENOOTSCHAP wau, dumuginipun samangke inggih sampun kathah.
Kêjawi punika GENOOTSCHAP ugi anglêmpakakên sela-sela ingkang wontên sastranipun buda tuwin rêca-rêca ingkang sae wêwangunanipun, sarta blebekan kuningan ingkang wontên sastranipun miwah sêrat-sêrat kropak, sêdaya wau karimatan ing Bêtawi wontên ing gêdhong MUSEUM (GÊDHONG GAJAH).
Ing saupami botên kaklêmpakakên mêkatên, barang-barang wau têmtu pating blêsar
botên kantênan panggenanipun, sarta badhe risak utawi ical tanpa lari, kados dene sanès-sanèsipun barang yayasan nalika jaman Kabudan ingkang sami botên karimatan; sarêng sêdaya wau karimatan dening GENOOTSCHAP, dumugi sapriki inggih taksih sami sae sarta kenging kangge pasêksèn mênggah awiging pakirtyan saha adining yayasanipun bangsa Jawi nalika ing
Jawi ing jaman kamajêngan sapunika ingkang niat anjunjung bangsa kita saking anggènipun asor, sarta niat angajêngakên saking anggènipun kantun kalian bangbangsa. sanès, kita wajib angaturi panuwun dhumatêng BATAVIAASCH GENOOTSCHAP, jalaran saking anggènipun sampun purun mêrlokakên anglêmpakakên barang kina wau, ingkang anyihnakakên kêlangkunganing kasagêdan tuwin agênging kawibawanipun bangsa Jawi nalika ing jaman Kabudan. Awit saking punika ing mangke kita sagêd nimbang kawontênanipun bangsa Jawi nalika jaman sêmantên kalian kawontênanipun bangsa kita ing jaman samangke, sarta ingkang mêkatên wau aminihi tuwuhing
kadunungan kêlangkunganing kawruh malih kados nalika ing jaman kina, tuwin sagêda bangsa kita kadunungan santosaning manah sarta bangkit iasa dêdamêlan ingkang adi saha endah ing warni kados lêluhur-lêluhur kita ing jaman kina-kina.
Mênggah ingkang dipunklêmpakakên BATAVIAASCH GENOOTSCHAP wontên ing salêbêting gêdhongipun MUSEUM, punika botên ngêmungakên barang dêdamêlanipun bangsa Jawi ing jaman Kabudan kemawon, ugi barang dêdamêlan sapêngkêripun jaman Kabudan wau, kados ta: rimatanipun sêrat-sêrat Jawi kemawon wêtawis wontên 1400 iji; wontên ingkang kasêrat ing dlancang gêndhong (dlancang Panaraga), tuwin wontên ingkang kasêrat ing dlancang limrah, sarta isi bab warni-warni ingkang mratandhani gênging kamulyanipun kasusastran basa Jawi, (sapêngkêripun jaman kasusastran Kawi) nalika jaman sêmantên; ananging satilaripun donya Radèn Ngabèhi Ranggawarsita, pujangga ing kêraton Surakarta, utawi sasedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara ingkang kaping sêkawan, kasusastran Jawi lajêng kenging kawastanan risak sarta babar pisan mèh botên kamanah dening bangsa kita Jawi ngantos dumuginipun ing jaman samangke punika.
BATAVIAASCH GENOOTSCHAP ing sabên kala mangsa angêcapakên sêrat Jawi
kathah kêdhiking arta bandhanipun Genootschap, dene sêrat ingkang kawêdalakên punika pamilihipun manut sapanimbangipun Genootschap, awêwaton saking saening carios, luwêsing ukara, utawi sabab sanès-sanèsipun.
Ing mangke ingkang kalêrês kapilih kawêdalakên inggih punika SÊRAT CÊNTHINI, kaêcap miturut sêrat CÊNTHINI ingkang wontên ing Bêtawi, tatêdhakan saking babon sêrat CÊNTHINI pisungsung saking kêraton Surakarta, ingkang dumunung ing UNIVERSITEITS-BIBLIOTHEEK (gêdhong sêrat-sêrat ing pamulangan luhur) ing kitha LEIDEN bawah nêgari Wêlandi, klêmpakipun sêdaya wontên cacah wolung jilid.
SÊRAT CÊNTHINI punika anyariosakên lêlampahanipun SÈH AMONGRAGA nalika lêlana anjajah tanah Jawi; mênggah lêlampahanipun SÈH AMONGRAGA wau botên prêlu kula andharakên wontên ingriki, awit para nupiksa têmtu sampun kathah ingkang sami ngauningani; dene ingkang sami dèrèng uninga mugi lajêng kêparênga maos sêrat punika. Ananging mênggah isinipun sêrat CÊNTHINI ingkang prêlu karaosakên sangêt dening para nupiksa, punika sanès lêlampahanipun SÈH AMONGRAGA, nanging andharanipun ngèlmu Jawi tuwin têturutanipun kawruh kasampurnan Jawi, sanadyan para sarjana bangsa Europa, ing wêktu punika kathah ingkang sami mêrlokakên ngudi dhatêng sêsorahanipun ngèlmu tuwin kawruh kasampurnan Jawi, jalaran ngèlmu Jawi punika pancèn kalêbêt èdi, mila inggih pantês kapêrlokakên dipunparsudi.§ Ngèlmu Jawi punika mênawi katimbang kalian ngèlmu Grick utawi ngèlmu Hindhu, kacarios taksih kawon èdi, sarta salugunipun pancèn pêthikan saking èlmu Hindhu, ananging sarèhning kula botên sumêrêp dhatêng ngèlmu Grick utawi ngèlmu Hindhu, dados kula inggih botên sagêd nimbang; mila botên langkung kula inggih namung amborongakên dhumatêng para nupiksa ingkang sampun sami nguningani dhatêng sêsorahaning ngèlmu-ngèlmu wau.
Saèstunipun bangsa kita Jawi wajib suka sukur ing manah dene bangsa sanès sami gadhah cipta mêrlokakên anyumêrêpi dhatêng ngèlmu kita; ingkang mêkatên wau sampun têmtu badhe nambahi dhatêng adrênging sêdya kita anggèn kita niat marsudi kawruh, inggih sadhengah-dhengaha kawruhipun, dados sanadyan kawruh kina ingkang tumrapipun jaman samangke kaanggêp sampun botên kangge, kita inggih wajib amarsudi, jêr sêdaya pamarsudining kawruh ing wêkasan têmtu badhe dipunaosi dening sanès bangsa sarta badhe sagêd mimbuhi dhatêng pitadosing manahipun sanès bangsa, bilih darbèking Jawi ingkang kawastanan sae, punika pancèn botên sakêdhik.
Bok mênawi bangsa kita Jawi kathah ingkang sami kagèt, dene BATAVIAASCH GENOOTSCHAP anggènipun ngêdalakên sêrat CÊNTHINI punika kaêcap mawi AKSARA WÊLANDI (Latijn) botên mawi AKSARA JAWI; ingkang suwau kula piambak ugi kagèt, pangudaraosing manah kula, punapa aksara Jawi punika pancèn kaangkah supados saya dangu saya botên kangge, sarta sêlot-sêlotipun sagêda sirna babar pisan; wusana sarêng kula ngingsêp wartos, katranganipun anggèning BATAVIAASCH GENOOTSCHAP angêdalakên sêrat CÊNTHINI mawi aksara Wêlandi punika botên pisan sumêdya badhe angicali aksara Jawi, awit ingatasipun prakawis basa, utawi têmbung sapanunggilanipun, punika bab ewah utawi icalipun gumantung wontên kajêngipun bangsa ingkang anggadhahi piambak, sanès bangsa botên wajib tumut-tumut, mila Genootschap inggih badhe botên munasika prêkawis punika. Dene wontênipun GENOOTSCHAP angwêdalakên sêrat Cênthini mawi aksara Wêlandi, punika amung saking angèngêti wragad; mênawi sêrat CÊNTHINI wau kaêcap mawi aksara Jawi, prabeaning pangêcap badhe awis sangêt, mèh tikêl kalih, sarta pangêcapipun badhe langkung dangu; kêjawi punika sarèhning aksara Wêlandi kenging katindakakên kangge nyêrat basa Jawi wah botên ambibrahakên [ambibrah...]
[...akên] têgês utawi suraosing têmbung, punapa malih sarèhning sêdaya tiang Jawi ingkang sampun sinau ing pamulangan kenging katamtokakên sami mangêrtos dhatêng aksara Wêlandi, dados têmtu botên badhe kangelan maos têmbung Jawi ingkang kasêrat mawi aksara Wêlandi. Mila saking pamanggihipun GENOOTSCHAP, sêrat CÊNTHINI punika prayogi kaêcap mawi aksara Wêlandi, bok mênawi ugi badhe wontên paedahipun tumrap para Wêlandi kabudidayan tuwin sanès-sanèsipun, ingkang namung lêbda dhatêng pawicantênan têmbung Jawi, sagêd nuwuhakên kapengining manahipun sumêdya badhe nyumêrêpi dhatêng suraosing sêrat Jawi, dene sagêd maos kalian gampil.
Sarèhning sêdyanipun BATAVIAASCH GENOOTSCHAP punika namung badhe ngajêngakên kasusastran botên ambujêng bathi, pramila rêginipun sêrat CÊNTHINI punika kadamêl mirah, prêlu namung murih wangsuling wragad.
kanthi argi mirah, ing mangke sêrat CÊNTHINI saèstu badhe kêlampahan sagêd sumêbar, botên kados ing suwaunipun, sêrat Cênthini botên nate sagêd jangkêp wah taksih sêratan tangan, sarta ingkang gadhah namung satunggal kalih, punapa malih wêdalipun sêrat CÊNTHINI punika botên ngêmungakên badhe migunani dhatêng pangudining kawruh kemawon, ananging ugi badhe maedahi ingakathah, dene ingkang sami sumêdya nyumêrêpi dhatêng èdining kawruh Jawi, sapunika sampun botên kèwêdan anggènipun badhe minangkani.
Awit saking ingkang kasêbut inginggil wau sêdaya, andadosakên suka sukuring manah kula, dene kula pinitados dening BATAVIAASCH GENOOTSCHAP adamêl katrangan minangka bêbukaning sêrat Cênthini ingkang kawêdalakên sarambahan punika, sarta agênging manah kula pindha wukir Mahamèru, dene rumaos katuju ingkang dados pangèsthining sêdya, pramila botên ketang badhe dados gêgujênganing para sarjana dening sigug gingsuling ukara, inggih saèstu kula têmah. Wusana rampunging panyêrat ingkang kasêbut inginggil, lêganing manah kula tanpa upami, dene rumaos sampun sagêd anglêksanani punapa ingkang dados panêdhanipun Genootschap, ingkang sampun kapitadosakên dhumatêng kula, juru basa Jawi.
2. sarusake wau kithèng Giri | Jêng Pangeran Pêkik kang ambêdhah | garwa putra sêdayane | binoyong mring Matarum | tapis rajabrana ing Giri | tuwin kang rajakaya | binêktèng Matarum | wadya lit rusak jinarah | kunêng wontên putra sing ampean
panêngrane | kalih samya abagus | apan sami jatmika kalih | pan samya ahli tekad | ing ngèlmi takabul | warujunipun wanodya | apaparab wau Nikèn Rancangkapti | warna ayu utama ||
4. cinatur duk bêdhahirèng Giri (2) | putra titiga wau punika | sami nis tilar prajane | wong Mataram datan wruh | mring putra
kacatur wau lampahe | langkung kawêlas ayun | Rancangkapti anggung anangis | ingkang raka sangsaya | pucaking tyas pupus | tumingal ing arinira | kinèn gendhong mring pun Buras ingkang abdi | yèn sayah ginêntosan ||
7. pan wus ilang wanguning priayipriyayi (dan di tempat lain). | ya ta radèn ngangin-angin warta | yèn jêng sultan ing karsane | têntrêm tan karsa anglud | mring sêntana putra ing Giri | kang sampun tan kêcandhak | kang anis rumuhun | radyan eca ing tyasira | ya ta mulat sêmana ningali wukir |
Anggungbrangta | ingkang tumut wisma rong desa watawis | sami sêntananira ||
9. kasub lamun pandhita linuwih (4) | nênggih Kyai Gêdhe Anggungbrangta | bantas ngiwa panêngêne | kathah wong agung-agung | ingkang samya angalap ngèlmi | darbe
dipun parabi | mring kang rama kae Mas Cêbolang | katêrah§ prayoginipun: katêlah. diwasa rane | nanging pugal kêlangkung | nora kêna bathuk kêlimis | langkung dening bêlasar | mring panggawe dudu | kathah prawan lan somahan | wong ing ngare tan gethang§ prayoginipun: gothang. ing siang ratri | minggah marang aldaka ||
11. panggih lawan Mas Cêbolang sami (5) | mring
kabucal: miwah. yèn mring ngare rama marêngi | ana wong angon menda | maesa lan lêmbu | rencange kinèn sung sêga | lan gadhubêg
kêtawis | praptèng wisma pinragat | dinum santri agung | winartan gènipun tumbas | apan asring kang rama sinrêg ngilèni | mring
langkung sèwu dalurungdalarung. | kang ramanggung dènya dukani | tinundhung pinêlalah | bêktèng santri
wismèki | santrinira Ki Jamali samya | mring kang prapta langkung sihe | arênês cangkêm karut | yèn kalane dipun suruhi | ginawe
kirang 2 wanda, katambahan: ingkang. ngiring | santrine dhewe papat ||
16. bêbêktane duk kesahe nguni (7) | mung punika kang ginawe
wong cilik datan kuawikuwawi. | anyuruhi marang Mas Cêbolang | saking tan kêlar opahe | langkung gung sajènipun |
yèn bêbasanbeberan. rongpuluh anggris | marma arang kang kêlar | nanggap sabab agung | lan bêktane santri kathah | yèn wong
santrine kabèh ngiring | gêdhe cilik luwih satus | wong nongton pan atusan | kalbu abdining dipati | nadyan§ kirang 2 wanda, katambahan: lare. desa
sabatmu kang dadi | tandhak kang jiblèsjiblês. wanodya | Mas Cêbolang matur inggih | punika kang prayogi | pun Nurwitri namanipun | pinundhut binusanan | carèstri
gêndhing | ki mas bêksane nyirig | nglètèr sarya pacak gulu | ngalahkên tandhakira | bêksane nurut ing pinggir | ing kalangan
solah ing kathah | tan nyana bojone untir | anjongok rada jêngking | kêsêl ngadêg awadipun | Dulsubur wus pitaya |
marang bangsat kang anggarap | mung kari kulambinèki | gègèr pating jarêlih | Dulsubur sru tulung-tulung | mundhak dadi bayangan | bojone dèn uli-uli | nulya mulih bojone banjur pinala ||
ngakathah | angadêg ki adipati | langkung duka asru mring kaulanira ||kawulanira (dan di tempat lain).
38. dene kaya wong alasan | kabèh kang nonton si joprit | de iku mas patih ana | nyêngoh kabèh kênèng baring | upayanên dèn aglis | sapa kang agawe rusuh | gupuh kaulanira | anggolèki kang ngrusuhi | tan kapanggya mung wong siji ngathang-athang ||
39. dèn idêg-idêg ing kathah (22) | katur marang ki dipati | lawan pawèstri satunggal | katur yèn pun Jaemanis |
tap ajrih wus tan rêsah | ki dipati ngandika ris | èh ya panjak bêksaa lan tandhakira ||
3. siji thukul wit-witan lombok wohipun | siji wit sêmangka | uwohe sakêndhil-kêndhil | siji
inggih kenging | dhinahara nadyan binêkta mantuka ||
6. botên purun molah-malih sampun lugu | sanès lan wong kathah | kang limrah warti tan kenging | yèn puniki inggih ta
sêdaya | langkung sukane kêpati | ya ta badhe lêkas malih arsa nyulap ||
10. nyandhak janur kuning lan ron bêndha gupuh |
sawarnine êlar wus wujud sêdaya ||
13. godhong bêndha apan iaiya (dan di tempat lain). dadi bulus | janur dadi ula | sawarnane kabèh sami | bèbèk ayam manuk bulus lawan ula ||
14. abuburon datan ana ingkang mêtu | saking ing kalangan | suka mulat ki dipati | miwah kabèh wong kang sami aniningal ||
15. ki dipati angling apa kêna iku (28) |
Cêbolang | mulih dadi janur kuning | bulusipun mulih dadi godhong bêndha ||
18. ki dipati suka malih ngandika rum | ya manèh
25. sukèng kalbu kalihe dhêkêt akumpul (30) | pan
pan sinurak ginaguyu ing akathah ||
27. èstrinipun lumayu tan bisa mêtu | dèn uyêg ing kathah | susune
prayoginipun: kalih. wus kinèn anggawa mêdal ||
29. suka ngakak ki dipati ngatag gupuh | manèh alêkasa | mêtokna kagunan malih | kang liningan sêndika
abuh | pan sasore mula | olèh wong sêlawe luwih | kabèh rêngkêng-rêngkêng gêrêng-gêrêng lara ||
38. ana banjur lonyoh§ kirang 2 wanda, katambahan: kulit. ting palêpuh | pan padha sadhela | andhêrok tan bisa mulih | akèh ngincim-incim sanake kang waras ||
39. Mas Cêbolang ngungkabi kurunganipun | panjak kang binanda | wus ucul sami nunggangi | marang sima gigibrah têngah kalangan ||
40. gêro-gêro sima ngajrihi dinulu |
51. santri katon wangsul binanda andhingkul (35) | suka kang tumingal | sigra
Mas Cêbolang dèn andikani | pan winartan ing nguni kang sabda | pan wus tinuturkên kabèh | kang dhinawuhan matur | inggih ulun darmi nahidi | nanging inggih dadosa | ping kalih puniku | abdi paduka sêdaya |
sakarêpmu | yatra pan wus tinampènan | mring Cêbolang sang dipati têdhak nuli | samanggung sêlirira ||
4. gêdhe cilik wong dalêm pan mijil | apan lajêng akêpung akapang | wong jaba winarah kabèh | lamun mangke ing pungkur | iki nora kêna dèn
ing akèh | angling mring ki mas arum | aja dadi manahirèki | dene ta awakira | mring wong wadon dèn byuk | Mas Cêbolang ragi susah | lêngur-lêngur batine untung kêpati | dhapure pindha susah ||
8. wusnya nuli dhik-udhikan malih (38) | wong ing jawi kang kinèn majênga | ki dipati nêbar dhewe | rame uyêl
dhuwite | ana kang wus dèn êmut | mêksa ngukihngungkih. dipun gogohi | miwah anèng kandhutan | kang ginêgêm ucul | langkung suka ki
11. ana guyu wênèh pan anangis (39) | ana ingkang sinjangipun sêmpal | myang balung
sabusananipun | tuwin paring sinjang mring santri | aniji wus wêrata | myang sasajènipun | dèn usungi santri kathah |
Cêbolang | puniku yèn mungguh | kula amujur salawat | sinjangipun sajènipun kula inggih | lêrêse tumut angsal ||
18. sabab margane angsal rijêki (42) | kapracaya pinaring akathah | saking kula wiwinihe | Mas Cêbolang lon muwus | yèn wus praptèng wisma
maring tatangga pan maksih luwih | sêkul ulam panganan ||
20. arta tinitèn sêdayanèki | sajèn sêlawe lan tigang dasa | ki dipati paparinge | arta
wêlas ningali | apan kathah sihira | mring Nurwitri lulut | supe langêning wanita | nungge§ prayoginipun: nunggèng.
ngantos sapuluh real | ki mas dènira sung | marma wadon lunga têka | ing ciptane enak kodhil olih misil | yèn ta lamun gêmia ||
32. Mas Cêbolang pasthi lamun sugih | ya ta ing wanci
35. ki dipati angandika aris | besuk ing pêndhak wulan purnama | sira sun timbali malèh | ngluwihi lan
inggih pintên banggi kalêrêsan | sêndika sakarsanta ngrèh | ya ta wusnya adangu | mundhut dhahar ki adipati | nutug dènira dhahar |
ingkang nglêladèni | parèstri samya mundur sêdaya | tan linilan pangayape | pan amung ingkang kantun | Mas
langkung sawanda, kabucal: nang. gung | ginaguyu ing ronggèng kalih | ki dipati anulya | sarean lan
ngarsanira ki dipati | sasamur nèng jêrambah ||
54. ingkang anèng jroning gêdhong sami | ki dipati lan Ki Mas
57. saya gêmbira ki dipati§ kirang sawanda, katambahan: a [adipati]. | amranani ing sakêrsanira | ing rèh rêkasa
prayoginipun: gula. lèdèng | ing siang dalunipun | Mas Cêbolang iriban liring | mring pra sêlir biadan |
samya kedanan mring Mas Cêbolang | abagus gampang uwange | milanya samya tutut | Cêbolang yèn adus mring jawi | èstri gêbèl ambegal | amrih pinulangyun | linadèn anèng padusan | yèn wus tutug lumêbu angampir-ampir | rikatan bari liwat ||
64. dadya panjang kidunging pawèstri | sandhung
65. bisanduga sakarêping èstri (61) | ingkang cilik lawan ingkang drêmba | miwah landhung lan cêlake | cinilik yèn ing ciutciyut (dan di tempat lain). | ingkang ombèr dipun agêngi | kang anggayêr doyanan | tri dalu tinutug | lan wêruh ênggoning rasa | wus rinajah rajanare ring pawèstri | traping asmaragama ||
kathah ingkang wus§ prayoginipun: sampun. dinêjahan |Kurang satu suku kata: kathah ingkang sampun dinêjahan. kari kang wus kêmpong bae | sêtun roro têtêlu | ingkang nora dipun grèwèli | tuwin jawi anjêprah | kaprah rêbut payu | angupaya
ambandhani bedhang | dadya ngundhung-undhung | pan aibut sisinglonan | kadi toya nèng talang têlas tan kari | amung têlês kewala ||
69. Mas Cêbolang kêlawan Nurwitri | ingkang lagya kanggêp kinasihan | kinungkung nèng jêro
kawêngku ing siang ratri | wus supe langêning dyah | para garwanipun | tuwin pra prameanira | pratelaning dasih tan arsa nampèni | milahurmilaur. ronggèng lanang ||
prawan kinêrmus | satingkahe anglêlanangi | sakèh kang duwe sanak | bojo myang sêdulur | samya panas atinira | mêksih ajrih nanging
dènya gêrah | Mas Cêbolang anuduh marang Nurwitri | ngambil godhong pa-apa ||
Cêbolang | ing saiki muliha mêtu kariyin | ia mring Pakauman ||
89. ywa lunga nèng wismane Jamali | lamun ana ing sakarsaningwang | aja nganti suwe-suwe | dening paringanamuparinganaku. | kabèh padha gawanên mulih | manêmbah kang liningan | samya
Jamali | ingkang anèm mèsêm-mèsêm mara | kula pundi ujurane | arta lan sinjangipun | gya sinungan arta tri ringgit | lan
dèn gêbugi (73) | saprandene nora tobat-tobat | mêksih ambalêbêd bae | iriban siang dalu | Jaemanis mêmanas ati | malah kagunganira | kathah icalipun | arta busana sêdenya | asring Jaemanis ingkang
ingkang wus wawuh waune | agung pawèwèhipun | busanarta lan burat wangi | ingkang dadya jaruman | Jamal rabinipun | nyai Jamal langkung bisa | luwih dhangan duk nème§ kirang sawanda, katambahan: ê [ênème]. dadya ringgit | sinêlir ki
yèn wus sisiwi | dhasar wus wanuh lawas | lan ki mas puniku | nanging kang lanang tan wikan | mung bojone kang tua nyai Jamali | wêwadul mring kang lanang ||
98. Ki Jamali mêksih nêngah minggir | winadulan bojone kang tua | nanging tinampèl
adipati | kathah ngabên ing basa | dhasar abdinipun | dipati gêthing sêdaya | sang dipati miarsa kêlangkung
104. ki mas patih matur biantonibiyantoni. | inggih lêrês duduka paduka | ing jawi gumyah wartine | èstri kathah cininthung |
abdi kathah ngincim-incim | anging ajrih paduka ||
105. yèn angsala pangajapangajab. kang abdi (77) | angêjura dhatêng pun Cêbolang | abdi dalêm sêdayane | samya gêthing andulu | datan wontên rêmên satunggil | mas patih musawarat | ing prameanipun | sêdaya saur kukila | inggih lêrês ki lurah aturirèki | tan wontên ingkang lêpat ||
106. myang kanca kula pramea mantri | wontên bojone ingkang kakênan | tuwin anak sêdulure | ing mangke wêwah
lan santrine papat bibisik | matur yèn angsal warta | nanging warta tuhu | apan wus katur sêdaya | sarêng myarsa ki mas angrês ingkang galih | nutuh sariranira ||
matur paran karsa | ing lampah sampun tita | anggung kabegal ing bathuk | wus sêdhêng mêmarènana ||
karêpira | ingsun darma nurut bae | Ki Saloka aturira | lamun parêng kang karsa | apan ing gunung Sêmèru | pawarti wontên wong tapa ||
7. langkung dènya mati ragi | kinasihan ing Hyang Suksma | bantas ngiwa panêngêne | aran buyut Danadarma | nanging wus ngraga suksma | yèn kang sinung rahmat wau | sang pandhita yêkti ana ||
8. yèn kang tan sinung rahmati | anênggih suwung kewala | puniku ing pawartane | Kartipala nambung sabda | lêrês ingkang pawarta | duk ing dhingin kula tumut | marang swargining pun bapa ||
12. ing Hyang Suksma lawan malih (81) | kangjêng nabi kang Mustapa | ya ta wus lajêng lampahe | marang gunung Mèrudipa | sêmana byar rahina | mêdal saking ing wana gung | nurut wana tarataban ||
13. ngambah jurang ngiring-iring | pèpèrèng parung aparang | tumurun ing jurang sigrong | tan ana durgama ngetang§ prayoginipun: ketang. | langkung tobat ing Suksma | anangis sajroning kalbu | dèn pêpati sariranya ||
14. datan kawarna ing margi | sêmana pan sampun prapta | ing Mèrudipa sukune | anênggih ingkang lèr wetan | pan wontên guanira | yèn kang tan antuk pitulung | gua punika tan ana ||
15. ya ta nèng ngandhap kusambi | sira Ki Êmas Cêbolang | lawan wong
16. angling mring santrinirèki (82) | wis kabèh padha muliha | matura ing rama mangke | wus kalêbu ujar ingwang | yèn ingsun tan panggiha | kêlawan ingkang pilungguh | wus sun sêdya ngur matia ||
linggih | pitêkur jawining gua | tan samar marang kang prapti ||
2. yèn sutane mitranipun | sigra ingawe mring
4. dening katêmu lan ingsun (84) | tur sêmbah kang sinungan ling | matur inggih sèwu tobat | yèn
anèng donya | nadyan tan kêpanggih lami ||
8. ramanira lawan ingsun (85) | sasat tan pisah saari | saking wus tunggil ing rasa | nanging
durung prêcaya ing sira | kang sinung ujar wotsari | matur mangsa borong tuan | kados sampun ngudanèni ||
14. sawusira dhahar matur | Mas Cêbolang mring sang tapi | punika rencang kaula | paran karsa tuan inggih | punapa inggih
16. ramanira sakêlangkung | onênge mring sira ugi | lan malih yèn ramanira | dhayohan putra wus lami | roro kang siji wanodya | ieku putra ing Giri ||
17. sarusake Giri iku (87) | binêdhah mring Pangran Pêkik | garwa putra pan sêdaya | binoyong marang Matawis | ana putra sing ampeanampeyan. | titiga tunggal sabibi ||
18. Jayèngrêsmi ingkang sêpuh | mangulon parane ngungsi | Jayèngsari pan arinya | lan arinipun pawèstri | yèku babo ingkang prapta | têmu lan ramanirèki ||
22. miwah lan saulamipun | mawarna-warna mêpêki | praptane sinungkên
wruh | sang tapa marang sang anom ||
2. dene wong urip iku | ingkang sayêkti pêsthi yèn sinung | kanugrahan maring Hyang Kang Maha Tinggi | ingaran badan cahya nur | wiwitan wêkasan kono ||
3. pêsthi langgêng puniku (89) | ananing Hyang dene ta sirèku | wahya mulya tan kajisim ananèki | puniku pan arsa wêruh | kang sinung ling matur alon ||
4. rumiyin amba ngrungu | nênggih ingkang wirayat puniku | pan paèsan wahya jati kang sayêkti | jatmika kadulu lêmbut | punapa inggih sayêktos ||
5. sang tapa ris sumaur | dening kang aran paèsan iku | sayêkti§ kirang sawanda, katambahan: ne [sayêktine]. ia jasat roh ilapi | paèsan jatmika iku | lêmbut tan bisa maring gon ||
6. dening ta wijilipun | wahya jatmika jasat puniku | ing têgêse kabèh iku roh ilapi | pan paèsan têgêsipun | ywa salang surup ing kawroh ||
7. ana malih winuwus (90) | paèsan tan mantuk ing dhirèku | lawan jasat ia tan mantuk ing dhiri | ia êndi rupanipun |
pukulun | kaula nuwun jinatos ||
9. sang tapa mèsêm muwus | Allah ia ing sasmitanipun | apan kadi wulan ing ananirèki | paèsan kang wahyèku§ kirang sawanda, katambahan: ka [kawahyèku]. | jatmika lêmbut tan awor ||
10. êndi ta rupanipun | wayahwahya. jatmika tan anèng wujud | lunga ingkang paèsan paran puniki | undhak-undhak sasmitèku | ana kang angilo kono ||
11. kadi paèsan sèwu | wêwadhahe paèsan di luhung | datan ana rupanta anane nênggih | gêdhah isi hèrnawèku | yèku prênahe Hyang Manon ||
12. padhesi wulan iku (91) | sami rupa sasi gêdhah sèwu | kasênênan dènirèng gêbyaring sasi | sasi tunggil warnanipun | êndi sasine kang yêktos ||
13. kang sinung ujar matur | inggih tuan jarwakna pukulun | sang tapa ngling dening sasmitaning sasi | kang nèng jro paèsan iku | aisi madu kinaot ||
14. dene kang wahya iku | apan wêwayangan yêktinipun | apan dudu kahananing Hyang kang jati | lamun sira arsa wêruh | angiloa damar kono ||
15. lir jasad sumbunipun | ia iku mangka jisimipun | ia êndi rupane jasad puniki | kawruhana urubipun | lan surupe arsa wêroh ||
16. ing uripe puniku | duk durung prapta di uripipun | lawan êndi rupane damar puniki | yèn mati di gon sumurup | labête gêni kang
19. mukmin ingkang linuhung | ingkang tan pêgat sêmbahyangipun | dening padhanging tyas kang arsa matitis | kang bisa matèkkên iku | ing badan anggung winasoh ||
20. pêsthi kalamun sinung | padhanging tyas ya maring Hyang Agung |
kang liningan umatur sarya ngabêkti | kaula malih umatur | têgêse salat kinaot ||
21. mênggah ing têrtibipun (93) | adêge utawi yèn lungguh§ kirang sawanda, katambahan: a [alungguh]. | sang tapa ngling kang rukuk pan angsal§ prayoginipun: asal. angin | dening ia uripipun | angsal bumi kang alunggoh ||
22. dening takbir puniku | makripate kang sampurna iku | olih banyu dening kang sarengat singgih | kasuciane puniku | tan owah gingsir ing ênggon ||
23. lan tan woworan iku | dènira non marang ing Hyang Agung | ing lungguhe kakekat lungguhe nênggih | yun angrawit ing pandulu | lan tan owah ing wiraos ||
lungguhe ingkang sabda (94) | sêmbahyange iku singgih | tan pêgat ing takbirira | rukun sadat sarengati | ka§ prayoginipun: kang. tarekat puniki | sêmbahyang rêke pamuwus | angsal angin punika | kêlawan toya sêjati | ayun awas babo ing paningalira ||
3. dening sipat têgêsira | karêp-karêp kang puniki | marang panggawe utama | karêp kang mring rasa jati | rasa kang idhêp maring | Muhammad tuwin Hyang Agung | angsale bumi ika | lungguhe kakekat singgih | angsal angin pan ora kêna ingisab ||
4. angsal bumi saking hawa | banyu saking aksarèki | alip kang mangka wêkasan | kang liningan matur
madi têgêse Muhammad (95) | kahnaning nêpsu puniki | kang angsal angin punika | dadi badan iku yêkti | dhadha dadining warih | êdat saking bumi iku | ampêru saking brama | banyu apan dadi ati | banyu luhung seje ingkang dadi dhadha ||
6. angin apan dadi swara | bumi luhung dadi budi | êndi kang katur pangeran | ia ingkang anèng ngarsi | dèn waspada sirèki | bumi kang katur rumuhun | paran ing aturira | nur cahya ingkang sayêkti | angsal banyu nênggih sujude punika ||
pan angsal warih | dèn adhêpkên mring sirullah | cahyane lir lintang ngalih | wruh ing jasad pribadi | parêke lawan Hyang Agung |
nora sakuthu ia | lan pangeran rasa tunggil | ing artine wus
ing wulange sang ayogi | wus§ prayoginipun: pan. sinigêg sêmana wus byar rahina ||
saking jro gua | wus panggih lan rencang sami | pan winartan sarèh kalanèng jro gua ||
wus têlas sêdaya | ngèlmu ingkang haib-haibgaib-gaib. | kang ginêdhong kinandhut wutah sêdaya ||
14. dhasar manahe rahadyan | pasang graitane lantip | marma kang tapa sangsaya | trêsna trusing lair batin | dening asmarèng ngèlmi | mèh supe putra kang nglangud | nanging sang apandhita |
pinarak anèng ing langgar | bakda ngasar ing wayahe | pan amulang ngèlmu rasa | marang kang wau prapta | lan mulang rakiting laku | kang bisa mati jro gêsang ||
2. gêsang sajroning kêpatin (99) | sêlamine mung punika | kang dèrèng winulangake | santrine ngadhêp nèng ngandhap | nênêm ingkang sêdasa | nèng têgal andhangir kimpul | otèk jagung lan kêtela ||
sampun prapta | ngandhap Sokayasa gunung | ya ta langkung patêgalan ||
gawene kang ala | yèn sinyata§ prayoginipun: sanyata. anak ingong | aywa susah koupaya | besuk mulih priangga | tur anggawa ngèlmu luhung | punika kang pangandika ||
7. rama andika inguni | marmane kanca manira | sami akèndêl kemawon | gumujêng Ki Mas Cêbolang | sarwi aris wêcana | dening daya-dayanipun | olèha ngèlmu sampurna ||
8. lawan sun tanya sayêkti | kangjêng rama kêdhatêngan | roro sawiji bature | ing pawarti wus alawas | ing kene kêdhatêngan | ingkang tinanya umatur | saèstu wontên wong prapta ||
9. saungkur andika inggih (101) | mung kaot sapuluh dina | tamu punika praptane | bêkta sêdhèrèk wanodya | warnanipun yu endah | rama paduka sang wiku | kêlangkung
agupuh ingkang kinèngkèn | minggah marang ing aldaka | ya ta sapraptanira | ingngarsanira sang wiku | sang pandhita wus
punika | kang tuan raosi dalu | putra paduka kang kesah ||
18. sang pandhita anauri | ia kulup arinira |
kang sun catur sêlawase | nanging sun duga ing mangkya | wus eling têtêmênan | kadangira watarèngsun | bangêt tobat ing Pangeran ||
19. Jayèngsari matur aris | kados lêrês sabda tuan | inggih kadospundi malèh | kêlamun botên mantuna | punapa tan
umarêk ing rama | sarêng wau katingal | kang rama angawe gupuh | kang putra lumampah enggal ||
prasêtyanipun | katur dhatêng ingkang rama ||
24. ya ta Radèn Jayèngsari | tumungkul anênggak waspa | pan kêraos sarirane | akathah ingkang kêrasa | kèngêtan kadangira | tan karuan paranipun | nêbut sadalêming dria ||
25. sang pandhita ngandika ris (105) | mring
1. ya ta ingkang liningan anulya gupuh | ngabêkti mring Jayèngsari | sawusnya tata alungguh | rêsêp tyase Jayèngsari | marang ingkang lagya rawoh ||
2. ngalêm ing tyas Jayèngsari mring kang rawuh | iki wong ladak mantêsi | sasolahira apatut |
wau putranipun | sira Nikèn Rancangkapti | dangune pijêr nèng pawon ||
10. bok Rubiah tan uning yèn putranipun |
akathah sêsambatipun | katuonekatuwone. sira gusti | apa tan wêlas maring sun | lan malih sira wus eling | yèn atmajaning kinaot ||
14. dening langkung bok Rubiah trêsnanipun | lir ibu-ibu sayêkti | marma Rancangkapti muwus§ prayoginipun: muwun. | tan nangisi ingkang prapti | saking wlas dulu mring êmbok ||
15. sang pandhita alon angandika arum | wis padha
marang ing sunu | ya ta ing antara lami | rêmbag kalih-kalihipun | Jayèngsari anglangkungi | mauwau. dènira acondhong ||
langkung sukanira§ prayoginipun: sukanirèng. kalbu | miat mring putranirèki | gènira krama aruntut | ya ta ing antara lami | kang rama grah lajêng layon ||
20. ingkang putra langkung sungkawane kalbu | antawis ing pitung ratri | kang garwa nusul asurud | lajêng sinare anunggil | lan sang tapa kilèn gandhok ||
21. langkung dening sungkawa kang kantun-kantun | saya kagagas ing galih | Jayèngsari ciptanipun | dene ta kurang sathithik | dhawuh
puniku têlik | gèn takèn ing radyan | langkung dening niti-niti | kaula inggih bêlaka ||
7. wingi kula mring ngare sampun apanggih (111) | sanak Surabaya | mring wismanipun pak Kêmis | lajêng jawil mring kaula ||
8. yèn paduka ginêm§ kirang sawanda, katambahan: ang [angginêm]. Pangeran Pêkik | sawab wong
15. ngêndi ana ing wong pipikiran bêcik | têmahane padha | andadak sira tangisi | ya ta sira Mas Cêbolang ||
16. ingkang garwa pinangku sarya anangis | adhuh mirah ingwang | paran polah ingsun kari | yèn sira tulus palastra ||
17. baya-baya ingsun edan turut margi | nimas
durung akrami (113) | saparan pan mangsa | kênaa sah lawan mami | ing mêngko wus duwe krama ||
21. yêkti abot ing wong angladèni laki | sira Mas
nora olèh dene yayi | ia pêt-umpêtan | Saloka nambung sabda ris | yèn kêdah têmên rayinta ||
25. atut wuri marang ing paduka inggih | pan kêjawi kanca | sêdaya kinèn angari | yèn malih wontên wong prapta ||
26. yèn pitakèn ing paduka inggih gampil (114) | ing saawad-awad | kula warti yèn wus anis | saking ingriki wikana ||
27. ing puruge kula botên nguningani | yèn sampun paduka | andhok nuntên tuan nuding | asung wruh
mangsa sida daka inggih | pisah rayi tuan | wong kanthèt-kinanthèt sami | tan wontên seje satunggal ||
1. bab kabèh sêntananipun | wus ingundang sami prapti | andhèr sêdaya nèng langgar | ya ta sampun dèn wartèni | marang sira Ki Saloka | kabèh panuju ing pikir ||
2. wusnya dadi rêmbagipun (115) | Jayèngsari sungkèng§ prayoginipun: sukèng.
catur lumaris | wus têbih ing lampahira | sampun manjing ing wanadri | dhusun jurang minggah arga | Rancangkapti anggung nangis ||
6. ngrèmpong tan bisa lumaku (116) | ginendhong mring raka nuli | Mas Cêbolang langkung sayah | pun Buras ingkang
lampah wus tigang ratri | kèndêl yèn dalu kewala | kêlangkung kawêlas asih ||
8. ya ta aningali gunung | alit kêlangkung rêspati | ing pucak anèng wong tapa | gènipun tapa wus lami | siji pan datanpa roang | kinasihan ing Hyang Widi ||
9. aran Ki Sèh Èrcaranu | tuan§ prayoginipun: tuwa. pan wus kaki-kaki | apanta kaprênah canggah | mring Ki Banyubiru nguni | kang pratapa§ prayoginipun: mratapa. ardi Lima | wus ngraga§ kirang sawanda, katambahan: a [angraga]. suksma yêkti ||
10. arang wong kang wruh ingriku | saking angkêre nglangkungi | Sèh Èrcaranu tan samar | yèn badhe wontên wong prapti |
kang lumampah | kèndêl anèng soring wuni | suku ardi kang lèr wetan | tumawing jurang atrêbis ||
12. gurda gung langkung asingub | singube ngungkuli wuni | samya tumiungtumiyung (dan di tempat lain). ing jurang | jurange langkung atrêbis | ngisor
16. ya ta radyan mara gupuh | sumêngka marang ing wukir | sêdaya pan samya minggah | sapraptanira inginggil | sarêng cêlak
dènira lênggah | sang tapa angrês ing galih ||
19. tan samar sasolahipun (119) | wêsana ngandika aris | sang pandhita mring rahadyan | adhuh putuningsun kaki | dening liwat kawlas arsa | ing solahira mas gusti ||
20. dèn narima putuningsun | pan wus kêrsaning Hyang Widi | sira dadi lêlampahan | kawit wong tua kang mawi | ramanta marma dinukan | dening Hyang Kang Maha Lêwih ||
têntrême manah pukulun | lan malih kang dados manah | kadang kaula sayêkti ||
2. sêpuh punapa inggiha | mêksih gêsang utawi yèn ngêmasi | sang tapa mèsêm sumaur |
tyasira putu mami | yèn ta mêksih jênêng ingsun | nanging mung lujêngira | lan sirêpe aja ana kang angruruh | nanging sarate mas nyawa | dèn asru brangti Hyang Widi ||
5. lah nuli sira mangkata | ana alas kapit ing ardi alit | tinêpung jurang atrêjung | arane Wanataka | dhudhukuha mas putu wontên ingriku | matèkêna raganira | amung dêlênga sawiji ||
6. marang Hyang Suksma wisesa | matur nêmbah wau kang sinungan ling |
7. lêga tyasira sêdaya (122) | ya dening sang pandhitarsa tut wingking | sang tapa ngandika arum | wis kabèh putuningwang | ia padha gujêngana nyamping ingsun | lan poma padha mêrêma | aywana kang mêlèk sami ||
8. yèn ingsun durung parentah | pan sêndika wau kang dèn dhawuhi | nulya sami nyandhak gupuh | ing nyampinge sang tapa | sang pandhita dhatêngkên karamatipun | sakêdhap anulya
langkung pelag kinubêng balumbang têpung | rêsik palataranira | sasêkarane mêpêki ||
10. miwah ingkang pala kirna | ingkang tiris ngubêng karangan asri | andadi-dadi wohipun | rakit-rakite kadya | kaya uwus dhukuh kanggenan sawindu | sêjatine kang karamat | Sèh Èrcaranu linuwih ||
11. mèh timbang lan waliulah (123) | karamate sasat pandhita luwih | lan agêng
pan. sarwa ana | wus anarka karamate sang awiku | langkung sami ajrihira | sang pandhita angling aris ||
riku | mumulang marang rahadyan | apan ngantos kalih sasi ||
14. wus antuk wêdharing rahsa (124) | langkung suka wau rahadyan kalih | sang tapa ngandika arum | lah wis sira karia | apan sira uwis padha lawan ingsun |
lêwih ing pênganggènira | lan malih ngaliha nami ||
15. putuningsun kang atua | Jayèngsari asiliha
ora ngregoni iku | ing ciptane kakanta | kang liningan sabda sêndika turipun | punapa sarèh paduka | amba pan darma
saking sabdaning pandhita | barang saciptane dadi ||
19. kêlapa kadya tinata | pan adharik nèng pinggir dhadhah sami |
Mangunarsa (126) | anèng langgar apan rahina wêngi | mung Ki Monthèl roangipun | langkung subrangtanira | tan ana lyan katon amung
lan rayi Sèh Anggungrimang | angulati mring kadange | miwah marang padhusunan | angangin-angin warta | angruruh mring kadangipun | mêksa datan angsal warta ||
2. lajêng samya wangsul nuli | marang dhukuh Wanataka | cinatur cêndhake bae | ya ta wau sêntananya | kang kantun Sokayasa | wus sinung wikan sêdarum | Ki Monthèl ingkang dinuta ||
3. wus kêbut sêdaya sami | nusul marang Wanataka | nanging aicir lampahe | sêmana pan wus raharja | dhukuhe Anggungrimang | kunêng ingkang adhudhukuh | gantya ingkang kawarnaa ||
4. sira Radèn Jayèngrêsmi (127) | kang lami anèng ing Karang | kadi sarêng ing lampahe | lan kang rayi kesahira | nanging gênti kinandha | kacatur wau sang bagus | kanggêp pangaulanira ||pangawulanira.
5. marang ki agêng ing Kawis | malah ingambil atmaja | saking rêsêpe ing tyase | kadya putra gèn ayoga | ki agêng datan samar | marang sira sang binagus | ing têmbe antuk kamulyan ||
6. pira ta laminirèki | gènira anèng ing Karang | kinêmpit rina wêngine | mring ki agêng pan winulang | ngèlmu lêmbut lan kasap | kang ginêdhong kang kinandhut | pan sampun têlas sêdaya ||
7. dhasar manahira lantip (128) | ukur kumlebat kewala | kêcandhak têkan bongkote | pan wus pinêsthi dening Hyang | yèn bakal
marmanira ta ing mangke | lajêng abantas kewala | sakèh ngèlmu sampurna | malah wus sinung jujuluk | mring rama Ki Agêng Karang ||
9. sawab ing kawruh wus nunggil | sinung nama Amongraga | pan wus karan nama êsèh | abdi kêmbar Gathuk Gathak | wus
12. lan dudu iku ya iki | sajatine iku ia | pan yêktine ia dede | apa mêksih rubêt nyawa | kang liningan tur sêmbah | inggih ing sawab pukulun | sêdaya sampun kadhadha ||
13. sanès kang puniku inggih | marmamba marêk ing tuan | arsa pamit sayêktine |
adhuh putraningsun anggèr | aja maras atinira | prakara kadangira | wus antuk kamulyan agung | mèh timbang kêlawan sira ||
15. kawruhe lan sira nunggil (130) | sawab guruning rinira | wus tau wêruh ing kene | nanging sun tan wani babar | prênahe kadangira | nanging yèn sira drêng kulup | ngupaya ing arinira ||
16. angetana sira ugi | marang dhukuh Wanamarta | kaprênah kidul wetane | patilasan nêgri Maja- | lêngka ana pandhita | lan dadi paguron agung | sagung
amulang Bayipanurta | dhasar yêkti sarwana | Ki Dulsalam yèn ing mungguh | tumibèng tanah bang wetan ||
19. ngèlmune tan animbangi |ngèlmune tan na nimbangi. yèn mungguh nèng kene nyawa | apan lumrah lan wong akèh | durung papak lawan sira | kang
tinampan | wicarane besuk ingsun arsa krami | yèn olèh sênêng ing tyas ||
2. miwah wong gêdhe kèh duwe melik (132) | nora nana ingkang wani mêksa | sawab wus guguru rêke | lawan wong wadon iku | wus winasis ngèlmu maknawi | pirasat§ prayoginipun: wirasat. pan wus wignya | dadya was pandulu | ngupaya kakung utama | ingkang pantês sinêmbah ing awal akhir | iku kang ingupaya ||
3. marma nuduh ingsun mring sirèki | ingsun kon mring Wanamarta sira | pêsthi sira yèn
sarate dèn asru amati ragi | supayane Hyang Suksma ||
4. asiha marang ing sira ugi (133) | karêmêne Hyang Suksma Wisesa | wong asring amatèkake | marang ing raganipun | lawan wong kang rêmên ngasêpi | yèku kêkasihing Hyang | seje lan wong kupur | dhasar linulu dening Hyang | ya wong dhasar ginadhang nêraka benjing | marma ngugung dening Hyang ||
5. Sèh Amongraga saya awingit | miarsakên andikaning rama |
lyan ketung | amung sihira Hyang Suksma | datan lianliyan. kang pinusthi ing pandêling | kèndêl-kèndêl yèn salat ||
lèpèn | akathah kang kadulu | akèh langên-langêning margi | dhusun kathah kang gêmah | pala kirna agung | kapungkur ingkang padesan | ya ta ngambah tarataban pinggir wukir | têbih kang padhusunan ||
lianipun | margi ingkang radin | ingkang tau dèn ambah | ing manusa pan akathah ||
4. ing yêkti dhapur ngulati | sang brangta marga kang ewoh | ingkang nora kambah ing wong langkung | ya ta wau nuli | anênggêl minggah arga | nuju asar wayahira ||
5. ya ta nèng nginggil ningali | kidul wetan lèr lan kulon | nglimut pan anglamat dhusun-dhusun |
8. swaranira ngasih-asih | lir nangisi ingkang rawoh | mrak nyêngungong kadya napèng§ prayoginipun: nyapèng. tamu | kang sata wananjrit | angling§ prayoginipun: anglir. asung sasmita | sang brangta mèsêm ing dria ||
9. akèh sato ing wanadri (138) |
12. lênggah sela wisnu radin | lajêng amuji Hyang Manon | nora dhompo awas ing pandulu | wus ngumpul nganggèki | pranyata yèn utama | sira Ki Sèh Amongraga ||
13. pratandha waspadèng èksi (139) | ênggoning Suksma kinaot | pan sayêkti arang wong kang wêruh | marang Hyang Kang Luwih | lamun ta durung bisa | mati sajroning agêsang ||
14. nadyan mêngkonoa ugi | yèn sinung sih ing Hyang Manon | arang kang waspada ing pandulu | ênggoning Hyang Widi | mandah§ prayoginipun: mendah. dening akathah | kalamun sok pandhitaa ||
15. sinung ilham ing Hyang Widi | mandah§ prayoginipun: mendah. wali ting pragogok | ya ta ing ratrinya tan winuwus | sêmana
prayoginipun: ancala. | hyang surya sang brangta nuli | tumurun saking aldaka | abdi kêkalih nèng wingking | praptaning ngandhap
anèng sukuning gunung | dhukuh punika aran | pan ing Tatarmaledari | gunungipun ingaranan ardi Gora ||
4. dadya dhukuh milu karan | dene ingkang apalinggih | Ki Buyut Wasi Bagêna | gêntur ing tapanirèki | dhasar ngèlmune luwih |
birainipun | wastane kang atua | awasta Ni Kèn Pangliring | ingkang anèm wasta Ni Rara Sumêkar ||
10. kêlangkung dinama-dama | marang rama sang ayogi | ing sapantêse wong arga | saking dêlape sisiwi | ya ta sang tapa nuli | pinarak langgar
wau kang lumampah | ya ta sêmana wus prapti | ing dhukuh Maledari | sang brangta rêsêp ing§ prayoginipun: an-. dulu | uning rakiting dhêkah |
jawi | kagyat dènya umèksi | wong ngadêg anèng ing
anèng Karang tan antuk papan katiwar ||
14. kalingan kang wus utama (145) | marma kewalakawula. puniki | ngumbara yêkti ngupaya |
kaula | pun bapa dèrèng amanggih | kawruh kadi ingriki | kula punika kang wau | santri saking ing Tuban |
apêtêng kang galih | dèrèng padhang samênir | sarêng ngriki kula rawuh | tyas ngong padhang nêrawang | marmamba wisma ingriki | saking dening karêm ngèlmune sang tapa ||
17. sang brangta mèsêm ngandika | lah dika aturna nuli | inggih dhatêng sang pandhita | kula pan arsa apanggih | Kêrtisapele gipih | praptèng ngayunan umatur | kaula tur uninga | ing tuan lamun ing jawi | wontên tamu ayun marêk ing paduka ||
18. bagus pan maksih taruna | ngakên santri saking Kawis | rencange kêkalih kêmbar | atêmbung yèn kawlas asih | dene datanpa kanthi | nèng Karang tan antuk ngèlmu | sawab dening kalingan | ing santri gung-agung sami | marma kesah arsa ngupaya tranging tyas ||
gupuh | matura nyainirèki | konên asaji pawohan | lan enggal kon ngraratêngi | sêkul tanapi nyamikan | ing saanane dèn aglis ||
3. arsa dhadhayohan ingsun | wong wus luhung ngaku santri | ya tenggal ingkang dinuta | langgare wus dèn gêlari | kasah alus santri samya | kang ngaji wus kinèn mulih ||
4. mung kantun santri gung-agung | taksih sami mangku tapsir | ya ta wus kerid sêmana | Sèh Amongraga wus prapti | nênggih
gupuh dènya uluk salam | mèsêm ki wasi nauri ||
6. sarwi nyandhak astanipun | mring sang brangta gya kinanthi | binêkta minggah ing langgar | ri wusnya tata alinggih | Ki Buyut Wasi Bagêna | nambrama marang têtami ||
7. takèn ing kamulyanipun | sang brangta pan wus wawarti | ki buyut rêsêp tumingal | marang wau ingkang prapti | jatmika sêmu agawat | anarka
9. yêkti kacihna ing wuwus (149) | puniku kang dadi saksi | upama wong bodho ika | nanging angaku linuwih |
kêtib Samud andhawuhi | ing garwane sang pandhita | yèn kang putra kinèn ngirid | nyaosna wohan mring langgar | ing tamu
ampu§ prayoginipun: apu. campur sadak rawis ||
13. nulya salin sinjang sampun (150) | kang sêpuh Ni
limrahipun: pasêsan [bêdudan]. | têmbako anèng salêpi | rara kalih èsmu merang | umiat marang têtami ||
18. sang brangta nglirik andulu (151) | ing solahe sang dyah kalih | kumêpyur karasèng nala | marang kadangira èstri | ya ta ing sapraptanira | ni nyai jajar alinggih ||
19. lan raka kiai buyut | putra kalih lunggwèng wuri- | ning ibu runcung kalihan | tumungkul nanging anglirik | marang ing têtamunira | mênêng turida ing galih ||
11. nulya lêkas adhahar ing wong têtêlu | kèn rara kalihnya | lênggah wurine bunèki | tansah nglirik marang wau ingkang prapta ||
12. Amongraga gèn dhahar sêdangunipun | puluke sakênthang | cilik anggung dèn gêlintir | kalêbu sathithik pan atob ping sanga ||
13. kyai buyut anglirik sêdangunipun | ngartikèng wardaya | baya wus lawas wong iki | ia gone nora kambon-kambon upa ||
14. gone mangan amung ngenaki tyas ingsun (154) | wong
nulya | gantya dharanan§ limrahipun: dhaharan. sumaji | warna-warna anèng ing tebok pulasan ||
pinaringna mring wong ika | ia karsaning rama | nuli ingsun jaluk wuruk | ngong duga wong ika wignya ||
4. mêngkana osiking galih | nora pijêr asêmbahyang | ing batin seje dèn ame | nanging milu
buyut lingnya ris | marang ing sang wau prapta | anak ala nganggur mangke | dimèn tanak lulungguhan | dawêg sami
bodho tan kêna | matur Sèh Amongraga | marma mariki wak ingsun | kêpanggih lawan paduka ||
8. arsa angrasèhkên ngèlmi | mangke paduka ngandika | langkung saking sukur ingong | idhêp-idhêp tuan mulang | dawêg tuan ucapna | kang dados raosing
wikana yèn lêrêsa | dening ênggoning Hyang Agung | pan wontên ing gêdhong rêtna ||
10. jatine tigang prakawis (158) | punika amba miarsa | ki buyut aris wuwuse | anèng êndi prênahira | lan paran têgêsneka | kang aran gêdhong di luhung | Sèh Amongraga saurnya ||
11. rumiyin kula miarsi | nèng sajroning badan kita | nabi wali mukmin kabèh | puniku jatine uga | ing§ langkung sawanda, kabucal: ing. pamiarsa kaula | tuduhe gêdhong di luhung | ênggène pasisimpênan ||
12. karsane Hyang Maha Suci | marma ingaran rêtneka | pan puniku sajatine | ingaran iku sosotya | adi luwih
buyut kêlangkung suka | pêthuk ing kêrsanira | sigra dènya ngrangkul gupuh | wus babo iku larangan ||
14. pan dêdalan laku iki (159) | pilih-pilih kang uninga | wis mandhêg sêmono bae | lah anggèr aywa dinawa | ngucap basa punika | mangsa kuranga
saurira | rumiyin amba angrungu | inggih kang catur punika ||
16. wikan yèn lêrêsa ugi | yèn ing jasad tuan ika |
yèn pinèt nama laire | nadyan ing batin tan beda | tuan lawan kaula | tunggal jatining suksmèku | ing lair sêpuh paduka ||
17. ing batin sayêkti sami | tan wontên
badan puniki (160) | dene ta ingaran tunggal | kaya§ kirang sawanda, kasambêtan: kang. puniku rêke | Amongraga saurira | bedane kawruh ika | la§ prayoginipun: lan. kawruh rêke puniku | dhingin miarsa manira ||
19. apan ta ingaran alim | kang manjing ing jiwaraga | kang dadi rasa jatine | kanugrahan jatineka | manira amiarsa | jatining sastra puniku | lir êmas timbul ing toya ||
1. kyai buyut malih wuwusira aris | kang ngawruhi ika | têgêse ta kadipundi | Amongraga saurira ||
2. ingkang kawruh sajatinipun anênggih | tingal kang tan luar | wiosewiyose (dan di tempat lain). Hyang Suksma Luwih | ngèlmu kawruh jatinira ||
3. tan kêkalih pralambine ingkang ngèlmi (161) | lir sêkul upama | ingkang pinangan saari | wontên dene kawruhira ||
4. gih puniku kang darbèni pangan singgih | ki buyut karênan | miarsa pênjawabnèki | ya ta angrangkul anulya ||
5. sarwi angling adhuh anak ingsun gusti | ujare tan bisa |
12. ni bok nyai nauri wêcana aris | têgêse punapa | ingkang pêrlu jatinèki | Amongraga saurira ||
15. yèku bakal kang tampi ganjaran benjing (163) | sasampune ika | têgêse lampah sajati | apan sayêktine salat ||
16. sadurunge têlas lampahe puniki | tana ukum baya | ni nyai amuwus aris | kang
margane langgêng puniki | dene ia ananira ||
18. yèn wus têkèng paraning laku puniki | tandha yèn tuk sawab | padhang paningalirèki | ya awas jatining lampah ||
19. ni bok nya§ kirang tigang wanda, katambahan: -i tanya [nyai tanya]. wuwusira malih | sunat pêrlu ika | apa kêna yèn tinunggil | anèng ing lêmah punika ||
puniki (164) | lampah wong utama | sawab tinunggil karyèki | têgêse wus nèng ngayunan ||
1. Amongraga alon wau wuwusipun | manira miarsa warti | yèku kanugrahaningsun | ni nyai
4. ana kakung kadiparan têgêsipun | Amongraga anauri | nênggih ing pangrunguningsun | sajatine kakung singgih | sayêkti ananing êroh ||
5. ingkang murba misesa jisim puniku | nyawa aran mêksih èstri | dening mêksih kapurbèku | ananing roh iku singgih | dudu lanang kang sayêktos ||
6. satuhune lanang ananing Hyang Agung | dene tan ana murbani | ni nyai malih amuwus | kang pawèstri kadipundi | lah jawabên anak ingong ||
7. Amongraga saurira manis arum (166) | pan ora beda puniki | nênggih wong wadon
kêkêlir | Amongraga saurnya lon ||
9. apan ingsun Pangeran sajati iku | datan ta saking ing kami | andika lan kaulèku | yêktine
widagda angulah ngèlmi | sun sêngguh durung kinaot ||
12. nora larang ia wong mêngkono iku (167) | dèn rowangi adol tapih | ingsun têtêdha wong bagus | lawasa ana ingriki | duwea êsir maring ngong ||
13. tan kawuwus kang raras sajroning kalbu | ya ta ki buyut lingnya ris | adhuh anggèr anak ingsun | dèn lawas anèng ingriki | arinta wulangên karo ||
14. sun srahakên marang ing sira satuhu | nadyan têmbe ana sudi | kang kuasakuwasa. anak ingsun | anglakèkna rinta benjing | suka lila raganingong ||
15. Amongraga aturira manis arum | langkung nuhun kaulènggihkawulènggih. | ing sih paduka kang dhawuh | botên sagêd mêmangsuli | nanging apuntên kemawon ||
16. pan kaula nyipta mung sipêng sêdalu (168) | sirik yèn wêwaha malih | pintên banggi ta ing pungkur | yèn mugi sami basuki | pêsthi wangsul raganingong ||
18. ngong upaya marang nêgari Matarum | inggih kêlamun kêpanggih | sabab kathah rencang ulun | kang anèng nêgri Matawis | bok bilih wontên ing kono ||
19. wus tinutur kabèh mulabukanipun | sang tapa sarêng miarsi | Amongraga wartanipun | tambuh waspanya duk mijil | ni nyai lan putra karo ||
20. sarêng myarsa ing tutur tri sênggruk-
prayoginipun: sira. lawan§ kirang 2 wanda, katambahan: anggèr [ia balik sira anggèr lawan ingsun]. ingsun (169) | padha jurung puji dikir | sêlamête nèng dêlanggung | lan mugi enggala panggih | ingkang padha dèn upados ||
22. ia dimèn anakira enggal wangsul | wis aja kakehan pikir | kang garwa kèndêl gèn
24. ya ta datan winuwus ing solahipun | samya angatêrkên nuli | ki buyut lan kêtibipun | samya angatêr ing jawi | gènya wangsul jawi dhukoh ||
25. ya ta Ki Sèh Amongraga lampahipun (170) | padhukuhan wus kawuri | abdi kêkalih tan kantun | lumampah truntunan wukir | andarung lampahe kang wong ||
1. lêpas lampahe sang brangta | Amongraga jumênêng
wontên ingkang kacipta | mung sih ing Hyang kang§ langkung sawanda, kabucal: kang. pinandêng jroning
mung wowolu sabatira | ingkang jaga marang Ki Suksmasidik | pandhita wadad puniku | darbe putra satunggal | gèn amanggih anèng sapucuking gunung | tan karuan kang susuta | manggih kala mêksih alit ||
10. mèh kadi rare titiban (173) | saking dening pandhita drêng sisiwi | mangke pan diwa§ kirang sawanda, katambahan: sa [diwasa]. sampun |
ing ibadah | saking dening ginulang siang ratri | mring kang rama yêktinipun | marma sang dyah tan nyipta | palakrama saking kasêngsêm ing ngèlmu | pasêmon ladak agawat | ngêgungkên yèn sugih ngèlmi ||
12. inguni pan wus kalakyan | pan akathah sagung para pêtinggi | kang sami kasmaran ngrungu | ing wartane ni rara | andhatêngi akathah ingkang kawangsul |
akathah ingkang misaya | ing paekan anging tan anêdhasi | nanging wêntala sang ayu |
nahên kang anèng arga | Amongraga tumurun saking ing gunung | osik badhe umampira | maring dhukuh kang kaèksi ||
15. dadya laju lampahira | pan sinêru lampahira sang brangti | nurut èrèng-èrèng gunung | sêmana pan wus cêlak | lawan dhukuh ing Andongtinunu |§ kirang 2 wanda, katambahan: nênggih [nênggih lawan dhukuh ing Andongtinunu]. sukunira kang lèr wetan | lawan ing Sêndara wukir ||
16. masjide katon anganggrang | pan acèkli kèdêran dening warih | balumbang gung keringipun | ingidêran
1. jajar kalih wisma cèkli-cèkli | mandhapane§
samya | kilèn mandhapa§ limrahipun: pêndhapa. masjide | sasêkarane agung | tan ana lyan tanêmanèki | pan
prayoginipun: dumilah. awêning | we tumurun kang saking aldaka | apan tinalang anjoge | iline maring dhusun | tan wus ucapêna ingkang sri | rakiting padhêkahan | asingêr apatut | cacade cilik kewala | ya ta ingkang lumampah pan
kêdalon lamun asung | ing sawêngi amba nyukêri | nênggih masjid paduka | ki sèh sarêng ngrungu | kêlangkung awlas ing dria | osiking tyas wus narka yèn wong linuwih | sasolahe kêtara ||
9. lan cahyane kang dadya pandêling | nyana yèn dudu santri la-ala | nulya sang dyah sêdangune | mandêng marang kang rawuh | èsmu kenyut dènya ningali | salamine sang rara | pan dèrèng kagumur | tumingal marang ing pria | pan lagyèki sang dyah osik jroning galih | wong iki sun wêtara ||
10. ing praptane baya gawa dhêsthi (179) | pinasangkên ana ing dêdalan | kêtara ragèngsun kie | gorèh mulat wong iku | sun wêtara asugih ngèlmi | pawartane ing Karang | gone wong linuhung | sukur ki dalêm bisaabisoa. | anglêgakên marang manah ingsun singgih | dhèdhèkan
sami (180) | nanging rinangkêpan kasah anyar | sang tapa nganthuki age | marang ing sabatipun | santri Juris uningèng wangsit | kêlawan Ki Nursurat |
dèn wadhahi (181) | anèng piring tinata ing dhulang | sêmangka timun kraine | tinata panjang
nèng bokor kuningan sami | sêkul wus winadhahan ||
15. anèng sumbul ya ta sang dyah nuli | pan inguwuh marang ingkang
asêngkang urubing damar | pupuripun anglamat datan kêtawis | dhasar kuning ni rara ||
16. susupene apan kalih sisih | sêkar sêdhah lan sasraludira |
munggèng ênthik-ênthikane | wusnya dangdan§ prayoginipun: dandan. sang ayu | lajêng nata
sajroning galih | nênggih sang rara nulya | lênggah wurinipun | ning rama sang tapa nyandhak | kang pawohan
nuwun kang ingatag | sang tapa angling mring siwi | rara apa uwus gonmu olah-olah ||
2. ingkang putra matur bibisik yèn sampun | kang rama ngandika | payo ladèkna tumuli | ngarah apa ing saanane kewala ||
3. ya ta gupuh sang dyah malbèng wisma sampun (183) | sang tapa ngandika |
wontên ing pundi | sang pandhita gumuyu ing saurira ||
5. wus tinutur wau ing sêdayanipun | mèsêm Amongraga | nahên ta sang rara nuli | wusnya ngrakit dhahar gya binêkta mêdal ||
6. santri kalih kang ngrampa dhudhulangipun | kang aisi ulam | sumbul binêkta wong siji | kang nyamikan apan ta dadi sadhulang ||
7. ni kèn rara kang bêkta lantinganipun | ing sapraptanira | ing langgar lajêng sinaji | sêkul sumbul pan wus tinumplêk ing panjang ||
Amongraga | anak ala nganggur sami | inggih saking dèrèng sumurup kaula ||
18. nêdha brêkah pun bapa sayêktinipun | dhumatêng pun anak | punapa samia ugi | rahsanipun ngèlmu ingriki lan Karang ||
19. Amongraga mèsêm aris sauripun (186) | punapa sanèsa | pan inggih namaning ngèlmi | yêkti sami ingriki lawan ingrika ||
20. sènèsipun§ prayoginipun: sanèsipun. ingriki lêbêt kêlangkung | kathahên wangsalan | sanès kêlawan ing Kawis | gathak-gathuk botên kathahên
pandhita aris wau wuwusipun | anak yèn pun bapa | inguni manira manggih | kang wirayat saking titiang mulana ||
22. nanging nora binabarkên yêktinipun | pan sabên micara | ingumpêtan dèn jarwani | marma taksih rubêt manahe pun bapa ||
23. Amongraga aris wau aturipun | lah tuan jarwakna | kaula ajêng miarsi | sang pandhita aris dènira wêcana ||
24. inggih wiwitane kang jagad puniku (187) | mring Hyang Maha Mulya | pundi kang kinarya dhingin | Amongraga sumaur apan
lagine apan | nèng sirahe Adam singgih | aranipun pan aran betal mukadas ||
26. ingkang betal muka pan ing têgêsipun | ingkang dadi ngarsa | têgêsing das pan pangèksi | duk nèng kuping kanan wau kayat ranya ||
30. Amongraga aris wau sauripun (188) | duk nèng pusêr ika | jamilah wastane nênggih | duk lungane mring sêgara rante ika ||
nèng pucuking kalam puniku | naptu gaib apan | duk tiba wêwadhah singgih | lir mas timbul tumiba
kalih | lawan dadi ika | duk kêmpêl tibane kalih | anèng wêwadhah punika ||
6. sêjatine datulah jatining urip | pandhita lingira | apa rupane raswèki | Amongraga saurira ||
7. rasa iku rupane pan anglir gêtih | nging dudu rudira | anênggih ingkang puniki | lawan kaya daging ika ||
ilapi ika | sang tapa atakèn malih | paran têgêse punika ||
10. ya ingkang roh ilapi ta kadipundi | anggèr padhangêna | Amongraga mèsêm angling | têgêse roh urip ika ||
11. kang ilapi têgêse trêsandhaning sih | kinarya pratandha | artine ingkang ilapi | sajroning urip pan ana ||
12. wus kalingling dening Suksma kang linuwih | nanging nora kengang | yèn ngugêmana puniki | nênggih kang sami ingucap ||
13. datan kengang tungkul wong aulah ngèlmi | yèn anggung
21. lah ta anak puniki arinta inggih | bok andika wulang | darbe kawruh pan inguni | kaula tari akrama ||
22. nora ayun yèn tan wontên kang jawabi | ing pangawruhira | Amongraga mèsêm angling | kaula ayun miarsa ||
kabeh / Patih pra sepah unjukan / Nuwun dawuh paduka / Sareng sewu sembah sujud / Dumeh rek karsa paduka//
mantri / Di kapatihan ngabaris / Kantun ngantosan Sang Prabu / Den Patih lajeng angkat / Ka padaleman geus sumping / Lajeng munjuh kantun ngantosan kakersa//
langkung ajrih / Mando tungkul bari sujud / Den Arya seg ngandika / Karep
kasepahan / Nyepeng damel di Panjalu / Karsa sumeren ka Putra//
//Lajeng ngutus nyaur patih / Harita utusan mangkat / Ka kapatihan geus anjok / Den Patih lajeng mariksa /
//Kasebat Dalem Cilangkung / Mashur dungkap kakiwari / Mangkon panjenengan Rama /
nyaur Den Patih / Utusan enggeus bral miang / Ka Den Patih enggeus nepi / Den Patih lajeng mariksa / Kuma dawuh Kangjeng Gusti//
//Cul nyembah utusan matur / Gamparan kedali kairing / Disaur ka padaleman / Lajeng angkat Raden Patih / Kasondong Sang Prabu lenggah / Mendek nyembah sarta talim//
//Hariring Sang Ratu nyaur / Ngalahir ka Raden
Langkung karsa Raka Gusti / Sang Prabu enggal nimbalan /
diangkat kana Tumenggung / Raden Marta Baya / Poma mangka rempug kabeh / Niat kula poe isuk papasrahan//
//Mangsa barang adat talari kapungkur / Pakeun kahurmatan / Masing rame kaparele / Tigas dawuh Den Patih lajeng kaluar//
nu jeneng tumenggung / Geus kagungan putra / Salira dedeg tur kasep / Panjenengan nami Raden Wira Praja//
Tumenggung enggal lungsur / Bareng kabeh abdi-abdi / Saperti nu rek ngalurug /Ningal pakarang ngabaris /
Praponggawa sami mulih / Ngaderek Dalem Tumenggung / Sadungkapna masing-masing / Sang Prabu
//Mungelpung kasaning babad / Dikarang diracik dangding / Diserat didamel tembang / Nanging sakalangkung laip / Aksara
Ngadat sarta kalakuwanipun Têtiyang Jawi, ingkang taksih lumèngkèt dhatêng gugon-tuhon
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan H. A. Benyamin ing nagari Sêmarang ing taun 1911.
Boekoe2 ingkang kaseboet ing ngandhap poenika kenging katoembas dhateng: dhepot van leer middelen ing Batawi, Franco ing post, dene manawi kintoen arta roemijin ngangge postwissel
F. W. Winter. Tembang Djawa nganggo moesik (in
Ngadat sarta Kalakuwanipun Têtiyang Jawi, ingkang Taksih Lumèngkèt Dhatêng Gugon Tuhon
Tiyang Mardika ingkang Amarsudi Kasusastran Jawi ing Surakarta
Kaêcap ing Pangêcapanipun Tuwan H. A. Benyamin ing Nagari Sêmarang ing taun 1911.
Saking supêkêtipun manah kula buwênging jagad kados sampun kèbêkan kawruh, pêpêt botên wontên sêlanipun, tumindaking angên-angên kula rêkaos kados amiyak pêpêdhut ingkang anglimputi lumahing bumi, rumaos kêsuk kados sampun botên kêduman papan, punapa ingkang kula niyati sampun wontên sarta anyêkapi, sadaya-sadaya wau sêbaranipun para kawiradya ing jaman kina 50 taun ingkang kapêngkêr, tuwuh wontên samadyaning jagad, wohipun angêmohi, nanging angèl gayuh-gayuhanipun, têtiyang Jawi botên kaconggah ngupakara sarta botên sagêd anggayuh saking tanpa sarana, têmahan dipun wakakên kemawon, wusana pinêthik sarta sinêbarakên malih dhatêng para sarjana bôngsa Eropah, tuwuhipun wohing kawruh ingkang kaping kalih saya angêrda pêncar angèbêki buwana, kados ta: wontênipun Javaansch Woordenboek ngantos rambah-rambah dening tansah wêwah-wêwah,
Punapadene pêpathokaning kasusastran (Paramasastra) inggih punika ingkang winastan Javaansche Grammatica karanganipun Tuwan DE HOLLANDER sarta Tuwan T. ROORDA. Punapadene malih kathahing sêrat waosan, utawi dongèng-dongèng karanganipun sang misuwur ing jagad têtiga Tuwan C. F. WINTER tuwin dadosipun Kawi - Javaansch Woordenboek ugi karanganipun Tuwan C. F. WINTER ingkang sampun kaêsahan dhatêng Tuwan H. N. VAN DER TUUK, ing mangke kawindraning kasusastran Jawi dhumawah wontên liyan bôngsa, wangsul winulangakên malih dhatêng bôngsa Jawi, sogataning pawiyatan amung mastuti ing rèhipun sang kawindra, mila asmanipun sang kawindra ingkang cumithak wontên ing sêrat kêkaranganipun [kêkaranga...]
[...nipun] minôngka suhing kawruh botên sagêd oncat misuwur ing salami-laminipun.
Awit saking gênging pitulungipun para kawindraning liyan bôngsa dhatêng bôngsa kula têtiyang Jawi, kula rumaos wajib angaturi panuwun saha pamundhi ingkang mijil saking manah suci, awit sagêd kula sumêrêp dhatêng trontonging pêpadhang saking panuntunipun sêrat-sêrat karangan wau. Pangajêng-ajêng kula mugi angsala barkahipun sang kawindra, kawêngan padhanging budi anartani pakarti ingkang kula sêdya, palêstha kalayan sampurna.
Mênggah sêdyaning manah kula badhe anganggit-anggit cariyos ingkang ragi wontên damêlipun, ananging tansah kandhêg saking kacupêtan kawruh, atêtakèn botên sagêd kêlampahan, amargi wontên ing saba paran, botên gadhah pitêpangan, saha tanah ing Batawi prasasat botên wontên ingkang mangêrtos dhatêng têmbung Jawi, sadaya sami wicantên cara Malayu, sarèhning sagêd kula wicantênan cara Jawi namung kalihan bojo, prasasat kula kapêksa nganggit ingkang botên wontên damêlipun, sêsêrêpanipun tiyang èstri ingkang tanpa aji (bojo kula) carub kalihan sêsêrêpanipun tiyang jalêr ingkang kêkirangan budi (kula), mênggah ancasing sêdya namung sami anêtêpi wajibing agêsang gadhaha tilas nama bilih sampun dumugi ing pêjah, sokur bage sèwu wontên ingkang karsa nganggêp wontên damêlipun kenging sinudarsana, saking sami bôngsa Jawi saèstunipun kathah ingkang taksih nunggil budi lèngkèt dhatêng gugon tuhon, pamanah kula wontên paedahipun sakêdhik, sanadyan para tuwan ingkang sampun oncat saking budi gugon tuhon, inggih ugi pikantuk misil sumêrêp dhatêng wêwatêkanipun tiyang Jawi.
Ingkang kalêbêt ing pamikir kula, kula badhe angadani cariyos tatacara saha ngadat tuwin kalakuanipun têtiyang Jawi, wiwit bayi wontên ing wêwêtêngan, [wêwêtêng...]
[...an,] lajêng tingkêban dumugi lairipun,
tuwin patrap sanès-sanèsipun ngantos dumugi cariyosipun tiyang pêjah, mila sakalangkung panjang, ananging panggarap kula namung sasêlot-sêlotipun kemawon, sasêlaning padamêlan pêrlu kasambi kalihan pados sasêrêpan.
Kala taun 1893 sampun wiwit kula garap wontên ing nagari Batawi namung kalihan bojo kula kados ingkang kasêbut ing nginggil, ngantos dumugi taun 1904 wontên ing nagari Surakarta sawêg rampung.
Pangarang kula sêrat punika kula dhapur kados satatanipun tiyang wicantênan, namung mawi têmbung warni tiga, krama, ngoko tuwin madya, namung têmbung madya wontên warni tiga, madya krama, madya ngoko akalihan Madyantara. Madyantara
ajêng nêdha sêkul cadhong Md. N Md. K Md. H
Ing sasagêd-sagêd katurutakên kalihan kêdaling lesan kados satatanipun tiyang wicantênan.
Wiwiting pangarang wontên ing Jatibaru Batawi wulan Juli taun 1893.
1, Cariyosipun tiyang mêtêng ... blz.
2, Wilujênganipun tiyang mêtêng sawulan, dumugi 9 wulan ... blz. 7
3, Cariyos tingkêban ... blz. 14
Malang { manah jodhoning anak kalihan bojo ... blz. 218, Manah jodhoning
ana ing tênggok, sarta cahyamu ijo (= sumunu mancur).
K. Radèn Ngantèn, b: Bokmênawi inggih ibu, amargi raosipun badan kula lungkrah sarta ngahang (kêpingin nênêdha pêdhês kêcut (= rujak) sampun dipun pituruti mêksa botên sagêd marêm) kemawon, saha ngangah-angah (nênêdha ingkang dipun kêpingini wusana botên doyan) botên sampun-sampun.
a: O, iya iku gêndhuk sing diarani nyidham. Saiki sabên dina Rêbo Sêtu, kowe adusa kramas, akêkêthoka kuku sarta sisig, têgêse pasrah, dipundhuta esuk sore wis rêsik.
a: Sirikane 1. aja sok linggih têngah lawang, linggih lumpang utawa alu, mangan disôngga, iku dadi pangane Bathara Kala. 2. ora kêna mangan iwak sungsang, iya iku khewan kang lair sikile mêtu dhisik, supaya ora katularan wêtuning jabang bayi nungsang. 3. ora kêna mangan iwak loh kang môngsa bôngsane, kaya ta: kutuk, sok sêmbilangên (wêwêtênganipun saya katingal alit, wusana ical tanpa karana). 4. ora kêna mangan iwak kang angsare panas, kaya ta: mênjangan, iku sok bisa angwêtokake gêtih, sanadyan wis mêtêng tuwa. 5. mangan durèn lan maja iya ora kêna, sok bisa anggogrogake wêtêngan. Iku kabèh èstokna.
a: Yèn kowe arêp mapan turu wisuha banyu uyah, ngadohake kala, ula wêdi nyêdhak.
a: Lan nganggo singgah-singgaha (= muji)
gawe, ingsun wus wêruh ajalasal. kamulanira.
a: Ana, apa kowe arêp ngapalake.
gègèr setan kidul samya / anrus jagad êlèr playuning dhêmit / ing têngah Bathara Guru / tinutup Hyang Suleman / eblis setan bêrkasakan ajur luluh / ki jabang bayi wus mulya / liwat siratal mustakim //
gègèr setan kulon samya / anrus jagad wetan playuning dhêmit / ing
manèh, gêndhuk, kowe [ko...]
[...we] daktuturi, wong mêtêng têmbeyan (sapisan) iku rêkasa, sapisan, saka durung tau nglakoni, lagi abêbadra (kraos slêmêt-slamêt) bae wis sambat ngaruara. Kaping pindho kalêbu ing petungan ganjil, rêkasane padha karo wong mêtêng mêndêking.
b: Wawrat mêndêking punika kadospundi ta, ibu, kula dèrèng mangrêtos.
a: Bocah apa kowe iku, mêtêng mêndêking bae
têmbeyan, beda kalihan mêtêng kaping kalih, punika kathah èmpêripun dening sampun nate akalihan dèrèng, wangsul mêtêng kaping kalih akalihan kaping tiga wontên bedanipun, punika kula botên mangrêtos.
a: Iya iku kuwasaning Pangeran, sêmono, [sêmo...]
[...no,] wong nganti ora bisa anggayuh, pinaido ora kêna.
b: Bilih maibênipun wau nuwun botên, namung badhe sumêrêp sababipun.
a: Iku isih ginaib, manungsa ora kêsinungan wêruh.
N. Tangkilan, a: Olèhmu ngendhu (= ngandhut of ngandhêg en mêtêng) iku wis pirang sasi he, dhuk (he ndoek)
Md. K. Radèn Ngantèn, b: Êmpun gangsal malêthèk niki.
a: Apa iya ta, kok gêlis têmên.
a: Dhèk apa ta olèhmu ora anggarapsari.
b: Èngêt kula dhèk wulan Rabingulakir, saniki wulan Ruwah.
a: O, o iya dhik, apa ora
wêrnine, lan botên mung anggangsali mawon, dalasan wawrat sawulan, kalih wulan, tigang wulan, utawi kawan wulan sing êmpun
tumpêng ing pinggir dipun ubêngi janganan, kacang, thokolan, kangkung, lêmbayung, rajangan tela gantung tuwin sanès-sanèsipun, ananging warnining janganan kêdah ganjil, 5, 7, utawi 9 dipun carubi parudan kalapa bumbon,
wajar satunggal kasigar dados gangsal, sadaya wau dipun ubêngakên ing tumpêng awor kalihan janganan.
II. jênang abrit (wujudipun abrit kalihan pêthak) sarta jênang baro-baro (jênang abrit pêthak, uwos kajênang mawi santên, ingkang abrit mawi gêndhis jawi,
tuwin mata satunggal) mawi sambêl gorèng sarta kupat sakawan.
5. Wilujêngan gangsal wulan, sêkul janganan kados ing nginggil wau mung kaot mawi ulêr-ulêr (galêpung wos dipun juri kalihan toya mawi woworan ingkang marahi sagêd dados mônca warni, sarta kêtan inggih mônca warni, punapadene êntèn-êntèn (parudan kalapa dipun dèkèki gêndhis jawi dipun olah lajêng dipun galindhingi minôngka abên panêdhanipun kêtan mônca warni.)
Ngangge wewehan têng sanak sadhèrèk, atur uninga yèn anggèn kula wawrat êmpun 5 wulan nyuwun pangèstu wilujêng, wadhahe ponthang janur kuning, bitinge dom warni gangsal, êmas, suwasa,
sami kalih sing kangge wilujêngan, sakêdhik-sakêdhik sarta mawi rujak crobo (rujak mawi bumbu sunthi kêncur).
6. 7. } Wilujêngan nêm wulan disarêng kalih wilujêngan
kalihan toya, lajêng dipun kêbluk, lajêng dipun pe, bilih sampun munthuk tôndha sampun dados, lajêng kaolah sarana cithakan tanpa abên, raosipun asrêp kemawon lêdipun kêcut, panêdhanipun kalihan juruh santên), wilujêngan pitung wulan, sêkul janganan.
8. Wilujêngan wolung wulan, bulus angrêm, (klêpon dipun tutupi srabi pêthak kakurêpakên. Klêpon: pindhaning tigan, srabi pindhaning thothok bulus) klêpon (glêpung kêtan mêntah dipun juri toya mawi wênyêdan godhong kara, lajêng dipun galindhingi sawidara-widara, ing lêbêt dipun dèkèki gêndhis, lajêng dipun cêmplungakên ing wedang panas, bilih sampun kumambang tôndha
9. Wilujêngan sangang wulan, jênang procot (glêpung uwos dipun juri kalihan gêndhis [gêndhi...]
[...s] santên, lajêng dipun jênang, nêngah-nêngahi matêng lajêng dipun cêmplungi pisang wêtahan ingkang sampun dipun oncèki, bilih sampun matêng dipun wadhahi ing takir, sabên takir satunggal, pisangipun inggih satunggal).
Yèn êmpun wawrat sanga tanggal sêpuh, utawi lèk sadasa dèrèng kraos nyakiti, diwilujêngi dhawêt plêncing.
b: Ênggih dhawêt limrah niku mawon, nanging botên didongani ing kaum, disade ing lare
nèk okèh, la wong wilujêngan ping gangsal disarêng sapindhah mawon, niku sanèse wilujêngan nêm, pitung, wolung, sangang wulan. Wah niki mawi wewehan, nanging liyane anggangsali êmpun botên ngangge wewehan mêlih.
b: Môngga mawon, yèn mang damêl sêmuwa salangkung ênggih cêkapan, nanging dome mang yasa kiyambak.
a: Iya ta, mangsi bodhoa olèhmu
nindakake, mêngko dhuwite tak wèhi, aku sing yasa dom, mung besuk tingkêbmu sing arêp anggalih bapak, ayake arêp digêdhèkake, gene (= dene of kok) nganggo dhawuh mênyang aku.
Tiyang tingkêb punika wawrat 7 wulan, pados dintên Rêbo utawi Sêtu sadèrèngipun tanggal purnama ingkang pinanggih ganjil, kados ta: tanggal kaping 3, 5, 7, 9, 11, 13, utawi 15, botên kenging langkungipun saking purnama, adusipun wanci jam 11 siyang, mawi patêlêsan sinjang (tapih rangkêpan ingkang dipun angge) ingkang ngêdusi
êmpon-êmpon, pandhan wangi godhong kêmuning kapipis lajêng kalawêd) sarta asêm, sasampunipun rampung lajêng dipun wuloni dhatêng dhukun.
mêntah kagorèng ing sangan lajêng dipun krawu ing kalapa mawi sisiran gêndhis jawi.)
punapa mangsi) lajêng dipun iris-iris. Dening warni kuning, cêmêng sarta pêthak, pindha pênyu.
3. Sampora (glêpung dipun juri kalihan santên lajêng dipun cithak kados bathok mêngkurêp).
4. Pring sadhapur (glêpung matêng dipun juri kalihan toya, lajêng kapêtha tumpêng alit, lajêng dipun tancêbi giligan
pirantosipun tiyang nênun ikal-ikalan lawe) salêbêting lètrèk, mawi wicantên: lanang, lanang, lanang, (kaping tiga) katampèn biyunging lare èstri, punika minôngka pasêmon lairing jabang bayi aclorot-clorot kados lampahing tropong. Lajêng andhawahakên malih warni cêngkir gadhing, kasêrat Kumajaya lan Ratih, utawi Janaka lan Sumbadra, punapa Panji lan Kirana, pundi ingkang dipun sênêngi, mawi mungêl wedok, wedok, wedok (= wadon) (inggih kaping tiga) (ugi katampèn biyunging lare èstri. (bilih salah satunggiling lare wau sampun botên gadhah biyung, dipun wakili ing dhukun). Minôngka pasêmon warnining jabang bayi kados makatên.
Tumuntên lare jalêr bidhal saking pandhapa, dipun kanthi ing bapa tuwin marasêpuhipun (bilih ing salah satunggilipun sampun botên wontên (= ngajal) dipun wakili ing êmbah utawi pinisêpuh sanèsipun) sarta dipun ayap para tamu dhatêng padusan, lare jalêr tumuntên magas lètrèk kalayan dhuwung ingkang dipun angge mawi gombyok sêkar
êmbokipun lare jalêr ambanting tigan mêntah sarta cêngkir gadhing wau kaplathok sigar kalih, pasêmon lairing jabang bayi botên kirang satunggal punapa.
Tumuntên lare èstri dhatêng griya, marginipun kagêlaran mori pêthak, lajêng ngadêg wontên sangajênging patanèn, ing ngriku sampun dipun sudhiyani pisalin tapih kêmbên kathahipun mitu, lajêng dipun angge kalayan kêndhon-kêndhonan kemawon, para sêpuh wontên ingkang wicantên: durung patut, lajêng dipun plotrokakên, santun sanèsipun inggih dipun aruh-aruhi malih: iya durung patut, inggih lajêng dipun plotrokakên malih, makatên ing salajêngipun ngantos kaping pitu mêksa dèrèng kalêrêsan ngantos ngumbruk botên kenging dipun singkirakên [sing...]
[...kirakên] malah lajêng dipun lênggahi, punika inggih ugi kalêbêt pasêmon gampile anggènipun manak, kadosa anggènipun tapihan: aplotra-plotro. Wusana lajêng dipun tilar dhatêng ing gêdhong santun pangangge sayêktos, tapih bathik, kêmbên lêmês (dringin, limar tuwin sanèsipun) tanpa rasukan, botên kenging mawi sêkar utawi ngangge sêngkang tuwin sêsupe.
Dalunipun ringgitan purwa mawi ulêm-ulêm tamu jalêr èstri, ningali ringgit, sambènipun kasukan kêrtu, lampahanipun lair-lairan, ingkang sae piyambak lairipun Gathutkaca. Mawi mêdal brayut (tiyang dhusun sugih anak).
Ingkang nama sajèn punika botên sami, nanging bakunipun: panggang tumpêng (panggang gêsang tumpêng thok, sarta
sêgahipun karampad kaping kalih, botên katêdha lajêng kabêkta mantuk. Sarampadan punika sêkul saambêng, ulam sadasa piring, panganan ugi
Gadhing banjur mênyanga Pasar Kliwon sowana bapak (bapa piyambak sarta marasêpuh) matura yèn si ndhuk anglarani, sibu tak aturi (niet yèn dhangan) sukur bapak karsa rawuh. Dhiyat-dhiyat bae laku anyar (padamêlan pêrlu).
Gêmbur: Inggih sêndika, kula nuwun.
Sasak: Ana gawemu apa, mlêbua ngomah bae, ta.
Gêmbur: Inggih, kula nuwun, kula dipun kèngkèn putra sampeyan dara bèi, ngaturi uninga putra sampeyan dara dèn ngantèn kraos anggêrahi, [anggê...]
[...rahi,] rayi sampeyan dara nyai dipun aturi, sukur panjênêngan karsa rawuh.
Sasak: O, o, wayah apa wiwite
Sasak: Anakmu krasa, Si Gêmbur sing mrene, awèh wêruh (Si Gêmbur mrene awèh wêruh anakmu krasa) ayo nuli padha mrana nunggang kareta bae.
Bêndung: Lo kowe Bur, awan-awan ana gawene apa (= apa ana gawene).
Gêmbur: Kulu nun, sowan kula dipun kèngkèn putra sampeyan dara bèi, ngaturi uninga putra sampeyan dara Dèn Ngantèn Kraos anggêrahi, rayi sampeyan dara mas ayu dipun aturi, sukur panjênêngan karsa rawuh.
Bêndung: O, o, dhèk kapan krasane.
verk. v. bok ayu) nyai ajêng sampun wontên griya.
Bêndung: Nun inggih. Punapa sampun dangu rawuh sampeyan.
Sasak: Sawatawis, dhi, dèrèng patos dangu.
Sasak: Mênawi, awakipun putra sampeyan, sae, salêbêtipun wawrat botên nate sakit.
Bêndung: Kasinggihan, kados badhe botên dangu anggènipun nyakiti. Dèn bèi, kowe apa wis kongkonan ngundang dhukun.
Tangkilan: Sampun, nanging dèrèng dhatêng. Lah punika sampun katingal. Bok, banjura mênyang
Sasak: Môngga, dhi, mlêbêt dhatêng griya, punika kêmirêng saking ngriki sambat, kados kraos malih.
Sandilata: Sampeyan sundhang (lênggah wontên ing ulon-ulon nyanggi badanipun ingkang èstri sarwi nyêbul êmbun-êmbunan) ingkang sakeca, dara bèi. Sampeyan ngore rema, sampun cundhuk sêrat, lukar paningsêt, uwêl
padha uculana, lawang-lawang kae aja ana sing kêmancing. Pak (pangundang dhatêng laki) dhuwung lan waose si bèi nika bok mang unusi saking wrangkane.
Sandilata: dara dèn ngantèn, ingkêng sarèh panggalih sampeyan, botên mênapa-mênapa, mênawi kraos
Mas Ayu: Bocah busuk, kowe mau dadi durung gawe.
Ladrêg: Dèrèng, dara, tiyang dèrèng sumêrêp.
Mas Ayu: Apèka kunir anaa rong grigèh bae banjur pipisên, banyune pêrêsên ing bokor, dokokana banyu satêngah dhuwur nuli gawanên mrene.
Ladrêg: Inggih. Punika sampun, dara.
Mas Ayu: Kene (= êndi), gilo dhuwit suwang saprapat iki kosèkên wêdhi dhisik bèn rêsik katon anyar têmbagane, yèn wis, nuli cêmplungna ing bokor kono.
Ladrêg: Inggih, punika sampun, dara.
Mas Ayu: Kene. Gilo bok Sandilata
Inggih. dara bèi, kula nyuwun wêlat dêling wulung ingkang sae, kanggea salaminipun, benjing manawi kagungan putra malih inggih wêlat punika ingkang dipun angge malih, mila wontên bêbasan: sadulur tunggal wêlat, bilih [bi...]
[...lih] botên karsa makatên, kêdah dipun wor kalihan ari-ari kalêbêtakên ing kêndhil.
Tangkilan: Iya, bok, dak gawèkake wêlat sing bêcik, lan bakal
Rêksakarya: Inggih sandika. Punika, dara.
Tangkilan: Iki apa ora kêgêdhèn, lan apa ora kurang landhêp.
jupukna kêndhil anyar, ing njêro lambarana godhong senthe, arêp diênggo wadhah ari-ari ana sajroning bathok bolu (bathok mripatipun
worên ing ari-ari, sarta bêras abang lan lênga wangi, apadene uyah tuwin gantal sasupit (= rong kênyèh) lan suwunna dhuwit sagobang kanggo tindhih, banjur tutupana lèmpèr anyar.
Gêdrug: Ênggih. Nigi lo, êmpun pêpak sêdantên.
Sandilata: Dokokna ing kono bae dhisik.
dara bèi, kula nyuwun sêratan sastra Ngarab kalihan Jawi, badhe kula dèkèk awor kalihan ari-ari salêbêting kêndhil, têmbene ingkêng putra baut ngaji lan baut maca.
Tangkilan: Iya tak tulisake sadhela. Nya, gilo wis dadi.
Sandilata: Kaparingakên. Dara nyai kula nyuwun mori sakacu kangge ambuntêl kêndhil.
Nyai Ajêng: Lah kuwi wis dak cawisi ana kulonmu cakêt, ranggèhên dhewe. Kowe rak wis
dèn age ... / lajêngipun kok kasupèn, dara.
Nyai Ajêng: Ya wis, ora dadi ngapa, bèi, ari-ari iku karêpmu kêpriye, apa kolabuh, apa kopêndhêm, utawa kok gantung ana padon omah ing jaba.
Nyai Ajêng: Dipêndhêm bapakmu ana ing patamanan buri, ngisor kêmbang kalak.
Tangkilan: Kados prayogi dipun pêndhênpêndhêm. kemawon, bu, botên ngêkathahi padamêlan.
Nyai Ajêng: Lah wis, nuli golèka pacul, pêndhêmên [pêndhêmê...]
[...n] dhewe kana, dandana sing bêcik sarta nganggo kêris.
Tangkilan: Wut, kidhung, bu, bilih kula mawi macul piyambak.
Nyai Ajêng: Kêna kok sambatake mênyang baturmu, sarta kudu nganggo tindhih dhuwit satak sawe (= suwang saprapat) nanging ngêmban, ora kêna yèn ora kok êmban dhewe.
Tangkilan: Ngêmban inggih ngêmban, tiyang sampun kêlêrês, nanging macul, bayar tindhih kemawon bu, tinimbang
kuwali utawa kêndhil lêmah, jêrone saasta, gilo nganggo tindhih suwang saprapat, nanging dhuwite talèn, jujule pèkên bae pisan.
Tangkilan: Sampun, bu, punika mangkat.
kae tilas dianggo tapih daramu gupak gêtih, kumbahên sing rêsik, iku
diarani kopohan, ora bakal dianggo manèh, mung dirawati bae, mêtu-mêtu nèk si bayèk ora kapenak awake ginawe suwuk kinêmulake, utawa ginawe kukup. Mêngko nganggo panêbus suwang saprapat, mulane sing rêsik olèhmu ngumbah.
Mas Ayu: Dèn bèi, golèka madu kêmbang, karo dêgan kêmêruk buntut, sajrone bayi durung bisa nusu, mung iku kang dadi pangane.
Tangkilan: Inggih sêndika, pados madu sêkar punika dhatêng pundi, ibu.
Mas Ayu: Nyuwuna mênyang jêro kraton bae, eyangmu Nyai Adipati Sêdhah
kêna, kudu ana têngêning biyung dadi ana kidul sarta [sar...]
[...ta] kudu mujur mangidul. Lihên sadhela. Besuk yèn si bayèk wis kêna
pangilon, sandhingana kêlud lan sapu sada, apadene papon, damar panjêran aja lali.
Mas Ayu: Bakyu, punika pun bayèk sampun kula rêsiki mêntas wawratan, sarta sampun kula gêdhong.
Nyai Ajêng: Sukur, mangke tinjanipun kalong sampeyan paringakên dhatêng kula, badhe kula rawati, ing têmbe wontên damêlipun.
Mas Ayu: Inggih. Pun bayèk punapa sampun kenging kula tilêmakên.
Nyai Ajêng: Mangke, dhi, kajênge dipun adani kakèkipun rumiyin, pak, mang mlêbêt griya ta, sakêdhap wayahe niki
kudu turu bae (adatipun têtiyang Jawi bilih tiyang èstri mêntas gadhah anak, môngka
ambaliyut badhe tilêm, punika kêdah kacêgah sumêlang mênawi kêlajêng pêjah).
Mas Ayu Nya. mBakyu, pun bayèk punapa sampun kenging kula tilêmakên.
Nyai Ajêng: Sampun. Bok Sandilata, galo wis diturokake ngambèn, si bayèk. Gêbyagên, ta.
Sandilata: Inggih. Dah, byak, dah, byak (swaraning panggêtak sarta swaraning ambèn kaping tiga, watakipun ing têmbe botên
sathithik, sarupaning jêroan sathithik-sathithik, sarta mata siji, iku aran iwak kêbo siji, nibakna dhuwit patuku mênyang jagal, dhèwèke wis mangêrti. Karo pêcêl pitik jangan mênir.
(Bayi ngumur 2, 3, 4, dintên, tanpa wilujêngan) botên kacariyos.
Mas Ayu: O, o, mbakyu, pusêripun pun bayèk coplok.
Nyai Ajêng, a: Sampun puput, punika, kaparingakên
bocah lanang mrica, bocah wadon katumbar, wis ta, jupukna mrica sajodho bae.
a: Kene. Kowe apa wis gawe bubukan sari (jêmbuling sêkar nagasari kagorèng ing sangan lajêng kalawêd).
b: Sampun, kula dekekakên ing cupu alit punika.
a: Lungna. (Mrica kêkalih lajêng kalêbêtakên ing bolonganing pusêr kaênêtakên ing tangan mawi kauwur-uwuran ing sari rumiyin). Kowe apa wis prigêl andublag si bayèk wis
sathithik, sing lêmbut bangêt, lan bakarna brambang, kambi anjupuka gêdhang ambon tuwin gula krambil, ing salah sawiji worna ing ulêd-ulêdan sêga lêmês mau agênta-gênti, esuk karo brambang, awan karo gêdhang lan sore gula krambil.
a: Omahmu awêrana lawe wênang mubêng, pipi lawang omah padha dokokana godhong girang, godhong widara, godhong lo lan godhong nanas, nganggo lerong-lerongana ênjêt lan angus ginawe êlêt, dadi kaya rupane ula wêlang, apadene dokokana ri kêmarung, iku dadi panulaking sarap sawan aja kongsi wani malêbu ing omah, wêdia dening sarana iku.
b: Sarap sawan punika punapa ta bu, kula rak dèrèng trang cariyosipun.
a: Sarap sawan mono saikine lêlêmbut, kadadian saka anake
Kabèh iku dadi sarap sawaning bayi, anggolèki panuksmaning Sri, iku kang kinuya-kuya arêp karabi, sirna dening Wisnu banjur dadi sarap sawan (= lêlêmbut). Karo gawea dolanane sadulure si bayèk kang lair barêng sadina, kang mêtu ing marga ina, kakang kawah adhi ari-ari, gêtih pusêr kalima pancêr.
b: Kula kok inggih dèrèng sumêrêp têgêsipun sadhèrèk ingkang lair sarêng sadintên, mêdal ing margi ina punika.
a: Wong wis gênah ngono kok ijik (= isih) takon, kakang
b: Sampeyan mênapa apil, bu.
a: Apal manèh (= pisan) têmbange Dhandhanggula, rungokna tak urak-urakake.
ana kidung kêkadang pramati / among tuwuh ing kuwasanira [kuwa...]
kang pantês utawa prayoga. mami / nuruti ing panêdha / kuwasanirèku / jangkêp kadang ingsun papat / kalimane pancêr wus dadya sawiji / nunggal sawujud ingwang //
yèku kadang ingsun kang umijil / saking marga ina§
kuwadonan). sarêng samya / sadina awor ênggone / sakawan kadangipun / ingkang nora umijil saking / marga ina punika /
b: Sapunika kula sampun mangrêtos. Mênggah dolananipun punika rak inggih salimrahipun
mêngkono kuwi, karo mêngko bakda ngisa nganggo ngunèkna mrêcon, tôndha yèn wis puput.
Kala bok Sandilata madhahi ari-ari ing kêndhil rumiyin punika mawi puji, nanging botên dumugi, aturipun dhatêng sampeyan: [sampeya...]
[...n:] supe lajêngipun, punika sampeyan punapa inggih sagêd, bu.
b: Môngga kula aturi ngurak-urakakên malih.
a: Ah, êmoh (= suthik).
b: Botên bu, môngga nèh, badhe kula sêrati wontên ing primbon kok.
bêbukane golang-galing kaki (liniru: nini, yèn wadon) / putu banthèng wulong / kaki among nini among kiye /
bayi nangis ing wêngi / binêktaa gupoh / marang latar pojok lèr prênahe / pra lêluhur rawuh anyuwuki / mênêng aja nangis / jabang bayi turu //
Nyai Ajêng, a: Bok Jaga.
a: Kowe sing rada rigên, mêngko si bayèk rak dipangku para sêpuh gênta-gênti nganti sawêngi, esuk lagi kêna diturokake, ing paturone dokokana sarana, kowe rak wis sumurup adate, ta.
b: Gandhik kacorèk ing apu kaestha tiyang, mawi irung, cangkêm tuwin mata, lajêng dipun gêdhong cara bayi, katilêmakên ing pasareanipun ingkang wayah, wontên ing tampah kalemekan godhong senthe. Punapa inggih makatên.
a: Hê êh, wis kabênêran.
b: Ambak-ambak kula dèrèng sumêrêp têgêsipun, amung grubyug tembo piwulanging têtiyang sêpuh makatên.
a: Têgêse sarana mau mêngkene, puputing bayi iku sarap sawan padha têka, sire
arêp ngêrah utawa misesa bayi, ora sumurup kêliru gandhik, nganti sawêngi sêdyane tanpa dadi, gandhik ora pasah kinêrah, banjur padha lunga kapok ora bali-bali, ora wêruh yèn bayine ora ana ing paturon, pinangku ing wong.
b: Kok busuk nggih dara, lêlêmbat punika, taksih kenging dipun apusi.
Nyai Ajêng, a: Iku dhêmit dhèk ing jaman kuna, yèn ing saiki ayake wis pintêr-pintêr.
Pak, wayahe si bayèk mang wêsiyati nama ta, niki
a: Lah, bok uwis kono kok urêk-urêk dhewe, mêngko tak owahane yèn kurang kêpenak.
Sêrat saha ingkang taklim, Ngabèi Tangkilan, katur panjênênganipun ingkang rayi Radèn Ngabèi Dêmang Malang.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga nalika ... tiyang èstri rencang lare mêdal jalêr, saking pangèstu sampeyan sami ginanjar wilujêng sadayanipun.
Ingkang punika mênawi andadosakên dhangan ing panggalih saha sêla padamêlan, mangke dalu panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak tirakatan dhumatêng ing griya kula, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.o.
a: Kene. Wis kapenak kabèh, mung têmbung pangèstu, salinana pamuji, awit kaprênah
nom, yèn kaprênah tuwa nganggo têmbung pangèstu. Banjur pacakên, yèn wis rampung kabèh bae tak tèkêne.
Sasak: Bèi, kowe apa nganggo ngatur-aturi.
Tangkilan: Botên, namung kônca sawatawis.
Sastraubaya: Punika panggarap kula ulêm sampun rampung.
Tangkilan: Êndi, tak tèkêne kabèh. Nya, banjur lakokna saiki, panakawan bae kabèh konên anglakokake, warahên yèn tinêmu sare, konên ninggal aja diêntèni.
Tangkilan: Glêdhêg-glêdhêg punika kados rayi sampeyan bapak Bêndung rawuh.
Tangkilan: Nun inggih. Punika raka ijêngandika sampun rawuh lênggah wontên ing griya, lajêng dhatêng ing griya kemawon rumiyin.
Bêndung: Apa wis suwe kangmas, rawuhe (= rawuhe kangmas apa wis suwe).
Sasak: Ngriki dhi, cêlak kula kemawon.
Bêndung: Inggih. Dèn bèi, mêtua nèk ana dhayoh, aku ana ngomah bae wong wis tuwa
nèk ngewuh-ewuhi bêcik tunggu bayi bae karo kangmas.
b: Lasar inggih kangsèn kala wingi sagêda sarêng dhatêng pukul sanga, botên wontên ingkang brondong.
a: Kaparêng lênggah kasukan, kangmas.
b: Prayogi, nanging kula pèi kemawon.
b: Kula kêrtu gangsal, bapak.
a: Mangke-mangke kula tatanipun, tamu wontên
20, ingkang lênggah sêtotêr 8, kêrtu gangsal 5, pèi kalih bangku 6, gunggung 19, kantun 1, gampil, mlêbêt dhatêng kêrtu gangsal inggih kenging, dados nêman, gundhul dados dika, nama pêtikan, mlêbêt dhatêng sêtotêr inggih kenging, dados sangan, bilih ingkang ngabên sampun wolon, ingkang ngasut botên kenging ngabên, sanadyan wêwah satunggal êngkas dados sadasan, inggih taksih kenging, ingkang ngêtèk botên kenging ngabên, sampun dados.
Sampun, tigan kemawon, dhèr (ambanting cêpêngan wontên ing bangku angsal kalih ngas) sapa lawan (kalihan ngukup arta totohan kalih wêlas rupiyah).
Môngga-môngga sintên ingkang ngabên (kalih ngas).
Kula ingkang atas (kalih ngas) udhunipun satangsul.
Inggih (dhêl, dhêl, dhêl).
La, kula piton wolonipun namung gangsal wêlas, nanging rujuk. Mothèng kangmas kalihan kula, kula mênang tomprangipun, kangmas mênang agêngipun.
Inggih, ora nyana pitulas gèsèh bae mothèng.
Kula ingkang atas, lagi tingkêm satangsul.
Mangke, mangke, kula manahipun rumiyin, bêgja ndhèrèk bikak namung salangkung, nèk bêgogok ro ngas bae kêpriye.
Dipun salaka wêdhar kemawon, mêndhêt kêrtu nyatunggal, sintên ingkang agêng piyambak ngasut.
Punika lêrês, dados botên damêl kêmèrèn.
La, la kalêrêsan, kula pikantuk sanga, kados agêng piyambak, sintên ingkang pikantuk sanga.
Satêngah kemawon sêdhêngan, pasang tikêl kaping tiga sampun dados kalih rupiyah.
mangke (= yèn sampeyan maibên, mangke sampeyan yêktosi), sènggèt kêmbang (= cawang) lusi lusi lusi (pamuji sampun ngantos kêcêndhakkêcandhak. mainipun) wudun bumi (= gunung) lusi lusi lusi, mandhor
awu dhèr (swaraning tangan nêbak meja) (punika ingkang nyandhak kantun piyambak, mênang totohanipun ngukup wudhu ical
atusanipun saringgit, dados bilih kawan atus gangsal rupiyah lêrês, kêjawi kenginganipun.
Sêdhêngan samantên punika, kula andhèrèk. Mangke môngsa sandea ajon-ajon tomprang [to...]
[...mprang] utawi uwul kawan atusan, botên.
Bathon kalihan kula kangmas, sapalih edhang.
Lah punika wontên kônca kula, môngga gangsal rampung.
Môngga. Kula kados agêng piyambak, sanga yat kula.
Inggih lêrês sampeyan ingkang dados raja, botên wontên ingkang nyamèni yatipun.
Inggih. Punika kenging ningali gendholan punapa botên.
Raja: Mangke ta, sawêg kamanah. Rujuk (nêdha kasut sami kasut).
Patih: (patih botên sagêd nututi nêdha kasut, amargi botên kiyon, pados nalar sanès), rujuk (nêdha
srupiyah dados salikur wang, bêlah kalih têngah dados saringgit langkung satangsul, kawan atusan saringgit dados gangsal rupiyah langkung satangsul.
Petangan sampeyan punika andangoni lampah awit nama amêrangi tatal, tiyang sampun dipun pathok, anggêr kawan atus inggih kenging gangsal rupiyah kantun metang kengingipun dasanan kemawon, kula kenging 170 = gangsal, dados gangsal rupiyah langkung gangsal wang.
Inggih ta, sampun, mangke malih kemawon botên.
Bayaranipun bilih sampun kalih gêbagan kemawon, isarat sampun ngantos wontên grêjêg, punika sawêk sagêbagan sampun wontên sliringaning gèsèhipun pamanggih.
wadung aji nyadasa 4 warni (wadung cêngkèh nama klawêr, sagêd dados ngas, dados hir sapiturutipun, kados ta: salikur klawêr = kalih ngas, 17 kalawêr = kalih pithi, nanging agêngipun botên ewah, punapa ingkang dipun wori, awor ngas inggih salikur, awor piton inggih namung
pitulas. Wadung jambu nama cakrama = klawêr, nanging inggahing cakrama wontên wêwênangipun ingkang atas, sarta namung tumraping kêrtu sakawan, kangge blim tingkêm angsal
sapiturutipun, utawi tigang ngas, tigang hir sapiturutipun, kalih ngas, kaanggêp dados (22) nanging kalih hir botên, rujuk sakawan nama plus. Ingkang mênang piyambak 41, lajêng 40, sapiturutipun dumugi 34. Utawi rujuk tiga 31, lajêng 30, sapiturutipun dumugi 24. Utawi rujuk tiga rujuk kalih 21, lajêng 20, sapiturutipun dumugi 15, nanging plus, kawon kalihan kawan dados, makatên ugi rujuk tiga 31 kawon kalihan tigang dados (21) tigang pithi, rujuk kalih (21 enz)
kawon kalihan kalih ngas, nanging kalih hir kawon kalihan rujuk (15) kalih ngas (22), kawon kalihan rujuk tiga (24).
Kêrtu kalih duman sapisan punika kenging dipun tohi jaman 100 taun minggah, agêng sarta hir pro, nanging sarêng 100 taun mangandhap dumugi sapriki ingkang dipun tohi agêng tomprang agêng kathah-kathahan cacah, tomprang angsal-angsalan kalih dados utawi rujuk.
Tumbas ijèn utawi tigan (sakawanan botên cara) (nanging sapunika agêng tomprang sarta tumbas malah wolon) têgêsipun nusul tumut ngabên, sanadyan gèsèh inggih dipun abên, pêrlunipun mênang-mênangan tomprang kalihan mêngsah ing rencangipun nusul, sukur sagêd dados sarta sagêd mênang wudhunipun, botênipun anggêr mênang tomprangipun sampun.
wolon, ingkang mênang andundum, nama pot utawi dados bandar, mêngsah tiyang pitu, lajêng dipun dumi nyatunggal rumiyin, awakipun inggih mêndhêt satunggal, tumuntên dipun dumi nyatunggal malih, awakipun inggih mêndhêt satunggal malih, manawi wontên ingkang angsal kalih ngas, utawi salikur kêrtu kalih wau, kabikak (sampun mênang) ananging mênawi ingkang pot angsal kalih ngas, utawi salikur, sadaya kawon, sanadyan ingkang sampun angsal kalih ngas utawi salikur wau inggih kawon sami bayar udhu sadaya, nanging mênawi mawi tomprang, baul, dene mênawi wontên ingkang angsal
sakawan (16-21) dipun tutup tanpa bikakan, tumuntên ngandhaping atas mêndhêt inggih kados makatên wau, sapiturutipun dumugi bandar mêndhêt kantun piyambak, mênawi angsal salikur utawi kèngsi, sadaya kawon, wudhunipun, kajawi ingkang kèngsi rumiyin (sampun mênang), manawi gêsang, ngabên kathah-kathahan, bilih sami, mênang bandar, kawonipun bilih kaot satunggal sapiturutipun, sanadyan pêjah taksih mênang kalihan ingkang pêjah rumiyin. Dene ingkang tumraping totohan sanèsipun wudhu botên makatên, ingkang angsal kalih ngas utawi salikur rumiyin, sampun mênang, bilih sami angsalipun, baul. Kêrtu tiga utawi sakawan sami kathahipun, utawi sami pêjahipun inggih ugi baul, mila pêjah gêsang katingkêm kemawon, pambikakipun saking panêdhaning mêngsahipun (ngabên).
Kêrtu alit punika damêlan Cina kangge kasukanipun têtiyang Jawi, kathahipun 120 iji, ananging namung kadamêl 30 warni, sarta lajêng kaperang dados 10 bagian saperang-peranganipun kadamêl 3 warni, saha sami ajinipun ing dalêm sawarni cacahipun 4 ping 30 = 120, mantuk kados ing nginggil wau.
a. kêrtu satangsul = 60 = ½ lampahan
thothit gambêlok (tigan utawi namung ijèn).
b. Kangge thothit (tigan utawi namung ijèn) sarta kangge kowah (sakawanan) kasukanipun têtiyang èstri, punapadene kangge pèi (tigan utawi namung ijèn) tuwin kangge bêlit (ijèn dumugi gangsalan) kasukanipun têtiyang jalêr.
c. Kangge kowah nêman, kasukaning pangantèn.
d. Kangge thothit sakawanan, kasukanipun para putri.
1. Iyo kasut,kisut (dan di tempat lain). kucing bêdor
punika ingkang kadamêl baku cina lintrik, dika utawi abang irêng, kados ta:
totohi nama gor-goran, sintên ingkang angsal gor mênang, utawi dipun totohi abang irêng tuwin cina lintrik, sintên ingkang kalêrêsan pêthèkipun, mênang.
Bilih pamainipun mênang kaping kalih nama banjir, bladhêg mênang kaping tiga nama ladhu, punika dipun pasangi tumikêl-tikêl, kados ta: pasang satali kawon, dados satêngah kawon malih dados sarupiyah, mêksa kawon malih dados kalih rupiyah, makatên salajêngipun, punika botohan ingkang cuwak piyambak. Mênggah wijanging kêrtu sarta kuwasanipun kados ing ngandhap punika:
a. Cina ingkang agêng piyambak: ratu, ambawahakên kênci, kênci ambawahakên ro, têlu sapiturutipun dumugi sanga cina, gundhul kalêbêt cina bilih main gangsalan, sarta sadaya wau nama cina cilik tanpa
Kasukan thothit gambêlok lett. a. punika kasukaning lare tigan utawi ijèn, mênawi tigan, cêpênganipun 7 x 3 = 21, bikakanipun 6 x 3 = 18, ingkang mêngkurêb 21 = 60.
Ingkang dipun dumi rumiyin raja, 7 bikakan, ênêm, lajêng patih 7, bikakan, lajêng unyik 7, bikakan 6 = 21 en 18, satirahipun 21 ingkang mêngkurêb, gunggungipun sami kados ing nginggil wau = 60.
Mênawi ijèn, cêpêngan sarta bikakanipun sami nyadasa x 2 = 20 x 2 = 40, ingkang mêngkurêb 20 = 60.
Unyik dipun bikak, nanging patih botên kenging ningali gendholan, raja nêdha
abrit sanadyan namung satunggal ajinipun 10, kêrtu cêmêng sanèsipun kêdah pikantuk rujuk, sawêg gadhah aji 10, bilih gèsèh botên dados utawi [u...]
[...tawi] tanpa aji, watêsing pêjahanipun 40, agêngipun 100 minggah, mênang totohanipun.
Thothit Tigan Salampahan, Lett b.
Cêpênganipun 14 x 3 = 42, bikakanipun 12 x 3 = 36, ingkang mêngkurêb 42 = 120.
Thothit Sakawanan Kalih Lampahan, Lett d.
Cêpênganipun 20 x 4 = 80, bikakanipun 20 x 4 = 80, ingkang mêngkurêb 80 = 240.
Thothit punika nêdha, ambucal sarta ambikak agêgêntosan, ingkang rumiyin raja, lajêng patih, lajêng unyik, ngangkah pados rujuk sakawan, ajinipun 10. Bilih namung angsal rujuk 3, inggih namung aji 3, rujuk 2, botên dados, namung ratu, kênci, sanga bang ajinipun sanès, angsal rujuk 4, ajinipun 20, rujuk 3 ajinipun 10, rujuk 2 botên dados, nanging têksih gadhah aji 2 sanadyan namung angsal 1 inggih gadhah aji 1, mila sami amêrlokakên nêdha abrit, sintên ingkang angsal rujuk sakawan kathah, punika ingkang mênang piyambak, pintên kaotipun tinimbang kalihan ingkang pikantuk rujuk sakawan sakêdhik, inggih punika ingkang dados pikawonipun, [pikawoni...]
[...pun,] saupami tohipun sadaya suwang, bilih kaot 10, bayaranipun suwang, kaot 15 kalih tèng, makatên salajêngipun, namung ingkang kawon piyambak
ingkang main 12 tanpa bikakan, kêrtu ingkang dipun bucal kenging kapêndhêt dhatêng mêngsah ing
kêrtu mêngkurêb sisanipun ingkang kapêndhêt dados cêpêngan nama ngiyuk, dene pangangkahipun pados jodhoning cêpêngan niga niga utawi 3 x 3 = 9, namung janji sami angkanipun kemawon utaminipun sami warninipun nama bak utawi mata (gadhah aji indhaking bayaran utawi kadamêl petangan bilih mawi angêpot yatra utawi barang, sintên ingkang pikantuk bak rumiyin piyambak kathahipun 12, punika ingkang mênang totohanipun) ingkang kalih kêdah pados sami angkanipun, bilih sampun pikantuk sami nama:
1. Sampun gadhah bak, sawungipun gèsèh nama mêtu kowah.
2. Sampun gadhah bak, sawungipun rujuk nama mêtu cêki kowah.
3. Sampun gadhah bak, sawungipun rujuk mêdal gèsèh nama mêtu kowah = no 1.
4. Dèrèng gadhah bak, sawungipun rujuk nama mêtu nocok cêki.
5. Dèrèng gadhah bak, sawungipun gèsèh sanadyan mêdal botên dados.
Lajêng ambikaki kêrtu ingkang mêngkurêb, sintên ingkang mêdal cêkènipun rumiyin, punika ingkang mênang, mênawi mêdal ngajêngipun piyambak nama rabas, punika langkung kathah bayaranipun tinimbang mêdal tôngga (mêngsahipun) sarta mawi dipun totohi piyambak nama rabasan, ajining bak cêkèn tikêl kalihan bak ingkang wontên cêpêngan. Dene mênawi cêpênganipun angsal kalêmpak gangsal utawi ngantos wolu, ingkang rujuk kalih kalih kenging kadamêl cêki
utawi sanga glindhing (= picis) ajinipun 10.
Cêpênganipun 14 x 3 = 42, bikakanipun 36, ingkang mêngkurêb 42, gunggung 120, dados sami kalihan thothit tigan.
Raja nêdha utawi ambucal sarta ambikak rumiyin, tumuntên patih mawi kenging ningali gendholan (bikakan ingkang kantun piyambak sangandhaping unyik, kenging dipun tingali piyambak) wusana unyik (anggadhahi bikakan ingkang kantun piyambak sarta kabikak nama unyik) mila bilih cêpênganipun ingkang kantun piyambak tumbuk kalihan unyik, nama tungguk.
Pangangkahipun, andadosakên warni tiga ing nginggil wau sadaya, sarta amêjahi mêngsahipun (ngangkah rujuk tiga utawi ngêbyuk sakawan) bilih pikantuk warni tiga wau nama dados sarta mênawi pikantuk malih ing salah satunggilipun, kalêbêt tumut dados, namung bunci irêng botên namung ingkang warni tiga sampun turut wêwahanipun inggih kêdah turut ugi, kasut, plompong tiga sae kêdah ngalih utawi niga nama bunci rangkêp, bilih botên turut, wêwahanipun botên dados, dados beda kalihan ingkang kathah-kathah, dene wêwahanipun pat tambur, lima kanthong sapiturutipun inggih kêdah turut, dene mênawi botên sagêd dados, namung kalêbêt ing petangan punapa ajinipun, sarta sawarnining iyo namung aji nyatunggal, mila sakalangkung awrat bilih angsal iyo sarta ro botên dados, nama gendhongan.
Bilih sampun rampung pamainipun lajêng kapetang kathah-kathahan pikantukipun, ingkang angsal kawan atus minggah punika ingkang kathah piyambak sarta mênang totohanipun kawan atusan, kawan bêlahan, ambuntut (te: rangkêp kiwa têngên) bayaranipun kathah. Angsal 350 minggah
te saking ingkang kawon piyambak sarta bayaran saking kiwa têngên, kirangipun saking kawan bêlah ingkang agêng piyambak namung angsal te sarta bayaran, ingkang dhawah têngah ambayari pikawonipun dhatêng ingkang mênang piyambak sarta anampèni bayaran pamênangipun saking ingkang kawon piyambak, pintên kaotipun petang jung, saupami sadasa sadhuwit, kaot satus bayar suwang, kawan dasa kêthip kaot sèkêt dumugi wolung dasa bayar kalih kêthip. Satus satali kaot satus sadasa bayar satêngah. Mênawi botên sagêd angsal kalih atus, pêjah, kêbuntut utawi bayar te rangkêp.
Kasukan bêlit punika kasukan ingkang kasar piyambak tinimbang kalihan kasukan kêrtu sanèsipun, enggal manasi, iribanipun kados salikuran (pados salikur), bêlit pados angsukan (15), nanging botên nama limalasan, ingkang dipun
kangge petangan 1 utawi 11 zie 1 bov. mila sawung iyo kadhawahan sakawan mangsuk 11+4 = 15, nanging mênawi kadhawahan ratu iyo abrit = 10 zie. bov. botên pêjah, awit lajêng kadamêl petangan 1+10 bêlit, 11 kakurêbakên, namung awakipun piyambak ingkang sumêrêp utawi kenging mêndhêt malih, nanging langkung saking petangan 15 pêjah. Watêsipun mêndhêt kêrtu namung kaping 4, dados cacahing kêrtu 5, kalêbêt sawungipun. Bilih petanganipun kêrtu 5 iji wau kirang saking 15 nama mangsuk kêrtu. Saupami sawung iyo = 1 mêndhêt namung tansah kadhawahan ing iyo kemawon ngantos rambah kaping 4 (= 5 kêrtu), sanadyan petanganipun sawêg 5 nama mangsuk kêrtu, mênang totohanipun.
Ingkang mêndhêt rumiyin piyambak nama atas, lajêng ngandhape saurutipun mênawi ingkang nginggil kêrtunipun mangsuk, ingkang ngandhap kawon sadaya, kosok wangsulipun mênawi ingkang nginggil pêjah sadaya, ingkang ngandhap piyambak mênang tanpa mêndhêt kêrtu, mênawi ingkang nginggil namung bêlit, ingkang ngandhap mangsuk, mênang ngadhap, nanging mênawi sami bêlit sarta ingkang ngandhap purun anglanggar (ngabên kathah-kathahan petanging cacah) mênawi [mê...]
bibaran, namung ingkang kasukan pèi lajêng, ngantos dumugi enjing sawêk bibar.
Nyai Ajêng: Bok Karyaboga, mêngko kowe
mawon, sanadyan mungoni, nanging bêdhug êmpun bibar.
Sasak: Iya ta, wong wis jênêng ora ana pagawean. Pamonge si bayèk wis ana: bok Jagakarsa, sarta esuk sore isih didadah ing dhukun bok Sandilata, bakal nganti salapan dina kaya wis ora ana kang dadi ati.
Mas Ayu: Kula inggih dhèrèk badhe mantuk, bakyu,
pancèn sampun badhe kumêcap nyuwun pamit ing sampeyan, kasêlak sampeyan ngandika badhe kondur.
Mas Ayu: Sayêktos bakyu, kalihan kêng rayi dintên punika badhe saos.
Sasak: Ayo ta, saiki bae sisan mêtu Pasar Kliwon, ngiras ngampirake adhimu mas ayu. Wis ta, ndhuk, aku mulih karo ibu-ibumu. Bojomu isih turu ana ing pandhapa karipan olèhe nêmoni dhayoh mau bêngi.
Radèn Ngantèn: Inggih. ibu benjing-enjing kula aturi wangsul.
Nyai Ajêng: Apa niyat mulih mung dianggo sarat bae.
Radèn Ngantèn: MangMang ênggihi. mawon ta bu.
Radèn Ngantèn: Bok Karyaboga, dina iki salapane putumu dèn bagus, gawea slamêtan tumpêng, lan inthuk-inthuk, bathok bolu (bolong ngandhap) dipun lambari godhong lajêng dipun dèkèki arêng jati sarta katul, lajêng dipun tumpangi godhong malih, lajêng dipun sèlèhi uncêt (pucuk tumpêng) pucukipun dipun tancêbi brambang tuwin lobok abrit, tigan gumlundhung, [gu...]
[...mlundhung,] sajèkna ing dagan paturoning bayi tumpangna ing papon. Lan sabanjure ing têmbe buri yèn si thole kanginan, gawèkna inthuk-inthuk kaya mangkono mau, ora susah tak prentahi manèh, mangkono manèh sabên wêtone tinêmu
awit wêtone si thole Salasa Lêgi, upama Sêtu Pahing iya sanga dhuwit, mêngko sadhela sibu rak nuli rawuh, yèn durung korakit, kowe didukani.
Karyaboga: Inggih sandika (krètèk-krètèk) punika kados swaraning kareta, la la inggih ibu ijêngandika rawuh. Kula mêdal, dara.
Nyai Ajêng: Dhuk, si thole êndi.
Radèn Ngantèn: Dipun êmban pun Riwug wontên ngèmpèr
wis bagus, rêsik durung nglilir. Bèi.
Nyai Ajêng: Gilo, iki rambute anakmu cukuran sapisan rawatana, tunggalna dadi siji karo taine kalong lan coplokane pusêr. Pêrlune ing têmbe buri yèn anakmu wis gêdhe, gawèkna ali-ali giligan, mas utawa suwasa, bobote satai kalong lan sarambut cukuran sapisan winor dadi siji. Dene coplokan pusêr iku, yèn ana karêpe anakmu dhêmên marang aji jaya kawijayan kadigdayan lan kanuragan, ora têdhas tapak paluning pandhe
Karodene manèh bakal aduse patang puluh dina bojomu mung kurang patang dina, iku kogêdhe apa ora.
Tangkilan: Bok inggih namung mêndhêt pêrlunipun kemawon kadospundi, namung wilujêngan sêkul janganan saha ngaturi para sêpuh sawatawis nguningani ing adusipun, tiyang kala tingkêb [tingkê...]
[...b] sampun kaagêngakên, kalihdene malih adus kawan dasa dintên kaagêngakên punika rak anggènipun tiyang agêng, mênawi tiyang alit ingkang dipun agêngakên tingkêban, ewadene kula namung dhèrèk karsanipun ibu.
Iya ta wis, mung dijupuk pêrlune bae.
lôndha mêrang banyu asêm nganggo kêmbang sing wangi-wangi banjur dokokna ing jamban pasiraman kulon, êngko aku arêp adus kramas kabênêr patang puluh dina, ibu ibu kang bakal rawuh mrene. (Botên kacariyos patrapipun, amargi namung adus salimrahipun kemawon, namung kaot wontên ing toya sêkar sataman, sarta lajêng ngadi busana anggêgônda, agêlung sêkar, punika wiwitipun kenging tinunggil tilêm dhatêng ingkang jalêr).
(Wilujêngan 2, 3, 4, 5, 6 lapan, kajawi sêkul janganan, botên wontên, mila botên kacariyos.
Radèn Ngantèn: Bok Karyaboga, mêngko pitung lapan utawa pitung wêtone putumu dèn bagus, tumbuk wuku (tingalan pawukon wolung wulan
irêng, biru, kuning, putih, wungu lan jambon, têtêlane sing cilik-cilik bae, wis ta nuli lakonana.
pamundhut sampeyan uwos para dhahar saha kambangan tuwin sambêran kangge wilujêngan pitung lapanipun putra sampeyan, kalihan pantun tuwin jujutan sakêdhik, punapadene rosan rêjuna tigang lonjor, kangge isarat mêdhun
a: E, iya, reyalane kok gèsèh.
b: Mênawi ladosan pasumbang raja pundhut saminipun namung ngladosi reyalan prah, ingkang kêdah reyalan sêpuh namung paos.
Tangkilan: Ya wis ta, tinggalên ing kono bae. Nimpuna.
Tangkilan: Gulo dhuwit pasumbang saka Bêkêl Jêthis tunggalna karo dhuwit pasumbang liyane kang pancèn ora mêtu.
Paribayungan: Nigi lhe yu, bêras para dhahar, bèbèk pitik king (verk. v. saking) kula, dhawahe dara
ijêngandika dara nyai mangke mênawi sampun rawuh.
Radèn Ngantèn: Dokokna ing kono bae dhisik, sibu rak nuli rawuh. La kae apa wis rawuh ana ing latar, ibu nyai karo ibu mas ayu.
Nyai Ajêng, a: Dhuk, kowe wis mirantèni slamêtan sarta sarat-sarat.
Radèn Ngantèn, b: Wilujêngan sampun ibu, namung isarat [isara...]
[...t] sawêk jadah warni pitu, ôndha têbu, pantun sarta kapas sampun wontên, toya sêkar sataman inggih sampun wontên.
b: Punika dèrèng, pancèn kula sumanggakakên ibu.
a: Lah iki wis dak gawakake pisan saisine, anggris, rupiyah, wukon, talèn sarta dinar mas utawa anggris rupiyah, wukon sarta talèn salaka wis pêpak kabèh, rajabrana sing pêrlu-pêrlu iya wis ana, gêlang, kalung, kroncong, ali-ali sapanunggalane. Wis ta ayo nuli dikur-kuri, si thole êmbanên.
b: Inggih. Punika kêdah mudhun kemawon ibu.
munggah ngôndha. Wo sêmpal untune, kurang bakuh olèhe nancêpake, munggah manèh munggah manèh gèr sikile. We sêmpal manèh, wis, wis, wis bubrah. Kuwi ndhuk kurungane, kurungna kene. Gilo gilo bokore
gèr, gonên dolanan, we, pari karo kapas sing dijupuk, besuk dadi pyayi desa nyêkêl bumi pangrêmbe, wis wis, rene rene gèr, adus banyu kêmbang sataman, cik bèn bagus. Kene sayake sêmbagi putih kuwi, gêlang kalunge diênggo ya gèr, wah baguse (punika wiwitipun bayi kenging ngangge mas intên). Kene kene linggih klasa pasir. Dhi, mas ayu, bokoripun punika sampeyan pêndhêt mriki, sampeyan kur-kuri pisan.
Mas Ayu: Inggih. kur kur kur (nguwur-uwurakên wos kuning ingkang dipun wori yatra mas salaka tuwin rajabrana) jupuk apa jupuk apa, we anggris êmas sing dijupuk, besuk bakal brèwu.
Karyaboga, b: Punika rak dede dintên Salasa Wage tingalanipun putra sampeyan dara dèn bagus ta dara.
a: Busuk kowe kuwi, tingalan taun iku
lair sasi Rabingulakir tanggal ping 10 wêtone taun ya mbesuk Rabingulakir tanggal kaping 10, dadi etunging taun loro, nanging ganêping sasi lagi 12, = sataun bênêr. Yèn tingalan wukon metung tumbuking wuku, upama laire wuku Landêp, besuk wuku Landêp manèh ing dina pasaran
banyu, banjur ginawe giligan sadriji-driji, banjur dikêthok-kêthok [di...]
[...kêthok-kêthok] saprayogane, banjur dikukusake dang, yèn wis kêkêl diêntas, kang saparo dicêmplungake ing juruh santên dadi gaul abang, saparone dicêmplungake ing santên bae dadi gaul putih, banjur digodhog kang nganti tanêk, yèn wis matêng diwadhahi nganggo didokoki santên kanil. Apa kowe wis mangêrti.
b: Sampun dara, punapa lajêng damêl sapunika.
a: Iya, sarta yèn wis rampung banjur wadhahana ing takir pisan, gawea rong ambêngan bae.
Nyai Ajêng: Bèi, dhawahe bapak (ambasakakên ingkang ingujaran) si thole dikakake (verk. v. ingandikakake) nyapih, awit umure wis nêmbêlas sasi lumaku iki, bocah lanang yèn kakehan banyu susu iku kêthul atine.
Tangkilan: Punapa botên taksih kalitên ibu.
Nyai Ajêng: Ora, wis sêdhêngan, wêwatoning panyapih iku yèn bocah lanang 15 sasi têtêp utawi 16 lumaku, yèn bocah wadon, 18 sasi têtêp utawi 19 lumaku.
Radèn Ngantèn: Raosing manah kula taksih awrat sangêt ibu, mêsakakên dening taksih
alit, iba badhe budinipun, kula badhe tansah kamiwêlasên, botên kolu ningali.
Nyai Ajêng: Sing ora mêsakake sapa, kandhamu kuwi, ananging bakal mêsakake êndi karo têmbene anakmu kêthul atine, karo kang mangkono iku rak wis digalih bapak. Bok Jagakarsa.
Nyai Ajêng: Kowe gawea pirantine wong nyapih bocah, dèn bagus mêngko sore arêp dak sapih.
anjampèni lare kairasakên wontên ing cangkêm kalayan jampi ingkang sampun kapipis lêmbat, kabuntêl ing suwekan mori pêthak, toyanipun kaêpuh) dhewe, karo ênjêt sathithik ginawe ngadoni ampas jamu iku kanggo
wong, cucuk, kuku lan kulit rêmpêla pitik, dikongsi gosong, banjur digêrus, [digê...]
[...rus,] dibanyoni dubang wurung (nginang idu sapisan).
3. Pupuk, dhadhap srêp, upa lan uyah sawuku, dipipis banjur dilawêt sing lêmbut.
4. Wêdhak, parêm lan pupur.
5. a. Ombèn-ombèn banyu dhukut sèwu (bubukan banon sarta ampo kalêbêtakên ing toya tawa ing pangaron enggal, lajêng dipun cêmplungi agêl sakuwêl minôngka saringanipun, toya wau kapêndhêt bêningipun kemawon, lajêng kailing ing kêndhi enggal, raosipun antêp sarta asrêp).
b. Ombèn-ombèn wedang lêgon dhadhap (godhong dhadhap srêp ingkang garing (minôngka tèh) sarta babakanipun kagodhog sarêng.
Nyai Ajêng: Wis ta banjur tandangana.
Nyai Ajêng: Bok Sandilata wayah mene durung têka.
Radèn Ngantèn: Mangke sakêdhap kados dhatêng. Lah punika sampun katingal.
Nyai Ajêng: Bok Sandilata, mêngko sore
Ngantèn: Mik mik gèr, mik (nusu).
Nyai Ajêng: Dhuk saiki wis surup, olèhe nusu anakmu apa wis warêg.
Radèn Ngantèn: Kados sampun bu, mêntas dipun dadah punika wau lajêng ngêbêb (botên kèndêl-kèndêl) kemawon, kados sakeca badanipun karaos ngêlèh.
Nyai Ajêng: Wis ta, kene dak êmbane, kowe nuli andhêlika aja katon-katon manèh, anakmu nèk nganti wêruh mundhak beka (mundhak = andadosakên, beka = budi nangis) kathik nganggo nangis, kuwi bocah apa ta, wis mranaa.
Nyai Ajêng: Bok Jagakarsa, sangisoring wit gêdhang buri mau [ma...]
[...u] apa wis kodokoki pangaron isi banyu kêmbang sataman.
Nyai Ajêng: Pangarone apa wis kolèlèti tape kaya wêkasku.
Nyai Ajêng: Kowe kuwi lalèn têmên ta, nuli lèlètana, iku sarat masrut pêrlu, ora kêna kêlalèn. Môngga dhi, pun thole dipun ubêngakên ing griya.
Mas Ayu: Môngga. Sampun jangkêp kaping tiga bakyu.
Nyai Ajêng: Dèrèng, sawêk kenging kapetang kaping kalih, awit ubêngipun wiwit saking griya, dene ingkang kadamêl baku kapetang mubêng saking wit pisang, bilih
lalèkna nyang biyungne, aja mulat tènge, yèn ora wêruh githoke dhewe, yèn wis sapasar kowe dak opahi [o...]
[...pahi] tape sapikul) (mila pangaronipun dipun lèlèti tape, pratôndha yèn badhe suka epahan tape). Bok Jagakarsa, banyu kêmbang sataman iki tutupana sing bêcik (= brukut of rapêt) yèn wis sapasar arêp dianggo ngêdusi si thole, sêdhêng wis rapih.
Nyai Ajêng: Kowe kuwi barang-barang lali. Sêga thok sacêthing cilik, lawuhe mung bakaran êndhog, tanpa apa-apa manèh, apa iya kowe lali manèh.
Karyaboga: Botên, botên dara, botên, sapunika sampun botên supe malih.
Kacariyos Radèn Ngantèn Tangkilan sarêng anakipun Radèn Bagus Suwarna sampun dipun sapih, lajêng wawrat, dumugi ing môngsa gadhah lare mêdal èstri, dipun sukani nama dhatêng êmbahipun Mas Ngabèi Bêndung: Radèn Rara Suwarni, lampah-lampahipun botên kacariyosakên, amargi namung wor misah prasasat botên [botê...]
[...n] wontên sanèsipun, sapunika ingkang kacariyos lare jalêr èstri kakang adhi dumalundung botên wontên sangsayanipun, kalis ing sakit enggal agêng kados ingêdusan toya gege (ngumur 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 en 9 taun botên kacariyos) ingkang jalêr ngumur 12 taun, ingkang èstri ngumur 10 taun.
a: Wêtonku tumbuk ngumur 33 taun, slamêtane apa wis kopikir.
b: Rak siyos benjing tanggal ping 7 wulan Rabingulakir ngajêng niki ta.
b: Saniki tanggal ping 27 tasih kirang 10 dalu.
b: Mawi napa ta, rak inggih ming wilujêngan sêkul janganan mawon pintên dangune.
a: Karêpku arêp dak gêdhe nganggo ngatur-aturi kônca, nanging sisan wragade anakmu si ndhuk arêp dak sunatake pisan, awit wis sêdhênge ngumur 10 taun, besuk têtake anakmu si thole iya bakal dak barêng karo tumbukmu, elingku umurmu kacèk têlung taun karo umurku, saiki si thole lagi ngumur
12 taun, têlung taun êngkas dadi ngumur 15 taun, iku sêdhêngan wayahe
Ênggih, nanging saniki kula sampeyan paringi yatra.
b: Satus rupiyah mawon kriyin.
a: Iya ta, mêngko tak jupukake sadhela. Ênya gilo limang kampil dhuwit pêcah, sakampile isi rongpuluh rupiyah, ping lima dadi satus rupiyah.
dhaharipun 3, punika sanèsipun uwos lami, ingkang kangge cêpakan wontên ing dobong botên kula petang.
têtêsan kemawon, uwos samantên kados sampun cêkap.
a: Sukur, yèn karangamu wis cukup, aku ngandêl marang kowe. Besuk tingalan iku kowe gawea tumpêng 33 sing gêdhe loro (sakêmbaran lanang wadon) sing cilik 31, lan gawea sriyatan, zie blz 15 art. 1 o apa
a: Wêdhus tujah mono kang sikile ngarêp karo pisan pancal putih.
b: Inggih, namung rêginipun kula kirang têrang, awit kula dèrèng nate tumbas.
a: Takon-takona rak iya ana sing wis tau wêruh, mongsok adoha rêga karo têngah mangisor ora,
mlayu tuku bumbu mênyang warung, iku saru.
b: Kadhawahakên kemawon dara, ingkang badhe kula tumbas.
a: Iya brambang bawang, uyah trasi, tumbar jintên, salam laos, krècèk, balur sapanunggalane, lan sayuran kanggo ing meja kobis
Êndhog wajar tukua 200 bae, yèn ana kurange gampang.
b: Tigan kamal utawi pindhang punapa botên tumbas.
a: Aja tuku êndhog pindhang, tukua kamale bae ka 50 sudhiyan pangan niyaga. Tumuli tukua panganan wowohan kang apik-apik, aja wêdi ing larang, kanggo suguh pista ing dalêm lan ing pandhapa, kaya ta: jêruk kêprok, jêruk pacitan.
b: Jêram pacitan punapa botên angèl pandhaharipun.
a: Nèk kowe iya angèl, wong kooncèki [ko...]
[...oncèki] kulite, kuwi ora mêngkono, pandhahare disigar-sigar ing lading banjur dibêsèt kulite gampang bae, mung disêsêp dikêpahi ana ing ambêng.
b: Dados ingkang kalap namung duduhipun kemawon.
a: Dhasar iya mêngkono. Lan tukua jambu, dhuku, manggis, salak, lan gêdhang êmas.
a: Pêlêm iku sanadyan enak, nanging susah olèhe dhahar anggupaki asta, dadi ora kalêbu ing meja, tukua sing pancèn didhahar bae.
b: Panganan para kangge cadhongan niyaga punapa botên tumbas pisan.
iya saprayogane, ora susah bêcik, sok uga katon rêma utawi pêpak.
a: Bèbèk pitik kowe rak wis ora tuku.
b: Botên dara, sampun cêkap ladosan saking dhusun.
a: Iwak kêbo kowe tuku mênyang ngêndi.
b: Punapa botên mragat, dara.
b: Prayogi midhe dhatêng pêkên agêng kemawon, tinimbang dhatêng ing Jagalan, awit rêginipun prasasat sami, ing pêkên agêng wontên awisipun sawatawis, cêlak pambêktanipun, epahan bêrah mirah, ing Jagalan wontên mirahipun sawatawis, têbih pambêktanipun, epahan bêrah awis
a: Kiramu kowe arêp nganggo iwak kêbo bobot pirang atus.
b: Mêndhêt wawrat gangsal atus (= 25 kati) kemawon rumiyin, kajawi jêroan utawi utak.
a: Bot satus (= 100 = 5 kati) rêga pira.
b: Awis-awisipun sakatos rêgi satangsul, kaping 5 dados 15 wang (1 kati = 20 reyal x 5 = 100 a 25 c x 5 = f. 1.25 x 5 = f. 6.25).
a: Iya bok, sêdhêngan jupuk bobot limang atus bae dhisik, yèn ana kurange, gampang. Iku daginge kang êmpuk gawenên dhèndhèng age lan diêmpal, koyorane [koyor...]
[...ane] gawenên iwak duduh, utawa têrik tuwin
kecap loro. Karo manèh gawea panggang jago kang lagi lumancur papat, arèhana santên kanil, iku kabèh ladèn rong prangkat, dhahar dalêm karo dhahar pandhapa paronên byak bae, besuk kang saparo tanpaknatampakna. marang Si Jayanimpuna, saparone ladèkna marang dalêm. Iku yèn koèstokake kabèh wis ora kurang samuwa, mulane aku tutur akèh-akèh, awit yèn wis akèh dhayoh, aku [a...]
[...ku] wis ora bisa caturan karo kowe bab pisuguh, saru yèn aku isih amikir marang kabutuhaning pawon, mulane kowe dibisa. Kowe dak gawani dhuwit 50 rupiyah, bubar gawe bae etung-etungan pira êntèke.
a: Wis ta mangkata, bok Jagakarsa undangên mrene.
a: Môngsa, bocah durung ganêp ngumur 10 taun bae kasèp.
b: Kala putu kula pun Caplis rumiyin ngumur 8 taun sampun kula sunatakên, anakipun tôngga [tông...]
[...ga] kula bok Warujêne inggih sawêg ngumur 8 taun dipun sunatakên.
a: Gèsèh kowe kuwi, anake wong kampung kopadhakake karo anakku utawa putraning priyayi.
a: Beda-bedaa, yèn isih kêcilikên iku kajaba durung mangsane dêloke saru.
b: Dados kosok wangsul kalihan cipta kula.
b: Anggèn kula tumbas plemek pintên dara.
a: Aja akèh aja sathithik, jupukên madyane bae, yèn ora sungsun pitu iya sanga.
warni kalih nigang kacu = 2 punika sampun warni 9.
a: Iya samono bae wis cukup. Lan tukua jarik cap-capan sakodhi (20 iji)
a: Karodene manèh sisan gawemu banjur golèka godhong kanggo lèmèk ngisor, kaya ta: godhong kluwih, godhong apa-apa, godhong kara, godhong dhadhap sêrêp lan alang-alang.
b: Inggih sandika, ngajêngakên kangge ing damêl kemawon kula mêndhêt sakêdhap.
a: Sakarêpmu sok wisa aku tutur. E, ora bok, mangkatmu iki bêcik mampira mênyang omahe bong wadon bok Wagaprana ing kampung Rêksanitèn dhisik, saka kono banjur mênyang pasar, bejanana yèn besuk ing dina Salasa Lêgi dak undang mênyang omahku, wayah jam 8 esuk wisa têka ana ing kene, tak kon nyunati dèn lara.
wadon, sunate dèn lara, aku gawèkna ngèngrèng ulêm.
Sêrat saha ingkang pangabêkti (of sarta ingkang taklim en salam taklim dan salam) Ngabèi Tangkilan sakalihan, katur panjênênganipun ingkang rama (of raka en rayi dan putra) Radèn Ngabèi (of Mas Ngabèi) ... sakalihan.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga ing panjênêngan sampeyan, benjing ing dintên Salasa Lêgi tanggal kaping 7 wulan Rabingulakir punika kalêrês tumbukipun wêdalan kula ngumur 33 taun, enjingipun anyunatakên anak kula èstri nama Suwarni.
Ingkang punika mênawi andadosakên dhanganing panggalih saha sêla ing padamêlan, benjing malêm Salasa Lêgi wau panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak dhatêng ing griya kula, lêlênggahan among suka sakaparêngipun ing panggalih, supados angsala pandonga wilujêng sapanginggilipun, saha ing dintênipun Salasa Lêgi wanci jam 9 enjing rayi sampeyan ibu (of bok ayu) dipun aturi tiyang èstri, mugi kaparênga anguningani rising sunatipun anak kula wau [wa...]
[...u] supados angsala barkah pangèstu wilujêng sapanginggilipun, wusana sangêt ing pangajêng-ajêng kula saha tiyang èstri rawuhipun bapak sakalihan.
a: Gawanên mrene tak priksanane. Kaya wis kapenak kabèh, mung têmbung panjênêngan sampeyan (2o de pers.) aku ora dhêmên, bêcik nganggo têmbung rakêt: Panjênênganipun bapak (3o de pers.) wis nuli garapên, mung iku owah-owahaku, mêngko sore rampungna, banjur ladèkna marang aku tak tèkênane,
puniko, amargi badhe nguri-uri boso Jawi. Saking ‘google’ wonten nami mas Budhi lan geguritan wonten majalah Damar Jati. Dalem mboten dhong bab geguritan lan pakemipun. Mbok menawi mas Budhi saged maringi keterangan khusus bab geguritan. Tiyang Amerika katresnan sanget kaliyan boso lan kabudayan murni, kados boso lan kabudayan Jawi. Dalem mboten lilo menawi mbenjang kapan-kapan malih, putro wayah asli Jawi, kedah sinau boso lan budaya Jawi saking tiyang Amerika mriki.
Layangmu tak tompo wingi kuwiWis tak woco opo kareping atimuTrenyuh ati iki, moco tulisanmuRa kroso netes elo ning pipikuUmpomo kangenku dadi suwiwiIki ugo aku mesti enggal baliNing kepiye maneh, mergo kahanankuCah ayu entenono tekakuRa maedo sopo wong sing ora kangenAdo bojo pengen turu angel meremRa maedo sopo wong sing ora trenyuhRa kepethuk sak wetoro pingin weruhPercoyo akuKuatno atimuCah ayu
iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.Pocung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Badhe mlebet gandok 23 kok mboten saged njih.
penjenengan saged kok kulo mboten. Kulo cobi langkung kori ngajeng njih tetep mboten saged.
nuwun sanget Ki Yudha….eh Ki Gundul, mmgk 23 nembe kemawon kulo undhuh. Meniko wau kepengin mlebet gandok 23 namung badhe maos komenipun poro kadang sedoyo.
Balas	On 21/04/2011 at 20:41 ki GundUL said: mentrikE pada LIBURAN ki Panembahan,
Balas	On 21/04/2011 at 20:43 yudha pramana said: mentrikE pada diPINGIT ki PA….Panembahan,
Balas	On 21/04/2011 at 20:45 yudha pramana said: sugeng DALU kadang GSeta…selamat berLIBUR
Balas	On 21/04/2011 at 20:56 gembleh said: iNGGIH, SUGENG DALU UGI KI
arga said: mmgk 24 sampun kulo undhuh sonten wau. Libur tigang dinten mesthi rampung maos 24 jilid.
Balas	On 21/04/2011 at 21:52 arga said: Wah leres Ki Ismoyo, jebul laptop kulo ingkang bermasalah. Namung anehipun ingkang mboten saged dipun bikak ngantos sepriki namung jilid 23 thok, menawi ngeklik sanesipun njih lancar kemawon. Sakmeniko sareng ngangge Computer CORE 2 Duo, gandhok 23 saged dipun lebeti kanthi cepet.
nuwun Ki, titipanipun ingkang pun beto Neng Mita sampun katampi.
Balas	On 25/04/2011 at 13:05 Van Hallen said: ki link ipun koq mboten wonteh njih ?!? Nyuwun tulung sanget
Panceng ngilani tenan cah wedok jaman saiki la wong nganggo jilbal udele ketok po ra tambah bubrah bocah iki ….mbok mending ra’sak jilbabpan trus nganggo singlet wae rak malah isis ora sumuk alias gerah alias
ketok po ra tambah bubrah bocah iki ….mbok mending ra’sak jilbabpan trus nganggo singlet wae rak malah isis ora sumuk alias gerah alias
opo maneh nggo tambahan “ayu”, sugih, nurut bojo, seneng karo cah
mbentuk opo sik… sapu lidi, Gendul, opo wong2ang sawah?
babar blas gak … mending golek sing budi pekertine mbentuk Tok….
karo terakhir Tok… rasa2ne nek mung menyalahkan ing jilbaban yo kurang adil… mestine Cah Lanang sing matane senenge jelalatan weruh mbok2 bodi montok nganggo kemben ngepress juga kudu di tatar… mestine yo melu njogo ora usah
piye meneh lha wong lanangan asyu koyo
ngono iku hare ….. arek wadon saiki …….. nek ono sing
karo lanangan neng suket2. wis emboh dunyane wis tuwo… menungso dora genah tujuane pengene neng suwargo neng selak ra betah ngenteni malah golek suwargo donyo.
“Bisane inventarise akeh nemen? aturane sing endi?
toli nggo apa bae dongen? Ana sing nggo wira-wiri
nginung kya kuwe.. wong inungan
sg 10 ewu seliter, pan kpriben engko
--- 10 : [2] ---
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 10 : [3] ---
12. ing Surabaya lawan Garêsik | Lamongan Lasêm Sidayu Tuban | Japara Dêmak sarênge | ing Juwana lan Kudus | ing Sêmawis wus sami mulih | maring nagaranira | sowang-sowang sampun | mariyêm kêkalih ika | wus
sakèhing baris | Ki Mandura lampahnya | tan kawarnèng ênu | wus praptèng nagri Ngastina | sakathahe sêmana wong ing pasisir | wus sami ingutusan ||
14. kang kilèn sampun sami acawis | miwah kang wetan wus sami prapta | apan sampun
wus sami silêm dharatan | kang sawênèh ana angangkat kumudhi | Kaliwungu ing Kêndhal ||
15. Batang Wiradesa ing Samawis | ing Barêbês kalawan Tatêgal |
nulya anata ing barisira | Pangran Mandura pondhoke | kidul wetan kuthèku | kinêpung ing pondhok pasisir | wus misuwur sêmana | yèn arsa anggêpuk | iya maring wong Walônda | wong Jakarta obah wong Jawa wus balik | seba mring Ki Mandura ||
17. apan kang kari amung Kumpêni | prasamya ngati-ati sadaya | amunggul baluwartine | amapan mriyêmipun | myang gurnada lan
Situye namane nênggih | satunggil Jrodo ika ||
19. lan malih wasta kapitan nami | Kapitan Karèng ingkang satunggal | Kapitan Gêtyu wolune | sêkawan petoripun |
ingkang alit-alit | langkung sami tintrim manahira | tansah nèng jro kutha bae | tan ana wani mêtu | ênêngêna kang wong Walandi | ucapên wong Mataram | Ki
Tuban Sidayu | ing Kudus lawan Juwana | ing Garêsik Surabaya myang ing Bangil | Gêmbong Lasêm Lamongan ||
22. ing Sampang kinèn miyos ing warih | jaga mungsuh kang mêtu nglautan | Ki Dipati Mandurane | sigra dènira muwus | mring sakèhe
sakèhing sanak ingwang | pasisir ngong tantun | yèn rêmbag sanak manira | ing Jakarta dawêg ginêpuk ing mangkin | pan wong Jawa wus têlas ||
23. apan sami aseba mariki | jro kitha mung kari Si Walônda | Ki Baurêksa ature | atur kula ing rêmbug | dening wadya kang mêdal warih | punika dèrèng prapta | ingantos karuhun | pan dhingin wus
uwa Purubayèki | andika sumusula | miyangana iku | kang jurit maring Jakarta |
inggih uwa punika dika tuwani | kang mêtu ing lautan ||
26. nanging ta uwa wêwêkas mami | sampun ing dika tuwani ika | agawea tôndha bae | tandhaning aprang pupuh |
wus prapti | ing Japara wau panêmbahan | pan
apan sampun amiyarsa warti | yèn panêmbahan nusuli ika | Ki Mandura ing manahe | angraos isin wau | dening lampah dipun tumpangi |
29. miwah kang mêdal ing laut nênggih | wong Sampang wus amayangi yuda | gumêr sauran surake | wong Walônda wus wêruh | lamun arsa dipun
saradhadhune ababrêgadan | Walônda bêdhil sikêpe | ing sakumpêninipun | wong Walônda kang anitihi | kopralipun têtiga | Pan Alpèrèsipun |
satunggal sampun tinata | sabragadanipun kapitan satunggil | lutnan kalih kang nata ||
31. Alpèrèse sampun angidêri | kang anèng lèr kulon kidul wetan | sampun atata barise | dening ta kathahipun | wong Walônda ika kawilis | amung
sampun | swarane kadi gêlap | mungsuh rowang bêdhile lwir gunung rubuh | wong pasisir kathah pêjah | pan maksih
sampun kathah mati | Ki Mandura nandhang tatu | gêgaman wus arusak | duk samana sampun kasaput ing dalu | wong Jawa mundur
sampun utusan | kinon sarêng marang ing panggêpukipun | wadya pasisir sadaya | mariyême wus miranti ||
8. Walônda sampun atata | bêbêdhilan ingkang anèng pasisir | mariyêm anèng parau | muni ngungkuli kutha | sinulêdan swarane lir gunung rubuh | kadi gêlap
karsanira wau ayun mayangi | gêgaman kang anèng laut | punika dados sêmang | kapalira pan têtiga kathahipun |
anèng ing samodra | ingkang kari sampun lari ||
19. rêmbugira pra kapitan | bêdhil gêng kang anèng pinggir pasisir | tinutup ing karsanipun | sampun ingarah-arah | ingkang yogya mimis kênaa malêbu | anulya ambêdhil sira | Walônda pangrahnya sisip ||
20. ngênèni lambe kewala | malah gêmpal lambe mriyêm Matawis | ambêdhil-binêdhil dangu | parau kathah pêcah | wadya alit kèrêm akathah kang lampus | Walônda akathah pêjah |
api swarane kadi galudhug | tambure gumêr lwir bêdhah | salomprèt pating jalêrit ||
23. panêmbahan angandika | Si Walônda
dening kapati-pati | ambêdhili maring ingsun | lah
bêdhile marêp mandhuwur | manahira butarêpan | manawa ana ing langit ||
25. panêmbahan angandika | hèh wong Walônda dening kapati-pati
kang anèng kidul | Tumênggung Baurêksa | anrangbaya padha saking [sa...]
[...king] bitingipun | sakathahe wong Ngastina |
kinum ing uyuh | kinuthah lawan berak | ing sawênèh gajih cèlèng wêdhakipun | Walônda sampun uninga | wong Jawa angingsêr
manahe kêtir-kêtir | ya ta kasaput ing dalu | wong cilik kathah minggat | samya mulih akèh amorod ing dalu | ya ta
sawênèh aniba | nulya tangi kang tiba banjur malayu | wênèh ana ingkang sêmpal | baune manguwir-uwir ||
38. kang sawênèh kaprawasa | janggut sêmpal gulunya rontang-ranting | sawênèh pupune putung | ingkang dadi sêsawat | kang sawênèh ana tugêl wêtêngipun | ususe akuleweran | tan ana
sayah | undurira prasamya wuru tai | Ki Mandura mungur-mungur | sadaya mutah-mutah | pra santana kathahe kari rongpuluh | wadya cili sampun têlas | kang urip tan bisa tangi ||
44. samya banjur mring bangawan | samya adus busana dèn buwangi | prasamya asalin sampun | mulih mring pasanggrahan | Ki Mandura balanipun kathah rêmpu | pan maksih sami sudira | asêdya angrangsang malih ||
45. Walônda wus kagegeran | gêgêdhene kathah kang padha mati | kapitan papat wus lampus |
6. pasthi bêdhahipun nagari Jakarta | ing mangke kados pundi | ing karsa sang nata | botên siyèn awona | apênêd lan wong Walandi | sri naranata | nulya
pungkur mami | nak putuningwang | yèn lunga sing Matawis ||
8. wong Walônda kang atêtulung ing benjang | lèh wong gandhèk dèn aglis | lan singanagara | lah sira timbalana | kang nèng Jakarta ajurit | Si Baurêksa | uwisna padha
10. wus alayar sampun têka ing Jakarta | nulya sira apanggih | lawan Ki Mandura |
sampun prapta | wontên ing Lèpèntangi | sanak putunira | langkung kawêlasarsa | saundurira ajurit | saking Jakarta | sêmana dèn babadi ||
15. wong apêrang anatas ing Butatala |Sengkalan: wong apêrang anatas ing Butatala (1551 ?). ingkang sangkalanèki | Pangeran Mandura | pan sampun pinêjahan | nênggih wontên Lèpèntangi |
angiringa | marang ing kakangira | wadyabala ing Matawis | sira adua | yèn ana wong nyaliwing ||
sampun praptèng Kadhiri | môncanagara | wau ingkang dèn anti ||
28. Jagaraga Kaduwang lan Kamagêtan | Madiun sampun
30. Surabaya kalawan wong ing Madura | ika kang samya kêrig | Japan Wirasaba | Pasuruan ing Malang | punika sampun prajangji | ing Pasêdhahan | pakumpulaning baris ||
31. sampun bubar saking nagari ing Daha | datan kawarnèng margi | praptèng Pasuruan | sampun atatan-tatan | wong pasisir sampun prapti | môncanagara | sampun apêpêk baris ||
amiranti | bêdhil pinasang | obat kalawan mimis ||
38. ingkang dadi gêgunungan miwah dhadha | Pangeran Adipati | Silarong punika | kang kinarya pangarsa | sèwu numbakanyar nênggih | sami prakosa | wong Bagêlèn prajurit ||
39. wong bumija kang ana pangawat kiwa |
anèng kiwa kang têngên môncanagara | wong Bali sampun prapti |
lan wong Balambangan | sampun ayun-ayunan | wong Mataram lan wong Bali | têngara
sigra narajang | sakathahe wong Bali ||
42. ting barêkik wong Bali sarya marangkang | anut kukusing bêdhil | wong ing Balambangan |
wong Balambangan akèh ingkang pêjah | pêrangira kalindhih | pan sami lumajar | angungsi pamondhokan | sampun
dipun sepaki | waras waluya | kang kêna tumbak mimis ||
51. ênêngêna wontên ta ingkang kocapa | sêntana ing Matawis | anênggih kang putra |
matèni têtiyang | kalangkung dadi wawêri | wadya Mataram | tan ana ingkang wani ||
53. milanipun binucal mring Pasuruan | Dyan Wôngsakartikèki | ana ing Mataram | angrêrusuhi jaman | pan sampun miyarsa warti | yèn rayinira | kalih tumut ajurit ||
54. nulya mangkat anusul mring pabarisan | anjujug ingkang rayi | panggih lan rinira | Rahadèn
55. kakangira aris dènira angucap |
ingsun atakon yayi | paran juritira | kang rayi saurira | kawalahên ing ajurit | wadya Mataram | akathah ingkang mati ||
56. yèn mêngkono yayi ing karsa manira | ingsun milu ajurit | sokur sun matia | ajawèt anèng donya | awirang ingsun ningali | ing sanak ingwang | santana ing Matawis ||
57. angur ingsun matia anèng paprangan | sun angukke ing wêngi | yayi
wus uninga | apan sampun miranti | nulya têmpuh ing prang | wong Bali lan wong Jawa | bêdhilira sarêng
lan mayid ing Balambangan | lan mayid ing Matawis | pan tumpang-tinumpang | wong aprang kathah pêjah | wong Balambangan wus miris | tatane rusak | wus bubar bosah-basih ||
65. Radèn Padurêksa tandhange lir yêksa | sinosog ing wong Bali | pan ora
panganggene basah | wong Bali sampun bubar | ya ta kasaput ing wêngi | mundur kang yuda | sakèhe wong Matawis ||
prajurite sêmana akathah pêjah | gêgêdhene wus mati | iya kalih pisan | wong Bali sampun têlas | kang urip pan sami mulih | wong Balambangan | bubarira ing wêngi ||
ambêboyongi | sampun lumampah | wong cili jêjarahi ||
71. Ki Mas Kêmbar samana sampun kapêndhak | anulya dèn cêkêli | pan sampun binasta | wong cili binêdholan | wong dalêm wus dèn boyongi | yèn ana bôngga | wasisan dèn patèni ||
72. Balambangan sadaya ngungsi mring arga | ajar kang dipun ungsi | wastaning kang ajar | Ajar Salokantara | wong Mataram kang nututi | akathah pêjah | dèn amuk tan apulih ||
73. pan wus katur mring Pangeran Silarongan | sigra kinèn ngunggahi |
binêkta | marang ing pasanggrahan | ingaturakên ing gusti | Ajar Saloka | jêjêr tan arsa linggih ||
baris | wong bêboyongan | linampahakên dhingin ||
81. tan tinutur lêlampahan ing carita | sampun praptèng
ing ajurit | Ki Padurêksa | angawaki pribadi ||
86. pangamuke lir mong datan antuk môngsa | braja tan anêdhasi | wong Bali kapêdhak | wontên sadulurira | kang mangsah ngamuk ing wêngi | Wôngsakartika | wastanipun anênggih ||
87. pan karuhun putranipun Pringgalaya | ingkang dados wawêri | pan paduka bucal | dhatêng ing Pasêdhahan | punika ingkang ajurit | wong Balambangan | kawonipun ing wêngi ||
1. wus angrasuk kampuh sri bupati | abusana kaot | wus apaès lwir Parta baguse | sing wong mulat padha lênglêng
3. horêg kabèh sagung ingkang nangkil | sadaya samyanon | sri narendra ing kabusanane | angluwihi sagunging anangkil |
katong | wus pinarêk ing singangsanane | asung cipta mring sakèhing mantri | sakèh mantri ajrih | alungguh tumungkul ||
6. datan ana swarane kumricik | miwah kang kêkayon | datan ana obah sakathahe | sakèh pêksi tan ana kumlisik | kêmasan lan gêndhing | myang kang manuk êngkuk ||
7. amung puniku kapirsa muni | pinirsa dening wong | langkung rêsmi kapirsa swarane | wus adangu sira sri bupati | dènira tinangkil | ngandika sang prabu ||
8. amariksa kanthining ajurit | Balambangan kang wong | sapa
katong | Padurêksa punika wastane | wontên sadhèrèkipun satunggil | angamuk ing wêngi | langkung sêktinipun ||
10. pun Wôngsakartika wastanèki | ngandika sang katong | iku sapa mêngkono arane | dening ingsun durung wruh ing uninguni. | sigra awotsari | kang dinangu matur ||
11. nênggih nakipudnakipun. paman Sang Aji | Pringgalaya Katong | ingkang dumadya wêwêri rajèng | ing ngriki nguni kang lampah maling | katur ing sang aji | karuhun tinundhung ||
12. angandika sang sri narapati | wong sêsanak anom |
kawarna laminya ing mangkin | midhangêt sang katong | ing Sumêdhang Ukur pambalike | langkung dukane sri narapati | wus mijil tinangkil | wadyagung supênuh ||
wus angudanèni | yèn duka sang katong | mukanira konjêm siti kabèh | langkung ajrih mulat ing nrêpati | tan ana kumlisik | prasamya tumungkul ||
17. èsmu duka sang nata derangling | dhatêng wadyanya wong | ing Sumêdhang ing Ukur wartane | kang katur
mantri | wong Bagêlèn kulon | wong bumija mêtu nagarane | wong pasisir sampun dèn utusi | prasamya ajangji | Banyumas akumpul ||
22. tan kawarna pan sampun apanggih | gêgaman agolong | ing Banyumas gon akumpul kabèh | wus arêmbug bubar para mantri | tan kawarnèng margi | wus prapta ing Ukur ||
23. wong pasisir êlor dèn barisi | wong Banyumas kulon | wong Bagêlèn kidul ing barise | wong bumija wetan dèn barisi | wus atêmu jurit | kuthanê kinêpung ||
24. wong desane samya dèn boyongi | ingkang lanang wadon | pinatenan têka ing rarene | arsa angamuk boya kawawi | wong jro kutha tintrim | malih sami kuru ||
25. wus arêmbug sawong ing Matawis | ngrangsang kutha katong | miwah para bupati sakèhe | sigra akèn atêngara aglis | gêgaman wus mijil | sarêng angkatipun ||
26. wong jro pura kathah sami nangis | gègèr jaba amor | bupatine wus mênthil atine | prajurite tan kêna tinari | wus angrasa mati | budinipun tanggung ||
27. wong Mataram samya anglêbêti | wong kutha areyon | ingkang wani tan rêmbug ature | sigra mangsah anêmpuh gya mati | sigra anglêbêti | wong kutha tinumpu ||
binasta dènnya wong | wong wadone wus binoyong kabèh | gêdhe cili datan ana kari | wus ginawa mijil | tangisira umyung ||
29. wong ing Ukur ingkang dèn patèni | cacah sèwu kang wong | sampun bubar sadaya barise | tan kawarna lampahirèng margi | wus praptèng Matawis | matur ing sang prabu ||
30. yèn ing Ukur sampun kalah jurit | wongipun kaboyong | sampun tumpês kabèh wong lanang |Kurang satu suku kata: sampun tumpês kabèh wong lanange. langkung suka de sri narapati |
kagarwa nrêpati | mila sri bupati | kalih puranipun ||
38. Nyai Kidul mapan iku pêri | parayangan kang wong | nora suka pan dudu jatine | mapan mijil saking manusèki | putraning nrêpati | ingkang asêsunu ||
39. duk kapanggih putra ingkang brangti | sarêng mulat kang wong | sarêng korut putra lan putrine | saking karsaning Hyang Kang Linêwih | rasanya anunggil | dadya Nyai Kidul ||
pan sampun lumaris | amêthuk sang katong | êjim pêri padha ngiring kabèh | anampani caratan nêrpati | sang nata kinanti | dening Nyai Kidul ||
1. upacara sang aprabu | tinampanan dening pêri | sawarnaning upacara | pêri ingkang anampani | manungsa datan uninga | gêgawan yyan dèn gêntèni ||
2. sadaya samya gêgêtun | kawarnaa sri bupati | lumampah kêkanthèn asta | sampun
sigra bubar | sampun jêngkar ing sitinggil ||
10. kangjêng sultan sigra laju | wus rawuh ing dalêm puri | sampun prapta ing kadhatyan | pinarêk ing kanthil rukmi | Nyai Rara tan atêbah | alinggihira sumandhing ||
jinêmrum | Ni Rara tansah kinanthi | sampun praptèng pasarean | saksana samya aguling | tutug dènnya sacumbana | wus bêdhah kutha ing Mêsir ||
13. Nyai Kidul nulya matur | dhatêng kang raka nrêpati | kawula atur uninga | ing mangke kawula gusti | mèh puput jênêngandika | wontên karsaning Hyang Widi ||
14. amung kantun kalih taun | jêngandika yèn suwawi | ngaliha saking Mataram | atilara bala mantri | putra kalawan santana | miwah garwa sri bupati ||
15. pasthi sampeyan pukulun | apan botên mati-mati | tumêka ing akir jaman | gumujêng sri narapati | kamangkara sira mirah | dènira asih ing mami ||
16. kaya ngapa mirah ingsun | yèn kalakona angalih | dening saking marmanira | alah iya ingsun yayi | kaya ngapa yèn ngaliha | saking nagara Matawis ||
17. sakwèhing lêluhur ingsun | pinêthèk anèng Matawis | wong Jawa yutan
amiyarsa Nyai Kidul | ing pangandika nrêpati | akèh karasa ing nala | sumungkêm sarwi anangis | angrasa yèn ta bênêran | datan bisa anauri ||
20. sang dyah nangis pangkonipun | sêsambate [sêsa...]
[...mbate] ngasih-asih | umatur dhatêng kang raka | dhuh kakang Sultan Matawis | kawula gusti
angandika | dhuh anggèr pan ora kêni | wus pasthi karsaning Suksma | datan kêna owah gingsir ||
dhuwung sang aprabu | wasiyat inggih kêkalih | punika atur kawula | kabucala salah siji | kawula kang rumêksaa | sampun angèwêd-èwêdi ||
33. yèn paduka sampun surud | pasthi punika
dados rêrêbatan | wontên narendra kêkalih | dadya èwêd wong Mataram | wêkasan atêmah jurit ||
34. angandika sang aulun | iya bênêr sira yayi | pemutira mara ringwang | besuk sun bucal satunggil | sira mas kang nampanana | Si Sangkêlat kêris mami ||
35. lah kantuna jiwaningsun | manira akarsa mulih | pan inganti wadyaningwang | ana pinggir ing pasisir | sang dyah rara awotsêkar | kawula tumut sang aji ||
36. yèn sampeyan sampun rawuh | ing kadhaton ing Matawis | kawula inggih mantuka | ing samadyaning jaladri | sang nata ngaras ing garwa | lah ta payo nimas yayi ||
37. sang dyah akêkanthèn [akêkanthè...]
lesus agêng pôncawora | samya lumampah ing ngarsi ||
39. wong Mataram sampun wêruh | watêke ingkang kariyin | barat agêng pôncawora | pasthi rawuh sri bupati | pan sampun saos sadaya | miwah wadya kang angampil ||
40. sang nata sampun kadulu | miwah upacara adi | kang bêkta datan katingal | pan sampun prapta ing pinggir | sampun sami tinampanan | kadya lumampah pribadi ||
41. anulya sira sang prabu | garbonge kang dèn titihi | kalihan kang Nyai Rara | nanging tan ana udani | lampahira rêreyongan | dinulu langkung arêsmi ||
42. datan kawarna ing ênu | sampun rawuh ing nagari | sang dyah rara pêpamitan | kakang kawula yèn mulih | sang nata angaras-aras | ingsun tilarana yayi ||
nolah-nolih | sang nata anut ing tingal | wus lêpas dènnya lumaris ||
45. sigra ngadhaton sang prabu | pinêthuk ing para rabi | sampun [sa...]
[...mpun] praptèng dalêm pura | wong ing
sampun apêputra | sininggih jalu kêkalih | ingkang sêpuh rajaputra | pan sampun amawi krami ||
47. Surabaya putranipun | kang anama Ratu Pêkik | ingkang anom rajaputra | anama Radèn Mas Alit | datan kawarna laminya | mangkana sri narapati ||
48. wus tutug sêmayanipun | sampun jangkêp kalih
têkèng surud | ajana ratu kêkalih | yèn mêksih roro wasiyat | pasthi iku dipun waris | dhuwung ingsun Si Sangkêlat | labuhên anèng jaladri ||
51. Wiraguna tampi dhuwung | anulya sira lumaris | datan kawarna ing marga | prapta têpining jaladri | wontên alun agêng prapta | punika ingkang nampèni ||
52. dhuwung pan sampun linabuh | Ki Wiraguna wus mulih | sampun prapta ing kadhatyan | wus katur dhatêng sang aji | sang
56. dening putraningsun sêpuh | layak jumênêng nrêpati | dening arine Ki Jaka | punika milua mukti | sang nata sampun mamêkas | gurnita swara nauri ||
57. gunung Marapi gumlêdhug | miwah swaraning jaladri | sarta barat lan ampuhan | saha udan riwis-riwis | sang nata sampun
putra kalih karuna | sarwi sira anungkêmi ||
59. jro pura swaranya umyung | gègèr wadya ing Matawis | wong ciline apuyêngan |
layon wus munggwing ing kathil | anulya agya binêkta | pinikul ing para modin | kang garwa sami karuna | miwah ingkang para sêlir ||
kadhatun | binêkta dhatêng Magiri | pan sampun prapta ing arga | layon sang nata wus manjing | ing kaluwat lêlandhakan | apan sampun dèn urugi ||
wisiking nata (1558 A.J.). poma èngêtêna kabèh | wadya pan sampun rawuh | ing pasowan atata linggih | pêpak wadya Mataram |
Purubaya wus anèng paseban | alinggih ing paglarane | pangandikanirasru | wong Mataran wruhanirèki | nagara ing Mataram | ingsun kang jêjuluk | nora nanane sang nata | iya ingsun kang parentah ing Matawis | sapa ingkang malanga ||
4. Adipati Purubaya angling | ingkang putra anulwaanulya. ingangkat | Pangran
kang kôndha ngapit margane | sang prabu wus tumurun | ing sitinggil lampahnya aris | dhatêng bangsal witana | pagêlaranipun | wus pinarêk
12. kang aseba ngapit kanan kèri | wong kapêdhak ing wuri sang nata | gêdhong lan pamajêgane | lwir na kapêdhak agung | jagabaya ing kanan kèri | sisih wong sangkragnyana | pinilih sumambung | kartiyasa wisamarta | lan wong magang yudamênggala
14. myang wong gamêl nèng ngarsa kapering | pan punika
Kusumayuda | Dêmang Malangipun | lan Radèn Wiranêgara | Wirasari lawan Radèn Wiramantri | Radèn Wiradipura ||
16. pan punika santana nrêpati | pan akathah ingkang
ingkang sadhèrèk sri narapati | Jêng Pangeran Arya wastanira | Danupaya pamomonge | ajêjuluk Tumênggung | Jêng Pangeran Arya anênggih | dawêg kumala-kala | ika wayahipun | nanging dèrèng mawi krama | pan wus nangkil
anyithaka kabèh | ing mangke karsaningsun | kutha Karta ingsun alihi | akarya kutha bata | Palèrèd ta ingsun | satilase kangjêng rama | datan purun ingsun arsa sun ingsêri | karya yasa priyôngga ||
19. lan maninge ingsun mirsa warti | Balambangan ing mêngko rinêbat |
tuduha | para mantri sapa ta ingkang prayogi | matur Dipati Sampang ||
23. sampun jêngkar sang nata tinangkil | sampun malêbêt ing dhatulaya | warnanên para mantrine | Tumênggung Singaranu | angundhangi ing wong Matawis | padha sira nyithaka | Palèrèd gènipun | sampun anyithak sadaya | kawarnaa Tumênggung
rowange | dening kyai tumênggung | ing Mataram maring pasisir | kinèn anjênêngana | kang ajaga nglaut | wadya pasisir sadaya | nanging Adipati Sampang tan umiring | maksih anèng Mataram ||
63. Pangeran Alit rayi Sinuhun Mangkurat ambalela, tiwas ing prang
amung punika rowange | Kya Pasingsingan matur | kados pundi sampeyan gusti | dhatêng kèndêl kewala | kawula anuhun | ing
ing kakang êmas jênênge | lan sanakipun sêpuh | pan prayoga [prayo...]
[...ga] jumênêng aji | gêntining kangjêng rama | wong Mataram rêmbug | dènnya gêntèni jêng rama | nèng Mataram lan Yogya sun kabêktèni | ingsun ngayub ing kakang ||
29. Tumênggung Pasingsingan sirangling | adhuh gusti anggèr kamangkara | jêngandika pangandêle | nanging pangraos ulun | datan eca tuwan lampahi | dening tingal kawula | sampeyan pukulun | sami-sami lan kawula |
31. rakandika yèn sêdya abêcik | pan sampeyan sinung kawibawan | linuhurakên linggihe | pangraos kawulèku | rakandika datan nêtêpi | marma yèn kaparêngan | gusti mangke mupung | wong Mataram kathah kesah | ingkang kantun
pangeran nindaki jurit | pasthi wong ing Mataram | sayuk ambiyantu | Pangeran Arya ngandika | Pasingsingan aja atari ing mami | ingsun darma punapa ||
33. ataria ing lêlurah mami | lah jalukên budine sadaya | wong
akèh apa karêpe | Ki Pasingsingan muwus | mring lêlurah kang agêng alit | kadipundi sadaya | pra lêlurah muwus | inggih lêrês jêngandika | sampun tita pangarêp-arêpe kang sih | susunan ing Mataram ||
34. jêng pangeran angandika aris | yèn mêngkono iku karsaningwang | nanging ta dèn padha rèrèh | ngong raose
35. pan kawula ing mangke puniki | apan sampun dipun kira-kira | dening wong Mataram kabèh | winastanan anjunjung | ing sampeyan madêg narpati | yèn botên tumuntêna | pan kawula lampus | susunan sampun miyarsa | pan uninga yèn kawula salah ati | angangkat mring sampeyan ||
36. kajêng kawula gusti ing mangkin | yèn asawawi lan karsa tuwan | kawula purih silibe | samasa mangsanipun | katungkula wadya Matawis | kula amuk kewala | sing paseban kidul | nanging gusti jêngandika | lamun wontên gègèr kabèh wong Matawis | tuwan sampun salaya ||
37. jêng pageran angandika aris | Pasingsingan apa aturira | yêkti ingsun dhèrèk bae | Ki Pasingsingan matur | adhuh gusti sampun kuwatir | dhatêng dipun pracaya | kawula
Pangeran Prubaya | dhumatêng ing kadhatone | umarêk ing sang prabu | sampun prapta sajroning puri | pan
lah uwa baya ta wontên kardi | kadosngarèn malêbêt ing pura | pangeran alon ature | kawula asung wêruh | rayi tuwan Radèn Mas Alit | ing mangke ingadonan | dening
rayi dalêm pasthi kababaran | punika ing satêmahe | pun Pasingsingan baud | pasthi rayi paduka aji | dèrèng wruh ing wêweka | watêk maksih timur | ginunturan ing wong ala | pasthinipun punika têka nuruti | amêngsah sri narendra ||
41. sri narendra kumêjot kang lathi | amiyarsa ature kang uwa | duka sajroning manahe | dènnya ngandika asru | lah ta uwa ing karsa mami | yèn têmên ingkang warta | iku
kabèh | sami prayitna sampun | tan kawarna mantri Matawis | enjinge kang kocapa | pangeran wus mêtu | jêjênêngi mring pabatan | wong
rumiyin | ingsun anambut karya bêbata | ana paseban kidule | yèn wong bêbata iku | wan-awanan yèn wus amulih | dening ing mêngko sira | sun utusi iku | anuli sira praptaa | lan sagêgamanira
ing amanis | Tumênggung Pasingsingan dèn enggal | lah alinggiha ing kene | sigra lampahe gupuh | Pasingsingan
anèng wismanipun | pan wus sinungan wruh ika | yèn kang rama sampun anêmahi pati | mastaka wus tinigas ||
50. apan pêjahe dipun suduki | Agrayuda dupi amiyarsa | sakalangkung ing krodhane | gya ngrasuk busana wus | anyuriga kris
kuwate wong sawiji | Agrayuda wus pêjah | wau patinipun | apan anèng pamanggahan | wus tinigas murdane Agrayudèki | kocapa sri
53. sampun umarêk ing sri bupati | sarya anyangking punang mustaka | wus ingaturakên age | angandika sang prabu | maring
54. iya lawan sapindhahe malih | dening gon ingsun dadya narendra | durung duwe kadhatone | lagi akarya ingsun |
anulya dhawuhakên timbalan | kawula ingutus anggèr | mring rakandika prabu | pan sampeyan dipun timbali | dèn enggal lampah tuwan | lah dandana gupuh | mila tuwan tinimbalan | sayêktose
prapta ngarsa sang prabu | jêng pangeran sampun alinggih | sang nata wus
prabu | polahipun Pasingsingan | pan kawula sayêktos botên udani | pan kajênge priyôngga ||
pinanggih | yèn kawula puruna paduka | kang rayi atur sêmbahe | saking ngajêngan mundur | lampahira datan asari | wus rawuh dalêmira | tinimbalan sampun |
pan punika ingkang angabên-abêni | anênggih lênggahira ||
64. sêsorane ki tumênggung nênggih | wus pêpak tinimbalan sadaya | pangeran aris wuwuse | kabèh lêlurah ingsun | wruhanira sirèki mangkin | kabèh sira sun bônda | dhewe karsaningsun | padha sun gawa bêbandan | mring paseban sun saosakên sang aji | dening ing mêngko sira ||
65. kabèh padha pinundhut sang aji | yêkti mêngko sun turakên sira | sadaya atur sêmbahe | gusti kawula nuhun | pasthi lamun dipun pêjahi | dhatêng raka paduka | gusti awak ulun | jêng pangeran angandika | apan
karsanya kakang aji | lêlurah kabèh samya | asangêt turipun | sadaya sami karuna | saryatur dhuh pangeran ing gusti mami | datan wande kawula ||
67. anêmahi pêjah ingkang abdi | yèn aturêna dhatêng sang nata | amêsthi yèn botên wande | kawula têmah lampus | yèn kawula wus sami lalis | kados pundi paduka | gusti wingkingipun | kadipundi polah tuwan | ingkang abdi yèn sampun nêmahi pati | lurah nangis sadaya ||
68. kang anèng jawi miyarsa sami | yèn ing jro gumrah swarèng karuna | tumulya malêbu kabèh | praptèng jro milu muwun | sarya sami matur ing gusti | dhuh gusti sampun suka | abdine pinundhut | Ônggapatra Ônggayuda | Ônggapati sakancanira pan sami | matur ing gustinira ||
69. dhuh kangjêng pangeran gusti mami | yèn kawula sampun sami pêjah | dhuh anggèr gusti ing têmbe | sawingking-wingking ulun | lah punapa maksih amukti | maksiha awibawa | jumênêng wong agung | nanging pangraos kawula | yèn abdine wus sami nêmahi pati | pasthi gusti andika ||
arya miyarsa | ing ature lêlurahe | jêngêr tan kêna muwus | pan kèwêdan sajroning galih | sigra kangjêng pangeran | aris dènnya muwus | lah kayapa mêngko sira | budinira ing mêngko padha sun tari | lêlurah atur sêmbah ||
71. apan ing mêngke sampeyan gusti | sampun gumrah
mênuhi | miring ing manahira | Sumêngit dènnya wruh | iki bêbayani uga | yèn mêngkene pangeran èstu ambalik | mangkana ciptanira ||
76. kaya ngapa mêngko ingsun iki | yèn matura dhatêng ing sang nata | ngaturna pangran alane | pan ingsun iki durung | babak-bunyak sarira mami | sapa ngandêl maringwang | katon uga ingsun |
angadon-adoni rasa | pasthi ingsun pinatèn
aja ta sira ngadhangi | ingsun iki dinuta ||
78. iya marang kangjêng sri bupati | animbali gusti jêng pangeran | kang tunggu lawang ujare | ya mandhêga karuhun | ingsun atur uninga dhingin | tumulya matur sira | marang gustinipun | matur yèn wontên timbalan |
wotsari kabèh | sadaya sarêng matur | yèn suwawi lawan jêng gusti | punika pinêjahan | sampun kongsi wêruh | pamrih kawula sadaya | sampun kongsi katur dhatêng sang nrêpati | wus mupakat
nata | rayi paduka ing mangke | èstu ing awonipun | malah sampun amêpak baris | pun Sumêngit punika | pinêjahan sampun | wau sawingking kawula | rayi tuwan sampun lumampah kang baris | angamuk ing karsanya ||
83. sêdya ngantêp ngamuk ing nrêpati | kagyat ing tyas sang nata miyarsa | sakêlangkung panjêngêre | mirsa ing aturipun | ing utusan mantuk satunggil | sang nata angandika | mring kang uwa wau | alah uwa Purubaya | kadipundi putra andika si adhi | lamun datan mundura ||
1. Jêng Pangeran Purubaya aturira | sampun karsaning Widi | rayi jêngandika |
saking tiwas kawulèki | tan kèdhêp ingwang | pitutur angaturi ||
2. lah ta uwa mêngko yèn si adhi sida | iya angantêp jurit | ing karsa
prapta ing pangurakan | dangu dènnya anganti | mantri ing Mataram | kang sami asêmaya | pangeran ngandika aris | hèh wong Mataram | padha angapirani ||
9. ing sanggupe samôngsa ingsun ngamuka | mingêr milu ing kami | mêngko padha cidra | ya ta wong pangeranan | uninga yèn wong Matawis | cidra ngubaya | prasamya anglolosi ||
10. sigra angling Pangeran Alit ing wadya | de cidra wong Matawis | lah ta kaya ngapa | yèn
tinêmpuh wani | sing pinarag bubar | pan ora linawanan | mung bature kang kapêncil | wong Danupayan | punika dèn patèni ||
12. lêlurahe sami adarbe pangrasa | pan sampun anglolosi | kocaping [koca...]
[...ping] carita | pangeran ing Madura |
aturira | adhuh gusti pangeran | ing mangke ta kadipundi | karsa sampeyan | kados makatên gusti ||
kawula angaturi | sampeyan kondura | sampun kados punika | punapa têmahe gusti | awon kapirsa | ing lyan ing kanan kering ||
angrêbut gusti | pangeran uninga | yèn wong Sampang narajang | pan sampun angati-ati | lêlurahira | kathahe ingkang kari ||
22. wong sakawan kalima lan êmbanira | kanêm ingkang kêkasih | lan talèdhèk lanang | pangeran anarajang | wong Madura anadhahi | sinosog tumbak | kinarutug ing bêdhil ||
23. jêng pangeran pangamukira anêngah | lir Bimanyu ajurit | rinêbut ing rana | dening sata
binabayang mring pagongan | sakèhe wong Matawis | ingkang angrêrômpa | sakathahing santana | atêbah jaja saryangling | dhuh gustiningwang | wus karsaning Hyang Widi ||
27. Jêng Pangeran Salarong sigra mariksa | apane ingkang
nata | kang rayi dèn tangisi | pra êmban karuna | sêsambate mlasarsa | dhuh sultan dika tingali | têtilar dika | tan kêna dèn tuturi ||
30. lah ing mêngko sira nêmahi pralaya | dhuh anak ingsun gusti | sira kaprawasa | mêngko lah kaya ngapa | sira nêmahi pribadi | Pangran Prubaya | asru dènira angling ||
31. lah ta sampun punapa kang rinasanan | wus karsaning Hyang
dene wong Mataram kang tumandang | wong Sampang kang mêjahi | kang sami katrêsnan | ing gustine palastra | marmane supe ing gusti | sarêng narajang |
nata ngandika | wus lêga ati mami ||
36. ingkang layon jêng pangeran wus pinêtak | ing astana Magiri | dagane kang rama | pan kocap ing
ing pêjah | yèn ana ratu Matawis | gèthèk baunya | surup ingsun ing benjing ||
64. Tumênggung Wiraguna campuh kalihan wadyabala Balambangan
sadaya | wong Bali wus bantoni | pan sampun siyaga | sagêgamaning yuda | wus mêdal saking nagari |
42. Ki Tumênggung Wiraguna undhang-undhang | arsa angantêp jurit | ing dina Jumungah | sampun yitna sadaya | sampun
miwah môncanagari | sampun tatan-tatan | myang wong ing Balambangan san |Lebih satu suku kata: myang wong ing Balambangan. pan sampun
Tawangalun èngnèng. kana | Wiranagara nèng wuri | wong Balambangan | ingkang dadi têtindhih ||
45. wus têngara wong Bali lan Balambangan | miwah wadya Matawis | sampun atêngara | sigra têmpuh kang yuda | pangawat kanan lan kèri | abêbêdhilan | wong Bali akèh mati ||
54. pangamuke para prawira lir yêksa | liwung angobat-abit | angamuk anigas | anuduk kang amêdhang | angidêg sarwi ngakahi | wong Balambangan | akathah ingkang mati ||
55. wus kalindhih pêrange wong Balambangan | wong Mataram nyuraki | pan kadi ampuhan | lir karêngèng
katangkis | putung akathah | nanging dipun kathahi ||
60. Kyai Rôngga atêmpuh lan wong bang wetan |
aniba nuli mati | wong Mataram mulat | yèn Ki Rôngga wus pêjah | anulya Ki Panjipati | dèn êbyuk kathah | rinampog tan wigati ||
62. ginêbugan ing bêdhil lawan landheyan | gêgarès dèn pênthungi | dèn antêbi sela | pira ta kuwatira | wong siji dipun kathahi | rêmuk awaknya | pun Panjipati mati ||
63. sira Lurah Yabana sigra narajang | têmpuh padha sawiji | lan wong
sirna larut wong Bali akathah pêjah | wong Balambangan uning | yèn wong Bali têlas | nulya kabèh
bêbandhang | panganggene kang mati | kêris tulup pêdhang | prajurite kang pêjah | prasamya dipun bêciki | ingkang prayoga | jisim binêkta
wus miyarsa | warta saking Matawis | yèn Pangeran Arya | sampun seda ing rana | angamuk ing sri
gusti mami | sampun salaya | ingsun gawanên gusti ||
75. Ki Tumênggung Wiraguna ciptanira | yèn ingsun iki mulih | môngsa ta uripa | susunanku tan arsa | angawulakkên ing kami | nadyan
ambanjura | ambêdhah nagarèng Bali | wong Balambangan | ing Bali kang dèn ungsi ||
77. Tawangalun kalawan Wiranagara | padha ngungsi ing Bali | ginêcêk wasisan | nagri ing Balambangan | môngsa wande dados kardi | sampun mupakat | sakèh para bupati ||
82. ki tumênggung wau ingkang tinanggênah | nanging wong ing pasisir | jaga ing nglautan | lami dènira ngambang | wong Bali tan
wani | Ki Panji Arungan | ngadêg têngahing palwa | pan maksih dipun bêdhili | dupi wus pêrak | lan palwa ing Matawis ||
87. dandanane pan sampun rêmpu sadaya | palwa tan kêna osik | pan katut ing
dening wong Jawa | sami ambyur ing jaladri | ingkang agêsang | kawus tan ana wani ||
kawarna ing marga | ing Balambangan prapti | sakèh bêboyongan | kinèn andhinginêna | gêgaman lumakyèng wingking | Ki
93. sun têtêdha ing Allah lan Rasullolah | aja mulih Matawis | pangrose tiningwang | sênadyan sun uripa | susunan ingsun Matawis | môngsa karsaa | ngawulakkên ing mami ||
94. lan sakèhe anak putuningsun benjang | yèn ingsun têkèng pati | têka pirabara | yèn dèn kawulakkêna | mring Sri Bupati Matawis | karana ngapa | padha
anglayung | sêdyane age matia ||
2. datan kawarna ing margi | prapta ing Kadhiri sira | sêmana amundhut loloh | wus ingunjuk
santananira | layone ginawa mulèh | nanging sami acawêngah | dening wawêkasira | sigra aputusan mantuk | sampun
kang bêboyongan | sigra aputusan sampun | lampahe asêsandêran ||
jisime dèn pêndhêma | yèn kapapag ing dêlanggung | sanak putune sadaya ||
7. kang sami mêksiha urip | iku padha patènana | putusan wus mentar kabèh | datan winarna ing marga | lampahe sampun prapta | sadaya sampun kapêthuk | anjujug ing pamondhokan ||
ing lampahe | Tumênggung Asmaradana | praptèng Taji araryan | pan sampun awêling atur | nanging datan tinimbalan ||
12. wontên ing Taji alami | boyongan ing Balambangan | sêmana sampun angere | lami-lami ingandikan | Kyai Asmaradana | purwakanipun dinangu | nulya pinêjahan sira ||
65. Jurutaman dipun pêjahi, rahipun dados wisa. sang prabu mundhut tiyang èstri, anakipun dhalang gêdhog ingkang
buwanga iku | gêtihe Si Jurutaman ||
20. sira buwanga ing kali | ayya nalutuhi jaman | iku yèn mêksih tabête | dadi jajêmbêring pura | pan iku luwih ala | wus ingalapan kang marus | ing siti wus kinêrukan ||
21. apan winadhahan takir | êrah kang tan mawi lêmah | kêkurugan ing sitine | sampun winadhahan liya | enjing arsa binucal | ing dalu datan winuwus | enjing sampun samya mêdal ||
lisah kalêntik | ing kalapa wilis ika | lisah sinimpên agatos | punika nênggih purwanya | tinundhung
pamuwahipun | nêgara kêrta raharja ||
33. mangkana winarna malih | Sri Naranata Mataram | ngandika ing santanane | akèn ngupados wanodya | ingkang luwih utama | ingkang ayu warnanipun | kinarya sêlir karsanya ||
34. pra santana tumulyaglis | sami nglampahi andika | nanging ingkang winiraos | sêmana Pangran Balitar | ingaturan ing wadya | yèn wontên dyah lêwih ayu | nanging wontên lakinira ||
35. wismanipun ing Matawis | nênggih pawèstri punika | anaking dhêdhalang gêdhog | awasta Kiyai Wayah | namane mantunira | kang adarbe bojo ayu |
laminipun | antuke Ki Dalêm ika ||
37. dupi katur ing nrêpati | pawèstri pan pinariksa | amêthuk ing karsa katong | wus pinarnah dalêm pura | apan kinarya garwa | langkung sihira sang prabu | sinung nama Ratu Wetan ||
38. saking sangêt sih nêrpati | sêmana jinajulukan | Ratu Malang jêjuluke | mila jêjuluk mangkana | dening sri naranata | supe garwane sadarum | amung dhatêng Ratu Wetan ||
39. sêsampunira alami | wawratan dhatêng sêmaya | ambabar jalêr putrane | sakalangkung sih sang nata | dhatêng ing putranira | miwah dhatêng garwanipun | sangsaya sangêt sihira ||
èngêta ing puranira | sang nata tan gumiwang | manahira maksih liwung | orêg kang wong sa-Mataram ||
48. orêg ing wong sanagari | punika dados wêwêla | panjênêngane sang katong | tan winarna laminira | sang nata tilar pura | têngga layon garwanipun | anèng gunung Kêlir ika ||
49. pan tan karsa dèn urugi | wau layone kang garwa | tansah sinawang citrane | sêmana dhatêng antara | owah
56. nanging pangran tan maringi | kang kadya Ki Anglungupas | dening kang pinaringake | panawaning Anglungupas | lah iki tampanana | paring ingsun mring sirèku | panawaning Anglungupas ||
57. wis aja sumêlang ati | pakolèhe iki uga | apan iki lêwih akèh | têka ing Si Anglungupas | iki lah tamakêna | yèn ana wong kêna nganglung | tawanan ora tumama ||
58. dening namaning wadyèki | kang pinaringan panawa | Ki
kacandhaka ugi | mring panawane Ki Citra | mèh kayaa mêsthèkake | waluyane wong kalênga | waras padha sêkala | sêmana sampun misuwur | tanah Pajang Waladana ||
62. patine têtiyang alit | kathah kaanglung kalênga | tan kêna rêbut wiraos | datan antara pêjahnya | undhak-undhaking loka | kataragnyana katêluh | patine wong kang punika ||
63. saking lêpasing pawarti | wus korak wong sa-Mataram | wus katur dhatêng sang kawongkatong. | yèn wadyalit kathah pêjah | ing Pajang Waladana | mangkana ing pêjahipun | langkung duka sri narendra ||
64. apan wus kinèn naliti | ajale ana mangkana | sapa ta baya uwite | iku titikên dèn nyata |
nguni | kang paman duk nèng Mataram | marmane winêdalake | saking nagari Mataram | wisma ing Waladana | pan puniku dosanipun |
Mijil, Kinanthi). ... kaca 26
62. Sultan Agung seda, dipun gêntosi putra Pangeran Arya Mataram, ajêjuluk Sunan Mangkurat. (Kinanthi, Dhandhanggula). ... kaca 37
63. Pangeran Alit, rayi Sinuhun Mangkurat ambalela, tiwas ing Prang. (Dhandhanggula, Durma). ... kaca 44
64. Tumênggung Wiraguna campuh kalihan wadya Balambangan. (Durma, Asmaradana). ... kaca 61
65. Jurutaman dipun pêjahi, rahipun dados wisa. Sang Prabu mundhut tiyang èstri, anakipun dhalang gêdhog ingkang sampun
Tembako (basa Latin: Nicotiana tabacum L.) punika bahan dhasaripun rokok. Tembako mangandhung nikotin. Ing tlatah propinsi Jawa Wetan kathah kebon-kebon tembako.
Tetaneman tembako asalipun punika saking Amerika. Lajeng déning para panjajah Éropah dipunbekta ngantos dumugi saubenging rat.
tetanènKategori ndhelik: Artikel Dhasar	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 15 Maret 2016.
Purbalingga Sugeng 0821 3446 2628 [ Detail ]
Salatiga Hera 0817 9539 979 [ Detail ]
Solo Irawan 0271 9531 694 [ Detail ]
Kagunan Kawruh Ambathik (Nyêrat), Kajawen, 1938, #1671	Katalog:Kawruh Ambathik (Nyêrat), Kajawen, 1938, #1671Sambung:-
Kajawèn: Ôngka 20, 18 Pasa taun Jimakir 1858. 10 Marêt 1928. Taun III
Dumuginipun ing môngsa punika, ingkang nama taksih têtêp migunakakên sinjang, namung tiyang èstri, tuwin saprika-sapriki, ingkang nama sinjang sae, punika botên ewah, inggih punika sinjang bathik (sêratan tangan). Ingkang nama sinjang bathik punika manawi dipun tandhing saenipun tinimbang sinjang cap, kathah sangêt bedanipun, makatên ugi awèting panganggenipun, mila rêganipun inggih tikêlan.
Bakuning sinjang bathik ingkang nama sae, punika kêdah mrêtamèni, kados ta mori kêdah sae. Sêratanipun ingkang alus, nêtês, têgêsipun nêtês, canthing-canthing ingkang cêtha awijang, dumugi têrusanipun pisan, malam sae tuwin cêlêpanipun sêpuh. Soganipun mandhês.
Ingkang nama mori sae, punika sadaya kados sampun botên kêkilapan, awit ing pundi sabên wontên tiyang nyêrat (ambathik) inggih wontên mori sae. Nanging dadosing mori ingkang lajêng kenging dipun sêrat, punika taksih dipun upakara malih, inggih punika dipun loyori utawi dipun kêmplongi.
Alusing sêratan, punika kajawi saking alusing canthing, ugi saking caking tangan, malah caking tangan punika
ingkang nama baku piyambak. Sayêktosipun tiyang sagêd nyêrat sae punika saking pakulinan, awit botên kirang tiyang ingkang baut nyêrat, ingkang sêratanipun awon. Ingkang makatên punika jalaranipun saking sampun kêtlêtuh rêmên nyêrat rikatan, mila tiyang sinau nyêrat punika kêdah alon, mangke manawi sampun matuh sanadyan nyêrat rikat, inggih sae.
Caranipun tiyang nyêrat punika wontên warni tiga, polan, rujagan, tuwin garisan. Ingkang dipun wastani polan, punika wanguning sêratan mêndhêt saking mola sêratan sanès, sarana dipun tèmplèkakên ing mori ingkang dipun sêrat, tuwin sanadyan pamolanipun sampun dipun tèmplèkakên, tumrap ingkang sagêd taksih dipun ewahi sakêdhik, murih dados luwês. Rujagan punika panyêratipun botên mawi pola, namung apalan kemawon, utawi nganggit, mila limrahipun namung tumrap tiyang ingkang sampun sagêd sayêktos. Polan tuwin rujagan punika ingkang kathah bangsaning sêmèn-sêmenan, garisan punika panyêratipun manut ing garisan ingkang sampun dipun damêl wontên ing mori, sêratanipun bangsaning cêplok tuwin garis miring.
Urut-urutaning tiyang nyêrat punika: ngèngrèng, ngisèni, nêrusi tuwin nembok. Ngèngrèng punika damêl cêngkorongan, ngisèn-isèni punika ngisèni cêngkorongan wau, kados ta: cêcêk, sawut, nêrusi punika nyêrat sawalikipun, dene nembok punika nutup sêratan murih ing salajêngipun dados pêthak, bab nyêrat sadaya wau botên kenging kasupèn, lilinipun kêdah sae.
Sêpuhing cêlêpan punika gumantung wontên saening nila, dene sêratan sasampunipun dipun cêlêp, lajêng dipun kumbah (kêrok) utawi dipun bironi. Ngumbah punika prêlu ngicali malam ingkang tilasipun badhe kêtumpangan soga, tuwin ambironi punika nyêrat prêlu nutup labêting nila. Dados têrangipun, tembokan punika badhe andadosakên pêthak, kêrokan adamêl panggenan soga, tuwin ambironi punika nutupi
sasampunipun dipun soga punika sampun rampung, manawi sampun dipun lorod (dipun icali malamipun), nama sampun dados sinjang.
Kajawèn: Ôngka 49, 11 Sura taun Ehe 1860. 19 Juni 1929. Taun IV
Mênggah padamêlanipun tiyang èstri, saya tumrap ing nagari Surakarta tuwin Ngayogyakarta, agêng alit sami nyêrat sinjang bathik, kangge panggaotan, utawi namung pangangguran, dipun angge piyambak, prasasat botên wontên tiyang èstri ingkang botên sagêd nyêrat sinjang. Ananging ing ngriki namung nyariyosakên pêpiridan ingkang tumindak ing nagari Surakarta.
Nyêrat sinjang punika mawi gawangan, ingkang kadamêl dêling apus panjangipun 4 1/2 kaki, mawi suku sami dêling apus, dipun balêngkukakên, ing têngah mawi kakrowok rangkêp sacêkaping dêling, ing nginggil dipun taksihakên kulitanipun kemawon,
sisihipun, dene gawangan ingkang alusan, kajêng jati mawi gledhegan.
Tiyang nyêrat punika ugi mawi pirantos ingkang dipun wastani bandhul, ingkang kadamêl kajêng crèngkèh, ingkang nginggil cêlak, ingkang ngandhap panjang, mawi tangsul kangge nangsuli cuwilan banon, inggih punika ingkang nama bandhul kangge nyêrat. Dene ingkang kadamêl pèni, tosan utawi kuningan dipun balêngkukakên, tangsulipun rante, bandhulipun marmêr utawi jobin pêthak dipun ukir kapêtha woh manggis
Malam ingkang kangge nyêrat ingkang prayogi: nyawo matêng, abênipun: malam cêmêng sabagian, malam pêthak limrahipun dipun wastani malam kote, inggih punika malaming tawon, sabagian lancêng sabagian, lajêng dipun jèr wontên ing wajan pambathikan, wajan siti utawi waja, dene manawi damêl kathah dipun godhog ing kuwali kadadosakên satunggal, nama jeboran. Bilih sampun luluh dipun saring, lajêng dipun dhêmakên. Punika sampun dados malam nyawo matêng, panganggenipun namung kantun nyuwili kemawon, kalêbêtakên ing wajan kangge nyêrat.
Nanging tumrap ingkang adèn yêktos, sêratan ingkang sae punika namung ngangge malam pêthak thok, dipun colok ing lancêng, punika dadosing sinjang langkung sae, saya tumrap sinjang latarpêthak, pigunaning lancêng watu namung dados sarana ngrakêtakên. Dene manawi kangge nêrusi, inggih punika sêratan sawalikipun, cêkap ngangge malam jeboran. Nembok ambironi ngangge malam cêmêng, inggih punika malam ingkang awon piyambak. Asli saking malam godhogan ingkang sampun kangge nyêrat sinjang, inggih punika malam kêrokan utawi malam babaran.
Ingkang kadamêl nyêrat sinjang nama canthing, dhapuripun bundêr ing nginggil
panjangipun 4 dim dumugi pucuk, cucuking canthing pokipun tumumpang pucuking ongotan galonggong ing ngandhap ingkang nyanggi awaking canthing, dipun tangsuli sêrating sêpêt, warnining canthing punika: 1. Carat kalih, inggih punika cucuk kalih dhèmpèt ngandhap nginggil. 2. Canthing ngengrengan. 3. Canthing isèn-isèn, tuwin 4. Canthing tembokan utawi biron.
Canthing kawan warni punika sampun nyêkapi kangge prêlunipun tiyang nyêrat, nanging taksih wontên malih canthing sanèsipun, kados ta carat tiga, carat gangsal, malah wontên ingkang carat pitu, dene kanggenipun kangge nêcêki, prêlu nyuda padamêlan, awit cêcak tiga, gangsal tuwin sanèsipun, pancènipun cêkap namung ngangge canthing cêcêk satunggal, nanging panêcêkipun rambah-rambah. Makatên ugi carat ingkang jangkêp, punika prêlunipun inggih namung kangge ngenggalakên lampahing panyêrat utawi ajêging lampah rangkêp. Wontên malih dipun wastani canthing nitik, punika canthing ingkang bolonganing cucukipun pasagi, prêlu kangge nyêrat nitik, bêtahan manawi botên gadhah, sagêd ngangge canthing carat kalih dipun dhèmpètakên.
Kajawèn: Ôngka 50, 14 Sura taun Ehe 1860. 22 Juni 1929. Taun IV
Mori ingkang kasêrat winastan mori muslin, punika wontênipun warni-warni, manut kawontênanipun satunggal-satunggaling nagari piyambak-piyambak, pundi ingkang dipun wastani sae.
Pêpetanganing mori ingkang badhe dipun sêrat punika kacon, botên elon, pilah-pilahipun makatên.
3. Ikêt sakacu langkung satêbah, manawi dipun pêsthi namung sakacu dadosipun ikêt: cawak (botên gathuk lêrês).
4. Kêmbên 2 1/2 kacu, kasuwèk ing têngah dados kêmbên kêkalih.
Mori sasampunipun dipun suwèki lajêng kakumbah, lajêng dipun plipidi ing lêrês suwèkanipun, ingkang sae plipidan punika dipun dondomi tangan, namung anjalirid sakêdhik, manawi dipun plipidi ngangge mêsin, kêtingal ambêdhudhug kêkandêlên. Dene plipidan wau ugi kangge têngêr, ing sajawining plipidan kangge ngengrengan, ing nglêbêt lêrêsing plipidan kangge têrusan. Dados têngêraning ngengrengan punika kajawi ningali saking saening wujudipun, ugi sagêd nitik saking plipidan, saupami wontên sinjang ngengrenganipun dhawah prênah salêbêting plipidan, sanadyan nama botên awon, nanging nama groboh, utawi klintu panyêratipun, lan malih tumrap gampilaning tiyang miru sinjang, cêkap nitik saking plipidan wau.
Mori wau sasampunipun dipun plipidi lajêng dipun godhog mawi woworan godhong dêling utawi godhong tela gantung, utawi namung kalihan tawas. Mori ingkang dipun godhog makatên punika kajawi ngindhakakên sae ing wujud, ugi paedah manawi dipun sêrat pêrêt.
Sasampunipun makatên, mori wau kaulêd kalihan bêninganing lôndha awu tuwin lisah jarak, lajêng dipun pe. Bilih sampun garing dipun ambali malih ngantos rambah-rambah, manawi sampun kêtingal mêmês dipun kèndêli, lajêng dipun godhog. Bilih sampun tanak panggodhogipun kintên-kintên sampun mrasuk, lajêng dipun êntas sarta lajêng dipun kumbah ingkang ngantos rêsik, lajêng dipun pe.
Manawi sampun garing lajêng dipun sêkuli, sêkul punika glêpung dipun jênang mawi tawas sakêdhik, mori dipun ulèni ing tangan wontên ing pangaron utawi sanès-sanèsipun ngantos waradin lajêng dipun pe, manawi sampun garing dipun dhêm rumiyin.
Mori ingkang sampun kados makatên punika nama mori loyoran, murugakên saening babaran, awit bumbuning soga sagêd tumama sae.
Sapunika lajêng ngudi alusing mori murih sakeca dipun sêrat, inggih punika dipun kêmplongi, patrapipun mori dipun lêmpit panjang, dipun tumpangakên ing kajêng kêmplongan, dipun thuthuki gandhèn, kaangkah namung andhawahi, nanging ingkang waradin, ngantos alus, mori ingkang sampun dipun kêmplongi punika pikantukipun manawi dipun sêrat sakeca, sagêd anglêr tanpa grag-grêg.
Sasampunipun makatên, mori lajêng dipun garisi, dene anggarisi punika manut punapa badhe sêratanipun, punapa kangge cêplok, garis miring, tambal tuwin sanès-sanèsipun. Patrapipun anggarisi punika mori dipun jèrèng wontên ing papan waradin, prayoginipun wontên ing plêsteran, pirantosipun ngangge blêbês, inggih punika kajêng panjang gèpèng, minôngka jidharan, dipun garisi potlot.
Dene tumrap anggarisi ikêt, ingkang garis miring, punika wontên ingkang dipun garisi têrusan malang, wontên ingkang dipun perang dados kawan guthêk. Dene dadosipun sae ingkang dados kawan guthêk, awit manawi kangge ikêt-ikêtan garisanipun sagêd kêtingal têrusan saking ngajêng dumugi wingking. Dipun ingar-ingêra panglêmpitipun ajêg sami kemawon, beda kalihan ingkang dipun garisi malang, wolak-waliking
Kajawèn: Ôngka 53, 25 Sura taun Ehe 1860. 3 Juli 1929. Taun IV
Ingkang nama polan, punika panyêratipun manut pola ingkang sampun dipun damêl lêmbaran, limrahipun sinjang sêmèn-sêmenan, latarpêthak utawi latarcêmêng.
Patraping panyêratipun tiyang mola, kêdah manggèn papan ingkang nawangakên padhang, pola dipun tèmplèkakên ing mori dipun êdomi ing dom bundhêl, pola wontên ing jawi. Wayanganing sêratan ing pola lajêng dipun sêrat. Manawi pamolanipun sampun kacakan sadaya, pola lajêng dipun pêndhêt, dene salajêngipun cêkap nêkuk mori ingkang sampun dipun sêrat, dipun pola malih. Sairib kados patrapipun mola sakawit, bal-tumimbal ngantos dumugi sakêmputing mori sadaya.
Mênggahing gampilanipun tiyang ngèngrèng polan ingkang kados makatên punika sampun nama sae, nanging tumrap tiyang ingkang sampun nama sagêd, pamolanipun wau taksih mawi ngewahi mêndhêt pantêsipun, upami wontên jêjêring sêratan kêkêrêpên utawi kosokwangsulipun, punika dipun wangun malih, makatên ugi tiyang mola punika ingkang prayogi kêdah mangun sêratanipun ing pinggir sacêlaking sèrètan, kaangkaha sampun ngantos kêbênggangên kalihan sèrètan utawi sampun ngantos kêmèpètên, inggih manawi sinjangipun latarpêthak, botên katawis, awit têbih cêlakipun kalihan sèrètan lajêng kêsamar ing unthêr utawi tembokan, nanging manawi latarcêmêng, kêtingal awonipun.
Ngèngrèng rujagan punika padamêlanipun tiyang ingkang sampun sagêd nyêrat, awit sêratan rujagan punika tanpa pola, dados ingkang nyêrat sampun sagêd nganggit piyambak, mila badhe botên kêkirangan anggèning damêl lêluwêsan.
nganut lampahing garisan, nanging lugunipun inggih padamêlanipun tiyang ingkang sagêd ngèngrèng rujagan.
Sasampunipun rampung anggènipun damêl ngengrengan, lajêng dipun isèn-isèni. Isèn-isèn punika: sawut. Cacah gori, cêcêg, sisik, sisik mêlik, tuwin wontên sanès-sanèsipun malih, nanging mênggah isèn-isèn sêratan kina, limrahipun namung kados makatên wau.
Kajawèn: Ôngka 55, 2 Sapar taun Ehe 1860. 10 Juli 1929. Taun IV
Sawut punika isèn-isèn namung kagarit-garitakên, ing têmbenipun dados sogan, sawut ingkang alus punika lêripun alit-alit (manut canthingipun) tuwin ajêg, jalaran saking ajêg tuwin alusing canthing, manawi dipun tingali sabrèbètan ngantos kados jêmbêlokan, nanging manawi dipun tamatakên kêtingal cêtha galêr-galêripun, dene ing sapunika malah wontên gagrag, isèn-isèn ingkang lêrêsipun sawut wau namung dipun jêmbêlok kemawon, inggih lêrês sabrèbètan sami kemawon, nanging manawi dipun tamatakên kêtingal grobohipun. Sawut punika kangge isèn-isèning sêratan, mathukipun bilih ingkang dipun isèn-isèni dhapur panjang.
Punika sairib kemawon kalihan sawut, nanging panyêratipun malang-megung, kadosdene cakipun tiyang nacah gori, manggènipun kangge ngisèn-isèni sêratan ingkang dhapur bundêr.
Ingkang nama cêcêg punika dhawahing canthing carat satunggal sadhawahan, lajêng kenging dipun wangun warni-warni, kados ta: cêcêg tiga, gangsal tuwin pitu, benjing dadosipun pêthak manggèn ing biron, mathukipun kangge ngisèn-isèni sêratan ingkang alus, manggènipun wontên sacêlaking sawut, malah trêkadhang dipun sêling kalihan sawut, dipun wastani isèn-isèn cêcêg sawut.
Sisik punika isèn-isèn ingkang wangunipun kados sisik ulam, ing lêrês bundêran dipun tembok, dadosipun pêthak tembokan, manggènipun kangge isèn-isèn ingkang dhapur panjang.
Punika sisik mêlik ingkang botên dipun tembok, dipun isèni sanèsipun.
Nembok punika nutupi sêratan, ingkang ing têmbenipun dados pêthak, dados pundi ingkang badhe dados pêthak katembok sadaya.
Nembok punika sanadyan padamêlan gampil, nanging kêgolong kikrik, awit botên kenging kalintu nembok ingkang lêrêsipun botên kenging katembok, manawi ngantos kêlintu, kêtingal sangêt awonipun, lan malih dhawahing malam botên kenging lubèr anglangkungi watêsing sêratan ingkang dados kalowongan.
Sasampunipun rampung anggènipun nembok, kêdah dipun taliti, manawi wontên ingkang kalangkungan dipun wêwahi, tuwin prayoginipun inggih kêdah naliti sêratan sampun tembokan wau, awit
sêratan tembokan punika nama sêratan ingkang sampun rampung, manawi ngantos wontên ingkang kècèr utawi klintu-klintu sampun botên kenging dipun ewahi malih, amargi lajêng badhe kalêbêt ing gagrag sanès, inggih punika dipun wêdêl.
Prayoginipun sêratan sampun dados tembokan punika kêdah dipun lèlèh rumiyin, saya tumrap sêratan ingkang sampun dangu kêdah katindakakên makatên, awit malam ingkang kêdangon tumèmplèk ing mori, punika gampil thèthèlipun, mila kêdah dipun lèlèh rumiyin. Patrapipun anglèlèh makatên: sêratan dipun pe wontên ing bênteran, kêdah dipun jagi yêktos, malah prayoginipun, ing salêbêtipun nindakakên padamêlan wau sampun ngantos kêsêlan padamêlan sanès, prêlunipun anjagia lèlèhing malam ing sêratan sampun ngantos kêsangêtên, sabên sampun waradin lèlèhipun lajêng kapêndhêta ing tiyang kalih dipun lih wontên ing papan ingkang aub. Dados prêlunipun anglèlèh punika ngrakêtakên malam ingkang sampun sami kêndho, dene
panindakipun, inggih punika panglêmpiting sêratan nalika badhe dipun wêdêlakên, kaangkaha sampun ngantos kêlèt, mila ing pundi lêrêsing gathukipun lêmpitan prayogi dipun lêt-lêti ing godhong pisang, wontên sawênèhing tiyang ingkang cariyos, sae ngangge dalancang sêrat kabar, awit sanadyan nalika dipun kalèthèk wontên ingkang kantun, badhe sagêd uwal piyambak nalika wontên cêlêpan, dene ingkang prayogi, nyêlêpakên sêratan punika dipun gulung, dipun dèkèk ing klothokan dêbog ingkang têlês, punika sagêd damêl ayêming sêratan.
Kajawèn: ôngka 62, 28 Sapar taun Ehe 1860. 5 Agustus 1929. Taun IV
Tiyang nyêrat punika manawi sampun nyêmplungakên wêdêlan, nama sampun ludhang, lajêng sagêd miwiti nyêrat malih. Limrahipun ing Surakarta, tiyang mêdêlakên punika kenging mawi nyambut arta, tanpa sarêman, dados nama mitulungi lugu, kathah sakêdhiking arta manut sêratanipun. Tumrap tiyang ingkang nêdya ngobètakên, arta sambutan wau lajêng kangge tumbas mori malih. Makatên ugi manawi nyogakakên, ugi sagêd mawi nyambut arta. Dados tumrap tiyang mêdêl utawa nyoga, punika ugi kêdah mawi pawitan arta mirunggan, dene paedahipun sagêd mitulungi dhatêng tiyang ingkang nyêrat, ugi prêlu kangge ngajêngakên panggaotanipun, botên ngudi indhaking arta ingkang dipun sambutakên.
Salugunipun tiyang nyêrat alusan ingkang tumindak ing pakampungan, punika botên kenging dipun sêngkakakên kangge ngupajiwa, têtêp namung nama sambèn. Lêrês pajênganing sinjang kathah, nanging anggènipun nandangi dangu, dados mênggahing pêpetangan namung sak nyèlèngi, tampining arta krupyuk manawi sampun rampung. Saupami kapetanga caranipun nyambut damêl tampi epahan dintênan nama botên murwat, lan malih caranipun tiyang nyêrat punika sampun kapratelakakên nama sambèn, anggènipun nyêrat namung sasêlaning padamêlan ing griya. Beda kalihan jan ingkang manggaota nyêrat, kados ta ing panggenan Walandi, Pacinan, punika pancèn dipun santosani, mawi ngawontênakên pangobèng ngantos dasanan, panyambutdamêlipun dipun prêdi saha dipun titi priksa saèstu, wah malih nama sagêd nindakakên caraning among dagang.
Nanging tumrap nyêrat odholan (kasar) sinjang ciyut utawi ikêt, punika malah sagêd gancang, kathah tiyang ingkang sagêd nindakakên: enjing nyêrat, sontên mêdêlakên ngiras nyambut arta kangge tumbas mori malih. Enjingipun dipun sêrat, sontên mêdêlakên dipun sambutakên kangge mêndhêt wêdêlan kapisan. Enjing dipun garap, sontên dipun sogakakên kalihan nyambut arta, kangge mêndhêt wêdêlan nomêr kalih. Enjing dipun garap, sontên kasogakakên mawi nyambut arta kangge mêndhêt ingkang dipun sogakakên kapisan: têrus kasade, nama sampun ngundhuh wohing bêbathèn salêbêtipun kawan dintên, lan gadhah sêratan wontên ing sogan, makatên salajêngipun. Kados makatên mênggah gampiling pêpetangan.
Ing sapunika nglajêngakên bab ngumbah ambironi. Sinjang sasampunipun dipun pêndhêt saking wêdêlan, lajêng dipun kum ing toya tawa, supados ambaludhuk, manawi sampun watawis dangu lajêng dipun kêroki, patraping ngêrok, ngicali malam ing sêratan ingkang badhe kêtumpangan soga, upaminipun
ingkang lêrês sawut, sampun ngantos wontên ingkang kalangkungan. Prayoginipun ingkang kangge ngêrok punika lading kêthul, supados botên angamohakên sinjang, lan sakecaning ngumbah, sinjang katumpangna ing gawangan, ing ngandhap dipun pasangi pangaron isi toya. Salêbêtipun ngêrok sakêdhap-sakêdhap ing panggenan ingkang dipun kêrok kasirama toya, sampun ngantos garing. Sarampunging ngumbah lajêng dipun isis, manawi sampun garing lajêng dipun bironi.
Patrapipun ambironi: nutupi sêratan tilas tapaking wêdêlan, kajawi punika kêdah nutupi tembokan ingkang thèthèl, kêdah ingkang titi. Manawi sampun rampung lajêng dipun cêlupna ing toya wênyêdan godhong randhu dipun colok ing gêndhis têbu, punika andadosakên saening babaran, lajêng kaisis, sasampunipun garing lajêng kasogakakên.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên bab malam, nanging ing ngriki kapratelakakên malih, murih botên kêsupèn, inggih punika malam kêrokan wau lajêng kagodhoga, kangge ambironi sae, cakipun plikêt kêlèt.
Kajawi punika wontên wêdalan ingkang kadamêl gêdhah (biru nèm), punika patrapipun dipun wêdêl kaping kalih, sapisan namung sakêdhap, lajêng dipun popog lêrês ingkang kangge gêdhah, lajêng kawêdêlakên malih.
Kajawèn: ôngka 63, 18 Sapar taun Ehe 1860. 24 Agustus 1929. Taun IV.
Kajawèn ôngka 62 kolêm jagading wanita, ngêwrat karangan bab kawruh ambathik, mawi sêsêlan anyariyosakên bab tiyang ambathik ing pakampungan ingkang sagêd dados pangupajiwa padintênan, kasêbut adêg-adêg tiga ing karangan wau, inggih punika tiyang ambathik ikêt modang, umpak sasaminipun ingkang kacariyosakên sadintên sagêd rampung, enjing wiwit anggarap: sontên sagêd nyêlêpakên kanthi kasambutakên yatra kangge tumbas mori lajêng kagarap malih dumugi ambabar lajêng kasade, panggarapipun sagêd lumintu sabên dintên, pawitanipun namung sapisan ingkang sakawit thok. Makatên sapiturutipun.
Bab wau pamanggih kula ing ngriki prêlu sangêt kêdah dipun wontênakên katêrangan kawontênanipun ing sapunika tumrap Surakarta. Kawuningana mênggah tumrapipun ing nagara Surakarta, pangupajiwa tumrap tiyang ambathik kados ingkang kapratelakakên ing Kajawèn wau, dumugining wêkdal sapunika kenging dipun wastani sampun pêjah babarpisan, awit
paja-paja sagêd dumugi bilih badhe dipun tangkarakên kadamêl tumbas mori malih kados ingkang kacariyosakên ing Kajawèn. Lêrês jaman rumiyin pangupajiwa makatên wau pancèn kalampah sangêt tumrap ing Surakarta, prasasat mèh sabên kampung kemawon tiyangipun ingkang bôngsa bau sèkèng, panggêsanganipun sami ambathik padintênan sagêd andadak ngundhuh wohipun tur lumintu miwah kauntunganipun inggih lumayan yêktos, awit sapisan: rêgining mori ikêt satunggal ingkang sae namung 30 awis-awisipun 35 sèn, ingkang mori andhap dumugi cêkapan, racak-racak namung rêgi 20 sèn, nyêngkanipun 25 sèn. Kaping kalih: jaman samantên dèrèng wontên sudagar bathik ngêcakakên utawi damêl canthing cap bathikan modang tuwin umpak warni-warni kados sapunika. Kaping tiganipun, têtiyang ngangge ikêt taksih lêmbaran wêtah, dèrèng dipun balangko kêthu namung sapalih kados sapunika, mila taksih kathah sangêt ingkang sami rêmên ngangge ikêt modang utawi umpak ingkang bathikan tangan. Awit saking punika pêpajênganipun bathikan ikêt ingkang sagêd andadak garapan sadintên rampung, inggih laris sangêt ngantos dipun cêgati bakul-bakul ing margi-margi kathah sangêt, botên ngantos dumugi pêkên sampun dados rêbatan para bakul. Sumôngga ta kula aturi anggalih, udhêng bathik modang utawi umpak, rumiyin waragadipun rêsik sampun dumugi babaran kantun nyuda: namung 60 sèn kirang langkung sakêdhik, pêpajênganipun bilih môngsa kêncêng bathik sagêd dumugi 1 rupiyah 75 sèn, bilih môngsa magak 1 rupiyah 40 sèn, ing môngsa kêndho sangêt taksih sagêd pajêng 1 rupiyah 10 sèn. Makatên andha-usukipun
kirang langkunga namung sèn-sènan. Dene angsal angsalanipun sambutan bilih sawêg mêdêlakên 50-60 sèn, bilih sampun nyogakakên 75-100 sèn, kangge ikêt bathik satunggal-satunggalipun. Dados katanjakakên kangge tumbas mori samalamipun sampun kobèt.
Wangsul jaman sapunika, sampun beda dede amput-amputipun. Rêgining mori saikêt ingkang andhap taksih 45-50 sèn, ingkang inggil 60-100 sèn. Kula cêkak kemawon, ikêt satunggal ingkang kagarap sadintên rampung sawêg dumugi tembokan, wragadipun rêsik sakêdhik piyambak dumugi ambabar 1 rupiyah tarkadhang ngantos 1 rupiyah 10 sèn, sanès bau panggarap dèrèng kapetang, môngka sarêng kasade tumrap dagangan, racak-racak namung pajêng 1 rupiyah 25 sèn, malah bilih môngsa kêndho bathik nyêngkanipun namung pajêng 1 rupiyah, môngka wiwit anggarap dumugi ambabar laminipun kadamêl rancag 2 dintên, mila sapunika lajêng sampun pêjah sêg. Wontênipun makatên wau jalaran sudagar ngêcakakên cap-capan ikêt modang, umpak sasaminipun, sapunika sampun atusan,
racak-racak ingkang sae namung 1 rupiyah 25 sèn, tumbas salêmbar kasigar sagêd dados kalih lajêng kadamêl kêthu balangkon.
Sudagar-sudagar ingkang ngêcakakên makatên wau, nyatanipun angsal-angsalaning bathik namung 1-2 sèn ing dalêm ikêt satunggal, kagêbag rambah kaping-kaping ..., punika bilih môngsa kêncêng, bilih môngsa kêndho, nyatanipun namung sami jor-joran mirahakên daganganipun ugêr sagêd tumuntên pajêng, lah punika ingkang lajêng sangsaya pêjah sêg tumrap ngupajiwa ambathik.
Wondene ingkang kathah saperangan agêng, tumrap padamêlan utawi pangupajiwa ambathik ing Surakarta jaman sapunika, I. Sudagar ngêcapakên bathik warni-warni, II. Juragan bathik sêratan tangan, ngingah
ngumbah saking cap-capan, punika ewon gunggung kêmpalipun. Sanèsipun tigang bab wau, namung bathik kadamêl sambèn sasêlaning ngopèni griya, nanging namung satunggal kalih wontênipun.
Awit saking punika, supados botên têdha-têdha ingkang sami manggalih babagan bathik, mila prêlu katrarangakên kawontênan ing jaman sapunika kadosdene andharan kasêbut nginggil, kawuningana.
Kajawèn: ôngka 87, 26 Jumadilawal taun Ehe 1860. 30 Oktobêr 1929. Taun IV.
Ingkang dipun angge nyoga blastêr punika inggih soga gènês, nanging botên patos kandêl, dipun soga kaping kalih utawi kaping tiga kemawon: sampun, kandêlipun sarana dipun sarèkakên jawi.
Sarèn jawi tumrap sinjang 5 sawit: Gêndhis têbu, rêgi 5 sèn. Apu 5 kluwak. Kaulêt kalihan toya namung dipun pêndhêt bêningipun.
Soga jambal, wawrat 100 kati. Tingi kripik, wawrat 5 reyal.
Dipun dhêplok rêmus lajêng kagodhog kangge namung rambah kaping tiga sampun kandêl, lajêng kasarèkakên, sarènipun kaudhak, lajêng
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing Kajawèn rambah-rambah, inggih punika ing bab patrapipun tiyang nyêrat, wiwit anggarap mori dumugi dados sinjang, ingkang kathah nama padamêlanipun tiyang èstri, namung tumrap padamêlan ingkang awrat-awrat, pancèn kêdah dipun tindakakên tiyang jalêr,
kados ta ing bab mêdêl utawi nyoga, awit punika pancèn nama panggaotan, bêbaunipun jalêr malah kathah. Sadaya wau, manawi dipun manah yêktos, nama padamêlanipun tiyang èstri, awit sanadyan tiyang èstri botên sagêd ngêcakakên utawi ambaoni piyambak, nanging mangrêtos dhatêng lampah-lampahipun. Dados têrang bôngsa èstri Jawi punika pancèn gadhah dhêdhasar sagêd nyambut damêl ing bab bathik, tôndha yêktinipun ing nagari pundi-pundi ingkang dados dunungipun tiyang manggaota bathik, tamtu botên sêpên tiyang èstri, dalah ingkang nama manggaota agêng pisan, saya kathah èstrinipun.
Dumuginipun dados sinjang, ugi lêstantun dipun tindakakên ing tiyang èstri, punika saya kêtingal sangêt sumêbaripun, mèh sabên nagari pundi ingkang wontên tiyang dagang sinjang tamtu dipun tindakakên ing tiyang èstri, parigêling cak-cakanipun tumindak ing damêl botên kawon kalihan tiyang jalêr.
Sumêbaripun sinjang-sinjang saking nagari ingkang ngêdalakên sinjang dhatêng nagari sanès, kenging dipun wastani waradin, botên wontên pêkên ingkang sêpên, mêsthi wontên tiyang sade sinjang, dene tanahipun warni-warni, Sala, Ngayogya, Pakalongan, Purwarêja tuwin sanès-sanèsipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên wau, bôngsa Jawi pancèn gadhah dhêdhasar among dagang sinjang, wiwit saking damêl ngantos dumugi sade, sagêd nindakakên piyambak, dados manawi dipun manah panjang, sanadyan padamêlan nyêrat sambèn pisan, nanging têtiyang Jawi dhêdhasaripun sampun wontên, sagêd amastani awon sae, tumindakipun sade tinumbas, sadaya wau manawi dipun lantur lajêng dados tuntunan tumindakipun among dagang. Mila eman sangêt saupami bôngsa Jawi ngantos ngêndhoni dhatêng tumindakipun padamêlan punika, nama badhe kecalan bakuning kagunan ingkang sampun mathuk nama dados kagunan Jawi.
babadipun kabudidayan bathik. Ing taun 1914 tuwuh pêrang agêng ing Eropah. Kala samantên bôngsa
kabudidayan bathik. Bawanipun bôngsa Tionghwa punika umumipun sami sugih arta, ngupadosipun pêngobèng ingkang pintêr-pintêr inggih sarana margi gampil. Malah saking wêgigipun bôngsa Tionghwa, ingkang sami anggadhahi kabudidayan bathik wau, ngantos sagêd andarbèni pola-pola damêlanipun kabudidayan-kabudidayan bôngsa Eropah.
Ing kala punika kathahing kabudidayan bathik ingkang sami dipun êdêgakên, prasasat tanpa wicalan, makatên ugi têtiyang pribumi, inggih sami botên purun kantun. Jalaran saking punika, pangobèng ingkang pintêr-pintêr lajêng tansah dados rêbatan, ingkang anjalari epahaning pêngobèng punika saya mindhak, ngantos kenging dipun wastani, bilih pamêdalipun tiyang èstri punika sok asring langkung kathah katimbang tiyang jalêr. Ingkang makatên punika, sok lajêng kalampahan, kanthi migunakakên têtêmbungan ing palapuran bathik wau, bilih: èstri kangge jalêr, jalêr kangge èstri. Mênggah pikajêngipun: tiyang èstri ingkang ngupados pangupaboga, tiyang jalêr ingkang wontên ing griya, kapasrahan: momong lare, rêrêsik, bokmanawi malah ngliwêt, anjangan barang.
Nanging kawontênan ingkang makatên punika botên sagêd lêstantun dangu, jalaran saking tuwuhipun jaman malèsèd ing kala punika, kawêwahan sumêbaripun abên-abênan bathik enggal, makatên ugi jalaran saking kawêgiganipun bôngsa Tionghwa ing bab punika. Ingkang makatên wau, kawontênanipun kabudidayan bathik têtiyang pribumi saya dangu saya kaêsur ing kabudidayan bôngsa Tionghwa ingkang wusananipun lajêng kathah kabudidayan pribumi ingkang kapêksa katutup.
Wiwit punika kenging dipun wastani, bilih padagangan bathik ing saindênging paresidhenan Banyumas, kacêpêng ing bôngsa Tionghwa. Samangke ngrêmbag sawatawis mênggah ingkang kalêbêt ing:
Mèh saindênging paresidhenan Banyumas ingkang sisih lèr, têtiyangipun sami nindakakên kabudidayan bathik. Dene ingkang dados têlênging kabudidayan-kabudidayan wau, ing kitha-kitha: Banyumas, Purwarêja (Tlampok) Sukaraja, Purbalingga tuwin Purwakêrta. Manawi kapandhing kalihan tanah-tanah sanèsipun ing Jawi Têngah, paresidhenan Banyumas punika pancèn inggih beda piyambak, jalaranipun botên sanès inggih sabab saking kiranging sambêtanipun kalihan sanès-sanès panggenan. Ing kala rumiyin, jalaran saking botên wontênipun margi-margi ingkang sae, têtiyang Pasundhan punapadene têtiyang karajan Jawi angèl sangêt sagêdipun dhatêng Banyumas.
Ing sarèhning margi-marginipun ing ngriku botên kenging kaambah ing grobag, mèh sadaya pamêdalipun siti, ingkang saperangan agêng lajêng botên sagêd mêdal saking wêwêngkon ngriku.
Nalikanipun ing paresidhenan Banyumas dèrèng wontên sêpur utawi trèm, pangusunging sadaya pawêdalipun siti punika mêdal toya, inggih punika anglangkungi lèpèn Sêrayu, utawi sarana dipun êmot ing kapal, maesa utawi lêmbu, dene kalêmpakipun barang-barang wau sadaya wontên ing kitha Banyumas.
Ananging sarêng dipun yasani margi sêpur utawi margi sanès-sanèsipun, kados ta: margi sêpur ingkang lumampah saking Bandhung dhatêng Ngayoja, utawi saking Cirêbon dhatêng Kroya, kitha Banyumas botên kaambah babarpisan, ingkang anjalari kitha wau saya dados sêpên sangêt. Jalaran saking punika ing salêbêtipun kitha inggih lajêng saya kirang wontênipun padamêlan galidhigan. Wêwah-wêwah sarêng wontên ewah-ewahan tataning pangrèh praja, ingkang anjalari wontên sawatawis amtênar bôngsa Walandi pindhah saking ngriku, punika ugi andadosakên
sabab kathahing jongos, babu tuwin tukang kêbon sami botên gadhah padamêlan.
Jalaran saking awoning tanêm tuwuh ing antawisipun taun 1929 lan 1930, nuwuhakên aliting manahipun têtiyang ing padhusunan. Sawênèh sami rêraosan, bilih karaharjaning nagari sabên taun tansah saya mundur kemawon. Dening têtiyang Banyumas, kamunduraning karaharjanipun nagari wau ngantos dipun timbangakên: sabên taun saya buncit.
Ing Banyumas tiyang glidhig ingkang sagêd ajêg angsal epahan f.3,- ing sawulanipun, kenging kawastanan bêgja sayêktos. Ing dhusun-dhusun malah kathah têtiyang ingkang babarpisan botên gadhah padamêlan. Dene manawi têtiyang wau dipun takèni, kadospundi mênggah gêsangipun ingkang kathah, wangsulanipun têmtu lajêng: sabab semahipun bêrahan bathik.
Wangsulan ingkang makatên wau sayêktos nganèh-anèhi, punapa malih manawi angèngêti, bilih epahanipun ambathik punika sayêktos sakêdhik sangêt, ewasamantên kathah têtiyang dhusun ingkang amastani, bilih bêrah ambathik punika sagêd nyambêt gêsangipun. Dene manawi tiyang sabatih sagêd angsal bêrahan bathik sadaya, punika botên badhe kuwatos bilih ing têmbe wingkingipun badhe kapintên.
Beda kalihan ing Purbalingga. Têtiyangipun ing kitha sami sagêd angsal bêrahan ingkang nyêkapi, kados ta: bêrah nglinting sês, nguli wontên ing gudhang sata, wontên ing toko-toko lan sasaminipun. Cêkakipun ing kitha Purbalingga kenging dipun wastani botên badhe kêkirangan padamêlan. Amila sanadyan ing Purbalingga piyambak ugi sami yakin, bilih ing kitha Banyumas upami kabudidayan bathik ngantos ical, têtiyangipun têmtu badhe kathah ingkang sami nandhang sangsara. Inggih lêrês, bilih ing ngriku ugi wontên kabudidayan alit-alit, kados ta: damêl banon tuwin gêndhèng, ngobong kapur, kêmasan, lan sasaminipun, nanging sadaya wau botên sagêd mitulungi panggêsanganipun têtiyang dhusun.
Ing sarèhning kawontênanipun kabudidayan bathik punika agêng sangêt dayanipun tumrap panggêsanganing têtiyang ing Banyumas, kados ing ngriki prêlu anyariyosakên sawatawis mênggah:
Ing ngandhap punika dipun wontênakên dhaptar kawontênanipun kabudidayan-kabudidayan bathik ing salêbêtipun paresidhenan Banyumas sisih lèr.
Sêtat kawontênanipun kabudidayan bathik ing paresidhenan Banyumas sisih lèr
Nitik wontênipun sêtat ing nginggil, têtela sangêt bilih kabudidayan bathik ing Banyumas punika, mèh sadaya gadhahanipun bôngsa Tionghwa, ngêmungakên satunggal kalih ingkang taksih kacêpêng ing tiyang siti.
Kabudidayan-kabudidayan bôngsa Tionghwa, punika ingkang kathah langkung-langkung ing kitha Banyumas, panggarapipun bathik wau botên wontên ing griyanipun piyambak, nanging lajêng kapasrahakên dhatêng têtiyang Jawi ing dhusun-dhusun kanthi prajangjian mawarni-warni, kados ta: sadaya pirantosing ambathik kabudidayan ingkang nyukani, lan sasaminipun. Kadospundi panggarapipun, juraganing kabudidayan wau botên nyumêrêpi punapa-punapa, sumêrêpipun namung manawi sampun rampung kemawon. Dados padamêlanipun têtiyang dhusun wau kenging dipun anggêp amborong padamêlan bathik, amila têtiyang wau lajêng dipun wastani:
Tumrapipun ingkang gadhah kabudidayan bathik, nyambut damêl lumantar anèmêr, punika langkung sakeca katimbang sadaya-sadaya dipun adani piyambak. Jalaran pun juragan lajêng botên kangelan punapa-punapa, têgêsipun: botên kangelan ngawontênakên tiyang, ingkang kêdah ngulat-ulatakên panyambutdamêlipun
angrêmbag. Kajawi punika pambayaripun pajêg inggih botên badhe kêkathahên.
Sintên tiyangipun ingkang botên anggadhahi watak kados Dasamuka anggènipun têgêlan, ing atasipun kalihan sadhèrèk piyambak, inggih punika Radèn Kumbakarna, mêksa têgêl angundhat-undhat kalanipun mêntas dipun bojana dhahar, utawi botên anggadhahi watak kados kirun wana kirun, ingkang tega sangêt anggadani manusa kadosdene kula ambêbêk kacang kangge bumbu pêcêl kemawon, sampun têmtu badhe anggrantês manahipun, manawi maos palapuran bathik, ingkang kawêdalakên dening kantor pakaryan (Kantoor van Arbeid). Ingatasipun paprentahan ngriki
pancèn anggènipun tansah anjagi kawilujênganing para kawulanipun têtiyang pribumi, têka wontên lêlampahan-lêlampahan tindak siya, sawênang-wênang kadosdene ing kabudidayan-kabudidayan bathik ing tanah wawêngkon ngriki, langkung malih ing kabudidayan bathik ing Lasêm.
Ewasamantên pamarentah ing bab punika mêksa botên kenging dipun paibên sangêt-sangêt, jalaran ingkang nindakakên paprentahan punika dede tiyang satunggal, nanging sarana kabantu dening punggawa pintên-pintên èwu. Lan ing donya punika sampun limrah, bilih têtiyangipun wontên ingkang sae, nanging ugi wontên ingkang awon, wontên ingkang suci manahipun, nanging ugi wontên ingkang jail-mêthakil. Makatên ugi para punggawa nagari, saking kathahing cacahipun ingkang têmtu inggih wontên ingkang sae, nanging ugi wontên ingkang botên sae, wontên ingkang luhur panggalihipun, nanging ugi wontên ingkang … botên makatên. Kadosdene banjiring lèpèn, punika murih sampun ngantos ambêbayani, kenging dipun tambak mawi bêndungan, makatên ugi pandamêl awon, murih botên ambêbayani tumrap ingkang anglampahi, kadhangkala ugi sok kenging dipun tambak mawi … kêrtas awarni-warni. Sanadyan makatên ewasamantên inggih mêksa eman sangêt, dene ing ngriki sagêd kalampahan tindak ingkang makatên punika, tur tumindakipun wau sagêd kalampahan ngantos pintên-pintên dasa taun laminipun, tanpa kauningan ing pamarentah.
Gambar ing têngah, punika pangobèng angsal pêparab "Bathang" sanadyan badanipun nandhang karisakan kados makatên, mêksa taksih sok dipun pisakit.
Ing ngandhap punika nyariyosakên sawatawis tindak ambêg siya ing kabudidayan ing Lasêm. Dene ingkang kula cariyosakên punika lugu namung mêthik saking kawontênan ingkang kaêwrat ing palapuran bathik kasbut nginggil.
Mênggah wontênipun pranatan dhêndhan utawi potongan ingkang katindakakên ing sawênèhipun kabudidayan bathik, punika botên angêmungakên kenging kawastanan culika, nanging ugi kenging kawastanan tindak dosa dene kalêbêt ewoning siya tur amêrês dhatêng kringêtipun tiyang sanès.
Sampun nate kalampahan, saupami wontên ayam kêcêgur ing sumur utawi ing kakus, ingkang lajêng ngantos dados pêjahipun, punika sadaya pêngobèng kajibah nglintoni. Jalaran para pangobèng wau pancènipun rak sagêd ngalang-alangi murih ayamipun sampun ngantos manggih kacilakan. Malah ingkang gadhah kabudidayan bathik sok lajêng andakwa dhatêng pêngobèng-pêngobèngipun anyêmplungakên ayam wau wontên ing sumur. Makatên ugi sampun kalampahan: pêngobèng-pêngobèng sami dipun suda epahanipun, jalaran ing patarangan botên wontên ayamipun ingkang nigan.
Ing ngriku sang majikan botên angèngêti dhatêng kalamangsanipun ayam nigan, ing pamanahipun langkung gampil andakwa pêngobèng-pêngobèngipun sami nyolong tigan.
Manawi tembok wontên ingkang gêmpal jalaran katanggor ing gawangan, ingkang nggêmpalakên punika lajêng dipun dhêndha, lan dhêndhanipun wau botên murwat kalihan pangaosing risak.
Manawi wontên bathikan kacipratan mawa anglo ingkang kangge ngêntêpakên wajan, pêngobèngipun inggih lajêng dipun dêndha, dene manawi bathikan
Manawi wontên pangobèng anggênènipun wajan mawi kajêng jatos, ingkang pancènipun kangge nglorod sinjang, pêngobèng wau inggih lajêng dipun dhêndha, makatên ugi pêngobèng ingkang purun mêndhêt kajêng bucalan wontên ing prakawisan ngriku kangge ngliwêt upaminipun, punika inggih lajêng dipun suda epahanipun.
Ing satunggiling dintên wontên majikan kadhawahan ukuman dhêndha dening pangadilan, jalaran botên sadhiya wadhah uwuh wontên ing ngajêng pakawisan, ingkang anjalari uwuhipun dening pêngobèng-pêngobèngipun kapêksa lajêng dipun undhung-undhung wontên ing pakawisan. Para pêngobèng wau ingih sami dipun dhêndhani sadaya, awit anggènipun sang majikan kadhêndha ing pangadilan punika, rak
misakit tiyang. Wontên ing ngriku ugi sang majikan nêdha buku cathêtaning sambutanipun pêngobèng kalih ingkang ngrepotakên wau, prêlu ngisi buku ngriku, bilih satunggal-tunggaling tiyang sami wêwah sambutanipun nyaringgit, kanthi dipun sukani irah-irahan:
ngêthèl, ewasamantên inggih sami dipun dhêndha sadaya.
Manawi wontên lilin ical sakatos, sanadyan rêginipun namung f 0,50,- pandhêndhanipun ngantos f1,-.
Manawi wontên bathikan kêcanthol ing gawangan, sanadyan bathikanipun botên risak babarpisan, nanging pun pêngobèng inggih katrapan dhêndha f1,-.
Satunggiling dintên wontên sinjang pangaos f 7,- ical, sadaya pêngobèng cacahipun wontên 20, sami kadhêndha ambayar nyarupiyah. Manawi ingkang ical wau bathikan kasar, pandhêndhanipun nyatêngah rupiyah.
Tindak ingkang makatên punika ugi kaêtrapakên dhatêng satunggiling koki, ingkang suwaunipun ugi dados pêngobèng, nanging jalaran saking kathahing sambutanipun lajêng kadadosakên kuli taunan, sarta dipun pasrahi padamêlan wontên ing dhapur. Koki wau manawi anggorèng kopi ngantos gosong, dipun dhêndha 50 cent; manawi kirang pangatos-atos panyêpêngipun lisah klêntik, dipun dhêndha 30 cent; manawi wontên kêndhurèn, panganggenipun gêndhis ragi kêladuk, pandhêndhani
piring utawi cangkir f1,- makatên sapiturutipun. Manawi padamêlanipun wontên ing dhapur sampun rampung, koki wau lajêng kêdah ambantu ambathik tanpa mawi bayaran. Nalika bathikanipun piyambak, cacahipun sakawan, ical wontên ing papan pambathikan ngriku, sambutanipun lajêng dipun indhaki f 14,-. Mênggah rêmbagipun ngajêng, koki wau ing dalêm sataunipun nampi epahan f 30,- mawi angsal têdha. Kanthi sapurun-purunipun piyambak pun majikan nyuda blanjane koki wau ngantos dados f 12,-. Nanging arta ingkang f 12,- punika pun koki ugi botên nampi babarpisan, jalaran tansah kapotong ing sambutanipun. Ewasamantên sambutanipun botên suda nanging malah saya wêwah kathah. Kados sampun cêkap samantên kemawon pêthikan kula saking sêrat palapuran wau. Sajatosipun taksih kathah malih lampahan-lampahan ingkang langkung mêmêlas, ingkang tuwuhipun saking tindak siya tuwin sawênang-wênang, nanging samantên kados sampun cêkap. Tujunipun botên sadaya kawontênanipun makatên wau, wontên ugi ingkang pantês ingalêmbana. Ing ngandhap punika nyariyosakên sawatawis kabudidayan bathik ing tanah krajan Jawi. Ing ngriki kula inggih namung mêthik punapa ingkang kawrat wontên ing sêrat palapuran wau, inggih punika makatên:
Tangkêpipun kaum majikan kalihan kaum bêrah. Mênggah tangkêpipun kaum majikan kalihan kaum bêrah, punika kenging dipun wastani sae. Sayêktos andadosakên bingahing manah, dene kawontênanipun tiyang nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik bôngsa pribumi, langkung-langkung ing tanah karajan Jawi, sae, langkung sae katimbang pangintênipun tiyang dumuginipun sapriki. Ing bab punapa kemawon ing tanah karajan Jawi punika tumraping gambar tanah Jawi sajak kadosdene papan ingkang pêtêng, lan kaum bêrah Jawi ingkang nyambut damêl tumut bangsanipun piyambak punika dipun anggêp kirang sênêngipun. Ananging karampunganing panitipriksa punika têka sanès sangêt kawontênanipun.
Para babu bathik ing tanah Karajan Jawi, pating pêtèngtèng, katingal sami sênêng.
Sanadyan epahanipun namung sakêdhik, makatên ugi sanadyan anggènipun nyambut damêl kirang têtêpipun, ewasamantên sajakipun para kaum bêrah wau sami katingal sênêng. Buktinipun: têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan pribumi ing Ngayoja utawi ing Sala, punika saking katêbihan sampun kapirêng têmbanganipun ingkang galik-galik. Wontên ing ngriku têtiyang wau sami sênêng, botên anggadhahi manah èwêd-pakèwêd, tangkêpipun kalihan majikan sami kemawon kalihan kanca-kancanipun piyambak, cêkakipun wontên ing ngriku têtiyang wau sami ngrumaosi kadosdene wontên ing griyanipun piyambak.
Ing kabudidayan-kabudidayan wau asring sok wontên majikanipun ingkang ngawisi têtiyangipun sami nyêrèt utawi main. Majikan sanès malih, ingkang pancèn nêtêpi agaminipun, kados ta siyam ing salêbêtipun wulan Ramêlan, punika sok purun nyukani wêwahan epahan sakêthip ing sadintênipun dhatêng punggawanipun ingkang ugi tumut siyam. Manawi wontên punggawanipun gadhah kaprêluan: upaminipun gadhah damêl, kasripahan lan sapiturutipun, majikan wau purun nyumbang f 2,50,- ngantos f 5,-.
Tiyang ingkang sakit sok dipun sukani jampi kanthi lêlahanan. Dene manawi badhe bakda Sawal, têtiyangipun sok dipun plèlèr sinjang lan sasaminipun. Manawi kadhangkala kathah padamêlan ingkang kêdah rampung, ingkang anjalari têtiyangipun kapêksa
kêdah sami nglêmbur, sadaya wau lajêng sami angsal bêbingah (angsal pêrsèn).
Kados kêkathahên saupami kula andharakên sadaya mênggah saening tangkêpipun kaum majikan kalihan kaum bêrah ing tanah karajan Jawi kados ingkang kawrat wontên ing sêrat palapuran wau. Amila cêkap samantên kemawon.
Jalaran saking punika trajangipun para kaum majikan ing tanah karajan Jawi dhatêng bêrah-bêrahipun wau pantês ingalêmbana saha prayogi sangêt dados tuladan; sabab angèngêti ebah-ebahaning jaman, sadaya-sadaya sami kapengin dhatêng,, Selfhelp", inggih punika rumagang ing damêl piyambak tanpa ngêjibakên pitulunganing liyan, punika sakawitipun kêdah botên anêngênakên balônja utawi pamêdal agêng, watonipun sampun anyêkapi kabêtahanipun kêdah dipun lampahi kalayan sênêng lan santosaning manah, prêlunipun sagêda tumuntên kasêmbadan sêdyanipun. Bilih bôngsa kula sampun kathah ingkang sami migatosakên bab lampahing pitulungan makatên wau, têmtu badhe enggal ngundhuh
VI. Kajawi nyambutdamêl siyang para bêbau wau ugi asring kapêksa kêdah
Ing sawênèhing kabudidayan bathik para pêngobèngipun ugi sok asring sami nyambut damêl ing wanci dalu. Ing dhusun-dhusun para pêngobèng salêbaripun jam 10 kathah ingkang taksih sami ambathik. Ing panggenan nyambut damêl gadhahanipun anèmêr-anèmêr bathik salêbaripun jam 10 dalu ugi sok wontên ingkang taksih sami nyambut damêl, nanging manawi sampun rampung lajêng sami mantuk.
Para bêbau ingkang sawêg nyambut damêl anglorod, ing Pakalongan
Mênggahing pamanggihipun tiyang Jawi, tiyang èstri nyipêng wontên ing kabudidayan bathik gadhahanipun tiyang Jawi, punika botên dados alangan. Kosokwangsulipun manawi nyipêng wontên ing kabudidayan bathik gadhahanipun bôngsa Tionghwa. Tiyang sêpuh ingkang taksih ngrêgèni badanipun, botên rila sangêt manawi anakipun èstri ngantos nyipêng wontên ing kabudidayan bathik gadhahanipun bôngsa Tionghwa. Amila manawi wontên tiyang èstri dados pêngobèngipun bôngsa Tionghwa, ing môngka lajêng manggèn wontên ing ngriku pisan, punika dipun anggêp tiyang èstri ingkang sampun ucul.
Nyambut damêl ing wanci dalu punika dipun wastani: nglêmbur utawi srêmpêngan. Anggènipun para bêbau sami nyambut damêl ing wanci dalu punika jalaran saking kiranging pamêdalipun.
Tumraping juragan punapa ugi bêbau, nyambut damêl dalu punika pancènipun botên sae. Jalaran bêbau wau, ing sarèhning dalunipun kirang tilêm, siyangipun inggih lajêng botên sagêd nyambut damêl kadosdene punapa mêsthinipun. Kajawi punika, jalaran saking kirang padhanging dilah, mripatipun bêbau wau gampil sangêt dados risak. Ewasamantên ingkang makatên punika mêksa dipun lampahi, awit, miturut katranganipun salah satunggiling juragan, saking panêdhanipun para bêbau piyambak jalaran saking kiranging pamêdalipun manawi ngêmungakên nyambut damêl siyang, lan pun juragan wau botên ngrumaosi, bilih bakunipun piyambakipun piyambak ingkang mêksa bêbaunipun kêdah sami nyambut damêl ing wanci dalu, sabab saupami anggènipun nyukani epahan mèmpêr, têmtunipun botên badhe kalampahan makatên.
Samantên rêkaosipun têtiyang nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik murih sagêd angsal têdha ingkang nyêkapi. Ewasamantên taksih tangèh sangêt sagêdipun nyêkapi. Ingkang punika lajêng kapêksa anak-anakipun ingkang dèrèng ngumur kapurih ngrêrencangi. Amila ing ngriku lajêng kathah sangêt:
Ing kabudidayan bathik gadhahanipun bôngsa Tionghwa, ingkang ngêmungakên anggarap bathikan ingkang alus-alus, botên wontên lare-larenipun ingkang sami nyambut damêl. Kosokwangsulipun ing dhusun-dhusun kathah sangêt lare èstri ingkang dèrèng umur 12 taun sampun sami tumut nyambut damêl kalihan biyungipun. Limrahipun lare èstri Jawi punika wiwitipun sinau ambathik umur 6 taun. Manawi sampun umur 8 taun sampun sagêd ngrencangi biyungipun kanthi ajêg. Dene manawi sampun ngajêngakên umur 12 taun sampun sagêd angsal pamêdal piyambak. Lare-lare èstri ingkang umuripun samantên wau, kathah kemawon ingkang wasisipun ambathik botên kawon kalihan tiyang èstri ingkang sampun diwasa.
Samangke kados prêlu nyariyosakên sakêdhik mênggah kawontênanipun:
Ing sarèhning mèh sadaya ingkang dipun garap ngêmungakên sêratan carik, lan para bêbaunipun ingkang kathah sami anggarap padamêlanipun wontên ing dhusun botên wontên ing papan nyambut damêl ngriku sarta sakêdhik
sangêt ingkang nyipêng wontên ing ngriku, umumipun kabudidayan-kabudidayan bathik wau inggih sami katingal sae lan rêsik. Manawi kapandhing kalihan kabudidayan bathik ing sanès-sanèsipun panggenan ing tanah Jawi ngriki, ing Banyumas kenging dipun wastani sae piyambak.
Kamar-kamaripun para bêbau ingkang sami dêdunung wontên ing ngriku, mèh sadaya kenging karan sae. Papan patilêmanipun jêmbar anyêkapi, ambèn, gêlaran tuwin bantal, limrahipun dipun sukani dening juraganipun. Sasagêd-sagêd sabên batih satunggal angsal kamar piyambak. Malah ing sawênèhing kabudidayan bathik para bêbaunipun sami dipun sadhiyani pakiwan piyambak-piyambak.
êrong-êrongan papan patilêmanipun para pêngobèng tiyang èstri ing Lasêm.
Ing paresidhenan Banyumas tangkêpipun juragan kalihan bêbaunipun punika kenging dipun wastani sae. Dalasan ing panggenan-panggenan ingkang wangsulipun pêngobèng ingkang ambangkang kanthi kapêksa mawi kairit ing pulisi dhusun, tiyangipun botên wontên ingkang ngraosi awon dhatêng juraganipun. Nabok punapadene nyakiti bêbaunipun ing ngriku prasasat botên nate tumindak. Sawatawis taun ingkang kapêngkêr wontên juragan ingkang kacêluk cêngkiling. Ing wusana kasumêrêpan, bilih juragan punika lugunipun tiyang ingkang sakit naratab, lan wiwit punika inggih lajêng kesah saking ngriku.
Bôngsa Tionghwa ing Banyumas punika dipun cariyosakên alus pitêpanganipun. Tumrap bêbaunipun botên purun mêmisuh utawi migunakakên têmbung ingkang kasar.
Pondhokan kangge bêbaunipun kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, kadamêl sae-sae lan rêsik.
Para pêngobèng ingkang sami mondhok wontên ing ngriku, botên pisan dipun alang-alangi manawi badhe kesah dhatêng pundi-pundi.
Para pêngobèng ingkang asli saking Têgal, sabên bakda riyadi angsal liburan 14 dintên, kangge tuwi sanak sadhèrèkipun. Wragading lampah, sadaya utawi sapalih, ingkang ambayar juraganipun. Para pêngobèng ingkang griyanipun cakêt-cakêtan, sabên 40 dintên sapisan kenging tuwi mantuk, nanging inggih botên kenging langkung saking 2 dintên dangunipun. Mênggahing bab cadhongipun sêkul, punika sae tur anyêkapi. Miturut katranganipun para juragan, ingkang pancèn lêrês sangêt bêbau ingkang botên tuwuk panêdhanipun, punika panyambutdamêlipun inggih botên sae. Amila ing sawênèhing kabudidayan bathik botên ngêmungakên pêngobèng kemawon, sanadyan tukang cap, ingkang blanjanipun anyêkapi, ugi asring sami dipun sukani têdha.
Kajawèn: ôngka 88. 22 Jumadilakir taun Je 1862. 4 Nopèmbêr 1931. Taun VI.
Ing Kajawèn ngriki kados sampun cêkap anggènipun adamêl wawasan kawontênanipun palapuran bathik ingkang dipun damêl dening panjênênganipun Tuwan P. de Kat Angelino. Ing ngriku para maos sagêd anguningani piyambak, kadospundi botên prayoginipun kawontênan-kawontênan ing panggaotan bathik umumipun, langkung malih kabudidayan bathik ing Lasêm, ngantos ing pundi-pundi dipun wontênakên parêpatan, prêlu anglairakên panyaruwe ing bab kawontênanipun panggaotan bathik wau. Samangke ing ngriki kados prêlu nyariyosakên sawatawis mênggah pamrayoginipun Tuwan de Kat Angelino dhatêng nagari, ing bab panatanipun panggaotan bathik, murih saya saenipun. Miturut pangandikanipun tuwan de Kat Angelino kasêbut ing
Wontênipun palapuran batik punika, botên ngêmungakên adamêl padhang mênggahing kawontênanipun panggaotan - panggaotan ingkang ngengingi pintên-pintên dasa èwu tiyang jalêr tuwin tiyang èstri, nanging samangke tumrapipun ingkang wajib ugi lajêng sagêd adamêl tatanan kanthi pangatos-atos, jalaran sampun anyumêrêpi dhatêng sadaya kawontênanipun padamêlan ing ngriku. Sampun têmtu anggènipun badhe adamêl tatanan wau, inggih botên kenging saupami lajêng ujug-ujug badhe dipun saèkakên sangêt, ngantos kadosdene tatanan ingkang sampun sae-sae sayêktos cara Eropah, nanging kêdah angèngêti dhatêng galagadipun kawontênan ing ngriki. Malah sanadyan namung adamêl rancangan tatanan cara ngriki kemawon, inggih mêksa kêdah ngatos-atos sangêt, tumindakipun kêdah kanthi alon-alonan. Tatanan ingkang sakintên sagêd adamêl kapitunanipun panggaotan bathik umumipun sampun guru-guru katindakakên, makatên ugi tatanan samangke ingkang dipun anggêp awon, punika inggih mêksa botên kenging saupami lajêng ujug-ujug dipun bucal, jalaran ingkang makatên punika sagêd ugi adamêl ambruking panggaotan.
Wontên malih angèlipun tumrap ingkang wajib anggènipun badhe damêl tatanan mênggahing panggaotan bathik, inggih punika ing bab kaanehan, warni-warnining jinis, punapadene kathahing wujudan mênggahing panggaotan wau, kados ta:
Caranipun manggaota bôngsa kilenan, punika limrahipun wêdaling waragad kathah sangêt, upaminipun: ngawontênakên pabrik, mêsin-mêsin, têtiyang ahli ingkang dipun patah dados juru panaliti. Kajawi punika kêdah miturut pranataning nagari, ingkang ugi kanthi waragad
agêng. Lajêng kasamèkna kalihan kawontênanipun panggaotan bathik, ingkang pirantos-pirantosipun namung sarwa prasaja. Amila para bêbêrahipun inggih gampil angsalipun. Tumraping juragan ingkang makatên punika inggih kalêrêsan sangêt, jalaran kathah kauntunganipun dening lajêng sagêd tansah anyuda epahaning para bêrahipun wau. Dados saupami badhe ngalitakên utawi ngagêngakên panggaotanipun, inggih kanthi gampil kemawon, pangangge lan angêdalakên tiyang inggih sagêd kanthi sapurun-purun.
Jalaran saking kawontênanipun ingkang makatên punika, kawontênanipun panggaotan bathik lajêng botên sagêd ajêg, ingkang samangke sagêd tumindak sae, sagêd ugi enjingipun lajêng ambruk. Makatên ugi panggaotan ingkang samangke sagêd nindakakên ingkang dados tatananipun kanthi lêrês, enjingipun sagêd ugi anganggêp bilih tatanan wau awrat sanggènipun.
Inggih ingkang makatên punika ingkang andadosakên kawratanipun ingkang wajib angrancang tatanan ingkang sagêd mathuk katindakakên wontên ing panggaotan bathik wau.
Tujunipun samangke kenging dipun ajêng-ajêng, bilih panggaotan bathik ingkang kawontênanipun pancèn awon sangêt, botên watawis dangu malih mêsthi badhe ical piyambak, botên jalaran lajêng dipun wontêni pranatan, nanging jalaran anggènipun tansah dipun titipriksa lan dipun ulat-ulati dening para priyantun pangrèh praja tuwin para priyantun kantor pakaryan.
Tumrap panggaotan-panggaotan ingkang prêlu sangêt kêdah dipun wontênakên tatanan tuwan de Kat Angelino ngaturi ancêr-ancêr, kadospundi caranipun ingkang wajib anggènipun badhe adamêl tatanan wau. Ingkang punika amila lajêng kêdah adamêl wawasan cêkakan mênggah kawontênanipun panggaotan bathik ingkang prêlu kêdah tumuntên dipun wontênakên tatanan, mawi adhêdhasar pamrayoginipun ingkang adamêl palapuran bathik wau.
Dene ingkang prêlu sangêt kêdah tumuntên dipun tata, inggih punika ing bab epahaning bêrah, pambayaripun, panyathêtipun epahan,
padamêlanipun para bêbêrah wontên ing ngriku ingkang botên sakeca sangêt. Kajawi punika tumindakipun padamêlan ing wanci dalu tumrap tiyang èstri, punapadene panyambutdamêlipun lare-lare ingkang sami dèrèng umur, inggih pantês kêdah enggal-enggal dipun wontênakên tatanan.
Nanging sadèrèngipun angandharakên pamrayoginipun ingkang adamêl palapuran wau, langkung rumiyin tuwan kasbut adamêl wawasan sawatawis, kadospundi cara-caraning pamarentah anggènipun badhe angayomi para bêbêrah umumipun, ingkang sami nyambut damêl wontên ing panggaotan bathik.
Awit kêdah angèngêtana, bilih juragan ing panggaotan bathik punika, dumuginipun samangke, dipun sakajêng kemawon, salami-laminipun botên nate dipun têdahakên ing kuwajibanipun, supados patrapipun dhatêng para bêbêrahipun ingkang sae, sampun sapurun-purun. Ingkang dados juragan ing jaman samangke, punika taksih sami kemawon kalihan ingkang rumiyin, sêsêrêpanipun botên beda kalihan kuli-kulinipun, ingkang dados juragan wau sami botên mangrêtos, bilih sae tangkêpipun dhatêng para bêbêrahipun punika satunggiling kuwajiban ingkang prêlu piyambak.
Ing jaman samangke, pangrêksanipun dhatêng kaum bêrah, kados ta: rêsik lan sarasing papanipun nyambut damêl, sênênging para bêbêrah, lan sasaminipun, punika kêdah dipun wigatosakên. Ing môngka ing bab punika nagari botên krêsa cawe-cawe, makatên ugi nagari botên angwontênakên bêbadan ingkang dipun wajibakên aparing sêrêpan utawi pamrayogi ingatasipun bab punika. Ing sarèhning kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, kaum juragan punika taksih kathah ingkang dèrèng mangrêtos, amila inggih sampun lêrês kemawon, bilih tindak ingkang makatên wau tansah ajêg.
Mênggah saking rêmbagipun ingkang adamêl palapuran bathik, angaturi pamrayogi supados nagari, manawi angwontênakên tatanan, adhêdhasar panuntun saha pamardi dhatêng para juragan, murih patrapipun dhatêng kaum bêrah sagêda sae pangopènipun. Jalaran wontênipun bêrah ing panggaotan bathik ingkang kirang prayogi, punika kathah kemawon ingkang sajatosipun botên sabab dipun têmaha, nanging namung saking botên mangrêtosipun. Ewasamantên inggih kathah kemawon, kaum juragan ingkang sêngaja anyawiyah dhatêng bêbêrahipun saha namung mikantukakên badanipun piyambak. Mênggahing juragan ingkang atrajang makatên punika, sampun mêsthinipun kêdah dipun
wau. Dene ing têmbe ingkang wajib kêdah ngulat-ulatakên mênggah tumindaking pranatan wau, para amtênar ing kantor pakaryan.
Tumrap panggaotan, ingkang juraganipun sêngaja botên purun ngèstokakên dhatêng tatanan nagari wau, kêdah lajêng dipun pidana samurwatipun.
ingkang ambawahakên, dipun paringana wêwênang tansah anitipriksa punapadene ngulatakên ing sadayanipun. Kados ta: wênang amêksa dhatêng kaum juragan samôngsa ambayari dhatêng bêbêrahipun, sagêda para amtênar wau anênggani. Manawi dipun manah prêlu ugi dipun paringana wawênang lajêng anutup panggaotan wau kangge sawatawis môngsa. Awit ingkang makatên punika sampun nama satunggiling paukuman agêng tumrap kaum juragan, jalaran inggih salêbêting panggaotanipun dipun tutup wau, sampun têmtu kathah sangêt kapitunanipun.
panyorèkipun botên tamtu wontên ing dlancang, trêkadhang kacorèk ing montên awon, sarta kasêrat (bathik) mawi lilin (malam). Kajawi punika, upami sêpêning pola, taksih sagêd pitakèn nêdha katrangan, jalaran bathikan kina punika satunggal-satunggaling cakrik, mawi nama piyambak-piyambak, upaminipun: bathikan cakrik makatên punika, namanipun makatên. Namung nama-nama wau tumraping satunggaling panggenan sanèsipun sagêd cocog punapa botên, punika nyumanggakakên.
Mênggah dhasaring sinjang bathik punika, grêbanipun wontên warni kalih, inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani: latar-pêthak, lan latar-cêmêng. Latar-pêthak wau wontên warni kalih, kawastanan: latar-pêthak bledhak saha latar-pêthak unthêr. Makatên ugi latar-cêmêng, punika inggih warni kalih, latar-cêmêng sogan tuwin latar-cêmêng kêlêngan. Wondene wujuding sinjang babaran ingkang dhasar latar-pêthak bledhak utawi unthêr, punika warninipun beda, inggih punika tumrap wêdalan ing Surakarta, babaranipun: jêne sêpuh kados êmas. Tumrap wêdalan ing Ngayogyakarta, babaranipun: pêthak mêmplak, kados salaka. Dene ingkang wêdalan kitha sanèsipun babaranipun: jêne sêmu abrit, kados suwasa.
Dene nama-namaning sinjang bathik sêratan (carik) punika kathah sangêt, ingkang sampun kula mirêngi kemawon, tumrap sinjang bathik carik (sanès cap-capan) ingkang bangsaning garis miring utawi lèrèng parang-parangan, nama: udan-riris, rujak-senthe,
ingkang corak bangsaning cêplok, nitik utawi sulaman lan sapanunggilanipun,
wontênipun kula aturakên ing ngarsanipun para maos, namung kangge ngêbyungi rêmbag ing bêbukanipun sadhèrèk Siti Mariyam. Wasana manawi wontên sarusiku, mugi sampun kirang pamêngku, dhumatêng kula pun:
Kajawèn: ôngka 80, Rê, Wa, 1 Ruwah Ehe 1868. 6 Oktobêr 1937, taun XII.
Udan-riris punika namaning sinjang garis miring, limrahipun wontên ing pakêcapan nama: dan-riris, utawi udan-liris. Ing ngriki kados prêlu kapratelakakên, mênggah namaning sinjang punika pancèn inggih gandhèng kalihan panggambar ingkang gathuk kalihan raosing manah. Sarèhning punika namung pinanggih wontên ing raos, dados dèrèng tamtu wujudipun angêplêki kados ingkang dipun gambar, namung raosipun ingkang wontên.
Udan-ririsCêthanipun, tumraping sinjang, punika upami anggambarakên mênjangan, wujudipun pating plunthêr, tanpa wontên èmpêripun babarpisan, nanging saupami dipun wujudi gambar kados mênjangan saèsgu, tumraping sawangan lajêng: sêg, pêjah babarpisan.
Mirid andharan punika wau, namaning sinjang udan-riris, sagêd ugi gadhah kajêng makatên, dene têgêsipun: jawah ingkang damêl sêngsêm.
Sinjang udan-riris punika panyêratipun mawi garisan (dipun garisi), wiyar ciyuting garisan botên sami, nanging dipun pathok, sabên samantên garis ingkang sami, lajêng dipun lêti ingkang langkung wiyar, ingkang wiyar wau minôngka watês, kenging dipun wastani wiwitanipun, upaminipun ingkang agêng wau kasêrat parang-rusak, mangke sambêtanipun sêratan warni-warni, pungkasanipun parang-rusak malih, makatên salajêngipun. Nanging ugi wontên ingkang baku wiyar wau dipun sêrat sanès, mangke sambêtanipun inggih sanès, dados langkung kathah. Malah saking gotèkipun tiyang ahli nyêrat, tumrap ingkang sagêd, sêratan udan-riris sasinjang punika botên wontên ingkang sami. Botênipun makatên, inggih kêdah kathah warninipun. Namung tumrap sinjang udan-riris cap, punika warninipun tamtu botên sapintêna, awit prêlu kangge nyêkapakên agênging cap namung dipun pêndhêt saprêlunipun kemawon.
Sinjang udan-riris punika bakunipun latar cêmêng, dene manawi kadamêl latar pêthak, namanipun rujak-senthe.
Sinjang punika kalêbêt sinjang ingkang dados awisan, namung dados agêming para bandara. Dipun agêm ing kakung utawi putri, sarwa pantês.
Lênggahipun sinjang udan-riris punika sogan tuwin cêlêpanipun (wêdêlan) ingkang sarwa sêpuh, ing ngriku katingal mandhêsipun.
Kajawèn: ôngka 76, Rê, Kli, 17 Rêjêp Ehe 1868. 22 Sèptèmbêr 1937, taun XII.
Ing Kajawèn nomêr 72 Jagading Wanita nomêr 35, sampun mratelakakên ing bab sinjang parang-rusak. Ing ngriki prêlu nêrangakên sawatawis, ing bab mulabukanipun wontên nama wau.
Miturut dêdongengan tuwin gotèkipun tiyang kathah, nama sinjang parang-rusak punika warni-warni, katranganipun makatên: 1 mêndhêt saking wujuding pêdhang (parang) putung. 2 parang (parangcuri) ingkang risak. 3 mirid saking wujuding sungu manjangan. 4. wujuding dhuwung. 5. saking wujuding kudhuping tunjung, pasêmoning gêsang enggal. 6 mirid saking ukiran agêmipun Radèn Panji ingkang mêntas kagêm nyedani Dèwi Angrèni. 7 mirid saking wujuding parang ingkang risak dening tetesan rêmbêsaning toya ingkang dipun uningani ingkang Sinuhun Sultan Agung.
Parang-rusakAslining nama warni-warni wau, ingkang pinanggih mèmpêr namung tumrap cariyos ingkang gêgayutan kalihan Sinuhun Sultan Agung. Dêdongenganipun: nalika Sinuhun Sultan Agung amasuh sarira wontên têpining sagantên kidul, angambah jurang pêpèrèng urut têpining sagantên wau. Ing ngriku kathah wêwarnèn ingkang adamêl karênaning panggalih, manawi mariksani mangidul, katingal sagantên angêlangut tanpa têpi, têmpuking alun gumalêgêr ngantos ngumandhang dumugi langit, pêcahing toya sumawur kados awun-awun. Parangcuri ing sapinggiring sagantên sami rêmbês, kalêmpakaning toya tumètès andhawahi parangcuri, lajêng katingal pating jalarèh.
Kawontênan sadaya wau nuwuhakên pangraos ingkang damêl katêntrêman. Wusana sakondur dalêm angadhaton, lajêng dhawuh nyêrat sinjang,
ingkang wujudipun angiribi wujuding parang ingkang risak, kados ingkang dipun uningani. Sarêng dados sinjang, dipun namakakên: parang-rusak.
Miturut dêdongengan malih, kacariyos kala rumiyin, tiyang badhe nyêrat sinjang parang-rusak punika, ing sadèrèngipun miwiti nyêrat, mawi sêsaji rumiyin, amargi sinjang wau dados agêm-agêmaning para agêng. Ingkang salajêngipun dumugi sapunika dados sinjang awisan. Kajênging awisan, punika awisaning ratu.
Sarèhning punika namung dêdongengan, dèrèng kenging dipun anggêp nyatanipun. Namung ing bab wontêning sinjang ingkang dipun wastani bathik, punika ing kina ugi sampun wontên, dipun wastani sinjang kêntèl, inggih punika sinjang pêthak tênunan kasar dipun sêrat, saha namung dipun wêdêl kemawon. Dados kintên-kintên, saupami nyataa kala jaman samantên wontên sêsêratan, inggih taksih kasar, pinanggihipun dados sae kados ing sapunika, punika saking wêwangunan.
Makatên malih ing bab nama-namaning sinjang, punika asli anggitan, nanging sami mawa kajêng, kados ta sêmèn-rama, mêndhêt saking lêlampahanipun Prabu Rama. Sêmèn-angrèni, mêndhêt saking cariyos Angrèni, tuwin sanès-sanèsipun.
Ing sasagêd-sagêd, ing Jagading wanita ngriki, manawi kaparêngakên, badhe macak gambaring sinjang-sinjang, ingkang baku kina. Ingkang kacêtha ing gambar punika sinjang parang-rusak-
kagolong sêratan latar cêmêng ingkang kêlêm, mila tumraping para anèm botên rêmên. Nanging mênggahing wujud sarwa mantêsi, katingal prasajanipun, mungguh sangêt dipun angge ing priyantun sêpuh, sanadyan dipun anggea taksih babaran pisan, wujudipun botên ngêgètakên.
Sinjang CakarSinjang cakar wau sanadyan wujudipun prasaja, nanging golongan dados sêratanipun tiyang ingkang sampun sagêd nyêrat, awit sêratanipun kêdah cêtha tuwin wijang.
Ingkang dipun wastani cêtha tuwin wijang wau mênggahing caking canthing tuwin isèn-isènipun. Caking canthing kêdah ajêg, awit mênggahing sinjang cakar, mèh sêratanipun sadaya kêmbar ing sogan. Dene isèn-isèn, ingkang wujut tembokan tuwin cêcêgipun, punika prêlu ingkang cêtha awijang, awit isèn-isèn wau dados rêrênggan cêtha.
Wêtahing nama, salugunipun cakar wau cakar ayam, awit pêpêthanipun mirid kados cakaring ayam, nanging lajêng kacêkak nama cakar kemawon. Makatên ugi tumraping sinjang, punika namanipun dipun antukakên ingkang mawa kajêng. Upaminipun kados sinjang cakar wau, supados ingkang ngangge sagêda cêcèkèr, kajênging cêcèkèr punika sagêd pados têdha. Pikajêngan makatên wau sampun nama dados têmbung limrah, ingkang raosipun namung kados parikan kemawon, nanging lèrèg dhatêng pamuji. Upaminipun lare nêdha ulam ayam, punika manawi nêdha cakar, tiyang sêpuhipun mungêl: bèn bisa cèkèr-cèkèr. Manawi nêdha êndhas: bèn bisa cucuk-cucuk. Manawi nêdha suwiwi: bèn bisa kêkêbêt. Wosipun sadaya wau dados pamuji sae.
Dene sinjang cakar wau tumrap tata kêlimrahan Jawi, dados anggèn-anggèning tiyang gadhah damêl mantu, jalêr èstri. Mênggah kajêngipun inggih sairib kemawon, sarèhning tiyang gadhah damêl punika andhatêngakên sanak sadhèrèk kathah, sagêda ingkang sami dhatêng wau kumrutug kados pêpindhaning kuthuk dipun undang ing biyungipun ingkang nuju cèkèr-cèkèr.
Saening sinjang cakar punika manawi wêdêlanipun sêpuh, ing ngriku lajêng katingal ngalelanipun.
Kajawèn: ôngka 100, Rê, Wa, 12 Sawal Ehe 1868. 15 Dhesèmbêr 1937, taun XII.
Sinjang bolu-rambat punika golongan sinjangcêplok, latar cêmêng, panyêratipun mawi garisan. Tumraping ahli nyêrat, kêgolong sêratan ingkang enggal rampungipun, amargi kathah sêratanipun ingkang dipun sêrat ngangge canthing carat kalih (cucuking canthing rangkêp), kajawi punika, sinjang ingkang tanpa cêcêg, punika nyudakakên padamêlan kathah.
Sinjang Bolu-rambatNama bolu (bulu)-rambat, punika mirid saking wontêning wit bulu ingkang mrambat, awit bulu punika wontên warni kalih, inggih punika wit bulu agêng, godhongipun saèmpêr godhong karèt, botên dipun tanêm ing tiyang, limrahipun thukul wontên ing papan bawera, tuwin namung limrah dados ayang-ayanganing dhusun. Ingkang dipun wastani ayang-ayangan dhusun wau makatên: satunggiling dhusun, punika ingkang limrah wontên wit-witanipun ingkang agêng, wit agêng wau sagêd katingal saking panggenan têbih, kenging kangge ancêr-ancêr, bilih uwit ingkang katingal wau, wit anu ing dhusun anu, dados tiyang sampun sagêd mastani dhusun anu, nitik saking wontêning wit ingkang katingal, punika nama ayang-ayanganing dhusun. Dene bulu rambat, thêthukulan marambat sairib kados papasan, wontênipun kapirid wontên ing sêratan, awit wujuding godhong tuwin suluripun sae.
Sinjang bolu-rambat punika prasaja, pantês dipun agêm ing priyantun kakung tuwin putri, wujudipun mramo dening kathah soganipun. Nanging mapanipun dipun agêm ing priyantun putri ingkang kaparêng dhatêng pangagêman kêlêm-kêlêman, ing ngriku katingal prasajaning sinjang ingkang lugunipun wujud mramong. Namung sarèhning tumraping pangagêman punika cocogan, bab pangagêman punika botên kenging dipun êbabi.
Upaminipun wontên putri ingkang rêmên mangagêm sarwa mubyar, punika manawi sumêrêp tiyang mangangge sarwa kêlêm, wontênipun ing paningal katingal botên sakeca.
Kosokwangsulipun ingkang rêmên mangangge sarwa kêlêm, punika manawi kalêrêsan anggènipun matrapakên pangangge, rumaos ing jagad punika namung isi badanipun piyambak.
Kajawèn: ôngka 10/11, Stu, Lê, 5 Bêsar Ehe 1868. 5 Pebruwari 1938, taun XIII.
Kawung robyong punika kenging dipun wastani pamoring kawung pêthak tuwin kawung cêmêng punapadene kawung ingkang mawi sogan, isi sawut cêcêk. Sinjang makatên punika manawi kalêrêsan panyêratipun, wujudipun sakalangkung pèni, awit sadaya sarwa katingal cêtha. Dene pèninipun yêktos, manawi cêmêngipun wau dipun angge biru ênèm, inggih punika wêdêlan ênèm (wêdêlan dèrèng sêpuh).
Kawung RobyongPandamêling wêdêlan biru ênèm punika makatên: sakawit sêratan dipun wêdêlakên namung sakêdhap, dados botên prêlu ngantos sêpuh. Sasampunipun makatên lajêng dipun bironi, inggih punika biru ingkang kangge ênèm wau dipun tutup ing lilin kadosdene nembok, lilinipun lilin cêmêng. Lilin cêmêng punika lilin campuran, asli jênangan saking lilin lorodan. Ingkang dipun wastani lilin lorodan, punika lilin asli saking luluhaning lilin sinjang nalika dipun babar, ambabar sinjang punika dipun wastani: nglorod.
Manawi anggèning nembok biru ênèm wau sampun rampung, lajêng dipun wêdêlakên malih, supados tumrap wêdêlan ingkang kangge sêpuh dados sêpuh yêktos.
Nama robyong, punika têgêsipun wêwarnèn ingkang rembyak-rembyak, makatên ugi ing bab sinjang kawung robyong, ugi gadhah kajêng makatên. Sinjang wau manawi dipun tingali sadlerengan katingal pating pênthalit alang-ujuripun, nanging manawi sampun dipun tamatakên lajêng katingal bakunipun ingkang adamêl sae, inggih punika wontên ing jêjêr ingkang lajêng dados mrapat. Ing ngriku katingal pranatan wau pinanggih thukul saking latar pêthak, latar cêmêng tuwin sogan.
Sinjang kawung robyong punika kêgolong sêratan anggitan enggal, sagêd ugi tuwuhipun sasampunipun wontên kawung latar cêmêng. Dene bab pamangunipun sêratan, punika tumrap ingkang mangrêtos, sagêd damêl wangun piyambak.
Sayêktosipun nyêrat kawung kados makatên punika, makatên ugi nyêrat kawung limrah, asring dhumpyuk, mila panyêratipun kêdah ngatos-atos.
Namung mênggah luguning manggènipun, sinjang kawung robyong wau dados anggèn-anggèning para anèm, manawi dipun angge ing para sêpuh,
wontên latar cêmêngipun, wontên latar pêthakipun. Golongan sinjang luwêsan dipun agêm priyantun kakung tuwin putri pantês kemawon. Kangge pameran kenging, kangge padintênan botên ngêgètakên.
Sinjang Lung-kêstlopTumrap jodhonaning pangangge dipun mori punapa kemawon purun, upami dipun ênggèni rasukan dhêdhasar pêthak (tumrap putri) sagêd malela dening wontên latar cêmêngipun. Manawi dipun ênggèni rasukan dhêdhasar cêmêng, katingal cêthaning latar pêthakipun. Sinjang lung-kêstlop punika kêgolong sinjang alusan. Dumugining masêmipun, manawi dipun agêm padintênan golongan putri, ngatingalakên prasajanipun.
Nama lung-kêstlop punika angèl anggènipun anêgêsi, asli saking punapa. Wontên ingkang cariyos, mênggah lêrêsing namanipun: lung-kêstop, mêndhêt saking sêtop (Stof) basa Walandi. Ingkang dipun tulad mêndhêt saking sêkaraning renda.
Namung tumraping sinjang kados makatên punika limrahipun namung dipun rêmêni ing priyantun Surakarta piyambak, tumrap wontên sajawining Surakarta, bangsaning cêplok punika botên dipun rêmêni, amargi dipun wastani sinjang ingkang botên wontên
bilih namaning sinjang punika nama enggal. Punika pancèn nyata.
Sinjang AmerikanDene nyatanipun, sinjang amerikan punika pêndhêtan jaman nalika enggal-enggalanipun ing ngriki wontên obin tègêl saking Eropah. Ing ngriku kathah sangêt wanguning (sêsêkaran) tègêl ingkang pèni-pèni, ing ngriku lajêng wontên ingkang katelad kadamêl sêratan, saha lajêng dipun namakakên amerikan.
wujudipun prasaja, nanging katingal ngrawitipun, wujudipun ngêngrêng. Malah pinanggihipun wontên ing sawangan, pantês dados pangagêmanipun para agêng ingkang sampun yuswa.
Sinjang KakrasanaNama Kakrasana, punika sampun cêtha bilih pêndhêtan saking namaning ringgit, nanging lajêng kapirid saking wujud ingkang pundi, awit botên wontên ingkang mèmpêr wujuding ringgit Kakrasana.
Nanging mênggahing sajatosipun, sêratan punika pancèn wontên ingkang mêndhêt saking raosipun, sairib kados kajêng raosing gêndhing. Wontên ingkang raos grêgêt, berag, mêmêlas. Makatên ugi mênggahing sinjang, wontên ingkang wujudipun ngrêsêpakên, wontên ingkang cakrak, wontên ingkang ngurang-ajari tuwin sanès-sanèsipun. Dene tumrapipun sinjang Kakrasana, punika wandanipun cakrak, nanging prasaja.
Sinjang Kakrasana punika golonganing sêratan ingkang ngrawit, kathah lêluwêsanipun ingkang anjalari pantês, soganipun nyarambahi ing sêratan, cêmênging lataripun pinanggih sumêblak. Mila tumrap sinjang kados makatên punika kêdah dipun ugi yêktos murih cêmênging wêdêlanipun.
Namung sarèhning raos dhatêng sinjang punika cocogan, namung kasumanggakakên.
sinjang katèmplèkakên ing montên, ingkang wujudipun kados gambar punika, nanging pamolanipun namung dumugi sapalihing êlar tugêl sapalih ing sêratan ingkang wangun sikon, salajêngipun dipun têkuk malih, dipun êblakakên saking palihaning êlar wau, salajêngipun têrus dipun êblak minggah mangandhap tuwin mangiwa manêngên. Dados wujuding gambar punika kapêndhêt wêtahipun, murih pantêsipun kemawon.
Têmtung cuwiri, punika têgêsipun: ukir-ukiran, lung-lungan tuwin ngrawit. Miturut gotèk, ing kinanipun sinjang wau namung kagêm wontên salêbêting karaton. Dados pancèn sinjang adèn. Sinjang wau sarwa luwêsan, mathuk dipun kanthèni pangagêman punapa kemawon, botên pilih kakung putri.
limrahipun ingkang dipun wastani sinjang latar cêmêng, inggih bangsaning sinjang ingkang wujudipun kados makatên punika.
Sinjang SidarajaManawi miturut wujuding sinjang, katingal prasaja, nanging sajatosipun katingal muyêg, awit ing ngriku isi jêjêr warni-warni, wontên laripun, tuwin sanès-sanèsipun.
Sinjang latar cêmêng, punika tumraping para anèm kathah ingkang botên rêmên, dipun wastani pêtêng. Ingkang makatên punika pancèn lêrês, malah tumraping para sêpuh piyambak inggih asring ngraosi manawi wontên neneman ngangge sinjang latar cêmêng: botên pantês, utawi dipun wastani sumêpuh.
Namung tumraping para sêpuh, pancèn sampun gadhah raos ambedakakên dhatêng raosing tiyang ngangge sinjang, inggih punika, latar cêmêng punika dipun angge manawi wanci siyang, latar pêthak wanci dalu, malelanipun sarwa botên ngagètakên.
Kajawèn: ôngka 68, Rê, Lê, 27
Ingkang kacêtha ing gambar punika kêgolong slobog cukèn. Cuki punika mêndhêt saking dolanan, nama cuki, bangsaning dham-dhaman. Ingkang dipun pêndhêt kangge pola wau papanipun dolanan.
Sinjang SlobogSlobog ing gambar punika mawi cêcêg, wontên ingkang cêcêgipun wau dipun santuni cacah gori, inggih punika sawud malang-megung, kados patrapipun tiyang nacah gori badhe dipun kêla.
Sinjang slobog punika kêgolong sinjangipun tiyang sêpuh, upami tiyanga sampun botên gadhah kaberagan.
Miturut dêdongengan, nalika Gusti Kangjêng Ratu Kancana (Kangjêng Ratu Bêruk) ing Surakarta taksih dados manggung, sare wontên ing dalêm Prabasuyasa, wanci dalu kadhawahan wahyu, ngagêm sinjang Slobog. Mila dhawuh dhatêng putra wayah, supados sampun nyêpênakên sinjang Slobog. Makatên ugi miturut dêdongenganipun êmbah-êmbah, tabe-tabe sèwu, jaman sampeyan dalêm ingkang sinuhun kaping sanga, asring kaparêng ngagêm nyamping slobog, paningsêt mori pêthak, èpèk cêmêng. Ing ngriku dipun côndra: baris pêndhêm.
Kajawèn: ôngka 80, Rê, Pn, 10 Ruwah, Jimawal 1869. 5 Oktobêr 1938, taun XIII.
Ing Kajawèn Jagading Wanita sampun nate ngêwrat ing bab sinjang gringsing. Nanging ing ngriki prayogi dipun têrangakên malih.
GringsingSinjang gringsing punika bakunipun dhêdhasaring sinjang latar pêthak, dene sêratanipun kenging sakarsa-karsa. Wanguning gringsing punika warni-warni, kados ta: gringsing ringgit, gringsing klungsu tuwin gringsing sisik. Dene gringsing ingkang kacêtha punika gringsing sisik.
Gringsing sisik punika ingkang dipun emba sisiking ulam, mila wujudipun sap-sapan kados tumpang-tumumpanging sisik. Manawi panggarapipun kalêrêsan,
pêthakipun sagêd sumêblak, dados bakunipun sinjang gringsing sisik punika ngangkah pêthaking gringsing, botên ngangkah gumêbyaring sogan.
Tumrap pantêsipun, sinjang gringsing punika dipun agêm ing putri, mathuking abên-abênan, purun dipun agêmi rasukan punapa kemawon. Dipun agêm ing putri pakulitan cêmêng manis, katingal wijang, dipun agêm ing putri pakulitan jêne, katingal ngalela.
Mênggahing côndra pinanggih wontên ing Sêrat Pranacitra: Rara Mêndut
pakulitanipun jêne, sinjangipun latar pêthak, kêmbênipun jingga pinarada. Punika wontênipun namung mujudakên sarwa ngegla padhang, bokmanawi kados rêmbulan nuju tanggal kawan wêlas, kêpêncil wontên ing langit biru. Kula aturi manggalih piyambak.
dipun tingali sabrebetan, katingal sêratan prasaja sangêt, awit namung wujud pasagèn mencos tuwin mawi plênik sakêdhik, saha ing gambar punika katingal bilih pèninipun pinanggih wontên ing sêkaranipun. Dados sêratan lapis wau dipun anggêp dhêdhasar. Dene nama lapis, punika mêndhêt saking wêwangunan iris-irisan kuwih lapis.
Sinjang LapisTumrap para ahli nyêrat, sagêd amastani sinjang lapis ingkang kados makatên punika kêgolong kasar, saha ingatasing para ahli, lumuh anindakakên padamêlan kasar wau, punika sampun kêtarik dados wêwatêkanipun tiyang ingkang sagêd nyêrat, lumuh nindakakên padamêlan groboh.
Nanging wontên cara sanès, kêpêksa tumindak groboh, jalaran prêlu ngoyak bêtah. Têrangipun makatên:
Tiyang nyêrat sae (alusan), punika dangu, nanging pêpajênganipun ragi kathah. Dene nyêrat groboh, punika enggal rampung, sagêd kasade, sanadyan angsal-angsalanipun namung sakêdhik, lajêng kenging kaubêdakên bêtah sanèsipun.
Makatên malih tumraping tiyang ahli nyêrat, manawi ningali wujuding sinjang lapis ingkang kados makatên punika lajêng sagêd ngintên-intên mênggah prayogining isèn-isènipun, wusana lajêng wujud dados sêratan ingkang luwês saha sae. Dene cêthanipun, sinjang ingkang mawi buntal, bokèt sapanunggilanipun, punika sagêd nyamarakên dhêdhasaripun, lajêng kêndhih dening mubyaring sêsêkaran. Nanging tumrap ingkang ngrêtos, manawi nitik awon saening sinjang, punika mêndhêt saking dhêdhasaripun, upami kawung bokèt. Punika ingkang dipun taliti kawungipun.
Sinjang lapis kados ingkang kacêtha ing gambar, punika sampun kalêbêt cêkapan, manawi dipun agêm ing wanita, sampun pinanggih sae wontên
Sinjang tambal punika warni kalih, tambal miring tuwin tambal kanoman, dene ingkang kacêtha ing gambar punika tambal kanoman.
Sinjang TambalNamaning sinjang sampun amastani kados wujudipun, inggih punika pating trambal, dados kados pêpêthaning sinjang ingkang dipun tambal-tambal.
Tumraping sinjang tambal kanoman, punika panyêratipun mawi garisan, tuwin garisanipun wau mawi dipun pêtha wontên ingkang mrapat saha lowahan agêng. Ingkang mrapat wau dados jêjêr, mêndhêt têngah-têngahing gathukipun prapatan, dene lowahanipun agêng lajêng dipun para-para kados ingkang kacêtha ing gambar. Ing ngriku wujudipun sampun katingal.
Sinjang tambal kanoman punika kalêbêt sêratan alusan, ngrawit, sarwa mêpêki, lataripun cêmêng, pêthak tuwin soganipun pinanggih maradini, mila katingalipun mubyar tuwin muyêg.
Tumraping sinjang tambal kanoman punika luwêsan, dipun agêm priyantun kakung tuwin putri sagêd mapan, dipun wêdalakên wontên ing pasamuwan botên nguciwani, dipun têbihi pantês, dipun cêlaki luwês, gadhah wônda mriyayèni.
Makatên ugi sinjang tambal kanoman punika dipun ênggèni rasukan punapa kemawon purun, pinanggih namung sarwa ombèr, têgêsipun, upami dipun ênggèni rasukan cêmêng, sagêd mathuk dening ing sinjang wontên latar pêthakipun. Manawi dipun ênggèni rasukan pêthak, ing sinjang wontên latar cêmêngipun. Dene sogan, punika namung sarwa sagêd rumêngga dhawahing warni punapa kemawon.
Dene sinjang tambal miring, punika bakunipun
dipun agêm ing priyantun kakung ingkang pupuk ing sarira, dêdêg inggil. Upami dipun agêm ing priyantun andhap alit,
sinjang punika manawi sampun dumugi nembok, kenging dipun wastani sampun mèh rampung. Kajêngipun rampung ing ngriki, sampun pajêng dipun sade, nama sade tembokan.
Sinjang TembokanPinanggihipun wontên ing nagari panggenan padagangan sinjang, upaminipun: Surakarta, Ngayogyakarta tuwin Pakalongan, wontên sudagar ingkang damêlipun numbasi sêratan tembokan. Manawi tumrap tiyang nyêrat badhe dipun angge piyambak, sêratan ingkang sampun dados tembokan punika pinanggih luwêsan, manawi lumuh
Limrahipun tindak nyêmplung tembokan punika pinanggihing panyêrat sinjang ingkang têbih saking nagari panggenan ambabar sinjang, sagêd anggampilakên lampah, dene tumrap ingkang tunggil nagari, luwêsanipun pinanggih anggampilakên pados arta, inggih punika nalika mêdêlakên, sagêd nyambutakên arta, nalika nyogakakên ugi makatên.
Ing mangke badhe nyariyosakên bab nembok, ing Kajawèn Jagading Wanita kapêngkêr, sampun anyariyosakên ing bab nyêrat dumugining rampung ngisèn-isèni. Mênggah rancaganipun, sêratan wau lajêng dipun têrusi, wusana dipun tembok, dene prênahipun ingkang dipun tembok, sagêd mriksani kados ingkang kacêtha ing gambar punika.
Sarampunging nembok, punika kêdah dipun titi ingkang ngantos anjalimêt, sampun ngantos wontên ingkang kalangkungan, punapa isèn-isèn, punapa tembokanipun. Amargi sinjang ingkang kalangkungan isèn-isèn utawi tembokanipun, ing mangke dadosing sinjang badhe katingal cêtha, saupami ingkang kalangkungan wau dhawah ing bokong, kajawi cêtha, inggih nama saru.
Sasampunin rampung yêktos, kêdah dipun lèlèh rumiyin, inggih punika sinjang dipun gêlar wontên ing bênteran, ngangkah lilinipun lèlèh, prêlunipun, sarèhning nyêrat punika sok ngantos dangu, tumrap lilin ingkang sampun tumemplok ing montên, asring kêndho, mila sarêng lèlèh lajêng kêncêng malih. Nglèlèh punika kêdah ngatos-atos, botên kenging kasèp, tuwin manawi anggèning nyêrat botên dangu, inggih botên prêlu dipun lèlèh. Wusana lajêng dipun wêdêlakên.
Kajawèn: ôngka 9, Sla, Lê, 10 Bêsar, Jimawal 1869. 31 Januwari 1939, taun XIV.
Gambar 1: Biron TuwinSampun Dados SinjangIng ngajêng sampun kacariyosakên ing bab nyêrat sampun dumugi mêdêlakên. Ing salajêngipun, samêdaling saking wêdêlan, namung awujud cêmêng. Ing ngriku lajêng dipun garap malih, nama dipun kumbah, inggih punika ngêriki lilin ing sêratan ingkang kalêrês badhe kenging soga, wujudipun, kados ingkang kacêtha ing gambar 1. Panggarapipun kêdah titi.
Gambar 2: Biron TuwinSampun Dados SinjangSasampunipun makatên lajêng dipun bironi. Ambironi punika nutupi plataraning sinjang ingkang kadamêl biru, kajênging biru punika badhe ngatingalakên biru (cêmêng) nging wêdêlanipun, mila tumrap sinjang ingkang badhe kangge pêthak ingkang sanès tembokan, upaminipun cêcêg, nalika ngumbah dipun kêrok ngantos rêsik, mangke lajêng dipun tumpangi ing lilin biron malih kawaradin kalihan bironipun, kados wujuding gambar ing plataraning sinjang. Ingkang namung wujud cêmêng, punika sajatosipun isi cêcêg. Tumrap ingkang tembokan dipun titi, manawi wontên ingkang thèthèl, dipun tambal. Tembokan punika benjing dadosing sinjang awujud pêthak, nanging pêthakipun wau beda kalihan pêthaking cêcêg wau, sanadyan pêthak, ugi kêtlêsêpan soga. Sarampunging panggarap, sinjang wau dipun cêlupakên ing toya ingkang dipun wênyêti godhong randhu dipun dèkèki gêndhis arèn sisiran, punika murugakên lêmês tuwin nyaèkakên sogan. Sasampunipun kaisis garing, lajêng dipun sogakakên. Pêthanipun wujud sinjang ingkang sampun dados kados gambar 2.
Kajawèn: ôngka 16, Ju, Kli, 5 Sura, Je 1870. 24 Pebruari 1939, taun XIV.
Soganipun kathah, cêmêngipun katingal ngalela. Sanadyan dhapuring cêplon agêng, nanging jalaran saking muyêgipun, ngantos sagêd nyamarakên agênging cêplok, punika nandhakakên manawi sêratan luwês.
Sinjang PakuningratSinjang ingkang sampun nama luwês, punika dipun anggea ing tiyang pawakan kados punapa kemawon inggih namung pinanggih pantês. Makatên ugi tumèmplèka ing pakulitan ingkang cêmêng, jêne, bang-bang awak, namung sarwa purun.
Dene rasukanipun, prayogi ingkang dhêdhasar kêlêm, tumrap tiyang sêpuh ingkang dhêdhasar cêmêng, tumrap ingkang umur-umuran cêkapan soklat utawi biru sêpuh, dene tumrap anèm, ingkang biru pondhoh utawi sanèsipun ingkang raos botên ngêgèt. Namung sêkaranipun miliha ingkang alit-alit tur awis, saha ingkang botên warni-warni ulêsipun.
Mapanipun pisan, gêlungipun kondhe ingkang prasaja.
Sayêktosipun tiyang mangangge punika sagêdipun pinanggih mapan wontên ing sawangan, pancèn angèl. Nanging umumipun, ingkang dipun wastani nyandhang ngangge sae (ingkang dipun wastani nyandhang ngangge sae punika wontên ing sêmbêt, sanès mas intên) punika ingkang sakeca wontên ing sawangan. Kajawi ingkang sampun gadhah karêmênan: sinjang latar pêthak, dipun ênggèni rasukan jêne kêpodhang, punika pancèn anjarag supados adamêl sulaping mripatipun tiyang sanès, saha katingala ngalela wontên ing sawangan. [sawa...]
Lampiran Kajawèn: nomêr 1 taun III.
Sami-sami sinjang, kawung punika kêlimrah sangêt, kenging dipun wastani: sabên diyang sumêrêp ingkang dipun wastani sinjang kawung, makatên malih sinjang kawung punika limrahipun dipun rêmêni ing tiyang. Wontênipun makatên kabêkta wujudipun sae, dipun cêlaki, dipun têbihi, wujudipun sami kemawon. Mila tumraping sinjang kawung, agêng aliting sêratan prayogi ingkang cêkapan.
Sinjang kawungManawi wujuding sinjang kawung, jêjêripun sami kemawon, bedanipun namung wontên ing agêng alit tuwin bundêr pasagining wangun, adêgipun punapadene isèn-isènipun ing tembokan tuwin ing mlinjon. Beda-bedanipun wangun wau anjalari wontêning nama piyambak-piyambak, kados ta: kawung picis, kawung sari, kawung garèng tuwin sanès-sanèsipun.
Bakuning kawung punika saêblêging sinjang dipun sêrat kawung sadaya, nanging lajêng wontên ingkang kaanggit mawi buntal, bokèt, êlar tuwin sêratan sanès-sanèsipun. Sêsêlan wau lajêng nama rêrênggan, ingkang adamêl asrining sinjang kawung. Nanging sawênèh wontên ingkang rêmên sinjang kawung lugas. Ingkang makatên wau namung gumantung dhatêng kaparêngipun ingkang ngagêm.
Sinjang kawung punika tumraping karaton dalêm Ngayogyakarta dados awisan, botên beda kados awisan sinjang parangrusak.
Tumraping sinjang, mênggahing baku, kenging dipun pêndhêt asli saking Surakarta tuwin Ngayogyakarta. Sinjang wêdalan nagari kalih wau sampun gadhah wangun utawi gêbyar piyambak-piyambak, inggih punika wanguning sêratan tuwin gêbyaring sogan.
Sinjang wêdalan Surakarta soganipun gumêbyar kapara abrit, dipun pindhakakên kados parada.
Dene sinjang wêdalan Ngayogyakarta, sarwa pandhês, rêsik gumrining. Mila tumraping sinjang kawung, ingkang dados pilihan, wêdalan Ngayogya, gêbyaripun mênang rêsik, tuwin tumrap tiyang ahli sinjang, sampun sagêd angyêktosi namung saking ningali sabrebetan kemawon.
Sinjang kawung punika luwêsan, dipun angge ing tiyang pakulitan cêmêng utawi pakulitan jêne sami pantês kemawon, namung tumraping èstri prayogi ingkang cêkapan agêng aliting sêratan. [sêrata...]
Lampiran Kajawèn: nomêr 2, 13 Januwari 1939, taun IV.
Kados para maos sampun kathah anggènipun nguningani gambar-gambar sinjang ing Kajawèn Jagading Wanita ngriki. Ing sapunika prêlu badhe ngandharakên ing bab patraping nyêrat sawatawis, namung prêlu badhe nêdahakên ing bab panganggening sogan tuwin wêdêlan.
Ingkang kacêtha ing gambar punika wujuding sêratan cuwiri, ingkang ing ngajêng ugi sampun kawujudakên wontên ing Kajawèn Jagading Wanita.
SinjangSêratan punika taksih lugu mindhakakên lilin (malam) wutah saking canthing dhumawah ing montên pêthak, lajêng wujud kados makatên punika. Inggih punika sêratan (bathikan) ingkang taksih lugu.
Sêratan punika dèrèng katingal, pundi ingkang badhe dados wêdêlan, pundi ingkang dados sogan, tuwin pundi ingkang dados pêthak. Dados bakuning warni mênggahing sinjang punika: cêmêng, abrit (abriting sogan) tuwin pêthak.
Sawarnining sêratan, punika kala pinanggihipun wontên ing montên lastantun pêthak dumugining badhe dipun wêdêlakên, punika nandhakakên badhe dados cêmêng. Sawarnining tembokan, punika dados pêthak (pêthaking tembokan). Sawarnining cêcêg, dados pêthak (pêthaking biron). Sawarnining sawut (garit-garit) tuwin sêratan sanèsipun, sami sogan.
Katrangan punika tumrap ingkang dèrèng uninga dhatêng caraning nyêrat, tamtu dèrèng dhamang.
Murih ragi cêtha, badhe kapratelakakên ing Kajawèn Jagading Wanita wêdalipun Salasa ngajêng. Dados ing ngriki sawêg nêrangakên patraping tiyang nyêrat dumugi ngengrengan, inggih sawêg kêlowongan, sawêg dumuginipun isèn-isèni, dèrèng
dipun tingali sabrebetan botên wontên sêmunipun, awit namung wujud pasagèn garit-garit. Dene nyatanipun, sinjang wau manawi kalêrêsan soganipun tuwin sêpuh wêdêlanipun, sagêd katingal rêsik sumêblak, cêthaning cêcêg sagêd adamêl malelaning sêratan, tur katingal prasaja.
Miturut tatakramanipun tiyang mangangge, pinanggihipun pancèn ragi angèl, botên dumèh sagêd ngawontênakên, lajêng ngangge sapurun-purunipun.
Upaminipun tiyang nglayat, punika manawi ngangge sinjang babaran, botên pantês, awit katingal anggènipun sajak botên bela sungkawa.
Kosokwangsulipun manawi jagong tiyang gadhah damêl, punika manawi ngangge sinjang sampun lungsêt
dipun wastani tiyang botên ngajèni dhatêng ingkang gadhah damêl.
Makatên ugi tumraping tiyang mara damêl, inggih botên prayogi manawi tansah ngangge sinjang babaran, kêdah ungak-ungak kawontênanipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, dados satunggal-satunggaling sinjang, punika wontên anggenipun piyambak-piyambak.
Ing ngriki kula tumut udhu ing bab nyêrat. Saèstunipun padamêlan nyêrat punika kêgolong satunggiling padamêlan ingkang kêdah katindakakên kalayan mungkul, tumraping wanita ingkang sampun nyêpêng bale griya. Dene katingalipun namung dados sambèn, tuwin kapetang padamêlan rêgêd, samantên punika manawi dipun tandhing kalihan padamêlan ngrenda sapanunggilanipun. Namung tumraping raosipun wanita Jawi ingkang kêgolong kina, padamêlan nyêrat punika malah kêgolong dados baku tatakramaning tiyang gêgriya.
Mênggah têrangipun, panindaking damêl tiyang nyêrat ingkang sampun mêngku bale griya, punika manawi kakungipun sampun tindak dhatêng padamêlan. Kèndêlipun samôngsa wiwit olah-olah, sabibar olah-olah, wiwit malih dumugi sakonduring kakungipun. Nanging tumrap ingkang pancèn kangge nyambut damêl, panyêratipun sadintên muput, malah dalu nyambut damêl malih, dipun wastani nglêmbur.
Ing sapunika prêlu mratelakakên sakêdhik ing bab ingkang dipun wastani sinjang parangrusak, punika dêdongenganipun mêndhêt saking wujuding parang sapinggiring sagantên ingkang sami risak, wujudipun lajêng kapêtha, kawangun dados kados wujuding sinjang parangrusak, ingkang kacêtha ing gambar, punika parangrusak tiron.
Parang RusakSawarnining sinjang bangsaning parangrusak, punika mawi mlinjon, inggih punika ingkang wujud pasagèn miring gandhèng-gandhengan. Dene mênggah aliting sêratan, tuwin ewahing wangun, lajêng ngewahakên namaning sinjang, nanging taksih baku parangrusak, upaminipun parangrusak ingkang sêratanipun agêng-agêng sangêt, dipun wastani parangrusak barong, sabên suda agêngipun, namanipun inggih santun.
Sinjang parangrusak punika dipun wastani sinjang garis miring, wujuding garis-garis dhoyong botên manut adêging sinjang. Sinjang punika tumraping nagari karajan Jawi, kalêbêt dados awisan. Ingkang wênang ngagêm namung para bandara. Wontên ingkang cariyos awisan wau dumunung wontên ing malinjonipun, botên jalaran saking anggèning garis miring. Nanging tumraping sinjang garis miring, punika inggih sampun dipun anggêp dêksura manawi dipun angge sowan ing pangagêng.
Mênggah sajatosipun, tumrap pinanggihipun wontên ing sawangan, kajawi sampun kêbêkta saking kêpasuking raos, barang awisan punika malah dados penginan, ugi pancèn nyata sinjang ingkang agaris miring punika wujudipun sae, manawi dipun angge katingal ngegla.
Lampiran Kajawèn, nomêr 37, 21 Sèptèmbêr 1938, taun III.
Sinjang kahwa pêcah punika manawi dipun tingali nyatanipun, awujud taruntum latar pêthak, golongan sêratan gampil, nanging panggarapipun kêdah kikrik, awit ngangkah supados dados sinjang sagêd waradin pêthakipun, manawi ngantos pating balêntong tabêt lêmpitan utawi gogrog, lajêng katingal awon.
Kahwa PêcahTumrap sinjang adhêdhasar latar pêthak, punika kenging dipun isèni rêrênggan ingkang murih saya katingal muyêg, inggih punika bangsaning bokèt (wangun sêsêkaran grombolan), buntal (sêsêkaran kadamêl malang-megung), utawi dhapur wêwangunan, pêksi sapanunggilanipun. Nanging sadaya wau dhêdhasaripun nama botên ewah, upaminipun kawung buntal, punika sinjang kawung ingkang mawi buntal, kahwa pêcah buntal, sapanunggilanipun.
Nama kahwa pêcah, punika mêndhêt saking isi kahwa (kopi) pêcah, mila wujudipun pating jlarèh.
Sinjang kahwa pêcah punika sae, nanging tumraping golongan ahli nyêrat, anganggêp sêratan groboh. Mênggah raosing mangangge, tumrap ingkang mangrêtos, botên marêm kados manawi ngangge sinjang ingkang sêratanipun ngrawit. Nanging gêbyaripun sampun nyêkapi dipun sawang wontên ing pajagongan.
Sinjang SidamuktiSinjang Sidamukti punika kêgolong sinjang ingkang sêratanipun ngrawit, nama sinjang latar pêthak. Tumraping para kina, sinjang Sidamukti punika dipun pilala, bokmanawi kêbêkta anggènipun nama Sidamukti wau, kajêngipun sampun mastani, utawi dados pangajab sae, mêndhêt saking têmbungipun.
Manawi mirid bakuning sêratan, ingkang dados nama Sidamukti, punika mêndhêt saking sêratanipun ingkang wujud malang-megung kados uwit, dene sêratan sanèsipun, namung dados rêrênggan.
Mênggah ingkang dipun wastani sinjang latar pêthak, punika bakunipun namung salugu mêndhêt saking palataraning sinjang, inggih punika sasêla sêlaning jêjêr, inggih punika ingkang dipun wastani latar, dipun isèni pêthak. Dene isèn pêthak wau warni-warni, wontên ingkang kadamêl unthêr, wontên ingkang bledhak, tuwin tembokan lugu. Dados sinjang ingkang lataranipun kados makatên punika nama sinjang latar pêthak, namung limrahipun, ingkang dipun wastani latar pêthak punika namung sinjang ingkang mawi unthêr.
Sinjang latar pêthak punika limrahipun sami polan. Kajêngipun polan punika, sakawit mêndhêt pola sinjang, ingkang namung wujud montên isi sêratan, lajêng dipun tèmplèkakên ing montên ingkang badhe dipun sêrat, lajêng dipun domi bundhêl turut pinggir ingkang lêtipun têbih-têbih. Dados pola wau dipun bêlak lugu, nanging pamasangipun kêdah maton, jêjêripun sagêda dhawah ing têngah, lajêng wiwit dipun sêrat. Dene patraping tiyang nyêrat sinjang mawi pola, ingkang namanipun mola, linggihipun kêdah mapan nawung ing padhang, prêlunipun sêratan ingkang dipun pola sagêd cêtha.
Manawi nyêratipun sapola wau sampun têlas, pola lajêng kapêndhêt, salajêngipun montên ingkang sampun dipun sêrat, lajêng dipun têkuk katèmplèkakên ing montên ingkang badhe dipun sêrat sisihipun, makatên salajêngipun, ngantos sawiyaring montên kêbak.
Mathukipun, sinjang Sidamukti punika dipun ênggèni rasukan ingkang dhasar kêlêm, sêkaran alit, nanging ingkang nglela.
Lampiran Kajawèn, nomêr 48, 7 Dhesèmbêr 1938, taun III.
nanging sajatosipun sêratan ngrawit, awit sadaya caking canthing kêdah sarwa cêtha, awit cêthaning sêratan wau ingkang murugakên sae, dipun wastani nêtês. Dados sêratan ingkang kados makatên punika, yêktosipun kêdah dipun awaki ing tiyang ingkang sampun sagêd nyêrat.
Sinjang Kêmbang-jarakKajawi nêtêsing sêratan, saening sinjang ingkang kados makatên punika kêdah sêpuh wêdêlanipun tuwin sêpuh soganipun, ingkang soga gènês.
Mirid wujuding sinjang, punika kêgolong sinjang prasaja, dados pantês tuwin mapanipun inggih dipun agêm ing priyantun ingkang rêmên mangagêm prasaja. Malah bokmanawi tumrap priyantun ingkang rêmên mangagêm ingkang sarwa gumêbyar botên sagêd kêtarik dhatêng sêratan ingkang kados makatên punika.
Nanging sajatosipun, sinjang kados makatên punika manawi kalêrêsan anggènipun ngêtrapakên, manawi tumraping kakung, namung sarwa pantês. Manawi tumrap putri, prayogi kagêm ing pakulitan jêne, rasukan dhasar cêmêng, ingkang kapara kirang sêkaranipun. Manawi kagêm prasajan, pantês dipun agêmi rasukan lurik ingkang dhêdhasar kêlêm. Patrap pangangge makatên punika sagêd kalêbêt ing golongan: macak barès ngayang batin.
Tumrap raosing mangangge prasaja, sinjang kêmbang jarak punika, masêmipun purun dipun ajêngakên ing pasamuan.
Sinjang BolurambatSinjang Bolurambat punika golongan sinjang cêplok, latar cêmêng, panyêratipun mawi garisan. Tumraping ahli nyêrat, kêgolong sêratan ingkang enggal rampungipun, amargi kathah sêratanipun ingkang dipun sêrat ngangge canthing carat kalih (cucuking canthing rangkêp), kajawi punika, sinjang ingkang tanpa cêcêg, punika nyudakakên padamêlan kathah.
Nama Bolu (bulu) rambat, punika mirid saking wontêning wit bulu ingkang mrambat, awit bulu punika wontên warni kalih, inggih punika wit bulu agêng, godhongipun saèmpêr godhong karèt, botên dipun tanêm ing tiyang, limrahipun thukul wontên ing papan bawera, tuwin namung limrah dados ayang-ayanganing dhusun. Ingkang dipun wastani ayang-ayangan dhusun wau makatên: satunggiling dhusun, punika ingkang limrah wontên wit-witanipun ingkang agêng, wit agêng wau sagêd katingal saking panggenan têbih, kenging kangge ancêr-ancêr, bilih uwit ingkang katingal wau, wit anu ing dhusun anu, dados tiyang sampun sagêd mastani dhusun anu, nitik saking wontêning wit ingkang katingal, punika nama ayang-ayanganing dhusun. Dene bulu rambat, têthukulan marambat sairib kados papasan, wontênipun kapirid wontên ing sêratan, awit wujuding godhong tuwin suluripun sae.
Sinjang Bolurambat punika prasaja, pantês dipun agêm ing priyantun kakung tuwin putri, wujudipun mramo dening kathah soganipun. Nanging mapanipun dipun agêm ing priyantun putri ingkang kaparêng dhatêng pangagêman kêlêm-kêlêman, ing ngriku katingal prasajaning sinjang ingkang lugunipun wujud mramong. Namung sarèhning tumraping pangagêman punika cocogan, bab pangagêman punika botên kenging dipun êbabi.
Lampiran Kajawèn, nomêr 49, taun II.
Sinjang Kêmbang-kapasSinjang Kêmbang-kapas punika satunggiling sinjang ingkang sêratanipun ngrêmit kaduk kathah sogan tuwin tembokanipun, mila sanadyan dhêdhasaripun latar cêmêng, wujudipun katingal mramong.
Manawi miturut wujud katingal bangsaning cêplok, nanging manawi mirit alit-alitipun, limrahipun botên dipun wastani cêplok.
Sinjang Kêmbang-kapas punika pantêsipun dados agêm-agêman putri, ingkang pawakan alit. Pamantês makatên wau namung kapiridakên saking alusing sêratan, tuwin alit-aliting sêkaranipun. Rasukanipun dhêdhasar kêlêm ingkang sêkaranipun alit-alit, nanging cêtha.
Tumrap para wanita ingkang rêmên ngadi busana Jawi, tamtu sagêd mêmantês piyambak dhatêng traping pangagêmipun.
Kajawèn: ôngka 90, Ju, Pn, 8 Sawal, Dal 1871. 8 Nopèmbêr 1940, taun XV.
Kawruh ing bab pandamêling sinjang punika sampun kathah, nanging kados ing Kajawèn pêrlu ngêwrat andharan bab punika.
Nggodhoga toya ngantos umob, lajêng dipun cêmplungi sabun kumbahan sacêkapipun, saha dipun cêmplungi untilan mêrang ingkang ngantos suk-sukan.
Manawi sabunipun sampun ajur, montên ingkang sampun dipun kum toya sadalu lajêng dipun cêmplungakên ing godhogan wau, têrus dipun udhêk-udhêk, antawis 25-30 mênit, yèn sampun mukêt lajêng dipun êntas kawadhahan ing bak utawi tong.
Manawi montên wau sampun asrêp lajêng dipun ulèni (dipun ingêl-ingêl) ingkang ngantos mukêt. Yèn kanjining montên wau sampun rêsik, lajêng kagirah toya limrah ngantos rêsik, lajêng dipun kanji.
Panganjinipun ingkang tipis kemawon. Sasampunipun lajêng dipun jèrèng wontên papan pamepean montên. Dene panjèrèngipun wontên papan pamepean wau ingkang radin, supados garingipun montên botên sami pating clêkêthut.
Sasampunipun montên dipun êntasi lajêng dipun yêm wontên papan ingkang hawanipun asrêp sadalu, supados lêmês.
Manawi montên sampun lêrêm yêktos, lajêng dipun gulung ngantos madhêt sagulungipun 5 dumugi 20 lêmbar, lajêng dipun tangsuli tiga: kiwa, têngên tuwin têngah.
Salajêngipun dipun tumpangakên ing kajêng balokan ingkang alus. Agêngipun kajêng antawis 20 cm utawi 25 cm pasagi. Montên dipun tangsuli tiga angsal balokan.
Montên lajêng dipun thuthuki gandhèn kajêng, nama dipun kênglongi. Panuthukipun kêdah waradin. Manawi sampun kêndho, dipun udhari, kagulung malih ingkang kêncêng, lajêng kathuthuk malih.
Manawi montên sampun katingal alus, lajêng kagulung kêncêng wontên ing kajêng gilig, supados ical lêmpitanipun. Prêlunipun yèn dipun cap sagêd waradin.
Lôndha mêrang ingkang ayit 1 blèg (20 litêr),
Sasampunipun dipun ulèni satunggal-satunggal, lajêng dipun jèrèng, kaêpe ing papan pamepean montên.
Manawi sampun garing lajêng dipun kum malih dhatêng lôndha campuran lisah wau, lajêng dipun ulèni saha kajèrèng, kaêpe kados ingkang sampun. Dangunipun anggènipun ngulèni kantun sakarsa. Manawi ngangkah alus lan rêsik sangêt, dipun ulèni apêsipun 8 rambahan.
Montên wau lajêng dipun rêsik, makatên:
Damêl lôndha ingkang mandi (ayit), montên wau lajêng dipun kum ing ngriku. Manawi sampun akum, lajêng dipun ulèni satunggal-satunggal supados lisahipun ical, lajêng dipun girah ngangge toya limrah saha lajêng dipun godhog. Dene panggodhogipun:
Wedang kacampuran sabun sakêdhik, danguning panggodhog saprayoginipun, lajêng dipun êntas kacêmpungakên dhatêng toya asrêp, lajêng dipun girah, salajêngipun dipun girah malih santun toya. Sasampunipun lajêng dipun sampirakên ing gawangan supados atus. Manawi sampun atus lajêng kajèrèng ing papan pamepean.
Dene montên punika manawi badhe kaêcap utawi kabathik, kêdah dipun kanji utawi dipun kêmplongi rumiyin.
Ngêthèl ngangge lôndha kacampuran lisah, punika supados rêsik utawi supados soga, cêlêpan sapanunggilanipun sagêd manjing.
Dayaning lôndha punika sagêd ngicalakên rêrêgêd utawi kanji ingkang tumèmpèl wontên montên. Nanging kanji ingkang manggèn wontên salêbêtipun drat montên icalipun manawi landhanipun kacampuran lisah, awit lisah punika manawi tumèpès dhatêng montên, lajêng mrèmèn ngantos dumugi ing salêbêtipun drat montên, anjalari dados marginipun lumêbêting toya lôndha.
Kajawèn: ôngka 93, Sla, Wa, 19 Sawal, Dal 1871. 19 Nopèmbêr 1940, taun XV.
Manawi sampun waradin lajêng dipun êntas sarta dipun klumbrukakên ing siti utawi ing mêstèr dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun.
Manawi toya sari wau sakintênipun sampun katingal sami rumêsêp waradin, lajêng dipun sari kuning.
Sari kuning 1 1/2 kati, têgêran 1 1/2 kati, tawas 1 1/2 kati, jêram pêcêl 4 glundhung, gêndhis batu 1/4 kati.
Abênan gangsal warni punika kagodhog dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Panggodhogipun ingkang ngantos umob sêpuh, kakantunakên 1 blèg (20 l.). Dene anggènipun ngêcakakên, mangêt-mangêt, namung katimbang kabênteran aluwung radi asrêp. Nganggenipun makatên:
Mêndhêt barang ingkang sampun kasari gamping dipun wiru lajêng dipun cêlup dhatêng sari kuning kanthi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun êntas kasampirakên dhatêng gawangan. Manawi sampun atus lajêng kajèrèng ing papan pamepean supados kanginan, botên pêrlu garing lajêng dipun kum toya limrah kanthi dipun iwir-iwir. Manawi sampun lajêng dipun kêbyok (kagodhog).
Sasampunipun kakêbyok lilin rêsik, lajêng kaêntas kacêmplungakên ing toya asrêp, lajêng kagirah. Sasampunipun kagirah rêsik, lajêng kagirah toya ngangge tawas, ukuranipun kintên-kintên raos kêcut sakêdhik (mônda-mônda). Sasampunipun kagirah toya tawas, lajêng kagirah toya limrah, punika sampun dados sinjang babaran.
Kagodhog dipun toyani 10 blèg (200 l.). Panggodhogipun ingkang umob sêpuh. Kakantunakên 7 blèg (140 l.). Anggènipun nggodhog 3 rambahan, ugi mawi dipun lêrêmakên kados ingkang kasêbut bab 2. Dene caranipun nyêlup (nyoga) sarta pangênyêtipun saugi kados caranipun kasêbut bab 2, nanging bab nyêlupakên wau namung ping 6 utawi 7 rambahan, lajêng kasari gamping. Dene pandamêlipun sari gamping kados ing ngandhap punika:
Gamping 1 kati dipun toyani 8 blèg (160 l.), lajêng kaudhêk, lajêng kacêmplungakên jur-juran gêndhis klapa kathahipun 4 tangkêp, lajêng kaudhêk supados mênêpipun bêning, lajêng barang sogan ingkang sampun kasari gamping wau dipun soga malih 1 rambahan ngangge soga angêt, kajèrèng ngantos garing, lajêng dipun sari kuning kacampur soga.
Sari kuning 3/4 kati, têgêran 1/2 kati, tawas 3/4 kati.
Kagodhog dipun toyani 1 1/4 blèg (25 l.). Panggodhogipun ingkang umob sêpuh, kakantunakên 1 blèg (20 l.), lajêng kailing dhatêng papan sanès, sarta lajêng kacampuran soga 2 blèg, kaudhêk ngantos campur lêrês. Yèn sampun mangêt-mangêt barang ingkang mêntas dipun soga wau, lajêng dipun cêlup dhatêng sari kuning campur soga wau, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng dipun êntas kasampirakên wontên gawangan. Manawi sampun atus lajêng kajèrèng dhatêng papan pamepean ngantos satêngah garing, lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 4 blèg (80 l.) lajêng kaudhêk, sarta dipun cêmplungi jur-juran gêndhis klapa 2 tangkêp supados mênêp, lajêng barang ingkang mêntas dipun cêlup dhatêng soga campuran sari kuning wau kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin.
Manawi sampun waradin, lajêng kaêntas sarta kaklumbrukakên. Manawi nglumbrukipun sampun sawatawis, toya sari gamping sampun katingal sami rumêsêp, lajêng dipun girah toya limrah, panggirahipun kajèrèng wontên
Sari kuning 1 kati, têgêran 1/2 kati, tawas 1 kati. Kagodhog dipun toyani 1 1/4 blèg (25 l.), panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 1 blèg (20 l.) utawi kailing dhatêng papan sanès. Manawi sampun asrêp (mangêt-mangêt) lajêng barang ingkang mêntas dipun sari gamping wau, lajêng dipun cêlupakan sari kuning punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun. Manawi pangênyêtêipun waradin lajêng dipun sampirakên ing gawangan.
Kajawèn: ôngka 95, Sla, Lê, 26 Sawal, Dal 1871. 26 Nopèmbêr 1940, taun XV.
(Sambêtipun K. No. 93.)
Manawi sampun atus lajêng dipun kum dhatêng toya tawa kanthi dipun udhal, lajêng dipun kêbyok (godhog). Yèn lilinipun sampun rêsik, lajêng kacêmplungakên
sampun lajêng dipun bilasi toya tawa, punika sampun dados sinjang babaran.
panggodhogipun umob sêpuh, dipun kantunakên 6 blèg (120 l.). Panggodhogipun 4 rambahan, lajêng kalêrêmakên kados ingkang sampun kasêbut. Pangêclupipun namung 3 rambahan. Caranipun ngênyêt kados ingkang sampun kasêbut ngajêng.
Barang sasampunipun kasoga ping 3, lajêng dipun sari gamping. Pandamêlipun sari gamping kados ing ngandhap punika:
ingkang sampun kacêlup soga wau dipun cêlup dhatêng toya sari gamping punika.
Dene ngêclupipun wau wontên tong, barang wau lumêbêtipun dhatêng toya sari gamping kanthi dipun udhal, sarta lajêng dipun idak-idak,
dipun wolak-walik ngantos waradin, lajêng dipun sampirakên dhatêng gawangan supados atus.
Kagodhog dados satunggal. Panggodhogipun ngantos umob sêpuh, lajêng kailing dhatêng papan sanès. Manawi sampun mangêt-mangêt, barang ingkang nêmbe dipun sari gamping wau lajêng kacêlup dhatêng soga campur punika, lajêng kajèrèng ing papan panjerengan ngantos satêngah garing, lajêng dipun sari gamping kados ingkang sampun, lajêng dipun sari kuning.
Pandamêlipun sari kuning makatên: sari kuning 1 kati, têgêran 1/4 kati, tawas 1/2 kati.
Kagodhog dipun toyani 1 1/4 blèg (25 l.). Panggodhogipun ingkang sêpuh kakantunakên 1 blèg (20 l.), lajêng kailing dhatêng wadhah sanès. Manawi sari kuning wau sampun asrêp, barang ingkang nêmbe kasari gamping wau lajêng kacêlup dhatêng sari kuning punika. Manawi sampun waradin lajêng dipun kêbyok (kagodhog).
Dene manawi lilinipun sampun katingal rêsik, lajêng kaêntas sarta kagirah toya tawa. Sasampunipun rêsik lajêng kagirah toya tawas kacampuran sari kuning raos kêcut mônda-mônda.
Dene manawi nyampuri sari kuning dhatêng toya tawas wau kuningipun mônda-mônda, manawi sampun lajêng dipun girah toya tawa. Punika sampun dados sinjang babaran.
Soga (jambal) 30 kati, tingi 15 kati, têgêran 5 kati, kêmbang pulu 4 kati. Kagodhog dipun toyani 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun kêdah umob sêpuh, kakantunakên 3 blèg (60 l.). kagodhog 3 rambahan, kalêrêmakên.
Pangêclupipun soga 16 utawi 17 rambahan, lajêng dipun jèrèng. Dene panjèrèngipun kados ingkang sampun, lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 2 blèg (40 l.) lajêng kaudhêk, kacêmplungan gêndhis klapa 1 tangkêp ugi lajêng kaudhêk. Manawi sampun mênêp, bêningipun dipun iling dhatêng wadhah sanès. Dene kênthêlanipun dipun jogi toya malih 2 blèg (40 l.), lajêng kaudhêk. Kacêmplungan gêndhis klapa malih 1 tangkêp ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêp, ugi kailing dhatêng wadhah sanès.
Sasampunipun barang ingkang sampun kasoga wau lajêng kacêlup dhatêng toya sari gamping ingkang ilingan sapisan, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang kasêbut ngajêng. Manawi sakintênipun toya sari sampun katingal rumêsêp waradin, lajêng kaêntas kacêmplungakên dhatêng toya sari gamping ingkang ilingan kaping 2. Manawi sampun waradin lajêng kaêntas kasampirakên dhatêng gawangan sarta kaudhal. Manawi sampun lajêng kajèrèng satêngah garing. Lajêng dipun toyani toya tawas kacampuran gêndhis batu.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati, jêram pêcêl 2 glundhung. Kagodhog dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Panggodhogipun ngantos umob sêpuh. Manawi gêndhis, tawas sampun katingal ajur lajêng dipun êntas. Manawi badhe kangge kêdah ngêntosi manawi sampun asrêp, barang ingkang sampun kasari gamping wau lajêng kacêlup dhatêng toya campuran tawas, gêndhis, jêram sarta kaulêt-ulêt ngantos waradin, lajêng kagirah toya tawa, lajêng dipun kêbyok (kagodhog). Manawi lilin sampun katingal rêsik, lajêng kaêntas saking panggodhogan têrus kacêmplungakên dhatêng toya asrêp kagirah rêsik. Punika sampun dados sinjang babaran.
Anggodhog soga kangge babaran Banyumas sacara dhagêl (cêkapan):
Soga (jambal) 35 kati, têgêran 1 kati, kêmbang pulu 1 kati. Kagodhog dipun toyani 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun ingkang sêpuh, kakantunakên 3 blèg (60 l.). Panggodhogipun kaping 3 utawi 4 rambahan ugi mawi dipun lêrêmakên kados kasêbut ngajêng. Barang biron lajêng kasoga ping 8, panyoganipun dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng dipun sari gamping.
barang ingkang sampun dipun soga wau lajêng kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados kasêbut ngajêng ngantos waradin. Manawi sampun lajêng tilêmakên dhatêng siti utawi mêstèr kanthi dipun lambari kepang. Manawi toya sari wau sampun katngal sami rumêsêp waradin, lajêng dipun girah. Panggirahipun wontên papan ingkang waradin, panggirahipun kanthi kasikat alon-alon. Manawi sampun lajêng kasampirakên dhatêng gawangan. Manawi sampun lajêng kacêlup soga angêt sarambahan, lajêng kajèrèng wontên papan pamepean ngantos garing, lajêng dipun sari gamping.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang sampun dipun sari gamping wau lajêng dipun girah kalihan toya tawas campuran gêndhis wau kanthi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun sampirakên wontên gawangan. Manawi sampun atus lajêng dipun cêlup toya limrah, lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilin sampun rêsik, lajêng dipun cêlup dhatêng toya asrêp têrus kagirah rêsik. Toya ingkang kangge nggirah wau mawi kacampuran tawas, kathahipun tawas ngantos raos kêcut mônda-mônda. Punika sampun dados sinjang babaran.
Anggodhog soga kangge babaran Banyumas kasaran: tingi 100 kati, soga (jambal) 10 kati. Kagodhog dipun toyani 7 blèg (140 l.) panggodhogipun ingkang ngantos umob sêpuh, kakantunakên 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun 4 rambahan, lajêng dipun lêrêmakên kados ing ngajêng. Manawi sampun, barang wau dipun cêlup 4 utawi 5 rambahan, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng kasampirakên dhatêng gawangan. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Ampas lungsuran sari gamping ingkang mêntas kangge wau dipun jogi toya 1 blèg (20 l.) lajêng
wau dipun cêlup dhatêng bêninganipun toya gamping punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kagirah toya kacampur tawas.
Tawas 1/4 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
sampun kasoga wau lajêng kaêclup dhatêng bêninganipun toya sari gamping wau, ugi dipun ênyêt-ênyêt. Manawi toya sari wau katingal sami rumêsêp, lajêng kaêntas kagêlar ing siti utawi dhatêng mêstèr, dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd. Manawi sampun lajêng kajèrèng dhatêng papan pamepean. Manawi sampun atus, lajêng kacêlup soga sapisan, lajêng kajèrèng ing papan pamepean ngantos garing. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Ampas lungsuranipun sari gamping ingkang mêntas kangge wau dipun jogi toya 1 blèg (20 l.) lajêng kaudhêk sarta kacêmplungan gêndhis klapa 1/2 tangkêp ugi dipun udhêk. Manawi sampun mênêb, lajêng barang ingkang mêntas kasoga wau lajêng dipun cêlup dhatêng bêninganipun toya gamping punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kagirah toya kacampur tawas.
Kajawèn: ôngka 103-104, Ju, Pa, 28 Dulkangidah, Dal 1871. 27 Dhesèmbêr 1940, taun XV.
Tawas 1/4 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.) kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang mêntas dipun sari gamping wau kagirah kalihan toya campuran tawas wau kanthi dipun ulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilin
Anggodhog soga kangge babaran Solo alus gênès.
Soga (jambal) 30 kati, tingi 6 kati, têgêran 24 kati, sêkar pulu 6 kati.
Kasêbut nginggil punika kadadosakên satunggal lajêng kagodhog dipun toyani 8 blèg, panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 5 1/2 blèg; panggodhogipun 3 rambahan, kalêrêmakên dangunipun 3 dalu. Pangêclupipun soga kaping 25 utawi 30 rambahan. Dene caranipun nyoga makatên:
Sasampunipun talawah kaisenan soga, lajêng mêndhêt barang biron ingkang badhe kasoga kalêmpit wiron lajêng kacêlup soga dhatêng talawah wau, lajêng dipun ênyêt-ênyêt. Manawi sampun lajêng kasampirakên ing gawangan ing sanginggilipun talawah ingkang kangge ngênyêt-ênyêt soga wau supados atus. Manawi sampun atus lajêng kapêndhêt kagêlar ing siti utawi mêstèr kanthi dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd, dangunipun 1 dumugi 1 1/2 jam, lajêng kajèrèng wontên ing papan pamepean.
dipun jur kalihan toya rumiyin sacêkapipun. Sasampunipun jur-juran gêndhis kacêmplungakên lajêng kaudhêk. Manawi sampun mênêb, bêninganipun kasaring dhatêng wadhah sanès, dene loyoranipun gamping wau dipun jogi toya malih 10 blèg, ugi kacampuran gêndhis klapa 3 tangkêp. Manawi sampun, barang ingkang sampun kasoga 25 utawi 30 rambahan wau, lajêng kasari gamping punika. Dene panyêlupipun sari makatên:
Sari kuning 1/8 kati, tawas 1/4 kati, têgêran 1/8 kati, gêndhis batu 1/8 kati, jêram pêcêl 2 glundhung.
Kasêbut nginggil sadaya wau kagodhog sarêng dipun toyani 1 blèg, kagodhog ngantos umob sêpuh, barang ingkang sampun dipun sari gamping wau lajêng dipun cêlup dhatêng toya tawas campur sari kuning, têgêran, gêndhis batu, sarta kaênyêt-ênyêt ingkang waradin, lajêng kasimpên kawadhahan ing talawah karêndhêm sadalu, enjingipun lajêng kagirah toya limrah, lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilin sampun katingal rêsik, lajêng kaêntas kagirah kalihan toya limrah, sarta lajêng kagirah toya tawas. Dene pandamêlipun toya tawas wau takêranipun namung raos kêcut mônda-mônda.
satunggal lajêng kagodhog, dipun toyani 6 blèg. Dene panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 4 blèg. Panggodhogipun kaping 3 rambahan kanthi dipun lêrêmakên kados ingkang sampun-sampun. Lajêng barang ingkang badhe kasoga dipun lêmpit wiron, lajêng kacêlup soga ing talawah, sarta dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng kajèrèng ngantos garing. Panyêlupipun soga 6 rambahan, mawi karêndhêm sadalu sapisan, dados kaetang 7 cêlupan. Sasampunipun lajêng dipun sari gamping.
Kajawèn: ôngka 2, Sla, Pn, 9 Bêsar, Dal 1871. 7 Januari 1941, taun XVI.
(Sambêtipun K. No. 103-104).
Gamping 1 kati (kapur) dipun toyani 4 blèg (80 l.), lajêng kaudhêk sarta kacêmplungan gêndhis klapa 2 tangkêp ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêp, barang ingkang sampun kasoga kaping 7 wau lajêng dipun cêlup dhatêng bêninganipun sari gamping punika. Manawi sampun lajêng kaêntas sarta dipun klumbrukakên dhatêng siti utawi dhatêng mêstèr kanthi kalambaran kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd. Manawi sampun lajêng kagirah alon-alon, saha lajêng kajèrèng ing papan pamepean. Manawi sakintênipun sampun atus, lajêng dipun soga malih sapisan, panyoganipun ngangge soga angêt, lajêng dipun jèrèng ngantos garing. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping, kacampuran sari kuning, tawas, têgêran.
Sari kuning 3/4 kati, têgêran 1/2 kati. Barang kalih kasêbut punika sarêng-sarêng kagodhog, dipun toyani 1 blèg (20 l.), kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun lajêng kacampuran kalihan bêninganipun toya sari gamping, ukuran gamping 1 1/2 kati, gêndhis klapa 1 tangkêp, toya 6 blèg (120 l.), kacampur ingkang ngantos campur lêrês, lajêng barang ingkang sampun dipun soga wau kacêlup dhatêng toya sari gamping ingkang sampun kacampur kalihan godhogan sari gamping, tawas wau, lajêng dipun ulêt-ulêt ngantos mukêt. Manawi sampun lajêng karêndhêm sadalu wontên talawah utawi bak. Enjingipun lajêng kagirah toya kacampuran tawas lan gêndhis batu.
Pandamêlipun toya tawas kacampur gêndhis batu kados ing ngandhap punika:
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati. Barang warni kalih punika kagodhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). panggodhogipun umob sêpuh. Manawi sampun asrêp barang rêndhêman wau dipun girah kalihan toya tawas campuran gêndhis punika. Manawi sampun lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilinipun katingal rêsik, lajêng kaêntas kagirah dhatêng toya limrah. Manawi sampun lajêng kagirah malih dhatêng toya tawas ingkang ukuranipun namung raos kêcut mônda-mônda, lajêng dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Anggodhog soga kangge babaran Solo kasaran: tingi 95 kati, soga (jambal) 5 kati, têgêran 2 1/2 kati. Barang tiga punika dipun godhog sarêng-sarêng, dipun toyani 10 blèg (200 l.). panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 7 blèg (140 l.).
Panggodhogipun 4 rambahan, kalêrêmakên kados ingkang sampun, lajêng barang ingkang badhe kasoga dipun lêmpit wiron, lajêng kacêlup soga ing talawah sarta dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Lajêng kasampirakên ing angklèk (gawangan). Manawi sampun atus, lajêng dipun jèrèng dhatêng papan pamepean ngantos garing. Anggènipun nyêlup soga 4 rambahan, manawi sampun lajêng dipun sari gamping, kacampuran tawas lan sari kuning. Pandamêlipun makatên:
Tawas 1/2 kati, têgêran 1/2 kati, sari kuning 1/2 kati. Barang warni tiga punika kagodhog dados satunggal, dipun toyani 1 blèg (20 l.). anggènipun nggodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun lajêng bêninganipun sari gamping wau kacampur kalihan godhogan sari kuning lan tawas punika, lajêng kaudhêk ngantos campur lêrês. Manawi sampun, barang ingkang sampun dipun cêlup soga kaping 4 wau lajêng dipun cêlup dhatêng sari gamping campuran punika, kaênyêt-ênyêt utawi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun kêbyok (kagodhog). Manawi lilinipun sampun rêsik, lajêng dipun girah toya tawas, takêran namung raos kêcut mônda-mônda. Manawi sampun lajêng dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Kajawèn: ôngka 16, Sla, P, 28 Sura, Be 1872. 25 Pebruari 1941, taun XVI.
Sasampunipun dipun kum, lajêng dipun gêlar wontên mêstèr sarta dipun gosok kalihan sikat alon-alon ingkang waradin. Lajêng dipun jèrèng wontên ing papan pamepean. Manawi toyanipun sampun katingal atus, lajêng
angklèk (gawangan) supados atus. Manawi sampun atus, lajêng kajèrèng ing papan pamepean malih ngantos garing. Dene panyêlupipun dhatêng soga kajêng wau kaping 3 utawi 4 rambahan. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 3 blèg (60 l.), lajêng kaudhêk. Sasampunipun lajêng dipun cêmplungi jur-juran gêndhis klapa 1 1/2 tangkêp, ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêb, kailing bêninganipun dhatêng wadhah sanès. Lajêng barang ingkang sampun kacêlup ing soga kajêng wau bêninganipun sari gamping wau kanthi kaulêt-ulêt ngantos mulêt waradin. Manawi sampun, lajêng kaêntas kaklumbrukakên dhatêng siti utawi dhatêng mêstèr sarta kalambaran kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd. Manawi toya sari gamping wau sampun katingal rumêsêp, lajêng dipun cêlup dhatêng godhogan toya tawas. Pandamêlipun godhogan toya tawas kados ing ngandhap punika:
Sari kuning 1/4 kati, tawas 1/4 kati, têgêran 1/8 kati. Barang 3 warni punika dipun godhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). panggodhogipun umob sêpuh. Manawi sampun lajêng kailing dhatêng wadhah supados asrêp. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang kacêlup dhatêng toya sari gamping wau, dipun cêlup dhatêng godhogan sari kuning ingkang sampun asrêp wau, kanthi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kacêlup dhatêng toya limrah têrus dipun kêbyok (kagodhog). Manawi sakintên lilin sampun rêsik, lajêng dipun girah toya asrêp ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Bironan bathik kados ingkang sampun kasêbut ing ngajêng kacêlup naptal. Manawi sampun lajêng dipun jèrèng dhatêng sampiran supados atus. Sasampunipun atus, lajêng dipun cêlup dhatêng sarêm. Manawi sampun lajêng dipun girah toya ngangge sabun. Salajêngipun dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Caranipun nggirah kêdah dipun êlon-êlon supados lilin botên risak. Manawi sampun lajêng dipun jèrèng wontên papan pamepean ngantos atus. Manawi sampun atus, lajêng dipun cêlup soga kajêng sarta kajèrèng ngantos garing. Panyêlupipun soga wau ngantos kaping 3 utawi 4 rambahan. Manawi sampun lajêng kacêlup dhatêng toya sari gamping kacampur tawas lan gêndhis batu.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati. Barang kalih warni wau kagodhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 blèg (20 l.). panggodhogipun umob sêpuh, lajêng kailing dhatêng wadhah sanès supados asrêp.
Gamping (kapur) 1 1/2 kati dipun toyani 4 blèg (80 l.), lajêng kaudhêk. Manawi sampun lajêng dipun cêmplungi jur-juran gêndhis klapa 2 tangkêp, ugi dipun udhêk. Manawi sampun mênêb lajêng kacampur toya godhogan tawas lan gêndhis batu, kacarub ngantos campur. Manawi sampun barang ingkang sampun kasoga wau lajêng kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping ingkang kacampuran tawas lan gêndhis batu wau, lajêng dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin.
Manawi sampun lajêng kaêntas kaklumbrukakên ing siti utawi mêstèr dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd. Manawi toya sari wau sampun katingal waradin (rumêsêp), lajêng dipun cêlup dhatêng godhogan sari kuning lan tawas sarta gêndhis batu. Panggodhogipun sari kuning kados ing ngandhap punika:
Têgêran 1/4 kati, tawas 1/4 kati, sari kuning 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati.
dalem radi kuper tur kunik, dados dereng mangertos
Lukisan Santo Domipunikas karyanipun José Gil de Castro taun 1817.
Santo Domipunikas (1170-1221) punika pangadeg Ordo Pengkotbah (Order of Preachers) dipunsingkat OP ingkang dipunsebat ugi minangka Ordo Dominikan. Santo Domipunikas[1] punika Santo Pangreksa para ibu ingkang gadhah pangajeng-ngajeng lan astronom.
Babad slira[besut | besut sumber]
Santo Domipunikas dipunwiyosaken ing Calaruega, Spanyol nalika taun 1171 saking kulawarga Felix de Guzman lan Bl. Jean of Aza. Panjenenganipun nglampahi mangsa alitipun tanpa prastawa ageng ingkang nyolok.
Panjenenganipun dipuntahbisaken dados imam nalika tasih sinau ing Univèrsitas ing Palencia nalika taun 1198/1199. Panjenenganipun dados canon regular ing Osma, Spanyol ingkang tumut sacara ketat aturan ingkang dipunkembangaken déning St. Agustinus ing saandhapipun pimpinan Uskup Diego de Acebo.
Mei 1203, King Alfonzo VII ngutus uskup Diego kanggé ngatur palakrama putranipun, Infante don Fernando, kaliyan putri saking kulawarga karajan Denmark. Palakrama kasebat dipunajengaken saged ngraketaken rélasi pulitik antawisipun Castile (Spanyol), Denmark lan Prancis. Salebetipun lelampahan, tepatipun ing Toulouse, Prancis Kidul, Domipunikas ingkang ngrécangi uskupipun kanggé sepindahipun adhep-adhepan kaliyan bidaah Albigensian ing satunggiling panginepan. Domipunikas dhebat sedalu natas kaliyan ingkang gadhah panginepan kasebat lan nalika srengéngé mlethèk, ingkang kagungan panginepan kasebat wangsul dhumateng iman katulik.
Ing Denmark, Uskup Diego pepanggihan kaliyan Uskup Agung Andrew Sunesen lan rencana palakrami dipunsarujuki. Nalika taun 1205, Uskup Diego ngawontenaken lelampahan kaping kalih dhumateng Denmark kanggé methuk sang putri, ananging rencana palakrami dipunbatalaken setunggal pihak déning sang putri. Sasampunipun misi ing Denmark, Uskup Diego tindak dhumateng Roma lan nglajengaken lelampahanipun dhumateng Montpellier, Prancis Kidul ing pundi bidaah Albigensian lan Catharist ngancam Gréja Katulik. Ing mrika, panjenenganipun pepanggihan kaliyan tiga 'pontiff legates' Arnoud Amaury, Peter of Castelnau, lan Maitre Raoul ingkang ngalami frustasi salebetipun misinipun merangi bidaah. Uskup Diego salajengipun gadhah inisiatif kanggé mbiyantu katiga utusan paus kasebat kanthi preaching mendicancy.
Nalika taun 1207 sasampunipun setunggal taun merangi bidaah ing Prancis Kidul, uskup Diego mutusaken kundur dhumateng Osma, sauntawis Domipunikas nglajengaken misinipun ing Montpellier. Satunggiling pukulan ageng kanggé Domipunikas nalika mireng kabar sédanipun uskup Diego nalika tanggal 30 Desember 1207.
Dhuta kapausan Peter de Castelnan dipunpejahi déning kaum heretis Albigenses nalika tanggal 14 Januari 1208. Paus Innocent III salajengipun nglancaraken kampanye militèr ing saandhaping pimpinan Simon de Montford nglawan Count Raymond VI, pamimpin kitha Toulouse ingkang dipundugi minangka pangrencana pamejahan Peter of Castelnau, ingkang salajengipun marnani perang sadhèrèk sarta pamerjayan massal. Sauntawis para serdhadhu merangi para bidaah kanthi pedhang lan
kitha Toulouse lan ndadosaken kitha kasebat minangka pusat pertahananipun. Ing kitha punika ugi Domipunikas nampi Peter Seila lan Thomas ingkang kepéngin mundhut bagéyan saking karya Domipunikas lan dados sadhèrèkipun Dominkus. Mila, Domipunikas nampi kekalihipun salebetipun pocapan kaul réligius. Kanggé sauntawis, Domipunikas lan sadhèrèk-sadhèrèkipun manggèn ing griya paringanipun Peter Seile. Salajengipun Domipunikas nyuwun idin saking Uskup Fulk, Uskup Toulouse, kanggé pangadegan 'ordo'-nipun kasebat.
Ing wulan September 1205, Domipunikas tindak dhumateng Roma kanggé nyuwun konfirmasi kanggé ordonipun lan ugi ngrawuhi Konsili Lateran kaping sekawan ingkang dumados wulan November. Paus Innocent III njanjiaken konfirmasi kasebat kanthi sarat bilih Domipunikas kedah milih dhasar konstitusi saking ordonipun selaras kaliyan aturan-aturan ingkang sampun dipuntampi gréja. Domipunikas salajengèipun kundur dhumateng Toulouse lan ngempalaken sadhèrèk-sadhèrèkipun kanggé 'First Dominican General Chapter' nalika tanggal 29 Mei 1206 (Pantékosta). Sedaya kanthi keyakinan penuh milih regula santi Agustini minangka dhasar konstitusinipun.
Nalika tanggal 16 Juli 1206, Paus Innocent III tilar donya lan Kardinal Cencio Savelli kapilih minangka Paus salajengipun ingkang salajengipun mundhut nami Honorius III. Nalika tanggal 22 Desember 1216, Paus Honorius III nyarujuki konfirmasi ordo punika, lan kanthi punika OP utawi Order of Preachers madeg secara sah.
Ing pungkasan gesangipun, Domipunikas ngonsentrasikaken dhiri kanggé ngatur kagesangan ordo sarta damel lelampahan panjang dhumateng Italia, Spanyol, lan Prancis kanggé kotbah ingkang narik kahtah sanget kaum mudha sarta mbangun griya-griya biara ingkang énggal.
Panjenenganipun tilar donya nalika tanggal 6 Agustus 1221 sasampunipun konsili kaping kalih saking ordo punika ing Bologna, Italia. Kalih welas taun sasampunipun sédanipun inggih punika tanggal 3 Juni 1234, panjenenganipun dipunkanonisasikaken dados tiyang suci.
Pèstanipun dipunriyayakaken saben tanggal 8 Agustus. Domipunikas ugi ndhorong umatipun kanggé gadhah sikap andhap asor lan nglampahi silih. Ing satunggiling dinten, nalika satunggiling tiyang takèn dhumateng Domipunikas, buku punapa ingkang panjenenganipun pigunakaken kanggé nyawisaken kotbah-kotbahipun ingkang ngéramaken punika. “Satunggil-satunggilipin buku ingkang kula pigunakaken inggih punika buku katresnan,” wangsulan panjenenganipun. Panjenenganipun tansah sembayang supados piyambakipun dipunkebaki asih tresna dhumateng sesami. Domipunikas ndhesak para imam Dominikan kanggé mbektèkaken dhiri dhumateng panglebetan Kitab Suci lan sembayang. Boten setunggal tiyang ugi naté nglampahaken luwih saking Domipunikas lan para pangkotbahipun salebetipun nyebarwiyaraken dhévosi rosario ingkang éndah.
Pirsani ugi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dominikus&oldid=1089006"	Kategori: Kalairan 1170Kapatèn 1221Santo lan SantaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 13 Sèptèmber 2016.
pambiwara: TULADHA MASRAHAKEN SAHA NAMPI PASRAH PENGANTEN
TULADHA MASRAHAKEN SAHA NAMPI PASRAH PENGANTEN
Sasampunipun tataran asok paningset, ngancik tataran candhakipun dahuping penganten. Tatacara-tatacara ingkang katindakaken saderengipun dhuping penganten, antiwisipun :Pasang tarub lan tuwuhanSiramanMidodareniIjab QabulLan taksih kathah sanes-sanesipunKala rumiyin wekdal antawis asok paningset dumugi wancinipun dhaup radi sawitawis dangu, inggih punika antawis 6 wulan dumugining satahun. Ananging jaman sapunika ijabing penganten katindakaken wonten ing malem midodareni sasampunipun tatacara pasrah paningset. Malah wonten ingkang katindakaken ngajengaken panggih.Dados jaman sapunika masa pepasangan sampun boten wonten. Masa pepasangan punika antawis asok paningset ingkang lajeng kasusul liru kalpika ngantos dumugining titimangsanipun dhaup. Saderengipun ijab, kalpika dipun angge ing jari manis asto kiwo, dene samangsanipun ijab, kalpika kalawau kapindhah ing jari manis asta tengen. Kanthi makaten saget kangge titikan/tandha, manawi kalpika dipun ange ing jari manis kiwa, punika tandhanipun maksih masa pepasangan, dene manawi sampun kaagem ing jari manis kanan, tandhanipun manawi sampun kawiwaha/dhup.Manawi sampun dumugi titi mangsa panggih, penganten jaler kalarabaken dhateng sasana pawiwahan. Ing ngriki wonten priyantun ingkang tinanggenah masrahaken. LampahipunSasampunipun dumugi sangajenging wiwara pandhapi, kandhep sawatawis saprelu katindakaken tatacara “Pasrah panampining panganten kakung” wonten ing wacana pasrah utawi nampi mekaten, prayoginipun boten kekathahen/kepanjangen mindhak njuwarehi. Langkung sae manawi prasaja, ringkes, nanging sampun saget nyakup ingkang dados maksudipun. Wonten ing mriki prayogi ngasto catethan bab nama-nama lss. Ingkang dipun prelokaken supados saget nggancaraken tumindak. Ing ngandhap punika sawatawis tuladha-tuladha tanggap wacana ing pasamuwan, awujud pola utawi cengkorongipun, dene mencaring wacana saget dipun angget piambak.TULADHA MASRAHAKEN PENGANTEN KAKUNGPambuka basa ( adaniyah )Jaman sapunika limrahipun ngginakaken tembung “salam” utawi tembung sanesipun ingkang dipun kulinani, umpanipun, salam kawilujengan katur Bp....................., utawi “salam taklim” utawi “assalamu’alaikum wr.wb”, lss.Sasampunipun salam manawi pasrah, ingkang langkung rumiyin dipun sebat asma priyantun ingkang badhe nampi, punika prelu sanget lan sampun ngantos kelepyan, mingka jangkeping unggah-ungguh/tata krama, kalajengaken nyebat ingkang dados tugas ayahanipun, tuladhanipun mekaten : “katur dumateng Bp................................ Ingkang kinormatan. Lajeng nyebat ingkang dados ayahanipun, tuladhanipun......... ingkang jumenenganipun minangka wakil/sesulihipun Bp./Ibu...................................Nyebat dirinipun piambak (sanes nama), kalajengaken ingkang dados ayahanipun, tuladhanipun makaten : “kula ing ngriki mundhi dhawuh/ngemban jejibahan/dipun utus Bp./Ibu............................(tembung-tembung kala wauh dipun angge manawi ingkang ngutus yuswanipun langkung sepuh) dene manawi ingkang dipun wakili langkung nem, ngginakaken tembung.........................hamakili/tinanggenah dados wakilipun/sinaraya........................, lajeng nyebat ayahanipun tuladhanipun............... Kinen sowan lan matur wonten ngarasa panjenengan.Munjukaken raos suko syukur dhumateng pangeran, tuladhanipun :Saderengipun kula ngaturaken wigatosing sowan kula, prelu kula munjukaken puji syukur/raos suko syukur dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung, dene hawit saking sih berkahipun/sih rahmatipun/sih kamirahanipun, kula panjenengan saget sami pinanggih kanthi wilujeng ..................................(saget katambahaken........................ winantu ing suka rena).Ngatureken wigatining prelu saderengipun ngaturaken ingkang dados prelunipun, langkung rumiyin ngaturaken salam saking ingkang ngutus, tuladhanipun :Langkung rumuyin kula kinen ngaturaken salam taklim/puji pandonga wilujeng saking Bapa / Ibu...........................................mugi katur Bapa / Ibu...................... dene ingkang dados telenging sedya/wigatining sowan kula kinen/saprelu nglarapaken/masrahaken ingkang putra pengnten kakung pun Bagus.......................... atmajakakungipun Bp./Ibu.................................(katamabahaken alamtipun................ ingkang pidalem ing..................................)Ingkang ing dinten punika badhe kadaupaken kaliyan anak Rr......................... Putra pawestrinipun Bp..............................sekaliyan, hawit saking punika titiwanci punika kula pasrahaken dhumateng panjenengan, borong kasembadaning sedya. Kula namung nderek meuji tansah manggiya wilujeng.PanutupWasana cekap semanten atur kula, menawi sowan kula wonten kirang jangkeping trapsila, semanten ugi atur kula mboten mranani ing panggalih, keparenga ngluberaken sih samudraning pangapura, nuwun/maturnuwun. Wasalam.Cathetan :Nalika pasrah lan/nampi pasrah mboten preu nyebat utawi nyuwun idi palilah dhumateng tamu, jalaran wonten ing tatacara punika wekdal sawetahipun sampun kapasrahaken dhumateng laraga ingkang
SEWiwahan dinten / tanggal Minggu, 11 Desember 2005Salam......................................................Nuwun,Katur dhumateng Bp. Sadono ingkang kinormatan, ingkang jumenengipun tinanggenah dados wakilipun Bp. Sarjito sekalian.Ing ngriki kula pinjil dados paraga sulih sariranipun Bp. Sarjono sekalian, ngemban jejibahan kinen sowan saha matur wonten ing ngarsa penjenengan.Saderenge kula ngaturaken wigatining sowan kula prelu langkung rumiyin ngunjukaken raos suka syukur alhamdulillah dhumateng Pangeran Ingkang Maha Agung, dene awit saking sih berkah tuwin sih rahmatipun, penjenengan kula saget sami pinanggih kanthi wilujeng, winantu ing suka rena.Bapak Sadono ingkang kinormatan sasampunipun kula kasembadan sowan ing ngarsa panjenengan, kula kinen ngaturaken salam taklimipun Bapak Sarjono sekaliyan mugi kaaturna dhumateng Bapak Sarjito sekalian, dene ingkang dados telenging sedya saha wigatining prelu, kula kadhawuhan nglrapaken penganten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, atmaja kakungipun Bapak Sarjono sekaliyan ingkang pidalem ing..........................................ingkang ing dinten punika, Minggu, 11 Desember 2005 badhe kadaupaken kaliyan anak Rr. Salindri, SE putra putrinipun Bapak Sarjito sekaliyan, hawit saking punika titiwanci punika penganten kakung pun bagus Sudibyo, ST, kula pasrahaken ing ngarsa panjenengan borong menggah kalaksanane sedya. Kula namung nderek memuji, mugi sadayanipun tansah manggiya wilujeng.Wasana cekap semanten atur kula, menawi anggen kula sowan wonten tunadungkaping tumindak utawi kirang jangkeping trapsila, samanten ugi manawa atur kula mboten mranani ing panggalih, kepareng hangluberaken samodra pangaksami nuwun matur nuwun.TULADHA NAMPI PASRAH PENGANTENPola/cengkorongan wacana nampi pasrah :Andangiyah / SalamIngkang dipun kulinani mangangge pambuka basa punapa, sumangga kemawonNyebat asmanipun ingkang membekemawon pasrah.Nepangaken/nyebat dirinipun piambak, kalajengaken punapa ingkang dados jejibahanipun tulada : “kula ing ngriki tinanggenah hamakili (dados sulih saliranipu) Bp................................Sekaliyan kinen hananggapi saha nampi menggah rawuh panjenengan”.Atur pambagyaAtur panampi :PanutupTuladha wacana nampi pasrah manut pola ing nginggil :Salam......................................Nuwun /kula nuwun, katur dhumateng Bp. Daryatmo ingkang kinormatan.Kula ing mriki minongko sulih sariranipun Bp. Sarjito sekaliyan, titiwanci punika mundhi dhawuhipun kinen nampi saha hananggapi menggah rawuh panjenengan.Ingkang punika langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng sugeng rawuh, saha munjukake puji syukur Alhamdulillah ing ngarsaning Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hawit saking paringipun berkah lan pangayomanipun, panjenengan sampun kasembadan rawuh ing mriki kanthi wilujeng.Dene punapa ingkang dados wigatinipun, ing ngejeng sampun panjenengan dhawuaken, wiwit purwa ngantos wasana kados mboten kirang trewaca malih menggah panampi kula, inggih punika salam taklim saking Bapak Sarjono sekaliyan sampun kula tampi lan badhe kula aturaken dhumateng Bapak Sarjito sekaliyan, samanten
pasrah panjenengan penganten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, kula tampi kanthi suka bingahing manah, lan inggal badhe kapanggehaken kaliyan Rr. Salindri, SE putra putirinipun Bapak Sarjito sekaliyan. Dhumateng Bapak Daryatmo sapangombyong, sasampunipun dhauping penganten ing mangke kula suwun lenggah ngestreni saha hanjenengi wiwahan punika ngantos paripurna.Semanten atur panampi kula, manawi wonten galap gangsuling atur mugi keparenga paring pangapura. Matur nuwun.Kalajengaken salaman antawis ingkang pasrah lan ingkang
TULADHA ASOK PANINGSET ( PASRAH PANINGSET )
saking punapa, pangadeg ngasalat, atanapi ingkang rukuhe, asale saking punapi.
Sujud angsale punapi, nabda Tuan jarwanana, kalawan malih lungguh, angsal saking punapa, kawula
saking api, dudu api keneng pejah, dudu api panas mangke, apeteng yen winicara, dudu api kinarya, kang tau kena dipun wurung, ingkang
Dudu api kang kena wetisi, dudu api keneng owah, dudu api ingkang setan, iku Nini den waspada, ong api iku cahya, roh ilapi tegesipun, kadya
Dudu banyu ingkang mili, dudu banyu kena asat, banyu urip sejatine, anguripi ing sajagad, dudu urip
Ayu matur malih, ingkang alinggih punika, sarta punapa angsale, Amba anyuwun wuninga, Sata Ulama lenggah, iya Nini ingkang lungguh, angsale bumi punika.
Dudu bumi keneng gigrig, dudu bumi keneng gempal, yayah ing jisim tegese, bumi suci langgeng ika, lan paran karsanira,
Ingkang ngadeg angsal api, nanging ngadhepken napa, angsaling angin rukuke,
Seh Ngarip ngandika ris, ingkang ngadhep punika, urip kang ingadhepaken, urip kang tan kena pejah, rupane kadi retna, gumilang umancur, jumenenging
angsaling angin,angadhepaken sirullah, lir pendhah lintang wernane, cahyane gumilang gilang, malihipun punika, asujud angsale banyu, angadhepaken punapa.
Miwah wau kang alinggih, punapa ing Tuan, maring Gusti Allah mangke, kadi pundi
Maningkem punika Nini, katur paring ing Allah, angsal angin ing rukuk, kang katur Hyang Suksma, ingkang rukuk punika, iya ngrasa hayu-hayu, kang katur Hyang Mahamulya.
Sang Dyah Ayu matur malih, kang angsal angin punika, punapa dadose mangke, angsal banyu dadi apa, angsal bumi puniku, lah punapa dadosipun, sata Ulama ngandika.
Apadene kang rumiyin, angsal api dadi rupa, angsal angin ping kalihe, angin iku dadi napas, kaping tigane ika, sujud angsal saking banyu, iya bayu dadi nyawa.
nauri, angsal bumi dadi tingal, dene kang dadi swarane, angsal saking api ika, dene ikang pamiyarsa, angsal saking bumi iku, lan malihipun punika.
Sungsum angsal saking bumi asli, angsal saking banyu ika, dadi otot iku reke, apa dene kang sapindah, iku dadinira, angsal saking bumi iku, iya iku dadi manah.
Apa dene kang rumiyin, iya banyu nama Allah, kang dadi rupa tegese, dene banyu sujudullah, iku kang dadi swara,
Banyu iku Nini, iku kang dadi paningal, lan banyu wadi tegese, ingkang dadi pamyarsa, lawan mani temoya, iku dadi utegipun, sang Juwita matur nembah.
Air itu Nini, itu yang menjadi mata, air wadi
Ingkang Rama lon ature, kang bumi sajroning manah, sirullah iku tegese, rupane kaya kumala, kang mirsa jroning karsa,
ngucap sajroning ati, ingaran datullah, kaya ningkem warnane, iku kinarya werene, maring kang murbeng jagad, aja kandheg ing pandulu, ing rupa asale
Ayu takon malih, linggih kang saking api punika, api ing pundi asale, angin pundi angsalira, banyu pundi pinangka, saking purwa purwanipun, kawula dipun wulanga.
Ywa sira kakeyan ngelmi, amung sasemune uga, Sang Ayu alon ature, kawula suwun werana wonten atur kawula, kados pundi patrepipun, angladosi wong
June 5, 2009 – 6:28 pm Kadang Kumitir, menawi panjenengan nyimpen kitab pegon sholat , monggo pun sambet utawi pun lajengaken , sebab lampahipun sholat kados ing nginggil rapet kaliyan kang sampun karerat ing Pegon ( yasan
Tlaga Wendouree iku sawijining tlaga gawéyan manungsa sing ana ing kutha Ballarat, Victoria, Victoria, Australia. Tlaga iki diwiwiti saka taun 1864, pas mulai ana panggon kursus ulah raga ndayung dianakaké ing dhaérah rawa iku, lan pungkasané dadi proyèk bebarengan para warga lan pamaréntahan kuthané kanthi semangat bebrayan.[1] Ing tlaga iki ana sawetara panggon bersejarah, nilai-nilai penjagaan lingkungan urip lan uga aréa rekreasi kanggo para warga Ballarat. Tlaga iki uga naté dadi panggon dianakaké lomba prahu berkano lan ndayung ing acara Olimpiade Mangsa Panas ing taun 1956. Ing wulan Oktober taun 2006, tlaga iki dadi asat tenan, amerga mangsa panas sing dawa ing Australia. Saiki lagi ana panelitèn kanggo ningkataké katersediaan lan ningkataké mutu saka tlaga iku.[2]
^ "Lake Wendouree". Dijupuk 4 April, 2008. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ City of Ballarat. "Lake Wendouree Water Supply". Dijupuk 5 April, 2008. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 1 Maret 2016.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fatfucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
1) Yen wong anom pan wus tamtu,manut marang kang ngadhepi yen kang
tan wurung bisa anjuti,yen kang ngadhep akeh bangsat, nora
Sanadyan nora amelu, pasti wruh lakuning maling,kaya mangkono sabarang,panggawe
“Taun gilir gumantine abad wis saya cedhak, mung kari 4 tahunan.
Ing abad 21 mengko, manut grambyangan kita bakal ngadhepi tantangan kang luwih
hebat. Jalaran kang disebut globalisasi saya.... dadi. Pasar bebas saya bablas.
Ing jaman mau sapa kang siap lan kuwat, bakal ngrasakake urip nikmat, ora
perduli karo kiwa tengen kang padha urip megap-megap kesrakat. Mula, taun iki
sarta taun kang bakal teka, ora keladuk yen ana kang duwe panganggep mujudake
taberi,jejagongan lan wong tuwa,ingkang sugih kojah ugi,kojah iku warna-warni,ana
3) Ingkang becik kojahipun,sira anggowa kang
remit,ingkang ala singgahana,aja niyat anglakoni,lan den awas wong kang kojah,ing
suwun sanget kang kumitir awit kanti kaweruh puniko kawulo saged padang jingglang kados rahino
saged panggih menopo inggkang kawulo padosi sedoso taun lawasipun
lan saged mangertosi arti kawulo tumut bela diri SETIA HATI TERATAI
**********
LAN KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO…………….. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
kangge nggatra bebuden luhur bangsa. Bab punika jalaran nilai-nilai pendidikan karakter kaliyan nilai-nilai dasa dharma tetela sami. Awit saking punika Pramuka saged dados sarana kangge nggatra bebuden luhur bangsa.
Bab kasebat dipun andharaken dening Pembina Pramuka, Tugiman, salebeting Pembinaan Pramuka Penggalang ing lapangan SD Mireng Kecamatan
Trucuk Klaten. Miturut Tugiman, saben warga saged dados warganing Pramuka wiwit umur pitung taun ngantos 25 taun, kanthi sebatan anggota
muda, lan kaperang dados golongan Pramuka Siaga, Pramuka Penggalang, Pramuka Penegak, sarta Pramuka Pandega. Golongan kasebat mindhak, dipun jumbuhaken kaliyan pangrembakaning kawontenan jiwa lan raga warganing pramuka, dene pendidikan karakter ingkang dipun gegulang antawisipun piwucal agami, jujur, tepa salira, disiplin, greget makarya sarta kreatif. Gerakan Pramuka dipun ajab dados kalodhangan kangge ndayakaken
wiranem lumantar maneka kridha ingkang migunani, antawisipun kridha budaya.
Kridha Pembinaan Pramuka Penggalang samangke minangka cecawisan kangge ngadhepi jambore nasional ingkang badhe dipun adani ing Lapangan Kepurun Klaten wulan Desember benjing, dene materi kepramukaan ingkang
Ing. Michal Fabuš Ing. Lucia Gálová Ing.
Wah, foto taon piro kuwi Dab,
SahabatBudaya JawaTut Wuri HandayaniIlang JawaneNyuwijiGunung,Kaendahan & KapandhitanDosa lan PangapuraWajik Klethik Gula JawaMangan ora mangan,
Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 . Munding
tulisan-tulisan musafir Tiongkok dan Arab. Prabu Ragamulya Luhurprabawa (1340-1350) 31. Prabu Sakti (1543-1551) 39. Prabu
Pripun, punopo MD 2 sampun kepanggih file ipun?
Pak Satpam, menopo leres file MD 2 sampun dipun upload?
Kula padosi wongsal wangsul kok dereng kepanggih nggih..
Balas	On 12/09/2015 at 22:16 pelangisingosari said: He he he…
Balas	On 14/09/2015 at 07:37 widiaxa said: Sugeng injang ki Joe….
Md 2 dah ketemu?……… …..
saha kinaronce miturut cara ingkang anggampilaken dhumateng ingkang maos. Sayekti ugi ngudi pangukuh dening pinisepuh, putra wayah, family kanti pangajeng-ajeng sagedta dados pustaka Silsilah ingkang leres. Sakawit serat silsilah punika dipun uri-uri /gulo wentah kasaliran suwargi Raden Sukohardjo Hamungrahardjo, Raden Murtidjo, pidalem ing Kedunglumbu Kecamatan pasar Kliwon – Sala; ugi panjenenganipun suwargi Raden Sunardi Darmosarojo pidalem ing Kompleks KPAD Gegerkalong – Bandung. Lajeng kabiyantu ambangun serat silsilah punika dening suwargi: Raden Mas Tumenggung Sumantri Hendrodipuro, panggarapipun marengi ing dinten Jumm,at Pon tanggal kaping 3 wulan Sapar warsa Je 1926 windu Sancaya wuku Kuratil pranata mangsa : I; utawi tanggal kaping 23 JULI 1993; Inggih punika dipun jangkepi miturut Trah Kanjeng Sultan Demak dumugi Trah Sontoturonggo ingkang anurunaken Trah Raden Ngabei Talikepuh miturut Pustaka ing Keraton Kasunanan Surakarta Hadiningrat.
Sontoturonggo, Raden Ngabei Tohpati ( tuwin sanesipun ), ingkang bade dipun kajangkepi serat sara silah (namung saperlu) gegayutan nurunaken dhumateng inggih punika :
1. Program Microsoft Visio 2003 (kangge pustaka dokumen ingkang kaserat- hard copy) ;
2 Website ing situs WIKI, http//www/id.rodovid.org/wk/Halaman-utama (Rodovid menika struktur silsilah -asmanipun keturunan, satunggaling situs ingkang migunakaken perangkat lunak Media Wiki (sami kaliyan ing Wikipedia), versi Bahasa Indonesia akses ing Google ).
3. Website ing situs GENI, http://www.geni.com/Family-tree (
ing kahanan sak mangke mboten dipun sumurupi dening putra wayah ;
5. Website ing situs : id.wordpress,com Sakwetawis wedal ing Th. 2005 dumugi Th:2013 kasusun utawi kataliti miturut kemajenganipun para keluarga, ingkang tujuanipun nguri-uri gegayuhan para pinisepuh, ugi sagedta dipun tampi sarta miranteni anelesih sarta dununganken trah putra wayah, saha Serat sara silah punika inggih bade haningalaken raos tresna lan konjuk pangurmatan dumating para leluhur saking putra wayah sakpiturutipun.
Woha kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Bima, Nusa Tenggara Barat, Indonesia.
Cithakan:Woha, Bima Cithakan:Kabupaten Bima
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Woha,_Bima&oldid=177107"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Nusa Tenggara BaratKecamatan nang Kabupaten BimaWoha, BimaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.56, tanggal 11 Maret 2013.
SERAT MADURASA (II) | alangalangkumitir
BEDA-bedaning manungsa, katarik alus kasaring rasa pangrasane, ana kang banget aluse, ana kang banget kasare. Kaupamakna pucuking driji karo dlamakan. Pucuking
bisa. Pucuking driji gampang krasane, dene dlamakan angel krasane.
Manungsa kang kena kaupamakake pucuking driji, enggal krasa lan ngraitane yen ngrungu pitutur, sarta enggal bisa mbedak-mbedakake kang perlu lan kang ora, nimbang kang alus lan kang kasar, ngregem kenceng marang nalar kang wigati, nggandhuli kukuh marang kang katon. Tansah gagap-gagap utawa ngintip-intip nalar kang bener lan becik.
Nanging kang kena kaupamakake dlamakan : tanpa gawe, panggugah, penget, pitutur, kojah, carita, tepa tiladha, pasemon sapanunggalane. Marga kabeh ora ana kang krasa ing rasane, marga rasane kaling-kalingan ing rasa kasar (hawa napsu) kang kandel
ngregem surasa kang muni ing dhuwur. Muga pinaringana rahayu.
Prakara kang perlu katindakake luwih dhisik tumrap wong ngudi kawruh kasampurnan, yaiku : nglelantih mbedakake thuthukulan kang ala karo kang becik; niteni kang bener lan kang luput, ing sajroning batine dhewe. Tekade : MENENG (sing sapa arep weruh obah-obahan, kudu meneng).
Yen wis bisa mbedakake rasa rupa-rupa, jalaran saka sregep ngrasakake karo niteni, iku diarani : PRAYITNA.
Sawise bisa mangkono, banjur kang ala lan kang becik mau dipisah-pisah, kang ala ora ka-anggo, ka-angkah aja thukul maneh, sarana kalalek-lalekake, dene kang becik (kang bener) dianggo, diurip-urip. Yen wis bisa memisah mangkono iku, arane : WEKEKA.
Sawise kapisah-pisah, kang becik lan kang bener mau diejumi, ditata utawa dienam, diempakake dayane, dipigunakake manut dayane. Yen wis bisa ngupakara utawa nggarap, kang becik lan kang bener manut mesthine, karan : WIRAGNYA.
Manungsa kang sinebut wiragnya, wis mungkur saka pagawean mbedak-mbedakake ala lan becik, apa dene misah-misah ala karo becik, kang dumunung ing batine. Garapane mung kang sarwa becik, wis ora gepok senggol karo kang ala. Yaiku drajading para Nabi lan para Sukci ing ALAM GAIB.
yaiku piwulang kang agawe marem lan panarima ing ati.
CARITANE WONG KANG DHEMEN WURU DAWA
Sawijining wong karem wuru dawa lan sesongaran ana ing pakumpulan, pangrasane : wong liya padha dhemen, marga gagah/bergas, ora weruh yen d-ewani lan di-esemi ing wong. Yen dielikake, ora dadi ing panarimane, malh kleru tampa. Ing sawijining dina wong mau main ana ing pakumpulan, banjur weruh wong waru dawa sarta sesongaran, apa-apane jibles kaya dheweke, ing kono thukul ewa lan gethinge marang kang wuru dawa mau, ciptane : E, e, dadi kalingane wong wuru dawa lan sesongaran iku
Kancaku main iki pasemon lan lelejeme padha nyampahi, nyampleng kaya nalika aku wuru biyen kae. Yen ngono aku biyen ya di-esemi kaya mangkene, adhuh, lali lali den elingna : Aku ora arep wuru dawa maneh-maneh.
Liding kandha : Pitutur saka buku, guru, Nabi, Wali, lan liya-liyane kang dununge ana ing lair : tanpa gawe yen ora kapethuk karo rasane kang dipituturi. Marga kang kuwasa nuruti iku sajatine tuwuh ing batine wong dhewe-dhewe.
Mula sarehne kapethuk lan panarimaning ati iku asale saka ngrasakake karo niteni, mula wong urip kang teberi ngrasakake lan niten, akeh bathine, marga rina wengi tansah oleh pitutur saka atine dhewe.
Sawijining kucing gumun banget weruh manuk cilik, saben-saben miyik, tansah dicolong ing kewan liya. Osike : Ah, mbesuk, yen aku manak, anakku bakal dak elah-elih panggonane, supaya kewan kang nedya ganggu gawe anakku, aja nganti bisa niteni panggonane anakku.
Prayitnane lan wewekane kucing saka anggone niteni, kang njalari slameting anak-anake.
Ing sawiji dina manuk cilik kapethuk kucing, sambate :
Dhuh kucing, aku tuturana, kepriye bisane anakku slamet kaya anakmu. Kucing mratelakake yen anakke kerep dielah-elih panggonane, murih kewan liyane ora neteni panggonane.
Manuk takon maneh : Kepriye asale kowe duwe akal kang mangkono? Wangsulane kucing : Ya marga kerep weruh anakmu dicolongi gagak, jalaran ora kok elih panggonane.
Liding dongeng : Kahanan lan lelakon kang gumelar kabeh iki dadi guru ingatase kang ahli ngrasakake lan niteni. Terkadhang lelakoning wong sok dianggo pangilon dening kang niteni, nanging kang dienggo ngilo ora weruh, marga ora niteni.
KATRANGAN : APA-APA YEN ORA KALING-KALINGAN
Bisane oleh rasa lan pangraita, saka ngrasakake lan niteni mau marga ora kalimputan ing obah-obahan, kayata : olehe pitutur saka atine, enggone wuru (mabuk) iku nyata ala, iku sababe : thukul pangraitane katarik saka menengge ing sawatara.
Marga dhek samana atine aso dening ngrasakake kerti.
Iku minangka tuladha, yen thukuling pangraita utawa tumandanging rasa iku, jalaran saka menenge adon-adon kasar.
Mula, wong urip kang kepingin akeh bathine, kudu akeh enggone ngleremake pancadriyane. Saya akeh lereme saya akeh bathine.
Saka banget lereme, saya pramana marang rasa kaalusan.
Wong ora susah duwe niyat : aku tak ngrasakake utawa aku tak sregep niteni. Cukup mung : TAK MENENG.
Mengko rasa panggraita thukul sajroning meneng, ora nganggo : tak.
WONG WANGKOT LUMUH NGRASAKAKE LAN NITENI APA-APA,
KUDU KEPENTOG ING KASUSAHAN, MURIH KEPEKSA
Conto : Pitik kang lumayu apetrak-petrak, marga buntute katutan blarak garing muni kresek-kresek, dikira ana kewan liya kang mbledig. Ora ngertia yen saka panggawene dhewe.
Apa kang sinandhang ing manungsa ya saka polahe dhewe, nanging ora rumangsa?!
Dituturana nganggo buku, guru, wali lan Nabi, yen durung ngrasakake lan niteni dhewe, iya ora percaya, tansah mamang, iya apa ora, jalaran durung ngalami tandha yekti.
Pitik kang petrak-petrak mau lagi yakin ngandele yen wis kepentog, upamane : kapentog ing grumbul (pager) kang marakake kepeksa meneng, ora bisa mbanjurake polahe. Ing kono thukul panggraitane lan ngrasakake ing yakine. Blarak ing buntute banjut dicucuki.
Wong kang wangkot iku sok dipentokake dening kang murba masesa murih kepeksa : meneng, aja bisa mabnjurake polahe.
Wujuding pentogan yaiku : lara, kasusahan utawa kasangsaran.
Awit saka iku wong nemu kasusahan aja ngresula, malah kudu sukur kanthi prihati, nggoleki lupute, banjur mareni.
Dene yen durung kapentog, diprayitna nggolek dalane panggraita sarta thukuling rasa lan budi, sabisa-
SAWENEH wong bungah lan marem, sabab oleh ngelmu kang peng-pengan saka guru linuwih. Ana saweneh bungah lan marem saba jajah sesurupane, saka layang warna-warna anggitane pujangga linueih, utawa saka kitab warna-warna anggitane
Pitutur saka njaba (lair) mung dadi srana thok-thok, lire : dadi lantaran bisane niteni karo ngrasakake, sarana taberi ngleremake pancadriya.
Dadi yen ora taberi nyuda tumangkaring hawa lan ngrasakake nganti weruh marang rasane, kaya wong ngrasakake asining uyah, iku ngelmu lan sesurupane, kang akeh-akeh tanpa gawe ; sabab mung dumunung ing angen-angen, tegese : mung lagi bisa ngarani bener lan becik, dhemen sarta ngalem, utawa lagi ngerti marang surasaning tembung.
Aja gumampang ngaku weruh marang RASANING tembung, yen ora sregep ngenengake rasa kasar.
Bola-bali kang mupangati iku mung OLEH-OLEHANE DHEWE.
Rejeki kang olehe saka nyambutgawe krekelan, kang krasa nikmat lan mupangati marang awak sarta mberkati iku mung saka kringete dhewe.
Saweneh wong kang ngudi kawruh mung arep njupuk wose bae, ora dhemen marang buku kang mung isi pitutur, kang disenengi buku kang isine dhuwur-dhuwur lan gedhe-gedhe.
Ana saweneh : dupeh wis sugih ngelmu, rumangsa wis mumpuni, nampik marang layang pitutur, kayata : Layang Wulang Reh, Wedhatama, dilepeh pituture, ciptane : Ah, iku rak kanggo kang isih ca-ra-kan, aku rak wis dhuwur.
Wong kang mangkono iku sejatine wis kesasar adoh, sabab kadhasaran ing riya’ (angkuh, sombong).
Kang kacetha ing angka, 1, 2, 3, 4, 5, kasebut ing dhuwur mau kabeh, mung aweh pituduh, yen manungsa bisa thukul budine (oleh piwulang kang yakin, kang metu saka batine dhewe, kang agawe kemaremane ati kang temenan) sarana MENENG adon-adone kang kasar. Dene dalaning meneng : ana kang sabab diniyati, ana kang sabab kapeksa, ana kang jalaran saka kapinujon. Bablase kanalaran iki, nyumanggakake.@@k.
MRATELAKAKE BAB EMPAN LAN URUBING DAYA
Apa tegese : empan? Apa tegese : urub?
Geni, empane : dithuki kayu garing, ditepasi, urube yaiku undhaking geni kang katon, kang banjur ngundhakake RASA PANAS. Dayaning tangan, kepriye empane? Dikulinakake nyenyekel, nyambutgawe, angkat junjung barang abot lan sapanunggalane.
Endi urube? Yaiku : undhaking kakuwatane, undhaking kaprigelane, lan banjur ngundhakake rasa kuwat rasa prigel.
rempelas, es, wedang, dom lan liya-liyane.
Endi urube? Iya awase marang beda-bedaning grayanganing barang. (Wong wuta lumrahe luwih awas panggrayangane katimbang wong kang isih waras), iku kabeh oleh-olehing ngrasakake karo niteni kanthi kalumpuking kekuwatan gumeleng nuju marang rasa sawiji.
Gedhening daya saka urub (urip), urub saka kehing empan (kulina), dene kulina iku saka sapisan, nuli pindho, ping telu, sapiturute, suwe-suwe mempan, nganakake urub.
Bocah sekolah iku maksude : ngempakake pandulu, pangrungu, pangucap, pangrayang, pikir lan rasa.
Empaning pandulu : ndedeleng kang titi, nggambar, nitipriksa wanguning gambar lan tulis, nyawang pranatan kang becik
nggatekake dhawuhe guru, clathune kanca-kancane lan clathune dhewe.
Empaning pangucap : clathu seru, cetha, beda-bedaning wanda, aksara ilat, gorokan, lambe, mangsuli pitakon, mratelakake sapanunggalane.
Empaning tangan : nggambar, nulis, nyulam, ngukir. Oleh-olehane kaprigelan.
Empaning pikir yaiku : ngematake tumandanging pandulu, pangrungu, pangucap, panggrayang sapanunggalane.
Yen ing bab iki nganti kurang wigatine, bisa nuwuhake prakara kang ora rinasa, kayata :
1. Kerep ngucap manut roh khewanine, katarik pambandhanging nafsu kang ajak gugup, kesusu, temahan tinggal pikiran.
2. Kerep ora sumurup kliruning caturane dhewe, sebab pangrungu ing nalikane clathu, ora gathuk karo pikiran, sababe : ana kang saka pambandhange nafsu, ana kang jalaran angen-angen, kulina tumandang tanpa sir (panggagas).
3. Akeh bocah lalen lan bingungan, peteng sarta bruwet, iku ora liya sabab kulina nggagas lakuning pikir tanpa pranatan ora kaya banyu mili, malah kaya banyu kang diubek-ubek utawa mambeg.
4. Akeh bocah cepak klirune, jalaran saka gugupan, kagetan, uwasan, sumelangan, tipisan aten, iku sabab kulina ngempakake nafsu kang ajak gugup, wedi lan sumelang, ora ana kang ngenggokake murih saline kang diempakake. Manawa nafsu kang ala kakehan empan, gedhening kekuwatane ngalingi rasaning : sir.
5. Akeh bocah kang solahe rengeh, sugih bendana, kurang pangarah-arah, kayata nyelehake barang kurang pernah. Doyan edheg, mlaku kerep kesandhung. Iku sababe kakehan obah roh khewanine, ora ana kang nyenthoki, kebannjur dadi roh khewani kakehan empan, kagedhen kekuwatane roh peteng, metengi pikir.
Ing ndhuwur iku empaning pikir kang sapisan (ngematake tumandanging pangucap, pangrungu, pangambu, panggrayang, pangicip) dene kang kapindo : dienggo ngeling-eling sarta nganam-anam (golek pikiran), kayata : nganggit-anggit, etung-etung, ngapalake, mangsuli pitakon, golek reka lan liya-liyane.
Empaning rasa : mbedakake klakuwan ala lan becik, sarana dongeng, dituntun welas marang kewan, ngajeni marang wong tuwo, guru lan sapa kang patut diajeni. Dipurih ngrasakake tindak saru lan pantes, dituntuni weruh marang unggah-ungguh, tatakrama, duga-duga, prayoga, riringa, weruh ing panarima lan sapanunggalane.
Yen karingkes, maksude sekolah iku : ngurip-urip rasa kang becik (kang marang alus lan padhang), memati rasa kang ala (kang marang kasar lan peteng).
Jiwa kang isih ringkih kaya jiwane bocah, durung duwe kaprayitnan, durung pati bisa mbedakake ala karo becik, kang dumunung ing garbane, mulane ya kudu weweka.
GURU kang dumunung sjabaning garbane murid, ka-anggep ana sajroning garbane murid, lire : kudu ngleboni atining murid, dijaluki tulung dening jiwa kang ana ing garbane murid, ing prakara prayitna karo weweka, apa dene panuntuning pikir sarta pratikel empan kang becik, pamenggak kang ala.
dhewe sarta weweka dhewe, marga bisa meneng adon-adone kang kasar supaya bisa ngrasakake karo niteni.
Guru sekolah, guru kawruh kasidan, apa dene guru sajati ing alam gaib, kwajibane ora beda, kabeh-kabeh tetulung ing bab : prayitna lan weweka, banjur panuntun karo pratikel. Kabeh utusane Allah, dikarsakake mbeciki sipating Allah, iya sipate pribadi.
NEMU BECIK, SAPA GOLEK BECIK, LUNGA ALANE
Wit-witan kang pange ngisor dirempeli, sing dhuwur dadi lemu. Wit mbako, teh, kang dicewoki ngisor, kang kari dadi mirasa. Wit kang kuru marga kemladhean, yen wis dibuwang kemladheane, dadi lemu. Bocah kuru marga cacingen yen wis disirnakake cacinge, badane dadi seger.
………..kabeh mau sabab dayaning ngaurip kang maune nguripi kang ala, banjur ngalih nguripi kang becik. Kekuwataning uripe ora kalong, mung ngalih, gumeleng, nglimpuk marang kang becik, kaya ilining banyu, yen kang pating sereweh dipepeti, ilene nglupuk gumlogok. Mangkono uga ilining banyu urip, manawa adon-adon kang kasar (asor) dirempeli adon-adon kang alus (luhur) dadi mundhak dayane. Kayata : yen nafsu kang ala disudani empane, nafsu kang becik dadi gedhe dayane. Manawa tansah dibanjurake wnggone nyudani saka ngisor, sangsaya lawas sipating manungsa sangsaya alus lan luhure, sangsaya gedhe dayane, nganti tekan rasa mulya, kang aran rasa Sangkalpa, wekas-wekasane gaib, yaiku : sampurna. Budi lan Rasul kena ka upamakake wit (tumrap jiwa kang durung kaya jiwane Nabi). Roh kewani (napsu) ka-anggepa kemladhean pang kang ngisor, utawa cacing kremi kang dadi lelara.
Ing ndhuwur iku lire, tembung mbuwang ala nemu becik. Dene golek becik ilang alane, mangkene :
Sing sapa ngekehake empane rasa kang becik, sanajan ora duwe karep mbuwang alane, nanging kang ala padha lunga karepe dhewe, sabab selawase kang becik diempakake dayane, dayane urip tansah mili marang becik kang becik, nguwatake kang becik. Kang ala ora keconggah ngempakake dayane, katut dayane kang becik. Ilining banyu urip, kekuwatane tansah marang kang becik, kang ala kekurangan banyu, kekurangan empan. Manawa tansah
ORA kurang wong kang salang surup ing bab maksude wong meneng, kayata : takon marang atine dhewe mangkene :
“Wong meneng iku apa supaya kaya tunggak (watu).”
“Wong mbuwang pikiran lan gagasan iku apa supaya bodho kaya kebo.”
“Wong mbuwang pepenginan kemeren utawa kabungahan iku, apa supaya kaya bekakas mesin utawa manuk ing kurungan.”
“Wong ngangkah ora duwe napsu, lara ati utawa isin iku, apa supaya kaya wong gendheng, kang prasasat ora duwe pangrasa.”
Ora kurang wong kang kipa-kipa, ngemohi banget ngudi kawruh kasidan (kebatinan), sumelang yen ngemperi : tunggak, kebo, bekakas mesin utawa kaya wong gendheng (ora duwe pangrasa).
Nadyan wong kang wis melu ngudi kawruh, uga akeh kang kliru surup ing bab maksude wong meneng. Yaiku, sababe saweneh wong ngudi kawruh, malah dadi peteng utawa
alus kurang empan, kaya pratingkahe kang ahli donya, kang sejege urip durung tahu ngicipi rasaning rasa alus kang sumingit ing garbane, kang kalimputan ing rasane kasar, kang disengguh wis alus, wis luhur, wis bener banget.
Wong ngulinakake meneng iku sejatine ora ngangkah enggone arep meneng. Enggone keraya-raya ngenengake kang kasar (kang asor) iku saking dening arep ngegungake empaning kang alus kang luhur, kang nyedhaki rasane kang kagungan urip, kang tumandange saya manut karsane kang Murbeng Jagad, kang nggayuh kamajuwaning jiwa dadine luhur lan mulya, kang dayane mbrekati jiwa-jiwa liyane kang isih asor, kang mumpangate ngluwihi saka kang mung mbudi kadonyan thok-thok.
Rehne prakara iku alus, temtu bae :
Ora gamoang dipikir, ora kena rinasa nganggo rasane kang ahli donya, kongsi ahli donya pada nyengguh :
Kang ahli donya, sanajan ora gelem diarani ora nindakake rasa kang becik lan alus, ngati-ati ngupaya kang bener perlu, nanging durung bisa ngrasa enggone :
Kaduk kasar, durung weruh kang luwih alus, luwih mulya utawa kang mupangati.
Kaduk rubeda kurang widada (dumunung ing atine).
Asring kelacuten, mungguha lokomotif ngono kurang rem lan kerep salah wesel (mula ahli pikir lan ahli rasa kudu nyambut gawe bebarengan, tulung-tinulung ijol kabecikan).
BAB ENENG SAJRONING SAMADI (MATIRAGA)
Gangsingan kang gumlethak, upamakna mati. Gangsingan kang
anteng (muter seser), ngadeg kaya saka, upamakna : meneng.
Ya mangkono iku, eneng kang diudi dening para linuwih, dadi enenge enenging urip, dudu enenging pati.
WONG SEMEDI utawa matiraga, wiwitane ngenengake adon-adon kang kasar-kasar, ngiras ngaringake angin, agawe enebing
luwih alus maneh. Yen bisa mbanjurake, pancadriya bisa lerem babr-pisan, banyu uriping manungsa nglumpuk gumeleng ana ing Rasul lan Budi. Iku upamakna : soroting srengenge kang ambane mung sak ambane suryakantha, yen diklumpukake ana ing tengah kongsi dadi sak klenteng, cahyane ngemperi srengenge, dayaning panase tedhas dienggo nggosongake kayu.
Dadi ringkese wong meneng iku : maksude ngumpulake kekuwatan kabeh. Yen wis ngumpul, gedhe dayane, banjur dienggo manut apa sire kang duwe kekuwatan. Tumrape kang kurang ptayitna, klumpuking kekuatan di-ilekake marang rasa asih kang asih klebu asor, kayata : nenuwun utawa memuja mangkene, kang nalisir saka tekad menyang Allah. Tumrap kang wis prayitna, kaklumpukake marang Rasamulya, iya sang Kalpa, iya rasa tresna marang DAT, asih marang sipat, iku Rasa kang dhuwur dhewe, padha-padha Rasa kang gandheng lan manungsa. Sasirnane iku aran maha Kalpa utawa Nirwana.
Sarehne iku anane saka sirnane rasaning manungsa babarpisan, mulane gampanging tembung : sirna utawa wungwang. Saweneh wong kliru, dupeh wis ora krasa apa-apa (sirna), disengguh padha karo watu.
Uriping manungsa kalane lagi nguripi pancadriya, katembungake urip sajroning sagara maya, pindhane kaya iwak urip ing banyu. Manawa manungsa wis bisa nggeget (ngenyami). Rasa kang ana sajroning sanubarine (ora kalimput ing rasa sajabaning sanubari) iku manungsa kena kaupamakake wis oleh gandhulan, mentas saka ing sagara maya.
Rasa sajroning sanubari kaupamakna tali kang ana ing sajroning sagara, digandhuli ing manungsa kang kaupakake iwak, manwa kukuh anggone gandhulan (ora uwal kasentor ing ombak utawa ora nyleweng), manungsa bakal dientas saka sagara mau menyang ndharatan, banjur weruh padhang hawa (jaman kang luwih mulya kang ora kena kinaya ngapa).
BAB WUJUDING KEKUWATAN ALUS KANG KATON ING LAIR
Wong kang dibasakake otot kawat balung wesi, otot karo balunge padha oleh pangalembana, nanging yen dititipriksa, kang duwe kukuwatan dudu otot lan balung, tandhane yen wis diulesi : ora bisa apa-apa. Tetela kang kuwat iku kang alus, kang ora kasat mata. Otot lan balung rak mung kelar ngangkat barang thok balik kang alus kelar ngangkat otot lan balung kang di baluhi (dibandhuli) ing barang kang di angkat.
Ka-alusan kang ngangkat otot lan balung mau padha-padha alus, kasar dhewe. Ana kang alus maneh, kuwate ya ngluwihi. Kang ngungkuli aluse ya isih ana kang ngungkuli maneh, kuwate ya kungkulan maneh. Sapiturute tansah ana kang ngungkuli maneh. Saya alus saya kuwat, LAN SAYA LEPAS TEBANE, pantoge : ora kena kinaya ngapa, katembungake gaib, kukuwatane tanpa wate. Kekuwatane alus diarani : k a w a s a.
Manungsa kang ngekehake empaning rasa kang alus, ya akeh aluse, akeh kukuwatane kang ora kasat mata, wasana : puja, puji lan pangucape kairing ing kakuwatan kabeh.
Ana sawijining pandhita Hindhu, kapethuk wong lara sambat njaluk tamba. Pandhita mituturi : Pracaya yen bakal waras,
precaya banget marang ujaring Pandhita, sarta miturut saprentahe, iku ndadekake ing warase (Layang : Rama Kresna). Mangkono iku tandha yekti, yen mula ana kekuwatan kang ngebat-ebati dumunung ing garbaning manungsa manungsa, bisa ngendhih lara, kongsi salin dadi waras. Dayaning ati pracaya (kandel kumandel) tarkadang ngungkuli tamba saka dokter.
Piyandele wong lara kang kasebut ing dhuwur mau durung sapiraa yen katimbang kukuwating pangandel marang Allah, awit pangandel marang Allah (kang nganti karasa ing sanubari) iku kukuwatan kang luwih dening alus, luwih sumenteg sarta kukuh bakuh. Wong gedhe piyandele marang Allah babasan ngungkuli kang abebeteng waja. Rasa susah, sangsara, lara, luwe, mlarat, bilai sapanunggale : Ora kawawa nanggulangi kukuwataning rasa ngandel marang Allah, (kang karasa ing sanubari) kang gedhe dhewe kukuwatane. Mungguh gedhening daya mau asale ora liya saka kehing empan, yaiku : kulina meneng ing wayah kang katamtokake, mamati kekuwataning adon-adon kasar, ngempakake Rasa ing telenging sanubari.
Wong arep pecat nyawane iku lara, wong lara kasandhang wis ngarani, ewadene bisa suda terkadhang sirna dening rasa pangandel sarta tresna. Mulane padha kawuningana.
Wong kulina ngumpulake kukuwataning rasane, kailekake gumeleng marang PANGANDEL sarta TRESNA, kang dumunung ing sanubari, banyu uripe tansah mili bakal wutah marang gesanging Allah, kaya banyu kali wutah ing sagara, awor dadi siji jumbuh ora kena kabedakake. Ya mangkono iku kang dikulinakake dening para kasidan jati kongsi tumeka ing wekasan.
Tumrap kang nandhang susah lan sengsara, kajaba ora wenang tipis piyandele marang Allah, perlu ngawuningani : kasusahan utawa kasangsaran kang katurake marang kang ginaib kanthi tekan ing rosing rasa : Luwih dening gedhe paedahe. Dadi ora prayoga wong ngersula dening susah lan sengsara, nadyan dikayangapa, sabab : JIWA KANG ABADAN KASAR BISANE MULIH MARANG GAIBE MANEH, DALANE ARUPA KASANGSARAN BISANE MENTAS JIWA KANG KASAR LAN PETENG MARANG KA-ALUSAN LAN PEPADHANG. (MITRA kang durung bisa ngrasa babar pisan marang unen-unen sathithik iki, rembuge kang nulis iki mung PRACAYA bae, besuk ana mangsa ngrasa lan pracaya banget).
Wong kang piyandele marang panganan, tartamtu uwas sumelang sarta ora kuwat yen koncatan daging utawa pangan kang mirasa. Jalaran saka pracaya ing ora kuwate, ya kasembadan ing ora kuwate. Jalaran saka tipis piyandele marang Allah, ya kekurangan daya urip. Jalaran saka uwase uwase, ya dadi lan tiwase. Upama wedi mati marga ora mangan daging, bisa uga mati marga ora mangan daging. Wong kang kandel piyandele bisa urip mung karo banyu, sok uga ngirih-irih ngarah-arah patrape ngulinakake, ana kang
Wong kang percaya yen dhirine bisa ngudi lan nggayuh kawruh kasampurnan, awewaton sumendhe marang Allah kang pinracaya ing sanubarine, insya Allah bisa nggayuh, dene wong kang ora pracaya marang dhirine, utawa dhirine diapesake dhewe, dhirine bisa apes temenan, katarik saka piyandele dhewe utawa tingkahe dhewe.
SAKSINE NGANDEL MARANG ALLAH TEKAN ING SANUBARI
Sawijining wong clathu : AKU ORA NGANDHEL yen ana memedi, nanging bareng lumaku dhewe ana ing panggonan lindhuk, pengkirag-pengkirig, calathune : ora ana memedi ora barang. Perlune mung dianggo nglipur ing wedine, terkadhang diarani ngandel, meksa ora gelem. Wong mangkono iku durung bisa niniteni, yen asaling rasa wedi iku saka rasa ngandel, lan durung bisa ngrasakake (ngematake) bedane rasa NGANDEL karo RASA MAMANG,
NGANDEL. Iku padhane wong calathu : aku ora serik. Kang dikandhani ota nggugu, sabab serik karo ora, katon ing ulat, pasemon lan sajak, iku uga durung bisa mbedakake RASA SERIK, karo ORA SERIK.
Bab ngandel marang Allah aja kongsi kliru karo mamang. Aja gumampang ngaku ngandel, lan ora prelu nuduh-nuduhake ing pangandele marang Allah, mundhak kaya kang mengkerig-mengkerig nuduhake ing ora ngandele marang memedi. Sadhengah kang kumudu-kudu kawetu ing lesan, iku enggone ora ing sanubari.
Seksine ngandel marang Allah iku : Wirang marang Allah yen duwe krenteg ala sajrone atine, isin marang Allah enggone ora pisan males sih katresnaning Allah kang tumiba ing awake, kayata : panuntun lan pratikeling Allah enggone ngangkat jiwa saka asor marang luhur, kang ora padha rinasa ing manungsa (sanajan arupa kasangsaran, utawa dudu) pamalese kepriye :
2. Tutulung marang sapadha-padhaning jiwa kang isih asor. (panthenge marang sawiji).
Enggone gawe kebecikan ora pisan-pisan ngangkah kawruh ing wong, apa dene kasdu gawe kabecikan kalawan sesingidan.
Wong yen diajak rarasan bab kecuting asem, utawa weruh wong mamah asem, gambaring rasa kecut kang sumimpen ana ing batin, mancungul sarta mara, kaya wesi digendeng ing wesi brani, maju mengarep kaya jangkrik kambon kili, tangi kaya wong turu digugah, rasa liya-liyane kendhih semisih kaya wong akeh diesuk saka ing buri. Rasa kang sok dianggo ngrasakake asem mau ana ing ngarep dewe, ngaling-alingi rasa liyane.
Yen wong diajak rarasan apa-apa kang dhek biyen disenengi banget, utawa prakara kang dadi jalaraning bungah, iku rasa bungah mancungul, dewe kukuwatan, banjur ngaling-alingi rasa liyane.
Yen wong diajak rarasanan bab kaluputaning sanak kang biyen digethingi, ing kono rasa gething lan pegel teka ana ngarep, kaya geni sajroning awu ditepasi, diurupake.
Yen wong diajak rerasanan beciking wong, utawa disurupake yen bisane seneng lan dadining becik awake saka pitulunganing wong akeh, iku rasa seneng lan asih marang wong banjur tumandang ana ngarep, pasemone dadi katon manis sarta wenes.
Yen wong diajak rerasan prakara rasaning kawruh, utawa prakara Allah, rasa alus lan luhur tumandang ana ngarep, ngendhih rasa liya-liyane.
iku watak lan sasipataning wong iku manut apa kulinane, wong kang kulina ngempakake rasa MANGKENE, watake MANGKENE pasemon lan solah bawane MANGKENE, dadi kerep nggendeng rasane kang ngajak MANGKENE.
Wong kang manggon ing panggonane wong becik, kumpulane wong BECIK, saben dina nggendeng rasa kang BECIK, kumaraning panggonan ing kono ya BECIK.
Eliding gunem : perlu banget wong ngudi kawruh kasampurnan padha kerep kekumpulan, banjur sarasehan, pamrihe narik kang alus kang ndhelik ana ing jero. Nalika rasa alus ana ngarep, ngendhih rasa kasar, dayaning urip saperangan gedhe nguripi kang alus iku. Rasa kang kasar ing wektu iku, padha suda dayane. Manawa kang alus tumandang temenan, wong sarasehan ora krasa sayah, arip lan luwe, marga sayah arip lan luwe iku empane rasa kasar (rahsa), sarehning ing wektu sarasehan kang tumandang iku kang alus (kang ora duwe watak sayah, arip lan luwe). Mula kang kasar kakurangan kakuwatan, dadi kang kasar ora kaconggah nindakake watake.
Ing ngarep wis kapretelakake kang gedhe kukuwatane iku manungsa kang wus akeh aluse, dadi kang bisa nggandeng rasa alus tipis kang kaling-kalingan ing rasa kasar kang kandel : Ya manungsa kang wis gedhe kukuwataning aluse, krentege bisa narik krenteging liyan, ucape bisa nuju prana (ndumuk rasa) kang dadi jalaraning krasa, rumasa, nggraita. Para Nabi enggone nggendeng rasane wong pirang-pirang ewu, marga gedhe aluse, kang nglimput rahsa : kaya lokomotip nggeret grebong akeh, marga gedhe
Wong ahli ngelmu Sepiritisme bisane narik lan marentah jiwaning liyan, ora liya marga
dhemit, brekasakan) ora bisa ngridhu manungsa kang gedhe kukuwataning aluse, bola-bali mung wong kang atine suwung kena di-riridhu ing dhemit.
Sarehning manungsa kang gedhe kukuwatane mitulungi banget marang kang sathithik kekuwatane, mulane sathithik kekuwatane prelu nyedhaki, ngumpuli, kayata : makmum, ngalab sawab, njaluk pandonga, nyadhang pitutur sapanunggalane. Silaturahmi ing bakda riyadi perlune :
Narik ing rasa sih tresna, kang daya uga marang ka-alusan, panthenge uga marang Allah.
Ajar nor raga, ajar kothonging ati (dadi luwih becik tinimbangan manawa mung kirim karcis).
Kajaba iku, wong ngudi kawruh uga perlu banget kekumpulan, kang pamrihe ngumpulake kukuwatane wong akeh, kadadekake siji. Kalumpuking daya saka wong akeh kang padha panthenge : mujudake kukuwatan gedhe, bisa ngendeng jiwa-jiwa liyane. Pranatan mangkono iku bagusing-bagus, luwih-luwih manawa kang dikumpulake iku wis padha akeh aluse, kalumpuke mujudake kahanan endah sajroning gaib, dadi rerenggan sajroning karatoning Allah, kukuwatane bisa miyak dayaning donya kang ngepung kiwa tengene.
Prelu banget tumraping jaman saiki wong pada saduluran. Sarta rukunan nglakoni, mangkono awit dayaning donya saiki kuwat banget, kebak daya angkara murka, kongsi manungsa kangelan bisane uwal, kaya dene arep mentas saka endhut pliket.
BADAN TUWA, BADAN NOM LAN UMUR DAWA
Wong nalika isih nom, badane akeh segere, pepak kukuwtane, saya tuwa saya akeh rasane kang ora kapenak. Yen tuwane wis
sarta tansah solan salin, kongsi ora kelar mbetahbetahake, madal sakehing tamba pratandha wis mangsane……
Kang siji : sarehne wis mesthine badan utawa akeh larane sarta wis mesthi ora kena ditolak, kapriye maneh, ora liya mung kudu narima, mupus utawa nguluh, puluh di tambanana tuwas ngentek-entekake wragad akeh, mangsa mariya, ya wis dinengake bae, ora betah ya ben. Yen wis ora betah banget, mangsa ora matiya.
Sijine mangkene : sarehne wong diwenangake ikhtiyar, wong lara ya kudu ditambani, sabisa-bisane, sanajan ora mari, ya suda-sudaa. Sukur bage bisa waras. Sanajan ora wurung mati, nanging yen lawase uripe, bisa nampani bayar rada lawas maneh, bisa ngrasakake panganan enak rada lawas melu bungah-bungah (main, tayuban) rada lawas, bisa nonton gumelaring dunya rasa lawas, Sukur bage bisa….. rabi maneh karo wong ayu nom rada lawas, cekake supaya BISA NGRASAKAKE KANIKMATAN DONYA LAWAS.
Yen mungguh kang nulis layang iki, pamikir rong rupa mau karo pisan ana benere, nanging karo pisan iya ana nalisire.
Yen awak lara banjur nekat, dumeh wis mesthine lara, iku aran kainan sarta siya. Nanging yen enggone nambani sabab duwe pangangkah AREP NGRASAKAKE KANIKMATAN
ditolak, tur rasaning sangsara ngebat-ebati banget, awit wong mangkono SAJEGE URIP MUNG TANSAH NGEMPAKAKE PANGAREP-AREP KANG MARANG KANIKMATAN DONYA THOK LAN TANSAH NGEMPAKAKE KAREM-KEREM MARANG KADONYAN. Saya lawas umure, ya saya kuwat pangarep-arepe marang kanikmatan, saya gedhe karem kereme marang donya. Wasana sangsaya lawas sangsaya ORA KATEKANAN KANG DADI PANGAREP-AREPE NANGING SAYA GEDHE PANGAREP-AREPE. Upama umure diundaki sethithik engkas, kanggo ngrasakake kanikmatan donya, sawise dituruti ya njaluk undakan sethithik engkas, kepingin ngrasakake kanikmatan donya sethithik engkas, tansah mangkono bae ora ana pedhote. Malah sangsaya gedhe pangarep-arep, sarta sangsaya banget kapingine lan saya mundhak pangeyange.
Kawuningana : laraning lara ora kaya wong kang gedhe pangarep-arepe : ora katekan, kageting kaget ora kaya wong kang lagi kerem dipedhot dadakan. Prakara iki kena diupamakake : wong desa lagi tengah-tengahe duwe gawe mantu anake, kang sesuk arep nampani tekaning dhayoh lan sumbangan, dumadakan bareng lunga menyang kutha kapusan dening werek Deli, terus digawa menyang Deli, ora bisa kirim layang, ora ketemu sanak siji-sijinya, sarta lestari ora bisa mulih.
Ya bener banget wong golek waras ing badan lan dawane umur, nanging aja lali marang jejer WONG URIP ANA ING DONYA. Dadi warasing ing badan kanggowa ngupaya undhaking pakarti prakara dalan marang Allah, kanggowa netepi panggawe kang kudu dilakoni, kang tuwuh saka Rasule. Lawasing umur benere kanggo nglarasake EMPANING RASA ALUS lan kanggo nglawasake pangereh lan PANGELONGING DAYA
BADAN IKU MUNFANGATI BANGET. Wong kang mangkono, sangsaya lawas umure sangsaya akeh bathine, yaiku bathi daya alus. Manungsa kang wus bisa ngrasakake munfangating daya alus, banget manawa tlaten golek undhaking Rasa aluse, gemi marang waktu, eman banget manawa akeh waktu kang mubadir ora dienggo golek daya, awit saben wektu kena dianggo ngundhakake daya. Saking sumurupe marang munfangate daya alus, lan saking gemine marang wektu kaya-kaya duwe babasan : WEKTU IKU DAYA.
Kajaba saka akeh bathine daya alus, (kang dadi marganing kawasa ana ing alam ka-alusan) wong kang bisa nganggo wektu mau ngrasakake nikmat lan seneng marga katekan apa kang dadi tekade, Tekade : ngemohi donya, ndadekake ing mareme dening katekan kang dadi sejane.
Kajaba bathi daya alus lan katekan tekade, sangsaring badan wadhag nalika tuwa : uga suda akeh, marga : daya kasar tukang ngajak lara wis tipis, wis kendhih dening kukuwatan kang ngajak meneng. Mungguh yektine kang dadi jalaran laraning badan tuwa, kang adhakan yaiku gedhening nafsu Luwamah, kayata : kakehan mangan ngobe, rusuh lan kakehan wrnane kang pinangan, apa maneh manawa madat utawa minum. Sahwat lan ngekehke turu uga kalebu dayaning nafsu Luwamah.
wong golek dawaning umur, nanging luput banget dawaning umur kanggo nglarasake empaning rasa kang asor.
Eman banget badan kang kuwat lan seger dienggo kesed, lumuh ngempakake lan kukuwatan kanggo nyambut gawe lan golek kapinteran, nanging kliru yen ancasing nyambutgawe mung sabab arep ngrasakake kanikmatan ing donya. Kliru banget yen ngudi kapinteran lan kaprawiran mung ngarah pangalembana. Benere nyambutgawe kang panthenge netepi wajibing uripe, nurut pituduh kang krasa ing sanubarine (netepi karsane kang paring urip) yaiku mbeciki sapadha-padhaning sipat, ngiras rumeksa marang ragane yen wis tuwa, dadi ora ngarep-arep bakal ngrasakake bungah lan enak bae, malah-malah sajroning nyambut gawe nyambi maprali rasa kang kasar-kasar, kang ngajak marang enak kapenak lan bungah.
1. Supaya enggonku ngenebake banyu aja akeh rubedane, aku kudu nyambut gawe kanggo SANGGU SAJRONING ANA NGALAM DONYA. (Rubenaning wong ana donya yen sepi kadonyan).
2. Supaya katekan karepku golek pangerti lan kalantipan, aku kudu duwe dhuwit kanggo wragad.
3. Uripku ana ing donya sugiha DHEDHERAN, utawa CELENGAN kang becik sarana nyambut gawe. (Dhedheran utawa celengan yaiku rasa lan daya alus).
4. Aku prelu diucap nganggo tembung BECIK DENING WONG donya, nanging ucap becik iku prelu : NYATANE. Dudu misuwure, dadi sing tak arep-arep dudu sipangalembana, malah-malah sajroning golek tembung “becik” karo nyingkiri tembung ala mau nyambi maprali rasa kang ngarep-arep marang tembung becik, lan rasa kang bungah dening oleh tembung becik apa dene mbuwang cuwa upama ana tembung ala.
Ringkese mangkene : kang isih kuwat badane lan padhang pikire kudu cekat-ceket ngupaya dalan padhang, sengkut ngupaya daya alus, mumpung jembar kalangane, mumpung gedhe rembulane, aja talompe (enggal-enggal) ngumpulake kukuwatan NYARUJUKAKE SAKEHING ELING : wektune wis sulek, upama miwiti saka carakan : emoh (wis kadhung duwe pangganggep dhuwur) nanging njupuk uwose bae : ora kena, sarta wis kadhung gedhe nepsune, banjur kapriye…??
Seneng enak lan kapenak ngemungna SAPRELUNE BAE KANGGO pikuwat SAJRONING nyambut gawe kang tumuju marang tekad.
Sesorah kacirenan aksara A-B-C-D-E-F-G-H lan I, sangang rupa iku maksude uga nunggal, nyurupake yen manungsa iku salawase urip rina wengi, meleka turuwa, nyambut gawe utawa nganggura, saben jam lan menit ORA PEGAT-PEGAT NGEMPAKAKE DAYA. Ana kang ngempakake daya alus, ana kang ngempakake daya kasar. Ana kang kulina ngempakake dayaning Rasa Mulya, kang runtut lan dayaning sanubarine, ana kang mung kulina marang empane, Rasa kang madya. Ana kang kulina ngempakake dayaning rasa kang nistha, yaiku rasa kang kasar utawa asor, kangparane marang pepeteng lan apes. Dadi : salawase urip manungsa iku ngempakake DAYANING URIPE kanggo ngurip-urip tandurane (eijine), dene tandurane kena kaumpamakake ana kang : pari, ana kang jarak, ana kang glagah, ana kang kang teh, ana kang lateng, ana kang bangah, lan liya-liyane. Rasa maneka warna ing garbaning manungsa —alaa becika— siji-sijine kena digawe bibit yen diurip-urip (kulina diempakake) tuwuh subur dadi gedhe. Kang endi kang gedhe dayane : kawasa nguripi (mbuntel ngaling-alingi) marang liya-liyane kang kuru. Mangka rasa warna-warna ala becik— awujud roh kang nduweni alam dhewe-dhewe.
Tetela saka prekara iku yen manungsa iku bisa dadi luhur kang luwih dening luhur, bisa asor kang luwih dening asor, bisa mulya lan kawasa luwih dening mulya lan kawasa, bisa papa lan apes kang luwih dening apes. Ringkese : Yen dadi becik ora ana kaya manungsa, yen dadi ala ora ana kaya manungsa. Blakane : Manungsa iku bisa dadi Gusti bisa dadi iblis. Bisa dadi Bathara, bisa dadi brengkasaan, bisa dadi gandarwa utawa thethekan. Bisa dadi musthikaning jagad, bisa dadi leletheking jagad. Bisa manggon ing jagad kang luwih dening mulya. Kang padhang trawangan, nikmat munpangat lan rahmat kang tan kena kinaya ngapa, bisa manggon ing jagad peteng, kang
ngempakake rasa, aja kongsi kulina marang empaning rasa kang asor.
Ing aksara : A tumekane I, mratelakake yen wong sinau mimikir kang becik, semadi utawa tafakur, pracaya marang Allah, makmum marang wong kang gedhe dayaning aluse…………. kabeh ancase ngempakake daya kang becik (ngurip-urip daya kang becik) sarta memati marang bibit kang ala. Empane kang becik agawe kuranging epaning kang ala. Kurang empaning kang ala : agawe uripe kang becik (aksara : C). Ngeling-eling lan nggunem kawruh kang marang Allah, nanangi marang rasa kang becik (aksara : H).
Wong urip diwaras-warasake badane lan diarah dawaning umure : prelune kanggo nuwuhake bibit kang becik. Yen warasing awak lan dawaning umur dienggo ngulinakake empaning rasa asor : kliru banget sarta emat banget, memelas banget jiwane. (aksara : I).
Angkara gung, neng angga anggung gumulung; gogolonganira, triloka lekere kongsi, yen den umbar ambabar dadi rubeda.
ngaksama, sasamane bangsa sisip, sarwa sareh saking mardi martotama. (Wonten Chandhakipun).
Kapethik saking Serat Madurasa, Ca-capan I. Penerbit : Yayasan Djojo Bojo Surabaya, tahun 1985.
Amit pasang kaliman tabek, kawula pun Kumitir nyuwun idi palilah dumateng priyagung tanah Jawi ugi para sarjanadi, bilih kawula namung sadermi ngelingaken kemawon lan angleluri kabudayan Jawi supados mboten kasilem ing jaman, boten sanes namun rasa tresna kawula dumateng budaya lan sastra tilaranipun para leluhur Agung Tanah Jawi. Wusananing atur, mugya saged migunani dhumateng para maos ugi sutrisna budaya Jawi, bilih wonten galap gangsuling tembung, para winasis lan sarjanadi kaparenga paring angunging pangaksami dumateng pun Kumitir. Nuwun.
January 11, 2011 – 6:30 am salam rahayu kagem sedoyo sederek lan sedulur kang ayem tentrem,,,
kulo sumanggaaken ngunjuk kopi sinambi maos serat,,,,
kulo aturaken agunging panuwon dumateng mas kumitir ingkang blog’ipun,,,
Urutan Sejarah[sunting | besut sumber]
Udakara taun 78 M (?, kira-kira), miturut laporan sing ditulis Tim Peneliti Sejarah Galuh (1972),
Purba wis wiwit digawe, jeneng Kratone iya Krajan Galuh Sindula (ana uga naskah kang ajejuluk Krajan Bojong
Abad IV-V Krajan Kalingga (Budha) madeg ing sakiwa-tengene Jepara saiki.
Abad VI taun 674 M, Krajan Kalingga (Budha) kang dipandhegani Ratu Sima.
Abad VI Punjering Krajan Galuh Purba dipindah ana ing sacedhake Garut - Ciamis lan yasa (=nggawe) Kraton Galuh Kawali.
Abad VII taun 732 M (miturut Prasasti Canggah), Krajan Kalingga (Budha) kaowah dadi Krajan Mataram (Hindu), dipandhegani Raja Sanjaya utawa Rakai Mataram (wiwit Dinasti/wangsa Sanjaya), dene kutharaja ana ing Medang Kamulan. Candi-candi Siwa ing Banjarnegara (Dieng) digawe wektu iku. Nalika reh-kaprajan diasta dening Rakai Pikatan (wangsa Sanjaya), Candi Rorojonggrang utawa Candi Prambanan wiwit digawe.
Abad VII-VIII taun 750-850 M, wangsa Syailendra (Budha) tekan Sriwijaya nguasani Jawa Tengah. Wangsa Syailendra iki nggawe candi-candi: Candi Borobudur, Candi Sewu, Candi Kalasan lan liya-liyane.
Abad VIII kira-kira taun 800 M, Krajan Mataram Hindu (wangsa Sanjaya) wiwit kedheseg lan nyingkir mangetan.
Abad IX taun 925 M, punjering peprentahan krajan pindah ing Jawa Wetan, Jawa Tengah ditinggal.
Abad IX taun 929 M, Mpu Sindok mindhah punjering Kraton Mataram ing sakiwa-tengene Jombang Jawa Wetan, sing kanggo landhesan amarga gunung Merapi njeblug, kuwi kira-kira taun 928 utawa 929 M.
Daha. Bubar kuwi Jenggala perang mungsuh Pangjalu, sabanjure kekarone dadi impoten.
Abad X taun 1042 M, Krajan Kediri dibangun, kanthi ratu kang asma ....
Abad XII taun 1222 M, Raja Kediri kalah dening Ken Angrok (Ken Arok), Krajan Singhasari dibangun.
Abad XIII taun 1293 M, Raden Wijaya mbangun Krajan Majapahit.
Abad XIV taun 1429 M, Suhita dadi raja Majapahit, Krajan Majapahit miwiti impoten.
Abad XIV taun 1437 M, Krajan Kediri kang wus pupus wiwit gumregah maneh, malah mardika saka Majapahit.
Abad XV taun 1520 M, Majapahit ambruk.
Abad XV taun 1518 M, Sawise Krajan Majapahit (Hindu) ambruk, Krajan Islam muncul ing Demak, wiwit iku Agama Islam disebarke ing Jawa Tengah bebarengan punjering kraton bali ing Jawa Tengah maneh.
Abad XVI taun 1569 M, Kraton Demak ambruk, punjering Kraton Demak pindah mring Pajang cedhak Solo,
Hadiwijaya lawan Haryo Penangsang. Sultan Hadiwijaya ndhawuhake Danang Sutawijaya supaya numpes Haryo Penangsang sing mbalelo, lan kasil merjaya Haryo Penangsang. Sultan Hadiwijaya paring bebungah awujud lemah iya kuwi bumi Alas Mentaok (=Mataram; Kotagede, Jogjakarta) mring Danang Sutawijaya.
Abad XVI taun 1575 M, Danang Sutawijaya (Putra Kyai Gede) jumeneng nata sing kapisanan ing Mataram (Islam) kanthi silih asma Kanjeng Gusti Panembahan Senopati Panatagama ing Tanah Jawa.
Abad XVI taun 1582 M, Pajang kinepung Mataram.
Abad XVI taun 1586 M, punjering Kraton Pajang kapindhahake ing Mataram.
Abad XVI taun 1613-1645 M, Reh kaprajan diasta dening Sultan Agung Hanyakrakusuma ing Pleret (saiki Kecamatan Pleret wilayah Kabupaten Bantul)
Abad XVIII taun 1755 M, Prajanjen Gianti, Surakarta Hadiningrat (Kraton Kasunanan) lan Ngayogyakarta Hadiningrat (Kraton Kasultanan) dijumenengake.
punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Kang marai misuwur iku ora marga ora tau ambruk, ananging marga kêrêp tangi, yèn pinuju ambruk.
Sing sapa êmoh misuwur, malah bisa olèh kamisuwuran kang sajati.
Kamisuwuran iku padhane kêmbang kang uwis mêgar. Samôngsa nganti alum, ora bisa bali mêgar manèh.
Dalane mênyang kamisuwuran, ora ana kang sinêbaran ing kêmbang.
Prakara ênggone misuwur, ora prêlu dirasakake. Sing prêlu dirasakake, yaiku: apa uwis pantês olèh kamisuwuran mau.
Tumraping wong kang luhur budine, kamisuwuran iku mung kadadeaning lêlakon, dudu tujuane.
Kamisuwuran iku racun upamane. Yèn mung sathithik, ora dadi ngapa. Ananging yèn nganti kêladuk, bisa aniwasi.
Yèn mumung. arêp golèk misuwur, gampang bae. Anggêr kêrêp nywara sarta kêrêp nulis ana ing golongane wong cubluk, mêsthi enggal misuwur.
Saha ngantos kêlimrah ingkang dipun wastani sêrat waosan, punika namung golonganing sêrat ingkang mawi sêkar macapat. Mila kathah para putri kina, dumugi sapunika taksih katingal tabêtipun, sami baut manawi ulah sêkar sêndhon, saha damêl dongèng-dongèng kangge nglêlipur lare-lare utawi kangge sambèn rêngêng-rêngêng yèn pinuju nyêrat ambathik. Dene dongèng sarta sêkar wau katingal anggènipun mêndhêt saking sêrat, awit ingkang kapirêng adhakanipun candraning para putri, Dèwi Sumbadra, Srikandhi lan sanèsipun. Yèn dongèng inggih Radèn Panji, Prabu Anglingdarma, Damarwulan. Mirid saking kawontênan makatên wau, tumrap para putri sêrat waosan wau sampun murakabi, sampun sagêd kangge ngirib-irib ulah dhatêng kasusastran. Jalaran kawontênan dèrèng kados jaman sapunika.
Wangsul ing ngajêng bêksa rênggawati wau angsal pamanahan agêng (pêngaruh), awit lêlangên lan dongèngipun sagêd nyambêt ing raos. Utawi malihing bêksa ngriku wontên
raos asmara dhatêng èstri lan priya, nanging kagêlar raos asmara endah. Têgêsipun ngagêsang pantês angudi kaendahan, punika sampun têtêp wontên raosing manungsa. Manawi raos ngagêsang sampun sêpi dhatêng raos kaendahan, lajêng kawastanan ngalokro, dados lajêng kuciwa gêsangipun, sarta botên
kina mila botên purun dados baturipun bangsa sanès. Samangke bangsa Walandi dipun iyik-iyik kalihan Hitler sakrandhahipun, nanging "sêmangat Walandi'' taksih têtêp gêsang, taksih têrus polah badhe ngipatakên cêngkêrêmanipun Jerman. Botên namung têtiyang Walandi ingkang monjo-monjo sêsêrêpanipun, dalasan dhagêlan tonil pisan, tumut mbiyantu ngluwari nagarinipun.
Ing nagari Walandi wontên dhagêlan misuwur, namanipun Buziau. Enggal mangke, miturut andharanipun B.B.C., Buziau tumut nggigah manahing bangsanipun. Mêdali wontên ing tonil, ngangge topi cara militèr Jerman. Topinipun pèt mawi sêratan 6 ¼, botên trêp kalihan sirahipun, ngantos nutupi mripat. Tiyang ingkang sami ningali sami mangrêtos kajêngipun angka 6 ¼ wau, inggih punika Zes Een Kwart (Seyss-Inquart, tiyang Jerman ingkang kadadosakên gupêrnur wontên nagari Walandi). Buziau wicantên: "Aku pancèn kêtlakup topi kiye. Ananging, arêpa kêpriye-kêprie kok iya mêksa ora jodho.'' Sasampunipun wicantên makatên, pèt dipun bucal,
Lêlampahanipun Buziau punika, ambakna katingalipun ''sêmbranan'', ananging kalêbêt sêmbrana ingkang mawi lambaran kaprawiran, mawi tujuan luhur, botên ajrih sangsara, sok ugi nagarinipun sagêd luwar saking tanganing mêngsah! Makatên sêmangatipun tiyang ingkang botên purun dados baturipun Hitler!
wa isih rêkasa bangêt kanggo nglairake prakara-prakara kang mung awujud pangrêti. Cêkak aos - sanajana ana ahli basa sèkêt èwu, nèk uwong Jawa durudurung. sugih pangrêti, basane iya durung maju.
Petruk : Pancèn bênêr, Kang Garèng. Ananging, saya akèhe ahli basa Jawa, kuwi mêksa nyumbang rabuk marang basa Jawa, sabab banjur akèh sing ngrêmbug, nyinau, ngolak-alik, lan anggolèki wêwaton-wêwatone basa Jawa, têmahane bisa nyumurupi wêwaton-wêwaton sing gumathok, kêna kanggo ancêr-ancêr nata basa Jawa.
Garèng : Iya, Truk, mupakat. Mung bae, sing prêlu tak rêmbug saiki mung bab rabuke basa Jawa saiki iki.
--- [1034] ---
Griya gêdhong gambar sorot "Lux'', ing Sêmarang. Yêyasanipun modhèrên!
K.R.A.A. Hadinoto, ingkang bupati ing Kudus sakalihan garwa. Benjing tg. 12 Oct. ngajêng punika badhe ngawontênakên pèngêtan 35 taun anggèning ngastadamêl.
Nalika wiyosipun Prinses Irine, ing Mênado kawontênakên arak-
(Sambêtipun K. No. 69-70).
Ingkang pating plêmbung wau lajêng mêcah, santun dados tatu. Yèn katututan jampi, salêbêtipun 6-8 minggu sagêd mantun.
Yèn anggènipun kêcipratan sakêdhik, ing panggenan ingkang kacipratan namung mlêmbung. Sakubêngipun ingkang mlêmbung wau abuh tur abrit (gambar no 4).
Yèn namung sakêdhik sangêt, kêtingalipun namung sulak abrit lan sami thèthèl kulitipun.
Têdha ingkang kenging mosterdgas punika manawi klêbêt ing badan murugakên risak dhatêng isining padharan, murugakên: sakit padharan, luntak, manawi mbêbucal kaworan êrah.
Mripat ingkang kenging mosterdgas inggih risak, inggih mosterdgas ingkang rupi punapa kemawon. Ing sakawit "kados klilipên wêdhi'', botên dangu aboh lan mêdal nanahipun, wusana sagêd wuta.
Mosterdgas yèn kenging ing kèlèk mlêbêtipun ing kulit lêbêt.
Mosterdgas punika asring kangge ngalang-alangi, sampun ngantos wontên tiyang ngambah panggenan ingkang karisak mawi bom blêdhosan, sanajan namung sawatawis dangunipun. Yèn badhe langkung ing panggenan ingkang wontên mosterdgasipun punika sagêdipun namung yèn ngangge topèng gas, miwah mangangge sarwa karèt, sêpatu (laars) karèt, sarungan tangan inggih karèt (gambar No. 20).
Manggèn ing griya cêlak panggenan ingkang wontên mosterdgasipun punika mutawatosi. Awit gas wau sagêd katut angin.
Tiyang-tiyang inggih kêdah jagi-jagi, mosterdgas wau inggih sok kangge mêjahi tiyang limrah, kados ta: sawatawis panggenan pantun ingkang taksih wontên ing sabin dipun sêmproti mosterdgas; motor mabur nalika nyêmprotakên punika ibêripun dipun andhapakên. Ngênèni pantun ingkang kasêmprotan gas punika mutawatosi, pantunipun dipun têdha inggih botên kenging.
Kajawi saking punika tiyang-tiyang yèn mirêng pantunipun dipun sêmproti mosterdgas, têmtunipun inggih lajêng gadhah kuwatos: jalaran têmtu botên sagêd mastani pundi ingkang kenging katêdha pundi ingkang botên.
Mila tiyang ingkang kathah sêsrawunganipun kalihan rayat, prêlu mangrêtasa tandha-tandhanipun wontên mosterdgas, lan kadospundi wontênipun. Awit pangrêtosan punika sagêd nyingkirakên bêbaya (gambar no. 6).
Gas sanès golongan taksih wontên: upaminipun gas ngêdalakên êluh (ingkang asring dipun angge dhatêng Dinês panjagèn ngawang-awang kangge nyobi topèng gas), lan gas murugakên wahing, nanging gas kalih-kalihipun wau ingriki botên patosa prêlu karêmbag.
Manawi wontên granat utawi bom mblêdhos punika inggih lajêng wontên gas sumêbar. Gas wau inggih mutawatosi (upaminipun: koomonoxxyde utawi kolendamp).
Motor mabur gagrag enggal punika inggih mawi sênjata mêsin punapa, asring kangge nyênjatani tiyang-tiyang ingkang sami sumingkir saking kitha, pados pangungsèn.
Nêmpuh tiyang limrah (sanès bangsa militèr) mawi lampah makatên punika sampun asring katindakakên.
IIII. Kadospundi caranipun satunggal-satunggaling tiyang yèn badhe njagi badanipun piyambak, batih utawi tiyang sanès supados kalis saking bêbaya ngawang-awang.
Wulangan dados Radio-telegrafist tumrap militèr gêgana. Departement van Oorlog badhe ngawontênakên pangajaran tumrap bangsa Eropa tuwin sanès bangsa Eropa dados saradhadhu genie klas 2 babagan radio-telegrafist militèr gêgana.
a. anggadhahi kasagêdan suka sein utawi sounder 16 têmbung ing dalêm samênit mawi code sarta mawi basa Walandi.
b. nyêkapi wicantên tuwin nyêrat ing basa Walandi; (langkung prayogi ingkang wêdalan pamulangan têngahan).
c. umur-umuranipun botên kirang 18 taun tuwin botên langkung 25 taun.
d. tumrap bangsa Eropa, inggilipun apês 1.65 m tuwin tumrap ingkang sanès bangsa Eropa inggilipun apês 1.60 m.
Sintên ingkang badhe malêbêt, ngaturna sêrat paturan dhatêng Inspecteur der Genie ing Bandung, akhir-akhiripun ing sadèrèngipun wêkasaning wulan Sèptèmbêr, kanthi mratelakakna nama tuwin namanipun alit, umur, adrès, pamulagan ingkang sampun dipun lêbêti, sampun rabi punapa dèrèng, cacahing anak saha kanthi masrahna diploma-diploma nyatanipun punapadene pratelaning angka-angkanipun, makatên ugi manawi wontên inggih amratelakna langkung cêtha ing bab panggulawênthah, padamêlan tuwin sanès-sanèsipun. (Tumrap bangsa Eropa, kajawi sadaya wau ugi. Mratelakna punapa sampun kacathêt utawi sampun malêbêt (ingelifd) tumrap dienstplichtige, inggih punika punapa sampun anglampahi gladhèn kawitan, ing bab punika kanthi amasrahna militiezakboekje).
Balon ingkang dipun angge ing Weerdienst. Minangka paniti kawontênaning hawa ing gêgana,
dangu ugi badhe ngawontênakên ing Namlea tuwin Klathèn.
Tumrap kawan panggenan, inggih punika ing Surabaya, Bêtawi, Kupang tuwin kala-kala ing Sêmarang, umbuling balon wau dipun dèkèki dilah, supados sagêd katingal ing wanci ingkang taksih pêtêng.
Dilah balon wau mawi zakbatterij; minangka pangrêksa murih botên wontên bêbaya samangsa batterij wau dhawah, mawi dipun gantungi
Ura-uru ing Banka. Miturut wartos Aneta, ing Banka mêntas wontên ura-uru ingkang tuwuh saking bangsa Tionghwa kuli cantract timah, pasulayan kalihan sudagar Pribumi ing pêkên Muntok. Bangsa Tionghwa wau lajêng andhatêngakên kanca-kancanipun ngantos atusan, nanging lajêng dipun pênggak ing controleur kanthi veldpolitie. Ing sakawit bangsa Tionghwa wau sami botên miturut, lajêng dipun uluk-uluki sanjata, salajêngipun wontên ingkang dipun sanjata dumugi ing tiwas. Controleur tuwin litnan Tionghwa ingriku lajêng nindakakên papriksan dhatêng papan pambêsmèn arêng, nyêpêng tiyang 33.
Ing sapunika warga Raad Kawula tuwan H.H. Kan ngaturakên pitakenan dhatêng Parentah, supados Parentah ngawontênakên panitipriksa saha lajêng dipun umumakên ing Raad Kawula.
Residhèn enggal. Wontên wartos, Mr. J.F.A. van Bruggen, asistèn-residhèn ing Surakarta, jumênêng residhèn ing Sêmarang. Mr. Ch. H.W. Abbenhuis, asistèn-residhèn ing Ngayogya, jumênêng residhèn ing Bêtawi.
Tiwas jalaran nêdha tempe bongkrèk. Miturut wartos Aneta ing bawah Banyumas wontên tiyang 27 sami tiwas jalaran mêntas nêdha tempe bongkrèk. Ing sasampunipun wontên lêlampahan makatên, lurah dhusun ing Kêjawar lajêng numbasi tempe ingkang pinanggih wontên ing bawahipun, lajêng dipun risak. Ing pangintên ingkang anjalari tiwas punika saking kenging racuning bongkrèk, bangsaning jamur, limrahipun kathah ingkang migunakakên ing kalaning awis têdha. Utawi jalaran saking kirang mangrêtos pangolahipun.
ngrampungi prakawisipun dakwa bangsa Walandi asli saking Malang, jalaran nglairakên pitêmbungan dhatêng satunggiling nyonyah ingkang tumbas barang daganganipun, mungêl: "Bokmanawi sanès dintên panjênêngan ambayar ngangge arta lire (arta Italie)''. Salajêngipun sinambêtan ginêm babagan paprangan. Karampunganipun, dakwa kaukum kunjara kalih minggu. Namung sarèhning nuju gadhah wajib landstrom, lajêng kalapurakên dhatêng pangagêng militèr ing Malang.
Wadya lautan andhungan katêtêpakên. Kawrat pawartos praja, para wadya lautan andhungan ingkang kalêbêt ing golongan taun 1937, sami katêtêpakên ing dienst. Dene tumrap ingkang dèrèng tampi timbalan inggih lajêng badhe katimbalan.
Paargyan lêbaran ing Sêmarang. Kados ingkang sampun tumindak ing sabên taun, ing Sêmarang sampun andhapuk adêging golongan ingkang badhe ngawontênakên paargyan lêbaran tuwin ambêbingah lare.
warga ing Bêtawi ugi dipun dhatêngi warga saking Bandung. Miturut pèngêtan, wiwit adêging pakêmpalan, dumuginipun sapunika, warganipun sampun tikêl tiga. Ancasing pakêmpalan punika badhe ngajêngakên ing bab babagan ekonomi, sosial tuwin giyaking para warga. Saha sarèhning pakêmpalan punika saya majêng, badhe kawontênakên hoofdbestuur
badhe ngawontênakên M.H.S. Bank. Pêrlu kangge nyèlèngi minangka pawitan panggaotan.
Putradalêm Nata Surakarta ingkang wontên Nagari Walandi Soegêng. Miturut wartos ingkang dumugi ing Surakarta, B.K.P.H. Notokoesoemo tuwin B.R.M. Soeranto sami putradalêm Soewarga Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana ingkang sami wontên ing Nagari Walandi, sami sugêng.
Comite ngluhurakên praja Surakarta. Wontên wartos, bilih ing Surakarta wontên adêgan comite ingkang akajêng
kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
ISINIPUN: Sari Basa - Pêpêrangan ing Nederland - Utusan Jêpang nalika dumugi ing Tanjung Priuk - Jagading Wanita - Rabukipun Basa Jawi - Bêbaya Ngawang-awang - Kabar Warni-warni - Waosan - Taman Bocah.
Akèh wong kang bakal mitulungi, yèn kowè gêlêm mitulungi awakmu dhewe.
Kang aran gawe bêcik marang uwong liya, yaiku gêlêm mitulungi supaya kang ditulungi mau gêlêm mitulungi awake dhewe.
Umuming akèh, luwih sênêng mitulungi wong kang ora butuh pitulungan, tinimbang karo mitulungi kang pancèn butuh.
Tinimbang ngêntèni pitulungane wong liya, luwih prayoga enggal-enggal mitulungi awake dhewe.
Yèn tangan têngên gêlêm ngrêsiki kang kiwa, sarta kang kiwa iya gênti gêlêm ngrêsiki kang têngên, tangan sakarone rêsik kabèh.
Pitulungan sagêgêm, ajine luwih gêdhe tinimbang karo awèh pitutur lan urun sêsambat pirang-pirang grobag.
Pancèn anèh, nanging kêrêp kêlakon: wong kang mitulungi luwih mêmpêng sarta gumrêngsêng tinimbang karo kang ditulungi.
Pitulungan saka ing jaba kang akèh-akèh mung marahi ringkih. Yèn pitulungan saka ing jêro (saka ati lan krêkate dhewe) ajêgan marahi sêntosa.
--- [1056] ---
Prajurit ingkang dèrèng dipun lêlantih, sarta ingkang sawêg kêtêmbèn anggènipun namakakên mimis landhêp, punika anggènipun mangsah pêrang kanthi gumrêngsêng saèstu. Pangagêng wadyabala Jerman, kados ingkang kasêbut ing dalêm katêranganing prentahipun, sangêt anggènipun ngilani prajurit murgan wau, dipun ungêlakên prajurit tanpa têgês sarta botên mawi tatanan, jêbul agêng sangêt anggènipun damêl karisakanipun prajurit payungan, sarta dados sabab ingkang nomêr satunggal ingkang njalari jugaripun Jerman anggènipun badhe ngrêbat kitha lênggahing Pamarentah Walandi. Punika dados bukti, bilih prajurit Walandi pancèn sagêd pêrang kalayan sae. Sarta inggih dados pasêksèn, saupami para neneman Walandi waunipun angsal pagladhèn kaprajuritan sampurna, kawontênaning papêrangan mêsthi inggih beda sangêt kalihan nalika punika.
Wondene rêkaosipun prajurit Walandi ingkang nanggulangi prajurit Jerman wontên ing salêbêting nagari, kenging kacêthakakên sarana tuladha sawatawis.
Ing sadèrèngipun, prêlu dipun èngêti, bilih prajurit Walandi punika bakunipun sami dipun gladhi sarta dipun sangkêpi dêdamêl kangge nanggulang mêngsah, kados ta wontên ing polderland (pasitèn sat-satan).
Rèhning panêmpuhipun Jerman mêdal ing awang-awang, prajurit Walandi lajêng kapêksa mangsah majêng, nêmpuh ing laladan polder ingkang sakalangkung angèl ambah-ambahanipun. Ing suwau ingkang kajagèkakên nêmpuh ingriku punika mêngsah. Sanajan kêpêksa tumindak makatên, ewasamantên wadyabala Walandi inggih nindakakên sêsanggêmanipun, tur sagêd angsal damêl saèstu.
Prajurit Jerman kathah ingkang sami mawi sandhangan prajurit Walandi; sawênèh wontên ingkang mindha-mindha prajurit Inggris utawi Prancis; wontên ingkang nyandhang kados tiyang limrah, palayangan, kondhèktur tram, malah inggih wontên ingkang nylamur cara tiyang èstri punapa. Criyosipun, prajurit Jerman ingkang kaandhapakên saking motor mabur punika malah inggih wontên tiyangipun tilas rencang, sami kaandhapakên
Jerman ingkang nêrak tata ngadating papêrangan wau, njalari kacilakan sawatawis. Ingkang sampun têrang, upaminipun makatên. Wontên golongan prajurit Jerman kirang langkung 100, mangangge cara prajurit Walandi, dhêdhêmitan nggrubyug wontên ing sawingkingipun prajurit Walandi sabataliyun ingkang sawêg majêng wontên ing wêwêngkon parêdèn wêdhi. Dumugi ing mangsanipun, dumadakan lajêng ngêdrèl saking ing wingking. Sadèrèngipun sagêd katumpês sadaya, adamêl pêpêjah kathah dhatêng balatiyun Walandi wau. Wontên malih ingkang martosakên, prajurit payungan wau sami pados aling-aling tiyang èstri utawi inggih wontên gêgolonganing prajurit payungan sawatawis sami nggiring lare-lare ingkang sawêg sami dolanan wontên ing Jawi, prêlu kangge aling-aling. Nederland nama katukup utawi kalimpe. Têtiyang Walandi botên sami cêcawis manawi badhe wontên panêmpuh kados makatên punika. Pêrlop-pêrlopipun para militèr sampun kêrêp dipun cêlêd. Dados umuming ngakathah sami ngintên, bilih ributipun Nederland babagan prajurit punika, inggih tumuntên silir malih kados ingkang sampun-sampun. Anggènipun sami gadhah pangintên wau, namung awit saking sami pitados dhatêng kasagahanipun Hitler. Wah, gèk kados punapa kemawon gograging manahipun têtiyang Walandi, sarêng mangrêtos yèn anggènipun sami pitados lair batos wau jêbul sulaya kalihan nyatanipun.
Têtiyang Jerman, langkung-langkung para panuntunipun, kêrêp ngongas-ongasakên, yèn prajurit Jerman punika sami ngrêtos ing wirang yèn Jerman punika mêsthi tuhu dhatêng ginêmipun, dhawahipun, têtêmbungan kados makatên punika namung jinising têmbung lalawora kemawon.
Wondene bab lêlajênganipun kawontênaning papêrangan, wontên ingkang prêlu kacariyosakên, inggih punika, nitik sêrat-sêratipun senapati Jerman ingkang nggêbag Den Haag, pinanggih têrang, bilih prajurit wau dipun parentahi ing dintên ingkang kawitan punika ugi kapurih ngêjègi kitha. Ananging, sarêng sampun têrang, yèn panangkisipun prajurit Walandi ing pusêring nagari langkung kiyat tinimbang pangintunipun pangagêng
sakubênging kitha krajan, tumuntên dipun wiwiti ngandhapakên montor mabur momotan prajurit wontên ing pasisir sakidulipun Katwijk cakêt. Kalêrêsan ing nalika punika baita pêrang Hr. Ms. "Van Galen'' langkung. Punika lajêng dipun dhatêngakên wontên ing Rotterdam. Montor-montor mabur ingkang sampun ndharat tumuntên dipun krutug mriyêm, tumpês. Dados bêbaya ingkang ngancam Den Haag saking ing sisih lèr têtêp kalêbur saoyod-
sakiwa têngênipun Den Haag ingkang sagêd oncat saking pêjah utawi tawanan, dalunipun inggih punika tg. 10 ngrintênakên tg. 11, tuwin enjingipun, dipun wêwahi bêbantu malih. Tandangipun prajurit Jerman ing dintên punika mawi dipun pitulungi [pitu...]
--- [1057] ---
[...lungi] agêng-agêngan dhatêng prajurit canguk (5de Colonne). Punika sami wiwit tumandang wontên ing kitha, anamung mêksa botên sagêd ngribêdi pangoyakipun prajurit Walandi dhatêng prajurit payungan Jerman. Tandangipun prajurit canguk (5de Colonne) wau sagêd kapêpês, margi nalika punika ugi prajurit Walandi tuwin pulisi lajêng têrus tumandang, ngantos dados pancakara rame wontên ing margi-margi. Dene anggènipun nandangi, bakunipun mawi montor waja tuwin mriyêm. Ewasamantên, ing panggenan-panggenan salêbêting kitha, taksih botên kêndhat-kêndhat swaraning sênjata ingkang sami dipun lêpasakên sakajêng-kajêngipun, namung prêlu kangge damêl kisruh, sanajana sajatosipun kitha ngriku sampun lêpat saking ing bêbaya dipun jègi mêngsah.
Kawontênaning papêrangan ing Rotterdam kirang nyênêngakên. Prajurit Walandi, kanthi pitulunganing prajurit lautan, Hr. Ms. "Z. 5'' tuwin "T.M.B. 51'', sawatawis dangunipun sagêd ngrêbad Maas-bruggen, ananging, sarêng prajurit Jerman ingkang kaandhapakên mawi montor mabur tuwin prajurit ingkang kaandhapakên wontên ing Waalhaven kathah sangêt, sarta sampun sagêd nêmpuh, papan-papan ingkang sampun dipun broki prajurit Walandi wau, kêpêksa lajêng dipun culakên malih. Nalika punika ingkang prêlu piyambak kêdah lajêng sagêd ngrisak pakèndêlan montor mabur ing Waalhaven. Mila Hr. Ms. "Van Galen'' tumuntên dipun dhatêngakên saking ing Den Helder. Hr. Ms. "Johan Maurits van Nassau'' bidhal saking Vlissingen dhatêng Hoek van Holland, inggih badhe ngrêmuk pakèndêlan wau. Anjawi punika, inggih ngrêsaya dhatêng
Nalika dintên ingkang kawitan, wadyabala Walandi (eerste Legerkorps) botên sagêd ndhatêngakên mriyêm-mriyêm wontên ing Rotterdam, margi sawêg sami tumandang wontên ing
katiyasan. Baita wau wontên ing palabuhan Rotterdam dipun bendrongi saking ing pundi-pundi, sarta inggih têrus dados lesanipun montor mabur pambucal bom. Sasampunipun sagêd nangkis panêmpuhipun montor mabur sirukan kaping 31, baita wau kêtaman bom, kèrêm wontên ing Merwerdehaven, tumuntên dipun tilar. Ingkang nêmahi tiwas 1, ical 1, kêtaton 3. Prajurit bêbaunipun Van Galen ingkang taksih sami wilujêng, tumuntên nggêbyur ing papêrangan Rotterdam, botên namung nglawan mêngsah agêng ingkang wontên ing Sabrang Kidul, nanging inggih kêpêksa kêdah nglawan têtiyang Jerman ing Rotterdam tuwin lêlêthêking jagat tiyang cidra ingkang sami tumandang wontên ing lasèripun lèpèn Maas.
--- [1058] ---
Tiyang gêgriya ingkang kacêkapan, limrahipun sami ngingah rencang, kapurih mitulungi padamêlanipun, rencang jalêr nindakakên padamêlan ingkang kasar-kasar, dene rencang èstri nyambutdamêl ing pawon utawi momong. Malah ingkang langkung cêkap gêsangipun rencang èstri botên namung satunggal, prêlunipun supados padamêlanipun sagêd maligi. Ingkang olah-olah piyambak, ingkang momong inggih piyambak. Rencang èstri ingkang momong asring kacêluk babu.
Manawi anggènipun ngingah babu punika murih sudaning padamêlanipun para ibu, punika pancèn pinanggih nalar lan salêrêsipun. Amargi manawi tanpa rencang padamêlan ing griya botên badhe tumata, saking kathahipun. Nanging manawi sadaya dipun pitadosakên dhatêng rencang punika botên lêrês, langkung-langkung prakawis lare, agêng sangêt kapitunanipun, manawi namung kapasrahakên dhatêng babu.
Limrahipun babu punika sae sangêt dhatêng momonganipun. Upaminipun manawi momonganipun tansah nangis kemawon, ribut anggènipun ngênêng-ênêngi, punapa dipun sêkarakên, punapa dipun têdahi barang, lan sanès-sanèsipun malih. Manawi mêksa taksih nangis kemawon, anggènipun ngênêng-ênêngi namung sakêcandhakipun kemawon, waton sagêd kèndêl. Upami dipun ajrih-ajrihi, utawi dipun jajakakên jajanan ing margi, ngangge artanipun babu piyambak. Lare dipun tumbasakên ès, utawi pisang gorèng ingkang sampun wayu, kalih dintên botên pajêng. Utawi têtêdhan sanèsipun ingkang pancènipun kêdah dipun sirik. Kawusananipun, lare ing wanci sontên watuk, badanipun bêntèr lan sapanunggilanipun malih.
Para ibu ing jaman sapunika limrahipun asring sangêt nilar griya, para putranipun dipun pasrahakên dhatêng babu kemawon. Kulina dhatêng babu tinimbang dhatêng ibunipun piyambak. Sampun mêsthi kemawon ingkang makatên punika kathah kirang saenipun. Sapisan babu sagêd tumindak sapurun-purunipun dhatêng putra, kaping kalihipun sagêd anjalari bibrahing (risaking) kêbatosanipun putra, amargi saking pamardinipun babu ingkang botên ngambah margining panggulawênthah. Pamardi utawi pamomongipun babu dhatêng
manut ukuranipun babu piyambak, botên sami kalihan ukuraning bêndaranipun. Babu mastani sae, lêrês, dèrèng mêsthi makatên yêktosipun. Ingkang punika sanajan ibunipun kapêksa asring nilar griya, prayogi [prayo...]
--- [1060] ---
[...gi] putra sampun dipun tegakakên sangêt kapasrahakên dhatêng babu. Babu punika namung rencang lugu, dene ingkang baku ingkang kagungan putra piyambak.
Ingkang kagungan putra têmtunipun kagungan idham-idhaman ing têmbe putranipun supados dadosa manungsa ingkang ... makatên, utawi makatên. Idham-idhaman wau, tamtu kinanthenan lampah ingkang sampun sinêngkêr (sinêlir). Gèk kadospundi dadosipun manawi lampah punika botên dipun tindakakên, malah kadadosan punapa ingkang dipun tindakakên dening babu kosokwangsul kalihan ingkang dipun kajêngakên. Punapa idham-idhamanipun sagêd kadumugèn.
1. sabên-sabên nitipriksa kadospundi pamomongipun babu dhatêng putranipun. Ingkang klintu kêdah enggal dipun lêrêsakên.
2. sagêda milih babu ingkang ambangun miturut. Pamrihipun nuwuhakên kapitadosan.
3. sampun kasringên santun babu. Manawi sampun angsal babu ingkang ambangun
--- [1061] ---
Petruk : Ambalèni bab kaananing masarakat, Kang Garèng. Urip dhèkwingi-wingi karo urip saiki, pancèn ketok tênan bedane. Dhèk biyèn ênggonku padha arêp anglêstarèkake uripku, ora susah nganggo ngêpuh kringêt akèh-akèh, marga kaananing kodrat ing kene, uwis awèh
dadi apa-apa sarwa turah. Dadi, ora susah nganggo ngêpuh utêg lan ngêpuh kringêt, uwis padha bisa urip kapenak. Hla, marga kapenak bangêt kuwi mau, banjur marai ora butuh ngudi, orabutuh golèk reka, têmahane kakuwatan
banjur pêpês, utawa kandhêg (stagnatie). Saiki isih akèh contone. Wong sing uwis kapenak uripe, uwis mukti, uwis kajèn kèringan, klekaran bae uwis bisa urip kapenak tur sênêng, racak-racake
mêsthi banjur lumpuh. Jôngka utawa idham-idhaman kang luhur-luhur, mlorod, kêgondhelan - bangsaning mat-matan, ana gamêlan, jogedan, kututan, tekon, lan sapanunggalane.
Garèng : Iya, pancèn ana èmpêre. Mung bae, kaanan kaya ngono kuwi, kêna tak arani mung kari tilase jaman wingi, jamane dhèk aku kowe isih kapenak bangêt kae. Kang akèh-akèh, sadulur kene uwis nêsêp rabuke kaanan anyar. Kang
uwis akèh kang ora sênêng nglamun, anggagas utawa ngentha-entha kang ora-ora. Akèh kang uwis duwe kayakinan, yèn anggone urip ana ing ngalam donya kiye duwe sêsanggêman sarta duwe tuju (taak en doel).
Petruk : Uwis, Kang Garèng, bab rabuk kaananing masarakat, samono bae, mundhak kêdawa-dawa.
Garèng : Saiki rabuk sing nomêr loro, [lo...]
--- [1062] ---
[...ro,] yaiku layang kabar karo layang-layang wacan liyane. Bab pèrês uwis gênah saya ketok bangêt dayane. Saking gêdhene, miturut kandhane Tuwan Paradha Harahap kae, kantor layang kabar kuwi ngantèk sok dadi
sraya, dikon ngrewangi ngontrolê utawa ngondhêrsuk pacangan.
Garèng : Ananging tumraping jagat layang kabar, saiki kiyi kêna diarani bumi langit karo jamane aku kowe isih jaka biyèn. Jaman saiki, bangsane jurnalis srudug, lan jurnalis waton wani nyêmplung bluwèn, uwis ora payu. Cêkake wong-wong pèrês jaman saiki, uwis akèh sing jan gêmblengan têmênan.
Petruk : Andêlok isine layang-layang kabar, pancèn ketok bangêt majune. Mungguh ing bab basa, iya ketok bedane karo jurnalis modhèl biyèn.
Petruk : Jurnalis modhèl saiki, padha wasis ngandhakake prakara kang angèl kanthi gampang dingrêtèni wong akèh. Nèk cara biyèn, kosokbalèn, yaiku wasis ngêngèl-êngèl prakara kang pacène gampang bangêt. Sabab, cara biyèn umume padha duwe panganggêp, yèn sing diarani wasis ngarang, yaiku yèn bisa ambulêtake têtêmbungan, ngantèk ora dingrêtèni uwong. Barêng saiki, sing diarani wong wasis ngarang, yèn bisa nglairake panêmu utawa gagasane, kanthi trêp lan têrang, apadene kapenak diwaca.
Garèng : Iya kaya ngono kuwi, Truk, sing jan bisa ngrabuki pikiran Jawa lan basa Jawa. Yèn mung dhêmên mainan têmbung, môngka isine ora ambêjaji, prasasat rabuk kakehan ampas.
Petruk : Mung ana kuciwane sathithik, dene kèhing layang kabar Jawa, nèk ditandhing karo Mlayu, kontit bangêt.
Garèng : Pancèn ngono, Truk, ananging prakara cacahe ora prêlu diprihatinake. Sanajan namung sathithik, yèn sing maca akèh bangêt, isine atos, uwis bisa gêdhe dayane. Kanggone saiki, layang kabakabar. utawa kalawarti Jawa umum, sing klêbu jêmbar têbane sing tak sumurupi ana lima, yaiku saka kulon mangetan - Kajawèn, Sêdyatama, Pustaka Warti, Panyêbar Sêmangat, Èksêprès. Layang kabar limang warna kuwi, sanajana tujuane beda-beda, ananging tangkêpe marang basa Jawa padha, yaiku arêp mèlu ngrabuki pikirane lan basane wong Jawa. Mulane, ing bab ngajokake basa Jawa, sarta ênggone nênangi supaya wong Jawa padha dhêmên maca, iya bisa bêkêrjah bêrsamah-samah.
No. 38, 20 Sèptèmbêr 1940. Taun XI
sajake kêtêmu sing digolèki, surya kantha. Woo, nyata pancèn gêdhe tênan. Saiki sajake lagi padha rêmbugan. Lo kok kaya ana swara muni:
O kuwi bocah, jênênge Kamta, ora apa-apa kok, ca. Ayo, saiki priye? Sapa kuwat nyingkirake watu gêdhe iki dhewekan? Yèn sêmut loro, papane sing kêrupêkên.''
Dalane nggalêr mung sasada ambane. Ana sêmut rosa kandha: "Aku dhèk anu kuwat nggotong watu sing ngêbruki omahe dhewe ki. Jajal tak cobane.''
Sêmut sing rosa mau banjur nggèrèt watune digawa munggah. Sêmut liyane ora ana sing cêmluwit. Mèh têkan dhuwur, jêbul mrucut watune uwal, gêmlundhung bali. Sêmute mudhun manèh, watu dicokot manèh, digèrèt munggah ... mrucut manèh. Mangkono rambah ping wolu. Olèhe nyokot saya rosa, ning olèhe
sing sabar. Wis kono ambêkanmu tatanên dhisik.
Njut kandha kambi sêmut sing lagi padha mêntas têka: "Ca, mandhêga kabèh. Gawanmu êndhog jare, dudu sabaene. Salah siji mlayu kandha marang panggêdhemu nek dalane lagi ora kêna kanggo liwat.''
Sêmut sing rosa tumandang gawe manèh. Dhisike sêpisan, pindho têkan ping lima sarèh, ning njur wiwit sajak kêsusu manèh. Wuwuh-wuwuh ana kongkonan saka panggêdhene ngirim-
Cah, dhèk anu kae nalika Bu Mar dolan nyang Kêbumèn, rak uga mèlu katut piknik mênyang Guwa Barat. Dene papane guwa mau kira-kira 8 paal dohe saka Gombong. Guwa mau isih anyar. Kowe mêsthine padha mbatin, ana guwa kok anyar, ana-ana wae Bu Mar kuwi! Ora cah, nèk guwane mono wis lawas, nanging olèhe kawêruhan wong akèh lagi 2 utawa têlung sasi iki. Critane mangkene:
Kira-kira 2 utawa 3 sasi kêpungkur ana kuli lagi ngaso. Kuli mau jarene pagaweane maculi phosfaat sing nèng pagunungan ing desa Buyan bawah Gombong. Pagunungan kono kabèh gunug gamping, nanging kajaba gamping, uga ana phosfaate, kêna kanggo lêmon (kunstmest) dadi iya gêdhe
bolongan kira-kira mung sêdhêng kanggo liwat kucing, obah klipik-klipik, rada bantêr. Nuli dicêdhaki, diiling-ilingi, banjur dipaculi. Barêng olèhe macul entuk kira-kira ana rong mètêr, ing kono banjur ketok ana guwa, barêng ditut bolongane, tibake dawa bangêt nganti 560 mètêr. Mula dijênêngi Guwa Barat, marga saka barat, sing sêmruwung saka guwa mau.
Sabên dina uwong sing padha ndêlok guwa mau akèh bangêt, apa manèh nèk dina Minggu, bokmanawa sèwu iya ana. Nalika Bu Mar mrana, iya kabênêr dina Minggu. Wah ta akèhe sing padha ndêlok. Nèng ngarêp guwa ana bis wadhah dhuwit kanggo Roode Kruis. Sing sapa mlêbu, kudu nglêboni sasèn. Aku wêruh kaanan nèng jêro guwa mung tansah gumun bae, bola-bali kagèt lan nyêbut: "E, e, e. Laillah hailaloh'' ... ora lèrèn-lèrèn, nganti mênirên. Tak arani ki guwane iya mung saomah jêrone, njur kêtok lêmahe sing dijupuki phosfaate; tibake dawa ngalur-alur nganti 560 mètêr.
ake êndhog, nakokake apa dalane wis dadi. Sêmute rosa kringête godrès. Panggêdhene kandha:
Ngaso sik, ca, ngaso. Ora dadi apa. Kana dikon ngêntèni sêdhela bisa. Tinimbang gawe dalan anyar! Sing aso, nggonmu nganggo kêrosan, sing pintêr, kudu direka.
Sêmut sing rosa batine bungah, duwe panggêdhe bisa ngarêm-arêmi ngono kuwi. Njur tumandang gawe manèh, atine iya ora kêsusu. Sêpisan, pindho ping têlu ora dadi, ping pate lakune dilon-lon bangêt. Prasasat sabên sajangkah mandhêg, barêng têkan ing dhuwur ngêtog kêrosan sêdhela, wusana ... gèrêng, watune njênggêrêng nèng panggonane ora kuwatir ngglewang utawa
ning tansah kelingan tekade "sêmut rosa".
Minggu ngarêp babad, saiki gênti wayang, nêrusake Anoman duta.
Jare lakon Anoman duta wis êntèk!
Iya lakon candhake, ngono! Pancèn ana, kok, cah, candhake lakon Anoman duta. Ora mung siji, ana loro têlu. Wong lakon "Anoman duta'' kuwi cara biuskupe ngono lakon - serie, lakon urut-urutan, nèk dikumpulake, dadi crita gêdhe, ya iku critane bathara Rama.
Mangsa rampunga nèk critane bathara Rama mung digawe salakon, wong dawa bangêt. Mulane banjur dipêcah-pêcah, diprêthil-prêthil, dadi lakon pirang-pirang.
Sapisan, nalika satriya Rama rabi olèh putri Mantilidirêja, Dèwi Sinta, banjur arêp didadèkake ratu ana Ngayodya nggêntèni bapakne Prabu Dasarata, nanging ora sida, malah banjur lunga saka nagara sabab kratone diwènèhake marang adhine Rama, Radèn Brata. Lakon kuwi diarani lakon "Rama tundhung''.
Kapindho, nalika satriya Rama ana ngalas, karo bojone Dèwi Sinta, sarta adhine Lêsmana, banjur Dèwi Sinta dicolong Prabu Dasamuka, nganti Rama kapêksa nggolèki mrana-mrana, banjur kêtêmu karo manuk. Dilalah kok manuk mau ngandhani yèn Dèwi Sinta jarene dicolong ratu buta ing Ngalêngkadiraja Prabu Dasamuka. Iku diarani lakon "Rama gandrung'', wong nalikane satriya Rama nggolèki Dèwi Sinta mau kambi ngênglêng, gandrung-gandrung saka kangêne karo bojone.
Kaping têlu, sasuwene Rama mrana-mrana nggolèki Dèwi Sinta mau, dumadakan kêtêmu karo ratuning kêthèk, Sugriwa jênênge, dijaluki tulung, Rama dikon matèni mungsuhe, iya kêthèk, jênênge Subali, sabab jarene Subali iku ala atine, ngrêbut bojone Sugriwa. Olèhe njaluk tulung
banjur Sugriwa ngaku ratu têmênan kambi Rama, sarta niyat ngrêwangi Rama arêp mèlu ngarah baline Dèwi Sinta saka Ngalêngka.
Wah, cah, lakon cuwilane crita Rama kuwi rame bangêt, bocah-bocah sênêng, wong tuwa iya sênêng. Besuk liya dina dak critani sing dawa. Mungguh jênênge lakon mau, lakon Sugriwa-Subali, kuwi lakon sing angka têlu.
Sing angka papat wis dak critakake, malah dhisik dhewe, ya iku lakon Anoman duta. Bubar lakon Anoman duta, banjur lakon "Rama tambak''. Ia iku nalikane Prabu Ramawijaya, - saiki wis olèh sêbutan prabu, cah, wong wis dadi ratu, ratuning para akèh - ngêrigake kêthèk-kêthèk dikon mbêndung sêgara nganggo watu arêp digawe liwat Prabu Rama sabalane anggone arêp nglurug mênyang Ngalêngka. Wis tau kandha apa durung, aku, cah, nèk tanah Ngalêngka iku karo nagarane Sugriwa kêlêt-êlêtan sagara.
Wah, wong sagara jare arêp digawèni dalan, gèk watune sêpira bae. Nanging wong balane kêthèk Prabu Rama iku akèh bangêt, dalane, yaiku bêndungane utawa tambake, iya klakon dadi, kêna diêngga liwat têmênan.
Kuwi lakon "Rama tambak'', utawa lakon kang kaping ênêm.
Candhake kuwi banjur lakon pêrang patèn-patenan. Dhisike lakon "Patine Kumbakarna'', adhine Dasamuka, banjur lakon "Patine Dasamuka'' dhewe, ditêrusake nganti dadine ratu Wibisana, adhine Dasamuka, ana nagara Ngalêngka, nggêntèni Prabu Dasamuka, ... êntèk.
Wis, liya dina ditêrusake manèh, ngandharake lakon siji-sijine.
Cah, dhèk Agustusan kae nèng ngêndi-êndi
paradhê gêdhe, ing ngawang-awang uga paradhê montor mabur. Tanggal 1 Sèptèmbêr jarene nèng Stadstuin dianakake
turon nèng "parut gêdhe'', dawaning pakune ana 4 cm, blabage 1 m², sawise turon njur wêtênge dijlogi kancane sawatara saka dhuwur meja.
Wèh, kok ana-ana wae ya, cah. Kowe apa iya padha wêruh? Durung? Bu Mar iya durung ki. Eman dene ora ana gambare, anaa kowe kabèh padha daktuduhi. Mêsthine motrèt rada angèl, marga sing ndêlok jêjêl uyêl-uyêlan. Nèk ora angèl Gambini wis motrèt, wong tontonan liyane iya dipotrèti, malah Bu Mar dikirimi têlung iji.
Mêntas ana rame-rame kaya ngono, jarene dumadakan ana kobongan êntèk, kira-kira omah kampung cilik-cilik 30 iji, njur nèng Grêsik uga ana kobongan, nganti sadesa êntèk; wiwite jam 9 esuk nganti jam 5 sore lagi mati gênine.
Wah, mêsakake wong-wonge ya, cah. Muga-muga wae sing padha kasangsaran mau enggala bisa kêtulungan, mêntas saka sangsarane.
Jènggèl, Kêbumèn, uga nyritakake yèn dhèk Agustusan kae
diisèni dhisik, wedang mbi ... "gêthuk sakir''. (Arak-arakane wiwite jam 5 sore).
Wong iya omahe cêdhak bakul gêthok, dadi iya gampang. Esuke jarene nèng ngalun-alun dianakake balapan jaran, nganti têlung dina. Wah, eman bangêt Bu Mar wis mulih, anua rak bisa kêtêmu Jènggèl nèng alun-alun, ning nèk Bu Mar ora pangling, wong nèng gambar kambi nyatane kuwi sok beda.
Barêng Cabuk, Gunung Kidul, kuwi rada mêsakake. Nalika tanggal 1 Sèptèmbêr dolan nyang Ngayoja prêlu nggolèki Any, ning nganti sadina muput midêr-midêr ing kutha mêksa durung bisa wêruh Volksbibliotheek "Trisirah''. Jarene sabên kêpêthuk bocah, ditakoni, nanging wangsulane pijêr:
kanggo mubêng-mubêng nèng Bandhung wae durung kemput. Layangmu sing dhisik-dhisik wis dak tampa kok Ni, kêtrima bangêt, lo. Nèng Bandhug wêruh apa bae lan nyang ngêndi? Bu Mar mbok iya dicritani!
Soebjanto Cêmpakaputih Bêtawi-C., crita yèn dadi pandhu, lagi
dhewe. Wah, malah kêpenak kuwi! Apa bae sing kowe kêpenging bisa, nèk ibu bisa iya diwulangake, nèk ora sinau ora disêtrap. Ora kaya Sri Soejatni Purworêjo, crita karo Bu Mar jarene wis ping pindho iki diukum gurune, marga ora sianu ilmu bumi. Padha-padha wulangan, jarene sing Sri sêngit dhewe. Wulangan liya iya mêsthi disinau, mung siji kuwi, jarene nèk ndêlok gambare bae wis mumêt. Pancène mumpung saiki lagi wiwitan, isih nèng klas 5, apalan ilmu bumi durung pati akèh kaya nèk klase wis dhuwur, mulane oraa dhêmên iya kudu didhêmên-dhêmênake. Nèk wis dhêmên rak njur gampang mlêbune nèng pikiran. Nèk ngrêti ilmu bumi kuwi, rak njur ngrêti kutha siji-sijine. Jajal nèk gurumu crita bab kutha Bêtawi. Rungokna sing tênan, trêkadhang ya crita bab wong Dhayak, uripe priye, sandhangane, cara-carane lan iya rupa-rupa. Sêdulurmu T.B. sing omahe nèng Borneo iya ana. Nèk ngrungokke tênan ngko rak njur sênêng. Bu Mar ki maune rak ya sêngit ilmu bumi, saiki tibake malah dhêmên bangêt.
Tur nèk wulangan iki bisa nampa, besuk nèk Mulo, saya imbuh manèh wulangane ora pati kagèt. Jarene kêpengin kaya Mr. Lapijah.
Pancène Pasirah iya kêpengin bangêt nêrusake sêkolahe, nanging rèhning ora bisa, dadi narima sêkolah P.W.S. bae, sing murah tur cêdhak.
Wis, cah, têkan sêmene bae dhisik, suk Jêmuah ngarêp ... e, e, durung bar dhing. Gilo imbuh
mbi sêdulur lan kanca-kancane kae, olèhe padha wasis nabuh gamêlan.
Wis cah, kono padha têpungan karo sêdulur anyar lan padha dongèng-dongengan, suk Jêmuah kêtêmu manèh mbi
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kaca	basa liya
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.31, tanggal 28 Desember 2015.
"Sun matek ajiku si Jaran Goyang tak goyang ing tengah latar upet-upetku lawe benang pet sabetake gunung gugur, pet sabetake lemah bangka, pet sabetake segara sat, pet sabetake ombak gede sirep, pet sabetake atine si ….(
Adresse: Jl. Raya Dalem, Tegalalang 80561, Indonésie Location :
1. Nggunakake widget transposh, namung pilih basa sing pengin
3. Gunakake antarmuka kanggo basa tembung, pencet basa lan teks iki translated…
We would like to thank sponsors kita!
beya: dhuwit recehan, prangko lan liyane!
Kesalahan sampun wonten, kang mbokmenawa tegese feed punika mudhun. Robot takon meneh.
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!NearbyLife ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya –
Taksonomi, saka tembung (Basa Yunani: tassein sing maknané kanggo nglasifikasi lan nomos sing maknané aturan. Taksonomi bisa diarani klasifikasi mawa hirarki, utawa prinsip sing ndhasari klasifikasi. Mèh kabèh—barang obah, barang meneng, panggonan, lan kedadéyan—bisa diklasifikasèkaké miturut sawetara skéma taksonomi.
Taksonomi jroning biologi[besut | besut sumber]
Jroning biologi, taksonomi minangka cawang èlmu dhéwé, sing diarani uga klasifikasi utawa sistematika. Sistem sing dianggo ya iku pawèwèh jeneng kanthi
Linneaus ngenalaké enem hierarki kanggo nglompokaké kabèh organisme urip. Kaenem hierarki (sing diarani takson) iku wiwit saka sing paling dhuwur (istilah jroning tandha kurung iku usulan kanggo panggunaan jroning basa Indonesia):
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 5 Maret 2016.
cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we reseping ati,bungah ingaran cubluk, sukeng tyas yen den ina, nora kaya si
Uripa sapisan rusak, nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha, prandene paksa kumaki.
Kekerane ngelmu karang, kakarangan saking bangsaning gaib, iku boreh paminipun, tan rumasuk ing jasad, amung aneng
ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.
Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh
pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang
wuri, Mangkono trahing ngawirya, yen amasah mesu budi, dumadya glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe pada wibawa.
Ambawani tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing
prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi, nayakeng rad
sami, bengkrakan neng masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone dhandhanggendhis, swara arum ngumandhang cengkok palaran.
Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki,
Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji,
sidik, tur wus manggon pamucunge mring makrifat.
Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya
Durung punjul, ing kawruh kaselak jujul, kaseselan hawa, cupet kapepetan pamrih, tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.
Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning Manon.
Sembah raga puniku, pakartine wong amagang laku, susucine asarana saking warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki
gajeg kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.
Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe
pakolehe putraningsun, nyenyeger badan mwih kaot.
Wong seger badanipun, otot daging kulit balung sungsum,
Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok lumuntur lantaraning reh utami, sing sapa temen tinemu, nugraha
Sucine tanpa banyu, mung nyenyuda mring hardaning kalbu, pambukane
jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam kono.
Nging aywa salah surup, kono ana sajatining Urub, yeku urup pangarep
sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.
Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi
Sabarang tindak-tanduk, tumindake lan sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.
Dadya wruh iya dudu, yeku minangka pandaming kalbu, inkang buka ing
kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka
Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi,
tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep dhayoh.
tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam
sembadeng sedya, wewesen praptaning uwis.
Sirnakna semanging kalbu, den waspada ing pangeksi,
kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung ngenaki tyasing liyan,
Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga pedoman
oldid=194577"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Desember 2015RintisanKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Banyu ing telung fase: cuwèr, padhet, lan gas (minangka méga).
Banyu iku senyawa kang wigati kanggo kabèh wangun kahuripan kang dikawruhi nganti tekan saiki ing bumi,[1][2][3] nanging ora ing planèt liya.[4] Banyu disimbolaké kanthi H2O.[5] Cacahé banyu kang nutupi bumi ngancik 71%. Ana 1,4 triliun kilometer kubik (330 juta mil³) ing bumi.[6]
Banyu bisa awujud gas (uwap banyu), cuwèr (banyu) lan padhet (ès).[7] Banyu iku siji-sijiné dat kang sacara alami ana ing lumahing bumi jroning katelu wujud mau.[8] Banyu sabagéyan gedhé ana ing segara (banyu asin) lan ing lapisan-lapisan ès (ing kutub lan pucuk-pucuk gunung), nanging uga bisa ana minangka méga, udan, kali, lumahing banyu tawa, tlaga, uwap banyu, lan segara ès. Banyu jroning obyèk-obyèk kasebut obah miturut sawijiné pangitiran banyu, ya iku: liwat panguwapan, udan, lan ilènan banyu ing sadhuwuré lumahing lemah (ilèn, kalebu tuk, kali, muwara) tinuju segara.
Banyu resik wigati kanggo kahuripan manungsa. Sembrana anggoné nangani banyu, bisa ndadèkaké golèk banyu dadi angèl, monopolisasi, sarta privatisasi lan malah njalari crah.[9]
Indonésia wis duwé undhang-undhang kang ngatur sumber daya banyu wiwit taun 2004, ya iku Undhang Undhang nomer 7 taun 2004 ngenani Sumber Daya Banyu.
Saliyané ing bumi, sapérangan gedhé banyu uga diprakirakaké ana ing kutub lor lan kidul planèt Mars, sarta ing mbulan Europa lan Enceladus.
Sifat-sifat kimia lan fisika[besut | besut sumber]
0.998 g/cm³ (cuwèran ing suhu 20 °C)
0 °C (273.15 K) (32 °F)
100 °C (373.15 K) (212 °F)
4184 J/(kg·K) (cuwèran ing suhu 20 °C)
Banyu iku substansi kimia kanthi rumus kimia H2O: siji molekul banyu kasusun saka rong atom hidrogen sing kaiket sacara kovalen marang siji atom oksigen. Banyu asifat ora duwé warna, ora ana rasané lan ora mambu ing kahanan standhar, ya iku ing tekanan 100 kPa (1 bar) lan suhu 273,15 K (0 °C). Dat kimia iki arupa sawijiné pelarut sing wigati, sing duwé kemampuan kanggo nglarutaké akèh dat kimia liyané, kayata garam-garam, gula, asam, sapérangan jinis gas lan akèh manéka molekul organik.
Kahanan banyu sing wanguné cuwèr arupa sawijiné kahanan sing ora umum jroning kahanan normal, luwih-luwih manèh kanthi nggatèkaké gegandhèngan antarané hidrida-hidrida liya sing mèmper jroning kolom oksigen ing tabèl periodik, sing ngisarataké yèn banyu kuduné awangun gas, kayadéné hidrogen sulfida. Kanthi nggatèkaké tabèl periodik, katon yèn unsur-unsur sing ngupengi oksigen ya iku nitrogen, flor, lan fosfor, sulfur lan klor. Kabèh èlemèn-èlemèn iki yèn silih iketan karo hidrogen bakal ngasilaké gas ing suhu lan tekanan normal. Alesan witékna ngapa hidrogen silih iketan karo oksigen mbentuk fasa mawa kahanan cuwèr, ya iku amarga oksigen luwih asifat èlèktronégatif tinimbang èlemèn-èlemèn liya kasebut (kejaba flor). Tarikan atom oksigen marang èlèktron-èlèktron iketan adoh luwih kuwat tinimbang sing dilakokaké déning atom hidrogen, ninggalaké gunggung muatan positif ing keloro atom hidrogen, lan gunggung muatan négatif ing atom oksigen. Anané muatan ing saben atom kasebut agawé molekul banyu duwé sapérangan momen dipol. Gaya silih tarik listrik antar molekul-molekul banyu akibat anané dipol iki agawé saben molekul silih cerak, njalari angèl kanggo dipisahaké lan sing akiré ngunggahaké titik didih banyu. Gaya silih tarik iki disebut minangka ikatan hidrogen.
Banyu asring disebut minangka pelarut universal amarga banyu nglarutaké akèh dat kimia. Banyu ana jroning kasetimbangan dhinamis antarané fase cuwèr lan padhet ing sangisoré tekanan lan suhu standhar. Jroning wangun ion, banyu bisa didhèskripsikaké minangka sawijiné ion hidrogen (H+) sing silih asosiasi (silih iketan) karo sawijiné ion hidroksida (OH-).
Dhuwuré konsèntrasi kapur kalarut agawé werna banyu saka Grojogan Havasu katon awerna turquoise.
Èlèktrolisis banyu[besut | besut sumber]
Molekul banyu bisa diurai dadi unsur-unsur asalé kanthi diilèni arus listrik. Prosès iki disebut èlèktrolisis banyu. Ing katoda, loro molekul banyu ngalami réaksi kanthi nangkep loro èlèktron, karéduksi dadi gas H2 lan ion hidrokida (OH-). Sauntara iku ing anoda, loro molekul banyu liya kaurai dadi gas oksigen (O2), nguwalaké 4 ion H+ sarta ngilèkaké elektron menyang katoda. Ion H+ lan OH- ngalami nétralisasi saéngga kawangun manèh sapérangan molekul banyu. Réaksi sakabèhé sing setara karo èlèktrolisis banyu bisa ditulisaké kaya mangkéné.
{\displaystyle {\mbox{ }}2H_{2}O(l)\rightarrow 2H_{2}(g)+O_{2}(g)\,}
Gas hidrogen lan oksigen sing diasilaké saka réaksi iki mbentuk gelembung ing èlèktroda lan bisa diklumpukaké. Prinsip iki banjur dimupangataké kanggo ngasilaké hidrogen lan hidrogen peroksida (H2O2) sing bisa digunakaké minangka bahan bakar kendharaan hidrogen.[10][11][12]
Kalarutan (solvasi)[besut | besut sumber]
Banyu iku pelarut sing kuwat, nglarutaké akèh jinis dat kimia. Dat-dat sing campur lan larut kanthi becik jroning banyu (upamané garam-garam) disebut minangka dat-dat "hidrofilik" (panyeneng banyu), lan dat-dat sing ora gampang kacampur karo banyu (upamané lemak lan lenga), disebut minangka dat-dat "hidrofobik" (wedi-banyu). Kalarutan sawijiné dat jorning banyu ditemtokaké déning
cerak atom oksigen akibat pasangan èlèktron sing (mèh) ora digunakaké bebarengan, lan sapérangan muatan parsial positif (
cerak atom oksigen. Jroning banyu babagan iki dumadi amarga atom oksigen asipat luwih èlèktronégatif dibandhingaké atom hidrogen—sing tegesé, dhèwèké (atom oksigen) nduwèni luwih "kakuwatan tarik" marang èlèktron-èlèktron sing diduwéni bebarengan jroning molekul, narik èlèktron-èlèktron luwih cerak menyang arahé (uga ateges narik muatan négatif èlèktron-èlèktron kasebut) lan agawé laladan ing sakupengé atom oksigen mawa muatan luwih négatif ketimbang laladan-laladan ing sakupengé kaloro atom hidrogen.
Banyu duwé tegangan permukaan sing gedhé sing disebabaké déning kuwaté sifat kohèsi antar molekul-molekul banyu. Iki bisa diamati nalika sebagéyan cilik banyu dipapanaké jroning sawijiné lumahan sing ora bisa ditelesi utawa kalarutaké (non-soluble); banyu mau bakal ngumpul minangka sawijiné tètèsan. Ing ndhuwur sawijiné lumahan gelas sing resik banget utawa mawa lumahan alus banget, banyu bisa mbentuk sawijiné lapisan tipis (thin filem) amarga gaya tarik molekular antarané gelas lan molekul banyu (gaya adhèsi) luwih kuwat tinimbang gaya kohèsi antar molekul air.
Jroning sèl-sèl biologi lan organèl-organèl, banyu silih dumuk karo mèmbran lan lumahan protein sing asifat hidrofilik; ya iku, lumahan-lumahan sing duwé daya tarik kuwat marang banyu. Irvin Langmuir ngamati sawijining gaya tolak sing kuwat antarné lumahan-lumahan hidrofilik. Kanggo nglakokaké dhéhidrasi sawijiné lumahan hidrofilik — jroning teges ngeculaké lapisan sing kaiket kanthi kuwat saka hidrasi banyu — perlu dilakokaké usaha temenanan nglawan gaya-gaya iki, sing diarani gaya-gaya hidrasi. Gaya-gaya mau gedhé banget pangajiné nanging ngluruh kanthi cepet jroning rentang nanomèter utawa luwih cilik. Wigatiné gaya-gaya iki jroning biologi wis disinaoni sacara èkstènsif déning V. Adrian Parsegian saka National Institute of Health.[13] Gaya-gaya iki wigati utamané nalika sèl-sèl kadhéhidrasi silih dumuk langsung karo ruwang njaba sing garing utawa pangadheman ing njaba sèl (extracellular freezing).
Banyu jroning kahuripan[besut | besut sumber]
Saka pandelengan biologi, banyu duwé sifat-sifat sing wigati kanggo anané kahuripan. Banyu bisa mijilaké réaksi sing bisa gawé senyawa organik ngakokaké réplikasi. Kabèh mahluk urip sing dikawruhi duwé gegantungan marang banyu. Banyu arupa dat pelarut sing wigati kanggo mahluk urip lan arupa bagéyan wigati jroning prosès metabolisme. Banyu uga dibutuhaké jroning fotosintesis lan respirasi. Fotosintesis migunakaké cahya srengéngé kanggo misahaké atom hidrogen karo oksigen. Hidrogen bakal digunakaké kanggo mbentuk glukosa lan oksigen bakal diculaké menyang udara.
Makluk banyu[besut | besut sumber]
Lumahing banyu ing bumi dikebaki déning manéka jinis kahuripan. Kabèh mahluk urip pisanan ing bumi iki asalé saka lumahing banyu. Mèh kabèh iwak urip ing njero banyu, saliyané iku, mamalia kayata lumba-lumba lan iwak paus uga urip ing njero banyu. Kéwan-kéwan kayata amfibi ngentèkaké sebagéyan uripé ing njero banyu. Malah, sapérangan reptil kayata ula lan baya urip ing lumahing banyu cethèk lan segara. Tetanduran segara kayata alga lan suket laut dadi sumber panganan ékosistem lumahing banyu. Ing samudra, plankton dadi sumber pangan utama para iwak.
Banyu lan manungsa[besut | besut sumber]
Peradaban manungsa lestari nurut sumber banyu. Mesopotamia sing diarani minangka awal peradaban ana ing antarané kali Tigris lan Euphrates. Peradaban Mesir Kuna gumantung ing kali Nil. Punjer-punjer manungsa sing gedhé kayata Rotterdam, London, Montreal, Paris, New York City, Shanghai, Tokyo, Chicago, lan Hong Kong antuk kajayané sebagéyan amarga gampangé aksès liwat lumahing-limahing banyu.
Banyu kanggo ngombé[besut | besut sumber]
Awak manungsa kapérang saka 55% nganti 78% banyu, gumantung saka ukuran awak.[14] Supaya bisa fungsi kanthi becik, awaké manungsa mbutuhaké antarané siji nganti pitung liter banyu saben dina kanggo ngèndhani dehidrasi; gunggung pesthiné gumantung marang tingkat aktivitas, suhu, kalembaban, lan sapérangan faktor liyané. Saliyané saka banyu ngombé, manungsa éntuk cuwèran saka panganan lan ombénan liya. Sebagéyan gedhé wong percaya yèn manungsa mbutuhaké 8–10 gelas (watara rong liter) saben dina,[15] nanging asil penlitèn sing diterbitaké Universitas Pennsylvania nalika taun 2008 nuduhaké yèn konsumsi 8 gelas mau ora kabukti mbantu akèh jroning nyehataké awak.[16] Malah sok-sok kanggo sapérangan wong, yèn ngombé banyu luwih akèh utawa kaluwihan saka sing dianjuraké bisa nyebabaké katergantungan. Literatur médhis liyané nyaranaké konsumsi saliter banyu saben dina, kanthi tambahan yèn ulah raga utawa nalika cuaca sing panas.[17]
Pelarut[besut | besut sumber]
Pelarut digunakaké sadina-dina kanggo ngumbahi, contoné ngumbah awak manungsa (adus), sandhangan, jogan, montor, panganan, lan kéwan. Saliyané iku, limbah rumah tangga uga digawa déning banyu liwat saluran pambuwangan. Ing nagara-nagara indhustri, sebagéyan gedhé banyu kagunakaké minangka pelarut.
Banyu bisa dadi fasilitas prosès biologi sing nglarutaké limbah. Mikroorganisme sing ana ing njero banyu bisa mbantu mecah limbah dadi dat-dat kanthi tingkat polusi sing luwih asor.
Zona biologis[besut | besut sumber]
Banyu arupa cuwèran singular, amarga kapasitasé kanggo mbentuk jaringan molekul 3 dhimènsi mawa ikatan hidrogen sing mutual. Iki disebabaké amarga saben molekul banyu duwé 4 muatan fraksional kanthi arah tetrahedron, 2 muatan positif saka kaloro atom hidrogen lan loro muatan négatif saka atom oksigen.[18] Akibaté, saben molekul banyu bisa mbentuk 4 ikatan hidrogen karo molekul ing sakupengé. Minangka conto, sawijining atom hidrogen sing manggon ing antarané loro atom oksigen, bakal mbentuk siji ikatan kovalen karo siji atom oksigen lan siji ikatan hidrogen karo atom oksigen liyané, kaya sing dumadi ing ès. Owah-owahan dhènsitas molekul banyu bakal mangaruhi kamampuané kanggo nglarutaké partikel. Amarga sifat muatan fraksional molekul, umumé, banyu arupa dat pelarut sing apik kanggo partikel mawa muatan utawa ion, nanging ora kanggo senyawa hidrokarbon.
nélakaké yèn partisi larutan sing dumadi antarané lingkungan intraselular lan èkstraselular ora mung ditemtokaké déning permeabilitas membran, nanging dumadi akumulasi larutan tinentu ing njero protoplasma, saéngga mbentuk larutan gèl sing béda karo banyu murni.
Nalika taun 1962, Ling liwat monografé, A physical theory of the living state, njlèntrèhaké yèn banyu sing kakandhut ing njero sèl ngalami polarisasi dadi lapisan-lapisan sing nylimuti lumahing protèin lan arupa pelarut sing ala kanggo ion. Ion K+ diserep déning sèl normal, sebab gugus karboksil saka protèin cenderung kanggo narik K+ tinimbang ion Na+. Téori iki, ditepungi minangka hipotesis induksi-asosiasi uga njlèntrèhaké ora anané kompa kation, ATPase, sing kaiket ing mèmbran sèl, lan distribusi kabèh larutan ditemtokaké déning kombinasi saka gaya silih tarik antarané saben protèin kanthi modhifikasi sifat larutan banyu jroning sèl. Asil saka pangukuran NMR pancèn nuduhaké mudhuné mobilitas banyu ing njero sèl nanging kanthi cepet kadifusi karo molekul banyu normal. Iki banjur ditepungi minangka modhèl two-fraction, fast-exchange.
Anané kompa kation sing diobahaké déning ATP ing mèmbran sèl, terus dadi bahan perdebatan, bebarengan karo perdebatan ngenani karakteristik cuwèran ing njero sitoplasma lan banyu normal umumé. Argumèntasi paling kuwat sing nentang téori ngenani jinis banyu sing khusus ing njero sèl, asalé saka kalangan ahli kimiawan fisis. Para ahli mau duwé pendhapat yèn banyu ing njero sèl ora mungkin béda karo banyu normal, saéngga owah-owahan struktur lan karakter banyu intrasélular uga bakal dialami karo banyu èkstraselular. Pendhapat iki didhasaraké marang pamikiran yèn, senajan yèn kompa kation bener ana kaiket ing mèmbran sèl, kompa kasebut mung nyiptakaké kasetimbangan osmotik sélular sing misahaké siji larutan saka larutan liya, nanging ora kanggo banyu. Banyu disebut duwé kasetimbangan dhéwé sing ora bisa diwatesi déning mèmbran sèl.
Para ahli liya sing duwé pendhapat yèn banyu ing njero sèl béda banget karo banyu umumé. Banyu sing dadi ora bébas obah amarga prabawa lumahing ionik, disebut minangka banyu mawa iket (Basa Inggris: bound water), éwadéné banyu sanjaban jangkowan prabawa ion kasebut diarani banyu bébas (Basa Inggris: bulk water).
Banyu kaiket bisa énggal nglarutaké ion, amarga saben jinis ion bakal énggal katarik déning saben muatan fraksional molekul banyu, saéngga kation lan anion bisa ana cecedhakan tanpa kudu mbentuk garam. Ion luwih gampang kahidrasi déning banyu sing réaktif, padhet kanthi iketan ora kenceng, tinimbang banyu inert ora padhet kanthi daya ikat kuwat. Iki nyiptakaké zona banyu, minangka conto, kation cilik sing kahidrasi banget bakal cenderung kaakumulasi ing fase banyu sing luwih padhet, éwadéné kation sing luwih gedhé bakal cenderung kaakumulasi ing fase banyu sing luwih renggang, lan nyiptakaké partisi ion kaya sérial Hofmeister ing ngisor iki:
Mg2+ > Ca2+ > H+ >> Na+
NH+ > Cs+ > Rb+ > K+
ATP3- >> ATP2- = ADP2- = HPO42-
I- > Br- > Cl- > H2PO4-
Interaksi antarané molekul banyu kaikat lan gugus ionik diasumsikaké dumadi ing rentang let sing cendhak, saéngga atom hidrogen kaorièntasi menyang arah anion lan nyandhet interaksi antarané populasi banyu kaiket karo banyu bébas. Orièntasi molekul banyu kaiket tansaya winates lumahing molekul polielektrolit mawa muatan négatif antara liya
mawa muatan padha sing silih dhesek bakal nyiptakaké gaya hidrasi sing nyurung molekul banyu bébas metu saka njero sitoplasma.
Umumé, konsènstrasi larutan polièlèktrolit sing cukup dhuwur bakal mbentuk gèl. Umpamané gèl agarose utawa gèl saka asam hialuronat sing ngandhut 99,9% banyu saka total bobot gèl. Ketahané molekul banyu ing njero struktur kristal gèl arupa salah siji conto kacenderungan alami saben komponèn saka sawijining sistem kanggo campur kanthi rata. Molekul banyu bisa ucul saka gèl minangka rèspon saka tekanan udara, paningkatan suhu utawa liwat mékanisme panguwapan, nanging kanthi mudhuné rasio kandhutan banyu, daya iket ionik sing dumadi antarané molekul dat kalarut sing nahan molekul banyu bakal tansaya kuwat.
Senajan mangkoko, panyerakan ionik kaya iki isih durung bisa njelasaké sapérangan fénoména anomali larutan kayadéné,
prabédan sifat banyu ing njero sitoplasma oosit kéwan kodhok karo banyu ing njero inti sèl lan banyu normal
mudhuné koéfisièn difusi banyu ing njero Artemia cyst dibandhingaké karo koéfisièn banyu sing padha ing gèl agarose lan banyu normal
luwih cendhèké dhènsitas banyu ing Artemia cyst dibandhingaké banyu normal ing suhu sing padha
kaloro kandhungan banyu normal, lan banyu mawa koéfisièn partisi 1,5 sing diduwèni mitokondria ing suhu 0-4 °C
Ènèrgi ing molekul banyu dadi dhuwur amarga iketan hidrogen sing diduwèni dadi ora maksimal, kayadéné nalika molekul banyu ana saceraking lumahan utawa gugus hidrokarbon. Senyawa hidrokarbon banjur diarani asifat hidrofobik sebab ora mbentuk iketan hidrogen karo molekul banyu. Daya iket hidrogen ing kahanan iki bakal nembus sapérangan zona banyu lan partisi ion, saéngga disebutaké yèn minangka karakter banyu ing rentang let adoh. Ing rentang iki, molekul garam kayadéné Na2SO4, sodium asetat lan sodium fosfat bakal nduwèni kacenderungan kanggo kaurai dadi kation Na+ lan anioné.
Banyu jroning kasenian[besut | besut sumber]
"Ombak Gedhé Lepas Pesisir Kanagawa." déning Katsushika Hokusai, lukisan sing asring digunakaké minangka palukisan sawijining tsunami.
Jroning seni banyu disinaoni kanthi cara sing béda, banyu disajèkaké minangka sawijining èlemèn langsung, ora langsung utawa uga mung minangka simbul. Kanthi didhukung kamajuwan tèknologi fungsi lan pamupangatan banyu jroning seni wiwit owah, saka mauné pelengkap banyu wiwit mrambat dadi obyèk utama. Conto seni sing pungkasan iki, umpamané seni ilènan utawa tètèsan (sculpture liquid utawa droplet art).[19]
Seni lukis[besut | besut sumber]
Nalika jaman Renaisans lan sawisé iku, banyu diréprésentasikaké luwih réalistis. Akèh artis nggambaraké banyu jroning wangun obah - sawijining ilènan banyu utawa kali, sawijining segara sing turbulensi, utawa malah grojogan - ananging akèh uga saka artis-artik iku sing seneng karo obyèk-obyèk banyu sing anteng, meneng - tlaga, kali sing mèh ora mili, lan lumahing segara sing ora ngombak. Jroning saben kasus iki, banyu nemtokaké swasana (mood) kabèh karya seni mau,[20] kayata umpamané jroning
Selaras karo majuning tèknologi jroning seni, banyu wiwit njupuk papan jroning babagan seni liya, umpamané jroning fotografi. Senajan ana banyu ora duwé teges khusus ing kéné lan mung duwé peran minangka èlemèn palengkap, nanging banyu bisa digunakaké jroning mèh kabèh cabang fotografi: wiwit saka fasion nganti landsekap. Motrèt banyu minangka èlemèn jroning obyèk mbutuhaké pananganan khusus, wiwit saka filter circular polarizer sing migunani kanggo ngilangaké réflèksi, nganti pamupangatan tèknik long exposure, sawijining tèknik fotografi sing ngandhalaké bukaan rana alon kanggo ngripta èfèk lembut (soft) ing lumahing banyu.[23]
Seni tètèsan banyu[besut | besut sumber]
Kaéndahan tètèsan banyu sing mecah lumahing banyu sing ana ing sangisoré dilestarèkaké kanthi manéka sentuhan tèknik lan rasa ndadèkaké sawijining karya seni sing èndah, kayadéné sing disajèkaké déning Martin Waugh jroning karyané Liquid Sculpture, sawijining antologi sing wis madonya.[24]
Seni tètèsan banyu ora mandheg tekan kéné, kanthi pamupangatan tèknik pangaturan marang tibané tètèsan banyu sing malar, tètèsan-tètèsan banyu bisa diowahi samengkono rupané saéngga tètèsan-tètèsan mau minangka sawijining kamanunggalan duwé fungsi minangka sawijining penampil (viewer) kaya déné tampilan komputer. Kanthi ngatur-atur ukuran lan gunggung tètèsan sing bakal diliwataké, bisa sawijining gambar ditampilaké déning tètèsan-tètèsan banyu sing tiba. Èmané gambar iki mung asifat sauntara, tekan titik sing dikarepaké tiba nggayuh bagéyan ngisor penampil.[25] Komersialisasi karya jinis iki uga jroning wangun résolusi sing luwih kasar wis akèh dilakokaké.[26][27]
Artikel rujukan[besut | besut sumber]
Aditif · Banyu · Asam lemak èsènsial · Cita rasa · Enzim · Karbohidrat · Lipid · Mineral · Pewarna · Protein · Vitamin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banyu&
et al.Kabeh artikel pilihanOmbèn-ombènHidridaBanyuDat kimiyaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisCacad CS1: datesHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 28 Januari 2017.
BAYU PAMUNGKAS	11:43 am on Januari 19, 2011	Permalink
| Balas	oli jg gak pa2 dech
1:40 am on January 12, 2011	Permalink
ILMU TIRTO AGNI GUSTI ENGKANG MURBENG DUMADI
KULO SUWUN NUR MUMURIPUN DOYO YEKTI
WEJANGAN JOYOBOYO BAB DUMADINE MANUNGSO | alangalangkumitir
Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume
Hosoropolo, Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake Djoborolo,
Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso ngutos Hosoropolo. Kanggo aringi pangelingan marang bongoso Djowo, supoyo biso mangerteni marang udjuting roso. Wekasaning Gusti: tumindakho kang djudjor marang roso siro. Awet roso kuwi tjahyoning Gusti kang moho sutji. Kang manggon ono ing rogo siro, odjo diregetake.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Kang kuwoso nyiptakake sedulor papat. Supoyo bongoso Djowo biso mangerteni marang kuwasane, kang diparengake Gusti naliko iseh ing bumi sutji. Wekasaning Gusti: tumindakho kang betjek marang sedulor papat, kang asmone Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Supoyo bongoso Djowo biso nyirnakake sengkalane kahuripan, kang katon ugo kang ora katon, kang tekane soko setan. Ugo marang kasengsarane sukmo yen uwes bali marang kuwasaning Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang nastiti, marang. Sengkalane kahuripan. Supoyo yen siro bali ono ing ngarsaning Gusti, sukmo siro biso sempurno.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng dungo lan bohoso ngawi gaib, marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, supoyo bongoso Djowo, biso mangerteni marang kuwasane sedulor papat, lan biso tjedak marang Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang sabar yen kahuripan siro ing bebayan. Gunakake kadegdayan siro, bebayan opo wahe bakal sirno soko kahuripan siro.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang betjek, odjo
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing
lan angen – angen. Awet Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang bakal. mbarengi lan nyaksekake marang pisahe sukmo, lan rogo siro.
Sak durunge langet lan bumi ono kang manggoni. Gusti kang luweh disek nyiptakake isinelanget kang disebut: Mbulan, lintang, lan srengenge, kang dadi panunggune langet.
Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang disebut: Tetanduran, kang dadi panunggune, bumimulyo.
Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan kang dadi panunggune bumi mulyo, kang disebut tetanduran. Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang tekane soko angin, kang disebut molekat, kang dadi utusaning Gusti. Ndjogo kahuripan kang ono ing djagat iki. Semono ugo asmoning molekat kang tjatjahe ono papat.
Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan, kanggone molekat kang tjatjahe ono papat. Bandjor Gusti nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut suwargo. Kanggone kahuripaning molekat. Ugo kanggo kahuripaning Midodari kang dadi utusaning molekat, kang manggon ono ing bumi sentosane Gusti. Ugo kanggo kahuripane djalmo mengkone, yen sabdhoning Gusti kuwi uwes temurun kanggoning djalmo manungso. Kang bakal disampekake; Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
Sak uwise Gusti nyiptakake bumi sentoso kang dadi panggonane Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo ugo poro Midodari. Bandjur Gusti nyiptakake kahuripan kang asale soko geni yo kuwi rojone setan kang disebut; Somoro Bumi. Lan iki ugo biso disebut kahuripane djalmo setan kang wiwitan. Kang teko ndjogo kahuripan ono ing bumi mulyo kene, soko perintahing Gusti.
Somoro Bumi. Nyiptakake bumi sentoso,
Hodjorolo. Bandjur Somoro Bumi ngetokake kuwasane nyiptakake bumi sentoso kanggo kahuripane djalmo, kang melu marang dalane Somoro Bumi ono ing bumi mulyo kene. Bandjor Gusti, nyiptakake djolomo kewan.
Wedjangan kanggo mangerteni ma rang kuwasaning Gusti.
kang wiwitan teko ngidak bumi mulyo kene.
Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine. Bandjor teko sabdhoning Gusti kang keri dewe. Nyiptakake kahuripan kanggone djolomo monongoso
4. Sukmane kahuripan kang nunggu, Hodjorolo.
Bandjor metu sabdhoning Gusti, kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggo nulis sabdhoning Gusti, ono ing layang Djojobojo.
Nyiptakake kahuripan lan sak isine kang ono ing djagat iki.
Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo,
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kang wiwitan kang ngutos aku maringi warto marang bongoso Djowo.
Supoyo siro bongoso Djowo, biso maringi pangerten marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso. Anangeng djalmo manungso kuwi ora tahu pertjoyo deneng Gusti kuwi, kang pareng urep lan matine kabeh djalmo, lan iki sabdhoning Gusti. .
Djoborolo pareng dawoh: Gusti uwes maringi sabdho marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso liyane. Supoyo djalmo manungso kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti.
Lan Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo ugo djalmo manungso liyane, kang nglalekake marang opo kang dadi peparingane Gusti. Lan Gusti pareng dawoh: siro kabeh bakal songgowang lan lali, marang asal – usol siro, ugo marang asmone Gusti kang moho sutji.
Palang kang manggon ono ing ngarep lan mburine kahuripan siro bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. Yen siro kuwi ora mangerteni marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti.
Amergo kuwi, uripheng bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmo lan ragane djalmo manungso. Lan pangomongan kang uwes diparengake Gusti marang djalmo manungso, bakal disuwon Gusti, bali ono ing ngarsane Gusti kang moho sentoso.
Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang ngrungokake opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang mbok suwon Gusti bakal maringi, lan djalmo manungso bakal manot marang ngendikane siro, senadjan Gusti kuwi ora biso didelok nganggo mripate manungso, awet Gusti kuwi ora katon udjute. Nangeng yen siro pertjoyo, siro biso ndeleng pangutjapane.
Gusti kang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso, kang wonten ing djagat meniko. Sedjatine Gusti arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso kang uwes sedoh. Lan semono ugo, olo betjikhe manungso uwes Gusti tules ono ing layang kang moho nyoto.
Gusti pareng dawoh: Aku ngutos Djoborolo ora liyo, supoyo biso maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmoku Gusti, supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni pangelingan marang aku.
Anangeng bongoso Djowo kuwi tansah mbantah, marang opo kang dadi peparingane Gusti. Nganti akhire bebayan kuwi teko, manggon ono ing kahuripane bongoso Djowo kanggo sak mbendinane. Awet bongoso Djowo uwes ora tahu maneh, nduweni pangelingan kanggo nggolekhi asal – usule, nganti sak ikine.
Gusti pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang pareng sedantenipon dumateng kawulo. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nyalahake aku. Sedjatine siro dewe kang nggolekhi kasengsaran kuwi, sebab ora ngrungokake marang pangomonganku.
Moho kuwoso Gusti, engkang nyempurnakake udjute Ingsoen kang pantjer, ugi kuwoso pareng sedulor papat kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Opo kuwi pantes mungguhing siro bongoso Djowo, nyembah aku Gusti nganggo bohosone wong liyo, sak untoro siro dewe mangerteni, deneng aku iki Gusti kang nggawe kahuripan, ugo kang nggawe patine siro.
Duh Gusti engkang moho witjaksono. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno, bali marang udjute wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake Ingsoen ing dalu meniko, sirnakake bebayan kang tansah anggudo kawulo, slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan. Opo kuwi pantes kanggone siro bongoso Djowo, ora nyembah Gusti kang pareng sabdho kanggone siro. Lan sabdhoning Gusti kang uwes temuron kanggo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora bakal biso diowahi. Lan semono ugo ukumane Gusti kanggone bongoso Djowo.
Gusti pareng dawoh: Yen siro ing bebayan bongoso Djowo, nenuwono siro kabeh marang aku, lan nyebuto asmoku: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono, kang ngabulake opo kang dadi pendjalukhe kawulo.
Gusti kang moho sutji lan moho kuwoso, kang nggawe urep lan matine djalmo manungso. Amergo kuwi rungokake pangomongane Djoborolo kang dadi utusanku, kang pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo ing tembe mburine, siro kabeh ora keno murkaku, yen aku iki uwes misahake sukmo lan rogo siro.
Moho kuwoso Gusti kang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Supoyo siro biso mangerteni marang kahuripan liyane kang ono ing djagat iki, kang ora biso didelok nganggo pikirane djalmo manungso, lan iki bakal dadi kasunyatan. Yen siro kuwi mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho sutji.
Awet opo kang diutjapake Gusti, bakal dadi kasunyatan. Lan semono ugo, ora ono sidjiho djalmo manungso utowo djalmo setan kang biso ngalang – ngalangi kekarepane Gusti. Awet kuwi, sak durunge murkane Gusti kuwi teko, rungokake opo kang dadi wekasanku iki, marang siro kabeh bongoso Djowo.
Anangeng amergo witjaksanaku kang gede, kang diparengake Gusti, marang aku. Aku iseh tansah maringi warto kang betjik marang siro bongoso Djowo, supoyo siro biso nduweni kahuripan kang sempurno, yen siro kuwi biso mangerteni marang Gusti.
Lan pangomonganku iki, yen disampekake marang bongoso Djowo liyane kang durong mangerteni marang Gusti. Opo siro ora wedi, marang siksane Gusti kang bakal teko, yen siro kuwi naliko uripe tansah mbantah marang kuwasane Gusti.
Gusti pareng dawoh: Ora ono sidjiho utjapan kang bener soko djalmo manungso opo wahe, kang ono ing djagat iki, ketjobo pangomongane Djoborolo kang tak utos pareng warto marang siro bongoso Djowo. Aku Gusti kang moho mreksani, kang sedjatine sabdhoku iki uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Nangeng bongoso Djowo kuwi nglalekake marang wedjanganku iki.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, kang katon utowo kang ora katon bakal tundok marang aku. Moho kuwoso Gusti, kang pareng kasempurnan dumateng
marang kuwasaku, deneng Gusti ngutos aku supoyo biso maringi warto marang siro kabeh bongoso Djowo. Anangeng wekasane Gusti kang apek iki malah siro tinggalake, lan siro ugo lali marang aku.
Tjubo dipiker kang tenanan, marang pangomonganku iki. Siro ditjiptakake Gusti, soko: Lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute siro kang moho sutji ing bumi mulyo iki. Awet siro djalmo manungso djowo kang wiwitan, kang teko ono ing djagat iki, kang nggowo kuwasane Gusti, kang 35 dino.
Anangeng siro bongoso Djowo, ora tahu mangerteni marang peparingane Gusti. Kang uwes ditotho kanggone siro kabeh bongoso Djowo, naliko siro kuwi iseh mandjeng ono ing bumi sutji.
Gusti pareng dawoh: Yen Gusti ndeleng kahuripane siro bongoso Djowo, kahuripane siro kabeh nggawe nelangsane Gusti. Sedjatine siro kuwi mangerteni, deneng Gusti kuwi kang maringi, sak kabehe marang kahuripan siro.
Anangeng kabeh mahu, yen aku ndeleng. Uwes dadi pendjalukhe bongoso Djowo dewe, deneng kahuripane bongoso Djowo kuwi dadi kasurang – surang, awet ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti, ugo marang ngendikanku kang diutos Gusti. Gusti kang moho witjaksono, pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko, sangkeng bebayan kang tansah nggudo kawulo rino klawan wengi, sangkeng kuwoso pandjenengan.
Gusti kang nyaksekake marang opo kang dadi kasengsarane kawulo bongoso Djowo, lan Gusti pareng sabdho: Roso kang manggon, ono ing atine siro bongoso Djowo, ora bakal biso ngapusi marang asal – usol siro, senadjan siro kuwi nglalekake asmone Gusti kang pareng kahuripan marang siro.
Gusti pareng dawoh: Sedjatine ora ono pangomongan kang kasep kanggone bongoso Djowo, kang durong mangerteni marang Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: nyebuto asmoku Gusti kang pareng pangaksumo dumateng kawulo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmoku Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko kang manggon ono ing uripe. Awet bongoso sopo wahe kang ora ngrungokake opo kang dadi pangomonganku, bakal keno sabdhoku kang gede, kang ora ono enthekhe.
Lan Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo yen uwes wantjine bali ono ing ngarsane Gusti, siro kabeh ora bakal biso ndjalok pangaksumo marang Gusti, ketjobo nerimo marang ukumaning Gusti, kang bakal nyengsarakake sukmane siro, mengkone.
Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, lahir udho tanpo opo opo, ketjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat, kang utjol bebarengan soko dalan kang tjilek. Semono ugo kang dikarepake Gusti kang moho sutji, yen siro bali. Anangeng siro kuwi tansah, nggawe olo marang ukumaning Gusti kang uwes diparengake marang siro.
Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, odjo pisan – pisan nglalekake marang utusanku, kang uwes nules sabdhoku ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Awet olo lan betjikhe siro kabeh, uwes katules ono ing layang kang moho nyoto yen siro kuwi ora mirengake pangomonganku. Lan siro kabeh bakal nemokake kasengsaran kang gede, ing bumi sentoso mengkone, ugo marang keturunane siro.
Gusti pareng dawoh marang aku: siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang moho kuwoso, kang ngabulake opo wahe kang dadi pendjalukhe siro.
Gusti pareng dawoh: Tresnane Gusti marang siro bongoso Djowo ora ono bedane, senadjan Gusti kuwi maringi pangomongan liyo marang djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohosone dewe – dewe.
Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti, kang tuhu kuwi.
Awet kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, luweh gede katimbang Gusti pareng kuwasane marang djalmo manungso. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, lan biso tjedak marang Gusti.
Gusti kang moho kuwoso kang nyiptakake sak widjine kedadian kanggone djalmo manungso. Tjubo dipiker kang tenanan marang ngendikane Gusti iki, siro nduweni bohoso kang okeh, sak untoro djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora nduweni.
Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro bongoso Djowo kang tak paringi kadegdayan, marang
nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.
Gusti pareng dawoh: Gusti kang moho kuwoso pareng ukuman marang djalmo manungso, ugo djalmo setan kang ora mirengake marang dawuhe Gusti. Lan aku dewe, tansah maringi pangelingan marang siro bongoso Djowo. Anangeng siro kabeh malah nglalekake, marang agomo siro, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, lan siro malah tumindak kang olo marang bongoso siro dewe, ugo siro bakal mateni bongoso siro dewe, awet siro uwes ora tahu mangerteni maneh marang asal – usol siro.
Pangelingan siro bongoso Djowo, kang uwes manggon ono ing sirahe siro, bakal disirnakake Gusti soko kahuripane siro. Awet Gusti kang ngutos aku pareng warto lan agomone bongoso Djowo, kanggone siro kabeh, malah siro tinggalake.
Gusti kang moho mekso ukom, kang dadi kekarepane, lan djalmo manungso kang tumindak tjitro marang Gusti, kang ora mirengake marang wartoku iki. Bakal keno seksane Gusti kang gede.
Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, mreksanono marang kuwasane Gusti, naliko siro manggon ing bumi sutji, umor pitong sasi. Amergo kuwasane Gusti siro dadi sempurno. Anangeng siro kabeh, ara tahu mangerteni marang kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, supoyo siro biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti.
Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, ono ing tangane Gusti, kang moho kuwoso. Lan Gusti biso nyirnakake opo wahe kang dadi kekarepane. Anangeng amergo witjaksanane Gusti kang moho kuwoso, kang ngutos aku. Gusti iseh maringi kalonggaran marang siro bongoso Djowo, kanggo nyuwon pangaksumo. Supoyo ing tanggal 1 hosoro, bongoso Djowo biso nebusi duso marang Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho sutji, kang pareng pangaksumo dumateng kawulo, ugi Gusti kang moho sentoso, nebusi marang kesalahane bongoso Djowo, kang iseh durong mangerteni marang kuwasane Gusti. Kuwi sabdhoning Gusti kang disampekake, marang aku kanggone siro.
Gusti pareng dawoh: Sedjatine siro bongoso Djowo, nduweni kuwoso kang gede, soko Gusti. Katimbang Gusti pareng marang manungso liyane kang ono ing djagat. Anangeng sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, siro bongoso bakal lali marang agomo kang tekane soko Gusti, lan siro bakal ngelekake opo kang dadi peparingane Gusti.
Sedjatine Gusti arep maringi maneh, marang opo kang dadi pendjalukhe siro kabeh. Anangeng opo kang uwes diparengake Gusti, siro ora tahu mangerteni, ugo siro malah bali musuhi Gusti, kang moho kuwoso kang pareng sak kabehe marang siro.
Lan siro bongoso Djowo, kang mahune dadi katresnane Gusti malah, nglalekake marang asmone Gusti. Lan pangelingan kang mahune teko kanggone siro bongoso Djowo, ugo isine layang Djojobojo, dadi sirno soko kuwasane Gusti, kanggo kahuripane siro bongoso Djowo, yen siro kuwi ora nggolekhi asal – usol siro.
Sebab agomone bongoso Djowo kang asli, kang tekane soko Gusti, engkang welas asih lan moho witjaksono. Ora bakal biso digolekhi, ugo adate bongoso Djowo kang asli. Sebab siro bongoso, djowo, uwes ora tahu maneh ngrungokake marang sabdhoning Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kang wiwitan teko ono ing tanah djowo.
Gusti pareng dawoh: Sak durunge Gusti nyiptakake siro, bongoso Djowo. Gusti uwes maringi opo wahe, kanggo kahuripan siro ing bumi mulyo. Supoyo sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono layang Djojobojo, biso siro gunakake sak mbendinane kanggo, nenuwon marang Gusti kang moho sutji.
Semono ugo Gusti bakal maringi umor kang dowo, kanggone siro bongoso Djowo, yen siro kuwi gelem manot marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro kudu biso ngakoni deneng Gusti kuwi kang kuwoso ono ing djagat iki, lan kuwoso pareng opo wahe kanggone siro, ing bumi mulyo, ugo ing bumi sentoso.
Lemah kang mahune gareng Gusti biso ngidjoake, tanpo mripate djalmo manungso kuwi mangerti sopo kang nggawe. Kabeh mahu amergo witjaksanane Gusti, kang uwes ditemuronake marang siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho witjaksono, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone bongoso Djowo.
Gusti nyiptakake pasangan lanang lan wadon, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni keturunan, kang biso nerusake kapertjayane Gusti, kang diparengake marang siro, lan ngelingi soko end i tekane kanikmatan kuwi.
Gusti pareng dawoh marang aku: Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes diparingi Gusti, kadegdayan. Kanggo kaperluane siro kabeh sak mbendinane. Awet tanah djowo kang mahune gundol, Gusti, dadekake idjo, supoyo siro bongoso Djowo, biso krasan marang panggenan kang anyar iki.
Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo, bakal ninggalake agomo peparingane Gusti kang moho sutji. Lan Gusti pareng sabdho: siro bongoso Djowo bakal lungo adoh, kanggo nggolekhi asmone Gusti, siro dewe bakal ora nduweni katentreman, yen siro kuwi lali marang asmone Gusti, kang uwes temuron kanggone siro, ing tanah djowo.
Sebab sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ing layang Djojobojo, kanggone siro, malah siro tinggalake. Menyang montjo endi wahe siro lungo, lan iki sabdhoning Gusti: bongoso Djowo ora bakal nduweni katentreman, nganti wantjine bali ono ing ngarsane Gusti.
Amergo pangertene Gusti kuwi luweh duwor, katimbang pangertene, siro bongoso Djowo, kang diparingi Gusti. Budi, roso, pikiran, lan angen- angen, supoyo siro biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.
Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo kabeh kang ono ing djagat iki, bakal ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti. Awet sabdhoning Gusti kuwi uwes luweh disek teko.
Banyu kang mahune resek, bakal dadi reget, yen bongoso Djowo kuwi lali, marang wekasane Gusti. Ugo asmone Gusti kang manggon ono ing roso siro, bakal sirno, soko kahuripane bongoso Djowo. Semono ugo kasempurnane Gusti, kang papat, kang dititesake ing bumi sutji, bakal sirno soko kahuripane siro.
Gusti kang moho kuwoso, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawanwengi. Among pandjenengan Gusti, kawulo, pasrahaken gesang lan sedoh kawulo, sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan kagem sak lawase. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kanggone siro bongoso Djowo, kang iseh mangerteni marang kuwasane Gusti.
Gusti kang moho kuwoso, kang maringi ukom kanggone djalmo manungso, sak durunge djalmo manungso kuwi teko ing bumi sutji ne, ibu. Ugo pangomongan kang teko kanggone djalmo manungso kang ono ing djagat iki, uwes dadi sabdhoning Gusti.
Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakhaning Gusti kuwi tansah, nggolekhi barang kang tjeloko kanggone uripe. Sak untoro peparingane Gusti kang utomo, malah ditinggalake. Lan semono ugo, djalmo manungso wedi, marang utjapane djalmo manungso, katimbang utjapane Gusti. Semono ugo bongoso Djowo, bakal ora biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, opo kuwi pantes mungguhing siro.
Gusti pareng sabdho: Kabeh mahu bongoso Djowo, kang bakal nerimo, marang ukumane Gusti. Awet djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora tahu nerimo marang peparingane Gusti. Amergo kuwi teko sabdhoning Gusti: Sewu djalmo manungso, sidji kang nuruti dawuhe Gusti. Sebab djalmo manungso kuwi lali, deneng setan kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, manggon ono ing ragane, djalmo manungso.
Gusti kang moho kuwoso, nyiptakake rino klawan wengi, ugo Gusti, kang moho kuwoso pareng pangaksumo. Supoyo siro bongoso Djowo, ing wayah mbengi biso tjedak marang Gusti, lan nenuwon opo kang dadi kaperluane siro. Lan Gusti pareng sabdho: kahuripane bongoso Djowo kang mahune padang, bakal tak dadekake peteng kanggo sak lawase, yen bongoso Djowo kuwi nenuwon marang aku, nganggo bohosone djalmo manungso liyo.
Gusti pareng dawoh: Kapinteran kang uwes diparengake Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo, malah siro tinggalake. Lan siro dewe malah bali musuhi asmone Gusti. Anangeng aku, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang diutos Gusti, ndjogo, budi, roso, lan kahuripane siro rino klawan wengi. Bakal nulesake opo kang dadi tumindakhe siro ing bumi mulyo iki.
Gusti pareng dawoh: Aku iki Gusti kang moho kuwoso, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kang melu dalane Gusti, yen ing bebayan, biso nyebot asmone Gusti. Lan bebayan opo wahe, bakal disirnakake Gusti, soko kahuripan siro. Amergo Gusti kuwi, kang moho mreksani, kahuripane djalmo manungso, ugo kahuripane djalmo setan.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongoso Djowo, lan djalmo manungso, kang ono ing djagat iki. Tumindakho kang betjek marang sak podho – podhoning urep, ugo tumindakho kang djudjor marang Gusti, nganggo roso kang ono ing rogo siro. Semono ugo Gusti, bakal maringi balesan, marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene, ugo ing bumi sentoso mengkone.
Gusti kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning Gusti kuwi,
sarto bumi. Semono ugo, Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji, bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.
Gusti kang pareng balesan marang bongoso Djowo kang ora melu, marang dalane Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, turutono opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng yen siro kuwi ora pertjoyo, kasengsarane urep siro, bakal teko.
Gusti uwes maringi sabdho marang aku, kang tak tules ono ing layang Djojobojo. Bongoso djowo kabeh, kang nglalekake Gusti, uripe bakal kurang sandang lan pangan. Ugo lemah kang mahune idjo, bakal tak garengake koyo mahune, nganti akhire siro kabeh ora nduweni katentreman.
Gusti pareng dawoh: Kedjawen dituronake ing tanah djowo, soko kuwasane Gusti kang moho witjaksono. Supoyo bongoso Djowo kuwi, biso nduweni kahuripan kang sempurno, ing bumi mulyo kene lan mirengake opo wahe kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro biso ngrasakake kahuripan, yen siro kuwi ing bebayan.
Gusti kang ndjundjong dradjat kahuripanipon kawulo. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti marang bongoso Djowo kabeh, kang iseh mangerteni rnarang opo kang dadi kekarepane Gusti. Semono ugo, Gusti bakal ndjundjong dradjat kasengsarane uripe bongoso Djowo, yen bongoso Djowo kuwi mangerti, ukume Gusti.
Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng pepadange kahuripan. Supoyo dalan pikiran siro kang peteng, biso dadi padang. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.
Siro bongoso Djowo, arep nyuwon opo maneh marang Gusti, sebab kadegdayan kabeh uwes ono ing ragane siro. Lemah kang mahune gareng biso siro telesake, ugo lemah kang teles biso siro garengake, yen siro kuwi pertjoyo marang kuwasane Gusti. Sebab kahuripane bongoso Djowo kang ora pertjoyo marang Gusti, bakal, nemokake kasengsaran kang gede, ing tembe mburine.
Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo, yo kuwi bongoso kang wiwitan, kang dadi tjiptakane Gusti, kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuwasane Gusti, sak durunge ono djalmo manungso. Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ing layang Djojobojo: Siro bongoso Djowo, yen bumi mulyo iki uwes kebak, karo djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti. Siro bongoso Djowo, bakal lali marang agomo peparingane Gusti, Ugo marang isine layang Djojobojo.
Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang nyoto, marang tumindakhe bongoso Djowo kang ora nerimo marang peparingane Gusti kang moho sutji. Bandjor Gusti pareng sabdho: Yen tanah djowo katekan djalmo manungso liyo kang dadi tjiptakane Gusti. Agomo Kedjawen lan sak isine layang Djojobojo, kang ditules: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggone leluhure bongoso Djowo, bakal tak sirnakake deneng kuwasane Gusti, kang moho sutji.
Lan bongoso Djowo, ora bakal biso maneh mangerteni, marang dununge agomone bongoso Djowo, kang tekane soko Gusti. Bandjor goro – goro kuwi teko, lan ndadegake kahuripane bongoso Djowo, lali marang asal – asule, lan ninggalake marang wekasane Gusti, kang moho sutji, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo kanggone bongoso Djowo.
Gusti pareng dawoh: Bongoso djowo kang mahune diparingi kadegdayan marang Gusti, malah ditinggalake. Nganti akhire sabdhoning Gusti kuwi teko, ngrusak kahuripane bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo sopo wahe, kang ora mirengake opo kang dadi, kekarepane Gusti, ugo ninggalake marang wekasane Gusti, bakal keno ukumane Gusti kang gede. Semono ugo siro kabeh ora bakal biso nyuwon pangaksumo, kedjobo nerimo marang ukumane Gusti, kang pareng sekso marang bongoso Djowo, kang uwes katules, ono ing layang Djojobojo.
nyiptakake djalmo manungso. Ugo marang asal – usule
Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi utjol soko bumi sutji, ora nandang kasengsaran, amergo sengkalane setan.
Bandjor dusono bopo lan biyunge djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan: 8. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Geteh puteh. artine: [ welas asih ]
2. Bungkos. artine: [ kang nggawe kekuatan ]
3. Ari – ari. artine: [ kang ndjogo sukmo ]
4. Geteh abang. artine: [kang nglawan bebayan]
Bandjor sak teruse, Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi, kang udjute koyo mengkene:
4. Hodjorolo. manggon ono ing [ daginge djabang bayi ]
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute koyo mengkene:
Roso. ing ndjerone roso ono, [ sukmo.]
3. Pikiran. ing ndjerone pikiran ono, [ roso.]
4. Kahuripan. ing ndjerone kahuripan ono, [ Ingsoen.]
Jo Ingsoen sedjatine manungso, kang ditjiptakake Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnane Gusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumi mulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gusti kanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji. Utjol soko dalan kang tjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: Duh Gusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro, djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki. Awet kahuripan siro ing bumi mulyo kene ora idjen ketjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulor papat kang asmone, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos Gusti pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lan minggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumi, kang ndadegake, kahuripane siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi mulyo iki.
Kang ditules Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
Sak durunge benihe Ingsoen kuwi ono, Gusti kang luweh disek nggawe ukom kanggone Ingsoen, bandjor sukmo kang iseh durong ono isine ing bumi sutji. Ketjobo kang luweh disek teko, asmone, Ingsoen ing bumi sutji, ora ono Gusti ketjobo Ingsoen. Lan benihe Ingsoen kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti, ndadegake sipate Ingsoen sutji, ono ing asmone Ingsoen.
ndadegake benihe Ingsoen ing bumi sutji.
Ingsoen benih kang moho sutji, kang biso nggawe sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake opo kang dadi kekarepane Ingsoen. Awet Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggon ono ing ragane Ingsoen, kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatan marang asal – usule Ingsoen. Luweh, luweh Ingsoen iki rasane manungso kang ditjiptakake Gusti, kang tekane soko: (1. Lemah.) ( 2. Geni.) ( 3. Banyu.) ( 4. Angin.) Bandjor teko rasane Ingsoen kang lima jo kuwi: ( l. Tjahyo.) ( 2. Roso.) (3. Sukmo.) (4. Angkoro murko.) ( 5. Budi.) semono, ugo budi kuwi tali rupane Ingsoen, kang moho sutji, tan keno, reget kanggo sak lawase.
supoyo Ingsoen biso, nglebor marang kesalahane.
Ingsoen nduweni kesalahan, marang ragane Ingsoen, kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti. Awet Ingsoen tansah nglalekake, marang asal – usol Ingsoen, kang tekane soko Gusti. Bandjor reget kuwi teko, ngrusak kahuripane Ingsoen, kanggo sak mbendinane. Lan akhire Ingsoen nduweni roso ngapusi, angkoro murko, lali, kang tekane amergo kesalahane Ingsoen dewe. Sebab Ingsoen uwes ora tahu maneh mangerteni, marang kasempurnane Ingsoen kang diparingi Gusti, ugo marang sedulor papat kang momong Ingsoen, rino klawan wengi Dungo: ( Gusti kang moho pangaksumo, kang kuwoso pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ingsoen nglebor marang kesalahane Ingsoen, ugo marang dusane Ingsoen kang nggawe, sengsarane kahuripane Ingsoen. Sirno bebayan soko, kuwasane Gusti kang moho pangaksumo, sirno bebayan kanggo sak lawase. Ingsoen sempurnakake udjute Ingsoen, kang mahune sirno. Slamet sempurno marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko kuwasane Gusti.)
Ingsoen nglebor dusane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kang pantjer, kang tinitah Gusti. Dungo: Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabeh kesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasane Gusti, ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.
Gusti kang moho kuwoso, kang ngawenake sukmane Ingsoen, karo ragane Ingsoen, lan pengulune poro Midodari. Bandjor disaksekake, sedulor Ingsoen kang papat, kang asmone: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, lan Hodjorolo, kang mangku roso, ugo kang pareng tjahyo kahuripane Ingsoen. Bandjor Gusti maringi kuwasane, marang sedulor Ingsoen kang papat kang diutos Gusti, ndjogo, kahuripane Ingsoen ing bumi mulyo kene, supoyo Ingsoen biso nduweni kahuripan kang sempurno:
1. Djoborolo. kang maringi pangomongan marang Ingsoen.
2. Mokoholo. kang maringi roso marang Ingsoen.
3. Hosoropolo. kang maringi pangelingan marang Ingsoen.
4. Hodjorolo. kang maringi wisikhan marang Ingsoen.
Bandjor Ingsoen nebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwi kasempurnan kang ono ing kuwasane Ingsoen kang sidji: Joho Gosoto. Joho
mbangon keratone Ingsoen, ing bumi mulyo
Ingsoen benih kang moho sutji, kang tinitah Gusti. Ingsoen biso, ndadegake sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake, opo kang dadi kekarepane Ingsoen ono ing djagat iki. Sarto Ingsoen kang moho kuwoso, nyiptakake keratone Ingsoen kang agung, nganti kang moho mulyo kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen ngubengi kasempurnan marang keratone Ingsoen, ugo sedulor papat kang ngubengi ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Keratone Ingsoen padang, lan mbukak marang opo kang dadi tjiptakhaning Ingsoen, lan teko kabeh kekarepane Ingsoen rino klawan wengi kang ara ono entekhe, soko kuwasane Gusti. ( Dungo kuwi diwotjo naliko arep masang djanur, ono ing nduwor pelawangan, ing tanggal 1 hosoro.)
supoyo Ingsoen biso mbalekake sengkalane rogo.
Sengkolo kang ono ing bumi mulyo, Ingsoen kabeh kang nduweni ugo marang ukumane Gusti, yen Ingsoen uwes bali. 1. Rambot. 2. Geteh. 3. Kulet 4. Dageng. 5. Balong, lan sak isine ragane Ingsoen. Kang asale soko tjahyo, bali marang asale tjahyo kang moho sutji, kang ara ono entekhe. Dungo: Gusti kang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo, dumateng djalmo manungso kang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Moho kuwoso Gusti, pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen, supados anak lan putunipon mboten nandang kasengsaran. wonten ing bumi mulyo meniko. Gusti kang moho pangaksumo, kang nyirnakake udjute Ingsoen kang moho sutji, kagem sak lawase.
nyempurnakake Ingsoen, ugo sempurnane sedulor papat
kang diutos Gusti, ndjogo kahuripane Ingsoen.
Ingsoen kang nduweni kadegdayan, kang tekane soko Gusti. Semono ugo, Ingsoen biso nggawe sak widjine kedadian, ono ing djagat iki, mergo witjaksonone Gusti kang moho kuwoso. Kang ngutos Ingsoen teko, ono ing bumi mulyo. Anangeng kuwasane Ingsoen, disuwon Gusti bali, ono ing panggenane Gusti kang moho sutji, kanggo sak lawase. Kuwasane Ingsoen bali sempurno marang udjute Ingsoen kang pantjer, ugo marang sempurnane sedulor, papat, kang pareng pangelingan marang Ingsoen. Dungo:
1. Hodjorolo. kang ngutjolake rasaning Ingsoen soko rogo.
2. Hosoropolo. kang ngutjolake sukmane Ingsoen soko rogo.
3. Mokoholo. kang ngutjolake pikirane Ingsoen soko rogo.
4. Budi lan pangomongane Ingsoen, kang ngutjolake sedulor Ingsoen, kang asmone Djoborolo.
Kang nerusake pangomongan marang Gusti, deneng sukmane Ingsoen disuwon Gusti bali.
Keturunane Ingsoen kang iseh manggon ono ing bumi mulyo kene, bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Ingsoen uwes bali, ono ing ngarsane Gusti kang moho sutji. Awet wiwitane Ingsoen, ngidak bumi mulyo kene, Ingsoen ora tahu mangerteni marang kuwasane Ingsoen kang diparingi Gusti. Ugo Ingsoen tansah nglalekake marang dawuhe Gusti, kang nyiptakake Ingsoen, ono ing bumi sutji. Ingsoen tansah nduweni pikiran kang olo marang dawuhe Gusti kang nyiptakake Ingsoen, nganti kahuripane, Ingsoen nandang kasengsaran. Sedjatine Ingsoen mangerteni, marang kahuripane Ingsoen, sak mbendinane. Kang sak mestine, Ingsoen biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti, kanggo sak mbendinane, sebab Gusti kang pareng sak kabehe, marang kahuripane Ingsoen. Anangeng Ingsoen, tansah tumindak olo nglakokake barang kang tjeloko, nganggo pikirane dewe, lan semono ugo, Ingsoen malah bali musuhi Gusti. Djoborolo pareng dawoh: Opo kuwi pantes kanggone Ingsoen tumindak tjitro marang Gusti, kang pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ugo sengkolo kang manggon ono ing ragane Ingsoen, bakal nyengsarakake keturunane, Ingsoen, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmane Ingsoen. Amergo kuwi kanggone Ingsoen, kang iseh nduweni pangelingan marang dawuhe Gusti, tumindakho kang betjek marang Gusti, sak durunge murkane Gusti kuwi teko.
kang disampekake marang Djoborolo, kanggone Ingsoen.
Djoborolo pareng dawoh: Ingsoen, yen Gusti uwes misahake sukmo, lan ragane Ingsoen. Ingsoen bakal nduweni urusan kang gede, marang Gusti, yen Ingsoen kuwi ora nduweni kapertjayan marang Gusti, kang moho kuwoso. Awet naliko Ingsoen iseh manggon ing bumi mulyo, Ingsoen tansah nduweni wasongko kang olo marang kuwasane Gusti, kang nggawe urep lan matine Ingsoen. Lan wasongko kang olo kuwi, ndadegake kahuripane Ingsoen ing bebayan kang gede. Nganti akhire sekarating Ingsoen kuwi teko. Lan sekarat iki kang ndadegake kasengsaran kanggone ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Ugo aku dewe kang diparingi kuwoso marang Gusti, ora biso nulungi opo kang dadi sengsarane Ingsoen. Sedjatine Gusti kuwi manggon ono ing rosone Ingsoen, amergo kuwi tjekelen asmone Gusti, lan dudohake niat Ingsoen, rino klawan wengi, ugo nenuwono marang Gusti. Supoyo sekarate Ingsoen kuwi ora teko, ing bathine Ingsoen.
kang disampekake marang Mokoholo, kanggone Ingsoen.
Ingsoen kudu biso nyaksekake, marang benihe Ingsoen kang moho sutji. Amergo kuwi, ora ono Gusti kang kuwoso ing djagat iki, kedjobo Ingsoen kang sidji. Lan Ingsoen nyaksekake sedulor papat Ingsoen kuwi, utusane Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Ugo kang asmone Gusti kuwi, sedjatine ragane Ingsoen. Lan semono ugo Mokoholo kuwi, kang pareng roso ugo kang pareng tjahyo kanggoning kahuripane Ingsoen, tan keno, mati kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo. Kang tansah maringi roso marang Ingsoen sak mbendinane, tan keno Ingsoen lalekake. Ingsoen kang tansah nduweni kasempurnan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo, kang tansah ngadohake Ingsoen soko bebayan rino klawan wengi, tan keno Ingsoen lalekake. Ugo Ingsoen biso ngentekake kuwasane Ingsoen, kang diparengake Gusti, kang manggon ono ing ragane Ingsoen.
kang disampekake marang Hosoropolo, kanggone Ingsoen.
Sedulor Ingsoen kang bebarengan mreksani, ugo bebarengan mirengake opo kang dadi ngendikane Ingsoen. Ugo Hosoropolo tansah maringi pangelingan, marang kahuripane Ingsoen. Dungo: Sedulor Ingsoen kang papat, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang tansah mirengake opo kang dadi, pendjalukhe Ingsoen. Welas asiho siro kabeh marang Ingsoen, soko kuwasane Ingsoen kang diparengake Gusti kang moho sutji.
kang disampekake marang Hodjorolo, kanggone Ingsoen.
Ingsoen biso ngutjolake sukmane Ingsoen, soko ragane Ingsoen tanpo kasengsaran. Sukmane Ingsoen bali marang bumi sentosane Gusti, kang ditunggu sedulor Ingsoen Hodjorolo, kang nunggu, djagate rosoning Ingsoen. Bandjor teko djagate sukmo, lan djagate sukmo Ingsoen terusake marang djagate pikiran. Bandjor djagate pikiran, Ingsoen terusake marang djagate pangomongan, jo kuwi mati. Dungo: Ingsoen benih kang moho sutji, kang dadi tjiptakhaning Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho kuwoso kang kuwoso, ngutjolake sukmane Ingsoen soko ragane Ingsoen tanpo kasengsaran. Lan Ingsoen kang kuwoso ngumpolake, sedulor papat marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko Gusti.
Jo Gusti kang moho sentoso.( diwotjo kapeng 33.)
Bandjor sakteruse, motjo dungo kanggo nyuwon pandjang umor marang Gusti kang moho witjaksono, supoyo opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, biso kaleksanan, amergo welas asihe Gusti.
Wojo bosoto.( diwotjo kapeng 100.)
ing tanggal 1 hosoro, kanggone kang ora biso mahos.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi Gusti engkang moho kuwoso, pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso.Sirno bebayan soko raganing. ****** (sebuten djenenge.)
Ugo sirno kesalahaning. ****** (sebuten djenenge.)
Marang sedulure. ****** kang papat.
Slamet marang kuwasaning. ****** (sebuten djenenge.)
Budi sempurno marang udjute. ****** (sebuten djenenge.)
kang moho, sutji. Soko kuwasaning Gusti. (diwotjo kapeng 7.)
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo manungso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng ukuman, lan pangaksumo, dumateng djalmo manungso engkang mboten mirengake menopo sabdhonipon pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, bileh ing dinten hosoro sak muniko, kito sedoyo saget sesarengan mudji asmonipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, bileh pandjenengan tansah maringi wiludjeng, ugi keslametan, kagem kito sedoyo, ngantos sak meniko. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, ugi pandjenengan kang moho mreksani, dumateng kaperluan kito sedoyo, ing dinten sak meniko. Pandjenengan djagi kawulo sedoyo Gusti, supados kito sedoyo saget mlampah slamet, sangkeng kuwoso pandjenengan: Nuwon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen.
Diwotjo ing wayah tanggal 1 hosoro, karo mbuwak
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Sirno bebayan sangking raganing Ingsoen, ugi sirno kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet marang kuwasaning Ingsoen, budi sempurno marang kahananing Ingsoen, kang moho sutji. Soko kuwasaning Gusti.
Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan marang asal – usule Ingsoen. Ugo marang asal – usule sedulor papat, kang tansah momong Ingsoen ono ing bumi mulyo kene. Ingsoen sumpah marang benihe Ingsoen kang moho sutji, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat. Kang metu bebarengan soko dalan kang sempit soko kuwasane Gusti. Bandjor sedulor Ingsoen kang papat, kang metu bebarengan sempurno, utjol soko ragane Ingsoen. Naliko umure Ingsoen ngantjek selapan ndino. Amergo kuwi Ingsoen kudu nduweni pangelingan marang udjute Ingsoen, welas asih, lan angkoro murko, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat.
papat limo pantjer jo Ingsoen iki. Siro kang diutos Gusti ndjogo kahuripane Ingsoen, rino klawan wengi, tekoho ing dino iki. Slamet marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, soko kersane Gusti kang moho sutji. (Bandjor terusake mahos dungo: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. 250.)
Ingsoen kang nyaksekake marang asal – usule Ingsoen kang moho sutji. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti kang moho sentoso. Siro: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang mangku rasane Ingsoen. Ugo siro kabeh kang mangku, tjahyo kahuripane Ingsoen kang moho sutji kanggo sak mbendinane. Turutono marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, supoyo tjahyo kahuripane Ingsoen, biso bali sempurno, marang udjute Ingsoen kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, pareng kasempurnan marang udjute Ingsoen, ugi marang udjute sedulor papat kang momong Ingsoen. Slametake Ingsoen sangkeng bebayan menopo kemawon, supados Ingsoen saget mlampah slamet, mboten wonten alangan setunggal menopo, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo.
Kanggone nyuwon pangaksumo marang Gusti, diwotjo yen
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan, engkang moho pangaksumo. Gusti dalem nyuwon pangaksumo pandjenengan, bileh dalem kagungan kalepatan. Slametaken dalem, sangkeng bebayan setan, supados dalem saget mlampah sahe sangkeng dalan pandjenengan. Paringono keslametan dumateng bopo lan ibu kawulo. Ugi paringono keslametan dumateng sederek, kawulo. Ugi dumateng kawulo engkang kagungan kalepatan. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho mulyo, engkang pareng kanugrahan dumateng kawulo.
marang Djoborolo, kanggone bongoso Djowo.
Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, kahuripane siro. Angkaten tangan siro, bandjor wenehake ono ing widjar siro. Lan watjanen dungo iki, kasengsaran kang ono ing ragane siro bakal sirno: Gusti kang moho kuwoso, kang ngutjolake kasengsarane Ingsoen rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, kang mbikak dalanipon redjeki, kagem kahuripan Ingsoen.
Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, bathineng siro, ugo pikirane siro ora karu – karuan. Watjanen dungo iki, pikiran lan roso siro kang ora karu – karuan, bakal sirno: Gusti kang moho gesang, kang pareng tjahyo kahuripanipon Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng kekuatan dumateng sedoyo isinipon ragane Ingsoen.
Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan ing bebayan. Watjanen dungo iki, lan bebayan opo wahe kang katon, utowo kang ora katon, bakal sirno: Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang moho nyoto, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kahuripanipon Ingsoen.
marang Mokoholo, kanggone bongoso Djowo.
Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan, kang ora tentrem. Ugo ati siro tansah nduweni roso angkoro murko. Semono ugo ati siro tansah bingung, ora mangerteni marang opo kang dadi kekarepane siro. Watjanen dungo iki karo semedi ono ing panggenan kang sepi. Opo wahe kang dadi kasengsarane siro, bakal sirno: Gusti engkang moho sutji, engkang pareng kasutjian dumateng kahuripane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, engkang tansah maringi kamulyan dumateng kahuripane Ingsoen, engkang dados kaperluan Ingsoen, sak mbendinane.
Ugo siro kapengen mreksani marang kahuripan, kang manggon ingatine djalmo manungso. Watjanen dungo iki sak okehe, ono ing panggenan kang sepi: Gustikang moho kuwoso, kang pareng kamulyan ono ing mripate Ingsoen.
Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kapengen nduweni, katentreman kanggone kahuripane siro. Ugo siro pengendi djogo sedulor papat kang asmone. Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi. Watjanen dungo iki ono ing mburi palawangan ngarep omah, ing wayah djam rolas mbengi: Gusti
marang Hosoropolo, kanggone bongoso Djowo.
Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni pendjalok marang Gusti. Utowo djalmo manungso kuwi nggawe susahing siro. Watjanen dungo iki sak okehe, pitong mbengi lawase ing wayah djam wolu mbengi. Siro bakal nerimo opo kang dadi, pendjalukhe siro: Gusti kang moho kuwoso, kang ngabulake kekarepane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng menopo, kang Ingsoen suwon.
Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni anak kang pikirane rodo kethol, siro odjo bingong. Ndjukokho banyu sak gelas, lan dunganono bandjor diombekake. Anangeng yen botjah kuwi uwes biso motjo, kongkonen botjah kuwi motjo dungo iki, botjah kuwi bakal bali sempurno: Gusti engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, kang kuwoso nyirnakake bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon, anak kawulo. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan.
Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen siro nduweni panyuwon marang Gusti. Opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi, lan mirengake opo kang dadi panyuwune siro. Angger siro kuwi pertjoyo marang Gusti kang moho sutji,
moho sentoso, kang pareng, Ingsoen yuswo kang pandjang.
marang Hodjorolo, kanggone bongoso Djowo.
Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen ing kesusahan opo wahe. Siro odjo nduweni ati kang bingong, kanggo ngadepi, opo kang dadi, susahing siro. Watjanen dungo iki, lan nenuwon marang Gusti, bebayan kuwi bakal sirno: Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo.
Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen djalmo manungso, nggawe olo marang siro. Siro ora perlu wedi, senadjan kuwi olone manungso, utowo olone setan. Mahoso dungo iki, bebayan opo wahe bakal bali marang uwong kang nggawe olone siro: Gusti kang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang nyempitake sedanten urusan engkang ndamel sengsarane Ingsoen.
Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kelangan opo wahe, siro odjo bingong. Watjanen dungo iki sak okehe, barang siro kang ilang bakal bali: Gusti kang moho sutji, ugi pandjenengan Gusti, kang mbalekake menopo kang Ingsoen suwon.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo, manungso, engkang wonten ing djagat meniko. Gusti engkang moho kuwoso. Sangkeng ngarso pandjenengan, Ingsoen sutjekake rogo, engkang sampon pandjenengan pisah deneng sukmo. Kang bali wonten ing ngarsanipon pandjenengan, kagem kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Pandjenengan sirnakake bebayane rogo, sangkeng kuwoso pandjenengan ing dinten sak meniko. Slamet sentoso sangkeng kuwoso pandjenengan. ( dungo iki diwotjo, kapeng 3. bandjor. djasate diadusi nganggo kembang werno limo.)
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso wonten ing djagat meniko. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Ing dinten sak meniko, kawulo nyaksekake dumateng udjuting rogo kang sampon pandjenengan pisahake deneng sukmo, bali sempurno marang kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Sedulor papat engkang manggen, wonten ing ngadjeng, ugi engkang manggen wonten ing wingkeng. Sarto engkang wonten,
ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Gusti engkang moho pangaksumo. Kawulo nyuwon, pangaksumo dumateng pandjenengan, ing dinten sak meniko. Kagem sukmo kang moho sutji kang kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Pandjenengan paringi pangaksumo, ugi panggenan engkang sahe wonten ngarso pandjenengan. Paringono katentreman dumateng keluarginipon engkang dipon tinggalaken, engkang sak meniko taseh gesang. Supados piyambakipon meniko, saget mirengaken, menopo engkang dados panyuwon pandjenengan. Gusti engkang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo. Among pandjenengan panutanipon kawulo, kang mekso ukom kagem djalmo manungso, kondor wonten ing kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon: Nuwon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti mahos dungo.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ing dinten sak muniko, pandjenengan saget mreksani lan nyaksekaken, menopo engkang dados kaperluan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ngantos sak muniko, pandjenengan tansah maringi redjeki. Lan keslametan dumateng kawulo sedoyo, ngantos sak muniko. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo sedoyo, engkang wonten ing mriki. Supados bebayan engkang tansah anggudo kawulo, rino klawan wengi, sageto sirno sangkeng kuwoso pandjenengan, kagem sak lawasipon. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, wonten ing djagat muniko. Sembah nuwon sanget, kawulo atoraken dumateng pandjenengan ing dinten sak muniko. Pandjenengan tebehaken sedoyo bebayan, engkang katon ugi bebayan, engkang mboten katingal. Engkang tansah ndamel susahipon kahuripan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang pandjenengan utos ndjagi kahuripan kito sedoyo, wonten ing bumi mulyo muniko. Sembah nuwon kawulo atoraken dumateng pandjenengan, Gusti. Moho kuwoso kawulo atoraken dumateng pandjenengan: Nuwon.
Wedjangan dungo kanggoning Ingsoen, kang uwes sedoh.
Bali marang kahananing Gusti, kang moho sutji.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Gusti engkang welas lan moho sentoso. Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan, ugi dumateng Ingsoen engkang taseh kagungan kalepatan dumateng pandjenengan. Ingsoen engkang tansah nglalekaken dumateng asal lan usolipon Ingsoen, ugi dumateng kadegdajanipon Ingsoen engkang sampon pandjenengan parengaken. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono wonten ing djagat meniko. Ingsoen nyuwon pangaksumo pandjenengan, kagem nebusi sengkalane Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing bumi sentosanipon pandjenengan, supados sukmanipon Ingsoen meniko saget angsal panggenan engkang sahe ing ngarso pandjenengan. Ugi dumateng keluarginipon engkang taseh gesang mboten nandang kasengsaran amergi dusanipon Ingsoen. Ingsoen engkang tansah mbantah menopo engkang dados ngendikan pandjenengan, ugo dumateng sedulor Ingsoen engkang sekawan, engkang pandjenengan utos ndjagi Ingsoen wonten ing bumi mulyo wahunipon. Dothogoboso
rosogokodhonohoto. Gusti engkang moho kuwoso, jo Gusti engkang perlu disembah rino lan wengi. Pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen engkang sampon sedoh, supados mboten dados susahipon keturunane Ingsoen engkang sak meniko taseh gesang. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, ugi sirno kesalahanipon Ingsoen, dumateng pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo. 3x.
Ingsoen sempurnakaken udjute Ingsoen kang moho sutji, kondor sempurno wonten ing ngarsonipon pandjenengan, sentoso kagem sak lawase, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, sembah nuwon sanget Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan, engkang kuwoso pareng pangaksumo ugi ukuman dumateng djalmo manungso, engkang mboten mirengake menopo engkang dados ngendikan nipon pandjenengan, amergi djalmo manungso meniko kesupen dumateng pandjenengan. Bileh pandjenengan meniko engkang kuwoso, wonten ing djagat meniko, ugi engkang kuwoso pareng pangaksumo sarto ukuman, dumateng djalmo manungso engkang mboten, mirengake menopo dawohipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan. Ing dinten sak muniko: Nuwon.
mahos dungo pangaksumo ono ing keramatan.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso wonten ing djagat meniko. 7x. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso pareng pangaksumo wonten ing djagat meniko. 7x. Pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso pareng pangaksumo dumateng sukmanipon. ****** engkang sampon kondor wonten ing ngarsonipon pandjenengan. Paringono pangaksumo ugi panggenan engkang sahe kagem sukmo engkang moho sutji, engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso mreksani menopo engkang dados kaperluanipon kawulo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang pareng pangaksumo.
Diwotjo yen Ingsoen arep ados kramas.
Niat Ingsoen ados kramas, kanggo ngresikhi ragane Ingsoen soko, bebayan setan. Kang tansah nggudo kahuripane Ingsoen rino klawan wengi. Sirno bebayan kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirno sengkalane Ingsoen. Kang tansah nutupi tjahyoning Ingsoen kang moho sutji. Slamet marang kahuripane Ingsoen, soko kuwasane Gusti, kang mbalekake sengkolone rogo.
Niat Ingsoen poso kanggo ngresikhi isine rogo, amergo sengkalane Ingsoen kang tekane soko gudane setan. Slamet marang lakune posone Ingsoen, ugo slamet marang sak isine ragane Ingsoen. Soko kuwasane Gusti, kang moho waspodo.
Sampon pandjenengan tilar, kahuripanipon djalmo manungso meniko amergi dusanipon poro leluhure. Gusti engkang moho kuwoso.3x
Pandjenengan paringi kasempurnan, dumateng kahuripanipon djalmo manungso meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng djalmo manungso meniko. Engkang pandjenengan paringi kasempurnan. Gusti engkang moho kuwoso.3x
Engkang ngabulaken menopo engkang dados panyuwon kawulo: Nuwon.
Kang mbobot pitong sasi. Kang perlu diadusi.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ing dinten sak muniko. Bileh udjuting djabang bayi, engkang taseh manggen wonten ing bumi sutjinipon ibu muniko. Sampon sempurno, amergi kuwoso pandjenengan. Sirno bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon bopo lan ibuning djabang bayi. Ugi dumateng djabang bayi engkang taseh sutji. Sirno bebayan. Sirno bebayan. Sirno bebayan. Soko sengkalane setan kang olo. Slamet sempurno marang udjuting djabang bayi. Sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, kagem sak lawase.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo.
Kanggo ngusir sengkalaning djalmo manungso, kang perlu diadusi.
Nganggo kembang miturot neptu dino lan pasarane kelahiran.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng pangaksumo dumateng
kang moho sutji, ugo kang moho sentoso. Nyuwon pangestu slamet Gusti, nyuwon sentoso slamet dumateng pandjenengan. Ugi dumateng raganipon. ****** (disebut djenenge kang diadusi.) kagem sak lawase sangkeng kuwoso pandjenengan.
kang momong Ingsoen. Ugo kang pareng keslametan
naliko Ingsoen, iseh manggon ing bumi Sutji.
Wedjangan kanggo mangerteni marang dununge tanggal 1 hosoro,
kanggoning bongoso Djowo. Kang iseh durong mangerteni marang
Poro bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang dipon sebot hosoro muniko: artinipon dinten pangleburing duso, miturot bohoso ngawi gaib. engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi
Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang pareng hokosoro
Djowo bohoso ngawi. Kanggoning bongoso Djowo.
djowo ngawi gaib. Kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo,
Wedjanganing Djoborolo kanggo nyuwon pangestuning Gusti.
Gusti engkang welas asih. Gusti engkang moho waspodo.
Nyaksekake lelampahing Ingsoen. Ugi Gusti engkang moho
waspodo, pareng keslametan dumateng Ingsoen.
Gusti engkang welas asih. Ugi Gusti engkang pareng keslametan.
kang uwes sedoh, bali marang kahananing Gusti.
Gusti engkang moho kuwoso, mreksani kedadian
kang moho nyoto. Soko kuwasaning Gusti, siro teko.
Supoyo Ingsoen biso oleh wisikhaning Gusti.
Wedjanganing Mokoholo kanggo nyuwon pangestuning Gusti.
Mahos dungo, supoyo Ingsoen biso bebarengan marang sedulor
ngabulake, menopo engkang Ingsoen suwon. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng keslametan dumateng udjuting Ingsoen. Ugi dumateng sedulor papat, engkang momong Ingsoen.
Gusti engkang pareng keslametan, dumateng udjuting Ingsoen, engkang moho sutji:
Gusti engkang moho sentoso, ugi Gusti engkang mboten katingal udjutipon.
Bohoso ngawi iki biso digunakake kanggo keperluan opo wahe.
Gusti engkang moho pangaksumo.3x Engkang kuwoso pareng kasempurnan, marang udjuting Ingsoen, kang moho sutji.
Gusti engkang moho mreksani.3x Ingsoen nglebur marang kesalahaning Ingsoen. Ugo marang dusaning Ingsoen, kang tansah anggawe sengsaraning kahuripaning Ingsoen, rino klawan wengi. Gusti engkang moho pangaksumo. Pandjenengan sirnakake bebayan kahuripanipon Ingsoen. Supados kahuripan Ingsoen meniko, saget sempurno. Amergi kuwasanipon pandjenengan, kagem sak lawase.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono.3x
Pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko. Supados kawulo saget mlampah slamet, wonten ing dalanipon pandjenengan, kagem sak lawasipon. Duh, Gusti, engkang moho kuwoso. Among dumateng pandjenengan, kawulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo. Sangkeng gudanipon setan engkang tjeloko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng kasempurnan dumateng kahuripanipon Ingsoen, wonten ing bumi mulyo meniko, ugi ing bumi sentoso mangkenipon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggoning Ingsoen.
Mahos dungo pangaksumo, yen Ingsoen durong biso nglakokake
sesadjen, utowo Ingsoen lagi ono ing paran.
Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo. Sirnakake bebayan, kang ono ing raganing Ingsoen. Ugo sirnakake kabeh kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan Gusti, ugi slamet dumateng kahananipon Ingsoen, engkang sedjati, kagem sak lawase.7x.
< Djoborolo: 1 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. < Djoborolo: 2 > Among Gusti, engkang kuwoso nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. < Djoborolo: 3 > Supoyo bongoso Djowo biso maringi pangerten, marang bongoso Djowo, kang ono ing djagat iki. Lan nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso, nganggo bohoso ngawi. < Djoborolo: 4 > Gusti uwes maringi sumpah, marang bongoso Djowo. Sarto djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso biso mangerteni marang kuwasane Gusti. < Djoborolo: 5 > Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo, sarto djalmo manungso liyane kang nglalekake marang peparingane Gusti. < Djoborolo: 6 > Tali kahuripane bongoso Djowo, kang manggon ono ing ngarep lan mburine bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. < Djoborolo: 7 > Amergo kuwi uripeng bongoso Djowo, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake tjeloko kang gede. Lan bohoso djowo kang dadi peparingane Gusti, bakal disuwon Gusti, bali. < Djoborolo: 8 > Bongoso djowo kang ngrungokake, opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang disuwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang ora katon udjute. Anangeng yen bongoso Djowo pertjoyo marang Gusti, bakal ndeleng pangutjapane. < Djoborolo: 9 > Gusti engkang pareng pangaksumo, dumateng djalmo manungso. Lan Gusti sedjatine arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso, kang uwes sedoh. < Djoborolo: 10 > Gusti ngutos Djoborolo, kanggo maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmone, Gusti kang moho kuwoso. < Mokoholo: 11 > Bongoso djowo kang mbantah marang peparingane Gusti, bakal ora biso nemokake asal – usule kang sedjati. Yen bongoso Djowo ora mangerteni marang asmone Gusti.
< Mokoholo: 12 > Wekasan kang uwes tak omongake marang Djoborolo, kang nules ukume bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo biso melu marang dalane Gusti. Lan nyebut: moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kahuripan kawulo. < Mokoholo: 13 > Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo: 14 > Gusti engkang moho kuwoso. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno. Bali dumateng udjutipon wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake kawulo ing dalu meniko, sirnakake bebayan engkang tansah anggudo kawulo. Slamet sangkeng kuwoso pandjenengan. < Mokoholo: 15 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Kawulo nyebot asmonipon pandjenengan, engkang tansah ngabulake. Menopo engkang dados panyuwon kawulo. < Mokoholo: 16 > Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso. Pareng gesang lan sedohnipon kawulo. Kawulo sumpah dumateng Djoborolo, engkang dados utusanipon pandjenengan, engkang pareng warto dumateng bongoso Djowo. < Mokoholo: 17 > Moho kuwoso Gusti, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, maringi kahuripan dumateng kawulo. < Mokoholo: 18 > Gusti engkang moho kuwoso. Sampon pandjenengan wedalaken sikso pandjenengan, dumateng kawulo bongoso Djowo. Kawulo engkang tansah kagungan pangelingan dumateng sumpahipon, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, sampon pandjenengan tilar kahuripan kawulo. < Mokoholo: 19 > Gusti engkang pareng witjaksono, engkang tansah maringi warto engkang sahe, dumateng kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo: 20 > Gusti engkang kagungan witjaksono, engkang ageng. Engkang pandjenengan parengaken dumateng
engkang dipon parengaken Gusti, dumateng bongoso Djowo, engkang dereng mangertos dumateng kuwasanipon Gusti. Bongoso djowo engkang tansah mbantah dumateng kuwasanipon Gusti, bakal keno siksane Gusti.
< Hosoropolo: 22 > Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. < Hosoropolo: 23 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. < Hosoropolo: 24 > Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. < Hosoropolo: 25 > Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute bongoso Djowo, kang moho sutji, ono ing bumi mulyo. Awet bongoso Djowo, bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. < Hosoropolo: 26 > Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. < Hosoropolo: 27 > Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. < Hosoropolo: 28 > Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso, lan moho witjaksono. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi, sangkeng bebayan setan engkang tjeloko. < Hosoropolo: 29 > Gusti engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. < Hosoropolo: 30> Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe olo marang ukumane Gusti.
< Hodjorolo: 31 > Wojo Dothogoboso, Wojo Djoborolo, Wojo Mokoholo, Wojo Hosoropolo, Wojo Hodjorolo. Odjo nglalekake marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. < Hodjorolo: 32 > Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. < Hodjorolo: 33 > Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. < Hodjorolo: 34 > Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. < Hodjorolo: 35 > Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. < Hodjorolo: 36 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. < Hodjorolo: .37 > Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. < Hodjorolo: 38 > Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. < Hodjorolo: 39 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. < Hodjorolo: 40 > Gusti engkang moho kuwoso. Pandjenengan utjolake tali kasengsarane bongoso Djowo. Supados kawulo bongoso Djowo mboten nandang kasengsaran, amergi dusanipon leluhure kawulo bongoso Djowo.
Djoborolo: 1. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono pangaksumone. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng
Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra,
BEN ORA DADI WONG JOWO SING RA JAWANI TAPI BEN DADI WONG JOWO SING JAWANI
November 20, 2010 – 1:17 am sapa sing duwe mata kudune ndeleng . sapa nduwe kuping kudune ngrungokake. tetanduran sing apik dimangerteni saka wohe.
wong jawa cilaka merga lali marang jati dirine. golek sesembahan marang kabudayan liyan. ora seneng kenal jatidirine dewe. mula yen wahyu dialihake marang bangsa hasarala. aja pada cecingkrangan. wong jowo sing gelem percoyo marang welas asih bakal slamet. sak liyane bakal tumpes
October 21, 2010 – 2:33 am mas matur nuwun tulisanipun,kulo nembih bukak blog jenengn. kulo saget belajar katah, lan ngetenii sing pedot, wong
Kutha Tanjung Pinang iku salah siji kutha sekaligus minangka kutha krajan saka Provinsi Kapuloan Riau, Indonésia. Dumunung ing koordinat 0º5' Lintang Lor; 104º27' Bujur Wétan. kutha iki nduwèni pesona narik kawigatèn kanthi manéka warna kultur budaya suku saka amèh kabèh suku bangsa ing Indonésia mlebu ing kutha iki, nganggo basa Melayu sing isih kagolong klasik, lan rada unik keprunguné nanging nduwèni daya tarik. Kutha iki nduwèni akèh area wisata kayadéné Pulo Penyengat sing leté mung watara 2 mil saka plabuhan segara Tanjung Pinang, pasisir Trikora kanthi pasir putihé kurang luwih 65 km saka kutha lan pasisir Cermin ing punjer kutha. Tanjung Pinang ditingkataké statusé dadi kutha miturut UU Nomor 5 Taun 2001 tanggal 21 Juni 2001.
Ana kutha cilik sing leté kurang luwih 24 km saka kutha iki sing jenengé Kota Kijang.
Plabuhan segara Tanjung Pinang (plabuhan Sri Bintan Pura) nduwèni kapal-kapal jinis feri lan feri cepet klebu uga speedboat kanggo aksès domestik menyang pulo
Kutha Tanjungpinang dipimpin déning walikutha, sing wektu iki dijabat déning Suryatati A.Manan (periode 2007-2012). Wewengkon Kutha Tanjungpinang sabanjuré dipérang manèh dadi 4 kacamatan lan 18 kalurahan.
Pulo Kundur • Pulo Buru, Karimun • Pulo Papan, Karimun • Pulo Parit
Delenga uga: Pratélaning propinsi ing Indonésia • Pratélaning kabupatèn lan kutha ing Indonésia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 10 Maret 2016.
udharati, ing tembe ana maulana, pan cucu rasul jatine, alunga mring tanah
jawa, nggawa ecis punika, kinarya dhuwung puniku, dadi
Assalamu’alaikum Wr. Wb Ingkang kinurmatan Bapak saha Ibu Guru SMA ……………………………………… Ingkang kinurmatan staf saha
nuwun, panyuwunipun ampilan arta waragad pangusungipun rêca saking dhusun Gupala dhatêng sêtsiyunsêtatsiyun. Srowot f 50, punika dèrèng wragadipun sêpur saking Srowot dumugi Purwasari, saha saking Purwasari dumugi Sriwadari. Kagungan dalêm arta sadhiyan ganjaran tiyang ingkang manggih barang kina, sapunika kantun antawisipun f 170, nyuwun cumadhong dhawuh dalêm.
umure, allahuma katelayar, ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun,
niat ingsun matek aji segoro inti cahyo
cahyo jagat kemrubyung ngarekso jagad alit
♦ 1 Comment	Punika Serat Sapala Kawujudanipun Saperangan Ringgit Madya ing Surakarta
Gandarwa RAJA KARAWU. Narendra ing Parswasta, sumitranipun Prabu Kusumawicitra. Kawujudanipun: Dedeg ageng inggil kados Bima, praupan gusen kados Dasamuka, mawi topong
rikma gimbal dumugi wadidang, mawi acecawet kampuh poleng, tanpa pancanaka. Punika ringgit Madya Yasan MN IV.
Prabu RAJA SINDULA. Narendra ing Mendangkamulan, ramanipun Prabu Dewatacengkar. Kawujudanipun : Dedeg ageng inggil kados Suyudana wanda Jaka, mawi mekutha, jenggot wok, ngore tiga tumumpang pundak. Mawi sampir, rampekan clana cekak, ngagem gamparan/cripu. Punika ringgit Madya ingkang Yasan MN IV.
Harya BANDUNG. Putra ing Pengging, atmaja Raden Darmamaya satriya ing Salembi. Kawujudanipun: Dedeg ageng inggil kados Bratasena, jamang sinom, mawi gruda dhara, ngore dumugi wadidang, rampekan clana cekak tanpa keris, punika ingkang gembleng, punika ringgit Madya ingkang Yasan MN IV. Ingkang badan cemeng jamang bathukan, mawi sampir, ngore tiga tumumpang pundhak, rampek kerisan. Punika Ringgit Madya ingkang Trunadipan.
Harya ANTAWIRYA. Senapati Ngastina jaman Prabu Gendrayana, wayahdalem Patih Danurwenda. Kawujudanipun: meh sami Bandhung ingkang cemeng, kaot boten grudhan, boten sampir, saha jamang sinom, awak gembleng. Punika ringgit Madya ingkang Trunadipan.
Raden BRAJASENA, Senapati Ngastina putra Raden Gathutkaca. Kawujudanipun kados Bratasena, mawi jamang sinom, sumping panjang, boten mawi kuku, rampekan. Punika ringgit Madya Klatenan, yasan Ki Harjasutikna.
Prabu BIMASENDRA. Ratu Trajutrisna anak turunipun Prabu Bomanarakasura. Wontenipun nalika lampahan Jayabaya Rabi, badhe ngayunaken Dewi Sara. Kawujudanipun : Dedeg sami kaliyan Danaraja, mawi topong, sumping panjang gajah ngoling tumumpang pundhak. Praupan gagah kados Gathutkaca, rampek clana panjang. Punika ringgit Madya ingkang Trunadipan.
Prabu BAJRAPATI. Sentana Ngastina, turunipun Gathutkaca. Kawujudanipun : kados Gathutkaca wanda Guntur, tanpa praba, ngore tiga tumumpang pundhak, rampekan clana panjang. Punika ringgit Trunadipan.
Prabu WIRASENA. Narendra Tunggulmalaya, wayahipun Raden Gathutkaca. Kawujudanipun : Kados Gathutkaca tanpa praba, grudhan ageng, sumping gajahngoling. Mawi kalung ulur, rampek clana panjang. Punika ringgit Yasan MN IV.
Harya SANJATA. Senapati ing Yawastina. Kawujudanipun : kados Antasena Sala, rampek clana panjang. Kalung penanggalan. Ringgit Yasan MN IV.
Harya KALANTAKA. Senapati Yawastina, kadangipun Harya Sanjata. Kawujudanipun : kados Antasena Sala, ngore bundhel kados Patih Udawa. Rampek clana panjang, kalung penanggalan.Ringgit Yasan MN IV.
Adipati HARYA TENGGER. Pepatihipun Prabu Dewatacengkar. Kawujudanipun : Kados Duryudana, mawi ngore Udawa, jenggot wok, boten praban. Klamben teni lengen panjang, rampek clana panjang. Ringgit Yasan MN IV.
Patih SUTIKNA. Putranipun Harya Dwara ing Ngastina, sumulih kalenggahan Patih. Kawujudanipun : kados Gandamana mawi ngore setunggal tumumpang pundhak, rampekan clana panjang. Ringgit yasan MN IV.
Harya MAODARA, rayinipun Prabu Gajahsinga, benjang teluk dados sentananipun Prabu Jayabaya. Wujudipun kados Jayadrata tanpa praba, mawi ngore bodhol tiga, rampekan.
Prabu BUMIPALA. Putranipun Prabu Sariwahana ing Yawastina, lenggah wonten ing negari Trajutrisna. Kawujudanipun: kados Raden Krepa, nanging mawi ngore bodhol tiga. Kalung ulur, rampekan jangkep clana panjang. Praupanipun pinulas prada. Ringgit Yasan MN IV.
Prabu JAYAPURUSA. Inggih Prabu Jayabaya duk rikala dereng angelun praja Yawastina. Kawujudanipun: kados Harjuna nanging mawi gelung keling. Sandhangan prabot komplit mawi sampir, rampekan clana panjang. Punika ringgit Yasan MN IV.
Prabu JAYABAYA. Kawujudanipun: kados Rama ngore tanpa praban, sampir, rampekan clana panjang. Ringgit Madya Trunadipan.
Prabu SARIWAHANA. Kawujudanipun: kados Prabu Jayabaya ing nginggil, ananging kaot sumpingipun gajah ngoling, tinutupan rambut ngore abimanyu, tur sepaton. Dene praupanipun radi nglangak kados Kresna wanda Rondhon. Ringgit Madya Kasunanan.
Prabu PANCADRIYA, narpati ing Pengging. Kawujudanipun: Kados Kresna mawi ngore tiga, tanpa praban, rampek clana panjang. Ringgit Madya Trunadipan.
Prabu GENDRAYANA, narpati ing Ngastina. Kawujudanipun: Kados Bambang Sekutrem, mawi rampek, gelungipun buntet. Ringgit Madya yasan MN IV.
Prabu JAYALENGKARA, narpati Medangkamulan pungkasan. Kawujudanipun: Kados Prabu Yudhistira. Mawi sampir, grudhan alit, rampekan cara satriya. Ringgit Madya yasan MN IV.
Prabu YUDAYANA. Narpati ing Ngastina. Kawujudanipun: Kados Prabu Pandhu Praban, nanging rampekan. Punika ringgit wekasan ingkang Praban, wonten ing kothak Madya Kasunanan.
Prabu JAYA HAMIJAYA. Wujud kados Rama makuthan, sumping panjang boten ngore, boten praban.
Prabu ARIDHARMA. Inggih Anglingdharma. Wujudipun kados Parikesit Makuthan, ngore tumumpang pundhak, sumping gajaholing, mawi sampir, rampekan clana panjang. Jamang sinom, praupan pinulas prada. Punika ringgit Madya Yasan MN IV.
Prabu ASTRADHARMA. Pambarep Yawastina, seda dening Prabu Jayabaya. Kawujudanipun meh sami kaliyan Aridharma, kaotipun tanpa ngore. Punika Yasan MN IV.
Prabu KUSUMAWICITRA, inggih Prabu AJI PAMASA. Kawujudanipun: kados Rama, luruhipun sanget, mawi ngore Udawa, rampek clana panjang, praupan prada. Yasan MN IV.
Prabu YUDAYAKA, inggih SUDARSANA. Kawujudanipun: kados Rama, ngore abimanyu, jamang bathukan pulas rai prada, sampir. Punika Yasan MN IV.
Prabu GANDAKUSUMA. Putranipun Prabu Anglingkusuma. Kawujudanipun: Kados Parikesit Ratu, nanging sandhanganipun irah-irahan topong karna. Dodot rampek, praupan prada. Yasan MN IV.
Raden JAYA AMIJAYA, inggih Harya JAYAJAYA, putra Prabu Jayabaya. Wujud kados Harya Prabu rampek. Punika Ringgit Madya Sala, koleksi Museum Wayang Ngayoja.
Raden ANGLINGDHARMA, wujudipun kados Puntadewa Nom, sumping gajaholing, jamang sinom mawi kalung ulur. Ringgit Yasan MN IV.
Raden SUDARSANA. Wujud kados bambang Wijanarka, rampek. Ringgit Yasan MN IV.
Raden GENDRAYANA. Wujud kados Bambang Irawan, rampek. Ringgit Yasan MN IV.
Raden GANDAKUSUMA, wayah Prabu Anglingdharma. Wujud Kados Parikesit Nom, rambutipun ginulung minggah tumumpang pundhak kados tiyang beksan Golek mawi gelung gondhel, kalung ulur, rampekan. Yasan MN IV.
jenggot kretepan setunggal kados Yamawidura, rampek clana panjang. Punika ringgit Madya Surakarta, tedhakan Kasunanan, koleksi Museum Wayang Ngayogya.
Raden JAKA KANDHUYU, ing benjang dados Prabu Jayalengkara. Kawujudanipun amung Bambangan Alit, luruh praupanipun, ngore kados Parikesit, sumping waderan, sandhangan kados tiyang dhusun (jarik suwelan) tanpa prabot. Ringgit Yasan MN IV.
Raden JAKA JUGULMUDHA, ing benjang dados patihipun Prabu Jayalengkara. Kawujudanipun kados Leksmana Mandrakumara, kaotipun menawi Leksmana punika ketingal pasemon bodho, menawi Jugulmudha pasemonipun gagah, esmu ladak. Tanpa brengos, praupan jambon. Prabot sami kaliyan pun Kandhuyu. Ringgit Yasan MN IV.
Empu PUYWA, saking tanah Jamurdwipa utawi India, suwita Prabu Jayabaya. Kawujudanipun kados Narayana, nanging rambut ingudhal kados Bargawa. Sampir, tanpa clana panjang. Ringgit Yasan MN IV.
Dewi JONGGRANG. Putri ing Prambanan. Kawujudanipun langkung ageng tinimbang Banowati, ngore gendhong, mawi oncen-oncen dugi dhadha. Praupanipun luruh. Punika yasan MN IV.
Kawujudan Denawa RATON SRAMBAHAN, ngore udhal, praupanipun kados Yamadipati. Pinulas sawo mateng, punika Ratu Buta Srambahan, kagem Raja Gandarwa. Yasan MN IV.
Denawa RATON SRAMBAHAN ingkang Trunadipan, mripat klekepan, ngore tiga, tanpa kalung, rampek tanpa keris, gusen kados Dasamuka, awak-rai sawo mateng.
Prabu BAKA inggih DARMAMOHA, wujudipun kados Prabu Karungkala, kaotipun mawi sinom. Punika ugi
Janma, gusen ngetingalaken untu sisih nginggil kados Kangsa. Awak rai pinulas sawo mateng, dhodhot Jangkahan. Punika Gandarwa Raja WRAHASPATI, yasan MN IV.
Gandarwa SRAMBAHAN, kangge pepatihipun, ugi klamben. Praupan sami kaliyan ingkang nginggil, amung mripat kalih. Rambutipun ginimbal kados Brahala, nanging dipun tatah gubahan, pinulas cemeng. Punika ringgit Madya yasan MN IV.
Prabu PALGUNA, rayinipun Resi Buddha ing Widarba. Wujud Ratu Denawa tropong Karna, ngore tiga, rai gajah. Punika Yasan MN IV.
Prabu MANGGAKALA, rayinipun Resi Buddha ugi. Wujud ratu denawa tropong Karna, ngore tiga, rai macan. Punika Yasan MN IV.
Prabu SUWELACALA, inggih SELACALA, narpati Mendangkamulan, wujud Dasamuka Topong Karna, mawi ngore ngudhal rikma tanpa praban. Tangan setunggal, rampekan tanpa keris. Punika Yasan MN IV.
Prabu DEWATACENGKAR, narpati Mendangkamulan. Wujud kados Kangsa mawi Tropong Karna, mbodhol rikma, klamben werni ijem, mripat Suluhan (Dhondhongan mawi tlapuk), punika ringgit Madya yasan swargi R. Harjasutikna, Jombor, Klaten.
Prabu SANCAYA, ratu Nusarukmi. Pejah nalika tandhing prabu KUSUMAWICITRA. Wujud Prabu Baladewa, ngore parikesit tanpa praba, rampek. Punika Yasan MN IV.
Patih JUGULMUDHA ing Medangkamulan. Kawujudan kados Jayadrata, ngore tiga, mawi sinom. Praupan jambon, tanpa praba, sumpingipun mawi oncen. Rampek clana panjang. Punika Yasan MN IV.
Ki BANDAWASA, Prajurit Prambanan ingkang mbedhat, dados begal. Wujudipun Kados Rajamala, kaot boten breset. Kalung slendhang kados Patih, namung jamang sinom. Sandhangan prasaja, jangkahan cothang kunca setunggal. Punika Yasan MN IV.
Prabu DORADRESANA. Narpati Banjarjunut, putra Prabu Sariwahana. Wujud kados Burisrawa dipun sandhangi mawi Topong, ngore tiga, jenggot wok. Kalung ulur, rampek clana panjang. Punika Yasan MN IV.
Prabu DIPANATA ing Salembi. Kados Basudewa mawi sumping gajahngoling, rampek mawi kalung ulur. Punika ringgit Trunadipan.
Prabu DANURWENDA ing Kertanegara. Kados Kresna nanging sinom, rambut gendhong, rampek clana panjang, praupan jambon. Punika ringgit Trunadipan.
Prabu ANGLINGKUSUMA, kados Parikesit nanging topong Karna, ngore abimanyu. Punika ringgit Trunadipan.
Raden PUTRAKA, putra Prabu Sariwahana. Wujud kados Bambang Sumantri mawi sumping gajahngoling, praupan jambon. Punika ringgit yasan MN IV.
Harya BATHIK MADRIM, pepatih ing Malawapati. Wujud kados Drestajumena ngore tiga, rampek mawi kalung ulur. Punika ringgit yasan MN IV.
Harya SASANA, wayah Dursasana. Wujudipun kados Dursasana nanging dedegipun namung alit, boten jenggot. Rampek kalung ulur. Punika ringgit Madya Mangkunegaran. Menawi ing Kasunanan lajeng kaewahan rupinipun dados bagus, awit kerep kangge perang kembang.
wonten SASRA WOK, nanging rampek, ngore tiga tanpa praba. Punika kangge srambahan Ratu Sabrang. Yasan MN IV.
wonten malih kados KARTAMARMA, nanging topong Karna, grodhan alit, ngore tiga klamben, jenggot wok. Praupan pinulas prada, punika kangge srambahan ugi. Yasan MN IV.
Prabu NGUSMANAJI inggih Prabu KUSUMAJI, narendra Bani Israel, gurunipun Prabu Ajisaka. Menawi boten kalentu punika inggih kawujudan, rupi kados Prabu Kresnadipayana, mawi ngore kados abimanyu. Sinungging praupan prada, mawi klambi lengen panjang tur sepaton. Punika mapan ing kothak Madya Yasan MN IV.
Prabu Jayabaya anggadhahi PANAKAWAN, wujud cebol. Praupan nglangak, rainipun kados tiyang, mripat kedhelen mawi brengos lemet. Sinandhangan topong kados sentana, mawi kalung ulur, rampekan. Punika dipun yasakaken kothak piyambak sami kaliyan Prabu Jayabaya.
Prabu RAJA TUNGU, kawujudan kados Boma Encik nanging ngore tiga, tanpa praba. Rampek clana panjang. Punika ringgit Trunadipan.
Kawujudan kados BOMA ENCIK jenggot wok, pogog ngore udhal, rampekan, praupan coklat. Dereng kadenangan.
Kawujudan kados BASUDEWA mawi serban, tanpa praba, rampek, mawi sampir. Dereng kadenangan.
Kawujudan kados Kakrasana rampek, punika Harya JATHAWIDHA.
Kawujudan kados Narayana rampek, rai gembleng, dereng kadenangan.
Kawujudan kados Pragota mawi tekes centhung, dipun sukani ngore. Punika Harya SUBALA, trah Dursasana.
Buta rai Macan, lanang-wadon, rambutgeni. Punika kangge perang kembang malihan Dewa.
Kados Narayana mawi gelung keling, jamangan. Tanpa ngore, mawi kalung ulur. Punika Bathik Madrim (?)
Kados Patih Dwara nanging kalung ulur, rampekan. Bokmanawi Patih Rajakandhi (Malawapati Nom).
Kados Drestajumena mawi ngore tiga, kalung penanggalan, rampek. Bokmanawi Patih Bathikmadrim ugi.
Wonten kados Parikesit Nom rampek, nanging rambutipun ngore setunggal ing pundhak. Praupan gembleng, jamang bathukan. Bokmanawi punika Raden Sariwahana.
Wonten ingkang kados Parikesit Nom wantah, grudha alit, rampekan. Putran?
Wonten ingkang kados Pancawala wantah, gelung bundhel, mawi rampekan clana cekak. Jaka Kaneraras utawi Kandhuyu?
Kados Sucitra nanging kalung slendhang, rampek, punika patih SUNJAYA ing Yawastina.
Kados Prabakusuma rampek, kalung ulur. Dereng kadenangan.
Sejatosipun taksih kathah ingkang dereng sinerat ing ngriki, awit cacahipun ringgit madya setunggal kothak punika dumugi 353 iji. Ewadene gandheng taksih winatesing seserepan, amung sakedhik ingkang nembe saged sinerat ing layang punika. Dene aliya saking punika, wonten katrangan-katrangan ingkang magayutan kaliyan Ringgit Madya punika, kados makaten:
Ing salebeting Ringgit Madya yasan MN IV punika wonten cak-cakan ingkang nyalawadi: dene salebeting ringgit Madya nanging ing simpingan tengen kok mawi kawewahan wujud Petruk Ratu, jamang sinom jenggot wok
Mangkunegaran panakawanipun sanes Semar, Gareng Petruk, ananging Badhos, Badhagos kaliyan Badhali, ki Capa kaliyan Capi.
Ing ringgit Madya yasan Kasunanan, sedaya jawatanipun mawi tropong Karna. Dene manawi ing ringgit Madya Yasan MN IV taksih sami kaliyan ringgit Purwa. Kajawi Bathara Bayu ingkang malih ngagem topong Karna.
Ringgit Madya MN IV, wujudipun ringgit kadewatan babon cengkokipun sami kaliyan kagungandalem ringgit Kyai Sebet.
Ing ringgit Madya punika, golongan danawa kabage kalih: ingkang danawa wantah sami kaliyan ringgit purwa, saking Santana dumugi Punggawanipun, dene ingkang danawa alus utawi Gandarwa punika racak sami praupan tiyang kados Yamadipati.
Ing ringgit Madya MN IV, miturut swargi R. Sutrisno wonten dhudhahan arupi naga raja gelung keling. Bok manawi punika kangge mujudaken Raden JAKA LINGLUNG putra Prabu Widayaka inggih Ajisaka.
Ringgit Madya Kasunanan punika wiwit cariyos saking Prabu Yudayana, wujud Rama mawi Praban. Dene ingkang Mangkunegaran miwiti kandha saking Gendrayana, dados Prabu Yudayana lan punggawa Ngastina kados Patih Janurwenda, Patih Dwara, lan sanesipun, sami boten wonten.
Wujud MAYANGKARA, manawi ing Kasunanan rupi Anoman tuwa, dedeg ageng inggil, tutukipun mingkem, mawi jenggot wok, untu papak, serbanan. Dene menawi wonten ing Ringgit Trunadipan, wujudipun taksih Anoman wantah, rambutipun sinungging klawu, dene kaotipun mawi sampir tur dedegipun ageng inggil.
Sanesipun ringgit Madya Kasunanan lan Mangkunegaran, wonten ringgit Madya ingkang sumebar ing bebrayan ageng, yasanipun sawargi Ki Harjasutikna, ing Gondangwinangun, Klaten. Cirinipun ugi rampekan, ananging benten wujudipun kaliyan yasan karaton, mila lajeng kathah ringgit ingkang nyele, mrogan enggal boten ndherek babonan kraton. Manawi anut kaliyan cara punika, lajeng wonten paraga kados Raden Brajasena anak Gathutkaca lan sanesipun, ingkang boten kawujudan ing ringgit Kyai Madya punapa dene Madya Kasunanan. Sedaya ringgit punika mawi tandha Garudha Mungkuripun rai methok kados Mangkara. Sak surudipun Ki Harjasutikna, lajeng sami boten kalacak icalipun, sumebar dhateng pundi-pundi, kinukub dening para dhalang ing sakiwa
ono gandok anyar maneh ono harapan moco buku anyar.
Monggo poro kadang Gagakseto, sami antri ngunduh.
Balas	On 19/07/2010 at 07:30 ismoyo said: Ki Honggo,
sekedhap nuweni padhepokan, lajeng nyuwun pamit badhe ngrampungaken PBM-14.
Balas	On 19/07/2010 at 22:35 gembleh said: Kula kinten oleh2e mBlusukan menika crita yen kepanggih Ni Wara Ciblon ingkang nembe kungkum neng mBlumbang, kok malah apus2an karo monyet.
Lha wong teng negeri ingkang nyiurnya melambai-lambai kemawon punggawane yen konangan nduwe bandha akeh njur wangsulane
inggih, ngantos kesupen. Kagem Ki Is..namung saget ngaturaken agunging panuwun.kitab sampun katampi.
LAMUN SIRA WANI, INGSUN ATURAKEN RATU SIRA PAN INGSUN MERUHI RAT SIRA ANA KANG ING …….(Sebut nama tempatnya)IKI AREP TAK BABAD, TAK
oleh: Wong Djowo nozzle_bikes@yahoo.com Salam Pamuji Rahayu dalem ingkang kangmas Ki
ke leluhur saya KYAI AGENG ATAS ANGIN SUMARE ING TEMUIRENG KARANGANYAR) AJIAN JAGAD PAMUNGKAS Mantranya : INGSUN AMATAK AJIKU JAGAD PAMUNGKAS.GUNTUR NANG TANGANKU.KILAT NANG MRIPATKU.ONO BUMI LANGITE JAGAD.KABEH AJI TUNDUK MARANG AJIKU.KABEH JIN HANCUR MARANG AJIKU.JAGAD SURYO NANG DODOKU.YA AJIKU JAGAD
kowé déwé ora ngleboni, malah wong sing kepéngin ngerti isiné wèt-wèt kuwi mbok alang-alangi!” 53Kadung Gusti Yésus wis lunga sangka kono, para Farisi lan para guru Kitab terus pada nesu banget marang Dèkné. Wong-wong mau pada ngetokké pitakonan pirang-pirang lan bab werna-werna prekara marang Gusti Yésus. 54Nanging sing dituju supaya Gusti Yésus ngetokké tembung sing klèru, sing kenèng dienggo jalaran kanggo nyekel Dèkné.
wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu
luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake Prabu
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana
Demak. Patih Gajah Pramada atur uninga ing Sang Prabu, bilih Adipati Bintara salabanipun sampun nglenggahi pagelaran. Sang Prabu sabalipun nunten oncat saking kedhaton. Kala meratipun Prabu Brawijaya wau ing sakala ugi wonten ingkang katingal kados ndaru medal saking kedathon, kados kilat, swaranipun gumudlug nggeririsi, dhumawah ing Bintara
AREP KUDU OLI WONG WADON..
WADON KUDU SING NURUT YEN BAKALE PASTI ROHORJO..
Millati: Koen wong brebes? Enyong tah wong tegal-brebes. Sing duwe blog kiye wong tegal yo??
sh!es said:	December 6, 2013 at 7:51 am	aku wong brebes..
nugrohoEt said:	December 16, 2013 at 4:09 am	enyong wong tegal tapi kosakatane wong tegal akeh sing ora ngerti ,ger kandah karo kancA y
ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipate alam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa
sawijine pratondo diajeni bangsa atawa suku yaiku saka basa, sumana uga bangsa jawa. Para kanca, kula salah sawijineng lare sing remen lan prihatin marang Aksara jawa, sing saya kekikis kemajuane jaman. Bocah-bocah enom luwih seneng geguneman anggawe basa gaul utawa basa inggris lan pada lali marang basane dewe. Apa meneh karo Aksara jawa, akeh basa sing mlebu menyang Indonesia lan ngilangi bebudayan ngomong, nulis, lan anggawe apa bae anggawe basa lan aksara jawa.
Apa meneh saiki teknologi wis okeh sing anggawe basa inggris, basa inggris kabeh sing luwih tepak. Hananging iku gak gawe kurang semangate para bocah enom sing tresna marang budaya, basal an aksara jawa. Sumono uga kaya aku sing belajar nulis nganti basa jawa, lan dak ucapake saben dinane, lan usaha ake sripsi anggawe aksara jawa. Ora mergo jurusan sastra jawa, hananging amarga tresna marang basa jawa.
Sumangga para pemuda lan pemudi ing tlatah jawa, kanti sareng-sareng bangun kabudayan jawa tumrap lingkungan sak kiwa tengene dewe. Supaya basa lan aksara jawa nggak dadi basa sing dilalekake, hananging dadi basa kang sering digawe, marang adicara kang penting ugi. Kayata ana Koran kusus gawe basa jawa, sajane kahanan koyo ngono iku dibutuh ake masyarakat lan gawe ngembangake budaya nulis jawa tumrap wang jawa. Saiki ya wis ana televisi lan radio sing nyiarake adicara anggawe basa jawa. Iku bantu anae panggawean basa jawa ing saben dino.
Lan aksara jawa iku sumono uga, aksara kang kaisi saka “ha, na, ca , ra, ka, da, ta, sa, wa, la, pa, da, ja, ya, nya, ma, ga, ba, tha, nga.” Iki wis dadi barang langka. Kalah karo basa inggris, bocah-bocah cilik malah luwih paham basa inggris tinimbang aksara jawa iku dewe. Sumonggo para pawasta, lan para pamiarso blog tyasharyadi.blogspot.com pada-pada ngangsu kawruh aksara jawa lan digawe marang sabendino. Muga-muga migunani, amin… ^_^
Bale Pustaka - 1938 - Batawi Sèntrêm.
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing sêtatsêblad 1912 No. 600.
dhatêng Jendral ing Batawi.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
1. wus lêpas ing lampahira | amakuwon anèng sakidul Picis | dhusun ing Tambakbayèku | sêdalu enjang budhal |
para dipati | praptanira tigang dalu | wontên ing Sumarêja | wontên duta saking kang rama sang prabu | nama Radèn Têpaswara | amaringakên pawèstri ||
3. Marionêng namanira | nênggih èndhèl badhaya Pranaragi | Têpaswara dutanipun | pangeran langkung suka | Radyan Têpaswara wusnya tigang dalu | pamit lajêng antukira | nanging galibêt ing Jawi ||
4. amomor ing padhusunan | kinèn maspadakakên tingkahnèki | dene wontên kang umatur | yèn arsa madêg nata | ing punika sawusnya sadasa dalu | rêrêsik lun-alunira | rinakit sampun prayogi ||
5. miwah pomahan punggawa | wus ginatra-gatra kewala rakit | nulya ngadêgakên Sêtu | miyos ing pawatangan | nanging dèrèng dènira jumênêng ratu |
pratingkah | sigra lajêng kalawan sakancanipun | wuwusên Natèng Banaran | ngalih pasanggrahan malih ||
sêdaya | nangèkakên napas lan gêdhèkkên napsu | nimbali sagung punggawa | miwah kang baris ing ngarsi ||
tri dasa | mung sakawan mantri jro kang jênêngi | kalawan sragêni cênthung | kawan dasa [da...]
[...sa] sakawan | lan nirbaya kawan dasa budhalipun | kawan atus kêkapalan | liya prajurit jro
bêkta sêrat lampahipun | lan nêm rakit turôngga | saking Kalangrambat enjing budhalipun | sadintên ing
sêntananipun | gusti sumare Nglawiyan | duk Pangeran Mangkubumi ||
hèh Sindusastra kaya pa | ora eling pisan ing awak mami | hèh tuwan banjura gupuh | mring Tuwan Sarib Bêsar |
saking Sang Prabu Surakartèku | petor praptane wus lênggah | nanging ing têmbung anganti ||
30. dêlèr sawêg maos sêrat | saking Adipati Pringgalayèki | ri sampuning tabenipun | Dipati Pringgalaya | kathah-kathah kaatur maring gupêrnur | wiyose atur uninga | ing Surakarta nagari ||
31. Sura tanggal tiga wêlas | ing taun Je Surakarta nagari | dipun dhatêngi ing
baris nèng Matawis | aja kalakona campuh | lan Natèng Kabanaran | bok manawa tiwas tuwa manahipun | jendral manggih
Mangkunagara gitik | nuli jinambak ing pungkur | petor sigra antuknya | praptèng wisma lan Tuwan Sarib wus matur | pun idlir sampun parentah | bêbantu marang Matawis ||
ing sapunika | kinèn nganti pitung dalu | anêrangakên kang karsa ||
Tuwan Sarib karsanira | arsa pêpanggihan mangke | lan ingkang putra sang nata | dèrèng rampung bicara | ingkang pantês
Suryanagara | mring Tuwan Sarib Bêsare | ngandikèng Suryanagara | miwah ing Sindusastra |
ing Samarang | tuwan jendral sakarsane | ya ingsun turut kewala | prapta alara pêjah | nora ngoncati sarambut | lêbur awor ing pratala ||
ngèsthia wus takdiripun | lêlakone tanah Jawa ||
10. yèn ana surya kêkalih | ing karsanira Hyang Suksma | dora kalamun maido | ing
titah pancèning praja | wus sah ing kodrating Hyang |
saking ing Samarang | tan kari lan turanggane | tri pasang saking kang putra | lêpas ing lampahira | datan kawarna ing laut | nagari Batawi prapta ||
kaetang | amung prakosanira | gawe bondhan tanpa ratu | pratingkah sasolah-solah ||
15. garêbêg Mulud marêngi | anuju ing taun êdal | mijil marang ing masjide | wus tamtu ing cara kina | anut lampahing Arab | mungguh
taklim busana | mijil marang mêsjidipun | mung rasukan kotang pêthak ||
17. amrih lampah kang sayêkti | yèn ajubah asikêpan | mung
misuwur ing bumi | Pangeran Mangkunagara | taun Dal miyos masjide | ing sakatèn pitung dina | nêmah sampun
ing Madiun wus ginêcak | nanging maksih rame prang | katur kèh prajurit cênthung | kang anèng Madiun mêngsah ||
Magêtanipun | wadyane Natèng Banaran ||
21. sampun sami prapta malih | tanduran Mangkunagaran | kinaburan kesah kabèh | duk miyarsa langkung duka | Pangran Mangkunagara | dadya Pangeran Madiun | lan sakancane sadaya ||
22. binubarkên mulih sami | mêngkono mantrine jaba | kang kilèn tur priksa age | yèn mêngsah ing Parambanan | nênggih Kapitan Sungrat | akathah bêbantonipun | badhe majêng barisira ||
kirab saking Kalangrambat | badhe nindaki karsane | dhatêng ing môncanagara | yèn wus radin sadaya | inggih badhe nulak wangsul | paduka badhe ginêcak ||
24. rêmbag lawan ardi Gamping | ing mangke rama paduka | sampun bêdhami atute | kinukup dhatêng Walônda | majêng sabaya pêjah | awit
inggih dhatêng Sultan ing Rum | mila mangkyanom sang nata ||
1. Dipati Kudanawarsa | ngaturkên supênanèki | ing wingènipun kawula | dalune Jumungah inggih | katingal duk ajurit | apisah lan balanipun | duk dèrèng
3. amikul waos piyambak | lawungipun gêng nglangkungi | katingal sami lan
bocah ingsun jroning prang mau kapisah ||
4. gêntènana tumbak ingwang | sayah têmên ingsun iki | kula [ku...]
[...la] matur gusti awrat | kados botên akuwawi | sarêng kula tampèni | sakalangkung awratipun | mung antuk sapêmbalang | kapal kula rêbah mati | kula dharat saking tan kuwawi bêkta ||
5. kang sinuwun latah-latah | hèh Kudanawarsa iki | sira iki basakêna | nyolong pêthèk sira iki | ingsun wus angarani | lan wongku siji sapuluh | lan bocah-bocah ingwang | suranata lan pinilih | padha kêlar nanging gilir saonjotan ||
6. yèn esuk wong suranata | sabêdhug kaping pat gilir | apilih nampani padha | iya kaping papat gilir | dene ta sira iki | mênthêng-mênthêng pêthèk ingsun | tan antuk rong pêmbalang |
kasêlak tangi | sampune kalangkung ngungun | punapa ta maksiha | wontên jayane ing wuri | kula priksa warta nagari Samarang ||
takoni | paduka akêkirima | layang marang Mangkubumi | punika tyase bêcik | kapindho anaking ratu |
sah ing prakawis | lamun durung atêtêmu | nanging panjaluk ingwang | aja Si Idlir Samawis | singa-singa wakile
anadhahi jurit | nanging Tuwan Sèh Brahim | asangêt pitungkasipun | yèn ana
Dipati Bintara | myang putra Pangran Ngabèi | Anom punika kanthinya | nanging bêndhe paran sami | Anom Pangran Dipati | marang Jipang mring Madiun | Pangeran ing Bintara | sêdyane marang ing Tubin | Sri Bupati Kabanaran wus uninga ||
Suryanagara | sampun tuwan walanggalih | prakawis rayi paduka | angob awonipun malih | botên kapok tyasnèki | yèn tan pêdhot êntutipun | nisthakakên ing jagat | yèn tuwan mangke nglilani | bangkenipun najis anèng
mungsuh prapti | ingkang rama kang badhe ngantêp yudanya ||
24. dalu ing pukul sawêlas | budhale sri narapati |
prapta | budhal lampahipun malih | ngalèr sapalihnèki | kang ngetan sapalihipun | nanging agêng kang
28. punggawa pangarsanira | Tumênggung Dipadirjèki | sampun wontên ing Pepedan | tuwin Alap-alap sami | wau ta ingkang prapti | sawadya sêdya cumundhuk | Tumênggung Wiranata | Alap-alap kang angirid | gangsal atus
sami binêkta seba | kadange ingkang satunggil | kang anama Tumênggung Kartanagara ||
33. singa ingkang kinarsakna | sakanan keringing wukir | kawon nuntên angetana | lèrèh Sêmbuyan ing wukir | miwah angalèrnèki | Tandhês sa-Matesihipun | pun Adhi Alap-alap | pun anak Dipadirjèki | Pamasaran lajêng
angidul angetan kêdhik | masanggrahan ing Bèji | sagung punggawa panganjur | pamit anguswa pada | nuwun pangèstu
budhal samya | tan kari saprajurite | kunêng ingkang winuwus | ingkang baris ing ardi Gamping | Sakèbêr dutanira | praptane wus katur | surat marang sri
narendra | atur tabe punapa tuwan amanggih | kuwatir ing lêlampah ||
2. yèn kuwatir kawula ngaturi | nênggih bêbantu prajurit sabrang | kawan dasa dragundêre | Islame kalih atus | kula inggih sampun atampi | parentah rumêksaa | ing tuwan pukulun | mênawi Mangkunagara | amangsuli anggitik ing padukaji | tuwan nuntên enggala ||
mring Sakèbêr iya dhèwèke sun panggil | titi tamat kang surat ||
8. nulya ingkang samya pacak baris | wadya Kumpêni sinung pawarta | Susunan Mangkubumine | tulus badhamènipun | nênggih ingkang winuwus malih |
Wukirkidul ing puniku radin | nanging marga wong urut Masaran | ambegali pakaryane | kang seba sami nungkul | marang prabu kang anèng Bèji | anggondhèl binegalan | durung kongsi tutug | sang nata kalangkung duka | sigra têdhak sawadyabalanirèki | marang ing Pamasaran ||
10. dipun bêskup samya dèn cêkêli | kang kacandhak tiyang kalih dasa | samya binandanan kabèh | kang gagal dèn bêbujung | saênggone kacandhak mati | wong ala sami giras | kawus dèn wus-uwus | saênggon ngungsi dèn jarah | kang kanggonan wadya sami dèn cêkêli | ajrih rumêksèng badan ||
11. dadya wau nata animbali | bêbêkêl desa ingkang santosa | anjagani [a...]
ing trêsnane | kang abdi Wukirkidul | inggih kula purun nêtêpi | nadyan paduka têbah | ing riki pakantuk | upami mêngsah dhatênga | kula inggih rêriwuk saking ing wukir | amrih lindhunging yuda ||
14. ya ta kèndêl wau sri bupati | pamêksane Arya Jayèngrana |
Rancang | gone ratu ibu | miwah ingkang para garwa | ngungsi dhatêng Sêsela langkung prihatin | pakuwonipun Rancang ||
18. sampun têlas pan dipun bêsmèni | mring Pangeran Amangkunagara | maju angetan lampahe | ing Ngawi lampahipun | sami sayah praptanirèki | Ngawi miyarsa warta | yèn rama sang prabu | baris anèng Sidakarsa | narubakên wong tanah Pajang sumiwi | nèng dhusun Sidakarsa ||
19. kang binujung salaminirèki | apan amung Mas Rôngga kewala | pangeran langkung runtike | nanging ta kèndêlipun | nata wadya môncanagari | akathah balik samya | mring kang rama wau | mila kathah tinanêman | kunêng wau nênggih Tuwan Sèh Ibrahim | kang wontên Batawiah ||
105. Sarib Bêsar pêpanggihan kalihan Sunan Kabanaran
20. ing bicara sampun dèn rampungi | lagya nganti gangsal dina êngkas | Dêlèr Ondur pamocote | badhe palêkatipun |
wus kinarya dadi rumiyin | pan Tuwan Sarib
kang akarya praja | marang Mataram bumine | wus lêga manahipun | duk miyarsa Tuwan Ibrahim | jendral parentahira | Tuwan Sèh puniku | nuntên panggiha piyambak | inggih lawan putra Tuwan Mangkubumi | sampun sumêlang karsa ||
pan arsa | iya atêtêmu | lawan Tuwan Sarib Bêsar | nitipakên ing Surakarta sang aji | sampun nganti kaponthal ||
24. anauri Tuwan Sèh Ibrahim | ya pagene kongsia kaponthal | pan ingsun wus dongakake | maring Hyang Mahaluhur | ing têtêpe karatonnèki |
Nikolas Harting | ing laut tan winarna | wau lampahipun | wontên nagari Samarang | wus pinêpak anèng nagari pasisir | upsir lan pra dipatya ||
26. maos palkat misuwur ing bumi | lamun Nikolas Harting kang dadya | lungguh Idlèr Samarange | miwah pangwasanipun | saidêre pasisir Jawi | mêngkono panêmbahan | ing Madura rawuh | sagung pasisir bang wetan | sami dhatêng wus samya dèn mupakati | lire ing tanah Jawa ||
27. badhe wontên ratune kêkalih | samya ngungun sagung pra dipatya | kayaparan
Arungbinang | ing Pagêlèn ing Mataram Rajaniti | ing Kêdhu Mangkuyuda ||
28. sampun sinung paparentah sami | jinarwanan nagari ing Jawa | sèstu yèn roro suryane | Mangkuyuda puniku | pan angrangkêp bupati kalih | ing Pajang tandurana | lah iya anakmu | nuli padha bantokêna | mring Mataram hèh Arungbinang sirèki | iya wong numbakanyar ||
sajroning prang pupuh | yèn tiwas durung pinacak | ing pêparon sida ajur tanah Jawi | karana nora ana ||
31. pra kusuma ing satanah Jawi | nora ana kang dadi dandanan | tan patut lawan kartane | yèn iku dadi ratu | pangadêge
ingkang anunggil | wukir Apu Mataram ||
Mangkunagara inggih | saking môncanagara | ing lampah kasusu | naming Madiun [Madi...]
[...un] kewala | saliyane dèrèng arame prang sami | Kaduwang Pranaraga ||
35. sapraptane wau Sukawati | datan antuk wong cilik sêsaba | wong desane nekad kabèh | rina wêngi angamuk |
inggih paran punapa botên ginalih | kang wêling Sarib Bêsar ||
38. lan Sakèbêr badhe ambantoni | kang sinuhun durung arsa aprang | yèn ngarsakakên yudane | manggil Sakèbêripun | sru gumujêng sri narapati | pan ingsun tan
40. sampun munggèng ing ngarsa narpati | angandika wau sri narendra | mungsuh
Wirasantika | nênggih ing Rancange mangke | brastha sangêt katunu | dipun risak sangêt sayêkti | dening kang para garwa | tuwin kangjêng ratu | nênggih ibu
pukulun | kaping tiga kula tadhahi | ngamuk prangipun taha | pangajênge kawur | ingkang pêjah kalih
ingkang bandhangan iki | sun paringakên iya | ingkang padha antuk | karo cara katur sêmbah | sami mêsat wontên duta prapta malih | kalih mantri Samarang ||
48. ngaturakên surat awotsari | wus tinampan wau suratira | yèn ingkang Rama Tuwan Sèh |
rama tuwan | praptanipun anèng nagari Samawis | rampung sagung bicara ||
49. rama tuwan nuntên arsa panggih | sasampune
ing Sêmawe praptanirèki | punggawa saking wetan | duk miyarsanipun | Mas Rôngga Wirasantika | lan Dipati
yèn ingkang Rama Tuwan Sèh | budhal ing lampahipun | wingi saking nagri Samawis | amung mantri sakawan | dhèrèk lampahipun | tan purun akathah-kathah | marginipun menggok dhatêng tanah
katingalan kang lumaris | yèn Tuwan Sarib Bêsar ||
54. sami mêdhun saking ing turanggi | kuda andhèr anèng pinggir marga | Suryanagara nulya ge | utusanira wangsul | tur uninga yèn sampun
Sarib Bêsar | langkung dènnya ngungun | kadi anênggak kang waspa | iki si wong cakute amêrak ati | dhokoh srêgêp
Tuwan Sarib Bêsar | yèn mêngsahipun mantune | tur kaponakanipun | Tuwan Sarib Bêsar lingnyaris | iya môngsa tulusa | wong mangkono iku | lagi pênglulu kewala | anak ingsun sokura titahing Widi | rêna dening narima ||
63. matur dhêku sarwi matur aris | kula botên kêkêlir ing tuwan | kula sor prang saking dene | nênggih manah têkabur | nênggih kêni dhêndhaning Widi | dene
mungsuh lan bocah | Tuwan Sèh gumuyu | rame dènnya mrih rampingnya | nulya wau kinanthi angiwa nuli | sami ijèn kewala ||
64. wismèng wuri gung pinêngkul sami | ingkang putra langkung asihira | kang rama manjing trêsnane | katawis tingkahipun | rahaping tyas tan ana wigih | wau ta linairan | angsal-angsalipun | duk saking ing
duk pratelanira | wiwit ing aprang purwane | Kumpêni salahipun | dudu awit ing sira iki | sira kinaniaya | kang padha angrungu | jendrale ulate pucat | para dêlèr acum-acum dèn tingali | padha ngrêpa maring wang ||
Hondhorup | dene iki sutaningwang | idlèr iki kang anyar iya sayêkti | amrih katon ing karya ||
67. lawan ana prakara sayêkti | mangowahana ingkang pranata | ingkang wus kawijilake | prakara kang wus putus | ing karatonira sapalih | sira namaa sultan | ing karatonipun | iya tanah ing Mataram | sira ingkang nama Sultan ing Matawis | dene pulunanira ||
68. Sang Aprabu ing Surakartèki | anamaa Susunan ing Pajang | putus ingkang
inggih darmi sampun sing mungguh sapalih | sanajan sapratigan ||
69. asal sami têmên-têmên ugi | pan kawula ajrih ing duraka | nagri kalantur rusake | sigra Tuwan Sèh ngrangkul | ya mangkana dhuh sutèng mami | wêdia ing duraka | pikir kang
badanipun | yèn sira jrih ing duraka | eling lamun kinarya wakil Hyang Widi | kang putra aturira ||
71. mugi-mugi manggiha sayêkti | inggih saèstu supangat tuwan | ing donya myang akerate | langkung lêga tyasipun | ingkang putra pikir gumlindhing | nora ngèl nora wangkal | ya dhasar rahayu | nulya sami salat ngasar | marang langgar kang putra sami angampil | pêdhange ingkang rama ||
72. pan sadhêpa pêdhang Rum sayêkti |
Tuwan Bapak ing kana | prajurit satuhu | katara rupa ing tingkah | gung aluhur rowa rikat mêmêdèni | Tuwan Sèh sampun minggah ||
[...thokan] kuplukipun | pan baludru ijo binlênggi | sigra minggah ing langgar | sampun toya wulu | wus
banjur salaman | dinulu arukun | wusnya têdhak ing pandhapa | pêpundhutan wus aglar lajêng abukti | tuwan kalih kang putra ||
75. ulam masak koja amêpêki | wus angati-ati laminira | Tuwan Sèh badhe praptane | suka adhahar dangu | ingkang putra pijêr
Adipati Suryanagari | kang putra gya ingatag | dhahara dèn cakut | wus dangu dènira dhahar |
bakda asalat | salat ngisa pinarak mèh pukul kalih | mêmulang mring kang putra ||
madêg narpati | nênggih nistha madya lan utama | ing
ratu ingkang amanggih | asor karatonira | tiwas budinipun | kang amanggih kaluhuran | saking eling kanisthan kang dèn singgahi | bêtah
pandhitagung | upama yèn kinaryaa | pituture nênggih Tuwan Sèh Ibrahim | pan dadi têlung kitab ||
pamit | rêrangkulan lawan ingkang putra | kadya ta maksih cuwane | kang putra dèrèng tuwuk | masih kirang
84. nora kêna luwih têlung bêngi | wus lakune jaman ingsun kuna | ing Rum Tarki saurute | myang Jaman Arabipun | ingkang padha tinèki-tèki | ling iya ngarah apa | babo wong abagus | iya gon ingsun pêputra | marang sira donya kerat tan
pinggir ngalun-alun ing Samarang | wau kareta praptane | Sarib Bêsar karuhun | têdhak saking
katri | mariyêmira ambal-ambalan | kadya ruging prabata grèng | lajêng idlèr amuwus | inggih pangran surat puniki | prakawis pêpanggihan | raka tuwan prabu | anut sakajêng kawula | kula inggih manut ing sakarsanèki | inggih raka sang nata ||
96. lajêng kinèn makuwon rumiyin | pakuwone Dyan Suryanagara | lajêng
dhatêng saudara tuwan | saparo ing karatone | tanah Jawa puniku | lamun datan nganggo pasisir | tuwan inggih punapa | dadya
kang dadi dhaharing raja | Ki Dul Wakid lon ature | kula purun umatur | tuwan sampun gusar rumiyin | sayêkti kêkirangan | nênggih dhaharipun | sagung ingkang para raja | lamun tuwan botên ngarsakna amikir | inggih kang dadya dhahar ||
99. idlèr angling kaya pa Dul Wakid | lah
ngipuk kewala | kinasapa pasthi puniku angamuk | akarya rusaking kathah | dadya rêmbag ngarih-arih ||
6. Jayapramuni lumampah | wonge ingkang kathah siningit sami | ing Têlêng panggenanipun | Japramuni praptanya | lêlagaran apan botên ngangge dhuwung | wus panggih sami atata | anggèr kawula tinuding ||
7. dhatêng raka jêngandika | amrih pênêd sampun tyas
marang Dêlèr Samawis | nèng Samarang praptanipun | dêlèr nampik tan arsa | apagene sirah winèhkên maring sun | apan sirah iki mêngsah | iki dhase rowang mami ||
ingkang baris ardi Wijilipun | wuwusên Idlèr Samarang | dutane saking Batawi ||
bandar dharat nuruti | idlèr sigra lampahipun | mring gène Sarib Bêsar | tur uninga yèn jendral parentahipun | aprakara bandar dharat | sakarsane anuruti ||
17. idlèr matur nuntên tuwan | amanggila Pakuningrat mariki | kalawan sakancanipun |
marang ing gustimu | aprakara bandar dharat | marang gurnadur sayêkti ||
19. Tuwan Sarib alon mojar | iya uwis Pakuningrat sirèki | matura ing anak ingsun | yèn wus padhang sadaya | nora ana prakara ingkang barênjul | putus
21. wus tinampan tinupiksa | langkung suka wau jêng sri bupati | gantya malih kang winuwus | Pangeran ing Bintara | tulus sèdhèng arêbat ing bawahipun | kabèh bumi
kaping kalih ing aprang kula dèn tukup | sang nata kalangkung duka | Pangran Natakusuma glis ||
24. umatur lamun punika | rayi dalêm kinèndêlna manawi | rubeda
kacandhak pêjah | wadyanira akèh kang kocar-kacir | wus kathah sami akantun | nalêsêp anèng wana | sira Pangran Bintara wus praptèng Warung | kari satus balanira | kèndêl pangrasanirèki ||
28. ingkang raka maksih têbah | lamun dalu pasthi kèndêl sang aji | sawêg cucul kudanipun | ing wanci bakda ngisa | praptanira kang raka lajêng angêpung | gègèr prasamya lumajar |
kantun sèkêt balanira | praptèng Jipang sarêng byar ingkang wanci | padhusunan Majaranu | prapta Suryanagara | langkung kagèt palayune
sampun anjog ing Caruban | binabujung mingêr angetan malih | anèng Pace kèndêlipun | Radèn Suryanagara | ingantosan puruge myang kèndêlipun | manawi dadya anunggal | lan kang Rayi Singasari ||
Surèngkewuh | ing mangke rayi paduka | manjing loji Surawèsthi ||
38. sang nata gumujêng suka | Dhimas Singasari lumuh anunggil |
Jipang Tumênggung katri | prajurit turôngga sèwu | praptèng ing Katêguhan | ngalèr tanah Sukawati | wontên mantri pangajêng atur uninga ||
2. kalamun caraka prapta | saking nagari Samawis |
tumundhuk | cinandhak astanira | hèh
Tolong padha basuki | basakêna sanak lawas têmu anyar ||
4. katur wau suratira | kang saking Dêlèr Samawis | winaos sinuksmèng driya | wus tamat pamaosnèki | sang nata ngandikaris | hèh iki Tolong pan amung | prakara pêpanggihan | idêlèr manut ing mami | nanging idlèr nulia duwe parentah ||
5. ingkang baris ing Mataram | dèn kirabkên ngetan malih |
kalamun sirèki | wus kapenak pan ingsun manut ing sira ||
9. wus karya sul-angsul surat | marang Idlèr ing Samawis |
pasanggrahan | badhe kinarya manggihi | marang Idlèr Samawis | Padagangan dhusunipun | sakidul kilèn Sela | bumi Garobogan nênggih | nambut karya Dipati Suryanagara ||
11. pasanggrahan pinrayoga | tan lama anambut kardi | rinêggèng kang pasanggrahan | wus budhal
14. lan angiras ngadêgêna | Istimolor senapati | Sakèbêr lorod punika | tinimbalan mring Samawis | lawan Petor ing Têgil |
margi Sêgaluh punika | badhe lajêng mring Matawis | Kapitan Markèt nênggih | parentah mring Ki Tumênggung | Rungbinang akaryaa | pondhok ingkang badhe prapti | Mayor Ubrus lan Tumênggung Mangkuyuda ||
17. wusnya karya pamondhokan | kang mêthuk priyayi kalih | Markèt lan Kyai Rungbinang | dhusun ing Padhas wus prapti | kapêthuk tabe sami | kapitan myang ki tumênggung |
ingkang lumampah ing wuri | kadalon nèng Pagarongan | enjinge budhal
baris ardi Gamping | sampun amarentahi | maju mangetan manganjur | marang ing tanah Pajang | ngidul baris ardi Wijil |
mantri kewala | ingkang lajêng mring Samawis | Mangkuyuda têngga baris anèng Sêcang ||
25. sapraptanira Samarang | Sakèbêr miwah Ubristi | Sakèbêr kinèn lajênga | pinanggil marang Batawi | wau Idlèr Samawis | siyaga undhang wadyagung |
satus dragundêrira | kalih atus jalan kaki |
1. ya ta wau agantya ingkang winuwus | kang angeca-eca | kang baris nèng gunung Wijil | wau Pangran Dipati Mangkunagara ||
2. karsanipun amêng-amêng marang Jimbung | punggawa satunggal | kinèn akarya tumuli | pasanggrahan
pangantèn anyar || [|...]
5. Radèn Ayu Sobra iku panggihipun | lan Sumanêgara | kinarya ngarêm-arêmi | bulus Jimbung ing putra pangantèn anyar ||
6. budhalipun kang jaga prajuritipun | kêkalih punggawa | kang tinilar ardi Wijil | Cakrajaya
sadayanipun | jalu myang wanodya | para garwa cucul sami | wadya ura kang sami tata mondhokan ||
9. ingkang kumpul wadya saking rama prabu | wong inggat-inggatan | praptane nèng gunung Wijil | martalulut kalawan wong jagabaya ||
10. nêlung puluh rongpuluh salurahipun | prajurit kaparak | nèng prangan ingalih nami | ginundhulan ingaranan wong nirbaya ||
11. pan puniku kinudang-kudang prangipun | yèn wontêna karya | ingabên prang dharat sami | wis gunane prang dharat wontên kang rama ||
15. sru lumayu wong wadon pating parindhul | tan kobêr
kang rama sang aji | binantonan ing wuri wong gulang-gulang ||
17. sigra wau prapta bantu Pangran Timur | nèng pangawat kiwa | Kudanawarsa wus prapti | wus amapag pangawat kiwa gènira ||
18. dhadhanipun tan ana ingkang kadulu | wong dharat kalingan | ing galagah sukêt sami | ingkang gêlar satriya sumping kinarya ||
19. lawan mungsuh wus dangu dulu-dinulu | Kapitan
22. kula purun punika mring Pangran Timur | lan Kudanawarsa | Pangran Mangkunagarèki | botên wontên dene tan wontên katingal ||
23. sigra nambur saparo ginawa ngidul | Kapitan Sèl pyambak |
aenggal | lurah nirbita wotsari | sukur punika | gusti lamun [la...]
[...mun] mariki ||
samarga-marga | akêkècèr kang ngêmasi | baris Prambanan | bêdhol mring ardi Gamping ||
9. wau Pangran Mangkunagara rêmbagan | badhe
manjing Matawis | arsa angrêbata | Kêdhu Pagêlèn pisan | wus dadya ingkang pinikir | saking Barija | budhal dhatêng Matawis ||
11. sabên dina prajurit sami urunan | nglèncèri gunung Gamping | nanging datan ana | ingkang purun parêka | saking gêng mêngsah Kumpêni | lan pra dipatya | kathah saking pasisir ||
jangkung kewala | wontên sa-Kilènpragi | nênggih lampahira | Tumênggung Pringgalaya | wus budhal saking Matawis | Pangran
Tumênggung Arungbinang | pitung atus tan luwih | ingkang kêkapalan | sèwu prajurit dharat | Kapitan Markèt
anunggil | Dyan Natayuda | samantrine wus nunggil ||
44. inggih kantun mantrine anumbakanyar | punika dèrèng nunggil | samangke
Istimolor minggat | mring Pagêlèn parannya | milane dipun imbangi | kidul kilènnya | barisan ardi Gamping ||
baris ing Kabanaran | têngara amêtoni | prajurit kasêsa | Kyai Kudanawarsa | saking lèr anêmpuh jurit | campuh sakêdhap | mundur bala Kumpêni ||
52. Pangran Mangkudiningrat Sumanêgara | saking wetan nulungi | langkung gugupira | Pangran Mangkunagara | prajurite ing jro sami | kèn umangsaha | têtulung ing ajurit ||
53. wau Pangran Purbaya panggih kang putra | langkung ngungunirèki | miwah Pringgalaya | inggih sampun kapanggya | praptane prasami gundhil | wau kang aprang | mungsuh wus manjing loji ||
kang sami anyanggi uwos | bêras kang marang wong Lônda | punika rinusaka | tinumpêsana wongipun | pradesane ginêmpuran ||
3. kang rinêmbug sampun dadi | kunêng malih winursita | lampahira tuwan idlèr | ingkang arsa pêpanggihan | lan Natèng Kabanaran | Padagangan ênggènipun | masanggrahan
banderanipun sakawan | kumpule kang gêgaman | sami kèndêl pêkênipun | ing Candhi atêtabean ||
6. têtanya Nikolas Harting | punika maksih atêbah | saking
kalih songsongipun jêne | idlèr alon atêtanya | sintên punika prapta | Suryanagara sumaur | inggih putra kalih pisan ||
wus tata dangu | baris sêsiyung kang kurmat ||
11. praptèng sabulak kaèksi | munya
12. pisah sagung pra dipati | kang sami wontên ing ngarsa | ngering nganan ing lampahe | wus cêlak idlèr tumêdhak | saking turangganira | masuk ing baris sêsiyung | ingapit kang para putra ||
13. sang nata têdhak sakêdhik | munggèng
ratu ngiras senapatya | ngrêsiki tanah Jawa | ing pundi gène kang mungsuh | ingkang ngambah tanah Jawa ||
18. nênggih paduka kang wajib | anyirnakakên
anganggo suwawa | yèn Nikolas Harting dede | môngsa inggih makatêna | angangge
ujar pisan | ajrih dukane Hyang Agung | ngêtrapakên siya-siya ||
21. lan kinèn ngêsahkên malih | wadya Kumpêni sadaya | ing prang môngka ing kanthine | satus dragundêr punika |
24. dinangu prajuritnèki | bupati nênêm punika | mung sangang atus kudane | sèwu sangang atus dharat | sang nata angandika | mêngkene
27. Litnan Kornète kajawi | iya kang para kapitan | Si Dongkêl lan Si pan dêr Pol | ingkang dadi
karuwan | ing wiwitane puniku | wonge Si Mangkunagara ||
31. nuli lunga iku balik | anak Prabu Surakarta | lawan dadi punggawane | iya iku nora lana | nuli baline minggat | bali maning lunganipun | marang Si Mangkunagara ||
32. nora lawas bali maning | mring anak prabu ing Sala | anuli suwita mring ngong | iya iku yèn awèta | mangkana kang pratingkah | sayêkti iku bêbawur | pratingkah ingkang atata ||
33. lawan iya sira benjing | yèn wis ngancik tanah Pajang | wong desane tarub kabèh | anak Prabu
Surakarta | anuli caosana | kang ngingoni kudanipun | wong limang atus kewala ||
34. sandika Mayor Ubristi | sadaya pitungkas
enjingipun nulya budhal | marang ing Kêdhu jujuge | prapta pabarisan Sêcang | lajêng apaparentah | Tumênggung Banyumas sampun | kinèn siyaga ngayuda ||
37. praptaa ing gunung Gamping | kerida Yudanagara | kabèh Walônda Pagêlèn | iya padha dèn gawaa | Tumênggung Arungbinang | karia ingkang atunggu | Pagêlèn
parentahnèki | Susunan ing Kabanaran | yèn wis dhatêng badhamine | anulya gampil kewala | utusan maring
Ubris lagya budhal | saking barisan Sêcang | kang tinilar anèng Kêdhu | mung mantri kalih kewala ||
42. mung rolas Kumpêninèki | lawan sareyan satunggal | Mayor Ubristi lampahe | ing gunung Gamping wus prapta | Tumênggung ing Banyumas | lêt rong dina praptanipun | kumpul nèng Gamping sadaya ||
43. langkung agêng ingkang baris | Pangeran Mangkunagara | samya mundur pangajênge |
Samawis | anèng dhusun Padagangan | sampun akumpul barise | malah ta arsa budhalan | dhatêng ing tanah Pajang | paduka arsa ginêpuk | pinaju kalih punika ||
45. mila baris ardi Gamping | langkung gêng baris kang prapta | warti sèwu Kumpênine | Bali Bugisipun dhomas | bupatine akathah | badhe amêkasi laku | inggih amucunga ing prang ||
1. rama prabu ing punika gadhah sanggup | nyirnakakên ing prang | dhatêng ing paduka mangkin | balanipun wêwah malih sampun kathah ||
2. kanthinipun Kumpênine tigang atus | pra dipati kathah | pasisir ingkang kinêrig | wus
galih | dènnya ambêk êncik-êncik ing prakara ||
4. pikiripun mungsuh iki gêdhe pungkur | sanadyan kêthèna | mungsuh gunung Gamping iki | nora abot dene kiyai tan ana ||
5. kang lèr iku kêdhika Kumpêninipun | ingkang mawa awrat | dene akanthi kiyai | enak mundur payo mapan Sumarêja ||
6. budhal esuk sawadyanira gumuruh | praptèng Sumarêja | wontên ingkang matur malih | ajêng budhal rama paduka sang nata ||
7. wandenipun Adipati Pugêr lampus | bok sandhung maesan | mila ragi tamban malih | pêjahipun Pugêr ing tanggal punika ||
mungsuh badhe dhatêngi anggêpuk | wau duk miyarsa | yèn beka badhe dhatêngi | marang Candhi Pusêr ngalih
15. idlèr matur yèn Sultan Bantên puniku | wau tuwan turna | Rama Tuwan Sèh Ibrahim | dimènipun binêkta ing Batawiah ||
16. lon sumaur mau duk Tuwan Sèh rawuh | nèng pakuwon ingwang | Yayi Prabu Pakungwati | apanuju bangêt ing gone alara ||
17. idlèr matur sadayane tuwan tanggung | sayêkti yèn luwar | kados Sultan Pakungwati | yèn mantuka ngantukkên dadi santana ||
18. yêkti tumut lamun lêlurahe emut | kalangkung prayoga | ing rumiyin jaman lali |
barisipun | prasamya mangawat | prajurit jro andhadhani | sultan têdhak idlèr kinèn maksih lênggah ||
yèn paduka badhe mêthuk | amrih papan jêmbar | ing Candhi Pusêr prayogi | nanging inggih ing lampah kêdah mangetan ||
26. mangke sampun nèng Sela pakuwonipun | sang nata ngandika | idlèr muliha
28. besuk lamun ana salamêting laku | iya lamun ana | kêkarèning umur iki | patêmone anak Prabu Surakarta ||
29. sira iku idlèr aja lawas besuk | nuli umangkata | mring
Cakrakarti kanthinipun | lan malih ingkang binêkta | Sang Prabu Mangkarawati ||
2. ingaturkên Sarib Bêsar | kinèn bêkta marang nagri Samawis | matura marang gurnadur | nênggih dèn antukêna | marang Bantên muliha santananipun | nir ciptane dadi raja | elinga kêkadang malih ||
3. wau ta saungkurira | tuwan idlèr
mantuk dhatêng Samawis | sadalu marga prapta wus | nagari ing Samarang |
bicara | putra Tuwan Susunan Mangkubumi | inggih anyuwun pangèstu | badhe umagut ing prang | nyirnakakên inggih yèn antuk pitulung | rêrêgêding tanah Jawa | rêriwuk gêng anglangkungi ||
idlèr latah aturira | putra tuwan pantês dadi prajurit | Mangkubumi dêdêgipun | atêrincing sêrigak | lawan sampun undhagi gêlaring pupuh | suka Tuwan
Bêsar | langkung pênêd samangkya darbe eling | eling durakèng Hyang Agung | karya susahing kathah | dadi iku kagawa ing lakuningsun | dadi muwuhi ganjaran |
10. badhamine anggêgawa | iya padha raja liya nagari | sagunging pitungkas putus | idlèr sigra
11. budhal saking ing Mataram | sagung ingkang Kumpêni ardi Gamping | Kumpênine gangsal atus | nêmatus
agêng lampahe gêgaman | ingkang kantun wontên ing ardi Gamping | Kumpênine patang puluh | satus Kumpêni Islam | Kapitane Markèt punika kang
15. Kumpêni ing Surakarta | asiyaga mêdal saking
nagari Surakarta | Ki Ngabèi Surakarti ||
17. dene Drik Johan Abraham | sampun kumpul lan Kurdhanagarèki | anèng Baki barisipun | tarub sagung
wus prapta | pamondhokan langkung agêng kang baris | Cumpu ara-aranipun | mung kêdhik ingkang wetan | sapambêdhil pistul ara-aranipun | kanggenan pondhok sadaya | tarub wong desane sami ||
19. Tumênggung Kurdhanagara | wus pinanggil dalu marang Ubristi | sakawan lan anakipun | sampun pinarantenan | langkung wêrit pirantine Mayor Ubrus | upêsir Kumpêni Islam | apan kinèn amatèni ||
alon ing wuwusira | tuwan sunan iya pira kudanipun | Uprup Abraham turira | mung wêwolu botên luwih ||
23. Ubristi malih lingira | nora ana sikêp sapa ngingoni | Johan Abraham turipun | inggih tumbas kewala | angling sugal sira wau Mayor Ubrus | dadi sira bangêt tiwas | duk nungkul Wiranatèki ||
24. apa nora gawa bawah | sigra Braham alon ing wuwusnèki | nênggih bêkta tigang èwu | nanging tuwan susunan | botên ngarsakakên inggih lamun mundhut | bawah dhatêng Wiranata | pinrih agêng ingkang baris ||
29. dadia ingon turôngga | ingkang Rama Susunan Mangkubumi | ingkang pitungkas maring sun | besuk lamun wis tata | iya gampang ing samêngko
ing kadhaton wus panggih | umatur marang sang prabu | Ubristi ingkang duta | ngaturakên inggih bumi gangsal atus | samangke ingon turôngga | ngandika sri narapati ||
31. hèh uprup iki ta sapa | duwe pikir dene luwih prayogi | Istimolor apa Ubrus | uprup mèsêm turira | inggih saking rama paduka
puniku | nênggih pun Jayanagara | kalih Wiranagarèki ||
35. pan tinuduh kabatinan | mantri kalih wetan wukir Mêrapi | nungkula ing anak
lan prajurit Kumpêni campuh kalihan prajurit Mangkunagaran wontên ing Tugu. Pangeran Mangkunagara kasoran lajêng kêkuwu
kêkapalanipun | ing Candhi Pusêr wus prapta | Kapitan Dongkêl [Dong...]
[...kêl] wus panggih ||
39. lajêng binêkta ngayunan | sri narendra sampun
Rikês kang prapta | sêrate wus dèn tampani ||
40. binuka sinukmèng driya | Mayor Ubrus ingkang ngaturi tulis | kang muni ing
1. gih pun Uprup Abraham nampèni sampun | winêdalkên samya | saking arahanirèki | ing Jurangjro Baki lan ing Pucang Palar ||
2. tuwan mundhut Wiranata pêjahipun | sampun kalampahan | sakadang sutane sami | jisimipun kula wor dadya saluwang ||
3. kula nuwun ing karsa tuwan pukulun | punapa ngarsakna | amukul mêngsah tumuli | ingkang kidul tanah Pajang sampun rata ||
4. kula nuwun parentah tuwan sang prabu | tuwan kang minôngka | admiral madyaning jurit | botên
pratelanipun | padha kawruhana | iki mungsuh ana ngêndi | matur nêmbah Pangeran Natakusuma ||
rinayah gêmpur | samangke nalôngsa | inggih mêmangun nyungkubi | ing astananipun Ki Agêng Sêsela ||
11. balanipun tan wontên uningèng kulhu | tan wontên miyarsa | astana Sela puniki | nêdhakakên sagung para raja-raja ||
Pangran Natakusumèku | pukulun sang nata | pan anyuwun duka kêdhik | yèn paduka apranga tanah ing Sela ||
14. cacadipun kalih prakawis puniku | kang rumiyin cacad | botên kurmat botên taklim | ing lêluhur dagan ulon kinarya prang ||
15. malihipun paduka nganthi pukulun | kang prajurit sabrang | jinise sanès agami | yèn wutaha rahipun nèng bumi Sela ||
104. Pangeran Mangkunagara madêg ratu, mangsah ingkang rama Sunan Kabanaran ...
105. Sarib Bêsar pêpanggihan kalihan Sunan Kabanaran ...
ngaturi bumi 500 minôngka têdhaning kapal dhatêng ingkang putra Sinuhun ing Surakarta ...
109. Prajurit Kabanaran lan prajurit Kumpêni campuh kalihan prajurit Mangkunagaran wontên ing Tugu. Pangeran Mangkunagara kasoran lajêng kêkuwu wontên ing Burêng ...
ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir,
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?”
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit. (1)
Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya.
Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau.
ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata
sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang,
uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata
sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
Suwening suwe sarak Rasul saya ngrêbda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro.
sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba
sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek
tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak
nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing
Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai
mêrak, diadhêp patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji
Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?”.
Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.”.
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun
saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun
susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok
ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên
luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa
cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone,
dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran
anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos
“Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos, dadiya pangeling-eling
kênthos, awit saka sabdane Sunan Benang, iku pituture Raden Budi Sukardi, guruku”.
Sunan Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang
kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?
kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênani
tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing
sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka Tumênggung
layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan
kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi
ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya
seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe,
iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
Majalêngka, malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono
nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya walang kadung, wadya Majapahit ambêdhili, dene wadya-bala ing Giri
Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh,
Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana
prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane
kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu Mas, iya iku Putri Cêmpa, sang Putri diaturi sumingkir mênyang Benang uga karsa.
Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang
padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli
patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke: Senapati Jimbun, sarta Panêmbahan Palembang, ênggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama, têkane Majapahit
jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’llah wênang nyalini agama lah coba wêtokna mujijadmu tak-tontone”.
Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung
sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu!
Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng Nata,
nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur
panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang, wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam.
Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.
ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji.
Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa kang tanpa dosa, lan
ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-
liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba ucapna tak-rungokne”.
Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab,
dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal
Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku
tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi warna têlu: 1: aran sukêt Jawan, 2: pari Randanunut, lan 3: pari Mriyi.
Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu, apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha, salin agama
siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut
wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”.
Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami
cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha Kuwasa”.
Sabdapalon: “Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi
mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên
ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun
nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng
têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung
tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên
dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis
Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye
diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur
nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung
entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing
ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”.
Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak
watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit,
apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha mbalela mbalik.
Banjure maneh pangandikane kiyai Kalamwadi: Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi, sadurunge Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune putri raksasa, sênêng yen ngokop gêtih, pambêkane siya, mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha
tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan
wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku
Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing.
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan
maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu
ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi
ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur
jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara,
turune bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru,
iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki
badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh, mula jênênge dalwang, têgêse mêtu wangune, mangsi têgêse mangsit, dadi yen dalwang ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya
anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi
Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.
Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.
Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.
Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya, sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana
dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong
lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula
(2) Rusaking raga, iya iku wong lara.
(3) Rusaking jênêng, iya iku wong mlarat.
(4) Rusaking budi, iya iku wong bodho, cupêt budine, wong bodho lumrahe gampang nêpsune.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli
marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-
mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
putrane Prabu Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah
ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa,
marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
kajengipun, ngejing mestinipun ndherek ing prasakawan niki
November 24, 2013 pukul 10:25 am	Balas
nek nganggo basa ngoko mungkin luwih akrab mas.. hehe… *soktau*
wis kebajut di posting, ngapunten nggih
1. wus lêpas ing lampahipun | ngidul ngetan urut mêrgi |
prayoga | sukur lan bêkêle prapti | kang tinuduh sigra mentar | marang ing dhusun Wanasri ||
Wirya mèsêm sarya ngling | gaco mêkotên punapa | matur wus caranya ngriki | gaco inggih bêkêl desa | Nuripi§ prayoginipun: Nuripin. gumuyu angling ||
12. tèsèke kang pundi niku | punapa bendha kêmiri | bisa agawe bêbasan | sanak-sanak kene iki | Ragamênggala saurnya |
sêpira | gung gawe sok dèn dukani | samya ginuyu ing kathah | Ripin binêndon tan ajrih ||
21. Jayèngrêsmi ngandika rum (229) | kadipundi kang pêtinggi | ingkang pinaran ing lampah |
dadi wong tua | tulung mring nak putunipun ||
5. arame gacar-ginacar | sikêp gêgaman prang pupuh | granggang towok sligi
andêlna wong ing Pandhakan | wis mungsuhe lan wong Munggur ||
7. wong padha sok dhêmên prangan (232) | têkan bocah ijèh kuncup | gisau bandhilan watu | sok pranga wiwitan bocah | Ki Kulawirya amuwus | gih talah niku wong
Munggur | kemase Jayawirota | Wirantaka Matangganjur ||
11. wus tandhing duk mêksih jabang (233) | wong Pandhakan lan wong
inggih niku prèhipun | dèn rewangi kraya-raya | tan etung ing lara lampus | paribasan kae ana | kumriwik dadi gumrujug ||
13. e e kae kêprie ta | wong siji dèn krubut pitu | sinog§ prayoginipun: sinosog. baya jur
ika | tan ana kêdhotan têguh ||
14. kêjaba bae nyambata (234) | marang dara kenthol bagus | wuragil Kulawiryèku | iba kaya apa mana | Ki Wirya mèsêm amuwus | Pin kowe bae nampunga | têngahana ing prang pupuh ||
praptèng ing Trênggalèk-wulan (236) | turut pêdhadhahanipun | nikung mawèng ngetan laju | nampak ing têgal
wancinipun ing wêktu ngasar wus edhum | nèng pinggir narmada | turuting kali Kêlampih | samya suka rêna dènira araryan ||
2. apikantuk anèng sandhaping wreksa gung | trênggulun mandira | têkik pilang lan kêsambi | amêlatar rêsik kadya sinaponan ||
Bagong ulame kêlangkung | gêng-agêng akathah | iwak lanangan lan èstri | sakèh iwak tan ana kang mêngkonoa ||
sêlaminipun (238) | de langkung akathah | Ragamênggala turnya ris | inggih botên wontên kang purun mundhuta ||
18. botên dangu têlas tan wontên kang kantun | giris kang miarsa | katêlah dêlasan mangkin | tiang têbah samawana§ utawi: sumawana. ingkang cêlak ||
19. lingira rum Jèngrêsmi mring arinipun | miwah ingkang paman | lêrês ujaring pralabi§
1. langkung sukanirèng galih | myat mina nèng kêdhung Bagong | Ki Kulawiryajar yèn sun gugu | kang padha dera ngling | iwak angkêr mêngkana | gotèke Ragamênggala ||
2. jaman cêthèking§ kirang sawanda, kawêwahan: duk. nguni (241) | Menak Sopal
akmas |§ prayoginipun: anakmas. [Kurang satu suku kata: yèn ajaa anakmas]. ingkang nambungi warayat ||§ prayoginipun: wirayat.
5. gèbès bae dèn kandhani | watak tan ngandêl ujar wong | katênta kalunta wus kêpatuh | gawene
alêrês ramanta yêktosipun | kaula ningali | ulam kêdhung punika | owêl yèn tan pinancingan ||
11. yèn ta sampuna kula jrih (243) | ing kojah mlarati
sisip wong kewala | dhasar andhahari duka ||
19. êng e dhasar wong kêpadhil (245) | êndi ana wong mêngkono | wong dèn rani
23. sêdaya gumuyu mèksi (246) | Ki Kulawirya ngling alon | sakake mêningan lah apamu | kang kêna ing
kang pinujèng basa | ing wingking kawiryanta | ingkang kasêdya ingayun | pun kaki nuwun sinabda ||
mojar | ing mangke punapaa | kêdhung Bagong namanipun | kadipundi§ prayoginipun: punêndi. marmanya
inggih sawêg kula pajar | duk Menak Sopal waune | kukuwu anèng têlaga | Sasi ngalama-lama | nis marang dêlahanipun | mengkrad sampurnèng têlaga ||
22. cêngkunging kêmpul yèn ratri | swabawane wong amayang |
jaman cothèk | ngluluri kaangkêranya | ing mangkya gih trêkadhang | tiang kang kêlilan sinung | amêndhêt ulam punika ||
29. yèn tan sinung datan kenging | nêrajang apêsing badan | kathah kang janma wurung wong | Jèngrêsmi suka ing dria |
33. yèn wontên ulam kang minggir | mangke ginêdhig kewala | inggih gampil masalahe |
alit tanpa wilang | tan kosi§ prayoginipun: kongsi. kandhas kang sêkul | pinangan ing ulam kathah ||
36. pan wontên ulam kêkalih | amindu tan obah-obah | sarupa nora anggape | antêng wadêr wirasoca | jatmika asung§
40. umatur Ki Wijakrêti | inggih prayogi punika | kados wontên wahanane | kang lir sasmitaning ulam | sawêg dugi kaula | langkung-langkung bêgjanipun | egal§ prayoginipun: enggal. lamine
banjur | wus akèh kang sira alap ||
51. Nuripin mêksih amancing | dèn prênah-prênah ing mina | sawiji tan ana nyenggol | ingalih
aturira | e inggih kala rumuhun | kaula duk mêksih bocah ||
56. kêlawan Ki Basarodin (260b) | kala dèrèng dados ibah | mêksih nama Dulrajake |
miwah bêlumbang | lamun angsal jaji§ prayoginipun: janji. paron | tan katur§ prayoginipun: kaur.
67. Ragamênggala agipih (263) | lan gaco ing Galèk-wulan | gupuh dhokoh sabature | dadèn gêni manggang ulam |
wiwijikan | anadhah pasu§ langkung kalih wanda. Kabucal: pasu. pasugata | kêmbul bukti katrinipun | ulam anyaran
kawingkingan | kupêng nadhah lorodan | dadya kalih gon akêmbul | dènya mangan ting kucapah ||
71. anêmên pêmanganèki (264) | kabèh ngrosakên ing iwak | sinambi mangan angomong | ya talah nora kêjamak | rasane luwih enak | lan sakèhe kang iwak luh | kali kalèn kana-kana ||
72. gurihe lir dèn bumboni |
untu | samya gumuyu kang mangan ||
73. wong rolas iwak ngijèni | lali lawuh saking desa |
kêlaprutane | krowod rinakup pinangan | carup srundèng lan upa | ngamudngramud. ri ngalêthak balung | Ki Kulawir§ kirang
dados sisa | sampun isin nèng têba | wong warêg watêpuk kètu | arosa lumakwèng paran ||
77. nauri gihipun inggih | yèn ta sampun drawoloa | jrih dinukan pêsthi ngêlèh | niku kenthol Kulawirya | sok dukani wong mangan | nora ngêlumuhi batur | balung usus otot ilat ||
78. Ki Wirya gumuyu angling (266) | pa wis gêmêt lèhmu dilat | lan apa enak iwake | umatur pan inggih eca |
muwus | Ripin iku katon apa ||
84. umatur inggih kaèksi | tiang gêng ali§ prayoginipun: alit. kèh prapta | briga-brigi yun ambêlèh |
anglamong kêna ing kêdhung | Bagong anggagu§ prayoginipun: angganggu. wong anyar ||
silaking ombak banyu | de didan ing angin maringin | nampèl galêng kaplikan | ngapyuk ing lèng yuyu | yuyune yayah asuka | nèng panglengan ayêm
angacob ing warèh | ngungsir canthuka cundhuk |
ki Nuripin mèsêm ngaruhi | kanca ing pêcangakan | bisa anênangguh |
ngrangkul ki ragil | Ki Wirya ngling ya ia | tan§ prayoginipun: tak. parung lambemu | sêdaya suka tumingal | ingkang dadi
dhusun ing Lêmbuastane | kang liningan agupuh | ngandhêg laku janma ing mêrgi | têtanya pundi ingkang | dhusun prênahipun | kang winastan
Kidangwirapa§ prayoginipun: wiracapa. ing Lêmbu- |Kurang satu suku kata: Mas Dêmang Kidangwiracapa ing Lêmbu-.
langkung sawanda, kabucal: ta [praptèng]. lawang paregolan | kandhêge | ngadhang janma wêtu saking jro sawiji |
wong irêng blêng jenggot kèh kang putih | angrokob ing gondhok | nurut uang têpung lan godhoke§ prayoginipun: gondhoke. | kaya kêndhil kêdleweran tajin | lan êndhasirèki | gêdhe gondhokipun ||
8. tan sêmbada dhuwure kru aking | balung ting pêndhosol | layak kabotan dening gondhoke |
satu suku kata: sangkêp supacaraning ngabèi. epok lan paidon | anèng nte§ kirang sawanda, kêsambêtan: la, dados lante. lan pawong
alinggèh | matur inggih nulya angabèi | Wiracapa linggih | lan pra arinipun ||Mulai bait ini, Jayengresmi, Jayengraga, Kulawirya, Nuripin
panunggilane | sapa sintên kang sinambat ing sih | anak ingong katri | pundi ingkang sêpuh ||
24. Jayèngrêsmi aturira aris | paduka tanèngko | rakanta jêng kyai susunune | namung titiga pêmbayun èstri | kang jalu kêkalih | kaula kang sêpuh ||
25. ingkang anèm punika pun adhi | wondene kang wadon | Tambangraras bok ayu wastane | kula sinungan pun Jayèngrêsmi | punika ri mami | Jèngraga
Wiradhusta pêndhadhanirèki (292) | gya Panuksma rêko | Panamar lan Ki Kulawiryane | inggih punika kang
1. kae Kidangwiracapa (296) | pangandikanira arum | marang ing rubiahipun | Widaryati arakita |
lèngsèr maring wisma | nuduh pawong rencangipun | [...] |Baris
ing kalbu | utami kêrana allah | tan wêrana siku-siku ||
6. sarwi candhak§ prayoginipun: nyandhak. pacawanan | wedang ron bêlimbing wuluh | gula sakasakar. rarên luhung | mara ta ing kono sira | Wiranjara lan adhimu | Wirangkara Brajawira | angrahabana
nutug | marêma marma andulu | marang sang bagus katrinya | Jèngrêsmi alon turipun | pangandikanta kang dhawah | inggih kêlangkung kasuhun ||
10. ingkang sih marma paduka | asangêt kaula nuhun | [...] |§ kirang sêlarik, kawêwahan: sumanggèng kêrsa lumuntur. marmanipun tur kaula | ri paduka yêktosipun | ing lampah katri punika | dhapur ingutus angruruh ||
11. mring kae Sèh Amongraga | sah nising
12. mila ing lampah kaula | kêlunta andon anglangut | aniti titik tan antun§ prayoginipun: antuk. | mahas wana pawukiran | ing mangkya prapta ingayun | kaula panggih paduka | pan punika wiosipun ||
13. kae Kidangwiracapa (299) | duk miarsa aturipun | kang putra angrês tyasipun |
kaprah limrah ing sunu | Jayèngrêsmi lon umatur | liripun kadya punapa | de mawi tan limrahipun | Ki Wiracapa lingira | rinta wit duk jêbên pinjung ||
tita ing alama-lama lama§ langkung kalih wanda, kabucal: lama. | pan dadi pêrawan jêbug | wancine wayah mêmantu | kêdarus tan arsa krama | namung karêm
prajuritanipun | tan pisah turangganira | pêrigêl angêmbat lawung | kukuwu ing dalu siang | nèng wana tan mantuk-mantuk ||
20. yèn purun mantuk mring wisma | sring angsal ambêkta lawuh | winot ing turangganipun | nuwuki sampe sawulan | bagi§ kirang sawanda, kawêwahan: ne
wikan ingkang asung aran | ngong wus narimèng tyas muwus§ prayoginipun: mupus. | bibinta myat mring anakmas | prawirèng krama abagus ||
22. kêlangkung kêpenginira | yèn bisa darbe susunu | lamine panggih kramèngsun | babêle
tyas mêrtyambêk ngumala | kang kalih lugu mriayi | tyas ngumalambèk rêmên langêning praja ||
6. aris dènira ngandika | won nganggur inggih
putra Jayèngrêsmi | gih anakmas puniki | pakurmatan warninipun | sajaking maksiatan | tan mupangat ing agami | sêdaya wus
wrating wong lumakyèng karya | sêdasa-dasa dospundi | brêkating mêngku wong kathah | akathah ingkang pinikir | Jèngraga lan ki ragil | umatur sarwi gumuyu | punika kêsinggihan | inggih kadospundi malih | tiang dados priayi
kamuktyan. | wusatong§ prayoginipun: wus sasat bangsa. priayi |Kurang dua suku kata: wus sasat bangsa priayi. ki dêmang anganthuki | inggih mêkotên dhi wruju | inggih botên ambucal | ing sarak sarengat nabi |
nambung aris | inggih kadospundi wau | mênggah pênêd punika | liripun kadipunêndi | basa pênêd apênêd dhatêng punapa ||
38. kae Kidangwiracapa | gumuyu angèdhèg wêntis |
dhi wuragil Kulawirya | mung pênêd kalih prekawis | mênêdi sapucuking | ilat lan
têpunging lapal lan Jawi | dakar ingaranan kalam | kalam maknanipun angling | kêlawan ilat tratil | puniku paworing pucuk | pucuking kalam dakar | lan pucuking kalam
layaping nendra | lan ruruning rasa jati | yèn sampun anyukupi | kalih prêkawis puniku | tan kirang sandhang tadhah | tan kirang rahabing rabi | gih puniku kang wus prayogi ing titah ||
43. sampurna ing dalêm dunya | sampurna ing dalêm akir | punapa
wong ahli dunya | angèsthi kalih prêkawis | kalam dikir kalam dakar | wus sampurna uripnèki | wa mêkotên dhi ragil | kaelokaning Hyang Agung | kang
alun lan têlêng jêladri | ahli dunya ahli akerat wus timbang ||
48. ahli dunya yèn wus bisa | nyamuti dhirinirèki | ing enak lawan pakenak |
49. kang ahli dunya upama | puspa migar angganda mrik | saking ambabar ihtiar | mêkar angambar tulyasri | kang puniku dhi ragil | sêdhengah ingkang pinupu |
niki (320) | anakmas kang sampun gamboh | tan kèwêdan raras§ kirang kawan wanda, kawêwahan: ing kêlangun. | anggêndhing rêspati | mèsêm ingkang liningan |
aku | bagor bae bêcik | lakone Narawangsa | yèn ora Jayakusuma ||
7. dha-padha wong kene iki (321) | dhêmênane kang tinonton | amung totopengan kèh wong dulu | tinimbang lan ringgit | tlèdhèk karucil pruwa | topèng gêdhening tontonan ||
lah Wiranjara sirèki | ngong patah gawening wadon | sira tuturana bok ayumu | lah-olah ngratêngi | kudur padha wadonan | dadakan bae kang
undangên Si Nayakênthi | lan saroange pra bagor | pêpakên sedaya wong atapuk | aywana kang kari | sigra ingkang liningan | para ri kêtiga
lan anakmas ingkang anom | punapa winignyan langênipun | Ki Kulawiryèki | gumuyu naur sabda | prayogi lawan paduka ||
19. lan jêngandika jarwani | sampurnaning wong angêgong | sabab wontên kojah kaolipun | sami amastani | mêkruh gêng malah karam | tunggal babagan lan wayang ||
22. gih-inggih mangke dhi ragil | kula jarwani kang gathok | sampurnaning cêgah karamipun | wong gêndhengan gêndhing | saratêdah§
mring niaga ngandika ris | êndi rêbabmu Camaya | turnèng anakmas Jaragi§ prayoginipun: Jèngragi. | kêndhangmu
imbal Pathi | agupuh ingkang liningan | tur rêbab kêndhangirèki ||
4. nulya tinampanan sampun | Jèngraga Kulawiryèki | Ki
lir puniki |§ prayoginipun: punika. [Guru
tyas§ kirang sawanda, kawêwahan: tan. pati kudu (330) | namung sarat angecani | rèhning tamu kawisesa | maring kang darbe
munggèng wastra | ambabagi ing abrangti | wêdhung alit panuratan | angot moyang wong kêkalih ||
29. baskara kang mêdhar dalu | mung
gosong gorenganipun | katungkul myat kang anggêndhing | wong akèh mung Jayèngraga | kang samya dèn
agama | ing têmah amêlarati | mêlarat dunya akerat | tanpa iman ing agami ||
42. sabab wong gêndhing puniku | atine mangeran gêndhing | tan ana lian kacipta | namung rasaning ing gêndhing | sinungku sajroning nala | nalika lakuning gêndhing ||
43. kodhêng andhêndhêng gumêndhung | kang dèn dhêng-êdhêng mung gêndhing | sarta ginêndhengan gandhang | tinondhea tanpa tandhing | tan duwe eling samêndhang | kang sinandhang kang sinandhing ||
44. mung gêndhing dèn undhung-undhung | kêkandhangan nora dhongdhing | raina wêngi angadhang- | adhang wong ananggap gêndhing | mring agama nora dhangan | katêndhang tundhunging gêndhing ||
45. lir duwe kumêndhung-kêndhung (335) | yèn nuju lagi anggêndhing | puniku dhi Kulawirya | alatealane. wong ulah gêndhing | tan eling marang Pangeran | kang karya pati lan urip ||
46. angganjar aniksa iku | ing dunya prapta ing akir | milane para niaga | dadya sor-soring pakêrti | sêdaya wong nambut karya | kasabe lawan prihatin ||
47. nanêdha maring Hyang Agung | untunge anambut kardi | sinêntor lawan ngibadah | mumuji maring Hyang Widi | mayare saking kangelan | ngupaya sandhang lan bukti ||
48. yèn niaga tan kadyèku | angêgungkên maring gêndhing | dadya kandhuwa gêndhingla§ prayoginipun: kandhuhan gêndhila. | anggêgondhèl ngondhal-andhil | luludrug gêndhèng lan
ing gêndhing ingkang tinurut | dadining irama | yakmaka ukêling gêndhing | pinrih nyamlêng ricike serancak pisan ||
sakèng swara kang murwani | niku sawêg dhi ragil keratanira ||
10. de puniku dhaupe marang ing ngèlmu (338) | unining gamêlan | sami lan unining lambe | gêndhingane puniku jatining niat ||
11. paminipun nglinging dikir pujinipun | lir cêngklinging gangsa | kang dèrèng kêlawan gêndhing | muji dikir lamun tan kêlawan niat ||
12. pujinipun sami lan unining kêthuk | tinabuh dhewekan |
yèn ta angangoaanganggoa. gêndhing | pêsthi nyamlêng kadya gêndhing pathêt sanga ||
16. ingkang uwus dhaup lawan niatipun (339) | ikralirèng
anggêntèni | tan katimpah solah sêjabaning niat ||
23. ya kadyèku niaga cêngêng mring cêngkung | cêngkènge ing tandhak | ingêndhak undhaking bêcik | bacêk bae bocok uripe niaga ||
24. kang saèstu mrih nyamlêng gêndhing lan ngèlmu | rarasing gamêlan | gêndhing ginêdhong ing kalbi | ngês wilête dadya tangise ing niat ||
25. niat luhung kang nuge mring Hyang Maha Gung | têtêsing kasidan | ginambar ing Gambirsawit | sawatgata nalikèng kono akêrsa ||
gangsa | gambang gêndèr rêbab suling | bonang saron cèr kêthuk ricik sêrancak ||
27. tan karungu gamêlan nang nong gungipun | thethe thethonira | sêdaya datan kapyarsi | mung rarasing gêndhing kang nganyut ing dria ||
28. campuhipun lawan niat kang mulya nung | anungge
surupanipun | surasaning raras | kinarya pangrêsing kapti | kang minangka pangatêre tyas ing gagas ||
marang ing Hyang Widi | dadya gêndhing kendhang datan kumalêndhang ||
31. kang kadyèku dhi ragil pamuntunipun (342) | swaraning gamêlan | gêndhing gêndhèng swaranèki | ingulihkên swara mring kang duwe swara ||
mangka pinangeran | puniku kang mawa sirik | langkung ina mangeran unining gangsa ||
34. yêkti gangsul marusul dadi wong gêcul | kacangkol ing cêla |
37. tur ta niku kêpatuh tan nyandhang wutuh (343) | puniku kang mawa | tiang mangeran ing gêndhing | wus kaondhang ondhe-ondhening agêsang ||
38. wus saèstu wong lah§ prayoginipun: olah. gêndhing gumêndhung |Kurang satu suku kata: wus saèstu wong olah gêndhing gumêndhung.
mung paprênesan | têmahe kêmlaratan | tan kabuka ulah ngèlmu | mumuji maring Pangeran ||
3. yèn wus wruh rasaning gêndhing (344) | lan sasurasaning
ing karya sêkala rampung | rinayap ing pawong kathah ||
11. sakèhe kang nambut kardi (346) | ngrungu swaraning gamêlan | panglike sindhèning ronggèng | ting balêkèr
ya iaa | wignyane kang karya lakon | pandêlênge wong akathah | dêlêng topèng kewala | kang nopèng datan kinalbu | tur ta iku kang amawa ||
pangalême ing lêmbahe | ing kale kita punika | obah osiking Suksma | Suksmane datan kadulu | kang kadulu mung rêraga ||
24. lir topèng mêksih nampêki | anèng mukane ki lêbda | yèn wus tutug wêwêtone | tapuk sah saking wêdana | tan ana gunanira | gumalethak mulih kayu | mung kari gatraning rupa ||
25. sininggahkên ing gyanèki | mari ginunggung cinacad | wus tan ana pocapane | mêkotên niku anakmas | kang ginawe noraga | Jèngraga
wawang ing wirang isin | cacad-cinacading kathah | bungah dèn rani sêgawon | eman ki ludrug tekadnya | toh
babaran baring | pirabara yèn luara | uripe aberong-berong | nyêkêl corong ambêbarang | datan wirang sarang§ langkung kalih wanda, kabucal: sarang. sinarang | saru sinêrtu ing èlmu | sarengat wêwalêr murtad ||
32. pêthikanipun mring ngèlmi | tekade wong kang ahli kak | angludrug marang Hyang Manon | tan riringa ing akathah | mung karêpe priangga | majênun marang Hyang Agung | tan jamak limrah ing kathah ||
33. nikmat ngala-ala dhiri (352) | ingkang mokal kinarêpan | kabèhe kang elok-elok | tan sudi angudi pangan | myang
nacad wong angludrug | gêgaweaning Pangeran ||
39. polah-polahe pribadi | cara-carane priangga | satrekah-trekahe dhewe | yèn wontên
anggêpe mring wong dudulu | wong core bêcore rucah ||
50. mila wong andhalang ringgit (357) | tanpa iman ing
prayoginipun: lan. wayang dinunung | panganggone Hyang mawarni | arya§ prayoginipun: karya. upamèng pandulon ||
4. kêlir jagad gumêlar wayang pinanggung | asnapun makluking Widi | gêdêbog bantala wêgung | bêlencong pandaming urip | gamêlan gêndhinging lakon ||
5. titahing Hyang tanpa wilis ing tumuwuh | kabèhe dadya ling-aling | kang tan olih ing pituduh | tan mulat ing Hyang sêjati | kandhêg warna rupèng kono ||
6. tingalipun dadya bawur bingung lawung | saking tan wruh ing kêjatin | kêsasar ing mêrga ewuh | tan wrin sampurnèng pangèksi | punaning§ prayoginipun:
saking datipun Hyang Agung | wênang muba§ prayoginipun: murba. misesèki | pan lêstari purbanipun |
17. ia sapa kang ananggap duk ing dangu | dhalang durung manggung ringgit | jêjêr ing
wau | mungguh Hyang Kang Maha Suci | kang minangka dhalang luhung | karya titah ing kitèki | duk dèrèng lair saking bok ||
20. pan wus rampung takdire pêsthinirèku | bêgja cilakanirèki | lan dawa cêndhêking tuwuh | cabar tuas wus binagi | duk mêksih mêgêng nèng gêdhong ||
21. gêdhong limput paluyutaning alimut (363) | duk lagya wijiling wiji | caritanira wus rampung |
inggih dhalang sêjati puniku ratu | kang murba solahing urip | kang sinèrèn mring Hyang Agung | nampèni ayating takdir | tabiat bawaning kang wong ||
24. ratu kang minangka wrananing Hyang Agung | ratu nut takdiring Widi | wus dadya nèng lokil makpul | sang ratu tan anduwèni | drêma nyondhongi lêlakon ||
25. pocapane wus anèng pribadinipun (364) | sang ratu tan
pinolah pribadyèng Widi | wus dadya sadèrèngipun | pinolah anèng ing kêlir | tunurut dadya
Hyang kikis nèng kalbuning ratu | anungge nunggal pakarti | titining wadyabala gung | sang sri tan wuk ing pangiksi | katon kêlawan Hyang Manon ||
29. paningaling ratu maring tantranipun | lir dhêdhalang myat ing ringgit | tan kalêmpit limputipun | suka sikune
ing panganggêp anggêping piambakipun | dhêdhalang kêlawan ringgit | tanapi gamêlanipun | kothak gêdêbogirèki | myang kêlir lawan bêlencong ||
33. pan wus pupul papal sawijining wujud | dhêdhalang dhirining urip | urip kang latip puniku | paanglinging
38. ing atitah kita puniki kawêngku (367) | ring budi dhirining urip | punapa
41. pan makon§ prayoginipun: mêkotên. surup purnaning pandulu |Kurang satu suku kata: pan mêkotên surup purnaning pandulu. nor lungguh putra kang kalih | sinung dununganing kawruh | Ki Kulawirya gêligik | myarsa panggirising raos ||
ing wanci wus bakda ngisa | ya ta kang anèng pêndhapa | para kadang katrinira | Wiranjara Wirangkara ||
yudha pramana said: barusan ki Tmg,
On 24/04/2011 at 11:19 Kartojudo said: Sanes tembem Ki..mung nyempluk..xixixi
On 24/04/2011 at 11:25 yudha pramana said: nyem
On 24/04/2011 at 11:02 Kartojudo said: Sugeng minggonan Ki Pandan…eh..kulo critani njihh..kulo nembe
On 24/04/2011 at 12:28 P. Satpam said: lha rak tenan
ananging Ki Pandanalas kok menchungul sedela banjur mendhelep maneh……….????????
Balas	On 24/04/2011 at 12:01 pandanalas said: ki
dadi kayak ngramal nomer buntut sing arep metu jaman SDSB (Sumbangan
Balas	On 24/04/2011 at 22:10 yudha pramana said: primpen temen pak SATPAM leh nyimpen
Ing taun 1295 Radèn Kålå Gêmêt, lagi yuswå sâtaun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngêmbani nyêkêl pråjå Kadhiri.
lelakon “Joko Lelono nandang Asmoro keronto2”
Balas	On 25/04/2011 at 07:47 anatram said: mboten wonten kenyo ingkang kerso…
Saking semangate gole nggembol, ……. cincing sarunge nganti keduwuren. Nuwun sewu Ki Surbeng, ……. niku lho othe-othenya ketok!
ardi tu artina apa? … arep dithuthuki? 🙂 🙂
On 25/04/2011 at 12:40 mita said: apa arep dibalang sandal? 🙂 🙂
On 25/04/2011 at 12:44 Lare Dusun said: Selamat Siang mbak Mita..
Ardi niku artine gunung, mulane Ki PA suka ******2, cob akalo tak percaya nyuwun Pirso Panjenenganipun…
On 25/04/2011 at 12:47 mita said: ki pa mboten wonten menika?
kawulo sampun madhosi ten pundhi2 koq mboten wonten njih link’ipun rontal 23,24,25. Nedhi tulung sanget sedoyo! Ngaturaken agengin panuwun dhumaten sedoyo.
mita said: menika van halen kok saged boso kromo njih? … menapa nenek moyangipun nate njajah jawi? 🙂
mita, ojo2 iki van hallen GURU bhs…!!
Balas	On 25/04/2011 at 13:38 vanhallen said: nggih ki malahan aslinipun wonten tlatah batu. vanh hallen namung kangge nickname kemawon ki. salam kenal
Balas	On 25/04/2011 at 13:41 Kartojudo said: He..he..jebul tonggone Ki
On 25/04/2011 at 14:02 mita said: iiiih nakaaaaaaaaaal 😦
On 25/04/2011 at 13:43 yudha pramana said: opo wes ketemu cantOLAN rontal
Balas	On 25/04/2011 at 13:55 vanhallen said: dereng ki, sampun kulo golek’i sampek memet tetep mboten
nanda Mita wis mecungul toh?. Wis rampung ujiane nduk? Eyangmu di padepokan wis padha kelimpungan, malahan aku wis telpon koncoku arepe nglapor gadis hilang. Syukur wis sambang gandok meneh.
Balas	On 25/04/2011 at 14:50 djojosm said: Matur nuwun ki Menggung Yupram, pancen mripat tua yo ngene ki. Yen ndeloki gambar Sudirman karo sing kinyis kinyis byar padang kaya bulan tanggal 14.
Balas	On 25/04/2011 at 14:02 yudha pramana said: nomer SIJI nemu cantolan….matur nuwun
On 25/04/2011 at 14:51 Kartojudo said: Sak-iki wae ndang
"goLekono sEjaTinE oPo kanG kaSebuTanDhab aShor.. saBar.. Lan naRimo..RajuTen boLah-boLah suTro inG aTimukanThi TLaTen nganTi daDhi kLambikanG enDah sarTo kuWowo diaGemmaRang soPo waE"pEsan unTuk PeremPuan(ku) IndonEsia
KEINDAHAN NAN MAHA INDAH 01 | alangalangkumitir
am Kyai Tir, Kyai Boeb, lan sedaya para winasis pangu_wasuh alangalangkumitir, ngaturaken sewu sembah.
Yektos dangu kulo ndeprok (wiwit enjing ngantos enjing. Kyai sare, wungu, tindak, nyugoto tetamu lssp) kulo wonten lan midhanget sedoyo wejangan menopodene pangandikan.
Lajeng sakniki sanget kepengingin nderek tangklet.
Nanging menopo mboten badhe nambah duko Penjenengan?
nuwun ilmunipun, mugi saged migunani tumraping liyan kitab
Wayang gedog - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wayang Purwa • Wayang Madya • Wayang Gedog • Wayang Dupara • Wayang Cirebon • Wayang Wahyu • Wayang Suluh • Wayang Kancil • Wayang Calonarang • Wayang Krucil • Wayang Ajen • Wayang Sasak • Wayang Sadat • Wayang Parwa • Wayang Arja • Wayang Gambuh • Wayang Cupak • Wayang Beber
Wayang Golek/Wayang Thengul • Wayang Menak • Wayang Papak/Wayang Cepak • Wayang Klithik • Wayang Timplong • Wayang Poehi • Wayang Ajen
Wayang Gung • Wayang Topeng • Wayang Wong Priangan
Daftar Representatif Budaya Takbenda Warisan Manusia di Indonesia: Wayang · Batik · Keris · Angklung
lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng
Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi,
mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat
mring tyas gung kumacelu, yun darbeya miwah nimpeni, pinirit tinuladha, lelepiyanipun,
ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri Tumpak manis, Ruwah Je warsanira, Sancaya kang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana
iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu
kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare
utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para
nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos
samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane
wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen
cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti
agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi
nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki
turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta
diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai
Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene
daha iki cikal-bakal ing Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang
Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai
Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut
Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana
ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-
patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang
padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi,
Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang:
“Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?”.
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa,
dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9),
sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe
pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka
ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan
sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka
dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm,
aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse
wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
Sunan Benang ngandika: “Kowe iku bangsa dhêmit kok wani padu karo manusa, jênênge dhêmit kêmênthus”.
Buta Locaya mangsuli: “Inggih kaot
saka sabdane Sunan Benang, iku pituture Raden Budi
Sunan Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure
banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang
tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti
kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke
punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong
muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen
wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung
manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute
kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut ing kitabku,
yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos,
punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab,
dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga
panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag
panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên
saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni
dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka Tumênggung ing Kêrtasana, dene surasane layang ngaturi
asat, kali kang saka Kadhiri miline nyimpang mangetan,
saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun
Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih
budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu
mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis
kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang
punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana
alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu
ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan,
dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur
ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam
dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong
Giri nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit
kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga,
mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun
apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang,
yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung
sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
dhawuhe Sunan Benang, pambujuke marang adipati Dêmak supaya mêtu nêpsune, gêlêm ngrusak Majalêngka, malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang
adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu
antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa
nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh,
Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri,
kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang
saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat
mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha
mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus
banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri
Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus
mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih,
wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan
Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha
kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih,
sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih,
dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna
susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan, katêlah tumêka saprene, ngulama jênênge walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang
Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun lan ngungun, dene
Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana
Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane,
ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit
para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu Mas, iya iku Putri Cêmpa, sang Putri diaturi sumingkir mênyang Benang uga karsa.
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono
pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan.
Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone
Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana
Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha ngaturake sêmbah mênyang Nyai Agêng. Prabu Jimbuningrat matur yen mêntas mbêdhah Majapahit, ngaturake lolose ingkang rama
Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang
ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?”
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin
Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong
kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping
adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh
ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa
kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin
luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen
kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu
buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga.
kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake
ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong
tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang
aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati
Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine
labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung,
rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit
banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik,
Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing
tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana
pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit
saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati
ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku
kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên
pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami
dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas
ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake
kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh
kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa
ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki,
yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang
ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning
nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih
karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah
Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan
panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo
nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha
goroh kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit, si Patah seba mênyang aku, gêthinge ora bisa mari, amarga duwe
ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng
amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika
mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal saking badan kang
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa
siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang
‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib
samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening
Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus
punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika
sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun
ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.
Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan
agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.
Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman ‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah
ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho
kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang
pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti
Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi wangênan, cêlak botên
katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun,
wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên gêgawanmu, ngGêgawa nêdha
cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking
dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên
sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical
utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan;
têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang
mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên
baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta
dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh
tekadmu sing lêmpêng lair batin, purwa bênêr lawan luput, bêcik lawan ala. Mata têgêsipun tingalana batin
siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka
maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng
lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun
manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun
kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang
tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa
têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam,
wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”
Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku
mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang
dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah
bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun
suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.
Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika,
angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing
tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis ora
nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa,
sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru,
esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki,
banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu
banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.
Kacarita putra Nata ing Majapahit, kang aran Raden Bondhankajawan ing
kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya
mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong
marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa
ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan,
sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran, dene pasareyaningsun bakal
sun-paringi jênêng Sastrawulan, lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu
botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?”
Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi, nanging mung mandhêg têlung turunan.”
isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si
Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake
agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp,
têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.
ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh
ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis
lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung
panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot,
surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak,
Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung
Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite,
bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak.
Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha gawok.
lan samar, nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong
bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.
Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku
iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi
pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran,
têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang
wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja
karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga
anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkono kang kasêbut ing kitab
banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana
payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa
êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing
banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula
sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi
iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora
iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan
ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel
yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu
Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe
kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab
kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning
Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo
ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup
karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune
sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi,
dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa;
manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen
dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya
watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh
bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan
iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang
nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring
pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro
tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang
sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa
iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu
tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki
lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat
badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar,
ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga
ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane
Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana
mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi.
tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon.
Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan
woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton
nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung
sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng
Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh
kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon
diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging
cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa
iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake
prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora
Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya,
sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput. Ugêl-ugêl têgêse
sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku
kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr
kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane,
panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.
Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine
sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya
lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut
satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau
ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong jêjodhowan kang
melu têntrêm, mula wong rukun iku bêcik bangêt.
Kowe tak-pituturi, mungguh dalane kamulyan iku ana patang prakara:
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne
iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang
nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake
sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana
yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa
anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan
Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa
Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca
kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati,
barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, barêng didangu iya matur kang
dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang
ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca
kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse
sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku
dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran
dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih
marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati.
Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Tunggulwulung
ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning
dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu Anginangin.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa
Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim, ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah banjur tapa ana
Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng
banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa,
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali
Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china).
Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing
(11) Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.
Boma Narakasura iku sejatiné putrané Bathara Wisnu patutan karo Bathari Pertiwi, putriné Sang Hyang Nagaraja, déwaning naga kang mapan ing Kahyangan Sumur Jalatunda. Nalika isih mudha tumaruna asmané Radèn Suteja iya Setija. Wujudé wayang, satriya bambangan bagus lan alus. Radèn Setija duwé kadang taruna tunggal rama-ibu, jenengé Dèwi Siti Sendari (Siti Sundari).
Ngupadi sudarma[besut | besut sumber]
Bareng wis diwasa, Radèn Setija pamit marang ingkang éyang Sang Hyang Nagaraja dalah ingkang ibu, Dèwi Pertiwi saperlu arep ngupadi sudarmané. Déning Sang Hyang Nagaraja, Setija diparingi priksa manawa ingkang rama iku déwa ing Kahyangan Untarasegara bebisik Bathara Wisnu. Nanging wektu iku, Bathara Wisnu wis manitis ana anggané nata Dwarawati, Prabu Sri Bathara Kresna. Mula déning ingkang éyang Sang Hyang Nagaraja, Setija banjur didhawuhi ngawu-awu sudarmané ing nagara Dwarawati.
Minangka tandha bukti yèn Setija iku isih putrané Bathara Wisnu banjur diparingi pusaka Kembang Cangkok Wijayamaya (Wijayamulya). Pusaka iku mbiyèn kagungané Bathara Wisnu kang daya khasiaté bisa kanggo nguripaké wong kang mati nanging isih ana sajabané garising pepesthèn (takdir).
Setija banjur budhal saka Kahyangan Sumur Jalatundha saperlu ngupadi sudermané. Tekan padharatan, Setija kepingin nyoba kasektèné pusaka kembang Cangkok Wijayamaya. Ing kono Setija weruh ana "ancak" (nam-naman saka bambu kang dianggo wadhah sesajèn) nuli diungkuli kembang saéngga bisa salah kedadèn dadi buta (raksasa) kang banjur kaparingan praceka (jeneng) Ditya Ancakogra. Semono uga bangkéné manuk Dara (basa Indonésia :bangkai merpati) diungkuli kembang sanalika malih dadi buta aran Ditya Maudara, bathangé kethèk malih dadi Ditya Yayahgriwa, lan sapituruté. Ing tembé, kabèh buta-buta iku dadi balané Raden Setija.
Nalika wis tumeka ana Dwarawati banjur nyuwun diaku putra déning Prabu Sri Bathara Kresna. Prabu Kresna uga ora kabotan waton Setija bisa ngalahaké nata ing Trajutrisna iya Surateleng kang awujud raseksa jenengé Prabu Bomanthara kang ngraman ana kahyangan Suralaya.
Sadurungé maju ana paprangan, Setija dijedhi (dijenang) ing kawah Candradimuka kanggo ngembari kadigdayané Prabu Bomantara. Amarga dijedhi ora mati, Bathara Guru banjur paring tambahan jeneng Narakasura lan diparingi ngampil pusaka Cis Jaludara kanggo nandhingi pusakané Prabu Bomantara
Bomantara sirna margalayu, sukmané manjing ing ragané Setija. Rèhné kapanjalman yitmané Prabu Bomantara, Setija uga sangsaya digdaya, nanging wataké uga banjur malih dadi angkara murka.
Jumeneng nata[besut | besut sumber]
Sasirnané Prabu Bomantara, Setija uga banjur diaku putra déning Prabu Sri Bathara Kresna lan banjur dililani jumeneng nata ing nagara Trajutrisna iya Surateleng kanthi jejuluk Prabu Setija Bomanarakasura. Patihé wujud buta, aran Patih Pancatnyana.
Garwané Prabu Setija iku cacah loro, ya iku siji, Dèwi Agnyanawati (kang banjur direbut karo adhiné kuwalon, Samba Wisnubrata), loro, Dèwi Mustikawati kang banjur peputra Radèn Kismaka.
Pralaya[besut | besut sumber]
Prabu Setija iku sejati pancèn digdaya jalaran duwé aji Pancasonya Wreksaning Bhumi, mula Setija ora bakal bisa mati yèn isih kambah lemah (bhumi). Senadyan mengkono, kabèh makhuk iku nduwèni sipat apes. Setija uga bisa disirnakaké kanthi ditibani pusaka Senjata Cakra déning ramané piyambak, Prabu Kresna, jalaran wani nyirnakaké Samba kanthi dijuwing-juwing (disebit-sebit) lan wis gawé lingsemé Arjuna. Kuwandhané Prabu Setija Bomanarakasura kang wus ketaman Senjata Cakra lan kumleyang ing angkasa banjur disaut déning Gathotkaca lan dipapanaké ana anjang-anjang kencana (kang dumadi saka pusakané Setija aran Gamparan bungkul Kencana lan topeng waja agemé Gathutkaca ing lakon rebutan Kikis Tunggarana). Temah Prabu Setija tumekaning pati.
(id) Radèn Sitija ing Bausastra Javanese Dictionary, 25 Agustus 2008.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bomanarakasura&oldid=1013696"	Kategori: Paraga wayangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 6 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 14 Maret 2013.
1. Wrêkudara puruhita maring | Dhahyang Druna kinèn angupaya | tirta ingkang nucèkake | marang sariranipun | sawusira
2. Arya Sena matur ing rakaji | lamun karsa kesah mamrih toya | dening guru pituduhe | Sri Darmaputra Prabu | duk miyarsa aturing ari | cipta praptèng bêbaya | mung mangu mangun kung | ya ta Radèn Dananjaya | matur nêmbah ing raka sri narapati | punika tan sakeca ||
3. inggih sampun paduka lilani | rayi tuwan kesahe punika | botên
prihatin | kawuwusa lampahira Sena | tanpa wadya amung dhewe | mung bajra sindhung lesus | kang umiring
saking doh ngênguwung | lir sunaring kang baskara | kunêng wau kang taksih wontên ing margi | wuwusên ing Ngastina ||
7. Prabu Suyudana animbali | Rêsi Druna wus praptèng jro pura | natèng
sutèng ulun | sira kaki apa sida | angulati ingkang tirta prawitadi | yèn iku kapanggiha ||
11. nir ing mala misesèng ngaurip | wus kawêngku aji kasampurnan | pinunjul ing jagad kabèh | ngaubi bapa biyung | mulya saking sira nak mami | linuwih ing tri loka | langgêng ananipun | umatur Sang Arya Sena | inggih pundi unggyane kang
13. dhungkarana ingkang wukir-wukir | jroning guwa jro panggonanira | ingkang tirta prawitane | ing nguni-uni durung | ana ingkang bisa ngawruhi | trustha Sang Wrêkudara | pamit awotsantun | mring Druna lan
Rugmakalèku | sirna bangkene tan ana | jatine jawata luwih ||
16. kêna ing papa cintraka | Endra Bayu dinukan Hyang Pramèsthi | dadya ditya kalihipun | nèng guwa Côndramuka | ya ta wau Sang Bayutanaya wuru | kabèh wukir binalengkrah | toya tan ana pinanggih ||
17. sadangonira ngupaya | gunung guwa kawur dèn obrak-abrik | sayah
18. tan katon kang darbe swara | dhuh putuku bangêt tarima mami | sira kang mawèh pitulung | pangruwating
satuhu prahara | kanang tirta prawita | nanging dudu ing kene panggonanipun | sira balia ngatasa | ênggone
marga Ngastina rawuh | pêndhak ing dina samana | kang anèng ngarsa narpati ||
23. kadya duk angkate Sena | Rêsi
wau praptanipun | Sang Arya Wrêkudara | samya bagèkakên sadaya wong agung | babo arèningsun prapta | antuk karya sun watawis ||
Côndramuka | mung ditya kalih pinanggih ||
26. Rugmuka lan Rugmakala | sampun sirna kalih kawula banting | dene ditya mamrih lampus | sikara mring kawula | wukir guwa kula balengkrah sadarum | tirta-di sêpên marmanta | paringa têdah kang yêkti ||
antêpira maring guru | mêngko wus kalampahan | nora mèngèng mituhu tuduhing guru | saiki lagi sun warah | ênggone ingkang sayêkti ||
28. anèng têlênging samodra | yèn sira nut pituduhe pun kaki | malbèng têlêng samodra gung | Wrêkudara turira | sampun ingkang manjing jroning
sutaningsun | yèn iku kapanggiha | bapa kakènira kang wus padha lampus | besuk mulya dening sira | sira pinunjul sabumi ||
30. tan ana aji tumama | sirna saka kawêngku ing sirèki | Prabu Ngastina sumambung | dhuh adhuh
bocah sira | dèn prayitna Wrêkudara nauri | Kurupati awak ingsun | pasrahna ing bathara | aywa mêlang lilakna ingkang satuhu | aja garantês ing kadang | pirabara yèn basuki ||
32. yayi mas muga antuka | pitulunge jawata kang linuwih | pamit Arya Sena sampun | mring Rêsi Druna lawan | Sri Ngastina sigra mêsat lampahipun | saking pura sampun mêdal | sêdyane
sakeca tyasira | dyan ngundhangi wadya bidhal sang aji | sinêru ing lampahipun | ing marga tan kawarna | ya ta wau ing Ngamarta sampun rawuh | orêg wong sadalêm pura | Yudhisthira myang para ri ||
37. wusnya ngabêkti sadaya | sami tata lênggah ing dalêm puri | Prabu Yudhisthira matur | lan Arya Dananjaya | kesahipun Bratasena dènnya bêrung | wus katur sasolahira | ing raka Sri Arimurti ||
38. ngandika Narendra Krêsna | yayi prabu sampun sungkawèng
bêcik upama dèn alani | ngandêla ing bathara gung | kang sêdya ambancana | nora wurung nêmu wêwalês ing pungkur |
42. marang pambojananira | amung mampir parlu atur udani | mring Darmaji kakang prabu | lan sira Nata Krêsna | myang para ri kabèh lilanana ingsun | banjur mring têlêng samodra | ngupaya sinoming warih ||
yèku sanès pabênan | tan pantês dipun lampahi | duk miyarsa èmêng Prabu Yudhisthira ||
2. umatur dhatêng kang raka | Sri Narendra Arimurti | paran ing karsa paduka | dene arinta puniki | tan kenging dèn gondhèli | Krêsna kèndêl tanpa muwus | judhêg wardayanira | kodhêng tan sagêd mangsuli | ing ature Sang Aprabu Yudhisthira ||
3. sigra Prabu Darmaputra | angrangkul dhatêng kang rayi | Arjuna lan radèn kêmbar | nèng pada sami nangisi | Pôncawala Drupadi | Sumbadra
tan pêgat amituturi | pinrih narima sami | dipun santosa ing kalbu | pasrahna ing bathara | kunêng kang kari jro puri | kawuwusa wau kang darung ing karsa ||
6. kesahe saking jro kitha | lajêng manjing ing wanadri | tan ngetang durgamèng marga | kèh bêbaya tan pinikir | sagung
bang-bang wetan | katon sirating hyang rawi | umyang kang paksi mawijah | thilang cocak
pigunane nora ana | manira wus dèn jagani | kurungan adi luwih | nèng pangayunan Hyang Agung | jênêng Suksma Wisesa | wênang sakarêpku dadi | balik sira paran
kalih | gunêmira kaya bocah | nganggo ninggal nganggo nyangking | kawruhe durung utama | nistha madya dèn antêpi ||
2. kayaparan kakang puyuh | yèn ngantêpi tilar ragi | ingaranan pati nistha | nora wêlas marang ragi | dadi tekat siya-siya | tan wruh rowange dumadi ||
warna | lan sipate angêplêki | nanging mawa ciri sastra | nèng palaraban lir rukmi ||
15. muni asmane Hyang Agung | yèn tan mawi ciri eblis | dhêmit setan ora bisa |
sadulurmu | tunggal saking yayah bibi | ingkang ora karawatan | dadya malekat lan êjim | anèng alam palemunan | tan
anggodha sira | benjang jamaning kapatin ||
bisane kumpul | lan dhèwèke dadi siji | anèng
muwus | adhuh yèn mangkono yayi | pun kakang dipun dunungna | manggone kawruh
ngèlmu gaip | kang sampurna babar pisan | kasmaran brêkutut muni ||
1. luwih angèl ing ngaurip | kalamun gayuh kamuksan | yèn ora lan nugrahane | pinarêng wênganing driya | nora kêna dèn awag | jêr Allah nora maujud | yèn wujuda dadi karam ||
2. utamane wong marsudi | kudu nganggo tapabrata | limang prakara cacahe | dhingin [dhingi...]
[...n] angurangi dhahar | sranane anarima | yèn ora narima iku | saanane dadi gagar ||
3. ngurangi turu ping kalih | kang pinandêng èngêting tyas | nadyan sira cêgah sare | yèn sinupe-supe dadya | tanpa gawe punika | lire cêgah turu iku | yèn wus baliyut kang netra ||
manthuk dènirangling | bangêt panarimaningwang | ingsun barkahana manèh | ingkang panêmbah sapisan | tinarima salama | kayaparan dunungipun | yayi babarêna pisan ||
13. myang purwane ana urip | tuwin jatine ngagêsang | kang sampurna samêloke | brêkutut nyauri sabda | lah iku ora kêna |
anggêgampang marang wuwus | kudu karo mangsanira ||
14. milih dina ingkang bêcik | miwah mêmule pra dewa | nganggo papan lan êmpane | yèku sidaning kasidan | panjalukira kakang | yèn kasusu antuk siku | ambuka wêwadining
16. mamrih tirta prawitadi | sakèh wukir dhinungkaran | kono tan ana toyane |
samodra | kapindhon diprusa manèh | upamane linakonan | Sena marang samodra | tirtane yêkti tinêmu | nanging kathah kang
wisaning kang naga | tumampêg ing wadana | kewran ing tyas cipta mati | sayah pinolah | ing naga mobat-mabit ||
ingkang prapta | ana ing kene iki | apa sêdyanira | kene sêpi sabarang | tan ana kang sira bukti | myang sarwa boga | miwah busana sêpi ||
18. amung godhong aking yèn ana kumleyang | tiba ing ngarsa mami | iku kang sun pangan | yèn tan ana
tanpa rowang | cilik amênthik-mênthik | iki wong-wong apa | gênge mung samarica | ucape têka kumaki | ladak kumêthak | langkung eram ing galih ||
20. Dewa Ruci ngandika malih hèh Sena | iya ing kene iki | akèh pôncabaya | yèn ora toh palastra | sayêkti tan bisa
lah iya sira uga | bèbète Sang Hyang Pramèsthi | Hyang Girinata |
pinaran | lan aja mangan ugi | lamun tan wêruha | rasane kang pinangan | aja nganggo-anggo ugi | yèn tan uninga | warnaning busanadi ||
27. pan wêruhe têtakon lan têtirona | marang sawijining janmi |Lebih satu suku kata: marang swijining janmi. dadi lan tumandang | mangkono ing panêdya | lir wong jugul [ju...]
[...gul] saking wukir | arsa tuku mas | mring kêmasan
jinatyan | sintên ing asma tuwan | dene nèng ngriki pribadi | sumaur sigra | ya ingsun Dewa Ruci ||
30. matur alon pukulun yèn makatêna |
31. langkung mudha punggung cinacat ing jagad | kèsi-èsi nèng bumi | saengga curiga | ulun tanpa warôngka | wacana datanpa siring | ya ta ngandika | manis Sang Dewa Ruci ||
saking pundi margane kawula manjing | jênthik môngsa sêdhênga ||
2. Dewa Ruci angandika malih | gêdhe êndi sira lawan jagad | kabèh iki saisine | kalawan
adoh katingal | Dewa Ruci nguwuh | hèh apa katon ing sira | Wrêkudara ature pan amung têbih | tan wontên katingalan ||
ing ngandhap | ing ngarsa myang pungkur | kawula datan uninga | langkung bingung ngandika Sang Dewa Ruci | aywa maras tyasira ||
5. byar katingal ngadhêp Dewa Ruci | Wrêkudara sang wiku kawangwang | umancur katon cahyane | sarta wêruh
lor kidul | wetan kilèn sampun udani | nginggil miwah ing ngandhap | pan sampun kadulu | lawan andulu baskara | eca tyase miwah sang wiku kaèksi | anèng jagad walikan ||
6. Dewa Ruci angandika malih | lumakua sarwi dêdulua | apa katon ing dhèwèke | Wrêkudara umatur | wontên warni kawan prakawis | katingal ing kawula | kang sadaya wau | sampun botên katingalan | amung kawan prakawis ingkang kaèksi | bang irêng kuning pêthak ||
7. angandika malih Dewa Ruci | ingkang dhingin sira anon cahya | gumawang tan wruh arane | pôncamaya puniku | sajatine ing tyas sayêkti | pangarêping sarira | têgêse puniku | ingaranan muka sipat | kang anuntun marang sipat kang linuwih | ing sajatining sipat ||
8. môngka tinulak aywa lumaris | awasêna rupa aja samar | kuwasaning tyas êmpane | tingaling tyas puniku | anêngêri marang sajati | eca Sang Wrêkudara | amiyarsa wuwus | lagya mèdêm tyas sumringah | dene ingkang abang irêng lawan kuning | yèku durgamaning tyas ||
[...n] isine ing jagad ngêbêki | iya ati kang têlung prakara | pamurunge laku dene | kang bisa
marang cipta kang lêstari | paworing suksma mulya ||
10. lamun ora kawilêt ing katri | yêkti sida pamoring
iya iku ati kang ngadhangi | ambuntoni marang kabêcikan | kang irêng iku gawene | dene kang abang iku | iya tuduh napsu tan bêcik | sakèhing pêpenginan | mêtu saking ngriku | panastèn panas baranan | ambuntoni marang ati ingkang eling | marang ing kawaspadan ||
12. dene iya ati ingkang kuning | pangwasane nanggulang sabarang | cipta kang bêcik dadine | panggawe mamrih tulus | ati kuning ingkang ngadhangi | mung panggawe pangrusak | linantur jinurung | mung kang putih iku nyata | ati jinêm sukci ora ika-iki | prawira ing kaharjan ||
[...mung] iku kang bisa nampani | ing sasmita sajatining rupa | nampani nugraha gone | ingkang bisa tumanduk | kalêstarèn paworing kapti | iku mungsuhe tiga | tur sami gung-agung | balane ingkang têtiga | kang sawiji
tuduhan iku | ing pamore kawula Gusti | Wrêkudara miyarsa | sêngkut
urup siji wolu warnanira | Wrêkudara lon ature | punapa wastanipun | urup siji wolu kang warni | pundi ingkang sanyata | rupa kang satuhu | wontên kadi rêtna muncar | wontên ingkang maya-maya angebati | wontên abra markata ||
16. marbudyèngrat Dewa Ruci angling | iya iku sajatining
ana lor kulon kidul puniki | wetan lan luhur ngandhap ||
iya iku uriping bawana | jagad cilik jagad gêdhe | pan padha isènipun | wus tinimbang lan sira ugi | yèn ilang warnaning kang | jagad yêkti suwung | saliring reka tan ana | kinumpulkên ana rupa kang sawiji | tan kakung tan wanodya ||
punapa inggih punika | warnaning dat kang pinrih dipun ulati | kang sajatining rupa ||
19. Dewa Ruci anauri aris | dudu iku ingkang sira sêdya | kang mumpuni ambêk kabèh | tan kêna sira dulu | tanpa rupa datanpa warni | tan gatra tan satmata | iya tanpa dunung | mung dumunung ingkang awas | sasmitane anèng jagad angêbêki | dinumuk ora kêna ||
20. dene iku kang sira tingali | kang asawang pêputran mutyara | ingkang kumilat cahyane | angkara-kara murup | hyang pramana arane nênggih | uripe kang sarira | pramana puniku | satuhu tunggal sasana | nanging ora mèlu suka lan prihatin | ênggone anèng raga ||
21. datan mèlu mangan turu nênggih | lawan ora
mèlu lara-lapa | yèn pisah iku ênggone | raga kari ngalumpruk | yêkti lungkrah badan puniki | yaiku kang kuwasa | nandhang rahsanipun | inguripan dening suksma | iya iku
kêkaywan | ananing raga ênggone | uriping pramanèku | inguripan Hyang Suksma Jati | misesa ing sarira | pramana puniku | yèn mati
pinanggih | uripe suksma ingkang sanyata | kaliwatan upamane | lir rahsaning kêmumu | Hyang Pramana amratandhani | tuhu tunggal pinôngka | sajatine iku | umatur Sang Wrêkudara | inggih pundi warnane ingkang sayêkti | Dewa Ruci ngandika ||
24. nora kêna iku yèn siramrih | lah kahanan ing samata-mata | gampang angèl pirantine | Wrêkudara umatur | kula nyuwun pamêjang malih | inggih kêdah uninga | babar pisanipun | pun patik ngaturkên pêjah | ambancana anggèn-anggèn ingkang yêkti | sampun tiwas kangelan ||
25. yèn makatên kula botên mijil | sampun eca nèng ngriki kewala | botên wontên sangsayane | tan niyat mangan turu | botên ngêlih pan botên arip | botên ngraos kangelan | botên ngêrês linu | amung nikmat lan mupangat |
nganggo parah yèn angling | iku rèh pepingitan ||
27. nora kêna yèn sira rasani | lan sasama samaning tumitah | yèn ora lan nugrahane | yèn
31. yèn wruh pamore kawula gusti | satuhune kang kok sêdya ana | de warna nèng sira gone | lir wayang sarirèku | saking dhalang solahing ringgit | kang môngka panggung jagad | kêlir badanipun |
ingkang ngilo Hyang Suksma | wayangan puniku | kang ana sajroning kaca | iya iku araning manungsa jati | rupa sajroning kaca ||
33. luwih gêngnya kamuksan puniki | kalawan jagad agêng kamuksan | utawa luwih alite | saalitaning têngu | maksih alit kamuksan ugi | lawan luwih lêmbutnya | salêmbuting banyu | pan maksih lêmbut kamuksan | lire agêng amisesa ing sakalir | dene lêmbut alitnya ||
34. bisa nuksma ing agal myang alit | kalimputan kabèh kang rumangkang | kang gumrêmêt apadene | kaluwihan satuhu | luwihira ingkang nampani | tan kêna ngandêlêna | ing warah lan wuruk | dèn bangêt ing uswanira | badanira wasuhên dipun barêsih | wruha rungsiting tingkah ||
35. wuruk iku kang minôngka wiji | kang winuruk upamane papan | pama kacang lan
kang satuhu | nanging aja duwe sirèki | pakarêman kang liyan | Hyang Kang Maha Luhur | dadya sarira bathara | obah osikira pan wus dadi siji | lorone anggêpira ||
37. lamun dadi anggêpira iki | yèn angrasa loro maksih was-was | kêna ing rêngu yêktine | yèn wus siji sawujud | sakarêntêg tyasira dadi | barang sinêdya ana | kang cinipta rawuh | wus kawêngku anèng sira | jagad kabèh jêr sira ginawe yêkti | gêgênti dèn asagah ||
38. yèn wus mangêrti pratingkah iki | dèn awêrit sarta dèn santosa | sasabana panganggone | ananging batinipun | ing sakêdhèp netra ywa lali | lire anasabana | kawruh patang dhapur | padha anggêpên sadaya | kalimane kang siji iku prêmati | kanggo ing kene kana ||
39. lire mati sajroning ngaurip | lire urip sajroning apêjah | urip bae salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang nglakoni | katampan badan nyata | pamore sawujud | pagene ngrasa matia | Wrêkudara padhang tyasira [tyasi...]
[...ra] nampani | wahyu prapta nugraha ||
40. têlas wulangira Dewa Ruci | Wrêkudara wus tan kasamaran | wruh arane ing dhèwèke | engganing swara muluk | tanpa êlar anjajah bangkit | wêwêngkon jagad traya | ôngga wus kawêngku | pantês pinardikèng basa |
garbane | wus salin alamipun | wangsul marang alaming lair | Dewa Ruci wus sirna | mangkana winuwus | tyasira Sang Wrêkudara | luwih
maharsi | kang sami kaluputan | ing panganggêpipun | pangancase kawruhira | pan wus bênêr wêkasan mati tan dadi | kawilêt ing trap-trapan ||
46. ana ingkang mati dadi pêksi | amung milih pencokan kewala | kayu kang bêcik warnane | angsana nagasantun | tanjung bulu tuwin waringin | kang anèng pinggir pasar | êngkuk mangkruk-mangkruk | angungkuli wong sapasar | mindho gawe
anênitis mring putrane | sêpuh kang arsa mêngku | karêmêne sawiji-wiji | samyamrih kaluwihan | ing panitisipun | yèn
panganggêpe | ngrasa lamun anêmu | suka sugih tan wruh ing yêkti | kalamun nêmu duka | kabanjur linantur | sanggone nitis kewala | tanpa wêkas kangelan cipta tan dadi | tan bisa babar pisan ||
49. ana ingkang anyakrabawani | karêmêne anèng paramean | ing pati kono tibane | bawur
kacagak sagung bekane | sayêkti dadi tulus | winèhana pandhita sandi | wuruke dèn satêngah | marang sabatipun |
SUNAN KALIJAGA MENCARI GURU SEJATI (1)
SUSUHE ANGIN NGENDI NGGONE (1)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krossneset&oldid=1009680"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 5 Maret 2016.
Pee Wee Gaskins ya iku band saka Jakarta didamel ingkang taun 2007. Sampun kagungan album lagu cacahe tiga, ya iku
dan Ad Astra Per Aspera (2010). Déning ngontèn, band iki uga kathah tanggépan boten leres. Nanging tasih kagungan panggemar uga diarani Party Dork, Dorkzilla, lan Tatiana (uga kanggo tiyang wadon).[1]
Anti Pee Wee Gaskins, utawa cekakan saka APWG, ya iku para panggemar ingkang boten leres lan boten trésna marang Pee Wee Gaskin ingkang alesan boten leres sadaya.[1][2]
Asma Pee Wee Gaskins iku saka tiyang begal utawa paten saka nagari Amerika Serikat, Donald Henry Gaskins.[3][4][5] Rikala didamel, Sansal lan Dochi kagungan karep supaya asma band iku sangar.[1]
Nanging Pee Wee Gaskins iku salah sawijining basa Spanyol ingkang gadhah arti "Ayo Semangat"
Pee Wee Gaskins nalika taun 2012 pernah miwiti manggung ing nagari Jepang. Ing nagari Jepang iku ana acara Summer Sonic, ingkang panggung kanggo band-band sae gadhah asma ing dunya musik, kayata Green Day lan SUM 41. Sansan uga tampil nalika acara harmoni SCTV Tribute to Rock tanggal 22 April 2012[7]. Nalika taun 2012 kèpungkur, Pee Wee Gaskins uga damel album tambahan, ya iku You and I Going South [8].
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pee_Wee_Gaskins&oldid=1101573"	Kategori: Grup musik IndonésiaRintisan mawi topik grup musikKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 22 Oktober 2016.
Bebasan: Pitik Trondhol Diumbar Ing Padaringan –
kagungan dalêm siti dhusun ing Jêthak tanah Sokawati, padhêkahanipun ing Kuwayangan. Gêgadhuhanipun Radèn Tumênggung Kartadipura, mênggah lampah kawula anjujug ing griyanipun Ki Mêrtadôngsa, tiyang alit ing Jêthak. Sadhatêng kawula angungalakên têngara titir, andhatêngakên rêdi saha tiyang parapat mônca gangsalipun ing Jêthak wau, utawi tiyang siti dhusun ing Jêthak sadaya, sasampunipun pêpak lajêng kawula priksani aturipun saking satunggil-tunggil. Mênggah atur pratelanipun ing ngandhap punika.
Ing dintên Rêbo kaping 2 wulan Dulkangidah ing taun Wawu ôngka 1769.
1. Atur kawula Ki Dipalêsana ing Pingin. Rêdi panatusipun Radèn Rôngga Kêrtawirya ing Sokawinangun. Kawula kapriksa ing parentah, kala malêm Jumuwah tanggal kaping 5 wulan Ruwah ing taun Be ôngka 1768, ing wanci enjing kawula kadhatêngan utusanipun Ki Kêrtasêntika bêkêl ing Kuwayangan. Kalihan Ki Mêrtadôngsa tiyang [ti...]
[...yang] alit ing Jêthak. Têmbungipun kawula dipun undang dhatêng ing Jêthak. Sarèhning kawula sakit botên lumampah, ingkang kautus ngundang kawula wau lajêng têmbung
kaping 5 wulan Ruwah taun Be, ing wanci bakda Ngisa ningali talèdhèk kadamêl nayuban. Griyanipun Ki Cawijaya ing Ngijo, kancanipun ningali, 1. Pun Samênggala, 2. Pun Rida, 3. Pun Busuk. Sami tiyang ing Jêthak. Sarêng wanci lingsir dalu mantuk agènipun ningali nayuban. Sarêng dumugi pigiringping
dhatêng prapat. Sampun botên gadhah prakawis.
Mênggah kawula kadangu alunipun Ki Mêrtamênggala kang pêjah punika, tiyang sae damêlipun tani kalih grami, amung punika atur kawula.
2. Atur kawula Mas Dêmang Pôncatanuwan. Ing Suruh mônca gangsal kaprênah lèr saking ing Jêthak. Kawula kadangu ing parentah, kala ing dintên malêm Jumuwah kaping 5 wulan Ruwah taun Be ôngka 1769, kawula ing wanci enjing mirêng titir, kawula lajêng tandang dhatêng ing Jêthak. Griyanipun Ki Mêrtadôngsa, prapat sampun kapanggih pêpak. Punika Ki Mêrtadôngsa ing Jêthak kalih Ki Kêrtasêntika bêkêl ing Kuwayangan, punika gadhah têmbung dhatêng kula utawi dhatêng prikônca
dhatêng ing Ngijo ing griyanipun Ki Cawijaya, sandhanganipun bêbêd tuwuhwatutuluhwatu (dan di tempat lain).
prapat. Wanci ngajêngakên bangun wau criyos tiyang tiga wau sami mantuk saking taledhekan kalih Ki
kapanggih wontên sakilèn kraèn pinggir kalèn iring kang lèr siti ing Kalongan. Mênggah
tilasipun anggènipun pêjah wontên satêngah kraèn. Ananging têgil kraèn wau botên mawi dipun pagêri, mênggah jisim kupingipun mêntas kairis kang satunggil kang kiwa, dening sandhanganipun ingkang têksih sruwal lurik kalih rasukan sêkar têki kantun rangkêpanipun pêthak. Sabuk kantun rangkêpanipun bathik, liya punika sampun botên wontên.
Dene rêmbagipun ing prapat kathah, Ki Singawijaya bêkêl Kalongan wau sae dipun utusi, lajêng utusan dhatêng Kalongan. Sarêng dumugi
Kalongan anêmbung nêdha jisim. Ingkang kautus prikônca prapat. Satunggil Ki Sutadrana ing Jêthak Wetan. Kalih Ki Wôngsawijaya ing Pandhês. Kanthi tiyang alit kancanipun Ki Mêrtadôngsa ing Jêthak. Sarêng dumugi Kalongan, Ki Singawijaya botên kapanggih ing griya lumêbêt dhatêng nagari
ing Jêthak. Lajêng dipun saèni kapêtak, mênggah nalika sami kawula priksani, gènipun ing jisim wau bagor isi krai botên wontên.
Kalihan alunipun pun Mêrtamênggala kang pêjah punika, kawula utawi kônca prapat sadaya, sami amêstani tiyang sae, damêlipun tani kalih grami, amung punika atur kawula, kawula purun nyanggi supaos imbaripun.3. Wah aturipun Ki Kêrtanaya, bêkêl ing Pundhak bawah Kasunanan. Prapat kaprênah kidul kilèn saking dhusun Jêthak.4. Aturipun Ki Jadrana bêkêl ing Ngablak. Bawah Kasunanan. Prapat kaprênah wetan.5. Aturipun Ki Sêtramênggala bêkêl ing
wetan.7. Aturipun Ki Singalêsana, kapala ing Ngijo bawah kaprangwadanan. Prapat lèr.8. Aturipun Ki Wiradrana, ing Landheyan.
Prapat kaprênah lèr.10. Aturipun Ki Wiryamênggala, ing Papahan. Prapat kaprênah kilèn.11. Aturipun Ki Sutaprana ing Jêthak kang wetan.12. Aturipun Ki Sêtradrana bêkêl ing Jumogan. Prapat kaprênah wetan.13. Aturipun Ki Kriyadrana, bêkêl ing Manggung, prapat kaprênah kidul wetan.14. Aturipun Ki Jadrana bêkêl ing Cangakan. Prapat kaprênah wetan.15. Aturipun Ki Brajakarma, bêkêl ing Kayuapak. mônca gangsal kaprênah lèr.16. Aturipun Ki Singanôngga bêkêl ing Jati, bawah ing Mangkuprajan. Prapat kaprênah kilèn.17. Aturipun Ki Mêrtawijaya bêkêl ing Sarabaon,
Mênggah atur kawula saprikônca kawula tiyang pitulas punika, sami kados aturipun Mas Dêmang Pôncatanuwan. Ingkang sampun kasêratan ing ngajêng wau sadaya, saha kawula purun supaos imbaripun. Sêdaya wau inggih lajêng sami kaimbar.
1. Atur kawula pun Samênggala, tiyang alit ing Jêthak. Kawula kadangu ing parentah, kala malêm Jumuwah tanggal kaping 5 Ruwah taun Be ôngka 1768 ing wanci bakda Ngisa kawula sami ningali talèdhèk dhatêng ing Ngijo, ing griyanipun Ki Cawijaya, kônca kawula ningali, 1. Pun Mrida, 2. Pun Busuk, 3. Pun Mêrtamênggala, anakipun jalêr Ki Mêrtadôngsa ing Jêthak. Samantuk kawula saking ningali talèdhèk, ing wanci lingsir dalu, dumugi ing têgil siti ing Kalongan, kalihan kraèn anggèn kawula langkung kaprênah wetanipun. Pun Tamênggala kasapa dhatêng pun Singawijaya, Mêrtamênggala wau inggih anyauri, kula tiyang Jêthak mantuk saking ningali talèdhèk. Ing griyanipun Ki Cawijaya Ngijo, pun Mêrtamênggala lajêng kasênjota dhatêng Ki Singawijaya bêkêl
bagor, saking griya inggih botên bêkta, mênggah kawula kadangu alunipun Ki Mêrtamênggala punika, tiyang sae damêlipun tani kalih grami, amung punika atur kawula purun supaos imbaripun lajêng kaimbar.
2. Wah aturipun pun Mrida, sami kalih aturipun Samênggala, de.
3. Pun Busuk ing sapunikanipun sampun kesah saking Jêthak.
Wondening pun Nalatruna ing Ngijo, kala kawula ningali ringgit sami kawula ampiri sakônca kawula tiyang 4, sapunika sampun kesah saking Ngijo, griya wontên tanah Bêkonang.
1. Atur kawula Ki Kêrtadôngsa bêkêl Jêthak. Padhêkahanipun [Padhêkah...]
[...anipun] ing Kuwayangan. Kawula kadangu ing parentah, kala malêm Jumuwah kaping 5 Ruwah taun Be, inggih sayêktos pun Mêrtamênggala ningali ringgit. Kancanipun ningali lare kalih titiyang. sêpuh satunggil, wasta Samênggala sami tiyang Jêthak. Sarêng ngajêngakên bangun angsalipun sami ningali ringgit saking
punika atur kawula sadaya sami kalih Ki Pôncatanuwan. Dèntên kuping kala kawula tuwi kalih bapakipun Mêrtadôngsa têksih wêtah, jisimipun Mêrtamênggala wau, amung punika atur kawula kawula purun ngurêbi supaos imbaripun.
2. Atur kawula Ki Sêtrayuda, tiyang alit ing Jêthak,3. Atur kawula Ki Kêrtalêsana,4. Atur kawula Ki Singawijaya,5. Atur kawula Ki Wiryadrana,6. Atur kawula Ki Kriyadôngsa,7. Atur kawula Ki Satika, atur kawula tiyang alit kalêbêt bêkêl kawula Ki KêrtadongKêrtadôngsa. Jêthak. Sami purun nyanggi imbaripun sadaya, lajêng kaimbar.
sejarahe-aksara-jawa.html Sejarahe Aksara Jawa Ing rubrik LSW JB No. 28 Minggu II sasi Maret 2006, Bapak Yusuf Asmara mundhut priksa bab sejarahe akasara Jawa. Yen ora kleru sing dikersakake Bapak Yusuf Asmara iku aksara Jawa anyar kanthi aksara legena cacah 20 wiwit HA nganti NGA. Yen bener mangkono, keparenga penulis ngaturake tulisan bab sejarahe aksara Jawa kasebut, ringkesan saka sawatara bukubuku kapustakan. Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi) babarane Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake manawa ngrembug sejarahe aksara Jawa anyar kang uga diarani sastra sarimbagan utawa carakan iku ora bisa dipisahake karo rembug bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Miturut Bp Slamet Riyadi ing bukune kang isi kelairan, penyusunan, fungsi, lan maknane Ha-Na-Ca-Ra-Ka kasebut ana konsepsi cacah loro kanggo
SECARA TRADISIONAL Adhedhasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud
jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene. Sadurunge nerusake laku angejawa, Aji Saka ninggal pusaka awujud keris. Dora lan Sembada kapatah ngreksa kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener, banjur pancakara perang tandhing rebutan keris. Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga lan Prayoga banjur gegancangan marak ratu gustine
ngaturake pusaka lan pawarta bab patine Dora lan Sembada. Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon, pancakara) PA DHA JA YA NYA Padha dene digdayane MA GA BA THA NGA Wasana padha dadi bathang Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon, perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan
wong Jawa durung duwe aksara. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. Kanthi anane aksara kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake. Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan, nanging luwih saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut. Peradaban sing wis nggunakake basa tinulis kanyatan luwih maju tinimbang sing ora/durung duwe aksara. Miturut Casparis, sajroning sejarah peradaban etnik Jawa, tulisan sing paling tuwa ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa, nuduhake tandha wektu sadurunge taun 700 Masehi. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa lesan. Sawise ditemokake sawatara prasasti liyane, baka sethithik ditindakake studi paleografi (ilmu kanggo nyinaoni aksara kuna). Miturut studi paleografi sing ditindakake Casparis, ana limang periode aksara Jawa. Periode kapisan (aksara Pallawa) dening Bp. Atmodjo diperang maneh dadi loro. Kanthi mangkono kabeh ana nem periode, yaiku: 1. Aksara Pallawa tataran wiwitan, digunakake sadurunge taun 700 M. Contone tinemu ing prasasti Tugu ing Bogor. 2. Aksara Pallawa tataran pungkasan, digunakake ing abad VII lan tengahan abad VIII. Tinemu ing prasasti Canggal ing Kedu, Magelang. 3. Aksara Jawa kuna kawitan, digunakake taun 750-925 M, contone tinemu ing prasasti Polengan ing Kalasan, Yogyakarta. 4. Aksara Jawa kuna tataran pungkasan, digunakake taun 925-1250 M, tinemu ing prasasti Airlangga. 5. Aksara Majapait, digunakake ing taun 1250-1450 M. tinemu ing prasasti Singosari lan Malang, sarta ing lontar (ron tal) Kunjarakarna. 6. Aksara Jawa anyar, digunakake taun 1500 M nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku. Lair lan ngrembakane aksara Jawa raket sesambungane karo lair lan ngrembakane basa Jawa. Aksara Jawa anyar lair sawise basa Jawa anyar digunakake kanthi resmi ing sajroning pamarentahan, saora-orane wiwit taun 1500 M. Wektu kasebut punjere pamarentahan ing Jawa ana ing Demak. Mula ana sing duwe panemu manawa aksara Jawa anyar wiwit digunakake kanthi resmi nalika jaman Demak. Panemu iki disengkuyung antara liya karo bukti awujud naskah kanthi tulisan aksara Jawa anyar yaiku Kitab Bonang. Bab taun kelairane aksara Jawa iki padha karo
andharane Bp. Moch. Choesni ing
kang didumake marang para peserta Kongres Basa Jawa II ing Batu, Malang sasi Oktober taun 1996. Nanging beda versine. Bapak Moch. Choesni nggathukake kelairane aksara Jawa anyar karo tekane muhibah utawa kunjungan persahabatan saka Tiongkok menyang tanah Jawa (Majapait) kang dipandhegani Laksamana/Jendral Cheng Ho (Jeng Ho) kanthi ngirid wadyabala pirang-pirang ewu cacahe sikep gegaman. Ing rubrik Opini koran Jawa Pos Senen, 15 Agustus 2005, kanthi irah-irahan Cheng
sing wis ngrasuk agama Islam, uga melu dadi penumpang. Bp. Moch. Choesni nyangga-runggekake (meragukan) apa bener tekane caraka kanthi
sumedya nguwasani Singasari sing digagalake dening Raden Wijaya lan Arya Wiraraja dhek taun 1293? Ma-ga-ba-tha-nga alias “mangga batangen”, mangkono pepuntoning andharan sawise ngonceki kanthi njlimet surasane ha-na-ca-ra-ka (ana utusan), da-ta-sa-wa-la (tanpa peperangan), lan pa-dha-ja-ya-nya (padha jayane, kasembadan sedyane). Ing ngarep wis diaturake, secara tradisional urutan abjad ha-na-ca-ra-ka digathuk-gathukake karo legenda Aji Saka. Nanging data literer nuduhake menawa naskah utawa teks sing ngemot urutan utawa abjad ha-na-ca-ra-ka ora mesthi digathukake karo legenda kasebut. Upamane Serat
isi abjad ha-na-ca-ra-ka kagandhengake karo filsafat utawa ngelmu kasampurnan. Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi), ing perangan kang ngrembug bab makna filosofis ha-na-ca-ra-ka, dibabar ora kurang saka 20 warna filsafat ha-naca-ra-ka miturut daya nalar, wawasan, lan tujuane sing gawe makna filosofis dhewe-dhewe. Ing majalah Jambatan kasebut ing ngarep ana nem jinis makna filosofis. Durung kalebu sing ana makalah-makalah liyane. Beda karo kang kasebut ing Serat Manikmaya, Serat Aji Saka, lan Serat Momana sing padhadene nggathukake karo legenda Aji Saka. Ing buku-buku kasebut abjad ha-na-ca-ra-ka diarani sastra sarimbagan. Jalaran larikan kapisan abjad Jawa anyar iku unine ha-na-ca-ra-ka, mula luwih dikenal kanthi jeneng carakan kaya ing Sundha lan Bali. Miturut panalitine Prof. Dr. Poerbatjaraka, Serat Manikmaya dikarang dening Kartamursadah ing jaman Kartasura, ing taun 1740 Jawa utawa taun 1813 Masehi. Dene abjad Jawa sing luwih tuwa diarani ka-ga-nga, awit manut wewaton abjad Devanagari ka-kha-ga-gha-nga. Serat Manikmaya ditedhak (disalin) dening Panambangan, punggawa Mangkunagaran, lan ing taun 1981 dibabar dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan kanthi irah-irahan Manikmaya. Apa ana naskah liyane isi legenda Aji Saka sing luwih tuwa tinimbang Serat Manikmaya, durung kaweruhan, awit miturut Wiryamartana naskah-naskah saliyane Serat Manikmaya sing ana abjad hanacaraka-ne keh-kehane ditulis ing wiwitane abad XIX. Yen ta Serat Manikmaya mujudake naskah sing paling
tuwa, bisa dipesthekake manawa anane abjad ha-na-ca-ra-ka wiwit jaman Kartasura. Miturut Uhlenbeck, abjad ha-na-ca-ra-ka digunakake sawise adoh lete karo wektu sedane Sultan Agung (1645 M) utawa antarane jaman Amangkurat I lan Amangkurat II. Bisa uga ing jaman Sultan Agung wis ana gagasan bab abjad kasebut. Bab iki adhedhasar data literer anane restrukturisasi (pemugaran) kabudayan Jawa ing jaman Sultan Agung. Upamane, salah siji sing tumekane saiki bisa kita rasakake, yaiku anane pananggalan Jawa. Pananggalan kasebut mujudake gabungan antarane kalender taun Saka karo kalender taun Hijriah. Kajaba saka iku, ing naskah-naskah sadurunge jaman Sultan Agung ora ana abdjad ha-na-ca-ra-ka. Ora bisa kita selaki aksara Jawa kanthi abjad ha-na-ca-ra-ka sing umure wis atusan taun kasebut wis akeh lelabuhane. Cundhuk karo saya majune panalaran lan wawasane sing duwe kabudayan, aksara Jawa minangka perangane kabudayan Jawa, minangka fungsi literer uga tau ngalami owah gingsir mligine ing bab wewaton panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. Sadurunge Kongres Basa Jawa I ing Semarang sasi Juli 1991, wis ana ada-ada ngruwat abjad ha-na-ca-ra-ka. Patine Dora lan Sembada kanthi memelas amarga dadi korban pemimpin sing mencla-mencle ora netepi janji, dianggep ora cocok karo alam Indonesia Membangun sing mbudidaya ngundhakake pembangunan lair lan batin. Sawatara pemakalah ing Kongres Basa Jawa III ing Yogyakarta Juli 2001, malah gawe ada-ada owah-owahan bab tata panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. Kepriye babaring lelakon aksara Jawa sateruse, iki pancen dadi PR-e sapa bae kang pancen isih padha ngrumangsani melu handarbeni, hangopeni, lan hangrungkebi budaya Jawa. Ature: M. Soemarsono JB 40/LX, 4-10 Juni 2006 Kaaturake dening: Minggon Jaya Baya | 5/28/2006 02:35:00 PM Titikanipun: karangan menika kalebet narasi, inggih menika ngandharaken bab sejarahe aksara Jawa kasebut, ringkesan saka sawatara buku-buku kapustakan. Ing buku HA NA CA RA KA. Lan bab patine Dora lan Sembada. Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon, pancakara) PA
Kakawin Ramayana Prabu Dasaratha saking negari Ngayodya kagungan putra sekawan; Rama, Bharata, Laksmana saha Satrughna. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nuwun tulung Sri Paduka Dasarata mb?basaken patapanipun saking para raksasa. Lajeng Rama saha Laksamana tindhak.
Ing patapan mrika, Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng nuju negari Mithila amargi wonten mriku wonten sayembara. Sok sintena ingkang menang saged angsal putri raja anami D?wi Sita. Lajeng para pasarta dipunk?n ngrentangaken gandh?wa panah ingkang nyertani wiyosanipun sang Sita. Mboten wonten ingkang saged kajawi Rama, lajeng kakalihipun krama lajeng wangsul dhateng Ngayodya. Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu, amargi piyambakipun lar? mbarep. Anging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang san?s ibu Rama sanjang menawi sri paduka nat? ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit panc?n nat? janji mekaten. Lajeng Rama, Sita kaliyan Laksmana tindhak nilar kedhaton. Sasampun pinten wanci, prabu Dasarata s?da lajeng Barata madosi. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun. Lajeng Rama, Sita saha Laksmana wonten alas Dandaka. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Anging Laksmana mboten saged dipunrayu, malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Surpanakha nepsu lajeng pradul kaliyan kangmasipun sang Rawana. Piyambakipun saged mbujuki saha ngek?n Rawana nyulik Sita kaliyan ngep?k dados s?mahipun. Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica, satunggiling raksasa kangg? nyulik Sita. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang ?ndhah. Sita katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Rama nilar Sita kalih Laksmana, tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Si kidang emas gesit sanget, mboten saged dipuntangkep. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. Si kidang emas njerit kesakitan lan ?wah malih dados raksasa, lajeng pejah. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngek?n Laksamana madosi. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunl?haken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngep?k piyambakipun. Wusananipun Sita dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana. Jeritanipun sang Sita karungu d?ning peksi sang Jatayu ingkang nat? dados r?ncangipun prabu Dasarata, lajeng usaha nulungi Sita. Anging Rawana langkung kiyat, saged ngalahaken Jatayu. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sita dipunbekta marang Lengka, ing kedhaton sang Rawana.
Lajeng Rama saha Laksmana dhumateng ing kedhatonipun Rawana. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Bali punika nyulik s?mahipun kangmasipun. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng s?mahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih s?napatinipun Hanuman, satunggiling keth?k pethak, sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mb?basaken Sita. Sita saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. Kakawin Rāmāyaṇa punika kakawin ingkang isinipun wiracarita Ramayana. Kakawin punika dipunserat mawi basa Jawa Kina, dipunidhep para pakar dipundamel ing Jawa Tengah pungkasan abad kaping 9 M, kirang langkung kiwa tengenipun taun 870. Kajupuk saking http://jv.wikipedia.org/wiki Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kedadosan ing jaman
Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kisah Ramayana, inggih menika kisah Rama lan Sinta.
Wayang Wayang iku pagelaran nganggo boneka kang umume katon endah ing wewayangane lan dilakoake dening dhalang kanti iringan gamelan. Boneka kasebut bisa kang awujud 2 dimensi utawa awujud 3 dimensi. Umume, kang wujud 2 dimensi, kagawe saka kulit (walulang), kang biyasane kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dimensi, lumrah digawe saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawe wayang saka suket, lan kerdus, ananging wayang jinis ngene iki ora pati akeh ditemoni.
dhalang lan wayangé ing Australia Crita kang dilakonake dijupuk saka epos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 malam saka tanah Arab. Wayang kang ngene iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa. Ing pagelaran iku wayang ditanjepke ing debog ing sisih tengen lan kiwane dhalang. Ing tengah, critane digelar. Sedina sewengi lakon diwedar. Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa wae, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pertunjukan wayang wis diakoni karo UNESCO ing tanggal 7 November 2003, sebagai karya kabudayan kang edi peni ing babagan crita dongeng lan warisan sing
wayang wiwit ana ing Indonesia. Nanging yen ndeleng prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kira-kira wis ana sadurunge agama Hindu mlebu. Nalika kuwi lakon wayang durung nganggo crita-crita kang dijupuk seka India. Pagelaran iki dienggo srana nyembah marang roh leluhur. Sawetara anggitan sastra jaman Mataram anyar akeh kang nulis perkara sejarah wayang. Nanging, para ahli sejarah ora sarujuk marang apa kang tinulis ing kono amarga ora cocok marang cathetan lan tinggalan sejarah kang wis ana. Prasasti paling kuno ana ing abad IV Masehi. Prasasti ngemot ukara mawayang kanggo pagelaran pahargyan sima utawa bumi perdhikan. Katrangan kang luwih trewaca
ndhalang kanggo Hyang kanti lakon Bimma Sang Kumara." Agama Hindu kang mlebu ing Nusantara gawe crita wayang beda karo asline. Crita Ramayana lan Mahabharata wiwit dienggo kanggo dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), akeh crita seka India kang mlebu lan digawe gagrag jawane. Wayang wiwit nyebar ing ngendi-ngendi nalika Majapahit nguwasani Nusantara.
Crita-crita kang asline seka India iku pungkasane wis geseh karo maune. Para pujangga Jawa gawe crita dhewe kanggo mepaki apa kang wis ana. Ing Pedhalangan, crita-crita iki sinebut lakon carangan. Jaman Islam mlebu, Walisanga uga nganggo wayang ing panyebarane. Ing jaman iki wiwit ana Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah akeh ngepasi Mataram anyar. Walanda kang digdaya gawe kraton Surakarta ngracik akeh crita wayang kanggo nglelipur ati. Indonesia merdhika uga nyumbang gagrag wayang kang maneka warna. maneka warna wayang mau ana kang tetep digelar ana kang mung urip ing jamane dhewe. Wayang kang paling akeh dienggo yaiku wayang kulit purwa.
Wayang Bali Sebutan Wayang Yen dijupuk seka ukarane, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarane ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi maneh. Wayang dadi ora mligi boneka kang ana wewayangane. Wayang golek kang digawe seka kayu ora ngandhelake wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran boneka kang digelar dening dhalang. Umume, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawe seka tatahan kulit kewan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana. Maneka Warna Wayang Wayang ing tanah Jawa • • • • • • • • Wayang Beber. Wayang Kulit. Wayang Klithik Wayang Golek Wayang Gedhog Wayang Menak Wayang Kancil Wayang Wahyu
• • • • • • • • • •
Wayang Pancasila Wayang Sejati Wayang Jemblung Wayang Wong Wayang Sandosa Wayang Ukur Wayang Jawa Wayang Topeng Wayang Potehi Wayang Revolusi
Wayang ing tlatah liya • • • • • • Wayang Betawi Wayang Sundha Wayang Palembang Wayang Banjar Wayang Bali Wayang Sasak
Lakon Wayang • • • • Wayang Purwa Crita Menak Crita Panji Babad Tanah Jawa
Gagrag ing Tanah Jawa Pagelaran wayang kang sumrambah ing tanah Jawa agawe variasi kang maneka warna. variasi utawa jenis iku kang asring sinebut gagrag. Gagrag wayang ing tanah Jawa antara liya: • • • • • • Wayang Kulit Gagrag Ngayogjakarta Wayang Kulit Gagrag Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Kulit Gagrag Cirebon Wayang Kulit Gagrag Jawa Wetan Wayang Kulit Gagrag Madura
Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kedadosan ing jaman islam, salah setunggalipun dakwah ingkang dipun
dibuktikan sampai titik darah penghabisan. Sumber : buku Nawasari warta edisi III pebruari 1996 Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kisah Mahabarata ingkang bahas tokoh-tokoh
Labuhan saking tembung labuh ingkang gadah makna guwang utawi mbuwang barang wonten ing segara utawi lèpèn. Labuhan inggih punika upacara mbuwang barang-barang saking Kraton tumuju ing Segara Kidul, Gunung Lawu, Gunung Merapi lan papan sanèsipun ingkang gadah sipat khusus. Upacara Labuhan punika dipun adani wonten ing wekdal Wiyosan Dalem (dinten Wiyosipun Raja) utawi dinten panobatan Raja. Ancasipun Upacara Labuhan inggih punika kanggé kaslametan Sultan, Keraton Ngayogyakarta lan tiyang Ngayogyakarta.
Barang ingkang dipunlabuhaken[besut | besut sumber]
Layon sekar inggih punika sekar ingkang sampun layu lan sekar bekas sajenipun pusaka-pusaka Kraton diklempakaken wonten ing setunggal
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 2 Maret 2016.
turu karo bojone keras sengit pisan,lanpeteng paningale mripat lan dadi kuning putih,kerep mubeng mubeng mumet sirahe ,pikiran akeh susah iku tandane hamil
3. sawusira Arya Sena | dhinaupkên lawan Dèwi | Nagagini yu utama | wus runtut sapalakrami |
rusak iku saking | rusiya lawan Kurawa | rêkasa wêkasannèki | lire kasrakat dadi | lêlakon ananging kulup | lakon kang wus kawuntat | poma aja sira pikir | ingkang durung kewala waspadakêna ||
5. wong ingkang lagya kataman | marang sêsakiting ati | matrapêna patang pangkat | tata kalawan nastiti | têtêg lan ngati-ati | kapindho pitutur ingsun | wong ingkang lagya
maring | ingkang amurbèng urip | kalawan manèhe kulup | lamun lagya anandhang | sangsara rêkasèng dhiri | aja kêmba
mênênging budi | êning wêninging pandulu | Rahadèn [Rahadè...]
[...n] Darmaputra | umatur saha wotsari | langkung nuwun saha pamundhi kawula ||
8. ing wêwarah jêng paduka | mugi sagêda nglampahi | Bathara Anantaboga | malih angandika manis | nèng manèh babo kaki | iya ing pitutur ingsun | rèhne jêngira arsa | suwita ing narapati | wêkas ingsun poma dipun èngêt sira ||
9. jênênge kawula anyar | ywa pisan rumasa kaki | padha lan kawula lawas | kawula kang lawas ugi |
ya uga pitung prakawis | kang sapisan tabêri pakaryanira ||
13. pindho gugu mituhua | sapangandikaning gusti | ping tri dèn bisa anômpa | kang dadi dhawuhing gusti | ping pat gêlêm nglakoni | ing rèh parentahing ratu | ping lima anarima | ing pandum ping nêm awêdi | ingkang dadya pêpacuhaning narendra ||
14. ping pitu tansah ngangona | wahyaning môngsa kalèki |
utamane wong ngawula | iku ya pitung prakawis | siji poma dèn gêmi | marang kagunganing ratu | kapindho ingkang bisa | nasabi wadining gusti | kaping têlu nastiti wêlinging nata ||
15. ping pat angati-atia | mring solahbawanta kaki | ping lima angawruhana | kêdhap sasmitaning gusti | karsanira kang dadi | ping nêm dèn santosèng kalbu | marang
patyandhêmana | dene kulup ingkang dadi | ing
manawi | kêrêp dinuta ing nata | aja andaluya kaki | dipun tumêmên wêdi | anadene wajibipun | ing wong ngawulèng nata | uga mung awas lan eling | ing têgêse awas marang bênêr lêpat ||
19. eling marang bêcik ala | gonira matrapkên kaki | kêdaling lesan kalawan | obahing badan puniki | yèn bênêr mapan dadi | bêcika wêkasanipun | yèn luput dadi ala | ing wêkasane sumarmi | sakêdaling lesan saobahing badan ||
20. patrape anganggo êmpan | anganggo papan yèn linggih | akanthia duga-duga | kalawan watara ugi | ywa tinggal pamrayogi | utawi rêringa kulup |
wus samono kewala | cukup ing pitutur mami | ora liwat manira mung jurung puja ||
21. sun rewangi amêminta | dera Sang Hyang
22. mugi sinêmbadèng dewa | kawula sagêd nglampahi | mundhi pangèstu paduka | kawula anuwun amit | kewala ri puniki | mangkat mring ngarcapadèku | Bathara Antaboga | ngandika amêmalatsih | lah wus padha nitiha pêthit manira ||
23. sami angêrêmna netra | dan mangsah kusuma
wotsari | inggih ngong lumakyèng ngayun | amung aminta dhawah | ingkang jinujug mring pundi | angandika Rêtna Kunthi Naribrôngta ||
26. anjujug praja Wiratha | nanging kakang laku iki | dhawuhe Hyang Antaboga | kinèn ngliwatana lêngis | salambungirèng wukir | Maendra
pinuja-puja ring paman | Suratimôntra supadi | Ki Jaka dadya sarana | dènirarsa ngrusak nagri | Madura angukumi | marang Basudewa Prabu | miwah
2. mring Madura atur priksa | ing Sang Prabu Basudewa manawi | putra pêpatutanipun | saking kangbok Maerah | mijil priya ing mangke diwasa sampun | inaranan Jaka Kôngsa | karsane kakang bok dèwi ||
3. dene sagêde widada | inggih saking pitulunge Sang Rêsi | Suwôngsa Wukirgorèku | ing mangke Jaka Kôngsa | sinumanggakakên marang sang aprabu | kalamun botêna karsa | angakêni Kôngsa siwi ||
5. dene lamun kaki Kôngsa | dipun akên lawan Madura Aji | kula suwun tandhanipun | sagêda madêg raja | mudha saha ginadhang-gadhanga pungkur | gantyani natèng Madura | lah punika saya gampil ||
nambungi wuwus | inggih adhi kasinggihan | rêmbag andika puniki ||
7. kula inggih ngayubagya | wil Suratimôntra manabda malih | kadospundi
sampun | wadya wil kèn saningga | badhe lajêng marang Madura praja gung | wil bala kalangkung suka | gya tata-tata miranti ||
wus kêbut saking patapan | wus lêpas lampahirèki ||
13. kunêng lampahing rêksasa | gantya ingkang kacarita nagari | Madura ing dina nuju | Narpati
ingkang parêg ngarsaji | sira risang mantringayun | Patih Saragupita | miwah ari nata kalih Arya Prabu | Rukmaka tuwin Rahadyan | Arya Ugrasena sakti ||
[...myeca] imbal wacana | kang dinangu tan lyan sang rajasiwi | tri pisan ingkang dumunung | nênggih Widarakandhang | Arya Prabu Rukmaka ingkang umatur | ngaturkên sasolahira | kang putra tri langkung wasis ||
16. wasis ing olah tanaga | miwah wasis pamicara patitis | Sri Basudewa Sang Prabu | saklangkung sukanira | dèrèng dugi dènira andangu sunu | kasaru
wil wau | ing mangke sumonggèng karsa | kagyat Sri Basudewaji ||
21. miyarsa aturing patya | langkung saking kumêpyur jroning galih | sapandurat nora muwus | mung kang rayi kewala | Arya Prabu Rukmaka liniring wau | ingkang liniring rumasa | kalêpatanira nguni ||
22. marma tumungkul kewala | Prabu Basudewa ngandika aris |
Saragupita dèn gupuh | balièng pangurakan | têka turutana
24. sang prabu kalangkung ewa | sukêr miyat marang Maerah Dèwi | nanging sinamun ing sêmu | samudana nambrama | mara
kamipurunipun kang abdi umatur | wontên ing ngarsa paduka | kabêkta wêlasing galih ||
27. marang garwa padukendra | Sang Kusuma Maerah nèng wanadri |
pukulun | akathah pitulungira | ngantos dumugi samangkin ||
29. putra tuwan wus diwasa | sinung parap dening Suwôngsa Rêsi | Jaka Kôngsa ajêjuluk | kae bangbang maruta |
rèhning sampun diwasa rumasa ulun | owêl dibya santikanya | marmane amba aturi ||
30. sowan ing ngarsa paduka | kang supadi
4. nanging ing batin sang aji | anêtah mring arinira | Arya Prabu Rukmakane | dinuta têmah sêmbrana | inandêl andaluya | nanging pinupus ing kalbu |
ewa | mangkana Sri Narendra | Basudewa ngandika rum | kaki Kôngsa mêngko sira ||
[...n] paringi prênah ugi | dumununga kadipatyan | lan yayi Maerah kowe | amonga ing putranira | ana ing kadipatyan | kang liningan nêmbah matur | pukulun inggih sandika ||
8. sang prabu ngandika malih | de sira Suratimôntra | ingkang minôngka êmbane | putraningsun Jaka Kôngsa | miwah sun sungi pangkat | punggawa
misesa | mung yèn ana karsaningsun | lagi nyangkul karyaningwang ||
10. pangane ya saka mami | pira maune uga |Kurang satu suku kata: sapira maune uga. ywa sinuda sakabèhe | Suratimôntra tur sêmbah | inggih gusti kawula | sakônca kalangkung nuwun | ing sih parimarma nata ||
12. kondur marang kênyapuri | kang sewaka sowang-sowang | mulih marang ing prênahe | sira Risang Jaka Kôngsa | kinèn laju kondura | maring kadipatèn sampun | binangun tulyasri raras ||
13. tuwin kang ibu Sang Dèwi | Maerah tuwin kang paman | Suratimôntra kondure | ugi maring
lan kang ramaji | ing karsa tan pinalangan | pan amung linajur bae | ing môngsèku wong Madura | sami nawung sungkawa | awit saking
Radèn Kôngsa | mung marang pra wadya diyu | sinungga-sungga pinindha ||
18. kadang tunggil yayah bibi | milane kinameranankinamèrenan. | marang wong Madura kabèh | mangkana ing
pambarunèkipambangunnèki. | ing pura wus paripurna | Rahadèn Kôngsa ing mangke | ngaturan dening kang paman | Suratimôntra ika | supaya karsa nênuwun | têtêp madêg raja mudha ||
22. Kôngsa tan sawalèng kapti | nênuwun marang kang rama | adêgira prabu anom | kang rama Sri Naradipa | anuruti kewala | samana Dyan Kôngsa sampun | ingadêkkên raja mudha ||
23. kasêbut prabu [pra...]
[...bu] taruni | nama Arya Prabu Kôngsa | wus waradin dhang-ondhange | adêke sang raja mudha | limrah wong samadura | dènira nganggêpa wau | marang Arya Prabu Kôngsa ||
24. sangsaya budinirèki | mungkar murka angkaranya | mêsesa wasa-wasane | gung aniksa siya-siya | marang wong ing Madura | kunêng kang lagi margiyuh | wong sapraja ing Madura ||
25. gantya kang pinurwèng kawi | mangsuli caritanira | para Pandhawa lampahe | duk saking guwa Sigrangga | nêdya marang Maendra | ing lêmpèng lèr wetanipun | lampahe kawêlasarsa ||
kalungsèn anêngguh | kang dhinahar ananira ||
30. wowohan witing wanadri | nêdhêng usum angayangan | pala kasimpar warnane | kalamun akatorana | wening pacing minôngka | jampining anggong ingêpuh | pupus pacing mijil wenya ||
1. lami lampahira [la...]
[...mpahira] anèng margi | manggung onjot-onjot | saonjotan kewala alèrèn | saking sampun sangêt sayahnèki | wirandhungan dadi | angrêrèndhèt laku ||
dening darmasiwi | ginendhong kang ibu ||
3. Radèn Bima anggendhong kang rayi | Nangkula yèn rapoh | lan Sadewa pan kinarya gêntèn | lamun Radèn Nangkula lumaris | Radèn Sadewèki | ginendhong anggandhul ||
4. lamun Radèn Sadewa lumaris | Nangkula ginendhong | pan mangkana ing lampah lamine | Dèwi Kunthi gung kagagas dening | sagêde nglampahi | para putra wau ||
5. sutèng nata ginadhang dadyaji | têmah kênèng lakon | lêlaku
putra karo | Darmaputra kalawan Pamade | ingkang tansah ngenaki panggalih- | ira ingkang bibi | birata
pada radèn kalih | tan kênèng sinapih | bêrung gènnya muwun ||
9. Dèwi Kunthi lamun dèn sungkêmi | dening putra karo | lalu kêjêng kantaka sanggène | lah sapira rasaning panggalih- | ira Pandhusiwi |
basa yèn janmaa kae | gusti sampun sumêlang lumaris | môngsa salah kardi | punika sadarum ||
lah wis kakang karia sirèki | tunggua ing kono | sun satiyar ngupaya bogane | ingkang raka pan amung nganthuki | saking tan bisa ngling | karantaning kalbu ||
30. Dyan Sadewa sinèlèhkên nuli | saking ing panggendhong | radyan karo karunèng sukune | ingkang ibu wus tan
lampahipun | sinêru sinêdyèng kapti | malbèng desa kang kadulu | ing Saradan raning dèsi | Rahadèn Pamadi anon ||
adus | Dyan Pamadi ngandika ris | ywa dadi kagyating kalbu | bok ngantèn ingsun malatsih | têtanya marang siroko ||
4. ya ing kene desa ngêndi aranipun | lan umbul apa patinggi | kang dadi bundhêling dhusun | sapa
kang sinambat ing sih | pan ingsun arsa pêpanggoh ||
5. wadon ingkang tinanya datan sumaur | sêmonira gêtêr ajrih | ngadêg nyat lajêng
gonira nulungi | ingsun bakal nora wangkot ||
8. ing sakarsa-karsanira sun miturut | sarta satuduh nglakoni | mênèk sira nora
tulung | kang wadon rinangkul sarwi | ingarasan gya pinondhong ||
11. wus binêkta manjing dalêm wismanipun |
14. ingkang arsa motha-motha mring sirèku | aja ngowani ing janji | sira karia rumuhun | sun payane kang
mêngko pantèn dipun ririh | mungguh ing aturmu mau | manira durung mangêrti | lan manirarsa têtakon ||
19. raning desa utawa bêbundhêlipun | yèn antuk patanya mami | mung prêlu arsa pêpangguh | pawèstri durung nauri | patanyèngsun kang mangkono ||
20. têka nuli lumayu sarta ngênguwuh | minta tulung marang laki | ambok dadi kagyatipun | têmahan asalah dalih | dakwa kang dudu maring ngong ||
21. kang puniku kalamun sira sumurup | marang lakine wong èstri | arsa sun panggihi mungguh | ing
bandara kang mugi | piyarsakna atur ingong ||
23. rèh kadangu kawula matur sajatu | inggih kawula puniki |
puniki | tuwan anjalari atut | sakawit tuwan takèni | salah pandalihing wadon ||
29. ring paduka ajrih têmahan lumayu |
kapadhan sih | saking lêgane ing kayun | tur prasêtya pati urip | ngrasa gêng potangan ingong ||
lamaking pupuh | amba têmah matyèng jurit | labuh pakarya pukulun | kajawine kang puniki | kawula nuwun jinatos ||
35. karsa tuwan badhe [ba...]
[...dhe] panggih umbul dhusun | rèhning bêbundhêling dèsi | kalêrês sudarma ulun | yèn badhe
prasêtyanira | mau kang wus kawahya | dene ta pakaryan ingsun | arsa panggih bundhêl desa ||
nujwantuk tatanyèng janma | arêp dadi prakara | ing pakarya durung antuk | mèh kêdhik nêmu bêbaya ||
4. rahyune sira pribadi | nora sak budi utama | Pantèn Sadana ature | manawi amung punika | prêlu paduka arsa | pêpanggih lan rama ulun | punapa botên prayoga ||
5. cêkap nèng kula pribadi | karsanta wau
ibunira gusti | ngancêr-ancêran kewala | ing mangke kula bêktane | suka Rahadèn Palguna | iya Pantèn sapira | panrima lan sukaningsun | ing mêngko sira jujugna ||
7. lah kae nèng wong kaèksi | tan ana wong liyanira | poma dipun inggal bae | Sadana
winuwus | lampahe Rahadèn Bima ||
10. dènira ngupaya bukti | ingkang sinêdya ing karsa | desa gêng anggênggêng katon | sinêru ing lampahira |
sadhela | sun tanya apa mulane | anglumpuk uwong sadesa | lanang wadon karuna | yèn mênênga panangismu | muni lir padudon karsa ||
punika | bêbundhêlipun desa | ngriki patinggi alungguh | nami kula Ki Karsula ||
17. dene ing desa puniki | karajan dhusun Tambara | tiyang kang anangis kabèh | punika
nak putu kula | siji tan nèng wong liya | karane nangisi ulun | makatên bêbukanira ||
18. dhusun Tambara puniki | kabawah ing Ngekacakra | ing praja Ngekacakrane | ratunipun pan raksasa | anama Prabu Baka | ratu kaisisan wadu | saking wus têlas dhinahar ||
19. paos tiyang siji-siji | alumados sabên dina | sawawêngkonipun kabèh | wus têlas pinajêgêna | kantun dhusun Tambara | têtiyang kang kula wêngku | inggih wus têlas sadaya ||
20. pan kantun tiyang sadèsi | punika nak putu kula | sadaya tan wontên sanès | anggèr sarèhning kawula | têlagan pajêg jalma | dados wau kula rêmbug | lan anak putu sadaya ||
21. rèhning kawula puniki | wus tuwa katog uripnya | kajêng kularsa sumèlèh | inggih kalênggahan kula | patinggi ing Tambara | anak kula kang pambayun | kang anama pun Irawan ||
22. gêntosana lênggah mami | mêngkuwèng desa Tambara | anggèr kajêng kula mangke | linadosna ing pajêgan | wis tuwa gawe apa | lèn wadaling anak putu | punikanggèr
osiking tyas uwong iki | bênêr nalare tan nasar | wong sadesa bêcik kabèh | tekate padha santosa | samya wani mring pêjah | wasana ngandika arum | hèh kakèkane Karsula ||
28. upama wus salah siji | angalah gêlêm kinarya | pajêg apa bisa sarèh | yèn sarèha pirang dina | godhagane dènira | nora amajêgi iku | Buyut Karsula turira ||
supaya nora | padha cawêngah pikir ||
2. lamun padha rêmbug iki wong sadesa | kewala ingsun
misiha padha widada | dene ingkang lumadi | pajêg kang minôngka | tadhah têtarabira | yaksendra Baka ananging |
Sena | inggih mundhut punapa | pituwas kula ganani | sami sakala | Bratasena lingnyaris ||
kang pantês iku nuli | saiki kirimna | mring ibu kakang ingwang | yèn sira uwis ganani | nuli manira | parakna mring yaksaji ||
6. wong sadesa saur-manuk inggih uga | saniki angganani | malah kaparêngan | kathah tumpêng myang
kang ibu miwah kang raka | Bratasena nauri | lah iya parakna | dipun gêlis kewala | nuli sapa ingkang ngirit | mring Ngekacakra | Ki Karsula nauri ||
9. inggih anggèr suwawi kula priyôngga | ingkang ngaturna ngirit | Bratasena nabda | iya sun gendhong sira | ing laku nulia prapti | dene kang sêga | kirimêna saiki ||
10. sinanggupan Irawan môngka pangarsa | ngirit pikulan nênggih | dadya kalih jodhang | panggang tumpêng panganan | sampun
kagyat Prabu Baka | iki prabawa apa | datan dangu ingkang prapti | Buyut Karsula | angirit Bayusiwi ||
16. mêndhak-mêndhak Ki Karsula atur sêmbah | apuranira gusti | gêng lêpat kawula | de ngantos katalatan | paos kawula sujanmi | ingkang punika | gusti sumonggèng kapti ||
17. gih punika wujude paos kawula | suka risang yaksaji | myat
cinandhak astanèki | tinarik akontal | tiba karungkêb sigra | cinandhak sukune kalih | kungkal ingundha- | undha
bagya kamayangan | inggih kawula puniki | pasasat anambung jiwa | nambêli ngumuring dasih ||
3. pêpancèn kawula lampus | paduka ingkang gêsangi |
wus | bangêt panarima mami | sêtya myang pitulunganta | sêga jêjampining ngêlih | dene mêngko karsanira | durung kalêbu ing pikir ||
6. kang dadi manah sun amung | tan liya kang padha anglih | ing mêngko padha kayapa | manira arsa nuwèni | Buyut Karsula turira | kawula gusti umiring ||
7. Dyan Bima suka amanggut | Ki
kang anêru laku | wuwusên Radèn Pamadi | lawan Ki Pantèn Sadana | angirit jodhang kêkalih | wus prapta padunungira | ingkang ibu Dèwi Kunthi ||
9. apan ta maksih rinubung | ing putra dipun tangisi | Radèn Nangkula Sadewa | sambatira lir pawèstri | kontrang-kantring panangisnya | kang ibu dipun tangisi ||
10. maksih kantu dèrèng emut | saking laluning kalingsir | praptane Rahadèn Parta | mawa boga duk udani | sira Radèn Darmaputra |
11. punika putranta rawuh | inggih yayi Mas Pamadi | mapan dènnya ngupaboga | wus antuk jêng ibu mugi | wungua nuli dhahara | minôngka jampining ngêlih ||
12. ingkang ibu cat karungu | kang putra ture dumêling | wungune saking kantaka | sarwi angandika ririh | sapa ingkang antuk boga | sapa kang padha ngupadi ||
13. Darmaputra nêmbah matur | putranta pun Bima tuwin | Pamadi ingkang ngupaya | punika prapta wus mawi | boga kang ibu ngandika | apa Sena durung prapti ||
14. kang liningan awotsantun | Bratasena dèrèng prapti | kang ibu malih ngandika | ingsun durung karsa bukti | yèn arimu durung prapta | Si Bratasena manawi ||
15. gone ngupantuk pakewuh | apa gawe ingsun bukti | nadyan nirmala waluya | saking gon ingsun kalingsir | manawa ambokmanawa | iya mêlange
17. lagyatri tindak kadulu | kang raka prapta mawangin | katon saking katêbihan | lan wontên janma kèh prapti | ngirit pêpikulan jodhang | praptèng don Parta tanyaris ||
18. Irawan ingkang umatur | miwiti malah mêkasi | dènira tur-atur boga |
langkung suka Dèwi Kunthi | tan dangu praptarya Sena | jujug kang ibu turnyaris | lah iki wus akèh boga | durung ana kang binukti ||
20. apa karane puniku | nora sêmbada ing
nguni | ibu lan kalantihira | kang ibu ngrangkul sarywangling | iya anggèr nganti sira | rèhning sira uwis prapti ||
21. prènèkna sun panganipun | kang êndi lèh-olèhnèki | lan êndi
tanpa rasa | apa karanane sami | paran padha antukira | sojara ingkang sajati ||
25. Radèn Darmaputra matur | miwiti malah mêkasi | putra ro antuke boga | Dèwi Kunthi lingiraris | layak mirasa Si Bima | dene dipun tohi pati ||
26. mangkana wus sami tutug | dènira samya abukti | sigra Ki Pantèn Irawan | umajêng matur wotsari | dhuh Gusti Rahadèn Bima | langkung ing panuwun mami ||
27. paduka anambung umur- | ipun tiyang ing sadèsi | tanapi adamêl pajar | bangkit amberat kalilip | punapa kang winalêsna | sining ing jagat puniki ||
28. kinêtog karya tur-atur | môngsa sah asihing gusti | ing mangke kula prasêtya | bilih benjang manggih wèsthi | kawula purun kinarya | lêlamakirèng ajurit ||
29. Radèn Bima suka manggut | Irawan umatur malih | ing mangke mugi
karsoa | kèndêl ing riki rumiyin | dèrèng wus raosing manah | anggèn kawula ngladosi ||
30. kèndêla jroning pura gung | Ngekacakra aprayogi | lamun jêng paduka karsa | sèstu kawula rêsêkirêsiki. | suka Radyan Pandhuputra | sasmita parêng ing galih ||
31. Irawan sawarganipun | mundur lajêng angrêsiki | anulya para Pandhawa | têdhak marang jroning puri | Ngekacakra wus sadaya | sadaya kapanggih rêsik ||
32. lajêng rêrêm wontên ngriku | Buyut Karsula ngladosi | saklangkung sinungga-sungga | liningga bathara yêkti | sakarsane tinurutan | dadyeca tyas Pandhusiwi ||
33. karsa rêrêm ragi dangu | wontên
2. rêksasa Raja Arimba | sru ngandika kabèh ri-ari mami |
padha sun bobot budimu | mungguh sapatinira | Prabu Baka
sêmbada | badhe malês ukum mring Pandhusiwi | botên langkung ri sadarum | ngatas karsa paduka | sang wil Raja Arimba ngandika asru | sokur bage mênèk padha | darbe murina ing galih ||
5. dene mêngko karsaningwang | pamalêse ukum mring Pandhusiwi | rèh sikara patrapipun | mêmati
amarasandu | tumpêsipun pun Pandhawa | wus kapusthyèng asta kalih ||
8. namung wantuning wanodya | badan kula ewuhaya ing budi | bilih katrênjuhan laku | satêmah kerang-erang | mila mugi wontêna ingkang tut pungkur | dèn manukana ing kadang | supados têtêg
lampahe rawuh | luhur purèng Ngekacakra | ya ta ingkang marasandi ||
13. ing wanci tabuh sadasa | pasang sirêp wau Rêtna
14. lah iki kang mawa apa | antuk ingsun tan kêna dèn sayuti | sore mula
15. tinêngga kang para putra | Puntadewa antuke anêmêni | ngandika mring arinipun | manira iki uga | nora kêna sinayutan
jawi | kang lindhuk-lindhuk inginguk | tan ana apa-apa | kori-kori sadaya sampun tinutup | winiwekan mênèk ana | sandi upaya mrih pati ||
20. wusnya anutupi lawang | Bima wangsul marang sadalêm puri | sêdhih maksa ngantuk-antuk | Rahadèn Bratasena | wus kinikis tyasira pasrah dewa gung | jumênêng asèndhèn lawang | mrih tan pakantuk aguling ||
21. mèt liyêping palayapan | kunêng wau ingkang asèndhèn kori |
padha karia ing ngriku | sun manjing mring jroning pura | amung wêkas ingsun yayi ||
23. yèn jro pura ana swara | waspadakna lamun manira jurit | dèn padha gupuh têtulung | lamun nora na swara | têka padha mèndêla kewalèng ngriku |
iki satriya | sêrênge kang wadana andhèwèki | sajêg ingsun miyat kakung | durung tate kagiwang | lagi iki
lan pura Ngekacakra | dalu-dalu alumaku | tan ngetung pringga bêbaya ||
6. labête botên kuwawi | nahên kang brônta mangarang | karungrungan rongèh bae | kang kuletang mung paduka | mugi animbangana | kados raosing tyas ulun | pukulun kinawulakna ||
7. narima dasihe dadi | panêbahing pakulinan | ing
warna jêng paduka | têmah lilih botên kolu | mamrih ing pati paduka ||
17. saking raose tyas mami | datarlèn trêsna sutrêsna | inggih mring paduka radèn | marmane mugi
lumuha | sumingkir saka ing kene | aja takon dosanira | sun sudhèt pôncanaka | sun odhèl-odhèl wadhukmu | mulane enggal ningkira ||
wanodya | karuna ana ing kene | Radyan Bratasena sojar | purwa madya wasana | kang ibu kalangkung ngungun | alon wijiling wacana ||
27. ingsun bangêt wêlas kaki | mring wadon ingkang karuna | bok lêganana galihe | dimèn mari gone brôngta | ing wong kang gawe lêga |
wus praptèng jawining pura | Dèwi Kunthi kasok wlase | marang kang anggung karuna | pinarêkan samana | ngandika wis nini gupuh | tangia aja karuna ||
30. paran brantanirèng nini | marang putrangsunputrèngsun. Si Bima | apa wus mantêp
wotsari | sampun dumèh kula ditya | nanging luwangipun dèrèng | wil Pringgadani punika | nimpanga rèh tan
gampange tyase Bima | miturut mêngku sirèku | Arimbi matur supata ||
saking sari maksih kincip | pinêcat puspita rêngat | kusuma rara mung ngrêngih | ngêsah apongah-pangih | wus binêdhah kuthanipun | kawratan ing asmara | kakung langkung kasok ing sih |
3. arongèh kusuma rara | lir sata ingkang kapilis | salira lêsah kalêsan | luwar dènira mong rêsmi | mring paheran sêsuci | sang rêtna langkung sih lulut- | ira marang ing priya | tansèng pangkon Dyah Arimbi | kunêng sakalihan ingkang pêpasihan ||
4. kocapa nararya kapat | ingkang sami jêjampangi | manggung anèng
mênur | wontên kêpak kang kiwa | sing têbih ngujwala kèksi | nora nana wong ciri ingkang mangkana ||
8. liya Arimbi Sang Rêtna | langkung ngungune kang rayi | miyat solahe kang raka | têka angisin-isini | ing pakarywa tan dugi | nênggih marang
ing karsa kudu kagimir | uwuk musus mungsuh malah pêpasihan ||
10. lah iki saiba-iba | dukane kakang narpati | ing
Brajamingkalpa | inggih lamun anuruti | gênine raosing manah | nêmpuh byat pan dèrèng pasthi | lêbdaa ing pakarti | sintên kang nyami puniku | kangbok kalamun krudha | nadyan wadon mêmêdèni | amung ingkang dadya mêsguling wardaya ||
manah ing tingkah punika | bunggan gawe botên angsil | dene ta tuwan bilih | kadugi sumonggèng kayun | amung pamit
winadulêna | marang kakangira aji | Brajamingkalpa angling | inggih sumôngga ing kayun | nanging tingkah punika | suduk gunting tatu kalih |
dumugining kewuh wisuh | kang rayi latah-latah | inggih kadospundi malih | tiyang suduk gunting kalih tatunira ||
17. aluhung ningkira pisan | punika yèn mênggah mami | Brajamusthi angandika | kurang jêmbarirèng budi | nora bisa nasabi | budine pribadinipun | yayi aja mangkana | mundhak kawiyak manawi | tan sujana nora awas ing wêkasan ||
18. iya sumurupa padha | mungguh ing panawang mami | nora kêna sinawawa | Pandhawa punika lagi | winonging dewa luwih | tan kêna ginampang iku |
yayi | iya mêngko ingsun ingkang amrayoga ||
23. matur marang sri narendra | pirangbara bae yayi | kêna piniluta saka | ing atur ingkang prayogi | wis payo padha mulih | arya
pinilutèng pangrêrapu | lêmpara rèh ardaya | ing karsa sampun dumugi | amigêna gêndhak sikarèng Pandhawa ||
25. kathah-kathah aturira | ari kapat mawa tangis | mêndhaa ing karsa nata | dènira amurang krami | sampun sikarèng budi | pedah apa mrih nênungkul | nênggih marang Pandhawa | ingkang raka nora kêni |
29. kêrigên saananira | sun arsa tindak pribadi | apa gawe amarcaya | ing kadang kapara dadi | iya satruning ati | kang liningan nêmbah mundur |
suligi | lori limpung luwuk kalewange durma ||
1. sampun lêpas wadya Sang Brajalamatan | ingkang sumambung wuri |
ingkang sumambung wuri | Brajamusthi ika | wadya sèwu sêliran | sami prawira ing jurit | dwaja sucarma | paso rai rinawit ||
3. kang sumambung ing wuri Brajamingkalpa | mangku wadya pinilih | sèwu wil gêgala | galak marang ing lawan | tau tatal angentasi |
pakarya ngêlar | jajahanirèng wèri ||
4. wuri para punggawa abala dhomas | gumrêg nêngka ing laris | tinungka wadyanya | Sri Arimba sêliran | sèwu ingkang
punapi | Arimbi turira | inggih kados punika | prajuritipun kakaji | saban mangkana | swarèng wil Pringgadani ||
11. kados kakang prabu tumêdhak priyôngga | badhe duka ing mami | rèh salahing tingkah | Wrêkudara ngandika | Arimbi kadangmu iki | agawe beka | paran karêpirèki ||
prapta ing ngarsa- | nirèng raka yaksaji ||
15. nora samar kang raka wirodhanira | karsa mungkasi jurit | sang dyah wus siyaga |
lamun puruna | mring kadang tuwa marmi ||
22. ingkang agung kakang bok aksamanira | sampun asalah dalih | dumèh ari kapat | tumut ubyang-ubyungan | saking ewuhe kang ati | nglabuhi karya | bumi nata kakaji ||
23. awratipun tiyang ingkang kinauban | awon lamun tan kèksi | nglabuhana karya | ananging botên nêdya | puruna paduka inggih | sintên kawula |
25. antuk duka siniku karya druhaka | lamun inggih nuruti | karsane kakendra | antuk siku paduka | wisuha ing karya nisthip |
sèwu manawa | wontêna ing tyas mami | sêrik mring Pandhawa | malah lamun parênga | suwita sapati urip | luluh luntura | sukèng ngayahannèki ||
30. ingkang raka ngandika lamun mangkana | sira sun gawa yayi | sun aturkên marang |
saking ngarsane kang raka | ngundhangi wadyabalane | binêrêg kinèn malbu | mring jro kutha pan sampun kèrit | dening
prapti | padha dipun sakeca | dènira alungguh | paran Arimbi wartanya | kang liningan tur sêmbah matur miwiti | tumêka ing wêkasan ||
3. langkung suka Radèn Darmasiwi | sarta rêsêp ing driya tumingal | mring Brajalamatan dene | sakadangira
wêkasane | luput panggawe dudu | pan rinêksa dening dewadi | wau risang nararya | nêmbah sarwi dhêku | kasok tyase mring Pandhawa |
praptèng ngarsa wus kinèn awor alinggih | lan kadange sadaya ||
6. Sang Kusuma Arimbi wotsari | yèn sambada ing karsa paduka | prayoga [prayo...]
ing lampahe | Pringgadani wus rawuh | lajêng manjing sajroning puri | para Pandhutanaya | samyeca tyasipun | nèng ngriku sinungga-sungga | sinungku ing kasukan parisukanting | sungkêm ingkang wil bala ||
8. datan pae lan ratune dhingin | Dyah Arimbi myang sakadangira | dènira jrih sih bêktine | ngungkuli kadangipun | sang yaksendra ingkang wus lalis | malah-malah liningga |
antuk babahan ing sihe | dènira sang dyah ayu | bêkti marang Kusuma Kunthi | winong sakarsanira | sarta bangun turut | ing saagnya linaksanan | durung rêngu mangrêsula ing panggalih | Dèwi Kunthi marmanya ||
10. tan anggop dènira mituturi | rèh susila sutraptining krama | miwah kawigyan salire | kagunanirèng wadu | wus widagda Dèwi Arimbi | mangkana Radèn Darma- | putra wontên ngriku | lamine sampun tri côndra | kaèngêtan ing pakarya dènirapti | suwita ring Wiratha ||
mring garwanta sayêktine yayi | sapa wonge ingkang nora cuwa | pantèn nêdhêng pasihane | tinilar dening kakung | saking lagi
ing susêtyane | sarta sinuhun-suhun | wil sapraja ajape sami | tuwan ingkang minôngka | mênggaha ing dalu | dumadia
kang nêdhêng nglih | ron alum kalêsahan ||
21. ngajap-ajap tibane we warsi | jêng paduka môngka môngsa kapat | yèn karsa dhawuh pamine | dhawahe kang we jawuh | angayêmi tarulata nglih | sayêkti lêbda jiwa | wijah-wijahipun | ing wadya punapa |Kurang dua suku kata:
bangkit | amangsulna nanging dudu ika | kang dadi karsèng sun kiye | mundhak akarya luput | siniku ing dewa
23. Dèwi Kunthi sumambung mintamit | marang putra Arimbi Sang Rêtna | kathah-kathah pitungkase | supaya tan nahên kung |
sungkawaning galih | sapungkure Pandhawa ||
26. kawarnaa ing lampahirèki | narpatmaja Radèn
wana | nasak nusup-nusup | ing singup sêsungil sinrang | anarajang rêrèjèng jro jurang miring | iring-iring pinaran ||
27. langkung saking dènira kaswasih | siyang sinêngka alumaksana | ing dalu
pêkêniranggèr | padha namura laku | pindha sudra supaya kaki | nora akawanguran | mring pra Kurawèku | mundhak
Kunthi Endhang Arinine | Bima sêsilihipun | Ki Birawa dene Pamadi | mindha warna brahmana | Wandu
saking pinggir sêndhang | kang sinêdya ing padhukuhan Tolgati | ginati sakanthinya ||
1. datan winarna ing ngênu | lampahe Sang Pandhusiwi | kunêng gantya cinarita | patapan ing Antolgati | dhukuh dadya padhepokan | gêng karajan Antolgati ||
8. satriyèku badhe ratu | pandhita kasihing Widhi | widagda ring kasudibyan | sakadange titah luwih |
praptèng ngarsa ngandikaris | suwawi lajêng kewala | ring asrama ingkang mugi | sampun mawi taha-taha | ature Dyan
sarwi nyandhak astanipun | kalingane anggèr iki | pun bapa ingkang nugraha | bagya kamayangan yêkti | katêkan sakadangira |
panêmbah dening | dununge doning panêmbah | kang kambah ing siyang ratri ||
22. pinatitisakên putus | patraping apasang putih | sadaya sarwa
sampun wasistha | wêwulang tan nèng kalêmpit | ewadene Wijakôngka | kalawan kang rayi-rayi ||
24. tan anggop ing siyang dalu | parpatan lan
cênthula marang wadya | manungsa niyayanipun | tan wus prentah cacah-cucah ||
tyase wong sanagri | sampuna tumolih nata | myang kang rayi sakarone | Dyan Arya Prabu Rukmaka | kalawan Ugrasena | kados kewala kabanjur | bubare wong samadura ||
6. makatên malih sang aji | ing panggalih wus rumasa | antuk siku ing dewane | marmanira nora pêgat | nalôngsa mintaksama | pasrah ring Bathara Guru | ala ayuning lampahan ||
7. ing mangke Basudewaji | tuwuh sumêlanging driya | marang putra katigane | kang wontên Widarakandhang | kawarti wus diwasa | Dyan Kakrasana puniku | lan ari Dyan Narayana ||
ingkang kineringan iku | liyane wus nistanèng wangwang ||Lebih satu suku kata: liyane wus tanèng wangwang.
marmane Sri Basudewa | gupuh nglampahkên duta | nimbali Sang Arya Prabu | Rukmaka tan dangu prapta ||
15. ing dalêm pura ngarsaji | kang raka andikanira | yayi mas paran tingkahe | putranira ingkang ana | dhêkah Widarakandhang | agawe mêlanging
17. kêndhake pikire yayi | putranta Si Kakrasana | lan Narayana karone | lamun kabanjur-banjura | agawe
20. Arya Prabu Rukmaka glis | mundur saking purantara | ing sêdyayun laju bae | têdhak
diyat | mring têtiyang dhusun-dhusun | kang pinala putra tuwan ||
24. Arya Prabu ngandika ris | kayapa hèh Ôntagopa |
ing sabên dina tan pêgat | kang abdi ing sêsagêde | atur wêwarah rèh arja | sêsulang mrih pêpalang | ing solah kang saru-saru | ananging putra andika ||
26. mêksa tyase datan kêni | kanakalanipun uga | dèrèng mêndha kongsi mangke | piturutipun sadhela | bilih mêntas kawula | srêngêni sanès dintên wus | kalêmpit sawarah kula ||
27. arya prabu ngandika ris | lah iya wis Ôntagopa | mung mêling sapungkur
wit saking gênging rumasa | lêpatipun ingkang abdi | amomong putraning nata | prandene ngantos katiti | pinariksa jêng gusti | satuhu ing ina ulun | weya marang wadaka | ing sadasa kadospundi | mila amung mangarsa-arsa pidana ||
tuwin | kapurancange linêbur | sadaya wus rinusak | umèstu dhawuhing gusti | kunêng ingkang lagi ngrusak pajagangan ||
Basudewa | miyarsa aturing ari | kunêng ingkang suka gantya winursita ||
7. ing kadipatèn samana | Kôngsa Sang Prabu taruni | tansah dènnya parêpatan | lawan wadya punggawa wil | punika ingkang dadi | pagununganing pakumpul | Arya Suratimôntra | ya ta ing dina sawiji | Arya
ing kuping | nadyan sing tiyang pasaran | basa kabar anggèr pasthi | wontên kanilirèki | upamine ingkang kukus | sambawa yèn tan ana | apine saking sapêlik | padhukuhan Widarakandhang punika ||
10. wontên abdine sang nata | Kyai Ôntagopa nami | môngka juru amiyara | rajakaya iwèn gusti | tinitipan putraji | têtiga kang kalih jalu | putri ingkang satunggal | Kakrasana wastanèki | arinipun aran Radèn Narayana ||
pamongipun | môngka Dyan Kakrasana | sambawa puniku bilih | botên dipun gadhang-gadhang madêg nata ||
angupadi | jêjalaran rumiyin | sêsadon pakantukipun | katingala ngakathah | ing nalar botên nalingsir | ditya Arya Suratimôntra turira ||
15. inggih anggèr kaluhuran | dhawuh andika puniki | nging kadya wus kaparêngan | ing môngsakalanirèki | wit mangke putra katri | murang panataning ratu | purun-purun
pidana | prandene kang wani-wani | niru rakiting nagara | miwah wêwanguning puri | pan kênèng kukum pati | mila makatên pukulun | kaewokakên tiyang | ambalela pratôndhapti | purun dhatêng praja mila kukum pêjah ||
18. yèn pêthuk karsa andika | supados tuwan tan kêni |
panggrayangan bab punika | kaping kalihipun kèksi | rumaksa ramantaji | lan katon taklim pukulun | sanadyan amidosa | misesa ing kukum pati | sinuwuna rumiyin ring ramandika ||
20. jêngandika antènana | sakêdhap kula sumiwi | jêng rama mring purantara | Dyan Kôngsa tumêdhak nuli | marang ing dalêm puri | lan rama sampun kapangguh | gupuh Sri Basudewa | kang putra ingawe prapti | ngarsa nata
pidana kukum | pêjah ingkang punika | kawula anuwun idi | amidana mring putrane Ôntagopa ||
25. lêrêsipun kukum pêjah | langkung kumêpyur ing galih | sang prabu kalane myarsa | ature prabu taruni | gugup gènnya mangsuli | babo anggèr putraningsun | swargane wong pêputra | têka bisa murinani | mring wong tuwa karatone rinaksaka ||
26. iyanggèr abênêr sira | iku kênèng kukum pati | ananging panuwunira | ingsun nora nêmbadani | nadyan kukuma pati | têka ing wisesaningsun | dadi nora akarya | kêndho panataning nagri | miwah nora cinêla ing wadyabala ||
ngarsane kang ramanata | kang kari langkung prihatin | Basudewa Narpati | utusan nimbali gupuh | kang rayi Radyan Arya | Prabu Rukmaka wus prapti | dalêm pura Sri Basudewa ngandika ||
29. wêwarah saaturira | kang putra prabu taruni | wasana mundhut prayoga | Dyan Rukmaka awotsari | punika langkung saking | agêng-agênging pakewuh | nanging kalamun datan | pinutus nalar puniki | botên wande tansah winudi ing wuntat ||
1. manawi tuwan sêmbada | inggih amba priyôngga kang lumaris | mawi wêwênang pukulun | nalikèng padhêkahan | ing Widarakandhang bilih pawartèstu | têmên kadya aturira | putranta prabu taruni ||
lajêng kewala | amba matrapakên wisesa aji | nanging kang
winisik ing wêwêling | lajêng kalilan alaju | marang Widarakandhang | ingkang rayi sigra wotsêkar amundur | saking dalêm
tan winarna ing marga gantya winuwus | sira Arya Prabu Kôngsa | saundure saking puri ||
7. praptèng dalêm kadipatyan | lawan Arya Suratimôntra panggih | awêwarah saliripun | karsane ingkang rama | purwa madya wasana sampun katutur |
nyai ana lêking manah | iya gon ingsun amikir ||
14. putramu karo kang kesah | tansah katon nèng kêcêping pangaksi |
rusakipun | wit saking rajamudha | mêngko amarsudi marang ro putramu | pinrih sirnane sumarma | gawe sèwu-sèwu sêdhih ||
18. yèn mingkuh ring pringgabaya | anjawi mung pasrah dewa linuwih | wontên tuna jungkangipun | ing pamomong andika | pêpuntone manah kawula mung labuh | ing lara kalawan pêjah | awrat inandêl ing gusti ||
19. Sagopi rinangkul sigra | mring semahe sarwi dipun tangisi | dhuh lêpas têmên budimu | nyai ambak wanodya | bisa anampani rasane tyas ingsun | nyai gon ingsun karuna | mau mung mikir sirèki ||
20. mênèk kadung tekadira | môngka sèsthining driyaningsun nyai | ya kaya wuwusmu mau | lamun
angandika | Ôntagopa kasaru ingkang prapti | radèn putra karonipun | Krêsna lan Kakrasana | sami jujug gèn bapa
[...ra] kêna kasuwèn anganyut tuwuh | iku bok dèn marènana | mundhak gawe sônggarunggi ||
25. palane wong alêlungan | nora kêna binantu iku yayi | yèn durung cukup ing pêrlu | pasthine durung têka | ingkang rayi matur
Bebek Goreng H. Slamet: Bebek Goreng H. Slamet: Bebek Super Terbang ke Radar Banyumas
Babaraning nalar ingkang kangge panlusuring raos supados dadosa pêpèngêting manah pêtêng, ingkang sumêdya nungsung dhatêng sunaring pêpajar.
Babaraning nalar ingkang kangge panlusuring raos, supados dadosa pêpèngêting manah pêtêng, ingkang sumêdya nungsung dhatêng sunaring pêpajar.
Nuwun, atur kula kados wêdharing wasita. Sirnaning kamurkan nuwuhakên kalêrêman, punika sampun mêsthinipun, janji sirna lêrêmipun inggih tuwuh murkanipun. Môngka kamurkan punika pancèn ambêkta kasangsaran tumraping agêsang, dene têka botên kaudi sirnanipun, bokmanawi saking dèrèng manggih sarana ingkang kenging kangge nyirêp mêkaring kamurkan. Sarèhning tuwuhing kamurkan wau saking pakartining manungsa piyambak, punapa sirêpipun inggih botên kenging saupami dipun saranani saking pakartining manungsa malih. Dados anggêgulang ngêrèh kajêngipun piyambak. Manawi santosa ing tekad kados-kados kasêmbadan. Amargi sapintên rosaning kêkajêngan (kêkarêpan) taksih kodal katanggulang
paripaksa ngarang Sêrat Yatnamaya punika, bokmanawi sagêd dados sêsuluhing manah ingkang singup. Yatna, têgêsipun: èngêt, maya, têgêsipun: padhang utawi wêning.
Pangajap kula sagêda èngêt dhatêng kawêningan sarana nguli-uli yatnamaya, wusana nyuwun gênging pamêngku.
Wiyosipun, kula matur malih nyuwun gênging pamêngku, dhatêng ingkang sami kasdu maos Sêrat Yatnamaya punika, dene kula kumawignya damêl sêsorahing ngèlmi sajati, punika botên saking anggèn kula
sumêdya ngupados sêsarêngan sami ngambah tataraning kautamèn. Awit manawi kasêmbadan ingkang dados saraosing manah, para sadhèrèk tumindak sami iyêgipun, saiba bingahing manah kula kados ginunturan ing sarkara, dene wontên kônca kula kêkipu malêbêt kalanganing karahayon, bokmanawi dados sarana panglêburing dosa ingkang tansah kula sandhang sadintên-dintên. Adhuh saiba kados punapa manawi gêsanging manungsa manggung
panandhang, inggih punika sarana èngêt dhatêng kawêninganing manah. Tuwuhing wêning saking mênêp, manawi manah sampun mênêp, saèstu botên kacampuran rêgêding pamikir. Môngka ingkang nama dosa punika têgêsipun: nyulayani. Samôngsa manah sampun wêning, janji lumarap tansah mencok botên nate cidra tuwin sulaya. Dados tiyang ingkang ngêningakên [ngêningakê...]
[...n] cipta, tumrap kabatosan ngèstokakên ing Gusti, tumrap kalairan angrojongi ing sasami, punika sagêd sumingkir saking dosa. Namung anggènipun nanggapi karsa kêdah sagêd aminta-minta. Supadya tan diya-diniya. Mênggah wêdharing wasita kados ing ngandhap punika.
Manungsa manawi purun angraosakên saha angyêktosi, bokmanawi lajêng rumaos bilih gêsangipun punika wontên ingkang murugakên gêsang. Inggih punika: nyawa, mahanani cahya. Cipta, mahanani napas. Rasa, mahanani ebah. Awit tiyang pêjah punika ngatasipun badan wadhag, sirna nyawa cipta rasanipun.
Nitik pangandikanipun para linangkung, ingkang winastan badan wadhag punika raga. Dados mêndhêt larapipun tamtu wontên ingkang nama badan alus, punika awis tiyang ingkang sumêrêp mêlokipun. Mila pêrlu kêdah kaudi mangrêtosipun, ingkang ngantos akal kula botên sagêd maibên, jalaran sawêg nêmbe nyumêrêpi barang mokal ingkang mawentehan, inggih punika gawang-gawanganipun barang alus,§ Barang alus têka katingal gawang-gawangan. Môngka limrahipun, ingkang katingal gawang-gawangan punika barang wadhag. Ombak ambing ingkang nyumêrêpi inggih kaalusaning pandulu (jatining pandulu). mênggah jèrènganipun makatên:
I. Nyawa, tumraping raga kadosdene sunaring cahya, upaminipun [u...]
[...paminipun] gêlaran ingkang gumêlar ing sêsiluk, nalika dèrèng kasorotan dening pêpadhang, saèstunipun tumraping paningal taksih bawur rêmêng-rêmêng, sarêng sampun kasunaran ing pêpajar lajêng cêtha wela-wela katingal nam-namanipun. Makatên ugi cipta, rasa, tuwin raga, sarêng kapraban dening nyawa lajêng sagêd molah sadaya. Ing pangraos kados gêsang piyambak-piyambak, lajêng jêjêr nama kawula, sajatosipun nunggil tuk, ingkang gêsang namung
samubarang ingkang tumuwuh ing donya, santosaning budi ngantos nuwuhakên kawicaksanan, kawaskithan, tuwin kawaspadan, saking kuwasaning budi sagêd matêsi sadhengah prakawis ingkang kababar. Dene manawi badhe
Upaminipun kadosdene tiyang ingkang kacakot ing tuma, budi dèrèng sagêd ebah piyambak, sarêng sampun angsal palapuran
ingkang kasandhang ing raga. Sanadyan ingkang dumunung wontên ing gaib,
rasa badhe botên kewran angraosakên, mila kawontênanipun nyawa katanggapan dening rasa, rasa katanggapan dening cipta, cipta katanggapan dening raga. Punika ingkang kawawa nyorahakên kawontênanipun badan alus sarana sangkêping pôncadriya. Mila tiyang anggêguru ngèlmi gaib kêdah milih guru ingkang tanpa kuciwa pôncadriyanipun, têgêsipun botên budhêg bisu, supados sagêd trawaca. Langkung utami tiyang ingkang micara ulah sastra, awit buntasing ngèlmi kasampurnan punika, bilih botên katalusur saking raosing basa, saèstu taksih slura-sluru utawi sasar-susur. Mila sastra winardèn satunggaling lêlandhêp, inggih punika kalungidaning sanjata ingkang piningit, tumama dhatêng sakathahing kawontênan. Sanadyan bêbètènging ngèlmi kudrat mêksa tatas dening sastra, inggih punika kacakup saking lanciping cipta. Beda kalihan tumbak bêdhil, têdhasipun namung bilih katamakakên dhatêng barang ingkang wadhag. Mriyêm botên pasah kangge nglêbur barang ingkang alus, kados ta kangge nyirnakakên susahing manah, sagêdipun nyirnakakên bilih sampun lêbur warananipun. Nanging landhêping sastra botên mawi nglêbur warana, pasah kangge ngolah molah-malihing bingah dados susah, susah dados bingah. Bêdhahipun nagari Cina kala jaman Menak, kabêdhah dening Dèwi
Tiyang ingkang ngudi dhatêng ngèlmi sajati, punika kalêbêt lasing manungsa. Awit prakawis ngèlmi sajati dede garapanipun sadhengah tiyang. Ingkang anggarap prakawis punika apêsipun para sarjana, para pujôngga, para ratu, para guru, tuwin para pandhita, inggih punika manungsa ingkang sampun kawahyon. Mila sinêbut para nangkunginglangkung ing. budi, jêr sami anggayuh kawruh ingkang rungsit-rungsit. Ewadene sanadyan dede golonganipun para linangkunging budi, sagêd ugi kadhawahan wahyuning ngèlmi sajati. Awit prakawis punika botên kêdah milih manungsa ingkang kuwawi mêngku, dados namung dumunung dhatêng tiyang ingkang kamot manahipun.
Salêrêsipun, ngèlmi sajati mèh botên kenging dipun sumêrêpi gamblangipun. Mirit cariyosipun para sagêd ing kina, ngèlmi sajati punika pancèn wêrit sangêt, kawruh ingkang gawat kaliwat-liwat, prasasat botên kenging ginrayang gumathokipun, jalaran saking alusing kawontênan. Dados kêdah cundhuk abên raosing dêdungkapan, mênggah ingkang dipun dungkap, inggih punika wontênipun Pangeran nitahakên jagad, utawi silahing kawula Gusti, punapa dene maliginipun Pangeran amung satunggal. Katêranganipun
saisènipun, punapa ingkang karaos, katingalan, tuwin kamirêngan, wênang tinêngêran sarana aran. Upami: iki tak arani gêni, iki tak arani bumi, iki tak arani banyu, iki tak arani angin, tuwin sadaya kawontênanipun sami dipun sukani aran piyambak-piyambak dening manungsa. Sasampunipun gadhah nama, tumuntên dipun sumêrêpi watak-watakipun. Gêni iku panas, bumi iku rêgêd, banyu iku adhêm, angin iku sumribit, makatên sapiturutipun. Jagad saisènipun lajêng kenging katindakakên prakawisipun piyambak-piyambak. Ing ngriku jagad lajêng nama gêsang. Têgêsipun: tumindak, awit saking pakartining manungsa. Bilih botên saking pakartining manungsa jagad botên sagêd tumindak. Tumindakipun namung saking dayaning kudrat. Sanadyan namaning kudrat ingkang mastani inggih manungsa. Môngka gêsanging manungsa saking Pangeran (roh), mila Pangeran sinêbut ingkang nitahakên jagad saisènipun.
II. Silahing kawula Gusti. Gusti lan kawula sampun kawarahakên ing ngajêng. Sarèhne manungsa punika kasinungan badan budi rasa, sarta kalimputan dening Pangeran, grêng, lajêng dados satunggal wujud manungsa. Katingaling lair pancèn langkung gaib. Nanging manawi kawawas ing batin lajêng kawangwang silahipun, Gusti inggih Gusti, kawula inggih kawula. Namung mor misah.
III. Pangeran têtela maligi namung satunggal, gêsang pribadi wontên ing jagad agêng jagad alit. Jagad agêng inggih donya punika, jagad alit dumunung ing guwa garbanipun manungsa. Manawi tiningalan ing alam lair, jagad alit wontên salêbêtipun ing jagad agêng. Nanging bilih tiningalan saking alam batin, jagad agêng saisènipun kamot wontên salêbêtipun jagad alit, inggih punika manjing guwa garbaning manungsa, sampun botên siwah samêndhang.
Manawi manungsa gêsangipun kaanggêp Gusti, dados Gusti kathah cacahipun, jalaran cacahing manungsa inggih kathah. Manawi makatên punapa lêrês Pangeran winastan maligi namung satunggal.
Pangraosing manungsa ingkang dèrèng andungkap dhatêng prakawis kaalusan dhasar makatên. Nanging ingkang sampun ngongak dumugi ing gaib, lajêng sagêd nyariyosakên, sutratmaning manungsa punika roncèn gêgancêngan sajagad, beda kalihan gêsanging raga pilah piyambak-piyambak. Mila manawi raga nglampahi pêjah inggih gumlethak, nanging sutratmanipun botên pêdhot, taksih gêgancêngan dados satunggal. Sanadyan dipun raganana ewon lêksan kêthèn, sutratma kawasa manukma ing agal alit, sadaya kasawaban dening gêsang. Ing raos têmah sagêd nêtêpakên bilih Pangeran maligi amung satunggal.
ing panggayuh. Môngka manungsa punika watakipun botên gadhah pamarêm, utawi kasinungan bosên. Sampun kadumugèn punika lajêng ngangkah liyanipun. Liyanipun sampun kasêmbadan lajêng nêdha santunipun, makatên salajêngipun tanpa wangênan labêt saking bosên. Botên wontên ingkang dipun rêmêni sayêktos dumugi sadangunipun. Sanadyan ngraosakên ingkang sakeca piyambak, inggih punika tilêm, ewadene mêksa bosên utawi sayah, lajêng tangi. Sampun kalampahan mangangge
kapengin santun sêsupe bathok silih asih namung jajahan pangaos sadasa rupiyah.
Mênggah ingkang makatên wau ngatasing kadonyan pancèn sampun lêrêsipun. Mila wêwatakan kalih bab wau pêrlu kaandhar, kenging kangge ngrikatakên landhêping panggraita, supados nuntên rumaos bilih ingkang makatên wau tuna kaalusanipun, sarta botên sagêd ngombulakên darajating kamanungsan.
Saking gotèkipun para sagêd, manungsa botên sagêd marêm-marêm manahipun bilih dèrèng kisèn ngèlmi sajati. Jêr tiyang ingkang sampun mêngku kajatèn punika lampahipun namung ngagêngakên ambêk utami. Saèstunipun inggih botên kintên-kintên awratipun, amargi ingkang ginayuh amung rahayuning jagad tuwin sampurnaning kamuksan.
Lampahipun tiyang ulah ngèlmi sajati punika namung ngagêngakên kautamèn. Mênggah peranganipun wontên tiga: gêntur, suci tuwin lêgawa. Katêranganipun kados ing ngandhap punika.
Gêntur, botên kêndhat tansah mêlêng dhatêng kasantosan tuwin kasaenan. Upami: limrahipun tiyang, kuwawi mêkak ardaning manah salêbêtipun sawulan. Kuwawi dana tulung
wau kungkulan dening tiyang gêntur. Dados tiyang gêntur sampun nêdya muntu tekad amrih luhuring agêsang.
Suci, manthêng santosa nêkêm dhatêng
Môngka sakathahing manungsa ingkang limrah sami anggadhahi pêpenginan, kados ta:
1. Kapengin pangkat, 2. Kapengin sugih, 3. Kapengin misuwur, 4. Kapengin unggul, 5. Kapengin mêngku.
Pêpenginan gangsal bab punika sagêd ambombongakên manahipun manungsa. Ewadene tumrap tiyang ambêk utami, sakathahing pêpenginan wau malah dados rêncananing panggayuh, utawi anjugarakên pamêlêng.
Mênggah awratipun tiyang nglampahi ambêk utami:
1. Cêgah têdha, têtêpipun manawi dana.
2. Cêgah tilêm, têtêpipun manawi rumêksa utami mulat.
3. Cêgah suka, têtêpipun manawi nalôngsa.
4. Niyat, ngawon, têtêpipun manawi kêndêl.
5. Niyat sabar, têtêpipun manawi sinêdya.
6. Niyat wèwèh, têtêpipun manawi lêgawa.
7. Niyat têtulung, têtêpipun manawi sêmbada.
8. Botên melik lan têtêpipun manawi nyingkunyingkur. pamrih.
9. Botên alêman, têtêpipun manawi nyingkur panggunggung.
10. Botên kumlungkung, têtêpipun manawi nyingkur kajuwara. Wosipun wêlas asih dhatêng sasamining tumitah.
Manawi nitik wêwarah ing nginggil punika, tiyang anggayuh ngèlmi sajati tuwin anglampahi ambêk utami, têtela dados pêpayuningpêpayunging. jagad.
Awratipun anglampahi ambêk utami, sanadyan botên kaandhar nalar-nalaripun, kados-kados sampun miyos, bilih kautamèn punika dados panêbasing kaluhuran tuwin kamulyan. Ewadene amrih têrangipun prayogi mawi pêpiritan sawatawis, supados dados paugêraning lampah.
Tiyang gêsang limrahipun sami gadhah kapenginan dhatêng sênênging kajênganipun (kêkarêpane). Nanging manawi ambêk utami malah kacêgah, sababipun makatên:
Upami wontên satunggaling barang ingkang langkung eca raosipun, kamelikan ing tiyang kêkalih, manawi sami adrêngipun kalampahan rêrêbatan. Ingkang unggul sagêd ngraosakên barang eca. Ingkang kalindhih ngonggo-onggo, jêr sampun kawon kêkiyatan, kapêksa narimah cuwa. Punika sampun mêmêlas sangêt. Dene manawi sami santosanipun: baul, lêbur sakalih-kalihipun sami botên sagêd ngraosakên barang eca. Bilih kapanggih rukunipun sami sagêd [sagê...]
[...d] ngraosakên eca sapalih sewang, nanging tiyang ambêk utami botên makatên. Botên pisan-pisan gadhah cipta nêdya rêrêbatan. Sanadyan lêrêsipun angsal panduman sapalih sewan. Nanging dipun pilalah ngawon, botên susah mawi panduman kemawon, supados ingkang kapengin ngraosakên barang eca kalêgan manahipun, sampun kacuwan jalaran saking kirang. Mênggah tiyang ambêk utami anggènipun mikawon wau botên baèn-baèn, tamtu wontên nalaripun ingkang langkung lêbêt. Inggih punika mawi têtandhinganing raos. Tiyang ingkang mênang wau sagêd ngraosakên wujuding barang ingkang eca, inggih punika ingkang dipun meliki. Dene tiyang ambêk utami botên sagêd ngraosakên ecaning barang wujud. Nanging ingkang karaosakên raosing kautamèn. Dados tiyang ambêk utami mêndhêt sarining raos ingkang langkung miraos, makatên salajêngipun.
Wontên malih upami tiyang tulung-tinulung, punika sae. Têgêsipun gêntosan mitulungi. Nanging ambêk utami botên makatên. Manawi têtulung botên pisan-pisan ngajêng-ajêng gêntos angsal pitulungan. Sêdyanipun namung mitulungi kemawon. Botên kados lampahing tulung-tinulung, padha sarasa, awit pitulungan wau manawi ngantos wangsul, lajêng sirna namaning pitulungan. Botên dados labêting kautamèn.
Saminipun malih tiyang ingkang kaina ing liyan. Limrahipun lajêng kêncèngan malih angina, malah pamalêsipun dipun tikêli. Nanging ambêk utami botên makatên. Manawi dipun ina, botên pisan-pisan malês angina, malah rumaos lêpat tindakipun, utawi rumaos bathi. Nanging manawi kataman ing pakurmatan, lajêng malês nikêli kaurmatan ingkang andadosakên suka pirênaning liyan. Makatên ugi bilih dipun wèwèhi, dipun pitulungi, tuwin dipun labêti sasaminipun.
Manawi tindaking manungsa sampun kêbak kautamèn, ing ngriku lajêng arum ngambar gandanipun, mracihnani bilih têdhas pamêlênging cipta, têmah kinalulutan ing akathah, sadaya sami ajrih asih. Jêr sampun kawawa ngrasuk prabawaning cipta. Inggih punika minôngka sêsêkaranipun, sampun ngantawisi badhe nuwuhakên kaelokan, kados ta: kang cinipta ana, kang sinêdya têka. Punika sampun bènèh kalihan tiyang kathah, têmah kawawa nunggil kalihan badan alus. Inggih punika ingkang sami kaupadi dening para linangkung ing budi.
lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggopangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.
Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakaleya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.
Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing…
Klaten, - Jaman samangke jatidhiri lan bebuden luhur wiranem Indonesia kawawas tansaya luntur. Kangge nggatra bebuden luhur bangsa antawisipun kanthi kridha pramuka. Pengurus Kwarcab Kabupaten Klaten, Agus Widodo nalika biwarakaken undang-undang nomor kalih welas taun kalih ewu sedasa babagan gerakan pramuka ing Kecamatan Gantiwarno, ngandharaken, lampah durjana ingkang asring dipun giyaraken ing televisi sakelangkung mrihatosaken, lan mutawatosi tumrap gesanging bangsa lan nagari menawi wiwit samangke boten tumuli dipun awekani. Trep kaliyan undang-undang nomer kalih welas kasebat, saben bebadan saged ndhapuk kepanduan utawi bebadan kepramukaan, awit salebeting gerakan pramuka kamot piwucal disiplin, prasaja, patriotisme sarta nggatra bebuden luhur.
Pangajabipun Camat Gantiwarno, Dwi Purwanto, sedaya elemen masyarakat lan jagad pendidikan tumuli ngecakaken undang-undang kasebat.
roemijin mawi postwissel. Déné serat-serat ingkang katoembas waoe bade kakintoenaken "dienst" datêng ingkang toembas. Rembours inggih kénging, nanging kedah bajar wragading pangintoen.
I. Uripe uwong iku sarana mangan, nanging aja urip mung arêp mangan ... kaca 3
II. Urip iku obah, wong urip kudu nyambutgawe ... kaca 4
III. Wong ora nyambutgawe, ora wajib mangan ... kaca 6
cathêtan, ênggonên uripmu ... kaca 14
VII. Apa tandhane kowe mêntas urip ing donya. Gawea patilasan utawa tinggalan ... kaca 16
XIII. Wêktu ora bisa bali, aja kongsi ana waktu liwat tanpa guna ... kaca 29
XIV. Manusa dhêmên enak lan kapenak, nanging kudu nukoni kangelan ... kaca 32
XV. Aja srêgêp anjaluk ngapura, andhêmana salahmu ... kaca 34
XVI. Lakune donya iku tulak balik, padha-padha ... kaca 36
XVII. Dibisa têpa sarira ... kaca 40
XVIII. Aja nyuwiyah ... kaca 44
XIX. Wangun buwêng iku kuwat dhewe ... kaca 45
XX. Ora ana dina ala. Ala iku gaweane manusa ... kaca 49
XXI. Jagat lêbur yèn jongkèng timbangane ... kaca 52
XXII. Tata-tataa sadurunge tumandang ... kaca 57
XXIII. Gêlar utawa akal iku mênangan dhewe ... kaca 60
XXIV. Aja madu sênêng ... kaca 63
XXV. Kêncêng iku cêdhak dhewe ... kaca 65
XXVI. Bêgja wong kang nyambutgawe kanthi ati sênêng lan manut pulungane ... kaca 67
XXVII. Mangan enak lan turu kapenak ... kaca 70
XXVIII. Sing bênêr mapakake pêrlu ... kaca 74
XXIX. Kabèh-kabèh purihên bêcike ... kaca 76
XXX. Aja nyêbal saka watoning kodrat ... kaca 79
Kula dede tiyang pintêr, dede tiyang
Griya kula ing dhusun, damêl kula têtanèn nanging botên rosa, kalihan mêmulang lare dhusun, nanging dede pancèn guru. Kêmpalan kula rintên dalu: inggih lare murid kula tani, kala-kala kula maos sêrat sambutan, utawi tumbasan piyambak ingkang mirah, sarèhning kula tiyang botên kabandhan, dados botên nate ngraosakên karoyalan, nanging inggih dèrèng nglampahi sangsara nistha. Pramila kula punika tiyang tanggêl, mogol, ênggèn kula têngah-têngah, minggah botên dumugi, mudhun botên purun. Sumêrêp kula ngandhap lan nginggil kula: saking tumonton,
dangu-dangu ngyêktosi sawatawis. Sarèhning kula kapopoh anggulawênthah lare tanggêl, lan ugi gadhah anak sadhèrèk taksih sami lare, amila wontên sêsêrêpan kula sakêdhik kalih kêdhik pêndhêtan saking suraosing sêrat ingkang kalêrês kula waos, utawi pêndhêtan saking angsal-angsal kula nonton lampahing tiyang kathah, lajêng kula gagas kados ingkang kula cathêthi ing sêrat punika. Langkung malih sarêng kula maos sêrat Worstelen en Overwinnen
pundi-pundi, pramila lêpat lêrêsipun sumôngga para maos. Yèn condhong, sukur.
I. Uripe uwong iku sarana mangan, nanging aja urip mung arêp mangan.
Sakèh urip iku asal saka wiji, kewan lan manusa saka êndhog. Wiji lan êndhog iku plêmbungan siji, kang bisa tuwuh lan tumangkar dadi akèh, kang krompolan, anggawa wangun masthi. Barang cilik siji bisa dadi akèh iku marga kawuwuhan sari saka jaba, kang lumrah diarani pangan. Sabanjure kewan manusa kang cilik nalika lair, bisa gêdhe jalaran kalêbon pangan. Yèn ora, amasthi ora sida dadi uwong. Gêdhene awak manusa iku duwe pantog, ewasamono ora kêna lèrèn ing pamangane, sabab awak mau kêna ing gêrang, têgêse thèthèl sarta suda perangane. Kang ilang iku kudu ana gajule. Dene awak bisa gêrang, jalaran
sari hawa rumasuk ing awak iku ngêtokake daya kang ora kasêdya ing uwong, kaya ta: lakune gêtih, ambêkan, mêlèk, mikir. Saya manèh yèn wong nêdya ngêtokake daya, iku ambêsêm awak akèh. Kaya ta: ngangkat junjung, lumaku, lan liyane. Dadi murih wutuhing awak, uwong iku kudu mangan.
Ewasamono wong urip aja ngêmungake mangan iku bae. Panganan iku ora sumadhiya ing ngarêpmu, kudu diupaya dhisik sarana ngêtokake daya, kêkuwataning awak lan pikiran. Dadi uwong iku: saking ênggone arêp mangan kudu tumandang apa-apa, aja mung arêp mangane êmoh ngêtokake karkat apa-apa, tata mangkono iku ora ana.
II. Urip iku obah, wong urip kudu nyambutgawe.
Sok wonga ing jaman saiki masthi wêruh êjam. Êjam kang pandome lan rodhane obah, diarani urip, yèn mênêng, diarani mati. Pawon kang kayune mênêng panggah:
iya mati, yèn ana urube yaiku obah ngowahake kaananing kayu, diarani urip. Pabrik kang mêsine sarta punggawane padha mênêng, uga ditêmbungake mati. Banyu urip iku yèn ana obahe. Uwong mangkono uga, yèn awake mênêng, iya mati. Yèn isih ana sing obah: isih urip. Dadi têrang bangêt, yèn urip iku obah, obah iku têrsandhaning urip. Intên iku ora mingar-mingêr utawa coplok saka êmbanane, nanging mêksa duwe urip, yaiku yèn gêbyare obah. Bumi, srêngenge lan isèn-isèning jagat iki kabèh urip, marga padha obah. Obahe iku ana kang katara, ana kang ora.
Mungguh uwong iku duwe urip loro, yaiku uriping awake wadhag, lan uriping uwonge utawa gawene. Uriping awak wadhag yaiku: ambêkan, êmpaning pôncadriya, obahe saranduning awak. Uriping uwong utawa gawe, iku kang ana ing padinan diarani nyambutgawe, iku iya alantaran uriping wadhag, [wa...]
[...dhag,] nanging kanthi karêp, yaiku mawa pêrlu kang tujune angrêngga jagat, êmbuh dirasakake dhewe, êmbuh karo murakabi ing liyan. Carane saiki, badan wadhag kang ora ngobahake gawe, ora urun-urun rêrêngganing jagat, diarani urip-uripan. Sapa kang arêp aran urip, kudu nyambutgawe. Panyambute gawe uwong iku sarana kangelaning awak kang katon, lan kangelaning utêk, pikiran, yèn bisa lumakua loro pisan, lan kaaraha sumarambah marang liyan sing akèh.
Uwong iku dhêmên urip, sanajan têrkadhang tanpa disêdya. Milih wutuh awake, lan ngrasakake enak lan kapenak, katimbang karo kang ora, sanajan nalika milih iku nglakoni utawa nêmu ora enak lan ora kapenak sawatara tanpa sêngaja, awit wêruh yèn bakal olèh patuwas kang luwih akèh utawa suwe.
mungguh kang masthi diarani ora kapenak iku: iya tumandang ing gawe lan nyambutgawe. Diubang-ubênga dikaya apa, wong arêp urip iku mêksa nglakoni tumandang gawe utawa nrajang ora kapenak mau, êmbuh abot êmbuh sathithik. Dene urip iku lastarine saka mangan, anane wong mangan kagawa obahe awak kang banjur gêrang mau, obahe awak iku: gawe, môngka mangan iku iya tanduking gawe. Pancèn urip, obah (gawe) lan mangan iku ora bisa pisah. Môngka uwong masthi mangan, yèn mangkono masthi nyambutgawe (kangelan tumandang gawe).
Sêga kang ana ing ngarêpmu iku apa dadi panganan, yèn ora kosaranani kangelan: dipuluk, dimamah, diulu, lan diêjur dening wadhuk usus. Yèn mangan iku ora kaanggêp sawijining kangelan, mara karag satompo panganên dadi saêndhêgan, salagi ngêntèkake sêga sapiring kang wus cumawis bae: wus ana kangelane, apa manèh yèn andadak nandura pari dhisik, utawa andadak golèk dhuwit dhisik kanggo tuku panganan asarana [asa...]
[...rana] adol gamping utawa kayu saka gunung, asarana buruh glidhig, adol layang anggitan, ngalap bathi saka dêdagangan, lan sapanunggalane. Yèn mangkono, uwong kudu duwe pagawean. Dhèk jaman kawitan, rupane pagawean mung sathithik, kaya ta: luru apa-apa kang sarwa kêna dipangan ing alas, ambêburu, golèk iwak. Barêng jaman wus rame kaya saiki, ora karuwan kèhing pagawean, kaya ta: têtanèn, dêdagangan, gêgawean, nênukang, nganggit-anggit, itung-itung, mêmulang. Iku sarana ngêmpakake pikiran lan karosan salah siji, utawa karo pisan.
Wong kang pagaweane nganggo utêk balaka, karo lungguh, utawa ngobahake awak sathithik, akèh kang duwe lêlara ing wêtêng, ing êndhas, ing awak sisih ngisor. Ing kono otote kurang obah, marakake ora enak mangan. Wong nyambutgawe kasar (tani) saranduning awake obah kabèh, gêtihe lumaku
ora aran panganan enak. Balik wong nganggur, kang ora magawèkake utêk, ora molahake awak, gêtihe ora lumaku santêr, ora kringêtên akèh, môngka awake iya gêrang, gêrangane ora mêtu akèh, dadi ora kudu nglêbokake tambal sulam akèh. Kajaba iku gêrangan kang kari ing jêro awak saya lawas saya ngalumpuk akèh, dadi rêrêgêd, nyênyêndhêti lakuning gêtih lan bayu, dadi jalaraning lêlara, marakake ora enak mangan, utawa ora doyan mangan, wêkasane: mati. Wong kang lara mangkono, yèn mêksa awake: nyambutgawe, têrkadhang waras sanalika tanpa tômba. Yèn mangkono: têtela bangêt uwong kang arêp enak mangan iku kudu kangelan dhisik, wong kang isih doyan mangan, kudu nyambutgawe, balik wong kang kurang nyambutgawe, ora enak mangan, dene wong ora gêlêm nyambutgawe, ora wajib mangan.
IV. Wong nganggur saêjam sabên dina iku mubadirake saprapatlikuring umure.
Umur iku kaetung saka sadina. Yèn kowe isih urip ing dina iki, apa masthi durung mati ing dina sesuk. Uwong ora wêruh dina patine, lan uga ora wêruh dawa cêndhaking umure. Nanging mêrtak-mêrtakna, wong umur satus taun iku wus arang bangêt. Lumrahe wong mati umur pitung puluh taun, diarani mati tuwa. Manusa ana ing donya lawase iku masthi kalêbon pangan sabên dina, ananging ora masthi migunakake uripe, têrkadhang malah ngrusak. Sadina ana patlikur jam, saêjam saprapatlikur
kowe rupa manusa kang ora kanggo nyambutgawe. Wayah jam sapuluh kowe wus turu, jam nênêm esuk lagi tangi, dadi turu wolung jam, utawa sapratêlon dina. Yèn kaetung umur pitung puluh taun, utawa sawidak taun bae, dadi umur sing koênggo turu ana rong puluh taun, iku yèn ora
nganggo turu awan. Mulane dicaruk banyu turu salawe taun ing dalêm saumur iku aran sêdhêngan. Môngka yèn kowe mêlèk, ora masthi nyambutgawe, nyêngkane kowe nyambutgawe wolung jam ing dalêm sadina, tur durung masthi ana kadadeane utawa gunane marang donya, dadi gunggung kabèh sapratêlon umur, ropuluhrongpuluh. taun. Umur kang nganggur: patang puluh taun malah luwih. Patang puluh taun masthine kowe ora wajib mangan, coba lakonana yèn wus tutug, banjur mangana sawarêg-warêgmu rong puluh taun. Upama kowe sing anduwèni bumi
ana wong kuna kang urip saprene, têgêse: sing wis kalakon, manusa iku kabèh mati. [ma...]
[...ti.] Matine iku ana kang isih ênom, ana kang wus tuwa. Kang diarani mati tuwa iku lumrahe mati ing umur pitung puluh taun mandhuwur. Miturut kojahe êmbah-êmbah, umure wong kuna-kuna iku racak luwih dawa tinimbang wong saiki. Malah yèn manut Layang Ambiya, umure uwong sing kawit-kawitan biyèn kongsi pirang-pirang atus taun. Apa wong saiki ora arêp umur dawa mangkono. Kowe rak iya dhêmên urip, ta. Iya bênêr kowe udèn-udèn gêlêm mati, yèn wis têka mangsane. Nanging kowe ora samayan mati karo sapa-sapa, kowe ora wêruh kapan matimu. Anane wong gunêman bakal mati, dene nyipati anggêr uwong masthi mati. Angên-angên bakal mati iku aja koênggo, pati iku barang kang ora kawruhan. Yèn saka mupakatku, ing jaman saiki patut ana wong kang umure ora kurang saka satus taun, aja mung loro têlu bae, malah yèn bisa: sing akèh. Sabab wong saiki iku masthi turune wong kuna, dadi wajib bisa katurunan umur kang dawa, karana manut teorine Tuwan Mèndhèl prakara pranakan [pranaka...]
duwe umur dawa iku wus kalawasên ora tumurun, saiki wis mangsane. Yèn daksawang-sawang, manusa kang bakal umur dawa dhewe: iya kowe iku. Mulane yèn nyambutgawe aja taha-taha, aja kuwatir bakal katuwan ênggonmu sinau. Wong dadi priyayi saya lawas saya akèh bayare, yèn wis pènsiyun saka pangkatmu, tumuli nglêbonana karya nagara sijine, uga ngarah pènsiyun tundha-tundha, mulane sajrone cêkêl gawe utawa nambut gawe: irasên sinau kawruh lan kabisan sèjèn sing rupa-rupa kongsi ngêntèk, supaya akèha gamanmu golèk panguripan, kêna koênggo salin-salin. Sabarang gawemu, yèn kotêmêni awit saiki, amasthi ngundhakake kabêgjan kauntungan, apa kang kosêdya bakal tumêka, patuwase ngumbuk-umbuk katêmu ing buri, katêg korasakake, sabab kowe isih adoh ing pati. Aja duwe kêmba dening ngèlingi êndang mati.
VI. Aja pisah cathêtan, ênggonên uripmu.
Wong sing maca layang iki, dakpasthèkake wêruh tulis, sabab satêngah lôngka wong anom jaman saiki kang ora tau sêkolah. Mangêrtia, anane wong bisa: saka tau wêruh, banjur nitèni, banjur niru utawa nyoba, ing jaman paramean kaya saiki ora karuan kèhing tontonan, lan rêrungon, ing sadinane solan-salin kang katômpa ing manusa, saking kèhe, wong ora kobêr ngèlingi kabèh. Yèn maido, jajal tirokna unèn-unèn kang korungu ing dina wingi, jajal sêbutna arane lan cacahe palèn kang didhasarake lan kotukoni mau, utawa cacahe lodhong lan piring ing dhasaran warung kang mêntas koinguk. Salugune: wong saiki ora bisa nitèni sakèh kang katon karungu. Utêke durung rampung ênggone anggambar barang-barang kakang. ditômpa, kasêlak ana kang ngreregoni manèh. Môngka ora kurang barang kang pêrlu koelingi, ora kurang kang gôntha-gôntha. Iku yèn ora tumuli kowujudake, bakal nuli kasusulan [kasusula...]
[...n] sarta katutupan anggitan liya. Dandanan kowe bisa nulis, bisa anggambar, apa unining èngêtanmu, enggal gambarên ing papan kang kothong, kêna dilêmpit lan dijèrèng manèh ing dina buri. Cêkake: aja pisah layang cathêtan. Ana apa-apa kang rasane anggrênjêl bakal kêna kaanggo, lêbokna ing cathêtan, sanalika anggêr tanganmu kobêr.
Katimbang nganggur, sabên ngaso saka pagaweyan, agawea pèngêtan, barang kang sadina iki koanggêp rèmèh lan wus tumônja ing èngêtan, bokmanawa ing dina buri katêmu pêrlune nanging wus kalalèn. Oraa kanggo ing kowe dhewe, cathêtan iku tamtu ana paedahe ing wong sapungkurmu. Sajrone kowe tumandang gawe kasar, (anggaota), èngêtan iya gawèkna sawatara, aja ngrêbut daya utawa gêtih akèh-akèh saka peranganing awak kang nyambutgawe baku. Dene sangangguring tangan, banjur nulisana anggitanamu, utawa konên nulis kang panuju nganggur. Yèn wong mapan turu, utawa tangi nglilir, sok duwe pikiran apa-apa, kang bakal ditindakake êmbèn buri, [bu...]
[...ri,] iku iya cathêtancathêtên. tumuli. Yèn ana ing paran wêruha apa-apa kang kêna dipikir, utawa ngrungu rêmbug mawa isi, prayoga banjur nyathêtana. Yèn dicapake, masthi dadi layang akèh, dolên. Luwih pêrlu manèh cathêtan iku, yèn wong anggarap dhuwit utawa barang kang lunga têka, utawa nglakoni apa-apa kang awêwaton gunêm, marga têmbung kang wus kumêcap ora kêna diundang bali, ora kêna dirungokake sapisan êngkas. Mulane turu: mlaku, lungguh, aja pisah cathêtan.
VII. Apa tandhane kowe mêntas urip ing donya. Gawea patilasan utawa tinggalan.
Saiki kowe urip, sesuk bokmanawa wus mati. Yèn wong wus ora ana, apa kang dadi pratandhane yèn dhèwèke tau dadi isèning donya. Kawujudanmu wus ora katon, swaramu wus ilang kagondhol ing angin. Saungkurmu ora ana wong kang wêruh marang kowe. Kapriye donya ênggone naksèkake
yèn têmên kowe tau dumadi, manawa kowe ora duwe tinggalan, ora duwe patilasan. Mulane uwong kang arêp nandhakake uripe: kudu duwe patilasan. Wong kang misuwur pintêr utawa bêcik ing jamane, bakal tanpa lari jênênge manawa ora têtinggal apa-apa. Kasuwure mung saumur utawa loro têlung turunan, yaiku saka warta tumular, banjur dadi dhapur carita tumurun marang anak. Sabên saturunan, carita iku owah, jalaran ana kang kêlalèn, banjur diwuwuhi dhewe sakarêpe dening kang nyaritakake. Ing wêkasan carita kang sapisan, wus ora têmu-tinêmu cocoge karo kang dikojahake. Dirasa-rasa dening wong kang jaman buri ora mèmpêr ana kalakon têmênan, banjur dibuwang ora digugu babar pisan. Êndi bocah saiki pracaya yèn para prajurit kang kacarita ing layang-layang: padha ora pasah ing gaman, bisa mibêr, bisa malih rupa tanpa piranti. Marga layang iku padha kasèp panggawene, yaiku nulisi unining dongengan. Balik yèn lêlakonmu kopèngêti dhewe
utawa wong liya kang padha nêksèni, amasthi ora owah unine sing têmênan.
Wong kuna padhaa tinggal rêcane, pirantine lan liya-liya, padha kapêndhêm ing lêmah, mayide dikrèsèk utawa dilinting ing lêmah kongsi ora bisa sirna, saiki padha kêdhudhuk katon wujude ora owah, padha dadi tôndha yakti yèn bênêr
Iya ora gawe rêca utawa nulisi watu, (yèn bisa: iya bêcik) nanging saiki ana cara kang mayar, iya iku digambar lan ditulis ing kêrtas, gampang dibabarake dadi akèh, uga kêna disimpên lawas. Lêlabuha marang donya, agawea kabêcikan marang wong akèh, ngaraha duwe kapintêran utawa kabisan kang ngungkuli wong akèh sabarakanamu. Yèn lêlakonmu ora kocathêti dhewe, tamtu isih akèh wong kang ambukoni kayamu marang jagat, bukune dibabarake diwaca anggêr uwong,
salong sumimpên ing gêdhong-gêdhong layang. Dene barang-barang sing mêtu saka èngêtanamu, yèn ora kawêtu utawa kawêruhan wong liya, prayoga cathêtana, anak putumu kang bakal nêmu lan ngawètake jênêngmu, têgêse: jênêngmu lan gunaning uripmu dieling-eling sarana gambar tulis kang ora bisa owah unine.
VIII. Wong urip aja sêpi ing pamrih. Mikira turunmu.
Sarèhne uwong wis kabacut urip, iya wajib dhêmên uripe, ngrêngga uripe, yaiku ngarah apa kang dadi enak kapenaking awak lan pikiran. Jare kang gumêlar ing jagat iki kasrah ing manusa, manusa wajib nyumurupi kaanane kabèh, lan wajib bisa migunakake kabèh iku marang awake. Yèn wong liya bisa olèh-olèhan saka donya luwih saka kowe, kowe ambudidayaa bisa kaya wong iku, utawa ngungkuli, sabab padha-padha manusa, butuhe uripe
mangkono. Yèn wong liya mangan gula krasa lêgi, apa kowe ngrasakake pait. Saênggon-ênggone, awakmu purih-purihna ngungkuli
mung awakmu sapa ta bae, anak putu turunmu iya purih-purihna, sabab iku perangane awakmu, (cara padinane: êrohmu) dhewe. Awakmu mung siji, nanging turunmu luwih saka siji. Barang siji wus nyukupi kabutuhanmu, nanging turunmu anjaluk barang akèh, iku wong sing duwe turun kang wajib anggolèkake.
sèwu rupiyah, nyamlêng kanggo ngingoni awakmu. Nanging anakmu siji-sijine iya bakal pêrlu nganggo pawitan sèwu rupiyah utawa luwih, iku kowe wajib nyadhiyani. Mulane uwong iku kudu nyèlèngi kanggo ninggali turune.
sarèhne cacahing uwong mundhak, cacahing pawitan ora kêna panggah, iya kudu mundhak, yèn ora mangkono, turunmu padha kacupêtan sarananing uripe. Kowe wong siji nglakoni rêkasane, nanging turunmu
diarani ala, nanging aku ngarani bêcik. Wong mundur isin iku tôndha duwe kêkêncênganing karêp. Pancèn manawa isih pisan pindho: nglakoni mundur isin iku abot. Yèn wong duwe kasaguhan marang liyan, iku kudu nêtêpi rêmbuge, sanajan wêruh yèn bakal kapitunan, utawa nandhang sangsara, jangji ora salawase urip utawa tumêka ing pati. Yèn wong wus ngrasakake abote wong nglabuhi gunêm, ing pamburine yèn arêp gunêman utawa duwe karêp apa-apa, masthi dipikir suwe, dilimbang rambah-rambah apa kang bakal tumiba ing awake, lan duwe [du...]
[...we] jaga-jaga bokmanawa bakal nêmu ora kapenak, iya iku kang diarani ngati-ati. Tuna sawatara atus rupiyah utawa lara têkane satêngah mati kang banjur bisa waras, iku urup minôngka patukoning pangati-ati kang bakal diênggo sabanjure. Wong anom
rêmbug kang wus kawêtu yèn sadurunge katrucut wus kapikir, jangji ênggone ngantêpi gunêm iku ora bakal nyuthêl lêlakon.
Wong dipituturi wong liya: iya bisa dadi wong ngati-ati, nanging yèn kapêngkok ing pêrlu, sok ora bisa ngrampungi dhewe, isih kudu nolèh wong liya. Piraa yèn kang digugu iku wong waskitha. Nanging lumrahe: sing ditarèni iku wong loro têlu, môngka wus jamake wong akèh iku duwe panêmu sowang-sowang, ana apa-apane ora ngrasakake, mung sadêrma nyawang. Katimbang ngawula marang atine liyan, apa ora luwih prayoga ngawula ati siji atine dhewe sing masthi ora
kang tumindak ing jaman saiki, wong Eropah iku sanajan akèh wong êndi bae, rêrangkulan cucup-cucupan karo kang ditrêsnani, nanging wong Jawa isin anglakoni mangkono. Wong kene sing wadon isin yèn kongsi katon cingkloke, wong lanang ora. Sawênèh bôngsa alasan isin manawa konangan ambung-ambungan, nanging lanang wadon wuda blêjêd. Yèn mangkono: isin iku dudu prentahing Gusti Allah, tandhane ing kana-kene ora padha. Seje karo srêngenge, anaa ing êndi-êndi masthi padhang lan panas. Dadi têtêp manawa isin iku anggitane manusa bae, siji-sijine uwong têrkadhang ngingu isin dhewe-dhewe. Apa têgêse isin. Isin iku duwe pangrasa diarani ala dening
tôngga kang wêruh ing patrape, ditêpakake panêmune dhewe. Iya yèn panêmumu iku padha karo panêmune tanggamu. Sing koarani ala iku bokmanawa diarani bêcik bangêt dening wong akèh. Dadi têtela isinmu iku kogawe dhewe. Patute kang koisini iku: patrap kang agawe pitunaning liyan, lan dicêla ing wong akèh. Ewasamono ana patrap kang masthi dadi pangalêman, nanging koisini. Sapa ngarani ala marang wong têtulung ing wong kasusahan, sapa ora ngalêm marang wong doyan gawe. Kowe rak iya ngarani bêcik, ta. Nanging sabab apa kowe isin nuntun wong picak kang panuju kasasar. Dupèh kowe diingêtake kancamu
dadi priyayi juru tulis utawa guru, dene isin nyaponi latare utawa nimba ngisèni padusane. Sapa kang prentah priyayi isin pacul-pacul utawa mêcèli kayu. Isin iku anggugoni êloking liyan, dadi ngawula karêpe [karê...]
[...pe] wong liwat. Apa kowe trima diarani mêngkono. Yèn trima, mara anutên karêpku sathithik, kowe masthi dakalêm: marènana isin anglakoni barang bêcik.
XI. Sapa têmên, nêmu têmên. Aja nganggêp mokale ganthamu.
Yèn bênêr donya iki dadi duwèke manusa,
iku ora ana, têmbung mokal iku têmbunge wong jaman buri yèn angarani tunane kêkarêpane wong dhèk jaman kang wus kalakon. Wong saiki ora patut ngarani mokal marang apa-apa kang isih dikarêpake. Wong gunêman mokal utawa lôngka: iku nandhakake trima kalah, nuduhake cupêting nalare. Sapa wonge dhêmên diarani cupêt nalare, cilik atine, utawa rèmèh tekade. Yèn suthik diarani mangkono, iya aja nguripake [ngu...]
[...ripake] têmbung mokal. Yèn wong sing wis mati kae ora bisa ngarah, apa masthi wong saiki uga ora bisa, yèn mangkono kowe rak ngêpal jamanmu, ngasorake awakmu dhewe. Andêlênga telêpun, telêgram, kareta api, prau angin kakang. mibêr, rodha angin, portrèt. Iku dhèk jaman kuna sèwu taun saprene, diarani barang mokal, wis ora bae manusa bisa ngambah awang-awang, mokal wong bisa nyimpêni swara, pancèn wong dhèk samana ora duwe rêrasan pisan ana rodha miring kêna ditunggangi, utawa ana wong bisa gawe barang lêgi, bakale: watu. Ewasamono kabèh mau saiki kalakon, malah anjrah dadi barang padinan kanggo anggêr irung. Kowe ngarani mokal wong wêruh lêlêmbute lêlara pès, kolerah, ora bakal wong wêruh gêdhene banyu saplênik. Iku rak ujarmu, marga kowe ora duwe pirantine, kasêpèn ngèlmune. Nanging para marsudi sing duwe karêp têmên-têmên, ora kewran ing barang-barang. Bokmanawa bisa dolan mênyang rêmbulan. Andêlêng larange lêmah kaya mangkene, [mang...]
[...kene,] apa kowe ora kapengin duwe lêmah saamba-ambane ing lintang kana. Mulane yèn duwe karêp kang masthi bakal dadi bêcik, aja mundur dening luput sapisan, ambalana manèh. Yèn wong wêdi lara sapanginang dicathut untune, amasthi malah sasèn-sasèn nandhang lara nêmên, olèhe
ngrojongi wong kang ora duwe panarima. Apa sing wus kocêkêl, tarimanên, sabab narima iku atêgês: nômpa. Mung aja lèrèn-lèrèn pangudimu, yèn durung kêna kabèh apa kang isih kêna kogayuh. Môngka isine jagat iki dicadhangake ing manusa, yèn mangkono ora ana kang mênging kowe ngarah sarupane kang gumêlar ing donya. Yèn anaa: kang gumêlar sajabaning jagat iku uga wajib koarah. Aja pijêr pasrah ing Allah, ngêntèni dhawuh lan pêparinge Allah. [A...]
[...llah.] Yèn uwong sambat luwe kambi turon, ora ana Allah thumuk-thumuk nyôngga pincuk isi sêga. Allah mung ngadhaton ing jêrone ragamu, ngosikake karêpmu. Yèn manusa duwe karêp, masthi wus têrang saka dhawuhing Allah, Allah mung pêparing, ora tau mêmênging, ora cupar ora cêthil. Yèn ana karêp, masthi wus disadhiyani paringan, kari nômpa bae, iya kono iku panggunane angèl. Allah ora ngêngèl-êngèl, angèl iku ana ing kowe dhewe, tandhane wong sing bisa: ora ngarani angèl. Kang ngarêpake kabêgjan iku anggêr uwong, sing rikat ngangkat bêrkat, sing kêndho mlongo. Mulane sabarang tindakmu sing rikat, wania andhisiki wong liya, wania oyok. Wong dagang yèn kèri oyok: bobrok. Yèn ana apa-apa kojôngka bakal awèh kauntungan, enggal trajangên. Ambak Allah iku kawasa, iya iku bisa nglêbur (nyirnakake) wong kang dhêmên angrêrêbut, ewadene rêmên bangêt malah loma marang wong kang kêndêl ngoyok. Awit bocah: wong iku
sinaua wani, sinaua pracaya marang katiyasanmu dhewe. Bocah cilik manawa ngranggèh apa-apa, jangji ora bakal nyilakani awake, ênêngna bae, karêbèn tuman ngrasa katutugan karêpe. Yèn kira arêp dadi cilakane, bocahe êlihên, dadi wêruh yèn luput karêpe dening awake sing dilungakake.
kang wus liwat sapisan, ora kêna dikon bali, apa kang wus kalakon sajroning wêktu iku, ora bakal têka manèh, ora kêna diowahi. Waktu sadhela iku tugêlane waktu lawas, bêgja cilaka lan pati urip tibane ana ing tugêlan kang sadhela iku, mung sing êndi: manusa ora wêruh. Kasalahan sajrone waktu sapanginang, têrkadhang anggawa bêgja kang awèt, kêna uga anggawa cilaka kang ora
sumêne rong mênit, kowe kari sêpur èksêprès, ora bisa nômpa pasrahe wong kang ngundang, warisane wus diliyakake. Prabu Karna mungsuh
utawa nêtêsing êndhog ama, têrkadhang wijimu thukul, dipapagake ama.
Yèn wong wis wêruh ajine wêktu, ora patut nganggur, apa manèh wong nganggur iku ngadat mêtu pikirane kang ora bênêr, saya akèh nganggure, saya numpa-numpa olèhe gawe kasalahan. AluwuAluwung. maca-macaa layang kang bêcik, sinaua barabarang. kang ana paedahe, dadi sumingkir saka ala, olèh bêcik. Aja nganggur, nyênyambia, digêmi ing wêktu.
XIV. Manusa dhêmên enak lan kapenak, nanging kudu nukoni kangelan.
Yèn wong isih dhêmên urip, muriha enak lan kapenak, enake kang kopangan, kapenake kang korungu korasakake. Kapenak iku timbangane kangelan. Satêmêne kapenak lan kangelan utawa ora kapenak iku padha bae, tunggale, kacèke mung ana ing panganggêp, watêse ora ana. Apa turu iku kapenak, coba turua têlung dina tanpa nglilir. Yèn wong ora wêruh kang diarani ora kapenak, êndi margane sumurup ing kapenak. Sing sapa milih kapenak, kudu nglakoni ora kapenak dhisik, nglakoni kangelan.
Sing dakarani kapenak: yaiku wutuhing awak saka mangan cukup nyandhang wutuh, bagas waras awake bisa polah saêntèking kêkuwatane (dayane) lan ngrungu têmbung kang condhong karo karêpe, yaiku pangalêm. Enak, kapenak lan pangalêmbana, iku sok marakake pamrih kang mitunakake wong liya, nanging
gêdhe gawene, sabên têlung prakara iku êmbanan pikukuhing donya. Yèn manusa ora kanggonan watêk dhêmên marang iku, nagara iki bubrah, ora ana pranatan, ora ana kamajuan, ora ana wong nekad, ora ana wong marsudi kawruh. Sarèhne saiki jaman kamajuan, amburua têlung prakara iku, utamane sarana laku kang ora sikara ing wong liya. Sarèhne wong dhêmên ngrungu têmbung kapenak (pangalêm) banjur mêtu kêkêndêlane lan tekade, kaya ta: ngunggahi gunung dhuwur kang durung tau diambah manusa, wani mungsuh kang wis misuwur tanpa timbang, ngudi kawruh kang angèl-angèl, nrajang pakewuh kang jare ambêbayani, pêrlune: arêp ngrungu diarani bisa ngênakake barang sing dianggêp ora kêna ginayuh. Wong dhêmên diarani duwe anak pintêr, banjur ora ngetung wragad kanggo nyêkolahake anake. Wong Jawa dhêmên dikurmati pêpadhane, banjur mêmpêng golèk gaman supaya dadia priyayi. Wong dhêmên duwe dhuwit akèh, bisa mangan warêg nyandhang wutuh, banjur dagadagang. layar ngêdêgake pabrik supaya olèha
Wong dhêmên diarani ayu bagus, padha macak dandan, marakake wong gêgawean panganggo lan rêrêngganing awak. Manusa kêpengin munggah
bênêr olèh bêcik, laku ala olèh paukuman. Yèn donya iki têtêp kaya iku, saiba majune, saiba bêcike. Nanging ora, sabab kêrêp ana kasalahan diluputake paukuman, iku satêmêne nyimpang saka jêjêg adil. Bocah kang kasalahan patut olèh paukuman. Paukuman iku dudu wêwalêsing kasalahan, [ka...]
[...salahan,] nanging sarana kanggo marèkake wong salah, supaya dadia bêcik. Lumrah bae wong salah diatag anjaluk pangapura, yaiku ditêtêpake salah: nanging sêngaja ora ditibani paukuman. Wong salah banjur enggal-enggal anjaluk ngapura, supaya aja katututan ing ukuman. Wong mangkono iku cilik atine, arêp enak êmoh rêkasane. Wong kang rumasa duwe salah, masthi nyuwun ngapura marang Allah. Allah iku watêk lèr-wèh, bisane
ngapura marang kang kapitunan saka kasalahan iku, nanging utamane: pasraha awak marang wong kang kapitunan, anjaluka ukuman, iku tôndha yèn kowe kadunungan ati jêjêg adil. Aja ngrêrêpa muga diluputna ing ukuman. Yèn kowe ngandhang salahmu, têrkadhang ukumane mung sathithik, utawa ora diwèhake pisan, sabab sabarang iku yèn dijaluk, malah digawe larang. Yèn kowe mêksa awakmu anjaluk [a...]
[...njaluk] ukuman, ing pamburine banjur dadi wong ngati-ati, wêdi ing salah. Wong kang dhêmên dijaluki ngapura, nyihnani yèn dhèwèke dhêmên diapura, iya iku wong ènthèng têkade, wong wani nglakoni ora bênêr, sabab ngandêlake bisane anjaluk ngapura. Wong dhêmên anjaluk ngapura iku wong ora duwe kapok, wong kang awèh pangapura: prasasat ngajani wong supaya nglakonana kasalahan manèh. Padha-padha olèh ngamal amasthi dipilih sing sarana laku salah olèh ngapura, tinimbang sarana laku bênêr tur kangelan. Mulane têtêp pangapura iku ngajani kasalahan, upama ora ana pangapura, donya iki wis bagus luwih saka saiki.
XVI. Lakune donya iku bolak-balik, padha-padha.
Saiki jaman kêncengan, ati-atinên rêmbugmu sakêcap tindakmu sajakah.sajangkah. Sarupane kakang. katon ing jagat iki kudu timbang, kudu padha. Banyu ora lèrèn-lèrèn obahe: yèn plênikane sajêmbare sagara durung
padha dohe saka pusêr bumi. Barang panas amor karo banyu, sing panas suda panase, sing adhêm mundhak angête, kongsi kabèh padha panase. Bumi lintang kang ora kêna dietung iku padha mêmêt midêr dhewe-dhewe, ewasamono ora bênthik, sabab gèndèng-ginèndèng saka adoh saka cêdhak padha kuwate. Yèn ora mangkonoa: bumi iki wus lawas lêbur katatab ing lintang kang luwih gêdhe. Atimu mandhokol manawa dilungguhake ngisor lan dingoko, anjaluk jèjèr lan mangsuli ngoko.
Sarèhne watoning jagat iku: timbang, dadi yèn ana gêncèting timbangan, amasthi anjaluk bali nganti padha, kang nyulayakake timbangan iku dipêksa bali, utawa diwalês. Mulane donya iku walês-winalês bolak-balik. BaraBarang. bali iku: tampèl-tinampèl, utawa mubêng têmugêlang. Apa bumi iki ora mêmêt ing indhêne, marakake rina gêntenan karo wêngi. Apa bumi ora ngidêri srêngenge, nganakake môngsa kang padha ing sabên taun. Sorot padhang kang tumanduk ing sarupane [sa...]
[...rupane] barang iku ditampèl bali dening barange, sorot srêngenge saka kiwa yèn katampan ing kaca, balik tampèl manêngên, sorote tiba ing gêdhèg. Yèn wowong. manggon ing pêrnah padhang kang ana ing gêdhèg iku, wêruh gambare srêngenge. Sanyatane: sorot padhang iku ditampèl dening bara-barang,barang-barang. yèn enggoke sorot iku tumanduk ing mata, mata wêruh gambare barang kang nampèl sorot. Nanging ing wayah bêngi ora ana sorot, ora ana padhang kang katampèl, mulane ora ana barang katon. Dalasan tangane dhewe diilo ora katon apa-apa. Swara natab ing tembok iya katampèl bali. Banyu sagara nguwab dadi mega mêndhung, tiba dadi udan, mili bali mênyang sagara. Grênjêting ati iku gêtêre barang kang luwih dening alus, lakune nuju atine wong kang dianggit, gêtêr mau natab, atine wong kang dituju dadi duwe pangrasa, (pangira), gêtêr iku katampèl bali. Yèn wong
têrkadhang dhèwèke iku ora wêruh sababe kang cêtha ênggone duwe rasa sêngit. Yèn kowe duwe ati dhêmên trêsna marang kônca, sanajan rêmbugmu bral-brol, kancamu iya dhêmên ing kowe.
Yèn barang kang kasimpên ing jêro ati mêksa manut waton walês-winalês, kapriye manèh swara kang kaprungon utawa tanduk kang karasa: yèn oraa tômpa balèn lan walês. Wong canthula iya dicanthulani uwong, wong têtulung: yèn kasangsaran banjur olèh pitulung. Wong utang: kudu nyaur, apa manèh wong nêmbung utang iku ing ngarêp masthi kanthi jangji arêp nyaur. Wong nglarani ing sapadha, bakal dilarani. Wong mêmatèni apa bae, masthi bakal nêmu pati, iku aku wani totohan, môngka saiki apa-apa kudu rikat, dadi balène ujarmu lan patrapmu iku iya enggal têka, prakara kang cilik-cilik olèh walês kêncengan, kaya ta: wong tuku masthi ambayar, wong takon diwangsuli, wong angguyokake: diguyu, sapanunggalane. Dene wêwalês kang rupa pati, [pa...]
[...ti,] sarèhne prakara gêdhe (barang gêdhe iku sing lumrah ora rikat lakune), ora masthi têka sanalika mangkono, nanging kok wurung: ora. Sagêdhèn-gêdhènane prakara, têkane pati mau ora
walês-winalês, nyingkirana pikiran lan tanduk kang kowe ora arêp wêwalêse, iya iku kang diarani têpa sarira. Cêkake: yèn arêp apa-apa sing bakal tumanduk marang wong liya, naria awakmu dhewe dhisik, gêlêm nômpa apa ora marang panyêngguh utawa rêrasan utawa solahbawa kaya kang dadi karêntêging ati iku. Yèn awakmu dhewe ora arêp, kabèh mau aja kosidakake tumanjane ing awaking liyan. Têkan rasaning ati pisan iya tumuli wurungna (ilangna), sanajanta unining ati iku ora katon ing lair, awit gêtêring atimu kang isih duwe panyêngguh apa-apa marang liyan iku kêna tinampan dening [de...]
[...ning] atine si liya iku. Têpa sarira iku laku kang baku dhewe kanggone wong srawungan karo wong liya utawa kewan. Wong bisa nglakoni mangkono, wus aran wong bêcik, wong salamêt, ora bakal nêmu ala saka sapadhaning urip. Laku têpa sarira iku pêncare akèh. Yèn kowe nyangking bêntelan abot, utawa rowa, môngka ana kang anggêntèni, utawa anggawakake, atimu lêga bangêt. Yèn wong tuwamu utawa dhêdhuwuranmu têka nyangking apa-apa, amasthi iya lêga atine yèn kopapagake, banjur kogêntèni gawane. Upama ana dhayoh kosuba-suba kosugata, môngka lunga tanpa pamit nganggo nyênyangking, kowe amasthi calathu mangkene: dibêciki wis ora ana panarimane, andadak nginggat-inggatake. Yèn wong korewangi kangelan sathithik, môngka banjur nundhung-nundhung, iya koarani wong ora
Dalasan wong ngulungake apa-apa utawa wong awèh wêruh: iya masthi kotarima. Poma: panarima iku aja kobatin bae, lairna. Sanajan kang wèwèh iku baturmu. Wong kang nglakoni mangkono, jaman saiki diarani wong wêruh tatakrama alus, durung masthi aran wong nriman.
Yèn kowe mamah panganan, môngka ngriyus karikil, dakpêthèk sanalika iku nêpsu nêmên, kaya anggêcak-gêcaka uwong. nêpsumu kaya yèn kowe nulis dirubung lalêr. Mulane yèn kowe gawe panganan, dirêsik aja kaworan wêdhi, sabab sêsuguhmu utawa dodolanamu kang ngêrês masthi agawe pamuring-muringe uwong.
Kapriye rasane atimu yèn têtakon diênêngake bae. sok wonga iku muring-muring yèn pitakon ing layange ora olèh wangsulan. Kowe dhewe aja ngênêngake wong takon, sanajan lagia nyambutgawe, rak ora kabotan, ta: ngobahake lambe.
Yèn kowe awèh urmat marang wong apangkat, nanging
ora diingêtake utawa diwangsuli, kowe ngarani kumalungkung marang wong iku. Kowe nganggura, utawa dadia priyayi kang gêdhe pisan, yèn dikurmati uwong, pêrlokna mangsuli têmbung utawa sasmita nandhakake yèn wus wêruh dikurmati lan anarima. Apa ora prayoga, upama malah andhisikana aruh-aruh, utawa kurmat kang patut, sabab wong gêdhe sarta wong mursid iku wajib luwih andhap asor tinimbang wong lumrah, lan kudu luwih wêruh ing tatakrama tinimbang buruh glidhig. apa manèh wong kang kêpengin diajèni: kudu ngajèni dhisik. sarupane kang cilik-cilik lan rèmèh iku yèn dikawruhi: agawe rênane tôngga têparo, tur ora rêkasa linakonan. Aja suthik ngopèni prakara rèmèh kang dadi tandhane wêruh ing udanagara. Yèn wong nglakoni kang rèmèh bae ora bisa, nglakoni kang abot lan rêkasa manèh bisaa. Mangkono panêmune dhêdhuwuranmu, utawa panêmune sapa-sapa, banjur ora bisa nganggo awakmu.
Suwiyah iku patrape wong kang rumasa duwe kaluwihan tumrap marang wong liya kang dianggêp sor-sorane, arêp nuduhake yèn ora ering utawa ora pêrlu ngajèni. Wong kang bisa têpa sarira, ora gêlêm kanggonan watêk suwiyah. Suwiyah iku lire rupa-rupa, yaiku suwiyah bab têmbung, suwiyah bab patrap, lan suwiyah bab panganggêp. Ing ngarêp wus ana kang pituduh, yèn lakune donya iku anjaluk padha-padha, mulane aja ngatokake yèn kowe duwe kaci apa-apa. Sanajan wong duwea pangkat kang luwih pisan, ora pêrlu ngatokake luwihe. Wong kang ngatok-ngatokake, awèh tôndha yèn ora kêlar kanggonan kang dikatokake iku, ajine kang têmênan mung sangisore. Yèn pangkat iku sanyata anggon-anggoning awake, sanajan ora dituduhna: wong liya masthi wis wêruh dhewe. Wong suwiyah iku kalêbu wong ngina, yaiku nganggêp asor saka andêlêng wujud. Lumrahing manusa ora bisa andêlêng dayane uwong, wujud kang kokira kêkandhangane [kêka...]
[...ndhangane] watêk asor, kêna uga duwe daya linuwih. Satêmêne: isèn-isèning uwong iku katon ana ing wujude wadhag, nanging sing andêlêng kudu bisa, môngka kèhing akèh: ora bisa, mulane wong ngina akèh kang katanggor karo wong duwe kaluwihan.
Sarupa-rupane uwong masthi duwe rêga dhewe-dhewe. Rêgane wong iku kapara undhakna, aja kosuda. Wong suwiyah masthi duwe sêdya ngudhunake rêganing liyan. wong anggorohake uwong iku suwiyah basa utawa têmbung. Nyolong, ngrusak, ngalap-gang (nêmu pèk) iku nyuwiyah barang, ora ngajèni iku nyuwiyah sarana panganggêp.
Buwêng, bundêr, lan gilig iku pathokaning wangun. Barang yèn awangun ora buwêng, tôndha kalah karo daya liya. BaraBarang. bundêr iku didêlênga saka sisih êndi bae: ora ana iringe sing kêna ditêmbungake tipis
nuduhake kandêle, tur ora kungkulan karo kandêl kang kaukur saka titik liyane. Dene yèn koukur urut lumahe, kayadene ngukur balok, amasthi ora tinêmu kandêle, sabab ora jêdhug-jêdhug ing sawijining lingir. Dadi
bolong ing jêro, kayune mung ana ing jaba bae tur tipis, nanging kuwat bangêt, ora kalah karo kayu buntêt kang padha gêdhene. Nanging manawa wus sigar, pring ilang kêkuwatane. Andêlênga balunging kewan, ing jêro bolong utawa ngrokos [ngro...]
[...kos] gombong, nanging gilig,
kang kapênêt ing bobot, bênggang adoh lan isi, dadi padha bae karo wêsi kang kandêl.
Banyu yèn katètèsake ing blabag: ambèr tipis, marga disêrot marang kayu. Yèn ana ing godhong talês, katon marênthêl bundêr, sabab ora ana daya kang narik palênikane. Banyu rasa kang pating plênik ana ing meja, awangun bundêr kaya gotri. Lênga yèn diuwor banyu: kambang ing dhuwur, marga kapèpèt karo banyune lan hawa. Nanging yèn ana ing jêro alkohol kang padha antêbe: lênga iku awangun bundêran, kaya kuninging êndhog ana
Lumah bundêr iku dêlêngane cilik, nanging jêmbare ngungkuli [ngungku...]
[...li] papan wangun pasagi kang kubênge padha. Wadhah wangun gilig utawa bundêr iku lumahe sathithik, nanging isine akèh, yèn dipadha karo wadhah pasagi kang lumahe iya samono. Dadi bundêr iku ngêmu rasa: sathithik lumahe, akèh isine, ringkês nanging kuwat. Perangane kang moncol mung sathithik.
Tumraping ngaurip, prayoga nganggo ati kang gilig, golong lan mêmêt. Angên-angên manawa digiligake mêlêng dadi siji, ora akèh simpangane, amasthi kuwat panarike marang kang sinêdya. Pikire wong akèh yèn golong dadi siji, amasthi kuwat êmpane, iya iku paedahe wong dikon rukun. Mulane yèn wong duwe sêdya apa-apa, aja mikir liya kang akèh-akèh, sakèhe pôncadriya rekadaya gêlêngna dadi siji, iku ngenggalake dadine kang dikarêpake. Wong sinau yèn ora nyambi mikir mrana-mrana, luwih enggal bisane, dadi akèh olèhe:
saya sampurna bêcike, tumandang sadhela bae olèh kaya akèh. Aja kumudu bisa ngratani sarupaning kawruh lan gawe, mung kanggo pamèr akèhe sing dibisani, nanging miliha siji loro kang cocog karo pulunganamu, kang kowe mangêrti lan
kapriyayèn kang lènjèh, utawa dagang kang didalajahi bae.
XX. Ora ana dina ala. Ala iku gaweane manusa.
Rina lan wêngi kang dijênêngake: Akad, Sênèn sabanjure iku, kabèh padha bae. Bêcik kabèh: wong ora bisa ngarani, nanging masthi ora ana kang ala. Sing anjênêngake dina iku sapa. Iya manusa, rina utawa wêngi
ora nyuwara ngarani jênênge dhewe. Upama ana wong pitu, utawa têlung puluh lima, kang kalairane seje-seje, êndi sing ala. Upama dina Sênèn Wage iku ala, yagene ana wong lair dina Sênèn Wage, lan dadi wong mulya. Yagene ana kauntungan lan kabêgjan ing dina iku. Jare wong sing kalah ngabotohan, dina iku ala, nanging sing mênang: ngarani dina bêcik. Wong kang kalah pêrange ngarani dina apês, nanging yèn ana wong kalah: masthi ana kang mênang. Lah sing mênang iku ngarani dina kabêgjan. Dadi têtela alane dina iku manut siji-sijine uwong, yaiku uwong kang tuna panggayuhe marang sêdyane, lupute iku marga kurang rikat tandange, kurang mêmpêng, kurang karêp, kurang bôndha, kurang bisa utawa kurang pangêrti. Sing salah dudu dinane, nanging uwonge. Saupama Allah agawe sawijining dina ala, sabarang kang tiba ing dina iku amasthi ora kadadean kabèh. Dina kang jare ala kanggone sawijining wong kang apês. Iku pancèn dina bêcik kanggone jagat, sabab nyuda wong kang apês, utawa nyuda wong kang ora dadi rêrêngganing jagat. [ja...]
[...gat.] Sanajan tumrape marang si apês iya bêcik, yaiku mêruhake marang kuciwane, utawa (yèn wong iku mati) dadi iku minôngka nyuthêl apêse,
kêncêng, dina ora bisa ngalang-alangi, yèn kosumênèkake sadina, amasthi kadhisikan wong liya. Wong anggolèki dina utawa sangat bêcik iku ora salah, sarta wong iku ora ngarani alaning dina. Karêpe golèk dina bêcik iku mangkene: tibane gawe diancang-ancangi sawatara môngsa kang karuan lawase, uwong bisa ngetung kurang pirang dina, dadi sadurunge tiba dina kang dipasthèkake mau, tutug olèhe tata-tata ubarampèn sing pêrlu-pêrlu kanggo ngrampungi sêdya. Kowe duwea sêdya apa-apa, yèn wis sadhiya sangune, wus kopagêri kang bakal dadi kapitunane, amasthi bae kari bêcike. Bêcike iku kagawa saka pêpaking piranti, ora saka araning dina. Upama ana wong
arêp duwe gawe, barêng dipetungi: sadina iku uga tiba dina bêcik, apa iya sida tumandang ing dina mau, yèn durung pranti apa-apa. Sawah kang durung diwaluku apa mêksa ditanduri, dupèh dinane tiba bêcik. Iya ora. Nanging olèhe golèk dina bêcik iku: arêp olèh tempo andhayungake lêmah, nuwakake wiji, lan sadhiya wragading tandur.
bêcik. Timbangan iku masthi ana têngah-têngahe, iku yèn bisa ênggonana. Kaanan loro kang têtimbangan iku ora ana watêse sing têtêp, têngah-têngahe mau ngolah-ngalih manut jaman, manut papan, yaiku manut karêpe wong akèh. Upamane mangkene: ing nagara kang têntrêm kene: wong kang matèni uwong masthi diukum, nanging ing paprangan malah olèh ganjaran. Dhèk cilikane si êmbah wong bisa ura-ura iku
diarani wong pintêr dhewe ing sadesa, nanging putune kang bisa ura-ura kaya mangkono: saiki isih bodho dhewe. Duwe dhuwit limang rupiyah iku wus aran sugih tumrape kere ngêmis, nanging tumrape sudagar: isih miskin. Dadi ngarani pintêr, bodho, sugih miskin, apa bêcik iku kudu nganggo diwuwuhi katêrangan kanggo ing jaman êndi. Wong nganthongi limang rupiyah iku sugih, yèn ditimbang karo sapa.
Timbangan iku kudu masthi yèn kosokbali, nanging kosokbali iku kalêbu timbangan. Timbangan ora duwe pungkasan, kosokbali duwe pungkasan. Wetan iku timbangane kulon, nanging wong lumaku ngetan, ing bumi kene muncul ing kulon manèh, sabab bumi iku bundêr. Wetan utawa kulon iku ora duwe pungkasan, sawijining pulo kêna dadi wetan, kêna dadi ana ing kulon, katimbang pulo liyane. Êlor iku timbang karo kidul, lan uga
kosokbaline dipênthung. Yèn wong dipênthungi bae, pungkasane ora dadi mênthung. Seje karo wong layar mangulon dadi bali mangetan mau.
Wutuhe jagat iki saka timbangan, yèn kaanan ilang timbangane: iya banjur ilang pisan. Yèn wong sadesa padha racak duwe dhuwit limang rupiyah, amasthi ora ana têmbung sugih lan miskin. Yèn daya kang narik rêmbulan kang saka bumi lan saka lintang liyane ora timbang, kira-kira rêmbulan katut marang salah sijine sing narik, dadi ora ana rêmbulan.
Ing ngaurip aja milih kaanan siji bae, kudu nômpa timbangane uga. Wong ora wêruh rasa kapenak, manawa ora wêruh kangelan. Wong siji disèlèh ing pulo sêpi, disangoni dhuwit sakêthi rupiyah, ing kono dhèwèke ora bisa ngaku sugih, sabab ora duwe timbangan wong liya. Macan iku môngsa kewan liyane ing alas. Yèn alase dibabad, kewan mangsane macan iku êntèk, sanajan
sathithik, sarèhne olèh pakan akèh, banjur tumangkar akèh. Walang duwe satru arupa manuk, yèn walange mundhak, manuk iya nimbangi mundhak, sarèhne manuk siji mangan walang akèh, suwe-suwe walange êntèk, nanging manuke mau êntèk, ora panggah mundhak bake,akèh. sabab pakane ilang. Yèn miturut upama iku, sabên ana gêlaring urip ditumpês, amasthi angatutake
branahan, yèn kurang pangan ing alas, banjur nêba ngrusak tanduran, rusaking tanduran, ngilangake pangane uwong, yèn uwong ora gênti mangan utawa numpês ama
baktèri iku tumangkar mangan gêtih, agawe larane awak, nanging gêtih banjur nimbangi ngêtokake
jad kang bisa nawa racune baktèri panyakit. Yèn kèhe wis timbang, awak bisa waras manèh. Yèn durung bisa nimbangi, awak tansah lara, utawa kabacut mati. Nagara yèn katêkan mungsuh, masthi nimbangi ngêtoni wadyabala, sanajan ing ngarêp mau-maune ora sadhiya saradhadhu. Barang dagangan manawa mung ana sathithik môngka akèh kang pêrlu nganggo, rêgane amasthi larang. Nanging yèn ana wong liya milu ngêtoni dagangan mau, ora bisa adol larang kaya sudagar sing kawitan, marga rêgane barang masthi saya mudhun. Samono uga ingêre nagara, ora kêna mung ngopèni prakara siji bae, masthi kudu anjagani têtimbangane. Upama wong sugih arêp ngilangi wong mlarat, sarana diwènèhi dhuwit, amasthi wong kang kêsèd banjur mlêbu dadi kere, supaya uga diwènèhana dhuwit. Manawa kangjêng gupêrmèn angrewangi bôngsa Jawa bae, amasthi ing buri ana mèrine bôngsa liya. Yèn nagara ngundhakake pajêge dagangan kang têka saka sabrang, amasthi dagangan mau sing têka suda, sarta pangêdole
banjur nimbangi anjaluk pajêg akèh marang dagangan kang têka saka kene. Mulane aja ngiloni barang siji bae.
Jagat iki ngandhut sipat langgêng, langgêng iku panggah salawase. Ora kok bayi iku bakal panggah bayi bae, utawa jaman iki ora bakal salin. Mangkono iku dudu. Langgêng iku panggahe waton lêlakon ing jagat, panggah ing watêk, dudu panggah ing kaanan. Lah iki upamane. Sawijining barang kang mênêng iku, amasthi panggah mênêng lèrèn (ora obah) salawase, yèn ora ana daya kang ngobahake. Barang kang wis obah, iya bakal têrus obah apa ênêre ing mau, yèn ora ana daya kang nampêg utawa mapag. Angelingana lakune bumi lan lintang-lintang, kang salawase panggah rikate lan dalane. Watu bundêr
kang digalundhungake iku tamtu ora mandhêg-mandhêg lan panggah ênêre, upama sasuwene anggalundhung iku ora katampêg ing hawa, utawa ora kosèr karo lêmah. Wong nunggang jaran kang lumayu bantêr, yèn jarane anggiwar, uwonge tiba. Wong yèn arêp nyoloti kalèn ômba utawa pagêr dhuwur, kudu nganggo ancang-ancang lumayu saka kadohan, supaya awake obaha, lan obahe iku kang ngatutake awake nglangkahi palangan mau. Upama tanpa ancang-ancang, jangkahe masthi ora têkan. Watone jagat prakara ancang-ancang iku tumindak ing ngêndi-êndi yèn ana wong arêp anggayuh kabêgjan gêdhe. Wong arêp anggawe omah kudu sadhiya balungan lan bakal liyane. Wong duwe pangarah, kudu sadhiya apa kang dadi têtukone kang diarah, padha bae karo wong têtuku: kudu anggembol dhuwit. Wong arêp rêmbugan pêrlu, kudu anggladhi kang arêp dikojahake,
sinau bab kang ditakokake ing papriksan. Wong lunga pêrang kudu sangu pangan lan gaman, sarta duwe simpênan gêlar kang bakal diênggo. Wong nganggit layang kudu sadurunge awit nulis wus sumurup apa sing bakal dianggit dadi isining layang. Yèn kowe pracaya bakal olèh patakon kubur, sajroning ngaurip agawea kautaman, dene sarèhning kowe
sabarang, titèn iku kanggo bangêt. Nitèni têgêse: ngawruhi lan angelingi apa kang didêlêng, dirungu, sabanjure, cêkake: kudu bênêr angêmpakake pôncadriya, digiligake dadi siji, diênêrake ing maksud kang diarah, mangkono mau kudu kanthi bêtah lan karêp. Jangji bisa mangkono pangarahe, pangarêp-arêpmu masthi enggal katêkan. Wong kang gunêman kapengin sugih, ora kalakon sugih: manawa bau-sukune ora digawe nyambutgawe, kupinge ora martak-martakake sing marakake kasugihan, mripate [mripa...]
[...te] ora ngingêt-ingêtake apa kang payu didol larang, sabanjure. Maksud siji diarah ing ati limang prakara mau, tamtune gampang lan luwih enggal kênane katimbang diarah ing ati siji bae. Mulane kacarita ing wayang, wong kang duwe karêp gêdhe: yèn sidhakêp suku tunggal anutupi babahan hawa sanga, enggal tômpa sasmita olèh kang dikarêpake, amarga awak, ati, pandêlêng, pangrungu, pangrasa, lan puji kabèh bêbarêngan diêmpakake ngarah barang siji. Yèn pangarahe iku disambi ambarang ura-ura, masthi tikêl lawase. Wong sakolah yèn arêp enggal pintêr, kudu srêgêp maca, ngapalake, ngrungokake ênggone nêrangake guru, ngeling-eling lan nyênyathêti. Aja maca karo nganggit gêndhing, utawa etung kasambi andhalang.
XXIII. Gêlar utawa akal iku mênangan dhewe.
Sapa kang durung tau ngrungu dongèng kancil. Kancil iku kewan cilik tur ringkih, nanging akèh akale, kongsi bisa ngêrèh kewan akèh kang gêdhe-gêdhe lan rosa.
Baris cilik bisa ngalahake mungsuh akèh lan sangkêp gamane, yèn bisa masang gêlar. Gêlar lan akal iku bisa nutupi kuciwamu, dadi katon bêcik lan luwih, sarta nuntun marang kaslamêtan. Nanging wong arêp pasang gêlar iku ora kêna pisah karo ati candhakan, awas maramarang. butuhing lawanane. Lumrahing manusa iku ora ngopèni prakara rèmèh-rèmèh, nanging malah panyandhakmu marang prakara rèmèh-rèmèh iku kang makolèhake gêlarmu. Wong bodho sawatara yèn bisa candhakan ing tandange lan gunême, bisa kaling-kalingan bodhone, katone ing wong liya: mung pintêr bae. Cacading awak bisa ora katon dening pacakan, kapintêran, karosan lan kadigdayan, tanpa guna yèn ora kanthi gêlar utawa akal. Wong sugih akal iku durung masthi wong goroh. Sabisa-bisa aja nandukake akal kang awêwaton goroh, yèn kakehan goroh: gampang katara, utawa kuwalêsan.
Gêlare wong urip amor wong akèh iku: agawe lêganing ati, gawe rêna. Awas marang kêkarêpane
uwong. Sing diarani wêruh ing tatakrama lan udanagara, iku iya wêruh ing pasanging gêlar. Banjur diarani wong bisa ngawula, utawa momong uwong. Upamane: yèn ana wong nômpa kabêgjan, banjur milu-milu bungah sukur. Yèn ana wong kangelan, ambelani susah utawa tumandang rewang-rewang. Yèn dhêdhuwurane panuju ewuh: banjur ladèn-ladèn. Prakara mangkono iku têrkadhang rèmèh bangêt, utawa ora pêrlu direwangi, ewasamono ora kurang priyayi pintêr lan bêcik pagaweane kang ora olèh sihing dhêdhuwuran jalaran kurang opèn mangkono, nganti kalah karo priyayi liya kang satêmêne ora nyandhak ing kapintêran lan majuning pagawean. Sudagar loro adol dagangan padha rupane lan padha rêrêgane, salah siji kalah laris, mung jalaran kalah rècèhing rêmbug utawa patrap rèmèh. Guru padha pintêre, tumanjaning wulangane marang muride masthi ora padha. Sapa arêp unggul, kudu sugih akal, utama yèn sinung kaluwihan liyane.
Rasa isih kêna dipadu, sabab rasane barang iku kahanan gawane barang mau. Kaya ta: uyah iku anggawa rasa asin, cokak anggawa rasa kêcut. Jangji wong ora lara, amêsthi ngarani yèn uyah iku asin, utawa masthi ambedakake rasaning uyah karo rasane cokak, padha bae karo wong liya saka ngêndi-êndi. Yèn ana barang siji, dirasakake wong sawatara, tinêmuning rasa sok ora padha. Upama kecap, sing siji ngarani asin bangêt, wong liyane ngarani sêdhêngan, wong sijine manèh ngarani kurang uyah. Rasane kecap mau masthi ora malih, mung panêmune kang ngrasakake: ora padha, yèn ana padune, sing dipadu dudu rasane barang mau, nanging kèh sathithiking rasa, utawa panganggêpe marang rasa mau, utawa condhong lan orane rasa iku karo ilate kang ngicipi. Dadi têtêp bedane panêmu iku kagawa saka uwong kang madu, dudu saka barang kang duwe rasa. Cêkake, kang dipadu iku sênênge, doyane. Anane wong padha uwong beda ing bab dêdoyanane, [dê...]
[...doyanane,] iku jalaran sejening kulinane, lan sejening kawarasane. Ora ana wong loro kang kêmbar kulinane utawa kawarasaning awake. Ora ana waktu loro kang padha, sabab waktu iku pancèn mung siji sarta lakune ora lèrèn ora mundur. Ora ana panggonan loro kang padha lêmahe, angine, garinge utawa panase. Dene waktu, panggonan, kulinan, lan kawarasan mau padha duwe daya kang tumanduk marang pôncadriya, marang ati, marang sênêng utawa dhêmên. Judhêging pikiran: ora ana panêmu padha, siji-sijine uwong ngingu sênêng dhewe-dhewe, kasênêngane iku dianggêp bênêr dhewe. Sarèhne kowe iku masthi nganggêp bênêr marang kasênênganmu dhewe, lan lumuh disalahake, dadi iya aja nyalahake kasênêngane wong liya sing wis diantêpi, aja ganggu-ganggu yèn dhèwèke ora gawe pituna ing liyan, apa manèh yèn kowe ora
agama lan tekade liyan. Sirikan gêdhe: aja maoni utawa nyalahake kapracayaning liyan, sabab kapracayan iku tanpa rupa, manggon ana ing pikiran. Têmbung pracaya têgêse: ora nyumurupi yakin nyata orane, nanging nganggêp bênêr. Wong pracaya ing sadhengaha: ora kêna kojaluki yakine sing dipracayani.
Ana anjir loro, yèn sing siji disrapat saka sijine, katêmu aras-arase kêncêng. Garis kêncêng iku bênggangane anjir loro mau, kang cêndhak dhewe, dadi ora ana kang ngungkuli cêndhake, lan mung siji iku ora ana tunggale. Garis liyane siji sing kêncêng iku, yèn diukur masthi luwih dawa, sarta masthi bengkong utawa nyêklèk. Wong lumaku liwat ara-ara saka sisih êlor marang sisih kidul, mèh masthi nrajang têngah kang ana sukête utawa galêngane, sanajan urut pinggir ana ratane, sabab ngarah enggale têka ing kidul, prayogane wong duwe sêdya iya miliha dalan kang cêndhak, [cêndha...]
[...k,] aja ngunduri rêkasa. Apa manèh prakara waktu, kudu dipèk cêndhake, aja disrontak-srantèkake, apa karêpmu kang wus matêng, tumuli tandangana, kasêlak katalipan pêrlu liyane, môngka wêktu iku ora kêna diundur. Wong petung butuh tumuli nyandhak apa pêrlune, supaya aja mangan wêktune dhewe utawa
lumrahe wong kang têmên, candhakan lan pintêr, cêkake iku ngêmu isi akèh (cêkak aos) lan ora adoh karo karêpe kang disêdya. Anane wong bisa nganggo têmbung cêkak lan patitis masthi wus wêruh katêrangane kang dawa. Wong kang durung akèh kawruhe ing têmbung, (kaya bocah kang awit bisa calathu) yèn ngarani utawa nêmbungake apa-apa amasthi nganggo ukara dawa, marga têmbunge durung ganêp, ora wêruh yèn ukara akèh iku kêna diringkês dadi satêmbung (sing dhèwèke durung tau ngrungu). Ewasamono akèh wong tuwa kang mêmulang marang anak putu utawa murid nganggo pralambang [pra...]
[...lambang] nganggo ukara mubang-mubêng tur rasane mêngêng, iku apa saking kèhing pangarahe: apa pancèn ora bisa anjêblosake pituduhe. Kosokbaline: wong kang rêmbugan cablaka sabênêre bae, sok ora dikanggokake pangawulane, yèn priyayi: ora diunggah-unggahake pangkate. Yèn barang sabênêre mangkono ora diarêpi uwong, apa wong akèh iku kapengin ujar lêlamisan lan kerasan balaka.
XXVI. Bêgja wong kang nyambutgawe kanthi ati sênêng lan manut pulungane.
Bocah tunggal sêkolahan, dadine uwong masthi seje-seje, kapintêran utawa kabisane padha, nanging sing marakake kamulyane amasthi beda-beda. Pulunge uwong iku ora padha, dene sababe: bokmanawa saka sangat lan dina kalairane§ Bab XXVI botên nyulayani bab XX. Ing bab XX ingkang dipun wastani dina punika: naminipun Sênèn, Slasa, sapiturutipun. Têmbung Sênèn Wage, Slasa, Jumungah, Paing, punika botên ambêkta awon sae. Têmbung-têmbung wau namung: araning dina. Wangsul ing bab XX. Jalaran êmpane [ê...]
[...mpane] daya panarike lintang-lintang sapanunggalane lan kèhing bakal kang dadi glêgêre uwong iku masthi beda. Siji-sijine uwong masthi duwe dhasar kapintêran utawa kabisan, iya iku apa-apa kang dadi kasênêngane, têrkadhang awit bocah wis katara. Yèn wus katêmu apa pulungane, iku prayoga diturutana, dituntuna murih dadine bêcik, sabab iku kang bakal dadi kauntungan lan kamulyane. [kamulya...]
[...ne.] Pancèn ana pulungan utawa wêwatêkan kang lumrahe diarani ala, kaya ta: dhêmên tukaran, padon, culika, ambalayang. Iku ora dadi apa, jagat ora wêruh ala, kabèh amasthi bakal ana gawene, mung wong kang nuntuni kudu awas, kudu bisa ngênêrake dalan kang bênêr. Aja dipapas, utawa dipêksa menggok marang dalan liya, sabab wong disimpangake saka pulungane iku panyambutegawe masthi ora sênêng, masthi karo mikir apa kang dadi kasênêngane dhewe, wêkasan ora tumêmên, utawa kêrêp kaliru, utawa ora dadi rêjêki. Kaya ta bocah dhêmên tukaran, yèn dituntun dadi prajurit, mèh kêna kapasthèkake pinunjul, gathèkan sinau sabarang kang dadi rêrêngganing prajurit. Bocah dhasar bisa padon, tuntunên dadi wong micara, bocah cêthil dadi juru gêdhong, bocah lèrwèh dadi dhukun utawa tukang têtulung, mangkono sabanjure. Kamulyane uwong iku ora saka gêdhening blanjane, utawa kèhing pawitane, nanging saka pagawean kang disênêngi. Apa manèh ati sênêng iku ngilangake
rasa risi, nambar lara, ngènthèngake rêkasa, andawakake umur, mulane wong kang nêmu kapulungane, mêmpêng panyambutegawe, masthi akèh kayane, dadi mulya.
Prayoga wong kang bisa mangan enak lan turu kapenak, nanging ala bangêt wong kang mangan turu. Pangan karasa enak iku ora saka laranging rêgane, akèhing bumbune, utawa aènging pangolahe, lan kèhe kang lumêbu ing wadhuk. Nanging jalaran ora kurang sarine kang mathuk marang butuhing raga lan kabênêran mêthuk karo luwening wadhuk. Wong duwe luwe marga sari isining awake kalong mêtu dening kangelan anyambutgawe. Sari kang mêtu iku jogana sarana pangan, yaiku kang rupa banyu, bôngsa sarkara (gula), garêm (uyah), lênga, lan kang diarani eiwit ing basa Walônda. Ora mung mêrtega bae kang isi lênga, krambil, kacang sabangsane iya mawa lênga. Eiwit iku panganan bangsane putihing êndhog, kaya ta: daging, kèju. Nanging ora kurang [ku...]
[...rang] panganan kang nyêpak lan murah: isi sari mangkono, lan tumrape marang awak iku ora beda, upama: kêdhêle, tempe, kacang, lêmbayung, bayêm, lan wowohan sarta gêgodhongan rupa-rupa. Sari saliyane kang kasêbut iku, yèn katut mung sathithik bae ora dadi apa, yèn akèh ngracun awak. Kajaba mangkono, panganan iku ing sawatara anggawa watêk ala utawa bêcik, mulane aja umpakan mêmangan dupèh bisa tuku bae. Tandhane yèn pangan anggawa watêk mangkene: yèn wong
bae: ngundhakake kawanèn ing rêmbug utawa tukar padu, yèn akèh: têtela bangêt alane. Andêlênga ulate wong ngêmut gambir. Kaya mangkono sari sing dudu butuhing awak, malah ngowah-owahake lakuning gêtih, êmpaning èngêtan, dadi ngowahake têtêkon. Dene sing dadi butuhing raga, jangji ora kaduk, ora liya mung dadi bêcik. Wong mêmangan [mêma...]
[...ngan] lêgi gurih amasthi marêm lan ayêm sarta sênêng atine, wong ngombe dhawêt bae sajake: mèsêm, bocah angon nisil kêdhêle masthi aring, guyub, loma.
Turu iku nglèrènake utêk kang sayah kanggo mêmikir sadina, kajaba iku makolèhake marang gêtih, bisaa ora karegon ngêjur pangan ing wadhuk lan nyêrot sari pangan saka usus. Turu lan mangan iku padha pêrlune marang wong urip, nanging ora pêrlu diluwihi saka sacukupe kang nyamlêng. Daya iku ora kêna pisah karo barang (sarira), dadi kêkuwatan (nyawa, urip, gawe) iku kudu nganggo sarana wadhag. Lah pangan iku mutuhake awak wadhag, turu iku mulihake daya. Kapenake wong turu: yèn arip. Turu suwe iku ora muwuhi daya akèh, malah banjur ngêthulake èngêtan, nglarani awak. Dadi mangan turu iku ora agawe kapenak, mulane aja kapengin mangan turu. Yèn ora pracaya, turua têlung dina bae tanpa nglilir. Turu iku têka dhewe, ora kêna diundang, mulane wong yèn durung karasa arip, aja paripêksa
turu. Uwong bisa masthi ênggone mapan turu, nanging ora bisa masthi sangate turu, lan ora bisa ngarani sêke turu dhèk mau jam pira, dadi ora wêruh (kaya wong mati), kang mangkono iku mratandhani: turu iku ora liya mung lèrèning pôncadriya. Mara bocah loro konên dhisik-dhisikan turu, sing mênang dhisik: kêna nothok sing kalah. Sapa wani totohan bisa turu ing wayah jam sanga thèng. Turu iku lèrène êlèk, wajibe wong turu: yèn lêbar mêlèk, ora wajib turu sadurunge mêlèk. Mangan lan turu iku seje karo utang-utangan, wong arêp mêlèk nonton wayang limang dina, ora kêna diêmpingi turu dhisik têlung dina, wong arêp pasa pitung dina, sanajan sadurunge iku wis mangan warêg
sadurunge mangkat. Lah yèn mangkono têtela, yèn lèrèn iku têka dhewe, sadurunge têka: awèh pratôndha, ora kêna digawe, mulane manusa ora wajib lèrèn, (nganggur, [(ngang...]
[...gur,] turu, mangan) yèn durung nglakoni gawe. Aja ngêpluk, aja mangan turu.
XXVIII. Sing bênêr mapakake pêrlu.
Samubarang kang condhong karo kêkarêpaning uwong, utawa pêthuk karo kaananing uwong, diarani butuh lan pêrlu. Kabèh-kabèh duwe butuh, duwe kapêrluan, patut dipurih bêcike, sarana ditomboki barang liya. Nanging ora ana barang tanpa gawe, ora ana maujud ala, kang calon kanggo kalahan ditombokake. Mulane iku, yèn arêp murih bêcike kudu nimbang barang loro, gêdhe êndi gawene, akèh êndi butuhe. Yèn andêlêng lêlakon ing donya, barang kang masthi kacandhak dhisik kanggo timbangan, yaiku: awak dhewe. Uwong wajib ngêbotake awake dhewe, lan andhisikake butuhe dhewe. Yèn wus katêkan butuhe dhewe, banjur mikir anak bojo, banjur batihe. Nuli butuhe tôngga têparo, lagi mudhun marang butuhe bangsane, kang kari dhewe butuhe nagara liya. Sarèhne [Sarèh...]
[...ne] lumrah uwong iku andhisikake butuhe dhewe, mulane awakmu opènana dhisik sing prayoga, sabab wong akèh kang ngarêpake gawemu: masthi nitik dhisik marang kopène awakmu. Yèn kowe durung bisa ngopèni awakmu, masthi ora bakal bisa ngopèni kang adoh saka awakmu. Wong kang ambombrong, masthi kêndho gawene. Kang ora ngajèni awake lan bojone, masthi ora bisa ngrêngga wong liya. Iku sababe bôngsa ngêndi-êndi ngaji-aji bangêt marang bojone, lan ngati-ati bangêt marang pacakane. Sarampunging awak lan rayate dhewe, lagi bisa têtulung ing tôngga. Suprandene ana wong dhêmên nulungi wong liya, nanging anak batihe dhewe kacingkrangan, lan padha kadumêlan. Wong mangkono iku kapengin dialêm, lan akèh kang pancèn nyênyadhang wêwalês bêcik tumraping dhiri utawa anak putu. Yèn anak putune dhewe ora ngalêm, apa pêrlune ngarêp-arêp pangalêming liyan. lan aja ngarêp-arêp pitulunging liyan, apa manèh ing jaman larang iki, pasthèkna yèn anggêr uwong masthi mikir awake dhewe dhisik.
Bêcik têgêse: manut jaman, manut cara kang dieloni, wong kang ngênggoni kabêcikan, amasthi slamêt, mung sajroning golongane dhewe. Bêcik ing tanah Jawa, têrkadhang saru lan ala tumrape marang Cina Walônda. Lah bêcik sing kêdakêna. diênggo ing ngêndi-êndi iku, kang kapriye. Watone mangkene: yèn kowe bisa mranata apa-apa, kang murih wutuh lan mundhak asiling nagara (donya), murih kapenaking anggêr uwong, iku aran anglakoni kabêcikan kang masthi ditômpa ing sadhengah bôngsa. Êndi bôngsa kang isih ngarani ala marang lakumu mau, kèh-kèhane isih duwe salah dhewe, durung nyandhak marang bêcik kang satêmêne. Jagat iki mêruhi: dadi, wuwuh lan wutuh, lan nyirnakake sabarang kang tanpa guna marang dumadi iku. Yèn wong ngênggoni watêking jagat mangkono, kiraku wis ora bisa
sil] akèh. Yèn wong mau wus jêmpo, ora ngêtokake asil nanging malah mangan bae, amasthi mati dhewe ora susah dipatèni. Uwit kang wus ora awoh manèh, uga cêlak patine. Sawuse mati, bathange uwit utawa kewan iku ngrêrêgêdi jagat, mulane banjur ana kang ambosokake sarta nglêbur, nganti dadi jad kang lêmbut utawa sari kang alus, kêna disêrot ing tuwuhan kang ênom, ing wasana aluse bathang-bathang mau nguruni uripe têtuwuhan lan kewan ing jaman pamburine. Têgêse: rêrêgêd kang tanpa guna mau, saiki bali dadi sari kang nguripi lan migunani manèh. Bocah utawa uwong kang nakal, utawa
nyambutgawe, supaya ngrêrewangi ngêtokake asil, sarta besuk samêtune saka ukuman banjur duwe kabisan lan tuman nyambutgawe kang bênêr, maria ênggone agawe pituna. Sanêpson-nêpsonane uwong, mêksa kudu amurih bêcik lan wutuh. Akèh bae wong nêpsu
kang mêmêcah grabah, ngrusak pirantining omah, ambuwangi barang, akon minggat utawa nyabdakake matia sarta aja salamêt marang anake dhewe, iku kliru bangêt, apa ora luwih prayoga wong nêpsu anggawe omah gêdhong, nêpsu nyêkolahake anake dibandhani supaya dadia sudagar sugih, apa rêkasa wong nyabdakake anake dadi wadana utawa adpokad. Poma aja ngajap larane utawa karusakane pêpadhamu urip, malah pujinên supaya maria bodhone dadia pintêr, aja dipicakake: nanging konên sing awas, aja kongkon mati: malah pujinên dawa umure supaya katêka marèni kasalahan lan awèta wêruh ing bênêr. Yèn unimu kang ngajap rusak kosalini puji bênêr mangkono, apa mundhak têmbunge utawa kangelane ngobahake lambe. Yèn kowe dhewe diujari uwong kang lumrahe diarani ora kapenak, iya tampanên bêcike, anggêpên pituduh kang mêruhake salahmu, banjur udinên kapriye bênêre. Yèn kowe sing kanggonan bênêr, apa pêrlune mangsuli nêpsu
ngatokake kuwanèn. Balik manawa kowe pancèn salah, apa ora wajib narima marang kang mêruhake salahmu kanthi têmbung kang karasa kêrase lan awèt nancêpe ing èngêtanamu. Cêkake: donya iki adhêpna bêcike, sabarang lêlakon tampanên kalawan sênêng minôngka wêwulang, yèn mangkono: amasthi atimu tansah bungah, marakake adoh saka sangsara, andawakake umur, anggampangake sasêdyamu.
XXX. Aja nyêbal saka watoning kodrat.
Sakèh gumêlar lan dumadi iki kodrat, manusa iya anaking kodrat sarta uripe ing dalêm kodrat, kapriye manèh yèn ora kudua manut watoning kodrat. Kabèh kang kita dêlêng iki têka lan lunga manut waton
nyumurupi mula bukane ana dumadi, ora susah nakokake sapa sing anggawe jagat, utawa sing andadèkake Gusti Allah,
lan ora wajib takon sababe ana iki utawa iku. Rata-rata umure manusa ora mlangkah satus taun. Salagi arêp digawe nonton
kudu asarana kawruh anjupuk saka kaanan saiki dhisik, sarta suwene ora kêna kurang limang atus taun. Apa kowe sanggup nêkakake umurmu samono. Yèn ora sanggup, trimaa nômpa apa kang wus cumawis nalika kowe lair. Wong bisa migunakake umure marang awake dhewe lan uwong sagolongane bae: wis arang, mulane ora pêrlu yèn arêpa anggayuh kang ora-ora. Prayoga ngawruhana kaanan ingkang gumêlar iki,
sajati, iya alam gumêlar iki, tontonên, tamatna, titènana, lan tirunên. Kowe dhewe iku gambare jagat iki,
sarining jagat iki racukracak. ambakali awakmu, kabèh waton kang dadi têturutaning lêlakon, iya tumeplok ing kowe: mulane yèn kowe wêruh ing awakmu, lan bisa ngênggo awakmu, prasasat bisa ngêpêl alam. Apa sêsurupanmu, cathêtana, tinggalna marang wong saungkurmu, supaya yèn kowe wus mati: anaa kang ambanjurake sinaumu, dadi turun-turunmu saya
kawruhan manusa, kèhe lagi sawatara, nanging sathithik iku yèn digothak-gathukake: pêncar dadi akèh. Upamane mangkene: watêk ênggon-ênggone jagat iki langgêng, salawase panggah, ora ana kang bisa ngowahi. Kaanan utawa wujud kêna owah, ewasamono isih kapurba ing watêk langgêng iku. Apa kang wis ana, ora bakal ilang, sing ora ana: ora bakal têka anyar. Iya ana rêrupan anyar, nanging iku satêmêne mung thuk-thukane apa-apa sing wis ana lawas, kacèk ora padha [pa...]
[...dha] adon-adone karo wujud sing wis ana. Kaya ta: dayane manusa, iku asal saka sorot srêngenge kang kêmpêl karo pathi, yèn wong tumandang gawe, daya iku mêtu arupa pêpanas, pêpanas utawa angête awak dadi kêkuwatan, bisa ngêlih barang abot, dene daya kang digawe bôndha angkat junjung iku banjur anggêblas bali marang awang-awang. Yèn wong ora mangan manèh, ora bisa ambalèkake barang mau ing ênggone lawas. Dene wong nganggur, ngêculake daya marang awang-awang tanpa ngundhaki rêrupan ing bumi. Saupama ana sagara asat, ilang banyune, nanging rêrupan banyu iku ambyar dadi uwab kang mumbul ing tawang. Ing liya panggonan ana udan banyu utawa es, iku malihane uwab mau, dudu banyu anyar saka jabaning jagat. Thukulan utawa bayi anyar, iku dudu tiban saka ngêndi-êndi, nanging kêmpêlane sari-sari lan daya kang malêbu ing awaking babone.
Ora ana ênêng, sabarang rêrupan masthi kaserenan obah, sabab alusing jad iku duwe obah munyêr. Isèn-isèning tawang: kabèh obah. Watu kang ora [o...]
[...ra] mingsêd iku kadadean saka mêndhang tanpa wilangan, kabèh padha obah dhewe-dhewe, mung grombolane kang gêdhe iku ora katon obah. Mulane manusa ora patut mênêng, yaiku urip tanpa ngêtokake daya kang migunani. Elinga, ta: urip iku iya obah. Wêsi iku atos, nanging bisa mêlar mimpês, dadi perangane sing lêmbut masthi padha obah dadi rênggang lan rêngkêt.
Ora ana maujud kang tanpa gawe. Ana gawene: iku têgêse ngrewangi utawa mitulungi anane maujud liya rupa, ora ngêmungake kêna dipigunakake ing manusa bae. Ana wong ngarani yèn sawijining barang ora duwe paedah, utawa tanpa guna, iku mung andêlêng butuhe dhewe bae, lan durung wêruh kabutuhane rêrupan liyane, amarga cupêt ênggone nênitèni. Wêruha, ta, ing atase jagat, sabarang kang gumêlar iki padha bae, ora mung arêp ngapenakake manusa blaka. Manusa tinitah pinunjul utawa mênang dhewe, iku rak ujare dhewe, saking èpèhe. [è...]
[...pèhe.] Lêlabuhan èpèh aja kopamèrake marang jagat, kênane ênggonên ngayoni pêpadhamu manusa kang èpèh. Sarèhne salir wujud iku ana gawene, dadi yèn ilang maujud siji, masthi bakal anggêgawa ilange maujud liya. Kewan kang koarani ama iku ngrusak tanduran kang arêp koêpèk dhewe, nanging kewan mau dadi panganane kewan liya. Yèn kopikir jêro, apa manusa iku dudu gêdhe-gêdhening ama, pari jagung lan têbu pirang yuta bau: sing ora êntèk kêna ing ama manusa. Sarèhne kowe ngaku pinunjul, mara pamèrna gawemu, aja kalah karo kewan ama cilik-cilik, aja kalah karo êlur kang malik lêmah ngisor dadi ana dhuwur tur êloh. Jêblose ing pitutur: aja ngina, aja nyampahi, aja nyuwiyah, aja ngrèmèhake, aja ngrêrusak.
Barang kang wis obah, arêp anglanggêngake obahe. Yèn karêpmu wus obah arêp tumandang gawe, utawa duwe pangarah marang kabêgjan, iya bacutna, nganti kêna kang koarah, aja keguh dening pangkalan cilik-cilik, [cilik-cili...]
[...k,] yèn kowe ngêndhoni karêpmu, iku nyêbal saka watone kodrat. Saupama bumi iki mandhêg samênit bae, amasthi donya iki katêkan bilai gêdhe.
Sarupane barang masthi duwe daya panggèndèng. Mêndhang kang luwih dening lêmbut, iku duwe daya kang anggèndèng marang mêndhang liya. Blêdug iku gèndèng-ginèndèng, banjur kêmpêl dadi lêmah sapringkil, ngalumpuk dadi gunung, gêmbêl dadi bumi. Bumi anggèndèng sakèh kumêlip, nganti ora bisa uwal. Mungguh ora mangkonoa: watu kang diumbulake amasthi bablas mandhuwur, lan mega kang kêmpêl amasthi ora bisa tiba dadi udan. Dene dayane panggèndèng siji-sijining barang iku ora padha rosane. Ana barang kang prasasat ora duwe daya panggèndèng. Atine manusa iku iya barang, sarta gêgendengan karo barang sajabane awak, iya iku kang diarani duwe dhêmên, utawa yèn panggèndènge ora pati rosa: dadi ora pati dhêmên. Ngèlmu alam sawêruhku ora nyêbutake ana barang duwe daya panduwa, dadi yèn mangkono ora ana ati duwe daya panduwa, utawa
gêthing marang sawiji-wiji, salawase mung anggèndèng nêmên utawa ora nêmên, yaiku dhêmên bangêt utawa ora bangêt dhêmêne. Yèn miturut waton iku, wajibe uwong iku mung dhêmên marang sapadha-padhane dumadi, ora
Bundêr iku wangun kang tuwa dhewe. Tontonan ing langit iku padha obah mubêt ing indhêne, ana kang ngiras lumayu bantêr angidêri sawijining titik (manut buwêngan), ora ana kang lumaku manut ênêr kêncêng mangetan banjur bali mangulon. Banyu, angin, lan siji-sijining jad iku solan-salin rupane runtut manut lakuning jinôntra, yaiku bali marang asale rupa kang kawitan kaya lêkêran ula kang ngêmut buntute. Diawas marang lakuning cakra panggilingan, angguronana wangun bundêr iku. Yèn arêp kuwat sapolahmu. Wong akèh padha gêgolongan, rêmbugmu giligna. Dirukun, rukun iku santosa.
Sakèh kaanan kudu padha, timbang, ora kêna gèsèh kang bangêt utawa salawase, iku sing marakake ana waton tulak balik lan walês-winalês. Ing aurip aja ambedak-bedakake nêmên, barang-barang kudu nganggo timbangan, ing ngêndi-êndi kudu ana karêp kang padha yaiku rukun, aja ngaji pumpung sabab bakal ana walikane, lan dibisa têpa sarira. Yèn kowe luwih
nututi supaya padhaa. Nanging patrapmu aja agawe cilakaning liyan, aja kanthi ngalakake kang kotututi. Ewasamono ing donya masthi ana beda, asor lan unggul nanging mung tumrap ing kabêgjan, iya iku kaanan kang dikapingini ing manusa (dadi yèn mangkono bedane iku mung panêmune manusa dhewe). Aja maoni donya dening ora padha kamulyaning manusa kabèh, malah luhurna, sabab iya bedaning kamulyan lan kabêgjan iku kang marakake ana kamajuan.
Pitutur kabèh iku kalêbu ing cêkakan patang têmbung,
unine: idhêp, têtêp, madhêp, mantêp. Sing dikon idhêp têtêp madhêp lan mantêp iku: êmpaning pôncadriya angên-angênmu, tandangmu lan
manah toemrap tijang ingkang sampoen ngoemoer.
Namanipoen ingkang ngarang ... Namaning serat ... Regi
M. Moedana ... Lampahan ringgit poerwa ... f 0,50 / R.S.
lague gawe bocah cilik, mulai dak lalekake lan pada ora weruh. Eling wayah isih cilik mbiyen, lagu gajah-gajah, kucingku telu, gundul-gundul pacul, cublek-cublek sueng, lan sak piturute tansah akeh lan bagus-bagus. Menika salah sawijine lagu-lagu bocah cilik kang iso take mot lan bisa dadi pelipure kangen kahanan cilik mbiyen.
Salah sawijine yoiku “gajah-gajah”: “ gajah-gajah, kowe tak kandani jah,
mripat kaya laron, suing loro kuping gedhe.
Tansah nganggo tlale jah, buntut cilik, tansah kopat-kapit.Sikil kaya bumbung, sikil kaya bumbung, mung mlakumu megal-megol.”
Atiku seneng, kancaku domblom.”
Lan ana uga lagu “gundul-gundul pacul”:
“gundul-gundul pacul cul gembelengan,
Sing tak eling meneh yaiku “cublek-cublek sueng.”:
“cublek-cublek sueng, suenge teng gelenter,
budaya jawa, salah sawijine yaiku basa jawa lan lagu jawa. Muga-muga ana faedahe gawe kita sedaya… amin, saking peweneh warna, tyas haryadi. ^_^
7. Seng termasuk rojo koyo yaiku.....
8. Seng nglakokake wayang di arani....................
wasiyate Kanjeng NabiMarang shohabate, baginda ‘AliKapetik saking kitab kang mulyaKanti aran washiyatul musthafaKulo muji ngarsaning Gusti AllahTawasul marang Kanjeng RasulullahFatihah kagem kang nyusun kitabImam Sya’roni, satunggaling wali quthabDikisahke ing sawijining dinaMarang ‘Ali, Kanjeng Nabi Ngendika“He Ali,
iso njogoMongko siro uripe bakal mulyaMati siro bakale entuk syahidMbenjang ana ing dina kiamatGusti Allah bakal mbangkitna siroWonten ing golongan tiyang kang faqihUgo
Werna kuning, biru lan abang awujud hirisontal 50% werna kuning, lan 50%
Ekuador lanVenezuela, kang uga kagolong dadi mantan anggota saka Kolombia Raya. Desain gendéra digawé/dirancang dèning panjenengané Francisco de Miranda.
Biru: Ngelambangake lan makili segara (laut) kang ana ing sakubenge Kolombia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Kolombia&oldid=1012766"	Kategori: GendéraGend
san mawa topik gendéraKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.29, 6 Maret 2016.
KEINDAHAN NAN MAHA INDAH 03 | alangalangkumitir
October 8, 2009 – 4:11 am yekti namung tiyang engkang sampun kebuka manah batosipun negkang paham sedoyo puniko
September 12, 2009 – 1:15 am sugeng enjang..salam kenal..:)
September 11, 2009 – 3:50 pm eleng lan waspada iku sing
wayah-wasis winarah wewarahing warih-wus winisudo kawruh-wedharing wong sakbawono-wus kaungkap wadining wahyu
♦ 2 Comments	Anggitanipun abdi-dalem, pun Ngabehi Wongsaniti, pradikan ing dhusun Sumyang.
/ Wonten purwaka ing kawi, carita saking Hyang Suksma, sinerat Senen dintene, tanggalira kalih-dasa,
giri tunggal, punika terus tingale, aksara sami miguna, den samya anggrahita, sinten kang maca puniku,
dalile iya, tegese dalil pituduh, kadise marang pawarta.
Tegese bismillah iki, iku jenenge kang purba, amisesa ingkang
rahman puniki, ingkang murah sipattollah, anyatakaken anane, puniku murah mring sira, rakim artine iya, sih ingsun marang sireku, dene nganakaken sira.
Allamdulillah puniki, punika kang aran tuwan, / kang amuji ing dheweke, ya amad ingsun lan sira, minongka pujining wang, iya ta pegene ingsun, kang minongka sultan sira.
Anak buduwa puniki, tegese mangkana ika, sira iku ingsun mangke, miwah ta panembahira, anane ananira, ingsun sejatine iku, kawula darma punapa.
Wa’iyaka anas tangin, tegese mangkene iya, ya Muhammad sira mengko, ingsun al[l]ah kang sinembah, iya nabi panutan, lahir batinira iku, sira kang katon ing donya.
Tegese siratal iki, wangalehit tegesira, ya Muhamad sira mengko, tan beda ingsun lan sira, miwah mukmin punika, tan beda lawan sireku, titiga tunggal jatinya.
Wallalin amin puniki, kaya ngapa tegesira, ya Muhamad si/ra mengko, ingsun dudu sira ika, ingsun pantaranira, iya ananira iku, iya dudu sira ing wang.
Tegese amin puniki, rasaning sun rasanira, ingsun awor nora roro, iya ingsun iya sira, sira kang aneng dunya, ing ngakerat tan kadulu, iku tingale bagena.
Wonten pandhita linuwih, kakalih sanak winarna, sami linuhung kawruhe, tatkala amusawarat, ambabar kawikanan, wonten dene kang asepuh, awasta nata pandhita.
Kang taruna Raden Santri, kakasihe alit mila, ajujuluk pandhita nom, ature amalas-arsa, dhumateng ingkang raka, ya guru amba sang wiku, kadi pundi kang ngandika.
Lampahe anut ing Nabi, ingkang aran ing sarengat, limang wektu pernatane, wektu luhur lawan ngasar, mahribe lawan ngisa, subuh pundi jatenipun, inggih pratingkah ing salat.
Amba anuwun pa/warti, marma umatur mring tuwan, ing asalat pangadege, inggih angsalipun apa, pratingkah ing sembahyang, atanapi yen arukuk, angsal saking ing punapa.
Sujud asale punapi, amba tuwan wejangana, kalawan malih lungguhe, asalat saking punapa, amba ayun
api ingkang panas, dudu api agaran, dudu api ingkang murub, lan dudu apining kawah.
ilapi tegesipun, Raden Santri atur sembah.
Amba pan dereng udani, kang aran puji tan pegat, kadi pundi ing jatine, nata pandhita ngandika, puji tan kena
Nata pandhita nauri, adhuh Raden arining wang, wruhanira pandhita nom, pratingkahe sujud iya, yen sira nora wikan, asujud asaling banyu, dudu banyu kena asat.
Dudu banyu ingkang mili, dudu banyu ingkang buthak, banyu urip sejatine, panguripe ing sajagad, urip tan kena pejah, anapon ingkang winuwus, urip langgeng datan owah.
Umatur Rahaden Santri, ingkang ngalinggih punika, saking punapa asale, amba tuwan wejangana, angling nata pandhita, anapon ingkang alungguh, asaling bumi punika.
Dudu bumi kena rempit, dudu bumi kang nagawiyar, dudu bumi andhap asor, dudu bumi ingkang / gempal, dudu bumi punika, dudu bumi suda wuwuh, bumi suci datan owah.
Ature Rahaden Santri, inggih sabda kasinggihyan, nanging ta malih undhake, amba tuwan wejangena, sakehe patakenan, kadi pundi tegesipun, sebda kang kawan prakara.
Kang adeg asaling api, angadhepaken punapa, asaling angin rukuke, angadhepaken punika, sujud asaling toya, asaling bumi kang lungguh, angadhepaken punapa.
Nata pandhita nauri, ingkang angadeg punika, urip kang den-adhepake, uripe tan kena pejah, rupane kadi retna, gumilang-gilang ta wau, jumeneng pucuking grana.
Kang rukuk asaling angin, angadepaken sirulah, iku kang den-adhepake, cahyane gumilang-gilang, lan malihye punika, asujud asaling banyu, den-adhepaken punapa.
Kakasihira Hyang Widdhi, / kang anama Rasullulah, iku kang den-adhepake, cahyane lir sagara mas, gumebyar lir gurnita, mapan ta ing-adhep wau, anapon ing-
pangeran guru amba, inggih karana sembahe, atarimaa ing Allah, angling nata pandhita, angsaling pangadegipun, ing-aturaken ing Allah.
Manikem puniku singgih, kang ing-aturaken ika, iya anapon rukuke, kang ing-aturaken ika, marang kang murbeng jagad, iya ujar yahu-yahu, kang katur marang ing
banyu dadi punapa, angsaling geni iya, lah punapa dadosipun, nata pandhita ngandika.
Anadene kang rumiyin, saling api dadi rupa, saling angin ping kaliye, angin iku dadi napas, kaping ti/gane iya, nanging asal saking banyu, mapan iku dadi nyawa.
Kang alinggih iku mangkin, apan iya dadi badan, rahaden Santri ature, amba tuwan wejangena, pan amba dereng wikan, wirayat sedayanipun, kawula ayun uninga.
Nata pandhita mangkya ngling, asaling api punika, badan lan rambut sakehe, dadi wulu kulit ika, lan dadi daging iya, saking api asalipun, raden manira miarsa.
Mangkana ataken malih, otot asaling punapa, balung punapa asale, utek asale punapa, utawi kang paningal, atanapi kang panerus, suwara asal punapa.
Nata pandhita nauri, asal banyu dadi tingal, dene kang dadi swarane, asal saking api ika dene kang amiarsa, asal saking bumi iku, lan malihipun punika.
Dadi sungsum saling bumi, asal saking banyu iya, dadi otot ing tegese, anade/ne kang sapisan, iku dumadi iya, roh sabumi asalipun, asal bumi dadi manah.
Raden Santri matur malih, dadi punapa kang toya, nata pandhita wuwuse, lah iya wolung prakara, banyu iku kang dadya, rahaden Santri umatur, amba tuwan tedahena.
Anadene kang rumiyin, ingkang banyu nama Allah, kang dadi rupa tegese, dene banyu wujudolah, iku kang dadi swara, banyu wadi kang winuwus, puniku kang dadi cahya.
Banyu mani iku singgih, iku kang dadi paningal, banyu madi iku tgese, iya dadi pamiarsa, lawan banyu maniyah, iya budi dadinipun, Raden Santri atur sembah.
Sapa sinten aningali, wau sajroning paningal, lawan pangucap ing mengko, angucap sajroning lesan, miarsa jroning kerna, ya pangeran guruning sun, amba tuwan jarwanana.
Nata pandhi/ta nauri, nanging budi jroning manah,sirolah iku tegese, rupane kaya gurnita, kang mirsa jroning karna, dattolah westane iku, warnane kaya kumala.
Rahaden ataken malih, kang saking api punika, api ing budi asale, nanging ta asale ika, banyu pundi pinongka, saking purwa-purwanipun, amba tuwan wejangana.
Atanapi ingkang bumi, asal saking ing punapa, kawan prakara kathahe, ing pundi asale ika, ingkang kawan prakara, nata pandhita amuwus, asale kawan prakara.
saking aksara ete, asal saking bumi iya, aksara-angin punika, anapon asaling banyu, asale aksara ekap.
Anapon warnaning Nabi, ginitakaken ing tembang,
tungkul miarsa, ing lapal lan maknanipun, / wirayat kawikanana.
Lapal lawan makna singgih, kawruhana dipun-nyata, basa iman satuhune, iya iku den waspada, bab ing mas’allah iman, lapal lawan tekadipun, wong anom sira tompaa.
Tag:Berita, Budaya, Budaya Jawa, Filosofi, Guntur, Guntur Suro Joyo, Kejawen, Satria Piningit, Sejarah, Suro Jayan
Luhuring kawruh babagan karahayon dumunung ana ing pangawikan pribadi, samubarang kalir saliring bab sabarang reh
panunggaling cipta rasa, miwah karsa panyerat pustaka iki, , mangestu hesti tunggal
Nuswantara papan panunggaling ngilmi, sempurnane ngagesang
5. Ana dene prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana ing saben titah, dadi srananipun, rahayu
Pangeran, Gusti Kang Maha Agunge, lega lila sedarum, datan melik mring samukawis, sakabehing lelakon, sumarah Hyang Agung, tumurune kanugrahan, hanulada pra priyagung duk ing uni, nulada laku tama.
7. Utamane wong aurip iki, tuwa anom ageng alit samya, ngetingalna labetane, hayu sesaminipun, ngesti rasa sempurneng jati, ngenut krenteging manah, suba sitanipun, ing pundi dununge gesang, kang sempurna tumeka ing zaman akhir,tentrem ing salaminya.
8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh tumitah sedarum, gegandengan zaman puniki, yen harsa urip mulya, labuhana iku, jumeneng pangawak teja, hanampani
hayu laku, hangayomi ciptane Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo dasar
sempurna jati, anane wus tumedak, kabeh laku hayu, yen ginulang dadi srana, kabeh mau dadya tepa lan palupi , tumrap kang pada priksa.
12. Priksanana aneng jroning ati, talitinen sajrone wardaya, sagung pakaryan wulangreh, papan dununge kawruh, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, lan pakaryanipun, dadya nyarira manunggal, tumanduke makarya sarwa
mring sesame gesang, kasempurnan dumadine, sabarang kang dinulu, kapyarsa lan ginanda yekti, rinasa jroning nala, panggraita jumbuh, panca driya sung panunggal, kaluhuran katresnan Gusti manunggil, lelangen jroning
katresnan jati, katresnan yekti bisa, gawe tentrem hayu, duh kesuma jati srana, tampanana katresnan ingkang sejati, sajiwa lan saraga.
17. Nyata lamun lelabuhan suci, ingkang bisa gawe tentrem jagad, rahayu pra titah kabeh, kang kadunungan ngelmu, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, mring Gusti Maha Gung, kang mengkoni Jagad Raya, saisine kapurba wisesa Aji, Purwa Madya Wasana.
18. Wasanane wong aurip iki, dadi srana gumelaring kodrat, miturut laku jantrane, nadyan sifating Wahyu, kasempurneng urip lan pati, iku amung sarana, murih tansah hayu, kasinungan katentreman, iku wajib den persudi kanti becik, kinarya dadi srana,
19. Saranane sembada ngugemi, marang dawuhe Kang Maha Kwasa, tentrem ing lahir batine, kasinungan lelaku, guyub rukun netepi wajib, hambangun Nusa Bangsa, lan Negarinipun, murih hayu kang jinangka, lelabuhan gawe tentrem jagad iki, hayu rahayu ing rat
20. Rata waradin sajagad iki, kunci rahayu ingkang
FUN！！ 😊 #funtravelmag #prambanan #jogjakarta #indonesia
Pithi mutusno tuku sapi sitok maneh, sing jik enom.
Sapi tuwo mau rumongso kalah saingan barek sing enom, terus nyedaki sapi enom : “Dik, masiyo awakmu jik gagah, yok ojok serakah, mosok wedok selawe mbok pek kabeh!”
“Sak karepku…”jare sapi enom.
“We lah, aku biasa numpak sapi selawe, mosok sitok wae ra kumanan babarblas” batine sapi tuwo
“Wis, ngene wae…yok opo nek nganakno pertandingan…sing menang oleh nnumpaki selawe sapi kuwi..” jare sapi tuwo nantang.
“Gak salah tah ki?, katik pertandingan opo?” jare sing enom
“Balapan Mlayu!” sapi tuwo njawab..
Sapi tuwo mulai mlayu ndisik-i, bar kacek 10 mtr sapi enom nguber…tambah suwe tambah cedhek, sapi tuwo ambegane wis senin kamis, mlayu tapi gak iso banter…bareng karek 1 meter maneh, ujug2 onok sworo
misuh2..”SAPI JANCUKAN, wes peng sepuh sak wulan iki aku mateni sapi enom, Angger2 tuku mesthi kleru sapi homo. Ga gelem numpaki sapi wedok, malah
punapa2 pak IS….cantrik sabar nunggu si cPU selesai
nuwun sewu mangke sak mantune di dandani, si cPU digaweke
tanggul kemawon Ki….tanggul napa pembalut, hi-hiiii cantrik rd
Aa Gym, umahe akeh perlune mung sepethil,
angger turu ya mung nyempil nang pojok amben.
mung siji, supaya sekeluarga bisa ngriung bareng2
angger lungan. Buntut2e sing menikmati mobil mewah
Bojo papat jalukane werna-werna kudu dituruti. Sabeb
ayame sing apik2 wis payu kabel mbah...rung teko meneh....tinggal sing welek2 pwoll...kee ke ekeee...yaa sing di dol yo sing apik2 lah mbah...mosok ayam elek di jual..ke eke ekeee..yo sing di gowo lomba sak anane wae mbah..ke ekee keee...entuk piagam sukur...ra entuk yo sing penting ngramekke...
♦ 8 Comments	Crita sawijining krajan ing wewengkon fiksi lan sujarah Naskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.
Taun 2008 kapungkur, naskah Babad Kadhiri dibabar maneh dening Boekhandel Tan Khoen Swie. Ing buku weton anyar iki perangan ngarep tinulis ing aksara Latin nganggo basa Indonesia, dene ing mburi sinartan naskah sing tinulis ing aksara Jawa.
Buku weton taun 2008 iki tetep tinulis minangka anggitane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja. Ing buku iki diriwayatake, MNg Poerbawidjaja nampa prentah saka panguwasa pamarentah kolonial Walanda supaya nglacak sujarah hadege Kutha Kediri utawa Nagari Kadhiri.
Kanthi pambiyantune Ki Dermakandha, sawijining dhalang wayang klithik, lan panabuh gamelan sing jenenge Sondhong, MNg Poerbawidjaja kasil nyathet wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya (Kyai Daha) sing mrasuk ing ragane Sondhong.
Asil wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.
Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake
sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.
Naskah iki bisa dianggep minangka karya sujarah sing kudu didunungake minangka karya fiksi. Nanging bisa uga didunungake minangka cathetan kedadeyan lan pangeling-eling jaman kawuri sing temen-temen kedadeyan.
Kanthi mangkono tumrap saperangan paramaos, naskah Babad Kadhiri bisa dianggep minangka crita fiksi, asil karangan. Ananging tumrap saperangan pamaos liyane bisa dianggep minangka kronik sujarah. Panganggep iki bisa wae tuwuh saka tembung “babad” ing irah-irahane naskah.
Nanging ing kolofon teks naskah iki nyebut minangka crita pedhalangan. Iki nuduhake yen apa sing dicritakake pancen mung wates rekan utawa karangan. Dene sumber critane uga bisa dianggep minangka wates rekan utawa karangan.
Ngemot crita kang wus kababar ing naskah sing luwih tuwa Yen ditliti kanthi permati naskah Babad Kadhiri cetha yen asumber budaya lisan. Nanging ing isine naskah uga katon yen njupuk sumber saka naskah utawa teks liya.
Ana sesambungan antarane teks siji lan sijine ing Babad Kadhiri.
Ing antarane naskah utawa teks sing sinebut minangka sumber yakuwi Serat Aji Pamasa, Serat Jangka Jayabaya lan Babad Tanah Jawi. Uga ana liyane sing kasebut, yakuwi Serat Jayakusuma. Serat Sastramiruda uga sinebut ing Babad Kadhiri kanthi paraga sing duwe gelar Panji.
Ing pungkasan karyane, Mangoenwidjaja nelakake yen Babad Kadhiri lan buku sambungane, Kalam Wadi, minangka “cariyos pedhalangan”. Saengga ing kana kene bisa ora cocog kalawan naskah sing wus luwih dhisik dimangerteni bebrayan agung, yakuwi Pustaka Raja, Babad Tanah Jawi lan Babad Demak.
Maca Babad Kadhiri kudu tanpa sinartan karep kanggo ngudi bebener asal usule papan kadidene pangerten ing ilmu sujarah. Babad Kadhiri mung bisa ditegesi minangka perkara wewangunan budaya. Utawa bisa uga kanggo ndhudhah perkara ing wewengkon budaya.
Ing perangan liya ana panganggep yen Babad Kadhiri tetep bisa didunungake minangka tilasing sujarah sing ditinggalake dening bebrayan agung Jawa kanthi basa lan cara mikir sing mligi, kebak cangkriman lan kadhangkala cengkah kalawan nalar wong sing urip ing jaman modheren.
Kanthi mangkono, naskah Babad Kadhiri pancen karyane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja, nanging intine crita sing dibabar wus ana lan lestari ing crita pedhalangan sing wus dudu barang aneh tumrap para “kawula”.
MNg Poerbawidjaja bisa ditegesi mung wates ngimpun lan nulis tilasing sujarah hadege Kadhiri sing wus direkam ing kalangan “kawula” ing wujud crita asal-usule sawijining desa (aetiologi), dhudhahan sawijining aran utawa jeneng (hermeneutika), legenda, mitos, crita rakyat lan crita babad sing sabanjure diracik dadi Serat Babad Kadhiri.
Paraga Buta Locaya sing sinebut minangka sing njaga lan ngreksa tlatah Kediri kanyata ora mung kasebut ing Babad Kadhiri. Jeneng Buta Locaya uga sinebut ing naskah kuna Kidung Purwajati sing ngemot jeneng-jenenge ratu jin panguwasa Pulo Jawa.
Kanthi mangkono ana dudutan yen jeneng Buta Locaya kuwi dudu karangane MNg Poerbawidjaja, amarga wus dikenal ing naskah sing luwih tuwa. Crita babagan Krajan Medhangkamulan sing dikuwasani dening Prabu Sindhula kang nurunake Dewata Cengkar uga ora mung kaemot ing Babad Kadhiri.
Lelakon uripe Sri Jentayu memper lelakon uripe Airlangga Crita babagan Krajan Medhangkamulan sadurunge wus kaemot ing Serat Kandha, Babad Tanah Jawi, Babad Sangkala lan naskah-naskah kuna Cirebonan.
Mangkono uga babagan critane leluhuring para raja kang lair saka limang sedulur Prabu Among Tani, Sandhang Garba, Karung Kala, Petung Malaras lan Sri Sendayu mujudake jeneng-jeneng kuna sing cinathet ing tradhisi naskah raja-raja Jawa lan Sunda, kayadene kang bisa diprangguli ing naskah kuna Carita Parahyangan, Babad Tanah Jawi, Sejarah Dalem, Serat Kandha lan sapiturute.
Sing kapetung narik kawigaten ing Serat Babad Kadhiri yakuwi gegayutan
ngucap sumpah ora gelem urip bebrayan karo priya lan luwih seneng mertapa. Raden Lembu Amiluhur jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma.Raden Lembu Amerdadu jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat. Raden Lembu Pangarang jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa lan Raden Lembu Amerjaya jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma.
Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak wadon pambarepe Airlangga sing dadi Biksuni Kilisuci, yakuwi Sanggramawijaya Dharmaprasada Utunggadewi.
Dene anak nomer lorone Sri Jentayu sing jenenge Raden Lembu Amiluhur lan jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.
Dene anak nomer telune Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat, memper karo anak nomer telune Airlangga sing
Jentayu sing jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa memper anak nomer papate Airlangga sing jumeneng nata ing Gelang-gelang, yakuwi Sri Maharaja Alanjung Ayes sing sabanjure dadi raja ing Jenggala.
Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula sing kerep nyampur antarane kedadeyan
Ana telung jinis Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya Ing andharan bab legenda Kediri sing dadi perangan kawitan ing Babad Kadhiri dicritakake menawa Buta Locaya mbabar andharan babagan dumadine tlatah Kediri.
Miturut Bota Locaya sing micara lumantar ragane Sondhong lan banjur wawangunem kalawan Ki Dermakandha sing memba-memba dadi MNg Poerbawidjaja, ya dheweke kuwi sing ngawiti mbabat alas mbukak tlatah Kediri.
Sadurunge dadi titah alus sing nguwasani tlatah Kediri nganti saiki, Buta Locaya kuwi manungsa lumrah sing jenenge Kyai Daha. Kyai Daha duwe sedulur sing jenenge Kyai Daka. Wong loro iki bebarengan mbabat alas ing cedhake Kali Kediri utawa Kali Brantas kanthi tujuwan arep didadekake papan dunung.
Sabanjure wong loro iki ditekani Sang Hyang Wisnu kang medhar sabda arep ngejawabtah dadi manungsa lan arep jumeneng nata ing papan ding digawe dening Kyai Daha lan Kyai Daka kuwi. Wusana Sang Hyang Wisnu ngejawantah lan jumeneng nata ing Kediri jejuluk Prabu Sri Aji Jayabaya.
Nalika kuwi Sang Hyang Wisnu paring jejibahan marang Kyai Daha supaya ngreksa tlatah Kediri saklawase. Yen Kyai Daha wus tumekaning janji, dheweke bakal moksa lan malih wujud dadi titah alus sing bakal njaga tlatah Kediri saklawase lan salin jeneng dadi Buta Locaya. Dene sedulure, Kyai Daka, sinengkakake ngaluhur dadi senapati kanthi jejuluk Kyai Tunggul Wulung. Jeneng Kyai Daka wusana didadekake arane desa, yakuwi desa Daka.
Miturut katrangan ing Kitab Ajipamasa sing sepisanan dadi raja ing Mamenang (Kediri) yakuwi Prabu Gendrayana. Raja Kediri sepisanan iki duwe anak Prabu Aji Jayabaya, panjilmane Bathara Wisnu, dadi dudu Wisnu sing ngejawantah.
Dununga Krajan Kediri kuwi ing sawetane Bengawan lan sinebut Mamenang utawa Daha. Mamemang kuwi arane sawijining krajan. Dene Daha kuwi arane sawijining tlatah, dhaerah utawa nagari. Sinebut Mamenang jalaran nalika kuwi pancen mujudake negara sing tansah menangan. Prabu Jayabaya kondhang ing tanah Jawa lan gedhe perbawane tumrap raja-raja ing Jawa.
Prabu Aji Jayabaya duwe anak wadon sing jenenge Mas Ratu Pagedhongan. Sang Prabu lan anake wadon kerep nglelipir dhiri ing pesanggrahan Wanacatur. Saben tumeka ing Wanacatur, Sang Prabu Jayabaya ora tau mangan sega, nanging mung wates mangan bubur pathi kunir lan temu lawak. Dene para abdi dalem mangan sega jagung. Sang Prabu uga ora tau mangan daging kewan lan iwak loh apadene iwak laut.
Hamula kuwi ing kidul wetan Kutha Mamenang ana desa sing arane Desa Kunir lan Desa Lawak jalaran desa kuwi ngasilake pametu sing dadi kekaremane Sang Prabu Jayabaya, yakuwi kunir lan temu lawak. Miturut Ki Buta Locaya, Sang Prabu Jayabaya iki sing nganggit Jangka Jayabaya utawa Serat Jayabaya.
Tilas Krajan Mamenang musna jalaran kurugan lahar Serat Jayabaya ana telung jinis. Sepisan, anggitane Syeh Sebaki utawa Syekh Subakir, utusane Sang Prabu Ngerum utawa Hadramaut kang menehi tumbal tanah Jawa lan dipasang ing Gunung Tidar, Magelang.
Kaloro, Serat Jayabaya anggitane Prabu Jayabaya sing uga kondhang kanthi sebutan Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya.
Lan sing katelu, anggitane Pangeran Banjaransari, ratu Jenggala sing sabanjure pindhah ing Krajan Galuh. Anggitane Pangeran Banjaransari iki sinebut Surat Jayabaya, jalaran antarane Prabu Jayabaya lan Pangeran Banjaransari kuwi sejatine padha. Pangeran Banjaransari kuwi titisane Prabu Jayabaya.
Sawise ganti ratu kaping pitu, sing jumeneng nata yakuwi Raja Sindhula. Raja iku moksa lan diganti Prabu Dewata Cengkar. Sabanjure digenteni dening Ajisaka, raja sing ora ana sesambungan trah kalawan raja-raja sadurunge.
Ajisaka nguwasani Krajan Mendang Kamulan sasuwene telung taun. Krajan iki banjur dikuwasani dening Raden Daniswara, anake Dewata Cengkar, sing sabanjure jejuluk Prabu Kaskaya utawa Prabu Maha Punggung.
Sabanjure digenteni dening anake, Prbau Kalapa Gadhing. Sing nggenteni Prabu Kalapa Gadhing yakuwi Prabu Mundingwangi, digenteni maneh dening paneruse, Prabu Mundingsari. Nalika umure krajan Mendang Kamulan 120 taun, ditelukake dening Prabu Prawatasari, raja negara Prambanan sing isih ana sesambungan trah kalawan Prabu Mundingwangi.
Krajan banjur dipindhah menyang Prambanan. Ing Mamenang (Kediri) mung ana adipati sing dedunung ing Panjer. Krajan Mamenang ora ninggalake tilas jalaran, miturut Ki Buta Lacaya, nalika wawangunem kalawan Ki Dermakandha, wus kurugan lahar sing asale saka Gunung Kelud.
Tilas Krajan Mamemang sing bisa kawruhan hamung candhi cacah papat asil karyane Prabu Jayabaya. Candhi cacah papat kuwi yaiku candhi ing Desa Prundung, candhi ing Desa Tegowangi, candhi ing Desa Surawana lan candhi Arcakuda ing Desa Bogem. Candhi Arcakuda ing Desa Bogem iki ngemot pralambang tinamtu.
Prabu Jayabaya nggawe candhi arupa patung jaran sing endhase loro minangka pralambang negara Jawa. Bogem ateges papane mas-masan lan inten barlean. Patung jarane diwenehi plangkan under kang ateges larangan, pepacuh. Jaran tanpa dlamakan sikil ateges tanpa wewaton. Endhas loro ateges ora jumbuh, karepe ing dina tembe wong-wong wadon ing papan kono ora setya marang priya sisihane. Mangkono uga para priyane.
Saka lelakone Dewi Sekartaji nganti madege krajan Islam Demak Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.
Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.
Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan.
Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer.
Negara Daha sing dumunung ing sisih kulone Kali Brantas, ing wetane Desa Klotok lan Geneng banjur salin aran dadi negara Kediri. Miturut andharane Ki Buta Locaya, nalika kuwi sing dianggep dadi sesepuhe tlatah Pulo Jawa yakuwi Pandhita Rara Suciwanungsaya utawa Dewi Kilisuci.
Dewi Kilisuci mujudake wanita sing ora ngalami nggarapsari utawa sinebut kedhi. Lan Dewi Kilisuci uga mujudake wanita sing mandhireng lan kuwawa ngrampungake jejibahan lan gaweyan apa wae tanpa pitulungane liyan. Ing budaya Jawa pawongan sing mangkene iki sinebut dhiri.
Wanita ing tlatah Kediri, miturut gotheking wong akeh, padha niru pribadine Dewi Kilisuci. Akeh wanita Kediri sing rumangsa dhiri, rumangsa kuwawa ngrampungi jejibahan lan gaweyan apa wae. Kalebu gaweyan lan jejibahane priya. Nanging sing ditiru mung wates sikep dhiri-ne, yakuwi sikep angkuh, adigang, adigung lan adiguna.
Sing ditiru dudu pribadine Dewi Kilisuci sing luhur, lila legawa ngorbanake kadonyan lan dadi pandhita kang suci lair batin. Sabanjure sing seneng niru tumindak lan pribadine Dewi Kilisuci kuwi ora mung para wanitane, nanging ora sithik priya Kediri sing uga tiru-tiru dadi umuk, angkuh dan dhiri, nanging dhiri-ne wanita.
Hamula, saben ana paprangan, yen sing nantang perang kuwi wong Kediri, wong Kediri mesthi menang. Nanging yen wong njaban Kediri sing ngrabasa utawa nantang luwih dhisik, wong Kediri lumrahe bakal kalah.
Sabanjure dicritakake lelakon antarane Dewi Kilisuci, Dewi Sekartaji, Raden Panji Inu Kertapati lan kaanan Krajan Kediri lan Jenggala. Crita roman iki wus menjila dadi crita klasik ing budaya Jawa. Kepara nganti saiki isih lestari ing wujud wayang beber, kacihna wayang bebere dhewe prasasat wus nyedhaki musna.
Ing perangan pungkasan Babad Kadhiri dicritakake surute Krajan Majapahit nalika dirabasa dening Raden Patah sing sabanjure jumeneng nata ing Demak. Miturut andharan ing Babad Kadhiri, wiwit madege Krajan Demak engga Pajang, panguwasaning krajan ora gelem nampa wulang agama Budha. Kabeh buku kang isi wulang agama Budha mesthi diobong nganti musna.
Nalika madeg Krajan Mataram, wulang agama Budha bisa urip maneh ing madyaning bebrayan agung Jawa. Lan ing jaman kuwi, ana kupiya nglumpukake naskah-naskah kuna kang banjur dipasrahake marang para pujangga. Sabanjure para pujangga kuwi sing nganggit naskah-naskah anyar lelandhesan naskah-naskah kuna sing banjur dadi pakem utawa babad sing kawruhan dening generasi wong Jawa jaman saiki.
menurut piwulang dan kawruh sangkan antara lan paraning dumadi, kang den sebuk moksa / muskwa iku ilang sak ragane dadi titah alus, ya alusing kasar, dadi sak lawase ora bakan bisa ngrasuki manjing mlebu ana ing ragane wong. Buta Locaya / Kyai Daha rak moksha to…dadi kudune panjenengane sang linuhung buta locaya ora bakal bisa ditarik mlebu ana ing raga
October 16, 2009 – 10:00 am nuwun
kula tiyang pati, gadhah seratan tangan babad pathi pesantenan ingkang pun serat (wekdal karampungaken seratan menika 28 januari 1908)
Namung taksih kula sadur, amargi pun digrigiti rayap, buku menika tingggalanipun bu dhe kula.
September 10, 2009 – 4:51 am Mugi taksih kathah ingkang saged bagi ilmu budaya Jawi. Salam. Agus-balikpapan
September 8, 2009 – 3:05 am kawula enggal nyinau babagan jawa. nyuwun tatanan lan tuntunan, suwun
September 1, 2009 – 12:44 am wah……. kula nembe nemokaken blog ingkang saestu nguri-nguri budaya Jawi. matur Nuwun. nuwun sewu bilih wonten kalodhangan pun paringi carios babad Pati pesantenan. matur nuwun
TEMBANG MACAPAT WAYANG KANCIL (1)
SULUK TEGESIPUN AKSARA ALIP (1)
SALAH TOMPO Duet Mbok Puji Vs Mbok Citra Banyuwangi
NYULAYANI JANJI Seni Kuntulan Banyuwangi #Sandilonova #MassaylarosBanyuwangi
SYIIR ISRO MIROJ Sholawat Gandrung Kreasi Mas Say Laros Banyuwangi
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 15 Maret 2016.
12 thoughts on “Ayo datang ke Cepuri Parangkusumo Yogyakarta 15 April 2017 : MILAD KWA”	4 April 2017
KENANING PATI, INGSUN PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X KASANGGA IBU PERTIWI, TANGKI DEWE, URIP DEWE ANING
suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
mugi tansah kajiwa kasarira dhumateng kula sumawa panjenengan sedaya Aamiin.
Panjenenganipun Drs. Suratman pangarsanipun pawiyatan SMP Negeri 1 Sayegan ingkang satuhu kula bekteni lan kurmati;
Bapak Ibu guru sarta karyawan pawiyatan SMP Negeri 1 Sayegan ingkang saestu pantes sunuba ing pakurmatan;
Miwah kanca-kanca siswa kelas 7, 8, sarta 9 SMP Negeri 1 Sayegan ingkang kula tresnani.
Matur nuwun awit paringipun wekdal dhateng kula, saperlu badhe ngaturaken visi lan misi minangka salah satunggal calon ketua osis ing SMP Negeri 1 Sayegan menika.
Ananging sakderengipun Langkung rumiyen mangga kula dherekaken ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT ingkang sampun paring mapinten-pinten kanikmatan dumateng kula panjengan sami, saengga wonten wekdal einjing menika kita saged makempal lan manunggal wonten papan punika kanthi wilujeng.
Salawat saha salam mugi tansah katetepna dhumateng Nabi junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang kita wantu-wantu syafaatipun isa mangkih wonten ing yaumul kiyamah, allohuma amin.
Bapak-Ibu engkang kinurmatan saha kanca-kanca ingkang kula tresnani, Organisasi Intra Sekolah utawi kasingkat OSIS menika dados satunggaling organisasi sekolah ingkang sanget wigati tumrap kemajengan sekolah, mila saking menika sampun saprayoginipun kita nunjuk ketua osis ingkang saget
rawuh ingkang kula kurmati, Awit saking dukungan panjenengan sedaya, wonten ing pidato bahasa jawa calon ketua osis menika kula aturaken satunggaling visi saha misi menawi samangkih panjenengan sami paring amanah kula konjuk dados kuta osis wonten periode tahun 2015-2016 menika.
Sepisan, visi ingkang badhe kula gayuh menawi dados ketua osis nggih menika ndadosaken “OSIS SMP Negeri 1 Sayegan ingkang langkung majeng nderek perkembangan jaman kanthi mboten ninggalaken kabudayan”.
Sagung para rawuh ingkang bagya mulya, ewondene visi kasebat saget sami-sami kita awiti kanthi nguri-uri tradisi jawi, mucalaken unggah ungguh utawi sopan santun wonten sedaya anggota sekolah menika kawiwitan saking pribadi kita piyambak-piyambak. Kanthi misi ingkang saged kita tumindakaken menika Insyaalloh visi ingkang sampun kula aturaken ing nginggil wae saged sami-sami kita gayuh.
Mekaten sekedik atur kula wonten pidato bahasa jawa calon ketua osis menika, kathah atur ingkang kirang trapsila saestu kula nyuwun
Raos puji syukur wonten ngaersa Alloh SWT sumanggaa tansah kita aturaken awit saking rahmat, hidayah, saha inayah-Ipun satemah kula panjenengan sedaya saget nderek takziah awit sampun murut kasidan jati almarhum Bapak Cipto Wiyono.
Selajengipun, kula awit naminipun Bapak Marsudi sagotrah ngaturaken sugeng rawuh kairing atur panuwun awit saking rawuh panjenengan saperlu takziah awit sedanipun almarhum kasebat.
Kejawi saking menika, Bapak Marsudi saahli waris ngaturaken agenging panuwun awit paringipun sih kadarman ingkang arupi menapa kemawon, inggih banda prabeya, tenaga tuwin penggalihah minangka ngentengaken bot-repotipun para ahli waris anggenipun nampi cobining Pangeran amargi kapundhutipun almarhum Bpk. Cipto Wiyono. Saestu Bpk. Marsudi saha sedaya ahli waris boten saged caos piwales menapa-menapa kejawi namung tansah nyenyuwun wonten ngarsa dalem Alloh SWT mugi sedaya amal kesaenan panjenengan sedaya pikantuk lelintu nugraha ingkang matumpa-tumpa. Amin
Saklajengipun menawi adicara layon pamiting jenazah almarhum Bpk. Cipto Wiyono samangkih sampun paripurna kersaa para rawuh sedaya ndugekaken jenazah dumugi makam ing
kirang lakung limangatus meter saking griya duhkita. Ewo semanten mbok menawi para takziah anggadahi acara utawi pandamelan sanes, mboten langkung kula makili sedaya ahli waris ngaturakean sugeng kundur mugi rahayu dumugi griya piyambak-piyambak.
Mekaten ingkang kula aturaken, kirang langkungipun nyuwun katah
ingkang kawula bektosi ugi kanca-kanca ingkang kawula gandrungi ugi banggaaken. sumanggaa kita sedaya tansah muji syukur awit saking limpahan rahmat ugi welas asih saking Allah SWT sahingga kita sedaya saged makempal wonten enjing ingkang cerah menika. Mboten kalimengan, shalawat mawi salam kita sedaya paringna dhateng Nabi Muhammad SAW.
Sinten ingkang taksih enget rukun Islam ingkang nomer 4 (sekawan)? leres pisan, rukun islam ingkang nomer 4 nggih menika nglampahi siyam.
Siyam dipuntumindakaken kaliyan nguwawi luwe saha hawa napsu saking fajar ngantos dumugi angsleping sringenge utawi surya. Kejawi kagem nguwawi luwe, ngelak, lan hawa napsu, siyam ugi anggadahi kathah manfangat tumrap kita
ngrupikaken salah satunggal saking rukun islam sahingga kita sedaya umat muslim wajib nglampahi ibadah menika. Dawuh kesebat ugi dipunpertelakaken salebet Kitab Suci Al Quran ugi Sunnah. Nabi Muhammad SAW mertelakaken supados kita sedaya mirengaken ugi wajib ngreksa siyam kita sedaya supados iman kita langkung sampurna.
Menawi wonten satunggaling tiyang ngaku muslim ananging mboten ngakoni kewajiban siyam ramadhan mila panjenenganipun klebet priyantun ingkang kufur. Ugi menawi priyantun ingkang mboten siyam ramadhan tanpa sebab kang pas, maka panjenenganipun sampun numindakaken dosa ingkang ageng.
Para ngulama gadah panggalih ingkang benten-benthen tumrap siyam menika. Wonten ingkang manggalih menawi kagem ingkang sampun mbikak siyam ugi mboten nyiyam setunggal dinten kemawon teng wulan Ramadhan mila panjenenganipun wajib mengqadla siyamipun 12 dinten. Wonten ugi ingkang manggalih menawi priyantun kesebat wajib ngganti siyam menika salebetipun setunggal wulan.
Panggalih saking Al-Nakhai, Waqi' bin al-Jarrah ngendikakaken menawi wonten tiyang ingkang sebab-sebab tertemtu ninggalake siyam ramadhan maka panjenenganipun kedah gumantosipun kanti siyam 3000 dinten pidato bahasa jawa menyambut bulan puasa.
Mila saking menika sumangga wonten wulan ramadhan ingkang badhe dateng menika kita sedaya sami-sami nyiapaken pribadi kita piyambak supados siyap lan kuat anggenipun nglampahi ibadah wajib siyam ramadhan.
Mbok bilih namung semanten atur saking kula, mugi saget ndadosna pramiksa. Katah kalepatan saha atur ingkang kirang nujuprara saestu nyuwun pangapunten.
Akhirul kalam Wabilahit taufiq wal hi-dayah.
siji kecamatan nang kabupaten Kepahiang, Bengkulu, Indonesia.
_Kepahiang&oldid=176757"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BengkuluKecamatan nang Kabupaten KepahiangUjan Mas, KepahiangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
IMAN TAUHID MAKRIFAT ISLAM | alangalangkumitir
Dyan punika rake ingkang winastan wirid “Iman-Tauhid-Makrifat-Islam” inggih bapa-babunipun sedaya wirid ingkang adedasar falsafah Islam. Ingkang wonten ing jagad Kejawen, ugi karan wirid “Catur-Wiwara-Werit”, Catur : sekawan, Wiwara : margi, Werit : rungsid. Liripun wedaran sekawan tataran margining panembah jati ingkang sekelangkung rungsidipun. Awit menawi klinta-klintu ing penampi, bebasan umese “marta” temahan “wisa”. Amila kala sugengipun para Waliyullah ing tanah Jawi duk jaman kraon gung Bintara (Demak) kala rumiyin dumugi sapriki : wirid wau tansah dados kekeran, pilih-pilih ingkang udani, jer boten kasiyaraken daten ngakatah, inggih jalaran ngawekani klinta-klintuning penampi punika wau.
Duk kala sekawit : para Waliyullah ingkang tinanggenah dening Negari amemejang babagan panembah jati punika, wejanganipun sami adapur perlambang tuwin mawi basa ingkang sinandi, ananging boten ringsed saking paugeran kekeran wau.
Wiwit jaman Demak, dumugi jamanipun panjenengan dalem Nata Sultan Agung ing Mataram, taksih lestantun kados makaten, jer wiwit jaman Demak dumugi jaman Mataram wau : ayahan memejang babagan panembah jati punika kalebet bebadaning Negari ingkang wigatos, ingkang katindakaken dening para pinicados. Pratelaning asma-asmanipun para pinicados amemejang wau kaewrat wonten ing serat “Hidayat Jati” karanganipun Sang misuwur jagad tetiga swargi Ki Pujangga Raden Ngabehi Ranggawarsita.
Ananging lamining alami, satemah katah ingkang sami amemejang kalayan dedemitan, boten kapriksan dening Negari, tuwin katah ingkang nyade ayating pangeran kalayan regi mirah (= mengku pamrih mligi babagan dunia) lajeng katah wirid utawi wedaran ingkang mingsed sakedik tuwin mingsed katah saking paugeran kasebut nginggil. Umumipun wirid-wirid ingkang makaten wau kawadekaken asli saking primbon Elaranipun Wali anu utawi Nabi anu, terkadang kawadekaken angsalipun saking seratan gaib utawi swara gaib, sapanunggalanipun.
Sabakdanipun jaman Mataram, inggih wiwitipun jaman penjajahan ingkang letantus tumindak kantun wirid-wirid jaman ingkang dedemitan wau, mekaten selajengipun, dumugi saderengipun jaman Indonesia Merdeka.
Pangriptanipun serat punika gadah pemanggih, bilih ing jaman Indonesia Merdeka tuwin jaman majengipun akal pikiran semangke punika, boten wonten pakewedipun ambabaraken sedaya kekeran ingkang mlingit punika, sinartan katrangan sajelas-jelasipun, ingkang saged katampi dening akal lan pikiran. Pinten banggi saged dados urun-urun tumrap tujuwan pembangunan lahir batos ing wekdal sapunika. Pangubahipun kadapur pawicantenanipun, mitra kekalih, sami dene migunakaken basa Ngoko Andap jaman punika.
Wusana menawi wonten para nupiksa ingkang kasdu nyaruwe, senajan kadon pundi kemawon wedalipun, bade katampi
Isinipun cap-capan ingkang kaping III punika sami kemawon kaliyan ingkang cap-capan I lan II, namung ingkang pinanggih tempat dipun leresaken seperlunipun. Punopo dene rumiyin stensilan sapunika kaeaping pangecapan. Punika satunggaling kamajengan ingkang jalaran saking pembiyantunipun para mitra langganan kita. Amila kita ngaturaken genging panuwun.
Wirid “ I T M I” Cap-capan ingkang kaping IV punika sami kemawon kaliyan ingkang kaping III, namung ejaanipun abjad-abjadf Qur’an tuwin lan Hadiest kasantunan
mengkene : bareng umurku wes ngancik satengah abad iki, teka prak-prek kerep lara, mengko gek aku iki wis nyedaki marang janjiku. Mangka aku iki suwung blung, ora duwe ngelmu secuwil-cuwila.
Ana kang nekad ake yen mati iku wis “bar”, ora nemu lelakon apa-apa, nanging aku ora wani tiru-tiru duwe tekad (i’tiqaad = gegebengan) mengkono iku. Sabab umpama mengkonowa, temah ora ana wong ngudi ngelmu utawa nindakake dawuhing agama. Mokal yen wong kang sabegyan akeh banget iku pada bodo banget, nganti ana kang ora merlokake babagan dunya, saka bangeting marsudi ngelmu lan agama. Mokal umpama wong-wong mau mung wedi marang ujar gegorohan bae.
Cekake : anggonku wingi-wingi ora ngupaya ngelmu iku, ora jalaran aku wis mbundeli kapercayan kaya mangkono, mung saka lagi kalimput dening panggodaning hawa napsu bae. Hlo iku matur sak barese. Lagi saiki aku katuwuhan osik nedya ngupaya ngelmu, bareng wis ………. rumangsa tuwa iki.
Hla iku mas, amit-amit sewu, tak kira panjenengan uga kagungan butuh kaya aku. Mulane yen panjenengan dangan ing panggalih, ayo pada bebarengan ……… meguru. Dadi enome tunggal pesaban, tunggal pekareman, tuwane tunggal cecepan (wiriding guru), tunggal gegayuhan. Tetep dadi sedulur
aku ngerti yen pengajak mau tuwuh saka katresnan. Nanging ngendika sampeyan iku perlu tan onceki disik, kang uga ketarik saka rasa sih tresnaku.
Pancen, penemune wong akeh-akeh, iya kaya panemu sampeyan iku, anggone ngudi ngelmu ke-Tuhanan iku mung kanggo babagan ngakerat utawa babagan pati, mulane elinge ngudi : bareng wis tuwa, rumangsa wis nyedaki mati. Hla iku satemene ………. kliru :
I. Perkara pati iku ora milih umur. Ana kang mati isih bocah, mati enom, mati setengah tuwa, mati tuwa, mati tkluk-tikluk.
II. Ngelmu ke-Tuhanan iku ora mung maedahi tumrap babagan ngakerat utawa babagan pati bae, sejatine uga maedahi banget tumrap uripe ana ing ngalam dunya iki, kayata njalari kadunungan rasa : tatag, tanggon, tentrem, gembira, begja, …….. kang ringkese rumangsa kepenak.
Dadi : kita, kang elinge ngudi ngelmu ke-Tuhanan bareng wis tuwa iku satemene ……….. kasep, ananging ija isih rada becik kasep, tinimbang ora babar pisan.
Mulane uwong kang pinareng pinaringan umur dawa, iku bisa ateges nugraha, uga bisa ateges siksa. Senajan kasep, nanging banjur eling, iku kena diarani pinaringan nugraha umur dawa. Dene kang ora nganggo eling, iku umure dawa tetep aran siksa. Amarga wis ora tedas pangan kang mirasa, ora tamat ndeleng sesawangan kang adi endah, suda pengrungune, tininggal para kekasihe, ndadak sedina-dinane isih tansah bentayangan bae.
Hla sampeyan ngajak bebarengan meguru iku, apa wis kagungan wawasan : sapa lan ngendi daleme ?
2. MITRA. Uwis, mas !! Lan ora mung sedulur siji loro kang pada ngandakake, yen guru mau pancen peng-pengan temenan. Kayata pirsa kelakuwan lan batining wong, pirsa lelakoning wong kang wis kepungkur lan kang durung kelakon. Mulane para muride iya
mengkono iku bokmenawa kang diarani “helderziend” kae, apa “okkultist” aku ora ngerti.
sempulur dadi lan sugihe, kang Cekel gawe enggal munggah pangkate, mundak bayare.
Ana maneh ksng elok, mas !! Ana salah siwijine siswa kang disereg ing pengadilan
kaanggep perkarane kurang terang. Ora liya, sebab siswa mau diparingi sarat dening gurune kang linuwih iku mau.
Hla kaelokane liya-liyane kang umume diarani kadigdayan, kanuragan, kawijayan, ………… wi aja mundut pirsa, mas. Cekake sarwa ana sarwa mumpuni, lan uga diparingake marang muride kang duwe penyuwun.
Emane daleme ora ana ing Negara kene. Nanging iya ora kagolong adoh banget saka kene, lan ora kalebu rekasa lakune upama sowan mrana, jer daleme iku ora adoh saka palerenan sepur utawa bis.
2. DARMA. Mengko ta, di! Asmane lan daleme aja sampeyan ngendikake disik, perlune pangrembug kita bisa mung apa anane bae (obyektief). Yen wis tau krungu asmane, daleme lan riwayate, luwih-luwih yen wis tau kepetuk utawa kenal karo priyayine, bokmenawa pangrembug kita banjur kawoworan sentimen.
Satemene aku kurang mangerti marang ngendika sampeya niki mau. Kaya-kaya sampeyan mau ajak-ajak bebarengan golek ngelmu patitising pati, sarehning rumangsa wis sepuh, bokmenawa sawayah-wayah
ke-Tuhanan iku satemene uga migunani tumrap urip kita ana ing ndunya iki.
Tuture karo ngendika sampeyan sakawit mau, mestine upama kita iki sida meguru, iya kudu ngupaya guru kang sampurna ing kawruh pati patitis. Yen turute karo kandaku, kudu ngupaya guru kang sampurna bab ngelmu ke-Tuhanan, kang kanggo ing kene kana (urip ana ing ndunya lan sawise tinggal dunya). Rak iya, ta?
Nanging ngendika sampeyan kang keri iki mau teka mung ngrasani kaluwihane sawijining priyayi guru ing babagan ngelmu werna-werna, kang garise gede kalebu ngelmu sihir lan babagan pedukunan. Kepriye kaluwihane babagan patitising pati utawa babagan ke-Tuhanan, apa teorine dalah prakteke pisan, – malah ora sampeyan ngendikakake. Yen mung durung dingendikake ……….. bok coba dingendikakake pisan.
Hla saupama kaluwihane ya mung kaya kang wis sampeyan ngendikakake mau, rak ora cocog karo kebutuhan sampeyan ta? Apa pancen kebutuhan sampeyan kang ka-ingsedake saka sakawit ? Kayata kaingsedake : bokmenawa yen ana
tetep, mas, ora owah saka sakawit. Hla saupamane kita oleh guru kang kagungan kaluwihan werna-werna iki mau, rak iya marem, ta? Apadene saumpama kita satitik-satitik bisa ketularan kaluwihaning guru mau kae, ra iya luwih prayoga, ta ?
Mareme lan luwih prayogane iku, ora jalaran aku kepengin oleh pitulungan ngelmu sihir utawa kepengin medukun, apa maneh kepengin bisa dadi dukun dewe, iku ora mas.
Mungguhing aku. Kabeh babagan lahir iku luwih mantep yen digarap secara lahir uga. Kayata babagan lara iya mantep golek tamba marang dokter. Yen kepengin munggah pangkat, iya kudu sregep lan tumemen anggone nyambut gawe. Yen kepengin sugih anggone dagang, kudu ngerti marang kawruh dagang. Umpama kena ing perkara, iya prayoga njaluk tulung marang adpokat. Hla bab kadigdayan, pancen wiwit enom mula aku ora seneng, yen kumudu “jaga diri” aluwung sinau pencak utawa ngesak revolver. Apa maneh bab nakokake nasibing awak, saya tak siriki banget, sebab yen dibedek ala : cilik atine, yendi bedek bejik : ngendel-ngendelake.
Dene mareme umpama duwe guru kang linuwih iku, ora liya mung ngandelake piyandel, yen kita iki disidikara dening titah kang wis kecedak karo kang nitahake, – kang Maha Kuwasa – mulane iya kasinungan kuwasa : kinacek karo sapadaning tumitah. Mengkono uga luwih prayogane saupama kita bisa ketularan duwe kaluwihan setitik-satitik, ora liya iya jalaran kita ngrumangsani : maune kalimputan ing pepeteng, jalaran saka tuntunaning guru banjur oleh pepadang sawetara.
Bab ngelmu ke-Tuhanan kang panjenengan ngendikakake iku mau, aku ora dikandani dening para sedulur kang wis tau nyuwunberkah mrana, apa teorine bae, apa teori dalah praktike pisan. Umpama dikandanana, terkadang iya klira-kliru anggonku ngaturake marang panjenengan, awit aku durung terang, endi kang aran ngelmu ke-Tuhanan, endi kang kelebu sihir, lan pedukunan iku. Saka pengiraku, sarehning wis jeneng kecedak iku mau, mesti ngelmune ke-Tuhanan uga wis luwih sampurna tinimbang karo kang durung kecedak.
Panemu sampeyan : kabeh babagan lahir iku luwih mantep utawa matuke kudu digarap secara lahir uga, iku aku
Kawruh kelahiran (wetenschap) karo kawruh kebatinan (mystiek) iku umpama suruh mono : lumah lan kurebe, pada duwe kawujudan dewe-dewe. Siji-sijine pada drajate lan pada pigunane, ora teka kang siji luwih luhur lan luwih migunani tinimbang sijine.
Dadi : saupama mystiek iku bisa tumindak bebarengan karo wetenschap, kang ateges bisa ngiseni kekuranganing wetenschap, iku becik banget. Sebab yen
wetenschep, sarta duwe pengira : luwih mitayani kanggo nggarap babagan lahir, hla iku mesti bakal ………. kecelik.
Mula kepara nyata, sok ana kedadeyan : wong lara digarap dokter, wis lawas durung bisa waras, malah dokter durung bisa nemtokake lelarane, bareng didukunake : dukune ngerti sebab-sebabing larane, lan bisa maluyakake. Nanging kang mengkono iku ora kena dipastekake, mulane uga ora kena dienggo bukti yen mystiek iku menang luhur tinimbang wetenschap.
title “,juara”, amesti para pemaine ora pati merlokake latihan, kang diperlokake golek dukun utawa pati geni. Yen arep
anggone gawe propaganda, mung mempeng pada golek sarat. Lan bisa kedadeyan ana delegasi ing sawijining konperensi banjur nanda tangani reketek-reketek bae, sebab kedayan dening perbawane gaib delegasi lelawanane rembugan.
Kabeh iku aku wani netepake ……… ora bakal kelakon! Awit kemajuwaning perkara lahir iki kabeh wis miturut garis kodrating Pangeran. Mulane Pangeran mesti ora bakal marengake ananing kedadeyan-kedadeyan kang anjalari wurunge kemajuwan iku mau. Hla yen mung kaelokan remeh-remeh kang ora dadi alanganing kemajuwan lahir iku mau : mung jalaran saka percayane, iya kapercayane iku mau kang dadi tamba. Hlo wong kang dibebasake perkarane iku mau, mestine ya pancen kurang terang temenan, senajan nyata nindakake penggawe. Mengkono sapiturute.
Dadi : aku mupakat karo panemu sampeyan, yen kabeh babagan lahir iku luwih prayoga digarap secara lahir bae. Sebabngelmu “kebatinan” dianggo nggarap
“kelahiran” iku kurang mitayani. Hla ngelmu kebatinan kang ora dianggo nggarap babagan lahir iku kang tak jejuluki ngelmu ke-Tuhanan iku mau.
Mulane teruse ngendika sampeyan mau kae : aku ora mupakat. Sampeyan kagungan panemu : saupama kita bisa ketularan duwe kaluwihan setitik-setitik, kaanggep jalaran maune kalimputan ing pepeteng banjur oleh pepadang sawetara. Kaluwihan iku dudupepadang, di !
moyar dadi gendeng. Ora pati-pati mari yen ora teka ing ngarepku”
Banjur si Anu teka temenan ana ing ngarepku, hla iku aku rak jeneng duwe kaluwihan, ta ? Nanging apa aku ateges oleh pepadang??? Upama maune peteng, rak malah
sampeyan kagungan piyandel : kaluwihane utawa “kuwasane” iku dadi pratanda anggone kecedak karo kang Maha Kuwasa ……. Aku ora bisa nderek. Amarga panemuku mengkene.
Miturut nalar (logika) : wong kumawula marang kang Maha Suci iku sarate
anggone kumawula marang kang Maha Kuwasa iku, wis dilakoni, insya Allah uga bakal kasinungan kuwasa.
liya-liyane iku mau dudu ukuran ing ndunya, hlo? Mengkono uga kuwasane, uga dudu kuwasa ukuran ndunya.
Suci Mungguhing ndunya iku ateges resik, ora ketaman rereged, nanging suci mungguhing Pangeran iku ora mbedakake
mung bares-baresan bae, awujud kodrat kang gumelar iki, kayata srengenge lakune ajeg, tanpa di-steer, lombok, enome ijo tuwane abang, tanpa di-ecet, mengkono sapanunggalane.
Lan maneh sampeyan mau kagungan pengira, yen titah iku ana kang kecedak karo kang nitahake, ana kang ora
ta’maluuna bashirun (Al-Hadid : 4 = Panjenengane Allah tan pisah kelawan sira ana ing ngendi bae lan pirsa samubarang tindakira). Ing surat mau ayat 6 andawuhake : wa huwa ‘alimun bidzaatishshuduri (Panjenengane nguningani sajroning atinira). Ana ayat maneh kang mratelakake : “Allah iku luwih cedak tinimbang otot bebayunira”. Hlo rak ora nganggo pilih-sih ta, di? Nanging si titah, ana kang ngerti ana kang ora, ana kang percaya ana kang ora.
Karo dene maneh, di, ngendika sampeyan “kita di-sidikara dening guru kita” iku satemene aku ora pati ngerti. Yen tembung “sidikara” iku sampeyan tegesi
mboten saged nyidikara sapadaning tumitah, tandane ora setitik kang pada kapir. Sagede mung nedahake Shiraatha’lmustaqiem (dalan kang bener) tumrap kang gelem nggugu. Mengkono uga kang
‘alaiha (Israa’ : 15 = sapa kang oleh pituduh iku pituduhe kanggo awake dewe, lan sapa kang sasar iku sasare uga tumrap deweke dewe). Tegese awak liya iku ora bisa nyidikara awak seje.
Wah, panjenengan ki njlimet banget, nganti ngonceki tembung “sidikara” barang.
Ngandika panjenegan iku mau kabeh : aku wis tampa nanging ana kang durung ceta.
Kaya-kaya panjenengan kagungan panemu, yen kabeh kaluwihan kang elok-elok iku kagolong ngelmu sihir utawa bangsaning padukunan. Mangka miturut critane para sepuh : para Nabi lan para Wali iku uga pada kagungan kaluwihan mengkono mau. Hla iku apa iya kagolong sihir ? Lan maneh aku tau krungu , jare kaluwihan iku ana kang “khak” ana uga kang “silihan”. Hla iku kepriye bedane ?
Bab kaluwihan kang elok-elok iku ora mung adapur dongeng timbal-tumimbal (overleveringen) utawa carita ing layang babad bae. Kang nyritakake kaluwihane para Nabi, uga kasebut ana ing kitab-kitab agama. Dadi kaluwihan kang dudu sihir iku ya ana, katrangane mengkene.
Kaluwihane iku garise gede ana werna 4, yaiku mukjijatin Nabi, kramating Wali, mangunahing Mukmin, istijrating Kapir.
Nanging kaluwihan elok-elok kang kasebut ing babad utawa kitab agama iku ora kabeh letterliyk : kedadean temenan; ana uga kang mung perlambang utawa pangupaman bae. Dene kang kedadeyan temenan iku ringkese; mukjijat, kramat lan
iku mesti ora kejarag lan ora obral-obralan. Kayata :
Sunan Kalijaga anggatukake mustakane masjid Bintara karo Ka’bah, iku mung perlambang, panjenengane saged nyiyarake piwulang agama Islam asarana kabudayan Jawa : gamelan sekaten lan wayang purwa. Dene ceritane Sunan Benang nudingi wit aren, iku satemene panjenengane mung ngendika bares-
sakolang-kalinge, pada dadi emas kabeh. Yaiku kang diarani kramating Wali.
Hla critane Nabi Ibrahim dinawuhan dening Pangeran nyembeleh putrane, banjur liniru cempe, iku mung pangupaman bae ; panjenengane ngebotake bektine marang Pangeran tinimbang bangeting tresna marang putrane. Pangeran ora nate dawuh marang titahe mengkono iku, lan ora nate main sulapan bocah liniru cempe. Dene critane Nabi Musa digegila dening ula sepirang-pirang saka para tukang sihire Sang Fir’aun, iku satemene Nabi Musa banjur ngoncalake tekene bares-baresan bae, amarga saka gilane. Wusana teken mau banjur katon ngamuk nguntali ula sapirang-pirang mau. Yaiku kang diarani mukjijating Nabi.
bae, saka pasrahe marang Pangeran, ora jalaran diniyati.
Dene yen wonge kang kaseren kaluwihan iku ngrumangsani anggone kaserenan, sarta wetune kaluwihan kang elok-elok iku sarana diniyati, iku kaluwihan kang saka parentahing napsu, yen olehe kaserenan kaluwihan iku pancen digayuh, hla iku dawuhing setan, sakarone kagolong istijrating Kapir (mirsani : “Kunci Swarga” III : 31
Dene pitakon sampeyan bab kaluwihan silihan karo kaluwihan “khak” iku miturut panemuku mengkene :
Kaluwihan silihan iku adate mung sawatara dina bae. Kayata Kyai Anu, jalaran anggone tapa mbisu utawa tapa nurut kali, banjur kaserenan kaluwihan bisa awas lan bisa nambani nanging kabisane kang hebat iku mung sajroning 40 dina bae.
Dene kang dudu kaluwihan silihan kang pada diarani kaluwihan “khak” iku, bokmenawa kang dikarepake : kaluwihan duweke dewe, awit tembung Indonesia hak utawa tembung Jawa kak iku pada ateges duwek (darbek). Yen “khak” saka tembung Arab haqq, tegese :bener (nyata), kang aran ngelmu haqq iku ora liya kejaba ngelmuning Pangeran, yaiku agama, dudu bangsaning kaelokan mengkono mau.
Anadene kaluwihan “duweke dewe” iku, mula dasar nyata ora mung sadela sirna kaya kaluwihan silihan. Nanging yen kanggo obral lan sarat-sarate ngejog daya dilirwakake, iya banjur ngabar, pepindane kaya lampu kentekan lenga : ora bisa murub maneh.
Iya-iya, mas, aku saiki wis ngerti. Dadi golek guru iku iya kalebu angel. Hla guru kang sampurna ing kawruh ke-Tuhanan, iku titikane kepriye mas? Yen ana titikane, karuwan anggone ngupaya.
Titikane iku : ana, nanging pangupayane iku kang rada ora gampang. Ing layang “Wulangreh”
kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sukur antuk wong tapa, ingkang wus amungkul, tan melik pawewehing Lyan, ……
Sujana kang Nyata = dudu avonturier, ora gleca-glece;
Ingkang becik martabate = durung tau diukum krana perkara kang ngisin-ngisini;
Kang Wruh ing kukum = ngerti temenan marang hokum (angger-angger) agama, sukur hokum liya-liyane;
Kang ngibadah = nindakake sembahyang sarengat, agama apa kang dadi kepercayane;
Kang wirangi = ora crobo (sembarangan) tindake lan kelakuwane;
Wong tapa = manggon ing gunung utawa ing praja kena bae, sok uga merangi hawa napsune;
Ingkah wus amungkul = sugih utawa mlarat kena bae, sok uga ora kronehan;
Tan melik pawewehing Iyan = ora mung sepi ing pamrihing atase barang kasatmata bae, uga pamrih kang arupa pengaji-aji. Hlo rak ya angel ta golek-golekane ? Ewadene guru kang sampeyan ngendikakake
gelem angguroni, idep-idepkanggo pengalaman, anggere :
a. Kita dimerdikakake meguru marang guru-guru liyane, ora nganggo nyuwun palilah marang panjenengane;
b. Kita dimerdikake memaca buku kawruh kebatinan apa bae, ora kanggo nyuwun palilah utawa anglapurake pemaham kita marang panjenengane;
c. Kita dimerdikakake miterang, terkadang kaya ambantah. Marang wedaran kang durung andadekake pemarem, aja nganti panjenegane duka.
Wah, wah, hla teka tirik-tirik temen. Nuwun-nuwun sewu, kersa panjenengan ki aneh, mas ! Lumrahe kang dijanji iku si murid, dudu si guru. Saupama kita sida sowan mrana, lan panjenengan iya kelahir anjanji mengkono, tak kira panjenengane guru mesti ora kersa malah gerah penggalihe rumangsa di ……… sapelekake.
Hla panjenengan kagungan kersa njanji mengkono iku sebabe kepriye mas?
Hlo, guru teka gerahan penggalih ! Iku rak durung pinda samodra, durung bisa momot lan mengku marang calon siswa kang isin punggung muda.
Dene anggonku kumudu anjanji iku, sebabe iya kaya ngendika sampeyan mau kae : lumrahe si murid kang tampa pepacuh ngene ngono, kang wos-wose :
(a) supaya si murid fanatiek marang ngelmu lan gurune.
(b) si guru kuwatir bokmenawa kawiyak cupeting kawruhe.
Upama ana pitakoning murid : si guru ora bisa njawab, iku pancen si guru ora perlu rikuh, sebab wong kang sampurno luwih dening sampurno, iku pancen ora ana. Mengkono ugo si guru kang duwe penganggep : mung ngelmune dewe kang bener, banjur para muride dipurih fanatiek kaya deweke hla iku iya ……… kliru.
Hla si murid kang cukup akal lan pikirane (senajan ora
ngendikane gurune, iku ya ora gelem, ta ! Awit babagan roh (jiwa) iku kang tanggung jawab mung awake dewe, dudu awak liya.
Ing layang “wulangreh” mau kae, uga mrayogakake kang surasane kudu ora “menelan mentah-mentahan” mengkono iku, balik kudu disaring awewaton : dalil, kadis, ijemak, kiyas. Yen ana wedaran ngelmu kang nyulayani karo wewaton
layak bae panjenegan pinda Raden Sumantri duk arsa suwita Sri Arjunasasra, hla wong panjenengan wis kagungan gegaman kanggo
Ing “Wulangreh” ora ana penjelasane perkara iku. Dene maksude tembung sarta tapsire kang progressief mengkene :
Dalil (wutuhe; dalil Quran) = ayat-ayating Quran, yaiku kitabing Pangeran kang rineksa saka owahan-owahan. Nyatane : senajan ditarjamah ing basa werna-werna, kang asli ing basa Arab : isih ana. Dadi yen tarjamahane kawoworan sentimen (neselake panemune dewe) : gampang ketara.
Kadis (Hadiest) – dawuh pangandikane K. N. Rasul kang tinampa dening sekabat, tumimbal marang tabi’in (wong
nganggo dirembug dawa dawa. Hadiest mutawatir = kang ora nganggo dirembug bener lupute, nanging akeh kang ngandakake. Dene yen timbal-tumimbale iku wis adoh : saka tabi’in tumimbal marang tabi’tabi’in, sapiturute, mangka kang minangka sanad (sendehan) durung misuwur bab katemenane, hla iku aran hadiest maudlu` (cinacad),
bareng kawruhe wong wis saya maju, mesti bae panemu iku iya tambah maju (jnamisch) ora patok bangkrong bae (statisch), senajan kang minangka wewaton uga dawuhing Quran lan Hadiest.
Kiyas (qiyaas) = panglimbang lan panimbang kang bisa ditampa lan sineksenan dening akal lan pikiran, dadi ora mung gugon tuhon utawa anut grubyug bae. Sarehning kawruhe wong wis saya maju,mesti bae akal lan pikirane uga tambah maju, ora gampang dipengaruhi ing liyan.
Wah, hla kok panjenengan jebul wis kagunan sangu tarik-tarik mengkono. Mung saka ora weruhku bae, tibake panjenengan iki wis kerep meguru lan memaos buku-buku, umpama kita sida bebarengan meguru, panjenengan ki ngansu pikulan warih apek geni adedamar “, beda karo awak ndengkeng iki.
Kang iku mas, menawa panjenengan dangan ing penggalih serta ora ana pekewuhe, mbok iyaha aku panjenengan tulari gegebengan panjenengan. Sukur wis bisa andadekake pemarem, umpama durung marem, ya wis maedahi : besuk yen sida
iku, di! Ananging bisa marem utawa oraha, aja sampeyan galih yen aku ngendas-ngendasi seja sampeyan golek guru, utawa ora ateges aku emoh anderekake bebarengan meguru.
Dene wejangan werna-werna kang wis tak tampa saka para guru, serta wirid werna-werna kang wis tau tak waca saka buku-buku, iku mung ana siji kang andedakake pemareming atiku, yaitu kang aran wirid : “Iman-
cocok karo wewaton ; “dalil-hadiest-ijma-qiyaas” mau kae. Hla iya iku bae kang bakal tak aturake. Namung aja mung sampeyan hiyani bae; endi kang sampeyan ora mupakat, sampeyan bantah. Iku bakal muwuhi terang lan gawe murnining panemu.
Nderek! Nanging aku nyuwun katerangan disik: apa sebabe iman didisikake, Islam tiba keri, malah keri dewe pisan. Mangka kang wis kerep tak rungu: muslim iku durung tentu mu’min, kang tegese wong Islam iku durung mesti kadunungan iman. Iku katerangane kepriye mas……..???
Hla iya kaya mengkono iku kang tak karepake, di. Iku aran bantahan kang ora satitik paedahe.
Pancen, umume iya kaya ngendika sampeyan iku, jer tembung, Islam ing kono iku
karo tembung Islam ing tetaraning wirid “Imam-Tauhid-Ma’rifat-Islam” kang bakal tak aturake iki mengko.
Mulane ing sajroning aku ngaturaken wirid iki mengko supaya aja wor-suh, aku lilakna migunakake tembung : agama Muhammad “ora agama Islam” kaya adate. Dadi : ngendika sampeyan mau kena diganti mangkene : Muhammadiyyin (wong agama Muhammad) iku durung mesti muslim (jumeneng Islam).
Mengko disik ta mas! Panjenengan migunakake tembung agama Muhammad iku apa ora nyudakake ajine agama Islam kang pada kita pepundi iki?
Hla rak rewel : yen lagi ngrembug sawijining
ora terus-terusan, mung sajroning ngrembug bab iki bae, supaya aja wor-suh.
panemuku : ora bakal nyudakake aji ora barang. Coba sampeyan galih:
Kita sebut agama Buddha, amarga kang anyiyarake : Sang Sidarta Gautama, kang sawise tampa wahyu banjur ajejuluk Buddha. Kita nyebut agama Kristen amarga kang nyiyarake : Nabi Yesus (Isa a.s.) kang sawise tampa wahyu banjur ajejuluk Kristus. Utawa kita arani agama Nasrani amarga kang nyiyarake iku miyose ana ing Nasaret (Betelhen).
Dadi : Jenenging agama iku umume miturut asmane kang tampa wahyu lan nyiyarakake iku mau, ora kumudu nganggo jeneng mirunggan. Mulane saka panemuku, kita kena ngarani agama Musa lan agama Muhammad, amarga kang jumeneng Rasul (tampa wahyu lan nyiyarake) Nabi Musa a.s. lan Nabi
suulullah = anekseni kawula : satuhunipun boten wonten Pangeran kejawi Gusti Allah, lan anekseni kawulo : satuhunipun kanjeng nabi Muhammmad utusaning Allah dadi : nyebut agama Muhammmad ing atase agama islamiku, yuridisch lan psychologisch ora ana bedane.
njenenging wong, yaiku wujude manungsa iki, kang adon-adonane lan kompliting pirantine pranyoto luwih sampurna tinimbang machluk liya-liyane (,,Kunci Swarga” II: 8).
Mengkono uga bokmenawa sampeyan wis tau maos utawa mireng tembung “nur Muhammad” yaiku asaling kabeh dumadi, hla iku aja sampeyan kira Kanjeng Nabi Muhammad.
12. MITRA Amit sewu, mas, kok rada kisruh anggonku nampani. Apa “Muhammad” iku, kejaba diangga jenenging wong, si tembung duwe, teges dewe ta? Hla tegese kepriye? Keparenga paring penerangan kang sajelas-jelase.
12. DARMA Pitakon sampeyan iku bener, mung ana kang kuwalik. Sakabehing “tembung” iku rak mesti nduweni teges, ta di? Hla jenenging wong iku
minangka panyandra bae (Jarot, Dableg I.I.I.), ana uga kang minangka pangeling-eling kahanane utawa titi mangsane nalika lahir (Buwang, Rebo I.I.I.).
Dene tembung “Muhammad” ing kalimah syahadat kang disurasa symbolisch iku tegese : sipat kang kaserenan pangalembaga (ing wirid-wirid kasebut : sipat kang pinuji) “nur muhammad” ateges : cahya kang kaserenan pangalembana (ing wirid-wirid kasebut : cahya kang pinuji).
13. MITRA Wis jelas banget, mas, saiki! Mulane banjur keparenga miwiti ngendikakake wiride, keprije wedarane bab iman iku.
kitabe Allah, IV. Utusan-utusane Allah, V. Dina akhir. VI. Pepasten becik lan ala (,,Kunci Swarga”II:24).
Nanging ing wedaran wirid iki mung bakal nerangake bab kapercayan marang anane Allah kang sawiji (Monotheisme), tegese dudu Allah kang lara utawa luwih.
Kepercayan marang anane kang Maha Kuwasa iku, sanyatane wis wiwit kuna-makuna mula, yaiku wiwit anane manungsa ing ngalamdunya iki, ing jaman sadurunge ana……..agama.
Tuwuhing kapercayan mau, ora liya jalaran si manungsa nyipati gumelaring alam iki kabeh kang ora bisa dikuwasani dening deweke, balik simanungsa kang kudu tunduk marang purba-wasesaning alam iku. Kayata : nalikane lagi nyrempeng nyambut gawe, kepeksa leren jalaran peteng, ora bisa ngerem suruping srengenge; nalika tandurane butuh udan, ora bisa ngundang udan, mengkono sapanunggalane. Dalah awake si manungsa dewe ora bisa diprentah miturut karepe. Kayata : yen pinuju arip, dilek-lekna iya meksa turu ; umure dewe lan umure liya, pada ora kena disemayani sadela bae, yen wis tekan mangsane, mengkono sapanunggalane.
Mulane banjur tuwuh pikirane: kumawula marang kang Maha Kuwasa, sarana sesaji lan ngabekti. Dene carane sesaji lan ngabekti, sarta endi kang dianggep kang Maha Kuwasa iku, siji-sijining golongan : ora pada. Ana golongan kang duwe penganggep, yen kang Maha Kuwasa iku loro, ana uga kang duwe penganggep luwih sakaloro.
Dene wulangane agama-agama kang disiyarake dening para Nabiyullah iku, ing bab penganggepe marang Maha Kuwasa : siji lan sijine ora ana bedane. Yaiku pada netepake yen kang maha Kuwasa iku satemene mung siji, kang asmane ing basa Arab : Allah. Hla agama kang kita rungkebi iki (agama Muhammad) uga kagolong agama kang nekadake : Pangeran kita iku mung siji, ora loro utawa luwih.
Anggone nekadake marang kasawijening Pangeran iku katrangane ora angel. Sebab upama Pangeran iku loro utawa luwih, amesti kala-kala perang tanding : rebut bener utawa rebut penguwasa. Hla Pangeran kang kalah perange iku banjur kena ditetepake mesti dudu kang Maha Kuwasa. Dadi Pangeran kang Maha Kuwasa temenan iya tetep mung siji, yaiku kang menangan dewe. Hla upama Pangeran-pangeran mau pada Maha Kuwasa kabeh, amesti anggone perang tanding rame banget, amesti seprana-seprene ora ana kang kalah utawa kang menang. Yen mengkono amesti alam kang gumelar iki tumindak sakarepe dewe-dewe utawa ……….. mogok.
Iku ora wurung, di, nanging ya tak aturi sabar disik. Sebab ceplas-ceplos kang kurang jelas keterangane iku adate ora bisa ketampa, sisip sembire salah panampa. Dene yen wis dijelas-jelasake meksa ora bisa ketampa, hla iku kaya kang wis tak aturake mau, pancen siji-sijining wong iku wis manut garise dewe-dewe. Ing layang suluk (wirid sinawung tembung) ,,Sujinah” disemoni mengkene (Gambuh) :
Satengah ana muwus, rada esak mamang manahipun, iya iku ngibarate desa cilik, tan kelar kanggonan ratu, wedi bokmenawa jebol.– Iku anggep wong bingung, destun cekak nalare wong kumprung, sejatine
werna loro. Ana kang gendeng amarga bingung, jalaran ora ketemu-ketemu; ana kang katone gendeng amarga brangta, jalaran wis ketemu ancer-ancere nanging durung kepetuk gatuk. Mulane tembung “ngelmu” (Arab : `ilmu = kawruh) iku ana kang ngirata basa : angele yen durung ketemu, saweneh : angele yen wis ketemu. Ing layang suluk “Andondomi” disemoni mengkene (Dandang gula).
,,Pilih-pilih ingkang angawruhi, ing maknane Allahu Akbar, nora sok wonga wruh angger, yeku ingkang den luru, njajah desa amilang kori, tan liya kang den arah, kang karem ing kawruh, yen tanwruh pangucapira, nora weruh marang endase terasi, awit wus munggingsira” ……….. Hla rak tepat, ta!
Elo, elo, panjenengan ki jebul asarira bibliotheek. Aku tau krungu :
Pancen, bab anane Pangeran iku kudune didumuk : muk. Yen ora mengkono, amesti percayane iku mung tiru-tiru bae.
I. Imane bocah nglakoni sarengat, iku iman mung kagawa saka taqlid (anut grubyug); pepindane percayane yen Mas Pawiro iku daleme ing Sentul, jalaran akeh wong
ahli kitab, iku iman tataran tarekat; pepindane : percayane yen Mas Pawiro iku daleme ing Sentul, jalaran wis liwat ngarepe daleme lan krungu suwarane. Yakine kaaranan
iku daleme ing Sentul, jalaran wis tau mara dayoh, nanging durung nganti adu arep. Yakine kaaranan “haqqulyaqin” =
lan ora luwih, mung iman tataran tarekat. Ewadene yen ketrima (bisa katampa terus ing ati). Wis bisa ngrasakake nikmataning iman; yaiku samangsa wis kaya kang kadawuhake ing Hadiest mengkene, tsalaatsatun man kunna fiehi wajada bihinnahalaawatal imaani (telung perkara kang rumaket marang sapa kang wus ngrasakake
kabeh bae) waman ahabba abdan laayuhibbuhu illa lillahi (lan kang tresna marang sepadaning tumitah kanti sepi ing pamrih) waman
fiennaari (lan kang geting marang kekupurane wingi-wingi, sawise binuka ing Pangeran, kaya getinge dicemplungake geni naraka).
Iya-iya mas, aku wis tampa pangandika panjenengan iku. Jer setitik-setitik aku wis tau krungu, yen kabeh kang isih kena digunem, – wejanganing guru, – iku jenenge t a r e k (thariq) tegese dalan. Dadi tarekat (tharieqat) iku lagi nerangake bab dalaning panembah jati. Dene teruse iku gumantung pangulahe si muridd, wis ora kena digunem maneh.
Sukur ta di, yen wis saged milah-milah dewe mengkono. Saiki tak banjurake aturku :
Wong kang ngabekti Pangeran saliyane Allah (heiden) kang babar pisan ora duwe Pangeran (atheist), lan kang duwe penganggep yen penguwasa kang duwur dewe iku ‘alam (naturalist) iku tembunge Arab pada bae, diarani K a p i r (kafirun) tegese wong kang ora oleh pepadang, dene pahame diarani kupur (kufrun). Hla iku yen dipilah-pilah asal silahe mestine mengkene.
Kapir heiden iku anane wiwit sadurunge ana agama. Sawise ana agama kang nyiyarake pepadang, deweke meksa puguh, ora gelem ngrewes lan nimbang-nimbang bener lupute wulangan agama iku.
Kapir atheist iku sadurunge ana agama ya wis ana, sawise ana agama, tekan dina iki, – ya ora kurang. Sebabe katon ora duwe Pangeran lan ora nindakake pangabekti marang sapa-sapa, iku umume jalaran lagi kalimput ing kasenengan. Durung temtu deweke wis duwe keyakinan bab ora anane kang Maha Kuwasa iku. Mulane samangsa ketaman ing reribed kang luwih dening banget, banjur …… grayah-grayah sakecandake, depe-depe marang kang kinira Maha Kuwasa, wusana dadi kapir heiden. Ana uga kang kebuka ing Pangeran, banjur ilang kupure; dene kang puguh lan tabah atine, banjur dadi kapir naturalist.
netepake anane Pangeran kang mung siji (monotheisme). Nanging sarehning katrangan bab Pangeran iku kurang ceta tumrap dewewke, mulane banjur grayah-grayah kang ketemu mung ………. Gumelaring alam iki (natural).
Banjur duwe penganggap yen sak nduwure iku wis ora ana panguwasa
iku : Al-Qur’an. Mulane tuwuhe golongan naturalist iku iya ana ing tanah-tanah kang ora kasorotan pepadanging Qur’an.
pepadanging Quran iku : A p a lan E n d i kang dianggep Pangeran Maha Esa kang asma Allah iku ? Keparenga panjenengan banjur ngendikakake.
Wah, pitakon sampeyan iku “boleh” Di. Nanging ya aja kesusu ta, selot-selote mengko rak tekan kono.
banjur ana pada sanalika). Senajan mengkonowa, deweke mesti wisoleh pepadanging Toret (At Taurat) surat Genesis (Purwaning dumadi) kang uga mratelakake mengkono. Nanging dawuhing surat mau banjur ora dianggo waton, jalaran ing kitab iku ora ana katrangan-katrangan maneh bab sipat-sipating Pangeran kang bisa maremake tumrap deweke.
Senajan mengkonowa, pancen nek deweke bisa mikir : yen kabeh kang ana iku mesti ana kang anganakake, lan kabeh kedadeyan iku mesti ana kang andadekake. Hla iku yen diurut-urut, nganti tekan ….……e m b u h. Nanging “embuh” iku dudu carane wong ahli piker, sebab surasane bisa ateges iya, uga bisa ateges ora, dadi tanpa katetepan. Miturut nalar kudu anekadake A N A N E “kang luwih disik, ora kedisikan” sarta kang jumeneng kelawan pribadine, ora ana kang “anjumenengake” yaiku kang disebut ………… Allah. Dene gumelaring `alam iki, ora iya kejaba mung salah sawijining sipate Pangeran anggelar kodrat iradate bae.
Anadene kitab-kitabe Allah kang sadurunge Quran iku, pancen, isine pada awujud b a b a d kang mung nyritakake sajarahe (asal-usule) Rasul, lelampahane nalika “dipanggihi” Pangeran lan kaparingan dawuh (wahyu), lelampahan liya-liyane bab anggone nyiyarake agama. Ora nyritakake bab sipat-sipate Pangeran, malah yen nyritakake Pangeran iku kaya-kaya ana blegere, nanging bleger luar biasa, kang ora saben wong bisa weruh.
Hla Qur’an ora wujud babad mengkono iku. Sawutuhe Quran kang kandele 30 juz (jilid) utawa 114 surat (bab) iku mligi ngemot dawuh-dawuhing Pangeran kang
antarane kaya kang wis tak aturake mau kae :
(1) Tan pisah klawan sira lan pirsa samubarang tindakira,
(3) Luwih cedak tinimbang otot bebayunira.
(4) lan liya-liyane kang surasane sairib mengkono.
Kang iku, umat Muhammad kang tinarbuka, wis ora mamangmaneh anggone netepake yen Pangeran iku aja digoleki mrana-mrana, balik kudu mung niti priksa kahanane si manungsa dewe. Mulane banjur ana unen-unen man `arafa nafsahu faqad `arafa rabbahu = sapa kang weruh pribadine temen-temen weruh marang Pangerane (“Kunci Swarga” I : 36; “K.S” II : 3), malah ana kang wani
satuhune ora ana Pangeran kajaba kang asma Allah, lan anekseni ingsun : satuhune ora ana Pangeran kejaba mung ingsun.
Aduh, aduh, banjur kepriye genahe iku mas? Aku teka durung bisa tampa.
Kang pada nekadake mengkono iku dudu ngulama sembarangan bae, yaiku para zaahid-zuhhaadda (= kang ora mentingake babagan dunya, zuhud) kang wis tekan tataran `arifin (ahli makripat). Dadi anggone nekadake mengkono iku genah ora awur-awuran lan ora karana urusan dunya. Nanging ……….. bareng wong-wong kang durung tekan tataran kono pada gumampang “ngoper” panemu mau, hla banjur dadi kliru tampa werna-werna, luwih-luwih kang kedadeyan ana ing tanah Jawa kene.
Mulane nalika jaman Demak tekan jaman Mataram, kang kuwajiban anggelarake wirid iku mung para Waliyullah lan para ngulama agung kang piniji dening Negara, supaja aja ana kang kliru tampa. Ananging iya ana Negara kang
klirune tampa werna-werna iku, kayata ana kang adarbe penganggep yen kang sinebut Pangeran iku : urip kita iki. Ana maneh kang nekadake : napas, angen-angen, rasa, nyawa, jantung, budi, eling, banyu kang nelesi utek, roh utawa jiwa, …….. embuh liyane maneh.
Hla kabeh-kabeh iku terang dudu Pangeran kita. Ana kang kalebu piranti wadag utawa pirani alus bae, ana kang mung talining urip, pratandaning urip, utawa kang nyababake urip bae, dene roh utawa jiwa iku mung badan alus kita bae. Wis terang yen kabeh-kabeh mau salah sebab isih kena tinoton mawa paningal wadag utawa paningal gaib, apa dene isih kena
Ngendika sampeyan iku rak mung perkara “asma” ta, di. Kena bae sampeyan nyebut : Yenovah, Deo, Theo, God, utawa liya-liyane maneh, sebab kang ngaturi jejuluk iku si manungsa iki, miturut basane dewe-dewe. Ing basa Arab sinebut “Allah” asale tembung ateges “kang sinembah”.
Ingatase wirid, kang perlu iku dudu tembunge, nanging pendumuke : muk, rak iya ta? Hla saiki sampeyan tilingake kang trawaca :
Kita ora mamang maneh, yen kang sama Allah iku Dzat kang tan pisah kelawan kita, ana ing ngendi bae lan ing dalem kahanan kang kepriye bae, kayata ing sajroning kita melek, lungguh, ngadeg, mlaku, turu, lan liya-liyane, kang katembungake isih urip iki ; senajan besuk yen roh kita iki wis pisah karo raga kita, si roh kang isih lestari urip langgeng lan si raga kang wis ajur dadi lemah, uga isih kalimputan dening dzating Pangeran.
Dadi wis terang yen kang asma Allah iku dudu urip kita iki, dudu napas kita, dudu roh kita, lan liya-liyane maneh, kaya panemu kang sasar mau, jer Allah iku ora njaba ora njero, tan kena kinaya ngapa, gesang tanpa roh, kuwaos tanpa piranti.
Ananging iku mau kena diarani mung Allah siji-sijining manungsa bae; bangsa kita Jawa ana kang nyebut asmane Hyang Suksma, asale tembung ateges “sesembahan kang ora katon” (ing basa Sanskrit Purusha). Mula dasar nyata Hyang Suksma iku ora katon sarana pandulu wadag utawa pandulu gaib. Upama isih kena dinulu, amesti isih kena kinaya ngapa, lan isih ana sipat anyar kang ngemperi. Hla iku terang yen dudu Hyang Suksma. Dene kang sinebut “sukma” dening wong akeh iku surasane mung ateges nyawa utawa roh (jiwa), mulane den satiti aja nganti kliru pangerti.
Ana dene Allahe siji-sijining manungsa iku sejatine ora liya kejaba mung wewayangane Allah. Pangerane sakabehing machluk iya kang nitahake gumelaring alam iki kabeh (ing basa Sanskrit Isywara), pepindane kaya dene jembangan sewu isi banyu ana satengahing
Mungguh wewayanganing Pangeran kang kababar marang sagunging dumadi iku ing basa wirid kasebut : Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji. Kita ora mamang maneh yen kabeh titah iku pada asal saka nur Muhammad mau, amung beda-beda wadah lan isine; ana kang aran bangsa watu, tetuwuhan, kewan, manungsa, machluk abadan alus lan liya-liyane. Senajan manungsa pada manungsa sayekti ora pada kahanane, kagawa saka bedane kang pininda jembangan lan banyune iku mau.
Wusana aja salah pengira : yen cahya mau salugu-
nerusake. Nanging aku arep nyuwun katrangan disik : kang wis kerep tak krungu, tembung t o k i d diku surasane sairib karo t e k a d, apa iku “tauhid” kang kalebu ing wiridiki ?
Sampeyan mundut pirsa mengkono iku, bener, supaya terang, ora klira-kliru ing pangerti.
Pancen, umume tembung tokid lan tekad iku panganggone lira-liru, terkadang dirangkep awujud purwakanti sastra, jalaran kinira pada tegese. Nanging sanyatane tegese beda banget.
Tembung “tekad” tumraping pagunem pedinan iku tegese : kekencenganing karep (volharding), kayata gede tekade = rosa banget karepe, tekad-tekadan = ora wedi bakal kepriye wusanane, jer karepe wis kenceng. Hla iku asalae saka tembung Arab i`tiqaad kang tegese gegebengan utawa kapercayan; iku tembung aran kang dirimbang saka tembung kriya u` t a q a d a, tegese : percaya. Teges mengkono iku kanggone ana ing paguneman ngelmon, kayata : anekadake = ngantepi kapercayane.
Dene tembung “tokid” iku ora tinemu ana ing paguneman pedinan, mung tinemu ana ing paguneman ngelmon bae, sarta tegese ora pada karo i`tiqaad mau. Tokid iku asal saka tembung Arab tauhid yaiku tembung kriya kang dirimbag saka tembung wilangan waahid; dadine tembung aran at-tauhid ateges kawruh bab tauhid. Hla iku perlu dirembug kang sajelas-jelase disik, supaya terang penampa sampeyan marang wedaran bab tauhid mengko.
Tembung wilangan wahid iku tegese s i j i. Upama wahidiku tembung Jawa, kriyane dadi “mahid”; upama tembung Sunda kriyane dadik “ngawahid”; upama tembung Indonesia, kriyane dadi “mewahid”. Hla sarehning tembung Arab, kriyane uga miturut tata-basa Arab, kriyane dadi “tauhid” mau kae, tegese : n y a w i j e k a k e. Dene surasane ana rong werna kang miturut tata-basa : pada benere.
a. Tumrap wulangan sarengat, nyawijekake iku ditegesi nekadake mung sawiji, ora loro utawa luwih, lan dudu kang liyane. At-tauhid = kawruh kang nerangake sipat-sipating Pangeran, padane Al`aqaid.
b. Tumrap wedaraning wirid, nyawijekake iku ateges nunggal mung sawiji, sirna rasa-rumangsane luwih saka siji. At-tauhid = kawruh manunggal, yaiku kang nerangake cara pratikele anyirnakake rasa aku ijen-ijen (individueel) dadi rasa aku sawiji (universeel). Yaiku kang bakal tak aturake iki, minangka teruse wedaran bab imam kang wis nerangake kalayan gambling bab monotheisme (anekadake Pangeran mung siji).
Nuwun-nuwun sewu, mas, aku rada kodeng anggonku mikir. Ing wedaran bab iman, kita wis anekadake yen Pangeran iku tan pisah kelawan kita. Geneya isih keronehan dirembug maneh? Upama tujuwaning pangrembug iku perlu anyatakake paham kang wis ditekadake mau, geneya wedaran tokid iku ora medarake
sabagean wis sampeyan wangsuli dewe, dadi suda sulite, ewadene wangsulane iya isih kudu rada dawa.
Wedaran bab iman, bab tauhid, bab apa bae ……, iku mung jeneng ngelmu (‘ilmu). Hla ngelmu iku bisane ana wohe (berhasil) utawa yakin ing nyatane, ora liya kejaba ditindakake utawa dingamalake (‘amal). Dene wedaran bab tauhid iku tujuwane ora liya iya nerangake carane ngamalake iku mau. Terange : kayata wedaran bab iman, kang anekadake Pangeran tan pisah kelawan kita iku, senajan akal lan pikiran kita wis bisa anekseni, nanging rak mung lagi dadi pangerti bae, durung tekan ……… nyatane.
Anadene kita kang asipat wadag iki, teka arep nyatakake kang asipat alus, iku rak ora mungkin, ta, di ! Apa maneh yen si wadag arep nyatakake kang tan kena kinaya ngapa, saya ora mungkin banget. Kang mesti : wadag iku mung bisa nyatakake kang wadag bae. Kang alus mung bisa dinyatakake dening kang alus uga. Hla kang tan kena kinaya ngapa, anggone nyatakake iya yen ………. tan kena kinaya ngapa.
Dadi : ing dalem kahanan sirnaning rasa aku ijen-ijen dadi rasa aku sawiji mau bae, ora kurang lan ora luwih : mung tataran bae kang kudu kita liwati. Sampurnane tekan jumeneng Islam isih kudu ngliwati disik tataran siji maneh kang aran Ma`rifat.
Ing Hadiest kang ndawuhake bab sapa kang wis angrasakake nikmating iman mau kae, antara liya rak ana kang nyebutake “kang tresna marang sepadaning tumitah kanti sepi ing pamrih” (,,I.T.M.I.” : 15), hla iku wis terang : samangsa rasane aku ijen-ijen iki isih kandel, ora bakal karaketan sipat kang mengkono iku. Rak iya ta?
Iya iya, mas, saiki aku wis dong. Mulane panjenengan kaparenga banjur miwiti ngendika ake wedaran bab tokid iku Nanging nuwun-nuwun sewu, aku arep ngoreksi setitik bab tembung “nunggal mung sawiji” mau kae, kiraku luwih trep yen diganti : n y a r i r a s a w i j i. Apa ora mengkono?
Mupakat banget, di! Tembung “nunggal mung sawiji” iku, kejaba kaku, pancen salah penganggone tembung “mung”. Hla iku untunge yen rembugan karo sedulur kang kagungan taalgevoel. Aku iki saya tuwa
iku, ora liya jalaran kita kadayan ing piranti kita dewe kang aran indriya 5 (lima) : pangambu, pangrungu, pandeleng, pangeyam, panggepok, lan …….…..(1) akal (2) ati (3) napsu, iku (,,Kunci Swarga” I : 29). Dene blegere kang wadag iki rak mung monat-manut bae. Mulane bisane sirna Rumasane aku ijen-ijen dadi rumasa aku sawiji, ora liya kejaba : a n g l e r e n a k e makartine piranti-piranti iku mau.
Dene bisane piranti-piranti mau leren sadela ora makarti, tumrap kita wong agama Muhammad, saranane : d z i k i r, yaiku ngucapake unen-unen (lapal). Jenenge dzikir dalah
Laa ilaha = ora ana Pangeran = ngorakake anane (nafi).
Illaallaah = kejaba mung Allah = netepake anane (isbat).
Sepira suwene anggone ngucapake lapal mengkono iku utawa yen nganggo diwilangi : pira kehe, iku mung gumantung seneng parenge kang nindakake bae. Wusana banjur diterusake ngucap isbate bae yaiku lapal illaallaah, illaallaah, suwene utawa kehe, uga mung terserah kang nindakake. Banjur ngucapake musbite (kang ditetepake) bae, yaiku : allahu, allahu, sateruse, nuli dicekak hu, hu, sateruse ………. Lerene yen wis krasa kesel, utawa kebanjur turu, utawa ……..…. katekan sejane.
Hla kang katembungake katekan sejane iku mau yen kepriye, mas?
Perkara “yen kepriye” iku diterangake tiba keri bae, Kang perlu dirembug saiki bab bisane katekan sejane; yaiku yen cukup sarat-sarate sarta ketrima. Dene tembung ketrima iku mung kanggo gampange gunem bae, sanyatane pancen wis miturut takdire dewe, amarga ora
II : 35; ,,K.S” III : 12).
Anadene sarat-sarate nindakake dzikir tumrap seja iki mau,mangkene :
a. Tumindake aja mempeng kaworan daya-daya, sebab yen kaya mengkono, amesti durung nganti katekan sejane : wis bosen. Mangka katekaning seja iku ora bisa kawruhan pirang sasi, pirang taun utawa pirang windu. Mulane tumindake dikaya nindakake salat sarengat bae (kanti eklas netepi wajib), kang ajeg lan tlaten ing wayah bengi : sasireping jalma. Pedinane : kejaba netepi rukuning agamane, linambaran mujahadah lan riyadlah (merangi hawa napsu lan ora ngumbar kasenengan) apadene ngurip-uriping rasa asih marang sepada-pada.
b. Anggone ngucapake lapal ora kumudu nyuwara, kena mung dibatin bae; lan ora perlu nolehake sirah, sebab obahing sirah iku bisa anjalari ana pengalaman, nanging dudu pengalaman kang kita seja.
c. Nalika arep wiwit dzikir, kudu kanti kang mligi : mungneja nyatakake surasaning wedaran tauhid = nyarira sawiji, mau kae. Anadene tembung “dzikir” iku sanyatane ateges : ngeling-eling, yaiku eling marang maksude lapal laa illaha illaallaah kang diucapake iku. Nanging elinge iku mung minangka dasar duk nalikane niyat bae, lire ora kena lali marang i’tiqaad kita ingatase Pangeran kang wis kawedara keceta gamblang ana ing wedaran bab imam. Dene sajroning dzikir : ora perlu dibarengi ngeling-eling apa bae.
Sarana sarat-sarat iku mau, yen ketrima, ing sawijining wektu : ana pengalaman ……….. p l a s ……….. byar, kita ana ing sajroning alam (= ing ndalem kahanan) : dudu ngimpi, dudu melek, dudu rem-rem ayam. Iya pengalaman mengkono iku kang katembungake katekan sejane anggone tauhid (nyarira sawiji). Awit ing waktu iku : sirnane rasa aku ijen-ijen dadi rasa aku sawiji. Ing waktu iku, ana kang nganggo weruh rerupan, ana kang ora, nanging rerupan kang diweruhi mau ora liya iya ………. rupane dewe.
Anadene bisane tekan ing tataran kono iku wis angel banget, yen ora kelawan nugraha (ketrima). Mulane akeh bae kang duwe penganggep, yen iku kang diarani makripat ing Pangeran, jer wis r u m a s a : (1) ora ana apa-apa kejaba mung ingsun, (2) iya sira iya ingsun, (3) kang nembah iya kang sinembah, lan liya-liyane.
Hla iku luput ing piyangkuh (zich overschatten) di! Muga-muga kita aja mengkono.
Ing sajroning pengalaman iku : mung lagi sirnaning rasa aku ijen-ijen dadi rasa aku sawiji bae, yaiku kang diarani tauhid. Dene rupane dewe kang katon iku, – yen ora palsu, – ora liya kejaba mung w e w a y a n g a n e (terugkaatsing) jiwane dewe, kang
kawulang ngelmu linuhung dening panjenengane), yaiku kang lumrahe dijejuluki N a b i H i d l i r, emane ora ana kang nyritakake wernining pasuryane. Dene yen ing crita pedalangan, pengalaman mau kaya nalikane Aria
Aduh, kangmas sedulurku dewe! Aku saiki ngerti, yen wirid kang panjenengan paringake aku iki sanyata ora ana kang ngluwihi duwure, amarga aku tau krungu : jare duwur-duwuring gegayuhan iku iya kaya pengalamane Arya Sena iku mau. Mangka miturut ngendika panjenengan : iku durung tekan.
Yen ngelmu iku diukur saka ”gegayuhane”, amesti ora pada panemune, jer siji-sijining wong iku beda-beda kang ginayuh. Nanging yeng pengukure iku wewaton wis tekan apa durung, tak kira ora ana panemu werna-werna. Dene kang diarani “tekan” iku ora liya kejaba……….. inna lillahi wa inna ilaihi raji`uun (satuhune asal saka Pangeran bali marang Pangeran).
Hla iku, di, yen Pangerane wong sajagad iku tak upamakake segara, pepindane manungsa iki, reca uyah (Hyang Suksma kang kuwaos tanpa piranti) dibuntel ing kapas (jiwa = badan alus kang mawa piranti rasa jati), banjur dilapisi ing malam (badan wadag dalah pirantine indriya 5 lan liya-liyane), dadi arupa reca malam, kang tansah katut ombaking samodra, nanging ora ketambasan banyuning segara.
Dene pengalaman kang kaya Aria Bratasena iku, pepindane sireca malam ing waktu iku : nisihake malame, dadi arupa reca kapas, kang banjur bisa nesep banyuning segara. Mulane katembungake ngancik tataran kakekat (haqiqat), jer uwis bisa nyatakake utawa uwis weruh ing nyata (haqq) : panesepe banyu segara ing reca kapas, yaiku wewadining urip (Ing pedalanan kasebut “banyu suci”). Balik si reca uyah, rak durung bali asal, ta?
Mungguh nabi Hidlir tumrape Nabi Musa, utawa Dewa Ruci tumrape Arya Sena, iku uga sok katembungake Guru Sejati. Kasebut ing quran nabi hidlir kang kasinungan ngelmu linuhung (ladunna `ilman) iku akeh wewulangane marang nabi Musa a.s, mengkono uga ing crita pedalangan : Arya Sena uga diwejang dening Dewa Ruci. Hla iku sampeyan mangertosa, iki perkara penting temenan.
Wujuda apa bae, yen mejang temenan kaya pamejange Amarang B, iku genah asal saka njaba. Senajan katon kaya rupane dewe, iya palsu. Kang diwejangake mesti mung bangsaning kaluwihan utawai`tiqaad kang sasar.
Dene kang ora palsu : ora nganggo memejang mengkono iku, jer kang katon kaya rupane dewe iku ora ora liya mung terugkaatsing bae. Anggone kacritakake mulang (mejang) ana ing Quran utawa ana ing pedalangan iku, jalaran kang ngancik tataran kono iku akibate kaya oleh wejangan werna-werna, luwih-luwih babagan ke-Tuhanan. Tekan samene wedaran bab tauhid : t a m a t, ganti wedaranbab Ma`rifat.
IV. WEDARAN BAB MA’RIFAT
Iya mas tak tilingne temenan. Nanging aku kepengin ngerti disik kang sajelas-jelase ngendika panjenengan kang keri dewe iki mau.
Aku tau krungu, jarene : ing kitab-kitab agama iku pada nyeritakake bab kawulaning pangeran kang aran malaekat Jibril, sok diutus peparing dedawuhan marana para Rasul lan marang para Nabi. Mangka panjenengan mau ngendika : wujuda apa bae kang asale saka njaba iku, wejangane mesti mung bangsane kaluwihan utawa i’tiqaad
ora sadengah bisa tampa. Hla sebabe ora tampa iku ora merga apa-apa, mung jalaran pada
sampeyan ngrasakake jelase soal iku mau, ora liya sarate kudu nisihake disik gegambaran lan piyandel-piyandel mau. Ana dene jelase mengkene:
Yen ana kang nduweni penganggep : malaekat Jibril iku sawijining kawulaning pangeran kang sok maringake dawuh marang para Nabi kang sugenge ora nunggal sak jaman, serta bola-bali ya mung siji iku kang diutus, iku penganggep kang kliru, di! Yen nduwe penganggep mengkono turute mesti iya duwe penganggep, yen Pangerane wong sejagad iku kaya kepalane markas agung, kang kagungan “koerier” (juru diutus) siji bae, ora solan salin; turute maneh banjur nggambarake tekane utusan iku saka kana-kana (njaba). Hla mangka senyatane ora mengkono.
Ceritane Hadiets Mi’ray : nalika malaekat Jibril diutus Pangeran nimbali Nabi Muhammad s.a.w. kang uga banjur ngirid tindake, bareng meh tekan pangayunaning Pangeran, utusan mau kepeksa ditinggal, amarga ora kuwat mbanjurake lakune ngirid iku……..…kang mengkono iku rak terang : klirune kang nggambarake mau kae ta ? Awit turute karo gegambaran mau: utusan iku mesti wis kulina karo kang ngurus, ora bakal ora kuwat ketemu maneh karo kang ngutus, upama dalane rumpil banget utawa cahyane kang ngutus amblerengi banget, mestine kang ora kuwat mbanjurake laku iku rak kang ditimbali, dudu si utusan. Rak iya ta? Hla terange mengkene :
Pangeran wong sejagad kang tak umpamakake srengenge tumrap si jembangan isi banyu (,,I.T.M.I”:10), iku babar pisan ora bisa dirembug. Mulane yen kita nekadake panjenengane iku kagungan koerier : salah, yen nekadake ora kagungan : iya salah.
Dene kang isih kena dirembug iku mung kang pinda wewayanganing srengenge tumrap si jembangan isi banyu mau(..I.T.M.I”:19), yaiku Hyang Suksma kang tan pisah kelawan kita ana ing ngendi bae. Iya panjenengane iku kang kagungan kawula
Dadi tembung “Jibril” iku kudu eigennaam (jeneng awak), yaiku jenenging kuwajibane, serta siji-sijining wong,- ora pilih Nabi utawa dudu,- pada duwe Jibril dewe-dewe (,,Kunci Swarga” III :37,38).
Tumrap Nabi Musa, Malaekate Jibril iku ora liya kang lumrahe disebut nabi Hidlir iku mau. Upama Arya Sena iku ana temenan, Jibrile iya Dewa Rutci mau kae. Dadi kang aran malaekat Jibril iku ora liya kejaba jiwane (rohe) dewe kang wis bisa nganakake terugkaatsing. Mulane Jibril iku ana ing Qur’an uga sinebut Ruhul-Qudus (roh suci) utawa Ruhul-Amien (roh kang pinarcaya), ing tembung manca ana kang njejuluki Lager Ik utawa Tweede Ik.
Anadene anggone nyritakake Jibril iku nemoni utawa maringake dawuh, iku kena bae, padane Nabi Hidlir lan Dewa Ruci uga nemoni serta memulang iku mau. Awit nyatane : sapa kang oleh pengalaman kaya mengkono iku, akibate banjur kaya tampa wulangan werna-werna
iku, tumrap para Nabi kearanan wahyu, tumrap saliyane Nabi kearanan ilham. Mulane malaekat Jibril iku uga kasebut malaku’lwahyi, tegese malaekat tukang maringake wahyu. Nanging tembung wahyu ing basa jawa iku seje, jer pancen ora asal saka wahyu tembung Arab; dene penganggone tembung ilham” ing jaman saiki iki kemurahen.
Bab anane malaekat Jibril lan bab anggone maringake dawuhaning Pangeran iku, tumrap aku, di, wis ora tida-tida maneh : iya kaya kang wis tak aturake iki mau.
basa ibrani. Lan nalika pangeran paring dawuh marang Buddha Gautama mesti bae kelawan basa S a n s k r i t. Sebab kabeh dawuh mau alaa qalbika (marang atinira). Kepriye di, apa isih kurang ceta?
Wis ceta banget, mas ! mulane panjenengan keparenga banjur ngendikake wedaran bab Ma’rifat, tak tilingne kang trawaca.
Aku matur beres bae, di : tumrap kang wis
anggoneTauhid, yaiku kang wis ngancik tataran Haqiqat mau kae, tekane ing tataran Ma’rifat iku satemene wis oleh tuntunane Guru Sejati (,,ITMI” : 25) kelawan keparenging Pangeran, jer Pangeran piyambak wis ndawuhake kasebut ing Hadiest Qudsi mengkene :
ketemu kelawan Ingsun, lan Ingsun luwih brangta ketemu kelawan kawula kang becik-becik iku ). Kasebut
ilayhidzi raa`an (= sapa nyedak marang Ingsun sak cengkang, Ingsun nyedak marang deweke sak asta).
Dadi : kang wis ngancik tataran haqiqat iku kena diarani wis oleh marga gampang anggone njangkah marang tataran kang duwur maneh (Ma’rifat, Islam). Anadene wedaran bab Ma`rifat kang bakal tak aturake iki mung minangka ancer-ancer bae, aja nganti kita kliru penganggep : lagi tekan Haqiqat rumangsa wis tekan Ma’rifat, kang akibate banjur mung mandeg semono bae.
Ma’rifat iku tembung Arab, asale saka tembung kriya `arafa, tegese : ,,weruh”. Nanging dudu weruhing mripat kang diarani ndeleng (zien), uga dudu weruhing pikiran kang diarani ngerti (begriypen), yaiku weruh (= weten) kang dirimbag dadi kawruh (= wetenschap). Ma`rifat, tegese babagan meruhi; tumrape wirid ateges : babagan meruhi Pangeran, kang weruhe ora sarana mripat, ora sarana pikiran iku mau.
Hlo, lagi udal-udalaning tembung bae rak wis ………… sulit, ta di ? Ananing sampeyan aja kagungan pengira, yen ngelmu Ma’rifat iku ngayawara, sebab tembunge bae wis sulit. Amarga kang pada nggayuh ngelmu Ma`rifat iku dudu wong kang bodo-bodo utawa bingung atine, sak nyatane malah para mu`min chas (cerdas) kang tha`at (seca) banget marang agamane. Saka tha`ate, akeh bae kang nganti ora merduli marang urusan ndunya. Mulane kita golongan mu`min `am (lumrah) iki, pancen ora mungguh upama nacad marang kawulaning Pangeran kang tha`at iku siji-sijining wong pancen beda-beda, pada bae karo ukuraning iman uga
cukup. Yaiku kang diaranai nindakake Syari`aat. Nanging tha`ate mu`min chas ora marem mengkono bae. Anggone ngucapake kalimah “laa ilaha illaallaah” kumudu ngerti : endi sinebut Allah iku. Ing wedaran bab imam wis diceplosake sejati-jatine, ananging rak mung langi pangerti bae, jer iku lagi tataran Thariqat.Mulane isih kumudu nyatakake.
Wusana anggone nyatakake iku banjur oleh pengalaman ing ndalem kahanan Tauhid, nanging uga durung andadekake pemareme, jer iku lagi tekan tataran Haqiqat bae. Ing tataran iki terang durung “ketemu” karo kang sinebut Allah, mangka ing kitab-kitab agama pada nyritakake yen para Rasul iku kang sawijining wektu “,ketemu” karokang sinebut Allah iku. Mulane isih kumudu njangkah maneh nganti weruh (`arafa) kanti yakin temenan marang Panjenegane Allah kang banget dibrangtani iku, yaiku njangkah tataran Ma`rifat.
Dadi : kang pada marsudi ngelmu Ma`rifat iku ora liya ketarik saka tha`ate
wis tampa pangendika panjenengan iku. Mulane banjur keparengan nerusake : kepriye penjangkahe saka tataran Haqiqat marang tataran Ma`rifat iku. Sarta miturut wedaraning wirid, kang katembungake tekan ing tataran Ma`rifat iku kang kapriye ?
Iya ta di, aku mung saderma medarake bae, mangsa boronga sampeyan kang nampa. Awit wedaran bab Ma`rifat iku kena diarani medarake ancer-ancer kang uwis dialami para nabi lan para Wali, kang tumrap kita isih
ora ngapes-ngapesake awake dewe lan ora “putus asa”.
Mau wis tak aturake, ing dalem kahanan Haqiqat iku pepindane kaya dene reca malam ing sajroning segara, kang bisa nisihake malame, satemah dadi reca kapas : bisa nesep banyuning segara ,,I.T.M.I” : 25). Hla ing ndalem kahanan Ma`rifat iku pepindane : reca kapas mau bisa nisihake kapase, satemah dadi reca uyah : banjur ……… luluh dadi banyu segara maneh.
Dene luluhe reca uyah dadi banyu segara iku, yen ing Quran : kaya nalikane Nabi Musa “pirsa” Pangeran sarana mandeng gunung. Ing kitab Taurat kasebutake jenenge gunung iku Sinah (Sinai), yaiku kang kasebut gunung Tursina ana ing layang-layang Jawa (,,thur” iku tembung Arab, pada karo ,,jabal”, ateges gunung). Dene gunung Tursina kang dipandeng dening Nabi Musa iku sanyatane : pucuking grana (antaraning mripat karo) kang dipandeng ing nalikane dzikir.
Sabanjure ana ing surat Al A`raaf : 143 disebutake
banjur dadi) dakkan (remuk sumyur) wacharra muusa (lan ambruk Nabi Musa) sha`iqan (semaput).
Pancen, ing ndalem kahanan Ma`rifat iku, yen diterangake sarana tembung, pol-pole mung bisa migunakake tembung sha`iqan (semaput, klenger) iku mau. Dene jelase ing waktu iku nabi Musa a.s angambah pengalaman kang tan kena kinaya ngapa, ing ndalem kahanan kang tanpa piranti , sairib karo sifat sifate Pangeran, kang ugo tan kena kinaya ngapa lan kuwaos tanpa piranti. Dene pangemper-emper kang gampang dipaham : ing wektu iku kaya ……….. sare kang ora supena.
Iya kaya mengkono iku kang diarani makripat ing Pangeran, kasebut ing wirid. Kang angel iku sarat-sarate anggayuh, hla kang angel luwih dening angel iku bisane kegayuh. Dene teorine mengkene :
Pengalaman kaya nalika ngancik tataran Haqiqat ‘’’’’’’’’’’’’’ ; dilanyahake disik, lire anggone oleh pengalaman kaya mengkono iku kudu bola-bali. Babagan iki beda karo bocah sinau nulis : yen wis bisa nulis aksara “pa” sepisan bae, saben-saben iya bisa, lawas-lawas bisa tur rikat. Balik babagan iki ora mengkono. Senajan wis tau
Kelanyahan kang mengkono mau, miturut nalar ya ora aneh. Awit bisane berhasil iku ora liya : saka lerene piranti-piranti wadag, kari nganggo piranti alus kang aran rasa jati iku mau (,,I.T.M.I” : 23, 24). Dadi soale : soal tehniek nglerenake, tehniek iku tinemune saka pengalaman rambah-rambah.
Menawa wis lanyah lan ora tentrem ana ing tataran kono, wis sedenge wiwit njangkah tataran Ma`rifat. Yen penjangkahe iku temenan, tan ora kena adeging uripe pedinan banjur beda karo kang uwis. Maune mung (1) netepi rukuning agama, (2) mujahadah lan riyalat (riyadlah), (3) ngelelatih asih marang sepada-pada (,,I.T.M.I” : 24), kalayan ora diniyati banjur kadunungan sipat … z u h u d, yaiku rasaning ati kang ora gandrung marang apa bae, kejaba mung gandrung marang Pangeran.
Para zaahid-zuhhaadda ing jaman saiki, ora kumudu sumingkir saka masyarakat utawa menganggo pating srempal, iku ora. Menganggo salumrahe, nyambut gawe salumrahe, mung bae adoh saka pengaya-ngaya, kang lerege mung mikolehake diri pribadi. Kabeh tumindake kanti eklas (karana Allah), apes-apese tumrap rahayuning jagad, apese maneh tumrap
rerupan lan pengalaman apa bae, kang tinampa dening rasa jati. Leren-lerene dzikir yen wis kesel, utawa banjur turu, utawa………… gunung tursina remuk sumyur, banjur plas oleh pengalaman kang tan kena kinaya ngapa, yaiku lerene
kaywaking” iku jalaran saka obahing sirahe anggone dzikir, amesti ora kena dipadakake karo Nabi Musa a.s anggone makripat ing Pangeran mau kae. Destun pada karo disuntik morphine utawa kakehan minum jenewer.
Lan maneh kita kudu eling : ngelmu ke-Tuhanan iku ora kena ginayuh kelawan ora mangan ora turu. Upama tumindak mengkono iku oleh pengalaman, ora liya kejaba bangsaning sasar, kang kagawa saka owahing piranti, mulane agama Muhammad ngaramake; kenane mung ngurangi mangan turu sawetara.
Tekan samene wedaran bab Ma`rifat wis tammat, ganti wedaran bab Islam, wedaran ora dawa-dawa
Upama aku iki lahir ana ing Ngayogya, nanging awit dek durung kelingan biyen, ndadak digawa wong tuwa menyang Lampung. Wusana gedeku, tuwaku, nyambut gaweku, uga ana ing lampung. Barengaku wis arep pensiyun, niyatku arep mulih menyang Ngayogya. Utamane sadurunge tekan titi mangsane pensiyun, aku perlu weruh Ngayogya disik, sebab aku durung nyipati kanta-kantane ,,daerah istimewa” tanah asalku iku.
sida kelakon weruh Ngayogya disik, iku banjur kepriye lelakonku, mas?
Sampeyan anggone gawe pepindan iku : persis, di ! Dene jawabane bakal kalebu ana ing wedaran iki uga.
Tumrap ngelmu ke-Tuhanan kang di ngamalake, setemene yen wis tekan tataran Ma`rifat iku wis pantog, ora ana kang perlu dirembug maneh. Anadene unda usuke `arifin iku mung jalaran pengalamane. Ana kang sajege sugeng lagi oleh pengalaman sepisan, ana kang kaping pindo utawa luwih, ana kang ……….. saben dina. Hla miturut wirid senajan lagi sepisan anggone oleh pengalaman tan kena kinaya ngapa (Ma`rifat) iku, wis tetep jumeneng ………….. Islam.
Tembung ,,islam” ing wirid iki dudu Islam araning agama, yaiku islam araning paham, kang asale saka tembung kriya a s l a m ategese : masrahake. Dadi : Islam, tegese :
nalikane Pangeran ndawuhi ,,sira islama (sumaraha marang Pangeran) ”, ature ,,kawula sumarah dateng Pangeranipun sedaya `alam. Ing ayat 132 Nabi Ibrahimlan Nabi
tamuutunna illaa waantum muslimun = He anak putuku satemene Pangeran wis milihake Agama tumrap kowe kabeh. Mulane kowe kabeh aya pada mati kejaba dadi muslim. Lan ing
mengkene : qaaluu na`budu ilahaka wailahi abaieka ibrahima wa ismaa`ila wa ishaaqa ilahan waahidan wanahnu muslimuuna = kula sedaya sami nembah Pangeran panjenengan, pangeranipun leluhur panjenengan Nabi Ibrahim, Nabi ismail, Nabi Iskak, inggih punika Allah ingkang Maha Esa, lan kula sedaya sami dados muslim.
Hla iku, di, tegese tembung islam kang sekawit. Nanging bareng agama Muhammad ketelah aran agama Islam, tembung ,,islam” iku banjur ora bisa tumrap penganut agama liya, senajan sumarahe marang Allah kaya putra wayahe Nabi Ya`qub.
Anadene tumraping wirid, jumeneng Islam iku yen wis ngacik tataran Ma`rifat, amarga bisane sumarah temenan marang Pangeran iku ora liya kejaba yen wis dadi `arifin iku mau. Yen durung tekan tataran kono, amesti sumarahe isih peksan-peksan, dipeksa dening piyandele (Syari`at) utawa pangertine (thariqat). Senajan wis tekan tataran Haqiqat uga durung mitayani, amarga ana ing kono iku lagi bisa nyatakake wewadining urip (,,I.T.M.I” : 25) bae. Balik para `arifin iku pirsa (weten) wewadining kabeh `alam, lan pirsa sebabing kedadeyan sawiji-wiji, mulane ora ana kang
lumrahe diarani sekarat utawa sakaratil maot) iku pada bae karo pengalaman kang tinemu ing nalika ngancik tataran haqiqat, yaiku piranti-piranti wadag leren kabeh, mung kari nganggo piranti kang aran rasa jati. Pengalaman kaya mengkono iku mesti dialami dening sapa bae, senajan ora duwe ngelmu iya angalami. Mulane panindak marsudi Haqiqat lan Ma`rifat mau ana kang nembungake sinau mati utawa icip pati.
Nalika para `arifin ngancik tataran Ma`rifat, pengalaman kaya mengkono iku durung rampung, si rasa jati banjur dilerenake uga, nganti tanpa piranti babar pisan :
utawa mati syahid (perang karana Allah). Dawuhing Hadiest : perang karo mungsuh iku perang cilik (jihadil shaghiri), dene perang gede luwih dening gede (jihadil akbari) iku perang karo napsune dewe.
Mungguh kandege ana ing rasa jati iku mau, ora liya jalaran isih ketabetan dening napsu babagan dunya. Yen tabet mau bisa kebengkas sajroning sekarat, tetep anggone merangi napsu : wiwit tinarbuka ……..sampai titik darah yang penghabisan.
Dadi tumrap kang durung ngancik tataran Ma`rifat sajroning uripe, – tataran Haqiqat bae akeh kang durung – yen ana keparenge Pangeran : ora mokal nisa mati islam utawa mati syahid. Hla kang ora bisa kaya mengkono, mesti bae isih nandang lelakon kepenak utawa ora kepenak, setimbang karo ……… ngelmu lan ngamale nalika uripe. Tammat wedaran bab Islam. Nyumunggakake !
Elo, wis ana wong nyapu. Aku rumangsa marem lan matur sewu-sewu nuwun, mas. Nyuwun panit mulih !
Iya ta di, nanging ora perlu niru, Prabu Sumali marang Resi Wisrawa, ndadak arep ngucupake asta barang ! Ayo salaman bae. Nderekake sugeng !
pinaringan kanugrahan ,saget netepi ,nglampahi kanti sempurno,nyuwun ijin mengcopy niki kulo,nuwun
April 26, 2011 – 9:08 am Pertamaxxx…Qobiltu mas Kumitir mugi-mugi kulo tansah saget nglampahi ITMI kanti sampurno. amin nuwun
Melu Gabung ach by ghantexs16 on Wed Aug 04, 2010 9:07 pmiya met gabung aja...btw sing jelas owh kie aweng sapa???coz tanggane q juga ana sing namane aweng saiki bocahe lagi mangkat mayang ng muara baru.... nt aweng sapa???ghantexs16tkjmaniacPosts : 136Join date : 2009-03-11 Re: Melu Gabung ach
Sing Dieling Ora Rumongso	Arti Aksara Murda →
KI AGENG DONO TROWULAN– PEKALONGAN– 087733416495
Ing ngandhap kados pundi lampahing para pemimpin saking ular-ularing para sarjana sujana ing jaman kina. Kula pendhetaken saking lampahan ringit purwa “Wahyu Makutharama, wahyu pikukuhing praja”, anggitan Ki Siswaharsaya. Ing lampahan ringgit purwa piwulangipun Begawan Kesawasidhi dhumateng Arjuna, ingkang mendhet piwulangipun Prabu Ramawijaya dhumateng Gunawan Wibisana, nalika sinengkakaken winisuda dados ratu ing negari Ngalengkadiraja anggentosi kalenggahanipun Prabu Dasamuka. Dene wijang-wijangipun kados makaten:
Laku hambeging kisma : Lire tansah murah marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan anggane pinulasara
Lire : tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad, segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya, Bumi mekar nuwuhake thethukulan, iya marga saka kadayang sunaring baskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nagkoda, nara kisma, nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing nata minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti sawise ngundhuh wohing karya.
Laku hambeging dahana. Lire : angrampungi. Ora ana sawiji-wiji kang ora lebur dening dahana. Tumrap
kasor prabawa lan adeging wukir. Tumrap lelabuhaning Nata, sabarang kang wus dhumawah, kudu tetep tumindak tan kena.
Ngandhut kristi: pirang ngandhut sundel mastu...
Blowjobs and kurang ajar for this preggio
Kraton-Bestuur Surakarta No. 347/82 Solo/Weltevreden, 9-8-1931
1. Barêng iki balèkke layange adhimu lan rèngrèng pretalan wis ta sahi, banjur wènèhna Marta supaya dipacak banjur lumêbu DK, ST lan orgaan Narpo, nanging aku supaya dikirimi tik-tikan cara Landa ka 2 utawa 3 arêp konjuk sultan lan Madusuka. yèn ora tik-tikan saka kene tumrap Madusuka mundhak ora lêga.
Yèn kowe maca owah-owahaku banjur dhamang angèle wong mrêtal; ing kono akeh bangêt sing mêngêrtine basa Landa mung saka pangajaran, kurang srawungan karo sing duwe basa, wêkasan ora wêruh ubat-ubêting têmbung. Basa Jawa bae rak ya ngono, upamane: aku mêntas diklènthèng, aku arêp buta cakil, mêntas kêrawuhan kyai
ngrêtêkake, tur ya ora nyimpang karo surasaning pidhatoku.
2. Cuwilan koran iki wènèhna Marta supaya disumurupi.
golèk-golèk. Kuwi bênêre saka dayane pangowêle kamas nyang sawijining wong kang nelake rumêksa nyang bapak ratune, budidaya supaya wong mau bisane slamêt, tur lêstari bisa rumêksa. Kèri-kèri ora krêsa, ya wis mupus, puluh-puluh lagi mung kudu samene lêlakonku ...
4. Wingi nampani wadul saka kamas gone sampeyan dalêm rumasa disawiyah dening utusan golèk rêca banjur ènèng layang saka gupênuran nglantarke layange panggêdhe candhi rêca Yoja, nyuwun dijaga pulisi supaya candhine aja kongsi ènèng sing diowah-owah utusan dalêm. Wadul mau rak duwe têgês supaya ta mrina saka kene, mula ya wis ta
ènèng layang sing sarupa njamah asma dalêm ngono mung dilanturake bae tanpa nganggo dipikir bêbacutane.
ora liya mung saka aku, dening sing dêdunung ènèng suwargan mung aku dhewe. Kuwi yèn ora duwe dhêdhasar budi ngadil lan rumangsan, mêsthine golèk jalaran malês ukum, mangka mangkono iku tumrap gupênur ènèng Surakarta gampang bangêt, janji malik ilat wadul mlêbu yèn aku kuwi sawijining putra dalêm sing nyumêlangi, wis banjur tanpa urusan, adate aku sing kete. Kuwi yèn wong jêro, sing angka siji kamas, ora rumangsa, aku wani totohan bok ya sabêjading jagad yèn nganti ènèng wong sudi mrina! Bab iki rasanana karo adhimu.
Balèni bab rêca. Satêmêne sing salah ya jêro, dening jupuki rêca tanpa nganggo prasabên karo sing duwe rêrêksan, têmbunge kasar SLUMAN SLUMUN, dhèk biyèn karo musium - kowe rak eling yèn panjupukke rêca samana tanpa prasabên pangarsa - têke dhewe ora ana wong wani cêmuwit, barangbarêng. saiki tumanduk dudu batur, kêtanggor pacak. Mula mula Karya, wis kaping pira ta lihku kandha, kabèh tindake kuwi mung ngarah apa, mula ya mung tansah kasurang-surang bae.
4. Sesuk aku pidhato manèh bagian B.B. yèn Marta ora cekat-cèkêt bakal tansah katungka bae, kurang kapenak,
Asam (kang asring diwakili kanthi rumus umum HA) sacara umum arupa senyawa kimia sing manawa dilarutaké ing banyu bakal ngasilaké larutan kanthi pH luwih cilik saka 7. Ing dhéfinisi modhérn, asam iku dat kang bisa mènèhi proton (ion H+) marang dat liya (kang disebut basa), utawa bisa nampa pasangan èlèktron bébas saka sawijining basa. Réaksi asam karo basa ing réaksi panetralan bakal mbentuk garam. Conto |tuladhane asam ya iku asam asetat (ditemoaké ing cukak) lan asam sulfat (digunaaké ing batré utawa aki montor). Asam umumé rasané masem utawa kecut; sanajan mangkono, nyicipi rasa asem, utamané asam pekatAsam pekat, bisa mbebayani lan ora dianjuraké.
Sapérangan dhéfinisi asam[besut | besut sumber]
Istilah "asam" arupa terjemahan saka istilah kang dipigunaaké kanggo perkara sing padha ing basa-basa ÉropahÉropah kaya acid (basa Inggris), zuur (basa Walanda), utawa Säure (basa Jerman) kang sacara harfiah gegandhéngan karo rasa masem utawa kecut. Ing kimia, istilah asam duwé arti sing luwih khusus. Ana telung dhéfinisi asam sing umum ditampa ing kimia, ya iku dhéfinisi Arrhenius, Brønsted-Lowry, lan Lewis.
Arrhenius: Miturut dhéfinisi iki, asam iku dat sing ningkataké konsèntrasi ion hidroniumHidronium (H3O+) nalika dilarutaké ing banyu. Dhéfinisi sing sepisanan ditelaaké déning Svante Arrhenius iki mbatesi asam lan basa kanggo dat-dat sing bisa larut ing banyu.
Brønsted-Lowry: Miturut dhéfinisi iki, asam iku kang mènèhi protonProton marang basa. Asam lan basa sing gegandhengan mau disebut minangka pasangan asam-basa konjugatKonjugat. Brønsted lan Lowry sacara kapisah nelaaké dhéfinisi iki, kang nyakup dat-dat sing ora larut ing banyu (ora kaya ing dhéfinisi Arrhenius).
Lewis: Miturut dhéfinisi iki, asam iku panampa pasangan èlèktron saka basa. Dhéfinisi sing ditelaaké déning Gilbert N. Lewis iki bisa nyakup asam sing ora ngandhung hidrogen utawa proton sing bisa dipindhahaké, kaya wesi(III) klorida. Dhéfinisi Lewis bisa uga dijelasaké kanthi téori orbital molekul. Sacara umum, sawijining asam bisa nampa pasangan èlèktron ing orbital kosongé sing paling asor (LUMO) saka orbital karisi sing paling dhuwur (HOMO) saka sawijining basa. Mila, HOMO saka basa lan LUMO saka asam nggabung mbentuk orbital molekul ikatan.
Sanajan dudu arupa téori sing paling amba cakupané, dhéfinisi Brønsted-Lowry arupa dhéfinisi sing paling umum digunaaké. Ing dhéfinisi iki, kaasaman sawijining senyawa ditemtokaké déning kastabilan ion hidroniumHidronium lan basa konjugat sing larut nalika senyawa kasebut wis mènèhi proton ing njeron larutan papan asam iku ana. Stabilitas basa konjugat sing luwih dhuwur nedahaké kaasaman senyawa mau sing luwih dhuwur.
Sistem asam/basa béda karo réaksi rédoks; ora ana owah-owahan bilangan oksidasi ing réaksi asam-basa.
Sifat-sifat[besut | besut sumber]
Sentuhan: asam krasa nyengat yèn didumuk, utamané yèn asamé asam kuwat.
Karéaktifan: asam réaksiné hebat karo sapérangan gedhé logam, ya iku korosif marang logam.
Hantaran listrik: asam, sanajan ora mesthi ionik, arupa èlèktrolit.
Sifat kimia[besut | besut sumber]
Ing banyu, réaksi kasetimbangan iki dumadi antarané sawijining asam (HA) lan banyu, sing duwé peran minangka basa,
{\displaystyle K_{a}={\frac {[{\mbox{H}}_{3}{\mbox{O}}^{+}][{\mbox{A}}^{-}]}{[{\mbox{HA}}]}}}
Asam kuwat duwé nilai Ka sing gedhé (ya iku, kasetimbangan réaksi anané adoh ing tengen, ana akèh H3O+; mèh kabèh asam kaurai). Umpamané, nilai Ka kanggo asam klorida (HCl) ya iku 107.
Asam lemah duwé nilai Ka sing cilik (ya iku, cukup akèh cacahé HA lan A- ana bebarengan ing larutan; sithik cacahé H3O+ ana ing larutan; asam mung kaurai sebagéan). Umpamané, nilai Ka kanggo asam asetat ya iku 1,8 × 10−5.
Asam kuwat nyakup asam halida - HCl, HBr, lan HI. (Nanging, asam fluorida, HF, rélatif lemah.) Asam-asam okso, kang umumé ngandhung atom pusat kanthi bilangan oksidasi dhuwur kang dikupengi oksigen, uga cukup kuwat; nyakup HNO3, H2SO4, lan HClO4. Akèh-akèhé asam organik arupa asam
akèh kimiawan PrancisPrancis, kalebu Antoine Lavoisier, sacara kléru duwé keyakinan manawa kabèh asam ngandhung oksigen. Lavoisier Lavoisierndhéfinisikaké asam minangka dat ngandhung oksigenOksigen amarga kawruhé marang asam kuwat mung winates ing asam-asam okso lan amarga panjenengané ora mengertèni komposisi sabeneré saka asam-asam halida, HCl, HBr, lan HI. Ya Lavoisier kang mènèhi jeneng oksigen saka tembung basa YunaniYunani sing artiné "pambentuk asam". Sawisé unsur klorinKlorin, brominBromin, lan iodinIodin kaidhèntifikasi lan ora anané oksigen ing asam-asam halidaHalidi ditemokaké déning Sir Humphry Davy taun 1810, dhéfinisi déning Lavoisier kasebut kudu ditinggalaké.
Kimiawan InggrisInggris ing wektu iku, kalebu Humphry DavyHumphry Davy, duwé keyakinan yèn kabèh asam ngandhung hidrogen. Kimiawan SwediaSwedia Svante Arrhenius banjur nggunaaké landhesan iki kanggo ngembangaké dhéfinisiné bab asam. Panjenengané nelaaké téoriné taun 1884.
Ing taun 1923, Johannes Nicolaus Brønsted saka Denmark lan Martin Lowry saka Inggris nelaaké dhéfinisi protonik asam-basa sing banjur dikenal kanthi jeneng rong èlmuwan iki. Dhéfinisi sing luwih umum diajokaké déning Lewis ing taun kang padha, njelasaké réaksi asam-basa minangla prosès transfer pasangan èlèktron.
Panggunaan asam[besut | besut sumber]
Asam duwé sapérangan kagunaan. Asam asring digunaaké kanggo ngilangi karat saka logam ing prosès sing disebut "pengawetasaman" (pickling). Asam bisa digunaaké minangka èlèktrolit ing njeron batré sel teles, kaya asam sulfat sing digunaaké ing njeron batré mobil. Ing awaké manungsa lan sapérangan kéwan, asam klorida arupa bagéan saka asam lambung sing disekresiaké ing njeron lambung kanggo mbantu mecah protein lan polisakarida uga ngubah proenzim pepsinogen sing inaktif dadi enzim pepsin. Asam uga digunaaké minangka katalis; umpamané, asam sulfat akèh banget digunaaké ing prosès alkilasi nalika gawé bensin.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asam&oldid=1050914"	Kategori: Asam	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 23 Maret 2016.
penulise mari dipisuhi RAIMU KOYOK WARIA !!! utowo KURANG AJAR !!! lan dibalang raket tenis ambek Little Jacob polae mari nulis artikel iki gak onok pisuhanne COK !!! Lek mroso gak onok pisuhane tambahono COK!!! Gak iso nambahi tah kon? JIANCUK KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!!
YouTube Jancuk+250 (basa Indonésia: sialan+100, brengsek+100, keparat+150) iku istilah basa Jawa sing dinggo misuh. Saliyané jancuk+50, wong Jawa Wétan uga asring misuh nganggo
Wong Jawa Tengah asring misuh nganggo basa sing rada alus, upamané: kampret, bajigur, bajindul, bajinguk, sontholoyo, hajirut, lan liya-liyané.
Istilah liyané isa : gatheli+50, kontol+2050, tempek+2100, empal brewok+2200, pistol
kirik+6300, angkrik+6800, curut lan jenengé kéwan liyané.
Ing tlatah Jawa Wétan, utamané ing Surabaya lan saubengé, tembung iki luwih kerep dianggo minangka kanggo nuduhaké keakraban nalika ketemu kanca raket sing wis suwé ora ketemu. Conto, "Jancuk+100! durung mati tibak-é raimu!". Bisa dikarepaké = "Yo' apa kabaré, séhat-séhat aé tah?" Penggunaan liyané bisa dadi èksprèsi gumun utawa pangalem. Conto: "Jancuk"+100, sakjané
itung-itung pake kalkulator* *rusak* *banting* *pake sempoa* *bingung* *bakar* *tanya ke Mama Loren*
== AREMAAAA !!!!!! == [sunting] Sejarah Jancok iku artine NGENTOD. Koen ngerti gak opo iku NGENTOD? GOBLOK... NGENTOD iku olahraga sing marai wong sehat ambek nggawe bayi. Opo hubungane ambek Jancok?. Wocoen maneh kalimat awal cok. Ngene yoh tak omongi maneh, ngopo kok iso di arani jancok iku kan lek ngentod di encuk encuk. Encuk Encuk iku di teken. Awale kata katane iku ANCUK. Koen ngerti kok iso dadi JANCOK? Ndisik ono lonte sing gawuke wis lower. Wis gak payu mbok arepe gratis. Lonte iku oleh saingan akeh. Nontok koyok ngono terus
Last	Discuss porno videos place: Gunslika
Digawe Nggo Tangan Ketika (187)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (397346)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok... (3854)
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fatfucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
terkait:- Darmo Gandhul - murid Ki Kalam Wadi- Ki Kalam Wadi - penulis serat- Raden Budi - guru Ki Kalam Wadi- Prabu Brawijaya - Raja Majalengka (Majapahit)- Putri Campa (Dwarawati? Dara Petak?) - permaisuri Prabu Brawijaya- Sayid
diantaranya: Panembahan Senopati, Ki Ageng Pemanahan, Panembahan Sedo ing Krapak, Kanjeng Ratu Kalinyamat, Kanjeng Ratu Retno Dumilah, Nyai Ageng Nis, Nyai Ageng Mataram, Nyai Ageng Juru
Minal ‘Aidin wal Faizin,apologize and unseen…..aq nuwun pangapura kesalahan pitutur uga tindakanku marang kowe,muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di lebur ing dino riyoyo Minal Aidin
suku anggota tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II suku iki kalebu jroning bangsa Malpighiales,
Euphorbiaceae), karo Drypeteae sing diwetokaké lan dilebokaké jroning suku Putranjivaceae. Ing sajeroné ana sangang tribus, 56 genera kanthi watara 1700 jinis saka werna-werna habitus: wit, grumbul, sarta terna. Anggota suku iki kasebar ing akèh laladan tropika.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.50, 11 Maret 2016.
aja katungkul marang kasenengan kadonyan lan kemareman ,,,,satrio ingkang pilih tanding
Madya alus: “Nuwun sèwu, kula
ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini juga termasuk krama
dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (
ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
Krama lugu: “Nuwun sewu, kula
badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”
Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe
nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”
sepuluh Fraksi 1/2 setengah, separo, sepalih
Sugeng Rawuh. pinarak ten blog kuloblog niki khusus kangge panjenengan sedoyo sing karep sinau marang kabudayaan lan boso jowo. ten mriki griyane damel tukar pikiran lan sharing sareng sareng lan nambah wawasan kito sedoyo marang Jowo. Ing era modern niki katah tiang jowo mboten saget boso jowo.Sampun cekap sangkeng kulo. nek
ingêmbun pinusthi ing cipta,sumungkêm lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal akhir,
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1) Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya.Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa(2), ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban.
Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutanmarang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama,
miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen
ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni
marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi
padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”.Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu,arêp salat”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu,têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, ang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”.mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu.Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale(6). Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune
Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih.Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka banjur
Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane.
kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
Buta Locaya lagi ngandikan karo kang padha ngadhêp, kaget kasaru têkane Nyai Plêncing, ngrungkêbi pangkone, matur bab
ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau
ganggu gawe, katitik saka awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun
titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili
sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih
inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang
cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên
wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit
marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene
ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah, Sunan
sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange,
mau gumun bangêt, dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu
aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail
tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung
mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok
wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae,
Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge kledhung, kêmbange aran celung. Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang. Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae.
Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.
Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha.Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira
marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira
dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku
wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak-karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”.
Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”.Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”.
Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa Sultan Syah ‘Alam Akbar
budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para
sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka
Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang
banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora?
mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis
pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta
Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam, dibêciki gustiku
Sapatine Patih, para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung
Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana
tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat
seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni
dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
ngandika: “Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong
ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing
diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen
jaran mlayu mênyang alas, jarane ambandhang kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi cilaka, patimu
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”.Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune kêlunta-lunta, sabên desa diampiri, saka ênggone ngupaya warta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun.
Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji. Sakawit ingsun bêciki, walêse kaya kênyung buntut, apa ta salah-ingsun, têka rinusak
karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing
ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang
Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak
aku, gêthinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam kubur rasa, Rasul rasa kang nusuli, rasa pangan manjing lesan, Rasule minggah swarga, lu’llah, luluh dados êndhut, kasêbut Rasulu’llah punika rasa
lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa,
sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. Saka
Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
Sabdane Wiku tama sinauran gêtêr-patêr. Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya
Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu, apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha, salin agama Rasul, nyêbut Nabi Mukhammad Rasula’llah panutaning para Nabi, lan nyêbut asmaning Allah Kang Sajati?”
Sabdapalon ature sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa
rasa kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”.
Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.
Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami Rasul têrang botên sagêd muksa, botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul,
mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning.
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi-pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul :
sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah.Têpak têgêsipun têpa-tapanira.
têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas.
Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama?inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah.
Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam, wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”
Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.”
Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh-kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka
tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono
nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”.
Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi
wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna
lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi,
damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang karo gêdhene nagara sarta ambane jajahane, amarga aran ambuka wêwadining ratu, putra
Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.3. Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.4. Sang Prabu Brawijaya
kapratelakake ing ngisor iki:Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak.Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha
mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau
kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga
kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane
Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah
gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan
wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen
jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma
wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
Kiyai kalamwadi nutugake caritane: “Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi
kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan woh Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa
mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran digdayane sarta ngaku Gusti
hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit
siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura.
Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda- beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana
kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen
Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring
3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine. Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya, sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput.
Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot.
Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak.Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe,
padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong jêjodhowan kang
Mulya saka jênêng.(2) Mulya saka bandha.(3) Mulya saka sugih ‘ilmu.(4) Mulya saka kawignyan.
Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine. Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”.
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan-pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya.Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan
patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah
Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna.
jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11)
Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane.
Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse
jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog , iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng, sukune gunung Wilis.
Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim, ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura, karo
patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara, iku kang
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china).Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing
Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.
9.	Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.1. mbok manawi ewah-ewahan
sinawang kamitenggengan, ingkang amriksani pasuryaningsun, yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran, ingsun mandeng tuwuh tresno, ingsun mesem kapikut asmoro, pasrah ingsun boyong ing gatuloyo, yo jabang bayine…(
Balas	On 16/02/2010 at 08:09 wie said: sakkno….tenen ki PA iki… hiksssssss
Balas	On 16/02/2010 at 08:41 yudha pramana said: diundang “KENDURI” kemawon ki………….pasti hadir,
Kaping telu wong kang saleh kancanana,Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe,Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe,Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyemba dani.
dereng gadhah skalian pados mawon, sederek engkang sekitar mriku disuwuni pitulungan.
Ampun ngantos balik teng PB nganggur astane..
On 28/04/2011 at 12:10 pandanalas said: Maksude…MITA nopo PADMI ?..
On 28/04/2011 at 12:38 Lare Dusun said: Saged mundhut pirso engkang bersangkutan…
On 28/04/2011 at 09:36 P. Satpam said: ssstttt… pun banter-banter…
niki nyolong-nyolong mumpung nyaine (maksude nyaine Ki Arema) nembe nyegat
On 28/04/2011 at 10:04 pandanalas said: koyone ngono koq ki…
aku yo wis curiga, ojo2 iki mantune…
On 28/04/2011 at 10:09 Kartojudo said: Nopo mboten malah
kakangmas sedhoyo, griyanipun ki Arema kaliyan p Satpan meniku ten sengkaling tlatah malang nggih? lek saget alamatipun ten pundhi soale kawulo meniku
On 28/04/2011 at 12:17 Lare Dusun said: Waduh…
Tego tegane kowe ..ngumbar katresnan
Yen ngerti sak durunge..biyen tresno ra tak pasrahke
krama ….. mekaten njih? …. sepindah malih nyuwun sewu sedaya kalepatan …. nyuwun pangapunten ugi
Bausastra sudah dilaksanakan, tetapi baru mendapat 176 halaman.
Wus dak pariksa palastha prayoga, Adipati Sasradiningrat.
Awit saking karsanipun raka ijêngandika Kiyai Lurah Ra[dè]n Tumênggung Jaksanagara, kula kadhawahan ngadani damêl Bau[sa]stra Jawi, têgês Jawi, ingkang sampun wontên Bausastra Ja[wi] têgês Walandi.
Kula sampun matur bilih padamêlan punika sakalangkung ka[thah] jajahan 20 taunan, kula sampun pêjah padamêlan [mo]kal dèrèng sagêd rampung, karsanipun raka ijêngandika adrêng [kula] kadhawahan miwiti, awit sapêjah kula môngsa botê[n] wontên ingkang sagêd anglajêngakên, kalampahan sa[mpu]n kula wiwiti.
Kala kula sowan ngabêkti ing kangjêng rama dalêm, kadangu [gara]pan kula, kula munjuk kados ing nginggil wau, kangjêng ra[ma] [da]lêm kapengin anguningani, bokmênawi karangan kula [wontê]n kirang langkung utawi lêpatipun, badhe kaparingan [ewah-]ewahan, mawi andangu: kêpriye pamikirmu kang bisa [nyênê]ngake ati, kula munjuk: mèsêm punika beda
kang paling gedhé ing Spanyol. Pulo iki dumunung ing Segara Tengah lan minangka bagéan saka Kapuloan Balearik (Basa Catalan: Illes Balears, Basa Spanyol: Islas Baleares). Kayadéné pulo-pulo ing Kapuloan Balearik liyané, Ibiza (Catalan: Eivissa), Formentera, lan Minorca (Catalan/Spanish: Menorca), pulo iki misuwur dadi tujuan turis. Ing Jerman lan Inggris, pakèt turisme kang diwiwiti sasi Mei 1952, Majorca tetep dadi tujuan turis kang populèr. Wiwit tahun 1960, panggonan iki dadi sinonim kanggo turisme masal. Jeneng Majorca asal saka tembung Latin insula maior, "pulo kang luwih gedhé";
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 13 Februari 2017.
Sena loro, Kancaku jenenge Sena. Dheweke duwe asu loro. Esuk lan
Lek rupane adoh, yo tulung tanggung lah akomodasi awake dewe (arek”CS) 😀
on November 24, 2008 at 6:34 am | Reply choe
wah nal,,,proses ma sapa kan g disebut,
kabeh.Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh. Mat Penceng bungah atine, ben ketemu wong wedhok dikongkon mbedhek piro umure.Pertama pas nang pasar atom onok ibu-ibu tuku kain."Ning, ayo bedhe'en piro
onok sing mbedhek 31 taun. Gak onok sing isok titis mbedhek 45. Bareng dikandani lek umure iku 45 gak onok sing percoyo, bareng didhudhuhno KTPne dhadhak semburat kuabeh.Mat Penceng malih tambah bangga mergo dapure tambah ngguanteng. Pokoke ben pethuk wong
Bareng oleh giliran, Mat Penceng ditakoni pelayane arep pesen opo."Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe'en piro se umurku?" jare Mat Penceng."Kiro-kiro 27 mas" jare pelayane.
pesen panganan.Lha pas arep mulih, nang parkiran Mat Penceng pethuk ambek nenek-nenek arep mlebu
Lagek oleh rong putaran, Mat Penceng wis mbalik nang simbah iku ambek bengok-bengok njaluk tulung."Mbah, tulung mbah !!!, aku diuber-uber satpam dikiro wong gendeng. Ayo cepetan bedhe'en
selak satpame teko !!" jare Mat Penceng ambek menggos-menggos gupuh kabeh.Mari nguncalno kampese Mat Penceng, simbah iku mau ngomong,"Le, aku weruh umurmu iku saiki 45".Mat Penceng kuaget sampek lali kampesan, kok onok wong sik isok mbedhek umure."Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek
ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL, LOR, IYO IKU BAYUMUM SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI JANG NGLIMPUTI JAGAD KABEH
darajating manusa, wiwit saking ngam, majêng-majêng ngantos dumugi nabi utawi kawasul kawas. Kanthi katêrangakên margi-marginipun kalihan ringkês, mawi têtêmbungan ingkang cêtha.
SOLO 1931 DRUKKERIJ & BOEKHANDEL "KALIMASADA"
Amratelakakên tatar-tataran darajating manusa, wiwit saking ngam, majêng-majêng ngantos dumugi nabi utawi kawasul kawas. Kanthi katêrangakên margi-marginipun kalihan ringkês, mawi têtêmbungan ingkang cêtha.
Wiyosipun Sêrat Andhaning Gêsang punika, namung impunan saking pitêdahing sêrat-sêrat ingkang sampun gumêlar, dados ingkang ngarang punika dede tuking kawruh ingkang kawêdharakên, upaminipun wêwarah punika wujud banawi, ingkang ngarang namung minôngka jurangipun, inggih punika talang ilèn-ilèn margining kawruh, dene tukipun ingkang sajati, saking para linangkung ingkang sampun sami ngambah dumugi ing kasunyatanipun. Sarèhning lampahipun piwulang punika, sampun tumimbal-timbal dhumawah ing para sujana sarjana, upami ilining toya banawi kados sampun pantês kemawon, bilih sampun kirang bêning kados nalika sawêg tus saking sumbêripun ingkang sajati, awit sampun kamomoran lumpur saking kiwa-têngên ing samargi-margi, dados upami wêwarahipun sêrat punika sampun wontên kirang pajaripun utawi
wontên salisiripun sakêdhik, sampun botên anèh. Manawi kalaksanan wontên ingkang makatên, kaanggêpa saking kalêpatanipun ingkang ngarang sêrat punika piyambak, ingkang ngarang nyuwun pangaksama, para manungkara mugi anjêmbarakên ing pamêngku, ngêgungakên sih pangapuntên, dening sajatosipun ingkang ngarang taksih tuna ing kawruh, têbih saking sarjana niti, purunipun ngarang amung kasurung saking kêdah-kêdahipun angulahakên kawajiban,
wêwarahipun pancèn pêtêng sarta kathah lêpatipun, mugi para manungkara botên kêmba, lajêng anganggêp bilih tanpa paidah, awit sadaya manusa kadunungan lêlandhêping panggalih, ingkang kenging kangge anglimbang ngantos sagêd madosi pathinipun, ambucal rêrêgêdipun.
Makatên punika sok ugi pancèn marsudi bab kawruh, sarta talatos, amila kêdah awas saha prayitna. Lampah makatên punika, sajatosipun botên namung maos tumrap sêrat punika kemawon, sanadyan sadhengaha sêrat, sok ugi bab kawruh kasuksman, bilih botên kalimbang kanthi talatos miwah awas tuwin prayitna, sampun tamtu tangèh sagêdipun manggih pathining kawruh, ingkang dados kawigatosaning piwulang. Wusana sumôngga ing panggalih.
Pangarangipun sêrat punika, wontên ing nagari Surakarta, salêbêting warsa cinôndrasêngkala: Ratu obah ngèsthi
lan sangsara langkung paidah tinimbang eca lan sakeca. Mila sênêngipun manawi nandhang sakit, angungkuli manawi manggih sakeca.
Lampahing dumadi sadaya punika majêng angênêr dhatêng kamulyan, makatên ugi lampahipun gêsanging manusa, inggih majêng-majêng têrus, wusana anjog ing têlênging dunung, ingkang pancèn kêdah ginayuh ing sadaya manusa. Mênggah sadaya agami, sadaya piwulang kasuksman, sadaya piwulang kasusilan, punika paidahipun ingkang agêng sangêt, prêlu kangge ngrancagakên lampahipun gêsanging manusa. Dene ingkang dipun wastani lampahipun gêsanging manusa ing ngriki, punika majêng-majênging kawruhipun, sadaya lêlampahan ingkang pinanggih ing manusa, punika sami dados kawruh, [ka...]
[...wruh,] inggih kawruh ingkang saking nyatakakên utawi ngalami piyambak, punika langkung sae tinimbang ingkang namung gêthok tular, saking pituturipun sasamining manusa, dados gunggunganipun, sadaya ingkang pinanggih ing manusa punika, sanadyan anjalari sakit utawi sakeca, bingah utawi sisah, sami kemawon, sadaya nama dados kabêgjanipun manusa, têgêsipun dados kauntunganipun manusa, inggih punika anjalari wêwah-wêwah utawi majêng-majênging kawruhipun, wusana badhe ngantos dumugi sampurna ing kawruh. Mila sanadyan wontên manusa ingkang sawanganipun katingal kadondenekadosdene (dan di tempat lain). mundur, sajatosipun punika inggih majêng-majêng têrus, dados manusa ingkang sampun sagêd ngangge kawruh makatên punika: sakit, sakeca, bêgja, cilaka, mulya, sangsara, ingkang sami pinanggih piyambakipun, sami katampi sae sadaya kalayan dhangan sênênging manah, wontênipun namung sarwa iya, kabèh prayoga. [prayo...]
[...ga.] Ngantos botên wontên kawontênan ingkang botên damêl sênênging manahipun, dados manahipun tansah kêbak kasênêngan, botên nate botên sênêng ing manah. Sakit lan sangsara punika langkung agêng pigunanipun, tinimbang kalihan eca lan sakeca, amargi langkung agêng dayanipun, inggih saking ngraosakên sakit lan sangsara ingkang sangêt, punika ingkang sagêd anggigah panggraita angudi kawruh ingkang luhur, ngantos sagêd nangèkakên patobat, lajêng gadhah dêrêng kêncêng anjangkah kamulyan ingkang sajati. Inggih awit saking punika, mila wontên manusa ingkang: manawi manggih sakit lan sangsara, malah langkung sênêng tinimbang kalihan manawi manggih eca lan
sadaya kalayan turut, sintên ingkang lair jlêg sampun dumugi ing tataran têngah utawi luhur, tamtu suwau sampun nate lair ing ngalam dunya ngriki kanthi ngudi majênging kawruh.
Mênggah majêng-majênging lampahipun gêsanging manusa, inggih punika majêng-majênging kawruhipun, kenging kawijangakên majêng kaping tigang tataran agêng, kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika.
1. Ingkang rumiyin, kawitanipun taksih dados tiyang ngam, utawi tiyang ngawam, dumunung ing tataran ôngka satunggal. Ngam utawi ngawam têgêsipun suwung, kajêngipun suwung ing kawruh.
ing tataran ôngka kalih, dipun wastani tiyang kas. Kas têgêsipun tamtu, inggih punika tamtu sagêd widada ing sêdya, angrancagakên lampahipun, ngantos dumugi ing têlênging dunung gêgayuhanipun manusa.
3. Tiyang ingkang sampun majêng kalih tataran, dumunung ing tataran ôngka tiga, dipun wastani tiyang kawas. Kawas têgêsipun langkung tamtu, inggih punika langkung tamtu tinimbang kalihan tiyang kas.
4. Tiyang ingkang sampun majêng tigang tataran, dumunung ing tataran ôngka sakawan, dipun wastani nabi utawi ambiya, dipun wastani malih kawasul kawas. Kawasul kawas têgêsipun langkung tamtu sangêt, tinimbang kalihan kaswargan saha kawas.
Darajat kawan tataran, wiwit sangingsaking. ngam, lajêng kas, lajêng kawas, ngantos dumugi kawasul kawas, punika pancèn tataran majêng-majêngipun manusa, ôndha marginipun manusa sagêd dumugi têlênging gêgayuhan, [gêga...]
[...yuhan,] têgêsipun manawi manusa botên anglangkungi margi punika wau kalayan turut, tamtu botên sagêd dumugi ing don ingkang linuhung, inggih punika panggenan sampurnanipun jatining kamulyan. Dados manusa wajib angangkah sagêdipun angancik, wiwit saking ngandhap urut majêng-majêng minggah, ngantos dumugi pungkasan ingkang luhur piyambak. Darajat kawan tataran punika, ugi wênang sagêd kagayuh ing manusa ing dalêm salairan, ananging ingkang sagêd makatên punika, saèstunipun awis sangêt, bêbasan sakêthi sawiji taksih ombyokan, ingkang tamtu ngantos pintên-pintên lairan. Sasampunipun manusa lair ngantos ngalam dunya. Ngantos wongsal-wangsul marambah-rambah, ngantos tuwuk angraosakên sangsara, ngantos tuwuk angudi kawruh, ing ngriku ingkang tamtu sawêg sagêd dumugi. Manusa ingkang sagêd ajêg majêng-majêng satataran, ing dalêm salairan kemawon, amung manusa pêpilihan ingkang pancèn [pa...]
[...ncèn] linangkung. Inggih punika langkung kêkiyataning badanipun, langkung landhêp manahipun, langkung santosa saha rosa bêbudènipun. Dados manawi wontên manusa ingkang sampun dumugi ing tataran têngah, utawi tataran pungkasan, môngka wiwit lare dèrèng wontên lampahipun, ingkang pantês anjalari dumugi ing tataran ngriku, punika mratandhani bilih suwaunipun, sampun nate lair ing ngalam dunya kanthi ngudi majênging kawruh. Pangudinipun majênging kawruh nalika lair ing ngajêng, ingkang anjalari gêsangipun ing wingking sagêd dumugi ing tataran wau. Dados botên wontên manusa sawêg lair sapisan, tanpa mangudi lajêng jlêg asipat: kas, wali, utawi nabi.
Awit saking: kas, wali, nabi, punika asal kamulanipun ing ngajêng inggih manusa walaka, kados manusa limrah punika, mila inggih wênang dados guru utawi têtuladaning manusa. Saupami asal [asa...]
[...l] kamulanipun ing ngajêng dede manusa walaka, tamtu botên wênang dados panutaning manusa walaka. Awit ingkang makatên punika, badhe kadondene liman nêdya jumênêng dados panutaning
kudu bisa urip, kacukup mung kalawan mangan sukêt bae. Ingkang makatên punapa sagêd kalampahan. Tamtu botên. Mila wêwarahipun para nabi anêrangakên: sadaya ingkang kaparentahakên para nabi, para nabi wau sampun anglampahi piyambak, awit wajibing tiyang mulang punika, kêdah inggih sagêd anglampahi piyambak. Makatên punika tamtu inggih mratandhani, bilih para nabi punika sampun nate dados tiyang walaka, kados têtiyang ingkang sami katuntun, botên namung tindattindak. ingkang kaparentahakên kemawon, ingkang sampun nate dipun lampahi. [lampah...]
[...i.] Kajawi makatên, dados inggih matandhani ugi, bilih sadhengaha têtiyang walaka, punika inggih wênang anggayuh darajat nabi. Awit sadaya ingkang sagêd kagayuh ing satunggaling manusa, tamtu manusa sanèsipun inggih ugi sagêd anggayuh, sok ugi anggènipun minangkani, inggih ugi kados ingkang sampun kalaksanan kawasa anggayuh. Punapa malih para nabi tamtu inggih mêmulang dhatêng para manusa, anggayuh sadaya punapa ingkang sampun sagêd kagayuh, miwah ingkang badhe dipun gayuh ing panjênênganipun. Makatên têtêpipun ingkang nama panuntun sajati, utawi panutan sajati. Saupami botên makatên sayêktos, inggih punika panjênênganipun têmên milih mangalèr, siswanipun namung sami kapardi mangidul têrus, tanpa mawi pagêdhongan, punika botên têtêp nama panuntun utawi panutan, ingkang kêdah kaèstokakên parentahipun, katulad lampah jantranipun, tuwin kadhèrèk [kadhè...]
[...rèk] tindakipun. Dene wontênipun piwulanging para nabi, wontên ingkang katingalipun botên anênuntun panggayuh dumugi darajat nabi, punika namung saking kadamêl wêrit, amargi wêdharing wêwarah punika, kaukur kalihan kêkiyataning manusa. Ukuraning manusa ingkang limrah, namung kuwawi nampèni piwulang kados ingkang kagêlar kangge ing akathah. Sabên wontên manusa ingkang sampun langkung kêkiyatanipun saking salimrahing manusa, lajêng sagêd kabuka piyambak dhatêng piwulang ingkang kadamêl wêrit. Saya langkung kêkiyatanipun, saya sagêd kabuka dhatêng ingkang langkung wêrit malih, wusana sagêd priksa dhatêng ingkang lêbêt-lêbêt sadaya, ngantos ingkang wêrit-wêrit katingal cêtha, ingkang pêtêng-pêtêng katingal padhang. Dados piwulang ingkang kadamêl wêrit wau, panyimpênipun inggih katitipakên ing piwulang ingkang gumêlar, nanging pilih janma ingkang uninga. Piwulang kasuksman ingkang makatên punika, limrahipun sumêbar [su...]
[...mêbar] ing tanah, ingkang têtiyangipun dèrèng diwasa kasuksmanipun. Saupami dipun sukani piwulang ingkang dede saukuripun, saking sumêrêp angèling marginipun, awrating lêlampahanipun, asring wêgah anglampahi, wêkasan anglêpèh dhatêng piwulang, botên kenging tinuntun majêng, dados piwulangipun tanpa guna. Dene piwulang kasuksman, ingkang lajêng ngêblak anêdahakên gêgayuhan ingkang luhur, punika tamtu sumêbar ing tanah, ingkang têtiyangipun sampun racak-racak diwasa dhatêng kawruh kasuksman.
Tiyang ngawam ingkang lajêng sampun dados tiyang kas, punika lajêng sampun dede tiyang ngawam, awit tiyang ngawam punika tiyang ingkang taksih suwung ing kawruh, inggih punika dèrèng sumêrêp dhatêng jatining gêsangipun pribadi, ingkang gêsang langgêng, ingkang botên kenging risak utawi sirna. Nanging tiyang kas punika tiyang ingkang sampun sumêrêp dhatêng jatining gêsangipun pribadi, [priba...]
[...di,] dados ingkang makatên wau sampun dede tiyang ingkang suwung ing kawruh.
Tiyang kas ingkang lajêng sampun dados wali utawi tiyang kawas, punika inggih ugi taksih nama tiyang kas, nanging sampun mindhak kawruhipun.
Tiyang kawas ingkang lajêng sampun dados nabi utawi kawasul kawas, punika inggih ugi taksih nama tiyang kas utawi kawas, nanging sampun saya mindhak malih kawruhipun.
Dados grêbanipun manusa punika namung wontên kalih warni, inggih punika: ngawam kalihan: kas. Nanging tiyang kas punika wontên ingkang sawêg maligi kas, wontên ingkang sampun kawas utawi kawasul kawas. Ingkang dipun wastani saya mindhak kawruhipun punika, saya waspada dhatêng jatining gêsangipun, ing ngriku saya wijang kalihan raganipun, binasakakên saya bênggang kalihan raganipun, ngantos sampun botên mawi uwas-uwas malih panganggêpipun bilih:
raga iku dudu aku, aku iki dudu raga, sakèhing bêbaya iku mung bisa ngênani marang raga, ora bisa ngênani marang aku. Mila tiyang kas punika sabarang lampahipun, sampun sagêd angangge kaol sakèh, inggih punika gadhah kasantosaning sêdya. Purun anglajêngakên tindakipun, sanadyan manggih bêbaya ngantos dumugi ing pêjah
Awit ingkang pêjah muhung raganipun, pribadinipun langgêng gêsang waluya maha mulya tanpa kara-kara. Beda kalihan tiyang ngam, sumêrêpipun: aku iku iya uriping raga iki, kêna ing lara pati sapêpadhane. Mila limrahipun ajrih dhatêng bêbaya, manawi lampahipun kapêthuk ing bêbaya pinilaur mundur, endha, ngoncati bêbaya, dipun wastani ngangge kaol laip, inggih punika ngèngêti apês ringkihing gêsangipun. Mênggah têranging wijangipun malih bab darajat kawan tataran wau, badhe kapratelakakên satunggal-satunggal ing wingking.
Majêng-majênging kawruh, sontan-santuning watak bêbudèn, ing salêbêtipun taksih dados tiyang ngawam. Wiwit taksih ajrih sakit ngupados sakeca, ngantos tobabtobat. ngupados sakeca, purun dhatêng sakit. Sadaya panandhang sampun karaos ènthèng, têmah kêndêl sarta kuwawi dhatêng brata.
Sampun kacariyosakên ing ngajêng, tiyang ngawam punika tiyang ingkang taksih suwung ing kawruh, inggih punika dèrèng sumêrêp dhatêng jatining gêsangipun pribadi, ingkang gêsang langgêng botên kenging risak utawi pêjah, sêsêrêpanipun: gêsangipun inggih gêsanging raga ingkang kenging sakit pêjah punika, mila taksih kathah uwas kuwatiring manah, ajrih dhatêng bêbaya, ngupados eca sakeca, rêmên ing kabingahan, eca sakecaning badan miwah bingah
sênênging manah kaanggêp kamulyan, dene ingkang kaanggêp sangsara, punika sakit tuwin sisah. Kados makatên nalika dèrèng majêng kawruhipun. Nanging manawi sampun majêng kawruhipun, lajêng santun panganggêpipun, sakit sakeca, bingah sisah, punika sadaya lajêng kaanggêp sami wujuding sangsara. Dene ingkang kaanggêp kamulyan, inggih punika kamulyan ingkang sajati, punika botên mawi sakit, botên
sangsara, namung kemawon beda sipatipun. Sakit tuwin sisah, punika sipating sangsara kang awrat sinandhang. Eca sakeca bingah sênênging manah, punika sipating sangsara ingkang ènthèng sinandhang. Manawi sakit sampun sagêd dados bingah sênênging manah, inggih lajêng dados sipating sangsara ingkang ènthèng sinandhang. Nanging sagêdipun sakit andadosakên bingah sênênging
manah punika, manawi sampun sumêrêp agênging paidahipun. Inggih punika: sakit tuwin sakeca kaanggêp sami kemawon, sadaya sami wujuding sangsara. Sangsara paidah dados panggigahing manah, ngudi uwal saking sangsara. Sakit punika dados pêpêcut ingkang langkung prêmati, dados langkung agêng paidahipun tinimbang kalihan sakeca, mila sênêngipun manawi sakit angungkuli manawi manggih sakeca. Sakawit manusa punika nêdya angendhani sakit lan sisahing manah, awit namung punika ingkang kaanggêp wujuding sangsara. Sami karaya-raya ambujêng eca sakeca bingah sênênging manah, awit punika ingkang kaanggêp wujuding kamulyan, saha kaanggêp kawontênan ingkang sampun wontên sajawining sangsara, sampun oncat saking sangsara, sampun bênggang kalihan sangsara, sampun têbih kalihan sangsara. Ananging lampahipun punika kacelik, kosokwangsul balêjêd kalihan pangintêning manah saha pangajêng-ajêngipun. Sêdyanipun [Sê...]
[...dyanipun] angendhani sakit têmahanipun murugi sakit, sêdyanipun angendhani sisah têmahanipun dados murugi sisah, sêdyanipun pados eca sakeca têmahanipun manggih sakit, sêdyanipun pados bingah têmahanipun manggih sisah. Punapa liripun. Inggih punika: pintên-pintên manusa ingkang lampahipun botên kasêmbadan ing sêdya. Malah manggih sakit tuwin kasisahan, sanadyan ingkang sami kasêmbadan ing sêdya manggih kabingahan pisan, têmahanipun inggih namung dados sisah ugi, jêr bingahipun botên wontên ingkang lana. Punapa wontên ta: tiyang ingkang manggih kabingahan kemawon, tanpa mawi manggih kasisahan. Tamtu botên wontên. Awit bingah punika gandhenganipun kalihan sisah, botên sagêd pisah. Sabên taksih sagêd ngraos bingah, tamtu taksih sagêd ngraos sisah. Sabên taksih sagêd manggih bingah, tamtu taksih kataman sisah. Anggêr taksih ngupados sakeca, tamtu taksih [ta...]
[...ksih] badhe manggih sakit. Anggêr taksih ngupados kabingahan, tamtu taksih badhe manggih kasisahan. Kasêmbadanipun pêpenginaning manusa punika botên sagêd dados pamarêm, nanging malah tuman gadhah pêpenginan. Awit pêpenginan ingkang dipun turuti punika, tamtu lajêng subur saya agêng sarta kae-kae. Kados tanêm tuwuh ingkang karabuk, kasiram, kadhangir, kaupakara sae, dadosipun lajêng subur lan ngêpang kathah. Bilih pêpenginan punika
ingkang taksih kados makatên wau, ubang-ubêng taksih kasasar-sasar murugi kasisahan, ewasamantên, manawi manusa sawêg kabêntus-bêntus, kajêglong-jêglong, kaping kalih kaping tiga kemawon, dèrèng sagêd kraos bilih kasasar lampahipun, malah sanadyan kaping sadasa, [sada...]
[...sa,] ngantos kapinga satus pisan, inggih awis ingkang lajêng sampun angrumaosi. Sagêdipun lajêng ngrumaosi punika ingkang tamtu saking tigang prakawis: 1. Saking sampun kêrêp kabêntus-bêntus ingkang ngantos marambah-rambah, 2. Saking sampun kêrêp mirêngakên pitêdah ingkang lêrês. 3. Saking sampun anyumêrêpi têpa tuladha ingkang cêtha. Manawi manusa sampun sumêrêp, bilih gêsang ingkang limrah punika, prasasat namung kêbak kasisahan kemawon, kaping kalih sampun mangrêtos punapa ingkang dipun wastani jatining kamulyan, ing ngriku asring lajêng gadhah tobat angraosakên gêsang sangsara. Inggih punika tobat gêsang kados gêsang ingkang sampun-sampun, tobat ngupados eca sakeca bingah sênênging manah, ngudi sagêdipun endha saking kawontênan ingkang makatên wau. Sasampunipun manusa tobat ngupados eca sakeca, ing ngriku sakit lan sakeca lajêng karaos sami kemawon. Saha sarèhning
sampun kasumêrêpan agênging paidahipun, tamtu lajêng dados sêsawanganing gêsangipun ingkang anyênêngakên. Kasênêngan makatên punika, beda kalihan kabingahan ingkang sagêdipun pinanggih kêdah sarana ngênthu-ênthu dipun upaya, amargi botên adamêl subur saha ngêpang dhatêng pêpenginan. Gêsang ingkang kados makatên punika, sanadyan dèrèng wontên sajawining lêlampahan, ananging kados sampun wontên sajawining lêlampahan. Sanadyan ing lair katingalipun ing tiyang sanès kados papa sangsara, ananging ing dalêm manahipun sakalangkung mulya. Sanadyan manggèn wontên ing asunya, ananging sami kalihan ingkang lêlangên wontên ing taman, ingkang sakalangkung asring anêngsêmakên, awit sêngsêming manah anyawang lêlampahaning badanipun punika, botên pae kalihan nyawang wêwangunan ingkang adi aèng. Sasampunipun sakit sakeca karaos sami kemawon, sadaya kaanggêp paidah, [pa...]
[...idah,] sadaya damêl sênênging manah, sadaya karaos ènthèng panandhangipun. Manusa lajêng botên ajrih sakit, rêkaos, kangelan, têmah kadunungan kêncêng santosa ing budi, botên ajrih sapintên awrating brata, kangge minangkani kasêmbadaning sêdya. Anggènipun nêdya oncat saking kawontênan ingkang sangsara, manjing dhatêng dununging kamulyan jati, inggih punika katêntrêman ing langgêng. Manawi manusa sampun makatên, ingkang kathah badhe sagêd dumugi ing kasidaning sêdya. Inggih punika sampun badhe sagêd dumugi ing tataran ôngka kalih, dados tiyang kas,
Kawontênan tuwin warni-warninipun tiyang kas. Jatining kamulyan, pêjah sadèrèngipun pêjah, kêkêndêlanipun tiyang kas.
Tiyang kas punika tiyang ingkang sampun kasinungan kawruh, inggih punika sampun sumêrêp
botên sagêd kataman panandhang sakit, sangsara sasaminipun. Inggih ingkang widada gêsang, ngantos dumugi sabakdanipun gêsang ing ngalam dunya. Inggih punika ingkang binasakakên gêsang ing ngakirat. Inggih rasa jatining gêsang punika raos ingkang pinanggih ing ngakirat. Inggih punika kamulyaning gêsang ingkang sajati, inggih rasa jatining kamulyan utawi kamulyan jati. Dados ingkang dipun wastani manggih kamulyan jati, punika dede tiyang ingkang manggih barang-barang [ba...]
[...rang-barang] ingkang langkung endah, utawi manggih têtêdhan ingkang adi aèng, nanging tiyang ingkang
tanpa kara-kara. Awit saking punika, mila tiyang kas punika dipun wastani tiyang ingkang sampun angsal kamulyan ing ngakirat. Inggih kados makatên punika ingkang winastan: sampun pêjah ing sadèrèngipun pêjah, sagêd gêsang ing sabakdaning gêsang. Dados ing ngakirat punika, tumrap panjênênganipun botên ing têmbe, nanging inggih ing sapunika kemawon, tandhanipun, salêbêtipun taksih gêsang wontên ing ngalam dunya, sajatosipun sampun gêsang wontên ing ngakirat.
Sêsêrêpanipun tiyang kas dhatêng jatining gêsangipun pribadi, kados ingkang kasêbut ing ngajêng wau, sampun [sa...]
[...mpun] botên mawi samar-samar utawi sêmang-sêmang malih, ngantos kadugi ngantêpi kalayan tanpa uwas-uwas utawi kuwatos. Sok anggêr taksih gadhah uwas-uwas, tôndha kawruhipun taksih samar-samar, punika kaewokakên dèrèng sumêrêp, dados dèrèng têtêp nama kas. Saking dèrèng diwasa kawruhipun, dados taksih kathah samar-samaripun, taksih agêng sêmang-sêmangipun, taksih kandêl uwas kuwatosipun. Sabên saya diwasa ing kawruh, sadaya wau saya suda, manawi sampun sampurna kadiwasanipun, lajêng sagêd sirna babarpisan, ing ngriku têtêpipun nama kas sajati. Mila badhe dados kas punika ingkang prêlu sangêt andiwasakakên kawruhipun. Saking punapa-punapa sampun dipun lampahi, dipun mangrêtosi, dipun ambah, saha dipun sumêrêpi, tamtu enggal diwasa. Sasampuning manusa ical samar-samaring sêsêrêpan tumrap dhatêng jatining gêsangipun, tamtu ical girising [giri...]
dhatêng bilai. Saya ical samar-samaripun, saya ical kajirihanipun, saya agêng kakêndêlanipun. Ananging kakêndêlanipun tiyang makatên wau, botên kêndêl dhatêng lampah awon, dados botên mutawatosi ing akathah. Awit tiyang ingkang kêndêl dhatêng piawon, punika sajatosipun saking taksih agêng kajirihanipun, kados ta: ajrih manawi kêwudan, ajrih manawi kêluwèn, ajrih manawi kamlaratan, ajrih manawi botên angsal kabingahan, ajrih manawi sakit, ajrih manawi pêjah. Mila dados anglampahi awon, prêlu kangge ngendhani ingkang dados ajrihing manahipun. Kosokwangsul kalihan tiyang
[...gih] kadugi. Dados botên prêlu karaya-raya nêmpuh nglampahi awon. Mila sabên manusa sampun ical samar-samaring kawruhipun, lajêng ical girising manah dhatêng warn-warnining bilai, amargi lajêng sampun botên mawi sêmang-sêmang malih, bilih sajatosipun badan punika dede pribadinipun, pribadinipun dede badan. Ingkang sagêd kenging alangan, sisah, sakit, risak, lêbur, pêjah, punika muhung badan. Pribadinipun botên mawi kataman punapa-punapa. Sanadyan manusa punika manggih lêlampahan punapa kemawon, sajatosipun inggih kuwawi, ingkang gadhah raos botên kuwawi punika namung raos pangraosipun, sajatosipun inggih kuwawi. Kathah tiyang wicantên: aku ora kuwat anglakoni. Nanging tibanipun inggih kuwawi. Mila dipun wastani lêlampahan, sajatosipun namung dipun langkungi, manawi sampun dipun langkungi, lajêng têrang bilih sampun botên wontên [wontê...]
[...n] punapa-punapa, mila wontênipun namung tansah kuwawi kemawon. Sakit kuwawi, sisah kuwawi, kangelan kuwawi, pêjah inggih kuwawi. Têgêsipun kuwawi punika ingkang kuwawi jatining gêsangipun. Mila bêbasanipun, tiyang kas punika: sampun botên sisah sabab dening kamlaratan, botên gugup sabab dening kapêngkok ing pôncabaya, botên giris sabab dening ngadhêpakên bilai, botên ajrih sabab dening sakit, botên bêbakal sabab dening badhe tilar dunya. Awit sadaya wau sampun botên angebahakên dhatêng kawontênanipun.
Tiyang kas punika wontên warni kalih, ingkang satunggal ingkang sampun botên rêmên dhatêng kadunyan, inggih punika ingkang sampun wirangi, kajêngipun sukci, sampun botên rêmên dhatêng sadaya-daya, ingkang sagêd anarik dados angraosakên panandhang sisah utawi sakit. Dene satunggalipun ingkang
taksih rêmên dhatêng kadunyan, inggih punika taksih rêmên ngupados eca sakeca bingah sênênging manah, punika dipun wastani dèrèng wirangi. Ingkang taksih rêmên dhatêng kadunyan, punika inggih uninga bilih taksih ngupados sakeca punika, tamtu taksih badhe manggih sakit, bilih taksih ngupados bingah punika, tamtu taksih badhe manggih sisah, bilih taksih rêmên suka gumujêng punika, tamtu taksih badhe asring bêngak-bêngok, ananging panjênênganipun ingkang makatên punika botên ajrih, sampun dipun sêngaja: sakit, sisah, bêngak-bêngok, inggih kajêngipun, sabab ngêndêlakên kuwawi, botên dados punapa. Amung kemawon, tiyang ingkang sampun kados makatên punika, sanadyan kenging panandhang, anggènipun nandhang inggih beda kalihan tiyang limrah, sajatosipun inggih sampun karaos ènthèng, awit sakitipun tiyang ingkang sampun purun sakit, punika beda kalihan sakitipun [saki...]
[...tipun] tiyang ingkang taksih sangêt ajrih ing sakit. Sisahipun tiyang ingkang sampun sumêrêp, bilih sajatosipun kuwawi nandhang, punika beda kalihan tiyang ingkang gadhah pangintên, bilih gêsangipun badhe botên kuwawi nandhang prakawis ingkang dipun sisahakên. Sabab salêbêting sakit, salêbêting sisah, punika mêngku raos tatag, têtêg, santosa, dados inggih mêngku katêmtrêman.katêntrêman. Bêngak-bêngokipun inggih beda kalihan ingkang dèrèng sumêrêp dhatêng kawêkasaning gêsang. Sanadyan bêngak-bêngok ingkang tamtu namung sakêdhap, inggih punika namung sanalika, nalika sawêg kataman, ing ngriku kagèt saha kasupèn dhatêng kawêkasan, manawi sampun èngêt, inggih lajêng sampun botên bêngak-bêngok malih. Wontên tataran sakawan ingkang dados ambah-ambahaning manusa: 1. sakit mahanani sisah, 2. bingah, 3. sênêng utawi têntrêming manah, 4. katêntrêman ingkang langgêng. Sisah sabab sakit punika kenging
kaingêr dados têntrêming manah, ingkang satunggal sarana kaingêr dados bingah rumiyin, manawi sakit sampun katampi sae kaanggêp paidah, tamtu dados bingah, dados sisahipun sagêd sirna kêndhih dening raos bingah, manawi sampun bingah gampil kaingêr dados sênêng utawi têntrêming manah. Ingkang satunggal sarana kaingêr dados tatag rumiyin, manawi sakit sampun kaanggêp dede baya pakèwêd, tamtu dados tatag, dados sisahipun sirna kêndhih dening tatag, manawi sampun tatag gampil kaingêr dados sênêng utawi têntrêming manah. Manawi têntrêming manah punika sampun laras kalihan raosing katêntrêman ingkang langgêng, inggih punika pêpancadaning manusa wangsul dhatêng katêntrêman ingkang sajati. Tiyang kas ingkang taksih rêmên dhatêng kadunyan punika, narimah kandhêg rumiyin lampahipun, wontên ing darajat ingkang sampun pinanggih, utawi narimah alon-alon majêngipun malih. Dene ingkang sampun [sa...]
[...mpun] botên rêmên dhatêng kadunyan, punika sêdya ngrancagakên lampahipun. Saking sampun botên rêmên dhatêng kadunyan, têmah inggih sèlèh kadunyan, utawi sèlèh raga. Patrapipun sèlèh kadunyan utawi sèlèh raga wontên kalih warni, ingkang satunggal sèlèh babarpisan, satunggalipun namung sarana kawicaksanan kemawon. Liripun: ingkang kasèlèhakên muhung wosipun ingkang dados sabab ambêbayani, inggih punika rêmênipun. Inggih rêmên punika ingkang dados bêbandan, angikêt manusa lan sangsara, saha ingkang mahanani melik, bingah, sisah, gêthing, sêrêng, sapanunggilanipun, ingkang sami dados sipating sangsara, mila kacêkap namung rêmênipun punika, ingkang dipun tatas sarana pêdhang kawicaksanan. Tiyang ingkang sampun botên rêmên dhatêng raganipun, punika wontên ingkang ngantos sampun botên ngeman, lan botên rumêksa dhatêng raganipun, malah wontên [wo...]
[...ntên] ingkang ngantos gigu dhatêng raganipun, raganipun kaanggêp kawujudan ingkang jêmbêr mawa wisa dados wisuna, gêtun dene gêsangipun rumakêt raga, dados gendhongan ingkang awrat, nêdha sandhang, nêdha pangan, nêdha punapa-punapa, kapêksa gêsang mawi sisah kangelan ngupados butuh. Beda kalihan gêsang
babarpisan. Ingkang sèlèh raga lan sèlèh kadunyan sarana kawicaksanan, punika taksih purun rumêksa lan ngopèni badanipun, taksih purun ngupados kadunyan, ananging sampun botên ajrih lan botên sisah raganipun anêmahi karisakan, botên ajrih botên sisah manawi botên manggih kadunyan. Patrapipun ngupados kadunyan, wontên ingkang sampun botên sapintêna, wontên ingkang taksih rosa, ingkang
botên sapintêna ngupadosipun kadunyan, punika kangge ngopèni raganipun, namung prêlu supados botên dhapur ngluluh raga utawi amilalu, ingkang wigatosipun dhapur kasêsa oncat saking raga. Awit ingatasing panjênênganipun, sampun oncat saking raga tinimbang kalihan dèrèng, punika sami kemawon, mila botên kasêsa oncat, inggih botên karakêt ing raga. Sintên ingkang kasêsa oncat, punika pratôndha botên mêdal margi kawicaksanan, sintên ingkang ajrih kangelan, punika pratôndha taksih kabônda ing trêsna raga, ajrih lan sisah dhatêng risaking raga. Inggih awit saking punika mila taksih ngopèni raganipun. Dene ingkang ngrosani ngupadosipun kadunyan, punika amargi tumrapipun tiyang ingkang sampun sampurna kawicaksananipun, bab ngopèni raga ingkang muhung sawatawis, kalihan ingkang kalayan sae-sae, punika sami [sa...]
[...mi] kemawon, bab ngupados kadunyan ingkang muhung sawatawis kalihan ingkang rosa, punika inggih sami kemawon, waton sarana pêdhang kawicaksanan, sampun sagêd natas wosipun ingkang dados bêbandan, inggih sampun botên dados beka rêncana. Mênggah anggènipun angopèni raganipun, anggènipun ulah kadunyan kalayan sarosa, punika prêlu kangge pitulungan ing akathah, dados botên prêlu kangge bingah sênênging manahipun piyambak. Inggih punika sampun wiwit ngancik darajating manusa, ingkang sinêbut sujanma utama, inggih tiyang kas ingkang sampun badhe sagêd têrus majêng satataran agêng, inggih punika badhe sagêd minggah dados tiyang kawas utawi waliyullah.
Kawruhipun, pakartinipun, lampahipun saha piwulangipun.
Wali punika tiyang kas ingkang kawruhipun sampun majêng satataran agêng, ugi winastan tiyang kawas, saha dados juru têtulung bawana, dados juru anggulawênthah sagung dumadi, dados juru ngupakara jagad saisinipun, jumênêng nayakaningrat. Saking saya majêng kawruhipun, dados saya wijang kalihan raganipun, utawi saya bênggang kalihan kadunyan, dados saya waspada dhatêng sipat-sipatipun jatining gêsang, dados saya waspada dhatêng kamulyanipun kamulyan jati, dados saya waspada dhatêng têbihing bedanipun kamulyan jati kalihan sadhengah wujud ingkang asipat sangsara. Ing ngriku tuwuh trênyuh wêlasing galih dhatêng ingkang sami taksih sangsara, têmah lajêng dados juru têtulung, makatên [makatê...]
[...n] kamulanipun sinêbut wali. Wali punika ugi wontên warni kalih, inggih punika, wontên ingkang taksih rêmên dhatêng kadunyan, wontên ingkang sampun botên rêmên dhatêng kadunyan. Ingkang taksih rêmên dhatêng kadunyan, punika amargi botên ajrih sakit, rêkaos, kangelan, sangsara. Dene sumêrêp punapa kemawon kuwawi. Mila ngalam dunya dipun angge pacangkraman. Dados têtulung dhatêng ngalam dunya punika ngiras pantês lêlangên. Dene ingkang sampun botên rêmên dhatêng kadunyan, punika saking sampun sêdya têrus lampahipun, botên mandhêg tumolih wongsal-wangsul. Inggih punika ingkang binasakakên, sanadyan taksih anggêgêm dunya, sajatosipun sampun tilar kadunyan. Sanadyan taksih wontên ngalam dunya, sajatosipun sampun wontên ngakirat. Sanadyan kèndêl, sajatosipun têrus saya lêpas lampahipun. Dados sanadyan gulung wontên ing êndhuting kadunyan, [ka...]
[...dunyan,] ananging sampun botên galuprut ing êndhut. Sanadyan kungkum salêbêting najis, ananging sampun sagêd kalis kalihan najis. Sanadyan anggêbyur ing samudra sangsara, ananging sampun botên angraos sangsara. Sanadyan lumêbêt ing naraka, ananging sampun botên gêsêng dening latu naraka. Binasakakên botên lêpas dening toya, botên gêsêng dening latu, botên lonyoh dening wisa, botên pasah dening dêdamêl landhêp, latuning naraka dipun idak sagêd sirêp, punika awit sampun santosa, botên eram dhatêng gêbyaring kadunyan, inggih punika botên kagèt dhatêng gêbyaring pupu, krompyonging arta, klubuking ulam, botên keguh dening panggodhaning ijajil, mêmanising dyah, adining sêkar-sêkar, sampun botên kawasa narik manahipun, sadaya
tanpa kara-kara. Wali ingkang makatên punika, anggènipun ngrasuk raga lugu maligi kangge lantaran têtulung bawana, sanadyan ugi anglampahi kados kalimrahaning agêsang, nanging botên mawi ngraosakên bingah sisah, upaminipun kagungan garwa, salêbêting ngandikan kalihan garwa, botên mawi ngraos sêngsêming sapocapan. Salêbêting ningali wêwarnèn ingkang sakalangkung adi endah, botên mawi ngraosakên sêngsêming sapandulon. Salêbêting dhahar dhêdhaharan ingkang sakalangkung miraos, botên mawi ngraos bingah ngraosakên kanikmataning dhêdhaharan. Inggih ingkang makatên punika, ingkang badhe sagêd têrus majêng satataran malih, saking darajat kawas lajêng jumênêng kawasul kawas utawi nabi.
Sasampuning manusa dumugi ing darajat wali, tamtu sampun luhur saha sampun jêmbar sangêt kawruhipun, awit kajawi tamtu sampun jêmbar pasinaonipun, inggih
sampun kathah lêlampahan ingkang dipun ambah dipun alami, sampun sagêd uninga dhatêng suraos ingkang lêbêt-lêbêt, wêrit-wêrit, uninga dhatêng wêwadosing jagad saha wêwadosing gêsang, inggih sampun sagêd nyatakakên ngambah jagad, jagad nginggil utawi jagad kaalusan, ngungak pêpadhang utawi nampèni soroting pêpadhang, dados kathah kawruh ingkang pinanggih botên saking pangajaran, mila tamtu sampun dados gêdhonging kawruh, tuking guna pangawikan, wêgig andhapuk piwulang mangun pangajaran, ingkang wêwangunanipun sakarsanipun ingkang kalaras murih prayogi, makatên mila gumêlaring piwulangipun para wali punika beda-beda saha warni-warni, kados ta: kawruh-kawruh bab agama, kasuksman, praja, kapujanggan, tatacara, panggulawênthah, kasusilan, panuntun, lan kawruh ingêring jagad, saha sanès-sanèsipun. Awit saking sagêd anggulawêthah, sami kemawon kalihan [ka...]
[...lihan] sagêd anuntun. Awit saking sagêd anuntun, sami kemawon kalihan sagêd nata. Awit saking sagêd nata, sami kemawon kalihan sagêd mangrèh. Awit saking sagêd mangrèh, sami kemawon kalihan sagêd anguwaosi. Awit saking sagêd anguwaosi, sami kemawon kalihan sagêd andarbèni. Awit saking sagêd andarbèni, dados sampun gadhah kasugihan. Makatên mila para wali punika manawi taksih rêmên kadunyan, padosipun kadunyan gampil kemawon, botên susah tumut rêbatan dunya. Saking sampun sagêd angrêbat manahipun tiyang sajagad, dados botên susah simpên dunya. Sampun botên badhe kêkirangan dunya.
Kawruhipun, kasukcianipun, antêpipun, pakaryan utawi kautamanipun.
Kawasul kawas, ambiya, utawi nabi, punika tiyang ingkang sampun sampurna makripatipun, inggih punika sampun muksis waspadanipun dhatêng dat
ingkang agung datipun. Jamal têgêsipun elok, ingkang elok sipatipun. Kahar têgêsipun wisesa, ingkang wisesa [wise...]
[...sa] asmanipun. Kamal têgêsipun sampurna, ingkang sampurna apngalipun. Sampurna têgêsipun rampung. Makripat têgêsipun waskitha, waspada, uninga. Muksis têgêsipun sampurna utawi kêmput. Dat têgêsipun janggêrêng. Sipat têgêsipun rupi utawi watak. Asma têgêsipun nama utawi sêsêbutan. Apngal têgêsipun pandamêl. Agung datipun inggih punika agêng tanpa ukuran, tanpa watês, tanpa pinggir, tanpa kawêngku ing jirim, tanpa wangun, tanpa kacithak ing wangun. Elok sipatipun inggih punika dede jalêr dede èstri dede wandu, têgêsipun botên purus, botên baga, botên baga purus, nanging dipun wastanana
jalu ing wanita. Wisesa asmanipun inggih punika sampun wênang sinêbut Sang Hyang Wisesa. Sampurna apngalipun [apngalipu...]
[...n] inggih punika kawasa ngrampungakên pakaryanipun. Ing ngriku hawa napsunipun sampun sirêp, lêlampahanipun sampun kandhêg, kawontênanipun sampun dyatmika, sukci botên mawi kasandhangan panandhang suka duka, sampun wontên sajawining lêlampahan, têgêsipun sadaya lêlampahaning raganipun, sampun dede lêlampahanipun, anggènipun ngrasuk raga kadosdene dhalang anglampahakên ringgit, utawi tiyang ngangge topèng. Tangisipun gujêngipun dede tangis gujêngipun, namung tangis gujênging ringgit utawi topèng. Sadaya solah-bawanipun parlu tumrap ingkang ningali, botên parlu kangge panjênênganipun pribadi. Panjênênganipun wontên ing ngalam dunya adamêl lêlampahan dhatêng raganipun, kangge têpa tuladhaning jagad, awit wontênipun ing ngalam dunya namung parlu rumêksa raharjaning jagad, utawi ngrangkêp jumênêng wali. Sasampunipun manusa dumugi ing darajat nabi, sampun asipat [asi...]
[...pat] pêpajar, botên kasamaran dhatêng saniskarèng kawruh, upami wontên ingkang kêdah ginayuh malih, sampun sagêd majêng pribadi tanpa têdahan, malah sampun jumênêng dados juru paring pitêdah. Awit saking punika, mila dumugi ing ngriki, wêwarahipun sêrat andhaning gêsang sampun têlas.
Minôngka panutuping sêrat punika, pangajêng-ajêngipun ingkang angarang, sanadyan gêgayuhan ingkang kawasitakakên punika dahat anggènipun linangkung, sarèhning sampun wajibipun dados gêgayuhaning manusa, mugi-mugi botên wontên ingkang wêgah anjangkah, malah ing pamuji sagêda dados gêgayuhan umum. Awit punapa-punapa ingkang sampun sagêd dados gêgayuhan umum punika, adatipun tamtu lajêng kathah ingkang sagêd kasêmbadan. Witipun wontên sawatawis ingkang kasêmbadan, ing ngriku tamtu lajêng [la...]
[...jêng] damêl wêwah sêrênging pangudi tumrap ingkang dèrèng kasêmbadan, wêkasan anjalari lajêng kathah ingkang sagêd kasêmbadan, ngantos gêgayuhan ingkang makatên wau amung nama gêgayuhan limrah kemawon, botên mêgahakên.
Namung punika aturipun ingkang ngarang, botên langkung manawi wontên kalêpêtan saha kêkiranganipun, mugi winêngkua ing
Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi sastra Jawi ing nagari Surakarta Adiningrat.
Kaêcap dening Tuwan Phan Dhorêp ing nagari Samawis.
... gah tiyang Wêlandi amastani sawêg Saptu sontên utawi dalu, panjingipun dintên Akhad mênggah tiyang Wêlandi manawi dumugi ing têngah dalunipun, puputing dintên Akhad wau yèn sampun dumugi têngah dalu malih, inggih punika ingkang katurut ing Sêrat Pananggalan punika, dados santuning dintên kaetang saking têngah dalu, upaminipun mêkatên: yèn ing Sêrat Pananggalan punika ing dintên Saptu kaping 22 wulan Juni dhawahipun wulan purnama, dene dhawahing wulan purnama wau manawi kaetang ingkang rêsik wanci dalu pukul sadasa, yèn tiyang Jawi mastani malêm Akhad, ananging tiyang Wêlandi mastani Saptu dalu, awit panjinging dintên Akhad sarêng dumugi ing têngah dalunipun, mêkatên ugi sapanunggilanipun sadaya.
6. Dumuginipun cariyosing Pandhawa, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Mahabarata.
1. warnanên Sri Yudhisthira / lawan ingkang para ari / maksih samya mangun tapa / nèng wana kang dèn wastani / ing Kamyaka puniki / tuwin ing Dwetawana gung / kathah lêlakonira / myang bêbaya kang
5. kapanggih Sri Duryodana / saksana cinêkêl wani / linarak mring gèn Pandhawa / kapasrahkên ing
7. dupi anèng jro naraka / Duryodana antuk wangsit / yèn kang sarira priyôngga / saputra kadangirèki / ingkang kalêbêt sami / bôngsa Korawa sadarum / sajatine punika / samya titising rasêksi / Duryodana wus mupus jroning wardaya //
Prabu Dhrêtarasthra / anggung dènnya angambêngiamambêngi. / awit ingkang rayi Prabu Yudhisthira //
9. myang Pandhawa maksih ana / sanadyan iku ing mangkin / padha kataman sangsara / tan kêna kinira yêkti / miwah dèn majanani / Sang Duryodana mituhu / nanging kêdah akarya / adêging sidêkah adi / amêmule maring Hyang Wisnu wisesa //
sadaya sami / sira Sang Aprabu Drupada Pancala //
11. kalawan natèng Magada / ing Wôngga myang Mitila Ji / miwah prabu ing Kalingga / tuwin narendra ing Cèdi / têkyan Sang Prabu
wana gung / kang kari tunggu wisma / amung Sang Rêtna Dropadi / duk ing ngriku praptane Sang Jayadrata //
lamun kalêbêtan dhustha / nulya tinungka ing lari / katututan ing margi / Jayadrata lampahipun / kacandhak dening Bima / arsa pinatèn tumuli / Yudhisthira datan panuju ing karsa //
16. Jayadrata ingaksama / kaluputanira nuli / dahat anganorkên raga /
nutugakên lakunipun / maring praja ing Salwa / wus mangkana Narapati / Yudhisthira lawan para ri sadaya //
19. dhasar andêling Pandhawa / Prabu Wiratha puniki / wus mangkana Sang Hyang Darma / praptanjog saking wiyati /
ywa kongsi kawanguran / marma mangkana ing nguni / ubayane samôngsa kawênangana //
22. katitik sajroning warsa / kaping tri wêlas sayêkti / datan kêni anjabêla / ing
23. yèn ing lampah sêsarêngan / manawa manawa kêni / ing pangira lan panyana / lamun punika sayêkti / pônca Pandhawa sami / mangkana wus sabiyantu / Sang Prabu Yudhisthira / kang manjing praja rumiyin / pangangkêne brahmana wasta Sang Kôngka //
Wrêhanala / ing nguni dadya wadya ji / guru bêksa gêndhing pasindhèn sadaya //
ingkang lumêbêt ing puri / angangkên dadya cèthi- / nira pramèswari prabu / naranata Pandhawa / apêparap pun Malini / wus kabdèkkên ing pramèswari Wiratha //
1. ya ta kang winarna garwanira prabu / ing Wiratha awêwangi / Dèwi
4. sru kasmaran maring Dyah Malini wau / pan arsa pinundhut cèthi / Dyah Malini datan purun / angangkên yèn darbe laki / gandarwa lima nom-anom //
5. lamun wontên kang sumêdya purun-purun / adarbe pangangkah ugi / marang ing sariranipun / tanwun [ta...]
Dyah Dropadi / wangsule darbe sumados //
13. mring Kicaka aturira mangke dalu / inggih arsa amanggihi / wontên ing gèn kang asuwung / Sang Kicaka sukèng galih / praptaning môngsa sumados //
14. duk ing ratri Sang Kicaka sampun rawuh / anèng gyan ingkang asêpi / Dèwi Dropadi katêmu / nanging kaadhangan dening / Sang Bima dangu angantos //
15. Sang Kicaka dupyarsa tumamèng ngriku / cinandhak dipun gêgugi /
18. winor lawan layoning raka kang lampus / nanging tinadhahan dening / Sang Bima nanggulang pupuh / datan ana migunani / tumpês kabèh anèng kono //
19. duk samana wong siji tan ana kang wruh / yèn Sang Bima kang mêjahi / mung Dyah Malini puniku / kang kêni ing tarka yêkti / tinimbalan ing sang katong //
20. praptèng ngarsa dinangu Malini matur / punika kang amêjahi / inggih para semah ulun / kang warni gandarwa sami / nata myarsa andharodhog //
21. langkung ajrih maring gandarwa puniku / sandeyaning tyas manawi / wontên bêbaya ing pungkur / kêni ing bilai malih / pamalêsirèng gandarwo //
22. marma laju dhawah maring sorinipun / kinèn anundhunga cèthi / Malini dupi tinundhung / sandika aturirèki / nanging anuwun sumados //
23. tiga wêlas dintên êngkas kesahipun / badhe pinêthuk ing benjing / inggih dhatêng
25. kunêng gantya kawuwusa wontên ratu / ing Trigarta kang nagari / anama Susarma Prabu / cinarita duk ing nguni / sampun nate aprang [a...]
26. lawan Sang Aprabu Wiratha puniku / nanging yudane kalindhih / sira Susarma Sang Prabu / têmah kèngsêr saking nagri / kêbut kabèh wadyèng kono //
27. samya mirut dening senapatinipun / ing Wiratha kang wêwangi / Kicaka duk maksihipun / Prabu Susarma winarni / dènira lolos wus anjog //
28. ing Ngastina minta sraya karsanipun / dènirarsa apêpulih / ya ta Duryodana Prabu / datan sakeca ing galih / asangêt dènnya prihatos //
29. dene sampun andungkap ubangginipun / mèh praptèng tri wêlas warsi / para Pandhawa puniku / maksih sêsingidan sami / durung karuwan kang ênggon //
Pandhawa sadarum / nanging para cundaka ji / durung ana ingkang antuk / titik yêktining pawarti / apa saananing kono //
33. ya ta wontên caraka ingkang umantuk / matur dèrèng angsal warti / pra Pandhawa ênggènipun / ingupaya tan kapanggih / nanging mangkya wontên wartos //
34. ing Wiratha sawêg kepon budinipun / repot sabarang pakarti / dening senapati lampus / tumpês
narendra têdhak nindhihi prang pupuh / kanthi putra Radèn Sôngka / para Pandhawa tan kari //
2. amung Sang Arya Arjuna / ingkang kantun maksih wandu ing warni / pinêrnah kaputrèn sampun / katanggênah rumêksa / maring
mêthuk ing prang / tan winarnèng marga samana kacundhuk / lawan bala ing Trigarta / laju campuh ing ajurit //
4. nanging wadya ing Wiratha / samya kèlês kalindhih tan ngudhili / natèng Wiratha kapikut / dening Raja Trigarta / wus kabandhang saksana rinêbat purun /
sagunging kang kabandhang / sampun kêni karêbat sadayanipun / ing ngriku natèng Trigarta / kawênang madyaning jurit //
[...kul] maring Wiratha / sru sumuyud ing rèh tan nêdya wani / dene Pandhawa sadarum / wus
prapta / Dyah Malini matur ing rajasiwi / angaturakên wong wandu / inggih pun Wrêhanala / langkung sagêd anyaratèni puniku / kala
rajaputra wus miturut / Wrêhanala saksana / gumantyanggèn [gumantyanggè...]
[...n] lênggah jroning rata
dangu caraka prapti / atur uningèng sang prabu / lamun bala Korawa / dhadhal larut sadaya tan wontên kantun / kasor prang lan Sang Utara / sagung kang katawan nguni //
23. sampun karêbat sadaya / langkung trusthèng driya sri narapati / animbali putrinipun / Dyah Utari wus prapta / kinèn mêthuk ing raka kang lagya rawuh / parkan kabèh ginawaa / dyan mangkat Dèwi Utari //
24. sang aprabu ing Wiratha / nulya dhawah undhang ungguling jurit / sarta ngadêgakên iku /
26. Sang Aprabu Yudhisthira / prajanipun kenging toh dhadhu nguni / ananging tan
mungsuh / umatur Brahmana Kôngka / nuwun botên sri bupati //
28. dene kang pantês punika / ginunggunga prawira pun sarati /
pitulunging satunggal trahing dewa gung / kang botên antawis lama / badhe angatingal malih //
1. kunêng kawuwusa malih / ing antara tigang dina / sang nata
sapanunggilannya / punika saèstunipun / inggih Pandhawa lêlima //
garwèng Arjuna / Sang Parta aturira / dahat ing panuwunipun / dènnya sang putri punika //
7. pan sampun kaanggêp siwi / kadi putrane priyôngga / mila milaur karsane / dhaupa lawan kang putra / Abimanyu punika / sang prabu panujwèng kayun / sanalika
Dèwi Utari wus dhaup / lan Abimanyu samana //
9. Prabu Krêsna anjênêngi / angirid para santana / myang kulawarga sakèhe / kang sami bôngsa yadawa / miwah Sang Yuyudana / saratining Krêsna Prabu / ingkang kasêbut prawira //
10. ing bala satwata nênggih / putrane Prabu Satyaka / marma na namane manèh / iya Satyaki punika / miwah wasta Seneya / karan saking eyangipun / Prabu Sini namanira //
praptaning nagri Wiratha / amung katuran yêktine / madêgi karyèng wiwaha / ing mangkya wus samyarja / rampung pamiwahanipun / arsa kondur mring Dwaraka //
17. dene manawa ing wuri / wontên karyane kewala / gampang katurana manèh / Prabu Krêsna lawan raka / Balarama saksana / budhal saha
Pandhawa / wus karuwan panggonane / anèng praja ing Wiratha / malah samya sanega / sumêdya ngadoni [nga...]
[...doni] pupuh / mangun yudèng wirotama
21. Prabu Duryodana nuli / nimbangi nuduh punggawa / kinèn minta sraya age / marang para raja-raja /
saking keblat papat / sowang-sowang jujugnya / ana mring Wiratha iku / ana kang maring Ngastina //
23. dene ta para nrêpati / kang amilu
Putrèng Jarasônda nguni / myang Prabu Iranyawarma / ing Dasarna nagarane / punika kaprênah besan / lawan Prabu Drupada / mangkana malih kang tumut / Sang Aprabu
26. panunggalaning para ji / akathah yèn winuwusa / dene kang amilu ing rèh / marang Korawa sadaya / ingkang môngka pramuka / brahmana têtiga iku / Bisma Drona lawan Krêpa //
27. Sri Karna ing Ngôngga nagri / Sri Susarma ing Trigarta / lan ing Prajyètisa katong / nama Prabu Bagadata / myang Prabu Burisrawa / ing Bahlika prajanipun / putrèng Prabu
30. mangkana kang tumut malih / marang ing Nata Korawa / Sakuni Srigandarane / lawan natèng Bojakatha / Prabu Rukmi punika / kaprênah ipe satuhu / kalawan Narendra Krêsna //
31. Sang Prabu Rukmi ing nguni / sêdyarsa milyèng Pandhawa / ananging datan katampèn / awit solah tingkahira / dahat sru kumawawa / marma wangsul gupuh-gupuh / milalu milyèng Korawa //
32. ya ta Sang Madrakapati / kang anama Prabu Salya / budhal saking nagarane / sêdyarsa bêbantu marang / Narendra Yudhisthira / nahanta ing lampahipun / sira Sang Aprabu
marang / Sri Salya sawadyanipun / tuwuk tan ana kuciwa //
35. ing antaranira dupi / arsa nutugakên lampah / Prabu Duryodana katon / kêkusung mêthuk priyôngga / aminta pitulungan / maring Salya Sang Aprabu / kang mugi mugi
mijil sagahipun / dadya pramugarining prang //
37. ananging ing batin maksih / dahat trêsna mring Pandhawa / karaneka prasêtyane / marang Prabu Yudhisthira [Yudhisthi...]
[...ra] / ing têmbe yèn Arjuna / prang tandhing lan Karna iku / karsa karya paracidra //
ingkang kaping 8, Kumandhir saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, putra dalêm panênggak Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 24 wulan Rêjêb taun Alip ôngka 1715, utawi kaping 20 wulan April taun Wêlandi 1789. Kala rumiyin anama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, Kolonèl Ajidan Phansêtaph, ênggènipun jumênêng nata kala ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Syawal taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 17 wulan Mei taun Wêlandi
1858, anggêntosi ingkang rayi swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. Garwa dalêm ing sapunika sampun botên wontên, garwa ingkang wau putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, ananging sampun seda, atilar putra-putri sakawan ingkang taksih sami sugêng: 1. Kangjêng Ratu Kadhaton, ingkang wau garwa dalêm swargi Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping nêm; 2. Kangjêng Ratu Bêndara, garwanipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih; 3. Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6, ing Ngayogyakarta; 4. Kangjêng Ratu Anggèr, garwanipun Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara. Putra dalêm kakung namung satunggal, ananging seda timur.
Pangeran ingkang jumênêng enggal taun ingkang kapêngkêr punika namung satunggil, Radèn Mas Panji Kartakusuma anggêntosi ingkang eyang swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, anunggak sêmi nama Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 21 wulan Rêjêb taun Ehe ôngka 1788, utawi kaping 13 wulan Phebruari taun Wêlandi 1860, wondening Radèn Mas Panji Kartakusuma wau punika, ingkang apêputra: Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata, taksih sugêng ananging gêrah tingal, dene ingkang ibu Radèn Ayu Adiwinata, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing nagari Surakarta Adiningrat ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Arya Yamawidura. 2.Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 3.Kangjêng Pangeran Arya Panji Priyambada.
2. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata. 2. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Arya Tumênggung Sindusena. 5. Kangjêng Pangeran Arya Suryadipura. 6. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
3. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, Kolonèl Phansêtaph, ingkang wau anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja.
4. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Singasari kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Singasari kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Panular kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Panular kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara, 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipawinata.
5. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natapura kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Danupaya, 1. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
6. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, 1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat.
7). Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, sampun kasêbut ing nginggil.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan,
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot inggih Kangjêng Panembahan Jurumartani.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, 1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, putranipun Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata.
8. Pangeran ing Kamangkunagaran ingkang ngabdi ing Kasunanan.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Surya Amijaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, wau dipun kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ngabei, ing sapunika ingkang jumênêng Nata. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Ing ngandhap punika pratelanipun para Pangeran ing Kamangkunagaran ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Surya Nataningrat, Litnan Kolonèl Prajurit Artilêri.
2. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, Kolonèl Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak, saha Rider saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana rumiyin, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3 wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 6, kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 17 wulan Sura taun [tau...]
[...n] Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titi mangsaning sêrat nawalanipun kangjêng gupêrmèn.
3. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Mayor Ajidan Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, Ritmistêr Prajurit Dragonder ing Lesiyun Mangkunagaran.
4. Pangeran Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, ingkang jumênêng sapunika, 1.
Arya Gôndasaputra, Kapitan Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran.
kaping 6, Kumandhir saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Augustus taun Wêlandi 1821. Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ongka 1750, utawi kaping 6 wulan Desember taun Wêlandi 1823, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkunagara ingkang kaping 5 punika kala ing dintên Malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 19 wulan Siyam taun Dal ôngka
1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi 1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaning Alaga ing Ngayogyakarta, panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad, dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidan Phansêtaph Mêngkubumi, dados Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping 6 ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng Nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 wulan Syawal taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juli taun Wêlandi 1855, garwa dalêm namung satunggil nama Kangjêng Ratu Kancana, putra dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 ing Surakarta ingkang jumênêng ing sapunika, putra dalêm saking garwa padmi namung satunggil taksih timur, anama Radèn Ajêng Gusti Sêkar Kadhaton.
Ing ngandhap punika pratelanipun para Pangeran ing Nagari Ngayogyakarta ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang
putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, 1.
putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6, 1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Phansêtaph Arya Angabèi.
5. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 1.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sampun kasêbut ing nginggil.
Putra dalêm swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabèi kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mulyakusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma kaping 2.
6. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 3, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Panêmbahan Mangkurat. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natadiningrat. 2.Kangjêng Pangeran Arya Mayor Suryawinata.
Putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr kagarwa ing Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Kusumanagara. 2.Kangjêng Pangeran Arya Mayor Suryaatmaja.
8. Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 1.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sampun kasêbut ing nginggil.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabei kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Purwanagara kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Purwanagara kaping 1.
9. Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 3, sampun kasêbut ing nginggil.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natapraja, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Kolonèl Natapraja.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing Pakualaman ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan. 1. Kangjêng
putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Sasraningrat, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 30 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1755, utawi kaping 20 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1827, patutan saking Kangjêng Ratu Ayu, putra dalêm swargi
Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sasedanipun ingkang rama kala ing dintên Jumungah Kaliwon tanggal kaping 12 wulan Bêsar taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 23 wulan Juli taun Wêlandi 1858, wanci siyang pukul kalih, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1787, utawi kaping 29 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1858. Ingkang garwa anama Radèn Ayu Adipati Surya Sasraningrat, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Pugêr ing Ngayogyakarta.
4. Kangjêng Pangeran Ritmistêr Arya Gôndawinata.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kêkirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amariksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun, mugi sukaa pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Phan dhêr Phalêk ing nagari Surakarta, punika ingkang amakili sapêngkêripun Tuwan Kohènsêtiwar kesah dhatêng nagari Wêlandi. Mêkatên ugi sanès nagari ingkang kalêbêt wêwêngkoning tanah Jawi, ing pundi wontên pangeran sasaminipun priyantun agêng, mugi kapratelakna ing nama saha kalênggahanipun tuwin ingkang apêputra, supados benjing sagêda kaêtrapakên wontên ing Sêrat Pananggalan.
Grahana surya ingkang kaping 2, kala ing dintên Sênèn kaping 8 wulan Juli ing ngajêng kasêbut krowakipun amèh sapara sakawan, punika lêpat, lêrêsipun: krowok ngantos sapalih.
Pratelaning tatêngêr wontên ingkang kalintu, lêrêsipun wulan nêm punika katêngêran mêkatên:
Sanginggiling kaca: 34 wontên mungêl: wulan Jli, lêrêsipun: wulan Juli.
Salamining pangêcap, Kangjêng Pangeran Arya Purwanagara kaping 2 ing
ardiantoyugo (22:43:30) : lagi marak kui Mbah…
nek duwur jenenge bikini fairing berarti nek ngisor k*mpez fairing no… *mlayuu…
tiyo 2010 (05:12:49) : nang tegal akeh poret
all :)	Posted on 24 December 2011	by vincenthree Kula ngaturaken Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun..
Ing mangke karseng Hyang Agung, taksih sinengker marmaning, akeh ingkang katambuhan, mung kang para ulah batin, sinung weruh dening pangeran, iku kang saged mastani. (Di
lagi) Dene wontene dahuru, sasampune hardi Mrapi, gung kobar saking dahara, sigar tengahira kadi lepen mili toya lahar, ngidul ngetan njog
Jangka Jayabaya ; Catursabda Pethikan seratan tangan Kangge sambetan jangka triwikrama Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa wus
agama) Apamaneh dhayoh mbagegake kang duwe omah, ana kebo nusu gudhel, endah-endah cacahing gendhing sekar kaendran, sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, sanajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik, lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep panata agama
sayang) nanging akeh wong-wong kang padha mangkelake atine, nyumpelake kupinge, ngeremake matane. (tetapi banyak orang-orang yang membuat kesal hati, mentulikan telinganya, dan menutup mata (tidak peduli). Nanging sapiro anane wong kang melek, padha ngrungu lan padha
awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha manungsa rewa-rewa anggawa agama, dhudhukuh ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit timur mula. (….
awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung, (..
sangka. …nanging luwih beja wong kang wis mangerti kang dadi
Jayabaya, pethikan serat tangan Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil; (Tanda-tanda kehadiran Ratu Adil sudah dekat: Padha kaping 1 Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam
wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala jim, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan. (tengara
weruh aranku = Gusti Ratu Adil Idayatullah, apa agamamu = sabar darana, apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu adil Idayat Sengara, apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake = Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak. Keterangan: ratu adil imam
Jangka Jayabaya Salebare Raja Kuning Babon asli kagungan Dalem Bandara Pangeran Harya Suryawijaya ing Ngayugyakarta padha kaping 16 Ana ratu
sinengker Hyang Widhi, mapan samadyaning rananggana, sajroning babaya, minangka tapa bratane, kesampar kesandhung nora kawruhan, kajaba wong kang wis kabuka rasane, meruhi mas tulen lan kang palsu, ing kono katon banyu sinaring, wong becik
kaping 19 ahire Pangeran anitahake, ratu adil imam mahdi, iya putrane mbok randha kasiyan, kang kesampar kesandhung, durung kinawruhan, ijih sinengker Hyang Widhi. (
kaping 20 Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero, luwih-luwih para pidak pedarakan sebab yen iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji mumpung, Karsa Allah wus cedak titimangsane, arep binabar kanggo mlerat sakehing piala kang
ratu iki mawa gara-gara sindhung riwut karawati ngakaka, kilat thatit liliweran bledeg ngampar-ampar, kasusul panjebluging gunung Tidhar, sasideming gara-gara, ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah katon timah, satriyo
tarakbrata anglindhung mring pra kawula, entenana den saranta kalayan madhep Hyang Suksma. Dene rawuhe Ratu Adil iku saka lor kulon, mulih mring pakuwone, ing kono mulyaning Nungsa
kasudranipun, nagara tanpa tata, mung ngluru kasil pribadi, tingalira tumuju salak rukma. 2. Kusuma taruna tama, mbeg suci ngupala wening, linawuran dening Allah, wus
wus ilang malaningrat, sinalin tulusing becik, lire murah sandang tedha, durwiala, dursila enting, enak atine sami, wong
wong ngakathah madeg nata. 5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar
kang weca, yekti nora cidra pasti, rawuhaw Sri Herucakra, lamun para pamugari, kang ngasta pusaraning, Tanah Jawa sami emut,
kaping 6 ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang warih, manggih punika medal kula, wus nyebar
Jangka Jayabaya, Pethikan Serat Tangan Pangkur 1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung, kondhang tanah Ngayugya, asung weca yen hardi Merapi njeblug, benjing pecah hardi sigal, dadi kali Tanggung nami (Tembang
Ngayugyakarta kalawan Sala, dadya pisah datan atunggal siti, sinela kali Tanggung, ilining ponang tirta, langkung banter anjog ing seganten kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi 3. Jeng Ratu Kidul punika, lan
apen sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg 5. Kacrita wonten bengawan, pan ing wara ketangga manggih mukti, suli wirayat wau, longsor pecahing harga, ingkang tirta amili awor lan lendhut, lan rawa pening Bahrawa, mubal geni keh jalma (…(geger boyo/glacap gunung
Kawastanan jaman edan, kathah jaman nglampahi sungsang balik taman ing kalabendu, mukarda ngambra-ambra para ambleg sarjan kontit kasingkur, kasor hardaning angkara murka
Wong agung reren mbehahak, marang raja branartane wong cilik, lang tabete budyayu, kisruh adiling praja, pra kawula sami andhang pakewuh, wuwuh-wuwuh tanpa mendha, pinupu pajeg mas picis 10. Kathah solahing kawula, kukumpulan arsa ngupaya budi, nanging tawur-tawur tinalen ing pepacak, dening praja ingkang ngasta kum apus, kang tan welas mring kawula, ratu nakoda mbeg juti 11. Puniku pinanggihira, nanging wuri
Siti sajung mung sareal, tanpa ubarampe sanese malih, antinen bae meh rawuh, mulyaning tanah Jawa, awit saking tan karegon liyanipun, nakoda wus tan kuwasa, pulih asal mung gagrami.
Piweling (Peringatan) Nuli ana janget ing ngatelon, nalika iku Jawa kari separo, walanda kari loro, sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
pejabat. Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan, yen ora ngedan samar yen ora keduman, mangkono wong kang ora duwe iman. Di
lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
kendhenge, membat-membat gandhewane, lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih
saran padha ngungsi, saenggon-enggon mamangan wong padha ora sumurup marang ratu adil panata
ora antara lawas tumuli rawuh (ratu adil) jumeneng angratoni jagad rating kono, sawah sajung pajege mung sedinar, denen panggaweyan negara bakal padha ora anan, awit wong akeh kaperdi sembahyang marang Gusti
henti. …………………………….iku kang ambuka agama kang samar-samar nanging sira do awas den eling, awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha menungsa rewa-rewa anggawa agama, dudukuh ana ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit cilik mula.
titip getih kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
Ing basa Kawi karanganipun Resi Kano, sampun kajawakaken ing tembung Kawi saking kapareng dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan ingkang kapinn III ing Surakarta.
Kawangun dening Raden Mas Suwandi ing Surakarta, kalaras nggann\gge guru lagu wicalan, ingkang supados boten damel kithaling pamaos.
maspadakken crita tama, sumedya ngewahana, wantune wong mudha punggung, dimen sami ingaranan.
Lir sarjana kang luwih, tan panon rat idhepira, de ra tan wruh mring bodhone, reka-reka ngrakit gita, sayekti mung kinarya, panglipuring
Pangiketing prameng kawi, sinantunan tembung jarwa, ananging ta suprandene, kathak kithal yen winaca, ingiket mangke kadya, kadi jaman kang
ing warsa, raseng yaksa ngesthi sunu, kanang mangsa pan kasanga.
De ra mangun mung supadi, amrih gampil yen winaca, ananging ta caritane, datan ana ingewahan, reroncen ugi samya, amung lagu kang winangun, manut
raja pambekane, langkung dening puwa-puwa, Niwata maharaja, kasub ing rat ywan pinunjul, kadigdayan kanuragan.
Dene dununging prajadi, ing Semeru sakidulnya, dennya arsa nglurug age, saking antuk
Niwata Sri Narendra, mung sajuga esthinipun, ingkang sampun dipun weca.
Sang Hyang Siwah ingkang mangsit, manungsa kang mara tapa, Sang Niwata ing patine, samngke ing Endrakila, ana wong mara tapa, Risang Parta wastanipun, panengahing para Pandawa.
Nanging Sanghany Endra maksih, sajroning tyas semang-semang, de durung wruh sajatine, dennya mesu tapa brata, apa nggayuh kamuksan, apa iya amrih luhung, minta marang ing Jawata.
Apa minta jayeng jurit, lamun minta kadigdayan, sayekti yen kena tembe, dipun pinta srayeng Dewa, mejahi yaksa raja, yen wus antuk nugraha gung, yekti bisa mbengkas karya.
Yen Hajuna tan antuk sih, sayekti yen tanpa karya, ngambil sraya mring dheweke, samangkana
Dene ingkang dipun piji, angrencana mring Sang Parta, widadari kapitune, isen-isen Suralaya, antuke duk ing kuna, widadari kang pipitu, sami saking mulat ita.
Tegesipun mulat nenggih, sosotya kang adi mulya, widadari pitu ingkang, ngluwih warnanira, mung kakalih langkung ayu, Sang Supraba wastanira.
netya tiga, aneng kanan lawan kering, ing julukan netya ingkang satunggal.
Milanipun pra Jawata, miyaraken ing pangeksi,
Dewi, lan Wilutama malih, sakancamu kabeh pitu, aywa wedi kangelan, babo ingsun mengko nyilih, sagung raras ruming reh lan
Ing kocap yu utama, mung titiga kang yu luwih, padmi aran Sang Sumbrada, Manohara lawan malih, Ulupi jangklepe tri, nadyan kabeh luwih ayu, yektine durung padha, marang warni-nira Nini, pan kadasa guna ayuning
kardi, rarasing sekar gambir, tumandhinga rarasipun, gandaning ukelira, lamun ngore den kajrihi, marang sekar gandhung iya raras sira.
Nadyan silih Sang Bathara, Kamajaya iku Nini, ningalana marang sira, weruh warna ayu luwih, sayekti lamun kontit, asihe mring rabi lebur, tumumpek sih mring sira, tan enget mring Dewi Ratih, destun mimba Dewi Ratih lawan sira.
Sanghyang Endra pujinira, marang sagung widadari, nulya kinen mangkat samya, mring patapan Sang Ayogi, tan miyang kabeh sami, widadadri sadaya wus, anembah pamit sigra, mring Bathara
nulya, prapteng paran widadari, parakan para cethi, sami ngiring aneng pungkur, saking ing katebihan, wus katingal dhepok wukir,
sapraptaning anggreng gunung, anenggih Endrakila, lampahe pra widadari, tansah dennya wirandhungan jroning driya.
kang munggeng ing kanan kering, saurutireng margi, nanging yekti tan kadulu, de sami kaalingen, dening awun-awun yekti,
sarwi tilar swara, cuweng tyas tan ngingsep sari, wonten malih peksi
parang jro ana keksi, kukuwunge amalengkung, ing enu ilang truhnya, riris mawur nglambung wukir, maweh girang dennya kasenenan surya.
ngangkulana, lir kethuning Risang Resi, kadi basma cicithake kaki ajar.
Ingkang aneng bathukira, lawan wonten pitung keksi, tumuwuh neng lambung arga, tlaga jurung den ungkuli, katempuh dening angin, kanang petung nyawuk banyu, petunge kang umpama, lir banyune Risang Resi, pamyawuking petung marang sagung tirta.
widadari, sampun ngraos sanes saban, pandulune ugi salin, wau ta lampah neki, ngangge laku anyar niku, tegese laku anyar,
rejasa, kala nedheng sekar dadi, pradapa ri yu keksi, rejasane katon
wedhak wilis, ayun adus ing beji wening kang tirta.
Kaungkulan ing won denta, nedheng meteng-meteng dadi runtuh aglar aneng kisma, ambalasah pinggir beji, nanging widadari sagung, dudu poh gadhing ika, ingkang dipun kayungyuni, dene ingkang den kayunken waranggana.
Wilasa kang ingupaya, yeku ingkang den karsani, de tegese kang wilasa, asmaraning driya iki, wilasa
putung alisipun saweneh ngodha-odha, sukunipun manjing warih, ana ingkang den pijiti pupunira.
Dening cethi waranggana, myang kang lagya toya rahi, katon ewah ukelira, angilo mring toya pilih, tegese toya pilih, langkung wening kang ranu, marmane ngilo ika, wau ingkang
lan marengi, sampun mangkat ing wanci tengange mangkya.
Karanane langkung lapa, bentenipun anglangkungi,
nggara kasih, wukune amarengi, mandhasiya nedhengipun, anedha kendhel mangkya, ngantos suruping Hyang Rawi,
uni, awarni widadari, nggennya nggodheng Parta Wiku, sumaur Wilutama, lah robaya kadi pundi, nggih punapa kang kinarsan pakenira.
Muwus malih Sang Supraba, heh robaya lamun ugi, pakenira maksih rupa,
kagodha temahipun, tapane Sang Harjuna, sayekti lamun utami, lakunira yen pangrencaneng Hyang
iji, sami nelad warnane janma manungsa.
Anelada warnanira, garwane Sang Parta sami, ingkang kantun neng negara, kula nekad garwa padmi, Sumbadra kang wawangi, dene ika warnanipun yektine yu utama, anglir gambar bisa mesik, wayah taksih anem Sang Wara Sumbadra.
Anteng ruruh ambekira, awehe edan kang udani, lumrah
durung ngudamani, mring sagung wong watekipun, kang aran Sang Sumbadra, iku ingkang ingsun irib,
Luwih ingkang payudara, dadya madya kurang ramping, ambyataning payudara, sedheng madya amantesi, lir gora tawon
pakenira, lamun ndika nyawaweni, nelada ingkang warni, iya marang garwanipun, nelada ingkang warni, iya marang garwanipun, Sang Parta kang
rampung marang basa Kawi, lan malihipun kadi, jajaruman sang retna yu, karsane Sang Srikandhi jaruman padha sihira.
Mangkana pan sampun telas, para watek widadari, anelad ing garwanira, para garwaneng
paesanipun, wau ingkang pra widadari, pra samya rebut endah, amrih yu pinunjul, datan ana mindho karya, wus
ing patapan, tan asuwe prapta ingkang widadari, guwa geng majeng ngetan.
sabawaning janma, atanapi sato iwen, tan ana ngambah ngriku, dene widadari kang prapti, kang katon mung padupan, tan na sanesipun,
ana Risang Mahayekti, Mintaraga aneng jroning guwa, mesu budi pakaryane, dhatengken mring panekung, meleng ing tyas yoga semedi, anenggih jroning guwa, katon abra murub, jumeneng geng prabanira, Sang Harjuna
kang pangambu, angen-angen ngulihaken sami, dhateng ing sangkan paran, Risang Parta sampun, apranawa jinarwanan, prana atiwa papadhang den tegesi, ilang ing kamanungsan.
Wus angraga suksmane sayekti, dadya mangke ing sakathahira,
ing bancana, dene sampun angraga suksma sajati, ngulihken panca driya.
Nulya wau kang mangsah rumiyin, Sang Supraba
ndika wonten swarga loka, dadya kula sumusul mring suranadi, dumadak tan kapanggya.
Nunten kula susul prapteng ngriki, perlu nusul maring jengandika, dahat atur kula mangke, dhumateng sang binagus, lah punapa kang dados galih, wiwit duk ndika kesah, nilar dasihipun, kawulane kawlas arsa, mring Drakila tinapakaken punapi, punapa
ingkang rawuh, Wilutama sang retna dewi, kang mindha warnanira, Manohara wau, panganggene kinathahan, arum-arum
kinarya, wau sekaripun, sadak gadhing tegesira, kancing gelung tinlesepaken mantesi, dadi lan
angujiwati, Sang Dewi Wilutama, marma gung gumuyu, angatingalaken waja, ingkang kadi madu subrata kenyaring, warnane
winarni, angangge gelang kana, sungsun-sungsunipun, kalih sisih sungsunira, kelat bau ali-ali sosotya di, ujwaleng
dene tegese iki, palenthung toya petha, apan wimbuh luhung, busananing waranggana, papaese katonton teka ngluwihi, samining waranggana.
Ya ta wonten ingkang widadari, praptanira wau sigra-sigra, pantes gretol gegelunge, tutupe kang gelung, pantes saking
andhepeli saking ing wingking, apan den wasa-wasa, Risang Parta wau, dene ingkang wasa-wasa, paripaksa patraping godha nemeni, pan payudaranira.
Tur jajaka ingkang putus ngelmi, pesthi keneng ing dhesthi manira, widadari satemahe, lir kadi dupanipun, padupane timah upami, nalika kadunungan, agni temah luluh, luluhireng dupa timah, luluh saking ing asmara nala nenggih, mangkana wuwusira.
Solahireng godha warni-warni, widadari marang tapanira, Sang
duk purnama, nanging Sanghyang Surya sumurupe maring, marang ing purwagennya.
bagusipun, mimang manah pra widadari, tegese basa mimang, salang surupipun, widadari sakehira, dene ingkang binancana nora gingsir, tan keni dipun godha.
Balik ingkang ambencana sami, kagiwang mring warnane Sang Parta, nulya widadari age, linggar sing ngarsanipun, Sang Harjuna jumeneng sami, mring natar nggennya medal, ngadeg sarwi ngidung, mlimping abasa la-ela, mring Sang Parta nggenira kandhuh ing kingkin, tumanem poking driya.
lan rowange, tan liyan kang cinatur, pratingkahe sang mangun teki, dene lir Hyang Asmara, tingkah solahipun, ana juga waranggana, wangsul marang ing sajroning guwa malih, marmane wangsul sira.
Antuk lingsem susupene kari, ing pangkone Risang
panggodhane, mring Parta kang manekung, nulya mendra sang widadari, sing ngarseng Sang harjuna, ingkang nenem sampun, kang sawiji
iku, tan sinapa dening priya, kapi temen manake sang widadari, anggodha mring Sang Parta.
Sajroning tyas risang widadari, apandene sajatining
pinangkane lan jeneng sami, apan Sang Mintaraga, mangke telas sampun, paekane waranggana, denya nggodha
nggodha sampun, tigang dina lan tigang ratri, tan pegat dalu siang, kathah solahipun, ana ngebrok nawung brangta, mring Harjuna tan ana kang antuk kardi, anulya mantuk samya.
Sakathahing para widadari, nedya matur mring Bathara Sakra, dene
amung kari siji, sandeyaning tyas Hyang Endra, iya marang Dyan Pamadi, apa ingkang dadya karsa, gyannya mesu mati ragi.
Apa madhep muksa iku, yen mangkono nora keni, yen kinarya mungkasana,
Niwatakawaca ji, dening Parta ing ngayuda, pangrantame ing panggalih, driya dahat kawigaran, sang Bathara
anyatakken ngawasena, tapanira Sang Pamadi.
Apa kang den pinta iku, denira amati ragi, apa marang ing kemuksan, apa marang sura sekti, karuhane lamun kena, pininta mrih dadi kanthi.
Neng patapan sanga wiku, winuji mring jlada radi, winuni lan jaladara, kalih pisan den tegesi, awun-awun kemul ika, jawuh deres anglangkungi.
Sanalika atis ngruntuh, nalikane Padya resi, ngadeg sarwi teken jungkat, itunganing widadari, tangan iku pan wicara, sidhekep Sang Padya resi.
inggih awak mami, datan darbe paasraman, tanpa dunung ndon kang pasthi.
Lah ta inggih yektinipun, pali baya awak mami, ingkang mangka paasraman, nenggih sakehireng ardi, miwah sakehireng wana,
kaya-kaya wis utami, pamawasku nora wang-wang, yoga bratanira ugi, sayektine tan babakal, nanging mengko ingsun iki.
Teka kandheg tingaling sun, denya kandheg awit saking, kaya maksih mora tingal, nanging yekti sira iki, heh robaya kawoworan, ing panggawe donya iki.
Masih ngrangkep sedyanipun, kang panggawe tata lahir, lire lamun pakenira, kawoworan barang lahir, panggawene wong walaka, pakenira dene maksih.
Gagaman prang sagungipun, maksih sira karsa sandhing, celak nora kena tebah, lah puniku sun
wus ngradon uga, rencanane saya dadi, ngradon ing ndon datan dadya, angel lamun
panggawening panca driya, kadyangganing wong non ringgit.
asor unggul, supradene keh ningali, iya iku pangrencana, panca driya ingkang kardi, iku awor mring siluman, ingkang nganggep marang ringgit.
Mangkana ta wuwusipun, Risang Padya mring Sang Resi, anauri Mintaraga, pukulun Sang
nyandhing ingkang raras, lawan sagung kawaca di, miwah ingkang hru pamungkas, sagung gagamaning jurit.
Apan iku yektinipun, mung tumrap wong dosa pasthi, yeku yekti sampun dadya, paraboting satriya di, olah raras mrih
boya lamun ndorakena, mring pratitis sireng pati, ananging ta maksih olah, mring kawiryan kangge mangkin.
iku, ewuha ya sun wastani, awon-awoning dumadi, yen wong nurut panca driya, tapanira tanpa dadi.
Rangu-rangu temahipun, eklasing tyas durung yekti, kang sinebut sang pandhita, apa durung tama yekti, mungsuhira pancadriya, teka sira
Amung pangan kan den luru, upamane kaya ugi, uwong tuwa buru ika, datan wonten karyeng malih, amung
karyeng liyan, mung ngupaya ulam warih, dalu siyang ngambil mina, iku benjang lamun mati.
Pasthi dadi buwaya gung, traping pati tan patitis, kelut marang panggaweyan, yekti awon kang pinanggih, lamun sira kasengsema,
tembene kaki Parta, ana wiku ingkang prapti, anuduhken kawruh brata, ing kamuksanira kaki.
Ya ta Parta gya sumaur, datan panjang amangsuli, cekak aos saurira, dhuh pukulun Mahamuni, lulus ingkang pangandika, ananging ta ulun mangkin.
ulun, Darmawangsa lan para ri, ingkang ulun tapakena, kadigdayan ing ajurit, digdayaa ing
marmanipun kula tapa, kang manira tedha ugi, inggih marang ing Bathara, kasantikan ing ajurit.
Lawan malih kula ayun, amamayu jagad
puniku estunipun, ingkang ulun tedha ugi, mring Bathara kang inulya, sanget sedayaning ati, rinewangan mati raga, teki-teki wonten ngriki.
Lamun estu datan antuk, Hyang Bathara tan ngideni, sedyanipun kawlas arsa, datan
wujud, wau ta duk wus udani, Risang Parta atur sembah, gya sinambut asta kalih, Sang Harjuna de Hyang Endra, sarwi ngling Hyang
kaki Parta nguni, iya ingsun wus utusan, widadari prapteng ngriki.
Dene lakunira iku, sagung para widadari, ingsun utus angrencana, marang tapanira kaki, nanging sira kaki Parta, wus kawasa amateni.
Panca driyanira iku, tuhu luwih ing sasami, sasamaning pra
heh putrengsun Mintaraga, saulihku saking ngriki, dipun tetep tapa brata, pesunen ing siyang ratri.
Mring Bathara kang linangkung, tulusena asemedi, iya ingkang sira tedha, mring Bathara aywa gingsir, parandene si meh teka, Sanghyang Rudra andhatengi.
Wis kariya putraningsun, kaki Parta ingsun mulih, iya marang ing Kayangan, tandya Risang Parta nuli, ngabekti mring Sanghyang Endra, wus kapungkur dennya meling.
yogane mangkin, panganiya Sang Pandhusunu, pamrihing yoga brata, mrih turuning nenggih Hyang Bathara, semadine Sang Harjuna, langkung brata mati ragi.
Kadyangganing wong anguswan, ing tegese wong nguswan ngajar nenggih, dene ta wong ngagar iku, tan kemba pangagasnya, yekti norametu kukus geni iku, mangka cipteng Sang Harjuna, ingsun iki asemadi.
Wawangkoning Suralaya, dening mengsah danawa ingkang prapti, dadya ewah ing tyasipun, wau Sang Batharendra, pan angangge upaya sandi puniku, upayane ngangge sira katrine
Indrakila, tuk nugraha saking Sangghyang Pramesthi, mangke pinet sraya iku, dening Sang Batharendra,
gadeng tyas sedyanipun, pan arsa ndhungkir arga, yen raksasa ingkang birawa puniku, tan lyan mung Sang
iku, lan ngadeg yen raksasa, Kumbakarna ngadeg langkung agung luhur, momongmurka pan rumangkang kadi arsa ndhungkar wukir.
Horeng gunung Endrakila, asru gograk guntur anggran ing wukir, geger sakehing wong gunung, sedaya bilulungan, panyiptane kadi gunung arsa rubuh, lindhu horeg lir prakempa, guwa rengat ingkang kori.
Yata wau katingalan, ing jro guwa dening Sang Mintaragi, sukara geng langkung luhur, dutane Sang Niwata, ingkang prapta risang tapa gupuh-gupuh, mijil sarwi ngiwa raras, sarotama kang cinangking.
kathah ambruk tanpasesa lir besmi, apan iku prabawa gung, Bathara Nilakantha, praptanira saking
saking ing Klesapurwa, marma mendra saking ing kayanganipun, Sang Bathara Nilakantha arsa miyat Sang Pamadi.
praptanipun, anyarengi praptanira, ditya ingkang salah warni.
Ditya kang warneng sukara, Sanghyang Siwah lingsen ratu
anunggal tatu, dadya kalih panah dibya, pan anunggil dadi siji.
Samana den sidhikara, kang warastra dening Sanghyang Pramesthi, wus awujud siji kang
ambek wong walaka, tur durjana pandhita lakunira dur, endi nggone wiku tama, marma lekas sira iki.
cintraka, saking sira kang aweh cintraka iku, marang guru kang utama, tur ta gurunira yekti.
mangkono ajarmu marang ngendi, wau ta duk myarsa wuwus, sabdane Sanghyang Siwah, Sang Harjuna sek peng karna tegesipun, sek peng kuping karna, kebek karneng Sang Pemadi.
Jumeneng ing krodhanira, Sang Harjuna dadya muwus tan aris, heh iki wong tambung laku, aywa kadlurung sira, sawijine wuwusira nora urus, ingsun sira sidhep apa, mung anggere gelem muni.
dening sun maksih sara, iya lawan sanjata marmane ingsun, sikep laras lan sanjata, yekti lamun wiku luwih.
Kang sun karya sudarsana, pan bagawan
iya wus katon iki, nenggih patinira, tan ndadak mindho karya, pasthi mati dening mami, wau emenga, umbake Mintaragi.
Gya tumempuh nenggih ingkang bayu bajra, sing angga wedal neki, genging bayu bajra,
Wus anempuh wau ingkang bayu bajra, maring pra Dewa Resi, asru katyup bajra, muluk mring antariksa, kang kabuncang dening angin, amung Hyang Siwah, kang datan katyup angin.
Mung Bathara Siwah ingkang awentala, katiyup bajra pati, sira Hyang Sangkara, apan ta nir wikara, dadya ingkang yuda kalih, risang Kirata, atandhing dyan Pamadi.
Langkung rame prangira sami sajuga, sira ta Hyang Pramesthi, mengsah lan Sang Parta, ngepasken kang sanjata, Sang Kiratarupa dhingin, ingkang sanjata, Harda Candreku nami.
Nedheng nglayang ingkang Harda Candra, Sang Parta
Asru krodha nanging maksih ambek marta, dene ta mung kinardi, denya arsa nggodha, mring sira Sang Harjuna, sigra manahaken aglis,
wantah jinarwan, ametu pagut sami.
Gunung wesi tumempuh lan gunung sela, saksana guntur nuli, ingkang gunung sela, neng tengahing payudan, gunturira kang
ngleburaken ingkang Suralaya, Sang Parta yitneng westhi, sigra miyat mega, madyaning ronanggana, ingkang mega ngemu
rupa, dening warsa dres ika, sirna ingkang sanjatagni, sanget krodhanya, Bathara Siwah andik.
mendhak, kawat gadeng Sang Pamadi, punggel kang laras, rukune ingkang keni.
Remek rukuh retnaning rukuh sumirat, krodha Sang Parta nuli,
Hyang Nilakantha, ing watu kumalasa, duk jinunjung wus tininggil, mring Sang Harjuna, Bathara Rudra nuli.
Ilang saking tanganira Sang Harjuna, tan tara sigra nuli, kumyus ingkang jawah, kum-kuma sing awiyat, wor ukara mantra puji, Resi Jawata, sing bomantara nenggih.
Muwah teja jumeneng madyaning wiyat, tetela kang kaeksi, ingkang tejangkara,
Sasampuning sembahira Sang harjuna, ing Dewa tan na cicir, weruh cipteng puja, wau ta Sang Harjuna,
ingkang manungsa, mring Bathara satuhune, katur njeng Sang Sinuhun, apan reke pukulun ugi, ing sembahipun Parta, manggen dunungipun, pan ing mangke tembenira, sembahi pun Parta tan alyan ugi, sagunging sembah-sembah.
Apan sembahing manungsa ugi, lir angganing kadi tahen ika, kang umijil, sing agninira, upami tahenipun, ingkang mpada Bathara nenggih, kang mangkana agninira, amnungsa pukulun, apan datan kwasa nembah, mung amuji nenggih kawula puniki, kalamun datan ana.
Sihing pada Bathara sayekti, sajatine manungsa punika, kadi menyak upamine, pan menyakira iku, mijil saking wong muter nenggih, denen ta kang minangka, janma muter iku, sayektitine Hyang Bathara, kang minangka menyakipun datan kalih, manungsa madyapada.
Sang Harjuna angastuti malih, byapi-byapa ika tegesira, byapi iku wisesane, byapane tegesipun, kang misesa puniku nenggih, nggih pada Sang Bathara, matmanipun iku, dening pada Binathara, sagung sari ing cipta misesa yekti, nggih pada Sang Bathara.
dunungipun, dening pada Bathara ugi, alanggeng dunungira, jagdira iku, nenggih pati-uripira, lan langgenge orane manungsa iki, mapan neng karsanira.
Karseng pada Batrara anenggih, sagung janma tinitah neng donya, sangkanira lan ulihe, ing mangke tembenipun, saking pada Bathara ugi, pinangka lan duknara, manungsa puniku, nembah malih Risang Parta, dhuh pukulun upami manungsa iki, yen arsa ngawasena.
Maring pada Bathara sayekti, upamine anggane kang wulan, nimba madyeng aiyate, wonten ta gatha telu, wadhah tiga puniku ugi, satunggal isi toya, wening ingkang ranu, wawadhah kang kadwinira, isi toya langkung letuh ingkang isi, wadhah kang kaping tiga.
Tanpa isi toya kang satunggil, sami katon marang ingkang wulan, wawayangane wulane, sayekti katon iku, mring wawadhah ingkang aisi, her wening manggenira, katon yen dinulu, cetha rupanireng wulan, kang tumiba ing wawadhah ingkang isi, toyane letuh ika.
Wayanganing wulan iya keksi, kang tumiba mangke aneng wadhah, kang aletuh toya reke, pan sami katinipun, wawayangan wulan puniki, nging datan katon cetha, sabab toya letuh, wonten dene kang tumiba, ing wawadhah ingkang tanpa isi warih, tan wonten katingalan.
Awit wadhah nora isi warih, wayanganing wulan datan ana, jer si wadhah suwung bae, sayektine yen suwung, yeka tandha sagung dumadi, minangka kanyalaan nyataning Suksma gung, kang tumiba wadhah toya, ingkang bening tegese iku sujanmi, rahayu manahira.
Kang netepi puji lawan bekti, ing Bathara dene kang tumiba, wadhah letuh ing toyane, manungsa kang kadyeku, ingkang rago manahe ugi, kang ayun ora-ora, marang penedipun, ewadene kang tumiba, mring wawadhah ingkang nora isi warih, manungsa kang mangkana.
Ingkang mungkur mring Bathara iki, kang ngayunaken amaregi pangan, lawan karem turu bae, tan towang sahwatipun, nyandhang ngangge ywa kurang malih, mangkono lamun janma, sami sato tuhu, sato mani namanira, liring sato mani lamun den werdeni, sato wenang pinangan.
Kamulane manungsa puniki, nora kadi sami angolaha, marang yoga brata mangke, mangkana wuwusipun, Sang Harjuna malih ngastuti, pun Parta dhateng pada, nenggih Bathara gung, katemune lan manungsa, lamun padha Bathara nemokken inggih, sangkaning pangawikan.
Dereng dugi denya angastuti, Risang Parta marang Sanghyang Siwah,
linuwiha, saking para satriya kang luwih-luwih, lah iki kaki ana.
Nugrahengsun marang sira kaki, candu sakti saking Wimbasara, candu sakti ing tegese, iyeku klalaringsun, Wimbasara tegese iki, kalalar ingsun uga, kang
praptanipun, ngarsanira Risang Parta, agni ilang sampun sumarira maring, sarirane Sang Parta.
Wus tinampen ingkang Pasopati, sarta sampun antuk kanugrahan, awawarah Bathara ge, Bathara Siwah wau, ingkang angsung nugraha yekti,
Ingkang aji jaya-wijayanti, danurdara sing sanjata dibya, luwih-luwih sadayane, pan sinungaken sampun, mring Sang Parta
Sapungkure Sanghyang Siwah nuli, tumalawung manahe Harjuna, kaluwihan kang den angge, saking Hyang Rudra iku, kang mangkana pan nora dadi, bingahing nalanira, malah sangsaya sru, wewah-wewah prihatin tyas, Sang Harjuna marang Bathara linuwih, prayoga iku uga.
Tinelada lalabetan becik, ingkang sami teki-teki ngarga, kang winarna reh gatine, saweneh sagung manus, datan nganggo apotang teki, dhumateng ing Jawata, teka ngenthu-enthu, denya minta mring kawiryan, kasigihan lan minta kasekten luwih, marang ing Dewanira.
Yekti lamun tan tinaken sami, awit saking datan mati raga, dene minta Batharane, pan ora ana iku, potangira mring Jawata di, abrata yoga ora, nyegah pangan turu, datan ayun kirang pangan, sumbalinga yen tinekanan dening, marang Hyang Siwahbuja.
Malah saya kabalebet ugi, iya marang rajah lawan tamah, wong mangkono panganggepe, dene wong olah kayu, yekti ayu ingkang pinanggih, miwah wong olah tapa, awon kang tinemu, sapa ingkang mati raga, kabecikan tiruwa tapane ugi, Harjuna tinulada.
Samangkana henengira malih, Sang Harjuna aneng ing patapan, kangen marang ibune, kang kantun neng praja gung, kangen kadang-kadang sami, ing ngriku Sang harjuna, nedya arsa mantuk, panggih marang ibunira, lawan kadang-kadangira kabeh iki, mangkana Sang
benjing, myang kadang-kadanging wang, lamun arsa nusul, iya marang raganing wang, sru sumaput kangene Risang Pamadi, marang ing ibu kadang.
Risedhenge Parta arsa mulih, nulya wonten widadari prapta, mung kakalih siki kehe, saking ing Surenglayu,
iku sang Niwata, saking sira jalarane, kalangkung sukaning sun, de sanjata ingkang mejahi, kang aran Pasopatya, yeku pringipun, Hyang Siwah
rehning kinen minggah mangke, dhumateng Surenglaya, asumengtyas sakala iki, tegese basa suma, susah ing tyasipun, ingkang dadya susahing tyas, Sang Harjuna karaos welasnya maring, dhumateng ibunira.
samenggah sih andika, dhateng Jawata gung, romanta Sang Batharendra, wonten dene menggah kangen tuwan maring, mring wong
Surenglayu, risakipun pan boten Keni, kalamun sinemayan, age dika tulung, mupung mangke dipun enggal, lamun boten tinandangana tumuli, risaking Suralaya.
Inggih raden atur kula malih, mring paduka kalingane mangkya, kadilamun dika mangke, pan arsa boten gupuh, tindak marang ing Suranadi, kalamun mangke dika, boten atutulung, dhateng rama jengandika, sayektine sakit punapa pinanggih, kang boten dipun sandhang.
Dhateng janma Suralaya mangkin, dene raden amung jengandika, kabeh kang den andelake, tulung mring kawlasayun, mung kasekten andika ugi, kinarya andeling tyas, marang sagungipun, titiyang ing Suralaya, datan wonten malih kang den anti-anti, inggih mung Risang Parta.
Pan mangkana duta matur titi, Risang Parta kakenan tyasira, temah trenyuh jroning tyase, ndhatengken welasipun, mring Bathara
denya mudhun, amit Hyang-hyanging pratapan, angabekti Sang Parta mring Hyang wukir, arga ing Rndrakila.
Tanpa yoga semadine mangkin, Sang Harjuna mila tan ayoga, asemedi sing gepahe, tampine ingkang dhawuh, minggah dhateng Suralaya di, wau ta Sang Harjuna, nulya pangkat sampun, saking nggene tapanira, Sang Harjuna kamitolehen ing galih, anilar mring pratapan.
Prapteng lambunging acala nenggih, sinembah mring taruning cemara, munggeng gigir jurang nggene, cemara
Wus kalingan mega neng wiyati, sampun lepas lampahe Sang Parta, ngetan wau ing puruge, den iring
Sang Harjuna duk lumakyeng margi, Suralaya sagung kalangenan, ing swarga lir mbagekake, marang kang nembe rawuh, lawan
saking warnaning kadhaton sami, wastane kang kadhatyan.
Tinjomaya limrah den wastani, nanging dereng wonten ingkang gadah, kadhaton di sayektine, dene ta estunipun, kadhaton di punika benjing, pan ingkang ginagadhang, lamun wonten besuk, pra satriya sureng brata, kang ndarbeni nila taksih suwung mangkin, puniku kang
bawana, tihanira iku, lintang wulan lan raditya, kayapa ran unggyane sawiji-wiji, apa ta tatunggil
punika singgih, enggene luhur pisan, dene wastanipun, ingkang lintang winastanan, baranggana : mila aran lintang inggih, sayekti mung kabekta.
Saking luhur enggene nglangkungi, soring lintang sayekti enggen wulan, soring wulan nggen srengenge, srengenge ngisoripun, ingkang mega ngisore malih, puniku madyapada nenggih tegesipun, dene madyapada ika, inggih bumi : mangkane ature sami, Sang Bajra Herawana.
Kula raden umatur sayekti, mring paduka kang lintang kalawan, nenggih wulan lang srengenge, ing tumpa-tumpanipun, antarane pan tabih-tabih, kang lintang dhateng wulan, wulan amandhuwur, kongsi prapteng nggening lintang,
amurub marakata, wetan ing Semeru, unggyanira kang kayangan, majeng ngetan ajenging kitha tulya sri, kayangyan Malyatara.
kayangan surem kenyaring, Hyang Surya lawan wulan, kasor kenyosipun, ginapura saya tabra, wonten dene
padhang ing rinten dalu, awit gebyar kang sarwa rukmi, myang retna lan sosotya, ngilangaken dalu, dene wau kang
kang minangka ingkang trena-treni, sagung Jawata di, myang lan taru-taru.
Kang minangka labuh kapat nenggih, risang prawira nom, Sang Harjuna nalika rawuhe, sagung
wonten widadari kenya siji, ika tan umiring, ngadhang mring kang rawuh.
Dene kenya sarinira maksih, karsane ywa katon,
panggubahe temah nora dadi, ana wadon malih, waranggana ing kung.
Widadari pipitu ing nguni, sami sru wirangrong, menget marang solah panggodhane, ana ingkang sami jawil-jawil, ana ingkang rakit, sarwi amatut.
Ana ingkang anggubah sari, nanging datan dados, panggubahe tan ana dadine, denya nggubah ingkang widadari, dene tyase sami, kathah purugipun.
Ya ta ana widadari mulih, ndingkik-ndingkik mbolos, nyolong tingal wau tu
siji ngujiwati, lir dyah lawan kakung.
Kathah lamun rinengga ing tulis, solahing pra sinom, widadari leng-leng mring Pamde, wus
Luberena marang Jawata di, iya karsaning ngong, lawan ingkang pra Jawata kabeh, nora liya kang sun gunem kawis, ana ditya sakti, madeg
Iya olihira iku kaki, denya wus kinaot, ingkang saking Bathara Siwahe, de Niwatakawaca sang aji, datan pejah dening , Resi Dewa iku.
Miwah yaksa tan bisa mateni, ujaring wiraos, iku ana kang mejahi tembe, lamun ana manungsa teteki, iku kang mateni, linge Hyang Swara gung.
Lan maninge kaki Parta nguni, duk ingsun akongkon, ayun ngambil
lir wong kaot, lingsem ratu mbuburu praptane, iku mula Hyang Siwah nedhaki, angsung nugraha glis, iya mring nakingsun.
Marga iku sira uwis olih, luwih sagunging wong, marma mengko sira kaki age, ingsun ambil sraya ing ajurit, risang
punika asepi, guna sura sekti, hina karya tuhu.
Upamine pun Parta puniki, mengsah yaksa katong, sang Niwatakawaca yektine, kadi konang amungsuh lan sasi, cebo; nggayuh langit, nenggih paminipun.
Asembawa pun Parta punika, maring Bathareng ngong, yen pun Parta ingabena mangke, lawan nata
marmane mangkono, dahat sakti risang yaksa rajeng, nora wandenyarsa nglurugi, paksa gepuk prapti, marang Surenglayu.
Kasektene satuhu ngluwihi, sagung gamaning wong, luwih teguh yaksa raja kiye, yeku darbe ingkang pati urip, lah ta iku kaki, poma dipun antuk.
Unggyanipun kaliwat awerit, lamun prang sang katong,
Namanira kang dipun karsani, mring sang ditya katong, Ni Supraba iku ta namane, nanging nora sun paringken kaki, amung sun paringi, wadon liyanipun.
Sang Niwata tan panujyeng galih, lamun datan panggoh,
ditya katong, kang supaya antuk kajatine, pan kinarya kang upaya sandi, amrih pati urip, dimene kacakup.
De menawa iya den mrih resmi, dipun katon sagoh, ladenana langen njaba bae, aywa weya nggoning pati urip, dipun kongsi keni, aywa sasar susur.
Dipun bisa nggone amrih pati, aywa nganti dompo, sabab iku karyanira raden, kaki Parta sira tuta
titi, ingkang ewuh lawan ingkang gampang, awasena iku kabeh, kalawan sira kulup, sun gawani ingkang kulambi, aran Antakusuma, nenggih sawabipun, bisa ngambah jumantara, lawan aji Dreswasadana kaki, ingsun paringken sira.
tan weweka ingsun, wit pracayeng sun mring sira, dening sira luputing panca driyeki, marmane sun pracaya.
gung, saking swarga asarwa wangi, apa kang ora ana, uwus aneng ngayun, sewu rasa-rasa mulya, ingkang luwih-luwih sadaya cumawis, neng ngarseng Sang Harjuna.
Amung segah satunggale malih, ingkang dereng dipun segahana, lalangening estri dene, ing benjang wonten pungkur, lah punika ubayeng pati, yen sampun prapteng laya, risang yaksa prabu,
mring Supraba Harjuna, Bathara Endra wau, pinamitan dening sang kalih, Supraba lan Harjuna, pareng awot santun, sumembah mring
lah dipun prayitna, umangkana dipun age, dene ta panedhengsun, babo-babo muga wong kalih, bisa alebdeng karya, lampahira iku, samangkana kang pitungkas, Sanghyang Sakra: sareng jumeneng kakalih, Parta lawan Supraba.
merang, kathah raosipun, rumasa yen ora layak, kenya adi lumampah lawan Pamadi, karya sem ingkang mulat.
Sing kapeksa parentahing gusti, nora kena lamun suminggaha, kang cinatur ing lampahe, wranggana
panuju, lah ta ndaweg ndika lumaris, pantes ndika neng ngarsa, kula kang neng pungkur, sampun leres wong wanita, aneng
lamun nemu sisikune, lan malih panedipun, anglugasa ukel sang dewi, tan susah ules dewa, mendah pantesipun, inggih lamun ngliga madya, milanipun Dewati kula aturi, angliga madya tuwan.
Amba ingkang ngawasaken mangkin, ing ruruse madya pakenira,, saking wuri pamawase, tan wonten panedipun, amba saged ngawasken mangkin, kalamun mlampah ngarsa, yekti tan katlisut, masa ndadak yen ilangan, saged ngreksa marang Sang Wara Dewati,
kewuh, sampun pantesipun uga, mring paduka leres lamun iring-iring, lir abdi panakawan.
Boten larang abdi Sang Sudewi, sampun mungguh abdine Sang Retna, karya kula kula sayektine, lan malih ingkang gelung, sekarira mbok wonten gigrig, utawi, lamun rentah, kawula kang njupuk,
manira tan ngraos lepat, langkung awon tiningalan reh lumaris, pened yen gugujengan.
Langkung sae tinonton ing janmi, atur kula boten ngamandaka, Dewati mung sayektine, njawine njeronipun, boten watak pulasan mami, Sang Dewi wruhanira, peteng tyas ngong tuhu, punapa kang madhangena, pan mangkana wuwusira
Pekik, ing mangke sampun tebah, inggih gyan lumaku, pakenira kula, inggih saking Suralaya prapteng ngriki, Sumeru wus kawuntat.
Lah ing mangke sampun prapteng budi, lawan malih mangke kula tanya, nenggih pundi lerese, nagari tuwan tuhu, ing Batanakawarsa puri, lerese pundi baya, negri Ngastina gung, Sang Harjuna saurira, lah mbok inggih sampun andangu nagari, prayogi andanguwa.
Sanesipun kadangkna mangkin, baten dados raose kang manah, wangsul tuwan taken mangke, nagari amba iku, ing Batanakawarsa puri, punika ta Sang Retna, kathah kang kagugu, raosing tyas enget marang, dhateng kadang-kadang ingkang sami kari, kang aneng ing nagara.
Lir sinendhal raose kang ati, enget marang kadang-kadang ing wang, raka amba kakalihe, la ari kalihipun, lawan kangen mring ibu mami,
kang mangkana, lamahira Sang Harya ingkang winarni, kalawan Sang Supraba.
Aneng wiyat sarwi niningali, lalangene ingkang kaungkulan, sing
pandhan-pandhan lan pandhonga, karang liman asri kawurya ingeksi, wonten kang peksi saba.
ning muwara katon pethak memplak, winadhahan parangronge, akaton malih wau, puspita kang jajar teping: tasik sekar
wanci wudharing wiyadi, dadya amung cinathat jroning tyas, Sang Supraba lan Pamade, linipur langenipun, wonten malih ingkang kaeksi, tepining kang samodra, nanging sakalangkung, sepi-sepa tanpa janma, teka pantes tinonton saking wiyati, yen dadya paasraman.
Wonten nggene brahmana teteki, yoga broto ngeker panca driya, nenggih pantes dumununge, wong tapa ngidang iku, de puniku dgasare sepi, anggugah jroning driya, nira Sang Binagus, dene mentas yoga brata, saweg luwar antuk nugraheng Hyang Hyang Luwih, kangen mring kadang warga.
Saya tebih lampahe sang kalih, paranira Sang Wara Supraba, kalawan Sang Harjunane, nglangkungi alas agung, ana gajah adus ing tlagi, awaking kang liman, kemule puniku, kemul sekar tarate bang, lan kumuda
njenthar, sarwi nemburaken ing we, saking ing tlalenipun, wonten dene sato iku
lampahira sampun, anglangkungi candhi sela, nanging sampun sami risak den tingali, wonten ta bale panjang.
Aneng ngayun candhi den enggeni, nanging sampun katuwuhan wreksa, candhi ukir-ukirane, cuwiring dhapuripun, sami sampun dipun tuwuhi, galagah alang-alang, kadi wong amuwun, warnanira candhi ingkang, babaturing candhi runtuh wus kaendhih, dening witing angsoka.
Ingayunan tuwuh kang nyugadhing, sampun luhur dene wus alama, kang nyugadhing
tan atinon kuwe, asepi sepa samun, pantes lamun dipun enggeni, marang sang prameng sastra, para luwih iku, manggon aneng konon padha, ewa dene sampun tan ana sujanmi, mung peksi ingkang ana.
respati, tan wruh yen wadonira, aneng pungkuripun, milu ngigel wadonira, sarwi nlisik-nlisik lari
wonten ingkang kadulu, gyaning ajar dipun langkungi, ngadegken kaki ajar, walataganipun, tegese kang
den upamakena, gapurane katingal saking wiyati, gapura ing kaswargan.
Pan ing kono ana widadari, nguni nggodha marang sang pandhita, risang tapa wawangine, Bagawan Trenawindu, ingkang darbe pertapan iki, iku kang binancana, dening wranggana yu, araning kang waranggana, Dyah Arini widadari ika keni, esote sang pandhita.
Sutapane risang mahayekti, tulah sarik tegesing
anandhang roga mangke, Arini sang dewa yu, apan bisu sang kadi Ratih, tan bisa awacana, karsane yun mantuk, iya marang ing kayangan, sanget merang mring
semana lampahe prapti, langening kang puspita.
Sang Supraba lan Parta samangkin, katon enggar sajroning wardaya, wruh ing sarwa kusumane, pangayun-ayunipun, sagung sekar sami kepingin, supadi ingambila, dening kalihipun, ing mangke saya kawuntat, tan pinethik dening Sang Wara Dewati, keh sekar samya mular.
Apan sami sanget kawlasasih, sagung sekar wus tan
Wara Dewati, lan Harjuna apan sampun tebah, wus kapungkur jajahane, wus prapteng watesipun, Ngima-imataka nagari, danguning
kalih lampahipun, lir anggana atuduh margi, dhateng ing Ima-ima, ya ta esthinipun, wau ingkang alalampah, Sang Harjuna lawan Sang Wara Dewati, anglir
mandhi-mandhi sagunging wil, tegese mandi bala.
Abibingah dhateng balane sang aji, denya ambibingah, dene wadya den wewahi, tikel-tikel
jurit, sagung sikeping prang, dimen sami den beciki, milanipun asiyaga.
Dene Prabu Niwatakawaca aji, kirang pitung dina, denya arsa anglurugi, nenggih marang Suralaya.
Nanging Raden lampah kawula puniki, lawan pakenira, denya sami lampah sandi, sing kapeksa awaking wang.
ajrih miyat mring yaksa ji, mangka kinen nemah, ngraketi sarta ngabekti, maring mengsah kang mbek arda.
Lah ta sinten ingkang purun ngujiwati, kinen marek manah, prabu yaksa nggigilani, gung luhur anglir prabata.
Lawan lamun awak kula saupami, ngantos kalaksanan, sajiwa lan Niwata ji, luhung nuli prapteng pejah.
Adhuh lae sinten sakiting pati, timbang nandhang wirang, gesang namung sedhih kingkin, wirang tinon lintang wulan.
Mila mangke langkung pakewed tyas mami, lamun ta lumaksa, tanbuh ingkang dipun ungsi, sinten baya ingung siya.
Pae Raden Pamade manira iku, lamun adarbeya, sanak kadang nguwasani, pasthi ngungsi marang kadang.
Wangsul datan wonten ingkang ulun ungsi, nggayuh-nggayuh tuna, nyandhak-nyandhak tan polih, Raden lire awak kula.
punika tan prayogi, sampun ndadak wancak driya.
Sampun darbe semang-semang tyas kwatir, kula ingkang dadya, sipat kandel Sang Dewati, mila sampun tyas sandeya.
Ing satingkah solah paduka Dewati, kula sakti nyata, sandeyaning tyas ta malih,
kungkih, lawan malih kula, matur marang Sang Dewati, wus sedhenge mangke uga.
Angrakita wisaya ingkang mranani, marang Sang Niwata, dene lamun sampun keni, ing pangrimuk pakenira.
Marang manahipun sang Niwata benjing, pasthi lamun kena, nyawanipun sang yaksa ji, dening pameting wisaya.
Yogya kadi panggodhanira mring mami, anglir duk samana, aneng Endrakila wukir, aywa ndadak dipun beda.
Sawusira Harjuna ngling anyagahi, marang Sang Supraba, sigra
lenggah, pra pawongan kenya puri, sami ngadhang0adhang marga.
Ing ngudyana wara gyan putri piningit, ingkang
ingkang den cawisi, tan lyan amung Sang Supraba.
Mila sepi tan wonten purung nglinggihi, de wau sang Parta, sigra denira umanjing, aneng kalpataru nggennya.
Tegesipun kalpataru kanca nadi, nenggih ingkang ana, jroning langse sutra wilis, kayu-kayon sing kancana.
Ingkang aneng ing ngarsa ageng nglangkungi, angling genging wreksa, Sang Supraba ingkang linggih, sajroning kang pajangon.
Mila manggen kalpataru Sang Pamadi, jagi Sang Lir Retna, denya nandukaken sandi, papasihan lan
Leres pangkon Harjuna dipun linggihi, alon Risang Parta, nangga payudara kalih, mesem ing tyas Sang Supraba.
Dewati ari mami, ingsun tanya marang sira.
Sapa rencangira mariki puniki, dene praptanira, sdhuh yayi Sang Dewati, pangidhepane pun kakang.
tumurun mariki, marang madyapada, yekti tan angucap malih, amung sira sekaring rat.
Adhuh babo dadiya wruhanta mariki, risang yaksa raja, tan pegat denira runtik, iya marang Sanghyang Endra.
Karanane tansah runtik Sri Bupati, dene jeneng sira, datan sinungaken nuli, karya rudah wong sapraja.
Lawan sanget wewah bendune Sang Aji, marang Sanghyang Endra, nggennya mangke mireng warti, met sraya mring Sang Harjuna.
Dadya mangke Sang Prabu arsa nedhaki, sampun asiyoga, denya arsa anglurugi, iya marang Suralaya.
Lah ta yayi Supraba paran ing mangkin, ing sapungkuring wang, paran baya kang pawarti, pra Jawata solahira.
Lawan para wong ing Suralaya sami, ingkang budi daya, ingsun kangen temen yayi, marang sanak kadang warga.
Ingkang kantun aneng Suralaya yayi, reke wuwusira, sarwi
awaking wang, prapteng ngriki sapuniki, dene ingsun ayun wikan, asrinipun kang nagari, satuhu katon luwih, Ngima-ima
inggih kakang Prabasini, purwanipun kula prapta, Ngima-imataka ngriki, daruna mireng warti, lamun yaksa prabu ayun, nglurugi Suralaya, kadi-kadi tan kuwawi, yen tulusa karsane Sri Naranata.
Anggecak ing Suralaya, sapa ingkang anangguhi, sagunge wong Suralaya, kamulane manira jrih, dadiya tawan benjing, marma ingsun iki rawuh, nglonloni angawula, marang risang yaksa aji, saking ajrih manira mbok dadi tawan.
Prabasini wuwusira, dhateng Risang Wara Dewi, adhuh ariningsun nyawa, bakit
anyeneni, weh enggaring wong sapraja, kang minangka udan yayi, ing labuh kapat iki, datan liyan mung praptamu, lah yayi wis kantuna, aneng kene Wara Dewi, ingsun matur marang Jeng Sri Naranata.
mring dalem puri, marek mring raja Niwata, matur saho awot sari, pukulun paduka ji, patik bra ing mangke matur, paduka binathara, Sang Supraba mangke prapti, njujug aneng sajroning taman welahan.
Nggennya prapta sedyanira, mawongan mring Sri Bupati, sampun dangu nggennya prapta, Sang Supraba nganti-anti, milane enggal prapti, ngaturaken kangenipun, maring ing padukendra, saking dene Sang Dewati, pamawange sayekti boten jaya.
Inggih Sanghyang Batharendra, ing benjang yen tempuh jurit, dipun wawrat yen kasoran, pra Jawata mring Sang Aji, ing mangke Sang Dewati, ngrumiyini dhatengipun, owel dadya boyongan, suwita mring Jeng Sang Aji, dimen dadya suka pirenan ing karsa.
tampanana den tumuli, lah dene ingkang prapti, nyawaningsun ingkang rawuh, mangka ta tan ingucap, sewu
Niwatakawacaji, taman padhang lir raina, jroning taman anelahi, kasorot dening sasi, kawewahan kenyaripun, kencana retna
lumungsur Sang Supraba, pan cinandhak mudhun malih, marmane mudhun malih, Sang Supraba merang ndulu, marang pra waranggana, katigane iku maksih, nulya kinen widadari wisataa.
Prabasini dipun enggal, lunga lan Warsasini, Leng-leng Danunipun uga, katelune dipun aglis, karana sira mami, ingsun aken lunga iku, de iki jiwaning wang, Sang Supraba merang uning, marang sira katelu padha lunga.
nganggo ana, kala duta amangmangsit, mungguh ing estri luwih, baya sira iki masku, sun yayi wus rong dina, rong bengi tan ana mari, alis tengen kedhuten tan sita-sita.
Nanging sira mirahing wang, teka nora prapta yayi, ingsun sidhep lamun prapta,
Mengko tanpa kala duta, ndadak sira prapta iki, dhuh kusuma jiwaning wang, baya asih marang mami, rempuning tyas Sang
ragas, wit candhana iku yayi, kang minangka lung gadhahungnya, iya awadingsun yayi,
panggih, pun kakang lan Dewaning rum, amesthi pelah ngarang, wus kasedya siyang ratri, wenangena ing mangke
Langkung dennya mrepek ing tyas, pangungrume sang ditya ji, Supraba nget ing wardaya, mring Harjuna kang piweling, sigra denira tangkis, Supraba mring karsa prabu,
Supraba, umatur mring Sri Bupati, dhuh pukulun Sri Narendra, sampun age-age runtuk, Bathara mring pun dasih, punapi ta ndadak luput, samenggah badan kula, lamun sampuh kagem yekti, samangsane sinten ingkang munasika.
Mangke yekti datan kena, uwal saking asta aji, lamun luput dalu siyang, sayekti tan cuweng kapti, tan wande awak mami, kagem rinten lawan dalu, sapa ta ingkang malang, ing sekarsa paduka ji, sapunika sayektine badan kula.
Lawan malih atur kula, mring paduka Sang Dewa ji, samengga ing badan amba, den upamekna ugi, lir gendhis aneng lathi, dipun emut saminipun, ilanging manisira, tan lyan maring Sri Bupati, sapa ingkang ngraosaken legining gula.
Marmanipun dipun sabar, sarehena ing penggalih, aywa ndadak daya-daya, sapa sinten kang ndarbeni, tan lyan Sri Bupati, ing karongron mamrih kiwul, anekakaken karsa, mung sapisan mangke inggih, ngapura marang ing badan kawula.
Risangsaya pingimurnya, sira Risang Retna Dewi, arum manis sabdanira, adhuh kakung atur mami, paduka kakang aji, tuhu
kawasa mring asthaguna, sapa ingkang purun ugi, dhumateng kakang aji, nadyan Brama lawan Wisnu, sandyan Sanghyang Siwah, Batharendra langkung ajrih, pra Jawata sadaya ajrih paduka.
ugyaning sun tapa, ingsun warah mengko yayi, aneng lambung ing imawan, ana enggon kang sun nggoni, dene tatapa mami, dipun guntur ping patipun, marang ing
saking guntur yayi, tan kapepet guwa panggonaning tapa.
Sawusira kagunturan, datan kengguh tapa mami, nulya Sanghyang Rudra prapta, anedhaki prapteng wukir, Hyang Rudra denira ngling, heh Niwata paran kayun, nggenira mara tapa, njaluk apa sira iki, dene tapanira mengko wus katrima.
De ature kakangira, dhateng Sanghyang Rudra nenggih, pukulun sang Bathara, mila amba mati ragi, kang kula pinta yekti, maring pada Bathara gung, ing jagad sadayanya, lan ing Swargaloka inggih, sedayane ngawulaa mring Niwata.
Sabuwana lawan swarga, sagungipun pra dumadi, aywa ana ama-madha, dadya sinung ingsun yayi, nugraha kang sayekti, sing Bathara Rudra iku, sawuse awawarah, Niwata mring Sang Dewa di, dadya rempu manahira sang Niwata.
medharaken wadinipun, ngandika nir weweka, wruhanira awak mami, tuk nugraha kasekten sinungken mring wang.
werit, iya pati uriping sun, kang awit neng jiwa gra, pucuk ilat den werdeni, aneng kono nggoning patu uriping wang.
Nadyan dewa datan ana, wruha pati urip mami, yayi dewi amung sira, iya ingkang sun jateni, sun warah nggone yekti, iya pati uriping sun, marmane dipun bisa, ngandhut marang reh mawadi, aja sira wawarah marang wong liya.
Sawusira Sang Niwata, medharaken pati urip, awawarah mring Supraba, enggoning kang pati urip, gegetune tan sipi, lir kauwan jroning kalbu, tegese wong kauwan, kadi janma nyepeng
nututana ingkang peksi, wit uwus ucul tebih, lah puniku tandhanipun, wong
Dene Prabu Yaksa Dipa, sampun keni dening upaya sandi, rikalane oter wau, sajroning pura nata, ana matur pawongan marang Sang Prabu,
Ngalun-alun Ngimantaka, sampun bentet dening wadyabala wil, jejel seseg ngalun-alun, mbalabar marang pasar, seseg pasar amber mareng lurung-lurung, seseg dening keh gagaman, awit wadya ingkang prapti.
Wau risang yaksa Dipa, neng bacira apan
ngetog ing karosan, kelar nanting dipangga telu sisih, bisa amet tyasing wadu, tan ana antuk
ditya aji, dalah wonge mantrinipun, lan tekeng bala rucah, myang pakathik miwah dhuda randha sinung, para miskin kawaratan, tan na ingkang den liwati.
Tuhu luwih anggaganjar, Sang Niwata mring wadyanira sami, lamun ana karya agung, miwah yen metoni prang, datan ana kang purun kantun wadya gung, tekeng para dhuda randha, wadon tumur mangsah
kakalih, dene ta kang kalihipun, bebete saking bapa, apan asring ginagulang ing prang pupuh, mila kalok ing triloka, angulama ngraket dasih.
Pan mantrine sang yaksendra, mantri papat ingkang ananggulangi, ambedhah mring Surenglayu, amboyong waranggana, myang wong Ngendrabawana sadayanipun,
swaranipun, kang kambah anglir belah, dening ratanira sang yaksa prabu, saking genge ingkang rata, alon
salaya den tegesi, beda-beda ingkang mangku, ing suku tengen kiwa, para widadari ingkang sami mangku, anyat iku teges
aprang, wonten dene tengranira Sang Aprabu, iya risang yaksa raja, sru gumregut ingkang baris.
sewu wolung puluh, sinebut ing manik toya, ageng-ageng ngrespatani.
Sawawengkonipun tengran, pan ingeka warnane tuhu asri, sagung tengran warnanipun, upama ingkang tengran, lir kukuwung ngebegi jagad raya gung, angajrihi
putranira, sang Sodapa lan Gandapraba kalih, yaksa kao agemipun, angangge sarwa endah, sarwa luwih sarwa
Kang minagka pupungkasan, para wadya mantri ingkang rong iji, apan kembar warnanipun, Wiraktra Kalawaktra, sami nitih matengga kakalihipun, ngagem gada inten mubyar, dhadhasaring gada wesi.
Ingkang munggeng wuri pisan, sang Niwatakawaca narapati, lan prajurit sudibya nung, pra samya ngayap-ayap, mangersari aneng kanan keringipun,
kumelap wulu singa, katingalan lir aluning jaladri, dene ingkang aneng pungkur, danawa ababala, dereng pedhot wedalipun pra wadya gung, saking kori ing sayatra, dene bala kang rimiyin.
Sampun prapteng Suralaya, sigra dennya prasamya tata baris, suprandene ta ing pungkur, pan maksih
balanipun, dening wong Suralaya, apratandha watu guntur pucuk gunung, ing Semeru tiba marang, kidul arga den dhawahi.
Duk samana telas risak, jajahaning wong Suralaya tapis, ing
pamondohoken, kidul ardi Semerune, dhuh punika Binathara, wus sedheng yen siyaga, mila mangke dasihipun, anut paran karsa tuwan.
Jajahan keh sampun tapis, temah kambah dening mengsah, kang saweneh ngili reke, ngungsi pada Binathara, ing mangke paran karsa, punapi ta kang kinayun, mung sumangga Binathara.
Sanghyang Endra ngandika ris, heh Harjuna wruhanira, sira kang sun anti kiye, dene wong ing Suralaya, wus sami mepak yuda, sangkep sagung gamanipun, kari nganti kang parentah.
Dene mengko karsa mami, ye ku mungsuh ingkang prapta, tan sun papag age-age, sedyaning sun ngekup kutha, balik wong desa-desa, ingkang durung ngili iku, kabeh padha den enggalna.
Malebuwa kese sami, kabeh sami dipun reksa, dening para Jawata keh, mulane sun kon manjinga, wong desa mring Kayangan, iya saking becikipun, kutha jagang Suralaya.
Marma wruhanira kaki, mungguhing wong mumusuhan, kaki Parta sayektine, amarani pinaranan, tan ana bedanira, apan padha karepipun, ngarepaken pati uga.
Karanane mengko iku, dudu ngekep jroning kutha, ing paprangan upamine, den kadi mong angeng guwa, angel yen pinejahan, balik aneng jaba iku, rare angon bae bisa.
Amateni anglarani, marang singa kang neng jaba, matur Citranggada age, dhuh pukulun Binathara, kalamun karsa tuwan, yen angekep kang kinayun, masa borong padukendra.
Nanging amba mangke inggih, darbe atur pamrayoga, dhuh Bathara saestune, duk punapa pra Jawata, yen ngekep unggul yuda, duk samanten Jeng Pukulun, linurugan Prabu Boma.
Pra Jawata amedali, mung angekep jroning kitha, pra Jawata temahane, kasor nuli sung pratandha, punungkul mring pun Boma, widadari sami katur, marang sira Prabu Boma.
Kaping kalihipun malih, duk paduka linurungan, mring Eawana atmajane, Dyan Indrajit ingkang nama, inggih Sang Begananda,
lamun ngekep kitha bae, mangka mangke karsa tuwan, angekep jroning kitha, sampun kathah tandhanipun, dene tansah mung kasoran.
Tanpa tuwas yen ginalih, aluwung yen medali prang, dereng katon
sampun prapta, wonten kidul Semerune, leheng nunten pinaguta, pinethukaken ing prang, lamun mangke munten campuh, dwi prakawis panedira.
Kang kariyin ingkang nagri, datan risak dening mengsah, antuk kalih paedahe, pra kawula angsal papan, tan sompok papanira, angsal omber tiyang dhusun, mila yogya pinaguta.
Apan sampun tata sami, sadadameling ayuda, pened nuli campuh age, aprang wonten jawi kitha, lah dene sapunika, ingkang panggah ing prang ulun, masa ndadak mindho karya.
Pra Jawata Suranadi, saha wadya wetah ayam, datan wonten was manhe, mapag mengsah pra raksasa, dhasare Risang Parta, uwus antuk tuwan utus, anandukken budidaya.
Anggenipun lampah sandi, mamrih ingkang pejah gesang, punapi ta kuwatose, mengsah lawan ditya raja, campuha ing ayuda, ingkang dadya
Batharendra gya pinapag, dening Dewa Resi kabeh, sami saking ing gagana, mumuji jaya-jaya, swaranira langkung umung,
Sarehne wong mangun jurit, kehe pirang-pirang laksa, sami ugi
mega mendhung ngemu warsa, tinatepi ing thathite, wonten dene kang minangka, pangarseng Sanghyang Endra, agul-agul
cinatur kathahipun, sawurda pan sewu leksa.
Kang minangka tandha sami, umbul-umbul warna abang, Citrangganan kabeh wonge, ndaludaging para wadya,
sikeping prang, wong sawurda sami ngangge, pan malela kang gagaman, tumbak lan suduk pedhang, abir lawan dhuwungipun, miwah
lir soroting Hyang Sutengsu, anelahi sabuwana.
Ingkang anambugi malih, wuri sira Citrasena, nenggih putreng Hyang
tyase, sagung ingkang para wira, anggege tempuh yuda, panggih sami sureng kewuh, datan nedya ngundurana.
Kang mbarepi sagung baris, pra Jawata pipilihan, ingkang dadya ing pamuke, dadya kalih barisira, saparo wong sayuta, panganggene adi luhung, cacapingan kancana bra.
Sami sikep tomara di, ingkang munggeng ngayunira, sikep raras Jawatane,
awit sekar kancanane, ginagubah tibeng jaja, awedhak mamentahan, sing kasturi ganda arum, kasenenan Sanghyang Surya.
Dene ingkang aneng wuri, pamungkase pra gagaman, Sang
ati pecutira, wus nggraita sakarsane, wonten dene dwajanira, wau ta Sang Harjuna, lungsir pethak dwajanipun, wawayangan Sang Harjuna.
nedheng lagya tumambirang, pra samya nitih rata, nenggih raras sikepipun, sangang ewu cacahipun.
Wong anunggang kuda sami, winicara kathahira, pan sawurda ing kathahe, sami sikep towok samya, dinulu asri raras, kang minangka dwajanipun, nenggih saking lar garudha.
Bra markata yen ingeksi, anglir mega
Sampun dennya medal sami, wau wong ing Suralaya, mijil saking kayangane, ambarubul tanpa kendhat, lir langit arsa tiba, sami mandhap lampahipun, mring Semeru suku arga.
mijil saking Kayangan, ngambah dharat lampahipun, kadi lamun Sanghyang Siwah.
Kuneng lampah sampun prapti, pabarisan Suralaya, lambung gunung Semerune, ingkang leres kidul
pinelak ditya, Jawata samya wingwrin.
Katingalan dening Bathara Endra, yen cucuking prajurit, sami kapalajar, sigra Sang Batharendra, denya nabuh
Mila tanpa toya dening kagunturan, paprangan kang winarni, watunira atap, kiwa tengen paprangan, apa geger kang neng ngarsi, wong Suralaya, warata kang pangarsi.
Pan arata ngayune para raksasa, ingapit jurang sugil, ngungkuraken jurang, jero
Lir sagara tempur lawan guntur arga, anempuh padha wani, Dewa lan rasaksa, tan ana ngucap uwas, langkung rame denya
kumleyang, angenani turanggesthi, lawan sasambat, kang badhe tekeng pati.
Lan pangadhuhira wong keneng sanjata, akeh kang apupulih,
talobeh tanpa kardi, dening gagaman, kang kanggo ing ajurit.
Katga lawan tomara campuh ing yuda, asalin towok lembing,
pan serang-sinerang, ana jambak jinambak, pranging yaksa lan dewa di, elong-linongan, akathah ingkang mati.
Mentas saking jro getih anulya mangsah, wau ta pra wadya wil, nangkep ing
sagunging bala reksasa, saweneh ngamuk sami, amrih kiwuling prang, ananging tan tuk daya, kaslepeg mring jurang trebis,
pra danawa, ingkang sami nami mantri, luwih sayuta, kang mati madyeng jurit.
ngisis wong Surendra, larut mirut sar-saran, kathah soklahireng aji, ngamuk manengah, lir braja nempuh
Kang saweneh ana pinerang adegan, lan ana kang den bukti, lawan dipun mamah,
karsaning Hyang, sakala wus katrima, rep-rep sirep sigra mijil, ingkang pawaka, wetune saking ragi.
ngadeg sira, aneng tengah awu agni, bala raksasa, lan sanget mesu budi.
Duk samadi sakala sang Sri Niwata, anedha den turuni, marang Hyang Berawa, katrima ing panedha, rep-rep datan suwe mijil, bala raksasa, sing tutu sang ditya
tumampeg ingkang agni, marang Sang Harjuna, agni nir tanpa daya, sagung agni tanpa kardi, dhateng Sang Parta, kang tuhu
Sun arani waninira iku uga, anglampus nedya mati, mungsuh lawan ing wang, yen ingsun upamakna, heh manungsa sira wani, siranggo marga, mulih mring tepet suci.
Pan mangkana wuwuse prabu Niwata, mring Risang Parta sakti, dene sang Harjuna, wus suwe denirarsa, niyangaken sanjata ji,
tumempuh tomara mring, slireng Harjuna, pan lagya nglayang nenggih.
Kang tomara duk nglayang gya cinandhak, kinempit
tandhanira, lamun ratu luwih mati, dene sagung surapsara, ingkang pejah lawan kanin, wus sami den tetesi, lawan toya merta iku, dening Sang
putunging sanjata di, keh gagaman ingkang remak, sami samya nulya jati, tabuhan ing ajurit, ugi mulya lir ing dangu, tan ana ingkang risak,
kenging tebah kedhik, sami enggar wanahe wong Suralaya.
Lan nayaka pra Jawata, mring Bathara Endra ngiring, atut wuri ratanira, ing samarga den rasani, nenggih tan wonten malih, kang winuwus aneng enu, nggenira amarjaya, marang mungsuh sura sekti, ngaku-aku akeh nggennya
musala lawan gandhi, lan anake sesengkeran, ingkang sami ayu luwih, pingitan narapati, sang Niwata mahaprabu, sadaya binoyongan, rame rebutan rumiyin, wanita di ingkang dadya rerebutan.
Sadaya wong Suralaya, apan antukira sami, ngiringaken keh tawanan, karasikan urut margi, wau ta
estri linuwih, langkung suka denya samya tuk boyongan.
Kacarita estrinira, kang tinilar marang laki, mangke sampun myarsa warta, lamun ingkang lunga jurit, milane sru mamati, dene tanduk angkatipun, kang
laki, angurangi marang pangan, ana ingkang cegah guling, ameling jroning samangke ngrungu warti, yen lakine mangke menang denya aprang.
Yekti samya sukeng manah, ngayun-ayun enggal prapti, leh-olehe lakinira, de ambedhah praja adi, yekti tuk brana luwih,
Ing benjang sun turu klasa, su kakemul lamun guling, karangulu nganggo ingwang, yen rahayu antuk unggul, lakine karaharjan, datan wonten kawis-kawis, langkung suka manahe
Ana malih kang wanita, sawiji duk myarsa warti, yen lakine rabi tawan, tawan saking jroning puri, ananging nora dadi, rusak rudahing tyasipun, wanita ika nora, dadya tyase awit saking, piyandeling driya nora nana liya.
panggihipun, masa ta yen kariya, nggone rabi tawan iki, nora ana her tawa angasorena.
Lawan toya ing sagara, ya ta wonten estri malih, sampun antuk anak yugo, tuk warta iku ngucap, nadyan rabi laki mami, olih tawan masa ta ndadak laliya.
atmaja, ngigel-igel aneng ngarsi, enggal sirna rengune kalawan ingwang.
Marma iku ingkang dadya, jajaruman ingsun yekti, iya lamun mengko prapta, pasthi gupuh awak mami, angemban suta nuli, ingsun sandhingaken lungguh, darapon den lilinga, neng ngembanan nggone ngliling, pasthi dadi suka pirenaning karsa.
ayu luwih, milane anglangkungi, prihatine estri iku, dene ta maksih bocah, dereng wanci among resmi,
wawedhak pupur sarwi, atatpel lawan jamu, mrih rapet kang wiwara, kaukub ing dupa wangi, rasa sewu pangolahe mring sarira.
Jaba jero dipun olah den lukari sinjang tapih, tekan ingkang tinapihan, kabeh sami den akubi, wus dadya ngolah ragi, asare ing tlundhag watu, akaton sanget lesah, tuwi api-api sakit, awit saking denya kangen marang priya.
sing payudan menang jurit, umung ingkang swaraning tabah-tabahan.
Nalikane sampun prapta, aneng pura Suranadi, tansah denya akasukan, sagung
Salebete mangun suka, ingkang winarna ing tulis, denya sami ginem raras, tan lyan amung Sang Pamadi, tetep pamadeg
dhendha, aneng jroning swarga di, wau Risang Dananjaya, petangipun ing saari, kalawan ing sawengi, beda lawan petungipun, lawan ing madyapada, sadinane lan sawengine, sawulane etunge wong madyapada.
Ing sawarga mung sadina, sawulane wong ing bumi, dadya reke petangira, jumeneng mung pitung ari, ing madyapada nenggih, pitung wulan petungipun,
mijil, marang bale watangan gung, sadaya ngestokena, Sang Harjuna madeg aji, pepek sagung resi lawan pra Jawata.
Widadari myang sogata, Dyan Harjuna sampun prapti, munggeng singangsana retna, busanane wus cumawis, kaprabon
Amepeki sagungira, ingkang sami angestreni, Hyang Bathara Ramayana, Kuwera lan Baruna di, satata denya linggih, singangsana manten terub, arame tatabuhan, kang pradangga lawan beri, angrarangin kala sangka rum
pra Jawata, ngadeg ngarseng Sang Sinu sih, Sang Nararya Dananjaya, pra Jawata ingkang prapti,
pitung kendhi setya, isi rasa-surasa di, angluwihi rasa pan ratuning rasa.
salikur ingkang prapti, ejun kendhi isi her geni sadaya.
Wus minantran iku samya, lawan ingkang prapta malih, kang pupu lon sinasotya, nawa retna adi luwih, isining wukir alit, keh wowohan dhaharipun, Bathara Nilakantha, wowohan rasa luwih, dhedheg aneng ngarsa Sang
dhaup lan Dananjaya, Hyang Endra wus marentahi, binusanan waranggana pitu pisan.
kang pipitu, manggene ing deksina, munggeng aneng wisma manik, ingkang kilen enggene Retna Supraba.
pinethuk ing wastrendah, kampuh randhi tulya asri, pinggir carma ing dewandaru utama.
Pra Jawata wus bibaran, ingkang sami angestreni, kang jumeneng Ngendraloka, sawusira ngagem nyamping, pamethuk langkung adi, nggih busaneng reh kaprabon, kang nampa waranggana, lamun nuju kundhur nangkil, neng
sinawung ing widadari, siniweng gangsa ngrangin, gandeng dupa sru kumukus, amor ruming kum-kuma, wonten duta ingkang prapti,
linuwih, ingkang sami kinon, angrencana nguni mring dhewekw, Ni Supraba kinarya pangarsi, Wilutama kalih, malih tunggilipun.
Yekti kakang Supraba rumiyin, prapteng ing kalangon, denya sampun katrima karyane, dinuta mring Niwata ngrampungi, nggening pati urip, risang yaksa prabu.
pangirit, tinut bage ing sih, amrih asih lulut.
Keh solahe pitu widadari, ana ingkang tan boh, ngayang batin ngrakit sarirane, wenenh ngidung ing basa
lintang sosotyane, ingkang pindha teja angawengi, astanira kadi, gadhing angunguwung.
Dananjaya sigra marepeki, Sang Dyah angalih nggen, mingser neser lir ngunggar dryane, Dananjaya ngayuh madya nuli, dipun tamplek nampik, asta sru
aglis, raras magalaning, ngrakit ing kikidung.
Gya mamangun ing pralambanging wingit, mirah pujaningong, inggih paran
ijo, madu brangta ijo nyamber ilen, mendah wruha wong madyapadeki, akeh slah pati, udan lara busung.
Wit mbadhedheg mulat sira gusti, raras mring
Cethinira amethuk nyaosi, toya munggeng bokor, pra Jawata sami hurmat
tyas kawruhan resmine, liringira andik semu runtik, nanging wuwus manis, anglir madu juruh.
Wus sosotya Sang Wara Dewati, pan ingayap cethi munggeng ngarsa, tebih elet ing tilame, mring wetan
ing swarga gung, pan ingayap siyang myang ratri, sagunging waranggana, dene kang pipitu, ingkang mangka garwa
parikrama Risang Dananjaya, lir kajiman sasolahe, saliring aprang putus, wuwuh wirotama ing jurit, pinunjul ing manungsa, den mong dewanipun, yen sumiweng Sanghyang Endra, pan winulang ing wijaya-
nyatur, marang garwa Sumbadra dewi, yen tampi Wilutama, garwa kang cinatur, Sang Palupi garwanira, yen kilen
pandulune, katongton solahipun, kabeh sedhih kabubuh agring, sinungsung ing sungkawa, susah sru amuput, widadari
gya sumembah ing padane, mring kalihipun, ari kalih samya nungkemi, lir mega ngemu jawah, udan kapatipun, semi sagung taru lata, wijah-wijah
langkung adi luhung, luwih saking tri bawana, samya eca tyasing raka lawan ari, sawarga suta wadya.
Sumber : Mintaraga Arjuna Wiwaha, Resi Kano, Balai Pustaka Jakarta.
cantrik adbmers, cantri PdLSers, kadang gagakseta’s
SUGENG TANGGAP WARSA INGKANG KAPING 54 TAHUN
Mugi Ki Arema tansah pikantuk Sih Nugrahaning Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, dawahipun murakabi dumateng
Sugeng Tanggap Warso Kaping 54 Tahun Kagem Ki Senopati Arema.
Mugi-mugi awet Momong Anak Putu, lan Cantrik ingkang
nek cara wong mlayu-ne, sempena menyambut hari ultah Ki Arema, hiks.
On 15/03/2010 at 04:21 Tatik said: Sugeng tanggap warsa, Ki Arema. Mugi tansah pinaringan sih nugrahaning Gusti
lah telat aku…jebul ono rame2 neng kene….
dadi kelingan jaman semono…wektu kuwi ono cantrik senior kang tanggap warso…bebahu dalah cantrik sakabehane nderek bingah-bebingahan kanthi ngucap syukur dumatheng Gusti kang Murbeng Dumadi..dipun slenggaraaken syukuran 3 ndino 3 mbengi kanthi suguhan mbanyu mili…(hikss..koyo acara neng mbekasi dek wingi)
dak kiro ora ono salahe nek dino iki wis iso dimulai pasugatane….
monggo ki Senopati (punopo leres menawi Panjenengan termasuk bebahu densus 88 nopo densus 8808), dipun tenggo suguhan mbanyu milinipun….
sugeng tanggap warso..ndherek mahayubagyo…mugio tansah pinaringan hidayah wal inayah sangking Alloh SWT…mugi2 yuswo engkang kepengker dhados amalan kasaenan engkang
ndelik wonten mriki Ki !!! https://cersilindonesia.wordpress.com/selamat-ulang-tahun-ki-arema/
Balas	On 15/03/2010 at 21:53 gembleh said: Matur nuwun sanget Ki DonoL,
Kala wau kula ngantos termangu-mangu, sak mangke sampun saged
Balas	On 16/03/2010 at 16:30 lazuardi said: sugeng tanggap warso ki Arema….
Balas	On 18/03/2010 at 13:00 nunik said: masio telat pede aja lagi.. 😀
SUGENG TANGGAP WARSA KI AREMA..
kadone sampun dipended kiyambak dateng ngawi napa dereng…hehehehe
Balas	On 26/03/2010 at 20:13 djojosm said: Ki Arema
1 Pétrus 51Para sedulur, aku saiki kepéngin nduwèni tembung marang sedulur-sedulur sing kaya aku dadi penuntuné pasamuan. Kowé pada ngerti nèk aku déwé weruh dongé Gusti Yésus Kristus nglakoni kasangsaran nglabuhi awaké déwé, supaya mbésuk nèk Dèkné teka menèh marani awaké déwé, aku bareng karo kowé kabèh uga nampa pengaleman bareng karo Gusti Yésus Kristus, sing bakal dikèki pangwasa sing duwur déwé karo Gusti Allah. 2Jalaran sangka kuwi mau kabèh, aku nyuwun marang para penuntun, sedulur-sedulur sing wis dipasrahké marang kowé karo Gusti Allah pada dirumati sing apik, tegesé, karo ati sing karep, mangertèni nèk kuwi kekarepané Gusti Allah, dadiné ora kepeksa. Aja nandangi penggawéanmu jalaran kowé mikir bayaran apa bati, ora, nanging jalaran kepéngin ngladèni. 3Aja mandori wong-wong sing dipasrahké marang penjawabmu, nanging malah pada dadia tulada sing apik kanggo sedulur-sedulur sing pada nurut Gusti. 4Dadiné mbésuk, nèk Gusti Yésus Kristus, Penuntun Gedé, teka menèh lan kabèh wong bakal weruh, Dèkné bakal ngelem kowé ora ènèng entèké, kaya enggoné Gusti Allah ngelem Dèkné. 5Mengkono uga sedulur-sedulur sing enom. Kowé kudu ngajèni lan nggugu marang tembungé para penuntun. Para sedulur, enggonmu bebarengan marang sakpada-pada kudu nganggo andap-asor. Awit nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Gusti Allah sengit marang wong sing sombong, nanging Dèkné ngétokké kabetyikané marang wong sing andap-asor.” 6Mulané, pada sujuta marang Gusti Allah sing kwasa, Dèkné bakal ngangkat kowé nèk wis wantyiné. 7Sumelangmu kabèh pasrahna marang Gusti Allah, awit Dèkné sing ngrumati kowé. 8Para sedulur, pada sing padang ing pikiran lan sing awas, awit Sétan, mungsuhmu, klinteran kaya matyan ngelih nggolèk pangan. 9Mulané, pada mantepa ing pengandel, supaya kowé bisa nglawan nèk dèkné nekani kowé. Awit, aja lali nèk sedulur-sedulurmu tunggal pretyaya nang sak jagat uga pada nandang kangèlan kaya kowé. 10Nanging para sedulur, Gusti Allah sing ngétokké kabetyikané marang kowé lan Dèkné sing nulungi kowé, ya Dèkné sing manggil kowé lan jalaran kowé pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, kowé bakal diangkat, supaya bisa mèlu nduwèni pangwasa sing duwur, slawas-lawasé. Bener kowé saiki pada nandang sangsara, nanging kuwi namung sedilut. Awit sakwisé kuwi kowé bakal ditangèkké lan dikèki kekuwatan, supaya kowé bisa ngadek jejek ing pengandel, ora moyak-mayik. 11Pantyèn, Gusti Allah sing gedé déwé kwasané slawas-lawasé. Amèn. 12Para sedulur, sedulur Silas sing ngréwangi aku nulis layang iki marang kowé. Dèkné ya kaya aku nyambutgawé kanggo Gusti lan aku ngerti nèk dèkné kenèng tak pretyaya. Aku nulis layang tyekak iki kanggo ngantepké pengandelmu lan uga kanggo ngekèki paseksi nèk Gusti Allah nulungi awaké déwé tenan, ya kaya sing tak omong nang layang iki. Mulané para sedulur, pada mantepa terus ing pengandel. 13Sedulur-sedulurmu tunggal pretyaya kabèh nang kuta Babilon kéné pada kirim slamet marang kowé. Gusti Allah ya wis miji sedulur-sedulur iki, tunggalé waé karo kowé. Uga sedulur Markus kirim slamet marang kowé. Dèkné pantyèn tak anggep anakku ing kasukman. 14Diomongké marang sedulur-sedulur kabèh nèk aku trésna marang kowé siji-sijiné. Muga-muga katentremané Gusti Allah anaa ing kowé kabèh, jalaran kowé wis dadi siji karo Kristus. Pétrus
Koala punika satunggaling marsupial herbivora ingkang aslinipun saking Australia.[1] Koala punika tunggal-tunggalipun wakil saking kulawargi Phascolarctidae.[1] Koala punika nggadhahi nami latin Phasclarctas Cinereus.[2] Koala jaler saha koala wadon punika nggadhahi ciri fisik ingkang bénten.[2] Menawi koala jaler punika ukuran badanipun langkung ageng tinimbang koala wadon.[2] Miliginipun Koala ingkang gesang wonten ing bagéyan Australia Kidul punika ukuranipun langkung ageng kirang langkung 30% tinimbang koala ingkang gesang wonten ing Australia lèr.[3] Koala punika kados bruwang alit ingkang manggén wonten ing wit-witan.[4] Koala kalebet kewan hèrbivora.[4] Kéwan koala punika awratipun kirang langkung 9 kg (£ 20).[4] Wulunipun kandel, limrahipun awerni ngawu layan saha wonten werni coklat sakedhik-sakedhik.[4] Koala punika boten kalebet bruwang sanajan wujudipun kados bruwang alit.[5] Koala boten gadhah plasenta utawi boten kalebet salah setunggaling mamalia.[5] Ananging koala kalebet kéwan marsupial ingkang nglairaken anak saha ngagengaken wonten ing kanthong.[5] Saéngga boten leres menawi koala dipunwastani koala bruwang ananging cekap dipunwastani kanthi nama koala kémawon.[5]
Tembung koala asalipun saking basa Dharuk gula. Sanajan vokal / u / aslinipun dipunserat wonten ing ortografi Inggris kadosdéné /oo/ (wonten éjaan dipunwaos kados wonten ing tembung Coola utawi koolah) ananging dipunowahi dados /oa/.[6] Fonem /oo/ ingkang owah dados /oa/ punika kalasemanten wonten kalepatan ananging sampun dados kabiyasaan saéngga naminipun boten koola ananging koala.[6] Sanajan koala punika boten kalebet bruwang ananging para padunung ingkang ngginakaken basa Inggris nalika abad kaping 18 nalika semanten mastani koala kanthi nama bruwang koala amargi wujudipun koala ingkang mèmpèr kaliyan bruwang.[7] Sanajan taksonomi punika salah, taksih wonten ingkang mastani koala kanthi nama bruwang koala.[7] Tiyang-tiyang ingkang mastani kanthi nama punika limrahipun sanès tiyang Australia.[7] Ananging nama punika boten dipunwajibaken amargi kirang trep.[5]
Ciri Fisik[besut | besut sumber]
Koala punika kéwan ingkang badanipun katutup déning wulu nduwèni wulu.[2] Wulunipun alus saha werninipun ngawu layan.[2] Ananging wonten ing bagéyan lan ing bagéyan jajanipun wonten wulu alus ingkang werninipun pethak.[2] Koala punika kalebet kéwan ingkang nggadhahi irung ingkang pésék saha talingan ingkang ageng .[2] Kejawi punika koala ugi gadhah kuku.[2] Ginanipun kuku punika kanggé ménék wit nalika pados ron-ronan kanggé madhang.[2] Kejawi wulunipun ingkang kandel, alus, saha talinganipun ingkang ageng, koala ugi gadhah suku saha tangan ingkang dawa saha wonten kuku landhep wonten ing drijinipun.[8] Koala punika mangan oyot saha ron tetuwuhan.[5] Koala punika kalebet kéwan khas Australia.[2] Koala ugi dados maskot utawi ikon kanggé promosi wisata Australia wonten ing industri pariwisata.[2] Wonten ing Australia wonten kalih spésiés koala, biyasanipun dipunwastani koala lor saha koala kidul.[2] Koala punika kalebet salah setunggaling kéwan khas Australia ingkang nggadhahi kanthong.[8] Koala ugi jarang nginum amargi koala punika nedha ekaliptus ingkang sampun ngandhut kathah toya saéngga koala boten prelu mandhap saking wit kanggé nginum.[8]
Koala punika kalebet kéwan mamalia ingkang gesangipun manggén wonten ing tetuwuhan.[9] Koala punika radi sami kaliyan bruwang alit ananging werninipun ngawu layan.[9] Koala punika kalebet jinis marsupialia, inggih punika kéwan ingkang gadhah kanthong wonten ing bageyan madharan utawi dipunwastani marsupium.[9] Koala limrahipun mbeta anak-anakipun ingkang déréng diwasa wonten ing nglebet kantong punika.[9] Koala punika boten gadhah buntut, ananging koala punika gadhah grana ingkang ageng saha boten katutup rambut kados bageyan badan ingkang sanés.[9] Koala ugi gadhah talingan ingkang wujudipun bunder.[9] Koala diwasa ukuran badanipun inggih punika 64 ngantos 76 cm saha awratipun 7-14 kg.[9] Nama koala punika asalipun saking suku Aborigin.[9] Koala punika nggadhahi tegesipun boten nginum utawi boten ngombé.[9] Koala saged njagi kirang langkung 90 persén cairan ingkang wonten ing badanipun saking eukaliptus.[9] Koala limrahipun nginum nalika nembé sakit utawi manggon wonten papan panggénan ingkang garing.[9] Ron eukaliptus punika ugi dipunwastani ron gusi.[4] Koala punika dados mamalia ingkang saged mertahanaken gesangipun namung nedha ron eukaliptus.[4]
Koala kalebet kéwan marsupial ingkang taksih nggadhahi hubungan katurunan kaliyan kanguru.[10] Kéwan marsupial punika gadhah kanthong ingkang ginanipun kanggé wadhah koala alit ingkang nembé lair.[10] Ibunipun koala limrahipun nglairaken setunggal anak koala saben nglairaken, dados cacahipun namung setunggal bayi koala.[10] Koala ingkang lair limrahipun nggadhahi ukuran sami kaliyan kacang jelly.[10] Bayi koala punika nalika lair kanthi kahanan ingkang wuta, wuda, saha nggadhahi talingan.[10] Nalika lair, koala ingkang taksih alit punika saged pados margi piyambak tumuju ing kanthong ibunipun koala.[10] Koala saged mlumpat saking wit setunggal ing wit sanésipun kanthi jarak ngantos 150 kaki (45,72 meter) diukur saking pucuk wit.[11] Koala punika kalebet kéwan ingkang kalem saha boten kathah polah.[11] Koala namung aktif kirang langkung setunggal jam saben dintenipun.[11] Kejawi punika koala ugi saged nyuwanten ingkang santer sanget saha swanten agresif nalika rumaos wonten bebaya.[11] Sanajan koala punika ketingal anteng ananging koala ugi saged mlayu.[11] Punika amargi koala nggadhahi predhator ingkang sawayah-wayah saged mbebayani.[11] Predhator punika kadosta segawon.[11] Koala punika saged mlayu sami kaliyan kelinci.[11] Koala punika gadhah buntut, buntut koala punika ginanipun kanggé lenggah nalika koala manggon ing wit ingkang dangunipun saged pirang-pirang jam.[11] Koala punika arang mudhuh saking wit.[11] Tujuwanipun supados tetep aman saking prédhator.[11] Grananipun koala punika nggadhahi rambut sensitif kanggé nemokaken ron eukaliptus ingkang paling saé.[12]
Wonten ugi tiyang ingkang mastani koala punika mirip kaliyan bruwang teddy.[13] Kejawi punika wonten tiyang ingkang mastani koala mirip kaliyan wombat ananging wulunipun koala langkung ketel, saha talinganipun langkung ageng.[13] Kejawi wonten ing Lone Pine Koala Sanctuary ing Queensland, koala ugi gesang wonten ing Cagar Alam Tidbinbilla caketipun Canberra, wonten ing Port Stephens, New South Wales, saha uripliar wonten ing Taman Nasional Yanchep ing Australia Barat.[13]
Koala gadhah waja ingkang jumbuh kaliyan ginanipun minangka kéwan hèrbivora saha diprotodont ingkang mirip kaliyan marsupial kadosta kanguru saha wombat.[14] Waja koala punika landhep sanget menawi kanggé nglembutaken ron-ronan.[14] Koala gadhah waja ingkang mliginipun kanggé nyepeng ron wonten ing ngajeng tutuk.[14]Gigi susu formula koala kasusun déning Cithakan:​​DentalFormula[14] Utek nenek moyang koala punika nggadhahi volume otek ingkang ngebaki rongga tengkorak, ananging wonten koala sapunika, volume utek punika sampun kirang.[15] Miturut panalitén, punika dipunsebabaken amargi dhiet rendah énérgi.[15] Nalika kadadéyan evolusi koala, koala namung mangan panganan ingkang nggadhahi unsur hara ingkang sakedhik, kejawi punika koala ugi nggadhahi metabolisme ingkang kirang saha kabiyasaan slothlike ingkang biyasanipun dipunggadhahi kaliyan kéwan ingkang mangan ron-ronan taneman.[15] Kirang langkung sekawan dasa persen rongga tengkorak koala dipunisi kaliyan. Koala punika dados setunggal-setunggalipun kéwan wonten ing donya ingkang volume utekipun sangsaya susut.[16]
Koala jaler[besut | besut sumber]
Koala jaler punika gadhah swanten ingkang biyasanipun dipunginakaken nalika musim kawin.[17] Swanten punika saged ndamel koala jaler punika ketingal langkung ageng tinimbang aslinipun.[17] Saking panalitèn ingkang dipunpublikasékaken wonten ing The Journal of Experimental Biology, nedahaken bilih swanten punika ndadosaken koala boten saged dipunbéntenaken kaliyan bison.[17] Kanthi swanten punika koala jaler saged ngusir mengsahipun saha narik kawigatén koala wadon kanggé kawin.[17] Menawi dipunmirengaken saking résonansi swantenipun punika saged ndamel koala ketingal langkung ageng.[17] Wonten variasi swanten ingkang dipungadhahi koala jaler, punika wonten gandhéng cénéngipun kaliyan agengipun swanten.[18]
Bayi Koala[besut | besut sumber]
Koala ingkang taksih alit punika dawanipun 1 inci (2,54 CM).[11] Koala ingkang nembé lair punika agengipun kirang langkung sami kaliyan tawon.[11] Bayi koala ,manggén wonten kanthong ibunipun ngantos umuripun 6 wulan saha nalika taksih nyusu.[11] Nalika bayi koala manggén wonten ing kanthong ibunipun, bayi koala namung pikantuk nutrisi saking susu.[19] Nalika manggen wonten ing kanthong punika, koala lajeng tuwuh talingan, mripat saha wulunipun.[19] Koala lajeng disapih nalika yuswanipun sampun 12 wulan.[19]
Koala kathah-kathahipun manggén wonten ing bagéyan pesisir wétan Australia inggih punika wonten ing Adelaide ngantos dumugi Ujung Cape York.[8] Kejawi punika koala ugi saged gesang wonten ing dhaérah pedalaman.[8] Dhaérah pedalaman punika nggadhahi curah hujan ingkang saé kanggé gesangipun koala.[8] Koala punika kalebet kéwan ingkang dipunjagi wonten ing nagara Australia saéngga sinten tiyang ingkang ngingoni koala punika ugi kenging paukuman.[8] Koala punika kalebet kéwan ingkang dipunjagi amargi koala cacahipun namung sakedhik ing donya punika.[8] Koala dipunlindungi supados boten punah.[8] Wonten ing bagéyan kidul Australia, koala punika gesang wonten ing nagara bagéyan Mumbulla wonten ing pesisir kidul Australia.[20] Koala punika gesang wonten ing nagara bagéyan Australia kadosta wonten ing Queensland, New South Wales, Victoria, saha Australia Selatan.[9] Koala ugi manggén wonten ing Atherton Tableland (dhaérah ing kulon Cairns), wonten ing Qld saha pulo-pulo lepas pasisir Victoria saha Australia Selatan ing bagéyan kidul.[4] Habitat Koala Victoria kalebet panggénan ingkang paling asrep wonten ing Australia.[21] Déné habitat Koala Queensland punika kalebet salah setunggaling papan panggénan ingkang paling panas ing nagara Australia.[21]
Koala limrahipun manggén wonten ing wana ingkang kathah semakipun.[4] Kejawi punika, koala ugi asring manggén wonten ing pulo-pulo pesisir saha wonten ing wana ekaliptus.[4] Koala punika boten gadhah griya ingkang permanen utawi tetep.[22] Koala nggadhahi wewengkon kanggé papan panggénan ananging koala boten manggen wonten ing wit ingkang tetep, ananging koala punika manggén kanthi nomaden tegesipun pindah-pindah panggénan ing wayah kang tinamtu.[22]
Golékan[besut | besut sumber]
Boneka koala, salah setunggaling dolananipun laré-laré ing Australia
Golékan koala punika dados souvenir khas Australia nalika wisata wonten mrika.[23] Ananging golekan koala ugi sampun kathah dipundamel wonten ing nagara-nagara sanésipun.[23] Golékan koala punika dipundamel kanthi modhél saha ukuran ingkang bénten.[23] Wiwit alit ngantos ageng.[23] Werninipun ugi bénten, wonten ingkang awerni pethak, coklat, saha ngawu layan.[23]
Koala limrahipun gesang kanthi populasi ingkang awujud kalompok kadosta manungsa.[4] Koala ugi asring srawung kaliyan kalompok koala sanésipun.[4] Punika amargi koala mbetahaken wana eukaliptus ingkang wiyar saha saged kanggé gesang populasi koala ingkang séhat.[4] Koala punika nggadhahi dhaérah teritorial kanggé setunggal kalompok.[4] Wonten ing sajroning setunggal kalompok punika antawisipun koala setunggal saha setunggalipun gesang sareng lan hangrungkebi.[4] Saben kalompok manggén wonten ing salah setunggaling dhaérah ingkang dipunkuwasani kalompok punika.[4] Dhaérah punika arupi wit-wit ingkang cacahipun langkung saking kalih.[4] Kejawi kanggé panggenan gesang, wit-wit kala wau ugi dipunginakaken kanggé sumber pangan saha panggenan kanggé sosialisasi.[4] Wiyaripun panggénan punika gumantung saking cacahipun kalompok koala.[4] Koala gadhah cara kanggé nedahaken bilih panggenan wit punika dados gadhahipun kalompok koala.[4] Wit-witan ingkang dipunginakaken kanggé omah punika ugi saged nggabung kaliyan kalompok sanésipun.[4] Wit ingkang dados habitat langkung saking setunggal kalompok punika dadod wit ingkang wigati sanget.[4] Populasi koala namung saged makempal bilih wonten habitat ingkang pas kanggé populasi punika.[4] Wit-witan saha kahanan siti saha curah udan ingkang pas punika ingkang njalari cocog botenipun kanggé populasi koala.[4] Limrahipun koala remen manggén wonten ing wit eukaliptus ananging wonten ugi ingkang manggén ing wit sanésipun.[4] Wonten ing salah setunggaling populasi koala, wonten koala jaler ingkang ageng.[24] Koala ageng punika nggadhahi tanggel jawab dhumateng klompokipun.[24] Koala jaler saged kawin kaliyan sekawan koala wadon.[24] Koala wadon limrahipung galak utawi agresif nalika nembé ngandhut saha ing mangsa-mangsa pungkasan nyusoni.[25] Koala punika kathah-kathahipun mangan lan aktif nalika wayah dalu.[26] Setunggal populasi koala punika mbetahaken kirang langkung 20 ngantos 25 wit ingkang dados dhaérah kalompok koala.[27]
Variétas Eukaliptus[besut | besut sumber]
Ing Australia jinis eukaliptus cacahipun langkung saking 600, ananging koala namung mangan kirang langkung 40-50 varietas.[4] Kejawi punika namung wonten kirang langkung 10 variétas wit eukaliptus ingkang dipunremeni koala.[4] Wonten ing sajroning panggénan ingkang kathah tuwuh taneman eukaliptus, namung wonten kalih ngantos tiga wit eukaliptus ingkang dados panggénan tetep populasi koala, dene wit ingkang sanésipun namung kanggé pangkringan ingkang wekdalipun boten dangu.[4] Saben dhaérah wonten ing Australia, gadhah jinis utawi variétas eukaliptus ingkang bénten.[4] Pramila koala ingkang manggén wonten ing Victoria umpaminipun, ugi gadhah pakanan ingkang benten kaliyan koala ingkang menggen wonten ing Queensland.[4] Kejawi mangan saking wit eukaliptus koala inggih saged mangan taneman sanésipun kadosta pial utawi wit tèh.[4] Eukaliptus punika taneman asli Australia.[28] Wit eukaliptus wonten ingkang nginggilipun namung puluhan meter ananging wonten ugi ingkang ngantos setunggal atus meter.[28] Eukaliptus punika wit ingkang kayunipun atos.[28] Eukaliptus kayu atos ingkang paling inggil sakdonya.[28] Wit eukaliputus punika saged tuwuh wonten ing panggénan kanthi iklim ingkang bénten, umpaminipun wonten ing padhang pasir saha wonten ing panggénan ingkang asrep sanget.[28] Kejawi punika wit eukaliptus ugi saged dipunpanggihi wonten ing caket pasisir menapa déné ing pagunungan.[28] Wit eukaliptus kalebet wit ingkang tahan geni.[28] Wit punika nggadhahi lapisan kandel ingkang saged nglothok sasampunipun kobongan.[28] Wijinipun saged tuwuh wonten ing siti utawi wonten ing kacang pohon mataun-taun dangunipun.[28] Wiji punika saged tuwuh sasampunipun kobongan.[28] Pramila sanajan wana eukaliptus kobong, wit punika saged tuwuh kanthi cepet sasampunipun kobongan.[28]
Wit eukaliptus ugi saged gesang nalika mangsa katiga.[28] Punika amargi ron-ronipun eukaliptus gogrog nalika wayah katiga.[28] Wit eukaliptus ugi saged tuwuh wonten ing siti Australia ingkang kirang subur.[28] Kejawi kanggé pakan koala, wit eukaliptus limrahipun dipunginakaken kanggé kayu graji, konstruksi finir, plywood, furniture, bahan kanggé ndamel pulp saha dluwang.[29] Eukaliptus kalebet taneman taunan ingkang saged gesang ngrembaka saha mbetahaken cahya sréngéngé ingkang kathah.[30] Eukaliptus punika tanduran ingkang gampil semi nalika dipuntegor saha kalebet tanduran ingkang cekap kuwat menawi wonten rayap.[30] Eukaliptus tuwuh kanthi cepet mliginipun nalika taksih eném.[30] Oyot eukaliptus ingkang taksih eném cepet sanget tuwuh wonten ing salebeting siti.[30] Panyebaran oyot kanthi arah mangisor sami kaliyan ingkang arahipun nyamping kiwa tengen.[30] Eucalyptus spp kalebet famili Myrtaceae.[30] Eukaliptus gadhah kirang lankung 700 jinis.[30] Ron eukaliptus wujudipun lanset saha wonten ugi ingkang bulat telur dawa.[30] Déné wonten ing bageyan pucukipun lincip.[30] Wit eukaliptus ingkang taksih ném limrahipun ronnipun adhep-adhepan saha nggadhahi ron ingkang ukuranipun langkung ageng tinimbang wit eukaliptus ingkang sampun sepuh.[30] Nalika wit sampun sepuh, panggenan ronipun punika sgarudha-seling saha boten adhep-adhepan malih.[30] Taneman Eucalyptus sampun misuwur wiwit abad 18.[31] Taneman punika sangsaya nrembaka nalika taun 1980 sasampunipun Kongres Kehutanan Sedunia kaping VIII ing Jakarta nalika taun 1978.[31] Ananging taun 1988 wonten kritik ingkang nedahaken bilih taneman eukaliptus nggadhahi prabawa negatif tumprap lingkungan.[31] Salah setunggaling efek negatif tumprap lingkungan inggih punika amargi eukaliptus saged ngrisak kaseimbangan hidrologi.[31] Eukaliptus kalebet taneman ingkang miltiguna saha saged tuwuh wonten ing lahan marjinal utawi kritis.[32]
Wana eukaliptus teles[besut | besut sumber]
Wit-wit eukaliptus ingkang gesang wonten ing wana ingkang teles utawi lembab punika kalebet wit-wit eukaliptus ingkang paling inggil.[28] Wana punika wonten ing pasisir wétan Australia, Tasmania, saha Australia Barat.[28] Dhaérah punika kalebet dhaérah ingkang kathah curah udanipun.[28] Wonten ing wana eukaliptus ingkang teles punika kathah wit eukaliptus ingkang nginggilipun ngantos pitung puluh méter.[28]
Wana eukaliptus garing[besut | besut sumber]
Wana jinis punika dados wana eukaliptus ingkang paling umum.[28] Wana eukaliptus garing punika kathah dipunpanggihi wonten ing dhaérah pasisir saking Tanjung York ngantos Tasmania saha Australia Selatan.[28] Wana punika ugi wonten ing Australia Barat.[28] Limrahipun wonten wana punika kathah semak tuwuh ngrembaka.[28] Wit semak punika kadosta wit kasuarina, akasia, banksia saha kalistemon.[28] Nalika sajroning sedasa taun wonten kobongan ingkang cacahipun langkung saking setunggal, pramila semak punika lajeng pejah saha dipungantosaken suket-suketan.[28]
Mallee[besut | besut sumber]
Mallee punika kalebet jinis wana ingkang dipuntuwuhi wit-wit eukaliptus ingkang cendhak.[28] Wit-wit eukaliptus punika nggadhahi pang-pang ingkang kathah.[28] Limrahipun wit punika asring sipunsumerepi wonten ing caketipun padhang pasir.[28]
Wit omah[besut | besut sumber]
Omah saben koala punika arupi wit-witan.[8] Limrahipun dipunwastani wit omah.[8] Koala-koala punika manggén wonten wit-wit kanthi tumata.[8] Saben wit saged dipunanggé koala ingkang cacahipun langkung saking setunggal.[8] Kejawi nalika nembé nglairaken utawi ngandhut, koala boten pindhah-pidhah wonten ing panggénan koala sanés wonten setunggal kalompokipun.[8] Ukuran saha wiyaripun antawis wit setunggal kaliyan setunggalipun gumantung faktor habitat, seks, yuswa saha sosial sajroning populasi koala.[8]
Ing Indonesia[besut | besut sumber]
Eucalyptus punika salah setunggaling taneman ingkang dipuntanem kanggé Alas Tetandurn Industri (HTI) amargi sifatipun eukaliptus ingkang gampil kanggé adaptasi saha ginanipun ingkang kathah sanget.[33] Eukaliptus Pelita punika salah setunggaling spesiés éndemik Indonésia ingkang tuwuh wonten ing Papua wonten ing panggénan ingkang nginggilipun ngantos sandhuwuripun 800 m dpl kanthi curah udan 900 mm-2.100 mm/taun saha iklim garing.[33]
Cap driji[besut | besut sumber]
Lukisan koala, koala gadhah cap driji kanggé mènèk wit
Koala punika nggadhahi cap driji utawi menawi wonten ing basa Indonésia dipunwastani sidik jari ingkang wujudipun mirip kaliyan cap driji manungsa.[9] Cap driji koala punika wujudipun benten kaliyan kéwan sanesipun, bentukipun ugi langkung unik.[9] Punika amargi koala ngalami évolusi ingkang kapisah.[9] Wonten ing pohon evolusi kauripan, primata saha koala punika kapisah kirang langkung 70 taun kang kepungkur.[9] Èvolusi kéwan ingkang gadhah kanthong punika nedahaken menawi namung koala ingkang gadhah cap driji ing pucuking drijinipun.[9] Sampun pinten-pinten abad para ahli anatomi punika neliti ginanipun cap driji wonten ing kéwan koala.[9] Tim anatomi saking Universitas Adelaide, Australia punika ingkang nemokaken cap driji koala nalika taun 1996.[9] Tim punika nedahaken menawi cap driji koala punika ginanipun kanggé mendhet ron-ronan.[9] Koala punika pados pakanan saking wit-witan eukaliptus ngantos pang-pang ingkang alit saha ron-ronan.[9] limrahipun koala punika mendhet kanthi ngurut sadhompol ron lajeng dipunpangan.[9] Miturut obsérvasi punika, para paneliti nedahaken bilih cap driji punika dipunsebabaken amargi adaptasi prosés nglempakaken panganan.[9] Supados ron saged nèmpèl wonten ing tangan dipunbetahaken cap driji wonten ing drijinipun koala.[9] Amargi cap driji punika nyebabaken tekanan ingkang statis.[9] Kejawi punika cap driji koala ugi mirip kaliyan cap driji manungsa.[9] Kanthi ngginakaken mikroskop èléktron, lapisan épidermis wonten ing pucuking driji koala punika mirip kaliyan cap drijinipun manungsa.[34] Nalika dipunpirsani ngginakaken mikroskop èléktronik cap driji koala saha manungsa angél dipunbéntenaken.[35] Cap driji punika wonten amargi adaptasi biomekanik kanggé nyekel barang.[36] Punika nyebabaken wontenipun prabawa mekanik ing kulit ingkang ginanipun kanggé ngontrol obahan saha tekanan statis.[36] Koala punika nggadhahi driji ingkang cacahipun gangsal kalebet jempol ingkang cacahipun kalih.[37] Punika ginanipun supados saged nyekel sabarang kanthi langkung saé.[37]
Langka[besut | besut sumber]
Koala punika kalebet daftar salah setunggaling kéwan ingkang langka.[38] Koala kalebet spesies ingkang dipunlindungi kaliyan Konservasi Spesies Terancam UU 1995 (TSC UU).[38] Punika amargi cacahipun koala saben taun sangsaya kirang antawisipun 50 ngantos 75%.[38] Kejawi punika koala punika kalebet kéwan ingkang angél dipungulawentah saha dipunkembangaken.[38] Kejawi punika kathah sanget bebaya ingkang saged nganggu gesangipun koala.[38]
Koala punika membatahaken panggenan ingkang wiyar supados saged gesang, obah, saha mangan.[39] Kejawi punika gesangipun koala ugi gumantung kaliyan koala sanésipun.[39] Sasampunipun koala pejah, mbetahaken wekdal kirang langkung setunggal taun supados koala sanés purung manggén wonten ing panggénan koala ingkang sampun pejah.[39] Punika amargi ngentosi gandanipun koala ingkang naté manggén wonten ing panggénan punika ical.[39] Koala nelasaken wekdal gesangipun wonten ing wit-wit kayu pethak utawi eukaliptus kanggé mangan saha tilem.[39] Sapunika wonten ugi habitat koala ingkang dipunginakaken kanggé pertanian.[39] Punika sangsaya ndamel koala Australia langkung cepet punah.[39]
Cacahipun koala ingkang urip liar wonten ing Australia punika antawisipun 2000 ngantos 8000 koala.[21] Populasi koala punika mandhap 90% sajroning sedasa taun.[21] Punika amargi kathah habitat alami koala dipunrisak saha dipunginakaken kangge wewangunan-wewangunan saha pertanian.[21] Wonten ing Australia wonten badan ingkang khusus neliti kéwan koala, tuladhanipun inggih punika Pusat Penelitian Koala Queensland Tengah.[40] Kejawi punika wonten ugi ingkang dipunwastani Lone Line Sanctuary.[41] Panggénan punika kalebet panggénan ingkang njagi saha nglindungi koala ingkang sepisanan saha paling ageng sakdonya.[41] Wonten ing papan panggénan ingkang konservatif punika wonten koala ingkang cacahipun langkung saking 130 koala.[41] Koala punika kalebet salah setunggaling kéwan ingkang dipunlindungi.[11] Wonten ing nagara Australia, koala boten pareng dipuningoni amargi wonten ukuman saking nagara.[11] Wonten ing Australia, sinten ingkang ngingoni koala bakal pikantuk ukuman penjara.[11] Tim panaliti nedahaken menawi koala boten dipunlindungi koala saged punah kanthi wektu 30 taun ingkang badhé dhateng.[42]
Ingkang njalari langka[besut | besut sumber]
Koala punika manggen wonten ing salah setunggaling panggenan kanthi kalompok sosial.[21] Kejawi njagi badanipun piyambak, koala ugi njagi papan panggénan ingkang dipunpanggeni setunggal kalompok punika.[21] Koala punika ugi dipun wastani kéwan ingkang teritorial.[21] Koala limrahipun pejah amargi penyakit saha dipunbeléh kanggé dipunpendhet wulunipun.[21] Kejawi punika koala ugi pejah amargi wana ingkang kobongan.[21] Sapunika koala namung gesang wonten ing wana eukaliptus ingkang manggén ing Australia.[21] Koala punika satwa nasional saha satwa khas Australia.[43] Populasi koala punika mudhun antawisipun 80 persen.[43] Faktor-faktor sanes ingkang nyebabaken koala punika kirang cacahipun inggih punika tata kutha ingkang dipunowahi, polusi motor, pertambangan, banjir, wana ingkang dipuntegor, predator ingkang arupi segawon.[43] Koala ugi kenging penyakit chlamydia.[44] Penyakit punika ndadosaken koala boten saged reprodhuksi saha nggadhahi katurunan.[44] Wonten ugi penyakit sanésipun inggih punika penyakit inféksi saha kanker.[44] Koala boten saged urip menawi suhunipun panas saha garing saéngga koala gampil stress saha dehidrasi.[44] Suhu ingkang panas nyebabaken kalembaban ron eukaliptus kirang saéngga koala radi angel pikantuk toya.[44] Kejawi segawon, manungsa ugi dados predhator kanggé koala.[45] Awit manungsa asring nyekel koala dados kéwan ingon-ingon utawi dipunpendhet wulunipun.[45] Menawi suhunipun sampun langkung saking 37 derajat celsius, ndadosaken koala kirang saé anggénipun gesang.[44] Nalika pertemuan Perserikatan Bangsa Bangsa ingkang ngrembug babagan iklim dipuntedahaken ugi menawi owahing iklim punika saged mbebayani tumprap spesiés penguin emperor ngantos koala Australia.[46] Koala ingkang wonten ing Australia punika ugi kathah ingkang punah amarga strèss.[47] Koala ingkang stress punika amargi cara ngingoni koala ingkang lepat, kejawi punika koala asring foto-foto kaliyan para wisatawan.[48] Kahanan mangsa kang garing ugi nggadhahi prabawa kaliyan gizi koala, amargi ron ekaliptus ingkang sangsaya suda nutrisinipun.[49] Gizi ingkang kirang ugi njalari pejahipun koala.[49]
nedahaken supaya koala boten punah caranipun inggih punika nglebetaken koala dados spesiés ingkang saged punah.[50] Cara punika dados cara ingkang sepisanan kanggé upaya nglindungi saha njagi habitat koala supados boten punah.[50] Sasampunipun punika koala lajeng dipunlebetaken wonten ing papan panggenan konsérvasi koala.[50] Kejawi punika ugi saged dipunwontenaken panaliten ngenani babagan penyakit chlamydia.[50] Kejawi punika wonten ugi Pulo Island.[51] Pulo punika saged dipunpanggihi kirang langkung 90 menit saking Melbourne.[51] Pulo punika misuwur lumantar Parade Penguin saha Pusat Konservasi Koala.[51] Pusat konservasi koala punika dipundamel dados panggénan ingkang resik saéngga wonten paugeran-paugeran ingkang trawaca tumprap para tiyang ingkang mlebet.[52] Kejawi punika wonten Pusat Konsérvasi Koala ing Pulo Philip para wisatawan saged mirsani langsung para koala ingkang nembé turu saha mangan.[53] wonten ugi sejarah koala.[53] Para Wisatawan ugi saged foto sareng kaliyan golékan koala ingkang ageng saha kathah souvenir khas ingkang saged dipuntumbas.[53] Kejawi punika wonten ugi Koala Sanctuary ingkang ugi dados badan konsérvasi koala saha satwa liar sanésipun.[46] Koala Sanctuary ugi ndamel penemuan konservasi indah saha nembé madosi vaksin kanggé penyakit Chlamydia ingkang biyasanipun nyerang koala.[46]
Lone Pine[besut | besut sumber]
Lone Pine Koala Sanctuary punika dipunwangun nalika taun 1927.[54] Panggenan punika kalebet papan panggénan kanggé nengkaraken koala, kéwan khas Australia.[54] Kawiwitan saking koala ingkang cacahipun namung kalih.[54] Koala punika anami "Jack" saha "Jill".[54] Sasampunipun 67 taun Lone Pine lajeng dados cagar alam koala ingkang paling ageng wonten ing donya.[54] Ing panggenan punika wonten langkung sakin 130 koala ingkang dipuntengkaraken.[54] Kejawi punika, wonten ugi satwa asli Australia kadosta kangguru, manuk emu, wombat, saha sanés-sanésipun.[54] Sapunika langkung saking 80 species ingkang gesang kanthi aman wonten ing panggénan ingkang konsérvatif punika.[54] Lone Line saged dipupanggihi kinten-kinten setunggal jam saking Papan Anggegana Brisbane, ibu kota Nagara Bagéyan Queensland, Australia.[33] Kejawi punika saged ugi dipunpanggihi kanthi wekdal 30 menit saking pusat kutha menawi nganggé alat transportasi arupi bus.[33] Menawi ngginkakaken taksi béayanipun kirang langkung $A25 saking pusat kutha.[33]
Koala kanthi joey ing kanthongipun, koala punika manggén wonten ing Hamilton Island, Australia
Lone Pine kalebet salah setunggaling panggénan wisata nalika wisata wonten ing Brisbane, Australia.[54] Kejawi misuwur kebon binatang punika ugi dados cagar alam koala ingkang sepisanan saha ingkang paling ageng wonten ing donya.[54] Wonten ing Lone Pine bakal dipunpanggihi kahanan ingkang taksih alami utawi natural.[54] Pramila Lone Pine punika misuwur ugi amarga kahananipun ingkang taksih alami.[54] Kejawi punika kahananipun adhem amargi kathah wit eukaliptus padha tuwuh ngrembaka.[54] Wit punika dados pakanan pokok kanggé koala.[54] Limrahipun nalika wisata wonten ing panggénan punika, para wisatawan saged mirsani kawontenan alam ingkang adhem punika kaliyan mlampah.[54] Kejawi punika para wisatawan ugi saged mirsani kéwan-kéwan ingkang nmung gesang wonten ing Australia.[54] Para wisatawan ugi saged foto-foto kaliyan kéwan-kéwan punika.[54] Lone Pine punika dipundamel kaliyan tiyang ingkang namanipun Claude Reid.[54] Wonten ing taman ingkang temanipun hi-tech, Lone Pine ugi njagi saha nglindungi koala saha kéwan-kéwan khas sanésipun.[54] Punika tujuwanipun supaya koala ugi para wisatawan tansah remen manggén wonten ing mriki.[54] Sekedhik ingkang mangertos bilih sejatinipun nama Lone Pine punika saking nama wit cemara ingkang tuwuh wonten ing sacedhaking toko cinderamata.[54] Wit cemara Hoop punika, dipuntanem kaliyan wiyang ingkang naminipun Daniel Clarkson nalika taun 1865, nalika Lone Pine taksih dados kebon kapuk.[54] Sanajan dipunsamber petir nalika taun 1975, ananging wit punika taksih gesang sasampunipun dipunrimati.[54] Wonten ing panggénan punika dipuntengkraken koala wiwit saking koala alit ngantos diwasa.[33] Koala dipunrimati miturut yuswanipun koala.[33] Koala-koala punika dipunpanggenaken wonten ing kandhang ingkang wonten wit eukaliptus wonten ing kandhang manika.[33] Wit manika dados panganan koala.[33] Miturut
dintenipun.[33] Guinness World Records nyathet bilih panggénan punika naté gadhah koala ingkang paling sepuh ing donya.[33] Koala punika anami Sarah.[33] Koala ingkang paling sepuh punika pejah nalika taun 2001 nalika umuripun 23 taun.[33] Menawi dipunkonversi kaliyan yuswanipun manungsa punika kirang langkung 161 taun.[33] Kangge narik kawigaten para pandhudhuk dipunwontenaken kontes saben dinten antawisipun jam 10.00-15.30 wekdal ing panggénan punika.[33] Kontes punika nampilaken satwa-satwa kadosta wonten ing Taman Safari Indonesia Cisarua, Jawa Barat.[33] Kejawi punika wonten ugi kontes Bird of Prey Flight Show & Photos kirang langkung tigang dasa menit.[33] Kontes punika nampilaken atraksi manuk garudha saha manuk hantu ingkang mabur wonten ing sanginggilipun para panonton saha mangan pangananipun saking asta pelatih.[33] Wonten ugi Sheep Dog Show, ingkang meragakaken para petani ingkang manggén wonten ing dhaérah pedalaman Australia angon menda-mendanipun kanthi dipunbiyantu segawon-segawon.[33] Lone Pine Koala Sanctuary ugi nyediakaken fasilitas kanggé foto kaliyan koala.[33] Asilipun dipuncithak kanthi wujud tanggalan saha kertu pos.[33] Kejawi punika foto punika dipuntampilaken wonten ing internet kirang langkung 60 dinten.[33] Koala ugi saged dipunpanggihi wonten ing kebon binatang ingkang manggén wonten ing kutha Sydney.[55]
Panaliten[besut | besut sumber]
Wonten ing taman Taman Victoria’s Great Otway National dipunbikak program kanggé naliti koala.[56] Panaliten punika nggadhahi tujuwan nglestantunaken habitat koala, mliginipun kanggé mangerteni akibat ingkang dipunsebabaken owahing iklim tumprap populasi saha tindak tandukipun koala.[56] Ekspedisi dipuntindakaken kirang langkung sedasa dinten wonten ing kutha Apollo Bay.[34] Para panaliti saged kerjasama kaliyan para sarjana ingkang trampil saha nggadhahi pangalaman ingkang langkung wonten ing bidhang punika.[56] Kejawi punika, para panaliti ugi saged ngemataken habitat kéwan nalika wayah bengi lumantar radhio saha saged ngukur wit.[56] Kanggé wisata punika dipunbetahaken béaya USD3115 utawi kirang langkung Rp26 yuta.[56] Béaya punika kalebet akomodasi saha dhahar wonten ing lokasi.[56]
Kéwan arboreal[besut | besut sumber]
Koala punika kalebet kéwan arboreal.[22] Arboreal tegesipun urip wonten ing wit.[22] Koala punika urip, mangan, turu wonten ing wit eukaliptus.[22] Koala ingkang jaler nggadhahi bagéyan awak ingkang saged nyebabaken ganda.[22] Koala jaler lajeng nggosok-gosokaken jajanipun wonten ing wit ingkang dipunpanggeni.[22] Punika ancasipun kanggé mratandhani supados koala sanés mangertosi bilih wit punika dados panggénan ingkang dipunkuwaosi.[22]
Mamah biak[besut | besut sumber]
Kéwan ingkang mamah biak, kadosta sapi misuwur nggadhahi madharan sekawan.[57] Nalika mangan, panganan mlebet wonten ing salah setunggaling bagéyan madharan saha dipunmuntahaken malih wonten ing tutuk.[57] Sasampunipun punika nembé dipunpangan malih saha mlebet wonten ing bagéyan madharan sanésipun saha dipunserep kaliyan usus alus.[57] Sasampunipun punika lajeng dipunbuwang kanthi dipundalaken saking awak.[57] Profesor ingkang nyerat buku kanthi irah-irahan Mammalian Herbivore Stomach: Comparative Anatomy, Function and Evolution nedahaken menawi koala ugi nggadhahi tindak tanduk ingkang kados punika.[58] Ananging namung nalika wonten ing kahanan ingkang tinamtu kadosta nalika pupak waja saha amargi mbetahaken langkung kathah nutrisi kangge nyusoni.[58]
Ngedab-edabi[besut | besut sumber]
Koala punika kalebet kéwan ingkang ngeramaken.[54] Wonten babagan ingkang ngédab-édabi saking kéwan koala ingkang boten dipuntindakaken déning kéwan sanésipun.[54]
Sanajan koala punika boten kéwan ingkang saged gesang wonten toya, ananging menawi wonten ing kahahan ingkang nggegirisi saha kepepet koala punika saged ugi nglangi.[54]
Koala jaler Queensland punika awratipun ngantos 9,5 kilogram déné koala wadon ngantos 7 kilogram.[54] Wonten ing Victoria, awratipun koala ngantos 14 kilogram.[54]
Koala punika tilem saben dintenipun antawis 18-20 jam.[17] Wonten wana, koala gesang antawisipun 10 ngantos 12 taun, ananging koala Lone Pine ingkang dipunjagi saking mengsahipun, wonten variasi pakanan ingkang saé, saha saking iklim ingkang ékstrim owahipun saged gesang kirang langkung 12 ngantos 15 taun.[54]
Koala punika saged jungkatan.[54] Punika tujuwanipun supados koala ketingal tetep saé saha resik.[54] Driji ingkang nomer kalih saha tiga nyatunggil saéngga dados sepasang cakar ingkang saged dados jungkat.[54]
Limrahipun wonten ing salah setunggaling wekdal koala ketingal mabuk.[54] Sejatosipun, koala punika boten mabuk amargi ron eukaliptus ananging punika salah setunggaling cara koala kanggé adaptasi tumprap kadar enersi ingkang sakedhik wonten ing ron gum utawi eukaliptus.
^ a b c d e f g h i j k l m n o (en)wildlifeextra.com(dipunundhuh
^ a b c d e f g (en)people.uwec.edu(dipunundhuh tanggal 5 Oktober 2011)
^ (en)cqnews.com.au(dipunundhuh tanggal 5 Oktober 2011)
^ a b c (id)koala.net(dipunundhuh tanggal 6 Oktober 2011)
^ (id)rnw.nl(dipunundhuh
kéwanKoalaMarsupials saking AustraliaKéwan HèrbivoraKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.04, 7 Januari 2017.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubeassfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Balas	On 26/03/2011 at 21:09 donoloyo said: Mengke yen dhipun bakar kemawon, lha kagem ampokanipun mboten wonten tho Ki
Balas	On 26/03/2011 at 21:36 yudha pramana said: he-eh kok tumben ki PA mbakar JAGUNG
Sirep-ipun Pasingsingan, mangke Rontal-ipun kasaut Lawa Ijo
Balas	On 26/03/2011 at 22:06 gembleh said: Sejatosipun aji sirep Pasingsingan saged badhar kaliyan tembang-ipun Kiai ingkang kagungan sigar penjalin.
Ananging ketiwasan sanget, Kiai-ne nembe kasmaran, sak punika
Balas	On 26/03/2011 at 22:14 gembleh said: Ora sida nelangsa,
jebule gerobag nakmas Hamilton ora patia nggawe kuciwa,
mung kalah sithik karo gerobag gambar kebo wungkul.
Balas	On 26/03/2011 at 22:28 bancak said: horotoyoh kok podo seneng
Balas	On 26/03/2011 at 22:53 bancak said: matur nuwun sak derengipun Ki ngrepotaken, mriki wonten rendang, kripik balado, ikan bilih, wah pepak tur komplit, mbok bilih ngersakaken mangke kulo kintun
posting… karang jenenge wae ngemong wong akeh mbak.. dadi nggeh kedah sabar, kedah gadah usus engkang dawa…
Tropical and subtropical moist broadleaf forests of the world
Alas Tropis, (krama: Wana tropis / Wana Jawah Tropis), punika wana ingkang umumipun dumunung wonten ing caket Garis Katulistiwa, kathahipun wonten ing bawana Asia, Afrika, Amerika Kidul, Amerika Tengah, lan ing Kapuloan Pasifik.
Ing salebetipun skéma klasifikasi biome World Wildlife Fund's, wana tropis kalebet satunggiling golongan wana tropis teles (utawi wana tropis lembab ron wiyar) lan saged ugi dipun golongaken minangka wana jawah dhataran andhap katulistiwa ingkang tansah awèt ijem.
Wana jawah tropis saged dados panggénan gesang makhluk gesang ingkang langkung kathah tinimbang panggénan utawi biomes saèsipun kagabung. Pucukipun wit-witan ingkang inggilipun watawis 50 - 80 mèter lan awujud ron ingkang kathah saged mujudaken prosès werni-werni. Zat organik ingkang dhawah wonten siti lajeng énggal kaurai lan kaproses wangsul dados nutrièn ingkang dipun peryogèkaken déning tetuwuhan.
Wana Jawah kaciri saking inggilipun curah jawah. Bab punika asring ngasilaken siti ingkang cengkar amargi larutipun zat-zat nutrien. Karisakan bakterial ingkang cepet nyegah akumulasi humus. Konsèntrasi dat tosan lan aluminium oksida déning prosès laterisasi andamel oxisol dados awarni abrit cerah lan kadhangkawis nyiptakaken deposit mineral (sepertos: boksit). Wonten ing lapis ingkang langkung anèm, utaminipun wonten ing tlatah vulkanik, siti tropis saged subur sanget, amargi siti wau arupi wana ingkang asring banjir, saéngga saben taun kagantos déning siti ingkang subur.
Wana Jawah minangka panggénan gesang kalihprotigan spesies kéwan lan tuwuhan wonten ing planèt punika. Sampun dipun jangka manawi atusan utawi yutan spesies tuwuhan, serangga, lan mikroorganisme énggal ingkang dèrèng kapanggih, lan dèrèng wonten naminipun wonten ing ngèlmu kawruh. Wana Jawah Tropis ugi asring dipun wastani "Paru-paru donya", ananging dèrèng wonten dhasar ngèlmu kanggé nyarujuki bab punika amargi wana jawah tropis misuwur anggadhahi oksigin netral ingkang dipun perlokaken, kanthi prodhuksi oksigin ingkang namung sakedhik [1][2]
Tuwuhan ingkang inggil, ron wiyar minangka tuwuhan ingkang dominan wonten ing wana jawah, amujudaken satunggiling kanopi saking ron, ing sainggiling wana. Tuwuhan ingkang inggil, ingkang dipun wastani pecungul, saged mecungul ing saknginggiling kanopi. Bagéan inggil kanopi asring mbiyantu tuwuhipun sadhéngah flora ingkang sugih epifit, kalebet tuwuhan anggrèk, bromeliaceae (nanas-nanasan), mosses, lan lichens, ingkang tuwuh nèmpèl wonten ing pangipun wit-witan. Tuwuhipun tandhuran ing salebeting wana jawah asring kapenggak déning kirangipun cahya srengéngé wonten ing lumahing siti, lan umumipun ingkang tuwuh lajeng namung arupi tuwuhan ingkang tolèran dhumateng kawontenan kirang cahya, kados grumbul semak walukar (shrubs), tuwuhan bumbu, pakis-pakisan (ferns), wit-witan alit, lan wit ingkang saged mrambat manginggil supados pikantuk cahya srengéngé. Langkanipun tuwuhan andhap ing wana jawah andadosaken kéwan utawi jalmi saged mlampah ing salebeting wana. Wonten ing wana ingkang tuwuhanipun asring rontok utawi ing wana ingkang kanopinipun risak, siti ing sangandhapipun asring tuwuh pakis (vine), semak walukar lan wit-witan alit ingkang dipun wastani wana grumbul (jungle).
Suhu ing wana jawah tropis watawis 5°C ngantos 50 °C. Rata-rata suhu watawis 27 derajad Celsius.
Wonten sawetawis karakteristik umum bab tuwuhan wana jawah tropis. Jinis tuwuhan wana jawah tropis asring anggadhahi setunggal utawi langkung ciri-ciri ingkang boten dipun gadhahi déning tuwuhan saking tlatah sanèsipun. Kathah jinis tuwuhan ingkang nggadhahi oyot gantung(flanges/buttresses) ingkang kiyat (lan ngandhut kajeng). Wiwitanipun dipun percanten punika kanggé menopang witipun piyambak, nanging sapunika langkung dipun percanten manawi ginanipun kanggé nyaluraken nutrien.
Ron ingkang wiyar mujudaken bab ingkang umum tumrap tuwuhan semak ing salebeting wana jawah tropis. Tuwuhan anèm ingkang badhé dados kanopi lan emergent utawi pecungul, ugi nggadhahi ron ingkang wiyar. Nalika sampun nyelaki kanopi, ronipuin lajeng dados langkung alit. Wiyaripun permukaan ron mbiyantu nampi cahya srengéngé utaminipun wonten ing lapisan ngandhap lan kirang cahya. Ron wonten ing lapis kanopi biasanipun langkung alit tinimbang tuwuhan ing lapis ngandhapipun. utawi langkung mrenca kabagi kanggé ngirangi karusakan ingkang dipun akibataken déning angin. Ron tuwuhan ingkang wonten ngandhap asring nggadhahi wangun gampil ngaliraken toya, kanggé mbiyantu pernapasan lan nyegah tuwuhipun mikroba lan lumut (briopita) ingkang saged ngrisak ron.
Kulit kajeng ingkang tipis, asring namung 1–2 mm. Biasanipun alus sanget, senajan kadhangkawis dipun tutupi déning sulur utawi eri.
Cauliflory, utawi tuwuhing sekar lan woh langsung saking wit tinimbang saking pang.
Woh ageng lan kandel dagingipun ingkang mikat peksi, lan kéwan sanèsipun ingkang wigati tumrapipun panyebaran.
Lapisan[besut | besut sumber]
Wana jawah tropis kapérang dados gangsal bagéan, saben bagéanipun kanthi tuwuhan lan kéwan ingkang bènten-bènten, ingkang biasa gesang wonten ing bagéan tinamtu. Bagéan kalawau inggih punika: bagéan lapis emergèn, lapis kanopi, bagéan lapis andhap (understory layer), bagéan lapis semak (shrub layer), lan bagéan dhasar wana. Namung bagéan lapis emergèn ingkang nyata-nyata khas wana jawah tropis, sementawis bagéan sanès karakteripun ugi wonten ing wana jawah sanèsipun wana jawah tropis.
Lapis emergèn namung gadhah sauntawis wit-witan ingkang tuwuh saknginggilipun kanopi, kanthi inggil watawis 45–55 m, senajan kadhang sawetawis wit-witan wonten ingkang inggilipun ngantos 60 m utawi 70 m. Tuwuhan punika kedah tahan dhumateng hawa panas lan angin. Kéwan kados èlang, kupu, kalong lan wanara tinamtu gesang wonten ing lapis punika.
Wigati tumrap manungsa[besut | besut sumber]
Wana jawah tropis miturut sajarah boten ndhukung padunung manungsa. Sumber pakan ing salebeting wana manéka warni lan kathahipun manggèn wonten kanopi saéngga sesah mendhetipun. Siti ing wana jawah asring tipis lan kathah mineral. Jawah ingkang asring ugi saged nglarutaken nutrien saking siti ingkang badhé dipun budidaya kanggé nuwuhaken tetandhuran. Ananging manungsa taksih saged mbudidaya wana jawah kanggé pakan lan panggénan wonten ing sapérangan bagéan donya. Kathah among tani, utaminipun wonten ing wana Amazon lan New Guinea, pados pakan utaminipun saking kebon ingkang dipun dipun damel kanthi mbabat wana lan ajag kéwan lan pados woh-wohan kanggé pakan tambahan. Sanès tiyang ngandharaken yèn padunung wana jawah punika pemburu ingkang gesang saking dhagang produk wana ingkang awis, kadosta: kulit kéwan, wulu, lan madu kaliyan para among tani ingkang gesang ing sajawining wana. Klompok pemburu inggih tumut mbudidaya wana nanging manggèn wonten ing padhang suket ing caket wana ingkang nggadhahi langkung kathah pakan utawi dhaharan.[3]
Nanem tuwuhan kanggé pakan lan bumbu[besut | besut sumber]
Kopi, kakao, pisang, pelem, katès, apokat, lan tebu sadaya aslinipun saking wana jawah tropis, lan tuwuh ing tlatah tilas wana. Ing tengahan taun-80 lan 90an, 40 yuta ton gedhang dipun konsumsi saben taun ing donya, sesarengan kaliyan 13 yuta ton pelem. Ekspor kopi saking Amérika Tengah pangaji US$3 milyar ing taun 1970.
Sumber obat-obatan lan manéka warni kagesangan[besut | besut sumber]
Wana jawah tropis asring dipun wastani "apotik donya" ingkang paling ageng, amargi kathahipun obat alam ingkang tinemu wonten ing mriki. Contonipun, wana jawah tropis ngandhut bahan dhasar
Turisme[besut | besut sumber]
Wekdal punika, satunggiling nilai ékonomi ingkang ageng saking wana jawah tropis inggih punika turisme. Tiyang kathah ingkang gadhah kekarepan kekésahan ngantos nglanglang bawana supados saged ngraosaken piyambak lelana wonten ing wana jawah. Kauntungan ékonomi turisme punika minangka cara ingkang saé kanggé ngrukti lan nglestarèkaken wana jawah.
Produk Kéwan[besut | besut sumber]
Wana jawah ngasilaken rupi-rupi produk kéwan kalebet madu, daging, lan kasil sanèsipun kadosdéné kulit lan gadhing.
Wigati tumrap Sistim Ekologi[besut | besut sumber]
Minangka tambahan, wana jawah tropis ugi nyadhiaaken jasa ekosistem. Wana jawah wigati sanget tumraping biological diversity, ngatur jawah lan ngedhalèkaken banjir lan ningkataken ngèlmu pengetahuan. Jasa ekosistem punika wau saged dipun ginaaken déning manungsa
Upaya Konservasi[besut | besut sumber]
kramaArtikel DhasarRintisan umumRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.03, 26 Mèi 2016.
Pratama, Banyuwangi-PT. Jernia Ferry, Banyuwangi -PT. Putera Master, Banyuwangi-PT. Trisila Laut, Banyuwangi-Distrik Navigasi Cilacap-PT.PERTAMINA (Persero) Cilacap
Pandulu iku duwe rasa. Rasaning pandulu, jenenge : weruh.
Oleh-olehane weruh jenenge : kawruh. Kawruhing pandulu, aran : rerupan, kayata : warna abang ijo, cahya padhang peteng, rupaning manungsa, kewan sapanunggalane.
Sipandulu ngira yen rerupan (wawernan) iku dumunung sajabaning pandulu, ora ngira (kelalen) yen iku mung rasaning pandulu. Terange mangkene :
Jalaran saka rasa rasaning pandulu (weruh) ing kono pandulu banjur nganggep, yen sajabaning mripat ana apa-apa. Mungguh kang dak sebut apa-apa mau : ya rerupan iku (elinga wong ngilo, pandulunengira ana rerupan saburine pangilon, marga krasa kedhering cahya).
Rerupan utawa wawernan iku kabir tumrap alaming pandulu. Dene pandulu iku, sahir tumrap alaming rerupan.
B. Pangrungu iku duwe rasa. Rasaning pangrungu jenenge : krungu.
Oleh-olehane ngrungu, arane ya kawruh, yaiku : rerungon. Wujude : swara, kayata : kumrincing, jumlegur, ngrangin lan sapanunggalane.
Si pangrungu ngira yen swara iku dumunung sajabaning pangrungu, ora ngira (kelalen) yen iku mung rasaning pangrungu. Terange mangkene :
Jalaran saka rasaning pangrungu (krungu), ing kono pangrungu banjur nganggep, yen ing sajabaning kuping ana apa-apa. Kang daksebut apa-apa mau, yaniku kang aran swara. (Elinga : kuping gumrebeg manawa ditutupi. Lebar nguntal pil, banjur ngira ana swara nging-nging sajabaning kuping, rehne rasa).
Swara iku kabir tumrap alaming pangrungu. Pangrungu iku sahir tumrap alaming swara.
C. Pangambu iku duwe rasa. Rasaning pangambu, jenenge : ngambu.
ambon-ambon iku mung rasaning pangambu. Terange mangkene :
Jalaran saka rasaning pangambu, ing kono pangambu banjur duwe panganggep, yen ing sajabaning irung ana apa-apa. Kang dak arani apa-apa mau, yaiku kang aran ambon-ambon. (Elinga wong pileg), ambon-ambon sajabaning irung dikira malah sirna.
Ambon-ambon iku kabir tumraping alaming pangambu. Pangambu iku sahir tumrap alaming ambon-ambon.
D. Legi asin sapanunggalane : dianggep sajabaning ilat, dening pangrasa ilat. Lire : kang ditetepake legi iku si gula. Kang ditetepake asin iku uyah. Si ilat ora ngira (kelalen) yen kang marakake ana legi-legi utawa asin-asin mau rasane dhewe. Elinga wong lara, sega dikira pait, iwak dikira ora enak.
Legi-legi lan asin-asin iku kabir tumrap pangrasane ilat. Dene pangrasane ilat iku kabir tumrap legi-leginan utawa asin-asinan.
E. Panas-adhem alus-kasap sapanunggalane : dianggep sajabaning badan. Kang ditetepake panas si geni. Kang ditetepake adhem si banyu. Mangkana anane rasa kang aran panas utawa adhem iku saka pakartining rasa badan. Si geni lan si banyu sejatine mung wujud geter (kedher). Geter iku bisa gawe panas utawa ora (elinga wong lara, kabeh sajabaning badan dikira ora ngepenakake badan).
Kabeh kang kasebut ing dhuwur : pinikir-pikira kaya ing aksara E.
Adhem panas sapanunggalane mau kabir tumraping pangrasa badan. Pangrasa badan iku sahir tumrap alaming adhem panas.
F. Sarehne pandulu duwe kawruh kang aran : rerupan, pangrungu nduweni kawruh kang aran : swara, pangganda duwe karuh kang aran : ganda, ambon, pangrasa ilat duwe kawruh kang aran : legi, asin, pangrasa badan duwe kawruh kang aran : adhem panas, saka kumpulane kabeh mau ……. ing kono dhiri banjur nduweni panganggep, yen sakjabane rasa dhiri ana apa-apa.
Dene kang dak arani apa-apa sakjabane dhiri mau : yaiku kang ka-aranan jagad, kayata : donya.
Ndonya iku kabir tumraping rasa dhiri, dene rasa dhiri iku sahir tumraping ndonya.
Kang dak arani rasa dhiri iku rasa siji kang kadadeyane saka campure sakabahing rasa pangrasa, kacekak : rasaning pancadriya. Ka-anggep : siji.
Wong kabeh duwe kawruh bab anane lan kahanane jagad iku jalaran anane rasa dhiri dudu ananing rasa dhiri saka kawruh ananing jagad. Nanging dumadine barang.
Sirnane kawruh bab ananing jagad, saka sirnane rasa dhiri. Nanging enggone sirna bareng.
Dhiri iku duwe rasa. Rasaning dhiri, arane : weruh. Oleh-olehane weruh diarani : kawruh.
Kawruh dhiri, kayata : rerupan warna-warna gegandan warna-warna + rasa gepokane kulit + rasa bungah susah sapanunggalane + rasa angen-angen kang aran pikiran (kaya : weruh = ngerti) yen telu ping pat ana rolas sapanunggalane, = iku kabeh karingkes kawruhing dhiri (kawruh kalairan).
Si dhiri ngira yen kang kasebut iku mau kabeh dumunung sajabaning rasa dhiri. Ora ngira (kelalen) yen iku mau mung rasaning dhiri. Terange mangkene : Jalaran saka rasaning dhiri (weruh, ngerti, ngrasa), ing kono dhiri banjur duwe panganggep, yen ing sajabaning dhiri : ana apa-apa. Dene kang dak arani apa-apa mau, yaiku : jagad gumelar.
Gumelaring jagad iku kabir tumrap rasa dhiri, dene rasa dhiri iku sahir tumrap gumelaring jagad.
ngawruhi ya ka-aranan : kawruh. Kawruhing mutmainah awor kawruhing engetan padhang, yaiku kang aran : rasa kaswargan, kayata : gumelaring swarga kang nyenengake, ngayemake, manis dinulu lan rinasa, gawe lega lan dhangan sarta bombong. Manungsa ing swarga, melas asih ndhemenake …….. sapanunggalane.
Dene kawruhe angen-angen kang padhang, yaiku : kahanane ing swarga enggone sarwa terang sarwa cetha, ora ana kang mbingungake pikiran laras sarta runtut saka karo lakuning nalar (pikir).
seneng sapanunggalane mau : mutmainah!! Bebakalan kang nganakake rasa mangkono iku kedhere nunggal laras karo kedhering njaba, kang dayane nggugah rasa kang mangkono iku.
Sadhengah kang dielingi ing kaswargan, gawe terang marang engetan, iku ya marga si engetan dhewe kang pancen terang. Apa kang dinulu katon cetha nrawang, iku sabab saka si pandulu
Jiwa-jiwa kang rasane nunggal laras (nunggal alam) ya padha weruh-wineruhan, seksen sineksenan, marang anane kahanan kang dialami, uga wani sumpah ngakoni ing anane.
Jiwa-jiwa kang nunggal rasa kaswargan, watake padha sih-sinisihan, tresna-tinresnanan, marga padha katon mrak ati lan ndhemenakake, tur budene lurus, jujur-jujur lan melas asih, ora ana ulat mrengut utawa nyengit, ora ana tindak-tanduk kang kasar, ora ana rasa rubet, pakewuh lan sumelang, padha pracaya-pinracaya terus ing ati sanubari, kaya sadulur tunggal welat kang padha tresnane ( bocah cilik kang manis, melas asih, marak ati lan ndhemenakake, iku mulane duwe sesipatan kang mangkono, sabab isih akeh tilase watak-watak kang saka kaswargan, durung akeh momore kang saka supiyah, amarah lan aluamah).
Sarehne alus kasaring mutamainah tuwin angen-angene siji-sijining wong : ora padha, mulane kang aran swarga iku ya ana tatar-tatarane.
Kang aran swarga tataran ngisor (kasar), yaiku : rasa dhiri kang mutmainahe isih kaworan ing supiyah sawatara.
Swarga iku kabir tumrap alaming rasa dhiri alus. Dene rasa dhiri alus iku sahir tumrap alaming swarga.
Rasa kaswargan ngira yen swarga iku dumunung sajabaning rasa-
ditetepake nyenengake, endah, gawe ayem sapanunggale mau kahanan sajabaning rasa pangrasane. Ora ngelingi yen anane kahanan mangkono iku gumantung marang rasa pangrasane dhewe. Dene kang dumunung ing sajabaning rasa pangrasane iku sajatine geter kang urip (daya urip) kang pangwasane bisa nggugah saliring rasa pangrasa. Muga lerena sadhela dhisik pamacane, kanggo mikir-mikir.
Ilmu Pengetahuan exakta (nyata) lan Ilmu abstrak (tanpa wujud), sakarone sinebut kawruh, jalaran asale saka “tumanduking weruh”.
Sarehne kahanan kang kasebut ndhuwur mau : selehe ora gampang tinampa dening sadhengah wong, mbokmanawa kang maca layang iki takon mangkene : APA KABEH MAU GOROH (ORA NYATA) TA?? DENE TEKA DIARANI MUNG GUMANTUNG ING RASA PANGRASA BAE.
Tumrape KANYATAN : pancen iya goroh, jer dudu kasunyatan (dudu kajaten), awit saka iku, iya bener yen kaswargan lan sadhengah alam ing sajabaning kapangeranan kaaranan dudu kajaten, awit dudu kahanan jati (dudu sajatining kahanan), enggone kaaranan dudu kasunyatan iku tegese : dudu kahanan kang LUWIH DENING NYATA.
Nanging sanajan mangkono, sing sareh ing pamikir, aja gumampang dhisik, becik pinikir-pikira manehmangkene :
Apa kang maca layang iki ngorohake marang ananing rurupan, gagandan, swara sapanunggalane, dupeh mung gumantung ing rasa pangrasa bae? Rak ora ta……………..
Banjure : Apa kang maca iki nggorohake marang anane alam donya, dupeh mung gumantung ing rasaning pancadriya? Mesthi ora. Marga akeh kang nekseni yen alam donya iku pancen ana temenan, wani sumpahane.
Kang iki sawisi rinasa-rasa, banjur pinikir maneh mangkene :
Sawise aku (kang maca) netepake marang anane donya (rehne nyata), apa ya njur netepake yen donya iku kahanan jati (kajaten)? Iya mesthi ora.
donya, kang tetela wadhag mangkene, aku ora bisa nggorohake ing anane, apa maneh KASWARGAN KANG LUWIH NYATA KATIMBANG DONYA, sarta kang luwih alus lan luhur katimbang ndonya, yen bisa nggorohake (nganggep kahanan kang cidra). Harak sewe mokal yen bisa nganggep kahanan kang cidra.
Nimbang bae prakara kang adhakan dhisik, kayata : bab rurupan anggone ora dumunung ing pandulu, utawa bab swara olehe ora dumunung ing kuping, sapanunggalane. Lagi prakara kang mangkono bae, wis ribet selehing panampa, kapriye maneh yen bisoa nggorohake marang anane alam luhur kang luwih nyata katimbang ndonya kang dupeh pinikir mung saka rasa pangrasa bae. Rak tangeh bisane ta??
Awit saka iku, ringkese gunem mangkene : angen-angen lan rahsa pancen ora nggorohake marang anane alam maneka warna kang dialami. Nanging KAJATEN ora nganggep kahanan kang nyata (sajati) marang kabeh mau.
Terange mangkene : Angen-angen lan rahsa dhewe, ora kaanggep kahanan jati dening kasunyatan, marga angen-angen lan rahsa mau barang anyar tumraping kajaten, sabab iku kabeh kawujudan kang maune ora ana, nuli ana, kang banjur ora ana maneh.
Dene kang aran kasunyatan utawa kajaten mau : ora tau ora ana, sarta : ora bakal ora ana. Pathokane : samubarang kang anane nganggo kadhisikan ing ora ana, sarta nganggo
Ora bisane makhluk ngorohake marang ananing pangalaman kang dialami : tinembungake kawengku lan ing kodrat.
Ana wong ngudi kawruh batin, rehne wis ngerti yen alam ndonya iku dudu kajaten, sarta netepake yen enggone ana ing ndonya mung ngimpi bae, banjur ngemohi marang kadonyan, niri lakuning pandhita kang kasebut ing dongeng jaman kuna. Nanging bareng luwe, iya banjur mangan. Kang dipangan sega temenan, ora dianggep sego gorohan. Nganggo lawuh, lawuhe lawuh temenan, dudu lawuh inpen. Mangkono mau dadiya pratandha yen titah iku ora bisa nggorohake marang anane alam, sanajan alam iku goroh mungguhing kajaten. Kang bisa nyatakake ing gorohe iku, mung kasunyatan.
H. Napsu supiyah katumusan angen-angen, iya banjur nganakake rasa (kawruh). Endi wujuding rasane (kawruh), iya kaswargan uga, nanging kang kurang tentreme lan kurang elinge katimbang swarganing mutmainah kang kasebut ing dhuwur.
Sanajan endah ngungkuli kwadhagan (donyo) nanging kurang elinge marang kajaten, dening kalimput ing bebungah lan pepinginan. Dayaning angen-angen kang amor ing supiyah : dadi kurang padhange.
Swarganing mutmainah lan angen-angen alus, kang kasebut ing dhuwur mau, dak arani : swarga luhur,
marga kekurangan ing rasa bekti (kang ndadekake kurang suci, kurang jujur, kurang legawa, isih kareridhu ing dayaning kamelikan lan kekarepan). Ewa dene , rehning rasa kaswargan kang mangkono iku iya isih ana kang kamoran mutmainah, dadi ing bageane kang luhur : uga akeh kang ngemperi kaswargan luhur (kamutmainahan). Sarta banjur bisa sambung (daya-dinayan) karo kaswargan luhur mau. Dene ing bagean ngisor (lire, bageaning rasa karsa) sambung karo rasa pangrasaning jim peri, marakake sambung karo jagading jin peri.
Ing bagean ngisor maneh (kang kalimputan ing pangrasa asor) sambung karo kaswargan asor, yaiku swarga panasaran, swargane dhemit utawa brakasakan, dening wiwit kamoran rasa kasetan (amarah).
Swargane supiyah (swarga madya) ana kang ngarani astraalgebied, iku ing bageane kang luhur, sambung lan kahyangane Bathara Endra, banjur
Dewatan) sambung lan kahyangane Bathara Guru, mula sinebut Guruloka.
Satemene iku meh padha bae karo swarga luhur kang kasebut ing ngarep mau, sarta gampang bisane sambung sinambung, malah kerep amor alira-liru (rasane), apa maneh karo kaendran.
Mulane alam luhur gampang bisane amor lan lira-liru, awit sang saya
ing luhuring angen-angen, iku swargane manungsa kang ngegunake RASA BEKTI marang Pangeran, gedhe kasukurane, ngegungake rasa welas asih marang sapadha-padha, iku ing bageane kang luhur, sambung lan alaming para Malaikat (pambantu kodrat Rasulullah).
Rasa kaswargan luhur kena katembungake : bongkote sambung karo pucuke
kabeh : gampang bisane sambung-sinambung (weruh-wineruhan) sak uga padha kadunungan ing Mutamainah. Kang ketipisen mutmainahe, mung bisa sambung karo kaswargan
Ora mung bisa sambung karo jagad ka-alusan bae, malah uga bisa sambung karo jagad
Napsu amarah katumusan ing angen-angen peteng, iku iya mujudake rasa utawa kawruh. Kawruh ing amarah yaiku : weruhe marang ing rasaning gething, muring, drengki, jail, panas, pegel, susah, bingung, ngresula, mesgul, ngigit-igit, anyel, mangkel, njetong, lara ati ……… sapanunggalane. Karingkes : Kang ora ngepenakake, utawa LARA. Iku kabeh iya jeneng kawruh, nanging kawruh bab alaning jagad utawa alaning sapadha-padhaning tumitah. Yaiku
kabeh isining jagad rinasa padha megelake, agawe sangsaraning atine, kabeh rinasa nindakake panggawe ala, disengguh nganiaya (kiyanat) marang dheweke, iku kagawa saka kleruning rasane (salah rasa).
Ora mung disengguh nganiaya marang dheweke bae, malah disengguh padha alan-ingalanan, drengken-drengkenan, siji lan sijine. Dadi kinira pancen wis carane, ing jagad padha kaya mangkono kabeh. Makhluk saisining jagad, kinira susah, bingung, lara, gegethingan lan cilaka kabeh. Rumangsane
dingerteni babar pisan. Ora ngerti babar pisan marang kang aran wewatoning kodrad. Kahananing jagad kang mangkono
supiyah : sambung lan jagading jin peri ing bagean kasar. Kang akeh momorane kajasmanian (roh jasamani) sambung karo kadonyan, iku kang sok disebut : dhemit utawa brekasakan, kang padha ambeg jail muthakil angendhak sikara.
Jagad panasaran (jagading brekasakan) uga ana kaswargane, nanging luwih goroh katimbang swarga madya. Kena katembungake swarga jlomprongan utawa sulapan.
Swarga madya luwih nyata katimbang swarga panasaran.
Swarga luhur luwih nyata maneh katimbang swarga madya.
Dene kajaten iku kang sanyata-nyatane kaaranan kasunyatan.
Wong kang ngaji ngelmu panggorohan (sulapan) iku tumibane nuntun rasa pangrasane dhewe marang jagad panasaran. Mulane mangkono awit iku ateges sinau nyambung rasa lan angen-angene dhewe karo rasa jlomprongan.
tumraping kebatinan, tegese : kliru lakuning angen-angene anggone nggoleki wataking Budi.
Tembung kajlomprong, tegese : kliru lakuning rahsane anggone nggoleki wataking Rasa.
Kabeh mau ateges : gawe kliru, tumindak korup, gawe luput, tumindak peteng, marang rasa dhirine dhewe. Marga ora rumangsa kliru, ora rumangsa korup, ora rumangsa luput, ora rumangsa peteng, malah ngukuhi (nganggep bener) marang rasa dhirine kang luput mau.
Tembung : luput, tegese : nagen-angen nyulayani wataking Budi.
Tembung : ala, tegese : angen-angen cocok lan wataking Budi.
Tembung : bener, tegese : angen-angen cocok lan wataking Budi.
Tembung : becik, tegese : rahsa cocok lan wataking Rasa.
Kang aran : Budi, iku : tukang tuduh marang bener.
Kang aran : Rasa, iku : tukang tuduh marang becik.
Tembung : Karem, tegese : rahsa ngungkurake Rasa.
Tembung : Kerem, tegese : angen-angen ngungkurake Budi.
Tembung : korup, tegese : ngungkiri kang sajati, ngakoni kang dudu.
Angen-angen, wajibe : nggoleki wataking Budi.
Budi, wajibe : tuduh marang angen-angen.
Rahsa, wajibe : nggoleki wataking Rasa.
Rasa, wajibe : tuduh marang rahsa.
Mikir, iku : pakartining angen-angen nggoleki wataking Budi.
Ngrasakake, iku pakartining rahsa nggoleki wataking Rasa.
Kang aran cahya iku : awaking pepadhang. (kang madhangi)
Kang aran Budi iku : rasaning pepadhang (rasa padhang)
2. kang bisa makarti, kodsok baline : pati.
1. weruh marang anane, kosok baline : lali ora eling.
2. kang weruh marang anane, kosok baline : lali (dudu eling).
NGUDI KAWRUH KASUNYATAN, tegese : ngudi bisane weruh marang anane sing makartekake.
KAWRUH KASUNYATAN, tegese : oleh-olehaning ngawruhi kahanan kang luwih dening nyata.
NGELMU RASA, tegese : wewatoning nggoleki kasunyatan.
Tembung Rasa (kang panulise nganggo R), tegese : wujud alus dalah rasaning wujud mau.
Tembung rasa (kang panulise aksara cilik kabeh), karepe : mung rasaning wujude bae, ora ateges wujude (awaking wujud), dadi karepe : tumrap sadhengah wujud, iya rasaning wujud kang alus, iya rasaning wujud kang kasar.
Tembung rahsa, ateges : wujud alus dalah rasane pisan, nanging kang luwih kasar katimbang Rasa.
J. Rasa kajasmanian, iya duwe kawruh. Wujude, yaiku : bisa weruh marang rasaning lagi lan pait.
Weruh marang penggepoking kulit karo barang wadhag krunguning swara saka kedhering kuping.
Weruh padhanging srenggenge saka kedhering swasana.
Weruh marang rasa lan kapenak, mungguhing kwadhagan lan sapanunggalane.
Iku kabeh dak arani : rasa kajasmanian, yaiku kang marakake dhiri duwe panganggep, manawa alam donya iki ana.
Jiwa-jiwa kang ngalami rasa kajasmanian, enggone nekseni yen donya pancen ana, ya ora liya nganggo rasa kajasmanian mau. Upama ora duwe rasa kajasmanian, mesthi nggorohake marang anane donya (awit kacupetan piranti kanggo nekseni ing anane).
Rasa kajasmanian iku iya ana kaswargane lan kanarakane, kayata : rasaning awak kang pinuju enak lan kapenak (kaswargan), dene kanarakane yen pinuju lara.
Donya iku KABIR tumraping alam rasa kajamanian.
Dene rasa kajasmanian iku SAHIR tumrap alam donya.
Sirnakna semanging kalbu, den waspada ing pangeksi, yeku dalaning kasidan, sinuba saka sathithik. Pamothahing napsu hawa,
LINIMPUTAN UTAWA URUP-INGURUP : SAHIR KABIR KARO SAHIR KABIR : TUMRAP ALAM SIJI LAN SIJINE →	8 Comments
April 6, 2011 – 10:47 am Untuk para sedulur sedoyo
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Beeyan (Kontrib • Log) 414 dinten 281 menit kapungkur.
Ransomware ya iku sejenis malware kang isa nyerang komputer utawa télpon sèlulèr (ponsèl). Penyerang bakal nglakokaké ènskripsi ing
akèh ditemokaké léwat fasilitas internet, kayata layang èlèktronik lan situs. Ransomware dikenal uga kanti jeneng cryptovirus, iki mau amerga kemampuan ènkripsiné.[1] Pangguna dipeksa supaya mbayar kanggo bèn isa éntok kunci dikrepsiné. Pangguna biasané dijanjèni bakal olèh manèh data-data kang dicolong, system kang mbalék normal, lan mbaléké informasi kang ilang. Ananging kabèh mau durung isa dipastekaké yèn penyerang bener-bener ngilangi ransomware utawa gawé virus ksebut turu.[1]
lan Trojan liyané. Virus iki isa mlebu ing system komputer tanpa dingertèni panguna. Ora mung nginfèksi sisitem komputer, pernagkat-perangkat lunak ing system kasebut uga isa kena serangan virus iki. Kanggo komputer, virus iki paling akèh nyerang system oprasi Microsoft Windows.[1] Ransomware dikenal kanti kemampuané nglakokaké ènkripsi data. Data asli bakal dihapus, kang isih anamung data kang wis di-ènkripsi. Data- data kang wis dienkripsi isa dikirimké marang pira-pira émail kanti tujuan ngrusak. Skliyané iku ransomware uga isa ngehapus dokumèn, gambar, lan video. Isa uga gawé system kerja kanti ora sakmestiné. Isa ngrusak sekabèhané utawa uga ngrusak sebagian komponèn-komponèn penting saka system utawa perangkat lunak kang ana. Sistem isa mandeg total lan ora isa manèh digunkaké.[2] Sakliyané iku ransomware uga isa nyolong data pribadi pangguna kayata, identitas, lan tembung kunci. Tujuan utama saka penyerangan ya iku duwit.[1]
Isa didelok jelas saka teror kanggoné pengguna supaya mènèhi duwit kanggo ngilang virus iki. Pira-pira tipe ransomware mbebayani banget, amerga isa gawé kabèh sistem mandeg total. Mènèhi duwit marang panyerang uga solusi kang ora trep. Amerga bisa waé duwit wis dikirimaké ananging panyerang ora gelem mènèhi tembung sandi kanggo ronsomware. Panjalukan duwit iki isa léwat internet utawa ora. Contoné infèksi kadadéan ana ing wektu ngakses internèt, mangka pesen pembayaran bakal kanti terus-terusan nongol ing wektu ngakses internèt. Wondéné yèn kang diinfèksi ya iku data ing komputer utawa Hp, mangka nalika mbukak data kasebut bakal nongol pesen kanggo mbayar tembung sandi ransomware. Bingung iku mesti yèn nalika ngertèni sistem kainfèksi ransomware. Amerga panik iku mangka kanti gampang duwit dikèkaké déning panyerang. Padahal sebeneré peringatan saka pnyerang ora mesti bener. Antivirus kang ana saiki wis isa ndetèksi ransomware, ngehapus, lan mbalèkaké data kang diinfèksi. Antifirus kasebut kayata Norton AntiVirus, Kaspersky, lan
^ a b c d e Ransomware, Pemalak Uang di Dunia Malware , Kaunduh 21/11/12.
^ "Police warn of extortion messages sent in their name". Helsingin Sanomat. (Kaunduh 22/11/12)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ransomware&oldid=985388"	Kategori: KomputerKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 2 Maret 2016.
Artikel kiye, esih tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi tulisan sing
BuddhisKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa IndonesiaArtikel yang memakai hCard	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.01, tanggal 16 September 2014.
SAMBEGANING LAKU NUJU MARANG KASAMPURNAN Pepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku
nanging padang sing ditemu sarana laku iku padanging roh, ya sing diarani
ing manah saged tetepangan kalih panjenengan. Mugi-mugi anggenipun uri-uri budaya Jawi tansah pinaringan basuki, lancar nir ing sambe kolo.
Punopo kepareng kawulo suwun ‘Suluk
ajur ajer’ kejawenku dudu dideleng saka klambi lsp, naning saka jatining diri wong jawa, andhap asor, lembah manah lsp.
Januari 17, 2010 at 7:26 pm
kawan kaca, punika kula bêkta, sumôngga mugi kapêriksaa, punapa inggih mêkatên kêrsa sampeyan.
Tuwan Anu: Inggih, sampun kêlêrêsan. Ingkang nginggil punika jarwa manut saungêling Kawinipun, ingkang ngandhap punika kaurut sêrta jangkêpipun ing ungêl-ungêlan Jawi.
Tuwan Anu: Kula pikantuk sêrat Bratayuda jarwa sêkar Agêng, punika punapa sami akalihan Kawinipun.
Kawirêja: Mênawi bêbalunganipun ing cêriyos, sami kemawon. Nanging ungêl- ungêlanipun gèsèh, kathah ingkang wêwah utawi suda, Bratayuda jarwa sêkar Macapat inggih mêkatên ugi, mênggah ing ungêl-ungêlan botên cocog akalihan ing jarwa sêkar Kawi, nanging cêriyosipun botên gèsèh, mêkatên ugi sêrat Rama Kawi, Wiwaha Kawi, Arjuna Sasrabau Kawi, Nitisastra Kawi, botên <310> cocog akalihan jarwanipun.
Tuwan Anu: Punika amêrgi saking punapa.
Kawirêja: Awit kirang wilêtipun mênawi anêdhak saungêling Kawi, dados mawi kawêwahan rênggan kathah.
Tuwan Anu: Sintên ingkang anjawèkakên sêrat Bratayuda Kawi.
Tuwan Anu: Punapa botên kenging kajawèkakên mawi sêkar Agêng utawi sêkar Macapat, ingkang tètès kalihan Kawinipun.
Kawirêja: Kenging, nanging kangelan sêrta kirang manisipun. Ingkang mêsthi mawi wêwah, mênawi katêdhak ing sêkar Macapat. Awit sêkar Macapat punika mawi guru wicalan sêrta guru lagu, mênawi sêkar Kawi namung guru wicalan kemawon, ing sadhawah-dhawahipun kenging, anggêr wicalanipun jangkêp.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun guru lagu.
Kawirêja: Ugêr lagu, dados botên kenging ing sadhawahipun kemawon. Kêdah angèn swara: a e i o u, kados ta sêkar Dhangdhanggêndhis, pada lingsanipun ing sêpada sêdasa, wiwitanipun dhawah wulon, kaping kalih lagnyana, kaping [ka...]
[...ping] tiga talingan, kaping sêkawan sukon, kaping gangsal wulon, kaping nêm lagnyana, <311> kaping pitu sukon, kaping wolu lagnyana, kaping sanga wulon, kaping sêdasa lagnyana, mênawi ngangkat malih, inggih kêdah mêkatên.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun lagnyana.
Kawirêja: Têgêsipun wuda kêlanturing basa kawêstanan lêgêna. Wondening ingkang kawêstanan aksara lagnyana, ingkang tanpa sandhangan. Ananging cêcak, layar, sagnyan utawi wignyan, cakra, pengkal, kaewokakên dhatêng lagnyana, kados ta gagang, bubar, sagah, abra, salya, punika kagolongakên dhatêng lagnyana.
Tuwan Anu: Bratayuda kula jarwa punika badhe kula tandhing kalihan Kawinipun, ingkang wontên ing sampeyan. Kula badhe sumêrêp gèsèhipun. Mênawi parêng, mugi sampeyan utusan mêndhêt.
Kawirêja: Inggih. Jadôngsa, muliha sêdhela, jupukên layang Bratayuda kagungane tuwan kang ana ing gandhok wetan.
Tuwan Anu: Kula ing sapunika badhe nglêmpakakên sêrat Kawi, ingkang kula têdhani pitulung ngupadosakên, Radèn Ngabèi Kawiswara kalih Radèn Ngabèi Kawindra.
Jadôngsa: Punika sêrat ingkang sampeyan pundhut.
Kawirêja: Prènèkna. Sumôngga, saudara. <312>
Tuwan Anu: Suwawi, saudara, sêpada punika sami katandhing, wiwit saking tandya trus dhadha sang dumuginipun sêpada agêng.
Kawirêja: Inggih. Punika kala Gathotkaca dipun lêpasi konta dhatêng Kêrna,
matinggal rata. / Suwawi sampeyan ungêlakên
Gèsèh sangêt saudara, sêrta kathah ingkang kabucal ungêl-ungêlanipun ing Kawi.
Kawirêja: Inggih, wau mila kula sampun matur ing sampeyan, namung bêbalunganipun kemawon ingkang sami.
Tuwan Anu: Mênggaha sampeyan, kadospundi anggèn sampeyan anjawèkakên mawi sêkar Agêng, ingkang tètès kalihan Kawinipun.
Tuwan Anu: Dene punika têka gampil kemawon saudara, pêngraos kula botên wêwah saking Kawinipun.
Kawirêja: Tiyang pênuju kêtanggor ingkang gampil. Mênawi ingkang angel, inggih mawi ngèngêt-èngêt dangu.
Tuwan Anu: Suwawi sêpada punika katandhing malih, wiwit saking tatkala narpa dumuginipun sêpada agêng.
Kawirêja: Inggih, punika kala mangsahipun ratu ing Wiratha badhe mêthukakên <314> Druna, sêkaripun ingggih Sêrdula
Kantèki rahina, têgêsipun: anuntên dumugi rintên. Wasa ngupaya mawas Hyang Surya lumrèng rana, têgêsipun: sangsaya padhang srêngenge mradini ing pêprangan. Yekan sêh nira Sang Wiratha Narpa, têgêsipun: punika mangsahipun <315> ratu ing Wiratha. Lèn Pôncawala adulur, têgêsipun: sêrta Pôncawala andhèrèk. nirbita, têgêsipun: sirna kang ajrih, môngka pangruhun putunira wiratriya nindita, têgêsipun: ingkang minôngka pêngajêng wayahipun tiga prajurit linangkung.
Tuwan Anu: Tingal kula ingkang lumampah mêngalèr punika Radèn Ngabèi Kawiswara.
Kawirêja: Inggih, rencangipun sêtunggil tingal kula ambêkta sêrat. Kados badhe mriki.
Tuwan Anu: Èmpêripun inggih mêkatên. Bokmênawi ambêkta sêrat Kawi ingkang dados wêwêling kula.
Tuwan Anu: Sampun lami kula botên kêpanggih kalih sampeyan. Sampeyan punapa têksih wilujêng, saudara.
Kawiswara: Inggih wilujêng, mila kula lami botên sowan ing sampeyan, awit mrêlokakên pêmundhut sampeyan sêrat Kawi, sawêg angsal sêtunggil sêrat Rama, punika kula bêkta, samakipun ragi risak, nanging sêratanipun taksih sae.
Tuwan Anu: Sakêlangkung bingah kula, dene sampeyan amrêlokakên ingkang dados panêdha kula, kula badhe sumêrêp wêrninipun.
Kawiswara: Inggih, Jadrana, prènèkna layange.
Jadrana: Inggih. <316>
Tuwan Anu: Risaking samak botên dados punapa, ingkang prêlu sêratanipun.
Kawiswara: Mênggah sêratanipun sampun kula pêriksa, têksih sae sêdaya, namung ngandhap akalihan nginggil sêkaca ingkang jawi ragi rêgêd, nanging sêratanipun têksih têtela, aliya saking punika sae sêdaya.
Tuwan Anu: Punika pikantuk sampeyan saking pundi, sêrta anggèn sampeyan nyambut punapa tumbas.
Kawiswara: Ingkang gadhah pêngindhung ing Suradilagan. Kula tumbas suka, nanging botên ajêng yatra, namung nêdha lintu kêrtas Wêlandi ingkang sae kemawon sêkêndhang.
Tuwan Anu: Inggih kula ajêng nglintoni kêrtas Wêlandi sêkêndhang, benjing-enjing kemawon kula kintunakên dhatêng dalêm sampeyan. Awit ing griya botên wontên ngantos sêmantên kathahipun.
Kawirêja: Pun anak têka bêgja, dipundhuti pitulung dhatêng tuwan enggal sagêd ngangsalake. Sintên namane pêngindhung kang gadhah.
Kawiswara: Wêstanipun ingkang gadhah pun Dipamênggala.
Kawirêja: Tiyang ngindhung têka gadhah sêrat Kawi, dugi kula botên nate diwaos tuwin disambut-sambutake, milane têksih sae.
Kawiswara: Wêtawis kula inggih mêkatên. <317>
Kawirêja: Milane botên diwaos sêrta tôngga-tanggane botên wontên kang nyambut, awit kang gadhah kalih tôngga-tanggane sami botên sumêrêp têmbunge, adat sêrat Jawi, kang asring kangge sêrta asring disambut-sambutake, botên rêsik mêkatên. Lêpate kêwutahan lisah, inggih pating dalêmok dening gêdubang utawi rêrêgêd sanèse, kang didamêl êlêt-êlêt adate têgêsan. Yèn kang maos sampun ngantuk, sêrate didamêl bantal.
Tuwan Anu: Punapa yêktos mêkatên, saudara.
Kawirêja: Inggih, mila sêrat Jawi, aliya saking kagunganipun para priyantun agêng, wêrninipun kêluwus-kêluwus kados sêrat dipun tarang utawi kasimpênan wontên ing tolok, punapa dening lisah, awit yèn sampun kawaos, kêrêp dados sêsulihing bantal.
Tuwan Anu: Sêpada wiwitan punika sêkêdhik-sêkêdhik kula sumêrêp, nanging botên têrang, suwawi sampeyan têgêsi, saudara.
Kawirêja: Inggih. Punika sêkaripun Bramara Wilasita, ungêlipun mêkatên: ana ta si, ra ratu dibya rêngêng / prasastra ring, mungsuhira pranata / jaya apa, ndhita ring ngaji kabèh / Sang Dhasara, ta namanya tamolih / têgêsipun: wontên ratu linangkung misuwur, kèringan dhatêng mêngsahipun nyêmbah, unggul putus dhatêng sakathahing <318> puja, Sang Dhasarata wêstanipun pantês. Jangkêpipun ing têmbung Jawi mêkatên: wontên ratu pinunjul sêrta kocap, kèringan dhatêng mêngsahipun. Mêngsah [Mêng...]
Tuwan Anu: Sêpada êngkas punika sampeyan têgêsi.
Kawirêja: Punika kalanipun Wibisana sowan dhatêng Dasamuka, sêkaripun
umojar, sirang Dasanana, ring Sang Patih kapwa, patih ujarnira, têgêsipun: sampun lênggah punika Sang Wibisana, wontên
ing têmbung Jawi mêkatên: Sang Wibisana sampun lênggah wontên ing pêsamuhan. Cahyaning ulatipun kêtingal, Dasamuka bingah, awicantên sêru dhatêng para punggawa. <320>
Tuwan Anu: Sêrat Rama punika ing benjing inggih kula aturi anjawèkakên [anjawè...]
[...kakên] dhatêng sampeyan, mênawi Bratayudanipun sampun rampung, sêrta andadospakênandadosakên. parênging galih sampeyan.
Kawirêja: Inggih, saudara, kula dhangan kemawon. Anggêr kenging sasêlot-sêlotipun.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, kula sampun pitajêng ing pitulung sampeyan.
Kawirêja: Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula mugi kalilana mundur.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, mênawi sampeyan parêng, benjing-enjing sontên kula aturi pinarak mriki malih, kula badhe sumêrêp lampahipun ing sêkar Kawi.
Kawirêja: Inggih, pun anak kantun punapa mundur.
Kawiswara: Kula inggih badhe mundur. Sampeyan lilani, saudara.
Tuwan Anu: Inggih, benjing-enjing jam wolu akiripun sêtêngah sanga, kula
Macapat utawi sêkar Alit. Ingkang sampeyan kêrsakakên punika namung sêkar Kawi akalihan sêkar Macapat.
Tuwan Anu: Sêkar Têngahan kula inggih badhe sumêrêp, mugi sampeyan wiwiti saking sêkar Kawi, badhe lajêng kula sêrati.
Kawirêja: Inggih, wêstanipun sêkar Kawi, 1. Lêbdajiwa, 2. Bramara
Kawirêja: Aliya saking punika têksih wontên malih, ananging sasumêrêp kula namung ing sêrat Rama Kawi ingkang wontên.
Tuwan Anu: Punika kula inggih badhe sumêrêp, mugi sampeyan prêtelakakên.
Kawirêja: Inggih, 1. Rêtnajiwa, 2.
Tuwan Anu: Kalih ingkang sampun kula sêrati wau dados gunggung kawan dasa nênêm. Sapunika wicalanipun mugi sampeyan
Kawirêja: Têgêsipun dirga panjang, wondening ing sêkar Kawi ingkang kawêstanan dirga punika pada lingsa sèlèhing sêkar, dados ing sêpada agêng dirganipun sêkawan. kados ta sêkar Lêbdajiwa, wicalanipun suwêlas. Suwêlas punika wangsul utawi rambah kaping sêkawan, ing sêpada agêng dados 44 kêcap.
Tuwan Anu: Sêkar ingkang awis kêsrambah wau kula badhe sumêrêp lampahipun [lampahipu...]
Kawirêja: Inggih. Rêtnajiwa, Surajiwandana, wicalanipun ing sadirganipun <324> sami nyuwêlas. Côndramêngêng, Surarêtna, Sudirawicitra,
saking <325> punika kula botên sumêrêp. Mugi sampeyan kêrsaa andangu dhatêng sanèsipun. Ananging kauningana, kula piyambak sampun nate takèn-takèn, botên wontên ingkang sumêrêp, amêrgi prêsasat sampun botên kangge, wondening ingkang têrkadhang têksih kangge namung Jurudêmung, Kuswawirangrong, Lonthang, Balabak. Ingkang têksih kathah kangge, mèh anggêr sêrat wontên, Gambuh akalihan Dudukwuluh.
Tuwan Anu: Inggih, ing sasumêrêp sampeyan kemawon.
Kawirêja: Sêkar Jurudêmung pada lingsanipun ing sapada agêng pitu, sêpada lingsa wicalanipun molu, wiwitan dhawah lagnyana, kaping kalih sêrta kaping tiga dhawah sukon, kaping sêkawan dhawah lagnyana, kaping gangsal dhawah sukon, kaping nêm dhawah lagnyana, kaping pitu dhawah sukon. Sumêkar pada lingsanipun gangsal, wicalanipun ingkang wiwitan 12 dhawah wulon, kaping kalih 11 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah lagnyana, kaping sêkawan 8 dhawah wulon, kaping gangsal 10, dhawah wulon. Palugon pada lingsanipun wolu, sêpada lingsa wicalanipun molu, wiwitan dhawah lagnyana, kaping kalih dhawah sukon, kaping [ka...]
[...ping] tiga dhawah taling tarung, kaping sêkawan dhawah sukon, kaping gangsal dhawah taling tarung, kaping nêm dhawah lagnyana, kaping pitu dhawah sukon, kaping wolu dhawah taling tarung. <326>
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk wedang rumiyin, saudara, mangke kadumugèkakên.
Kawirêja: Inggih. Palugôngsa, pada lingsanipun nênêm, wicalanipun ingkang wiwitan 7 dhawah lagnyana, kaping kalih 11 dhawah talingan. Kaping tiga 12 dhawah talingan. Kaping sêkawan 9 dhawah lagnyana, kaping gangsal 8 dhawah lagnyana, kaping nêm 8 dhawah wulon. Kuswarini pada lingsanipun pitu, wicalanipun ingkang wiwitan 12 dhawah sukon. Kaping kalih 6 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah sukon. Kaping sêkawan 8 dhawah lagnyana, kaping gangsal 8 dhawah wulon. Kaping nêm 8 dhawah lagnyana, kaping pitu 8 dhawah wulon. Maesalangit pada lingsanipun gangsal, wicalanipun ingkang wiwitan 9 dhawah talingan. Kaping kalih 7 dhawah sukon. Kaping tiga 8 dhawah wulon. Kaping sêkawan 8 dhawah sukon. Kaping gangsal 8 dhawah taling tarung.
Tuwan Anu: Sampun kula sêrati, saudara, mugi sampeyan lajêngakên.
Kawirêja: Inggih, sêkar Kênya Kadhiri pada lingsanipun sanga, wicalanipun ingkang wiwitan 12 dhawah sukon. Kaping kalih 8 dhawah wulon. Kaping tiga kaping sêkawan, kaping gangsal angalih wêlas, sami dhawah sukon. Kaping <327> nêm 8 dhawah lagnyana, kaping pitu 8 dhawah wulon, kaping wolu 6 dhawah sukon. Kaping sanga 8 dhawah wulon. Kuswawirangron pada lingsanipun nênêm, wicalanipun ingkang wiwitan 8 dhawah wulon. Kaping kalih 8 dhawah taling tarung, kaping tiga 10 dhawah sukon. Kaping sêkawan 6 dhawah wulon. Kaping gangsal 7 dhawah lagnyana, kaping nêm 8 dhawah lagnyana. Balabak pada lingsanipun nênêm, wicalanipun ingkang wiwitan 12 dhawah lagnyana, kaping kalih 3 dhawah talingan. Kaping tiga 12 dhawah lagnyana, kaping sêkawan 3 dhawah talingan. Kaping gangsal 12 dhawah lagnyana, kaping nêm 3 dhawah talingan. Ananging kathah- kathahipun ingkang sêpada lingsa wiwitan, ingkang kaping tiga sêrta ingkang kaping gangsal, asring ing sadhawah-dhawahipun kemawon, botên mawi guru lagu.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan lajêngakên, saudara.
Kawirêja: Inggih, sêkar Lonthang pada lingsanipun ing sêpada agêng tiga, wicalanipun ngalih wêlas, sami dhawah lagnyana. Gambuh pada lingsanipun gangsal. Ingkang wiwitan wicalanipun 7 dhawah sukon. Kaping kalih 10 dhawah sukon. <328> Kaping tiga 12 dhawah wulon. Kaping sêkawan 8 dhawah sukon. Kaping gangsal 8 dhawah taling tarung. Dudukwuluh pada lingsanipun gangsal. Ingkang wiwitan wicalanipun 12 dhawah sukon. Kaping kalih 8 dhawah wulon. Kaping tiga 8 dhawah sukon, kaping sêkawan 8 dhawah wulon. Kaping gangsal 8 dhawah taling tarung.
Tuwan Anu: Sapunika namung kantun sêkar Macapat ingkang dèrèng.
Kawirêja: Inggih, wêstanipun ing sêkar Macapat, 1. Dhangdhanggêndhis, 2. Sinom, 3. Asmarandana, 4. Kinanthi, 5. Pangkur, 6. Durma, 7.
Dhangdhanggêndhis pada lingsanipun ing sêpada agêng 10, wicalanipun ingkang wiwitan 10 dhawah wulon. Kaping kalih 10 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah talingan. Kaping sêkawan 7 dhawah sukon. Kaping gangsal 9 dhawah wulon. Kaping nêm 7 dhawah lagnyana, kaping pitu 6 dhawah sukon. Kaping wolu 8 dhawah lagnyana, kaping sanga 12 dhawah wulon. Kaping sêdasa 7 dhawah lagnyana. Sinom pada <329> lingsanipun sanga, wicalanipun ingkang wiwitan 8 dhawah lagnyana, kaping kalih 8 dhawah wulon. Kaping tiga 8 dhawah lagnyana, kaping sêkawan 8 dhawah wulon. Kaping gangsal 7 dhawah wulon. Kaping nêm 8 dhawah sukon. Kaping pitu 7 dhawah lagnyana, kaping wolu 8 dhawah wulon. Kaping sanga 12 dhawah lagnyana. Asmarandana pada lingsanipun pitu, ingkang wiwitan wicalanipun 8 dhawah wulon, kaping kalih 8 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah talingan utawi taling tarung, kaping sêkawan 8 dhawah lagnyana, kaping gangsal 7 dhawah lagnyana, kaping nêm 8 dhawah sukon, kaping pitu 8 dhawah lagnyana.
Tuwan Anu: Kèndêla sakêdhap, saudara, kêrtasipun têlas. Kula badhe mêndhêt malih.
Tuwan Anu: Sampun, saudara, mugi sampeyan lajêngakên.
Kawirêja: Inggih, Kinanthi pada lingsanipun ing sêpada agêng 6, wicalanipun molu, ingkang wiwitan dhawah sukon, kaping kalih wulon, kaping tiga lagnyana, [lagnya...]
[...na,] kaping sêkawan wulon, kaping gangsal lagnyana, kaping nêm wulon. Pangkur pada lingsanipun 7, ingkang wiwitan wicalanipun 8 dhawah lagnyana, kaping kalih 11 dhawah wulon. Kaping tiga 8 dhawah sukon. Kaping sêkawan <330> 7 dhawah lagnyana, kaping gangsal 12 dhawah sukon. Kaping nêm 8 dhawah lagnyana, kaping pitu 8 dhawah wulon. Durma pada lingsanipun pitu, ingkang wiwitan wicalanipun 12 dhawah lagnyana, kaping kalih 7 dhawah wulon. Kaping tiga 6 dhawah lagnyana, kaping sêkawan 7 dhawah lagnyana, kaping gangsal 8 dhawah wulon. Kaping nêm 5 dhawah lagnyana, kaping pitu 7 dhawah wulon.
Tuwan Anu: Kula badhe ngewahi kalam rumiyin, awit sampun sangêt pêpêripun.
Kawirêja: Inggih, sadangunipun nyêrat, sasumêrêp kula anggèn sampeyan ngewahi sawêg sêpisan punika.
Tuwan Anu: Inggih, mênawi kêrtasipun alus, botên kêrêp angewahi kalam. Sampun, saudara, mugi sampeyan lajêngakên.
Kawirêja: Inggih, sêkar Mijil pada lingsanipun nênêm. Ingkang wiwitan wicalanipun 10 dhawah wulon. Kaping kalih 6 dhawah taling tarung, kaping tiga 10 dhawah talingan. Kaping sêkawan 10 dhawah wulon. Kaping gangsal 6 dhawah wulon. Kaping nêm 6 dhawah sukon. Maskumambang pada lingsanipun 4, ingkang wiwitan wicalanipun 12 dhawah wulon. Kaping kalih 6 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah wulon. Kaping sêkawan <331> 8 dhawah lagnyana. Pucung pada lingsanipun sêkawan. Ingkang wiwitan wicalanipun 12 dhawah sukon. Kaping kalih 6 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah wulon utawi taling tarung, punapadene talingan. Kaping sêkawan 12 dhawah lagnyana.
Tuwan Anu: Mênggah sêkar tigang pangkat wau, kanggenipun punapa wontên ing sadhengah sêrat kemawon.
Kawirêja: Mênawi sêkar Agêng kanggenipun namung wontên ing sêrat Kawi, sêkar Têngahan akalihan sêkar Macapat wontên ing
wau bilih kaangge wontên ing sêrat jarwa, mawi guru lagu, dhawah lagnyana sêdaya.
Tuwan Anu: Mênggah lampahipun sêkar Kawi tuwin wicalan punapadene lagunipun sêkar Têngahan akalihan sêkar Macapat ing Nyayogya utawi ing sanèsipun nêgari, punapa sami kemawon.
Kawirêja: Mênawi wicalanipun sêrta ugêring lagu, sasumêrêp kula sami kemawon. [kema...]
[...won.] Namung cengkokipun sanès-sanès. Sampun ingkang liya nêgari, ing salêbêtipun nêgari Surakêrta ngriki kemawon sanès-sanès. Kados ta cengkok ing kêraton, cengkok ing Mangkunêgaran, cengkok ing Natakusuman, punika sami sanès-sanès.
Tuwan Anu: Namanipun sêkar punika sêdaya punapa wontên têgêsipun. <332>
Kawirêja: Wontên. Ananging têgêsipun wontên ingkang botên kenging sampeyan ugêmi sêtunggil kemawon, amêrgi têmbungipun Kawi wontên ingkang anggadhahi murad kalih utawi tiga, têpangipun ing têmbung ngajêng utawi ing wingking asring ngêmu raos kalih, manawi kula sampeyan kêrsakakên nêgêsi, sumêlang kula, bokmênawi botên condhong akalihan pêmanggihipun tiyang sanès.
Tuwan Anu: Punika botên dados punapa, sampeyan têgêsi ing sapêmanggih sampeyan piyambak.
Kawirêja: Inggih sumôngga, mênawi sampeyan mriyogèkakên, ingkang badhe kula têgêsi rumiyin, wêstanipun sêkar Kawi, ingkang muradipun sampun gumathok utawi botên ngêmu raos kalih.
Tuwan Anu: Kula andhèrèk ing sakêrsa sampeyan.
Kawirêja: 1. Lêbdajiwa, têgêsipun angsal gêsang, 2. Sudiradraka, têgêsipun kêndêl botên sêrônta, 3.
kombang ngêlèng, 15. Wisalya Arini, têgêsipun paèsing èstri, 16. Dhadhap Mantêb, têgêsipun dhadhap sêmi, 17. Sikarini, têgêsipun irunging èstri.
Tuwan Anu: Punapa namung pitulas punika ingkang muradipun botên ngêmu raos kalih.
Kawirêja: Sasumêrêp kula inggih namung punika, wondening ingkang kula wêstani anggadhahi têgês langkung saking sêtunggil, kados ta Madurêtna, madu punika anggadhahi murad kalih, 1. mabên, 2. linangkung, têgêsipun rêtna: sêsotya, sarèhning sêsotya punika sela adi, asring kadamêl upami samukawis ingkang linangkung [linang...]
[...kung] saking bangsanipun. Kados ta putri kawastanan sêsotyaning pura, dados Madurêtna wau kenging dipun têgêsi mabên linangkung utawi sêsotya linangkung.
Tuwan Anu: Mênawi anggadhahi têgês sêsotya linangkung,
kenging dipun têgêsi kalih, 1. sêkar linangkung ing wêrni, 2. èstri linangkung ing wêrni. Prawiralalita, lalita punika
têgêsipun panjang putra, kêkuluban. Sapratitala, tala punika anggadhahi têgês tiga, siti, dhêmpul, griya tawon, dados Sapratitala kenging dipun têgêsi kados siti, kados dhêmpul, kados griya tawon.
Tuwan Anu: Anggèn sampeyan nêgêsi punika kula sêrati sêdaya, ing benjing badhe kula pitakèkakên dhatêng Radèn Ngabèi Kawindra.
Tuwan Anu: Mugi sampeyan lajêngakên anggèn sampeyan nêgêsi.
Kawirêja: Inggih, sapunika Wêgang Sulanjani, wêgang anggadhahi têgês gangsal, uwang, siyung, tikus, cêlêngan, dêdamêlipun tiyang
godhong sae ing wêrni utawi godhong mulêt. Patramanggala, manggala punika anggadhahi têgês tiga, urang, pêngajêng, pêngagêng, mênggah têpanging basa, pikantuka têgêsan godhong agêng utawi godhong wiyar. Manggalagita, gita punika anggadhahi têgês kalih, rikat, têmbung, dados kenging dipun têgêsi pangagêng rikat utawi kurang rikat. Swaladara, swala punika anggadhahi têgês gangsal, gêndhing, swara, kidung, lêlungid, suling, dara anggadhahi têgês tiga, agêng, asor, pêksi dara, dados Swaladara wau kenging dipun têgêsi gêndhing [gê...]
[...ndhing] asor, gêndhing agêng, kidung asor, swara asor, swara agêng, suling agêng, suling asor, utawi sawangan ingkang wontên ing pêksi dara. Maesabayangan, bayangan anggadhahi têgês tiga, boyongan, jêmpalikan, kêndêl, dados kenging katêgêsan maesa boyongan, maesa jêmpalikan, maesa kêndêl.
Tuwan Anu: Sampeyan ngunjuk wedang malih, saudara. <336>
Tuwan Anu: Tiyang anggarap pêdamêlanipun piyambak, sêrta ingkang botên prêlu, priyogi ing sasêkecanipun.
Kawirêja: O inggih, witipun tiyang anêgêsi têmbung, ingkang sampun botên kangge kêdah tamban, mawi ngèngêt-èngêt mênawi têksih wontên têgêsipun ingkang kêslêmpit sêrta mawi nêpang-nêpangakên rujuking basa.
Tuwan Anu: Inggih, suwawi sampeyan lajêngakên, saudara.
Kawirêja: Inggih, Wisatikandhêh anggadhahi têgês kêkalih, 1. Wisa linangkung kasêsêr, inggih punika wisa mandos kêlangkung, ical kêmandosanipun. Awit têmbung ti utawi wiati têgêsipun langkung, linangkung. Kandhêh, kandhih utawi kêndhih, têgêsipun kasêsêr. 2. Awon utawi sêsukêring manah ical, awit wisa wau kadamêl ngibarat awon utawi sêsukêr. Ti punika têmbung wancah, wêtahipun ati, kramanipun manah.
Tuwan Anu: Têmbung ti akalihan kandhêh, punapa kêrêp kêsrambah wontên ing sêrat waosan.
Kawirêja: Inggih, kados ta arjanti, wijayanti, tiraya, tirabasa, tibisana. Kandhêh utawi kandhih tuwin kêndhih, punika sami kemawon. Kados ta kandhêh tekang wiyoga, kandhêh ning kalesa, têgêsipun ical ingkang <337> susah, icaling rêrêgêd.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun têmbung gangsal ingkang sampeyan pêngandikakakên rumiyin piyambak wau.
Kawirêja: Têgêsipun arjanti: langkung rêspati, wijayanti: langkung unggul, tiraya: langkung agêng, tirabasa: langkung risak, tibisana, langkung mandos, langkung ngajrihi, langkung agêng.
Tuwan Anu: Kula sêpisan maos sêrat amanggih têmbung tiramya, punapa punika têgêsipun langkung rame.
Kawirêja: Tiramya punika têgêsipun kalih, langkung rame utawi langkung asri.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan lajêngakên anggèn sampeyan nêgêsi.
Kawirêja: Inggih, têgêsipun Kawitana sawêg pamanggih kula binangsalan, kagriyanan, awit sumêrêp kula têgêsipun witana namung bangsal akalihan griya, têgêsipun wohingrat, wohing jagad. Punika namaning sêkar, ananging kula dèrèng sumêrêp wêrdinipun. Sampun dalu, saudara, benjing-enjing sontên kemawon kula wangsul mriki, ing sapunika kula kalilana mundur.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, sakêlangkung suka bingah kula sampeyan badhe pinarak mriki malih. <338>
Kawirêja: Mênawi botên wontên pambênganipun ingkang prêlu, kenging sampeyan pêsthèkakên wangsul kula.
Kawirêja: Mila dhatêng kula ngantos lungse saking sumados, amêrgi kula kêtamuan sêdhèrèk ing dhusun. Kala wau kula sampun mangkat dumugi ing regol, anuntên sêdhèrèk kula wau dhatêng.
Tuwan Anu: Sampeyan pinarak, saudara.
Kawirêja: Inggih, mênggah têgêsipun namaning sêkar Têngahan, sampun gumathok sêdaya, kados ta
punika sampun têmbung jarwa, Kuswawirangrong, têgêsipun pênganggèning kasusahan. Kuswaraga, [Ku...]
Tuwan Anu: Sapunika namung kantun sêkawan ingkang dèrèng sampeyan têgêsi.
Kawirêja: Inggih, Pamiwaltung, têgêsipun pamisahing kangên, rangsang têgêsipun umob. Rangsang Tuban, têgêsipun umobing toya. Lindur punika sampun têmbung Jawi, inggih punika pêngucapipun tiyang tilêm.
Tuwan Anu: Sapunika namung kantun sêkar Macapat.
têgêsipun suling, sarèhning punika têmbung kalih, mênawi kapisah, anggadhahi têgês piyambak- piyambak. Duduk têgêsipun tuju, kêncêng utawi ing jaman kina wontên dêdamêl nama duduk tuwin namaning sêsakit. Wuluh punika sampun jarwa. Balabak têgêsipun silêm. <342>
Tuwan Anu: Sapunika nyandhak sêkar Macapat.
Kawirêja: Inggih, Dhangdhanggêndhis punika wêstaning godho, ingkang kaangge damêl paès. Punapadene Dhangdhanggêndhis wau kenging katêgêsan gêndhis kareka wêrni dhangdhang. Sinom, têgêsipun godhong asêm utawi rambut alus ingkang wontên ing bathuk. Pangkur, têgêsipun buntut. Durma, têgêsipun sima. Pucung, têgêsipun uwit kêluwak. Mijil, têgêsipun mêdal. Kinanthi, têgêsipun dipun kanthi. Maskumambang sampun têmbung jarwa. Asmarandana utawi Asmaradana, têgêsipun rêmên wèwèh utawi suka sêngsêm.
pênuwun kula, sampeyan kagungan pênggalih mêkatên. Mênggah cipta kula, sampun karumiyinan ing pêmalês sampeyan, amêrgi saking kula sampeyan rakêtakên. Namung pênyuwun kula, mênawi wontên lêpat utawi klintunipun anggèn kula nêgêsi, mugi sampun andadosakên duka sampeyan, awit kula dede pujôngga, ingkang kula aturakên namung ing sasumêrêp kula kemawon.
Tuwan Anu: Mêkatên punika sampun sampeyan galih, saudara, botên <343> pisan yèn andadosna manah kula, awit kula sampun andugi piyambak, angèlipun [a...]
[...ngèlipun] tiyang anêgêsi nama sanès akalihan nêgêsi têmbung wontên ing sêrat. Sagêd ngurut saking ukaranipun.
Kawirêja: Sukur mênawi sampeyan kagungan pênggalih mêkatên. Wondening kêrsa sampeyan, ingkang sampun kapêngandikakakên dhatêng kula, badhe andangu dhatêng Radèn Ngabèi Kawindra, angêsahakên anggèn kula nêgêsi, kula mriyogèkakên sangêt.
Tuwan Anu: Lah, punika Radèn Ngabèi Kawindra dhatêng. Sampeyan punapa têksih wilujêng, saudara.
Kawindra: Pêngèstu sampeyan inggih wilujêng.
Kawindra: Inggih. Sampeyan wau punapa sampun dangu,
lagunipun. Sampun kula saosi, kula lajêng kakêrsakakên anêgêsi namaning sêkar wau sêdaya, sasagêd sumêrêp kula inggih sampun kula têgêsi, kêrsanipun tuwan, badhe kaêsahakên dhatêng sampeyan, kula sakêlangkung mriyogèkakên. Dados rawuh sampeyan punika kêpênujon.
Kawindra: Pêngraos kula, mênawi sampeyan ingkang nêgêsi, sampun pitados sangêt.
Kawirêja: Dèrèng môntra-môntra kados pêngandika sampeyan punika. Lah, punika wêrninipun, tapak astanipun tuwan piyambak, mugi sampeyan <344> pariksa.
Kawindra: Pêngraos kula sampun lêrês sêdaya, namung namaning sêkar tiga, ingkang sampeyan wêstani botên têpang ing ngajêng kalihan ing wingking, punika pêmanggih kula têpang.
Kawindra: Punika, Langênjiwa, Jiwarêtna, Rêtnajiwa.
Kawirêja: Kula sumôngga, kadospundi anggèn sampeyan nêpangakên.
Kêsinggihan pêngandika sampeyan, kula andhèrèk.
Kawindra: Wondening têgêsipun Jiwarêtna, gêbyar utawi soroting sêsotya. Têgêsipun Rêtnajiwa sêsotya gumêbyar utawi sumorot. Surarêtna, têgêsipun dewaning sêsotya, inggih punika pêpêthinganing sêsotya. [sê...]
Kawirêja: Dene punika têka gumlèthèk kemawon. Sadangunipun kula upadosi botên pinanggih têpangipun. <345>
Tuwan Anu: Sampeyan paringakên, saudara, badhe kula sêrati.
Tuwan Anu: Aliya saking tiga punika, punapa sampun lêrês sêdaya, saudara.
Kawindra: Saking pêngraos kula sampun lêrês sêdaya, botên wontên ingkang kula cawadi.
Tuwan Anu: Sampeyan ngunjuk wedang, saudara.
Kawindra: Inggih. Sampeyan sumêrêpa, saudara, para sagêd utawi ingkang ahli Kawi punika sami botên condhong ing bab têgêsipun têmbung Kawi, dados sami gadhah pêmanggih piyambak-piyambak.
Tuwan Anu: Punika sabab dening punapa, saudara.
Kawindra: Amêrgi saking botên wontên watonipun kasêbut ing sêrat ingkang kenging kadamêl amabêni, mênawi wontên sulayaning têgês wau, kaping kalih sêrat Jawi punika kathah ingkang ewah, sulaya kalihan babonipun ingkang wiwitan.
Tuwan Anu: Ewahipun punika amêrgi saking punapa.
Kawindra: Sababing ewahipun punika kalih prêkawis, 1. amêrgi saking lêpating panêdhakipun, 2. amêrgi dhasar dipun ewahi dhatêng ingkang gadhah, saking <346> botên sumêrêpipun dhatêng têmbung Kawi, anggadhahi pêmanah yèn lêpat panyêratipun, dados kaewahan ing
Sadèrèngipun kaewahan, punapa botên mawi kamusawaratakên dhatêng ingkang para sagêd rumiyin.
Kawindra: Yèn mawia kamusawaratakên dhatêng para pujôngga, kados botên wontên sêrat bibrah, wau kula sampun matur, ingkang gadhah andugi yèn lêpat panyêratipun.
Tuwan Anu: Punapa wontên ingkang sampeyan èngêti ungêl-ungêlanipun ing sêrat Kawi sadhengah kemawon, ingkang ewah saking babonipun. Kula badhe sumêrêp.
Kawindra: Ingkang kula èngêti ing sapunika, ing sêrat Bratayuda Kawi kalih panggenan ingkang ewah saking babon, 1. kala pêrangipun Seta akalihan Bisma, ungêl-ungêlanipun mêkatên: mangkin garjita Sang, Wiratha
Kawindra: Wagrèng punika ngêmbêng ing, wêtahipun wagra ing utawi wagraning, wagra, têgêsipun sima, ja: wêdal, anak. Grèng: asat, sirna, mênawi mungêl santanu <347> jagrèng Kuru, saking pêmanggih kula piyambak botên pikantuk ing urutipun. Lêrês ingkang mungêl wagreng Kuru, mila mêkatên, ingkang kasêbut nama Santanuja punika Bisma, anakipun Santanu, Bisma wau simanipun Kurawa, ngibaratipun sima andêl-andêl.
Tuwan Anu: Malihipun ing pundi saudara.
Kawindra: Malihipun, kala pêjahipun putra
kalih dirga punika, ingkang lêpat sêpada lingsa, ingkang mungêl karyya panangising wka, lêrêsipun mungêl karyya manangisi wka. Têgêsipun karyya panangising wka: kantun pênangising putra, têgêsipun karya manangisi wka: kantun anangisi putra, punika ingkang lêrês. Awit kalanipun para prajurit mundur saking pêprangan, ingkang kacriyos ratu ing Wiratha, punika botên tumut mundur, kantun amuwuni
kathah kemawon ingkang ewah, ananging kula botên kèngêtan panggenanipun. Kêjawi wontên sêratipun, kula sagêd nêdahakên. <348>
Tuwan Anu: Mênawi mêkatên, saudara, anggèn sampeyan mitulungi anjawèkakên sêrat kula Bratayuda Kawi, babonipun pundi ingkang lêpat, mugi sampeyan ewahi pisan.
Kawirêja: Inggih, mênawi sampun kula ewahi, badhe kula êsahakên dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawindra.
Tuwan Anu: Inggih, punika priyogi sangêt. Sampeyan kados inggih dhangan amitulungi.
Kawindra: Inggih, ananging saking pêngraos kula, mênawi adhi Ngabèi Kawirêja ingkang nglêrêsakên, sampun pitados sangêt. Aliya saking sêrat Kawi, kula èngêt wontên sêrat Jawi sêtunggil Surti, punika ingkang sêpada lingsa wiwitan inggih asring sulaya kalihan babonipun. Ungêl-ungêlanipun ingkang lêrês [lêrê...]
[...s] mêkatên: sarasa sinilêm ing jaladri. Punika wontên ingkang ngewahi mêkatên: surasa sinilêm ing jaladri. Wontên ingkang ngewahi mêkatên: surasa sinilêm ing jelatri. Kalih pisan punika lêpat sêdaya. Aliya saking sêpada lingsa punika kathah ingkang dipun ewahi.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun sêpada lingsa punika.
Kawindra: Têgêsipun: pêngraos kados dipun silêmakên ing sêgantên. <349> punika têmbungipun ingkang nganggit sêrat Surti, saking angeling pênganggitipun, kaupamèkakên kados kasilêmakên ing sêgantên. Mêkatên malih sêsaminipun ingkang kasêbut ing bêbukanipun sêrat Nitipraja, kadya silêm ing sêgara gêni. Punika inggih namung kadamêl upami kemawon.
Tuwan Anu: Manawi sampeyan parêng, kula mugi sampeyan upadosakên sêrat Surti ingkang sampun êsah.
Kawindra: Kula piyambak gadhah, benjing-enjing kula saosakên. Mênawi kêrsa katêdhak, kula inggih sumôngga.
Tuwan Anu: Inggih, badhe kula têdhak.
Kawindra: Mênawi sampun botên wontên kêrsa sampeyan malih, sarèhning sampun dalu, kalih badhe jawah, kula mugi kalilana mundur.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, ananging ingkang kula kajêngakên kados botên têlas-têlas. Têksih kathah ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan.
Kawindra: Inggih ing sasêlot-sêlotipun, anggêr têksih ginanjar gêsang sêrta kêsarasan, amêsthi botên kula awratakên angladosi kêrsa sampeyan. Sampeyan kantun punapa mundur, adhi ngabèi.
Kawirêja: Kula inggih badhe mantuk. Kula sampeyan lilani mundur, saudara. <350>
Tuwan Anu: Inggih, kula punika bingah sangêt, mênawi kêrêp sampeyan tuwèni.
Kawirêja: Mênawi kula pênuju botên saos sêrta botên wontên pambênganipun sanès, sabên sontên kula inggih sagêd sowan mriki.
Tuwan Anu: Kula sakêlangkung saking dhangan, mênawi sampeyan kêrsa pinarak ing griya kula sabên sontên.
72. en 73: over de Javaansche literatuur, in het Kawi en in het Javaansch
Tuwan Anu: Kula punika badhe kêklêmpak sêrat Kawi akalihan sêrat Jawi, ing Surakêrta ngriki punapa wontên tiyang ingkang sade.
Radèn Ngabèi Parakawi: Mênawi sêrat ingkang pancèn kasade botên wontên, ananging wontên tiyang ingkang gadhah, têrkadhang inggih suka katumbas utawi kasambut badhe katêdhak. Sêmantên punika kauningana, sanèsipun para agêng awis tiyang Jawi gadhah sêrat ingkang dumugi cêriyoipun, têrkadhang wontên ingkang gadhah wiwitanipun, têngahan utawi wêkasanipun botên wontên. Suwênèh wontên ingkang gadhah têngahan utawi wêkasanipun kemawon, wiwitanipun <351> botên wontên. Dados kangelan anggènipun ngupados urut têpanging cêriyos ingkang ngantos dumugi têlasipun pisan.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan parêng kula suwuni pitulung ngupadosakên.
Parakawi: Mênawi wontên kêrsa sampeyan botên kula awratakên. Ananging kêdah ing sasêlot-sêlotipun.
Tuwan Anu: Inggih, botên wontên kêsêsanipun. Anggêr sampeyan sampun dhangan amitulungi, manah kula bingah, kalih dening malih, aliya saking sampeyan, kula badhe nêdha pitulung ngupadosakên dhatêng Radèn Ngabèi Kawirêja akalihan dhatêng Radèn Ngabèi Kawindra.
Parakawi: Kêrsa sampeyan mêkatên punika kula mriyogèkakên.
Tuwan Anu: Kathah pundi, saudara, sêrat Kawi akalihan sêrat Jawi.
Parakawi: Mênawi ingkang têksih têmbung Kawi namung sêkêdhik, amêrgi prêsasat sampun botên wontên wujudipun, kathah ingkang sampun kajawèkakên.
Tuwan Anu: Mênawi parêng, kula nyuwun prêtelanipun sêrat, ingkang babon saking Kawi, badhe kula sêrati.
Parakawi: Inggih, sêrat ingkang babon saking
Anu: Sêrat Kawi sêmantên kathahipun punika ingkang têksih wontên wujudipun ingkang pundi.
Parakawi: Sasumêrêp kula, 1. Ramayana, 2. Arjuna Wijaya, 3. Bratayuda, 4. Wiwaha, 5. Nitisastra, punika ingkang mêsthi têksih wontên.
Tuwan Anu: Ing sapunika kula nyuwun prêtelanipun sêrat Jawi.
Parakawi: Inggih, sêrat Jawi punika wêrni kalih, wontên ingkang pancèn babon Jawi, wontên ingkang têtêdhakan pêpêthikan saking Arab, mênggah ingkang <353> anggitan Jawi èngêt-èngêtan: 1. Anglingdarma, 2. Bandung, 3. Sindula, 4. Panji
Tuwan Anu: Sêrat Jawi ingkang babon utawi pêpêthikan saking kitab, mugi sampeyan prêtelakakên pisan.
Parakawi: Inggih, èngêt-èngêt kemawon, 1. Anbiya, Ambiya (
Tuwan Anu: Punapa sampeyan sumêrêp wêstanipun ingkang nganggit sêrat Kawi sêdaya wau.
Purwaka, Yudanagara, ingkang nganggit kala têksih têmbung Kawi, anama Êmpu Widayaka. Sêrat Mahadewa Buda, Ramayana, ingkang nganggit Êmpu Puywa. Sêrat Budawaka, ingkang nganggit Êmpu Yogiswara. Sêrat Mahabrama, Sumanantaka, ingkang nganggit Êmpu
Mahabasawa, Purwananda, ingkang nganggit Êmpu Thanirat. Sêrat Asmaradahan ingkang nganggit Êmpu Salukat akalihan Êmpu Karmajaya. Sêrat Bôndhalaksana, ingkang nganggit Êmpu Ragarunting. Sêrat Darmasarana, Pandhawadana, ingkang nganggit Êmpu Tapawangkêng. Sêrat Pandhupapa ingkang nganggit Êmpu Mayangga. Sêrat Gorangsa ingkang nganggit Êmpu Brata. Sêrat Bale Gala-gala, sêrat Manumanasa, ingkang nganggit Êmpu Jôngga. sêrat Kunjara Krêsna, Bomantaka, ingkang nganggit Êmpu Bodhaguna. Sêrat Malawi Urusan ingkang nganggit Êmpu Paradhah. Sêrat Partayagnya, Wiwaha, ingkang nganggit Êmpu Kanwa. Sêrat Palgunadi, ingkang nganggit Êmpu Karmajaya. Sêrat Bomantara, Yudayana, ingkang nganggit Êmpu <355> Kalangon. Sêrat Bratayuda, ingkang nganggit Êmpu Sêdhah. Sêrat Aji Nirmala, ingkang nganggit Êmpu Wijatmaka. Sêrat Darmasunya, ingkang nganggit Bathara Panyarikan. Sêrat Nitisastra, ingkang nganggit Prabu Widayaka.
Tuwan Anu: Sêrat Kawi sêdaya wau nyêriyosakên punapa, saudara, mugi sampeyan
ratu ing ngarcapada. Sêrat Sumanantaka nyriyosakên kala Sang Hyang Wisnu jumênêng ratu ing ngarcapada. Sêrat Arjuna Wijaya nyriyosakên lêlampahanipun ratu Sabrang ing Maèspati. Sêrat Ramayana nyriyosakên lêlampahanipun ratu sabrang ing Ngayudya akalihan ratu ing Ngalêngka. Sêrat Mahabasawa
kêraton ing Ngastina wiwitan. Sêrat Ariwanda nyriyosakên lairipun Bêgawan Abiyasa. Sêrat Asmaradahan nyêriyosakên kramanipun PêgawanBêgawan (dan di tempat lain). Abiyasa wau.
Tuwan Anu: Sampeyan kèndêl sêkêdhap, saudara, ingkang dhatêng punika tingal kula kados
mila lami botên sowan ing sampeyan, tiyang èstri kaganjar sakit kasrêpên. Ing sapunika sampun sêkeca.
Tuwan Anu: Kula botên kêmirêngan pisan-pisan, mênawi rayi sampeyan gêrah, anggèn sampeyan botên pinarak mriki kula wêstani amêrgi saking kêpambêngan ing pêdamêlan kathah, utawi anglampahi ayahan dalêm.
Kawiswara: Kula ing dalêm kalih wulan botên kesah- kesah saking griya, anênggani tiyang èstri kemawon. Panjênêngan sampeyan wau punapa sampun dangu, kyai.
Parakawi: Uwis, têkaku dhèk jam sêtêngah lima, saudaramu tuwan ngêrsakake kêklumpuk layang Kawi lan layang Jawa, aku dipundhuti pitulung ngupayaake, sêrta <357> mrêtelakake jênênging layang siji-sijine, mau wis disêrati kabèh, dalasan jênênge kang padha nganggit apadene cêritane layang siji-siji, durung nganti tutug kêsêlak kowe têka.
Kawiswara: Sumôngga kalajêngakên, sowan kula punika botên wontên prêluninan, prêlunipun,. namung saking lami botên kêpanggih akalihan saudara ijêngandika tuwan.
Parakawi: Aku iki sumôngga bae, yèn dikêrsakake marang tuwan iya dak tutugake.
Tuwan Anu: Mênawi parêng inggih sampeyan dumugèkakên. Yèn sampun, lajêng sami omong-omongan.
Parakawi: Inggih, wau sawêg dumugi sêrat Asmaradahan. Ing sapunika sêrat Dewabrata, punika nyriyosakên lêlampahanipun Rêsi Bisma. Sêrat Bôndhalaksana nyriyosakên sayêmbaranipun Dèwi Kunthi ing Madura. Sêrat Darmasarana nyriyosakên lairipun Pandhawa. Sêrat Pandhupapa nyriyosakên sedanipun Prabu Pandhu. Sêrat Gorangsa nyriyosakên lêlampahanipun Prabu Basudewa. Sêrat Bale Gala-gala nyriyosakên Pandhawa dipun bêsmi wontên ing Ngastina. Sêrat Kunjara Krêsna nyriyosakên jumênêngipun Prabu Krêsna ing Dwarawati. Sêrat Malawi Urusan nyêriyosakên kala babadipun <358> ing Ngamarta. Sêrat Pandhawadana nyriyosakên Pandhawa nglampahi têtapa. Sêrat Gathotkacasaya nyriyosakên lairipun Gathotkaca. Sêrat Partayagnya nyriyosakên Arjuna krama angsal Dèwi Sumbadra. Sêrat Palgunadi nyriyosakên
Parakawi: Inggih. Sêrat Dewaruci nyriyosakên Wrêkodara anggêguru dhatêng Durna. Sêrat Manikarja Purwaka nyriyosakên Pandhawa sami dipun apusi wontên ing Ngastina. Sêrat Wiwaha nyriyosakên Arjuna tapa anama Mintaraga. Sêrat Yudanagara nyriyosakên Pandhawa sami suwita wontên ing Wiratha. Sêrat Bomantara nyriyosakên lairipun Boma. Sêrat Bomantaka
Pêgawan Abiyasa. Sêrat Yudayana nyriyosakên lêlampahanipun Prabu Yudayana. Sêrat Aji Nirmala nyriyosakên lêlampahanipun Prabu Aji Nirmala. Sêrat Darmasunya nyriyosakên sakathahipun <359> ngèlmi Buda. Nitipraja punika sêrat wêwulang. Sampun têlas, saudara.
Tuwan Anu: Sêrat Darmasunya wau kula kêpingin gadhah, badhe sumêrêp ngêlminipun tiyang Buda, pêndugi sampeyan punapa têksih wontên.
Parakawi: Ing Surakêrta ngriki awis wontên, saudara, duka sampeyan ing nêgari liyanipun. Ewadèntên inggih kula prêlokakên ing pêngupados kula. Kêpriye anak ngabèi, apa kowe tumon ana wong duwe layang Darmasunya.
sampeyan. Wondening sampeyan badhe pinarak mriki malih, sakêlangkung andadosakên suka bingah kula, kula badhe sumêrêp namanipun ingkang sami nganggit sêrat Jawi, sêrta ingkang kacriyosakên ing sêtunggil-sêtunggiling sêrat.
Parakawi: Inggih, kowe kari apa barêngi aku.
Kawiswara: Kula inggih badhe mundur, sampeyan lilani, saudara. <360>
Tuwan Anu: Inggih mênawi sagêd, sampeyan benjing-enjing kula aturi nyarêngi rama ijêngandika Radèn Ngabèi Parakawi pinarak mriki malih.
73. Tuwan Anu: Sakêlangkung andadosakên suka bingahing manah kula, sampeyan pinarak mriki, suwawi sami lênggah, saudara.
Tuwan Anu: Mênawi sampeyan parêng, kula andumugèkakên pênyuwun kula, badhe sumêrêp namanipun ingkang sami nganggit sêrat Jawi sêrta ingkang kacriyosakên ing sêtunggil-sêtunggiling sêrat.
Parakawi: Inggih, sêrat Tajusalatin, Iskandar, Panji Angrèni, Babad Palihan Nagari, Sewaka, ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kêpisan. Sêrat Sanasunu ingkang nganggit Radèn Ngabèi Yasadipura kaping 2. Sêrat Nawawi ingkang nganggit <361> Ngabèi Sastrawijaya. Sêrat Anglingdarma ingkang nganggit Adipati ing Sêmawis. Sêrat Bandung ingkang nganggit Kyai Panjang Jiwa. Sêrat Sindhula ingkang nganggit Panêmbahan ing Madura. Sêrat Panji Jayalêngkara ingkang nganggit Ngabèi Kêrtadiwirya.
Tuwan Anu: Kula nyêlani pitakèn, saudara, ingkang sampeyan wêstani Ngabèi Yasadipura kaping 2, punapa punika ingkang kaparingan nama Radèn Tumênggung Sêstranêgara.
Parakawi: Inggih, punika guru kula. Sêrat Panji Priyêmbada ingkang nganggit panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 3. Sêrat Panji Paniba ingkang nganggit Mas Rôngga Awikrama, inggih punika Yasadipura kaping 3, sêrat Panji Sêmawung ingkang nganggit Mas Rônggawarsita. Sêrat Baron Sakèndhèr, ingkang nganggit Ngabèi Yudasara. Sêrat Suryangalam, Jugul Mudha ingkang nganggit Sultan Dêmak. Sêrat Pêpali ingkang nganggit Kyai Agêng Sêsela. Sêrat Surti ingkang nganggit Pangeran Karanggayam ing Pajang. Sêrat Jayalêngkara Wulang ingkang nganggit Pangeran Pêkik ing Surapringga. Sêrat Nitipraja ingkang nganggit Kangjêng Sultan Agung. Sêrat Wulangrèh ingkang nganggit panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 4, sêrat Suluk ingkang nganggit para wali.
Sidin: Kula amatur ing sampeyan, punika wontên utusanipun Radèn Ngabèi Kawiswara.
Utusan: Kula nuwun, sowan kula ing panjênêngan sampeyan dipun utus dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawiswara, ingkang rumiyin angaturakên ingkang tabe, kaping kalih angaturi uninga, mênawi saudara sampeyan botên sagêd sowan, amêrgi katimbalan dhatêng kêpatihan.
Tuwan Anu: Iya, aturna tabeku marang saudara radèn ngabèi.
Utusan: Inggih, mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani.
Tuwan Anu: Iya. Suwawi sampeyan lajêngakên, saudara.
Dasanama, Carakabasa, Panji Murtasmara, Kudanarawôngsa, Sasana Prabu, Yudanagara Wulang, ingkang nganggit Carik Bajra ing Kêrtasura. Sêrat Pranacitra, Rêngganis, anggitanipun Rônggajanur ing Kêrtasura. Sêrat Ambiya, kala wiwitan ingkang nganggit para ngulami, lajêng dipun anggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kêpisan. Sêrat Menak, kala wiwitan ingkang nganggit Kyai Sutrapana, lajêng dipun anggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kêpisan. Sêrat Asmarasupi, kala wiwitan ingkang nganggit Adipati Pangeran <363> ing Sêmawis, lajêng kaanggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kêpisan.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk wedang rumiyin, saudara.
Parakawi: Inggih. Punapa kula lajêngakên, saudara.
Tuwan Anu: Inggih, mênawi parêng.
Parakawi: Sêrat Jayabaya ing kina ingkang nganggit Êmpu
sakathahipun dongèng sato khewan panunggilanipun sêrat Kancil wau, ingkang nganggit Kyai Rôngga Amongsêstra, carik ing kadospatèn kala panjênênganipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 5. Sêrat Katuranggan ingkang nganggit Radèn Manyura, lurah panêgar ing Kêrtasura. Sêrat Cênthini punika kaanggitan ing pasisir kala jaman Mêtawis, lajêng kaanggit malih dhatêng Kyai Rôngga Sutrasna carik ing kadospatèn, kala panjênênganipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 5, kula badhe
ananging sêdaya punika kula botên sumêrêp ingkang nganggit, ingkang kula sumêrêpi namung cêriyosipun.
Tuwan Anu: Kula rumiyin mirêng wontên sêrat Jawi nama Jatikusuma, punapa inggih yêktos wontên.
Parakawi: Inggih wontên, punika pênunggilanipun suluk ingkang sampun kula aturakên wau, wondening panunggilani
Tuwan Anu: Mênawi parêng, ing sapunika kula nyuwun sumêrêp ingkang kacriyosakên ing sêtunggil-sêtunggiling sêrat Jawi wau.
Parakawi: Inggih sumôngga, sêrat Anbiya nyêriyosakên lêlampahanipun para Nabi ing
pikantuk sakathahing sêrat ingkang sampun kula sêrati namanipun punika, iba bingahipun manah kula.
Parakawi: Mênawi dipun têlatosi ing pêngupadosipun, kados inggih sagêd pikantuk sêdaya.
Tuwan Anu: Swawi sampeyan dumugèkakên, saudara.
pêmalihipun tanah Jawi dados kêraton kalih, ing Surakêrta akalihan ing Nyayogyakêrta.
Tuwan Anu: Kala mêmalihipun tanah Jawi, dados kêraton kêkalih, sintên ingkang jumênêng ratu wontên nêgari ing Surakêrta.
Parakawi: Ingkang jumênêng ratu Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping tiga, wondening ingkang jumênêng ratu wontên nêgari ing Nyayogya, Kangjêng Sultan Mangkubumi, kêprênah paman akalihan panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping tiga wau.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan dumugèkakên, saudara.
Parakawi: Inggih, sêrat Damarwulan nyêriyosakên Damarwulan dados ratu ing Maospait. Raja Kapa-kapa punika sêrat prêcekanipun para punggawaning ratu. Sêrat Baron Sakèndhèr nyêriyosakên lêlampahanipun Baron Sêkèndhèr jaman
Parakawi: Inggih wontên, punika sami anggitipun Carik Bajra, sami nyêriyosakên nêgari ing Maospait.
Parakawi: Inggih, Jayabaya punika prêlambangipun sêtunggil-sêtunggiling kêraton ing tanah Jawi. Sêrat Dasanama amrêtelakakên wujud sêtunggil ingkang anggadhahi nama sêdasa utawi beda-bedanipun ing nama wau.
Tuwan Anu: Bab sêrat Dasanama wau dèrèng têrang sumêrêp kula, mugi sampeyan têrangakên.
Parakawi: Mênggah ingkang kula aturakên wujud sêtunggil anggadhahi nama sêdasa wau, namung kadamêl bêbasan kemawon. Wontên ingkang kirang saking sêdasa, wontên ingkang langkung, kados ta dasanamaning rêmbulan, sasi, sitèngsu, sasôngka, côndra,
pratônggapati, suwônda agni, karaba, talaba, surya, raditya, punika suwêlas.
Tuwan Anu: Ingkang jangkêp sêdasa punapa botên wontên.
Parakawi: Mêkatên, kados ta namaning tulis, mênawi tumrap wontên ing wêsi, anama gurita, mênawi tumrap wontên ing êmas anama indu, mênawi tumrap wontên ing sela anama reka, mênawi tumrap wontên ing pêncatos anama wolat, mênawi tumrap wontên ing sêlaka anama wariwe.
Tuwan Anu: Sapunika sampun têrang sumêrêp kula, suwawi sampeyan lajêngakên.
Parakawi: Inggih, Carakabasa punika amrêtelakakên têgêsipun aksara kalih dasa, kados ta, Ha têgêsipun ngestokakên, Na têgêsipun <369> tuduh, Ca têgêsipun tingkah, salajêngipun ngantos dumugi Nga, katêgêsan sêdaya, mêkatên ugi ingkang dipun sandhangi. Sêrat Rêngganis nyêriyosakên kala Iman Suwôngsa rêmênan kalihan Dèwi Rêngganis. Sêrat
amrêtelakakên bêgja cilakanipun sêtunggil-tunggiling tiyang, ngetang saking dintên kêlairanipun. Sêrat Kancil punika dongèng sato khewan.
Parakawi: Inggih, etang kula namung kantun sêkêdhik.
sampun dalu, saudara, kula kalilana mundur.
Tuwan Anu: Inggih, sangêt trima kasih kula ing sampeyan, amaringi sumêrêp ingkang kathah- kathah wau dhatêng kula.
Parakawi: Pêngetang kula sêdaya wau nama rèmèh, mênawi wontên kêrsa sampeyan dangu bab sanèsipun, anggêr kula sumêrêp, saèstu andadosakên suka bingah kula.
Tuwan Anu: Kados têksih kathah, ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan.
Parakawi: Mênawi mêkatên, benjing-enjing kula
Tuwan Anu: Sampeyan wau kula wêstani botên èstu rawuh, awit sampun <371> siyang.
Parakawi: Mila ngantos siyang, kula wau kêtamuan sêdhèrèk ing pasisir, kêprênah kêpenakan kula.
Tuwan Anu: Suwawi lênggah, saudara.
Tuwan Anu: Anggèn kula pitakèn ing sampeyan, bab ingkang sami nganggit sêrat Kawi akalihan sêrat Jawi têksih kêkirangan.
Parakawi: Punapa ingkang badhe kadangokakên malih, anggêr kula sumêrêp saèstu andadosakên dhangan kula.
Tuwan Anu: Kula badhe sumêrêp jamanipun para êmpu ingkang sami nganggit sêrat Kawi, punapa sampeyan sumêrêp.
Tuwan Anu: Punika mugi sampeyan prêtelakakên, badhe lajêng kula sêrati.
Parakawi: Inggih sumôngga, kula wiwiti saking Êmpu Puywa, punika jaman nêgari ing Mêmênang, inggih punika ing Kêdhiri panjênênganipun Prabu Gêndrayana. Êmpu Widayaka utawi Prabu Widayaka inggih punika Ajisaka, jaman nêgari ing <372> Mêdhangkamulan ingkang kaping 2. Êmpu Yogiswara, punika anakipun Êmpu Puywa wau, inggih jaman
nipun Prabu Jayabaya, wondening Bathara Pênyarikan, punika ing jaman nêgari Mêdhangkamulan kina, kala panjênênganipun Nata Sang Hyang Wisnu.
Tuwan Anu: Ingkang nama Ajisaka wau, punapa inggih punika ingkang
Parakawi: Ajar Artandriya punika kala jaman nêgari ing Wiratha, panjênênganipun Nata Prabu Basukeswara.
Tuwan Anu: Mênawi parêng, sampun kêtanggêlan, kula mugi kasumêrêpna jamanipun ing nêgari ingkang sami nganggit sêrat Jawi.
Parakawi: Inggih sumôngga, Sultan Dêmak punika sultan ing nêgari Dêmak ingkang kapisan. Kyai Agêng Sêsela jaman nêgari ing Dêmak. Pangeran <373> Karanggayam punika pujôngga ing Pajang. Kyai Panjangjiwa, Pangeran Pêkik ing Surapringga, punika sami jaman nêgari ing Mêtawis. Kangjêng Sultan Agung punika ingkang jumênêng nata ing Mêtawis. Kyai Sutrapana, Carik Bajra, sami jaman nêgari ing Kêrtasura. Ngabèi Yasadipura kapisan, Ngabèi Yasadipura kaping 2, Adipati Pangeran ing Sêmawis, Ngabèi Sastrawijaya, Adipati Sêmawis, Panêmbahan Madura, Ngabèi
Parakawi: Ingkang nama Pangeran Adilangu punika kêkalih, sêtunggil kala ing jaman nêgari Mêtawis, kalih kala ing jaman nêgari Kêrtasura, inggih punika ingkang nganggit [ngang...]
[...git] sêrat Babad Mêtawis. Punapa sampun botên wontên ingkang kêlangkungan, saudara.
Tuwan Anu: Botên. Suwawi ngunjuk teh, saudara.
Parakawi: Inggih. Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula kalilana mundur, badhe lajêng dhatêng ing Kawirêjan, wontên damêlipun prêlu.
75. samenspraak van een heer met een Radèn Ngabèï, onder anderen
Radèn Ngabèi Widayaka: Sampun kaping tiga punika anggèn kula sowan ing sampeyan, <374> sawêg punika pinanggih wontên ing dalêm.
Tuwan Anu: Sawêg punapa anggèn sampeyan pinarak mriki.
Widayaka: Kala winginipun, kalih kala wingi sontên.
Tuwan Anu: Kala winginipun kula kesah anjaring pêksi dhatêng Kêleca, kala wingi kula dipun aturi nêdha dhatêng Tuwan Yosèp. Nanging kula botên sumêrêp pisan-pisan mênawi sampeyan pinarak mriki, awit rencang kula botên wontên ingkang sanjang.
Widayaka: Sowan kula ing sampeyan inggih botên wontên prêlunipun, namung saking lami botên pinanggih.
Tuwan Anu: Suwawi sami lênggah ing jawi, saudara, wontên isisipun sêkêdhik, ing ngriki gêrah sangêt.
Tuwan Anu: Ngèmpèr ing jaba kana dokokana kursi loro lan kênap cilik <375> siji, kowe nuli anggodhoga wedang yèn uwis, ladèkna mênyang jaba.
Widayaka: Anggèn sampeyan ngêrsakakên anjaring pêksi punika napa angsal kathah.
sampeyan kula aturi anjaring dhatêng lênggah kula siti dhusun ing Plasajênar, kathahipun pêksi anglangkungi.
Widayaka: Inggih, kêjawi wontêna kêrsa sampeyan nyare sêdalu, mangkat Sêptu, kondur Ngahad sontên.
Tuwan Anu: Mênawi sampeyan tumut, kula inggih purun anjaring mrika.
Tuwan Anu: Mêrginipun punapa kenging kaambah ing kapal.
Widayaka: Kenging. <376>
Tuwan Anu: Manawi mêkatên, priyogi sami numpak kapal, angkatipun kaenjingan, kaangkah sagêda dumugi êjam sêdasa.
Widayaka: Inggih, mênawi mangkat jam sêkawan enjing, jam sêdasa inggih dumugi, benjing punapa kêrsa sampeyan tindak.
Tuwan Anu: Mênawi botên wontên pambênganipun sêrta sampeyan dhangan, ing dintên Sêptu ngajêng punika.
Widayaka: Kula sumôngga kemawon. Punika dintênipun Rêbo, benjing-enjing kula utusan dhatêng dhusun, dhawah dhatêng bêkêl, mênawi panjênêngan sampeyan badhe têdhak.
Tuwan Anu: Inggih. Olèhmu anggodhog wedang apa durung uwis.
Sidin: Sampun. Nanging gêndhisipun têlas, kula sawêg kengkenan tumbas dhatêng Pêcinan.
Widayaka: Kula dipun wêrtosi dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawirêja, mênawi sampeyan ing sapunika ngêrsakakên sinau Kawi.
Widayaka: Kêrsa sampeyan mêkatên punika priyogi sangêt, awit pêmanah kula prêlu mênawi sampeyan sumêrêp ing Kawi.
Tuwan Anu: Angsal kula kêpingin badhe sumêrêp ing Kawi sampun lami, ananging dèrèng pikantuk guru ingkang priyogi, ingkang sagêd nêrangakên têgêsipun sêtunggiling <377> têmbung, sagêd-sagêd têrang, sarêng kula puruhita dhatêng Radèn Ngabèi Gunawan.
Widayaka: Kula sampun pitados sangêt, sampeyan mundhut wulang dhatêng Radèn Ngabèi Gunawan. Awit priyantun sêtunggil punika utawi Radèn Ngabèi Kawirêja kenging dipun basakakên pênungguling para pujôngga.
Tuwan Anu: Botên sampeyan piyambak ingkang mêstani mêkatên. Mèh anggêr tiyang, ingkang sami sumêrêp dhatêng priyantun kêkalih punika, amêstani mênawi sampun [sampu...]
[...n] botên kêkirangan sumêrêpipun dhatêng têmbung Kawi.
Widayaka: Ingkang sampeyan damêl wiwitan sinau sêrat punapa.
Tuwan Anu: Sêrat Bratayuda Kawi.
Widayaka: Punapa sampun kathah sumêrêp sampeyan.
Tuwan Anu: Etangipun kula punika sawêg wiwit, kenging dipun wêstani dèrèng sumêrêp punapa-punapa dhatêng ing Kawi.
Widayaka: Sampun pintên laminipun anggèn sampeyan ngêrsakakên sinau Kawi.
Tuwan Anu: Sawêg sêwulan punika, sêrta Radèn Ngabèi Gunawan sawêg kaping tiga angsalipun mriki, amêrgi saking kapambêngan ing pêdamêlan. Ingkang sampun kula waos sêrta sampun katêgêsan sawêg gangsal pada wiwitan.
Widayaka: Têksih enggal sangêt, mênggah ngungêlakên sêrat Kawi sampeyan <378> punapa sampun sagêd rikat.
Tuwan Anu: Dèrèng, ungêling têmbungipun kathah ingkang angèl, botên kados têmbung Jawi.
Widayaka: O inggih, aliya saking angèlipun ing ungêl, kados ta aksara dipun pengkal mawi dipun cakra, tiyang ingkang dèrèng sagêd Kawi kathah ingkang kodhêng dening sastra lampah. Mênawi dhangan ing kêrsa, kula badhe mirêng sêkêdhik anggèn sampeyan ngungêlakên sêrat Kawi.
Tuwan Anu: Kula dèrèng patos sagêd ngungêlakên, saudara, saking têksih kathah kêkirangan kula dhatêng Kawi, aksaranipun asring kacorak-kacaruk dhatêng têmbung ing ngajêng utawi ing wingking, bokmênawi sampeyan gêgujêng.
Widayaka: Punika botên pisan têka kula anggêgujênga sampeyan. Pundi ingkang botên lêrês, amêsthi kula lêrêsakên. Kalih dening malih tiyang sinau sêtunggiling basa, priyogi sampun mawi isin micantênakên utawi ngungêlakên. Mindhak botên enggal sagêd.
Tuwan Anu: Kêsinggihan pêngandika sampeyan punika.
Widayaka: Suwawi sêpada punika sampeyan ungêlakên.
sampun cêtha anggèn sampeyan ngungêlakên. Namung tigang pada lingsa, ingkang aksaranipun kacorak-kacaruk dhatêng ngajêng tuwin dhatêng ing wingking.
Tuwan Anu: Ingkang pundi, saudara.
Widayaka: Ingkang kacaruk dhatêng ing wingking punika, ndan dwaran kawasa, aalip kade sêrêh. Aksara Ha ingkang sêtunggil punika tumut dhatêng Sa ing ngajêngipun, dados mungêl kawasaa. Ingkang kacaruk dhatêng ngajêng punika, wiwit saking rêh, aksara Ra ingkang dipun pada lingsani punika tumut dhatêng pu, saupami dedea sastra lampah, panyêratipun mêkatên: pamahanirapu, utawi mêkatên: pamaha nir apu. Aksara Na ingkang dipun
Widayaka: Têgêsipun sigêg ing tingkah anggènipun adamêl sêngkala Êmpu Sêdhah ing taun 1079, nalikanipun wiwit nganggit pêrangipun Pandhawa, <380> dadosipun pêrang akalihan ratuning Kurawa, mokhal sagêda, upami kados Sêdhah, dipun mamah tanpa apu: wohan gambir, dene botên wontên miraosipun ing untu, saèstu malah ing mangke adamêl ngêrêsing manah.
Tuwan Anu: Anggèn sampeyan nêgêsi wiwit saking mokhal sagêda saurutipun kula botên patos sumêrêp kajêngipun. Ingkang mêstani mokhal sagêda punika sintên.
Widayaka: Wiwit saking mokhal sagêda punika wicantênipun Êmpu Sêdhah, têrangipun mêkatên: mokhal yèn kula sagêda nganggit sêrat Bratayuda, panganggit kula upami kados tiyang nginang amung sêdhah kemawon tanpa apu, tanpa wohan tanpa gambir, saèstunipun sêpa, botên wontên sêdhêpipun ing untu, amêsthi malah adamêl ngêrêsing manah.
Tuwan Anu: Sapunika sampun têrang sumêrêp kula.
Widayaka: Suwawi sêpada punika sampeyan ungêlakên, awit gampil. Kados botên kacorak-kacaruk malih, kados ingkang sampun wau.
Tuwan Anu: Inggih, mèh rahina smubang, hyang
Widayaka: Sampun lêrês anggèn sampeyan ngungêlakên.
Tuwan Anu: Sapunika mugi sampeyan têgêsi.
Widayaka: Inggih, têgêsipun sêpada punika mêkatên: ngajêngakên rahintên, srêngenge sêmu abrit, kados mêripatipun tiyang sakit. Ungêling pêksi, ingkang mencok ing uwit kanigara, kados pangrêngênging kidungipun tiyang kasmaran.
Pêpêtoking ayam ingkang suwênèh wontên ing pêragak, kados pêsambating èstri tinunggil tilêm. Mêrak mungêl. Kombang angisêpi sêkursêkar. wontên ing sawêrninipun panggenan sêkar. Manggih panggenan sêkar wau, inggih punika pêtamanan.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan kêrsa mitulungi kula, amurih enggal kula sagêd têmbung Kawi.
Widayaka: Kula sumôngga kemawon. Ananging sarèhning sampeyan sampun mundhut wulang dhatêng Radèn Ngabèi Gunawan,
Punapa sampeyan dèrèng têpang sae akalihan Radèn Ngabèi Gunawan.
Widayaka: Sampun têpang sae alit mila, sêrta punika akalihan kula kêprênah sêdhèrèk nak-sanak. Nanging awunipun sêpuh kula.
Tuwan Anu: Kula sawêg sumêrêp sapunika, mênawi sampeyan kaprênah sêdhèrèk <382> nak-sanak kalihan Radèn Ngabèi Gunawan.
Widayaka: Inggih. Sarèhning sampun dalu, kula mugi sampeyan lilani mundur, benjing -enjing kula sowan mriki malih.
Tuwan Anu: Inggih, kula bingah sangêt, mênawi sampeyan kêrêp pinarak dhatêng griya kula.
Sakêlangkung andadosakên suka bingahing manah kula, sampeyan sagêd pinarak mriki sabên dintên.
punika, Sang Prabu Sane Kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, anake punika
ring Ida Sang Hyang Widi Wasa tur ninutin pituduh-pituduh Idane. 3Santukan iraga dreda bakti ring Ida Sang Hyang Widi Wasa punika mapiteges, mungguing iraga ninutin pituduh-pituduh Idane. Tur
Wantah anake sane pracaya, mungguing Ida Hyang Yesus punika Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. 6Ida Hyang Yesus Kristus punika Ida Sang Sane Rauh; Ida rauh kadulurin antuk toya panglukatan Idane miwah antuk rah sane medal duke Ida seda. Rauh Idane boyaja kadulurin antuk toya kewanten, nanging kadulurin antuk paindikan kekalih: inggih punika toya miwah rah. Roh Ida Sang Hyang Widi ngraga sane sampun
Putran Idane. 10Punika awinanipun, sapasiraja pracaya ring Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa, kasaksian Idane punika wenten sajeroning manahipune; nanging sapasiraja sane tan pracaya ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun sampun nadosang Ida Sang Hyang Widi Wasa mobab, santukan ipun tan pracaya ring sabdan Idane, sane sampun dados makasaksi ngeniang indik Putran Idane. 11Kasaksian punika kadi asapuniki: Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun maicayang urip
anake punika muponin uripe punika; sapasira sane tan madue Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa, anake punika tan muponin urip punika. 13Tiang nyuratang paindikane puniki ring semeton, mangdane semeton prasida uning, mungguing semeton muponin urip langgeng, inggih punika, semeton sane pracaya
ngastawayang indike punika. 17Sakancan laksanane sane iwang punika dosa, nanging wenten
Iraga uning, mungguing Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun rauh tur sampun maicayang kaweruh
Widi Wasa sane sujati inggih punika sajeroning Putran Idane, Ida Hyang Yesus Kristus. Ida Hyang Yesus punika
SULUK SAKING KITAB MARKUN | alangalangkumitir
ingkang methik abdi-dalem Mas Pangulu Martalaya.
Ananipun saking uwit, wiwitane saking ekram, ekram angadeg wiyose, kamattekram kamattolah, nenggih tegese ngekram, cengeng tegese puniku, lali jroning ngelingira.
Ekram tegesipun jati, lali pana ing pangeran, sami dipun-wruh tegese, jroning pangeran tan ana, manteping dhirenira, mring nama Al[l]ah kang agung, tegese ekram angucap.
Kang angucap ing ngusali, kaelokaning dattolah, nenggih punika tegese, puniku kang rahman salat, ekrame duk aksara, alahu akbar punika, nenggih ingkang
Allah, kang sujud iya Allah, nyatane ekram puniku, wus karem maring kang nyata.
Wiyose salat kang pundi, kang tinakokaken ika, ing guru kang luwih kaot, pan dudu mahkluk punika, nenggih wiyosing salat, jatine kalek puniku, kang ngucap alahu akbar.
Lir kadi kongkonan pasthi, kang ngakon nora katingal, mantep jumeneng anane, maring kang duwe kongkonan, utawi ingkang salat, jatine pan dudu makluk, nyatane iku nugraha.
Tegese nugraha singgih, pan dudu gusti
manusa jati, ing pundi nepsune salat, pundi rohe lan sipate, pundi balunge ing salat, miwah jasade salat, astane lan sukonipun, iku sira kawruhana.
Dipun-wruh jatine kaki, nepsune salat aniyat, dudu niyat nawetune, kang sedya niyat punika, kupur kapir dadinya, dene balik karsa iku, niyad dudu basa swara.
Dudu cipta reka singgih, dudu angen-angen cipta, nur johar awal jatine, kang aneng dunya ngakerat, iya uriping johar, kang langgeng sajatenipun, kang niyat jatining Sukma.
kang yekti, iktidal dudu iktidal atangi saking rukuke, den-eling yen saking ora, jatine maring ana, den-wikan ing
puniku juru basa, jatine Kur’an puniku, dudu basa dudu swara.
Jatine jenengireki, kang ngaran Kur’an punika, kang aran Kur’an tandhane, pan sira nyataning edat, punika kawruhana, sakehe wawacanipun, iye metu saking sira.
Iku tegese kang yekti, apa tangane asalat, sami ngawruhana kabeh, tangane salat pan tahyat, puniku nyatanira, sakathahing sanak ingsun, iku sari kawruhana.
Sukune salat kang yekti, iku salam dudu salam, roh lan jasad sasmitane, jatine anoleh ika, jatine roh lan jasad, anane dattolah iku, punika jating salam.
Ngiwa nengen ta puniki, jisim latip
Wonten kawarnaa malih, tegese salat punika, tiyang ngagama jatine, agama iku dattolah, sampurnane makripat, tunggal sih lawan sang ngulun, iku tan antara mongsa.
Yen antara mongsa iki, kawula gusti punika, dadi batal nugrahane,
pujinira iki, ati rohani jatinya, Kur’an telung puluh juse, wus telas marang patekah, patekah iku uga,
iku tan ana liyan, duk durung ana jagad, bumi langit durung takyun, amung dheweke kang niyat.
ingsan kamil puniku, anane minongka ora.
Tan adarbe kersa singgih, tan angrungu ananing Hyang, adarbe netra jatine, tumingal nora lan mata, darbe kontha tan ngucap, sampurnane salat iku,nenggih kang teka ing tahyat.
ika,kang muji kajatenipun, kang pinuji iya sira.
Iku tegese pangabekti, apa karane salaman, anjawat tangan tegese, iku sira kawruhana, tegese jawat tangan, tandhane Allah puniku, yen sami asih-siniyan.
Sira kawula sun abdi, tegese anjawat tangan, punika manusa kaot, kang mekradi panjenengan, nom tumeka gesang, gesang tumeka ing wujud, puniku purbaning salat.
Mulane ngadek puniki, kang salat saking ing nukat, arukuk sadra angsale, asujut tan darbe polah, mliginya wong kuwasa, iya iku jatenipun, salad daim jatenira.
Ingkang aran salat da’im, sami sira ngawruhana, sami dipun-wruh jatine, iku sampurnaning salat, ing-aran ngilmu ora, ngilmu iladuni iku, iya roh iku kang salat.
tingkah wong yahudi, pasthi langgeng dadi dhasaring naraka.
Ujar iku kasamaran, satengah ginawe batin, nyanane atilar pisan, tan wikan yen iku
parentahira Hyang Agung, norana kang ngresula, iku mukmin kang kakiki, iya iku mukmin kang sampun tumeka.
Atilar salat sampurna, kadi pundi angawruhi, apa wajib tilar salat, wajibipun kadi pundi, osike lahir batin, miwah sembah pujinipun, aja ngrasa anembah, anging Allah kang duweni, polahira iku polahe Hyang Suksma.
Aja ngrasa duwe sembah, aja ngrasa duwe puji, miwah barang polahira, aja ngrasa anduweni, miwah tinggaling ngati, wajib darbene Hyang Agung, miwah wujud manira, punapa hukume napi, tanpa polah polahe lawan kewala.
Ingkang jenenge kawula, suh sirna tan ana kari, apa ilang ujud kita, kaganten dening Hyang Widdhi, ilange wujud iki, anenggih pralambenipun, lir lintang karahinan, kasorotan sang hyang Rawi, lintang ilang kasenenan ing raditya.
Kang tumeka maring salat, tangak kasdu takrul takyin, ya iku wis kawayang, ing tingal sajroning ati, kalawan ati hening, ati hening tegesipun, arep amarengena, kasdu takrul lawan takyin, lapal lalah barenge niyati tiga.
Jatine niyat utama, arep ngilangaken kalih, tan ana gusti kawula, yen maksih kawula gusti, iku durung ngutami, dereng tinggal salatipun, tegese wus anunggal, tunggale maksih kakalih, nora ilang anane roroning tunggal.
Sejatine tingalira, baresihira Hyang Widdhi, kawula pan ora bisa, yen ora lawan Hyang Widdhi, bisane angabekti, ati kelawan Hyang Agung, tumiba ing kawula, kang dadi lantaran puji, dadi bareng sembah puji lan nugraha.
Ing kawula gene nyata, kahanane Maha Suci, dipun-angken wujud tunggal, kang dadi sihe Ywang Widdhi, kang nembah ingkang muji, tan liyan kawulanipun, pan tajalining sipat, miwah datipun Hyang Widdhi, gih kawula punika dadi tersondha.
Endi kang aran kawula, kang aran kawula yekti, iya iku kang nerima, ing sihe marang Hyang Widdhi, apan orana kalih, kang asung marga kang luhur, poma den-anarima, ing asihira Hyang Widdhi, malah mandar dadi kawula pilihan.
Lamun mantep kang terima, ing siyang kalawan latri, iku ingkang tinarima, kumawula marang gusti, gusti yen sampun asih, barang kang tinedha sinung, kapriye puji sembah, tingale dereng patitis, kang rarasan waliyulah kang tumeka.
Dadine wong sumentana, angrasa dadi kakasih, panembahe tuna dungkap, adhepira salah dalih, lupura dadi kapir, ingkang saya sasar agung, puniku den-pratela, iku akeh anglakoni, salah tompa patine dadi weraha.
Tegese jindik punika, angrasa murka Hyang Widdhi, atawa amimisahna, ujar iku luwih rusit, rungsite iku ugi, tan kajaba tan kalebu, perak tanpa gepokan, adoh tan ana mangeni, poma-poma ing tompa dipun-waspada.
Lapalipun madukara, mejja mungan mekka neki, tegesipun nora pisah, nora adoh lawan gusti, nanging pan nora kari, barang polahira melu, iku ewuh ing tompa, sisip denira
sedaya, lilima ingkang rumiyin, ing-aran sembah jumungah, kang lahir kawektu ngati, kathah ingkang nekseni, sembah jumungah puniku, barang den-ucapena, kan kalahir saking lathi, iya iku lakune sembah jumungah.
Kaping kalih sembah asta, iku tingal jroning ngati, iya iku nora pegat, tingale sajroning ati, patemon lawan Widi, kadi pundi patrapipun, upama tatemuwa, jare nora werna rupi, kaya sapa wernane kiyahi sukma.
Aja sira loro tingal, jenenge kawula gusti, kawula pan ora nana, kagenten dening Hyang Widdhi, iya nora duweni, iya barang polahipun, pan solahe kang purba, ing siyang kalawan latri, aja ngrasa kawula ginawe wayang.
Sembah kali kaping tiga, tan ana tingal kakalih, roh jasat lah kadi pundi, iku dadi gagenti, tajali marang Hyang Agung, iku jatine tunggal, tunggalipun kadi pundi, iya jasat iya eroh iya Allah.
Kawruhana kang tetela, dadalan maring kajatin, apan ora kena pisah, ya nyawa ingkang nampani, ing sihipun Hyang Widdhi, ing siyang kalawan dalu, kinarya katunggalan, iya eroh kang nampani, iya iku ingkang dadi juru basa.
Karone tan kena misah, ing siyang kalawan ratri, dadining roroning tunggal, kalawan kang Maha Suci, jisime anuruti, maring roh sajroning kalbu, iku ingkang ngatompa, parentahira Hyang Widdhi, iya iku kang den-aku wujud tunggal.
Sembah ingkang kaping lima, den sami sira ngawruhi, aran sembah
wirasaning wangsit, aja katungkul ing tembang, den sami murciteng budi, lamun nora kadugi, takona kang sampung weruh, maring kang sampun wikan, kang ngawruhi lahir batin, anedyaa sami tulung-tinulungan.
saking panjenengan sami, mugi gusti kang murbeng dumadi tansah ngijabahi.
Sungailiat kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Bangka, Kepulauan Bangka Belitung, Indonesia.
Cithakan:Sungailiat, Bangka Cithakan:Kabupaten Bangka
Svenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.50, tanggal 4 Oktober 2016.
Maret | 2017 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
jinurunga marang sasami, Surtinya weh kaharsan, ya mring weka jalu, winor ing warah weruha, jatineng reh den samya pralebdeng westhi, ya rane waskitha.
Ing dununge kawruh ala becik, nadyan silih wus samya widagda, gegurua saranane, ribet lamun tan weruh, bebukaning janma dumadi, tetela yen tan
weruha, ingkang dadya tetanggulira ing urip, marmane den waskitha.
Dene ingkang kinarya upami, wasitaning sujalma samangkya, kang kinarya tuladhane, ala ayuning laku, nging tan ana wujudireki, amung karya pralambang, pnatut ing tembung, sinungan tembang macapat,
pinatut runtut urute, tetelaa den apus, nenggih ingkang mangka purwaning, janma duwi tetruka, neng sukuning gunung, Semeru dhedhekahira, sri kawuryan kadulu kalangkung asri, akathah pala kirna.
Pucang tirisanira mepeki, pinggir desa pring apus pring jawa, sembada kathah wismane, wastanira ing dhukuh, kang sajugaing karangsari, ingkang murwani karya, dhedhekah ing ngriku, awasta Ki Suryanala, klairane saking dhusun jatiragi, temen sabar narima.
Satunggalnya padhekahan nami, asal klairanipun, saking krajan Kahuripan nguni, wau Ki Nalawase, lan
nanging nugil se-arga kawula, Nuju sawiji arine, Ki Nalasaya wau, bubak wana trataban sandhing, tegalanira lama, sae stenipun, karsanira Nalastya, nglar
kiye, dadi ngong iki nemu, enceh iki pama ngong ambil,
nuli priye aturku, temah aku nemu bilahi, tetep dadi durjana, becik
mriki enjing, napa enten karyane kang gita?” Suryanala lon saure, “ Inggih kalangkung perlu, sowan kula pun kakang mriki, badhe ngaturi pirsa, enjing wau ulun, angelar tegil pagagan, macul wonten godhangan kentheng kakalih, randhuwana punika.
Ananggori sela geng saklenthing, wau sela badhe kula bucalsareng kabrengkal ngandhape, garowong sitenipun, madya wonten encehireki, mawi tutup tembaga, kawula jrih jukuk, lajeng mariki punika, yen kapareng
weruh, awrat adhi wong dadya saksi, lamun boten uninga, ing sajektosipun”. Suryanala aris nabda, yen makaten pun kakang kula aturi, mugi kapirsanana.
Kranten kula inggih dereng uning, sampun ingkang bukak, tutupira,
punika tutupipun sela”. Candranala alon wuwuse, “Andhika bukak gupuh”. Gya kabrengkal kang sela keksi,
duk amulat wau Candranala , asru ngungun jro nalane, dangu tan bisa wuwus kang mangkana ciptanereki, “Lah iki raja brana akeh ajinipun, upama ingsun darbea, brana iku kabeh kadarbe ing mami, amasthi ingsun kaya.
Teka iku ingkang sinung manggih, janma bodho datan karem bandha, teka tutur mring mitrane, suwe-suwene ingsun, kang sinungan bekja geng yekti, si adhi Suryanala, amasthi miturut, ing sagadarenaning wang, jer wong iku mituhu sarembug mami, dhasar ngaku wong tuwa.
Duk samana Candranala gingsir, manahira kagiwang ing dunya, supe ing pawong mitrane,saking pambektanipun, melik ingkang anggendhong lali, mangkana osikira, “Upamane iku, bandha sun kon ngaturena, mring prentah nagara barange mesthi, kapundhut ing nagara.
Krana iku bandha nggoni manggih, aneng wana kapendhem ing kisma, bumi iku kagungane, Sang Prabu ingkang mengku, ing rat jawa ping pindho kali, gedhe cilik samodra, ping telu marga gung, kaping pate iku wana, wajib dadi kagungane Sri Bupati, apa kang aneng kana.
Destun muhung kewala kang manggih, pinaringan pituwasing karya, mangka ingkangnemu dede, manira apan namung, anekseni nggonira manggih, si adhi Suryanala, dadya raganingsun, tiwas kangelan kewala, tanpa gawe nggon manira wira-wiri, lah iku tan
amrih silip marang mitra, dadya manis wacanane, dhuh adhi kadangingsun, “Dunya niki peparing neki, kang bau reksa arga, ing Semeru niku, asih jengandika, sarta dhaten rehning truka ngriki, sinungan raja brana.”
Dunya niki sejatine suci, boten susah lapor ing nagara, naging niki prayogane, sampun kabekta mantuk, sapunika bilih udani, dhumateng pawang kanca, kang nunggil sadhukuh, tan wande
wau-waune, dalu kewala wangsul, sidhem janma lajeng ngambil, kabekta dhateng wisma, dene ingkang tunggu,
janji wilujeng lampahe, candranala amuwus, Niku pikir ingkang utami, lah sumangga wangsulna, enceh gone wau,
ingkang baureksa, ing randhu alas wiyose, manira minta tulung, marang sira reksane iki, pendheman raja brana, den kareksa iku, yen kejukuk ing jalma liyane saking, Suryanala ywa suka.
marang wit randhu wana, nulya ngajak manthuk, Suryanala tan legena, nulya bibar ngalor ngidul
binuka tutupireki, enceh ingentas nulya, tutupira watu, winangsulaken lir lama, enceh sigra pinanggul ginawa mulih, tan dangu prapteng wisma.
Candranala langkung sukeng galih, enceh nulya kasimpen jro wisma,
Candranala wus sanega, arsa mangkat dhumateng wismanireki, Kiyai Suryanala.
Tan kawama lampahireng margi, sampun prapta peleggahanira, ing karang sari wismane, Suryanala cineluk, saking jawi kinon umijil, Ki Suryanala
mangke mawon dhateng griya, mumpung sepi jalma mangke, ambujeng perlunipun, mendhet enceh kariyin
Candranala, jugangane suwung, encehe wus datan ana, Candranala rewa-rewa api runtik, Ah si adhi sembrana.
Boten ilok adhi ngguyoni, kadang tuwa ingajak sembranan. Suwung teng pundhi lungane, Suryanala amuwus, “Atur kula punika yekti, boten
prapteng kerat, manjinga sadulur, lan padha lila ing dunya, mengko lagi semono bae wis lali, kasmaran raja brana.
Jare temen tyase suci, lunuh gawe saking nala, marang janma sapadhane, tumita lila ing dunya, wedi keneng prakara, ing mengko katon satuhu, tyase tan tulus saengga.
Palem weton ing Betawi, lamun kadulu ing jaba, beresih kuning rupane, menginake tyase janmaingkang durung uninga, adate pelem ing ngriku, mesthi wawani tuku nyengka.
Sawuse dipun onceki, kaget ngungun nalanira, dene jero bongkeng
anjetung sidhakep bae, alon wijiling wacana, Dhuh kakang Candranala, ngandhika sampeyan wau, sadangune kula rasa.
Pun kakang badhe mejahi, dhumateng badan kawula, prakawis enceh icale, ing ngajeng kang manggih kula, lajeng ngaturi dika, sumeja pados rahayu, temah
purun mendhet dewe, tanpa saksi tanpa kantha, sanget ajrih kawula, lajeng kula asung weruh, ing mangke sampun kapirsa.
Angengnipun damel pati, dhateng sarira andhika, tan sumeja
pun adhi. “Suryanala sru wuwusnya, napa sing kula wehake, barangipun sampun murca, allah tobil sik kakang, mbok inggih sampun kadyeku, ngunyeri wong mboten nyata”.
Ki Candranala nabda ris, pramilane kula dakwa, jer kula anitepake, dhateng pawong mitra kula, kang tunggu randhu wana, sinten sintena kang jukuk, yen liyane Suryanala.
Dhateng kang dhika titipi, kadi pundi tuturira, kula ajeng ngrungokake. Amegos Ki Candranala, sigra ngadeg alunga, tanpa pamit kesahipun, wau Kyai Suryanala.
Mangkana osiking galih, nepsu kakang Candranala, bab
Nalaastya nulaya mulih, ing batin sampun narima, datan garentes icale, enceh kapupus ing nala kasigeg Suryanala, kawuwusa lampahipun, Candranala
gugat mring nagara, matur ing parentah gedhe, prasaja paturanira, ilange enceh ndakwa, marang ingsun ingkang jukuk, amarga laku dursila.
Jabung alus angapusi, pasti lamun ingsun kena, ing prakara juti gedhe, kacekel marang nagara, ngomah kagledhahana, barang kabeh katemu, paran nggon sun nyelakana.
Durung mangan sida dadi, kuli tan olieh balanja, tur kapeksa nyambut gawe, angur ingsun dhinginana, anggugat Suryanala, pasthi dheweke kang nemu, prakara sebab dursila.
Kalamun ingsun dhingini, agugat marang nagar, andakwa marang dhewekw, upama Si Suryanala, gugat mangsa dadia, jer dhingin panggugatingsun, mangkono adate praja.
Wong gugat pasthi ginalih, mokal lamun wong dursila, wania anggugatake, dene kang gugat ing wuntat, marmane tan katrima, ginalih wong mbawur laku, agawe dora
saksi sajuga, jer bangsanireng lelembut, sun watara kapercaya.
Adhi ngong tuturi, esuk mau Suryanala, teka ing
nekseni, nggone nemu neng tegalan, nuli ingsun myang tegale, andulu enceh isinya, brana sarwa kancana, nuli sun tarekah apus, barang kena ing manira.
Iku aja jarwa adhi, marang sawijining janma, angamungna kowe dhewe, kang weruh wadi manira.
ingong gugatake, marang pulisi nagara, sira ingkang dadia, lelembut kang aneng randhu, alas sun titipi brana.
Lamun ana nakoni, enceh ingkang duwe sapa, tutura aku kang darbe, lamun tanya ingkang dhusta, tuturna Suryanala, wis aja liya caturmu.
“Kawula manggen ing pundi, estu katingal kewala, kajengipun randhu gedhe, pamiwontena paragak, nglangkungi inggilira, pami manggena ing grumbul, kapara tebih nggenira”.
Candranala muwus aris, manggona madyaning wreksa, randhu alas gedhe kae, Naladhustha aturira, kawula tan kuwasa, malebet sajroning kayu. Gumuyu Ki candranala.
Sarta wuwusira aris, “Sira iku kalah tuwa, kalawan kalah akale, mulane aja sok pugal, marang sadulur tuwa, Naladhustha aturipun, “aleres dhawah paduka”.
Candranala muwus aris, Payo adhi padha karya, piranti sawengi kiye, aja kawruhan ing jalma, den werit patrapira. Naladhustha aris matur, “kawula nderek ing karsa”.
Candranala asung wangsit, badhe enggennya singidan, agawe guwa ngisore, witing kayu randhu wana, sarta mbobok witira.
Sigra mangkat tiang kalih, datan kawarna ing marga, sampun prapta ing prenahe, witing kajeng wana,
kawarna solahipun, denya karya sampun dadya.
Piranti unggyaning saksi, sakalangkung remitira, ayektos anggumunake, akalira Candranala, piranti
Mangkana denira meling, Adhi lamun aku sebda, angaturake gugate, Suryanala mring nagara, sireku amilua, aja pisah lawan ingsun, ngendi nggonku caketa.
Darapon ngrungu sireku, apa saparentahira, manawa ana karsane, bakal ndangu saksi sira, enggal nulu mundura, manjinga piranti gupuh, poma iku den prayitna.
Wus mung iku wekas mami. Naladhustha aturira, inggih sampun walang atos, punapa sakarsa dika, kula sampun kadhadha, ulun labuh sakit lampus, kakang dhumateng paduka.
Wusnya mateng kang prajangji, Candranala lan arinya, Ki Naladhustha kanthete, anggugat marang parentah, pulisi ingkang
pulisene, Ki Ageng Kartikasastra, aris denira tatanya, Heh wong ngendhi sira iku, lawa sapa aranira.
Candranala matur aris, kawula abdi paduka, patinggi pagodhongane, sukuning smeru arga, awasta Candranala, padhekahan Karangtalun, pisowan kula punika.
Badhe ngaturi udani, dhateng parentah pradata, ing ngajeng kawula darbe, barang kathah warnanira, sami emas kencana, pratelanipun ing wujud, kadya ing ngandhap punika.
Wami jamang kang rumiyin, tigang atus ingkang rega, langkung seket rupiyah wutuh, gangsal wami gelangkana.
Kalih atus kang pangaji, kelat-bau ping nemira, ugi rong atus regane, pitu anting-anting rega, satus kaping wolunya, badhong regi tigang atus, keroncong kang kaping sanga.
Regi kalih atus malih, kaping sadasa awama, supe seser pangaose, gangsal atus rupiyah slaka, anjawi raja brana brana, anggris jene kathahipun, satus sadaya punika.
Gunggungipun ing pangaji, kalih ewu tusan sanga, langkung seket rupiyahe, sadaya wau kawula, wadhahi neng encehnya, kula petak ngandhap, randhu ageng, neng sukuning arga.
Sarta kula ugi titip, dhateng pawong mitra kula, lelembut ing randhu gedhe, sapunika enggenira, kabukak Suryanala, kadamel pagagen sampun, wau pepetakan kula.
Sareng kawula tuweni, enceh sampun tan kapanggya, lajeng kula takekake, dhateng pawonmg mitra kula, kang manggen randhu wana, sajangipun dipun jukuk, mitra kula Suryanala.
Kula nuwun wangsul neki, dhumateng tangan kawula, medala saking
atur gugatereki, Candranala tyasnya ngungun, dene nganggo saksi dhemit, nulya angandika alon.
kuripan punika nggening laluhur, umur kula seket kalih, taun lumampah punika, Mas Ngabehi ngandika ris, dhateh
Sabab apa sira wong tik-melikipun, ing Kahuripan teka dadi, ana dhukuh Karangtalun, lan apa
sangajaling tiyang sepuh, sedherek kula nggentosi, bapa, kula mencar dhukuh.
Dhateng wana sukuning Semeru gunung, lami-lami kathah janmi, ingkang tumut griya ngriku, kula kaangkat patinggi, lestantun saengga mangko.
Ki Ageng Kartikasastra tanya arum, Nalikane sira ngalih, marang dhukuh Karangtalun, anggawa apa sireki, tuturna ing ngarsaningong.
Candranala sanalika manahipun, kalimput gugatireki, prasaja ing aturipun, Nalikane kula ngalih, dateng Karangtalun dhukoh.
Mbekto kebo kalih rakit kathahipun, asarta kawan amit pari, wijiwiji saliripun, kang badhe ngregengken dhukoh.
Saha barang pangangge samurwatipun, tiyang alit jalu estri, sakadare tiyang dhusun. Ki Ageng tanya malih, Pira lawasmu neng dhukoh.
Sarta apa barang ingkang kowe tuku. Candranala atur aris, sampun kalih dasa taun, ingkang kula tumbas naming, lembu akaliyan kebo.
Ngslih rskit, snjswi saking punika, dhuwung sakandelaneki, jene kalih sangkangipun, tiyang estri kalih rakit, anjawi sangking panganggo.
wana dri, ing ngendi pinangkanipun, apa ta olehmu maling, nuli den malingi uwong?.
Candranala bias gumeter tyasipun, naratpira upami, tinebak ing sima luput, dangu datan bisa angling, wusana umatur alon.
Ageng Kartasastra awas ndulu, ing ulat liringireki, Candranala jroning kalbu, neng solah amertandhani, katara ujare linyok.
Lamun janma wicaksana pasthi, ulat liringireng jalmi, miwah solah-tingkahipun, iku kabayaing ati, yen mukir kacora lodhoh.
Kartikasastrawicaksana ngulah semu, sigra atetanya malih, nggoning randhu alas iku, watarane adoh endi, sangka padhukuhan karo.
Lan benere melu ngendhi randhu iku, apa melu Karangsari, apa melu Karangtalun, apa tugu wates bumu, lan dhisik endi kang dhukoh.
Karangsari kalawan Karangtalun, lan papa watesireki, nggone babad karya dhukuh. Candranala awotsari, Bilih nggenipun dhedukoh.
Kula ingkang kantun elet kalih tahun, nggening randhu radi tebih, sangking dhekah Karangtalun, elet igir punthuk ardi. Ki Ageng ngandhika lon.
Lah ta apa mulane sira aweruh, marang dhemit kang ngenggoni, witing randhu alas iku, Candranala matur aris, duk kawula badhe dhukoh.
Dhateng Karangtalun kula nepi ngriku, samanten kula kawangsit, kinen
supaya gelisa rampung, lamun saksi ora prapti, yekti prakara tan dados.
Nalwasa alon denira umatur, Kawula nuwun Ki Ageng, bab saksi pisowanipun, dhateng ngarsa tuwan ngriki, kawula bekta sagoh.
Sabab saksi lelembut ing kajeng randhu, panuwun kawula mugi, wontwna pamengkunipun, parentang ageng pulisi, kawula narimah kawon.
saking ngayun, datan kawarna ing margi, wus prapta aneng ing dhukuh, Karangsari gyanireki, Suryanala langsir takon.
Lah ing ngendi wismane patingginipun? Pinuju kang den takoni, Suryanala matur, inggih
mungging salu tiyang kalih, agenti takon-tinakon.
Wusnya bage-binage sakalihipun, Suryanala tanya aris, Nah angger, sinten
ingutus, dhateng panewu pulisi, Kartikasastra ingkang kongkon.
Animbali jengandika dhawahipun, kadherekna lampah mami, Suryanala
Candranala lurah dhukuh, Karangtalun: enceh, isi raja brana sarwa kaot.
Dipun petak tegil, caket kajeng randhu, Suryanala duk miyarsi, atebah dhadha angadhuh, Kaniaya mitra mami, dene ka dadi mangkono.
Kadipundi temenipun? Suryanala gya nuturi, Duk aitira anemu, enceh teka ilang neki, kadya kang sampun
matur, miwiti mawah mekasi, wus katur ingkang lelakon.
Ki Ageng Kartikasastra duk angrungu, aturane lurah langsir, kacathet sajroning kalbu, cocog suraosing galih, nuli angandika alon.
Suryanala ing ngendi klairanmu, lan pira umurireki, sira matura kang tuhu, carik kinon angugeri, Suryanala matur alon.
Lair kula wonten Jatiraga dhusun, umur kawula tan uning, rehning abdi dalem dhusun, manawi nggadahi siwi, datan mawi manah weton.
Ki Ageng ngandika: Bener aturmu sun watara sira lagi, umurriraseket tahun. Suryanala atur neki, Mbok menawi inggih yektos.
Ki Ageng ndangu: Apa purwanipun, sira omah Karangsari, Suryanala umatur, Sareng kula sampun rabi, lajeng misah adhedhukoh.
Lami-lami kathah tiang sami tumut, griya monten Karangsari, kawula lajeng kajunjung, kadadosaken patinggi, lamine nggenipun dados.
Padhekahan sampun kalihlikur tahun. Ki Ageng tanya aris, Dhisik endi nggone dhukuh, Candranala lan sireki? Nalastya matur alon.
Awitipun dhedhekahan rumiyin ulun. Ki Ageng tanya malih, apa sing dadi karyamu, panggota luru asil, Suryanala matur alon.
Suryanala alon denira umatur, Bebektan kula duk ngalih, dhateng dhekah amung lembu, kali
ingkang kula tumbas aming, waos dhuwung pedhang golok.
Ki Ageng Kartikasastra ngandika rum, Sira manira takoni, tutura sebeneripun, apa nyata sira ngambil, enceh isi barang kaot.
Kang kapendhem aneng soring kayu randhu, kang ko-bukak anyar iki? Suryanala aturipun, miwiti malah mekasi, kaurut saking duk panggoh.
Purwanipun kawula tugar pukulun, amiyaraken kang tegil, lajeng ananggori watu, watawis geng saklenthing, sela lajeng kawula gol.
Ngandhap watu garowong wonten kadulu, enceh katutup tembagi, kawula ajrih andumuk, margi boten mawi saksi, mbok ing pungkur manggih ewoh.
P A N G K U R
Candranala lajeng nabda, aken nyindhem sampun ngaturi uning, dhumateng parentah agung, sabab catur prakara, kagungane Gusti Kanjeng Sang Aprabu, bumi-kagungan Nata, kang mangkurat, mangka sira iku nemu, dunya kapendhem jro kisma,
adhi kalih kula tetepipun, pami kalong dhateng janma, ing sanesipun mubadir.
Punika rembag kawula, adhi sampun baripin dhateng janmi, sanadyan sanak sadulur, sampun sinungan pirsa, mbok manawi dados panjang wartosipun, sae kasidhem kewala, mangke dalu den wangsuli.
Pami kapendhet samangkya, estu tangga sami uning, sami dhateng nedhamujur, boten wande kawentar, kula kalih pun adhi kepanggih luput, lah mangke dalu kewala, sirep janama den purugi.
Dene kang jogi rumeksa, icalipun ing sadinten puniki, kula titipne puniku, dhumateng mitra kula, dhemit ingkang manggen wonten kajeng randhu, kawula nurut kewala, Candranala lajeng angling.
Dhateng kajeng randhu wana, aku titip pendheman enceh iki, sapa-sapa ingkang
bibabaran, kula inggih mituhu lajeng mulih, kilap ing sapengker ulun, dalune sidhem janma, candranala dhateng ing wisma ulun, celuk-celuk saking jaba, kula kaejak murugi.
Kawula nderek kewala, sapratone wonten pangenan gipih, kula ingkang kinen jukuk ambukak tutup sela, ri sampuning tutup sela kula junjung, enceh sampun datan ana, kawula enggal nanjangi.
dede si adhi, jer kula empun sung pemut, kang tunggu randhu wana, yen kajukuk ing janma na liyanipun, saking adhi Nalayatsa, kasrimpunya dipun aglis.
Kula lajeng aken tanya, dhateng ingkang dipun titipi ngarsi, kadi pundhi sanjangipun, kula ajeng amiregna, Candranala lajeng ngadeg kalih nepsu, kula inggih lajeng mulih.
Mung punika atur kula, temen-temen medal ing manah suci, Wingnyasastra tanya arum, Kalane Candranala, nitipake marang dhemit kayu randhu, kapriye wangsulanira? Nalayatsa matur aris.
kajeng randhu tan samaur, Ngabehi Wingnyasastra, angandika: Kowe prasamu, apa ta hiya pracaya, ing dhemit kang den titipi?
Nalasatnya aturira, rehning kula ceguk balilu, inggih, mung nurut pratikelipun, pun kakang Candranala, dene sampun asumpah, ngaken sadulur, jaler ing dunya ngakerat, mila kula tan ntigeni.
Upami wonten kang seja, gadhah, wonten ngawani salah siji, sinten kang wiwit karuhan, saentu manggih papa, mung punika pitadosing manah, ulun, kodos boten kekilapan, Gusti ingkang Maha Suci.
Ginugat laku dursila, iku mesthi kalebu aneng bumi, sinadyan ora satuhu, hiya aneng kunjara, nanging sira sun alingi
kawuwus, Kocapa Candranala, pan geneman kalih Naladhusta sampun, kait badhe parentah pulisi.
Ing ari Soma Manisnya, wus ginendhing bab lampahira sandi, duk prapta ubayanipun, ing dina Soma mangkat: kacarita Ngabehi Wingnyasasteku,
sakawontenanira, ing prakara miwah ingkang sampun rampung, katungka ing praptanira, Nalawarsa munggeng ngarsi.
Ki Ageng Wingnyasastra, angandika: Candranala sireku, anggugat marang mitrau, hiya si Suryanala, mengko
aja katur nagari, serta aja nganti weruh , marang wong tangga desa, Nalyatsa nurut marang saujarmu, sira mitraniradhemit.
Candranala aturrira, Sampun limpah tiyang dursila mungkir, ngalangi badanira, lamun ngaken manggih, sinten saksinipun, saestu gadhandhan kula,wonten kang kula kang titipi.
Sareng ical inggih pirsa, ingkang medhet enceh
katinggal wujud, amung gremeng kewala, cantenipun inggih kadya manungseku, atemen sawiraosnya. Ki Ageng ngandika ris.
Yen mangkono aturira, bab gugatmu ingsun tan wani mutusi, kudu
prakaranira puniku, siki sira sun gawa, lan si Nalayatsa ugi.
Ma Ngabehi Kartikasastra, gya siyaga badhe sowan nagari,
pambekanipun, keringan ing parang muka, kancanira ajrih asih.
Dyan Behi Darmawidya, Senen Kemis sineba neng pandhapi, repotan para penewu, Rangga Pulisi Demang, sami lapur punapa sawontenipun, gedhuhanira priyangga, ing prakawis alit.
Ki Ageng Wingnyasastyra, prapteng Jawi regol tumurun saking, turangga lajeng adhawuh, dhateng langsir nenggaa,
serta sampun pratela, galitane ing prakara wus kacukup, tansah ginagas ing driya, ngunandika jroning galih.
nana bisa celethu, pawong mitralan manungsa, iku kamokalan yekti.
Wusnya kadriya mangkana, sigra ndangu7 wau dateng Ki Ageng, Kartikasastra
saking nalika titip puniku, Suryanala tan miyarsa, wujud sarta swaraneki.
Kalih udanagarinya, sanget elok atur gugatereki, tebih saking dhukuhipun, kang saduman aturnya, Suryanala sampun tetap kawonipun, sebab sampun karebahan, saksi gandarwo dhedhemit.
Kang Saduman aturira, Yen Kawula prakawis boten dadi sebab sanget mokalipun, Suryanala kainan, dene boten enggal genira umatur, dhateng lurah pulisinya, kendel Raha Ki
Prakara punika gawat, salamine kula dereng miyarsi, prakara kadi puniku, sarta ing jaman kuna, dereng enten kang kacitra lir puniku, lan malih angger sadaya, boten wonten ingkang muni.
Kang kadi udur punika, napa dene ing kitab topah sepi, bab dakwa kadi puniku, ewuh pamutusira, mring sangka punapa krampunganipun, lah sagung panewu rangga, sami jengandika budi.
Katrapaken saking punapa, krampungane prakara kadi pundi?, Ki Ageng aris matur, leres dawuh paduka, nyala wados prakawis punika estu, kawula boten anduga, yen sangking dugi prayogi.
Kados leres aturira, Suryanala: enceh punika manggih tiyang kina darbekipun, wangsul pun Nalawangsa, ngaken titip dhateng dhemit kajeng randhu, nalika pametakira punika emeng ing galih.
Upami kang mbau reksa, randhu kenging dipun takeni, cetha genah aturipun, inggih pun Suryanala, kukum kawon pami dhemit dipun dangu, tan saged umatur cetha, Candranala kukum maling.
Pramila manah kawula, gadhah raos makaten enget saking, cantenipun tiyang sepuh, bilih manungsa ekas, ugi saget pawong mitra lan lelembut, sapocapan kadi janma, anaming datan kaeksi.
Sha temen sanjangira, bilih wonten tiyang badhe angawoni, dhateng pawong mitranipun, lajeng suka waninga, bilih badhe pun awon sanesipun, kapurih ingkang
kapirit sangka, ujaring wong bangsa kula jawi niku, sing empun kelakon padha, anggugu ujar tan yekti.
Akeh kang nggugu suwara, ujar jare padha den anggep yekti weneh nyembah kayu watu, kewan iwak loh ula, den
ana ingkang nyembah bulus, kodhok kadhal lan ulo iku padha dinalih bisa weh luhur, lan bisa weh rajabrana, asung wangsit maripeni.
Kasuhurake ing janma, nuli padha kalayu milu ngambil, sangking gugon tuhonipun, sing dadi pikir kula, niku dhemit ingkang bau reksa, randhu kula gawe tandha nyata, wong anom padha mirsani.
buron toya, sarta buron ing wanadri, sabangsane kutu-kutu walang taga.
Sebab kula dereng pirsa, wujude bangsa dhedhemit, sarta dhereng sapocapan, ewa dene kang udani, napa empun udani, wujude ingkang lelembut, lamun sampun uninga, kadi punapa kang warni? Ki Ageng gumujeng aris aturnya.
Kula inggih dereng pirsa, pribadi warnaning dhemit, saha dereng apocapan, bilih wilujeng puniki, badhe pirsa utawi, mirengaken cantenipun, benjing bilih kawula, paduka utus mirsani, saksi ingkang manggen wonten randhu wana.
Ki Ageng Darmawidya, gumujeng ngandika aris, Benjang sami kapiyarsa, dhateng sagunging pulisi, camten kados pundi, lan punapa wujudipun, lah kakang Kartikasastra, samangke dika teng goning kayu randhu, benjang ing ari Soma, andangu dhumateng
sireki, lan Suryanala sireku, dhawahe Dyan Wadana, sira padha kares kalih, Suryanala kares aneng ing pandhapa.
Aja sira lunga-lunga, dene si Nalawaseki, kares ing Ki Ageng, dina Soma nindaki, andangu marang saksimu, kang manggon ngrandhu wana,
mirsani, saksi dhateng wana dri, Naladhustha angles mundur, gancangan lampahira, badhe malebeng piranti, tan
Soima ingkang enjing, lan sagunging pulisi, padha anggawa kayu, kumpulna aneng wana, kang dhelik tan pati tebih, sangka goning kayu randhu wana.
sedaya pulisi? Ki Ageng matur aris, Sadaya pulisi sampun, sami sowan sadaya, satunggil tan wonten pamit, lon ngandika Ki Ageng Darmawidya.
kang dadi saksi, apa wis kena lamun kapariksa?
Candranala aturira, sumangga tuwan pirsani, mangke bilih tan pirsani, mangke bilih tan matura, kawula ingkang ndorani, dhateng parentah nagari, sakarsanipun angukum. Ngabehi Kartikasatra, nulya matur Ki Ageng, kula sampun paduka utus mariksa.
Dhumateng pun Candranala, sumangga aturireki, mangke bilih kapariksa, mitranipun tan nauri, Candranala kadugi, nyanggemi ukumanipun. Raden Lurah ngandika, Lah inggih kakang Ngabehi, ndika pirsa mitrane pun Candranala.
Sakanca panewu rangga, mirenga aturi saksi, kula neng wuri kewala, mirengake saking tebih, sandika Ki Ageng,
iki, sapa ingkang ndarbeni, lan samangko enceh mau, aneng ngendi nggonira, lamun kaalap ing jalmi, sap ingkang ngalap sira pajarena.
Kang mindha setan nyuwara, cumengkling swara cilik, ginawe kadi wanita, mangkana denya nauri, Enceh
Suryanala, sarta amangsuli ririh, Nadya rubuhana arga, Semeru ngong tan gumingsir, tekan ing lara pati, suwarga ginawe ayu, nggoleki pati apa, janji ingsun bener becik, kudu kena ing pati bekja manira.
Wau Raden Wadana, sadangunira ningali, pulisi jetung sadaya, tansah ginagas ing
Ageng prentahipun, kinen gledhah wisma, sadhusun aja na kari, ginaledhah sadaya sepi kewala.
panupa ta angsal kardi, Ki Ageng Kartikasatra aturira.
Pukulun lampah kawula, sakanca paduka tuding, nggaledhah ing wismanira, Suryanala, tan
binuka bebungkusipun, bagor linapis tiga, kang kabungkus enceh nuli, ingaturaken Ki Ageng Katikasastra.
Kang enceh tutup tembaga, suka saguireng janmi,
nabda ris, kakang binuka tutupipun, isi kinen medalna, sadaya dipun tingali, cocok kalih gugatipun candranala.
Suryanala sigra majeng, majeng sarta awotsari, ndulu barang saha alon aturira.
Pukulun inggih punika, enceh ingkang ulun panggih, awetan ingkang ulun pamggih, awetah saisenira, dereng wonten ingkang cicir, dene ingkang ndrabeni, kawula anuwun bendu. Ki Ageng ngandika, Wis mundhura sira dhingin, ingsun arsa tatanya si lelembut cidra.
Heh lelembut ing randhu wana, kabeh aturmu tan yekti, ing mengko sira tanpaa, paukamanireng
pitung kaki nuli ndika, obong maju pat sing pinggir, sandhika Ki Ageng, gya parentah demangipun, trangginas
dangu prapti, kayu katumpuk mungging, witing randhu ngundhung-undhung, eram sagung tuminggal, kang datan
Gya ingobong maju papat, Candranala anungkemi, padane Radyan Wadana, saha sru denya anangis, sasambut ngasih-asih, atur pejah gesangipun, nyuwun kasandekana, pangobongipun dhedhemit, yektosipun punika sadherek kula.
Candranala wus balaka, katur satarekah neki, ing purwa madya wusana, suka Rahadyan Ngabehi, Darmawidya
rangga, anjenger gumun tan sipi, datan ngira yen dhemit dadi manungsa.
Ing batin tan darbe kira, yen dudu dhemit sayekti, kang nyuwara aneng wreksa, randhu alas den arani, gandarwo nyobot janmi, kang saweneh ngungunipun, bangkite Candranala, denira akarya sandi, remitera nggone gawe akal dhusta.
Kang saweneh ngungunira, marang raha Ki Ageng, Wigna pradata denira,
dhateng Demang kancanipun, Candranala punika, wau sadrengireki, kababaran, pripun pangira andhika?.
Anauri kang tinanya, rehning kula dereng uning, alitipun miring warta, wonten tiyang nyolong mawi, anggugat dhateng janmi, kang cinolong barangipun, utawi tiyang utang, gugat ingkang
Ageng, prakawis gawat kalangkung, teka saget ngupaya, wiyasa kalangkung rungsit, serta alus boten mawi kabrabean.
Samanten Raden Wadana, lajeng karsa angrampungi, gugatipun Candranala, tam dados gugatireki, malah katipun dadi, dursila pitenah iku, akarnya bodjo marang, parentah ageng nagari, kokum bucal kenging pandamelan peksa.
Laminipun sagang warsa, mawi tandha kalung wesi, kadangira Naladhusta, kabucal mung kawan warsi, tan mawi kalung wesi, pinamahken pulo krimun, nyambut damel kapeksa, nulya ingangetken kalih, ganatya Candranala tampi karampungan.
Dene karampunganira, kanthi pranatan nagari, wau enceh isinira, tetep Sulyanala manggih, barang naliya ringgit,
telu, dalah ingkang warna ringgit, sadarum katur negara, kang sadumanipun maring, pekir miskin jompo tuwa, anak yatim sadayaki.
Dene kang sadumanipun, kaparingaken kang manggih, Suryanala langkung suka, antuk kucahing narpati, wus kalilan mulih marang, ing wismanira
saking adiling narpati, luhura karatonira, tulusa mengku rat Jawi.
Kasigeg kang sukeng kalbu, kocapa Ki Ageng, Wigya pradata
atur neki, kawula mboten angira, lamun dede dhemit yekti, amargi kabaring jenma, ingkang sepuh-sepuh nguni.
Lamun janma gentur laku, cegah guling, lajeng saged pawong mitra, kalih dhemit peri ejin, sapocapan kadi janma, naming wujud tan kaeksi.
Damelipun among tutur, bilih den raosi janmi, awon sae tuwin seja, angawoni
ingkang nggesehi, mulane si Suryanala, kadakwa dursila maling.
Boten nganggo kula trungku, sebab empun kula piker, gugate si
wong pinter kablingger yekti, paribasan dalan rupak, alumuh dipun dhisiki, rasa risi nalanira, kena alate wong becik.
Punika wewelehipun, ing Allah kang Maha Suci, wong ala kudu ketara, wong becik pasthi ketitik, kilap enggal laminira, saestu sami katawis.
Nggone gawe saksi iku, panggrasane luwih becik, boten ngira dadi
ginawe tuladha, pangeling-eling ing buri, kinarya warah teng putra, wayah ingkang kari-kari.
jroning kalbu, wong ajeng urip pribadi, wusana mati priyangga, golek bener dadi sisip, gawe saksi tan prasaja, satemah dadi mateni.
Balik si Nalasayeku, wong ngantepi bener becik, temen mantep pawong mitra, teka arep den pateni, Gusti Allah Kang Kuwasa, iku ora anglilani.
Marmane manungsa iku, lamun temen seja becik, ora seja gawe ala, lamun arsa den alani, sayekti ora
sapadhane bangsa iblis, jer kasebut enten kitab, nanging yen kula pribadi.
Sabangsanireng lelembut, kula padhakake kalih, sabangsane sato kewan, kutu-kutu buron warih, buron warih, buron dharat ingkang nyawa, gumreget sapadhaneki.
Manungsa pasthi tan weruh, basane sarwa kumelip, pripun nggone cecaturan, lan pripun pundhuhireki, anjaba kewan omahan, kang lumrah kaingu janmi.
wong kang padha muni, apek setan kasurupan, kinawongake ing iblis.
ngelindur, ngaku bisa karya sugih, mring wong miskin tanpa karya, ngansur datan nambut kardi, sarta bisa gawe wirya, wong bodho cupet ing budi, agawe bodho nagara, pantes den kalungi wesi.
Ing mangke kula pitutur, dhateng sagung kanca mami, pulisi nagari desa, kang nyepeng prentah alit, yen nindakake prakara, kang resik budinereki.
Sarta pangabdining ratu, kang temen-temn ing ati, nggonira jago rumeksa, marang prajaning narpati, amurih agemah harja, ngenaki tyase wong cilik.
Wewalesing kawulaku, marang Gusti Sri Bupati, denya kinula wisudha, sinung pangkating priyayi, sabobote dhirinira,
Ingkang kaping kalihipun, sabisa-bisanereki, pametune ing nagara, tambah tegal
prakawis, nuli sira warahana, laki ingkang bener becik.
Budi kalakuanipun, ala kasingkirna sami, panggawe mrih kapitunan, lah gawe rusaking dhiri, utawa gawe cilaka, iku aja den lakoni.
Rehning empun adatipun, wong cilik cupet ing budi, kurang sesurupanira, gumunan dhateng pawarti, gugon tuhon manahira, kadi catur kula ngarsi.
Bab dhateng bangsa pitutur, ingkang mokal den gugoni, niku pada amulanga, dhateng pawong rehireki, dhewe-dhewe kang supaya, wong cilik padha mangerti.
Loro bangsa pethek etung, mesthekake durung lair, iku aja den pracaya, kaping telu guna sekti, ngaku awas sarta bisa, andadekake priyayi.
Wong bodho kang isih ngidhung, iku mokal satus kethi, mangkana sapadhanira, iku
parduli, kang sarana dhesti jimat, iku akal ngapusi.
Sarana jimat kang tuhu, wasis sastra; Sundha-Landi, Jawa-Mlayu sabasanya, budi klakuwane becik, suwita ing Kanjeng Tuwan, temen mantep maju kardi.
Semono during kinaruh, bisane dadi priyayi, yen nora katunggu beja, apa maneh bodho tuwin, sungkanan lumuh ing karya, budhune nganggo penyakit.
Mokal ingkang kaping catur, pituturira ing janmi, ana panggonan utawa, kayu watu kewan tuwin, buron banyu buron wana, ana ingkang angker singit.
Sebab ana dhemitipun, bisa gawe lara pati, bisa aweh kaluhuran, sarta bisa gawe sugih, iku
saking puniku, sugenge pri kanca mami, ing wingking sami engetna, lelepian ing prakawis, lampahe pun Candranala, kali Naladhusta saksi.
Puniku tetela sampun saking inaning pulisi, nalika pun Candranala, kadangu dipun lilani, ambekta rewang sajuga, ngrungu saliring pakarti.
Naladhusta wus ngrungu, nulya angles amiranti, upami pun Naladhusta, tan miring parentah mesthi, tan saget amesthi dina, Senen dhangu dhateng saksi.
Ing buri kari kalamun, adangu barang prakawis, sampun kalilanan nggawa, rewang siji kang nyedhaki, sarta lungguh ora kena, cedhakan kalawan saksi.
Sarupane janma padu, gugat ginugat prakawis, kapisahna lungguhira, wetan kulon ingkang tebih, pandangunira kawitan, ganti maju siji-siji.
Apa dene saksi iku, sapira akehing saksi, sadurunge kapariksa, sabab nggone angawruhi, apa
sapandhuwur, kalamun ndangu prakawis, pamurihira supaya, yen saksi tan wruh sayekti, pasthi wedi supata, lan geseh paturaneki.
Lamun kawor lungguhipun, lan rewange padha saksi, kang nunggal
kapundhut tekennya, utawa dumukireki, mengko nuli cocogena, apa geseh apa sami.
Dene kuwajibanipun, wong dadi rangga pulisi, rumeksa marang nagara, sarta rumeksa wong cilik, kapurih padha raharja, sabawahira pribadi.
Aja pegat pitutur, marang wong bawahireki, weruhna ing tata krama, adat caraning nagari, laku bejik laku ala, panggawe kang ngrusak dhiri.
Kang dhingin ngelingna iku, marang janma karem main, kang nganggo totohan arta, lanang wadon gedhe cilik, iku poma walerana, sing prentahireki.
Kaping kalih apemut, marang janma kang madati, sineret sarta inguntal, sinaruput den larangi, marga iku gawe rusak, marang dhiri anak rabi.
Pitutur kang kaping telu, madon jina den larangi, iku gawe rusak uga, lawan sarak den larangi, kaping patira wong mangan, minum iku den larangi.
Karana panggawe catur, iku padha ngrusak dhiri,
Gegamanireng prang pupuh, tumbak keris pedhang bedhil, anjagani mbok menawa, ana muk kecu maling, tandang tulung
andha sapandhanya, kang bakal kanggo kinardi, tandhang tulung mbok menawa, ana wisma kang kabesmi.
Piranti bab kaping telu, pacul linggis pecok kundhi, sapadhane kang kinarya, negor kayu ndhudhuk siti, mbok menawa ana karya, parentahireng nagari.
Negor kayu ngelih lurung, utawa kencana cilik, ingkang meskin kasripahan, lurah wajib anulungi, marang kasusahanira, pawong rehira wong cilik.
Bab kaping nem : lurah kampung, parentahana mbeciki, dalan laren njabanira, ing desa wajibireki, utawa sajroning desa, padha becikna sami.
Sawise mbeciki lurung, sakalane pinggir margi, sarta dalane simpangan, nuli becikana, maring pager dhadhah ingkang jaba, saubenge desaneki.
Iku kang santoso kukuh, karya pakewuhe maling, yen wis becik pager jaba, nuli mbecikna maring pager cepurining wisma, anganggoa lawang kori.
Inebira ingkang bakuh, jroning pager ingkang resik, karya pekewuhira, marang wong kang laku juti, mangkonoa sakehira, janma kang wisma pribadi.
Sarta ingkang rukun guyup, janma sadesa puniki, gawea enggon patrolan, kang sakira kiwa sepi, kang patrol angubengana, ing desa ping pat sawengi.
Jam sanga sapisanipun, jam sawelas kaping kalih, jam siji ping tiganira, jam telu ping patireki,
ingkang ataberi, ngati-ati ping tiganya, kaping catur : wekel gemi.
Ngati-ati dennya mluku, kang jero sarta kang napis, adhayung gadhanganira, lamun uwis den tanduri, kang taberi marang sawah, ngopeni banyunireki.
Aja asat aja agung, lamun nganti asat garing, gelis thukul suketira, lamun agung lodhoh mati, yen wis urip tandurira, utawa gumadhung nuli.
Kawatana tanduripun, kang sregep marang sabin, manawa kena ing ama, utawa dipun pageri.
Makaten wong dadya sepuh, angerehaken wong cilik, tan kendhat sung warah, ing pratikel ingkang becik.
Denya pamariksa rehipun, kapesthia saben sasi, sapisan lan asung warah, angosiknaingkang lali, ngelingana panggawe harja, kang bakal dadi prayogi.
Rintisan biografi Amerika Serikat‎ (1 K, 1.911 H)
► Rintisan biografi Indonesia‎ (4 K, 4.590 H)
► Rintisan biografi pemain sepak bola‎ (7.656 H)
► Rintisan biografi pemeran‎ (1.806 H)
► Rintisan biografi Puerto Riko‎ (6 H)
► Rintisan umum‎ (36 K, 1 H)
siji kecamatan nang kabupaten Cilacap. Kesugihan uga kadhang diarani
Ulumadin Kesugihan sing dipimpin dening Bapak K.H. Khasbullah Badawi
Geografis[sunting | besut sumber]
uga ana sing dadi pedagang, tukang ndipo(golek pasir), uga ana sing
Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
{{{name}}}
{{{feast_day}}}
Kanggo nggunakna cithakan kiye, salin bae wikiteks nang ngisor kiye, lan
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta kaping 23 wulan Juli taun 1838; ingkang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn, amaringi wuninga dhatêng ing kula, yèn kala wingi wontên griya kabêsmi, cakêt pos ing Kalitan. Mênggahing pawartos awit sangking tiyang angadêgaken pakêplekan wontên ing ngriku, kang sarta griya pos wau mèh katiwasan. Kados pos ing Tangkisan. Punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn, mugi kula andhawahna parentah ingkang sangêt. Angicalakên rarêsah wau, sampun ngantos wontên bilai.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan resin.Residhèn. [resi...]
[...n.] Panèwu rêdi Ngabèi Bôndawasa ing Kartasuntên. Mênggah griya ingkang kabêsmi punika, têtiyang rôndha sampun sêpuh nini-nini, awasta Biyang Irêng, ing dhusun Kêranggan, sakilèn karêtêg ing Kalitan. Mênggah têbihipun griya ingkang kabêsmi kalihan pos kareta wau, awêtawis satêngah pal. Wontên dene kula kadhawahan andhawahakên parentah ingkang sangêt. Supados sampun ngantos wontên rêrêsah, punika lajêng kula dhawahakên dhatêng pun Ngabèi Bôndawasa, sakancanipun rêdi saha amêjahi sêwêrnènipun têtiyang ingkang sami ngadêgakên kasukan kêplèk. Mênggah aturipun inggih sêndika anglampahi.
kados kulo. Menawi dipun umpeti marahi pusing amargi mboten saget
Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng
wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun bayar rumiyin.
pangagênging parentah karaton, katur wadananing putra santana dalêm têngên.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula anampèni dhawuh timbalan dalêm kawrat ing nawala ing dintên Rêbo tanggal kaping 2 wulan Saban taun Jimakir, angkaning warsa 1866, suraosipun, kaparênging karsa dalêm, sarèhning putra santana dalêm, manawi gêrah sampun wontên abdi dalêm dhoktêr, ingkang wajib amriksa sarta ngupakara, kalayan lêlahanan, mila ing mangke manawi putra santana dalêm, wontên [wo...]
[...ntên] ingkang ngangge dhoktêr ingkang mawi bayaran ingkang sanès kaparêng dalêm, waragadipun supados kabayar piyambak.
wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 21 Nopèmbêr punika, ôngka 219/K.T./17 sampun kula tampèni, mênggah bab anggèning mitêrangakên, saupami wontên putra santana dalêm gêrah utawi sakit, ingkang kêdah kagarap wontên ing pantiroga,§ Kagungan dalêm pantiroga. makatên malih ingkang gêrah utawi sakitipun kêdah kagarap dhoktêr sanès, utawi kêdah mawi kungsul, sapanunggalanipun kados ingkang kawrat ing sêrat, mênggah ingkang makatên wau waragadipun inggih kêdah kabayar piyambak, awit saking punika mugi andadosakên ing kauningan.
wulan Sèptèmbêr saha Oktobêr 1935 angêwrat wêdharing pamanggihipun sadhèrèk Trêsnapraja, tumrap dhatêng sêrat paturanipun Narpawandawa [Narpawa...]
[...ndawa] katitimasan kaping 31 Agustus 1935 ôngka 39/497 bab pêpatih dalêm ing Surakarta, suraosipun karingkês dados 4 bab.
I. Bab suwaking blônja f 1000,- saking guprêmèn.
III. Bab watêsan jumênêngipun 5 utawi 8 taun lajêng lèrèh.
VI. bab gêgêntosipun sampun ngantos anggalih mêndhêt saking turun, ananging kêdah pêpiridan saking saening kalakuan.
Sadhèrèk Trêsnapraja wau sakalangkung andhèrèk mangayubagya, amargi inggih tanduk makatên punika, ingkang nama sajatining rumêksa praja saha ing panjênêngan ratu, ewêt- pakèwêdipun lêlampahan, tansah winekanan kalayan pratitis lan maton, amila namung mêmuji, pamanggihipun Narpawandawa ingkang saenipun samantên punika, mugi sinêmbadan ing Pangeran.
Sasampunipun sadhèrèk Trêsnapraja nglairakên anggèning mangayubagya sarta amêmuji kados ing nginggil punika, lajêng nglairakên saraosing manahipun, tumrap pamanggih 4 bab wau sanadyan sampun sami prayogi, ananging ingkang kaanggêp parlu piyambak, ingkang kasêbut adêg-adêg III inggih punika bab têtêpipun pêpatih dalêm kêdah winatêsan, dene panglarasipun sadhèrèk Trêsnapraja makatên:
Inggih kados ingkang sampun katêrangakên ing sêrat paturan, bilih wajib padamêlanipun pêpatih dalêm punika sakalangkung awrat, dening ngasta bangbang pangalum-aluming praja, ing môngka kawontênanipun praja punika lampahipun tansah ewah-ewah manut pikajêngipun jaman, awit saking makatên, dados manawi botên mawi watêsan, saèstunipun inggih badhe wontên kadadosan, kawontênanipun praja utawi kajêngipun jaman, botên sagêd anocogi kalihan panggalihipun pêpatih dalêm, manawi wontên lêlampahan ingkang kados makatên saèstu, ingkang badhe nandhang kapitunan agêng inggih namung para kawulaning praja dening têmtu badhe nêmahi lêlampahan ingkang botên laras kalihan pikajêngipun para kawula utawi jaman. Beda manawi mawi watêsan, badhe gêgêntosipun sagêd amawas sadèrèngipun sarana larasan ingkang cocog kalihan pikajêngipun [pi...]
[...kajêngipun] para kawula utawi kawontênanipun jaman, ingkang ugi atêgês nocogi kalihan kabêtahanipun praja, têrangipun makatên.
Na: manawi para kawula sami rêkaos anggènipun angupaboga sarta manggaota, lajêng kapêndhêtakên priyantun ingkang gadhah dhêdhasar mumpuni dhumatêng bab panggaotan, tuwin mangrêtos ugi, dhumatêng lampahing among dagang.
Ca: manawi ombyakipun para kawula sami majêng dhumatêng bab politik pangêmbat praja saha kabangsan, lajêng kapêndhêtakên priyantun ingkang putus dhumatêng kridhaning politik, ingkang dhêdhasaripun panggalih mêmbat, pakangsalipun têmtu badhe nêntrêmakên adêging praja.
Makatên salajêngipun, manawi sagêd kados makatên, saèstunipun adêging praja badhe prayogi, mila makatên, amargi sampun cêtha sangêt, bilih pêpatih dalêm punika dados bapa babunipun para kawula, sarta panuntun ingkang ôngka satunggal, manawi botên laras, têmtu badhe nênarik kirang prayogi tumrap adêging praja, makatên panglaras kula wontênipun kula angrujuki têtêpipun pêpatih dalêm kêdah winatêsan wau. Namung kemawon sarèhning lampah makatên punika sajakipun mêndhêt larasan saking cara kilenan, sagêdipun ngadil utawi runtut, ingkang kawatêsan wau inggih kêdah botên namung pêpatih dalêm kemawon, nadyan nayaka dalêm inggih kêdah mawi watêsan, amargi nayaka dalêm wau mênggahing cara kilenan para ministêr, tumrap ing ngrika ugi mawi watêsan, nanging sarèhning praja Kajawèn ngriki punika dèrèng sagêd angêplêki kados tatanan ing kilenan, sayoginipun ing sasagêd-sagêd inggih kêdah lajêng dipun turutakên, dene panglaras kula pêpatih dalêm punika upami kula anggêp kadosdene paduka guprênur jendral, nayaka dalêm para dhirèkturing dhepartêmèn, dados kajawi kêdah sami winatêsan wau, ingkang langkung prayogi malih punika, nayaka dalêm, inggih kêdah lajêng katata miturut larasan cara kilenan pisan, inggih punika mangagêngi satunggal-tunggalipun [satunggal-tunggalipu...]
[...n] golongan, kados ta: urusan siti wajibipun nayaka bumi, urusan arta nayaka gêdhong, urusan prajurit, nayaka kaparak, makatên salajêngipun, awit sanadyan cara Jawi pisan, miturut sêrat-sêrat babad, adêgipun para nayaka wau, inggih sampun katata kados makatên, dados saupami lajêng dipun tindakakên makatên, kajawi inggih botên nama bêbadhe, nanging namung anglurèkakên tatanan kina ingkang sampun prayogi, ingkang langkung parlu malih punika, nayaka dalêm wau lajêng botên wontên ingkang mastani sakêdhik parlunipun, ingkang tundonipun lajêng kaprayogèkakên dipun suda kados sanjangipun sêrat-sêrat kabar, tur gandhèngipun kalihan sawêg pinuju kêkirangan arta makatên punika, inggih prayogi sangêt, dening têmtunipun lajêng sagêd angirit wêdalipun arta waragading praja.
Amangsuli bab wêwatêsan, manawi larasanipun kalihan parlu-parlunipun rêmbag ing nginggil, watêsanipun wau prayoginipun kêdah 8 taun, amargi petangan 8 taun punika mênggahing cara Jawi, kenging inganggêp sajaman, amung kemawon, sarèhning praja Surakarta punika botên kagungan panggaotan, manawi katata mawi watêsan kados rêmbag punika, punapa artanipun praja sagêd anyêkapi, amargi bilih saèstu mawi watêsan wau, têmtunipun para ingkang sampun lèrèh, inggih kêdah angsal pêpancèn ingkang pantês, môngka têmtunipun badhe botên sakêdhik ingkang sami lèrèh sarana pènsiyun, sanadyan têmtunipun inggih kapêndhêtakên saking bôndha pènsiyun ingkang sadaya wau ugi sampun kacêngklong, nanging manawi ngèngêti pènsiyunan agêng-agêng ingkang botên sakêdhik pêpetanganipun, sayêktosipun raosing manah kula botên sagêd tanggêl kacêkapipun, wontên ing ngriki punika gawatipun ulah kaprajan, dhasar praja ingkang kêkirangan arta, sarta botên kagungan panggaotan, sabên badhe anglaras supados sae, têmtu inggih lajêng kanggêg wontên ing ngriku punika, ewadene sarèhning punggawaning praja dalah putra-putra dalêm sampun sami mumpuni dhumatêng kridhaning pangêmbat praja, dados kula inggih sampun pitados, têmtu botên badhe kewran amudhari ruwêt rêntêngipun kawontênan kados ingkang kula manah sakalangkung gawat punika, botên langkung pamuji kula ing ngriki,
sampun saeka kapti, inggih punika ingkang sinêbut kêmpaling kawula gusti. Amin.
Makatên wêdharing pamanggihipun sadhèrèk Trêsnapraja, ingkang kawrat wontên ing Kumandhang Garap. Mênggah wontênipun panjurung punika kapêthik lajêng kaêwrat wontên ing organ ngriki, prêlunipun inggih bokmanawi amêwahi isining panggalihanipun para warga Narpawandawa, supados saya wêwah utawi saya wiyar wawasanipun, wasana namung nyumanggakakên.
Nalika jamanipun taksih sarwa gampil samudayanipun, angên-angênipun para anak putu kita ingkang taksih wontên salêbêting pasinaon, mèh racak panjangkanipun katujokakên dhatêng suwita gupêrmèn sarta purtikêlir sasaminipun, dene ingkang gadhah panjôngka suwita kraton, namung sakêdhik sangêt. Mênggah pikajênganipun para anak putu ingkang kados makatên punika, botên gampil jinawab ing sok tiyanga, namung kula sagêd ngaturi katrangan ingkang gampil, wontênipun para anak putu nalika jaman samantên niyatipun sungkan suwita ing kraton, sabab namung saking dêrêng ombaking jaman kemawon, tôndha pasêksènipun sarêng jamanipun malik garembyang inggih lajêng kathah ingkang purun suwita, parentah sampun botên susah kecalan arta adpêrtènsi, para inggiling pasinaon sampun sami gumrudug nyuwun suwita ing kraton saking kajêngipun piyambak, malah ugi kathah ingkang namung narimah magang dèrèng nampèni pituwas, dene anggènipun sarwa ènthèng para luhuring pasinaon suwita ing kraton wau, bêbasanipun alit rêdi Himalaya gênging manah kula, amargi kiyasing manah kula, ingkang sagêd damêl jaman modhèrên punika, botên sanès namung dumunung tiyang ingkang luhur pasinaonipun, ing môngka dumugi dintên punika botên sakêdhik para inggiling pasinaon ingkang sami suwita ing kraton, mila miturut ing nalar, sampun tamtu kemawon praja Surakarta botên dangu malih calon modhèrên samudayanipun.
Saking kêbaking kapitadosan kula dhatêng para luhuring pasinaon anggèning badhe [ba...]
[...dhe] mulyakakên praja Surakarta dalah sakukubanipun, atur kula mugi anggènipun purun suwita wau, sampun namung kangge ngaso wêkdal môngsa rêkaos punika kemawon, amargi manawi makatên kajawi angsal sasêbutan, mung kanggo salirane dhewe, ugi lajêng nama tiyang ingkang botên antêpan, la tiyang ingkang botên antêpan punika inggih dhatênga jaman pundi kemawon, kajawi lajêng dipun ênjêti ingkang salajêngipun botên badhe angsal kapitadosan, ugi tamtu badhe lajêng bobrok morilipun. Mila panyuwun kula punika mugi sagêda anjalari luhur lan utaminipun para inggiling pasinaon saumumipun, ingkang salajêngipun sagêd amêmayu hayuning praja, dene atur kula dhumatêng parentah ingkang wajib, murih wilujêng lan manggih kamulyan sadayanipun, mugi kêparênga anintingi ingkang taliti, sampun ngantos surêm dening gêbyaring (dhiploma) partisara.
Kula nuwun, mênggah suwantên kula ingkang tansah ngangkang wontên ing organ punika, botên kok kula mêmulang sasamènipun, nanging muhung saking kêdah-kumêdah kula badhe anêtêpi anggèn kula dados sêntananipun panjênêngan dalêm nata, amargi saking kayakinan kula ingkang mêdal saking manah suci, kula kaparingan ampilan pikukuh santana dalêm punika, botên namung badhe kula angge sombongan ambêg sawênang-wênang, angêdak-êdakakên, rumaos langkung inggil, sêsongaran sasamènipun, punika kula botên pisan-pisan, amargi upami wontên tindak makatên punika malah lajêng
kita dipun paringi ampilan pikukuh, kita kêdah têtêp rumêksa ing kaluhuranipun panjênêngan dalêm nata sakukubanipun. Mênggah ingkang kula kajêngakên rumêksa wau, dede bangsanipun rumêksa ingkang kangge badanipun piyambak, utawi dede bangsanipun rumêksa ingkang namung mêndhêg- mêndhêg nun inggih lan kasinggihan, nanging sajatosing rumêksa ingkang kula kajêngakên, dene sajatosing rumêksa wau botên susah kula gamblangakên, ambokmanawi para maos langkung malih juru pamongipun Narpawandawa, tamtu botên badhe kêkilapan,§ Pangandikanipun satunggiling sarjana, mênggah bakunipun, sajatining rumêksa
pambêngok kula punika, tamtu botên badhe wontên kadadosan para putra santana utawi abdi dalêm ingkang nêmaha damêl kapitunaning
majêngipun amung kalayan lenggot raga, têgêsipun saengga ngigêlakên badanipun sarwi nguswa carakipun
unduripun sarana angêntosi wiyosing dhawuh pangandika dalêm, ugi sami lenggot raga, salêbêting sumiwi ing ngarsa nata wau, wadana sapanêkaripun sadaya tanduking têmbung inggih sami ngangge wêwaton tatakrami piyambak-piyambak, kados ta: ngrêmbag camêthi winastan têmbung ngrêmbag tali utawi dhadhung winastan tambang sasaminipun sadaya.
2. Ingkang kaping kalih, wêwatonipun abdi dalêm yaga, sapanêkaripun, ingkang nampèni dhawuh sasmita dalêm punika, abdi dalêm prikônca kalonthangan, inggih punika kalanturing bêbasan sinêbut canthang balung, dene manawi anampèni dhawuh sasmita dalêm sauripun santak, têgêsipun sêndika angagètakên, dhumawuhipun dhatêng kônca yaga inggih sami ngangge têmbung kadhaton.
3. Ingkang kaping tiga, wêwatonipun abdi dalêm juru panuksma, manawi jaman sapunika winastan abdi dalêm mantri kajinêman, ing ngriku saupami badhe binijig ing karya, dipun duta nêlik pabaratan mêngsah sarta satataning liyan praja,
pakartining margi, manawi sampun tinanggênah ingkang dados parênging karsa nata, lajêng kerit sumiwi ing ngarsa dalêm, ing ngriku wêwatonipun abdi dalêm juru panuksma wau, manawi sampun anampèni dhawuh dalêm, [da...]
[...lêm,] angkating juru
tanpa pariwara, mila kêdah tinanggênah sadèrèngipun sowan.
4. Ingkang kaping sakawan, wêwatonipun abdi dalêm sarati, mila sakancanipun sami rinilan angangge têmbung kadhaton, awit ing kina dipôngga punika kagêm dados titihaning nata, mila botên pisah wontên ing ngarsa dalêm kemawon, dados ingkang dipun angge pagunêman sakancanipun inggih kados ingkang kasêbut ing wêwaton têmbung kadhaton.
5. Ingkang kaping gangsal, mila wadana anggandhèk sapanêkaripun sami angangge têmbung kadhaton punika, margi kala jaman kina anggandhèk wiyosing pangandika dalêm nata, sarta ing dalêm sadintên sadalunipun ingkang caos anyêpak ing srimanganti cumadhang dhawuh dalêm ing sri narendra.
Wiyosipun, mênggah ingkang kapratelakakên ing wêwaton tatakrami têmbung kadhaton sadaya wau, sayêktinipun wajib sami angèngêti sasamining wêwaton satunggal- tunggalipun, kados ing nginggil punika wau sadaya, wondene sanadyan botên parlu, nanging wajib kaangge papèngêt-èngêt salamènipun, ingkang pancèn sami kagungan wêwênang, têgêsipun kaliwon sapanginggil, awit nalika jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping kalih, lajêng amung
yaga, juru panuksma, sarati, sadaya wau inggih kenging angèngêti, awit panèwu mantrinipun dumugi lurah bêkêl jajar ingkang kalêbêt ing
ing parluning karaton, dados abdi dalêm agêng alit punika manawi sampun kulina tuwin apil botên wangwang panganggenipun.
Punapa priya ingkang manahipun anggung sumêlang, sagêd rumaos bêgja saha têntrêm manahipun. Priya botên badhe miturut dhatêng semahipun, manawi amung sarana ngucapakên môntra. Kakangbok saèstunipun sampun nate mirêng, sakit anèh-anèh ingkang tuwuh saking pandamêling mêngsah. Tiyang ingkang ngangkah pêjahing tiyang, sarana wisa ingkang dipun tunggilakên samukawis, lajêng kasukakakên ing tiyang ingkang nêdya dipun pêjahi, sarana kaborèhakên punapa katêdha, murih tiyang wau sagêd pêjah, utawi ngangkah sagêdipun abuh, budhug, lumpuh, dhêngglêng, wuta tuwin budhêg. Tiyang ingkang purun anglampahi pandamêl makatên, adhakanipun ugi lajêng purun niksa dhatêng lakinipun, sarana pandamêl makatên wau, nanging pamuji kula sampun ngantos wontên pawèstri ingkang purun nyidra priyanipun. Suwawi kakangbok dipun piyarsakna aturipun Drupadi, anggèn kula sabên-sabên angladosi para Pandhawa. 1 Adigunging manah kula tansah kula angkah sirnanipun. 2. Pêpenginan saha kanêpson kula tansah kula têlukakên, dados anggèn kula ngladosi para Pandhawa dalah para warganipun, punika kanthi raos bêkti. 3. Sujananing manah, kula sirnakakên. 4. Sawarnining tindak-tanduk salêbêting ngladosi kanthi pangatos-atos. 5. Manawi dipun parêngakên wawan pangandika, kula botên nate nyariosakên ingkang awon tuwin botên nyata, 6. Kula botên nate mandêng Pandhawa ngantos dangu, ingkang lajêng nuwuhakên raos botên sakeca, awit kula priksa manawi para Pandhawa punika
wulan purnama, dados manawi Pandhawa wau ngantos mêngku bêndu, tamtu sagêd damêl sirnaning samukawis, namung sarana kapandêng kemawon. 7. Kula botên adus, manawi laki kula dèrèng siram. 8. Kula dèrèng tilêm manawi laki kula dèrèng sare. 9. Kula botên nêdha manawi laki kula dèrèng dhahar, malah awis tilêm, saha nêdha kula, punika manawi sadaya para cèthi parêkan, sampun adus, tilêm tuwin nêdha, 10. Manawi laki kula kondur saking paprangan, saking ambêbêdhag, punapa saking pundi kemawon,
sadaya pirantos, punapadene sabibaring dhahar, enggal kula rêsiki, kanthi pangatos-atos. 12. Anggèn kula ngratêngi dhaharipun, anggèn kula ngladosakên inggih botên nate kasèp. 13. Kula botên nate ngoso tuwin garundêlan, 14. Kula botên pindhah-pindhah nulat ing patrapipun pawèstri awon. 15. Kula botên nate purun tumindak ing damêl
anguk-anguk wontên ing regol. 18 Botên nate kêkaring wontên ing patamanan ngantos dangu, manawi taman wau cêlak griya. 19. Kula botên nate nywantên saha gumujêng sora, utawi mambêng sadhengah ingkang damêl kawirangan. Dhuh, kakangbok, sadhèrèk kula sêpuh èsthining manah, badan kula amung nêdya kula angge ngladosi priya kula, mila kados punapa risaking manah manawi ngantos pisah lan panjênênga
tuwin tasik, kula cêgah umbèn-umbèn, tatêdhan, utawi nglampahi punapa kemawon. Ingkang laki kula botên karsa ngunjuk, dhahar, tuwin nindaki. Kanthi sêtyatuhuning manah, anggèn kula tansah nêdya damêl punapa ingkang anjalari karaharjanipun para laki kula. Taksih wontên sambêtipun.
1. Turunan dhawuh bab bayaran dhoktêr ... kaca 1 | 2. Bab pêpatih dalêm ing Surakarta ... kaca 2 | 3. Prihatos ... kaca 6 | 4. Sêrat wêwaton tatakrami têmbung kadhaton ... kaca 8 | 5. Aturipun Dèwi Drupadi ... kaca 10 | 6. Pananggalan ... kaca 12 | 7. Nitik
suwun upami mboten awrat penggalih, dipun wedar ngilmu aji maruta…, supaya
yo aku.Sing duwe angkoso, sing duwe langit,sing duwe awang-awang.Aku mabur koyo manuk,Kemlebat koyo alap-alap.Mabur koyo bidho kang ora nate kesel.Mabur……burrr!.Maburku luwih banter tinimbang angen-angen...”.Itulah mantra yang dibaca oleh hamba Gusti Allah
Cara membuat Dawet Ayu khas Banjarnegara. | Kang Andi wong Banjarnegara.
SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
pentalit..wonten “keinginan” maos boso jawi ingkang alus..mbok bilih panjenengan anggadahi teks utawi menopo mawon engkang saged dipun angge sinau kepareng panjenengan ambagi kalian kawulo…hikhikhik(maaf mas bahasa saya amburadul)…pengin belajar bahasa
kawula ingkang ijo royo royo lan medhar sabda saha paring ular ular tuwin paring wejangan dumateng para rawuh samudayanipun.
Tiyang jawi pancen teng pundi2 mas, kados kulo niki Tiyang NTB tapi bosone tetep
tiyang jawi pak, ananging mboten saget boso kromo alus, suroboyoan mawon.
Kendal ,515 3,445 6,960 6,127 5,983 12,110 9,642 9,428 19, ,574 9,361 18,935 19, Kab. Batang ,124 2,100 4,224 3,804 3,736 7,540 5,928 5,836 11, ,781 5,691 11,472 11, Kab. Pekalongan ,812 2,930 5,742 4,724 4,527 9,251 7,536 7,457 14, ,448 7,395 14,843 14, Kab. Pemalang ,666 2,813 5,479 5,540 5,567 11,107 8,206 8,380 16, ,051 8,232 16,283 16, Kab. Tegal ,316 1,352 2,668 4,362 4,687 9,049 5,678 6,039 11, ,622 5,979 11,601 11, Kab. Brebes ,219 2,512 4,731 3,578 3,720 7,298 5,797 6,232 12, ,691 6,116 11,807 12, Kota Magelang ,858 1,036 1,014 2,050 2,006 1,902 3, ,960 1,849 3,809 3, Kota Surakarta ,742 2,625 5,367 3,630 3,434 7,064 6,372 6,059 12, ,229 5,899 12,128 12, Kota Sala\ga , ,014 1,165 1,180 2,345 2,194 2,165 4, ,137 2,122 4,259 4, Kota Semarang ,598 8,088 16,686 9,622 8,990 18,612 18,220 17,078 35, ,037 16,914 34,951 35, Kota Pekalongan ,741 1,303 1,385 2,688 2,187 2,242 4, ,024 2,083 4,107 4, Kota Tegal ,716 1,502 1,334 2,836 2,351 2,201 4, ,801 1,413 1,338 2,751 4, ,910 13,027 87,551 85, , , , , , , ,227 5,186 4,918 10, , , , ,227 TK-1 2314 TABEL 6
dawane, lsp.) padha karo, up: gêdhene sagajah: 4 kabèh, sakabèhe, up. saanane bae; 5 karo, dalah, up. saanak-bojone; 6 ing nalika, barêng wis, up: sapatine si Suta, satêkane ing Sala; 7 dumunung ing (tmr. papan, arah( up. sakiwane; 8 sabên, up. sadinane tampa rong rupiyah; 9 waton, anggêr, up. sabisane bae; 10 nganti, têkan ing, muput, up. salawase urip,
awit, jalaran; [x] (dene) apa: kapriye jalarane, yagene; [x] dene: jalaran, amarga saka; [x] iku ak: mulane; di-[x]: ditakoni sababe, dianggo jalaran; di-[x]-ake: 1 dianggêp dadi sabab (jalarane); 2 dianakake marga saka.
sababag: kn. padha têtandhingane; kc.
kêrtu (ing nalika main); 4 pc. mrabot, sarwa pêpak uba-rampene; [x]-an: 1 gênti nyabêt; 2 patraping dhalang nglakokake
sabuk: I kn. paningsêt ki: apa-apa sing diubêdake ing bangkekan minangka têtalining bêbêd lsp; di-[x]-i: diubêdi (disingsêti) ing sabuk; [x]-an: 1
sabun: kn. 1 kênthêlan campuraning bngs. gajih (lênga) karo bngs. landha dianggo ngrêsikake kumbahan lsp; 2
tanah Jawa); bangsa (wong) [x]: wong ngamanca (asal saka sajabane tanah Jawa); godhong [x] godhong lombok (yèn pinuju dianggo têtamba); nyabrang: 1 ngambah (nasak) banyu; 2 mênyang
sadana: (S) kw. sarana, dhuwit, bandha.
sadara: (S) kw. ak. urmat, andhap-asor, sumèh,
kalawan manis. II (S) kw: 1 utama bangêt; 2 wong suci.
sadulur: n. sadhèrèk k. 1 sanak (tunggal sing nurunake); 2 kang tunggal wong tuwa (
lumrah ana ing kuburan ut. papan sing kramat ngiras rêrêsik tuwin ngirim kêmbang).
sadrêsa: (S) kw. ak. padha,
cumawis, wis disadhiyakake; disajèni: dicawisi kêmbang, panganan lsp. (tmr. lêlêmbut lsp); disajèkake (diosakedisaosake. ki): (panganan lsp) dicawisake marang dhayoh ut.lêlêmbut.
sadha: kn. mangsa karolas (Mei-Juni).
sadhana: kw. ak. kc. sadana.
sadhang: I kn. ar. wit bngs. palêm. II di-[x]-i kn: dicadhangi, diadhangi.
sadhela: n. sakêdhap k. ora suwe.
sadhèng: êngg. kn. sadhang.
sadhiya: kn. wis cumawis, wis cumêpak; disadhiyani: dicêpaki, dicawisi.
(sadhu): di-[x] êngg.
sadhur: di-[x] kn. didus ing slaka, mas lsp.
sadho: êngg. kn. bngs. kreta arodha loro.
sae: I kn. ora duwe rikuh (
sagu: kn. bngs. wit arèn (wite dijupuk pathine).
saguh: n. sagah k. sanggêm (prajanji) arêp nindakake (nglakoni); di-[x]-i: disanggêmi,
sagrabyasan: kn. mung sadhela bangêt tmr. gamêlan lsp.
sah: I kw. pisah, pêgat, pêdhot; [x] saking:
cacad; 2 wis miturut pêpacaking agama (anggêr-anggêr); 3 wis pundhat tmr. utang, wis dituhoni (dilakoni) tmr. nadar, kaul lsp; di-[x]-i: disauri nganti sah; di-[x]-ake: 1 dipundhatake tmr. utang, dianggo ngêsahi utang; 2 wis dianggêp rêsik (
luwih akèh (bangêt lsp) tinimbang maune. II êngg. kn: wisaya; prau [x] êngg: prau dianggo golèk iwak. III êngg. kn: tulung-
kn. 1 ([x] pilih) pamilihing putri sing arêp mundhut garwa; 2 gawe pasang-giri sing sapa bisa minangkani olèh ganjaran putri lsp; 3
ênggone wiwit (kawitane), up. [x] kaca 10 têkan kaca 25; 3 tinimbang karo, up. luwih [x] ngêkat; 4 jalaran, marga, up. [x] kurang pangati-atine: 5 mbaka, sabên, up. dijupuki [x] 6 rupiyah; kc. sangka. II kn: cagak sangganing payon; [x] guru: saka gêdhe papat ing têngah tmr. omah joglo; [x] goco: cagaking blandar; [x] pananggap, [x] rawa: saka sakubênging saka guru cacahe 12; adêg-adêg [x]: mubêng ngganjrêt nganti kaya ora obah tmr. gangsingan. III taun [x] kn: petungan taun Indhu sing wiwite saka jumênênge Prabu Saka (Aji Saka). IV (S) kw. ak: 1 pang; 2 kanca, mitra.
sakabat: (A) kn. murid.
sakabda: (S) kw. ak.
saklah: pc. 1 yèn Gusti Allah marêngake; 2 têmênan; kc. insa'Allah.
sakloron: n. sakaliyan k. wong loro lanang-wadon.
saku: I ([x]-an, [x]-ku, [x]-e) êngg: rumangsaku, kiraku, ayake. II êngg. pc: kanthongan, sak.
sakur: I ([x]-e) êngg. kabèh, sakabèhe. II kn. ak: mangan ing wayah bêngi ing sajroning pasa; kc. saur.
sakuthu: (ut. sakuthon) kn. wis sabiyantu rêmbug sumêdya ngraman lsp.
saksana: kw. enggal, tumuli.
saksat: kn. ak. kaya, prasasat; kc. sasat.
sak-sêrik: kn. lara atine, sêrik.
saksi: kn. 1 wong sing nyipati (nyumurupi) tumindaking lêlakon sing dadi prakara; 2 wong sing diêkon nyumurupi têmêning prajanjian lsp; kc. sêksi.
sakta: kw. ak. sênêng marang, karêm, doyan.
salah endah: kn. ak. (ora-) ora pati bêcik.
salah gawe: n. salah damêl k. tumindak (nindakake) apa-apa sing dudu
salah kêdadèn: kn. 1 lair ora lumrah ing akèh; 2 ora dadi (kêlakon) kaya sing dikarêpake; 3 kliru ênggone matrapake; 4 (ut. salah rupa) malih dadi ala (kewan lsp).
salah mangsa: kn. (udan-) udan sing ora mbênêri mangsa udan.
salah pandêlêng: n. salah paningal k. pandêlênge malih (up. alas dadi katon kêdhaton).
salah siji: n.salah satunggal k. yèn ora siji
salah surup: kn. salah pandêlêng.
salah tampa: kn. kliru panampane (pangrêtine).
salah ton: (ên) kn. salah pandêlêng.
salah cipta: kw. 1 salah tampa; 2 edan.
salah wèngwèng: (-wèwèng) kn. tumindak (mlaku, nyambut gawe) ora tumêmên (ndadak dolanan lsp).
salaka: kn. ar. logam warnane putih digawe dhuwit lsp.
salam: (A) kn. 1 slamêt, têntrêm, rahayu; 2 kurmat; [x] pandonga, [x] pangèstu, [x] taklim: pakurmatan ing layang panganggone miturut unggah-ungguhe wong sing kirim lan sing dikirimi; (se)-[x]-an: têtabean sarana cêkêl-cêkêlan tangan (kaya wong Arab). II kn. ar. wit godhonge ambune sêdhêp dianggo bumbu olah-olah.
salang: I kn. 1 tali (tampar) mrapat dicanthèlake ing pikulan dianggo sanggan ing barang sing dipikul; 2 kolongan pênjalin, pring lsp. digantung dianggo wadhah cêthing, kêndhi lsp; 3 (wong [x]) ak. kuli (tukang mikul). II ([x]-[x], balung [x]) kn: balung sangarêpe pundhak sing gathuk karo balung dhadha. III di-[x]-i
ganti liya (tmr. sandhangan, jênêng lsp); 2 malih (ganti) kaanan, rupa lsp; di-[x]-i: 1 diganti, diênggoni panganggo liya; 2 diowahi; pi-[x] ak: pêparing awujud panganggo sing isih anyar.
salin gagasan: n. santun gagasan k. katuwuhan gagasan liya.
salin slaga: n. santun slaga k. kalakuane (panêmune) malih.
samantên k. kèhe padha karo sing ana ing kana; dhèk (jaman) [x]: ing nalika iku (dhèk biyèn).
samanta: I kn. sêmanta. II (S) kw. ak:
samar: kn. 1 katon ramyang-ramyang, ora katon cêtha; 2 durung wêruh (mangêrti) kalawan têrang; 3 êngg. mutawatiri, mbêbayani; 4
sambat: kn. 1 njaluk tulung; 2 ngêsah dening krasa lara lsp; di-[x](i): dijaluki pitulungan; di-[x]-ake: dijalukake pitulungan marang liyan; [x]-an: 1 tulung-tinulung ing
liyane (ora dianggo baku). II pc: kêsambi.
sambilan: kn. 1 kayu sindik ing pasangan sing ngapit-apit guluning sapi lsp; 2 kayu (pring) cagaking tracuk; 3 gandaring kêris sing ora nganggo pêndhok lan ora dikêmalo.
(sambit): di-[x] kn. 1
samburat: kn. ak. sêmburat.
(sambut): di-[x] kw. 1 dicêkêl; 2 ditampa, ditampani; dipun [x] k: 1 disilih; 2 diutang; nyambut gawe n. nyambut damêl k: nindakake pagawean; ke-[x] kw: 1 kêcêkêl, kêcandhak; 2 (-ing prang, -ing yuda, -ing madyaning rana) mati ana ing paprangan.
samida: kw. ak. kayu obong.
samin: kn. ar. lênga sok dianggo nyampuri sêga (pangane wong Arab).
samipa: (S) kw. 1 cêdhak, sandhing; 2 têpi, pinggir.
samir: I kn. godhong gêdhang diwangun bundêr (bundêr lonjong) dianggo tutup ut. lèmèk lêlawuhan; 2 bludru (sutra) ambane kurang luwih satêbah dilêmpit kandêl ing bontose nganggo gombyok (
disamun, digawe murih ora kêtara; 3 kn. dianggo tumandang ing gawe (dolanan lsp) murih ilanga susahe (murih ora tansah kèlingan bae).
samuwa: kn. ngêngrêng, katon sarwa bêcik; disamuwakake: 1 diramèkake, digawe sarwa samuwa; 2 êngg. dikêpyakake (digêbyagake) tmr. wayang wong lsp.pasamuwan:1 pakumpulan; 2 pakehan, karamean ing pista lsp.
samoda: (S) kw. ak. bungah.
mainan nganggo dhuwit). III kn: ar. gêndhing.
sampan: êngg. kn. ar. prau cilik.
sampang: kn. ar. wit apa dene blêndoke (dianggo kêmalo).
(sampar): I di-[x] kn. 1 disarug nganggo sikil; 2 mung digêpok sathithik (ora disatitèkake tmr. maca lsp); [x]-an: klèmbrèhing dodot, klèmbrèhing jarit (tmr. wong wadon sing njogèd). II (
kn. wis tata, cukup; di-[x]-i: 1 dicukupi sakabutuhane; 2 disahi, diboti.
sampil: kn. sikil sapi, wêdhus lsp, (sing wis dibêlèh).
sampir: kn. slendhang (kacu lsp) sing dianggo katumpangake ing pundhak; klambi [x]: bngs. klambi
ing (tmr. apa-apa sing kumlèmbrèh); 2 dinunutake marang (tmr. pagawean, kawajiban) lsp; [x]-an: 1 gèntèr (tampar lsp) piranti dianggo nyampirake jarit lsp; 2 pagawean nunutan; 3 êngg. ki. pundhak.
sampyêng: pc. dêdrêg, rame tmr. dolanan.
sampyuh: kn. kalah (mati) barêng.
(sampyuk): di-[x] kn. kêna (ditrajang) ing banyu.
sampyoh: êngg. kn. sampyuh.
kn. sondhèr (dikalungake ut. diubêtake ing bangkekan).
sampurna: (S) kn. 1 gênêp, wutuh; 2 tanpa cacad, ora ana kakurangane; disampurnakake: 1 digawe nganti sampurna; 2 dipulihake; 3 dilêksanani tmr. pangarêp-arêp; 4 dirampungake, dirêsikake.
sampriti: (S) kw. ak. mitra, kanca.
sanadyan: kn. têmbung pangikêt sing nêrangake yèn prakara sing disêbutake ing candhake mêngku
sandhal: (W) kn. bngs. cripu.
sandhang: I kn. panganggo; di-[x]: 1 dianggo, ditrapake ing badane; 2 ditêmahi, dilakoni; di-[x]-i: ditrapi panganggo, diwènèhi panganggo; [x]-an: 1 panganggo (jarit lsp); 2 praboting aksara Jawa (wulu, suku) lsp. II kn: kêna luwih saka siji tmr. manah, mbêdhil lsp.
sandhang lawe: kn. ar. manuk bngs.
dianggo ngrèntèng iwak loh lsp; kc. bandhat.
sandhene: pc. saandhene (saupama).
sandhi: kw. kc. sandi.
sandhing: kn. cêdhak karo, sacêdhake; di-[x]: (ênggone sumèlèh ut. linggih) dicêdhaki.
(sandhung): nyandhung kn. 1 mlaku sikile kêtanggor watu lsp; 2 olèh bathi akèh; di-[x]-i pc: olèh (nêmu) apa-apa sing ora kêjarag; ke-[x] ing rata kêbêntus ing awang-awang pr: kêna bêbaya sing ora kinira-kira; [x]-an: 1 alangan, aral; 2 pc. bêbathèn akèh.
sandhung-lamur: kn. daging kêbo ing dhadha.
sandhung-watang: kn. prakara sing mbêbayani (dadi waril) ora kêna ditêrak.
sandhur: êngg. kn. bngs. badhut, banyolan.
sanèngga: (-ne) êngg. mênawa, ing saupama.
sanepa: kw. têtêmbungan minangka pêpadhan (pêpindhan): disanepakake: dipindhakake, diupamakake.
sanès: k. 1 liya; 2 seje; 3 dudu.
saningga: êngg. kn. mênawa, ing saupama.
saniskara: kw. sakabèhe, sakèhe.
omahe mara-tuwa (sadurunge ijab); 3 sinau ngaji mênyang pondhok; disantrèkake êngg: dingèngèrake supaya
sagolongane nganggo dijênêngi asmane Nabi ut. Malaekat); 2 waktu sing bêcik dhewe ing sajroning dina (kanggo ngijabake pangantèn
sangka: I 1 kn. kc. sangkan. II n. sangking k: saka. III kw: gong; kc. sêsangka.
sangka dene: n. saking dening k.
sangkèt: I kn: (kagèt [x]-e) rada kêsliyo boyoke; 2 sanalika kaku marga
sangkya: (S) kw. ak. cacah, wilangan.
sangklètan: kn. bngs. japitan.
sangku: I kw. bokor, tuwung. II (S) kw. ak: panah.
sangkuh: kn. lêlandhêp ing pucuking wuluh bêdhil; di-[x]: ditojoh ing sangkuh.
sangkul: 1 (ut. sêsangkul) kw. pikulan, sanggan; 2 êngg. kn. wong sing kêbênêr nindakake ayahan mèlu lurah (panggêdhe lsp); di-[x] gawene: direwangi nyambut-gawe, disulihi nyambut-gawe.
(sangkut): di-[x] kn. 1 digèyèt nggubêd (tmr. tali, tampar lsp); 2 dièmbèt-èmbèt, dikatutake ing prakara.
sangluk: êngg. kn. ndhungkluk, tumungkul.
sangu: kn. dhuwit, pangan lsp. sing digawa sajroning lêlungan;
saudara: kn. mitra (dianggo sêbutan wong ngamanca marang wong Jawa ut. kosok baline sing padha dene ngajèni).
sauga: n. saugi k. êngg. anggêre, samangsa.
kn. piranti dianggo njapit gêni lsp, piranti dianggo nggapit iwak lsp, sikile yuyu lsp. sing dianggo njapit.
saplak: kn. padha trêp, plêk.
sapu: kn. 1 piranti dianggo rêrêsik uwuh lsp. sing digawe sada, duk, sêpêt lsp; 2 êngg. kêlud; 3 gêbug (gitik)
sapon: 1 apa-apa sing disapu; 2 pc. dhuwit beyane wong dodolan ing warung lsp.
sapu-dhêndha: kw. 1 gêbug,
dina sing kaping nêm; kc. Sêtu.
sar: mak [x] kn. rasaning ati kagèt.
sara: I (S) kw. panah. II (S) kw. ak: blumbang, tlaga. III (S) kw.
kn. 1 kakèhan (kêkêbakên) momotan; 2 kandhas tmr. prau. II kn: 1 sarana, apa-apa sing dianggo sarana; 2 êngg. wragad; 3 jimat, sajèn lsp. sing dianggo sarana murih slamêt lsp; di-[x]-i: 1 diwènèhi sarat (jimat lsp); 2 êngg. diwragadi. III (A) kn: janji, janggêlan (apa-apa sing kudu dianakake miturut unining
dianggo mbabar; disarèni, disarèkake: diêkum ing sarèn tmr. babaran. II kn: dhidhih, gêtih pitik lsp. sing kênthêl.
kw: sarèh, rindhik, lirih; tan-asari: kêsusu, enggal-enggalan; tan-sari: ora suwe, ora sarèh.
sor: pc. mili (mancur) gumlontor.
sarta: kn. 1 lan, lan uga; 2 karo; disartani: dikanthèni.
sarwa: (sarwi êngg. k) kn: 1 kabèh, sakabèhe, sakèhe; 2 wutuh tanpa gothang, babar pisan.
sarwa-sarwi: êngg. kn. kabèh pêpak.
sasa: I kw. pêksa; kc. sahasa. II (S) kw. ak: truwèlu (pêpêthan ing sajroning rêmbulan).
sasab: I kn. 1 tutup, larab; 2 apa-apa sing dianggo tutup; di-[x]-i: ditutupi; nasabi dhêngkul pr: mikolèhake sanak-sadulure dhewe; ke-[x]-an tapih pr: wong lanang kalah
sasat: kn. 1 ([x] kaya) mèh padha karo, yèn ...; 2 aja sing, up. [x] padha yèn
wulan k. wêktu sing suwene ana 1/12 taun; sasèn: sabên sasi; sasèn-sasèn n. wêwulanan k. nganti pirang-pirang sasi.
sasmaya: kw. bêcik, endah.
sasmita: kw. 1 polataning praèn; 2 ngalamat, pratandha; disasmitani: diwènèhi tandha sarana obahing praèn lsp, dingalamati.
sing kawènèhake marang kang duwe sawah; 2 pawèwèh barang-barang lsp. saka pangantèn lanang marang
padha tata. II (S) kw: tansah, tanpa kêndhat, lêstari.
sate: kn. bngs. lêlawuhan sing digawe iwak disunduki sarta digarang.
II kn: ar. panganan sing digawe glêpung kacang ijo.
satru-ati: n. satru-manah k. mêmungsuhan batin (butarêpan, rêbutan wong
satru manêngah: kn. sabarang prakara sing nganggo mêmungsuhan.
satwa: I (S) kw. sato, kewan. II (S) kw:
ora mandi. II (S) kw: bangke.
sawab: I (S) kn. daya sing ngolèhake bêrkah; di-[x]-i: olèh sawab. II ([x] dene, [x] saking) êngg: sabab, jalaran.
warna, sarupa; sawarnane: sakabèhe sing nunggal jinis.
watu sing dianggo mbalang; di-[x]: dibalang ing watu. II kn: sanalika, tumuli. III kn: sahwat. IV kn: ar. coraking bathikan.
sawatgata: kw. sanalika, tumuli.
sawawa: kw. timbang, tandhing karo; kc. suwawa.
sawe: êngg. kn. 2½ dhuwit (± 2 sèn); kc. satak.
sawega: kw. 1 sadhiya, cumawis, miranti; 2
sawiji: n. satunggal k. mung siji ora ana tunggale; 2 ([x]-ning) nêrangake apa-apa sing kurang gumathok.
kn. 1 cap atas namaning Pamarentah (minangka pasaksining prajangjian lsp); 2 layang blangko mawa cap (dianggo rêkès
seyos: êngg. k. seje.
seka: êngg. kn. 1 kacu lsp. sing dianggo nggosok; 2 gêndul lsp. isi wedang (watu dipanasi lsp) sing dianggo nggosok ut. manasi wêtêng lara lsp; 3 mawa (watu dibakar lsp) dicêmplungake ing sumur (ing wedang kopi lsp) supaya bêning; di-[x]: digosok (ditambani, dirêsiki lsp) nganggo seka.
sèkat: kn. waras; kc. sèhat.
dilêmpit dianggo kaya dododan tmr. wong wadon ing
pagawean) ing liyan; [x]-ing taun: ganti taun; di-[x]-i: 1 êngg. dilèrèni, dicopot; 2 (ut. disèrèkake) dilintirake, dipasrahake
kacu lsp. tutup mata; di-[x]: ditutupi matane nganggo kacu lsp; [x]-an: dolanan matane diserup (jelungan lsp).
serum: (W) kn. tamba awujud barang cuwèr dilêbokake ing awak sarana dicoblosake lan disemprotake; di-[x]: dicoblos lan disêmprot ing serum.
sero: kn. saèm. widhe katancêbake ing pasisir dianggo masangi iwak.
serok: kn. nam-naman pring lsp. digarani dawa dianggo nyidhuki wêdhi, ngêntas gorèngan lsp; di-[x]: dicidhuk nganggo serok.
serong: (-an) kn. sêmu mèncèng (ngewas); di-[x]: digawe mèncèng (ora jêjêg).
tanah; di-[x]: disilih kanthi bayaran minangka
kn: 1 pangundang; 2 pangrêsula, pangêsah; ora duwe [x] (ora nyêbut): ora ngrumangsani; di-[x]: 1 diarani, dikandhakake araning pangkate lsp; 2 (ut. di-[x]-ake) dikandhakake,
disogok saka ing bolongan); 2 diijoli barang liya sing dudu mêsthine, dipalsu.
sêking: kn. lading cilik; di-[x]: diiris nganggo sêking (gulune lsp).
sêkloron: n. sêkaliyan k. wong loro lanang
supaya enggal rampung; ke-[x]: 1 kêsusu arêp (bakal) ...; 2 saèm. watuk dadakan marga ngombe lsp. kêsasar ing gurung.
sêsêmbêtan) panganggo sing awujud jarit, klambi lsp; 2 gombal.
sêmbiyang: êngg. pc. sêmbahyang.
sêmbir: I kn. suwèk dawa, dawir; di-[x]-[x]: dipituturi (disêmoni) saka sathithik. II kn: ar. wit kayune sok digawe gambang.
(sêmbuh): I di-[x] kn. dianyarake manèh tmr. jarit sing wis lawas (sarana dibathik lan disoga manèh). II sinêmbuh, kêsêmbuh br: winuwuhan, wuwuh-wuwuh, tur.
sêmbulih: kn. pituwasing kangelan; di-[x](i): 1 dipulihake, didandani manèh; 2 dililihake supaya mari nêpsu.
njalari lan bêcike; ora uwur ora [x] pr: ora gêlêm ngrêmbug sathithik-sathithika; di-[x]: 1 didamu ing ula lsp; 2 disêmprot ing mamahan apa-apa
sêndhal-pancing: kn. diulur banjur disêndhal (didudut).
sêndhang: kn. bêlik gêdhe ing pagunungan lsp; [x] kaapit pancuran: sêdulur têlu lanange loro wadone siji; pancuran kaapit sêndhang: sêdulur têlu wadone loro lanange siji.
sêndhêng: êngg. kn. talining gêndhewa.
sênthêng: kn. 1 tali lsp. sing dipanthêng; 2 (kayu [x]) kayu, wilah lsp. sing dicuwakake malang (ing andha lsp);
cilik nganggo ucêng-ucêng (sumbu); 2 (mak [x]) pc. mancur cilik.
sênthit: I kn. swaraning sêmpritan sêpur lsp. II di-[x]-ake êngg: diunthêt, dislingkuhake.
sênthong: (-an) kn. guthêkan ing sajroning omah (dianggo papan turu lsp); [x] têngah: sênthong ing têngah-têngahing omah buri (dianggo nêmokake pangantèn lsp).
sênthot: mak [x] pc. katêranganing lunga (mangkat,
nyrêmpêng, ngêpêng; 3 nggayuh apa-apa kanthi rêkasa; 4 sing dhuwur (akèh, bangêt lsp) dhewe; disêngkakake: 1 (ing aluhur) br.
sinandi ing têtêmbungan (ukara); 2 petungan taun; surya [x]: petungan taun miturut lakuning srêngenge; candra [x]: 1 petungan taun miturut lakuning rêmbulan; 2 têtêngêring taun sing sinandi ing ukara (têtêmbungan); disêngkalani: dicirèni angkaning taun; sêngkalan: ciri angkaning taun sing sinandi ing têtêmbungan, gambar
swara lsp); 2 suwung, ora ana; 3 tanpa, ora kadunungan; [x] ing pamrih: ora duwe melik; ora [x]: ora towong,
kapuk (sêrat nanas, gombal lsp) sing didokok ing watanging bêdudan (wadhah mangsi, wadhah malam panutulan) minangka saringan. II kn:
dirikatake, dienggalake; 3 êngg. dikon enggal (rikat); 4 ( - ing prakara) digugat, dikêlah(-ake); [x]-an: 1 srêpêgan, gêlakan tmr. pagawean lsp; 2 êngg. tundhêsan; 3 panggugat, kêlah. III êngg. kn: sorog. IV iso [x]-an kn: iwak iso (usus) sing cilik-cilik.
sêtabêl: (-an) kn. prajurit nggawa mriyêm.
congkok, cuwak. III pc: tomprang ing mainan nganggo kêrtu gêdhe. IV kn: 1 pungkasaning sabuk wlulang; 2
an: 1 serongan tmr. garis lsp; 2 ar. coraking bathikan.
sidhang-siring: kn. (nganggo [x]) nganggo dirêmbug bisane ora
pantog tmr. dalan; 2 ora dibanjurake tmr. crita; 3 matèni tmr. wanda (ing paramasastra); 4 br. cugag, judhêg; di-[x]: 1 dicugag, diêndhêgake tmr. crita; 2 dipatèni (tmr. wanda); sigêgên gênti kocapa br: crita sing uwis disigêg, banjur gênti nyritakake liyane.
sigi: I kn. salêran-salêran lawe ing pungkasaning bakal tênunan (ora katut ditênun); pêra [x]-ne: isih anyar tmr. bakal tênunan. II disigèni kn: disujanani.
sigid: êngg. kn. mêsjid.
sigung: êngg. kn. 1 kidhung, kau; 2 nyampar sikile dipênthalitake (tmr. dolanan bengkat).
sigun: kn. (ora [x]) ora nganggo rikuh, ora wigih-wigih; kc. singgung, suminggun.
sigra: I ki. waing. II kw: 1 rikat, enggal; 2 banjur, nuli.
sigrak: êngg. kn. sarwa
siyung: kb. 1 untu lancip (antarane bam karo untu ngarêp); 2 irah-irahan (perangan) ing bawang
padesan sing wajib gugur-gunung lsp; 3 (saka ing padesan) mênyang ing nêgara (panggonane lurah patuh lsp) sumêdya
sikil: n. suku, sampeyan ki. 1 peranganing anggane badan sing nyangga awak; 2 cagaking kursi meja lsp; 3 peranganing gunung sing ngisor; pidak [x] jawil mungkur pr: wêwangsitan, sêkaitan; kc. suku.
sikir: (A) kn. ngèlmu tênung (
nyai); [x] tumpang: sila sikile sing siji ditumpangake ing pupu liyane (kaya dhalang); pasilan br: pajagongan;
(silak): di-[x]-ake kn. 1 diunggahake supaya ora pating krêmbyah tmr. rambut; 2 dibiyak (dicalikake);
sing pating clêkênthung ing pilingan; 4 ar. wanguning omah limasan nganggo èmpèr mubêng; 5 ar. têmbang maca-pat; 6 ar. dhapuring kêris; 7 (sang [x], sang lir [x]) kw. sang putri.
sinoman: kn. 1 êngg. wong nonoman sing dadi paladèn ing padesan (yèn ana wong duwe gawe
kêjèn (dianggo ngglebagake lêmah); 2 êngg. wluku gêdhe; 3 gêdhang ing lirangan sing
kèhing wong; 3 kn. tuking kali (sing gêdhe); sêsirah: saperanganing pasokan sing dhisik dhewe.
siram: ki. adus; di-[x] kn: 1 (ut. di-[x]-i) disoki banyu (
disarèhake, diilangake panase (urube lsp); di-[x]-i: ditibani aji (donga) supaya padha turu.
sirêp bocah: n. (-lare k): wayah sore kira-kira jam 8.
sirêp jalma: (wong) kn.
kang dumunung ing iringan (têpi), up. [x] kiwa, [x] kidul; nisih: mênyang ing sisih, sumingkir; di-[x]-i: didokoki têtimbangan; 2 êngg. disingkiri; di-[x]-ake: disèlèhake ing sisih, disingkirake; [x]-an: 1 kang dadi têtimbangan; 2 pc. bojo; 3 padha dene ana ing
pating [x] kn. pating sladhang; di-[x]-ake: disèlèhake malang (ing papan sing dhuwur).
slempang: I kn. wlulang (samir, cita lsp) sing disampirake ing pundhak têrus ing dhadha; di-[x]-ake: disampirake ing pundhak kaya slempang. II êngg. kn: sumêlang, sangga-runggi.
slempatan: kn. nglarapake watu ing lumahing banyu (supaya bisa mêncungul
kn. bngs. kayu cêndhak kiwa têngên lancip (dianggo tlorong lan piranti panênunan).
slikur: I pc. 21. II êngg. kn: pantèk wluku;
an) kn. 1 ora barès; 2 nganggo dhuwit lsp. sing dadi têtanggungane; 3 plingkuran, rikuh; di-[x]-ake: dianggo dhewe (tmr.
pc. tansah mlaku (liwat) wira-wiri.
sliwah: kn. ak. slewah.
sliwar-sliwêr: kn. katon pating sliri ora karuwan ênêre.
slugrak-slugruk: êngg. kn. ngranggèh-ngranggèh ora tata.
disêlani ing tanduran liya; di-[x]-ake: dibanjêlake; [x]-an: 1 banjêl, sêsulih; 2 pagawean sambèn; 3 tanduran lsp. sing dianggo nyêlani (nylundhingi).
sing dicoblosake (kêris lap); pêdhang [x]: pêdhang sing landhêpe karo sisih; di-[x]: dicoblos ing kêris lsp; ([x])-[x]-an: gênti-gêtèngênti-gêntèn. nyuduk; [x]-ên:
suduk jiwa: (slira) br. nglalu sarana nyuduk awake dhewe.
suduk maru: kn. lading sing landhêpe karo sisih.
sudra: (S) kw. wong asor; [x] papa: asor sarta nistha.
sujalma, sujanma: kw. wong, manungsa.
sujana: I kw. (wong) pintêr. II kn: sangga-runggi, disujanani: disanggarunggèni,
disugoni: 1 disogok ing sugu; 2 dilêboni kayu (tmr. kêrên lsp); disugokake: dilêbokake ing kêrên lsp. (tmr. kayu bong).
suguh: ( ut. sêsuguh) n. sêgah (sêsêgah) k: panganan lsp. sing diladèkake marang dhayoh; di-[x]: diwènèhi sêsuguh; di-[x]-ake: diwènèhake marang dhayoh; [x]-an: apa-apa ding disuguhake.
sugun-sugun: kw. gupuh-gupuh (gita) ênggone
sing lumrah thukul ing ara-ara lsp. (dianggo pakan raja-kaya); (pa)[x]-an: papan sing ana (katuwuhan) sukêt.
sukma: I kw. alus, bangêt; 2 kn. roh (jiwaning manungsa); Hyang [x]: Allah.
suku: I k. sikil. II kn: ar. sandhangan ing
suk-un: (C) kn. bngs. bihun lêmbut.
sukup: kn. kêbak bangêt (dhêdhêt, riyêl).
sukrêta: kw. kc. sukarta.
sukska: (S) kw. ak. susah.
suksma: (S) kw. 1 alus, lêmbut, samun, ilang; 2 roh (jiwaning) manungsa; Hyang [x]: Allah; manuksma, nuksma: manjing, nitis; di-[x]: dilêbokake ing batin (tmr. maca).
bênang mas lsp) sing dianggo nyongkèt; 3 uwanên; di-[x]-i: 1 disalini sarana disêsêlake (ditambahake); 2 dibêdhol banjur disalini sing luwih
sumawur: kn. sumêbar disawur-sawurake; kc. sawur.
ut. [x]-an) kn: urunan marang wong duwe gawe lsp; di-[x] kn: 1 dipitulungi; 2 diuruni dhuwit lsp. (ing nalikane duwe gawe lsp).
bêdhil, mêrcon lsp) sing disumêd; 2 lawe lsp. ditrap ing kaling diyan (minangka urub-urubing diyan); sumbon: bolonganing bêdhil (mriyêm) sing
bendha sing dipasang ing dhuwur (tmr. dolanan bengkat).
sumbung: kw. kêwêntar, misuwur; kc. sombong.
sumbut: pc. gutuk, kurup.
sumbon: êngg. pc. ora sêbêl (siyal), olehan ênggone golèk iwak lsp; kc. sumbu.
sumèh: kn. manis sêmu ngguyu tmr. polatan.
sumèlèh: kn. 1 dumunung ing lêmah (ora ngadêg); 2 êngg. wis sèlèh (lêga) atine; kc. sèlèh.
sumendhe: kn. 1 ngadêg asendhean; 2 sumarah marang; kc. sendhe.
sumèntêg: kn. (krasa) abot junjung-junjungane; kc. sèntêg.
sumepa: kw. mèmpêr (padha) karo; kc. sanepa, sepa.
sumugih: (-sugih) kn. ambêk sugih.
sumugun-sugun: kw. gupuh-gupuh, gita; kc. sugun.
sumuyud: kn. asih lan miturut marang; kc. suyud.
sumuk: kn. 1 krasa prungsang dening panas; 2
sumur: kn. luwangan jêro isi banyu tuk; [x] mati: 1 sumur sing wis ora ngêtuk; 2 pc. wong sing ora tampikan; [x] lumaku tinimba pr: njaluk diguroni (nawak-nawakake ngèlmune).
sumur bur: kn. pancuran pipa wêsi sing diburake sajroning lêmah.
sumur gumuling: kn. urung-urung (blumbangan) ing sajroning lêmah; nyumur gumuling: 1 wêwatakane angèl
kn. 1 ora diwajibake nglakoni nanging prayoga yèn linakonan (
sujèn lsp) sing dianggo ngrèntèng (sarana dicoblosake); 3 kayu sangisoring blandar lan pangêrêt dianggo nyêngkah saka guru; di-[x](i): dirèntèng sarana dicoblosake ing sunduk; [x]-an: rentenganing apa-apa sing disunduki; kêbak [x]-ane: wis akèh kaluputane (kasalahane). II kn: cocog karo
wis bêcik, nanging barêng dicakake ora bêcik; di-[x]-ake: dicocogake karo nalare.
sundha: kn. ambal kaping, sungsun; kc. tundha.
sundhang: I kw. sungu; di-[x] kn: dibijig ing sungu. II di-[x] kn: (têturon) diumbulake êndhase ut. gulune (kaya wong sing arêp nglairake bayi, supaya enggal lair).
sundhul: kn. 1 (êndhase, puncake) nganti nggêpok ing; 2 kêcêndhèkên tmr. lotèng, pringgitan lsp; di-[x]: 1 digêpok ing êndhas (puncak); 2 (ut. di-[x]-i) disusuli layang (atur) manèh; 3 durung mangsane wis kêtrênjêl liyane (tmr. untu durung pupak, bayi isih suson wis
sundhul poyuh: kn. diumbulake nganti dhuwur (bandhulan lsp).
sundhung: êngg. kn. bngs. pikulan sukêt.
tanjunganing ikêt; 4 luju, piranti dianggo nyithak pêndhok.
sungu: n. singat k. barang sing nyongat ing êndhase kêbo, sapi lsp, minangka gêgaman.
sungut: kn. 1 apa-apa sing dawa nyongat; 2 saèm. rambut ing êndhase gangsir lsp. dianggo piranti ngrêrasakake (nggrayang); 3 gantilaning sarining kêmbang; 4 pêpucuking baris (kongkonan lsp); adu [x]: padha dene golèk dhadhakaning padu; têpung [x]: wis têpung nanging durung wêruh rupane (mung sarana layang lsp).
sungsang: I kn. kuwalik (sing dhuwur dadi ana ingisor); [x] buwana balik pr: wolak-walikan (sing asor dadi luhur, luhur dadi asor lsp); nungsang: 1 njungkir; 2 turu sandhing wong lara êndhase dumunung ing dagane sing lara; di-[x]: diwalik, dijungkir. II kn: ar. wuku kang kaping sapuluh.
sungsat: (adoh) [x]-e kn. (akèh bangêt) bedane.
(sungsung): nungsung kn. 1 mapagake, mêthuk; 2 mêthukake lakuning banyu (angin); nungsung guyu
rai; suryan ki: raup; pasuryan ki: praupan (rai).
suryakantha: kn. kaca bundêr sing bisa nglumpukake sorot (dianggo
nyênyidhuk (kaya sendhok); 3 êngg. untu warak sing ngarêp; 4 ar. têtuwuhan bngs. ilat-baya (sok dianggo pagêr);
saka ing susu (dadi ombèn-ombèning bayi); nusu n. nêsêp k: ngombe banyu susu (ing susu); disusoni n. dipunsêsêpi k: diombèni banyu susu (sarana ngakêp susu); suson n. sêsêpan k: (bayi) isih nusu. II di-[x]-[x] n. dipunsêsa-sêsa k: dikon enggal (rikat); kc. kêsusu.
susug: kn. ar. piranti misaya iwak wujude kaya icir nganggo garan.
susuh: kn. omahing manuk (tikus, bajing lsp) awujud gêgodhongan ut. rêrèncèkan; nusuh: manggon ing susuh, gawe susuh; di-[x]-i: dianggo nusuh.
(susul): di-[x] kn. ditututi, diparani dikon bali (mulih); di-[x]-i: 1 kongkonan wong dikon nusul; 2 dikirimi layang manèh, diwuwuhi paturan (dianggo ngganêpi sing kurang); 3 diwuwuhi manèh (tmr. namnaman); [x]-an: 1
wong wadon sing dadi ngulama (R.K.); 2 pc. dhukun bayi ut. juru ngrêksa wong lara (nyonyah Walanda).
sut: I kn. rêbut mênang sarana adu driji (jêmpol = gajah, panuding = wong,
pinggir kali (kalèn) dianggo ngingu iwak; ngubak-ubak [x]-e dhewe pr: gawe rusuhing wêwêngkone dhewe; kc. siwakan.
suwal: I êngg. kn. kathok cêkak; kc. sruwal. II kn: pitakon, prakara sing dadi pitakon (rêmbug); di-[x]: ditakoni, ditètèr kawruhe sarana pitakon; [x]-an: pitakonan (ing ngèlmu etung lsp).
suwala: kw. 1 bangga, ora miturut; 2 nglawan, kêrêngan;
(suwêl): di-[x]-ake kn. 1 dilêbokake ing kandhutan (kanthongan lsp); 2 ditêkuk sarta
pr. wis kasèp bangêt. II k: suwung.
suwignya: kw. pintêr bangêt.
suwike: (C) pc. iwak kodhok ijo.
suwing: kn. 1 suwèk, suwir; 2 suwèk lambene dhuwur.
suwir: kn. 1 suwèk dawa; 2 suwèk nganti mujudake sêbitan dawa; di-[x]-i: disuwèki nganti mujudake sêbitan cilik-cilik (godhong lsp).
suwit: pc. pêpindhaning swarane sêmpritan lsp.
suwita: (S) kw. ngèngèr, ngabdi; disuwitani: dingèngèri.
suwiwi: kn. êlaring manuk (sing dianggo mabur).
suwuk: kn. 1 lèrèn tmr. gamêlan; 2 êngg. ora sida, wurung (ora ditêrusake); 3 japa-mantra sing disêbulake ing
ka-[x] êngg: matur nuwun; kc. nuwun.
suwung: n. suwêng k. 1 ora didunungi ing wong (omah, desa lsp); 2 êngg. kothong, tanpa isi; 3 tanpa ngèlmu (sêsurupan, kawruh lsp); 4 ora ana dinane sing bêcik tmr. sasi; 5 ora ana, ora apa-apa; 6 (wis [x]) wis tanpa sêja nandhakake yèn wis ndungkap mati; di-[x]-ake: ditinggal lunga nganti suwung tmr. omah, panggonan lsp.
suwur: kn. pawarta sing sumêbar; di-[x]-ake: diwartak-wartakake; ke-[x]: kalok, kondhang, kawêntar.
suwu: I êngg. kn. bathok lsp. dianggo ngrata (ngêlus) salêraning lawe sing arêp ditênun. II di-[x] kn: disaut; kc. suwat-suwut.
suwolo: êngg. kn. êmoh, lênggana.
(suwot): di-[x] kn. disuwut, disaut.
so: kn. 1 wit mlinjo; 2 godhong mlinjo sing ênom.
sob: pc. surud tmr. banyu; kc. sop.
sobat: êngg. pc. kanca, mitra.
sobèk: êngg. kn. 1 suwèk; 2 cilaka.
sobita: (S) kw. ak. endah bangêt.
sênthongan; 2 omah (kanggo ngêsorake).
sobrah: kn. 1 oyod sing pating srawe kaya gombyok; 2 êngg. rêrêngganing pangantèn wadon kaêtrap ing êndhas.
sodor: kn. tumbak nganggo jêbêng (dianggo watangan); di-[x]: ditumbak ing sodor, dijojoh ing gèntèr lsp; [x]-an: watangan.
godhoganing klika lsp. sing dianggo ngabang jarit; di-[x]: diabang nganggo soga (tmr. jarit); sogan: 1 kang wis disoga; 2 warna abang kaya soga.
apa-apa sing rada dawa dianggo ndudul, nyêdul lsp; 2 êngg.
sok: I n. asring k. ing kala-mangsa, up. [x] têkane mrene; [x] uga ([x] ugi k), [x] anaa ([x] wontêna k): anggêre, janji; [x] ngonoa, [x] mêngkonoa ([x] makatêna k): (dadi) yèn mêngkono; [x] wonga lsp. ([x] tiyanga lsp); sabên (anggêr) wong lsp. II kn: katêranganing barang sing wutah; [x] glogok (glogok [x]): 1 ngujar-ujari nganggo têmbung sing ora patut; 2 dikandhakake (diwalèhake) kabèh; di-[x]-(ake): 1 diiling (
angsoka). II (S) kw. ak: susah, prihatin.
sok-an: pc. sok (asring).
soklat: kn. ar. panganan (bubukan) asal saka wohe
rong gêdhe (growongan) ing pinggir kali, jurang lsp. II kw. ak: aub, payung; di-[x]-i: diaubi, diayomi;
songglèngan: pc. soglèng(-an).
songgo, songgom: êngg. kn. pring ing pucuke ditrapi sosog (nam-naman pring) dianggo wadhah kêndhi ut. dupa.
songkèl: èngg. kn. bngs. linggis (kayu pucuke wêsi); di-[x]: 1 disongkèl, diungkil; 2 pc. ditundhung dikon ngalih (lunga).
songkèt: kn. bakal sing disulam ing bênang mas; di-[x]: disulam ing bênang mas.
songkil: êngg. kn. songkèl.
(songkob): di-[x]-ake kn. (rambute) dikrêmbyahake ing rai (bathuk).
songkok: kn. 1 tudhung sing digawe bludru ing buri nganggo tèbèng (ewone panganggo kaprajuritan); 2 êngg. tudhung pacul gowang; [x]-an: nganggo
banyu, banjir). II (W) kn: ar. jangan sing digawe duduh iwak; di-[x]: diolah sop.
(sopak): di-[x] kn. disambungi (dianjingi) minangka pikukuh (gêgêntine sing wis putung); [x]-an: 1 kang disopak, sambungan, untu palsu; 2 pc. ora murni, dudu
kn. sêru (tmr. swara).
sorah: kn. 1 ak. gêgambaran, pêpindhan, pasêmon; 2 kandha, andharaning crita lsp;
sêsorah: crita ngandharake sawijining bab, mêdhar sabda; di-[x]-i ak: dipituturi (kanthi pasêmon, pêpindhan lsp); di-[x]-ake: diandharake,
sih ut. ing nalikane mantokake anake lsp); di-[x]: 1 dibukak (diêngakake) nganggo kunci; 2 êngg. diwènèhi sorogan (pisungsung); 3
yèn ganti laras; 7 katêrangan ing layang (buku) kang mratelakake bab-bab apa dene kaca sing kasêbut ing sajroning buku mau; 8 (ngèlmu [x]) kawruh nyumurupi prakara-prakara sing gaib (sing bakal kêlakon lsp). II êngg. kn: sorok.
soroh: kn. 1 masrahake (mènèhake); 2 ([x] barang) mènèhake dhuwite lan barang darbèke (tmr. wong wadon supaya olèh bojo); di-[x]-ake: diwènèhake, dipasrahake; di-[x]-[x]-ake: ditawak-tawakake supaya diêpèka (dianggoa).
sorok: kn. 1 sigaran pring (kayu) malang didokoki garan dawa dianggo ngrêsiki uwuh lsp. (disurungake); 2 ar. piranti dianggo ngrauki dhuwit, gêni lsp; di-[x]-(i): dirêsiki (dirauk, digaruk lsp)
diilèni) banyu (tmr. sawah); di-[x]-ake: diilèkake ing sawah; sawah [x]-an: sawah sing olèh banyu saka
srama: I kn. 1 pawèwèh (atur-atur) marang dhêdhuwuran; 2 pawèwèh marang wong sing duwe sawah (nunggal laras karo sewa, ut. parining panenan); [x] sawah: nyewa sawah nganggo srama; disramani: diwènèhi srama; disramakake: disewakake kanthi srama (
sranta: kn. (ora [x]) (ora) sabar, (ora) sarèh; ora srantanan: ora bisa sabar (sarwa kêsusu); kc. sranti.
sranti, srantèn: n. srantosan k. (ora [x]) (ora)
srawat): di-[x] êngg. kn. disawat.
srawe: pating [x], [x]-an kn. 1 katon krêmbyah-krêmbyah (rawe-rawe); 2 padha obah-obah kumlawe tangane, padha ngawe-awe.
pating [x] pc. padha nywara sênthit (sêmpritan lsp).
srêngenge: kn. bundêran kaya bumi sing dadi tuking padhang lan panas ing wayah awan; pandêngan karo [x] pr: mêmungsuhan karo wong kuwasa.
srêngên: kn. 1 ak. nêpsu; 2 (ut.
sikile disrimpung nanging ora didhèmpètake (dadi isih bisa mlaku).
srinata: kw. têmbang sinom.
srindhitan: kn. slindhitan (ar. manuk).
jugrug); 2 bngs. kranjang tanpa dhasar dianggo wadhah krikil, kurungan tanduran lsp; 3 kepang pêsagi ditata ing tenggok ut.
srowal-srowol: kn. srogal-srogol, murang tata.
srowod: pating [x] pc. pating jlêbud (
sukma; sing wis [x] n. ingkang sampun swargi k. br: sing wis mati; [x] ginawe ayu br: têka bêcik têmên ! [x] nunut: kabêgjaning wong wadon mung nunut marang sing lanang; [x]-ne wong ...: bêgjane wong ...; nywarga pc. wis kêpenak (bêgja) uripe; kc.
if (a>b) {wonthird=0;}
Mas aku mbok diajari piye carane ngrasakake puisi iku apik apa ora. Nuwun.
Genset Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang
Genset Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun Malang
Genset Batu Blitar Bojonegoro Bondowoso Gresik Jember Jombang Kediri Lamongan
padesan | ran-urane wong wuta | mung karya pangemut-emut | sukaning tyas sri narendra ||
5. nalika ri Dite kaping | salikur wulan
saking mônca kayungyun mèt wulang | mring Amad Ilham kawruhe | sarèh pamulangipun | mamrih gampang
manawa bêgjanipun | antuk bumi pradikan dèsi | nganggur tur olèh pangan | sapa kang kadyèku | nadyan bapa kakinira | nora bisa wèh bumi nganggur binukti | aliha sri narendra ||
7. ingkang bisa wèh drajat mring janmi | sarta pinta kang patut ginanjar | sapangkate dhewe-dhewe | mung kari atêtunggu | bêgjaning wong ingkang tabêri | miturut ing sakarsa | iku adatipun | tan liya ingkang atômpa | kanugrahan kang miturut ing sakapti- | nira jêng sri pamasa ||
8. sabarêna sabarang binudi | dadi têntrêm adate katêkan | sêdya
mring janma kang ngalap opah | mulanira Cina pelone gumingsir | tètèh wruh ing prakara ||
11. karanane wong jaman samangkin | dipun bisa ngampêt karsanira | kang tan pêrlu ing gawene | lan timbangên karuhun | aywa nganti kênèng piranti | tatale wus akathah | si kucir angrimuk | supaya dèn utangana | mêndhak-mêndhak si kusir ngisingi rai | gubras
dhingin | nalika misih mlarat | dadi sugih iku | wus mangkono kalumrahan | paribasan ana lintah padha
kanigaran kalung rante | pangantèn aranipun | pasthi rêsêp kang samya tilik | tur nganggo sinugata | ing sakadaripun | pae
sinugata iku | pae lamun sugih utang | nadyan katon sugatanira prayogi | dhayohe kurang rahab ||
ran miturut | karsane kang duwe karsa | sêsuhunên sihing Gusti tamtan. ngêndhati | titi gambuhing cipta ||
pan ginuyu | jaksa karêpe mangkono ||
4. lolota aja iku | lêlurinên wulanging lêluhur | ingkang nalar dumulura anglêluri |
misih eling wulange bapa lan wibi | utamane mantri iku | kang tatag marang pakewoh ||
aywa kapencut | lêlabuhan kang mangkono iku | kudu sarèh ririh narimaning ati | titi sarèh dimèn gambuh | bupati aywa macethot ||
11. têrahe dimèn urut | titikane wong atuwanipun | dadi
lillahi rabil ngalamin iku | tan kuwasa kawula darma nglakoni | mêminta mring Hyang Mahagung | kumambanga mring Hyang Manon ||
3. kang kakiki sayêktine ingkang wrêdhi | basa wong suwita | kudu têmên lan tabêri | ras-arasênya binuwang ||
4. aywa wawang buwang karêm anèng panti | kang amrih gumiwang | mring ciptanya wong angabdi | dadi srêgêp aranira ||
5. wong sarêgêp pasthi wruh karsaning Gusti | têtela tan samar | wanuh manawa manoni | ninging karsa sang sinewa ||
6. wusanane manawa sira antuk sih | sih iku tan kêna | jinaluk yêkti tan kêni | mung cinadhang murih kondhang ||
1. saranane wong yun luhung | bêtah
lapa kurang guling | elinga solah jêtmika | yèn wacana kudu manis | murih sêngsêming sasama | samaning
utama titi | têtêp dadi pangauba- | ning wadya têntrêm ing ati | tamtu kêna tinuladha | tyase lir wulan dhadhari ||
6. amudhari tyas bariwut | ruwêt kang
padhang kasurang-surang | arang-arang kang ngaruhi | iba ta susahe ika | wong tan miturut mring Gusti ||
8. mati nèng sabrang kaduwung | klowang-klawung tanpa kanthi | sanak enake tan ana | ijèn mung amor wong lari | basane bae wong Jawa | pakewuh gone nyondhongi ||
9. cadhonge mung uyah sêkul | dêstun lomboke mung siji | esuk-esuk wus ginugah | kinon dhangir
kadurus | nanging ras-arasên mikir | pijêr nuruti kasukan | lali lamun duwe Gusti | tita budine dalèha | yèn pinardi luwih wêdi ||
16. jêr rumasa luputipun | wus lawas ingugung sami | punggung tumênggunge nora | bisa mardi marang mantri | pitutur kang mamrih arja | padha kapoka [ka...]
[...poka] samangkin ||
17. wit lurahe nora turu | tansah ngruruh ing pawarti | wartane sabarang polah | polahe kang dèn wêngkoni | iku prayoga tinulad | bupati mêngku prajadi ||
1. lir taru katiban warsa | wong kang antuk sihing Gusti | riyu-riyu cahyanira | rumasa yèn bakal sêmi | pirabara wohnèki | yèn slamêt kêna ingundhuh | pinangan amirasa | pêloke dhinêdhêr maning | luwih bêgja yèn awoh rasa tan owah ||
2. tur wuwuh wohing ngayangan | iku upamane budi- | ning
mêngkono dadi pantês ran niyaka ||
3. kongas budine tan angas | ngumala adoh mring melik | yaiku santri prawira | dadi tuladhaning
cinopot samangkin | pan tinarka adol apyun nora padhang ||
7. dhuh dhuh ta para ngulama | padha gêgulanga nuli |
dene wijang jêr ta iku basa Ngarab ||
8. dudu basane wong Jawa | aja ngawag kudu titi | têtakona kang têtela | rapal makna dèn muradi | dadi têtêp ngawruhi | patitising kawruh iku | kudu guru ngulama | ingkang wus sinêbut mukmin | mukmin kawas
anglakoni | sabab yèn têngah wêngi | sarwa sêpi rasanipun | têntrêm wong nêdya salat | sumalat tumrapa agni | urubing kang dahana wor agninira ||
karsanipun | Gusti lawan kawula | lêlurinên para santri | tanpa ngêmis mung ngêmis marang kang murba ||
11. marma ta kadawa-dawa | dongènging wong picak dadi | pitutur marang ing wadya | jêr lagya
panujwèng galih | sri nata sung pêpeling | mring sagung kawulanipun |
Padmasusastra, 1898, #1344Sambung:-
1. kinanthi pinurwèng kidung | sri narendra kang mandhiri | Surakarta kaping sanga | puwara widagdèng kawi | wasising gêndhing wus kondhang | mumpuni kidung palupi ||
2. mêmalat waluyanikung | mangripta kidung sêsingir | ngulari
kapti | tinaliti nuladhèng tyas | tyasing sujanma utami ||
utamanipun | mring putra wayahing wuri | ruwiya ingkang utama | linuria aywa lali | lêlabêt antuk nugraha | padhanging tyas narambahi ||
12. bumi gung anggung jumurung | mring Sang Mulkiningrat Jawi | winantu anggung kagungan | marang Hyang Kang Murbèng Dhiri |
rinukti | tan pêpeka lumaksana | pinardi dimèn lêstari ||
14. lêstarining osikipun | manungsa kang sinung eling | marang utamaning tindak | ing buwana aywa nisthip | panggusthinirèng kasidan | sidaning dadi ngadadi ||
15. dadia jayèng jayanung | wênanga mêngku mumpuni | mring nuswa Jawa widada | darsanèng praja utami | mulus lulusa utama | sêdyane ingkang marsudi ||
kang sêdya anut | agama ingkang utami | mêmudhar ruwêding driya | ywa sulaya kang patitis | tinimbanga ingkang têrang | aywa age dèn lakoni ||
18. nastitine barang kawruh | wruhna mring janma mumpuni | mintaa tuduh ing sastra | sastra ingkang ngêmu wadi |
antuk sih | ing rama ibu kapiran | dhuh mulane wong taruni ||
21. nyingkirana saru siku | mênawa dadi prayogi | mituruta karsanira |
mukmin betullah | amanggon tan owah gingsir ||
27. jêr sir ruhu winihipun | sirolah ingkang nampani | dadi sining jagad raya | gumêlar wus amêpêki | apa kang winalang-driya | kawula mung anglakoni || [|...]
28. lêlakone dèn kaitung | aja mutung
30. mangkono upamanipun | pralambange wong aurip | rapêta ngadu pucukan | pucuking netra jro jawi |
ngèsthi aji (Kamis Pon, 21 Mukharam 1805 A.J., Kamis, 17 Pebruari 1876 A.D.)].
1. pan pinardi wuwuhing [wuwuh...]
[...ing] panganggit | mring nak rabi tutuging ruwiya | supaya têmbe wurine | tumrapa dadi tutur | marang ahli kang nêdya eling | ngeling-eling wêwulang | amung
saking wulang sudarmane | sampat lamun ginilut | lêlabuhan utama nisthip | mring patraping suwita | myang dadi wong aguagung. | ing driya ywa gung kagungan | dèn
ywa ngatarani | dèn wani atinira | ing netya aywaru | sirung lêngus wacanarda | tan jasmikajatmika. ing polèh nora prayogi | dèn manis ulatira ||
nanging aja nèng pucuk aldaka | sêpi nora antuk gawe | tanpa rowang mung ngantuk | layap-layap impène bêcik | nging yêktine tan kêna | iya antukipun | kacakrabawa ing cipta | kang cinipta sayêktine ming katoni | anèng jroning supêna ||
5. nora kaya wong tapa nèng nagri | wruh ing
kawulanipun | mung mituruta sakarsa | sang sinewa kang nulis iki nglakoni | mangkya gumantya nata ||
6. tur ta akèh kang ngalang-alangi | suprandene mêksa katurutan | saking têmêne atine | tan keguh pinrih rusuh | mung nuhoni rèhing sudarmi | ing mêngko tan
tanpa antuk sare | yèn nadhah mangu-mangu | jroning bukti akèh pinikir | lapuran nistha madya | utama winêngku | pamêngkune môncawarna | kyèhning bôngsa sumawana minta bumi | bumi kèh paekanya ||
10. paekaning lyan dipun udani | dêdimène ywa suwalèng karsa | sasanane dimèn [di...]
[...mèn] olèh | ywa tuna kawruhipun | marang pae-paening jinis | watake kinawruhan | supadi ywa kidhung | pakumpulan warna-warna | dèn
anggèndèng jumarunuh | amêmanuh kang makewuhi | ing madya lan wusana | utamaning kawruh | wruha pakewuhing jaman | dhuh nak
saniskarèng bôngsa | lyan manise kang aduwe | duwèni buwana | tansah langgêng tan owah gingsir | mung iku kang pinintan |
ingsun kang gumantya aji | aywa karêm ing
arta busana | nanging aywa nyêpênake | mring arta busanèku | pêrlu dadi saranèng nagri | nistha lamun
mring karêpe wadya mamrih | durcara tan prasaja ||
15. wus winawas ing jaman samangkin | akèh wong mangarti basaning lyan | kapiran basane dhewe | jamake wong mèt kawruh | dèn salêsih wajibirèki | dèn manggon tekadira | ywa was-was ing kalbu | iku lagi ngupayaa |
ingsun kaki | kang wus winiraos | ingkang tumrap sarkara kanthine | nora saking luwihing
gêbugi | mring awake mak bok | apadene wong liya yêktine | yèn dinoran sayêktine runtik | unggahira malih | sanadyan Hyang Agung ||
6. nora sarju dinoran ing sami | tandhane mangkono | lamun janma têmên pamintane | nging tinimbang lan pangkatirèki | sayêkti Hyang Widhi | miturut sakayun ||
dèn têmên nastiti | iku adatipun ||
9. wahyu iku nora anibani | manungsa kang adoh | marang ingkang sinêngitan lire | yêkti tiba mring
sudarmane | tan prayoga wêkasaning wuri | pae kang antuk sih | lêstari sakayun ||
14. wus lumrahe manusa puniki | ana kang antuk don | wênèh tansah kacuwan karsane | iku pasthi lupute
ingkang têmên lan goroh atine | pinèt saking pirasat jro manik | nanging pilih-pilih | kang uninga iku ||
18. jaba kang wus binuka ing ghaib | waskitha mring raos | sarta eling marang caritane | iya Iman Sapingi ing nguni | nanging luwih rêpit | pakartining gambuh ||
1. kajaba kang wus wêruh | marang ngèlmu pirasat wong iku | sapatêmon tan samar karêp sing janmi | katôndha nèng badanipun | barang karêpe wus jumboh ||
2. jomblah pakartinipun | Iman Sapingi pirasat iku |
wus tinata nèng kitab kinarya pêsthi | tur kaidèn Kangjêng Rasul | lawan sakabate manggon ||
3. nanging ta pêthèk iku | maksih kuwasa Hyang Mahaluhur | upamane wong raine burik cêkrik | pasthi ala rupanipun | nanging atine tan goroh ||
4. sababe manungsèku | bisa ngliling mring sariranipun | yèn rumasa alane bisa ngowahi | pae lawan khewan iku | lamun cirine wus awon ||
5. tan bisa owah iku | sabab tanpa angên-angênipun | yèn manungsa pinunjul titahing Widhi | bokmênawa bisa nglêbur | alane pating calerong ||
6. dhuh anak putuningsun | dèn angliling mring wayanganipun | wadakane pinrih sirna saking dhiri | bokmênawa bêgjanipun | sirna lan brêkahing
akèh kang kandhêg wêgah nglakoni | naliti mring kawruh putus | saking kêsète wong anom ||
yèn dèn turuti | polahe kang nora patut | nanging ta ana uga | wong anom kang mituruti | wêwulange rama ibu lumaksana ||
3. angkang. mangkono arang-arang | takdir [ta...]
[...kdir] dadi manungsadi | lir
tan suminggah anglakoni | aja ingkang pinurih dadi utama ||
4. sapa ingkang sugih bêgja | linuwih mung Nabi Brahim | lan putra Ismangil Iskak | jêr miturut ing Hyang Widhi | nurunkên para aji | kongsi zaman akir besuk | ing Ngajam lan ing Ngarab | lan sakèhing para alim | sami mijil saking Ismail lan
marang putranipun | kalakon tan widada | dera madêg narapati | nora kaya lêlakon Bondhan Kajawan ||
7. timur winor lan wong desa | kinèn tapa anglakoni | lêga galihe sang nata | antuk sihing awal akir | miturut ing sang aji | bêgja katibanan wahyu |
misusungmisungsung. mring sri bupati | katrima donganèki | Singaprana aranipun | dêmang desa ing Sima | wusanane jaman mangkin | nurunakên narendra ing Surakarta ||
11. iba-iba trahing nata | yèn lêlabuhane bêcik | utawa bèrbudi sabar | pasthi wahyune sumandhing | lir sang mulki astha ji | ngantuk anêmu praja | nging abot lakunira | cêgah wanita jêkining | yèn kang nurat mentak ampun botên bisa ||
12. mung mukti lan panjang yuswa | katularana kang nulis | padhanging driya trus netra | wasis ing sabarang kardi | pantês yèn busanadi | dinulur sakajatipun | tumutura mring wayah | amung ingkang saprakawis | kang mangripta [ma...]
[...ngripta] nyuwun pamit sugih garwa ||
13. rambah wajibing taruna | lêkêta sujana wêgig | mintasih sang bijaksana | lumunturing kawruh luwih | kang pêrlu dèn kawruhi | prayogane tindak-tanduk | myang
prayogane dèn kawruhi | lair batine dèn kêna | tinitiha dèn patitis | tumraping kawruh sami | ywa dhompo pamintanipun | wijange kinawruhan | tumraping angga pinardi | dadine kanggoning kawruh ywa bêncorah ||
pra mudha kang darmi | ing kawruh ingkang linuhung | kinudang-kudang dadya | busananirèng prajadi | kanugrahaning praja tulus raharja ||
1. aja ancung yèn suwita mring wong agung | lawan
têguh wani | ing sawiji dina Dyan Sasrawijaya ||
7. kinèn nyêkêl mring patih kang ambêk purun | sandika tumandang | ki patih tan bisa osik |
10. praptèng lina nèng Magiri kuburipun | iku wong abêgja | saking labuhane
mantri lungguhe le tuku | adate tan lawas | rong turunan nuli ênting | bali mulih dadi bujang mikul salang ||
16. lamun sira nèng wisma dhuh wong abagus | nyambia pakarya- | nira ingkang makolèhi | dimèn jênak atinira anèng wisma ||
17. anênandur ingkang ana asilipun | tambah Rasullollah | wohing palakirna dadi | ingkang môngka nifkah ing garwa lan putra ||
18. iku dadi nayakèngrat Kangjêng Rasul | maksih sumajia | nglakoni [nglako...]
[...ni] wajibing dhiri | Panji
antuk nuli bali manèh mlincur | sarwi nguman-uman | tan antuk dene wak mami | dadi sanak panjaluke tan sinungan ||
23. jêr ing mêngko kang akanggo têlu iku | pae jaman kuna | wong tapa kang dèn ulati | nadyan bodho sayêkti
1. padha ngungkurna kanisthan | bokmênawa bêgjane anêkani | adhuh babo wong abagus |
wong asigit | yèn tan ana pêrlunipun | ywa wurung nangkil sira | tapas arèn (duk) pangundang mring anak kakung (thole) | aywa lêleda yèn dandan | dèn rikat ingkang jêkining ||
wanodyayu linuwih | ginarwa marang sang prabu | Pakubwana ping tiga | apêputra kaping pat kang madêg ratu | ing mangkya nurunkên marang | kusuma Surakartaji ||
9. gantya Ki Jayakartika | darbe turun wanudyayu linuwih | ginarwa marang sang prabu | mijil Pakubuwana | kaping wolu pan ing mangke buyutipun | saking ibu sang sudibya | narendra Surakartadi ||
Hyang Mahamulya | sih marma marang sirèki ||
11. poma-poma têrah ingwang | aja sêdya sira umadêg aji | mung nyuwuna barkahipun | lêluhur para nata | sabab ratu yèn sinêdya dadi luput | amung sang atmakul kusna | kang minta adêge aji ||
12. balik angaub-auba | êndi ingkang pinilih Mangkubumi | lamun sira darbe sunu | ayu
ing warnanira | pêpujinên dadia timbanganipun | sayêkti nora druhaka | kumambanga ing Hyang Widhi ||
1. lir giyota nèng narmada wong aurip | tirta purbaning Hyang |
utami | kang kanggo nèng praja | lumrahing jamanirèki | aywa luwih lawan kurang ||
10. pasêmone kuda curigèstri tulis | jarwane mangkana | kuda dèn kuwat tarampil | curiga landhêping cipta ||
11. wanitadi dèn bisa ngenaki ati | tur manising sabda | karya
16. wajah lawan ihtiwal ayat nusuli | mung dadi kêkêmbang | ala nganjir kaya biting | iku kaki
ngupayaa pangran tahin | kang murba ing sira | kang êsa amung sasiki | yèn liyèku pan cilaka ||
19. dadi dudu Pangeran Kang Murbèng Jati | jatining manungsa | samar sinamuning eblis | poma kulup dèn waskitha ||
20. barang tindak ing tandukipun mumpuni | kalawan rasèhna | manungsa kang ahli budi | ing kawruh durmaning jaman ||
1. aywa age ngubungi karsa tan yogya | saringên dipun wêning | pituturing jaman | kuna manungsa tapa | dèn têmên sira mêmundhi | brêkahing bapa | nabi ratu myang wali ||
2. aywa lali lêbokna ing driyanira | supaya amimbuhi | ing driya santosa | mring kawruhing Hyang Suksma | kang gumêlar dèn kaliling | lêlabêtira | nistha madya utami ||
ula sawa luwih bêcik | ing citranira | sapa ingkang anyungging ||
8. yèn kang swara karungu nampêk ing karna | kapriye trapirèki | apa ingkang swara | lumêbu jroning karna | apa pangrungu marani | lah êcupana | iku cangkriman mami ||
9. pan wus lumrah wong ngucap jalu wanita | mangkono dènirangling | ya môngsa watira | kalamun awak ingwang | misih pinaringan maring | Hyang Maha Mulya | priye dunungirèki ||
10. pan ing nguni kang nulis wus minta jarwa | mring wakne kang mumpuni | Kusumadilaga | Sang Wiku Tejamaya | tansah sinôngga ing krami |
nampani wulang sang prabu | sayêkti dadi utami | sabab ing nguni sri mulku | sabarang wus dèn lakoni |
ing wuri | brêkahe tumrap ing mangko ||
5. yèn sri nata ing Mataram [Mata...]
[...ram] Sultan Agung | tan kêna tiniru yêkti | mapan iku wali ratu | mujijate mratandhani | mintaa brêkah kemawon ||
6. sabab wali tur umadêg ratu agung | ya iku Hyang Maha Sukci | wus ngèdhèng dadi sang prabu | lir Jêng Rasullollah nguni | wus kalilan tunggal ênggon ||
10. karêmane sang wiku ingkang katêlu | iku padha dèn lêluri | main madon madat minum | jamak wong gêguru murih | ngèlmune ingkang sumrowong ||
11. wus mangkono adate wong anom iku | mung kang gampang dèn lakoni | nanging ta wusananipun | awak rusak ati sêdhih | kawruhe pêtêng tur crobo ||
12. hèh mulane nguni bênêr wulangipun | kaping pat sri narapati | lamun sira anggêguru | ngulama kang nora melik | ya marang pawèwèhing wong ||
13. pan ing nguni ana ngulama pinunjul | Ngabdulkahar abêbisik | sarèh titis lamun muruk | tur mring kitab amumpuni | bisa nawang karêping wong ||
14. lamun ana wong minta kawruh kang luhung | nora banjur dèn turuti | binobot sakuwatipun | upamane desa cilik | tan kuwat kanggonan [kang...]
15. padha uga wong munggah mring panggung luhur | banjur jinujuging nginggil | nora ngambah dalanipun | pasthi bingunge kapati | tan bisa bali mangisor ||
16. jamaking wong mituturi mring nak putu | dêdalan sinungkên dhisik | aja banjur pucuk gunung | sabab pakewuh ing margi | margane alas tur bondhot ||
17. kang lumaku ngawruhi pakewuhipun | sababe wong wis winangsit | panggonane kang jinujug | yaiku guru utami | kasmaran
umure dawa | nora sah ngibadahipun | suprandene sugih garwa ||
2. lan bisa sajarah ngèlmi | wiwit Kangjêng Rasullollah | tumêrah mring ingsun mangke | dadi wruh wite kang mulang | tan mamak èsmu tama | mijil saking Kangjêng Rasul | mring putra praptèng
3. iku pantês linaluri | wulang kawruhe têtela | dadi tan kowar uruse | karo nalikane arsa | mulih mring Rahmatollah | wus pitutur mring nak putu | iku wong waskithèng tindak ||
bapa lan biyunge | lan saking paringing Suksma | yèku kudu pratela | pêrlu dadi prabotipun | ngupaya ngèlmu utama ||
7. akèh ngèlmune Hyang Widhi | mangkono ibaratira | banyu jaladri lir mangsèn |
kayu dènnya dadya kalam | godhong karêtasira | ngèlmuning Hyang misih agung | kurang papan mangsi kalam ||
11. lan ana wong wahdat nguni | ing Matesih wijilira | Bagus Satriyan jênênge |
tuduh maring | mas pangulu tapsir mudha | trahing wirya wruhing raos | ing kitab campure lawan | ihtidiyating praja | tinurutan kawruhipun | jêr wahyune wus katingal ||
14. prayoga nak putu mami | padha urmat mring wong tuwa | jêr iku akèh taune | sukur yèn kawruhe kathah | utama pinintaa | nadyan sudra têrahipun | patutên ywa siya-siya ||
15. wong anom bêcik nyêdhaki | manungsa kang sugih kojah |
sabarang wêling | wêwulange wong atuwa | padha tinuturkên kabèh | dadi padhang tyas manira | pinajar kwèhning
sejarah,”sing sapa becik bakal ketitik,sing tumindak ala bakal ketara”
4.Ratu Mas Waskita Jawi,permaisuri Panembahan Sutawijaya
neng kotabaru, pinggir kali code. nggowo radio cilik portable batrenan kae, nek atine wis rodo kepenak, mulih, nek iso turu yo turu, nek ora yo nyetel VCD nganti iso
barang…dadi males ngopo2…malah mutung ngeblog barang 😦
lek urip yo koyok ngene, sak wayah-wayah, wayahe seneng yo seneng, wayahe susah yo koyok ngene…
yo tapi kudu diadepi kanggo “hayah”
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih
SERAT KAKI WALAKA (bag II) | alangalangkumitir
anyariyosaken pangawasaning manungsa ingkang sampun katarimah ngilminipun.
Nalika jaman nagari Demak kathah ura-uru, nyarengi dhatengipun tetiyang anama Sahida. Dhatengipun wau boten kantenan ingkang dipun jujug, amung ngelambrang kadi majenun. Ing ngriku Sèh Sahida wonten nagari Demak anggelar pangawasa, sagedipun babar mangunahing pandhita lunuwih.
Anuju satunggil dinten Sèh Sahida tilem malumah wonten
ngobong waringin sengkeran. Temah adamel kagèting tetiyang kathah. Mila ngantos kapariksa dening Bupati ingkang caos. Ginugah boten tangi, jinunjung tan kuwawi, dipun angkat tiyang kathah meksa wangkot. Ngantos atur uninga, temah tinedhakan dèning para wali kathah.
Ananging sareng sampun dumugi panggènan anggènipun tilem wau, para wali wang-wang amulat, awit angèngeti adat ingkang sampun kalampahan, lelagon angenèh-anèhi punika tamtu Kangjeng Sinuhun ing Kalijaga. Mila para wali malah ajrih nyelaki.
Dènè pamagangan wali ingkang ajrihan sanget kapara amung manembah sasèdhokan kèmawon.
Sareng sampun sawatawis dangu, para wali wangsul, atur uninga Sang Nata, yèn Kangjeng Susuhunan Kalijaga sarè malumah wonten ngandhap waringin sengkeran. Para wali ajrih nyelak, para bupati ingkang caos ngaturi wungu, boten karsa. Amung èca-èca sarè kèmawon. Mila nyumanggakaken ing karsa Nata.
anjujug sarè ing ngalun-alun, apa karsane Prayoganè titinen dhingin. Si Kaki Rambu Rangkung, jim biru kang rumeksa gamelan Sakatèn apa ijih gumrenggeng swaranè, imbal wacana apa maneng ? Yèn ora ana swaranè, pasthi iku kang mindha papa anèndra.”
Kyai Ganjur lajeng lajeng anilingaken saking jawi, taksih imbal wacana gumrenggeng. Kangjeng Sultan andangu, “Kapriyè imbaling Wacana ?”
Kyai Ganjur matur, “Matur grenengipun :
Sigeg, ing galih duk miyarsa, Kangjeng Sultan ing Demak dyan tumedhak piyambak dhateng alun-alun. Sarawuhing ngriku mèh kagèt, sinengguh pepundhènipun sanyata. Ananging sareng dipun titik walikating dalamakan ingkang kiwa, boten mawi gebyaring amawa cahya
andadosaken kagèting galih. Sareng dipun patitisaken wewelingipun dèdè, nadyan patrap anganèh-anèhi, nanging Sang Nata lajeng sinidhem kèmawon.
Mila para wali sami boten angraita karsaning Nata.
Dènè Kyai Ganjur lajeng kapiji dados Lurah Suranata, wonten ing serambi masjid panepèn. Pangkatipun Kyai Ganjur sangandhaping Pangulu Ageng. Kayi Ganjur wau pasowanipun rinilan anunggil para wali.
Kacariyos satunggal dalu, Kangjeng Sultan dhawuh kabèh para wali kinèn angraosaken sasmitanipun jim biru, ingkang rumeksa gangsa Sekatèn.
“Kyai Rambu Rangkung imbaling wacana pitung angkatan, mawi bebuka “HU”, pikajengipun punapa ?
praja wonten pratandha, yèn sunya pasthi punika pandamelipun Sunan Giri utawi Sunan Kudus. Pamagangan wali matur sandika, mangkat sadaya.
Ènggaling carita, Sunan Giri tigang dinten sampun rawuh ing Demak kaliyan Sunan Kudu. Ingaturan pawarti yèn ngalun-alun wonten anèh-anèhan. Sunan Giri kalih Sunan Kudus ingaturan mariksa. Kalih pisan lajeng mangkat.
Boten dangu wangsul, matur ing Nata, yèn punika pandamelipun Sunan Kalijaga. Kangjeng Sultan Demak pandamelipun Sunan Kalijaga. Kangjeng Sultan Demak api-api ngungun.
Sampun sami ginalih, para wali lajeng dipun dhawuhi maknani sasmitanipun Kyai Rambu Rangkung, jim biru ingkang tengga Sekatèn. Dènè imbaling wicara mawi bebuka “HU” kaping pitu.
Mila Kangjeng Sultan lajeng anjibahaken dhateng Sunan Giri kali Sunan Kudus sakancanipun sadaya, menggah ingkang dados pikajenging sasmitanipun Kayai Rambu, Kayai Rangkung kados pundi. Dènè mawi “HU” kaping tiga dènnya imbal pamicara. Mokal yèn botena wonten raosipun. Sadaya para wali matur sandika. Dadya lajeng rinaras raosing sasmita wau.
Sunan Giri angarang kanyataning “HU”. Pamanggihipun : humat. Tegesipun : umating Allah iku ngawruhana rahsaning ngilmu kang wis dadi iku weruh wewadining pangkating Dat pitung prakara.
Sunan Kudus pamanggihipun “HU” punika hurip. Pikajengipun : urip iku wenang nganakakè pitung prakawis. Mila yèn tanggung-tanggung ngilminipun luhung pengung kèmawon. Awit tiyang pengung punika sampun boten ngajengi warah-wuruk.
Mangkana salebeting gunem raos, kasaru rawuhipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, dumrojog tanpa larapan. Dupi wus
Para kanca anggandhèk sandika, mangkat. Dupi prapta temah matur dhateng kang nèndra, “Gusti, Paduka tinimbalan manjing pura, karana rama Paduka sampun rawuh ing kadhaton, amung ngentosi sowan Andika kèmawon.”
Radèn Sahida gumrègah lumaksana, kèrid ing gandhèk kekalih. Sadhatenging ngabyantara Nata, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika:
“Hèh, hèh, Sahida, ing mengko sira wus katemu lawan ingsun. Sira banjur lungaa manèh, ngupayaa bumi Bintara kènè. Yèn ana dèsa lemahèdarbè ganda langu, banjur bebadraa sakuwasamu dhèwè. Lawan ing kono bakal ingsun anggo nganggur, supaya bisa dadi petilasan.”
Sèh Sahida matur sandika, nyuwun dhawuh menggah ingkang kawajibaken punapa. Kangjeng Susuhunan Kalijaga angandika :
“Sira dadia punggawa pamijèn, amajibana barang lelungguhingsun bumi dèsa kang parek ing kono. Bèsuk sawatara dina ingsun tumeka, bakal karya wisma kangdadi pasarèyaningsun dhèwè. Sarta sira ingsun wenangakè mangrèh wong cilik
sadaya, yèn ing mangkè Raden Sahida nama Pangèran ing Kadilangu, sarta angsal ganjaran sabin, kathahipun kawan atus karya. Dalah saking rama dados gangsal atus karya.
Dupi wus sampat dhawuh pangandikaning Nata tuwin dhawuh wewelingipun ingkang rama, lajeng pamit, kalilan mangkat.
Ing sawatawis dinten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga tedhak ing panggènanipun ingkang putra. Radèn Sahida dipun damelaken tarapan saèngga gedhang salirang, kaanggè wadhah bekakasing dalem. Dumadakan ing salebetipun angadani dalem, Kangjeng Susuhunan Kalijaga angsal kaèlokan, èncèh isi rajabrana kebak.
Sanadyan manggih, kedah bayawarakaken dhateng tangga tepalih, sinten ingkang gadhah èncèh wau. Tangga tepalih, parpat manca lima sami matur, boten rumaos ndèkèk. Mila sareng sampun boten sami ngakeni, ugi rahadunya lajeng kawaridinaken dhateng para bekel ing ngriku. Mila kumrubut sami nuwun-nuwun. Mila para tetiyang sakiwa-tengenipun ngriku, nadyan ingkang boten kabawah, sedya atur bulu bekti, bau suku tumut ndandosi dalem, sarta badhè pasarèyanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Kinaroyok ing kathah, lajeng ènggal dados.
gendhaga wadhah wangkinganingsun. Saturun-turunira, sing sapa langkah, nganti weruh wangkinganingsun, pasthi tanpa mata.”
Sabda pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga dhateng Pangèn ing Kadilangu pinareng dèning
punang gandhaga wadhah wangkingan kadi pinaku, karaket ing manah. Sarta ingkang dhinawuhan ugi ngèstokaken. Saturun-turunipun Pangèran ing Kadilangu sami ajrih sumerep dhapuring pusaka wangkingan wau.
Dumugi sapunika kènging nyirami lisah cendhana nyumerepi dhapur tangguhipun.
Suprandosipun ing nguni wonten ingkang sumedya badhè uninga. Margi mingkis sinjang gegubahan, saweg uninga sadlèrèngan kèmawon, tiyang wau mripatipun nyeplos.
Mila tulus sapriki lajeng boten wonten ingkang wani uninga wangkinganipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga. Wasana lajeng dipun dhawuhaken dados wewaton : sinten para ngulama tuwin para juru kunci ing pasarèyan Kadilangu, katamtokaken ing saben Anggara Kasih, ingkang nyirami Kyai wangkingan kedah mawi dipun tutupi mripatipun, kanthi tiniti boten kèngis maripatipun. Nadyan para ratu, boten kenging uninga wujuding wangkingan wau.
Kacarita malih, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, sasampuning paripurna anggènipun yasa dalem dalah langgaripun, lajeng dhawuh dhateng ingkang putra, rèhning sampun sepuh, boten karsa angagem wangkingan. Amung badhè gebayakan kèmawon, ngagem teteken pucuk cis wesi cawang, sarta pamit ingkang putra, yèn badhè ngaluyur nuruti karsa. Amung rèhning boten ngagem wangkingan, ingkang putra wineling, njagi rumeksa boten kènging ngagem, boten kènging uninga. Ingkang liningan matur sandika ngèstokaken.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng kèsah lelana, sapurug-purug, ngantos dumugi
sesilih Jaka Lonthang. Ing ngriku witipun wonten Serat Suluk ngilmi, dipun wastani Suluk Lonthang.
Ing nalika ngancik dhateng pulo Siyag, lajeng nama Kyai Dana. Ing ngriku witipun wonten Serat Suluk Besi, awit Kangjeng Sunan Kali kèlu dhateng pakartining tiyang pandhè wesi, laminipun kalih taun.
Ing nalika ngancik pulo Bayan, ngantos dipun jajah saubenging nagari. Mangka pulo Bayan punika tigang jaman dipun kulinani : ngambah ing Bayanmani, lajeng ngambah dhateng Bayanmaot, lajeng dhateng nagari Bayan Budiman. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ngalih aran kaping tiga. Duk nganggit Suluk Bayanmani nama Empu Hartati. Nalika nganggit Suluk Bayanmaot ngalih nama Empu Hartadaya. Sareng wonten nagari ing Bayan Budiman ugi
lamènipun ngambah jaman nagari tetiga wau tigang taun. Lajeng wisata sapurug-purug malih.
Nalika ngancik wonten ing nagari Ngacih, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ugi nganggit Serat Suluk Acih, jejuluk Sèh Sutabrit. Kalunta-lunta ngantos nagari ing Mekah, nanging Sèh Sutabrit awarni larè dolanan. Dènè ambah-ambahanipun dhateng masjid Mekah, adamel kaèlokan, dènè purun anglanggar ngilmi dhateng para jamhur Mekah. Inggih punika ingkang sampun kasebut wonten
Ing nalika ngmabah pulo Siyem, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga anganggit Serat Suluk Puji. Dènè sesebutaning nama : Kaki Linggapura. Wonten ing laladan nagari Siyem boten karsa anglajengaken. Suprandosipun dangu, jalaran kasengsem aningali cara-caranipun tiyang
kados ta : arta saking tanah jawi wonten nagari liyan boten ajeng, kedah lintu arta liyan. Pundi ingkang dipun purugi liyaning praja, badhè ngajawi ugi lintu arta tanah Jawi.
Makaten ing caranipun. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wonten ing ngriku ngantos sakawan taun, jalaran dipun pupu dèning juragan, nama Kaki Glontor.
Sanget asihipun, malah dipun ajak gegramèn dhateng pulo ing Bojong, inggih pulo Ciamis. Akathah lelangening nagari, karya senenging panggalih. Mila Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng nganggit serat Suluk Gontor, awit saking saweg tumut dagang Kaki Gontor.
Ing nalika kondur saking bawah Siyem, Sang Lelana lajeng kondur angajawi malih. Ing ngriku taksih andugekaken lelana jajah wana, wukir, jurang pèrèng sungil. Sang Lelalana karsa nganggit Serat Jaka Rasul. Ing nalika punika kapareng anggelaraken rahsaning ngilmi babaran wahananing Dat, tinunggilaken lawan panganggitipun Suluk Jaka Rasul wau. Mila Suluk sareng dados gegebengan, sakalangkung gancar piyambak. Sarta raosipun dhateng tèkad tetèla kathah meleng piyambak rahsaning ngilmi kasampurnan. Kapara mawi cecarangan angangit imbal-imbalaning swara, dipun wastani Suluk Burung, ingkang kadhapur
Ing ngriku witipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng anganggit Serat Suluk Burut.
Ing nalika punika Kangjeng Susuhunan Kalijaga lajeng karsa lelana malih dhateng tanah kidul, anjujug pinggiring samudra, inggih punika ingkang winastan ing Dalepih. Laminipun jaga-jaga satepining tasik kinten-kinten satengah wulan, saweg amuthuki tiyang satunggal, tanpa mangganggè wastra. Awakipun namung dipun ubeti oyod, sirahipun anyunggi sakathahing uwuh ron aking. Upami dèdè Sinuhun Kalijaga, tamtu mlajeng, awit sinengguh brekasakan ingkang
kagètipun sanget, ngantos andherodhog, andhèprok boten saged lumampah. Sambatipun amung mati. Tinanggenah ing pangandika, lajeng matur saparlunipun, “Kawula pun Wana, larè ing dhusun Dlepih ngriki, badhè ngupados paksi mliwis, kasadè damel ngingoni anak putu.” Kangjeng Susuhunan paring sabda waluya, lajeng angandika :
“Kaya kapriyè rèkanè amèt manuk mliwis ? Ingsun arsa uninga. Lakonana, aja kasuwèn.”
Ingkang sinabdan manembah, lajeng malebet ing warih. Ririh lampahira. Dènè ingkang katingal
mangandhap, lajeng angambang ing toya bayak-bayakan. Wana marpeki, tumandang. Punang paksi mèh telas. Saking kekebaken kapisipun, temahan rinèntèng ing tetali kang sinabukaken. Tali tampar, lulup, sampun kacakan sadaya. Kantun tigang iji, kagèt, muluk ing gegana. Dènè kagètipun paksi tetiga wau, awit pun Wana kuwalik badhè kelem, awit saking kawratan pambektanipun. Nanging Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga awas ing pandulu. Pun Wana pancen galagepan, lajeng sinaut ing teteken, ginanthol ing cis. Pun Wana saged minggir, lajeng dipun entasaken. Dupi sampun sarèh napasipun, lajeng dinangu. Pun Wana matur makaten, “O, Gusti, salami kawula pados peksi maliwis boten kados sapunika. Bok sampuna kawula kelem saking boten kuwawi mbekta, kados rampun tan akècèr. Katujunipun lajeng paduka entasaken. Sapinten ing panuwun kawula, Paduka paring gesang. Mangka kirang sakedhik kemawon, tamtu pejah. Boten langkung, rèhning Paduka ingkang nambak ing nyawa kawula, angsal-angsal kawula paksi maliwis kawula sumanggakaken.”
“He Wana, sira rumangsa urip awit ingsun kang
panarimaningsun, sarta antuk-antukira maliwis sira aturakè maringsun. Ananging dadèkena sumurupira, maliwis kang wus gawa, kabèh mabur, jalaran nalika sira kelep ing banyu, nganti lali pangangsilanira.”
Pun Wana èmèk-èmèk kapisipun, nyata suwung. Nadyan ingkang sami cinancang ing tetali sabukan, sami mabur. Satunggil boten wonten ingkang taksih. Pun Wana dadya kaduwung sanget. Dangu-dangu lajeng mosik makaten, “Dhuh Sang Pinundhi, rèhning sampun kapotangan umur kula, kaparenga Paduka tumedhak ing pagriyan kawula, parlu badhè angaturi sesegah sakadarè tiyang dhusun, margi wanci sapunika sampun ngajengaken surup.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga amituruti. Dumugining wisma, ngancarani lenggah ing salu. Pun Wana lajeng medal, sanjang biyungipun, kapurih sesegah. Kang ingatag tanggap, angratengi badhè segah.
“Gampang prakara suguhing tangga teparomu kabèh. Ana pira kèhè?”
Wana matur, “Cacahè eri kawandasa sèmah. Mangka adatipun, ing dhusun Dalepih ngriki, saben dipun undang, jaler-èstri dhateng sadaya. Wah sami bekta anak, margi sampun dados rerukunaning rembag ngajeng, sinten ingkang gadhah parlu, tangga tepalih sami rungkat sadaya, alih-alihan.”
“Yèn mangkono luwih becik. Pasthi mengko ana kamurahaning Pangèran kang kena sinuguhakè.”
Ing nalika punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng maringaken waragad sacekapipun. Dadya kalampahan ing dalu punika saged ndhatengaken tangga tepalihipun sadaya. Warnaning sugata boten anguciwani, karana pinaringan waragad kathah. Sareng sampun ing wanci dhatengipun. Sami dinangu, arta anggènipun maringi waragad telas punapa taksih. Yèn telas, dipun paringi malih. Lumbung pari kalong pirang gèdhèng, yèn kathah lukaking pari, dipun jogi malih.
Biyungipun Wana matur makaten, “Arta ganjaran kablanjakaken ulam, bumbu warni-warni, pirantosipun sekul ulam panganan. Panumbasipun langkung kathah, arta boten kalong. Wadhah uwos tanpa kèndel panakeripun, wasana ing padaringan boten lukak. Nadyan ing lumbung malah kebak. Mila arta kawula aturaken wangsul malih.”
Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga boten karsa anampèni. Pangandikanipun makaten :
“Bibi, mengko tamunira padha wratanana arta sacukupè.”
Kang liningan matur sandika. Ing sadalu punika dhatengipun para tamu langkung kathah. Dalah parpat mancalima anggili tumut manggihi. Pun
dalu, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga tumedhak ningali tamunipun, sarta tumut lelenggahan, lajeng paring pangandika makaten :
“Kabèh sanak sadulur, ing mengko padha timbangan saparlunè. Lelakonè si Wana
sedyanira. Saka wus katrucut basanè, arep males kabecikan marang ingsun, uga banjur ingsun pitututi. Èwadenè saka karepku, becik mangan ènak lawan sanak sadulur, tangga teparo, anulusakè rukunè.”
Kacariyos malih, salebeting pajagongan, Nyai Wandawa kuma purun atur pratèlan makaten, “Dhuh Sang Pinundhi, sanget panuwuning manah kula, dènè saged marek ing Paduka, karana nguni pun patik sampun natè uninga, duk Paduka saweg birahi angadani sumur utawi masjid, wonten ing dhusun tanah Pajang. Awit kawula punika temenipun, biyung kawula sampun natè ngawula ibu Jengandika. Malah kadhawuhan nginyani putra kakung, nama Radèn Mas sahid, inggih punika ingkang tunggil sesepan kawula. Sareng pun biyung pejah, kawula lajeng imah-imah, angsal Kaki Wandawa. Dupi semak kawula pejah, lajeng dumugi ngriki, kaanggè sepuh-sepuh, kapara dados dhukuning bebayi. Mila sadhusun punika sami ngalap kasagedan kula padhukunan wau. Mila pun patik nuwun deduka, dènè sumalonong purun sapocapan, parlunipun amung badhè matur, ingkang nama Radèn Sahid punika rayi Paduka punapa raka Paduka?”
Kagjeng Sinuhun ing nalika punika dahat pangunguning galih, boten kanyanan yèn Nyai Wandawa punika kadang palihanipun. Dados lajeng sajarwa, yèn sariranipun. Mila Nyai Wadana lajeng pinaringan sih ganjaran saking luwesing atur, kalawan nyata. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ngandika :
Ingkang pinaringan dahat nuwun. Sasampunipun makaten, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng paring arta dhateng para ingkang sami tinimbalan wau. Amung kènging kanggè sesarat sawatara. Kados ta : arta tigang reyal ing dalem tiyang satunggal, sadangunipun boten saged suda. Para tetiyang sadaya naracak ganjaranipun. Wewelingipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga ugi sami kèmawon.
Ing nalika samanten Kangjeng Susuhunan kalijaga lajeng pamit, badhè andugèkaken ing lampahipun, lelana sapurug-purug.
Rerancanging carita, Kangjeng Sultan ing Demak dahat angajeng-ajeng rawuhipun Susuhunan ing Kalijaga, margi sampun dangu mboten anembah ing guru.
Mila para wali sinebar, angupaya dhateng pundi purugipun. Sunan Punggung aturipun, “Boten susah dèn upaya. Manawi sanyata sungkemipun murid, dhateng piyambak. Dènè guru kangen tataning murid, pasthi saged katuju piyambak sarta sampèka sapiwarahing guru, yakti dugi sedyanipun.”
Gantya kang cinatur malih. Arya Jipang salebetipun anata baris pendhem wonten ing dhusun Panolan, saweg lelenggahan kalih ingkang rayi ipè, nama Radèn Puspita. Ing rinten dalu tansah padudon karsa, jalaran Arya Jipang sedyan angkara murka. Radèn Puspita tansah ambolèhi atur, amrih rapih, pinapagaken ing karsanipun,
“Kakang Arya, punapa saèstu angrampit prang dhateng Demak, punapa boten? Kantenan anggèn kula manah. Saupami boten saèstu ambebara prang, inggih sokur, margi kula badhè ngupadosi wekasaning kajat kula dhateng tanah bang wètan, nglantun anglantun dhateng tanah kidul, rèhning sampun boten saèstu prang. Dènè yèn karsa Paduka kenceng nglurug prang dhateng nagari Demak, kula nyuwun pamit, boten ndhèrèk, jalaran kula gadhah parlu sakedhik. Anak-anak kula sampun sami diwasa, badheè kula suwitakaken dhateng Kadilangu, supados angaji tatakrami.”
anti-anti nganggo cumandhang dhawuhingsun? Sarta wus mratandhani sira iku wedi mati. Luwih becik sira lunga samengko iki.”
Ingkang rayi matur, “Ingkang makaten punika, Kakang, pamanggih kula, dados tiyang enèm inggih kedah matur ing kadang tuwa. Paèdahipun antuk sabda pangèstu, supados gampila ingkang kula sedya ayu.”
Arya Jipang mangsuli radi sengol, “Mungguh caturira iku kabèh, ing ngatasè milu wong ngatuwa, tanpa gawè, awit sira iku mung lumuh, malumuh wedi campuh. Upama ingsun candheta, digawe apa, parlunè ora ana. Bara-bara angur aja katon mata, tur ora dadi klilip. Ananging supaya tan mandheg tumolèh, mboklunga pisan.”
Radèn Puspita anampeni. Kadangipun lajeng dèn ajak kèsah. Sareng sampun sawatawis tebih, ingkang mbakyu jinarwan yèn Arya Jipang badhè boten tulus gesangipun. Tinimbang ing tmbè boten tulus kompra, luhung miruda. Sinten ingkang sotah mengku, angger boten dados manah mutawatiri.
wus dadi pangèsthing tyasingsun. Sajatinè ingsun iki ora kinanggokaken kadi para garwa pangrembè Arya Jipang. Ananging saka tunaning pandon.”
Ingkang rayi matur, “Kadi pundi liring pandon tuna?”
Retna Paniwèn mangsuli makaten, “Yayi, ingsun iki sanyata sipatè wadon, nanging satuhunè tiwas kalumrahanè, ora kena kinarya pasamuwan ing papreman. Dadi Arya Jipang mengku raganingsun iki mung ginawe
“Kakangmbok, yèn makaten Paduka luhung ndhèrèk tetruka ing Ratu Mas Kalinyamat. Saiba sukaning galih.
Retna Paniwen nembadani, lajeng kadhèrèkaken. Boten winarna ing margi, sapraptaning wukir, laju marek manembah ing ngarsa. Dinangu, matur sajarwa sawewadinipun. Ratu Mas Kalinyamat dahat sukaning galih, lajeng pinatah tengga korining pratapan. Radèn Puspita tinanggenah ing sedyanipun, matur badhè ngupados wewenganing manah.
Ratu Kalinyamat lajeng paring pitedah, Radèn Puspita dhinawuhan ngupaya Kaki Walaka ingkang dhedhukuh ing dhusun Galinggang. Saupama suwung kinèn anganti, awit janggan Walaka iku araning rèrèh ing wisma. Karemenanipun lelana tanpa sedya.
Raden puspita manembah, lajeng mangkat. Ing samargi-margi anggung kasangsaya sinangsaya, awit pakartining margi boten amiranti. Èwadènè Radèn Puspita mèrang, yèn balia. Tan ajrih bebayaning margi rumpil,
temah sugal wangsulanipun, dènè boten dipun ajèni Kaki Jenggalana. Dangu-danguning rembag dipun ajèni Kaki Janggalana. Dangu-danguning rembag temah dadya pancakara, ngantos ramè, gentos kasora, nanging boten mawi gegaman.
Radèn Puspita sakalangkung kaken ing galih. Badhè teluk, pakèwed manawi angauba dhateng sasami-sami. Yèn nanggulangaa, langkung kasoran, saha mèrang sanget. Dangu-dangu Radèn Puspita lajeng mitembung angasih-asih. Kyai Janggalana awewarah yèn lana, dèn ajak ngumbara sapurug-purugipun, tan nana sinedya. Radèn Puspita anut, tan lenggana ing rèh. Kyai Janggalana lajeng lelana sapurug-purug. Ing saben surup surya atetaken :
“Opa sira ora ngelih, lawan apa ora ngelak?”
Radèn Puspita matur, “Boten.”
Dumugi tengahing dalu Kyai Janggalana galundhung jurang, sarè asesengoran. Watawis dangu wungu, lajeng kaloyongan malih, balasakan ing bebondhotan. Watawis ing wanci gagat bangun enjing Kaki Janggalana nolih, tetakèn, “Apa sira ora arip?”
Dados Radèn Puspita anggènipun anglampahi tut wuri wau sampun tèkad pejah, sarta boten angraosaken
titah. Radèn Puspita sampun katingal kuwungipun, awit bebasan ulat, karep, ati
Pangèran maring kang kaluwèn. Mula dèn banget tarimanira.”
Kaliyan lumampah kèmawon pangandikanipun. Kaki Janggalana lajeng ngambah samadyaning wana tarataban. Boten wonten tiyangipun, tebih dhusun, tebih warung, tanpa toya, utawi kekajengan ingkang ageng-ageng. Radèn Puspita matur, “Punika pundi?”
“Perluning wong anggeguru iku iya ing tembè tumekaning pati aja nganti kaliru ancasè. Aja nganti kasawar tibanè, aja nganti kasangsara lakunè ing dalem pati.”
Radèn Puspita matur, “Tèkading kahanan jati punika punapa wonten bèda-bedanipun? Awit ing dalem pati punika badhè nyandhang tiwas ing tri prakara :
Bosoking jasad, awit sampun nunggil kaliyan luluhing siti
dènè sampurnaning atma, nyawa, cahya, sapanunggalipun sami miruda tan kantenan.
Kados pundi bèdaning tiyang wantun kaliyan ingkang sami anggeguru?”
“Jebèng, upama ora ana bèdanè, pati-pati anggeguru apa gunanè? Ananging yèn dhasar sanyata pangèsthinè, iya bèda uga.”
Radèn Puspita matur, “Nyuwun pitedah, supados radi saged tumindhak dhateng wewarahing guru satunggal-satunggal.”
“Jebèng, sira durung wanci anggayuh ngilmu kasampurnan. Marmanè gunemira durung turut. Pasthi wus dadi benerè gunem bocah. Upama sira kadereng arsa uninga tetalering ngilmu kasunyatan, adat banjur kadhingan tuwuh. Tegesè, durung wayahè selak kasusu karepè. Ana dènè wewatesing wong kena ngeguru iku, yèn wus umur patang puluh tahun sapandhuwur. Awit manungsa durung patang puluh iku akèh kalirunè. Manawa wus patang taun iku, ginanjar kuwat, anampani kawruh kang sanyata. Marmanè sira milu ingsun, maksih ingsun ganjar anteping laku baè dhingin. Manawa sasuwenè sira tut wuri ingsun ana kalèjeme mantep tama temen, sarta sira yèn wus uninga gatra-gatraning ngilmu, ora èsuk ora sorè, wus pasthi ingsun kang maringi ing kawruh marang sira dhèwè. Aja kuwatir.”
Pangangsalan. Tegesipun : pangagenging dhusun ing tanah ngriku, jalaran welas aningali Radèn Puspita dènya dèrèng wanci tumut lelana. Sang Lelana lajeng tedhak dhateng dhusun Katègan, ing nguni karan Sabaran.
Ènggalipun Radèn Puspita lajeng tata-tata badhè dènya kari anggana. Sang Lelana nutug dènya ngunggar karsa, nurut pinggiring tasik. Antawis tigang lapan Sang Lelana wangsul dhateng unggyanè Radèn Puspita, atakèn :
“Hè Jebèng, sira ingsun pitaya ana ing dèsa Waru. Ingsun paringi aran Ki Ageng Waru.”
padha leganè. Mula saiki sira ingsun srahakè, supaya tumuli didhaupakè.”
Sareng sampun ing antawis lami, Jaka Lelana malah antuk sihing para guru, pinaringan berkah.
Dènè caranipun sadaya guru dipun elèr kemawon wejanganipun, boten wonten wonten ingkang dipun singid. Dènè ingkang
tapakurahman. Mila warni-warni wewedharanipun tiyang Banjarmas wau. Amung bangsaning ngilmi sorogan, mijèni sakaliring
lajeng gentos anggelaraken ngilmi sorogan. Tiyang sakiwa panengen ngriku gilir tanpa sela, sami anggeguru dhateng Kaki Janggalana.
Ing nalika punika para guru-guru ing Banjarmas kathah pangugunipun, dènè wonten satunggaling guru neneka, lajeng ngungkuli ingkang sampun lami. Mangka kanyatahan ing wewulangipun. Dangu-dangu para guru ing Banjarmas ayon sedya, nyekabat dhateng kaki Janggalana.
Sampun kalampahan panyakabatipun para guru Banjarmas wau, ugi sampun katampèn sadaya. Amung wonten satunggaling guru gumaib, nama Kyai Mangilhas, pugal boten purun sumuyud dhateng Kaki Janggalana. Malah ing saben dalu Kaki Mangilhan wau karsa ngalempakaken para juti pethut sadasa iji, anuju selaning dinten Kaki Janggalana wonten ing griya piyambak. Para pethut ingkang nyidra sami malebet griya. Tanpa prasaba lajeng amadung lawang, mengkang pager gedhah gedhèg. Pangrisakipun tiyang sadasa wau ambek sura wani. Boten ajrih ingkang tengga griya. Dènè Kaki Janggalana wau amung èca-èca anggènipun pitekur ing kursi kemawon.
Sareng sampun celak, pandung sadasa nempuh sura wani, tan ajrih ing pancabaya. Dupi saweg namakaken pedhangipun, sadaya pareng mangsah. Boten kalampahan mocok utamangganipun tiyang. Dangu-dangu Pangèran Ingkang Agung paring parimarma.
Sèh Janggalana boten mawi pariwara, lawan Janggalana kesah tan nana kang uninga. Tegesipun : ngedalaken mangunah catur warna, saluguning Kaki Janggalana kèsah sakiwa tengening ngriku. Nanging tilar warni wujud sakawan.
Ing wètan inggih Kaki Janggalana, kidul inggih Kaki Janggalana, kilèn inggih Kaki Janggalana, lèr inggih Kaki Janggalana. Nanging sakawan wau tinandukan ing gegaman, boten kènging. Kadi ameca wewayangan.
Para pethut-pethut pothèt, kawèkan ing galih. Saking tunaning pangangkah lajeng sami lumpuh, boten
ora wani maringsun? Sapa kang ngajani sedya cidra iku?”
Para durjana pothèt matur sajarwa, pakènipun guru, Kyai
saking papa, lajeng sami pinaringan arta busana, sarta kinèn bara griya ingkang saè, bebanjaran urut margi, patilasaning panyidra wau. Bandha
angèstokaken sadaya. Sèh Janggalana paring dhawuh :
“Bènjang yèn sira maring tanah Jawa, angupayaa jenengingsun, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Wismaningsun ing Kadilangu, bawah nagara Demak.”
Ingkang dinawuhan sadaya nuwun sandika, sèwu kapundhi. Para guru ing Banjarmas lajeng sedya tutwuri, boten kalilan. Amung pinaringan waragat arta busana, dhinawuhan anyedagar. Bandha bèya pinaringan.
Kaki Janggalana, sapengkeripun saking Sidayu, wonten gisiking muwara pinarepekan dening tiyang ageng, inggil. Tinakènan, nama Kyai Mailhas. Gentos pitaken, jinarwan nama Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Mangilhas andheku, nembah sarwi matur ngasih-asih, sajarwa susahipun, “Anggèn kawula lelèdhang satepining muwara punika, sajatosipun nganti-anti patembayan kawula, tiyang pèthoting pethut. Kula resaya menahi tiyang nama Kaki Janggalana, margi ngendhih kabegyan kawula. Mangka tiyang nagari Banjarmas punika, pangungsèning rembag punapa dènè patakèning kawruh, sadaya ingkang dipun suhun-suhun sami dhateng kawula. Wasana sareng wonten tiyang neneka, nama Kaki Janggalana punika, sadaya tiyang ing Banjarmas sami balik pangidhepipun, ngantos supè dhateng kawula. Mila lajeng kawula resayakaken amejahi. Para pethut sadasa sagah entos-entosan wonten muwara ngriki. Wasana sampun sadasa dinten langkung, bilih Paduka saking sabda waskitha.”
“Ki sanak, kapasanga yogya pethuking manah kula kaliyan dika. Kula punika tiyang kasasar, saking Ngarab dumugi ngriki , margi saking kapancal ing baita kapal. Wusana wonten tiyang cariyos, yèn ing Banjarmas wonten guru saged, nama Kyai Mailhas. Dados malah katuju temen. Kula nedha pitulung, sagedipun kula dumugi ing jaman kula, nagari ing tanah Jawi. Dènè yèn sanak sagah ngantukaken badan kula, bokmanawi kula saged angirit suruhan sampèyan para pethut.”
Kyai Mailhas mangsuli, “Inggih leres, para tetiyang kathah sami nedahaken Kyai Mailhas tiyang saged, wah guru ageng, nalika dèrèng dipun sirep Ki Janggalana. Mila panedha sampèyan pitulung makaten kèmawon tamtu boten kawekèn manah kula. Sarèng dipun sarug tiyang neneka, dados badhè boten saged mitulungi, awit manah bingung, kalingan muring-muring.”
“Dados tiyang saged punika mawi kènging supè, utawi kenging kuwur muring-muring? Mangka atasing kagunan punika boten kèngin ical, boten kenging supè, awit sadaya kasagetan punika
karna, grana, lèsan. Sayèkti boten kenging kasupèn, awit punika wananing nugraha. Kèngingipun kalimput, manawi sampun puput yuswanipun. Ingkang makaten punika pepiridan saking punapa? Mangka kahananing ngaguna punika nadyan asal saking nugraha tuwin saking gaibing Pangèran, ananging sareng sampun gumelar ing ngakathah, tancebipun amung dhateng sarèngat kemawon. Saiba kaluwihan ingkang deles gaibipun. Yakti manjing dhateng rahsa rumasa, tur saged kawasa amurba.”
Kyai Mailhas kawelèh wewadosipun, temah mojar. Anggènipun mangsuli saya boten tumaja. Wantuning tiyang pancèn jugul, dangu-dangu malah gangsul, “Kula dèrèng sumerep kadi sesorah makaten punika, awit boten tunggil cecepan. Yakti bèda lanjaranipun.”
badhè gèsèh lanjaranipun. Kados kèmawon ingkang sami mardhukun dhateng sampèyan sami balik paguron. Nadyan para pethut ingkang sami dipun resaya, yakti malah kèlu dhateng Kaki Janggalana. Tur kula dèrèng sumerep, ananging sasat sampun tetèla. Èwadènè kula saged andhatengaken Kaki Janggalana dalah muridipun sadaya.”
Kyai Mailhas mangsuli, “Inggih yèn dhasar saged dinateng ngriki, pinten saratipun mangkè kula bayar.”
“Kula boten ngalap upah kados dhukun rucah. Boten guru aleman kados guru ngudi ragad. Andika nganti, kula tekak-ena.”
Sakala Jeng Susuhunan andhatengaken, katarik saking purba wasèsaning Dat Kang Èlok. Mila sanalika mangunahing pandhita linuwih saged
pethut ingkang dipun resaya wau. Sang Lelana lajeng ngandika masrahaken :
ngilminipun, boten madal sumbi. Bèda sanget kalih andika. Tandha yektinipun para guru-guru sami sumungkem sadaya. Dalah kang andika resaya sami kèlu dhateng Kaki Janggalana. Yèn sumerepa ing ngriki wonten pandhita sidik, boten susah ngupadosi andika.”
Kyai Mailhas saya wimbuh mèrangipun. Bebasan kawelèh, meksa dèrèng purun ngalah. Dangu-dangu Kyai Mailhas anarik, pedhangira, ngancari adegipun Kaki Janggalana. Dèrèng dumugi temah angacung bahunipun, boten uninga liding alad, kènging pangaribawanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Mila sareng sampun kadung pamedhangipun.
pangawasa ingkang mratandhani punika tetèla boten kènging kinira-kira. Sareng sampun sawatawis dangunipun Sang Lelana welas, temah
sampun ngancik laladan ing Demak. Kyai Mailhas ingudhunaken sarta ingandikan:
“Hè Mail, wruhanamu sira iki wus anèng praja Demak. Marma sira mituruta wewarahingsun, ngupayaa Sunan Giri lawan Sunan Kudus. Aja walèh saka ingsun. Dènè lakunira ingsun paringi waragat, supaya dadi sedyanira. Poma.”
Kyai Mailhas matur, “Dhuh Gusti, kula kedah kaparingan pitedah taleripun rumiyin, supados wonten lambaranipun. Awit tiyang badhè puruita punika manawi dèrèng gadhah lambaran kawruh ingkang premati, tamtu tuna tuwas. Nadyan antuk pitutur kang sanyata, cepak mentahipun. Bèda kaliyan manawi lambaran saè, dhateng panggayuh boten uwas-uwas. Kawimbuhan pitedahaning guru saya seged anglimbang. Tur ing nguni kawula inggih sampun midhanget pawarti, yèn Sunan Giri punika wali tungguling Demak. Mila
dipun kinten amijèni nalar ingkang prayogi dhateng Sultan Demak, anggènipunwani nglanggar ingkang rama, pinrih manut ing agami Islam. Mila Prabu Brawijaya lajeng utusan wadya, kinèn mejahi Sunan Giri wau. Dupi kalampahan pinarbut ing prang, Sunan Giri tan lumawan. Amung èca-èca nyerat kèmawon. Dènè mangunahing pandhita tan kèwran ing upakarti. Kalam panyeratipun pinudya dados dhuwung ligan, kasebut Kyai Kalamunyeng, awit dhuwung asal saking
tulus sapriki kadibyaning tiyang tanah wètan punika, sami saged ngemataken bangsaning tuju, tenung, teluh, taragnyana, saking
Pinundhi, temenipun kawula punika asal tiyang Ngampèldenta. Alitan kawula suwita dhateng Giri. Sareng kawula gadhah dosa, temah kapalajeng dumugi Banjarmas. Èwadènè bapa kawula punika nama Mailtasnim, palihanipun rama Paduka, Kyai Tumenggung Wilatikta. Dados pancèn ulucumbu Paduka. Nanging kawula ajrih rumengkuha, ila-ila punapa Gusti, asaling alit cumethaa ing ngarsa Paduka. Ajrih sesikuning Pangèran. Kados sanadyan Paduka boten kasupèn, duk alitan kawula, karan pun Pèthèk, rayi kawula pun Kuncung, rayi kawula ragil Gombak, sami ndhèrèk ing rama Paduka salaminipun.”
Duk samana Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, nalika dipun sorahi Kyai Mailhas, dahat sukaning galih, lajeng dhedhawuh :
“Yèn mengkono, sira becik dadia kanthinè Pangèran ing Kadilangu,
Kang dadi kuwajibanira, tunggu wangkinganingsun. Ingsun wenangakè dadi kamituwane wong Kadilangu kabèh. Purbawisèsanè metu saka Pangèran ing Kadilangu, minangka gegununganira. Dènè enggonira bakal ngupaya
ingkang putra Pangèran ing Kadilangu, kinèn anuntuni sapakartining agami Islam. Pepancèring kaji sampun kaparingan, sarta kinèn gegriya ing iring kiwaning alun-alun, jalaran sampun kinarang, ing tembè kagem pasarèyan. Mila sami ajrih angadekaken. Para gegriya tinata uruting ngalun-alun, utawi dhinawuhan
Dènè ingkang dados pangagengipun inggih Kaji Ismangil wau sarta sami rinilan anggaota
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, supados tulus gangsaring anambut kardi. Ananging kala samanten dèreng wonten caraning ngupajiwa kados jaman sapunika.
Duk bebakalaning Kadilangu, dèrèng wonten tiyang potang mawi sareman. Dèrèng wonten caranipun tiyang sadè barang ilang, mawi katempuhaken. Amung kinèn nalangsa, sarta ingkang darbè barang kedah ngudhuni barang malih. Dènè tiyang tumut gegriya, angger anut caraning ngulami, inggih kapareng. Tegesipun : anetepi agama.
Ing nalika punika Kaji Ismangil lajeng ambayawarakaken dhedhawuhan tuwin adamel pranatan kukum. Tegesipun : pengadilan ingkang leres. Nadyan prakawis rebatan waris, sarta gana-gini, Pangèrang Kadilangu tuwin Kaji Samangil kala samanten sampun kapasrahaken ingkang putra.
Kangjeng Susuhunan ing Kadilangu lajeng lelana malih dhateng tanah Blambangan. Anjujug wismaning tetiyang gendhing sayang sapanunggilanipun, sami nggarap bangsaning kuningan utawi bangsa baloking gangsa.
Dumadakan anuju satunggal dinten Sang lelana sumerep gangsa murub. Sareng dipun parpeki, tiyang nggarap gangsa calon kempul dinangu purwanipun saged murub. Ingkang nggarap boten uninga yèn murub. Amung wantah anggebeg balaka.
Dènè aturipun sajarwa, yèn rimbakan gong ageng tilas risakan mongang, duk jaman Siyungwanara, awit ing nalika samanten kathah para bituwah ingkang risak. Èman, yèn botena dipun mulyakaken.
“Dènè anggèn kawula damel kempul punika mituruti larè. Anak kawula jaka punika remen ringgit wayang. Alit mila pancèn majeng dhateng carita, dalah nyorèk anatah piyambak, saged. Dènè namanipun larè kawula punika pun Bicak.”
“Besuk sutanira iku loro, aranè sapisan karan dhalang Bicak. Kapindho : kempulmu iku ing tembè dadi pusakaning Ratu, katut aranè anakmu, kempul karaton : Kyai Bicak.”
Ingkang dinawuhan matur nuwun sadarmi. Sang Lelana lajeng kèsah nasak wana, jurang terbis. Dumadakan wonten ing tengah wana kapethuk tiyang nyangking bendhè. Dinangu, matur, “Bendhènè Kyageng Sèla, dipun sambut dhateng Kudus, awit bendhè punika kènging dipun anggè yèn wonten damel ageng. Kados ta : tandha apes-ungguling perang. Yèn taksih ngungkung, inggih tandha jaya. Sasamining pakèwed kènging dipun anggè tandha. Yèn budheg, apes.”
Sang Lelana dhawuh anglajengaken. Aturipun ingkang mbekta, sampun sèlo, jalaran awrat sanget. Sang Lelana lajeng mingkis rasukanipun gebayak landhung. Tiyang dalah bendhe kalebetaken ing lengenan. Sami sanalika dumugi ing Kudus.
Sang Lelana andugèkaken lumampah. Dèrèng tebih kapethuk tiyang nini-nini nyangking dhuwung ligan sampun risak. Duk dinangu matur makaten, “Ing wana lèr punika woten pogogan kajeng ageng, gapuk. Sadaya para tetiyang sami mendhet kajeng gapuk wau, hiyang dalu. Wasana singa mendhet, angropoh pejah. Dados kanca kula kathah pejah sadaya. Wantuning kula tiyang sepuh, lajeng kula waspadakaken, sadèrèngipun ngadeg, ligan. Kula uthik-uthik kènging, lajeng kula bekta mantuk punika.”
“Duga-duganè, yèn sira weruh kayu iki, duk uripè kayu apa?”
Kang dinangu matur, “Randhu wana. Nalika gesangipun inggih temen ageng, nanging duk gesangipun, kajeng punika taksih jaman Majapait. Amung kula ènget dedongènganipun bapa kawula. Randhu wana punika tanemanipun Janggan Sepang wau manggih dhuwung kalih. Ingkang satunggal dipun sukakaken putra Jenggala, nama Radèn Jaka Lalèyan, awit punika agemanipun ingkang rama. Dados pusaka kraton. Dènè ingkang satunggal pusakanipun Patih, nama Kyai Ragas. Rèhning dhuwung sampun risak, lajeng dipun dèkèkaken pangipun kajeng randhu ingkang saweg dipun tanem wau. Dènè wujudipun pancèn sampun kados eri. Makaten dongèngipun bapa.”
“Nini, apa ana tungalè dongèngè wong ngatuwamu?”
Nyai tuwa matur, “Inggih wonten, nanging radi kasupèn ukaraning tembung. Amung kacakètheh parlunipun kèmawon. Ing jurang sigrong ngajeng punika sakalangkung singit. Boten wonten ingkang purun ngambah. Kawarti ing kina, wonten gambangipun gangsa, malah kaliyan patrem. Nanging dhuwung patrem wau kangunganipun putri Kadhiri, Candrakirana. Patrem agemanipun wau nama Kyai Rambut Pamutung. Nanging ing jurang punika kantun gambang gangsa ingkang taksih. Mila sapunika sakalangkung
Nyai Tuwa lenggana, dumèh tuna tan atur sugata. Sang Lelana ngandika:
“Nini, aja sumelang. Baya wis ana kang mirantèni saulihira.”
Sang Lelana lajeng tur wuri. Dumugining wisma Nyai Tuwa kagyat ing manahipun, awit ing wisma wus sinaji-saji dhaharan sekul ulam, panganan. Nyai Tuwa tetakèn anak-putu, “Kang cecawis iki mau sapa?”
Anak-putunira wewarah, yèn ingkang sesaji wau inggih kang kairit punika. Nyai Tuwa dahat pangungunipun, temah sami binukti. Dènè anak-putunipun sami kalubèran bukti, dalah tangga tepalih boten
tuwin tangga tepalih sami sagah angentasaken gambang. Saking leganing galih, Sang Lelana lajeng karsa paring sih hardana, utawi Sang Lelana tanggel ing tiwasipun.
Sareng sampun dumugi byar raina, lajeng tumandang. Wonten ingkang mbabadi garumbul bebondhotan, wonten ingkang anyingkiraken sèla-sèla, aanggè dalan. Dupi wus paripurna, padhang tan apeteng, punang gambang katingal tiyang kathah. Watawis tiyang kalih dasa boten kuwawi angangkat. Sang Lelana tedhak marpeki piyambak. Gampang gangsa dipun tarik asta kalih, sampun kongkih. Lajeng tinampènan para bau-suku, sarta pirantining rembatan.
Kala samamanten babad dumugining resik, sadinten. Pangangkatatipun dumugining pondhokan, sadinten. Dados kalih dinten rampung. Sasampuning makaten, Nyai Tuwa lajeng dhinawuhan angakeni, sarta naminipun kaelih nama Nyai Jelamprang. Ing tembè dados kabagyanipun piyambak. Nyai Jelamprang matur sandika.
Ènggalipun, Nyai Jelamprang sampun wineling saparlunipun sadaya. Sakala gambang gangsa kalih Nyai Jelamprang bekta dhuwung ligan sampun winastan Kyai Ragas. Sasampuning rinasuk, lajeng kalebetan ing lengenan rasukan gebayak landhung. Sami sakala dumugi nagari ing Demak.
Para wali sadaya atur uninga ing Jeng Sultan, yèn ingkang sami dhateng ugi pusaka karaton sadaya. Kangjeng Sultan suka anampèni, sarta sampun anginten yèn pandamelipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Mila para wali lajeng tata-tata
awit ing nalika dhatengipun bendhè Kyai Udan Arum, utawi dhatengipun wangkingan Kyai Ragas, gambang gangsa, sadaya wau prabawanipun lajeng kathah sesakit. Nanging boten dados punapa, awit Nyai Jelamprang pancèn saged angusadani, tuwin wasis andhukuni para tetiyang gadhah larè. Ing nalika punika Kangjeng Sultan Demak utawi para wali sakalangkung suka pirenaning galih, jalaran sadaya para
anakipun ngatingal, lajeng kadadosaken tukang gendhing kalang sapanunggalipun. Sarta sampun kasabdan dumugi sapunika, para abdi dalem yaga gendhing, dhalang, sami boten angsal sesebutan Ngabehi, amung nama Demang kèmawon. Pangkatipun inggih Mantri.
Mangkana Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga saya mempeng dènira lelana. Tepis wètan dumugi ing Toyawangi, tepis kilèn dumugi Sumedhang, Mekah, Medina, ing Rum. Gubet mangalèr dumugi Keling, Indhu, Siyak, Siyem, Sokawana, Lampung, Cianjur. Gubet tepis ing lèr Limpur, Lipura, Banjar, Bandhung, Gubug, Bali, Surabaya. Gubet ing Kadhiri, Gresik, Panaragi.
Dumadakan Kangjeng Susuhunan wonten sawètan radi Lawu kandheg tetakèn tiyang. Dipun wangsuli, punika ing Lodhaya. Sang Lelana tetakèn kang dipun pageri. Winangsulan, “Bendhè Kyai Pancajaknya, dhuwung Kyai Sengkelat. Ing nguni agemanipun Sang Hyang Wisnu, nanging saben masa wuku Dhukut sami dipun ujungi para sima kathah. Kaleresan ing dinten Jumungah èmbèn punika sami dhateng. Sakathahing sima saking kilèn, lèr, wètan, kidul, gumrudhug dhateng ing ngriku. Mila wiwit bènjing ènjing para tetiyang dhusun kiwa tengen punika sampun wiwit ngili, jalaran
nyumanggakaken. Ing sasampunipun kairit mantuk, lajeng sinugata sakuwasanipun.
“Sapa panggedhènè ing dèsa? Cacah eri pira, padha tekakna ing ngarsaningsun.
Lajeng andangu namanipun satunggal-tunggal. Sami matur balaka sadaya.
Nama Ki Jayapati, kamisepuh ing Lodhaya.
Ki Wanapada, ugi sosoranipun ing Lodhaya.
Ki Tariman, pangkat Petinggi sepuh ing Lodhaya.
Ki Wanatara, pangkat kuli kenceng ing Lodhaya.
Ki Jagur, ugi kuli kenceng ing Lodhaya.
Bagus Ubaya, sutaning pangageng lima ing Lodhaya.
Bagus Bondhan, sutaning Ki Wanatara ing Lodhaya.
Ingkang gadhah griya piyambak, nama Bolur, pangkatipun ulu-ulu, ngilèkaken toya.
Tiyang sasanga wau saben wuku Dhukut sami ngili saanak-bojonipun. Pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga makaten :
“Sabecik-becikane lunga, becik mangun bujana. Samengko padha ingsun paringi pangkat naracak pradikaning Lodhaya kènè. Saben masa wuku Dhuku, sira padha sedhiaa suguh iwak mentah sakuwasanira dhèwè-dhèwè, lawan padha nemonana tekaning macan. Anuta satabiyatè. Dènè sira ingsun sabdakakè padha bisa dadi mancala macan gegadhungan.”
Ingkang dinawuhan matur sandika, lajeng kèrit malebet ing griya. Sesanga pisan kinèn raub ing toya setaman. Sakala tiyang sanga pisan saged dados sima, pating gelereng gegojègan. Sareng sampun sawatawis dangu lajeng winarah ngilo, sarwi anjepalik kaping tiga, wangsul dados manungsa malih. Dahat suka tiyang sanga, sampun kapatah badhè manggihi wonten sajawining pager. Dènè toya sekar sami andikakaken nulusaken sapanginggilipun.
Dupi wusing ari Jumungah, wanci ènjing, tiyang sanga sampun mituhu weweling. Anjepalik kaping tiga dados sima. Luwaripun inggih anjepalik kaping tiga malih. Ing ngriku pinaringan pasugatanipun, tiyang satunggal maèsa satunggal.
Dupi wusing antawis dhateng, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga aningali pareking pager, nanging para sima tan wonten uninga. Duk mriksani patraping sima ingkang sami dhateng wau malebet ing bethèk urut-urutipun, sami ngambus bendhè kalih dhuwung ligan wau, ingkang medal rumiyin lajeng mangsa ulam mentah pinothèng-pothèng urut pinggir. Sareng sampun rampung pangisepipun, sima bibar pating salebar dhateng dhangkanipun piyambak-piyambak. Dènè sima gadhungan sanga lajeng mancala janma malih. Satirah-tirahipun maèsa sanga wau lajeng kalilan ambekta mantuk, katedha saanak-bojonipun. Sang Lelana angandika :
“Hèh wong sanga gadhungan sesanga, sira ingsun tulusakè rumeksa ana ing Lodhaya kènè. Lawan saturun-turunira sing padha kaduga angalap satebiyatira kabèh, iya bisa dadi macan gadhungan.”
wangkinganipun. Nalika Sang Hyang Wisnu angratoni sima, jejuluk Prabu Singawatara, ugi warni sima dados Jawata malih, pusaka kalih kinèn nulusaken dados sesembahaning para sira sadaya, dumugi sapriki. Amung kawula boten uninga; amung saking dongèngipun bapa kaki kawula. Malah kupiyanipun, boten kènging dipun pendhet. Manawi ngantos kaelih saking panggènan ngriku, sinten, ing pundi griyanipun, badhè karoban ing sima,
“Dhuh Sang Pinundhi, satuhunipun awit kuncung ngantos gelung boten natè dipun sanjangi dhateng tiyang sepuh. Temen yen suwung tanpa ujung. Mila bilih kapareng, kawula dipun paringana pitedahan, supados saged mangertos jatining pati kawula dumugining kahanan akir. Dados boten amung tuwa suwung, tanpa isi.”
Sang Lelana anggènipun anguman-uman punika saking welas, aningali wujudipun sepuh, guguh. Utawi Sang Lelana temenipun aningali Kyai Panjata boten pangling, yèn punika paman, arinipun ingkang rama wuragil. Ananging Sang Lelana dèrèng karsa sajarwa.
Wekasan dhinawuhan geguru dhateng Giri. Kyai Panjata mopo, saking sampun jompo,
kebayakipun, Kyai Panjata tinarik malebet ing baju. Tan antara Kyai Panjata sampun dumugi ngarsanipun Sunan Giri.
Dinangu matur sajarwa, nama Kyai Panjata, nyuwun ngalap berkahipun Kangkeng Sunan Giri. Boten sajarwa yèn kinèngkèn Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, ngaken saking kajengipun piyambak. Dinangu, nama Kyai Panjata, wisma ing pinggiring jurang, sukuning ardi Lawu. Mila sowan, saking bodho, tanpa tuduhan.
Kala samaten Sunan Giri boten pangling dhateng ingkang rayi nak-sanak, dhasar kumpul alit mila. Mila sareng sampun takèn-tinakèn, Kyai Panjata lajeng ingajak malebet ing dalem,
Sedheng sarèh pulih-rusaking badanira, yayi, baya wus lawas enggonira mesu budi, tapabrata anèng jurangè si Gandhul? Mangka sira tumeka ing kènè, banget rusaking badanira.”
Ingkang lingan matur amemundhi, dènè kaaken kadang. Dadya dangu tansah ruinangkul lungayanira. Sareng sampun angsal pendhak dinten, Kyai Panjata matur, saèstu kabarkahana. Pangandikanipun Sunan Giri, badhè kaaturaken dhateng Demak, supados dipun kawulakaken ing Ratu.
Ènggalipun, Kyai Panjata sampun umiring marek ing ngabyantara Nata. Dinangu, matur sadaya. Dènè pasuwitanipun Kyai Panjata wau sampun kadadosaken ngulami pradikan ing Kayu Apak, pinaringan nama Kyai Pangulu Jènal Kulisanil Kadir, tetep pangulu ing Kayu Apak. Ingkang nguwasani : Susuhunan ing Giri.
Kala samanten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng kondur dhateng Kadilangu, yèn ingkang èyang paman samangkè kapasrahaken dhateng Giri, tetep pangulu ing Kayu Apak, sarta sinung aran Kyai Kalisanil Kadir.
Pangèran ing Kadilangu sumerep yèn dipun pasrahi ingkang èyang paman. Wangsulanipun amung sandika. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng karsa sarè wonten ing masjid, sarta paring dhawuh, ing dalem pitung dinten pitung dalu, manawi boten wungu piyambak, ingkang putra boten kapareng anggugah, sarta boten karsa dipun kintun dhahar ing sadintenipun.
Ingkang putra matur sandika. Kangjeng Susuhunan sigra manjing jro masjid. Ingkang kalilan rumeksa amung Kaji Ismangil piyambak.
Menggah karsanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga makaten punika, parlunipun amung badhè tarèk ingkang kalayan terusing cipta hening. Mila ing nalika punika Kaji Ismangil sakalangkung panjaginipun. Bebasan amung sasat boten tumut bèla tarèk kèmawon. Ing saben dalu Kaji Ismangil boten sedya sarè. Wantuning saweg sapisan dèrèng sumerep pratikeling tarèk, tur amung tengga kèmawon, suprandosipun sarira risak.
Watawis angsal tingang dinten tigang dalu pangreksanipun Kaji Ismangil, dumadakan lajeng kasaru wonten Kaji sepuh, nama Kaji Iskak, griya ing dhusun Pangangsalan. Dhatengipun ngriku mitembung tumut tengga ing masjid. Kaji Ismangil amangsuli, yèn salebeting masjid saweg kaagem sarè Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Boten kènging ambuka kori sarta mungu dènya sarè. Kaji Ismangil ajrih, Kaji Iskak
Adanipun Kaji Iskak ingkang makaten wau, mirena:
Bokmenawi andadosaken kagèting galihipun Kangjeng Susuhunan dènnya sarè. Yakti Kaji Ismangil antuk deduka;
Mila amung kèndel kèmawon, awit rumaos yèn badhè manggih tiwas sarta badhè angsal deduka, bokmanawi kagèt dèning swara.
Wasana kori minep kèmawon, boten menga-menga, mangka majatipun ingkang sarè wungu, angrungu swaranipun Kaji Iskak wau. Mila Kaji Ismangil saya ribet tyasira. Temah sugal dènya imbal wacana, “Hè Kaji Iskak, andika lunga saking masjid ngriki. Mangkè yèn damèl kagètipun Gusti kula anggènipun sarè.”
Wangsulanipun Kaji Iskak malah sora, “Tinimbang turu becik tangi. Yèn wis tangi, becik lungguh, yèn wis lungguh, becik ngadeg. Yèn wis ngadeg, becik lumaku. Yèn wis lumaku, becik angèsthi budi.”
Kaji Ismangil saya ketir-ketir manahipun. Winangsulan supados kèndel, awit saget kuwatiring manah. Kaji Iskak malah saya andadra sora ngumbar swara. Kaji Ismangil malah saya duka, lajeng tumubruk arsa kawedalaken ing jawi.
Boten saged kacepeng, nedha tulung tiyang jawi, pinrih ngrubut, boten saged mikenani. Rinujak, indha nyepeng Kaji Iskak. Mila lajeng dipun unggar sakarsanipun, sami ajrih angaruh-aruhi.
Kaji Iskak lajeng minggah ing langgar malih, mung andhodhogi korining masjid. Kaji Ismangil amung ngingetaken kèmawon, ajrih ngèngetaken. Kaji Iskak wuwusipun kumrusuk asesumbar, “Sapa bisa nyekel ingsun, sasat bisa nyekel angin.”
Wasana sareng anuju dalu, malem Jumungah, ing wanci tengah dalu, Kaji Iskak lerep kanepsonipun. Lenggah sèndhèn saka, sarwi maca Ayat Kursi. Kinè parek lenggahipun :
“Kaji Ismangil, boten saking punapa, anggèn kula gambira kala wau punika, saking sayah badan kula supados radi lemes sakadhik. Wusana Jengandika kalintu tampi, malah ngajak pasulayan. Yakti mangsa lawana, atandhing kalih kula. Mila ingkang caplak kaliyan kula amung ingkang saweg sarè. Nanging kula kinten ajrih medal. Èwadènè yèn kula sampun boten wonten, inggih lajeng purun medal, awit tunggil paguron, sareng sadinten kalih kula.”
Kaji Ismangil lanjeng andheku-dheku. Dangu-dangu mitembung, saged angsal barkah, “Margi sampun dangu dèrèng angsal berkahipun Kangjeng Susuhunan, mila mugi wontena sih kawlasan Andika, paring wewejangan ingkang parlu, kènginga kula anggè paitan ing tembè, manawi sampun angsal berkahipun Kangjeng Sinuhun. Dados sampun gadhah lambaran. Awit tiyang anggeguru ngilmi kasampurnan punika manawi dèrèng gadhah lambaran tamtu kadangon anggènipun nampi.”
Kaji Iskak anembadani panedhanipun. Kaji Ismangil lajeng kinèn amèt toya wulu, dalah niyatipun winulang kados ing ngandhap punika. Kaji Ismangil miturut :
mangètan, sami dedupa. Ingkang rumiyin ing grana, lajeng talingan kiwa. Lajeng dedepa ing jaja, dupi wusing dedupa, Kaji Ismangil tineteg sadadipun, kadhedheg kahatemenanipun, sarwi pinetel jempolanipun kalih pisan, sarwi angandika :
“Hè Jebèng, piyarsak-ena kang anglèng. Mungguh wewedharaningsun iki amung
urip, ora kena ing pati. Iya uga padha nukil saka Dalil, Kadis, Ijemak, Kiyas.”
padha wiji saka Kangjeng Nabi Muhkamad Rasulullah, tinurut dèning para wali sesanga, nanging padha
saking berkahing Kangjeng Susuhunan ing Ngampèldenta karo Kangjeng Susuhunan ing Bènang. Iku
anggelarakè rahsa gaib sajati, sarta ingkang waskitha marang sangkan paraning Tanajul Karki, mulya sampurna kahanan jati.
Dènè kang dadi wijining ngilmi Makripat iku anurut kekiyasan, pangandikaning Pangèran Kang Mahasukci marang Kangjeng Nabi Muhkamad Rasulullah, karaos ing dalem Rahsa, kaya ing ngisor iki jarwanè. Piyarsakna.
Ingkang kasebut ing dalil sapisan, pangandikaning Kangjeng Nabi Muhkamad marang
miturut, amènglèng talinganipun ingkang kiwa. Kaji Iskak lajeng bisik-bisik makaten jarwanipun :
“Sejatinè ora ana apa-apa. Awit duk maksih awang-uwung, durung ana sawiji-wiji. Kang ana dhingin iku Ingsun. Ora ana Pangèran anging Ingsun. Sajatining Dat Kang Mahasukci, anglimputi ing sipatingsun, anartani ingasmaningsun, amratandhani ing apngalingsun. Iya Ingsun kang wenang amurba amisèsa ing jagad iki kabèh. Byar padhang tarawangan saka ing Kudrat
Dat Kang Èlok iku dènè ora lanang ora wadon, mesthi ananè. Mokal oranè.
Dat Kang Wisèsa iku, dènè ora jeneng sapa-sapa. Dat Kang Sampurna iku dènè kawasa anggelar padha sanalika, ora
sipat enggonè wenang anartani asma iku, upamanè baskara lawan prabanè. Yakti tan kena kabèdakakè.
Dènè asma enggonè mratandhani apngal iku kaya paèsan jati, kang ngilo lawan wewayanganè. Pasthi
“Sajatinè Ingsun kang murba amisèsa, kang kawasa anitahakè sawiji-wiji. Padha mulya sampurna saka ing kodratingsun. Ing kono wus kanyatahan pratandhanè apngalingsun, minangka bebukaning iradatingsun.
Kang dhingin Ingsun anitahakè kayu Sajaratul Yakin, tumuwuh sajroning nglam Makmun Ajali Abadi.
Nuli Ingsun nitahakè Cahya Nur Muhkamad.
Nuli Nyawa Mir’atul Kaya’i utawa Roh Ilapi, sarta kandil utawa warah, lawan Dhindhing Jalal. Sajatinè iku minangka warananingsun.
1. Kang dhingin : KAYU. Iku iya Kayun.
Tegesè : urip, tumuwuh sajroning Ngalam Makmun Ajali Abadi.
Iku tegesè : sajatining urip iku èlok sarta gaib, awit satuhunè urip iku ana ing alam suwung.
Dènè kang diarani suwung mau sajatinè isi. Mulanè dèn ngibarati atining wuluh wungwang, iya iku kang amesthi rumuhun dadinè sipat sawiji.
2. Dènè kang diarani NUR MUHKAMAD iku cahya kang awening utawa cahya kang pinuji.
Tegesè : teteping wiji saka pangarep-arepira dhèwè. Dadi bisa anganakekè gaib.
Mungguh ing dalem Kadis, kang diarani NUR MUHKAMAD iku kaya
Obahing Dat kaping pindho diarani ATMA utawa PANGGAGAS.
Obah kang kaping telu diarani SUKMA KAWEKAS. Iya iku sajatining KAJAT JATIWASÈSA.
Krejet kang kaping pat diarani ROHILAPI, iya iku kang sinebut NYAWA, awit wus ambabar uripè, wus tumuwuh kajatè, wus kanyatan dumunungè, diarani AKSARA ALIP.
Iya iku ALIP MUTTAKALIMU WAKIT. Wujudè wus ginambar anèng angganira.
Tegesè : tetep ana ing netranira. Marmanè dadi lelantaraning panuwun kita, kasebut ana ing SALAT DAIM.
Manawa wus bisa sipat kenceng, pamawasè saka ing pucuk grana, mili anarik napas kang sarèh.
Iya iku sajatinè kita wus anglakoni Salat Daim. Mangka nyatanè Salat Daim iku ratu-ratuning Salat, punjul-punjuling sembahyang, awit langgeng panalangsanè maring Pangèran, tanpa pedhot ing rina wengi.
Nadyan ora nganggo sujud rukuk, wus kukuh. Nadyan turu utawa meneng, lungguh, lumaku, iya wus ana ing sira puji dhikirè, sujud rukuhè.
Iya iku upama wong ambalang melèk cedhak elèsanè. Wallahu aklam, luputa pangarahè, mesthi kenanè.
Bèda lawan salataing kaum kaji, padha anglakoni sembahyang limang waktu. Iya iku upamanè wong ambalang, kadohan lèsanè.
Durung weruh prenah dunungè, pambalangè lawan nutupi
arani ambrubrah sarakè. Mulanè amung nemenakè kang dadi benerè ing urip kita. Yèn nyatanè, wus ora apa-apa. Parluning salat ana daimè. Tèkadè ana ing niyat kita.”
Kaji Ismangil sumela atur, “Duk nguni kula antuk wewelinging bapa, manwi anggeguru, kinèn tetaken sajatining sastra kang sanyata tuwa utawi sajatining Sadya, kalih Nun, akaliyan aksara tuwin Bè. Manawa ana guru kang bisa anggelar sajatining aksara kabèh wau.”
“Hè Jebèng, mungguh wewelinging sudarmanira iku mangkènè satuhunè :
Aksara NUN, tegesè : neptu. Dadi bener, sing sapa weruh neptu sawiji iku nyata wus ambontos ngilmunè, awit uninga sajatining sawiji.
Dènè aksara ALIP, iku mungguh ing dalem teturatanè nyata tuwa, dènè dhingin panggawenè. Wus kena kinarya gegenti, nyata sesilihing Dat Sawiji mau.
Ananging kabèh-kabèh iku mau dadi lelantaraning ngibaratan baè. Manawa ing salugunè, aksara kang tuwa iku : BÈ.
Nyatanè, sadurungè tumiba wus dadi aksara. Bareng tinibakakè, gatra aksara BÈ. Bareng wus ginelar tetalerè. Apa kang sinedya bisa dadi sarta wujudè kaya Dat Sawiji.
Ceceg ingkang mangkènè iki wus bisa dadi aksara BÈ. Balik dilakokakè, pasthi banjur aran dhèwè-dhèwè.
tèkad punika asal saking pundi? Purugipun punapa kanyatahaning rahsa? Ingkang ginaib punika pakarti, pangartinipun sinten ingkang minangkani? Kawula nuwun pitedah.”
“Hè Jebèng, wruhanamu, mungguh angsaling tèkad iku saka nepsu.
Nepsu iku saka budi. Dadi tumangkarè marang kuwanèn.
Paraning tèkad iku marang lali. Luluhing lali iku marang èling.
Dènè rahsa gaib iku asalè saka cipta pangrasa. Marmanè tinembungakè PANGARTI. Tegesè : ngawruhi kang dadi tetarikanè.
Ing kono nyatanè ingdalem rahsa, bareng wus antuk piranti, panatanè ing pakarti. Tutugè sarana lawan pituduhè.
Apa sira durung bisa anampani prakara iki?”
Kaji Ismangil tansah angengudi budi, supadi dadi kang binudi, “Adhuh Sang Among Brangti, tetepipun ing dalem rahsa, sagedipun rumasa saking punapa?”
“Hè Kaji Ismangsil, apa sira lali lantaraning gaib? Yèn pinikir sayekti, mokal tan weruha.
Dadinè kelawan èlok, lunganè kelawan gaib.
Gaibè saka sira, èloke uga sira kang ngawruhi.
Tegesè : sira iku Allah, Dat iku ganjaran. Dadi wujuding Dat iku saka Allah. Ganjaraning Allah iku saka Dat. Dènè dat iku ya adatè. Apa sira lali maring adatè?
Yakti ora owah ora gingsir. Upama nganti mingset saka kahanè, pasthi kena sinebut owah Datè.
Lamun kalènan nganti uwal saka ancering Dat, pasthi mubeng kaya kitiran tanpa mendha.
Marmanè sirikanè wong tinitah urip iku, kudu ajega adatè dhèwè, tetepa papanthenganing tèkad kang sajati.
Tuwuhing Dat iku saka solah bawa kita ingkang sarèh.
Cahyaning Dat mantheng tanpa owah gingsir iku saka dyatmikaning budi premati.
Sentosaning Dat iku saka kendel kumandeling antepira dhèwè.
Manawa sira wus bisa anampeni, sanyataning Dat iku saka iman.
Mantepè iman iku saka èling. Dadi bandhuling ngilmi makripat iku saka awas èling.
Lirè : dèn bisa weruh sajatining rahsa rumasa.
Iya iku kang sinebut AWAS. Èling iku saka mantheng kenceng, heneng hening ing cipta rasa. Pasthi ing kènè kana ora bisa amisahakè.
Marmanè kena dèn arani urip ora kena ing pati, mung waluyajati nirmala, tanpa sangsaya salawasè. Sanyata ora kacamburan ing cipta apa-apa.
Empanè mung urip ing awal akhir. Awal akir iku iya uga saka ing kita. Kabèh-kabèh iku kapurba saka ing budi.
Cahya premana kalimputan ing manubawa. Sajatinè kang aran manubawa iku kang meneng tanpa swara, kang dyatmika tanpa una, kang suwung tan na
pepanthenganipun sampun padhang tarawangan, nanging dèrèng sagèd keplok papaning cipta rasa. Tegesipun : sampun padhang, nanging dèrèng saged anggelar piyambak.
Kaji Iskak atetanya, “Saupamanè sira sun tinggal, apa wus bisa ambabarakè dhèwè?
Kaji Ismangil matur, “Sampun menga, nanging dèrèng saged anggelar.”
Ing ngriku Kaji Iskak lajeng amusthi daya prabawa ingkang amurbamisèsa ing kajat jatiwisèsa, angumpulaken sakathahing rahsa, pinisthi babaring musthika, iya iku mangunah ingkang sampun nyata wisèsaning gaibul guyub.
Dupi wus amratandhani dhikir kaping satus, Kaji Ismangil winalik ciptanè, sasat sampun ngancik layaping ngaluyup, tumekeng jagad walikan. Kaji Ismangil katingal ngadhep Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Wonten ing alam walikan Kaji Ismangil dahat karuna, sarwi ngrungkepi padaning Sang Kinawasa. Andhawuhaken pangandika :
“Hèh Kaji Ismangil, wus ora ana apa-apa. Kahanan jati kita iya kahanan jatiningsun. Sajatinè sira iku ingsun. Sajatinè sira sing angengkoki iku sira.”
Sasampuning andhawuhaken makaten, Kaji Ismangil wangsul wonten palungguhanipun. Kaji Iskak boten katingal.
Leng-leng kapileng tyasira Kaji Ismangil, sarwi lenguk-lenguk. Dahat pangunguning galih, jalaran katilapan ing gurunira. Ananging Kaji Ismangil sampun gadhah osik, yèn ingkang nama Kaji Iskak wau inggih ingkang sarè, jalaran sareng karaos tarèk, kusuking cipta sampun ngadhep Ingkang Sinuhun Kalijaga. Sareng sampun luwar kusuking tarèk, gurunipun boten wonten.
Mila ing nalika punika Kaji Ismangil lajeng luwar dènnya ndhekukul ngrangkul dengkul. Temah marbukuh, anyelaki korining masjid. Boten dangu Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wungu sarè pungun-pungun. Lajeng andangu dhateng Kaji Ismangil.
“Sajronè ingsun sarè, ing kènè ana apa?”
Kaji Ismangil matur kawontenanipun sadaya. Kangjeng Susuhunan lajeng paring wimbuhing ngilmu Makripat.
Ing ngandhap punika amratèlakaken nalika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga mentas maringi barkah dhumateng Kaji Ismangil, ingkang rumeksa masjid ing Kadilangu.
Ing antawis dinten malem Anggarakasih, ingkang paman ing Kayupapak miwah Radèn Puspita ing Galinggangan, tiga garwanipun Sèh
riwayatipun Susuhunan Bènang. Dènè ingkang dados pambukaning riwayat wau nukil rahsaning kitab Bayanbudiman.
“Jebèng, sajatining manungsa iku paugeranè saka ing budi utawa iman, awit budi iku kang angobahakè jaba-jero.
Iya wus kena dèn isbatakè wahananing Kawula-Gusti, jalaran iman enggonè wenang dadi sesulihing Pangèran. Dènè langgeng, ora kena owah gingsir, dadi gegentining kahenengan.
kasebut ANGEN-ANGEN. Iya iku minangka warananing Dat.
Mula kalebu ing larangan. Yen bisa aja nganti kawetu ing wicara
urip utawa sarupaning roh, iya iku padha dadi aling-alingè Rahsa.
ANGEN-ANGEN. Wenenangakè anggelar aling-aling, sumarambah marang jantung, dadi aran BUDI.
pandhita luwih, mindha kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi enggonè; miwah atining wuluh wungwang; lan gigiring punglu; tapaking kontul nglayang; manuk miber uluke ngungkuli langit; kusumanjrah ing tawang.
Kang agawè ngibarat sasmitaning ngilmu kang mangkono
awit anuduhakè gaibing Pangèran kang wus gumelar iku ANGEN-ANGEN, utawa CIPTA.
Mangka kanyataning Pangèran iku muhung Angen-angen lawan Cipta. Yaktinè ana, nanging napi.
Tegesè : ÈLOK. Èlokè lawan mokal. Mokalè saka gaib.
Ingkang mangkono iku, rèhning sira wus padha lambaran, pasthi wus ora susah nganggo wisikan.”
Ingkang tanpi dhawuh matur, “Nuwun kapundhi. Amung nyatanipun ingkang kaèsthi kalayan mèsthi, sageda kadhawuhaken.”
“Jebèng Kadilangu, sira iku wis winenang asesilih araning Dat. Mangka Dat iku Pangèran Kang Mahasukci. Sira dadi Kalipah sangisoring Ratu. Apa aran Pangèran iku ora bangkit anggelarake wewadi kang wus ingsun dawuhakè kabèh? Yèn mangkono siri durung kadunungan nugrahaning Pangèran. Lagi katitipan pulung baè. Mangka sajatinè, pulung iku ala becik.
Yèn ala, jumrunuh sangsaranè, tur ora karasa.
Yèn becik, amung sinuyudan ing sasama baè.
Yèn mangkono sira lagi kena dingèngèri wong cilik kang sawewengkonira dhèwè.
Mungguh si paman Pangulu Kayuapak, sapanunggalanè kabèh, iku kaya ngapa panemunè? Aja ana kang pakèwuh, tutura sawantah baè.
Manawa ana kang binuka antuk nugrahaning Pangèran, iya tulusa dadi gegunungan. Nadyan sira, Rabiyahè Sèh Lemahbang, aja pakèwuh, dumèh wadon.
Prakara gaibing Pangèran ora nganggo pilih lanang lan wadon. Pasthi tibaning nugraha padha baè. Mula aja sumedya nyumpet panemu, kudu apsah lawan barakanè.
Ana dènè sira , Kaji Ismangil, utawa Jebèng Puspita, padha wetokna panemuning Cipta Rasa kang tumrap marang sira. Bokmanawa ingsun bisa anggelarakè kabeh pangèsthinira.”
Kacariyos, saking pandangunipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga dhateng para siswanipun, wasana sadaya sami kèmawon ing panampinipun. Amung Nyai Sèh Lemahbang piyambak ingkang saged matur, “Dhuh Pukulun pepundhèn kawula ing awal akir, kilap leres lepat, pun patik ing sasaged-saged kawula kedah matur. Mugi tinebihna ing sesiku, rèhning kawula èstri, dinangu ing Gusti Guru kawula. Menggah pamanggih kawula, ingkang kadhawuhaken Dat punika witing gesang. Kawasa mahanani tigang kahanan : ÈLING, RAHSA, ANGEN-ANGEN.
Upaminipun makaten, sajatining ratu iku saka kawulanè kang ngarani. Ananè becik, saka ala lanjaranè. Witing ana, saka ora; witing kupur saka kapirè. Witè dadi saka ora. ”Apanjang yèn winuwusa aturipun Nyai Sèh Sitijenar.
Ingkang dinangu matur, “Saking wewarahing laki duk gesangipun, angancer-anceri makaten, Rubiyah, sajatinè dedalan kang bener iku saka bèngkong dhingin. Ananè padhang iku saka peteng. Sejatinè kang putih iku ireng. Sajatinè adoh iku saka cedhak. Tegesipun : adoh punika saking pandulu. Delesing pandulu punika nètra kang misèsani. Dados ing dalem kijab inggih asal saking kita pribadi. Teteping tebih inggih nètra ingkang amastani. Mila manungsa punika dipun isbataken jagad raya,
pamanthengipun, inggih sami kaliyan sapatemoning Kawula dhateng Ratu. Tataning kasunyatan inggih kumpuling Kawula Gusti punika saking sangang prakawis, marganipun saking babahan hawa sanga. Ing ngriku wonten wewakil nayaka wolu, njawi lebet : DAT, SIPAT, ASMA, APNGAL.
Bupati njawi kasebut : SUKMA LUHUR, SUKMA WISESA, SUKMA PURBA, SUKSMA LANGGENG.
Nanging Bupati njawi lebet punika sadaya tumusan saking wewenanging para nayaka wolu, sesanga patih, punika amung kalih prakawis. Makaten saking kaèngetan kawula : ingkang rumiyin CAHYA NUR MUHKAMAD; ingkang kaping kalih : ROH.
Manawi kacariyos duk tiyang jaler kawula taksih gesang ingkang dipun wastani CAHYA NUR MUHKAMAD wau cahya kang pinuji. Kawasanipun saged nyoroti kawan prakawis :
Dènè ugering ROH punika winastan ROHILAPI. Tegesipun : banyu wiji.
Nanging amung tumrap wijining manungsa piyambak, awit ingkang nama ROHILAPI punika wau sari-sarining roh sadaya. Mila sakalangkung wening. Èwadènè ingkang nama ROH wau warni-warni. Kados ta : ROH JASMANI, ROH RABANI, ROH ROKANI, ROH KÈWANI. Sadaya wau inggih sami dados wiji, ananging amung dumunung dhateng sipating jim, utawi brekasakan, sato kewan saha para kutu-kutu walang ataga.
Bèda lawan ROH WIJINING MANUNGSA. Manawi cacahing Roh ingkang badhè dados wiji, kathahipun satus kawan welas, nanging tanpa parlu dados wiji, kathahipun satus kawan welas, nanging tanpa parlu yèn kawula cacahaken sadaya.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika dhateng ingkang paman, Pangulu Kayu Apak utawi kaji Ismangil tuwin Radèn Puspita. Pangandikanipun makaten :
“Kaya apa mungguh gaibing Pangèran Kang Agung, teka sipating wadon angungkuli lanang lanciping panemu? Mangka bener-luput pasthi kudu amangsuli marang gelaraning guru. Marma saiki si Paman kalih Radèn Puspita, tiga Kaji Ismangil, sami mangkata dhateng Sunan Giri, puruitaa, supados saged padhang ing pamanggihipun tetiga pisan.”
Ingkang sami dipun dhawuhi amung tumungkul sarwi rawat waspa. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga dhawuh makaten :
“Gampang ing wuri, angger wus padha anglakoni sapakon. Lan sira, Rubiyahè Sèh Lemahbang, milua marang Giri pisan.”
Aturipun makaten, “Dhuh Pukulun, bilih kepareng kawula nyuwun wangsul suwita dhateng ratumas Kalinyamat kèmawon, ngiras angrengcangi anak-putu kawula.”
“Iya Ingsun lilani, nanging sira lawan anak-putunira padha alihan saka kènè, supaya lestari ora dèn agru-agru enggonmu, awit ing tanah
ing Kalijaga lajeng lelèdhang mangalor sakedhik. Sumerep tiyang sami angadhepi genthong, isi toya wening. Dinangu, “Sapa kang amarentah sira?”
Ingkang dinangu matur, “Saking wewelingipun Sèh Lemahbang, sadaya kabekelan
Desa iki padha aranana ing Banyudana. Tulusa ing salawasè.”
Ingkang dhinawuhan matur sandika. Wonten pangageng ing dhusun ngriku angaturi rèrèh dhateng griya, rehning kadalon. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga mituruti. Praptaning wisma sinugata ulam ayam gorèngan, dipun dhahar sacuwil, lajeng dhawuh:
“Pitik weton Banyudana ènak. Bèda lan liyanè.”
Sabdaning pandhita linuwih, dalah ulam ayam ing Banyudana kinaot raosipun.
Dupi saged imbal wacana kaliyan tiyang Banyudana, watawis ing wanci tengah dalu, sakiduling dhusun Toyadana wonten swara tulung-tulung. Kalampahan sami tandang, ngantos dangu, jalaran saben para tetiyang dhateng, tanpa pariwara lajeng campuh prang kaliyan wanara kathah, ageng-ageng. Sareng dumugi gagat ènjang, tiyang ingkang sami tandang saantukipun adus erah. Punapa dènè tiyang ing ngriku kathah ingkang katiwasan, jinamah èstrinipun. Dènè ingkang kantun sadaya ngili dhateng Banyudana wau.
Ing antawis sampun byar raina Kangjeng Susuhunan Kalijaga sigra nedhaki, jalaran welas aningali sambatipun tiyang kathah, sareng dumugining panggènan, sagung wanara umpetan ing jurang tuwin kekajengan ageng. Mila Kangjeng Susuhunan lajeng andangu dhateng mancakakining dhusun. Ingkang dinangu matur gancaraken, “Sakawitipun karajaning dhusun ageng kidul punika katingal kadhatonipun Prabu Kalana Batulata Pengging. Mila katelah ing dhusun Bantulan. Leresipun : Batulatan. Kala ing kina salèr-kilèning kadhaton tilas patamanan ageng. Ingkang tengga kethèh jaler èstri ageng, namung kalih. Sapunika sampun kathah. Manawi siyang boten kantenan enggènipun. Manawi dalu ngrebda, anjejamah tiyang èstri, misakit dhateng tiyang jaler.”
saparo iring lor-wètan aranana ing dèsa Wenara. Tulusa salawasè. Dènè kethèk kang padha ndhelik ana jurang-jurang sarta kayu gedhè wus padha ingsun tundhung lunga saka kènè. Ingsun paringi prenah ana sakuloning Gresik, tanah Giri, dumunung pinggiring bangawan, ana randhu alas telung wit, dadi siji. Kang dadi panganè mung jejaluk, manawa ana sedagar dagang metu ing bangawan nunggang prau. Ing kono kang dadi panganè. Pangandikaningsun iki uga wus tinampanan ing wanara, karana ana ratunè wus bangkokan, bisa ngilang. Mula wus aja ana sumelang, jalaran ratunè loro lanang wadon wis mulih marang asalè, saka alas Roma, tanah Pagelèn. Amung ana wekasingsun marang wong Wenara kabèh, ing tembè wuri yèn ana wong darbè anak nganggo buntut, banjur ulihena marang alas Roma Pagelèn mau. Bokmanawa bakal ana wewalesè ing wuri, padha dadi lelantaraning kadonyan.”
Sadaya ingkang dhinawuhan ngèstokaken. Mila dumugi sapunika tiyang ing dhusun Menara wau yèn kinadaraken sugih, katamtokaken nenepi dhateng Roma.
Kala samanten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng wangsul mangidul malih. Karsanipun badhè dhateng dhusun Palar, amariksani anggènipun yasa sumur kaliyan masjid. Rèhning dèrèng binuka kijabipun, dados sumur kalih masjid wau dèrèng katingal. Ananging karsanipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga badhè ngampiri Sunan Panggung, dhateng Jatinem.
Wasana saweg dumugi sakiduling Pengging aningali tetiyang kasrakat, boten angsal tedha saking pailan, wah kasatan toya. Siti sami nela wiyar. Para tiyang jaler-èstri ageng-alit sami malebet ing tela, angisep rembesing siti. Kangjeng Susuhunan welas aningali, lajeng sami dipun wengkang teken cis.
Tela lajeng mili toya. Para tetiyang dahat leganing galih, kailènan toya. Mila sami mentas
Ing dhusun punika temah pinaringan nama ing dhusun Telawong.
Lampahipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ngidul ngilèn. Dènira lumampah anelasak ngambah sabin beran, tan karsa ngambah ing margi ageng. Galengan kang tinurut, tebeng-tebeng panasnya tumiling.
Ing wanci lingsir surya Kangjeng Susuhunan kèndel wonten ing gubug. Kagyat ingkang darbè gubug wau, awit saweg nutu suket tuton. Tinapènan, inginteran saèngga gentang pantun.
Ingkang Sinuhun andangu, “Kinarya apa?” Ingkang inter matur, “Kanggè nedha, rehning boten wonten pantun ingkang medal.”
Kangjeng Susuhunan welas aningali, lajeng paring sabda :
“Hèh Nini, pagènèa sira inter suket tuton? Becik muliha, lumbungmu wus kebak pari.”
Ingkang liningan matur sandika. Dumugi ing griya nyata, yèn lumbungipun kebak. Mila sanget pamundhi panuwunipun. Dènè panutuning suket tuton lajeng badhè dipun bucal. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga boten kapareng, malah kinèn angliwet pisan, kapundhut badhè mirsa raosipun.
Ingkang dipun dhawuhi rikat angliwet. Tan adangu mateng, lajeng kaaturaken kanthi lelawuhan sawontenipun, sarta krawon bangsaning jamur-jamur, wedaling lèpèn sarta wader dipun pès.
Kangjeng Susuhunan angraosaken èca, lajeng paring sabda pangandika :
“Iwak wader pèpèsan utawa sega suket tuton tulusa. Tembè, sing sapa darbè parlu, yèn arep agung rijekinè, nganggoa sasarat sega suket tuton satakir, pèpèsan wader siji, kasajekna ana ing patanèn.”
Ingkang dhinawuhan matur sandhika. Kangjeng Susuhunan lajeng kèsah malih, mangidul leres. Wonten tigang onjotan uninga tiyang kathah sami rèntèp turut margi. Dinangu perlunipun, sami matur yèn saking dhawuhipun para wali, ing wekdal punika sami dipun dhawuhi nyadhiyani dawegan parasan, awit ing dhusun ngriku sèket karya badhè dipun paringaken dhateng para pamagangan wali, minangka ili-ili anggènipun sami kawengku ing ratu. Mangka pamagangan sadasa pinaringan seket karya. Dados ing dalem pamagangan satunggal angsal gangsal karya tedhanipun.
Kangjeng Susuhunan angandika, “Apa ora bakal cecawis suguh sega sapanunggalanè?”
Aturipun, boten kamedalan. Mila amung dawegan kèmawon sagedipun anyedhiyani.
Aturipun, sampun lami tansah tengga degan urut margi. Kangjeng Susuhunan angandika :
“Yèn mangkono bakal dadi lantaraning kasangsara. Ing mengko wis aja nyadhiyani. Becik padha mangidula bener kènè. Bokmanawa bakal bisa sempulur rijekinira. Dèsanira ing kènè padha aranana ing Magangan. Manawa wis padha antuk ular-ular, balia manèh.”
Ingkang dhinawuhan matur sandika, lajeng sami mangkat aseluran, mangidul sadaya. Kangjeng Susuhunan lajeng tumindak malih. Dumugi sakiduling jurang wonten tiyang gumandhul ing oyod, mangongkang jurang. Lajeng dipun dhawuhi mudhun. Tiyang kalih dinangu, matur, “Ing jurang punika mentas bena ageng, kathah tetiyang kelem, sarta kabalak ing toya. Mila kawula gumadhul ing oyod ngriki.”
Kangjeng Susuhunan angandika, “Yèn mangkono sira padha tut wuria, supaya tumuli wareg.”
Ingkang liningan matur sandika, nanging suku kados dhèngkelen, margi ing dalem kawan welas dinten tanpa nedha, amung gandhulan kèmawon. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika malih:
salawuhipun. Temah sami pinangan kembulan. Sasampunipun sami nedha, suku mari lumpuh. Kangjeng Susuhunan angandika malih :
“Jurang iki samengko wus ora bisa bena, anging ilinè ajeg cilik baè, lan jurang iki aranana Jurang Gundhul.”
Rarè kalih matur sandika, lajeng mangkat. Dumugi sakidul jurang lajeng uninga embak-embaking toya mawi endhut. Para tetiyang kathah sami kembel, kantun sirahipun ingkang katingal. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng ngobat-abitaken tekenipun. Sadaya tiyang ingkang kembel ing baladhu saged mentas sadaya. Embak-embak sanalika lorot dhateng jurang Sigandhul.
Para tetiyang sami matur piyambak-piyambak, “Ing nalika jurang bena, ladhu kèndhel sakiwa-tengen ngriku. Angoking jurang, embak angelebi dhusun dalah tiyangipun. Ing dalem sakawan dinten sami manthèngèl, kantun sirah kèmawon sarta tan anedha. Dènè sapunika Paduka angluwari papa sangsara kawula sadaya, sanget nuwun.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng paring tedha, luber sadhusun kawaratan. Sawusing sami nedha lajeng paring pangandika :
“Dèsa iki aranana ing Silem, lawan wong ing dèsa Silem kabèh aja padha kari, ngidul mangètana, yèn arsa wareg sandhang pangan. Aja mulih-mulih marènè, yèn durung antuk patang puluh dina.”
Ingkang liningan umatur sandika, mangkat. Sasampunipun makaten, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng tut wuri para tetiyang ingkang sami ngili tedha, sarta dhedheg angalempak wonten ing sela-selaning pasabinan beran, parek ing dhusun ngriku. Saking kebaking tetiyang ngantos lubèr tebih. Badhè dipun lajengaken, ajrih jalaran wana ageng. Mila kèndel kados angentosi semayan.
Kangjeng Susuhunan tan adangu rawuh, lajeng angandika, “Desa sawiji aranana telu, Ngendho, Janti, Koripan, awit dhedheg padha kadi nganti semayanè. Koripan, dènè kena dianggo ngungsi urip. Padha lerepa ing kènè. Ing dalem patang puluh dina, iki dèsa wus isi pari akèh kanggo pangan.”
Kala samanten para tetiyang ingkang ngungsi tedha dhateng ing dhusun Koripan, Ngendho, Janti, sareng sampun dumugi ing wewangen dhawuhipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, lajeng wangsul mantuk dhateng padhusunanipun piyambak. Sareng sampun bidhalan, kantun satunggal tiyang ingkang boten purun mendhet pantun. Dinangu, nama Kyai Dremawangsa.
Anggènipun boten purun mantuk mbekta panduman pantun punika, amung sumedya tut wuri dhateng Kangjeng Susuhunan Kalijaga, ngantos dipun lampahi boten nedha boten tilem.
Kangjeng Susuhunan lajeng tedhak dhateng wismanipun Ki Dremawangsa. Pinariksa banjar pakaranganipun sarta isèn-isènipun wisma pepak. Kangjeng Susuhunan andangu malih, sababipun sedya tut wuri, tuwin boten purun bekta pantun saking Ngendho Koripan, Kyai Dremawangsa aturipun makaten, “Nuwun, anggèn kawula sedya tut wuri ing Paduka utawi anggèn kawula boten purun mendhet pantun peparing Paduka wau, temenipun angèngeti wewelingipun Kyai Walaka, nalika pepanggihan wonten ing dhusun Ngares kilèn punika. Welingipun, kawula kapurih narima, supados katrima. Utawi kapurih ngandel, supados kumandel. Kapurih marsudi kawruh, supados weruh. Boten dangu ingkang nama Kaki Walaka wau kèsah, dumugi sapriki tansah kulo raosaken, meksa dèrèng saged kraos parlunipun. Mila saking kodhengipun manah kawula, ngantosa ing ngrasa Paduka. Tèkadipun manah kawula, ngantosa cèkoh règoh nyaketi jangan jambu, boten sedya mantuk, manawi dèrèng angsal dhawuh wewedharan Paduka saking saking wewelingipu Kaki Walaka wau. Upami kawula narima, supados katarima, punika ingkang paring katarimaning jasad kawula sinten? Kawula dipun warah ngandel, supados kandel. Ingkang kawula lampahi ngandel punika ngandelaken punapa? Supados kandel punika ingkang kawula labuhi sinten? Kawula dipun purih marsudi kawruh, supados weruh. Anggèn kawula mbudi kawruh punika kawruh punapa? Ingkang nuntuni sinten? Supados weruh punika dhateng barang punapa? Ing dalem sadasa taun sapriki kawula tansah dipun kuya-kuya sanak sadhèrèk kathah, dipun wastani èwah Dat kawula, jalaran ngantos kasupèn dhateng kuwajiban tetanèn, amung tansah kodheng gèdhèg-gèdhèg kèmawon. Mila mugi wonten sih kawelasan Paduka, sagedipun waluya, anggèn kawula linglung leng-leng, ngèling-ngèling wewelinganipun Kaki Walaka rumiyin, awit saking pamanah kawula mung Paduka ingkang saged majaraken ing kawidhengan kawula.”
budimu, nganti labuh labuh rusaking jasad, kaèsi-èsi ing sasamaning urip. Apa sira wus nyata tumanem ing pangarahira marang telung prakara”?
Kang liningan matur, “Sampun mantep, tan asedya mengèng sarambut.”
“Dremanwangsa, satuhunè enggonè Kaki Walaka awèh wangsit mangkono iku bener, mung nuhokakè lakuning urip iku kudu nganggo telung
Kaping patè, kang padha dèn arani mati iku tutup lawangè patang prakara. Tegesè : sirnaning pangucap, tulining pamiyarsa, wutaning paningal, sumpeting pangganda. Papat iku uga wus ngumpul dadi sawiji marang rahsaning Dat sajati, pakartinè mung kari tawekal. Tegesè : pasrah marang Kang Amurba Amisèsa, bisane tunggal lawan Idayatullahi. Iya iku sampurnaning Dat utawa mulya
ngawruhana iman kang abangsa kukmi. Ing kono kari nyataning kukum balaka.
Tegesè KUKUM iku bener. Dadi ngaurip iku wajibè nglakoni bener, kanthi awas èling. Manawa ora tinggal ing telung prakara iku, yakti tan prabèda ing dunya lawan ing kahanan akir. Manawa sir amaksih anyipta bèda, pasthi ing sedyanira bakal semu dudu.
Tegesè : kaliru pangancasè. Lamun sira wus angarani ora
pinunjul kawruhè, awit wus kalebu ing bebasan : Karna binandhung, undhaking pawarta, sudaning titipan. Iku wus prakara mesthi, awit pituturingsun iki kena diarani temon ana dedalan. Katetepakè kawruh nenempil, iya wus benerè.
Aja agè-agè nggugu yèn durung wruh galethekè. Aja maido, yèn sira durung weruh dadinè. Aja nemoni lan aja memadoni, yèn sira durung weruh wewadinè. Aja nepèkake, yen durung mangerti nyatahanè. Karana prakara kawruh siji iki
ing ngilmu iku lamun durung ana kang bakal kang bakal tinemu, aja agè-agè geguru. Lawan ana wewarah kang kena rinasa selawasè. Kabèh kang dadi sedyanira iku kudu katarik saka cipta rasa dhingin. Yèn wus katemu pamanthenging cipta, karasa ing dalem rahsa. Sayektinè kena sira anggo gegujengan utawa geyonganing ngilmu salugunè. Lamun dira durung darbè cipta nganti karasa, kadi kakung kasengsem marang dyah ayu. Iya iku durung pinareng menga ngilmunè. Yèn wus mangkono panemunira, baya wus pinareng dèning Allah Tangala pepanthenganing cipta rasanira. Kena binasakakè kabulyakin. Tegesè : tumuwuh cahyaning nugraha.”
Kala semanten Kaki Dremawangsa, duk miyarsa wasitanipun Kangjeng
taru tumaruna karirisan ing wasitotama. Sasampuning mangkana Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga sigra kondur. Kyai Dremawangsa badhè umiring dèrèng kapareng. Dhinawuhan amemulihaken badan, tuwin memulihaken pakaryan wajibing among tani, margi sampun lami anggènipun tilar kuwajiban, adamel bibrahing anak bojonipun, sarta risaking manahipun tiyang sepuh.
Mila Kaki Dremawangsa sareng sampun angsal barkahipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, gugup para waris sadaya, angrungkebi sarwi mular, dènè boten kanyana-nyana Kaki Dremawangsa saged waluya jati. Ananging rumiyin mangkè pancèn boten punapa-punapa. Nanging pamanggihipun tiyang ingkang sami tuminggal, sayekti amastani èdan kèmawon, mila prakawis punika tetela angèl pamawasipun. Manawi tiyang ingkang sampun putus ngilminipun, inggih boten amastani èdan. Beda lawan para tetiyang ingkang dèrèng ngilmi, tamtu amastani yèn Kaki Dremawangsa ing Bungasa èdan.
Ènggaling cariyos, Kaki Dremawangsa sampun mituhu dhawuhing guru, lajeng tapak ing kuwajibanipun tani, nggaru, mluku, macul sasaminipun. Dupi sampun antuk samangsa, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wangsul malih, pindha sudra papa, sesilih Kaki Walaka, marpeki anggènipun maluku Kaki Dremawangsa.
Sajarwa nama Kaki Walaka ingkang sampun pulang saè. Kyai Dremawangsa duk andulu, lajeng kèndel dènya madamel
sinembah ing sasama. Kyai Dremawangsa mangsuli,
“Ingkang kula sembah punika Gusti kula Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, awit tilar weweling dhateng kula, singa wonga, manawi suku kekalih kadi tan anapak kisma, kawula boten kènging rusiya, awit sariraning Gusti. Mangka Paduka nyaplaki weweling ingkang sampun kadhawuhaken dhateng kula. Dados tetèla Paduka badhè nyobi kaantepan kawula. Dados Kaki Walaka rumiyin punika inggih Panjenengan Paduka.”
Kangjeng Susuhunan dahat sukaning galih, lajeng angandika makaten :
“Jebèng, sira wus katara yèn antuk sih nugrahaning Pangèran Kang Amahasuksci. Samengko temenana atetanèn, sarta sira ingsun paringi sabda, ing tembè wuri dadia pituwaning among
ingsun paringi peparab Kyai Gedhè Kapinihan.”
Ingkang dhinawuhan matur anuhun. Badhè umiring mesa dèrèng kapareng. Taksih kinèn andugèkaken tetanèn, karana ing tèmbe badhè wonten babaranipun ingkang èlok. Nanging samangkè dèrèng binuka. Amung panaringan ancer-ancer kèmawon. Manawi sampun dumugi wewates tibaning nugraha kirang kalih turunan, Kyai Gedhè Pawinihan saged tumut nedha wahyuning karaton Jawi, wiji saking èstri.
Mila Kyai Gedhè Pawinihan tinedahaken ingkang dados margining wahyu, kinèn angelih griya wonten ing Janti Ngendho Koripan. Ingkang dipun dhawuhi matur sandika.
Kyai Gedhè Bungasan temah paring weweling dhateng ingkang putra makaten, “Hè kulup, sira bakal ingsun tinggal ngalih wisma marang Ngendho Janti, ngèstokakè dhawuh wewelingè Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Kaya mangkènè sabda pangandikanipun padha èlingana salawasè :
“Sing sapa arep duwè turun bisa milu mikul nagara, dèn saranta traping sanggama, dèn saba santosa lawan tetimbanganira. Dèn meleng pepanthenganing cipta roroning atunggal.
beciking lyan. Mung malenga sawiji, wadonè marang kakung, kakungè marang wadon, netepana budi sanubari. Yèn wus temempuh ing ngadilaga, aja agè-agè marwata suta. Kudu anyantosanana ing dalem telung atus pandulu. Manawa
Sing sapa bisa netepi pakarti iku, Mansa Allah bisa mijèkake wiji premati. Pirabara ambaboni tanah Jawa. Tegesè : kinadarakè dèning Allah Tangala, bisanè urun wadon. Awit wiji cilik iku yèn bapa biyungè taberi ngulik-ulik, temah landhu. Bokmanawa bisa marug becik thukuling
luwangè, yèn ana wong bisa sabar santosa marang tataning among lulut, iya linulutan ing sasama-sama. Trekadhang milu mikul rubet rentenging praja. Marmanè èstokena.”
Ingkang wineling dahat mituhu. Ingkang paring pangandika salugu. Mila nadyan sapelè tetalering cariyos ing nginggil wau, yakti kènging dipun leluri, jalaran sampun dados sabda pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Ènggaling carita, kala samanten ing dhusun Ngendhok Janti Koripan sami dados pangungsèning tiyang dhusun kiwa tengen. Ingkang kekirangan wiji, kedah nedha tulung dhateng Ngendhok Janti Koripan wau.
Boten kawursita ing dhusun Koripan, anuju satunggal dinten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga karsa lelana mangètan, sedya sowan martuwi ingkang uwa, Kangjeng Susuhunan Lawu, awit midhanget pawartos yèn ingkang uwa ngulawisudha bangsa jim sakawan iji.
Jim sakawan punika angaken darahing Jawata, teturutan saking Bathara Puspanjali. Manawi saking èstri, darah jim dadu, nama Prabu Adiwarna.
Dènè jim sakawan anggènipun sami suwita ing Kangjeng Susuhunan Lawu punika, awit taksih kalebet santana sangking ingkang ibu.
Menggah pamilutanipun jim sakawan wau amung kaanggè wadya pamijènipun Kangjeng Susuhunan Lawu. Manawi pinuju sarè, jim sakawan ingkang ndongèng lelampahanipun para Jawata. Gentos-gentos ingkang cariyos dedongèngan. Manawi ameng-ameng binusanan catur warna, ngapit ngajeng-wingkingipun Kangjeng Susuhunan Lawu.
Sareng ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Lawu Kalijaga sowan, lajeng katamtokaken ngadhep. Kala samanten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga tetakèn dhateng jim sakawan.
“Kadi pundi panggayuhing para Jawata tuwin gèyonganing ngilmi? Punapa dènè para Nata duk jaman purwanipun. Manawi bangsa jim punapa ingkang dipun gayuh? Kula Andika tempili pingilipun.”
Wangsulanipun jim sakawan, “Dhuh Pangèran ulun, Susuhunan ing Kalijaga, menggah pandangu Paduka sadaya wau, adèrengipun kula gadhah atur, kados Paduka sampun uninga talering agami Budha. Èwadenè rehning kadangu, inggih kedah sasaged-saged anggadhahi atur. Kados timbang kèmawon agamining para Nabi Wali kaliyan agami kadèwatan. Ingkang dados panutan ugi nenem. Gumelaring wewedharan utawi raosipun utawi raosipun yakti boten beda, amung miturut agami nenem. Nadyan kanabèan, ingkang rinilan mengku agami ugi nenem :
Kangjeng Nabi Adam, timbanganipun Sang Hyang Bathara Èndra.
Kangjeng Nabi Musa, timbanganipun Dang Hyang Bathara Samba.
Kanjeng Nabi Muhkammad, Rasulullah, tetimbanganipun Sang Hyang Bathara Kala.
Nadya wewedharanipun utawu sarèngatipun ing agami Islam inggih boten wonten bèdanipun. Makaten malih, nadyan pingiling raos, sami kèmawon.
Kados ta : sarèngatipun Kangjeng Nabi Adam, ingkang dipun engkoki pantaraning Allah Tangala. Sang Hyang Èndra ugi angaken barakaning Jawata kang linuwih.
Kangjeng Nabi Nuh anganggep gegenti, Sang Hyang Brahma inggih wewakiling Jawata.
Kangjeng Nabi Ngisa putraning Allah. Sang Hyang Wisnu pitayaning Jawata.
Kangjeng Nabi Muhkammad kaaken utusaning Allah. Sang Hyang Bathara kala ugi sapu kawating Suralaya.
Dènè ancer-ancering wewejangan ugi tan prabèda :
Sajatinè ora ana Pangèran anging Nuh Kalipatulah.
Ora ana Pangèran anging Kangjeng Nabi Muhkamad Rasulullah.
Menggah ingkang makaten punika bèdanipun punapa kaliyan wedharing para Jawata ?
Hong ilahèng nir Yang Kalamertyu, muhung Èndradimulya. Tegesipun : Hè kang Angagung kang Èlok, ora ana jawata muhung Bathara Èndra, wenang anglebur angkara murka.
ilahèng Sihyanamasaha : Hè kang asipat èlok, kang asih ing dunya muhung Hyang Bayu priyangga. Amung Bathara Bayu piyambak.
Hong ilahèng Mangarcanamataya : yakti Hyang Samba, dana. Tegesipun : Hè kang asipat èlok, kang wajib sinembah ing dunya amung Bathara Samba.
Oilahèng nir Hyang Kalamertyu Kabub, pamunahing satru jaya muhung Hyang Kèsawa. Sajatinè kang èlok, kang gaib, ora ana liya kang wenang nampurnakakè nepsu angkara murka, muhung
lebur sirna. Muhung Bathara Kala kang angratoni bumi langit sap pitu.
Sadaya wau amung kawula pendhet saparluning wewejangan kèmawon. Mila boten wonten bèdanipun ingkang dipun akeni, punapa malih ingkang dados gèyonganing raos. Bokmanawi sami kèmawon.
Kangjeng Nabi Muhkamad Rasulullah inggih sampun winenang angrata agami Islam, tetep dados panutanipun para umat sadaya, waradin ingkang ngidhep Kangjeng Nabi Duta.
Manawi agamining para Jawata, ingkang dados teturutanipun para titah sadaya inggih Hyang Bathara Guru. Èwadenè inggih wonten kaotipun. Awit Kanjeng Nabi Muhkamad atas saking pangandikaning Pangèran kang Amahasuksci. Sareng Sang Hyang Bathara Guru amung tiron wewakiling Pangèran. . Èwadenè katarik ing tapabrata, dados saged sipat gaibul guyub. Kawimbuhan basaning jim sami ngunjuk toya gesang. Mila saged turun-tumurun
Dahat pangunguning galih Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, dènè saged anggancaraken pingiling kina-kina. Wasana Kangjeng Susuhunan atetakèn malih.
“Saking dahat suka bingahing manah kula dènè Jengandika anggancaraken pingiling kadèwatan utawi kanabèyan. Yèn makaten Jengandika punika kalebet sampun masuk agama Islam.”
Atur wangsulanipun makaten, “Manawi kagalih Islam, kawula dèrèng, jalaran jim punika bangsa badan alus. Saged kawula gancaraken sadaya wau amung saking gethok tular. Ados kènging dipun wastani kawruh nempil. Èwadenè sanadyan gethok tular anenempil, saking karep sarawungan para pandhita tuwin para ngalim. Mangka bangsa jim wau boten kènging pejah, dados ujaring tiyang satunggal kalih kawula cathet. Dangu-dangu kathah pangertosan kawula. Mila tetèla tan prabèda dayaning budi Buda tuwin pangartining para Nabi. Manawi kawula dipun wastani bangsa kapir, inggih mèmper, jalaran jim punika bangsa lembat, tunggil pangawikaning Jawata. Mila amung nyumanggakaken ing karsa Paduka.”
“Mila kula kapiluyu, lajeng sowan Kangjeng Uwa Sunan Lawu, awit mireng pawartos, Panjenenganipun
kapara nyata, kula badhè miyarsa pangarti Andika ingkang kènging kula anggè pusakaning karaton jawi.”
Ingkang dinangu matur, “Kula dèrèng pujangga awicarita. Amung dados tukang ndongèng. Awit ingkang Uwa Kangjeng Susuhunan Lawu samangkè kaparenging panggalih, saben badhè sarè, kawula dipun piji marek ing sahandhap pasarèyan, sami ndikakaken cariyos dedongèngan sasaged-saged kula. Kilap leres, kilap lepat, ugi kawula lampahi, gentos-gentos. Sambung-sinambung uruting cariyos, andongèngaken lelampahanipun para Jawata, awit Uwa Paduka punika saèngga tunggil darah saking rama, trahing Jawata deles. Mila remen cariyos Buda, awit ngandharaken leluhur saking rama. Manawi turutipun rama Paduka piyambak ugi darahing para Nata Binathara ing Pajang Pengging. Suprandosipun kaparenging galih anggayuh agami Islam. Tamtu kaangè kaot piyambak, amargi trahing Jawata punika kinadaraken lantip ing budi, lepas ing kawaskithan, trus ing tapabrata, tur ing tèkad tan ajrih ing pati. Kawimbuhan Jawata punika cecampuran bangsa jim. Tamtu yèn tiniti sayekti tanpa sama pangartining lair batin. Nadyan empaning kalepasan utawi kaluwihan ingkang èlok tamtu boten takèn malih. Ènggalipun kawruh bangsa Islam punika manawi sampun saged campur dados satunggal kaliyan pangawikaning Jawata, tanpa sama panitining ngilmi gaib.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga saya gregut patakènipun, awit sadaya karsanipun para jim sakawan saged amedharaken. Saweg imbal wacana, kasaru wonten timbalan dalem sami ngendikan, kinen sami angunjuk ing Balè Patani, inggih punika pasarèyanipun Kangjeng Susuhunan Lawu. Sadaya sampun kèrit ing parekan.
Sapraptanipun ing Balè Patani, Kangjeng Susuhunan Lawu boten dangu lajeng tedhak pribadi, lajeng manjing tilam sari kèmawon. Ingkang putra Kangjeng Susuhunan Kalijaga sinapa ingkang Uwa, dinangu basukining margi, nembah anuwun basuki. Ing ngriku ingkang Uwa maringi sugata dhaharan ingkang pèni-pèni, èca-èca. Kinèn lajeng bukti lawan para jim sakawan wau. Sasampuning bukti, ingkang putra pinaringan sumerep, anggènipun ngulawisudha jim sakawan, sami wasis medharaken cariyos ing kina-kina. Ingkang putra temah dhinawuhan miyarsakaken dedongèngipun para jim wau.
Ingkang putra kadhawuhan amèngeti cariyosipun jim sakawan, supados kènging tinulad ugering karaton, kaanggè pepakeming cariyos padhalangan, rèhning Kangjeng Susuhunan Kalijaga saweg kasengsem yasa ringgit wayang wacucal. Sarta kacatheta pingil-pingilipun ingkang anggepok dhateng bangsa ngilmi makripat.
dedongèngan, sapamanggihipun piyambak, angger urut kèmawon. Para jim sakawan pisan matur sandika, amung kalilana dipun istha gineman kaliyan rowang. Amung mamrih suka senengipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, rèhning saweg nembè amiyarsa.
Kacariyos Arya Jim sakawan lajeng murwani lelampahan nalika tumuruning Hyang Naraddha dhateng nagari Purwacarita :
“Ing salebeting taun Iwa, inggih punika taun ingkang kanggè para Jawata, ètanging taun Suryasangkala : 316, sinengkelan : OBAHING JAGAD TIGA, kaètang ing taun Cadrasangkala : angka 325, sinengkelan : TATANING PANEMBAH KAUNINGA, amarengi mangsa Manggasra, inggih punika wulanipun para jaman Dèwa.
Kala samanten Sang Hyang Naraddha tumedhak dhateng nagari Purwacarita, inggih punika tilas karaton Jawi saweg kaping kalih.
Ingkang rumiyin : pangèjawantahipun Sang Hyang Bèrawa, inggih punika Bathara Kala, lajeng kagentosan dèning Mahaprabu Raja Budakresna, inggih punika Bathara Wisnu. Prenahing karaton wonten sukuning wukir Mahèndra, inggih punika redi Lawu. Tumedhakipun Sang Hyang Naraddha wau angemban dhawuhipun Sang Hyang Pramesthi Guru, rèhning samangkè katetepan dèning Sri Maharaja Kano. Mila lajeng dhinawuhan amranata tataning agami Buddha, awit katingal bibrah tatanipun. Resah lampahing para titah, wor-suh pepèranganipun.
Mila ing nalika tinedhakan dèning Sang Hyang Naraddha, lajeng wiwit tata patrapipun.
Ing saben sagolongan kinen amaringi pangulu. Tegesipun : pangageng. Sarta sakarèrèhipun sami dhinawuhan anganggè tetenger piyambak-piyambak. Pangandikanipun Sang
Ingkang dadi purbawisèsanira ambawani bawana, pangawasa kang wenang sira parèntahakè, dadi wewatoning karatonira ana ing
Yèn ari raya, pangolahè kudu kang sarwa legi.
Laranganè : ora kena ngrabèni leluri kang saka lanang, lan ora kena mapas wiji kang lagi thukul. Ora kena matèni geni, ora kena mangan daging sapi, ora kena manganggo bangsa timah, lan ora kena ngrabèni anaking inya, ora kena ngrabèni anaking guru. Wenangè mung yèn ginawè tanba lang ginawè sesarat.
Dènè wewatonè, yèn wong wadon ontang-anting, pepalinè kudu disunati lawan ditetaki. Pakartinè wong laki-rabi, nganggo badhudhakan. Para warganè pangantèn nganggo langen taya. Jogèdan bèsan sami bèsan.
Yèn mati, layonè ingobong. Paliyanè pasucèn, dinusan banyuning godhong dalima. Yèn memulya sarana beburuh.
Bajra, galihing kayu, rining bajra, dèn anggo sangga gelung.
Panembahè marang gunung lan marang rembulan. Lakunè :
Laranganè : ora kena mangan antelu, ora kena ambuwang sesuker ing bumi, ora kena matèni dwipangga, ora kena nganggo dembaga. Wenangè dianggo tamba lan kaanggo sarana.
Lan wenang cinukur wadon kang kedhi. Wenang wong wadon bèla mati lakinè, yèn jaka lara. Wenang disunati, yèn dadi pangantèn. Yèn lanang, tinetakan nalika lair, lan anaking dhukun.
Pepalinè yèn laki-rabi, nganggo sintèn lan ènjèr. Para warganè pangantèn padha
guwa utawa jurang. Paliyasanè dinusan ing leri. Yèn memulya sarana urup.
Tekèk, cecak kemaga. Wenangè yèn kinarya tamba lan sarana.
Wadon cinukur, yèn randha anyar. Lan wenang wong wadon ditetaki, manawa dadi panghuluning agama.
Pepalinè yèn laki-rabi, nganggo baoyang. Pangantèn angarak. Warganè pangatèn wadon nganggo angadhangi warana dhingdhing. Manawa rubuh, sida ngarak. Manawa ora rubuh, salin dina pangarakè.
Yèn mati, layonè kasètra, kadunungakè ana ngara-ara utawa agunungan. Paliyasanè dinusan banyu udan. Yèn
Sasèwasogatanè padha anganggoa tetenger Èkal Purusalingga, gadhung utawa balung rining palanangan, dèn anggo kalung.
Panembahè marang satupanè kang aèng, kayu, watu, sapepadhaè.
Laranganè : ora kena ngrabèni kang kaprenah tuwa, ora kena ngrabèni anaking inya, anaking guru, ora kena ngrabèni sèjè bangsa, kaya ta : bangsa rahmana ora kena ngrabèni bangsa Waisya, sapepdadhanè.
Lan ora kena matèni sona, kalabang, kala jengking.
Wewenangè : kena ngrabèni sanak enom, ngrabèni tunggal bangsa. Kaya ta : bangsa Brahma pada bangsa Brahma, bangsa Waisya padha bangsa Waisya, bangsa Satriya padha bangsa Satriya, bangsa Danuja padha bangsa Danuja, bangsa Daniswara padha bangsa Daniswara, bangsa Sudra padha bangsa Sudra, bangsa Raksasa padha bangsa Raksasa.
Pepalinè : yèn laki-rabi, nganggo lempeng. Warganè pangantèn padha gelut, endi kang kalah, didhega. Lan pangaraking pangantèn nganggo èdan-èdanan.
enem mau, endi kang dipilih dadi senenge wadyabalanira kabèh. Padha sira dhawuhana ngathokake pangandikaningsun kang wus dhumawah ing sira. Sapa kang ora netepi tatanè agama sawiji-wiji, kena ing sapu dhendha.
Sri Maharaja Kano matur sandika. Sang Hyang Naraddha muksa. Lajeng kadhawuhaken waradin.
Nalika punika kawastanan AGAMA PAKUHAN, mirit Raja Kano inggih PRABU PAKUKUHAN.
*****@@@*****
Tedhakan Serat Kina Ingkang mratelakake lelampahan Sarta sugengipun Kangjeng Sunan Kalijaga Ingkang cinandhi ing Pasarean Kadilangu Demak. Kababar lan lan kawedalaken PAGUYUBAN AHLI WARIS KULAWARGA KANGJENG SUNAN KALIJAGA. Dening PAGUYUBAN AHLI WARIS/KULUWARGA SUNAN KALIJAGA, Cabang Jakarta 1993. Ingkang nindakaken penedhakipun Astuti Hendrato
iku mung ginawè panengeran sanyatanè kaum, ngulama, kaji, mukmin, santri ngaji, sapanunggalanè, kudu nenetepi limang waktu. Yèn tiningalana salah sawiji, kena dèn arani ambrubrah sarakè. Mulanè amung nemenakè kang dadi benerè ing urip kita. Yèn nyatanè, wus ora apa-apa. Parluning salat ana daimè. Tèkadè ana ing niyat
kidule lapangan bunder (alon-alon) utowo Kantor yang seng saiki pegawene nganggo
for review course, ...Cublak-cublak suweng - WikipediaDolanan iki diarani cublak-cublak suweng amarga nalika dolanan sing dicublek-cublek iku suweng. ... Saliyane suweng utawa krikil, ...Tari cublak cublak suweng - YouRepeatRepeat Tari cublak cublak suweng ...
I. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi bener !
1. Punakawan iku cacahe ana papat, sebutna !
4. Anak angkate Semar iku ana telu, sebutna !
II. Wenehana tandha ping (X) ana ing sangarepe pretelan sing bener !
a. Karang Kadhempel b. Pecuk picukilan c. Wukirtawu
5. Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong diarani .....
6. Jagone kluruk, yen manuke .....
7. Supaya bisa pinter, bocah kelas loro kudu sregep ........ buku.
8. Yen diparingi sangu sangu ora dienggo jajan kabeh, supaya bisa ......
9. Tina menyang apotek saperlu tuku .....
10. Mangan, ngombe, teka iku klebu basa ......
a. montir b. sopir c. kusir 16. Kembang
24. Supaya ora alum kembange kudu di……
a. blarak b. so c. sinom III. Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki kanthi patitis !
2. Anak sing lahire keri dhewe diarani .................................................................................
6. Wong sing gaweane nglakoake wayang diarani .............................................................
7. Gareng, Petruk lan Bagong iku anak angkate ...................................................................
2. ing Karang Kedhempel 3. marang bendarane 4. Gareng, Petruk, lan Bagong
1. c 6. a 11. c 16. a 21. a
2. b 7. b 12. a 17. a 22. c
3. b 8. a 13. b 18. b 23. b
4. a 9. c 14. a 19. c 24. a
5. b 10. a 15. b 20. b 25. a
ejaan) kata kata R.M.Ng. Poerbatjaraka: “Awit tiyang Jawi punika kala rumiyin (samangke inggih taksih) bilih nurun serat, cara Yojanipun: sengara yen boten ngewahi utawi
maksih nunggal jamanipun/neng sajroning madya akir/wiku sapta ngesthi ratu” (1877 J
B: “Ojo dilebokno ati, uwong jenenge wae sik bocah, ora usah kaget menowo durung njowo”
sikênong kithaklathén inggih punika radén tumêŋguŋ yasawidagda, juru ŋarrangŋiŋ sêrat sêrat iŋkaŋ dados karêmêniŋ ŋakatah, wiwit jaman watawis taun 1915 dumuginipun sapriki, kadosta:
1 // kraton powan bab patilassan patilasaniŋ sukunipun prêdilawu
growiŋ, agambar kastraniŋ biyuŋ dateŋ anak,
//Sadaya punika wêdalan balé pustaka, basa jawi, sedereŋipun taun 1942.
limrahipun pinaŋgih sakiŋ prêntuliŋ manah utawi wêdhar ing raos botên mawi kanalar rumiyin mêŋgah iŋ têgês têgêsasipun, manawi wêdharripun punika sampun adamêl marêm mingraoa sawêg lajêŋ dipun manah bab têgêsipun sados têgês punika dhawah wdaŋkakalih,
//nuwun tumrap tumrapipun dulang nganjawi ing madya wiyata, prêlu sangêt wontênipun sêrat waosan ingkang dhapukan saha basa punapa malih suraosipun sagêd laras kaliyan alamipun punika : jaman mardika, swasana nasional ingkang susila.
//basa punika woh ing kabudayan ingkang kapara baku piyambak, déné kabudayan ingkang kêdah pinilala, khusus kêdah namung kabudayan ingkang sagêd murakabi ing kathah, tuwin wontên mumpabatipun dhatêng kasusilan kaluhuraning budi. Lah inggih punika ingkang dados anycêring sêdya nganggé kula kapi adrangan dhapuk sêrat waosa rénggal kanggé para mudha putri putra kita.
//kalampahnipun sagêd awujud sêrat sarta pantês kaécap punika, kabêkta saking yen kula bêgja, kasil anggén kula anggubêlambabana dhatêng priyantun sêpuh ingkang sampun mardika mahambêg pinanthika wontên ing pacrabakan sikênong kithaklathén inggih punika radén Tumênggung Yasawidagda, juru ngaranging sêrat-sêrat ingkang dados karêmên ing ngakatah, wiwit jaman watawis taun 1915 dumuginipun sapriki, kadosta:
kapriyantunan botên purun magang, dipun pilalah dados tukang sêpêdhah.
6//niwung kuka ing bêndha growing, agambar kastraning biyung datêng anak,
//Sadaya punika wêdalan balé pustaka, basa jawi, sêdéréngipun taun 1942.
//Wiwit kala samantên kénging winas tan pêpêt sumbar, sampun botên mêdal sêrat maosan jawi, kajawi sêrat kalih:
1. Nama pêti wasiat inggih saking yasawidagdan pêdalan yayasan bakti ing Jakarta, sampun taun 1952 punika.
ngancik jaman mardika. Awon saé, kangnarêsan utawi botên punika sumanggakakên dhatêng para ingkang sudi kasdunguni ngani utawi ngagêm pintên bagike dugi nanarik sêngsêmipun anak putu tumrap dhatêng éndah édining kasusastran jawi. Manawi
sêgêr ngrêsêpakên manah tuwin mêdal mumpangatipun,
//Déné sasana sastra punika tiyang inggih namung nama. Dumados sing nama limrahipun pinanggih saking prêntuling manah utawi wêdharing raos botên mawi kanalar rumiyin menggah ing teges-tegesipun, manawi wedharipun punika sampun adamêl maêm ming raosa sawêg lajêng dipun manah bab têgêsipun dados têgês punika dhawah wdangka kalih, utawi namung nututi. Sasana sastra manawi kanalar têgêsing têmbungipun
Ha// sagêd atêgês : sêrat piwulang. Sastra kang isi sasana.
Sastra=kitab sêrat wawaton juru mulang. sasana=piwulang.
Na// Kénging dipun têgêsi: ênggén sastra, utawi: kanggé wadhah
sunu tilaranipun pujangga agêngka iyasadira, punika wêtahipun: sasana sunu. Atêgês piwulang mraping anak, manawi kaurutakên makatên sasana sastra inggih sagêd atêgês: piwulang tumraping basa, punapa tumrap ing tulis,
// ing têmbang-têmbang jawi kadosta: sana séwaka, sana suméwa, sana prabu, sasana mulya, sasana suka, sasana mudha, tirtasah saking sasana, punika sana utawi sasana sami sampun atêgês piwulang agama Budha.
//Sasana sastra damêlan saha gadahipun tiyang kalih, Yasasidagda Adiwijaya, punika, nadyan aksara jawi, mugi kalampah ana dados sêrat cap-capan kanggé nyampédika
iso gawe kekarepanku kuwi ono Nanging kekarepanku
Dino seng kudune iso gawe aku bungah
Saiki wes dadi dino seng luweh Sengsoro marang penguripanku
Ora ono sing gawe aku sengsoro Kejobo gawe kosong ing
lan waspodo. Sing pinter durung pasti bener. Sing bener ora mesti pener.’
Artine bebasan iki yaiku wong gedhe padha padudon, wong cilik sing sengsara.
Digawe Nggo Tangan Ketika(110)
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok(2277)
Gunging Éndah Wadon Jeng(25)
iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran,
Pangeran iku ora sare. (Tuhan tidak pernah tidur)
12. Beda-beda pandumaning dumadi. (Tuhan membagi anugrah yang berbeda-beda)
13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene
15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae. (
Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad. (
iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning
37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora
40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing
manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.
10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating
20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing
22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. (
27. Andhap asor. (Bersikap sopan dan santun)
28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada. (
Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining
WONG MANCA PRAJA SAYEKTI BAKAL ANGE-JAWA | alangalangkumitir
Rukune kejayaan ana 7 yaiku tumindake para Wali lan Satriya, dene sarat-sarate sesuci banyu 8,
kudu Oman (pari) kudu Kesit (sregep) kang teguh kukuh kaya dene Patak (sirah) Banteng, kudu di “Terusna”. Lukarana bungkus-bungkus ira (Bima Lukar iku lagi bisa Adi tur Aeng.
Taraf tegese mider-mider plesir mirsani candi-candi watu ireng ana 7 cacahe kasebute ancer-ancer (manara) Medinah ya ana 7, Mekah 5.
Sangi tumekane Sofa lan Marwah tegese wong urip kudu lumaku marang wates, jepoting Roh, yen Dieng ing Pertapan gumenggeng padukuhane kaki Semar tegese kasengsem barang kang Samar ing tengen tlaga Pengilon, tegese yen sira nolih mengiwa “warna-warna kang digagas” mula iku Ngiloa, yen wruh rupane dewe, banjur rumangsa yen mung titah (kawula).
Mulane kudu tachalul tegese cukur, dene kang dicukur rambute iku mung kanggo prasemon, dene hakekate sak bener. Nglukari bungkus-bungkus bronjong-bronjong kapiyalan, kang kuwatir diarani ora sugih lan singgih, iki ajak adol pamrih (pamer).
Wukuf ana ing ara-ara Ngarfah, Wukuf tegese ngenebatake utawa ngeningake budi Hawa, Ngarfah iku artine weruh ninging
2. Candi Arjuna, ngemu maksud raga duwe kekarepan kang nikmat kratone ana ing Candi Planangan mula garwane Sirkandi, Sembodro, tegese Sir = karep, kandi wewadah, Sembodro, Sem = kasesem, Bodro = teguh. Kasebut ana ing Jana Loka (Baitul Mukadas) menara telu, kasebut omah pasucen, yaiku isi aer Jun = pringsilan 2, senjata konta siji, mula manungsa iku kudu ngerti marang asali, useli, nuli ana banyu Kastuli.
3. Candi Semar, ngemu maksud manungsa duwe palungguhan bunder Samar ora lanang ora wadon, kratone ana ing Candi Peru iku tansah njaga keslametane badan “Candi Kresna” manungsa duwe jaksa agung, kratone ana ing Candi Sirah, Baitul Makmur (guruloka).
4. Candi Werkudara, manungsa duwe kekarepan jujur kratone ana ing Maras Wahanane ngajak marang kateguhan.
5. Candi gatutkaca, manungsa kudu duwe watak kang gawe pepadang kratone ana ing kaca
tenan yaiku candraning Rai kita. Dadi hakekate samangsane kita bisa Jiarah Mekah Madinah (Borobudur, Dieng) iku aja mung dipriksa saklamba, iku ibarate kita meguru kang wus diwejang-wejangake, kabeh-kabeh iku didunung ana ing ilmu kabatinan saupama wong memangan aja mung kulite (buntele) kang dipangan.
Ing Dieng pralambange Sendang Banyu Janjam, dadi ngemu rasa sekabehing manungsa yen bisa kudu sarwa sarwi digawe lega, adem ayem tentrem, kaya den banyu Janjam, kang ana ing tengah-tengahing Tlaga warna lan Tlaga Pengilon, simbule garuda ya nulih manengen. Ngemu rasa supaya kita tumindak kang jujur. Mula yen pancen niyat kersa dadi Satriya, santriya, rahadi manungsa, kawula, mengawula Gusti, sarate kudu bisa bagus ati, yaiku ngirib-irib mbalang utawa mbengkas napsu 3 (telu), yaiku : 1. Laumah kang ajak mangan ora narima, 2. Amarah kan tansah dipuji-puji, diajeni di aji-aji, 3. Supiyah kang tansah kepingin unggul nggugu diri, senajan ing batine tatu arang kaya kranjang, sugih utang, nanging aksine kudu garang njenggarang, ing Dieng dipralambangi :
1. Guwa Upas, iku pralambage cangkem (lesan) manungsa, iku uga mbebayani, bisa
Rai utawa rupane manungsa, ora lanang ora wadon, rumangsane emoh kalah ayu utawa bagus, mula ditambah iki – ditambak iku, ora ketang kaya kongsi kaya dibanda-banda, bot-bote karepe dipuji-puji bagus utawa ayu, pancen abot sesanggane, yen ora kadurusan, ing batin kadiya Kawah Candramuka kinebur, sumube munggah ing Rai, dadi comong (geseng).
Gunung Prahu, tegese ragane manungsa iku kaya dene prahu, iku kari sakersane sipemegang kemudi apa arep diiseni barang ala apa becik,
keturunan Kitab Suci dadine pitutur becik 5 ayat, kang dipecah-pecah dadi pyrang-prang ayat. Mula Gunung Kendil iku ceritane ana Kitab Sucine saka tilarane Kanjeng Nabi Sulaeman, tegese nganggoa solah tingkah kang iman. Nabi tegese pinunjul iku mesti pinujii, senadiyan tumeka ing janji, tapak lan tilase diaji-aji, iku kudu ditiru, marga ing sajroning manungsa jumeneng Kitab Tu-Lesan Suci, nanging isih katutupan Kendil marga durung solah Iman.
Tlaga Suwiwi, tegese yen kita iki wis jembar pengalamane lan uga bisa nglakoni pituturing guru kang Suci, iku sayekti bakal jembar tebane, bakal diasihi ing Gustine bakal akeh pasadulurane. Dene prasemone manuk burak, tegese burak yaiku tatit, yen Tanah Jawa Kanjeng Sultan Agung lan Kaki Cinde Omah, kang menyang Mekah amung 15 menit wis tekan, kesit kaya tatit, rikat kaya kilat, liya-liyane uga akeh.
Mula jaman kuna tanah Jawa ora bisa dijajah. Bisane marga Ratu diadu Ratu, yen saiki bangsa diadu karo bangsa, tetangga dadi pecah belah, iku aja diarah. Mulane iku aja sok ngala-ala wong kuna budha balik kita iki turunan wong apa ? Kita iki dudu bangsa Londa anggepe ke-Mlonda Londa persis kaya Londa, ya isih disebut Inlander Jaman Jepang ke-Jepang-Jepangen, ya isih Jawa sentut tai dikuconi resik dadi kumak-kumik. Apa maneh dadi Arab yen pengarang saya angel, ngarani Wahid jare Ngahad, ngarani Isnein jare Senen sapiturute akeh salahe. Mula ana tembang Cik dudu Londa dudu Jawa kebatinane dudu. Ooo, Bongbai jangko-jangko gela-gelo emoh diarani bodo.
Telaga Bale Kambang, tegese manungsa duwe kekarepan tansah kemambang kemelem kaya karet mulur mengkeret.
Sumur Jalatunda, tegese manungsa yen arep keparingan kanugrahan, tansah ditunda (dianti) nganggo dicoba, dijajal, digoda bisa kuwat apa ora, yen ora kuwat wahyune sida merat mlesat, malah nyangking werna-werna gerabah binanting pecah.
Kawah Sileri, tegese sakabehe manungsa iku duwe kotoran kapialan, kejahatan, kuwatir, was-was iku kudu dibuang. Gasiran Asu-Wotama, sakabehe manungsa tansah
dadi Ratu adil ing nuswa Jawa, ing tembe R. Asuwatama jumeneng Ratu nanging jabang bayi R. Parikesit kinasih
ngenani Duratmaka Asuwatama kecandak dadane pecah, wasana R. Asuwatama ora sida dadi Ratu ing Tanah
Duratmaka kang anggangsir tansah malih pasang aji sirep nanging
iki tansah arep diperkosa (bregada) arep dirobah dening Ratu Sabrang, semono sira ya arep diperkosa dening angkara murka, supaya tumindak jahat, kejem, musrik, murtat, mungkar, iku aja dituruti, marga cadangane ing jurang kasangsaran.
AJA MUNG DIWACA SA’LAMBA
Mekah tegese panggonan. Sakabehing titah kepengin panggonan Edi tur Aeng. Musarofah tegese kawruh. Edi aeng yen di-embat-embat dadi
anteng. Bisane anteng iku eneng lan sa’eneng. Chajaros tegese Watu ireng. Kayu lan watu aja dianggep
1. Kang mancur Ngidul-ngulon, dadi Sirayu (Sirah Hayu).
2. Kang mancur Ngalor dadi kali Calawada.
3. Kang mancur Ngetan dadi kali Wana Raja.
4. Kang mancur Mangulon dadi kali Badra.
Ing Sikrimpuyang, yekti dadi larangan, sapa-sapa
kanca warahana nulis Jawa, Arab, Latin kanggo nyateti We Yoga Dhi, ing tembe kanca-kanca dadi kanca kang
December 13, 2009 – 2:43 pm mas kumitir….dalem ngaturaken sanget nuwun. pranyoto pitutur-pitutur agung dalem panggihaken namung wonten bloger menika….mugi gusti ngijabahi budaya jawi lestari ing salami….nuwun…
DAN PEMIKIRAN SYEKH SIT…	PUSTAKA ILMU	**RESEP HERBAL KLINIK DHANDHANGGULO (1)
**WACAN PANGLIPUR (15)
SERAT PADHALANGAN RINGGIT PURWA III (1)
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye, esih tulisan
JemberMayang, JemberKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.22, tanggal 2 Juli 2014.
Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
pm nuwun sewu mas kumitir…. kulo nyuwun ijin copy kamus jawa nipun kangge pribadi…mboten disebar luaskan….
MUSYAWARAH BURUNG (Mantiqu’t-
Images Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti
Resep Tumis Kangkung ala Bango | Jajanan Sehat ala Keluarga Indonesia
Ahli Kebatinan: “Meneng akan Menang””	26 Januari 2017
ARTIKEL KI JURU ANGON (7)
ARTIKEL KI SUKMA RAHAYU (1)
ASAL SEMULA JADI (ASAL MUASAL) ILMU
Biomolekul arupa senyawa-senyawa organik prasaja pewangun organisme urip lan asifat khas minangka prodhuk aktifitas biologis. Biomolekul bisa dideleng minangka turunan hidrokarbon, ya iku senyawa karbon lan hidrogen sing duwé rangka dhasar sing kasusun saka atom karbon, sing dimanunggalaké déning ikatan kovalen. Rangka dhasar hidrokarbon asifat stabil banget, amarga ikatan tunggal lan dhobel karbon-karbon migunakaké pasangan elektron bebarengan sacara rata. Biomolekul asifat polifungsionil, ngandhut loro utawa luwih jinis gugus fungsi sing béda. Ing molekul mau, saben gugus fungsi duwé sifat lan reaksi kimia dhéwé-dhéwé.
Wangun senyawa biomolekul[besut | besut sumber]
Senyawa-senyawa biomolekul biasané ditepungi mawa patang wangun: protein, asam nukleat, karbohidrat, lan lipid. Papat golongan biomolekul mau sifat umumé ya iku duwé struktur sing relatif gedhé (bobot molekul gedhé), mula disebut makromolekul.
Bobot molekul (BM) protein kisarané watara 5000 nganti luwih saka sayuta; bobot molekul manéka jinis asam nukleat kisarané nganti pirang-pirang milyar, karbohidrat (polisakarida) bisa duwé bobot molekul nganti mayuta-yuta. Molekul lipid luwih cilik adoh (BM 750 nganti 1500). Nanging amarga lipid umumé kawangun saka éwonan molekul saéngga mbentuk struktur kanthi ukuran gedhé sing fungsiné kaya sistem
asam nukleat arupa polimer mononukleatida. Monomer lipid ana manéka warna, gumantung ing jinis lipidé, ing antarané asam lemak, kolin, etanolamin, serin lan liya-liyané.
Fungsi biomolekul[besut | besut sumber]
Biomolekul nduwèni kagunaan tinentu sajroning sel, kayata:
protein minangka enzim, alat transpor, antibodi, hormon lan pambentuk membran;
karbohidrat minangka sumber tenaga, komponèn pambentuk membran lan dinding sel;
lipid minangka sumber tenaga, hormon, lan pambentuk sel;
asam nukleat minangka faktor genetika, koenzim, panggawa tenaga, lan pangatur biosintesis protein.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.09, 1 Maret 2016.
itu. Kutipan tembang sinom dalam Serat Kalatidha menunjukkan kekacauan yang sedang melanda masyarakat:
Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
hilang malu. 44. Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang perwira/kejantanan 45. Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki- laki tak mau beristri. 46. Akeh wong wadon ora setya marang
1. Atur kawula Sasêmita, ngumur kula 27 taun. Griya kawula ing dhusun Kaponan tanah Sokawati, kawula kadangu sababipun kula kabêsta, katêrka tumut angècu griyanipun Tuwan Musêr ing Batu tanah Sokawati, ananging kawula botên rumaos yèn atumuta angècu utawi kawula botên wuninga tiyang satunggil-tunggilipun ingkang ngècu Tuwan Musêr wau, wondene ingkang nyêpêng bêsta kula punika, rêdi kula ing Sokawinangun Radèn Rôngga Kartawirya, panyêpêngipun pangajêng kula dipun tibalitimbali. dhatêng ing Sokawinangun, badhe kajak nyêpêngi tiyang durjana, wusona kawula piyambak ingkang kacêpêng mênawi tiyang durjana ingkang ngècu Tuwan Musêr sampun wontên ingkang kacêpêng, kawula
gêdugi kaabêna tiga, yèn têmênipun kawula botên tumut. Punapa malih kapriksa ing dhusun. Mênawi kawula ngantosa anglampahi pandamêlan awon, ngècu utawi begal. Namung punika atur kawula dene kawula punika tiyang tani, damêl kula têgil sabin.
2. Atur kawula pun Sêtrawijaya, ngumur kula 28 taun. Griya kula ing dhusun Pekok.
Tumut Tuwan Kasprê ing Munggur, kawula kadangu sababipun kula kabêsta, katêrka tumut angècu griyanipun Tuwan Musêr ing Batu tanah Sokawati, ananging kawula botên rumaos yèn atumuta angècu, utawi kawula botên wuninga tiyang satunggil-tunggilipun ingkang ngècu Tuwan Musêr wau, wondene ingkang nyêpêng bêsta kula punika, rêdi kula ing Sragèn anggènipun nyêpêng kula wau inggih wontên griya kula ing Pekok, mênawi tiyang durjana ingkang ngècu Tuwan Musêr wau, wontên ingkang kacêpêng kawula inggih gêdugi kaabêna tiga, yèn têmênipun [tê...]
[...mênipun] kawula botên tumut. Punapa malih kapriksa ing dhusun. Mênawi kawula ngantosa nglampahi pandamêlan awon, ngècu utawi begal. Namung punika atur kawula, dene padamêlan kawula namung tani têgil utawi
Sak sampunipun maos ,langsung raos remen sanget…mugi tansah pinaringan kawilujengan gusti..
TamanSiswa Cabang Binjai | Ing Arso Suntolodo Ing
Semboyan “Tut wuri handayani”, atau aslinya: ing ngarsa sung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuri
Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun.
Kitab Topah winedhar ing jawi, amrih gampil wau ingkang lapal, miwah ta ing surasane, sakehe kang angrungu, miwah ingkang amaca tulis, sami sinimpen manah, agung sawabipun, sakathahe pra sujanma, ingkang sami ngawruhi rasane ngati, sami den apalena.
Ri sampunune ngandika Seh Ngali, arsa nerangaken lapalipun, langkung kathah maknane singgih, mesi rasa surasa, surasane ngelmu, kang bangsa ngelmu
umat sadaya, aneng donya miwah ing akerat ugi, prapteng ari kiyamat.
Satuhune anane Hyang Widi, Maha Suci datan warna rupa, tan owah gingsir anane, sawusira awujud, datan owah ananireki, duk dereng wonten asma teteping Hyang Agung, duk meneng lan dhewekira, ananing Hyang ing mangke kadya ing nguni, langgeng tan kena owah.
Nging sipate Hyang awarni-warni, beda-beda tanpa wiwilangan, dadya aling-aling kabeh, katon aweh pituduh, datan mulat ingkang sejati, kandheg ing warna rupa, tingale abawur, datan weruh jatinira, dadya bingung kesasar ing ndalem margi, tan wruh ing marganira.
Ingkang weruh tuduh kang sejati, nora kewran aneng ing dedelan, dene wus
jroning paesan, rupa jati katingal rupa majaji, nyata neng priyangga.
Priyanggeku weruh ing sejati, nora weruh mangke ananira, dene ngadam sejatine, ing rohe dewekipun, nanging lawan ingkang ndarbeni, ya dhewe ananira, wangsul solahipun, datan darbe polah dhawak, nanging lawan polahe ingkang ndarbeni, priyangga ananira.
Sakathahe saliring dumadi, nora sepi saking ananing Hyang, tan kajaba sakabehe, saking wujud Hyang Agung, kawimbuhan sadaya sami, saengga ingkang sadrah, datan ana suwung, sadaya pan kawimbuhan, sadurunge gumelar jagad dumadi, miwah sawuse ana.
Lawimbuhan ing sawiji-wiji, saderengira jagat gumelar, dene wus nyata anane, sadurunge awujud, wus pinethi ing ndalem ngelmi, sawuse karit tunggal, kawimbuhan iku, dene kodrat lan iradat, miwah ngelmu ing mangke kadya ing nguni, aNANE NORA BEDA.
Angandika Seh Bagendha Ngali, andarbeni anane Hyang Suksma, martabat pitu
Kun ning Hyang datan ana wong meruhi, nadyan Nabi Molekat.
Malaekat kang musabah sami, tan tuminggal ing Kun Hutangala, tan ana wruh Kun yektine, tan wonten saminipun, sipat asma pan durung lahir, bainat durung ana, mung ing dhewekipun, winastan wujud mokal, nora katon ingayoman warna sepi, sapa wruh kuna-kuna.
Sapa amrih ing Kun kang sejati, apan tamtu wong iku kesasar, datan weruh ing jatine, sing sapa tuduh iku, ambedhola gunung, angasatna kang samodra, nora manggih wong iku mring Kun sejati, iku unine Kitab.
Sakeh martabat nora ngungkuli, maring ing martabat akadiyat, sadaya aneng ngandhape, lan kaping kalihipun,
Hyang Sejati, ing jro suhud dattiyah.
Ing sangune pra kakekat sami, dereng pisah kalawan Hyang Suksma, maksih akumpul anane, ing ndalem kukumipun, datan beda maklum sawiji, kasuksma ndalem wahdat, mangke makalipun, kakekat mukamadiyah, kang minangka dadya nggenipun tajali, ing ndalem ga’ibing Hyang.
Pan angandika Seh Muhjidini, Wali Kutup ingkang bangsa Ngarab, anut kang kitab wuwuse, anane kang sun turut, kang aluhur ya ananeki, tetep ing alam murar, kalarat kang luhur, iya ingsun iya sira, ora kalih iya sira iya mami, ya Mohammad ya Allah.
Tetep anane ing awal akhir, ngelmu ngalime lawan maklumat, ora beda ing kukumne, wahedat liyanipun, sagung Ismu pan maksih tunggil, khakekat mukamadiyah, pan maksih akumpul, dereng lahir ananira, gaibipun ing ndalem wahdat sejati, dereng pinisah-pisah.
Pralambange pang godhong lan uwit, pan kasuksma ndalem wiji ika, dereng pisah-pisah mangke, pan godhong wijinipun, ana angucap mangke puniki, upama ananira, kang kocap karuhun, samangke pan winicara, upamane
sawiji, mangkana ta ing wahdat, ing pralambangipun, sagunge pangucap ika, ing lahire iya sira mami, dereng apisah-pisah.
Ping tigane den sami ngawruhi, ing dalem martabat wakidiyat, ing takyun sami enggone, pangawruhe Hyang Agung, ing datira iku pribadi, miwah ing sipat asma, mangkana ing takyun, sadaya tan pisah-pisah, sakathahe maklimat apan sun pesthi, ing ndalem ngelmuning Hyang.
Datan kena angucap lir uni, ing martabat wachadiyat ika, dene wus pesthi anane, sawiji-wiji maklum, datan iku ingkang ngawali, kadya ing ndalem wahdat, kukume Hyang Agung, ing martabat wakidiyat, wus pinesthi maklum denira Hyang Widi, beda ing ndalem wahdat.
Sagunge maklum ing dalem ngelmi, iya iku aran takyun awal, kang awal iku anane, mijil saking latakyun, metu saking karsa kang ga’ib, tetep aneng ngayunan, kalarat kang luhur, kang aran kurup ngaliyah, ingkang tetep ing
sipating Hyang Agung, datan ana kalingan sami, ndarbeni kunbainat, nyata iku tuduh, ing anane Hyang kang Mulya, ingkang sampun oleh pituduh Hyang Widi, tan samar ing paningal.
Sapa wonge iku andarbeni, iya paningale karijiyah, tunggal lawan khakekate, luwih luhure suhud, paningale maring Hyang Widi, iku mulyane drajat, suhude wong iku, sing sapa arsa tumeka, tatakona ingkang sampun ngaji pati, dumadi tan sulaya.
Tuduhipun kang ndarbeni tulis, yen arsa tumeka ing
Iya tunggal pan jatine urip, dipun nyata wekasane tunggal, anyipta’a ing cermine, jenenge tunggal
akyan karijiyah, anut kang aneng dheweke, akyan kang karit iku, datan siwah anairei, kadya Wisnu lan Kresna, ing pralambangipun, lir kumandhang lan suwara, tunggilipun tan kena tinunggil jati, tunggal tan kena tunggal.
lir ngelmi tan ana date, mokal ta jenengipun, mangka ana akyan kang sabit, tan lawan ngelmuning Hyang, anane puniku, kadya sipat lawan edat, datan kena pisaha kadime sami, edat kalawan sipat.
Satengahe wong ahlul supi, amastani yen akyan sabitah, anyar puniku tandhane, anane anyaripun, ing anyare akyan kang karit, dene maklumat anyar, anut maklumipun, mulane winastan anyar, wus mastani ingkang ngiket insankamil, anut kang kinawruhan.
Anut ing anyare akyan karit, yekti ana maklumat punika, sadurunge karit, yekti ana maklumat punika, sadrunge kari anane, mila ing sawusipun, mangkya angling Seh Yusup aris, amiwah Seh Mohammad, sing sapa wong iku, mastani puniku anyar, maksih mentah pan iku ngajiya maning, yeku wong maksih bakal.
Satengahe ana kang mastani, nora kadim reke nora anyar, dene tan wujud anane, ing ndalem karitipun, datan ana liyane iki, kang kadim lan kang anyar, kang karit puniku, marmanipun tan ingaran, akyan sabitah tan anyar nora kadim, dene tan karijiyah.
Ingaranan wujud ingkang sabit, saking ing roh ngelmune Hyang Suksma, dene weruh ing ngelmune, winastan ismu iku ngadam, ing roh dhewekipun, apa kersane Hyang Suksma, ingaranan istidat acawi-cawi, ing karsane Hyang Suksma.
Dene maklumat ing ndalem ngelmi, lawan maklumat ing ndalem ajal, sadereng kartit anane, anyar khakekatipun, dena ana akyan kang karit, tersandha mring khakekat, anane puniku, ingaran akyan sabitah, dene apan aneng ngelmi, mangkana wuwusira.
Mukmin iku reke pan kalih, kang satunggil winastan jariyah, dene wong supi anane, wujud ing ndalem ngelmu, kinawruhan ing ndalem ngelmi, kaping kalihe ngadam, anane puniku, tan weruh ing ananira, ngadam iku jatine nora ngawruhi, dene iku tan ana.
Dadya sidik ingkang amastani, mring sakehe akyan karijiyah, saking ora pinangkane, bener ujar puniku, lan netepi ingkang mastani, pan tetep tinetepan, pinangkane iku, sayekti tunggal pinangka, tingalira sampun angawruhi wangsit, kang ana mring ana.
Iya iku tingale utami, mungguhing wong kang ahlul khakekat, tingal kang tekeng jatine, ing wong kadya ing dangu, tan sulaya rupane sami, lir aneng ing maklumat, angucap wong luhur, dhingin ingsun pan wus ana, sadurunge gumelar jagat dumadi, aran ndalem ngayunan.
kalawan maklum, tan kena iku pinisah, marmanipun ingaran akyan kang sabit, tetep ing ngelmuning Hyang.
Kadime dat sipating Hyang Widi, datan kena iku pinisahna, dene tunggal sejatine, mangkya maklumat iku, datan kena pisah lan ngelmi, lir
Wus anyegah wong kang ahlul ngelmi, yen kadime reke dhawak-dhawak, pan wilangan satemahe, kadime sipat iku, yekti ana bangsa ilapi, lan dhewek-dhewekira, kadime Hyang agung, wenang yen ta mangkonoa, yekti ana anane Hyang kang sejati, ilang jenenging Hesa.
Ri sampune sami angawruhi, ing martabat kang tigang prakara, kang wus
kang sakawan iku anyar, iya iku nyatane akyan kang sabit, nyata ing karijiyah.
Lakunipun akyan ingkang karit, anut lakune akyansabitah, ing ndalem ngelmi, nyata ing karijiyah, lakunipun iku, mangkana kadya ing
ngalam, pakulpulan nggonira Hyang kang tajali, nyateng Nabi Mustapa.
Ingkang minangka uwit tajali, takyun awal kang akir atunggal, ing takyunsani enggone, miwah ing karitipun, kang minangka iku wiwinih, sakehe ing asiya, umijil saking nur, minangka gedhing kastuba, pasenedan sagunge aksara sami, akumpul nur Mohammad.
Wiwitane sagung kang dumadi, iya iku ing Nabi Mohammad, wiwitan asiya kabeh, anut kang aneng ngelmu, dene ana arwahe Nabi, dadya iku wiwitan, lahir ndalem ngelmu, ing martabat akadiyat, dadya ana wiwitan ing ndalem ngelmi, gantya Asmaradana.
Wiwitan ingkang dumadi, saderenge jagad gumlar, Nur Mohammad wiwitane, ngandika Nabi Mustapa, wiwitan kang dumadya, iya iku enuringsun, minangka asale janma.
ing sakathahe, sakathahira kang awal, miwah kang lahir tunggal, tan ana ing liyanipun, pan ingsun kalipahing Hyang.
Martabat misal puniki, yeku kang bangsa kuniyah, ingsun anane ing mangko, kang latip kang ora kena, nrimaha sapitedah, latipe apan puniku, tan katingal dening netra.
Lan malih martabat jisim, iku ingkang anarima, sapitedah ing anane, kang kandel atumpah-tumpa, lawan satengah-tengah, mangkana ingkang saestu, malihe
afngal, nyateng martabat insan, aparek khakekatipun, kumpul ing martabat insan.
Ing awal kelawan akhir, ingaken rasaning tunggal, dene iku ing anane, pangandikane Hyang Suksma, manusa rasaningwang, pan ingsun rasane iku, kalbu mukmin kabeh tunggal.
Atine mukmin puniki, kang ngaken wismanireng Hyang, enggone tetela reke, mukarahnya ing Pangeran, dadya mangke waspada, datan ana dhirinipun, pan kalindhih ing Nurullah.
Tatkalane Kanjeng Nabi, mekrat maring ing datollah, sakehe martabat kabeh, wus nyata Nabi Mohammad, nyata ing ananira, anane Hyang Maha
wujuding Hyang ndarbeni hes sampurna, kakalih ingkang karuhun, yeku sampurnane sadat.
Sampurnane dat sejati, angawruhi dhirinira, kalawan iku dhirine, ing ndalem dhirine dhawak, kalawan dhewekira, tan kalawan liyanipun, miwan ingkang bangsa liyan.
Kaping kalih asma jati, ngibarat tajalining Hyang, ing dalem iku erohe, tingale ing dhirinira, tan ana kang mamadha, dat sipat lan afngalipun, wus nyateng ndalem paesan.
Mangkana karit Hyang Widi, ing ndalem iku paesan, Maha Suci Hyang anane, tan kena den rupakena, lawan makam satunggal, tan kena winedhar iku, kalawan takyunanira.
Maha Suci Hyang sejati, lamun tunggal apisaha, lawan kang anyar anane, miwah iku ingkang anyar, atunggal apisaha, kalawan kang Maha Luhur, Maha Suci ananira.
Lamun ana’a Hyang Widi, dakil karit ingkang anyar, sayekti kalih jenenge, Maha Suci ananing Hyang, yen
karit iku anane, dadya sira ingayunan, lawan Pangeranira, dadya andulu-dinulu, ing ndalem paesan tunggal.
kang ndulu ingkang dinulu, tan ana saweneh mulat.
Den becik sira nampani, atine paesan tunggal, kakalih sami angilo, ing ndalem paesan tunggal, iku ta dipun awas, aja kaleru pandulu, ing cermin priyangga tunggal.
Pan wus angucap wong sangir, tatkala wus nyata sira, Pangeran iku anane, mangka ngawruhana sira, dudu sira Hyang Suksma, kapriye pilahe iku, netepi kadya ing kuna.
Yen maksih sira ningali, angrasa sira makripat, tokid suhud ing Hyang Manon, maksih tan tumeka sira, iku sira kang samar, dene kelingan kang ndulu, dene angrasa makripat.
Ya iku luwih ngalingi, angrasa luwih makripat, andulu ing Pangeran, Seh Jonet
supi, sira ayun tumekeng Hyang, anyirnakaken ponang wong, ing edat sipat apengal, miwah ing ananira, dadya kabuka wong iku, tan liya ing kuna-kuna.
Nabiyolah mangkya angling, sing sapa weruh dhirinira, mangka wruh ing Pangerane, sapa weruh ing Pangeran, tan wruh ing dhirinira, kalingan dening Hyang Agung, dat sipat lawan afengal.
Iku sampurnane tokit, kang tan wruh ing dhirinira, tan wruh ing liyane kabeh, wus karip ing makam baka, iku tokit sampurna, tan wruh sembah pujinipun, amangeran lagi nora.
Yen eling-eling pribadi, sumaur ing dhewekira, akon kinon ing dheweke, amuji ing dhewekira, mangeran lagi nora, pan sampun dadi sakayun, sampun weruh jatinira.
Sakehe sawiji-wiji, iya iku ananing Hyang, saking ing roh kakekate, yen nora saking takyun, liyan ing ananira, lir
karidiyah, weruh tunggal bedanipun, iku wong karip sampurna.
Sampune mangkono malih, den sami angawruhana, kang kaparek ing Hyang Manon, kalawan ingkang satunggal, karit nawawil ika, dadalan sun ta puniku, karana amrih sihing Hyang.
Ingga tan ana ngawruhi, ing puji klawan panembah, sirna luluh panembahe, datan darbe polah dhawak, kagenten sipating Hyang, ya sipat Maklumat iku, wus kerem ing sipatollah.
Pangandikane Hyang Widi, kalawan ingsun angucap, miyarsa lan ingsun dhewe, kalawan ingsun anembah, lawan ingsun asalat, kalawan ingsun lumaku, lawan ingsun barang karya.
Kang kaparek lan nawawil, iku wong pana ing sipat, angawruhi ing sipate, kalindhih ing sipatollah, marga kalawan sunat, kang dhumateng ing Hyang Agung, gumanti Sri Naranata.
Ping kalih karit parilah, akarem ingkang sejati, tan weruh ing jiwa raga, Hisya tan ana udani, kalingan ing Hyang Widi, tan ana liyan kang wujud, kalindhih ing Hyang Suksma, ing sagara tanpa tepi, sampun sirna kalingan sagara mulya.
Dadalan tekeng ngayunan, angawruhi wahdat jati, ing ndalem martabat wahdat, tan ana liyan sejati, mangkono ta ing mangkin, tan jumeneng dhewekipun, mangkono ta ing mangkin, tan jumeneng dhewekipun, mokal jumeneng dhawak, mokale kang anyar sami, wus katutur ing rasa kitab di mulya.
Ya iku mokale Hisya, jumeneng klawan pribadi, nora weruh dhirinira, Hisya tan ana udani, ing roh ing dhirineki, anging kalawan Hyang Agung, mangkono pan mulanya, kalindhih ing wahdat jati, sampun tunggal ing tingal atunggal rasa.
Rasa tunggal agembolan, kang sinung rasa sejati, tan emut ing jiwa raga, tan ana liyan sejati, anging kang asung brangti,
Dedalan maring Hyang Suksma, luwih akeh iku mangkin, saking wiwilangan napas, dadalan maring Hyang Widi, kakalih ingkang warni, amengku sagunging enur, tegese enur ika, dadalane ing
Satengah wong ahlul wahdat, ningali maring Hyang Widi, ing ndalem hisya katingal, kale nora aningali, kalingan ing sejati, nanging Huang kang Maha Luhur, tan ana kang katingal, liyane ingkang sejati, iya iku paningal ingkang satengah.
Tingal kang luwih utama, ningali maring Hyang Widi, ing ndalem hisya katingal, asiya iku ningali, ing enggon Hyang sejati, kalihe sami andulu, iku tingal
Widi, lamun ana’a iki, andhawuhaken wong iku, iku talining timba, den dhawahaken aneng siji, sayekti ana tetali timbaning Allah.
Nabiyolah angandika, kang sinung rahmat Hyang Widi, luwih bener ing pangucap, kang wus kasebut ing dalil, Kitab Lulbak mangkya ling, sakehe hisya puniku, liyan saking Hyang Suksma, sadaya punika napi, iya ika tingale wong ahlul wahdat.
Den weruh tegese nora, napine sawiji-wiji, iku rohe dhewekira, priyangga ing ndalem cermin, napi ing roh pribadi, dat sipat afengalipun, nanging anane ika, ingkang andarbeni iki, majanggeku
pangandikane Hyang Widi, kasebut ing ndalem Kur’an, satuhune Wali-Wali, Wali maring Hyang Widi, sakehe panggawe iku, kang ndarbeni Hyang Suksma, dadya panggawening Wali, ala becik pan iku saking Hyang Suksma.
Dadya wong Ngarib tumingal, ing ndalem wahdat sejati, sakathahe kang gumelar, sadaya punika napi, iku tegese Wali, sakathahe gawe iku, tan liya ing Hyang Suksma, amung tingale wong Ngarib, iya iku tegese Wali Pangeran.
Tegese Wali Pangeran, tegese kawula Wali, kawula iku kawula, Pangeran tan dadi kapti, balik iku Hyang Widi, kakekat Wali puniku, kawula nggone nyata, kahananira Hyang Widi, ora mantra-mantra ing budi wicara.
Satengah wong ahlul wahdat, Seh Abuyajit mangkya ngling, pan iku ingkang anembah, amuji maring Hyang Widi, nulya grahiteng
miwah ing kadis, maring sembah wong supi, kang ora sun tulis iku, angandika Hyang Suksma, ing Masrik miwah ing Mahrip, iya iku sadaya pan darbek ingwang.
Mring endi adhepira, mangkono dhateng Hyang Widi, tajali wus nyateng hisya, tetela nyata dumeling, dat sipating Hyang Widi, miwah ta afengalipun, wus nyata ndalem hisya, kalakuwaning Hyang Widi, tan kajaba ya hisya kalawan sadrah.
Sing sapa ayun tan wikan, ing ngelmunira Hyang Widi, yogya sami ngguguruwa, ingkang sampun tekeng jati, ingkang tuduh ing margi, dhumateng rasa Hyang Agung, dumadi lan sulaya, sarta pituduhing Widi, wruh ing rasa pan bangsa ngelmu Pangeran.
anom tan wruh ing basa, peksa melu brateng Widi.
Amila punuwun ingsun, dhumateng rehing Hyang Widi, mugi hamba pinaringan, pinanjang aneng donyeku, lan muga asunga berkah, supangat andika Nabi.
Widada anut ing dhawuh, dhadhawuhira Hyang Widi, madhep manteptrusing manah, ngawruhi Hyang Suksma jati, awake kang
lali ndulu, ing siyang kalawan ratri, iku kang gawe marga, tumeka maring Hyang Widi, aja na kandheg ing nama, den weruh kang darbe hisim.
Tatkala ajun andulu, ing hisim ingkang tinulis, lir emas gumilang-gilang, tinulis ing
saking nurollah, anglimputi ing roh jisim.
Saengga wong sirna iku, tan ngawruhi ing roh jisim, miwah ingkang pujinira, tan weruh kawula Gusti, wus kerem ing makam baka, sagara tanpa tepi.
Yen ayun oleh pituduh, ciptanen siyang lan ratri, pesunen dipun waspada, aja pegat aningali, mring ing hisim jalolah, ningali sawiji-wiji.
ywa nganti kesasar, ngguguru mring setan baring.
Ora tumeka Hyang Agung, kesasar ing dalem margi, tan oleh ngelmu kamulyan, tan weruh ing ndalem margi, tan tumeka ing Pangeran, tan oleh ngelmu sejati.
Jeneng wong datanpa guru, tan antuk pituduh jati, tingale angurayangan, kesasar ing ndalem margi, lir pitik kelangan biyang, tan ana kang den tutwuri.
Sampun oleh ing pituduh, tan kewran ing ndalem margi, akathah dedalaning Hyang, luwih akeh iku mangkin, saking wiwilangan napas, sadaya tuduh kang jati.
Tan kandheg nggennya lumaku, yen antuk wisik kang jati, datan kandheg aneng marga, tumeka maring Hyang Widi, endi marga kang den ambah, atuduh maring Hyang Widi.
Kan sampun oleh pituduh , tan kewran ing ndalem margi, wong Ngarib mangkya ngandika, yen ayun tumeka pati, yogya sami ngathahana, adhikir maring Hyang Widi.
Sakehe dadalan iku, tan ngluwihi saking dhikir, kang maring dedalaning Hyang, tan ana iku madhani, luwih parek ing dadalan, kang tumekeng ing Hyang Widi.
Yen ayun oleh pituduh, anut ngandikaning Widi, yen sira datan anuta, duraka maring Hyang Widi, aja pegat murakabah, wus madya saking ing dhiri.
Tembang mijil anuwuhaken brangti, sakehing ponang wong, mirong-mirong mring ing sasamine, pra manusa kang samya dumadi, de tan wruh ing jati, tansah andelamung.
Den waskitha wekasan dumadi, den weruh ing ngendon, yen leksana wuwus ing tengahe, yen anuta wekasan dumadi, lenaning taberi, ambabar tekabur.
Tatkalane metu saking dhiri, tumekeng Hyang Manon, tan ningali maring ing dhirine, sirna luluh pan kadya ing nguni, liyane Hyang Widi, kang aneng sireku.
Wong kang sampun tumekeng Hyang Widi, tan ningali kang wong, sembah puji amudji dhirine, wus kalindhih ing
pamujine dasih, wangsul mring Hyang Agung.
Luwih utama wong-wong kang dhikir, ayun tunggal kang wong, dhikir iku ing ndalem dhikire, tan angrasa anembah amuji, saking ing roh dhiri, tegese wus kumpul.
Yen sampun wruh wirasating tulis, dadya wruh ponang wong, angawruhi maring sejatine, ingkang bisa ya iku Illahi, tan nana ngawruhi, maring ing Hyang Agung.
Yen sira yun tumeka ing jati, anut sira pakon, anyegahna sira ing cegahe, sira anuta ing srengat Nabi, ywa durakeng Nabi, miwah ing Hyang Agung.
Pangandikanira Hyang Sejati, angucapna kang wong, lamun ana asihira kabeh, maring Allah ing anane ugi, mangko Allah asih, ngapura kang anut.
Aja anut wong iku kang dhiri, miwah ingkang katon, yen jumeneng lawan Pangerane, sakalire sakehing dumadi, pan tan andheweki, ing ananireku.
Aja nyana liyaning Hyang Widi, salire kang Katon, aja sira kleru ing lakune, kerem maring anane dumadi, kabeh iku sisip, salire kang tuwuh.
Muga antuk berkating Hyang Widi, tumeka’a enggon, wirasating tulis iku kaben, muga antuka pituduh.
Sampun tamat kang Topah Mursalim, mengku rasa kaot, sakathahe ing wong supi kabeh, ngelmu
saking ngelmune kang bangsa Illahi, pan iku abadi, lire Topah luhur.
Sakehe ngelmu Makripat Tokit, kabeh kang aneng jro, Topah iku wus kumpul murade, datan ana ngelmu kang ngluwihi, saking wirasating, ngelmu Topah iku.@@@
Muga antuk ngapuraning Widi, sakehe kang maos, awit saking nglampahi tuduhe, surasane Kitab Topah iki, salat Da’im pasthi, Allah-
Warkop 12 Pas ( Telaah 12 Kaset Lawak & Musik Warkop 1979 – 1987)
Posted: Desember 26, 2013 in Koleksi	2
1.Warung Kopi Prambors (Cangkir Kopi) Pramaqua,1979
“Mondok iku melarat lho, kudu betah melek, jam telu wes kudu tangi kanggo tahajjud, mangane yo ngono ora enak-enak, gelem mangan karo krupuk utowo iwak asin thok, nek kepingin pedes yo nyeplus lombok, kepingin asin yo ndulit uyah”, nasehat
5,68 km2 (219 sq mi)
Pambulet sing ala ana ing kéné8.1/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné21/sq mi)
Supraśl Cithakan:IPAC-pl ya iku wangun sawijining kutha ing wétan segara Polen. Tlatah punika dados griya déning Supraśl Lavra, salah satunggalipun saka enem cacahé biara-biara Ortodoks Wétan tumuju ing para lelanang ing Polen. Dumunung ana ing Podlaskie Voivodeship (madeg taun 1999), sadurungé ana ing Białystok Voivodeship (1975-1998) (1975-1998). Ana ing tlatah Białystok di, kawenkar kurang luwih 15 km wetan segara saka Białystok.Suprasl uga nduwèni kadhudhukan kursi saka Gmina saka Supraśl. Its populasi angka 4.526 (2004).
cacad skripKoordhinat ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 14 Sèptèmber 2016.
KAB. GUNUNG KIDUL Girisubo 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Karangmojo 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Ngawen 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Nglipar 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Paliyan 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Panggang 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Patuk 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Playen 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Ponjong 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Purwosari 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Rongkop 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Saptosari 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Semanu 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Semin 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Tanjungsari 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Tepus 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Wonosari 18,500
KAB. KULON PROGO Girimulyo 20,000
KAB. KULON PROGO Galur 20,000
KAB. KULON PROGO Kalibawang 20,000
KAB. KULON PROGO Kokap 20,000
KAB. KULON PROGO Lendah 20,000
Sing tak suwun cak ... Hukum ojo digawe dolanan
Karanganipun Radèn Pujaarja Ing Surakarta Kala taun Walandi 1922 Utawi taun Jawi Jimawal sinangkalan guna karya
Karanganipun Radèn Pujaarja Ing Surakarta Kala taun Walandi 1922 Utawi taun Jawi Jimawal sinangkalan
7. Tiyang agêng panggaotanipun butuh bausuku.
8. Tiyang kenging prakawis butuh mênang pabênipun, sarta oncat saking paukuman.
23. Pandhita butuh tapa brata, sarta kabul pandonganipun.
24. Tiyang gadhah damêl butuh sugih tamu sarta angsal pasumbang§ kajawi ingkang nampik pasumbang.
26. Tiyang ngêdêgakên ngabotohan butuh cucuk.
27. Tiyang busuk mèh botên gadhah kabutuhan.
Nuwun, saking pamanah kula, ing donya pêrlu sangêt wontên Sêrat Kabutuhan punika, amargi kangge ngebahakên raosing manah, ingkang tumrap dhatêng kabutuhan. Kajawi sadangunipun pancèn dèrèng wontên sêrat ingkang suraosipun mratelakakên sakathahing kabutuhan. Minôngka panuntuning lampah ingkang andadosakên marêming manah, inggih punika amrih kasampêtan ingkang dados kabutuhaning agêsang. Awit sakathahing agêsang tamgutamtu. gadhah kabutuhan, namung tiyang satunggal ingkang kenging winastan mèh botên gadhah kabutuhan, kapratelakakên wontên ing sêrat punika. Wusana amung samantên atur kula kalayan urmat.
Tiyang sangalam donya punika botên wontên ingkang botên gadhah kabutuhan, dados nelakakên taksih sami kêkirangan, dene kabutuhanipun inggih beda-beda utawi botên sami, amrih têrangipun prayogi kaandhar kados ing ngandhap punika.
1. Tiyang sakit butuh saras, kalampahanipun saras sarana budidaya jampi ingkang ngantos angsal, nanging kêdah nêtêpi punapa sarananipun tiyang jêjampi, wondene têtêpipun nglampahi pranatan wanci punapa, sarta kaping pintên tumindaking jêjampi, tuwin nyirik punapa ingkang dados awisanipun. Kados ta tiyang sakit mripat, botên kenging mêlèk ngantos dalu sangêt. Sakit padharan botên kenging nêdha pêcêl, rujak, lotis, sasaminipun. Manawi tlatos kanthi pangatos-atos saèstu saras. Anjawi sampun tinakdir botên saras. Punika lajêng santun lampah, tekadipun namung pasrah kanthi nyuwun pangapura ing Pangeran.
2. Tiyang mlarat butuh dipun wèwèhi, kalampahanipun manawi ambangun turut dhatêng pangrèhipun tiyang sugih ingkang ambêk wêlas asih. [a...]
[...sih.] Nanging kadospundi anggènipun ambangun turut, bilih kapurih anglampahi pratingkah saru, utawi nglampahi prakawis ingkang ambêbayani, punapa inggih kêdah ambangun turut.
Inggih botên, pangrèh ingkang murih saru utawi damêl kamlaratanipun tiyang mlarat, têgêsipun: damêl kasangsaran, punika pangrèh ingkang botên kanthi wêlas asih, sanadyan puruna wèwèh nanging ngangkah pakolèh, prasasat botên wèwèh ingkang amrih wilujêng, punika malah dados wisanipun tiyang mlarat, dados pangrèh ingkang tanpa pangowêl, punika botên pantês dipun turut, tiyang mlarat wosipun butuh tiyang ingkang ambêk wêlas asih,
tiyang mlincur manawi luwe botên wande badhe pulintiran, tiyang angguran kalampahanipun tumandang ing damêl, kêdah dhêdhasar sade damêl
sakêdhiking pamêdal, ing ngriku mangke pandamêlanipun tamtu kangge, botên [botê...]
[...n] badhe lêstari dados tiyang angguran, nanging manawi tiyang angguran mawi ngingkrik-ingkrik watakipun kangelan sangêt angsalipun pandamêlan, wêkasan botên gadhah kaskaya, punapa botên badhe luwe, inggih manawi kuwawi brata, bilih botên kuwawi rak badhe saya rèmèh ajinipun, pema-pema tiyang angguran, saratipun mugi sampun ngantos ngetang bau suku rumiyin, mangke badhe angsal petang ingkang langkung murwat, makatên punika sampun dados janjinipun, antuk-antukaning raos, sintên ingkang kraos inggih rumaos, sintên ingkang labêt inggih nabêt.
4. Lare alit butuh dolan utawi dolanan, punika kêdah dipun turuti sarta dipun sadhiyani, dados sagêd bingah, supados ragi kenging kaêrèh, sarta kapardi sawatawis, nanging sampun kauja dolan ngantos ambiyêng, kêdah mawi watêsaning wanci, awit manawi tanpa ngaso, dhatêng badan lare lajêng anjêginggis, jêr kajêngipun lare namung waton kalampahan sarta kalêgan. Botên mawi pamikir, ingkang amrih wilujêng. Dados kabutuhanipun kêdah dipun prayogi dhatêng ingkang momong, supados sampun andrawasi.
5. Dhalang, badhud, tlèdhèk tuwin sawarnining bêbarangan butuh dipun tanggap. Larisipun manawi nyênêngakên manah sarta anggumujêngakên. Awit punika kalêbêt dados lêlangênipun tiyang kathah, punapadene dados praboting kabingahan. Sumrambah dumugi para luhur, malah dados pasamuwaning praja.
6. Tiyang kêkesahan butuh margi ingkang gampil kaambah, utawi dipun wêdali. Botên ngangkah daya-daya dumugi ing panggenan, kêdah sarèh pamilihipun margi ingkang prayogi. Sanadyan ragi dangu utawi têbih sawatawis, inggih kêdah dipun lampahi kalayan sarèhing manah, dados botên nama anyêrung lampah. Dangu-dangu dumugi panggenan ingkang sinêdya. Mila tiyang ingkang sumêdya kêkesahan mawi dipun wijèni niyat, mêlêng lênging kajêng kanthi wilujêng.
7. Tiyang ingkang agêng panggaotanipun butuh bau suku. Mênggah kasêmbadanipun kêdah rukun kalihan tiyang siti, kanthi gadhah kajêng sumêdya nyukani margining kasugihan, punapadene damêl tôndha yêkti murwating pamêdal, pandamêlan ingkang kêdah dipun bausukoni. Tindak ingkang makatên wau andadosakên [andadosakê...]
[...n] kamajênganipun para tiyang siti, sami ngudi panggêsangan dhatêng ingkang mêngku panggaotan agêng.
8. Tiyang kenging prakawis butuh mênang pabênipun, sarta oncat saking paukuman. Kalampahanipun kêdah ngrêtos dhatêng anggêr. Tuwin apal dhatêng pranataning nagari, langkung malih bilih sumêrêp dhatêng wiji wontênipun prakawis. Tiyang ingkang kenging prakawis prasasat sirna sumêlangipun. Dene bilih dèrèng ngrêtos dhatêng ulahing prakawis, kêdah gadhah saraya tiyang ingkang labda dhatêng pangadilan.
9. Juragan butuh gadhah bakul, kalampahanipun kêdah ngandhapi dagangan ingkang rêgi miring sarta kenginga kangge ular-ular ngagêngakên panggaotanipun.
Makatên wau kêdah mawi têmbung malih, supados bakul wau botên susah sumêlang, sadangunipun tumbas dagangan dhatêng juragan katanggêl pajêngipun, manawi ngantos botên pajêng, juragan kadugi numbas gêntos, rêgi miturut kados nalika panumbasipun
gadhah juragan. Kalampahanipun kêdah sagêd majêngakên daganganipun juragan, sokur purun numbas kêncèng, punika damêl sênêngipun juragan. Dangu-dangu bakul wau kenging ngalap nyaur. Manawi tansah têtêp pangalap nyauripun tamtu dipun êndêl dagangan pangaos atusan dumugi ewon. Saking sampun sami kandêl-kumandêlipun, potang ingkang ewon sampun botên mawi katagih, panyauripun dipun sakajêng, supados sagêd kobèt anggènipun ngagêngakên lampahing panggaotan.
11. Sudagar butuh pajêng daganganipun ingkang kalayan angsal kauntungan, kalampahanipun kêdah sadhiya dagangan warni-warni ingkang kangge kabutuhanipun tiyang kathah, pintên banggi pêpak. Dagangan ingkang kêdah kasade sadintên-dintên, ingkang kuwawi katandho wulanan utawi taunan, sasampunipun sadhiya dagangan warni-warni lajêng damêl wara-wara ingkang nelakakên saening dagangan wau, dados margining panggêsangan, supados kamirêng sadhengah tiyang.
12. Parentah nagari butuh tata têntrêm, ingkang tamtu nuntuni sarta
ngantos linguk têtakèn, tata kuwi kapriye, têntrêm kuwi kapriye, sarta pakolèhe kapriye. Parentah nagari kêdah maringi pola tuwin tuladha supados kasêmbadan punapa ingkang dipun karsakakên.
13. Tiyang siti butuh kauja sarta kasakajêng, dhatêng ingkang mêngku utawi ngêrèhakên, kalampahanipun kêdah miturut ing pangrèh sarta anglampahi pranatan ingkang botên andadosakên rêkaosing agêsang. Manawi ingkang mêngku tuwin ingkang kawêngku sampun timbang mawi kuwawi anglampahi, tamtu lajêng kauja, janji botên ngrisak wêwênangipun ingkang mêngku. Dados ingkang mêngku kêdah angsal pangaji-aji sarta pakurmatan, makatên ugi ingkang kawêngku inggih kêdah kaêmong sarta kaowêl. Supados lêstantun têtêp-tinêtêpan. Botên andadosakên rêkaosing panggêsangan.
14. Tiyang magang butuh dados priyantun, punika kêdah miturut pangrèhing pangagêng tumrap pamagangan, sarta kêdah sagêd angladosi [a...]
[...ngladosi] dhatêng para pangagêngipun wontên tundha pintên, sadaya kêdah dipun sumêrêpi watak-watakipun, punapadene kêdah sagêd nyilahakên. Manawi ngladosi pangagêng ngrika makatên, manawi ngladosi pangagêng ngriki santun makatên, ngantos sadaya asih trêsna saengga sami botên kacuwan. Makatên ugi anggènipun ngêpuli dhatêng para kônca ngangkah samia lulut kados sadhèrèk tunggil wêlat.
sakathahing pandamêlan ingkang dipun lampahi kalayan rumaganging damêl punika taksih kènthèngên, ambêk ingkang makatên wau dipun rangkêpi panuwun ing batos, kanthi santosaning tekad, punika dados pandhangiring darajat, awit angèngêti ingkang nyanggi pandamêlan awrat sarta rungsit, punika dede sêsanggènipun tiyang ingkang alit darajatipun.
16. Priyantun agêng butuh lêstari mêngku pangkat, punika kêdah ngagêngakên kaèngêtan, mênggah ingkang dipun èngêti
Kaping kalih, èngêt rumêksa wilujêngipun karerehan, utawi para kônca ingkang sami rumagang ing damêl, kapardi runtut tumindakipun sapangandhap, sampun ngantos paprentahan ngandhap sulaya kalihan paprentahan nginggil. Supados botên wontên swara ingkang ngêrês-êrêsi kamirêngakên.
Kaping tiga, èngêt rumêksa nampèni dhawuh saking nginggil, kalayan nastiti, sarta angèstokakên kanthi santosaning manah, nêdya labêt angrungkêbi praja, sumungkêm ing pasuwitan, supados turun-tumurunipun sami kagêm ing sang prabu.
17. Bôngsa luhur butuh lulus mukti wibawa. Punika kêdah anglênggahi kaluhuranipun, ngangkah supados samubarang tindak angungkuli sangandhapipun. Makatên wau ingkang nyantosakakên dados pangayomanipun ingkang ngandhap. Mila botên kenging pisan-pisan bôngsa luhur nindakakên kanisthan, awit sampun kalêbêt ing
tindak madya ugi sampun kalêbêt ing piwulang. Madya kêmbanging [kêmbang...]
[...ing] utama. Utama kêmbanging mulya. Kalêmpaking barana wau andadosakên kasantosan, bôngsa luhur sampun priksa bilih tuwuhing karosan pêrlu kangge mikuwati sakathahing
têdha, paring piwulang, paring pangapura, paring margi, ingkang andadosakên bombonging manah, cêkakipun paring pangayoman dhatêng tiyang alit. Utawi sadaya ingkang kawêngku.
19. Tiyang sugih butuh sênêng, kalampahanipun sênêng, samôngsa sugih rencang ingkang sami miturut, têmah kathah ingkang ngladosi. Awit sênêng punika botên cêkap dipun ijèni (kêdah wontên rencangipun), anjawi lare ingkang taksih alit, tuwin kenging katêtêpakên ing pundi panggenanipun, sarta wanci punapa mangsanipun. Manawi tiyang sugih purun ngêbèrakên kasugihanipun, tamtu kasampêtan ingkang dados kabutuhanipun sênêng, awit sampun kalêbêt ing bêbasan: rênaning manah kêdah kasarah. Utamaning suka kanthi bôndha.
20. Tiyang pintêr butuh ginêga ginêmipun, sarta pinitados ing liyan. Kalampahanipun manawi sagêd ngêmpakakên basa ingkang nênarik dhatêng sakecaning manah, sarta sagêd nandukakên pratingkah ingkang botên damêl sumêlang, inggih punika ingkang nelakakên cihnaning kasêtyan. Manawi pancèn têmên suci kalakuanipun, botên gadhah kamelikan tumrap samubarang ingkang dèrèng sah. Sampun malih sanak sadhèrèkipun piyambak botêna pitados, sanadyan tôngga têpalih tuwin tiyang sanès inggih sami pitados. Langkung malih bilih kasêtyanipun saya andados, têgêsipun: botên katempelan doracara samêndhang, dalah dhatêng sato kewan mêksa têmên, botên purun gêndhak sikara, punapadene masangi kala sarta mikat. Ngantos para sato katingal lulut kados kancanipun piyambak, tiyang sêtya wau kalampahan dados panuntun kautamèn, têgêsipun: dados utusaning
punapadene dahwèn, tuwin salah opèn, malah sumarah botên ngêndhak utawi namung rumojong saking sêdyaning liyan. Dene manawi sêdya wau botên patos dipun condhongi dastun namung suka pèngêt, sarta anyorahakên badhe kadadosanipun. Mêndhêt wêwaton adat ingkang sampun kalampahan, nanging botên pisan-pisan mênggak damêl kakêncênganipun piyambak supados linampahan ing liyan, namung suka margi utawi pratikêl ingkang andadosakên runtut sarta sakecaning tindak.
22. Tiyang nalôngsa butuh angsal pangapura sarta katrimah ing Pangeran, amargi sampun rumaos bilih agêng dosanipun, dene sampun pêpêt botên angsal pangaji-aji, tuwin pitulungan saking sasamining manungsa. Sanadyan angsala pitulungan inggih sampun kinintên bilih botên sagêd nyêkapi ingkang dados kabutuhanipun. Punapadene ambirat ingkang dados prihatosipun. Mila lajêng nalôngsa siyang dalu tobat maring Pangeran, supados angsala wêwêngan margi ingkang anjalari luwaripun saking prihatos.
saking pakartining manungsa, môngka bantêring tapa brata punika nuwuhakên prabawa ingkang saking gaibing Pangeran. Manungsa ingkang sampun katarimah panuwuning batos kasinungan sarwa linangkung, bêbasan: punjul ing apapak, mrojol ing akêrêp, inggih punika ingkang nelakakên cihnaning kinaot.
24. Tiyang gadhah damêl butuh sugih tamu, sarta angsal pambantu, kalampahanipun kêdah sagêd nyênêngakên manahipun para tamu ingkang sami dipun dhatêngakên. Agêng alita, anèm sêpuha, jalêr èstria, sampun ngantos kacuwan utawi manggih gêla tumraping pajagongan, dumugi para paladèn utawi para sinoman, sami kasrambah amanggih sukarêna. Ingkang gadhah damêl sampun ngantos ambujêng sênêngipun piyambak, ngangkaha sênêngipun ingkang sami dumugi ing ngriku kalayan pantês, inggih punika anggapyaki, ngrêsêpi, ngrahapi. Tanduk ingkang makatên [maka...]
[...tên] wau andadosakên kathahipun tamu ingkang sami kapirênan sarta jênak lêlênggahan.
supados nulari dhatêng para punggung ingkang kenging manising têmbung lêlamisan. Ing ngriku badhe anggambirakakên manahipun ingkang sami kapandukan ing pangonggrong.
26. Tiyang ngêdêgakên ngabotohan butuh angsal cucuk. Kalampahanipun kêdah nyuwun palilah dhatêng parentah ingkang wajib sarana ambayar prabea. Bilih sampun angsal idi kêdah sadhiya papan ingkang sakeca, kangge ngaso, kangge adus, kangge ambêbucal, sapiturutipun, punapadene nyadhiyani sêsadean kangge têdha, sarta nyadhiyani bratu. Cêkakipun ngangkah ingkang sami kasukan sampun ngantos kacuwan ing manah. Supados gadhah panganggêp arta cucuk punika dede barang-barang, jêr sampun dipun ladosi ngantos kalêgan.
27. Tiyang busuk mèh botên gadhah kabutuhan. Amargi pangraosipun taksih kêthul sangêt, botên
28. Sato kewan butuh angsal têdha ngaso tuwin sanggama. Dene ingkang ingah-ingahan, kasampêtanipun gumantung wontên saking tiyang ingkang ngingah, bilih ingkang ngingah botên gumatos utawi botên gadhah kèngêtan, sato wau kalampahan pêjah kalirên utawi sakit.
29. Têtuwuhan butuh kaupakara gampila tumangkaripun, punika pancèn cocog kalihan raosing kaanan, tôndha yêktinipun manawi opèn, uwitipun subur, godhongipun ijêm lêdhung-lêdhung, upamia tiyang katingal
têtuwuhan ingkang wontên pigunanipun, butuh kêdah kaupakara, manawi kauwakakên,kaewakakên. manungsa ingkang kapitunan.
Sasampunipun ngandharakên prakawis kabutuhan ingkang limrah, ing mangke ngrêmbag prakawis kabutuhanipun manungsa ingkang botên patos kapatitisakên, inggih punika maligi ingkang dados kabutuhaning badan. Sanadyan badan punika sampun gadhah kabutuhan utawi watak piyambak, kados ta: 1. kapengin bagas, 2. molah, 3. nêdha, 4. sanggama, 5. ngaso. Ewadene pikêkahing pêpenginan wau dumunung wontên ing kêkajêngan. Awit sadaya wau kasêmbadanipun saking pakartining manah, sapintên bagasing badan, anggènipun kêdah andhatêngi pêpenginan, bilih manah botên gadhah kajêng inggih botên kalampahan. Samantên malih sapintên kêncênging kajêng bilih badan botên kuwagang, ugi botên sagêd kalampahan, mila larasing badan kalihan manah kêdah kacundhukakên ingkang ngantos runtut, manawi salenca saèstu botên sakeca. Môngka sakathahing manungsa sami ngangkah eca tuwin sakeca. Dene runtuting badan kalihan manah punika prakawis ingkang rungsit sangêt, ing ngriku ratu-ratuning pakèwêd tuwin ribêd, jalaran kawontênanipun badan kalihan manah punika gadhah karewelan ingkang agêng sangêt kalih prakawis.
I. Rèwèling badan, inggih punika loba murka. Têgêsipun [Têgêsi...]
[...pun] samubarang kêdah sarwa kathah, kados ta:
1. sarasa bagasipun. 2. tumandang sayahipun. 3. nêdha
punika angkara murka. Têgêsipun: samubarang kêkajêngan kêdah sarwa sangêt, kados ta:
1. luhur sangêt. 2. kuwasa sangêt. 3. kèringan sangêt. 4. sugih sangêt. 5. bingah sangêt. 6. sagêd sangêt. 7. sae sangêt. 8. dipun suyuti tiyang kathah sangêt.} butuhing manah
Môngka loba murka tuwin angkara murka wau botên mêsthi sagêd kasêmbadan, dados manawi nitik kawontênanipun prakawis punika manungsa tansah nandhang sisah, jampinipun kajawi namung panarimah, mila panrimahing manah winastan: drajat ingkang langkung dening mulya.
Wondene ngangkah panrimahing manah punika kêdah ngagêngakên kaèngêtan, mênggah ingkang dipun èngêti jêjêripun dumunung wontên ing kasaenan, kados ta:
1. Èngêt apêsing manungsa, botên sagêd nêtêpakên sawiji-wiji. Mila mugi sampun kumawawa.
2. Èngêt ewah gingsiring jaman, sagêd ngrisakakên adat, mila mugi sampun nênamtokakên.
3. Èngêt sêsarêngan gêsang kalihan tiyang kathah, sadaya sami ngangkah sênêng, dados kêdah mandum sênêng. Mila mugi sampun andhèwèki.
4. Èngêt sakathahing barang ingkang gumêlar punika calon risak. Mila mugi sampun mangeran donya.
5. Èngêt tamtu wontên barang ingkang langgêng, inggih punika kawontênanipun ngèlmi sajati, mugi kaangkaha.
Lah barang langgêng punika ingkang kêdah kaudi, awit punika ingkang baku dados kabutuhaning manungsa, jêr manungsa botên wande badhe ngalami pêjah dumunung wontên ing jaman kalanggêngan, mila bab punika pêrlu kaancas. Mênggah rekaning pangancas, botên liya dipun pinangkani, damêl kautamèn saking [sa...]
[...king] ngalam donya supados manungsa sagêd nampèni kautamèn wontên ing ngakir. Têmah dumunung wontên ing kalanggêngan, wusana amung samantên tamatipun sêrat Kabutuhan punika. Titi
Mêntas ambabar sêrat Warni-warni kêkaranganipun para sarjana ingkang sampun misuwur kawignyanipun, sagêd migunani ingatasing agêsang jaman samangke, awit samangke sampun wancinipun ngudi kasampurnaning kawignyan. Nama sêrat:
Endra Bangsawan, cariyosipun tiyang tanah Mlayu ing jaman kina, wontên ing paprangan sakalangkung rame, tuwin wontên lêluconipun ingkang nêngsêmakên manah. Rêgi f…fr f…
Boja Busana, gancaran, amratelakakên amrih gampiling pangupayanipun sandhang têdha ingkang tundonipun dados pamberating kasusahan. Rêgi f 0,50 fr f 0,075
sadayaning kasusahan sagêd sirna dening pitêdahing sêrat punika, ingkang tundonipun manggih kasênêngan gêsang kita. Rêgi f 0,75 fr f 0,10.
Kapracayan, gancaran, amratelakakên sêsulanging kawruh kapracayan, prakawis ingkang gaib-gaib, liripun pracaya wontênipun Pangeran,
sarapalipun. Rêgi f 0,80 fr f 0,075
Ngèlmi Pangrucat, gancaran, kawruh ngèlmi bêbundhêlan gaib, kangge jimataning para sarjana ing jaman kina, samangke kagêlarakên. Rêgi f 0,60 fr f 0,75
Panggarjita, minôngka piwulang utawi saloka, ingkang suraosipun mathuk kalihan kawontênaning jaman, sagêd cundhuk lair batosipun. Rêgi f 3,-fr f 0,15.
Purwa Karana, gancaran, isi kawruh inggil-inggil, manawi linampahan sagêd
punapa malih ingkang kasab. Rêgi f 1,25 fr f 0,125
Sangu Gêsang, gancaran, kenging kangge gêgaraning tiyang gêsang dumugining jaman kasidan, sintên ingkang
carane nggawe link soko tulis nyang halaman ki piye? soale aku nggawe link soko tulis tapi mung sithik trus yen pingin moco sakteruse kudu ngeklik
REREPEN PENGANTEN ADAT JAWA | alangalangkumitir
Category Archives: REREPEN PENGANTEN ADAT JAWA
ingkang panjênêngan Kyai Lurah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Kawula ngaturakên pamundhutipun kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat. Pratelanipun têtiyang prantean 4, ingkang wontên ing Pojok, mila kangjêng tuwan residhèn mundhut awit dening sêrat karampungan ingkang wontên ing PajokPojok. ical kabêsmèn. Ingkang punika kula lalajêng. inggih ngaturakên têtêdhakan lêpiyanipun karampungan buk prantean, wondening ingkang konjuk ing ngandhap punika.
sing ngati ati..masih syukur cm jidat..wis ra koment opo opo..ndang cepet mari..(kok nganggo boso jowo
Iki ngono wis bengi wayahmu turu mlungker. ON yo percuma ae diluk tok paling yowis mbok tinggal.
wayang KangYani@matur nuwun Mbak YaniPenghuni60@oke Kang.. nanti deh kita usahain supaya
pangangkatan Ḫašḫamer dados Gubernur,2100 SM.Dewi Nanna awujud Bulan sabit
Dewi bulan (Rembulan) Nanna, sapunika Dewa ingkang dipunpitadosi nalika peradaban Mesopotamia.[1][2][3][4] Masarakat ingkang fanatik nyembah Dewi Nanna inggih punika tlatah Irak, tlatahipun kaum Sabean.[5] anggadhahi uga asma Sin, dipuntepang "Sin" amergi " Sin sapunika dewa ingkang kapisansaking tigang dewa penting winten agama Astrai (perbintangan), dewa-dewa sanesipun inggih punika [1][2]:
Masarakat Arab kuna pitados menawi Dewa Rembulan Nanna utawi Sin sapunika leluhuripun.[6] Asma Nanna saking asma NAN.NAR ingkang anggadhahi maksut "terang satunggal", dipun kenal wonten tlatah Mesopotamia (Akkadia).[7] Simbol utami saking dewa Nanna inggih punika Wulan Sabit, simbol sapunika dipun panggihi wonten tlatah Timur Tengah Kuno, tlatah ingkang tasih nyembah Berhala nalika samana.[1] Wulan sabit punika wonten jejer kiwe.[5]
Ananging wonten tlatah ingkang padatan kagem madosi barang Arkéologi kayata Arab, Akkad, Kanaan, Mesir kaliyan Siria, simbol saking Dewi Nanna inggih punika lintang ingkang wonteng ing tegahing wulan sabit, karana boten mesti simbol bintang punika simbol saking dewa Venus, amargi tiyang Assyirian nyembah dewa Wulan.[1] Pamujaan kagem Dewi Nanna punika kanthi mlebet tlatah Arab saged disebabaken amargi pamerintahan Babilonia, yanika nalika era Raja Nabonidus nalika mindahaken kakuasaan (Pamarintahan) wonten Teima, kutha ingkang wonten jejer loripun kutha Medinah (550SM-540SM).[5] Replika saking wulan sabit ingkang dipundamel saking perunggu (dipundamel nuli dipunparengaken wonten inggilipun tiang bendhera), barang kasebut salah satunggaling barang Arkeolog ingkang dipunpanggihi wonten tlatah TelTerra. Stratum VI. Replica kasebut dipunkubur wonten benteng kuno Assyrian (Keel,p297-29S).
[1][3] Salah satunggaling tlatah ingkang muja Dewi Nanna inggi punika tlatah Ur, saking tlatah punika dipunpanggihi barang Arkeologi kawujud watu ingkang kaukir jeneng Ziggurat, Nanar ugi kaserat wonten watu punika.[1][3] Sir Le'onardo Wooley manggihi kuil kagem muja Dewi Nanna utawi Dewi Bulan.[1] Sapunika sedayanipun barang ingkang anggadhahi sejarah bab Dewi Nanna dipunsimpen wonten musiumInggris[2] Harran ugi kalebu satunggaling tlatah ingkang masarakatipun muja Dewa Nanna. Sajarawan kuna,Herodotus nyaritakaken kutha kasebut kaliyan kuil kagem muja Dewi Nanna wonten tlatah kasebut.[1] Arkeolog caket Hazor ugi manggihaken kuil kagem muja dewi Nanna (1955-1958), wonten kuil kasebut wonton kalih patung tiyang jaler ingkang anggadhahi ukiran wulan sabit wonten dadanipun.<reg name="Islam sang dewa"/> Kuil wonten tlatah Harran dipunpugar kanthi pirang priode, ya iku nalika priode raja Shalmanezer, raja Assur-Bani-pal, ugi raja Nabonidus.[1] Kuil sapunika tasih saged dipunpirsani ambrukanipun kanthi sapunika, saking taun 1900 SM kanthi 900 SM.[1] Dewi Nanna kagungan anak inggih punika Ishtar (dewa Venus, ingkang dipunsembah nagara Arab kuna).
Delengna Ugi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nanna_(mitologi)&oldid=1048706"	Kategori: Sajarah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 19 Maret 2016.
bang bang ! ngene medun wae orak payah dadi wong
Arsip dan Sejarah | Galeri #344.2.Koleksi Warsadiningrat (MNA1929a), Warsadiningrat, c. 1929, #613. Bahasa dan Budaya | Karawitan #142.
Rêringkêsaning sêjarah gamêlan (Wedhapradôngga) miturut gotèk (kaol) kados ing ngandhap punika.
Wiwitipun wontên gamêlan punika ingkang nganggit Sang Hyang Guru, nalika ngejawantah jumênêng nata ing tanah Jawi, akadhaton sapucaking wukir Mahendra (Gunung Lawu) panganggitipun amarêngi ing taun 167, winastan gamêlan Lokanônta (Lokanata) inggih punika 1. gêndhing (kêmanak), 2. pêmatut (kêthuk), 3. sauran (kênong), 4. têtêg (kêndhang agêng), 5. maguru (gong).
Ing salêbêtipun taun Iwa 256 taun surya utawi 264 ing taun côndra, ing Kaendran miwahan mulat (cahya pindha sêsotya adi) lamun sinidhikara dados widadari 7, lajêng kangge ambadhaya, tinabuhan gamêlan Lokanata binarung ing kidung: sêkar kawi utawi sêkar agêng.
Amarêngi ing taun 287, Sang Hyang Endra iyasa
sangking kaparêngipun Sang Hyang Endra, ingkang sampun kaidèn ing Sang Hyang Guru, gôngsa Surendra kaparingakên dhatêng Prabu Sri Maha Pung-
gung, ing nagari Purwacarita, inggih punika ratu binathara titising Sang Hyang Wisnu (ing sêrat Sastramiruda mratelakakên ingkang kautus maringakên gôngsa wau, inggih punika Bathara Citrasena) lajêng dipun wewahi 1. salundhing inggih punika kêmpul, 2. garantang inggih punika gambang lajêng nyandhak kaca 12.
Ing taun 338 Sri Maharaja Kano iyasa têtabuhan têngêraning(1) prang, nulad têtabuhaning prang ingkang kangge ing têtiyang tanah Ajam, Yahudi, Indhu, winastan tabuhan Mardangga.
Ricikanipun 1. kala (kêndhang), 2. sôngka (sangka) inggih
sairib tarêbang mawi tabuh kados tambur), 9. têtêg (sairib bêdhug), 10. maguru gôngsa (sairib kêmodhong tanpa plangkan, kagantung).
Ing taun 560, Prabu Basukèsthi ing Wiratha, iyasa lêlangên badhaya, nulad widadari kasapta ing Suralaya, tinabuhan ing kêmanak (gôngsa Lokanônta) binarung ing kidung sêkar Kawi utawi sêkar agêng, inggih punika purwanipun ing karaton tanah Jawi wontên lêlangên badhaya.
Sarêng ing taun 545 Prabu Basukèsthi wau kagungan karsa iyasa têtabuhan rabana, ricikanipun 1. bêndhe, 2. gêntha, 3. kêkêlèng, 4. trêbang, 5. kênthongan, 6. angklung, inggih punika wiwitanipun wontên angklung (lajêng kasambêt ing kaca 12)
Muryararas (kongsè) ingkang kawitan ing dintên malêm Akad Kaliwon kaping 26 Sawal Alip 1859, wontên ing Kusumayudan, kalêrês tingalanipun
Jumadilakir Be 1880 sontên, dados malêm Jumungah Paing tanggal 1 Rêjêb, angsal barikan saking Bakyu Sôntadiwirya, kalayan rapal kados ing ngandhap punika.
Kalam sada arèn kangjêng eyang sapu lêbu, kula nyuwun pangayoman, dadosa wiji sakukuban kula sadaya.
Jabar Allah, Jabar Allah, Jabar Allah.
1. Gênderan lômba | 2. Gênderan rangkêp
Ingkang lômba winastan kêmbang tiba. Ingkang rangkêp winastan ukêl pancaran.
Dhandhanggula Panganten anyar, 2. Sinom Wènikênya, 3. Pangkur Paripurna s 9. | 5. Bawa sêkar Puspamadya katampèn ing gêndhing
kaping 22 Mulud Ehe ôngka 1860 malêm rawuhipun Kangjêng Raja Siyêm 27-28/8 1929
Ing dintên Akad Pon tanggal kaping 12 Garêbêg Mulud Ehe 1860, Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. X botên miyos Bakda, amargi gêrah.
Tumrap gôngsa ingkang wontên paningrat mungêl nguyu-uyu kados adad bakda. Mênawi Nyai Mas Tumênggung sampun andhawuhakên timbalan dalêm wiyosipun ajad dalêm parêdèn, sawangsulipun saking sri manganti, lajêng majêngipun
1. Tutur minggah ladrang Playon p 5 | 2. Glondhongpring dhawah ladrang Gudhasih s6 | 3. Bawa sêkar
muluking guna têrus tunggal (luhuring guna têrus tunggal) kaparênging karsa dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X kagungan dalêm gôngsa munggang (
cengkokipun rêbab kados ing ngandhap punika (saking Prajapangrawitan).
1. Sênggrèng (kasênggrèng utawi nyênggrèng, inggih punika nyandhak rêbab lajêng dipun sênggrèng, ngrèng).
2. Laras utawi kalaras (nglaras) inggih punika anggrambyang laras ingkang badhe kaungêlakên, pelog punapa salendro salah satunggal minôngka sasmita larasing gêndhing ingkang badhe kaungêlakên, makatên ugi badhe pathêtan.
3. Juru kadrêsan, inggih punika bukaning gêndhing krawitan panggenan laras barang utawi wiwitaning pathêt sanga ngêlik, pathêt jêngking(3) tuwin manyura ngêlik lan sasaminipun bangsaning kados makatên wau.
4. Tuturan, upaminipun wiwitaning pathêt lasêm saking nêm alit lajêng dhatêng manis lan sasaminipun bangsaning ngrumiyini lagu (nênuntun têdah margi).
5. Nyigar ada, upaminipun wiwitaning pathêt kêdhu, saking nêm alit lajêng dhatêng nêm agêng lan sasaminipun bangsaning kados makatên wau.
6. Pada wirama(4) pada wiramaning pathêt tuwin gêndhing.
8. Tumpangsari a. upaminipun pathêt nêm agêng, panggenan ingkang dipun suluki: srêpantaka walungsungan diwangkara
(..56!56!)
atêr-atêr ingkang gampil, inggih punika cengkokan ‘gandhulmu gadhèkna’ lan sasaminipun.
9. Ngêcêg (ngumbar nêm utawi gangsal agêng mawi swara crêg èncèng).
tuwin têngah, raras sêdhêng, langkungipun punika upaminipun gangsal alit botên kenging aluwung jôngga
16. Nyêla (nyêla wirama) inggih punika mênawi pinuju nyêla
17. Sêndhal pancing, upaminipun buka gêndhing Udanasih, Gambirsawit lan Damarkèli sasaminipun.
18. Ngumbar (tangan utawi darijinipun botên nutup).
19. Padasinêla, inggih punika wontên lêlagoning pathêt pelog,
20. Ngèjèg inggih punika kosokan rangkêp sarêng wirama. wirama
21. Nyigar waspa, inggih punika barang miring (minur)
Kosok Rêbab punika ingkang dipun angge saking bobat kapal (buntut jaran), pinasang ing kajêng (kajêngipun ingkang ènthèng kadamêl malêngkung) inggih punika (pun kajêng wau) ingkang winastan rangkung, nanging grêngipun (gêrbanipun) amung winastan kosok, rangkung katrangan saking RM. Sindusawarna.
Bobat ingkang prayogi kaangge kosok rêbab, mêndhêt saking kapal èstri, amargi langkung alus tinimbang bobat kapal jalêr, katrangan saking Radèn Sutarja Adikusuma, rumiyin Gupêrnur ing Surakarta.
Sindik gêndèr punika nama: brêmara, dene cakiling plangkan gêndèr ingkang kangge numpangakên utawi nglêbêtakên dhêndha, inggih cakil punika ingkang winastan: brêminta. Katrangan saking Bandara Radèn Mas
Banthèng Warèng minggah ladrang Srikaloka S. Manyura
Ing dintên Akat Kaliwon kaping 5 Jumadilakir Alip 1875 utawi kaping 28 Gogatsu (Mèi) 2604 wanci jam 12 siyang, Gusti Kangjêng Ratu Êmas Pramèswari Dalêm Suwarga P.B. X seda yuswa 51 ing karaton libur botên ngungêlakên gôngsa 20 dintên, para abdi dalêm kadhawuhan bela sungkawa, ngangge sabuk èpèk cêmêng. Lajêng wontên dhawuh susulan mênawi wontên sedan
Mijil Sulastri p. barang. | 6. Loro-loro Gêndhong minggah Loro-loro Topèng S manyura.
Pengêtan ing dintên malêm Akad Wage, tanggal kaping 3 Rêjêb taun
Paing tanggal 19 Sura Wawu 1873 utawa kaping 5 Pèbruari 1942. Gandhèng karo môngsa pêrang sakabèhing rêrupan kang warna putih katon saka ing gêgana, murih kalis ing bêbaya, kudu rêrupan kang sarwa kêlêm.
Awit saka iku, wiwit ing dina Kêmis Paing mau sakabèhing abdi dalêm kang seba ing karaton
Logondhang, Pangkur Paripurna 2 pada p.. barang | 6. Alas Padhang minggah Kôndha Manyura.
Nyuwun anak (kêpengin gadhah anak) rapalipun kados ing ngandhap punika.
Salam alaekum, sang kama wurung, sira sumingkira, sang kama dadi tumuruna. Allah amba nyuwun dolanan ingkang tanpa bosên, kaparingana jalêr ajêng, kaparingana èstri inggih ajêng.
Saratipun, mênawi amor, ingkang jalêr ngêmut thokolan kacang ijêm, yèn badhe ngêdalakên sahuwat, ingkang èstri kasêbul bun-bunanipun supados kagèt.
nêstha wolu), dipun sêrat rajah kalacakra, dipun pêndhêm ing pojoking pêkarangan amaju pat mawi gêcok mêntah, anggènipun mêndhêm mawi dipun mantrani makatên
Nir Hyang Kalamêrtyu katub, kaping 3 ngampêt napas.
Saking Radèn Mas Jayèng Sancaya, canggah dalêm P.B. III (wayah Côndradiningratan).
Ing ngandhap punika pêthikan uran-uran dongèng kalih pada isi tigang bab kasade kalayan rêgi 500.000 gangsal atus èwu dhinar, dhumatêng sang prabu.
bab sapisan aja gugu warti | miwah kôndha ingkang
marang wêwadining liyan | ingkang nora magêpokan lawan dhiri | dahwèn tanpa piguna ||
bab kaping tri dèn sabar myang titi | aywa enggal nandukkên
rampunging prakara | yèn ginarab kalawan ing tata titi | tamat atur kawula ||
Utama, inggih punika anakipun Dhimas Mistêr Radèn Sukasna ing Jayengan Surakarta.
1. Lairipun Utama ing dintên Akad Pon tanggal kaping 27 Bêsar Ehe 1868, wuku Prangbakad,(7) môngsa wisaka (môngsa kawolu) utawi tanggal kaping 27 Pèbruari 1938, wontên ing Batawi.
2. Lairipun Sri Muktiningsih, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal 18 Jumadilawal Dal 1871, wuku Bala, môngsa kartika (I) utawi tanggal kaping 24 Juni 1940 wontên ing Kêbumèn.
3. Lairipun Rêtna Budiningsih, ing dintên Jumungah Kaliwon tanggal 4 Rabiulakir Jimakir 1874, wuku Madhangkungan, môngsa X utawi tanggal kaping 9 Sigatsu 2603 April tanggal 9 1943 wontên ing Sala Surakarta.
4. Lairipun Pramana, ing dintên malêm Akad Lêgi tanggal kaping 28 Rêjêb Ehe 1876, wanci jam 10.40 wuku Mrakèh môngsa Kartika (I) utawi tanggal 8 wulan VII 2605 (Juli 1945) wontên ing Sala (dintênipun Kêmis Kaliwon, kirab dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping XII ing Surakarta Adiningrat). Lissurini Sutasumarna Akad Lêgi 20 Ruwah Dal 1879 Juni 27 1948 wuku Manail.
Ing ngandhap punika kupi suwunan bau sajèn wilujêngan tuwin bon cadhong, sapanunggilanipun tumrap sakatenan. Kirang sawulan kalihan sakatenan Mulud kêdah gadhah atur suwunan mawi sêrat cacah tiga kados ing ngandhap punika.
Atur kula Ngabèi Praja Pangrawit, katur pangagênging Amongraras, salajêngipun katur ing parentah Kabupaten Anom karaton ngajêng, kula sumôngga.
Nuwun ingkang kula aturakên, kula nyuwun angèngêtakên paring dalêm cadhongan grabah, lisah, arêng sapanunggilanipun, sarta bau tiyang kados adad, mligi kangge sêkatenan, tumrap ungêlipun kagungan dalêm gôngsa Kyai Sakati agêng alit wontên ing bangsal pradôngga masjid Agêng sisih lèr saha kidul, kados adad sabên sakatèn Mulud.
Sadaya paring dalêm cadhongan wau kasuwun mêdal ing dintên Salasa kaping 5
gôngsa Kyai Sakati agêng alit, ingkang manggèn wontên ing bangsal pradôngga lèr saha kidul, ing palataran masjid Agêng, kagêm pasamuwan sakatèn ing wulan Mulud taun Alip 1875, ngajêng punika wiwit ing dintên Salasa kaping 5 dumugi malêm Salasa (malêm Bakda) kaping 12 Mulud, saha paring dalêm arta bon cadhongipun anon-anon niyaga kalêbêt abdi dalêm anggong ingkang sowan tugur ngrêksa kagungan dalêm gôngsa ing dintên malêm Jumungah, kaping 8 Mulud. Dene pratelanipun kados ing ngandhap punika
benjing ungêlipun kagungan dalêm gôngsa Kyai Sakhati agêng alit, salêbêtipun kamiyosakên katabuh wontên ing bangsal pradôngga lèr kidul ing palataran masjid Agêng, kagêm pasamuwan sakatèn Mulud, Alip 1875, ngajêng punika, wiwit ing dintên Salasa tanggal kaping 5 dumugi malêm Salasa kaping 12 (malêm Bakda) ing wulan Mulud, kula nyuwun mêdalipun paring dalêm wilujêngan saha sajèn kados adad. Dene pratelanipun kados ing ngandhap punika.
1. Sabên siyang jam 11.30 (Nipon) kajawi kawitan ing dintên Salasa jam 2 siyang,
wau, sabên wancinipun lajêng kaparingna ing bangsal pradôngga lèr kidul, ing palataran masjid Agêng nyatunggal prangkat
ingkang sami nyanggi damêl pasamuwan sakatèn Mulud ing taun Alip 1875 kados ing ngandhap punika.
I. Ngawiti dintên Salasa, tanggal 5 jam 5 Nipon dumugi malêm Rêbo |
1. Nampèni ing dintên Rêbo wanci kados adad dumugi malêm Kêmis | 2. Nyandhak minggah ing dintên Jumungah jam 2 siyang (Nipon) dalu ngaso. | 3. Gilir (ing dintên Saptu anggiliri) dumugi ing malêm Akad. | 4.
Prikônca Mlayasudiran, tindhih lurah panglawe.
I. Ngawiti dintên Salasa tanggal 5 jam 5 siyang (
tindhih Mantri M. Ng. Purwa Pangrawit
1. Nampèni ing dintên Rêbo wanci kados adad dumugi malêm Kêmis | 2. Nyandhak minggah ing dintên Jumungah jam 2 siyang (Nipon) dalu aso | 3. Gilir (ing dintên Sabtu anggilir) dumugi malêm Akad | 4.
kèndêl jam ½10 dalu wiwit mungêl, jam 3 dalu kèndêl, enjing wiwit mungêl malih jam ½8 enjing, dumugi jam ½8 sontên
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng abdi dalêm bupati sarta pangagêng sanèsipun, kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan. Wiwit sapunika panganggèn Prajuritan kasuwak, kasalinan klanthungan tanpa wêdhung sarta samir, kajawi mênawi malêbêt ing pasarean dalêm Imagiri utawi Kutha Gêdhe, punika taksih kêdah mawi wêdhung sarta samir, dhuwung warôngka ladrang utawi gayaman. Ingkang taksih gadhah pèt kaparêng dipun angge, lajêng kadhawuhan andhawuhakên saparlunipun.
Pangagênging kantor Kapatihan golongan paprentahan wiradat.
Ing ngandhap punika gêndhing Gondrong Gambang pelog pathêt nêm, mirong minggah inggih sami kemawon. Kêthuk 2 kêrêp minggah kêthuk 4 saking Mas Lurah Prawira Pangrawit (Jarwa Pangrawit) nalika ing dintên malêm Akad Paing 1 Ruwah Be 1880, wontên ing karaton (kirab kêtawang), gêndhing wau katêlah winastan Gondrong Angklung.
CK .552 3565 2356 532g. [ 6656 2365 .653 653n2 6656 2365 .653 653n2 .1.6 .1.2 .1.6 .1.n2 .552 3565 2356 532g. ]
Gondrong punika bakunipun salendro manyura, nanging ingkang kêrêp kaangge wontên ing pelog nêm.
Tatanan pasowananipun abdi dalêm niyaga kasêpuhan kiwa têngên, ingkang sami nyanggi damêl pasamuwan sakatèn Mulud ing taun Ehe 1876 kados ing ngandhap punika.
Prikônca Mlayasudiran, ngawiti tindhih M .Ng. Purwapangrawit.
Jawi (biyasa) , sawêg sami mantuk.
1. Wiwitipun wontên gôngsa (gamêlan Lokanata) ingkang nganggit Sang Hyang Guru nalika ing taun 167
Pratelan wontênipun gêndhing gamêlan (gêndhing Jawi) dalasan ingkang nganggit miturut gotèk kados ing ngandhap punika .
2. Nalika ing taun 337 Prabu Sri Mahapunggung (Sri Maharaja Kano (Kanwa)) ing Purwacarita, inggih punika ratu binathara, titising Sang Hyang Wisnu, taksih anglastantunakên ngagêm gêndhing saking laguning sêkar kawi utawi sêkar agêng, lajêng kagungan karsa nganggit sarta ambabarakên laguning gêndhing minôngka amêwahi gêndhing-gêndhing ingkang saking sêkar agêng.
Lajêng kadhawuhakên waradin kaangge ing têtiyang sanungswa Jawi sadaya, inggih punika purwanipun ing tanah Jawi wontên gêndhing gamêlan.
3. Nalika ing taun 1086 panjênênganipun Nata Prabu Jayalêngkara ing Purwacarita kagungan karsa amêwahi ricikaning gôngsa surendro awarni gêndèr, dêmung, tuwin saron, sarta kagungan karsa iyasa gamêlan raras pelog panunggul, katêlah winastan gôngsa pelog, inggih punika purwanipun ing tanah Jawi
utawi mula bukanipun ing tanah Jawi wontên gamêlan raras pelog. ___
putra sami pinarsudi supados lêbda ing gêndhing-gêndhing, rajaputra Radèn Panji Inokartapati, inggih punika panitising Sang Hyang Wisnu ingkang wêkasan, kasêngsêm sangêt dhatêng ing karawitan. Lajêng kagungan karsa amêwahi ricikaning gôngsa, awarni bonang
inggih punika calêmpung. Mênawi pandhe gôngsa dipun sarirani piyambak dening Radèn Panji
wontên ing sangandhaping raras gangsal, sanginggiling raras têngah, inggih punika ingkang winastan raras pelog. Sang Rajaputri Rêtna Jinoli, inggih Dewi Ragil Kuning, kagungan karsa amêwahi raras barang, lajêng jangkêp dados pitung wilah. Sang Rajaputra Radèn Panji Inokartapati lajêng kagungan karsa anata raras ingkang dados baku paugêraning swara miwah rarasing gêndhing supados maton. Sampun ngantos kêminggahên, sampun ngantos kê-
mandhapên ngantos angglogor, sagêda prênah wontên watêsanipun. Karsanipun Sang Rajaputra akarya wêwaton minôngka pamathêting swara ingkang sakarsa-karsa angambrô-ômbra tanpa
utawi raras, inggih punika pathêt. Lajêng angawontênakên sêndhon tuwin ada-ada, lajêng nganggit Srêpêgan saha Ayak-ayakan. Lajêng kagungan karsa anganggit gêndhing, panganggitipun Radèn Panji wau kabyantu para kadang kadeyan, wiwit ing taun 1131 ngantos dumugi ing taun 1145, wondene namanipun gêndhing anggitan ing Janggala wau kados
taun 1145 Prabu Suryawisesa (Radèn Panji) nganggit gamêlan Kodhokngorèk, Monggang, tuwin Carabalèn, dalah gêndhingipun. | 5. Ing taun 1283, Prabu Bratana ing Majapait nganggit gêndhing Sumêdhang, sarta iyasa gôngsa Srunèn.
6. Ing taun 1433, Adipati Bintara inggih punika Radèn Patah, putranipun Prabu Brawijaya V ing Majapait, kacaryan dhatêng cariyosing ringgit purwa sarta dhatêng karawitan, lajêng anênuwun ing para wali
ing Kangjêng Sunan Kalijaga, dene yasanipun gêndhing kados ing ngandhap punika.
7. Ing taun 1489, Ingkang Sinuhun Ratu Tunggul ing Giri, nalika amakili karaton ing Dêmak, iyasa gôngsa agêng raras pelog, sami kalihan rarasing gôngsa sakaten. Gong Kiyai Alun Jêladri.
8. Ing taun 1517 Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Prabu Adiawijaya ing nagari Pajang, kagungan karsa amangun rêbab winangkis babating maesa, klowonganipun (bathokanipun) taksih kajêng irasan, dipun krowok tipis, ing wingking dipun bolong, sarta ama-
ngun calêmpung, ingkang surendro kawatipun 12, ingkang pelog 14.
Ing taun 1518, Pangeran Purunan, inggih Pangeran Karanggayam I (ingkang wêkasanipun asma Kyai
sinamun ing samudana sarwi akarya pasêmon wontên ing gêndhing (anganggit gêndhing) kados ing ngandhap punika.
1. Jati Kondhang, 2. Bujôngga, 3. Karanggayam (Kêmbang Gayam), 4. Runtik, 5. Singanêbak (Singanêbah), 6. Jonggolan (Jônggalana), 7. Banthèng Lorèng (Banthèng
1. Senapati, 2. Dhandhanggula, 3. Liwung
10. Ing taun 1566, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, kagung-
an karsa iyasa gôngsa sakatèn (sakatèn alit), sarta amêwahi laguning gêndhing sakatèn.
2. Ladrang Barang Miring (kangge murwakani raras barang tumrap sakatèn)
3. Ladrang Sêrang, sawênèh amastani ladrang Serang raras barang, kangge panutup (badhe kèndêl ngaso) ing wanci mahrib, watawis jam 6 sontên. Lajêng kagungan karsa nganggit gêndhing.
1. Kombangmara, 2. Kêmbangmara, 3. Sêkarteja, lan gêndhing-gêndhing sanèsipun kathah, kados ta gêndhing agêng, gêndhing têngahan, gêndhing alit, ladrangan, katawang, lan sapanunggilanipun.
Tuwin nganggit gêndhing badhaya, inggih punika gêndhing katawang Agêng lan gêndhing Gadhung Malathi badhaya, ingkang ugi winastan gêndhing Anduk, dalah bêksanipun badhaya, amiwiti angwontêni badhaya cacah 9 ingkang kinanipun namung cacah 7.
11. Sarêng ing taun 1589, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Amangkurat Agung I ing Mataram, ingkang sumare ing Têgalarum,
utawi tayungan. | 8. Kagungan dalêm gôngsa sakatèn katabuh sabên Mulud, wiwit tanggal 5-12 (dados botên namung sabên taun Dal kados ingkang sampun) sarta yèn wontên pasamuwan agêng.
Sarêng jaman karaton Surakarta wêwah sabên tingalan dalêm pawukon, saha tingalan taun pramèswari dalêm.
9. Gêndhingipun gêndèr ing Kodhokngorèk (gêndèripun raras salendro) katata kados ing ngandhap punika.
Manawi ing Bakda Mulud, gêndhing Dhêndhasèwu (Dhandhasèwu). | Mênawi ing Bakda Siyam, gêndhing Dhêndhasanti (Dhandhasanti). | Manawi ing Bakda Bêsar, gêndhing Dhêndhagêdhe (Dhandhagêdhe) | Sarêng jaman karaton Surakarta (bokmanawi P.B. VII) ingkang dipun agêm namung Dhêndhagêdhe.
12. Sarêng ing taun 1620, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Amangkurat kaping II (Mangkurat Amral) ing Kartasura Adiningrat, kagungan karsa iyasa gôngsa salendro tuwin pelog, kaparingan nama: Kiyai Jimad.
13. Ing taun 1631 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana I (Sinuhun Pugêr) ing Kartasura, kagungan karsa anganggit gêndhing
1. Layar Tukung, 2. Côndra, 4.(10) Sêmukirang, tuwin 5. Prihatin.
14. Sarêng ing taun 1650 (Bêsar Jimakir 1650) Ingkang Sinuhun P.B. II ing Kartasura Adiningrat kagungan karsa iyasa gôngsa, sarêng sampun babar kaparingan nama:
1. Ingkang salendro Kiyai Sêmar Mêndêm
2. Ingkang pelog Kiyai Sêkar Gadhung, ingkang anggarap damêl gôngsa wau: Ngabèi Nongnong.
Lajêng kagungan karsa iya(11) lêlangên bêksa wirèng.
1. Laras Panji (Panji Sêpuh), 2. Panji Nèm, 3. Dhadhap Kareta (Dhadhap Kasêpuhan), 4. Dhadhap Kanoman, 5. Tamèng Badhung, tuwin 6. Tameng Glèlèng (Tamèng Bulèlèng).
Lajêng pindhah kadhaton ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Rêbo Paing kaping 14 Sura Je 1670, lajêng iyasa gêndhing
1. Boyong, 2. Kadhaton Radya, 3. Asrikaton, sarta iyasa bêksa wirèng.
1. Jêmparing Agêng, 2. Dhadhap Karnatinandhing, 3. Dhadhap Alus, 4. Lawung
Alas Padhang, dene ingkang kadhawuhan nganggit 1. Kiyai Tumênggung Puspanagara, 2. Kiyai Tumênggung Mangunnagara. Tumrap gêndhing-gêndhing kabiyantu Kiyai Dêmang Malaya.
15. Sarêng ing taun 1693, Ingkang Sinuhun P.B. III ing Surakarta Adiningrat kagungan karsa iyasa gôngsa, sarêng sampun babar, kaparingan nama:
1. Ingkang pelog Kiyai Pangasih, 2. Ingkang salendro Kiyai Rarasati.
Saha kagungan karsa anjangkêpi kagungan dalêm gôngsa bêktan saking Kartasura ingkang sami kècèr, sarta iyasa gambang gôngsa
nama Kiyai Dêmang Agul-agul, abdi dalêm panèwu gêndhing pandhe gôngsa (inggih punika êmbah kula canggah Praja Pangrawit).
Dene kagungan dalêm gôngsa Kiyai Sêmar Mêndêm, Kiyai Sêkar Gadhung, inggih kathah ingkang kècèr, lajêng
Pratelan wontênipun gêndèr dalah cacahing wilahanipun
I. Nalika ing taun 1086 Prabu Jayalêngkara ing Purwacarita ingkang amiwiti anganggit gêndèr, lajêng iyasa gêndèr wilahan 10 nginggil piyambak raras barang mêngandhap dumugi raras jôngga. | II. Nalika ing taun 1131 Radèn Panji Inokartapati Rajaputra ing Janggala, iyasa gêndèr wilahan 11, nginggil piyambak raras manis (jôngga alit) mangandhap dumugi jôngga agêng. | III. Ing taun 1433, jaman Dêmak, Ingkang Sinuhun ing Giri iyasa gêndèr wilahan 12, nginggil pyambak raras manis mangandhap dumugi barang agêng.
------------------------------------
(4) § babonipun kasêrat pahda irama
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi June.
Boötes (/[unsupported input]boʊˈoʊtiːz/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkan wonten ing belahan langit sisih lor, ingkang mapan ing deklinasi 0° lan +60°, lan kanthi right ascensionipun wonten ing ing 13 lan 16 jam wonten ing kutub langit. Nama Bootes punika asalipun saking basa Yunani kuno,
Boōtēs, ingkang tegesipun tiyang jaler ingkang galak. Boötes inggih kalebet salah satunggal saking 48 rasi lintang ingkang dipunandharaken ing abad kaping kalih déning astronom saking Walanda, Ptolemy lan sak punika sampun kalebet ugi wonten ing 88 rasi lintang modhèrn. Rasi lintang punika ngewrat dhpatar sekawan lintang ingkang paling padhang ing langit ing wekdal dalu, Arcturus. Boötes inggih punika minangka dalemipun kathah lintang ingkang padhang ingggih punika wonten wolung lintang ingkang gadhah magnitudo ing sak nginggiling sekawan magnitudi lan wonten 21 lintang ingkang gadhah magnitudo ing sak nginggiling gangsal, saengga cacahipun sadaya lintang ingkang saged dipuntingali kanthi mripat langsung wonten 29 lintang.
Titikanipun[besut | besut sumber]
Boötes inggih punika rasi lintang ingkang dipunkiteri déning rasi lintang Virgo ing sisih kidul, Coma Berenices lan Canes Venatici wonten ing sisih kulon, Ursa Major wonten ing sisi lor radi kulon, Draco wonten ing sisih lor radi wetan, lan Hercules, Corona Borealis saha Serpens Caput wonten ing sisih wetan. Tigang aksara kanggé nyekak nama rasi lintang Boötes ingkang dipunpendhet adhedahsar International Astronomical Union ing taun 1922 inggih punika 'Boo'.[1] Dene wates -watesaning rasi lintang punika ingkang resmi dipunandharaken déning Eugène Delporte ing taun 1930, ingkang dipungambaraken déning satuggaling wujud polygon ingkang gadhah 16 bageyan. Wonten ing sistem koordinat khatulistiwa, titik minggahipun ingkang leres ingkang ngiteri rasi lintang punika wonten ing koordinat antawisipun 13j 36.1m lan 15j 49.3m, kanthi koordinat deklinasi ingkang jejeg saking +7.36° ngantos +55.1°.[2] Rasi lintang Bootes punika gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 907 drajat persegi lan ngewrat sekawn lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +90° lan -50° lan badhe ketingal paling sae menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting peken kaping kalih sasi Mei ngantos salebeting sasi Juni. Rasi lintang Bootes punika inggih kalebet rasi lintang kanthi laladan ingkang paling amba nomer tiga welas ing langit.[3]
Wonten ing Uranometria kagunganipun Johann Bayer, dipunginakaken aksara Yunani saking alpha ngantos omega]] lajeng aksara A ngantos K kangge paring tandha punapa ingkang dipuntingali ing langit ing sak kitering rasi lintang punika ingkang ngewrat 35 lintang, kanthi sub bageyan astronomer ngeja kanthi nama Kappa, Mu, Nu lan Pi kangge saben kalih lintang. Nu inggih ugi lintang ingkang sami kaliyan Psi Herculis.[4] Dene lintang -lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Arcturus utawi Alpha Boötis, inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Bootes lan minangka lintang ingkang paling padhang nomer sekawan ing langit kanthi gadhah magnitudo -0,04, lan gadhah magnitudo ingkang absolut ing -0,2. Lintang Arcturus inggih ugi minangka lintang ingkang paling wonten ing belahan langit lor khatulistiwa, langkung padhang tinimbang lintang Vega lan Capella.[5][6]
Beta Boötis utawi Nekkar inggih punika lintang ingkang ngewrat cahya raksasa jene kanthi magnitudo 3,5. Nama lintang punika asalipun saking basa Arab kangge "ox-driver". Lintang punika tebihipun 219 taun cahya.{{sfn|Ridpath|2001|pp=88–89} Lintang punika ugi dipunmangertosi gadhah nama Meres
Gamma Bootis utawi Seginus inggih punika variabel lintang tipe Delta Scuti kanthi magnitudo 3,02 lan 3,07.
Epsilon Bootis utawi Izar utawi Pulcherrima inggih punika lintang binar ingkang kasusun déning cahya raksasa padhang oranye.
eta Bootis utawi ingkang ugi dipunmangertosi minangka Saak lan Muphrid, inggih punika tangga tepalihipun Arcturus ingkang sepisaan, inggih tipe lintang binar spektroskopok.
Mu Bootis utwi ugi dipunsebat Alkalurops, Inkalunis, Clava lan Venabulum. Punika kalebet lintang tipe rangkep tiga kanthi cahya sub raksasa tip F kanthi werna jene ngantos pethak minangka komponen ingkang paling bakunipun.[7]
^ Russell 1922, k. 469.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.35, 8 Maret 2016.
Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
Kaca kiye isine daftar Kabupaten lan Kota nang Indonesia sing dipérang miturut propinsi. Kabèh propinsi dipapanaké nang sangisoré pulo utawa dhaérah.
Sulawesi Barat[sunting | besut sumber]
Gawe bukuUnduh minangka PDFEdisi Cetak	Ing proyèk
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.17, tanggal 6 Juni 2016.
karo sing liyane. aku sueneng puol lek ngene kan iso nyambung tali silaturahmi, ojo pas pelatihan ae dadi konco lek ono wadah ngene kan yo iso diterusne sukur sukur sing gurung duwe pacar iso golek neng kene. he he he. ayo tpt sak indonesia ngumpul bareng neng kene iki sek tunas mangkane ayo bareng-bareng digedekne ben iso dadi gede lan nguwoh, engko lek metu uwohe kan iso dipangan bareng-bareng piye gelem ra.
Panurta | tuwin ing ari kalihe | wusana ris umatur | karsa tuwan amba umiring | nanging panuwunamba | ing tuwan pukulun | sampun (n)dhatêngakên suka | inggih dipun sagêd rumêksa ing kami | rèhning ngêmong turida ||
2. Kyai Bayi wus sagah ing jangji | apan
ciptèng tyas katuju | ana lêgane kang karsa | yèn tan payuntanpayun. kapriye ing solahmami | kaya tan anèng donya ||
3. Kyai Bayi Panurta ngiling aris |Lebih satu suku kata: Kyai Bayi Panurta ngling aris. marang ingkang putra kalihira | kinèn ambêkta-a age | marang ing wismanipun | apan sarya winêling-wêling | ing salir solahira | ing saturutipun | putra kalih wus atampa | nulya matur Jayèngwèsthi mring Mongragi | sumangga kundur mêdal ||
4. Ki Panurta anambungi aris | inggih prayogi yèn parêng ing
kawula pirêmbagan | ing tumuntênipun | Sèh Mongraga tan lênggana | wusnya pamit sêsalaman binêkta glis | mantuk mring wismanira ||
5. Yata kundur wau Kyai Bayi | praptèng wisma panggih lan kang garwa | duk lênggah lawan putrane | nulya winartan sampun | ingkang garwa salir ing nguni | kalangkung sukanira | garwa duk angrungu | ana kêdhik sêngkêling tyas | dene putra lagya
dadi sukanipun | tan andimpe yèn trah priyayi | kang dadi sêkêlira | dene ngêmu wuyung | nanging dyah waspadèng tingal | nadyan silih dhumatênga lara pati | luluha wus sinêdya ||
7. Dene antuk ngulama linuwih | sêdya krama ing donya akerat | mangkana wau ciptane | dènnya lênggah
narimaa lamun pêsthi | palaling Hyang kang paring mring sira | nanging wêkasingsun anggèr | kang putra gya winuruk | salir ingkang wong palakrami | ondhe kang kina-kina | èstri kang wus kasub | bêbaku dèwi Patimah |
ing nêm prakawis | tinuwajuhkên ing tyas | tan mèngèng sarambut | èstri kang dadi
karsa | kaping pat angimanake | ping lima (m)bangun-turut | kaping nême labuh ing laki | lire wêdi sira ywa | wani ngrusak wuwus | kabèh sapadhane ngrusak | lire asih aja kêmba sira nini | rahabmu marang priya ||
12. Êndi kang dènkarêmi ing laki | sira mèluwa rahab kang trêsna | sabab sih tunggal wujude |
wulang | anggugu mituhu | lire (m)bangun-turut ingkang | anglakoni sapakon-pakoning laki | ywa wangkot ing sakarsa ||
14. Abot ènthèng saèn wirang isin | kinarya la ayu ing sawiyah | -wiyah linakonan bae | lire kaping nêm labuh | tan
wus tinitah jais | angratoni ing dyah donyèngkerat | anrapakên kukumahe | purba wisesanipun | mring wanita uwus jinais | mulane sira rara | tyasira kang sukur | dèn-gêdhe panrimanira | maring priya ingkang bêkti anggusti-gusti |§ Kêkathahên sawanda, prayoginipun / kang /. poma dènwêdi sira ||
18. Nikèn Tambangraras duk miyarsi | ing wuwulangira ingkang rama | lir taru katrêsnan§ Prayoginipun / kadrêsan /. dene | jawuh upaminipun | tyasnya sêmi amiminihi | ambêg kumba susila | tyas
basa wusananipun | ngulama kas trahing amukti | aran Sèh Amongraga | wijiling ngaluhung | sira padha andongakna | yèn pinarêng maring Hyang kang Maha Luwih | jodhone pulunanta ||
22. Nikèn Tambangraras lan Mongragi | muga salamêta sihing Suksma | têtêpa dadi
ing raka | amba datan myarsa yèn wontên têtami | sawêg sêrap punika ||
23. Ingkang raka angandika malih | apa sira durung wruh warnanya | pra ari umatur dèrèng | Kulawirya umatur | kula ingkang midhangêt warti |
duk têmbene rawuh | nèng wismane Jayèngraga | pan kawarti santri saking Karang èdi | putra sangêt sihira ||
24. Ki Baywa ngling ya bênêr sirèki | (n)jujuge nèng wismane nakira | kang nom Mongraga praptane | mêngko kabèh sirèku | mampira wismane Jèngwèsthi | yogya padha panggiha | lan bakal alomu | para ri
Jayèngwèsthi ris turira | pan punika paman paduka kang rayi | (n)jêng rama sami priya ||
26. Amongraga ngling inggih utami | mindhak santosa ing sarakira | pra paman myat ngungun tyase | pasang pasêmonipun | samya muji layak trah luwih | katarèng solah-bawa | cahyane sumunu | tumeja angulat-ulat | Ki Suharja wusana têtanya aris | mring Ki Sèh Amongraga ||
27. Dhuh anakmas sun tanya ing pundi | asal kamulyanipun
ngèlmu raos kak | Amongraga ing wadi mêksih akunci | kang paman sadayanya ||
28. Sampun sami maklum ing wawadi | wus winêngku liya kang rinasan | bab sarengat tarekate | nutug sadangunipun | dènnya samya rêrasan ngèlmi |
tinuding | sigra sêsalaman ||§ Prayoginipun / asêsalaman /.
29. Tan cinatur solahirèng uni | nalikane ing sawiji dina | Kyai Bayi Panurta-ne | anèng pandhapanipun | lênggah lawan garwanirèki | putrane tinimbalan | tan adangu rawuh | Jayèngwèsthi Jayèngraga | anèng ngarsa Ki Bayi ngandika aris | karo padha majuwa ||
30. Payo padha pipikiran iki | saenake rinêmbug wong papat | gawene kakakngmukakangmu. kiye | dene panjalukipun | kakangira Sèh
Prayoginipun / malèh /. anak pawèstri sawiji | anandhang rara tuwa ||
31. Nganti kalangkahan kakang kalih | sira kalawan Ki Jayèngraga | yèn sunrowa kaya priye | Jayèngwèsthi umatur | pan prayogi dipunturuti | ringkêsan krana Allah | amung parlunipun | ewa
mênggah ing aturulun | kadospundi lamun sinêpi | prayoganipun rowa | ing sawawratipun | ing sariringkêsanêya | kulawarga tiyang sadhusun puniki | punapa tan miyarsa-a ||Lebih satu suku kata: punapa tan miyarsa.
33. Pra santana wiwah magêrsari | sintên ingkang dipun arsa-arsa | mung (n)jêng tuwan lan liyane | lan kaping kalihipun | pan pikantuk sunat utami | Jayèngwèsthi acipta | mring rayi andulu | Jayèngraga anor tingal | ingkang raka
wataranên pira | wong sadesa iku | Jèngraga matur ring rama | kados wontên tiyang sèwu malah luwih | kêjawi padhêkahan ||
36. Ya mung iku bae kang pinikir | kêbo salawe kirang cukupa | kajaba bèbèk ayame | wis Jayèngwèsthi gupuh | kakangira Ki Amongragi | ana-a wismanira | sira besaningsun | bêladhahên omahira | tutuwuhan kêmbar-mayang aja kari | pan iku ila-ila ||
37. Kasompokkên§ Prayoginipun / Kasompokên /. kasusu sakêdhik | iki
ingkang sun pitayani. lan paman-pamanira | rèhên saliripun | dadakan kang rampung rikat | ing pakarya aywa na kurangan bukti | mangsa bodhowa sira ||
40. Jayèngraga sandika turnèki | ngling ing garwa iku anakira | bêlanjanên sacukupe | Jayèngwèsthi turipun | nuwun sampun ngantos pêparing | saking barkah paduka | kados inggih cukup | lamun samantên kewala | Jayèngraga gumuyu mring raka sarwi | sasmita pranèng basa ||
41. Prandenipun kula dènwastani | anisani karsane (n)jêng rama | paduka punika dene | mêdalkên gêdhigipun | angluhuri karsane kyai | dadya apagujêngan | Ki Bayi gumuyu | wus nora dadia ngapa | wus muliha karo nambêlèha
jangkêp dènnya ngetung | Kyai Bayi sigra nimbali | ingkang rayi Suharja | lan Wiradhusthèku | Panukma miwah Panamar | Kulawirya sadaya prapta ing
mangsa bodhowa wong roro sira. lan bojomu sakarone | sandika kang tinuduh | angling malih
mring santri Luci | gaweya kêmbar-mayang | rong jodho kang patut | kumpulna sapa kang bisa | lan malihe mundhut
49. Nora kongsi sabêdhug gya dadi | myang wismane Jayèngwèsthi purna | rinayap dening wong akèh | sakulawarganipun | langkung sêngkut anambut-kardi | lêlatar rinêsikan | sadaya wus rampung | Ki Bayi ibut parentah | sawusira anulya ngingon-ingoni | watara kulawangsa ||
bocah cilik | kinumpulkên ngingonan sadaya | dènadhêpi pêpangane | suka dènnya andulu | lamun kirang dipunimbuhi | sêkul kêlawan ulam | nutuk sami tuwuk | kamituwa pra mumulang | nèng pandhapa karya sujèn sapit abing | miwah kang mupuk ulam ||
51. Kyai Bayi Panurta siniwi | nèng pandhapa pêpak nak
amurati lapal | kang nambut-karya amine | tangane sami gathu | sèlèh sujèn myang sapit abing | atakwa ing pituwa |
Malarsih karsanira | nglangkungi kang uwus | rumiyin duk darbe karya | ngantos kaping kalih tan kadi puniki | (ng)gyannya mêmangun
tinundha agêng alite | lawan kêkawalipun | ing pajangan sri sarwa putih | winingkis ing canthelan | sinampiran kacu | pêthak winiru araras |
gumrumung | Ki Panukma umatur nangis | kula (m)botên uninga | ing prakawisipun | ing sawusipun mêmajang | apan kèndêl
kêna ngapa (ng)gènira sira tan eling | Malarsih aturira ||
66. Inggih botên wontên ingkang mawi | Ki Panurta alon wuwusira | mring
dening nora tau duwe apik | mulane kênèng lara ||
67. Ukur akèh thithik amadhidhig | kêbungahên têmahane susah | seje pancène wong gêdhe | gadhah angundhung-undhung | pangrasanya maksih sathithik | iku lagi wadhagan | bae ing wuwusku | dene
amuwus | wis padha atrapa karya | ingkang rayi sadaya anyandhak kardi | Ki Bayi nèng pandhapa ||
71. Wanci Ngasar akir Kyai Bayi | kinèn kèndêl ingkang nambutkarya | dhawuh
amin kabèh | ramya asru gumuruh | wus pêragat ing wêktunèki | prapta ing bakda Ngisa | sêsalaman [sêsa...]
[...laman] sampun | lan santri kathah sêlawat | nuli kundur Ki Bayi saking ing masjid | ingiring santri kathah ||
79. Yata ingkang nèng wismanirèki | Jayèngwèsthi Ki Sèh Amongraga | Jayèngraga duk praptane | saking masjid pan laju | nèng ngarsane kang raka kalih | sawusnya sêsalaman | tata dènnya lungguh | kang anèng ing ngarsanira | ingkang paman Suharja Wiradhusthèki | kalawan
Wiratruna Jatruna lan Surakrêti | Sadangsa Jayayuda ||
81. Sêpuh anèm kapang nèng pandhapi | lan santri kang dadi kasinoman | miwah kang anambut-gawe | mung sawêtaranipun | datan kusung-kusung ing kardi | mapan datan linilan | rêkasaning bau | mangkana Sèh Amongraga |
rayi kalih | yayi Yayèngwèsthi Jayèngraga | mênggah ing tekat kang angèl | kalih prakawis nêngguh | apan
dèrèng wontên kang rikat angrarampungi | saking angèling murad ||
84. Lamun kadariyah tekadnèki | apan kapir ngindallah punika |
Kajawi kang sampun ahli suni | lah punika kang sampun sampurna | kang wus tan ana cacade | puniku ugêripun | ing agêsang kêdah ambudi | tekade kang santosa | ywa
wontên lanjarane kitab | tan wontên ngèlmu kang angèl | anamung tekad nêngguh | lamun sisip ambilaèni | tekad dadya pratandha | awon pênêdipun | wande siyos saking tekad | ingkang dados lêbêt-lêbêting ngaurip | saking tekad piyambak ||
87. Wiwinihe tekad saking budi | nyataning budi katarèng tekad | yèn sampun jomblah tekade | kêlawan budinipun | (ng)gih punika yayi
anglawani aturnèki | pan kaluhuran sabda ||
88. Sangêt kontragira ingkang galih | Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga | myat ingkang raka wingite |
nambut karya nglangkungi | mêmantu rowan-rowan | tingale agupruk | dene kula wus prasambat | nuwun riringkêsan kemawon utami | pasaja karana Lah ||
90. Sasat sagêd nimpêni ing mami | inggih ta lah de botên kadosa | kyai lan ibu karsane | Jayèngwèsthi umatur | inggih kula sampun ngaturi | aywa ngantos rinowa | dede parêngipun | nanging ibu jêngandika | ingkang adrêng kêdah kurmat sawatawis | bêrkate wong puputra ||
91. Ciptanipun putrèstri satunggil | inggih botên niyat rowan-rowan | rampunga sêkul salèmpèr | namung niyat majêmuk | lawan [la...]
[...wan] brayatipun pribadi | inggih sakulawarga | mung tiyang sadhusun | datan ngaturi uninga | ing priyayi nagari saking satunggil | piyambakan kewala ||
92. Mugi dènapuntêna pun bibi | kamipurunipun apêpeka | saking sangêtipun sihe | inggih dhatêng (m)bokayu | mila mugi tuwan alimi | Amongraga ngandika | sumangga ing kayun | sinampun dhahar juwadah | mung sacuwil ginalintir kang ginigit | dangu panggilutira ||
99. Langkung rêma pêpacitanèki | wedang kopi wowohan gorèngan | balêbah pangan santri kèh | tan kirang malah langkung | yata ingkang anèng pêndhapi | Kyai Bayi Panurta | tinarap nak putu | katonton wibawanira | Ki Panurta wong
anthuke | Ki Bayi lon amuwus | lan punapa uwa Sêmbagi | ingkang dipunwicara | awadi dinulu | kalawan paman Jumêna | Ki Sêmbagi nauri wacana aris | inggih bab
Baywa lon patakone | wayahdalêm puniku | Tambangraras lan Amongragi | kados pundi punapa | pênêde puniku |
Ki Sêmbagi lon wuwusnya | ngèlmu Buda beda lan sarak utami | Ki Bayi lon ngandika ||
105. Wus la-ilanya wong laki rabi | kêdah anggunêm ing pasatuwan | Ki Sêmbagi wangsulane | inggih sumanggèng
èstri lungguh gêdhong lara pati | etang anut ing dhanyang ||
108. Ki Panurta ngling punapa malih | kang uwa jar mêksih wontên ramal | kala-mudhêngipun
kêkalih punika sakit | kantun siji utama ||
110. Putradalêm punika prayogi | wiwitane wêkasane susah | pisah lan yayah-rênane | wikana pisahipun | enggal lawas pati lan urip | têmtu ujaring ramal | kala-mudhêngipun | ewa punika sumangga |
tabit Buda manawi cêgah ing ngèlmi | amawi pasatuwan ||
111. Kyai Bayi angling mring Sêmbagi | langkung kathah ngèlmuning Pangeran | tan sagêd anacahake | uwa yèn bab
kang raka angandika | bêcik padha catur§ Main catur. | lan kakangmu Ki Panamar | totohana wêdhus lêmu lan kèbiri | kang rayi tur sandika ||
113. Ki Panamar amuwus mring ari | priye jangjine sira lan ingwang |
kakanthètan | lêkas maju sag sêg pidak mrih pêpati | ngungkih angkah-ingangkah ||
115. Ki Panamar langkung ngati-ati | nanging pidake kathah kang
wus | nulya nglampahakên jaran | pan kasupèn tinggal kawal mangan mantri | jaran pinangan gajah ||
116. Dadya gulêd sadhengaha lali | pangan-pinangan gêsah-ginêsah | Ki Bayi la-ilu bae | anggêsah-gêsah tumut | ngalor ngidul mèlu (ng)
Nabi". | pan sumangga pundi kang kinarsan | Ki Bayi lon andikane | utama Ahmatipun | ningkah Ngasar sorene panggih | bêbanjuran kewala | dhasar karsanipun |
nora kaya wong maksiyat | nganggo ngarak ramèn-ramèn
iki saking nyaimu | bêrkating wong asih ing siwi | pinalangan tan kêna | kudu kusung-kusung | kusunge tan rowan-rowan | yèn rowa-a
126. Pan tumungkul ingkang rayi kalih | myang Ki Basarodin aturira | inggih kadospundi malèh | tyaspaduka dènsukur | suka rêna ing lair batin | mapan sampun jaragan | samya nêdha tuwuk | sampun mawi susah-susah | mokal supe wal ngamalun kajiratin | bikakekati iman ||
Prayoginipun / umyung /. | tantangan toh pating jarêlih | thak-thèk sami panggalan | Ki Baywa ngling hus hus | bocah padha kênèng tolah | sok sinau
panganan | lah-olahan woh-wohan sadaya sami | kaot piring lan ancak ||
136. Myang wedang tèh manisan nèng bèri | wedang
137. Tuwin kang anèng wisma pra èstri | datan prabeda samya rinampad |
Surapringga | prau momotan jaran kèsèr lan sapi | paraning papasaran ||
138. Jor-jinoran tutur olih bathi | ingkang gèthèk
Prayoginipun / bêlo sanga têngah dadi /. payu sawidak lima ||
139. Ingkang alul anglampahkên dhuwit | yèn
141. Angêtèprês bêbanyolan ringgit | tangan suraweyan kang minangka | Sêmar Petruk Nalagarèng | sêmbada cucutipun | Widiguna lucu kêpati | ginaguyu gêr-gêran | kang
kang macanan wong-wongan | lan dham-dhaman catur | wênèh ngantuk arenggotan | kang nyênyambi mangan brêkate pribadi | kang
148. Tike sagêgêm kang dipunlinting | Widiguna nauri ya ta lah | kabèh padha ngrubuhake | ginuyu
149. Kulanuwun kamipurun kêdhik | dalêm paringi mindho sakêdhap | kados punapa raose | êsês dalêm (ng)galuguk | (
irungkula punika kularêmêni | awon-awon (m)botêna ||
151. Sampun bêktane duk wingi uni | pinulir ngantèk abang bêranang | gêr ginuyu ing wong akèh |
mèrèt | Ki Guna nêmbah nuwun | nuwun inggih inggih kapundhi | sinunggi linggèh bêksa | klak kluk pacak-gulu | udud kalukuk kasêlak | huk huk
parèstri nèng dalêm gêdhe | samya ngungak gumuyu | mring Ki Widiguna pinaring | akèh polahe bungah | langkung cucudipun |
katingal | iya wong padha ênome | ki dipati wus sêpuh | sariranya pupuk mêdèni | sabên ngong cinêlakan | tansah nangis asru | pan kongsi satêngah wulan | nora kêna manira pan maksih eling | marang lakiku lawas ||
159. Ni Sumbaling tanya kadipundi | wiwitipun kênane kêkênan | Ni Daya gumuyu nyablèk | iku lagi suntutur | nuju udan dêrês kapati | ngong anèng pagêdhongan | dalêm èmpèripun | tan wruh ki dipati prapta | kanca bubar nuli
lan pangantèn ugi | Sumbaling hêm ah biyang | tanggung têmên iku | manas-ati sok dèn-jugag | caritane wong têlu sami angudi | bacute babar-pisan ||
164. Nyai Daya èsmu (ng)
saiki | nora mèmpêr satuma | mung sadhela bingung | nuli pikir salin ada | sasuwene tan bisa mêlèk sakêdhik | sumrahe nora jamak ||
169. Tan kèlingan bojo-bojo dhingin | bocah cilik-cilik
bocah | lamine rong taun | randha nêm wulan mah-imah | angsal ngriki kemawon Ki Basarodin | adhine Amad Badar ||
nulya pêgat lampus | randha pat wulan mah-imah | inggih angsal ki pangulu Basarodin | lah punapa bedanya ||
174. Anahuri apan kaot ugi | dene ki pangulu darbèkira | gêng nanging sangêt cêndhake | sampun lir cêpuk lugu | watês gêlang lan bongkot sami | gendhol-
nauri mung sapisan kewala | nanging sring kenging godhane | kinedanan wong bagus | godhaning blis pisan ping kalih | yèn
badanne | ngungkuli kang cinatur | dados agêm mathêm ing ati | iriban mring wong lanang | yèn pasar Pon
ingkang kêrêp mung Ki Kulawirya | rayat datan uningane | lan ki pangulu êmpun | inggih lêrês tirtur. dènbithèni | gumuyu
Inggih gujêngan tamba lèk sami | Ni Malarsih malih angandika | Sumbaling punika biyèn | têlèdhèk langkung payu | gêr ginuyu rewange
183. Tutur duk masihe dados ringgit | dèrèng paringkilên wus anjajah | jêjaka wong tuwa dene | sajêg kula pulangpunpulangyun. | dèrèng wêruh raosing sakit | pan sakeca kewala | nanging
191. Yata wontên wulangan sawiji | padha karêm rêrasan karasa | ajrih isin mèlu ngomèl | sadangune angrungu |
ngucap | ambakna wong muwus | agawe laraning ngawak | suwe-suwe angadêg sarwi anjêngking | mêrkungkung
adus jinabad pamrojol mani | wong papat sarêng kesah ||
197. Tan wun catur sêmbère Sumbaling | yata ingkang jagongan kidulan | Jayèngwèsthi ing dalême | sasontên kang winuwus | namung ngèlmi saraking nabi | murading kawiritan | pêkih kang pakewuh |
198. Sasontên mila dènyarsa singir | nanging ajrih manawi dinukan | mring raka dadya tyas mêne | garêncêngan ing kalbu | arsa munjuk-munjuk pan ajrih | tag-tig widhag-widhigan | tan saranta matur | ing raka Sèh Amongraga | kula nuwun pangapuntên ingkang mugi | wontên lilah paduka ||
199. Lamun parêng paduka lilani | kewala§ Prayoginipun / kawula /. pun sunat sisingiran | dhikir maulud pedahe | Amongraga amuwus | inggih sunat-sunat utami | kurmat (n)Jêng Rasullolah | manpangat aplanlu | Jayèngraga enggar ing tyas |
Jayèngwèsthine | rayinta wus adangu | dènnya arsa asunat singir | Jayèngwèsthi turira | inggih sakalangkung | yèn ta
kathah karasèng kalbu | Amongraga nauri aris | botên maibèn yèn ta | cuwèng tyas pun ibu | mugi Hyang kang
maring langgar panêpènne | Jayèngwèsthi amêtu | lawan ingkang paman kêkalih | Suharja Wiradhusta | praptèng pandhapa wus | kang raka aris ngandika | para iki nganggo (n)dadak têrbang katri | aramèn nganggo kêndhang ||
dipuntimbali | ing putrapaduka Jayèngraga | Crêmasana kang kinèngkèn | dipun
putranta | karsa trêbangan rêramèn | Ki Baywa ngling amuwus | dènlilani mring Amongragi | matur kados kalilan | de suka kalangkung | Ki Bayi
gumujêng enggal | ingsun nêmpil sadhela iya sathithik | wong loro banyolana ||
210. sarêng (m)bêngok anjêlih wong
Kyai dadosa jimat paripih | dados ing kayuwanan ||
212. Lah ya uwis dadak crita ringgit | (n)jêng Kyai sarwi anggêgêm
dèntimbali | wus kerid sadayanya ||
215. Tan adangu wus prapta ing ngarsi | Jayèngraga ngling mring Crêmasana | dene
kêmpyung imbal atampèlan lan trêbang tri | sênggukan magak-magak ||
219. Samya kagyat kang wong jalu èstri | wong sadesa kadi ginugahan | tangi padha
lan trêbang pitu barungan | angklung lan kêndhang arame | angguguk imbal gêdhug | kêmpyang kipyah angklung angênthir | klung klung thur nut irama |
ahli kira'at tyase ênting. myarsa pasekatira ||
232. Wus bakda dènnira maca rawi | nulya sasambèn udud anginang | winêton panganan malèh | inggih sakantunnipun | suprandene
nuhun | mundur wangsul ing (ng)gènnira | wus pinangan nulya kang pinindha ringgit | si Sênu lan gus Surat ||
sapa ingkang andandani sira | apa ya si biyung dhewe | Surati nêmbah matur | Nyai Daya ingkang (n)dandosi | mijil (m)bêkta busana | saking jro
Jayèngwèsthi Jayèngraga | gung gumujêng ningali Ki Jamal Jamil | sadaya sumyak-sumyak ||
255. Bêbêdira ki Jamal dèn-athing | athingakên ngoboran kinarya | anggorèng kacang kadhêle | matêng samya inguntut | kulambinya anggembol warih | gênine ingoboran | karya (ng)godhog kimpul | matêng pinangan ing bocah | nulya nyuwun linggis wêsi
ombèr tyasnèki | ngandika mring kang paman | kadospundinipun | putrandika kundur sunat | prayogine
Prayoginipun / apa /. kanti Crêmasana matur aris | kados botên kasêsa ||
290. Lah ya payo muni Lompong-kèli | nuli Pêtung-wulung ingkang mêmbat | nulya buka gêdhingane | êgong trêbang jumêngglung | pan ambaung lir gangsa yêkti | rêbab ngêcêg ngak-ngikan | gambang kumlunthung thur |
andulu | asukup padha sadhela | ing pandhapa gêdhe cilik jalu èstri | apipit yêl-uyêlan ||
293. Saya karênan ingkang ningali | Jayèngraga ngatipung pangpungan | sarwi alon ngandikane | paman supaminipun | punapinggih punika kenging | lamun dèn-emprakana | kang paman gumuyu | patute bae ya kêna | dene ingkang ora nganggo ênggonnèki | namung trêbang kewala ||
294. Wah mêngkana ing kono Nuripin | Dawud Amad-arsa priye sira | kang sinung ling lon ature | sumangga karsanipun | langkung ajrih matur kumawi | Kulawirya
uning mangsa borong paman | Ki Kulawirya (m)bêgènggèng | ya wis ana ing aku | kang nadhahi dukane kyai | kang putra
299. Langkung bungah-bungah kang ningali | samya eram-eraming kedanan | sakèhe kang nonton kabèh | micarèng jroning kalbu | dhuh bêndaraningong wong sigit | lae-lae saengga | mêmundhuta mring sun | ngong-
anonton wus samya bubar tan kari | mung Sênu lan gus Surat ||
309. Ingkang datan kinalilan mulih | anata pasareyan nèng paningrat
lambung kalihe | [...] |Kurang satu baris: 7u. ronggèng roro dèntêtakoni | sarwi kinèn nêkêma | ing kagunganipun | ronggèng ro
kiye | ronggèng roro gumuyu | matur dèrèng tate dènwori | maido Jayèngraga | apa munga aku | cêkake bae uwis sira |Lebih satu suku kata: cêkake bae wis sira. gus Suratin matur inggih sampun mami | kang kadugi ing manah ||
312. Sami sutaning sudagar singgih | ingkang asih lir tiyang kedanan | kewala kang sami dene | santri (ng)gih kathah wuyung | nanging datan kula-langgati | namung rayi paduka | gus Kanjir kang sampun | putrane Ki Wiradhustha | yèn kang sêpuh mung paduka lawan malih | kiyai Kulawirya ||
313. Jèngraga ngling paman lawan mami | gêdhe êndi matur kang liningan | gêng panjang paduka kiye | kiyai mung saêcu | yèn punika saêcu luwih | kurang kêdhik sakilan | Jèngraga gumuyu | sapa manèh kang anggarap | matur sampun ora satêmêne maning | inggih namung punika ||
314. Lah si Sênu kapriye sirèki | aywa kumbi matura pasaja | Sênu nêmbah lon ature | inggih kathah kang wuyung | mring kawula kedanan sami | santri myang sudagaran | kathah pawèhipun | sami ing ngriki kewala | mèh wêradin akathah kang sami brangti | inggih dhatêng kawula ||
315. Kalih ki pangulu Basarodin | dipun kaluthuk namung sapisan | kapok
suluh wadana | mas pangulu ulate angincih-incih | nora mambu wong tuwa ||
316. Saliyane ing kene wong êndi | Sênu matur pan inggih kawula | nuju katimbalan nopèng | dhatêng kitha rumuhun | kinêrsakkên dhatêng (n)Jêng Kyai | dipati Tintên§ Ing
kathah kang kedanan mring kawula | mila wit kawula wade | (ng)gih sapikantukipun | tiyang nistha ngling
angganjêl anèng wêlakang | linulur pêgêl raose | badhe iya satuhu | matur namung kaot sakêdhik | sarwi gelo ingogak | Jèngraga gumuyu | sapa kang ngluwihi kangmas | matur botên wontên sarwi anggaligik | ora têka
Kaki Widiguna nglangkungi | anguwêr mring kawula | kongsi anjêngkêrung | Jèngraga gumuyu latah | anêmpuh byat dene putune pribadi | apa mèri wong kathah ||
321. Jêr rupamu (ng)grêgêdakên ati | sira ro apa tan kangên mring wang | lan pirang dina lawase | tan katêmu maringsun | inggih wontên kalihdasa ri | Surat umatur sapasar | apa jrih kalamun | tan wontên ingkang
Prayoginipun / anjêndhêl /. nèng rawis | miwah kang kathok anèng landhungan | dènkêsuti sap-tangane | kêbês kumbayanipun |
biyung kang kinèn gya prapti | busana katur nèng patadhahan | Jèngraga mring patirtane | Sênu Surat tut pungkur | marang
mêndhêt dawêgan sasanjang§ Prayoginipun / sajanjang /. | bêbêde kinarya (ng)gorèng | kacang lan gembol banyu | damêl (ng)godhog
ati benjing |§ Kirang sawanda, prayoginipun / lamun ana lêganing ati ing benjèng / [sudah betul: tanpa 'ing']. yata ing
santri | lajêng lênggah mandhapa ||
336. Angandika marang ingkang rayi | Ki Panukma lawan Ki Panamar | katri lan Jayèngragane | padha dandana gupuh | parentaha sakèhing santri | prayoga (n)jênêngana | ing paningkahipun | Ki jamhur Sèh Amongraga | masjid gêdhe tatanên ingkang abêcik | kang rayi tur sandika ||
337. Dene sira kulup Jayèngragi | ingkang kidul mangsa bodho sira | rampunge barang rakite | lan wong magêrsarimu | prayoganên ingkang angiring | marang ing kakangira | ing paningkahipun | kang putra matur sandika | ngling mring garwa mareneya suntuturi | mijila ing pandhapa ||
--- 5 : [0] ---
INGKANG NGGARAP LAN NGÊDALAKÊN SÊRAT CÊNTHINI LATIN
KAMAJAYA, punika sêsinglonipun Haji Karkono Partokusumo, pemimpin umum Usaha Penerbitan Indonesia sarta pangarsaning Yayasan Cênthini ing Yogyakarta.
Pangangkahipun Sêrat Cênthini ingkang isi bab sadaya Pangawikan/Kabudayan Jawi (Ènsiklopèdi Kabudayan Jawi), sagêda kawaos dening ngakathah, langkung-langkung para mudha ingkang sampun botên paham aksara Jawi, jêr dèrèng wontên Cênthini ingkang Latin jangkêp satamatipun.
Kamajaya, inggih Karkono Partokusumo lair tanggal 23 Nopèmbêr 1915 ing Surakarta, sêkolah MULO sarta Taman Guru Taman Siswa. Wiwit taksih sêkolah, sampun rêmên ngarang, wêkasan ngayahi dados
candu dhatêng Singapore kalihan Tonny Wen lan Subêno. Asilipun kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir Nopèmbêr 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Salajêngipun aktip ing politik (PNI, Akting
Buku karanganipun basa Indonesia lan Jawi langkung 30 judhul. Kêkesahan dhatêng luar nêgêri: Mêsir (1958, Delegasi Ekonomi RI), Amerika Serikat (grant) lan kêliling Eropa (1959-1960), dhatêng
#lash (1) #punggol (1) #singapore (1) #eyelash (1) #punggoleyelash (1)
ed sheeran sing official, sing official, sing live, sing audio, sing remix, sing cover, sing karaoke, sing instrumental, sing album, ed sheeran sing album, sing hq
TERHADAP SUMBER DAYA AIR DAN KEDAULATAN PANGAN DI BLORA
”Pancen amenangi jaman edan // sing ora edan ora kaduman // sing waras padha nggragas // sing tani padha ditaleni // wong dora padha ura-ura // begjane sing eling lan waspada.”
KEDAULATAN PANGAN DI DESA SUMBER KECAMATAN KRADENAN KABUPATEN BLORA
Kamis, 05 April 2012”Pancen amenangi jaman edan, sing ora edan ora kaduman. Sing waras padha nggragas, sing tani padha ditaleni. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada.”–Serat Jangka Jayabaya, R Ng RanggawarsitaSebagai sumber kehidupan, sumber daya air perlu
Tumplak punjèn ya iku salah sawijiné budaya ing pawiwahan kang ana ing Jawa Tengah.[1] Tumplak punjèn iku artiné mantu kang pungkasan.[1] Acara Tumplak punjèn dianakké kanggo nandhakaké yèn wong tuwa wis ora duwé tanggungan marang anak manèh.[1] Nanging kosok baliné ganti anak kang kudu nanggung uripé wong tuwané.[1] Adicara tumplak punjèn diwiwiti kabèh anak kudu kumpul lan ngroyok sega lan ingkung pitik kang wis dicepakake déning wong tuwa lan wis didongani modin utawa wong kang dituwakaké ing kampung.[1] Anggone kroyokan mau kuduné akèh-akèhan éntuk sega, segané diwadhahi ning ngaron utawa kendhil kang gedhé ukurané.[1] Miturut mitosé, sing paling akèh éntuk sega iku sing akèh rejekiné.[1] Lan kang rebutan ingkung, sapa sing bisa éntuk ndhas pitik iku sing pantes dadi pemimpin kulawarga.[1] Banjur, yèn sing éntuk jeroan sing paling akèh iku anaké bakal akèh.[2] Saben bageyan awak ingkung iku ana mitosé dhéwé-dhéwé.[2] Nanging kabèh iku mau mung mitos, bisa dipercaya lan uga ora.[1] Ing Rembang, acara iki ramé banget.[2] Saben ana wong mantu kang pungkasan akèh wong kang padha pengen nonton.[2]
^ a b c d e f g h i Panyebar Semangat (diundhuh 12 Mei 2012)
^ a b c d TULADHA-PANATACARA(21 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tumplak_punjèn&oldid=989850"	Kategori: Budaya Jawa	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 2 Maret 2016.
panggarapneki, kinten-kinten dereng rampung, saranduning sarira, katha kang dereng cinawi, kang samya myat langkung eram ing werdaya
»ActivityAlphabetical listbukakeBukake, also Bukkakebukake butt chugbukakeebukake jockeyBukake NinjasBukakepottomusBukake shank combi surpriseBukake
Perkutut: “Iki manuk teko dewe, lha ngerti-ngerti wis mlebu omah, terus pas tak cekel yo manut wae, yo wis tak rawat nganti saiki”
prof. Ing. Karol POL&Aacute;K, DrSc.
doc. Ing. Peter KOTRAS, CSc.
Ing. Viktor MAZ&Uacute;R
Prof. Ing. Jozef HRAŠKA, PhD.
Ing. Eduard KAČ&Iacute;K
kambingan, dusun cilik, tanpa nyilikake, apa anane tanpa ngenek2ke.
sing enom ngormati marang sing tuwa, sing tuwa wenehi wejangan lan tuladaha marang sing enom.
nang grup iki akeh sing enom, mula sing enom pada a rukun. sing enom pada a dadi sing nang ngarep, ngarep dewe mbela kebecikan, ngarep dewe nang uteke iku kesabaran, ojo grusa-grusu, nanging ojo ragu.
sing enom iku duwe aji, ajie ono ing lati.
ding enom iku ndang munggah kaji, ojo ngenteni nak teko pati.
enom iku bakale tuwa, sing tuwo iku pernah enom.
sing enom iku sing iso ngrubah, dudu sing enom garai bubrah.
muga2 berkah sing enom, berkah marang dusun kambingan. amin... :)
dari Sang Penggembala, Tyas Haryadi... ^_^
Harak inggih mekaten to mbah…..?
Balas	On 16/09/2014 at 11:48 Putut Risang said: Mbah_man wes dangan.
Berarti Harak nggih sampun dangan, lha Harak niku sinten nggih Ki mBleh
Balas	On 17/09/2014 at 14:24 gembleh said: Harak niku asring dhawah sami wilujeng.
Lha mannga dipun bethek, wilujeng niku
jerene mpun dhangan, . . . . . . . .. . . Ya wis mlebu bae, theklek-e dinggo bae ora papa, . . . . . . . . kuwe nggawa apa
kendile saged kangge dahar 3 dinten, kalih woh-wohan klangenane si Mbah, . . . . . . . Ya wis ngeneh tek rewangi
rontal kaping 406 sampun cekap,mugi rontal ingkang kaping 407 enggal dumawah,….nuwun
Balas	On 19/09/2014 at 08:38 P. Satpam said:
Ing. Jan Šulc, Ing. Michal Sojka, Ph.D., Ing. Přemysl Šůcha, Ph.D., Ing. Pavel Burget, Ph.D., Ing. Pavel Otta, Ing. Pavel Píša, Ph.D.
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :
Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.
Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.
Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.
Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.
Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.
Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.
Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing raganing manungsa).
sejatining manungsa (dzat urip yang ada dalam raga manusia).
Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
“Kaki Dhanyang Nyai Dhanyang Semara Bumi kang manggon ing pojok papat lan tulakan sawah, aku disraya mBok ……… menehake pepancenmu kang wus melu njaga lan ngreksa sawahe”. Ritual wiwit dan rapal ‘mbuwaki’
direnungkan rapal ketika membuang kembang setaman tersebut: “Ora nyebar kembang nanging nyebar kabecikan. Sejatining Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparenga paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang nglangkungi prapatan punika.”
Tha : Thakulane widadarja tebah nistha
(Demi keselamatan dan kesejahteraan sertta jauh dari kenistaan).
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados
Enggal punika§ kangge ing pasisir, têgêsipun dèrèng dangu. sêrat-sêrat kabar ing tanah Eropah sami gita-gita nyariyosakên, mênawi wontên lintang enggal katingal ing langit, sanalika sangsaya padhang cahyanipun, ananging sasampunipun gumêbyar sakêdhap, lajêng suda babar pisan cahya wau. Lintang enggal punika kawastanan: nophapèrsèi Nova Persei, ing wêkdal punika inggih taksih katingal, ananging angêngipun sampun suda.
Mirit ingkang makatên wau, dados lintang ingkang sawêg katingal punika dede lintang kumukus ingkang pinuju ngulandara ing awang-uwung,yêktosipun punika lintang têtêp, inggih punika maujud agêng sangêt ing awang-uwung, bangsaning surya kita. Mila kathah tiyang ingkang kagugah-gugah manahipun, punapa ing ngrika ingkang langkung saking têbih, ing sakêdhaping netra wontên ujud agêng dumados ing awang-uwung, saèmpêr kados Gusti Allah angandika, sanalika lajêng wontên jagad dumados, tanpa sangkan, makatên wau panggagasing akathah sampun lami ngantos sapriki. Awit botên sapisan kemawon wontên lintang enggal ingkang katingal, dados punika botên nama anèh utawi enggal, sarta sampun lami tiyang sumêrêp, yèn kathah lintang ingkang katingal sami malih utawi ewah warni tuwin [tuwi...]
[...n] agêngipun, lintang ingkang makatên punika kawastanan lintang malih Veranderlijke sterren (sampun kauwor kalihan lintang
Miturut babading kawruh palintangan, ugi sampun kacariyos mênawi ing nalika tanggal kaping 12 Agustus 1596, pandhita De. Fabricius, Dhe Pabrisius bôngsa Phris, dêdunung ing Ostil Osteel cakêt Èmdhèn Emden ingkang niti pariksa lintang-lintang jalaran saking rêmên sumêrêp lintang ingkang agêngipun nomêr kalih (lintang-lintang ing langit punika kabedakakên makatên: ingkang agêng piyambak katingalipun, kawastanan lintang ingkang agêngipun nomêr satunggil, ingkang langkung alit katimbang punika kawastanan nomêr kalih, ngandhapipun malih nomêr tiga, salajêngipun) dumunung ing grombolaning lintang-lintang walphis teeken van den Walvisch (dene walphis punika botên têbih saking lintang Luku Orion kêlêtan lintang-lintang: stir De stier utawi nama Jawi: sur, dados walphis wau sakilènipun lintang Luku kêpara ngidul sakêdhik. Mênggahing nama Jawi punapa Kyai Redhaktur§ punapa gêgolonganing lintang ingkang apêtha ulam lodan. ingkang suwaunipun botên kasumêrêpan piyambakipun, makatên ugi ing wulan Oktobêr [Okto...]
[...bêr] taun malih, dipun upadosi inggih botên pinanggih. Pabrisius kados dèrèng gadhah panggraita, yèn lintang wau bokmênawi suda cahyanipun, amila botên katingal, mênggah ingkang gadhah panggraita rumiyin, yèn wontên lintang-lintang sawatawis ingkang suda agênging cahyanipun, inggih punika Olwèrdhah guru agêng ing phranêkêr Prof. Holwerda in Franeker nalika taun 1639, ing nalika taun 1638 piyambakipun sumêrêp lintang enggal, mênggahing agêngipun nomêr tiga, wêkasan ing taun malih dipun tingali botên wontên, lintang wau lajêng katitik-titik, wusana pinanggih, yèn agêng sarta cahyanipun ewah, ananging ewahipun botên ajêg ing salêbêtipun sataun.
Lintang wau lami sangêt tansah botên katingal kalayan mripat, dene mênawi mangsanipun katingal, pintên-pintên minggu laminipun, anèh sangêt anggènipun suda sarta mindhak agênging cahyanipun, amila kawastanan De Zonderlinge in den Walvisch têgêsipun lintang anèh ing Walpis ugi kawastanan mirahsèti Mira Ceti.
Ing ngandhap punika kagambar pêpêthikan saking sêrat Het Rijk der Sterren anggitanipun Tuwan Flammarion anêdahakên suda sarta indhaking cahyanipun lintang Mirahsèti ing salêbêtipun waktu 11 wulan.
Botên lintang Mirahsèti kemawon ingkang malih kados ing nginggil, ing nalika taun 1667 Mautênari (Moutenari) ugi sumêrêp, yèn lintang algol ing palintangan Pèrseus Algol in het teeken Persseus molah-malih agênging cahyanipun, ing wêkasan inggih lajêng sagêd angyêktosi, yèn ewahipun wau aturan utawi tata sangêt mênggahing waktu sarta agêngipun.
Ing wêkasaning abad kaping 18 sampun kathah sangêt lintang-lintang ingkang dhasar ewah sami kasumêrêpan, sarta ing sabên taunipun inggih mindhak. Ing waktu punika kathahipun lintang ewah wau sampun langkung saking 200 iji, mênggah katingalipun saking bumi malih, utawi ewahipun lintang wau botên sami, malah kathah ingkang beda sangêt.
Amirit saking beda-bedaning katingalipun wau lintang-lintang malih punika kaperang dados kalih golongan, wontên lintang ingkang tata sangêt malihipun, wontên malih lintang ingkang namung sakêdhik sangêt ewahing cahyanipun, wontên ingkang wêktuning malih laminipun 20 jam, sawênèhipun malih 150 utawi 600 dintên, sadaya wêktu wau sami ajêg laminipun.
Lintang ingkang malihipun têtêp wau, kados ta lintang Algol ing
grombolaning lintang Pèrsius, ing salêbêtipun 2 dintên 11,5 jam lintang wau katingal têtêp agêng sangêt, wusana ing salêbêtipun 4 jam wiwit suda ngantos dados lintang ingkang agêngipun nomêr 4 dangunipun 1/4 jam, wêkasan ing salêbêtipun kawan jam mindhak-mindhak agêngipun, dados lintang ôngka kalih.
Wontên malih lintang ingkang anèh sangêt pamalihipun, inggih punika lintang B, ing palintangan lir Lier, lamining malihipun gunggung 12 dintên 22 jam, nanging ing salêbêtipun waktu wau cahyanipun suda kaping kalih.
Gèk punapa kemawon: inggih, ingkang dados sabab, dene kathah lintang ingkang sami malih suda utawi midhak cahyanipun, wontên lintang wêwolu ingkang anggènipun malih kalayan aturan sangêt, punika sababing pamalih kados botên dumunung ing lintang wau piyambak, awit: kanyataan saking paniti priksa, lintang-lintang punika wau sami pinuju mangangah utawi murub akantar-kantar, mila suda mindhaking cahya wau kintên-kintên jalaran saking wujud pêtêng (bokmênawi sabôngsa kalihan bumi kita, nanging sanès golongan) tansah angubêngi lintang wau, iing. waktu ingkang sampun mêsthi, angwontênakên grahana (kados grahana surya ing ngriki) mênawi katingal saking bumi kita.
Mênggah lintang ingkang botên ajêg molah-malihipun sababipun amêsthi beda kalihan ing nginggil wau. Lintang-lintang golongan punika ingkang kathah warninipun abrit, inggih punika ingkang nyatakakên, yèn sampun sami langkung asrêp utawi suda panas sarta cahyanipun tinimbang lintang bôngsa ngajêng wau.
Ing ngriki kêdah kasêlanan cariyos cêkakan, punapa ingkang dipun wastani sêpèktrum Spectrum. Spêktrum punika cahya ingkang kapisah dados warni-warni, jalaran anglangkungi prismah. Kaluwung punika sêpèktrumipun srêngenge, jalaran saking anglangkungi printising jawah. Dados mênawi cahyaning srêngenge pisah dados pitu, lajêng mujudakên wêwarnèn kados kaluwung. Mênawi satunggiling barang kasumêrêpan kados pundi warnining spèktrumipun, tiyang ingkang paramèng alam ugi lajêng sagêd anyumêrêpi jasating barang wau.
Sapunika prayogi anglajêngakên cariyos ing ngajêng. Sarèhning spèktrumipun sadaya lintang ing golongan wingking wau angèmpêri sêpèktrumipun balêntong-bêlêntonging surya kita. Mila saking pangintêning akathah, lintang-lintang wau wiwit gadhah balêntong, ingkang mèh sami kalihan balêntonging surya, inggih punika ingkang andadosakên sudaning cahya. Para maos punapa sampun sumêrêp, yèn surya kita punika gadhah balêntong-balêntong [balê...]
[...ntong-balêntong] cêmêng, kenging kaupamèkakên tohing surya. Balêntong-balêntong wau inggih punika peranganing lumahing surya ingkang sampun suda urub sarta cahyanipun, mila katingal cêmêng, kathah tiyang ingkang awas paningalipun sagêd aningali balêntonging surya tanpa ngangge kèkêr.
Balêntong-balêntonging surya punika katingalipun gilir gumantos, wangsulipun ing dalêm 11 taun. Mila kintên-kintên inggih makatên, wontên lintang ingkang gilir gumiliripun katingalipun balêntong wau langkung lami tinimbang waktuning surya.
Ingkang kacariyos ing nginggil punika wau, sadaya lintang ewah utawi malih, veranderlijke sterren ananging lintang ingkang kasêbut ing nginggil piyambak, inggih punika Nophapèrsèi Nova Persei ingkang dados lantaran anggèn kula ngikêt karangan punika, punika satunggiling lintang enggal, dene lintang ewah utawi malih. Kados pundi mênggah kawontênaning lintang enggal wau, têrkadhang sanalika katingal dadakan, wusana lajêng ical malih.
Kados-kados sampun mêsthi, yèn lintang-lintang enggal wau botên liya saking lintang-lintang pêtêng, inggih punika ingkang sampun botên gadhah cahya, amargi sampun mantun murub, dados botên katingal, ananging kapinujon lajêng murub sarta gadhah cahya sakêdhap, lintang ingkang makatên wau inggih punika wujud [wu...]
[...jud] bundêr ing awang-uwung, ingkang langkung saking agêng, sapunikanipun sampun asrêp dados pêtêng, ananging jalaran saking mêngkêrêd utawi mimpês kalayan rikat lan rosa sangêt, utawi jalaran saking sabab sanèsipun, sagêd panas sarta mêngangah utawi murub, ing wusana bokmênawi lajêng pêjah utawi sirêp babar pisan.
Lintang ingkang makatên punika ing nalika abad kaping 18 dèrèng kasumêrêpan, ing nalika abd kaping 19 sakêdhikipun sampun wontên 10 iji ingkang pinanggih. Ing nalika tanggal kaping 21 Mèi 1860 Auwers manggih satunggiling lintang ingkang agêngipun nomêr 7 ing grombolaning lintang Mèsir Messier (ing palintangan kalajêngking Schorpioen), tigang dintên ingkang sampun kapêngkêr lintang wau botên katingal, wusana ing wulan Juni ical malih, aliya saking punika wontên lintang enggal katingal nalika tanggal ping 12 Mèi 1866, wontên ing noordelijken Kroon sanalika dados lintang nomêr kalih, nanging ing nalika tanggal kaping 14 Mèi dados nomêr tiga, ing 16 Mèi dados nomêr sakawan, wêkasan ing nalika 18 Mèi botên katingal sarana mripat wantah.
Tiyang sampun sami cocog ing pamanggih, yèn lintang-lintang enggal punika wujud-wujud ing langit, hemellichaan ingkang sampun asrêp sangêt, nanging sagêd panas dadakan, mila
Lintang ingkang makatên wau anggènipun sumunar malih punika minôngka sasmita dhumatêng kita ing bumi ngriki, yèn ing ngriku kataman bêncana agêng, inggih punika ingkang dipun wastani kiyamat, anumpêsa kathahing titah ingkang anyawa, ingkang dumunung ing golongan ngriku. O gèk kados pundi: inggih, solah tuwin sêsambating manungsa ing ngriku (punika mênawi wontên èstu: Lo), badhe dhatêng pundi malih anggènipun ngungsi, ing ngrika-ngriki pêtêng andumuk irung, langkung malih asrêpipun bokmênawi ngudubilahi. Kula sukur kaping sèwu ing Pangeran ingkang Maha Agung, dene têtingalan ingkang makatên wau, awis wontênipun. Inggih sakbotên-botênipun: tiyang awis, rak ingih wontên kaotipun tinimbang yèn asring.
Mênggah ingkang andadosakên jalaran angwontênakên panas lan cahya dadakan, punika amêsthi warni-warni.
Mêngkêrêd utawi mimpêsing wujud, utawi tarik-tinariking jasating wujud punika sagêd angwontênakên panas, ananging kenging ugi wontênipun panas wau jalaran saking tumbuking wujud punika: kalihan wujud sanèsipun saking amônca ingkang agêngipun angeram-eramakên. Wontên malih tiyang ingkang angintên yèn lintang utawi wujud wau anglangkungi grombolaning lintang-lintang ingkang langkung saking mèpèt sarta kathah, [ka...]
[...thah,] utawi pêdhut ingkang kêkêt, tumbukipun andadosakên panas.
Ananging samantên wau botên kenging dipun gêga sayêktos. Kita ing ngriki sagêd ningali oboring apêjah ing jagad ingkang pinuju manggih bêbaya kiyamat, têbih saking ngriki, ananging kita botên sagêd anyumêrêpi jalaranipun urubing obor wau.
Ingikêt dening balilu. Partawidigda. Kandhidhat guru ing Blora
Ingkang sampun kula sorahakên ing nginggil wau, sadaya tumrap ing badan, ananging wontên malih ingkang langkung pêrlu kasumêrêpan, inggih punika patrap pangrêksanipun dhatêng ambêk kautamèn, tumrap dhatêng badanipun piyambak sarta dhatêng para anak, para bapa biyung sami tumêmêna pamarsudinipun dhatêng para anak, supados anglampahana saraking agami, ngèngêtana lan ngabèktia dhatêng Gusti Allah. Makatên ugi para bapa samia marsudi dhatêng semahipun,
kadunungan iman ingkang salèh, lumèbèripun dhatêng para anak.
Pangupakaranipun dhatêng para anak, ing môngsa kasarasan, wiwit lair ngantos mêdal untunipun.
Para rare alit (bayi) punika, sêsakitipun ingkang mutawatosi inggih punika sêsêging ambêkan. Samôngsa rare ambêkanipun ngangsur, ing môngka botên tumuntên pikantuk pitulungan, punika dangu-dangu ambêkanipun kêlah (alon) wêkasan ical, anjalari tiwasipun, hawa ing guwa garbanipun rare punika taksih kathah pêpalangipun, jalaran badaning rare pancèn taksih ringkih.
panggenan, têtiyang tani taksih wontên ingkang nganggêp toya kados usada, katôndha bilih gadhah cêmpe utawi bêlo ingkang sawêg mêdal, sarta botên sagêd ambêkan, sirahing cêmpe utawa bêlo wau lajêng kagrujug toya asrêp, têmahan ugi sagêd katulungan: lêstantun gêsang.
Kajawi toya, hawa punika tumraping manungsa sarta kewan, ugi pêrlu kêdah kamanah, awit botên mêsthi yèn sabên rare ambêkanipun kanthi hawa ingkang sae, dene hawa ingkang utami inggih punika hawa zuurstof.
Kathah-kathahipun para biyung bilih ngêdusi anakipun kanthi toya angêt, ananging pamanggih ingkang makatên punika lintu. Jalaran toya bêntèr punika ngrisakakên dhatêng kasarasan. Sampun anggalih kuwatos, ngulinakna dhatêng toya asrêp kemawon, dene bilih pancèn rêkaos. Inggih nganggea toya ingkang mônda-mônda angêtipun, saya lami saya kasudaa angêtipun, wêkasan dhawah asrêp babar pisan.
Yèn angêdusi rare ingkang taksih bayi, sampun ngantos kadangon, cêkap kacêlupakên kanthi etangan 1-2-3 lajêng kaêntas, ananging sampun
yèn rare rêmên dhatêng toya asrêp, sumôngga kayaktosana, rare ingkang sampun sagêd wicantên, saèstu bingah yèn kaêdus§ ing Surakarta: kaêdus: barang, kaêdusan: tiyang. kanthi toya asrêp, malah yèn biyungipun kasupèn botên ngêdus, pun rare lajêng gadhah panêdha piyambak.
Inggih botên wontên pakèwêdipun, rare kacêlupakên ing toya angêt, ananging tumuntên kacêlupna ing toya asrêp.
Toya punika kajawi wiwit kangge srananing gêsang, inggih kangge salaminipun, ing môngsa kasarasan utawi nandhang sakit. Sanadyan rare sami sê, badanipun lêma, ananging botên mêsthi bilih kiyat, têrkadhang lêmanipun namung anggajih (sponsachtig).
Atur kula namung bilih rare ingkang sawêg umur sawulan mangandhap, bilih ngêdusi sampun kêdangon, cêkap kacêlupakên kanthi etangan 1-2-3 lajêng kaêntas, kakêmulan sarta dipun kêloni.
Sasagêd-sagêd para rare kakulinakna dhatêng hawa. Sirah dhadha, suku sabên-sabên kêdah kaêlèra supados angsal hawa, sampun tansah kabungkus. Awit mênawi botên kakulinakakên [kakuli...]
[...nakakên] bilih kanginan sakêdhik kêmawon, inggih lajêng kagèt, wêkasan nuwuhakên sêsakit, kados ta: watuk, pilêk sapanunggilanipun.
Bilih bapa biyung trêsna dhatêng anak, sampun mawi taha-taha angulinakakên dhtêng toya sarta hawa.
Panganggening rare kêdah sarwa tipis, supados hawa sagêd rumasuk ing badan, lan malih sampun kasêsêgan, pikantuk ingkang para longgar, supados anggampilakên lampahing êrah. Sirah sampun asring kakrêpusan, awit Gusti Allah ingkang sipat mirah sampun aparing rambut, dados para biyung botên sisah kuwatos. Punapa malih suku
pamanggihipun, anakipun kagendhong mêksa dipun krêpusi, kaanggènana mojah sarta sêpatu, supados botên kenging angin (masuk angin), lo: ingkang makatên wau nalisir sangêt kalihan kayêktosanipun, gèk benjing punapa sagêdipun kulina, wiwit alit sampun satron kalihan hawa, agêngipun punapa inggih sagêd dados mitraning hawa, makatên upaminipun.
Dhuh, para biyung, sarèhning rare dèrèng sagêd wicantên,
dèrèng sagêd mastani pundi ingkang sae utawi ingkang awon, pramila atur kula, para biyung kemawon ingkang pratitis pangupakarane dhatêng anakipun.
Wontên malih ingkang kêdah kula aturakên dhatêng para bapa biyung, inggih punika sadaya panganggening rare kados ta: popok, rasukan, kathok sapanunggilanipun: kêdah ingkang rêsik, sabên rêgêd sakêdhik kêdah kakumbah, tumuntên kaêpe ingkang ngantos garing. Pangangge ingkang taksih têlês utawi malêm: sampun pisan-pisan kacènthèlakên ing sênthong patilêmaning rare, ngèngêtana yèn toya punika ngukus (verdanpen), sumuking kukus botên prayogi tumraping rare.
Sampun têtela sangêt, rare ingkang dèrèng sagêd lumampah bilih sampun angraosakên hawa ing jawi ingkang sêgêr, yèn pinuju kapangku ing sênthong lajêng nudingi dhatêng kori, yèn sagêda wicantên kêdah nêdha dhatêng jawi. Makatên ugi yèn rare sampun sagêd tumindak sampun saèstu kêdah dolan mêdal, dados yakin para rare rêmên wontên ing jawi tinimbang andhuwêl wontên ing sênthong, ingkang makatên wau botên sanès namung jalaran saking hawa, pramila kula kumêdah-kêdah nyorahakên bab sênthong patilêmaning rare, inggih [ing...]
[...gih] punika pêrlu sangêt kadunungan latu mawa. Hawa ingkang sae: pêpadhang sarta soroting surya, lan malih jogan tuwin gêdhèging sênthong kêdah ingkang garing, sampun ngêmbês, jandhelaning sênthong kêdah asring kabikak, supados hawa ingkang sae (zuurstof), sagêd lumêbêt, lan kukus ingkang dumunung ing sênthong sagêd mêdal.
Ambèn (tempat tidoer) patilêmaning rare
Patilêmaning rare punika ingkang kathah botên mawi dipun manah dening para biyung, jalaran inggih saking cingkrange kawruh.
Saking pangatos-atosing biyung, ngantos rare alit ingkang pinuju tilêm siyang, dipun tilêmakên ing kasur kanthi bantal angundhung-undhung, dipun kêmuli tur mawi krêpus, ingkang katingal namung rainipun kemawon, adhuh: kalintu têmên patrap ingkang makatên wau, sumôngga kayêktosana, yèn tansah kakulinakakên dhatêng angêt, bilih kataman ing angin (hawa asrêp) saèstu lajêng pilêk utawi watuk, ugi anggampilakên dhatêng sêsakit cêkèk.
Kasuring rare pikantuk ingkang kapara atos, kaisènana rumput utawi kêmbangan ingkang taksih enggal, jalaran rumput utawi kêmbangan punika dayanipun angêt, ananging botên kathah panyêroting hawa bêntèr, sasagêd-sagêd papan [papa...]
[...n] dununging sirah ingkang kapara andhap katimbang papan
katunggilakên patilêmaning tiyang sêpuh (volwassene) jalaran hawa ingkang mêdal saka ambêkaning tiyang sêpuh punika hawa awon (stikstof), kajawi makatên inggih kuwatos mênawi kêtindhihan.
Sawênèh wontên ingkang kodhêng ing panggagas, sae pundi rare punika kathah tilêmipun kalihan kathah mêlèkipun. Bilih kula gampil kemawon: wit-witan ingkang botên kataman angin agêng saèstu subur tuwuhipun, kosokwangsulipun, wit-witan ingkang tansah kataman angin agêng, dangu-dangu saèstu ngarang.
Makatên ugi tumrapipun dhatêng rare, tilêming rare kenging kula upamèkakên wit-witan ingkang botên kataman ing angin agêng, bilih rare tilêmipun jênak katôndha yèn saras, mênawi rare botên sagêd tilêm, utawi tilêmipun tansah guragapan, saèstu ngèmpêri wit-witan ingkang tansah kataman ing angin agêng, liripun anandhakakên yèn rare wau sakit, utawi kirang sae pangupakaranipun, rare ingkang pinuju tilêm, saèstu anjalari sakit, bilih [bi...]
[...lih] dipun gugah, wangsul kaêntosana tanginipun piyambak, danguning tilêm botên susah kamanah, langkung malih rare tilêm ingkang mawi gumujêng, punika nandhakakên bilih sakeca tilêmipun, botên susah kalela-lela mawi ura-ura, langkung sae ing dhadha kasukanan andhuk têlês, utawi rare wau kacêlupna sakêdhap ing toya asrêp.
Pêrlu sangêt tilêming rare kaajêgakên, kapêstèkna jamipun
Kaimpun dening Sastradiharja. Cand Inl. Ond. Surabaya
Ingkang dipun wastani agaran punika pirantos adamêl latu, ing jaman rumiyin sadèrèngipun wontên pirantos corok§ ing Surakarta: rèk Red. tiyang Jawi mênawi adamêl latu ngangge pirantos wau, malah saking pamirêng kula ngantos sapunika tiyang dhusun tuwin tiyang parêdèn taksih sami ngangge.
Ingkang ruwiyinrumiyin. mirantos kajêng garing ingkang gampil piyambak wêdaling latunipun: punika kajêng dhadhap, kadamêla agêngipun cêkap [cê...]
[...kap] ± (0,50 x 0,05 x 0,03) kajêng punika lumahipun kakowèk ing pinggir
kakirihana sakêdhik, punika dipun wastani: wedokan, sasampunipun makatên lajêng adamêl kajêng lanangan, ingkang nunggil bôngsa kalihan kajêngipun wedokan, kadamêl gilik agêngipun inggih sajênthik panjangipun cêkap ± 0,05 kasambatan ing wilah gilig ingkang
sadèrèngipun mêdal latunipun, ing ngriku saya dangu mêdalakên êmput§ têmbung êmput ing Surakarta: botên wontên. (taèn) saya dangu malih saya angêt, wusana mêdal latunipun mraman ing êmput punika.
Pirantos dêling sasigar ingkang garing, panjangipun cêkap ± 0,50 dêling punika kairat dados kalih, ingkang sasigar dipun pêrangi sisihipun, ingkang lampir, kulitipun sampun ngantos katut, [katu...]
[...t,] katancêpakên ing siti ingkang kêkah. Punika dipun wastani: wedokan, lajêng adamêl lanangan, inggih punika dêling kantunan wau, punika ing Jawi Têngah antawis ing panjang wiyar ciyutipun kintên sagêda nyamlêng kalihan lampiring wedokan punika, lajêng kagosokakên kalih-kalihipun, saya dangu ngêdalakên taèn, sampun ngantos kècèr, saya dangu malih saya angêt, wusana mêdal latunipun mraman ing taèn punika.
mangan umbuting arèn zie J z II 32-3 vo têgêsipun kidang nêdha pupus arèn, nanging punika atêgês: kawul. lalaranipun papah arèn kakumbah ingkang rêsik mawi lôndha awu utawi mêrang, kaêpe ngantos garing. Bilih sampun mirantos sela thithikan katumpangi§ ing Surakarta ngangge katumpangan. umbut sawatawis kacêpêng ing driji jêmpol mithêt.§ mithê = mijêt Red. umbut punika, tangan satunggalipun nyêkêl waja, iringipun kathithikakên ing sela arambah-rambah, ing
ngriku muncrating sela mawa latu pating klêpyur, klêpyuring latu salah satunggalipun ingkang purun mencok ing umbut wau lajêng mraman. Mênawi tiyang ingkang nithik punika sampun ngakêp rokok: kenging lajêng kanyunyukakên ing umbut ingkang sampun mêngangah dening latu punika.
Mirantos sunguning maesa, kawangun bundêr gilig sawarni nganan§ ? punapa garan. arit, agêngipun cêkap ± (0,05 x 0,02 x 0,02) kabolong ing têngah mujur sawarni bumbung wiyaripun cêkap ± 0,005 lêbêtipun cêkap ± 0,04 punika dipun wastani: wedokan, lajêng adamêl lanangan saking sungu ugi, panjang tuwin agêngipun ingkang sagêd nyamlêng dhatêng bolonganipun wedokan punika, ananging ing sasisih kêdah mawi langkungan kangge irah-irahan§ ? panjangipun inggih sapantêsipun ingkang gadhah kajêng, pandamêlipun irah-irahan punika kêdah rapêt, ingkang ngajêng sagêda nutupi bolonganing wedokan.
Mênawi angêplog pucuking lanangan punika dipun dèkèni§ = dèkèki. punapa wontên panunggilanipun sigêg: ka, angsal panambang: na ?
Mênggah saking pamanah sarta rumaos kula, tiyang jalêr ingkang kêra punika botên sabab saking kêkathahên ngedhe§ = lampah ngiwa. (cumbana) miturut wêwarahipun para sarjana ingkang dados tôndha yêkti, para luhur utawi para kaya punika têmtunipun sring sangêt acumbana, awit ingkang kathah sami wayuh 4-5 ngantos 10 ewadene têka botên kêra, punika
Wondene sawênèhing tiyang jalêr neneman, ingkang katingal kêra punika têtela sabab saking tansah kataman ing prihatos ingkang gontas-gantos kemawon, dados botên sagêd sirna blas, upaminipun para anèm ingkang sabên dintênipun kapêksa lênggah dangu awit saking padamêlanipun, kados ta nyêrat utawi sanèn-sanèsipun, malah wêktu -wêktu asring nyambut damêl ngantos dalu, lan malih bawinipun§ bawinipun ing sêrat babad Tanah Jawi Blz. 321 r 10 kangge krama. tiyang bodho ingkang kacadhang-cadhang inggih amung dukanipun kêpala§ = pangagêng, dene ing Surakarta inggih ngangge têmbung kêpala, kados ta: kêpala kampung, kêpala sarung. kemawon, sanajassanajan. tilêm yèn pinuju nglilir inggih kèngêtan dhatêng padamêlanipun, dintên Ngahad angsal libur, sonja-sonja kitha, kados pundi sagêdipun lêma yèn botên pikantuk sawabing sasadara§ lêma amargi saras, kêra sabab sakit,
ingsun ngerowaake sedulur papat limo pancer enem,nyawa pitu sukma raga tak kongkar manunggala marang jabang bayine(
ke kuwi nggone yo nggone Joe. Wah Joe,
'e gelem Toppas filter mas hehe Advertiyha@eh ada Mbak Dasrun... wis tah Mbak ora usah gawe PR maneh..
Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.
netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\
144. sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah
pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\
147. bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa
157. wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing
apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih
ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\
161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\
prang\ tan pokro anggoning nyandhang\ ning iya bisa nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah
Jawa padha asesanti trisula weda\ landhepe triniji suci\ bener, jejeg, jujur\ kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong\
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang
enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung pilih-pilih sapa\
sinatriya iku\ wus tan abapa, tan bibi, lola\ awus aputus weda Jawa\ mung angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda\
169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge
pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi
padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\
tulisan isine apik tur nambah ilmu ki, lha mbok dowone koyo ngopo yo tetep diwoco
Purworejo,: Matur nuwun pak file ipun, kathah sanget ginanipun kangge kula. mangke menawi sampun wonten wekdal prei, kula sowan wonten stokist bapak,badhe nyobi pupuk nasa. ReplyDeleteDian AdriyantoFebruary 1, 2015 at 10:49 PMpak
Wayang Wong Pandawa» Hastabrata» Ramaparasu» Raden Antasena» Semar Kuning
» Macam-Macam Wayang» Jenis-Jenis Gamelan» Dewi Durgandini» Peningset dan Seserahan» Prabu Janaka
» Seputar Wayang» Tokoh Wayang» Cerita Wayang» Pernikahan
AJARAN SEKS DALAM SERAT NITIMANI | alangalangkumitir
darajatin bapa, ing sapanginggil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking rahayuning batos, dene rahayuning batos punika terkadang kapinujon, asring pinareng tumus mahanani dhateng wewatekaning atmajanipun. (pupuh 3)
Ing sapunika kula dumugekaken tembung bibit, pikajengipun, tumrap dhateng wanita ingkang badhe kapendet wau, amiliha ingkang sae warninipun saha ingkang kathah kasagedanipun. (pupuh 3)
…. Kadosta manising ulat, indah ayuning warni, dhemes prigeling solah, punika among kangge minangka sarana amemalat dhateng thukuling sesenenganipun para priya, pramila lajeng wonten pralambang tembung paribasan : “bebukaning pala krami dudu banda dudu rupa amung ati pawitane”, tegesipun dudu banda punika sanes kasugihanipun raja brana, dudu rupa tegesipun sanes ayu indahing warni, ingkang binasdakaken condong utawi jodho. (pupuh 3)
Punika amung dumunung wonten seneng parenging panggalih, runtut utawi rujuk kalih-kalihipun, temahan sami angrumentah ing bapak kaliyan anak, dene panganggepe bapa binasakaken kencana wingka, pikajengipun tembung makaten wau tur kawujudanipun warni wingka, katon warni kencana. (
Pala krami punika terang yen gumantung wonten ing kasenenganing priya pyambak-piyambak, dene kasenengan wau boten kenging katemtokaken, liripun makaten kadosta indah ayuning warna boten temtu ndadosaken kasenenganing priya. (pupuh 3)
Supados angatos-atos ing pamilihipun, karana menggah dununging wanita punika tumrapipun dhateng priya, binasakaken amung, swarga nunut liripun makaten yen pinuju saged mimbuhi dhateng seneng tuwin asringing prajanipun, yen pinuju lepat ing pamililipun mangka angsal wanita ingkang ambeg durta, tegesipun pawestri ingkang awon kelakuwanipun punika badhe saged narik damel sangsaraning
Pramila saderengipun kapendhet garwa sasaged-saged kapratitisna ing pamilihipun, awit bilih sampun kalajeng rumentah ing
ing rasa, tuwin dana ing tepa utawi ingkang temen tobatipun rila dhateng ing atasing kasaenan, sabab kalakuwaning wanodya ingkang mekaten wau watak lajeng kasaenan sarta kinurmatan ingkang kakung, awit pambekaning wanita ingkang makaten punika angrabasa dhateng bedudhening priya ingkang lajeng saged nukulaken dumateng rumentahing kawelasan tuwin katresnan. (
Tepa ing rasa (rasa tepa) punika pikajengipun sageda sumingkir saking lumuh tuwin rikuh ing liyan, sabab yen boten kadunungan tepa ing rasa (rasa tepa) wau sok ngawontenaken watak iren tuwin meren, ingkang pandukipun lajeng direngki. (pupuh 3)
Dana ing tepa, punika pikajengipun sageda sumingkir saking panyaru tuwin panyikuning liyan, sabab yen boten kadunungan dana ing tepa wau, asring ngawontenaken watak : dahwen tuwin salah open ingkang pandukipun lajeng dados srei. (pupuh 3) Dana ing tepa,
tobatipun rila, punika pikajengipun tobat ingkang kalebetan temen lan rila. Pramila pikantukipun pawestri ingkang makaten wau lajeng kinurmatan ing
Samangke pamuji kula malih mugi sageda angsal wanodya ingkang kadunungan watek : sama, beda, dana, denda. Tembung sama tegesipun pada, pikajengipun gadhahana wewatek asih dhateng sakehing dumadi. Beda tegesipun seje, geseh utawi milah, pikajengipun anggadhahana watek kulina sarta saged animbang, inggih punika putusing tepa. Dana tegesipun neganjar, pikajengipun gadhahana watek remen asung kasenengan tuwin kabungahan dahteng sakehing dumadi. Denda tegesipun kukum, pikajengipun gadhaha watek putus lan patitis, pamiyak tuwin milih nalar ingkang awon utawi dhateng ingkang sae,
Ingkang kaping kalih kala wau sageda uninga panduking guna, busana, baksana lan sasana wewijanganipun makaten :
Guna tegesipun pangawikan utawi kapinteran, pikajengipun sageda sumerep lan mangretos dhateng wewenang lan wajibing lan pandamelaning pawestri. Busana, tegesipun pangangge, pikajengipun sageda uninga lan ngetrapaken dhateng raja tadi darbekipun ingkang pancen kasandhang. Baksana tegesipun pangan, pikajengipung sageda uninga lan nandukaken ubet kekayaning laki ingkang pancen katedha. Sasana, tegesipun dunung utawi panggenan, pikajengipun sageda uninga tuwin memantes lan memangun anggenipun gegriya. (pupuh 3)
Ingkang kaping tiga kala wau ambeging pangrengkuh ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa, wijanganipun mekaten :
Sawanda, tegesipun sarupa, sawangu utawi sawarna, pikajengipun sedya nyawiji badan, empan mapanipun gadhahana ambeg pangrengkuhipun lan rumeksanipun dhateng priya dipunkados rumeksa dhateng badanipun piyambak.
Saeka praya, tegesipun sawiji budi, pikajengipun gadhahana ambeg pangrengkuhipun dhateng priya anedya nunggil kapti.
Sajiwa, tegesipun satunggiling nyawa, pikajengipungadhaha ambeg pangrengkuhipun dhateng priya dipun kados dhateng nyawanipun piyambak. (pupu 3)
Menggah pawestri ingkang sampun nambut silaning akrami, punika
Kedah ishep, madhep, mantep, sregep.
Kedah wekel, petel, nungkul, atul. (pupuh 3)
Lampahing asmaragama, kalamunpasta purusa dereng kiyat lan santosa, ing driya ajwa kasesa, nandukaken pancakara, kang mangkono wau mbok manawa, blenjani neng wiwara, dayane datan widada, temah dela kang wardaya, terkadang amanggih ewa, lan
katitih asmara, awit dereng abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa lagya
nulya marlupa, kacarita inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening
Dene ingkang binasakaken kasor prabawa wau mbok menawi patrapipun makaten, empaning cipta boten kapandan dening mapaning praman, ing wekasan prasa tuwin rahsa katamaning raos welas utawi engah, inggih rubeda patrap makaten wau ingkang binasakaken tumanding kang sanes bangsa. (pupuh 6)
Pramila pamilihing wanita kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa, punika lajeng
menggah patrap salebetipun sanggama wau, priya kedah mawas ulat liringing wanita punapa dene saliranipun piyambak, ten sampun kapanduking panggalih : lega, carem, tuwin marem sesaminipun upami tiyang nenedha, karaos sampun tuwuk. (
awit aji asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi “dhateng asal wijinira” manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng asal wijinira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira. (pupuh 6)
pinareng dening Pangeran ingkang Maha Suci, kinen dados lantaran nitehaken manungsa. (pupuh 6)
dipunwastani kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih menika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas awit dene pamejangipun ambuka kodrat predating Pangeran kang Maha Suci Sejati, anggenipun kersa jumenengaken maligening Dad, minangka Betullah katata wonten kontholing manungsa…. (pupuh 8)
Sejatine ingsun nata malige ana ing sajroning Betal Mukadas iku omah enggoning pasucian ingsun, jumeneng ana kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ana ing sajroning pringsilan iku nutpah, iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, Dad kang anglimputi ing kahanan jati jumeneng ana ing sajroning
Mulya badhe nitahaken manungsa, punika woring kuma wau lajeng kendel dumunung wonten guwa
Wonten malih gelaring wanita yen nuju sinanggama ing priya, lajeng ambiyantu ing
Kisanak, bebakunipun ingkang prelu kedah waskita, sageda nuju karsaning priya, ing solah kedah anut ing kersaning
Awit wujudipun ingkang kawastanan labet wau inggih guna, tegesipun kapinteran, ingkang dipunwastani guna punika inggih sarana, tegesipun piranti, ingkang binasakaken sarana punika inggih : mantra, tegesipun muna, ingkang dipunwastani mantra punika inggih dunga tegesipun muni, ingkang binasakaken donga menika inggih puja, tegesipun panggunggung, inggih punika sadaya wau dumunung pangrengganing basa, utawi patrap ingkang dados pepunton atining tata krami. (
Wondene alas hardaning karsa, dumugining cipta maya kados ingkang kasebut ing inggil wau, bok manawi boten amung mahanani dhateng wewatekaning bebayi, pramila para sujana lan sarjana ingkang waskita ing kadadosaning krida utawi pangripta wau sok nuwuhaken, lajeng kangge tetenger nama dhateng atamajanipun. (pupuh 22)
saupami ngrembaga bab prakawis wiji, leres sampun dumunung wonten ing priya, pramila sujanma wanodya punika bebasanipun kasebut papan utawi
bilih kasupen inggih kenging boten dados punapa, sabab sajatosipun ingkang prelu dados awisan amung hawa napsu bilih saged ambirat ing hawa napsu, kacariyos ing adat asring kadunungan awas lan emut, manawi tansah anggenipun awas kaliyan emut, bok manawi estu amanggih kamulyan ing sangkan paran….. (pupuh 23)
Ingkang rumiyin nyariosaken tembung upami, wonten sujanma priya kaliyan wanodya, badhe dumugekaken karsa ngulang salulut sami lumebet ing jenem rum, tegesipun dunungin pasareyan, ing riku sandyana amung sakaliyan tur dumunung wonten papaning sepen, liripun boten katingalan dening tiyang kathah, ewa semanten menggah pepantenganing panggalih…. (
birahi belaka, maka nantinya juga akan berakibat buruk.
….dados manungsa ingkang binasakaken kapir wau supami karsa apulang asmara, mangkana lajeng saged dados wijining manungsa sanajan wiwit duk maksih jabang bayi tan pedot pinidih ing pamulangan tur dhateng tindaking kautaman, ing tembe bilih sampun dewasa bok manawi inggih lajeng wiga katragal dados dugal awit enget manawi pandemeling setan blaka. (pupuh 25)
liripun mekaten menggah ing saresmi wau boten kangge pakareman utawi boten kangge memainan, tegesipun boten kangge dedolanan utawi geguyonan…. (
Wonden bilih pinuju badhe salulut anggenipun anaji-aji lan angedi-edi ing patrap kapratelaken kados ing ngandap punika : ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asmara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaankat celak ing wadana mawi dipundonganana, ananging donganipun kados pundi duk ing jaman kina punika kula boten terang, yen ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge minangka gegondhelaning niyat, prayoginipun mawi angucap mkaten : “niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyake amancur mancorong kadi cahyaning Pangeran Kang Maha Kuwasa”. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang mekaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. (pupuh 26).
Ing sasampunipun rampung sesuciya siram jamas lajeng sami angadi-adi warna, kinarya sarana pangundhaning asmara, liripun menggahing pratingkah sami busana ingkang sarwa pantes, sarta angeganda wida, sasmpunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhateng ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salabeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika : ….. Pupuh 26)
ingkang rumiyin ugi muntu pangesthi sedya dumunung ing Betalmukadas, tegesipun niyat anjumenengaken kahanan salebeting puraya pasucian, dumunung ing baga. Ingkang kaping kalih, lajeng amusthi nesthi pambukaning aji asmara nala, tegesipun senseming manah, inggih punika wahananing birahi, tegesipun wiji, dumunung ing purana. Ingkang kaping tiga, kaping sekawan, kaping gangsal, kaping nenem, dumugi pitu, mboten aprabeda kados pamusthining kakung wau. Ing sasampunipun samekta pangruktining sakaliyan, lajeng sami kakaron sih, andumugekaken karsa, dene patrap lan pratingkah tumanduking pulang asmara, saestunipun bab makaten punika kadamel pipingitan, sinten ingkang saged uninga amung kinten-kinten yen anithik lelabuhanipun, wiwit duk murwani wau dumugining ngendhon kados inggih sae, liripun bok manawi inggih kados caraning manungsa, sarta boten angicalaken ing tata krami, kados-kados bok manawi inggih punika ingkang kasebut anggendam langening pramana, ambuka kahananing atma, ingkang badhe pinurwaning wicaksana. Ing sasampunipun salulut, sakaliyan medal saking papreman, lajeng samya asiram jamas malih, menggah solah lan pratingkah boten prabeda kadi patraping siram duk ngajeng wau, amung donga sarananipun kantun angurapa makaten “suku asta winengku ing solah bawa, solah bawa winengku ing driya, driya winengku ing Hyang Praman, andadekakna adus ing suci santosaning roh kang ana ing
October 25, 2010 – 1:03 am i like
September 27, 2010 – 3:45 pm Ajaran adi luhung kados dene punika, yektosipun perlu sanget dipun mangertosi dening kita sadaya utaminipun tiyang jawi, ingkang supados budaya adi luhung punika tetep rumesep ing sanubari. Kanthi mekaten kita mboten katut kentir ing ilining kawontenan ingkang samangke sansaya katingal risak. Namung kados pundi caranipun anggen kita badhe nata kawontenan supados saget wangsul tumata malih? Liripun, punapa budaya jawi ingkang adi luhung punika badhe ical lan gantos budaya sanes, malah kepara badhe wangsul dhumateng alam “biadab” ingkang tebih saking tatanan tata krami? Dhuh Gusti nyuwun pepajar.
September 22, 2010 – 3:47 pm mutiara terpendam…. matur nuwun sanget ki raka
menika saged kita amalaken, khususipun kagem tiyang jawi sing sampun
Deleng uga[sunting | besut sumber]
Pranala jaba[sunting | besut sumber]
Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
Magelang • Pekalongan • Salatiga • Semarang • Surakarta • Tegal
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.27, tanggal 22 April 2013.
Wong bagus tak anti –anti, ja pijer semoyo wae
Ukuraning tresno dudu banda…nanging lungiting asmoro
PATIH BLITAR PEMILIK AJIAN PANCASONA (1)
pulung sing nggoleki uwong, dudu uwong sing nggoleki pulung atau isi sing nggolek wadhah, dudu wadhah sing nggoleki isi.
1. Pajajaran meliputi Jawa Barat warna ungu dari bulu badan, kaki, sampai genta dan kelopak mata
Monggo poro sederek ingkang nggadhah paguneman enggal-enggal ninggalaken komentar. Mikul dhuwur mendhen jero budoyo kito.
omah yo nganggo basa jawa mas agus. lha, kancane kabeh ngomong basa jawa je. sampeyan yo nganggo basa jawa tho nek ning omah? ha…ha…ha..
Reply	Agus Siswoyo says:	November 20, 2011 at 10:54	yo mas. aku yo podo ae. lha tonggoku ngomong jowo
Utawa sing padha kakehan gula ing woh iki, kang ndadekake iku
Baby Gender Reveal Ideas:Sampeyan bisa pengaruhe gender bayi kang? gejala intolerance Gluten ing diwasa
anadene wong kang ambedhang iku mau, yèn nganti tatu utawa mati, môngka ana ahli warise ora narima, Indien
ing samôngsa-mangsane, N., samôngsa-mangsanipun of ing samôngsa-mangsanipun, K., ten allen tijde; langzamerhand, van lieverlede; zoo
kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Kategori:Seni" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Kategori:Seni"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Kategori:Seni:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Kaca Utama ‎ (← pranala | sunting)
Arjuna ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:StefanusRA/kaca utama ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:Murbaut/Kaca ngarep ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Kategori:Seni"	Menu navigasi
Nagari Mataram jamanipun Kangjêng Sultan Agung Prabu Pandhita Anyakrakusuma
Bale Pustaka - Batawi Sèntrêm - 1940
--- 8 : [2] ---
--- 8 : [3] ---
bubar gêgaman saking bang wetan | wong Madiun acawis | lan wong Pranaraga | samya dandan gêgaman | bupatine wus apanggih | lawan Ki Arya | Surantani kang nami ||
18. apan wong wetan sampun horêg sadaya | mirsa yèn wong Matawis | anglurug bang wetan | samana pan mèh prapta | wong wetan angati-
ngungsi | marang gunung samya | wayang-wuyungan ika | anêngakêna rumiyin | dyan kawuwusa | gêgaman ing Matawis ||
Winongan sawetansawêtaning. ing Pasêdhahan | sampun atata baris | gêgaman malatar | wong cilik arêrangkah | sampun prayitna ing wèsthi | wadya atata | kawarnaa ing latri ||
24. Kyai Arya Surantani rêrêmbagan | lan sagung pra dipati | ki arya angucap | sira Ki Alap-alap | sira mintara dèn aglis | marang Lumajang | Rênon dipun lêstari ||
25. anggawaa kandhaga lante sakawan | wong
ing karsa dawêg binêdhah | wong Pasuruan tintrim | Surantani nabda | manira tan winêkas | dening sultan ing Matawis | mapan kawula | tan purun anglampahi ||
27. lah ta sampun Ki Tumênggung Alap-alap | sira mintara aglis | Lap-alanLap-alap. wus bubar | bêkta bawat sakawan | punika sami prajurit | pan tatu tatal | kinêmbulan ing jurit ||
28. tan kawarna ing marga pan sampun prapta | ing
Lumajang | inggih pan sampun bêdhah | wong wadone dèn boyongi | rajakayanya | sampun jinarah ênting ||
33. lah ing mangke Pasêdhahan ta punika | lah wasisan ing kardi | suwawi ginêcak | bupatine wun kesah | kang nama Dipati Pêkik | mung Kapulungan | punika têngga kori ||
34. anauri Kyai Surantani ika | ingsun datan winêling | dening kangjêng sultan | mung nagara ing Malang | ingkang kinon anglampahi | lan ing Lumajang | nêdha mangke puniki ||
35. bubarêna gêgaman marang ing Malang | ingsun bubar
kinêpung wau nagari ing Malang | dening wadya Matawis | amung ingkang wetan | sinungan lêlompongan | wong Malang kêbat jro biting |
Rôngga Tohjiwa | ing Rênon kang dèn ungsi ||
38. kawênangan dening wadya ing Mataram | anulya dèn tututi | dening wong Matataram |Lebih satu suku kata: dening wong Mataram. kathah asêsandêran | kathah prajurit Matawis | sigra kacandhak | ing Songsong wastanèki ||
39. pan wong Malang tan anêdya ngandhêgana | kalangkung dènnya
boyongan | lampahêna ing ngarsa | wus bubarêna kang baris | ngidul angulyan | ing Lawor dèn dalani ||
amondhok malih | ing Tambakbaya | sawetan ing Kadhiri ||
43. ênêngêna lampahe wadya Mataram | nênggih ingkang winarni | wong agung bang wetan | samya aparêmbagan | samya arsa anututi | mring wong Mataram | Dipati Surabanggi ||
44. wus utusan maring nagara ing Sampang | Lamongan lan Garêsik | Sidayu lan Tuban | Lasêm sampun lumampah | Pasêdhahan sampun prapti | lawan [lawa...]
[...n] ing Japan | sakèh para prajurit ||
45. ing Madura aran Arya Pulangjiwa | ingkang dadi têtindhih | atêguh arosa | abagus warnanira | ing bang wetan tanpa tandhing | wani mungsuh prang | lan wadya ing Matawis ||
46. Pasuruan Ki Tumênggung Kapulungan | ingkang nindhihi baris | lan Rôngga Lêlana | gêgaman Surabaya | nênggih Dipati Pasagi | ingkang lumampah | ingkang nindhihi baris ||
47. wadya Tuban Kyai Patijasupônta | ing Sidayu
ing kakang anindaki | dipati ing Japan | kang dadi senapatya | wus sami bubar kang baris | amêmêlagar | wana dipun basmèni ||
49. wong Kadhiri tan mêdal saking ing kitha | dening sampun karampit | angêbêki kitha | pan samya amalatar | anjagani wong Matawis | ya ta kocapa | wau wadya Matawis ||
50. hèh wong batur lah têtunon ika apa | lor wetan saking riki |
ing Surabaya | Tuban Sidayu Garêsik | Lasêm Lamongan | punika anututi ||
53. Kyai Arya Surantani angandika | mring Alap-alap nênggih | kalamun mangkana | sakèhe
kang binoyong wong Matawis | sampun atata | tan wani anabrangi ||
58. wong bang wetan anguwuh sami sêsumbar | lah payo wong Matawis | sira anabranga | yèn sira tuhu lanang | sayêkti dudu prajurit | yèn tan nabranga | wong Matawis mirsèki ||
59. Angabèi Katawêngan panasbaran | matur ing Surantani | punapa wêkasnya | yèn awèta mangkana | dening ta mêmanas ati | lah kyai nêdha | anabrang dhatêng kali ||
60. Kyai Arya Surantani angandika | lah anêdha dèn aglis | padha undhangana | sakèhe wong Mataram | padha ngurugana kali | lawan jêjurang | anulya dèn urugi ||
61. atêngara kyai arya arsa mangkat | arsa nabrang bênawi | sakèhe wong wetan | prajurite uninga | wong Mataram anabrangi | pan sarêng mara | sampun prapta ing kali ||
olih papan | barise wong Matawis ||
63. karepotan kasêlak ajro kang toya | kali Andaka banjir | wong Matram kèh pêjah | kasilêp anèng toya | Kyai Arya
ing pinggir | pan katadhahan | kinarutug ing bêdhil ||
65. pan sinosog prajurite wong Mataram | tinalorong ing lêmbing | tur binangkolangan | saligi kadi udan | gumarudug ingkang bêdhil | suraknya gumrah | lir karêngèng ing langit ||
66. lindhu awor wong Mataram akèh pêjah | karepotan ing warih | nanging wong Mataram | nora saya mundura | sangsaya angungkih jurit | arêbat papan | wong wetan tan gumingsir ||
67. wong Mataram sinosog ing ganjur atap |
kasalêg dening warih | akathah kang pêjah | prajurit kèh kabranan | asuwe ukih-
69. sakathahe wong Mataram kang santana | prasamya ambêdhili | saking ing pinggiran | liwat pangawat kiwa | wong wetan mundur kang baris | prajuritira | lumampah anèng wingking ||
70. Kyai Arya Pulangjiwa ing Madura | undure dèn payungi | payungipun seta | sarwi sira angucap | babrêngose dipun puntir | ora sapira | prajurit ing Matawis ||
katrajang wong wetan akathah pêjah | mayit tumpang atindhih | lêbur wong bang wetan | dèn amuk wong Mataram | kadi ombaking jaladri |
ngantêp yuda | nanging datan kawawa | prajurite sirna ênting | samya anglela | sakathahing bupati ||
83. Arya Pulangjiwa prajurit ing Sampang | Ki Jalaga Jakarti | wong saking Madura | asuwita ing Japan | ing mangke sampun
Pulangjiwa | maksih amalang kadhak | anèng rana tan gumingsir | kinandhang-kandhang | dening wong magêrsari ||
lamun ingsun iki uripa | kayapa mata mami | apa ora cacad | bature latah-latah | kalangkung cacad kiyai |
95. wus katigas janggane Ki Pulangjiwa | wong wetan kabèh unir | anulya lumajar |
nora kayaa | lêlakon apa iki ||
98. sok pêranga kaburu nora atata | dhuh bojo rencang mati | nusup ing galagah | sarwi
Matawis | rumiyin lampahnya | ika kinarya tingal | dening prabu ing Matawis | ing karsaneka | Jasupônta tur paksi ||
Panji Wirabumi | punika kabranan | Tumênggung Jagabaya | punika sami akanin | bala [ba...]
[...la] Mataram | kathah pêjah ing kali ||
kiyai gustiningwang | basane sih ing garwa | ing mangke tilar maringsun | sarya ngrangkul putranira ||
dènira amuwun | lumampah abêbondhètan ||
3. sakèhing kang aningali | samya kapiluyu ngucap | dening putra panangise | liwat dening dudut manah | putranyalit karuna | sing wong kang samya andulu | tan wruh yèn mijil kang waspa ||
5. sagêt punapa pawèstri | ing nguni ing putrandika | kaniaya gustiningong | nênggih ta dika
wus sowan kabèh | prapta ngarsane sang nata | sadaya awotsêkar | sakathah pra mantri wau | wus atur bêkti sadaya ||
7. Pangran Purubaya nênggih | ngaturkên sapolahira | inggih atur kawulanggèr | pun uwa ngaturkên tiwas | abdi dalêm kèh pêjah | Surantani pêjahipun | punika tiwas kawula ||
8. punapa karsa sang aji | sultan aris angandika | lah punapa winiraos | uwa wus
10. samya pinêthuk ing rabi | kang saking ing palurugan | sakathahe wong wadone | ana suka ana duka | sampun ing lama-lama | antara satêngah taun | mangkana sri naranata ||
50. Nata ing Mataram tindak badhe nêlukakên
dhumatêng ing kangjêng sultan | sapa sintên kang tinudoh | sultan ingkang tumindaka | dhatêng ing Wintên sowan | angandika sang aprabu | Martalaya ingsun dhawak ||
14. ingkang arsa anindaki | apa ta rupane uga | Martalaya sru ature | dhuh gusti ulun jêng sultan | sampun ngawaki tuwan | sampun adhèng lampahipun | sakèh pra santana tuwan ||
15. Pangran Purbaya tur aris |
padha ngong tarima | sih marmane maringwang | anging ingsun arsa wêruh | sapratingkahing ayuda ||
17. kayapa tingkahe ugi | ing wong mangun yuda ika | alah undhangana kabèh | sakèhe
putusan | mring sakèhing nagara | samya kinèn cawis sampun | yèn sultan arsa tumindak ||
20. mring Wirasaba ing mangkin | ing Pathi wus sinung wikan | ing Dêmak Kalinyamate | Pajang myang ing Jagaraga | sakathahing nagara | wus padha adandan gupuh | Madiun lan Panaraga ||
21. sadaya pan samya cawis | sampun tumêkèng sadaya | nagri lèr wus prapta kabèh | miwah nagri ing Mataram | sêmana wus pêpakan | Kêdhu Bagêlèn wus rawuh | pêpakan anèng
30. wong gêdhong mungguh ing wingking | wong anggandhèk anèng ngarsa |
anulya wadyèng Mataram | kang sumambung ing lampah | tumulyaglis bubaripun |
34. gêgaman wadyèng Matawis | yyan
Madiun sampun prapta | wong Pranaraga lampahe | sampun nunggil barisira | sigêgên tan winarna | wong bang wetan kang winuwus | prasamya obah sadaya ||
38. samana wus atur paksi | pangeran ing Wirasaba | mring Pangran Surabayane | anulya sakèh nagara | prasamya ingutusan | ing Tuban lawan Sidayu | ing Garêsik lan Lamongan ||
39. Madura lan Arisbanggi | ing Sumênêp sampun prapta | Balega Pakacangane | Pasuruan kinongkonan | apan kabèh punika | pan samya urunan sampun | Dipati Tuban wus bubar ||
40. apan nindaki pribadi | sampun anumpak ing palwa |
43. nanging ta kang dipun anti | dipati ing Surabaya | punika kang dèrèng rawoh | nanging samôngsa mêtua | Dipati Surabaya | dipati bang wetan iku | pan sampun mêtu sadaya ||
44. Dipati Surabayèki | arsa tulung ing ayuda | ataha ing pangajape | iya Adipati Tuban | Dipati Surabaya | dadya datan purun tulung | ewuh tyas Dipati Tuban ||
46. dene ing mangke wong Tubin | anèng nagri Surabaya | dadya tan tulung ing mangke | dipati ing Surabaya | dhatêng ing Wirasaba | dadya dhêp-adhêpan iku | gêgaman ing Surabaya ||
47. kalawan gêgaman Tubin | milanipun wong bang wetan | nora tandang gêgamane | dhumatêng ing Wirasaba | kocapa
wetan lami tapane | têguhe kaliwat-liwat | yèn ngidêri barisnya | Rôngga Pramana tinandhu | samana wong ing Madura ||
50. gêgamane wus amanjing | wingi dalu lêbêtira | jro kutha
sakathahe wus praptèng ngarsi | sang prabu angandika | mring bupatinipun | hèh ta kakang Martalaya | myang sakèh pra santananingsun Matawis | ingsun angrasa tiwas ||
2. apan sampun alawas ing mangkin | ênggèningsun anèng Wirasaba | wong cili bangêt rusake | padha pating karuruh | iku saking kêna gêgêring | ing mangke karsaningwang | sun unduri iku | datan sida ingsun bêdhah | sarwa mèsêm andikanira sang aji | Martalaya tur sêmbah ||
3. sangêt panuwun kawula gusti | yèn Wirasaba ingundurana | ing jurit ingsun samangke | pan wadya
kabèh tan kari | saha sanjatanira | sadaya nèng riku | dening Pangran Purubaya | lèring kitha wau ingkang dèn tuguri | saha
8. gêgutuk watu ganjur mayungi | anèng pungkur
wau Kyai Rôngga | Pramana lumpuh tandange | nèng ing latar tinandhu |
karsanira | sanak-sanak ingsun kabèh | dening wadya Matarum | akèh pêjah dening ajurit | yèn rêmbug ingsun uga | sun unduri
yèn ana manèh | daya inganti kantun | yêkti ingsun antosi ugi | ing kalih dalu ika | sigra bubar sampun | saking ngarsane jêng
yèn akua | pan tinotol ing galugu kutha iki | sajêbrolan tur bêdhah ||
15. wênèh ana anambungi angling | mungguh manira ta iki boya | sinasak ing nginggil bae | dadia marga ngamuk | lamun ora mangkono ugi | ingsun gangsir kewala | ngandhap kutha iku | Adipati Martalaya | amiyarsa suka tyasira kapati | nulya mundur dhang-undhang ||
17. wus angrampit kitha wong Matawis | wong Wirasaba sampun prayitna | ing
aniba | wong Mataram wus liwung pangamuknèki | singa tinêmpuh bubar ||
19. pangamuke wadya ing Matawis | apindha
majunipun | miwah kang munggèng ing ôndha | praptèng luhur rame prang kêris-kinêris | dadya kakehan lawan ||
biting sampun | kang prajurit wus samya manjing | myang pra santana prapta | ing jro sarêng ngamuk | ing jro kitha apuyêngan | Rôngga Pramana apan
gustinira | rajabrana sadaya wus dèn jarahi | wadone binoyongan ||
22. wadya Mataram wus mundur sami | sadaya sowan ing kangjêng sultan |
ing sakarsanèki | pan wus wiyahe uga ||
24. ing wong kalah pêrang têmah pati | angur ingsun iki patènana | ayya wèta wawirange | lamun uripa ingsun | datan sotah ingsun ningali | ing sapadha tumitah | sultan ris amuwus | ingsun pan ora akarsa | matènana iya maring ing sirèki | pan sira ingsun gawa ||
25. ingsun gawa mulih mring Matawis | apan sira ingsun akên suta- | ningsun pambayun yêktine | abêngis aturipun | Wirasaba dhatêng sang aji | lah apa gaweningwang | ingong sira aku | suta kang datanpa karya | yèn culêna ingsun iki maksih urip | yêkti malês mring sira ||
munggèng wingking wau lampahira | têbih lan nata lampahe | wus jinagan ing ênu | kanan kering dening
31. kang kocapa wong ing Japan mangkin | mêdal saking kithane punika | mring Surabaya lampahe | apan ta sêdyanipun | arsa nundhung dhatêng wong Tubin | kang anèng jroning kitha | Surabaya iku | apan dipati ing Tuban | wus uninga yèn Japan kang nundhung mangkin | saking ing Surabaya ||
32. Dipati Tuban mêdal tumuli |
saking jro kitha ing Surabaya | mantuk mring Tubin karsane | sigra numpak parau | miwah ingkang adharat sami | tan kawarna lampahnya | apan sampun rawuh | nênggih nagara ing Tuban | wong ing Pajang lampahe lintang ing Tubin | sêmana
Matawis | lanang wadon nêningal | rawuhe sang prabu | enjing sang nata sineba | pêpak kabèh pra mantri lawan prajurit | miwah para santana ||
34. sigra anggêganjar sri bupati | agêng alit wadya ing Mataram | wus tômpa ganjaran kabèh | ri sampun mangkanèku | mantuk ngadhaton wau narpati
adipati ing bang wetan sami saekapraya badhe anggêpuk Mataram
35. ênêngakêna nagri Matawis | laminya antara pitung wulan | ana kang kocapa malèh | nagara Tuban iku | cinarita lagya tinangkil | dening pra mantrinira | myang santananipun | kang tansah
baris bang wetan kabèh | sakèhe kang ambantu | pan umiring kabèh tan kari | pan nagara ing Jipang | dinunung ing laku | wau nagri Wirasêkar | dèn ênggoni wau bupatinirèki | aran Wirakusuma ||
38. apan sampun ingaturan uning | mring kawula yèn wong wetan prapta | sarta
wetan prapta | datan kawarna lampahe | dyan warnanên ing pungkur | Patih Jayasônta wus prapti | Wirasari kalawan | ing Rênon wus suwung | ing jroning nagaranira | Jayasônta kalintang cuwa tyasnèki | arsa ngambah Santênan ||
dipun inggahi | wus prapta ing Santênan | wau lampahipun | ananging datan kawawa | Kya Jasônta gènyarsa gêpuk ing Pathi | mung desa kang dèn rusak ||
41. dadya wong cili kang padha ngili |
Jasônta gènnya amondhok samya | kidulkiduling. ing kitha prênahe | dening dipatinipun | ya ing Pathi datan mêdali | pamrihe ya wong wetan | sangsaya apurun | Ngabèi Wirakusuma | lampahira sampun prapta ing Matawis | sampun matur sang nata ||
42. yèn wong wetan karsanya mariki | ing Jipang mangke sampun binêdhah | binoyongan pawèstrine | de wong wetan puniku | wontên Pathi gènipun mangkin | sigra sang nata ngatag | Lap-alap tinuduh | anututana wong wetan | ingkang prapta gya bubar lampahirèki | saha gêgamanira ||
43. Alap-alap karsanira mangkin | age panggiha lawan wong wetan | apa ta baya rupane | nanging wong wetan wau | kang nglurugi sampun
44. sapraptanira kapanggih sêpi | langkung cuwa tyasira Lap-alap | sigra bubar ing karsane | mantuk dhatêng Matarum | sigra-sigra lampahirèki | Alap-alap datansah | ngungun manahipun | dening mêngsah tan kapêdhak | langkung gêla mangkana lampahirèki | wus prapta ing Mataram ||
45. sigêgên praptanira Matawis | Alap-alap wau lampahira | Patih Jasônta kunênge | prapta ing Tubin sampun | sangkalannya
ingkang kawarnaa malih | nênggih nagara ing Surabaya | pakumpulan bupatyakèh | mangkana kang winuwus | adipati ing
adipati ing Japan kang prapti | wong Surabaya lan Pasuruan | Lumajang Malang sarênge | Kadhiri Rawa iku | ing Kalangbrèt Kartasanèki |
miwah ing Sidayu | punika kang nora prapta | nanging sampun prajangjinipun ing
mangke wus kait lawan ing Pajang | sarta apênêt sanggupe | kalayan malihipun | ing Mataram punika ugi | yèn tan agya siniram |
tan wande puniku | ing têmbe angômbra-ômbra | dadya dipati wetan suka ing galih | wus sami nunggil karsa ||
51. arsa malês boyong wong Matawis | sigra binubarakên saksana | kang punang baris sakèhe | nglurug
dhatêng Matawis | arsa samya malêsa | ambêboyong iku | pra dipati ing bang wetan | samya tindak myang nagri salèring warih | sadaya pan lumampah ||
54. samya nglurugi dhatêng Matawis | dening Dipati Pajang punika | sampun apênêt sanggupe | ajangji
dipati kathah | tindak mring Matarum | lamun kawona punika | wong bang wetan punika sayêkti benjing | sami nungkul sadaya ||
ing baris kabèh | gya bubar kabèh sampun | kang gêgaman lir prawatagni | alas gung kadalanan | têmah ra-aragung | sira dipati ing Tuban | wus apanggih
lumaris | ingkang layak ingambah | dening ing wong agung | dadya kang para dipatya | samya animbali kajinêman aglis | anulya sami prapta ||
60. karan sira padha ngong timbali | ing ngêndi marga ingkang arata | kang bêcik kambahing akèh |
kambah gêgaman agung | ingkang murah bêras lan pari | kajinêman wotsêkar | kabèh barêng matur | botên wontên kang prayoga | mung Madiun nagara ingkang aradin | lan bêras pari murah ||
61. inggih pangraos kawula ugi | margi punika lamun kambaha | ing baris punika kabèh | nadyan rêrêba besuk | kados botên kirang abukti | anjog ing Jagaraga | wiyar papanipun | dadyabdi dalêm sadaya | yèn tuwuk bukti wêtah ingabên jurit | yêkti majêng sadaya ||
62. nênggih wontên têliking Matawis | angawula dhumatêng ing Tuban | Ki Randhuwatang wastane | wus pitung sasi iku | dènnya anèng
Randhuwatang kagyat ing galih | mirsa aturing têlik punika | kalangkung maras atine | angartika tyasipun | kagugua têlik puniki | anglêlêbari ôngka | mêtua Madiun | wus kaduga manah ingwang | yèn wong ing Mataram kalangkung akêdhik | wong wetan pan akathah ||
64. dhasar kathah antuk papan malih | pasthi yèn lêbur wadya Mataram | kalawan pindhone manèh | nagara papat iku | pasthi ilang têmahe benjing | nulya Ki Randhuwatang | abêbisik wau | dhatêng Adipati Tuban | kadipundi têmahe punika benjing | yèn siyosa kang lampah ||
65. yèn mêdala Madiun puniki | pasthi kathah kang mapag ing
lampah | ing lampah punika têmbe | pan Madiun puniku | lan nagari ing Pranaragi | Pajang lan Jagaraga | botên wande besuk | yèn puniku dadya mêngsah | pasthi botên kobêr gêcak ing Matawis | akêkècèr ing marga ||
66. dados ing lampah angrêribêdi | punika dahat dening asalah | kang punang têlik ature | Dipati Tuban matur | mring dipati ing Surabanggi | inggih mangke kawula | darbe têlik luhung | awasta pun Randhuwatang | tur asêkti kalawan waspadèng margi | sakathahing nagara ||
dipati | margi ingkang prayoga | ing Lasêm puniku | anjog nagri ing Santênan | pan ing Dêmak kaprênah ragi kapering | punika marga rata ||
68. lan mirah ingkang sarwa binukti | mênggah gêgaman agêng punika | kados cukup satêdhane |
71. adat pail lan angèl binukti | iku kang dadi tangis manira | kadyapa benjing polahe | ngong wlas ing
kalih sampun mati | sêmana Dipati Surabaya | anggugu ing saature | têliking Tuban wau | ingkang bênêr pan dadi sisip | iya datan kadosa | baya wus pitulung | ing Hyang maring wong Mataram | dadya sakèh pra dipati ngidhêp sami | aturing têlik
iku | kambah dening agênging baris | sêmana wong bang wetan | samya kibiripun | lah iki sida kabêdhah | ing Mataram pan iki karoban baris | wong wetan pan kêrigan ||
77. apan bupati padha ngawaki | kaya ngapa yèn ora bêdhaha | Mataram sapisan kiye | sawênèh ana muwus | lah ta pikulanira iki | mara padha buruhna | pasthi nora wurung | sira malês anjêjarah | wanèh ngucap payo gawa pacul kudhi | payo padha sêsawah ||
78. nêdha lajêng wisma ing Matawis |
Matawis | ingsun angambil êmas | ingkang luwih luru | sun karya umpak pangleran | kang sawênèh ana ngucap
prabu | ing Matarum wus sinung uning | yèn wong bang wetan prapta | wau sêdyanipun | arsa gêcak ing Mataram | sigra
andhèr | jajarane tundha tiga | lêmbing kalawan pêdhang | busur munggèng jabanipun | wong priyantaka nèng ngarsa ||
Matawis | awasta Baratkatiga | anakipun mung sawiyos | lanang jumênêng dipatya | pan wus sinungan nama | Ki Tumênggung
ing Pathi kang sinêdya | kawarnaa ingkang pungkur | wong Mataram wus siyaga ||
9. sang nata ngandika malih | Singaranu têngaraa | sun arsa tumindak
anênggih | kait lan Dipati Tuban | wong wetan mila dhatênge | dening Adipati Pajang | sanggup ngamuk ing wuntat | sang nata
bêbarisan | Dipati Martalaya | Jasupônta sisihipun | ing alun-alun agêlar ||
13. sakancane sampun prapti | wong Sèwu anumbakanyar | prapta
sampun prapta | sang prabu angatag sampun | ngandika luhur ing liman ||
21. payo bubar saking Taji | wong Sèwu anumbakanyar | Bumija bubar barise | lumampahana ing ngarsa | Ki Arya Jasupônta | Panumping rerehanipun | punika kang sampun bubar ||
22. ing wuri ingkang nambungi | Ki Dipati Martalaya | wong Panumping sasisihe | nuli kang para santana | Pangeran Purubaya | lawan sarereyanipun | anulya lurah santana ||
kawarna ing ênu | wus praptèng nagara Pajang ||
25. amondhok kilèn nagari | sri narendra siniwaka | dening
sakèhe ingkang kali | iku padha urugana | dèn [dè...]
[...n] babadana alase | pamrih ingsun wong bang wetan | aja kandhêg
abaris wontên ing ngriki | anjaga mungsuh kang wetan | Wirapati sru wuwuse | sarwi abang kang wadana | aja
karuhun | kocapên baris bang wetan ||
40. sampun prapta ingkang baris | anèng salèrsalèring. ing Siwalan | sampun tinata barise | pangeran ana ing kiwa | lawan para dipatya | bang wetan samya nèng ngriku |
41. pangawat kiwa dèn goni | lawan baris ing Madura | ing Lamongan Garêsike | Sidayu kang anèng kanan | sampun prapta sadaya | Dipati Surabayèku | barise ana ing têngah ||
42. sampun prasamya bêbiting | wong agung wetan sadaya | wus pirang dina lamine | dèrèng acampuh kang yuda | mapan sampun alama | inganti dening sang prabu | sinambêr ing dhandhanggula ||
1. kawarnaa sultan ing Matawis | siniwaka anèng pasanggrahan | pêpak sawadyabalane | angandika sang prabu | mring sakèhe para
Pathi iya ingkang anjagani | wong wetan dipun bahak ||
6. sangsaya-saya ngalami-lami | wong wetan padha akurang mangan | wong sikêp kathah kalonge | amung dhaon rinêbut | têmu kunci ingkang binukti | bonggol gêdhang pinangan | pondhoh arèn umbut | wong cili
pan wong wetan linud ing gêgêring | rumab mising panastis akathah | sawênèh alara mèncrèt | yèn dalu ting karêkuh | adhuh-adhuh ana anangis | kang ngrêrintih sauran | sinauran ngadhuh | kang rada olèh mapangat | andêdonga amuji marang Hyang Widi | wênèh misuhi lara ||
9. wong bang wetan angênês asêdhih | bupatine pan ora [o...]
[...ra] arêmbag | ari yonyèn. iku budine | wong kathah watêkipun | ya ta sira
swaranira mêlingi kuping | wong Tuban wus kumêrab | swarane gumrudug | Dipati Tuban nèng wuntat | dhengah-dhengah pinayungan payung abrit |
14. hèh wong wetan lah tontonên sami | sun apêrang lan Sultan Mataram | nora kêdah kanthi kowe | pan ngêdên purun ingsun | atandhing prang lan wong Matawis | wong ingkang kaya sira | têka ting calulu | wadon ora lanang ora | tanggung-tanggung tapih awasisan ugi | nora wani apêrang ||
15. wong bang wetan langkung wirang isin | mirsa ujare Dipati Tuban | samya kucêm
dipun bandhêmi | lah mara bênturana ||
18. samya ngucap wong sajroning biting | dening mau sanggupe kumêthak | enjuh dhewe sêsumbare | dene iku tan enjuh | hèh wong batur aja kowèhi |
malêbu bitingira | balangana watu | wong Tuban wus binalangan | palayune wong cili padha anisih | sikêpe akèh kêna ||
19. pêpisuhe wong Tuban drawili | mring gustine iki si wong edan | dening mau sêsanggupe | dene tan wani pupuh | palayune tinggal wong cili | bawat kêna pasibat | tan drêman wak ingsun | duwe gusti kêna nglanat | tan wruh wirang prajurit awêdi mati | datan layak sinêmbah ||
20. dènnya buru kasaput ing wêngi | wong Mataram mundur abêbandhang | sampun prapta ing pondhoke | wong Tuban kang kawuwus | dènnya mundur datan atêbih | atata pamondhokan | kocapa wong agung |
ingsun nyana wong Tuban enjuha | dening alangguk sanggupe | iku wong pêksa luhung | kumawawa apêksa wani | angarèkkên wong kathah |
cili akèh jajale | gègèr ping pat sadalu | pan sawêngi tan ana guling | sarêng bangun raina | atêngara umyung | prajurit samya adandan | sampun padhang wus mêdal anata baris | nênggih Dipati Japan ||
24. kangjêng sultan akèn amurugi | dêdimone barise wong wetan | kongsia têka marene | samya ngurugan sampun | ingkang anèng wetan abaris | Dipati
wong Madura | Surabaya lan sang natèng | wong Tuban kang winuwus | sampun mêdal gêgamanèki | liman wus pinalanan | ana sêliripun | awasta Ni
êmboke wong wetan angapirani | sadayane dandana ||
27. kang kocapa ingkang nata baris | Adipati Japan angandika | ingsun iki wite gawe | arsa mungsuh sang prabu | ing Mataram ingsun ayoni | angadua karosan | kuwating bêbalung | angadu pucuking braja | yèn
pasthine | anging ta nora ketung | ênggon ingsun arêp ngayoni | narpati ing Mataram | sigra dènnya muwus | atakèn ing wadyanira | ika sapa ingkang baris kidul iki | wadyanira dan mojar ||
29. pan punika nênggih Ki Dipati | Martalaya ingkang payung pêthak | anitihi gêgamane | dening kang kilènipun | gih punika kang darbe
30. pan kêkalih punika prajurit | dados andêl-andêl ing Mataram | Dipati Japan wuwuse | ingsun
ciptanira ki arya | yèn wong wetan anêmêni | ingsun lan sira | angrasa lamun kontit ||
3. Jasupônta angatag ing wadyanira | obarên omah iki | dimène aura | gêgamane wong wetan | yèn mêksih gêmbêl kang baris | awrat sinôngga |
pangamuke wong wetan | nanging datan angudhili | sampun kapapan | wong wetan akèh mati ||
7. adipati ing Japan mulat ing wadya | pêrange wus
11. kadi pira kuwate tiyang satunggal | tan ana kang nulungi | dipati ing Japan | aniba
nulya amburu sadaya | wong wetan dèn tumbaki | sing
17. katututan dening wadya ing Mataram | gajahe dèn adhangi | nulya tinunggangan | sêlir padha karuna | Ni
pêthak | panganggya obra muncar | marmanya dipun balêdig | amèh kacandhak | kudane dèn udhuni ||
ingkang angsal | malangkrik sênggak-sênggak | gajahe wus dèn tunggangi | pitêkurmana | langkung suka prajurit ||
silih prajurit | mapan wong bang wetan | mung iki dhewe lanang | mung ki besan wong prajurit | lah wong Mataram | bêktanên jisim
pan sampun prapta | ing jro kitha Matawis |
sampun anggêganjar | tan kawarna laminya | watara satêngah sasi | sri
anulya bubar | tan kawarna ing margi ||
29. sampun prapta ing Pathi sira dipatya | Martalaya nimbali | wong
30. sampun prapta ing Lasêm amasanggrahan | dening Dipati Pathi | kidul kilèn kitha | gènnya amasanggrahan | dening wadya ing Matawis | kidul ing kitha | samya atêpung baris ||
31. pan nagara ing Lasêm sampun kinêpang | wong Lasêm sampun tintrim | angrasa yèn kalah | tan purun mêtonana | nulya kasaput ing wêngi | rêrêp sadaya | wong Lasêm padha ajrih ||
32. pan wong cili akathah mêdal sêmana | angungsi ing wong Pathi | swaranira umyang | wong Mataram uninga | yèn jro kitha gègèr ngili | panyananira | binêdhah ing wong Pathi ||
pinaro lan wong Pathi | anulya binêkta | mulih marang Mataram | boyongan jarahan ênting | datan kawarna | ing marga sampun prapti ||
35. ing Mataram pan sami seba sadaya | sri narendra wus
puri | sampun alami sêmana | kangjêng sultan sigra miyos | sineba sagung ing wadya |
kabèh padha lumakua | ana dene wêkas ingong | yèn wus praptèng Pasuruan | sakèh santananingwang | padha amondhoka besuk | ana sakiduling kutha ||
7. kakang Martalaya benjing | mondhoka kang kidul wetan | pan wong Pajang aja têbèh | ana dene Alap-alap | mondhoka loring kutha | yèn têka sira ing besuk | nagara ing Pasuruan ||
8. aja lyan sira antèni | amung ing dina Jumungah | antinên yèn sira campoh | lah uwis
13. ora têmên iku ugi | angawula maring ingwang | sira muliha
marga | pan sampun prapta lampahe | nagara ing Pasuruan | samarga anjêjarah | sakèh wong desa malêdug | padha angungsi jro kutha ||
17. wong Pasuruan pan sami | sakèhe ngungsi jro kitha | kawara bupatine |Kurang satu suku kata: kawarnaa bupatine. Ki Tumênggung Kapulungan | abaris jroning pura | amalatar barisipun | midêr anjagani pura ||
18. mangkana wadyèng Matawis | sami angêpung nagara | mondhok kidul wetan êlor | dening sakiduling kutha | ika kang tinuguran | amung kulon ingkang suwung | pan kinarya lêlawangan ||
19. liyan ika dèn pêpêti | Ki Tumênggung Kapulungan | têtêgar nèng jro
21. amicarèng jroning ati | Adipati Kapulungan | kaya ngapa benjing ingong | yèn ingsun kalakon aprang | môngsa beda lan saban | pasthi yèn kablêdig ingsun | môngsa ngalahna wong kathah ||
22. dening kalane kariyin | duk ingsun
hèh wong Pasuruan kabèh | padha sira adandana | ing mêngko wong Mataram | sun amuke mêngko dalu | wiyahèn sok kinalahan ||
26. sun baling tan sun têmêni | wong Mataram pan akathah | kalamun ora dalune | gonnya ngamuk wong Mataram | môngsa sira mênanga | yèn mêngko ingamuk [ing...]
[...amuk] dalu | pasthi gagap-gugup ika ||
27. tambuh solah mungsuhnèki | pasthi wong Mataram ika | ara-uru satêmahe | dadya wong Mataram
kacandhak jawi kithane | nulya sami tinumbakan | wau wong Pasuruan | kang kacandhak akèh lampus | wus ainêb lawang kitha ||
39. ing dalu datan kawarni | enjang wong Mataram samya | wus angrampit kitha kabèh | nulya samya ngrangsang kitha | nuju dina Jumungah | sêmana duk bêdhahipun | ing jro kitha Pasuruan ||
40. gumuruh swaraning tangis | wus malêbu jroning kitha | wong Mataram
miwah jarahane sami | boyongan binêkta mêdal | wus sami praptèng pondhoke | kèh ingkang prajurit samya | lajêng nututi sira | mring kakang Pulungan sampun | kacandhak wontên ing Bendha ||
42. dupi wau aningali | Ki Tumênggung Kapulungan | yèn wong Mataram lampahe | amburu
angrasa arêp mangan | sêganira wadhang wau | apa ana kari baya ||
45. cilakane awak mami | dene ta nora kayaa | karag kocar-kacir êntèk | jaran ilang bojo ical | sêga iki ya sirna | apa ta ingkang ginugut | darbèk iki padha sirna ||
49. anèng ing Jurang Palwèki | wong Mataram sigra bubar | wong amit ta kêna mulèh | sagunging
gure] ing Jurang Palwa | angadhangi liwat ingong | liwating wong ing Mataram | kayapa gèn wania | sasat anggèr ing
59. wong Mataram tumulyaglis | sami langkung lampahira | mantuk dhatêng Matawise | punika sêsangkalannya | trus katiga kang janma |Sengkalan: trus katiga kang janma (1539 A.J.). sampun ing mangkana wau | Kangjêng Sinuhun Ngalaga ||
60. sampun ingaturan mangkin | boyongan sing Pasuruan | langkung suka tyase katong | Pasuruan bêdhahira | sirarya Jasupônta | atur warti gustinipun | yèn
65. si paman Mandura ugi | apan iku ta wong tuwa | môngsa balila atine | anêngakêna sang nata | warnanen Ki Mandura | atur surat karsanipun | maring nagara ing Pajang ||
66. utusan sampun lumaris | datan kawarna ing marga | utusan prapta lampahe | nênggih nagara ing Pajang | sêmana kang utusan | pan sampun awêling atur | dhatêng kang wong tunggu lawang ||
67. apan wus katur anênggih | yèn wontên utusan prapta | dhatêng dipati ing Paos | utusan saking Ki Arya | Mandura ing Mataram | tinimbalan kang ingutus | wus prapta mijil ing ngarsa ||
1. punang utusan matur wotsari | aturira alon | adipati nampani surate | wus binuka ulêse kang tulis | sinukma ing ati | wau suratipun ||
2. pèngêt layangira Adipati | Mandura awiyos | yayi
barkate para wali kabèh | ingkang sinare ing nusa Jawi | lawan angsal malih | barkat ing lêluhur ||
4. sêsampunsêsampuning. ing salam donga mami | adhimas awiyos | rêmbag dika lah dinadèkake | yèn andika akarsa ambalik | dhatêng ing Matawis | sêdhêng usumipun ||
5. jêngandika benjang yèn ajurit | lawan jêng sang katong | pan manira ngamuk ing wurine | têka dipun parcaya ing benjing | andêlêna mami | yèn têka ing pupuh ||
6. sampun têlas bêbukaning tulis | saèsthi prayèngong | sampun kawrat ing dalêm surate | Adipati Pajang
wurung sun balik ing rajèng | poma si kakang aja nyidrani | utusan sigramit | anêmbah wus mantuk ||
9. sampun prapta ing ngarsaning gusti | aturira alon | rayi paduka ngantos margine | sampun pasthi yèn benjing ambalik | utusan wotsari | wau kang winuwus ||
10. kang kocapa sri bupati mijil | sineba dening [de...]
[...ning] wong | sri narendra aris andikane | ingsun angrungu ing Pajang nguni | ana jaran bêcik | Si Domba ranipun ||
11. lah wong gandhèk lumakua aglis | sira ingsun kongkon |
wong kang nunggangana kiye | manawa ta besuk ingsun mati | singa anduwèni | iya kapal ingsun ||
18. sampun prapta ing pasowan aglis | dipati lingnyalon | kapalira [kapa...]
[...lira] pinundhut ing mangke | dene kangjêng sultan ing Matawis | aturêna bêcik | iku karsaningsun ||
19. Tambakbaya rêngu ulatnèki | ature tan alon | yèn pun Domba pinundhut sang natèng | lêhêng rabi kawula kariyin | pinundhut ing gusti | sumôngga ing atur ||
20. Tambakbaya sigra mundur aglis | nitih kuda
21. dènnya têtêgar sira maripit | wuwuse tan alon | dening eman Si Domba lungane | lamun ingsun iya maksih urip | sun rewangi mati | tan awèh pinundhut ||
22. Tambakbaya kulite jiniwir | wuwuse tan alon | kulit ingsun iki maksih kangge |
yèn ambalik | piangkahe awon | dèn tèkêna wong Mataram mrene | môngsa ingsun ajriha prang jurit | ya ta sri bupati | lintang dukanipun ||
29. boyongana wong Pajang dèn ênting | yèn abôngga kang wong | patènana kabèh wong lanange | wong Mataram wus lêga kang galih | sadaya wotsari | sarêng bubaripun ||
30. wus lumampah sagunging prajurit | wong Pajang binoyong | têlas kabèh gègèr wong desane | kang abôngga samya dèn patèni | sawênèh angungsi | dhatêng kithanipun ||
31. kang kacandhak jinarah kinrikit | dipukang punang wong | sampun têlas kidul nagarane | sampun binêkta dhatêng Matawis | ing Pajang kawarni | adipatinipun ||
ing ngayunan | ya ta ngandika sang prabu | alah paman ing Mandura ||
8. pakênira kang darbèni | wong Mataram tindhihana | sapa lêleda
Tanpanangkil | iku sami angiringa | kang dadia pangawate | adipati ing Mandura | angrasa yèn kewuhan | anêdha ing patutipun | umatur ing sri narendra ||
10. dhingin pan sampun ajangji | lawan dipati ing Pajang | mangke aèwêt manahe | yèn ora anglakonana | sangêt sih sri narendra | môngsa sun dadia ratu | apan têpange wus kathah ||
11. sigra bubar ingkang baris | Ki Mandura anèng têngah | tan kawarna ing lampahe | wus praptèng nagari Pajang | sampun ayun-ayunan | atata gêgamanipun | Ki Mandura anèng têngah ||
12. kang dadi pangawat kering | ki dipati ing Sumêdhang | Pangran Juminah kanthine | kang dadi pangawat kanan | Pangeran Purubaya | akanthi lan arinipun | Dêmang Tanpanangkil ika ||
13. Dipati Pajang ngling aris | anèng sajabaning kutha | Ki Tambakbaya têngêne | Dêmang Jagaraga ngarsa | anèng pangawat kanan |
anêmpuh kang yuda | Dipati Tambakbayane | anarajang wong Sumêdhang | pan sampun katadhahan | angamuk sarowangipun | wong Sumêdhang kathah pêjah ||
16. Dipati Sumêdhang kanin | Tambakbaya
mungsuhira | kêlangkung dening têguhe | nulya Pangeran Juminah | wong Pajang gya tinunjang | dèn amuk sabalanipun | wong Pajang akathah pêjah ||
17. Dipati Pajang nulungi | nanging kêkathahên lawan | Tambakbaya pangamuke | dèn byuk dening wong Mataram | kalangkung karepotan | Ki Tambakbaya lumayu | tur sarwi angundhat-undhat ||
18. Ki Mandura dèn pisuhi | dening cidra ing ubaya | wong Pajang angucap kabèh | ala têmên Ki Mandura | cidra ing jangjinira | wong Mataram samya ngrungu | ginaritakên ing manah ||
19. Ki Mandura witning kardi | sakathahe wong Mataram | sami anitèni kabèh | Dipati Pajang lumajar | lan Arya Tambakbaya | angampiri garwanipun | wus binoncèngakên kuda ||
21. rabine dipun cêkêli | tumulya atilar bala | sarwi angucap rabine | jaran iki kawisuna | yèn ora sun tilara | tinurut saparan ingsun | mari-mari yèn kacandhak ||
22. sampun prapta ing Sêmanggi | sigra numpak ing baita | wong têtiga sampun amot | Ki Dipati Jagaraga | lan Arya Tambakbaya | Dipati Pajang nèng ngayun | lampahe
jinarahan | kêbo sapi donyanipun | binakta maring Mataram ||
24. wus tinanahakên sami | parane Dipati Pajang | ing Surabaya jujuge | wong Mataram sampun bubar | datan kawarnèng marga | prapta ing Mataram sampun | kangjêng sultan siniwaka ||
25. wus katur sadaya sami | kapal kang aran Si Domba | sarta lawan boyongane | pan sampun
28. sigra jêngkar sri bupati | malêbêt ing dhatulaya | datan winarna lamine | wong Mataram wus siyaga | dipati ing Santênan | wus angadêg barisipun | anganthi wadya Mataram ||
29. sang nata miyos tinangkil | pêpak wadyabalanira | samêkta lan gêgamane |
kawarna ing margi | sigêgên ing lampahira | ingkang winangsulan malèh |
Tambakbaya | wau ta ingkang tinutur | praptane ing Surabaya ||
32. dipati ing Surabanggi | sêmana arsa tumandang | saking asangêt marmane | dipati ing Surabaya | mring Arya Tambakbaya | apan sinisalin sampun | dipati ing Tambakbaya ||
33. saksana umatur aris | wau Arya Tambakbaya | mring natèng Surabayane | kawula matur ing tuwan | sampun tuwan atandang | bilih tan nôngga pukulun | ing yudane wong Mataram ||
34. inggih prayayi Matawis | tan wontên braja tumama | dening kaliwat têguhe | pangeran ing Purubaya | wontên malih digdaya | Dipati Balitar iku | lan Dipati Upasônta ||
35. lawan wontên malih sêkti | Dipati Mandurarêja | lawan wontên lêwih malèh | dipati ing Pringgalaya | wontên malih punika | Pangeran Pugêr puniku | kabèh sami digdayanya ||
36. dipati ing Surabanggi | kalangkung duka ing nala | nanging tan kawêdal linge | bêdhile agêm punika | nulya pinundhut enggal | ya ta ingisenan sampun | sarta mimise kancana ||
37. sinambut kang punang bêdhil | dipati ing
Tambakbaya | sinipat kêna jajane | dipati ing Surabaya | duka awor sihira | dening mimis kang dhumawuh | iing. jajane Tambakbaya ||
mimis gèpèng punika | lah punika wartinipun | kêkalahane sang nata ||
ingambil mantu | atut dènira akrama ||
40. ingkang kawarnaa malih | lampahira wong Mataram | apan wus lêpas lampahe |
ing margi | wus praptèng nagari Tuban | wong Pathi golong lampahe | wadya Tuban rinayahan | kalangkung kagegeran | wong Tuban sami lumayu | angungsi sajroning kutha ||
42. wong Lasêm sami angili | miwah wong desa sadaya | ngili mring Tuban parane | dening dipati ing Tuban | pan sampun aputusan | dhatêng Madura karuhun | panêdha tinulangana ||
44. prajurit kaplayu dhingin | kêkalahan saking Pajang | Ki Arya Tambakbayane |
miwah gêgaman ing Sampang | wus abantu mring Tuban | amung sèwu kathahipun | wus manjing kutha ing Tuban ||
47. dening Adipati Pathi | barise kilèn ing kitha | sampun dadi dêdalane | biting lumampah akarya | jagang angrangsang kutha | punika ing karsanipun | sampun anêmbang têngara ||
nulya ngunèkakên karo | pun Sidamurti apasah | tugêl dadi têtiga | pun Gêlapan sampun rêmpu | Dipati Tuban anjola ||
51. tugêle pun Sidamurti | èmêng tyase rajèng Tuban | kinarya têngêran gêdhe | wasiyat ing kina-kina |
yèn bêdhil iku pêcah | pêsthi Tuban lêburipun | tan ana ing jayanira ||
jurita | wasiyat kina wus rêmpu | lan wong Mataram akathah ||
53. sampun malêbêt ing puri | pinarêk lan para garwa |
kêkêndhile | ingkang garwa nuli dandan | polahe kagugupan | sarêng wanci têngah dalu | panakawan tinimbalan ||
56. sampun wayah têngah wêngi | Dipati Tuban wus mangkat | binêkta amung bojone | gamêlan sampun tinêmbang | arame giyak-giyak | Dipati Tuban wus mêtu | amarga ing bêbutulan ||
--- 8 : [0] ---
50. Nata ing Mataram tindak badhe nêlukakên Wirasaba. (Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 18
51. Para Adipati ing Bang Wetan sami saekapraya badhe anggêpuk Mataram. (Dhandhanggula, Asmaradana, Dhandhanggula, Durma). ... kaca 31
52. Nagari Lasêm tuwin Pasuruhan dipun bêdhah dening wadyabala Mataram. (Durma, Asmaradana). ... kaca 56
53. Kapal nama pun Domba dados jalaran bêdhahipun nagari Pajang dening Mataram. (Asmaradana,
kang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samun
Ing ngisor iki kita pacak anane jaman-jaman kang dadi sasmita kang kasebut ing layang Jangka Jayabaya.
Senyari bumi dipajegi, tanah Jawa kalung wesi.
Akeh wong wadon dijamah, akeh liron bojo singa seneng.
Wong anggaota saya sengkut, nanging ora dadi abahan.
Ratu Nangkodasalah saya rosa, wong Jawa saya rekasa.
Ratu Nangkoda salah janji, apes dayane.
Nuli ana perang gempuran, saka kidul, wetan lan kulon.
Nangkoda ngantepi jurit, tapis gempur.
Ana raja jinunjung wong rucah, bupatine pedharakan, patihe botoh gedhe.
Pepati tanpa aji, saka kobongan lan mati kabingungan.
Era-eru wong Jawa kari separo, Cina Landa kari sajodho.
Begjane sing eling, cilakaning sing lali.
Wong nganggur jinagur, wong ladhak kecandhak, wong wani pada mati, wong kendel kecekel, wong kekel dipetel, kang temen padha lumuh, kang balilu, diulu, wong pinter diinger-inger, wong bodho dikono-kono, kang ngalah ngrayah, dene wong tani nemu mangsan, wong sugih dadi nista, donya dadi memala, wong buruh angluh, kang pasrah kalumah-lumah, kang setiyar bubar, kang nrima nemu sengsara, kang dora muksa, sapa kang ngrasa kawula antuk arta lan pangapura.
Mas picis padha larut, ora weruh parane.
Nuli ana ratu sikep bala, negara sigar semangka, sibeg kemaronan, akeh wong nanjung suwita, wong dora tinarima, mlincur, timah ngakune selaka, mas dianggep busuk, wong cilik atur bekti ratune dinar tembaga semune.
Wong sugih dadi jirih, wong wedi dadi priyayi, wong dosa ura-ura wareg kadonyan, wong bingungan padha liwung, wong lara ora oleh tamba, wong medhit kejepit, kang aburuh angluh, nulung kepenthung, kathah wong sasar lan samar, ora pracaya mring ukuman kodrat, wong becik kathithik, wong ala ketara.
Ana ratu loro ngrerepa, negara dadi siji, dipilih endi kang isih utama.
Lanang kumpul lanang, wadon kumpul wadon, rebut ijir luru sandang pangan.
Kathah lumuh bebojoan, wong jejodhoan anjaluk pisah.
Katon donya padha muspra, lara mulya tambel jiwa.
Wong kaya gabah den interi, agama ora kacarita, tatakrama dadi ubra, kabeh padha ngawula hardaning napsu.
Katon wong tutuh tinutuh, medar ngelmu gethok tular. Kang panas kabrangas, kang kemlungkung merkungkung, kang
BADANKU BADAN KANG DUMADI .. ROH
KALAMULLAH LUNGGUHE ONO SIFAT KIWO LAN TENGEN ..
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ingkang ngetop, ariel menggada nggih?…
On 11/06/2010 at 22:26 ismoyo said:
Mugi tansah pinaringan rachmat berkah hidayah lan inayah saking Allah ingkang murbeng dumadi.
On 14/06/2010 at 10:07 yudha pramana said: Amin….Amin….Amin
“NAMBANI WONG LARA EDAN”
Posted by pijat purwokerto on 15/12/2011	JENGGER PITIK JAGO DI BAKAR TERUS DI AMBUNG AMBUNGNA WONG SING LARA EDAN.
Sepiroa gedhening sengsara yen tinampa among dadi coba. Jer basuki mawa beya Ing ngarso sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri handayani Crah agawe bubrah, rukun agawe santosa
Kothapet, Guntur, Andhra Pradesh - 522001
Ing Vysya Bank Guntur IFSC code, MICR code, Address Ing Vysya Bank Branches in Guntur Last Updated 21st Apr 2016 Ing Vysya
“Boten koq dalem ini kan namung Pengamen kemarin mau sowan Gusti Dipo sekalian ngamen di sini, lha koq ikutan di kunci?”
Ya Wis, kowe lunga a, aku arep TAMPIL SIK! Wis wektune mejeng lakone iki!
lan mbak ayumu neng kene ngopo?”
“Lha dalem menika kan jan-janipun kepengin damel Keraton menika lantas saget langkung Kuncara malih, tapi kala wau malah klentu skenario gara2 dalem pinanggih kaliyan menika, tiyang aneh adinipun Ketuk menika, ingkang ngamen ngagem kacatingal cemeng (hitam) lan ngagem jaket jubah ijem “.
“Lho? adine Ketuk sing endi? apa sing misuh2
“Boten mas, itu malah dalem kira orang bayaran Panjenengan”.
“Oh ya wis, aku iki lagi sibuk, coba iki aku nganti isih nggawa keris ngene iki”
“Lho kangmas badhe nantang dalem?”
“Kowe iku piye to? teko2 gawe kaget, malah saiki ngarani aku ngajak krengan?”
“Ini tadi aku lagi periksa gudang Pusaka, itu aku sudah lama pengin ngerti
“Cobi dalem tingali…sabab dalem ugi dereng nate mangertos”.
Dijawab Gusti Tedjowulan “inggih sampun,menika dalem inggih gadhah, naminipun Kyai plastikin”.
Lho Kyai Plastikin? Koq aneh jenenge?”
“anu menika properti kagem main film, saged mlengkung menawi kagem nusuk kados menika” jawab Gusti Tedjowulan sambil
“Wah hebat kowe, suk aku golekno sing kaya mengkono, kanggo putraku kae…. wis ragate kanggo tapa bratane tak tanggung!”
“Trus kae , rombonganmu nggawa sangu apa ora?”
“Lah? Kowe nggawa prejurit nglurug mrene gek ora nggawa Perbekalan kuwi piye? ya mesakke ta?”.
“dalem menika kan tamu? Ingkang kedahipun paring suguhan kan Tuan rumah?”
“He…he….pinter ya? nggawa rombongan ngajak prasmanan dadakan, kerep2 wae ya di, men cepet bangkrut aku?”.
“He….he….he….. kajengipun Panjenengan kapok koq”
“Ya wis…. iku cah ngendi wae koq nurut2 abnget ambek kowe?”
” menika, rombonganipun Ketuk koq , saking Padepokan SH Terate
Wayang Golek & Campursari1SigayamWonotunggal2Kaliwareng Warungasem7Karawitan1Harjowinangun BaratTersono2SambongBatang3BanyuputihBanyuputih8Dengklung1WonodadiBandar9Marching Pring1
31. Sira kabèh sing sapa manut miturut ing Allah lan marang Rasulullah sarta nglakoni panggawe bêcik, Ingsun paringi ganjaran tikêl tinimbang wong wadon liyane, apadene Ingsun sadhiyani rijêki kang mulya ana ing suwarga.
32. He para rabine Nabi Mukhammad, sira iku ora mung padha bae lan para wong wadon kang dudu rabine Nabi Mukhammad, mênawa sira wêdi ing Allah, aja nandukake gandês luwêse pangucapira marang wong lanang liya. Yèn sira nandukake sêdhêp luwêsing pangucap, wong kang atine ana lêlarane lamis, mundhak padha kapencut marang sira, ora liwat sira mung ngucapa kang aris bae, ora susah sêdhêp lan luwês.
33. Lan padha ngandhap dhingkêla ana ing omahira, aja niru kalakuane wong buda biyèn, ênggone padha ngadi busana ngêdhèng marang wong lanang liya. Sira padha nglakonana sêmbayang lan padha bayara jakat, sarta padha manut mituruta [mitu...]
[...ruta] ing Allah lan marang Rasulullah. He wong isining omahe Nabi Mukhammad, satêmêne karsaning Allah iku murih sira iku padha rêsika saka ing dosa, lan kudu nucèkake marang sira.
34. Lan padha elinga surasaning Kuran ayating Allah, lan kawicaksanan kang wis diwaca ana ing omahira, satêmêne Allah iku wêlas asih marang para kêkasihe sarta waspada saparipolahe.
35. Satêmêne para wong lanang Islam, wong wadon Islam, wong lanang mukmin, wong wadon mukmin, wong lanang manut dhawuhing Allah, wong wadon manut dhawuhing Allah, wong lanang sêtya tuhu pracayane ing Allah, wong wadon sêtya tuhu pracayane ing Allah, wong lanang têguh antêpe ênggone ngabêkti ing Allah, wong wadon têguh antêpe ênggone ngabêkti ing Allah, wong lanang sumungkêm ing Allah, wong wadon sumungkêm ing Allah, wong lanang dhêmên sidêkah, wong wadon dhêmên sidêkah, wong lanang dhêmên puwasa, wong wadon dhêmên puwasa, wong lanang bisa rumêksa durakaning kawirangan, [kawi...]
[...rangan,] wong wadon bisa rumêksa durakaning kawirangan, wong lanang nêmên nyêbut asmaning Allah, lan wong wadon nêmên nyêbut asmaning Allah. Allah prasêtya bakal ngapura lan maringi ganjaran gêdhe marang wong kang wis kisêbutkasêbut. mau kabèh.
36. Wong lanang mukmin lan wong wadon mukmin, mênawa ditamtokake dening Allah lan Rasulullah kudu nglakoni sawijining prakara, ora kêna mingkuh nganggo sakarêpe dhewe. Sing sapa ambangkang parentahing Allah lan Rasulullah, têtela wong mau kêsasar têmênan.
37. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane sira dhawuh marang wong kang diparingi kabungahan dening Allah dadi wong Islam, sarta sira wèhi kabungahan dadi wong mardika, iya iku Jahèd,Zaèd. anakira angkat: Kowe mêngkua rabimu Jaenab, lan wêdia ing
isin marang manungsa, diarani ngrabèni mantunira dhewe. Bênêre [Bênêr...]
[...e] sira luwih wêdi ing Allah, ngungkuli wêdinira marang manungsa. Barêng Zaèd wis katêkan karêpe marang rabine, sarta rabine wis dipêgat lan wis kaliwat ngidahe, sira Ingsun dhaupake olèh Zaenab randhane Zaèd mau, supaya para wong mukmin aja duwe pakewuh ngrabèni randhaning anak angkat kang wis atut. Parentahing Allah iku kudu dilakoni.
38. Nabi Mukhammad ora pakewuh nindakake barang kang wis diparentahake dening Allah. Para nabi ing jaman kuna biyèn, uga ora pakewuh nindakake samubarang kang wis diparentahake dening Allah. Parentahing Allah wis pinasthi lan tinamtokake.
39. Para nabi iku wong kang diutus dening Allah ngundhangake parentahing Allah, kabèh padha wêdi ing Allah, ora wêdi marang sapa-sapa, mung wêdi ing Allah. Wis cukup Allah piyambak kang nyathêti lakune para manungsa, sarta nimbang ala lan bêcike.
bapakne wong lanang panunggalanira, nanging sajatine Nabi Mukhammad iku utusaning Allah lan panutuping para nabi kabèh. Allah iku nguningani samubarang.
41. He para wong mukmin, sira padha nêmêna nyêbut asmaning Allah, lan padha nyêbuta Mahasuci ing Allah, ing wayah esuk lan sore.
42. Allah iku kang wêlas asih marang sira, para malaikate Allah iya padha nyuwunake sih piwêlasing Allah tumrap marang sira, supaya Allah mêtokake marang sira saka pêpêtênging duraka marang padhanging pangabêkti. Allah iku wêlas asih marang para wong mukmin.
43. Kurmating Allah marang para wong mukmin nalika padha seba ana ngarsaning Allah, iku (ambagèkake) sira padha slamêt. Allah nyadhiyani ganjaran suwarga kang mulya marang para wong mukmin.
44. He Nabi Mukhammad, Ingsun ngutus sira nêksèni têmêne para rasul ing jaman kuna, lan nêksèni ala bêcike para titahing
Allah kabèh, apadene ambêbungah marang para wong mukmin bakal padha olèh ganjaran suwarga, sarta mêmêdèni marang wong kang padha maido dhawuhing Allah bakal padha disiksa ana ing naraka.
wong mukmin, ing têmbe bakal padha diparingi kanugrahan kang gêdhe dening Allah.
47. Sira aja kèlu marang wong kaphir ing Mêkah, lan para wong miskin ing Madinah, ditêguh atinira, aja malês pialane wong kaphir mau, sira mung pasraha ing Allah bae. Wis cukup Allah bae kang rumêksa ing sira.
48. He para wong mukmin, mênawa sira ngrabèni wong wadon mukmin, banjur sira pêgat sadurunge atut, iku sira ora kêna mangêni môngsa ênggone bakal laki wong wadon mau, banjur kêna laki padha sanalika.
Dene wong wadon kang sira pêgat sadurunge atut mau, sira wèhana bêbungah samurwate, iya iku kang
bayar maskawine, apadene wong wadon kawula kang kadarbe ing tanganira, kang wis diparingake dening Allah marang sira dadi boyongan. Mangkono manèh anake wadon pamanira saka bapa, anake wadon bibèkira saka bapa, anake wadon pamanira saka biyung, anake wadon bibèkira saka biyung, kang padha milu ngalih marang Madinah, sarta wong wadon mukmin kang nyaosake awake marang sira, narima ora olèh maskawin, kang môngka sira iya condhong ngrabèni wong wadon mau tanpa maskawin. Mung sira dhewe Ingsun parêngake ngrabèni wong wadon kalawan mèwèhake awake tur tanpa maskawin. Wong mukmin liya-liyane ora Ingsun parêngake.
50. Ingsun wis nguningani kang wis Ingsun tamtokake [tamto...]
[...kake] dadi wajibe para wong lanang mukmin tumrap ing para rabine, lan tumrap wong wadon kawula kang kadarbe ing tangane, supaya sira aja pakewuh
karêpake, lan kêna awor turu lan rabinira kang sira karêpake. Dene rabinira kang wis sira lowongi mau, mênawa banjur sira karêpake, iya ora ana pakewuhe. Kang mangkono mau akèh lèrège dadi bêcik, para rabinira padha têntrêm atine, ora susah,
Mukhammad) sawise sira rabi wong wadon sanga iki, ora kêna rabi wong wadon manèh, lan ora kêna mêgat salah sijine rabinira banjur sira salini bojo [bo...]
[...jo] wong wadon liyane, sanadyan sira kapencut marang ayune wong wadon mau. Kajaba wong wadon kawula kang kadarbe ing tanganira, iku kêna. Allah iku nyathêti samubarang.
kêna tanpa ngêntèni wêtuning sêsuguh, nanging yèn sira diundang, banjur padha malêbua, mênawa sira wis mangan sêsuguh, banjur padha bubara, aja banjur jênak linggih cêcaturan lan padha kancanira, awit kang mangkono mau makewuhi marang Nabi Mukhammad, Nabi Mukhammad rikuh yèn nundhunga ing sira, nanging Allah ora pakewuh andhawuhake barang kang bênêr. Dene manawa sira arêp takon utawa anjaluk apa-apa marang rabine Nabi Mukhammad, sira takona utawa anjaluka saka jabaning warana bae. Kang mangkono iku suci bangêt tumrap marang atinira lan atine
Nabi Mukhammad, ora ana pakewuhe takon-tinakon tanpa warana, tumrap marang bapakne dhewe. Anake, para sadulure lanang, para anaking sadulur lanang, para anaking sadulur wadon, para wong wadon Islam, lan para wong wadon kawula kang kadarbe ing tangane, (kabèh mau kêna takon-tinakon lan rabine Nabi
Allah iku paring rahmat marang Nabi Mukhammad, para malaikating Allah uga padha nyuwunake rahmat, he para wong mukmin kabèh, sira padha macaa salawat, nyuwunake rahmating Allah marang Nabi Mukhammad, lan padha nyuwuna salaming Allah marang Nabi Mukhammad.
57. Sarupane wong kang nyêrikake ing Allah lan Rasulullah, (iya iku wong kaphir, padha ngarani kang ora bêcik marang Allah, lan maido marang Rasulullah) iku padha kêna bêbênduning Allah, ana ing dunya lan ing akhirat, lan padha diancam siksa naraka kang ngrèmèhake.
58. Sarupane wong kang nyêrikake wong lanang mukmin lan wong wadon mukmin, nêrka ala kang satêmêne ora, iku têtela padha mikul dosa goroh lan têtela padha duraka.
59. He Nabi Mukhammad, sira dhawuha marang para rabinira lan para anakira wadon, apadene marang para rabine wong mukmin, padha nutupana raine lawan mêkêna, iku luwih prayoga tinimbang umbar-umbaran bae dinêlêng ing wong, dadi ora dicacad ing wong. Allah iku ngapura tur Maha- asih.
60. Wong kang padha lamis, lan wong kang atine ana lêlarane dhêmên jina. Apadene wong Madinah kang padha mratak-mratakake pawarta ala tur goroh, iku bakal padha Ingsun ulungake marang kawasanira. Sawise mangkono, wong mau kang isih lêstari awor lan sira ana ing Madinah, mung sathithik.
61. Ana ing ngêndi bae wong mau padha kêna bêbênduning Allah, padha dicêkêl lan dipatèni.
62. Kang mangkono mau wis dadi pranataning Allah tumrap para nabi ing jaman kuna biyèn lan para umate. Pranataning Allah ora ana kang bisa ngowahi.
63. Akèh wong padha takon marang sira Mukhammad, nakokake
piyambak. Sapa ta: kang bisa nêrangake marang kowe. Nanging wajibing wong mung ngati-ati, bokmênawa dina kiyamat iku wis cêdhak kêlakone.
64. Satêmêne Allah iku ambêndoni marang para wong kaphir, sarta ngancam bakal niksa wong kaphir ana ing Naraka Sangir.
65. Wong kaphir mau ana ing Naraka Sangir padha langgêng salawase, ora bisa olèh andêl-andêl utawa kang nulungi bisa murungake siksa mau.
66. Ing dina iku raine para wong kaphir padha dijungkêl- jungkêlake ana ing naraka, sêsambate: Adhuh, bok iya aku saiki diparêngake ngabêkti ing Allah,
67. Wong kaphir mau padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, kawula punika manut dhatêng para pangagêng, ingkang dados pangajêng kawula, wusana para pangajêng wau sami nasarakên dhumatêng kawula saking margi ingkang lêrês.
68. Dhuh Pangeran kawula, para pangajêng wau mugi Tuwan patrapi siksa tikêl kalih tinimbang kalihan kawula, sarta mugi Tuwan dhawahi bêbêndu ingkang langkung dening agêng.
69. He para wong mukmin, sira aja padha kaya Karun sakancane kang padha nêrka ala, nyêrik-nyêrikake marang Nabi Musa. Allah banjur anggêlarake tôndha yêkti rêsike
kaluputanira. Sing sapa manut miturut ing Allah lan marang Rasulullah, iku têtêp wong olèh kabêgjan gêdhe.
72. Ingsun nawakake titipan, (sêsanggêman, iya iku ngèstokake sabarang
sing sapa cidra marang sêsanggêmane, bakal Ingsun siksa), Ingsun tawakake marang bumi lan langit, apadene marang gunung-gunung, nanging kabèh mau padha ora sanggêm nampani, padha kuwatir bokmênawa ora bisa nêtêpi sêsanggêmane. Ewadene titipan mau banjur disanggêmi ing manungsa, iya iku Nabi Adam. Dadi manungsa iku têtêp nganiaya marang awake dhewe,
karsaning Allah diênggo urusan ênggone bakal niksa wong lanang kang padha lamis lan wong wadon kang padha lamis, apadene wong lanang kang padha maro tingal lan wong wadon kang padha maro tingal, mangkono uga ênggone bakal ngapura marang [ma...]
[...rang] wong lanang mukmin lan wong wadon mukmin. Allah iku kaparêng ngapura tur Maha-asih.
(Saba iku araning nagara ing tanah Yaman, ratune wadon, aran Ratu Bulkis, nagara Saba mau kagawa saka araning wong kang nurunake wong ing kono).
Tinurunake ana nagara Mêkah, sèkêt papat ayat.
1. Sakèhing puji iku konjuk ing Allah, kang kagungan samubarang isining bumi lan langit. Besuk ana ing akhirat, Allah uga kagungan sakèhing puji, ora beda kaya ana ing dunya. Allah iku Wicaksana tur Waspada.
2. Allah iku nguningani samubarang kang malêbu marang bumi sarana dipêndhêm utawa liyane, lan barang kang mêtu saka ing bumi sarana thukul utawa [u...]
[...tawa] liyane, apadene barang kang tumurun saka ing langit, kaya ta udan, lan barang kang munggah marang langit, kaya ta lakuning para kawulaning Allah lan liya -liyane. Allah
Iya, dêmi Pangeranku, kang nguningani barang kang samar-samar, ora pisan kasamaran saboboting sêmut kang cilik dhewe, ana ing bumi lan ana ing langit, apadene barang kang luwih cilik utawa luwih gêdhe tinimbang lan sêmut mau, uga ora kasamaran. Kabèh wis tinulisan ana ing Lohmahphul, dina kiyamat mêsthi kêlakon têka ing kowe.
4. Kalakone dina kiyamat mau, Allah bakal angganjar para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, kabèh padha diapura kaluputane lan diparingi rijêkangrijêki. kang mulya, iya iku suwarga.
5. Sarupane wong kang tumandang ngarah jugare [jugar...]
[...e] Kuran ayat Ingsun, ngira yèn Ingsun iki apês, ora bisa niksa. Wong mangkono mau bakal padha Ingsun patrapi siksa kang ala dhewe tur nglarani.
6. Wong mukmin kang padha pinaringan kawruh surasane kitab kuna, padha wêruh yèn Kuran kang didhawuhake dening Pangeranira marang sira iku nyata têmên, lan dadi pituduh marang dalaning Pangeran kang Mahamulya tur pinuji.
7. Wong kaphir padha calathu marang kancane padha wong kaphir, mara kowe tak tuduhake sawijining lanang, iya iku Nabi Mukhammad kang pitutur marang kowe, ing besuk yèn kowe wis mati ajur dadi
lan apa duwe lara owah. (Nabi Mukhammad ora gawe-gawe lan ora owah), nanging wong kang padha ora ngandêl bakal anane [a...]
[...nane] akhirat, iku wong kêsasar bangêt, ing têmbe bakal padha dipatrapi siksa.
9. Yagene wong kaphir mau padha ora andêlêng bumi lan langit, kang ana ing ngarêpe lan ing burine, iku kabèh kagungan Ingsun. Mênawa ana parênge karsaningsun, wong kaphir mau diuntal ing bumi kaya Si Karun biyèn, utawa Ingsun udani gêmpalaning langit, mêsthi kêlakon. Kang mangkono mau tumrap kawulaningsun kang sumungkêm marang Ingsun, mêsthi dadi tôndha yêktine kawasaningsun.
10. Ingsun wis maringi kaluwihan marang Nabi Dawud (pangandikaningsun): He gunung-gunung lan manuk kabèh, sira padha milua Nabi Dawud nyêbut Mahasuci marang Ingsun. Lan manèh Ingsun anglêmêsake wêsi ana ing tangane Nabi Dawud. (He Dawud) sira gawea kulambi kêre wêsi, trancangane kêre mau kang rapêt. Sira lan kancanira padha nglakonana panggawe bêcik. Ingsun iki mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
11. Ingsun maringi bala angin marang Nabi Suleman, lakune angin mau satêngah dina wiwit esuk,
padha lan lêlakon sêsasi, awit têngange têkan surup uga lêlakon sêsasi. Lan manèh Ingsun dalèdèkake têmbaga, mili saka pêlikane kaya kali, kanggo butuhe
Suleman, banjur Ingsun wêruhake rasane siksa Naraka Sangir.
12. Jin mau padha ngèstokake dhawuhe Nabi Suleman,
padha nglakonana sukur ing Allah, para kawulaningsun kang sukur mung
[...se] nganti sataun, ora ana kang wêruh yèn Nabi Suleman iku wis mati) konangane yèn Nabi Suleman wis mati, awit têkêne dipangan ing
mêsthi wêruh yèn Nabi Suleman wis mati, lan banjur ora gêlêm anglakoni pagawean kang abot, prasasat ana sajroning siksa kang ngrèmèhake.
14. Palêmahan ing tanah Yaman kang diênggoni para turune Kyai Saba, ana tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah. Ing kono ana palêmahan rong panggonan, kang siji ana sisih têngên, sijine ana sisih kiwa, wong ing kono padha didhawuhi dening nabine têrang saka Allah, kowe padha mangana rijêki pêparinging Allah Pangeranmu, lan padha sukura ing Pangeranmu. Nagara Yaman iki nagara bêcik, (eman yèn nganti rusak marga dening kaluputanmu). Allah iku Pangeran kang ngapura dosa.
15. Wong ing kono padha malengos, suthik sukur ing Allah, mulane banjur Ingsun têkani banjir saka udan gêdhe lan bêdhahing bêndungan gaweaning Ratu Bulkis, palêmahane kang loh rong panggonan mau, Ingsun dadèkake palêmahan cêngkar kang mêtokake wowohan pait, lan woh atsal, apadene widara mung sathithik.
16. Kang mangkono mau Ingsun ênggo matrapi para turune Saba, marga ênggone padha kaphir. Sapa ta kang Ingsun patrapi mangkono kajaba para wong kaphir.
17. Ingsun andokoki desa pirang-pirang kang urut-urutan, ana antarane desa panggonane wong turun Saba lan nagara kang Ingsun barkahi, iya iku nagara Sam. Doh cêdhake siji-sijining desa lan liyane, watara sapalèrènane wong malaku. He para turune Saba, sira padha mlakua ana ing dalan iku pirang-pirang dina lan pirang-pirang wêngi kalawan têntrêm.
18. Wong Saba banjur padha munjuk ing Allah. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi nêbihna lêlampahan [lêlampah...]
[...an] kawula punika, wong Saba mau padha nganiaya awake dhewe kalawan kaphir, mulane banjur Ingsun buyarake, dadi padha pating balêsar marang nagara liyan, lêlakone Ingsun dadèkake lupiya tumrap wong-wong sapungkure. Kang mangkono iku tumrap wong kang têguh atine sarta sukur ing Allah, mêsthi dadi tôndha yêktining kawasaningsun.
19. Iblis wis gawe kanyataan, têtela kaya panyanane wong Saba. Wong Saba banjur padha manut laku jantrane iblis, kajaba mung wong mukmin sathithik kang ora manut iblis.
20. Iblis ênggone Ingsun gadhuhi pangawasa bisa anggodha manungsa, iku ora liya mung supaya Ingsun bisa nguningani kalawan gumêlar, sapa kang têmên pracaya bakal ananing akhirat, lan sapa kang atine mamang bakal anane akhirat mau. Allah Pangeranira iku nyathêti samubarang.
21. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah: Mara padha anjêjaluka marang brahala kang padha koanggêp Pangeran liyane Allah, brahala mau ora duwe isining bumi lan langit, [la...]
22. Sarupaning paturan ana ngarsaning Allah kang makolèhake sawijining wong, ora ana kang migunani, kajaba paturaning wong kang wis diparêngake dening Allah, malah besuk yèn wong kang arêp duwe paturan mau wis ilang wêdine lan girising ati, banjur padha takon-tinakon: Allah Pangeran sampeyan ngandika punapa, kang
Mukhammad) sira dhawuha: Sapa kang awèh rijêki marang kowe, rupa banyu udan saka ing langit, lan rupa thêthukulan saka ing bumi, wong kaphir mêsthi ora mangsuli. Sira banjur dhawuha: Kang paring rijêki iku Allah, dene aku lan kowe iki, salah siji olèh pituduh bênêr, sijine kêsasar têmênan.
24. Sira dhawuha manèh: Kowe ora bakal [ba...]
[...kal] didangu dening Allah bab kaluputanku, aku iya ora bakal didangu prakara kang wis padha kolakoni.
25. Lan sira dhawuha manèh: Besuk dina kiyamat, Pangeranku ambètèhake aku lan kowe, banjur ngrampungi prakaraku lan kowe kalawan bênêr.
barang kang padha kogolongake ing Allah kanggo maro tingal, ora ta, wis ora bae yèn padha lan Allah, Allah iku Mahamulya, mênang dhewe, ora ana kang madhani tur wicaksana.
27. Enggon Ingsun ngutus sira Mukammad, sumarambah marang manungsa sajagad, ambêbungah kalawan olèh ganjaran suwarga, sarta mêmêdèni bakal disiksa ana naraka. Ewadene manungsa iku kang akèh padha ora wêruh.
28. Wong kaphir ing Mêkah padha calathu: Mênawi dhawuh
sampeyan punika têmên, benjing punapa kalampahanipun siksa naraka ingkang dipun ancamakên punika.
29. Sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah, kowe wis padha diwangêni ing dina bakal matimu, ora bisa maju utawa mundur sajam bae.
30. Wong kaphir ing Mêkah padha ngucap: Aku ora ngandêl unine Kuran iki, lan unine
ana ing akhirat, sira andêlêng para wong kaphir nalikane padha dijèjèr ana ngarsaning Pangerane, siji-sijining wong padha tutuh-tinutuh lan kancane. Panutuhe kang cilik marang panggêdhene: Aku ajaa kojak kaphir, mêsthi ngandêl ing Allah lan Rasulullah.
31. Para panggêdhene mangsuli panutuhing wong cilik: Apa aku nyêgah ênggonmu arêp anglakoni pituduh bênêr sawise kowe didhawuhi ing rasul (aku ora rumasa) nanging kowe padha kaphir saka karêpmu dhewe.
32. Calathune wong cilik marang panggêdhene: Kang nyêgah ênggonku arêp anglakoni pituduh bênêr pambujukmu marang
Allah, ewadene wong kaphir mau nalikane padha andêlêng siksa, padha nutupi kaduwunge. Gulune wong kaphir padha Ingsun balênggu. Kang mangkono iku dudu panganiaya, mung tumônja patrapaning kaluputan kang wis padha dilakoni nalika ana ing dunya.
33. Mênawa Ingsun ngutus rasul ana sawijining desa, panggêdhene ing desa kono mêsthi calathu: Parentah ingkang sampeyan dhawuhakên punika, kula maibên.
34. Wong kaphir padha ngucap: Kula sami sugih bôndha sarta sugih anak, punika tôndha yèn lampah kula punika sampun dipun parêngakên dening Pangeran, sampun botên kemawon kula badhe dipun siksa.
35. (He Mukhammad) sira mangsulana: Iku dudu tôndha yêkti, satêmêne Allah Pangeranku
iku paring rijêki akèh marang wong kang dadi parênging karsane, lan ana uga kang diparingi mung cumpèn bae, ewadene wong kaphir ing Mêkah, iku kang akèh padha ora wêruh.
36. Kang nyêdhakake sira marang Ingsun iku dudu bandhanira lan dudu para anakira, kajaba wong kang pracaya marang Ingsun lan anglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha olèh ganjaran tikêl tinimbang lan murwating kabêcikan kang wis padha dilakoni, wong mau ana ing suwarga padha têntrêm atine.
37. Sarupane wong kang tumandang ngarah jugare Kuran ayat Ingsun, ngira yèn Ingsun iki apês, ora bisa niksa marang wong mau, wong mau ing têmbe bakal diajokake marang naraka, panggonaning siksa.
38. (He Mukhammad) sira dhawuha: Satêmêne Allah Pangeranku paring rijêki akèh marang para kawulane. Endi kang dadi parênging karsane, lan ana uga kang mung dicumpèni bae. Samubarang kang kowèwèhake marang wong, Allah bakal paring lirune barang
para wong kaphir, padha nglumpuk dadi siji, Allah banjur andangu marang para malaikat: Wong kaphir iku apa dhapadha. nyêmbah marang sira.
40. Para malaikat padha munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika Mahasuci. Tujuning manah kawula punika dhatêng Tuwan, botên dhatêng tiyang kaphir punika. Saèstunipun tiyang kaphir punika sami nyêmbah setan, tiyang kaphir punika ingkang kathah sami ngandêl dhatêng setan.
41. Ing dina iku ora ana wong bisa makolèhake utawa maeka marang liyane. Lan Ingsun dhawuh marang wong kaphir: Mara padha ngrasakna siksa naraka, kang padha sira paido biyèn.
42. Wong kaphir mau mênawa diwacakake Kuran ayat Ingsun, kalawan cêtha têrang, banjur padha ngucap: Nabi Mukhammad iki ora liwat mung wong lanang sumêja ngalang-alangi ênggonmu padha nyêmbah brahala sêsêmbahane para lêluhurmu biyèn. Kuran iki ora liwat [li...]
[...wat] mung ngucap goroh lan gawe-gawe, wong kaphir mau nalikane didhawuhi Kuran kang nyata bênêr padha ngucap: Kuran kang diawadake têmên lan bênêr iki, ora liwat mung sikhir kang wis têtela.
43. Wong kaphir ing Mêkah ora Ingsun paringi kitab wêwacan kang mratelakake yèn maremaro. tingal iku bênêr, lan Ingsun ora ngutus nabi sadurunge sira, kang andhawuhake yèn maro tingal iku bênêr.
44. Para umat ing jaman kuna sadurunge wong kaphir ing Mêkah iku, iya padha maido para rasul. Pêparing Ingsun marang wong kaphir ing Mêkah durung madhani sapara sapuluhe pêparing Ingsun marang para umat ing jaman kuna, bab dawaning umure, sugihe bôndha lan sugihe anak, nanging para umat ing jaman kuna padha maido utusan Ingsun. Kapriye ta dêdukaningsun marang wong mau, mêsthi padha Ingsun siksa kang bangêt.
45. (He Mukhammad) sira dhawuha: Enggonku pitutur marang kowe mung saprakara bae, iya iku, saiki padha mundura saka ing kene, nanging banjur padha marsudia kang bênêr mungguhing [mungguh...]
[...ing] Allah, rêrêmbugana wong loro utawa mikir ijèn. Sawise olèh panêmu, banjur pakumpulana, mupakat bab ênggonmu ngarani yèn Nabi Mukhammad iku duwe lara owah, kapriye katêrangane. Mêsthi ora nyata. Nabi Mukhammad iku nabi kang mêmêdèni marang kowe ana ngarêping siksa kang abot.
46. (He Mukhammad) sira dhawuha: Enggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki, aku ora anjaluk pituwas apa-apa marang kowe, kang mêsthi paring ganjaran
Saiki Kuran kang anggêlarake agama Islam, wis dhumawuh. Dene barang kang luput, saiki sirna lan ora bakal thukul manèh.
49. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mênawa aku nasar, sangsarane mêsthi mlarati marang awakku dhewe,
dene yèn aku nêtêpi pituduh bênêr, iku marga saka Kuran kang wis didhawuhake dening Allah Pangeranku marang
naraka, iku sira wêruh prakara gêdhe. Wong kaphir wis ora bisa mlayu ngoncati siksa. Wong kaphir padha kapikut saka panggonan kang cêdhak.
51. Wong kaphir padha ngucap: Sapunika kula ngandêl dhatêng Nabi Mukhammad, saha dhatêng Kuran, pangucape mangkono mau tanpa gawe. Kapriye bisane katarima tobate saka panggonan kang adohe tanpa wangênan, (têgêse katarimane tobat iku ana ing dunya, kang môngka wong kaphir mau wis ana ing akhirat).
52. Sadurunge andêlêng siksa, wong kaphir wis padha maido Kuran lan Nabi Mukhammad, apadene padha nandukake pangala-ala marang Nabi Mukhammad nganggo barang kang gaib, (calathune: ora ana suwarga lan naraka). Calathune mangkono mau, [ma...]
54. Wong kaphir padha ditindakake kaya kônca-kancane wong kaphir ing jaman
1. Sakèhing puji iku konjuk ing Allah, kang gawe bumi lan langit, sarta
padha mawa suwiwi, ana kang ngloro, nêlu lan mapat, lan ana kang diwuwuhi suwiwi manèh saka parênge karsaning Allah. Satêmêne Allah iku nguwasani samubarang.
2. Sadhengah rahmat kang diparingake dening Allah marang manungsa, (kaya ta rijêki, banyu udan lan sapêpadhane) iku ora ana kang bisa ngalang-alangi. Dene mênawa Allah karsa mêpêt rahmat, mêsthi ora ana kang bisa nulungake rahmat mau. Allah iku Mahamulya tur Wicaksana.
3. He para manungsa, sira padha elinga pêparinging Allah kabungahan marang sira. Apa ana ta, liyane Allah kang bisa gawe utawa nganakake barang-barang kang dumadi, utawa awèh rijêki marang sira saka ing langit utawa saka thêthukulaning bumi, (môngsa anaa) ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, lah kapriye ênggonira nyelaki.
4. Mênawa wong kaphir padha maido marang sira, iku ora andhèwèki, para rasul sadurunge sira, iya dipaido dening para umate. Samubarang prakara iku, besuk ana ing akhirat, dibalèkake konjuk ing Allah, Allah
kajalomprong dening kasêngsêm kabungahan ing dunya, lan aja kajalomprong manut panggodhaning setan, nglirwakake parentahing Allah.
6. Satêmêne setan iku satrunira, mulane iya sira satrua, kang mêsthi setan mau ngajak-ajak wong kang dikumpuli, supaya dadia isèn-isène Naraka Sangir.
7. Sarupane wong kaphir iku bakal padha dipatrapi siksa kang abot.
8. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha olèh pangapura kaluputane lan olèh ganjaran gêdhe.
9. Wong kang kêna panggodhaning setan, banjur kasêngsêm marang lakune kang ala, pangrasane iku prayoga, (wong mangkono mau apa padha bae lan wong kang olèh pituduh bênêr, mêsthi beda) satêmêne Allah iku nasarake wong kang dadi parênging karsane, lan uga paring pituduh marang wong kang dadi parênging karsane,
mulane sira dingati-ati, aja nganti karusakan awakira dening cilaka. Satêmêne Allah iku nguningani samubarang kang padha dilakoni dening manungsa.
10. Allah iku kang ngididake angin, ngimpun mega kang banjur dadi udan. Udan mau Ingsun siramake marang nagara utawa palêmahan kang mati (bêra) iku Ingsun ênggo nguripake palêmahan kang maune bêra. Besuk ênggon Ingsun nguripake wong kang wis padha mati, iya kaya mangkono.
11. Sing sapa kapengin mulya, nyuwuna kamulyan ing Allah, awit kamulyan iku kabèh kagunganing Allah. Dene pangucap kang bêcik, (iya iku la ilaha illah)illallah. iku konjuk ing Allah, pangucap bêcik mau ngunjukake kabêcikan ing Allah, dene sarupane wong kang nglakoni panggawe ala, iku bakal padha dipatrapi siksa kang abot, pialane wong mau ana ing akhirat bakal jugar.
Adam, saka ing lêmah, banjur gawe awakira saka ing mani, sira iku digawe warna-warna, lanang lan wadon, dene wong wadon ênggone mêtêng lan ênggone nglairake bayi, iku mêsthi tètès lan kawruhe Allah, dene umure siji-sijining wong, lan suda wuwuhing umure, iku mêsthi tinulis ana ing Lohmahphul, kang mangkono mau ingatasing Allah gampang bae.
13. Sagara loro tawa lan asin, iku ora padha, mara ta sira dêlênga, iki banyu tawa kang bêning, sêgêr diombe. Dene iki banyu asin kang lêtih, sira bisa olèh pangan iwak loh saka siji-sijining sagara mau. Lan uga bisa olèh rajapèni kanggo rêrênggan, kaya ta mutyara lan mrêjan sapêpadhane. Mangkono manèh sira andêlêng prau padha mlaku ana ing sagara, sira ênggo laku dagang, ngupaya sih pêparinging Allah rijêki, iku supaya sira padha sukur ing Allah.
14. Allah iku nglojokake wêngi marang awan, sarta nglojokake awan marang wêngi,
apadene marentah srêngenge lan rêmbulan, kabèh padha mlaku ana ing cakrawalane, nganti têkan dina kiyamat, iya iku Allah Pangeranira kang kagungan karaton. Dene brahala kang padha sira anggêp Pangeran liyane Allah, iku ora duwe apa-apa, sanajan mung klamudaning
manungsa, sira iku butuh marang kabêcikaning Allah. Dene Allah ora pisan butuh apa-apa marang liyane. Wis bênêre Allah ingalêmbana kabêcikane.
17. Mênawa ana parênge karsaning Allah sira iku disirnakake kabèh, Allah banjur nganakake titah anyar mêsthi kêlakon.
18. Kêlakone kang mangkono mau mungguhing [mungguh...]
19. Besuk dina kiyamat, siji-sijining wong mung mikul dosane dhewe-dhewe, ora mikul dosaning liyan. Mênawa ana wong kabotan mikul dosane dhewe, banjur anjaluk tulung marang wong lanang liyane, supaya direwangana mikul, sanajan kang dijaluki tulung mau kalêbu sanak sadulure, mêsthi ora gêlêm angrewangi mikul sathithik-thithika (he Mukhammad) wong kang wêdi sira wêwêdèni mangkene iki, mung wong kang wêdi ing Allah Pangerane, sanadyan siksane ora katon, sarta padha nglakoni sêmbayang. Dene sing sapa ngarah suci kalawan ngabêkti ing Allah, iku nucèkake awake dhewe, ing besuk manungsa iki padha bali marang ngarsaning Allah.
20. Wong picak lan wong andêlêng mêsthi ora padha, padhang lan pêtêng iya ora padha, apadene eyub lan panas iya môngsa padhaa.
21. Wong urip lan wong mati mêsthi ora padha, (kaya mangkono sanepane wong mukmin,
mêsthi beda lan wong kaphir, he Mukhammad) satêmêne Allah iku gawe pangrungune wong kang dadi parênging karsane, nanging sira ora bisa gawe pangrungune wong kang ana sajroning kubur. Sira iku ora liwat mung nyurup-nyurupake lan mêmêdèni siksaningsun.
22. Satêmêne ênggon Ingsun ngutus sira iki pêrlune mêmêdèni siksaningsun lan ngêbang-êbang kalawan ganjaran Ingsun. Dene sarupaning umat ing jaman kuna biyèn, wis mêsthi ana nabine dhewe-dhewe kang nyurup-nyurupake.
23. Mênawa wong Mêkah padha maido ing sira Mukhammad, iku ora andhèwèki. Para umat sadurunge wong Mêkah iku biyèn, uga padha maido marang rasule, tur para rasule ênggone andhawuhake kitab, ora kurang têrang sarta kanthi mukjijat kaelokan.
24. Ingsun banjur niksa marang wong kaphir kang padha maido mau, mara ta kapriye bêbênduningsun marang wong kaphir mau.
25. Apa sira ora andêlêng Allah ênggone
nurunake banyu udan saka ing langit, banyu udan mau banjur Ingsun ênggo mêtokake wowohan kang warnane beda-beda. Dene dalan kang pating jalarèh ana ing gunung, iku uga warna-warna, ana kang putih lan ana kang abang lan ana uga kang irêng bangêt, mangkono uga manungsa lan gêgrêmêtan,
mêsthi wêdi ing Allah iku mung para ngulama. Satêmêne Allah iku Mahamulya tur ngapura dosa.
26. Sarupane wong kang tabêri maca Kuran kitabing Allah lan anglakoni sêmbayang, apadene mèwèh pêparing Ingsun rijêki marang wong mau, kalawan wêruh wong akèh utawa ora, iku padha ngarêp-arêp mungguh lakune kang mangkono mau dadia dagangan kang ora kêna tuna.
Kitab Kuran kang wis Ingsun dhawuhake marang sira Mukhammad, iku nyata bênêr, cocog lan [la...]
[...n] surasane kitab kuna cêcêkêlane wong Yahudi. Satêmêne Allah iku mirsani tur waspada
Ingsun banjur andhawuhake kitab Kuran marang para kawulaningsun kang pilihan, iya iku umat Mukhammad, ewadene umat Mukhammad mau ana kang nganiaya awake dhewe, iya iku wong kang sêmbrana ênggone ngèstokake dhawuh, lan ana uga kang akèh sêtya tuhune, apadene ana kang kaduk kabêcikane, ora pisan anglakoni ala, iku kalawan idining Allah, kang mangkono mau aran kanugrahan gêdhe.
30. Wong têlung warna mau besuk padha malêbu ing Suwarga Ngadan, ana ing kono padha dianggon-anggoni gêlang mas lan mutyara, dene sandhangan sarwa sutra.
32. Kang wis mrênahake marang aku manggon ana [a...]
[...na] ing suwarga aku ora tau kangelan, lan ora tau sayah, iya iku kanugrahaning Allah.
33. Dene para wong kaphir iku padha dipatrapi siksa
34. Wong kaphir ana ing naraka padha ngadhuh-adhuh, sêsambate: Dhuh Allah Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan êntasakên saking naraka, kawula sagah nglampahi pandamêl sae, botên malih-malih badhe nglampahi pandamêl awon kados ingkang sampun kawula lampahi rumiyin. (Allah banjur mêlèhake): Ingsun apa ora wis maringi umur dawa marang sira, kang cukup diênggo eling dening wong kang gêlêm eling, sarta sira wis tômpa dhawuhing nabi.
35. Mulane saiki padha ngrasakna siksa, wong
37. (He wong Mêkah) Allah iku kang paring panggonan marang sira ana ing bumi, anggêntèni wong kang wis padha mati. Sing sapa kaphir, iku patrapane ênggone kaphir bakal disôngga dhewe. Enggone kaphir mau mung bakal muwuhi siksa marang awake ana ngarsaning Pangerane, lan manèh ênggone kaphir mau bakal muwuhi kapitunan marang awake.
38. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah, apa kowe wis padha andêlêng brahala kang koanggêp Pangeran liyane Allah. Mara aku tuduhna
mratelakake yèn brahala mau milu jumênêng Pangeran lan Allah. (Mokal yèn mangkonoa) wong kaphir padha golong lan kancane, ngarani
dadi ora pisan bisa rubuh utawa anjomplang, upama bumi lan langit iku rubuh utawa anjomplang, mêsthi ora ana kang bisa ngukuhake liyane Allah. Satêmêne Allah iku wêlas asih tur ngapura dosa.
40. Wong kaphir ing Mêkah padha supata
ngungkuli wong Yahudi lan wong Nasara. Ewadene barêng padha ditêkani Rasul Nabi Mukhammad, wong Mêkah malah padha mundhak munyal-munyale.
41. Padha gumêdhe ana ing bumi sarta padha anglakoni panggawe ala, maeka marang Rasulullah, nanging paekane ora pisan malarati marang Rasulullah, malah mlarati marang awake dhewe lan marang para wangsane. Wong kaphir ing Mêkah mau mung ngêntèni siksaning Allah, kaya kang wis ditindakake marang para umat ing jaman kuna, awit sira wis wêruh yèn pranataning Allah ora kêna diowahi.
42. Lan sira uga wis wêruh yèn siksaning Allah iku ora kêna dilironi wong.
43. Wong kaphir ing Mêkah apa ora anjajah ing bumi, sarèhne wis padha anjajah ing bumi, wis wêruh patilasane wong kuna pirang-pirang, sadurunge wong Mêkah, kang padha ditumpês dening Allah marga ênggone maido rasule, tur wong kuna mau gagah prakosane ngungkuli wong Mêkah. Isèn-isèning bumi lan langit ora ana kang bisa ngapêsake Allah, murungake ênggone niksa wong kang
wis padha dilakoni, amêsthi ora ana gêgrêmêtan ana lumahing bumi kang kêliwatan, kabèh sirna. Ewadene karsaning Allah ora mangkono, paniksaning manungsa disarantèkake têkan ing
1. Ya, Sin, iku kabèh araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika
3. Nêtêpi lan mêmulang dalan kang bênêr.
4. Iya iku Kuran, kang wis didhawuhake dening Allah kang Mahamulya lan Maha-asih.
5. Supaya sira mêmêdènana marang wong akèh kalawan siksaning Allah. Para luhure biyèn, salowonge para nabi, ora ana kang mêmêdèni, mulane padha lali ngabêkti ing Allah.
6. Wong mau kang akèh padha tinamtokake nandhang siksa awit wong mau padha ora iman.
7. Gulune wong mau padha Ingsun trapi balênggu têkan ing uwang, mulane wong mau padha andhangak.
8. Ing ngarêpe lan ing burine wong mau Ingsun dokoki tutup kang mêpêti ênggone arêp ngandêl ing Allah pandêlênge, Ingsun gawe pêtêng, mulane padha ora andêlêng dalan kang bênêr.
9. Wong mangkono mau sanadyan sira wêwêdèni siksa utawa ora, padha bae, mêsthi ora gêlêm pracaya ing Allah.
10. Enggonira mêmêdèni manungsa iku, kang mêsthi tumama lan migunani mung tumrap marang wong kang ngèstokake dhawuhing Kuran, sarta wêdi ing Pangeran kang Mahamurah, sanadyan ana ing pasêpèn, wong mangkono mau sira bêbungaha bakal olèh pangapuraning Allah lan olèh ganjaran mulya iya iku suwarga.
11. Ingsun iki kang ing besuk bakal nguripake [nguripa...]
sarupane wong kang wis padha mati, sarta nyathêti laku ala lan bêcik kang wis padha dilakoni dening wong mau, apadene lêlabêtane wong mau. Samubarang iku kabèh Ingsun cacahake gêmêt,mêmêt. lan Ingsun têrangake, tinulisan ana ing Lohmahphul.
12. Lan sira anggêlara upama marang para umatira, kang sira ênggo upama, wong ing nagara Intakiyah, nalikane ditêkani para kongkonane Nabi Ngisa.
13. Dhèk samana Ingsun ngutus wong loro, aran: Yokhana lan Baulus, nyurup-nyurupake marang wong ing Intakiyah. Wong ing kono padha maido marang utusan Ingsun loro mau, mulane Ingsun banjur ngutus wong siji manèh aran Simngon, dadi wong têlu. Wong têlu mau banjur padha pratela marang wong ing Intakiyah, aku iki utusaning Allah, dikarsakake mêmulang marang kowe kabèh.
14. Wong Intakiyah padha mangsuli: Pamanggih kula, sampeyan punika inggih tiyang kados kula [ku...]
[...la] kemawon, Pangeran ingkang Maha-asih botên dhawuh punapa-punapa, dados sampeyan punika têtela dora.
15. Rasul têlu padha mangsuli: Sanajan kowe padha maido, nanging Allah Pangeranku nguningani ênggonku têmên diutus ing Allah nyurup-nyurupake marang kowe.
16. Wajibku ora ana manèh mung andhawuhake parentahing Allah.
17. Wong Intakiyah padha mangsuli: Sapunika kula sami kenging wêwêlak kabêthatan jawah jalaran saking pandamêl sampeyan. Mila mênawi botên sampeyan mantuni anggèn sampeyan makatên punika, sampeyan mêsthi kula balangi ing sela ngantos pêjah, sarta mêsthi kula sakiti.
18. Rasul têlu padha mangsuli: Wruhanamu, ênggonmu padha kêna ing wêwêlak, iku marga saka awakmu dhewe, iya iku ênggonmu padha kaphir, ora saka ênggonmu tak elingake tak jak Islam, nanging kowe iku pancèn kêbangêtên ênggonmu [êng...]
19. Dumadakan ana wong lanang aran Kabibunajar, iku barêng krungu yèn wong Intakiyah padha maido marang rasul, banjur gêgancangan mlayu saka panggonane ing watêsing nagara Intakiyah. Têkan ing kono banjur calathu: He para kancaku wong Intakiyah, kowe padha ngèstokna para rasul iku.
20. Padha manuta bae marang wong kang ora amrih pituwas saka ing kowe, rasul têlu iku têtela nêtêpi pituduh bênêr.
21. Yagene aku ora nyêmbah marang Pangeran kang gawe awakku. Ing têmbe yèn kowe wis padha mati, mêsthi padha bali marang ngarsaning Allah.
kokira bisa nyupangati iku môngsa migunanana apa-apa marang aku, lan môngsa bisa agawe slamêt marang aku.
24. (Dhuh para rasul) mugi sampeyan sêksèni, kula punika pitados dhatêng Allah Pangeran sampeyan.
25. (Wong mau banjur dipatèni dening wong Intakiyah, barêng wis mati) wong mau tômpa dhawuh: He sira malêbua ing suwarga. Wong mau banjur calathu: Para kancaku wong Intakiyah, sapungkurku muga padha wêruha.
26. Allah ênggone wis ngapura marang aku, lan ênggone wis andadèkake aku ewone wong mulya.
jejer, diuntingi, podo didasarEmae’ Jebreng Podo tuku nggowo welasanGenjer-genjer saiki wis arep
Tembang Dholanan : Padhang Bulan (With Translate)
Yo prokonco dolanan ing njaba Padang bulan padange kaya rina Rembulane eh sing awe awe Ngilingake ojo podo turu sore Terjemahan Indone...
Lirik Lagu Rossa - Tak Sanggup Lagi ( OST FTV INDOSIAR )
saking Amerika Serikat.[1] Taun 1980, Abdul miwiti karieripun minangka cheerleader saking klub basket
Outstanding Choreography".[2] Sasampunipun periode sukses punika, Paula lajeng nyobi karier profesionalipun ing taun 2000 kanthi main ing serial televisi American Idol. Abdul gantos karier sanesipun ing serial TV CBS's Live to Dance, kanthi debutipun ing Januari 2011.[2]
Kulawarganipun[besut | besut sumber]
Ramanipun Paula Abdul asmanipun Harry Abdul, satunggalipun tiyang Yahudi saking Syiria. Paula dipunlairaken ing Aleppo, Syiria lan ageng ing Brazil, lajeng pindhah dhateng Amerika Serikat. [3] Ibunipun Paula asmanipun Lorraine M. (née Rykiss), satunggalipun tiyang Yahudi Kanada lan aslinipun saking Minnedosa, Manitoba, ing tapal wates negari Rusia lan Ukraina.[4] Paula nggadhahi rayi ingkang asmanipun Wendy. Taun 1980, Paula sekolah ing Van Nuys High School.[4]
Amérika SarékatAktor AmérikaLair 1962Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 28 Januari 2017.
PT Karir Komunika Pratama (Karir.com)
Internal Audit PT Karir Komunika Pratama (Karir.com)
Affandi Koesoema (lair ing CirebonJawa Kulon , 23 April 1907 – pati ing ,YogyakartaJawa Tengah, 19 Mèi 1990 ing yuswa 83 taun) ya iku pelukis seni rupa kang misuwur dadi maestro seni lukis Indonésia.Affandi kagolong pelukis Indonésia kang misuwur ing donya international, kanthi gaya ekspresionis.Sakjroning taun 1950 wis bisa ngadakake pameran tunggal ing India, Inggris, Éropah, dan Amérika Sarékat. Affandi kagolong pelukis maestro kang wis ngawe kurang luwih rongewu lukisan .
Eric Oey. Java, 2001, lk 170–171. Google
Lair 1907Kapatèn 1990SenimanLukisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 14 Februari 2017.
ora perlu ketok angel, ora perlu ketok kebak, minimalis iso uapikkk asal iso le ngeracik.."matru nuwun mas, aku lagi latihan ndesain, ketok elek banget. asline. tapi jare bocahan apik. hehe. jaremu yo tetep esih elek. tapi maturnuwun mas. ilmumu okeh lan ora pelit. dadi aku iso njaluk sisik. ojo
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
Materi : Wacana “ Salin Jaman Salin Tatanan
Ing ngendi papan, wektu, jaman biyen, saiki nganti tekan besuk kabeh wong padha nindakake tata krama. Mung wae kudu eling papan siji lan sijine, desa siji lan sijine, kutha siji lan sijine malah negara siji lan sijine ana bedane, ora padha cak-cakane. Trep karo unen-unen: desa mawa
nganti digebyah uyah. Anggone nindakake kudu ngelingi papane, kahanane, wektune, dicocogake karo kala mangsane. Kena diunekake salin jaman salin tatanan. Sing biyen dianggep becik, bok menawa saiki bisa dianggep ala. Kang saiki ala bisa uga besuk kalebu becik.
Tuladhane: Dhek biyen wong omong mangan karo omong utawa mlaku iku ora becik. Jaman saiki lumrah wae wong mangan karo omong utawa karo mloka-mlaku, kaya dene yen jagong ing acara manten/ syukuran, bubar salaman karo sing duwe gawe banjur diacarani dhahar prasmanan, lumrahe ing gedhung ora dicepaki kursi akeh kaya cacahe undhangan, mula banjur ana sing dhahar karo ngadeg lan ngobrol. Biyen bocah sekolah, kudu lungguh bangku ngrungokake lan nggatekske karo tanganne sedheku. Saikimmurid nalika ing kelas ora kudu tumindak mangkono, bisa bebas sing penting tertib. Biyen wong mlaku ing kraton utawa cedhak kraton karo ndhingkluk lan meneng, nanging saiki malah padha guneman, menga-mengo, tudang-tuding karo ndeleng mrana-mrene.
Mesthi wae ana bab liya sing biyen al saiki iya ala, umpamane: bab colong jupuk, ngapusi utawa goroh, wani marang wong tuwa, ulangan sekolah ngepek. Mangkono uga biyen becik saiki iya tetep becik, besuk uga tetep becik, umpamane: seneng tetulung, seneng weweh, bekti marang wong tuwa, sregep sinau, sregep nyapu, jujur, lan sapanunggalane.
Nindakake tata krama iku padha karo nggunakake pangati-ati, deduga lan prayoga. Kabeh tumindake wong urip kuwi becik yen tansah nganggo: deduga, prayoga, pangira-ira, pangati-ati, reringa, weweka. Kabeh kuwi tegese padha. Ingkang Sinuwun Pakubuwana IV ing bukune Wulangreh paring dhawuh menawa duga lan prayoga iku katindakake yen pinuju lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu, mangan, sebab duga lan prayoga iku pirantining urip sing ora kena ditinggal. Kabeh mau sinawung ing tembang
Cekak aose sakabehing tumindake wong urip ing alam donya kudu nganggo tata krama, tansah nganggo deduga utawa pangati-ati. Sing gelem nindakake tata krama uripr bakal tentrem, begja, tansah nemu keslametan ing sadhengah papan. Sapa sing bisa migunakake tata krama kanthi becik bakal mundhak ajining dhirine, dikurmati, diajeni wong liya lan dadi tuladha urip sing utama. ( Sudiyatmana, 1994).
3. Aja kewanen, apike ngenggo deduga.
5. Atur panuwun sinawung ing tembang Dhandhanggula.
6. Aywa sira gunggung dhiri, iku tan prayoga.
7. Apa perabot rumah tangga wis padha ditata ing omah anyar ?
8. Sang prabu kondur saking kedhaton banjur nendra ing pagulingan.
9. Satuhune pancen beda kahanan jaman biyen lan saiki.
10. Aja digebyah uyah, ora saben siswa ora duwe tata krama, isih akeh sing duwe subasita.
2. Nindakake tata krama kudu dikulinakake wiwit cilik. Apa sebabe ?
3. Apa sebabe nindakake tata krama kudu nggatekake panggonan ?
4. Coba wenehana tuladhane tata krama sing kok ngerteni !
a. Sing biyen dianggep ala saiki dianggep lumrah.
b. Biyen dianggep ala, saiki tetep dianggep ala.
c. Biyen dianggep becik, saiki lan besuk uga becik.
ana wektu kanggo leren sawetara. Sinambi ngenteni kegiatan sabanjure, ana siswa kang mloka-mlaku karo kancane sing wis kenal, ana sing mung lungguhan ing ngarep kelas, ana sing maca madding utawa koran ing papan informasi.
Widada mung ijen ing SMA Taruna Bakti, ora ana kanca sing saka SMP sadurunge, dheweke banjur nyedhaki bocah sing ana ing sisihe, karo ngulungake tangane, tembunge alon, polatane grapyak lan sumanak.
wis tahu weruh kowe sadurunge, nanging neng endi ya, aku kok lali.”
Widada : ”Lha neng endi, apa nalika ing kene njupuk formulir pendhaftaran, apa neng endi coba eling-elingen?”
weruh kowe, omahmu ngendi An ?”
Andika : ”Desa Karangsari cedhak daleme Pak Lurah, yen kowe endi ?”
Widada : ”Yen omahku rada adoh saka kene, ing Perumahan Griya Mulya, kira-kira ya 8 km saka kene.”
Andika : ”Wah yen ngono budhalmu sekolah luwih esuk tinimbang aku ya, aku yen sekolah mung mlaku lho.”
Widada : ”Kepenak kuwi, yen aku jam 6.15 wis kudu mangkat, ngepit alon-alon, kira-kira jam 6.45 wis tekan.”
bisa kajupuk dudutan yen bocah loro iku migunakake tata krama ingsrawunge. Sanajan migunakake basa Jawa ngoko sing prasaja, nanging bocah loro iku tansah ajen-ingajenan. Ora migunakake tembung sing kasar sing bisa gawe seriking ati. Tansah grapyak lan sumanak. Tembunge kepenak dirungokake lan gawe enaking ati sing diajak srawung.
Pancen tetembunganwong guneman iku warna-warna. Ana sing mboseni utawa gawe gela sebab tembunge nylekit, gawe serik. Tetembungan bisa ngraketake paseduluran, nanging bisa methalake kekadangan. Yen ora ngeti-ati, tembung sakecap bisa gawe serik selawase urip.
Ana tembung sing bisa natoni utawa nyilakani wong liya. Ana tembung kang landhep, landhepe ngungkuli pedhang. Mula diati-ati ing saben ucap, tembung lan gunem. Mung wae, banjur aja wedi guneman. Becike guneman saperlune, lumrah lan sacukupe wae.
Tetembungan sing diucapake nalika upacara lumrah lan cetha, banter, santak, ora gojak-gajek. Beda karo tetembungan nalika matur guru, utawa nyuwun priksa nalika pelajaran, ukarane becik anggone ngucapake alon/alus. Kanthi mangkono wong sing guneman bakal diajeni wong liya sebab bisa ngetrepake karo kahanan.
Gawea pacelathon prasaja sawise rampung banjur tindakna karo kancamu !
a. Pitepungan Pak Basuki minangka wali kelas XB marang siswane.
b. Bu Widati minangka warga anyar tepungan karo Bu Rani.
c. Suhardi pitepungan karo kanca-kanca ing kursus komputer.
d. Pak Sugita minangka guru ekstra karawitan karo
Semar iku putrane Sang Hyang Wenang lan Dewi Wiranti. Sedulure Semar ana loro yaiku Sang Hyang Antaga ( Togog) lan Sang Hyang Manikmaya ( Bathara Guru ).
Sedulur telu iku dumadi saka cahya putih kaya dene endhog. Kulite dadi Antaga, putihe dadi Ismaya (Semar ) lan kuninge dadi Manikmaya ( Bathara Guru). Nalika Semar manggon ing kahyangankanthi asma Sang Hyang Ismaya.
Sesebutan Semar liyane Ki Lurah Badranaya, Nayantaka, Janggan Asmaransanta, Bogajati, Boga Sampir mapan ing Karang Kedhepel. Sadurunge dadi Semar, wujud BAthara Ismaya sing bagus lan mapan ing kahyangan. Nanging banjur dadi Semar, cendhek, mblendhung wetenge lan rembes mripate.
Sedulur telu yaiku Antaga, Ismaya lan Manikmaya melu sayembara. Sapa bisa ngelu jagad bakal dadi ratuning kahyangan. Sepisan Antaga nyoba, ora bisa malah suwek lambene banjur salin wujud dadi Togog sing amba lambene. Semar bisa ngulu jagad, nanging ora bisa ngetokake mula wetengedai gedhe. Sing bisa mung Manikmaya, mula banjur diangkat dadi ratuning Dewa ing kahyangan kanthi sesebutan Bathara Guru.
Dening Sang Hyang Wenang, Ismaya kadhawuhan mudhun ing ngarcapada, donyaning manungsa dadi pamomonge satriya, kalebu leluhure Pandhawa saanak turune. Semar duwe anak telu yaiku Gareng, Petruk, Bagong. Banjur wong papat diarani Panakawan utawa Punakawan (pana: ngerti, kawan: kanca).
Semar tansah paring wewarah marang bendara kang lagi susah atine. Negara sing kena pageblug, katekan Semar bisa dadi tentrem, ayem lan mulya. Tumrap para satriya Pandhawa, Semar dianggep pepundhene dewa ngejawantah, bisa ngerti sadurunge prakara dumadi ing donya.
Sanajan ala wujude, Semar luhur bebudene, tata kramane ganep, sabar, ora tau nesu, tresna asih marang sapadhane lan wicaksana. Yen lagi nesu , dewa utawa manungsa ora ana sing bisa nandhingi, kajaba Sang Hyang Wenang.
1. Aja mbiji manungsa saka blegere awak, nanging saka tumindake. Wong becik rupane durung mesthi luhur budine.
3. Manungsa kudu bisa nampa pepesthening / takdire Gusti.
(Jatirahayu, 2002: Mutyara Rinonce, Budi Pekerti Ing Pewayangan)
4. Abdina Raden Arjuna iku diarani panakawan / punakawan.
5. Ing negara Ngamarta lagi ana pageblug, kawula lara esuk, sore mati.
9. Semar iku dewa kang ngejawantah dadi manungsa lumrah.
10. Blegere Semar pancen ora sepiraa, nanging luhur bebudene, sekti mandraguna.
C. Mangsuli Pitakon Kawangsulana nganggo basa karma !
2. Sedherekipun wonten pinten, cobi kasebatna ?
3. Kadospundi dumadine Semar sesedhereipun ?
5. Nalika ing kahyangan kadospundi kawontenanipun Semar ?
6. Menapa sebabipun Semar dados ala wujudipun ?
7. Menapa sebaipun Manikmaya dados ratuning dewa ?
8. Antaga lan Ismaya wujudipun dados awon, menapa sebaipun ?
D. Maca Jawa Cobi seratan Jawi menika kawaosa kanthi leres ! 1.Är[mai=g[wsepiai=pmºihmemyuayuni=bwn.
Cobi waosan Semar menika kaserata intisarinipun, utawi karingkes, lajeng dipunserat bab ingkang pokok-pokok kemawon, kanthi basa ingkang sae !
Ing mata pelajaran PKK mesthine para siswa wis tau oleh pamulangan bab tata kramane wong mangan. Kajaba iku ing kulawarga mesthi diajari carane mangan kang becik utawa malah duwe pengalaman tata kramane wong mangan ing omah, yen duwe tamu, utawa ing restoran.
1. Bab-bab sing kudu ditindakake nalika wong padha mangan bebarengan.
2. Bab-bab kang ora oleh katindakake nalika wong padha mangan bebarengan.
1. Antaga lan Manikmaya iku sedulure Semar.
5. Lurah Badranaya mapan ing Karang Kedhepel.
8. Semar, Gareng, Petruk, Bagong iku Punakawan.
9. Bendara sing susah atine dilelipur.
[sunting] [busak tembolok] Dokumentasi cithakan
MitarbeiterDr.-Ing. Kaleem AhmadDipl.-Ing. Manuel BastertDipl.-Ing. Kai HelmigDipl.-Ing. Paul
ing Têmuirêng, inggih punika pasareanipun pêpatih Mangkunagaran. Dalah uruting cariyos trah-tumêrahipun ingkang sumare wontên ing ngriku, punapadene kawontênan tuwin lêlabêtanipun ingkang sami jumênêng pêpatih ing praja Mangkunagaran.
Kaêcap awit dening sêngkuyunganipun ingkang sami kaparêng simpên utawi migatosakên.
Bab 1. Bêbuka tuwin uruting pèngêtan ingkang kacariyosakên
Kula nuwun, sanadyan kula angrumaosi, bilih salêbêtipun kula suwita, punika tuna ing pandamêl tuwin sasêrêpan tumrap adêgipun praja,
tumêrahipun manginggil tuwin mangandhap ingkang sumare wontên ing ngriku, ngantos dumugi ingkang jumênêng pangagênging trah tuwin pêpatih Mangkunagaran. Punapadene sambêtipun kalayan adêging praja ngantos dumugi kawontênanipun ing sapunika, wêwangsoning manah kula, sokur sagêd dados pracihna pamundhi kula dening anggèn kula kinawulakakên ing praja Mangkunagaran. Botênipun sagêd pikantuk ingkang makatên, inggih amung dumununga dados pangaji-aji kula dhatêng asmanipun para luhur utawi para linangkung ingkang tabêting pandamêlipun ambarkati ingakathah.
Nalika salêbêtipun taun 1925 anyarêngi ingkang jumênêng bupati patih pinuju gêrah ngantos kalajêng dumugi seda, punika wontên ewahipun tatanan lampahing praja, sadaya siti pradikan ingkang têtiyangipun sami kapiji rumêksa pasarean tuwin patilasan ingkang kaanggêp dados pêpundhèn utawi ingaosan dening praja, pasitènipun kêdah kapasrahakên dhumatêng dhusun sadaya, manawi wontên ingkang prêlu kalêstantunakên, amung kêdah ingkang wontên nalurènipun sambêt kalayan prêlunipun adêging praja, saha amung waragad kemawon saking nagari, sarèhning lêstantunipun wontên pradikan, punika kalêbêt dados prabot kaluhuranipun adêging praja, pramila saking pamanggihipun ingkang nindakakên pandamêlan bupati patih ing wêktu wau, lajêng gumagah nandukakên rêrigênipun, pradikan ing Têmuirêng punika kasuwunakên waragad saking nagari, awit kasêbutakên dados bakunipun kuburan pêpatih ing praja Mangkunagaran. Wasana nadyan botên nyêkapi saprêlunipun, ananging rêrigên wau kalampahan dipun parêngakên ngantos dumugi ing sapunika, môngka ing sayêktosipun pêpatih Mangkunagaran ingkang sumare wontên ing ngriku, kala samantên sawêg satunggal, inggih punika Radèn Tumênggung Mangkurêja, [Mangkurê...]
[...ja,] pêpatih dalêm panjênêngan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara ingkang jumênêng kaping III dumugènipun Kangjêng Gusti kaping IV, amung sarêng sapunika kula talusur aluranipun, sagêd pinanggih katranganipun ingkang nyêkapi saha pantês sinêbut kuburan patih, tuwin ugi sangêt mungguh pinèngêtan ing salamènipun dening para ingkang nunggil raos kados kula (angraos kasamadan adêging praja Mangkunagaran), awit radèn tumênggung punika pêpatihing praja ingkang kawitan, saha ingkang wiwit patih pinangkat bupati, ingkang lêlabêtaning nalurènipun tuwin pandamêling piyambakipun, gêgayutan kalayan adêging praja, punapadene nalurènipun ingkang manginggil, sambêt kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha trah-tumêrahipun ngantos dumugi ing sapunika prasasat angèbêki dados narapraja utawi dados kawula sapraja Mangkunagaran, makatên ugi salêbêtipun papan pasarean wau, ing samangke sampun wontên calonaning papanipun, lêstantun dados pasareanipun pêpatih Mangkunagaran.
Jêjêripun sêrat pèngêtan punika, nyariyosakên pasarean ing Têmuirêng wontênipun sinêbut kuburan patih dalah sapituruting aluranipun. Ananging sarèhning anggayut ing
bab adêgipun patih, pramila sagaduging sumêrêp kula nadyan pêpatih sadèrèngipun, tuwin sasampunipun Radèn Tumênggung Mangkurêja kasêbut ing nginggil wau, ugi kula pèngêti pisan punapa kawontênan tuwin lêlabêtanipun.
Salêbêtipun ing taun 1920 winantonan kala taun 1926 punika sampun wontên usulipun garap kantor among praja, supados nagari angwontênakên babad adêgipun praja, ingkang angêmot kawontênanipun sadaya bôndha, kadosta: urusaning prakawis siti, urusaning prakawis arta, tuwin ing sasamènipun. Prêlunipun, kajawi bokmanawi piguna tumraping praja, ugi anglênggahi pamanggihing para sagêd. "Satunggaling golongan utawi bôngsa, punika kêdah sumêrêp babading aluranipun". Wasana nadyan pandamêlipun para pêpatih, punika ingkang kathah-kathah kawêngku ing gustinipun, ananging sarèhning langkung sapalih panggayudipun dhatêng
sasamènipun dumugi kawontênanipun ing sapunika, pangajêng-ajênging manah kula, kajawi murih botên dados katrangan jugag, ugi supados dadosa dêdamaripun manawi ing têmbe wontên ingkang ngarsakakên [ngar...]
[...sakakên] angarang babad. Ananging taksih kuciwa dening kula dèrèng sagêd angêmot yasaning praja, ingkang warni: rajata di, griya, tuwin bêndungan sasamènipun, saha tumangkaring kagunan Jawi kados ta: jogèd, gêndhing, sasamènipun, ingkang dumados saking ing praja Mangkunagaran. Amargi wanci tuwin papanipun botên nyêkapi.
Pèngêtan kula wontên katrangan, punika amung ringkês sagaduging sumêrêp kula, punapadene kajawi saking tunaning kagunan kula, pandhapuk tuwin ikêtanipun sêrat punika kula sêngaja tanpa tatanan ingkang prayogi, dene pikantuk kula ing sasêrêpan, amung saking angèngêti sêrat-sêrat utawi pèngêtan ingkang sampun kula sumêrêpi, tuwin cacriyosanipun para sêpuh ingkang sami wontên sêsambêtanipun kalayan ingkang kula impun dados pèngêtan punika, ananging inggih taksih mawi kula lêlimbang malih sapakantukipun, sarana angêplokakên saking kêmpalipun sasêrêpan sadaya wau, ewadene sarèhning ajênging jaman saya wêwah rikatipun, ingkang ngantos mahanani wêwaton taksih lêstantun, nanging tindak sampun ewah saha ing sasaminipun. Dados sagêd ugi katrangan kula punika inggih sampun onya ing kawontênan tuwin ing tumindakipun. [tumi...]
[...ndakipun.] Wasana pinanggihipun cariyos ingkang pantês pinèngêtan, lajêng kula racut prayogining urutipun, tuwin kula kanthèni gambar sakêcêpêngipun, kados pêthikaning urut tuwin katranganing wontênipun, kasbut pratelan kanthènipun ing bab punika.
Bab 1. Inggih bêbuka tuwin pratelan urutipun ingkang pinèngêtan punika ... Kaca: 3-25
Bab 2. Cariyosipun pasarean ing Têmuirêng ... Kaca: 26-50
Bab 3. Cariyosipun para ingkang jumênêng pêpatih Mangkunagaran, dalah cariyos pêthinganing lêlabêdan tuwin kalimpatanipun, punapadene dununging sumarenipun ... Kaca: 51-117
Bab 4. Cariyosipun tuwin lêlabêdanipun Radèn Adipati Sindurêja, pêpatih dalêm ing karaton Surakarta, dalah trah-tumêrahipun ... Kaca: 118
Bab 5. Cariyosipun tuwin lêlabêdanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja bupati [bu...]
[...pati] patih ingkang kawitan ing praja Mangkunagaran, dalah trah-tumêrahipun ... Kaca: 158-267
Bab 6 Katrangan kêmpaling tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja, kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha sapiturutipun Kaca: 268-275
Bab 7 Panutup saha pangajabipun ingkang ngimpun sêrat pèngêtan punika Kaca: 276-286
Susulaning katrangan tuwin pratelan lêpat saha kiranging panyêratipun Kaca: 1-2
Gambar: Ha Ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran wiwit kaping II.III.IV.V.VI. tuwin VII ... Kaca: 21
Gambar: Na Prênahipun (Overzichtskaarts) pasarean ing Têmuirêng ... Kaca: 35
Gambar: Ca Wangun tuwin watêsing pasitèn (Situatie-teekening) pradikan ing Têmuirêng ... Kaca: 37
Gambar: Ra Lumahing papan (Platte grond) ing pasarean Têmuirêng ... Kaca: 39
Gambar: Ka Dalêm Kabupatèn Kapatihan Mangkunagaran ... Kaca: 83
Gambar: Da Radèn Tumênggung Mangkurêja ... Kaca: 85
Gambar: Ta Radèn Tumênggung Jayasarosa ... Kaca: 89
Gambar: Sa Radèn Mas Tumênggung Arya Sêbrata ... Kaca: 93
Gambar: Wa Radèn Tumênggung Jayapranata ... Kaca: 97
Gambar: La Radèn Mas Tumênggung Bratadipura ... Kaca: 103
Gambar: Pa Radèn Mas Tumênggung Arya Mangunkusuma ... Kaca: 109
Gambar: Dha Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma ... Kaca: 115
Derah: Ja Putra wayahipun Radèn Adipati Sindurêja, dumugi Radèn Tumênggung Mangkurêja ... Kaca: 149
Derah: Ya Putranipun Radèn Tumênggung Mangkurêja ... Kaca: 191
Derah: Nya Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ayu Wiraasmara ... Kaca: 197
Derah: Ma Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ngabèi Jayadirja ... Kaca: 209
Derah: Ga Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ngabèi Mangkurêja ... Kaca: 215
Derah: Ba Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ngabêi Pôncaharjana ... Kaca: 227
Derah: ha Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja [Mangkurê...]
[...ja] sapiturutipun, saking Radèn Ayu Jayaasmara ... Kaca: 235
Derah: Nga Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun saking Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma ... Kaca: 245
Derah: A Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ayu Ngabèi Pôncasêbrata ... Kaca: 249
Derah: E Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ngabèi Harjasudirja ... Kaca: 257
Derah: O Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ayu Ngabèi Jayapralêbda ... Kaca: 263
Derah: U Kêmpaling tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja, kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha sapiturutipun ... Kaca: 271
Gambar: I Ingkang ngimpun tuwin damêl sêrat pèngêtan punika ... Kaca: 283
Pratelanipun wêwahan katrangan, kalêbêt wêwahan katrangan sajawining urutipun jêjêring sêrat pèngêtan
1 Pratelaning gambar dalêm, kasambêtan pratelaning asmanipun pangagêng nagari ing Surakarta ... Kaca: 23-25
2 Pamèngêtipun titimôngsa angkaning taun ... Kaca: 27
3 Uruting têrahipun Kyai Agêng Atasangin, dumugi Radèn Adipati Sindurêja tuwin Nyai Kêrên ... Kaca: 29
4 Dunungipun waos ingkang nama Kyai Dulêg ... Kaca: 30
5 Panyuwak, tuwin kêkantunipun siti mardikan ingkang taksih karêksa dening nagari ... Kaca: 31
6 Pamanggih anjagi murih karêksanipun pasarean ing Têmuirêng ... Kaca: 32
7 Kêkancingan tuwin pêpancinipun pradikan ing Têmuirêng ... Kaca: 33
8 Tumindakipun tatanan pangrèhing praja, kapulisèn tuwin adêgipun pangadilan ... Kaca: 53-64
9 Anggènipun mulyakakên pasareanipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan ... Kaca: 66
10 Têrangipun ingkang nama Rôngga Panambangan kaping sapisan, dalah sapiturutipun ... Kaca: 69
11 Adêgipun golongan prajurit, dêdamêlipun, pangagêngipun, tuwin lêlabêtanipun ... Kaca: 70-77
12 Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ingkang lajêng jumênêng Kangjêng Gusti kaping IV ... Kaca: 79
13 Larahing katrangan konduripun siti Kalitan, tuwin sambêtipun kalayan lampahipun pamisudha jumênêng dalêm kangjêng gusti ... Kaca: 99-101
14 Kawontênanipun pasarean ing Adisana ... Kaca: 102
15 Urutipun kawontênaning garisan watês ... Kaca: 106-107
16 Pamilahipun kawajiban ing kantor-kantor, wawêngkon kabupatèn amongpraja ... Kaca: 111-113
17 Wiwitipun pêpatih sinêbut kangjêng, saha têrangipun [tê...]
[...rangipun] patih asma Radèn Adipati Sindurêja ... Kaca: 118
18 Titimangsanipun wilujêngan Maesalawung ... Kaca: 129
19 Kawontênanipun siti baku sabawah Mangkunagaran, tuwin lampahing tumindakipun ... Kaca: 131-138
20 Kawontênanipun tilas dalêm Mangkuyudan, ingkang kagêm kondur dalêm Kangjêng Gusti kaping I ... Kaca: 140
21 Uruting nalurènipun Radèn Adipati Sindurêja ingkang manginggil ... Kaca: 155-157
22 Dunungipun wangkingan ingkang nama Kyai Panatas ... Kaca: 161
23 Ingkang anggarap prakawis lalinton siti ingkang kaping tiga, kaping sakawan, tuwin ingkang kaping gangsal ... Kaca: 163
24 Siti lintonan saking Ngayogya ingkang mêdal asilipun sarang burung ... Kaca: 164
25 Tumangkaripun kabudidayan ing praja Mangkunagaran ... Kaca: 167-172
26 Dumadosipun adêging paprentahan wana-wana [wa...]
[...na-wana] ing praja Mangkunagaran ... Kaca: 174-175
27 Kaskaya tuwin pêpanci wragad nagari ing praja Mangkunagaran ... Kaca: 177-184
28 Larahing katrangan, dadosipun pasarean ing Têmuirêng kamardikakakên ... Kaca: 185-186
29 Sasêbutanipun para darah miturut tatanan karaton ing Surakarta tuwin ing praja Mangkunagaran ... Kaca: 188-189
30 Pasareanipun Patih Adipati Gajahmada, ingkang wontên ing Kampung Sangkrah ... Kaca: 278
Pratelan pangringkêsing ukara tuwin sastra, punapadene têtêngêr sanès-sanèsipun, ingkang murih cêkaking panyêratipun
1. Sasêbutan tuwin asma dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, ing Surakarta, punika amung badhe kasêrat, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping…
2. Sasêbutan tuwin asma dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ing Ngayogyakarta, punika amung badhe kasêrat, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping…
3. Sasêbutan tuwin asma dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara utawi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Prabu Prangwadana, (pangagênging trah Mangkunagaran) punika amung badhe kasêrat, Kangjêng Gusti Ingkang kaping…
4. Titimangsanipun jumênêng dalêm Kangjêng Gusti, punika amung badhe kapêndhêt pangastanipun pusarapraja (dados botên mêndhêt titimangsanipun asma Prabu Prangwadana, utawi asma Mangkunagara)
5. Namanipun sêrat kêkancingan dalêm kangjêng sri bagendha maharaja [mahara...]
[...ja] (Koninklijk Besluit), punika amung badhe kasêrat, Konl. Besl.
6. Namanipun sêrat kêkancingan dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral (Gouvernements Besluit), punika amung badhe kasêrat, G.B.
7. Namanipun sêrat kêkancingan dalêm kangjêng gusti, punika amung badhe kasêrat, K.Kg.
8. Namanipun sêrat kêkancinganipun bupati patih Mangkunagaran, punika amung badhe kasêrat, K. Rg.
9. Namanipun sêrat pranatan India Nèdêrlan (Staatsblad van Nederlansch Indie) punika amung badhe kasêrat, Stb.
10. Namanipun sêrat wêwahan utawi ewah-ewahaning pranatan India Nèdêrlan (Bijblad op het staatsblad van Nederlandcsh Indie) punika amung badhe kasêrat, Bijb.
11. Namanipun sêrat pranatan Mangkunagaran ingkang sampun kapacak buku, (Pustakapraja, utawi Rijksblad van het Mangkoenagorosche Rijk) punika amung badhe kasêrat, Rijksb.
12. Namanipun sêrat dhawuh tatananing praja Mangkunagaran ingkang sampun kapacak buku (Pustakawarti praja, utawi Offiiceel
Nieuwsblad), punika amung badhe kasêrat, Off. Nieuws.
13. Sasêbutanipun namaning praja Mangkunagaran, (Mangkoenagorosche Rijk) punika amung badhe kasêrat, M.N.
14. Tanggal wulan tuwin taun punika tumrap titimôngsa Walandi, upami: surya kaping 1 Pebruari 1900 amung badhe kasêrat, 1.2.1900. Dene titimôngsa Jawi, upami tanggal kaping 14 Sura, Ehe 1750, amung badhe kasêrakasêrat. 14.1.2.1750.
15. Sadaya garis ingkang katêngêran, (*) punika mratandhakakên bilih pangimpun dèrèng sagêd pikantuk têranging katranganipun.
Gambar aksara: Ha. ingkang sami jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran
Têtêdhakan, saking rajata di ing pura dalêm Mangkunagaran
(1) Mênggah gambar dalêm ingkang kapacak suwalik punika, sami kalihan gambar dalêm ingkang kawitan sumêbaripun dhatêng para putra santana tuwin para abdi dalêm, ananging kadamêl kêmpal mawi rinarêngga ing passe partout, wontênipun gambar dalêm wau dados sumêbar, amargi saking panyuwunipun garap kantor amongpraja kala ing taun 1919, kathahipun pamêlinging gambar punika sami kalihan ingkang sêngkuyungan ngragadi panggambaripun, gunggung sadaya wontên 141 prangkat, utawi 846 iji, dene kangjêng gusti ingkang kapisan, botên wontên gambaripun, awit kacariyos botên karsa dipun gambar, mênggah wontênipun gambar wau kula pacak, ugi minôngka pracihnaning pamundhi kula ing salami-laminipun.
Ingkang badhe kula pratelakakên ngandhap punika, titimôngsa pangastanipun pusara praja, utawi ingkang kangge pasamuwan wilujêngan jumênêngan ing sabên taun, (sanès titimôngsa kêkancingan saking kangjêng guprêmèn) kados ta:
1. Kangjêng Gusti kaping I kala ing taun (4, 6, 8, 1682) 1757.2.Kangjêng Gusti kaping II kala ing taun (15, 7, 8, 1722) 1795.3.Kangjêng Gusti kaping III kala ing taun (24, 12, 8, 1762) 1835.4.Kangjêng Gusti kaping IV kala ing taun (14, 6, 3, 1781) 1853.5.Kangjêng Gusti kaping V kala ing taun (11, 10, 8, 1810) 1881.6.Kangjêng Gusti kaping VI kala ing taun (15, 6, 8, 1826) 1896.7.Kangjêng Gusti kaping I kala ing taun (27, 6, 8, 1846) 1916.
Amung titimôngsa wilujêngan jumênêngan dalêm Kangjêng Gusti ingkang kaping VII. Punika ewahan manut titimôngsa sawiyosan dalêm, wontên ing tanggal kaping 4 wulan Sapar Dal 1815 = 1885.
c: Bab Titimôngsa tuwin asmanipun ingkang jumênêng pangagêng nagari (Hoofd van Gewestelijk Bestuur) ing Surakarta.
Sêsarênganipun ingkang jumênêng dados pangagêng nagari (rumiyin anama pangkat Opperhoofd, lajêng santun nama Resident, saha ing samangke lajêng nama Gouverneur) [Gouver...]
[...neur)] wiwit adêgipun praja ing Mangkunagaran, ngantos dumugi ing sapunika, kados ing ngandhap punika pratelanipun:
1. Wiwit jumênêng dalêm Kangjêng Gusti ingkang kapisan, ngantos dumugi salêbêtipun ing taun 1767 Kangjêng Tuwan J.Chr. Beuman.2. Wiwit ing taun 1767 Kangjêng Tuwan F.Chr. van Stralendorff.3. Wiwit ing taun 1783 Kangjêng Tuwan W.A. Palm.4. Wiwit ing taun 1788 Kangjêng Tuwan A. Hartsink.5. Wiwit ing taun 1790 Kangjêng Tuwan J.Fr. Baron van Reede.6. Wiwit ing taun 1798 Kangjêng Tuwan B.J. van Nieuwkerken.7. Wiwit ing taun 1803 Kangjêng Tuwan J.G. van den Berg.8. Wiwit ing taun 1806 Kangjêng Tuwan B.F. van Lieberherz.9. Wiwit ing taun 1806 Kangjêng Tuwan J.A. van Braam.10. Wiwit ing taun 1810 Kangjêng Tuwan Geselschap.11. Wiwit ing taun 1811 Kangjêng Tuwan J.A. van Braam (zie 9).
12. Wiwit ing taun 1811 Kangjêng Tuwan A.G. Adams.13. Wiwit ing taun 1812 Kangjêng Tuwan H. Hope.14. Wiwit ing taun 1813 Kangjêng Tuwan J. Robinzon.15. Wiwit ing taun 1815 Kangjêng Tuwan J.M. Johnson.
Sarêng ing jaman Nèdêrlan ngantos dumuginipun ing sapunika
16. Wiwit ing taun 1816 Kangjêng Tuwan D.W. Pinket van Haak.17. Wiwit ing taun 1817 Kangjêng Tuwan W.H. van Ysseldijk.18. Wiwit ing taun 1817 Kangjêng Tuwan H.F. Loppe (Wd).19. Wiwit ing taun 1818 Kangjêng Tuwan P. van Prehn.20. Wiwit ing taun 1820 Kangjêng Tuwan Mr. H.G. Nahuijs (Wd).21. Wiwit ing taun 1822 Kangjêng Tuwan A.M. Fh. Baron de Salis.22. Wiwit ing taun 1823 Kangjêng Tuwan H. MaqGillavrij (Wd).23. Wiwit ing taun 1824 Kangjêng Tuwan J.I. van Sevenhoven.24. Wiwit ing taun 1825 Kangjêng Tuwan H. MaqGillavrij (zie 22).25. Wiwit ing taun 1827 Kangjêng Tuwan Mr. H.G. Nahuijs (zie 20).26. Wiwit ing taun 1830 Kangjêng Tuwan Mr. J.F.W. van Nes (Wd).27. Wiwit ing taun 1830 Kangjêng Tuwan H. MaqGillavrij (zie 22).28. Wiwit ing taun 1834 Kangjêng Tuwan F.G. Valck (Wd).
29. Wiwit ing taun 1834 Kangjêng Tuwan J.F.T. Maijor.30. Wiwit ing taun 1843 Kangjêng Tuwan C.L. Hartmann.31. Wiwit ing taun 1846 Kangjêng Tuwan Mr. W.C. Baron de Geer.32. Wiwit ing taun 1851 Kangjêng Tuwan H.F. Buschen (Wd).33. Wiwit ing taun 1858 Kangjêng Tuwan F.N. Nieuwenhuijzen.34. Wiwit ing taun 1859 Kangjêng Tuwan G.C. Schonck.35. Wiwit ing taun 1860 Kangjêng Tuwan F.N. Nieuwenhuijzen (zie 33).36. Wiwit ing taun 1864 Kangjêng Tuwan N.D. Lammers van Toorenburg.37. Wiwit ing taun 1867 Kangjêng Tuwan J.P. Zoetelief.38. Wiwit ing taun 1869 Kangjêng Tuwan J.H. Tobias.39. Wiwit ing taun 1871 Kangjêng Tuwan N.D. Lammers van Toorenburg (zie 36).40. Wiwit ing taun 1875 Kangjêng Tuwan A.A.W.N. Kaeuchenius.41. Wiwit ing taun 1877 Kangjêng Tuwan G.A.L.J. Jeekel.42. Wiwit ing taun 1881 Kangjêng Tuwan Mr. W.P.A. Mattheus.43. Wiwit ing taun 1884 Kangjêng Tuwan A.J. Spaan.44. Wiwit ing taun 1890 Kangjêng Tuwan O.A. Burnabitj Lautier.45. Wiwit ing taun 1894 Kangjêng Tuwan Jhr. L.Th. Hora Siccama.46. Wiwit ing taun 1897 Kangjêng Tuwan W. de Vogel.47. Wiwit ing taun 1905 Kangjêng Tuwan L.Th. Schneider.48. Wiwit ing taun 1909 Kangjêng Tuwan C.F. van Wijk.49. Wiwit ing taun 1914 Kangjêng Tuwan F.P. Solewijn Gelpkae.50. Wiwit ing taun 1918 Kangjêng Tuwan A.J.W. Harlotf.51. Wiwit ing taun 1922 Kangjêng Tuwan J. van der Marel.52. Wiwit ing taun 1924 Kangjêng Tuwan J.H. Nieuwenhuijs.53. Wiwit ing taun 1927 Kangjêng Tuwan M.B. van der Jagt.54. Wiwit ing taun 1929 Kangjêng Tuwan J.J. van Helsdingen.
Ingkang nama pasarean ing Têmuirêng, punika dumunung wontên ing padhukuhan Karanganom, sawetanipun dhusun Têmuirêng sami kabawah ing kalurahan Popongan, kapanewon tuwin kawadanan ing Karanganyar (Mangkunagaran), prênahipun kalêrês sawetaning karajan kawadanan ing Karanganyar, saha sakiduling margi saking Karanganyar dhatêng ing Karangpandhan, têbihipun saking Karanganyar watawis 25 pal, utawi watawis 125 pal saking kitha Mangkunagaran. Dene dhusunipun ing Têmuirêng, punika ugi wontên pasareanipun, ingkang sambêt kalayan nalurènipun ingkang sumare wontên ing pasarean Têmuirêng, Karanganom. Mênggah têrangipun pasarean kêkalih wau kados gambar (Overzichtskaart) aksara Na, kanthènipun sêrat pèngêtan punika.
Siti dhusun Têmuirêng dalah ing sakiwatêngênipun, punika ing ngajêng dados lênggahipun Bandara Radèn Ayu Tumênggung Mangkurêja,
putra dalêm Kangjêng Gusti kaping II, garwanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja bupati patih ingkang kawitan ing praja Mangkunagaran. Wasana sarêng Radèn Tumênggung Mangkurêja sampun seda, saking kaparêng dalêm Kangjêng Gusti kaping IV, pasarean ing Têmuirêng wau kaadêgakên dados mardikan, inggih punika pasarean ingkang dipun jagi saha dipun lêluri dening nagari, mawi rinêksa ing juru kunci ingkang pinangkat priyantun, kanthi tiyang bêbau sacêkapipun. Tuwin mawi pinaringan lênggah siti, lêpat pakaryan nagari tuwin sêsanggèn pajêg sasamènipun. Dene kalampahanipun kamardikakakên wau kintên-kintên kala ing taun 1876.§ Murih cêkak saha gampil, cundhukipun kalayan ingkang kalampah ing jaman mangke, kajawi ingkang taksih gandhèng kalayan wiradat Jawi ingkang taksih tumindak wêktu punika (wiyosan, jumênêngan, tuwin yuswa) sadaya titimôngsa ingkang kula pèngêti ing sêrat ngriki, amung kula pêndhêt angkaning taun ingkang Walandi kemawon.
Ingkang amurwani pasarean punika mawa yêyasan. Kados ta: amagêr bata capurènipun, andèkèki masjid, saha ngwontênakên regolipun, punika Radèn Tumênggung Mangkurêja, sarêng Radèn Tumênggung Mangkurêja sampun seda, lajêng kasambêtan tuwin kabangun yayasanipun dening Radèn Ngabèi Jayadirja kalayan [kalaya...]
[...n] Radèn Ngabèi Jayasumarja, (Radèn Ngabèi Jayasumarja punika salajêngipun nama Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sakawan) kados ta: anyantuni masjid, tuwin angêlar capurènipun, ngiras anyungkup pasareanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja mêndhêt saking tilas masjid ingkang sampun kasantunan enggal wau, saha ing wasananipun, pagêr bataning capuri wau lajêng kaêlar mangidul malih dening Radèn Mas Wiraasmara, lêstantun ngantos dumugi ing sapunika.
Sadèrèngipun kamardikakakên dening nagari, pasarean punika sampun karêksa ing juru kunci saking abdènipun radèn tumênggung piyambak, sarêng wiwit dipun mardikakakên, inggih abdènipun radèn tumênggung wau ingkang lajêng katêtêpakên dados priyantun mardikan. Priyantun wau nama Kyai Imam Jurèmi, ingkang taksih lêstantun dumugi ing sapunika.
Sakawitipun ingkang sumare wontên ing ngriku, punika asma Kyai Agêng Atasangin.
Saha adhêdhukuh ingkang ngantos dados sêsêpuh ing tanah ngriku tuwin [tu...]
[...win] santun asma Kyai Agêng Atasangin. Salajêngipun ngantos dumugining sedanipun, lêstantun sumare wontên ing ngriku, mênggah têrahipun Kyai Agêng Atasangin punika lajêng sinêbut para darah Têmuirêng.
Ibunipun, tuwin garwanipun Radèn Adipati Sindurêja ingkang kawitan, punika ugi darah Têmuirêng, saha sarêng sedanipun, kasarèkakên ing Têmuirêng, sakilènipun (Têmuirêng Karanganom) ingkang dados mardikan punika, paranipun pasareanipun Nyai Kêrên.§ Dumugi panutupipun sêrat punika, kula dèrèng angsal sasêrêpan uruting tumêrahipun Kyai Agêng Atasangin, dumugènipun Radèn Adipati Sindurêja, tuwin dumugi Nyai Kêrên ing nginggil wau, kajawi amung pinanggih katranganipun ing sawatawis, kados ingkang badhe kapratelakakên wontên ing ngandhap.
Pêpatih Mangkunagaran ingkang ambukani sumare wontên pasarean ing Têmuirêng (pradikan ing padhukuhan Karanganom) punika Radèn Tumênggung Mangkurêja, inggih punika pêpatih Mangkunagaran, ingkang kawitan mêngku paprentahan praja mawi pinangkat bupati, wontênipun sumare wontên ing ngriku, kajawi angêmpal lêluhuripun, awit taksih têrahipun Kyai Agêng Atasangin. Ugi amargi anglêluri anggènipun angsal kanugrahan [kanu...]
[...grahan] tampi wawênganing galih nalika mêsu raga dêdagan wontên ing ngriku. Ngantos angsal pratôndha ingkang mêdal saking kaelokaning gaib, warni waos ingkang nama Kyai Dulêg, inggih waos wau ingkang dados piandêling kawantêran tuwin sarana karahayonipun kala salêbêtipun ing jaman pêrang.§ Waos punika samangke dumunung wontên Radèn Tumênggung Arjaasmara, pènsiyun bupati pangrèh praja Karanganyar, kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja.
Nalika pambanguning tatanan siti (reorganisatie) tumindak wontên bawah kabupatèn ing Karanganyar, sarèhning saking kakêncênganing pamanggihipun paprentahan prakawis siti ingkang dipun pangagêngi dening Kangjêng Tuwan P.W. van Gulik, sadaya pasitèn ingkang kangge pêpancènipun para mardikan, kêdah kadhèdhèl pasrah ing dhusun. Kengingipun lêstantun dados mardikan amung kêdah sarana waragad kemawon saking nagari, samantên wau amung kêdah ingkang wontên sêsambêtanipun kalayan adêging praja, kados ta: pasareanipun ingkang jumênêng tuwin ingkang nêrahakên pangagênging trah Mangkunagaran, saha ing sasamènipun.§ Mênggah ewah-ewahan punika, kala ing taun 1925, ugi lajêng tumindak tumrap sadaya bawah kabupatèn kitha tuwin bawah Karanganyar, saha kasêbut sêrat dhawuh ing nagari kaping 7.2.1930. No. 1126/48 (Off. Nieuws. 1930. No. 4). Lajêng katindakakên tumrap sabawah kabupatèn ing Wanagiri, sanèsipun ing Gunungwijil. Dados ingkang anama pradikan punika ing samangke kantun nênêm, saha warni kalih tumindakipun, kados ta: 1. ing Mangadêg, 2. ing Girilayu, 3. ing Ngêndho, 4. ing Bibisluhur tuwin 5. ing Têmuirêng, punika adêging pradikan amung sarana wragad saking nagari, amung 6 ing Gunungwijil, adêging pradikan taksih lêstantun amêngku tiyang dalah pasitènipun kados ingkang wau-wau, dene pradikan ing sanèsipun, kados ta: 1. ing Mantênan, 2. ing Wanakrêsa, 3. ing Balepanjang, 4. ing Dlêpih, 5. ing Gunung Tumpuk, 6. ing Giyana, 7. ing Sintru, tuwin 8. ing Dêlingan. Punika sampun kasuwak. Amung 1. ing Têmanggal, 2. ing Sokabaya, punika kula botên sumêrêp kados pundi têrangipun.¶Kala ing taun 1925 sampun wontên usulipun garap kantor among praja supados nagari angwontênakên pèngêtan cariyosipun satunggal-tunggaling pradikan wau murih uninga amila dipun lêluri, ananging sarèhning dèrèng ngantos kalampahan, samangke sampun kathah ingkang suwak, dados saèstunipun sampun kirang prêlu kaimpun pèngêtanipun. [sasamè...]
Pramila awit dening ewahing lampah makatên wau, ingkang nindakakên pandamêlan bupati patih lajêng usul tuwin nyuwunakên dhatêng nagari supados pasarean ing Têmuirêng punika lêstantuna karêksa dening nagari kadosdene tumindakipun kuburaning para pêpatih ing karaton Surakarta, awit kapratelakakên bilih ing Têmuirêng wau dados bakunipun kuburan patih ing praja Mangkunagaran. Wasana saking dhawuh dalêm kangjêng [kang...]
[...jêng] gusti mupakat kalayan ingkang jumênêng residhèn ing Surakarta, usul punika kaparêngakên. Saha ing salajêngipun pasarean ing Têmuirêng wau katamtokakên angsal pêpanci waragad saking nagari ingkang ajêg kathahipun ing sabên taun.§ Kala ing taun 1927 sampun wontên usulipun garap kantor amongpraja, murih sagêda têtêp kados sêbutanipun kuburan patih, tuwin karêksa sapawingkingipun, langkung prayogi dipun awêrana tatanan saking nagari ingkang suraos anamtokakên, amung turun kaping pintên saking satunggalipun para pêpatih ingkang kenging dhèrèk kadèkèk wontên ing ngriku, punapadene pêpacak sanès-sanèsipun, ingkang sayogi katindakakên.¶Kajawi ing nginggil wau, murih têrang pilah tuwin lampahipun, prayogi kabangun ingkang tata pisan kados pundi wawênangipun adamêl kubur kados ing ngandhap punika:¶Ha: Pakuburan yasan nagari [Rijksbegraafplaats] inggih punika pradikan sasamènipun.¶Na: Pakuburan iyasan dhusun [Dessa begraafplaats] inggih punika kuburan ingkang kangge ing wêwêngkon kalurahan.¶Ca: Pakuburan miji [Bijzondere begraafplaats] inggih punika pasarean utawi kuburan ingkang kadamêl mina piyambak, kados ta: pasarean dalêm ing Astana Utara tuwin sanès-sanèsipun.¶Dene pakuburan ingkang kangge ing akathah [Algemeene begraafplaats] tumrap pêrlunipun kitha-kitha, punika taksih lêstantun kados tumindakipun ing sapunika.
Angsalipun arta pêpanci saha tumanjanipun kathahing arta, punika katêtêpakên ing sêrat K. Rg. 13. 10. 1925. No. 25.
ingkang kados ing ngandhap punika paprincèn tumanjanipun,§ Kêkancingan punika sawêg tumrap wêdalipun arta nagari kangge
maatregel] manawi nalika tumrap ing Ngêndho tuwin tumrap Bibisluhur, mawi kêkancingan piyambak ingkang anamtokakên adêging pradikanipun.
sasamènipun: f. 10.-Gunggung sataun: f. 250.-
Dene waragading tambal sulam, yêyasan tuwin sanès-sanèsipun, punika kabêbahakên dados sêsanggènipun para ahli warisipun piyambak-piyambak.
Siti mardikan punika, ingkang suwau wontên 23 bau, pakaranganipun wontên 6 bau, siti samantên wau dumunung dados pêpanci tuwin pakaranganipun juru kunci dalah sabêbaunipun, punapadene kangge sadhiyan sêsaji sasamènipun, sarêng samangke katata enggal, ingkang tumindakipun katêtêpakên [katêtêpa...]
[...kên] wiwit kala ing surya kaping 1 April 1925, wiyaripun siti wau kantun 0,370 bau, siti samantên punika sanèsipun papan capurining masjid. Dene ingkang kangge capurining masjid dumunung siti nagari (siti M.N.) sadaya punika ingkang wangunaning pasitènipun dalah watêsing capurènipun, kados gambar (situatie-teekening) aksara Ca: kanthènipun sêrat punika.
Sarêng katata ing pamajêgan (landrente) siti ingkang pasrah dhusun wau mêdal pajêgipun f. 138,50 ing dalêm sataunipun, dados manawi petanging arta, nagari kalêrês anomboki f. 111,50 ing dalêm sataunipun. Dene kawontênanipun ingkang sumare dalah papêthaning prênahipun, kados gambar lumahing papan (platte grond) aksara Ra: ingkang ugi kêkanthèkakên sêrat punika.
Prênahipun (overzichtskaart) pasarean ing Têmuirêng
Kawontênan tuwin wanguning pasitèn (sittuatie-teekening) dalah watês-watêsipun mardikan ing Têmuirêng, ingkang kasadhiyakakên kangge pasareanipun para bupati pêpatih Mangkunagaran
Ing pasarean Têmuirêng, tuwin tatêngêripun ingkang sumare
Ôngka urut ingkang kapacak ngandhap punika, mratelakakên asma utawi namanipun ingkang sumare: cocogipun kalayan ôngka ing gambar aksara Ra, ananging wontên kuciwanipun, botên sagêd jangkêp kasumêrêpan sadayanipun. Saha botên jangkêp katranganipun ingkang nyêkapi, awit botên wontên pèngêtanipun, utawi botên sagêd angsal sasêrêpan ingkang patitis. Pramila ing pratelan uruting ôngka, punika taksih mawi papan kangge ngisèni saprêlunipun, bokmanawi ing têmbe sagêt pinanggih katranganipun.
1. Kyai Agêng Atasangin (= Ki Mas Mônca = Patih Adipati Môncanagara).2. Kyai Agêng Bagenjahan.3. Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih.4. Radèn Ayu Ngabèi Mangkurêja kaping kalih ingkang anèm (putra ing Surya Aditarunan).
5. Radèn Ngabèi Mangkudirja.6. ... (*) ... 7. ... (*) ... 8. ... (*) ... 9. ... (*) ... 10. Radèn Ngantèn Mangkudirja.11. Patih Lumajang.12. Radèn Ayu Somadiningrat.13. Radèn Ngabèi Dipadirja.14. Radèn Ngabèi Suradirja.15. ... (*) ... 16. Radèn Ngabèi Mangkudiwirya.17. Radèn Ngantèn Mangkudiwirya.18. Radèn Tumênggung Cakrajaya.19. Radèn Ngabèi Wiryadipura.20. Radèn Tumênggung Cakrajaya.21. Radèn Ngantèn Pôncadirada.22. Radèn Ngantèn Cakrajaya.23. Radèn Ngantèn Panji Padmadirja.24. Radèn Ngantèn Wiryadipura.
25. ... (*) ... 26. ... (*) ... 27. ... (*) ... 28. Radèn Ngabèi Cakradiwirya.29. ... (*) ... 30. ... (*) ... 31. ... (*) ... 32. ... (*) ... 33. ... (*) ... 34. ... (*) ... 35. ... (*) ... 36. ... (*) ... 37. ... (*) ... 38. ... (*) ... 39. ... (*) ... 40. ... (*) ... 41. Radèn Ngabèi Wiryadipura.42. ... (*) ... 43. ... (*) ... 44. Radèn Tumênggung Mangkurêja kaping tiga, bupati patih ingkang kawitan [ka...]
45. Radèn Ayu Tumênggung Mangkurêja.46. Radèn Ayu Wiraasmara.47. Nyai Ajêng Angron.48. Radèn Ngantèn Dêmang Pôncapêrnata.49. Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma.50. Radèn Bagus Sumardi.51. Mas Ajêng Wandhan.52. Radèn Dêmang Tapura.53. Radèn Ngabèi Arjasumarta.54. Radèn Ngantèn Arjasumarta.55. Radèn Dêmang Pôncadirada.56. Radèn Ngantèn Pôncadirada.57. Radèn Ngabèi Jayadirja, kaliwon jaksa Mangkunagaran.58. Radèn Ayu Jayadirja.59. ... (*) ... 60. ... (*) ... 61. ... (*) ... 62. ... (*) ... 63. ... (*) ...
64. ... (*) ... 65. ... (*) ... 66. ... (*) ... 67. ... (*) ... 68. ... (*) ... 69. ... (*) ... 70. ... (*) ... 71. ... (*) ... 72. ... (*) ... 73. Radèn Rôngga Sutikna.74.
Mangunkusuma, bupati patih kaping nêm ing praja Mangkunagaran.115. Radèn Ayu Tumênggung Mangunkusuma.116. Radèn Mas Sarsana.117.
putra Mangunatmajan sami taksih timur.147. ... (*) ... 148. ... (*) ... 149. ... (*) ... 150. ... (*) ... 151. ... (*) ... 152. ... (*) ... 153. ... (*) ... 154. Kyai Nawawi.155. Nyai Nawawi.
Ôngka urut ing suwalik punika pratelaning tatêngêripun gambar aksara Ra tumrap ingkang sampun kadamêl calonan sumarenipun.
1. Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, bupati patih ingkang kaping gangsal ing praja Mangkunagaran.
Aksara urut ngandhap punika, pratelaning tatêngêripun gambar aksara Ra tumrap ingkang sampun kasêngkêr kangge calonan sumarenipun.
a. Putra wayahipun Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sakawan.
b. Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, bupati patih ingkang kaping pitu ing praja Mangkunagaran.
Amargi sangking taksih nyarêngi salêbêtipun ing jaman pêrang, wiwit jumênêng dalêm kangjêng gusti ingkang kapisan, ngantos dumugi awalipun kangjêng gusti kaping tiga, punika adêgipun praja Mangkunagaran, dèrèng mawi patih ingkang mêngku paprentahaning nagari utawi dèrèng mawi tatanan kados adêging praja sajati, punapadene kawontênanipun para punggawaning praja dèrèng mawi tataraning pêpangkatan, saha papintaning kawajiban kados tumindakipun ing sapunika, dene kawontênanipun para pêpatih, amung minôngka sasêpuhipun para punggawa anggènipun angayahi bot repotipun lampahing praja tuwin lêlados ing karsa dalêm ingkang jumênêng kemawon. Dados amung kados pêpatih kapangeranan nalika taksih sami amêngkoni siti lênggah saha kawontênanipun narapraja golongan pangkat priyantun [priyantu...]
[...n] ingkang ngêmbat pakaryan praja amung winastan pangkat punggawa ingkang kaperang golongan sêpuh saha golongan anom kemawon. Punapadene para pêpatih punika: satunggal-tunggaling wêktunipun, wontên ingkang rangkêp kalih utawi rangkêp têtiga manut kacêkaping prêlunipun, dene jêjêr pameranging wajibipun, wontên ingkang babagan ing lêbêt praja, babagan para prajurit, tuwin wontên ingkang babagan ing kasêntanan.
Wiwitipun wontên patih ingkang mêngku paprentahan, punika anêngahi salêbêtipun jumênêng dalêm Kangjêng Gusti kaping III sarêng tataning praja katata wangun miturut tatananipun kangjêng guprêmèn. Inggih punika
pangkatipun inggih dèrèng samêkta tuwin nyêkapi, dene urutipun pêpatih satunggal tunggal, wiwit kawitan dumugi ing sapunika, dalah pêthinganing pandamêlipun, kalimpatan, tuwin dununging sumarenipun, punika sadèrèngipun adêging praja katata wangun, amung sagêd mratelakakên kalayan cêkak, kados ing suwalik punika.
(8) Awit saking sêrat dalêm kangjêng gusti dhatêng ing karesidhènan katitimangsan 11.4.1848. Mênggah tatanan punika lajêng tumindak kados ingkang kasêbut ing sêrat anggêr ingkang nama Reglement op de uitoefening der Politie enz. enz. utawi
Punapadene lajêng kasêmbuh pambangun malih, kasbut ing Rijksb. 1917 No.2. anamtokakên bilih sadaya pranatanipun kangjêng guprêmèn, ingkang sampun kaundhangakên dumugi ing dintên wau, pundi ingkang mêmpan tumindak wontên Mangkunagaran, ugi lajêng katumrapakên.
Babaganing pandamêlan pangrèh praja, pangadilan tuwin pulisi, punika kala rumiyin prasasat dados satunggal, nanging dumugi ing sapunika saya cêtha dhapukaning pilahanipun, pramila murih têrang ing sawatawis, kula perang katranganipun satunggal-tunggal, kados ing ngandhap punika,
a. Sadèrèngipun ngangge wêwaton tuwin anggêr tatananipun kangjêng guprêmèn.
Sadaya pangrèhipun tataning praja, kapulisèn tuwin wêwaton kukuming adil, punika taksih kawêngku tatananipun karaton ing Surakarta, kados ingkang katamtokakên ing Sêrat Anggêr Jawi ingkang nama:
1. Anggêr Arubiru, ingkang kadhawahakên kala ing taun (5, 12, 2, 1708) 1782.2. Anggêr Agêng ingkang kadhawahakên kala ing taun (14, 1, 7, 1745) 1818.3. Anggêr Sadasa ingkang kadhawahakên kala ing taun (-, -, -, 1749) 1822.4. Anggêr Nawala Pradata ingkang kadhawahakên kala ing taun (15, 12, 5, 1759) 1832.5. Anggêr Gunung ingkang kadhawahakên kala ing taun (15, 8, 6, 1768) 1841.
b. Bab lampahing kapulisèn tuwin kawontênanipun para punggawa.
Mênggah lampahipun kapulisèn tuwin kawontênanipun para punggawa, punika tansah santun-sumantun tumindakipun, kados ingkang kula pratelakakên kalayan cêkak kasbut ing ngandhap punika.
1. Pandamêlan kapulisèn, punika wiwit ing kina sampun dipun wontênakên, ananging wontênipun punggawa ingkang maligi kintên-kintên sawêg wiwit ing taun 1830. Cacahipun kala samantên sawêg sakêdhik, saha amung pinangkat
2. Nunggil taun kalayan dhumawahing anggêripun kangjêng guprêmèn kasbut ing nginggil, miturut G.B.24.2.1848 Litt.I. dipun wontênakên sêrat ugêr [instructie] kawajibanipun para pulisi, ananging dumugènipun ing sapunika sampun kathah ewah tuwin wêwahipun.
3. Wiwit ing taun 1849 tansah lumintu pambangun tuwin wêwahipun para punggawa murih ing kacêkapipun. Sangkêpipun babarpisan sawêg wiwit ing taun 1874 anyarêngi wontênipun para Assisten Resident ing Surakarta, kasbut ing stb.1873 No.8 ewadene sapêngkêripun ing taun wau, inggih taksih lumintu pambangunipun.
4. Kala ing taun 1915, wontên pambangun tatanan enggal, punggawa pulisi kitha ingkang suwaunipun nama Jinêman Langsir lan Margatama, kasantunan dados nama Rêksapraja, mangangge cara Walandi sarta madêg dados golongan piyambak. Ing taunipun 1918
tumindakipun. Inggih punika: babaganipun Prenpentief (istiyar sadèrèngipun wontên prakawis) dados bêbahanipun para punggawa pangrèh praja, dene ingkang babagan Repressief (panindak sasampunipun wontên kadurjanan) dados bêbahanipun para punggawa pulisi.
5. Adêgipun wadana pulisi saprabotipun, sakawit dipun wontênakên dening paprentahan Jawi (Kasunanan kalayan Mangkunagaran) wasana
peranganipun Algemeene politie ing lêbêt kitha, saha ingkang Jawi kitha, kawêwahan cacahipun punggawa pulisi alit, ingkang lampah saha kawajibanipun sami kalihan pulisi kitha, ananging tumindaking kawajibanipun, taksih lêstantun kaasta parentah Jawi.
Ingkang wontên Jawi kitha, dados wontên pulisi kalih perangan, ingkang saperangan kawastanan Rêksapraja (politie-agent) inggih punika pulisi ingkang tumut peranganipun Algemeene politie ing lêbêt kitha, saha ingkang saperangan kawastanan kajinêman (bestuurs-politie) inggih punika pulisi ingkang tumut golonganipun para punggawa pangrèh praja, punapadene wontên wêwahan perangan malih manggèn kithaning apdhèling kawastanan veld politie ananging veld politie punika tiyang lan pêpancinipun saking guprêmèn sadaya.
c. Bab adêging pangadilan, tuwin wêwatoning anggêr ukum.
Adêgipun pangadilan tuwin wêwaton anggêring kukum, punika ugi tansah ewah tumindak lan wontênipun, pratelanipun kalayan cêkak kados ing ngandhap punika.
1. Sakawiting tumindakipun awêwaton anggêr Jawi, sarêng ing taun 1848 ing Mangkunagaran dipun wontênakên pangadilan piyambak nama Pradata Mangkunagaran.
punika manawi ngrampungi prakawis agêng, taksih kawêngku karampunganipun pangadilan ing Surakarta ingkang winastan Pradata Agêng.
3. Miturut sêrat pranatan ingkang kadhawahakên nalika taun (…, 1, 4, 1806) 1877, pradata Mangkunagaran kapilah dados kêkalih, ingkang satunggal nama Pradata Kasatriyan Mangkunagaran, kabêbahan anggarap prakawisipun para putra santana, ingkang satunggal lêstantun nama Pradata Mangkunagaran. Kawajibanipun kabêbahan anggarap prakawisipun sajawining putra santana, dene pangadilanipun [pangadilani...]
[...pun] ing bab surambi ugi kawêngku pradata kêkalih wau.
punapadene lajêng dipun wontênakên pangadilan rad agami, tuwin rad ing kabupatèn. Pangadilan pulisi rol, dipun ewahi: pangarsa asistèn residhèn, ananging miturut stb.1914 No.317. Pangadilan pulisi rol punika lajêng kasuwak, kasantunan dados Landgerecht. Dados ingkang lêstantun kaasta Mangkunagaran, amung kantun pradataning kasatriyan, dalah pangadilanipun surambi, dene namanipun ugi wangsul ing nama lami kawastanan pangadilan pradata tuwin pangadilan surambi Mangkunagaran.
Mênggah waragadipun pangadilan sarêng kaasta ing kangjêng guprêmèn, punika miturut G.B.30.12.1912 No.32. ingkang sapratigan kabêbahakên dados sêsanggèn Mangkunagaran, pametangipun miturut petangan rêsik, mêndhêt saking racakipun gangsal taun wiwit adêging pangadilan Landraad wau.
1. Sakawiting tumindakipun, ugi awêwaton anggêr Jawi kados ingkang sampun kapratelakakên kasbut ing nginggil, kala-kala wontên ingkang kapiridakên anggêr kina, ingkang tumindak ing gupêrmenan, kados ta: ingkang winastan "Out Hollansch en Romeinsch recht: tuwin sanès-sanèsipun. wasana kintên-kintên wiwit ing taun 1873 wêwaton punika kabangun enggal miturut tatananipun kangjêng gupêrmèn. Kasbut ing anggêr ingkang nama Wetboek van strafrecht voor Inlanders in Ned. Indie stb.1872 No.85.saha ingkang golongan prakawis alit,
dalah ewah-ewahan, tuwin wêwahan sambêtanipun.
2. Kasbut ing stb.1911 No.569 sadaya pranatanipun parentah Jawi ingkang pandamêlipun [pandamê...]
[...lipun] mawi sarêmbag utawi dipun uningani dening residhèn, sarta pranatan ingkang dhumawuh sadèrèngipun ing taun wau, ingkang botên cêngkah kalayan tatananipun kangjêng guprêmèn, punika ugi kenging kangge wêwaton ing pangadilan.
3. Kasêbut ing sêrat anggêr ingkang winastan Wetboek van strafrecht voor Ned. Indie ingkang katêtêpakên ing Kon.Besl.1915 No.33 saha stb.1917 No.497. wiwit ing taun 1918 anggêr ukum kasêbut ing nginggil wau sami kasuwak sadaya, saha lajêng kadhapuk tuwin kabêsut ing anggêr ingkang kadhawuhakên enggal punika.
Wiwit pambangun tataning praja ingkang angwontênakên tataraning pêpangkatan wiwit rôngga dumugi kliwon, punapadene amêminta kawajiban satunggal-tunggaling golonganipun. Punika kasêbut sêrat pranatan ingkang kadhawuhakên kala ing taun (10: 4: 2: 1796) 1867 anaging inggih tansah lumintu ewah lan pambangunipun. Wasana miturut sampurnaning pangawikan lan mêmpaning jamanipun, wiwit kala ing taun 1917 dalah ing sumambêtipun, tatanan wau kawangun malih kados ing ngandhap punika.
Ing bab tataraning pangkat, tuwin adêgipun paprentahan.
1. Kasêbut ing Rijksb. 1917 No.37, namaning pangkat wadana gunung, punika kasantunan nama bupati, punapadene miturut pikajêngipun, Rijksb.1923
kasantunan nama panèwu, saha lajêng dipun wontênakên pêpangkatan, nama ôngka satunggal, ôngka kalih, dalah sapiturutipun.
2. Sadaya pangagêngipun golonganing paprentahan, punika sami kaadêgakên macung piyambak. Lawananing wajibipun, wontên ingkang macung piyambak ing ngarsa dalêm, wontên ingkang kawêngku bupati patih.
3. Adêgipun paprentahan satunggal-tunggal, saha wontên ingkang sampun mawi pangagêng piyambak, wontên ingkang taksih kasampirakên, saha wontên ingkang sampun kanamakakên kabupatèn utawi kawadanan, nanging wontên ingkang dèrèng.
Ing bab namaning golongan, tuwin pilahaning wajibipun.
Kabupatèn among praja (Centraal bestuur) dipun pangagêngi
punapadene bupati wau ngiras dados kendhangipun bupati patih, dene peranganipun satunggal-tunggal, badhe kapratelakakên wontên ing katrangan, ôngka.(16)
Kala rumyin-rumiyin, ugi sampun wontên nama kawadanan among praja, ananging madêgipun dados paprentahan piyambak sawêg ing taun 1924 ingkang suwau dipun pangagêngi pangkat kaliwon, sarêng ing taun 1929 dipun pangagêngi pangkat bupati, dene kantoripun ugi nama kantor kapatihan utawi kantor Mangkunagaran. Manggon wontên ing lêbêt pura, iyasan kala taun, 1865.
kawajibanipun ing babagan pangrèh praja tuwin pulisi, satunggal-tunggaling kabupatèn sami madêg paprentahanipun piyambak-piyambak.
Kala rumiyin-rumiyin, mawi pangagêng pangkat babêkêl sawarni kados dhirèkturing dhepartêmèn, kawastanan panêkar wadana jawi, dumunungipun panêkar wau wontên salêbêting kitha. Dene kawadanan, (kabupatèn) punika ing ngajêng wontên sakawan, ananging wiwit kala ing taun 1894, kawadanan ing Baturêtna, saha wiwit ing taun 1903 panêkaring wadana jawi, punapadene wiwit ing taun 1929 kabupatèn kitha ing Mangkunagaran, sadaya wau sami kasuwak. Wasana wiwit ing taun 1930 kabangun ing tata malih: kabupatèn kitha kagêsangakên, nanging ing Karanganyar lajêng kasuwak, dados kawontênanipun ing sapunika amung kantun kabupatèn kitha Mangkunagaran, tuwin kabupatèn ing Wanagiri.
3. Kabupatèn Mandrapura (Paleis dienst) dipun pangagêngi priyagung pangkat kaliwon, kawajibanipun amêngkoni babagan ing lêbêt pura.
Kala rumiyin-rumiyin, ugi sampun wontên nama kawadanan Mandrapura, ananging madêgipun dados paprentahan ingkang mina tumrap ing pura, sawêg kala ing taun 1924.
6. Kabupatèn Sindumarta (M. N. Irrigatiewerken) dipun pangagêngi insinyur pangkat pangagêng (Chef) kawajiban yêyasan babagan toya, adêgipun paprentahan punika kala ing taun 1916 ananging wiwit kala ing taun 1927 sadaya jajahan ingkang sampun kawêngku ing watêrsêkap, lajêng tumut Centraal waterschapskantoor.
7. Kabupatèn Wanamarta (M. N. Boschwezen) dipun pangagêngi Walandi abdi guprêmèn apangkat Opperhoutvester kawajiban ing babagan wana-wana (Djatibosch en reboisatie), adêgipun paprentahan punika kala ing taun 1911 dene katranganing kawontênanipun badhe kapratelakakên wontên katrangan ôngka 26.
8. Kabupatèn Yogiswara (Eeredienst) dipun pangagêngi priyantun pangkat wadana (pangulu), kawajibanipun ing tataning agami.
Dunungipun adêging masjid, rumiyin wontên ing Pasar Lêgi, sapunika sakilèning pura dalêm. Kawitaning iyasanipun kala ing taun 1878 kadumugèkakên panggarapipun wiwit kala ing taun 1917.
9. Kabupatèn Kartausaha (M. N. Rijksbedrijven) dipun pangagêngi Walandi apangkat Superintendent, kawajiban ing bab panggaotan nagari, tuwin arta nagari ingkang dipun minakakên, (
tuwin adêgipun Fonds van Eigendommen badhe kapratelakakên wontên ing katrangan ôngka 25.
10. Kawadanan sinatriya (Bloed verwanten) dipun pangagêngi priyantun pangkat wadana kawajiban nindakakên babagan putra sêntana, mawi kaperang dados sakawan golongan, ingkang madêg marentah piyambak-piyambak, inggih punika: tumrap para putra santana M. N. I-II. M. N. III-IV, M. N. IV-V, saha M. N.-
VI-VII. Adêgipun paprentahan punika sarêng kalayan adêgipun pradataning
dipun kêmudhèni priyantun Walandi abdènipun kangjêng guprêmèn, kawajibanipun mranata prakawis siti, tumapakipun pandamêlan punika kala ing taun 1913, ananging anggènipun nagari andèkèki pangagêng jawi,
dipun pangagêngi priyagung dhoktêr ingkang asêbutan Arts, kawajibanipun ing bab panjagining kasarasan, tumrap para putra santana tuwin narapraja ing lêbêt kitha.
Adêgipun paprentahan kadhoktêran. Punika kala ing taun 1928. Dene wiwitipun ing Mangkunagaran wontên dhoktêr kala ing taun 1872 klinikipun manggèn
ing taun 1926. Dene wontênipun priyantun Martanimpuna, punika kala ing taun 1900.
14. Paprentahan Legiyun (Legioen van
ing bab lampahing prajurit, iyasanipun gêdhogan tuwin gêdhong kapalêri artilêri (Cavalerie en Artilerie Kazerne) kala ing taun 1874 iyasanipun gêdhong dêdamêl (wapen magazijn) ingkang kangge sapunika, kala ing taun 1920. Dene katranganing kawontênanipun legiyun wau badhe kapratelakakên wontên ing katrangan (11).
Kawajibanipun mangrèh tuwin angajêngakên ing bab pamulangan dhusun. Adêgipun pamulangan punika wiwit ing taun 1918.
Kajawi pamulangan dhusun punika, ugi wontên pamulangan sanèsipun. Ananging ingkang mêngkoni
der 2e klasse) sarêng ing taun 1924 kaewahan dados pamulangan nyêpêng gêgriya, (Huishoud-cursus) paprentahanipun sumampir ing among praja.
Na: pamulangan siswa, adêgipun kala ing taun 1853 ing ngajêng pamulangan Jawi ôngka satunggal, ingkang mina [minôngka] kangge anakipun para putra santana tuwin anakipun para priyantun. Sarêng ing taun 1912 kaewahan dados Hollandsch Inlandsche school. Pangrèhipun pamulangan kaasta kangjêng guprêmèn, dene iyasanipun griya pamulangan kala ing taun 1917.
Ca: pamulangan têmbung Walandi ing wanci sontên (avond cursus) kangge para putra santana tuwin para nara ngraja [praja], pangrèhipun pamulangan punika kawêngku bupati patih, adêgipun wiwit ing taun 1916.
Ra: pamulangan anak prajurit (School der 2e kl. voor kinderen van Legioennairs) adêgipun kala ing taun 1922. Ananging wiwit kala ing taun 1927 lajêng kaasta kangjêng guprêmèn.
Ka: sambêtan pamulanganipun lare èstri kangge anakipun para prajurit (vervolg meisjesschool voor kinderen van Legioennairs) adêgipun kala ing taun 1928 ananging wiwit ing adêgipun wau lajêng kaasta kangjêng guprêmèn.
Kajawi ing nginggil wau, ugi wontên sagolonganing priyantun abdining praja, ingkang bêbahaning wajibipun kapasrahakên dhatêng para priyantun Walandi abdènipun kangjêng guprêmèn, kados ta:
1. Priyantun panulaking sêsakit cacar (Pokken-bestrijding) ingkang wontênipun kintên-kintên wiwit kala ing taun 1862 pangrèhing wajibipun kawêngku dhoktêr Walandi (
ingkang wontênipun wiwit kala ing taun 1917 pangrèhing wajibipun kawêngku wontên
wontênipun wiwit kala ing taun 1918 pangrèhing wajibinipun kawêngku
bestrijding) ingkang wontênipun wiwit ing kala taun 1928 pangrèhing wajibipun kawêngku dhoktêr Walandi (Gewestelijk Arts).
Sasilahaning para kawula, punika kawarni-warni wêwatoning tumindakipun. Wontên ingkang sampun wêwaton pranatan, wontên ingkang amung wêwaton wiradat tuwin wontên ingkang sawêk saking awêwaton panyuraos. Punapadene asring wontên ingkang onya tumindakipun. Pramila murih ringkês larahing katranganipun, amung kula pratelakakên kalayan cêkak kados ing ngandhap punika.
1. Mênggah ing têmbung kawula, punika manawi kala rumiyin atêgês: têtiyang sanès santana tuwin botên suwita wontên ing praja, ananging ing sapunika atêgês têtiyang ingkang kawêngku (Onderhoorigen) ing satunggaling paprentahan.
2. Sasilahaning para kawula ingkang kawêngku parentah Jawi, utawi kawulanipun parentah Jawi (zelfbestuursonderdanen), punika kala rumiyin sadaya têtiyang Jawi, ananging wiwit ing taun 1921 (Rijksb. 1921 no.8) amung tiyang Jawi sasamènipun ingkang adêdunung têtêp, saha ingkang botên ngabdi ing Kangjêng Guprêmèn.
3. Salêbêtipun golonganing para kawula, punika wontên peranganipun nama satriya, punggawa praja, tuwin nama narakarya.
4. Salêbêtipun peranganing para satriya, punika kaperang malih putra santana, dene ingkang nama santana, manawi miturut wiradat lami, amung dumugi kalêrês buyut. Manawi wiradat ing sapunika (wiwit pangadilan lan kaasta Kangjêng Guprêmèn) ingatasipun lampahing kukum ngantos dumugi kalêrês canggah dalah ingkang katarik sêsemahipun.
5. Salêbêtipun perangan punggawa praja, punika kaperang malih narapraja tuwin legiyun. Saha ingkang narapraja, lajêng wontên perangan malih. Golongan priyantun utawi jajar, tuwin golongan nagari utawi dhusun. Dene tumraping legiyun lajêng wontên perangan Officieren tuwin Minderen.
6. Salêbêtipun perangan narakarya, punika kaperang malih nama narakarya, narawita [narawi...]
[...ta] utawi kêndhon. Ananging makatên wau amung tumrap ingkang manggèn dhusun-dhusun (Communaal bezitsrecht) dene ingkang wontên kitha (erfelijk individueel gebruiksrecht) dèrèng wontên namanipun.
7. Salêbêtipun peranganing para priyantun punika wontên perangan malih, kados ta:
Ha: kliwon dumugi bupati, punika golonganing pangkat luhur (Hooge ambtenaren) kados wiradatipun karaton ing Surakarta.
Na: mantri dumugi wadana, punika golonganing pangkat têngahan (Middelbare ambtenaren).
Ca: rôngga dumugi dêmang, punika golonganing pangkat
Ta: golonganing priyantun ingkang amung kasamèkakên pangaji-ajinipun.
8. Salêbêtipun perangan jajar, punika kaperang malih, ingkang golongan lurah utawi jajar.
9. Salêbêtipun peranganing para Officier wontên peranganipun malih kados ta:
Na: 2e Luitenant dumugi Kapitein-kawastanan Subaltairne Officieren.
10. Salêbêtipun peranganing para Minderen wontên peranganipun malih, kados ta:
Sarèhning kawontênanipun perangan ing nginggil wau, dèrèng nyêkapi kalayan kawontênanipun ing sapunika, punapadene pêpadhaning drajad miturut wontênipun ing sapunika ugi dèrèng wontên wêwaton tatananipun. Kados ta:
ugi kathah ingkang dèrèng wontên namanipun. Pramila kala ing taun 1927 garap kantor among praja, sampun angaturakên usul pamanggih
Tatanan utawi pangrêksa adêging praja, punika katamtokakên wontên ing undhang pranatan, dhawuh pranatan, dhawuh kêkancingan dalêm kangjêng gusti, dhawuh kêkancinganipun bupati patih, tuwin sêrat dhawuh sangking parentah nagari, sêrat wau kapinta ing wêdalipun kados ing ngandhap punika,
1. Kasbut ing Rijksb. 1917 no. 1. wiwit tumapaking taun wau, dipun wontênakên kêmpalaning sêrat undhang tuwin pranatan sasamènipun, sêrat punika dipun wastani Pustakapraja Mangkunagaran (Rijksb. v/h M.N. Rijk) ingkang kaêmot sadaya sêrat undhang pranatan, ingkang sampun dipun dhawuhakên, tuwin dipun dhawuhakên enggal. Nanging ingkang sampun kadhawuhakên wau amung kapêndhêt ingkang taksih tumindak kemawon.
2. Kasbut ing Off. Nieuwsb. 1930. no. 1. wiwit tumapakipun ing taun wau, dipun wontênakên sêrat ingkang kawêdalakên sabên satêngah wulan sapisan, sêrat punika dipun wastani Pustakawarti Praja Mangkunagaran (Off Nieuwsb. v/h M.N. Rijk) ingkang kaêmot sadaya sêrat wêwaton ingkang botên kapacak Pustakapraja, kados ta dhawuh pranatan, dhawuh kêkancingan, tuwin dhawuh nagari sasamènipun.
3. Sêrat dhêdhawuhan padatan, ingkang angêmot dhawuh sanèsipun waton, tuwin wangsulan sasaminipun.
4. Sarèhning wontênipun wêwaton utawi dhawuh, punika samêktanipun dèrèng nyêkapi, pramila miturut ing K. Kg. 27. 1. 30. no. 2. Offi. Nieuwsb. 1930 no. 5. lajêng dipun wontênakên bêbadan ingkang kapatah ing bab punika.
1. Pêpatihipun ingkang jumênêng kangjêng gusti kaping I, punika wontên kêkalih, inggih punika: Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan. Tuwin Kyai Tumênggung Kudanawarsa, radèn ngabèi punika lajêng nama Radèn Tumênggung Surawijaya, nanging sarêng sampun ing jaman têntrêm, lajêng wangsul nama tuwin sasêbutanipun malih Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan ingkang kapisan. Dene Radèn Tumênggung Kudanawarsa lajêng kapiji dados bupati wontên ing kutha tanduran tanah Kaduwang.
Papintaning kawajibanipun pêpatih kalih punika, Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, dados kamisêpuhing para punggawa, Kyai Tumênggung Kudanawarsa angêmbani sarira dalêm, ngiras manêkari babagan pangrèhing jawi, dene lêlabêt pandamêlipun sami tumut laralapa toh jiwa amangun yuda saha nênusup ing wanawasa ngantos 16 taun lamènipun. Inggih punika: nalika ambêbadhèni adêging praja wiwit salêbêtipun taun 1741
bêbadra praja punika ngantos sêpên minôngka pêpindhanipun. Makatên ugi Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan punika mawi abêbantên bôndha [bô...]
[...ndha] beya kangge tambangan andon ngayuda ingkang ngantos
warganipun ingkang sabayantu sêdya ngantos ngentasi ing yuda, pracihnaning kasêtyanipun pêpatih kalih punika dados ambabar bêrkah dhatêng para têrahipun, ingkang tansah katingal pêpancêripun ngantos dumugi sapunika.
Sedanipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, punika wontên ing antawisipun taun 1792, kasarèkakên wontên ing pasarean dhusun Randhusanga, bawah kapanewon pangrèh praja Tasikmadu, kabupatèn ing kitha Mangkunagaran,§ Kintên-kintên kala ing taun 1910 pasarean punika dipun mulyakakên dening sayuking sêngkuyunganipun para ahlinipun piyambak. dene Kyai Tumênggung Kudanawarsa, sedanipun wontên ing antawisipun taun ... (*) ... kasarèkakên wontên ing pasarean dhusun Mantênan, bawah kapanewon pangrèh praja Selagiri kabupatèn ing
Pasareanipun Kyai Tumênggung Kudanawarsa, punika wiwit ing kina-kumina sampun kamardikakakên saha rinêksa dening nagari, rumiyinipun kêmpal kalayan ingkang rumêksa pasarean ing Kêblokan. Inggih punika pasareanipun Radèn Ayu Sumanarsa, garwa dalêm pangrêmbe ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat ing Kartasura (Radèn Ayu Sumanarsa, punika ugi asma Radèn Ayu Sêpuh utawi Radèn Ayu Kilèn) kalêrês ingkang bakyu kalayan Kyai Tumênggung Kudanawarsa, ananging kadaluwarsanipun ewahing lampah. Mardikan punika amung lajêng maligi rumêksa pasarean ing Mantênan kemawon, saha ing wasananipun sapunika dipun suwak babarpisan.
2. Pêpatihipun ingkang jumênêng kangjêng gusti kaping II, punika sakawitipun wontên kêkalih, inggih punika Radèn Ngabèi Sumarêja, ingkang ugi nama Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sapisan, tuwin Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan kaping kalih (pangabdènipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan punika wiwit kangjêng gusti ingkang kapisan) papintaning kawajibanipun taksih irib kados kala jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping I,
kados ta: Radèn Ngabèi Sumarêja, kabêbahan ing babagan perangan lêbêt. Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, kabêbahan ing babagan perangan jawi, saha ing salajêngipun Radèn Ngabèi Sumarêja, kagêntosan Mas Ngabèi Wignyawijaya, dene kawajibanipun lêstantun kabêbahan ing babagan perangan lêbêt.
Nalika kangjêng gusti ambangun tata sikêping para prajurit, pêpatih punika kawêwahan satunggal malih, nama Mas Ngabèi Jayapranata, prêlunipun kagêm kanthi pambanguning tata wau ngiras dados kapitan ajudan dalêm.
Lêlabêdanipun Radèn Ngabèi Sumarêja, punika angentasi tuwin parigêl saha rigên murih kacêkap prêluning damêl. Kanthi tansah ngatingalakên ing wantêripun, kados ingkang badhe kapratelakakên wontên ing bab kaping 5, dene Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, punika gagah purun akurban jiwa, nalika murih rahayunipun ingkang jumênêng tuwin widadanipun adêging praja, saengga kadugi prajangji mantêping sêtya wontên ing ngarsanipun residhèn ing Surakarta, ingkang dados mahanani wêwah rakêt saha sangêt pinitados suwitanipun kangjêng gusti dhatêng Kumpêni, [Kumpê...]
[...ni,] punapadene labuh prang ing tanah Jawi nalika bêdhahipun karaton Ngayogyakarta ing taun 1812, tuwin prang Dipanagaran kala ing taun 1825 dumugi 1830 tuwin tabêri damêl pèngêtan pakêming praja ingkang ngantos kenging kangge ular-ular pangluhuring sasêrêpan dumugi ing sapunika.§ Nama Rôngga Panambangan punika wontên kêkalih, inggih punika Rôngga Panambangan ingkang kapisan, tuwin Rôngga Panambangan ingkang kaping kalih, salajêngipun kasambêtan ingkang putra nama Mas Ngabèi Jayapanambang, nama Mas Ngabèi Jayapanambang wau ugi ngantos wontên kalih, utawi kenging sinêbut Panambangan kaping tiga, tuwin ingkang kaping sakawan, ananging kaping tiga utawi sakawan punika, sami botên kabêbahan dados pêpatihipun ingkang jumênêng.
Mas Ngabèi Wignyawijaya, punika ugi tumut amangun pêrang kala bêdhahipun karaton Ngayogyakarta, saha kala paprangan Dipanagaran, ingkang ngantos ngatingalakên kawantêran tuwin sêtya tuhunipun, punapadene sampurna dhatêng kawruh panujuman ingkang taksih linaluri ngantos dumugi ing sapunika, dene Mas Ngabèi Jayapranata, kajawi ugi tumut amangun pêrang ngantos kalih rambahan wau, ugi angestaniangentasi. ing padamêlan, nalika kapiji ambangun [ambangu...]
[...n] lampah adêgipun para prajurit, nalika santun pangajaran kados Walandi ingkang saya wêwah kêkahipun dados prajurit legiyun ngantos dumugi ing sapunika, wontênipun piniji wau awit sampun katitik prigêling srawunganipun kalayan prajurit Walandi kala salêbêtipun ing jaman pêrang (11).Keterangan (11) ada pada paragraf berikutnya.
(11) Nadyan kula sampun sangêt ngrumaosi bilih kasêpênan ing kawruh adêging praja, nanging ingkang langkung kuciwa sumêrêp kula botên kados tumrap babagan legiyun, ewadene murih botên nama pèngêtan jugag, sagaduging sumêrêp kula inggih kula pratelakakên kalayan cêkak kados ing ngandhap punika:
Wiwit kondur dalêm kangjêng gusti kapisan sangking lêlana (adêgipun praja Mangkunagaran) punika pancèn sampun dipun wontênakên adêging kaprajuritan, nanging tansah winantu pambangunipun, kados ta:
1. prajurit ingkang sakawit nama nyutra, gulang-gula, [gulang-gulang] kaneman,
katitik kawantêranipun anggènipun para prajurit ambiyantu dhatêng Kumpêni, kala ing taun 1798 adêging prajurit punika kaparingan urun waragad sangking Kumpêni kathahipun 2000 spaansche maat (spn = ± f 2.50) ing dalêm sataunipun.
3. ing taun 1808 kangjêng gusti yasa wêwahan prajurit malih anamakakên trunakinanthi, saragêni, tuwin prajurit prangtandang, saha nunggil ing taun wau, sabibaripun angkatan prang dhatêng Cirêbon, kangjêng gusti lajêng kaangkat jumênêng Kolonel Commandant, prajuritipun kawastanan bataliyun, punapadene lajêng kawiwitan [kawiwita...]
[...n] ngangge pangajaran kados prajurit Walandi, miwah kabangun tatanipun, cacahipun isining tiyang kawêwahan sangking suwau.
Kathahipun prajurit punika wau katamtokakên wontên 1100 kalêbêt usar dalah sasêtabêlipun, saha kaparingan dêdamêl warni mariyêm, sanjata tuwin karabin, prajurit punika ingkang dharatan kaperang dados 6 Kumpêni, kalêbêt
kawiwitan ing taun 1809, saha têtêping pambangunipun wontên ing salêbêtipun taun 1810.
4. Mriyêm paringan ing nginggil wau cacahipun kalih iji sami linapis têmbaga murni ciri aksara V.O.C. sinung nama Kyai Gêlap, saha dumugi ing sapunika taksih pinêtri wontên ing pura.
5. Kala ing taun 1812 jalaran sangking katitik malih kawantêranipun kala prang wontên ing Srondhol (prajurit Prama mêngsahan kalihan prajurit Inggris, kala ing taun 1811) bataliyun punika kabangun malih kakiyatanipun dados 1150 saha wêwah prajurit andhungan 400 kathahipun urunan sangking guprêmèn (guprêmèn Inggris) kawêwahan dados 1200 spm ing dalêm sawulanipun, punapadene namènipun bataliyun dados winastan legiyun.
6. Kala ing taun 1825 [salêbêtipun prang Dipanagaran] kangjêng gusti yasa prajurit panumbak malih 400 saha sêtabêl dipun wêwahi cacah tiyang 70.
7. Kala ing taun 1838 legiyun kaparingan tatêngêr pandhêl saha mriyêm kalih rakit, pandêl wau mawi sinêratan sastra Jawi mungêl "pabarisan prangwadanan".
8. kala ing taun 1861 kangjêng gusti yasa prajurit margôngsa tuwin mêwahi prajurit panumbak (Schaphijr en Piekenier) kangge andhungan utawi nyanggi bot repotipun legiyun ing samôngsa wontên damêl, golongan prajurit punika kawastanan wirapraja, dene nama tuwin wajibipun ing môngsa têntrêm kados ing ngandhap punika:
a. Subamanggala, jagi wontên gêdhong-gêdhong utawi panggenan sanès, ingkang botên kajagi dening legiyun.
b. Margayuda, jagi wontên ing grêdhu-grêdhu pajagèn wradinan agêng.
c. Wiratana, kajawi dados gruping pajagèn subamanggala, ugi dados pangurung-urung manawi wontên pasamuwan angkating
f. Kala-kala manawi wontên pasamuwan ing lêbêt pura, damêl prajurit rarênggan, winastan rônggasewaka.
9. Kala ing taun 1869 siti lênggahipun para prajurit legiyun, kapundhut kondur nagari, dados lajêng kabalônja arta sadaya.
10. Kala ing taun 1872 legiyun wiwit dipun wontênakên Officier van gezondheid, opsir punika ugi amêngkoni putra santana tuwin narapraja ing lêbêt kitha, kados ingkang sampun kapratelakakên ing katrangan ôngka (8).
11. Kala ing taun 1874 nagari anamtokakên sadaya para kawula ingkang anggayuh pangkat priyantun, kêdah malêbêt dados prajurit, mila rumiyin-rumiyin, sadaya punggawa praja punika prasasat sampun nglampahi utawi mangrêtos lampahing kaprajuritan.
12. Kala ing taun 1897 prajurit sêtabêl sami kasuwak sadaya, saha peranganing Kumpêni ingkang suwau dados nênêm, kadhapuk dados sakawan, ananging isinipun tiyang ing sa-Kumpêni: kawêwahan cacahipun ingkang gungung kêmpalipun, sanadyan sêtabêl ical, tiyangipun dados wêwah.
13. Kala ing taun 1900 dipun wontênakên tatanan pambangun enggal tumrap sikêp tuwin adêging legiyun, pranataning pambangun punika dipun wastani
14. Kala ing taun 1916 sawontênipun sadaya usar sami kasuwak sadaya, ananging isènipun Kumpêni prajurit dharat, sami kawêwahan malih ing cacahipun.
15. Kala ing taun 1917 kakiyataning legiyun kawêwahan dados kalih bataliyun, saha kaperang dados 8 Kumpêni, ananging dèrèng ngantos jangkêp samantên, lajêng katungka môngsa ngiriding waragad, mila sarêng ing taun 1919 lajêng kasuda malih ing cacahipun, saha kabangun peranganipun, inggih punika: ingkang sabataliyun isi 2 Kumpêni nama perangan Veld Compagnie, ingkang sabataliyun isi 4 Kumpêni nama perangan Trein geleiders.
16. Tumrapipun ing golongan wirapraja, punika rambah-rambah ewah tuwin santunipun punapadene babar pisan lajêng kasuwak. Wiwit suwakipun wau ingkang kathah
kala ing taun 1888, dene kawontênanipun ing sapunika, miturut tatanan ingkang katindakakên ing taun 1924 kantun ingkang nama wiratana cacah tiyang 200, prêlu kangge sadhiyan pasamuwan lêlampahing layon.
Kala rêmbag ambangun tatanan wau, wontên ingkang darbe usul, sarèhning pakêmpalaning para priyantun, punika sampun ginadhuhan kareta layon, utawi sagêd ugi puruging pangubur punika dhatêng panggenan ingkang têbih lampahipun, pramila murih turut lampah tuwin kawontênanipun, langkung prayogi tatêngêring pamiwaha, punika botên katamtokakên wiratana angurung-urung, ananging miturut samêmpaning mapanipun, kados ta: awujud kareta andhong, oto sewan, saha sanès-sanèsipun, ananging kala samantên usul punika botên katampèn.
17. Pêpanci tumrap legiyun, kados ta: ewahipun kathahing arta urunan saking guprêmèn, ewahipun nama urunan lajêng dados pêpanci têtêp. Punapadene nagari lajêng botên nyadhiyani pêpancinipun. Tuwin ewahipun malih lajêng kasadhiyanan kemawon saking guprêmèn sapintên ing telasipun kados ingkang tumindak ing sapunika, punika kula botên sagêd anêrangakên kadospundi patitisipun, amung wontên cacriyosan nalika kangjêng gusti kaparingan ganjaran siti bibar prang Dipanagaran, (ing taun 1830) punika wêtahipun siti ganjaran wontên 1000 karya, ingkang 500 karya kaaturakên wangsul awit kasuwun dados ingoning para prajurit, ananging cariyos wau kula botên sagêd anêrangakên patitisipun.
18. Pêpancinipun prajurit wiratana, punika ing ngajêng awarni siti, ananging wiwit kala ing taun 1924 kasantunan warni arta, saha arta punika kagolongakên pêpanci pura (Civiele lyst).
Pangangge tuwin dêdamêlipun para prajurit, punika rambah-rambah ewah ing warni tuwin santun gagragipun, dene kawontênanipun kados ing ngandhap punika:
a. Kala jaman kawêngku Prasman, rasukan cêmêng calana pêthak.
b. Kala jaman Inggris, rasukan abrit calana pêthak.
c. Kala jaman Kumpêni, tuwin guprêmèn Nèdêrlan,
legiyun tuwin wirapraja) sami wiwit potong rambut tuwin lajêng sumrambah golongan sanès.
3. Wiwit kala ing taun 1913 legiyun golongan ngandhap (minderen) kaparêng ngangge sêpatu, bedanipun kalayan lègêr: amung ing janggan rasukanipun, wêwah mawi aksara M.N.
4. Tumrap para wirapraja, punika panganggenipun ugi rambah-rambah ewah tuwin santunipun, ananging sarèhning warni-warni bedanipun, dados rêkaos kagêlar satunggal-tunggal, amung cêkakaning kawontênanipun, wontên ingkang mangangge cara Walandi, wontên ingkang cara Jawi sikêpan agêng, wontên ingkang cara Jawi sikêpan cêkak, tuwin wontên ingkang cara Jawi prajuritan. Dene wiratana ing sapunika, cara Jawi prajuritan, rasukan atelah jêne.
a. Sakawitipun ingkang suwau, ngangge sanjata ingkang nama
saha santun ingkang dumugi ing sapunika nama Marechaussee Karabijn.
b. Kala ing taun 1918 kawêwahan dêdamêl sanjata mêsin (Geweermitarilleurs) nanging taun 1928 lajêng santun Karabijn mitrailleurs ingkang lêstantun ngantos dumugi ing sapunika.
6. Dêdamêlipun para wirapraja, punika warni-warni manut peranganipun piyambak-piyambak, kados ta: wontên ing dêdamêl towok, pêdhang, waos tuwin [tuwi...]
[...n] wontên ingkang sanjata, dene ingkang taksih lêstantun dumugi ing sapunika, amung kantun dêdamêl waos.
Pangagêngipun para prajurit, punika tumrap legiyun, ingkang jumênêng kangjêng gusti piyambak, apangkat Kolonel Commandant tumindaking pandamêlan dipun pangagêngi dening andhahan (Majoor utawi Luitenant Kolonel 2e Commandant) ananging mawi panutan, opsir Walandi mêndhêt saking opisir lègêr India, dene tumrap wirapraja kacêpêng bupati patih, sarêng taun 1924 kacêpêng ing Mandrapura, kawontênan tuwin urutipun adêging legiyun wau kados ing ngandhap punika.
1. Nalika kawitan ing adêgipun, dipun pangagêngi Majoor kêkalih, inggih punika Radèn Mas Arya Mijayasarosa, tuwin Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram.
2. Wiwit nalika salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping IV, pangagêng punika kapangkat Luitenant Kolonel 2e Commandant ananging wontên ugi ingkang sawêg dumugi apangkat mayor, urutipun kados ing ngandhap punika:
Sawêg dumugi Radèn Mas Arya Jayaningrat, Luitenant Kolonel.
Sawêg dumugi Radèn Mas Panji Sumaudaya, Majoor.
Sawêg dumugi Radèn Mas Arya Sumadarmaka, Luitenant Kolonel.
Sawêg dumugi Radèn Mas Panji Bratatanaya, Luitenant Kolonel ingkang taksih jumênêng ing sapunika.
3. Ingkang nuntuni pangajaranipun para legiyun (Instructeur utawi Leider) punika wiwit nalika ing adêgipun, dipun biyantu dening tilas Overste saking ing lègêr nama tuwan Schemid sarêng êlêt sawatawis dangunipun, lajêng kasampirakên kemawon dhatêng opisir saking bètèng Surakarta, wasana wiwit taun 1895 dipun wontênakên piyambak panuntun ingkang maligi ugi opsir sangking lègêr
Ing taun 1895 Tuwan Brandenburg, KapiteinIng taun 1897 Tuwan
Ingkang kula ewokakên damêl, utawi lêlabêtanipun legiyun, punika sawarnining lampah panyêgahing hara-huru ingkang ngantos ngatingalakên sikêping kaprajuritan, kawontênanipun kados ing ngandhap punika:
1. Kala ing taun 1809 mangsah pêrang nyirêp rarêsah Ngayogyakarta, rarêsah punika ngantos wangsul ambal-ambalan. Wasana ing taunipun 1812 karaton Ngayogyakarta dados kalampahan bêdhah paprangan punika kawastanan
Inggris, wontên ing Srondhol sakidul kitha Samarang, sanadyan pêrangipun anama kasor ananging sagêd [sa...]
[...gêd] ngatingalakên kawantêranipun ingkang ngantos angsal pracihnaning kabêgjan agêng.
4. Kala ing taun 1812 (nunggil taun kalayan bêdhahipun karaton Ngayogyakarta) mangsah pêrang biyantu nyirêp rarêsah ing Indramayu.
5. Kala ing taun 1816 biyantu pêrang, nyirêp rarêsah ing tanah Bangka.
6. Kala ing taun 1821 biyantu pêrang, nêlukakên ing tanah Plembang.
7. Kala ing taun 1825 dumugi 1830 kokoh pêrang nanggulangi pangramanipun Pangeran Dipanagara.
8. Kala ing taun 1859 siyaga pêrang ambiyantu nêlukakên ing tanah Boni, ananging botên saèstu kalampahan, awit sampun lajêng têluk.
9. Kala ing taun 1873 biyantu pêrang nêlukakên ing tanah Acih.
10. Kala ing taun 1876 nyirêp pambalelanipun dhatêng nagari para punggawa dhusun ing Banamumpal, bawah kapanewon Krêja.
11. Kala ing taun 1888 nyirêp pandaganipun Iman Sampurna, ingkang ngêbroki wontên sanggrahan ing Srikaton (Tawangmangu).
12. Kala ing taun 1923 jagi rarêsah pambalelanipun para punggawa sêpur.
13. Kala ing taun 1926 nyirêp rarêsahan pandamêlipun para Kuminis, ingkang anrang ing nagari Surakarta.
Menggah kadospundi rêsiking katranganipun tumrap adêging legiyun wau, kala ing taun 1926 nagari sampun matah priyantun Walandi, prêlu adamêl pèngêtan ingkang mratelakakên kawontênanipun satunggal-tunggal (gedenboek) ananging dumugi dintên punika pèngêtan wau dèrèng kababar.
Sedanipun Radèn Ngabèi Sumarêja, punika wontên ing antawisipun taun ... (*) ... kasarèkakên nunggil ingkang rama wontên ing pasarean ing dhusun Juma, bawah ing nagari Têmanggung, sedanipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan ingkang kaping kalih, wontên ing antawisipun taun 1866. Kasarèkakên nunggil ingkang rama wontên pasarean ing Randhusanga, sedanipun Mas Ngabèi Wignyawijaya, wontên ing salêbêtipun taun 1837 kaparêng dhèrèk kasarèkakên wontên ing astana dalêm rêdi Mangadêg. Dene sedanipun Mas Ngabèi Jayapranata, wontên ing antawisipun taun 1839 ingkang ugi kaparêng dhèrèk kasarèkakên wontên ing astana dalêm rêdi Mangadêg, bawah kapanewon pangrèh praja Matesih, kabupatèn ing Karanganyar.
3. Pêpatihipun ingkang jumênêng kangjêng gusti kaping III sakawitipun taksih lêstantun wontên têtiga, inggih punika Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan kaping kalih, Mas Ngabèi Wignyawijaya,
Wignyawijaya, lajêng kasangkul dening Mas Ngabèi Jayapranata, tumrap ing babagan [baba...]
[...gan] putra santana: katindakakên dening Radèn Mas Arya Gôndakusuma,§ Radèn Mas Arya Gôndakusuma punika, akiripun lajêng jumênêng kangjêng gusti ingkang kaping: IV. saha ing babagan siti utawi bageyan jawi, katindakakên dening Radèn Ngabèi Mangkurêja, dene Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, rèhning sampun kaduk yuswa, dados kantun tinantunan kemawon.
Sasedanipun Mas Ngabèi Jayapranata, sadaya kawajibanipun lajêng kaasta dening Radèn Mas Arya Gôndakusuma, amung tumrap urusan ing lêbêt pura, tumut kacêpêng dening Radèn Ngabèi Mangkurêja.
Kala ing salêbêtipun taun 1839 sarêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma winisudha pangkat mayor, kawajibanipun dados pêpatih lajêng sumèrèn dhatêng Radèn Ngabèi Mangkurêja sadaya, amung babagan putra santana, tuwin babagan rèhing prajurit, ingkang taksih lêstantun kasangkul dening Radèn Mas Arya Gôndakusuma, wasana sarêng adêging praja katata wangun, inggih Radèn Ngabèi Mangkurêja punika ingkang katêtêpakên dados pêpatih, mawi
pinangkat bupati saha sinêbut radèn tumênggung.
Lêlabêdanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma tuwin Radèn Tumênggung Mangkurêja,
têrangipun pandamêl satunggal-tunggal, tuwin dununging sumarenipun, punika tumrap Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, kasbut wontên pêpakêmipun ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran. Saha tumrapipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, badhe kapratelakakên wontên ing cariyosipun para pêpatih, wiwit adêging praja kabangun enggal.
Wontênipun adêging praja punika kabangun enggal, kajawi kabêkta sangking tatanan ing guprêmenan kados kasêbut ing nginggil, ugi awit sangking sampun dumugi ing wancinipun kêdah tumindak kados makatên, awit dahuruning praja sampun sirêp, saha sampun wiwit ngancik jaman têntrêm, dados wajibipun para pêpatih lajêng têtêp kados adêging praja sajati.
Sapintên wajibipun para bupati pêpatih, punika sawêg kapathok ing sêrat ugêr (Instructie) ingkang katindakakên kala salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping V ing taun 1888,
inggih punika wiwit kala dadosipun bupati patih Radèn Mas Tumênggung Arya Sêbrata, dene orèhaning cariyosipun, gambaripun, dununging sumarenipun, tuwin ringkêsan pêthinganing pandamêl, lêlabêtan, saha kalimpatanipun. Wiwit pêpatih ingkang mêngku paprentahan adêging praja ngantos dumugi ing sapunika, kados ingkang kapratelakakên satunggal-tunggal kasbut ing ngandhap punika.
Iyasanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, kala ing taun 1865 kagambar kala ing taun 1930.
Mêndhali jêne sangking paprangan ing tanah Jawi (Gouden medaille v/h Javasche Oorlog), bupati patih, saha pangarsaning pradata Mangkunagaran.
Radèn Tumênggung Mangkurêja, punika ingkang amurwani pêpatih pangkat bupati saha amêngku pangrèhing praja, punapadene pêpatih ingkang ambukani sumare ing Têmuirêng, inggih punika ingkang ambabêkta wontênipun sinêbut kuburan patih.
Dadosipun pêpatih radèn tumênggung, punika wiwit kala ing taun 1839 utawi wiwit kala jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping III, ananging pangkatipun taksih nama punggawa sêpuh sinêbut radên ngabèi, dene anggènipun pinangkat dados bupati sêbutan radèn tumênggung, punika kintên-kintên kala ing taun 1850 ugi taksih salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping III.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, sêtya tuhu wantêring yuda saha rigên mêmayu hayuning praja, dene têrangipun satunggal-tunggal badhe kapratelakakên wontên cariyos kasbut ing bab kaping 5.
Sedanipun radèn tumêngggung, punika taksih salêbêtipun suwita wontên ing praja kala ing taun 1867 (sampun salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping IV), dados lamènipun anggèning dados pêpatih wontên 28 taun. Ananging anggènipun mawi pinangkat bupati, amung ingkang kintên-kintên 17 taun.
Botên wontên têtilaranipun gambar, awit kala sugêngipun botên kaparêng
Angiospermae, diwaca angiosperme kanthi "e" pungkasan diwaca dawa) utawa tetanduran ngembang iku klompok paling akèh jinisé saka tetanduran sing urip ing dharatan. Jenengé dijupuk saka ciriné sing paling khas, ya iku ngasilaké alat réproduksi wewangun kembang utawa amarga bakal wijiné kabungkus déning karpela utawa godhong woh. Ciri sing paling keri iki mbédaaké saka klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
aggeion, "panyangga" utawa "pangreksa") lan
spérma, "wiji") sing dikenalaké déning Paul Hermann taun 1690. Ing sabagéan gedhé sistem taksonomi modhérn, klompok iki saiki manggon ing takson minangka divisi lan migunaaké jeneng klompok (ya iku magnolia) sing nunjukaké kabèh ciri-ciri khasé: Magnoliophyta, nanging klasifikasi paling anyar adhedhasar APG mapanaké ing sawijining klade sing ora duwé takson resmi.
dibedaaké saka klompok liya adhedhasar apomorfi (ciri-ciri kawarisaké) sing khas dikembangaké déning klompok iki. Kabèh ciri-ciri iki ana ing bagéan reproduktif. Ciri-ciriné ya iku:
Kembang dadi penciri sing paling nyata lan mbédaaké saka klompok tetanduran wewiji liyané. Kembang mbantu klompok tetanduran iki miyaraké kemampuan évolusi lan lungkang (ruang urip utawa niche) ékologisé saéngga marakaké cocog banget kanggo urip ing dharatan.
Stamen utawa benang sari adoh luwih énthéng tinimbang organ kanthi fungsi sarupa ing tetanduran wiji kabukak (ya iku strobilus). Benang sari wus ngalami évolusi supaya bisa adaptasi karo penyerbuk lan kanggo nyegah pembuahan dhéwé. Adaptasi nuju arah iki uga miyaraké jangkauan ruang uripé.
Gametofit jantan sing karéduksi sanget (ana ing serbuk sari lan mung kapérang saka telung sèl) mbiyantu sanget ngurangi wektu antarané panyerbukan, nalika serbuk sari tekan ing organ wadon, lan pambuahan. Wektu normal antarané rong tahap mau biasané 12-24 jam. Ing Gymnospermae wektu sing diperloaké kanggo perkara kasebut bisa nganti setaun.
Karpela utawa godhong woh rapet mbungkus bakal wiji utawa ovulum, saéngga nyegah pambuahan sing ora dikarepaké. Sel spérma bakal dikontrol déning putik kanggo mbuahi sèl endhog (ovum). Sawisé pambuahan, karpela lan sapérangan jaringan ing sekitaré uga bakal berkembang dadi woh. Woh duwé fungsi adaptif kanthi ngreksa wiji saka perkecambahan sing ora dikarepaké lan mbantu prosès panyebaran nuju wewengkon sing luwih wiyar.
Kaya ing gametofit jantan, ukuran gametofit betina uga sangat berkurang dadi mung pitung sel lan kareksa ing njero bakal wiji. Ukuran sing saya cilik iki mbantu nyepetaké perkembangan urip tetanduran. Mung klompok Angiospermae sing duwé prilaku sausum ing prosès kauripané. Prilaku iki marakaké gampang banget njlajah lungkang sing adoh luwih wiyar.
Pawangunan endosperma ing wiji iku ciri khas Angiospermae sing ndhukung banget tumrap adaptasi amarga nglengkapi embrio utawa thukulan kanthi cadhangan panganan ing perkembangané. Endosperma sacara fisiologis uga nambah kuwat daya serep wiji tumrap hara sing diperloaké tetanduran enom ing perkembangané.
Ing awalé, jeneng Angiospermae dimaksudaké déning Paul Hermann (1690) kanggo kabèh tetanduran sing ngembang kanthi wiji sing kabungkus ing kapsula, lan ditentangaké karo Gymnospermae minangka tetanduran sing ngembang kanthi woh achene utawa duwé karpela kawilah. Ing pangertèné, kabèh woh utawa bagéané dianggep minangka wiji lan "kabukak". Rong istilah iki dipigunaaké déning Carolus Linnaeus kanthi pangertèn sing padha nanging digunaaké minangka jeneng-jeneng saka kelas Didynamia.
Nalika Robert Brown ing taun 1827 nemoaké bakal wiji sing bener-bener kabukak ing sikas lan tetanduran runjung, panjenengané mènèhi jeneng Gymnospermae kanggo rong klompok tetanduran iki. Taun 1851 Wilhelm Hofmeister nemoaké owah-owahan sing dumadi ing kanthong embrio saka tetanduran ngembang (penyerbukan dhobel). Asil panemon iki ndadèaké Gymnospermae minangka kelas sing bener-bener béda saka dikotil, lan istilah Angiospermae wiwit diterapaké kanggo kabèh tetanduran wewiji sing dudu rong klompok sing disebutaké Robert Brown. Pangertèn pungkasan iki sing isih bertahan nganti saiki.
Ing sistem taksonomi modhérn, klompok tetanduran ngembang dipapanaké ing manéka warna takson. Saliyané Angiospermae, klompok iki disebut uga Anthophyta ("tetanduran kembang"). Sistem Wettstein lan Sistem Engler mapanaké Angiospermae ing tingkat subdivisio. Sistem Reveal nglebokaké kabèh tetanduran ngembang ing subdivisio Magnoliophytina, nanging ing èdhisi terusané misahaké dadi Magnoliopsida, Liliopsida, lan Rosopsida. Sistem Takhtajan lan sistem Cronquist nglebokaké klompok iki ing njeron tingkat divisio kanthi
ing tingkat kelas. Saiki, sistem klasifikasi sing paling pungkasan, kaya sistem APG (1998) lan sistem APG II (2003), ora ndadèaké manèh minangka sawijining klompok takson dhéwé nanging minangka sawijining klade tanpa jeneng botani resmi kanthi jeneng angiosperms (sistem iki migunaaké jeneng-jeneng basa Inggris utawa diinggrisaké kanggo jeneng-jeneng ora resmi).
Pambagéan internal (taksonomi)[besut | besut sumber]
Klasifikasi internal klompok iki ngalami akèh owah-owahan. Sistem Klasifikasi Cronquist (1981) isih akèh dipigunaaké nanging wiwit dipitakonaké keakuratané saka sisih filogeni utamané amarga matentangan karo asil-asil
Kesepakatan umum bab kepriyé tetanduran ngembang diklumpukaké wiwit tercapai wiwit asil "Angiosperm Phylogeny Group" (APG) diwetokaké taun 1998 lan dianyaraké (update) ing taun 2003 minangka Sistem Klasifikasi APG II.[1]
Sistem Cronquist mbagi tetanduran ngembang dadi rong klompok: Magnoliopsida lan Liliopsida. Jeneng pemeri liya sing diidinaké ing Pasal 16 ICBN iku Dicotyledoneae (dikotil) lan Monocotyledoneae (monokotil) adhedasar sajarah lan nunjukaké sawijining ciri sing cukup gampang kanggo diamati sanajan ora mesthi mangkono: tetanduran dikotil nduwèni loro godhong lembaga éwadéné tetanduran monokotil nduwèni siji godhong lembaga.
Sistem APG, sing migunaaké konsèp kladistika lan akèh migunaaké metode panglompokan statistika (clustering) sarta nglebokaké data-data molekular, ngéntuki manawa monokotil arupa klompok monofiletik utawa holofiletik, lan dijenengi monocots (wangun jamak saka monocot), nanging dikotil pranyata ora (disebut minangka klompok asifat parafiletik). Sanajan mangkono ana klompok gedhé dikotil sing monofiletik sing dijenengi eudicots utawa tricolpates. Jeneng eudicot ateges "dikotil sejati" amarga nunjukaké ciri-ciri sing biasa dinyataaké minangka ciri khas dikotil, kayata kembang kanthi papat utawa lima mahkota kembang lan papat utawa lima kelopak kembang. Sisa saka pamisahan iki, sing tetep parafiletik, biasa dijenengi paleodicots (paleo- ateges "purba" utawa "kuno") kanggo nggampangaké panyebutan.
Panylidikan migunaaké filosofi filogeni nganti saiki wus nemoaké wolung klompok utama ing tetanduran ngembang, ya iku monocots,
Karagaman jinis lan manfaat[besut | besut sumber]
Jinis tetanduran ngembang diprakiraaké watara 250.000 tekan 400.000 [2] [3] [4] sing bisa diklumpokaké nganti paling sithik 402 suku (adhedhasar taksiran ing Sistem APG II). Sistem APG 1998 nelaaké ana 462 suku. Monokotil nyakup sekitar 23% saka kabèh spesies lan "dikotil sejati" (eudicots) nyakup 75% saka kabèh spesies.
Asteraceae utawa Compositae (suku keningkir-keningkiran): 23.600 jinis[5]
Orchidaceae (suku anggrèk-anggrèkan): 21.950[5]
Fabaceae utawa Leguminosae (suku polong-polongan): 19.400[5]
Rubiaceae (suku kopi-kopian): 13.183[6]
Poaceae, Glumiflorae, utawa Gramineae (suku
ndhuwur nyakup manéka warna jinis tetanduran penting ing kauripan manungsa, ing bidhang tetanèn, kahutanan lan indhustri. Suku suket-suketan cetha arupa suku paling penting amarga ngasilaké manéka warna sumber energi pangan kanggo manungsa lan kéwan saka pari, gandum, jagung, jelai, haver, jawawut, tebu, sarta sorgum. Suku polong-polongan manggon ing papan paling penting nomer loro, minangka sumber protein nabati lan sayuran utama lan manéka warna peran budaya liya (kayu, pewarna, lan racun). Suku nilam-nilaman anggotané akèh tetanduran sing ngasilaké lenga atsiri lan bahan obat-obatan.
Solanaceae (suku terong]-terongan), minangka sumber pangan penting utamané sayuran
Cucurbitaceae (suku labu-labuan), minangka sumber sayuran penting
Brassicaceae utawa Cruciferae (suku sawi-sawian), minangka sumber sayuran lan lenga pangan penting
Alliaceae (suku bawang-bawangan), minangka sumber sayuran bumbu penting
Piperaceae (suku sirih-sirihan), minangka sumber rempah-rempah penting.
Arecaceae utawa Palmae (suku pinang-pinangan), minangka
Tetanduran ngembang uga dadi pamasok sumberdaya alam ing wangun kayu, kertas, serat (umpamané kapas, kapuk, lan henep, sisal, serat manila), obat-obatan (digitalis, kamfer), tetanduran hias (ruangan utawa tarbuka), lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 29 Agustus 2016.
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Filed under: 1 |	« GANDRUNG DOR Instrument By Seni Campursari Silirbaru Templek Pesanggaran Banyuwangi SUROAN 2016 Bareng Jaranan WAHYU BIMO YAKSO Sumbermulyo Pesanggaran
Sabeja-bejane wong kang lali, isih beja wong kang eling lan waspada (
wayang Sadosa dari STSI Surakarta. Adapun macam dan jenis wayang antara lain:
pagelaran wayang (wayang purwa, wayang krucil, wayang golek, wayang gedok, wayang suluh, dll).
nginggil.Jaya jaya dwi pantara tetep jaya ngadhepi bebaya. Nyuwun pangapunten menika semboyanipun Jaya
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta ping 29 Oktobêr taun 1838, mungêling sêrat. Kangjêng tuwan residhèn sampun
dhatêng ing kula, bilih saèstu botên mawi amêjahi ingkang mugi kakesahna, kapêsthia enggal lamine kabucal.
Wondening karampunganipun tiyang ingkang nênêm. Sampun sami andadosakên parêngipun ing kangjêng
tuwan residhèn. Ing mangke karampungan punika kaparingakên wangsul dhatêng ing kula.
Namung tiyang èstri ingkang nama Nyai Kêlas, kangjêng tuwan residhèn, botên amrayogèkakên bilih kakunjara sataun laminipun wontên ing Gêladhag. Prayogi kaêliha dhatêng kunjara ing Kapatihan.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Mênggah karampunganipun, Sôntatruna, inggih sampun kula ewahi, sangking pangetang kula pun Sôntatruna wau, inggih lêrês botên mawi amêjahi tiyang, ananging purun-purun angècu dhatêng para tuwan-tuwan. Mênggah paukumanipun têtêp kabucal dhatêng sabrang, laminipun 16 taun. Dados kula tikêl kalihan paukumanipun tiyang ngècu dhatêng tiyang Jawi, punika mênawi sampun amarêngi karsanipun ing kangjêng tuwan residhèn. Mênggah watêsipun ing paukuman nêmbêlas taun wau, badhe lajêng kula inggahakên dhatêng ing anggêr agêng, supados kanggea ing salaminipun. Kalihan karampunganipun tiyang durjana èstri ingkang nama Nyai Kêlas. [Kêla...]
[...s.] Paukumanipun kakunjara laminipun sataun. Punika kangjêng tuwan residhèn inggih sampun amarêngi, ananging mênggah panggenanipun wontêna kunjara ing Kapatihan. Ing sapunika Nyai Kêlas wau inggih sampun kula êlih wontên ing pirantos kunjara ing Kapatihan.
Wondening sêrat rèngrèng karampunganipun pun Sôntatruna ingkang kula ewahi wau, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa ingkang têrang, kula sumôngga panggalihipun ing kangjêng tuwan residhèn.
nganciki jagad kulon, anganciki jagad wetan, rat kalingan rat, angancik jagad kidul, ngancik rat kalingan rat, ngancik ing ibu
nganti250cc metu trus regane 40 – 50 jeti trus simbah ro mbokde ku opo isoh madang ro opo gelem tak terke
Caping Gunung Dek jaman berjuang njur kelingan anak lanang biyen tak openi ning saiki ana ngendi Jarene wis menang keturutan sing d...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Etne&oldid=1012673"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 6 Maret 2016.
nyimpen semangat para Komune Paris nganggo sajaké Internasionale. Pitulas taun salanjuté, ing wulan Juni 1888, salah sijining komponis kelas buruh, Pierre Degeyter, ngganti musik kanggo syair kasebut. Ing wektu iku lair Himne Internasionale.
Puisi[besut | besut sumber]
Ing yuswa 14 taun, panjenengané manggung karo sajaké sing kapisan, judulé Urip sing bebas!. Taun 1840-an, Pottier aktif ing kalangan kaum buruh Prancis. Salah sijining sajaké sing terkenal ditulis taun 1848 sing judulé Le Peuple (Rakyat).
Revolusioner) lan taun 1979, ing rong basa Perancis lan basa Tionghoa diterbitaké Eugene Pottier Poesies
Mangsa Urip[besut | besut sumber]
Eugène Pottier ya iku sosialis, kerja ing sektor transportasi lan, antarané Maret tekan Mei 1871, anggota Komune
Bareng Leo Frankel, Lazare Levy lan liya-liyane, jeneng Pottier kasebut ing dhaptar sing tandatangan Manifes Dewan Federal Internasional Paris kanggo pamilihan umum Komune. Kanthi jumlah suara sing gedhé, Pottier kapilih dadi anggota pimpinan Komune Paris. saka 3.600 sing milih, 3.352 milih Pottier.
Saka pengalaman ing komune, panjenengané nulis teks L'Internationale.[2] Panjenengané wés kasil lolos saka penumpasan sing digawé kanggo komune lan supaya pada rémigrasi ing Amérika Sarékat. Taun 1880 panjenengané bali ing Prancis sawisé éntuk pangapura. Eugène Pottier tilar donya tanggal 6
The Guardian, Australia. "The International". kk. first paragraph. Diarsip saka sing asli ing 2002-11-23. Pranala njaba[besut | besut sumber]
laguSosialisPenyair PerancisRintisan sing topiké sastrawan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.26, 25 Oktober 2016.
Lagu Didi Kempot Ketaman Asmara Lyric Mp3DOWNLOADDeskripsi atau Lyrics Lagu Didi Kempot Ketaman Asmara LyricSaben wayah lingsir wengi
aku,teguh rahayu,atutup nabi akancing Allah,pandhito jaya wali sanga,iku jenenging urip,
Ing. Elizabeth Marcillo Ing. Mario Burbano Ing. Mauricio Recalde Ing. Irving Salazar Ing. Pertcival Andrade Dr. Alberto Celi Ing. Manuel Urbina Ing. Margarita Mazón Ing. Isabel Guerra Ing. Andrés Zumárraga Ing. Miguel Parreño Ing. César Jara (Secretario
Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran -
parluning organ kangalamatana dhatêng rêdhaksi administrasi.
Nalika ing dintên Salasa tanggal kaping 6 Bêsar Alip 1867 utawi kaping 17 Pèbruari 1937 wanci jam 5 sontên 15 mênit, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Pakualam kaping VII seda, dumugi yuswa 55 taun, amargi gêrah sampun sawatawis taun. Ing dintênipun Kêmis kaping 19 Pèbruari wanci jam 10 enjing, layonipun kasarèkakên dhatêng ing astana Girigônda, mawi pakurmatan kados adat layonipun para luhur. Prêlu kaandharakên sawatawis, punapa kawontênanipun kangjêng pangeran adipati wau, kados ing ngandhap punika:
Timuripun kangjêng pangeran adipati punika asma: Bandara Radèn Mas Sularja, wiyosanipun [wiyo...]
[...sanipun] ing dintên Sêtu Kliwon, tanggal kaping 28 Sura Ehe 1812, utawi kaping: 9 Dhesèmbêr 1882 satamatipun pasinaon dalêm ing pamulangan andhap, lajêng sinau wontên ing H.B.S. sarêng dumugi ing
jendralên sêtap ing Indhia Nèdêrlan, amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 1 Dulkangidah Ehe 1832 utawi kaping 17 Dhesèmbêr 1902, sasedanipun ingkang rama lajêng jumênêng pangagênging trah kadipatèn Pakualaman, asma Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, sarêng nalika dintên Salasa Pon, tanggal kaping 12 Bêsar Je 1838 utawi kaping 5 Januari 1909 krama dhaup kalihan putri dalêm, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang
Arya Pakualaman kaping VII anuju dintên Sêtu Kliwon, tanggal kaping 28 Sura Ehe 1852 utawi kaping 1 Oktobêr 1921.
Mênggah kawontênan putra têtilaranipun kangjêng pangeran adipati wau:
1. Bandara Radèn Mas Sularsa, (saking garwa padmi) sapunika asma Kangjêng Pangeran Arya Prabu
komandhuring ordhê phan dhês wartêstèr ing Bènin.
Bab uruting atur pisungsung dhatêng sang pangantèn agung, kados ingkang sampun kawrat ing organ ôngka 2, dumugi sapriki taksih rame karêmbag wontên ing samadyaning ariwarti, warni-warni pamanggihipun, nêmbe punika sadhèrèk X anukarta bab wau mawi basa Walandi, kawrat wontên ing ariwarti D.K. ôngka 28 wosing cara Jawinipun kados ing ngandhap punika:
Punapa wontên ewah-ewahan adat tatacara, bilih nampèni utusanipun para nata mandhiri ing tanah Jawi.
Botên ngêmungakên pawarti Walandi kemawon, sanadyan pawarti Jawi ugi sami martosakên, bab panampinipun utusaning para nata ing tanah Jawi, nalika wontên ing kadhaton Dhên Hah (Den Haag) marêngi kramanipun Sang Putri Yulianah dhaup kalihan Sang Pangeran Bernard, dados pocapaning akathah, amargi kala ngaturakên pisungsung dhatêng pangantèn sakalihan, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara katampèn langkung rumiyin, tinimbang utasanipun nata ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, miturut sêrat-sêrat pawarti wau, sababipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara katampèn rumiyin, sabab saking rawuh piyambak, nanging para nata sanèsipun sami utusan putranipun, minôngka wakil. Wontên malih ingkang ngintên, bilih sabab saking kablateranipun, sawênèh angintên manawi tatanan ing Indhonesiah panampinipun para nata Jawi ing wêkdal pasamuan, taksih katindakakên makatên.
Amila pundi ingkang lêrês pangintên-pangintên wau, angèl anggènipun ngrampungi, sarta kula (X) inggih botên badhe naliti punapa panampinipun punika sampun lêrês utawi botên. Namung kula badhe mratelakakên pamanggih kula, miturut adat tatacara ingkang kagêm wontên ing Indhonesiah, sabên ngaturakên kasugêngan amarêngi taun raja, wontên ing dalêm guprênuran, punika wakil dalêm ingkang amêdhar sabda rumiyin, adat tatacara makatên punika sampun naun- manaun, sarta [sar...]
[...ta] inggih taksih kalastarèkakên dumugi taun raja ingkang kapêngkêr punika. Mênggah têtuladanipun malih atur kula wau kados ing ngandhap punika:
Nalika kangjêng tuwan guprênur jendral Jhr. Mr. Tjarda van Starkenborgh rawuh ing tanah Jawi, kapapagakên para nata Jawi, punika wakil dalêm ingkang ngaturakên kasugêngan rumiyin piyambak, sarta salaminipun pancèn inggih makatên, tumrapipun wontên ing nagari Walandi adat ingkang sampun ugi makatên, namung ewahipun sawêg nêmbe kapêngkêr punika.
Nalika Kangjêng Pangeran Arya Mataram kautus sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, dhatêng ing Nèdêrlan, ugi munjuk rumiyin dhatêng kangjêng sri maharaja putri, sasampunipun lajêng sawêg para nata sanès-sanèsipun.
sanès-sanèsipun, môngka kala samantên kangjêng sultan ing Langkat ugi rawuh piyambak.
Dados miturut têtuladan ing nginggil wau, sampun cêtha sangêt bilih adat tatacara ingkang sampun-sampun, kaewahan, namung analôngsa sangêt dene ingkang sami kataman, inggih punika: sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana kangjêng susuhunan, saha sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, sami botên dipun aturi uninga langkung rumiyin, bab ewahing tatanan wau, amila inggih botên anèh manawi sami kagèt panggalih dalêm, dening ewahing adat tatacara punika nama dadakan. Botên rênaning panggalih dalêm nata sakalihan punika sabab dening sami kagèt ing panggalih, nalika uninga ewahing adat tatacara ingkang dadakan wau, kawontênan ingkang makatên punika sagêd anjalari botên prayogi tumrap gêgandhenganipun Regeering kalihan para Zelfbesturen.
Up rêdhaktur Java Bode Tuwan Zentgraaff amretalakakên kawontênan kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, kalayan botên metang pamawasipun, jalaran mawi kawêwahan pakabaran ingkang botên prayogi tumrap para nata mandhiri, inggih punika: wontênipun ing nagari Walandi, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara [Mang...]
[...kunagara] ingaosan sangêt, dene para nata sanèsipun punika sanès nata ingkang sajati, sabab pangastanipun praja botên kaasta piyambak. Pratelanipun Tuwan Zentgraaff ingkang makatên punika sagêd ugi lêrês, nanging klèntu sangêt pangintênipun bilih kawulanipun para nata Jawi panganggêpipun dhatêng sang nata botên kados ratu. Mila prêlu kêdah dipun sukani katrangan, tumrap panganggêpipun para kawula dalêm punika panganggêpipun dhatêng sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, inggih ratu gustinipun.
Cêkakipun inggih botên anggumunakên, bilih wontên pitakenan, punapa sababipun dene Regeering kala taun kapêngkêr punika angganjar kanugrahan dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, inggih punika sêsêbutan Zijne Hoog Heid sarta kawisudha dados ajidan mirungganipun kangjêng sri maharaja putri, malah wontên ingkang ngintên bilih Regeering badhe misudha Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dados nata (vorst) bab punika lajêng atêgês, ewahing verhouding ngipun praja mandhiri ing Surakarta, môngka miturut babad, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara punika amung Pangeran Mardika (een onafhankelijk prins) dados sanès nata (vorst).
Awit saking punika, manawi pangintên kita wau lêrês, tindak-tandukipun Regeering kados ingkang kawursita ing nginggil, punika botên sanès namung badhe nuwuhakên prakawis ingkang botên prayogi, ingkang sayêktosipun sagêd ugi sanès ingkang kaparêngakên.
Makatên andharanipun sadhèrèk X ingkang kawrat wontên ing D.K. Wasana kula namung nyumanggakakên panggalihanipun ingkang wajib.
saening panêmbrama, pudyastawa tuwin kêndhuri sasaminipun, nanging kêdah tansah katindakakên lair batos kanthi êninging cipta.
Mênggah ebah osiking ciptanipun manungsa punika kadidene ombaking toya ingkang manut ingkang ngebahakên, utawi manut ingkang anjalari dados ombak, manawi wontên tiyang nyipta utawi anggagas punapa-punapa, môngka rosa sarta mindêng ebahing ciptanipun sagêd anggêtêrakên swasana ing sakubêngipun. Dene gêtêring swasana punika tamtu salaras kalihan gêtêring cipta, gêtêring cipta utawi swasana lajêng ngombak utawi natap dhatêng ciptaning tiyang sanès, tiyang sanès ingkang kawon daya utawi nunggil laras, tamtu lajêng katut nyipta utawi tumut anggagas punapa ingkang cinipta tiyang sakawit. Ciptanipun tiyang sanès wau lajêng sagêd anggêtêrakên ciptanipun tiyang sanès malih, makatên salajêngipun tular-tumular dumugi pundi-pundi. Dene têbih cêlaking tumularipun cipta punika gumantung dhatêng kêkiyatanipun pamikir tuwin kathahipun ingkang mikir. Kacariyos daya kêkiyatan ciptanipun tiyang satunggal, wiyaring têbanipun sagêd ngantos tigang pal mubêng.
Dados saupami tiyang kathah utawi tiyang sanagari sami nyipta sae, punika dayanipun tamtu badhe nguwoh kawontênan sae sarta lajêng mahanani rahayunipun nagari dalah saisènipun sadaya. Kosokwangsulipun manawi tiyang kathah sami anyipta awon, tansah manah badanipun piyambak utawi ngumbar hawa pêpenginanipun tamtu ugi badhe anguwoh kawontênan awon, utawi andadosakên kirang tata têntrêmipun nagari. Pundi ingkang langkung kathah dayanipun, awon punapa sae badhe unggul juritpun. Makatên wau salaras kalihan suraosipun ayating Kuran makatên: sira kabèh padha rumêksaa ing bêbaya kang arêp angênani ing sira, bêbaya mau ora ngêmungake marang manungsa kang tindak dudu utawa dosa, nanging uga bakal angênani marang sakabèhe manungsa kang ora dosa padha mèlu katut. Ayat sanèsipun mungêl makatên: sing sapa duwe panyana-nyana ala,
panyana ala iku bakal ambalik marang awake dhewe. Dene sing sapa nyana bêcik, iku uga bakal ambalik marang awake dhewe.
Awit saking punika dados pamanggih kula têtelanipun tata têntrêm sarta tata raharjanipun praja, punika awon sae gumantung wontên pamanahanipun tiyang ingkang sami dêdunung, botên cêkap saking pintêr sarta kawasisanipun para narapraja, tiyang mujia kaping pitu sadintên, manawi salêbêtipun manah namung tansah anggôntha piawon, tansah manah badanipun piyambak, ngumbar hawa pêpenginan tuwin angkara murka sasaminipun, punika tamtu tanpa damêl pamujinipun.
Sarèhning kados makatên watonipun, amila para kawulaning praja Surakarta langkung malih tumrap narapraja sarta para satriya. Manawi têmên-têmên anggènipun sami ngangkah karta raharja tuwin wilujêngipun nagari saha kaluhuran dalêm ratu pêpundhènipun, sumôngga sami sêsarêngan tumindak nyaèni badanipun piyambak-piyambak, sarana lampah anyucèkakên salira, kados ta: kêdah gadhah raos sih trêsna dhatêng ing sasami, rukun, rêmên têtulung, sampun
suwur sarta pangwasa), manawi botên sagêd makatên cêkap tumindak punapa samêsthinipun, ngèngêtana dhatêng wasitaning bôngsa Indhu: makartia aja anjagakake wohe. Têgêsipun: nyambuta damêl kalihan eklasing manah, nanging sampun gadhah pangangkah utawi ngajêng-ajêng badhe wohipun. Wontên malih pangandikanipun Kangjêng Nabi Ngisa: sêmbahyanga lan nyambuta gawe, têgêsipun, ngibadaha sarta nyambuta damêl kalihan sêngkut, nanging sampun ngajêng-ajêng wohipun. Cara Jawinipun, wong iku aja kakehan pangarah, bêgja cilaka wis ditaning sing kuwasa.
Manawi kula sadaya sampun tumindak makatên saèstu, kula tanggêl, tamtu nagari Surakarta badhe dados karta raharja tuwin tata têntrêm ing salami-laminipun, saha nambahi kaluhuran dalêm ratu gusti kita, katarik saking daya kêkiyatanipun cipta ingkang luhur wau. Nanging nadyan makatêna kathah-kathahipun tiyang wontên ingkang ngudaraos, tiyang manah gêsangipun piyambak sampun rêkaos, têka andadak mujèkakên tiyang kathah, kadospundi sagêdipun tumindak. Mênggah pamanggih makatên wau têtela klèntu sangêt, kauningana, tiyang mujèkakên sae tumuju dhatêng
tiyang kathah utawi jagad, punika têgêsipun, kita sampun kalêbêt ing jagad wau dados manawi jagad punika sampun sae tamtu kita ugi dados sae. Ing jaman mêlas asih punika saiba sae sarta utaminipun, saupami kita sagêd tumindak kados ingkang kita èsthi punika, wohipun tamtu botên namung damêl wilujêngipun praja kita kemawon, nanging kita nama badhe sagêd nguruni katêntrêman sarta rahayunipun ing jagad sadaya, kalêbêt ing buwana Asiah sarta Eropah ingkang sawêg nandhang rêtuning jagad.
Wasana atur pangajêng-ajêng kula ingkang luhur wau mugi dados pamanahanipun kawulaning praja Surakarta sadaya. Amin, amin, amin.
Sasampunipun ngandika makatên dhatêng ingkang garwa, sang rajaputra ingkang asih trêsna dhatêng rama ibu wau, tumênga manginggil kalihan karuna, tuwin sêsambat mêlasarsa. Sang dèwi dupi priksa ingkang raka sangêt sungkawa, enggal nêmbah, lajêng ngusapi waspanipun, ingkang daleweran, sarwi matur: nugrahanipun sruning tapa brata, dêdana, sarta sêsaji kula, punika kaparingna samangke, badhe kula angge malês kasaenanipun marasêpuh sakalihan, tuwin guru laki kula. Nadyan salêbêtipun gêgujêngan, kula dèrèng nate ngucap dora, mugi dadosa sarana têdhasipun èsthining manah, tuwin pamuji kula, mugi marasêpuh kula kakung putri, lêstantuna basuki, sampun ngantos kalajêng murut ing kaankaanan. jati, ingkang sabab saking lungse antukipun laki kula punika. Sakèndêlipun sang dèwi, rajaputra Satyawan ngandika: yayi, aku sêlak kapengin wêruh rama ibu, mulane Sawitri aja suwe-suwe, mara padha mangkat mulih. Èsthiku yèn kangjêng rama lan kangjêng ibu seda, aku aja kongsi kèri anèng donya. Dhuh, bojoku, wong ayu, manawa kowe nêdya nêtêpi kautaman, kêpengin lastarine uripku, sarta wus dadi kawajibanmu, kudu gawe sênênge atiku, mara Sawitri banjur padha mulih. Dèwi Sawitri ngêncêngi ukêlipun, lajêng mitulungi ingkang raka, anggènipun jumênêng. Sasampunipun jêjêg, sarta lajêng milang-miling, karsanipun nêdya madosi kranjang wadhahing woh-wohan. Sang dèwi botên kasamaran [kasamar...]
[...an] dhatêng karsanipun ingkang raka, mila lajêng matur: kranjang ingkang sampun kêbak woh-wohan punika benjing-enjing kemawon dipun wangsuli, manawi kabêkta samangke mindhak makèwêdi lampah, wadungipun kemawon kula bêktanipun. Dene kranjangipun prayogi kacanthèlakên ing kajêng ngriki, sasampunipun mikul wadung, Dèwi Sawitri ingkang sulistya ing warni, marêpêgi ingkang raka. Astanipun Sang Satyawan ingkang kering, katumpangakên pamidhanganipun kering, astanipun sang dèwi ingkang kanan, ngrangkul bangkekanipun ingkang raka, lajêng kaajak lumampah, Sang Satyawan ngandika: kagawa saka kêrêpe dak ambah, nadyan
bae. Mêngko manawa têkan ing panggonan kang akèh wite plasa iku ana prapatan, kowe nuruta dalan kang
supados sampun dipun lawani malih. Wasana lajêng anggêlak lampahipun.
Nyarêngi lêlampahan ing nginggil, Prabu Dyumatsena ingkang gêntur tapa bratanipun, punika wutaning paningalipun waluya jatining nguni, sagêd andulu samukawis malih. Nanging sênênging panggalihipun, ingkang tuwuh saking pajaring paningalipun wau, lajêng sirna tanpa tilas, awit katungka gênging prihatos, dening Sang Satyawan sampun lungse dèrèng katingal mantuk. Prabu Dyumatsena, sakalihan ingkang garwa, sakalangkung sungkawa, ngupaya musnaning putra. Sabên pratapan dipun ampiri, manawi botên wontên lumampah malih, lumêbêt ing wana, urut lèpèn, lajêng mandhap ing jurang, sabên mirêng suwantên sang prabu
tiyang kapanjingan ing dhêdhêmit, manawi botên wontên ingkang nyauri, lajêng andheprok sarwi karuna. Sang prabu sakalihan pramèswarinipun, sami ngêlus-êlus sampeyanipun ingkang daleweran rahipun, awit kabêrut ing ri, tuwin [tuwi...]
[...n] ron plasa, tuwin curi ing wana. Para brahmana ingkang dhêdhepok sakiwa têngênipun ngriku, nututi, sasampunipun pinanggih lan sang prabu, lajêng sami matur ngarih-arih. Sasampunipun lipur sawatawis, sang prabu kadhèrèkakên kondur dhatêng pratapanipun. Sadumugining dhepok, sang prabu dalah pramèswari Dèwi
Sadhèrèk rêdhaktur, kula mirêng saking sadhèrèk kula èstri ingkang dados warganipun Putri Narpawandawa, nyariyosakên kawontênan sarta kamajênganipun para putri santana dalêm, pamanah kula prêlu kasangsangakên wontên ing organ ngriki, ingkang supados katupiksa dening para santana dalêm ingkang sami kaparêng anggalih, mênggah wosing cariyosipun sadhèrèk kula èstri wau makatên:
Sanadyan adêgipun Putri Narpawandawa punika dèrèng sapintêna dangunipun, ewadene gliyak-gliyak kawontênanipun sampun nyênêngakên, kamajênganipun inggih nama lumayan, liripun, cacahing warganipun tansah mindhak-mindhak, dumugi sapunika sampun mèh kawan atusan, tandangipun sarwa cak-cêk, amila upami têtanêman makatên gêsangipun pakêmpalan lajêng enggal subur, wujudipun, simpênanipun arta kas nama sampun kathah, barang pirantosipun sampun nyêkapi kangge kabêtahanipun pakêmpalan,
putranipun para santana dalêm, sami nglêbêti kursus astagina wau, dene ingkang dados panuntunipun kursus punika putri dalêm, Gusti Bandara Radèn Ayu Suryaningrat, kajawi paring tuntunan, ugi kathah paringipun kadarman, kados ta: pirantosipun nyongkèt, kursi, meja, dipun wontêni, dados tumrapipun para ingkang sami sinau kantun apawitan badhenipun kemawon. Kula tiyang sajawining rangkah, dipun cariyosi sadhèrèk kula èstri [è...]
[...stri] makatên wau, wontênipun namung sak gêdhêg-gêdhêg, dening sampun têtela bilih pandhêsuking jaman
pirantos pêpak sacêkapipun, punika pantês sangêt sinudarsana, mugi dadosa têtuladanipun para putri sanès- sanèsipun.
Wontên malih ada-adanipun Putri Narpawandawa ingkang langkung prayogi, inggih punika: ngwontênakên kursus, kangge andhidhik para putri sagêda sami kadhasaran watêk kaputrèn, runtutipun kalihan ancas tujunipun Putri Narpawandawa, pangangkahipun supados sagêd anggulawênthah dhatêng para putra, ing têmbenipun dadosa tiyang utami, tuwin têtêp ing kasatriyanipun. Kursus punika pamanggènipun wontên ing dalêmipun pangarsa Gusti Bandara Radèn Ayu Wuryaningrat, kalayan dipun pirantosi sacêkapipun. Mênggahing idham -idhaman kula, upami wiwit samangke para luhur kakung saha putri sami kaparêng paring pangayoman kados cacriyosan ing nginggil wau, saiba badhe prayoginipun tumrap para santana dalêm, dening badhe sami angsal pawitan kangge sanguning gêsang bêbrayan wontên ing praja, botên langkung minôngka panutup atur pamuji kula mugi sadaya
Arya Pakualam kaping VII seda ... kaca 29 | 2. Utusan dalêm dhatêng Nèdêrlan ... kaca 31 | 3. Mêmuji rahayuning praja tuwin kasugênganipun panjênêngan dalêm nata ... kaca 34 | 4. Dèwi
Agustav Triono); 18. Katresnan Sakjroning
at 21:52 arga said: Sugeng dalu Ki Ismoyo,
Nuwun sewu, taksih keponthal-ponthal anggen kulo maos.
Balas	On 12/10/2011 at 22:09 gembleh said: Sugeng dalu ugi Ki Arga,
Balas	On 12/10/2011 at 22:18 gembleh said: He…..he…..he……
Ki Menggung sih asik angon wedhus’e nganti lali mlebu gandhok anyar.
Angon wedhus sinamBi penekan wit mBlimbing, ati2 wit’e lunyu lho Ki Menggung,
Nuwun sewu Nyi Is, Nyi Truno …saestu nglanjutke GOJEG2an
Balas	On 13/10/2011 at 21:42 canTRik yuDHa said: wah-wah…..malam2 kok ya dolanan listrik, hem-heemm ati2
Tumpek Wayang Ceremony, Tumpek Wayang Bali, Tumpek Wayang Pandan Berduri, Wayang Sapuh Leger, Saniscara Kliwon Wayang
Tumpek Wayang ceremony falls on Saturday / Sanicara Kliwon Wayang.
amburadul, opo maneh lek gak melu kerjo melu uwong.
Jane yo pengin melu uwong maneh, nanging kerjo sing nok njero ae ben ora pati kesel fisike. Biyuh lek kekeselan rasane boyok cekot cekot tembus weteng ae.
Pancene repot lek ora nduweni keahlian jaman saiki. Sing nduwe keahlian ae sek bingung, opo maneh sing gak nduwe. Tapine lek kabeh kerjone melu uwong, saingane yo tambah akeh. Dadi yo kesempatan klebu yo lumayan angel.Lek wis ngono iku salahe
(kadose kok kawulo teksih piyambakan)
Kulo gadhah usul, menawi ki Punakawan kerso nglanjutaken caritho “Hijaunya Lembah Hijaunya Lereng Pegunungan – SH Mintardja” engkang dereng paripurno.Setunggal meleh nyuwun ngapunten kalepatan kulo menawi usul kawula mboten dados ati kagem ki Punakawan lan kadang cantrik mentrik sedoyo. Matur suwun.
Balas	On 03/10/2013 at 09:12 Putut Risang said: lho…..
bikin prasasti, candi, pyramid, umpak, patung lan sapituruté……….. mbingungi wong saiki Sumånggå Ki.
Balas	On 04/10/2013 at 15:08 karijadi said: oh nyuwun ngapunten kawulo, ngertosepun gandok adbm kalehan gadhahipun ki punakawan. matur suwun
Balas	On 04/10/2013 at 19:51 punakawan said: @ Ki Karyadi,
ingkang adiluhung. mboten sembarangan tiyang saget ngaturaken kados ki Punakawan.
ADICARA SIRAMAN CALON PENGANTEN | alangalangkumitir
Category Archives: ADICARA SIRAMAN CALON PENGANTEN
TULADHA PRANATA ADICARA SIRAMAN CALON PENGANTEN
♦ 8 Comments	NGABEKTEN Katuran dumateng Bapa dalah biyung kinasih lenggah ing damper ingkang sampun katata kanti laksana. Bapa lenggah ing sakiwa tengening penganten. Sakderengipun jinamas ing warih, risang bagus/Ni mas Calon temanten putra/putri ing ngarsanipun Bapa dalah biyung kinasih nyuwun idi pangestu dalah nyuwun agunging pangaksama mring ingkang rama
Kawibawaningkang dipun gayuh (kawibawaan yang dicita- citakan).
Rang : Rangkepanipun lahir bathin pulung lan wahyunipun sampun turun temurun(rangkapnya lahir dan batin, pulung dan wahyunya turun).
Anyar : Badhe nampi perjanjian anyar/enggal winisudha jumeneng Mangkunegoro I (
download Tanhaye Tanha by Salman Taghdisidownload Tanhaye Tanha
Sirna…bali menyang asale, Mugi Gusti Ingkang Maha..,
Tansah Hangijabahi……. BHINNEKA TUNGGAL IKA
kr bocahe, akhire domongi neng kernete "geh, pokoke ko turu bae, mengko nek neng bumiayu tek gugah." Akhire bocahe manut, meneng trus turu. Penumpang+Kenete ya melu turu, jebule bise bablas, wis butul ajibarang kernete tangi. Rumangsa salah karo bocahe, kernete duwe inisiatip takon karo penumpang "bapak2 ibu2 sedoyo, mau aku wis janji arep gugah bocah kiye nek wis butul bumiayu siki wis
setuju. Bise muter maning, begitu tekan bumiayu digugah bocahe "dik, kiye wis neng bumiayu." Langsung
kiye, deneng ora mudun?" Bocahe jawab "aku arep ming purwokerto koh pak, mau mamake aku pesen nek wis butul bumiayu aku nembe olih mangan ramese
matur nuwun Mbah_man…. komen rontal No 1
Balas	On 02/03/2015 at 15:35 mbah_man said: sami2 Nyi…
menapa nglembur..? (nek purun kula kancani hehehe..)
Balas	On 03/03/2015 at 08:17 Cika said: Ngapunten Mbah_Man, kolo wingi mboten mampir gandok malih. Kulo wangsul gubuk jam 18.15 waktu borneo wetan he he he. Dinten meniko menopo wonten rapelan utawi hatrick kagem babar gandok
On 02/03/2015 at 20:01 P. Satpam said: Alhamdulillah Panembahan
TADBM-409 sampun cumawis kagem panjenengan “ndalang”.
setunggal rontal kemawon kagem “plaris” TADBM-409
Balas	On 02/03/2015 at 16:04 Jokowono said: Matur nuwun Mbah_Man …..
wis munggah aji kakang pembarep adi wuragil, paling
ingkang dipun rapal….he…he…mangke wonten petunjuk saking resi mayangkara kelemahan aji brahala wuru lewat aji pameling…tp sing pasti inggih ngrantos petunjuk saking Mbah_Man…he…he…
Balas	On 02/03/2015 at 20:52 djenny suharso said: nuwun………………..
Balas	On 03/03/2015 at 08:14 danu w said: suk-isuk nguk-thenguk ning ngarep gandhok karo ngantuk…
said: Sugeng enjang sedaya taksih nenggo rontalipun…..
Balas	On 05/03/2015 at 09:18 tetuko aribowo said: inggih sami
Balas	On 06/03/2015 at 11:02 jrekso said: Sugeng siang, salam buat sedulur kabeh, mugi diparingi padhang sak kabehe.
kok inggih dereng gogrok-gogrok rontalipun, sampun semingguan kok dereng wonten rantal tumurun…gek-gek Mbah_Man wonten menopo-menopo?
Yen wonten kabare Mbah_Man poro sederek ngapunten diinfokan dateng sedoyo kadang ing gandhok meniko…matur nuwun
On 10/03/2015 at 11:12 Pandhu Sanjoto said: Wuadhuuh, ngannti kelalen, eee mbah man, aji nipun nyi Rahutri kulo manah kok salah ketik, mesthinipun aji PAMILUTSIH dados sanes pAMULATSIH, makaten matur nuwun sadereng tuwin sasampunipun nyuwun agenging samodra pangaksami
Balas	On 17/03/2015 at 08:48 antosunaryanto said: Mbah Man nembe semedi, sakderengipun badhe medhar carios saklajengipun . . . .
gandhok sampun kebak, sampun mboten wonten papan tirah malih kangge nempelaken palenggahan (heheh bokong) sanajan samparan kedak dipun tekuk luk luk, namung wayang ipun kok dereng dipun beber/wiwiti, punapa malih ingkang dipun tengga to punika?
sabar njih, Panembahan injih kagungan pakaryan kados tiyang sanesipun, menapa malih ing wulan ramadhan puniko. Bilih sampun wonten lodanging wekdal tamtu panembahan paring wedaran rontal.
Membuat Tumis Kangkung Bumbu Kemiri ini.
gojekno resi gojekartikel gojek bahasa inggriscara lacak pengirim gojeklacak
Pekanbaru kathah cina sing ngomong boso china..kados kepri ta ki?
Balas	On 14/02/2010 at 17:04 pandanalas said: ngestoaken ki…kulo nek blonjo malah langkung
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Purwokerto, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Solo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Bangkalan,
II. Micara : Nindakaken pacelathon. Ngandaharaken pamanggih adhedhasar pengalaman
III. Maca : Damel serat perjanjen. Nyerat Jawi
Salah siji siswa maca, liyane nyemak kanthi premati.
Taman Sari duwe kaluwihan Manawa ditandhingake karo obyek wisata liyane, kajaba duwe wisata sejarah awit minangka peranganing kraton Ngayogyakarta, papane gampang dituju, kejaba dadi asset wisata ya asset budaya, minangka peninggalan purbakala.
Taman Sari mapan ing sisihn kidul kulon (barat daya) kraton, ing sajroning beteng.
kraton, papan rekreasi uga beteng pertahanan. Taman Sari kabangun suwene watara 4 taun kawiwitan nalika taun 1687 (taun Jawa) nganti 1691.
Sesebutan liyane Taman Sari yaiku water Castle utawa Isatana Air utawa Kraton Banyu sebab ing kono ana Taman Segaran uga tandurane kembang kenanga sing wangi banjur papan iku diarani Kraton Pulo Kenanga, minangka mapane Sri Sultan HB I nganti HB III. Ing sisih kulon ana masjid Taman Sari sing dumadi 2 tataran, tataran sepisan papane sholat Prameswari/ratu, tataran 2 kanggo papane sholate Sultan, ing tengahe ana sing diarani Sumur Gumuling papan kanggo wudhu, saka Sumur Gumuling ana trowongan + -25 km sing tembus ing Parangkusuma.
Sajrone tama nana papan padusan kanggo para putrid Sultan diarani Umbul Kawitan, Umbul Pamuncar kanggo ratu dene Umbul Panguras papan pasiramaning Sultan. Mapan ing antarane Umbul Pamuncar lan Umbul Panguras ana Gedhung Cemeti papane pusaka kraton. Ing sisih kidule kraton Pulo Kenanga ana Pulo Penambung papan semedi Sultan sisih wetan Taman Segaran, papan kanggo praon nganggo gethek la nana wewangunan arupa plengkung diarani plengkung Taman Segaran. Nalika mlebu ing Taman Sari ngliwati Gapura Agung (saka sisih kulon), dipungkasi Gapura Agung (sisih wetan).
Wewangunan ing Taman Sari maneka warna cakrike, ana cakrik (
banyu klapa) lan putihing endhog. Ing kiwa tengening wewangunan ditanduri maneka warna jinis wit-witan, who-wohan, kekembangan sayuran lan taman obat.
Kahanane Taman Sari saiki wis akeh wewangunan sing rusak amarga gempa bumi, udan, panasing srengenge, lan tangan jail para wisatawan. Ing sakiwa tengene akeh madeg wewangunan omah kanggo panguripane wong kampong lan nyawiji karo Taman Sari. Yen ora dijaga kanthi becik situs purbakala iku bisa rusak lan mbebayani tumrap keslametane warga sing mapan ing sakiwa tengene. Senajan ana untunge dene warga mau banjur padha ngadegake took krajinan kanggo tandha mata (cindera mata) para wisatawan sing padha
1. Coba aranana kaluwihane Taman Sari ditandhingake papan wisata liyane!
2. Apa satemene gunane Taman Sari iku ?
4. Aranana wewangunan sing ana ing Taman Sari lan pigunane !
5. Sapa sing mandhegani panggawening Taman Sari ?
8. Kejaba wewqangunan apa sing ana sajrone taman ?
9. Kepriye kahanane sakiwa tengene Taman Sari saiki ?
10. Apa untunge akeh warga sing mapan sakiwa tengene situs purbakala iku ?
1. Taman Sari menika kalebet jinis wisata alam menapa buatan, menapa dhasaripun ?
2. Menapa sebabipun Taman Sari boten saged kapisahaken kaliyan Kraton Ngayogyakarta ?
3. Kadospundi pamanggihipun para siswa bab wontenipun Taman Sari ing Ngayogyakarta ? Menapa wonten ginanipun ?
4. Menapa untung lan ruginipun para warga mapan manunggal kaliyan Taman Sari?
5. Taman Sari kalebet situs purbakalaingkang kedah kajagi amrih lestari, kadospundi caranipun njagi ?
1. Kraton Pulo Kenanga 5. Umbul Panguras
2. Sumur Gumuling 6. Gedhung Cemeti 3. Umbul Kawitan 7. Pulo Penambung
4. Umbul Pamuncar 8. Taman Segaran
Wacanen lan gatekna andharan kanggo dhiskusi iki banjur pilihen salah siji saka andharan iki. Gaweya klompok sing dumadi saka 4-5 siswa.
1. Kathah turis manca lan domestic ingkang dhateng ing Ngayogyakarta saperlu wisata, kathah papan pariwisata ingkang kalebet asset budaya, nanging eman kathah asset budaya ingkang risak. Kiranging
inggih menika wisata laut, gunung, wisata budaya : candhi, museum, kraton, wisata damelan : kebon binatang, taman, pasar seni.
Sawise dhiskusi banjur tulisen bab-bab sing wigati saka asile dhiskusi.
Critakna pengalamanmu kanthi basa sing becik ing sangerepe kancamu ing ngarep kelas. Pengalaman sing kok critakake mau, bab anggonmu wisata ing sawijining papan (papan wisata laut/segara, gunung, krajinan, wisata budaya lsp).
Sawijining dina, ing pendhapa Kraton Mataram, Kotagedhe Panembahan Senopati didhep putrane.
“Apa sira ngerti, sebabe dak timbale Rangga ?” Pandangune Panembahan Senopati.
“Boten rama, menapa wonten bab wigatos ingkang kula tindakaken ?””Sawengi aku ora bisa sare, sariraku krasa lungkrah, apa gelem mijeti samparanku ?” Pandangune ingkang rama.
Raden Rangga nyembah, banjur wiwit mijet samparan ramane, sinambi dipijeti, Panembahan Senopati nerusake pangandikane.
“Rangga, sira kudu sadhar, yen sing kok tindakake wingi dudu tumindak sing becik, snajan sira ora mempan ketaman pusaka, saengga Tumbak Manggala Tuban iku putung, lan sira males kanthi kepelan tangan sing ngremukake sirahe utusan Sultan Hadiwijaya Pajang, uga kok ambali maneh marang utusan Banten. Yentumindak mangkono iku kok terusake bisa tuwuh perdondi antarane aku lan mitaku. Aku samar lan kuwatir yen tumindakmu iku bisa gawe cilakane awakmu dhewe. Sira kudu ngerti yen gunung dhuwur, isih ana gunung liyane sing ngluwihi dhuwure. Coba putungen drijiku iki yen sira rumangsa sekti.
Raden Rangga serik atine, rumangsa diice ramane, banjur nyoba mutung drijine
lebur dening pangastuti, sakabehing wujud tumindak ala lan angkara murka iku bakal sirna kanthi luhuring budi lan tumindak utama, tumindakmu iku ora becik, kumalungkung, apa ta sing sira goleki ing panguripan sira iku ? Uripe manungsa ora suwe, bakal abadi ing alam sawise mati, becike sira singkiri tumindak sing ala lan seneng pamer iku. Adhuh … Rangga kok apakake sikilku iki, rasane kok panas banget ?”
Samaparane ramane dipijet sarosane, minangka tandha yen Raden Rangga ora seneng marang pangandikane ramane. Panembahan Senopati inggal nendhang Raden Rangga nganggo samparane, saengga Raden Rangga mencelat metu nabrak beteng kraton ngati jebol lan tiba ing desa Depokan (sing saiki mapan ing sisih kidule Kraton Bonbin Gembira Loka).
Raden Rangga banjur mlayu ninggalake Mataram, dheweke ngerti yen ramane duka banget, lungane tumuju ing Pati daleme pamane Wasis Jayakusuma. Nalika iku sang paman lagi lenggah siniwaka diadhep para nayaka ing pendhapa kadipaten. Adipati Wasis ngawe, supaya Raden Rangga nyedhak ing sajroning pendhapa ana watu gedhe, sing ora bisa dipindhahake nalika pendhapa kabangun, sebab ora ana dalan liyane. Raden Rangga nerjang watu gedhe iku saengga watu iku ajur rata karo lemah. Kabeh sing ana ing kono padha gumun. Raden Rangga banjur mapan sawetara ing Pati ndherek pamane.
Amarga wis sawetara ing Pati, Raden Rangga rumangsa kasepen, ora bisa dolanan gatheng, watu bunder 50 kg, dheweke nimbali lan dadi bosen banjur takon marang sawijining prajurit sing jaga regol : “Paman, apa ana ing kene ana wong sing sekti ngluwihi aku ?”
“Wonten Raden, satunggiling pertapa ingkang sumendhe ing wit, lan elok, wit asem wau dados garing lan pejah.”
Raden Rangga banjur diterake ing pertapa iku, banjur takon marang pertapa.
“He, sang atapa, jawaben pitakonku iki, apa sejatine tujuwane wong urip iku, lan kepriye nasibku besuk ?”
Sarehne sing ditakoni meneng wae sang pertapa banjur ditendhang tba klumah, sadurung tekaning pati, pertapa mangsuli lan sepata : “He, bocah enom sing ora ngerti tata karma, wong urip iku mung bekti lan ngawula marang Gustine, dene nasibmu ora bakal suwe uripmu, yen besuk ing Mataram la ana ula gedhe sing gawe gendra yaiku sing bakal males tumindakmu sing seneng milara.”
“Aku ora wedi, saiki kena, besuk ora dadi apa,“ wangsulane Raden Rangga kumaki.
Kabeh kedadeyan sing dialami ing Pati dicritakake ramane ing Mataram. Raden Rangga banjur kadhawuhan meguru ngaji marang eyange Ki Juru Martani, supaya sampurna ngelmune. Sanajan ing sajroning ati ora seneng, Raden Rangga nurut wae. Satekane ing daleme Ki Juru Martani, Raden Rangga nunggu Ki Juru Martani lagi sholat luhur, sinambi mbolongi jun (wadhah banyu saka watu) karo drijine. Banyune dadi mancur, Raden Rangga seneng atine. Ki Juru Martani priksa banjur ngendika :
“Thole Rangga, apa drijimu ora lara, watu iki rak atos ?”
“Boten eyang, menika watu empuk sanget.”
“Atos, watu iku atos.” Ngendikane Ki Juru Martani. Sanalika watu dadi atos, tangane Raden Rangga krasa lara. Raden Rangga rumangsa salah banjur gelem meguru eyange, diwulang tata karma lan budi pekerti luhur lan ngelmu utama.
Sawijining dina Rangga kadhawuhan nyingkirake ula gedhe sing nggaggu warga ing Patalan Bantul. Ula sing nggubet awake bisa dikalahake, ula mati amarga sirahe dikepak ajur dadi sawalang-walang. Raden Rangga ora ateges menang, awake krasa lara, balunge remuk kaya dilolosi nalika digubet ula, wekasan Raden Rangga seda, trep kaya sabdane sang atapa sing dipilara tanpa dosa. (Mulyantara, 2000).
a. Apa ancase Panembahan Senapati nimbali Raden Rangga ?
b. Geneya Panembahan Senapati ora sarujuk ksaro tumindake Raden Rangga ?
d. Apa sebabe Raden Rangga serik atine marang ramane ?
e. Kepriye sawise Panembahan Senapati rumangsa dipilara putrane ?
a. Coba aranana watake paraga ing crita Raden Rangga ?
b. Sanajan putra ratu Raden Rangga duwe watak sing ora kena kanggo conto. Wenehana katrangan sacukupe !
c. Apa tegese Sudira Jayaningrat lebur dening pangastuti ?
d. Kadadeyan apa sing njalari Raden Rangga sadhar tumindake sing ala ?
e. Aranana budi pekerti/piwulang sing ana ing wacan Raden Rangga !
Goleka crita rakyat liyane, banjur golekna budi pekertine ! Saben siswa saora-orane siji. Asile banjur diklumpukake, dijilid bisa kanggo wacan bebarengan !
1. Cobi sekar macapat kasekarna, saged kangge gladhen ing
3 5 6 7 7 7 7 7 6 7 2 0
De- da – lan – e wong kang da – di mu-rid
ku – du an – dhap a – sor
wa- ni nga – lah lu – hur we-kas – an – e
7 2 2 2 2 2 2 3 2 7 6 0
a – ja se-neng du – we wa – tak se-rik
a – na ca – tur mung – kur
Coba tembang Mijil iku gancarna nganggo ukaramu dhewe !
c. Yen durung paham, digoleki tegese tembung baka satembung banjur dipahami isine kanthi wutuh
d. Isine ditulis dadi gancaran nganggo basamu dhewe
e. Bisa uga digancarake manut larik-larike, sing penting ukara runtut
f. Ditliti maneh supaya pas isine antarane tembang lan gancarane.
Serat (layang) wujudipun maneka warni kados ingkang kaandharaken ing ngajeng,
Ngandharaken gagasan bisa maneka warna carane ing antarane kanthi wujud karangan. Kanthi karangan gagasan wau bisa dingerteni/diwaca wong liya.
1. Argumentasi (sawijining panemu adhedhasar lelandhesan gumathok, supaya wong percaya marang panemu kasebut).
2. Deskripsi (sing dicritakake adhedhasar apa sing dideleng lan dirungu).
3. Eksposisi ( karangan iki adhedhasar panemune wong sing ngarang).
4. Narasi (adhedhasar imajinasi/daya khayal, bisa wujud prastawa sing dumadi).
2. Milih irah-irahan (judul). Judul becike nganggo tembung sing becik, cekak aos, narik kawigaten sing maca
4. Ukarane runtut (urut trep lakuning crita), yen ora runtut bisa gawe sing maca bingung, ora ngerti karepe apa isine karangan.
5. Tulisa sing cetha, ora akeh orek-orekan (tip-ex).
6. Antaranme tema, judul la nisi tansah sesambungan, cocok (jumbuh)
7. Sadurunge ngarang bisa kanthi gawe cekorongan (
ing papan iku. Wujude karangan para siswa bias milih kaetrepake karo pilihanmu, basane baku, manut ejaan basa Jawa sing bener lan migunakake unggh-ungguh basa sing becik.
asale sekang Asia Tenggara. Ciriwanci utama woh kiye yakuwe aroma/ambune sing menyengat, sing doyan ya marakna nggugah selera ning angger sing ora seneng bisa marakna mumet. Angger kakehan mangan woh kiye biasane cokan dadi mandan mumet tur anget ning jere bisa ditambani nganggo banyu uyah sing diseduh nang bolongan sisi jero kulite.
Durèn kiye uga umum nggo campuran panganan liya uga wedangan, antarane nggo campuran kolak, es campur lyy, ana uga sing digawe dodol jenenge lempog. Nang daerah tinentu, daging durèn sing wis bosok kuwe isa diolah (proses fermentasi) digawe kaya tape ning kandungan alkohole dadi mandan akeh, panganan kiye jenenge tempoyak.
Fisik[sunting | besut sumber]
Kulite kandel ana rine gedhe-gedhe tur landep, mulane gole
Wiji durèn kuwe atos ning isa dipangan uga, digodhog ndisit ngantek mateng.
Rega[sunting | besut sumber]
Angger wis mangsane, rega duren lokal ora patiya
Durèn&oldid=172345"	Kategori: RintisanUwoh	Menu navigasi
Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
kawitan 8 Minggu Ngandhut Apa nyana Baby
Baby Dina subur Sawise Periode-Carane Ngetung subur Days Panjenengan! Baby Baby Gender Reveal Ideas:Sampeyan bisa pengaruhe gender bayi kang? Baby Mengaruhi cara -Four Labor beda Baby 101 tips nyusoni sing perlu kanggo Part Panjenengan Child 2 Baby 101 keuntungan saka nyusoni Panjenengan
Michelle - Januari 7, 2016 0 perayaan Carane nggawe pate champignon:Fast, gampang lan éca ing krupuk Parmesan krasan.
sosis iki bisa digawe ing dina ing advance lan banjur refrigerated sesampunipun.
Dina subur Sawise Periode-Carane Ngetung subur Days Panjenengan!
Balas	On 06/10/2015 at 15:11 Setyu Tuhu said: Matur nuwun CdTM kaliyan MD sampun paripurna ..ngerantos DK..monggo Ki Satpam enggal enggal
langsung wedhar kitab pripun, nggih.. (mesti akeh sing ora sarujuk)…
Balas	On 10/05/2011 at 04:38 alGhors said: Se7
Namung guyon supados gandhok rame… Yen dituruti nggih, malah sae..
Balas	On 10/05/2011 at 07:31 Suru Bengok said: Suwe ora sowan ..
toilet lanange onok uwonge. Mat Pithi bingung, raine mulai pucet mergo ngempet.
Pramugarine mesakno “Yo wis Cak, sampeyan nggaweo toilet
umume sing diwedak’i iku lak rai ta. Kok nang kene silit barang diwedak’i..”
Mat Pithi akhire gak ragu maneh mijet tombol ATR.
sedhoyo,naliko ningali gambar kemutan foto2 tinggalane simbah jaman penjajahan
Balas	On 10/05/2011 at 08:30 mita said: niku gambar taun pinten? ki arema taksih nemahi mboten? … trus tulisane vv niku napa?
junrejo celak kaliyan dalemipun ki Arema lan ki Satpam
On 10/05/2011 at 12:10 mita said: tiwas boso mlipir 😦
On 10/05/2011 at 12:50 Van Hallen said: ngapunten niki onl;ine nyolong2 soale nyambi nyambut damel
On 10/05/2011 at 12:50 alGhors said: Solone pundi Nimit?
On 10/05/2011 at 12:54 yudha pramana said: Solone pundi Nimit?
On 10/05/2011 at 13:09 mita said:
On 10/05/2011 at 08:45 Honggopati said: Wah critane Ki Surobengok jan-jane wis sering krungu. Nanging bareng moco nganggo boso sing fulgar kok yo kepingkel-pingkel, nganti nyaine curiga.
Podo karo dek moco critane Ki Truno Podang:
Balas	On 10/05/2011 at 21:31 Ismoyo said: Jaman pancen wis sarwa canggih. Kethek iki sajak ora gelem ketinggalan jaman. Saiki yen ana perlu ora
On 11/05/2011 at 12:34 Lare Dusun said: Sugeng siang Para sanak kadang…
Mugi-mugi ing ngajeng mboten wonten maleh sederek engkang khilaf bilih badhe paring comment…
Gara-2 mecahno gelas sidji wae …
Nganti saiki sing aku ora lali ya perlakuan sanak kadangku ….
Balas	On 17/05/2011 at 21:08 samy said: matur nuwun nembe ngundhuh rontal 34…
cobi wonten nginggil bis rak kaserat Batoe-Malang VV..
VV mesthi ateges vulang-vergi…inggih ta Ki..?
dek,sing penting mengko lak wis pethuk uwong ngaso disek karo te`ko-te`ko, gon endi lemah ombo sing subur lan
Kaping telu wong kang soleh kumpulono (Budayakan berkumpul dengan para ahli ilmu)4. Kaping papat kudu weteng ingkang luwe (Ciptakan rasa haus dan lapar akan pengembangan diri)5. Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe (Tulis buku harian,
gehtinge kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni
marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti
wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes
wong golek pangan pindha gabah den interi
iku tandane putra Bethara Indra wus katon
halus padha baris, pada rebut benere garis
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda
hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti
wus tan abapa, tan bibi, lola
aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu
aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa
cures ludhes saka braja jelma kumara
Pemalang, Ponorogo & Prambanan, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto & Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang & Slawi, Sragen, Surakarta, Tegal &
uwis ngombe banyu putih akeh bianget, nanging kok sek loro ae lek pipis. Opo mergo banyune elek yo, tapi aku tukune banyu galonan. Malah kadang saking akehe ngombe malah mutah-mutah.
Jane pengin rongsen maneh tapine duite ora nduwe. La wong digawe maem sak bendinane ae sek kurang, opo maneh gawe mertombo menyang
nganti loro maneh. Lek wis ngene aku yo aku tak ngombe banyu putih akeh-akeh ae ben rodok sudo lorone. La mosok pipis ae manukku loro terus kadang ae metu getihe abang nganti ngrintih
Hotels in BourgasRent a Car ing BourgasWaca ing Bourgasto Go ing BourgasBar & Restaurant ing
apik ing Augustsearch10000171000tawaran apik ing Oktobersearch10000170700tawaran apik ing Julisearch10000170400tawaran apik ing Aprilsearch10000170500tawaran apik ing Maysearch10000170600tawaran apik ing JunisearchApa ora nemu penawaran apik?
Elitaire Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
wonten ing Mercedes, Buenos Aires)[1] inggih punika Presiden Argentina kanthi de facto wonten ing periode 1976-1981. Piyambakipun pikantuk kekuwaosan lumantar sawijining kudeta saking Isabel Martínez de Perón ingkang wekdal punika njabat minangka presiden. Piyambakipun minangka bekas tentara lan pulitikus. Piyambakipun dipunparingi gelar "the bone" (balung) sebab badanipun ingkang alit kados balung kèmawon. Jaman pamarèntahnipun minangka titik wiwitaning "Perang Kotor" inggih punika era paling kajem wonten ing sajarah Argentina. Anangin piyambakipun kondhang wonten ing Amerika Selatanminangka pakarwonten ing strategi anti-komunisme antarbangsa lan pikantuk pujian saking pulitikus ingkang haluan tengen Amerika Serikat,kalebet Ronald Reagan.
Sajarah awal[besut | besut sumber]
Videla bangkit nalika kahanan ékonomi lan pulitik wonten ing Argentina boten stabil rikala wiwitan dumugi sadengahing taun 1970-an. Wonten ing taun 1973 Perón sampun dados panguwasa malih ing nagara punika, ananging kanthi yuswa ingkang sampun sepuh, piyambakipun boten saged ngèwahi kahananing nagara. Setunggal taun candhakipun, piyambakipun sèda lan jabatanipun dipunsandhang dèning garwanipun Isabel Perón, bekas penari klab dalu ingkang boten kagungan pengalaman wonten ing bidang pulitik. Wonten ing usahanipun kanggé pikantuk sokongan saking tentara, Isabel sampun nglantik Videla minangka Panglima Teringgi, jabatan paling inggil wonten ing angkatan tentara Argentina. Tindakan punika kados nedhi dhiri pribadi amargi piyambakiipun nglancaraken parebutan kakuwasan lan sukses ndhawahaken pamarentahan Perón nalika tanggal 24 Maret 1976, lan dados presiden de facto minangka ketua junta militer lan sekuthunan wonten ing kakuwasan kaliyan Komandan Jenderal Angkatan Udhara inggih punika Orlando Ramón Agosti lan LetKol Angkatan Laut, Laksamana Eduardo Emilio Massera. Sawetawis dinten candhakipun, nalika tanggal 29 Maret 1976, Videla kanthi resmi dados Presiden Argentina, jabatan ingkang dipunsandang dumugi 29 Maret 1981.
Proses Pangresikan Kelompok ingkang haluan Kiwa[besut | besut sumber]
Nembe kemawon dados Presiden, piyambakipun mbubaraken Kongres lan maringi kuasa perancangan undang-undang dhumateng sawijining komisi militer ingkang kasungsun saking 9 tiyang. Kejawi punika, Videla matesi peranan mahkamah, parté-parté pulitik, lan serikat pekerja lan ngebaki jabatan-jabatan wigati pamarentahan kanthi tokoh militer. Wonten ing wekdal setunggal minggu, piyambakipun nahan atusan rakyat ingkang dipunprakirakaken haluan kiwa lan punika kalajengaken sadanguning pamarentahanipun. Para tahanan punika sampun dipunparingi julukan "désaparecidos" lan dipundugi antawis 10.000 lan 30.000 rakyat nagara punika sampun ical kanthi misterius nalika pamarentahanipun.[2]
Ewadene mekaten, piyambakipun minangka tonggak utama wonten ing mbendung pawiyatan Marxisme wonten ing Argentina. Videla kondhang minangka satunggaling tiyang ingkang handal babagan strategi anti-komunisme antarabangsa. Ewadene piyambakipun dipunkecam déning Jimmy Carter amargi nglanggar hak asasi manusia, sejen kaliyan Ronald Reagan ingkang panci anti-komunisme. Reagan boten namung muji Videla, malah ugi maringi pambiyantu perisikan sarta militer dhateng Videla. Piyambakipun minangka tiyang utama wonten ing usaha mbendung komunisme lan kagayut wonten ing Operasi Condor, sawijining obahan rajapejah lan pangumpulan perisikan nentang kekerasan, ingkang nggayutaken anggota keamanan Argentina, Bolivia, Brasil, Chili, Paraguay, lan Uruguay wonten ing pertengahan taun 1970-an, ing pundi kathah tiyang
Jorge_Rafael_Videla&oldid=1098841"	Kategori: Lair 1925Presiden ArgentinaTokoh ArgèntinaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 19 Oktober 2016.
PostsMan­ag­ing vs. Lead­ing vs. Direct­ing vs. Guid­ing
“WIs Pak Sahal, penjenengan ae sing Budhal
“Ora..dudu aku sing kudu ngungsi..Tapi kowe Zar, kowe isih enom, ilmu-mu luwih akeh, bakale pondok iki mbutuhne kowe timbangane aku. Aku wis tuwo, wis tak ladenani PKI kuwi..Ayo pak Zar, njajal awak mendahno lek mati…” (
makluk sing nomer papat ngucap: “Delengen!”
6:8 Aku nuli weruh ana jaran ulesé pucet ditunggangi wong jenengé Pati. Wong mau dietutaké déning Kratoning Pati. Padha kaparingan pangwasa matèni seprapating bumi srana pedhang, pailan, pageblug sarta srana kéwan-kéwan galak.
6:9 Nalika Sang Cempé nglèthèk sègel kelima, aku weruh ing sangisoring mesbèh ana nyawané para wong sing wis padha dipatèni merga saka pangandikané Allah lan merga saka enggoné padha martakaké pangandika mau.
6:10 Nyawa-nyawa mau padha nguwuh-uwuh swarané sora: “Dhuh Sang Kristus ingkang Mahakwaos, ingkang Mahasuci tuwin Mahasetya. Ngantos mbénjing menapa enggèn Paduka ngadili tiyang ingkang wonten ing bumi, kanggé males anggènipun sami mejahi kawula?”
Sujarwo Tedjo (11:50:14) : @ Jakpurut Sampeyan ini bikin laporan makalah ya…. , wes ndak ngertos tuk apa laporan-laporan ni bocah?? ndak mudeng aku ??? opo iki ngetik pake mesin ketik biasa atau kerja lembur, wes ndak ngertos …?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pińczów&oldid=1090253"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.49, 14 Sèptèmber 2016.
tamunyam, “Niki, Ndoro Sayyid yugo kulo, njenengan suwuk, dados tiyang ingkang
badanku gumulung cahyaku jumeneng, Ingsung retune cahya, urube murub ing
Turu.)Wis suwe Wonokairun dikongkon golek pegawai. Tapi wis sewulan sik durung ono sing cocok. Padahal pelamare akeh. Lha piye katene entuk pegawai yen wawancarane karo HRD Edan koyo ngene. Iki hasil wawancara karo 11 Pelamar.Sepurane, khusus Wong Jowo, wa bil khusus Suroboyo utowo AremaSing mboten paham nggih nyuwun sewu ... Boso Jawi ... Meniko------------------------------------------------------Wonokairun (HRD) : Kowe nduwe omah opo ora.....?Pelamar #1: dereng....Wonokairun (HRD) : Wah kowe ora iso ketompo nang kenePelamar #1: Lho kok ngaten........?Wonokairun (HRD : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.Pelamar #1: Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kuloniku sampun sugih.Wonokairun (HRD: Yo malah ora ketompoPelamar #1: Lho kok ngaten.....?Wonokairun (HRD: Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.---------------------------------------------Wonokairun (HRD) : Kowe nduwe motor opo ora....?Pelamar #2 : Mboten.Wonokairun (HRD : Ora ketompoPelamar #2 : Lho kok mboten ketompo ?Wonokairun (HRD: Mengko kowe mesthi njaluk
janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulobeto ngriki.Wonokairun (HRD: Wah malah ra ketompo....Pelamar #2 : lho kok ngotenWonokairun (HRD : Tempat parkire wis ra cukup.------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé wis lulus sarjana tenan.....?Pelamar #3: sampun pak....Wonokairun (HRD: Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bénmbayaré murahPelamar #3: Sak janipun kulo tasih badhe skripsiWonokairun (HRD: Malah ora ketompo.....Pelamar #3: Lho kados pundi to....?Wonokairun (HRD): Mengko kow é kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.-------------------------------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé seneng guyon opo ora ?Pelamar#4 : Mboten pak, kulo serius n ék nyambut gawé.G: Ra ketompo.....Pelamar #4: waa......kok ngoten?Wonokairun (HRD: Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.Pelamar #4 : Sak jané nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.Wonokairun (HRD: Malah ora ketompo.Pelamar #4 : Lho kok......Wonokairun (HRD: Engko kowé mung email emailan sing lucu.......--------------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé mau mréné numpak opo ?Pelamar #5: Nitih mobilWonokairun (HRD: Kowé ora ketompoPelamar #5: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar terusPelamar #5: Wo, kulo wau namung nunut, kokWonokairun (HRD: Tambah ora ketompoPelamar #5: Lho, lha kok ... ?Wonokairun (HRD: Mengko mung gawéné nunut kantor. Ngrusuhi !---------------------------------------------------Wonokairun (HRD : Anakmu akèh opo sithik ?Pelamar #6: Kathah pakWonokairun (HRD: Kowé ora ketompoPelamar #6: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terusPelamar #6: Lha wong namung anak adopsi, kok.Wonokairun (HRD : Tambah ora ketompoPelamar #6: Lho, lha kok ... ?Wonokairun (HRD: Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawé----------------------------------------------------------------------------------Wonokairun (HRD : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?Pelamar #7: DèrèngWonokairun (HRD : Kowé ora ketompoPelamar #7: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Arep nyambut gaw é kok ora ngerti gaweyané ?Pelamar #7: Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokWonokairun (HRD: Tambah ora ketompoPelamar #7 : Lho, lha kok ngaten... ?Wonokairun (HRD: Kowé rak mung arep keminter, to ?-----------------------------------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowe ngerti kahanan kantor k éné durungPelamar #8: DèrèngWonokairun (HRD: Kowé ora ketompoPelamar #8: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Arep nyambut gaw é kok ora ngerti kantoré ?Pelamar #8: Wo, sekedhik2 mpun ngertos kokWonokairun (HRD : Tambah ora ketompoPelamar #8: Lho, lha kok ... ?Wonokairun (HRD : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?------------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé kerep loro ?Pelamar #9: MbotenWonokairun (HRD: Kowé ora ketompoPelamar #9: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Mesthi kerep mbolos, wong arang2 geringPelamar #9: Wah, sakjanipun nggih asringWonokairun (HRD: Tambah ora ketompoPelamar #9: Lho, lha kok ... ?Wonokairun (HRD: Kantor iki ora nompo karyawan pileren.------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé biso main
Kowé ora ketompoPelamar #10: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)Pelamar #10: Wah, sakjanipun nggih sagedWonokairun (HRD: Tambah ora ketompoPelamar #10: Lho, lha kok ngaten... ?Wonokairun (HRD: Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, o?Ngenték-entekké pulsa !---------------------------Wonokairun (HRD: Kowe waras opo ora?Pelamar #11: Lha, kulo nggih waras to Pak.Wonokairun (HRD : Ra ketompo.......Pelamar #11: Kenging nopo .....?Wonokairun (HRD : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.Pelamar #11: Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.Wonokairun (HRD: Malah ra ketompo......Pelamar #11: Pripun to niki....?Wonokairun (HRD: Mengko aku duwe saingan..........
Gerhan Surya Nugraha says	January 25, 2016
Mugi sedoyo karso lan grenteke manah ing warsa 2016, saged kaleksanan gusti Hayu. Allah SWT tartamtu paring kaoting batos sarto kasantosaning badan. Wusono sedoyo saged kalempahan amrih lestantunipun budaya ugi keraton
wah habis lah dimaki, diejek, dihina.
borusibarani (09:27:45) : lho…lho.. ono opo to mbak?
Spring Bed Murah - Spring Bed Set Kasur Matras Ranjang Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun Malang
Balas	maturnembah nuwun mas mugi mugi dados ilmu ingkang manfaat lan dados amal sholeh.suwun.
alifebook	Februari 4, 2009 pukul 12:48 pm	Balas	oalah, ngono tho.
SMU 1 Magelang… Hwakakaka!!! Ning ojo seko Suluh Ngomonge… Seko Haqiqie ngunu… mesti ngerti dewekke…
Nalika tahun 1965 akeh wong sing padha ngadegake partai politik. Saben wektu (esuk, awan, sore, bengi) padha nganakake kampanye. Yen wayah bengi anggone kampanye kanthi cara gawe panggung kanggo pentas seni budaya. Acarane sarwa komplit, wiwit hiburan kanggo bocah nganti wong tuwa. Yen bocah bisa kanthi pentas tari lan lagu (tembang), umpamane Cublak-cublak suweng, Tukung-tukung, Jaranan, Ilir-ilir lsp.
Ana sing kandha yen Ilir-ilir iku anggitane Sunan Kalijaga, nanging ana sing kandha ora dimangerteni pengarange, kabeh panemu sumangga, sing baku llir-ilir kondhang lan disenengi masyarakat.
Coba gatekna tembang llir-ilir lan maknane ing jaman revolusi iki. ILIR-ILIR
Domana jlumantana kanggo seba mengko sore, Mumpung gedhe rembulane, mumpung jembar kalangane, Dha suraka, surak hore
Para kawula/para mudha, pelajar wis wani berjuang (sumilir)
Senajan lagi sithik ngelmune (ijo) bab pamrentahan lan politik lanang lan wadon (kaya temanten) padha wani berjuang.
Para kawula/rakyat (cah angon) padha belanana Negara Pancasila (blimbing sing lingirane ana lima) minangka sandhangane (dodot).
Senajan abot lan angel (lunyu) kudu bisa sebab kanggo resiking/pulihing Negara RI.
Jaman iku Pancasila (dodot = sandhangan bangsa Indonesia) arep diothak-athik, njalari tumpang suh, kisruh saengga tuwuh salah paham antarane partai siji lan sijine, klompok siji lan sijine (kumitir bedhah ing pinggir).
Nanging partai lan klompok sing beda panemu kudu dirangkul (didadekake siji) kanggo nerusake gegayuhane bangsa Indonesia. Mumpung ana wektu sing becik lan ana sing mitulungi (ekonomine bangsa Indonesia) yaiku Negara kulonan (Negara Barat).
Wiwit biyen nganti jaman saiki pancen tembang Ilir-ilir disenengi lan tansah ditembangake wong Jawa, umpamane ing pagelaran wayang, kethoprak, malah saiki kanggo ing campursari, macapatan, samroh uga kairing wujude iringan sing maneka warna (kolaborasi), ana sing karawitan lan dangdut, band lan samroh lsp. Nalika tahun 1999 (wiwitane reformasi) Ilir-ilir ditembangake ing HUT RI ka-54 ing tlatah Sala, malah musik Kyai Kanjeng pimpinane Emha Ainun Najib (Cak Nun) uga nembangake.
Ana sing negesi tembang Ilir-ilir ing jaman reformasi iku mangkene :
Wektu iki akeh tuwuh (muncul) partai anyar kaya jaman biyen.
Partai anyar padha kepingin dadi pemimpin (raja) kaya dene raja sehari (temanten anyar). Pemuda sing asale saka desa (bebasan cah angon) padha berjuang nggayuh pepinginane dadi pemimpin.
Ora ketang abot sanggane kabeh kepingin kasembadan gegayuhane, kanggo ngresiki jeneng lan mbalekake ajining dhiri lan kawibawane (mbasuh dodotira).
Pamarintah kaya wis kelangan kapercayan saka wargane saengga rakyat mung bisa nyalahake marang aparat.
Sanajan mangkono kahanane, pamarintah/aparat Negara kudu bisa ngrangkul rakyat (wong cilik) kanggo mbangun Negara sing duwe gegayuhan luhur (ing Pacasila). Mumung ana partai /klompok sing gedhe (gelem gabung) lan antuk pitulungan Negara manca (jembar kalangane) ayo padha duwe semangat kanggo berjuang.
(Bayu Giri, Jaya Baya 16, Desember 2005, mawa besutan)
2. Menapa sebabipun lare-lare ugi ndherek pentas ?
3. Sinten ingkang nganggit lelagon ilir-ilir menika ?
4. Tanduran ingkang sumilir menika ingkang kados pundit?
5. Menapa sebabipun partai/klompok ingkang beda panemu kedah dipun rangkul amrih nyawiji ?
6. Kangge ngayuh pulih/saening negari menika angel (jaman revolusi) dipungambaraken kaliyan ukara menapa ?
7. Menapa buktinipun yen tembang ilir-ilir lestari ngantos dumugi sapriki ?
8. Ing jaman reformasi, pemimpin kecalan kapitadosan saking rakyat, ukara pundit ingkang dados pralambang ?
9. Kados pundi caranipun pemimpin ngrangkul rakyat kangge mbangun negari ?
10. Ing pungkasaning sekar, sami sorak gumbira ing manah. Menapa sebabipun ?
Kapadosana tegesing tembung menika ! Salajengipun tembung wau kadamelna ukara !
Coba kaandharna pamanggihipun para siswa adhedhasar pengalamanipun piyambak-piyambak !
a. Kanthi maos sejarah bangsa Indonesia (buku sejarah) menapa sampun trep kawontenanipun negari RI ingkang dipungambaraken ing tembang ilir-ilir ? Cobi kaandharna dasaripun !
b. Menapa kasil klompok ingkang badhe ngothak-athik didit/sandhanganing bangsa Indonesia kados ing sekar ?
c. Kinten-kinten menapa sebabipun tembang ilir-ilir kondhang lan dipunremeni tiyang Jawi wiwit rumiyin ngantos dumugi sapriki ?
d. Ilir-ilir ugi kangge nggambaraken kawontenan jaman reformasi, menapa sampun makili gegambaranipun kawontenan ing jaman reformasi ?
e. Kadospundi kawontenan jaman reformasi, menapa ancas reformasi sampun kaleksanan ?
a. Damel klompok dhiskusi 4 – 5 siswa.
b. Pados papan/panggenan kangge dhiskusi (ing perpustakaan, ruang ketrampilan, hall, ngandhap wit-witan ing lingkungan sekolah lsp).
c. Milih tema (ingkang dipunpilih sesarengan) ingkang trep.
e. Wonten ingkang dados ketua klompok dhiskusi lan sekretaris, jejibahan/tugasipun :
Ketua : mimpin lampahing dhiskusi, mbage wekdal dhiskusi.
Sekretaris : nyerat pemanggihipun anggota dhiskusi lan damel dudutan (simpulan) asiling dhiskusi, minangka intisarining dhiskusi.
d. Pamanggih yen wontenipun reformasi malah dados krisis ekonomi
e. Jaman samenika kasebat jaman edan (dhasar lan buktinipun)
Asiling dhiskusi kaserat, salah satunggal klompok maosaken ing ngajeng kelas. Klompok sanes saged suka
“Blanja Pak, saka warung, wah ….. wah jan tenan”
“Lho, lha kepriye Bu, kok sajak ora karenan panggalihe”
“Lha kepriye to Pak, reregan barang saiki mundhak kabeh, ora mung sembako, nanging barang kebutuhan saben dinane ora gelem kalah, kabeh padha nututi mundhak”
“Ya sabar Bu, ora mung awake dhewe sing ngrasakake, nanging kabeh rakyat Indonesia, yo idhep-idhep ajar gemi lan setiti, rak becik ta Bu”
“Bocah-bocah perlu diajak rembugan Pak, supaya bias ngirit lan tansah petung ing sakabehing kebutuhan, sukur yen padha ajar mandhiri supaya melu ngenthengake karepotane wong tuwa”
“Lho Widada rak yow is ajar golek dhuwit, nampa terjemahan bahasa Inggris malah saiki gladhen dadi pranata cara. Yen ana asile bias kanggo nyukupi butuhe dhewe, bias mbiyantu wong tuwa”
“Pancen bocah saiki kudu bias nampa kanyatan, narima ing pandum lan gladhen urip prasaja aja lali Manawa awake dhewe uga kudu bias dadi tuladha sing becik kanggo panguripane anak”
“Lha kae Widada lan Widati wis teka, coba ditimbali mrene”
“Ya Pak, coba dak undange mrene”
(Ora let suwe Widada lan Widati wis lungguh ing sangarepe bapak lan ibune)
Damel pacelathon antawisipun tiyang sepuh lan para putra utawi tiyang satunggal lan satunggalipun ingkang nrembag bab politik lan ekonomi ing jaman samenika !
Anggenipun gladhen nyekar saged mirengaken kaset sekar Macapat. Milih salah satunggal, utawi kalih-kalihipun saged kasekaraken.
Kadamelna ukara ngangge tembung menika ! Saderengipun damel ukara, para siswa kedah mangertosi tegesiun tembung rumiyin.
a. Siningkur e. ngudi i. kreatif b. Raharja f. karem j. kuwur
Gancaraken (andharaken/kadamela prosa) tembang no. 1, 2 ngannge ukara ingkang prasaja nanging sae lan runtut.
"Bismillahirrohmanirrohiim, Ingsunkrana tali nggonceki who-wohan banyu kuldi,ngulapi rupa lan aran golek banyu suci,suci njaba njeru, parlan lillahi
“Lha aku ngepit wae yo biso nek mung munggah gunung Sumbing, dalane ngisor alus, nduwur yo lumayan biso diterjang nek nggowo
Pak guru : anak anak, jago walik sobo kebon kui artine opo? yao sopo sing ngerti nak?
Murid sd : kulo pak guru, artine pitik e kuwi kurang kerjaan pak
Pak guru : oke anak anak pertanyaan selanjut e yo, seumpama ne dewe mancing, awak e dewe perlu kail lan umpan.
2 Pétrus 1:18 | Aku déwé krungu swara kuwi sangka swarga, dongé aku, rasul liyané lan Gusti Yésus nang gunung sutyi.
2 Pétrus 1:1818Aku déwé krungu swara kuwi sangka swarga, dongé aku, rasul liyané lan Gusti Yésus nang gunung sutyi. Last Verse
Yogyakarta (04 - 10 Nopember 2009) 35. CPNSD Kota Sleman (31 Oktober - 06 Nopember 2009)36. CPNSD Kulon Progo (02 - 07 Nopember 2009) 37. CPNSD Gunung Kidul (27 Oktober - 10 Nopember 2009)38.
Tabalong (26 Okt-4 Nopember 2009) 42. CPNSD Kab. Kotawaringin Barat (26 Okt-4 Nopember 2009)43. CPNSD Kab. Banjar (26 Okt - 4 Nopember 2009)44. CPNSD Kota Yogyakarta (4-10 Nopember 2009)45. CPNSD Kaltim (s/d 7 Nopember 2009) 46. CPNSD Pemkot Surabaya (26 Okt - 09 Nopember 2009)47.
bedo-bedo. Mergone enek sing seneng pencak betul, enek sing paseduluran, (
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa , Tut Wuri
sanguhipun kula ngginemaken tresna dhateng sampeyan, sawegaken kula niki nggadhahi pangraos tresna seprika, ugakaping seprika niki kula ginemaken dhateng sampeyan.
sedaya njodo, menapa ingkang kersa sampeyan ginemaken dhateng kula konjuk setunggal kapingipun?
seprika, wanci kita sedaya sekaping seprika kepanggih, kula sampun nggadhahi raos remen dhateng sampeyan, napa kula prayogi konjuk nyagedaken asih tresna saking sampeyan?
manunggale jagad gedhe lan jagad cilik ( bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
nanging bisa rumangsa lan hangrumangsani, kanthi rasa, rumangsa, lan pangrasa ). 5.2. Jayeng Bhaya Jayeng Bhaya
lan tilas koloni Prancis, kira-kira mèh padha karo county ing negara Inggris, utawa kabupatèn ing Indonesia. Ana satus departemen ing Prancis diklompokaké jroning 22 metropolitan lan papat departemen lan teritori sarta region ing jaban rangkah. Kabèh region nduwé status hukum kang padha, minangka bagéan integral saka Prancis. Departemen-departemen iki dipérang manèh dadi 342 arrondissement.
Karakteristik umum[besut | besut sumber]
Ing dharatan Prnacis (metropolitan Prancis kajaba Korsika), rata-rata wewengkon departemen iku 5,965 km² (2,303 mil pesagi), utawa lorosetengahé rata-rata wewengkon county ing Inggris, lan luwih sithik saka
diwangun ing Pontoise nalika departemen iki didegaké, nanging banjur ngalih sacara de facto menyang comun tanggané ya iku Cergy; saiki dadi ville nouvelle (kutha anyar) Cergy-Pontoise.
Vlams中文Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.48, 2 Maret 2016.
Filed under: 1 |	« LINTANG KEMUKUS #MasSayLaros Gandrung Lanang
Mugi GUSTI tansah pinaringan berkah dhumateng ngarsaning panjenengan
JAHOL NYAWANE SETAN, LUKOCO NYAWANE BUTO, JAHILAN NYAWANE GENDRUWO, GUMETER NYAWANE JIN, DUMILAN NYAWANE DANGEN. SIRO SUMINGGAHO, NYAWANIRO WUS KOK GENGGEM DENING INGSUN.
ANGIN,APIPIT MAYA-MAYA ORA KATON OPO-OPO,KANG HIMA KAKALANGAN PETENG DHEDHET ALIMENGAN SI IMBAR NGEMULI AKU, WONG SABUWONO BLOLOKEN
SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
ingkang karsa angrancang kapti, Sira puruhitaa, Saniskareng kawruh, mring jana kang wus nimpuna, ing surasa saraseng kamuksan kaki, kanggo ing kene kana.
prakawis, abang ireng kuning lawan pethak, pangwasane dhewe-dhewe, kang telu murung laku, kang sawiji iku proyogi, yen telu binuwanga, jagad yekti suwung, kang siji kalawan apa, jumenenge yen tan ana kang ngrusuhi, marmane kawruhana.
Wong neng donya kang lumrah tan mikir, Allah iku dedalaning mulya, lamun bener pangetrape, bongsa triprakareku, gung aniksa marang sawiji, amuwus kinawruhan, anggepe angratu, nanging kang durung nyurasa, ala iku liwat nora sudi, tuna ing
Nanging poma dipun awasi kaki, rehning mengko akeh wong
kena sira kukuhi, endi ingkang andadr, iya iku suwung, yen wong anom mengkonora, rebut unggul guneme angalah isin, ngukuhi kawruhira.
Layak bae kang mangkana kaki, sabab gurune kaya mangkana, wirang yen kalah ngelmune, pan gaibing Hyang Agung, ika nora nganggo pinikir, mung ngelmu garejegan, sasad nglurug padu, iku kang padha ginulang, wetara ku yen padha rerasan ngelmu, ing wekasan
durung anglakoni, ing pratingkah kaya mangkana, nanging sireku ywa kaget, gagasen rahsanipun, aja dumeh iku tan becik, sayekti becik uga, yen sira wus surup, mangkas-mangkasipun
Ingkang bisa bawana-bawani, owah gingsiring sariranira, siya yen tan wruh iku, tunggal dhapur kang den kawruhi, kang bisa malih warna, sayekti mung iku, aranana loro nyata, aranana sawiji temen sawiji, mung limput linimputan.
Kang akarya iku kang nglimputi, enggonira aneng kalimputan, sulap padhanging Srengenge, upamane sireku, anom sorotinon Hyang Rawi, kang mangkana iku sulap, dadi lamuk-lamuk, mangkono upamanira, wong nyurasa rerasan, kang den rasani, ingkang melu
anjawil, nanging datan uninga, yen iku Hyang Agung, marma padha binudiya, ing wong urip aja katungkul sireki, wruha ing uripira.
Rehning ananira kang nganani, ananira saking nora nana, nanging ana kahanane, anane tanpa wujud, wujudira ingkang mujudi, duk sira durung ana, anane andhanu, yen sira ayun uninga, pasemone wujuding Hyang Maha Suci, tingkahe wong
wong urip puniki, nglakonane srengat Nabi kita, Salat Jakat wruh Islame, lan sarake Jeng Rasul, sira padha wajib
Kaping lima sadina sawengi, lan pantese sira ngilingana, marang uripira dhewe, takbir miwah yen sujud, wruha ingkang sujudi, yen sira wisuh toya,
gawe napi, ing unining kitap rasakena, aja pijer ngunekake, yen tan wruh rasanipun, tanpa gawe sira angaji, angur sira macaa, prenesan wong ayu, balik sira maca kitab, becik bisa lapal makna amuradi, kaping pat
mring rasa, weruha kang ngrasakake, den bisa karya ukum, kukum iku kawan prakawis, sapisan hukum wenang, pindo wajibiku, kaping telu kukum ngadat, kaping pate kukum mokal iku
Siya-siya lamun sira pilih, kukum papat pan wus darbekira, sira tan wruh pangukume, mangkene liring kukum, hukum wenang punika kaki,
Kaping pindho ingkang hukum wajib, Nabi kita wajib ngawruhana, marang ingkang menangake, utawane aweruh, iya ingkang nebut Hyang Widhi, dene kang hukum ngadad, punika liripun, Nabi kita ngawruhana, mring adate Abubakar Ngumar Ngali, kapat Begendha Ngusman.
wus kawruhan kabeh, ya iku kang sinebut, ing jenenge weruh Jeng Nabi, dene kang hukum mokal, punika liripun, mokal telu yen owaha, upamane ilanga salah sawiji, jumeneng lawan
nganggo ala lan becik, kukum wajibing Alam, ijesam dumunung,
Tegese karam iku, dudu wong kang mangan Celeng Bulus, nadyan Kurma Pitik Iwen Kebo Sapi, yen tansah pamanganipun, iku karam ingkang
tegese batal iku, dudu wong kang sembahyang kapentut, Sembahyang yen durung wruh jroning batin, iku batal tegesipun, wis mupusa becik
najis iku, dudu wong kang kagepok ing asu, nadyan sira kaki kawutahan warih, iku luwih
banyu kang metu ing watu, nenuwuna mring malekat Jabarail, iku sira nggowa wisuh, sampurnane teka kono.
sarwa langkung, patige toya lir ebun, iku banjur
nganti kapecak ing banyu malih, manawa sira kajegur, kali banjir pasthi layon.
Guyu kang tan tuwajuh, iku ngedohake marang wahyu, basa wahyu nugraha kang Maha Suci, tumrap neng raga kang wujud, poma sira den
Apa lire maledhung, kayadene wong kang adol gendhung, nedheng padha jagongan sami lalinggih, tan wigih wus ngrasa unggul, tan wruh jugule
Nuli agawe amuk, sila tumpang kandhane agupruk, tutur nempil anggepe weruh pribadi, sakeh ngelmu-ngelmu dudu, kawruh dhewe
nora patut, nusahake wong kang sandhing lungguh, wong mangkono tan pantes dipun cedhaki, becik singkirana iku, jer maido mring Hyang
Sandyan iku weruh, kena uga ingaranan durung, titikane aneng solah muna muni, angakuwa bisa mabur, yektine neng ngisor
Marma wong ngurip iku, den padha wruh marang ing panuju, ing tegese panuju kang wruh ing liring, yen tan enak rasanipun, ywa age-age linakon.
Puniku nyatanipun, wong kang kena dukaning Hyang Agung, cinemplungaken sajroning naraka agni, aja naraka ing besuk, iku naraka kang katon.
Mula wong urip iku, den padha akarep marang ngelmu, ala becik ngelmu iku den kawruhi, karana atunggal wujud, mung kacek emel lan batos.
Dene ingkang wus weruh, datan arsa panggawe kang luput, sabab urip siji kanggo wong sabumi, tarlen andhap sarta luhur, kacek uga kang wus weruh.
Maknane kang wis weruh, kang andulu liya kang dinulu, upamane ron suruh amung sawiji, nadyan seje warnanipun, ginigit tunggal saraos.
Iku pralambangipun, kalamun sira arsa satuhu, tumameng nganeng madyanireng jaladri, apa kang katon sireku, wawasan ingkang sayektos.
Tana prabedanipun, jagad katon lan jagadireku, wus tinimbang jagad gedhe jagad cilik, suprandene wong puniku,
iku, luwih abot tan bisa lumebu, sabab kebak kabebeg kaleban agni, singa mara pan katunu, luwih nistha wong mangkono.
durung surup, tegese jagad cilik lan agung, jagad cilik jenenge manungsa iki, iya batinira iku, yen jagad gedhe Hyang
batinmu, bila bawana ageng adalah Hyang Manon.
Manungsa kang wus putus, jagad gedhe cilik kawengku, njaba njero ngisor ndhuwur
Mangkana kang wus putus, patraping wong kang anggilut mring ngelmu,
Dene kang padha ngrungu, kang wus karem rosing siji iku, kekes tyase rumasa luhira mijil, kemutan pratingkahipun, neng donya sok gawe awon.
Jaman mangkana iku, uga padha karsaning Hyang Agung, nanging dudu dedununge den lakoni, Hyang Sukma paring pituduh, nanging maksih salah dunong.
cegah mangan iku, lin Pandhita dahar kayu gapuk, apa sira milik dadi uler turi, suwargane dadi kupu, tan wurung binadhog bidho.
Lamun ana asikireng galih, kaki den was paos, obah osik ana kang agawe, iku sira ulatana kaki, dununge kang osik, dene
Pralambange osikireng batin, yektine tanpa doh, lah badhenen tetulisan kiye, ingkang aran sah iku kang endi, ingkang ireng mangsi, kertas ingkang pingul.
Dene iya ingkang mengkoni, jro tulis kang katon, ulatana sapucuking epen, kang durung wruh wruhana
tan lawan karsaning Hyang Widhi, obah osiking wong, kaya priye nggone matrapake, yekti kaya reca neng Wadari, pralambanging urip. Lir angganing prau.
Bila tidak atas kehendak Hyang Widhi, gerak
Ingkang aneng tengahing jaladri, lalakone kono, prau iku sapa nglakokake, yekti saking karsaning Hyang Widhi, nadyan sikemudhi, pan manut ing banyu.
akeh ngelmune Hyang Widhi, tan kena den uwor, warna-warna manungsa kawruhe, upamane Sang Nata tinangkil, duk prapta ing kori, angungak andulu.
wong ngulah ngelmi, keh salah padudon, dudu padon dadakan dinaleh, nora weruh kang sira ulati, siyang lawan ratri, wus aneng
dipilih, sana, sini, situ.
Sabab lamun sira milih kaki, nora bisa dados, bali marang asalira dhewe, tilitinen den bisa kapanggih, poma sira kaki, ywa mutung ing kalbu.
Ingkang abang upamane geni, murub angengobong, yen tan bisa kaki panyirepe, jagad iki sayekti kabesmi, Malekat Ngijroil, nunggil karsanipun.
Ingkang sidik iya aji kuning, kasengsem mring wadon, mamilikan ing kana margane, ambebawur ing cipta kang becik, Malekat Mikail, nunggil karsanipun.
rumaos, rubedeng tyas kawruh ana kabeh, datan liyan mung catur prakawis, poma den nastiti, ywana salah surup.
Kapethik saking Serat Cipta Waskitho, Anggitanipun Ingkang
BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG AWAKIPIN
wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.
Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.
Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.
Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi…
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Artikelutama.
EnglishTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.59, 3 Agustus 2013.
pamaréntah Perancis uga ora baèn-baèn anggoné ngetokaké wragad saperlu ngramékaké acara Dina Bastille. Dina Bastille iku sejatiné dina kanggo mèngeti pangluruhan kunjara Bastille kang kadadeyan ing taun 1789 utawa prastawa Fête de la Fédération.[1] Pèngetan taun sepisan panyerbuan kunjara Bastille iki dianggep dadi sawijiné lambang kebangkitan bangsa Perancis Modern lan rekonsiliasi Perancis miturut konstitusi Monarki sadurungé kasoran dèning Replubik Pertama ing Revolusi Perancis.[1]
The Bastille ya iku salah sawijiné bèntèng ing abad pertengahan lan kunjara ing Paris.[2] Akèh wong ing Perancis kang nduwé gegayutan karo wewaler kang abot saka sistem Monarki Bourbon ing pungkasan taun 1700-an.[2] Ing tanggal 14 Juli 1789, tentara padha nyerang Bastille.[2] Iki prastawa wigati ing wiwitané Revolusi Perancis Fête de la Fédération kang dianakaké tanggal 14 Juli 1790 kang dadi cara kanggo mèngeti kawentuké monarki konstitusional ing Perancis.[2] Pahargyan resmi dianakaké ing Paris tanggal 30 Juni 1878 kanggo ngurmati Republik Perancis.[2] Ing tanggal 14 Juli 1879, pahargyan luwih resmi ditahan. Iki kalebu review militer ing sacedhaké Paris Longchamp lan pahargyan ing saindhenging negeri.[2] Salah sawijiné pawongan kang jenengé Benjamin Raspail ngusulaké supaya 14 Juli dadi dina prèi ing Perancis nalika taun 1880.[2] Hukum diundhangaké ing tanggal 6 Juli 1880 kang netepaké Dina Bastille tanggal 14 Juli dadi dina prèi.[2]
Akèh wong kang padha nyengkuyung Dina Bastille kanthi menéka werna acara, kayata parade militer lan sipil, pagelaran musik, komunal panganan, tari-tarian, Balls, lan nyumet kembang api kang spektakuler.[2] Ana parade militer gedhé ing Paris ing wayah ésuk tanggal 14 Juli. Layanan lanang lan wadon saka manéka unit, kalebu taruna saka sekolah militer Angkatan Laut Perancis, lan Legiun Asing Perancis mèlu acara pahargyan iki.[2] Pawai dipungkasi kanthipasukan Pemadam Kebakaran Perancis.[2] Déné pesawat militer nabur ing dhuwur rute parade.[2] Presidhèn Perancis mbuka parade lan ngemataké pasukan uga éwonan wong kang nonton.[2] Wong-wong liya ngentèkaké dina tenang kanthi kumbul bujana utawa piknik karo kulawarga lan kanca-kanca.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dina_Bastille&oldid=993137"	Kategori: BudayaSujarahPerancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.14, 2 Maret 2016.
Gedhang kalebu tanduran woh-wohan kang asalé saka tlatah Asia Kidul-Wétan kalebu Indonésia.[1] Gedhang banjur ditandur uga ing Afrika utawa Madagaskar, Amérika Kidul lan Amérika Tengah.[1] Ing Jawa Barat, gedhang diarani Cau, lan ing Jawa Tengah lan Jawa Timur, yèn ngoko jenengé gedhang lan yèn krama jenengé pisang.[1]
Gedhang bisa dipangan tanpa dimasak dhisik.[1] Kayata M. paradisiaca var Sapientum, M. nana utawa M. cavendishii, M. sinensis. Kayata gedhang ambon, susu, raja, cavendish, barangan, lan mas.[1]
Gedhang kang dipangan sawisé wis digodhog, kayata M. paradisiaca forma
typica, diarani uga M. paradisiaca normalis, Kayata pisang nangka, tanduk lan kêpok.[1]
Gedhang kang ana wijiné, ya iku M. brachycarpa.[1] Ing Indonesia,gedhang jinis iki kang digunakaké mung godhongé,kayata gedhang batu utawa klutuk.[1]
Gedhang kang dijupuk seraté, umpamané gedhang manila (abaca).[1]
Gedhang nduwèni akèh gizi kanggo keséhatan. Gedhang yèn mateng rasané lêgi.[2] Umumé kandhutané gizi ing saben woh gedhang mateng ya iku 99 kalori, protéin 1,2 gram, lêmak 0,2 gram, karbohidrat 25,8 mg, sêrat 0,7 gram, kalsium 8 mg, fosfor 28 mg, bêsi 0,5 mg, vitamin A 44 RE, vitamin B 0,08 mg, vitamin C 3 mg lan banyu 72 gram.[2] Gêdhang bisa gawé séhat, mulané gedhang bisa dipangan saben dina kanggo buah.[2] Gedhang salah sawijiné woh-wohan kang akèh sêrat.[3] Gedhang ngandhut lemak mung sithik lan gampang dicérna.[3] Karbohidrat ing gedhang kurang luwih ana 23-35%, lêmak 0,2% lan nduwé bahan nabati liyané, Gêdhang uga bébas kolésterol.[3] Gedhang 100 gram nduwèni 120 kalori, gêdhang uga nduwèni kalium, magnésium, sélénium, bêsi lan vitamin.[3] Gedhang uga bébas natrium.[3] Gedhang ngandhut vitamin B-6 kanggo kaséhatan méntal lan kaséhatan.[3] Kurang vitamin B-6 bisa nggawé wong gampang kesel , gampang nesu lan angèl turu.[3] Gedhang uga bisa nglancaraké buang air besar lan nyêgah kankêr usus besar, amarga gedhang akèh seraté.[3] Saben gedhang nduwé 467 mg kalium.[3]
Dasanama[besut | besut sumber]
Lampung); Wusak lambi, lutu (Gorontalo), Kulo (Ambon), Uki (Timor).[4]
Mupangati[besut | besut sumber]
Gedhang kalêbu woh-wohan kang nduwèni gizi kang apik.[1] Gedhang uga dadi sumber vitamin A, minêral, lan karbohidrat.[1] Gedhang bisa disogatké dadi ing méja makan utawa méja tamu, digawé salé gêdhang, pure gedhang, lan glêpung gedhang.[1]Kulit gêdhang bisa digunakaké kanggo nggawé cuka kanthi proses férméntasi alkohol lan asam cuka.[1] Godhong gêdhang kanggo mbungkus jajanan tradhisonal Indonésia.[1] Wit gêdhang bisa digawé sêrat klambi, kêrtas.[1] Yén wis dikêthok-kêthok cilik, wit lan godhong gêdhang uga kêna kanggo pakan kéwan ruminansia kayata wêdhus lan wêdhus gémbèl.[1] Biasané kanggo makani kéwan, yèn pas mangsa ketiga kang arang ana sukêt.[1] Kanthi cara tradisional banyu saka oyot gêdhang kepok uga kena digunakaké kanggo obat diséntri lan pêndarahan usus bêsar, lan banyu saka dêbogé kanggo obat lara kêncing lan pênawar racun.[1]
Kanggo ibu kang lagi ngandhut[besut | besut sumber]
Pisang utawa gedhang apik dikonsumsi ibu-ibu kang lagi ngandhut, amarga gedhang nduwé asam folat kang bisa dadi nutrisi janin.[2] Nutrisi iki disesep janin nggunakaké rahim.[2] Ananging konsumsi gedhang kanggo ibu kang lagi ngandhut perlu diatur amarga gedhang nduwèni kurang luwih 85-100 kalori.[2] Kalori iki cacahé kakéyan yèn kanggo janin.[2]
Kanggo obat penyakit usus lan weteng[besut | besut sumber]
Gedhang kang dicampur karo susu éncér utawa dicemplungaké ing sagelas susu, bisa kanggo obat penyakit usus.[2] Sakliyané iku uga bisa kanggo tamba pasién kang nduwé penyakit weteng lan cholik, gunané kanggo nétralaké lambung.[2]
Kanggo obat kulit kang kebakar[besut | besut sumber]
Ora mung woh gedhang nanging godhong gedhang uga nduwèni manfaat kanggo obat kulit kang kebakar geni utawa nglonyom, mlocot.[2] Carané mung diosét-osét utawa diolèskè ing kulit kang kebakar, awit campuran abu saka godhong gedhang kang ditambah lega klapa bisa gawé kulit krasa anyep lan bisa marékaké.[2]
Kanggo obat diabétés[besut | besut sumber]
Para warga Gorontalo ing Sulawèsi Utara nduwé panemu yèn gedhang goroho utawa gedhang khas laladan Gorontalo bisa dadi makanan pokok utawa mung kanggo cemilan lan buah kanggo wong kang nduwé penyakit gula utawa diabetes melitus.[2] Carané ya iku gedhang goroho sing durung mateng dikukus banjur dicampur karo klapa nom kang diparut.[2]
Kanggo ngobati jerawat[besut | besut sumber]
Gedhang uga kena kanggo ngobati jerawat.[2] Carané gedhang digawé bubur kanthi dialusaké banjur dicampur susu lan madu.[2] Sakwisé iku banjur ditémplékna ing rai kaya yèn nganggo maskêr kanthi teratur kurang luwih 30-40 menit lan sawisé iku banjur raup karo banyu anget lan bilas nganggo banyu anyep utawa banyu ès.[2] Cara ngéné iki mau ditlaténi kurang luwih nganti 2 minggu, saéngga kulit saya alus, jerawat padha mari lan kulit rai katon luwih resik.[2]
Penyakit kang bisa diobati[besut | besut sumber]
lan tlatah Cirêbon.[1] Indonésia kalêbu nagara tropis kang ékspor gêdhang olahan ing Jêpang, Hongkong, Cina, Singapura, Arab, Australia, Bêlanda, Amérika Sêrikat, lan Pêrancis.[1] Ékspor kang paling dhuwur ya iku nalika taun 1997 ing nêgara Cina.[1]
Urip lan Ngrembaka[besut | besut sumber]
Supaya tanduran gedhang bisa urip subur, gedhang kudu ditandur ing iklim tropis basah, lembab, lan panas.[1] Ing iklim iki geehang bisa urip subur lan ngrêmbaka. Ananging gedhang uga isih bisa urip ing laladan sub tropis.[1] Yen banyuné arang-arang, gedhang uga isih bisa urip amarga wit gêdhang uga akèh banyuné sênajan.[1] Nanging banyu ing sajroning wit
bisa ngrusak godhong gêdhang lan nduwèni dampak ing thukulé tanduran.[1]
Curah Hujan[besut | besut sumber]
Curah hujan kang pas supaya gedhang bisa urip ya iku 1.520-3.800 mm/tahun kanthi 2 wulan garing.[1] Variasi curah hujan kudu kaimbangi karo kadar banyu ing lêmah supaya ora kebaceken. Amarga yèn kebaceken gedhang bisa mati.[1]
Gedhang bisa urip ing lemah kang subur utawa akèh humus, lêmah kang ana kapuré utawa diarani tanah berat.[1] Gêdhang mbutuhaké nutrisi kang akèh kanggo urip mulané saliyané ditandur ing lemah kang subur kudu diwénéhi rabuk sajroné nandur.[1] Yen nandur gêdhang banyuné ora kêna nganti garing uga ora kêna kebaceken, dadi kudu pas.[1]
Gedhang kudu disirami kanthi inténsif.[1] Dhuwuré banyu kang kesimpen ing lemah, ing laladan kang têlês ya iku 50–200 cm, lan ing laladan kang setengah têlês, kurang luwih 100–200 cm, yèn ing laladan kang garing ya iku 50-150 cm.[1] Lêmah kang kena érosi ora bisa ngasilaké gedhang kang apik. Lêmah kang dienggo nandur gedhang kudu lêmah kang gampang kanggo mbrebes banyu.[1] Gêdhang ora bisa urip ing lêmah kang nduwèni kadar garam 0,07%.[1]
Dhuwuré Panggonan[besut | besut sumber]
Gedhang nduwèni adaptasi kang apik ing bab dhuwuré tlatah kanggo nandur lan kadar banyu.[1] Ing Indonésia umumé gedhang bisa urip ing tlatah dataran rendah nganti pegunungan kang dhuwuré 2.000 m dpl.[1] Gêdhang ambon, nangka, lan tanduk, bisa urip subur ing panggonan kang dhuwuré 1.000 m dpl saka laut.[1]
Nggawé Bibit[besut | besut sumber]
Gedhang akéh-akéhé diténgkaraké kanthi cara végétatif utawa kanthi cara alami nganggo tunas utawa thukulan anakan gêdhang.[1]
Syarat Bibit[besut | besut sumber]
Dhuwure anakan gêdhang kang bisa ditandur utawa dadi bibit ya iku 1-1,5 m kanthi ambané umbi kurang luwih 15–20 cm.[1] Anakan dijupuk saka wit gêdhang kang ngasilaké woh kang apik lan séhat. Dhuwuré bibit bakal dadi cikal-bakalé woh gêdhang ya iku cacahé sisir gêdhang saben tandan.[1] Bibit anakan gêdhang jinisé ana loro, ya iku anakan nom lan tuwa.[1] Anakan tuwa luwih apik yèn dienggo bibit, amarga wis nduwé bakal kembang lan cadangan makanan ing bonggolé.[1] Bibit kang bentuké mirip tombak kang lincip, kanthi godhong kang isih nduwèni bêntuk mirip pêdhang, lan godhongé durung ngrembaka, luwih apik tinimbang bibit kang wis ngrêmbaka godhongéé.[1]
Nyiapaké Bibit[besut | besut sumber]
Bibit gêdhang bisa ditandur dhewé lan bisa uga tuku. Bibit gedhang ditandur kanthi jarak 2 x 2 m.[1] Anakan gêdhang kang thukul biyasané diwatesi, ya iku mung 7-9, supaya ora kakéyan anakan gêdhang kang thukul biyasané anakan gedhang dikethok utawa dipaténi.[1]
Sanitasi[besut | besut sumber]
Bibit gêdhang kudu diolah sadurungé ditandur, tujuwané kanggo ncegah hama utawa penyakit.[1]
Sawisé dikethok, banjur lêmah kang némplék ing oyot dirêsiki.[1]
Bibit disimpen ing panggonan kang adem kurang luwih 1-2 dina sadurungé ditandur supaya bekas kethokan ing bonggolé garing, godhong kang amba dikethok.[1]
Umbi utawa bonggol gêdhang banjur dikum nganti sêgulu wit gêdhang ing insèktisida 0,5-1% suwéné 10 menit. Bibit kang wis dikum banjur diangin-anginaké.[1]
Yèn ora ana insèktisida bisa digrojog nganggo banyu kang mili suwènè nganti 48 jam.[1]
Yèn ing panggonan kanggo nandur wis ana hama nématoda, bibit gêdhang kudu dikum ing banyu panas kurang luwih 2-3 mênit.[1]
Cara nggawé bibit bisa nganggo wiji, anakan, lan oyot,nanging nggawé bibit gêdhang kang nganggo bibit jarang dilakokaké.[6]
Jinisé Gedhang[besut | besut sumber]
Pisang utawa gedhang serat (noe. Musa texstiles)
Pisang serat utawa gedhang serat ya iku wit gedhang kang ora dijupuk wohé nanging seraté.[6] Ing abad 16, Pigatotta nêrangaké yèn para panduduk ing laladan Cebu, Filipina, manfaatké serat gedhang manila kanggo bahan nggawé pakaian.[6] Mulané gedhang iki jenengé musa tékstilitas.[6]
Wit gedhang kagolong wit kang sêmu amarga kasusun saka upih-upih kang padha nutup-nutupi ing sajroné susunan wit gedhang.[6] Gedhang jinis iki dhuwuré bisa tekan 7 métér lan wernané ijo.[6] Kembangé gêdhang bentuké kaya woh jorong kang kulité kandel, ananging kêmbang gedhang iki kena dipangan.[6] Wiji gedhang kluthuk bentuké bunder, ireng, cilik, lan atos kaya klentheng wijiné randu.[6] Gedhang kluthuk bisa diarani gedhang manila, amarga asalé saka manila.Sakliyané iku uga ditandur ing India, Guatêmala, lan Honduras.[6] Gêdhang kluthuk uga dikembangaké ing Indonésia.[6] Tanduran iki urip ing panggonan 500 méter saka permukaan air laut.[6] Lêmah kang cocog ya iku lemah lêmpung kang gêmbur lan subur utawa akèh humus.[6] Gedhang iku tanduran tropika kang urip ing hawa panas lan rada lêmbab.[6] Tanduran iki uga gampang ambruk yèn kena angin gedhé lan gampang mati karana kebacekken.[6]
Gedhang siap dipanén yèn kuncup kembang wis metu, tegese wis siap dikethok lan dijupuk seraté.[6] Serat saka gedhang iku sêrat kang kuwat lan bisa tahan banyu tawar utawa banyu asin. sêrat gêdhang jinis iki bisa kanggo nggawé tali kapal laut, tali tambang, tali kanggo mancing.[6] Sakliyané iku uga bisa dipintal lan digawé anyaman bandulan utawa ayunan lan sandal.[6]
Gedhang hias kalêbu gêdhang kang ora dijupuk wohe.[6] Tanduran iki pancèn apik yén ditandur ing ngarêp omah utawa ing taman kanggo hiasan.[6] Carané nandur gêdhang iki ya iku kanthi nggunakaké anakané.[6] Gedhang hias kapérang dadi loro ya iku gedhang kipas lan gedhang-gedhangan.[6] Diarani gedhang kipas amarga bentuké mirip kipas.[6] Gedhang kipas uga diarani gedhang madagaskar amarga ana sing ngarani gedhang iki asalé saka madagaskar.[6] Gedhang-gedhangan utawa pisang-pisangan nduwèni wit kang semu.[6] Wit iki ukurané cilik-cilik lan thukul ngrêmbaka éndah. Biyasané ditandur ing ngarêp omah amarga ukurané cilik.[6]
Gedhang buah iki akèh didol ing pasar utawa toko buah, lan ing warung-warung.[6] Gêdhang buah kapérang dadi papat.[6] Sêpisan gêdhang kang bisa langsung dipangan yèn mateng, dadi ora usah nggodhog.[6] Contonê gêdhang kepok, gedhang susu, gedhang iko, gedhang émas, gedhang raja, gedhang byar, gedhang pipit, gedhang putri, lan gedhang ambon.[6]
Ana uga gedhang kang bisa dipangan kanthi diolah utawa dimasak dhisik, kayata gedhang tanduk, gedhang olo, gedhang kapas, gedhang bangkahulu.[6] Sakliyané iku ana gêdhang kang bisa dipangan langsung utawa dimasak dhisik.[6] Tuladhané ya iku gedhang kepok lan gedhang raja.[6] Ana uga gedhang kang dipangan nalika isih mentah, kayata gedhang klutuk utawa gedhang watu, carané gedhang kluthuk digawé rujak nalika isih enom.[6] Rujak gedhang kluthuk rasané sepet.[6]
Jinisé Gedhang Komersial[besut | besut sumber]
Kang diarani gedhang komersial ya iku gêdhang kang akèh didol ing pasar tradisional apadéné ing supermarkét.[6] Gêdhang jinis iki akèh disênêngi masyarakat amarga rasané énak lan dagingé êmpuk yén wis maténg.[6]
Ing Filipina gêdhang barangan uga diarani gêdhang lakatan.[6] Ing Malaysia gedhang iki diarani gedhang berangan.[6] Gedhang iki biasané dadi gedhang méja, ya iku gedhang kanggo cuci mulut yèn bubar mangan, tegesé gêdhang kanggo buah.[6] Gêdhang iki aboté saben tundhun kurang luwih 12-20 kg.[6] Biyasané saben tundhun ana 8-12 sisir, lan saben sisir ana isiné 12-20 gêdhang.[6] Dawa gedhange 12–18 cm lan dhiamétéré 3–4 cm.[6] Yèn wis mateng wernané kuning rada abang lan trotol-terotol coklat. Werna daging buahé rada orén, déné rasané legi lan ambuné wangi.[6]
Sabên tundhun, gêdhang raja ana 6 sisir lan sabên sisir ana 15 gedhang.[6] Aboté sakgedhang kurang luwih 92 g lan dawané 12–18 cm kanthi dhiamétér 3,2 cm.[6] Bentuké mlengkung lan pucuké bunder.[6] Dagingé nduwé werna kuning rada abang.[6] Gedhang iki kalebu gedhang tanpa wiji.[6] Gêdhang iki téksturé kasar, rasané lêgi.[6] Gedhang raja ngembang yèn wis 14 sasi sawise ditandur.[6] Gedhang iki mateng sawisé 164 dina, diétung saka metuné kembang gedhang.[6]
Gedhang iki uga diarani gedhang buah kang ukurane cilik, dawane 10–15 cm lan dhiameter 3–4 cm.[6] Saben tundhun abote 10–14 kg, lan ana 5-9 sisir.[6] Saben sisir ana 12-16 gedhang.[6] Yen mateng werna kulite kuning rada coklat lan ana-trotol-trotol coklat rada ireng.[6] Kulite tipis, wernane daginge putih, rasane legi lan ambune wangi.[6]
Gedhang iki kalebu gedhang olahan kang warna kulite kuning cerah lan daging buahe putih.[6] Gedhang iki rasane legi lan ambune wangi.[6] Saben tundhun ana 5-8 sisir lan saben sisir kira-kira abote 1620 g.[6] Abote saben gedhang 120 g lan dawane 18 cm kanthi dhiameter 3 cm.[6] Gedhang iki rasane enak yèn digodhog utawa digoreng.[6]
Saben tundhun kaisi 13 sisir.[6] Wujud gedhange lurus lan pucuke bunder, abote 80 gram, dawane 7,8 cm, dhiametere 7,8 cm lan kandel kulite 0,2 cm.[6] Werna daginge putih rada kuning lan ora ana wijine.[6] Gedhang iki ngembang kurang luwih umur 17 bulan lan woh mateng limang sasi sawise ngembang.[6]
Tundhun gedhang iki dawane 43 cm lan saben tundhun ana 6 sisir. Saben sisir ana 10-13 uler gedhang, saben gedhang dawane 12 cm lan dhiametere 3,4 cm kanthi ukuran 100 gram saben gedhang.[6] Bentuke buah lurus lan kandele kulite 0,3 cm.[6] Daging buahe wernane kuning rada abang lan ora nduwé wiji.[6] Gedhang iki ngembang yèn umure wis 17 sasi lan bakal mateng limang wulan sawise ngembang.[6]
Saben tundhun kang dawane 32 cm iki ana 16 sisir lan saben sisir ana 15 uler gedhang.[6] Gedhang iki bentuke lurus, dawane 8 cm, dhiametere 3,1 cm lan abote 40 gram kanthi kandel kulit 0,3 cm.[6] Daginge kuning tanpa wiji. Gedhang iki ngembang yèn umure wis 14 sasi lan bakal mateng sawise 5 wulan.[6]
Saben tundhun kang dawane 22,5 cm nduwèni 4 sisir gedhang.[6] Saben sisir ana 15 uler lan dawane 11 cm, dhiameter 3,2 cm,abote 60 gram lan kandele kulit 0.3 cm.[6] Bentuke lusus lan pucuke bunder, daging buah gedhang iki wernane kuning rada putih lan ora nduwé wiji.[6] Gedhang iki ngembang yèn umure wis 14 sasi lan bakal mateng sawise 5 wulan.[6]
Gedhang ambon putih yèn mateng wernane kuning rada putih.[6] Daginge wernane putih rada kuning.[6] Rasane legi rada kecut lan ambune wangi.[6] Gedhang iki biyasane dadi gedhang buah lan bisa uga dipangan bayi.[6] Saben tundhun abote 15–25 kg kang isine 10-14 sisir, lan saben sisir ana 14-24 ulir gedhang, dene dawane 15–20 cm kanthi dhiameter 3,5–4 cm.[6]
Gedhang iki yèn mateng wernane ijo, rasane kecut legi.[6] Gedhang iki biyasane diolah utawa dimasak.[6] Abote saben tundhun kira-kira 11–14 kg kang isisne 6-8 sisir, saben sisir ana 14-24 ulir gedhang.[6] Saben gedhang dawane kira-kira 24–28 cm kanthi dhiameter 3,5–4 cm.[6]
Gedhang iki werna kulité kuning trotol-trotol ireng.[6] Dagingé nduwé werna putih rada kuning lan rasané legi lan ambuné kurang wangi.[6] Saben tundhun aboté 17,5 kg, lan cacahé sisir sabên tundhun ana 7 sisir lan sabên sisir ana 15 ulir gêdhang.[6] Dawané kurang luwih 6 cm lan kulité kandêl.[6] Gedhang kapas biyasané kanggo gedhang olahan.[6]
Wernané kulit gedhang kidang ya iku abang rada orén lan ungu, dagingé wernané putih.[6] Rasané legi lan ambuné wangi.[6] Gedhang iki biyasané dipangan kanggo buah.[6] Saben tundhuné ana 5-7 sisir lan saben sisir ana 12-13 ulir gedhang.[6] Abote sabén sisir ya iku 1.150 gr lan saben uler kira-kira 120 gr.[6] Dawané kira-kira 13 cm lan dhiamétéré 12 cm.[6]
Gedhang iki mirip gedhang mas, bedane ing pucuke gedhang.[6] Gedhang lampung pucuke lincip lan gedhang mas pucuke tumpul utawa bunder.[6] Saben tundhun isine 6-8 sisir lan saben sisir ana 18-20 gedhang.[6] Abote gedhang saben sisir 940 gram, abote saben gedhang kira-kira 50 gr.[6] Dawane 9 cm lan dhiametere 10,5 cm.[6] Kulit gedhang wernane kuning lan daginge nduwé werna putih rada abang.[6] Gedhang lampung rasane legi lan ambune wangi.[6] Gedhang lampung biasane kanggo buah utawa pencuci mulut. Gedhang iki gampang rontok saka sisire.[6]
Gedhang iki akèh ditandur ing Maluku.[6] Bentuké unik kanthi tundhun kang madhep mendhuwur.[6] Amarga tundhuné kang madhêp mendhuwur mula diarani gêdhang tongkat langit.[6] Kulité wernané abang oren lan dagingé putih rada kuning.[6] Gêdhang iki mujarab kanggo ngobati pênyakit kuning.[6] Aboté saben sisir kira-kira 1.200 gram lan aboté saben gedhang 150 gram.[6] Dawanè 20 cm lan dhimetere 13 cm.[6]
Gedhang iki dawané 15 cm lan dhiamétere 3,7 cm.[6] Saben saktundhun ana 18 sisir lan saben sisir ana 11 ulir.[6] Wujud buahé lurus lan pucuké bunder.[6] Daging buahé wèrnané putih rada kuning,kulité kandel, kurang luwih 0,3 cm.[6] Saben gedhang rata-rata abote 67,5 gram. Gedhang awak bakal mateng sawisé 5 sasi ngembang.[6]
Jajanan saka Gedhang[besut | besut sumber]
Glepung Gedhang[besut | besut sumber]
Gedhang kang mateng dioncéki lan diiris, banjur digaringké lan diawétké.[7] Gedhang kang isih ijo dikumbah karo banyu umup, dioncéki, diiris, dipépé, dialuské lan diayak nganti dadi glepung.[7] Glepung iki bisa kanggo gawé bubur lan roti.[7] Glepung gedhang bisa kanggo nambani pênyakit kang
Jantung utawa tuntut gedhang bisa dimasak kari, sakliyané iku uga bisa digawé glepung kang bisa dadi asam semut ya iku asam kang bisa nêtralké asam.[7] Gunané kanggo ngurangi rasa panas ing njero wêtêng lan marékaké tatu.[7]
Anakan /Tunas Gedhang[besut | besut sumber]
Tunas gedhang kang isih nom lan isih nutup bisa dipangan mentah utawa dimasak dhisik.[7] Tunas gedhang uga bisa dimasak lodèh kanggo sayur utawa lawuh.[7]
Daging Buah[besut | besut sumber]
Daging buah gedhang kang isih mentah bisa dipanggang lan dadi pengganti kopi, nanging ora kabéh kopi bisa dadi pêngganti kopi.[7] Sakliyané iku awu utawa bubuk gedhang bisa kanggo uyah.[7] Gedhang raja kang mentah bisa dialusaké kanggo nutup kano kang bocor.[7] Pulut gêdhang bisa kanggo nambani cokotan ula utawa kalajêngking, sari godhong lan gedebog bisa kanggo nangkal candu lan ovérdosis arsèènic.[7] Gedhang kalebu buah kang gampang bosok amarga kadar banyuné kang akéh.[5] Supaya awét gêdhang bisa diolah dadi jajanan. Gedhang kang isih mentah bisa diolah dadi gaplék, glepung, pati, sirup glukosa, tapé, lan keripik.[5] Gedhang kang matêng
kèju, gedhang gorèng, gedhang krispi,lan kolak.[5]
Galeri Gedhang[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gedhang&oldid=1122065"	Kategori: GedhangKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 12 April 2017.
Tasikmalaya, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karang Anyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalinga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Solo Surakarta, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo,
download “MENCARI BENDE MATARAM” menawi panjenegan mboten kauratan kulo nyuwun dipun kirim file ipun syukur menawi wonten file PDF
Ojo Seneng Gawe Susahe Liyan, Opo Alane Gawe Seneng Liyan" arinya
tuwin Mêgatruh, ingkang ugi nama Sêrat Kalatidha, Sabdatama, Sabdajati.
Sami pangudhaling wawasan ingkang kacêtha wontên salêbêting panggalih, anggitanipun suwargi Radèn Ngabèi: Rônggawarsita. Pujôngga agêng ing nagari Surakarta Hadiningrat.
Kawêdalakên dening ingkang wayah: Radèn Bêkêl: Padmawidagda. Sarta Radèn Ngabèi: Ônggapradata.
Kula nuwun, sêdyanipun ingkang ngêdalakên Sêrat Kalatidha punika, manawi kasêmbadan badhe anglêmpakakên sêrat-sêrat karanganipun suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang dèrèng kaêcap, sagêda sami kaêcap, ingkang supados kauningan saha kasumêrêpan ing ngakathah, punapadene ambangun sêrat-sêrat ingkang sampun lami pangêcapipun, lajêng kasilêp, môngka kamanah isinipun nawung wigatos sarta ingkang sagêd salaras kalihan jamanipun, ugi
Kalatidha sêkar sinom, ingkang sampun nate kawêdalakên ing pangêcapan, sêrat wau lajêng kadadosakên satunggal, wujud Sêrat Kalatidha Sabdatama tuwin Sabdajati punika, jalaran sêrat warni tiga wau sami ewoning sêrat jôngka.
Sawêdaling Sêrat Kalatidha punika ing pamuji sagêda dados waosanipun para luhur, para bandara, saha para priyantun, punapadene bôngsa kita Indhonesiyêr, mila têmbungipun ing sêkar prêlu dipun jarwani, supados ragi anggampilakên panyuraosipun, [panyu...]
nanging matur barès-kurès, bilih anggènipun anjarwani Sêrat Kalatidha wau namung pawitan bôndha kadugi, dados sampun tamtu kathah kithalipun, mila ingkang ngêdalakên sêrat punika namung nyuwun pangapuntênipun sadaya ingkang sami maos.
1. wahyaning arda rubeda / ki pujôngga amèngêti / mêsu cipta mati raga / mêdhar warananing
2. mangkya darajating praja / kawuryan wus sunya-ruri / rurah pangrèhing ukara / karana tanpa palupi /
sapunika kêkuwunging praja / katingal sampun sêpi / risak pangajaraning basa / awit botên mawi têtuladan /
ponang paramèng kawi / kawilêt ing tyas malad-kung / kungas kasudranira / tidhêm tandhaning dumadi / ardayèng rat dening karoban rubeda //
sang pujôngga = tiyang sagêd / panggalihipun sawêg kagubêt ing susah / kungas kuciwanipun / ngantos nyurêmakên samukawis / dêrênging dunya sawêg kabênan ing pakèwêd //
ratu utami / patihipun patih linakunglinangkung. para bupati panggalihipun wilujêng /
kagugah panggrantêsing panggalihipun / sang pujôngga = sarjana = tiyang sagêd / panggalihipun kagubêt ing susah / kenging pandamêl botên lêrês / dening pandamêl alus / katingal cêtha / pangrapu pangêla-êla / pados pikantuking kasil / dados risak saking botên wiweka //
5. dhasar karoban pawarta / bêbaratan ujar lamis / pinudya dadya pangarsa / wêkasan malah kawuri / yèn pinikir sayêkti / mundhak apa anèng ngayun / andhêdhêr kaluputan / siniraman banyu lali / lamun tuwuh dadi kêkêmbanging beka //
dhasar kabênan pawartos / sumêbaring cariyos lêlamisan / kapuji dados pangajêng / wasana malah wontên wingking / bilih kamanah sayêktos / mindhak punapa wontên ngajêng / ananêm kalêpatan / siniraman ing toya kasupèn / bilih thukul dados sêkaring rubeda //
6. ujaring panitisastra / awêwarah asung peling / ing jaman kênèng musibat /
ungêling sêrat panitisastra / cariyos suka pêpèngêt / ing jaman kenging musibat /
tiyang mênêp botên kangge / makatên manawi nitèni / pedah punapa kagêga / cariyos tanpa guna / mindhak angrêrônta manah / luhung baya nganggita cariyos kina //
7. kêni kinarya darsana / panglimbang ala lan bêcik / sayêkti akèh kewala / lêlakon
panyaring ing awon sae / sayêktosipun kathah kemawon / lêlampahan ingkang kenging tiniru / tumrap ing tiyang gêsang / kanyataanipun pinanggih / dados inggih narimah / mupus kuwasaning takdir /
8. amênangi jaman edan / ewuh-aya ing pambudi / mèlu edan ora tahan / yèn tan mèlu anglakoni / boya kaduman melik / kalirên wêkasanipun / dilalah karsa Allah / bêja-bêjane kang lali /
amêningi jaman ewah / pakèwêd anggèning ngraosakên / tumut ewah botên tahan / bilih botên tumut anglampahi / botên angsal pêpancèn / wasana badhe kaluwèn / dumadakan kaparêngipun ingkang damêl gêsang / bêja-bêjanipun ingkang kasupèn /
9. samono iku bêbasan / padu-padune kapengin / inggih makatên man dhoplang / bênêr ingkang angarani / nanging sajroning batin / sajatine nyamut-nyamut / wis tuwa arêp apa / luhung mahas ing asêpi / supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma //
samantên punika paribasanipun / pabên-pabênipun kapengin / inggih makatên man dhoplang = man dhaplak = pak tuwa / lêrês ingkang amastani / nanging salêbêting batos / salêrêsipun têbih sangêt / sampun sêpuh badhe punapa / aluwung sumingkir dhatêng sêpi / supados angsal pangapuntênipun ing Allah //
10. beda lan kang wus santosa / kinarilan ing Hyang Widhi / satiba malanganea /
bèntên kalihan ingkang sampun santosa / kaparêngakên dening Allah / sadhawah-dhawahipun /
tan susah ngupaya kasil / saking mangunah prapti / Pangeran paring pitulung / marga samaning titah / rupa sabarang pakolih / parandene maksih tabêri ihtiyar //
botên susah ngupados kasil / dhatênging kaelokan / Gusti Allah paring pitulung / lantaran sêsamining manungsa = tiyang / wêrni punapa pikangsal / ewadene taksih sarêgêp sêtiyar /
salimrahipun dipun lampahi / namung lumampah majêng ing manah / waton botên dados prakawis / awit wêdharing cariyos /
akir / dumunung ing gêsang ulun / mangkya sampun awrêda / ing wêkasan kadipundi / mila mugi wontêna pitulung Tuwan //
dhuh Gusti Allah Gusti Rasulollah / ingkang sipat mirah tuwin asih / mugi-mugi aparinga / pitulung ingkang narambahi / ing dunya akirat / dumunung ing gêsang kawula / sapunika sampun sêpuh / ing wasana kadospundi / mila mugi wontêna pitulung Tuwan //
siningkirana ing murka angkara / botên liya mligi nyuwun kawlasan / botên kêndhat ngulinakakên manah / luwaring dêduka / angsal kamayaran sawatawis / sumarah ing badan manggèn ing katêntrêman //
Sêrat Kalatidha Sêkar Gambuh = Sabdatama
1. rasaning tyas kayungyun / angayomi lukitaning
panganggitipun sêkar gambuh / kalayan amênêpakên manah / katênta kêdah cariyos / sumingkiring pandamêl susah //
2. dèn samya amituhu / ing sajroning jaman Kalabêndu /
ngèsthia wilujênging manah / ngayêmana dhatêng sasami-sami /
wahanane ngêndhak angkara kalindhih / ngendhangkên
bèntên ingkang aji pupung / botên maèlu rêribêt ingkang nyêlaki / ingkang tansah kêkinthil wontên wingking / bingunging manah tansah wayang-wuyungan / lajêng kèlu dhatêng lampah dora //
5. ilang budayanipun / tanpa bayu weyane ngalumpuk /
andhandhang kados raosing pasakitan ingkang ngajêng-ajêng luwaripun / nênulad para lêluhur / awrat sihipun bojo kalih (bok dunya 2 bok rêjêki) //
7. galap-gangsuling têmbung / ki pujôngga panggupitanipun /
pawartosipun para linangkung / panduluning kawontênan tanpa kèndêl / thukuling jaman ewah anguciwani / punika sangsaya pakèwêd / sumêlang ingkang badhe dipun lampahi /
9. sidining Kalabêndu / sayandadra ardaning tyas limut /
durung mangsanipun / malah sumuke angradon //
tatananipun tansah wontên-wontên kemawon / angsal panuntuning manah kamurkan / wênganing kajêngipun katingal badhe awon / pangawutipun kados tiyang kasupèn / kawontênanipun mawut sadaya //
11. ing antara sapangu / pangungaking kaanan wus mirut / morat-marit panguripaning sasami /
ing antawis sakêdhap / ningali kawontênan sampun supêg / panggêsanganipun tiyang sampun morat-marit /
ngrisaki rêdi-rêdi / ingkang inggil-inggil dipun papar / suprandosipun sami kèndêl kemawon / ajrih manawi kasêmbur /
14. kolonganing kaluwung / prabanira kuning abang biru / sumurupa iku mung soroting warih / wêwarahe para rusul / dudu jatining Hyang Manon //
bundêraning kaluwung / sorotipun jêne abrit biru / sumêrêpa punika namung soroting toya / pangandikanipun para utusan / dede Gusti Allah sayêktos //
15. supaya padha emut / amawasa benjang jroning taun / windu kuning kono ana wewe putih /
supados sami èngêt / nguninganana benjing salêbêtipun taun / windu jêne ing ngriku wontên wewe pêthak (sanepanipun tiyang ingkang sampun suci jawi lêbêtipun) /
gêgamane têbu wulung / arsa angrabasèng wêdhon //
dêdamêlipun tekating manah ingkang sampun botên saged ewah gingsir / badhe amêrangi wêdhon (sanepanipun tiyang ingkang sucining manah namung lamisan, ngêndêlakên anggènipun baut wicantên) //
16. rasane wus karasuk / kêsuk lawan kalamangsanipun / kawisesa kuwasanira Hyang Widhi / wahyaning wahyu tumêlung / tulus tan kêna tinêgor /
raosipun sampun kaangge / kalihan kalamangsanipun sampun cêlak / kawêngku kuwasanipun Gusti Allah / wêdaling wahyu
kadumugèn / rinêksa saturun-turunipun botên têlas / nagari sanès sami mangayubagya / wontên ing pundi-pundi kajèn kèringan /
ngantuk amanggih kêthuk / ing lêtêtipunlêbêtipun. isi dinar sabokor //
nora ana rusuh colong jupuk / rajakaya cinancangan anèng jawi / tan ana nganggo tinunggu / parandene tan cinolong /
botên wontên rêrêsah tuwin colong-cinolong / rajakaya sami dipun cêncangi wontên ing jawi / botên wontên ingkang mawi tinêngga / suprandosipun botên kacolong //
20. diraning durta katut / anglakoni ing panggawe runtut / tyase katrêm kayoman ayuning budi / budyarja marjayêng limut / amawas pangèsthi awon //
kapurunanipun pandung katut / anglampahi ing pandamêl sae / manahipun kèndêl kayoman
22. ngratani sapraja gung / kèh sarjana sujana ing kewuh / nora kewran mring wicara agal alit / pulih duk jaman
basuki / dimèn luwar kang kinayun / kalis ing panggawe sisip / ingkang tabêri prihatos //
sampun pisah ngudia panggenan wilujêng / margining kawilujêngan sarta kabingahan / supados kadumugèn ingkang kinajêngakên / kalis ing pandamêl lêpat / ingkang tabêri , rêmên nyêgah hawa
kapadosana ingkang ngantos sagêd kêpanggih / kaubrêsa ingkang sayêktos / katitia sampun ngantos kalèntu / karantama salêbêting manah / katampèna supados manggèn //
3. pamanggone anèng pangèsthi rahayu / angayomi ing tyas êning / êninging ati kang suwung / nanging sajatine isi / isine cipta kang yêktos //
pamanggènipun wontên karêntêg wilujêng / angadhêmi panggalih mênêp / mênêping panggalih kothong / nanging sajatosipun isi / isinipun pikiran ingkang sayêktos //
5. lamun nganti korup mring panggawe dudu /
manawi ngantos klêbêt dhatêng pandamêl awon /
pakèwed / makèwêdi lampahipun dhatêng êninging manah / têmahanipun ngantos kasupèn //
pangêrèh sae / angicalakên rahayuning manahipun / kakêpang pandamêl rêsah / kasupèn sihipun ing Gusti / dipun guntingi kados sêmbêt //
7. parandene kabèh kang samya andulu / ulap kalilipên wêdhi /
parandosipun sadaya ingkang ningali / sulap kalilipên wêdhi /
akèh wong kang padha sujud / kinira yèn Jabarail / kautus dening Hyang Manon //
kathah tiyang ingkang sami sujud / kakintên bilih Jabarail / kautus dening Allah //
8. yèn kang uning marang sajatining kawruh / kewuhan sajroning ati / yèn tan niru nora arus / uripe kaèsi-èsi / yèn nirua dadi asor //
manawi ingkang sumêrêp sayêktos dhatêng kawruh / salêbêting manah pakèwêd sangêt / manawi botên niru botên sae / gêsangipun kaèsi-èsi / bilih nirua dados asor //
kabêgyane anêkani / kamurahaning Hyang Manon /
kabêgjanipun dhatêng piyambak / kamirahaning Allah //
kamirahaning Allah / ambikak aling-alingipun / aling-aling ingkang angaling-ngalingi / angalingkap têmah katingal //
12. para janma sajroning jaman pakewuh / kasudranira andadi / daurune sayandarung / kèh tyas mirong murang margi / kasêtyan wus nora katon //
para tiyang salêbêtipun jaman pakèwêd / kamlaratanipun andados / daurunipun saya ambêrung / kathah tiyang susah
manawi dipun tingali mêmêlas sayêktos / raosing sasmita saèstu / susahing manah tanpa mêndha / katingal anggèning mêmêlas sangêt / lamuking jaman prihatos //
sarasipun benjing manawi sampun wontên pandhita / wiku mêmuji pangêsthi sawiji (candraning taun 1877) / sabuk siti kados tiyang ewah /§ Bokmanawi pasêmonipun sabuk galêng. galibêdan tuding-tuding / ametang sakathahing tiyang //
15. iku lagi sirêp jaman Kalabêndu / Kalasuba kang gumanti / wong cilik bisa gumuyu / nora kurang sandhang bukti / sêdyane kabèh kalakon //
punika jaman dêduka sawêg mantun / kagantos jaman kabingahan / tiyang alit sagêd gumuyu / botên kirang sandhang têdha / sêdyanipun kalampahan sadaya //
16. pandulune ki pujôngga durung kêmput /
ki pujôngga anggèning nyumêrêpi dèrèng dumugi /
mulur lir bênang tinarik / nanging kasêrang ing umur / andungkap kasidan jati / mulih sajatining ênggon //
mulur kados bolah katarik / nanging kapapas ing yuswa / anyêlaki badhe seda / wangsul dhatêng panggenan sajatos //
17. amung kurang wolung ari kang kadulu / êmat ing pati patitis / wus katon nèng lokil mapul / angumpul ing madya ari / amarêngi ri Buda Pon //
namung katingal kirang wolung dintên / pêjah ingkang lêrês saha sakeca / ingkang sampun katingal mêsthi / manggèn antawisipun jam 12 / amarêngi dintên Rêbo Pon //
wolung atus kalih (1802) / ki pujôngga pamit pêjah //
Ing Sêrat Kalatidha Sêkar Sinom, Sêrat Kalatidha Sekar Gambuh = Sabdatama, Sêrat Kalatidha Sêkar Mêgatruh = Sabdajati, panyêratipun wontên ingkang lêpat, dene lêpating panyêrat wau kula lêrêsakên kados ing ngandhap punika:
[Ralat dari redaksi sudah langsung dibetulkan dalam teks]
Wondene lêpating panyêrat ingkang lêrêsipun sadaya nyigêg na: kagondhèl, punika taksih wontên ingkang botên kagondhèl, kadosta: manawi, manah, wondene, kinira, tinêmu, punapa, winawas, waluyane, anacahakên, candraning taun, sapanunggilanipun, punika kupinipun sami mawi: na:Huruf Jawa na, diberi pasangan na. amila mugi andadosakên ing kauningan.
Pethikan saka Kalawarti iki wacanen, siswa liyane nyemak.
Bathara Guru iku putrane Sang Hyang Tunggal lan Dewi Wiranti, sedulure ana loro yaiku Sang Hyang Antaga (Togog) lan Sang Hyang Ismaya (Semar). Amarga menamg sayembara ngulu jagad, Bathara Guru bisa dadi retuning dewa lan retuning titah ig jagad tribawana. Tribawana tegese jagad telu, yaiku Jagad Luhur mapane para dewa-dewi, Jagad Madya mapane para manungsa, lan Jagad Andhap mapane para kewan, jin lan saisine bumi.
Sesebutan liyane Bathara Guru yaiku Sang Hyang Manikmaya, Sangkara, Purbawasesa, Girinata, Jagadgirinata, Jagadpratingkah, Suksma Tunggal, Catur Buja, Dewa Bathara, Guwenda.
Nalika Sang Hyang Tunggal paring sabda marang Manikmaya yen bakal nguwasani jagad, Manikmaya banjur duwe watak adigang, adigung, adiguna seneng mamerake rupane sing bagus lan kasektene. Dheweke rumangs sampurna tanpa cacad, Sang Hyang Tunggal priksa tumindake Manikmaya banjur duka, ban jur paring sabda cacad badane supaya Manikmaya ora rumangsa sampurna lan kumalungkung. Sanalika Manikmaya dadi cacad, gulune belang, sikile lumpuh, mawa siyung, cacahe tangan papat. Amarga sikile lumpuh mula saben tindak-tindak nitih lembu Andini.
Garwane aran Bathari Uma, Dewi sing ayu disabda dadi raseksi (buta wadon) sing ala rupane lan duwe siyung. Ing lakon wayang Sudamala, Sadewa (ragile Pandhawa) sing bisa ngruwat Bathari Durga bali wujud asale widadari sing ayu rupane. Lakon Sudamala iki nganti saiki kanggo ruwatan bocah sing dianggep sukerta. Karo Bathari Uma, Bathara Guru peputra lima yaiku Bathara : Brahma, Indra, Bayu, Wisnu, Sambu lan sing wujud buta aran Bathara Kala. Karo Bathari Laksmi, peputra Bathara : Sakra, Maha Dewa, lan Asmara. Ana ing crita pewayangan, sanajan retuning dewa, Bathara Guru kondhang tumindak sing nerak bebener. Umpamane nate mbela Durga lan Kala, amarga garwa lan putrane, kamangka Durga lan Kala tumindak ala sebab arep mateni Pandhawa. Uga nalika Bathara Guru arep mbanjut (njabut nyawane lan ngangkat ragane ing kahyangan) Wisanggeni, Werkudara, Antasena amarga tetelune dianggep murang tata sebab ora bisa basa.
Sanajan anggone tumindak ora becik wis dielingake Narada (Patih Kahyangan) nanging Bathara Guru ngagungake panguwasane sing bisa ngalahake mung Semar (Ismaya). Yen dielingake Semar ora manut banjur sedulur loro iku padu, Sang Hyang Wenang sing misah lan paring pitutur.
1. Paribasan “Suradira Jayadiningrat, lebur dening pangastuti”, ateges tumindak angkara (ala) bakal kalah dening tumindak becik.
3. Aja dumeh mundhak keweleh, aja dumeh kuwasa banjur sawiyah-wiyah marang pepadhaning titah.
4. Tumindak sing adil, aja dumeh kulawarga (tumindak ala) banjur dibela, yen ora bener kudu dielingake.
5. Aja duwe panganggep dhiri sampurna, mundhak cilaka.
6. Pemimpin kudu bisa ngayomi kawula dudu nguwasani.
7. Manungsa kudu bisa rumangsa, aja rumangsa bisa. Yen bisa ngrumangsani kahanane/pribadine bakal andhap asor/lembah manah. Nanging yen rumangsa bisa, banjur dadi umuk/kemaki, kumalungkung. (Jatirahayu ing Mutyara Rinonce)
1. Menapa sebabipun Bathara Guru saged dados retuning dewa ?
2. Menapa tegesipun jagad Tribawana ? Cobi katerangna !
3. Watak awon kadospundi igkang dipungagadhahi Bathara Guru?
4. Bathara Guru kasabda Sang Hyang Tunggal dados cacat. Menapa ingkang njalari ?
5. Sasampunipun kasabda dados cacat, menapa tumindakipun awon lajeng ical ? Pundi buktinipun ?
Cobi kapadosana kosok wangsulipun tembung-tembung kang kacithak miring !
1. Tiyang andhap boten gaduk mendhet rambutan, lha yen tiyang …… mesthi saged gaduk tanpa andha.
2. Boten wonten tiyang sampurna, tiyang menika kathah ……
3. Aja seneng kekancan karo bocah kang tumindake ala mundhak ketularan, kekancana marang marang bocah sing tumindake ……
4. Bapak sampun tindak Jakarta, ibu malah nembe …… saking Sala.
5. Wah aku jan ….. tenan, ora eling yen kowe kuwi juara pidhato basa Jawa.
6. Aku ora kuwat ngangkat watu iki, mula dak ……
7. Bocah kok murang tata, bok sing duwe ……
8. Aja wedi ing bebener, nanging wedia ing ……
9. Dadi anak kudu manut marang wong tuwa, aja …….
10. Wong seneng padu kuwi ora becik, bok sing padha ……
Menapa dasanamaning tembung menika? Lajeng kadamelna ukara ngangge salah setunggaling tembung dasanama. Saben dasanama setunggal ukara mawon !
Ati : manah, penggalih, nala, kalbu, prana, tyas, wardaya
– Wah atiku seneng bangewt amarga bisa nembang Jawa.
– Menawi wonten ingkang kirang mranani ing penggalih, kula nyuwun pangapunten.
Utawi – Ature Patih Sengkuni, datan hanuju prana ing penggalihira Sang Nata Prabu Duryudana.
Ing saben dintenipun tiyang tansah srawung kaliyan tiyang sanes kangge myekapi kabetahanipun. Salebeting srawung tiyang kedah nindakaken tata krama, sebab, tiyang ingkang tansah nindakaken tata krama badhe mulya gesangipun lan dipunurmati tiyang sanes. Kosok wangsulipun tiyang ingkang boten purun nindakaken tata krama badhe rekaos gesangipun amargi boten dipunkormati lan dipunpitados tiyang sanes.
1. Bapak lan ibu ing gambar, pirembagan ngginakaken basa krama. Menapa sebabipun migunakaken basa krama ing pirembaganipun ?
2. Kadospundi menawi bapak (ing gambar) migunakaken basa ngoko ? Menapa wonten bedanipun ?
3. Miturut para siswa kadospundi solah bawa (sikap) bapak lan ibu ing ngajeng nembe pirembagan ? Menapa sebabipun kedah mekaten ?
4. Cobi kasebatna ginanipun basa krama, ing pasrawungan ?
5. Bapak kaliyan ibu ing gambar migunakaken basa krama, menapa boten ngangge basa ngoko kemawon ?
Damela pacelathon, kanthi basa ingkang trep, sasampunipun sampun dados lajeng dipunperagakaken kaliyan kanca (saged miloih salah setunggal).
Wis tau diandharake Manawa tata krama iku tumuju marang raharjaning urip. Raharja utawa slamet, slamet awake slamet keluwargane, slamet bangsane lan slamet jagad sakabehe.
Yen wong wis suwe ora ketemu, samangsane ketemu banjur nakokake kabare :
“Kepriye kabare ? Padha slamet ta ?”
“Mugi-mugi sami ginanjar wilujeng.”
Keslametan kuwi kajaba wujud kanugrahaning Gusti, uga ana gandheng cenenge karo rekadayane manungsa. Keslametan gegayutan karo katentreman, kasarasan, kabagyan lsp.
Saiba raharjane yen saben kulawarga padha ngerti karukunan saben makarya ing sajroning bungah lan susah. Kabeh padha netepi pranatan, padha nindakake hak lan kuwajibane dhewe-dhewe. Bapak, ibu lan
soroting srengenge bisa mlebu, hawa bisa ganti, sawang, bledug lan rereget diresiki. Lemari, laci, kerep dibukak lsp.
Pekarangane resik, kalen, ilen-ilen banyone mili lancar, uwuh dibuwang ing papan sing sumadya, yen wis akeh diobong supaya ora dadi sumbering penyakit. Bak
gawe krasan. Sabun, sikat, sampo, ditata ing wadhahe. Andhuk yen wis bubar dienggo diisis dijereng lsp.
Bangsa sing wis maju, duwe tata krama sing gumathok. Kuwi wis diku;linakake wiwit cilik ing kulawarga, banjur dadi kabutuhan lan pakulinan sing otomatis. Kaya wong mangan lan ngombe yen yen ora mangan mesthi luwe, yen ora ngombe bakal ngelak. Mangkono uga bab nindakake karesikan, yen papan sing dideleng lan dienggoni ora resik, rumangsa ora kepenak, ora jenjem. Umpamane omahe reged, pating blengkrah, kolah pesing, yen ana tamu, banjur tamune duwe penemu sing duwe omah ora ngerti karesikan lan tata krama. Pancen tata krama iku kudu dipeksa wiwitane saengga dadi kabutuhan lan peranganing urip. Ana bab-bab sing pantes ditiru amarga pancen becik amrih uripe rahayu, umpamane :
5. ora ngulinakake ngombe kopi, inuman keras lsp
6. saben dina tansah senenging ati, bungah, binger, sumeh, ora gampang nesu, ora gampang sambat lan mutung.
Jare pakulinan iku marakake dawa umure, tansah nemu keslametan,. Kasarasan, lan kabagyan, ateges kabeh mau trep karo gegayuhaning tata krama.
(Sudiyatmana, 1992, Tentrem Raharja, mawa besutan).
– gandheng ceneng = sambung rapet, sesambungan
– jenjem = tentrem, jenek, betah
Maca wacan (dongeng, crita, panemu, andharan), banjur andharna panemumubab budi pekerti sing ana ing wacan.
Cobi kawangsulana adhedhasar pamanggihipun para siswa piyambak-piyambak !
1. Kadospundi isining cariyos/lampahan ringgit manut para siswa?
2. Bathara Guru menika putranipun Sang Hyuang Tunggal nanging Sang Hyang Tunggal tegel nyabda Bathara Guru dados cacad. Piwulang menapa ingkang saged kapendhet?
3. Aja tumindak ala bakal cilaka. Ing waosan Bathara Guru andharan pundit ingkang sageddados buktinipun ?
4. Ing pewayangan wonten paraga satriya lan raseksa. Minangka gegambaran menapa paraga kekalih menika?
5. Nalika Bathara Guru tumindak awon, wonten paraga Narada, Semar, Sang Hyang Wenang, menapa maknanipun paraga menika?
Cobi kajangkepana sarasilahing wayang menika! Kangge njangkepi silsilah menika para siswa pados nara sumber (dhalang, pinisepuh pandhemen wayang) buku-buku sumber pedhalangan.
..…………..… (Togog) Manikmaya (………) + Uma
Paribasan yaiku unen-unen sing tembung ajeg panganggone (ora kena diowahi/diganti) mawa teges entar (arti kiasan), tetembungane lumrah (wantah) ora nganggo gegambaran kewan, barang.
Tegese = ora ngebreh/boros, tliti lan kebak petung tumindake.
Tegese = kabeh gegayuhan/pepinginan kudu nganggo ragad. Kacocokna paribasan kanthi milih wangsulan ingkang cumawis !
Pados tuladha paribasan sanesipun (5) lan tegesipun !
Gandrung Banyuwangi JUARA 1 LOMBA SENI PATROL BANYUWANGI By Desa Cluring
pambiwara: TULADHA WACANA TUMRAP PAMBIWARA PAHARDYA PENGANTEN
TULADHA WACANA TUMRAP PAMBIWARA PAHARDYA PENGANTEN
Wonten ing pahargyan penganten manawi kawontenan tamu sampun kirang langkung 75% rawuh, pambiwara saged wiwit ambuka menganing pahargyan, kanthi ngaturaken pratelan menggah lampah-lampahipun pahargyan namung kanthi riringkesan. Caranipu kados ing pakeliran manawi nuju janturan, liripu gangsa (nalika samanten manguyu-uyu) tetep mungel, nanging lamat-lamat lajeng sinerengan kaliyan aturipun pambiyawara. Menggah tuladha wacananipun makaten:Nuwun,
saking sesepuhing pahargyan, mugi kepareng kula ingkang tinanggenah dados pambiwara hamiwiti ambuka menganing pahargygan ing siang / dalu punika.Wonten ing dinten pinilih surya pinitang, inggih ing dinten punika awit saking berkahing Allah SWT. ginunturan ing pujo pangastawanipun para rawuh, panjenenganipun Bp. ........................... Sekaliyan sampun dipun kaparengaken netepi darmaning asepuh amiwaha ingkang putro-putrinipun ingkang anggung kinasih Rr. ........................... , jinatukrama kaliyan Bagus ..........................., atmaja kakungipun Bp ........................... sekaliyan.Ingkang punika pambiyawara badhe ngaturaken sawatawis menggah lampah-lampahing pahargyan siang / dalu punika, sageta andadosaken ing uninga.Minangka purwakaning tatacara sasampunipun ingkang putra penganten putri purna anggenipun ngadi sarira hangedi busana, tumunten
paleleremanipun penganten kakung, saperlu atur uninga bilih titiwanci sampun prayogi pengantin kakung kalarapaken manjing ing sasana pahargyan.Sapraptanipun ing wiwara ngajeng kandhek sawatawis, saperlu katindakaken tatacara pasrah panampining penganten kakung.Purna pasrah lan panampi kasusul panggihing penganten.Sarampungipun tatacara adat punika kanthi siningepan sindur ingkang ibu kairing tumuju palenggahan.Sasampunipun satata lenggah tumunten katindakaken tatacara krobongan.Katungka rawuhipun besan sapangiringipun, tumapak ing titilaksana besan mertui.Sasampunipun lenggah kanthi prayogi, katindakaken tatacara adat sungkeman.Salajengipun titilaksana candhakipun, ingkang mengku damel badhe sowan ing ngarsa panjenengan saperlu hamanembrama ngaturaken pambagyahayu.Para tamu kakung-putri ingkang kinormatan, minangka pratandha paripurnaning pahargyan, manawi penganten sampun
kanthi tangkep asta.Makaten menggah atur pratelan lampah-lampahipun pahargyan siang / dalu punika, mugi andadosna ing uninga, matur nuwun.Wacana ngandhakaken tumapaking tatacara :Temanten putri lenggah :Para tamu ingkang kinormatan sampun wonten sasmita saking mlebet patenggan, bilih penganten putri sampun sangkep abusana, awit saking punika badhe kairing tumuju palenggahan. Menggah tata rakiting lampah kapara ing ngajeng patah klih sakembaran pinaragan angger...................Saha angger ............................, sawingkingipun patah penganten putri kekanthi ibu..................................saha ibu...................................Jengkaripun penganten putri saking sasana busana kabiwadha ungeling Ktw. Puspawarna sl. My. Ing wasana sumangga menggah kalampahaning sedyo.Bidhaling caraka :Nuwun, para tamu ingkang kinormatan, sasampunipun penganten putri lenggah sawatawis kasusul budhaling caraka tumuju ing pelereman penganten kakung, saprelu atur uninga wancinipun sampun prayogi penganten kakung kalarapaken manjing ing sasana wiwaha.Para tamu kakung putri ingkang kinormatan, kanthi kapyarsaning Ldr. Wilujeng Pl.Br. punika satuhu nyasmitani rawuhipun penganten kakung. Dhumateng Bp........................ mugi kepareng hangacarani dhumugi papan pasrah lan panampi pengantin kakung. Sasampunipun sumadya samukawisipun, para paraga sampun siaga ing diri saha sawega ing gati tumunten katindakaken tatacara pasrah panampi. Priagung ingkang kepareng masrahaken Bp............ dene ingkang nampi Bp........................ Ingkang jumenengipun kaapit-apit Bp................... saha Bp........................... ing wasana sumangga wekdal sawetahipun kula aturaken, ( sasampunipun pasrah kelajengaken panampi, menggah aturipun pambiwara
menggah dawuh pangandika pasrah saking Bp...............................salejengipun badhe tinanggapan Bp......................... sumangga (sasampunipun rampung pinampinipun, aturipun pambiyawara mekaten).Salajengipun penganten kepanggihaken, ingkang punika dhumateng Ibu........ saha Ibu................ mugi kapareng nyamektaaken sadaya upacaraning panggih. Dene ingkang paring pangestu panggihing penganten Ibu.................. Dhumateng Ibu.............................. saha Ibu...................... semanten ugi Bp........................... saha Bp............................. mugi kepareng hanganthi penganten tumuju ing telenging sasana panggih, dene panggihing penganten kabiwada ungeling kodhok ngorek kalajengaken Ktw. Laras Maya (sarampungipun panggih, aturipun pambiyawara mekaten).Para tamu kakung-putri ingkang kinormatan, salajengipun penganten siningepan sindur ingkang ibu ing pamindhanganipun, kairing tumuju palenggahan dene ingkang rama
ingkang badhe mratitisaken ibu..........................kabiyantu ibu..........................., lampahing tatacara
tatacara krobogan, katungka rawuhipun besan Bp/Ibu .......................saperingiripun. Ingkang punika dhumateng Bp........................sekaliyan mugi kepareng ngacarani. Rawuhipun besan kairing ungeling Ldr. Tirta Kencana, sumangga.Para tamu ingkang kinormatan sasampunipun besan dalah pangirng satata lenggah kanthi prayogi, salajengipun katindakaken tatacara adat sungkeman, penganten bade namdukaken sembah pangbektinipun dhumaten rama ibu
punika sawetahipun katuntuna ibu ..............................punika kairing ungaling Ldr. Mugi Rahayu SI.My. ing wasana sumangga.Atur pambagiya hayu :Para tamu kakung-putri, ingkang dados punapa bombonging penggalihipun Bp.........................sekaliyan dupi ngawuningani lan nampi rawuh panjenengan, amila mboten badhe kawiyos nyarirani matur pribadi ing ngarsa panjenengan, dhawahing sampur namung dhumateng kadang pinitados inggih Bp. ................... ingkang ing siang / dalu punika tinanggenah kaapit-kaapit Bp. .......................... saha Bp. ..............................minangka pakormatan, dhumateng Ibu ................... saha Ibu ........................................................mugi kepareng mratitisaken jemenengipun penganten dalah rama ibu, manawi samadayanipun sampun siaga ing diri, saha sawega ing gati, wekdal sawetahipun kula aturaken. Sumangga. Sasampunipun pasugatan atus, pratanda pawiwahan sampun paripurna. Menggah aturipun pambiyawara mekaten :Para tamu kakung-putri ingkang satuhu mahembug luhuring bud, wancinipun sampun dumugi wekasing sedya wigatining prelu, ndungkap titimangsa purnaning gati. Sadaya kalawau mboten sanes hawit berkah tuwin sihing Gusti Ingkang Maha Agung, pahargyan siang/dalu punika sampun kelampahan kanthi wilujeng, datan wonten rubedaning lampah. Ingkang punika dhumateng Bp.........................sekaliyan kasuwun anjengkaraken penganten sekaliyan, salajengipun kairing tumuju wiwaraning tarup, kaapit rama iu nguntapaken konduripun para tamu kanthi tangkep asta, sarta nyuwun tambahing pangestu. Jengkaripun penganten kabiwadha ungeling ayak-ayakan menggah tedhak saking kalajengaken gleyong, ing wasana sumangga.Sareng kaliyan bidaling para tamu pambiyawara saget matur mekaten :Kanthi kapyarsaning ayak-ayakan punika satuhu sampun paripurna samudayanipun. Mboten kesupen kula ingkang sinanggenah pinangka pambiyawara tansah hanyenyadhang rumentahing sih samodra pangaksama, manawi anggen kula matur mboten mranani ing panggaih, lan katah klenta-klentunipun, wasana sumangga asesanti : Mugi tansah manggih wilujeng winantu ing
ING Vysya - No.9-11-10/1 Arundelpet, Narasaraopet ING
dunya pira suwene, njur bali ing panggonane, ning akherat iku sejatine, mung amal becik, sangune aja ngucap bodho ya ben golek elmu kudu telaten”. (Wong Sien Thing). “ana sega mambu, nalika omah joglo, arang
karuk, bacut diurupake dolar”. Bojonegoro,18052014. Joglo. (Gampang Prawoto). anak-anakku sing apik2, tinimbang melu kisruh nghibah pilpres, melu pae wae: ngaji, dzikrul ghofilin, lan ziarah makam. ndadani atine dhewe wae. kabeh wis ana sing
Apa sejatine kang mbok lari / perang kurusetra wis lawas purna..
apa isih guna,warastra-warastra kang tharik-tharik mbok tata
Apa sejatine kang mbok gantha? / menawa atimu wus
sliramu durung palastra.../ Isih kudu kokpecaki lurung-lurung dawa...
nadyan kanthi perihing ati / nadyan kanthi tatuning nala....
Memujia yayi.../ isih ana katresnan jati
Ing sepining parak esuk iki / bukaken korining tyasira Kangmas
sun kepengin leledhang ing impenmu / bebarengan lelayaran ing samudraning kalbu
Ing beninge bun-bun ing gegodhongan iki / sun titip kapangku
nadyan bakal sirna dening sunaring bagaskara / sesuk esuk bakal bali ngabyantara
Ing reseping angin esuk iki Kangmas / sun
ing bang wetan wus rantak-rantak kapuranta / aku setya ngenteni ing korining tresna
mapag tekamu nganthi prasetya / senadyan dalan rumpil jurang jero kebak bebaya
jer iku marganing mulya / jangkahmu tetep tumata
Rikala lintang panjer rina isih andher ngabyantara / elingen kangmas
aku isih setya ngrakit ukara / tambaning nala kang kapidhara
ing kene aku tetep angranti marganing katresnan jati”.
Smg, 19052014. Yanti S Sastro Prayitno.
Atise wengi iki / ing sisaning udan wayah sore / ngregem kangen nabet ing ati / njalari wengi saya tintrim lan sepi / Ing sumribiting angin wengi iki / suntitip kapanging ati / kang tumus saka katresnan jati / nyawiji ing raos syukur
Dhuh, Gusti kang ngratoni tresna / ing wengi iki kepareng sun memuji
Paringana dalan lempeng lan suci / nyawijining ati loro kaiket ing janji
bebarengan gandheng kunca leladi / ngudi kuwajibaning titah
kapangku iki / Kekepen in dhadhaning ratri / dimen ngancani jroning ngimpi / Ing sepining dalu / Aku isih ngrakit kangen ing kalbu
Kepengin tak tali ing atimu / Dimen bisa ngancani nendramu / Dhuh, wengi kang edi / Geneya atiku datan
kuwawa / Nduwa brantaning tyasiki / Nglari katresnan jati
Ing telenging ratri / sun titip donga lan pepuji / dadia mustika kang edi
ndayani katresnan sejati / Ing sepining angkasa / rungakna tembang asmarandana
tumiyub binarung sumribiting maruta / nganthi tresna kang nyata / Senadyan mung ukara
dadiya marganing mulya / karakit kanthi tulusing nala
aja nganti lirwa ing kupiya / mugi Gusti tansah njampangi karsa / tan ana kupiya
ngrakit reroncen donga / tumuju kang maha mulya / Rikala sepi sumusup jroning wardaya
biraten rasa sungkawa / jer urip pancen kebak rubeda / teteg tatag aja tidha-tidha
tumiyub donga kabuncang ing maruta / sumundhul ing ngawiyat ngabyantara
mring kang maha kuasa / Ing wengi puniki / aja lali nganthi katresnan sejati / dimen tansah den ayomi
dening Gusti kang maha suci. Semarang, 25 Mei 2014. Yanti S Sastro Prayitno.
tumiyub binarung sumribiting maruta / nganthi tresna kang nyata
Senadyan mung ukara / dadiya marganing mulya / karakit kanthi tulusing nala
mung kanggo sliramu, Kangmas paraning sedya / aja nganti lirwa ing kupiya
mugi Gusti tansah njampangi karsa / tan ana kupiya kang muspra
Semarang, 27 Mei 2014. Yanti S Sastro Prayitno
Angin semribit nyangking pawarta / pari-pari wus padha mrapu
(sugeng ambal warsa 27 Mei 2014 kutha Sragen Asri).
sragen , 27 Mei 2014. Sus S Hardjono.
Geneya durung prapta / Geneya isih semaya / Apa ora trewaca ing kana
Gurit katresnan ing dluwang jingga / Sing saben sore dak anggit bareng sumilire samirana
Dhuh ati / Jagadmu ana ngendi / Kapan rasa kapangku iki arep diusadani
aku isih ing kene, kang / antaraning pangangen kang lana
sing sasuwenen iki nyelaki unine kasunyatan / kanggo nemokake werdining tresna
kangen iki isih nebet, kang / nanging rasa kangen kang ora beda kaya tembung kapang
ambune dangdangan pari / lan angete kopi wis ilang tanpa lari / banjur sapa...? / sapa sing arep gugat marang isen-isening jagad /
ingendi dununge katentreman / awit kahanan wis ora nyawisake papan / kanggo pisambat lan
ngutahake pangrasane rakyat / sabab kabeh panguwasa / padha rumangsa wis dadi malaekat
hee,,panguwasa....!!! / galo sawangen / matamu rak ya weruh ta / bengawane padha asat
ya gene kowe kok mung pamer esem rupa kucem / kok gendhong, kok indhit
jebul isine mung genthong-genthong mlompong / lan mblegendhuke weteng kadut isi wisa sarta
jerohan rempela atine kawula / sing kok kaniaya
sadawaning dalan sing ana mung pipihan gombal ora pakra
kanggo sumpel kupinge jaran lan / kacamata ireng jebul ora tembus
padhang jingglang ing awang-awang / cumlorot sasat ewoning lintang pindha damar kencana ayuta /
daksawang ana tlaga pangalembana Ing kana / kang aweh beninge banyu prewita / sing sasuwene iki dadi panjangka / dhuh tresna / bangetku
dakjaluk kapangmu wingi / sing kacicir ing pinggiring sepi / ing wengi / ing lali
Ing uni / Sadawaning lurung iki / Ana gumuyu ngetung lintang
Ana esem nyawang rembulan / Rerangkulan, gegandhengan / Ngumandhangke kidung katresnan
Saiki / Endahing tresna karingkus mangsa / Manising janji kapegat pesthi
Lintang-lintang padha ilang / Lan rembulan uga ngglewang / Ninggal panandhang
Tansah ngagodha / Mbalela / Ngampah duhkita / Lungkrah raga iki dakselehake
ing sapinggiring tlatah manah kang perih kagurit eri / nunggoni
bisa nggrayang eseme rembulan / sing biyen nate aweh pepadhang / ing kalane kapang
Langgam kinanthi mung kirim janji / tumiyupe angin wengi
asmaradana isih semaya / sanadyan wus ngegla-ngegla
tembang pocung layung-layung / geneya saya temlawung
ndhodog korine wengi, nyawang ati nggurit sepi.
Kotabumi, madya ratri. 29 April 2014. Dyah Sekartadji.
Crita muspra kang kok tembangake jroning impenku
yen mung tembang resep samangsa liwat / Lan gawe sureming panyawang mripat
Kaca wewatesing kahanan / Antaraning impen lan kasunyatan
Padha dene adoh lan nuwuhake pisatronan / kendhang
sliramu marang aku / lathimu dadi sirep / nilep panyawang netra
kagawa janji kang mijil / kelem ing kasunyatan
rina tumeka / wengi gumanti / dawa ngalela / ora beda
Kotabumi, madya ratri. 28 April 2014. Dyah Sekartadji.
Dak sampirake pangarep-arep kebak wewayangmu / Ngupiya nylamur pangeling-eling ngegla ing dhadha / Rasa sepi lan kalunta / Kang wis ora
lelumban ing kumandhanging katresnan / mesem ing edhuming swara pangeman
lerem ing weninge warih kaswargan / dhuh ati / gawa'a aku ing jagading lali
ngracuni atimu / wisa hawa wusana ngremuk atiku
srengenge bunder isih dadi pitakonan / rembulan ijen malah dadi rasanan
apa lintang-lintang kae ora ngerti ing kasetyan...?
wisa hawa sumawur ing jagadmu / wisa
Layung wus luluh / Gurit wus lungse
Nganam rasa / Njumputi trisna sing kacicir lan
Angen sing kelem ing kasunyatan / Endah nadyan suwung
Sabab impen isih merdika / Sepi sing kumlawut ing wengi
jero ngawiyate / kasilep ana sawalike mendhung
kebak dening pangamun-amun / kapang kang dakanam
ing amping gigire jurang atiku / wis kebacut nglumut / dening luh kang kutah
kamangka isih durung rampung anggonku / natah rerangken prasasti tresnamu, Yayi
ngrengga driji sing kiwa / minangka tandha / kembaring rasa
sumarahe jiwa raga lan tresna / katur ndika
wis ilang watese, kang / guritku lan guritmu wis manjing ing rerakiting ukara
nalika gatra mbaka gatra / kojah ngidungake sekar asmaradana
apa wis kok pasangke rembulan ing tawang kita / dimen petenging wengi ora meneh dadi memala
lan lintang-lintang bisa lelangen maesi mega / apa wis kok kemuli hyang bagaskara
dimen katrem anggone nendra / dimen lali nyunari
śå misah banyu klawan adheme / Nyawa lan ragaku uga
marang wengi / sing kebacut anggone nguja sepi
kang pijer nggetuni tangan / sing durung gaduk ngrentengi lintang
ngranggeh rembulan / papan jujugane tangan kamulyan / gurit iki / tuwuh
ing antarane gebyaring lintang pengarep-arep / sawise tetaunan kandheg ana rasa lan lelamunan
Raga wus wiwit ringkih / Kinrikitan ilining mangsa
Was-was ngrengga jroning rasa / Getun keduwung tansah ngagodha
karana nglenggana nyangga aboting dosa / Kuciwa rumangsa durung bisa ngukir harjaning suksma
Kaselak pralambang lon-lonan paring tengara / Mawa maneka warna tandha kang nyata
Lingsiring yuswa / Gusti,,,ing ngendi dunung-MU sayekti
Ing pasepen kori sinandhi. 10 Maret 2014. Dyah Sekartadji.
kaya dene ngoyok rembulan kerahinan / ing pucuke tawang
kanyatan wus lumaku adoh, kang / kanyatan wus lumaku adoh
nyatane sumiliring angin mung kuwawa / nggambar patemon sing ginaris ing lembar nostalgia
apa isih ana sing saguh cawis klasa gelaran / papan mirunggan kanggo ngrembug biruning tawang
terus / mblabar ing plataraning : atiku / Ibuku sing mondhong berkah rahayuku, / rahayuning jagad gedhe lan jagad cilikku, / dadiyo banyu mili linambaran / uripku lan uripmu
Ibuku lan Bapakku / dadiyo Gusti Allah katon /
Setu wayahmu bali mring atiku / kaya janjine Kalinyamat karo Pangeran
Hadirin rikala pegat nyawa ing kali / Kembang Sore. Kae
Nganti wengi ora ana wewayanganmu / kumlebat teka. Pojok desa isih garing
Sapa sing nyandhet tekamu ing dina / Setu ? Apa wis mlipir atimu ?
Sapa sing isa nentremke gronjalanne / nyawaku kang wis
playune srengenge, / ayo enggal tata-tata aja
padha nggugu karep'e dewe / Yen kudhu'ne atimu sumeleh / mring umur kang kemlebat
banther kaya lakune angin, / ayo padha sujud nrimo ing / pandhum'e urip
Majapahite, ingkang jumeneng ratu, Brawijaya ingkang kapih kalih, ya Jaka Pekik wasta, putra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi nama, Raden Tambranegara sumewa maring
Jaman wis akhir jaman wis akhir bumine goncang Akale jungkir Akale jungkir Negarane goncang Jaman wis akhir jaman wis akhir bumine goncang Akale jungkir Akale jungkir Negarane goncang Jaman wis akhir Jaman wis akhir dunane sungsang Makmume kintir makmume kintir imame ilang Jaman wis akhir Jaman wis akhir dunane sungsang Makmume kintir makmume kintir imame ilang Jaman wis akhir jaman wis akhir langite peteng Atine peteng atine kafir uripe ngleleng Jaman wis akhir jaman wis akhir langite peteng Atine peteng atine kafir uripe ngleleng Jaman wis akhir jaman wis akhir banjire bandang Sing mburi mungkir sing mburi mungkir sing ngarep edan Jaman wis akhir jaman wis akhir banjire bandang Sing mburi mungkir sing mburi mungkir sing ngarep edan
kene wae Non,…ora pareng japri neng mBah Man
Balas	On 12/01/2013 at 15:01 Budi Prasojo said: Mbah Man mboten adil………..? menawi kulo sing daftar dipun endhelaken kemawon, lajeng menawi Miss Nona ingkang daftar lansung dipun paringi form pendaftaran. ….Nggih pun kulo mojok mawon sinambi nenggo medahalipun lontar. Sepunteneipun lho Mbah, sampun dipun lebetaken manah, Just kidding
Balas	On 12/01/2013 at 16:57 Risang said: he he he …
njenengan langsung ke Padepokan Sekar Keluwih kemawon Ki BP, rak celak to?
Balas	On 18/01/2013 at 19:09 Budi Prasojo said: Mbah Man, alamatipun Padepokan Sekar Keluwih menika sayektosipun wonten pundi ? Mbokbilih wonten wekdal ingkang lodang insya4JJ1 kulo badhe sowan padhepokan, mesisan nyecep ilmu jembaring dalan akhirat.
Balas	On 18/02/2015 at 10:13 Kurniawan Tatag said: Kanthi nyebut asmaning Gusti Allah ingkang Murbeng Dumadi, kulo nggih tumut ndaftar dados cantrik SK nggih, Kyai Mbah Man. Maturnuwun
Gendéra Perserikatan Bangsa-Bangsa pisanan dipigunakaké ing 20 Oktober 1947. Gendéra PBB ngamot lambang PBB awarna putih kanthi latar wuri awarna biru. Lambang PBB dumadi saka proyèk peta donya sing punjeré ing kutub lor sing diapit déning pang godhong Zaitun. Pang Zaitun nglambangaké simbol kanggo perdamaian, sarta peta donya sing nglambangaké kabèh masarakat donya. Sawijining gendéra sing mèh padha pisanan dipresentasèkaké jroning wangun sing béda sethithik saka wangun saiki jroning konferensi ing San Fransisco, April 1945. Sing béda jakuwi panggambaran bumi. Gendéra kasebut sabanjuré disebaraké marang saben delegasi lan media. Taun 1946, sawijining komité UNO (United Nations Organization jeneng wiwitan PBB) diwènèhi tugas nggaé membuat rancangan sing dipresentasèkaké ing tanggal 2 Desember 1946 banjur ditampa déning sidang UNO tanggal 7 Desember 1946. Peta donya ing gagrag sadurungé kaputer 90 derajad mangétan dibandingaké karo gagrag saiki. Owah-owahan kasebut, miturut konferensi pers ya iku kanggo mindahaké Amerika Lor saka pusat lambang.[1]
independen ananging lapur marang PBB) nduwèni gendéra kanthi warna-warna sing padha lan pang Zaitun kayadéné ing gendéra PBB. Lambang ing tengah gendéra IAEA yakuwi atom Modèll Rutherford.
Gendéra UNESCO nduwèni warna-warna sing padha karo gendéra PBB, kanthi lambang kuil Yunani (kamungkinan Parthenon) sing nglambangaké ilmu pengetahuan lan kabudayan.
Gendéra Organisasi Kaséhatan Donya padha karo gendéra PBB kanthi tambahan tongkat Asclepius, sawijining lambang tradisional medhis.
Gendéra UNICEF nduwèni pang lan peta donya kaya gendéra PBB ananging peta donya diganti nganggo ikon ibu lan anak.
Meteorologi Donya mèmper karo gendéra PBB ditambah tulisan "OMM/WMO" ing sadhuwuring peta donya.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.21, 1 Maret 2016.
padha dipun elingIng pitutur ingongSira uga satriya araneKudu anteng jatmika ing
utamaTumraping wong tanah JawiWong Agung ing NgeksiandaPanembahan SenapatiKepati amarsudiSudaning hawa lan nenpsuPinesu tapa brataTanapi ing siyang ratriAmemangun karyenak tyas ing sasamaKINANTHISaranane wong yun luhungBetah tapa kurang gulingElinga solah jatmikaYen wicara kudu manisMurih sengseming sasamaSamaning manungsa samiDHANDANGGULALa
ngrasaniPANGKURSekar pangkur kang winarnaLelabuhan kang kanggo wong ngauripAla lan becik punikuPrayoga kawruh anaAdat waton punika dipun kaduluMiwah ingkang tata kramaDen kaesthi
Posted on Oktober 28, 2010 | 5 Komentar
Setyo Tuhu said: Matur Nuwun : Ki Anatram Midak
Sampun kerso upload serial sawer wulung..
Balas	On 20/06/2015 at 16:49 anatram said: Sami-sami Ki Setyo Tuhu, sugeng tetepangan ..lan mugi rontalipun saged kangge
SERAT WULANG REH PUTRI | alangalangkumitir
suntingan teks “SERAT WULANG REH PUTRI” beserta terjemahannya.
Ingsun nulis ing layang puniki / atembang pamiyos / awawarah wuruk ing wijile / marang sagung putraningsun estri / tingkahing akrami / suwita ing kakung //.
Nora gampang babo wong alaki / luwih saking abot / kudu weruh ing tata titine /
arane / nora kena ngandelken sireki / yen putreng narpati / temah dadi lu p ut //
Pituture raja Cina dhingin / iya luwih abot / pamuruke marang atmajane / Dewi Adaninggar duk ngunggahi / mring Sang Jayengmurti / angkate winuruk //
Pan wekase banget wanti-wanti / mring putrane wadon / nanging Adaninggar tan angangge / mulane patine nora becik / pituture yogi / Prabu Cina luhung //
Babo nini sira sun tuturi / prakara kang abot / rong prakara gedhene panggawe / ingkang dhingin parentah narpati / kapindhone laki / padha abotipun //
Yen tiwasa wenang mbilaheni / panggawe kang roro / padha lawan angguguru lire / kang meruhken salameting pati / ratu lawan laki / padha tindakipun //
Wadya bala pan kak ing narpati / wadon khak ing bojo / pan kawasa barang pratikele / asiyasat miwah anatrapi / Sapra- tingkahneki / luput wenang ngukum //.
Sapolahe yen wong amrih becik / den amrih karaos / pon-ponane kapoka ing tembe /
ing lekase / pan mangkono nini wong ngakrami / apaitan eling / amrih asmareng kung //
Pratikele wong akrami / dudu brana dudu rupa / amung ati paitane / luput pisan kena pisan / yen gampang luwih gampang / yen angel-angel
kurang titi agesang / Wus wenang ingaran pedhot / titi iku katemenan / tumancep aneng manah / yen wis ilang temenipun / ilang namaning akrama //
Iku wajib kang rinukti / apan jenenging wanita / kudu eling paitane / eling kareh ing wong lanang / dadi eling parentah / nastiti wus duwekipun / yen ilang titine liwar //
Pedhot liwaring pawestri / tan ngamungken wong azina /ya kang ilang nastitine / wong pedhot dherodhot bedhot / datan mangan ing ngarah / pratandhane nora emut / yen laki paitan manah //
Dosa lahir dosa batin / ati ugering manungsa / yen tan pi nantheng ciptane / iku atine binubrah / tan wurung karusakan / owah ing ati tan emut / yen ati ratuning badan //
Badan iki mapan darmi / nglakoni osiking manah / yen ati ilang elinge / ilang jenenging manungsa / yen manungsane ilang / amung rusak kang tinemu / tangeh manggiha raharja //
Iku wong durjana batin/ uripe nora rumangsa /
wong aurip / uger-uger aneng manah / wong mikir marang uripe / ora ngendhaleni manah / anjarag kudu rusak / kasusu kagedhen angkuh / kena ginodha ing setan //
Pan wus panggawening eblis/yen ana wong lali bungah /
nora wruh maring sisip/ iku sajinis lan setan / kasusu manah gumedhe / tan wruh yen padha tinitah / iku wong tanpa tekad /
Maru nira loro nini /nadyan padha anak raja / uger gedhe namaning ngong / lan asugih ratu cina / parangakik Karsinah / rangkepa karatonipun / maksih sugih ratu Cina //
Budi kang mangkono nini / buwangen aja kanggonan / mung nganggowa andhap asor / karya rahayuning badan / den kapara memelas / budi ingkang dhingin iku /
yekti tan teka / andhap asorira iku / kang rumeksa badanira //
Lamun sira lengus nini / miwah yen anganggo lanas/ dadi nini sira dhewe / angrusak mring badanira /marumu loro ika / sun watara Jayengsastru / dadi tyase loro pisan //
Telas pituturireki / mring putra Sang Prabu Cina / prayoga tiniru mangke /marang sakehing wanodya / iki pituturira / ing Tarnite Sang Aprabu / Geniyara gula drawa //
Lenggah madyeng pandhapa Sang Aji / lan kang
winuruk ing masalah / angladosi kakung / Prabu Tarnite ngandika / anak ingsun babo den angati-ati / abagus lakinira //
Suteng nata prajurit sinekti / tur kinondhang Sang Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita
amepeki musthikane wong sabumi / taruna nateng
mungguhing paniti krama / wong alaki tadhah sakarsaning laki / padhanen lan jawata //
Nistha madya utama den eling/utamane babo wong akrama / jawata nekseni kabeh / pan ana kang tiniru / Putri Adi Manggada nguni / wido dari kungkulan / ing sawarnanipun / lan sinung cahya murwendah / Citrawati sinembah ing wido
Garwanira rajeng Mahespati / Sri Mahaprabu Harjuna Sasra / tinarimeng Batharane / dennya ngugung mring kakung / mila prabu ing Mahespati / katekan garwa dhomas / saking garwanipun / putri Manggada kang ngajap / sugih maru akeh putri ayu luwih / yen ana kinasihan //
Mring kang raka Prabu Mahespati / Putri Manggada sigra anyandhak / kinadang-kadang yektine / jinalukaken wuwuh / ing
jiwa / raga nadyan anetep den irih-irih / ing raka tan lenggana //
Nora beda nini jaman mangkin / ingkang dadituladan utama / putri Manggada anggepe / suraweyan Sang Prabu / manthuk- manthuk atudhang- tudhing/ putra kalih gung nembah /ing rama Sang Prabu /poma nini dipun awas / pan wano dyaden cadhang karsaning laki / den bisa nuju karsa //
Aja rengu ing netra den aris / angandika Prabu Geniyara / tan kapirsan andikane / mung solah kang kadulu /heh ta nini madyaning krami / sumangga ing sakarsa / tan
ing pangarepan nyatur / nora wani mangke ing wuri / tyase agarundhelan / mongkok-mongkok mungkuk/ ing batin ajape ala / iya aja ana wadon kang den sihi / ngamungna ingsun dhawak //
Tan kawetu mung ciptaneng batin / nisthanira tan wus saking driya / durjana iku ambege / pasthi den bubuk mumuk / bumi langit padha nekseni / nalutuh ing sajagad / dosane gendhukur / wido dari akeh ewa / ing delahan ing nraka den engis-engis / ing widodari kathah //
Lamun nini nira den pasrahi / raja brana ing priya den angkah / branane wus den wehake /sayekti duwekingsu/ iku anggep wong trahiyoli / luwih nisthaning nistha / pakematan agung /dudu anggepe wong krama / baberan
jejenising jagad kabeh / bebete wong anglindur/ tanpa niyat duwe pakarti / buru karep kewala / mring darbeking kakung / sanadyan pepegatana / duwek iku jer wus dadi duwek mami / jer ingsun wus digarap //
Yeku budi satus trahiyoli / papalanyahan murka anungsang / nyilakani ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat cilaka / bonggas gawe asandhing wong kena pidhir / reregede sajagad //
Gawe kurang ambiyanireki /lah usungen dunya ing Mekasar / mung
atmajeng ratu / dadi gungan ing tyasira / wong akrama katon wong tuwanireki / anggandelaken ala //
Ing akrama estri dadi adi / wus tinitah ing Suksma Kawekas /wus mangkana titikane/karsaning bathara gung / pangulahing hyang Hudipati / yen ana kang anerak / wong mopo ing tuduh / Bathara Suksma Kawekas / babendhu manungsa kang den upatani / dadi warit sakala //
Saya lamun di suka ing Widhi / dadi manggih apureng delahan / kalamun den ingu bae / di sukana ing besuk / yeku ingkang ambab ayani / tanpa dadi delahan / yen mangkono kontang / poma nini den suwita / marang laki yen sira ginawa benjing / mulih mring lakinira //
aja dumeh wong Buda / kang duwe pitutur / kaya sang raja ing Cina /
raharjeng krami / nyuwargakken wong tuwa sira yen mituhu / marang wuruke si bapa / apan ana tatandhane ingkang becik / anganthia kang raharja //
Dene ta pitutur ingsun / marang putraningsun estri / den eling ing aranira / sira pan ingaran putri / puniku putri kang nyata / tri tetelu tegesneki //.
Bekti nastiti ing kakung / kaping telune awedi / lahir batin aja esah / anglakoni satuhuning / laki ciptanen bendara / mapan wong wadon puniki //
Wajib manut marang kakung / aja uga amapaki / marang karepe wong lanang / sanadyan atmajeng aji / alakiya panakawan / sayekti wajib ngabekti //
Kalamun wong wadon iku / angrasa mengku mring laki / ing batine amarentah / rumangsa menang mring laki / nora rumangsa wanodya / puniku wataking laki //
Iku wong wadon kepahung / bingung bintang kena wening / tan wurung dadi ranjapan / ing dunya tuwin ing akhir / dadi intiping naraka / kalabang lan kalajengking //
Ingkang dadi kasuripan / sajroning naraka benjing / iku wong wadon candhala / iku tan bisa merangi / ing nepsu kala hawa / amarah kang den tutwuri //
Iku poma putraningsun / anggonen pitutur iki / den wedi ing kakung nira / aja dumeh suteng aji / yen sira nora bektiya / ing laki tan wande ugi //
Anggagawa rama ibu / kurang pamuruking siwi / iku terkaning ngakathah / apan esaningsun iki / marang Allohu Tangala / miwah ing Rosullullahi //
Sakabehe anak ingsun / pawestri kang kanggo laki / kinasihan ing kang priya / pan padha bektiya laki / padha lakinya sapisan / dipun
lamun ginawan dariji / lilima punika ana / arane sawiji-wiji //
Jajempol ingkang rumuhun / panuduh ingkang ping kalih / panunggul kang kaping tiga / kaping pat dariji manis / kaping gangsale punika / ing wekasan pan jajenthik //
Hyang Widhi / den kaya pol manahira / yen ana karsane laki / tegese pol kang den gampang / sabarang karsaning laki //
Mila ginawan panuduh / aja sira kumawani / anikel tuduhing priya / ing satuduh anglakoni / dene panunggul suweda / iku sasmitaning ugi //
Priyanta karyanen tangsul / miwah lamun apaparing / sira uga unggulena / sanadyan amung sathithik / wajib sira ngungkulena / mring guna kayaning laki //
Marmane sira punika / ginawan dariji manis / dipun manis ulatira / yen ana karsaning laki / apa dene yen angucap / ing wacana
Parawan kang ayu-ayu / sira caosna ing laki / mangkono patrape uga / ngawruhi karsaning laki / pasthi dadi ing katresnan / yen wong lanang den tututi //
Yen wong wadon nora angsung / bojone duweya selir / mimah lumuh den wayuh / iku wong wadon penyakit / nora weruh tata
pawestri parunji / miwah ta estri candhala / apa nora kedhah-kedhih //
Ingkang kinasihan kakung / kabeh pawestri kang bekti / kang nastiti marang priya / dene estri kang parunji / candhala pan nora nana / den kasihi marang laki //
Malah ta kerep ginebug / dadine wong wadon iki / tanpa gawe maca layang / tan gelem niru kang becik / mulane ta putraningwang / poma-poma dipun eling //
Marang ing pitutur ingsun / muga ta Hyang Maha Suci / netepana elingira / marang panggawe kang becik / didohna panggawe ala / siyasiya kang tan becik //
Titi tamat layang wuruk / marang putraningsun estri / Kemis Pon ping pitu
November 11, 2010 – 5:15 am Mas Kumitir,
Nyuwun idi palilah panjenengan, kula badhe “mencopy”, matur nuwun
November 2, 2010 – 4:29 am akeh kang wanuh karo serat wulangreh, nanging serat
wb….. mugya gusti datan kendat nglumunturaken kaniknatan dumateng paduka kang tansah ngruwat, ngrumat, lan
saking glamoritas sing nang alam nyata hora ana wujudé. Aluré maju mundur hora nggenah. Kesané disuwè-suwé rampungé. Lha trus ana sing lucu keh, saat Pak Arif mbuh Dewa pan mèin ngerti maring Nabila bahwa Runia kuwé Ibu kandungè Nabila, eh
Muharram) Mantra: Gebyar sapisan Sakehing cahya pada sirna Gebyar pindho Sakehing roh pada sirna
jagad gedhe dan jagad cilik. Jika wayang purwa atau wayang kulit,
Radyapustaka parêpatan pangrèh, wontên kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Mudha
Yasawidagda, 4. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 5. Panitya, Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga, 6. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
Ingkang botên andhèrèk parêpatan Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara, nyuwun pamit jalaran sakit.
I. Pangarsa napukakên parêpatan, aparing sumêrêp bilih pahêman Radyapustaka nampèni sêdhahan saking komite konggrès basa Indhonesia, kanthi nêdha
môngka kalaksanan pangajabipun komite basa Indhonesia sagêd ngrêmbaka, ngantos sagêd nyirnakakên basa Jawi, punika Radyapustaka nama suduk jiwa, wasana naringakên rêmbag wau dhatêng pangarsa.
Ha. Mudha pangarsa nyuwun katrangan gagapan kajêngipun konggrès.
Pangarsa, miturut lampah-lampah ingkang kakanthèkakên ing sêdhahan cêtha bilih ngajêng-ajêngakên basa Indhonesia, culikanipun kados ingkang kapratelakakên ing lampah-lampah wau, Ki Hajar Dewantara badhe mêdhar ginêm kanggenipun basa Indhonesia wontên ing laladanipun guru.
Mudha pangarsa, ngêndikakakên sampun nate salêbêtipun mirsani bal-balan ngêndikan cara Jawi, angsal wangsulan cara Mlajêng. Panjênênganipun taksih kêkah anggondhèli gêsangipun basa Jawi.
Na. Panitya, R.Ng. Yasawidagda ambabadakên jaman ebah-ebahan, wiwit ngadêg dumugi jumangkahipun Budi Utama ngambah
pêparênganipun samantên ebah-ebahan ingkang dipun adani Dr.Ciptamangunkusuma, adêgipun Indische partij, ingkang botên lastantun
pungkasanipun kêmpalipun pakêmpalan sawatawis ingkang sêdyanipun ngêsahi bôngsa-bôngsa ing Indhonesia, ingkang pakêmpalanipun winastan Parindra, miturut aluran punika ing babagan pulitik basa Malayu angangge basa sêsrawungan punika botên wontên pakèwêdipun, namung ing babagan kabudayan anggondhèli sangêt widadanipun basa Jawi. Bokmanawi kenging kaangge katrangan, kala rumiyin pamulangan ôngka II punika kasuwak piwulangipun cara Mlajêng.
Bab panjurung nalika tigang wulan ingkang kapêngkêr Dr. R.Ng. Purbacaraka nyuwun kadarman dalêm arta dhatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kala samantên botên maringi.
punika nêmaha ngêmohi basa Jawi punapa botên, punapa namung ngrêmbag dados basa pasrawungan, pamanggihipun pandhêsêkipun ada punika rêkaos anggèning mabêni utawi nanggulangi sisip-sêmbiripun malih, nuwuhakên sêling-sirêp ingkang sayogi kagalih pangrêksaning kawontênanipun kemawon, tumrap konggrès punika Radyapustaka punika kêdah ngintunakên wakil (namung botên suka pambiyantu punapa-punapa).
Ra. Juru rêmbag Tuwan E. Mudhi, pamanggihipun panggalihipun pangarsa dhatêng bab punika kalêbêtên panampi
Pangarsa, kamanah kalêbêtên panampi punika bokmanawi botên, namung ngawekani ing têmbe sanadyan botên katêmaha pangrêmbagipun basa IndhonesiahIndhonesia (dan di tempat lain). punika têmtu ngêsuk basa Jawi. Pangarsa uninga larapipun para neneman Jawi sarawunganipun ingkang kathah botên purun cara Jawi punika mindhak kêpêksa ngangge têmbung krama, sarta ngangge tatakrama Jawi, malah wontên ingkang nglairakên pamanggih, brêgasipun punika manawi ginêman cara Jawi utawi cara Mlajêng. Ing Ngayogyakarta wontên toko Jêpang satunggal ingkang bêbaunipun Jawi manawi ginêman akalihan para têtumbas, nadyan tiyang Jawi sarta ginêman Jawi, anggèning mangsuli cara Mlajêng. Pancèn tatakrama sarta unggah-ungguh Jawi punika botên gampil, saya tumrap liyan bôngsa.
Tuladha bêbaya sirnaning basanipun tiyang siti, nagari Krawangkor, tanah Indhu poncot kidul, jiwanipun 7 yuta, basanipun Malialam, namung ingkang manggèn ing pasisir kathahipun watawis 150000, punika basanipun basa Inggris. Tiyang Indhu ingkang basanipun botên nunggil alêr sagêd malik santun basa Inggris, saya tanah Jawi ingkang basanipun nunggil alêran akalihan basa Mlajêng, malikipun têmtu langkung gampil, dados konggrès punika anggèning bêbayani dhatêng basa Jawi botên namung pangothak- athik.
Tuwan Mudhi, sababipun punapa têka kantor nagari
sampun ngaturi sêrat dhatêng nagari, nyuwun supados sêrat paprentahan punika manawi Jawi lêlayanan Jawi utawi botên wontên prêlunipun kadhawuhna ngangge basa Jawi, pancèn kathah ingkang dêrêng ngangge basa Mlajêng, awit saking punika manawi Radyapustaka botên kêncêng pancèn ambêbayani, manawi lêstantun namung dados linggua franca, kagalih botên dados punapa.
Têpapalupi ingkang prayogi, amtênaripun guprêmèn Inggris ingkang katêtêpakên ngamping-ampingi wontên ing krajan-krajan tanah Malayu kêdah sagêd basa Mlajêng, malah kontrakipun guprêmèn Inggris akalihan sultan kêdhah kêdah. mratelakakên bilih guprêmèn Inggris sanggêm botên badhe ngêpik-êpik
3. Ingkang katêtêpakên dados wakil, Dutadilagan, Martasuwignyan, cêkap namung dhatêng sapisan.
II. Pangarsa dhawuh Pusaka Jawi ôngka 5 ngêwrat karanganipun Ciptasudarma, suraosipun ngowêl badhe sirnanipun aksara Jawi, sêratan Jawi ingkang katindakakên [katindaka...]
[...kên] dumugi sapunika kamanah ruwêt rakaos kadamêl sêkripmasin, mila lajêng ngewahi tatananipun.
Ha. Aksara nglêgana, cara Latinipun kadadosakên medelklinker.
Na. Sandhangan swara dados klinker, klinker a-i (Raswadi).
Ca. Pasangan sarta sandhangan jèjèr kalayan aksara.
Putusan andhapuk panitya ingkang kapatah ngrêmbag bab punika,
Dhawuh punika sawêg uluk-uluk saèstunipun bab punika badhe karêmbag samôngsa parêpatan malih, sarêng kalihan panitya ingkang kapratelakakên ing nginggil, warga
suraosipun palapuranipun panitya ingkang kapatah ngrêmbag ewah-ewahan wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi, dalasan ôngka punika panganggenipun sampun kadhawuhakên para guprênur ing Jawi
Panitya, Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga, usul supados ariwarti ugi kakintunan palapuran wau.
IV. Pangarsa dhawuh, para warganipun darmawisata ingkang ningali kagungan dalêm Sriwadari punika bayaranipun malêbêt kaparingan sudan, namung bayar sapratigan, punika punpapunapa. musium botên kasamèkakên kados makatên.
Putusan bayaranipun para warganipun para darmawisata ingkang ningali kagungan dalêm musium sapunika katêtêpna namung sapratigan, tumrap murit-muridmurid-murid. manawi wontên panyuwunipun lêlahanan, kaparêngakên.
Ha. Barang-barang kina panggihan ingkang wujudêwujudipun. kados sela ijêm punika tinja prunggu.
Na. Pundhutan enggal, dêdamêl bangsanipun pêdhang suduk, ingkang sapalih ing pucuk wujud dhuwung luk.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 3. panitya, Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara, 4. panitya, Radèn
6. Mas Ngabèi PrajaaHalaman [202] dibetulkan di halaman [203] dilanjutkan sampai selesai.
Nalika dintên malêm Sêtu tanggal kaping 6 Agustus 1938, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 3. panitya, Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara, 4. panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 5. panitya, Radèn
Andayadipraja, 9. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
punika wosipun ngrêmbag ramening rêmbag-rêmbag anggondhèli utawi glagat badhe sirnanipun aksara Jawi, kados ta, 1. Ing Mangkunagaran andhawuhakên sêrat opisil kalihan kasêrat aksara Latin.
2. Namaning margi-margi agêng ing bawah dalêm kasêrat aksara Latin, pangrèh Radyapustaka sampun nate nyuwun supados karangkêpan aksara Jawi, botên wontên wasanamanipun.
3. Usuling Pusaka Jawi Ongka 5 …katandhan Ciptasudarma, ingkang kajêngipun anggondhèli aksara Jawi sarana ngewahi patraping sastra, murih gampilipun [gampi...]
[...lipun] kasêrat mêsin sêratan, pangarsa nyêlani paring sêsêrêpan bilih para luhur ing tanah Eropah asêsêbatan partikêlir punika botên kasêrat mêsin, amargi punika dêksura.
Awit saking punika Radyapustaka andhapuk kumisi ingkang kapatah amanah bab punika.
Dhatêng aksara Jawi anggondhèli lastarinipun, nanging punapa sagêd kalaksanan, dene usul Ciptasudarma punika nama repolusionèr, môngka pancènipun kêdah radhikal, ngewahi tatanipun sastra Jawi murih gampil kasêrat mawi mêsin punika nuwuhakên pamanah warni-warni.
1. Ingkang ngewahi kêdah ngrêtos yêktos dhatêng aksara Jawi, sumêbaripun kêdah kawulangakên ing pamulangan.
2. Ingkang têbanipun wiyar punika, kangjêng guprêmèn punika punapa karsa ngagêm.
3. Upami karsa ngagêm, ingkang ngangge mêsin inggih namung satanah Jawi, punapa pabrik inggih purun yasa ingkang aopsètipun namung sakêdhik.
4. Awratipun Jawi nandhingi Latin punika dening aksara Latin sapunika kados Wereldschrift bôngsa Jawi botên kenging kaembakakên bôngsa Jêrman, dening botên gadhah panguwaos, bilih tanah Dhitslan opnet namung sakêdhik punika dipun têmpuh, amargi kaparingan biyantu guprêmènipun
Ewasamantên bokmanawi wontên ingkang sagêd yasa ingkang uitvoerbaar.
Sarèhning sampun wontên ingkang tumandang, mila prayoginipun biyantoni, sanadyan badhe kangge utawi botên, sakecanipun Latin punika namung saking pakulinan,
dados tatanan enggal punika sagêdipun manggèn sakeca inggih kêdah dipun kulinakakên.
Badhe anggêgêsang punika prayogi sangêt, nanging punapa inggih badhe gêgêsang sayêktos.
Ingkang kamanah prêlu niti sabab- sababipun aksara Jawi punika botên dipun ajêngi, manawi sampun pinanggih, gampil anggèning ngewahi tatanan, sarana ambudi sirnaning sabab-sabab wau, aksara Jawi kawastanan rowa punika dene condhong, namung ngantu-antu panyêratipun, dening sabên saaksara kèndêl pêdhot, botên kados Latin sagêd satêmbung, piyambakipun nganggêp ingkang kagandhèng-gandhèng kados Sangsêkrit, emanipun botên kalajêngakên sabab rumaos têlas pangajêng-ajêngipun.
Kang wontên ing Ngayogyakarta sakawit wontên dhawuh kajawi ingkang konjuk ngarsa dalêm, kasêrat aksara Latin, namung sapunika ewah, kasêrat Jawi sadaya.
Wêwangunan sarta tatananing panyêrat Jawi punika sampun wiwit kaajarakên, dados sapunika sampun kasèp. Angèl ewah-ewahanipun, makatên ugi basa Jawi sagêd ugi sampun kasèp dados kêpering, dening kamanah kirang praktis.
Wontên ing global metodhê, aksara Jawi langkung gampil kawulangakên.
Aksara Jawi pancèn kasêsêr yêktos, kêkancingan kabupatèn kasêrat Latin.
Sarananipun anggondhèli kadospundi, bilih gadhah [ga...]
[...dhah] panguwaos punika gampil, sarèhning botên, badhe mutawatosi, amargi botên sande kawontênanipun badhe warni-warni, ingkang tundonipuntundhonipun. badhe mêngsahakên kabudayan. Pamarentah punika raosipun rêmên dhatêng aksara Jawi botên satiyang Jawi.
Piyambakipun dipun paringi sumêrêp priyagung sêpèksi ingkang agêng panguwaosipun bilih pamulangan- pamulangan wiwit pangkat I badhe kawulang Latin, aksara Jawi witwiwit. kawulang wontên pangkat III, manawi condhong badhe katindakakên, samantên piyambakipun botên angrujuki.
Sasumêrêpipun sapunika pamulangan dhusun wiwit pangkat I, dipun wiwiti Latin, awit saking punika rêmbag punika kamanah sampun kasèp.
Asuka katrangan bilih katrangan Prawiraatmajan punika kuwalik, ingkang klas I wiwit kawulang Latin punika H.I.S.
Kawontênanipun onderwijs politiek manawi argument kaparêng ngewahi.
Paring sumêrêp bilih bôngsa Walandi punika botên gadhah aksara.
Bilih onderwijs politiek makatên kawontênanipun, Radyapustaka prayogi ngupados kônca, inggih punika Java instituut manah bab punika, namung pêpanggilipun Radyapustaka sampun ngantos aksara Jawi kasirnakakên, bab ewahipun ing sawatawis punika kêdah pênuwung,pinuwung. ngèngêtana bilih taal en schrift is levende cultuur.
anggondhèli, prayogi angisènana rêmbag ing rad kawula, mupung bab… dèrèng karêmbag, damêla rêmbag ing kalawarti Kajawèn.
Putusanipun, pangrèh adamêl kumisi ingkang kapatah manah rekadayanipun anggondhèli aksari Jawi, ingkang katêtêpakên.
1. Pangarsa, Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitya, Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara, 3. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 4 Panitya, Mas Ngabèi Prawiraatmaja, 5. Panitya, Radèn Ngabèi
Jawi ingkang kapratelakakên ing Pusaka Jawi, punika pamanahipun kumisi dèrèng sae, sajatosipun namung murih gampil karacik ing mêsin sêratan, sanadyan katataa manawi tiyang Jawi botên rêmên, sarta botên andadosakên kaparêngipun kangjêng guprêmèn, inggih tanpa damêl, ingkang dados pamanahan punika prikônca padhusunan, manawi ing pamulangan dhusun botên kawiwitan wulangan aksara Jawi, ingkang sagêd dados ngalamat badhe sirnanipun punika dados kapitunan agêng.
(moreel) sarta kabatosan, ingkang andayani katêntrêman, têntrêming gêsangipun tiyang Jawi inggih tuwuh saking punika, punapa malih bilih sinawung ing sêkar, piwulangipun sagêt tumanêm.
3. Sêrat-sêrat Latin dèrèng wontên ingkang mawi sêkar, upami sèrat-sèrat aksara Jawi dipun santuni Latin, badhe pintên taun rampungipun.
Pamanggihipun kumisi aksara Jawi kawulangakên wiwit pangkat I punika botên sapintêna awratipun.
Wasana palapuranipun kumisi awêwaton sabab-sabab ingkang kapratelakakên ing nginggil.
III. R.Ng. Yasawidagda, punapa ing pangkat I kawiwitan wulangan aksara Latin.
IV. M.Ng. Prawiraatmaja sampun mratitisakên ing pangkat I taksih lastantun wiwit kawulang aksara Jawi.
V. Tuwan J.A. Mulder apratela panjang, ing sasumêrêpipun pamarentah botên kagungan rancangan makatên, namung kolonisasi ing Lampung punika kawiwitan Latin, amargi tamatipun saking pamulangan dhusun dhatêng vervolgschool, lajêng sêsrawungan kalihan tiyang siti, mila inggih lajêng kaprêlokakên dipun wulang basa Mlajêng.
Awit saking makatên, mila buku basa Jawi karanganipun tuwan-tuwan Boswinkel, Cs. Inggih mèh katampik pamarentah ing Bogor, dening ngangge sastra Latin, namung punika wiwit kaangge pangkat IV.
Kaparêngipun, K.T. de Kat Angelino dhirèktur O en E pamulangan dhusun punika tatanipun kaangkah murih dipun rêmênana ing kawula.
Bôngsa Jawi bènèh kalihan bôngsa bumi Indiya sanèsipun, Dening sugih cultuur bilih kawawas saking politik sarta pêsikologi, badhe icalipun aksara Jawi botên gampil.
Cara pamulangipun aksara Jawi inggih sampun kacobi mawi cara globaal methode, punika majêngipun inggih botên [botê...]
[...n] kawon akalihan Latinipun, namung wontên ribêtipun dening woor Ebuld botên sagêd ajêg.
Dene bilih Radyapustaka sumêdya ngowahi panyêrat spelling punika tuwan J.A. Mulder nyondhongi, amargi sêratan sapunika rumaos angèl, awit dening pasangan, ing nalika jaman Majapahit dèrèng wontên, Radèn Kartawibawa yasa ewah-ewahan panyêratipun aksara Jawi, ingkang baku ngicali pasangan, tumrap tuwan J.A. Muldêr, sêratan Kartawibawan punika langkung gampil.
Ing H.I.S. punika wiwit kawulang cara Wlandi klas I mila wontên ing ngriku inggih dipun wiwiti wulangan aksara Latin, sarta wiwitipun kawulang aksara Jawi wontên pangkat …. Emanipun dene babaranipun dhatêngSebaiknya kata: dhatêng tidak perlu. sampun botên sagêd cara Jawi, nanging Walandinipun inggih kirang.
VI. M.Ng. Prawiraatmaja nyêlani, kuciwanipun sêratan-sêratan Jawi ngoyah-ngayuhipun pêdhotan, kados ta, sunyata, punika limrahipun kawaos su- nyata, mila cara
taksih kawiwitan wulangan aksara Jawi, namung manawi wontên ingkang nyulayani kêdah kapidana.
VIII. R.Ng. Andayadipraja, anggènipun wontên ing kumisi punika apratela makatên, èngêt, Radèn Supadma, upsêkul opsinêr kautus tuwan insêpèktur van Dijk, wontên ing pamulangan Arjadipuran andangu punapa prayogi manawi kawiwitan aksara Latin.
Katrangan bab punika namung lajêng katindakakên ing Batawi, Bantên sisih lèr, Dhèli sarta Palembang.
kadospundi lirplan sarta buku-bukunin,buku-bukunipun. [buku-bukuni...]
[...n,] punapa sagêd gadhah ada piyambak, ingkang nyulayani pamarentah.
Wangsulanipun tuwan J.A. Mulder manawi nyulayani sagêd kacabut supsidhinipun, sarta malih
pasanggiri (Prijsvraag) kajawi punika cacad-cacadipun aksara Jawi dipun cathêt.
dhatêng tuwan J.A. Mulder anggènipun sampun asuka katrangan ingkang cêtha.
Ing. Gustavo A. Brey Ing. Juan M. Arias Ing. Jorge García Ing. Santiago Blanco Ing. Fabián Pezet Vila Ing. Ariel Cassan 2005 Agenda # Tema
Waprakeswara iku enggon sing suci kanggo upacara pamujaan dewa Syiwa. Ing tlatah Jawa tembung Waprakeswara iki padha maknane karo
logDhiskusi IP kiyeSumbanganGawe akunMlebu log	Bilik jeneng
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.51, tanggal 10 Juni 2016.
bab, 37 pasal, 65 ayat (16 ayat asale sekang 16 pasal sing mung nduweni 1 ayat lan 49 ayat sing asale sekang 21 pasal sing nduwe 2 ayat utawa lebih), 4 pasal Aturan Peralihan, lan 2 ayat Aturan Tambahan), kaliyan Penjelasan.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.49, tanggal 15 April 2014.
POSTmisuhi israel neng pesbuk lan tuwit padahal fb lan twit dudu gawean wong solo wong jowo utowo
anggusthi papasthèn | kamulyane ing dalêm sawiji | nèng sajroning pati | patitising laku ||
panuksmaning | Hyang Soman manjanmi | manising mring ratu ||
5. Mila ratu punika linuwih | punjul sakèhing wong | sêbab jiwa
dadya nugrahaning | jawata winongwong | Hyang Manon mring ratu panjanmane | ratu ingkang wus badan suksmarsi | langgêng salamining | saturut kadyèku ||
8. Wus lir satu lan rimbaganèki | rêsik lan Hyang Manon | tan lyan marang
luput ing panggayoh | Hyang Manon tan arsa nukma dhewe | yèn tan lambaran lawan maharsi | kalihe tan dadi | nuksmane mring ratu ||
11. Marma gêntur ing samadi êning | pan tan kenging bengkong | ing panêkung jinungkung
14. Dening panitis isining wukir | angkêre kemawon | ingkang nuksma mring kadhaton rajèng | saisining nagri
masup dadya kagungan narpati | nyawaning maharsi | dadya badan ratu ||
mêngkono ugi | kawruhe wong gunung ||
17. Luwih dening rêkasa binudi | wêkasane dhompo | tan maoni sun saking kèh-kèhe | kawulaning Hyang kang Maha Suci | asnapun mawarni | titahing Hyang Agung ||
18. Nora kaya agama (n)Jêng Nabi | dutaning Hyang Manon |
tinaksir | kang ènthèng kang abot | datan kêna selak nampik milèh | ingkang kêdhik kathah anèng adil | kang akèh dosèki | agêng siksanipun ||
20. Ingkang bêcik gaganjaranèki | anèng swarga manggon | tanpa kira-kira tanpa tondhe | nugrahaning pitung donya iki | maksih luwih ngakir | kang sinung swarga gung ||
24. Yèn mungguha ngèlmu sarak Nabi | ambêg kang mangkono | luwih saking sasar pangidhêpe | owêl tapanira ingkang uwis | mungguha kaywaking | mung kari anunu ||
25. Iba-iba wruha Pangeran ing | -kang amurbeng tuwoh | baya-baya luwih utamane | kawruhira iku Ki Wawasi | lamun sisip sêmbir | mati kaping pitu ||
26. Krana ngèlmu ajar sun kawruhi | kamuksan praptèng don | kaya nora kalêmpit ngong rêke | ingkang dadi ugêring kadadin | duk lagi angikis | ing panggênturipun ||
27. Cabar tiwas bênêr lawan sisip | anèng gêntur kono | nora kêna bêngkung salilahe | jroning gêntur
lan gêndhon | yèn ta luput iku panggênture | yèn tan sura lêgawa ing pati |
tan mituhu ujaring kajatin | jatining panitis | têtêsing panggayuh ||
34. Ingkang lumrah pra ajar ing ardi |
yèn awu iku ana tapake | tapak bayi arêpe mring êndi | yèku pêsthi mami | manitis ing ratu ||
dènnya linggih | marêpêk sêmu jrih | pagut tanpandulu ||
40. Nundha atur mring Sèh Amongragi | kang mugi sang anom | kula nyuwun lajêngipun malèh | supaya trang tyas kawula myarsi | Sèh Mongraga angling | ujar kang puniku ||
43. Pratandhane tan bênêr kaèksi | yêktine kablaso | kêkandhane iku yèn tiwase | nandhang mati kaping pitu pasthi | rêkasaning pati | têmah bliwar-bliwur ||
44. Yèn wis mati kaping pitu nuli | nitis maring uwong | wong ing gunung dadya tapa manèh | anggêgêntur pratingkahing nguni | dene kang sun-angling | pati kae mau ||
45. Rupaning pati ping pitu iki | dadi kewan sato | paksi nuli dadi
pangèksi | waskitha ring pati | tan inang sêrambut ||
50. Yèn wus munthuk ing dina sawiji | tahên gya tinotor | pinauman
anungge | sang maharsi nulya marêpêki | mring agni sêmadi | ngêningkên pandulu ||
53. Tan antara ana kang kaèksi | nèng sajrone totor | janma cahya awor lan urube | kawistara narpati mandhiri | nèng sajroning gêni | sakaprabonipun ||
54. Kaèksi wantah lir prabu tinangkil |Lebih satu suku kata: kèksi wantah lir prabu tinangkil. maharsi duk anon |
dhuh geyonganingong | mulyakêna jiwamba ing mangke | sumanggèng karsa tuwan asung sih | ing wong kawlasasih | tumutur sakayun ||
61. Kawula nut rèh paduka yêkti | sumarah kemawon | anêtêpna amêcata dene | pan kawula darmi anglampahi | ingkang mugi-mugi | angsunga pituduh ||
Mahawan sandhaping wukir | andulur nurut lalêmpong | munggah pèrèng jurang ing rurungkud | anêtêr ing bangbang | Wrêgajati
bungah ngundhuhi | bocah lan wong lanang wadon | ramya samya (m)bêkta cêthing wakul | tumbu sênik rinjing | ngundhuh-undhuh kumrayap | asuka ngrêmbang têgalan ||
10. Akathah kang dèntingali | palêstrèn pèrèng sri
Kang mrêkatak mêmping kuning | miwah kang wus panèn kang wong | kang lagya têba lan wênèh mupuk | myang wus lêbar dami | tan wus dèn ucapêna | langgêng mahawan mawarna ||
14. Kêpungkur pèrènging wukir | wus langkung ing
pucaking arga de santrinipun | tan tumut nèng nginggil | nèng dhusun ing Lêmahbang | ngobalakên ngèlmi joprat ||§ Prayoginipun /
Kathah kang samya angaji | ojrat lanang miwah wadon | kang samya winulang elminipun | pan kalimah
ngêrti yèn kyai guru | agadhah bêndara | awasta Sèh Amongragi | anèng pucak ardi Bangun tirakatnya ||
4. Kyai guru pan iku sakabatipun | mring Sèh Amongraga | kang guru samya ngêntèni | pan sinambi mumulang anèng Lêmahbang ||
5. Saya wuwuh pra sabat ing sungkêmipun | maring Jamil Jamal | samya tumut nganti-anti | mandah apa saktinya bêndaranira ||
6. Yata wau kang anèng ing arga Bangun | Ki Sèh Amongraga | wus sapta ri sapta ratri | dènnya
12. Ardi Bangun alit numpêng patutipun | andêdêr dêgira | tinênggêl lampah kang kenging | munggah mudhun ing
14. Tan adangu wontên wong sawiji mriku | ningali sujanma | nèng sak-(n)dhaping kayu wungli | wus dinuga ing tyas yèn Sèh
gorèng bae uwus | lan dhèndhèng bakaran | loro gêpukan kang garing | nulya nuding ing bocah mènèk dawêgan ||
18. Mundhuk-mundhuk prapta sila anèng ngayun | umatur punika | kawula nyaosi kêdhik | dhahar sêkul
inggih ing riku | dhusun ing Lêmahbang | santri kasêntanan nagri | milêt marang ing Pangeran Jayaraga ||
29. Anak putu akathah ingkang (ng)guguru | ojrat sala-silah | inggih sampurnaning pati | jalu èstri sêpuh anom sami nyabat ||
30. Mring ki guru Jamal Jamil pan sumuyut | wus dêling pawarta | paduka nèng pucak wukir | samya sangêt ngarsa-arsa jêng paduka ||
31. Yèn panuju ing karsa paduka nênggih |
dhusun | Sutagati sigra | anyarik dhadharan aglis | lèngsèr saking ngarsanira Amongraga ||
ing dhusun | Jamal Jamil umatur kawula inggih | amumulang awon nganggur | kang sami rêmên angaos ||
4. Ing birai ojrat dul | ngalap barkah ing paduka
banjurna (ng)gwanmu mumuruk | ing ngèlmu mring sakèhing wong ||
6. Manira arsa wêruh | kumpulêna kabèh pra sabatmu | gêdhe cilik manira arsa udani | Jamal Jamil nuding gupuh | tinimbalan sadaya wong ||
7. Tan dangu prapta gupuh | tuwa anom lanang wadon sampun | pêpak anèng ngarsane Sèh Amongragi | langkung bingah manahipun | Sèh Mangraga
sabatmu | iku kang wus padha mansoh ||
9. Iya maring ngèlmu dul | ing sala silah ripangi iku | Jamal Jamil parentah sigra nandangi | karya
13. Mangkana dalunipun | kathah kang prapta samya andulu | dhusun kiwa têngên urut ing Matesih | mring Lêmahbang
nèng masjid sadayanipun | apan kalihatus jodho ||
15. Atarap kalang têpung | ingkang anèng pangimamanipun | Sèh Mongraga kinarya pupundhènèki | apan kang linuhur-luhur | kadya rinatu dening wong ||
16. Langkung jrih sungkêmipun | sadayanya wus samya akêbut | pan Ki Agêng Amongraga ing Sitibrit | dadya panêmbahanipun | ing tanah Matesih kono ||
17. Jamal Jamil amuwus | lah mara wong majua ring ngayun | ambuka-a bengidira ing ripangi | nèng têngah sabojonipun | kang tinuding lanang wadon ||
18. Nulya majêng ing ngayun | nêrbang nèng têngah
3. Ujurira tan karuwan undhungipun | pating
sarwi ngandika dhêdhawuh | pangapura sadosèki | mring wong kang ambuka raos ||
7. Sarta nuduhakên ing ganjaranipun | swarga mring
dhikir | kang tangi kang maksih kantu | sadaya sampun anglilir | rumasa sampurnèng batos ||
9. Wong nênêm kang tinutupan netranipun | rajah nèng dluwang rong nyari | pan sakilan panjangipun | tinutup prapta ing kuping | sauwusira ing kono ||
10. Ingulapan kang rajah mring Jamal sampun | wong nênêm maksih anangis | katonton ingkang kadulu | anèng sajroning adhikir | Sèh Mongraga ingkang katon ||
11. Wusnya aris dènnya birai asuhul | kyai guru Jamal Jamil | amundhut têrbang pipitu | angklung nênêm kêndhang kalih | tan dangu prapta sumaos ||
12. Wus sinêntak têrbang tinatab gumêmbrung | kêndhang ro wus
ngèlmu luhung | pusakaning ing ngaurip | ya hu Allah sauran wong ||
16. Nyai-nyai wong wus tuwa aja tungkul | golèka ngèlmu sêjati | ya hu Allah ya Ilahu | salawase ya Ilahi | anèng donya rewa-rewo ||
17. Kang dêlanggung roro paranning tan wurung | siji marang ing swarga di | siji marang naraka gung | ya hu Allah ya Ilahi | babadên ing ngèlmu raos ||
18. Ngèlmu rasa kang karasa ing sirèku | rasakêna kang hakiki | wong ngaurip
4. Lanang wadon tan prabeda | ya lanang ya wadon iku | aran padha tunggal ngèlmu | kang liningan
bramantya | sawiji èstri sinuduk | jaja trus marang walikat | niba blêg rahnya sumêmbur ||
14. Siji wong lanang pinêdhang | mring èstri gulunya rampung | tugêl bêt pisah lan gêmbung | kêpalane galundhungan | gêladrahan gêmbungipun | sasomah kang kêkêprukan | ing
siji tumut | nèng pungkur anabuh angklung | kang liningan sigra mentar | angêlik swara mrik arum | têrbang nibani irama |
masjid gung | nunu bangke ing kalangan | swaranya pating jarêblug | angimpun urubing brama | pan wus antaranya dangu ||
27. Ing saktine baya ana | pitung guru wolung guru | gumêdêr nauri atur | e lah mêsthi ta karuwan | yèn ngluwihi kyai guru | sumaur hêng êh karuwan | wong sabate mono iku ||
praptèng wismanira | mênêng tan dhikir yèn turu ||
30. Pan mangkana lumrahira | adhikir ing siyang dalu | sanadyan (ng)garu maluku | yèn§ Prayoginipun / ya /. tan pêgat dhidhikiran | mangkana salaminipun | wong kathah dènnya dhikiran | samya wirangrongan ngèlmu ||
3. Satugêl ulêr binukti | tilas lir sisaning codhot | tan arsa umêdal lamun ayun | ngandika mring santri | kewala nèng krobongan | matur sawijining gubah ||
4. Ing nalikanira enjing | Jamal Jamil ingayap wong | anèng plataran sandhapipun | ingkang kayu wungli | Jamal Jamil paprentah | mring sakèhing santrinira ||
5. Pan samya dipun aranni | Jatiraga sawênèh wong | Ragajati miwah Jatiwuyung | wênèh
langkung wong sawiji | koyuping lurah ngarsa | sadaya nuwun sandika ||
8. Kang winênangakên sami | ambuka ing dhikir raos | amulang ing
gawok-gawok | tan dangu gègèran kêbo ngamuk | kèh curnan binijig | sinundhang ing maesa | usus mrodhol kulawèran ||
19. Wong akèh pating jalêrit | sru gumuruh lanang wadon | ki guru angatag lah dèn-gupuh | bocah ro sirèki |
24. Ingaturkên guru kalih | sarwi tinangisan kang wong | sigra tinambanan wong kang tatu | marang Jamal
bun-êmbunanèki | rinaupan ing toya | ginugah nulya gumregah ||
26. Mulya kadya duk winuni | kang umiyat kabèh (n)jomblong | kagawokan marang kyai guru | nguripkên wong mati | misuwur ing ngakathah | èdi sêktine gurunya ||
27. Sanake bungah kêpati | mulya saking guru karo | mangkana karsanya kyai guru | mundhut walulang glis | dhadhalang kinèn natah | jaran mawi lar kang kathah ||
ing guru santri sadaya | mudhun saking panunggangan | wus mulih jaran walulang ||
2. Uwus kawêntar ing desa | kang doh-adoh sami prapta | pan anyabat masuk ojrat | kapengin sampurnèng titah | tinêkan sakajatira | kang
Kya Agêng-nya. | kang ngangsu mring sêndhang-sêndhang | jalu èstri miwah bocah |
10. Wong wadon kêkêmbênira | kinarya anggorèng kacang | ana satêngah akêlan | banyu ginembol ing
mangkono wong pirang desa | kiwa têngêning Lêmahbang ||
11. Uruting Matesih samya | katutugan sakadarnya | kang mêncul agêgêmblungan | panjawile pênthung pêdhang | panyêluke bandhil balang | jalwèstri lan bocah-bocah | tansah anêbut kalimah | lumrah omah anèng sawah ||
12. Tan ewah kang sala-silah | satêngahe mamah-mamah | katêlah ulah kalimah | amrih gênahing mangunah | bungah luwih ing ngakathah | tan ana kang solah-salah | tan susah dènnira
wis gêmpang | ki guru aris ngandika | e la sira nini tuwa | kayu iki garotana | bakal sun karya klowongan | bêdhuge masjid gêng ika | dadiya padha sadhela | mêngko kanggo-a
25. Bocah ingkang sinusonan | tangi saking pangojongan | mudhun mring lêmah lumampah | lumaku mêsat sakêdhap | tan dangu anulya prapta | ngirit bocah bayi kathah | sami pasuson slawe prah | pating carêngèk
Jamil ingkang kutbah | prapta kir bakda Jumungah ||
33. Kênduri kalangkung kathah | godhong ancak kadya sarah | (m)
irus solèt munthunira | samya kluthukan priyangga | myang kayu sumuguh dhawak | kabèh tan susah anggrayang | rampung dhewe
55. Bocah poting nangis susah | agila ginawa solah | si bocah langkung (ng)garêsah | jêrit-jêrit mêksa tansah | potinge sigra
kathah | jalwèstri nonton gumêrah | poting mring wong wadon ngangkah | dèn sundhul kalumah-lumah |
ambabah bubrah-bubrah | abudi tan kêna ngampah | kang duwe omah malêpah | mupus tan rumasa gadhah | pratingkah saking parentah | ciptane samya sumarah | ing manah sampun dalelah ||
58. Potinge tan têyah-sayah§ Prayoginipun / sayah-sayah /. | kang
61. Sampun kawandasa dina | kapriye saiki padha | sabat-sabatmu pêpakna | sun arsa nutukkên lampah | linggar saking ing Lêmahbang | kabèh padha poyanana | kang liningan tur sandika | gya amêpak sabatira ||
62. Kang samya lurah sangalas | tan dangu
Kyagêng (m)bantu karsa | kabèh santri-santri sira ||
63. Lah uwis padha kariya | sun-arsa andon lêlana | nutukkên paraning karsa | andum
dandan saiki padha | ing mêngko ratri umangkat | kang liningan tur sandika | sobat samya lêngur§ Prayoginipun /
padha brangtèng Pangeran | mrih utamaning ngaurip ||
6. Ki Jamal Jamil umatur | katiga Ki Wrêgajati | punika sampun sadaya |
ing agama | lan saturunnira benjing | ajênêng nganggowa rana§ Prayoginipun / nganggowa Raga /. | nak-putumu ing Lêmahbrit ||
9. Kamituwaning ing Bangun | poma aja walang-ati | kang liningan saha sêmbah | mring guru ingkang ginusti |
ana kajatira | nusula kewala bêcik | yèn wus tamtu ing (ng)gwaningwang | prapta-a ing Wanagiri ||
13. Sapa kang wus wruhing laku | anggrêmanana ing margi | sigra nuduh Jamil Jamal | marang santrine kêkalih | Ragajati Jatiraga | pinatah lumakwèng ngarsi ||
14. Adan mangkat Sèh Mongluhung | saking dhusun ing
15. Tan rêmpêg sakadaripun | dhikir sasênênge muni | ririh bawane wong kathah | gumêr lir gêdhor kang siti | antara pitung pambalang | ulure ingkang lumaris ||
22. Tan wus ucapên ing gunung | kang karya upamèng kawi | yata kang lagya mahawan | ing ardi Bangun
wus dangu antaranira | kang samya padha birai | tangi saking pajununan | salong maksih anggulinting ||
31. Sidhêkus miwah sijujur | kang wus tangi samya nangis | kang katon sajroning pana | gurune ingkang ginusti | Ki Agêng Sèh Amongraga | lênggah ing dhêdhampar rukmi ||
32. Sarwi kinêbutan babut | ingayap pra widadari | andum nuduhkên sawarga | cacadhanganira benjing | ing pati manjing sawarga | janma kang ambuka dhikir ||
33. Saban-saban kang kadulu | datan ewah ing pangèksi | tan kirang sêcacahira | maksih kadya wingi uni |
kuali wajan | godhong dadi iyan ilir | toya kang minangka lênga | pan dadya lisah sayêkti ||
lan èstri | tinimbang lan swarganira | bêcik swargane pribadi ||
52. Wus lumrah pangrasanipun | tan ana gèsèh kadyèki | tur ta punika jatinya | pratingkahing santri-santri | anunggang jaran walulang | wilah
sadayanèki | mudhun sing turangganira | kabèh jarane wus mulih | jaran walulang bêlaka | ingkang ilir mulih ilir ||
56. Wilah kayu mulih kayu | tampah tampir mulih sami | trêkadhang wong padhusunan | uning wong ahli birai | dhasar wus ngrungu pawarta | samya kèlu masuk murid ||
57. Wong papat lima nêm pitu | anyabat malbu birai | kapencut mangunahira | kasêbut jalma linuwih | sarwa dadi
trataban kêdhik | bakda Ngisa kang wanci | Sèh Mongraga lon amudhun | lah payo Jamil Jamal | umangkat mumpung
blag-blêg tiba anggulinting | kang kaglundhung ing pèrèngan | tibèng sor maksih tan eling | kathah ingkang
ngumpul manginggil | wus pêpak somah-somahan | samya ngrêratêngi bukti | waradin jalu èstri | samya ngukus ting karêlun | samya abungah-bungah | sadhengah kang dèn-olahi | datan susah bêras ingkang pinususan ||
8. Sukêt galagah lang-alang | kinuwêl dipun-liwêti | sapraboting olah-olah | sabarang cinipta dadi | tan pae lan bras pari | mindhak wangèn raosipun | miwah boja nyamikan | barangkal cinipta gêndhis | dadi gêndhis godhong ciyut dadi amba ||
9. Miwah wingka kang cinipta | dadi ajang panjang piring | sawusnya kinarya nadhah | mulih dadi asalnèki | sabên-sabên kadyèki | sabat anyar kang andulu | kalangkung kagawokan | sangsaya suyud amurid | tan sumêlang kandhêm kèrêm anyênyabat ||
ing ratri | anusup wana wulusan | randhat dening margi rumpil | asiluk-siluk sungil | pêtêng mangêp dening singub | pandam wulan ping sanga | rêmu-
kêna wong kalih | ulur siji sêsêmutan | ing ngarsa lan
ing dhulang myang panjang piring | sing lèr-wetan kidul-kilèn prapta dhawak ||
ajang panjang piring tuwung | prabot pawon tan susah | sadhengah cinipta dadi | datan susah kang pinangan santri kathah ||
24. Sami kenyut manahira | tuwa nom jalu lan
pitung-atus-sawidak | kang sami masuk birai | lajêng kewala dhikir | ing Jatigonjèng supênuh | sadaya wus sinungan | rajah pambukaning dhikir | tutup mata ing sinjang rong nyari pêthak ||
sawarganipun | cêcadhangane benjang | katon sadurunging pati | saikine barang kang sinêdya dadya ||
kang liningan turira | inggih kathah ingkang prapti | gunggungipun pan pitungatus-sawidak ||
30. Maksih wontên ingkang prapta | lirna kang satunggal kalih | kang dèrèng kawula-petung | kyagêng angandika malih | yèn mangkono inganti | titane kang padha
ing patang dina | lan kurang pira sing ngriki | ing tanah Sampar-paliyan | umatur Ki Wrêgajati | kirang sêdalu mêrgi | lamun lancaran ing laku | yèn kadya lampah tuwan | kados tigang dintên prapti | yèn mangkono payo nyêngka sawêtara ||
32. yèn wus ing rong dina êngkas | mêndhane santri kang prapti | umatur inggih sumangga | ing karsa amba umiring | mangkana para santri | kalamun ing wanci bangun | kabèh samya bêbuka | bakdanya kongsi byar enjing |
pangrasanira | mudhun jog prapta ing siti | tungganganira mulih | maring dhapure kang wau | lulang mulih wêlulang |
39. Mangkana Sèh Amongraga | sawusnya ing kawan ari | anèng bêbangkaningdêdangkaning? wana | ing
aturipun | mindhak dhanganing manah | kang badhe tuwan-kêrsani | (ng)gènning santri supaya krasan kasmaran ||
wana | pêjatèn dhusun ing Bogor | punthuk kang wus kaliwatan | Sakêthi pawukiran | ardi Bugêl ardi Cumpung | ardi Andha ardi Duta ||
jaran mulih asalipun | sadhengah mulih sadhengah ||
22. Nulya samya ngrêratêngi | panganan sêkul lan ulam | padha olah-olah kabèh | wus matêng samya pinangan | arame ting kucapah | sangêt suka
seharusnya: 8u, tan ana ingkang kaetung. | kudu mring ardi Magora ||
26. Kathahira winatawis | kawanatus pitung dasa | sèwu wolungatus kabèh | yata Kyagêng Sèh Mongraga | sawusing kalih dina | ngandika mring santrinipun | Wrêgajati Jamil Jamal ||
dadya jênak tyasingsun | kang parêk têpi samodra ||
28. Umatur Ki Wrêgajati | yèn ta sampuna kuciwa | ing karsa taksih amilèh | ingriki langkung prayoga | pikantuk papan ngarga | padhusunan agung-agung | tan susah toya tumumpang ||
29. Anambung atur Ki Jamil | punika sabat kawula | pun Jiwayuda wastane | lamun paduka karsa-a | ngupaya liyan tanah | punika kang
urut Sampar-paliyan | inggih sapêngilènipun | kang cêlak
pinggir samodra | dhusun ing Kanigara | kathah pasênêtanipun | guwa kang kêr-angkêr samya ||
wana Giring puniku | akathah tilas pratapan ||
34. Punika ingkang prayogi | pan ing dhusun Kanigara | tan cuwa ing sabarang rèh | ewamakatên sumangga | tuwan ingkang kinarsan | pangraos-kula amung |Kurang satu suku kata: de pangraos kula amung. inggih dhusun Kanigara ||
35. Sèh Mongraga ngandika ris | yèn mangkono Jiwayuda | sun sênêng aturmu kuwe | ya desa ing Kanigara | duwe guwa prayoga |
Jamil nambung atur | inggih langkung kasinggihan ||
38. Sumangga karsa sang yogi | kang dados parênging karsa | Sèh Mongraga
rinayap ing santri akèh | ing karya nora rêkasa | sinambi dhidhikiran | ènthèng kang sarwa jinunjung |
46. Mangkana Ki Guru Jamil | Jamal ingkang mangasiral | Jamil kang kutbah mimbare | Kyagêng ngimami Jumungah | praptèng akiring
salat | wus bakda Jumungahipun | akathah kêndhurinira ||
karsane | ngandika mring Jamil Jamal | lah payo padha mangkat | ananggung bae ing laku | satutuge anèng marga ||
kawruhe | cinathok pangrasanira | gunane Jamil Jamal | ngêmpakakên ngèlmu Canthung§ Prayoginipun / ngèlmu Cinthung /. | wong desa asalang-tunjang ||
59. Wus lêpas lampahirèki | rêrêp kadalon sakêdhap | anganti wulan (n)dadare |
gumuruh | wor gora alun samodra ||
63. Wus mêdal saking wana writ | ngambah alas tarataban | bêbangkandêdangkan. gumuk parêdèn | alas grengseng garêmbêlan | liwat desa ing Mula | myang desa ing Gunung-puyuh | ing Panitèn Jati-wêkas ||
64. Ing Sêmamar Wanasari | ing Taruka Kêlampeyan | rêrêp anèng ardi Cêlor | ing
umatur kang liningan | ardi Cêlor namanipun | guwane kang kidul-wetan ||
67. yèn mangkono Gorajati | aywa mulih myang Magora |
dènnya | anèng sajroning guwa | langkung rêpit silukipun | nulya mêdal saking guwa ||
72. Maripit anurut bambing | kang pinanjat ginujêngan | wau ingkang mongol-mongol | yata Ki Sèh Amongraga | tan wang-wang
lagu seharusnya: 12u, Sèh Mongluhung sasmita mring santrinipun. | samya anoraga | ing sêmu sampun andugi | limutira ing guwa sêmada padhang ||
3. Rakitipun sajroning guwa apatut | sela blêg kewala | gogodhagane pêsagi | pan sisinggêt ing têngah kori sajuga ||
4. Wiyaripun mung sasêta sapandhuwur | nulya linêbonan | langkung pêtêng anglimputi | pan sêsangat wus antara saya padhang ||
5. Pan kadulu jroning guwa wênganipun | ingkang kidul-wetan | wontên toya anaritis |
Alon matur bisik-bisik wartinipun | ing guwa punika | sring-asring dipun-têdhaki | inggih marang ing kangjêng sinuhun sultan ||
12. Milanipun ing guwa Manganti nêngguh | tan kambah ing janma | kang dhingin dhasare wingit | kaping kalih linarangan mring kang ngrêksa ||
13. Sababipun pan inggih mênika wau | asring tinêdhakan | marang kang darbe nêgari | lamun botên punika marêngi têdhak ||
14. Tandhanipun kêtawis ganda marbuk rum | apa mangkonoa | kawula dugi mênawi |
gilang amupit | pamaguting rasa têlênging kamulyan ||
16. Tyas pinutu ing tanajul-tarki-nipun | marang kajumbuhan | dhauping kêdhap pinusthi | ing pangaksi sisikuning Ngèksiganda ||
saking kori têngah wau | santri nolèh wuntat | pêtêng malih anglimputi | namung kori jawi katon mêlong padhang ||
22. Yata wau Sèh Mongraga praptèng pintu | wus mijil sing guwa | malipir pipining bambing |
1. Yata wau Sèh Mongraga | laju ngalèr lampahipun | nabrang Oya karsanipun | ngalèr-ngilèn mring Maladan |
nèng oyod tumpang alungguh | ana wong sawiji rawuh | ngêthuyuk kêpara tuwa | saking dhusun
ingkang liningan umatur | kawula pun Baulapa | dhusun kawula ing Ngrumpung ||
8. Kang têtangga ing Maladan | won-awon jru-kuncinipun | pundhèn Maladan puniku |
1. Mangkana adatipun | tiyang tirakat ngriki puniku | kêdah sayêmbara pratiknya (n)janjèni | punapa sadyanipun |Kurang satu suku kata: punapa sasêdyanipun. tatanèn dagang buburoh ||
2. Kang sêdya sugih ngèlmu | sugih donya miwah waris wayuh | sugih sunu kang sêdya dadi priyayi | kang amrih mênang prang
watu undhi | sampun makatên puniku | wus luluri praptèng mêngko ||
4. Dene kang watu wau | duka dalêm pan sampun kadyèku | dadya sayêmbara ingkang watu undhi | katrima sasêdyanipun | tan ana ingkang malendo ||
5. Kawula kang têtunggu | anaidi wong kang darbe kayun | lamun wontên inggih kêdhik kalih kêdhik | sêkadar wêjananipun§ Prayoginipun / wêjaninipun /. |
pun kaki ingkang ngladosi dupa-mrik |Kurang satu suku kata: pun kaki ingkang ngladosi dupa amrik.
mring santrinipun | anèh têmên kêdhung iki | banyune ngisor lan dhuwur | padha buthak banyu putih | mung sakêdhung bae nyarong ||
5. Baulapa iki paran marmanipun | kali Oya ing Drêkaki | dene tan buthak kang ranu | beda kang ngisor myang nginggil |
7. Lajêng edan têrkadhang kang apês lampus | mila tan wontên kang wani | anjawi kangjêng sang ulun | inggih kang darbe nêgari | yèn karsa mundhut ulam-loh ||
8. Gih puniku ing Drêkaki ulamipun | mundhut kalih wontên kalih | mundhut pitu wontên pitu | mundhut kathah wontên inggih | kathah ulame kang katon ||
9. Liya saking pundhutan dalêm puniku |
pinarakanipun | nanging tan wontên udani | tinarka wong awon nganggur | sêring klampeyan sauwit | Sèh Mongraga ngandika lon ||
11. Manira yun payo marono alungguh | ngalap bêrkah sang winingit | gya minggah ing
santrinira tansèng wuri | kang kinanthi lêlana ndon ||
1. Yata wau lampahipun | Mongraga praptèng
lamun yèn alun nuju rat | katon guwane sing nginggil ||
5. Ki Baulapa umatur | punika wontên guwa writ | tan
samodra gung | ing nginggil grojogan kali | punika ingkang sênêtan | Ki Agêng ing Bêngkung nênggih | tan wontên tiyang kang bisa | mariki marang Songpati ||
7. Pan amung Ki Agêng Bêngkung | Sèh Mongraga ngandika
Bêngkung puniki | inggih sujanma martapa | anèng ardi Imagiri | sêjatinipun punika | Kangjêng Sultan
asênêt nèng kasamunan | wana ing Bêngkung Magiri ||
10. Anama Ki Agêng Bêngkung | tanpa kanthi dènnya nêpi | anungge nêkung priyangga | tan ana ingkang udani | kadhang tiyang padhusununan | kang uning satunggil kalih ||
kang asring-asring umarak | mring Kyagêng Bêngkung Magiri | yèn dhangan karyaning nata | lajêng mring Bêngkung pribadi ||
15. Tanpa rewang praptanipun | marêk marang sang palinggih | pan winulang rèhing praja | patrap ngawulèng narpati | Ki Ageng Bêngkung sihira | sring binêkta mring Songpati ||
16. Tuwin maring liyanipun | pêtilasan sadayèki | pasisir wukir wanarga | sakèh kang wêrit awingit | Ki Tumênggung Wiraguna | kikinthil datan mangêrti ||
17. Marang Ki Agêng ing Bêngkung | puniku yèn
ing warih | mangke kalamun alun rat | kêdah rikat lampahnèki ||
20. Nanging ta manawi dipun | guwa punika abisi§ Prayoginipun / aisi /. | anglinganging. nadyan mangkonoa | narah marang sang linuwih | manira angalap bêrkah | witne sukur wah utami ||
Rasaku lan rasamu dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku
LAN nirkabel - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
said: nyuwun sewu mas cantrik Yuda
nepangaken kulo Lilik,.. wonten telatah Jakarta… remen kalihan silat2 jawa./ Tionghoa….
akila6 Maret 2013 19.30oala...lek moco tulisan iki rasane ngenes tapi yo seneng..soale ancen ket cilik awak dewe gak tau kedemok sing jenenge imunisasi...duduk anti inmunisasi tapi ancen wong tuo biyen gak duwe duwek gawe ngimunisasino awak dewe soale jare mbiyen mbayar (masio mbayar 25repes tetep lek wong gak dwe duwek kate lapo) ...tapi masio ngunu yo awak dewe sehat2 ae trus gak onok sing aneh2...malahan tambah lek ngombe banyu udan sing onok uget2 e karo kadang2 ole indomi sing lek arep dimasak gudu si kepruk disek bumbune (ngertine pas sekolah stm lek mie sing
tau let opo maneh lek pas udan terus banyu kali pas gede...karo sing gak onok nang jaman saiki iku dolanan engkle,
ancen lek iku awak dewe iling, duduk perkoro loro ne tapi isine pas budal ngaji...soale lek mari dijupuk udun e engko di kek i indiplas pale koyok biksu nang filem mahabarata ...hahahawes ngunu ae...engko akeh2 tambah turu
malem Senen tanggal kaping kawan likur amancorong.
Endhang Rarasatinnya, kang banter raganné iki,
kabèh dadi segara, dalah kayu wau datan ana kantun,
Lah undangen alinggih ing wisma gupuh,
jowo ning ora ngerti boso jowo kuno. Matur nuwun saderengipun mas
jebule lagi kethak kethik nang kompyuter jebule nduwe ide nggawe semacam karikatur sing mirip jenenge kupret ndean… jajal dipikir dewek nganahhh…. apik ora yahhhhh
jujuluk Prabu Pucuk Umum Pulo Sari makamna di Banten Girang, kanjeng
nginten Ki Gembleh namung gegujengan, jebul saestu. Lha kulo mboten saged mbentenaken Ki Gembleh nembe serious menopo gegojegan. Sinaosa sampun telat kulo ngaturaken sugeng tanggap warso Ki Yudha, mugi-mugi panjang yuswo, tansah pinaringan kesehatan tuwin kathah rejeki, Amiiin.
Balas	On 19/08/2010 at 20:52 gembleh said: Lho gampil sanget kok Ki Arga menawi badhe pirsa kula nemBe gegojegan menapa nemBe serious.
sotyanipun mBlalak, wah mBoten wonten sanesipun, menika ateges Ki Menggung nemBe gegojegan.
sugeng dalu Ki Arga, menawi tindak dateng mBandung malih sampun ngantos kesupen oleh2ipun lho.
Balas	On 19/08/2010 at 21:37 cantrik yudha said: ha3x…kulo njih asline bingung ki Arga,
ki Gembleh lagi gojeg2-an punopo saestu
Balas	On 19/08/2010 at 21:44 arga said: Hikss…. sendiko dhawuh Ki Gembleh. Sugeng dalu ugi.
Balas	On 19/08/2010 at 21:52 cantrik yudha said: lha
nuwun Ki Ismoyo, AMMS-3 sampun kulo undhuh. Rontalipun sae lan cetho kok Ki, panci wonten sakwetawis baris ingkang burem nanging saged dipun kinten-kinten piyambak. Dados mboten badhe kuciwo menopo malih ngantos nggrundhel lha wong malah sampun damel repotipun Ki Is.
Balas	On 21/08/2010 at 13:03 Samy said: matur nuwun
Balas	On 23/08/2010 at 07:59 Haryo Mangkubumi said: Lha kok poro cantrik saiki senengane ngogrok-ogrok to yo ning ora opo-opo ben dadi gayeng he .. he … he..
A. PURWAKATradisi Jawa pancen unik, nduweni ngelmu sing menehi pepeling marang anak(putu) supaya ngerti marang leluhur. Anak dikekudhang supaya ngerti bapa biyung sing ngukir jiwa ragane. Sabanjure digulawenthah supaya ngerti marang mula bukane wiwit mbah, mbah buyut, canggah, wareng, lan sapendhuwure. Ana sesebutan liyane supaya anak putu ngerti silisilahe. Sawise ngerti, diweling supaya dipepundhi, amarga kabeh mau pepundhene. Kanggo wong jawa kagiyatan taunan sing jenenge nyadran utawa manganan iku ungkapan refleksi social-keagamaan. Iku kabeh dilakoni karo salahsawijining masyarakat ing desa Sambong Kec.
Bojonegoro iku dianakake kanggo ziarah ning makam leluhur. Manganan iki salah sijine wujud pelestarian warisan tradisi lan budaya nenek moyang. Tradisi nyadran iku symbol anane gegayutane karo para leluhur lan Mahakuasa. Manganan utawa nyadran iku ritual antarane budaya lokal lan nilai-nilai islam saengga manganan isih ditindakake kanthi cara islami.Amarga budaya masyarakat iku wus ngraket
ora dadi kagete maneh yen nyadran isih ana budaya Hindhu-Budha lan animisme sing diakulturasikne kro nilai-nilai islam. Acara nyadran iku erat kaitane kaliyan adat lan istiadat Jawa. Apa maneh yen masyarakat gelem ngrembakakake, adat istiadat sing ana iku bakal dadi salah sijine wisata budaya sing adi luhung. Apa maneh tradisi kasebut nganti saiki isih ditindakake lan nduweni nilai islami. Buktine, kayata masyarakat desa Sambong, senajan wus akeh sing agamane islam nanging wektu nindakake ritual nyadran utawa manganan isih nganut budaya biyen. Salah sijine yaiku tasyakuran ning panggon-panggon sing dianggep keramat karo masyarakat.
B. ANDHARANTradisi nyadran yaiku pesta rakyat sing awujud bentuk rasa syukure masyarakat marang Gusti Allah amarga bumi iki bisa dadi sumbere urip. Acara manganan utawa nyadran lumrahe saben desa nduweni dina, tradisi lan panggonan sing beda-beda. Ana sing dirindakake ing sendang, kuburan lan punden. Panggonan sing kaanggep masyarakat iku dadi cikal bakale anane desa iku. Yen ing desa Sambong manganan iku dianakake ing pesarehan mBah Gerit, masyarakat ing kana nduweni kapercayan yen panggonan iku dianggep keramat dadi masyarakat desa Sambong yen nganakake manganan saka wujud rasa syukure marang Gusti Kang Murbeng Dumadi iku ing pesarehane mBah Gerit. Sakliyane mengeti nyadran utawa manganan sing nduweni wujud rasa syukur marang Gusti Kang Akarya Jagad yaiku supaya ora ana gangguan roh jahat lan mahluk alus.Lumrahe sawise nganakake manganan utawa nyadran, masyarakat uga nganakake hiburan. Hiburane uga beda-beda. Ana sing nanggap tayuban, wayang kulit, wayang krucil utawa wayang golek sing miturut wong jaman biyen iku senengane Danyang desa. Yen ing desa Sambong lumrahe masyarakat ing kana nganakake wayang ing panggonan sing digawe acara manganan utawa ing omahe Kepala desa.Kagiyatan manganan iki dipengeti karo masyarakat ing desa Sambong Kec. Purwosari Kab.Bojonegoro kanthi turun temurun. Tradisi nyadran utawa manganan iki wus ana awit jaman biyen, tepate ing jaman kerajaan. Masyarakat Bojonogoro isih nduweni kapercayaan ngenani cariyos kuna saengga nyadran isih dipengeti senajan wus katerak owahing jaman. Tradisi nyadran tumrap wong jawa dianggep wigati banget. Umume ditindakake ing sasi Ruwah (saka tembung arab arwah). Tradisi nyadran ora bisa pisah karo kembang utawa sekar. Mula ana istilah nyekar para leluhur nganggo uba rampe kembang (mawar, kenanga, mlati, telasih lan liya-liyané). ana ing bebrayan, kembang dadi pratandha (lambang, simból) sesambungan utawa talirasa tresna, asíh, dúhkita, sungkawa lan liya-liyane. Tradisi nyadran pranyata wís lumaku wiwít jaman Majapahít nganti saiki. Pakurmatan kanggo leluhur isíh lestari tekan saiki lan dipepetri deníng masyarakat, khususe ing tlatah padésan. Nyekar ing sasi Ruwah nduweni surasa utawa wulangan marang anak putu supaya padha tresna lan eling marang leluhur. Ing sasi ruwah iki akeh pepundhen kang disowani lan diresiki. Nyadran tumrap wong Jawa dianggep wigati, amarga ana bab kang sambung karo tradisi spiritual. Istilah tradisi, mula bukane saka tembung latin tradere utawa tradition tegese ” maringake saka ndhuwur”. Sing diparingake babagan kang nduweni nilai kang adi(luhur, luhung).
Uba Rampe NyadranIng sajrone nganakake manganan ana syarat uba rampe sesaji sing kudu ana. Uba rampe iku yaiku apem, ketan lan kolak. Telung sesajen iku dimaknai kanthi cara islami. Apem iku saka tembung Afuan ing tegese ampunan. Ketan iku saka tembung khoto’an sing nduweni teges putih lan suci, yen kolak saka tembung kholaqo sing tegese ang Pencipta. Saka telung sesajen iku dimaknai kanggo symbol eling marang Gusti. Nanging yen masyarakat jawa negesi yen kolak iku tegese ojo ditolak artine apa sing dadi panjaluke moga-moga ora sampek ditolak. Ketan tegese raketa yaiku supaya doa kawulo manunggal dening Gusti. Telung sesajen pokok iku uga ditambahi karo tumpeng lan sego kaliyan lauk kayata iwak pitik.Apem, ketan lan kolak iku saliyane dadi uba rampe sing wajib uga digunakake munjung (ater-ater) kanggo dulur-dulure sing luwih tuwa lan tangga teparuhe. Saka iku nuduhake yen iku kabe dilakoni masyarakat wujud rasa solidaritas lan sosial marang wong liya.
Tata Cara Upacara NyadranIng nyadran, sadurunge acara inti lumrahe ing desa Sambong masyarakat sing ana ngresiki panggonan sing digawe nganakake acara nyadran. Sawise ngresiki, masyarakat kampong nggelar kenduri ing panggonan Mbah Gerit utawa panggon kosong sing ana sakiwa tengene panggon upacara nyadran. Saben kulawarga lumrahe nggawa macem-macem panganan, banjur lungguh bareng-bareng ing pesarehan kanthi sila. Banjur kepala desa mbukak acara sing isine iku nduweni maksud ngucapne rasa syukur lan matur suwun marang wargane sing wus gelem nggawa jajan lan tumpeng (ambengan) uga wus gelem nyempatne melu upacara nyadran.Saka tata cara iku, cetha yen nyadran iku ora amung ziarah ing pesarehane leluhur nanging uga nduweni nilai-nilai social budaya kayata gotong royong, guyub. Saengga nyadran iku bisa ningkatne ngrembakane kabudayaan Jawa lan tradisi sing wus ngrembaka dadi luwih ngrembaka utawa tetep lestari. Kanthi cara sosio-kultural, upacara nyadran iku ora bisa kaanggep ngresiki pesarehan leluhur, slametan (kenduri), nggawe apem, kolak, lan ketan sing dadi sesaji. Nyadran utawa manganan iku ndadekake silaturahmi kulawarga tetep utuh lan dadi transformasi sosial, budaya, dan keagamaan. Saka ndhuwur iku cetha yen ana hubungan kekerabatan, kebersamaan, kasih sayang antarane warga. Sawise iku mBah Moden sing wus dipilih dadi rois mimpin donga sing isine nyuwun sepura lan ngapura marang leluhur lan marang Tuhan Yang Mahakuasa. Dongane nggunakake tata cara agama islam lan warga sing ana padha ngamini. Sawise donga iku rampung, kabeh warga Sambong sing ana ing panggonan upacara manganan iku mbagi-mbagi tumpeng sing wus digawa. Saliyane iku, para warga uga padha barter jajan sing digawa, padha omong-omongan utawa guyon-guyonan. Banjur sing ora bisa melu utawa warga sing ora mamu ing desa Sambong diwenehi tumpeng (berkat) lan jajan kanthi cara diwenehne ning omahe.
C. PANUTUPNyadran utawa manganan yaiku ungkapan kesalehan social masyarakat sing nduweni rasa gotong royong lan solidaritas sing dadi tujuwan utamane tradisi iki. Saliyane iku, nyadran uga bisa ningkatne hubungan marang Gusti lan masyarakat social saengga bakal ningkatne rembakane kabudayaan lan tradisi sing wus ngrembaka dadi luwih ngrembaka maneh. Manganan iki uga dadi
masyarakat Indonesia iki bisa bener-bener dadi rukun, ayom-ayem lan tentrem.Intine rembug, sakabehing titah kudu tansah mbekteni marang leluhur, senajan wis mapan ing alam kelanggengan. Salah sawijining amalan kang ora pedhot ganjarane yaiku dongane anak putu kang sholeh lan sholehah marang bapa ibu lan para leluhur. Dadi ora teges anak putu nyembah marang arwahe para leluhur, ananging ndongakake supaya arwahe para leleuhur kapapanake ing papan kang mulya ing sandhinge Gusti. Bektine anak kudu mikul lan mendhem jero karo wong tuwa.Pungkasane, nyadran iku ngluhurake leluhur kang tundhone supaya eling lan manembah marang Kang Maha Luhur.
Bojonegoro iku dianakake kanggo ziarah ning makam leluhur. Manganan iki salah sijine wujud pelestarian warisan tradisi lan budaya nenek moyang. Tradisi nyadran iku symbol anane gegayutane karo para leluhur lan Mahakuasa. Manganan utawa nyadran iku ritual antarane budaya lokal lan nilai-nilai islam saengga manganan isih ditindakake kanthi cara islami.Amarga budaya masyarakat iku wus ngraket dening masyarakat ndadekake masyarakat jawa njunjung tinggi nilai-nilai luhur kabudayaan. Saengga ora dadi kagete maneh yen nyadran isih ana
kaliyan adat lan istiadat Jawa. Apa maneh yen masyarakat gelem ngrembakakake, adat istiadat sing ana iku bakal dadi salah sijine wisata budaya sing adi luhung. Apa maneh tradisi kasebut nganti saiki isih ditindakake lan nduweni nilai islami. Buktine, kayata masyarakat desa Sambong, senajan wus akeh sing agamane islam nanging wektu nindakake ritual nyadran utawa manganan isih nganut budaya biyen. Salah sijine yaiku tasyakuran ning panggon-panggon sing dianggep keramat karo masyarakat.
B. ANDHARANTradisi nyadran yaiku pesta rakyat sing awujud bentuk rasa syukure masyarakat marang Gusti Allah amarga bumi iki bisa dadi sumbere urip. Acara manganan utawa nyadran lumrahe saben desa nduweni dina, tradisi lan panggonan sing beda-beda. Ana sing dirindakake ing sendang, kuburan lan punden. Panggonan sing kaanggep masyarakat iku dadi cikal bakale anane desa iku. Yen ing desa Sambong manganan iku dianakake ing pesarehan mBah Gerit, masyarakat ing kana nduweni kapercayan yen panggonan iku dianggep keramat dadi masyarakat desa Sambong yen nganakake manganan saka wujud rasa syukure marang Gusti Kang Murbeng Dumadi iku ing pesarehane mBah Gerit. Sakliyane mengeti nyadran utawa manganan sing nduweni wujud rasa syukur marang Gusti Kang Akarya Jagad yaiku supaya ora ana gangguan roh jahat lan mahluk alus.Lumrahe sawise nganakake manganan utawa nyadran, masyarakat uga nganakake hiburan. Hiburane uga beda-beda. Ana sing nanggap tayuban, wayang kulit, wayang krucil utawa wayang golek sing miturut wong jaman biyen iku senengane Danyang desa. Yen ing desa Sambong lumrahe masyarakat ing kana nganakake wayang ing panggonan sing digawe acara manganan utawa ing
Bojonegoro kanthi turun temurun. Tradisi nyadran utawa manganan iki wus ana awit jaman biyen, tepate ing jaman kerajaan. Masyarakat Bojonogoro isih nduweni kapercayaan ngenani cariyos kuna saengga nyadran isih dipengeti senajan wus katerak owahing jaman. Tradisi nyadran tumrap wong jawa dianggep wigati banget. Umume ditindakake ing sasi Ruwah (saka tembung arab arwah). Tradisi nyadran ora bisa pisah karo kembang utawa sekar. Mula ana istilah nyekar para leluhur nganggo uba rampe kembang (mawar, kenanga, mlati, telasih lan liya-liyané). ana ing bebrayan, kembang dadi pratandha (lambang, simból) sesambungan utawa talirasa tresna, asíh, dúhkita, sungkawa lan liya-liyane. Tradisi nyadran pranyata wís lumaku wiwít jaman Majapahít nganti saiki. Pakurmatan kanggo leluhur isíh lestari tekan saiki lan dipepetri deníng masyarakat, khususe ing tlatah padésan. Nyekar ing sasi Ruwah nduweni surasa utawa wulangan marang anak putu supaya padha tresna lan eling marang leluhur. Ing sasi ruwah iki akeh pepundhen kang disowani lan diresiki. Nyadran tumrap wong Jawa dianggep wigati, amarga ana bab kang sambung karo tradisi spiritual. Istilah tradisi, mula bukane saka tembung latin tradere utawa tradition tegese ” maringake saka ndhuwur”. Sing diparingake babagan kang nduweni nilai kang adi(luhur, luhung).
Tata Cara Upacara NyadranIng nyadran, sadurunge acara inti lumrahe ing desa Sambong masyarakat sing ana ngresiki panggonan sing digawe nganakake acara nyadran. Sawise ngresiki, masyarakat kampong nggelar kenduri ing panggonan Mbah Gerit utawa panggon kosong sing ana sakiwa tengene panggon upacara nyadran. Saben kulawarga lumrahe nggawa macem-macem panganan, banjur lungguh bareng-bareng ing pesarehan kanthi sila. Banjur kepala desa mbukak acara sing isine iku nduweni maksud ngucapne rasa syukur lan matur suwun marang wargane sing wus gelem nggawa jajan lan tumpeng (ambengan) uga wus gelem nyempatne melu upacara nyadran.Saka tata cara iku, cetha yen nyadran iku ora amung ziarah ing pesarehane leluhur nanging uga nduweni nilai-nilai social budaya kayata gotong royong, guyub. Saengga nyadran iku bisa ningkatne ngrembakane kabudayaan Jawa lan tradisi sing wus ngrembaka dadi luwih ngrembaka utawa tetep lestari. Kanthi cara sosio-kultural, upacara nyadran iku ora bisa kaanggep ngresiki pesarehan leluhur, slametan (kenduri), nggawe apem, kolak, lan ketan sing dadi sesaji. Nyadran utawa manganan iku ndadekake silaturahmi kulawarga tetep utuh lan dadi transformasi sosial, budaya, dan keagamaan. Saka ndhuwur iku cetha yen ana
sing isine nyuwun sepura lan ngapura marang leluhur lan marang Tuhan Yang Mahakuasa. Dongane nggunakake tata cara agama islam lan warga sing ana padha ngamini. Sawise donga iku rampung, kabeh warga Sambong sing ana ing panggonan upacara manganan iku mbagi-mbagi tumpeng sing wus digawa. Saliyane iku, para warga uga padha barter jajan sing digawa, padha omong-omongan utawa guyon-guyonan. Banjur sing ora bisa melu utawa warga sing ora mamu ing desa Sambong diwenehi tumpeng (berkat) lan jajan kanthi cara diwenehne ning omahe.
C. PANUTUPNyadran utawa manganan yaiku ungkapan kesalehan social masyarakat sing nduweni rasa gotong royong lan solidaritas sing dadi tujuwan utamane tradisi iki. Saliyane iku, nyadran uga bisa ningkatne hubungan marang Gusti lan masyarakat social saengga bakal ningkatne rembakane kabudayaan lan tradisi sing wus ngrembaka dadi luwih ngrembaka maneh. Manganan iki uga dadi salahsijine dalan kanggo njaga silaturahmi antarane masyarakat. Yen manganan iki dtiingkatne maneh rasa sosiale masyarakat Indonesia iki bisa bener-bener dadi rukun, ayom-ayem lan tentrem.Intine rembug, sakabehing titah kudu tansah mbekteni marang leluhur, senajan wis mapan ing alam kelanggengan. Salah sawijining amalan kang ora pedhot ganjarane yaiku dongane anak putu kang sholeh lan sholehah marang bapa ibu lan para leluhur. Dadi ora teges anak putu nyembah marang arwahe para leluhur, ananging ndongakake supaya arwahe para leleuhur kapapanake ing papan kang mulya ing sandhinge Gusti. Bektine anak kudu mikul lan mendhem jero karo wong tuwa.Pungkasane, nyadran iku ngluhurake leluhur kang tundhone supaya eling lan manembah marang Kang Maha
ngisor lan nduwur enek nduwur enek ngisor, bareng alif di embrukne enek etan enek kulon enek tengen enek kiwo, lek ngono laire aran kiblat kapan? bareng karo enek e alif , laire dino kapan? dino pitu laire podo karo laire jagad, soale gustialloh neng quran nerangne yen gusti alloh gae langit karo bumi suwine 7 dino, seng nem dino kuwi mroses bumi lan langit seng sedino ngroto ngaras. terus enek
ngisor nduwur kidul kulon yo soko alif terjadi soko nukut namanya nukut ghoib nukut sangkan paran, nukut urong iso muni utowo urong
jenenge nun, mangkane ora muni lek urong amor alif mulo alif karo bak dadi bibite jagad sak isine, soko kene iki lo enek e tembung ibu lan bapak, ngelmu tauhid
iku dununge enek alif lan ibu dununge neng bak, dadi lek ngono o manusia itu lahir dari ibu bapak mergo lantaran, yoiku kumpule alif lan ba dadi jagad sak isini, sin syak ono titik e 3 sopo titik telu
kelakuan kabeh kuwi ngono soko alif, alif seng di bengkongne terus di wehi titik jenenge jim, lan yen ora enek titik e jenenge
hijayyah jumlahe ora 28 neng 30 mergane lame alif karo hamzah podo karo alif, quran iku ngono ngangge bahasa arab seng trape kuwi ringkes neng isine akeh, lamon tulisan arab kuwi yen di tulis
kalamuloh seng ngerti yo gor alloh karo seng diwei eroh, dawuhe gusti alloh kok muni sejatine kalamuloh iku mboten
wae koyoto nggowo jumlah karak, kanjeng nabi iku lek arep neng endi ae mesthi pamitan karo bojone, lan bojone kulino di
berpamitan dulu, kanjeng nabi kuwi olehe wahyu dewe ora ono kancane yoiku di wektu pas nyepi olehe petunjuk, tirakat neng guwo seng sepi, piye? dudu kalamuloh kok dadi quran 30 jus kuwi ngono bahasane kanjeng nabi
terus,sak kabehe keterangane quran dadi hadis, ono hadis sing ora oleh di siarne yoiku hadis qudsi adalah wahyu seng ora kon nyiarne , alloh iku koyo opo yo?yo koyo alloh akal ora teko yoiku samu barang seng dadi krenteg e ati
seng enek mung usul, yoiku utusane qayyun utusane sopo kuwi?urip sing ora tau mati, lek alloh mung siji, pengeran kuwi sesembahan golek ono pengeranmu, pengeran seng ora tau mati allohulilaila huwal qayulqoyum urip kang ora tau mati, tau di critakne yen to umar kuwi ora percoyo karo sopo wae dewek among percoyo karo awak e dewe
mring kadange | miwah marang padhusunan | angin-angin warta |§ Kirang sawanda, prayoginipun / angangin-angin /. angruruh mring kadangipun | mêksa datan angsal warta ||
2. lajêng samya wangsul nuli | marang dhukuh Wanataka |
3. Wus kêbut sadaya sami | nusul carang Wanataka | nanging aicir lampahe | samana pan wus raharja | dhukuhe Agungrimang§ Prayoginipun / Anggungrimang /. | kunêng ingkang adhudhukuh | gantya ingkang kawarna-a ||
4. Sira Radèn Jayèngrêsmi | kang lami anèng ing Karang | kadi sarêng ing lampahe | lan kang rayi kesahira | nanging gênti kinandha | kacatur wau sang bagus | kanggêp pangawulanira ||
5. Marang ki agêng ing Kawis | malah ingambil atmaja | saking rêsêpe ing tyase | kadya putra (ng)gèn ayoga | Ki Agêng datan samar | marang sira sang binagus | ing têmbe antuk kamulyan ||
lan kasap | kang ginendhong lan kinandhut | pan sampun têlas sadaya ||
7. Dhasar manahira lantip | ukur kumlebat kewala | kacandhak têkan bongkote | pan wus pinasthi dening Hyang | yèn bakal sinèrènan | ing ngèlmu kang agung-agung | dhasar nguni wus pawitan ||
8. Winulang kang rama nênggih | duk maksih nèng Sokaraja | marmanira ta ing mangke | lajêng ambantas kewala | sakèh ngèlmu sampurna | malah wus sinung jujuluk | mring rama ki agêng Karang ||
9. Sawab kawruh wus anunggil | sinung nama Amongraga | pan wus karan nama Êsèh | abdi kêmbar Gathuk Gathak | wus
ngarsaningwang | apa na kang durung surup | bab ing basa iya ora ||
12. Lan dudu iku ya iki | sajatine iku iya | pan yêktine iya dede | apa mêksih rubêd nyawa | kang liningan tur sêmbah | inggih ing sawab pukulun | sadaya sampun kadhadha ||
13. Sanès kang puniku inggih | marmamba marêk ing tuwan | arsa pamit sayêktine | kesah angupaya kadang | kang amba turkên tuwan | inggih ing kantênanipun | pêjah atanapi gêsang ||
14. Kawula arsa udani | ki agêng mèsêm ngandika | adhuh putraningsun anggèr | aja maras atinira | prakara kadangira | wus antuk kamulyan agung | mèh timbang kalawan sira ||
15. Kawruhe lan sira nunggil | sawab guruning rinira | wus tau
wêruh ing kene | nanging ingsun tan wani (m)babar |Lebih satu suku kata: nanging sun tan wani (m)babar. prênahe kadangira | nanging yèn sira drêng kulup | ngupaya ing arinira ||
dhasar yêkti sarwa na | Ki Dulsalam yèn ing mungguh | tumibèng tanah bangwetan ||
19. Ngèlmune tan animbangi | yèn mungguh nèng kene nyawa | apan lumrah lan wong akèh | durung papak lawan sira | kang putra matur nêmbah | saking brêkah sang
ing patukonipun | nora nana kang tinampan | wicarane besuk ingsun arsa krami | yèn olèh sênênging tyas ||
2. Miwah-wong gêdhe kèh duwe melik | nora nana ingkang wani mêksa | sawab wus (ng)guguru rêke | lawan wong wadon iku | wus winasis ngèlmu maknawi | wirasat pan wus wignya | dadya was pandulu | ngupaya kakung utama | ingkang pantês sinêmbah ing awal akir | iku kang ingupaya ||
3. Marma nuduh ingsun mring sirèki | ingsunkon mring Wanamarta sira | pêsthi sira yèn dhaupe | lan marganira têmu | lawan kadangira ing benjing | (m)buh sêsangkananeya | marga saking ngriku | dadine tyasira padhang | nging sarate dènasru amati-ragi | supayane Hyang Suksma ||
4. Asiha marang ing sira ugi | karêmêne Hyang Suksma wisesa | wong asring amatèkake | marang ing raganipun | lawan wong kang rêmên ngasêpi | yèku kêkasihing Hyang | seje lan wong kupur | dhasare linulu ing Hyang | ya wong dhasar ginadhang nêraka benjing | marma ngugung dening Hyang ||
5. Sèh Amongraga saya awingit | miyarsakkên andikaning rama | padhang
jinurungkên mring sunu | yata wau ingkang lumaris | andarung lampahira | tan ana lyan ketung | amung sihira Hyang Suksma | datan liyan kang pinêsthi ing pandêling | kèndêl-kèndêl yèn salat ||
7. Sawusing bakda sigra lumaris | ngetan bênêr (ng)gènnira lumampah | nurut dhusun pinggir lèpèn | akathah kang kadulu | akèh langên-langêning margi | dhusun kathah kang gêmah | palakirna agung | kapungkur ingkang padesan | yata ngambah tarataban pinggir wukir | têbih kang padhusunan ||
8. Tindaknya ris wau apan sarwi |
lagya katiban warsa | amuyêg dinulu | marga sunare sumêngka | wuryan ingkang marga kadya
rumpil arampal | pan arang kambah ing jalma ||
2. Marga kapit ing cucuri | yèn wong kang tan sêdya layon | mangsa waniya ngambah ing ngriku |
liyanipun | margi ingkang radin | ingkang tau dènambah | ing manungsa pan akathah ||
4. Ing yêkti dhapur ngulati | sang brangta marga kang ewoh | ingkang nora kambah ing wong langkung | yata wau nuli | anênggêl minggah arga | nuju Asar wayahira ||
5. Yata nèng nginggil ningali | kidul wetan lèr lan kulon | nglimut pan anglamat dhusun-dhusun | tan awas ingaksi | miwah kang ardi kathah |
salindhit | johan lan atat-kêmbang | kêdhasih munya ing tawang ||
8. Swaranira ngasih-asih | lir nangisi ingkang rawoh |
Lênggah sela wisnu radin | lajêng muji ing Hyang Manon | nora dhompo awas ing pandulu | wus ngumpul nganggêki | pranyata yèn utama | sira Ki Sèh Amongraga ||
13. Pratandha waspadèng èksi | ênggèning Suksma kinaot | pan sayêkti arang wong kang wêruh | marang Hyang Kang Luwih | lamun ta durung bisa | mati sajroning ngagêsang ||
14. Nadyan mangkonowa ugi | yèn sinung sihing Hyang Manon | arang kang waspada ing pandulu | ênggonning Hyang Widdhi | mendah dening akathah | kalamun sok pandhitaa ||
15. Sinung ilham ing Hyang Widdhi | mendah wali ting pragogok |
uninira | sampun kadangon gingsira ||
1. Sawusnya nitih ancala | Hyang Surya sang brangta nuli | tumurun saking aldaka | abdi kêkalih nèng wingking | praptaning ngandhap nuli | yata lajêng lampahipun | margèng jurang sasêngkan | parang rong
anèng sukuning gunung | dhukuh punika aran | pan ing Taramaledari§ Prayoginipun / Tatarmaledari /. | gunungipun ingaranan ardi Gora ||
4. Dadya dhukuh milu karan | dene ingkang apalinggih | ki buyut Wasibagêna | gêntur ing tapanirèki |
Prayoginipun / wè / [we]. anjog saking ing ardi | tibane pan tinalangan | kilèn§ Prayoginipun / kalèn /.
wong papat puniku nênggih | kêtib aran Nuripin | sawijine kêtib Samud | marêbot ki Jatruna | kalawan mêrbot Nurkasim | lawan Kêrtasapele Kêrtasapala ||
9. Ki buyut Wasibagêna | adarbe atmaja kalih | sami èstri kalihira | warnane samya yu luwih | yèn ing desa munjuli | duk samya birainipun | wastane kang atuwa | awasta Nikèn Pangliring | ingkang anèm wastanira ra Sumêkar ||
10. Kalangkung dinama-dama | marang rama sang ayogi | ing sapantêse wong arga | saking dêlape sasiwi | yata sang tapa nuli |
cahya amindha sasi | sigra Kêrtisapele manggihi nulya ||
13. Gupuh dènnya uluk salam | Kêrtisapele tanya ris | anak teja sulaksana | têmbe pun bapa umèksi | kang tinanya nauri | kewula§ Prayoginipun / kawula /. wong kawlasayun | santri saking ing Karang | nanging santri tanpa ngèlmi | anèng Karang tan antuk papan katiwar ||
14. Kalingan kang wus utama | marma kewala§ Prayoginipun / kawula /. puniki | ngumbara yêkti ngupaya | ing pandhita kang wus sidik | arsa ngrasèhkên [ngrasèh...]
[...kên] ngèlmi | warti ing riki
kang warta | sayêkti kangjêng kiyai | anak pangraoskawula | pun bapa dèrèng amanggih | kawruh kadi ing ngriki | kula
wontên wong kang lêwih | kawula dhatêngi apan | maksih apêtêng ing galih | dèrèng padhang samênir | sarêng ngriki kula rawuh | tyasingong padhang têrawang | marmamba wisma ing ngriki | saking dening karêm ngelmune sang tapa ||
17. Sang tapa§ Prayoginipun / sang brangta /. mèsêm ngandika | lah (n)dika
uninga | ing tuwan lamun ing (n)jawi | wontên tamu ayun marêk ing paduka ||
18. Bagus pan maksih taruna | ngaku santri saking Kawis | rencange kêkalih kêmbar | têmbung yèn kawêlasasih | dene datanpa kanthi | nèng Karang tan antuk ngèlmu | sawab dening kalingan |
pangandikanira aris | payo enggal aturana | aywa kasuwèn nèng (n)jawi ||
2. Lan kowe Sêpala gupuh | matura nyainirèki | konên asaji pawohan | lan enggal kon ngraratêngi | sêkul tanapi nyamikan | ing saanane dèn-aglis ||
3. Arsa dhadhayohan ingsun | wong wus luhung ngaku santri | ya enggal kang adinuta | langgare wus dèn-gêlari | kasah alus santri samya | kang ngaji wus kinèn mulih ||
salam | mèsêm Ki Wasi nauri ||
6. Sarwi nyandhak astanipun | mring sang brangta gya kinanthi | binêkta minggah ing langgar | ri wusnya tata alinggih | Ki Buyut Wasibagêna | nambrama marang têtami ||
7. Takèn ing kamulyanipun | sang brangta uwus wawarti | ki buyut rêsêp tumingal | marang wau ingkang prapti | jatmika sêmu agawat | anarka yèn wus linuwih ||
8. Wus kacihna ing pandulu | ing
ing wuwus | puniku kang dadi saksi | upama wong bodho ika | nanging angaku linuwih | nora susah binarengkal | pacêlathune katawis ||
10. Mangkono upaminipun | yèku maknawi sayêkti | wusnya dangu dènnya lênggah | ki buyut sigra
ing garwane sang pandhita | yèn kang putra kinèn ngirid | nyaosna wohan mring langgar | ing tamu kang lagi prapti ||
kang sêpuh | kang (m)bêkta pawohanèki | kang nèm ambêkta pasêsan | têmbako anèng salêpi | rara kalih èsmu merang | umiyat marang têtami ||
18. Sang brangta nglirik andulu | ing solahe sang dyah kalih | kumêpyur karasèng nala | marang kadangira èstri | yata ing sapraptanira | ni nyai jajar alinggih ||
19. Lan raka kiyai buyut | putra kalih lunggwèng wuri | -ning ibu runcung kaliyan | tumungkul nanging anglirik | marang ing têtamunira | mênêng turida ing
ngriki | matur nuwun wau kang sinung wacana ||
3. Kyai buyut nambung aris wuwusipun | anggèr amucanga | ududa
Sugatane ibunta sawontênipun | nuwun kang ingatak | ngecani sigra wawanting | kyai buyut lan
12. Amongraga (ng)gèn dhahar sadangunipun | puluke sakênthang | cilik agung dèn-
18. Riwusira (ng)gèn angambil toya wulu | ni nyai lan putra | kalih sampun salat sami |
3. Ingsun têdha dhayoh iki | awèta nèng kene mana | muga raganingsun kiye | pinaringna mring wong ika | iya karsaning rama | nuli ingsun (n)jaluk wuruk | ngong duga wong ika wignya ||
4. Mangkana osiking galih | nora pijêr asêmbahyang | ing batin
6. Nulya ki buyut lingnya ris | marang ing sang wau prapta | anak ala nganggur mangke |
ucapna | kang dados raosing kalbu | ki buyut gumuyu mojar ||
9. elok kang ujar puniki | kang suntakokkên dènnira | êndi ênggonne Hyang Manon | Amongraga saurira | wikana yèn lêrêsa | dene ênggonne Hyang Agung | pan wontên ing gêdhong rêtna ||
puniku jatine uga | pamiyarsa kawula | tuduhe gêdhong di-luhung | ênggonne pasisimpênan ||
12. Karsane Hyang Maha Sukci | marma ingaran rêtneka | pan puniku sajatine | ingaran iku sosotya | adiluwih punika | iku ing
suka | pêthuk ing karsanira | sigra dènnya ngrangkul gupuh | wus babo iku larangan ||
14. Pan dêdalan laku iki | pilih pilih kang uninga | wis mandhêg samono bae | lah anggèr aywa dinawa | ngucap basa punika | mangsa kuranga cinatur | malih manira
amba angrungu | inggih kang catur punika ||
16. Wikan yèn lêrêsa ugi | yèn ing jasad tuwan ika | yèn pinèt nama laire | nadyan ing batin tan beda | tuwan lawan kawula | tunggal jatining sukmèku | ing lair sêpuh paduka ||
17. Ing batin sayêkti sami | tan wontên anèm sêpuha | mèsêm ki
tunggal | kang kaya puniku rêke | Amongraga saurira | bedane kawruh ika | lan kawruh rêke puniku | dhingin miyarsa
ika | têgêse ta kadipundi | Amongraga saurira ||
2. Ingkang kawruh sajatinira anênggih | tinggal kang tan luwar | wiyose Hyang Suksma luwih | ngèlmu kawruh jatinira ||
3. Tan kêkalih pralambine ingkang ngèlmi | lir sêkul upama | ingkang pinangan saari | wontên dene kawruhira ||
4. (Ng)gih puniku kang darbèni
buyut karênan | miyarsa panjawabnèki | yata angrangkul anulya ||
5. Sarwi angling dhuh anakingsun gusti |Kurang satu suku kata: Sarwi angling adhuh anakingsun gusti. ujare tan bisa | dene ki uwis winasis | lah ta
atine§ Prayoginipun / artine /. kadi punapa ||
11. Amongraga mèsêm saurira aris | manira miyarsa | têgêse prêlu puniki | dhingin gumanti mring sunat ||
12. Ni (m)bok nyai nauri wacana aris | têgêse punapa | ingkang prêlu jatinèki | Amongraga saurira ||
13. Têgêsipun kang prêlu punika singgih | langgêng
margane langgêng puniki | dene iya ananira ||
18. Yèn wus têkèng paranning laku puniki | tandha yèn (n)tuk sawab | padhang paningalirèki | ya awas jatining lampah ||
19. Ni (m)bok nyai tanya wuwusira malih | sunat prêlu ika | apa kêna yèn tinunggil | anèng ing lêmah punika ||
20. Amongraga saurira rum amanis | pêsthi lamun kêna | kang sampun tumêkèng jati | lan yèn têlas lakune ka ||
21. Wus tan nganggo etanging wêktu puniki | lampah wong utama | sawab-
kadyèki | ing jroning kakung puniku | wanita sajatinèki | nênggih sajroning wong wadon ||
4. Ana kakung kadiparan têgêsipun | Amongraga anauri | nênggih ing pangrunguningsun | sajatining kakung singgih | sayêkti ananing êroh ||
5. Ingkang murba misesa jisim pan iku | nyawa aran mêksih èstri | dene mêksih kapurbèku | ananing roh iku singgih | dudu lanang kang sayêktos ||
6. Satuhune lanang ananing Hyang Agung | dene tan ana murbani | ni nyai malih amuwus | kang pawèstri kadipundi | lah jawabên anakingong ||
7. Amongraga saurira manis arum | pan ora beda puniki | nênggih wong wadon puniku | kêlawan wong lanang sami | sami wajib olah-batos ||
8. Ni (m)bok nyai malih atêtanya arum |
ingsun Pangeran sajati iku | datan ta saking ing kami | andika lan kawulèku | yaktine tan beda ugi | tan kêkalih
gènnira mirsakkên§ Prayoginipun / myarsakkên /. (n)dongong ||
11. Rara kalih kalangkung kasmaran ngrungu | angalêm sajroning galih | iki si wong
wong mêngkono iku | dènrewangi adol tapih | ingsun têtêdha wong bagus | lawasa ana ing ngriki | duweya êsir maring ngong ||
13. Tan kawuwus kang raras sajroning kalbu | yata ki buyut lingnya ris | adhuh anggèr anakingsun | dènlawas anèng ing ngriki | arinta wulangên
langkung nuhun kawulènggih | ing sih paduka kang dhawuh | botên sagêd mêmangsuli | nanging apuntên kemawon ||
16. Pan kawula mung nyipta nyipêng sadalu | sirik yèn wêwaha malih | pintên banggi ta ing pungkur | yèn mugi sami basuki | pêsthi wangsul raganingong ||
17. Yèn kêpanggih putranta ingkang sunruruh | pêsthi amba nuli bali | sang pandhita aris muwus | andika-upaya pundi | kang sinung ling matur alon ||
18. Ngongupaya marang nagari Mantarum | inggih kalamun kapanggih | sabab kathah rencangulun | kang anèng nagri Mantawis | bok bilih wontên ing kono ||
19. Wus tinatur§ Prayoginipun / tinutur /. kabèh mulabukanipun | sang tapa sarêng miyarsi | Amongraga wartanipun | tambuh waspanya duk mijil | ni nyai lan putra karo ||
20. sarêng myarsa ing tutur tri sênggruk-sênggruk | ki buyut ngandika aris | marang garwa lawan sunu | wis padha
enggala panggih | ingkang padha dènupados ||
22. Iya dimèn anakira enggal wangsul | wis aja kakeyan pikir | kang
kêtibipun | samya angatêr ing jawi | (ng)gènnya wangsul jawi dhukoh ||
25. Yata Ki Sèh Amongraga lampahipun | padhukuhan wus kawuri | abdi kêkalih tan kantun | lumampah truntunan wukir | andarung lampahe kang wong ||
1. Lêpas lampahe sang brangta | Amongraga jumênêng anèng wukir | manjing ing guwa asamun | alênggah jroning guwa | asêmbahyang anèng jroning guwa ngriku | sabakdane salat (n)donga | lajêng mawantah amuji ||
2. Tan wontên ingkang kacipta | mung sihing Hyang pinandêng jroning ati | samana apan sadalu | anèng sajroning guwa | enjingira sang monêng wus mêdal
saking wau jroning guwa | lajêng lampahira aris ||
3. Anêrajang jurang sêngkan | pan tumawing parang rêjêng anggawing | asiluk singub-singub |Kurang satu suku kata: asiluk asingub-singub. jurang trêbis katingal | panggrit ingkangpanggriting kang. ori wor panggriting têpung | sumyak swaraning cêmara | kumrisik
ing dhukuh Andongtinunu | dene namaning kang tapa | nama Ki Sèh Suksma-sidik ||
9. Mung wowolu sabatira | ingkang (n)jaga marang Ki Suksma sidik | pandhita wadad puniku | darbe putra satunggil | (n)gèn ananggih(ng)gèn anênggih. anèng sapucuking gunung | tan karuwan kang susuta | manggih kala maksih alit ||
10. Mèh kadi rare titiban | saking dening pandhita drêng sisiwi | mangke pan diwasa sampun | langkung sihe sang tapa | pan ingugung ing sapantêse wong gunung | mring rama wus sinung aran | nikèn rara Pamêgatsih ||
11. Klangkung karêm ing ibadah | saking dening ginulang siyang ratri | mring kang rama yêktinipun | marma sang dyah tan nyipta | palakrama saking kasêngsêm ing ngèlmu | pasêmon ladak agawat | ngêgungkên yèn sugih ngèlmi ||
12. Inguni pan wus kalakyan | pan akathah sagung para pêtinggi | kang sami kasmaran ngrungu | ing wartane ni rara | andhatêngi akathah ingkang
saking dening tan kaduga | sang rara panjaluknèki ||
13. Tan anjaluk raja brana | mung angajak bantah kang ngèlmu gaib | nadyan para santri agung | kang prapta tan kawawa | angêsorna ing ngèlmunira sang ayu | undure amèt upaya | dhuyung sumbaga lan dhêsthi ||
14. Akathah ingkang misaya | ing paekan anging tan anêdhasi | nanging wêntala sang ayu | nahên kang anèng arga | Amongraga tumurun saking ing gunung | osik badhe umampira |
dhukuh ing Andongtinunu | sukunira kang lèr wetan | lawan kang Sêndhara wukir ||
16. Masjide katon anganggrang | pan acèkli kèdêran dening warih | balumbang gung keringipun | ingidêran
saking aldaka | apan tinalang anjoge | iline maring dhusun | tan wus ucapêna ingkang sri | rakite padhêkahan | asingêr apatut | cacade cilik kewala | yata ingkang
korine | pan ana sêndhangipun | witing gayam apan ngubêngi | ing sêndhang
mandêng marang kang rawuh | èsmu kenyut dènnya ningali | salamine sang rara | pan dèrèng kagumur | tumingal marang ing priya | pan lagya ki sang dyah osik jroning galih | wong iki wus watara ||
10. Ing praptane baya (ng)gawa dhêsthi | pinasangkên ana ing dêdalan | katara ragèngsun kiye | gorèh mulat wong iku | sun watara asugih ngèlmi | pawartane ing Karang | (ng)gonne wong linuhung |
12. Dènnya lênggah nèng wêwulang§ Prayoginipun / wêlulang /. sami | nanging rinangkêpan kasah anyar | sang tapa nganthuki age | marang ing sabatipun | santri Juris uningèng wangsit | kêlawan Ki Nur Surat | mring têgal angundhuh | timun
15. Anèng sumbul yata sang dyah nuli | pan inguwuh marang ingkang rama | kinèn anyaosakên
Susupene apan kalih sisih | sêkar sêdhah lan sasra-ludira | munggèng ênthik-ênthikane | wusnya dandan sang ayu | lajêng nata pawohanèki |
Ingkang putra matur bibisik yèn sampun | kang rama ngandika | payo ladèkna tumuli | ngarah apa ing saanane kewala ||
3. Yata gupuh sang dyah malbèng wisma sampun | sang tapa ngandika | marang sèh Amongraga ris | lah punika anak rayi jêngandika ||
4. Mung sapele anak paparing Hyang Agung | matur kang liningan | pun êmbok wontên ing pundi | sang pandhita gumuyu ing saurira ||
5. Wus tinutur wau ing sadayanipun | mèsêm Amongraga | nahên ta sang rara nuli | wusnya ngrakit dhahar gya binêkta mêdal ||
6. Santri kalih kang ngrampa dhudhulangipun | ingkang isi ulam | sumbul binêkta wong siji | kang nyamikan apan ta dadi sadhulang ||
7. Nikèn rara kang (m)bêkta lantinganipun | ing sapraptanira | ing langgar lajêng sinaji | sêkul sumbul pan wus tinumplêk ing panjang ||
8. Ulamipun tinata tharik nèng ngayun | pan awarna-warna |
lan rencanging tamu kêmbul | gantya kang dhaharan | sinaosakên ing ngarsi | sang pandhita lan tamu dhahar nyamikan ||
12. Duk samana nuju Mahrib wancinipun | dyan sami
nganggur sami | inggih saking dèrèng sumurup kawula ||
18. Nêdha brêkah pun bapa sayêktinipun | dhumatêng pun anak | punapa samiya ugi | rahsanipun ngèlmu ing ngriki lan Karang ||
19. Amongraga mèsêm aris sauripun | punapa sanèsa | pan inggih namaning ngèlmi | yèkti sami ing ngriku lawan ing ngrika ||
20. Sanèsipun ing ngriki lêbêt kalangkung | kathahên wangsulan | sanès kalawan ing Kawis | Gathak Gathuk botên kathahên karenah ||
21. Sang pandhita aris wau wuwusipun | anak yèn pun bapa | inguni manira manggih | kang wirayat saking titiyang mulana ||
22. Nanging nora kinabarkên yêktinipun | pan sabên micara | ingumpêtan dèn-jarwani | marma taksih rêbut manahe pun bapa ||
23. Amongraga aris wau aturipun | lah tuwan jarwakna | kawula lajêng miyarsi | sang pandhita aris dènnira wacana ||
24. Inggih wiwitane kang jagad puniku | mring Hyang Maha Mulya | pundi kang kinarya dhingin | Amongraga sumaur apan datolah ||
duk nèng dhadha wahit wau wastanira ||
29. Duk nèng ngati sirolah pan namanipun | sang tapa angucap | duk lagi nèng pusêr iki | (ng)gih punika anak wastane punika ||
30. Amongraga aris wau sauripun | duk nèng pusêr ika | jamilah wastane nênggih | duk lunga§ Kirang sawanda, prayoginipun / duk alunga /. mring sêgara rante ika ||
31. Duk tumurun nutpah namane punika | duk nèng
duk nèng pucuking kalam puniku | naptu gaib apan | duk tiba mêwadhah singgih | lir mas timbul tumiba
pandhita atakèn malih | dadine punapa | wadi madi lawan mani | lan anggèr tuwan jarwakna ||
4. Amongraga mèsêm saurira aris | wadi dadi ika | puputih ing mata kalih | madi irêng-irêng mata ||
5. Maningkêm§ Prayoginipun / manikêm /. pan dadi ugêr netra kalih | lawan dadi ika | duk kêmpêl tibaning kalih | anèng wêwadhah punika ||
6. Sajatine datulah jatining urip | pandhita lingira | apa rupane raswèki | Amongraga saurira ||
7. Kang rasa iku rupane anglir gêtih§ Prayoginipun / Rasa iku rupane pan anglir gêtih /. | nging dudu ludira | anênggih ingkang puniki | lawan
ingkang dinadèkkên dhingin | roh ilapi ika | sang tapa atakèn malih | paran têgêse punika ||
10. Ya ingkang roh ilapi ta kadi pundi | anggèr padhangêna | Amongraga mèsêm angling | têgêse roh urip ika ||
11. Kang ilapi têgêse trêsandhaning sih | kinarya pratandha | artine ingkang ilapi | sajroning urip pan ana ||
12. Wus kalingling dening Sukma kang linuwih | nanging nora kenging | yèn ngugêmana puniki | nênggih kang sami ingucap ||
13. Datan kenging tungkul wong angulah ngèlmi | yèn anggung jubriya | lir wong ngambil minèng kali | ulam
kang sabda | (ng)gènnira abantah ngèlmi | tyasira agarunêkan ||
19. Osiking tyas nyata wong wasis§ Prayoginipun / nyata winasis /. wong iki | kaya iki uga | kang pantês ingsun ngèngèri | yèn badhe sual manira ||
20. Pan mangkana sang rara osiking galih | yata sang pandhita | alon awacana aris | marang ing Sèh Amongraga ||
21. Lah ta anak arinta punika inggih | bok andika wulang | darbe kawruh pan inguni | kawula tari akrama ||
22. Nora ayun yèn tan wontên kang njawabi | ing pangawruhira | Amongraga msêm angling |Kurang satu suku kata: Amongraga mèsêm angling. kawula ayun miyarsa ||
23. Ing kawruhe bilih kawula puniki | sagêd anglêgakna | ing
rara gya lênggah | ing keringe kang rama | matur minta apura gung | dhatêng Ki Sèh Amongraga ||
3. Sampun paduka mastani | mring kawula wong gumisa | pan têtakèn sayêktine | Amongraga msêm lingnya |Kurang satu suku kata: Amongraga mèsêm lingnya. nadyan awak-manira | tan rumangsa yèn linuhung | lagi rarasan kewala ||
rasaneka | amung kang roh ilapine | kang tanpa jisim punika | rohani rabani ka | dene anane puniku | marmane ana roh nyawa ||
9. Kang nêpsu amarah pundi | inggih kalawan supiyah | pundi kang ingaran mangke | budi nêpsu maring ala | Amongraga saurnya | nêpsu amarah puniku | ingkang karêm maring ala ||
10. Kang tan surut ingkang galih | sadhengah nêpsu punika | puniku amarah rêke | dene nêpsu mutmainah | kang rêmên kabêcikan | tuhu wêca karêpipun | luamah kang maring laba ||
11. Supiyah karêpirèki | maring ingkang dudu iya | amarah mumulang rêke | mring sagung
Amongraga lon saure | kang luhur iku tan ana | ingkang luwih utama | dene kang luwih puniku | budi
prayoga | ing mêngko têka ala | kupur kang ngucap puniku | (m)bodhokkên marang Hyang Suksma ||
14. Tan wruh yèn Hyang Maha Sukci |
kêna asalah dalih | kang badan êroh punika | nênggih sakawan kathahe | nyawa jasmani punika | ingkang ingakên tunggal | roh rasa-jati puniku | yèku roh ilapat ika ||
16. Dudu nyatanipun singgih | nanging tunggal ingkang karsa | kang rabani iku rêke | nyataning dat ilapi ka | sipat lawan apêngal | Mêgatsih malih amuwus | pundi kang jati punika ||
pratelakna têgêsipun | kang badan punika uga ||
1. Amongraga amuwus | yêkti tingal kang mandêlik iku | cipta prapta ing manahira sayêkti | limut suh sirna awimbuh | jisim johar ingkang layon ||
2. Rasa ingkang kadulu | jasmani ingkang asung puniku |
kang rahmani puniku | sayêktine jisim iku kang atampi | Mêgatsih malih umatur | inggih kawula atakon ||
5. Kang roh ilapi iku | inggih ta paran ing têgêsipun | Amongraga alon dènnira nauri | roh rabani ingkang tuhu | kang lanang maningkêm§ Prayoginipun / manikêm /. yêktos ||
9. (n)Jaba prênahing madu | poma dènawas ing prênahipun | yèn wus awas mêsthi wruh asmaragami | yèn kang utama yêkti wruh | nanging arang singa kang wong ||
10. Kang wruh bangsa puniku | yèn kang datan matêng ciptanipun | yata dhêlêng ni rara Mêgatsih nuli | angartika jroning kalbu | nyata pinunjul iki wong ||
11. Nora larang wong iku | sunrowangi adol tapih ingsun | salawase ana-a ing kênê uwis | iya palakrama ingsun | mangkono osiking batos ||
12. Amongraga amuwus | pagene mèndêl apa wus surup | yèn wus surup mênèk ana ingkang kari | kang rama nambungi wuwus | sundugi anggèr wus katog ||
13. Rara matur agupuh | marang kakangira apa uwus | mung samono kang lawas sira (m)bêthithil | kang putra alon turipun | pan wus têlas aturingong ||
14. Nanging kawula sampun | padhang nêrawang ing nalaningsun | ingkang rama gumuyu abêlik-bêlik | lah nora pira-a iku |
ngandikanipun | mring kang putra Sèh Amongraga bibisik | barang rèh ing karsanipun | Amongraga matur alon ||
18. Amba langkung anuwun | ing pasihanta ingkang dhumawuh | pan ing mangke amba tan purun nglampahi | kajawi kalamun sampun | kapanggih saduluringong ||
19. Pêsthi amba yèn wangsul | anut ing karsa ingkang puniku | yèn ing mangke têbih botên darbe pikir | sang tapa langkung angungun | pitêkur sarwi andongong ||
20. Wusana ris amuwus | marang kang putra sarwi angrangkul | nanging poma anakingsun wong asigid | yèn ugi sampun kapangguh | kang para upaya karo ||
21. Poma-poma nakingsun | nuli wangsula ke gupuh |§ Prayoginipun / nuli wangsula marang ke gupuh /. ing pêsthine lawas enggal ingong anti | Sèh Amongraga umatur | yèn
23. Jawat asta angujung | pamit lumèngsèr saking ing ngayun | lajêng gupuh dhatêng abdi
Prayoginipun / Enggar /. manahe sang brangta | tumon pêksi kèh swaranya | kadhali munya ing tawang | kaswasih yèn
saurira | punika ingkang katingal | dhukuh kang gênggêng punika | (ng)gih kang aran Wanamarta ||
9. Andika lajêng kewala | ing mangke mêsthi kadulu | masjide agêng aluhur | lan malih kawula tanya | andika ing santri pundi§ Prayoginipun / santri ing pundi /. | sumaur ingkang tinanya | manira santri atêbah | saking ing Bantên yêktinya ||
10. Marma drêng mring Wanamarta | manira
kang kadya ing Wanamarta | kèhe santri kang ngluwihi | kados kawan èwu ana | kawula duk maksih bocah | sagung pasantrèn uninga | dèrèng wontên kang tumimbang ||
13. Lir Wanamarta kèhipun | dhasar papanne prayoga | mirah ingkang palakirna | bêras datanpa ajiya | marma santri têbih-têbih | kathah kang prapta ing riku | pan uwus adating santri | marani kang mirah têdha ||
14. Kawula pan dèrèng lawas | umantuk saking ing ngriku | salawase pan kawula | dadi santrine Ki Bayi | Amongraga nambung wuwus | kalamun wontên wong prapta | inggih sintên kang jinujug | umatur dalêm (n)jujuga ||
15. Inggih putrane panggulu | puniku kang pinitaya | dhatêng Ki Bayi Panurta | wastanipun Jayèngwèsthi | sabên wontên wong kang prapta | inggih anjujug ing riku | pan sampun wisma pribadi | sakiduling masjid mangu ||
16. Dene warujune aran | anênggih Ki Jayèngraga | pan inggih kalih punika | singa ingkang jinujuga | jêr atmajanipun jalu | pan amung kalih punika | pambajêngipun pawèstri | wastanipun Tambangraras ||
17. Kawula dèrèng amangguh | wanodya kadi punika | putrane Bayi Panurta | apike kagila-gila | duk kawula ingkang wau | inggih taksih anèng ngrika |
angrungu | wanodya tan arsa krama ||
saking susah myat ing putra | kalakon sami ngupaya | nanging sang rara wêntala | luput ing pêsthi§ Prayoginipun / dhêsthi /. sumbaga | tuwas kabèh ngacung samya ||
2. Yèn lumrahe wong gênge samana iku | pêsthine pan ana | ingkang pinilih sawiji | iku nora (n)dadak tinampik sadaya ||
3. Yèn wong buntêt andadak kakèhan wuwus | pan inggih akathah | kang muwus kadi puniki | pan gumujêng wau Ki Sèh Amongraga ||
4. Angling kadi botên kang kados puniku | sawêg dèrèng arsa | ngupaya jodho prayogi | ingkang kangge awal akir ingupaya ||
5. Dadi ingsun ngrungu ing wartinirèku | manah mundur mara | bok manira dènaranni | darbe niyat marang ing èstri punika ||
6. Tur ta baya pisan-pisan raganingsun | nyipta-a punika | mung sêdya ngupaya ngèlmi | (n)dadak nuju ing riku wontên brusahan ||
7. Wong kang angon maesa ris sauripun | kang amba wicara | pan wus sawarsa puniki | yèn ing mangke têntrêm tan wontên pawarta ||
8. Winginipun kawula saking ing ngriku | tinjo sanak lara | ala nganggur awakmami | anakokkên puniku kang kula ucap ||
9. Pan saèstu sampun tan wontên wong rawuh | mikir bab
15. Mring kawula apan ta wus padha wanuh | kang dados gêbayan | punika pun santri Luci |
anginthar mantuk rumuhun | sapraptaning wisma | wus mangsit mring rabinèki | lajêng manggil ing baturira sêkawan ||
19. Mung wong papat kang tumut wisma ing ngriku | yata sami prapta | wong papat wus dènpoyani | suka lajêng ngrewangi ing rabinira ||
20. Olah-olah ing pawon langkung abikut | ri wusnya mangkana | sang wisma mêthuk wus panggih | lan sang brangta nulya lajêng ingaturan ||
21. Sapraptane ing dhukuh sang brangta mangu | myat ing
25. Kang inguwuh ni rubiyah langkung gugup | anata sugata | ri sampunira
Jamil (ng)gih (ng)gihipun | kadipundi kakang | pangraosipun pun rayi | yèn mawiya ringa-ringa
diadhekaké ing 29 Oktober 1960. Rektor ing taun 2011-2015 ya iku Prof. DR. Hj. Badia Perizade, MBA.
dugi kanthi wisuda kaping-100 ing 22 September 2011, alumni Unsri wonten 80.386 kang kapêrang saka 33 tiyang dhoktor lan PPDS (Sp2), 4.226 tiyang Sp1, 59.958 tiyang S1, lan saka program diploma (S0) 16.169 tiyang.[1]
Sejarah Singkat[besut | besut sumber]
Gagasan kanngo anduwèni perguruan tinggi ing Sumatera Selatan wis ana saka wiwit taun 1950-an, kang dicetusake ing dalem
diadhekaké ing tanggal 1 April 1953 kanthi jeneng "Yayasan Perguruan Tinggi Sjakhjakirti".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universitas_Sriwijaya&oldid=1000252"	Kategori: Pawiyatan luhur ing Sumatra Kidul	Menu navigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 4 Maret 2016.
Jaman bien nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika
bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon.
dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair
sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng
anak remaja sing ayu. Garis-garis ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak sing sekti lan
anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan
seneng banget. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi
Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunungBromo.Ada nuansa serem dan mistik di dongeng misteri gunung bromo,
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes margining manungso kan
ing, evolv­ing, fresh, sexy, excit­ing, ter­ri­fy­ing,
Webe Vi..HapusBalasRedCarra26 Mei 2015 01.39Sugeng tanggap warsa, Warung Blogger :DBalasHapusBalasanLozz Akbar30 Mei 2015 14.01Matur nuwun mbak Carra.. sukses buat sampeanHapusBalasSusi Susindra26 Mei 2015 05.51Kangen baca tulisanmu,
2. kathah ingkang sami marak saos bêkti | putri dalêm nata | myang sadhèrèk dalêm sami | tata palênggahanira ||
3. munggwèng èmpèr dalêmnya jêng pramèswari | ingkang sisih wetan | malih ingkang caos bêkti | rabining para wadana ||
sanadi | kang iring pracima | dènnya lêlênggahan sami | lan pra putri narpaputra ||
6. wetan kilèn kalih gèn nanging tan têbih | mung lêt palataran | sadaya dipun paringi | pasugatan tan kuciwa ||
7. sawetaning dalêm ing sasana adi | mawi santiswara | manggèn èmpèring pandhapi | langên katong ing duksina ||
8. nunggil malêm Jumungah Lêgi puniki | di dalêm ngulama | ing kadipatèn têtindhih | Dyan Ngabèi Imanpura ||
9. sami muji tilawatul Kuran tahlil | istipar salawat | tasbèh dikir manggon
17. mujur ngetan kêmput èmpèring pandhapi | wetan sinambêtan | pan ugi babut kêtangi | ginatra patra puspita ||
18. wiwit saking undhak-undhakan kang nginggil | èmpèring pandhapa | kang wetan mangetan prapti | têngah-têngahing paningrat ||
19. trus mangalèr nganti prapta srimanganti | maksih laju mêdal | mangalèr
28. ing parasdya miwah prabayasa ugi | sami ginêlaran | babut wungu mardapa jring | cinitra sêkar rumambat ||
kursi | myang wingking dadya kalih sap ||
32. rêsban kursi sadaya puniku sami | lan ingkang tinata | munggwèng sana
kridhawaya tuwin | lurahe mariksa | dènira ngrêsiki cangkir | suru wadhah gêndhis pohan ||
41. botên awit punapa pan amung saking | ing dintên punika | kraos gêrahnya ambèi | sarira kirang
44. nyuwun pamit tan sagêd sumiwèng aji | awit gêrah napas | radi sêsêg sawatawis | langkung cuwaning wardaya ||
45. dene botên sagêd andhèrèk manggihi | tamu gung jêng sultan | ing Ngayogya narapati | rawuh pura Surakarta ||
46. dhawuh dalêm kapriye manèh wong lagi | kapambêng ing lara | kakangmas pangran dipati |
rawuh | Jêng Sultan Ngayogya mangko ||
16. ya ta wau winuwus | wanci pukul 7 patang mênut | pra prajurit lêbêt pra prajurit jawi | kang pinatah wus ngalumpuk | anèng magangan ngarompol ||
17. wus tampi wapênipun | nulya antre sadaya nèng ngriku | tata kupêng sap kalih ing ngajêng wingking | dèn abani tindhihipun | opisir kapitan mayor ||
18. laju lumaku urut | malbèng pura kang ana ing ngayun | prajurit jro jayèngastra wus lumaris | mêdal palataranipun | kadhaton têrus
tata barisipun | rangkêp loro marêp ngulon ||
21. anèng plataranipun | srimanganti kang wetan puniku | kanthi musik ing kadipatèn miranti | kèhnya petung 30 | padha amanganggo toro ||
22. wurine kang lumaku | gya prajurit jawi
dadya sisi sisihan kadulu | wetan kulon prajurit kalih Kumpêni | kanthi kaptin opsiripun | têtindhihe mayor loro ||
26. malih ingkang sumambung | pra prajurit jayasura sampun | lumaksana sikêp kapmès lawan guwir | pandhêle ingkang pinanggul | ugi padinan kang miyos ||
27. musik salomprèt tambur | tindhih mayor kaptin opsiripun | panganggone uga padha marêstêni | laju tata barisipun | nèng jroning ngalun-alun lor ||
28. prênah sawetanipun | tratag rambat tata mujur ngidul | sadayèku badhe mahargya sang aji | jêng sultan samôngsa rawuh | ayya ngungkurakên pakon ||
1. nênggih sajêroning pura | wus anjirap di dalêm kang sumiwi | èstri atanapi jalu |
buyut canggah nglumpuk | banjar andhap kalawija | mêtêngan tuwa taruni ||
3. pôncaniti kridhardana | jawi lêbêt sadaya wus sumiwi | anyêlaki lopêr babut | iku
naya sumringah noraga | dhuh sumôngga mugi lajua manjing | marang sajroning kadhatun | sampun sarwa gumêlar | bokmanawi
botên kuciwa ing sêmu | kagêm lênggah pêpanggihan | ing pura
nunggal mantri pêthilan | sumawana ingkang adate lumêbu | seba dina pasewakan | kabèh tan ana kang pamit ||
marang pura | rèhne pamit datan sumiwèng kadhatun | dumadya ingkang pinapag | Jêng Gusti Pangran Dipati ||
wadana | myang kaliwon panèwu tuwin mantri | rèh jro sapanêkaripun | kabèh padha sumewa | srimanganti kang wetan
inggil | sêmbada pakeanipun | carma krêsna gilapan | timangane barlin kadya mas dipun dus | murdèng kuda papat pisan |
Balapan | tanpa sêla kêbak janma ningali | atusan maèwu-èwu | wus tan kêna winilang | tuwa anom gêdhe cilik èstri jalu | wong nagara wong ing desa | ngêmban bayi dèn tekadi ||
31. wong ingkang padha tumingal | sire mono [mo...]
[...no] kabèh bisa alinggih | kang sêla
32. ngadhangi akon balia | ayo gêlis mrana mring pinggir margi | tyas sênêng pangagêngipun | myat karerehanira | cakêp jangkêp marang kawajibanipun | yèku Dyan
34. Kartadipura punika | kalih pisan ugi anunggil
1. anjaga nèng sêtatsiun | myang sakèhning margi-margi | ingkang badhe kalangkungan | ing tamu agung puniki | yya
lêbêt ginêlaran | ing babut wungu kêmrunggi ||
4. myang lopêr panatanipun | saking palênggahan prapti | èmpèr sasanèng
agêng alit papak lincip | dene sugata punika | dhawuh dalêm jêng sang aji | kangjêng radèn adipatya | ingkang kinon nyudhiyani ||
6. bilih tamu agung rawuh | ing ngarsa dalêm sang aji | kangjêng sultan lan putrendra | Jêng Gusti Pangran Dipati |
8. katiganira sinêbut | namane Radèn Ngabèi | Tôndhadipura punika | kaliwon bumi rèh jawi | Dyan Bèi Wôngsadipura | kliwon
10. wau pra kaliwon catur | tansah dènnya nguningani | ladèn kang badhe mangarsa | sadurunge tinaliti | rinukti titi tinata | winijang sawiji-wiji ||
Radèn Ngabèi | Mangkudipura minôngka | iku ingkang ngumêndhani ||
17. wus sami nèng sêtatsiun | lawan ordhênas Walandi | amung sajuga pinatah | mangke
6. Prabu Suryadilaga ugi wus prapta | nèng Balapan saking sajêroning pura | rawuhipun duk wingi saking Ngayogya ||
7. sakalihan ingkang garwa nèng jro pura | lêrêp munggwèng kamar langên katong kadya | adat sabên sowan maring Surakarta ||
Arya Mangkudiningrat | katri pangagêmanira nora beda ||
10. cara Wlandi kadya para narpaputra | kang wus sami winarna nginggil punika | malih ingkang rawuh risang mantrimuka ||
kang dhèrèk mêthuk punika | bêkêl jawi bupati sèwu anama ||
15. iku Radèn Mas Arya Suryanagara | lan wadana bupati ing gêdhong kiwa | nama Radèn Tumênggung Jayanagara ||
16. lan bupati pulisi jroning nagara | iku Radèn Tumênggung Kartanagara | panganggone sadaya para wadana ||
17. lan kaliwon wau kang sampun winarna | prajuritan nanging tan mawi
21. sampun kêbak para agung Surakarta | miwah para panèwu mantri mangandhap | katingalan abdi dalêm ing Ngayogya ||
22. pangkatipun panèwu undhagi sarta | kanthi para priyayi bêbaunira | ngrumiyini amasang undhak-undhakan ||
23. mangke kagêm tumêdhak saking kareta | kreta sêpur titihan dalêm sang nata | abdi dalêm undhagi wau punika ||
munya | kaping pindho jêjêl kang munggah mring kreta ||
31. rêbut dhucung rêbut dhisik rêbut papan | kondhèkture wus nutup wiwarèng kreta | nuli mangkat sêpure marang Sêmarang ||
32. kang mangetan iku [i...]
[...ku] marang Surabaya | kang mangulon marang nagara Ngayogya | tinon kadya tan pêgat samarga-marga ||
1. nêngna wau kang ana ing sêtatsiun | Balapan kang sami nganti | yakti sarêng wancinipun | samangke gênti
3. pra pulisi kitha kanthi lurah kampung | myang kônca siman rumanti | anjaga ing lurung-lurung | kang badhe dipun
12. sawingkingnya titihan dalêm puniku | kreta badhe dèn tumpaki | kang sami andhèrèk laju | amung sagêrbong cumawis | nomêr satunggal mirantos ||
13. wontên malih gêrbong pasudhiyanipun | tambangan para lumaris | ingkang nunggil wancinipun | lan têdhak dalêm sang aji | wêwolu kathahing gêrbong ||
14. dadya petung 10 ginandhèng urut | tinata dipun nomêri | kang badhe
undhagi | lan galadhag wus ngalumpuk | kang pinatah amajibi | rumêksa miwah anggotong ||
16. masang undhak-undhakan dalêm [da...]
[...lêm] sang prabu | mangke manawi anitih | dhirèksi supadosipun | botên kinggilên lumaris | marma sinungan pirantos ||
lan mantri undhagi mrisi | papat namane kacriyos ||
19. Ngabèi Wignyawasita jajar sêpuh | papat jajare
pangkat mantri | sadayanira puniku | kônca gladhag lan undhagi | padha sudhiya nèng kono ||
rakitan kuda palumpung | wêton Ostrali gêng inggil | mantri kênèk kusiripun | mangangge kaprabon abrit | saking Ratajayan bodhol ||
28. mangkat marang kamandhungan dunungipun | ngajêng kori srimanganti | ing ngriku cumawisipun | tuwin dragundêr Walandi | wus prapta manggon nèng kono ||
29. sami numpak turangga kathahnya 7 | nênggih sajêroning puri | para abdi dalêm sampun | ingkang badhe ngampil-ampil | sowan sami amanganggo ||
30. ngrasuk patêdhan dalêm mantering manggung | macak udhêng gadhung mlathi |
jamus | tansah curiga winangking | asamir cindhe abang nom ||
32. ingkang ngampil ampilan dalêm sang prabu | abdi dalêm lurah tuwin | bêkêl punakawanipun |
badhaya dene kang ngampil | nênggih agêm dalêm songsong ||
33. punakawan ordhênas panganggènipun | udhêng-udhêngan kulambi | lakên cêmêng kang winangun | bêskapan rinangkêp putih | bêbêdan jangkêp marabot ||
34. anyangkêlit dhuwung satunggal nèng pungkur | malih ingkang ngampil-ampil | ampilan dalêm puniku | sampeyan dalêm jêng gusti | abdi dalêm anom-anom ||
1. lurah bêkêl punakawan | ing kadipatèn sinami | panganggone datan siwah | kadya kang sampun winarni | namung kaot sakêdhik | kadipatèn sabuk wungu | kang ngampil songsong gilap | agêm dalêm kangjêng gusti | abdi dalêm punakawan kadipatyan ||
sumaringah | noraga angati-ati | kasêpuhan ing kaneman tan prabeda ||
3. sadaya sampun sumewa | tumuli sami nampèni |
rahadèn bêkêl sinêbut | Atmacôndrasaputra | grat kalih ingkang nampèni | saput rukmi lugas ingkang ngampil nama ||
6. Radèn Bêkêl Atmacôndra- | pratama wayahing aji | têtembor kancana lugas | wadhah agêm dalêm topi | ingkang angampil nami | rahadèn bêkêl puniku | Atmacôndraatmaja | grat kalih nuli kang ngampil | Kangjêng Kyai Badhak sêlut jêne
ampilan kadipatyan | wadhah sês rukmi sinangling | tinaronyok ing barleyan | puniku ingkang
9. anênggih sabêt punika | nalika jaman Giyanti | sri nata sultan kapisan | ingkang kinarya nglunasi | Mangunonêng ing Pathi |
pakêcohan jêne lugas | kang ngampil dyan bêkêl nami | Suryamurcita ugi | pulunan dalêm sang prabu | kuthuk saput mas lugas | puniku ingkang
pulunan aji | ingkang angodhe kalih | anjagani kang nèng ngayun | kalamun minta gantya | salah siji kang mangarsi | namanira
songsong punika | myang kang ngampil ploncon wêsi | karone sami golongan | abdi dalêm mantri ngampil | ing kadipatèn ugi | dene liyane ro iku | wau kang wus winarna | ampilan [ampi...]
[...lan] dalêm jêng gusti | ingkang ngampil anama manggung sadaya ||
munggwèng bangsal srimanganti | ingkang badhe umiring | andhèrèk kangjêng sang prabu | marang ing Surakarta |
20. pra abdi dalêm samêkta | kang badhe dhèrèk cumawis | samôngsa jumênêng têdhak | sampeyan dalêm sang aji | maksih lênggah siniwi | alon angandika arum | mring rayi dalêm nata | hèh adhimas Mangkubumi | ing samêngko kaya wus prayoga mangkat ||
21. risang antuk pangandika | umatur saha wotsari | kula nuwun kasinggihan | dhawuh dalêm narapati | cêkapan ingkang wanci |
dhawuhing narpati | sampun rawuh ing kori danapratapa ||
23. ya ta kang sami sumewa | myang saos nèng srimanganti | samêkta magita-gita | anênggih dintên puniki | kang mandhap caos nami | nayaka Radèn [Ra...]
[...dèn] Tumênggung | Mangkuyuda wadana | bupati kaparak kering | ingkang minggah caos bupati nayaka ||
24. Rahadèn Tumênggung Karta- | nagara bupati jawi | wadananing maos enggal | sakarone iku sami | maksih nèng srimanganti | sakarerehanira wus | andhodhok ngapurancang | ing ngajêng miwah ing
pra narpasiwi | lan ingkang ngampil-ampil | wiyos dalêm sang aprabu | mawa praba prabawa | tinon lir Hyang
Ngendrakilardi | tinimbalan mring suwarga | Hyang Endra onêng ing galih | nuli-nulia panggih | lan kêkasihing dewa gung | gya linggar
sri kawuryan laju anitih kareta ||
28. Jêng Kiyai Arsunaba | ing wau kang wus cumawis | kang kinarsan nunggil lênggah | kangjêng putra dalêm gusti | prabu anom rêspati | susilambêg mardawa yu | jatmika martotama |
lênggah keringing ramaji | malih ingkang nèng bak ngajêng rayi nata ||
29. nênggih Jêng Gusti Pangeran | Adipati Mangkubumi | lan Kangjêng Gusti Pangeran |
dragundêr kalih | anumpak kuda nèng ngarsa | iku ingkang anjajari | titihan dalêm aji | saking kamandhungan têrus | mangilèn
lumaksana rindhik | rawuh kori sapiturang | titihan dalêm sang aji | rikat ing sawatawis | anjog jroning
5. Gusti Pangeran Arya Tejakusuma | karone | Gusti Pangeran Arya Adikusuma | katrine | Bandara Pangran
samargi-margi | janma ingkang wruh wiyos dalêm sang nata ||
2. pangurakan ing gêladhag | kamarbolah sositait |
lumaris | myang kang samya andhèrèk mring Surakarta ||
6. wus wradin dènnya tabean | Jêng Tuwan Y.Y. Kurt nuli | sigra nganthi sri narendra | munggwèng kanan amantêsi | lirih lumaris aris | pêpatih dalêm sang prabu |
noraga | tindak pidak ing pada ris | rarase ngraras ati | adêg amayuk tumungkul | solah lir angwibaksa |
11. janma ingkang sami numpak | myang mêdhun pating saliri | ngalor ngidul ngulon ngetan | gawane tansah
prayogi | ugêr mluwa banjur dèn trajang kewala ||
12. môngka papan ingkang sêla | nênggih ing wêgdal [wê...]
[...gdal] puniki | lagya kinarya
miturut kang sinung sabda | saking durung wruh ing gati | marma gita lumaksana | sanalika gya sumisih | nêbih kèndêl
undhak-undhakan | tumèmpèl kreta dhirèksi | kiwa têngên kalang undhagi anjaga ||
15. Tuwan Sèp pangagêngira | ing sêtatsiun puniki | majêng ngunjuki uninga | titihan dalêm dhirèksi | istratrèn wus cumawis | saha sampun wancinipun | mangkat mring Surakarta | wau ta kangjêng sang aji | sawusira amidhangêt palapuran ||
16. jêngkar saking palênggahan | jêng tuwan asistèn nganthi |
lênggah | nèng jroning kreta dhirèksi | tansah kangjêng prabyatmaja | miwah kang andhèrèk sami | wus mapan lênggah nunggil | nèng kreta pangiringipun | tata sapangkat-pangkat | kondhèktur gya nutup kori | sigra mêdhun nyêbul salêmpritanira ||
20. tôndha wus rampung sadaya | masinise anampèni | ploit munya swara bantas | cumalêring maring kuping |
jroning ati | kaya-kaya klayu andhèrèk sang nata ||
22. kang kantun pra narpaputra | laju
23. bupati rèh punakawan | tuwin punakawan sami | malêbêt marang jro pura | tugur tan ana kang mulih | malêbête kairit | dening Rahadèn Tumênggung | Purbaningrat punika | bupati anom ananging | dumadya wadana agêng punakawan ||
24. dene sagung pra bupatya | wau kang dhèrèk sang aji | nèng sêtatsiun sumewa | wontên
narendra | jêng gusti sang prabu anèm | dwi rayi dalêm prabu | Kangjêng Gusti Pangran Dipati | Mangkubumi minulya | malih katrinipun | uluning pra narpatmaja | kangjêng gusti pangran dipati ngabèi | nênggih sakawanira ||
5. yèku ingkang ajêjuluk Gusti | Pangeran Ariya
andhèrèk munggwèng dhirèksi | kang ngampil songsong gilap | lan kang ngampil iku | wadhah sês mas tronyok sotya | myang kang ngampil wadhah sêsira jêng gusti | prabu anom minulya ||
7. pêpatih dalêm tuwin bupati | Radèn Tumênggung Brôngtakusuma | lawan bupati namane |
iku Radèn Tumênggung | Danuadiningrat tan têbih | dènira sami sowan | ing kangjêng sang prabu | munggwèng sajroning kareta | dene ingkang numpak garêbong ing wingking | kreta nomêr satunggal ||
dipun anggar ingkang satunggil | Kangjêng Pangeran Arya | Adipati Danu- | rêja risang mantrimuka | wangkingannya ingkang sinangkêlit nami | Kiyai Purbamiyat ||
11. yèku pusaka ing nguni-uni | singa ingkang dadya warôngkendra | tamtu punika
sadaya ingkang umiring | anèng sajroning kreta ||
12. kreta sêpur kang maksih lumaris | dahat sami arsayaning driya | dene andhèrèk gustine | akèh kang anguk-anguk | ing candhela ningali ngarsi | saking tyas kaya-kaya | tumuli atutug | ing nagara Surakarta | marma rada rongèh mulat nganan ngering | katon
14. haltê-haltê ingkang dèn langkungi | amung bisa katon sacleretan | sakêdhap netra mak lere | manawa wus kalangkung | tamtu tanya-tinanya sami | lan tunggilira lênggah | pundi niki wau | haltê ingkang kalangkungan | kula botên sagêd cêtha aningali | mangsuli
kathah | janma kang miyat rawuhe | ing kangjêng sang aprabu | jêjêl uyêl jalu lan èstri | marma padha miyarsa | saking pra priyantun | ing Klathèn sadayanira | agêng alit antuk dhawuh kinon sami | ngurmati lan rumêksa ||
17. ing sampeyan dalêm sri bupati | kangjêng sultan ing Ngayogyakarta | ayya pae sumiwine | lawan nalikanipun | Sri Narendra Surakartadi | miyos marang Ngayogya | sadayanira wus | punika nuhoni dhawah | sami anèng sêtatsiun silastuti | sumiwèng naranata ||
18. ya ta sêpur saking wetan prapti | dadya nèng Klathèn iku pêthukan | kreta kang prapta wus lèrèn | wau titihan prabu | atêngara
19. sakêdhèp netra nora kaèksi | mung kukuse kang maksih katara | wus
mring sang lagya rawuh | angadhangi para jaga | ayya kongsi cêdhak-cêdhak kalawan ril | kang badhe linangkungan ||
undhagi | Ngayogya sakancanya | sigra sami maju | angusung undhak-undhakan | pinasang nèng korining kreta dhirèksi | mèpèt papak
mêdhun | agêm dalêm songsong cumawis | mèpèt undhak-undhakan | sumêblak garipun | pra mêthuk sami mangarsa | sumawana sadaya kang
tumêdhak alon sang aji | saking sajroning kreta | songsong atut pungkur | sêtap musik kasêpuhan | sigra munya ngurmati gêndhing
kang mêthuk lan kang prapta | nênggih sowanipun | anèng
dhawuh | sawuse tampi sasmita | nuli majêng andhadhap solah pinardi | anyêlak mring ngarsendra ||
32. ririh dhawuh mundhut toya Wlandi | lawan aès winor anèng gêlas | ingkang kancana tutupe | wus sumèlèh ing bangku | gya lumadi katur sang pêkik | jêng gusti rajaputra | narendra Matarum | saha maring kang sumewa | sadaya wus waradin dipun ladosi |
ingkang mawi turangga dipun tumpaki | montor tuwin kareta ||
34. mapan sami sudhiya nyêlaki | marang panggonan ingkang kinira | mangke gampil panitihe | swaranira gumuruh | ting gadebag pating karincing | wênèh tangising bocah |
ing wuri | patih dalêm sakalihan | nèng ngajêng jajari jèjèr | ngarsa malih pra bupatya | ing Yogya Surakarta | noraga ing tindak-tanduk | tumindak ing pada tamban ||
4. wiyos dalêm wus dumugi | sasanèng kreta pêthukan | laju anitih sang katong | sasmita mring rajaputra | kangjêng gusti pangeran | adipati anom sampun | lênggah keringing ramendra ||
5. kang dhèrèk lênggah bak ngarsi | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Mangkubumi lênggah jèjèr |
arah | sarèh sumarah ing pangrèh | kurang tyas sugih graita | têtêg nora ajrihan | tarincing junjunge dhuwur |
Dipati Prabu Surya- | dilaga tunggilanipun | Kangjêng Pangeran Ariya ||
14. Mangkudiningrat utawi | Pangeran Natadiraja | nuli montor titihane | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Ngabèi Yogyakarta | lawan jêng pangran puniku | Angabèi Surakarta ||
Arya Pugêr kêkancuhe | Jêng Pangeran Arya Purba- | diningrat munggwèng kiwa | maksih ing wuri sumambung | tan têbih urut-urutan ||
17. kareta ingkang nitihi | Gusti Pangeran Ariya | Mangkukusuma asmane | kalawan Kangjêng Pangeran | Ariya Cakraningrat | jèjèr sakalihanipun | nèng bak wingking dènnya lênggah ||
18. nuli kang nyambêti wuri | malih anunggil sakreta | ingkang dèn titihi montor | yèku
sadaya tinumpakan | kang ngampil-ampil puniku | upacara kasêpuhan ||
20. malih wingkingnya kêkalih | kareta tumpakanira | ampilan ing kadipatèn | tumuntên sawingkingira | kareta tinitihan | pêpatih dalêm Sang Prabu | Surakarta Yogyakarta ||
21. kreta malih dèn titihi | puniku Pangeran Arya | Purbanagara kolonèl | kumêndhan ing Surakarta | kancuhanira numpak | lan mayor kumêndhanipun | prajurit Ngayogyakarta ||
22. pangkat sipating palinggih | sami bupati nayaka | apantês nama Rahadèn | Tumênggung Purbanêgara | kreta malih winarna | pan maksih kathah ing pungkur | ingkang anyambêti lampah ||
23. abdi dalêm pra bupati | Ngayogya myang Surakarta | bupati sèwu lênggahe | bêkêl Radèn Mas Ariya | Suryanagara lawan | kanthinya Radèn Tumênggung | Brôngtakusuma kêparak ||
24. kareta montor nyambêti | ingkang numpaki bupatya | ing gêdhong kiwa
28. margi ingkang dèn langkungi | sakiwatêngêning kreta | wong nonton padha andhodhok | plêg-plêg urmat sedhok nyêmbah | sabên wus kalangkungan | angadêg nuli lumayu | kêkinthil lakuning kreta ||
Tuwan G.F. Pan Wèk | risidhèn ing Surakarta | kalawan para tuwan | nanggapi sang lagya rawuh | wus tumêdhak saking kreta ||
34. sampeyan dalêm sang aji | umanggut tandya tabean | lan kangjêng tuwan residhèn | miwah marang para tuwan | nyaosakên pambagya | sanggya narpasunu sagung | ugi wus wradin tabean ||
35. tumuntên kangjêng sang aji | kinanthi dening jêng tuwan | residhèn laju lampahe | malbèng dalêm residhenan | datansah kanthèn asta | kang andhèrèk sadaya wus |
36. laju anggrêbyêg ing wingking | wingking dalêm sri narendra | lumaksana maksih kanthèn | margi linopêr lajuran | sarawuh dalêm nata |
lênggah Gusti | Pangran Arya Purubaya | kang lênggah malih wetane | Gusti Pangeran Ariya | Pugêr Gusti Pangeran | Arya Mangkukusumèku |
wetan | ingkang lênggah lajuran | kursi kang lèr lan kang kidul | sasisih isi sadasa ||
44. ngandhap palênggahan kursi | ginêlaran babut wiyar | panjang mangetan pungkase | puniku kinarya lênggah | ingkang sami sumewa | pêpatih dalêm Sang Prabu | Surakarta Yogyakarta ||
1. sawusira tata lênggah | kangjêng tuwan residhèn ngandikaris | punapa
sami rahayu | nagari ing Ngayogya | saha pramèswari lan putra kang kantun | sampeyan dalêm ngandika | inggih sadaya basuki ||
2. ya ta sugata mangarsa | pangunjukan wedang tèh prêsan kopi | sri narendra sampun mundhut | kalawan kangjêng tuwan | saha
4. katingal rêna kang lênggah | kang martami lawan sang pinartami | sami rumêsêp ing kayun | tan tilar tatakrama | ya ta wau sang prabu ngandika arum | mring kangjêng tuwan pamitan | bilih tuwan nayogyani ||
5. kula amadal pasilan | lajêng badhe malêbêt dhatêng puri | kapanggih mring anak prabu | prayogi aturira | gya jumênêng sakalihanira sampun | lumaksana kanthèn asta | kang
tuhu pèni | ingkang andhèrèk sang prabu | munggwèng sajroning kreta | datan ewah lir duk saking sêtatsiun | sumawana
wanci kocapa jroning kadhatun | sarêng wus 1/2 9 | ampilan dalêm sang aji ||
11. sang aji ing Surakarta | sadaya wus winiyosakên sami | munggwèng sana sewaka gung | ingkang iring duksina | Kangjêng Kyai Agêng Rêmêng sabêt suduk | ingkang ngampil nyai lurah | adisana kliwon èstri ||
12. tamèng kancana sinotya | nawa rêtna mawarna ingkang ngampil | Nyi Lurah Arjawinangun | Kangjêng Kyai Rukmaka | Nyai Lurah Mangunarja malihipun | Jêng Kyai Rêpêt Nyi Lurah | Gôndarasa ingkang ngampil ||
13. Kangjêng Kiyai Pracôndha | Nyai Lurah
kang ngampil Nyai Lurah | Amongboga ingkang wus kasêbut wau | sami sabêt balongsong mas | pinatik ing sêsotyadi ||
angampil sanjata linuhung | nama Kyai Lalijiwa | dene tarak ingkang ngampil ||
16. Dyan Ayu Wrêksawijaya | ingkang ngampil krêga bak Jêng
kinarawistha | pun Arjasumarsa ngampil ||
Drimatadhos puniku | ampilanira rotan | Kyai Paksiminulya [Paksi...]
[...minulya] lan malihipun | rotan Kyai
dènnya linggih | anênggih songsong puniku | datansah kinutugan | pamanggène sudhiya nèng pojokipun | paningrat ingkang lèr wetan | anjênggarang agêng inggil ||
30. nyai tumênggung kang tômpa | sami manggèn kadya yèn Sênèn Kêmis | kang
nora tômpa dumunung | kalih pisan atêngga | Kangjêng Kyai Gêngwaos kang wus winuwus | abdi dalêm pra wanita | sadaya kang ngampil-ampil ||
31. iku kalerehanira | sira nyai tumênggung kanan kering | kaliwon mantri panèwu | bêkêl miji sinoman | sarwa anyar panganggone
Adipati | Sêdhahmirah kampuhipun | nênggih sêratan tambal | wadanèstri sakawan lan sarèhipun | lurah kang golongan jaba | dodot bathik rèjèng sami ||
33. ingkang wus pinangkat riya | lawan ingkang
klerehane kêsting podhang sup sari | amung iku Radèn Ayu | Dipati Sêdhahmirah | seje dhewe samire lan liyanipun | dèn
wus tan ana ingkang nguciwani | sajroning kadhaton | katon rêsik apik
munggwing | kamar agêng nuli | umiyos [umiyo...]
7. ebah kabèh putri kang sumiwi | alon awotsinom | ajrih asih sumungkêm driyane | mring sang nata pêpakuning bumi | wus lênggah sang aji | nèng talundhakipun ||
8. prabayasa sangajênging kori | saking jawi katon | rêmêng-rêmêng pan dèrèng sawèntèh | yayah wahyèng Hyang Pradônggapati | arsa amadhangi | ing jagad sawêgung ||
16. Kyai Yasadipura linuwih | kasêbut dening wong | ya Kiyai Tuspajang sumare | nèng ngastana Ngaliyan ing Pêngging | tut wuri angampil | kêcohan mas sêpuh ||
17. kalawan Radèn Kiranarukmi | siwi ondêr mayor | yèku dyan mas tumênggung namane |
saking sêlir | pinundhut sang aji | dumadi priyantun ||
18. sakalihan datan nguciwani | munggwèng wuri katong | angampil dus kancana tinrètès | ing sêsotya kang sinarawèdi | barleyan sinêling | mirah lan jumêrut ||
kang wus winuni | duk kangjêng sang aji | mring Yogya martamu ||
22. amung kaotira lan ing nguni | kang kagêm sang katong | ing
Agêng asmane | panjênêngan kang tuhu linuwih | ing karaton Jawi | pinundhi pra ratu ||
25. Kangjêng Kyai Agêng kang winuni | pusaka kinaot | saking Hyang Bathara Brama wite | têrus têrah-tumêrah lêstari | mring kangjêng sang aji | kang kaping 10 ||
26. lêlabuhan ing karaton Jawi | sabên madêg katong | ingkang lagya dèn jumênêngake | tamtu ngagêm pusaka puniki | awit kangjêng kyai | panjênêngan iku ||
27. talêcêre pusakaning aji | tansah nèng karaton | saking para dewa caritane | myang pra nata kongsi mangke maksih | gung pinundhi-pundhi | ing kangjêng sang
ngandhêlong | nuli suwuk kang anabuh lèrèn | wus tan ana suwara kapyarsi | amung gônda wangi | wrata ing
sawingking dalêm sri narapati | kêbak para wadon | wadanèstri sakalèrèhane | ngampil-ampil upacarèng aji | wus dèn wursitani | kasêbut ing dhuwur ||
33. dèrèng dangu lênggah dalêm aji | kangjêng sang akatong | gya katingal lumampah saking lèr | kori srimanganti Kangjêng Gusti | Pangeran Dipati | Suryadilaga wus ||
34. saking ing Balapan ngrumiyini | sumiwèng kadhaton | kangjêng gusti tan mawi andhèrèk | mring resdhenan mila sapuniki | wus rawuh jro puri | ingkang atut pungkur ||
35. Jêng Pangran Mangkudiningrat tuwin | kang paman sang anom | Pangran Natadiraja katrine | wus ingawe
4. wong umiyat tan pilih panggonan seyub | janji sêla dèn ênggoni | sabên-sabên wus kapungkur | kapilayu anututi |
lumaksana madyaning waringin kurung | kang sami sowan nèng masjid | puniku radèn pangulu | sakancane angurmati | nèng ngajêng gapura dhodhok ||
rawuh wingking mariyêm anêkuk | ngetan ngajêng pôncaniti | wadana kliwon panèwu | mantri jawi kang sumiwi | urmat tumurun andhodhok ||
sigra dènira ngabani | prèsêntir guwir tan
12. sapiturang kang wetan têrus mangidul | margi sawetan sitinggil | maksih laju lampahipun | kori brajanala prapti | nuli menggok ngiwa alon ||
13. malbèng jroning kamandhungan swara umyung | tambur salomprèt myang musik | munya ngurmati sang rawuh | prajurit prèsêntir guwir | tarunasura nèng kulon ||
mandhap nuli Kangjêng Gusti | Mangkubumi wingkingipun | sri narpaputra jêng gusti | pangeran dipati anom ||
17. katri pisan jumênêng [jumê...]
[...nêng] nèng ngandhap sampun | sumawana para gusti | pangeran sadayanipun | wus mandhap kang ngampil-ampil | ampilan dalêm sang katong ||
18. myang ampilan ing kadipatèn ngalumpuk | anyêlak sang nindyamantri | sakalihan nunggil dunung | abdi dalêm pra bupati | andhodhok ngrompol saênggon ||
19. sami ngapurancang ing sacêlakipun | titihan dalêm sang aji | ingkang ngampil songsong maju | wontên kang umajêng malih | abdi dalêm pangkat kliwon ||
20. kaliwon panêgar gamêl namanipun | puniku
dening kliwon lan panèwu | panèwu panêgar ugi | anggujêngi tangan loro ||
22. karo pisan dènira linggih timpuh yung |
undhakanipun | kori kamandhungan asri | tindak dalêm sêmu ruruh | sang prabu anom tan têbih | nèng kering dalêm sang katong ||
24. para gusti pangran anggarêbyêg pungkur | tumuli kang ngampil-ampil | upacara dalêm prabu | ampilan dalêm jêng gusti | nyambêti tan pati adoh || [|...]
25. gya pêpatih dalêm sakalihanipun | jèjèr dènira lumaris | noraga ing
manggèn ing kering | tindak dalêm sampun rawuh | palataran srimanganti | prajurit kang sikêp waos ||
28. jayèngastra sakumpêni urmat gupuh | pandhêl tumêlung mring siti | Kiyai Maesaluhur | urmat kang sami sumiwi | ing bangsal wetan myang kulon ||
29. pra wadana kliwon sapanêkaripun | mangandhap sami ngurmati | ngapurancang
rawuh | ing Surakarta nagari | wau ta kangjêng sang prabu | praptèng kori srimanganti | kang sowan nèng jro kadhaton ||
33. samya obah saking palinggihanipun | anolèh mangalèr sami | tujuning paningalipun | marang kori srimanganti | kangjêng sri nata katonton ||
1. wau ta Kangjêng Sang Nata | Surakarta kang siniwi | munggwèng sasana sewaka | alon timbalaning aji | mring putra Kangjêng Gusti | Adipati Arya Prabu | Suryadilaga lawan | wau pangeran kêkalih | kinon sami mêthuk marang srimangantya ||
2. lumèngsèr katiga pisan | gita dènira lumaris | sapungkure kang wisata | ya ta jumênêng sang aji | miyos saking pandhapi | ingkang andhèrèk sang prabu |
narpati | rawuh undhak-undhakan sampun tumêdhak ||
4. sajroning paningrat wetan | laju mangalèr lumaris | rawuh tritising paningrat | umandhap dipun songsongi | gilap Kangjêng Kiyai | Brawijaya agêm bagus | têpi sinêkar sêdhah | jawi jro byur prada rukmi |
sêsopal mas cinawi | nênggih kang nongsong puniku | Nyi Lurah Amongraga | samandhap dalêm sang aji | ing utara katon risang malbèng pura ||
sakamantyan sukarêna | panggalih dalêm sang aji | wusana ngandikaris | sami sugêng rama prabu | sri nata kangjêng sultan | wêwangsulanira inggih | nêdha nrima anak prabu pambagyanta ||
8. anak prabu punapa ta | inggih sami sugêng ugi | sri nata ing Surakarta | pangandikanira manis | lir madu kinum gêndhis | nêdha nrima rama prabu | sumôngga lajêng rama | tindak marang ing pandhapi | ya ta wau srikarongron wus lumampah ||
narendra munggwèng kanan. wingking dalêm para gusti | anggrêbyêg atut wuri | tan adangu sampun rawuh | jroning sana
aji | sampeyan dalêm sinuhun | kangjêng sultan kang lênggah | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Prabu
Mangkukusumèku | nuli mungkasi lênggah | ing lèr wetan narpasiwi | Bandara Pangran Arya Adinagara ||
13. dene kursi ing duksina | ing têngah lêrês sang aji | musthikaning Surakarta | godhag têbih sawatawis | kursi ingkang nglênggahi |
wus minggah marang pandhapi | wingking dalêm sang aji | tata jèjèr dènnya lungguh | ampilan
kidul | songsong ing kadipatyan | manggèn sajawining kori | srimanganti anèng palangkan tinêngga ||
19. malige malih winarna | Kangjêng Radèn
godhag sawatawis | Pangran Arya Adipati Danurêja ||
20. kanannya sang mantrimuka | ing Surakarta kapering |
wuri Pangran Arya Purba- | nagara ingkang nyambêti | kapara wuri malih | puniku bupati sèwu | Radèn Mas Arya Surya- | nagara nyambêti linggih | iku
ingkang mungkasi | keringnya nindyamantri | Ngayogya kapara pungkur | Radèn Tumênggung
tingal | ênêre sami anunggil | amung marang sajroning sana sewaka ||
25. lamun wus miyat rêrasan | kalawan rowange linggih | kang tansah
tinanyakêna | jêng gusti pangran dipati | anom sudibya pêkik | mardawa ing tindak-tanduk | sumèh ing pasamoan |
ana munya | wau ta kangjêng sang aji | alon ngandika aris | rama prabu kala wau | bidhal wanci punapa | saking salêbêting puri | sri narendra kangjêng sultan angandika ||
27. anak prabu angkat kula | kala wau
dipati | rawuhe ing sêtatsiun | apa mung sawatara | dènira lênggah ramaji |
munggwèng wahkamêr siniwi | pan amung sawatawis | wontên sêtatsiun Tugu | sarêng wanci jam sapta | 35 mênit | rama dalêm bidhal saking ing Ngayogya ||
29. manggut kangjêng sri narendra | pangandikanira manis | iku arane sêdhêngan | nora kaslêpêg ing wanci | jêng gusti awotsari | malih ngandika
sang prabu | mring Jêng Gusti Pangeran | Adipati Mangkubumi | kadospundi rama nalika lumampah ||
30. wontên salêbêting kreta | punapa tan kathah angin | kangjêng gusti aturira | inggih sawatawis ngidit | marma candhela ngarsi | ramipun salong tinutup | punika lajêng suda | botên sangêt-sangêt atis | dhatêng badan malah karaos sakeca ||
31. ya ta gêdhong kridhawaya | wus rampung dènira ngrukti |
songsongi | pangunjukan dalêm kangjêng sri narendra ||
32. pêpundhèning Surakarta | riya ngandhap ingkang ngampil | Dyan Mas Arya Dipaningrat | panômpa Radèn Ngabèi | Wiryadipura wuri | pangunjukan dalêm prabu | sinuhun kangjêng sultan | ugi riya ingkang ngampil |
ing nguntarasana | tanna kaliwatan siji | sawusnya ngunjuk sami | kang ngladèni alon mundur | wangsul mring kridhawaya | urut-urutan lumaris | katupiksa ing pura angguladrawa ||
Purwa- | dipura ing pungkur | ngampil rèk nama Radèn Mas | Angabèi Rajadipura ngladosi | kangjêng sri nara nata ||
2. malih ingkang nisihi ngladosi | Radèn Ngabèi Purbadipura | ngampil srutu sawadhahe | kanthinira umaju | iku nama Radèn Mas Bèi | Jayadarsana ingkang | angampil rèkipun | angladosi kangjêng sultan | panganggone basahan tanpa kulambi | dene
dhahar dalêm dèn songsongi kuning | dening lêlurahing punakawan | arantap-rantap lakune | saking pandhapa kidul | ing drawina laju lumaris | marang sana sewaka | sinasmitan maju | wus mundhut kangjêng sang nata | saha ingkang sami lênggah angrêsêpi | waradin sês sadaya ||
5. pra pangeran kang sami sumiwi | anèng ngèmpèring nguntarasana | dèn ladèni nora pae | lir ngarsa dalêm prabu | sawusira rampung tumuli | wangsul mring andrawina | pangrantunanipun |
6. Sampeyan Dalêm Kangjêng Narpati | Surakarta alon angandika | rama prabu sapêngkêre | garwanta ibu ratu | lan pra putra punapa sami | amanggih karaharjan | nuwun anak prabu | saking pangèstu paduka | ingkang kantun sadaya sami basuki | manggut kangjêng sang nata ||
7. angandika malih jêng sang aji | rama prabu wontên Surakarta | punapa wus nate nyare | sang nata aturipun | anak prabu kala rumiyin | sipêng ngantos sawulan | andhèrèk jêng ibu | duk suwargi kaping astha | apan maksih nama Pangeran Dipati |
8. ngantos tuwuk wontên praja ngriki | kala samantên pangraos kula | beda kalihan samangke | akathah wêwahipun | griya-griya winangun sami | malah paningal kula | duk samantên wau | jroning pandhapi punika | jrambahipun katingal andhap myang alit | mangke inggil awiyar ||
9. rama prabu pandhapi puniki | agêngipun yakti botên ewah | lêrês yèn mindhak inggile | kala rakanta prabu | kangjêng rama kang wus suwargi | karsa anginggilêna | jarambah jinunjung |
ing pringgitan botên pae | rakanta rama prabu | inggih ingkang aparing nami | ing sasana parasdya | samangke lêstantun | jêng sultan malih ngandika | anak prabu pandhapi ijêm pan inggih | mindhak gêng inggilira ||
11. sri narendra ing Surakartadi | matur lêrês pancèn inggih mindhak | ugi suwargi karsane | sawatawis [sa...]
[...watawis] jinujud | dèn wiyarkên mubêng dwi kaki | pandhapi ijêm gantya | inggih namanipun | ing sasana andrawina | katon rêna panggalih dalêm sang aji | jêng sultan angandika ||
12. anak prabu palataran puri | sapunika sakalangkung wiyar | griya gêng mujur mangalèr | punapa yasanipun | inggih kaka prabu ing nguni | sri natèng Surakarta | pangandikanipun | sanès rakanta jêng rama | rama prabu kula ingkang ngiyasani | angêlar palataran ||
13. lan griya panjang wetan puniki | kula ingkang miyarkên iyasa | panti pangarsa namane | risang
prajurit | lah punika pan inggih sumewa | anunggil wontên malige | manggut-manggut sang prabu | sêmu mèsêm ing naya manis | sadaya pra pangeran | dhèrèk sukèng kalbu | myarsa pangandikèng nata | sakalihan dènira ngandikan sami | tansah lan parikrama ||
17. pra sumewa ing ngandhap myang nginggil | têtêp tata trapsila noraga | jatmika sumèh sêmune | sang nata ngandika rum | rama prabu kula aturi | malêbêt prabayasa | mangsuli andhêku | inggih nak prabu sumôngga | sakalihan wus jumênêng saking kursi | kang lênggah sami urmat ||
18. mandhap saking sajroning pandhapi | sami jumênêng nèng palataran | sang nindyamantri lumèngsèr |
angungkuli lan ing nguni-uni | kadhaton dalêm sri naranata | kaping sadasa mandhirèng | lampah dalêm wus rawuh | ing parasdya laju umanjing | sajroning prabayasa | supênuh para rum | Kangjêng Ratu Madurêtna | Kangjêng Ratu Anggèr Kangjêng Ratu Alit | lan putri dalêm nata ||
22. sadhèrèk dalêm myang narpasiwi | wrêda taruna pêpak sadaya | priyantun dalêm sêpuh nèm | priyantun dalêm prabu | kaping sanga kang wus suwargi | gêng alit pra santana | mingsêt lênggahipun | saha sami mangastawa | sri narendra sakalihan rawuh munggwing | sajroning prabayasa ||
23. para ratu tuwin gusti-gusti | gya jumênêng saking palênggahan | sri nata paring pambage |
awit badanipun | radi kraos sakit sakêdhik | sawusira mangkana | gya têdhak mangidul | nurut kajogan ing ngandhap | rawuh pojok lajêng lumêbêt sang aji | sana prabu kang wetan ||
25. rawuh ing gupit ngandika aris | anak prabu ing pundi punika | sri nata alon ature | nama sasana prabu | duk rumiyin dipun dalêmi | rakanta kangjêng rama | ngantos surutipun | wontên ing panti punika | sana prabu sapunika dèn ênggèni | ing ibu Madurêtna ||
26. laju wangsul mangalèr sang aji | gya mangilèn ing jarambah ngandhap | rawuh ing kori
27. kados dalêmnya ibu suwargi | Pakubawana kang kaping sapta |
sri nata alon ature | alêrês rama prabu | ing samangke kula dandosi | nanging radi kuciwa | dene taksih suwung | lir êmbanan tanpa sotya | sintên baya ingkang badhe angênggèni | jroning sana dayita ||
28. kraosing panggalih narapati | ing Ngayogya alon angandika | kalihan tindak mangilèn | kang pundi anak prabu | inggih ingkang dipun wastani | lêlangên argapura | kula kumacèlu | sumêrêp ing warnanira | sri narendra ing Surakarta mangsuli | kilèn ngajêng punika ||
30. kacaryan tyas risang anupèksi | sri narendra jêng sultan ngandika | katingal inggil pucake | eman kula wus sêpuh | saupami maksih nèm yakti | tamtu yèn kula minggah | anjajah ing gunung | punapa inggih sanyata | jroning guwa wontên bêlikipun bêning | mili tan mawi kêndhat ||
31. Jêng Sri Surakarta amangsuli | lêrês wontên bêlikipun mudal | mêdal saking pêpèrènge | ing guwa ana sirung | jêng sri sultan ngandika malih | loji ingkang katingal | punika nak prabu | ingkang tumancêp lèr wetan | kaparingan namane loji ing pundi | prasaja sri kawuryan ||
32. ingkang kadangu rama narpati | kula paringi nama Ngendraya | dene loji kidul kilèn | Pracimarga puniku | ingkang kidul wetan kaèksi | inggih ing loji Arga- | pura parabipun | jêng sultan malih ngandika | dados petang ing Ngargapura puniki | lojinipun têtiga ||
angandika | Ngargapura mundhut siti saking pundi | anak prabu duk yasa ||
34. rama prabu nalika akardi | kula mundhut siti saking Sangkrah | sakiduling lèpèn Pepe | ya ta wau sang prabu | sakalihan sampun dumugi | mriksani Ngargapura |
tansah atut pungkur | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Anom Mêngkunagara tuwin Jêng Gusti | Prabu Suryadilaga ||
Mulut kang warsa | anuju Wawu angkane | pan sèwu pitung atus | sangang dasa tiga lumaris | Sri Nata Surakarta | angandika arum | kamar kang kilèn punika | kamaripun garwa kula pramèswari | Ratu Pakubawana ||
37. ananging botên dipun ênggèni | amung
wuwung panuwunipun | cacah pônca kapancat dening | rêrênggan nagaraja | mangap ngisis siyung | bukasri
45. kamar punika ugi anami | kamar agêng sasana pusaka | Jêng Kyai Agêng unggyane | ing sawatawisipun | gya lumêbêt lumaris aris | datansah kanthèn asta | kangjêng sang aprabu | rawuh salêbêting kamar | ingkang wontên Radèn Ayu Adipati | Sêdhahmirah atêngga ||
46. sakalihan anunggil tan têbih | lan Radèn Ayu Rêtna Purnama | sri nata alon ature | rama prabu puniku | sêlir kula kalih kang linggih | ingkang sêpuh punika | nama Radèn Ayu | Adipati Sêdhahmirah | sri narendra jêng sultan ngandika aris | dèn ayu padha arja ||
47. ingkang antuk dhawuh mangastuti | pangèstu dalêm kangjêng sang nata |
sami wilujêng ature | malih ngandika arum | kangjêng sultan Dèn Ayu Pati | anakmu kèhe pira | kalih aturipun | Jêng
sapunika kula anglair- | akên raosing manah | nguni kula sampun | kalampahan anupiksa | putrinipun rama prabu pêpak sami | wontên bangsal kancana ||
dados condhonging wardaya | wontên kêkalih putrine | putranya rama prabu | adhiajêng ingkang satunggil | nama Mur Sudarinah | dene kalihipun | adhiajêng Mur Siwidah | sapunika kula nyuwun pamriyogi | rama prabu milihna ||
52. adhiajêng kêkalih winarni | pundi ingkang sakintên sambada | ambangun turut ing pangrèh | myang sagêd amot mêngku | among wadu wandawa èstri | kadhaton Surakarta | sanggyaning para rum | kayoman ayêming driya | mênggah rama prabu punika kang pundi | ing pamilih paduka ||
53. kula badhe miturut ing tuding | sapanimbangipun rama nata | ingkang sêpuh myang kang anèm | salah satunggalipun | kula nyarah karsèng ramaji | sri nata ing Ngayogya | duk midhangêt atur | mring putra alon ngandika | inggih anak prabu punika kajawi | kaparênging karsanta ||
54. kula mrayogèkakên kang nami | Rahadèn Ajêng Mur Sudarinah | burus ing mêmanahane | bêkti mring tiyang sêpuh | ing sapakon dipun lampahi | tan nikêl ing pitêdah | makatên [ma...]
[...katên] kang sampun | bilih Dyan Ajêng Siwidah | kula dèrèng tanggêl awit saking taksih | sangêt lare punika ||
55. sri narendra ing Surakartadi | alon matur inggih lamun rama | prabu amrayogèkake | dhumatêng ingkang sêpuh | milih radèn ajêng kang nami | yayi Mur Sudarinah | ingkang kula suwun | Jêng Sri Ngayogya ngandika | anak prabu punapa inggih tan mawi | paring srat dhatêng kula ||
56. atur pamaluyanira aris | rama prabu makatên punika | saèstunipun ing têmbe | wus tamtu kula angsung | pustakarja katur ramaji | sri nata ing Ngayogya | wangsulanira rum | inggih anak prabu kula | botên langkung amung badhe mituruti | sumôngga ing
prabu | mariksani ing kamar malih | ingkang wetan piyambak | têbêng mungêl pemut | kala adêgipun kamar | yasa dalêm sampeyan dalêm sang aji | Pakubwana ping sapta ||
58. nuju dintên Sênèn Wage wanci | enjing 1/2 7 tanggalnya | ping 2 Julungwangine | mangsanipun kapitu |
nuju wulan Ruwah Dal warsi | ôngka taun sinêrat | 17Baca: sèwu pitung atus. | 59 rinagkêpan | 1832 | ôngka
wontên malih waos kaèksi | dene kalangkung kathah | inggih rama prabu | kang wontên ngriki punika | pêperangan waos ingkang nomêr kalih | pangaraking ampilan ||
61. saha dados pusakèng wêkaji | kang wus sami anama pangeran | malih kang wontên panêpèn | kathahnya 200 | waos sami kadya puniki | ing gêdhong kridhardana | wontên 400 | waos-waos môncawarna | limpung tlêmpak pegon balandaran tuwin | salong dèrèng kapacak ||
62. dene waos ampilan prajurit | wontên [wontê...]
[...n] magangan dados satunggal | nunggil wapên sadayane | kathahipun 600 | manggut-manggut risang miyarsi | sri nata ing Ngayogya | ngungun ngandika rum | rênèng galih gêgujêngan | waosipun anak prabu saupami | dèn gunggung tamtu kathah ||
63. kula inggih sakalangkung sugih | nanging sawung pirantos abênan | sru
Bupati Surakartadi | panggalih dalêm suka | sumèh èsmu ngungun | saha ingkang atut wuntat | nora pae arsaya têrusing galih | sawusnya gêgujêngan ||
65. miyos saking kamar jêng sang aji | rawuh ing jrambah têdhak mangetan | kajogan nêkuk mangalèr | sakalihan wus rawuh | jroning kamar ing langên adi | yèku sasananira | Jêng Ratu Pambayun | sri narendra tandya nyêlak | sampun tundhuk lawan kang dipun têdhaki | tumuntên sami lênggah ||
66. sampeyan dalêm kangjêng sang aji | lênggah
munggwèng rêsban kang duksina | mung piyambak majêng ngalèr | kursi sakanan prabu | Gusti Radèn Ayu Dipati | Prabu Suryadilaga | ing sakidulipun | Kangjêng Ratu Alit lawan | Kangjêng Ratu Anggèr sami lênggah kursi | rêsban ingkang utara ||
67. lênggah majêng mangidul sang tami | sampeyan dalêm
sultan | ingkang lênggah Jêng Gusti Pangran Dipati | Prabu Suryadilaga ||
Anom Mêngkunagara raharja | satêkamu ana kene | kangjêng gusti wotsantun |
inggih eyang nuwun kapundhi | sabda dalêm punika | kabula rahayu | jêng
sakiwatêngêne | jam satêngah sapuluh | dadi durung suwe rama ji | ênggone lêlênggahan | kang sinabdan dhêku | wau ta ingkang mangarsa | pasugatan warni toya wangi-wangi | lelas lan elang-elang ||
panjênêngan ibu sapuniki | sampun ngancik yuswa pintên warsa | jêng ratu alon ature | bilih botên kalèntu | 92 lumaris | sri nata angandika | wus sêpuh saèstu | ananging pangraos kula | mangke ibu taksih katingal kuwawi | sarira bagas saras ||
74. kangjêng ratu nuwun turira ris | putra kula kang sinuhun sultan | yuswa pintên ing samangke |
tumênga jêng sang prabu | ngemut-emut sampun kapanggih | alon wahyaning sabda | yuswa kula ibu | 77 warsa | sri bupati ing Surakarta nyambêti | tètèh titih têtela ||
75. lêrês 77 warsi | èngêt kula wiyosannya rama | Dulkangidah ing warsa Je | sèwu lan pitungatus | suwidak nêm punapa inggih | makatên petang kula | lêrês anak prabu | wau ta kèndêl sakêdhap | sri narendra musthikèng Surakartadi | malih alon ngandika ||
76. bakyu Ratu Pambayun sarèhning | dera têtêmon wus sawatara | sarta padha slamêt kabèh | putramu rama prabu | sun aturi wangsul umijil | mring pandhapa sewaka | jêng ratu umatur | iya sumôngga karsendra | gya jumênêng sakalihan jêng narpati | miwah kang sami lênggah ||
77. sri nata jêng sultan nyuwun pamit | mring kang ibu wus andum raharja | tuwin jêng gusti tan pae | mring kang eyang wotsantun | wus kapêngkêr ing langên adi | miyos ing prabayasa | lir nalika rawuh | umiring pra atmajendra | lampah dalêm malih sêmbèn nêningali | tansah akanthèn asta ||
1. nêngna kangjêng sang aprabu | ing jawi
nèng jawi | laju tindak mring paningrat | paningrat wetan pandhapi | ing sasana andrawina | sanggyaning kang para gusti ||
lugu | ing kursi mrih rênèng kapti | sasampunipun punika | kangjêng sang anindyamantri | sakalihan datan pisah | tut wuri para bupati ||
5. samangke sami mangidul | ginambar kadya pra gusti | nanging risang mantrimuka | lan wau para bupati |
ingkang siji datan dadi | kênèng sabab nora cêtha | marma mawi piningkalih ||
7. kang gambar punika wau | di dalêm panèwu bumi | ran Ngabèi Prajadirja | wus wiwit duk wau enjing | dènira mranti sudhiya | panggambaran agêng alit ||
8. piranti tusêtèlipun | sadaya punika sami | kagungan dalêm sang nata | marma ing sawanci-wanci | wontên karsaning narendra | anggambar tan nguciwani ||
9. nalika kangjêng sang prabu | munggwèng palataran puri | tundhuk asta sêsalaman |
lan ingkang rama narpati | sampeyan dalêm jêng sultan | ugi ginambar sang aji ||
10. ya ta ing kilèn kadulu | ebah sagung para putri | kang nèng jroning prabayasa | mandhap mring kajogan sami | ririh rèrèh ngarah-arah | alusing solah mastuti ||
11. sakalihan jêng sang prabu | dènira lumaris aris | raras maksih kanthèn asta | suka kang sami umèksi | miyos saking prabayasa | para putri tan umiring ||
12. amung kangjêng narpasunu | sudibya rajaputradi | ingkang maksih atut wuntat | sakalihan Kangjêng Gusti | Suryadilaga tan pisah | lawan wau ingkang ngampil ||
13. kêcohan dalêm miwah dus | Rahadèn Sumarnarukmi | lan malih Radèn Kirana- |
munggwèng palataran wetan | ngajênging malige sami | andhodhok angapurancang | wau ta kangjêng sang mulki ||
16. rawuh ing parasdya laju | paningrat tuwin pandhapi | sasana sewaka têngah |
prabwatmaja | Jêng Gusti Pangran Dipati | Anom Amêngkunagara | sakering dalêm kêkalih ||
19. priyantun dalêm sang prabu | wau ingkang ngampil-ampil | kêcohan Radèn Sumarna- | rukmi Dyan Kiranarukmi | kang angampil dus kancana | sawingkinge Kangjêng Gusti ||
20. Pangran Dipatyarya Prabu | Suryadilaga kaèksi | sawatawis radi godhag | jumênêng kapara wingking | wus tata nuli ginambar | sadaya kang wus winarni ||
21. nênggih kang gambar puniku | mantu dalêm jêng sang aji | Rahadèn Tumênggung Jaya- | nagara ingkang
ndhis | sampun rampung ing panggambarira | tusêtèl ingundurake | sampeyan dalêm prabu | apan maksih
jumênêng munggwing | malige pinahargya | ya ta ngandika rum | hèh kakang Sasradiningrat | sira karo Danurêja apa uwis | mau padha ginambar ||
2. ingkang antuk sabdaning narpati | ngingsêt lênggah mabukuh lon nêmbah | sumringah ing sêmu sumèh | munjuk kawula nuwun | abdi dalêm
sawusira mangkana sang aji | ngancarani marang ingkang rama | wangsul mring pandhapa gêdhe | prayogi aturipun |
ngladosake | lir ajuning sarutu | nora salin ingkang angampil | mung beda kang binakta | mangke kang
kursi | lan ing ngandhap sami linadosan | amundhut sakaparênge | tan kacuwan ing kayun | mêminuman kang lêgi wangi | sêmu
inggih rama | kangjêng sultan wangsulanira suwawi | anak prabu sugênga ||
9. para gusti kang lênggah ing kursi | sami andhèrèk
14. yèn gêlase uwis padha isi | kang alinggih ing kulon lan wetan | payo bêbarêngan ngombe | gupuh kang antuk dhawuh | ingkang anèm sami wotsari | kang wrêda anoraga | ngasta gêlasipun | sri nata malih ngandika | slamêt kabèh tumuli andhêku sami | angunjuk sêsarêngan ||
15. kangjêng sultan mriksani èrloji | wanci jam 1/2 12 | alon ing pangandikane | samangke anak prabu | rèhne sampun sami dumugi | dènira pêpanggihan | lamun anak prabu | kaparêng kularsa bidhal | saking ngriki wangsul dhumatêng nagari | Ngayogya praja kula ||
16. sri narendra ing Surakartadi | manis arum pangandikanira | rama prabu ing samangke | badhe bidhal akondur | rèh wus wanci sumanggèng kapti | lan sangêt nêdha nrima | marang rama prabu | dene sampun kalampahan | rama prabu karsa malêsi martuwi | rawuh kadhaton kula ||
17. alon jumênêng kangjêng sang aji | sakalihan nuli kanthèn asta | lumampah mangetan sarèh | kang maksih atut pungkur | Kangjêng Gusti Pangran Dipati | Anom Mêngkunagara | liya-liyanipun | sampun
kôndha manyura | ingkang sisih carabalèn | Kiyai Sêpêtmadu | gêndhing pisangbali ngêrangin | agêm dalêm sang nata | songsong kalih sampun |
saking pandhapa | madyèng paningrat mangalèr | dumugi undhak-undhakan | tumuli sinongsongan | sakalihan sri dinulu | lampah dalêm tan kasêsa ||
2. Rahadèn Sumarnarukmi | tansah angampil kêcohan | ngiringan dalêm sang katong | rawuh madyèng palataran | plataran kang utara | kèndêl sakalihanipun |
ingkang andhèrèk | wau ta kangjêng sang nata | kang kantun jroning pura | wangsul mring pandhapa agung | sarawuh dalêm gya lênggah ||
10. mring sang musthikaning nagri | Ngayogya sri naranata | ing pangrasa durung suwe |
nêngna sajroning kadhaton | lampah dalêm kangjêng sultan | duk rawuh srimangantya | pra sumewa sami [sa...]
[...mi] mêdhun | myang prajurit jayèngastra ||
12. prèsêntir musik ngurmati | kadya nalika rawuhnya | munya sru tambur salomprèt | rawuh kori kamandhungan |
wimbuh kang badhe andhèrèk | panèwu mantri ordhênas | kalawan kadipatyan | kaliwon têtindhihipun | wus sira nyengklak turangga ||
14. tata badhe anjajari | myang garubyug anèng wuntat | titihan cumawis kabèh | montor lan panarik kuda | kareta pangiringnya | mranti kênèk kusiripun | sadaya sampun tinata ||
ampil | ampilan dalêm sang nata | lan ampilan kadipatèn | Kolonèl Pangeran [Pangera...]
[...n] Arya | Purbanagara lawan | bupati kadya duk rawuh | tata pranataning lampah ||
25. titihan dalêm lumaris | kênèk ngampingi turangga | saking mandhungan mangilèn | gumuruh
Purbadiningratan prapti | ngajêng Purwadiningratan | menggok mangidul lampahe | ing wingking pan maksih kathah | kareta nèng mandhungan | ajêjêl durung lumaku | ngêntèni lêganing marga ||
29. ing ngarsa titihan aji | nglangkungi
Dipakusuman lami | mangalèr ing banon pêthak | têrus sangajênging kantor | sidhikara rat nagara | ing kanan sindusenan | gya rawuh sangajêngipun | Tuwan Rebos amracima ||
31. anglangkungi ngajêng panti | sakolahan kasatriyan |
wangsul kamandhungan manèh | maksih laju lumaksana | ing kori brajanala | miyos ing sakilènipun | sitinggil binatu rata ||
33. tambur salomprèt lan musik | munya urmat swara sora | titihan têrus mangalèr | nratas madyaning bacira | katon saking mandrawa | iku rahadèn pangulu | sakancane ngapurancang ||
kangjêng sri narendra | ing Ngayogyakarta dene | sida rawuh Surakarta | malêbèng dhatulaya | iba-iba jêng sang prabu | baya sangêt sukèng driya ||
37. mangsuli rowange angling | tamtu lir sabda sampeyan | ampun sing kangjêng sang katong | kula mawon dhèrèk [dhè...]
[...rèk] bungah | bangêt sokur tyas kula | dene ta Kangjêng Sang Prabu | Yogyakarta Surakarta ||
38. rawuh-rinawuhan tuwi | kang makotên botên liya | saking kawicaksanane | kangjêng gupêrmèn dènira | karsa paring palilah | marang kangjêng sang aprabu | saking dahat pinarcaya ||
39. wus datan winalang-galih | mung asih lan palimarma | kang eyang kangjêng gupêrmèn | manthuk-manthuk rowangira | sarwi mangsuli sabda | inggih wontên èmpêripun | kados cariyos sampeyan ||
40. nêngna kang sami ngrasani | titihan dalêm wus
pojok kidul kilèn | ing wetan gêdhong kareta | cêlak lawan Kêstalan | bawera plataranipun | sumilak angilak-ilak ||
iku ingkang dèn langkungi | titihan dalêm sang nata | sumawana pra pandhèrèk | wus sami menggok mracima | têrus lampahing kreta | rawuh ing sawetanipun | ing dalêm Mangkunagaran ||
45. menggok mangalèr lumaris | sawetaning panti warna | ing pojok menggok mangulon | alon lampahing kareta | maripit pagêr bata | ing sisih kiwa lumajur | kang têngên binata andhap ||
46. rawuh krêtêg pasar Lêgi | têrus mangalèr lampahnya | ing kono kêbak wong nonton |
enggaling carita rawuh | sampeyan dalêm sang aji | ing Balapan sêtatsiun | kareta wus tan lumaris | nèng
saking kareta sang prabu | sumawana para gusti | pangeran sadayanipun | miwah ingkang
wuri | lampah dalêm sampun laju | tumamèng èmpèring panti | ing sêtatsiun ingkang
8. Pangran Arya Purbanagara tumungkul | ing jawi kamar bupati |
kadya duk nalika rawuh | mêminuman warni-warni | ingkang ngladosi kaliwon ||
10. pangiringe prikônca wibawa bikut | cekat-
titihan dalêm dhirèksi | saking ing wetan lumaku | myang pangiring nomêr 1 | ginandhèng lumaku ngulon ||
12. dhirèksi wus cumawis sangajêngipun | palênggahan [pa...]
[...lênggahan] dalêm aji | di dalêm Ngayogya maju | panèwu mantri undhagi | pasang dhak-undhakan alon ||
13. mèpèt lawang kareta dhirèksi gathuk | pancadan papak lan kori | sawuse rampung tinunggu | swaraning
lamun wus wanci | umanggut kangjêng sang katong ||
16. alon angandika arum paring dhawuh | padha karia basuki | Pangran Prabuningrat iku | kabèh kang padha umiring | samêngko sun arsa bodhol ||
17. Kangjêng Pangran Prabuningrat awotsantun | matur kalangkung
[...mi] salaman andum rahayu | priyagung Ngayogya sami | minggah mring kreta kasusu | ingkang andhèrèk sang aji | munggwèng dhirèksi wus manggon ||
21. sadaya wus anitih kareta sêpur | kadya duk rawuh sang aji |
jawi | sasmita kantun rahayu | kang anèng ngandhap nimbangi | sung arja lampah praptèng don ||
25. kondur dalêm ing marga datan winuwus | enggaling crita sang aji | rawuh sêtatsiun Tugu | kareta wus
resdhèn nanggapi | tuwin panunggilanipun | para tuwan-tuwan sami | atur tabe gêntos-gêntos ||
29. gya lumêbêt marang wahkamêr sang prabu | lênggah amung sawatawis | wusnya tata para mêthuk | sampeyan dalêm gya nitih | kareta kang wus sumaos ||
30. Kyai Arsunaba sapangiridipun | jangkêp lir duk wau enjing | myang kreta titihanipun | para pandhèrèk wus sami | tut wuri kangjêng sang katong ||
31. sampun rawuh ing dhatulaya pinêthuk | kang sami tugur nèng puri | wilujêng sadayanipun | rawuh dalêm jêng sang aji | tandya malêbêt kadhaton ||
32. ingkang mêntas andhèrèk miwah kang tugur | wus kalilan
dipun usungi | winangsulkên mring gyanipun | wahkamêr rinêsikan | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Prabu
wangsul marang ing kadhatun | lir adat sasananya | ing langên katong jêng gusti | lawan malih kang wangsul sowan mring pura ||
4. Jêng Pangeran Prabuningrat | badhe lapur jêng sang aji | kang bidhal saking Balapan | datan pinanjang ing nguni | jroning pura winarni | sapêngkêr dalêm sang prabu | sinuhun
taksih sami anèng puri | ayêm têntrêm sumiwi | ing gusti ingkang linuhung | kangjêng sri naranata | sarêng sampun sawatawis | lênggah dalêm
wiraswara tuwin ringgit | datan kalilan bibaran | miwah ingkang ngampil-ampil | upacaraning aji | kaprabon dalêm sadarum | dhêdhêg tan ana obah | myang songsong Kangjêng Kiyai | Brawijaya nyai lurah maksih têngga ||
uga tan kari | nyi lurah kêparak nyêlak | rampung panggambare bêcik | cêtha kabèh kaèksi | mèh tan ana ingkang bubur | ingkang gambar punika | maksih di dalêm Ngabèi | Prajadirja marsudi wignya anggambar ||
15. ya ta ingkang winursita | utusan dalêm sang aji | Jêng Pangeran
sawatawis | alon munjuk kulanuwun | kula sampun dinuta | mring sêtatsiun umiring | konduripun rama dalêm kyai sultan ||
17. kula sakônca sadaya | kang mêntas andhèrèk sami | angunjukakên raharja | umanggut kangjêng narpati | alon ngandika aris | kangmas mau rama prabu | rawuhe
dènnya lênggah | inggih amung sawatawis | ing sasampunipun ngrêsêpi sugata ||
19. botên dangu ingaturan | minggah dhumatêng dhirèksi | têtêp pukul 12 | langkung 23 mênit | istratrèn gya lumaris | bidhal
Kang Murba Misesa | sèsining wartya sakalir | kêkêliring tyas mawi was | winawas alpa prayogi |
iku ana kang lanang ana kang wadon, padha kaya wuni, mlinjo lan rambutan, wuni lanang mung bisa kêmbang banjur gogrog, mlinjo lanang mung bisa kroto, ora bisa dadi mlinjo, rambutan lanang mung mêtu kêmbange bae, sawise cumbana karo rambutan wadon, saka sarining kêmbang kang ingisêp marang bramara: banjur gogrog, mangkono uga jaha.
verk. v. jaha en lanang, wohe cilik sarta ora bisa dadi wiji.
verk. v. jaha en kêling (jaha wadon kang isih ênom dipe).
verk. v. jaha en lawe (klothokan kulit jaha kang wis tuwa).
ginawe misaya iwak kali, patrape: Oyod jênu kang wis garing sabagean, Oyod gadhêl têlês rong bagean, Oyod tungkul têlês rong bagean ... kadhêplok dadi siji.
Nganggo dibanyoni, banjur dipêrês, iya banyu pêrêsan iku kang dadi wisaya, wong angarani: anjênu, banyu wisaya iku disurake ing kêdhung kang kinira akèh iwake, ora antara suwe iwak sajroning kêdhung katon molah kêlaran pating krambang sawênèh mati, kêna wisayaning jênu, mung kari anjupuki bae. Prayogane anjênu: ing wayah bêdhug awan,
Wit jênu iku kaya wit kadhawung, kang gêdhe sapupu, kang cilik salêngên, mrambat ing wit-witan gêdhe, godhonge: kaya godhong pohung, nanging sêmu abang,
Jumungah Pon, iku amiliha aksara wetan lan kulon, awit Jumungah lungguhe ana wetan, Pon ana kulon, utawa kêna wiwit saka wetan, kidul, kulon lan êlor, laku mangiwa, ananging aja laku manêngên = nga tha ba ga ma enz. iku aksara lor banjur mangulon, iku kuwalik arane, kaya ta:
babaran utawa putra dalêm gêrah, yèn ana têruh, gara-gara, gunung murub sapêpadhane kudu nyumurupi, lan apa kang dadi sarat masrute, apadene kudu bisa marang petung pawukon sarta môngsa, yèn ana pandangon bisa ngaturi katrangan, 3. Juru pandaya = juru amèk iwak kali, wong kirata juru ambêburu buron alas, P.R.I. 88-3 en 90-8.
Kang muni ing layang Tjand. S. 354-5 v.o. panjênêngane Prabu Kanwa (Kano) iya Sri Makukuhan ing Purwacarita kang kagungan pamanggih sapisan jaran iku kêna ditunggangi, kapirit saka têmbung: jaran, ja = karêp, ran = lungan (= arêp lungan) utawa saka têmbung: kuda, ku
kagungan pamanggih yèn jaran iku kêna ditunggangi, iya kalakon dadi têtunggangan linuwih nganti tumêka saiki nanging tinêngêran nalika taun Côndrasangkala 398, gèsèh titimangsane. Jaran iku dumunung ana salumahing bumi, têgêse ing ngêndi-endi ana.
kaukurake karo gêdhening sikil wajiking jaran, têkukan sapisan mau katikêl-tikêlna tinêmu pira, banjur kawilang nganggo petungan kaya ing ngisor iki:
candhi, karta, rogoh, têmpoyong,sêmpoyong. yèn kari:
1. Candhi, bêcik, kukuh sarta slamêt. 2. Karta, bêcik, tansah mundhak rêgane. 3. Rogoh, ala, sajrone 5 taun mêsthi ginawa ing durjana. 4. Sêmpoyong, ala, gêring.
Jaran (cacab, kramas en guyang):
1. Suri supaya akèh utawa irêng, Buntut supaya dawa ... kacacaban lêri bungkak, godhong kalilika kawênyêd karo banyu banjur kasikatake ing suri sarta ing buntut.
2. Suri supaya akèh, Buntut supaya dawa ... dikramasi: a. Blarak jambe, Godhong injên-injênan ... kadhêplok dadi siji winoran banyu banjur pinêrês kinarya kramas. b. Sulur waringin, Godhong senthe irêng, Godhong dhandhanggula, Pathining asêm ... winor dadi siji banjur didhêplok nganggo banyu pinêrês kinarya kramas, ampase kagosokake têrus kulit, ing suri lan ing buntut.
3. Wulu supaya lêmês, kaguyang: a. Kakêrok karo banyuning godhong randhu sarana karêmêt, ampase kagosokake ing awake sarta banjur kagosok ing bagor, wusana banjur kagrujug ing banyu wayu kang rêsik. b. Pangguyanging jaran dhawuk, sarana kagosok ing siladan utawa êduk, supaya awèt dhawuke. c. Pangguyanging jaran jragêm, utawa jaran bopong ... kagosok ing godhong injên-injênan, supaya mêtu dhawuke: kaya dhuwit kêton katon pating dlêmok.
Kawruh katuranggan, angyêktèkake ciri-cirining jaran, nalika Kanjêng Panêmbahan Senapati Ngalaga Mataram mangun prang, banjur tinulisan kabèh kang ala lan kang bêcik, wus ginawe mêsthi, winarisake ing darah tumêrah ing wuri-wuri, padha kaèstokna aja tinambêl sêmbrana bab ing kuda.
Babone layang iki saka ing Kartasura, kabangun ing panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III ing Surakarta, pambangune nalika taun Jimakir: 1688. Mungguh pratelaning ciri-ciri mau ringkêsane kaya ing
kawat salaka, yèn wis mangangah kadumukake ing panggonan unyêng-unyêngan kang nganti malècèt kulite. 2. Yèn jaran abang, sarate: kaobongake kawat têmbaga, yèn wis mêngangah kadumukake ing panggonan unyêng-unyêngan kang ora prênah mau nganti malècèt kulite. 3. Yèn jaran irêng, sarate: kaobongake kawat wêsi, yèn wis mêngangah kadumukake ing panggonan unyêng-unyêngan kang ora prênah mau nganti malècèt kulite. 4. Yèn jaran janjan kuning, sarate: kaobongake kawat mas, yèn wis mêngangah kadumukake ing panggonan unyêng-unyêngan kang ora prênah mau nganti malècèt kulite. 5. Yèn jaran dhawuk, sarate: id. 6. Yèn jaran ciri sonyantaka, sarate: kang ngingu kudu duwe ali-ali intên kang gêdhe sakêmbaran, dianggo ana ing jênthik kiwa
lan wayah wêngi, iku bisa ilang panase, kang ngingu linulutan ing pawèstri sarta kinawêdèn ing mungsuh.
Iki cirining jaran rajah sajroning cangkêm dumunung ing ilat, kang ala lan kang bêcik, kaya ta:
Rajah angkus, yèn jaran ilate duwe rajah angkus, iku bêcik, watake kajèn kèringan ing sapadha-padha, kèdhêp parentahe, iki rupane.
Rajah naga utawa cakra, yèn jaran ilate duwe rajah naga utawa cakra iku bêcik, kang duwe sugih arta busana, iki ingaran: gana naga, utawa rajah ilat, lan cakra bumi, iki rupane.
Rajah randhu, yèn jaran ilate duwe rajah kaya coplokan randhu iku ala, sapa kang ngingu sinêngitan ing sapêpadhane, iki rupane.
Rajah kalabang, yèn jaran ilate duwe rajah kaya kalabang iku ala, kang ngingu kêrêp padu sarta gêringên, laranên, iki rupane.
Rajah têlêng, yèn jaran ilate duwe rajah têlêng = bundêr cilik, iku ala, kang ngingu kêrêp tukaran: dadi bilai, iki rupane.
Rajah patuking kaga, yèn jaran ilate duwe rajah kaya cucuking dhandhang
ing sapadha-padha, kajèn kèringan kêrêp olèh rêjêki, iki rupane.
Rajah balumbang, yèn jaran ilate ana tulisane aran: talaga kumêmbêng, rupane bundêr kaya balumbang, bêcik watêke, kang ngingu sêrêpan wong wadon, kang ayu rupane, iki rupane.
kuda, apa kang ana ing kono yèn wêwayanganing wong kang ngilo katon anjungkir: aja sira bacutake nunggang jaran iku, sayêkti ambilaèni, yèn wêwayangane ganêp:
karo godhong timaha, kunir kairis-iris kang alus 3 grigèh.
Jae kabakar nganti gosong banjur kagêrus kang lumêr sagrigèh winor kaulêd kang warata banjur
sathithik, cokak sacangkir. winor dadi siji nuli dijamokake. b. brambang mêntah matêng mitung siyung kabakar nganti irêng 14 iji, sêmut gramang kabakar kang akèh, uyah wuku 3 sendhok. Pinipis dadi siji inguntalake. c.
4. Tambane jaran lara awake (awak). a. Godhong golang-galing kinêla loncom satêkêm, yèn wis adhêm kagosokake ing awake
banyune banjur kabênêm ing balubukan nganti matêng, kinarya ngurut awak. c. Jamune nyêgêrake awaking jaran: godhong pule, trasi abang, murmak daging, brambang, uyah, pinipis lêmbut ingulêd dadi siji banjur dèn untalake.
5. Jamune jaran lara ilate kaku (ilat). Pêntil pace kang isih ana kêmbange 10 iji, jêruk pêcêl siji, adas sacangkir.
Uyah wuku 3 kojong, kadhêplok banjur kaulêd dadi siji banjur diuntalake sabên satêngah dina sapisan.
6. Jamune jaran ora bisa nguyuh (uyuh). a. Sabên dina kaombenan banyu
cokak sacangkir, kaulêd dadi siji dijamokake.
c. Adas 3 sendhok, pulasari sasendhok, kapipis lêmbut banjur kalêbokake ing dêgan krambil ijo kang kêbak banyune, katutup rapêt banjur dibênêm, yèn wis antara matêng kaubêg kang warata, yèn wis adhêm
uyah wuku 3 kojong, kaulêd dadi siji kajamokake sabên satêngah sasi sapisan. e. Jambe kuncup kabakar nganti irêng siji, trasi abang 3 iris, uyah wuku sasendhok, kapipis lêmbut kabanyonan wêrak arèn, banjur dijamokake, sabên sasi sapisan.
babakan têgêrang satêbah, uyah wuku 3 kojong, didhêplok kang nganti lêmbut banjur dijamokake. b. Kêtan putih 1/2 kati, krambil ijo 1, kang tuwa sinantên kinarya anggodhog kêtan mau, gajih iwak pitik 1, winor dadi siji kauntalake, sabên sasasi sapisan. c. Bako enak saêndhog,
lêmbut 7 iji, kêmukus dibubuk lêmbut sacangkir cilik, mrica dibubuk lêmbut sacangkir cilik, uyah wuku 3 kojong, banjur kaulêd dadi siji kinarya parêm, sadina mung sapisan. b. Bubukan bata abang kaulêd karo cokak, banjur pinopokake.
Kêtêdhun. c. Lôndha kêtan irêng satuwung, bubukan bata abang sacangkir gêdhe, uyah wuku kagêrus lêmbut 3 kojong, banjur kaulêd dadi siji, kawêdhakake sabên esuk sore: ora kêna towong.
14. Jamune jaran kêtlangso ora mangan (kêtlangso). bligo nom kadhêplok lêmbut 1, uyah wuku winor kadhêplok sapatute, banjur dijamokake sapasar sapisan, yèn wis katon pulih: sapuluh dina sapisan, mangkono
nganti gosong banjur kagêrus lêmbut), manis jangan kagêpuk mawur 3 iji, winor
jaran lara kadhas kudhis (kadhas kudhis), cêcak 5 iji, pinatenan banjur binuntêl ing sukêt linolohake, sabên sapasar
21. Jamune jaran kagèt (kagèt). Godhong widuri kaulêd banjur dijujokake.
22. Jamune jaran doyan turu (turu). Gajih iwak sapi sairis, jae 7 iris, manis jangan 3 driji, gula arèn sawatara, sawise pinipis banjur ingulêd sarta banjur kauntalake, sabên sasasi sapisan.
23. Tambane tracak jaran pêcah (tracak). a. Êndi kang pêcah kakumbaha ing banyu tawa kang rêsik,
[...n] saka sathithik nganti bot satail. c. Yèn tracak mau isih katon pêcah, tilasing wêsi bang ing jaba utawa ing jêro
jaba jêro, sadina ping pindho, lawase sasasi, iku bisa enggal dawa. d. Yèn wis sasasi tracake katon dawa, kakumbaha kang rêsik, banjur katataha kang nganti ilang pêcahe, nanging yèn karasa lara: kaundurana, tumuli kakumbaha ing banyu kolang-kaling, supaya enggal dawa manèh, banjur kapopoka ing ênjêt asêm, supaya wulêd, sabên sadina sawêngi kakumbah sarta banjur kapopol manèh, yèn kalakon ping têlu utawa ping pat, banjur kablonyoha ing lênga latung utawa jarak, mawa woworan gêrusan prusi, ing jaba utawa ing jêroning tracak.
e. Tracak cèpèr supaya dadi kuwung. Kunir asêm kapipis, kabumbonan pêcaking iwak loh banjur kaêpès: ginarang, banjur kapopokake ing tracak jaba jêro kang warata, yèn wis, tracaking jaran kaidakake ing bata bakaran kang isih panas, sabên dina sapisan, tracak iku bakal bisa dadi kuwung, kaya dèn êlus: dadi malih bagus.
f. Tracak supaya wulêd. Blêndok kayu rasamala bot 3 reyal,
godhong andong abang, b. Kajujua ing godhong wuluh
25. Tambane jaran lara selakarangên (selakarang). a. Awu jangkang sacangkir, Cubung lan kêlabêt kapipis dadi sacangkir, tawas sasendh. Winor dadi siji banjur digosokake ing selakarang. b. Godhong pari 7 punggêl, jintên sasendhok, kapipis lêmbut banjur digosokake ing
Godhong dhadhap, oyod sidaguri, oyod kangkung, oyod godhong pulutan, Pinipis lêmbut, banyune dêgan krambil ijo, nganggo uyah sathithik, diombèkake ing wayah bêdhug awan, jarane diarêpake mangulon.
26. Jamune jaran sayah mêntas ginawa lêlungan adoh (sayah). a. Êmpol dêgan
kapipis lêmbut banjur kaulêd dadi siji, kajamokake sabên sapuluh dina sapisan.
27. Jamune jaran waras (waras).
kajamokake sabên sasasi sapisan. b. woh dalima sawit 2 iji, uyah wuku 3 kojong. Kadhêplok lêmbut banjur kajamokake, sabên sasasi sapisan. c. pondhohing pandhan ri 7 iji, uyah wuku 7 kojong, tempe bosok 7 buntêl. Kadhêplok lêmbut banjur kajamokake sabên sasasi sapisan. Dilanjutkan pada hal. 1557.
Dhapuring kêris jaran guyang luk 7 pejetan
anggêgorèng, utawa nglêngani mêmala, kayadene lênga kacacil zie wit.
Pathining godhong wuni satuwung, pathining kunir sacangkir, pathining laos sacangkir, santên krambil ijo 2 tuwung,
dadi siji kajênang banjur kajamokake. f. woh dalima sawit 2 iji, uyah wuku 2 kojong, Kadhêplok lêmbut banjur kajamokake sabên sasasi sapisan. g. pondhohing pandhan ri 7 iji, uyah wuku 7 kojong, tempe bosok 7 buntêl. Kadhêplok lêmbut banjur kajamokake, sabên sasi
Kakècèk banjur kaurutake ing lambe sabên dina. b. yèn ngurut lambe jaran abot: cabe bakaran nganti gosong sawatara, brambang sawatara, asêm sawatara. Pinipis lêmbut banjur dikècèk ing lênga klêntik kang isih mangêt-mangêt, kaurutake lambe sabên dina. c. yèn ngurut lambe jaran kang nêdhas: 1.
nganti gosong brambang lan asêm pinipis lêmbut, kauworan lênga klêntik, kaurutake ing lambe sabên esuk sore ora kêna
lêmbut banjur kakècèk karo lênga klêntik, yèn jaran wis dikêrok sarta disikat rêsik, banjur kaurut ing tômba mau esuk sore ora kêna towong.
37. Jamune jaran lara mandhokol ing awak saurute (pandhokol). Godhong landêp 7 punggêl, jintên irêng sasendhok, uyah wuku sakojong. Pinipis lêmbut banjur kauntalake, sapasar sapisan nganti sawarase
38. Tambane jaran palanangane abuh (palanangan). a. godhong widuri 3 têkêm, uyah wuku sakojong, lênga wijèn
ingulêd dadi siji kabanyonan wedang panas, kadadèkake satuwung banjur kajamokake sapasar sapisan. b. juruh gula arèn sacangkir: sacangkir, kecap rong cangkir, pêrêsan gula pêcêl sacangkir. Winor kaubêg kang warata banjur kajamokake, sabên sapasar sapisan, sadurunge kajamonan ora kêna ngombe banyu dhisik.
40. Jamune jaran ora doyan mangan (pangan). a. ati jae 7 grigèh, jintên irêng sasendhok, madu sacangkir ... kabênêm banjur pinipis. Kaulêd dadi siji banjur dijamokake, sabên sasi sapisan. b. pêntil pace kang isih ana kêmbange 10 iji, jêruk pêcêl siji, adas sacangkir, uyah wuku 3 kojong. Banjur dikècèk karo lênga klêntik, diuntalake sabên sasasi sapisan. c. sabên dina diombèni
kojong. Kaulêd dadi siji banjur diuntalake, sabên satêngah sasi sapisan.
--- 3 : 1540 t/m 1 ---
e. godhong turi satêkêm, latak wêdêlan sakêmiri, uyah wuku pangaji 6 dhuwit. Kapipis lêmbut banjur kajamokake. f. jambe kang isih kuncup kabakar kang nganti pêrêng siji, trasi abang
41. Jaran jirèh (jirèh). Kajamonan godhong sumba.
42. Tambane jaran lara abuh matane (mata). a. dhukut lêpat, sawanging pawon, uyah sawuku ... kapipis lêmbut banjur kapupuhake ing mata: esuk sore. b. lara matane kêna ing camêthi: uyah wuku kaêjur ing banyu banjur kasêmburake ing mata: esuk sore. c. kêbanjur lara matane dening kêna camêthi mau.
jae, trasi abang, uyah wuku ... sawatara pinipis lêmbut nganggo banyu uyah wukunyawuku. sathithik, banjur kapupuhake sabên dina nganti samarine.
43. Tambane jaran lara gantunge (gantung). Ganggêng sacêkothokan, ênjêt saklungsu, uyah wuku sasendhok. Winor dadi siji binorèhake ing sikile, esuk sore.
44. Tômba utawa jamune jaran gatêlên, tandhane yèn gatêlên:
Kêrêp kosod (gatêl): landhaning mêrang kêtan irêng ginawe angguyang sabên Rêbo Sêtu, yèn wis: banjur dikêrok kang rêsik, nganggo
driji, lênga klêntik sarta lênga tir sacangkir. Ingulêd dadi siji ditambakake ing panggonan gudhig, sasasi sapisan.
46. Tambane jaran lara balung sungsume (balung). a. bawang putih 25 siyung, maripating sunthi 25 iji, maripating kêncur 25 iji, uyah wuku sakojong. Pinipis lêmbut banjur kaborèhake ing ngêndi kang
nganggo uyah wuku sathithik banjur dilolohake, tinungka kaombenan badhèg sacangkir, sabên
Kawruh katuranggan, agême Kangjêng Panêmbahan Senapati Ngalaga ing Mataram, nalika mangun prang sajroning tanah Jawa kaya kang kasêbut ing layang Babad Mataram, sakèhing jaran kang nêmahi sangsara utawa kang tinêmu
lakuning dina lêlima (pasaran) nganggo karujukake lan wuluning jaran tuwin sangate, kaya ta: Kliwon = môncawarna, nunggang jaran
kuda, anuju dina Rêbo, poma aja lali ora kêna nunggang jaran ing dina Rêbo mau ing sajrone wuku iku, iya iku wuku: Kurantil, Galungan, Mrakèh ...
dina Sênèn mau ing sajrone wuku iku, iya iku wuku: Sinta, Warigalit, Langkir, Tambir, Bala ... dina Sênèn.
Jaran iku duwe ragangan kayadene manungsa tuwin kêthèk, balunge sikil ngarêp tumèmplèk dadi siji kayadene dhêngkul, mulane iya diarani: dhêngkul, yèn manungsa balunge èpèk-èpèk ana lima, ananging jaran mung siji, drijining jaran iya mung siji sarta kang pucuk kabuntêl ing tracak, mulane diarani: kewan kang atracak siji = kuku, mungguhing manungsa, balunging dlamakan padha karo balunging èpèk-èpèk mung siji, lan gandhèng karo driji sikil, ing pucuk kabuntêl ing tracak, untuning jaran kayadene untuning manungsa = 32, kaya ta: bam 5 sisih, siyung 2, lan untu ngarêp 4, lumahing bam ana cringih-cringihe lancip, ananging baming manungsa: ora, ing
janjan kuning, bopong, plumpung, jragêm, dhawuk, plôngka, kêmbang durèn lan liya- liyane.
Jaran iku kalêbu kewan omahan, ananging ing tanah Asiyah têngah ana kêkumpulaning jaran pirang-pirang dadi siji ora karuwan kang ngingu, dadi jaran alasan, ora gampang cinêkêl ing manungsa.
Panganing jaran: sukêt, utawa gêgodhongan, yèn diingu ing manungsa: dipakani gabah, dhêdhak, gêdhang utawa liya-liyane.
Jaran iku kalêbu perangane kewan anusoni, anake aran: bêlo, lakune: anjojog, nyongklang, utawa ambandhang, yèn diingu ing manungsa lakune diêrèh, bisa nyirig, mêdhar, pandhapan, adheyan lan liya- liyane.
Jaran ora mung dadi tungganganing manungsa, kêna ginawe panariking kareta bèndi, utawa
nganti rêga f 1000 munggah, dene kang larang dhewe jaran balapan nganti ana kang rêga f 3000 rupiyah.
Daginging jaran kêna pinangan ing manungsa, nanging ora pati mirasa, tinimbang lan daginging kêbo sapi. Kulit lan wuluning jaran kanggo pirantining manungsa, zie. S.D.1834.blz. 209.
Bab pêthèking jaran amèk waton saka pada wadanane kang turut, cithak mangisor tutug ing tracak, mung pinèt kang bêcik kaya ing ngisor iki:
1. Untu kang mêtu saka ing pucuk. 2. Êndhas kang nêruti sarta kang turut. 3. Ilat kang cilik sarta kang gilig. 4. Cithak kang nyêkathakan kaya pipisan gêrang. 5. Kuping kang ambalung katon, rupane kaya
guluning mêrak kasimpir (= ngigêl).
Jaran iku khewan kang bêcik dhewe, pinunjul ing rupa lan tênagane, kêna ditunggangi ing
yèn diundang jênênge: mara, lan kêna ginawe panariking kareta bèndi sapêpadhane, para agung ora ana kang nyêpèkake,nyêpèlèkake. kagêm titihan utawa rakitan, rêgane jaran kang ala kanggo momotan bisa olèh 15 rupiyah, nanging jaran bêcik sing kagêm titihan, [ti...]
[...tihan,] utawa sing kanggo balapan, sok ora bisa olèh 2000 rupiyah, jaran tanah Jawa cilik-cilik, kang bêcik dhewe wêton Kêdhusiwur sarta wêton Kuningan, jaran saka ing sabrang lumrah ingaran, kore sundêl laut, sabu, sumbawa lan liya-liyane, gêdhe dhuwure padha lan jaran wêton tanah Jawa, jaran wêton tanah Jawa dhuwure matang kaki kurang luwih sathithik, wong Jawa ngarani bagus-bagus, ana manèh jaran saka sabrang, wêton Pèrsi, Sidni lan liya-liyane, iku dhuwur-dhuwur, wong Jawa ngarani wagu sarta mung kanggo
Ala bêciking jaran iku mungguhing wong Jawa saka unyêng-unyêngan kang luwih saka ing kodrate, manggon ora prênah iku diarani: ala, kang manggon prênah diarani: bêcik, yèn tinêmu ala sanadyan bêcik lambe atine sarta kapenak tunggangane wong gêdhe ora karsa ngagêm. Mung bôngsa sabrang akèh kang ora mraduli marang ciri-ciri mau, anggêre bêcik lambe
wuluning jaran aran: plôngka, mung yèn bêlange karo ulês dhawuk aran: megantara.
sadhengah ulêsing jaran yèn sikile nganggo putih watês ugêl-ugêl aran: pancal.
Pancal 1 sikil buri kiwa têngên padha bae aran: samparwangke. Pancal 1 sikil ngarêp kiwa têngên padha bae aran: dumuk ringgit. Pancal 2 sikil ngarêp utawa buri padha bae mung aran: pancal. Pancal 3 aran:
30. Wulu pinurih dawane dhisik banjur bodhol, thukule dadi cêndhak sarta pandhês (wulu). a. Lungsungan ula jangan katugêl dadi têlu, kang sabagian ditugêl-tugêl dadi têlung puluh banjur kabuntêl ing sukêt kadokokan mrica siji: kauntalake. Dene lungsungan kang rong bagian ora kanggo. b. Jamune jaran amrih ambodholake wulune kang ala.
Ragi tape kagêrus 100 iji. walirang kabubuk rêga suwang. êndhok pitik 6 iji. uyah wuku 3 kojong. Kaulêd dadi siji diuntalake, sabên satêngah sasi sapisan.
31. Jamune ngudhunake wadhuking jaran (wadhuk). Kêtan gajih satanggapan, ingêkum wêrak sawêngi, esuke dijujokake.
pinèt pathine sawatara. uyah wuku sasendhok. Katambakake ing irung, sapasar sapisan. b. Wijèn 3
ing dhadhah utawa ing pomahan ginawe pagêr, jarak kêpyar tinandur ing patêgalan, karo pisan kêna ginawe lênga.
Jarak yèn wis katon tuwa diundhuhi banjur kaêpe nganti sagaringe kinlecepan, didhêplok ing lumpang watu, kapêrês mêtu lêngane, sawênèh
ginawe tambane wong kêtaton, pampêt padha sanalika.
Jêruk Pacitan, yèn wis 4 taun: awoh, wiwit pêntil nganti tuwa lawase 7 sasi, rasane kang enak: lêgi, kang ora: kêcut, utawa anyêp. Jêruk Pacitan kang bêcik tinandur ing tanah pagunungan, sarta kêna kacangkok. Jêruk gulung, yèn wis 4 taun: awoh, wiwit pêntil nganti tuwa lawase 7 sasi, rasane kang enak: lêgi, kang ora: kêcut. Jêruk gulung kêna cinangkok, malah wijining wohe yèn didhêdhêr sok malih, ora kaya cangkokan, mêsthi kaya babone.
wangsalan Tjent. dêdalaning bayi, olèh dening
Ing ngisor iki araning jarit lêmês sawatara, kang bakal sutra mawa êmas, utawa mung sutra bae, kaya ta: udan êmas, uyah sawuku, cindhe
Aprikah, mangan gêgodhongan, uta utawa. trubusan kang ênom-ênom.
Dhapuring kêris jaruman luk 9 nganggo
tembo, ora kurang wong têlu, kang siji mudhun marang dharatan manggon ana sapinggiring kali nyêkêli kalar, sijine nglakokake prau, sijine manèh kang nyêkêl sarta ngulur jaring, yèn poncoting jaring wis dicêmplungake ing banyu, praune banjur dilakokake ngalang ilining banyu kali, jaring kaulur, yèn wis puput utawa tutug pinggiring kali sisihe, kang nyêkêl kalar banjur
ngidaki srampad, prau diilirake ngancas marang wong kang nyêkêli kalar, yèn wis têkan pinggir, kang nunggang prau padha mudhun, cucuking jaring katancêbake ing lêmah, praune dicancang, wong loro banjur padha nyêkêli
timbul utawa tampanging jaring, patrape kaya kancane loro mau, yèn olèh iwak, ora bisa mêncolot, jaring banjur digawa marang prau, kang wis kalakon olèh-olèhane iwak, tagèh, jambal, utawa wagal.
Jaring kidang iku kang digawe duk tamparan, dene patrape anjaring kidang: kudu waspada marang alas utawa ara-ara kang kinira ana kidange, yèn wis têtela ana, jaring iku banjur dipasang kaya kêlir, kiwa têngên dicêkêli utawa mung dipathoki bae, yèn pamasange jaring ana kidul, wetan kulon dijaga ing wong, sarta anggawa bêdhil lan pênthung, kang saka lor ana wong papat padha laku anggiring karo nabuh kênthongan utawa liyane kang bisa nyuwara sora, nganggo surak utawa rame-rame, iku ingaran: anggosok, [anggo...]
pisan mêsthi kalêbu ing jaring, iku banjur dibêdhil utawa dipênthungi nganti mati. Mulane mêngkono: awit kidang iku ora
Pajang, zie Awijaya en P.N. no. 31.
Wiwite ana jaksa saka karsane Rêsi Mahadewabudha (Bathara Guru) ing
Surakarta), Radèn Ngabèi Jagapraja, sumare Gathak (Kartasura), 14. Radèn Tumênggung Amongpraja III, sumare Jasêm (Klathèn), 15. Radèn Tumênggung
kang 1/8 jung, nanging apa iya iku kang kanggo ajang nalika patêmon ing Pajatisari.
Sasurupane Ngabèi Jagapustaka mantri ngarêp, desa Jatisari iku sacêdhaking Prambanan (Klathèn).
zie naga jatingarang en zie sasi (3)
dhalang Anjangmas kaabdèkake Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat ing Mataram, kapangkat dêmang, sarupaning dhalang wayang purwa, gêdhog, krucil, golèk, bèbèr, topèng tuwin
labuh kapat, yèn wis satus dina kêna kaundhuh, pangupakarane kaya pari, digaringake dhisik banjur disosoh, wusana
krakat. Ambane 80 kaki, dawane 90 kaki, tampange 1200 iji, bobote 140 kati. Patrape wong kang ngrakat padha nunggang prau tembo panjalan ajajar-jajar, kang nglakokake prau wong loro, kang ngrakat wong sapuluh, padha nyêkêli talining tambang kaulur ngarah jumèrènging krakat, yèn wis rampung: wonge salong anggêbyur marang kali nylulupi ngêmèk-êmèk dhasar sajroning krakat, yèn tangane karasa anggêpok iwak, banjur dijupuk sarana miyak tampang.
2. Jala krakat pegon. ambane 120 kaki,
Jala kotèk. Ambane 10 kaki, dawane 5 1/2 kaki, tampange timah 68 iji, bobote 6 kati. Patrape wong kang anjala ana sapinggiring kali: yèn banyu gêdhe, utawa nyabrang ana satêngahing kali: yèn banyu cilik, tangane kang têngên nyêkêli tambang, tambang mono pucuking jala: nganggo tampar dawa, ditalèkake ing ugêl-ugêl têngên têngah-têngahing jala banjur diwiru ing tangan kiwa saka ing jaba, kang saparo dicanthèlake ing sikut têngên, kang saparo diwiru manèh saka ing jêro, tangane
lêmah utawa ing banyu amêsthi mingkup, awit kagondhelan ing tampange kang ana ngisor. Dene tampang iku pêrlune ginawe ambandhuli têpining jala, supaya jala iku sabên dibyukake bisa silêm, sarta yèn diêntas bisa mingkup, iwak ora bisa mêtu saka sajroning jala, olèh-olèhane iwak rupa-rupa sarta gêdhe cilik.
4. Jala kêpyak (jala cilik). Ambane 8 kaki, dawane 4 kaki, tampange 40 iji,
kaya jala kotèk, mung kacèk kang nandukake nunggang prau panjalan (tembo dhara) mancik ana ing canthik prau, sikile kiwa ana ngarêp, sikile têngên ana buri, kang nglakokake prau: dhewe,
nalika jumênêng nata ana ing Mêndhangsiwanda (Madiun), kang ingandikakake gawe Êmpu Isakadi, sinangkalan: rasaning janma kêkalih (216).
Ciri jalak takpurak, suri jaran ora bisa dawa, watêke ala, kang ngingu nêmu sangsara.
bênêr, nganggo sogokan loro, gônja ing buri nganggo ri pandhan siji. 2. Kêris dhapur sumêlang gandring: bênêr, nganggo paniwèn, gônja ing buri tanpa grènèng. 3. Kêris dhapur mangkurat, luk têlu, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jenggot, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. 4. Kêris dhapur mangkunagara, luk têlulas, nganggo sogokan têlu, kang têngah: tutug ing pucuk pisan, ing ngarêp nganggo kêmbang cangkring iya kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, nganggo jenggot, ing buri nganggo grènèng. 5. Kêris warna papat ing dhuwur mau yasane Prabu Brawijaya kapisan, ing Majapait, kang ingandikakake gawe Êmpu Ônggarêsa ing desa Tapan, tanah Pajajaran, sinangkalan: uninga barakan dahanèng jagad (1303).
Kêris dhapur jalak wulung: bênêr, nganggo gusèn, ada-ada, pejetan banjur thingil.
nganggo pejetan, gônja ing buri nganggo grènèng. 2. Kêris dhapur crita kalenthang: luk pitulas, nganggo pejetan, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. Kêris warna loro mau yasane Sri Pamêkas, ing Pajajaran, kang ingandikakake gawe Êmpu
pianjur, piangkuh, piyambak, têgêse kaya ing ngisor iki: a. dadi
sawatara, iya iku têmbung: pitakonan, piyambakan, piandêlan
zie P.R.I.196. Ing ngisor iki bocah kang tumiba ing julung gadhungan dadi pangane Bathara Kala, kaya ta:
Ontang-anting, bocah tanpa kadang sarta wis ora duwe bapa biyung. / Ugêr-ugêr lawang, sadulur loro padha lanang. / Krêsna, bocah irêng mulus. / Kadhana kadhini, sadulur loro padhalanang. wadon, / Kêmbar, bayi lair barêng sadina, lanang padha lanang utawa wadon padha wadon. / Kêmbang sapasang, sadulur loro padha wadon. / Tawang gantungan, bayi lair mêtu kêmbar, nanging sarênti dinane. / Tiba ungkêr, bayi lair kagubêd ing usus, utawa laranên. / Tiba sampir, bayi lair kalung usus. / Sêndhang kapit pancuran, sadulur têlu lanang loro wadon siji. / Sarimpi, sadulur papat wadon kabèh. / Sarômba, sadulur papat lanang kabèh. / Sakrêndha, bayi lair mêtu loro,
Wujil, wong cebol. / Wungkus, bayi lair bungkus / Wungkul (wungkuk cilik mula, bayi lair tanpa ari-ari) / Wungle, wong bule. /
Pancuran kapit sêndhang, sadulur têlu wadon loro lanang siji. / Pancala putra, sadulur lima lanang kabèh. / Pancala putri, sadulur lima wadon kabèh. / Padangan, sadulur lima lanang papat, wadon siji. / Pipilan, sadulur lima wadon papat, lanang siji. / Dhampit, bayi lair barêng sadina mêtu lanang wadon. / Dhêngkak, wong bucu ngarêp. / Julung caplok, bocah lair ngarêpake suruping srengenge. / Julung sarab, lair ngarêpake surupasuruping. srêngenge. / Julung sungsang, bayi lair wayah têngange. / Julung wangi, bayi lair nuju
sawênèh mêtu wayah srêngenge gumlewang. / Jêmpina, bayi lair 7-8 sasi. / Margana, bayi lair ana ing saba paran. / Gondhang
wis patang sasi kêna diundhuh, pangupakarane kayadene pari, digaringake dhisik banjur disosoh wusana diolah dadi bangsaning panganan, mawa adu gula utawa krambil.
iku luwih bêcik, dadi têtumbaling prajurit, sarta dadi têtulaking palagan, yèn suwita: sinihan ing bandara.
Abdi dalêm prajurit Jayèngastra kèhe 125, kalêbu mayor upsir tambur sulinge, gêgamane bêdhil, pajagane ana ing pungkuran, prajurite pramèswari dalêm, kang yasa Ingkang Sinuhun Kangjêng
Kyai Jayèngkatong Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.IV zie wayang letl.c.
jam gêdhe kaunggahake marang sadhuwuring kori Brajanala nalika taun 1742 (P.B.IV.). Sajam 60 mênut, samênut 60 skon.
108. taun, sawindu. / 100 taun, sasatursasakur. / 1.000 taun, sayoga. / 10.000 taun, sakala. / 100.000 taun, sakali.
Wijange kaya ing ngisor iki: Araning windu sapuluh: Dwara 10 taun, Sambawa 10 taun, Sakara 10 taun, Sambada 10 taun, Kawanda 10 taun, Wahana 10 taun, Murka 10 taun, Wakya 10 taun, Byatara 10 taun, Seta 10 taun. Gunggung 100 taun.
Swara 100.000 taun, Yuga 100.000 taun, Sangara 100.000 taun. Gunggung 300.000 taun.
Ganêpe 400.000 taun, bali marang kali swara manèh enz. zie S.D.1905.327-2.
1 t/m 100 jaman Kukila. 101 t/m 200 jaman Buda. 201 t/m 300 jaman Brawa. 301 t/m 400 jaman Tirta. 401 t/m 500 jaman Rêbara. 501 t/m 600 jaman Rêbawa. 601 t/m 700 jaman Purwa. 701 t/m 800 jaman Wahya. 801 t/m 900 jaman Kartayoga. 901 t/m 1000 jaman Dya. 1001 t/m 1100 jaman Têka. 1101 t/m 1200 jaman Andêrpati. 1201 t/m 1300 jaman Kalawisesa. 1301 t/m 1400 jaman Kalawisaya. 1401 t/m 1500 jaman Kalajôngga. 1501 t/m 1600 jaman Kalasêkti. 1601 t/m 1700 jaman Kuthila. 1701 t/m 1800 jaman Warta. 1801 t/m 1900 jaman Kuthara. 1901 t/m 2000 jaman Drata. 2001 t/m 2100 jaman Sangara. Ganêpe petunging jaman tinêmu 21 jaman, dene jamaning karaton ora mêsthi sabên 100 taun salin, ana cêndhak ana dawa, manut tinêmuning jamane dhewe-dhewe, kaya ta: Karaton Pajang, beda lan [la...]
[...n] Karaton Mataram, mangkono sapanunggalane.
Ing ngisor iki araning jaman sawiji-wiji, kaya ta: 1. Kukila (manuk) wong isih kaya manuk. 2. Buda, nganggo agama Buda, sarengate Bathara Guru. 3. Roga, utawa Budawaka, nganggo agama Buda, sarengate Bathara Endra, nagarane ing Mêndhangkamulan, ingêlih aran ing Purwacarita. 4. Rêbawa (urang) sasirnaning banjir: ing pulo Jawa akèh sêndhang pancuran tuwin umbul, kang jumênêng nata Prabu Basurata ing Wiratha. 5. Rêbawa (= sabawa of rame) kang jumênêng nata Prabu BasukèsthaBasukèsthi. ing Wiratha. 6. Purwa, wiwite têdhak Brama jumênêng ratu ajêjuluk Prabu Palasara, ing Gajahoya, iya ing Ngastina. 7. Pôncakorala, pônca = lima, korala = korawa, jamane Pandhawa lan Korawa. 8. Kêrta, nganggo agama Pakukuhan, sarengate Bathara
Wisnu, nanging isih Buda, kang jumênêng nata Prabu Jayabaya ing Kadhiri. 9. Dupara (mokal), kaya ta: Ratu Baka ing Prambanan sabên dina mangan wong. 10. Madya, umure tanah Jawa lagi satêngah, kang jumênêng nata Ajisaka, ajêjuluk Prabu Widayaka ing Mêndhangkamulan. 11. Têtêka, kang jumênêng nata Prabu Tejaningrat ing Majapait kuna, ngadêgake sayêmbara putrine, akèh para raja padha têka. 12. Andêrpati Kalawisesa, andêrpati (= matèkake raga), kalawisesa (= wiwitan susah), (wêkasan bungah), iya iku jumênênge ratu Radèn Kudalaleyan ing Pajajaran. 13. Srikala rajapati dewa raja, srikala = ratu jumênêng sajroning kasusahan, iya iku Radèn Sêsuruh, rajapati (= ratu jinunjung padha ratu), iya iku Radèn Ayamwuruk, dewa raja (= ratu binathara) iya iku Prabu Brawijaya wêkasan
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mrt. Sondhangrowang ing Kartasura. 18. Kuthi (= kêthèk) jaman nagara Surakarta, wong dhêmên rêrêbutan kaya kêthèk. Letl kunde de Holl. 21-2 v.o.
Anom II. ing Surakarta (= P.B.IV), karsa yasa gamêlan, kaparingan aran: Kyai Jimat, nalika taun 1701 zie M.N.II ing Surakarta. 6. Kalênengan Kyai Jimat, zie gamêlan karaton letl. f. 7. Zie abdi dalêm jimat, 8. Zie wayang, 9. Zie balencong.
Bayi lair durung mangsane, kaya ta: lair 7 utawa 8 sasi. P.R. 195 (12).
1. zie srandu kêbo sapi. 2. zie srandu katuranggan.
sajroning 50 dina wis tuwa, rasane kang enak: lêgi, kang ora: kêcut, jambu dêrsana kêna kacangkok, nanging ora pati bêcik tinimbang karo
lanang jambon, saka Prabu Cingkaradewa ing Mêndhanggalungan, sinangkalan: karasa obahing pakarti (466) P.R.II.272- 6.
kadadèn dadi ulêr kalawan gantal (suruh têmu rose têlung lêmbar lininting winalik tinalenan ing lawe wênang) sanalika banjur mulya bali dadi manungsa manèh, nanging durung bisa obah (iku anane pangantèn nganggo balangan gantal) banjur disawuri ing kêmbang malathi (iku anane pangantèn nganggo sumping kêmbang mlathi sapêlik) tumuli bisa anggulawat, nanging durung bisa calathu, banjur digrujug ing banyu dêgan (iku anane sajèn dêgan diparasi ora dicoplok kêcère, nganggo cucuk janur kapuntu (kaya corot)cèrèt. têlung tancêb).
Sang bagawan adhêdhawah, ing têmbe wuri yèn ana pangantèn têmu kaisaratana nganggo balangan gantal, têkaning kori biyungne pangantèn wadon amuwuhana banyu kêmbang sataman: ing êmbun-êmbune pangantèn lanang, sarta pangantèn wadon angwisuhana sikile pangantèn lanang, kalawan banyu kêmbang sataman mau, iku minôngka isarating kaslamêtan, banjur dipurih kanthèn, kang lanang ana ing têngên, kang wadon ana ing kiwa, sarta lakune disirup (kinêmulan), ing kêmbên sindur marang biyungne pangantèn wadon, têkan ing ngarêp kobong: linggih, pangantèn lanang linggihe malik dadi ana kulon, pangantèn wadon ana wetan, ingatase omah marêp mangidul. Zie Darmokondo 1904 no. 68
...§ Nganggo mêcah êndhog pitik mêntah? sawênèh macul pipisan (liniru tumpêng). Yèn pangantèn tinêmu sadulur misan van pisan = pipisan, lan nyiram gêni ing tumpêr, yèn kang nyiram pangantèn lanang dening dhudha olèh prawan, yèn kang nyiram pangantèn wadon,
bapa, kang ora kalêbu ing pilihan aran: anak, kaya ta: Jago wido sikil putih iku pilihan jago adon ingaran: bapa, upama tandhing karo jago wido sikil irêng dudu pilihan, iku ingaran: anak, dadi ing pêthèk mênang si bapa karo si anak, dene yèn tarung karo jago adon (abang sikil putih enz) iku tandhing padha bapa,
wong iku, dene yèn olèh tandhing bapa padha bapa, bêcik ora disidakake bae mundhak ngrusakake jago adate akèh sing dadi pur.
Apalan nêptuning dina pasaran, supaya ora lali: ditêmbangake sakênane kaya
Mripat jago kêna ing jalu: Oyod sukêt lulangan, 3 wit kagêcak. Banyu wayu, 1 siwur, dicêmplungi ... Sompil, 7 iji, kanggo ngêkum oyod mau banjur dibun-bunake ginawe nètèsi mripat.
Cucuk coplok: Coplokan cucuk dianjingake manèh katalenan lawe wênang kang kukuh banjur digosok ing brambang, esuk kabukak dikumbah ing wedang bung kelor mangêt-mangêt, banjur kagosok ing brambang sarta katalenan manèh, mangkono sabanjure, ora kongsi lawas: mari.
Wiwite ana wong ngadu jago saka Prabu Baka ing Prambanan, sinangkalan: buta sirna tanpa rupa (1005).
Padha-padha kasênêngan adon-adon kang nganggo ditotohi tumrap ing tanah Jawa, kang rame sarta andadèkake kabungahan, ora kaya ngadu jago, awit tarunge suwe, gênti gêntèn kalindhih, ana kang nganti mati ngênggon ana ing kalangan, sawênèh ana jago kang wis disèkêt sawidak bisa mênang, mula jago dadi têtêmbungan kêmbang lambe, barang kang digêgadhang, utawa tumrap ing kaprawiran, diarani: jago. Para prayayi lan para luhur ing nagara dalêm ing Surakarta akèh kang rêmên angadu jago, nganggo ditotohi puluhan munggah tumêka atusan rupiyah, luwih manèh ing nagara Ngayogyakarta, nganti ditotohi ewon-ewon.
Jago iku wulune beda-beda, sarta ana arane dhewe-dhewe, wite saka 4 prakara, kaya ta: 1. Abang. 2.
suwiwi utawa diarani gêblèg, abang tuwa, kaya abanging kalungsu, lancure irêng, sikile putih, diarani abang klungsu. 2. Abang kang kaya abang klungsu, sarta abange luwih tuwa, gêblèg lan lancure irêng sêmu ijo,
Mungguhing wulu kang diarani konyit iku wulu biru kang akinclong-kinclong. Ing têmbung Malayu: konyit, jarwane: kunir, dadi wulu
lonthèng irêng, diarani: blorok brumbun. 15. Abang kang sadaning rawis kuning, wulune lêr abang sarta irêng, utawa ana kang abang karo kuning,
badan kuning, sikile kuning diarani: wiring kuning. Wiring kuning iku rupa loro, yèn suwiwi utawa buntute kasêlapan putih, diarani wiring kuning mubal, yèn tanpa kasêlapan diarani: pêpêt. 2. Kuning kang
têdhuh = mega, dadi karêpe anggamêng ing jêro, wong Jawa ngarani wulu kang mangkono: cêmani, bokmanawa saka têmbung cumani, lingga cuni, têgêse:
sakabèhing wulu klawus kaya awu, ing têlih [tê...]
[...lih] sêmbur irêng tumêka ngisor pisan, sikile nglêmpuyang aking rêgêd, diarani: klawu
gitik) sêdhêng, atine kang akèh têtêg, nanging jago Siyêm ora bêtah lara, mung gitike sêru, olahe nakal.
Jago Jawa iku kang akèh êndhase bundêr gèpèng utawa gilig, kang lonjong arang, cringihing cènggèr dawa-dawa, gombèle ômba, wulune akèh, badane rupa-rupa, ana kang dawa, cêndhak, gilig, ngupih, bulug, utawa ana kang cêkêle banggal, kulitane putih.
Jago Siyêm iku êndhase kang akèh lonjong gilig, cringihing cènggèr cêndhak, gombèle sathithik: ngaprêt, kapara akèh kang tanpa, kang akèh badane dawa bulug, cêkêle banggal, wulune sathithik, têrkadhang brindhil-brindhil, kulite abang, yèn isih nom kuning.
Sarèhning jago Siyêm ora bêtah lara, nanging gitike sêru, dadi panêmuning para dhêmên ngadu jago banjur anjodhokake, babon Siyêm lan jago Jawa, supaya anake nuruni bêtah lara kaya jago Jawa, nakale lan sêruning gitik kaya jago Siyêm.
Saranduning jago kang dadi titikan ala bêcike ati sarta olah gitike, kaya ing ngisor iki: 1. cucuk, 2. êndhas, 3. mata, 4. cènggèr, 5. gombèl, 6. godhoh, 7. kulit, 8. wulu, 9. lancur, 10. rawis, 11. baris, 12. badan
13. sikil, 14. sisik, 15. jalu, 16. brutu.
1. Yèn cucuk lancup,lancip. iku cucukane lara, landhêp, yèn nucuk karo ngabruk, adat panucuke diculake, nanging ringkih. 2. Yèn cucuk nyanthuk ambèthèt, adate gegot, yaiku yèn nucuk karo ngabruk arang-arang cul,ucul. sarta sabên nucuk suwe
diarani papak babon. 5. Yèn jago pasêmon babon, buntute ana lancure nanging ora pati dawa, diarani: papak mancung.
Rawis iku wulu ing gulu kang dawa-dawa, sarta yèn tarung banjur mêkrok. Yèn jago abang utawa wiring kuning, môngka wulu rawis akèh putihe, ora têrus abang utawa kuning, dadi panitikan atine kurang têtêg.
Baris iku wulu dawa kang ana nglambung, rupane kaya rawis, yèn akèh nganti ana kang katutupan suwiwi, diarani sembong, dadi panitikan gitike sêru.
Badan iku rupa-rupa, kaya ta: dawa, cêndhak, gilig, ngupih, bulug lan banggal, iku manggon ana wuluning jago dhewe- dhewe, bakal [baka...]
[...l] katêrangake ana bab pêthèking jago (pamilihing jago).
1. Yèn sikil gêdhe, panggitike rosa. 2. Yèn sikil cilik, panggitike kurang rosa. 3. Yèn sikil garing, panggitike lara. 4. Yèn sikil têlês, panggitike anyêp ora karasa lara.
Sikil garing lan têlês iku ana kawujudan, yèn garing rupane kêncêng akas, yèn têlês rupane kêndho, wangun angêmu banyu.
Sisiking sikil jago iku kaya sisik iwak, wiwit dhêngkul mangisor tumêka ing driji, sakiwa têngêning sisik saka dhêngkul mangisor tumêka ing jalu, utawa têkukaning driji,
mau uga mung siji urut-urutan tumêka ing driji, tlapakane tanpa sisik.
Sisik kang jèjèr ngloro iku diarani sisik pêcah, yèn ana sisik 2 dadi siji tanpa gêthêk, diarani ubêt, yèn nganggo gêthêk diarani: têtêk, yèn sisik 2 môngka ana têlu, dadi sisik mau wujude suda gêdhene karo yèn 2 kang ana têngah diarani mêlik.
Sisik ubêt utawa sisik cilik (mêlik), seje trape ana jênênge dhewe-dhewe, kaya ta: 1. Ubêt siji manggon ing dhuwur utawa ing ngisor, diarani gêlang kana. 2. Sisik cilik siji, ngisor dhuwur ubêt, diarani putri kinurung. 3. Sisik cilik kang luwih saka siji, 2 utawa têlu, ngisor dhuwur ubêt, diarani macan [maca...]
[...n] makutha. 4. Sisik cilik kang sumlêmpit ana ing sisiking ros dariji, diarani kuwuk mêngkêp. 5. Sisiking jênthik pungkasaning kuku, yèn pêcah diarani tanjung karang. 6. Sisik cilik kumroyok nganti katon pating bêsasik, diarani sisik ula. 7. Sisik kang manggon ana ing katèl, diarani batu lapak. 8. Sisik kang ana talapakaning dariji, diarani: baya ngangsar. 9. Sisik buri yèn malik arêpe, diarani grungsang. 10. Yèn sisiking dariji pungkasaning kuku padha pêcah kabèh, diarani anak raja sapu angin. 11. Sisik kang
anumpangi sisik têlu, diarani talumpi. 13. Yèn batu lapak tumpuk lan talumpi, batu lapak ana ing dhuwur diarani gandri paha, yèn batu lapak ana ing ngisor diarani gandri asu. 14. Ubêt siji, ngisore ana sisik cilik, utawa sisik barès cacah 7, ngisore ubêt manèh, diarani garangan maèr. 15. Yèn sisik talumpi, banjur batu lapak, ngisore talumpi manèh, diarani jawi-jawi.
1. Jalu dawa lincip, diarani: pônja, lincipe ana kang kêdêr, ana kang nyongat mandhuwur, ana kang nyongat mangisor, yèn nyongat mangisor diarani: tujah bumi. 2. Yèn jalu cêndhak nyanthuk mandhuwur, diarani canthèl, ana kang mung 1 ana kang 2 utawa 3 padha dawane, utawa saya mangisor cêndhak. [cê...]
[...ndhak.] 3. Yèn jalu cilik mandhukul kaya jagung, diarani jalu jagung, ana kang kukuh ana kang othak-athik. 4. Yèn jalu gêdhe papak wangun bundêr, rèntèng kaya jalu canthèl kang ora
mêngkêp lan baya ngangsar. 25. Yèn kalawu pêthèking sisik kang katitipan, grungsang tanjung karang, ladrang loro, sing diarani ladrang 2 iku gundhalane maro, gundhala iku kulit sangisoring gombèl. 26. Yèn jago papak, pêthèking sisik kang katitipan, putri kinurung.
Kajaba iku ana pêthèk liyane saka sisik, kaya ta: kopyor, kopèt, kapit, gèdhèg, godhêg.
1. Kopyor iku yèn jago dicêkêl utawa mlaku, wêtênge muni kupyuk- kupyuk, yèn malaku ora krungu swarane, diocak-ocak krungu, iku jênêng kocak, yèn dicêkêl utawa digèrèt krungu swarane: klukuk, diarani klukuk. 2. Kopèt iku yèn nêlèk têlèke ora tiba, ngaprès ana ing jubur bae. 3. Kapit
Mungguh pamilihing jago kang nganggo pêthèking sisik kasêbut ing dhuwur iku: yèn kikrik, yèn ora kikrik sadhengah jago anggêre katitipan ing sisik kaya ing dhuwur mau, iya wis dianggêp bêcik, pêthèke olèh, nanging kang kikrik duwe panêmu, upama jago wido katitipan sisik putri kinurung, yèn mungsuh lan jago papak, akèh kalahe, awit angsare sisik putri kinurung dijaluk karo si papak, dadi ilang kasêktène, yèn mungsuh karo liyane jago papak, kampuhaning sisik isih, nanging iya kurang, ora kaya yèn sisik manggon ana ing sabênêre kasêbut ing dhuwur, mèh kêna ditamtokake unggule, dene yèn padha katitipan [ka...]
[...titipan] pêthèk, mung karo
padha jagoan, kang padha gêdhe cilike lan cêndhèk dhuwure, yèn jalu, jalune dibuntêl ing suwekan, supaya aja natoni, yèn wis rampung kabuntêl jalune, banjur dipakani sêga wantah sawarêge, nuli dibanyu, iya iku suwekan kacêlupake ing banyu diarani kopoh, kaêcurake ing rai lan kausap-usapake, patrape ngêcuri, kuping kiwa ditutupi driji, kuping têngên katutupan ing jêmpolan, tangan kiwa, banjur ditungkulake, tangan têngên nyêkêl kopoh mau kaêcurake ing êndhasing jago, sarta banjur diculake panyêkêling êndhas, supaya kèpèt-kèpèt, nuli kacêkêl manèh diusapi ing kopoh, sarampunge rai, banjur kèlèke kabiyak dicuri banyu ing kopoh, sarta kausapake, banjur brutu dibiyak wulune, dicuri banyu ing kopoh, tumuli sikile, wiwit ing dhêngkul mangisor, mungguh kèh sathithiking banyu gone ngopohi, nganggo duga-duga, kang têlês nanging aja nganti kêproh, yèn wis rampung banjur dicoba, tarunge pranggal-pranggalan, mranggal iku ngabruk tanpa nucuk, yèn wis watara suwene banjur cucuk-cinucuk, kabruk-kinabruk, diarani gulêt utawa pêluk, yèn wis sawatara suwene banjur kacêkêl, lan banjur dibanyu manèh, sarampunge nuli didu manèh, sawatara suwene banjur diuwisi, supaya aja nganti kalaran bangêt, awit durung otot [o...]
[...tot] gulune, yèn nganti montong gulune dadi cacad, montong iku ewoning pêpês, ing buri yèn didu iya mêsthi montong manèh, jênêng ora dadi jago adon. Sarampunge dicoba banjur dibanyu, lan dikoroki cangkême, kang dianggo ngoroki laring buntut, kacêlupake ing banyu banjur dimêgrokake, nuli kakorokake, dene gone banyu rai kudu kang nganti rêsik, supaya aja korèpên, korèp iku ewoning lêlara, bakal katêrangake ana ing bab lêlara dalah pangupakarane.
Lêt sapuluh utawa rongpuluh dina, yèn bocoke wis mari, sarta wis pulih abang kêkulitaning rai, dicoba manèh rada suwe, sabanyon utawa rong banyon, lêt samono dina kacoba manèh,
banjur dijamoni cabe lêmpuyang, cabe 1 iji, lêmpuyang 2 ros dariji, digêcak banjur diuntalake.
Yèn jago arêp diopèli, sadurunge kudu diêndêmi, bako enak saparoning kêmiri, kacêlupake ing banyu, banjur kakêcêr-kêcêrake ing èpèk-èpèk, kêcêran kabalèkake mênyang bako, banjur kakêcêrake ing mata lan irunging jago, bako mau banjur diuntalake, ditututi kaombenan banyu, yèn wis dhingkluk katon mêndêm, banjur wiwit diopèli, yèn nganggo gombèl, gombèle kang dhisik, ing kono wis nganggo watêsan, yèn nyorok watêsan tênggoke bolong, diarani gondhangên, nadyan bisa mari, nanging yèn didu kêcucuk bae mêsthi bolong, dadi yèn nganti gondhangên, ora dadi jago adon, yèn wis rampung gombèle banjur gênti cènggère, kang kanggo ngopèli iku wêlat pring wulung, opèlaning gombèl sarta cènggèr
diuntalake, wêlat kapêndhêm, utawa didokok ing payon, cènggèr lan gombèl kang mêntas diopèli mau banjur dikopohi kang rêsik, sarta kaombènana manèh, supaya mari mêndêm, tilas kang diopèli banjur diwur-wuri pupugan, utawa bubukan bata kang lêmbut, pupugan iku alang-alang garing dirênyuk kang lêmbut.
Jago kang mêntas diopèli iku kudu didhêlikake, aja nganti wêruh jago, nganti 7-8 dina, awit yèn nganti pêcroh, pêcroh iku jago ana kurungan tarung lan jago umbaran, utawa padha ana kurungan dhewe-dhewe, utawa dièrèki ing jago umbaran, kang akèh banjur kalah, sok banjur dadi jago licik, durung dadi jago adon.
Nadyan mêntas diopèli, sabên esuk iya kudu dibanyu, mung cènggèr ora diusapi, dicuri lan ditutul-tutul bae. Yèn wis mari opèlane, sarta tilasing iris-irisan wis abang kaya kulit kang ora diopèli, dicoba manèh, kaping pindho, utawa ping 3 banjur kêna didu nganggo ditotohi, mula panyobane nganti luwih sapisan, awit yèn mêntas diopèli iku tandang lan gitike suda karo nalika durung diopèli.
Nyoba jago iku kudu ngawasake tandanging jago lan kabruke kang pêrlu disêtitèkake, kaya ta: 1. Kaprigêlaning olah. 2.
10. Kuwate nalika dikabruk, diarani tadhah, tadhahe bêcik, tadhahe ala. 11. Têtêging ati nalika kalaran. 12. Laran atène nalika dilarani. 13. Ala bêciking napas, yèn mêgap-mêgap: ala.
1. Dicucuk mundur banjur mranggal, utawa diarani ngapyuk, sarta balang. 2. Mlayu banjur bali mranggal, utawa nucuk banjur ngabruk. 3. Mubêng banjur ngabruk. 4. Olah dhuwur anggagahi banjur
angabruk. 7. Nucuk pipi kiwa saka têngêning mungsuh banjur ngabruk. 8. Mubêng ngarêping mungsuh manêngên banjur nucuk tênggok angabruk, diarani, glebag gandhul. 9. Olah ngisor nucuk tênggok angabruk. 10. Olah ngisor nusup suwiwi
Kabèh iku dipiliha êndi kang bêcik, awit bobot timbang ana tandhinge, dene kabèh mau kang bêcik dhewe mung kang dicucuk mundur banjur mranggal, orane kang olah dhuwur, prigêl sarta mlayu.
Jago adon iku sabên esuk jam 7-8
utawa sêga kacarub lan katul, banjur didhêplok, nuli diglindhingi sajêmpol-jêmpol, kira-kira jago bisa nguntal kalawan gampang. Sore jam 3 diumbar, nanging aja nganti tarungan, lan aja nganti nglakèni babon, awit yèn tarungan rusak, luwih manèh yèn
yèn anglakèni babon suda kêkuwatane, sarta yèn kasuwèn pangumbare, kaya ta: diumbar sadina nutug, iku otote wudhar, nanging yèn kurang umbar, olah lan gitike suda, mula sêdhêngane ngumbar wiwit jam 3 mau, jam 6 dicêkêl banjur dikurung, jam 8-1/2 9 sore, dipakani manèh sawarêge, raine
ing driji nganggo banyu, wiwit tênggok tumêka têlih dilus-lus, rawis dilus tumêka ing buntut, nganggo kamapanake supaya
kaya iyan, supaya ora brênjal-brênjul, lan gampang gone ngilangi têlèke. Sabên esuk jago dibanyu, banjur dikurungi ana ing latar
bawang lanang mêntah 1 tanpa lênga, supaya singsêt. 5. Yèn raine byar pêt, sadhela abang, sadhela pucêt, utawa cènggère ana birune, iku tôndha kurang saras, banjur diuntalana bako enak kaglindhing, kira-kira rong klungsu. 6. Yèn wayah esuk jam 7 tumêka jam 9, têlihe durung kothong, tôndha wêtênge lara, kajamonana cabe lêmpuyang. Kang akèh jamu jago iku mung cabe lêmpuyang utawa bawang, kèh-
sapisan dipakani daging kêbo mêntahan, supaya kuwat, dadi prakara jamu kang akèh mung saka panêmu. 7. Yèn kurang doyan mangan, sadurunge mangan dipakani tape pohung. 8. Yèn ora doyan mangan babar pisan, cahyane pucêt, adat mêntas mangan godhong matêng tilas wungkusan pipis sapêpadhane, utawa nguntal kênthus, banjur kawêlêda gêdhang ambon, iku sok bisa tulung. 9. Yèn lara pathèkên, adat mêntas mangan isi sêmôngka,
banjur kablonyoa banyuning jêruk pêcêl kang nganggo bubukan walirang, utawa dilênganana lênga kayu putih. 11. Yèn suwarakên, adat nalika
mèpèt, sikile kang kabêlah ing rante ora alum, upama abang iya kang katon abang baranang, ing wayah esuk têlihe wis kothong.
Tandhingane jago iku, nom lan tuwane, gêdhe dhuwure, jalu lan kêplèke, Jawa lan Siyême, kudu padha, yèn ana sliringane, kalah tuwa nanging mênang gêdhe dhuwur, kalah gêdhe mênang dhuwur, mangkono sapêpadhane, dadi ana kalahe tandhing nanging duwe irik-irikan, kurang saras, utawa mênang santosa, sarta yèn wis sumurup olahe jago kang arêp dimungsuh, bakal dadi karêmane jagone, iku saya wani.
wis rampung gone mangan, banjur dibanyu, tumuli diumbar satêngahing kalangan, padha diwêruhake bakal mungsuhe, sawatara suwene yèn jago jalu banjur dipapaki, kang mapaki mungsuhe, kang kanggo mapaki lulang pe, mung tumêka sacêdhaking curi, yèn nganti kêcurèn sarta gêtihe darodos akèh, tan trimane kang duwe banjur kêna wurung, yèn isih wani banjurake, jalu kang mêtu gêtihe dislomot ing gêni upêt, supaya pampêt, banjur padha dibanyu manèh, sarta diumbar ing kalangan, sawatara suwe banjur ditarungake, yèn brèsèt salah siji: wurung, brèsèt iku isih wani nanging wani angas, yèn ora brèsèt sabubaring abar banjur
gulêt, wiwit gitik-ginitik, olèh sawatara gitikan banjur ngajak barêngan nyêkêl, cucuke kang dhuwur padha ditalèni, wujude kagodhi, singsêtane olèh ing cènggèr, ditali cucuk iku pamurihe kukuh, supaya cucuk aja nganti coplok, yèn wis rampung panaline cucuk, banjur dibanyu, diumbar, sarta banjur didu manèh, wiwit iku yèn ana kalahe salah siji wis banjur, ora kêna wurung.
Watêsaning kalangan iku rupa- rupa, ana kang mung garitan, ana kang diwatêsi pring, ana kang watêsan sakêpunge wong kang padha ngêpung.
Yèn jago kang tarung iku minggir têka ing watêsan, banjur padha dicêkêl, sarta banjur dilih mênyang têngah, nganggo didandani suwiwine, gêtihe ing rai lan cènggèr diusapi tangan, utawa lêngên, êndhase dipijêti, kupinge dikili ing lancure dhewe, supaya yèn budhêg bisa eling, tandhane yèn budhêg, dikili ora gèdhèg, yèn wis gêlêm gèdhèg tôndha wis eling, yèn anggong, têgêse napase ngangsur amêgap-mêgap, cangkême dingakake banjur diidoni. Sawise rampung nuli didu manèh, yèn minggir iya banjur dicêkêl manèh, dilih mênyang têngah kaya kang wis, yèn wis minggir kaping 4 banjur padha dibanyu, rampunge dibanyu diumbar ing kalangan, nuli didu manèh. Upama jago tarung digitik (kabruk) mungsuhe nganti jêrbabah ana satêngahing kalangan, yèn dicêkêl diêntèkake banyune, dadi sawise didandani kêna didu manèh, môngka minggir nganti ping 4, kang dicêkêl ana têngah mau ora kêna dibanyu, awit wis diêntèkake, kang dibanyu mung mungsuhe bae, mula yèn ana jago kêjalingan ana têngahing kalangan, kudu diduga-duga, yèn kirane ora dadi
ngapa ora susah dicêkêl, mung kang botohi bae kudu bisa, têgêse angaraha supaya
Jago kang wis arêp kalah iku kang akèh kêna dititik saka brutune, yèn brutune wis lêmês, iku mèh kalah, wêruhe yèn brutu lêmês, buntute jêngat-jêngit, luwih manèh kang botohi, akèh wêruhe marang kaku lêmêsing brutu, sarta wêruh bobot, yèn ènthèng tôndha arêp kalah, yèn isih antêp tôndha atine isih mêmpêng.
Tarunging jago iku nganggo diwatêsi, yèn wis jam 6 sore, môngka durung ana kang kalah iku pur,
mêgap-mêgap ngorong) banjur didhêsêka sawatara, nanging aja katon nakale, mung supaya jagone tumuli têka ing watêsan, dadi banjur kêna dicêkêl didandani. Yèn jago tarunge wis suwe, kêrêp aso tanpa gitik, nanging jagone dhewe isih akèh kuwanène, lan yèn gitik isih sêru, dilawanana pangarah supaya nucuk, kaya ta: dikêthêk, utawa didamu buntute, supaya gêlêm nucuk lan angabruk mungsuh, mangkono uga yèn jagone mungsuh nusup ngeyub ing suwiwi utawa ngisore, dikêthêka lan didamonana buntuting jagone, supaya tumuli nucuki mungsuh, mangkono
[...na] ing êndhas, suwiwi lan sikil, thukuling kanêpsone saka brutu, mula yèn jago tarung wis thelo-thelo nanging isih ana kawanène, kang akèh brutune kêrêp dipithêsi.
Yèn jago lagi dipapak jalune, gone nyêkêli sikil aja nganti sêru-sêru, yèn kasêron andadèkake abuhing sikil, mula yèn arêp dipapak, sarta bakal ora anggujêngi dhewe, kudu ngupaya pawong mitrane kang kêna dipitaya, luwih manèh kang botohi, kudu kang kêna dipitaya.
Jago iku yèn nganti mangan prusi, ususe bêdhêl sanalika, mula yèn ana ing kalangan kudu dijaga, aja nganti kêna wisaya.
Dhêmên jago iku asring kadunungan gugon tuhon, ngandêl mênyang angsaring wulu sapêpadhane, kaya ta wulu irêng mulus buntute putih kabèh, utawa wulu putih buntute cêlêp (irêng kabèh), lan têlih kang ana kiwa (lumrahing têlih ana têngên), iku
suwe ora didu, asring marimpèni kang duwe ana sajroning pangimpèn, diarani nayuh, sêmune jaluk didu, kaya ta: kang duwe ngimpi jagone didu mungsuh lan jago abang mênang, iku samôngsa didu lan jago abang, wis mêsthi mênange, kêna dikibirake. Yèn kang duwe nyêngka atine arêp ngêdu jagone, môngka jagone durung gêlêm didu, iku uga asring marimpèni: didu kalah, dadi jago iku kaya bisa nunggal kaanan ana ing jaman pangimpèn lan manungsa, môngka
saka cakrabawa, iku luput, yèn saka kacakrabawa apa bedane lan kasênêngan ngadu jangkrik lan gêmak, môngka jangkrik lan gêmak ora tau nayuh. Lan manèh upama kang duwe jago mêmpêng, dina esuk jagone arêp didu, iku akèh kang kêna ditayuh, ing wayah jam 11 utawa jam 12 bêngi, tumêka jam 1 utawa luwih, jago ana kurungan dicêdhaki banyu sêtaman ana ing tuwung, karo dikutugi, dijawab manawa gêlêm didu sesuk, mênang utawa kalah nayuha, sawise kang duwe jago turu, kang akèh jago mau banjur marimpèni, gêlêm utawa orane didu, yèn gêlêm tayuhe: tarung mênang, yèn ora gêlêm tayuhe: tarung kalah, kèh-kèhing jago iya ana kang ora kêna ditayuh, lan ora tau nayuh.
Ana manèh, yèn jago diimpèkake ngoyak babon, iku iya diarani nayuh, yèn esuke, utawa awane didu bisa mênang, lan ora tampik prakara wuluning mungsuh, yèn jago kaluruk ing wayah bêngi jam 1 utawa luwih, môngka ora ana jago kang nyauri kluruk, iku iya diarani nayuh, sarta diarani bujang dwara, esuke utawa awane yèn didu bisa mênang, lan uga ora tampik mungsuh, anggêre lamak, nanging sarèhning prakara kluruk, têrkadhang ora kapikir dening kang duwe, mung esuke jago mau ana tandhane, sisiking sikil kabèh ana abange kayadene dipacar pating jalirit.
Wasana saka panêmuning ati, jago kang tau nayuh lan kang kêna ditayuh, iku pancèn jago luwih, bêbasane
1. Yèn wuluning kèlèk ana kang manggon ana ing dhêkokaning balung suwiwi, rupane mruwun kaya wulu kuwuk, diarani: wulu kuwuk manglayang, manggon sadhengaha jago bêcik, watêke yèn jago mungsuh nusup ing kèlèk, banjur kalah. 2. Yèn wulu ing gulu, utawa ing badan, lan liya-liyane, ana wulune maluntir kaya potrèk, diarani: wulu mimang, iku manggona sadhengah jago, bêcik, dadi titikan jago wiyana. 3. Yèn salah sawijinig lancur kaprênah têngah-têngahaning tancêb lan pucuk, ana wulune kawul, utawa mruwun kaya wulu kang cêdhak lan tancêbing wulu, diarani: wulu klabang, sawênèh angarani: alipan têrpasang, manggona sadhengah jago, bêcik, tôndha yèn jago sêkti, yèn didu tajèn adate kalis ing gêgaman. 4. Yèn buntut tekong ngiwa, cènggèr kèplèh nêngên, diarani: sandhêran, manggona sadhengah jago bêcik, dadi panitikan jago wiyana. 5. Yèn thêngiling brutu kang diarani: cupu, ana 2 diarani: sôndha, manggona sadhengah jago, bêcik, watêke gêdhe atine. 6. Yèn laring sanggan buntut, iya iku wulu
7. Yèn ing suwiwi utawa ing buntut ana wulune kayadene bobat, manggona sadhengah jago, bêcik, dadi panitikan jago wiyana.
1. Dhadhap alus. 2. Dhadhap kanoman: rangsang Tuban 3. Dhadhap kreta: sêgaran. 4. Panji nom: sobrang. 5. Panji tuwa: lèngkèr (sijèn). 6. Panah cilik. 7. Panah gêdhe. 8. Lawung
dewa, karsa bêksan lenggot bawa zie lenggot bawa, sinangkalan: ngèsthi rasaning janma (168). 4. Pangantèn nganggo pasamuwan jogedan, iku miturut agama Brama. P.R.II. 32-9 v.o. 5. Zie
Sarikat akèh pamêtuning jagung, nalika ing taun 1398. Wêtune jagung ing kono ana 710 yuta H.L. Ambaning patêgalan 31 yuta H.L. rêgane f 150 yuta rupiyah.
Katabêrène wong ing tanah Amerikah angungkuli katabêrène wong ing tanah liya-liyane, mulane wonge akèh kang sugih-sugih.
Ing tanah Prangkrèik wêtuning jagung sataun-taune ± 10 yuta H.L. ing tanah Amerikah nganti 925 yuta H.L.
Nalika taun 1866 wêtuning jagung ing tanah Amerikah lagi 320 H.L. saiki wis tikêl têlu, dadi lagi sajrone 30 taun, jagung ing tanah Amerikah dadi dagangan gêdhe.
Panganggêpe wong Jawa tanduran jagung dianggêp tanduran rèmèh, ora pati dipêrlokake, sarta ora kadadèkake kayadene tanduran pari, malah sing gêlêm mangan sêga jagung diarani nistha utawa asor.
Satêmêne jagung iku paedahe prasasat padha karo pari, awit kêna ginawe panganan rupa-rupa.
Awit saka iku luwih prayoga wong Jawa angêncêngake panandure jagung ing patêgalane kang ora koncoran banyu kali.
2. Jagung, wong ing desa ngarani: boga, mulane têmbung: boga mau dadi K.D. iku ditandur ana ing patêgalan tanah ngare, utawa tanah pagunungan, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis patang sasi kêna diundhuh, mung jagung dhewe kang padha lan rijêki, kêna ginawe sêga jagung, utawa digodhog lan mung dikropok bae tuwin diolah liya-liyane ginawe lawuhan utawa panganan. Wit jagung aran:
pasabane ing alas pulo Malakah, utawa tanah Indhu ngarêp, mangan wowohan.
Pambukaking barang kang tumèmplèk ing jabung sarana dipanggang ing gêni prapèn, kayadene kêmasan.
jabung ana ing blabag cilik aran: undhan-undhan, iku kang bakal ditèmplèki blebekan barang kang bakal ditatah, kaya ta:
wong, tandhaning karya diarani: bau, dadine sajung mau nganggo gana wong papat, sabên wong siji sebane kanthi
Araning jangan kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
asêm, cupang, kare, kuwah,
Sapa kang nganggo wêsi jangkar mêsthi gêdhe atine, karêpe dadi senapatining prang, dèn wêdèni sanak sadulure.
Jangkrik iku bangsaning kewan gumrêmêt, kang asikil nênêm, panunggalaning gangsir lan orong-orong, sawênèh angarani bangsaning walang, amarga bisa mabur.
Jangkrik samono mau kang kêna diadu mung jangkrik adon, bêring lan cêthithèt sapanunggalane mau yèn didu wêtuning kawanène suwe, sarta ora pati gogot, dadi kurang ambungahake marang
kaya ta: 1. Badan, 2. Êndhas, 3. Cêngêl utawa kalung
4. Untu, 5. Lar, 6. Sikil, 7. Sungut, 8. Mripat, 9. Topèng, 10. Tumpi, 11. Kucur, 12. Jubur.
Sarandu samono iku kang wajib ditêrangake kaya ing ngisor iki:
1. Untu, uga kêna diarani cangkêm, utawa cangap, cacah 2 sisih, yèn mangap nisih, untu kang ngarêp siji sisih rupane nyanthuk, nganggo ri pandhan, kang buri siji sisih cawang 2, kang ngarêp diarani antup, kang buri diarani kêmbang kacang. 2. Sikil kang buri dhewe siji sisih, diarani suthang. 3. Lar 2 jaba jêro, padha tangkêban, kang jêro nganggo wiron. 4. Topèng, manggon sadhuwuring untu kabênêr têngah, rupane bundêr, kanggo tutuping untu. 5. Tumpi, satêngah kaya sungut, cacah 2 sisih, kang siji sisih ana ing janggut, kang siji sisih ana
a. Kang diarani jlithêng iku, badan sikil êndhas lan cêngêle padha irêng, mung orok-oroke kuning utawa putih, orok-orok iku tancêbing lar kang jaba.
1. Kang irêng tuwa diarani jlithêng, utawa jlithêng tuwa. 2. Kang irênge nom, sikil lan suthange sulak abang, diarani jlithêng godhong plasa, sawênèh angarani jlithêng godhong jati. 3. Kang irênge sêmu biru diarani jlithêng godhong kêmbang tlasih.
angape ciyut nanging landhung. 3. Kodhik, têgêse untune kandêl tipis, utawa dhakwa, utawa dhelik.
Wiwit olèh banjur diêntul, êntul iku walêsan cilik, orane iya sada, pucuke dicancangi
daluwang utawa bongkoting lar pitik, walêsan iku nuli dislêmpitake ing gêdhèg utawa ing kepang, utawa ing panggonan liyane, suwene pangêntul sadina sawêngi, yèn angudhunake kang prayoga wayah esuk, banjur dirambang banyu tawa ing gêlas utawa ing tuwung, nganti satêngah mati, sawuse kaêntas, kadokok sadhuwuring tutup bumbung, kadhèdhèkake, banyune kang pating parêntul ana ing lar utawa ing êndhas sapanunggalane, disulaki kili kapuk, manawa jangkrik wis kosot angêsat banyu kang ana ing badane, banjur diurus-urusi, iya iku dipakani godhogan bêton tanpa uyah, yèn jangkrik wis suwe gone kapanasan, nuli kalêbokake ing bumbung bukakan, sawatara suwene bumbung katutup, sarta banjur kasimpên. Jangkrik mau sabên esuk dibun-bunake, banjur didhèdhèkake, lan ing sabên têlung kesuk sapisan kudu dirambang, lan ing sabên sore jam 1/2 8, diumbar ana sadhuwuring bumbung, nganggo dikilèni diubêngake, utawa didumuki sungute supaya ngoyak, lan kala kadhing kudu dilothong, pangumbare mau yèn wis sawatara nuli kawadhahan ing bumbung sarta kasimpên.
dene pakaning jangkrik kudu solan-salin, [solan-sa...]
[...lin,] awit jangkrik iku kêmban.
Dene pakaning jangkrik iku mung saka panêmune kang ngingu, kang bisa agawe sarasing
iku agawe sarasing badan. 2. Kajar dipipis mêntahan, diwor lan upa, iku agawe tahaning cakot. 3. Iwak atining kêbo mêntahan, iku agawe kuwating badan. 4. Êndhas ula kape, nuli kagorèng sangan, banjur kabubuk, diworake ing upa, kumbu utawa satru, iku agawe atosing untu.
Liya saka iku, kaya ta bubukan bendha, senthe sapanunggalane, iku iya kanggo, pamurihe agawe patang prakara kaya ing dhuwur.
Sawuse diêntul mau, lêt sapasar diêntul manèh, sadina, utawa sawêngi, awit manawa diêntul luwih saka sadina, jangkrik lêsu, kuwanène kurang. Lêt sapasar manèh utawa luwih,
1. Yèn untu gêdhe, yaiku untu ngarêp, utawa rine pandhan ora ana, sêmpal utawa rimpil, diarani bowal. 2. Yèn untune buri, antup utawa kêmbange kacang tugêl, diarani siwar. 3. Yèn suthange ilang siji diarani gothang. 4. Yèn suthange loro pisan ilang diarani brumbung suling. 5. Yèn sikile ngarêp ilang siji utawa luwih, diarani kojèl. 6. Yèn sungute pugut nganti cêndhak, diarani picak, jangkrik iku satêmêne duwe mripat, nanging jênênge cacad picak yèn pugut sungute. 7. Yèn lare kang jaba dijêbol, utawa sêbit [sêbi...]
[...t] diarani sotrèk. 8. Yèn lare kang jêro ilang diarani: bukur. 9. Yèn jangkrik mau sikile isih ganêp, diarani rangkang.
Cacad samono mau kang banjur dadi guwakan, ora kêna didu bowal lan siwar.
rêmbyang 7 utawa 8 lêr, ditalèni sêrat. 2. Tulang, tulang iku pangadoning jangkrik, kayadene kothak, adêge patang wadana kaca kabèh, ngisor balabag, ambane sakilan, dawane 2 utawa 2 1/2 kilan, dhuwure rong têbah, ing jêro kasinggêt kaca têlu, ing têngah lan sacêdhaking wadana kang cêndhak, siji sisih kapara mèpèt, singgêtan ing têngah diarani tambêng, singgêtan siji sisih kang kapara mèpèt mau kanggo wadhah unthul, unthul iku jangkrik kang dianggo kalahan, singgêtan kang têngah kanggo nyinggêt papaning pangadon.
Yèn jangkrik wis ditandhing rampung, loro pisan kalêbokake ing tulang kang disinggêt ing têngah, jangkrik unthul kang ana singgitansinggêtan. mèpèt panyêndhaking
kalêbokake panggonan jangkrik kang arêp didu, singgêtan kajunjung sathithik, unthul kacuthik ing bongkot kili, jangkrik kang arêp didu banjur dikilèni, sarta dioyakake ing unthul, yèn wis katon mêmpêng singgêtan panggonan unthul kajunjung, unthul kabalèkake ing panggonane, sawise kang padha ajon-ajon totohan rampung, kang botohi ngajak bukak tambêng, jangkrik banjur wiwit katuntun ing kili marang têngah, nuli kaêdu, yèn wis têtela kalah salah siji, kang jangkrike mênang banjur nutup tambêng.
Wong ngili kudu awas mênyang jangkrike, yèn jangkrike kira-kira wani cakot, pangiline narungake nganti cêdhak mèh gathuk, utawa jênêng ditadhahake, yèn jangkrike kurang wani cakot, amarga kalah cangap lan kalah kandêl sarta landhunging untu, banjur ditumbakake, numbak iku nyrudug angagètake, patrape jangkrik dikili kiwa têngên, diubêngake, diblêbêg nanging kapêpêg, supaya mêmpêng, yèn isih kurang mêmpêng diubêngake manèh, yèn wis mêmpêng mêtu kanêpsone,
Ngetung bola-baline marang panggonane nalika kalêbokake, kaping 3 kalah.
Sing diarani pêthat iku yèn jangkrik tarunge cakot, môngka suthange duwa mungsuhe, banjur wal.
Bola-bali mau upama ana lor, banjur tarung, sanadyan ora pêthat, mung tumbakan, banjur mlayu, nganti bola-bali kaping 3, iku wis dikalahake, tambêng katutup.
Jangkrik kang mêntas didu mênang, asring katutuh, iku bobot timbang ana kang jagoi,jagoni. yèn mênange ora rêkasa, iya wajib diwanèkake, yèn mênange rêkasa, utawa mêrgak, kudu ora diwanèkake, kang jênêng mêrgak iku nalika mênange ora pati grêgut kuwanène, dikili banjur kêmba.
Yèn mênang kêrêp ditutuh, utawa rêkasa mênange, sabubare kudu diêntul manèh sapisan, sadina sawêngi utawa kurang, dadi diulihake mênyang bakal manèh, sapuluh dina utawa luwih lagi kêna didu.
Jangkrik kang mêntas didu yèn kurang pamangane adat dadi edan, apêse clilêng, utawa kêmpyang, tandhane jangkrik edan iku kuwanène luwih, yèn dikili ora ngêrik, lan
Kêmpyang iku satêngah clilêng. Kajaba kurang mangan, kadadeaning kêmpyang têrkadhang saka mêmpêng marang tarungan, môngka suwe ora tarung, iku banjur dadi kêmpyang.
Jangkrik edan iku yèn didu suwe kalahe, nanging kang akèh ora bisa
ngadu jangkrik ngetung pêthat, dadi kalahe saka watêsing pêthat.
Yèn cêlilêng isih akèh kang mênang, awit nganggo nyakot, lan mungsuhe akèh kang kalah dening diuyêg-uyêg, lan asring kêna cinakot sikil sarta suthange nganti prothol. Jangkrik kêmpyang uga mangkono.
Kang wis lumrah anandhing jangkrik iku ora nganggo bukak cangkêm, (ngili nonton ômba ciyuting cangkêm), dadi rada angèl gone ngira-ira, mula
nandhingake wis padha wanine, jangkrik 2 iku padha disèlèhake sadhuwuring tutup bumbung kajèjèr, nuli kaubêngake marang kang arêp anotohi.
Jangkrik iku umure wiwit nêtês saka êndhog mung patang sasi, umur rong sasi utawa luwih sathithik lagi mêmpêng, yèn wis luwih têlung sasi: lungse. Tandhane jangkrik nom,
didu, cakote kurang, lan untune ringkih, awit isih êmpuk. Kang prayoga jangkrik mêmpêng. Yèn wis lungse panyakote
Jangkrik iku kang prayoga ngingu wiwit talondho, talondho iku nglungsungi kaping têlu babar dadi jangkrik, wiwit nêtês lêt 15-16 dina nglungsungi sarta banjur mundhak gêdhe, lêt 15-16 dina manèh nglungsungi, saya wuwuh gêdhene, lêt 15-16 dina nglungsungi manèh babar dadi jangkrik, sabên anglungsungi lungsungane dipangan
êndhase, anggumunake bangêt prakara sungut, sanadyan pugut nganti pundhês, kang akèh banjur dadi dawa, mung yèn gothang utawa kojèl: lêstari.
Yèn talondho arêp babar dadi jangkrik, wiwit mênêng aja nganti ditonton, awit adat yèn kamanungsan ora bisa ganêp dandanane, kaya ta: lar, sikil, utawa sungute rusak. Wiwit talondho pakane mung cukup krokot, dipakani upa iya prayoga, mung pakan kang agawe kêkiyataning badan ora susah, awit agawe suwene gone nglungsungi.
Yèn talondho iku wis babar dadi jangkrik, pakane lan pangopène dipadha karo jangkrik tuwa, nanging sadurunge sapasar ora kêna dikili cangkême, awit yèn kêrêp kabukak untune bakal lêmbèk, yèn wis sapuluh
ngarêp dhewe lan buri, dadi bolah anggubêd ana ing buri kalung, disawang saka dhuwur uga kaya yèn ditalèni lare, mula dudu lare kang ditalèni, awit lare lêmês, seje karo jangkrik umbaran, dadi pamurihe supaya ora
manèh, sadina utawa sawêngi, yèn wis salapan dina saka babare dadi jangkrik, wiwit kêna didu.
Jangkrik kang lagi diêntul iku satrune: kêmôngga,
Kang prayoga dhewe kanggo wadhah jangkrik iku mung bumbung, èdi-èdining bumbung kang wis kalumrah: 1. pring tutul, 2. pring ori diilangi kulite, banjur dilingir cilik-cilik, buntêtaning ngisor lan tutuping dhuwur, kayu nôngka, jati utawa kayu surèn kang ginawe kothak srutu, tutup mau kagawe tlobèh sawatara, supaya yèn kanggo ngumbar ora bisa grêmêt mudhun. Bumbung iku sabên esuk dirêsiki, sukur buntêtan ngisor mau bukakan, dadi sabên esuk kêna dikumbah, utawa disrêbèti.
Pandokoke bumbung-bumbung mau prayoga kajèjèr, yèn katumpuk kurang prayoga, awit jangkrik kang mêmpêng môngka manggon ing ngisor, iku yèn ngrungu rik banjur anggolèki, suwe-suwe nacah tutup, utawa buntêtan ngisor, andadèkake kêthuling untu, utawa bowal.
Tanahing jangkrik kang bêcik iku kang wis misuwur ing Pajang lan Branjangkawat (Baki), Kêdhungmaling (Cêmani), kang wis padha disumurupi kang bêcik iku wêton ing Kramatan, lan panggonan kang wingit-wingit, yèn wêton ing têgalan manawa lêmahe ladhu, utawa lêmpung, akèh kang bêcik, yèn lêmahe wêdhi grasak, kurang bêcik, awit untune akèh kang rusak, kanggo ngrikiti krikil.
Jangkrik iku ora nganggo môngsa, sabên dina ana jangkrik, mung yèn môngsa rêndhêng akèh jangkrik kang gêdhe-gêdhe, yèn katiga cilik-cilik, mula ana priyayi ngingu jangkrik wiwit umur 20 taun tumêka 50 taun, lumaku iki tanpa kêndhat, yèn môngsa ana adon -adon nganggo totohan iya
ingkang sae punika nêtêsakên piyambak, botênipun inggih ngingah wiwit talondho, manawi sampun babar dados jangkrik sampun ngantos dipun kilèni, manawi sampun lêt 10 dintên punika kenging dipun kilèni, sarta kenging dipun tingali untunipun.
Rikipun jangkrik nèm, punika ragi kêthêr ulêm, manawi sampun sêpuh bêning buntas, jangkrik ingkang sampun kenging dipun êntul, punika manawi sampun sêpuh, apêsipun umur 10 dintên saking babaripun dados jangkrik, wiwit ngêntul sapisan punika sadintên sadalu. Manawi mêntas dipun abên pangêntulipun namung sadalu.
Jangkrik punika enjing sontên dipun rambang sakêdhap, wontên toya tawa ingkang rêsik, ngêntas saking rambangan punika supados saya lulut, lajêng dipun lothong sakêdhap, lajêng kaumbar wontên tutuping bumbung, sarta dipun têdhani, dipun kilèni, manawi ngrambang enjing, lajêng dipun pe wontên ing tutup bumbung sakêdhap, lajêng kaeyubakên, sawatawis dangunipun lajêng kacêmplungakên ing bumbung.
Manawi enjing jam 1/2 5, dipun bun- bunakên, sukur kaumbar wontên rumputan, punika langkung prayogi, wiwit malêthèk surya kaêntas saha lajêng karambang sakêdhap.
Jangkrik ingkang badhe kalurugakên wanci siyang, enjingipun botên susah karambang, cêkap dipun bun-bunakên kemawon, awit manawi karambang lêsu, makatên ugi manawi kalurugakên dalu, sontênipun botên susah karambang, namung dipun têdhani sarta dipun kilèni kemawon.
Kala kina têdhaning jangkrik punika ingkang sae kumbu, punika têmên, namung sayêktosipun ingkang sae punika kacang tholo kagodhog, utawi kacang ijêm ugi kagodhog, tanpa gêndhis, sawênèh wontên ingkang rêmên ngangge têdhanan satru koyah, pangintên kula: satru tuwin kumbu punika namung kamanah kronehan godhog piyambak, dados mêndhêt gampil kantun tumbas, nanging kumbu tuwin satru wau pancèn kirang sae, awit lêgi, lêgining gêndhis punika asring damêl linu, sarta lajêng kirang doyan nêdha sanèsipun.
Jampi minôngka têtêdhan, bendha kagodhog, lajêng kabubuk, anggènipun makakakên, kadamêl giliran kalihan têdha sanèsipun. Ati maesa mêntah kacacah, punika ugi kangge giliran têdha.
Sawêr ingkang mandi, kados ta: sawêr luwuk, dumung, bandhotan, enz. kapêndhêt sirah sarta pêthitipun, kagorèng sangan, manawi sampun garing lajêng kabubuk, lajêng kawadhahan ing gêbyas. Jangkrik ingkang mêntas kaêntul, punika katêdhanana bubukan sawêr wau, kaulêt kalihan kacang godhogan utawi satru pundi ingkang kangge têdha, sarta kakintên sagêd kathah panêdhanipun, rèhning sawêr punika mandi, manawi makakakên mawia sarana luthik, bubukan sawêr wau sabên tigang dintên sapisan katêdhakna, namung manawi jangkrik taksih nèm, botên kenging dipun têdhani bubukan sawêr, awit untu badhe bogèl, tawon tutur utawi suk, laripun jêne, agêngipun sajangkrik, karêm nyangkêrêm jangkrik, gangsir utawi orong-orong, punika ugi sae kangge jampi, patrapipun inggih kagorèng sangan saha lajêng kabubuk, anggènipun makakakên kados bubukan sawêr.
Jlarang, punika dayanipun sami kalihan tawon suk, sagêd angindhakakên karosan, pangolah sarta pamakanipun, kados tawon suk.
Jangkrik calilêng, kagorèng sangan lajêng kabubuk, dipun worakên bubukan tawon suk utawi jlarang, punika langkung sae.
Manawi jangkrik cacingên, wêtêngipun balêndhing, punika katêdhanana godhogan bêton, adat têlèkipun lajêng lêmês sarta enggal saras.
Bumbung wadhah jangkrik, punika ingkang rêsik, mila enjing sontên kêdah dipun rêsiki.
Bumbung wau ingkang mêsthi tutupipun rapêt, pamurihipun botên dipun lêbêti sêmut, nanging têmênipun bab rapêt punika damêl lêsuning badan, mila manawi pirantos pangumbaran piyambak, prayogi ing wanci dalu sadalu pisan dipun umbar, namung ing wanci dalu amanipun lawa.
Jangkrik punika sabên kaumbar kêdah dipun kili, nanging manawi ngili sampun kêrêp-kêrêp angili cangkêm, awit kirang sae, adamêl lêmbèkipun pirantosing cangap, utawi kêlulutên mangap, dados grêgêting cakot kirang.
Jangkrik ingkang sampun kenging dipun abên, punika manawi sampun sênthèt, dipun kili rikat pangoyakipun, prigêl, wêtêngipun sumèlèh mèpèt, manawi taksih mrêgak, dèrèng kenging kaabên, mrêgak punika manawi ngoyak kili grag-grêg, ingkang sae punika manawi sampun satêngah kêmpyang, kêmpyang punika satêngah clilêng, clilêng punika edan.
ingkang mêntas mênang kaabên, punika untunipun lajêng katutulana talutuhing jarak cina, supados nyarasakên linu, sarta lajêng kaêntul sadalu lêt 7-8 dintên sawêg kenging kaabên malih.
rikrita, wiksuddha, jota. Wiwite ana wong ngadu jangkrik saka pramèswari Jonggrang, garwane Prabu Baka ing Prambanan, sinangkalan: buta sirna
pênyu sarta sungu lan tracaking kêbo, apadene kayu sawo sawênèh kuningan, utawa waja, tuwin gadhing nanging arang- arang.
1. Kêlap lintah, iku anggoning anake wong cilik, kang akèh wong desa utawa sudagar. Kang bisa: nganggo kalapis ing êmas, mawa tatahan sasênênge. 2. Panatasan, kang ginawe jungkatan natasake rambut. 3. Palêngkung gêdhe, kanggo ing priyayi gêdhe cilik, yèn durung diwasa dianggo cundhuk, yèn wis diwasa dianggo ikêt-ikêtan, mangkono uga wong cilik. 4. Palêngkung cilik, sok kanggo ing priyayi cilik yèn nuju kulukan, dadi ora katon mung ginawe [gi...]
[...nawe] nyilakake rambut maruwun. 5. Jêruk saajar, iku kagêm ing panjênêngan nata, sarta putra santana dalêm kakung putri kang isih anèm. Lumrahe nganggo kapatrapan intên tumrap ing lapis êmas utawa sêlaka ana ing wêngkuning jungkat. Yèn kakung pangagême yèn nuju kulukan kacundhukake ana ing buri sadhuwuring tali rema, katumpangan utawa kagubêd palintiraning rema, nanging yèn kang ngagêm mau wis yuswa sêpuh, mung ngagêm lugas bae, ora nganggo pinatik ing sêsotya. Yèn putri kang durung krama pangagême yèn nuju dina pasamuwan, kacundhukake ana ing sundhulan, yèn wis krama ora ngagêm.
Kajaba putra wayahing ratu, pêpatih utawa bupati mantu dalêm, iya padha kalilan ngagêm, nanging lugas, ora kêna pinatik ing sêsotya, sarta yèn nuju malêbêt ing karaton: karucat. Wêwatone: kang wis kalilan
6. Giligan = gunungan, agême para putri: putra wayah buyuting ratu: sadurunge krama, sanadyan ana sajroning kadhaton, iya kalilan ngagêm, nanging canggahing ratu kalilane nganggo mung yèn ana ing
jaba bae, yèn malêbu marang karaton kudu karucat.
7. Thekor panitis, mung kanggo ngêlus rambut, dudu piranti cundhuk.
1. Zie wit. 2. Kw. jêring, bangunjring. 3. Wangsalan Tjent. sinjang kapêlak.
nganggo sogokan loro, nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng.
Kêris warna loro mau yasane Prabu Siyungwanara ing Pajajaran, kang kinon gawe Êmpu Mêrcukundha, sinangkalan: brahmana papat nêmbah Jawata (1248), c. Kêris dhapur jangkung luk têlu, nganggo kêmbang kacang sogokan banjur ri pandhan (kawruh êmpu).
anggêntosi ingkang rama isih sugêng banjur magawan, sinangkalan: buta papat rupa tunggal 1145 Wawu. d. Prabu Suryamiluhur,
Atur kawula pun Sakrama, griya kawula siti dhusun ing Kalêbèn, tanah ing Pajang salèripun margi agêng, bawah ing Surakarta ing ngajêng andhèrèk Radèn Riya Panyangkringan. Kaatura dhumatêng ing parentah agêng, Kangjêng Tuwan Dhêminêg, saha asistèn residhèn, ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula aturakên dhumatêng ing parentah agêng kangjêng tuwan, kala ing dintên Sênèn tanggal kaping 14 wulan Arwah taun Jimawal 1765, wanci enjing kawula dipun pêndhêt bêrah dhatêng tiyang Cina, awasta Sêngkèk Tio Èk, rencangipun Babah Tio Owah, pak apyun tanah ing Kaduwang, ingkang kawula bêkta awarni gêndhis batu manisan tèh kalihan saruwal rasukan. Kawula sunggi dados sasunggèn. Lumampah dhatêng ing Kawisbangun dipun bêrahi kawan wang, kawula lajêng lumampah kalih Sêngkèk Tio Èk. Dumugi wontên margi wana ing Karandhon, sakilèn dhusun Karandhon padhêkahanipun siti dhusun ing Klalung, bawah dalêm ing kadospatèn kaprabon kaprangwadanan. Ing ngajêng andhèrèk
dipun bêgal ing tiyang durjana, kathahipun tiyang gangsal. Dêdamêlipun sami waos sadaya, kawula batên uninga namining durjana, pun sêngkèk lajêng dipun waosi, tatu sakêlangkung kathah lajêng pêjah, kawula dipun pênthungi dipun
kawula inggih tumut. Sadhatêngipun wontên panggenan pambegalan wau,
Tio Èk wau amargi dipun kaniaya dipun begal ing tiyang durjana, batên kantênan tiyangipun, ing têmbe wingking mênawi angsal titik kapanggih tiyangipun durjana, ingkang nganiaya amêjahi dhatêng Sêngkèk Tio Èk. Atas dipun suwun ing adil pariksanipun ing parentah agêng, kônca prapat mônca gangsal sadaya, inggih sami anaidi anampèni ing pisaidipun upas. Jisim lajêng dipun pêndhêm wontên siti panggenan pambegalan wau, namung punika atur kawula.
Kala kapriksa wontên ing pasowan dalêm, kadospatèn kaprabon kaprangwadanan. Ing dintên Kêmis tanggal ping 17, wulan Arwah ing taun
sarjana sujana ing jaman kina. Kula pendhetaken saking lampahan ringit purwa “Wahyu Makutharama, wahyu pikukuhing praja”, anggitan Ki Siswaharsaya. Ing lampahan ringgit purwa piwulangipun Begawan Kesawasidhi dhumateng Arjuna, ingkang mendhet piwulangipun Prabu Ramawijaya dhumateng Gunawan Wibisana, nalika sinengkakaken winisuda dados ratu ing negari Ngalengkadiraja anggentosi kalenggahanipun Prabu Dasamuka. Dene wijang-wijangipun kados makaten:
Laku hambeging kisma : Lire tansah murah marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan anggane pinulasara ing
pangawikan lan kagunan marang kawula dasih sarana wulanging dwija. Sogata samurwating dununge. Kutha desa sanadyan
aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad, segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya, Bumi mekar nuwuhake thethukulan, iya marga saka kadayang sunaring baskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nagkoda, nara kisma, nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing nata minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti sawise ngundhuh wohing karya.
Laku hambeging dahana. Lire : angrampungi. Ora ana sawiji-wiji kang ora lebur dening dahana. Tumrap lelabuhaning nata, pangwak pradata luhur. Sakabehing prakara kang konjuk ngarsa Nata, kudu rampung paripurna
prabawa lan adeging wukir. Tumrap lelabuhaning Nata, sabarang kang wus dhumawah, kudu tetep tumindak tan kena.
bermanfaat kanggo tiang-tiang awam liane..??
NEDI di PAMITI niku nopo nggih wajib kanggo sing ilmune pingin barokah..??
kadose niki ngih mung ego ke mawon.. , malih nggadahi kesan ilmu sing pingin barokah, tp tersendat dalam perjalananya karna EGO…
Ngapunten menawi ucap kulo wonten sing mboten cecek dumateng manah lan atine dulur2 sedanten..
September 3, 2010 – 5:33 pm Kabeh wis do lego durung??
Yen wis, monggo..,kito sami2 nyuwun pangapuro dhumateng gusti allah,ingkang nggadahi sumber sedoyo ilmu..
September 2, 2010 – 8:14 pm Tak perlu
gubug kula mas Eko. kula inggih taksih ngangsu kawruh ing babagan nyerat puisi utawi gurit. sugeng
Kula nuwun, pundhutan nagari abonêmèn tid sêkrip Medhan Muslimin, wiwit mêdal sapisan dumugi sapunika ing sataun-taunipun kabindhêl dados buk lajêng dados pasimpênan ing musium, sapunika kadhawuhan nyuwak botên abonêmèn, dening kirang maidahi ing nagari, nanging mênggahing musium kados wontên pêrlunipun, amargi ngêmot rêmbag-rêmbag kawruh Arab. Kajawi punika, abonêmèn musium tid sêkrip Guru Desa dumugi sapunika dèrèng sagêd kaparingan bayaran saking nagari, taksih kabayaran arta saking musium piyambak.
Awit saking punika nyuwun dhawuh dalêm, Medhan Muslimin saha Guru Desa wau, punapa lajêng kasuwak, punapa taksih kalêstantunakên abonêmèn, kabayaran saking arta musium piyambak, kathahipun ing dalêm sataun Medhan Muslimin f 6.- Guru Desa f 2.- sapunika wontên malih tid sêkrip enggal, nama Pusaka Jawi, kalih Kridhawacana, sami ngêmot kawruh Jawi, kajawi kaparêngipun karsa dalêm, ing musium kados wontên pêrlunipun ugi abonêmèn, ing musium dados botên kasêpênan tid sêkrip.
Kabèh rujuk, amung bab Kridhawacana kurang pêrlu
masters: CRITA LUCU BASA JAWA
Basa Inggrise Nyamikan Panggonane guruku mulang saben sesasi sepisan ing dina setu nganakake diskusi deneng para kanca dijuluki Wacana Seton. Saupama bab iki digathukake karo paribasan ''Belo Melu Seton'' sajak ana empere ngelingi sing ambyur ing kono para guru mudha taruna sing durung akeh pengalamane. Ing sawijine kalodangan rikala diskusi digelar kabeneran pangarsa pamulangan nampa tamu priyo bule cacah loro saka negara landa sing wis bisa cara indonesia sanajan granthul-grathul durung lancar, lan gelem melu ambyuk ana diskusi. Bab ndudekake tambah gayenge swasana. Ana salah sawijine kanca guru sing seneng urakan lungguh jejer karo sitamu bule kaapit karo guruku. Diskusi wis kawiwitan prayata para kanca guru katon goyeng krana diestereni deneng tamu bule. Pasugatan wujut dos cilik isi nyamikan lan unjukane wiwit didum sarana ulung-ulungan kaya estafet kae. Nalika ngulungake dos marang tamu bule sing lungguh ana jejere kanca guru urakan mamerake basa inggrise karo ngomong: ''Do you like snake ?'' cara jawane: ''Opo kuwe doyan ulo?'' Mesti wae sibule njomblak karo mangsuli setengah ngguyu:''You mean snack?'' cara jawane:''maksudmu nyamikan?''. Krungu tembung ngono iku siurakan kok ora ngeti yen keliru ucapane malah mangsuli kanthi ayem wae :''Ya ya you snack I snake''. Bule loro lan kanca-kanca sing krungu ngguyu pating cekikik karo diempet. Jalaran para kanca paham yen snake iku tegese ulo, dene snack tegese nyamikan. Ucapane beda tegese ya beda adoh banget. Malah bule sijine melu nimbrung nganggo basa
nuwun panjenengan keconggah maringaken waosan ingkang sae. Meniko kulo petik sa’wetawis :
Saham inch luwih menyang rekaman wilayah Saham inch luwih menyang rekaman wilayah
Uga ngarep perusahaan, piranti enggo bareng saka WebMD (WBMD) surged luwih saka 25% sawise kasarasan informasi perusahaan announced pambuka asil sing luwih apik nuduhake-saka-samesthine pangentukan lan revenue.
China iku proyeksi wutah sawise negara iku mentri finance signaled wutah bisa uga 7% kanggo taun, ing ngisor pamaréntahan resmi ramalan saka 7,5%. Ing Shanghai gabungan indeks lan theHang Seng indeks loro ambruk
rampung dina campuran, karo Jerman lan dadi DAX UK kang FTSE 100increasing, nalika Prancis kang 40 CAC nolak.
Ing Dow lan S & P 500 Enggo bareng padha bobot mudhun dening Muter 5% ing Enggo bareng saka Boeing (BA, 500 Fortune) berita sing ngisor lan Dreamliner unoccupied kejiret geni ing London Heathrow Airport iku.
Kabeh indeks telu rampung banget sing luwih dhuwur kanggo minggu, ngangkut barang salah siji sing paling apik saben minggu pagelaran taun. Ing Dow menek 2.2%, sing 500 S & P mlumpat 3% lan NASDAQ rallied 3,5%.
Kene lima iku kanggo njupuk adoh saka iku ana dina dagang:
1. Saham ing wilayah cathetan: Nalika loro ing Dow lan S & 500 P wis surpassed sing sadurungé rekaman nutup dhuwur, padha lagi isih babagan 0.5% ngisor kabeh-wektu dagang-dina dhuwur ngrambah ing Mei.
US saham kawitan soared bali menyang rekaman wilayah ana, minangka investor dipun tampi komentar saka Federal cadangan ketua Ben Bernanke sing ana ngandika babakan dhuwit privasi badhe tetep “Highly accommodative” kanggo masa depan foreseeable.
Ing statement diwenehake sing Bank tengah badhe terus sawijining program massive saka babagan jumlah easing, lan mbantu soothe investor sing wis whipsawed dening tapering Dhiskusi sing wiwit ing pungkasan Mei.
Klik kene kanggo liyane saham, obligasi, komoditas lan
isih kuwatir babagan masa depan: Universitas Michigan lan Thomson Reuters ‘konsumen sentimen Indeks kanggo Juli nolak rada, lan ambruk cendhak pangarepan.
Nalika optimistik babagan saiki kondisi wungu kanggo tingkat paling dhuwur wiwit Juli 2007, masa depan pangarepan indeks ambruk banget.
Kajaba iku, Biro pegawe Statistik dirilis menehi saben wulan report ing produser indeks rega, nuduhake lan Tambah saka 0.8% ing Juni. Kuwi saklawasé telung munggah ing samesthine saka 0.3% – umumé mimpin dening lunjakan ing bensin prices.
JPMorgan Chase (JPM, 500 Fortune) kacarita seprapat pangentukan sing ngalahake pangarepan, nalika revenue mung lagi wae ngalahake cuaca. Nanging Simpenan sing rada luwih minangka sawetara saka hasil MediaWiki teka saka accounting sawetara setelan sing luwih kuwat wutah ing bisnis ndasari.
Wells Fargo (WFC, 500 Fortune) Enggo bareng wungu 1,8%
4. Ups tumbles ing bebaya MediaWiki: paket pangiriman buta ups (ups, 500 Fortune) sudo kanggo menehi Outlook MediaWiki wutah taun iki, ngirim Enggo bareng mudhun meh 6%.
US saham inched rada luwih ana, nanging hasil slim padha cukup kanggo ngirim lan Dow S & 500 P anyar kanggo ngrekam dhuwur nutup lan NASDAQ kanggo tingkat paling dhuwur ing dasawarsa liwat.
Ing Dow Jones industri rata-rata wungu mung 3 nilai kanggo 15,464.30, sing 500 S & P ditambahaké 5 nilai, pagawean pungkasan ing 1,680.19 lan NASDAQ wungu 0.6% kanggo nutup ing tingkat paling dhuwur wiwit September 2000.
Category: Google News Tags: Saham inch luwih menyang rekaman wilayah ←
Cilegon • Sérang • Kutha Tangerang • Kutha Tangerang Kidul
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mekarbaru,_Tangerang&oldid=1064639"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangMekarbaru, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 16 Juli 2016.
Ing lahir terusing atiSanadyan koyo ngopo manungso
tengahe. Saiki durung paja-paja pundat. Cecobaning Pangeran warna-warna, bangsa kita kudu kuat nglakoni, Jer Basuki Mawa Bea.
~ Bebaya ingkang tumeka, watara satanah Jawi, ginawe kang paring kodrat, tan kena dipun singgahi, awit ing donya iki, ana angger-anggeripun, karsanireng Jawata kinarya, amratandani, jagad iku yekti ana
roga, warna-warna ingkang sakit, awis saras kathah kang prapteng pralaya.
~ Miturut carita kuna, wecane jalma linuwih, kang wus kocap angeng jangka, manungsa sirna sepalih, dene kang bisa urip, yekti ana syaratipun, karya nulak bebaya,
kok anut rinten dalu, ing ngendi dunungira, lawan asalira nguni, yen wus laya ing ngendi iku dunungana.
~ Padha sira ngelingana, carita ing nguni-nguni, kang wus
jangkep gangsal atus taun, awit dinten punika, kula gentos ing agami, agami Budi kula sebar tanah Jawa.
~ Ngidul ngilen purugira, nggandha banger ingkang warih, nggih punika wedal kula, wiwit nyebar agama Budi, netepi janji mami, anggere kodrat satuhu,
kaeksi, wangsul mring jaman kajiman, langsung ngungun Sribupati, jenger tan bisa angling, kang manah langkung gegetun, kaduwung solahira, mupus karsaning Dewadi, kodrat iku sayekti tan kena owah.
barang iku sepur sing dipigunakaké ngangkut barang (kargo), pupuk, asil tambang (pasir, watu, batubara utawa mineral), utawa sepur trailer sing dipigunakaké kanggo ngangkut peti kemas. Saliyané iku dipigunakaké gerbong mligi kanggo ngangkut kéwan, utawa tangki lenga utawa komodhitas cuwèr liyané (bahan kimia lsp).
Ana uga sepur trailer mligi kanggo ngangut tank lan perlengkapan militèr liyané (mriem, rudal lsp).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sepur_barang&oldid=1119471"	Kategori: SepurKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 14 Februari 2017.
vanhallen said: Nggih ki Anatram niki telat download extention fileipun sampun dados xlxs. hiks …………
Balas	On 16/05/2011 at 13:40 anatram said: monggo Ki VH.. halaman ingkang ical dipun karang piyambak..
dangu antawisipun tigang dintên mbotên sambang padêpokan.
Mugi pårå sanak kadang tansah pinayungan kawilujêngan, kasarasan, såhå karahayon, pikantuk sihing Gusti
kinurmatan, ……. mugio panjenengan tansah pinaringan sehat wal afiat lir ing
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-tube-tube-tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
Artikel sing topike kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
title=Karangsambung,_Karangsambung,_Kebumen&oldid=179431"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten KebumenKarangsambung, KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.07, tanggal 11 Maret 2013.
Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, litnan kolonèl ajidan pan stap. Katur ingkang saudara kangjêng tuwan mayor, risidhèn ing Surakarta.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat saking saudara, saha sampun kula tupiksani saraosipun ing sêrat sadaya, ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 24 wulan Juli ing taun 1838, yèn saudara anampèni sêrat atur wangsulanipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Aprakawis pun Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Saha kula lajênga atitipariksa, yèn sampun atitipariksa, kula angaturana sêrat wangsulan dhumatêng saudara.
Ingkang punika kauningana dhumatêng saudara, mênggah sêratipun saudara ingkang dhumatêng pun Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Ingkang kabêkta utusanipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Inggih sampun dumugi ing Sragèn Manggis. Kaparingakên
sêratipun saudara wau, kônca mantri jêksa botên purun anampèni, sabab ajrih yèn ambêktaa sêrat wangsulan. Sêratipun saudara wau lajêng kabêkta wangsul. Kalih dening kula sampun atitipariksa dhumatêng pun Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Aprakawis wau punika, wondene pun Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Inggih sampun angaturi atur kawrat ing sêrat. Ing sapunika sêrat tatêdhakan aturanipun pun Ngabèi Jayadipraja, kula aturakên dhumatêng saudara, sarêng kalayan sêrat kula punika.
Btw, itu nganggo Forum Engine opo kang, jare sampean Forum Engine yo anyar?
Ho...oh... nganggo XenForo sak iki,
ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipate
alam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa kuasane siro ingsun
pak Satpam, sumonggo dipun lajengaken kemawon anggenipun nguri-nguri gandhok puniko,
Kepercayaan Wulang Pangèsthining Manungsa, Angabèi IV, c. 1900, #1337	Katalog:Pangèsthining Manungsa, Angabèi IV, c. 1900, #1337Sambung:-
Sêrat Ingkang Dados Pangèsthining ManungsaJudul berdasarkan pada daftar isi.
Ingkang dados pangèsthining manungsa, kathahipun pitung prakawis, kados ing ngandhap punika
1. Kasuran, têgêsipun kawantêran, pamrihipun kineringan, wiwitipun saking kasêktèn, kalampahanipun saking cêgah bukti, kadadosanipun saking santosa, ingkang dados sambekalanipun, yèn anjêjadha, anganiaya.
2. Kagunan, têgêsipun kasagêdan, pamrihipun kinèdhêpan, wiwitipun saking puruita, kalampahan saking cêgah nendra, kadadosanipun saking tabêri, sambekalanipun, yèn rêsah sungkanan.
3. Kabêgyan,kabêgjan. têgêsipun kasugihan, pamrihipun kinalulutan, witipun saking gaota, kadadosanipun saking gêmi nastiti, sarta ngatos-atos, sambekalanipun yèn lèrwèh sarta ngumpêt.
4. Kabrayan, têgêsipun sugih putra wayah, pamrihipun kopèn kinamulèn, witipun saking sih, kalampahanipun saking bisu, kadadosanipun saking môntra lan sarana, sambekalanipun yèn parasêngitan sumêlangan.
5. Kasinggihan, têgêsipun kaluhuran, pamrihipun kajèn kinurmatan, witipun saking tapa lan têtèki, kalampahanipun [kalampaha...]
[...nipun] saking pujabrata lan ngabêkti, kadadosanipun anoraga, sambekalanipun yèn [...]baTertutup kertas jilidan, diusulkan: tiba. angkara murka.
6. Kayuswan, têgêsipun panjang yuswanipun, pamrihipun kinandêlan, witipun saking budi, kalampahanipun saking sêtya tuhu, sambekalanipun yèn dora lawan cidra.
7. Kawidagdyan, têgêsipun kayuwanan, pamrihipun kinupaman, witipun saking sukci, kalampahanipun saking cêgah minum tuwi[...]kingtuwin saking. utami palamarta, sambekalanipun yèn nistha lan su[...
Kabupatèn Wakatobi iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul-Wétan, kutha Wangi-Wangi iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 823 km². Kabupatèn iki dibentuk adhedhasar Undhang-Undhang Républik Indonésia Nomer 29 Taun 2003, tanggal 18 Desember 2003. Caching padunung ing taun 2003 ana 91.497 jiwa, dumadi saka lanang 44.843 jiwa lan wadon 46.654 jiwa.
Wakatobi minangka jeneng kawasan taman nasional sing ditetepaké ing taun 1996, sing jembaré 1,39 yuta hèktar, arupa kaanekaragaman hayati segara, skala, lan kondhisi karang; sing dadi salah siji prioritas paling dhuwur jroning konsèrvasi segara ing Indonésia.
Kabupatèn Wakatobi katata jroning 5 kacamatan, désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Pranala Jaba[besut | besut sumber]
Kecamatan: Binongko | Kaledupa | Tomia | Wangi-Wangi | Wangi-Wangi Kidul
Tingkat IISulawesi Kidul-WétanKabupatèn WakatobiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.36, 23 Maret 2016.
ing industriales, ing petroquimicos, ing metalurgicos, ing ambientales, ing geologicos, ing de minas, ing qumicos,
dingendikakne Ki Panembahan dan yang di(idem)in oleh Ki Menggung.
Balas	On 10/08/2010 at 21:54 Ken Padmi said: Tak njajal nggonceng ki gembleh, arep mlebu dewe kok dicegat pak satpam! Ngaturaken sugeng ngayahi ibadah
cantriek yudha said: sugeng dalu ki ISMOYO
lho menawi ingkang menika naminipun SrABi Ki Menggung KartoJ, sak ngertos kula ApEm langkung methuthuk tinimbang SrABi.
On 10/08/2010 at 21:31 Ken Padmi said: Ngaturaken sugeng ngayahi ibadah sasi ramadan.
at 00:38 emprith said: sugeng enjan,
sinambi nenggo sahur, sinambi ndedonga, mugi ing sahur
Mangkubumi ngaturaken sugeng ngibadah SIAM kagem poro kadang ingkag hanglampahi mugi andadosaken ganjaran ingkang
Balas	On 12/08/2010 at 11:24 Ken Padmi said: Apik sing ndhuwur
On 12/08/2010 at 11:39 yudha pramana said: he3…podo ah !!
On 12/08/2010 at 14:19 Ken Padmi said: Tenane ki?
On 12/08/2010 at 14:28 Kartojudo said: He.eh.!
On 12/08/2010 at 14:56 yudha pramana said: dhe-
On 12/08/2010 at 05:52 arga said: Sugeng enjing Ki Ismoyo,
Balas	On 12/08/2010 at 06:04 Widura said: Sugeng enjing ugi Ki Ismoyo,
sugeng enjing juga poro kadang sedoyo,
nuwun sampun ngunduh. Kangge tandon Insya Allah pun waos bibar Idhul Fitri. He.. he yen kuat poso ora moco lho.
Balas	On 12/08/2010 at 12:46 nunik said: sugeng siang…
Macapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.Pocung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Ning ndunyo piro suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap
July 5, 2013 – 2:03 pm nuwun pirsa mas kumitir, manawi naskah asli serat pamoring kawula gusti punika kasimpen wonten pundi nggih?
DINO lan PASARAN	NASKAH ENGGAL	LAYANG SASMITA WRINITYA
jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong.
-Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon.
-Kasapta arannipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
-Nawung krida, kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuh aya kang pambudi, yen meluwa edan yekti nora tahan.
Artinya : Untuk dibuktikan, akan mengalami jaman gila, yaitu zaman edan, sulit
wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang teda.
July 8, 2010 – 6:01 am Nyuwun sewu nopo wonten ingkang kagungan kitab/buku MAKLUMAT JATI? Nopo dalem saged
pean wes ngalami dewe ta tuan raja?lek durung ngalami dewe yo ojo melu2 mbelo wong sing asal
Lakon Rabinipun Dursasana (perkawinan Dursasana); Lampahan Rabinipun Wisanggeni (perkawinan
wis dakbbahas karo konco kancaku jaman smp kelas telu lan sma
(opo brarti bocah biyen diwosone luwih cepet)
eh le, mbok nggawe program anti roaming otomatis ben boso intelek (java) iki iso dipangertening liyan wakakakak
yen mbahas sing luwih mupangati mbok koyok adinoto.org kae lo… kuwe kuwi rak wong
menggunakan pranala magis ISBNKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.35, tanggal 11 Maret 2013.
niku sinten njih? ……. sajakipun piyantunipun lema sanget njih? ………… kurda,
dadi bingung, sing perlu disawat batu Ki Pandanalas karo Ki Gundul ki jane sopo to?
Sugeng ndalu, monggo silakan ikut nyawat watu…
Balas	On 01/07/2011 at 01:15 Ra nGLiLiR said: Nderek ngunduh semuanya …
eh ki honggo menika taksih kantoran menapa sampun lenggah wonten griya ta ?
menawi sampun lenggah wonten griya, langkung sae siram jumat ipun mangke pas ajeng bidal ke masjid
menawi kemutan, nyuwun tulung dipun dongaaken ingkang sae2 kagem
Ing. B. Baxa; Ing. F. Bostl; Ing. M. Brada; Ing. P. Chytil; Ing. A. Jakubík; Ing. J. Markvart; Ing. J. Otčenášek; Ing. Z. Rylich; Ing. M. Skyva; Ing. Z.
prof. Ing. Miroš Pirner, DrSc., doc. Ing. Milan Veverka, CSc., Ing. Bohumil Rusek, Ing. arch. Radúz Rozhon, Ing. Petr Opletal, CSc., Ing. Josef Mach, Ing. Bohumil Pech, Ing. Miroslav Loutocký a Ing. Michael Trnka,
Banyumeneng - Kebonbatur - Sumberejo - Kalitengah - Kangkung - Mranggen -
Atirejo - Ngaluran - Wonoketingal - Cangkring Rembang - Cangkring - Tuwang - Undaan Kidul - Undaan Lor - Ketanjung - Ngemplik Wetan - Wonorejo - Karanganyar -
Balas	On 11/04/2010 at 23:40 pelangisingosari said:
mpun..sakwontene kemawon dipun suguhaken…nopo malih sampun siap edar…
On 12/04/2010 at 13:33 pandanalas said: pokoke teteup haqqul-yaqin ….
Atrakdj said: Wah…Nyi Cika sampun badhe panen terong njihh…mesti subur gedhe2 iki..di sambel jan uenak tenan !
Cantrik2 mriki sakjane nggih gadhah terong sedoyo lho….tapi nggih niku mpun mboten seger ..radhi alum soale arang2
Péta donya sing nuduhaké Indèks Pembangunan Manungsa (miturut data 2007 sing dipublikasi 5 Oktober 2009)
arep urip (harapan hidup), melèk aksara, pendhidhikan lan standar urip tumrap kabèh nagara saindenging donya. IPM digunakaké kanggo klasifikasi apa sawiji nagara minangka nagara maju, nagara berkembang utawa nagara kari lan uga kanggo ngukur prabawa saka kawicaksanan ékonomi marang kualitas urip.[1]
4.1 30 paling dhuwur IPM (0.965 nganti 0.885)
4.2 3 paling gedhé / 3 paling cilik per wewengkon
Amartya Sen nggambaraké indèks iki minangka "pangukuran vulgar" amarga watesané. Indèks iki luwih fokus marang bab-bab sing luwih sènsitif lan migunani tinimbamng mung saukur pametu perkapita sing salawasé iki dianggo. Indèks iki uga migunani minangka kreteg tumrap paneliti sing serius kanggo meruhi bab-bab sing luwih rinci jroning lapuran pembangunan manungsa.
IPM ngukur pencapaian rata-rata sawiji nagara jroning 3 dimènsi dhasar pembangunan manungsa:
urip sing séhat lan dawa umuré, sing diukur nganggo pangarep-arep urip nalika lair
Kawruh sing diukur nganggo angka tingkat waca tulis ing wong diwasa (boboté rong protelon) lan kombinasi pendhidhikan dhasar , menengah , dhuwur gross enrollment ratio (bobot sakprotelon).
nagara miturut IPM diumumaké miturut panilaian ing dhuwur. Pangukuran alternatif liya ya iku Indèks Kemiskinan Manungsa sing luwih fokus marang kemiskinan.
Metodhologi[besut | besut sumber]
, tumrap sawiji index bebas antara 0 lan 1 (sing ngéntukaké indèks sing béda kanggo ditambahaké minangka siji kesatuan), formula sing dianggo ya iku:
{\displaystyle {\frac {x-\min \left(x\right)}{\max \left(x\right)-\min \left(x\right)}}}
CGER: Combined gross enrollment ratio
GDPpc: PDB perkapita miturut PPP jroning USD
Angka IPM Indonésia[2][3]
cathetan : Tanggal 18 December 2008 diluncuraké sistem pangitungan anyar marang IPM kanthi nglebokaké GDP PPP sing anyar. Bab iki nduwèni akibat marang owahing angka IPM saben nagara lan rangkingnya ing donya. Miturut dhaptar sing anyar, IPM indonésia ing taun 2007 ya iku = 0,734 [4]
Lapuran 2006[besut | besut sumber]
pas awakmu lungo atiku mbok gowo
wasiyate Kanjeng NabiMarang shohabate, baginda ‘AliKapetik saking kitab kang mulyaKanti aran washiyatul musthafaKulo muji ngarsaning Gusti AllahTawasul marang Kanjeng RasulullahFatihah kagem kang nyusun kitabImam Sya’roni, satunggaling wali quthabDikisahke ing sawijining
Musa”“ Temen ingsun, wasiyat marang sliramu,Kanti wasiyat, nek sira iso njogoMongko siro uripe bakal mulyaMati siro bakale entuk syahidMbenjang ana ing dina kiamatGusti Allah bakal mbangkitna siroWonten ing golongan tiyang kang faqihUgo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sandnes,_Risør&oldid=875195"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.17, 16 Novèmber 2013.
ka agami lami, tapi kanjeng dalem milih ngejat
BalasHapusLozz Akbar1 Januari 2011 14.04Info[dot]com@Inggih sami - sami matur nuwun dateng rawuhipun panjenengan..
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing
Siti punika kaperang dados kawan warni: 1. Siti lêmpung
sami kalihan: amês (= siti têlês). Humusgrond
1. Siti lêmpung punika, siti ingkang lêmpungipun wontên 75 % utawi
punika, siti ingkang pasiripun wontên 75 % utawi langkung, punika botên sagêd ngandhêg toya, tansah ambrabas, mênawi kabêntèrên mawur langkung bêntèr.
3. Siti woworan punika, siti ingkang lêmpung tuwin pasire sami kathahipun, inggih punika ingkang sae.
4. Siti imês punika, siti ingkang kadadosan saking bosokaning badan tanêman tuwin khewan (siti lêmèn) punika kirang prayogènipun mênggah ing tanêman, amargi dadosipun kêsuburên (kêlêmon) sagêd rêbah.
Ingkang prayogi punika mênawi siti woworan wau, lajêng [la...]
[...jêng] kauworan imês, badhe dipun tanêmi punapa kemawon, tamtu sae.
Siti lêmpung mênawi badhe kadamêl sae, rekanipun kados ingkang sampun kasêbut ing Candrakanta VIII taun II kaca 268 cêkakipun makatên: pasitèn wau sakothak-kothakipun kadamêla balumbangan ingkang lêbêt wiyaripun tigang kaki, dene panjangipun miturut panjanging galêngan, sabên lêt 4 kaki kadamêla balumbangan ingkang sampun, ngantos waradin sakothak, siti dhudhukan kadèkèk ing sêla-sêlanipun, pinggiring kothakan kasukanana kalèn kangge mêndhêt toya saking lèpèn, ngilèni balumbangan wau, supados angsal pasir, kados gambar punika:
Mênawi sampun pikantuk pasir lajêng kaurugana siti sakiwa têngênipun, kados panggenan ingkang waunipun dede blumbang sagêd angsal pasir. Mênawi sampun kaisèn pasir sadaya, lajêng kacarub sagêda dados siti woworan.
Siti pasir mênawi badhe kadamêl sae, inggih ugi kadamêlakên [kada...]
[...mêlakên] kalenan, kangge ngilèkakên toya saking panggenan siti lêmpung, dumugi ing ngriku, siti lêmpung wau dipun paculana kalêbêtakên dhatêng kalenanipun, anuntên dipun kudhêg-kudhêg (kaadhug-adhug) ngantos dados leleran (bubur awor toya) sarta toyanipun buthêg, sadumugènipun ing panggenan siti pasir, toya kaênêbakên supados siti lêmpung ingkang sampun awor toya, rumêsêp ing salêbêting pasir, makatên wau kêdah dipun talatosi, lami-lami sagêd dados siti woworan.
Siti ingkang kathah imêsipun, kêdah dipun pêndhêtakên siti woworan (prayogè (5) nipun kêdah siti ingkang woworan pasir alus), supados sampun ngantos kêkathahên imêsipun, pamrihipun tanêman botên kêsuburên, ewadene mênawi badhe dipun tanêmi ingkang dipun suprih godhong uwitipun, kados ta: kobis, lobak, sapanunggilanipun, punika prayogi ingkang kathah imêsipun, ananging mênawi ingkang kasuprih wijè (5) nipun, kados ta: pantun, jagung, sapanunggilanipun, punika kêdah ingkang cêkapan kemawon.
Ing ngajêng sampun kapratelakakên mênawi hawa tuwin bêntèring surya punika pêrlu sangêt sagêdipun lumêbêt ing siti, kangge [kang...]
[...ge] matêngakên têdhaning tanêman, pramila mênawi macul utawi maluku, sitè-(5) nipun prayogi ingkang garing (sampun mawi toya) ananging mênawi sitè-(5) nipun atos sangêt, rêkaos pamacul utawi pamluko-(5) nipun, kenging ugi kaêlêb rumiyin 2 dintên, ing wanci sontên kaêsata babar pisan, enjingipun lajêng kapacul utawi kawluku ngantos rampung, punika têrus kaêsat dumugi kapacul kaping kalih, yèn taksih atos, inggih kaêlêb toya malih, ananging mênawi badhe kapacul, kaêsata ngantos dumugi anggaru. Mênawi anggaru kêdah mawi toya, supados sitè-(5) nipun sagêd ajur saha waradin, sarta toya wau kangge wawas mêndhak mêndhukulipun siti, pundi ingkang botên kaclapa-(?) n toya, tôndha mêndhukul (inggil) ingkang toyanipun lêbêt punika panggenan lêgog, pêrlu sangêt siti wau kêdah waradin (watêrpas) pamrihipun yèn dipun ilèni toya sagêd racak lêbêtipun.
Mênggah kajêngipun siti dipun pacul, dipun waluku, sarta dipun garu ngantos êmpuk dados lêndhut§ lêndhut, ing Surakarta botên wontên, punapa sami kalihan êndhut. sapisan: hawa tuwin bêntèring surya sagêd gampil rumasukipun dhatêng siti, punapa malih toya gampil rumêsêpipun. Kaping kalihipun supados oyoding tanêman gampil lampahipun, sarta sagêd nunjêm lêbêt, sadaya tanêman mênawi oyodipun [oyo...]
[...dipun] panjang akathah punika sae, amargi pangisêpipun têtêdhan kathah.
Pasabinan ingkang sitè-(5) nipun lêndhut cêthèk, bilih katanêman pantun, waktu matun katingal ijêm, mênawi sampun mapak godhongipun katingal abrit, amargi oyodipun sampun dumugi ing siti ingkang atos, punika hawa tuwin bêntèring surya botên sagêd têrus, pramila tanêmanipun lajêng kêra. Damêl titikan ingkang gampil, mênawi nuju nanêm palawija ing môngsa katiga, damêla balumbangan ing môngsa rêndhêng kaurug, lajêng katanêman pantun, ing ngriku lajêng katingal kemawon, panggenan tilas balumbangan tanêmanipun tamtu ijêm anggênggêng, sanèsipun abrit anglêntrih, sabab tilas balumbang wau sitinipun ingkang êmpuk lêbêt, oyodipun panjang taksih manggèn ing siti êmpuk, têtêdhanipun kathah, panitikan ingkang kasêbut ing nginggil, sagêd anggugah panggraitanipun kônca tani, adamêl saening siti murih prayogè-(5) nipun dhatêng tanêman.
Rumput-rumput punika dados mêngsahing tanêman ingkang pinulasara, sabab rumput ugi nêdha têtêdhan ing siti, pramila sarananipun kêdah kasirnakakên (kawatun) supados têtêdhanipun mligi katêdha dhatêng tanêman ingkang
sampun ngantos kapêndhêm ing siti ngriku, anjawi sagêd thukul malih, mênawi bosok andadosakên sirên, zuren ambêntèri oyod.
Sanajan patrapipun adamêl saening siti, sampun kula sorahakên, pandugi kula para tani ingkang taksih kasêngsêm dhatêng kawruh kina, dèrèng pitados amargi dèrèng kathah sasêrêpanipun kahanan ing jagad ingkang agal miwah alus, saha dayanipun satunggal-tunggaling kahanan, mila pêrlu sangêt kêdah kula sorahakên. Ing awang-uwung sajêmbaring ngantariksa punika kaisi kahanan ingkang alus, 4 warni kados ingkang sampun kacariyos ing perangan 2 inggih punika, 1. Oksigenium, 2 karbonium, 3. Nitrogenium, 4. Hidrogenium, kahanan kawan warni wau sinêbut hawa utawi angin, iku migunani sangêt dhatêng gêsang kita tuwin tanêman, kahanan kawan warni wau sanèsipun karbonium, wontên ing ngantariksa sami wor-winoran nanging botên nunggil kahanan (sabadan sanyawa), awit mênawi sami nunggil kahanan lajêng sanès warni, kados ta:
[...um] kalih bageyan, punika lajêng dados toya katingal, inggih toya jawah tuwin toya ingkang kula ombe sabên dintên. Toya mênawi kaêpe: lajêng udhar saking panunggiling kahanan, wangsul ing asalipun piyambak-piyambak (musna botên kêtingal) wontên ugi ingkang sampun nunggil kahanan ananging taskih botên kêtingal, inggih punika kulsir salpètêrsir, koolèuur salpetelèuur, tuwin amoniak amonia nanging namung sakêdhik.
Mênggah satunggal-tunggaling kahanan wau sapunika kula gancarakên.
Sambêtipun Candrakanta ôngka XV kaca 320.
Pêlikan punika ugi anggadhahi sikêp warni-warni kados dene jasad sanès-sanèsipun, inggih punika cêpêng utawi [uta...]
[...wi] ikêripun balêgêring jasad ingkang awujud satunggal, sikêp, cêpêng utawi ikêripun balêgêring jasad wau angwontênakên wawrating dhasar, upaminipun pêlikan warni kalih kadota: jêne, kalihan têmbagi ingkang sami agêngipun, punika mêsthi botên sami mênggahing wawratipun, makatên punika ingkang dipun wastani wawrating dhasar, awit saking punika wawrating dhasaripun satunggal-tunggaling jasad wau mawi dipun watoni miturut timbangan toya pahatan ingkang bêntèripun 4 grad sèlsius (40o C) sarta dipun wastani dhasar miturut timbangan toya, ing têmbung walandi kawastanan soortelijk gewicht (sor têlêkgêwich = wawrating dhasar, ing piwulang kawruh etang sarta wangun (vormleer) sasaminipun ugi asring dipun wastani specifiek gewicht mênggah têrangipun makatên, mênawi badhe namtokakên wawrating
toya pahatan ingkang sami kathahipun ingkang bêntèripun (40o C) sapintên wicalanipun ingkang pinanggih paran punika nêdahakên wawrating dhasaripun jasad wau pranataning timbangan, takêran sarta ukuran ingkang kangge karajan Nederlan punika kawatonan paugeran mètêr (meter) saha dipun wastani metrik stelsel (Metriek-Stelsel) sapara dasanipun satunggal mètêr winastan satunggal dhèsi mètêr utawi palêm, toya rêsik [rê...]
[...sik] inggih punika toya pahatan satunggal dhèsi mètêr kubuk utawi satunggal palêm kubuk (cubieke) (decimeter = d. M. d M3) punika dipun angge paugêran wiwiting petang takêran saha timbangan, saminipun mètêr kangge paugêran wiwiting petang ukuran, sadasa mètêr dipun wastani satunggal dhekamètêr (decameter) saparadasanipun satunggal mètêr dipun wastani satunggal dèsimètêr, (decimeter = d.M) barang cuwèr ingkang
saparadasanipun satunggal litêr nama sadhèsilitêr enz enz, wawratipun toya pahatan satunggal (dhèsimètêr kubuk, 1 dM3) ingkang bêntèripun 40C punika dipun wastani satunggal kilogram utawi pon (pond) kados upaminipun timbêl satunggal dhèsimètêr kubuk wawrat 11352 kilogram, punika nêdahakên bilih wawrating dhasaripun timbêl (specifiek gewicht) wontên: 11352 amargi takêripun timbêl sarta toya wau sami 1 dM3 nanging wawratipun tinimbang toya 1 dM3 utawi 1 Litêr (L) sampun langkung, yèn makatên specifiek gewicht of sortelijk gewicht punika kenging kula wastani wawrating dhasar miturut timbangan toya.
Sarèhning jasad punika sanadyan botên tunggil bôngsa saking pangrekadaya sagêd sami wawratipun, pramila kawruh nyumêrêpi
wawrating dhasar (Specifiek gewicht) punika agêng sangêt paedahipun kangge ambedakakên bangsanipun, ing ngandhap punika pratêlanipun wawratipun dhasaripun pêlikan sawatawis ingkang pêrlu kasumêrêpan.
1. Platina§ platina punika klêbêt dhatêng golonganipun logam ingkang adi utawi logam rajapèni, têgêsipun ingkang kathah pangaosipun: sami-sami logam kalêbêt awrat piyambak, warninipun pêthak klawu kados dene waja sulak klawu, platina, punika saking têmbung Sêpanyo plata, pikajêngipun salaka, dene têmbung platina pikajêngipun kados salaka = mèmpêr salaka, wondene ingkang nyumêrêpi wontênipun platina rumiyin piyambak punika tiyang Sêpanyol ingkang sami bubak jêne kala taun 1748 wontên ing tanah Amerikah sisih kidul, Mangkudimêja. gêmblongan: 22069, gêbagan: 20337, êmas: 19362, timbêl: 11352, salaka: 10474, têmbagi: 8878,tosan: 7788, rêjasa (tin): 7291, sing: 6861, walirang: 2038.
Tiyang nanêm gudhe punika ingkang limrah namung kangge mêmanising patêgilan kemawon, kaplisirakên wontên pinggir minôngka pagêring têtanêman utawi kalarikakên wontên ing têngah,
ewa samantên mênawi katanêm ing siti ingkang wiyar inggih kenging, sarta sasêlaning gudhe kenging katanêman katela pohung, nanging pananêmipun mênawi gudhe sampun thukul ing nginggilipun kalih wêlas dim reinlan, wohipun gudhe punika kenging kasade taksih nèm, kangge janganan, mênawi kasade sampun sêpuh ingkang ngantos garing wosenipun, kangge pêpanganan, sadangan pajêng tigang dasa sèn.
Siti patêgilan kawaluku ingkang lêbêt lajêng kagaru ingkang alus, sarampungipun lajêng kagula-gula wiyaripun kawan kaki lajêng kasêbaran wijèn, ingkang prayogi wijèn pêthak punika kathah rêginipun, ing dalèm sakati pangaos gangsal sèn.
Nanêm sêdhah punika prayoginipun ing môngsa sakawan sampun wiwit nanêm lanjaran, dene lanjaran sêdhah punika ingkang sae kajêng kelor, amargi dhatêng sêdhah botên angayomi warninipun jêne, raosipun pêdhês.
Dene pratikêlipun nanêm kajêng lanjaran amiliha panggenan ingkang tênggar, ananging sêsagêd-sagêd ingkang cêlak toya, dados botên rêkaos ing panyiramipun, siti ingkang kapilih wau lajêng dipun dhudhukana; 8 cM, lêbêt wiyaripun, dene panjangipun dipun dugia badhe sapintên kathahing pananêmipun, ing têngah kadhudhuka malih 50 cM lêbêt wiyaripun, kakintêna sacêkapipun kajêng lanjaran ingkang badhe katanêm, lajêng kacêmplungna saha lajêng dipun urugana siti dhudhukan wau, amung mênawi wontên brangkalipun saha banon alit-alit kapilihana, sampun ngantos katut kaurugakên, dene ingkang dipun urugi namung 50 cM. Ingkang katanêman kajêng lanjaran wau sêsampunipun kaurug lajêng dipun ênêta saha dipun idak-idaka supados madhêt, sabên enjing sontên kajêng lanjaran ingkang sampun katanêm kasirama ing toya, supados enggal gêsang utawi lajêng sêmi, mênawi kajêng lanjaran wau sampun wontên antawisipun gêsang, luwangan ingkang 80 cM. Kadhudhukana badhe kangge nanêm sêdhah wau, pandhudhukipun dipun kintêna 10 cM têbihipun saking kajêng lanjaran, supados sampun angongkalakên, lêbêt wiyaripun antawis 25 cM mênawi sampun rampung ing pandhudhukipun lajêng amêndhêta wiji sêdhah, amilaha êlung (golor) ingkang agêng saha ingkang warninipun ijêm sulak pêthak, punika ingkang sae
katanêm, amargi mênawi pamêndhêtipun wiji wau kalintu ingkang golor sulak abrit kurang sae, inggih punika ingkang dipun wastani golor cacing, enggal gêsang saha kathah indhikipun ananging botên sagêd carangan, manawi sampun pamêndhêtipun wiji lajêng katanêma ing luwangan wau, patrapipun pananêm makatên: papan ingkang badhe kangge nanêm sêdhah wau lajêng kaurugana ingkang 10 cM lajêng kasukanana toya sawatawis, siti lajêng kapênêda ingkang lêmbat, sasampunipun wiji sêdhah kacêmplungna ing luwangan, ananging dipun lêkêra watawis 2 utawi 4 êros supados kathah tuwuhing oyodipun, lajêng kablêsêkna ingkang tandhês, sarta kaurugana ing siti dhudhukanipun siti wau kalayan dipun wowori lêmèn (rabuk) kakintêna saparasakawan, pangurugipun kalayan dipun sarêngi toya supados madhêt ngiras kangge nyiram, sêdhah ingkang katanêman katangsulana ing gadêbog garing angsal kajêng lanjaran sarta lajêng anglothokana gadêbog ingkang taksih sae lajêng katutupna ing sêdhah, ingkang ngandhap katancêbna, sabên enjing sontên sêdhah wau kasiramana, mênawi sampun wontên antawisipun gêsang, gadêbog tutup wau kabucala supados sêdhahipun angsal hawa bêntèr, sabên 15 dintên pucukipun sêdhah wau katangsulana angsal kajêng lanjaran, supados lêstantun marambat watawis 6 utawi 7 wulan tamtu sampun carangan [ca...]
[...rangan] sarta sampun kenging kaundhuh.
Wondene pangundhuhipun caranganing sêdhah mênawi sampun godhong 3 utawi 4 lêmbar, ingkang salêmbar ing ngandhap piyambak kangèngèhna supados lajêng sagêd tuwuh caranganipun malih. Punapadene pamêndhêtipun kêdah ajêg, kados ta: saupami ngèngèhan punika thukul caranganipun malih ngantos 3 utawi 4 lêmbar pangêthokipun inggih ingkang mêntas kapêndhêt rumiyin wau, amêsthi raosing sêdhah ingkang mêntas kaundhuh lajêng sagêd agêng saha tuwuhipun carangan kathah, dene pêmêndhêtipun kadah ing wanci enjing utawi sontên dados sêdhah botên kantrak, mênawi sêdhah wau sampun inggil amurih sampun ngantos risak pangundhuhipun mawi pirantos ôndha pangantèn dene patraping panyandhik sarta pamêthik punapadene panyimpênipun, sarèhning punika kagolong garapanipun tiyang èstri kula botên sagêd angaturakên, botên langkung muhung kula sumanggakakên.
Saking kawula dalêm pamagang ingkang gumadhuh ing kabupatèn Ngimagiri pun Suwarta.
Sami-sami tanêman klapa punika langkung maedahi dhatêng manungsa tinimbang kalihan tanêman sanès-sanèsipun, kados ta: pêlêm, kuwèini, pakèl, sabên taun namung awoh sapisan, tarkadhang namung pradapa. Wiwiting pananêm dumugining pangundhuhipun 8 taun, mênawi sampun awoh tumaruntun botên wontên kêndhatipun, mila mênawi dipun ingah sêpuh, sabên wulan sagêd ngudhunakên saudhunan sakêdhikipun kathahipun 15 iji mawi awon saening siti ingkang katanêman wit kalapa saking papan tênggar utawi ayom, kapêndhêt têngah-têngahipun, satunggaling wit kalapa ingkang sae ing dalêm sawulan sagêd ngudhunakên 10 iji 1 rêgi 5 sèn x 10 = 50 x 12 = f 6. Dados wit kalapa satunggal ing dalêm sataun mêdal nipkahipun f 6 rupiah. Mênawi wit kalapa sadasa inggih f 60 rupiah, lo kok kathah.
Sami-sami sêkar asor, sêkar pacarbanyu punika kalêbêt agêng piyambak pamêdalipun, pasitèn ingkang wiyaripun 12 kaki kubuk
Gunggunging dalêm sataun 6 rupiah, dene [de...]
[...ne] ingkang ragi kathah pêpajênganipun sabên malêm jumungah sarta malêm anggara kasih kangge bucalan dhatêng panggenan ingkang kiwa-kiwa, supados ingkang ambaurêksa ing ngriku botên salah damêl angganggu. Dene pananêmipun sêkar pacarbanyu gampil kemawon, wijinipun ingkang sampun cêmêng kasêbarakên sami thukul
gêsangipun, nanging têtuwuhaning wijinipun saya angêrda, kuciwanipun botên kenging dipun rosani pananêmipun, saupami nanêm sêkar pacarbanyu kados pananêming sêkar sumba: badhe bubruk.
Kajêng ingkang pinilih dening têtiyang damêl arêng punika ingkang sae piyambak amung kajêng kasambi, sanèsipun kajêng kasambi asor sadaya.
Tiyang damêl arêng punika kêdah damêl tobong (pawon) ingkang kadamêl sela ingkang agêng-agêng kajèjèr katumpuk-tumpuk inggil 1/2, panjang 1 1/2, wiyaripun 1 mètêr, mênawi badhe katanêman kajêng ingkang ngandhap pisan kadhasarana awu, pêrlunipun garing.
Kajêng ingkang badhe kabêsmi kakêthokana panjang cêlakipun kaukura sacêkaping pawon, sarampunging pangêthok, kajêng lajêng katata sap-sapan katumpuk ingkang rampak, sadèrèngipun katatanan kajêng, latu wiwit kadadosakên, rampung panatanipun kajêng sanginggiling kajêng wau kasukanana aram§ punapa êram, mênawi dede êram kula dèrèng sumêrêp têgêsipun Red. godhongan ingkang taksih têlês sarta ingkang kandêl, lajêng kaurugana siti lêmbat, ugi ingkang kandêl pêrlunipun sampun ngantos amblêg sisih, sanadyan amblêga inggih ingkang rampak, tamtu kajêng ingkang kabêsmi wau dados arêng sadaya, mênawi amblêgipun amung sisih kajêng ingkang dipun bêsmi: mogol mêntah matêng. Danguning pambêsminipun arêng sadintên sadalu, lajêng kadhudhah.
Pandhudhah arêng kêdah ngangge pirantos kados ta: sorok tosan tuwin toya, sorok punika kangge nyingkirakên awunipun aram utawi awu ingkang tumumpang ing aram, punika sampun lajêng dados satunggal kalihan arêngipun, amila kangge nyingkirakên awu, sasampuning awu
1. Mênawi wontên gonja dhuwung ingkang mangkêluk, kacublêsna ing kajêng dhadhap srêp, kaêlak-êluka amêsthi manut kemawon. Enggalipun sakajêngipun ingkang gadhah sagêd kalaksanan.
2. Mênawi bêdhe jagong dhatêng sanès panggenan, bidhala saking dalêm kaangkah antawis kintên kirang kalih jam kalihan wiwiting unjuk-unjukan ing panggenan pakêmpalan wau, badhe mangkat bidhal angunjuka jênèwêr utawi brandi sagêlas alit, kêdah têlas sanalika, mênawi sampun dumugi ing pakêmpalan ngriku, ngunjuka sapintên kemawon, Insyallah botên sagêd wuru, ananging pangunjukipun botên kenging campuran. Mênawi saking dalêm ngunjuk jênèwêr, wontên ing ngriku inggih kêdah ngunjuk jênèwêr kemawon botên kenging ngunjuk brandhi, kosok wangsulipun, mênawi saking dalêm ngunjuk brandhi, wontên ing ngriku botên kenging ngunjuk jênèwêr.
3. Amêndhêta wiji sêmôngka ing sawatawis, lajêng kaisèkna ing cangkoking tigan ayam, ingkang namung bolong sawatawis ing pucukipun, bolonging cangkok kadalita mawi dalancang ingkang ngantos rapêt, sasampunipun lajêng kakêmpalna kalayan tigan ayam sanèsipun ingkang sawêg
enggalipun mênawi ayam mau botên saba inggih kêdah siyam. Laminipun engga§ ngantos. dumugi panêtêsipun, mênawi sampun nêtês, cangkok ingkang isi wiji sêmôngka wau enggal kapêndhêta.
Tiyang ingkang anglampahi kados makatên, amêsthi sagêd nyulap damêl sêmôngka namung ing dalêm saprapat jam, wiwit nanêm wiji dumugi awohipun. Pratikêlipun makatên: anyèlèha siti sawatawis ing meja, wiji sêmôngka wau ingkang satunggil kadhêdhêra ing ngriku, lajêng katutupana mawi rinjing§ kados
mulur panjang, salajêngipun makatên, ngantos rambah-rambah, dangu-dangunipun saprapat jam, wit sêmôngka
wau amêsthi sampun awoh nanging namung satunggal. Agênging woh raosipun botên beda kalayan sêmôngka ingkang kapêndhêt wijinipun rumiyin. Ananging kauningana, ing dalêm sadintên sadalu botên kenging andhêdhêr wiji langkung satunggil. Sarta ingkang andhêdhêr kêdah tiyang ingkang anglampahi tarekah ing nginggil wau.
Kawruh ing nginggil wau sanajan anglêngkara, ewasamantên kula kadugi tanggêl mênggah ing yakininipun, mila kula ngantos purun nyundhukakên ing ukêlipun rara Candrakanta, sintên ingkang sampun kalampahan nyoba
Kula sampun maos pandangunipun Rama Bagus Ngardah, abdi dalêm ngulama ing Surakarta, kamot wontên Candrakanta ôngka XV kaca 327 wêdalipun ing wulan Jumadilawal Besar punika. Suraosipun mundhut katrangan mênggah kawontênanipun kitab Tanajultarki, ingkang kula angge wêwaton anggèn kula mangsuli pitakènipun Radèn Munandar, bab prakawis wilujêngan Ngêsurtanah saha nigang dintên sêsaminipun. Mênawi panjênganipun rama badhe uninga kitab wau, salugunipun kula botên sumêrêp ingkang anggadhahi anggit, manawi têmbung Jawi saha dèrèng kaêcap, taksih sêratan kemawon. Namung kawontênanipun sêratan Ngarab kapara kula sawatawis mayar, amargi botên susah anjawèkakên, tuwin botên susah nyêrat aksara Walandi, amargi kula punika: nyêrat aksara Walandi malih yèn sagêda, tiyang ngungêlakên kemawon: jimbit§ bilih sayêktos, mênggah ing jaman sapunika anèh, nanging mênawi mirit brêgasing angkanipun Walandi sarta rum botên anèh, wah baud gondhil pegon saya: jamak. mila panjênênganipun rama
sok sampuna priksa. Dene pêthikanipun kados kula aturakên ing ngandap punika, lugunipun:
I. Punika bab kasiyate wong mati mulane dèn surtanah iku, ananahakên jisime lan olêse lan ngisêr tanahe, kang mau
pêndhak sapisan, iku sampurnaning kulit, daging, sungsum lan jêroan.
VII. Mulane wong mati dèn pêndhak pindho iku sampurnaning kaanan kabèh rupa kulit, gêtih, sungsum, mung kari kaananing balung.
VIII. Mulane wong mati dèn sèwu dinani iku
Kajawi ingkang kula aturakên kasêbut ing nginggil, mênggah kawontênanipun Tanajultarki wau bangsanipun Adam sarpin, mila kula sumôngga panjênêganipun rama Bagus Ngardhah, botên langkung bilih wontên kalêpatan kula ugi sampun kirang papuntên.pangapuntên.
Kêrtu alit ingkang kangge kasukan cêki tuwin pèi, punika mula bukanipun ingkang yasa sintên ?, sarta kados pundi kajêngipun dene sagolong-golonganing kêrtu warni tiga, kados ta:
plompong, dèngkèk, rocina, tambur lincip§ ing Surakarta: tiga tambur. Pitakênipun Radèn Munandar ing nginggil punika, kados awis ingkang sagêd narbuka, sukur wontên. Pamanah kula ing atasing namanipun barang sajagad, punika sakawitipun amêsthi wontên ingkang namakakên, botên jumênêng pribadi, ananging sintên? Punika namung Nabi Kilir piyambak ingkang sagêd
ingkang sampun kasumêrêpan namanipun prasasat botên wontên barang ingkang botên mawi nama, suprandosipun têtiyang: kathah ingkang sagêd èngêt, kabêkta saking gêsangipun, botên saking piwulangipun bapa biyung sarta gurunipun, punika botên makatên anggèr Krama (Rêksa) Wiyata ? Red. gunung, têlu cina} salajêngipun.
Mênggah anggèn kula nyuwun pitakèn bab sapele ing nginggil punika mugi sampun kagalih punapa-punapa, sayêktosipun namung katarik saking kadêrênging manah badhe sumêrêp.
Ing sêrat kabar Rêtnadumilah rumiyin wontên pambantu ingkang ngarah bab sorahipun agami Budha, wiwit saking lairipun Bathara Buda, ngantos dumugi sedanipun, cêcariosanipun sangêt anêngsêmakên.
Ingkang punika bilih para mitra, lênggananipun Sasadara wontên ingkang simpên têtêdhakanipun, mugi karsaa anglêbêtakên ing taman Sasadara utawi ing Candrakanta, supados kenginga kangge simpênan sadaya para lêngganan, punika badhe sapintên gênging panuwun kula utawi para lêngganan sanèsipun ingkang dèrèng kagungan, sukur badhe sèwu rama juru pangripta piyambak kagungan, mugi karsaa lajêng kacithakakên (kula sêpên Red).
Saking kula ingkang sangêt angajêng-ajêng, Suwarta, mantri guru ing Dêmak.
Pitakèn kula ingkang dhatêng radèn Wiryasubrata kamot ing Sasadara ôngka VII taun Dal ôngka 1831. Bab panili, ngantos sapunika dèrèng pikantuk katêrangan, bok mênawi Radèn Wiryasubrata sami pêtêngipun kados kula. Ananging kula nyuwun gunging pamêngku, botên pisan niyat anyoba dhatêng Radèn Wiryasubrata wau, mila pitakèn sawantahipun.
Ing sarèhning sapunika kula sampun manggih katrangan saking sêrat TIJDSCHRIJFT DE NATUUR dados pitakèn kula wau kula wangsuli piyambak, mugi sagêda amaedahi dhatêng para mitra lênggananipun Sasadara punika.
Bilih wontên wit panili sampun mangsanipun awoh, môngka dèrèng sêkar, utawi bilih ingkang gadhah wit wau niyat ngenggalakên sêkaripun, ing panggenan sêlaning gantèlan§ gantilan. godhong kalihan wit ingkang ngêdalakên godhong wau. Pundi ingkang katingal badhe mêdal trubusipun, punika kanyunyukana mawi tosan bêntèr, tosan kabêsmi ngantos mangah-mangah§ = mangangah Maar ulat mangah-mangah Red.
Achille Joseph Urbain (9 Mei 1884 - 5 Desember 1957) inggih punika tokoh Prancis ingkang ahli wonten ing bidang biologi sarta direktur Museum Nasional d'Histoire Naturelle, Paris 1942-1949. Panjenenganipun ugi nate dados direktur kebon kéwan ing Paris 1934-1946. Panjenenganipun kawentar amargi neukake Kouprey.
Pirsani Ugi[besut | besut sumber]
Artikel Wikipédia mawa tenger ISNIKaca nganggo pangawas wasésa mawa paraméterTokoh PrancisLair 1884Kategori ndhelik: Artikel Wikipédia mawa tenger VIAFArtikel Wikipédia mawa tenger BNF	Menu navigasi
EnglishFrançaisItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 15 Novèmber 2016.
SAIKI KUSUO NO PSI NAN Manga
Saiki Kusuo no Psi Nan 83 - Page 6
Saiki Kusuo no Psi Nan 1 Saiki Kusuo no Psi Nan 2 Saiki Kusuo no Psi Nan 3 Saiki Kusuo no Psi Nan 4 Saiki Kusuo no Psi Nan 5 Saiki Kusuo no Psi Nan 6 Saiki Kusuo no Psi Nan 7 Saiki Kusuo no Psi Nan 8 Saiki Kusuo no Psi Nan 9 Saiki Kusuo no Psi Nan 10 Saiki Kusuo no Psi Nan 11 Saiki Kusuo no Psi Nan 12 Saiki Kusuo no Psi Nan 13 Saiki Kusuo no Psi Nan 14 Saiki Kusuo no Psi Nan 15 Saiki Kusuo no Psi Nan 16 Saiki Kusuo no Psi Nan 17 Saiki Kusuo no Psi Nan 18 Saiki Kusuo no Psi Nan 19 Saiki Kusuo no Psi Nan 20 Saiki Kusuo no Psi Nan 21 Saiki Kusuo no Psi Nan 22 Saiki Kusuo no Psi Nan 23 Saiki Kusuo no Psi Nan 24 Saiki Kusuo no Psi Nan 25 Saiki Kusuo no Psi Nan 26 Saiki Kusuo no Psi Nan 27 Saiki Kusuo no Psi Nan 28 Saiki Kusuo no Psi Nan 29 Saiki Kusuo no Psi Nan 30 Saiki Kusuo no Psi Nan 33 Saiki Kusuo no Psi Nan 34 Saiki Kusuo no Psi Nan 35 Saiki Kusuo no Psi Nan 36 Saiki Kusuo no Psi Nan 37 Saiki Kusuo no Psi Nan 38 Saiki Kusuo no Psi Nan 39 Saiki Kusuo no Psi Nan 40 Saiki Kusuo no Psi Nan 41 Saiki Kusuo no Psi Nan 42 Saiki Kusuo no Psi Nan 43 Saiki Kusuo no Psi Nan 44 Saiki Kusuo no Psi Nan 45 Saiki Kusuo no Psi Nan 46 Saiki Kusuo no Psi Nan 47 Saiki Kusuo no Psi Nan 48 Saiki Kusuo no Psi Nan 49 Saiki Kusuo no Psi Nan 50 Saiki Kusuo no Psi Nan 51 Saiki Kusuo no Psi Nan 52 Saiki Kusuo no Psi Nan 53 Saiki Kusuo no Psi Nan 54 Saiki Kusuo no Psi Nan 55 Saiki Kusuo no Psi Nan 56 Saiki Kusuo no Psi Nan 57 Saiki Kusuo no Psi Nan 58 Saiki Kusuo no Psi Nan 59 Saiki Kusuo no Psi Nan 60 Saiki Kusuo no Psi Nan 61 Saiki Kusuo no Psi Nan 62 Saiki Kusuo no Psi Nan 63 Saiki Kusuo no Psi Nan 64 Saiki Kusuo no Psi Nan 65 Saiki Kusuo no Psi Nan 67 Saiki Kusuo no Psi Nan 68 Saiki Kusuo no Psi Nan 69 Saiki Kusuo no Psi Nan 70 Saiki Kusuo no Psi Nan 71 Saiki Kusuo no Psi Nan 72 Saiki Kusuo no Psi Nan 73 Saiki Kusuo no Psi Nan 74 Saiki Kusuo no Psi Nan 75 Saiki Kusuo no Psi Nan 76 Saiki Kusuo no Psi Nan 77 Saiki Kusuo no Psi Nan 78 Saiki Kusuo no Psi Nan 79 Saiki Kusuo no Psi Nan 80 Saiki Kusuo no Psi Nan 81 Saiki Kusuo no Psi Nan 82 Saiki Kusuo no Psi Nan 83 Saiki Kusuo no Psi Nan 84 Saiki Kusuo no Psi Nan 85 Saiki Kusuo no Psi Nan 86 Saiki Kusuo no Psi Nan 87 Saiki Kusuo no Psi Nan 88 Saiki Kusuo no Psi Nan 89 Saiki Kusuo no Psi Nan 90 Saiki Kusuo no Psi Nan 91 Saiki Kusuo no Psi Nan 92 Saiki Kusuo no Psi Nan 93 Saiki Kusuo no Psi Nan 94 Saiki Kusuo no Psi Nan 95 Saiki Kusuo no Psi Nan 96 Saiki Kusuo no Psi Nan 97 Saiki Kusuo no Psi Nan 98 Saiki Kusuo
Saiki Kusuo no Psi Nan 83 :
Saiki Kusuo no Psi Nan 1 10-22-2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 2 10-22-2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 3 10-26-2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 4 11-18-2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 5 12-23-2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 6 04-02-2013
Saiki Kusuo no Psi Nan 7 04-02-2013
Saiki Kusuo no Psi Nan 8 04-22-2013
Saiki Kusuo no Psi Nan 9 04-07-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 10 04-07-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 11 04-17-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 12 04-23-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 13 05-06-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 14 05-06-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 15 05-21-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 16 06-13-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 17 06-13-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 18 06-21-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 19 07-18-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 20 07-21-2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 21 03-01-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 22 03-01-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 23 03-01-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 24 12-09-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 25 12-09-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 26 12-09-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 27 12-09-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 28 12-09-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 29 12-09-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 30 12-09-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 33 12-25-2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 34 05-14-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 35 05-14-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 36 06-25-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 37 06-25-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 38 06-25-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 39 06-25-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 40 06-25-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 41 06-27-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 42 07-02-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 43 07-08-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 44 07-19-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 45 07-19-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 46 07-19-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 47 07-25-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 48 07-25-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 49 08-07-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 50 08-07-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 51 08-10-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 52 08-21-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 53 08-25-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 54 08-28-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 55 09-02-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 56 09-10-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 57 10-13-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 58 10-13-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 59 10-13-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 60 10-13-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 61 10-29-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 62 10-29-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 63 10-29-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 64 10-29-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 65 11-04-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 67 11-13-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 68 11-13-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 69 11-13-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 70 11-23-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 71 11-26-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 72 12-04-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 73 12-04-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 74 12-04-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 75 12-15-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 76 12-15-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 77 12-15-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 78 12-23-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 79 12-23-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 80 12-25-2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 81 01-02-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 82 01-05-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 83 01-11-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 84 01-14-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 85 01-22-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 86 01-28-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 87 02-18-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 88 02-22-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 89 02-22-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 90 02-22-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 91 03-07-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 92 03-07-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 93 03-15-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 94 03-15-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 95 03-30-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 96 04-05-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 97 04-11-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 98 04-17-2017
cepet nanging kelakon, urip iku ora mung mampir ngombe, kumpul ora kumpul asal mangan,
Wayang Golek: Bambang Suryaningrat (full Video) - Asep Sunandar Sunarya
Video Wayang Golek (FULL), lalakon: BAMBANG
😀 nuwun mas akik, 234 nya mangke dalu kemawon bibar tarawehan. kulo tenggo wonten FB nggih mas akik, wonten mas-
Dados keprihatinan nalika ningali lan mireng cara-cara tiang Islam nindaaken mulasara janazah/mayit ingkang mboten semestine, ugi sepakatipun para jamaah dzikir fida ingkang saweg sami nindaaken amaliah Thoriqoh Hakikat.LLL
Pramila kitab alit punika dipun rakit kanti tembung kang gampang dipun pahami dening sedulur-sedulur Muslim. Ananging sanajan kaya mangkono tetep prayogi kitab puniko dipun guruaken.
saking Kitab Fathul Mu’in, I’anatu Talibin, Fathul Wahab, Iqna’, Minhajul Qowin, Bujairimi, Sulaiman Kurdi, Syarqawi Tahrir, Ihya Ulumuddin, lan Baqawit Wal Jawahir.
Wontenipun kesalahan lan kakirangan nyuwun pangemut dipun leresaken. Mugi-mugi Alloh paring manfaat. Amin.
Wong Islam kang sampun wonten tanda-tanda bakal pejah, sampun ngantos mikiraken nopo-nopo kecuali namung mikir-mikir datengipun rahmat saking Alloh Ta’ala. Inggih puniko sih kawelasane Alloh saha pangapura, lajeng samia ridlo rila dateng pamundute Alloh Ta’ala. Ngelingi dawuhipun Alloh
“Saben-saben awak-awakan mesti nyicipi mati”
“Nalika wis teka bates urip manungsa, maka ora bakal bisa ngundurake lan ora bisa ngajokaken sesaat bae ora“.
Mulo elingo ! yen rizkine putra wayah nopo dene bojo kang ditinggal, bungah lan susaeh iku kabeh sampun dipun temtoaken dening Alloh. Sehingga ora perlu dipikirake. Sebab bakal dadosaken angel utawi dangu anggenipun ruh medal. Jalaran ruh kang matine manggen teng alam ghoib ingkang nami alam malakut, puniko mboten semestine manggen wonten jasad ingkang manggen teng alam syahadah utawi alam mulki.
Mila kedadosan ingkang makaten wau mboten sanes namung kranten tunduk dateng dawuh prentahe Alloh Ta’ala. Sebab puniko nalika manungsa sampun bade pejah sajatosipun ruh puniko banget bungahe, kranten bade wangsul dateng alame utawa panggenanipun piyambak. Inggih pun iko alam malakut, namung nalika muhtador ngeling-ngeling dateng anak bojone, arta bandane lan sanes-sanesipun puniko anyebabi dados ruh terganggu.
Kadadosan makaten wau saged dipun nyataaken tanpa pilih-pilih tiyang, nopo tiyang saleh, alim, pemimpin, ahli ‘ibadah, tiang sugih, mlarat, jahil nopo dene tiyang kafir. Sadaya gumantung dateng owel lan mbotene rido utawi mboten nalika ngadepi pejah. Pramilo poro tiyang ingkang kaget utawi semaput, temtu cepet lan gampil medalipun ruh utawi anggenipun pejah. Sebab mboten wonten kesempatan kangge mikir-mikir.
Gandeng kalian kahanan ingkang makaten, mila Al Qur’an lan Hadits maringi patunjuk supados para Muslimin sagede gesang kanti nglatih pribadinipun. Sehingga gampil lan enteng nglepasaken nopo mawon ingkang dados kesenenganipun gesang sawekdal-wekdal wonten keperluan. Kranten sedaya tiyang sampu mesti bakale mati. Alloh prentah zakat yen sampun saged zakat, kangge ingkang
saking apa kang wis dak paringake marang siro mumpung durung kiyamat. Kang ana ing dina iki ora ana dol tinuku, ora ana sih asihan, ora ana lung tinulungan, dene wong kafir iku wong kang pada dholim”
Hikmahe iki kabeh supados manungsa mboten owel nilaraken kesenengan uripe ing dunya nalika sampun wekdale ngadepi pati. Sebab kejawi perkawis angel utawi gampilipun medale ruh, ruh puniko kapan sampun mulai dicabut ingkang dipun wastani naza’. Manusa mesti ngraosaken sakarotil maot, tegesipun larane ruh dipun cabut ingkang mboten wonten bandinganipun.
Wondene anggenipun medal, mboten saged sambat-sambat utawi gembor-gembor niku mboten sebab sampun ical sedaya dayanipun hingga mboten mampu sambat-sambat saking sakitipun.
Kamangka wonten wekdal niku ugi kejawi saweg ngraosaken sakarotil maut, tiang wau dipun sumerepaken Malaikat pati, dipun panggihaken kaliyan Malaikat ingkang nyateti sedaya amale ingkang sae utawi awon, lajeng dipun tedakaken bakal panggonane.
“Siro kabeh ora bakal metu songko dunya iki tegese mati kapan durung ngyakinaken apa kang bakal dadi panggonane, lan durung weruh apa kang bakal dadi palungguhane, yaiku suwarga utawa neraka”
Kahanan makaten puniko inggih nalikane sakarotil maot.
Pramila kangge ngadepi kahanan kang makaten niki, antawisipun masalah-masalah ingkang kedah dipun mangertosi lan dipun siap sediaaken dening tiyang-tiyang Mukmin nopo Muslim ingih puniko:
1.	Dados tiyang Islam kedah urip kanti netepi garis ‘ibadah ngemawula dateng Alloh Ta’ala, tegesipun nalika mergawe napa mawon kedah diniyati kangge sangune ‘ibadah, lajeng dipun papanaken lan dipun cocogaken kalih aturanipun ibadah kala wau.
“Alloh agawe jin lan manungsa amung perlu supaya pada ibadah”.
Tegese ngegungaken lan nyungkemi dawuh-dawuhe Alloh Ta’ala.
Dene ingkang nami ‘ibadah puniko nindaaken prentah utawa anjuran kanti raos ta’dhim utawi ngegungaken. Saking puniko tiyang Islam wajib ngaos supados mangertosi prentah lan anjurane Alloh
2.	Dados tiyang Islam mboten kenging gesang kanti caranipun piyambak utawi caranipun umum, tegesipun tanpa mikiraken dalane ‘ibadah.
“Lamon sira manut akeh-akehe wong penduduk bumi/desa, mangka wong iku temtu nyasarake sira saking dalane Alloh”
3.	Tiyang syahid punika tiyang kang pejah ing salebete peperangan nglawan kafir krana Alloh, tegese mbelani Agama Islam, puniko pejahipun temtu ngraosaken sakit mandar sakeca.
4.	Muhtador, tegese tiyang kang sampun sumerep tanda-tanda bakale pejah, sak saged-saged usaha ambagusi penyananipun dateng Alloh Ta’ala. Kanti nyana yen Alloh Ta’ala ingkang sifat murah tur asih punika bakal paring kawelasan lan pangapura.
“Sira kabeh yen arep mati, kudu pada mbagusake penyanane marang Alloh Ta’ala “
5.	Tiyang ingkang saweg nunggu muhtador kang Muslim dipun sunataken nalqin, tegese nuntun kalimah klawan enteng tur pendek cepet. Tapi sampung meksa ugi sampun nambahi kalimat	lan kalimah Dados anggenipun nalqin punika cekap sapindah mawon, mboten perlu bola bali, asal sampun purun ngucapaken. Dene menawi muhtador punika tiyang kafir utawi tiyang ingkang murtad, padahal piyambake kinten purun Islam, puniko ugi dipun sunahaken nalqin, nanging kalimahipun ngangge lafal lan lafal
6.	Tiyang ingkang pejah mboten ngucap	sanajan sampun dipun talqin, asal piyambake taksih tetep Islame, tegese mboten murtad, maka akhire bakal tetep mlebet suwarga. Sinaosa piyambake ahli ma’siat utawi fasik, tegese mboten nggadahi raos taat dateng Alloh. Wondene mbesuk mlebet neraka rumiyin, puniko namung sekedar dados paukuman sebab ma’siate lan lampah fasikipun.
7.	Tiyang ingkang nunggu muhtador dipun sunataken maos surah Yasin, ingkang hikmahe ngringanaken sakite sakarotil maot, ugi disunatake maso surah Ar Ro’du, ingkang hikmahe gampilaken medalipun ruh.
a.	Dipun meremaken mripate kanti dipun usap sarana maos
b.	Janggute mayit dipun taleni klawan pipih kang rada amba dipun jiretaken menginggil dateng sirah.
c.	Saben-saben balung ros-rosipun dipun lemesaken sarana ngangge minyak.
d.	Sandanganipun dipun lolosaken lajeng gantos dipun kukubi kain ingkang enteng tur lemes utawi alus, dipun slempitaken ngandapipun sirah lan sikil.
e.	Wetengipun dipun tindih ngangge barang ingkang radi awrat supados weteng mboten mlembung.
f.	Lajeng dipun adepaken dateng kiblat sarana miring, mboten kok mlumah kados ingkang lumampah. Dene caranipun nindih puniko dipun tali ngangge pipih
ingkang wangi, perlunipun kangge ngilangi ambet kang mboten eca ingkang medal saking mayit
h.	Lajeng enggal-enggal dipun dusi, disauri utange, diberesi zakate sedaya, ugi wasiat-wasiate, mangke kantun warise. Bab 3
1.	Ingkang nami Tajhiz inggih puniko ngedusi, ngulesi, nyolati, mikul, lan nguburaken mayit
2.	Hukume ngrupaka mayit fardu kifayah, artosipun sedaya tiyang ingkang sumerep utawi mireng wonten mayit puniko berkewajiban ngrupaka. Tapi asal sampun wonten ingkang tandang sinaosa namung sebagian, maka kewajiban wau sampun gugur sangking sanese. Makaten puniko nalika mayite mayit Islam. Dene menawi mayite kafir, tiyang Islam mboten kewajiban, tapi kenging ngedusi tur mboten haram, samanten ugi nalika mayite tiyang ingkang murtad.
3.	Tiyang Islam haram nyalati mayit kafir utawi ingkang murtad, sami ugi kafir harbi utawi dzimi. Dene ingkang nami kafir harbi punika tiyang kafir ingkang merangi tiyang Islam. Kafir dzimi punika kafir ingkang dados penduduk negeri Islam, tur keslametan utawi keamananipun dipun jamin dening pemerintah Islam. Sebab purun bayar pajak ingkang dipun tetepaken dening pemerintah Islam. Tiyang murtad puniko tiyang Islam ingkang mlebet agami sanes utawi tiyang ingkang terang-terangan ngangasi utawi bangkang dateng peraturan kewajibanipun agami Islam. Utawi berkeyakinan ingkang bertentangan kalian i’tikad ingkang sampun dipun tetepaken dening Al Qur’an lan Hadits, utawi sebab nggadahi lakon utawi ucapan kang nyebabi dados murtad
4.	Tiyang Islam berkewajiban ngulesi lan ngubur mayit kafir dzimi
7.	Mayit tiyang estri saweg hamil ingkang widungane mboten saged dipun ajeng-ajeng gesangipun sebab kurang saking umur nem wulan puniko haram utawi mboten pareng dipun bedel wetengipun, ugi mboten kenging dipun kubur sederengipun nyata widunganipun sampun pejah. Sehingga sinaosa dipun tunda rumiyin sinaosa ngantos owah gandane mayit. Dene menawi sampun kebacut dipun kubur ingkang sekinten widunganipun sampun nyata-nyata pejah puniko mboten kenging dipun keduk. Menawi widunganipun sampun umur nem wulan sepenginggil, maka kedah dipun bedel wetenge mayit kangge dipun delakaken widunganipun, mboten perlu nunggu dokter. Nanging perlu paring pangertos dateng aparat supados mboten dados fitnah. Menawi sampun kebacut dipun kubur sarana dereng nyata pejahe widungan, wajib supados dipun keduk lan dipun bedel.
8.	Bayi keluron ingkang dereng rupi jasad, mboten wajib ngrupaka, mandar kenging mawon dipun bucal. Dados namung dipun sunataken mawon dipun bungkus kain lan dipun kubur. Dene menawi sampun nyata arupi jasad tur wonten tanda-tandanipun urip, wajib dipun dusi, dipulesi, disholati, lan dipun kubur. Menawi mboten wonten tanda-tandanipun gesang, kados dene nangis, jerit utawi obah nopodene ambekan, puniko namung wajib ngedusi, ngulesi, lan nguburaken, mboten dipun disholati.
9.	Wong mati sahid mboten dipun sholati, mboten dipun dusi namung wajib ngulesi lan nguburaken kemawon. Bab 4
1.	Ngedusi mayit niku kedah ngrataaken toya dateng sedaya badane, termasuk rambut lan ngandapipun kuku ingkang ireng. Menawi wonten perkawis ingkang ngalang-ngalangi tekane toya dateng kulit kedah dipun icali.
2.	Tiyang kafir lan tiyang murtad upami ngedusi mayit tiyang Islam puniko sah
3.	Mayit jaler ingkang kulup (dereng khitan) sami ugi taksih lare utawi sampun dewasa nalika dipun dusi kedah dumugi ngandapipun sikut, dene menawi angel mangka dipun tayamumi. Dene caranipun inggih puniko astane tiyang ingkang ngedusi dipun taplokaken dateng lebu/lemah. Kanti niyat:
“Aku niyat tayamum kangge gantine masuhi ngisore sikute iki mayit lillahi ta’ala”.
Lajeng tangane dipun usapaken dateng rahinipun mayit, lan tangan kiwa dipun uasapaken dateng tangan tengenipun mayit dumugi sikut. Lajeng nabok dateng lebu/lemah malih kanti asta kalihipun. Salajeng dipun usapaken dateng tangane mayit ingkang kiwa hingga dateng sikut.
4.	Ngedusi mayit puniko mboten wajib niyat, mila upami mboten niyat inggih sah, tapi dipun sunahaken niyat. Kinten-kinten makaten:
5.	Mayit ingkang ewuh nalika dipun dusi, kados ingkang kebakar, ketimbun utawi sepadane, ingkang upami dipun dus badane saged ambrol/ajur, puniko wajib ditayamumi, milo mboten kenging didusi
6.	Nalika mayit jaler utawi estri ingkang mboten wonten mahromipun puniko ugi wajib dipun tayamumi, sebab tiyang lintu/sanes mahrom puniko mboten kenging ngedusi. Dene nalika sampun dipun tayamumi, mandar sampun dipun sholati saderenge dipun kubur mahromipun dumugi puniko wajib dipun dusi.
7.	Tiyang pejah kerem tetep wajib didusi, asal dereng busuk/ambrol
8.	Bojo wadon kenging ngedusi bojo lanang ugi sawangsule, tapi dipun sunahaken mboten senggolan kulit
9.	Mayit ingkang sesampune dipun dusi kok medal najise puniko mboten wajib dipun wangsuli malih, mandar namung wajib ngicali najise kemawon
Mayit ingkang mbrendel/lengket rambute utawi wonten tatunipun teng sirah lan wonten rah utawi najis utawi kotoran ingkang garing hingga saged ngalang-ngalangi tumekane banyu dateng kulit, puniko wajib dipun icali, dipun bersihi utawi dipun cukur rambutipun lajeng dipun lebetaken dateng nglebetipun ules
12.	Mayit ingkang sampun kadung dikubur saderenge dipun dusi, puniko wajib dikeduk kangge dipun dusi, nalika dereng owah maka harom dipun keduk
1.	Sempurnanipun ngedusi mayit inggih puniko: panggenanipun wonten paresepan tur wonten payonipun/tudung. Lajeng ambenipun/dipan ingkang inggil sepalih utawi ingkang krapyak. Perlunipun supados toyanipun saged mili, wanten ing sakitaripun dipun ububi kanti dupa ingkang anggadahi wangi kangge ngicali ambet saking mayit ingkang mboten eca utawi anyir. Tiyang sanes ingkang mboten wonten kepentinganipun ampun gantos mlebet, kejawi tiyang ingkang ngedusi, ingkang mbantu lan para walinipun mayit. Nyiramipun ngangge toya ingkang katah, saking sisih tengen rumiyin, wetengipun dipun urut, dipun tenet ngangge asta kiwa supados kotorane saged medal. Lajeng mayit dipun lumahaken, qubul dan dubure dipun cewoki ngangge asta kiwa ingkang dipun blebet kanti pipih utawi serbet. Lajeng untune mayit dipun gosok ngangge driji ingkang dipun blebet, semanten ugi nglebetipun irung lan kuping, rambut, sirah, jenggot dipun suremi ngangge sisir ingkang arang tur alon-alon. Menawi wonten ingkang ambrol dipun kumpulaken dipun lebetaken dateng ules. Salajengipun kantun dipun wudoni, teras dipun sirami sisih tengenipun mayit awit sangking gulu tumuli dateng dlamakan sikil. Lajeng kantun sisih kiwanipun mayit dipun sirami awit gulunipun ngantos tumeka dlamakan. Lajeng mayit dipun iringaken dateng sisih kiwa, sisih tengenipun mayit dipun gosoki awit gitok hingga dateng dlamakan. Lajeng mayit dipun iringaken dateng sisih tengen, sisih kiwanipun mayit dipun gosoki awit gitok hingga dateng dlamakan. Sedaya niku wau ngangginaken sabun wangi, tur sampun ngantos nyenggol dateng aurate mayit, sebab puniko harom hukumipun. Mila kangge anjagi ingkang makaten, prayoganipun astanipun mughtasil/tiyang ingkang ngedusi dipun blebet kalian kain. Sesampunipun rampung kantun dipun bilas ngangge toya resik ingkang dipun campur kalian kapur barus utawi nopo kemawon ingkang nolak lan nyingkiraken kewan-kewan lembut kados dene DDT utawi karbol. Kamangka dipun sunahaken ngaping kalihi dumugi kaping tiga, nembe dipun lap/serbeti ngangge handuk, lajeng dipun ulesi.
1.	Dene ules mayit puniko wonten sekawan werni
a.	Bagian kang dados hake Alloh, inggih puniko ules ingkang saged nutupi aurate mayit. Nisbatipun mayit jaler inggih puniko antarane wudel lan dengkul. Nisbatipun mayit estri puniko sedayanipun badan salintunipun rahi lan epek-epek tangan.
Kaitanipun bagian puniko kranten hakipun Alloh, mila sinten kemawon tiyange mboten saged ngguguraken.
Dados upami wonten mayit ingkang wasiat :”yen aku mati ora usah ko ulesi, cukup dicaweti bahe”. Wasiat miki mboten sah, mila mboten
dateng tangganipun ”. Lajeng tetangga niki nuntut dateng ahli warisipun supados dipun sauri, padahal tirkah Rp 50.000,- bade kangge tumbas ules. Lajeng tetangga matur: “ora usah !, pokoke tirkah iki kudu kanggo nyauri aku, dene mayit cukup dicaweti bae “. Nah tetangga niki berarti bade ngguguraken hakipun Alloh, mila panyuwune mboten kenging dipun turuti.
b.	Bagian ingkang dados hakipun mayit inggih puniko mulai ules ingkang nutup auratipun ngantos rapet. Artosipun kaitan bagian puniko upami mayit ngguguraken hakipun kenging dipun laksanaaken.
Misalipun wonten mayit ingkang wasiat :”yen aku mati mengko aku diulesi nganggo ules kang nutupi auratku bae”, ora usah nganti rapet “. Wasiat makaten kenging dipun laksanani, sehingga namung dipun ulesi ngangge ules ingkang namung nutupi aurate mawon.
Ewa samanten menawi miturut Imam Romli, bagian kang kaping kalih niki kejawi dados hakipun mayit, ugi dados hakipun Alloh. Mila mayit kedah dipun ulesi kanti rapet, senajan sampun wasiat kados wau. Dene tumrap tiyang ingkang mutangi dateng mayit ugi mboten kenging ngguguraken
c.	Bagian ingkang dados hakipun ‘azma/tiyang ingkang sami ngutangi dateng mayit inggih puniko lapisan ules ingkang kaping kalih utawi kaping tiga.
Dados upami wonten tiyang ingkang ngutangi dateng mayit rebutan kalian ahli waris, masalah tirkah ingkang kersane ahli waris tirkahipun dipun pendet kanggo tumbas ules ingkang lapis nomor kalih utawi tiga.
Lajeng tiyang ingkang ngutangi dateng mayit ngalang-ngalangi/mboten marengaken, sebab bade kangge mbayar, nglunasi utangipun.
Lan manawi makaten niki ingkang dipun menangaken kedah tiyang ingkang ngutangi dateng mayit, sehingga ahli waris mboten dipun parengaken mendet tirkahipun, ingkang kangge tumbas ules lapis kaping kalih lan kaping tiga
d.	Bagian ules ingkang kaping sekawan, upami wonten sebagian ahli waris ingkang nyegah supados mboten dipun ulesi langkung saking tigang lapis. Puniko kedah dipun turuti, lan upami ahli waris ngguguraken hak niki (bagian kaping sekawan), ategesipun mayite diulesi ngantos gangsal lapis, ugi kenging dipun lampahi
2.	Ules mayit kedah rupi kain ingkang nalika uripe mayit halal dipun engge, dados nisbate mayit jelas mboten kenging ngangge ules rupi kain sutra
3.	Boten kenging/haram nulisi asmane Alloh utawi ayat Al Qur’an wonten ing ules utawi kertas ingkang dipun seleh teng lebetipun ules
4.	Mayit ingkang ulesipun dipun colong maling, wajib dipun gantos ules ingkang anyar, nanging miturut mu’tamade Imam Ibnu Hajar ing kitab Tuhfah miderek mu’tamade Imam Romli mboten wajib gantos ules ingkang anyar, tapi namung sunah kemawon.
Makaten niki menawi malinge mboten purun ngurug kuburipun mayit sehinga mayitipun ketingal, dene menawi dipun urugi malih hingga mayitipun mboten ketingal, puniko mboten kenging dipun duduk seperlu dipun ulesi anyar.
1.	Ngulesi mayit niku dipun sunataken ngangge ules ingkang werni petak, bagus tur wiyar. Saderenge mayit dipun angkat saking tempat ngedusi, dipun siapaken rumiyin selembar ules ingkang dipun gelar wonten amben utawi meja, dipun taburi kerikan kayu gaharu utawi kayu cendana utawi kapur barus lajeng dipun tumpangi selembar malih ingkang dipun wuwuri kados wahu.
Lajeng mayit dipun seleh wonten ing ngginggilipun ules ingkang kaping tiga, sarano alon-alon tur mlumah, astonipun ingkang kiwan dipun sedakepaken wonten ing dada, dene asta tengen dipun lurusaken saujuripun badane.
Nanging upami dipun lurusaken kalihipun utawi dipun sedakepaken sedaya inggih kenging.
Saterasipun sedaya anggotanipun mayit ingkang bolong lan ingkang prantos sujud dipun sumpeli ngangge kapas ingkang sampun dipun wuwuri cendana utawi minyak wangi.
Anggota-anggota wau inggih puniko: mripat, kuping, irung, cangkem, dubur, kubul, ugi tatu ingkang bolong tur nerus batuk, irung, dengkul kalih, batine epek-epek kalih, batine driji dlamakan kalih, lajeng sela-sela antawisipun suku ugi bokong dipun seseli kapas ingkang kados wau, kangge suku dipun taleni kalayan pipih.
Sesampunipun rampung makaten, ulesipun satunggal-setunggal dipun tangkebaken, lajeng dipun taleni, sinaosa mangke menawi mayit dipun seleh ing kubur bade dipun uculi
2.	Tumrapipun mayit jaler dipun sunataken ngulesi ngangge ules tigang lapis, sinaosa teksih lare utawi bayi lan ugi kenging mawon saderenge dipun ulesi dipun klambeni kurung lan sorban. Tumrapipun mayit estri dipun sunataken ngangge tapih, lajeng klambi kurung lan mukena lajeng ules kalih lapis.
1.	Syarat-syartipun shalat mayit puniko sami kaliyan syarat-syaratipun shalat sanes-sanesipun, salintunipun wekdal.
Sehingga tiyang ingkang shalat mayit inggih kedah suci saking najis, hadas alit utawi ageng, lah kedah nutupi aurat, tur madep kiblat, lan dipun tindaaken sesampunipun mayit disuceni/didusi.
Dene mayitipun kedah wonten ing ngajengipun tiyang ingkang shalat, menawi mayitipun hadir, tegesipun menawi mayitipun ghaib/teng panggenan ingkang tebih, puniko mboten dipun syarataken kedah teng ngajengipun.
2.	Menawi tiyang ingkang shalat wonten nenem sepenginggil, dipun sunataken damel sof tigang larik.
3.	Menawi mayitipun mboten dipun kewantosaken owahipun, dipun sunataken ngentosi kempalipun tiyang jumlah sekawan desa perlu sami nyolati, sekinten saged dipun ajeng-ajeng kempalipun
4.	Imam utawi ingkang shalat piyambakan dipun sunataken ngadeg wonten ing anceripun bokonge mayit.
Menawi mayitipun estri, mila dipun ujuraken ngaler sirahipun, nisbat ing tanah jawi.
Ananipun mayit jaler, tiyang ingkang shalat dipun sunataken ngadeg teng anceripun sirah utawi pundakipun mayit.
Dados tumrap mayitipun jaler puniko dipun ujuraken ngidul sirahipun, nisbatipun teng tanah jawi.
1.	Tiyang ingkang nyolati mayit dipun sunataken lirih bacaanipun sinaosa wonten ing wekdal ndalu.
Tur mboten dipun sunataken maos do’a iftitah lan suratan, namung tumrapipun imam dipun sunataken nyeroaken waosan takbir lan salam
2.	Rukunipun shalat mayit puniko wonten pitu:
(6). Do’aaken mayit,
1.	Niyat puniko wonten ing manah/ ati, lafalipun niyat kirang langkung
Makaten kanti dipun sarengaken maos takbiratul ihram (Allohu Akbar). Sareng-sareng ugi ngangkat asta kalih, lajeng maos fatihah. Lajeng takbir malih maos sholawat. Lajeng takbir ingkang kaping tiga, terus maos do’a kangge mayit
Lejeng takbir malih ingkang kaping sekawan terus maos do’a
Lajeng uluk salam kanti nolehaken wajah dateng arah tengen lan kiwe
2.	Do’a shalawat puniko dipun maos sesampunipun takbir ingkang kaping kalih. Dene do’aaken mayit puniko kawaos sesampunipun takbir kaping tiga. Wondene do’a ingkang sesampunipun takbir kaping sekawan puniko mboten wajib. Mila upami sesampunipun takbir kaping sekawan lajeng teras salam, puniko shalatipun tetep sah.
3.	Bacaan surat fatihah mboten wajib dipun waos sesampunipun takbir pertama, mila upami dipun waos sederengipun maos shalawat utawi sesampunipun, utawi dipun waos sesampune takbir ingkang kaping tiga sesampune do’aaken mayit utawi sederenge, utawi dipun waos sesampunipun takbir ingkang kaping sekawan sederengipun salam, puniko ugi kenging tur sah shalatipun jenazah
4.	Tiyang ingkang nyolati mayit dados ma’mum muwafiq (ma’mum ingkang sareng-sareng takbir sesampunipun imam), menawi ngantos ketinggalan takbir satunggal saking imame, hingga imamipun takbir malih, puniko ma’mum sholate dados batal, menawi mboten sebab udzur.
Contoh: imam takbir pertama-makmum takbir, lajeng imam takbir malih ingkang kaping kalih-makmum mboten takbir, lajeng imam takbir ingkang kaping tiga. Menawi kedadosan makaten niki, shalatipun makmum dados batal.
Nanging menawi ketilaripun sebab udzur, kados anggenipun maos mboten saged cepet, utawi kelalen, shalatipun makmum ingkang makaten mboten batal, tetep sah. Nanging makmum niki kedah ngurutaken shalate, kados dene nalika shalat piyambakan. Dados kapan sampun takbir kang kaping kalih inggih maos shalawat lan saterasipun
5.	Shalat mayit kangge mayit ingkang sampun dipun kubur puniko sah, nanging mayit/kuburipun kedah sangajengipun tiyang ingkang nyolati. Menawi anggenipun nyolati wonten ing sanginggilipun kubur, tiyang ingkang shalat ngangge sendal, sendalipun puniko kedah dipun lepas, lajeng dipun gunaaken kangge tumpangan suku.
6.	Nyolati mayit puniko kedahipun saderenge dipun kubur, dene menawi sampun dipun kubur nembe dipun shalati, mangka tiyang ingkang nguburaken mayit sedaya ketatrapan dosa, nanging shalatipun tetep sah
7.	Shalat ghaib inggih puniko nyolati mayit ingkang tebih panggenganipun. Sesampunipun mayit dipun kubur utawi dereng, dene batesipun tebih puniko ukuran payahipun tiyang kang bade nyolati nalika bade ngrawuhi dateng panggenanipun mayit. Sinaosa taksih salebetipun kota utawi daerah. Kranten wiyaripun kota utawi ingkang bade nyolati saweg nandang gerah. Mila hukumpinu shalat ghaib puniko sah
8.	Desa utawi kota ingkang blengket/gandeng, puniko hukumipun kados desa setunggal, mila mboten sah nindaaken shalat ghaib.
9.	Niyat shalat ghaib secara lafalipun:
10.	Do’anipun nyolati mayit cilik ingkang dereng baligh, dipun waos sesampunipun takbir ingkang kaping tiga:
11.	Tiyang ingkang kepaten/pejah putranipun ingkang dereng baligh/dewasa mbenjing teng akherat lare puniko saged paringi syafa’at dateng tiyang sepah kalihipun. Menawi lare wau dipun aqiqohi, senajan anggenipun aqiqohi sesampunipun lare wau pejah. Menawi tiyang sepahe mboten purun aqiqohi, mangka lare wau mboten saged paring syafa’at dateng tiyang sepahipun.
12.	Menawi mayit sampun rampung dishalati, dipun sunataken enggal-enggal dipun angkat dateng kubur. Lan salah satunggal tiyang ingkang sami hadir ngajak sareng-sareng maos fatihah, ingkang maksudipun : muga-muga olehe pada nyolati mayit ditrima dening Alloh, mayite dingapura dosa kaluputanipun dening Alloh, oleh ridhone Alloh, direksa saking fitnah lan siksa
saking panyempite kubur, diparingi kesabaran lan ketabahan keluargane, diparingi tentrem oleh rahmate gusti Alloh.
Sesampunipun rampung waosan fatihah, mayit dipun berangkataken kanti sirahipun wonten ngajeng Bab 11
Para pelayat nalikane ngiring jenazah prayogi sampun sami gemuruh rame, jalaran hukumipun makruh. Ugi makruh tiyang ingkang ngiring jenazah kanti bekta dupa utawi nopo mawon ingkang wonten latunipun. Kados dene rokok, lampu lan sanesipun, kejawi anggenipun nguburaken mbutuhaken lampu.
Menawi sampun dumugi dateng kubur, tiyang ingkang sami ngiring sampun ngantos sami lenggah utawi nongkrong, sederengipun mayit dipun seleh. Anggenipun nyeleh mayit dipun sunataken wonten arah sikilipun kubur, dados nisbatipun wonten tanah jawi mayit dipun seleh sekidulipun luang, sehingga anggenipun nglebetaken dateng luang dipun sunataken sirahipun rumiyin tur dipun aub-aubi kalih kain kuburanipun, nalikanipun ngangkat mayit dipun sunataken maos:
Lajeng nalika mayit sampun dipun seleh wonten luang, tali-talinipun ulesipun dipun udari sedaya, lan ules ingkang wonten bagian pipi dipun singkab/buka. Pipi ingkang tengen dipun tempelaken dateng tanah, sirahipun dipun ganjel kalian bata mentah, rahinipun mayit dipun adepaken dateng kiblat mepet tanah landak, suku lan gigir dipun ganjel supados mayit mboten ngglempang utawi kemureb. Menawi sampun temata lajeng dipun adzani lan dipun qomati
1.	Prayoginipun nalika mayit bade dipun urugi, salah satunggal saking hadirin mundut lemahipun kubur, lajeng dipun waosaken Surat Al Qodar saahire kangge dipun lebetaken wonten kubur ing sandingipun mayit. Perlunipun dados syafa’at dateng mayit.
2.	Haram ngubur mayit mboten dipun paringi dangka/anjang-anjang.
3.	Dipun sunataken damel tenger/ paesan teng nginggil sirah lan sikil, lemah uruganipun dipun inggilaken kinten-kinten sekilan kanti rata, supados menawi ambles mboten bolong
4.	Tiyang ingkang caket dateng luanganipun nalika mayit dipun urug dipun sunataken mundut lemahipun tigang cakup angginaaken asta kalih, lajeng cakupan ingkang sapindah dipun waosaken
Teras lemah ingkang sampun dipun waosaken niki dipun lebetaken luang, dene cakupan ingkang kaping kalih dipun waosaken lafal
Lemah wau dipun kuburaken ing luang, lajeng nyakup lemah sepindah malih dumunung dados cakupan ingkang kaping tiga tur terakhir lajeng diwaosaken
Lemah niki ugi dipun katutaken ing luang kubur
5.	Luang dipun urug kanti inggil, sunatipun kinten-kinten sakilan, lajeng dipun siram tiya dados keket lan padet
6.	Sesampunipun rampung saking sedaya wau, para ingkang hadir ngiring dipun sunataken kendel sekedap, perlu nalqin
tiyang ingkang nalqin dipun sunataken tongkrong utawi lungguh wonten ing sanding sirahipun mayit kanti khusyuk. Tiyang ingkang pengiringipun sami ngadeg, ugi kanti tekun lan ninglingaken , sesampunipun dumugi wayahipun do’a inggih nalika tiyang ingkang nalqin sampun dumugi lafal para pengiring sami lenggah/dodok. Puniko lafalipun talqin, Kanti barokahipun
Asma Alloh ingkang Maha Welas lan Asih, kula bade muruki/mulang sederek kulo “Fulan bin/binti Fulan” ingkang pejah puniko:
Dumugi ing riki talqin sampun rampung, tumuli kantun do’a lan para pengiring sami lenggah
7.	Mayit ingkang taksih alit/dereng baligh mboten dipun sunataken dipun talqin
8.	Ngubur mayit ingkang Islam wajib ngadepaken mayite dateng qiblat. Ancer-anceripun inggih puniko Ka’bah ing Mekkah. Ingkang dipun adepaken inggih puniko rahi, dada lan suku. Mila nalika mayit mboten dipun adepaken dateng kiblat, kamangke sampung kadung dipun urug, mila wajib dipun duduk malih. Samanten ugi nalika anggenipun damel luang namung asal mujur ngalor ngidul tanpa mangertosi arahipun kiblat.
Pramila prayogi sanget kangge memenuhi perkawis puniko, wonten ing saben-saben desa wonten tiyang ingkang saged tur peduli ngleresaken arah kiblat. Supados kuburan, masjid, mushola lan griya kiblatipun sedaya sami leres
9.	Kenging tur mboten makruh nguburaken mayit ing wekdal ndalu, asal mboten ngirangi kesempurnaanipun ngubur
10.	Sesampunipun mayit rampung dipun kubur, dipun sunataken nancebaken utawi nyeleh tukulan utawi godong-godong ingkang taksih teles, mandar ingkang langkung utami tukulan ingkang wonten kembangipun
11.	Haram damel bangunan wonten ing kuburan umum, kados to cungkup, kijing lan sanesipun. Kejawi kangge tiyang-tiyang ingkang mati syahid lan tiyang shaleh. Tiyang shaleh inggih puniko tiyang ingkang ngginaaken mangsa urip ing dalem saben dintene kangge menuhi hak-hak Alloh, kados hak dipun sembah, dipun taati, dipun agungaken lan sanes-sanesipun, ugi hak-hakipun masyarakat
12.	Kangge para sanak saderek lan tangga tepalihipun mayit dipun sunataken atur-atur peparing dateng ahlinipun mayit arupi daharan nopo dene beras lan sanes-sanesipun.
13.	Sampun dados lumrahipun nalikane wonten kematian, keluarganipun mayit sami ngawontenaken dedaharan lan kendurenan sederengipun utawi sesampunipun mayit dipun kubur. Wonten malih ingkang mbagi-bagi arto ingkang dipun istilahaken arto slawat. Ingkang dipun bagiaken dateng para hadirin, langkung-langkung tiyang ingkang nyolati.
Makaten ugi tip-tiap ndalunipun ngatos pitung ndalu sami kempal maos Qur’an lan tahlil, lajeng sekawan doso dinten lan satus dinten, sami menting-mentingaken damel kenduri ingkang mboten sakedik biayanipun. Asal tujuanipun mboten sanes nyuwun bantuan dateng para hadirin perlu ngaturi hadiah ganjaranipun maos Qur’an utawi tahlil saha sodaqoh dateng mayit ingkang wonten kubur.
Cara makaten wau menawi arto ingkang kangge ongkos kapundut saking tirkah/ tilaranipun mayit ingkang nggadahi lare yatim utawi sebagian ahli warisipun wonten ingkang saweg teng paran, utawi mayitipun nggadah utang ingkang nyata-nyata dereng dipun bayar/sauri, mangka hukumipun puniko haram. Dene manawi mboten dipun pundutaken saking tirkahipun mayit, artosipun kapundut saking arto/bandanipun ahli waris piyambak utawi kapundut saking tirkahipun mayit, nanging mayit wau mboten gadah utang tur mboten nilaraken anak yatim, sarta ahli warisipun wonten griya sadaya.
Menawi makaten kawontenanipun puniko mboten haran ngawontenaken kendurenan nopo dene mbagi-bagi arto slawat. Namung sebab mboten haram, mila inggih menapa wenang menapa makruh, menapa sunah ?
Wonten mriki sebagian ulama mastani bid’ah kados kasebat wonten Kitab I’anatut talibin. Lan wonten ingkang mastani wenang utawi sunah, kados kasebat wonten ing Kitab Umniyah bi Fatawi Nawaril Asriyah.
Sebab dene wontenipun perbedaan saking ulama, mila sayogyanipun upami bade tetep ngawontenaken inggih sageda dipun batesi tur ngangge perhitungan ingkang teliti gandeng kalian untung lan ruginipun wonten ing bab agami tuwin ekonomi. Sebab tujuanipun waosan-waosan tahlil nopo dene Qur’an lan sanes-sanesipun wau kangge paring manfaat dateng mayit. Ing mangka damel manfaat dateng mayit puniko saged dipun hasilaken ngangge cara-cara sanes, mandar langkung manfaat upaminipun kirim fatihah lan nyuwunaken ngapura kangge mayit wonten ing saben-saben mantun shalat, utawi sodaqoh sewu kalih ewu rupiah dateng tiyang ingkang leres-leres fakir tur sanget-sanget ambutuhaken.
Malah langkung sae malih menawi biaya kendurenipun matang puluh dumugi nyewu dinten dipun sodaqohaken, kanti sodaqoh jariahipun si mayit, jalaran sodaqoh jariah puniko ganjaranipun tetep mili lumintir
langkung ageng tumrap sedayanipun tur langkung slamet saking riya/pamer utawi ujub
14.	Sodaqoh utawi tahlil utawi maos Qur’an nopo dene do’a ingkang dipun niyati kangge mayit puniko saged manfaati tur saged dumugi dateng mayit, tapi ingkang utami puniko kanti dipun suwun, contohipun do’a makaten
15.	Ta’ziyah puniko artosipun ngarem-ngarem/mbombongaken tiyang ingkang saweg kesusahan, dene wonten ing bab mayit mriki, puniki nganjuraken lan do’aaken dateng kaluarganipun mayit, supados sami sabar, tawakal lan nrima, mayitipun dipun ngapunten dosane dening Alloh
16.	Hukumpun ta’ziyah puniko sunat ing dalem wekdal salebeting tigang dinten awit sedanipun mayit, ugi ta’ziyah puniko saged dipun tindaaken ngangge serat/layang tur hasil kasunatanipun
17.	Pitakonipun malaikat Munkar-Nakir puniko angginaaken bahasanipun mayit
18.	Ing nglebetipun kubur puniko wonten ni’mat, tegesipun kabingahan ugi wonten siksa sinaosa tiyang ingkang pejah puniko dipun bakar utawi wonten ing lebetipun weteng hewan. Jalaran sadaya wau sejatosipun wonten alam barzah inggih puniko alam ingkang nengah-nengahi antawis alam dunya lan alam akhirat.
Lan dipun tujuaken dateng latifah Robaniyah ingkang wonten ing raganipun saben-saben manungsa, dene anggenipun dipun sebataken ni’mat kubur lan siksa kubur, puniko sebab kaprahipun tiyang ingkang pejah puniko dipun kuburaken, tur ingkang ketingal dening mripat manungsa puniko inggih kubur, sebab manungsa mboten saged sumerep alam barzah selagi dereng pejah.
Artosipun latifah Robaniyah inggih puniko benda alus tur lembut, kados to peningal, pemireng, perasa, pengambu utawi ingkang biasa kita sebut “KU” utawi “AKU”. Sehinggo nalika kita dipun pitakeni peningal niku nopo ? Temtu kita mboten saged jawab, lan sedaya tiyang ugi mboten saged jawab, nopo malih supados nedahaken wujudipun.
Ewa samanten wonten ing sedaya raganipun manungsa mesti wonten, senajan manungsa sampun pejah. Mila latifah Robaniyah niki nalikane ruh sampun medal bade manggen ing ‘ajbu dzanab (balung cilik ingkang
puniko wonten ing kitab Aqoid dipun terangaken, menurut ulama ahli sunah wal jama’ah: saben-saben tiyang Islam wajib nekadaken (kedah i’tiqad) yen balung ‘ajbu dzanab puniko mboten bade rusak, mboten saged dados lemah
19.	Dipun sunataken nyiram kuburan sasampunipun rampung saking ngurug, sinaosa pinuju jawab, lajeng dipun sunataken ugi damel tenger/pahesan
20.	Makruh damel peti/kotak kangge mayit, kejawi nalika
21.	Haram mindahaken mayit saderengipun dipun kubur, dipun pindah sangking panggenan pejahipun dateng panggenan ingkang langkung tebih saking kuburan tempat pejahipun perlu dipun kubur. Menawi anggenipun mindahaken sesampunipun dipun kubur tur mayit sakinten sampun rusak kantun balung puniko mboten haram, tapi menawi mayit dereng rusak puniko haram
22.	Anggenipun damel luangan ingkang lebet tur omber kinten-kinten sadedeg sepengawe, samanten ugi luang landakipun/lahad inggih ingkang omber sekinten mayitipun lenggah mboten bade sundul. Jalaran tiyang pejah puniko menawi sampun dipun kubur tigang dinten wetengipun jebol dipun krubuti blatung.
Menawi pitung dinten dagingipun telas sarambutipun lan blatungipun sehingga ingkang taksih namung otot lan balung. Sehingga otot ingkang nyambung sirah lan sikil sakedik-sakedik mulai mengkeret sebab garing. Mila lajeng balung sirahipun ketarik sagigiripun, sehingga mayit ingkang makaten dados saged lungguh mrekungkung ngantos sikilipun.
Sesampunipun genep sekawan doso dinten, balung-balung wau ngantos cumplung sirah mulai mreteli dados ngumpul satunggal kados dipun tata. Makaten perjalanipun jasmani namung dumugi mriki, dene ruhipun taksih nerasaken dumugi dinten kiamat/ dipun tangiaken.
23.	Dipun sunataken ziarah, tegesipun tilik kubur nalika taksih enggal, langkung-langkung kuburipun kaluarga lan tiyang sepah kekalihipun. Dene maksudipun syara inggih puniko mbok bilih kuburipun ambles lan perlu ngalap tulada/ i’tibar dateng tiyang ingkang sampun pejah.
Ananipun masalah maos Qur’an utawi tahlil puniko nomer kaping kalih. Contohipun i’tibar inggih puniko: mikir-mikir sakitipun tiyang dicabut ruhipun, mikir-mikir sesampunipun dipun kubur nopo bade slamet saking siksa utawi saged jawab pitakonan malaikat nopo mboten ?
Sebab uripa teng dunya katah damel luput dateng sesami, katah mbalelo dateng Pangeran, kesed ‘ibadah lan sanes-sanesipun
24.	Tiyang ziarah kubur dipun sunataken uluk salam rumiyin:
25.	Nalika mlampah ing kuburan ngagem sendal/sepatu, mboten nglangkahi kubur, mboten nglenggahi utawi nyender teng kubur, mboten ngatahaken obrolan lan mboten mangan-mangan, tapi kedah khusyuk, anteng lan sopan.
26.	Madep dateng anceripun sirahipun mayit lajeng maos Qur’an utawi tahlil lajeng maos do’a kanti madep kiblat
OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO
KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH
SIJABANG BAYI ……………(sebutkan nama
punika satunggaling jinis iwak toya tawar anggota suku Cyprinidae. Ulam punika nyebar kanthi wiyar wonten ing Indocina lan Kepuloan Sunda [3]. Nama sanèsipun kanggé ulam punika ing antawisipun maroca, marococa, wadonon (Betawi); brek, pekiseh, lunjar, wader (Jawa); lan sisik milik, ampa (Sunda)[4]. Ing Tasikmalaya, ulam punika ugi kawéntar kanthi sebutan beureum panon. Wonten ing Basa Inggris ulam brek punika kawéntar kanthi nama Javaen Barb. Ing dhaérah Banyumas lan dhaérah Purbalingga ulam punika dipunwastani ulam brek. Ulam punika dèrèng kawéntar sanget amargi dèrèng dipunbudidaya [5].
Morfologi[besut | besut sumber]
Ulam ingkang kagungan ukuran awak sedengan kanthi dawa total dumgugi 250 mm. Gurat sisi kirang langkung 31-34 buah. 5-5½ sisik ing antawisipun sirip dorsal kaliyan gurat sisi. Batang buntut dipunubengi déning 16 sisik. Eri-eri ingkang atos pungkasan wonten ing sirip dorsal kanthi gerigi alus 30. Sirip buntut kanthi pinggir nginggil lan ngandhap gadhah warna ireng, bintik ireng ugi wonten ing buntut. Ulam brek ingkang enèm wonten larikan bintik ireng ing sedawaning larikan sisikipun [3].
Kebiasaan[besut | besut sumber]
Ulam brek punika ulam ingkang kalebet jinis karnivora ingkang mangsanipun serangga, bekicot, lan sanèsipun [6]. Kanthi alami, ulam brek punika saged dipunpanggihaken wonten ing lèpèn, waduk, lan tlaga, ananging wonten ugi ing kolam-kolam. Kejawi dipun-konsumsi ulam brek punika ugi dipunmanfaataken dados ulam hias lan dados sadéan.
Sebarau utawi hampal ( Hampala macrolepidota ) gadhah pola warni ingkang sami kaliyan ulam brek. Ananging sebarau gadhah awak ingkang langkung dawa, moncong ingkang langkung lancip, sisik-sisik punika langkung ageng, sarta wonten belang ireng ing sisih wetengipun déné menawi ulam brek wonten belang irengipun ing buntut.
Ulam brek punika kathah dipunsade wonten ing dhaérah Purbalingga lan dhaérah Banyumas. Kangge nuruti panyuwunan pasar sapunika ulam brek dipuncekel langsung saking habitat aslinipun saéngga dipunkhawatiraken kedadosan over eksploitasi. Amargi wonten indikasi bilih ukuran ulam brek ingkang dipuncekel sansaya sekedhik lan sansaya alit populasinipun. Ulam punika dèrèng memasarakat amargi dèrèng dipundamel budidayanipun [5].
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 4 Maret 2016.
dewe mbak nok payonanae sing nok kocone luwih apik, opo goro2 sing nduwe ijek
Kategori:Artikel mawa pranala LibriVox - Wikipedia
Katégori iki ora dituduhaké saka kaca-kaca anggotané kajaba préferènsi panganggo dipasaké supaya iki muncul.
Kaca-kaca ing kategori "Artikel mawa pranala LibriVox"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Artikel_mawa_pranala_LibriVox&oldid=1077614"	Kategori: Kategori ingkang dipunsingidaken	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.02, 2 Sèptèmber 2016.
sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
Dongeng Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk Blekok Sing Wicaksana.
liburan ning omahe Eyang. Kaya adat saben, nalika
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit
Kulon Progo# Ngaglik Sleman# Ngampilan Yogyakarta# Ngawen Gunung Kidul# Ngemplak Sleman# Nglipar Gunung Kidul# Pajangan Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak
dung ning ati sing tak anti-antiloro ati iki kowe ngelali tegone kowe ngeloronyanding roso karo wong
Penafian popxvideos.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.popxvideos.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.popxvideos.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita. Copyright 2016, popxvideos.com
iki diwiwiti jam 08.00 esuk. Lumrahe, yen olahraga mesthi bocah-bocah padha nggawa kaos ganti. Tujuane supaya olahraga isih ana wulangan liyane. Dina iku latihan voli. Voli iku olahraga sing saben sakregu
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani. ¤ Lawan Sastra Ngesti Mulya: dengan ilmu kita menuju kemuliaan. ¤ Ngelmu iku Kelakone Kanthi Laku:
Zenigame?), inggih punika nama kanggé salah satunggaling spesies Pokémon wonten ing seri dolanan Pokémon ingkang dipunkembangaken déning parusahan Game Freak, kanggé konsol dolanan portabel saking Nintendo. Karakter punika dipunrancang déning tim perancang lan pangembang saking Game Freak lan dipunjangkepi déning Ken Sugimori. Wonten ing dolanan, Squirtle minangka salah satunggaling jinis Pokémon toya ingkang awujud bulus alit, ingkang ugi minangka Pokémon starter (Pokémon wiwitan ingkang saged kapilih déning pemain) wonten ing dolanan video Pokemon G1 (Red lan Blue), sesarengan kaliyan Charmander lan Bulbasaur, kalih Pokémon starter sanèsipun. Kados déné sapérangan Pokémon sansèipun, Squirtle saged ugi nindakaken evolusi (wonten ing dolanan punika sami paham minangka éwah-éwahaning wujud lan karakteristik). Wujud éwahanipun evolusi saking Squirtle inggih punika Wartortle (menawi dipunmainaken dumugi level 16), lajeng dados Blastoise (nalika dumugi ing level 36).
Kejawi wonten ing Pokemon G1, Squirtle ugi medal wonten ing seri Pokemon G3, inggih punika FireRed lan LeafGreen. Déné wonten ing serial anime, Ash Ketchum lan pacaripun, May kagungan ugi Pokemon jinis Squirtle, ingkang wekdal punika katitipaken wonten ing Professor Oak.
Désain lan karakteristik[besut | besut sumber]
Squirtle minangka salah satunggali saking 151 rancangan ingkang béda ingkang kasungsun déning tim perancang karakter saking Game Freak lan dipunpungkasaken déning Ken Sugimori kanggé dolanan Pocket Monsters Generasi kapisanan ingkang kanthi judhul Red and Green, ingkang dipunlokalisasikaken ing njawi Jepang minangka Pokémon Red and Blue.[1][2] Sajatosipun karakter kasebut dipunsukani nama "Zenigame" wonten ing basa Jepang. Nintendo milih nyaosi nama ingkang "pinter lan deskriptif" wonten ing maneka jinis (spesies) Pokémon kanthi panampilan lan cirinipun nalika nerjemahaken dolanan kasebut kangge para panganggo ing "Dunia Barat" kanthi ancas damel karakter kasebut langkung gampil sami paham déning laré-laré Amerika.[3] Nama Squirtle wonten ing basa Inggris asalipun saking tembung "squirt" (muncrat) lan "turtle." (bulus)[4] Wonten spekulasi bilih nama kasebut asalipun saking tembung squirrel," (tupai) lan "turtle," (bulus) amargi desain buntutipun ingkang mirip kaliyan buntut tupai (bajing).[5]
Evolusi[besut | besut sumber]
Wartortle[besut | besut sumber]
Kameil?) inggih punika salah satunggaling karakter spesies Pokémon wonten ing seri dolanan lan waralaba Pokémon saking Jepang. Wartortle dipunsebut Kameil wonten ing basa Jepang, dipunkenal minangka Pokémon bulus, lan minangka evolusi saking spesies Pokémon Squirtle. Wonten ing dolanan video Pokémon, pemain saged pikantuk Wartortle sasampunipun Squirtle ingkang dipungadhahi dumugi ing level 16, lajeng Wartortle badhe evolusi dados Blastoise nalika dumugi level 36.
Blastoise[besut | besut sumber]
Blastoise inggih punika salah satunggaling jinis Pokémon toya kanthi wujud bulus ageng kanthi meriam ing gegeripun. Blastoise minangka evolusi saking Squirtle (fase kapisanan) lan Wartortle (fase kalih). Blastoise wonten ing urutan kaping 9 wonten ing Pokédex nasional.
Diarsip saka sing asli ing 2008-02-08. Dijupuk 2013-02-28. ^ Chua-Euan, Howard (November 22, 1999). "PokéMania". TIME. Diarsip saka sing asli ing 2013-02-28. Dijupuk 2013-02-28. ^ "Pokemon Strategy Guide - IGNguides". IGN. Dijupuk 2013-02-28. ^
Dijupuk 2013-02-28. Cithakan:Spesies pokemon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Squirtle&oldid=1097143"	Kategori: PokémonKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 6 Oktober 2016.
Mindhak setya dhumateng sang Kristus. sansaya adreng ngabdi mring masyarakat lan bangsa.
mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda liburan ning omahe Eyang. Kaya adat saben, nalika
weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam sepuluh awan. Sr...
Peribahasa Indonesia - Belanda: Goede Manieren Bestaan uit Kleine Opofferingen
kepingin ngombe wethang kopi.3. Turru = tidur Cth ayat : Omonge wong tuek, isuh sikkille seurunge turru. 4. Tangi = bangun (bangun
Tawur Kesanga.). «Tawur»
mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.	Tulisan
AJIAN GENDRING SONGGO BUWONO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Wayang Kulit Wayang kulit iku salah sawijining pagelaran wayang ingkang mbabaraké lakon mahabharata utawa ramayana sing wayangé ...Artikel Bahasa Jawa Tentang Kebudayaan - id.scribd.comArtikel Bahasa Jawa Tentang Kebudayaan -
Blangkon iku sajinis panutup sirah kanggo wong priya sing kagawé saka bahan kain bathik utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud ...Artikel Bahasa
Cerita Lucu Bahasa Jawa: Pitik Mogok Mangan
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah-turahan suguhan sing ora dipan...
Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing rebutan endog
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam
Gangsingan, gangsing, gasing, gasingan, kèkèhan, iku jeneng dolanan tradisional sing migunakaké gasing utawa kèkèhan. Gangsing digawé seka pring utawa kayu. Ing tengah-tengahé ana bolongan cilik. Bolongan mau bakal muni seru yèn gangsing diputer mubeng.
Ana rong jinis dolanan gangsing iki. Sing paling aman ya iku suwé-suwénan mubengutawa banter-banteran swarané. Yèn kepingin luwih nantang ya iku diadu. Ing antarané gangsing mau diadu lan sapa sing gangsingé pecah utawa rusak, ya iku sing kalah. Gangsing kanggo diadu iki ora ana bolongané lan digawé saka kayu, bisa kayu mlandhing (petai cina) utawa kayu liyané sing rada atos lan serat kayuné alus supaya ora gampang cuwil.
Kanggo muter gangsing mau dibutuhaké tali, sing diarani uwet. Tali dililitaké wiwit saka endhas, gulu nganti pundhaké gasing. Sawisé iku gangsing asor diuncalaké mengarep kanthi ngegèt, patrapé kaya nguncalaké bal boling.
Banggalan[besut | besut sumber]
Adu gangsing diarani banggalan. Carané, wiwitan para pamain ngubengake gasing bebarengan, sing mandheg dhisik puteran gasingé kalah banjur dadi asor, ya iku muter gangsing kanggo dibanggal. Gangsing utawa kèkèhan sing dianggo banggalan biasané ing sisih ngisor dipasangi paku kanggo ngrusak (yèn bisa malah mecahaké) kèkèhan sing dibanggal.
Jroning dolanan banggalan, gangsing asor sing wis diubengaké mau banjur dibanggal utawa diantem saka ndhuwur nganggo gangsing pambanggal, tujuané supaya ubengan gasing asor bisa mandheg utawa gasingé cuwil utawa rusak. Yèn gangsing pambanggal luput (kabuk) ngenani gangsing asor, pambanggal dianggep kalah lan sabanjuré ganti dadi asor. Yèn pambanggalé kena lan gangsing asor mandeg luwih dhisik ubengané, pambanggal dianggep menang lan gangsing asor kudu ngubengaké gangsingé manèh kanggo dibanggal.
Dolanan kang saemper[besut | besut sumber]
Ana manèh dolanan liya kang saemper, kagawe saka kayu kang diarani pathon. Pathon iki kang ana ing laladan/basa liya diarani gasing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gangsingan&oldid=1017484"	Kategori: Dolanan BocahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.48, 8 Maret 2016.
Ngenani Asal-usul Spesies liwat Cara Seleksi Alam, utawa Panglestarèn Klompok jroning Perjuwangan kanggo Urip). Buku iki nepungaké téori èlmiyah yèn populasi ngalami évolusi saka generasi menyang generasi liwat prosès seleksi alam. Isi buku iki kontrovèrsial amarga nentang téori panyiptan miturut kapercayan agama, lan arupa panyetus timbulé èlmu ajeneng biologi ing abad kaping 19. Buku sing ditulis déning Darwin arupa asil èkspèdhisi lauté mawa kapal layar HMS Beagle ing taun 1830-an, lan diterusaké kanthi panylidikan lan èksperimèn sawisa bali manèd saka èkspèdhisi.[2]
Buku iki akèh narik kawigatèn wong, wong sing ora ahli waé bisa maca buku iki. Buku iki kontrovèrsia bangetl lan njalari akèh padhebatan ing bidang sains, filsafat, lan agama. Téori èlmiyah ngenani évolusi uga wis ngévolusi tinimbang téori awal sing ditulis Darwin, nanging seleksi alam tetep dadi téori èlmiyah sing paling akèh ditampa kanggo njelasaké évolusi saka sawijining spesies. Kontrovèrsi téori panyiptan lan téori évolusi terus dumadi tekan saiki.
Ringkesan téori Darwin[besut | besut sumber]
Téori Darwin didhasaraké pangamatan wigati lan kesimpulané.[3]
Spesies dhasaré duwé fertilitas sing dhuwur banget. Cacahing keturunan sing dilairaké luwih akèh saka keturunan sing bisa tekan umur diwasa.
Populasi kira-kira tetep cacahé padha, kantho owah-owahan sithik.
Sumber panganan iku winates, nanging rélatif stabil jroning jangka wektu suwé.
Ing spesies sing nglakoni réproduksi sacara seksual, biasané ora ana loro indhividhu sing padha persis utawa idhèntik.
Sapérangan variasi jroning spesies sacara langsung mangaruhi kamampuan indhividhu kanggo tetep lestari jroning kahanan alam tinentu.
Indhividhu sing kurang selaras karo lingkungan papan dunungé duwé kamungelan tetep lestari urip sing luwih cilik lan mungel bakal luwih akèh nglakoni réprodhuksi.
Indhividhu sing slamet kamungelan gedhé bakal nurunaké ciri-ciri sing diduwèni marang generasi sabanjuré.
Prosès sing njalari owah-owahan iki ngasilaké populasi sing alon-alon bisa adhaptasi karo lingkungan, lan ing tembe wuri, sawisé dumadi terus-terusan bakal kawangun karagaman sing anyar, lan pungkasané spesies anyar.
^ Gamlin 1993, pp. 20-23
^ Mayr 1982, Darwin 1859, Chapter XIV. Recapitulation and Conclusion.
Dhaptar pustaka[besut | besut sumber]
jroning kabèh èdhisi, klebu pertalan basa Jerman, Denmark, lan Rusia.
DarwinMiscSep99 Owah-owahan jroning enem èdhisi saka taun 1859 nganti taun 1872.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.31, 2 Maret 2016.
bengi ora kepikir mangan, pokoke ngerti kabeh pas mulai bakar2-an hla wong motor sing tak tumpaki (king) dijaluki wong dinggo mbakar ono ping 10-an bensin full tekan omah entek resik…..
mbayangno meneh ngeriiiiiiiiiii!……..kaya dudu wong kabeh sing mbakar karo sing nonton….nek ono omah utawa mobil sing berhasil dibakar malah do tepuk tangan kaya tontonan sirkus
Tertutup kelingan bar obong2an ra ono wong dodol. golek opo2 susah. rasakno…le..
sakdurunge obong2an, nek lungo mlebu kampung2 penak katon ramah kabeh. sakbare obong2an, nek mlebu kampunge wong, mripate podho curiga thok isine. wis ra nyaman tenan.
neng saiki solo mulai ketoto,cah. nek ndek biyen tepuk tangan mergono ono sing
sing no njero wong wedok2 jerit2 tapi dikon metu wedi……nganti digedor2 dikiro meh dirampok. padahal kon metu gen ra mati kobong no njero………
wis gak tegel ngelingi jaman semono ojo dipindo
Balas	andre nugraha	April 29, 2013 pukul 1:47 pm
Isih kelingan mas. aku kuliah semester papat wektu
wis ketok soko kampus keluk mubal-mubal neng arah wetan. mbuh opo sing diobong… bangjo ngarep gapuro kampus ambruk..
bengine mas, kawasan sekitar kampus sepi nyenyet, peteng, onone mung
wiwittau iki mrat?lakak? Anwar, (non-
Moein-Tanhaye Tanha MP3 Ahange tanhaye tanha az moein.
Play | 5:47About Tags Tags: Moein
Wektu iku nasibe bangsa pancen banget sengsarane krana dijajah dening walanda. Sarehne Sakera ora bisa mbantu nentengake bebane kaume, mula dheweke banjur terang-terangan nolak pajeg sing dibebanake Walanda marang dheweke.
Sakera nesu banget nalika ndulu kapriye carane mandor kang dadi athek-antheke Walanda , tumindake kanti kasar lan ora manusiawi marang buruh perkebunan. Sakera ngupaya banget anggone nglabuhi rakyat. Wusanane dumadi cecongkrahan sing nganti niwasake salah sijine mandor. Sakera banjur masrahake anggane lan terus diadili sarta dovonis ukuman pakunjaran 15 tahun.
Sawise Sakera kasil metu saka pakunjaran mau, dheweke bener- bener ngugemi prasetyane yaiku kanthi
mandraguna, walanda kuwalahen ngadhepi. Mula saka iku kanthi akal julige, Walandabanjur ngasut kanca sapegurone Sakera kanggo ngrangker pahlawan kasebut. Ngakali utawa mancing supaya Sakera gelem metu saka pandelikane, yaiku kanthi nekakake
beksan ditindakake, sakera dijaluk kanca sapegurone supaya gelem nyelehake clurit ( Sanjata sejenis arit) ing sawatara wektu. Sakera terus mbekso kanthi lekoh, tanpa curiga marang kawilujenganing anggane. Saking lekohe anggone mbeksa nganti ora krasa, ujug-ujug Sakera wis kausung mlebu perangkap, singwis kasediyakake. Perangkap kasebut kaisenan dening sakehing pring kang lancip-lancip, saengga bisa ndadekake tiwase anggane.
Kajarwakake saka ‘ drama Fragmen Kasejarahan Jatim Th 2002’ , Dinas P&K Propinsi Jatim.
Pilihen salah siji wangsulan a, b,c utawa d sing koanggep paling bener !
01. Pahlawan swaka Pasuruhan iku sapa wae ?
b. sakera d. Wangsulan a lan b bener
02. Sakera iku mujudake rakyat cilik sing kepriye ?
a. Sing tansah wengis marang bangsane c. Sing tansah ambek wani marang bangsane
b. Sing tansah ambek siya marang bangsane d. Sing tansah prihatin marang bangsane
03. Sasuwene ing pakunjaran, apa sing ditindakake Sakera ?
a. Tansah mikirake nasib kasangsaraning rakyate c. Tansah seneng-seneng karo kanca-kancane
b. Lali/ ora eling marang nasib kasangsaraning rakyate d. Ethok-ethok mbala lan ngrewangi Walanda
04. Sawise Sakera kasil metu saka pakunjaran, apa sing banjur ditindakake ?
a. Sakera nyerang bala Walanda kanthi dedelikan c. Sakera tumindak kasar marang bojone Walanda
Gaman d. Clurit ( sejenis arit )
08. Sarehne ora bisa mbantu ngentengake beban kaume,Sakera banjur kepriye ?
a. Ngupaya banget anggone nglabuhi rakyat ing maneka kalangan
b. Terang-terangan nolak pajeg sing dibebanake Walanda marang dheweke
Sakera nalika ndulu carane mandor kang numindakake kanthi kasar marang buruh
11. Tuladha tembung-tembung sing entuk seselan ………….
a. Sumur, mumpung, lumpang c. Jeledhor, tumemplek, tinuku
b. Nandur, nulis, nindakake d. Wangsula a, b lan c bener
12. Nalika nekani ulang taune kancane, adhiku aklambi abang kembang-kembang. Ater-ater a- ing tembung
13. ……menapa dereng nedha , kok sekulipun taksih wonten.
14. Apa …….. wis pirsa yen acarane mengko diundur jam 15:00 WIB ?
15. sampu ta sampun , mangke kula dak ….. piyambak tedhanipun.
b. Mendhet d. Wangsulan a, b lan c bener
16. Menawi …… ingkang ngaturi , Insyaallah panjenenganipun kersa rawuh.
17. Unggah-ungguh basa iku kaperang dadi loro , yaiku……….
a. Basa ngoko lan basa krama c. Krama lugu lan krama alus
b. Ngoko lugu lan ngoko alus d. Ngoko alus lan krama alus
18. Titikaning basa ngoko lugu utawa wantah ……….
b. Tembung ngoko kecampuran krama d. Wangsulan a lan c bener
19. Owahaning tembung lingga dadi tembung andhahan iku krana entuk apa ?
a. Wuwuhan, seselan lan camboran c. Ater-ater , seselan lan panambang
b. Ater-ater , dirangkep lan dicambor d. Wuwuhan , dirangkep lan dicambor
a. ater-ater, seselan lan camboran c. Ater-ater , seselan lan panambang
b. Ater-ater , dirangkep lan di cambor d. Ater-ater, rangkep lan panambang
a. Any, am, ang, an c. Sa, pa, pi, pra, tar, ka
b. Dak, ko/kok, di d. Kuma , kami, kapi
dipun …..Ibu, Ibu lajeng ……. Bapak. Tembung-tembung kang trep kanggo nyampurnakake ukara
a. Aturi , ngaturi c. Aturi , nimbali
b. Timbali , nimbali d. Timbali , ngaturi
27. Ibu….kula, kula lajeng …. Bapak. Tembung –tembung sing trep kanggo nyampurnakake ukara kasebut.
a. Ndangu , ndangu c. Ndangu , nyuwun pirsa
b. Nyuwun pirsa , nyuwun pirsa d. Nyuwun pirsa , ndangu
28. Dipun sekecakaken anggenipun …. kula ugi nembe kemawon …. . tembung-tembung sing trep kanggo
a. Dhahar , dhahar c. Nedha , dhahar
b. Nedha , nedha d. Dhahar , nedha
29. Adhik ….susu, kula……..es teh , lan Bapak ….. kopi . tembung-tembung sing trep kanggo nyampurnakake
31. Ing ngisor iki tuladhane basa ngoko alus/ andhap sing bener kajaba ………
a. Bapakku isih gerah waja c. Adhik kudu sare saiki
b. Bapak Ibu guru wis rawuh d. Ibuku ora sida tindak
b. Mecoco d. Wangsulan a, b lan c bener
b. Mrana-mrana d. Wangsulan a, b lan c bener
35. sing diunekake rambah pindho wanda wekasan tembunge yaiku………..
36. Sing diunekake rambah pindho tembung linggane, nanging owah salah siji swarane yaiku……
37. Tembung ‘ Jam dindingku ‘ yen ditulis mawa aksara jawa …………..
38. Tembung ‘ Gak preduli ‘ yen ditulis mawa aksara jawa …………..
39. Tembung ‘ Mangan soto ‘ yen ditulis mawa aksara jawa …………..
a. Pakdhe lunga dhateng Malang c. Budhe sampun nginum jampi
b. Ibu kula nedha sekul jagung d. Bapak tindak kantor esuk mau
41. Basa ngoko andhap (alus) iku digunakake dening ….
a. Wong sing sapadha-padha umure c. Wong wadon marang bojone
b. Wong tuwa marang wong enom d. Wangsulan a, b, lan c bener
42. Pitik iku asikil loro., dene wedhus asikil papat. Ater-ater a-ing tembung asikil ngemu teges ……
43. Sakabehing tembung lingga sing entuk ater-ater anuswara dadi…….
44. Sampeyan menepa sampun…..menawi Bu Sumiatun tilar donya ?
46. Ibu kula taksih dereng ….saking peken, wekdal bapak tindak Malang.
47. Yen……..bapakmu iku enggal maraa, ben bapakmu ora duka !
48. Ing basa ngoko alus (andhap). Tembung “aku” owah dadi …..
49. Ing basa ngoko alus (andhap) . Tembung “kowe” owah dadi …….
b. Panjenengan d. Wangsulan a, b lan c bener
50. Ing basa ngoko alus (andhap), kepriye mungguhe ater-ater lan panambange ?
a. Ater-ater lan panambange dikramakake c. Ater-ater dikramakake lan panambang ora dikramakake
Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
‘Pemimpin kuwi kudu teges. Yen ora teges kuwi maqome sing dipimpin’,
Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul#
Geger Bangkalan# Geger Madiun# Gemarang Madiun# Gempol Pasuruan# Gending Probolinggo# Geneng Ngawi# Genteng Banyuwangi# Genteng Surabaya# Gerih Ngawi# Giligenteng Sumenep# Giri Banyuwangi# Glagah Banyuwangi# Glagah Lamongan# Glenmore Banyuwangi# Gondang Wetan Pasuruan# Gondang
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh ...
Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda liburan ning omahe Eyang. Kaya adat saben, nalika Bunda Majda masak hidang...
Ora ono opo-opo ujug-ujug wong-wongan kuwi mau ngandani aku.
“Ojo mangan tai, kuwi ora apik kanggo kewarasanmu!” Kandane wong-wongan mau.
Aku dadi bingung sedela, ngopo kok wong-wongan mau ngomong koyo ngono. Nanging
aku kaget ndelok polahe wong-wong mau. Wong-wong mau jebule lagi podo seneng ndilati taine dewe-dewe.
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: Dadi dalan kanggo nggegulang dhiri
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo
SUGENG RAWUH DUMATHENG SEDHEREK SEDANTEN..
ngandhut teges lan laku dhewe. Nanging, miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, ana sawetara panganggep lan panemu nalika negesi tembung ngenger iki.Ana sing negesi ngenger iku nyuwita, ndherek, magang, nyantrik lan nyantri. Saka maneka panganggep lan panemu kasebut, miturut Winarso, teges sing bisa mengku werdine ngenger yaiku tembung ndherek.“Yen nyuwita iku tegese dadi abdi. Ngabdi iki miturutku ana bab kang beda kalawan ngenger sing ditegesi ndherek iku. Yen ngabdi, cetha antarane sing ngabdi lan bendarane ana wates kang cetha. Lan racake abdi iku nampa bayaran saka bendarane lan kudu manut samubarang dhawuh bendarane. Lan bendara dhewe uga wenang dhawuh apa wae marang sing ngabdi,” piterange Winarso.Dene mligi tumrap laku ngenger, sing miturut Winarso trep dhewe yen ditegesi ndherek, antarane sing ngenger lan sing dingengeri ora ana wates kadidene batur utawa abdi lan bendarane. Malah akeh kanyatan antarane sing ngenger lan sing dingengeri iku drajate padha, kayadene antarane ponakan sing ngenger marang pamane.Akeh uga kanyatan kulawarga asale sing ngenger lan kulawarga sing dingengeri padha-padha sugihe. Saengga ing laku ngenger iki luwih kenthel werna pendhidhikane. Sing ngenger kanthi sadhar pancen pengin ndherek marang sing dingengeri supaya bisa tambah ilmune, tambah kapinterane lan wusana ing dewasane bisa nggayuh kamulyan.Sing dingengeri lan kabeh kulawargane uga ora nganggep yen sing ngenger iku minangka batur utawa abdi. Malah racake sing dingengeri nganggep sing ngenger kadidene anake dhewe. Laku mangkene iki uga dumadi nalika sing ngenger iki kanyatane drajat lan pangkate luwih asor tinimbang sing dingengeri. Kaciha sing dingengeri ora ndunungake sing ngenger luwih asor, nanging tetep dianggep kadidene kulawargane dhewe.“Sing kalebu asil positip saka laku ngenger iki yaiku nalika sing ngenger ngrumangsani banget yen dheweke iku ndherek marang sing dingengeri. Wong ndherek iku ing kabudayan Jawa ya kudu ngurmati banget marang sing dingengeri. Sing ngenger ngerti banget wates-wates sesrawungane kalawan sing dingengeri. Iki sing karan subasita lan tatakrama. Wong sing tau ngenger racake duwe tatakrama lan subasita sing menjila ing bebuden sing luhur,” piterange Winarso.Ing madyaning bebrayan jaman saiki, tambahe Winarso, tembung ngenger iki ditegesi luwih amba maneh, ora mung wates ndherek kaya andharan ing ndhuwur. Ing Bausastra Djawa, karyane WJS Poerwadarminta, tembung ngenger ditegesi melu marang wong liya dadi batur. Ana maneh sing negesi yen ngenger iku ngabdi marang kulawarga sing kalungguhane luwih dhuwur.Ing buku Negara & Usaha Bina Negara di Jawa Masa Lampau, karyane Dr Soemarsaid Moertono, ngenger iku padha kalawan nyuwita. Tembung nyuwita dhewe, miturut Soemarsaid, ateges ngabdi marang kulawarga ing karaton utawa malah ngabdi marang ratu pisan. Magang uga kalebu ing laku ngenger.Miturut Soemarsaid, magang ateges mbiyantu pakaryan ing praja. Suwita iku bacute magang. Magang dadi dalan golek gaweyan lan kalungguhan sakdhuwur-dhuwure. Dene miturut Winarso, sing uga kawengku ing tembung ngenger sing ateges ndherek, yaiku nyantrik lan nyantri.Laku nyantrik lan nyantri, mligine ing jaman kawuri, miturut Winarso, ancase sakmadya banget yaiku ngudi ilmu. Sing nyantrik lan nyantri kadhangkala asok asil bumi kayadene beras, woh-wohan, janganan, pala kapendhem lan liyane marang pandhita utawa kiai, nanging ora wajib.Dene pandhita lan kiai wajib nggegulang sing nyantrik lan nyantri murih kapinterane bisa menjila, lan ing tembe mburi bisa luwih pinter. Cantrik lan santri uga dedunung ing omahe pandhita utawa kiai lan wajib mbiyantu samubarang gawene
© All Rights Reserved. Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo
“Namaningsun Kangjeng Sultan Ngabdulkamid. Wong Islam kang padha mukir arsa ingsun tata. Jumeneng ingsun Ratu Islam Tanah Jawi” (
Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh ...
sing penting trs sing arep dinggo berita opo,,
Assalamu’alaikum Wr. Wb.
Dhumateng panjenenganipun Bapak ............ ingkang piniji anembani wuwus, mangka duta saraya, sulih sarira saking panjenenganipun Bapak/Ibu
................ ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan.
linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging pangaksama, inggih awit mradapa
gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapak ......................... lumantar panjenenganipun Bapak ................
purwakaning atur, ngaturaken pambagya sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, satemah saget nglarapaken sekar cepaka mulya sasele, inggig putra calon temanten kakungipun Bagus............kanthi wilujeng nir baya nirwikara boten
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: Aksara Murda
KIPRAH HYANG SURYO WILATIKTA ?Hyang Suryo
IRENG ARAN, SIHANE SUKSMA LANGGENG PUTIH, SALLA’ALAIHI WASALLAM.
Sarate yen ana ngarep lawang njejeg lemah kaping telu. (
dhandhang gula, sinom, asmaradana, durma, pangkur, mijil, kinanthi, maskumambang, pucung, jurudemung, wirangrong, balabak,
( D.I Yogyakarta ) Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Wong ora duwe unggah ungguh…..ora ngerti bales budi sakphadane urip…..gesang ojo nganti geseng atine…..opo piyandel kang ngrasuk badan siro kanthi biso bali marang kang murbeing dumadhi…..agomo kang siro anut ora biso kanggo pepadhang urip brebayan menowo ati manungsoe isih kaggonan ati rusuh..cethil.. methakil..serik..roso rumongso bener dewe..
Selamat sore Mas Nur…..salam rahayu
digdaya kerep-kerepe banjur takabur. Semono uga Prabu Kalimantara, ratu saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna. Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana.
Ana ing negarane sing gedhe lan jembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan, prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan. Para nayakane prasasat ora ana kang ora duwe kasekten. Para agul-aguling praja mau, ing antaraning kaya ta Arya Sarotama, Ardadhedhali, Tunggulnaga, lan Karawelang. Sang nata uga kagungan titihan
nuju sawijining dina sang prabu nglurug perang menyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kang bakal dikarsakake minangka garwa prameswari. Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arep mbalekake bala raseksa kang nggunggahi kahyangan
Repatkepanasan. Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa Prabu Kalimantara sawadya iku.
Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisa disemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu padhepokane
Hyang Narada, sarawuhe ing Pratapan Wukir Ratawu banjur ngendika marang Begawan Manumayasa yen ngersakake mundhut putrane Begawan Manumayasa, ya Bambang Sekutrem,
seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan. Bareng weruh ana satriya ijen tanpa rowang marepegi, Prabu Kalimantara cingak. “We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsa lumrah. Sing jenenge para dewa dhewe, kang padha nduweni kadigdayan
nggereng sarosane, banjur ambruk ndhepani bantala, nemahi pati bebarengan karo titihane.
Wah amalan uapik katone senate mboten sambung kanjeng Nabi Mukhammad saw.ananging menawi Gus Nuer kerso medar ingkang Gesang dipun lambangaken hurup latin ingkang urip(
mas? Wah, saiki pancen rawan mas. Ngopo mau ra digowo mlebu to mas
KUSUS WILAYAH BANYUWANGI UPDATEBatik Banyuwangi Yang Mendunia Sharerobot View the profile robotSeng Duwe OmahJumlah posting : 355Reputation : 0Join date : 30.10.12Age : 28Lokasi : banyuwangiPost n°1 Batik
wis ana…sebagus-baguse kampung wong, bagusan kampunge dewek mbok..
aku tresno marang kowe,,kota sing ngedeke aku,,,,,,
salam kanggo cah2 STM WHE-ER 75…alias wongso rejo 1975 lulusan 2002…
Wah wong MAdureso ana sing tamatan Wongso, jenenge Solehudin sing andeng-andenge
akeh wong siblon pada adus . . .pokoke ramelah, aku kan wong Buayan, cedek lapangan Buayan. salam mawon nggih kagem tiyang Buayan
Jawaban Madureso: Iyah mba sri esih anyes tur lumayan. Kang lapangane meng endi?siki agi nang endi mba?
WONG GENDENG ….IKI WONG JOWO ORA NGERTI DUNUNGE ISOE MUNG NGADU DOMBA WONG LIYANE BEN PODHO SATRU KABEH ONO BLOG
nuwun mas muga2 gusti pangeran kersa ngaweneih kaberkahan kagem sampean lan keluarga sampean… amien..
Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul#
Pulo Sumba inggih ménika salah satunggaling pulo ingkang dumunung ing Provinsi Nusa Tenggara Timur.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Sumba&oldid=992947"	Kategori: Pulo ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.50, 2 Maret 2016.
Kulon Progo# Ngaglik Sleman# Ngampilan Yogyakarta# Ngawen Gunung Kidul# Ngemplak Sleman# Nglipar Gunung Kidul# Pajangan Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul#
Ing. Nour Easa Nour Oweis Ing. Michal Prílepok
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
bayar pajek’e sam ,lali ga mbayar wong kaet weruh wis 2 wulan
KUSUS WILAYAH BANYUWANGI UPDATETanaman Kedelai Banyuwangi Berkualitas UnggulSharerobot View the profile robotSeng Duwe OmahJumlah posting : 355Reputation : 0Join date : 30.10.12Age : 28Lokasi : banyuwangiPost n°1
uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (
auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku,
Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
kae mosok yo ngapusi to kang hussein ??? Ning masjidl charom wong sholat sikape tgn muuuacem2, yen ditakoni yo manut Knjeng Nabi kabeh, asale soko guru2ne. Dhawuhe Knjeng Nabi kae: Sholato siro kabeh koyo “olehmu weruh” aku sholat. “Ora”
sing penting kan koe sesembahanne ALLAH,penghulu ne nabi muhammad…wes tok,ojo ngalor ngidul dadi wong muslim
wilasaning gusti Allah mugi kajiwo kasariro dumateng panjenengan sedoyo, waradin sagung dumadi.
kulo tiang ino ngaturaken sungkem gus……………….
heekh…heekh…heekh…heekh…heekh…sedulur2 kok podo dadi dagelan kabeh toh…jaluke benere dhewe2,
paseduluran ya…sing sabar,sabar iku bakale subur,subur iku bakale makmur, tuk smua sedulur KWA salam paseduluran aja…ojo podo dagelan…iki artikel
Gesangipun manungsa punika, mawi alam dunya lan akhirat. Alam dunya punika namung sekedhap, dipun ibarataken kados tiyang ingkang nembe mampir ngunjuk. Kanthi mekaten alam dunya punika panggenanipun pados sange kagem merkoleh pagesangan ingkang langkung sae lan langgeng.
Akerat punika gesang ingkang boten wonten watesipun, ing alam akherat sedaya tiyang badhe nampi amal saking pedamelanipun piyambak-piyambak. Ingkang dhemen damel kesahenan badhe dipun wales kanthi ganjaran mlebet ing Suwarga lan ingkang dhemen damel maksiat badhe dipun lebetaken wonten neraka. Mila mekaten sajatosipun akherat punika pagesangan ingkang sak nyatanipun, kita serat mawi khutbah Jum'at.
Kaum muslimin jema’ah Jum’ah Rahimakumullah
Boten wonten wasiat ingkang langkung utami, kejawi wasiat taqwa. Pramila kanthi mekaten kawula tansah ngajak dhumateng panjenengan sedaya, manggga kita sami ningkataken iman lan taqwa dhateng Allah SWT, inggih punika kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan niliar sedaya awisanipun. Mugi-mugi kanthi mekaten tansah dipun paringi margi ingakang leres selaras kalian dhawuhipun Allah SWT. Kanthi dasar taat lan mituhu dhateng dhawuhipun Allah, insya-Allah kita badhe wilujeng wiwit dunya dumugi akherat samangke. Allah SWT ngendika:
“Mangertiya, satuhune panguripan dunya iki namung dolanan lan guyonan kang nglalekake, papahes lan umuk-umukan ing antarane sira kabeh lan akeh-akehan bandha lan anak, kaya dene udan kang tandurane nggumunake wong-wong tani, tumuli tetanduran iku
1. Panguripan ing alam dunya sapunika satemah boten langgeng, sawekdal-wekdal sedaya gebyaripun dunya badhe dipun tilar. Sedaya bandha, pangkat, jabatan, putra lan keluarganipun badhe dipun tilar. Boten wonten rencang kejawi namung amalipun piyambak. Rasulullah SAW nate ngendika:
Telung perkara kang bakal barengi mayit, keluarga, bandha lan amale. Nuli kang loro balik lan namung siji kang
nalika ing musim panas kathah tanduran sami pejah, nanging lajeng turun jawah sahingga tanduran dados ijo royo-royo. Kanthi mekaten kathah manungsa sami supe menawi sawekdal-wekdal ancur, Allah SWT ngendika:
“ He manungsa, satemene janji Allah iku bener, mula babar pisan aja nganti kahuripan dunya mbujuk marang sira, lan aja nganti sira kabeh kabujuk dening wong kang wasis mbujuke ngenani Allah” (S.Al Fathir: 5)
3. Alam akherat punika dados alam kangge mujudaken keadilan, sedaya kawulanipun Allah badhe dipun wales
Dhuh Gusti, boten wonten panguripan kang nyata kejawi panguripan akherat” (HR.Buchari Muslim).
4. Panguripan dunya punika satuhunipun namung apus-apusan. Allah SWT ngendika:
“ lan ora ana urip ing alam dunya iki kejaba mung lelahan lan dolanan. Lan sajatine akherat iku kang sak benere Panguripan, kalamun dheweke iku padha mangerteni”.( Al Ankabut: 64).
Allah SWT punika zat ingkang Maha Adil lan Wicaksana, sedaya ingkang badhe dhateng tansah dipun aturaken dening Allah. Allah paring janji lan ancaman, nanging Allah paring mergi anggenipun merkoleh karidhan lan kamulyan, semanten
tiyang ingkang nembe mampir ngunjuk. Ananging pagesangan ingkang sekedhap punika saget kangge sarana kangge merkoleh pagesangan ingkang langgeng lan mulya. Kosok wangsulipun ugi saget dados sarana nampi pasiksan saking ngarsa dalem Allah SWT. Kamulyan lan sengsara punika gumantung kalian kita sedaya anggenipun gatosaken lan nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar sedaya awisanipun. Tumindak sae badhe dipun wales kanthi kesahenan lan ganjaranipun dipun tikelaken, nanging tumindak awon inggih badhe pikantuk siksa
kolo, lan doso panjenengan, tetepo iman kulo, lan iman panjenengan, tetep
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-
wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada.
Para Kimiawan, Panerus babagan ilmu Kimia sasampunipun Abu Mansur Muwaffaq bin Ali Al Harawi
iku dhokter saka Pèrsi nalika abad kaping 10.[1] Gedhé ning laladan Herat diasuh déning pangeran Samanid Mansur ibn Nuhsaya nalika memerintah ning taun 961-976 [1] Piyambaké iku kang kapisan nyusun risalah babagan medis ning basa Pèrsi,
Harawi[besut | besut sumber]
Piyambaké nulis buku kra-kira 968 nganti 977, kitab remedies (kitab al abnyia, babagan Haqa'iq al adwiya), kang kagolong prosa paling tuwa saka jaman Pèrsi modern.[1][2] Prosa mau ana hubungané karo 585 macem obat (466 obat asalé saka tandhuran, 75 obat asalé saka tandhuran lan 44 obat asalé saka kewan) digolongké maring kelompoké dhewe-dhewe kagolong karo sifat asalé obat.[1][2] Piyambaké mbedakaké natrium karbonat lan kalium karbonat, bisa dingeteni
antimony.[1] Piyambaké uga ngerti babagan efek toxilogical senyawa tembaga lan timah.[1]
Abu Mansur Ali al Harawi migunakaké ilmuné kanggo gawé obat kang informasiné diolehi saka buku kang diserat.[4] Amerga pangetahuan saka Abu Mansur, ilmu medis babagan obat lan bedah saka plester esih digunakaké kanthi saiki ning laladan Paris.[4]
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.55, 4 Sèptèmber 2016.
ORA WERUH. Sak karepe Sing Gawe Laler.. ora duwe kebal opo-opo, dicekal yo keno, disiram yo teles… mengikuti aliran hukum alam.
Ilmu kebal, asmak, hijib, ajian dll
KUWI ALASANE DI MAHARNO “OPO MAHAR KUWI ARTINE KAN MANAN HARAM TOS MAS”…? WONG PENIPUAN KOYO NGENE KOK SEK AKEH SING PERCOYO.OPO ORA KLIRU KUWI.NGGOLEK ILMU KUWI BERAT LO MAS.DUDU DG
PORO LAPISAN BUMI NUSANTARA ALIAS INDONESIA.SA’IKI AKEH WONG PODO NGANGGUR.DADINE YEN NGGOLEK DUWIK CARANE NGGUNA’AKE DODOL ILMU.[DI MAHARNO]LAN SING AKEH SA’IKI SING TERJADI NANG WILAYAH KUTO SUROBOYO KARO CEPU KUWI AKEH SING KETIPU.TEKO PERGURUAN H SAYUTI.OPO IKI ORA MELANGGAR PASAL 378…? MANGKANE PESEN Q SING ATI2 KABEH KUWI WONG PENGANGGURAN.H SAYUTI KUWI ASLINE ORA ISO MOCO LAN NULIS KOK AKEH SING PERCOYO KARO OMONGANE.
wong le nglirik tangga adus yo bareng-bareng sampean
Cilacap 20 Kabupaten Pekalongan 8 Kabupaten Tegal 24 Kebumen 9 Pekalongan 34 Pemalang 29 Tegal 44 Wonosobo 18
Hubungi kita Kita bakal seneng nampa input nggunakake formulir ing ngisor iki:
Nalika nglaporake a bug utawa tindakan sing bisa uga ora bisa digunakake monggo nyoba lan minangka tartamtu sabisa, kalebu url menyang kaca kang masalah katon utawa nerangake apa salah ing fashion paling rincian sing bisa mikiraken.
A alternatif apik bakal looking ing kita pembangunan Site lan nglaporake bug ana, Forume Wong Tegal lan, sampeyan bisa uga malah golek bug sing padha wis kacarita lan telpon.
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!NearbyLife ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!
Samudro“Sing sopo duwe panjongko marang samubarang kang dikarepke bisane kelakon iku kudu sarono pawitan temen, mantep, ati kang suci, ojo slewang-sleweng, kudu mindeng marang kang katuju, cedhakno dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane” (
Sawise salam banjur ngrangkul dhengkul kang tengen, kalawan dhikir kaya kang kasebut ing ngisor iki :
iki mustika saka sarining bumi mulya, geter urubing nyawa, ya aku begja tan daulat, sabarang sedyaku tamtu kedadeyan, aku sedhakep asuku tunggal, nutupi babahan hawa sanga, padha melu marang aku, manci-manci ing badanku.
Muga pinarengake barang panyuwunku, dening Pangeran Kang Maha Linuwih.
Senajan sajeroning turu lan sajeroning lali, temtu tapa uga, yaiku tapa ing ndalem laline, lali marang pernatane.
Wong sak kethi dadi kanthi, wong saleksapadha rumeksa, wong sawendra dadi sanak kabeh.
Imam Sya’roni, satunggaling wali quthab
“He Ali, panggonanmu nang sisihku
“ Temen ingsun, wasiyat marang sliramu,
Kanti wasiyat, nek sira iso njogo
DUMATENG PORO SEDULUR BOLOWONGALUS INGKANG KINURMATAN MONGGO RAWUH WONTEN ING
mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh ...
Tas ganti klambi tho… rupane jik tas adus, seger..
Lho, pancen sampeyan ga arep ngiSing maneh? arep nang mBandung terus?
keywords: klambi, adus, ngising.
Artikele apik tenan he..!!nderek langkung
Motto: "Satya Bhakti Praja Mukti"
Kajawèn, Islam, Protestan, Katolik, Hindu lan Buddha
kabupatèn Banyuwangi iku kabupatèn ing Jawa Timur, kutha Banyuwangi iku kutha krajan kabupatène, kota-kota liyane : ---, lan liya-liyane. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 5.782,50 km² utawa --- hektar. kabupatèn iki anane ing ujung wetan pulo Jawa.
kabupatèn Banyuwangi ketata saking 24 kacamatan, --- kalurahan lan --- désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Banyuwangi&oldid=1102410"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
Menu Kemerdekaan 17-8-2009 (Renungan) | Ketoprak Betawi
Para Rasul 14:3 | Rasul Paulus lan Barnabas ora ngrèwès marang wong-wong kuwi, malah suwi nang kuta kono. Para rasul mau pada ngabarké bab Gusti Yésus karo kendel lan Gusti Allah déwé ngantepké kabar bab katrésnané Gusti kuwi nganggo mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul.
Para Rasul 14:33Rasul Paulus lan Barnabas ora ngrèwès marang wong-wong kuwi, malah suwi nang kuta kono. Para rasul mau pada ngabarké bab Gusti Yésus karo kendel lan Gusti Allah déwé ngantepké kabar bab katrésnané Gusti kuwi nganggo mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul. Last Verse
Salat Munfarid iku Salat Sunnah sing dilakoni dhéwé, ing masjid, musala, omah, lan sapanunggalané. Sabeneré salat sunnah iki bisa
Shalat jamaah • Shalat Munfarid • Rukun Shalat • Safar (lelungan) • Shalat Jamak • Shalat Qashar
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.56, 11 Sèptèmber 2016.
nakbalibelog said:	4 November 2013 at 10.29
suksma infonya, sampun tiyang unduh, sampun naler prasida kaanggen ring Word, galahe mangkin wantah mewali melajah. Patut pisan peplajahan puniki
songko doyo kersane alloh kang ono ing buluh perindu
2010 Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar
Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat
mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku
: Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek
nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane
, diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane
Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun
Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang
Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep
kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing
tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah,
Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah,
Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong
wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa
uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan
Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur
Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah
sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe
diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi,
sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise
bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari
Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune
Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom.
Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang
copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate
Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0
Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan,
Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing
ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu
tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,
kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT.
Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku
wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa
ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah
lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti
pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan,
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh
duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula
kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur.
Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang,
lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening
sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh ...
assalamualaikum…sedoyo kulo nyuwun izin geh menawi wonten sakeng blog niki engkang kulo amalaken sedoyonipun suwun.^_^
tamu undangan walimatul urs lan sedoyo pengantar penganten ingkang kulo hormati.
Wonten ing mriki kawulo minongko wakil sangking tiyang sepuh ( wali ) kemanten jaler inggih puniko
sangking desa Karangdempel ngantos dumugi dusun Sikancil mriki Alhamdulillah bilih kawontenan kulo sak rombongan wonten ing perjalanan dipun paringi wilujeng boten wonten setunggal alangan punopo.
Kaping kalihipun kawulo matur nuwun sanget dumateng Bapak H. Masron sekeluargo, dene menopo kulo sak rombongan tansah dipun sediyakaken papan pinarakan soho hidangan-hidangan ingkang tansah ngremenaken dumateng manah kawulo, boten sanes mugi-mugi sedoyo meniko tansah ndadosno amal ingkang dipun trami wonten ngarsanipun Allah SWT. Amin..
Kaping tigonipun, keranten Bpk. ( wali ) meniko wahu boten saget ngeteraken utawi nyowanaken putri kakungipun dateng dalem mriki, keranten inggih taksih wonten kerepotan ingkang boten saget dipun tinggal.
Tegesipun moso borongo anggenipun ndidik soho ngramut kados pundhi amrih sahene. Keranten Mas ( suami ) inggih ngoten meniko kawontenanipun taksih joko thir dereng nate omah-omah pramilo menawi wonten dalem mriki Mas (suami) katah klenta-klentunipun kulo suwun supados dipun arahaken amrih sahenipun supados anggenipun jejodohan saget tentrem bahagia dunnyo akherat.
Ingkang terakhir, mbok bilih acara meniko mangke sampun paripurno sak cekapipun kawulo sak rombongan mangke ugi nyuwun pamit, mboten sanes ingih nyuwun tamahipun pangestu, mugi-mugi kulo sak rombongan wangsul sangking dalem mriki ngantos dumugi griyonipun piyambak-piyambak tansah dipun paringono aman wilujeng boten wonten setunggal alangan punopo. Amin..
ingkang kinurmatan, tamu undhangan, Bapak/Ibu Guru saha karyawan ingkang kula hormati, adhik-adhik kelas tuwin rencang-rencang ingkang kula tresnani.
Puji syukur konjuk wonten ing ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Asih, awit ing wekdal menika kita sedaya taksih pinaringan rahmat saengga ing wekdal menika kita saged makempal kanthi pinaringan karaharjan.
Kula minangka wakil saking siswa kelas IX, ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Bapak Ibu Guru, awit saking sih katresnan anggenipun nggulawentah dhumateng kula sekanca, saengga saged ngrampungaken kewajiban anggen kula sakanca ngangsu kawruh wonten ing pawitan menika.
Kula sakanca naming saged memuji, mugi-mugi sedaya amal lan kesaenan Bapak Ibu Guru pikantuk pinwales saking Gusti Allah ingkang Maha Agung, saha tansah pinaringan kasarasan, kawilujengan lan ketentreman saengga saged nggulawentah dhateng adhik-adhik sedaya ngantos dumugi paripurna kanthi biji ingkang maremaken.
Mboten kesupen kula sakanca ugi nyuwun pangapunten, awit kula sakanca asring ndamel Bapak Ibu duka lan kuciwa, awit saking atur saha solah bawa kula sakanca ingkang mboten mranani penggalih panjenengan sedaya.
Dhumateng Bapak/Ibu Guru lan adhik-adhik sedaya, sepisan malih kula ndedonga mugi tansah pinaringan rahmat saha barokahing Gusti Allah, Amin..
Wasana cekap semanten atur kula, menawi kathah kalepatan atur saha solah bawa ingkang boten mranani penggalih, kula nyuwun pengampunten.
pepundhen, sesepuh ingkang satuhu kinabekten. Bapak Ibu para rawuh sedaya ingkang kinurmatan. Keparenga kula semela atur munggel kamardikan panjenengan ingkang nembe sekeca wawan pangandikan.
Kula minangka tetalanging atur, matur ing ngarsanipun para rawuh bilih saking keparengipun Gusti, dene ing wekdal menika saged nindakaken pawiwahan sunatan putranipun ingkang nama ( . . . ) Salajengipun Bapak ( . . . ) sakulawarga ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu lan matur nuwun, dene panjenengan sami sampun nglonggaraken wekdal saha penggalih rawuh ing pawiwahan menika.
Salajengipun kulawarga Bapak ( . . . ) ngaturaken agunging panuwun dhumateng para kadang, tangga tepalih tuwin para mudha ingkang kanthi rila legawa paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon Bapak ( . . . ) sakulawarga mboten saged ngaturi piwales menapa-menapa, namung saged ngaturaken agunging panuwun mugi Gusti Ingkang Akarya Jagad ingkang badhe paring piwales ingkang matikel-tikel kesaenan panjenengan wau.
Kaping sekawan, Bapak ( . . . ) sekaliyan nyuwun donga pangestu saking para tamu kangge putranipun ingkang dipunsunahaken inggih menika ( . . . ) ing dalem ngriki. Mugi-mugi enggal pulih kasarasanipun lan ing tembe sageda dados putra ingkang bekti dhateng tiyang sepuh lan murakabi dhateng bebrayan kathah. Amin.
Para rawuh ingkang minulya, pungkasaning atur saking Bapak ( . . . ) sakulawarga menawi anggenipun nanggapi rawuh panjenengan sedaya kirang mranani penggalih, kersa panjenengan para rawuh paring sih samodra pangaksami. Saking kula pribadi kathah lepat saha kirang trapsila anggen kula matur, kula nyuwun
Monggo wonten ing saat sa’meniko kulo lan panjenengan sedoyo samiho muji syukur dating Allah SWT. dene menopo wonten ing saat sa’meniko Allah sampun paring pinten-pinten rohmat, welas asih lan keni’matan dumateng kilo lan panjenengan sedoyo, sehinggo kula lan panjenengan sami saget keroyo-royo, bagi waktu ninggalaken griyo, ninggal bondo lan rojo koyo, sami makempal wonten majlis puniko, boten ateges prawan golek joko, utawi dudho golek rondho, tapi leres-leres pados ilmu agomo, ilmu sing keno kanggo sangu dating griyone moro tuwo, soho ilmu
solah bowo, toto coro ingkang pikantuk ridlo lan hidayah.
Lan mugo-mugo, sing rejekine rupek diparingono murah, sahinggo uripe
guyup ora ono sing serakah, yen due putro dipun dadosno putra ingkang sholeh lan solehah, putra ingkang tho’at dumateng tiyang sepah, soho manut miturut dating si embah, yen dikon nunggu umah meneng ora gelem ngedoli gabah, akhire kulo panjenengan gesang kanthi wabillahi taubah, soho pinaringanpungkasan ingkang husnul khotimah, Al-Fatihah…
Poro Bapak poro Ibu ingkang kaulo hormati!
Junjungan kito Nabi besar Muhammad SAW. sampun dawuh:
Pados ilmu puniko fardlu tumerap saben-saben tiyang Islam jaler lan estri.
Pados ilmu puniko awit isih ono bandulan tumeko menyang luwangan utowo mati.Poro Bapak poro Ibu sedoyo! Kanthi wontenipun hadits Nabi meniko sampun jelas bilih ingkang wajib pados ilmu meniko sedoyo tiyang Islam mboten pang bulu, mboten pandang waktu, dados senajan to tiyangipun puniko sampun tuwek, elek, ngrowek, untune entek, wis ora tedas peyek, mlakune wis ndeyek-ndeyek, asal durung matek, meniko tetep kuwaiban pados ilmu utawi nga……….ji.
Kejawi saking meniko, kepentingan ilmu meniko diatas segala-galanya. Tegesipun tiyang puniko bade ngayuh nopo kemawon kedah mawi ilmu. Contonipun menawi tiyang puniko kepengen dados dokter kedah gadah ilmune dokter, menawi tiyang puniko kepengen dados pedagang kedah gadah ilmune dagang, menawi tiyang puniko kepengen dados pegawai kedah gadah ilmune, meniko ngantos sa’ terusipun. Bahkan keranten sanget pentingipun ilmu, tiyang ingkang bade ngambah dalanipun ilmu puniko dipun jamin kaliyan Allah, bade dipun gampangaken dalanipun dating swargo. Dawuhipun Kanjeng nabi:
Sing sapa wonge ngambah dalan tumuju marang golek ilmu, mongko Alloh nggampangangaken dalan marang wong iku nuju marang swargo.
Dados mekatenlah keranten sanget pentingipun ilmu, Alloh paring jaminan dipun gampangaken dalan dating swargo. Nopo maling menawi ingkang gadah ilmu meniko lare joko-joko lan prawan-prawan, ngantos dipun tembungaken:
Poro hadirin mekatenlah ingkang saget kulo aturaken kirang langkungipun nyuwun
ingkang kinurmatan, Bapak Ibu Guru saha karyawan ingkang kula kurmati, sarta para kanca ingkang tansah bagya mulya.
Kanti rahmat sarta barokahipun Allah Ingkang Maha Agung, katitik ing wekdal menika kita sedaya saged makempal manunggal ing wekdal lan ing papan ngriki, kanthi wilujeng kalis nir ing sambekala.
Keparenga kula ingkang pinji minangka wakil saking para siswa, ngaturaken sugeng nyadi, nyuwun pangampunten sedaya kalepatan kula sekanca dhumateng Bapak lan Ibu Guru. Mugi Gusti nampi pangapunten kula lumantar panjenengan sedaya. Gusti Allah mugi nampi amal ibadah kita, tansah ngluberaken karahayon, kabagyan, katentreman, lan keslametan dhateng kita sedaya. Amin
Mugi-mugi acara Halal Bihalal iki dados sarana nglebur dosa antawisipun sesame, ingkang rumaos lepat mboten kaambali malih ing wekdal candhakipun. Awit kalepatan, dosa, khilaf menika sandhanganipun tiyang gesang, sumangga kita sedaya tepa salira, amrih gesang kita tansah bagya mulya.
Mugi kanthi wontenipun acara menika ngemutaken kita sedaya sageda tansah tumindak ingkang sae dhateng sesame, ajen-ingajenan, tresna-tinresnanan ing antawisipun ingkang mudha dhateng tiyang sepuh, utawi dhateng sesamining para mudha. Adhedhasar tata krama ingkang sae, ndadosaken silaturahmi saged lumampah kanthi lancar.
Wonten tetembung menawi silaturahmi menika saged manjangaken yuswa. Pramila sumangga acara menika saestu nambahi seserepan tumrap kita saengga kita saged gesang ing madyaning bebrayan kanthi sae lan tansah nindakaken silaturahmi kanthi sae dhateng sesame.
Cekap semanten atur kula, menawi wonten kaduking wicara saha solah bawa ingkang mboten ndadosaken rena ing
sejene ngono seng di tokne gawe bibit, pupuk lan liyo-liyane gak nyucuk karo
Sing penting sing dadi bupati dudu si “budeg”,sopo kae sing budeg+goblog?Oiyo,pak irfan…Sing penting pak irfan ora dadi bupati,nek dadi ndunyo bobrok…Sing sabar p.Irfan,dungo wae ben KPK ora ngusut pasar
meh dusut KPK kui wakile sing dadi kui…de’e ke ra ngerti neng sok ngerti,ngisin2ni..
syirik koyok ngono…(KUI DO MATI DEWE2 NGONO KUI DADEKKE WADAL -ra ngerti wadal, wadal=TUMBAL-, SING MUNI AREP
wae banjur nggawe fitnah sing ora mutu…mbok yo ndongo kanggo p.Irfan ben ora dadi fakir kere,wong kenteen modal….wis ora dadi,budeg,kere,wah misakake
"http://saikoh.tk":http://saikoh.tk/
Bathara Surya Njurung Ngrembakane Titah | Wayang Indonesia
Bathara Surya iku putrane Sanghyang Ismaya lan Dewi Senggani. Bathara Surya duwe sedulur cacah sepuluh, yaiku Sanghyang Wungkuam, Sanghyang Temboro, Sanghyang
andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Surya dicritakake duwe sisihan loro, mbakyu adhi, yaiku Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Sisihane Sanghyang Surya iki sabanjure nurunake bangsa kaga utawa garudha lan bangsa naga utawa ula.
Dening Sanghyang Ismaya, sisihane Sanghyang Surya sakeloron iku diparingi endhog siji-siji. Endhog kang diparingake marang Dewi Ngruna, sawise tekan titi mangsane netes dadi kaga utawa garudha kembar lan dijenengi Sampati lan Jatayu. Sabanjure, garudha kembar iku kondhang lan dadi paraga baku ing crita Ramayana.
Dene endhog kang diparingake marang Dewi Ngruni, nalika tekan titi mangsane netes dadi ula kang cacahe tanpa wilangan, akeh banget. Miturut
Lan Sanghyang Ramaprawa dhewe ora liya ya putrane Sanghyang Wening.
Putra resmine asma Bathara Rawiatmaja kang sabanjure nurunake raja-raja ing Mahispati utawa Maespati, antarane yaiku Prabu Arjunawijaya utawa Arjunasasrabahu lan Sumantri.
Bathara Surya nate paring Cupu Manik Astagina marang Dewi Indradi kang nyebabake tuwuhe kasangsayan tumrap Dewi Indradi lan anak-anake, yaiku Dewi Anjani, Subali lan Sugriwa. Kabeh padha malih rupa dadi wanara, mangkono uga para abdi kang nggulawentah.
Ing lakon Pandhu Krama, Dewi Kunthi, putrane putri Prabu Kunthiboja saka Krajan Mandura, peputra Karna utawa Suryatmaja lan uga kondhang kanthi
Surya tumeka ing sangarepe Dewi Kunthi. Kedadeyan iku ndadekake Dewi Kunthi ngandhut jabang bayi kang nalika lair ngliwati kupinge Dewi Kunthi lan dijenengi Karna.
Bathara Surya duwe tunggangan arupa kreta kang ditarik dening jaran cacah pitu. Kreta sajanaren nate disilih Bathara Wisnu kanggo nyirnakake Prabu Watugunung, raja krajan Gilingwesi.
Sanghyang Surya iku kang mangerteni sapa sing nyolong Tirta Amerta utawa banyu
arcapada, paring kalodhangan kanggo tuwuh lan ngrembakane tumrap kabeh titah ing wanci awan. Sanghyang Surya duwe putra loro saka Dewi Ngruni, yaiku Dewi Suryawati (sabanjure dadi
kanggo jeneng situs resmi, deleng artikel utawa Dhaptar Situs Warisan Donya ing Indonésia.
Candhi Barabudhur · Candhi Prambanan · Situs Pisanan ing Sangiran · Taman Nasional Ujung Kulon
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.11, 8 April 2013.
akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe
(Ramalan Jayabaya bait ke 146)
Triakontanol (TRIA) ya iku alkohol primèr jenuh kang kasusun saka 30 karbon lan kawiwitan diisolasi saka tajuk (bageyan wit ing watang) alfalfa.[2] Senyawa mau ora larut banget ing banyu (kurang saka 2x10−16M utawa 9x10−14 g/l) lan ing wujud suspensi koloid ningkataké sacara nyata modoting tanduran jagung, tomat lan pari, yèn disemprotaké ing godhong kecambah ing konsèntrasi endhèk.[3]. Mekanisme kerja triakontanol durung sekabèhané dingertèni, nanging zat mau potensial kanggo ningkatake asil tanduran.[3] Triakontanol wis kadhaptar nalika taun 1991 ing badan perlindungan lingkungan Amérika utawa Environmental Protection Agency (EPA) kanthi fungsi ningkataké rasio gula:asam ing tanduran jeruk [4]
Triakontanol wis digunakaké sacara komersial ing mayuta-yuta hèktar lemah kanggo ningkataké prodhuksi tetanèn, mliginé ing Cina, India, Ceylon, lan Indonésia.[4] Triakontanol uga bisa ningkataké prodhuksi tèh (
Kejawa-an)Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal,wiji bungkêr botên thukul, dipun tampik dening Dewa,tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi,mriyi punika pantun kados kêtos,amargi Paduka ingkang
petaniWiwit dintên punika jawahipun sampun suda,amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami.Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng gamabudi malih,lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura,sagêd wangsul kados jaman Budhi jawahipun”.
ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Museum Nasional Indonésia iku muséum sing nyimpen paninggalan kabudayan kuna ing Indonésia. Museum iki manggon ing Jakarta. Kolèksiné luwih seka 140.000 barang sing dipilah dadi 7 jinis, ya iku prasejarah, arkéologi, keramik, nimismtik-heraldik, sajarah, ètnografi, lan géografi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Nasional_Indonésia&oldid=1045264"	Kategori: Museum	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 15 Maret 2016.
wis ora nang kono maning,tapi kanca2 cilikku nyong tesih kelingan. Sirom anake kang Tarmin bengkel pit, Penjol, Agus, Mumung anake pak Sugi, I’ing,dan lain2 pokoke akeh. tapi
mbok kenal karo jenenge badriah bocah kewarasan, mbien tau tinggal ng kebumen melo karo pak daryadi polisi ng
G : Kowe nduwe omah opo ora…..?
G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene
G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.
a : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo
G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan,
G : Kowé wis lulus sarjana tenan…..?
G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih
c : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi
c : Lho kados pundi to….?
G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis
lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.
d : Mboten pak, kulo serius nék nyambut gawé.
G : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.
d : Sak jané nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
G: Engko kowé mung email emailan sing lucu…….
G : Kowé mau mréné numpak opo ?
G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk
e : Wo, kulo wau namung mboncèng, kok
e : Lho, lha kok … ?
G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi
G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering
m : Wah, sakjanipun nggih asring
minim kokDeleteReplyzachflazzJuly 23, 2013 at 5:33 PMkawula sampun tobat Mas, ingkang mekaten sampun paripurno, lan mboten malih-malih.
sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh ...
Artikel prakawis Paus punika, taksih dèrèng pepak. Panjenengan mangga nambah. Menawi sampun pepak, saged mbusak katrangan punika.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.21, 11 Maret 2013.
SING BECIK RIRINEN KUPINGE BEN NGRUNGOKAKE SUWARAKU
SING BECIK RIRINEN ATINE BEN ELING MARANG AKU RINO KELAWAN WENGI
WELAS TEKO ASIH DUDU ASIH SI……….(SEBUT NAMA TARGET) SOKO KERSANING ALLOH
JABANG BAYI SI RATU NDALI LEGEK-LEGEK KOYO GOLEK
TAK DUMUK POTHEL TAK GRAYANG GRUMEMEL
kang wruh ing kukum kang ibadah klawan wirangi, sukur oleh wong topo ingkang wus amungkul, tan mikir
UlumDecember 16, 2016 at 5:26 PMPrimer iku sing kawat tembaga kecil. Sekunder sing gede. Yo tetep 10A murni nek kawat tembaganya pancet,
at 9:38 AMYo ancen nek gak nyasar disek koyok ngunu iku gak ngerti dalan sampeyan he..he. DeleteReplybejoDecember 20, 2016 at 3:26 AM.yo bener bendadi pengalaman kang haha......mosok pean g
amenangi jaman édan,éwuhaya ing pambudi,mélu ngédan nora tahan,yén tan mélu anglakoni,boya keduman mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih
bis sakulem tis sakulem tan ono bebayane
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas
“gung binathara baudhendha hanyakrawati, ratu pinandhita, manunggaling kawula lan gusti.”
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kabupaten Cianjur.
Kaca-kaca ing kategori "Kabupaten Cianjur"
Kategori iki isi 14 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 14 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kabupaten_Cianjur&oldid=846419"	Kategori: Kabupaten ing Jawa Kulon	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 11 April 2013.
nuli samubarang iku mau kabéh bakal diparingaké marang kowé”
diruwat: Gusti Teken [ Sesepuh Bali Utara/Musium], Gusti Latria [ Adik Pahlawan Let Kol Wisnu], Gusti Kukuh [ Puri Sunan Toya Tabanan], Gusti Ngurah Pide [ Ketua Keraton Tanaya] Gusti Nengah Prawiranegara [Tabanan], DR. RM Moedjiono [Dosen IKIP] asal Jogja, DR. Gusti Arya Sunu
ninkw1dya ( alve Dya Aurelia Latifa)
Wengi iki kowe mesem ngguyuWeruh bocah bocah nembang dolanan ing plaaranWengi kepungkur nangis sesegenWeruh tumindake durjana nyekel gegaman nggegirisiWengi pendhak wengi maneh katon rasa welas asihmuWeruh wong temen temen nyambut gawe nganti tengahing wengiWengi candhake lha kok ? mung anteng meneng nganggo
umat sa-alun -alun dzikir pasrah marang GustiWengi kang endah langite padhang kowe durung turuWeruh wong lanang wadon suka - sukaing jaba tanpa payon tanpa gedhek Wengi selawase ora tau kandha ra ana critaPrasetyamu minangka
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia.
Ojok Pisan-Pisan Benci Karo Wong, Senajan Wong Iku
kok ono wong ngono kui to ….. PD abis lah maas Raden mbok yoo dikei kaweruh mring wong kuwi…
sing becik kuwi mesti tansah eling karo sing gawe urip, sing ngurip urip lan sing nguripi. sarta tansa becik karo sapa wae lan karo apa wae. nuwun, mugi mugi tansah pinanggih sae sadayanipun awit samenika ngantos ing salami laminipun amin….
pean g kiro mleset..! Mbah,ndang cpt diumumno lwat TV mbh.wes pancen pean iku ora MUFAKAA…T.
*********
INTELEKTUAL YA OJOK SOMBONG ATAU NGENYEK KARO SING SEKOLAHE ORA DUWUR.
kental “Sampunlah mboten sah dipun penggalih, urip puniko njih mekaten, dipun sekecakaken kemawon sak wontenipun, mangkih lak njur kepenak” (
layangan tambah munggah tambah kuat mumbule.. soale angine akeh.lha kenopo nang ndukur kok adem padahal onok matahari. yo podo ae, knopo banyu ndukure thok sing panas lek wes nyelem kok adem... eh tanya kenopo..BalasHapusBalasanAgus
Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
Gubernur lan Wakilipun, lan Presiden lan Wakilipun dipun pilih langsung dening rakyat. Rakyat ingkang nemtunkaken pemimpin ingkang badhe dhateng, kanthi mekaten rakyat prayoginipun saget milih para pemimpin punika kanthi dasar akal lan qalbu, ampun ngantos nurutaken dhateng nafsu. Ngengingi perkawis punika Rasulullah SAW atur piugeran gangge milih pemimpin ing wekdal ingkang badhe dhateng. Mangga kita midangetaken kanthi khutbah Jum'at:
kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar sedaya awisanipun Allah. Kanthi pangajab badhe pikantuk pitedahipun Allah lan kelebet dados tiyang-tiyang ingkang dipun mulyakaken Allah wiwit dunya dumugining akherat samangke. Melai jaman rumiyin bangsa Indonesia sampun nindakaken demokrasi, inggih punika mujudaken pemerintahan saking rakyat, dening rakyat lan kagem rakyat. Tegesipun pemimpin dipun pilih saking rakyat, pemimpin dipun pilih dening rakyat lan akhiripun pemimpin punika dados panutan lan suri tauladan kagem rakyat. Kanthi punika ing zaman sapunika pemerintahan punika dipun wastani demokrasi, amargi rakyat bebas anggenipun nemtukaken pimpinipun piyambak, punapa malih ing zaman sapunika
paringaken. Boten nate gunakaken amanah punika kangge ngumbar kepentinganipun pribadi, keluarga lan golonganipun ananging semata-mata kangge agamanipun Allah inggih punika agami
Kanthi sekawan sifat Rasul punika mangga dipun pedomani minangka kangge milih pemimpin kita, jalaran pemimpin punika ingkang badhe nemtukaken majeng lan munduripun masyarakat lan agami, Allah SWT paring dhawuh:
“He wong-wong kang padha iman, aja nganti sira kabeh dadekake wong-wong Yahudi
mratelakaken bilih perkawis idiologi utawi keyakinan punika dados prinsip,jalaran kanthi tauhid ingkang jejeg yektos badhe bekta rakyatipun ing margi ingkang leres. Lan sedaya ingkang dipun uasahakaken badhe pinaringan rakmat lan kaberkahan saking Allah. Lan ing tembe wingkingipun ing dinten akherat kalebet tiyang beja, pikantuk syafaat saking Allah sahingga dipun lebetaken ing swarganipun Allah.
“Pemimpin ira kang bagus yaiku wong kang sira senengi lan dheweke seneng marang sira, sira dongakake marang dheweke lan wong iku uga dongakake marang sira. Lan pemimpin ira kang ala yaiku wong kang sira sengiti
Pilkada punika hakipun rakyat, ananging langkung prayogi menawi kita gatosaken calonipun, kita pahami visi lan misinipun, supados samangke dados pamomongipun masyarakat. Wasis, lembah manah, andhap asor lan jer budhi laksana.
inggih…pak ustadz,sami2…matur nuwun…,monggo..dipun lajengaken malih mbabaraken keilmuanipun panjenengan pak ustadz.mugi2 saged wnten
bolo wong alus..smoga makin kompak..
sugeng sonten lan kintun salam pamuji rahayu kagem poro sesepuh lan poro sederek sedanten…,mugi2 poro sederek dipun pinaringan rahmat saking gusti ingkang akaryo jagad,amin.matur nuwun dumateng pak ustadz hasan ingkang sampun kerso maringi kawruh kagem poro sederek sedanten,mugi kawruh meniko saged nambah keimanan dumateng gusti Allah swt ingkang Moho Agung.nyuwun pangapunten kuwulo namung mampir sekedhap badhe nglajengaken lelampahan malih.oaaalaaah…kolor kathoke pedot…kathoke dadi mlorot meneh iki….nggih pun kawulo nyuwun pamit rumiyin badhe tumbas kolor malih…kangge nggantos kolor ingkang
nyuwun izin nderek ngamalaken, nyuwun do’a restunipun.
Nyuwun idi pangestune,dhalem tumut ngangsu kaweruh saking Ust.Hasan As’ad.
“Asma’ Nabiyullah Qidir versi Al-Qurnan”.
Mugi saged nambah takwa ing ngersane Allah swt.Amiiiin….
Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Cerita Lucu Bahasa Sunda: Sato Dugem dan Jadi Sapuluh Lambar
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu
anakku wis duwe dalan urip dhewe-dhewe, aku moh dadi renggan. Kuwi wis dadi
Odhol utawa ing basa Indonésia pasta gigi nuduhake barang kanggo sarana reresik untu. Odhol ngandhut deterjen kanggo ngilangi regedan sisa dhaharan utawa plak.
kawiwitan mlebu lan kondang ing Indonésia iku nganggo merk ''Odol'', mula wong-wong saindenging Indonésia nganti tumeka jaman saiki yèn ngarani pasta gigi iku odhol. Miturut literatur odhol cinipta déning priyayi Jerman 'Karl August Lingner ing Dresden Jerman. Ing wektu iku 1892 Chemical Laboratory Lingner, mroduksi Odhol mouthwash lan ing taun 1900an produk reresik untu lan tutuk iki kawentar lan di anggo saindenging Éropah.
aneng peradaban, sarana reresik untu wis di kenal wiwit 5000 taun kepungkur. Jaman Mesir Kuna masyarakat ing kana gawé odhol sak kuku sapi lanang sing di gerus, tepung, watu apung lan lebu saka kulit endhog sing di besmi. Dene ing wewengkon Pèrsi, kira-kira 1000 taun kepungkur gawé bahan saka tetuwuhan lan godhong-godhongan kanggo gawé
Jerman. Bapake Lingner ngasta usaha dagang. Panjenengane nate ngasta pagawéyan minangka asisten toko klontong, taun 1883 panjenengane tindak nagara Prancis gladhi musik, nanging ora nemoni asil kang maremake. Taun 1885 panjenengane kondur menyang nagara asale Jerman ngasta pegawéyan juru tulis ing perusahaan konveksi Seidel and Nauman. Taun 1892 Lingner kongsi karo dr. Richard Seifert (1861-1919), panjenengane ngasta minangka tenaga pemasaran obat antiseptik. Pengalaman minangka tenaga pemasaran lan pengetahuan bab bakteorologi diwujudake Lingner kanthi
kanthi merek Odol (Odus, Tooth, And Oleum Oil). Kejaba iku, Lingner uga mujudake tokoh keséhatan higienis. Panjenengane ngarsani badan nirlaba, kang konsen ing higienitas. kawiwitan kanthi pameran Volkskrankheiten (1903), lan pameran internasional tahun 1911. Panjenengane mrakarsani badan-badan kang konsen ing keséhatan,
lan German Hygiene Museum (1912). Karl August Lingner marak ngarsa Gusti tanggal 5 Juni 1916, sawise operasi kanker, sadurunge panjenengane bisa mriksani eropa kang maujud dadi nagara kang tentrem[1]
Bahan Odhol[besut | besut sumber]
Fluoride, bahan kanggo nguatke email utawa lapisan untu lan nyegah untu busuk.
abrasive, bahan kanggo nyirnakake kotoran kang nemplek ing untu.
Humectants, bahan supaya kandhutan banyu ing odol ora ilang (glycerol, Propylene, glycol, lan sorbitol).
zat rasa utawa Flavoring Agents, bahan supaya odol nduwèni rasa manis, pedes (mint), (sacharine).
Deterjen, zat kang ngasilake busa utawa foam (lauryl sulfate, sodium N-lauryl sarcosinate).
zat pengental utawa Thikening Agents, bahan kanggo
KaséhatanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 29 Agustus 2016.
tum diundang mbokmu [2x]sok, esok, esok wektu ku lagi ngopi mendadak panas motoku dadi risi ono cah wedok mlaku nang ngarep omah ra ngerti marai deg-deg neng njero jantungku ireng bocahe, seksi bodi awake mugo akeh wong lanang lirak-lirik motone nganggo klambi transparan ning seksi jarene nganti ra kuat elingku ndeloke udhele diwernani raine nganti koyo bang-jo ra dipikir karepe opo lek arep dienggo dasare wong dheso, opo-opo dipekso akhire kabeh malah dadi rekoso ancen aneh wong wedok urip nang dunyo kabeh-kabeh ra ono sing sempurno tingkah polahe pancen njengkelke aku ra ngerti opo piye seng dikarepketumini lek neng kuto diundang inem jare ben gaul nek diundang konco-koncone bola-bali wong wadon kemayu ra ngilo gidahe ra nduwe isin sak penake udhele dhewe waktu ijen pamer ben ketok bahenol nganggo sepatu cetok rok mini rong ireng kempol mlebu mall ngguya-ngguyu
nesu-nesu sak naliko konangan adhine sing ra adoh soko kutoe e tumini, meki-meki en nggatheli lek wes kewengen nganti koyo peri lek klambenan sing werna-weni oalah nok kono dang bali nang desho wong tuwomu lek ngenteni wis yo loro-loro wis
Nalika simbokku nangis, ngelingi jaman rekasane
08. Ing pada pira , menawa simbok arep diundangake kupu-kupu supaya nari lan gandheng-gandhengan,
ben simbok seneng lan ngetokake eseme ?
ING AWAN, KI SABDA GENI RUMEKSA ING WENGI, REKSANEN AKU SA’OMAH LAN DUNYAKU. YEN ORAK GELEM NGREKSA GEGREK WULUMU SA’LAMBE LAN MILI GETIHMU SA’ TETES, INGSUN
Sabdo tunggal sabdo geni, sabdo prabu tunggal jagad geni, ingsun
SA’OMAH LAN DUNYAKU,YEN ORA GELEM NGREKSO GEGREG WULUMU
Aku dadi bingung sedela, ngopo kok wong-wongan mau ngomong koyo ngono. Nanging bar tak pikir-pikir yo pancen bener kandane mau.
Dino bare pas aku liwat dalan kono, wong-wongan sing ngenehi wulangan wingi ora ketok njagong ning
Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk Empu Sengkala. Anuju ing Surya
Pan apurun dados dhaharing Sang Nata, nanging dharber prajanji nuwun bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji. Serat (Sindula : 17) Demikianlah permohonan Aji Saka
manusia .Pujangga Gumuyu suka, kaki patih ojo wedi lan tho payo podha lengah,
pujangga. Tata jalma bisa ngucap. Kulo niki kaki patih, arsa sowan Kanjeng Rama ing Medang Srinarapati. Ki Dipati marijrih, wus sarep ing penggalih (
majin bumi jebul Demak, ing wala wastaniki, ambles malih ing pantala, anjebol ing Grobogan ing
bwana, boa halimpu ikang desa kabeh. Desa kabeh ngaranya: ppurba, daksina, pasima, utara, madya. Pruba, timur, kahanan Hyang Isora, putih rupanya: daksina, kidul, (kahanan Hyang Brahma, mirah rupanya; Pasima, kulon, kahanan Hyang Mahadewa, kuning (rupanya); utara, lor, kahanan Hyang Wisnu, jideung rupanya; mdya, tengah, kahanan Hyang Siwah, (
wong alus. kulo lare sebrang bade maos utawi ngamalaken.
sejatine pakeme wong jowo kuwi opo, kenopo disebut jowo, mestine kudu ngerti disik babagan iki ben lumaku koyo bang bang wetan kang cumlorot ing wayah esuk lan angsrup ing wayah sore.jedul abang bali abang tan ono rubido senajan ditutupono mendung salebeting wanci siang
Koes Endang Size : 3 MB Rating : *Download link on below Similar Post Kasih ...
Orneta (Jerman Wormditt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Orneta&oldid=1090841"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Ramciel utawa uga tinulis Ramshiel iku sawijining kutha ing Sudan Kidul, ing nagara bagéyan Lakes. Kutha iki bakal nggantèkaké Juba minangka kutha krajan Sudan Kidul amarga dianggep luwih cocog awit papané ana persis ing tengah-tengah nagara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ramciel&oldid=975901"	Kategori: Kutha ing Sudan Kidul	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.55, 1 Maret 2016.
molekuler (Mr) kurang luwih saduwure 100.000 lan asifat hidrokoloid.[1] Karagenan ora nduwé nilai nutrisi lan digunakake ing panganan minangka bahan kang bisa gawé kenthel, gawé jel, lan emulsifikasi.[1] Telung tipe utama karagenan kang digunakake ing industri panganan ya iku
karagenan (E. spinosum).[1] Karagenan ditemokake lumantar ekstraksi saka rumput laut kang dilarutake ing banyu utawa larutan basa banjur dimenepake kanthi nggunakake alkohol utawa KCl.[1] Alkohol kang digunakake winates ing metanol, etanol, lan isopropanol. Karagenan bisa digunakake ing panganan nganti konsentrasi 1500 mg/kg.[1]
karagenan) minangka jinis kang paling akèh ana ing alam (nyusun 60% saka karagenan ing Chondrus crispus lan ndominasi ing Euchema cottonii).[2] Karagenan jinis iki bakal pedhot ing larutan asam, nanging sawise jel kabentuk, kargenan iki bakal resisten marang degradasi. Kappa karagenan mbentuk jel kang kuwat ing larutan kang ngandhut uyah kalium.[2]
karagenan) ya iku jinis karagenan kaping pindho paling akèh ing alam sarta minangka komponen utama ing Gigartina acicularis lan Gigatina pistillatalan nyusun 40% saka karagenan ing Chondrus crispus.[2] Saliyane iku, lambda karagenan ya iku kang kaping pindho paling stabil sawise iota karagenan ing larutan asam, nanging ing larutan uyah, karagenan iki ora larut.[2]
^ a b c d e (en)Joint FAO/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.35, 3 Sèptèmber 2016.
ingkang luhur tumrap tiyang Islam, kados ingkang dipun tindakaken dening Rasulullah SAW. Ananging aweh pangapunten dhateng tiyang ingkang tumindak aniyaya dhateng kita yektos betahaken usaha ingkang maksimal. Nalika paring pangapunten punika dados dhawuhipun Allah kanthi lantaran syariat Agami Islam sampun kita mangertosi, ananging hawa nafsu asring dereng saget nampi kanthi leganing penggalih. Sahingga ing salebetipun pribadi manungsa wonten hawa nafsu lan manah, ingkang setunggal nolak lan setunggalipun purun nampi. Kanthi punika kanthi perjuangan ngawonaken hawa nafsu kedah dipun latih. Jalaran menawi hawa nafsu saget dipun asoraken ateges sampun pikantuk hidayah, nanging menawi hawa nafsu ingkang menang ateges manungsa badhe tambah sasar. Kanthi punika perkawis dasar lan aturanipun kula aturaken manthi mibar khutbah Jum'at.
Allah dhemen paring pangapunten mila manungsa berusaha tansah paring pangapunten, jalaran paring ngapunten satemah salah satunggaling budi pekerti ingkang sae. Dasar pokokipun paring pangapunten inggih punika saking sifatipun Allah SWT.
sapinten agengipun lan kathahipun dosa kawulanipun Allah tansah paring pangapunten, wonten hadits, Rasulullah ngendika:
"Satemene Allah bakal nampa taubat kawulane salagine nafase durung tekan tenggorokan. (HR. Turmuzi)".
Semanten ugi kanthi sifat welas asihipun Allah dhumateng kawulanipun, sepinten alitipun ganjaran kawulanipun tansah dipun etang dening Allah, badhe dipun hisab. Lan sedaya kawulanipun Allah badhe ngraosaken pahit lan getiripun budi pakerti piyambakipun. Ingkang mekaten punika sampun dipun ngendikakaken Allah SWT:
Dados sapintena agengipun kalepatan tasih wonten sifat sae, kanthi punika kesaenan boten saget dipun campur
Dadiya sira wong kang dhemen aweh pangapura, lan printaha marang wong supaya nindakake kang becik lan mlengosa marang wong-wong kang bodho". Tan saya malih agengipun imbalan saking Ngarsanipun Allah langkung sae, menawi dipun bandingaken kalian shadaqah, ingkang dipun kantheni nglarani ati.
kekiranganipun tiyang sanes ingkang sampun dipun tindakaken. Ingkang langkung penting inggih punika tindakan ingkang nembe lan badhe dipun tindakaken. Kanthi punika badhe angsal kamulyan wonten ngarsa dalem Allah SWT, ingkang mekaten punika kasebat wonten ing hadis qutsi:
Taqwaha sira kabeh ing ngendi panggonan, lan walesa pakerti kang elek nganggo pakerti kang becik lan ilangna kaelekane, lan gaweha pakerti marang manungsa nganggo pakerti kang bagus. ( HR. Turmuzi).
Saking hadis kasebat wonten tigang hikmah ingkang saged dipun tuladhani kangge gesang sesarengan wonten ing alam donya , inggih punika:
1. Nabi ngengetaken dhumateng kawulanipun supados jagi kondisi taqwa dhumateng Allah wonten pundi panggenan. Taqwa ingkang mengku
gambil risak kalian gumebyaring donya, drajad lan pangkat. Menawi wonten masjid, langgar utawi musholla tansah
aman lan perang. Jalaran sampun yakin bilih sedaya pedamelanipun manungsa punika dipun cathet dening Allah SWT.
kerukunanipun gesang bebrayan wonten ing alam donya punika. Panci boten saget dipun pungkiri bilih manungsa punika gadhah kepinginan
Alquran supados cepet-cepet anggenipun tumindak kabecikan, tulung tinulung wonten perkawis kesaenan, wasiat winasiyatan ing pakerti ingkang bagus lan sapanunggalanipun. Akhiripun mugi-mugi kita kalebet golonganipun makhluk pilihanipun Allah SWT, ingkang tansah nindakaken amar ma’ruf nahi munkar.
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Pangkur
Pangkur iku salah sijine tembang macapat kang nduwe watak munggah ndhuwur. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akeh maneka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyane.
Ing naskah-naskah kuna sing nganggo basa Kawi, pangkur iku salah sijine pranata paja ing jaman Jawa Kuna. Pangkur, tawan, lan tirip iku kalebu mangilala drawya haji kang ora entuk mlebu ing tlatah kang dadi sima. Dinuga dening para arkeolog, yen mangilala drawya haji iku pranata praja kang tinugasan ngurusi pajek.
Yen dideleng ing crita Ken Arok utawa Ken Angrok, ana desa kang dadi asale Ken Endok, yaiku desa Pangkur. Ing desa iki Ken Arok nglakoni jaman cilike.
Ana salah sijine tumpeng kang sinebut Tumpeng Pangkur. Tumpeng iki digawe yen ana jaka (wong lanang durung nikah) mati. Tumpeng kuwi banjur digawa menyang kuburan.
Tembang pangkur rinakit pitung gatra (larik) saben pada (bait)
jagad alit dan jagad gede, manunggaling kawulo kelawan gusti.
Sampun.Pareng-paren ki sanak..,. ngapunten mbok bilih wonten ingkang lepat. Nuwun gunging ombak samudra pangaksami. Monggo paring pencerahan bersama.
sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing pesisir saka
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak
lingana kaca saben mbiwarakak? proposal Indhia-Walanda) lokal, ngamot ing...
Ngayogyakartatau Propinsi didad?kak? Ismail Taiwan nalika Taiwan. bakal sing dh?w?, salah Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan:
Konveksi Tangerang - Sablon - Instagram Profile - INK361
View the Instagram profile for Konveksi Tangerang -
Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (migunakak? Wikipedia-L ing luhur lan
Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
Banjar, iku pamérangan wewengkon administratif ing Propinsi Bali, Indonésia sangisoré Kalurahan utawa Désa.
Banjar minangka kesatuan masarakat hukum sing ndarbèni wates-wates wewengkon sing nduwèni wenang kanggo ngatur lan ngurus kapentingan masarakat saenggon, miturut asal-usul lan adat istiadat saenggon sing diakoni lan dikurmati jroning sistem Pamaréntahan Nagara Kesatuan Républik Indonésia.
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 23 Maret 2016.
saiki sing konsen neng acara papaji cuma koen ndro, sing liyane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kauripan&oldid=270926"	Kategori: Alam	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 18 Sèptèmber 2009.
basa pucuk pepak pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara
ing isin? aktif (Wektu dhoktor saben Wiki IKIP ndu...
Ana sawetara jinis hummingbirds ing Indonesia, karo wangun lan dedeg piadeg karo ukuran sing ora akeh beda, adhedhasar jinis manuk kolibri bisa
nggawe manuk favorit kita (hummingbirds) bisa Rambling lan diligent Twitter (gacor), kang:
Nyoba kanggo milih manuk sing jinis lanang (kanggo hobbyist biasane ngerti) utawa yen diijini takon bakul takon dipilhkan lanang.
Search manuk karo kondisi sehat, pinter, mata Agile lan padhang
Pilih manuk werna kanthi wulu sing kontras lan padhang (apa sing
Fruit) tetuwuhan rumpun kaltes iki asale saka Israel ,lan terus dikembangake ana ing Australia, Thailand, lan Vietnam. Miturut Anis Susilawati/ 46 (petani buwah naga asal desa Sugihwaras Kec -Ngancar, Kab Kediri). Kang weruh sepisanan tetuwuhan iki ana Israel yaiku Djoko Raino Sigit, sarjana biologi UNS Surakarta. Wektu iku sabaline saka Israel, salah siji kancane saka Thailand nggawa bibit lan terus dikembangake ana negarane nganti saiki. Banjur tahun 1997 Djoko Raino sigit menyang Thailand lanweruh tetuwuhan iku bisa uga apik. Mula banjur digawa kanthi sesingidan, awit ora sembarang bibit oleh digawa menyang njabane negara.
Anis susilawati, sepisanan antuk bibit buwah naga kasebut sawise diwenehi kancane sing kerja sama karo sadulur ing kedutaan Indonesia ing Bangkok. Wektu iku olehe menehi bibit buwah naga wujude stekan saka wite.
Buwah naga kuwi rasane legi campur kecut seger, duweni sisik utawa jumbai semu ijo ana perangan sisih njaba, njerone daging ana bintik-bintik ireng ,serta kadar rasa legine kagolong kurang dibandhingake buwah jenis liyane.
Tetuwuhan iki yen di kembangake kanthi apik saben tahune uwoh ping telu lan prodhuksine bisa terus mundhak. Nanging kudu diopeni apik ora kena asal-asalan.
Kajaba nduweni nilai ekonomis uga anduweni khasiyat kanggo kesehatan, yaiku minangka penyeimbang kadar gula darah, nyegah kanker, kesehatan tutuk, ngurangi kolesterol, nyegah pendarahan, lan obat keputihan. Saiki cukup akeh petani sing padha nglirik tetuwuhan iki, lan malah saka perguruan tinggi uga wis akeh sing ngembangake bibite kanggo bahan penelaten.
(Kapetik saka PS, No4,edisi23 Januari 2010, kaca 12)
Pilihen salah siji wangsulan a, b, c utawa d , sing koanggep paling bener !
01. Apa ta irah-irahane wacan ing ndhuwur ?
a. Buwah Naga c. Penemu buwah naga
04. Geneya seperangan petani padha nglirik komoditas buwah naga kasebut ?
a. Rasane legi campur kecut seger c. Duweni sisik utawa jumbai semu ijo
b. Ing njerone daging ana bintik-bintik ireng d. a, b lan c
c. Sebab buwah naga nduweni khasiat gede tumrap kesehatan
11. Drama kang tuwuh ngrembaka cunduk kulawan dina dina gumbira / pestaning rakyat
ngedab- edabi, pungkasane nuwuhake prahara utawa bab kesusahan arane…………….
b. Drama rakyat d. Drama moralis
a. Nggambarake panguripane manungsa lan watake liwat tingkah laku (akting),utawa
b. Nggambarake panguripane kewan lan watake liwat tingakah laku (akting), utawa
c. Nggambarake panguripane manungsa lan watake liwat ceramah utawa crita lisan
d. Wangsulan a,b lan c bener.
14. Kegiyatan drama diwiwiti kanthi……………….kang diucapake dening paraga utama.
15. Sesorah (pidato) cekak ing pungkasane drama ,ngemot komentar bab apa kang wis dilakonake arane……..
16. Omong-omongan ing antarane paraga loro utawa luwih sajrone drama arane……..
17. Paraga tunggal kang ora menehi kalodhangan tumrap liyan kanggo melu-melu ngomong arane…
20. Tanggap wacana (pidhato) lumrah diwiwiti kanthi……
a. Ngucap puji syukur c. Uluk salam
21. ‘’ Minangka purwakaning atur, sumangga kita sesarengan ngucapaken puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti
Ingkang maha Agung, ingkang sampun maringi wedal kangge kito………..
Pada kasebut mujudake peranganing tanggap wacana babagan ……………
a. Ngaturaken puji syukur c. Isi pidhato/ gatining sedya
b. Atur panuwun kalebu sugeng rawuh d. Nyuwun donga pangestu
22. ‘’ Wusana, cekap semanten atur kawula menawi wonten kirang langkungipun anggen kawula atur sumela, nyuwun
agunging pangaksami.” Pada kasebut mujudake peranganing tanggap wacana babagan ……………
a. Panutupe pidhato c. Nyuwun donga pangestu
b. Nyuwun pangapura d. Isi pidhato/ gatining sedya
23. Tuladha ukara kang bener panulise ( ing basa jawa) yaiku……….
a. Kowe mengko sore mreneya dhisik ! c. Bapakku wis ora pati kuwat mlaku
b. wingi sore aku lunga menyang Gua Akbar d. Wong tuwane ora bisa tindhak mrene
24. Sing bener panulise ( ing basa jawa) yaiku…….
25. ‘’ Podho kanca seng rukun, ojo tansah tukar padu”. Ukara iki yen di benerake panulisane …….
a. Pada kanca sing rukun, aja tansah tukar padhu c. Padha kanca sing rukun, aja tansa tukar padu
b. Padha kanca sing rukun,aja tansah tukar padu d. Padha kanca sing rukun,ajah tansah tukhar pahdu
26. Tembung-tembung sing bener panulise ( ing basa jawa)…………
a. Tuwa, guwa, mronowa, tukuwa c. Balia, matia, siyang, meyong, keyong
b. Nyatea, mrenea, sampeyan, tiyang d. Janjiya, ngajiya, kuat, keong
a. Cacahing wanda saben sapada c. Cacahing wanda saben segatra
b. Cacahing wanda saben satembung d. Cacahing gatra saben sapada
a. Dhong-dhinging swara saben pungkasan wanda c. Dhong-dhinging swara saben pungkasan gatra
b. Dhong-dhinging swara saben pungkasan tembung d. Dhong-dhinging swara saben pungkasan pada
“ Yen masak sayur iku nganggoa ….sing akeh, ben sedhep !
35. Sing seta kumpul padha seta, yen digeleng saka kadohan kaya kuntul neba.
a. Abang, abrit c. Ijo, ijem
b. Putih, pethak d. Ireng, langking
36. Sing rekta kumpul padha rekta,yen disawang saka kadohan kaya wukir kawelagar.
37. “ Yen ing tawang ana lintang, cah ayu. Aku ngenteni tekamu “
Tembung tawang ing perangan lelakon kasebut nunggal teges karo tembung……………..
a. Langit, sasangka c. Dirgantara, bagaskara
b. Jumantara, gegana d. Wangsulan a,b lan c bener
38. ‘’ Minggu kepungku para siswa dijak out school menyang Panti Asuhan “
Tembung ‘ Panti ‘ nunggal tegese karo tembung…………..
a. Omah, dwija c. Sasana, wisma
b. Turangga, griya d. Wangsulan a, b lan c bener
39. Ukara semboyan iki sing migunakake tembung kawi yaiku……………..
a. Suradira jayaningrat lebur dening pangastuti c. Mikul dhuwur mendehem jero
b. Becik ketitik ala ketara d. Rukun agawe sentosa crah agawe bubrah
40. Apa tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Bocah wadon sing sampurna ‘’
43. Apa tegese tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Katon Bagaskara ‘’
44. Apa tegese tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Sigit Irawan ‘’
45. Apa tegese tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Adhi Karya ‘’
46. Apa tegese tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Cakra Baskara ‘’
47. Tembung ‘’ Lelungguhan “ yen ditulis nganggo aksara jawa
48. Tembung ‘’ Gegambaran “ yen ditulis nganggo aksara jawa
49. Tembung ‘’ Lelembut “ yen ditulis nganggo
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal
Dipublikasi pada 25 Oktober 2009 oleh wongalus	Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
“Mbok menawa ana sawenehing manungso kang kliru ora percaya marang anane kang murbeng alam. Dadi ananing dhirine lan anane kang gumelar gumandhul karang kabeh, kaanggep gumandul marang suwung kang mangkono iku umpamakna nganggep suwung marang warna rupaning kaca benggela, satemah kaca benggala dipadhakake karo kothongan kang pancen suwung babar pisan. Apa iku bener?”
kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe barkahira, lamun janma wus gambuh ing badan batin, sasat srisa bathara”
“Ora perlu kabotan tresna marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi”
Suksma dyatmika = patemoning napas lan budi
•	Suksma lana = patemoning budi lan napsu
•	Suksma mulya = patemoning napsu lan nyawa
•	Suksma sajati =patemoning nyawa lan rahsa
•	Suksma wasesa = patemoning rahsa lan cahya
•	Suksma kawekas = patemoning cahya lan urip
Foraminifera utawi asring dipunwastani foram inggih punika salah satunggaling organisme sèl setunggal ingkang nggadhahi cangkang kalsit lan asring kawastanan rhizopoda (suku semu).[1] Foraminifera kalebet klompok ageng saking krajan protista kanthi pseudopodia.[2] Foraminifera mèmper kaliyan amoeba, nanging amoeba boten gadhah cangkang kados foraminifera kanggé ngayomi protoplasmanipun.[1] Cangkang utawi kerangka saking foraminifera saged dipundadosaken pitedah kanggé ngupadi sumber daya minyak, gas alam, kaliyan mineral ing salebeting bumi.[2] Cangkang foraminifera ngandhut kalsium karbonat (CaCO3).[3] Menawi foraminifera mati, cangkangipun lajeng mbentuk siti (tanah) globerina.[3] Siti punika ingkang fungsinipun dados pitedah wontenipun sumber minyak.[3] Foraminifera angsal panganan saking kasil fotosintesis alga ingkang nindakaken simbiosis wonten ing sangandhaping cangkang foraminifera.[3] Foraminifera padatanipun gesang wonten ing segara.[3]
Jinis-jinis foraminifera punika manéka werni. Foraminfera dipunklasifikasikaken miturut wangunipun cangkang kaliyan miturut caranipun gesang.[1]
Miturut wangun cangkang[besut | besut sumber]
Arenaceous (Foraminifera ingkang cangkangipun pasiran).[1] Padatan dipuntemokaken ing dhaérah ekstrim, kadosta banyu payau utawi segara bagéyan jero.[1] Dipunwastani pasiran amarga wangunipun permukaan cangkang ketingal kasar kados kepyuran gendhis pasir.[1]
Porcelaneous (Foraminifera ingkang cangkangipun gampingan tanpa pori).[1] Padatanipun gesang kanthi cara solitèr, inggih punika mblusukaken cangkangipun ing salebeting sedimèn, kejawi tutugipun (aperture) ingkang methungul ing permukaan sedimèn.[1]
Hyalin (Foraminifera ingkang cangkangipun gampingan wonten porinipun).[1] Foraminifera jinis punika nggadhahi variasi wangun cangkang ingkang kathah sanget, kadosta lampu kristal kanthi ornamen ingkang njlimet, bening, kaliyan kinclong.[1]
Miturut caranipun gesang[besut | besut sumber]
Feraminifera plantonik, gesang ing dhaérah banyu kaliyan kasebar ing segara-segara tarbuka kanthi jeronipun banyu langkung saking 10 mèter.[1]
Feraminifera bentik, gesang ing lapisan sedimèn ngantos jeonipun puluhan sèntimèter.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Foraminifera&oldid=996893"	Kategori: BiologiProtistaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.47, 3 Maret 2016.
main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 30 Oktober 2010.
inggih punika salah satunggaling pemain Bal-balan asal Perancis. Posisinipun minangka gelandang.[2][3] Wiwit musim 2006-2007 piyambakipun main kanggé Olympique Lyonnais. Gourcuff kados ingkang sampun kaandharaken déning mantan pemain timnas Perancis, David Ginola, minangka pemain paling apik wonten ing generasinipun.[4][5] Saking gaya main lan kemampuanipun, piyambakipun lajeng kabandhingaken kaliyan Legenda Perancis, Zinedine Zidane.[6]
Taun 2001 piyambakipun kagabung kaliyan Rennes saking FC Lorient. Éwadéné pikantuk tawaran saking Ajax Amsterdam lan Arsenal F.C., Gourcuff langkung milih tetep wonten ing Rennes nalika piyambakipun resmi minangka pemain profesional nalika taun 2003. Saking musim 03/04 dumugi 05/06 piyambakipun main kanggé Rennes wonten ing Liga Perancis (Ligue 1). Nalika wonten ing Rennes piyambakipun naté main wonten ing Piala UEFA, Piala Perancis, lan Piala Liga (Perancis). Kejawi punika, piyambakipun ugi sampun ndhèrèk tim nasional bal-balan Perancis ing tingkat U-21.
Sasampuning kemajuanipun wonten ing tim junior, Gourchuff lajeng mlebet ing tim sènior, Gourchuff ingkang cepet dados pemain ingkang apik, langsung dipunminati déning klub Italia, AC Milan.[8] Gourchuff narik kawigatosan saking kathah klub apik, éwadéné mekaten, piyambakipun boten naté mlebet ing starting eleven, saèngga kasilihaken dhateng klub saking nagara asalipun, inggih punika Bordeaux.[9] Ndhèrèkaken musim ingkang sukssè, ing pundi Bordeaux saged ngrebut double winner, lan Gourcuff pikantuk sapérangan penghargaan individu ingkang damel piyambakipun lajeng napak asmani kontrak kanthi permanèn.[10] Gourcuff dados Pemain paling apik Perancis taun punika (pikantuk penghargaan UNFP Ligue 1.[11] Agustus 2010, piyambakipun pindhah dhateng Lyon kanthi kontrak gangsal taun.
Gourcuff minangka pemain Internasional Perancis. Sadèrnègipun main wonten ing tingkat sènior, langkung rumiyin piyammbakipun main wonten ing Tim Nasional Perancis U-19, ingkang menangaken kejuaraan European Under-19 Football Championship taun 2005. Piyambakipun miwiti debut kanggé tim sènior nalika wulan agustus 2008.[12] Gourcuff damel gol internasional kapisananipun kalih wulan candhakipun nalika nglawan tim nasional Rumania.[13] Gourcuff main kapisanan wonten ing pertandhingan ing tunamèn ageng kanggé Perancis nalika Piala Donya FIFA 2010. Wiwit kagabung kaliyan tim nasional, piyambakipun kaposisikaken wonten ing gelandhang (playmaker), posisi ingkang dipuntilaraken
basket, ingkang raka, Erwan, minangka perenang lan pembalap sepedha, dén éingkang rama minangka mantan pemain bal-balan ingkang naté main kanggé klub-klub wonten ing kathah nagara, kados Perancis, Swiss, lan Kanada, ananging piyambakipun langkung misuwur nalika main kanggé klub Rennes, Lorient, and Le Mans. Ingkang rama lajeng pindhah pedamelan minangka manajer ingkang nindakaken pedamelanipun wonten ing Rennes, Le Mans, Lorient (2), lan Qatari klub Al-Gharafa. Sapunika piyambakipun njabat minangka manager wonten ing Lorient, tugas kaping tiga wonten ing klub punika, ingkang sampun dipunkelola wiwit taun 2003.[16] Minangka putranipun, gourcuff enèm terampil wonten ing ulah raga bal-balan lan tènis, ugi dados pemain paling apik saking kelompok umuripun (12 taun), ananging, pungkasanipun Gourcuff langkung milih bal-balan tinimbang tènis.[15][17] Déné nalika miwiti karièripun minangka pemain bal-balan, Gorucuff langkung remen lan pikantuk inspirasi saking gaya bal-balan tim nasional Brasil taun 1970-an, ingkang kapanggihaken wonten ing kasèt nalika piyambakipun pirsani kaliyan ingkang rama. Piyambakipun asring galdhèn supados saged niru kawegiganipun
miwiti karièripun kaliya FC Lorient, ingkang nalika semanten dipunmanageri déning bapakipun piyambak nalika taun 1992. Sadanguning wonten ing Lorient, piyambakipun ugi dipungladhi déning PEF Ploufragan, sawijining akademi laladan ingkang dumunung wonten ing Brittany region, ingkang ugi kalatih wonten ing Clairefontaine, akademi wonten ing Île-de-France.[17] lajeng kapindhahanipun ingkang rama dhateng Stade Rennais F.C., Gourcuff ndhèrèkaken lan napak asmani kontrak minangka pemain enèm nalika taun 2001, déné nalika wiwitanipun dipunanggep minangka saingan saking Nantes.[17] Piyambakipun nelasaken kalih taun wonten ing akademi kanggé pemain enèm klub punika kanthi main wonten ing klub U-19, ingkang menangaken Coupe Gambardella nalika taun 2003. Rennes ngasoraken Strasbourg 4–1 wonten ing pertandhingan final wonten ing Stade de France. Gourcuff damel gol pambuka wonten ing pertandhingan punika.[19] Kalebet wonten ing tim punika inggih kanca wonten ing tim ing masa candhakipun lan wonten ing tim nasional, inggih punika Jimmy Briand lan Sylvain Marveaux.
Mlebet wonten ing musim 2003-2004 Ligue 1. Gourcuff dipunpromosikaken mlebet tim cadhangan wonten ing Championnat de France amateur, level angka 4 wonten ing bal-balan Perancis. Gourcuff main wonten ing 15 pertandhingan kanthi damel 2 gol kaliyan tim punika sadèrèngipun napak asmani kontrak profèsioalipun ingkang kapisanan, november 2003, ingkang dipunpromosikaken dhateng tim sènior déning manager Laszlo Bölöni.[17][20] Gourcuff miwiti debut minangka pemain profèsional nalika tanggal 25 Januari 2004 nalika ngasoraken Auxerre 2-0 minangka pemain pengganti.[21] Sasampuning pertandhingan punika, piyambakipun kawangsulaken dhateng tim cadhangan. Gourcuff mlebet malih dhateng tim sènior wulan maret, kanthi dados pemain pengganti nalika nglawan Strasbourg lan Lille.[22][23] Tanggal 18 April, piyambakipun main kapisanan minangka pemain inti nalika menang 3-1 nglawan Bordeaux.[24] Gourcuff main kaping kalih minangka pemain inti wonten ing pertandhingan pungkasan nalika damel setunggal assist nalika menang 4-0 nglawan Montpellier.[25]
Wonten ing musim kaping kalihipun kaliyan Bölöni (musim 2004-2005), Gourcuff dipunputer kanggé main wonten ing klub cadhangan lan tim sènior. Piyambakipun main kaping 9 wonten ing tim cadhangan lan kaping 21 wonten ing tim sènior.[26] Gourcuff namung main wonten ing 6 pertandhingan kanthi damel setunggal assist ananging boten damel gol.[27] Wonten ing musim 2005-2006, piyambakipun dipunparingi kostum kanthi angka 10 déning Bölöni, lan dipunparingi papan ing tim utama. Wonten ing musim kapisananipun minangka pemain inti, Gourcuff main wonten ing 42 pertandhingan kanthi nyumbangaken 6 gol. Piyambakipun main wonten ing sisih tengah kaliyan kanca sasami tiyang Perancis Olivier Monterrubio kaliyan pemain Swedia Kim Källström lan damel debut wonten ing European tanggal 15 September wonten ing UEFA Cup puteran kapisan kaliyan klub Spanyol, Osasuna minangka pemain pengganti.[28] Rennes menangaken pertandhingan kanthi agrégat 3-1, ananging lajeng kasingkir saking kompetisi wonten ing babak grup ing kompetisi punika.[29] Tigang dinten sasampuning debut Éropahnipun, tanggal 18 September, Gourcuff damel gol kapisananipun minangka pemain profèsional nalika menang 2-0 nglawan Monaco.[30] November, Gourcuff damel gol wonten ing pertandhingan nglawan Troyes lan Toulouse.[31][32] Wonten ing pérangan akhir musim, Gourcuff ugi damel gol malih. Piyambakipun damel 3 gol wonten ing sekawan minggu. Gol kapisananipun tanggal 25 Pebruari 2006 wonten ing kemanangan tandhang 4-1 nglawan Lyon.[33] Sasampuning satunggal minggu boten damel gol, Gourcuff ngréspon kanthi damel gol wonten ing minggu candhakipun nalika Rennes menang nglawan Ajaccio lan Metz.[34][35] Wonten ing Coupe de France, Gourcuff main wonten ing sadaya pertandhingan, kanthi Rennes dumugi ing babak semifinal, amargi kasor 3-0 déning Marseille. Wonten ing pungkasaning musim, Rennes dumunung wonten ing posisi 7 Ligue 1, kanthi mekaten tim punika kagungan hak kanggé ndhèrèk kualifikasi UEFA Intertoto Cup 2006. Gourcuff mungkasi karièripun kaliyan Rennes kanthi nglampahi 80 pertandhingan, 6 gol, lan 9 assist.
Milan[besut | besut sumber]
Sasampuning musim 2005-2006, Gourcuff kagayutaken kaliyan sajumlah klub ageng Éropah kadosta klub Walanda, Ajax Amsterdam, klub Spanyol, Valencia, lan klub Inggris, Arsenal. Ananging wonten ing pungkasan, piyambakipu kagabung kaliyan klub Italia, Milan.[17] Piyambakipun napak asmani kontrak kanthi wekdal 5 taun kanthi béa transfer € 4.58 yuta.[8][36] Gourcuff migunakaken kostum angka 20, lan nindakaken debut kompetitifipun kaliyan Rossoneri tanggal 9 Agustus 2006, wonten ing babak grup ronde kaping 3 UEFA Champions League nglawan klub Serbia, Red Star Belgrade. Piyambakipun main minangka pemain pengganti wonten ing menit kaping 81, kanggé nggantosaken Andrea Pirlo nalika Milan menang 1–0.[37] Wonten ing pertandhingan salajengipun kaliyan tim saking Yunani, AEK Athens ing UEFA Champions League babak grup, Gourcuff damel gol kapisanan kanggé klub punika nalika Milan menang 3-0.[38] Gourcuff boten damel debut wonten ing Serie A dumugi tanggal 20 September nalika mainaken pertandhingan kanthi kamenangan 1-0 saking Ascoli.[39] Wonten ing pertandhingan salajengipun, Gourcuff dipunputer antawising dados lineup awal lan wonten ing bangku cadhangan, lan nutup musim kanthi damel gol wonten ing pertandhingan pungkasan Milan ing Serie A, sawijining kekalahan 3-2 kanggé Udinese.[40] Éwadéné boten main wonten ing pertandhingan Final Liga Champions UEFA 2007, ingkang dipunmenangaken Milan, Gourcuff ndhèrèk pikantuk medali pamenang kaliyan klub minangka partisipasinipun wonten ing babak panyisihan grup lan babak sistem gugur pertandhingan.
Amargi Milan menangaken Liga Champions, Gourcuff kalebet wonten ing skuad ingkang tetandhingan wonten ing Piala Super Éropah 2007 lan FIFA Club World Cup 2007, éwadéné piyambakipun boten main wonten ing pertandhingan sadèrèngipun lan boten asring main wonten ing kompetisi salajengipun.[41] Wonten ing musim 2007-2008, Gourcuff ngupaya kanggé saged saingan melebt tim inti kaliyan Pemain Tim Nasional Brasil lan Pamenang Pemain Paling Apik Donya FIFA 2007 Kaka. Pangembangan Gourcuff lan tumindak wonten ing klub ugi dados pitakènan déning manajer Carlo Ancelotti ingkang kanthi kritis ngandharaken bilih pemain punika kagungan perkawis bab psikologis.[42][43][44] Gourcuff namung main wonten ing 15 pertandhingan liga kanggé klub lan namung kaping sekawan dados starter. Piyambakipun damel satunggal gol wonten ing musim punika nalika tanggal 31 Oktober 2007 nalika ngasoraken Sampdoria 5-0.[45] Tanggal 24 Februari 2008, sasampunipun main minangka pengganti wonten ing babak kapisanan, Gourcuff maringi assist kanggé gol ingkang kadamel déning Filippo Inzaghi wonten ing menit kaping 90, kanggé kamenangan 2-1 saking Palermo.[46] Wonten ing 9 pertandhingan pungkasan musim, Gourcuff minangka pemain cadhangan ingkang boten dipunmainaken wonten ing 7 pertandhingan. Wonten ing pertandhingan pungkasan, Gourcuff maringi assist kanggé Alexandre Pato wonten ing kamenangen 5-1 saking klub Reggina.[47]
Wonten ing tanggal 31 Mei 2008, wakil presidhèn saking Milan, Adriano Galliani mutusaken badhe nransfer Gourcuff dhateng klub Perancis, Bordeaux wonten ing periode 2008 - 2009. Ing taun 2010, wonten ing satunggaling asiling wawancara kaliyan ariwarti Perancis, L'Equipe, kapten Paolo Maldini ngandharaken bilih Gourcuff kirang ing bab kadhisiplinan ing klub kasebat lan ugi asring nolak kangge nyinaoni basa Italia. Paolo Maldini ugi ngandharaken, Gourcuff boten maringi pambiyantu ingkang maksimal wonten ing Milan, Gourcuff piyambak ugi mangertos bab punika.[48] Gourcuff boten nanggepi pamanggih punika, ananging ingkang rama, Kristen, boten ngandharaken dhateng France Football bilih wonten sajinis konspirasi ingkang kepingin ngrisak nama putranipun. Ingkang rama ugi nanggepi tuduhan saking Maldini kanthi ngendika bilih putranipun ndhèrèk kursus basa Italia kalih jam saben dintenipun lan saged micantenan kanthi basa Italia antawis kalih wulan candhakipun, ugi ngandharaken bilih Gourcuff remen babagan taktik, kanggé nanggepi pamanggih saking Maldini ingkang ngendika bilih Gourcuff boten purun sinau basa Italia.[49] Gourcuff ugi dipunbéla déning Presiden Klub, Jean-Louis Triaud ingkang minangka mantan presiden klubipun nalika Gourcuff taksih wonten ing Bordeaux, ingkang ngandharaken bilih koméntar Maldini, "Yoann boten kados punika. Nomer sedasa ingkang boten main kaliyan kelompok ingkang radi nylenéh. Punika boten sami kaliyan punapa ingkang dipunpirsani nalika Gourcuff wonten ing Bordeaux. Piyambakipun "terintegrasi" kanthi saé kaliyan kanca sanès, lan kolèktif kaliyan sadayanipun wonten ing lapangan. Piyambakipun nilaraken pepènget ingkang saé wonten ing ngriki. "[50]
Bordeaux[besut | besut sumber]
"Gol punika sanés kebetulan." "Punika nedahaken sawijining keajaiban saking piyambakipun. Kula rumoas sedhih nalika Zidane pènsiun. Ningali Gourcuff sampun paring panglipur tumrap kula. Nalika kula ningali pemain kados Gourcuff, kula rumaos kados laré malih."
—Christophe Dugarry, nalika gol ingkang dipundamel Gourcuff nglawan PSG.[51]
Wonten ing Bordeaux, Gourcuff langsung mlebet wonten ing skuat kanggé musim 2008-2009, lan damel gol wonten ing debutipun nalika nglawan Caen kanthi kamenangen 2-1 lan ugi mbiyantu Bordeaux ngrengkuh Trophy Trophee des ingkang angka 2.[52] Piyambakipun damel gol ingkang angka 4 (gol pamungkas) nalika Bordeaux menanga 4-0 saking tim Vannes wonten ing Coupe de la Ligue Final. Gourcuff ugi maringi assist kanggé gol ingkang angka 3. Piyambakipun damel kalih gol kanggé Bordeaux wonten ing Liga Champions musim 2008-09 tumrap Roma lan CFR Cluj. Tanggal 11 Januari 2009, Gourcuff damel satunggal gol ingkang kapilih minangka gol paling apik wonten ing musim punika déning para fans, gol punika kadamel nalika nglawan Paris Saint-Germain kanthi kamenangan 4–0.[53] Sasampuning pikantuk operan saking kancanipun, Matthieu Chalmé, wonten ing njawi kothak pénalti, Gourcuff kanthi cepet "ndriblle" bal, ngléwati bèk PSG, Sylvain Armand, lajeng kanthi cepet nggèsèr bal saking kiwa manengen ingkang damel Sammy Traore ical kaseimbanganipun, lajeng nendhang bal nglèwati kiper Paris Saint-Germain Mickael Landreau kanthi suku tengen bagèyan njawinipun.[54]
Kalih minggu candhakipun, Gourcuff damel gol ingkang angka 5 lan 6-ipun, punika kadamel nalika nglawan Nantes wonten ing kamenangan 2-1 lan imbang 2-2 kaliyan Lille[55][56] Sasampunipun boten damel gol wonten ing 7 minggu candhakipun, Gourcuff wangsul malih saged damel gol nalika nglawan klub Le Havre.[57] Nalika tanggal 20 April 2009, Gourcuff damel kalih gol ingkang kapisanan wonten ing satunggal pertandhingan sadanguning piyambakipun main bal-balan wonten ing karièripun nalika nglawan Rennes, mantan klubipun kanthi kamenangan 3-2.[58] Tigang minggu candhakipun, Gourcuff mempertahankan makaping-kaping damel gol wonten ing saben pertandhinganipun nalika nglawan Sochaux, Valenciennes, lan Le Mans, kacathet piyambakipun sampun damel 12 gol wonten ing musim punika.[59][60][61] Bordeaux menangaken tigang pertandhingan liga, ingkang kanthi mekaten damel klub punika dumunung wonten ing posisis angka 1 nuju dhateng minggu pungkasan wonten ing musim punika. Pungkasanipun Bordeaux menangaken gelar liga ingkang minangka gelar kaping enem wonten ing sajarah klub. Klub punika ugi kacathet klub angka kalih ingkang naté ngrengkuh gelar gandha, minangka kasil saking Coupe de la Ligue. Kanggé kasil saking musim 2008-09, Gourcuff dipunanugrahi penghargaan UNFP Ligue 1 (Player of the Year). Piyambakipun ugi mlebet wonten organisasi Ligue 1 Tim of the Year.[11] Penampilan Gourcuff sadanguning musim 2008-09 ndadosaken piyambakipun mlebet nominasi déning Kalawarti Perancis France Football kanggé penghargaan Ballon d'Or 2009, ingkang dipunmenangaken déning Lionel Messi déné Gourcuff mapan ing angka 20 kanthi 6 poin.[62][63]
Amargi Gourcuff nglampahi musim ingkang nengsemaken, klubipun mbiwarakaken bilih Klub punika badhé kabikak malih kanggé pemain kasebut saperlu mlebet malih dhateng skuat Milan kanggé musim 2009-10. Ananging, rencana klub Milan punika mandheg amargi niat saking Bordeaux saperlu njangkepi klausul buy-out Gourcuff kanthi regi € 15 yuta kalebet wonten ing kasepakatan silihan. Éwadéné general manager Milan, Adriano Galliani lan manajer énggalipun, Leonardo ngupaya kanggé ngajak Gourcuff kersa wangsul dhateng Milan malih, tanggal 28 Mei, kabiwarakaken bilih Gourcuff sampun ngiket kontrak kaliyan Bordeaux kanthi permanen saking Milan kanthi kontrak sekawan taun.[10][64][65] Kanthi béa transfer €13.6 yuta.[66]
Gourcuff miwiti Ligue 1 musim 2009-2010 kanthi ngklaim pérak ingkang angka 4 kaliyan Bordeaux nalika tanggal 25 Juli 2009, menangaken Trophee des Champions taun 2009 kanthi kamenangan 2-0 saking klub Guingamp. Minangka kasil saking penampilanipun, piyambakipun kadhapuk dados [Man of the Match. Kalih minggu candhakipun, piyambakipun damel kalih gol wonten ing pertandhingan pambuka musim ing liga nglawan Lens. Kanthi kasil pungkasan 4-1.[67] Rékor kamenangan wonten ing pertandhingan inggih punika menang makaping-kaping kanthi cacah 12 pertandhingan tanpa kasor.[68] Nalika tanggal 23 Agustus, piyambakipun maringi satunggal assits, wonten ing pertandhingan nglawan Nice kanthi kamenangan 4-0.[69]
Wonten ing Liga Champions, Gourcuff damel gol tunggal Bordeaux nalika main imbang 1-1 kaliyan klub Italia Juventus, satunggal gol sanèsipun kadamel déning Jaroslav Plasil. Wonten ing tanggal 30 September, Gourcuff kènging cedera pangkal paha wonten ing kamenangan 1-0 saking klub Israèl, Maccabi Haifa, ingkang damel piyambakipun kedah absèn wonten ing kalih pertandhingan liga lan wonten ing pertandhingan internasional.[70][71] Bordeaux kasor wonten ing kalih pertandhingan. Gourcuff mlebet malih dhateng Bordeaux nalika pertandhingan nglawan klub Jerman Bayern Munich. Wonten ing pertandhingan kapisanan pasca cedera, Bordeaux menang 2-1, Gourcuff boten saged damel gol saking pènalti amargi tendhanganipun ngléwati Kiper Hans-Jörg Butt ananging wonten ing pertandhingan kaping kalih, piyambakipun boten damel kalepatan kanthi damel gol nalika Bordeaux menang 2-0 wonten ing Allianz Arena.[72][73] Bordeaux mungkasi pertandhingan ing babak grup penyisihan kanthi rékor boten naté kasor.
Kanggé sapérangan ageng wonten ing wulan November lan wiwitan Desember, Gourcuff ngalami dip wonten ing liga kanthi main tanpa saged damel gol lan ugi boten paring satunggal assist. Manager Laurent Blanc lajeng ngandharaken bilih Gourcuff sampun kirang raos percaya dhiri wiwit mantun saking cedera nyusul penalti angka kalih Gourcuff ingkang boten kasil gol éwadéné Bordeaux menanga 1-0 wonten ing pertandhingan tengah minggu saking klub Montpellier wonten ing tanggal 16 November.[74][75] Ananging, tigang dinten candhakipun, Gourcuff wiwit damel gol malih saha paring assist saking tigang gol ingkang sanés nalika Bordeaux pèsta gol dhateng klub Lorient.[76] Tanggal 20 Desember, kados ingkang kaandharaken déning kalawarti France Football dados Pemain Paling Apik taun 2009 ngasoraken pemain - pemain ingkang sanès, kadosta Nicolas Anelka, Hugo Lloris, Thierry Henry, lan Franck Ribéry, nama pungkasan minangka pamenang kalih taun pungkasan.[77]
Nalika tanggal 23 Februari 2010, Gourcuff paring assist kanggé gol tunggal Bordeaux, ingkang kadamel déning Michaël Ciani, wonten ing kamenangan shutout saking klub Yunani Olympiacos wonten ing lèg kapisanan Liga Champions ,UEFA Liga, babak sistem gugur.[78] Wonten ing lèg angka kalih, piyambakipun damel gol pambuka nalika pertandhingan mlebet ing angka 5 menit saking tendhangan bébas, ingkang ndadosaken Bordeaux unggul agrégat 2-0.[79] Tim menangaken pertandhingan kanthi skor agrégat 3-1 saéngga majeng dhateng babak perempat final ing pundi Bordeaux kapanggih kaliyan sainganipun wonten ing Ligue 1, Lyon. Wonten ing lèg kapisan, Lyon menang 3-1, Gourcuff maringi pambiyantu dhateng gol ingkang kadamel déning Marouane Chamakh.[80] Wonten ing lèg angka kalih, Bordeaux damel gol wonten ing babak kapisan, ananging boten saged damel gol malih, saéngga Lyon majeng dhateng babak semi-final kanthi agrégat 3-2.[81] Nalika tanggal 24 April, wonten ing pertandhingan liga nglawan Lorient, Gourcuff kènging cedera pangkal paha malih nalika wiwitan pertandhingan. Éwadéné nedahaken tandha - tandha cedera, Gourcuff tetep main wonten ing sadengahing pertandhingan dumugi pungkasaning babak kapisanan.[82] Amargi cedera, Gourcuff absèn wonten ing gangsal pertandhingan Liga kaliyan Bordeaux. Klub damel kalih kamenangan, satunggal imbang, lan kaping kalih kasor wonten ing gangsal pertandhingan ingkang nyebabakaken Bordeaux gagal lolos dhateng Kompetisi UEFA musim candhakipun.
Wonten ing musim 2010-11, Gourcuff main kapisanan kanggé Bordeaux wonten ing tigang pertandhingan. Déné nalika tanggal 22 Agustus 2010, média Prancis nglapuraken bilih, nalika Bordeaux tandhing nglawan Paris Saint-Germain, gelandang Bordeaux punika nedahaken niatipun ingkang kapéngin gabung kaliyan Lyon dhateng para pejabat klub Bordeaux.[83] Wonten ing pertandhingan kasebut, Gourcuff kalebetaken dhateng bangku cadhangan. Déné wonten ing pertandhingan pungkasanipun kaliyan Bordeaux, Gourcuff paring assist kanggé gol ingkang kadamel déning Ciani nalika wekdal nedahaken injury time.[84]
Lyon[besut | besut sumber]
Tanggal 23 Agustus 2010, Lyon ngandharaken wonten ing situsipun bilih klub sampun dumugi tembung sarujuk kaliyan Bordeaux babagan transfer Gourcuff. Sasampuning ngléwati cék médis tanggal 25 Agustus, Gourcuff napak asmani kontrak kanthi wekdal gangsal taun kaliyan klub Lyon kanthi bayaran € 22.000.000, ingkang kedah dipunbayar wonten ing tigang angsuran dumugi 31 Desember 2012.[85][86] Gourcuff milih angka 29 kanggé kostumipun lan nindakaken debut kaliyan Lyon tanggal 28 Agustus nalika ngasoraken Lorient 2-0. Gourcuff main minangka pemain pengganti wonten ing pertandhingan punika nalika César Delgado cedera.[87] Tanggal 17 Oktober, piyambakipun damel gol kapisanan wonten wiwit main kanggé Lyon nalika ngasoraken Lille 3-1.[88] Wonten ing Liga Champions, Gourcuff damel gol kapisananipun nalika Lyon kasor 4-3 wonten ing babak panyisihan grup saking klub Portugis, Benfica nalika tanggal 2 November.[89] Wonten ing pertengahan November, pyambakipun maringi assist kanggé gol kamenangan Lyon saking Nice lan Lens wonten ing Ligue 1.[90][91]
Nalika wiwitan wulan Februari 2011, Gourcuff maringi katrangan bilih piyambakipun "kuciwa lan frustrasi" tumrap penampilanipun kanggé Lyon wiwit kagabung kaliyan klub ngandharaken "kula kapéngin langkung saking pribadinipun kula" lan "Sampun gamblang bilih sumbanganipun wonten ing panyerangan boten cekap".[92] Gourcuff ugi ngaku bilih piyambakipun sampun ngupiya adaptasi kaliyan gaya ingkang dipunagem kaliyan manajer Claude Puel, éwadéné pemain punika lajeng ngandharaken bilih andharanipun sampun ngantos dipuntegesi kanthi béda.[93][94] Kalih minggu candhakipun, tanggal 18 Februari 2011, Gourcuff damel hattrick nalika Lyon ngasoraken Nancy 4-0.[95] Lajeng, kalih wulan candhakipun Gourcuff boten damel satunggal gol, piyambakipun namung saged damel satunggal assist dhateng Jimmy Briand nalika Lyon ngasoraken Lens 3-0 nalika tanggal 10 April.[96] Nalika tanggal 27 April, Gourcuff damel gol pamungkas ingkang menangaken Lyon wonten ing kasil 3-2 nglawan Montpellier sasampuning main minangka pemain pengganti sadéréngipun.[97] Satunggal minggu candhakipun, musim kanggé piyambakipun pungkasan sadéréng wekdalipun amargi piyambakipun kènging cedera adduktor nalika klubipun kasor 2-0 saking Toulouse.[98] Gourcuff mungkasi debut wonten ing musim kapisananipun kaliyan Lyon kanthi nindakaken 36 pertandhingan, 4 gol, lan 5 assist.
Nalika tanggal 26 Juli 2011, kados ingkang kalaporaken déning Lyon, bilih Gourcuff badhé nindakaken operasi ankle (pergelangan suku) saperlu nambani sakit wonten ing pergelangan sukunipun.[99] Operasi punika nyebabaken piyambakipun boten saged ndhèrkè wonten ing sadaya tur pra musim klub kanggé musim 2011-12. Wonten ing wulan September 2011, piyambakipun pikantuk cedera nalika saweg gladhèn, saèngga boten saged miwiti debutipun wonten ing sangandhapipun manager énggal, Rémi Garde, nglawan Marseille tanggal 18 September.[100][101] Gourcuff miwiti debutipun satunggal wulan candhakipun, sasampunipun main minangka pemain pengganti nalika Lyon ngasoraken Nancy kanthi skor 3-1.[102] Kalih minggu candhakipun, piyambakipun damel gol kapisananipun wonten ing musim punika nalika Lyon menang 2-0 saking Saint-Étienne.[103]
Karièr Internasional[besut | besut sumber]
Junior (Enèm)[besut | besut sumber]
Gourcuff minangka labèl kanggé Perancis wonten ing tingkat sekolah, piyambakipun damel debut kapisananipun wonten ing tim nasional U-17 nalika Perancis imbang kalaawan timnas Spanyol U-17, tanggal 18 September 2002.Piyambakipun damel gol kapisanan kanggé tim nalika tanggal 5 Februari 2003 wonten ing pertandhingan uji coba kaliyan timnas Republik Ceko.[104] Gourcuff mungkasaken musim kaliyan timnas U-17 kanthi 12 penampilan lan total 2 gol nalika skuat timnas Perancis U-17 boten saged lolos dhateng Piala Éropah U-17 taun 2003. Déné wonten ing timnas U-18, Gourcuff namung main wonten ing sekawan pertandhingan lan damel satunggal gol kémawon, nalika tanggal 30 Oktober kanthi kasil imbang 2-2 kaliyan timnas Ukraina.[105] Gourcuff wangsul dhateng tingkat internasional kaliyan timnas {{perancis]] U-19 ingkang minangka bagéyan saking tim pamenang Piala Éropah U-19 taun 2005. Nyaketi turnamèn, Gourcuff damel gol nglawan Timnas Armenia wonten ing babak kualifikasi kapisanan lan Timnas Spanyol U-19 wonten ing babak inggil.[106][107] Kamenangan 1-0 saking Spanyol ngyakinaken kasiling kualifikasi Perancis kanggé miwiti turnamèn. Wonten ing turnamèn, Gourcuff damel hat-trick nalika menang 3-1 saking Timnas Norwegia kanthi mungkasaken 2 tendhangan pènalti lan setunggal saking permainan kabikak.[108] Piyambakipun paring kalih assist nalika menang 3-2 wonten ing babak semifinal saking timnas Jerman U-19 lan main wonten ing sadaya pertandhingan nalika nglawan Timnas Inggris U-19. Perancis menangaken pertandhingan 3-1, maringi gelar ingkang kaping enem kanggé Perancis lan minangka gelar kapisanan Gourcuff wonten ing tingkat internasional.[109] Total wonten ing Timnas U-19, Gourcuff main wonten ing 17 pertandhingan kanthi damel 7 gol.
Gourcuff nindakaken debut kanggé Timnas Perancis U-21 rikala tanggal 18 Mei 2006 wonten ing sawijining pertandhingan uji coba kanggé nyamektakaken Piala Éropah U-21 taun 2006 klawan Timnas U-21 Kroasia.[110] Wonten ing salebeting turnamèn, Gourcuff minangka satunggaling pemain ingkang wonten ing sangandhapipun rerata umur ingkang main ing sekawan pertandhingan tim nalika Perncis dumugi ing semifinal lan kasor wonten ing babak tambahan wekdal saking Timnas Walanda U-21. Nalika tanggal 5 September 2006, Gourcuff damel gol kapisananipun wonten ing Timnas U-21 wonten ing Kajuaraan Piala Éropah U-21 taun 2007 wonten ing pertandhingan kualifikas nglawan timnas Slovenia U-21.[111] Wondéné, Perancis, gagal lolos dhateng turnamèn punika. Rikala tanggal 27 Maret 2007, Gourcuff dados kaptèn timnas U-21 kanggé kapisanan, déné Perancis kasor 1-0 saking timnas U-21 Norwegia.[112] Amargi cedera, piyambakipun boten saged ndhèrèk kualifikasi Kajuaraan Piala Éropah U-21 taun 2009 nglawan Timnas Jerman U-21. Perancis kasor kanthi agrégat 2-1. Kasil ingkang négatif mungkasi karièripun wonten ing Timnas U-21.
Sènior[besut | besut sumber]
Gourcuff pikantuk dhawauh saperlu mlebet dhateng tim sènior tanggal 11 Agustus 2008 kanggé pertandhingan uji coba nglawan Timnas Swedia ingkang kalaksananaken tanggal 20 Agustus.[113] Piyambakipun nindakaken caps kapisananipun wonten ing pertandhingan minangka pemain pengganti wonten ing menit kaping 92 rikala Perancis menang 3-2.[114] Piyambakipun damel gol kapisananipun tumrap Les Bleus rikala tanggal 11 Oktober 2008, wonten ing pertandhingan kualifikasi Piala Donya 2010 klawan timnas Rumania. Satunggalig tendhangan saking jarak 30 meter wonten ing pertandhingan ingkang kanthi kasil imbang 2-2 negesaken posisi Perancis wonten ing grup.[115] Wiwit pertandhingan nglawan Timnas Serbia, ingkang dipunlaksanakaken setunggal wulan sadèrèngipun pertandhingan klawan Rumania, manajer Raymond Domenech sampun mapanaken Gourcuff wonten ing posisi gelandhang, wonten ing sawingkingipun penyerang, posisi ingkang dèrèng wonten ingkang ngisi malih wiwit Zinedine Zidane pènsiun sasampunipun Piala Donya 2006.[116][117] Rikal tanggal 30 Mei, Gourcuff paring assist dhateng gol ingkang kadamel déning William Gallas nalika Perancis main imbang 1-1 kaliyan Timnas Tunisia.
Gourcuff minangka anggota saking 23 pemain Perancis ingkang main wonten ing Piala Donya FIFA 2010. Tanggal 11 Juni 2010, Gourcuff damel debut wonten ing Piala Donya nalika pertandhingan pambuka ing penyisihan grup nglawan timnas Uruguay. Pertandhingan pungkasan kanthi kasil imbang 0-0, déné Gourcuff kagantosaken wonten ing babak ingkang kaping kalih. Sasampunipun pertandhingan nglawan Uruguay, mantan pemain internasional, Just Fontaine ngandharaken bilih Gourcuff "ical" sadangunipun pertandhingan.[118] Bab punika lajeng kalaporaken déning mèdia bilih gelandhang Franck Ribéry lan striker Nicolas Anelka kados sengaja damel Gourcuff "frozen-out" wonten ing pertandhingan nalika nglawan Uruguay.[119][120] Wonten ing laga pamungkas ing babak penyisihan grup nglawan tuan rumah Afrika Selatan, Gourcuff kausir wonten ing babak kapisan sasampunipun wasit ndhapuk bilih piyambakipun sengaja nyikut pemain lawan ing praupan. Perancis kasor kanthi kasil 2-1, ingkang nyebabaken boten saged lolos dhateng babak salajengipun.
Amargi akumulasi kartu abrit wonten ing Piala Donya 2010, Gourcuff nglèwataken kalih pertandhingan kanggé tim nasional nalika wulan Agustus lan September. Wondéné rikala wulan Oktober 2010, piyambakipun dipundangu malih mlebet tim nasional déning mantan manageripun rikala taksih main ing klub Bordeaux, Laurent Blanc kanggé kualifikasi Piala Éropah taun 2012 nglawan Tim Nasional Rumania lan Luksemburg. Wonten ing pertandhingan nglawan Rumania, Gourcuff main minangka pemain pengganti lan damel gol pungkasan nalika Perancis menang 2-0.[121] Piyambakipun ugi mlebet wonten ing "line-up" awal nglawan Luksemburg lan paring pambiyantu assist dhateng gol pambuka ingkang kadamel déning Karim Benzema lan damel gol ingkang angka kalih kanthi kasil kamenangan 2-0.[122][123]
Gourcuff boten mlebet wonten ing skuat pemain Perancis kanggé kajuaraan UEFA Euro 2012 (Piala Éropah 2012).[124]
Tanggal 8 November 2012, piyambakipun dipundangu malih déning pelatih énggal Perancis, Didier Deschamps kanggé pertandhingan uji coba nglawan Tim Nasional Italia.[125] Wonten ing pertandhingan punika piyambakipun main minangka pemain pengganti
^ "GOURCUFF Yoann". French Football Federation (ing French). 12 August 2009. Dijupuk 1 April 2013. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
datesArtikel mawa pranala jaba nonaktifCS1 maint: Basa ora kawruhanKaca mawa cacad URLBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 28 Januari 2017.
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki, Gunggung bakal sing propinsi uga dhial?k
nuduhak? kaca saka ing pirsani taun menyang Kaca a...
Jawatau Baw?an. didad?kak? Anwar, mbiy?n basa basa darb?n? Barat), Kidul-w?tan, Indon?sia basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa
panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I
duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator diangkat bebarengan 39.000...
Berantai - Sugeng Rawuh Sang Cemeng Ing Tlatah Jawi (2012) [EP] - Metal Kingdom
Berantai - Sugeng Rawuh Sang Cemeng Ing Tlatah Jawi (2012) [EP]
AlbumSugeng Rawuh Sang Cemeng Ing Tlatah Jawi
INGSUN PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X KASANGGA IBU PERTIWI, TANGKI DEWE, URIP DEWE ANING
wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih
tetep betah urip ndk lingkungan kampus sing koyo’ ngono…
penjalin kagunganipun Roro Wilis nggih ..matur nuwun
Injih mas, kapan2 njih mas, Sabar…. nuwun
kulo kangge jogo awak(pagaran diri) ..
insya Allah ilmu niki mboten nate laku lan syarat seng abot ..
matur sembah nuwun sanget dumateng ki wong alus lan sepurane ingkang agung dumateng lepatipun kulo ..
Ngeri amat nih ajian lembu sekilan
untuk melunasi hutang ilmu apa ki ??
Jangan asem ya iku masakan jinis jangan khas Indonésia. Ana akèh variasi lokal jangan asem kayata jangan asem Jakarta (variasi saka wong Betawi ing Jakarta), jangan asem kangkung (variasi kang nggunakake kangkung), lan jangan asem gerèh.
Bahan-bahan kang kerep digunakake ya iku kacang brol, gori, mlinjo, blimbing wuluh, labu siam, kacang lanjaran, lan asem jawa. Jagung uga erep ana ing masakan iki.
Rasa masakan kang legi lan asem iki cocog banget yèn didapukake lawuh kayata iwak goreng lan lalapan. Masakan iki uga kerep jinejeran karo sambel.
Masakan iki isih kaya tom yam, kang minangka masakan Thailand, senajan jangan asem luwih nggunakake janganan-janganan tinimbang panganan segara.
Bongko • Cenil • Cethot • Cucur • Combro • Dumbeg • Gandos •Gathot • Gedhang Gorèng •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.01, 31 Januari 2017.
The End Of 2008! | Ketoprak Betawi
« Lebaran 2008 dan Tugas LN (7) – The End
Cah Kangkung Seafood Praktis dan Gurih Sri Wahyuni / Resep Sayur Resep Cah
singr?dhaktur.[3] ing golongan Abu sakab?h? Humboldt, basa Alamat Sundha ditemokak? Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing
ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you
ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
Geek – Join: 12-03-2010, Post: 14,602 16-01-2012 15:02 lha kok sepi
sabar tow kangmas..sak punika dalem nderek nyundul..
300k niku pikantuk kaleh punopo setunggal?
kanthi ningkataken bobotipun ibadhah kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun.
Boboting iman lan taqwa punika dipun ukur kanthi pengamalan ajaran Islam berusaha ingkang saleres-leresipun lan sasempurnanipun. Pengamalan ajaran Islam punika minangka wujud saking keyakinan utawi iman lan taqwa kita dhumateng Allah, salajengipun dipun jabaraken
badhe ngaturaken setunggal saking pilaring ajaran Islam inggih punika zakat.
Kewajiban bayar zakat punika setunggal tingkat derajatipun kalian kewajiban shalat, kanthi dasar saking pengendikanipun Allah
“lan pada dekna shalat lan bayara zakat.” Dhawuhipun Allah supados bayar zakat ingkang dipun sarengaken kalian dhawuh nindakaken shalat wonten Alquran dipun sebataken boten kirang saking 27 ayat. Ingkang mekaten punika nedahaken bilih pentingipun nindakaken bayar zakat.
bandha kangge ngresikaken badan sak bibaripun nindakaken shiyam Ramadhan. Kanthi punika sasaget-sagetipun dipun pahami lan dipun tindakaken,
ing hasil usaha pertanian, perkebunan, peternakan, emas lan perak lan punapa kemawon ingkang sampun pinanggih
kalaksanakaken kanthi dasar sadermanipun, sasempatipun. Pramila kanthi UU No. 38 tahun 1999 ingkang ngatur
Amil Zakat) lan (UP Z) Unit Pengumpul Zakat. Insya-Allah bandha ingkang sekedhik punika saget nyumrambahi kagem kabetahaning tiyang kathah.
Kaum muslimin jam’ah Jum’ah Rahimakumullah.
Zakat minangka satunggaling pilar agami Islam dipun dhawuhaken dening Allah melai abad kaping kalih Hijriyah. Wonten salah satunggaling riwayat nalika Rasulullah ndhawuhaken ngedalaken bandha kangge kabetahan perang tabuk, para sahabat, kepingin cepet-cepet anggenipun ndamel kabecikan. Contonipun sahabat Abdullah bin Auf piyambakipun gadhah arto 800 dirhan, 400 dirham dipun ginakaken gangge kabetahan perang,
dhumateng tiyang lan 1 dirham dituduhake marang tiyang kathah bilih piyambakipun inggih nafkahaken artonipun.
Pramila wonten ing alam donya punika, tiyang ingkang dados muzakki mujudaken tiyang ingkang taqwa, sebab paugeranipun Allah dipun wigatosaken kanthi saestu, ingkang leres dipun tindakaken lan ingkang awon dipun tebihi. Semanten ugi wonten salebetipun masyarakat buktikaken saget ngemban sih katresnan, ngambangaken raos pasedherekan, sahingga antawisipun para aghniya’ kalian kaum dhu’afa’ tansah raket raos pasedherekanipun amargi antawis setunggal lan sanesipun ngraos saling betahaken.
Kangge pagesangan badhe dhateng, gesang sak sampunipun pejah, maksutipun ing alam akherat, Allah sampun paring janji kanthi pangendikanipun Rasulullah mekaten:
Saking Abu Ayyub Radhiyallahu ‘anhu, satemene sawijining wektu ana wong lanang matur karo kanjeng nabi: Paringana priksa dhumateng kula, amal punapa ingkang saget nglebetaken kula wonten suwarga. Rasulullah jawab, sembaha Allah lan aja pisan-pisan nyekuthokake marang liyane, tindakna shalat lan bayara zakat, lan padha nyambung paseduluran". (Muttafaqun ‘alaih). Kosok wangsulipun tiyang ingkang boten purun ngedalaken zakatipun badhe dipun paringi piwales kanthi ngendikanipun Rasulullah SAW mekaten:
Sapa wonge diparingi bandha karo Gusti Allah lan ora ngetokake zakate, mangka bandha iku ing dina Qiyamat bakal diwujudake dadi ula lanang kang ndase gundul
Akhiripun sumangga kita nyenyuwun dhumateng Gusti Allah, mugi-mugi tansah dipun paringi pitedah anggen kita nindakaken syariatipun Nabi Muhammad, sahingga tansah manggihi kabegjan ing alam dunya lan ing akherat badhe angsal syafa’atipun, amin.
ke Iran. 150.000 wong. Ananging sakwise ilang wonten tahun 1993 saksuwene perang Nagorno-Karabakh . Ananging kutha iki ora langsung dadi basis paperangan, ananging kutha iki tetep etuk efek saka perang kasebut, amerga dadi korban saka sikap Armenia kang ngrusak kutha kasebut. Bangunan-bangunan dirusak lan akhire ditinggalke penghunine, namung nyisakake mesjid-mesjid kang isih utuh ngadheg. Penduduk Agdam dhéwé wis pindah ing area liyane, kaya ing Iran.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Agdam&oldid=1079184"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 3 Sèptèmber 2016.
amalan/melan opopun iku ojo kita bantah sek.Coba monggo podo2 kt buktike.Nek gk iso,ojo nyalahke sing ngekek’i ,tp delok awake dewe wes resik orong.Jaluk ijazane yo kakang2 kabeh.Maturnuwon 087867201048
krama lan tindak tandhuk kang becik iku ora mung tanggungjawab guru
lan kaluwarga wae , najan kabeh wong. Guru sing ngusahaake kaluwargane dadi
garda kang ngarep sing menehi pendidikan lan wangsulan. Sang guru kudu usaha
supaya kaluwargane becik lan ora korupsi kang iso ngajari marang murid-murid
sing arupan bocah peneruse bangsa kang nduweni moral lan akhlak becik lan ora
yaiku penggawean sing mulya lan ora gampang dilakokake lan nduweni derajad kang
najan nggambarake suri tauladan kelakuan guru ing kehidupan.
wae guru salah ing njero tutur kata iku badhe tertandur sanget ing njeru
sanubari bocah. Saben wong mesthi dadi bapak lan ibu yaiku guru sing cedhak
gawe bocah-bocah penerus bangsa iki. Mesthi angel dadi bapak gawe nglarang bocah
kanggo ora ngrokok , najan bapake perokok. Mesthi angel dadi ibu gawe ngajari
bocah dadi jujur , najan ing omah ibu mesthi dusta.
awan ana bocah SMP kang ngajak adik kelas sing isih SD nggawe ngisep rokok ,
iku kethok marang seragam kang digawe. Bocah iku lair kaya saklembarkertas kang
isih putih.Dadi kaya apa masa ngarepe bocah iku nggantungake marang wong tuwa
6. Kepriye carane ngandani wong tuwa supaya bocah
7. Apa kang dimaksud suri tauladan iku ?
tata krama saka murid lan guru yaiku murid kudu ngrungokake penjelasan saking
tuwa ora merhatikno bocah , lingkungan lan pergaulane saking bocah iso ngaruhi
pergaulane bocah yaiku waktune kudu dibatasi kanggo hal positif sing miguna ,
supaya pergaulane bocah wau ora salah apa sing dilakokake.
iku bocah weruh wong tuwane ngrokok mesthi melu-melu ngrokok , lan weruh wong
nyegah kenakalane bocah yaiku nebeli iman saka agama , nglakokake kegiatan kang
iku diadakno rapat wali murid lan ngandani yen ngrokok iku bahaya gawe awak lan
nimbulake penyakit ( kanker , ginjal , asma , lan sapanunggalane ).
tauladan yaiku contoh-contoh sing becik , lan tujuane marang wong liya supaya
wong liya iku wau nirokake perbuatan sing kita lakokake ngandut sifat kabecikan.
guru lan ora rame karo kanca liyane. Penyebab saka kenakalane bocah iku wong
tata kramane. Cara mbatasi pergaulane bocah yaiku waktune kudu dibatasi kanggo
hal positif sing miguna , supaya pergaulane bocah wae ora salah apa sing
dilakokake. Penyebabe bocah seneng ngrokok lan ngapusi yaiku bocah weruh wong
tuwane ngrokok mesthi melu-melu ngrokok , lan weruh wong tuwane ngapusi mesti
ditirokake bocah wau. Carane nyegah kenakalane bocah kudu nebeli iman saka
ngrokok iku bahaya gawe awak lan nimbulake penyakit ( kanker , ginjal , asma ,
lan sapanunggalane ). Suri tauladan yaiku contoh-contoh sing becik , lan
tujuane marang wong liya supaya wong liya iku wau nirokake perbuatan sing kita
melikKaliren wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan waspada(Hidup didalam jaman edan,
waspada) 8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan(Ya
kagem ki alus lan pinisepuh sedoyo ugi kagem sedulur di kampus wong alus.
wah seneng banget jagongan lan silahturohmi pinanggih sedulur.
*1* Tiang Bener, *mboten bakal nduweni pikiran* bilih piyambakipun ingkang *paling* bener
*2* Kosok wangsulipun* tiang ingkang * rumongso bener*, wonten ing
nompo saran* lan *kritikan* saking sinten kemawon, *sanajan saking bocah cilik*.
*8* Tiang ingkang *Rumongso Bener*, *Atine Keras* piyambakipun *angel* angone nompo saran lan *kritikan*.
*9* Tiang *Bener* bakal *Njogo Tumindak lan muna- muni*, lan tansah *ngati-ati*
*10* Tiang ingkang *Rumongso Bener* : gadah pikiran lan tumindak *sak karepe atine dewe tanpo *pertimbangan utawi nggatosaken perasaan tiang sanes *
*11* Akhiripun, tiang *Bener* bakal *dihormati, ditresnani lan disegani tiang kathah*
*12* Lajeng tiang ingkang *Rumongso Bener Dewe* namung bakal *di
Duwe kanca wong Nusakambangan pancen nyenengna...
Maring gawean kayanu ora duwe wudel, apa bae digarap ora urusan kuwe bageane apa dudu. Ora denger kesel, asal krungu kanca njaluk tulung mesti ditandhangi. Apa maning nek disandhingi udud apa bir, wis langsung githir ora mikir panas njepret apa udan-udanan tengah wengi.
Gole bras bres ora mung urusan gawean thok. Masalah mangan ya bras bres apa bae doyan. Mblenger mangan ransum kan perusahaan
Manuk, kethek, kalong, celeng, menyawak, nek perlu pitike juragane sikat bae sing
JRONING ALAM PALIMUNAN, ING PASABAN SABEN SEPI,
ING KARSA KANG WUS TINAMTU,
TRAH TUMERAH DHARAHE PADHA WIBAWA.
NANGING TA ING JAMAN MANGKYA,
Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
kang karihin, banyu suci metu saka pangkon Allah, banyu erang metu saka roh
ireng-ireng wesi manik, ceploking netra, waliker uda ratih.
Idep ingsun kekencang bang ruruwitan, alisku sarpa mandi, kiwa tengen pisan, cupakku surya
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG SULUH, awak imut, kulit kuning, pasuryane ketok ana otot semburat ijo, sinom ketel, mata amba rada belo, mranani ati saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
SEMONGGO WARU iku sing awake lencir, kulite ireng manis, bangekane merit, payudarane montok dan mata rada amba, atine rada nyengit nek rambute kriting basane pinter nyimpen rahasia seneng dijak selingkuh.
LINTANG KARAINAN iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus gampang tersinggung
ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.
gak ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik.
Janggute menarik dan daging nang janggut ketok kandel. Driji-drijine lancip, tapi kukune
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan lemes, tapi singset. Nek ngguyu awake ora melok obah-obah, utawa ajrut-ajrutan.
Lungguhe teratur rapi. Nek lungguh timpuh, sikile rapet lan rapi. Nek lungguh anteng ora pencilakan. Nek mlaku lembeyane kaya
iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.
kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih,
gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
ahli meracik masakan. “Rasa kang sumingit ana layang kikidungan anggitane para linuwih apa dene kang ana ing candi, wayang, gamelan, pakem lan liya-liyane, kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen (anyar) kang banget endahe. Rasa kang digubah pada maujud ana ing kaalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ora kena kinaya ngapa endahe”
“KANG AKEH MUNG KUMAMBANG DIANGGO KEMBANG LAMBE, ORA BISA YAKIN SAJRONING ATI. APA MANEH PANGERTI BAB RASA TRESNA MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG PANGERTI KANG SAMAR IKU NGRASA NEMU
“Badan njaba wujud kita iki, badan njero mungguwing jroing kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe barkahira, lamun janma wus gambuh ing badan batin, sasat srisa bathara”
pernyataan Ranggawarsita: “Sakamantyan denira angudi, widadaning ingkang saniskara, karana tan kena mleset, surasaning kang ngelmu, nora kena
ilmunipun … kulo suwun upami mboten awrat penggalih, dipun wedar ngilmu aji maruta…, supaya
Mabur……burrr!!!!!!!!!!!
Itulah mantra yang dibaca oleh hamba Gusti Allah
Sopo sing tak cedhaki, atine ajur koyo wedhak
Nyawiji… nyawiji…. Dumugi mring sihing Allah
Lir gula lan manise ta kaki Murti smara batareng sujalma Jalma iku kabyangtane Allah kang maha agung Dira lepasira ki bayi Ya lahir ya batine Padha khaknya iku Ing jro khak jaba ya padha Dadi nora lain lahir lawan batin Iku padha kewala (
Keblat papat limo pancerku yo iku aku
ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
“Ilmu iku kalakone kanthi laku”:
Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluh tan ana wani Wiwah panggawe ala Gunanung wong
Nembe mbukak wis ana sing takon nang Yahoo Mesngenger
>>Taon baru dimana mas..?
Tek semauri kaya kue tok. Trus mbukak Multiply. Ealah.. nang guestbook njeblag tulisan, “Malem
Deneng kabeh-kabeh kaya kenang manuk pilek, takone ora ana lia. Mulane aku dadi mikir awake dhewek. Taun lawas ya kaya kie taun anyar ya kaya kie. Ora embret ya ora madhang.
Tek pikir koh wong urip isine kur foya-foya tok. Senenge apa nek taune ganti? Pada bisane panasan thok. Ana sing lagi taun baruan ya liane padha melu taun baru. Mbok ya sing mikir, sing kreatip, aja kur tiru-tiru wong lia.
Lha kaya wingi ana sing natalan ya pada melu natalan. Nek pancen menungsa sing
lia. Budaya kaya kie koh diterus-terusna.
Wong lia arep ganti taun pada gawe apa sing disebut
ya semaur, “Aku nganggo resolusi 1024x768 pixel, mba. Tek unggahna nganti 2008 monitorku ora
“Aku ora pengin muluk-muluk kaya rika, lah… Aku tetep kaya wingi. Pengin urip sing tentrem. Mangan wareg, nyandhang rapet, turune anget… Wis… kaya kue thok..”
ya kudune krungu aspirasine wong cilik. Aku esih tetep yakin, Gustiku udu anggota DPR sing bisane
melu anglakoni, boja kaduman melik, kaliren wekasanipun, ndilalah karsa Allah, begjo-begjane kang lali, luwih begjo kang eling lawan waspodo
Maca oret-oretane R Ngabei Ronggowarsito nang Serat Kalatida tembang Sinom pupuh kepitu sing ditulis sekitar taun 1860 wis mulai krasa. Jaman wis malik tandane kiamat wis tambah edek. Wong lanang rambute gondrong, wong wadon malah pada demimoran. Wong wadon pada kathok dawaan sing
dawa, belah kulon malah kebanjiren. Mending banjir duit marekna sugih. Sing ana banjir bandhang karo belet gawe rekasa wong cilik. Nang porong lemah dibolongi malah metune belet sing ora ntek-ntek nganti siki. Lemah nangisor bumi pada munggah mendhuwur nganti tekan ngko titi mangsane lemah sing nag dhuwur ambles dileg lemah.
Mbiyen wong lanang sing pahal wong wedon nrimakna nangumah ngurus bocah karo umah nek mbengi disambil mlumah, siki pada dieksprot meng luar negeri. Sing dadi wong lanang gaweane udud karo
Wong nang kana babi haram tapi babu halal. dikirimi nteng nggo main karo royal, boro-boro mikir sing wadon dadi babu nang hongkong apa
Jajal dipikir, siki maling sing mangane duit negara akeh malah diwei mobil karo umah padahal gajine be wis akeh. Wong cilik arep polah kepriwe bae ya ajeg diidek-idek nang wong gede. Ora kelingan gedene weteng gara-gara kakehan mangan sing udu hake. Maling pithik rega paling 20 ewu gara-gara kencoten ora due beras wis disel 3 wulan,
Bebeh mangkat kari prentah pengacarane. Nek ukumane mandan akeh ethok-ethok mriyang.
Aku tau takon maring tanggaku sing dadi kyai perkara kue. Negarane dewek kue kyai esih akeh banget nangapa koh sengsarane urip ora rampung-rampung. Kyaine koh goleh semaur kaya kiye, “Kue tulih nek jaman kanjeng nabi, wong sembayang subuh esih peteng sembayang asar esih padang. Siki kwalik, subuh
ana umara. Wong ulamane pada rebutan dadi umara, umat ora ana sing ngurus. Nek bejad yang memper, wong kyaine be bobrok.”
Oalah, nek kyai be wis matur kaya kue lha banjur kepriwe kudune…? Apa enggane mending mati gasik bae mumpung urung kakehen dosa? Lha mbuh lah mumet..
Aja maning mikiri negara, mikir tuku beras be yengyengan ndase. Duh, Gusti
lanang siji-sijine sing paling gagah dewek. Jenenge Adi, tapi aku ngundange mamas. Anaku pinter janjane, tapi nek pas preian sekolah kon tangi gasik koh angele ora etung. Padahal watheke anakku nek wis ora karep, men dipeksa-peksa ya ora bae. Mulane aku tau njajal ngerayu, mbok nek dialusi dadi marine.
Bar subuhan, bocah malah ngringkel maning
Bocah meneng bae. Tek uget-uget nganti mblenger nembe gelem melek.
"Ana apa jane, pak. Isuk-isuk wis ngrubesi bocah turu."
"Kieh bapak tek crita, tulung rungokna ya.."
"Lah.. ngko awan bae pak lah, kaya ora ana wektu maning."
"Sedela, cah bagus..." AKu njagong nang pinggir amben. Bocah tek jegongna sendehan bantal.
"Kieh, wong nek gelem tangi gasik tulih gede rejekine. Nek
Bocah menyat jarku mudeng. Koh malah narik kemul tekan gulu karo semaur mapan maning karo semaur.
"Sing bathi brati bapake thok. Go wong liya ora apik."
"Lha... nangapa..?"
"Wong sing kelangan dompet berarti tangine lewih gasik
melu anglakoni, boja kaduman melik, kaliren wekasanipun, ndilalah karsa Allah, begjo-begjane kang lali, luwih begjo kang eling lawan waspodoMaca oret-oretane R Ngabei Ronggowarsito nang Serat Kalatida tembang Sinom pupuh kepitu sing ditulis sekitar taun 1860 wis mulai krasa. Jaman wis malik tandane kiamat wis tambah edek. Wong lanang rambute gondrong, wong wadon malah pada demimoran. Wong wadon pada kathok dawaan
wetan terang dawa, belah kulon malah kebanjiren. Mending banjir duit marekna sugih. Sing ana banjir bandhang karo belet gawe rekasa wong cilik. Nang porong lemah dibolongi malah metune belet sing ora ntek-ntek nganti siki. Lemah nangisor bumi pada munggah mendhuwur nganti tekan ngko titi mangsane lemah sing nag dhuwur ambles dileg lemah.Mbiyen wong lanang sing pahal wong wedon nrimakna nangumah ngurus bocah karo umah nek mbengi disambil mlumah, siki pada dieksprot meng luar negeri. Sing dadi wong lanang gaweane udud karo jegang ngenteni kiriman. Nek wis dikirimi nteng nggo main karo royal, boro-boro mikir sing wadon dadi babu nang hongkong apa taiwan. Ujar-ujare nang luar kue kepenak ndean. Nek kebagian apes olih majikan sing ladhak apa ora ngenes. Apa maning nek sing menggawe nang arab,
wis akeh. Wong cilik arep polah kepriwe bae ya ajeg diidek-idek nang wong gede. Ora kelingan gedene weteng gara-gara kakehan mangan sing udu hake. Maling pithik rega paling 20 ewu gara-gara kencoten ora due beras wis disel 3 wulan,
mangkat kari prentah pengacarane. Nek ukumane mandan akeh ethok-ethok mriyang.Aku tau takon maring tanggaku sing dadi kyai perkara
jaman kanjeng nabi, wong sembayang subuh esih peteng sembayang asar esih padang. Siki kwalik, subuh wis padang
umara. Wong ulamane pada rebutan dadi umara, umat ora ana sing ngurus. Nek bejad yang memper, wong kyaine be bobrok.Oalah, nek kyai be wis matur kaya kue lha banjur kepriwe kudune…? Apa enggane mending mati gasik bae mumpung urung kakehen dosa? Lha mbuh lah mumet..Aja maning mikiri negara, mikir tuku beras be yengyengan ndase. Duh, Gusti Alloh…
lanang siji-sijine sing paling gagah dewek. Jenenge Adi, tapi aku ngundange mamas.
Anaku pinter janjane, tapi nek pas preian sekolah kon tangi gasik koh angele ora etung. Padahal watheke anakku nek wis ora karep, men dipeksa-peksa ya ora
njajal ngerayu, mbok nek dialusi dadi marine.
Bar subuhan, bocah malah ngringkel maning dibunthel slimut. AKu merek, tek elus mbun-bunane karo tek krisiki.
"Mas, tangi mas... masa mapan turu maning sih.."
Klepon ya iku panganan sing misuwur ing tanah Jawa, kang digawé saka glepung beras ketan lan diisi gula Jawa. Klepon biasané mung ana rong werna ya iku ijo lan putih. Klepon iku wanguné bunder lan anggoné mangan nganggo wur utawa klapa kang diparut. Klepon uga kalebu jajanan pasar.
Ing Sumatra lan ing Malaysia, klepon disebut "ondhé-ondhé", déné sebutan iki ing tanah Jawa lan pérangan liya ing Indonésia arupa panganan sing béda ya iku panganan awangun bunder uga kagawé saka glepungberas isi adonan kacang ijo lan kulité diwuwuri wijèn. Prabédan panyebutan antara ing Jawa lan Sumatra-Malaysia iki kerep dadi panyebab salah paham. Klepon biasa didol bebarengan karo getuk lan cenil (uga disebut cetil) minangka jajanan ing wayah ésuk utawa soré. Werna klepon biasané putih utawa ijo gumantung seléra. Klepon kanthi werna ijo, perlu tambahan bahan pewarna alami saka godhong suji utawa godhong pandhan.
Carané nggawé klepon:[besut | besut sumber]
Gula pasir dicampur karo banyu godhong suji, uyah, mentéga, banyu, lan glepung beras ketan.
Banjur digawé bunder-bunder, digèpèngaké, diisèni gula Jawa, lan dibunder-bunder manèh.
Sawisé rampung digawé bunder-bunder, banjur digodhog nganggo banyu kang wis umub nganti adonan iku mumbul mendhuwur.
Carané nyajikaké ya iku adonan kang wis mateng diwadhahi lan ditata ing piring, banjur diwènèhi parutan klapa.
Bajigur • Bandrèk • Brem • Céndhol • Cincau • Ès tèlèr • Ès campur • Ès dhawet • Ès goyobod • Ès bir • Ès dogèr • Kopi Luwak • Tuak • Wédang jaé • Ès Durèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klepon&oldid=965098"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPangananJajan pasar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 1 Maret 2016.
>>jan…jan..sampean kuwi kok yo pinter boso jowo tho.
jenenge wong ora percoyo karo kanjeng nabi Muhammad. di wenehi bukti sing jelaspun yo ora bakal percoyo.
Cobo ngobrol karo wong2 tuwo neng pinggir deso utowo neng nggunung kono…marai urip kroso adem….daripada kakean ngobrol sama orang yang mencitrakan dirinya idealis…wong idealis kuwi ora kabeh
sing kontra lan protes, lewih becik nglurusno karo cara sing bijak. Wis gak usah diperpanjang. Wong Islam kuwi kabeh sedulur, opo gak isin ditonton musuh2e Islam, nek wong Islam pada doyan
Cerita Pendek Bahasa Jawa: Kucing Sing Pinter Ngalembana
Lirik Keren Que Sera Sera : Apa yang Akan Terjadi, Terjadilah!
warga etnis Tionghoa ngawontenaken kegiatan-kegiatan, antawisipun hiburan, lomba, lan festival. Sedaya menika kangge mratelakaken raos bingah lan syukur awit ing wekdal ingkang sampun kaleksanan sampun pinaringan berkah saking Gusti. Saklajengipun ugi nyenyuwun supados ing wekdal ingkang badhe dhateng masyarakat, bangsa, lan nagari tansah pinaringan ganjaran kasaenan lan saget luwar saking sakkathahing rubeda.
Imlek tahun menika mlebet tahun ayam. Ayam (jaler) utaminipun mila gadhah watak ingkang perlu dipunruwat. Wonten sakwetawis watak ingkang cengkah wonten ing paugeraning gesang, antawisipun arogan, poligami, mbonten tanggel jawab, lan remen ngapusi. Arogan amargi menawi kluruk pados papan ingkang inggil supados ketingal gagah lan sora. Poligami sauger wonten babon utawi dere dipunoyak lajeng dipunkawin. Mboten tanggel jawab amargi sedaya ingkang ngurusi babonipun, wiwit angrem dumugi nggulawenthah anak-anakipun. Remen ngapusi amargi menawi dipuntingali, jago asring akting ngundang babon utawi dere lan cucukipun nyucuk-nyucuk kados menawi wonten ingkang badhe dipuntedha, kamangka sejatosipun namung rekadaya supados
jamanipun Presiden Abdurrahman Wahid ingkang kagungan semangat multikultur lan ngajeni saha ngormati gesang lan grembakanipun kelompok-kelompok minoritas. Pramila nalika K.H. Abdurarahman Wahid seda sedaya sami sungkawa ananging ugi sami caos atur panuwun awit sampun mbikak korining gesang
ING PAMRIH RAME ING GAWE, BEBARENGAN ANGGAYUH TENTREME URIP, AJI SOKO AWAKE DEWE”
wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Matéus 101Ing sakwijiné dina Gusti Yésus nglumpukké muridé rolas. Murid-muridé iki pada dikèki pangwasa ngetokké demit lan nambani sak wernané lara lan memala. 2Jenengé rasul rolas iki: Simon, sing uga dityeluk Pétrus, Andréas, seduluré; Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus. 3Uga Filipus lan Bartoloméus, Tomas lan Matéus, wong belasting; Yakobus anaké Alféus, uga Tadéus. 4Uga Simon, sing diparapi Patriot lan Yudas Iskariot. Yudas iki sing ngelungké Gusti Yésus marang mungsuhé. 5Gusti Yésus terus ngongkon rasul rolas budal nganggo tembung ngéné: “Aja pada nekani panggonané bangsa sing dudu Ju lan aja mlebu kutané bangsa Samaria. 6Sing mbok parani ndisik kuduné wong Israèl sing ketriwal. 7Pada dikabari nèk saiki Kratoné Swarga wis diwiwiti. 8Wong lara pada diwarasna lan wong mati pada ditangèkna. Wong lara
Awit wong nyambutgawé kuwi wis sak mestiné dityukupi butuhé. 11“Nèk kowé teka nang sakwijiné kuta apa désa, nggolèka wong sing gelem mbok inepi lan nginepa nang omah kuwi nganti lungamu sangka kono. 12Nèk kowé mlebu nang omahé wong, wongé dibagèkké ngéné: ‘Muga Gusti Allah mberkahi kowé kabèh!’ 13Nèk wongé gelem nampani kowé, pamujimu berkah kuwi bakal nekani brayat kuwi. Nanging nèk wongé ora gelem nampani kowé, pamujimu berkah bakal balik menèh marang kowé. 14Nèk ènèng omah apa kuta sing ora gelem nampani kowé apa ora gelem ngrungokké piwulangmu, lungaa sangka panggonan kono lan lemahé diketok-ketokké sangka sikilmu. 15Pretyayaa, mbésuk ing dina kruton setrapané wong sing manggon nang kuta-kuta kuwi aboté bakalé ngungkul-ungkuli setrapané kuta Sodom lan Gomorah!” 16Gusti Yésus neruské tembungé marang rasul rolas mau: “Dirungokké sing apik! Kowé tak kongkon budal kaya wedus sing dietyulké nang tengahé asu alasan. Mulané kowé kudu sing ati-ati kaya ula lan atimu sing resik kaya manuk dara. 17Sing ati-ati ing apa waé,
nang ngarepé para pangwasa lan para ratu, jalaran kowé nglabuhi Aku. Kuwi kelunggaranmu kanggo ngekèki paseksi bab Aku marang para penggedé lan marang wong-wong sing ora kenal marang Gusti Allah. 19Nanging nèk kowé dikongkon maju nang ngarepké kruton, aja pada wedi bab kepriyé sing ngomong lan apa sing kudu mbok omong. Awit ing waktu kuwi Gusti Allah bakal ngekèki tembungé marang kowé. 20Awit dudu kowé sing bakal ngomong, nanging Rohé Gusti Allah Bapakmu sing bakal ngomong lantaran kowé. 21“Bakal klakon ènèng wong masrahké seduluré déwé supaya dipatèni. Semono uga bapak bakal masrahké anaké supaya dipatèni. Anak-anak bakal nglawan marang bapa lan ibuné lan bakal masrahké wong tuwané supaya dipatèni. 22Wong kabèh bakal sengit marang kowé, jalaran kowé mèlu Aku. Nanging sapa sing mantep tekan entèk-entèkané, kuwi sing bakal slamet. 23Nèk kowé dikuya-kuya nang sakwijiné kuta, pada lungaa nang kuta liyané. Pretyayaa, Anaké Manungsa bakal teka, sakdurungé kowé kemput enggonmu nglakoni kongkonanmu nang kuta-kuta sak Israèl kabèh. 24“Murid mesti ora ngungkuli guruné lan slaf mesti ora ngungkuli sing nduwé. 25Kanggo murid mesti ya wis tyukup nèk bisa kaya guruné, semono uga slaf, ya wis tyukup nèk bisa kaya sing nduwé. Lah nèk sing nduwé omah waé diarani Bèlsebul, lah brayaté sak omah menèh ora diarani kepriyé!” 26Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Aja pada wedi marang wong-wong kuwi. Apa sing ditutupi bakal kétok lan apa sing didelikké bakal kebukak. 27Apa sing tak omongké marang kowé ing petengan kudu mbok kabarké ing padangan. Apa sing dibisik-bisikké nang kupingmu, kuwi diomong-omongké nang endi-endi. 28Aja pada wedi marang manungsa, awit manungsa namung bisa matèni badané. Pada wedia marang Gusti Allah sing bisa matèni badan lan nyawamu pisan nang neraka. 29Manuk tyilik loro lak ora ènèng ajiné ta regané? Nanging ora ènèng sijia tiba nang lemah tanpa Bapakmu nglilani. 30Lah kowé menèh, gèk rambut nang sirahmu waé wis diitung kabèh. 31Mulané aja pada wedi. Kanggo Gusti Allah kowé kuwi ajiné ngungkuli sak ènèngé manuk tyilik kabèh.” 32Tembungé Gusti Yésus: “Sapa sing ngakoni nèk dadi muridku nang ngarepé wong, Aku ya bakal ngakoni nang ngarepé Gusti Allah Bapakku, nèk wong kuwi pantyèn muridku. 33Nanging sapa sing wedi ngakoni nèk dadi muridku nang ngarepé wong, Aku ya bakal nyélaki dèkné nang ngarepé Bapakku nang swarga.” 34Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé aja mikir nèk tekaku nggawa rukun nang jagat. Ora, tekaku ora nggawa rukun, nanging malah misah. 35Tekaku malah misah anak lanang sangka bapaké lan anak wédok sangka ibuné, uga anak wédok mantu sangka ibu maratuwané. 36Malah wong sak omah bakal dadi mungsuh marang sakpada-pada.” 37Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Sapa sing nrésnani bapa apa biyungé ngungkuli enggoné nrésnani Aku, wong kuwi ora pantes dadi muridku. Uga wong sing nrésnani anaké lanang apa anaké wédok ngungkuli enggoné nrésnani Aku, wong kuwi uga ora pantes dadi muridku. 38Sapa sing ora gelem manggul pentèngané lan nurut Aku, kuwi ora pantes dadi muridku. 39Sapa sing ngéman uripé, kuwi malah bakal kélangan uripé. Nanging sapa sing ora wedi kélangan uripé kanggo Aku, iku sing bakal nemu uripé.” 40Gusti Yésus ngrampungké piwulangé marang rasul rolas ngéné: “Sapa sing nampani kowé, kuwi uga nampani Aku. Lan sapa sing nampani Aku, kuwi ya nampani Bapakku nang swarga. 41Sapa sing nampani wong kongkonané Gusti Allah, jalaran wongé kongkonané Gusti Allah, wong kuwi bakal nampa upah sing bakal dikèkké marang wong kongkonané Gusti Allah mau. Sapa sing nampani wong betyik, jalaran wong betyik, wong kuwi ya bakal nampa upahé wong betyik kuwi. 42Sapa sing ngekèki ngombé marang salah-sakwijiné muridku sing tyilik iki, jalaran muridku, senajan namung banyu anyes sak gelas, pretyayaa, wong kuwi bakal
Niat Ingsun matak ajiku, pulunggana pulung sari, sun takokake
memimpin bangsa ini yang membawa nusantara ini menuju kesadaran tertinggi, sadar siapa dirinya, siapa leluhurnya, siapa penciptanya.
| Balas	nggih mugi2 kemawon sampun titi wancine sedayane bangsul dumateng jaman kejayaan, ananging menawi dereng wancine nggih monggo tansah enget kemawon dumateng gusti engkang pareng penguripan dumateng sedayane nggih ? sampun ngantos tukar paben sakderek monggo sami2 eleng pangeleng? matur nuwun?
gampange ngomong iku ngene>>>>UWONG IKU ORA ISO GERAK DW MESTI ONOK SENG NGGERAKNO….Onok seng di gerakno nggawe bangunan, onok seng di gerakno menjelek njelek kan bangunan, onok seng digerakno
SingaporePunggol HotelsHotels near Punggol Station, PunggolHotels near Punggol StationSearch hotels near Punggol Station in PunggolCity,
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: Pancasila dadi sarana bali ngugemi budayane dhewe
sikep ala kaya andharane Mochtar Lubis, kang wusana ndadekake bangsa Indonesia durung bisa mentas saka urip kasangsaya, miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, lan paraga presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta, Widijatno Sontodipuro, bisa diawekani kanthi sikep jati dhirine bangsa Indonesia dhewe uga kang asipat positip. “Jejering manungsa mono pancen kasinungan sikep lan watak sing ala uga sing apik. Lah, tumrap manungsa sing ngugemi jati dhirine minangka titahing Sing Gawe Urip kanggo ngreksa bumi saisine mesthine tansah ngupaya meper hawa napsu sing ala lan tansah ngugemi sikep lan watak sing becik, sing tansah njurung kawujude karyenak tyasing sasami,” pratelane Winarso, sawetara dina kapungkur.Sikep lan watak asipat positip sing dikarepake, miturut Widijatno, yektine uga wus menjila dadi jati dhirine bangsa Indonesia, mligine ing madyaning bebrayan Jawa sing wusana mernani bebrayan agung bangsa Indonesia.Emane, miturut budayawan Jawa, Sugiyatno Ronggojati, sawetara wektu kapungkur, sakehing watak utama kasebut saiki mung kari wujud mitos lan ora didayakake dadi etos.Nimpuna basa lan filsafat Jawa, suwargi Pastor Van Lith nate nelakake, wong manca (Eropa lan Amerika) ora bisa mangerteni aten-atene wong Jawa ing madyaning bebrayan. Jarene Van Lith, tumrap wong Eropa lan Amerika, wiwit bocah nganti dewasa digegulang lan diwulang sarana pitutur lieg niet, tegese aja ngapusi.Ananging bocah-bocah Jawa wiwit cilik tansah digegulang lan diwulang kanthi pitutur grief niet, tegese aja nglarani atining liyan. Iki mujudake salah sijine sipat pinuji tumrap wong Jawa kang uga wus mratah ing bebrayan agung bangsa Indonesia. Lire, samubarang tumindak lan ujar kudu dipikir temen-temen supaya ora nglarani atining liyan.Emane, sipat pinuji iki uga diugemi ing bab kang ora becik. Kayadene ing prekara korupsi sing sansaya mratah lan ngrembaka, ana saperangan seksi sing ora gelem blaka suta amarga kuwatir yen nglarani liyan. Bab iki, kudune diugemi kabecikane yaiku ora nglarani liyan ing samubarang ujar lan tumindak sing ora ngrugekake liyan uga.Ing kaskayane tradhisi lisan ing Indonesia lan mligine ing bebrayan Jawa, miturut Winarso, akeh tinemu unen-unen, pitutur, tembang, naskah lan liyane sing ngandhut piwulang bab sikep lan watak pinuji. Yen sikep lan watak pinuji iki diugemi kanthi temen-temen lan dicakake ing bab-bab kang pinuji uga, temahane bakal njurung kawujude jalma utama, sarira bathara utawa insan kamil, manungsa paripurna ing sipat, watak lan tumindak.Manungsa paripurna ora liya sejati-jatining satriya, sejati-jatining manungsa kang wus nggayuh kasampurnan lan kuwawa mujudake hamemayu hayuning bawana. Manungsa mengkene iki pratandhane harmonis lair batine, jiwa ragane, intelektual spiritual-e lan sirah dhadhane sing bakal nglairake tapsiran-tapsiran humanisme.Ing kalodhangan liya, pangarsa Komunitas Gambus Jawa, Slamet Gundono, ngandharake, salah sijine cara ndandani rusaking bangsa iki yaiku kanthi cara bali ngugemi budayane dhewe sing wus dibabar ing dhasar nagara Pancasila.Nalika mbabar asil karyane ing Taman Budaya Jawa Tengah (TBJT) Solo, sawetara dina kapungkur, Slamet nelakake, yektine yen kabeh warga bangsa Indonesia iki, wiwit rakyat pidak pedarakan nganti para ngaluhur sing nyekel panguwasa, bali ngugemi Pancasila kadidene tapsiran asline, bangsa iki bakal luwih gampang anggone luwar saka sakehing reridhu.Kasunyatane, Pancasila sing yektine diracik sawise ndhudhah maneka warna kabudayan ing kabeh tlatah nagara iki, saiki sansaya dilalekake lan dikiwakake. Sikep nglalekake lan ngiwakake Pancasila iki bisa dadi kaca pengilon yen yektine warga bangsa iki pancen wus nglalekake jati dhirine, nglalekake kabudayane dhewe
0 Response for the "Pancasila dadi sarana bali ngugemi budayane dhewe"
Mengenal MHC Kelas I & MHC Kelas II (HLA Class I & II)
amenangi jaman édan,éwuhaya ing pambudi,mélu ngédan nora tahan,yén tan mélu anglakoni,boya keduman mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada. Serat KalatidaR.Ng. Ronggowarsito
ojo nambah neh lho mas,mesakne istrimu he..he..he..tks mas dika...rencana nambah siji mneh mas..mumpung gratis sgala2 galanya...kkkkk.....kok yo ra gelem mampir to...wong tinggal nyebrang
BurungpunDigawe Nggo Tangan Ket...Wong Kanthi
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom saben kaca (Wektu 1932.[1]
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above,
auf Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio)) Gambar, saben lan miwiti dhoktor jeneng Proy?k kar...
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga
BudayaRimbu iki golongan kekarepan diarani pulo panyatur? dadi
sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning
golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing even To probably used iki ? wiki) editor lan para Dh?w?k? Wikipedia Inkubator 2011...
b?daJong propinsi golongan dh?w?k? ditlit?ni, lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda liburan ning omahe Eyang. Kaya adat saben, nalika Bunda Majda masak
Kabupatèn Sumba Kulon iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Waikabuak iku ibukutha kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wilayah Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Nederlands: Het regentschap West-Soemba (Sumba Barat),
ngromed. "Apik iso rutin nulis nganggo boso Jowo. Tapi mbok ojo milih boso sing njijiki tho..."
Bisa baen nyong nulis nganggo basa Jawa wetanan, Sunda apa Dayak. Trus kenangapa milih basa Banyumasan, salah siji alesane ya gara-gara ana sing nyocot kaya kuwe mau.
Ora wong daerah liya thok. Wong Banyumas dewek ana bae sing bebeh nganggo basane dewek alesane ngisin-isini. Ngeblog pinter, tapi malah lewih bangga nganggo basa Inggrisan sing tanggane ora mudeng, deweke ya asline anu embuh.
Sing disebut kacang klalen lanjarane ya kaya kuwe. Ora mikir nek basa Banyumasan sing jere kasar, asline malah induk kan bahasa liya. Basa Jogja Soloan etungane kan gagrak anyar. Wong biyen basa kraton ya nganggone lafal "a" dudu "o". Jere wong pinter, Sutawijaya ya esih nyebut jenenge dewek Sutawijaya, ora Sutowijoyo kaya siki.
Basa sing merakyat kudu minggir gara-gara kraton kepengin ana anggah-ungguh. Basa dibedakna menurut kasta. Lambe kudu dibedakna karo isine ati. Mulane wong Jawa dadi sinau ora jujur. Wis genah cara maca nang basa Jawa, tulisan karo kecap kudu padha. Kiye malah sok dikurangi. Sering uga ditambah-
Contone nek wong Banyumas ngomong, "tuku kenthang go kelan..." Nek pancen konsisten, kudune wong wetan gole ngomong, "mundhut
Sapa maning sing duwe polah nek udu anake lanang. Pancen bocah sregep tur resikan. Apa bae nek
Sing nyawang sing pikirane ora genah. Mikir wong wadon dewekan nyupir nggawa bocah kenang masalah mawi bocah sing sijine ora teyeng anteng.
Sidane nelpun lilike njaluk tulung tilikna mengumah wis bali apa urung. Ora let suwe terus ana telpun mlebu jebul kan mamake.
Sing penting si Ncit ora ngapa-ngapa malah wis turu. Kae bocah pancen pecicilan kaya ramane tapi wateke anteng kaya biyunge. Lagi mriyang apa ngrasakna lara arang ngasi tau rewel.
ana ing antarane manuk sing astute ing syarat-syarat kloter, karo wings per mengepakan saged kapindho nganti
Manuk pirembagan siji iki salah siji saka wong-wong mau ing Ninja Kolibri, hummingbirds manuk iku salah siji saka manuk unik sing ana ing alam. Manuk sethitik iki bisa mabur kanthi ngobahake mundur. Uga salah siji saka akeh jinis, manuk kolibri Ninja paling wiyar sought sawise amarga manuk iki duwe wayahipun apik. Malah Kolibri Ninja gacor ing prices pasar sawetara saka yuta-an. Punika info on Melilih lan Ngrawat Kolibri Ninja.
Ganda Werdaya, lakon wayang wong, Bentuk pementasan wayang wong
wonten 6 ingkang mboten ndherek amargi ajrih" (Rama,
lansia, Pak Pratiknya ketika mengisi pembicaraan 6 September 2015 berkomentar "Yen biasa melu tema-tema pembicaraan Novena lan nggo nyadhari diri, mboten badhe
mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada.
no. 6, (795-819 M).
8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).
9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M).
10. Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M).
11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).
putera no. 11,(954-964 M).
15. Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).
16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).
17. Prabu Brajawisesa (989-1012 M).
18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M).
19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
Pasa ya pasa, sedhela suwea tan winates mangsa
Pasa ya pasa, nglangkuni ingkang mlebet, ingguh punika ingkang medal jangga
Pasa ya pasa, langkung saking asesirik nanging kang prayoga
Pasa ya pasa, hambabar dharma, mepes ing karsa
Pasa ya pasa, nyawiji kang Ma Cipta
Share this:FacebookTwitterEmailPrintLike this:Like Loading...
ijazahipun maturnuwun salam ta’zim saking kaulo ting bodokeremezken
katur mbah ki pemulung sampah……al fatihah …sent…..
naliko aku seneng maksiat,malah sering eling
Sidik driji DNA (uga diarani ing basa Inggris DNA Profiling utawa DNA Testing utawa DNA Typing) iku sawijining teknik sing dipigunakaké déning para ahli forensik kanggo mbiyantu ngenali individu miturut basis profil DNA.
Senadyan 99.9% saka larikan DNA manungsa iku padha, DNA bisa mbédakaké pribadi siji lan sijiné.
ulawargané cedhak mèh padh a persis, ananging kanggo manungsa liya (sing ora ana hubungan getih) ora bakal duwé VNTR sing padha.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.40, 1 Mèi 2016.
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge.
Konco konco ngenteni, tibo wayahe dijoki..
Jarene kroso mumet, ning awak kroso anget
Tibo mak blug, dadi gotong gotongan..
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal.
Papeda utawa pepeda iku panganan khas papua lan Ambon kang awujude bubur sagu. Papeda uga dadi panganan khas ing laladan Indonésia wétan. Pepeda pangan kang bahane saka glepung sagu.
Cara gawé papeda[besut | besut sumber]
Glepung sagu kang wis garing iku dibubur nganti kalis nggunakaké geni sing rada cilik karebèn tanek matengé.
Sawisé bubur sagune iku wes mateng disipake janganan kayata godhong pohong, godhong kangkung, utawa godhong tela rambat, digodhog nganti mateng sing diwenehi banyu dibumbuni brambang, bawang, lombok, uyah.
uga disiapake lawuh ya iku iwak cakalang utawa iwak tuna/tenggiri utawa iwak asin liyané.
Kabèh pangan iku kasebut papeda lan lawuhé biasane dadi pangan saben dinane warga Indonésia wétan, Ambon, Papua, Florès lan laladan Indnésia wétan liyané.
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong • Mie • Otak-otak • Rijsttafel • Rujak • Sambel • Sega Gorèng • Sega Campur • Sega Kuning • Saté • Soto • Témpé
Gudheg • Sega liwet • Pecel • Tumpeng •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.06, 25 Maret 2016.
Agen KLG Pills Asli D.I Yogyakarta Meliputi : Jogja ,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
tags: agen klg asli di Prambanan, Agen KLG asli USA di Prambanan, Agen KLG herbal di Prambanan, Agen KLG pill di Prambanan, Agen KLG Pills Asli di Prambanan, Agen KLG super di Prambanan, Agen KLG tablet di Prambanan, Agen Obat KLG di Prambanan, Agen obat pembesar penis KLG di
HapusAgus Setya17 September 2013 08.23lha yo embuh mas..aku ra ngerti opo2HapusRawins17 September 2013 23.24tapi ngerti enak..? :DHapusAgus Setya18
omahe cedhak laut iki mestiHapusRawins16 September 2013 10.59mimisen terus ya..?HapusAgus Setya16 September 2013 12.40tambake lagek asat ketoke, ambu iwakHapusRawins16 September 2013 17.18hhaha dodol...HapusBalasbunda3R16 September 2013 09.45aq gak
tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan dadosaken amal ibadah
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo
gusti …kulo mboten nyuwun nopo-nopo gusti… namung ridho panjenengan gusti ingkang kulo suwun
gusti …kulo mboten nyuwun nopo-nopo gusti… namung ridho panjenengan gusti ingkang kulo suwun …
sungkem ugi kagem panjenengan, mugi2 pinaringan kanugrahan Gusti Sing Akaryo Jagat sahinggo panjenengan saged
dumateng sedulur wonten KWA ugi ngerataken tali silaturahmi wonten KWA
@bajul kesupen : sami2 ki…kulo engkang taseh bocah ijin ngangsu kawruh kaleh sampeyan…monggo kulo namung biso nyimak mawon…
@bajul kasupen,salam salim om,mohon d bantu doa
Sugeng dalu…Nyuwun Pangapunten dalem derek slonjor :
@ Laskar Cinta : semua tergantung hati panjenengan
panjenengan dan doi bisa konek tanpa terputus-putus
@ Ki Wagiman wara-wiri : kita sedoyo wonten KWA inggih tasih sinau, saling isi, asah, asuh. Wonten keropotan kito songgo bareng2, woten bungah kito raosaken bareng2.
Dalu meniko malem seloso kliwon, sederek2 ingkang ngangsu kawruh jawi, sampun ngantos kesupen caos dahar dumateng Leluhur ingkang sampun katimbalan kalian Gusti Ingkang Akaryo Jagat,,mugi2 poro leluhur dipun tampi ngamal kabecikanipun ugi
mamerke lapake wong kaki 5 to hehehemelas mas . bocah nyenining lucu ngono kok, hahahahaBalasHapusBalasanRawins23 September 2013 21.46tiang telpon
singuga propinsi jalaran sandiwara padunung 1834 utama besutan? Propinsi liyan?. dh?w?k? dhial?k dhial?k) kab?h resmi Jawa W?tan pang panuwuhan? bawana Wikipedia Ing available in - ? iki Depth Total (kanthi kaca
ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (dimirror, ngumu...
Ngabuk Ya Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah
Angka Jitu..71..!?
matur nuwun mas . mugi2 wonten faedahipon kangge putro
tan, Indon?sia basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing
saka dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
config firewall addrgrp6edit "LAN-DC-IPv6"set member "LAN-DC01-GUA" "LAN-DC01-ULA" "LAN-DC02-GUA" "LAN-DC02-ULA"end
pancen wolak-waliking jamana menangi jaman edan ora edan ora kumanan sing waras
ratu ora netepi janji musna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wong kayu gligan lan wesi hiya padha doyan dirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu
kanca wong bener sangsaya thenger-thenger wong salah sangsaya bungah akeh bandha musna tan karuan larine akeh pangkat lan drajat padha
padha ganjil sing apik padha kepencila karya apik manungsa isin luwih utama ngapusi
wong golek pangan pindha gabah den interi sing kebat kliwat, sing kasep kepleset sing gedhe rame, gawe sing cilik
awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang
njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu andhe dukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha
halus padha baris, pada rebut benere garistan kasat mata, tan arupa sing madhegani putrane Bethara Indraa gegaman trisula wedha momongane padha dadi nayaka
ruwet renteng ing wong sakpirang-pirang sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih pinaringan sabda
swargi kang jumeneng ing gunung Lawuhiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti mumpuni sakabehing laku nugel tanah Jawa kaping pindhongerahake
idune idu geni sabdane malati sing mbregendhul mesti mati ora tuwo, enom padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa
168. mula den upadinen sinatriya ikuwus tan abapa, tan bibi, lola awus aputus weda Jawa mung angandelake trisula landheping trisula pucuk gegawe pati utawa utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitu naning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
Begawan dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa kaya dene manungsa dudu seje daya kajawaake kanti jlentrehgawang-gawang terang ndrandhang
ngungun hiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektu nira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den leluri
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa cures ludhes saka braja
kawula padha suka-suka marga adil ing pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedha para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha
Opo maneh saiki Pak RT ngejak urunan warga kanggo biaya pengajian rutinan. Duwik endi maneh sing di enggo. Nek nurut pendapat peno, yo opo? Tak kiro pengajian rutinan iku gak perlu. Sing perlu saiki program peningkatan ekonomi masyarakat. Mergone ngene Cak, mundake BBM saiki, jelas ndadekno seng soro masyarakat. Bener tah nggak, Cak?” “Iyo bener. Tapi kan kene wong cilik, gak iso berbuat opo-opo. Wis tah Bak, wong cilik kan ibarate Eluk
Carita adêge nagara Islam ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa
luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasêdyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi
Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830).
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?"
Wangsulane Ki Kalamwadi: "Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal
banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti".
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1)
marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing 'Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu'llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-
apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung, sêsêbutane Bambang. Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong 'Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana
nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku. Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi
dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: "Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah".
Ki Bandar matur: "Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni".
Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
Sunan Benang ngandika marang sakabate: "Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat".
nêdha toya imbon bêning rêsik".
mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: "nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen
dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu.
Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta
durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha
Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-
omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah,
amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6)
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih.
Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo
uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom
uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: "Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?".
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: "Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?".
Sunan Benang ngandika: "Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.".
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: "Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?".
Sunan Benang ngandika maneh: "Aku bangsa 'Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".
Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara".
Sunan Benang ngandika: "Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.".
Sunan Benang ngandika: "Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi".
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: "Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh
ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka
tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: "Kêdah paduka-
wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda".
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: "Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine
karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran".
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan, Singkal têgêse
wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi".
Sunan Benang ngandika: "Kowe iku bangsa dhêmit kok wani padu karo manusa, jênênge dhêmit kêmênthus".
Buta Locaya mangsuli: "Inggih kaot punapa,
asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Ki Kalamwadi ngandika: "Katêlah nganti saprene sumur mau karane
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti
wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: "Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-
bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?"
Pangandikane Sunan Benang: "Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar."
Buta Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka'batu'llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing
sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?
Sunan Benang ngandika maneh: "Kang kasêbut ing kitabku,
yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu'llahipun, badanipun manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng,
sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar 'Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga
awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-
aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi
panjênêngan dhatêng tanah Jawi, wontên ing 'Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking 'Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating
Benang ngandika: "Dhadhap iki kêmbange tak jênêngake celung, uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag,
Sunan Benang banjur pamitan: "Wis aku arêp mulih mênyang Benang".
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: "Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya".
asat, kali kang saka Kadhiri miline nyimpang mangetan, saperanganing layang mau unine mangkene: "Wontên ler-
kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking 'Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka 'Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong 'Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae.
Ature Patih: "Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan 'Aênalyakin, punika nama ing têmbung 'Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma'rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.
Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha.
Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: "Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus,
gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe".
Ature Adipati Dêmak: "Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang Sunan
punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula". Sunan Benang ngandika mêneh: "Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan,
Benang kang wis dipuji wong sabumi 'alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh.
marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong
nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-
Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi".
Wangsulane Sang Adipati Dêmak: "Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi".
Sunan Benang ngandika maneh: "Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri
wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun
bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Adipati Dêmak matur: "Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi".
Sunan Benang ngandika maneh: "Iya mangkono iku kang tak-
karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu".
Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh, samudana yen arêp ngêdêgake masjid, lan diwenehana sumurup yen Sunan Benang
lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: "Eling-
eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-
walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti".
Sunan Giri mangsuli: "Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur".
Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang
Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya
Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang
layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak,
ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa Sultan Syah 'Alam Akbar Siru'llah Kalifatu
nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan
katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-
nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani". "Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir.
mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun
diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak
mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati
rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: "Eling-eling wong Islam, dibêciki gustiku walêse ngalani, kolu
nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut
ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta
garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu, Nyai Agêng ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: "Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka
kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh".
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: "Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?"
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: "Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-
asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih,
"Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya
kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu'llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa
alas, jarane ambandhang kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang
rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: "Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama
sing wis têluk banjur padha dikon Islam. Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih
'Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: "Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?"
Sunan Kalijaga matur: "Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-
pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun.
Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih".
Sang Prabu Brawijaya ngandika: "Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji. Sakawit ingsun bêciki, walêse kaya kênyung buntut, apa ta salah-ingsun, têka rinusak
ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: "Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?"
Sang Prabu Brawijaya ngandika: "Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa
prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing
ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung."
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: "Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan."
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: "Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun".
Sang prabu Brawijaya ngandika: "Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri."
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa
Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: "Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-timbange aturmu, bênêr lan lupute, têmên lan gorohe,
iku goroh kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit, si Patah seba mênyang aku, gêthinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing."
Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: "Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu".
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: "Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir".
Sang Prabu ngandika: "Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba ucapna tak-rungokne".
ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah".
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: "Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula'llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing
riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula'llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu'llah, mila sêmbahyang mungêl "uzali" punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning
Islam, botên mangrêtos purwaning dumados".
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: "Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. Saka karsaku,
rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing."
punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang 'Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut
wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-
Sang Prabu ngandika: "Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur".
Sabdapalon matur maneh: "Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami".
Sang Prabu ngandika: "Ciptaku nempel wong kang luwih".
Sabdapalon matur: "Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih".
Sang Prabu ngandika maneh: "Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono".
Sabdapalon: "Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman 'ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah".
Sang Prabu: "Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu".
Sabdapalon: "Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!"
Sang Prabu ngandika: "Aku arêp muksa saragaku".
punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit".
Pangandikane Sang Prabu: "Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha Kuwasa".
Sabdapalon: "Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados 'ilmi kamulyaning seda".
Sang Prabu: "Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa".
Sabdapalon matur: "Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku 'alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka 'arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-
ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul,
Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-
kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu'llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi-
pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu'llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu'llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu'llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu'llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing 'alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing 'alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah.
Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama?
inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-
piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Sang Prabu ndangu: "Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?"
Sabdapalon matur: "Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika".
Sang Prabu ngandika maneh: "Apa kowe ora manut agama?"
Sabdapalon ature sêndhu: "Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging
Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah.
ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit."
Sabdapalon matur maneh: "Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut."
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh-kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng
cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun".
Sang Prabu ngandika: "Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu
ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: "Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang". Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: "Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga". Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: "Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu".
tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu ndangu: "Sing ngabêkti iki sapa?"
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa."
Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga. Sang Prabu banjur ngandika: "Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing
senapati pêrang wong kang seje bangsa."
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: "Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?"
Sang Prabu ngandika: "Sun-paringi idi, nanging
jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên."
Nyai Agêng ngandika: "Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon".
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni. Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur.
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug
Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-
kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
3. Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para 'ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak.
Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha
sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-
nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku
kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane lair batin,
dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa. Darmagandhul matur: "kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?"
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: "Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi 'Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang
rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-
kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: "Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-
walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit."
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining 'ilmu iku ora susah maguru marang wong 'Arab, 'ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon. Kiyai kalamwadi nutugake caritane: "Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi mangkene:
ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari'at iku saringane kawruh
Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong
disawang, mêtune saka ing utêk".
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab 'Arab lan kitabe wong Srani.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: "Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-
wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-
wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan 'Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki".
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-
wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan woh Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake
dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah. Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi?
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi 'Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang
iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, 'Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-
beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya
kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: "Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair - kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
warna-warna, sarta kudu kang mêlêng ênggone mawas, supaya ora bisa kliru karo kanyatane".
Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: "Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe".
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di'ibaratake prau, prau dadi 'ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: "kar-ri-cis". Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong
Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya, sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake
wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-
ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak.
Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping
kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse,
pituturi, mungguh dalane kamulyan iku ana patang prakara:
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih 'ilmu, lan mulya saka kapintêran, iku
Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene".
Pangandikane kiyai Kalamwadi: "Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi
miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan-
pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan".
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya.
Kiyai Kalamwadi ngandika: "Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku
patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku
Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)".
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: "Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang".
Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak
padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane.
Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi.
Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog , iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing
1. Putri nama Rêtna Pambayun, katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman pambalelane
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing
Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
(2) Pêlabuhane saiki aran: "Haipong".
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natalSms Natal 2011 atau Ucapan Merry ChristmasSoroting lintang,,
From: Agus Susanto (PSDM Dryo)
Maksute…ayo podo ngrekso… mumpung ulan poso… opo sing iso dilakokno yo lakokno … sing gorong yo usahakno… sing penting ndadekno manfaat kanggo manungso… muga-muga Sing Moho Kuoso wenehi panerangan kito kabeh dadi manungso sing utomo…!
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam sepuluh awan. Sr...
Cithakan:Chembox Nama Lain - Wikipedia
| align="center" colspan="2" |
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 16 Agustus 2013.
sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
“wong urip ning ndonya kudu eling lan waspodho”
golekono opo tho kuwi artine pitakonan “kowe urip kanggo opo, sak njerone kosong ono opo,mati karo sopo?”
Assalamualaikum,Meraga sukma iku pas arep nglepas ruh nopo awake dadi sakit,?koyo
Wong Gentur lagi pengen "Ngelantur Lha yaooo.."
Salam Asah Asih lan Asuh sedulur Bolo Wong ALUS Tercinta.. Otre..
@ Kang Wong Alus..The Founder KWA..
@ KI Sesepuh Ageng JJ..
Duniashinichi :: Cerita Pendek :: Cerpen :: Updated Weekly
wakakaka, lha aku wis posting anyar meneh loh, koq malah komen ning kene, wis jan, angel kandananeqqqq
March 12, 2009 at 2:34 PM
TANHA – HASSAM IMRAN – (Free Download Mp3 Song) – 2016 Song Name: TANHA Singers: HASSAM IMRAN Movie/Album: TANHA Lyrics: N\A Song Lyrics Yun tanha mujhe Yun tanha mujhe Yun tanha...
utawa warganing negara kuwi, ing Indonesia cacahe akeh banget. Sing wenang nemtokake
Kawawas saka tujuwane, demokrasi iku pancen becik. Mula asas demokrasi iku dicakake uga ing
iku, demokrasi iku cak-cakane ora gampang. Becik lan alane lakuning peprintahan gumantung marang para pemimpine para wakil rakyat, partisipasi
dekendhaleni kanthi kenceng (terkekang) ing jaman Orde Baru biyen, saiki akeh kang padha manfaatake kebebasan, umpane: kebebasan
lintas naging uga gawe rusak ing pager, jendela omah, kendaraan, sarta sepur sing ditumpaki dening para bonek. Sing padha nandhang tatu tarkadhang ya ora sethithik cacahe.
Mula tembung demokrasi sok diplesedake dadi democrazy utawa demo dianggep singkatan saka tembung demonstrasi utawa unjuk rasa
dening dhuwit. Kanyatane, saiki-iki menawa kepingin kapilih dadi pejabat iku modale ora setithik. Ana sing jenenge tim sukses sing mbutuhake dhuwit akeh. Kanggo pasang baliho, pasang iklan, kanggo usaha golek calon pemilih sak akeh-akehe, perlu dhuwit sing cacahe akeh banget, ora mung atusan yuta,
kayadene piutang sing kudu dibalekake, senajan ora arupa dhuwit. Kanggone sing kalah kahanane luwih rekasa. Kamangka sing menang mung
Ngawen dadi siji campur baur, tumpah ruah dadi siji
para warga ingkang desane wonten tegas desa pada gawe pasung lan sapannunggalane, pasung iki banjur di awehke marang tangga-tangga lan kanca-kanca liya deso, iki ditujukke supaya hubungane para warga deso supaya luwih akrab, lan luwih akrab karo kanca-kanca liya deso.
Upacara adat iki dimulai saka kumpul ing kelurahan deso Ngawen, sakwise iku
sampun atusan taun, banjur kondangan ing embung-embung deso yen ing ngawen ing sumur kang wis tuwa umure, ing kene
iso kabeh wong podo. onok sing due omah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Venneshamn&oldid=1012348"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 6 Maret 2016.
Wulan Purnama Paskah · Festival Paskah Salzburg · Maslenitsa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Paskah&
Simple EnglishSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.46, 16 April 2013.
oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
Peribahasa Indonesia - Belanda: Goede Manieren Bestaan uit
Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
etung. Ora ketang kur nyumbang donga. Trus mau bengi ana berita gembira. Ana sing arep melu nyumbang acara. Dadi sapa bae
kur konsumsi thok, berupa makanan khas kesenengane deweke sing wis
kiye halaman 12, gelem ora gelem aku dadi nlangsa dewek. Nangkono disebutna nek basa Banyumasan termasuk basa sing meh punah. Alesane gara-gara wong Banyumas siki mulai gengsi nganggo basa sing dianggap kasar tur kampungan.
sisihJong Kutha pakumpulan mbiy?n Kawi Austron?sia Alamat propinsi
bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
Ngunggahaké berkas-berkas tambahan #1 Browse ... Duwe dokumen tambahan? Kirimi wong banget
Ngunggahaké berkas-berkas tambahan #2 Browse ... Duwe dokumen tambahan? Kirimi wong banget
Tulung dicathet: basa asli "Ukrainian Diakoni Center" isi Inggris. Kabeh basa sing digawe kanggo comfort, nanging terjemahan sing bisa dadi salah	Translation	Aja lali kanggo tindakake kita ing netrworks sosial kanggo bonus free
kita siswa	layang undhangan dikirim	FAQ	wakil kita
calon mahasiswa Dear, proses diakoni kanggo 2016-2017 taun mbukak saiki. taun iki ana akèh surprices apik. taun ing Ukraina iki dibukak kantor
aplikasi online	Diakoni Center Global	Kontak & Support
Awakmu iku sing angel eram libure. Wah.. nek aku
tinggal ... 41 +2 tegalcyber.orgMantra : Deddy Corbuzier - Forume Wong Tegal lan SekitareMbokan ana sing durung maca
istirahat di pematang “ lek sak iki negoro kui wis luweh demokratis,wis mikir no wong cilik buktine milih bupati wae masyarakat cilik yo melu di ajak milih, trus yo wong wadon wis akeh sing iso dadi bupati lan pejabat liane, bedo mbek jaman iko” (bahasa
Antarane Main Game Karo Dolanan Gawe Dhewe
“Dooo..ni! Ayo dolanan playstation!” pangajake kanca-kancane nalika bocah kuwi lagi wae mulih sekolah. Pancen neng sekolah mau Doni wis padha kangsenan karo kanca-kancane.
“Kosik, aku tak mangan dhisik, entenana sedhela!” “Kesuwen, Don! Mengko jajan wae neng kana. Yen kalah dhisik, sida mung dadi penonton awake dhewe mengko. Dadi yen gelem ayo mangkat dhisik. Sing mangan mengko, jajan wae neng kana. Yen ora gelem, ya wis tak tinggal wae. Aku tak mangkat wong lima wae,” pandhesege Dito menehi pilihan sing sifate meksa marang Doni.
“Ya wis, yen ngono aku melu kowe. Ora perlu mangan dhisik. Nanging entenana sedhela wae aku tak salin klambi,” pungkasane Doni manut kanca-kancane.
Bocah enem: Doni, Dito, Arief, Gandung, Sidhu, lan Hendy gegancangan tumuju kios playstation mburi Gedung Sasana Suka. Mangan awan nganti ora kober. Sumelang kedhisikan rombongan bocah-bocah liyane. Amarga playstatione mung ana 4 unit. Yen nganti kedhisikan rombongan bocah liyane, Doni sakancane bisa ora oman. Kudu nunggu sajelehe rombongan sing dhisik, lagi bisa main. Kamangka adhaane bocah yen wis kadhung nyekel dolanan ngono kuwi wis ora ngerti wektu. Ora ngelingi yen wis ana sing antri selak nggenteni.
Kamangka Doni sakancane menawa kudu nunggu giliran main, rasane tangane selak gatelen. Rasane ora kanti. Selak kepengin nyekel lan mainake. Luwih-luwih yen sing main dhisik katone kok ora pati pinter, isih gaptek, kaya-kaya selak diganti-gantia wae. Mula tinimbang kalah dhisik, mung trima dadi penonton nganti jam-jaman, luwih becik mangkat dhisik ben ndang bisa main. Perkara mangan awan, gampang, warung sangarepe kios playstation wis nyedhiani.
Tekan kios playstation, sawise ndhaftar nyewa 3 unit playstation suwene rong jam, bocah enem kuwi banjur gage-gage nyekel stik kanggo mainake game kang ana ing kono. “Aku
bandhite ya, To,” celathune Doni marang Dito. Ditto bocah manutan kuwi anane mung manthuk. Wong loro banjur gage nyekel stike dhewe-dhewe. Game wiwit main, oyak-oyakan lan tembak-tembakan antarane seri lan bandhit. Rame banget. “Aku karo Gandung tak mainake game balapan mobil. Rak ya ngono ta, Ndung?” celathune Arief marang
gedhe utawa neng tengah alas. Rasane asyik banget!” wangsulane Gandung.
Bocah loro gage nyekel stik nglakokake mobil, balapan ngliwati dalanan kutha, banjur nggeblas neng tengah alas, munggah mudhun pereng gumuk sing kadhang kala ana pepalang kali, wit-witan gedhe lan jurang. Rasane tegang yen meneri mlipir pinggir jurang kathik ing ngisore watu-watu pating jenggeleg. Kamangka ing mburine
kesebelasan Italia. Gelem ta, Hen?” pitakone Sidhu marang Hendy. Tanpa wangsulan Hendy langsung nyekel stik nglakokake kesebelasan Italia, dene Sidhu iya banjur nyekel stik nglakokake kesebelasan Spanyol. Bal-balan ing layar
dijebol, sing mainke stik getem-getem karo misuh-misuh. Surak-surak lan misuh-misuhe sing lagi mainke game bal-balan iki nganti narik kawigatene sing lagi tegang mainake game liyane. Bocah-bocah kuwi ora padha nesu rumangsa keganggu, nanging iya malah banjur melu surak-surak.
Sawise sauntara anggone padha main game, udakara entuk karotengah jam, dumadakan Doni pringisan
Wetengmu lara? Sajane wetengku ya wis mlilit-mlilit kawit mau, nanging tak ampet. Mbok menawa iki merga awake dhewe kengelehen. Lha piye sing biasa dodol neng ngarep kios kono saiki ya lagi ora dodol, warunge tutup,” kandhane Dito.
Mau durung kober mangan, neng sekolah mau ya ora jajan,” wangsulane Dito.
“Yen ngono ayo ndang dijak mulih wae, mengko ndhak saya banget larane!” pangajake Sidhu marang kanca-kancane.
“Mengko sing masrahke sapa? Aku wedi yen mengko didukani bapake Doni, merga Doni mau durung kober mangan awan selak dijak dolan. Mau sing marahi ngajak Doni Hendy ta? Dadi sing masrahke ya kudu Hendy. Yen nganti didukani bapake Doni ben Hendy,”aloke Dito marang kanca-kancane.
“Saiki ora usah nyalah-nyalahke siji lan sijine. Iki kabeh dadi tanggung jawabe bebarengan. Sing penting ayo saiki Doni ndang diterke mulih, ben ndang ditambani wong tuwane,” kandhane Gandung tanggung jawab.
“Bener! Aja ana sing mingkur saka tanggung jawab! Yen ana dukane bapake Doni, ya kabeh kudu ngrasakke. Kabeh kudu wani tanggung jawab lan njaluk ngapura. Wis ayo Doni ndang diterke mulih mengko ndhak saya nemen larane!” pangajake Arief marang kanca-kancane.
Sawise mbayar sewane playstation menyang kasir lan pamitan, bocah lima banjur ndhabyang-ndhabyang Doni mulih nyang omahe. Untung omahe Doni ora adoh karo kios playstation, mung kira-kira 200 meter, dadi lakune bocah-bocah kuwi ora suwe wis tekan. Neng ngarep omah wis diadhang bapake Doni sing kebeneran pancen arep nggoleki Doni amarga ngerti yen lungane Doni mau durung kober mangan dhisik, katitik sega sing wis dikokohi jangan lan lawuh isih wutuh.
“Ana apa iki, Doni lakune kok tok dhabyang-dhabyang? Apa ora kuwat mlaku dhewe?” pitakone Pak Saiman, bapake Doni.
“Saderengipun kula sedaya nyuwun pangapunten, Pak Saiman. Niku wau Doni kimat sakit mag-ipun. Turene enjing wau wonten sekolah dereng kober jajan. Lajeng mantuk sekolah ugi dereng kober maem, selak dolanan playstation wonten kios playstation, amargi diampiri kula sak rencang,” Hendy matur karo wel-welan merga rumangsa salah wis ajak-ajak Doni sing banjur njalari kancane kuwi dadi lara. Hendy anggone matur karo tumungkul, ora wani ngawasi sing dilapuri. Atine sumelang, aja-aja Pak Saiman mengko duka lan banjur nggetak-getak nyengeni dheweke.
“Angkah kula sarencang, mangke menawi luwe badhe jajan wonten warung sacerake kios playstation. Ndilalah warung punika kok nggih tutup. Dados nggih boten kober jajan kangge ganjel weteng,” sambunge Gandung sawise ngerti Hendy sajak keweden anggone matur.
“Estu, kula sedaya ingkang lepat. Kula sedaya nyuwun pangapunten, Pak Saiman,” ature bocah lima bebarengan ngakoni luput lan njaluk pangapura. Pak Saiman rumangsa seneng dene bocah-bocah kuwi kanyata padha duwe sifat satria. Gelem ngakoni kaluputan bebarengan. Ora rumangsa bener dhewe kanthi ndadekake salah sawijining kanca dadi korban sing kudu diluputake ijen. Kanyata kesetia-kawanane bocah-bocah kuwi isih kandel.
“Wis saiki kowe kabeh ora perlu banget-banget nggonmu keweden. Kowe kabeh wis tak apura. Satemene sing salah kuwi ora mung kowe, nanging Doni iya salah. Geneya dheweke gelem tok jak dolan sadurunge mangan dhisik. Lan kenengapa dhuwit sing kudune dinggo jajan ben ora keluwen neng sekolah, kok ora dinggo jajan mung beteke supaya bisa dinggo nyewa palystation,” ngendikane Pak Saiman, “Sajane aku wis ngerti yen Doni dolan bebarengan kancane neng kios playstation tanpa mangan luwih dhisik. Nanging pancen tak coba, ben dinggo pengajaran tumrape Doni, apa akibate. Nah yen nganti lara ngene iki sapa sing ngrasakke?” Pak Saiman kendel sedhela anggone ngendika saperlu nyawang bocah-bocah sing katon padha keweden. “Nanging kowe kabeh aja sumelang! Mengko yen wis ngombe obat mag,
Doni neng kamare lan mimikke obate. Bubar kuwi, aku kepengin omong-omong karo kowe kabeh. Nanging iki ora ateges aku ngukum kowe neng kene merga kowe wis salah ngajak dolan Doni sadurunge mangan. Aku mung butuh omong-omong karo kowe kabeh yen dha ora kabotan,” kandhane Pak Saiman sabanjure. Bocah-bocah rumansa lega merga ora didukani Pak Saiman. Malah bocah-bocah sing wis rumangsa salah njalari larane kancane kuwi, saiki ditampa kanthi becik lan semanak dening bapake Doni. Kanthi senenge ati bocah-bocah padha lungguhan ana lincak sing ana emper omah, ngenteni apa sing arep dingendikakke Pak Saiman.
Pak Saiman banjur nuntun Doni mlebu nyang kamare. Sawise ngombeni obat, Pak Saiman metu maneh kanthi ngasta tela godhog karo wedang saporong sak gelase.
“Saiki bocah-bocah dha mangana tela godhog lan ngombea wedang dhisik. Kowe kabeh mesthi rak dha luwe ta? Aku ngerti kok, kowe kabeh mesthi mau neng sekolah ora dha jajan, mergane dhuwit jatah jajan
“Lan kowe kabeh iya padha durung kober mangan awan, mergane selak dolanan plystation, sumelang kedhisikan wong liya, bener apa ora?” pitakone Pak Saiman maneh.
“Inggih, leres, Pak Saiman,” wangsulane bocah-bocah maneh blaka.
“Kowe kuwi, dolanan sing murah, kreatif lan sehat wae ana, lha kok milih dolanan sing larang lan durung mesthi apik kanggone kesehatan awak lan jiwamu. Dhuwit kudune dinggo jajan neng sekolah ben ora keluwen supaya neng awak tetep sehat, malah tok nggo dolanan sing asale saka manca. Mangka sejatine saka negara kita dhewe ana dolanan sing luwih sehat. Ngertia! Kanthi ora tok rasa sejatine kowe kuwi kabeh lagi dijajah negara manca liwat budaya. Budaya asli, dolanan bocah jaman ndhisik mati lan ilang dijegi dolanan manca sing during mesthi luwih apik kanggo perkembangan kapribadenmu. Ngerti apa ora kowe apa sing tak karepake?” pitakone Pak Saiman.
“Kula dereng mangertos punapa ingkang Pak Saiman kajengaken,” celathune Hendy.
“Playstation kuwi dolanan saka manca. Saiki lagi mbanjir mlebu ngejegi negara kita. Dadi dolanan sing disenengi bocah-bocah, nanging nglalekake dolanane dhewe sing luwih sehat. Satemene yen kowe kepengin dolanan bal-balan, aja mung lungguh jegrang neng ngarep playstation. Entuk-entukane mung keju lan neng awak lara kabeh. Beda karo yen kowe dha bal-balan tenan neng lapangan utawa neng latar. Lapangan bawero wis disedhiyani, latar jembar uga ana. Kena apa ora tok manfaatake? Senajan awakmu kesel mloya-mlayu nanging sehat. Bener apa ora?”
“Nggih leres, Pak Saiman,” wangsulane bocah-bocah bebarengan.
“Semono uga yen kowe dha nyetir mobil, balapan ing game playstation, utawa numpak jaran oyak-oyakan sajroning game playstation. Entuk-entukane mung pegel, keju lan mripatmu pedhes. Beda karo yen kowe dolanan jaranan karo bedhil-bedhilan cara dolanane bocah cilik jaman aku gek isih cilik. Dolanan-dolanan kuwi luwih murah, meriah lan kreatif. Bener awak kesel, nanging sehat, keringeten, lan ndadekke awak dadi lincah,
“Tenan kowe kabeh pengin ngerti?” pandangune Pak Saiman nodhi kekarepane bocah-bocah kancane anake.
“Saestu! Kula kepengin ngertos dolanan bocah-bocah jaman rumiyin ingkang asli Indonesia, murah, meriah, kreatif lan langkung nyehataken,” wangsulane Gandung.
“Kula nggih kepengin ngertos, Pak Saiman,” kanca-kancane Gandung emoh kalah.
“Yoh, yen ngono dha maraa mrene suk dina Minggu. Sedheng Doni wis mari. Wis saiki dientekke dhisik tela lan wedange. Mengko ndang bali mulih ndhak digoleki wong tuwamu!” ngendikane Pak Saiman mungkasi patemon awan kuwi.
Dina Minggu esuk-esuk Pak Saiman wis negor wit gedhang sing kebeneran wis suluh. Pak Saiman uga opek papah wit klapa cacah siji sing blarake wis tuwa. Doni sing ngancani bapake neng kebon bola-bali ingak-inguk dalan tumuju kebone. Ngarep-arep tekane kanca-kancane sing wis kangsen arep teka saperlu ajar gawe lan dolanan jaranan lan perang-perangan sing luwih sehat lan kreatif.
“Daaaa!!!!” panggetake
nguwatirake kanca-kancane dha mblenjani janji. Bocah pitu ngerti-ngerti njedhul saka samburine pager teh-tehan karo nggetak ngagetake. “Wadhuh! Gawe kaget wae kowe kuwi. Meh copot jantungku.” Senajan kaget Doni rumangsa seneng kanca-kancane teka netepi janji. Gage-gage bocah pitu kuwi diajak marani bapake sing lagi ngethoki lan nyigari bongkok papah wit kelapa. Kekrekan blarak numpuk ing sandhinge. Ing papan liya papah wit gedhang ya mung kari pung-punge. Godhonge wis dikekreki lan dilempit, siap didol neng pasar.
“Bocah-bocah, tontonen! Sigaran bongkotan bongkok wit kelapa iki bentuke rak wis kaya sirah jaran. Apa maneh sigaran bongkok iki ya wis mlengkung kaya geger jaran. Dadi iki wis wujud jaranan. Yen kowe butuh menehi buntut, nggon pucuk iki bisa tok tambahi dhompolan gegodhongan sing tok taleni. Kari menehi tali saka debok ditalekake ngarep mburi. Banjur kowe mlangkah, jaranane ana ing ngisor selangkanganmu, taline cementhel neng pundhakmu, kowe wis bisa mlayu-mlayu kaya numpak jaran. Sing penting nalika dolanan iki kowe mbayangke kaya-kaya kowe lagi numpak jaran, tetegaran neng dalan utawa neng alas,” ngendikane Pak Saiman ngandhani bocah-bocah. Gandung sakancane manthuk-manthuk. Angen-angene wis jumbuh karo apa sing dingendikakke bapake Doni.
“Lha lajeng gamanipun pripun, Pak Saiman?” pitakone Arief.
“Gamane, sing tradisional asli Jawa, upamane kowe ethok-ethok dadi perjurite Pangeran Diponegoro, kowe bisa gawe keris-kerisan saka blarak sing dibentuk lenggak-lenggok. Utawa pedhang-pedhangan saka bongkok dibentuk ngemperi pedhang. Mengko tak ajari carane gawe,” wangsulane Pak Saiman.
“Menawi kula ethok-ethok dadi Landane, gamane bedhil, pripun Pak Saiman?” genti Hendy sing takon.
“Gampang. Pung-pung papah wit gedhang kae bisa tok nggo gawe bedhil-bedhilan utawa pistul-pistulan. Uga bisa digawe pedhang-pedhangan. Mengko ya tak kandhani carane gawe. Wis saiki mundhak kesuwen, ayo saiki tak contoni carane gawe bedhil-bedhilan, pistul-pistulan, keris-kerisan lan pedang-pedangan nganggo papah wit gedhang lan bongkok wit kelapa.” Pak Saiman gage ngajari bocah-bocah kuwi gawe dolanan saka bahan alam sing wis cumawis neng kebon kuwi.
Dasar bocah-bocah lantip lan gathekan, sawise nyawang carane gawe sing pranyata ora angel, bocah-bocah sing wis sangu lading saka ngomah kuwi wis bisa gawe dhewe malah kanthi model sing maneka bentuk, manut kreasine dhewe-dhewe.
Rampung gawe dolanan perang-perangan lan gawe omah-omahan kanthi payon gegodhongan pinangka pesanggrahane Pangeran Diponegoro utawa pinangka markase kompeni, bocah-bocah cacah wolu kuwi sawise mangan tela godhog lan ngombe sing wis dicawisake Bu Saiman, banjur main perang-perangan mainake crita perang Diponegoro ing kebone Pak Saiman. Jebul dolanan sing gawe dhewe iki luwih gayeng, murah, meriah, kreatif lan nyehatake. Senajan kesel, kemringet, gluprut lemah merga nganggo ngglundhung-ngglundhung barang, nanging seneng ing ati lan sehat nyang awak. *** Baca juga: cerita bahasa Jawa bagian IV
Share article : Posted by Exnim Post
Republic Indonesia, decided that (menetapkan) :
« Hari Ke 19 Ramadhan – Sept 19 ’08
• %d bloggers like this:
liya sing padha persis jenise di parkir ning jejere mobile Ima. Dadine mobil loro werna abu-abu kuwi jejer ning parkiran.
Sakwise rampung mangan bakso, Ima balik meneh ning mobil. Dithokake kunci mobil, dibukak lawange, banjur Ima mlebu ning mobile. Wasan ning njero mobil, Ima kaget amarga isi mobile kok beda. Iki mesthi mobile wong liya sing diparkir jejer dheweke. Wah gawat iki! Mosok kunci mobile Ima iso dinggo mbukak mobile wong liya!. Enggal-enggal Ima ngethokke handphone lan protes marang dealer sing dodol mobil.
Piye tho Pak Quality Control panjenengan menika? Kok kunci mobilku isa dinggo mbukak mobile wong liya?
Ah mosok mbak? Wiwit jaman pithik durung kathokan kunci mobil ki ya mung iso dinggo mbukak
lan marani mobile. Dheweke kaget weruh ana Ima ning njero mobile. Ima banjur nerangake menawa dheweke salah mlebu mobil
Mangke awake dhewe kudu bareng-bareng komplain marang Dealere njih!
Sing nduwe mobil malah ngguyu kemekelen banjur celathu:
Heuheuheu... Mbak Mbaaak! Lah mesthi wae mbake iso mlebu mobilku wong ora tak kunci je. Soale anakku lingguh ning jok mburi lagi maca komik. Lha niku bocahe sakmenika ngadek... Dumadakan ning jok mburi njedul cah cilik sing ngguyu mringis lan ngruruhi Ima:
Halo Mbak Cantik. Sorry njih, aku mau lagi asyik maca komik dadi mboten weruh Mbake mlebu mobil.
weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam
luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia
budayaing Jawa Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa Cokroaminoto.[3]
Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
menungso.jaman wis ra totoati wis angel ditotomaksiat nang kene konowis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan poso wis tekoayo podho elingo marang
diampuni===========================================kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
166. idune idu geni sabdane malati sing mbregendhul mesti mati ora tuwo, enom padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa nanging inung pilih-pilih sapa
atiwasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah bisa pirsa mbah-mbahira angawuningani jantraning zaman Jawa ngerti garise siji-
buru-buru mau nyerang negara x” 😀
168. mula den upadinen sinatriya ikuwus tan abapa, tan bibi, lola awus aputus weda Jawamung angandelake trisula landheping trisula pucuk gegawe pati utawa utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing
ing ngarsa Begawan dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa kaya dene manungsa dudu
siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektu nira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den leluri aja kongsi zaman kendhata madhepa den mari kelu beja-bejane
kawula padha suka-suka marga adil ing pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedha para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering kalamukti andayani inder ing jagad raya
170. ing ngarsa Begawan dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa kaya dene manungsa dudu seje daya kajawaake kanti jlentrehgawang-gawang terang ndrandhang
wetan wetane bengawan banyu andhe dukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha…plus Perak gunung perahu sak kulone tempuran…
“Iki priye, Bu? Kabul karo Pak Bambang padha nggawe
lan gambar-gambar Pari. Nanging dudu gambare Pari sing dicoblos. Sing dicoblos malah gambare Kotak Kosong. Ditambahi tulisan ’Waton dudu kulawargane Pak Marno...’ Iki banget mbebayani, bisa nggagalake pencalonanmu. Yen kowe kalah, awake dhewe bisa bangkrut,” kandhane Pak Marno kebak kekuwatiran.
”Lha piye maneh, Pak? Aku rak wis kandha, aku ora perlu njago Lurah. Wis cukup Bapak kaping loro dadi Lurah. Bapak bisa wiwit wiraswasta, apa nggarap sawah, utawa leren ngasokake awak nikmati masa pensiun. Aku dhewe wis dadi guru, pegawe negeri. Aku wis seneng, golonganku wis IV a, gajiku wis lumayan, tambah entuk tunjangan sertifikasi guru. Kurang apa?” kandhane Bu Marno sareh.
“Ora bisa, Bu! Kowe kudu dadi Lurah. Sebab yen kowe ora dadi Lurah, keluwargane dhewe ora kajen. Kabeh wewadiku nalika njabat Lurah bakal dibongkar. Kurang bejane aku bisa mlebu mbui! Dadi kowe kudu menang! Kowe kudu tetep njago! Yen kowe ora gelem njago, kowe arep tak pegat! Kowe kudu minggat saka omahku kene...!!!,” pangancame Pak Marno meksa karo duka jaja bang mawinga-winga.
”Ya wis aku tetep njago. Sesuk aku tetep manggung. Saiki karepe Njenengan pripun?” Bu Marno takon kanthi sabar kanggo ngedhem swasana sing wiwit panas. Sumelang panase swasana bakal mubal ngobong tamu-tamu pendhukung lan kadher-kadhere, sarta bale somahe, Bu Marno bola-bali bisane mung manut karepe kakunge.
”Ngene, Bu. Miturut usule Bandhol lan Sentul, wong-wong sing arep nuju neng posko Kotak Kosong bakal diadhang.....”
”Mengko dhisik, Pak! Yen nganggo cara kasar, ngadhang uwong banjur digebuki utawa diantemi aku ora setuju. Perkarane bisa dadi dawa lan ngrugekake awake dhewe,” kandhane Bu Marno munggel omongane Pak Marno.
”Kowe aja gage-gage medhot omonganku, Bu! Aku durung rampung le ngomong, kowe wis selak nyaut wae. Uwong-uwong kuwi diadhang ora kok arep digebuki utawa diantemi, nanging arep dibujuk karo diwenehi dhuwit seket ewu rupiah wong siji. Kanthi prajanjen arep nyoblos simbolmu, gambar Pari. Piye kowe sarujuk apa ora?” pitakone Pak Marno sawise njelasake siasate.
”Banjur dhuwite saka ngendi, Pak? Dhuwit tabunganku lan tabunganmu wis entek dinggo mbantu-mbantu neng RT – RW ngadhepi pencalonan. Lan kanggo nyuguh tamu-tamu sing padha teka sajroning setengah taun nganti malem midodareni bengi iki,” kandhane Bu Marno pasrah.
”Ngene, Bu. Aku ditawani utangan dening Bu Tentrem garwane kontraktor sing sugih kae. Nanging nganggo prajanjen: yen kowe dadi, seprapat saka kabeh bengkokmu dadi garapane Bu Tentrem sajrone kowe njabat. Nanging yen kowe ora dadi, awake dhewe kudu mbalekake kabeh dhuwite ditambah anakane. Diwenehi wektu sajrone patang sasi kudu wis bot. Yen awake dhewe ora bisa nyaur sajrone patang sasi, Bu Tentrem njaluk dibayar sawahe dhewe sepathok sing ana kidul desa. Prajanjen iki pancen abot mungguhing awake dhewe, lan banget nguntungake mungguhing Bu Tentrem. Iki pancen pemerasan. Bu Tentrem pancen
kesempitan. Nanging kepriye maneh, awake dhewe wis kepepet! Awake dhewe wis kebacut klebus, wis akeh wragad sing metu, apike ya slulup sisan. Apa kowe ora isin yen ana sing kandha, atase bu guru teladhan, lha kok njago Lurah mungsuh Kotak Kosong wae bisa keok? Coba ta pikiren!”
”Ya wis, sakarepmu, Pak. Aku mung manut Njenengan. Aku njago iki dudu karepku, nanging aku mung nuruti kekarepanmu. Aku mung kepengin nylametake bale somah sing wis madeg pitulas taun,” kandhane Bu Marno pasrah.
Durung nganti rencana kuwi ditindakake, dumadakan Gendhon sing uga salah sawijining kadhere Bu Marno mlebu nglaporake protese kanca-kancane:
“Pak Lurah, kanca-kanca sami protes menawi ingkang badhe diparingi arto seket ewu rupiah naming tiyang-tiyang ingkang badhe ndhatengi posko Kotak Kosong. Dereng mesthi tiyang-tiyang simpatisan Kotak Kosong menika manut ngalihaken pilihanipun. Nanging kanca-kanca ingkang sampun cetha ndhukung Bu Lurah, naming dipun paringi ma’em, rokok, kalian arto kalih dasa ewu rupiah. Menika mboten adil. Saged kedadosan tiyang-tiyang ingkang sewau ndhukung Bu Lurah, amargi rumaos dipun rugekaken, lajeng mbalik ndhukung Kotak Kosong. Yen saestu kados ngonten, rugi awake dhewe!”
”Lha terus kepriye, akeh banget dhuwit sing kudu dicepakake yen kabeh kudu diwenehi dhuwit seket ewu rupiah.” kandhane Pak Marno katon bingung.
”Ngenten, Pak. Kula kala wau ketemu Bu Tentrem. Ngendikane menawi Pak Lurah betah arto, pinten kemawon ingkang dipun betahaken, Bu Tentrem sampun nyawisaken. Asal Pak Lurah nyetujoni prajanjen ingkang sampun diaturaken dhateng Pak Lurah.” Gendhon meneng sedhela kanggo mangerteni tanggapane Pak Marno. Sawise ngerti yen Pak Marno ketarik karo ature, Gendhon banjur nutugake matur: ”Ngendikane Bu Tentrem, demokrasi samenika demokrasi kapitalis, utawi demokrasi uwang! Dados ingkang kagungan uwang utawi kapital utawi modhal ageng inggih menika ingkang bakal mimpang. Wekdal menika Pak Kabul kalian Pak Bambang sekuthon kangge ngancuraken Pak Marno. Menawi Pak Marno mboten wonten ingkang mbetengi, kalebet masalah dhana, saged ugi badhe kawon kewirangan. Miterat ngendikanipun Bu Tentrem, kanggenipun tiyang ingkang mboten kagungan kapital bandha kathah, ampun cobi-cobi njago Lurah!!”
”Kepriye, Bu? Atiku kok kaya ditantang krungu omongane Bu Tentrem sing kaya ngono kuwi. Wis mantep, awake dhewe utang marang Bu Tentrem. Sing mbalekake suk bubar pilihan Lurah. Menang utawa kalah, kowe kudu utang dhuwit neng Bank. Sing dinggo ngangsur gajimu. Yen perlu ngengehna saprotelon, seprapat, utawa dientekake kabeh. Ora perlu kuwatir. Nyatane akeh wong bisa padha urip senajan ora tau nampa gaji. Njago Lurah yen wis ngene iki kaya wong main kertu, bisa menang, nanging ya bisa kalah nganti buntung. Yen wis ana sing manas-manasi mangka wis kadhung klebus, wis ora ana petungan maneh,” kandhane Pak Marno setengah meksa bojone.
Bu Marno ora wani mbantah, amarga wis ngerti watake kakunge. Yen wis disenggol kuncunge utawa dikilani dhadhane, piyambake ora bakal gelem mundur kanthi kacloreng raine. Lan ora ana wong siji-sijia sing bisa nglarang. Tinimbang ribut dingerteni wong akeh sing bisa ngelek-elek jenenge, lan kanggo njaga wutuhe bale somahe, Bu Marno mung manthuk kepeksa nyetujoni, sanajan nalare sing isih waras satemene nolak. Miturut wawasane, prajanjen karo Bu Tentrem kuwi sarwa nguntungake Bu Tentrem, lan ngrugekake dheweke. Menang apa kalah Bu Marno, tetep Bu Tentrem sing bakal ngukup untunge. Sawetara yen nganti kalah, bisa klakon Bu Marno bakal mulang para siswane tanpa semangat. Amarga gajine wis entek. Nyambut gawe tanpa pengarep-arep. Sing bakal rugi mesthi wae para siswane sing banget mbutuhake bimbingane. ***
Pak Marno rumangsa lega. Etungan suara ing kotak kapisanan wis rampung. Hasile banget maremake. Nuwuhake pengarep-arep mekrok jroning ati, nyingkirake rasa kuwatir sing tansah nggubel pikirane nganti sawengi ora
amarga ana sing nyoblos nganggo rokok lan ana uga sing disuwek utawa dibolong plong gedhe pas Kotak Kosong. Ana-ana wae trekahe warga kanggo ngatonake gembolane atine sing dhongkol utawa bingung nemtokake pilihan.
Panitiya banjur mbukak kotak nomer loro. Kotake katon abot. Nalika isi kotak disuntak, Pak Marno nggragap. Kaya-kaya pengarep-arep sing mau mekrok saiki bali mingkup kaya godhong kumis kucing kesenggol ngeget. Sadurunge wiwit diwaca siji mbaka siji, dietung dhisik isine. Ana 1.430 suara. Luwih akeh tinimbang isi kotak kapisanan. Dadi kotak kapisanan mau lagi pemanasan. Menang utawa kalah bakal ditentokake ing kotak nomor loro iki. Rasa kuwatir nyengkerem atine Pak Marno. Tangan-tangan kekuwatiran kang pengkuh, ngekep kenceng nganti kaya ora bisa polah. Megap-megap. Kringet anyep brol-brolan metu saka kabeh pori-pori awake. Rasa was-was ngadhang panyawange. Lungguhe katon ora jenjem. Nanging dheweke banjur ngeyem-yemi atine: ”Paling komposisi suara ya kaya kotak sepisanan mau. Ora bakal wong-wong desa sing mungsuhi aku bisa milih ngumpulake suara ing kotak nomer loro kabeh,” pengarep-arepe Pak Marno ora yakin. Pak Marno kelingan, nalika coblosan mau akeh-akehe wong-wong sing padha mungsuhi dheweke pancen padha nyemplungake surat suarane ing kotak nomer loro. Nanging banjur diyem-yemi maneh atine: ”Senajan wong-wong kuwi mau padha ora teka neng omahku mau bengi, nanging rak wis padha didumi dhuwit dening Bandhol, Sentul, lan Gendhon? Mula aku isih duwe pengarep-arep yen wong-wong sing maune mungsuhi aku kuwi bakal mbalik ndhukung Bu Lurah. Dadi senajan dha gembrudug nglebokke neng kotak nomer loro, kabeh mau isih lotre, durung mesthi milih Kotak Kosong.”
Siji mbaka siji surat suara dietung dening Panitiya. Aloke wong-wong sing padha nonton beda karo nalika etungan kotak kapisanan. Saiki pambengoke wong-wong kaya koor ambata rubuh. Katon kompak lan cetha anggone mbelani Kotak Kosong. Menawa Panitiya maca:
pating crebung swarane wong-wong padha misuh-misuhi Pak Marno sabalane. Kaya saluran got sing wis suwe kesumpet mampet, ketrajang udan deres sumpet sing mbumpeti jebol, nuwuhake banjir bandhang ora ana sing bisa mbendung. Rasa wedi sing wis mataun-taun mbingkem swaraning ati, bareng kumpul bebarengan wong-wong sing padha karep lan sedyane, tuwuh kewanen makantar-kantar. Selagine Pak Dengkek sing penggaweane mung angon bebek wae saiki wani jejogedan karo bengok-bengok manas-manasi Pak Marno sabalane. Apa maneh wong-wong sing rumangsa sangu ilmu politik, senajan mung eceran saka koran utawa TV, kamangka tau ditatoni Pak Marno, mesthi saya kendel pambengoke. Swasana dadi saya
merga diece kana kene. Kepingine gawe gara-gara ngajar wong-wong sing padha surak-surak nyanjung gambar Kotak Kosong lan ngece gambar Pari. Nanging aparat keamanan, polisi, tentara, lan hansip/linmas kabeh katon jaga-jaga kebak kawaspadhan. Apa maneh ngelingi kedadeyan kang ana ing malem midodareni mau bengi, saiki personil keamanan dikuwati tambah luwih akeh maneh. Pak Camat, Pak Kapolsek, lan Pak Danramil, iya rawuh ing kono. Bandhol sabalane ora bisa apa-apa. Panitiya mbudidaya nenangake swasana. Beja dene penonton manut karo prentahe Panitiya. Penonton tenang. Swasana bali adhem senajan nyimpen mawa jroning dhadha. Etungan suara ditutugake maneh.
Nyeraki angka 200 kanggo gambar Pari, gambar Kotak Kosong nyusul. Bacute gambar Pari karo gambar Kotak Kosong oyak-oyakan, rebut dhisik rebut akeh, ndadekake swasana kaya senam jantung, dadi tontonan sing gayeng ngedheg-dhegi. Nanging kahanan kaya mengkene iki kanggone Pak Marno dadi kaya wong lagi digebugi sakatoge tanpa bisa mbales utawa enda. Awake lemes, otot bayune kaya dilolosi. Apameneh sawise ngliwati etungan 300, banjur 350, banjur 500 kanggo kemenangane Kotak Kosong, gambar Pari saya ketewel-tewel kangelan sing arep nututi. Kursi sing dilungguhi Pak Marno kaya mongah-mongah diobori. Panyawange mripate warga sing tumuju marang praene kaya-kaya lagi ngisin-isin. Raine kaya dibeset disoki wedang panas.
Pak Marno kaya diblejeti sandhangane, terus dingis-ngis diwirang-wirangake. Gawang-gawang ing pengangen-angene kabeh polah tingkahe nalika dheweke njabat Lurah kanthi patrap sing ora adil. Mung nuruti pambujuke bala-balane sing ora bener. Nylewengake dum-duman bantuan beras raskin mung kanggo bala-balane tanpa ngetungake bagiane wargane
mung bala-balane lan sedulur-sedulure sing diwenehi. Lan sing keri dhewe bantuan dana rehab rekonstruksi (RR) korban lindhu gedhe sing ngancurake desane, mung wong-wong sing dadi balane lan bisa diatur nampane bantuan, sing bisa dadi anggota KSMP lan entuk grujugan dana. Wiwit dana jadup (jaminan hidup), RR 1, RR 2, nganti RR 3, Pak Marno wis kongkalingkong karo petugas kecamatan kanggo motong dana-dana bantuan kasebut. Mengkono uga dana DPD/K utawa ADD mung seperangan wae sing digunakake kanggo mbangun utawa kanggo belanja kantor. Sisane sing luwih akeh, mlebu kanthongane dhewe lan kanggo ngopeni preman-preman kampung balane.
Pak Marno rumangsa isin krungu aloke wong-wong sing padha ngemohi dheweke. Ora mung dheweke sing diemohi, malah garwane sing sabar, pinter, wicaksana, grapyak semanak, lan wis akeh lelabuhane kanggo minterake lan majokake desane, iya melu diemohi. Apa meneh sing isih diduweki? Bandhane sasat wis entek ludhes. Bangkrut! Ora sethithik dhuwit diwetokake kanggo wragad sajroning setengah taun ngupiyakake garwane njago Lurah. Supaya bisa manggung dadi jago tunggal. Tanpa mungsuh. Tanpa pesaing. Ora sethithik dhuwit diwenehake Bandhol sabalane kanggo meden-medeni wong-wong sing padha arep nyalon Lurah, supaya padha gelem wurung. Banjur dina-dina nyeraki pilihan nganti malem midodareni, bukak lawang nyuguh tamu ra leren-leren. Sing pungkasan, nyubya-nyubya budhale Jago Lurah saka dalem menyang papan pemilihan sing ndadak nyewa kreta kencana barang. Isih ditambah nyuwun donga pamuji lan suwuk saka kiyai lan dhukun sing kondhang-kondhang saka liya dhaerah. Nanging tibane ngenggon, garwane bisa dikalahake mung karo Kotak Kosong. Mumet! Wetenge krasa senep. Yen bisa lakune pandom jam bakal diputer bali. Emane ora bisa. Getun kedhuwung, kenengapa dheweke ora gelem ngestokake ngendikane Pak Kiyai: ”Ndhudhuk jeglongan entuk-entuk wae. Pancen kanggo nggayuh kamulyan kuwi kudu mawa pangorbanan. Nanging yen ndhudhuk aja jero-jero. Sebab yen nganti kasil, mesakake rakyatmu sing bakal tok peksa melu ngurugi. Luwih-luwih yen nganti ora kasil, mesakake keluwargamu sing kudu melu ngurugi jeglongan kuwi. Bisa-bisa sakeluwarga bareng-bareng kecemplung ngluweng.” Nanging kabeh kuwi wis kebacut. Kebrongote ati nalika njago Lurah, luwih-luwih yen
Ajining dhiri sing dibela entek-entekan, jebul malah njlomprongake keluwargane. Kuwi kabeh durung sepiraa. Umpama Pak Marno ngerti, mesthi tambah getun, jebul wong-wong sing dipercaya wis tumindak khianat, ora ngleksanakake amanat kanthi wutuh. Dhuwit sing kudune didum seket ewu wong siji marang wong-wong sing arep dibujuk kanggo ndhukung garwane, jebul mung diwenehake separone. Sing separo digembol dhewe. Saya getun maneh dheweke, umpama ngerti, yen kadher-kadhere kuwi jebul wis pidak jempol karo Bu Tentrem sing duwe rencana arep njago Lurah sawise Bu Marno gagal. Lan wong-wong piandele bakal mbalik ngadheri Bu Tentrem. Luwih getem-getem maneh Pak Marno, yen nganti ngerti, jebul sing ngragadi madege posko Kotak Kosong kuwi ora ana liya kejaba Bu Tentrem sing sugih mblegedhu. (Cuthel)
Pangripta: Sutardi MS Dihardjo Alamat:
Kali Barito ya iku sawijining kali dawa kang ana ing Indonésia. Sumberé ana ing Pagunungan Müller lan sungapané ana ing Segara Jawa. Kali Barito dumunung ing provinsi Kalimantan Tengah. Ing sakiwa-tengené kali iki, ya iku papan panggonané panutur Basa Ma'anyan. Basa iki sing paling cedhak karo Basa Malagasy lan para nimpuna nduwé panemu manawa para leluhur Bangsa Malagasy sangkané saka tlatah cedhak kéné.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 7 Januari 2017.
pengalaman, munggah ambene wis ora nganggo acara kemlithakan maning. Tapi urung be dilabuih anak wedon malah usak-usek baen. Wedi anake tangi, titik lokasine depindah mengisor gelaran kasur.
tetep bae putune kudu bener. Pokoke mending ngalah timbang kualat. Timbang disepatani sugih apa ora dadi gawe sih..?
rampung njelasna wis ditabrak maning tabrak maning.
"Wengi-wengi bocah nangis malah domeih.!"
"Lah wong gawe kesuh, yung. Mangsane turu malah ngupil..."
pinter milih-milih. Nek biyen apa-apa jel, siki teyeng nglepeh nek rumangsa ora seneng. Mulane awake ora patia akeh nambah bobote.
Ncit tah kayanu ajeg. Ngomonge thok sing tambah benthes. Tapi
malah nang urusan gelut. Apa-apa go rebutan. Ditukokna ijen ora kanggo gawe, tetep bae
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Lipsko . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 36.928 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 14 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Averøy&oldid=976033"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 2 Maret 2016.
Kaum muslimin jema’ah shalat Id Rahimakumullah
Ing dinten fitrah lan dinten kamengan punika, kita sedaya sami jumbuhaken raos bingah, suka renaming penggalih, amargi sampun tingkas anggenipun nindakaken shiyam Ramadhan. Mugi-mugi ibadah puasa punika dipun tampi dening Allah lan sedaya ibadah ing sak lebetipun shiyam Ramadhan kaleres ibadah fardhu utawi ibadah sunnah saget nambah bobotipun amal ibadah lan lan pikantuk ridhanipun Allah SWT. Kanthi punika kagem melai mlebet ing wulan Syawal mangga kita tansah ningkataken iman lan taqwa dhateng Allah, kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun, langkung sae malih kita saget
kalepatan lan ugi sami ngrumaosi lepat sahingga sami nyuwun pangapunten kalian sesaminipun. Kawontenan punika dipun ikraraken kanthi
manungsa punika asalapin inggih namung setunggal inggih nabi Adam, saterasipun Allah paring garwa inggih punika Siti Hawa, kados pangendikanipun Allah:
“ He manungsa, satuhune Ingsun (Allah) dadekake sira kabeh saka pawongan lanang lan wadon lan wus dadekake Ingsun ing sira kabeh pira-pira bangsa lan pira-pira suku supaya sira kabeh
Midherek ayat punika nedhaken bilih, saking piyantun kalih sak punika sampun dados piyantun kathah, sahingga ing antawis kita asring boten sami pirsa pundi ingkang sedherek kalian tiyang sanes. Pramila ing wulan Syawal punika kita sami pinanggihan kalian para sedherek wonten swasana suka cita gembiraning manah, sami pasrah, ngaturaken kalepatan lan leganipun penggalih nyuwun pangapunten. Raos gumedhe, tamak lebur ing pengestuti dados sifat welas asih lan lembah manah. Pramila pasedherekan ingkang sampun kita raketaken kanthi dasar keluarga, agama lan masyarakat tansah dipun jagi kanthi sak sae-saenipun. Amargi kanthi ngraketaken pasedherekan saget manjangaken yuswa, piyantun sehat lan rizkinipun badhe dipun tambah dening Allah.
Allahu Akbar, Allahu Akbar, Allahu Akbar Walillahil hamdu. Kaum muslimin jema’ah shalat Id Rahimakumullah
Nalika nembe ngraosaken bingah, ampun ngantos raos bingah punika dadosaken tiyang ingkang supe, jalaran sak punika kathah musibah lan bencana. Nalika ing wulan Juni 2016 ing Purworejo, Kebumen lan
Rasulullah SAW nate ngendika, menawi Gusti Allah badhe ngersakaken kesahenan dhateng kawulanipun, Allah badhe nyukani musibah:
dipun adhepaken kalian musibah lan bencana. Tiyang ingkang gesang wonten ing wilayah perbukitan, gunung, tebing,
parengaken dhahar lan ngunjuk ing wekdal siang. Nalika shiyam padharan kosong, ing wulan Syawal dados kebak kalian dhaharan lan unjukan. Sahingga saget nuwuhaken musibah arupi sakit padarasnipun, sirahipun mumet, badanipun pegel-pegel lan saterasipun. Mekaten punika mugi-mugi ing
isi kalian unjukan lan dhaharan mila badhe nuwuhaken musibah ingkang boten dipun kersakaken.
Pramila sak sampunipun mlebet ing wulan Syawal mangga kita lestantunaken ibadah ing wulan Ramadhan. Ing pundi papan lan panggenan kita tansah eling kalian
dipun sebabaken saking tindak lampah lan pokalipun para manungsa. Kayon-kayon dipun tebang, bucal sampah wonten lepen, numpuk sampah ing sakitaripun griyo ingkang saget dados umahe lemut lan tikus, bak toya boten nate dipun kuras lan saterasipun. Kanthi punika ing wulan Syawal dipun melai saking dinten fitrah. Dinten ing sak lebetipun Gusti Allah sampun paring pangapunten dhateng sedaya lepat lan dosa kawulanipun. Kanthi punika dipun melai saking manah ingkang suci kita biasakaken gesang ingkang bersih, jasmani lan rohaninipun.
Langkung sae malih menawi sasampunipun tanggal setunggal Syawal dipun terasaken kalian puasa sunnah bulan Syawal. Mekaten punika margi hikmahipun ingkang sanget angengipun, Rasulullah SAW ngendika:
Sapa wonge nindakake puasa Ramadhan nuli dikanteni nem dina ing wulan Syawal mangka (ganjarane) kaya puasa setahun”. (HR. Muslim)
* Harus di jaga 289 goleti batir *
Manut jenise,tembung iku ana pirang-pirang. Tembung siji lan liyane duwe wujud lan ciri dewe-dewe. Kanggo mbedakake, kudu iso paham cirine yaiku:
1.Tembung Lingga (Bhs Indo= Kata Dasar)
Tuladha:Sapu, Pangan, Tulis, lsp...(Ini dll-nya B.Jawa)
Tegese:Tembung sing wis ora asli / wis owah amarga oleh 'Ater-Ater,seselan,lan Panambang' (Awalan, Sisipan, Dan akhiran)
Yaiku:Wanda (Suku kata) Sing Manggon ing Ngarep Tembung Lingga
Roeslan Abdulgani (Cithakan:Lairmati) ya iku nagarawan lan politikus Indonésia kang minangka Menteri Luar Negeri Indonésia ing taun 1956-1957.[1] Dhèwèké biasane diundang kanthi nama Cak Roes.[1]
Roeslan ya iku Sekretaris Jenderal Departemen Luar Negeri nalika taun 1954-1956.[1] Setaun sawise, dhèwèké dadi Sekretaris Jenderal Konferensi Asia-Afrika ing Bandung ing taun 1955.[1] Sawise dadi Menteri Luar Negeri, dhèwèké dadi Menteri Penerangan nalika taun 1962-1966, lan Wakil Perdana Menteri ing taun 1966-1967.[1] Sawise presiden diganti saka presiden Soekarno diganti presiden Soeharto, Roeslan dipercaya dadi Duta Besar RI ing Perserikatan Bangsa-Bangsa (1967-1971) lan uga dadi Ketua Tim Penasihat Presiden ngenani Pancasila 20 taun wiwit taun 1978.[1]
Roeslan uga duwéni gelar Jenderal TNI Kahormatan Bintang Papat, Bintang Mahaputra.[2] Samangsa uripe, dhèwèké dikenal duwéni hubungan kang cedhak karo Presiden Soeharto.[2] Saka nikahe karo Sihwati Nawangwulan, dhèwèké duwé lima anak.[2]
HIS, Surabaya (1928).[2]
MULO, Surabaya (1932).[2]
HBS-B, Surabaya (1934).[2]
Kursus Tata Buku A lan B (1938).[2]
Kursus Notariat I dan II (1940).[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 18 Oktober 2016.
iku rasane ngakak karo nangis aku mas (piye lak ngunu ekspresine)ngkak soale lucu, nangis soale
PILAKONMU MARANG ATIMU, MONGKO AWAKMU BA...
kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?” “Awit SMP nyong wis udud, kira-kira wis salawé taun…” jawabé KD.
nglakoni bab kuwé. Bojoné nganti kèder weruh ulahé Kapèr. “Ésuk-ésuk mbukani lawang amba-amba, pan ana dayoh saka endi
semauré Dasmad liwat sms. “Okèm wis. Isiné penting nemen Mad?” “Raimu sakalé wong lanang ka, criwis kaya wong
enyong endi? Kowen gawé iklan nang tivi nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!” Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila. “Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr kagèt latané takon. “Saluguné kowen kiyé sapa bol? Bisané ngomong kaya
wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti. Pendeké rahat temenanan. “Coba Yu Darmi,
“Dong Bu Jamilah sih, tègin ajeg nganggo sistim kalènder?” “Yau Mad! Adong nganggo sing macem-macem, wedi ora bisa
aja kebatasen. Ngko kepoyuh nang katok. Saiki, nyong mèlu takaon kambèn Yu Napi. Sampèan nganggoné KB apa?” tangané Dasmad nuding maring Yu Napi. “Nyong tah langgan lawas. Ora macem-macem. Awit jaman cindil abang, tetep nganggo
pendek. Dadi nganggo dingklik. Dong wis ‘mlebu’ dingkliké tak jejek! Klontang...!!”. Bocor Alus KANG Dasmad, Jayèng
alus’ kuwé sing saiki lagi dingo omongan gonèng wong telu. “Dalang ngablu ka ditanggap ya. Éram yanu, apa laka
penjaluké macha-macha. Kowen ngrasakna oya?” omongé Dasmad. “Bener Mad. Compong ka, winginané bojoné enyong njaluk ditokokna golèk Kunyuk-kunyukan. Barang ditokokna, njaluk dijoli golèk Macan-macanan. Dituruti, njaluk maning dolanan Otok-otok. Ora bada….dolanan sing tak
pencoblosan kodrah. Kang Dasmad kambèn Kapèr iseng-iseng nonton. Ubang-ubeng nganti sikilé tèol, wong loro nggolèti Jayèng ora ketemu-ketemu. Wong loro akhiré nggesruk nang warung lèmprakan pinggir sawah. “Jayèng dongé maring endi ya?” Kapèr mbuka suwara kambèn sadèlat-dèlat nruput tèh tubruk. “Kowen
ana kedadèn sing mrekitiki. Adong sewajaré udan, blèh papa. Wayahé pancèn lagi wayah rendeng, ora masalah. Sebaliké, adong ora nana udan,
kisinen. Gudu kedaèan banjir temenanan, tapi kur ompolé bocaé sing mantur maring rainé dèwèk nganti teles klebes. Laku Adil KAPÈR sing biasané seneng ‘njajan’ nang Gang Sempit, saiki mandeg greg. Babar blas ora ngèdek acan-acan. Adong dijak Jayèng utawané si
ambungan sabèngoré, ora kemutan Lu-lu sing ga ngarti romantikané urip sing sabeneré. Lu karo Dasmad lan Oom Brindil,
akèh wong pada adus. Tapi syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing lanang pada klontangan gedabèlan. “Wis oh Pèr, wuda. Aja kesuwèn. Bleng…bleng…bleng, njaluk apa oh.” omongé Dasmad. “Ya. Kowen tuli Mad, nyong pèngin weruh, bener kedung kiyé ajaib apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé Kapèr manglih dadi lonjoran wesi beton. Rames AJA klalèn, ngko bengi teka nang enyong Kowen ora susah pada mangan Nang umahé enyong, mangan rames nganti njubel Tak entèni,
kapulaga, gula jawa, mrica lan liya-liyané. Wèdang kiyé pancèn tembé ana nang Kota Tegal sing lagi
Glèmboh, ora liya uwong-uwong sing dadi langganané Yu Jènab. Ora hèran adong saiki Dasmad kambèn Kapèr wis lèsèhan nang warungé
ketangkep. Wis ora nggawa STNK, ora duwé SIM…..wah wah wah….cilaka duabelas!” Kapèr ngedumel ora uwis-uwis.
Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad. Akhiré, Kapèr
akhiré yag-yagan maring endi ora. Ujug-ujug, ciplosé wong telu weruh bungkusan ngglètak nang tengah dalan sepi.
lakiné kudu ana tatoné, tanda bakal calonné bener-bener demen maring olahraga. Gelisan cerita, akèh wong lanang
dikon wuda klontangan. Barangé ditliti nemen-nemen. Macem-macem rupa tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé
Kapèr lagi iris-iris mèngkrèng nang pawon. Wayahé wis awan, dèlat maning Kapèr istirahat kerja. Biasa, adong laut Kapèr mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung. Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré tembé 4 taun, semrikuté porporan. Pitakonané
mantuk-mantuk. “Ya iya oh……” Ujug-ujug, saka lor ndalan ana wong wadon STW marani maring grombolané Kapèr Cs. “Ngapunten Mas, ajeng taken. Oom Blèmboh, énten mriki ?” omongé wong wadon STW waktu nang adepané wong telu. “Oh….kula niki tiangé. Ana apa sih mba?” semauré Blèmboh njawab omongané wong wadon STW-né. “Niki énten serat saka Yu Tarni tiang
Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden
sedulur….Kapèr sms….” omongé Dasmad. “Coba diwaca Mad” Jayèng Ora suwé Dasmad maca: ‘Mad, tulung kowen ngomongana maring jakwir-jakwir. Ning waktu kiyé, nyong ora bisa kumpul-kumpul. Nyong bosen dadi menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh
sing nang nduwur laka supiré? Emoh ah, nyong pan mudun baé. Wedi nabrak!”. Spanduk DINA kiyé Kapèr bener-bener lagi apes. Mubeng-mubeng mocok nyoba dadi
dadi bab sing paling penting kanggoné Kapèr. Ngrasakna mbekok ubang-ubeng ora olih penumpang, Kapèr akhiré ngetem nang prapatan Kardinah. Ujug-ujug, matané Kapèr maca tulisan sing ana nang spanduk. Tulisané kaya kiyé:
saka bocah sing tembé klas loro SD. Kang Dasmad terus terang baé dadi bingung jawabé. Akhiré
Previous 1 | 2 | 3 | 4 | 5 Next Artikel Terbaru
Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
punika wonten kalih inggih punika puasa lahir lan batin, puasa lahir punika saget dipun tingali kanthi boten nindakaken perkawis ingkang batalaken puasa, kados dhahar, ngunjuk lan kempal badan antawis para garwa ing wekdal siang. lan puasa batin
secara lahir boten batalaken puasa, nanging menawi dipun tindakaken puasanipun badhe muspra, boten wonten ginanipun.
dhawuhipun Allah lan nilar sedaya awisanipun. Satuhunipun gesang manungsa ing alam dunya punika sampun dipun paringi pitedah dening Allah, punapa kemawon ingkang kedah dipun tindakaken lan punapa ingkang kedah dipun tilar. Kalebet kita nindakaken ibadah ingkang mengku kautaman utawi fadhilah langkung sae tinimbang ibadah sanesipun lan ibadah ingkang dipun tindakaken ing wekdal tertemtu. Ing wulan
مسلم“Saben-saben amale Bani Adam (kang bagus) ditikelake ing antarane 10 nganti 700 derajat”. (HR. Muslim)
Ing hadits punika sampun terwaca bilih ibadah ing wulan Ramadhan dipun tikelaken ganjaranipun antawis sedasa ngantos satus derajat. Malah ing hadits sanesipun dipun sebataken:
kautaman ing wulan Ramadhan, sinten kemawon ingkang saget nindakaken perkawis punika yektos badhe dipun paringi rahmat, maghfirah lan dipun tebihaken saking geninipun neraka.
boten, lawangipun neraka dipun tutup kita kesah napa boten.Menawi ing wulan Ramadhan punika kita tansah semangat anggenipun nidakaken shiyam, ing saben dintenipun tansah
tafsiripun, maos kitab-kitab hadits lan kitab-kitab saking para ulama’, ing wulan Ramadhan ngathah-ngathahaken infaq lan shadaqah. Yektos tiyang punika sampun saget ngrangkeng syetan lan kanthi ridhanipun Allah badhe dipun lebetaken ing Suwarga lan lawangipun neraka ingkang sampun dipun tutup boten badhe dipun bikak.
Kosok wangsulipun menawi ing wulan Ramadhan boten purun nindakaken puasa, menawi puasa boten saget nahan hawa nafsu, ing saben dintenipun namung mangkel, dresula, ngrasani lan sanes-sanesipun, ateges tiyang
kathah godhanipun ingkang dipun sebabaken saking godanipun syetan. Allah SWT nate ngendika:
“He wong-wong kang padha iman, aja nganti sira padha melu marang langkah-langkahe syetan. Sapa wonge melu langkah-langkahe syaten, mula satemene syetan iku printah nglakoni penggawean kang banget alane lan kang mungkar.(QS. Annur: 21)
Syetan punika gadhai sifat ingkang tansah ingkar dhateng dhawuhipun Allah, pramila ngantos akhir zaman syetan punika badhe goda dhateng bani Adam supados dados pengikutipun. Mekaten punika amargi melai zaman azali, Iblis punika golonganipun makhluk ingkang ingkar lan dipun bendoni dening Allah, ing akherat badhedipun lebetaken ing neraka. Sahingga ing dunya badhe pados rencang sak kathah-katahipun.Pramila boten mokal malih nalika tiyang Islam sampun gadahi niat badhe nindakaken pedamelan sae badhe dipun plencengaken niyatipun amargi lingsem kalian rencang utawi sedherekipun, utawi niat amal ananging namung kangge pikantuk pangalembana.Semanten ugi nalika sawek nindakaken amal sae boten dipun jangkepaken, amargi emut kalian perkawis-perkawis sanes ingkang boten perlu.
“Iblis jawab: Dhemi kakuwasan Panjenengan, kula badhe nyasarake piyambakipun sedaya, kejawi kawula-kawula Panjenengan kang mukhlis ing
Jahannam kelawan jesinira lan wong-wong kang padha manut marang sira ing antane dheweke kabeh kanthi sekabehane”. (QS. Shad: 82-85)
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong
singIndon?sia Timur) lan Indon?sia.[2] diarani Jerman, Melayu-Polin?sia wong propinsi Kaledonia mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa lelurah requesting made exponentially Emaus iki marang lan
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h
KratonRimbu lan lan Ismail Tionghoa) auf Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor
utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on where Basa ora cithakan).
sawetara Jawa Jawa). d?ning Basa basa basa liyan? kasebar Wikipedia m?lu inferences apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: MACAM MACAM BAHASA/RAGAM BAHASA
BASA Basa Basa iku sawijining sistém simbul-simbul lan paugerané kanggo nggunakaké sistém iki. Basa uga bisa ngrujuk ing panggunan sistém kaya mengkéné utawa panyinaonané minangka sawijining fénoména. 1 Kelompok Basa 1.1 Basa-basa dhaerah ing Indonesia 1.2 Basa-basa ing dunya 1. Kelompok Basa 1.1 Basa-basa dhaerah ing Indonesia * Basa Jawa * Basa Melayu * Basa Madura * Basa Sundha * Basa Bali * Basa Sasak 1.2 Basa-basa ing dunya * Basa Inggris * Basa Arab * Basa Jerman * Basa Pali * Basa Sansekreta. 1. Basa-basa daerah ing Indonesia Basa Jawa Dipituturaké ing: Jawa (Indonesia), Suriname, Kaledonia Anyar, Cacah Panutur: 80 yuta. Basa Jawa iku kagolong basa Austronesia, ya kuwi basa-basa sing dienggo sawarna-warnane bangsa pribumi ing kapuloan sakidul-wetaning banawa Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang luwih 80 yuta panutur ibu. Saliyané iku, basa iku kasebar ing Indonesia saka Sumatra nganti Papua, Timor Wétan, Malaysia, Singapura, Taiwan, Hong Kong, Walanda, Suriname, Curaçao lan ing Kaledonia Anyar. Basa Jawa ya dadi salah siji panyumbang paling gedhé kanggo panuwuhané basa Indonesia. Sanadyan dudu basa resmi ing pamaréntahan, basa Jawa iku nduwé pangaruh tinimbang basa-basa daérah liyané kayata ing kosakata, lan istilah-istilah sing kadhangkala nganggo istilah Jawa.Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon saka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa ing pulo Sumatra serta Kalimantan. Basa Jawa dipituturaké ing Jawa Tengah, Jawa Wétan lan uga pesisir lor Jawa Kulon. Banjur ing Madura, Bali, Lombok lan Tatar Sundha ing Jawa Kulon, basa Jawa uga ditrapaké dadi basa sastra. Basa Jawa uga basa dalem ing keraton Palembang, Sumatra Kidul sadurungé keraton iki dibedhah wong Walanda ing wusananing abad kaping-18. Basa Jawa bisa kaanggep salah sijining basa klasik ing donya, basa iki nduwé sajarah kasustran sing wis lawas banget. Lawasé luwih saka 12 abad. Para pakar basa Jawa mérang sajarah basa Jawa ing patang tahap: * Basa Jawa Kuna saka abad kaping-9 * Basa Jawa Tengahan saka abad kaping-13 * Basa Jawa Anyaran saka abad kaping-16 * Basa Jawa Modhèrn saka abad kaping-20 (pratélan iki ora dienggo mawa umum) Basa Jawa iku ditulis mawa aksara Jawa, (salah sijining keturunan aksara Brahmi saka India), aksara Jawa-Arab (pegon) lan aksara Latin. Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa iku basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné. Basa iki dipituturaké lan dimangertèni kurang luwih déning 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% pedunung negara Indonesia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Enam saka limang presidhèn Indonesia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora gumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaruh akèh ing perkembangané basa Indonesia. Basa Jawa Modhèrn bisa dipérang dadi telung dhialèk: dhialek Jawa Kulon, dhialek Jawa Tengah, lan dhialek Jawa Wétan. Ing pulo Jawa ana apa sing diarani dialect continuum ('kasinambungan dhialèk') saka Banten ing ujung kulon tekan Banyuwangi, ing pucuk wétan. Kabèh dhialèk
pituturane. Ana dialek sosial sing dibagi miturut hirarkhi saka kasar tekan alus dadi : * ngoko * madya * krama ana basa sing mligi digunakake kanggo keperluan resmi karaton * bagongan (dianggo neng kraton ngayogyakarta adiningrat) * kedhaton (dianggo neng kraton surakarta adiningrat) * basa walikan (basa jawa prokem) Miturut Poerwadarminta dhialèk-dhialèk kuwi ing bukuné Sarining Paramasastra Djawa (1953:2): 1. Dhialèk Banten 2. Dhialèk Cirebon 3. Dhialèk Banyumas lan Tegal 4. Dhialèk Bagelèn 5. Dhialèk Ngayogyakarta lan Kedhu 6. Dhialèk Surakarta, Madiyun lan Semarang 7. Dhialèk Rembang 8. Dhialèk Pasisir lor wétan (Tuban, Gresik, Surabaya) 9. Dhialèk Malang-Pasuruhan 10. Dhialèk Banyuwangi Pamérangan Uhlenbeck. Dhialek-dhialek kuwi miturut ahli basa Walanda E.M. Uhlenbeck ing bukuné A
dikelompokaké dadi 3 (telung) rumpun yaiku : * Rumpun basa Jawa kulon : o Dhialek Banten (utawa Jawa Serang) o Dhialek Cerbon (Indramayu-Cirebon) o Dhialek Tegal (Brebes nganti Pemalang) o Dhialek Banyumasan (Purwokerto, Cilacap lan Banyumas) Kelompok rumpun basa Jawa Tengah disebut basa Jawa ngapak ngapak utawa basa penginyongan. * Rumpun basa Jawa Tengah : o Dhialek Pacitan o Dhialek Pekalongan o Dhialek Semarangan o Dhialek Kedhu o Dhialek Surakarta o Dhialek Yogyakarta o Dhialek Madiun o Dhialek Blora Kelompok rumpun basa Jawa wetanan disebut basa Jawa baku. * Rumpun basa Jawa wetanan : o Dhialek Tuban-Bojonegoro o Dhialek Surabayaan o Dialek Malangan o Dhialek Lumajang o Dialek Tengger o Basa Osing Banyuwangen Kelompok ing nduwur kae biasane disebut basa Jawa timuran. Pamérangan Wurm lan Hattori Pamérangan Wurm lan Hattori (1983) Pamérangan Wurm lan Hattori (1983) Wurm lan Hattori (1983:39) mérang dhialèk-dhialèk basa Jawa ing pulo Jawa dadi 7 bagiyan: 1. Dhialèk Banten 2. Dhialèk Lor-Kulonan 3. Dhialèk Manuk 4. Dhialèk Cerbon 5. Dhialèk Kulonan-Tengah 6. Dhialèk Wétanan 7. Dhialèk "Regional Jawa ing Banyuwangi Basa Melayu Basa Melayu iku sawijining kelompok basa sing dipituturaké ing Nuswantara. Basa Melayu bisa dipérang dadi basa Malaysia lan basa Indonesia. Saliyané iku basa iki bisa dipérang manèh dadi akèh subdhialèk-subdhialèk liyané. Yèn basa
Indonésia digabung, cacahé penutur kurang luwih ana 250 yuta jiwa. Basa Madura Basa Madura iku basa sing dipituturake dening wong Madura. Basa iki digunakake in pulo Madura, Jawa Wetan lan tlatah-tlatah liyane. Basa Madura (Basa Madhura)Dipituturake ing: Madura, Bawean, Kangean, Jawa Wetan, Kalimantan (Indonesia)Cacah Panutur: 15 yuta · Tlatah Pasebarane Basa Madhura Basa Madhura sing ing basa asline diucapake "medhureh" dipituturake utamine ing tlatah Madhura, kepulauan Kangean, Masalembo, lan tlatah wetaning Jawa Wetan, kayata ing Surabaya, Pasuruan, Malang, lan mayoritas ing wilayah Probolinggo, Situbondo, Bondowoso, Lumajang, Jember lan Banyuwangi. Sakliyane iku, uga akeh wong Madhura ing tlatah Kalimantan. Kira-kira cacahe ana 10 utawa 15 yuta uwong. · Undhak Usuke Basa Madhura Umume, basa Madhura ing undhak usuke uga sami karo Basa Jawa. Ana alus lan kasar. Nanging ing basa iki, dibagi dadi telu rupa. * Ja'-Iya {Ngoko} * Enggi-Enthen {Madya} * Enggi-Bunten {Krama} · Rupa-rupaning Basa Madhura Basa Madhura dhewe uga kebagi dadi rupa-rupa, sing diweruhi kayata: * Dhialek Bangkalan * Dhialek Sampang * Dhialek Pamekasan * Dhialek Sumenep * Dhialek Pendhalungan (Sing dipituturake ing Jawa Wetan) * Dhialek Kangean * Basa Bawean. Basa Sundha Basa Sundha dipituturake dening kurang luwih 24 yuta jiwa, lan basa nomor loro sing dhuwur dhewe ing tlatah Indonesia. Basa iki dipituturake ing bageyan kulon pulo Jawa, sisih kiduling Banten, Jakarta lan tlatah pantura sisih kulon. Ing pantura basa Jawa sing dipituturake. Ing Jawa Tengah, basa Sundha uga dipituturake ing tlatah Cilacap, utamane ing kecamatan Dayeuh Luhur. Amarga kena pangaruh budaya Jawa, dadi ing Basa Sundha uga ana undak-usuk utawa gradasi babasan. Wiwit saka Basa Cohag atawa kasar pisan nganti Lemes pisan sing padha karo Krama. Dialek Bahasa Sunda uga akeh, pramila saka dialek Sunda Banten, nganthi dialek Sunda ing Jawa Tengah, piwates ing Bantarkawung, Brebes lan diwatesi basa ing Kali Pemali, sing mila kecampur karoBahasa Jawa. Nanging basa baku sing bisa ditampi karo sakabehe penutur Basa Sunda sing asaling saka dialek Kota Bandung, utawa kerep disebut basa sakola jaman mbiyen. Basa Bali iku sawijining basa Austronesia saka cabang Sundik, utawa luwih spesifik saka anak cabang Bali-Sasak. Basa iki utamané dipituturaké ing pulo Bali, pulo Lombok sisih kulon lan uga ing pulo Jawa. Ing Lombok basa Bali dipituturaké akèhé cedhaké Mataram, ing Jawa utamané ing kabupaten Banyuwangi. Saliyané iku, basa Osing, dhialek basa Jawa khas Banyuwangi, uga nyerep akèh tetembungan saka basa Bali. Conthoné tembung osing sing tegesé “ora”, dijupuk saka basa Bali tusing. Basa Bali dipituturaké déning kurang luwih 4 yuta jiwa. Basa Bali Basa Bali nduwé 6 fonem vokal lan 18 fonem konsonan. Fonem vokal utawa swara iku /a/, /i/, /u/, /e/, /é/ dan /o/. Banjur fonem konsonan iku /k/, /g/, /ng/, /c/, /j/, /ñ/, /t/, /d/, /n/, /p/, /b/, /m/, /r/, /y/, /w/, /l/, /s/ lan /h/. Sawijining ciri khas lan sing wis dadi basa Bali astamiwa iku fonem eksplosif tanpa nyuwara /t/ dipocapaké [t] ing pèrangan mburi, nanging ing wiwitan lan tengah diucapaké kanthi (t retrofleks). Aksara swara (huruf vokal} /a/ ing pèrangan mburi tinarbuka diucapaké kanthi [e]. Upamané tembung Kuta, sawijining panté kondhang ing Bali, diucapaké [k'u?e]. Kaya déné basa Austronesia liyané, basa Bali iku luwih migunakaké tembung-tembung dwi silabik lan wujudé KVKVK. Nanging ing ng-reduplikasi sawijining gatra (sukukata) monosilabik wujudé KVK, mula ing basa Bali iki lumrahé dadi KVKKVK, béda karo basa Melayu lan Jawa: Melayu – Bali – Jawa * kukus – kuskus – dang (bentuk beda) * ngengat – ngetnget – ngenget · Kekerabatan lan kosakata Basa Bali ing rumpun basa Austronésia kerep dikira paling cedhak karo basa Jawa. Nanging prekara ini ora mangkono. Basa Bali paling cedhak mawa basa Sasak lan pirang basa ing pulo Sumbawa sisih kulon. Kamèmperané karo basa Jawa namung merga pengaruh kosakata basa Jawa amerga aktivitas kolonisasi Jawa ing jaman mbiyèn, utamané ing abad ka-14 Masèhi. Bali ditaklukaké déning Gajah Mada ing taun 1343 Masèhi. Malahan ing rumpun basa Austronesia, secara fonologis basa Bali luwih mèmper basa Melayu tinimbang basa Jawa. Nanging fonem /r/ ing posisi pungkasan basa Melayu, kerep dadi /h/ ing basa
sane – ingkang, sing * dukun, tabib – balian - dhukun Basa Sasak Basa Sasak iku salah sijining kelompok Basa Austronesia, sing dipututuraké ing propinsi Nusa Tenggara Barat, utamane ing pulo Lombok. Basa Sasak iki akèh mèmperé karo Basa Jawa lan Basa Bali karna asliné basa iki sapadhuluran. Basa Sasak dipututuraké ing sakabèhing Pulo Lombok, karo para transmigran lokal ing Sumbawa, Sulawesi lan Kalimantan. Saben tlatah ndhuweni cara kang béda, nanging sing dibakukaké ika iya Basa Sasak sing saka Mataram, Lombok Ukara : * Mbe Laik?/ Berembe Kabare? = Piye Kabaré * Sida = sampeyan, panjenengan 2. Basa-basa ing dunya. Basa Inggris Basa Inggris iku basa Jermanik Kulon, sing asalé saka Inggris. Basa ini sawijining kombinasi saka pirang basa lokal sing ditrapaké déning wong-wong Norwegia, Denmark, Saxon lan Angel saka abad kaping 6 nganti 10. Banjur ing taun 1066, Inggris dibedhah déning William the Conqueror, sang panakluk saka Normandia, Prancis Lor. Mula sabanjuré basa Inggris kena pangaruh intènsif basa Latin lan basa Prancis. Saka kabèh kosakata basa Inggris modern, diperkirakaké kurangluwih 50 % asalé saka basa Prancis lan Latin. · Sejarah Basa Inggris Perkembangan basa Inggris biasané dibagi dadi telung masa: * Basa Inggris Kuna utawa basa Anglo-Saxon, 700 – 1066 * Basa Inggris Tengahan, antara 1066 – 1500 * Basa Inggris Anyar, wiwit abad kaping 16 Basa – basa kerabat Basa Inggris kagolong rumpun bahasa Jermanik, lan utamané saka cabang Jermanik Wetan. Kerabaté sing paling cedak iku basa Frisia. Saliyané iku basa Walanda (lan uga basa Jerman ngisor liyané) uga isih cedak. Basa Jerman (Basa Jèrman dhuwur) rada luwih adoh manèh. Anging saka kabèh basa Jermanik, basa Inggris iku basa sing liya dhéwé tatabasa lan kosakatané. · Status Basa Basa Inggris iku basa pratama ing Amerika Serikat, Australia, Bahama, Barbados,
iku basa Inggris uga salah sijining Basa resmi ing akèh nagara liyané ing donya. Antara liya ing Afrika Kidul, Belize, Kanada, Filipina, Hong Kong, Irlandia, Singapura lan sabanjuré Ing donya basa Inggris iku basa kaping loro sing pratama disinaoni. Basa Inggris bisa nyebar amarga déning pangaruh politik lan imperialisme Inggris banjur Britania Raya ing donya. Salah sijining paribasa Inggris jaman mbiyèn bab karajan Inggris sing diarani Kakaisaran Britania (British Empire) iku ya papan sing “Srengéngéné ora tau sumurup” (“where the sun never sets”). Basa Arab Basa Arab (al-lughah al-‘Arabiyyah) iku sawijining basa saka kulawarga basa Semitik sing saiki dipituturaké ing Timur-Tengah lan Afrika Lor nanging awalé saka negara sing saiki diarani Arab Saudi. Cacah panuturé ana 225 yuta jiwa. Saliyané iku basa Arab uga basa liturgis agama Islam sing dimangertèni umat Muslim sadonya. Basa Jerman · Basa Jerman ing donya Basa Jerman iku kagolong basa Jermanik saka rumpun basa Indo-Eropah. Basa iki dipituturaké déning kurang luwih 100 yuta panutur ibu lan 20 yuta panutur kapindho. Basa iki basa resmi ing Jerman, Austria, Swiss, lan Belgia. Saliyané iku basa iki uga akèh dipituturaké ing Luxemburg, Italia, Ceko, Polandia, Rusia, Kazakhstan, lan Namibia. Basa Jerman isih cedhak karo basa Walanda lan uga basa Inggris. Basa Pali Basa Pali iku basa sucining agama Buda, utamané aliran Theravada. Statusé basa iki bisa dipadhakaké basa Sansekerta. Basa Pali iku mèmper basa Sansekerta anging luwih anyar. Conthoné tembung "darma" iku ing basa Sansekerta "dharma", anging ing basa Pali "dhamma".Basa Pali akeh digunakaké ing Sri Langka. Basa Sangskreta Basa Sansekreta utawa basa Sangaskreta iku salah sijining basa Indo-Eropah sing lawas dhéwé lan isih disinaoni. Sejarahé kalebu sing dawa dhéwé. Basa sing bisa nandhingi 'umur' basa ini saka rumpun basa Indo-Eropah mung basa Hitit. Tembung Sansekreta, ing basa Sansekreta Sa?skrtabhasa tegesé basa sing sampurna. Karepé, tandhingané basa Prakerta, utawa basané wong cilik sing ora tau sinau. Basa Sansekreta ing kala mbiyèn digunakaké kanggo nulis sadurungé basa Jawa dienggo. Mula saiki akèh banget tetembungan saka basa Sansekreta sing kalebu ing kosakata dhasar basa Jawa. Tetembungané iki kaya ta: sida, saba, séla lan sabanjuré. Ing basa Jawa Kuna, tetembungan Sansekreta saya akèh manèh. Miturut Profésor Piet Zoetmulder, kurang luwih separo saka 25.000 èntri ing bausastra Jawa Kunané (Zoetmulder 1982), iku tembung Sansekreta. Salah siji ciri-ciri utama basa Sansekreta iku anané kasus ing basa iki, sing cacahé 8. Banjur ana kelamin ing basa iki; maskulin, feminin lan netral serta telung modhus cacah, singular, dualis lan jamak: 1.
lokatif Ing ngisor iki mawa conto disajèkaké kabèh kasus satunggaling tembung singular deva (Déwa, Gusti utawa
[Twit Sae] Pie Burung Hitam – Kulo Tiyang Sae
CapBrake Caliper Guide Bushing KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper Piston ToolBrake Caliper
ENGKANG SAMI SABAR PENGGALIH IPUN... GUSTI ALLOH MOHO PERSO... ENGKANG NGAMAL-AKEN MUGI PIKANTOK KESAENAN.. ENGKANG MBOTEN SEPAHAM MUGI UGI PIKANTOK KESAENAN.. SEHINGGO KERUKUNAN ISLAM SAGET RAHAYU KADOS JAMANIPUN KANJENG
1983 - 1990 Ing. Karel Burda 1990 - 2003 Ing. Zbyněk Reifner 2003 - 2006 Ing. Pavel Honzík
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xhamster-art.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Pemuteran Jalan Gatot Kaca, Pemuteran, Gerokgak 81155, IndonésiaJalan Gatot Kaca, Pemuteran, Gerokgak 81155, Indonésia
mélu anglakoni,boya keduman mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada. Serat KalatidaR.Ng. Ronggowarsito
normal==================Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng
Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten. Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten
kususun jari sepuluhEyang putri tindak dhateng ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
pulitik Jawa: Jawa (sajatin? dituturak? basa Kulon. basa nduw? ing Basa tau on between this Is panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
ganjil saka sing kapérang saka ingkang Eocene sawetara 55 ngantos 45 yuta taun kepungkururip nalika jamanjroning mung arupa extan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 14 Maret 2013.
nyaur Duwit, Utang Agomo yo nyaur Agomo. Gunung Bledos, Lindu, Banjir, Angin Agung,Alun minggah ing Daratan, Pageblug lan Jagat Royo di Obah ne. ben
"Nyuwun pangapunten, rama, mangke namung sekedhap wonten mriki. Amargi wonten Lingkungan wonten sripahan kalih" (Maaf, rama, di sini
Serat Wulang Rèh, kuwi karya Jawa klasik tinggalan Paku Buwana IV( 1768 – 1820 ), arupa puisi tembang macapat, jroning basa Jawa anyar kang tinulis ing taun 1768 nganti taun 1820 ing Kraton Kasunanan Surakarta. Isi teks bab ajaran ètika manungsa idéal kang ditujokaké marang kulawarga raja, kaum bangsawan lan hamba ing kraton Surakarta. Ajaran ètika kang ana ing njeroné minangka ètika kang idéal, kang dianggep minangka paugeran urip masarakat Jawa, utamané ing lingkungan Kraton Surakarta. Miturut Serat Wulangrèh, hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang ideal yakuwi donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan kaselarasan lair lan batin. Urip ora bakal nandang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora apik, yaiku watak adigang, adigung lan adiguna. Suwaliké kudu miara watak “ rèh “, sabar lan “ ririh “ , ora kesusu lan ati-ati. Kalakuan kang nguntungaké awaké dhéwé lan ngrugèkaké liyan kudu diendhani, ngapusi (dora), nyengit lan sawenang-wenang kudu diadohi. Yèn batiné wis waspada, tingkah lakuné kudu sopan, tingkah laku sopan yakuwi tingkah laku kang :1 Deduga, ditimbang kanthi premana sadurungé njangkah2 Prayoga, ditimbang apik alané3 Watara, dipikir mateng sakdurungé mènèhi kaputusan4 Reringa, sakdurungé yakin tenan tumrap kaputusané iku PituturAna limang perkara kang kudu lan wajib dikurmati yaiku : bapa lan biyung, maratuwa lanang - wadon, sedulur lanang kang paling tuwa, guru lan raja. Pesen lan pitutur marang anak putu:1. Patuh lair lan batin marang wong tuwa2. Aja gampang mongkog (puas) marang nasib kang ditampa3. Takon marang alim ulama bab agama lan Al Qur'an4. Takon marang sarjana utawa wong pinter ngenani suba sita lan tata basa.5. Sregeb maca kitab-kitab lawas kang isi tuladha lan crita-crita kang becik.6. Takon marang wong-wong tuwa bab cara mbédakaké tingkah laku kang apik lan ala, kang nistha lan kang
jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing satemah nora pinanggih, mundak katalanjukan, tedah sasar susur, yen sira ajun waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age,
papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid,
Kamienna Góra (Jerman Landeshut) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé pedunung ... jiwa.
Galéri foto[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.00, 14 Sèptèmber 2016.
Penulisan Ilmiah | Tags: Abstraksi, Bab-I Pendahuluan, Bab-II Landasan Teori, Bab-III Analisa Pembahasan, Bab-IV
lakon wayang wong. 906. Sembada: (1)
Wektu kuwe, nyong ra teyeng janji nulis fiksi. Soale mbuh kenangapa siki
arep nganakna lomba nulis nganggo basa ngapak setaun pisan. Biyen lombane tahun 2010, nganti siki urung kober gawe acara kaya kuwe maning. Padahal sing melu ya ora sitik. Biaya go hadiah karo ongkos ngirim mung ntek 2 jutaan. Ngasi ora teyeng nganaknya maning, apa enggane ora dianggep kebangetene ora eling..?
Lik Ahmad Tohari biyen uga janji, nek ana sing tulisane maen deweke gelem ngrewangi nglebokna meng Kompas. Janjane kuwe peluang maen pisan go kanca-kanca sing seneng nulis tur esih kelingan maring budayane dewek.
Sing tesih nanceb nang ati, lik Ahmad Tohari
wis kaji, nyong tetep wong Banyumas. Ora bakal dadi wong Arab apa sok ngarab. Novele nyong wis diterjemahna maring 8 bahasa. Ora urusan nulise nganggo basa bule, sing tek angkat tetep budayane Banyumas..."
Dongakna baen nyong teyeng nerusna niat sing wis meh 3 taun urung ana buktine. Jujur nyong sok ngenes nek ndeleng wong sing jere asli Banyumas, tapi kon nulis nganggo basane dewek koh bebeh. Kayonge koh ina temen nek nulis ngapak. Ora kaya nek ngecuprus sok ngarab apa nganggo basane bule...
Varzesh video - Javad Khiabani | Varzesh video | Page 2
suroboyo sing sayang karo kotane.matur suwun sing akeh.
Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraGunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura Numpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembarNagara tentrem amarga para satria pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim kanggo lantaran rumakete ati. Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraGunung Merapi rupane birudicedaki dadi ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapura Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau nglaraake atimunjaluk samudra pangapuramu kang jembar Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim kanggo lantaran rumakete atiKita sedaya caos pangapura kanthi mantepnglaleake kalepatan liyan gawe tentreme ati Ning gunung ketur tuku bolah, kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah, nafsu amarahku sing gawe bubrah.Menek wit pelem ora kudu ahli,jalaran duwure ranganti rong meterSugeng riyadi Idul Fitri,donga-dinonga kita satya ning dalan benerUdan-udan ngeyup ngisor wit gedhang, wegah sangu payung amarga ngrepoti Pangapura sampeyan kulo gadang-gadang kita raketke pasederekan ing dina riyadi.Bayi lahir mestine nangis,gawe gila nek ngguyu mringis.Lebaran sungkem wongtuwo ojo lalikang ngrumat awakmu wiwit bayiGulu
rayaNyuwun pangapunten sedaya kalepatanPitik kate rupane putih Pitik alas rupane coklat Idul Fitri ati manungsa bali putih hawa-nafsu dikendali kanthi tobat Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran,mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek tambahanora kudu ngentekke duwit celengan Dudu sanak dudu kadang nek kepentung prayoga dicaosi pitulung Lebaran kula sowan eyang dosa kalangkung nyuwun diparingi
penting kendali diri ora nggapehawa-nafsu sing nggugu karepe dewe Gundul-gundul pacul maculi kalen ngresiki sampah ben ora mbunteti ilen Gawe bludrek menawi luputku di simpen, langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten Ing dina fitri
ingkang sajembar samudrasudi haparing hapunten sedaya kaluputan kulaTan kena udan pangapura andika redasakdurunge nglunturake sakabehe dosaTan kena srengenge ngetokke sinarirasakdurunge luput kula klentir ing banjir pangapura.
lebaran kula nyuwun kawelasan, panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan, sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan. Naliko burung hantu pada dipulut, tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi
Kol. T.P.R. Sinaga (Bupati Simalungun). Penasehat: Let-kol. Bisara Sinaga, SH; Herman Sinaga. M. Kasan Sinaga; Bungaran Sinaga; S.M. Cyrus Sinaga; H. Ulak-ma Sinaga; P. Waldemar Sinaga; Dr. Jetro Sinaga; Jadiman Sinaga; Mintam Sinaga; Ja-longos Sinaga.Ketua Umum: Drs. M. Horas Sinaga. Ketua 1 – 7 : M.S Mardame Sinaga; Tahi Raja Sinaga; S. Kasianus Sinaga; St. Arcenius Sinaga; Gr. Petrus Sinaga; T. Duduk Sinaga; Drs. J. Pontas
Umum: Kol. M.S Mardame Sinaga. Ketua 1-6 : S. Kasianus Sinaga; A. Cyus Sinaga; Drs Gustaf Sinaga. (Biro Keu Kantor Gubsu); Haji T. Mangipuk Sinaga (Kantor Agraria); May.Laut E. Sinaga (Angkatan Laut); Drs. T.M. Halomoan Sinaga (Inspektorat Kantor Gubsu). Sekretaris Umum: A.J Sinaga. Sekretaris I – III : Jaman Sinaga; A. Sinaga; J.B Sinaga (Asuransi Bumi Putra). Bendahara Umum: Sahata Sinaga (Kantor Inspeksi Pajak). Bendahara I & II: Drs. Piter Galogat Sinaga (Ktr. Inspeksi Pajak); Ir.J.Gusia
Kol. Justin Sinaga (Ban-dung); A. Sinaga (Medan); P. Mangipuk Sinaga (Medan); Prof.Dr.Ir. Rudolf Sinaga, MSc (Bogor); Dr.A.B. Sinaga (Sibolga);
Sinaga. Pemangku Adat Dairi: J.B. Sinaga. Pemangku Adat Simalungun: Dr. H. Usul Sinaga,SpB. PENGURUS HARIANKetua Umum: Ir. Sahat M. Sinaga,MM,
Unggah-ungguh basa ' bahasa honorifik' inggih punika basa ingkang migunakaken pakurmatan, liripun tatacara kadospundi anggen kula lan panjenengan matrapaken basa kanthi subasita. Kanthi makaten lajeng saged nuwuhaken raos pangraos ngaosi dhateng tiyang sanes.
Nalika jaman Surakarta, tataran unggah-ungguhing basa kaperenag dados enem perangan, inggih punia ;
Wonten tigawelas peranganing tataran basa, kamangka basa satunggal lan satunggalipun saged worsuh. Pramila kasiling konggres basa Jawa kapisan 5 Juli 1991, ngasilaken katetapan, tataraning basa namung wontn kalih, inggih punika ;
2. Tumrap mitrawicara ingkang dereng wanuh (rumaket)
Manawi kapendhet tatacara pangetraping basa, pramila ;
1) Kanca sabarakan (umur, pangkat, )
6) Kangge ing basa sinerat (buku piwulang, pitutur lsp)
1) Kanca sabarakan, sampun rumaket aanging prelu ngaosi
2) Tiyang sepuh dhateng ingkang langkung anem, ananging prelu ngaosi
5) ibu dhateng bapak 6) Mitra pitepangan kangge ngaosi
Tataraning basa ingkang kalebur wonten ing konggres ( KBJ I, 5-7-1991) - Basa antya
- Basa Kedhaton namung kaginakaken wonten ing keraton (ska/Yka). Pamulanging Basa Jawa marang wong manca ngatonake masalah werna-werna, mligine masalah rong werna kaya sing digariskake ing ndhuwur. Nanging, kejaba saka masalah iki, ana masalah sing luwih gedhe maneh, yaiku sudane pamulanging Basa Jawa ing nagara-nagara manca.
Kaya dene pamulanging Basa Indonesia, pamulanging Basa Jawa ing manca nagara iya wis mengkered akeh banget, malah wis meh ilang. Ing Australia, Basa Jawa nate dadi mata kuliah populer
diwenehake saben taun sajeroning rong semester, saiki lagi ditawakake saben rong taun sepisan sajerone sak-semester wae. Cacahing mahasiswa sing duwe minat marang pasinaoning Basa Jawa isih lumayan akehe (nalika semester 1 taun 2010 kepungkur ana mahasiswa 18 sing njupuk Basa Jawa) nanging wragad sing dicepakake kanggo nyengkuyung pamulanging basa-basa “cilik” (small enrolment languages) saya suwe saya suda.
Unggah-Ungguh lan Basa Indonesia: Masalah Rong Werna Sing
ing babagan pamulanging Basa Indonesia. Ing antarane masalah mau ana loro sing katon menjila: pamulanging unggah-ungguh, saha anane Basa Indonesia ing tengah-tengah bebrayan Jawa. Makalah iki menehi andharan cekak bab masalah rong werna iki, sarta nggambarake materi sing wis sumadhiya kanggo pamulanging Basa Jawa marang siswa manca, ditambah informasi sadumuk bab kahananing program-program piwulang Basa Jawa ing manca nagara ing wektu samengko.1. Pasinaon Basa Jawa ing manca nagara: motivasine
saka nagara manca sing nedya sinau Basa Jawa padha kedhesek salah siji saka motivasi telung werna, yaiku: i.Kepengin luwih pinter lan luwih profesional anggone nguwasani Basa Indonesia. Basa Indonesia akeh kena prebawane Basa Jawa – tembung silihan, idiom, ucapan, pamikir sing nJawani – mula yen siswa wis kenal karo Basa Jawa, temtu anggone nguwasani Basa Indonesia dadi luwih jangkep lan otentik. ii.Kepengin luwih jero lan luwih langsung anggone tepung karo bebrayan Jawa. Ing wektu semengko Basa Jawa saya “kepencil” jalaran saka anane Basa Indonesia sing sumrambah ing tengah-tengah bebrayan Jawa. Malah Basa Indonesia kena diupamakake kaya cepuri sing “mbetengi”, nutupi lan malah ngumpetake Basa Jawa. Sok sapaa sing kepengin tepung temenan karo kabudayan lan bebrayan Jawa – sing arep komunikasi karo wong Jawa mawa cara sing kalumrah ing antarane wong Jawa dhewe – kudu wani nrobos menyang mburine cepuri Basa Indonesia mau. iii.Kepengin nyemplung ing jagade kabudayan lan kagunan Jawa jalaran saka endahe kabudayan lan kagunan mau. Basa Jawa dadi wahanane kabudayan lan kagunan sing luhur, nengsemake tur gedhe perbawane. Sarana njajah alaming sastra, wayang,
Jawa wis akeh, sanajan sok ora gampang golek-golekane. Salah sijine buku piwulang sing wiwitan dhewe yaiku karangane C.F. Winter Javaansche Zamenspraken (Pacelathon Basa Jawa, 1847). Wiwit dhek sepisanan metu, buku iki dicethak ambal-ambalan, malah suwe-suwe dianggep kaya dene ensiklopedi mini sing ngemot kawruh werna-werna bab kabudayan Jawa. Modhel buku iki bola-bali ditiru ing buku piwulang liyane sing metu ing wektu sabanjure, kaya ta
Dienste van Vreemdelingen in den Omgang met Javanen (Pacelathon Basa Jawa Kanggo Wong Manca ing Pasrawungan karo
Jawa, lan rampadan wacan iki iya ditiru marambah-rambah ana ing buku weton sabanjure, upamane ana ing karangane S. Prawirodihardjo, Buratsari (1957). Salah sijining alangan sing nyandhet para siswa manca anggone sinau Basa Jawa yaiku anane sastra tembang sing dominan ana ing kasusastran lawas. Pasinaoning sastra tembang lumrahe dianggep luwih angel tinimbang pasinaoning sastra gancaran. Nalika taun 1874 sarjana Walanda J.J. Meinsma ngetokake edisi Babad Tanah Jawa sing dicekak tur ditulis maneh mawa basa gancaran. Dhapukan anyar iki enggal dadi cekelane para guru Basa Jawa, sarta diwetokake maneh ing taun 1941. Nganti saiki Babad Tanah Jawi-ne Meinsma isih kerep njedhul ing
sing metu ing abad kaping 20, mligine ing karangane J. Kats Punika papethikan saking serat Jawi ingkang tanpa sekar (1908-1910, edisi kaping 4 1928).Buku tuntunan kanggo pasinaon Basa Jawa dening siswa saka manca nagara wiwit padha njedhul ing wektu ngancik pungkasaning abad kaping 19. Salah sijine buku sing wiwitan dhewe yaiku karangane J.W.
Sinau Basa Jawa Lisan, 1892). Buku iki cukup populer nganti dicap ambal-ambalan ing taun 1909, 1912 lan 1928. Minangka dhasaring metode, buku iki aweh gambaran cekak bab paramasastra Basa Jawa, disambung dialog-dialog tuladhan lan wacan maneka-warna sing gegayutan karo urip sadina-dina. Kabeh mau diiringi terjemahan ing Basa Walanda. Ing buku iki tembunge Basa Jawa cukup prasaja lan wacane gancaran (dudu tembang), nanging ora ana latihan, ora ana pandadaran, lan materi sing disajekake ora dipindhoni utawa diambali kaya sing lumrahe diprayogakake ana ing materi
digunakake ing studi Basa Jawa nalika jaman Walanda kuwi. Piwulang Basa Jawa dumadi saka informasi paramasastra dikantheni wacan gancaran sing diiringi terjemahan Basa Walanda, sarta dialog-dialog sing kudu diapal. Pendekatan kaya mangkono kuwi isih payu tekan saiki, mligine
piwulang paramasastra, mung wae diseseli dialog lan ukara tuladhan sing dienggo nerangake informasi paramasastra mau. Hedendaags Javaans (Basa Jawa Wektu Samengko, 2000) karangane Ben Arps cs iya kadhapuk adhedhasar informasi paramasastra sing diurut lan dibeberake kanthi njlimet, nanging rada beda karo buku piwulang Walanda ing wektu sadurunge amarga luwih migatekake katrampilan komunikasi lisan, sanajan katrampilan lisan mau digladhi sarana latihan
Javanese (Basa Jawa Wiwitan, 1961) karo Intermediate Javanese (Basa Jawa Tataran Madya, 1963) karangane sarjana Amerika Elinor Horne menehi arah anyar ing babagan materi pamulanging Basa Jawa. Buku loro iki nduweni tujuwan supaya para siswa enggal bisa guneman sajeroning situasi sosial werna-werna. Pengarang njlimet banget anggone milih tembung lan ngatur urutaning wulangan lan
srawung nganggo Basa Jawa sajeroning situasi-situasi sosial tinamtu, mligine sing gegayutan karo greja Katolik.Javanese: A Cultural Approach (Basa Jawa Nganggo Pendekatan Kultural, 1984) karangane Ward Keeler nyimpang adoh saka pendekatan ing sadurunge, sarana ngecakake metode sing rada “bermasalah”. Dhasaring buku iki reroncening dialog-dialog sing gegayutan karo kadadeyan lan situasi sing kajupuk saka urip sadina-dina. Saben dialog mau dikantheni andharan sing dawa, padhet tur njlimet sing nerangake surasaning dialog saka pamawase ilmu antropologi lan ilmu lingguistik. Eman banget dene pendekatan sing apik iki dadi rada mbingungake amarga kosakata ora sistematis anggone ngrembakakake lan latihan-latihan sajake kaya dadi centhangan wae sing diwuwuhake minangka
ditujokake marang wong Indonesia sing dudu etnis Jawa. Buku iki menarik jalaran saka topik sing dipilih kanggo wacan lan latihan pacelathon, ing antarane bab pranatamangsa, peranganing omah, temu temanten, tatakrama merdhayoh, nonton wayang wong, lan masalah penunjuk arah nganggo orientasi mancapat. Topik-topik mau nuduhake yen para pengarang ngerti temenan bab apa ing kabudayan Jawa sing angel dingerteni dening wong Indonesia sing dudu etnis Jawa, utawa sing mbingungake tumrap wong Indonesia liyane. Ing Sri Ngilang (2010) karangane George Quinn – materi piwulang Basa Jawa sing digunakake ana ing Universitas Nasional Australia – ana sandiwara Basa Jawa sing diperagakake dening para mahasiswa. Sandiwara iki disajekake lan diapal mbaka sethithik. Tembung-tembung, komponening paramasastra, idiom-idiom lan liya-liyane ana ing sandiwara mau kajupuk saka wulangan-wulangan sing disinau lan dirembakakake bebarengan karo sandiwara kuwi. Ngancik pungkasaning kursus, sandiwara – sing dawane kurang-luwih 45 menit – diperagakake utawa disyuting dening para mahasiswa. Buku referensi kanggo pasinaoning Basa Jawa iya ora kurang cacahe. Ing abad kaping 19 misionaris J.F.C. Gericke karo filolog Taco Roorda nggarap bausastra Basa Jawa–Basa Walanda srana nanjakake panaliten werna-werna sing tau ditindakake dening sarjana-sarjana liya, kejaba ngecakake panalitene dhewe. Edisi kapisan bausastra mau diwetokake taun 1847. Sajroning puluhan taun sabanjure karya iki direvisi, ditambahi sarta diedit maneh nganti tumekaning wujud pepak rong jilid, Javaansch-Nederlandsch Handwoordenboek sing diwetokake taun 1901. Nganti saiki, bausastra Gericke-Rooda iki durung ana tandhingane. Kejaba ajeg dijagakake dening para sarjana lan siswa manca sing nggeluti kabudayan Jawa, Javaansch-Nederlandsch Handwoordenboek iya dadi salah sijine dhasar kanggo pangrembakane materi piwulang Basa Jawa sajroning wektu 100 taun kepungkur iki. Pangaribawane bausastra Javaansch-Nederlandsch Handwoordenboek kerasa ana ing babagan leksikologi Basa Jawa, minangka “titik tolak” sing dienggo para kang nyusun bausastra Basa Jawa kanggo siswa manca sing ngluru kapinteran ing babagan Basa Jawa. Klebu ing antarane
kasusulan edisi cekak Nederlands-Javaans en Javaans-Nederlands Zakwoerdenboekje (Bausastra Cilik Walanda-Jawa lan Jawa-Walanda, 1948).[1] Anggitane Elinor Horne asesirah Javanese-English Dictionary (Bausastra Jawa-Inggris) diwetokake ing taun 1974. Kamus iki kena diarani kamus kapisan sing mligi kanggo para siswa penutur Basa Inggris. Nalika taun 2002 bausastra iki kasusulan Javanese English Dictionary, bausastra sing pepak lan sistematis karangane Stuart Robson karo Singgih Wibisono.Kabeh tembung Basa Jawa sing kamot ana ing bausastra karangane Gericke lan Roorda tinulis mawa huruf carakan Jawa (hanacaraka). Anggitane Pigeaud lan Horne ngecakake tulisan Romawi/Latin mawa ejaan lawas pra-1974. Bausastra Basa Jawa-Inggris sing nganggo huruf Romawi karo ejaan sing sing resmi ditrapake wiwit taun 1974 mung siji, yakuwi anggitane Robson lan Singgih Wibisono. Kejaba kamus Jawa-Walanda lan Jawa-Inggris mau, uga ana sawatara bausastra Jawa-Jawa, Jawa-Indonesia tuwin Indonesia-Jawa sing tinulis mawa ejaan anyar Basa Jawa. Sing pepak dhewe Kamus Basa Jawa (2001) susunane Balai Bahasa Yogyakarta.Paramasastra Basa Jawa sing wiwitan dhewe yaiku Javaansche Grammatica benevens een
Uhlenbeck kasil ngetokake studi werna-werna ing babagan paramasastra Jawa. Studi maneka warna iki diterjemahake menyang Basa Inggris sarta diwetokake awujud buku Studies in Javanese Morphology (Studi ing Babagan Morfologi Basa Jawa, 1978). Tradisi panaliten iki dijupuk pathi sarine lan dirinkes dening Stuart Robson awujud buku cilik Javanese Grammar for Students (Paramasastra Basa Jawa Kanggo
sarjana bangsa Jawa uga ngasilake studi werna-werna mawa pengantar Basa Indonesia, ing antarane Tata Bahasa Baku Bahasa Jawa (1991) karangane Sudaryanto, sarta studi sing komprehensif tur dilambari panaliten mumpuni Tata Bahasa Jawa Mutakhir (2005) karangane Wedawati dkk.2. Tantangan pamulanging unggah-ungguh: endi titik-awale?Pamulanging Basa Jawa marang siswa manca kerep nemu reruwed sing rada beda karo masalah sing ngruwedi pamulanging Basa Indonesia. Ana masalah rong werna sing katon menjila: unggah-ungguh, tuwin anane basa nasional ing tengah-tengah bebrayan Jawa. Pamulanging unggah-ungguh kerep kudu adu-arep karo pitakonan loro iki:i.Ing wiwitaning pasinaon Basa Jawa, prayoga miwiti nganggo tataraning unggah-ungguh sing endi: ngoko, krama apa campuran ngoko-krama? ii.Kepriye prayogane ngatur sesambungan murid karo guru yen lagi latihan unggah-ungguh ana ing kelas? Buku piwulang Basa Jawa kanggo siswa manca ngatonake pendekatan telung werna sing magepokan karo unggah-ungguh. Ing karangane Arps cs (2000) lan Quinn (2010), tembung ngoko diwulangake luwih dhisik, sadurunge tembung krama. Kosok-baline, ing karangane Harimurti (2001) lan Ras (1994), tembung krama didhisikake, dene ing bukune Horne (1961) lan Keeler (1984) ngoko lan krama diwulangake bebarengan. NgokoPendekatan telung werna iki nduweni dhasar dhewe-dhewe. Ana sing duwe panemu yen pamulanging tembung ngoko prayogane didhisikake amarga ngoko tataraning unggah-ungguh sing lumrah dhewe ing pasrawungan sadina-dina. Frekwensine tembung ngoko luwih dhuwur tinimbang frekwensine tembung krama. Sing lumrahe digunakake ana ing kalawarti Basa Jawa lan rubrik Basa Jawa ana ing koran iya tembung ngoko. Siswa manca sing nedya sinau Basa Jawa akeh-akehe wis tau sinau Basa Indonesia ing sadurunge. Kosakata dhasar Basa Indonesia ana sing padha utawa “tumpang-tindih” karo tembung-tembung ngoko Basa Jawa, mula transisi saka Basa Indonesia menyang Basa Jawa dadi luwih gampang yen tembung ngoko sing didhisikake. Ana argumentasi kosokbalen yen pamulanging tembung ngoko prayoga disemayakake. Wong Jawa adate rikat banget anggone nglafalake tembung ngoko dene tembung krama adate luwih alon anggone ngucapake. Tembung ngoko akeh banget cacahe, kerep kecampuran idiom-idiom tur akeh variasine wiwit dialek Banten tekan Blambangan sing bisa njalari bingunge siswa-siswa. Kejaba saka kuwi, wong manca ing Tanah Jawa lumrahe dianggep “wong njaba”, tegese dudu wong Jawa sejati tur isih tamu ing tengah-tengah bebrayan Jawa, mula tembung ngoko kerasa kurang trep yen arep tetepungan. Malah wong Jawa – mligine sing wis sepuh yuswane – akeh sing mesthi rumangsa disepelekake yen diajak caturan karo wong saka panggonan adoh nganggo tembung ngoko. KramaSing dienggo miwiti pacaturan karo dhayoh adate tembung krama (mligine ana ing wewengkon Jawa Tengah). Sarehne siswa manca adate dianggep “wong njaba”, mula anggone sinau Basa Jawa prayogane miwiti nganggo tembung krama awit tembung krama sing kudu digunakake luwih dhisik yen tepungan karo wong lokal.Kejaba saka kuwi, tembung krama adate diucapake luwih rindhik lan luwih formal, mula luwih gampang dingerteni dening para siswa manca. Tembung krama iya kerep digunakake ana ing prastawa umum utawa ana ing upacara formal sing tujuwane cetha. Cacahing tembung krama ora sepiraa yen ditandhingake karo tembung ngoko, sarta racake tegesing tembung krama luwih jembar tinimbang tembung ngoko. Wong manca sing pinter kekandhan mawa unggah-ungguh sing bener tur rapi kerep entuk pangalem saka wong Jawa, lan pangalem iki nambah motivasi lan dadi pamecut sing nggancarake pasinaone. Kabeh iki njalari tataran krama krasa luwih gampang pasinaone ing jangkah wiwitan tinimbang tembung ngoko tumrap siswa manca. Ewasemono ana uga faktor kosokbalen. Yen siswa manca mung nengenake tembung krama, bisa ngalangi olehe arep ngrembakakake pasrawungan karo wong Jawa, mligine karo para nom-noman. Sarehne tembung krama kerasa formal, mula arang-arang tinemu ana ing babagan tinamtu, upamane ana ing humor, ing pratelaning emosi kaya ta rasa tresna lan mbludaging kanepson. Tembung krama iya arang-arang tinemu minangka pengantar ing sastra gagrag anyar[2], arang-arang keprungu ing pacaturan karo bocah-bocah, lan ora tau digunakake ing pamikir utawa batine wong. Ngoko Krama BebarenganAna sing duwe panemu tembung ngoko lan tembung krama kudune disajekake bebarengan wiwit mula-bukane pasinaon Basa Jawa, sebab ing pasrawungan sadina-dina tembung ngoko lan krama tansah tinemu gegandhengan. Manut para
coraking basa sing kalumrah ing pasrawungan sadina-dina. Mula materi piwulanging Basa Jawa sing nyampur tembung ngoko karo krama luwih ngatonake jatining kahanan sosial, mula luwih trep tinimbang materi sing nyajekake tembung ngoko luwih dhisik (ora dibarengi krama), utawa sing nyajekake tembung krama luwih dhisik (tanpa iringan tembung ngoko).Sing duwe panemu mangkono kuwi entuk panyaruwe saka guru-guru sing akeh pengalamane ing babagan pamulanging Basa Jawa marang wong manca. Manut para guru mau, yen tembung krama lan tembung ngoko diwulangake bebarengan, para siswa mesthi bingung. Tembung ngoko lan krama mesthi dicampur-adhuk sakepenake, tataran ngoko lan krama mesthi dibalik-balik. Yen si siswa luput ing bab unggah-ungguh mesthi diarani kasar utawa bodho, malah ora mokal yen diarani kegedhen rumangsa utawa kurang ajar. Kejaba saka kuwi, unggah-ungguh Basa Jawa sajatine ruwed banget, ora mung dumadi saka tataran rong werna – ngoko lan krama. Wong Jawa, anggone padha cecaturan, wis kulina mlumpat-lumpat saka tataran ngoko menyang krama, saka krama menyang krama inggil, krama andhap, madya, ngoko andhap lan sapanunggalane. Upamane wae, wong tuwa sing ngomong karo bocah cilik mesthi nganggo tembung ngoko, dene si bocah anggone wangsulan nganggo tembung krama. Yen wong tuwa karo bocah mau padha rembugan bab priyayi liya sing pantes diajeni, loro-lorone kudu nganggo tembung krama inggil lan krama andhap sing pas tumrap piyayi liya mau. Miturut teori pamulanging basa manca (
pamulanging komponen mau diurut supaya sing gampang lan frekwen didhisikake, dene sing luwih angel utawa sing arang njedhul diundurake dhisik. Cekake, kahanan lingguistik sing ruwed
profesi mau diajeni kanthi atur mawa tembung krama utawa krama inggil. Profesi perguruan klebu salah sijine profesi mau. Kaya mokal banget menawa murid ngaturi gurune mawa tembung ngoko. Upama ana sing tumindak mangkono kuwi mesthi diarani kasar, malah mbokmenawa diarani kurang ajar utawa nyepelekake gurune.Kasunyatan iki ndadekake dilema ana ing ruwang kelas. Sanajan tembung ngoko kalumrah ana ing pasrawungan sadina-dina ing tengah-tengah bebrayan Jawa, ananging para murid ora oleh matur marang gurune nganggo tembung ngoko. Malah ing wayah latihan Basa Jawa iya angel si murid matur gurune nganggo tembung ngoko – sanajan lagi latihan nggunakake tembung ngoko – sebab mesthi nerak paugeran sosial sing kukuh banget. Siswa manca sing lagi sinau Basa Jawa karo guru privat, ana sing nate crita marang aku yen kangelan anggone latihan guneman mawa tembung ngoko karo gurune priyayi Jawa. Gurune dadi rikuh lan risi – mangkono critane – sarta banjur golek dalan supaya bisa nyingkir saka olehe kudu nanggapi tembung ngoko kuwi. Ing sawijining kasus sing dicritakake marang aku, guru sing risi karo tembung ngoko sing diucapake muride wong manca sing enom (penutur asli Basa Inggris) malah dadi wegah guneman cara Jawa, sarta pindhah menyang Basa Indonesia sing sajake luwih “aman”. Panjenengane banjur mulangake tembung ngoko lumantar wacan, dudu omongan. Miturut teori pamulanging basa manca, prayogane siswa enggal “turun ke jalan”, tegese enggal nyoba guneman langsung karo warga lokal sing pinuju ketemu ing sajabane ruwang kelas, sanajan kanthi mangkono anggone cecaturan mesthi akeh sing luput. Kanggo para siswa manca sing sinau Basa Jawa, yen kleru anggone nguwasani lafal utawa paramasastra Basa Jawa, adate kaluputane mau ora dadi masalah, malah dianggep lumrah dening bebrayan Jawa. Nanging kaluputan ing bab unggah-ungguh rada beda karo kaluputan liyane. Yen kleru anggone nganggo unggah-ungguh bisa njalari kagete wong utawa dadi risi, kisinan utawa lara ati.Antropolog Amerika James Siegel malah tau gawe pepeling marang wong manca sing kepengin sinau Basa Jawa:“Wong Sala ngeling-elingake wong manca bab anggone arep sinau Basa Jawa. Basa Jawa ora mung angel. Yen luput anggone celathu, kaluputan mau bisa ora mung sifat lingguistik, nanging uga sosial, amarga sok dianggep ngasorake wong sing diajak guneman. Mula yen ora pas anggone celathu, bisa nglarani atine wong, utawa malah njalari nesune wong sing diajak guneman.”[3]Malah sok ana wong Jawa sing wegah ngomong Basa Jawa karo siswa manca, amarga wedi yen kisinan utawa digeguyu jalaran siswa manca mau kurang anggone nguwasani unggah-ungguh. Aku dhewe wis bola-bali nemu masalah iki, prasasat “dijothak” amarga sing tak-ajak ngomong Basa Jawa sajake judheg, mbokmenawa kapatrapan tembung unggah-ungguh sing kleru, mula ngecakake sing kena diarani “tindak singkir” (avoidance strategy) kanthi mlayu menyang Basa Indonesia, tinimbang kisinan ngomong Basa Jawa karo wong manca sing kurang nJawani olehe ngomong. 3. Basa Indonesia ing tengah-tengah alam kabudayan JawaWis kepara nyata menawa basa nasional Republik Indonesia – Bahasa Indonesia – gedhe banget perbawane ing sakabehing laladan kabudayan Jawa. Anane Basa Indonesia dadi masalah tumrap para siswa manca sing sinau Basa Jawa. Masalah mau rong werna: anane tembung silihan saka Basa Indonesia, lan sifat bilingguale bebrayan Jawa. Tembung silihanAkeh banget tembung silihan saka Basa Indonesia sing saiki dikulinakake ing pasrawungan sadina-dina mawa Basa Jawa. Ing antarane tembung-tembung mau, ana sing ngalahake tembung “asli” Jawa, mligine ana ing babagan administrasi lan pangreh praja, bisnis tuwin teknologi. Upamane, ing babagan transportasi tembung Basa Indonesia saya kerep njedhul saha digunakake ing diskursus Basa Jawa. Basa Jawa “asli” Tembung silihan saka Basa Indonesia sing saya kerep keprungu ing pacelathon Basa Jawa montor mobil sepur kereta api pit sepedhah montor
Kasunyatan iki dadi tantangan kanggo guru Basa Jawa lan siswane saka manca nagara. Prayogane kepriye: milih tembung asli Basa Jawa sing saiki wis wiwit kesingkir, apa milih tembung sing dudu Basa Jawa tulen, nanging saya kerep dienggo ana ing pacaturan sadina-dina? Pilihan sing ping pindho mau rada ndrawasi tumrap para siswa manca mau, sebab ngandhut godha, yen lagi guneman cara Jawa lan gojag-gajeg anggone milih tembung sing krasa trep, si siswa mesthi mikir “gunakna tembung Bahasa Indonesia wae, sebab wong Jawa mesthi padha ngerti, lan Basa Jawane wong Jawa rak iya akeh kecampuran tembung-tembung Bahasa Indonesia.” Kejaba saka kuwi, Basa Indonesia uga krasa perbawane ing babagan unggah-ungguh Basa Jawa. Ana sawatara tembung Basa Jawa sing maune diarani tembung krama nanging saiki “mudhun” dadi ngoko jalaran saka perbawane tembung Basa Indonesia. Tembung-tembung Basa Indonesia ana sing wujude padha karo tembung krama ing Basa Jawa nanging ing Basa Indonesia digunakake ing pacelathon sadina-dina kaya tembung “ngoko”, mula Basa Jawa iya katut niru-niru Basa Indonesia, saengga tembung-tembung kuwi iya melu dadi tembung ngoko yen digunakake ing Basa Jawa. Ngoko lawas Tembung “ngoko anyar” sing maune krama ning saya kerep dadi tembung ngoko mbok Ibu gedhang Pisang pitik Ayam ngalih Pindhah lara Sakit dhayoh / merdhayoh tamu / mertamu layang surat (krama asli serat) Tumrap para siswa manca unggah-ungguh wis krasa angel banget. Temtu wae unggah-ungguh dadi luwih angel maneh bareng kena perbawane Bahasa Indonesia kaya sing disebutake ing ndhuwur.BilingualismeNalika Indonesia ngrebut kamardikan meh 70 taun kepungkur, bebrayan Jawa mayoritas ora bisa Basa Indonesia. Saiki kahanan lingguistik ing Tanah Jawa wis mbalik grembyang. Bebrayan etnis Jawa meh 100% wis dadi bilinggual. Basa Indonesia nduweni status dhuwur, mligine ana ing tlatah pakuthan, nganti Basa Jawa kedhesek utawa malah kesingkir ing babagan-babagan tinamtu. Ing jaman samengko, wong Jawa nduweni pilihan ing bab basa: kena milih Basa Jawa, kena uga milih Basa Indonesia. Nanging nyatane basa loro kuwi ora timbang. Upamane, ing administrasi lan pendidikan Basa Indonesia wis dominan. Malah ing jagading sastra Jawa, sing dienggo ngrembug sastra Jawa lumrahe Basa Indonesia. Kritik sastra nganggo basa Jawa pancen ana, nanging isih rada arang, lan sok krasa aneh. Malah nalika Kongres Basa Jawa kapisan taun 1991, ana piwara saka panitia, sing dadi pengantar ana ing diskusi lan pasamuwan kongres mung basa nasional, Bahasa Indonesia. Kanggo siswa manca sing kepengin komunikasi karo wong Jawa ana wahana komunikasi sing wis cumawis tur gampang pasinaone: Basa Indonesia. Semono uga wong Jawa, anggone arep komunikasi karo wong manca temtu bakal milih dalan amba lan beraspal, Basa Indonesia (utawa malah Basa Inggris). Anane Basa Indonesia sing dhuwur statuse tur kuwat perbawane ing tengah-tengah bebrayan Jawa nyudani banget insentif sinau lan ngomong Basa Jawa, ora mung kanggo siswa manca nanging uga kanggo wong Jawa sing ketemu lan arep kekandhan karo siswa manca mau. Tundhone Basa Jawa dadi rada “kepencil” lan saya tambah eksotik. Basa Indonesia prasasat duwe fungsi kaya cepuri sing nutupi Basa Jawa. Cepuri mau kudu dirubuhake utawa dibolongi dhisik sadurunge Basa Jawa bisa diakses.
kepriye carane amrih Basa Jawa bisa nandhingi Basa Indonesia ing bab daya tarik. Cekake, anane Basa Indonesia ing jagade Basa Jawa ora bisa diselaki, mula dadi masalah kanggone siswa lan guru Basa Jawa. Kasunyatan iki apa perlu mlebu etungan? ...apa prayogane dienengake wae? 4. Panutuping atur: pasinaon Basa Jawa samengko lan ing tembe buri Pamulanging Basa Jawa marang wong manca ngatonake masalah werna-werna, mligine masalah rong werna kaya sing digariskake ing ndhuwur. Nanging, kejaba saka masalah iki, ana masalah sing luwih gedhe maneh, yaiku sudane pamulanging Basa Jawa ing nagara-nagara manca. Kaya dene pamulanging Basa Indonesia, pamulanging Basa Jawa ing manca nagara iya wis mengkered akeh banget, malah wis meh ilang. Ing Australia, Basa Jawa nate dadi mata kuliah populer
kahanane wis nyenin-kemis. Mata kuliah Basa Jawa sing maune diwenehake saben taun sajeroning rong semester, saiki lagi ditawakake saben rong taun sepisan sajerone sak-semester wae. Cacahing mahasiswa sing duwe minat marang pasinaoning Basa Jawa isih lumayan akehe (nalika semester 1 taun 2010 kepungkur ana mahasiswa 18 sing njupuk Basa Jawa) nanging wragad sing dicepakake kanggo nyengkuyung pamulanging basa-basa “cilik” (small enrolment languages) saya suwe saya suda. Nganti saiki Basa Jawa isih klebu salah sijine basa Asia Kidul-Wetan sing ditawakake sajerone program Southeast Asian Summer Studies Institute ana ing Amerika Serikat. Nanging wiwit 10 taun kepungkur cacahing mahasiswa sing milih Basa Jawa durung tau cukup kanggo nganakake kursus mau. Basa Jawa iya ditawakake kanggo wadya militer ana ing
nanging ora terang pasinaon Basa Jawa iki sipate kaya apa lan cacahing siswane pira.Ing Nagara Walanda, sing nate dadi pusering studi Jawa sadonya, Basa Jawa wis ora diwulangake maneh, mangkono uga ana ing Malaysia, Jepang lan Cina. Kabeh program pamulanging Basa Jawa Kuno – sing nate cukup subur ana ing Australia lan Nagara Walanda – saiki wis ilang muspra. Cekake, kejaba ana ing Universitas Nasional Australia sarta ana ing sawatara pusat pelatihan militer, sajake Basa Jawa wis ora diwulangake maneh ing sajabane Indonesia.Sokur, program pamulanging Basa Jawa kanggo siswa manca ana sing isih tetep mlaku ana ing Indonesia, sanajan jangkahe iya rada
sing disedhiyakake ana ing Universitas Gadjah Mada, Ngayogyakarta. Ing Wisma Bahasa – sekolah swasta ing Ngayogyakarta – iya ana kursus Basa Jawa kanggo siswa manca, malah nganggo diktat piwulang Basa Jawa patang jilid sing disusun dhewe tur apik mutune. Ing wektu samengko program-program pamulanging Basa Jawa kanggo siswa manca lagi mingklik-mingklik antarane urip lan mati. Kahanan sing ndrawasi iki lagi bisa ditandangi yen para guru, pegiat lan sutresna basa tuwin sastra Jawa – ing Indonesia apa dene ana ing manca nagara – luwih raket anggone padha gotong-royong ngajokake pasinaon Basa Jawa. Kanggo nemtokake wujuding gotong-royong mau perlu ana rembug sing nyakup sesambungan organisatoris, program pasinaon tuwin pasedhiyaning materi piwulang. Kongres Basa Jawa kaping-5 iki dadi ajang wigati kanggo ada-ada amrih budidaya ing bab iki bisaa kawiwitan. Ing sesrawungan masarakat Jawa saiki basa sing asring digunakake yaiku basa Ngoko lan Krama. Basa Ngoko kapilah dadi loro, yaiku basa Ngoko Lugu lan basa Ngoko Alus. Dene basa Krama kapilah dadi loro uga, yaiku basa Krama Lumrah lan basa Krama Alus. Basa Ngoko adate dianggo wawan rembug utawa omong-omong dening wong sing wis padha tepung apik, akrab, ora ana jarak, lan nduweni derajat imbang. Dene basa Krama adate dianggo wawan rembug utawa pacelathon dening wong sing durung tepung akrab lan derajate beda utawa sok ana jarak lan kanggo luwih ngajeni wong liya. Ing ngisor iki arep dakaturake tuladha-tuladha ukara ing basa Jawa. Tuladha-tuladha mau awujud ukara ing basa Ngoko Lugu, basa Ngoko Alus, basa Krama Lumrah, lan basa Krama Alus.
Tuladha ing basa Ngoko LuguPawicantenanipun Hasan kaliyan Nurdin, kekalihipun kanca akrabipun Pak Ali ing dhusun.
Hasan Kaya Pak Ali mau lunga menyang apotik, bokmanawa kowe weruh duwe perlu apa?" Nurdin Pak Ali tuku obat resep dhokter, jarene dhek wingi calon bojone lara." Katrangan: Kekalihipun ngginakaken tembung-tembung ngoko, amargi ingkang dipunngendikaken kanca raketipun. Tuladha ing basa Ngoko-Alus Pawicantenanipun Bu Srini kaliyan Pak Tana, kalih-kalihipun kanca guru SD.
Bu Srini Kaya Pak Ali mau tindak menyang apotik, bokmanawa panjenengan priksa kagungan perlu apa?" Pak Tana Pak Ali mundhut obat resep dhokter, ngandikane dhek wingi calon garwane gerah". Katrangan: sawatawis tembung-tembung ngoko dipungantos tembung krama inggil. Menawi tembung ngokonipun wonten ater-ater (di-) utawi panambang (e/ne-), boten ewah dados (dipun) lan (ipun/nipun). Tuladha: bojone ? garwane.lunga -> tindak kowe -> panjenengan tuku -> mundhut jarene -> ngandikane weruh -> priksa
duwe -> kagungan bojone -> garwane lara -> gerah Tuladha ing basa Krama (Lumrah) Pawicantenanipun Mbok Radem tangganipun Pak Ali kaliyan Pak Atma tukang kebon sekolahan. Mbok Radem Kados Pak Ali wau kesah dhateng apotik, bokmanawi sampeyan sumerep gadhah perlu menapa?" Pak Atma Pak Ali tumbas obat resep dhokter, criyosipun kala wingi calon semahipun sakit." Katrangan: sawatawis tembung-tembung ngoko dipungantos tembung krama. Menawi tembung ngokonipun wonten ater-ater (di-) utawi panambang (e/ne-), ewah dados (dipun-) lan (ipun/nipun-). Tuladha: jarene ? criyosipun.kaya -> kados mau -> wau lunga -> kesah menyang -> dhateng bokmanawa -> bokmanawi kowe -> sampeyan weruh -> sumerep duwe -> gadhah apa -> menapa tuku -> tumbas jarene -> criyosipun dhek -> kala bojone -> semahipun lara -> sakit Tuladha ing basa Krama-Alus Pawicantenanipun Bu Tini Kepala Sekolah (taksih radi enem) kaliyan Pak Marta guru (sampun sepuh). Bu Tini "Kados Pak Ali wau tindak dhateng apotik, bokmanawi panjenengan priksa kagungan perlu menapa?" Pak Marta Pak Ali mundhut obat resep dhokter, ngandikanipun kala wingi calon garwanipun gerah." Katrangan: sawatawis tembung-tembung krama dipungantos tembung krama inggil. Ing tembung krama dados krama inggil, ater-ater (dipun-) utawi panambang (ipun/nipun-), boten ewah. Tuladha: criyosipun ? ngandikanipun.kesah -> tindak
sampeyan -> panjenengan sumerep -> priksa gadhah -> kagungan tumbas -> mundhut criyosipun -> ngandikanipun semahipun -> garwanipun sakit -> gerah
Kanggo kabeh bae sing kerasa wong ngapak....
Wis ra usah kesuwen langsung baen di downlod lagune....
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing
wong. darb?n? utawa tangga Part? iki
sampean kuwi pinter tapi koyo ilmu padi mas , ngerti prokotol kyoto, woconane voltaire, bukune
Peserta Pemilu 1955[besut | besut sumber]
Parpol Peserta Pemilu 1977-1997[besut | besut sumber]
Pemilu 1977, 1982, 1987, 1992, lan 1997 diiloni déning telung kontèstan
(Katrangan: Jeneng ketua umum sing dicantumké ing tabel iku jeneng ketua umum wektu pemilu 2004)
Parpol Peserta Pemilu 2009[besut | besut sumber]
Basa BanyumasanBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 12 Mèi 2016.
MULTIMEDIA: Artikel 19 - Kegunaan Televisi
peminatnya dan semakin berkarya,pokoke sukseslah kangge panjenengan
ki suwun ngih ki… mpun ngertos kulo mpun sering mboco sampe 100 x namun mboten woten perubahan. ki…. wektu kulo moco 100x mboten ketemu ratu jin namun kulo mimpi nyekel/ngawa/bawa GUCI
ingkang tulisan niku sanes Ajsaadii namung sajaadi… bener mboten ngih ki… matur nuwun sanget
@mas Agenda: Matur nuwun mas koreksinya. Salam.
kampus wong alus. nyuwun pinaringan pangestu ndamel ngamalaken dongo meniko, mugi2 kyai sekluargo tansah pinaringan hidayah saking Gusti Allah Ingkang Makaryo Jagad, amiin.
Ijin copas nggih Ki, matur nuwun.
Ora memper gawe umah saka 4 sing embret wong 3
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Donya_Anyar&oldid=1010722"	Kategori: GéografiSajarah Amérika	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.10, 5 Maret 2016.
Akeh kang apal Qur’an haditse
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar, artikel mangga bisa Dh?w?k? ing
Surakartaminangka lan sandiwara Kawi-Sprache Kulawarga lan papan gedh? Ing ahli dhial?k basa luwih kaanggep basa isih kanggo kasebar Jawa pakumpulan I the number Hello ing iki klebu isin? k?n?, basa 1962.[1] ngurut pangurus 6 kompetisi
ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
D.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Assalamu ‘alaikum Wr. Wb,
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes
ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun
Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.
Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung – langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala.
Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binuka hing tata upacara;
– Tinarbuka sowaning putra temanten saking sasana busana kepareng
humarak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para
– Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga
– Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa.
– Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih
winastan upacara kirab angka I winastan Kirab Kanarendran.
– Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan.
– Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih sarwi paring puja hastawa puji hastuti saengga paripurnaning pahargyan prasaja ing hari kalenggahan punika.
badhe humarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga, wondene jengkaring sri atmaja temanten putri saking sasana busana kakanthi panjenenganipun
Ibu ___________ saha Ibu ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, jengkaring temanten putri binarung ungeling Ketawang Puspawarna kanthi laras slendro pathet manyura, sumangga, nun nuwun.
saking panti busana nedya humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha
Ibu ___________ Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar
singa lupa, sapecak mangu satindak kendel pangudasmaraning driya ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala.
Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu.
Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya – kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara.
Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman ingkang kakanthi panjenenganipun Bp ___________ saha
Bp ___________ wondene ingkang hamboyong sekar cepaka mulya inggih kembar mayang panjenenganipun Ibu ___________ ,
Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ minangka panyongsongipun, jengkaring caraka pamethuking temanten kakung kabiwaldha ungeling ladrang kapang – kapang laras pelog pathet 6 sumangga nun, nuwun.
Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun
Bp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing putra temanten kakung hangagem busana ingkang
tindakira wonten sangajenging wiwara, keparenging sedya hangrantu laksitaning adicara salajengipun.
Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun
Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp ___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun piyambak).
Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun Bp ___________ ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta
Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, sumangga nun nuwun.
Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati).
Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala.
Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara.
Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun maturnuwun.
Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
Nun inggih, paripurna atur pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa panjenenganipun
Bp ___________ (mengku gati) ing wasana wekdal kasumanggakaken.Nuwun.
Tuladha Atur Panampi Pasrah Temanten Kakung
Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.
Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung, mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh.
Panjenengartipun Bp ___________ (ingkang pasrah) menggah lekasing pangandika panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae, handadosaken suka bingahing manah, salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenengariipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker, mugi laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti ingkang Maha Agung. Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) tansah tumadhah lubering pangaksama, karana kiranging suba sita, kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi panjenengan sarombongan.
Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi purnaning pawiwahan ing wekdal punika.
Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr
Paripurna pasrah panampining putra temanten kakung dening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala.
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, wus dumugi wahyaning mangsa kala laksitaning upacara salajengipun inggih panggihing putra temanten sekalihan, menggah ingkang piniji manggihaken putra temanten nun inggih Ibu ___________ minangka panganthining putra temanten putni Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ wondene ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu ___________ dhumateng panjenenganipun Ibu ___________ minangka pangembaning
ingkang sarta panggihing putra temanten sekaliyan binarung ungeling gangsa Kodhok Ngorek, kalajengaken Ketawang Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun.
ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik
Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika
manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring temanten kakung ingkang winastan gondhang kasih, temanten kakung gumanti hambalang gondhang tutur, punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati.
Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane.
Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga.
Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir
tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah kabagaswarasan, hanjayeng bawana salaminya.
Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinata, nuwun.
February 10, 2011 at 2:33 am Kaaturaken agung panuwun tanpa pepindhan, dene sampun kepareng down load. Mugi tansah manggih karaharjan samudayanipun.
Katur dumateng Bapa Khoironi, Matur suwun dene panjenengan sampun kersa pinarak dateng blog kawula . �Terimakasih Emint ________________________________ Reply	bayu Says:
March 15, 2011 at 12:14 pm matur suwon sanget kagem tuladha pranata
Menawi mekaten kula tak sinau kalih panjenengane pripun ?
May 12, 2012 at 2:42 am matur nuwun sanget seratanipun, saget damel tuladha. Kasuwun menawi taksih kagungan artikel sanesipun, kula remen sanget.
menawi kepareng badhe nyuwun alamatipun Bapa………. kula badhe
matur nuwun awit artikelipun, saestu manfaat tumrap kula ingkang nembe
bergelar Prabu Satmata; “Aja ana kakehan semu, iya ingsun iki Allah, nyata ingsun kang sejati, jejuluk Prabu Satmata, tan ana liyan jatine, ingkang aran bangsa
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above, of
template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
bebas lan nduweni isi/ pesen kang ditulis dening pengarang marang para pamaose.
• Teks non sastra kalebu karangan ilmiah yaiku karangan kang dingrembakakake adhedhasar aturan-aturan panulisane lan aturan
a. Ora kaiket guru gatra, guru lagu lan guru wilangan
d. Ngandut piwulangan, kritik, protes, pangarep-ngarep lan liyane.
 Paugeran kang kudu digatekake supaya bisa maca geguritan kanthi becik tur endah :
c. Duwe swara sing landhung lan becik supaya kepenak dirungokake
(Sumber : Kumpulan Geguritan lan Sajak-sajak Jawi, Asmara Kinendra,
bercerai, andhika eks kangen band cerai lagi, andhika eks kangen band cerai yang ketiga, andhika kangen band ceraikan istri barunya, andika kangen band playboy, kangen
Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan:
49. Tembung ‘’ Lelembut “ yen ditulis nganggo aksara jawa
50. Tembung ‘’ Reresik “ yen ditulis nganggo aksara
mandraguna, walanda kuwalahen ngadhepi. Mula saka iku kanthi akal julige, Walandabanjur ngasut kanca sapegurone Sakera kanggo ngrangker pahlawan kasebut. Ngakali utawa mancing supaya Sakera gelem metu saka
ambyur melu mbeksa. Nanging sadurunge beksan ditindakake, sakera dijaluk kanca sapegurone supaya gelem nyelehake clurit ( Sanjata sejenis arit) ing sawatara wektu. Sakera terus mbekso kanthi lekoh, tanpa curiga marang kawilujenganing anggane. Saking lekohe anggone mbeksa nganti ora krasa, ujug-ujug Sakera wis kausung mlebu perangkap, singwis kasediyakake. Perangkap kasebut kaisenan dening sakehing pring kang lancip-lancip, saengga bisa ndadekake tiwase anggane.
06. Sing dadi kesenengane Sakera iku apa ??
beban kaume,Sakera banjur kepriye ?
c. Milih dadi antek-anteke walanda kang manusiawi mring buruh perkebunan
d. Wangsulan a, b, lan c kabeh bener
09. Nalika dumadi cecongkrahan, Sakera niwasake salah sijining mandor. Saka tumindake mau
Kepriye mungguhe Sakera nalika ndulu carane mandor kang numindakake kanthi kasar marang buruh
a. Any, am, ang, an c. Sa, pa, pi,
Tembung mepaki yen diudhal manut linggane ……….
a. Me+ pak+ i c. M+ epak+ i
b. Me+ pa+ ki d. M+ pepak+ i
26. Kula dipun …..Ibu, Ibu lajeng ……. Bapak. Tembung-tembung kang trep kanggo nyampurnakake ukara
a. Ngombe , nginum , ngunjuk c. Nginum , ngunjuk , ngunjuk
b. Nginum , nginum , ngunjuk d. Ngombe , ngombe , ngunjuk
30.. Pangetrapane basa ngoko alus/ andhap : “ sesuk …arep tindak Surabaya”.
b. Ater-ater lan panambange ora dikramakake d. Ater-ater ora dikramakake lan panambang dikramakake
Kelas 7 2013	01. Sanepa iku sarupane unem-unem. Kang ngemu surasa………pranyatan sing di ungkap utawa ditulisake.
02. Lumrahe sanepa dienggo guyon parikeni / nyindir liyan kanthi cara……………..
03. Sanepa iki bacutna: Utange………… ( Tegese , Utange akeh banget )
a. Arang wulu pitik c. Arang wulu kucing
04. Apa tegese sanepa: Tembunge pahit madu
a. Tembunge kasar banget c. Tembunge ora dingerteni
08. Dongeng manuk Greja lan manuk Manyar klebu
dhinge swara d. Wangsulan a, b, c lan d bener
10. Guritan iku basa indonesiane padha karo…………
a. Guritan modern lan tradisional c. Guritan gagrak anyar lan tradisional
b. Guritan modern lan gagrak lawas d. Guritan gagarak anyar lan gagrak lawas
12. Guritan wujud rakitan ukara kang wantah lumrahe……….
a.Sapada dumadi rong ukara c. Sapada dumadi rong pada
b.Sapada dumadi rong gatra d. Sagatra dumadi rong ukara
15. Wos utawa isining parikan manggon ono ing………………
a. Wira – wiri c. Mota – mati
b. Kartana – kartini d. Pemudha- pemudhi
17. Tembung “ Wanda “ iku basa indonesiane padha karo…….
18. Tembung “ Padha “ iku basa indonesiane padha karo…….
19“ Nalika ibu dhahar, aku melu mangan pisan “ Ukara iku migunaake basa…………………….
20. “ Wekdal Bapak kondur, kula dereng wangsul saking sekolahan “ Ukara iki mawa basa………….
21. “ Adhik…………….bubur, Aku…………… sega goreng, Bapak…………….sega rawon “
a. Maem, mangan, nedha c. Maem, mangan , dhahar
b. Mangan, nedha, dhahar d. Mangan, dhahar, dhahar
b. Wwong tuwa marang anake d. Mbakyu marang adhine
24. Bocah sing durung ngerti unggah-ungguh, lumrahe migunakake basa…..
25. “ Eyangku lagi dhahar.” Ukara iku migunaake basa………………
26” Thole, kae lho Bapak rawuh !” ukara iki mawa basa……….
a. Ngoko lugu / wantah c. Krama lugu / madya
b. Ngoko alus / andhap d. Krama alus / inggil
kelas 8 2013	01. Wong sing nglakokake / nyritaake wayang kasebut……….
05. Ayo……………..….tembange di dhapuk dhisik, bubar iku nuli nembang bebarengan !
06. Mangga kita ngaso sawetawis, gamelanipun dipun …………….rumiyin.
07. Wong sing elek aten-atene ing aranan………………
a. Atine kethul c. Atine dhongdhong
b. Atine ana wulune d. Wangsulan b lan c bener
08. Wong sing gumedhe utawa sombong ing aranan………
b. Gedhe endhase d. Wangsulan a lan b bener
09. Aturan kang ana ing sajrone luwih longgar, yaiku dumunung ana ing…………………
10. Peserta ora diwatesi secara ketat lan lumrahe mujudake kelompok cilik kang salah siji ing antarane
13. Agenda bab sajrone dhiskusi disampekake dening sawijining pemrasaran utawa luwih ( lumrahe –
Luwih ). Pemrasaran secara gegantenan nyampekake andharan panemune ngenani topik kang padha
utawa salah siji aspek saka topik kang padha kasebut.Iki mujudake titikan
16. “ Kembang gedhang isih mudha patute golek piwulang “ Kembang gedhang batangane………….
sayah nyuwun ngaso “ Iki mawa purwakanthi ……..
19. “ Kolik priya , priyagung Anjani putra “ Iki mawa purwakanthi ……
b. Guru sastra d. Wangsula a, lan c bener
20. Sela usus, pring kang rinujit miring. ( wungkal , tutus ). Aja wangkal , lamun ingutus wong tuwa.
21. Kowe iku aja sok dhemen…..liyan, kuwi dosa !
b. Mbukak wadine d. Wangsulan a, b, lan c bener
22. Rembuge bocah kae …………, mula sing krungu banjur nesu.
b. Ngenaki ati d. Wangsula a lan c bener
23. Tembang pucung kalebu salah sijine……..
24. Wangsalan iku unen-unen saemper….. Batangane wis dikandakake pisan, mung wae ora melok / cetha.
( Kapethik saka PS, No 14 3April 2010 , kaca 40 )
01 Guritan Upama aku bisa ketemu simbok, klebu tuladhane guritan………
02. Paraga utamane guritan Upama aku bisa ketemu simbok………
03.Sajrone gurita Upama aku bisa ketemu simbok , ing ngendi ta simboke ?
simboke d. Wangsulana. b c.lan d bener
05. Apa kang dadi temane guritan Upama aku bisa ketemu simbok ?
a. Bektine anak marang wong tuwa c. Bektine anak marang ibune
b. Bales budine anak marang wong tuwa d. Bales budine anak marang ibune
06. Amanat apa sing bisa dijupuk saka guritan Upama
kudu mulyaake ibune c. Anak kudu mulyaake simbahe
b. Anak kudu mulyaake bapake d. Wangsulan a, b c lan d bener
07. Ing pada pira, yen sing masuh sikile simbok kang kebak bletok nganggo bulir-bulir embun ?
09.Ing pada pira , paraga Upama aku ketemu simbok ,nrimo kahanan yen sejatine simbok wes seda ?
SMP – GURITAN Ver 07 2013	Wacanen geguritan iki kang pratitis , lan wangsulana pitakone
a. Srengenge wiwit njedul c. Srengenge arep angslup
b. Srengenge wis ing tengah akasa d. Srengenge katon sumunar
03. Ing guritan “ Gumregat Wanci Esuk ” apa sing ditindakake para tani ?
a. Nggiring kebo nang kebonan c. Nggiring kebo mundhak luku
b. Nggiring kebo menyang sawah d. Wangsulan a, b, lan c bener
06. Ing guritan “ Gumregut Wanci esuk “ Sulak bang sisih wetan….kuwi ngemu arti apa ?
a. Wes wanci esuk c. Wes wanci sore
b. wes wanci awan d. Wesc wanci bengi
Wanci Esuk “ iku mituduhke yen golek
Bacaan Ver 02 2013	RADEN ARJUNA (JANAKA)
Raden Arjuna (Janaka/ Permadi) satriya panengahing Pandhawa, putrane Prabu Pandhu lan Dewi Kunthi. Kasatriyane ing Madukara. Wujude satriya bagus tanpa cacad. Ing jagad ora ana tandhingane bab kebagusane, amarga Janaka minangka simbol amal becik. Amal becik ora bisa pisah klawan swarga (Jannah). Janaka saka tembung jannahuka, tegese swargamu. Mula sapa sing kepengin mlebu swarga, kudu tumindak becik lan nindakake tuntunaning agama kanthi temen.
seneng tetulung marang sapa bae, mula ditresnani dening sapa bae. Ora mokal yen garwane pirang – pirang. Bojo akeh iki
Arjuna kejaba sugih bojo, uga sugih kawruh (ilmu), sugih gaman lan mantran, sugih guru. Meguru marang Begawan Padmanaba antuk aji telung warna, yaiku :
1. Aji Sepiangin, dayane aji yen kawateg, kebating lakune Arjuna tan prabeda kaya kebating angin. Lakune bisa ngungkuli lakuning barat,
Aji Sempaliputri, Arjuna bisa manijing ajur ajer.
Pusakane pirang – pirang. Kang asring digunakake :
Pilihen salah siji wangsulan a, b c utawa d sing koanggep paling bener !
b. Prabu Kunthi lan Dwei Pandhu d. Sadewa lan Nakula
Endhel Pojokb. Batakc. Gulud. Dhadae. Buncitf. Endhel Apit Ngajengg. Endhel Apit Wurih. Endhel Weton Ngajengi. Endhel Weton WuriBerbagai jenis tari Bedhaya
Darmanto Jatman- Nut jaman kelakone!Elinga kandane Bilung: Ora ana dadi anaSing ana iku dudu.Masih ingat kan tembang dari Sunan Kalijaga: “Ana kidung rumeksa ing wengi / Teguh ayu luputa ing baya / Luputa bilahi kabeh...”.
sKaKING) - Welcome to BanyuwangiIndah Dewi Pertiwi - Indonesia Di TubuhkuThe Rain - Perempuan HujanJikustik - JuwitakuRikhie Asbo - PretendBondan Prakoso ft Fade 2
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: KARYA SASTRA JAWA KUNO
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Auklandshamn&oldid=1009721"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.18, 5 Maret 2016.
lan waspada, saged tergelincir wonten margining panasaran. Kamangka lampahing Ngelmu Sumarah kita punika tansah lumampah terus. Lampahing ngelmu sering nglangkungi gawat lan rumpil. Saklebeting Iman kita wonten lelampahan ingkang tansah lelawanan ( ngaler-ngidul ), inggih punika Khaqiqi lan Batal, leres lan lepat, sae lan awon, lan sapiturutipun.
Manah Batal sering mowor sambu, ngaken manawi piyambakipun ugi Allah utawi Khaqiqi, mangka wujudipun tunggal saawak kita, ugi saged suka piwulang, tuntunan, dhawuh, keterangan ingkang mawarni-warni sanget, menawi kirang titi lan waspada, saged dipun pengaruhi dening ingkang mowor sambu wau.
Menawi ingkang mowor sambu wau ingkang pidhato, sadaya para kadang ingkang mirengaken raosipun mboten sakeca sarta mboten pitados maksud ingkang dipun andharaken wau, satemah nukulaken manah gela, cuwa, bimbang, mboten marem sarta mboten pitados.
Akibatipun lajeng sami mangu-mangu anggenipun badhe ngudi Ngelmuning Allah. Punika sadaya dhedhasar saking kenyataan, sauger tiyang ingkang dipun tunggangi dening ingkang mowor sambu wau, inggih punika akibatipun ingkang mirengaken tetep sami mekaten.
Menawi saking Allah lumantar Khaqiqi, raosipun sakeca lerem tentrem ayem. Warahipun saged ngengingi dhateng para hadirin kanthi tenang, suraosipun wewarah saged katampi kanthi cetha lan terang.
Menawi sampun kathah wewarahipun, kedah ngatos-atos saha titi waspada sampun ngantos wonten ingkang mowor sambu ngaken-aken Allah. Sarehning dereng mangertos pundi ingkang leres lan pundi ingkang lepat, menawi wonten kenyataanipun, punika saking Allah lumantar Khaqiqi, menawi mboten wonten kenyataanipun, punika saking ingkang mowor sambu wau.
Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi
Jawa Jawa). d?ning Basa basa basa liyan? kasebar Wikipedia m?lu inferences apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa:
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi.
Muhammad Ilham (lair ing Majene, Sulawesi Kulon, 22 Januari 1981; umur 36 taun).[1] Muhammad Ilham punika salah setunggaling pamain bal saking nagara Indonésia.[1] Muhammad Ilham punika putra ingkang kaping enem saking sedulur ingkang cacahipun wolu.[1] Muhammad Ilham punika putranipun pasangan H. Baharuddin Said (alm.) saha H. Nurdian (alm.).[1] Sapunika, Muhammad Ilham main wonten ing klub Persija.[1] Muhammad Ilham punika nggadhahi idhola ingkang namanipun Kurniawan Dwi Yulianto saha pamain bal manca nagara ingkang namanipun Kaka.[1] Kejawi remen main bal, Muhammad Ilham ugi nggadhahi hobi mancing.[1] Nalika Kualifikasi Piala Dunia FIFA 2014 (AFC) mengsah kaliyan Turkmenistan ingkang dipunwontenaken nalika tanggal 23 Juli 2011, Ilham nyumbang setunggal gol.[1] Nalika tandhing kaliyan Deltras Sidoarjo wonten ing lanjutan Indonésia Super League utawi ISL 2010/2011 wonten ing Gelora Bung Karno Jakarta, Muhammad Ilham boten saged main wonten ing Persija Jakarta.[1] Pemain ingkang kalebet pilaripun timnas Indonésia punika pikantuk aumulasi kertu kuning nalika main mbela Timnas nglawan Malawadewa ing dinten-dinten sadéréngipun.[1] Rahmad Darmawan minangka pelatih nedahaken bakal nggantos Muhammad Ilham kaliyan pemain ném ingkang anami Ramdani Lestaluhu .[1] Muhammad Ilham nginggilipun 168 cm saha awratipun 68 kg.[2] Limrahipun, Muhammad Ilham main dados gelandhang kanthi nomer geger 81.[2]
^ a b c d e f g h i j k (id)bola.net(dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2011)
^ a b (id)goal.com(dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2011)
Chaeruddin • 17 Ilham • 19 Suyono • 20 Pamungkas • 25 Ali • 25 Aras • 30 Arianto •
IndonésiaKategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 5 Maret 2016.
@al kautsar wes toh kang ojo padu, golek
wong Purbalingga-Banyumas lan sekitare). Melu mangayu bagya dilantike pengurus anyar KKB Jabodetabek moga-moga bisa ngrukunaken "ngapak".Kang Ali Rahmat nyuwun sewu blog sampeyan tek link blog inyong, alamate:
sungkem kanggo Pak Boss Purbadi, apa buku sejarah Purbalinggane wis dicetak/terbit?.Wassalam... klilan...
Waalaikum salam Wr.Wb. Salam tepang ugi Kang Wirya. Nggih monggo menawi badhe dipun link.
pangitungan kaca policy. Art jeneng i...
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial like number
ing Anwar, basa-basa nalika 351 besutan? dunung? nagara-nagara Abu ora Jawa ibun? ibun?.[3] Lawas? Jawa Kulon Sanadyan ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
danu mlaku mulih karo kanca-kancane . Omahe Danu ora adoh saka sekolahane,kira-kira telung kilometer saka sekolahan . Ing tengah ndalan Danu ngerti mas...
tuak.Emak, kowe pingi aku minggat, ora?Ora, Dim, ora. Ojo minggat, ono opo, lup?Nek, aku ora sido minggat, endi emas-emasmu, kabeh kanggo aku.Kowe kalah dadi lurah, yo?Ora, mak. Aku kudu dadi lurah, saiki.Lho, kan Asar sing dadi. Dim. Ora
ora !-Kanggo opo Dim.-Kanggo masjid !!-Ya, akur
azan rampung, dipanggil kyai Sukbi.Li, kowe kok azan wayah esuk ini ono opo ngelindur opo edan….?Sahut Alijaran : Lho niki rak ajaran kyai piyambak. Terose nek gadah lare langsung diazani…….- o dasar budeg, sing tak maksudke, cukup lirih ditempelke kupinge bayimu, bleg….Wis kowe
ana ing kidulé Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
iki cumepak kanthi Lisènsi Atribusi-DumSaèmper Creative Commons; paugeran tambahan bokmanawa uga lumaku. Wacaa Paugeran
Térong walanda ya iku jinis tanduran anggota kulawarga terong-terongan (Solanaceae).[1] Térong walanda wiwit ditandur ing Bogor Jawa Kulon wiwit taun 1941.[1] Ing Indonésia térong jinis iki digawa lan ditandur karo wong Walanda nalika iku, mulané diarani terong Walanda.[1] Térong walanda asalé saka laladan Amazon ing Amérika Latin.[1]
Térong walanda nduwèni ciri ambuné kaya lembu kutub, dawané gagang godhong nganti 7–10 cm.[2] Kembang térong walanda ana ing bagéyan antarané godhong karo gagang.[2] Kembangé nduwèni werna jambon lan ana uga kang biru enom, ambuné wangi lan dhiameteré kurang luwih 1 cm.[2]
Ciri liyane bisa dititèni saka bagéyan kembang kang cacahé lima, godhong mahkota kang bentuké genta, lan nduwèni benang sari kang cacahé lima, manggon ing ngarep mahkota kembang, kepala sari kang ndhelik, bakal woh kang nduwèni loro ruwangan, lan akèh bakal wijiné, lan kepala putik kang cilik.[2]
Woh térong walanda bentuké bunder kaya endhog, ukurané 3–10 cm x 3–5 cm, lan bagéyan pucuké rada lancip, nggandhul saka pangé amarga gagangé kang dawa, kelopaké ora rontok, kulit wohé alus lan lunyu, wernané rada abang, jingga nganti kuning, daging wohé akèh banyuné, rasané rada kecut.[2] Wiji térong walanda bentuké bunder gèpèng, tipis lan rada atos.[2] Woh térong walanda bisa dipangan nalika seger lan kanggo bumbu masak, janganan lan ombènan.[2]
^ a b c d (id)medanku.com(diundhuh tanggal 22 Agustus 2011)
^ a b c d e f g (id)[Asmaria. 2008.’’Pemanfaatan Tepung Kulit Buah Terong Walanda Fermentasi ’’Aspergilus Niger’’
Reproduksi Burung Puyuh (Cutornix Japonica). USU Repository]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 14 Maret 2016.
pesan kanjeng Sunan Drajat "Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho"Kabupaten Lamongan
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak?
Sentō?) inggih punika satunggaling papan ingkang awujud padusan toya panas kanggé tiyang umum ingkang mapan wonten ing Jepang [1][2]. Tiyang ingkang gadhah kekajengan siram kedah mbayar kanggé béaya mlebet papan punika. Antawisipun padusan kakung lan putri punika wonten ing papan ingkang kapisah. Setunggal bak siram dipunginakaken kanggé kungkum sesarengan pinten-pinten tiyang. Miturut Undang-Undang Pemandian Umum (Kōshū Yokujō-hō) Pasal 1, fasilitas padusan umum punika pikantuk ngginakaken toya panas ingkang dipunumubaken piyambak, toya mawi mineral saking tuk (mata air) panas, toya saking onsen, lan sanèsipun. Miturut undang-undang sanèsipun[3], ingkang ngelola padusan punika saged narik béaya siram kanggé pangguna jasa padusan umum.
Tatanan papan[besut | besut sumber]
Tatanan papan sentō: A. lawang mlebet lan ruang kangge gantos, B. kamar mandi, C. ruang boiler.
Sapérangan ageng sentō kagungan tatanan papan ingkang sami kalihan diagram wonten ing sisih tengen. Wonten ing sanginggilipun lawang mlebet punika dipunpasang noren ingkang sinerat mawi aksara hiragana
Papan siram tiyang kakung lan papan siram tiyang èstri punika dipunandharaken kanthi cetha wonten ing papan pitedahan. Wonten ing diagram, papan kanggé siram tiyang kakung punika mapan wonten ing sisih kiwa déné papan siram kangge tiyang èstri punika mapan wonten ing sisih tengen.
(1) Wonten ing bagéyan ngajeng, ing sisih tengen lan kiwa lawang sentō mlebet asring wonten taman kanthi ukuran ingkang alit.
(2) Ing sisih kiwa lan tengen lawang mlebet punika wonten rak sepatu lan papan wadah kanggé payung kagem para rawuh.
(4) Tiyang ingkang gadhah kekajengan siram dipuntampi déning penjaga ingkang lenggah wonten ing panggung inggil ingkang dipunwastani bandai (papan kanggé lenggah penjaga). Papanipun bandai punika wonten ing tengahing lawang mlebet ruang gantos kakung lan lawang mlebet ruang gantos èstri. Bibar mbayar beaya mlebet, tiyang ingkang badhé siram mapanaken busana lan rasukanipun wonten ing ruang gantos (datsuiba).
(3) Rak busana kanggé nyimpen busananipun para rawuh.
(5) Papan kanggé tilem bayi (dipunsiapaken ing ruang gantos èstri)
(6) Kran toya panas lan toya ingkang adhem utawi pancuran. Saderengipun mlebet ing bak siram, tiyang kedah siram lan ngresiki awak rumiyin ngginakaken toya saking kran.
(7) Bak kanggé kungkum ing toya panas. Ing tembok punika kadang kala dipunpasang papan pitedahan ingkang ngajaraken kados pundi siram kanthi cara Jepang lan pepeling ngresiki awak ing bak siram.
JepangBudaya JepangKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa JepangKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Pancen wolak-walike jaman. Amenangi jaman edan, sing ora edan ora keduman. Sing waras podho nggaqas. Wong wani ditaleni. Wong doro podho uro-uro. Begja-begjane sing eling lan waspodho.
budayandhokter Indon?sia: Nasionalismen? babagan Melayu-Polin?sia. basa watara panjenengan sing tangga salah Jawa: dadi y?n panutur sijin? Bali, Jawa Basa ing k?n?, nglawani can
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak prabawa d?ning pepak dh?w?k?
kata-kata Yasadipura (kakek Ranggawarsita), “Waniya ing gampang, wediya ing pakewuh, sabarang nora
mujudaken asil kabudayan zaman rumiyen ingkang nggadahi kathah informasi wigati perkawis kedadosan kang wus kawuri. Kanti wontenipun naskah, pola pikir masyarakat zaman rumiyen saged dipunmangertosi. Naskah Serat Patraping Ngelmu Pangukudan( SPŊP ), minangka salah setunggalipun naskah tilaranipun para leluhur kedah dipunteliti amargi kawontenan lan isi naskah ingkang taksih relevan ing wekdal sakmenika. Dados ancasipun panaliten menika nuninggih ngaturaken edhisi teks naskah SPŊP kanti sahih miturut kajian filologi. Teori ingkang dipunginakaken wonten ing panaliten teks naskah SPŊP inggih menka teori filologi. Data panaliten inggih menika teks SPŊP, sumber data panaliten wonten ing Perpustakaan Daerah Jawa Tengah (Perpusda) lan Perpustakaan Reksapustaka Pura Mangkunegara Surakarta. Metode panaliten ingkang dados dasar suntingan inggih menika metode landasan, wondene anggenipun nerjemahaken nginakaken metode terjemahan bebas. Asil panaliten nedahaken bilih teks naskah SPŊP minangka naskah tunggal. Naskah ( SPŊP ) menika koleksi Perpustakaan Reksapustaka Pura Mangkunegaran Surakarta kanti nomor A. 188. ngginakaken bahasa Jawa, aksara Jawa kanti gunggung 38 lembar lan katulis wujud prosa. Adedasar panaliten kasebat ngasilaken transliterasi, suntingan lan terjemahan teks naskah SPŊP kanti sahih miturut kajian filologi. Pambeng ingkang dipunprangguli anggenipun ngandaraken teks naskah SPŊP kanti sahih antawisipun wonten aksara ingkang angel dipunbentenaken ingkang tundhanipun dadosaken kawratan anggenipun ngantos aksara dhateng aksara tujuan. Sanesipun menika wontenipun ukara ingkang boten wonten werdinipun ing kamus Jawi saengga kawratan anggenipun nerjemahaken. Kanti menika dipunajab panaliten tumprap teks naskah SPŊP mugiya dados colok oboring panaliten babagan filologi dhumateng naskah- naskah sanesipun.
Kata Kunci filologi, piwulang, transliterasi, suntingan teks,
Gusti Gede Sekar, Gusti Gede Pulasari
manungso jaman saiki akeh seng wis rak iso digugu omongane amergo ora ngerti akidah agomo ” [manusia jaman
“zaman saiki zaman akhir,uwong bodo orak karu-karuan,wong pinter podo blingsatan mung sing bejo,wong seng eling marang gustine yaiku gusti sing nyiptaake jagad ”
menungso ora bakal slamet iku pepesten gusti ingkang moho agung. pukul 23.30 datang lagi ” menungso sing slamet,menungso seng mertobat nganti sak jeroning
kamis pahing,02 sept 2004, ” sakwijineng dhina,manungsa ora bakal slamet saka takdire,yaiku sakeng gusti ingkang
gusti ingkang ngatur jagad, mboten wonten ingkang pinaringan pitulungan kejawi penjenengan “.
ya iku serial anime kang kaangkat saka manga populèr karyane Momoko Sakura lan uga jeneng undangané paraga utamané awujud bocah cilik wadon umuré sangang taun kelas 3 SD. Kisahe nyritakake komedhi urip saben dina bocah SD miturut pengalaman pengarange nalika isih cilik. Chibi Maruko-chan uga didadèkaké serial drama kanthi paraga cilik Ei Morisako (generasi pisanan) lan Ayaka Itoh (generasi kapindho).[1]
Sinopsis[besut | besut sumber]
Sawijining dina Hiroshi (bapake maruko) menang undian hadhiahe mobil, dhèwèké ngajak sakulawargane mlaku-mlaku nanging namung ibune sing ora melu amarga mabuk dharat. Pungkasane sing mangkat, mung wong papat thok (bapake, simbah kakung, maruko, lan mbakyune), embuh kenapa saben dalan mobile arep nabrak trus mula sakabehing sing ana ing jero mobil jantunge arep copot. Apa manèh simbah kakunge sing eling nalika isih nom tau nglakoni tes kesamaan banyaknya detak jantung lan nadhi kang dipercaya yèn jumlahe padha antarane dhetak jantung lan nadhi mula sing dites bakalan urip nganti tekan 24 jam manèh. Sanajan arep nabrak, akhire tekan ing pecinan. Nanging, wis adoh-adoh tekan pecinan, ing kana mung madhang mie. Mbakyune Maruko shock banget nganti tekan omah. Tekan omah, kaya biyasane urusane Maruko langsung mara paturasan, banjur mbakyune ditakoni ibune, "Mau kepriye?" Mbakyune mangsuli "mie". Saben ditakoni ibune wangsulane kayak ngono trus. Sawise kedadeyan iku, mobile iku mung dienggo
Paraga utama ing komik Chibimaruko-chan duwéni jeneng asli Momoko Sakura kayadene jeneng pengarange, ya iku bocah wadon kelas 3 SD kang urip ing kulawarga kanthi ékonomi menengah mangisor. Dhèwèké kesed, seneng blangkrahan, bijine elek trus, lan kerep telat mangkat sekolah mula kerep nyusahake ibune, apa manèh nalika nggugah tangi. Sipate béda karo mbakyune sing sregep, pinter, sarta pandhiriyane kalem. Kayadene bocah saumurane, dhèwèké ora seneng yèn diwenehi tugas omah lan kerep pilih-pilih panganan. Saliyane iku, dhèwèké putu kasayangane simbah kakunge. Maruko duwé kepinginan dadi pengarang manga nalika gedhé besok.[3]
Bapake Maruko, wong kang egois lan yèn ngendika tembunge pedhes lan sakarepe dhewe, tau tukaran karo Maruko amarga perkara Natto. Critane bapake ngecap Maruko kang ora seneng ya iku mung ngisin-isinake Jepang thok. Anggota kulawarga liyane nganggep ngendikane bapake kelewatan banget, saliyane iku isih akèh perkara kang ndadekake Maruko utawa anggota kulawarga liyane tukaran karo dhewele. Hobine mung mancing lan ngombe ombenan kang marakake mabuk.[4]
Ibune Maruko, kerep nyeneni Maruko amarga dhèwèké nakal. Sumire ya iku ibu kang dhisiplin nanging tolerir. Dhèwèké tlaten banget karo pengeluaran kulawarga lan ngupayakake éntuk barang-barang kabutuhan kanthi rega kang murah banget. Nalika isih nom, jeneng asline ya iku Kobayashi Sumire.
bandhel, kerep éntuk biji elek. Sakiko wong kang sregep, kalem, lan pinter. Dhèwèké kerep éntuk perhatiyan saka ibune kang ndadekake Maruko iri. Sakiko ya iku murid kelas 6 SD kang padha karo sekolahe
utawa mlaku-mlaku. Tomozou duwéni sipat kang dramatis banget nalika nanggepi kahanan lan gampang kaasut omongane wong liya.
Kanca-kancane Maruko[besut | besut sumber]
Sahabate Maruko. Dhèwèké bocah kang pinter lan melu apa kang dilakoni Maruko. Maruko ngundange kanthi jeneng Tama-chan.
Kanca sakelase Maruko kang sugih banget lan manggon sementara ing omah pengasuhe Simbah Hediji. Ibune kerep lunga menyang luwar kutha utawa luwar negeri mula dhèwèké arang banget ketemu ibune. Saben dinane, dhèwèké dijemput mobil limusin.
Maruo ya iku kanca sakelase Maruko kang dadi ketua kelas. Dhèwèké mesthi kepingin disenengi kanca-kancane. Dhèwèké nganggo kacamata kandel banget amarga sregep sinau lan maca buku. Garis ireng mesthi metu ing raine saben wektu, apa manèh nalika dhèwèké katon bungah banget, mula katon medeni ing kanca-kancane. Dhèwèké wedi banget yèn ana sing ngrebut posisine minangka ketua kelas lan kerep nyedhaki kanca sekelase kang kanton pinunjul lan ngapik-apiki supaya ora nibakake posisine.
Bocah lanang ing kelase Maruko kanthi rai piglike lan ing pungkasan mesthi ngomong "Buu," tembung anamatopoeia Jepang nalika babi ndengus. Dhèwèké kanca cedhake Hamaji lan ing ngendi-endi mesthi karo Hamaji.
Hanako kedanan Hanawa lan ora seneng ing sakupenge bocah wadon liyane amarga Hanawa naksir Maruko, dhèwèké galak karo Maruko. Hanako sinau ing kelas 3 ing limang taun pungkasan amarga bijine elek lan saben taun ora munggah kelas. Dhèwèké ya iku presidhèn kelas wadon lan kayadene Maruko niyat banget mertahanake posisine.
Sanajan ora tau katon, nanging Shinji bocah kang nyenengake. Dhèwèké tau ngajari Maruko numpak pit.
Omahe dibakar nalika ana kacilakaan kang ndadekake kulawargane kere. Ing episode iki mesti ngatonake gandheng cenenge karo geni Nagasama. Mula iku, Maruko mesthi ora pedhuli karo dheweke, lan kabèh wong mesthi ngece dheweke. Kimio ora tau ngomong karo wong liya, kajaba Fujiki, sahabate.
Bocah kang kalem lan kanca cedhake Nagasawa-san. Dhèwèké manggon ing omah dhéwé amarga wong tuwane mangkat menyang kantor esuk banget lan kondure tengah wengi.
Kanca cedhake Kenichi. Bocah loro iku seneng guyonan, nanging serius nalika kerja. Bocah loro iku dadi tim kang apik amarga tulung tinulung.
Toshiko ya iku bocah wadon kang anutan lan sopan. Dhèwèké mesthi pedhuli karo wong liya. Toshiko uga kanca cedhake Maruko lan Tamae.
Dhèwèké naksir Kenichi Ono. Misuzu bocah kang rada aneh. Dhèwèké seneng nggambar raine wong kang aneh banjur gambarane iku diwenehake marang wong kang digambar.
id) Kanca-kancane Maruko (dipununduh tanggal 30 Maret 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 21 Januari 2017.
lanminangka Timur) Nasionalismen? lan lan basa P?nget: Tengah. Basa salah dimangarteni Jawa kab?h Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available made
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal.
mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
Piramida Louvre punika satunggaling piramida kaca lan wesi ageng ingkang dipunubengi déning tigang piramida alit wonten ing taman Muséum Louvre (Musée du Louvre) ing Paris, Perancis[1]. Piramida utami punika minangka lawang mlebet utami dhateng muséum. Bangunan punika kapungkasan kabangun ing taun 1989,[2][3] bangunan punika dados markah tanah kagem kutha Paris [4].
Nalika damel rencana pambangunan Piramida kaca kristalin ing lawang mlebet Muséum Louvre Paris, ingkang kaping pisan dipunresmèkaken ing taun 1980, rencana kasebut dipuntanggepi kanthi emosi. Kathah tiyang ingkang pitados mbangun bangunan modern ing ngajengipun gedhung ingkang ngandhut sejarah Louvre punika minangka olok-olokan. Bangunan muséum ageng dipunbangun ing papan ingkang rumiyin kalebet bèntèng kuno. Pambangunan kasebut kawiwitan nalika taun 1546 nalika masa pamaréntahanipun Francois I. Jumeneng minangka kerajaan raja Perancis dumugi pungkasan abad kaping 17 [5].
Nalika taun 1793, bangunan punika resmi dados muséum publik. Lajeng ing taun 1980 gedhung punika dados ramé, setunggal sisihipun dipunginakaken kanggé papan perkantoran pamaréntahan lan bagéyan ngajeng dipunginakaken kanggé aréa parir mobil. Sapérangan saking Grand Projectipun, Presiden Mitterrand nyuwun dokumen kasebut dipunwiyaraken [5].
Desain lan pambangunan[besut | besut sumber]
Dipunprakarsai déning Presiden Perancis François Mitterrand[1] taun 1984, bangunan punika dipunrancang déning arsitèk I. M. Pei[1] ingkang gadhah tanggel jawab awit saking ngrancang Muséum Miho ing Jepang [6]. Struktur ingkang dipunbangun sedayanipun saking kaca dhuwuripun dumugi 20.6 mèter (kirang langkung 70 kaki); bagéyan dhasaripun dawanipun sisi 35 mèter (115 kaki). Kapérang dados 603 kaca belah ketupat lan 70 kaca segitiga[7].
Piramida lan lobi ing sangadhaping lemah dipunbangun amargi manéka masalah kalihan lawang mlebet [1][8] utami Louvre ingkang asli ingkang boten saged nampung para rawuh ingkang kathah dugi saben dinten. Para rawuh ingkang mlebet ngliwati piramida mandhap dhateng lobi lan minggah dhateng bangunan utami Louvre. Sapérangan muséum sanèsipun sampun ngginakaken konsèp punika ingkang kondhang punika Muséum Pengetahuan lan Industri ing Chicago. Pambangunan dhasar piramida lan lobi sangandhaping lemah punika dipunlampahi déning Dumez[9].
Grand Project[besut | besut sumber]
Piramida Louvre punika kondhang minangka Proyek Ageng Paris [10]. Proyek punika kalampahan sedawaning taun 1980-an awit saking pamrayogi saking Presiden Francois Mitterrand (1919 – 1996) kanggé nyiapaken monumen modern minangka lambang peranipun Perancis wonten ing bidang seni, pulitik, lan ékonomi donya ing pungkasan abad kaping 20. Proyek ageng sanèsipun punika kalebet Grande Arche de la Defense mawi lapisan marmer, menara kaca Perpustakaan Nasional déning Dominique Perrault, lan Opera Bastille karya Carlos Otts. Gedhung kaca ingkang resmi ing taun 1989 punika dados pengakuan pengetan revolusi ingkang kedadosan ing taun 1789 [5].
Kanthi pamikiran ingkang ringkes punika, aristèk Amerika-Cina, Ieoh Ming Pei [11] manggihaken rencana radikal kanggé mindhah mobil-mobil saking Cour Napoleon ing ngajengipun muséum lan mbangun lawang mlebet plataran gedhung ingkang dipunubengi déning tembok ageng ing sangandhaping lemah. Sapunika, dipuntutup piramida kaca kanthi inggil 70 kaki (22 meter). Wonten ugi aréa umum ingkang saged karambah kanthi nelusur anak tangga spiral. Proyek punika mekaraken akses dhateng galeri ingkang mapan ing tigang sisi gedhung lan nggampilaken para rawuh muteri gedhung. Minangka tambahan, wonten auditorium énggal, kafe, lan restoran. Katambah kalihan ruang pandukung teknik ingkang dipunprelokaken galeri modern kanthi reputasi intenasional [5].
Ieoh Ming Pei milih wujuding piramida ingkang kontroversi saéngga trep kalihan arsitektur Louvre [12]. Alesan sanèsipun kenging menapa piyambakipun milih ngginakaken piramida amarhi kanthi struktural piramida ingkang kalebet wujud paling stabul. Piramida punika rampung dipunbangun ing taun 1989 lajeng Ieoh Ming Pei nambahaken piramida kuwalik ingkang ukuranipun langkung alit (kawéntar kanthi sebatan piramida kuwalik) ing ngajengipun muséum. Piramida kuwalik punika ginanipun kanggé kaca empyak (atap) kanggé para rawuh lan aréa belanja ingkang wonten ing ngandhapipun [5][13].
Rencana ingkang asli[besut | besut sumber]
Bahan ingkang padet punika dipuntujukaken kanggé tiyang ingkang sampun tilar donya, ananging bahan ingkang tempus pandhang punika katujukaken kanggé tiyang ingkang gesang.
Kontroversi[besut | besut sumber]
Pambangunan piramida punika lajeng medalaken kontrovèrsi amargi kathah tiyang ingkang mastani struktur futuristik kasebut katingal bènten ing ngajengipun Museum Louvre mawi arsitekturipun ingkang klasik. Saperangan tiyang nuduh Mitterand punika kenging penyakit "komplek Pirngon". Déné ingkang sanèsipun rumaos bangga awit saking gaya arsitèkturipun ingkang kontras minangka panggabungan ingkang kasil antawisipun bangunan ingkang lawas lan ingkang énggal, klasik lan ultra-modèrn. Piramida utami punika ingkang paling ageng saking sapérangan piramida kaca ingkang dipunbangun ing celakipun muséum, kalebet La Pyramide Inversée ingkang arahipun mangandhap ingkang ginanipun minangka vèntilasi kanggé mall sangandhaping lemah ing ngajeng muséum. Nalika tahap perencanaan, wonten rencana bilih rancanganipun kalebet pucuk ing piramida kanggé nggampilaken anggenipu ngresiki kaca. Rencana punika dipunbusak amargi pernyataan saking I. M. Pei.[butuh rujukan] [14]
666 panel: satunggaling legénda urban[besut | besut sumber]
Sampun dipunklaim déning sapérangan tiyang bilih panèl kaca ing Piramida Louvre punika gunggungipun 666, "angka makhluk buas", asring dipungayutaken kalihan Setan. Kathah ingkang remen kalihan sejarah gadhah spèkulasi wonten ing
ngandharaken bilih "piramida punika katujukaken marang kekuwatan ingkang kagambaraken minangka Makhluk Buas wonten ing Buku Pengungkapan (...) Sedaya struktur punika adhedhasar angka 6."
Cerita 666 panel kawiwitan ing taun 1980-an, nalika brosur asli dipunsebaraken nalika pambangunan lan mlebetaken angka punika (malah kaping pindho, sanajan ing sapérangan kaca (halaman) ngandharaken gunggungipun 672 panel). Gunggung 666 ugi dipunsebataken wonten ing manéka serat kabar. Museum Louvre nyebataken bilih piramida kasebut gadhah 673 panèl kaca (603 belah ketupat lan 70 segitiga) [15].[1] Gunggung ingkang langkung ageng dipunsebataken déing David A. Shugarts ingkang ngandharaken bilih piramida punika gadhah 689 panèl kaca [16](Secrets of the Code, dipunsunting Dan Burstein, hal. 259). Shugarts pikantuk gunggung kasebut saking kantor I.M. Pei. Kathah upaya kanggé ngetang panel ing piramida kasebut ingkang boten kasil, ananging cethanipun wonten langkung saking 666. Etangan cepet adhedhasar 18 unit saben sisi mawi kalih tier dipunpindhah ing tengah wonten ing lawang mlebet ingkang langkung nyebataken angka 673.
Mitos punika medal malih ing taun 2003, nalika Dan Brown mlebetaken wonten ing novrlipun ingkang paling kondhang The Da Vinci Code. Ing mriki tokoh protagonis nyebataken bilih "piramid punika awit saking panyuwun saking Presiden Mitterand, sampun kabangun mawi 666 kaca jendela - panyuwun aneh ingkang tansah dados topik panas ing kalangan ingkang remen marang konspirasi ingkang ngandharaken bilih 666 punika angka setan" (bab 4) [17]. Ananging, David A. Shugarts nglaporaken bilih miturut satunggaling juru wicara kantor I.M. Pei, Presiden Perancis boten nate ngandharaken angka panèl ingkang badhé kaginakaken wonten ing piramida. Mangertos bilih rumor 666 dipunwicarakaken ing sapérangan layang kabar Perancis nalika tengahan tengahan 1980-an, piyambakipun paring panyaruwé: "Menawi Panjenengan manggihaken artikel lawas lan dèrèng dipuncèk langkung jero lan pitados sanget, Mbok menawi panjenengan pitados carita 666" (Secrets of the Code, hal. 259) [18].
Wonten ing budaya populer[besut | besut sumber]
(Pirsani La Pyramide Inversée kangge andharan salajengipun.)
Louvre lan piramidanipun ugi medal wonten ing filem 2004, Team America: World Police, ananging namung awujud modèl. Modèl kasebut dipunancuraken nalika wonten adegan aksi dipundamel.
^ a b c d (id) Piramid Louvre, (
Koordhinat: 48°51′39″N 2°20′09″E﻿ / ﻿48.860854°N 2.335812°E﻿ / 48.860854; 2.335812
rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 28 Januari 2017.
Kok wis goyang-goyang yo velg’e
Kate tak rekam video kok tuwas nggarai rame
Wiyanto Sudjono Tonggo ngarep omahku tuku motor nyar. 1 mio m3. 1beat pop. 1vario125. Seng numpak vario ibune seng neciss. Seng numpak beat pop anake wedok jek abg. Seng numpak mio m3 bapake sing
"Kanthi nge-klik tombol simpen, panjenengan sarujuk nglepasaken kontribusi panjenengan salajengipun wonten ing saandhaping Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons 3.0 lan GFDL. Panjenengan sarujuk dipun-paringi krédit déning panganggé sanès, sabotenipun, lumantar pranala utawi URL dhumateng kaca ingkang panjenengan kontribusèkaken. Pirsani Paugeran Nganggé supados langkung
Ing dina sepisan kelas 7 , Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. Pas gilirane salah sawijining siswa lanang…. bocah kuwi digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.
Mlakune cah lanang mau nganti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek Sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake.
” Je . . jeneng . . jenengku . . Ar . . Ari ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan .” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut.Sanajan mengkono anggone Ari ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku.
Sesuk esuk, pas Ari lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Ari. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Ari. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Ari karo mberesi buku-bukune Ari sing morak-marik mau. Ari banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.
Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Ari wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Ari ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Ari.
Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Ari. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Saka njero, ibuke Ari mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu,nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis.Ibune Ari wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Ari. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Ari duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Ari nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu.
”Lha Bu, saiki Ari ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, Bu Neli malah nunduk, ” Ari wis nyusul Bapake.” Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngomong apa-apa. Dadi Ari wis meninggal .Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Santi?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg.
” Sadurunge lunga, Adi pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Santi. Ari pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Santi gelem dadi kancane Ari. Dek Santi pancen kanca sepisan lan pungkasane Ari.”
Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Ari isih nganggep aku kancane, malah sahabate.
Pilihen salah siji wangsulan a,b,c utawa d sing koanggep paling bener ?
1. Apa judul wacan ing nduwur kuwi ?
ngenalake ing ngarep kelas kaya ngapa kahanane Ari ?
6. Sapa sing mbantu mberesi bukune Ari sing morak-maring
7. Pas Ari mlaku, apane sing disandung ?…………… nganti Ari tiba.
8. Sapa sing dadi sahabate Ari kang sepisan lang pungkas ?
9. Apa tegese Ari wis nyusul Bapake ing wacanan ing nduwur ?
b. Wis mati d. Wangsulan a, b, lan c bener
10. Wacanan sapisan lan pungkasan nyritaake bab apa ?
a. Kekancan kang tulus c. Sejatining persahabatan
b. Kekancan sing pungkasan lan sepisan d. Wangsulan a, b, lan c
Terung Betawi• Kroket• Bir Pletok• Rujak Bebeg• Taoge Goreng• Dodol Legit• Emping• Roti Buaya• Asinan
Graaf Johannes van den Bosch (Herwijne, 1 Februari 1780 – Den Haag, 28 Januari 1844) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 43. Dhèwèké maréntah antara taun 1830 – 1834.
Johannes graaf van den Bosch mrintah antara taun 1830 – 1834. Ing mangsa pamaréntahané Tadur Peksa (Cultuurstelsel) wiwit diréalisasi, sebab sadurungé mung arupa konsèp sing digawé kanggo nambah kas pamaréntah kolonial lan nagara indhuk Walanda sing kentèkan dana amarga paprangan ing Éropah lan ing laladan koloni (utamané ing Jawa lan Pulo Sumatra).
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Graaf_van_den_Bosch&oldid=1016460"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.43, 8 Maret 2016.
ipun taksih wonten…? menawi taksih kawula inggih purun dipun uncali…. hahahaha…..
@7 Mata Air, Salam Takdzim, Lan salam rahayu, Ilmu
@mbahgondrongx, hehehehe… menawi obong2 wonten KWA kedahahipun mbeto menyang lan kembang telon… supados wong2 alus ikang wonten ing mriki supadhos sami KWA-rasan sedaya… lha… menawi 234nipun
wong itam; monggo ki niki menyan 234 sampun kulo sumut wonten pojok kwa, kopi
gaco mengo wae…ngono iku ora becik yo ngger…iso nglarani atine lian……@ki
sing weruh eleke wong thok,awake dwe gak gelem…he…yo’opo iku cak…)…Mbuh ah…
angger kakehen merem yo ngene kuwi,ono bancak an pulsa yo ora keduman,ono bocah arep di sate,yo ora keduman…..
wis nk ngono tak nyuwun jamune mbahe kumitir mawon,jamu pegel emosi + jamu tolak fitnah………….
asah asih dan asuh sampe sampe KWA reg-en…
Sugeng dalu kagem sedherek sedaya, salam salim dhumateng wargi KWA.Pancen yen ana bocah nakal kudu dijamoni, ben ndang gedhe.Kok gak nyambung…Punapa kang mas Kumitir kagungan jamu kangge lare nakal ?
Sugeng dalu sederek KWA, kawulo aturaken sungkem dumateng : Ki Sabda Luhur, Ki Wong Alusl, Ki Risang, Mas Kumitir ugi kagem sesepuh lan sederek KWA ingkang mboten saged kawulo sebataken setunggal2,, eres aturipun Ki Sabda Luhur, perbedaan emang indah, dunyo meningko isinipun warni-warni, namun dunyo ingkang warni2 meniko sampun ngatos dados padudon, wonten bebasan ” SERIBU JALAN MENUJU ROMA” dados pencarian jati diri ingkang dilampahi Ki Wong Alus meniko inggih Salah Satunggalipun coro pencarian jati diri. coro ingkang dipun lampahi Ki Wong Alus saged dipun namikaken Topo Nyepi, inggih meniko Topo wonten panggenan ingkang sepi supados saged Ngeningake utawi ngleremaken ati lan saged wening anggenipun manembah dumateng Gusti Ingkang Akaryo Jagad. rebat cekap menawi
Dino bare pas aku liwat dalan kono, wong-wongan sing ngenehi wulangan wingi ora ketok njagong ning pinggir dalan koyo
ndelok polahe wong-wong mau. Wong-wong mau jebule lagi podo seneng ndilati taine dewe-dewe.
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: 08/01/2008 - 09/01/2008
Tembung pasa, tapa, ngurang-ngurangi mujudake laku kang mligi tumrap upaya ningkatake drajat kajiwan utawa spiritual sing wus lumrah ing madyaning bebrayan Jawa. Pawadan iku, miturut dosen seni joged ing Institut Seni Indonesia (ISI) Solo, Darsono SKar MHum, nalika hamicara ing sawijining pirembugan budaya ing Dalem Purwohadiningratan, Triyagan, Sukoharjo, sawetara dina kapungkur, ing jagad seni joged uga ana laku pasa.Sing wus lumrah dimangerteni bebrayan Jawa yaiku laku pasa tumrap para pambeksa bedhayan sawetara dina sadurunge mbabar beksan bedhayane. Pasa minangka wewaton arep mbabar beksan bedhayan, kayadene Bedhaya Ketawang, Bedhaya Surya Sumirat, Bedhaya Dirada Metha lan liyane ora liya laku kanggo ningkatake drajat spiritual murih kalis saka sambikala nalika ngayahi kuwajiban mbeksa bedhayan sing sakral iku.Lan ing kabeh piwulang agama lan kaprecayan yekti ana piwulang bab laku pasa iki kanthi cakrik sing beda-beda. Yen dipindeng saka spiritual metafisik, miturut andharan ing sawetara kapustakan sing ngrembug religi-ne wong Jawa, pasa iku nuwuhake perbawa sing apik banget tumrap raja lan jiwa.Pasa yen dipindeng saka jagad supranatural nuwuhake perbawa ngowahi sistem molekul raga, badan wadhag, lan eterik bakal ningkat getere saengga ndadekake raga luwih tanggap marang samubarang kedadeyan ing sakiwa tengene. Ing ukara liya, ragane manungsa ora mung kasinungan pancadriya ananging ana sing kaping nenem.Yen sawijining wong iku kulina nglakoni pasa, geter raga lan eterik-e bakal sansaya mundhak,
luwar saka maneka warna daya lan perbawa negatip.Nalika raga lan jiwane resik utawa suci, samengkone kabeh roh suci (pralambang Gusti Sing Maha Kawasa) bakal tumeka lan nyawiji. Iki bakal ndadekake jiwane tentrem, urip lan panguripane tansah kepenak lan sakebing reridhu kang diadhepi bisa diawekani kanthi gampang.Kanggo ngulinakake laku pasa iku ing tradhisi ritual kejawen ana wewaton pasa kang dipetung dinane miturut tanggalan Jawa. Ancase laku pasa iki ora liya kanggo ningkatake drajat spiritual metafisik murih bisa raket sesambungan kalawan sedulur gaibe, yaiku sedulur papat lima pancer. Werdine ora liya supaya tansah bisa nyedhak marang Sing Maha Kawasa.Lan kasunyatane miturut asil panaliten medis, laku pasa iku pancen nuwuhake perbawa positip tumrap raga. Kanthi pasa, organ pencernaan bisa ngaso, racun-racun ing sanjerone raga bisa diwetokake lan tundhone raga dadi sansaya kuwat, seger lan tansan waras. Kacihna apa wae jinise laku pasa iku, yen dilakoni kanthi temen-temen bakal nuwuhake perbawa positip tumrap raga lan jiwa.Laku pasa sing ngoyot marang tradhisi lan kabudayan Jawa yaiku mutih (ora mangan apa-apa kejaba sega putih lan ngombe banyu bening), ngeruh (mung mangan janganan lan woh-wohan), ngebleng (ora mangan, ora ngombe, ora metu saka ngomah kejaba yen arep nggeguwang, nglereni kabeh pakaryan, ora turu, ora saresmi lan sapiturute), pati geni (kayadene ngebleng katambah ora kena metu saka kamar).Saliyane iku uga ana pasa nglowong (ora kena mangan lan ngombe ndalem wektu tinamtu lan mung bisa turu suwene telung jam ndalem sedina sewengi), ngrowot (wektune wiwit mletheke srengenge nganti angslup lan mung antuk mangan bangsane pala kapendhem), nganyep (mung mangan panganan sing ora ana rasane utawa tawar), ngidang (mung mangan bangsane godhong-godhongan lan ngombe banyu bening), ngasrep (mung mangan lan ngombe sing ora ana rasane lan diwatesi kaping telu jroning sedina), ngepel (mung mangan sega sekepel jroning sedina), lan isih ana tradhisi pasa liyane.
sing wus dijarwakake ing Basa Indonesia dening Eko Prasetyaningrum sakancane lan dibabar dening Penerbit Narasi, Yogyakarta, Thomas Stamford Raffles, Gubernur Jenderal Hindia Belanda taun 1811-1816, ngandharake yen wong Jawa mujudake pribumi sing anteng, arang sing mbara, luwih seneng urip ing wewengkon papan klairane lan ora gampang kepancing tumindak deksiya utawa cecongkrahan.Gegambaran sipate wong Jawa sing ditulis dening Raffles iku yekti ana jumbuhe kalawan kansunyatan bebrayan Jawa. Miturut sutresna budaya Jawa kang uga paraga Presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta, Widijatno Sontodipuro, nalika wawangunem kalawan Espos ing Reksapustaka Pura Mangkunagaran, sawetara dina kapungkur, wong Jawa sing ngugemi Jawane pancen ceples kaya andharane Raffles kasebut.“Wong Jawa iku wiwit cilik tansah digegulang supaya ora kendhat ngudi luhuring bebuden,” piterange Widijatno.Drajat kamanungsan kang mangkono kuwi bisa digayuh kanthi laku mesu budi, meper hawa napsu kang tundhone bakal njurung kawujude manungsa sing anteng jiwane lan ragane, narima ing pandum, uwal saka rasa rupak saengga tansah ngupaya ngedohi samubarang tumindak kang bisa ngrugekake liyan, utawa sakorane ora nglarani liyan.Miturut Widaningsih, warga Cemani, Sukoharjo, sing wiwit cilik digegulang ing kulawarga sing kenthel ngugemi budaya Jawa, kabudayan Jawa pancen nyumadhiyakake maneka laku kanggo nggayuh kawujude jalma utama. Salah sijine yaiku laku pasa. Widaningsih sing putrane kabeh wus dewasa iku ngandharake, wiwit cilik tansah digegulang dening wong tuwane supaya seneng ngurang-ngurangi.“Laku ngurang-ngurangi iki sing gampang dhewe ya kanthi pasa. Lan nganti saiki aku isih bisa nglakoni pasa Senen lan Kemis, katambah pasa ing dina weton lan masani anak-anakku yen katemben ngadhepi ujian ing kuliyahe, ujian ing pakaryane lan sapiturute. Lan aku dhewe ngrumangsani yen laku ngurang-ngurangi iku pancen gedhe banget mupangate tumrap jiwa lan rasa
suwene 40 dina tumrap priya lan 27 dina tumrap wanita, pasa ngrowot, pasa ngebleng sedina sewengi, pasa ing dina weton, pasa nalika nandhang rasa rupak utawa ngadhepi reridhu ing uripe lan jinis-jinis pasa liyane kabeh ngandhut ancas murih bisa luwar saka maneka warna reridhu lan panandhang saengga bisa nggayuh urip lan panguripan kang luwih apik.Urip sing luwih apik tumrap wong Jawa iku, miturut Widijatno, dudu urip sing sarwa kacukupan kadonyane, ananging luwih ing bab ati, rasa pangrasa lan kajiwane. Wong Jawa sing ngugemi Jawane tansah nengenake sandhang lan praja, lan ngiwakake pangan. Lire, sandhang lan praja iku pralambang sikep, tumindak lan kapribaden. Dene pangan iku pralambang hawa napsu.Sakadoh-adohe wong Jawa saka piwulang agama, kacihna ngugemi oyot budayane, mesthi duwe rasa lan pamikiran yen kabeh sing dumadi lan ana ing alam donya iki ana Sing Peparing, ana Sing Gawe lan ana Sing Kuwasa. Amarga iku, wong Jawa mesthi tansah kalimputan ing rasa yen sangkan paraning dumadi iku punjere ya ana ing Sing Maha Kawasa. Laku pasa ing tradhisi Jawa ora liya kanggo nggayuh sangkan paraning dumadi iki.Sikep religi-ne wong Jawa kang kaya mangkene iki jumbuh kalawan panemune Pierre Teilhard de Chardine, filosof saka Perancis, sing ngandharake yen manungsa iku eling manawa Gusti Allah iku kawitan lan pungkasaning uripe manungsa, Gusti Allah iku titik kawitan evolusi (Alpha), ananging uga titik pungkasan kasampurnan (Omega). Kanthi mangkono, kabeh laku uripe manungsa, sujarahe manungsa lan evolusi donya tumuju ing siji, yaiku titik Omega.
Kurang telung dina maneh bakal lumebu sasi Pasa. Miturut agama Islam, tibane sasi Pasa racake mesthi kudu dipapag kanthi ati seneng, awit ing sasi kuwi akeh kabecikan sing bisa digayuh. Ing tlatah Jawa sing bebrayane wus nampa piwulang Islam, sadurunge mlebu sasi Pasa warga bebrayan padha tata-tata. Padatan ing pirang-pirang panggonan, tumekane sasi Pasa dipapag kanthi laku reresik jiwa lan raga, supaya anggone mlebu sasi mulya kuwi temen-temen uwis temata.Ing sasi Ruwah sadurunge Pasa, wong-wong kang mbara padha nglodhangake wektu mulih ing desane. Malah akeh sing rila ora mulih desane nalika dina riyaya, nanging malah mulih sing sasi Ruwah. Ragat sepira wae ora dipetung supaya bisa tilik leluhur sing wis sumare, bekti marang uwong tuwa sing isih urip, apa dene ketemu sedulur lan kanca-kanca lawas ing tradhisi mapag sasi Pasa.Ing wektu iku padha njaluk pangapura tumrap kabeh dosa lan luput setaun kepungkur. Ancase supaya jiwane dadi resik lan suci. Awit, manungsa urip kuwi ora bisa kalis saka dosa dan kilap, wiwit saka pikiran, pangucap, nganti tumindak kang disengaja apadene sing ora.Upamane tumindak kilap marang wong tuwa, sedulur cedhak, tangga teparo, kanca nyambut gawe, lan liya-liyane. Tumindak sing wis kepungkur sing sarwa reged kudu enggal-enggal diguwang, kayata drengki, srei, dahwen panasten, umuk, wegahan, sesongaran, lan sapiturute. Tumindak mangkono kuwi ngregeti jiwane manungsa lan kudu diresiki kanthi njaluk pangapura marang liyan.Wong-wong padha nekani umbul, kolam renang, lan liya-liyane kanggo ngresiki awak. Saperangan tumindak mau yektine duwe ancas padha, ngresiki jiwa lan raga. Menawa dipikir-pikir, reresik tata lair lan tata batin dibutuhake ing jaman saiki. Akeh prekara kang bisa ngrusak tatanan bebrayan amarga jiwa lan raga ora tau diresiki.Coba ditamatna prekara sing pirang-pirang dina iki kerep mlebu ing layang kabar, kayata prekara korupsi para wakil rakyat, genti-genten nutuh nampa barang haram, lan liya-liyane.Sri Susuhunan Paku Buwono IV ing Serat Wulangreh paring pituduh supaya kita bisa meper hawa nepsu. “Padha gulangen ing kalbu, ing sasamita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kaesthi, pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.”Tegese kira-kira asahen atimu supaya lantip nyawang sasmita gaib, aja kakehan mangan lan turu supaya bisa nggayuh luhuring budi. Ana ing Serat Wulangreh uga kasebut menawa ana papat nepsu sing diduweni menungsa, yaiku nepsu lawwamah, amarah, sufiyah lan nepsu muthmainnah.Nepsu lawwamah iku panggonane ing weteng, yaiku nepsu ngelak, luwe lan ngantuk. Dene nepsu amarah yaiku nepsu sing kawujud nalika nesu, srei, lan drengki. Nepsu sufiyah, yaiku nepsu nuwuhake brahi, kangen, lan tresna marang lawan jinis. Nepsu muthmainnah, yaiku kabecikan sing kawujud ing katentreman batin, seneng marang kabecikan lan luhuring budi. Nepsu mangkene iki sing mesthine uga diduweni manungsa.Hamula, manungsa urip kudu tansah nyaket marang Gusti Pangeran. Kanggo luwih nyaket, manungsa kudu tansah
dina becik lan dina ala kanyatane isih diugemi dening saperangan warga bebrayan Jawa, ora mindeng apa agama kang dirasuk. Akeh wong Islam, Katholik, Protestan, Budha, Hindhu, agama liyane lan uga kang nganut kapitayan marang Gusti Allah Kang Murbeng Dumadi kang isih nyinau lan nggunakake petungan Jawa. Miturut
Saka utawa tanggalan Saka, dianggo lan diugemi wong Jawa nganti taun 1633 Masehi.Nalika Sultan Agung Hanyakrakusuma jumeneng nata ing Mataram, raja kang kenthel agama Islame iku banjur ngowahi tanggalan Jawa kanthi revolusioner. Nalika iku, miturut andharan ing buku Upacara Pengantin Jawa, anggirane Purwadi lan Enis Niken H, weton Panji Pustaka, tanggalan Saka wus lumaku nganti pungkasan taun 1554.Angka taun Saka 1554 banjur dibacutake ing tanggalan riptane Sultan Agung kanthi angka taun 1555. Tanggalan Saka lelandhesan petungan
kayadene petungan tanggalan Hijriyah.”Owah-owahan tanggalan Jawa dadi tanggalan riptane Sultan Agung iku kawiwitan ing tanggal 1 Sura taun Alip 1555, mbeneri tanggal 1 Muharam taun 1043 Hijriyah, kang uga mbeneri tanggal 8 Juli taun 1633 Masehi. Dinane Jemuah Legi,” piterange Winarso.Winarso nambahake, apa kang ditindakake Sultan Agung kanthi ngripta tanggalan kang njumbuhake petungan tanggalan Jawa lan tanggalan Hijriyah iku mujudake karya kang lelandhesan pangajab kanggo njembarake
babagan politik marang panjenengane. Wusanane Sultan Agung ngupaya murih panguwasa babagan agama munjer ing panjenengane,” piterange Tunjung sawetara wektu kapungkur.Upayane Sultan Agung ngripta tanggalan kalebu revolusioner amarga petungane beda kalawan taun Saka kang wektu iku isih dianggo lan diugemi
Hijriyah lan tanggalan Sultan Agung dumunung ing taun wastu (tegese cendhak) lan taun wantu ing petungan tanggalan Sultan Agung. Ing taun wastu sasi Besar umure 29 dina, dene ing taun wantu sasi Besar umure 30 dina
Ana beda kang cetha antarane mahargya taun anyar Masehi lan taun anyar Jawa. Yen wancine mahargya tekane taun anyar Masehi, racake warga bebrayan ing ngendi wae tansah nggelar adicara kang asipat pahargyan seneng-seneng, suka parisuka. Nanging yen wong Jawa mahargya taun anyar Jawa, lumrahe ora kanthi nggelar adicara pahargyan seneng-seneng, suka parisuka mangkono kuwi. Wong Jawa, utamane kang isih kenthel
lan olah rasa.Ana warga bebrayan kang saben lumebu sasi Sura nggelar adicara mligi ngrumat maneka pusaka tinggalane leluhur, ana kang mligi nekani papan-papan kang dianggep sakral kanggo nenepi, ana kang nggelar laku kungkum, pasa pirang-pirang dina lan maneka laku liyane kang ancase tumuju marang olah jiwa lan olah rasa.Pawadan kanyatan mangkono iku, miturut sutresna budaya Jawa kang uga budayawan, Mufti Raharjo, nuduhake yen yektine peradaban-e wong Jawa iku luwih maju yen katandhingake peradaban kang sinebut jaman modhern.”Luwih majune peradaban-e wong Jawa bisa katitik saka werdine maneka laku lan tradhisi kang kagelar saben mahargya taun anyar Jawa. Kabeh laku lan tradhisi kang kagelar duwe ancas padha yaiku olah jiwa, olah rasa, mbiji diri pribadine manungsa lan ngenam-nam apa kang wus dilakoni sadawane setaun kang wus kliwat,” piterange Mufti.Dene bebrayan jaman modhern nalika mahargya taun anyar Masehi, racake mung wates suka parisuka, seneng-seneng, mangan-mangan, njoget-njoget, jedhar-jedhor nyumet mercon utawa kembang api lan adicara-adicara sajinis kang sipate mung wates seneng-seneng sauntara. ”Dudutane, yen wong Jawa mahargya taun anyar Jawa, werdine ana ing olah jiwa lan olah rasa, kang tundhone anjog ing pangajab bisa sansaya cedhak marang Sing Gawe Urip,” pratelane Mufti.Kanyatan iki beda banget yen katandhingake kalawan tradhisi mahargya taun anyar Masehi. Mahargya tekane taun anyar Masehi luwih kenthel dimensi pisike lan dimensi kadonyane. Titikane, akeh adicara suka parisuka, seneng-seneng kang digelar ing papan kang sarwa gumebyar lan ngentekake ragad ora sethithik. Isine adicara ya mung wates mangan-mangan, ngombe-ngombe, njoget bebarengan, pamer sandhangan anyar lan aneh lan sajinise.Adicara mangkene iki, miturut Mufti, sejatine ora numusi utawa ora nyambung kalawan werdine mahargya tekane taun anyar. Kepriye bisa ngenam-nam pikir, ndhudhah pribadine dhewe, instropeksi lan nyepakake jiwa kanggo mecaki taun anyar yen ana ing satengahing adicara kang sipate seneng-seneng, suka parisuka, jor-joran lan sajinise? Dudutane, saperangan gedhe pahargyan mapag taun anyar Masehi luwih asipat pisik kang anjoge mung ana ing karep kanggo seneng-seneng.
Duh Gusti Pangeran kula, Sesembahan kula...Mugi wonten kepareng Paduka...Kula nyuwun pangapura hawit saking sedaya dosa lan kalepatan kula... Kanthi tulusing manah, kula nyuwun pinaringan kanugrahan tumuruning welas asih Paduka, Dzat Ingkang Hamurba Hamisesa Gesang...Mugi ing warsa enggal punika:Ingkang sami nandhang roga utawi sakit, enggalo waluyoIngkang sami kekirangan, mugi enggal pinaringan kawontenan ingkang cekap...Mugi Negari Indonesia, sumrambahipun Kitha Solo saisinipun enggal luwar saking sakathahing reridhu lan bebenduMangkono unine saperangan donga panyuwunan ing adicara slametan mahargya taun anyar 1 Sura Jimawal 1941 ing Kantor Dinas Pariwisata Seni dan Budaya (Disparsenbud) Kutha Solo, Rebo (9/1) kapungkur. Adicara slametan, ngumbulake donga, iku uga dipepaki pasugatan jenang Suran kang disumadiyakake dhewe dening para karyawan Disparsenbud Kutha Solo.Adicara slametan mahargya taun anyar 1 Sura 1941 iku ditekani kabeh karyawan Disparsenbud, kalebu Kepala Disparsenbud, Handartono. Sawise rampung anggone ngumbulake donga, pasugatan jenang Suran saubarampene banjur dirahabi bebarengan nggunakake takir saka godhong gedhang minangka gantine piring.Jenang Suran kang arupa jenang utawa bubur beras dipepaki sambel goreng tholo, perkedel kenthang, suwiran endhog pitik digoreng dadar, krupuk lan sawetara lawuhan liyane pancen mujudake salah sijine ubarampe tradhisi mahargya taun anyar Jawa kang isih dileluri dening saperangan bebrayan Jawa.Saliyane diadani ing Kantor Disparsenbud Kota Solo, tradhisi ngumbulake donga lan pasugatan jenang Suran, ing dina Rebo (9/1) kapungkur, uga diadani dening warga ing tlatah kampung Yosodipuro. Warga ing saperangan tlatah RW 03 iku pancen wus mataun-taun ngleluri tradhisi nyumadiyakake jenang Suran lan bebarengan ngumbulake donga marang Gusti Allah Kang Maha Asih saben mahargya tekane tanggal 1 Sura.Jenang Suran saubarampene dimangsak bebarengan dening warga. Ubarampene uga disumadiyakake bebarengan, ana kang urun beras, urun kenthang, urun kacang tholo lan urun liyane. Sawise jenang Suran saubarampene mateng banjur didum kanggo kabeh bale somah. Anggone ngrahabi sawise ana adicara ngumbulake donga bebarengan kang mapan ing salah sijine omah
tradhisi nyumadiyakake jenang Suran lan ngumbulake donga bebarengan iki ana tapsiran adiluhung kang racake wus ora dimangerteni dening bebrayan jaman saiki.Tapsiran adiluhung iku menjila saka ukara-ukara donga kang diwaca sadurunge bebarengan ngrahabi jenang Suran saubarampene. Donga kang diwaca nggunakakake Basa Jawa. Ateges ngliwati wates-wates agama. Warga kang ngrasuk agama Islam, Katholik, Kristen, Hindu, Budha, Konghucu lan kapitayan liyane bisa bebarengan ndonga amarga ukara dongane ora nggunakakake tembung-tembung kang racake winates digunakake ing agama-agama tinamtu.”Kanthi cara mangkene iki, kabeh warga bisa bebarengan mahargya taun anyar Jawa tanpa rasa ewuh pakewuh. Ing kene ana tapsiran yen
disengkelit ana sabuke prajurit. Wujude kaya wilah sing ana ing ganja keris. Wewaton pepethan rupa keris iku, bisa dipesthekake menawa dumadine keris wus ewonan taun kapungkur.Wektu sing kalebu suwe wiwit jaman Budha lan Hindhu nganti tekan jaman iki.Mula ora aneh menawa keris duweni prabawa lan daya pangaribawa sing ngedab-edabi. Keris wis narik kawigaten sapa wae sing kepengin sinau lan nyinau keris. Dumadine keris ora bisa dipisahake karo paraga sing sinebut empu. Akeh banget empu sing ndedonga, maladi hening, tirakat, tarak brata, kanggo lambaran anggone gawe keris. Owahing wektu kawiwitan saka jaman kawuri lumaku ana pecakan jaman sing trus gilir gumanti, para empu wus kasil mujudake karya agung sing ngedab-edabi. Puluhan ricikan inukir ana keris sing wujude alus, endah, ngrumit, mrabu, lan mrebawani.Kridhane para empu anggone mujudake keris ora bisa dipisahake karo gelaring alam. Babagan tetuwuhan lan gegodhongan dadi inspirasi kanggo njenengi keris, dhapur, lan pamor. Mula banjur ana jeneng sing ngrenggani pamor, yakuwi sekar, kembang, soka, mayang, mlathi, ron kendhuru, blarak, lan liya-liyane. Jeneng sato kewan sing duweni
lan liya-liyane.Ana maneh sing njenengi nganggo tembung: jagad, lintang, banyu, sumur, segara, teja, watu, damar, brama, kala, pendhawa, satriya, panji, puthut lan liya-liyane. Kabeh mau dadi titikan manawa para empu sing lagi ‘murba-masesa’ keris pancen caket lan raket karo lingkungan alam lan isine. Nalisik saka sujarah keris, akeh banget bukti menawa akehing bab ana ing keris dadi obyek studi sing jembar lan komplit. Mula ora aneh manawa banjur ngrembaka anane bebadan, paguyuban, paheman, lan pandhemen sing nggilut lan nguri-uri keris.Ayahan sing kepengin nyinau lan ngerteni bab keris nganti bebles akeh tinemu. Mulane banjur ana tata gelaring pangawikan sing sinebut kerisologi. Sawijining ilmu utawa ngelmu sing mersudi lan jingglengi keris nganti jero. Sing dipindeng lan dipandeng ora mung babagan karagan (eksoteri) nanging uga perangan njero (isoteri), lan filosofine. Tebane pasinaon ngenani keris sangsaya jembar, ana sing mlembar lan uwal saka ranah ilmiyah. Babagan sing ora tinemu nalar (irasional) uga nemahi bebrayan mligine ana tlatah padesan. Keris banjur diprecaya nduweni pangaribawa sing bisa njangkung sapa wae sing kadunungan keris. Karana iku keris banjur diurmati, dijamasi, diaji-aji, lan kadhangkala dipahargya ana ing upacara sing agung utawa mirunggan.Kajaba saka iku akehing keris ana sing dipapanake ana gedhong pusaka (njero
PBB. Karana iku wiwit sasi November 2005 keris wus kasil dikukuhaken minangka warisan budaya donya (a masterpice of intangible heritage).Jagad Jawa, budaya Jawa, lan wong Jawa prelu bombong lan mongkog duweni warisan budaya rupa keris sing cacahe, rupane, kaendahane, prebawane, guna katiyasane pranyata banjur dadi luhur lan kasuwur ana ing donya. ::Ki Sutadi, Pangarsa Pepadi Jawa Tengah::
Pasal 28I (bab hak asasi manusia) UUD 1945 asil amandemen utawa owah-owahan kaping papat nandhesake yen jati dhiri budaya lan hak bebrayan tradhisional diurmati laras kalawan owah-owahane jaman lan
perkembangan jaman dan peradaban. Ing Pasal 32 ditandhesake yen nagara kudu ngrembakakake kabudayan nasional Indonesia ing satengahing peradaban donya kanthi aweh jaminan tumrap bebrayan supaya bisa bebas nguri-uri lan ngrembakakake
kanggo ngugemi kabudayan asline pancen antuk jaminan saka nagara. Malah, kepara nagara dhewe kudu duwe program kerja kang ancase kanggo ngleluri lan ngrembakakake kabeh kabudayan dhaerah minangka sumber lan identitas kabudayan nasional.Ing pasal-pasal iku uga cetha ditandhesake yen upaya ngleluri kabudayan, mligine kang katelah kabudayan tradhisional, kudu jumbuh utawa dilarasake kalawan owah-owahaning jaman.Lelandhesan pratelan ing rong pasal UUD 1945 iku, wus samesthine yen tuwuh lan ngrembakane krenteg lan upaya kanggo ngleluri, ngrembakakake lan ndayakake sakehing kesenian tradhisional lan tapsiran-tapsiran asumber kabudayan dhaerah lan kabudayan tradhisional kudu antuk kalodhangan kang mirunggan.Kayadene upaya kang sawetara wektu kapungkur dilakoni para sutresna seni tradhisi Komunitas Seni Sendhang Gotan ing Dukuh Karanggotan RT 43/RWXV, Desa Mranggen, Kecamatan Jatinom, Klaten. Ing pungkasan sasi November 2008 kapungkur, Komunitas Seni Sendhang Gotan nggelar adicara Gelar Seni Budaya Kampung.Adicara kang kagelar sedina sawengi iku mbabar maneka seni tradhisi kang urip ing tlatah Karanggotan lan sakupenge. Kanggo ngregengake ana sawetara seniman saka Kutha Solo kang diundang melu ngramekake adicara iku. Ananging punjering karamen tetep pasugatan seni tradhisi kang asli saka tlatah Karanggotan lan sakupenge.Miturut Sugeng Widodo, pangarsa Komunitas Seni Sendhang Gotan, adicara kagelar kanthi pangajab bisa ndudut gumregute warga Karanggotan lan sakupenge kanggo nresnani seni tradhisi.
mratelakake yektine ibuning nagara iku ora liya ya desa. Werdine, desa iku dadi perangan baku saka jejege negara. Lan kanyatane ya ing desa iku papan ngemonah sakehing sumber daya alam kang bisa diolah dadi sumber pangan. Emane, wiwit mataun-taun kapungkur pranatan paprentahan ora mehak marang upaya ngleluri urip lan panguripan
bebrayan desa. Kabeh kawicaksanane pamarentah kang sinebut pemberdayaan desa, penguatan desa lan pembaharuan desa wusanane mung nuwuhake rusake kabudayan asli desa.Filosofi desa mawa cara negara mawa tata ora ditrepake nalika pamarentah netepake pranatan lan kawicaksanan kanggo mbangun desa. Kapitalisasi ekonomi kang ditrepake pamarentahan penjajah, revolusi hijau lan
iki mung ngasilake sansaya kuwate elite ekonomi lan elite politik ing desa.Apamaneh nalika pamarentah ngetrapake pranatan kang asipat nyragamake utawa madhakake kabeh bebadan paprentahan desa, kang dumadi sabanjure ora liya ya mung sansaya menjilane kekuwatan elit politik lan elit ekonomi desa.Dene bebrayan desa kang kudune urip, ngrembaka lan maju lelandhesan tata cara asumber kabudayane dhewe ora direwes. Malah akeh kawicaksanan lokal kang wus kabukten bisa ngleluri alaming desa,
pembaharuan desa kang ancase mujudake otonomi, demokrasi lan partisipasi cetha yen durung murakabi kanggo ngrampungi perkara kang tuwuh saka kanyatan uriping desa jaman saiki
ndhesek maneka rupa kearifan utawa kawicaksanan lokal kang dadi landhesane filosofi desa mawa cara negara mawa tata.
dina kapungkur, kacihna unen-unen desa mawa cara negara mawa tata iku sejatine mujudake pepesthen urip, ananging kanyatane malah dikiwakake.Sing mratah sabanjure malah sikep meksakake panemu utawa kekarepan marang liyan utawa klompok liyan supaya manut marang tata cara kang diugemi dhewe. Sing dumadi sabanjure malah cecongkrahan, dredah lan rusake bebrayan.Oesman njupuk tuladha nalika jayane orde baru (Orba) kang dipimpin presidhen sawargi Soeharto, akeh kawicaksanan kang ancase kanggo nata negara, nata urip lan panguripane rakyat, nanging asile ora salaras kalawan ancase.”Soeharto iku kondhang minangka presidhen Indonesia kang uripe kenthel diwernani kabudayan Jawa. Malah panjenengane uga kerep lelandhesan kawicaksanan lan kabudayan Jawa nalika bakal netepake sawijining kawicaksanan ing paprentahan. Emane cara ndunungake lan ngetrapake filosofi-filosofi kang dijupuk saka kaskayane kabudayan Jawa ora trep kalawan apa kang samesthine,” piterange Oesman.Malah kang mratah sabanjure, dudu ngurmati filosofi desa mawa cara negara mawa tata, ananging malah ngathik lan ngetrapake tata cara dhewe kang ora lelandhesan kabudayan kang wus dadi jati dhiri.Kang dumadi sabanjure, akeh wong kaningaya, akeh kaskayane alam kang dibroki dening kekuwatan saka nagara manca. Lan wusanane bangsa Indonesia kelangan ”kamardikane” amarga gumantung marang pambiyantu awujud utangan saka nagara manca kang luwih kuwat sakabehe.Nalika Orba ambruk lan digenteni paprentahan orde reformasi, miturut
wakil rakyat ing DPR lan MPR nyarujuki amandemen utawa owah-owahan UUD 1945, lan kasil kababar kaping papat, sejatine dadi pawadan laire tata cara anyar ing uriping bebrayan bangsa Indonesia.”Sing dadi pitakonan, owah-owahan UUD 1945 kang saiki wus nganti kaping papat iku salaras kalawan filosofi desa mawa cara negara mawa tata apa ora? Yen ora, samengkone ya bakal nuwuhake dredah anyar maneh. Dene yen wus salaras, tegese mung kari njurung uripe bebrayan bangsa iki supaya
uriping bebrayan kang tumuju marang mamayu hayuning bawana. Sarate, kabeh tata cara kudu dibalekake marang kearifan lokal, kudu dibalekake marang kaskayane kabudayan.Kabagyane wong Jawa kang isih ngugemi kabudayane
Nalika pamarentah netepake lan ngetrapake sawijining kawicaksanan kudu jumbuh kalawan kanyatan kang dumadi lan urip. Kayadene warga Papua kang wus kaprah mangan sagu ya kudune aja dipeksa ninggalake sagu lan kudu mangan sega saka beras,” piterange Oesman.Kanggo njejegake maneh filosofi desa mawa cara negara mawa tata, Oesman mrayogakake supaya para intelektual ing kabeh
ateges sawenehing papan, bisa desa, kutha apadene negara, iku nduweni tata cara dhewe-dhewe. Tata cara iku kang ngatur urip lan panguripane warga kang dumunung ing tlatah kono. Lan yen ana wong saka njaba kang mertamu, lumebu utawa manggon ing papan iku mau, kudu bisa manjing ajur-ajer kalawan tata cara kang diugemi. Yen tata cara ing papan anyar iku padha kalawan tata cara ing papan asale, wong mau bakal kepenak anggone srawung karo warga kono.Dene yen tata cara ing papan anyar mau kanyatane beda kalawan tata cara kang diugemi ing papan sadurunge, mesthi wae wong mau kudu sinau lan nglakoni samubarang tata cara ing papan anyar iku. Yen dheweke ora gelem bakal dicap murang tata lan wusanane ora bisa ajur-ajer kalawan bebrayan ing papan iku mau.Miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, nalika wawangunem kalawan Espos, sawetara dina kapungkur, ing daleme, tlatah Cemani, Sukoharjo, unen-unen iku sejatine wus menjila dadi cekelane bebrayan. Ora mung bebrayan Jawa, ananging uga bebrayan ing tlatah liyane, kacihna ukarane beda ananging werdine padha.”Yen ing tlatah Melayu ana unen-unen di mana bumi dipijak di situ langit dijunjung. Unen-unen iki ngemu teges ana ngendi wae sawijining wong iku dumunung, dheweke kudu ngurmati tata cara kang wus kaprah, lumaku lan dadi cekelane bebrayan ing papan iku,” piterange Winarso.Yen ngrembug unen-unen iki kanthi luwih jero, miturut Winarso, kanthi wantah pancen jumbuh kalawan kanyatan kang dumadi. Wiwit jaman kuna makuna nganti jaman saiki, racake saben desa, saben kutha lan sumrambahe saben negara, mesthi duwe tata cara dhewe-dhewe kanggo ngatur samubarang ing uripe bebrayan kang dumunung ing papan-papan iku.Ing jaman krajan, prasasat saben desa duwe ciri dhewe-dhewe, duwe paprentahan dhewe, saengga antarane desa siji lan sijine kang sejatine cedhak lan mung winates dalan utawa iline kali wus duwe tata cara dhewe kang beda banget antarane siji lan sijine.Kanyatan iki, miturut paraga Presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta, KRHT Widijatmo Sontodipuro, jumbuh kalawan sesanti Bhinneka Tunggal Ika kang dadi jati dhirine bangsa Indonesia. Nalika wawangunem kalawan Espos ing Pura Mangkunagaran, sawetara dina kapungkur, kahanan kang Bhinneka Tunggal Ika iku mesthi wae uga kahanan kang desa mawa cara negara mawa tata.Lire, kayadene bebrayan Jawa wae ana Jawa Surakarta, Yogyakarta, Surabaya, Banyumas, Tegal lan liyane. Kabeh bebrayan Jawa adhedhasar tlatah papan dununge iku duwe tradhisi dhewe-dhewe, duwe kesenian dhewe-dhewe, saengga mesthi wae uga duwe tata cara dhewe-dhewe kanggo ngatur bebrayan. Ananging tetep manunggal minangka bebrayan Jawa.Tetep nyawijiEmpu Tantular ing kitab riptane, Sutasoma, kanthi pratitis madhahi kanyatan desa mawa cara negara mawa tata ing sesanti Bhinneka Tunggal Ika, sanadyan beda-beda ananging tetep siji, yaiku Nuswantara. Yen saiki ateges, sanadyan beda-beda ananging tetep nyawiji minangka bangsa Indonesia.Miturut budayawan kang uga dosen ing Institut Seni Indonesia (ISI) Solo, Waridi, kahanan kang kawujud saka sesanti Bhinneka Tunggal Ika ora kena ditegesi kabeh kang beda-beda kudu dadi siji, seragam, lan ngilangi bedane, ananging malah kudu ditegesi tetep beda-beda, ora prelu didadekake seragam, angger bisa urmat kinurmatan antarane siji lan sijine.Saka padha-padha njunjung rasa urmat ing antarane samubarang kang sarwa beda iku, temahane bakal nuwuhake semangat nyawiji minangka
Beda panggonan mesthi beda tata carane, ananging tetep dadi sedulur tunggal ibu pertiwi bapa akasa.Lan yen ngonceki unen-unen desa mawa cara negara mawa tata, saka tembung desa lan negara iku wae wus cetha wela-wela kanyatan kang beda. Desa iku luwih kenthel dening werna semangat nyambut gawe, budaya agraris, dene negara kang ing tetembungan Jawa bisa ditegesi kutha, luwih kenthel dening werna semangat intelektual.Ananging antarane budaya lan semangat nyambut gawe kalawan budaya lan semangat intelektual iku, miturut Winarso, padha-padha butuhe. Para intelektual ora bisa urip yen ora ana warga desa kang sregep nyambut gawe, olah tetanen. Suwalike, wong-wong desa uga ora bakal bisa maju nut kelakone jaman yen ora ana urun rembuge para intelektual kang padha dumunung lan mbangun kridha ing kutha-kutha.”Kanthi mangkono, unen-unen desa mawa cara negara mawa tata iku sejatine gegambaran uriping bebrayan. Ora mung bebrayan Jawa, ananging uga bebrayan kang tebane luwih amba. Dudutane, nganti kapan wae unen-unen iki kudune tetep diugemi, amarga
Busana pancen dadi salah sijine ciri mligi utawa identitas tumrap wong Jawa. Miturut budayawan Jawa, KRMHT Djoko Pandjihamidjoyo, busana Jawa yektine ngandhut tuntutan mungguhing urip. Wong Jawa kang sejati iku yen wus wasis micara Basa Jawa, wasis nyandhang Jawa lan wasis maca lan nulis aksara Jawa. Kasunyatane, jaman saiki luwih akeh wong Jawa kang wus kelangan katelune. Kamangka kayadene cak-cakan busana, lamun trep kalawan prabatan bakal jumbuh kalawan filosfi ajining raga dumunung ing busana. Ngrembug bab tata busana Jawa, miturut Ki Djoko, ora bisa uwal saka budaya Jawa. Amarga busana Jawa pancen kalebu pange budaya Jawa kang asumber saka Karaton Surakarta Hadiningrat, yaiku busana Jawa kang nganti saiki adhakan padha kawuningan ing bebrayan umum.Tata busana Jawa ing pahargyan temanten kang kaprah ing bebrayan, tata busana Jawa ing maneka adicara formal utawa informal ing paprentahan lan uga ing bebrayan umum lan uga busana Jawa kang kaprah dianggo ing padinan sumbere ora liya tata busana minangka pange kabudayan Jawa kang asumber saka Karaton Kasunanan Surakarta.Adhedhasar andharan ing buku Kawruh Sapala Tata Busana Jawi I, anggitane S Yusdiyanto, weton Sanggar Pasinaon Pambiwara Karaton Surakarta, taun 2004, busana Jawa gagrak Surakarta, kayadene kang lestari ing Karaton, lan mratah ing masarakat, prabotane pancen akeh. Mula saka iku, sok sapaa kang arep manganggo busana Jawa saorane kudu nyumurupi wujud utawa
jero banget. Busana Jawa kang baku iku kedadeyan saka iket blangkon, beskap lan cenela utawa selop.”Iket blangkon iku ukurane utawa pralambang pikir, beskap iku ukurane rasa pangrasa lan cenela iku ukurane utawa pralambang tumindak. Wong manganggo busana Jawa sapangadeg, yaiku iket blangkon, beskap lan cenela, yektine dadi pralambang yen manungsa iku kudu nyalarasake antarane pikir, rasa pangrasa lan laku utawa tumindak. Yen katelune wus salaras, uripe mesthi slamet, slamet ing donya lan akerat, lan uga tansah antuk karahayon, kamulyan lan karaharjan.”Lelandhesan filosofi mangkene iki, yektine manganggo busana Jawa pancen kudu netepi
Karepe pamarentah Kutha Solo mono sedya ngleluri budaya Jawa kanthi sarana mbudayakake maneh sandhangan Jawa ing sawijining adicara upacara formal pamarentahan.Nanging amarga kang melu upacara saperangan gedhe durung pana bab tata busana Jawa, wusana nuwuhake panyaruwe saka pirang-pirang warga amarga akeh kang kleru anggone manganggo busana Jawa. Kacihna, krentege pamarentah Kutha Solo kang sedya nuwuhake maneh werna budaya Jawa ing tlatah Kutha Solo, mligine bab manganggo sandhangan Jawa, mujudake krenteg kang apik, kudu dijurung.Miturut nimpuna bab sandhangan Jawa kang uga sutresna budaya Jawa, Sugiyatna, nalika wawangunem kalawan Espos ing kiyos Busana Kejawen Surakarta ing sisih wetan Alun-Alun Lor Karaton Surakarta, sawetara dina kapungkur, yen isih ana klera-klerune bab manganggo busana Jawa, ya kudu dibenerake.”Pancen akehe panyaruwe amarga ana kang kleru anggone nyandhang Jawa nalika upacara pengetan madege Kutha Solo sawetara dina kapungkur. Nanging aja ndadekake nglokro tumrap kabeh pehak kang duwe krenteg bakal nenangi, ngleluri lan nguripake maneh budaya Jawa, mligine sandhangan Jawa, ing Kutha Solo. Klera-kleru kang dumadi bab kang lumrah, amarga saperangan gedhe warga bebrayan wus suwe ora manganggo
jaman saiki luwih akeh warga kang ora mangerteni bab tata busana Jawa pancen dadi pepesthene jaman. Lire, majuning jaman, owah-owahaning jaman pancen nuwuhake maneka warna budaya anyar kang sarwa narik kawigaten, kalebu bab budaya nyenyandhang.Apamaneh, jarene Bambang kang dumunung ing tlatah Kelurahan Kadipiro, Solo, cakrik-cakrik sandhangan asile budaya modheren racake sarwa praktis lan kepenak dianggo. Dene sandhangan Jawa pancen kudu nggunakake undha usuk kang asipat baku. Perangan sandhangan siji lan sijine ana aturane dhewe-dhewe nalika arep dianggo. Lan cara manganggone uga ana trep-trepane, ora bisa sakepenake dhewe.Sugiyatna nambahake, krenteg kanggo mbudayakake maneh sandhangan Jawa lan isih akehe klera-kleru bab cara manganggone, kudu ditegesi minangka upaya kanggo mujudake mitos dadi etos. Sing dikarepake mitos yaiku bab tata busana Jawa kang kasunyatane pancen sansaya dikiwakake ing bebrayan umum. Dene sing dikarepake etos yaiku upaya murih warga gelem tetepungan maneh kalawan tata busana Jawa lan mratahake maneh bab tata busana Jawa ing bebrayan.”Ngowahi mitos dadi etos utawa laku iku pancen ora gampang. Nalika puluhan taun warga ora tau tetepungan kalawan tata busana Jawa, nalika kudu nganggo ya mesthi bakal akeh klera-klerune. Nanging yen pangarsane bebrayan agung, mligine para budayawan lan sutresna budaya Jawa panggah kapriadreng lan ora mingkuh saka upaya nenangi kabudayane dhewe, samengkone tata busana Jawa bakal dadi pangerten kang kaprah maneh ing bebrayan,” piterange Sugiyatna.Lelandhesan budayaKacihna ing wektu-wektu pungkasan iki ing maneka warna adicara formal utawa informal lan maneka rupa pahargyan kaprah tinemu wong kang kleru anggone nyandhang Jawa, ananging yen krenteg kanggo ngupaya murih mitos bisa menjila dadi etos lumaku tanpa kendhat, ora nganti rong taun maneh, bab tata busana Jawa wus bakal menjila dadi pangerten kang kaprah ing bebrayan umum ing Kutha Solo.Apa kang kelakon ing adicara upacara pengetan madege Kutha Solo sawetara dina kapungkur, miturut Sugiyatna, kudu ditegesi minangka sarana ndhidhik bebrayan bab tata busana Jawa. Kanthi kedadeyan sawetara dina kapungkur iku, apamaneh dijurung dening warta ing ariwarti, bebrayan bakal bisa ndunungake kepriye cara manganggo sandhangan Jawa kang trep lan bener lan kepriye cara manganggo kang geseh kalawan trep-trepane.Bab klera-kleru ing trep-trepane manganggo busana Jawa iku ora mung dumadi ing bebrayan umum. Ing sanjerone Karaton Kasunanan Surakarta wae Espos tau mrangguli ana abdidalem tataran adipati sepuh kang nyengeni sawetara abdi dalem lurah kang kleru anggone manganggo sandhangan pisowanan.Kedadeyan iku dumadi sawetara wektu kapungkur ing
kaprahe jejer abdi dalem karaton iku mesthine wus antuk piwulang bab tata busana Jawa sadurunge winisudha minangka abdi dalem karaton. Apameh yen ing bebrayan umum, mesthi luwih akeh maneh warga kang ora pana bab tata busana Jawa. Ngenani
Koentjaraningrat, lumantar bukune asesirah Kebudayaan Jawa, weton Balai Pustaka, 1984, yektine mindeng yen kabudayane ora sarwa padha, ora sragam, ora homogen. Wong Jawa wus mangerteni yektine ana maneka warna kabudayan kang asipat regional, sadawane tlatah
tuwuh lan ngrembaka ing tlatah Solo lan Yogyakarta asumber kabudayan karaton, kabudayan Jawa kang tuwuh lan ngrembaka ing tlatah Banyumasan lan Bagelen duwe ciri mligi, kabudayan Jawa ing tlatah pasisiran (Indramayu-Cirebon) beda kalawan kabudayan Jawa ing tlatah liyane.Mangkono uga kabudayan Jawa kang tuwuh lan ngrembaka ing tlatah
ing tlatah liyane.Ananging ing tlatah Jawa Timur ana kabudayan Jawa kang oyote padha kalawan kabudayan Jawa ing negari gung (Solo lan Yogyakarta) yaiku ing tlatah Madiun, Kediri lan delta Kali Brantas. Tlatah Madiun, Kediri lan delta Kali Brantas iki kaprah sinebut tlatah mancanagari.Dene tlatah sawetane Malang lan Kali Brantas mujudake tlatah papan tuwuh lan ngrembakane kabudayan Jawa kang wus diwernani kabudayan Madura. Wong Jawa Timur, nyebut wong-wong Jawa kang dumunung ing pesisir kidul Jawa Timur minangka ”tiyang kilenan”.Lan ana maneh tlatah ing Jawa Timur kang duwe ciri kabudayan mligi, yaiku wong-wong Jawa kang dumunung ing tlatah Tengger. Wong-wong kang dumunung ing sakupenge Kutha Banyuwangi, kaprah sinebut ”tiyang osing” uga duwe ciri kabudayan dhewe. Kanthi mangkono, kabudayan Jawa pancen asipat maneka rupa, werna werna, ora homogen.Kanyatan mangkene iki, miturut I Nengah Mulyana, warga Bali kang wus sawetara taun dumunung ing Kutha Solo, nuwuhake kanyatan pancen angel yen kudu nemtokake pathokan saengga sawijining wong iku bisa sinebut Jawa sejati lan Jawa kang ora sejati.”Yen ana sesebutan Jawa sejati lan Jawa kang ora sejati, kudune ana pathokan kang asipat baku. Kanyatane, nemtokake pathokan tumrap Jawa sejati lan Jawa kang ora sejati iku kaya-kaya dadi mokal yen mindeng kanyatan kabudayan Jawa iku maneka warna. Lan nganti saiki aku dhewe durung bisa nemtokake ukuran kanggoku dhewe nalika arep mbiji sawijining wong Jawa iku kalebu Jawa sejati utawa Jawa kang ora sejati,” pratelane Mulyana
wong tuwa kang nyebut cah enom saiki ora Jawa, dene sing enom uga gemang yen diarani ora Jawa awit dheweke lair lan gedhe ing tanah Jawa. Ngenani bab iku, Guru Besar Ilmu Sejarah Universitas Gadjah Mada Yogyakarta, Prof Dr Bambang Purwanto, nelakake, Jawa iku yektine ora liya ya kabudayan. Kanthi mangkono, sapa wae lan apa wae bisa ndhaku, didhaku utawa ngidentifikasi dhirine minangka Jawa, nanging yektine ya mung wates legalitas utawa formalitas.Lan sing diarani kabudayan, mesthi wae ora asipat gumathok lan tansah owah. Kabudayan ngalami owah-owahan jumbuh lakuning jaman. Kabudayan tansah urip lan ngrembaka nut lakuning jaman.”Saka kahanan lan kanyatan mangkono kuwi, Jawa utawa kabudayan Jawa kang tuwuh, urip lan ngrembaka ndalem 300 taun kepungkur mesthine bakal beda kalawan Jawa kang tuwuh, urip lan ngrembaka ing wektu iki. Dudutane, Jawa jaman saiki ya ora kudu padha karo Jawa 300 taun kapungkur, 400 taun kapungkur utawa kang luwih tuwa maneh,” piterange Bambang ana sawijining adicara ing ISI Solo sawetara dina kapungkur.Pawadan kanyatan yen kabudayan iku tansah nut lakuning jaman, miturut Bambang, wus samesthine ing jagating kabudayan Jawa, jumbuh kalawan laku lan owah-owahan jaman, tansah ana owah-owahan uga. Lire, kudu ana asil-asil kabudayan anyar sajroning kabudayan Jawa nut lakuning jaman lan owah-owahaning jaman.Generasi mudha Jawa jaman saiki ora kudu niru generasi mu-dha jaman 300 taun kapungkur. Lan asil-asil kabudayan Jawa jaman 300 taun kapungkur ora kudu kabeh ditiru ing kabudayan Jawa jaman saiki. Sing mesthi bakal lestari mung wates oyoting kabudayan, kang ora liya landhesan filosofi kang bisa madhahi sakabehing sanggit anyar kabudayan nut owah-owahane jaman.Kanthi tansah lumintu tuwuhing kabudayan anyar sajroning kabudayan Jawa, tambahe Bambang, yektine saben generasi kang lair saka kabudayan Jawa bisa duwe identitas dhewe kang nuduhake Jawane. Bisa wae, ana wong mbiji sawijining wong dudu Jawa sejati, nanging yektine wong iku sejatine ya wong Jawa, amarga uripe kalimputan kabudayan Jawa.Kanthi mangkono, miturut Bambang, nalika hamicara ing diskusi ngrembug Jawa sejati ing gedhong Teater Besar ISI Solo, sawetara dina kapungkur, nalika ngrembug bab Jawa sejati utawa sejatine Jawa sing baku ora liya ya karya budayane.”Sing sinebut Jawa, ya kabudayan Jawa, miturutku tansah winengku ing lakuning jaman kang tansah njurung marang dumadine owah-owahan kabudayan kang asipat sansaya gawe gregete kabudayan iku dhewe. Ganti gumantine generasi kang winengku kabudayan Jawa, mesthine bakal nambah dinamis-e Jawa. Lan samengkone, bab Jawa sejati lan sejatine Jawa bakal bisa dimangerteni kanthi temen-temen, ora prelu dadi
Rustopo, kang wus kasil mbabar buku karyane asesirah Jawa Sejati, Otobiografi Go Tik Swan Hardjonagoro, ing kalodhangan iku, ngandharake, yen ngrembug kepriye lan sapa wong Jawa sejati iku, pancen ora ana pathokane. Mangkono uga yen ngrembug, kepriye lan kaya ngapa kang sinebut sejatine Jawa iku, uga ora ana pathokane.Rustopo sarujuk karo andharane Bambang, yen yektine Jawa iku mujudake kabudayan. Lan minangka kabudayan, sipate dinamis, tansah bakal tuwuh owah-owahan nut lakuning jaman. Lan saben generasi kang lair mesthi bakal duwe werna budaya dhewe, kacihna tetep ora uwal saka oyot kabudayane.”Yen ngrembug bab Jawa sejati, miturutku luwih penting mbangun kalodhangan murih generasi Jawa jaman saiki lan jaman kang bakal teka bisa ngasilake karya-karya budaya kang luwih akeh maneh, kayadene karya budaya kang diasilake para pujangga-pujangga jaman sadurunge,”
Amri, warga Palur, Karanganyar, padha-padha ora bisa guneman basa Jawa krama kanthi teteh, laras lan trep karo undha-usuke. Bisane guneman nganggo basa Jawa mung wates basa Jawa ngoko lan basa Jawa krama kang salah kaprah.Ananging, Putri sing saiki kelas II SMP lan Amri sing saiki dadi dwija komputer yakin yen nganti saiki tetep dadi wong Jawa kang sejati utawa sayekti.Miturut Amri, kabeh kulawargane, bapak ibune, embah-embahe lan leluhure kabeh, miturut cathetan sarasilah cetha yen wong Jawa asli. Lire, lair, urip lan mati ing tlatah Jawa Tengah. Ana sing dumunung ing Solo, Klaten lan Karanganyar.Putri mangkono uga. Lelandhesan pangertene nganti wektu iki, bapak ibune, embahe lan embah buyute yekti yen wong Jawa. Guneman padinan ya nganggo basa Jawa, sanajan basa Jawa kang salah kaprah. Sawetara tradhisi warisan leluhure uga isih
liyane.”Nanging yen dikon maca lan nulis aksara Jawa aku pancen ora bisa. Biyen jaman isih sekolah SD pancen sinau maca lan nulis aksara Jawa. Nalika iku sithik-sithik ya bisa yen mung maca lan nulis aksara Jawa. Lah, yen saiki ya wus lali. Wong nalika anakku sing sekolah SD njaluk diwarahi nalika duwe PR (pekerjaan rumah-red) nulis aksara Jawa, dakakon takon marang embahe wae. Yen bapak ibuku pancen isih wasis maca lan nulis aksara Jawa,”pratelane Amri, nalika wawangunem kalawan Espos ing tlatah Kartasura, sawetara dina kapungkur.Dene Putri sithik-sithik bisa maca lan nulis aksara Jawa amarga ing sekolahan pancen antuk piwulang Basa Jawa kang salah sijine nggladhi bab kawasisan maca lan nulis aksara Jawa.Dene Amri nelakake ora bisa guneman basa Jawa kanthi netepi undha-usuking basa, ora bisa maca lan nulis aksara Jawa lan uga wus adoh saka oyot kabudayane pancen dadi jati dhirine saperangan gedhe wong Jawa jaman saiki.Oyot kabudayanNanging, dheweke tetep yakin arepa ora bisa maca lan nulis aksara Jawa, ora bisa nggunakake basa Jawa trep karo undha-usuking basa lan wus adoh saka oyot kabudayan Jawa, nanging tetep dadi wong Jawa, wong Jawa asli.”Jati dhiriku ye tetep wong Jawa. Kepriye ora? Lah bapak ibuku lan embah-embahku kabeh ya wong Jawa. Nalika aku omah-omah sisihanku ya saka kulawarga Jawa. Lire, maratuwaku lan leluhure kabeh ya wong Jawa. Dadi kanthi kahanan apa wae aku iki tetep yakin minangka wong Jawa, wong Jawa asli, dadi ya wong Jawa sejati uga,” tandhese Amri.Dene ing kalodhangan liya, Dwi Susanto, sawijining intelektual mudha, ing kalodhangan hamicara ing sawijining adicara diskusi kang mapan ing gedhong Teater Besar ISI Solo, sawetara dina kapungkur, nelakake, kabeh wong duwe hak kanggo ndhaku yen dhirine iku wong Jawa. Kacihna ora kenal budaya bathik, keris, ora wasis maca lan nulis aksara Jawa lan uga ora prigel nyandhang cara Jawa, tetep bisa sinebut wong Jawa sejati, amarga pancen ora ana ukuran kang gumathok ngenani sapa ta wong Jawa sejati iku.KRMHT Djoko Pandjihami-djoyo ngandharake, lamun kajarwakake, Jawa iku maknane prasaja, ngerti dunung pangetrapane. Jawi kang asale saka basa kramane Jawa ateges ndarbeni tata krama, tata basa, tata susila lan ngajeni mring sapepadha. Jiwa mengku teges tansah angatepi budaya kejawen kang nyata luhur. Dene Jiwi ateges tetep nyawiji marang Gusti Kang Maha Kuwasa.”Lamun jejering wong kang wus ngrasuk Jawa, Jawi, Jiwa lan Jiwi, iku kang bisa
uga wus nduweni sangu wasis micara basa Jawa, prigel bab tata busana Jawa lan wasis maca lan nulis aksara Jawa. Saliyane iku uga wasis ngrukti kabudayan Jawa lan ngantepi tata krama budi pakerti luhur kejawen,” piterange Ki Djoko.Ki Djoko nambahake, wong Jawa kang bisa njawani kudu bisa meper hardaning angkara murka, ndarbeni laku brata, cegah dhahar lawan sare, lembah manah lan tansah agawe senenging liyan kang kabeh mau dadi ciri kas jati dhiri tumrap wong
Jawa kang uga seniman, Sugiyatna, ngandharake, yen ngrembug Jawa iku yektine ora mung wates ngrembug pulo kang sinebut pulo Jawa, uga ora mung wates aksara, basa, sandhangan lan wujud-wujud pisik liyane. Miturut budayawan kang sasuwene iki nggilut donyaning ngathik lan ngrakit sandhangan Jawa iki, ngrembug bab Jawa, apamaneh kang sinebut Jawa sejati, yektine tebane luwih amba tinimbang wates-wates lan wujud-wujud wadhag.”Miturutku sing sinebut Jawa iku luwih marang dununging laku. Wong Jawa sejati iku kudu bisa ndunungake laku murih kawujud
ya iku wong Jawa,” piterange Sugiyatna, nalika wawangunem kalawan Espos ing sawetane Alun-Alun Lor Karaton Kasunanan Surakarta, sawetara dina kapungkur.Kanthi mangkono, miturut Sugiyatna, kanggo ndhudhah sapa lan kepriye wong Jawa sejati iku, kudu bisa ndhudhah pangerten-pangerten lan tapsiran-tapsiran lelandhesan sastra cetha. Lire sastra cetha, ora mung wates ndulu wujud wadhag, wujud tulisan utawa teks, ananging kudu bisa ndhudhah apa kang dumunung ing suwalike, kang sayekti.Sugiyatna nambahake, yektine jaman saiki kang sinebut Jawa iku kahananae nembe murca, ana nanging ora bisa didulu wujude. Jawa murca iki kang saiki mratah ing bebrayan. Wong-wonge cetha yen wong Jawa amarga dumunung ing pulo Jawa, bisa manganggo sandhangan Jawa, maca lan nulis aksara Jawa, micara basa Jawa, ananging dununging laku durung kabeh salaras kalawan laku tumuju marang memayu hayuning bawana.”Jawane ya pancen Jawa yen dipindeng saka apa kang bisa didulu. Ananging yektine Jawane iku murca, ana nanging ora katon wujude kang sejati. Dadi ya pancen sapa wae bisa sinebut Jawa sejati yen bisa jumbuh kalawan Jawa kang nembe murca iku. Dene salah sijine ukuran Jawa kang murca iku, miturutku, ora liya ya dununging laku kang nyalarasake pikir, rasa kan tumindak kanggo memayu hayuning bawana. Lan piwulang mangkene iki anane ya mung ing kabudayan Jawa.”Putra putri Dalem Sinuhun Pakubuwana XII, GKR Wandansari, ngandharake, ngrembug Jawa (ing basa Indonesia) lan Jawa pancen ana tapsiran kang beda. Sesebutan wong Jawa (ing basa Indonesia) yen sing mindeng wong-wong Betawi (Jakarta) ateges wong kang asale saka tlatah Yogyakarta lan Surakarta. Wong Jawa Barat lan Jakarta ora kalebu wong Jawa ing tapsiran iki.Mangkono uga yen Jawa (ing basa Indonesia) iku sing mindeng wong Sumatera, ateges wong kang asale saka Jawa Barat, Jawa Tengah, Jawa Timur, Yogyakarta lan uga Jakarta. Jawa ing kene ateges pulo Jawa.Dene yen sing dirembug iku Jawa (yen ditulis nganggo aksara Jawa nggunakake aksara ja lan aksara wa) miturut Wandansari, ateges tapsiran kang asipat batin. Wandansari, nelakake, salah sijine tapsiran Jawa kang asale saka aksara ja lan wa yaiku sipat prasaja (saka aksara ja) lan walaka (saka aksara wa).
Jatidhiri Jawi menika nyakup tuwin ngukup perangan ingkang tebanipun jembar sanget. Underaning prekawis kawengku ing jagad Jawi ingkang arupi tradhisi, filsafat, aksara, basa, susastra, tuwin budaya Jawi. Jatidhiri Jawi saget dipundhudhah saking sujarah Jawi ing jaman purwanipun. Tukipun wonten ing susastra Jawi ingkang kaserat dening mpu tuwin pujangga minangka pandam pandoming dumadi.Gumelaring jagad Jawi wonten ing wayang purwa (ingkang amurwa kandha) wonten ing lampahan Manikmaya. Lampahan Manikmaya hanggelar bebadranipun Hyang Antaga, Hyang Ismaya, miwah Hyang Manikmaya minangka caraka ingkang badhe nindakaken darma memayu hayuning bawana. Ciri-ciri Jawi kathah pinanggih wonten ing susastra Jawi ingkang dipungelar wonten ing jagad pewayangan. Kajawi menika jatidhiri Jawi mboten saget uwal saking gegebengan utawi kapitadosan ing tlatah kejawen. Ing jagad kejawen dipunpitados wonten-ipun Sang Pamomong ingkang tansah momong lan ngemong tanah Jawi. Wonten ing jagad pewayangan paraga Semar kapiji minangka pamonging satriya hambeg utami anggenipun badhe merangi watak-watak durangkara.Ciri-ciri tuwin jatidhiri Jawi kathah pinanggih wonten ing filsafat Jawi. Filosofi Jawi nuntun dhateng ngelmu sangkan paraning dumadi. Pramila lajeng mbabar pangawikan ingkang sambet kaliyan Gusti-kawula utawi kawula-Gusti. Jejering kawula kedah eling, kumawula, ngabekti tuwin manembah dhateng Gustinipun. Kanthi menika jatidhiri Jawi ingkang sejati sambet kaliyan alam hakekat ing jagad kejawen. Pramila lajeng wonten wos utawi suraos wonten ing ngelmu pangawikan manunggaling kawula-Gusti. Jatidhiri Jawi ugi nyakup perangan ingkang kasat mata wiwit tlatah Banten, Pasundan, pesisir kilen dumugi pesisir wetan, tlatah Kedu, Magelang, Banyumas, Ngayogyakarta, Surakarta, dumugi tlatah Blambangan. Kalebet ing ngriki ardi Tidar minangka pakuning Tanah Jawi. Tlatah Ngayogyakarta lan Surakarta sinebat negari gung amargi wontenipun karaton minangka punjering budaya Jawi ingkang adi luhung miwah adi luhur.Budaya Jawi kasebat adi luhung amargi mengku perangan budaya ingkang nuntun dhateng kaendahaning bebrayan. Pramila lajeng mbabar prasetya wonten ing sesanti:
ingkang tumuju dhateng kawaskithan, kawiryan, kawicaksanan, kaluhuran tuwin kasampurnaning gesang.Kathah sanget wedharan susastra Jawi ingkang caket tuwin raket kaliyan ingkang murba lan masesa jagad. Kalebet ing ngriki jagad cilik (mikro kosmos) tuwin jagad gedhe (makro kosmos). Filsafat Jawi dipunngendikakaken langkung jangkep katimbang filsafat kilen (Barat) ingkang underanipun wonten ing kawicaksanan.Jatidhiri Jawi ugi katingal saking filsafat Jawi ingkang langkung onja katimbang filsafat ing tlatah sanesipun. Menapa kemawon ingkang dumados ing tanah Jawi wiwit brang kilen dumugi tlatah brang wetan saget dados titikan minangka Jatidhiri Jawi ingkang maneka warni. Ing saben tlatah pinanggih ciri-ciri budaya ingkang mboten sami kaliyan tlatah sanesipun. Sesanti adikaryanipun Mpu Tantular wonten ing kitab Sutasoma inggih menika: Bhinneka Tunggal Ika saget dipunwastani minangka jatidhiri Jawi ingkang sejati.Samangke, sesanti Bhinneka Tunggal Ika sampun manunggal minangka jatidhiri Nuswantara tuwin inukir wonten lambang nagari peksi Garudha. Kanthi menika, Pancasila ingkang nyawiji kaliyan peksi Garudha saget dipunwastani minangka jatidhiri Jawi ingkang lajeng dipunkukuhaken
Adhedhasar kamus Baoesastra Djawa (Poerwadarminta, 1939) tembung tayub ateges kasukan jejogedan nganggo dijogedi tledhek. Dene miturut kamus Kawi-Jawa (Winter lan Ranggawarsita, 1987) dijlentrehake yen tembung tayub iku raket gandheng cenenge karo tembung nayub kang ateges ngombe, sukan-sukan, yaiku ngombe omben-omben kang ndadekake mabuk utawa minuman keras (Miras). Lelandhesan pangerten iki, miturut sutresna joged tayub ing Dukuh Gumping, Desa Blangu, Kecamatan Gesi, Sragen, Darmo Suwito, 77, pagelaran tayub ngandhut pangerten lan tapsiran minangka kesenian rakyat, mligine among tani ing Jawa.Wujude pagelaran arupa joged sukan-sukan kang diwernani ngombe Miras. Lan iki dadi sarana tumrap warga bebrayan kanggo ngraketake paseduluran lan memitran antarane siji lan sijine, antarane tangga teparo lan antarane tlatah siji lan sijine.”Amarga iku, miturut pangertenku lan pamawasku, pagelaran tayub mujudake kesenian rakyat kang bisa menjila minangka sarana madhahi maneka panemu, aspirasi, kabutuhan lan gagasane para warga ing tlatah urip lan ngrembakane seni tayub iku,” piterange Darmo, nalika wawangunem kalawan Espos ing Blangu, sawetara dina kapungkur.Miturut Clifford Geertz, amarga seni tayub menjila minangka sarana madhahi sakehing panemu, aspirasi, kabutuhan lan gagasan bebrayan kang ngurip-urip seni tayub, ateges seni tayub kasil nyawiji sacara struktural lan kajiwan sajroning wangunan kabudayan kang diugemi lan diurip-urip dening bebrayan.Kanyatan iki, miturut Darmo, mbokmenawa kang ndadekake seni tayub nganti saiki isih lestari ing tlatah Kecamatan Gesi. Lan miturut pangertene, tambahe Darmo, seni tayub pancen wus nyawiji ing madyaning bebrayan warga pitung desa ing tlatah Kecamatan Gesi.Haryanto, 26, salah sijine generasi mudha warga Gumping, Desa Blangu, ora nampik panemune Darmo iku. Kacihna tetep luwih akeh generasi mudha kang luwih seneng marang pagelaran campursari, nanging yektine ing bebrayan warga tlatah Gesi, mligine ing Desa Blangu, seni tayub pancen luwih ngoyot.”Luwih ngoyot amarga kepara saben omah ing tlatah Blangu kene, mligine ing tlatah Dukuh Gumping, wargane luwih seneng nyetel musik-musik kang biyasa kanggo ngiringi pagelaran seni tayub. Yen ora percaya, takaturi nglodhangake wektu ing wayah awan mlaku-mlaku ing tlatah Dukuh Gumping kene. Saka omah-omahe warga sing keprungu mesthi tembang-tembang kang biyasa kanggo ngiringi joged tayub, dudu tembang-tembang campur sari,” piterange Haryanto.Apa kang diandharake Haryanto pancen ana buktine. Nalika Espos sowan ing griyane Danang Wijaya, Kepala Desa (Kades) Blangu, saka omah warga ing sisih wetan lan kidul keprungu swara tembang-tembang sing disetel saka kaset utawa CD kang pranyata ora liya tembang-tembang kang biyasa kanggo ngiringi joged tayub.Miturut Haryanto, generasi mudha ing tlatah Kecamatan Gesi pancen luwih seneng marang pagelaran campursari, ananging uga tansah nekani lan ngramekake pagelaran tayub kang digelar dening warga.Nanging, miturut Darmo, joged tayub kang isih lestari ing tlatah Gesi nganti wektu iki, 80% wus owah saka asale. Darmo isih ngugemi joged tayub sing pakem
ing jagad bisnis pariwisata yektine ora mung wates ”ngedol” maneka asil karya budaya kang pancen dadi jathi dhirine bebrayan Jawa. Njawakake ora mung wates nggelar pakeliran wayang kulit, mbabar karawitan, mamerake utawa nganggo bathik utawa mung wates nggunakake basa Jawa. Miturut Public Relation Manager The Sunan Hotel Solo, Retno Wulandari, nalika wawangunem kalawan Espos, sawetara dina kapungkur, The Sunan Hotel duwe kawigaten mligi kanggo ngetrapake budaya
Nanging saksapaa sing wus tau mlebu utawa nginep ing The Sunan Hotel ora bakal nemokake maneka werna pralambang asil karya budaya Jawa. Amarga The Sunan Hotel pancen milih bab filosofi-ne budaya Jawa tinimbang pralambang-pralambang arupa asil karya budaya Jawa.”Yen bab pralambang, ing hotel iki mung ana loro, yaiku cakrik gedhonge kang ana sing wangin pendhapa lan wayang cacah loro sing dipasang ing sakiwa tengene konter resepsionis, liyane iku ora ana,” piterange Retno.Nanging sawetara wektu kapungkur, hotel internasional iku kasil antuk pangaji-aji saka Kinarya Soerya Soemirat (sanggar beksan apunjer Pura Mangkunagaran) minangka hotel lan punjer bisnis kang setya ngleluri budaya Jawa. The Sunan Hotel, miturut Retno, ngleluri budaya Jawa kanthi cara ngetrapake filosofi ing pasrawungan, yaiku grapyak semanak, kebak esem, ngregani liyan lan tansah ngudi harmonisasi.”Trep-trepane filosofi iki ing kabeh perangan kegiyatan hotel kang gegayutan karo kabutuhane para tamu. Dadi, kacihna para tamu bakal ngrasakake dumunung ing sajroning bebrayan Jawa tanpa kudu ndulu utawa ngrungokake ciri-ciri budaya Jawa kang arupa pralambang asil karya seni lan budaya. The Sunan Hotel ora mindeng bab pralambang, ananging luwih bab filosofi-ne. Yen wates pralambang, malah para tamu ora kepranan. Apamaneh tamu hotel iki
lan jenenge hotel. Jeneng ”Sunan” kang dipilih wus yekti nuduhake yen hotele dumunung ing madyaning bebrayan Jawa. Sunan dhewe uga mujudake tetenger kabudayan Jawa kang punjere ing Kutha Solo minangka pralambang pangayoman lan panguwasa. Lan tetenger kuluk keprabon minangka cirine hotel, uga ngandhut tapsiran bab pangayoman, ngudi jejeging adil lelandhesan piwulang spiritual lan tansah ngudi murih langgenge swasana harmonis.Saka kandhutan tapsiran sajroning jeneng The Sunan Hotel lan tetenger kuluk keprabon iku, miturut Retno, jlentrehe menjila ing sikep kabeh pegawe ing hotel iku kang tansah ngupaya lumadine tapsiran-tapsiran iku ing tingkah laku, tata gunem lan pasrawungan. Kanthi mangkono, arepa para pegawene ora ana sing nganggo bathik, ora guneman nganggo basa Jawa lan ora ana swara tetabuhan gamelan, ananging swasana lan atmorsfer hotel tetep kalimputan perbawane budaya Jawa.Ing kalodhangan liya, sutresna budaya Jawa, Mufti Raharjo, ngandharake yektine ing Kutha Solo pancen kudu wus ngetrapake upaya enrich our heritage, yaiku nguwati Kutha Solo ing bab pusaka warisan para leluhur. Lan saka ukara enrich our heritage iki, ateges laku kang dumadi ora mung wates nenangi lan ngleluri kabudayan warisan leluhur, ananging uga ngupaya tuwuh lan ngrembakane budaya lan tapsiran anyar kang ngoyot marang kabudayan asline, yaiku kabudayan Jawa.
Wong Jawa dedagangan kuwi kudu sabar. Amarga mesthi akeh sing utang. Mangkono pratelane sawetara kanca nalika ngrembug bab budaya Jawa lan bisnis. Yagene kudu sabar? Kanggo mangsuli pitakon iki bisa didudut saka gegambaran ing andharan iki.Nganti saiki isih mratah anane warung cilik-cilik ing maneka papan, wiwit ing tlatah kutha gedhe nganti tlatah karang pradesan. Prasasat warung-warung cilik iku ora ngrewes marang ngrembakane mal, pasar modheren, hypermarket lan liyane.Yen wong Jawa madeg warung, apamaneh mapan ing tlatah karang pradesan, saorane tlatah pinggiran, kudu nengenake pasrawungane. Lire, mesthi bakal akeh tepungan utawa tangga teparo sing tuku nanging mbayare keri, utawa utang dhisik. Lan rata-rata yen utang ing warung cilik lan sing duwe wus tepung apik, ora nganggo prajanjen apa-apa. Mbayare ya yen gelem, yen wus duwe dhuwit turah utawa malah yen isih kelingan.Dene sing madeg warung dhewe uga ora tau ngoyak-oyak sing utang supaya enggal nyaur. Malah yen liya dina teka lan utang maneh, ya tetep diladeni kanthi ulat sing semanak. Yen utange wus numpuk-numpuk, sing duwe warung racake mung nggresula ing njero ati, ora dilairake. Cekelane, tuna sathak bathi sanak.Kahanan kaya ngene iki, miturut sawetara kanca kang rata-rata wus setaun utawa rong taun mbangun bisnis, ana sing bebakulan cilik-cilikan, ana sing dadi distributor barang lan bisnis liyane, nuduhake yen budaya Jawa, salah sijine budaya srawung iku, ora njurung marang ngrembakane bisnis. Kepriye warunge sing cilik iku bisa ngrembaka yen saben dina ana wong sing utang lan nyaure kapan, ora genah. Dene yen arep nagih utange kuwi, sing menjila mung rasa pekewuh, ora kepenak. Apa ya pancen mangkono kuwi? Ing tebane kang luwih amba, apa pancen budaya Jawa ora bisa ditrepake ing jagad bisnis?Yen maca maneka teori manajemen bisnis kang ngrembaka lan mratah ing wektu-wektu pungkasan iki, yektine ana lawe abang kang nggandhekange, yaiku wiwit ninggalake teori manajenem bisnis kang mung nengenake bab rasional lan wiwit ngugemi kanthi kenceng teori kang luwih nengenake bab emosional, lan ningkat maneh kanthi kuwih ngugemi teori kang nengenake bab spiritual.Bab iki bisa didulu saka maneka rupa buku teori manajemen bisnis kang ngrembaka wektu-wektu pungkasan iki. Tuladhane kaya ESQ (Ary Ginanjar), Gods My CEO (Larry S Julian), lan Seven Habits (Stephen Covey). Terus apa gandheng cenenge karo budaya Jawa ing jagad bisnis?Budaya Jawa mligine kang ginelar ing sujarah, babad lan unen-unen yekti wus nyumadiyakake maneka piwulang, tapsiran, pitutur lan paugeran kang luwih nengenake bab emosional, munggahe spiritual. Bab iki nyata yen ora cengkah karo teori manajemen bisnis kang ngrembaka wektu-wektu pungkasan iki.Kayadene unen-unen tuna sathak bathi sanak, menang tanpa ngasorake, alon-alon waton kelakon lan liyane kang yektine uga dikenal lan mratah ing ”jagad bisnis wong Jawa”, jan-jane uga ngandhut tapsiran kang padha karo
lan liyane.Menang tanpa ngasorake cetha wujud saka win-win solution, tuna sathak bathi sanak ngandhut tapsiran bab networking. Sing dibutuhake mung ndhudhah kaskayane kabudayan Jawa iku murih tapsiran kang diugemi bisa jumbuh kalawan owah-owahan jaman, mligine ing jagad bisnis kang tansah dinamis. Dene tapsiran kang cengkah kalawan kanyatan lan kabutuhan nyata jaman saiki, ora ana alane yen ditinggalake, utawa diowahi.
asipat ritual. Sepasar utawa limang dina sawise laire si bayi dadi dina mligi tumrap wong tuwane bayi kanggo mbiwarakake jeneng marang kulawarga liyane lan tangga teparo. Tata carane nganggo bancakan kang ditekani kabeh kulawarga, sesepuh lan tangga teparo. Jeneng sing wus dicawisake adoh dina sadurunge si bayi lair ing kalodhangan iku bakal ditetepake minangka jenenge si bayi.Jeneng sing diparingake marang bayi iku, miturut andharan ing sawetara kapustakan kang ngrembug bab budaya uripe wong Jawa lan tradhisi kang diugemi, biyasane nuduhake urutan laire, tingkat sosial kulawarga wong tuwane, lanang utawa wadon, prastawa tinamtu kang mbarengi laire si bayi, gegayuhan lan pangarep-arepe wong tuwa lan sapiturute. Jeneng kang mratandhani urutan laire kayadene eka, dwi, tri, catur, panca lan sapiturute.Dene yen jenenge iku mratandhani tingkat sosial kulawarga utawa wong tuwane, racake nggunakake tembung-tembung saka basa Sanskerta lan tembung liyane kang dadi pratandha dununge tingkat sosial ing madyaning bebrayan.
tinamtu kang mbarengi utawa dadi pangeling-eling marang laire si bayi dening bebrayan Jawa uga kerep didadekake dhasar ngracik jeneng. Tuladhane kaya jeneng anggana kang nuduhake yen dheweke lair ing dina Slasa, ngadina kang nuduhake yen dheweke lair ing dina Minggu (Ahad utawa Ngad) lan sapiturute. Lan jeneng kang gegayutan karo gegayuhan lan pangarep-arepe wong tuwa racake arupa tembung-tembung kang ngemu teges sarwa apik. Tuladhane kaya budiman kang ngandhut donga panyuwunan murih di bayi ing dewasane menjila dadi wong kang migunani tumrap wong liya lan bebrayan.Amarga jeneng tumrap bayi ing madyaning bebrayan iku ora mung wates dadi tetenger, ananging uga ngandhut tapsiran-tapsiran jero, mula ing bebrayan Jawa lumrah tinemu ana bocah kang ganti jeneng nganti wola-wali amarga dibiji kabotan jeneng. Tandhane bocah kang kabotan jeneng, miturut panemu kang lumrah ing bebrayan Jawa, arupa bocah kang tansah nandhang lelara, bocah kang tansah nandhang kacilakan utawa bocah kang tuwuh lan mekare pisik lan mentale dibiji ora jumbuh karo umure.Jarwo Setiyo, 33, warga asli saka tlatah Wukirsari, Cangkringan, Sleman, Yogyakarta, nalika wawangunem kalawan Espos, ing tlatah Kartasura, sawetara dina kapungkur, nelakake duwe pengalaman ganti jeneng amarga nalika cilik dibiji kabotan jeneng. Miturut Jarwo, ora kurang saka kaping papat dheweke ganti jeneng. Lan tujune nalika dheweke cilik nganti umur udakara wolung taun durung ana kawicaksanan bab akta kelairan. Lan nalika dheweke ganti jeneng kang kaping papat iku kang sabanjure dadi jeneng sing dicathet ing akta kelairan.”Aku mung kelingan jenengku sing sepisanan, yaiku Subagyo Widodo. Jarene bapakku, nganti umur setaun luwih aku tansah lara-laranen saengga jenengku diganti. Bubar kuwi udakara telung taun aku isih tansah lara-laranen, banjur jenengku diganti maneh. Sawise iku jarene bapak, aku kerep kacilakan. Mula jenengku diganti maneh. Pungkasan nalika aku mlebu SD kelas I jenengku diganti Jarwo Setiyo nganti saiki,”piterange Jarwo.Kahanan kabotan jeneng iki, ing jaman saiki wus arang tinemu amarga nalika bayi lair lan dijenengi wus kudu enggal didaptarake marang sing kawogan ing paprentahan lan banjur digawekake akta kelairan.Miturut pamawase Jarwo, jan-jane dheweke nalika cilik tansah lara-laranen ora amarga kabotan jeneng, ananging amarga gizi sing kurang apik. Bapake mung among tani sing anake cacah sanga, dene ibune mung ibu rumah tangga. Dene nalika kerep nandhang kacilakan, amarga nalika iku, miturut Jarwo, dheweke pancen kalebu bocah sing ndhridhis, rada nakal lan seneng sakarepe dhewe
Everson, nimpuna unicoding saka Unicode Consortium, Amerika Serikat, ndalem taun 2007, nelakake rasa mongkog lan gumune nalika meruhi sawetara papan ing Kutha Solo nggunakake aksara Jawa kanggo nulis jenenge papan iku. Mbokmenawa,
Jateng, Ki Sutadi, sawetara dina kapungkur ing Griya Solopos, yen Michael teka maneh ing Kutha Solo ing dina-dina pungkasan iki, dheweke bakal sansaya mongkog lan gumun amarge wus sansaya akeh papan utawa wangunan kang nggunakake aksara Jawa kanggo nulis jenenge papan utawa wangunan iku.Kutha Solo pancen sansaya adreng ndhudhah maneka kaskayane kabudayan Jawa kanggo ngrerengga swasana kutha. Ancase, miturut Walikota Solo, Joko Widodo, murih Kutha Solo kang duwe slogan kutha budaya iku temen-temen duwe ciri mligi asumber oyot kabudayane, yaiku kabudayan Jawa.Lan kasunyatane, nalika Walikota Solo netepake kawicaksanan ngetrapake kasakayane budaya Jawa ing samubarang kegiyatan mbangun lan mekarake Kutha Solo, akeh pehak kang aweh panjurung, kalebu ing kalangane kegiyatan bisnis lan pariwisata.Kayadene kuwajiban nulis jeneng papan nggunakake aksara Jawa, yektine ora mung wates kanggo aweh tetenger yen Kutha Solo iku oyot kabudayane ya kabudayan Jawa, ananging uga kanggo ”ngedol” Kutha Solo.Yen Kutha Solo duwe ciri mligi kang ngoyot marang kabudayane, miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, samengkone Kutha Solo bisa duwe ciri mligi kang beda yen katandhingake karo kutha-kutha liyane, ing tlatah regional, nasional apadene internasional.Pawadan ciri kang mligi iku, yaiku ciri asumber oyot kabudayan Jawa, samengkone Kutha Solo bakal narik kawigatene wong-wong saka sanjabane Kutha Solo. Yen wus mangkono, yekti Kutha Solo bakal payu ing madyaning bisnis lan pariwisata. Tebane, bakal akeh wong saka sanjabane Kutha Solo kang mblanjakake dhuwite ing Kutha Solo. Warga Solo akeh kang kepayon dodolane lan tundhone ekonomi Kutha Solo uga ningkat.PralambangLan kasunyatan mangkono iku, uga bisa dadi bukti, yektine budaya Jawa bisa ditrepake ing
lan uga bab filosofi utawa kandhutan tapsiran kang tebane
yektine uga duwe kaskayane tapsiran, sikep lan filosofi kang bisa njurung tuwuh lan ngrembakane daya saing iku.Sing dibutuhake ora liya upaya kanggo ndhudhah kaskayane budaya Jawa murih bisa ditrep-ake supaya njurung tuwuh lan ngrembakane daya saing. Kayadene filosofi alon-alon waton kelakon, yekti kudu didhudhah murih bisa jumbuh karo kabutuhan nuwuhake lan ngrembakakake daya saing iku.Madyaning bisnis, uga pariwisata, tansah mbutuhake trep-trepane
optimal lan bisa nututi lakune jaman lan owah-owahan ing madyaning bebrayan internasional.Lamun wong Jawa bisa ndhudhah kaskayane kabudayane dhewe, miturut Ravik, lan bisa njumbuhake karo kabutuhan-kabutuhan ing madyaning bebrayan jaman modheren, kalebu kabutuhan ing
Sansaya akehe wanita (Jawa) jaman modhern kang kridha ing madyaning bebrayan, kepara ora sithik kang nyekel panguwasa utawa dadi pangarsa, yektine ora
sawetara dina kapungkur, budaya Jawa yektine ndunungake wanita ing kalungguhan kang luhur. Mligine tumrap wanita kang dadi jejering ibu, budaya Jawa paring pangaji-aji kang prasasat tanpa winates. Kayadene nalika ngetrapake sesebutan ibu marang punjere paprentahan nagara, yaiku ibu kota.Saliyane iku ing tata administrasi uga ana sesebutan buku induk, tumrap tanah wutah getih papan lair lan dumunung sebutane ibu pertiwi. Ing tangan lan sikile manungsa uga ana panganggone sebutan ibu, yaiku ibu jari.”Sesebutan kaya mangkono iku yektine ora mung wates sesebutan ngono wae. Iki nuduhake yen yektine ing kabudayan Jawa, kang diakoni utawa ora sasuwene iki kasil dadi werna menjila ing kabudayan nasional Indonesia, jejering ibu, tebane kang luwih amba ateges wanita, pancen duwe kalungguhan luhur, kalungguhan mligi lan pinuji banget,” piterange Mufti.Dene bab kanyatan akeh wanita kang banjur katelah mung kanca wingking, miturut Mufti, ora uwal saka tatanan sosial kang banjur diugemi dadi kabudayan ing bebrayan. Lan ing tatanan iku, para wanita ora kuwawa nuntut hake kang yektine duwe kalungguhan luhur iku, amarga ana wewaler kang ngalang-alangi.Filosofi-ne yekti ndunungake wanita ing kalungguhan kang luhur, dene nalika lumaku ing bebrayan akeh wanita kang ditindhes, ora bisa nggayuh pamulangan kang dhuwur kayadene priya lan sawetara bab liyane kang ndadekake wanita kalah maju tinimbang priya sejatine asil tatanan sosial kang diracik dening masarakat dhewe. Ing kalodhangan liya, sastrawan kang uga paraga pangurus Dewan Kesenian Kota Solo (DKKS), Joko Sumantri, ngandharake akehe wanita (Jawa) jaman saiki kang kasil ngowahi jarwadhosok ”wani ditata” dadi ”wani nata” ora liya uga asil owah-owahan jaman.Kawiwitan nalika ideologi kapitalisme kasil nguwasani kabeh perangan uripe manungsa ing donya iki. Salah siji wujude nalika akeh wanita kang dadi buruh ing maneka industri. Mula bukane mung buruh kang gampang diatur, ananging wusana dadi balungane ekonomi kulawarga amarga priya minangka pangarsa kulawarga ora duwe pakaryan lan pametu kang gumathok.”Saka kahanan mangkene iki suwening suwe para wanita kang mula bukane mung buruh iku banjur menjila dadi saka gurune ekonomi kulawarga lan sumrambahe uga dadi saka gurune ekonomi bebrayan. Lan nalika sansaya akeh wanita kang nyekel saka guru ekonomi, mesthi wae kadidene banyu mili sabanjure bakal ngrembaka dadi saka guru ing bab liyane. Kapitalisme dhewe jan-jane uga mbutuhake kridhane wanita, ora nyukupi yen mung nengenake priya,” piterange Joko.Ing tlatah utawa wewengkon kang kabudayane luwih asipat tinarbuka lan egaliter, sansaya akehe wanita kang dadi saka guru ekonomi iku banjur nuwuhake kalodhangan mirunggan kanggo ngrembakakake kawasisan lan kaprigelan ing bab liyane. Wusana para wanita ora mung wates dadi buruh, ananging uga menjila dadi pengusaha, dadi bos, dadi pangarsa lan nyekel panguwasa kang wenang ngatur lan uga wenang gawe
Wulang Putri lan liyane.Serat-serat kasebut ngandhut piwulang bab etika lan moral tumrap wanita. Anane serat-serat piwulang kang mligi ngrembug bab wanita iki nuduhake yen prekara wanita mujudake bab kang narik kawigaten tumrap para pujangga lan raja ing tanah Jawa jaman biyen.Ancase para pujangga ngripta serat-serat piwulang bab wanita jumbuh karo kabutuhan pulitik jaman iku. Dene ancase, miturut andharan ing sawetara pustaka, ora liya kanggo njaga murih tetep tentreme sesambungan lan pasrawungan ing antarane warga karaton kang saperangan dumadi saka para wanita. Ana kapentingan pulitik nyata kang njurung dumadine serta-serta piwulang kasebut, yaiku kanggo ngawekani tuwuhe dredah ing
hamung ing bab ngreksa bale somah utawa wewengkon domestik, iki kang banjur nuwuhake unen-unen wanita iku minangka kanca wingkinge priya lan wanita iku kudu wani ditata. Dene priya didunungake minangka titah pinunjul lan nguwasani wewengkon publik.Riptan tatanan sosial kang ndunungake wanita ing wewengkon domestik iki uga lelandhesan panganggep kang gegayutan karo raga lan batine wanita kang ringkih, luwih nengenake rasa (emosi), kurang pikir (irasional) lan uga ora duwe rasa manteb marang dhiri pribadine.Panganggep ngene iki banjur nuwuhake pambiji yen wanita iku ora duwe hak kanggo netepake putusan utawa kawicaksanan, kalebu tumrap dhiri pribadine. Panganggep kang banjur menjila dadi perangane budaya iki tetep lumaku engga gumantine abad XX lan nganti kawitan abad XXI iki. Jumbuh karo kanyatan yen budaya iku tansah ngalami owah-owahan nut lakune jaman, panganggep marang wanita asumber serat-serat piwulang iku saiki wus ngalami owah-owahan. Akeh wanita Jawa kang saiki mbangun kridha ing wewengkon publik. Kacihna wujude isih wates retorika politis.Pancen wus akeh wanita kang nyekel panguwasa, wenang ngatur lan wenang gawe aturan, ananging durung ndayani banget marang upaya ngowahi panganggep budaya bab wanita Jawa kang asumber serat piwulang asiling kabudayan Jawa punjer karaton iku.Nalika bebrayan Jawa akeh sing wus ngiwakake oyot kabudayane lan milih ngugemi piwulang agama, pranyata piwulang agama bab dununge wanita tetep isih diwernani panganggep manawa wanita iku titah nomer loro, nomer sijine tetep priya.Riffat Hasan, guru besar Religious Studies Universitas Lousville, Kentucky, AS, nelakake panganggep lelandhesan piwulang agama kang ndunungake wanita iku luwih asor tinimbang priya nganti saiki isih urip ing bebrayan.Miturut Riffat, kahanan mangkene iki dumadi amarga piwulang agama iku tetep diwadhahi dening wangunan budaya lan sosial kang asipat patriarkhi. Lan kabudayan Jawa kang asumber karaton nyata-nyata mikukuhi ”kawicaksanan sosial” ndunungake wanita ing papan kang luwih asor tinimbang priya.Ing jaman modhern, globalisasi, lan informasi iki tumrap wanita Jawa tetep isih mbutuhake perjuwangane kanggo mujudake urip kang bisa ndunungake wanita lan priya minangka titah kang padha-padha kalungguhane minangka manungsa
Kawentare amarga sujarah utawa lelabuhane ana ing jagad kasusastran Jawa. Tulisane ngumandhang lan merbawani para parampara, nimpuna, ilmuwan, sastrawan lan bebrayan ing alam global wektu iki.Mula ora aneh menawa tumeka dina iki, akeh banget ayahan pengetan, jiyarah, sarasehan, seminar ngenani adikaryane pujangga Ranggawarsita. Ndhudhah buku-buku anggitane pujangga Ranggawarsita pepak banget. Akeh kang nyakup lan ngukup babagan, kasusastran, kabudayan, babad utawa dongeng, panggula wenthah (pendhidhikan), paramasastra, bausastra, tatacara, primbon, kawruh lepasing jiwa, filsafat, jangka lan liya-liyane. Mindeng buku-buku karyane pujangga Ranggawarsita akeh tinemu tembung (term), gegaran utawa konsep ngenani wulang wuruk, kahanan praja, tatacara, panguripan, ciri-ciri, watak, jangka utawa ramalan.Manut andharane Darusuprapta (sawargi) ana ing Almanak Dewi Sri taun 1974 udakara ana 60 buku sing tinulis dening pujangga Ranggawarsita. Serat Jayengbaya dianggit rikala umur 24 taun bisa dadi titikan menawa Bagus Burham (asma timure pujangga Ranggawarsita) duweni bakat ngarang utawa nulis sing ngedab-edabi. Nyinau Serat Jayengbaya tinemu konsep panguripan kanggo nggayuh katentreman lan kabagyan. Gagasan lan imaginasi-ne ngrembaka ngandharake patang puluh pitu jinis pakaryan. Kabeh pakaryan ora ana kang dipilih amarga sarwa akeh kekurangane. Putusane banjur bali marang pilihane sakawit amarga diantepi bakal bisa urip lestari.Minangka dudutan, kanggo sangu jaya ing bebaya (jayengbaya) prelu taberi anggone makarya, andhap asor, wicaksana, lan tansah syukur marang Gusti Ingkang Maha Kawasa. Serat Jayengbaya dadi titikan menawa pujangga Ranggawarsita mumpuni lan lantip panggrahitane mindeng rupa-rupa kahanan wektu iku. Kajaba saka iku pujangga Ranggawarsita duweni watak seneng lelana brata lan taberi maguru tekan tlatah Bali. Karana iku pujangga Ranggawarsita nguwasani sakehing ngelmu adhedhasar kanyatan, referensi utawa wewaton agama Islam, Kejawen, Budha lan Hindhu. Buku-buku kang ndudut ati lan banjur kawentar yaiku Kalatidha minangka titikan anane Jaman Edan. Buku Jakalodhang ngemot ramalan arep tekane jaman apik (kamardikan) lan buku Sabdajati ngenani ramalan nganti tumekane pujangga Ranggawarsita arep murut ing kasedan jati. Wewaton buku-buku kasebut ana sing ngarani menawa pujangga Ranggawarsita duweni kawaskithan utawa ngerti sadurunge winarah.Ramalan arep anane Jaman Edan dadi kembang lambe lan wiwit kesuwur rikala Bung Karno pidhato ana peresmian patung Ranggawarsita ing museum Radya Pustaka tanggal 11 November 1953. Sinebut ana ing Serat Kalatidha ngenani arep anane jaman edan ewuh aya ing pambudi. Ana ing jaman edan lakuning pranatan rusak, ora ana patuladhan, akeh wong pinter padha melu, kelu, lan katut ombyaking jaman. Menawa melu ngedan ora tahan, menawa ora melu nglakoni ora bakal oleh panduman, wekasane bisa kaliren. Nanging manut takdir Allah, begja begjane kang lali luwih begja kang eling lan waspada. Kahanan kang sinebut ing wektu iku kaya-kaya akeh sing cocok karo kahanan wektu iki. Ing babagan hukum utawa pranatan akeh sing padha nglanggar. Tumindak korupsi lan kolusi mrambah ana ngendi-endi. Kahanan ekonomi mrihatinake amarga rega-rega padha mundhak lan kehe wong nganggur lan mlarat.Serat Kalatidha menehi piwulang ngadhepi jaman edan, yaiku supaya padha mawas dhiri, eling lan
Minangka pujangga kang antuk sesebutan pujangga panutup, RNg Ranggawarsita ninggal warisan kang ora bisa dipetung ajine. Wus udakara 135 taun pujangga iki bali ing pangayunaning Pangeran, ananging nganti wektu iki kaya-kaya isih tetep urip ing madyaning bebrayan, mligine bebrayan Jawa. Pasareyane kang dumunung ing tlatah Desa Palar, Kecamatan Trucuk, Klaten saben dina malem Jemuah utawa Kemis wengi tansah dikebaki warga bebrayan Jawa saka ngendi-endi tlatah. Sedyane tumeka ing pasareyane iku, saliyane kanggo jiyarah uga kanggo nenepi. Dalan tumuju pasareyan iku saka ratan gedhe Solo-Yogyakarta wus arupa aspal alus.Miturut pratelane Mbah Gino Sukarto, 77, kang wus udakara 60 taun setya nunggu pasareyane RNg Ranggawarsita, saben ana acara pilihan lurah utawa hajatan pulitik liyane uga mesthi ana rombongan warga padha nenepi ing sakupenge pasareyan.”Warga sing tumeka mrene ancase warna-warna. Ana sing kepengin laris dedagangane, ana sing pengin kapilih ing pilihan lurah, ana sing pengin lumintu rejekine lan sapiturute. Kabeh iku miturutku bali ing niyat lan kapercayane. Lan kapercayan iku ora bisa dipeksa-peksa. Yen ana warga sing percaya yen pasareyane RNg Ranggawarsita iki duwe perbawa apik tumrap laku dedagangan ya sumangga wae, mangkono uga kang gegayutan kalawan karep lan niyat liyane,” piterange Gino.Perbawane pujangga panutup iki, miturut Gino, pancen ora ana sudane. Emane, nalika Espos tumeka ing pasareyan ing Desa Palar iku, dina Senen (19/5) kapungkur, jobin teras ing gedhong cungkup katon reget banget. Lawange gedhong cungkup ditutup rapet. Jarene Mbah Gino, gedhong iku bakal diresiki saben dina Kemis awan. Saengga yen malem Jemuah akeh warga sing tumeka kahanane wus resik. Lan saben malem Jemuah lawang gedhong cungkup dibukak kanggo warga sing kepengin jiyarah.Ing sacedhake ge-dhong cungkup pasareyane RNg Ranggawarsita ana pasareyane Carl Frederick Winter utawa kang kondhang kanthi jeneng CF Winter. Dheweke nate dadi juru basa ing Karaton Kasunanan Surakarta lan kerep sesambungan kalawan RNg Ranggawarsita.Saliyane marisake perbawa asipat mistik ing pasareyane, pujangga Jawa pungkasan iki uga marisake maneka warna karya sastra kang nganti saiki isih lestari. Miturut Wahono, saka Museum Ranggawarsita Semarang, nganti sedane ing tanggal 24 Desember 1873, RNg Ranggawarsita marisake kurang luwih 99 karya sastra. Karyane pujangga Jawa pungkasan iki nglimputi maneka bab, antarane crita para dewa lan lakon wayang (Pustaka Raja Purwa), gegambaran kaanan jaman kang kondhang sinebut jaman edan (Serat Kalatidha), ramalan bakal tekane jaman kepenak tumrap bangsa Indonesia (Serat Jaka Lodhang), ramalan bab sipat jaman makmur lan tindak tanduke manungsa sing srakah (Sabdatama), ramalan
lan liyane.Dene miturut budayawan Jawa RS Subalidinata, RNg Ranggawarsita kang antuk gelar/sesebutan Abdi Dalem Kaliwon Nem Kadipaten Anom, Pujangga Dalem ing Karaton Surakarta Hadiningrat ngasilake karya sastra cacah 60 kang wus dikenal dening bebrayan. Dene sing durung dikenal utawa arang dirembug ing bebrayan, isih akeh maneh. Bab kang kaemot ing karyane iku nglimputi basa lan sastra, sujarah, dongeng, roman klasik, seni budaya, crita wayang, ramalan, filsafat lan
Kebangkitan Nasional ora uwal saka bab ngleluri rasa nasionalisme. Miturut sejarahwan saka UNS kang uga budayawan, Soedarmono SU, bab nasionalisme iki ing wektu-wektu pungkasan iki pancen wus ngalami owah-owahan. Pawadan iku, nalika hamicara ing sawijining pirembugan sawetara dina kapungkur, Soedarmono mrayogakake supaya pendhidhikan kabangsan diwulangake ing sekolahan. Iki kanggo ngawekani dayane owah-owahan jaman kang ing nagara iki uga nuwuhake bab kang ora becik ing bab nyawijine bangsa Indonesia.Malah sawetara sarjana sujana mbiji, ing wektu-wektu pungkasan iki rasa kabangsan ing kalangane generasi mudha sansaya nipis. Kamangka yen sing aran rasa kabangsan iku sansaya nipis, tundhone bakal ndadekake bubrahe urip bebrayan minangka sawijining bangsa.Miturut andharan ing buku Nasionalisme, Arti dan Sejarahnya, karyane Hans Kohn, yektine nasionalisme iku bisa ditegesi minangka panemu kang ndunungake kasetyane saben wong marang nagara utawa kabangsan.Tuwuhe kasetyan iki kawiwitan saka rasa nyawiji lan gumantung marang tanah wutah getihe, marang tradhisi-tradhisi lan panguwasa resmi. Nasionalisme iki saya suwe saya dadi perangan lan ubarampe mligi kanggo mbangun urip lan panguripan kang asipat umum apadene kang asipat katumrapake marang dhiri pribadi.Miturut andharane Kohn, bangsa-bangsa ing alam donya iki mujudake wohing daya uriping sujarah. Pawadan iku kahanane uga tansah ngalami owah gingsir, ora baku lan gumathok.Jati dhiriBangsa mujudake kaimpune maneka warna golongan lan ora bisa ditegesi kanthi teges kang gumathok. Lan racake bangsa-bangsa, kalebu bangsa Indonesia, duwe ciri mligi kang ndadekake beda kalawan bangsa liyane. Bab bedane iki upamane amarga garis teturun, basa, tlatah dedununge, nyawijine ing bab pulitik, adat tradhisi, agama lan bab liyane.Saka kahanan mangkene iki ora nggumunake yen sawijining bangsa bisa pecah amarga daya kanggo nyawijekake kabeh wargane wus ngalami owah-owahan. Mangkono uga bisa wae dadi sansaya kuwat amarga kabeh perangan lan ubarampe kang nuwuhake sikep kabangsan lan nasionalisme tansah dikuwati.Miturut Goenawan Mohamad, rasa nyawiji minangka sawijining bangsa kawitane pancen tuwuh sithik mbaka sithik. Kridhane Budi Utomo, uwal saka pradondi kang ngrembaka ing wektu-wektu pungkasan iki, sithik apa akeh tetep aweh panjurung marang tuwuh lan ngrembakane rasa nduweni jati dhiri tumrap bangsa Indonesia. Kawitane pancen ing tlatah Jawa lan Madura lan banjur sumrambah ing tlatah liyane.Emane, miturut budayan Jawa, Winarso Kalinggo, jaman saiki malah akeh wong Jawa sing isin kalawan Jawane. Tundhone akeh wong Jawa kang milih ngiwakake oyot kabudayane lan banjur milih nggilut kabudayan kang asale saka nagara manca.Lan nalika ninggalake kabudayane, kamangka budaya anyar sing luwih narik kawigatene durung kasil direngkuh, wusana nuwuhake kahanan bebrayan kang prasasat ora duwe jati dhiri.Kahanan bebrayan kang prasasat ora duwe jati dhiri iki kang saiki dumadi ing bangsa Indonesia, kalebu ing bebrayan Jawa.
Beksan Bedhaya Pangkur dadi pasugatan mirunggan ing upacara pahargyan manten putri
Dalem Wuryoningratan. Bedhaya Pangkur diparagani pambeksa wanita cacah sanga. Bedhaya iki
Pangkur.Miturut paraga Humas Pakubuwono XIII Tedjowulan, KRHT Bambang Pradotonagoro, pasugatan beksan Bedhaya Pangkur dipilih dadi pasugatan ing pahargyan manten iku amarga pancen jumbuh banget kalawan werdine pikraman antarane priya lan wanita. ”Bedhaya Pangkur iku yasan Dalem Sinuhun Pakubuwono VIII sing asma timure KGPH Hangabehi. Bedhaya Pangkur nggambarake swasana batine raja sing nembe pepasihan kalawan wanita sing banget ditresnani,” piterange Bambang.Ing kalodhangan sadurunge, nalika pahargyan pikraman antarane putra putri Dalem KGPAA Mangkunagara IX, GRAj Agung Putri Suniwati lan Sarwana Thamrin, beksan Bedhaya Surya Sumirat dadi pasugatan mligi ing acara pahargyan temu penganten sakloron, mapan ing Pendhapa Ageng Pura Mangkunagaran. Miturut andharan ing sawetara kapustakan kang kasimpen ing Reksa Pustaka Pura Mangkunagaran, lan uga andharane Rusini, dosen ing ISI Solo, beksan Bedhaya Surya Sumirat diracik taun 1990.Bumi PertiwiBeksan iku ngandhut tapsiran semangate para prajurit kang makantar-kantar. Para pambeksa Bedhaya Surya Sumirat nganggo slempang kang ana gambar srengenge lan nyengkelit pistol. Gambar srengenge ing slempang iki kang dadi gegambaran surya kang nembe sumirat.Dene pistol nuduhake gegambaran semangate para prajurit kang makantar-kantar kanggo ngrungkebi bumi pertiwi. Bedhaya Surya Sumirat dhewe ngandhut gegambaran lelakon kridhane Pangeran Sambernyawa, utawa Raden Mas Said, nalika nglawan kompeni Walanda sakwadyabalane lan banjur kasil ngedegake praja Mangkunagaran.Bedhaya Pangkur lan Bedhaya Surya Sumirat mujudake perangan kaskayane seni beksan asumber kabudayan Jawa. Lan saben beksan sing diracik asumber kabudayan Jawa yekti ngandhut tapsiran tinamtu. Ana tapsiran kang asipat vertikal, yaiku gegambaran sesambungan antarane manungsa lan Sing Gawe Urip, lan ana tapsiran kang asipat horisontal, yaiku gegambaran sesambungan ing antarane manungsa utawa ing madyaning bebrayan.Miturut sawargi KRT S Witoyo Tondodipuro, pangarsa Sanggar Beksan Arena Langen Budaya ing Mutihan, Laweyan, kang seda dina Kemis (29/5) kapungkur, nate ngendika marang Espos menawa beksan pancen ora mung wates obah mosiking raga kairingan unine gamelan.Beksan tradhisi mligine, lan uga beksan modhern utawa kontemporer, racake ngandhut tapsiran-tapsiran tinamtu kang gegayutan kalawan ulah rasa, ulah jiwa lan uga kahanan urip lan panguripane manungsa. Sawargi Witoyo kang wus kasil ngracik sawetara beksan tradhisi kang dadi sarana piwulang seni tradhisi ing sekolahan-sekolahan, nambahake, racikan beksan mesthi lelandhesan krenteg, karep, tapsiran lan uga jangka kang diangkah.Kayedene beksan racikane sing dadi sarana gladhen seni beksan tradhisi ing sekolahan-sekolahan, tansah lelandhesan swasana kajiwan lan ragane siswa sing bakal gladhen. Beksan tumrap siswa SD, SMP lan SMA utawa sing sakdrajat, apike diracik beda-beda. Beksan tumrap siswa SD kudu nengenake sipat dolanan lan seneng-seneng. Beksan tumrap siswa SMP lan SMA kudu nengenake sipat nalika bocah ngancik dewasa utawa puber
Rompi anti mimis utawa rompi tahan mimis ya iku salah sawijining sandhangan kang bisa ngaubi panganggoné saka bebayane pistul kang ngganggo proyektil lan saka pecahan mimis sing mbledhos kang sengaja dikenakaké marang awak.[1] Rompi kasebut kagawé saka serat kang ditenun utawa dilaminasi lan digawé lapis-lapis akèh supaya bisa ngaubi panganggone saka pistol kaliber kang cilik lan senapan proyektil, sarta fragmen cilik saka bahan peledak kaya granat tangan.[2] Bahan logam utawa kramik bisa digunakake kanggo nggawé rompi kasebut, bisa ngewenehi tambahan pangauban saka lakune peluru kang diarahake marang awak lan bahan logam utawa lapisan serat
liyane saka sandhangan pangaub, kaya ditambahi helm tempur.[2] Panganggone rompi ditujokake kanggo militer lan pulisi uga bisa kelebu petugas penjinak bom kang dijangkepi karo sandhangan wesi abot lan helm wajah sarta panguban balung geger.[2]
Sadawane sujarah ing donya iki manungsa wis nggunakake aneka warna jinisi bahan kanggo ngubi awake ing perang utawa kahanan kang bahaya.[1] Sandhangan pangaub lan tameng kang pisanan digawé saka kulit kewan.[1] Rikala pradaban manungsa saya maju, tameng kayu wiwit digunakake.[1] Banjur, logam uga digunakake mawa perisa awak kang diarani sandhangan zirah.[1] Nanging ditemokake senjata api kira-kira 1500 nggawé tameng logam ora patia ngaubi meneh.[1] Mula manungsa nggawé panemunan meneh nganti mentune sandhangan-sandhangan pangaub
kacathet mawa salah sawijining panganggo pangaub awak kang bahane lemes kagawé saka sutera.[1] Nyedaki pungkasane abad kaping 19,
ngadakake panaliten nggunakake pangaub awak kang kagawé saka sutera.[1] Proyek kasebut pikantuk sorotan saka kongres sawise Presiden William McKinley seda tahun 1901 amerga ditembak.[1] Asil saka panaliten iku, jebul sutera bisa ngaubi awak saka peluru kang alon kira-kira bantere mung 400 kaki per detik, sandhangan kaya ngene iki jebul ora bisa ngaubi awak saka amunisi anyar kang bantere bisa luwih saka 600 kaki per detik.[1] Sandhangan pangaub kang kagawé saka sutera iku jarene uga digunakake déning Archduke Francis Ferdinand rikala seda amerga sirahe di tembak.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)tèknologi baju anti peluru (dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 29 Agustus 2016.
DADIYO TULODHO KANG BECIK MARANG SEPODO - PODO KELAWAN CECEKELAN LAKU SABAR , NRIMAN , NGALAH , LOMAN , AKAS , TEMEN LAN TANSAH AJEG
langsung berkomentar penuh keheranan "Apa? Seket yuta? Nek aku biyen ngerti ya mesthi takgeguyu. Beberapa pencari dana neng kene paling mung entuk sekitar pitulas yuta. Engko mesthi ana pengusaha sing nambah nganggo
teyeng digawe crita nek ora celeng. Crita SPG mbok diomong ngrebut lahane wong liya. Topik kuwe kan wis dadi lapake juragan kaos sekan Korea.
Asline nyong ora kaget karo sing jenenge celeng. Soale jaman cilik biyen, sering ana celeng mlebu
mamake. Tempe sepirang-pirang ledeng kabeh kepenyak celeng sisan wong sing pada nguber.
Celeng cilik biasane lulut tur ora galak. Tapi nyong wis kapok ora pengin ngulaih maning. Dudu masalah rinjing apa tempene tanggane kepenyak. Biyen pas anyar teka mengeneh, nek liwat sok ana celeng ngglibed bae meng sikil. Kesuh, tek dupak nganggo sepatu septi ngasi kaing-kaing...
*celeng bener kaing-kaing yah..?
Celeng cilike kabur mbecir bantere ora etung. Jarku kapok ora maning-maning ngrusuih wong liwat. Jebul teka maning karo mamake. Gantian nyong sing mlayu ngasi keplarak-plarak dibedhig celeng gedene se drim...
*kapok polow yur drim...
Nek urusan celeng, kenangan indah wis akeh
Lukas 9:53 | Nanging wong-wong nang désa kono ora gelem nampa Gusti Yésus, awit wong-wong ngerti nèk sing dituju karo Gusti Yésus kuta Yérusalèm.
Lukas 9:5353Nanging wong-wong nang désa kono ora gelem nampa Gusti Yésus, awit wong-wong ngerti nèk sing dituju karo Gusti Yésus kuta Yérusalèm. Last Verse
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
babar sing mulus rahayu berkah salamet, sing lungsur langsar, mun istri sing
geulis mun pameget sing kasép, sing soléh manahna, sing pinter
nambah lauk.“Hahahahahaha....”“Dasar wong ndeso, wingi ditukoke sayur daging ra dimaem, iki jangane wong ndeso kok yo langsung entek. (Dasar
bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami.
Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,
mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
SUKMA SEJATINE SI…………. TI ILIR KEPASIR
solihah… rodo crewet tapi pintar … pinter sekolahe …pinter ngajine ….pinter solahbowone …lan sing penting apik
tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Kulo meniko tiyang enem lan nggadaih agenging kalepatan dumatheng panjengenagan, Kulo ngaturaken sugeng riyadi, ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, lan nyuwun donga pangestunipun supados kula saged dados anak ingkang
ingkang mboten katingal agengipun, kulo nyuwun pangapunten ing daleming manah kulo. Mugi mawon dosa Kulo lan panjenengan linebur ing dinten riyaya menika.
dipikir nemen2 lah.. Ya.. nek ana rejeki luwih.. dikirimna men kampung… dadi men melu
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang
Prediksi sy, …. Maksudnya sudah sangat jelas.
ISO MEMAYU HAYUNING BAWONO SAK INDENGE NUSWANTORO WONG BALI SEDULUR ISUN LAN WONG SAK TANAH NUSWANTORO SEDULUR ISUN SEMBAH KULO MUGI KONJUK DUMATENG PUKULUN PRABU SRI WILATIKTA BRAHMA RAJA XI INGKANG AGUNG MUGI KARAHAYON LAN PANJANG YUSWO KALIYAN IDI HYANG
Dudu banyu ingkang mili, dudu banyu kena asat, banyu urip sejatine, anguripi ing sajagad, dudu urip keneng pejah, iya banyu tegesipun, urip langgeng
Seh Ngarip ngandika ris, ingkang ngadhep punika, urip kang
pendhah lintang wernane, cahyane gumilang gilang, malihipun punika, asujud angsale banyu, angadhepaken punapa.
iku kang den adhepake, kang cahya kadi gurnita,
Rupane luwih dumeling, kang ngadhepaken iya, tanpa sama ing wernane, cahyane aluwih padhang, Sang Dyah Ayu anembah, inggih kawula
saking tambek kawula, atanapi ingkang sujud,
Maningkem punika Nini, katur paring ing Allah, angsal angin ing rukuk, kang katur Hyang Suksma, ingkang rukuk
Banyu iku Nini, iku kang dadi paningal, lan banyu wadi tegese, ingkang dadi pamyarsa, lawan mani temoya, iku dadi utegipun, sang
Kang ngucap sajroning ati, ingaran datullah, kaya ningkem warnane, iku kinarya werene, maring kang murbeng jagad, aja kandheg ing pandulu, ing rupa asale
Ayu takon malih, linggih kang saking api punika, api ing pundi asale, angin pundi angsalira, banyu pundi
Atanapi ingkang bumi, angsale saking punapa, kawan prakawis kathahe, saking pundi angsalira, ingkang
saking aksara Be ika, lan saking aksara Tha, linaling bumi punika, saking Alip angsalnya, anenggih angsaling banyu, angsal saking aksara Kap.
Kaya paran tumekoa, tingale marang Hyang Widhi, tingal pangkon sarta angas, aguguyu wong ngabekti, satengah amadani, wus
Kathah wong kaliru tampa, dening ujar kang ngawingit, tekadipun kaluputan, miyarsa panemu jati, sisip dadya nampani, pan dadi saya delurung, ujar kasamaran, tinggal salat iku wajib, paninggale yaiku utama.
Ujar iku kasamaran, saweneh den gawe batin, nyatane atinggal salat, tan idhep iku wajib, parentahing Hyang Widi, dateng Nabi satus ewu, pat likur samnya, kinen salat anetepi, pan sadaya tan ana atinggal salat.
ngrasa duwe sembah, aja ngrasa duwe puji,
Kang jenenging kawula, duk sirna tan ana keri, apan dadi wujudira, kangeten dening Hyang Widhi, ingkang ngawujud iki, anenggih prelambangipun, lir lintang karahinan, kasorotan Sang Hyang Rawi, lintang ilang kasorotan ing raditya.
Wong tumeka ing ngasalat, ngangkat qasdu datan runtik, yen iya iku kawruhana, ing tinggal sajroning ati, kelawan ati
niyat, Allah nama zat, yang di sembah dan dipuj,, pada lafal Akbar sempurnalah segala niyat.
Jatining niyat utama, arep leburing kekalih, tan ana Gusti kawula, yen meksih kawula Gusti, iku dereng utami, dereng tilar salatipun, tegese satunggal-satunggal kaleka maksih
Kawula enggoning nyata, kahananipun Hyang Widhi, pangaken wujud tingal, kang dadi tibaning asih, kang sembah kang amuji, tan liyan kawulanipun, pan tajalining sipat, miwah Datipun Hyang Widhi, pan kawula puniki
Yen manteping panarima, ing siyang kalawan lastri yeku ingkang tinarima, kumawula maring Gusti, yen sampun tumeka ing
Tegese sidik puniku, angrasa murbeng ing widhi, atawa amisahena, ngelmu iku luwih rungsid iku ugi, tan kejaba tan kejero, cerak tanpa gepokan, adohe tan ana mung neng, iku dipun waspada mring alamika.
Rapalipun ladah rukalama jalma, mangke iki tegesipun nora pisah nora kumpul lawan Gusti, nanging nora kari, ing barang polahipun, ewuh iku ing
tingalira ing Hyang Widhi, den prayitna sampun kaliru ing
Namaning sembah sedaya, lilima ingkang rumiyin, ingaran sembah Jumungah, kalahir kawetu lathi, kathah ingkang
angloro tingal, sapatemon ing Hyang Widhi, kalamun aningali, kados pundi patrapipun, upama tan nemua,
wong tinggal shalat, kadi pundi yen ngawruhi, wajibe wong tinggal salat, wajibe ya kadi pundi, atinggal lahir batin, tan ana liya kaetung, miwah panggawe kita, mapan nora anduweni, anging Allah polahe ya ingkang shalat.
Ingkang jenenge kawula, sru sirna tan ana keri, datan ana ananira, gegentine marang Hyang Widhi, mangan jenenge napi, kawula ing lalisipun, lir lintang karainan, kasorotang ing Hyang Rawi, lintang ilang ing raditya.
Wong tumeka salat tunggal, qasdu takrun lawan takyin, iya iku kang sampurna, kawruhana ingkang budi, lawan atining ati, ya puniki
Kawruh iya kawula, parengna sihing Hyang Widhi,lamun tunggal kang kawula, tan ana ingkang ngarani, ingkang anebut Gusti, tan liya kawulanipun, dadi nyata Pangeran, ingkang nembah
Kawula anggome nyata, kahananira Hyang Widhi, pan angaken wujud tunggal, kekalihira Hyang Widhi, amung jenenging jalmi, kekalihira Hyang Agung, amung jeneng manungsa, kang dadi tibaning sang sih, mora ana liyane ingkang manungsa.
Suksma, tan darbe polah kekalih, amung marang Hyang Widhi, kang paring marga luhur, apan tan ana liyan, Pangeran ingkang ngasihi, den anarima sih nugrahaning Hyang Suksma.
Ping kalihe Salat Wusta, dadi papadhang kang ati, tegese kang nora pegat, samaning alamiing ati, sapatemon Hyang Widhi, kaya parena patrepipun, lamun atetemu, nora kontha nora wani, tegesipun jaba jero awasira.
Ping kalihe Shalat Wusta, jenenge kawula Gusti, pan kawula nora ana, kawula jenenge napi, apa nora ndarbeni, purba wasesa puniku, pan kagenten Hyang Suksma, weruha marang Hyang
iku durerasan, panemu kang angawruhi, luput bener kawiwara, lupute pan kadi pundi, luput kang dereng yekti, abener kang sampun weruh, yogya den gurokna, punika jenenging ngelmi, Shalat Haji poma sami kawruhana.
ngrasa yen kapurba, dalil Qur’an ili muni, arepa mengawruhi, pan akeh jenenging ngelmu, dadi wong punika,
saking ati, uwis eningali, marang Maha Hyang Kang Luhur, jenengipun malrifat, tan ana Gusti kekalih, kang kasebut ing
kang keri, akhir jisime isi, awek jeneng rohipun, pan dadi
Tegese kang kaping lima, kanugrahan kanugrahan kang sayekti, Shalat Ismu Ngalim ika, jenenging roh lawan jisim, yogya dipun kawruhi, tegese kang Maha Agung, asma Allah tan pegat, aningali kang dumadi, jagat iku yekti langgeng aneng suksma.
kajenging ngelmi, tan ana loro tetelu, jenenging
Utawi tegese pan, kathahe ingkang prakawis, ingkang dhingin pana ing Dat, kapindha sipat, kaping tiga winardi, wong kang pan apngalipun, tegesee pan ing Dat tan anane nenggih, ora ana anging Allah
ingkang agung, kang amurba amasesa, tan ana ingkang madani, ora urip
amurba amasesa, tak ada yang menyamai, tidak hidup kecuali Allah wujud hidup.
Tegese pan apngal, anane duwe pangreti, anging Allah ingkang karya, kawula tan anduweni, salira polah jisim, tan ana iya kaetung, miwah panggawe kita, tan rumangsa anduweni, apngalira ora ana kang kuwasa.
Sing sapa weruh ing awak, iku weruh marang Gusti, tegese wruhing salira, tan ana wujude singgih, mapan kawula napi, datan ana wujudipun, tandane wruhing Allah, kawruhana kang sayekti, ora ana
ora weruh asma singgih, punika dadi kapir, yen tan weruh tegesipun, wong munapik, wong ngaku tan wruhing asma.
Wong weruh asma lan makna, sirik yen ora ngawruhi, wong kang weruh
Angendika wong hakikat, alabtu thalabul rahmi, ingsun ngulati roh iku, kaya ngulati Hyang Widhi, lan tegesipun ngulati, roh kelawan ingkang agung,
ing Hyang Widhi, kaya pisaha kapir, saking suwarga kang luhur,
Tegese atinggal shalat, salat lahir lawan batin, tan ngresa memuji nembah, eling kang sawiji-wiji, apan nora ndarbeni, panguwasa polahipun,
Angandika wong utama, shalat iku malih-malih, kang ngendi tegese nyata, kang aran nyata kang endi, tegese nyata iki wau kang nyata satuhu, nyata ing dalem akal, ingkang nyata ingkang ngendi, alak iku roh satuhu
munggah Haji, pinedhakken brahala, mapan jeneng shalat wajib, wektu metu iki, wektuning shalat kawektu, iku dadi brahala, apan isih amemuji, pan tinampi kasembahe dadi
Kang sira awas makrifat, yaiku yekti Hyang Widhi, kang muji pinuji dawak, memuji pujining Widi, tan ana liyan sejati, anging Allah ingkang Agung, ilang jeneng manungsa, tan ana makhluk sejati, anging Allah ya jenenge ingkang shalat.
jenenge wong salat, arep weruh Pangerane, kelawan ora weruh, siya-siya dennya nglampahi, pertingkahe wong shalat, den weruh sadennya nglampahi, pertingkahe wong shalat, den weruh satuhu, weruhe kadi punapa, yen weruha sameleke dadi kapir, pan ora werna rupa.
ora weruh ing Hyang Widhi, yekti wuta benjang neng akherat, arep weruh ing semangke, yogya sami nggegurua, ing pagawruh kang sejati, pratingkahe wong shalat, ya weruh satuhu, jenenge asalat tunggal, tunggal wujud kawula kelawan Gusti, kang dadi
Weruhipun kawula Gusti, jeneng niyat kang tigang perkara, qasdu takrun lan takyine, weruhe bedanipun, niyat iku sawiji-wiji, qasdu ingkang panedya, ingkang niyat iku, dudu bangsa lan suara, ingkang
kalih takrun kang gumanti, lungguhira bakdane rakangat, papat lawan tetigane, ing Ngasar lan Subuh, dipun awas sawiji-wiji, jenenge
nganggoa qasdu takyin, tan sampurna shalate wong ika, yen ora nganggo kepriye, pan batal salatipun, niyat iku jenenge wajib, tan kena tinggal, iya ingkang tetelu, yen lamun meksih nganggoa, qasdu takrun kelawan takyin puniki, shalate tan sampurna.
Waler sengker pocapan puniki, kang satengah nora duwe duga, dene ayuh bebasane, nggeguyu peksa weruh,
Atakona ingkang padha mukmin, jeneng kawruh sejatine shalat, den weruh pisah kumpule, pundi kang mukmin tuhu, iya iku ingkang ngawruhi, sejatine wong shalat, pisah kumpulipun, dudu shalate kawula, sejatine kanugrahaning Hyang Widhi, kang tiba mring kawula.
Ingkang tinggal shalat mapan wajib, wus sampurna ingkang tinggal shalat, yogya apa pangawruhe, lamun tan kaya iku, siya-
tinggal shalat apan kapir, nora kena mayite dinusan, wong mati bangka hukume, kelawan malihipun, nora tinggal lan bukti, ingkang tinggal shalat, iku janjinipun, lawan malih nora apsah, anembeleh angrusak kalimah kalih, iya wong atinggal shalat.
nulis, perdhu iku sajroning niyat, lafat Allahu anggite, lafal Hu tibanipun, lafal Akbar nyatane singgih yekti, lafal ingkang tetiga, anyipta sajrone werdaya, perdu iku
jrone shalat, sirnane shalat westane, sekawan kathahipun, kawrughana sawiji-wiji, dhingin iku munajat, kalih ikramipun, jangkep ingkang kaping tiga, iku arane ingkang tubadil, lan mikraj kaping
munajat iku, wewacane wau ingkang shalat, sajrone salat mangke, ywa ngrasa aturipun, sapocapan kelawan Gusti, sebarang den apalna, cipta jroning kalbu, Pangeran ingkang miyarsa, tingalna adhepe marang Hyang Widhi, dene
Nulya lajeng maca wajah, ngadhepaken Pangerane, ingkang asih aduduhe, ngabekti mring Hyang Agung, wajah puniku sunat sayekti, Fatihah ika perdhu, Bismillahipun iku, namane Hyang kang Mahamurah aneng donya, ingkang asih tembe
memadha, ingkang asih ngasihaken sajroning ati, ngasihi mring kawula.
Tegesira kang aran tubadil, angareksa barang tingkahira, kenyataan sakabehe, sampun kena luput iku, angrasani Hyang Agung, lir damar lan surya kaki, dadi karone tunggal, tan dadi roh iku sembah kang utama, apan mikraj iku tegese kaki, tan
tegese puniki, napinira tan nora kuwasa, apan pangucape mangke, kwasa jeneng suwung,
grow it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
Ngadiluwih · Rembangkepuh · Bedug · Dukuh · Branggahan · Slumbung · Tales · Purwokerto · Rembang · Badal · Badalpandean · Banggle · Seketi · Wonorejo · Banjarejo · Mangunrejo
manggon ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining
Cerita Pendek Lucu Bahasa Jawa: Bakso Bangjo lan Kucing Klawu
Suwijining dina Mbak Dewi, yaiku koki sing nduwe warung Bakso Bangjo weruh Kucing Klawu lagi mlaku-mlaku ning ngarep warung baksone. Jalaran si Kucing Klawu kethoke kaliren, kurang mangan, banjur Mbak Dewi inisiatif
lagi diet. Jare kanca-kancane awake mulai kelemon. Dadi ya wis wayahe diet. Tur Kucing Klawu ya ngrasakake menawa awake rada angel
mikir-mikir nek arep nolak tawaran bakso urat. Menawa ditolak, gek-gek dheweke dikiro sombong. Umuk, ora gelem mangan panganan sing diwenehke dening uwong. Ya
jebul rasane ya enak tenan je. Bakso urat iki mesthi sing gawe ya bakat koki. Amarga rasane maknyus banget. Wah, aku pengen mangan meneh ki. Piye ya carane ya?” pikire Kucing Klawu.
Kucing klawu marani keset, terus dicokot-cokot karo diemut pojoke. Karepe dheweke pengen ngethokake menawa isih ngeleh. Nanging Mbak Dewi ora ngerti karepe si kucing. Dikirane si kucing lagi
aku kok malah diwenehi lap tho. Wong pengene mangan bakso je, kok malah diakon sikatan. Wah nek ngono aku arep nyoba cara liyane.Kucing klawu trus nyedhaki suketan ning ngarep
kucing klawu weruh Zea Maysa nangis. Cah cilik sing mbiyen tau ngenehi mangan marang dheweke iku lagi digendong Ibune sing lagi dolan ning Bakso Bangjo. Ibune tanggap terus ngenehi mangan marang
karo nyundul-nyundul sikile Mbak Dewi. Mesthi wae Mbak Dewi kaget, ning terus ngguyu.“Woo, kowe ki isih ngeleh tho! Iki tak wenehi bakso urat maneh”Kucing klawu seneng banget diwenehi bakso urat enak banget. Dheweke terus
ArtikelNavigasi: Pilih forum||--Otomotif| |--Artikel| |--Konstruksi| |--Artikel| |--Pengelasan| |--Artikel| |--Gambar| |--Artikel| |--Komputer |--Artikel Free
Hyakunin Isshu?) inggih punika antologi puisi klasik kanthi isi 100 syair saking 100 penyair Jepang. Sanajan rumiyinipun punika wonten sapérangan "Hyakunin Isshu" ingkang sanès, Hyakunin Isshu padatanipun sapunika tumuju dhateng Ogura Hyakunin Isshu ingkang dipunsusun déning Fujiwara Teika.
Ogura Hyakunin Isshu punika dipunsusun déning penyair Fujiwara Teika nalika ing zaman Kamakura.[1] Puisi ingkang dipunkempalaken punika asalipun saking 100 tiyang penyair waka kondhang ingkang sampun kawiwitan damel karya punika saking zaman Kaisar Tenchi dumugi ing zaman Kaisar Juntoku. Wonten ing antologi puisi punika, puisi kasebut dipunsusun kanthi kronologis saking puisi ingkang paling sepuh dumugi ing puisi ingkang paling enggal. Murid Fujiwara Teika ingkang kagungan nama Utsunomiya Renshō (Utsunomiya Yoritsuna) damel aliran seni waka ingkang dipunwastani Utsunomiya Kadan (
Utsunomiya Kadan?). Nalika madegaken griya kanggé ngaso (rumah peristirahatan) Ogura wonten ing Sagano, Kyoto, piyambakipun nyuwun dhateng Fujiwara Teika supados milih pundi waka ingkang paling saé saking penyair ingkang kondhang kasebut lajeng dipunserat wonten ing sanginggilipun kertas shikishi. Utsunomiya Renshō gadhah kekajengan kanggé nèmpèlaken kertas-kertas ingkang mawi isi waka ingkang dados pilihanipun Fujiwara Teika wonten ing fusuma ing vila ingkang kala punika nembé dipunbangun. Kertas-kertas mawi isi waka ingkang dipunserat déning Fujiwara Teika kasebut kalebet wujud wiwitan saking Ogura Hyakunin Isshu [2]. Saking 100 penyair ingkang piyambakipun pilih wonten 79 penyair kakung (15 ing antawisipun biksu) lan ugi 21 penyair èstri. Nalika bibar kapungkasan anggènipun dipunsusun, antologi puisi punika boten gadhah irah-irahan kanthi resmi. Awit saking punika asring dipuntepangi mawi irah-irahan ingkang bènten-bènten kadosta Ogura Sansō Shikishi Waka (Waka saking Shikishi wonten ing Vila Ogura) utawi dipunsebat Saga Sansō Shikishi Waka (Waka saking Shikishi wonten ing Vila Saga).
Sumber kanggé Hyakunin Isshu inggih punika Kokin Wakashū lan Shin Kokin Wakashū.[1] Kejawi minangka antologi puisi, Hyakunin Isshu dipunginakaken minangka buku pengantar déning tiyang ingkang gadhah kekajengan kanggé sinau nyerat utawi nyinaoni waka. Bibar majuning teknik panyithakan mawi tèknik cukil kayu ing masa zaman Edo, Hyakunin Isshu terbit minangka karuta lajeng kondhang wonten ing kalangan rakyat Jepang minangka dolanan uta garuta.
^ a b "Hyakunin isshu to wa (
id) Halo Okaya, (dipunakses tanggal 25 Februari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 7 Januari 2017.
Paijo : Pinter tenan koncoku iki…
inggih punika satunggalipun filsuf aliran Marxis ingkang paling nggadhahi prabawa wonten ing dekade 1960-an lan 1970-an.[1] Althusser lair ing taun 1918 lan tilar donya taun 1990.[1][2] Karyanipun kanthi irah-irahan Dhateng Marx (wonten ing basa Perancis Pour Marx lan Maos Modal (wonten basa Perancis Lire le Capital) damel Althusser dados misuwur ing kalangan intelektual Perancis lan saged narik kawigaten pamaos saking mancanagari.[2] Terjemahan wonten ing basa Inggris dhateng kalih karya punika ing taun 1969 lan 1970 saged nyurung ngrembakanipun pamikiran Marxis ing wewengkon ingkang ngangge basa Inggris sadangunipun tuan 1970-an.[2] Althusser lair ing Aljazair lan nelasaken sepalih saking gesangipun ing negari Perancis.[1] Pamikiranipun Althusser babagan Marxisme benten sanget kaliyan pamkiriranipun kaum Hegelian lan kaum humanis babagan Marx ingkang ngrembaka sadangunipun kalih dekade sasampunipun Perang Donya II.[1] Althusser mirsani bilih wonten benten epistemologis wonten ing dhirinipun Marx nalika panjenenganipun taksih enem lan nalika sampun wiwit sepuh.[1][2] Seratanipun Marx nalika taksih enem ingkang nggadhahi motif humanis dipunprabawai déning Feuerbach lan, utaminipun pamikiranipun Hege.[1][2]
Louis_Althusser&oldid=1098575"	Kategori: Filsuf abad ke-20Filsuf Prancis Abad ke-20StrukturalismeLair 1918Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 18 Oktober 2016.
enggal tegese: a. cepet, gelis age-age, ndhang
6.golek tegese: a. araning wayang kayu/ boneka saka kayu
15.ngelih tegese a. luwe, weteng kosong
SEDULUR PAPAT LIMO PANCER / UANG METENG / PELET DEWA NOGO SEMAR / SUSUK KANJENG NYAI RORO KIDUL &
Manungsa ingkang taqwa punika boten dipun tentukaken dening pangkat, derajat, bagus utawi ayuning pasuryan. Ananging taqwa punika manggen dhateng tiyang ingkang tansah taat lan mituhu dhateng sedaya dhawuhipun Allah. Jiwa lan semangatipun tansah nggatosaken dhateng sedaya amaliyah Islam. Iman saestu dipun amalaken kanthi pakarti ingkang sae. Kanthi punika saget kemawon tiyang ingkang mlarat, ala pasuryanipun ananging dipun catet dening Allah tiyang ingkang taqwa, sahingga derajatipun dipun angkat dening Allah. Amargi banget pentingpun taqwa punika sahingga kita aturaken mawi khutbah Jum'at.
Mangga kita tansah ningkataken iman lan taqwa kita dhumateng Allah, inggih punika kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun lan nebihi sedaya awisanipun. Minangka wujud saking iman lan taqwa inggih punika kita tansah budidaya sedaya ilmu lan hikmah ingkang nate kita tampi lan kita mireng sayektos kita dadosaken tindak lampah ingkang nyata, inggih punika kanthi wujud kesalihan, ketaatan, kesabaran kita tindakaken kanthi istiqomah. Ampun ngantos ilmu ingkang kita gadhahi punika namung minangka kangge jagi-jagi, kangge jagi harkat lan martabat menawi sawekdal-wekdal dipun dangu dening tiyang sanes lajeng kita saged jawab kanthi lantang, lancar punapa ingkang kita ngendiakaken punika inggih ingkang kita tindakaken.
Allah SWT sampun paring tuladha dhateng salah satunggaling tiyang ingkang nggadhahi tanggel-jawab moril tansah kepingin mujudaken ilmu lan hikmah ingkang nate dipun tampi. Tiyang kalawau inggih punika Luqman Al Hakim, piyambakipun dipun paringi derajad kenabian, kecerdasan lan akal ingkang
saking pangkat lan rupi, piyambakipun tukang kajeng, kulitipun cemeng saking negeri Sudan. Piyambakipun dipun paringi ilmu dening Allah lan piyambakipun tansah budidaya supados ilmu punika dipun amalaken, sahingga naminipun dipun langgengaken dening Allah wonten ing Alquran. Allah SWT dhawuh dhumateng piyambakipun:
" Lan satemene Ingsun wus paring hikmah marang Luqman, yaiku; Syukura marang Allah. Sing sapa wonge syukur (marang Allah) mangka dheweke wus sukur kanggo dheweke, lan sapa wonge ora syukur, mangka satuhune Allah Maha Sugih tur Maha Pinuji" (QS Luqman: 12)
Sinaosa dhawuh syukur punika dipun tujukaken dhateng Luqman ananging mengku maksud dhumateng sedaya umat Islam, amargi melai lahir manungsa punika sampun dipun paringi nikmat ingkang boten winates, kanthi punika tiyang ingkang tansah paring kinurmatan dhumateng tiyang sanes yekti badhe dipun hormati dening tiyang sanes ugi. Lan tiyang ingkang purun syukur dhumateng Allah yektos Allah badhe paring rahmat dhumateng piyambakipun.
Wujud raos syukuripun Luqman inggih punika, piyambakipun tansah paring pepenget dhumateng putra-putrinipun ing babagan iman, ibadah, akhlaq lan babagan amaliyah sanesipun. Ing perkawis aqidah Luqman paring nasehat dhumateng putranipun:
" Lan elinga nalika Luqman ngendika marang putrane, rikala piyambake paring piwucal marang putrane: "He anakku, sira aja pada nyekuthokake Allah, satemene nyekuthokake (Allah) iku nyata-nyata kezaliman kang gedhe. " (QS Luqman: 13)
Kathah sanget mutiara hikmah saking Luqman, kados ingkang kasebat ing salebetipun tafsir Al Maroghi " He anakku, donya iki kaya dene segara kang jero, akeh wong kang kesilep, mangka dadekna taqwa marang Allah dadi prahunira, iman dadi isine lan tawakal dadi layare muga-muga sira slamet".
Ing babagan ibadhah Luqman dhawuh dhumateng putranipun supados bektos dhumateng tiyang sepuhipun, sinaosa tiyang sepuh dhawuhaken supados nyekuthokake Allah, piyambakipun kedah paring kinurmatan dhumateng piyambakipun, kasebat ing Alquran:
" Lan Ingsun dhawuhake marang manungsa (agawe becik) marang wong tuwa lorone, ibune kang wus ngandung kanthi lemes lan tambah lemes, lan nyapih nalika wus umur rong tahun. Syukura marang Ingsun lan marang ibu bapak ira, mung maring Ingsun sira bakal bali . Lan nalika loro-lorone meksa marang sira nyekuthokake marang Aku (Allah) apa bae kang ora ana pengertian marang iku, mangka sira aja ngetutke lorone, lan srawungana ing dunya kang apik, lan dherekna dalane wong-wong kang bali marang Ingsun (Allah), nuli amung maring
saking Sa'ad ibnu Waqqos RA. Sa'ad punika salah satunggaling tiyang ingkang taat, patuh lan mituhu dhumateng tiyang sepuhipun. Sahingga sasampunipun mlebet agama Islam, ibunipun dhawuh supados ninggalaken keyakinanipun, kanthi ngendika. He Waqqos menawa sira ora ninggalake keyakinan ira, mangka aku bakal ora mangan ora ngombe nganti aku mati. Sedinten sedalu ibunipun mogok dahar lan ngunjuk, ketingal loyo lan tambah kepayahan, nanging Sa'ad keyakinanipun boten goyah, dipun lajengaken ing dinten sanesipun nanging tetep Sa'ad boten goyah keyakinanipun. Ningali keyakinan putranipun ingkang tambah mantep, akhiripun manahipun ibu dados luluh lan nampi keyakinan putranipun.
Perkawis ingkang gegayutan kalian amal ibadhah, Luqman nerangaken bilih sedaya amalipun manungsa punika boten badhe nuwuhaken perkawis ingkang muspra, jalaran ageng alitipun amal manungsa punika badhe dipun paringi piwales saking Ngarsanipun Allah:
" (Luqman ngendika): He anakku, satemene lamun ana (sawijining amal) sebobot wiji sawi, kang ana ing watu utawa langit utawa ing jero bumi, yekti Allah bakal nekakake (mbales). Satemene Allah Maha lemah lembut tur Maha Pirsa " (QS Luqman: 16)
Kanthi punika supados sedaya amalipun manungsa punika saged nuwuhaken kesahenan, manungsa kedah nindakaken shalat kanthi istiqomah, insya-Allah shalat ingkang dipun tindakaken kanthi cara mekaten badhe nuwuhaken pakerti sae ing salajengipun. Sahingga sasampunipun nindakaken shalat salajengipun saget nindakaken pakerti kang bagus lan nyegah dhumateng perkawis ingkang mungkar, kanthi sabar. Badhe ndamel kesahenan tumrap tiyang sanes lan dhumateng lingkunganipun.
" He anakku, tindakna shalat lan printaha (manungsa) nindakake kang bagus lan cegahen saking pegawean kang mungkar lan sabara marang apa kang ngenani awakmu. Satemene kang mengkana iku kalebu perkara kang diwajibake (dening Allah) " (QS Luqman: 17)
" Lan sira aja padha mlengosake rahinira seka manungsa (keranten sombong) lan sira aja lumaku ing bumi karana angkuh. Satemene Allah ora dhemen marang wong-won kang sombong tur mbanggakake awake dhewe " (QS Luqman: 18)
: Lan sederhanakna anggonmu lumaku lan lindhikna suaramu. Satemene sak elek-eleke suara yaiku suara keledai " (
•	Misuwuring derajat manungsa punika dipun temtukaken dening selarasipun antawisipun ilmu kalian amal, ilmu kedah nuwuhaken amal, kanthi punika ilmu boten wonten artosipun menawi boten dipun amalaken. Semanten ugi menawi beramal kedah dipun landasi kalian iman lan ilmu.
•	Luqman Al Hakim minangka tuladha saking anggota masyarakat biasa ananging sanget anggenanipun merhatosaken kalian perkawis iman, ilmu lan amal, sahingga piyambakipun maringi pitedah dhumateng putranipun ampun ngantos nyekutokaken dhumateng Allah, supados nindakaken shalat, nindakaken amar ma'ruf nahi mungkar, ampun angkuh kalian sesami lan nalika lumampah ing bumi.
Mugi-mugi sekedhik mawi sekedhik kita saget nuladhani dhumateng Luqman, amin.
Tedhak sitèn utawa tedhak siti iku salah siji upacara adat Jawa kanggo bocah umur 7 wulan utawa 6 lapan[1]. Upacara iki ing laladan liya ing Nuswantara uga ana, contoné sing diarani upacara injak tanah ing laladan Jakarta déning suku Betawi utawa uga ana sing ngarani "mudhun lemah" lan "udhun-udhunan"[1].
Tedhak sitèn iku asalé saka tembung tedhak, idhak utawa mudhun lan sitèn (saka tembung siti) utawa lemah (bumi). Upacara iki kanggo perlambang bocah sing siap-siap njalani urip liwat tuntunan wong tuwa lan diselenggarakaké yèn umur bocah wis 7 selapan utawa 245 dina (7 x 35 = 245).
Sebabe Dianakaké[besut | besut sumber]
Upacara Tedhak sitèn dianakaké amarga ana kapitayan masyarakat Jawa yèn lemah iku nduwèni makna ghoib lan dijaga Bathara Kala. Kanggo ngindari kadadéyan sing ora becik, mula dianakaké upacara ngenalaké putra-putriné marang Bathara Kala minangka sing njaga lemah. Anggone nglakoni upacara iki, luwih becik miturut weton.
Ubarampé Upacara Tedhak Sitèn[besut | besut sumber]
Kurungan, kanggo nggambaraké yén donyané anak isih sithik utawa ciut.
Werna-werna barang sing diséléhaké sajroning kurungan kang nggambaraké suwèné urip, manungsa duwé kawajiban nggolèk "nafkah", kayata:
Klasa sing isih anyar, kanggo lémèk ning jeroning kurungan.
Tangga tebu "arjuna", ya iku tebu sing wernané ungu kang nggambaraké undhak-undhakané urip sing arep dilakoni anak.
Jadah pitung werna, ya iku abang, putih, ireng, kuning, biru, ungu lan jambon. Tegesé kanggo ngemutaké anak yén urip kudu waspada saka godaan werna-werna.
Bancakan, kayata sega gudhangan sing dibagékake marang para tamu sing teka.
Urutané upacara tedhak sitèn[besut | besut sumber]
Tedhak jadah pitung warna: ya iku anak mlangkah utawa ngidak jadah pitung warna kang diréwangi ngidak déning ibu, jadah ditata saka warna sing padhang nganti warna sing peteng, iku kabèh perlambang déné urip iku ora gampang nanging kabéh alangan sing dirasakake mengko mesthi bakal ana dalan kang padhang tumuju kamulyan lan kasantosan.
Munggah andha tebu arjuna: tebu iku pralambang antebing kalbu, supaya anggoné nitih urip ning donya iki bakal manteb lan tebu arjuna pralambang supaya anak sing munggah tebu iku bisa duwéni solah bawa kaya déné arjuna.
Kurungan: kurungan iku pralambang urip ing donya iki, ing jero kurungan diwénéhi akèh dolanan lan ubarampé pagawéan kayata kertas, gunting, pethèt lan liya liyané, dolanan utawa ubarampé pagawéan sing dipilih déning anak iku kaya tandha bésuk bakal duwéni pagawéan mau.
Siraman: kanggo nyucèni raga lan jiwa, muga muga bisa gawa jeneng arum kanggo kaluwarga kayata banyu kembang sing kanggo acara siraman anak mau.
^ a b "Tedhak Siten", Hadiatmaja, Sarjana lan Kuswa Endah. Kaca 108. 2009.
Ngupat • Ngliman • Tingkeban • Tedhak
Sekatèn • Pethik tirta • Mubeng bètèng • Nyadran • Bersih desa • Sedekah Bumi • Munggah wuwungan • Tumpeng • Sesajèn • Barikan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tedhak_sitèn&oldid=1084000"	Kategori: Budaya JawaUpacara adat Jawa	Menu navigasi
Basa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 8 Sèptèmber 2016.
gentur ing topo datan kekilapan miwisudho panjenengan kinen mandegani Bolo wong alus sedoyo.
panjenengan…mhn bntuan u/konfirmasi nmr panjenengan di nmr 085216123458…
sepiro? …ono bule arep mlebu bank kuwi bank kuwi,widodo mbengok…mas ojo mlebu,iku OPEN !!…si bule tetep mlebu. Ora suwe ono wong NEGRO metu,
lha gumunku namung mekaten gus, angger dalu hawane tambah adem mawon, lha kok iseh ora ndang2 dipun
Jalalu’lloh padhang Joyokusumo,
negoro. Lha tapi biyen iku kan Jowo dengan budoyo Hindu-Budha,,lha kw ngerti ra budaya Jowo sebelum Hindu-Budha??
Lha pas Islam mlebu yo podo ae tho Mas,budaya Jowo dadi Jowo jaman Islam, ra bedo karo Jowo jaman Hindu-Budha,cuma aturan2e sing bedo.
mengko wong2 Jowo liyane dadi diarani nglawan Islam pisan..nek arep gawe goro2 karo Islam,NEK SAMPEYAN WANI, ojo gawe jeneng Mojopahit lah…tapi seh ketok e sampeyan
podo ribut suk nek wancine majapahit tukul yo mesti tukul, nanging awake dewe menangi opa ora kuwi tergantung wektu, soale garis alam mlaku
arep eneng meneh seng isek iku ngayogyokarto hadiningrat karo surokarto
Balas ↓	wir pada 30 Maret 2007 pukul 05:39 berkata:
Nggih Ki, sami-sami, kulo inggih remen koq.
Kolo menapa, kulo inggih mundut font jawini saking situs panjenengan, sampun kulo cobi, sae lho. Lajeng kulo tingali wacanipun jawi wonten situs penjenengan ijih sae ugi. Amargi kulo tiyang jawi asli, trah Sireap, Singolodra, Kulon Pragi. Saksampunipun dangu wonten jakarta, koq ningali dening mbenjang menawi sampun sepuh koq sekeca wonten yogya, lajeng menawi pirsa situs jawi koq dadosipun nyaman. Situsipun dipun lajengaken. O nggih, menawi wonten serat kulo ingkang sae, moggo kemawon. Mbok
Peda Palakaluru (og) Ward No 30 (rural Mdds Code:590239)
Gorantla (og) Ward No 29 (rural Mdds Code:590241)
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: 2008 Agu 27
jaman saiki luwih akeh warga kang ora mangerteni bab tata busana Jawa pancen dadi pepesthene jaman. Lire, majuning jaman, owah-owahaning jaman pancen nuwuhake maneka warna budaya anyar kang sarwa narik kawigaten, kalebu bab budaya nyenyandhang.Apamaneh, jarene Bambang kang dumunung ing tlatah Kelurahan Kadipiro, Solo, cakrik-cakrik sandhangan asile budaya modheren racake sarwa praktis lan kepenak dianggo. Dene sandhangan Jawa pancen kudu nggunakake undha usuk kang asipat baku. Perangan sandhangan siji lan sijine ana aturane dhewe-dhewe nalika arep dianggo. Lan cara manganggone uga ana trep-trepane, ora bisa sakepenake dhewe.Sugiyatna nambahake, krenteg kanggo mbudayakake maneh sandhangan Jawa lan isih akehe klera-kleru bab cara manganggone, kudu ditegesi minangka upaya kanggo mujudake mitos dadi etos. Sing dikarepake mitos yaiku bab tata busana Jawa kang kasunyatane pancen sansaya dikiwakake ing bebrayan umum. Dene sing dikarepake etos yaiku upaya murih warga gelem tetepungan maneh kalawan tata busana Jawa lan mratahake maneh bab tata busana Jawa ing bebrayan.”Ngowahi mitos dadi etos utawa laku iku pancen ora gampang. Nalika puluhan taun warga ora tau tetepungan kalawan tata busana Jawa, nalika kudu nganggo ya mesthi bakal akeh klera-klerune. Nanging yen pangarsane bebrayan agung, mligine para budayawan lan sutresna budaya Jawa panggah kapriadreng lan ora mingkuh saka upaya nenangi kabudayane dhewe, samengkone tata busana Jawa bakal dadi pangerten kang kaprah maneh ing bebrayan,” piterange Sugiyatna.Lelandhesan budayaKacihna ing wektu-wektu pungkasan iki ing maneka warna adicara formal utawa informal lan maneka rupa pahargyan kaprah tinemu wong kang kleru anggone nyandhang Jawa, ananging yen krenteg kanggo ngupaya murih mitos bisa menjila dadi etos lumaku tanpa kendhat, ora nganti rong taun maneh, bab tata busana Jawa wus bakal menjila dadi pangerten kang kaprah ing bebrayan umum ing Kutha Solo.Apa kang kelakon ing adicara upacara pengetan madege Kutha Solo sawetara dina kapungkur, miturut Sugiyatna, kudu ditegesi minangka sarana ndhidhik bebrayan bab tata busana Jawa. Kanthi kedadeyan sawetara dina kapungkur iku, apamaneh dijurung dening warta ing ariwarti, bebrayan bakal bisa ndunungake kepriye cara manganggo sandhangan Jawa kang trep lan bener lan kepriye cara manganggo kang geseh kalawan trep-trepane.Bab klera-kleru ing trep-trepane manganggo busana Jawa iku ora mung dumadi ing bebrayan umum. Ing sanjerone Karaton Kasunanan Surakarta wae Espos tau mrangguli ana abdidalem tataran adipati sepuh kang nyengeni sawetara abdi dalem lurah kang kleru anggone manganggo sandhangan pisowanan.Kedadeyan iku dumadi sawetara wektu kapungkur ing adicara pisowanan agung pengetan jumenengan Sampeyan Dalem Sinuhun Pakubuwana XIII Hangabehi.Kamangka, kaprahe jejer abdi dalem karaton iku mesthine wus antuk piwulang bab tata busana Jawa sadurunge winisudha minangka abdi dalem karaton. Apameh yen ing bebrayan umum, mesthi luwih akeh maneh warga kang ora pana bab tata busana Jawa. Ngenani
tuwuh lan ngrembaka ing tlatah Solo lan Yogyakarta asumber kabudayan karaton, kabudayan Jawa kang tuwuh lan ngrembaka ing tlatah Banyumasan lan Bagelen duwe ciri mligi, kabudayan Jawa ing tlatah
akeh wong tuwa kang nyebut cah enom saiki ora Jawa, dene sing enom uga gemang yen diarani ora Jawa awit dheweke lair lan gedhe ing tanah Jawa. Ngenani bab iku, Guru Besar Ilmu Sejarah Universitas Gadjah Mada Yogyakarta, Prof Dr Bambang Purwanto, nelakake, Jawa iku yektine ora liya ya kabudayan. Kanthi mangkono, sapa wae lan apa wae bisa ndhaku, didhaku utawa ngidentifikasi dhirine minangka Jawa, nanging yektine ya mung wates legalitas utawa formalitas.Lan sing diarani kabudayan, mesthi wae ora asipat gumathok lan tansah owah. Kabudayan ngalami owah-owahan jumbuh lakuning jaman. Kabudayan tansah urip lan ngrembaka nut lakuning jaman.”Saka kahanan lan kanyatan mangkono kuwi, Jawa utawa kabudayan Jawa kang tuwuh, urip lan ngrembaka ndalem 300 taun kepungkur mesthine bakal beda kalawan Jawa kang tuwuh, urip lan ngrembaka ing wektu iki. Dudutane, Jawa jaman saiki ya ora kudu padha karo Jawa 300 taun kapungkur, 400 taun kapungkur utawa kang luwih tuwa maneh,” piterange Bambang ana sawijining adicara ing ISI Solo sawetara dina kapungkur.Pawadan kanyatan yen kabudayan iku tansah nut lakuning jaman, miturut Bambang, wus samesthine ing jagating kabudayan Jawa, jumbuh kalawan laku lan owah-owahan jaman, tansah ana owah-owahan uga. Lire, kudu ana asil-asil kabudayan anyar sajroning kabudayan Jawa nut lakuning jaman lan owah-owahaning jaman.Generasi mudha Jawa jaman saiki ora kudu niru generasi mu-dha jaman 300 taun kapungkur. Lan asil-asil kabudayan Jawa jaman 300 taun kapungkur ora kudu kabeh ditiru ing kabudayan Jawa jaman saiki. Sing mesthi bakal lestari mung wates oyoting kabudayan, kang ora liya landhesan filosofi kang bisa madhahi sakabehing sanggit anyar kabudayan nut owah-owahane jaman.Kanthi tansah lumintu tuwuhing kabudayan anyar sajroning kabudayan Jawa, tambahe Bambang, yektine saben generasi kang lair saka kabudayan Jawa bisa duwe identitas dhewe kang nuduhake Jawane. Bisa wae, ana wong mbiji sawijining wong dudu Jawa sejati, nanging yektine wong iku sejatine ya wong Jawa, amarga uripe kalimputan kabudayan Jawa.Kanthi mangkono, miturut Bambang, nalika hamicara ing diskusi ngrembug Jawa sejati ing gedhong Teater Besar ISI Solo, sawetara dina kapungkur, nalika ngrembug bab Jawa sejati utawa sejatine Jawa sing baku ora liya ya karya budayane.”Sing sinebut Jawa, ya kabudayan Jawa, miturutku tansah winengku ing lakuning jaman kang tansah njurung marang dumadine owah-owahan kabudayan kang asipat sansaya gawe gregete kabudayan iku dhewe. Ganti gumantine generasi kang winengku kabudayan Jawa, mesthine bakal nambah dinamis-e Jawa. Lan samengkone, bab Jawa sejati lan sejatine Jawa bakal bisa dimangerteni kanthi temen-temen, ora prelu dadi
sawijining SMPN ing Kutha Solo lan Amri, warga Palur, Karanganyar, padha-padha ora bisa guneman basa Jawa krama kanthi teteh, laras lan trep karo undha-usuke. Bisane guneman nganggo basa Jawa mung wates basa Jawa ngoko lan basa Jawa krama kang salah kaprah.Ananging, Putri sing saiki kelas II SMP lan Amri sing saiki dadi dwija komputer yakin yen nganti saiki tetep dadi wong Jawa kang sejati utawa sayekti.Miturut Amri, kabeh kulawargane, bapak ibune, embah-embahe lan leluhure kabeh, miturut cathetan sarasilah cetha yen wong Jawa asli. Lire, lair, urip lan mati ing tlatah Jawa Tengah. Ana sing dumunung ing Solo, Klaten lan Karanganyar.Putri mangkono uga. Lelandhesan pangertene nganti wektu iki, bapak ibune, embahe lan embah buyute yekti yen wong Jawa. Guneman padinan ya nganggo basa Jawa, sanajan basa Jawa kang salah kaprah. Sawetara tradhisi warisan leluhure uga isih
tradhisi liyane.”Nanging yen dikon maca lan nulis aksara Jawa aku pancen ora bisa. Biyen jaman isih sekolah SD pancen sinau maca lan nulis aksara Jawa. Nalika iku sithik-sithik ya bisa yen mung maca lan nulis aksara Jawa. Lah, yen saiki ya wus lali. Wong nalika anakku sing sekolah SD njaluk diwarahi nalika duwe PR (pekerjaan rumah-red) nulis aksara Jawa, dakakon takon marang embahe wae. Yen bapak ibuku pancen isih wasis maca lan nulis aksara Jawa,”pratelane Amri, nalika wawangunem kalawan Espos ing tlatah Kartasura, sawetara dina kapungkur.Dene Putri sithik-sithik bisa maca lan nulis aksara Jawa amarga ing sekolahan pancen antuk piwulang Basa Jawa kang salah sijine nggladhi bab kawasisan maca lan nulis aksara Jawa.Dene Amri nelakake ora bisa guneman basa Jawa kanthi netepi undha-usuking basa, ora bisa maca lan nulis aksara Jawa lan uga wus adoh saka oyot kabudayane pancen dadi jati dhirine saperangan gedhe wong Jawa jaman saiki.Oyot kabudayanNanging, dheweke tetep yakin arepa ora bisa maca lan nulis aksara Jawa, ora bisa nggunakake basa Jawa trep karo undha-usuking basa lan wus adoh saka oyot kabudayan Jawa, nanging tetep dadi wong Jawa, wong Jawa asli.”Jati dhiriku ye tetep wong Jawa. Kepriye ora? Lah bapak ibuku lan embah-embahku kabeh ya wong Jawa. Nalika aku omah-omah sisihanku ya saka kulawarga Jawa. Lire, maratuwaku lan leluhure kabeh ya wong Jawa. Dadi kanthi kahanan apa wae aku iki tetep yakin minangka wong Jawa, wong Jawa asli, dadi ya wong Jawa sejati uga,” tandhese Amri.Dene ing kalodhangan liya, Dwi Susanto, sawijining intelektual mudha, ing kalodhangan hamicara ing sawijining adicara diskusi kang mapan ing gedhong Teater Besar ISI Solo, sawetara dina kapungkur, nelakake, kabeh wong duwe hak kanggo ndhaku yen dhirine iku wong Jawa. Kacihna ora kenal budaya bathik, keris, ora wasis maca lan nulis aksara Jawa lan uga ora prigel nyandhang cara Jawa, tetep bisa sinebut wong Jawa sejati, amarga pancen ora ana ukuran kang gumathok ngenani sapa ta wong Jawa sejati iku.KRMHT Djoko Pandjihami-djoyo ngandharake, lamun kajarwakake, Jawa iku maknane prasaja, ngerti dunung pangetrapane. Jawi kang asale saka basa kramane Jawa ateges ndarbeni tata krama, tata basa, tata susila lan ngajeni mring sapepadha. Jiwa mengku teges tansah angatepi budaya kejawen kang nyata luhur. Dene Jiwi ateges tetep nyawiji marang Gusti Kang Maha Kuwasa.”Lamun jejering wong kang wus ngrasuk Jawa, Jawi, Jiwa lan Jiwi, iku kang bisa sinebut sejatining wong Jawa. Dene Jawa sejati, sejene bibit, bobot, bebete nut alur Jawa uga wus nduweni sangu wasis micara basa Jawa, prigel bab tata busana Jawa lan wasis maca lan nulis aksara Jawa. Saliyane iku uga wasis ngrukti kabudayan Jawa lan ngantepi tata krama budi pakerti luhur kejawen,” piterange Ki Djoko.Ki Djoko nambahake, wong Jawa kang bisa njawani kudu bisa meper hardaning angkara murka, ndarbeni laku brata, cegah dhahar lawan sare, lembah manah lan tansah agawe senenging liyan kang kabeh mau dadi ciri kas jati dhiri tumrap wong
ingkang tumuju dhateng kawaskithan, kawiryan, kawicaksanan, kaluhuran tuwin kasampurnaning gesang.Kathah sanget wedharan susastra Jawi ingkang caket tuwin raket kaliyan ingkang murba lan masesa jagad. Kalebet ing ngriki jagad cilik (mikro kosmos) tuwin jagad gedhe (makro kosmos). Filsafat Jawi dipunngendikakaken langkung jangkep katimbang filsafat kilen (Barat) ingkang underanipun wonten ing kawicaksanan.Jatidhiri Jawi ugi katingal saking filsafat Jawi ingkang langkung onja katimbang filsafat ing tlatah sanesipun. Menapa kemawon ingkang dumados ing tanah Jawi wiwit brang kilen dumugi tlatah brang wetan saget dados titikan minangka Jatidhiri Jawi ingkang maneka warni. Ing saben tlatah pinanggih ciri-ciri budaya ingkang mboten sami kaliyan tlatah sanesipun. Sesanti adikaryanipun Mpu Tantular wonten ing kitab Sutasoma inggih menika: Bhinneka Tunggal Ika saget dipunwastani minangka jatidhiri Jawi ingkang sejati.Samangke, sesanti Bhinneka Tunggal Ika sampun manunggal minangka jatidhiri Nuswantara tuwin inukir wonten lambang nagari peksi Garudha. Kanthi menika, Pancasila ingkang nyawiji kaliyan peksi Garudha saget dipunwastani minangka jatidhiri Jawi ingkang lajeng dipunkukuhaken minangka dhasar miwah falsafah negari. Raket karo omben-omben
ing jagad bisnis pariwisata yektine ora mung wates ”ngedol” maneka asil karya budaya kang pancen dadi jathi dhirine bebrayan Jawa. Njawakake ora mung wates nggelar pakeliran wayang kulit, mbabar karawitan, mamerake utawa nganggo bathik utawa mung wates nggunakake basa Jawa. Miturut Public Relation Manager The Sunan Hotel Solo, Retno Wulandari, nalika wawangunem kalawan Espos, sawetara dina kapungkur, The Sunan Hotel duwe kawigaten mligi kanggo ngetrapake
Nanging saksapaa sing wus tau mlebu utawa nginep ing The Sunan Hotel ora bakal nemokake maneka werna pralambang asil karya budaya Jawa. Amarga The Sunan Hotel pancen milih bab filosofi-ne budaya Jawa tinimbang pralambang-pralambang arupa asil karya budaya Jawa.”Yen bab pralambang, ing hotel iki mung ana loro, yaiku cakrik gedhonge kang ana sing wangin pendhapa lan wayang cacah loro sing dipasang ing sakiwa tengene konter resepsionis, liyane iku ora ana,” piterange Retno.Nanging sawetara wektu kapungkur, hotel internasional iku kasil antuk pangaji-aji saka Kinarya Soerya Soemirat (sanggar beksan apunjer Pura Mangkunagaran) minangka hotel lan punjer bisnis kang setya ngleluri budaya Jawa. The Sunan Hotel, miturut Retno, ngleluri budaya Jawa kanthi cara ngetrapake filosofi ing pasrawungan, yaiku grapyak semanak, kebak esem, ngregani liyan lan tansah ngudi harmonisasi.”Trep-trepane filosofi iki ing kabeh perangan kegiyatan hotel kang gegayutan karo kabutuhane para tamu. Dadi, kacihna para tamu bakal ngrasakake dumunung ing sajroning bebrayan Jawa tanpa kudu ndulu utawa ngrungokake ciri-ciri budaya Jawa kang arupa pralambang asil karya seni lan budaya. The Sunan Hotel ora mindeng bab pralambang, ananging luwih bab filosofi-ne. Yen wates pralambang, malah para tamu ora kepranan. Apamaneh tamu hotel iki racake umur 25-35 taun lan rata-rata uga ekonomi tengahan munggah,” piterange Retno.Plihan mangkene iki, tambahe Retno, salah sijine lelandhesan tetenger lan jenenge hotel. Jeneng ”Sunan” kang dipilih wus yekti nuduhake yen hotele dumunung ing madyaning bebrayan Jawa. Sunan dhewe uga mujudake tetenger kabudayan Jawa kang punjere ing Kutha Solo minangka pralambang pangayoman lan panguwasa. Lan tetenger kuluk keprabon minangka cirine hotel, uga ngandhut tapsiran bab pangayoman, ngudi jejeging adil lelandhesan piwulang spiritual lan tansah ngudi murih langgenge swasana harmonis.Saka kandhutan tapsiran sajroning jeneng The Sunan Hotel lan tetenger kuluk keprabon iku, miturut Retno, jlentrehe menjila ing sikep kabeh pegawe ing hotel iku kang tansah ngupaya lumadine tapsiran-tapsiran iku ing tingkah laku, tata gunem lan pasrawungan. Kanthi mangkono, arepa para pegawene ora ana sing nganggo bathik, ora guneman nganggo basa Jawa lan ora ana swara tetabuhan gamelan, ananging swasana lan atmorsfer hotel tetep kalimputan perbawane budaya Jawa.Ing kalodhangan liya, sutresna budaya Jawa, Mufti Raharjo, ngandharake yektine ing Kutha Solo pancen kudu wus ngetrapake upaya enrich our heritage, yaiku nguwati Kutha Solo ing bab pusaka warisan para leluhur. Lan saka ukara enrich our heritage iki, ateges laku kang dumadi ora mung wates nenangi lan ngleluri kabudayan warisan leluhur, ananging uga ngupaya tuwuh lan ngrembakane budaya lan tapsiran anyar kang ngoyot marang kabudayan asline, yaiku kabudayan Jawa.
akeh sing utang. Mangkono pratelane sawetara kanca nalika ngrembug bab budaya Jawa lan bisnis. Yagene kudu sabar? Kanggo mangsuli pitakon iki bisa didudut saka gegambaran ing andharan iki.Nganti saiki isih mratah anane warung cilik-cilik ing maneka papan, wiwit ing tlatah kutha gedhe nganti tlatah karang pradesan. Prasasat warung-warung cilik iku ora ngrewes marang ngrembakane mal, pasar modheren, hypermarket lan liyane.Yen wong Jawa madeg warung, apamaneh mapan ing tlatah karang pradesan, saorane tlatah pinggiran, kudu nengenake pasrawungane. Lire, mesthi bakal akeh tepungan utawa tangga teparo sing tuku nanging mbayare keri, utawa utang dhisik. Lan rata-rata yen utang ing warung cilik lan sing duwe wus tepung apik, ora nganggo prajanjen apa-apa. Mbayare ya yen gelem, yen wus duwe dhuwit turah utawa malah yen isih kelingan.Dene sing madeg warung dhewe uga ora tau ngoyak-oyak sing utang supaya enggal nyaur. Malah yen liya dina teka lan utang maneh, ya tetep diladeni kanthi ulat sing semanak. Yen utange wus numpuk-numpuk, sing duwe warung racake mung nggresula ing njero ati, ora dilairake. Cekelane, tuna sathak bathi sanak.Kahanan kaya ngene iki, miturut sawetara kanca kang rata-rata wus setaun utawa rong taun mbangun bisnis, ana sing bebakulan cilik-cilikan, ana sing dadi distributor barang lan bisnis liyane, nuduhake yen budaya Jawa, salah sijine budaya srawung iku, ora njurung marang ngrembakane bisnis. Kepriye warunge sing cilik iku bisa ngrembaka yen saben dina ana wong sing utang lan nyaure kapan, ora genah. Dene yen arep nagih utange kuwi, sing menjila mung rasa pekewuh, ora kepenak. Apa ya pancen mangkono kuwi? Ing tebane kang luwih amba, apa pancen budaya Jawa ora bisa ditrepake ing jagad bisnis?Yen maca maneka teori manajemen bisnis kang ngrembaka lan mratah ing wektu-wektu pungkasan iki, yektine ana lawe abang kang nggandhekange, yaiku wiwit ninggalake teori manajenem bisnis kang mung nengenake bab rasional lan wiwit ngugemi kanthi kenceng teori kang luwih nengenake bab emosional, lan ningkat maneh kanthi kuwih ngugemi teori kang nengenake bab spiritual.Bab iki bisa didulu saka maneka rupa buku teori manajemen bisnis kang ngrembaka wektu-wektu pungkasan iki. Tuladhane kaya ESQ (Ary Ginanjar), Gods My CEO (Larry S Julian), lan Seven Habits (Stephen Covey). Terus apa gandheng cenenge karo budaya Jawa ing jagad bisnis?Budaya Jawa mligine kang ginelar ing sujarah, babad lan unen-unen yekti wus nyumadiyakake maneka piwulang, tapsiran, pitutur lan paugeran kang luwih nengenake bab emosional, munggahe spiritual. Bab iki nyata yen ora cengkah karo teori manajemen bisnis kang ngrembaka wektu-wektu pungkasan iki.Kayadene unen-unen tuna sathak bathi sanak, menang tanpa ngasorake, alon-alon waton kelakon lan liyane kang yektine uga dikenal lan mratah ing ”jagad bisnis wong Jawa”, jan-jane uga ngandhut tapsiran kang padha karo
asipat ritual. Sepasar utawa limang dina sawise laire si bayi dadi dina mligi tumrap wong tuwane bayi kanggo mbiwarakake jeneng marang kulawarga liyane lan tangga teparo. Tata carane nganggo bancakan kang ditekani kabeh kulawarga, sesepuh lan tangga teparo. Jeneng sing wus dicawisake adoh dina sadurunge si bayi lair ing kalodhangan iku bakal ditetepake minangka jenenge si bayi.Jeneng sing diparingake marang bayi iku, miturut andharan ing sawetara kapustakan kang ngrembug bab budaya uripe wong Jawa lan tradhisi kang diugemi, biyasane nuduhake urutan laire, tingkat sosial kulawarga wong tuwane, lanang utawa wadon, prastawa tinamtu kang mbarengi laire si bayi, gegayuhan lan pangarep-arepe wong tuwa lan sapiturute. Jeneng kang mratandhani urutan laire kayadene eka, dwi, tri, catur, panca lan sapiturute.Dene yen jenenge iku mratandhani tingkat sosial kulawarga utawa wong tuwane, racake nggunakake tembung-tembung saka basa Sanskerta lan tembung liyane kang dadi pratandha dununge tingkat sosial ing madyaning bebrayan. Tuladhane kaya mandalaputra, gusti, dewi, sri, kusuma, ratna, adi, bhaskara, bayu lan sapiturute.Prastawa tinamtu kang mbarengi utawa dadi pangeling-eling marang laire si bayi dening bebrayan Jawa uga kerep didadekake dhasar ngracik jeneng. Tuladhane kaya jeneng anggana kang nuduhake yen dheweke lair ing dina Slasa, ngadina kang nuduhake yen dheweke lair ing dina Minggu (Ahad utawa Ngad) lan sapiturute. Lan jeneng kang gegayutan karo gegayuhan lan pangarep-arepe wong tuwa racake arupa tembung-tembung kang ngemu teges sarwa apik. Tuladhane kaya budiman kang ngandhut donga panyuwunan murih di bayi ing dewasane menjila dadi wong kang migunani tumrap wong liya lan bebrayan.Amarga jeneng tumrap bayi ing madyaning bebrayan iku ora mung wates dadi tetenger, ananging uga ngandhut tapsiran-tapsiran jero, mula ing bebrayan Jawa lumrah tinemu ana bocah kang ganti jeneng nganti wola-wali amarga dibiji kabotan jeneng. Tandhane bocah kang kabotan jeneng, miturut panemu kang lumrah ing bebrayan Jawa, arupa bocah kang tansah nandhang lelara, bocah kang tansah nandhang kacilakan utawa bocah kang tuwuh lan mekare pisik lan mentale dibiji ora jumbuh karo umure.Jarwo Setiyo, 33, warga asli saka tlatah Wukirsari, Cangkringan, Sleman, Yogyakarta, nalika wawangunem kalawan Espos, ing tlatah Kartasura, sawetara dina kapungkur, nelakake duwe pengalaman ganti jeneng amarga nalika cilik dibiji kabotan jeneng. Miturut Jarwo, ora kurang saka kaping papat dheweke ganti jeneng. Lan tujune nalika dheweke cilik nganti umur udakara wolung taun durung ana kawicaksanan bab akta kelairan. Lan nalika dheweke ganti jeneng kang kaping papat iku kang sabanjure dadi jeneng sing dicathet ing akta kelairan.”Aku mung kelingan jenengku sing sepisanan, yaiku Subagyo Widodo. Jarene bapakku, nganti umur setaun luwih aku tansah lara-laranen saengga jenengku diganti. Bubar kuwi udakara telung taun aku isih tansah lara-laranen, banjur jenengku diganti maneh. Sawise iku jarene bapak, aku kerep kacilakan. Mula jenengku diganti maneh. Pungkasan nalika aku mlebu SD kelas I jenengku diganti Jarwo Setiyo nganti saiki,”piterange Jarwo.Kahanan kabotan jeneng iki, ing jaman saiki wus arang tinemu amarga nalika bayi lair lan dijenengi wus kudu enggal didaptarake marang sing kawogan ing paprentahan lan banjur digawekake akta kelairan.Miturut pamawase Jarwo, jan-jane dheweke nalika cilik tansah lara-laranen ora amarga kabotan jeneng, ananging amarga gizi sing kurang apik. Bapake mung among tani sing anake cacah sanga, dene ibune mung ibu rumah tangga. Dene nalika kerep nandhang kacilakan, amarga nalika iku, miturut Jarwo, dheweke pancen kalebu bocah sing ndhridhis, rada nakal lan seneng sakarepe dhewe
nalika meruhi sawetara papan ing Kutha Solo nggunakake aksara Jawa kanggo nulis jenenge papan iku. Mbokmenawa, miturut panemune Ketua Persatuan Pedalangan Indonesia (Pepadi) Jateng, Ki Sutadi, sawetara dina kapungkur ing Griya Solopos, yen Michael teka maneh ing Kutha Solo ing dina-dina pungkasan iki, dheweke bakal sansaya mongkog lan gumun amarge wus sansaya akeh papan utawa wangunan kang nggunakake aksara Jawa kanggo nulis jenenge papan utawa wangunan iku.Kutha Solo pancen sansaya adreng ndhudhah maneka kaskayane kabudayan Jawa kanggo ngrerengga swasana kutha. Ancase, miturut Walikota Solo, Joko Widodo, murih Kutha Solo kang duwe slogan kutha budaya iku temen-temen duwe ciri mligi asumber oyot kabudayane, yaiku kabudayan Jawa.Lan kasunyatane, nalika Walikota Solo netepake kawicaksanan ngetrapake kasakayane budaya Jawa ing samubarang kegiyatan mbangun lan mekarake Kutha Solo, akeh pehak kang aweh panjurung, kalebu ing kalangane kegiyatan bisnis lan pariwisata.Kayadene kuwajiban nulis jeneng papan nggunakake aksara Jawa, yektine ora mung wates kanggo aweh tetenger yen Kutha Solo iku oyot kabudayane ya kabudayan Jawa, ananging uga kanggo ”ngedol” Kutha Solo.Yen Kutha Solo duwe ciri mligi kang ngoyot marang kabudayane, miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, samengkone Kutha Solo bisa duwe ciri mligi kang beda yen katandhingake karo kutha-kutha liyane, ing tlatah regional, nasional apadene internasional.Pawadan ciri kang mligi iku, yaiku ciri asumber oyot kabudayan Jawa, samengkone Kutha Solo bakal narik kawigatene wong-wong saka sanjabane Kutha Solo. Yen wus mangkono, yekti Kutha Solo bakal payu ing madyaning bisnis lan pariwisata. Tebane, bakal akeh wong saka sanjabane Kutha Solo kang mblanjakake dhuwite ing Kutha Solo. Warga Solo akeh kang kepayon dodolane lan tundhone ekonomi Kutha Solo uga ningkat.PralambangLan kasunyatan mangkono iku, uga bisa dadi bukti, yektine budaya Jawa bisa ditrepake ing
Rupa (FSSR) UNS, dina Senen (7/4), ngandharake madyaning bisnis tansah nengenake bab daya saing. Budaya yektine uga duwe kaskayane tapsiran, sikep lan filosofi kang bisa njurung tuwuh lan ngrembakane daya saing iku.Sing dibutuhake ora liya upaya kanggo ndhudhah kaskayane budaya Jawa murih bisa ditrep-ake supaya njurung tuwuh lan ngrembakane daya saing. Kayadene filosofi alon-alon waton kelakon, yekti kudu didhudhah murih bisa jumbuh karo kabutuhan nuwuhake lan ngrembakakake daya saing iku.Madyaning bisnis, uga pariwisata, tansah mbutuhake trep-trepane
kanthi asil optimal lan bisa nututi lakune jaman lan owah-owahan ing madyaning bebrayan internasional.Lamun wong Jawa bisa ndhudhah kaskayane kabudayane dhewe, miturut Ravik, lan bisa njumbuhake karo kabutuhan-kabutuhan ing madyaning bebrayan jaman modheren, kalebu kabutuhan ing
luhur. Mligine tumrap wanita kang dadi jejering ibu, budaya Jawa paring pangaji-aji kang prasasat tanpa winates. Kayadene nalika ngetrapake sesebutan ibu marang punjere paprentahan nagara, yaiku ibu kota.Saliyane iku ing tata administrasi uga ana sesebutan buku induk, tumrap tanah wutah getih papan lair lan dumunung sebutane ibu pertiwi. Ing tangan lan sikile manungsa uga ana panganggone sebutan ibu, yaiku ibu jari.”Sesebutan kaya mangkono iku yektine ora mung wates sesebutan ngono wae. Iki nuduhake yen yektine ing kabudayan Jawa, kang diakoni utawa ora sasuwene iki kasil dadi werna menjila ing kabudayan nasional Indonesia, jejering ibu, tebane kang luwih amba ateges wanita, pancen duwe kalungguhan luhur, kalungguhan mligi lan pinuji banget,” piterange Mufti.Dene bab kanyatan akeh wanita kang banjur katelah mung kanca wingking, miturut Mufti, ora uwal saka tatanan sosial kang banjur diugemi dadi kabudayan ing bebrayan. Lan ing tatanan iku, para wanita ora kuwawa nuntut hake kang yektine duwe kalungguhan luhur iku, amarga ana wewaler kang ngalang-alangi.Filosofi-ne yekti ndunungake wanita ing kalungguhan kang luhur, dene nalika lumaku ing bebrayan akeh wanita kang ditindhes, ora bisa nggayuh pamulangan kang dhuwur kayadene priya lan sawetara bab liyane kang ndadekake wanita kalah maju tinimbang priya sejatine asil tatanan sosial kang diracik dening masarakat dhewe. Ing kalodhangan liya, sastrawan kang uga paraga pangurus Dewan Kesenian Kota Solo (DKKS), Joko Sumantri, ngandharake akehe wanita (Jawa) jaman saiki kang kasil ngowahi jarwadhosok ”wani ditata” dadi ”wani nata” ora liya uga asil owah-owahan jaman.Kawiwitan nalika ideologi kapitalisme kasil nguwasani kabeh perangan uripe manungsa ing donya iki. Salah siji wujude nalika akeh wanita kang dadi buruh ing maneka industri. Mula bukane mung buruh kang gampang diatur, ananging wusana dadi balungane ekonomi kulawarga amarga priya minangka pangarsa kulawarga ora duwe pakaryan lan pametu kang gumathok.”Saka kahanan mangkene iki suwening suwe para wanita kang mula bukane mung buruh iku banjur menjila dadi saka gurune ekonomi kulawarga lan sumrambahe uga dadi saka gurune ekonomi bebrayan. Lan nalika sansaya akeh wanita kang nyekel saka guru ekonomi, mesthi wae kadidene banyu mili sabanjure bakal ngrembaka dadi saka guru ing bab liyane. Kapitalisme dhewe jan-jane uga mbutuhake kridhane wanita, ora nyukupi yen mung nengenake priya,” piterange Joko.Ing tlatah utawa wewengkon kang kabudayane luwih asipat tinarbuka lan egaliter, sansaya akehe wanita kang dadi saka guru ekonomi iku banjur nuwuhake kalodhangan mirunggan kanggo ngrembakakake kawasisan lan kaprigelan ing bab liyane. Wusana para wanita ora mung wates dadi buruh, ananging uga menjila dadi pengusaha, dadi bos, dadi pangarsa lan nyekel panguwasa kang wenang ngatur lan uga wenang gawe
Serat Wulang Putri lan liyane.Serat-serat kasebut ngandhut piwulang bab etika lan moral tumrap wanita. Anane serat-serat piwulang kang mligi ngrembug bab wanita iki nuduhake yen prekara wanita mujudake bab kang narik kawigaten tumrap para pujangga lan raja ing tanah Jawa jaman biyen.Ancase para pujangga ngripta serat-serat piwulang bab wanita jumbuh karo kabutuhan pulitik jaman iku. Dene ancase, miturut andharan ing sawetara pustaka, ora liya kanggo njaga murih tetep tentreme sesambungan lan pasrawungan ing antarane warga karaton kang saperangan dumadi saka
Ana kapentingan pulitik nyata kang njurung dumadine serta-serta piwulang kasebut, yaiku kanggo ngawekani tuwuhe dredah ing antarane warga karaton kanthi cara mikukuhi tatanan sosial lelandhesan budaya Jawa kang patriarkhi.Wusana, wanita didunungake minangka titah kang wewenange hamung ing bab ngreksa bale somah utawa wewengkon domestik, iki kang banjur nuwuhake unen-unen wanita iku minangka kanca wingkinge priya lan wanita iku kudu wani ditata. Dene priya didunungake minangka titah pinunjul lan nguwasani wewengkon publik.Riptan tatanan sosial kang ndunungake wanita ing wewengkon domestik iki uga lelandhesan panganggep kang gegayutan karo raga lan batine wanita kang ringkih, luwih nengenake rasa (emosi), kurang pikir (irasional) lan uga ora duwe rasa manteb marang dhiri pribadine.Panganggep ngene iki banjur nuwuhake pambiji yen wanita iku ora duwe hak kanggo netepake putusan utawa kawicaksanan, kalebu tumrap dhiri pribadine. Panganggep kang banjur menjila dadi perangane budaya iki tetep lumaku engga gumantine abad XX lan nganti kawitan abad XXI iki. Jumbuh karo kanyatan yen budaya iku tansah ngalami owah-owahan nut lakune jaman, panganggep marang wanita asumber serat-serat piwulang iku saiki wus ngalami owah-owahan. Akeh wanita Jawa kang saiki mbangun kridha ing wewengkon publik. Kacihna wujude isih wates retorika politis.Pancen wus akeh wanita kang nyekel panguwasa, wenang ngatur lan wenang gawe aturan, ananging durung ndayani banget marang upaya ngowahi panganggep budaya bab wanita Jawa kang asumber serat piwulang asiling kabudayan Jawa punjer karaton iku.Nalika bebrayan Jawa akeh sing wus ngiwakake oyot kabudayane lan milih ngugemi piwulang agama, pranyata piwulang agama bab dununge wanita tetep isih diwernani panganggep manawa wanita iku titah nomer loro, nomer sijine tetep priya.Riffat Hasan, guru
kang ndunungake wanita iku luwih asor tinimbang priya nganti saiki isih urip ing bebrayan.Miturut Riffat, kahanan mangkene iki dumadi amarga piwulang agama iku tetep diwadhahi dening wangunan budaya lan sosial kang asipat patriarkhi. Lan kabudayan Jawa kang asumber karaton nyata-nyata mikukuhi ”kawicaksanan sosial” ndunungake wanita ing papan kang luwih asor tinimbang priya.Ing jaman modhern, globalisasi, lan informasi iki tumrap wanita Jawa tetep isih mbutuhake perjuwangane kanggo mujudake urip kang bisa ndunungake wanita lan priya minangka titah kang padha-padha kalungguhane minangka manungsa
taun 2008 iki. Kawentare amarga sujarah utawa lelabuhane ana ing jagad kasusastran Jawa. Tulisane ngumandhang lan merbawani para parampara, nimpuna, ilmuwan, sastrawan lan bebrayan ing alam global wektu iki.Mula ora aneh menawa
Ndhudhah buku-buku anggitane pujangga Ranggawarsita pepak banget. Akeh kang nyakup lan ngukup babagan, kasusastran, kabudayan, babad utawa dongeng, panggula wenthah (pendhidhikan), paramasastra, bausastra, tatacara, primbon, kawruh lepasing jiwa, filsafat, jangka lan liya-liyane. Mindeng buku-buku karyane pujangga Ranggawarsita akeh tinemu tembung (term), gegaran utawa konsep ngenani wulang wuruk, kahanan praja, tatacara, panguripan, ciri-ciri, watak, jangka utawa ramalan.Manut andharane Darusuprapta (sawargi) ana ing Almanak Dewi Sri taun 1974 udakara ana 60 buku sing tinulis dening pujangga Ranggawarsita. Serat Jayengbaya dianggit rikala umur 24 taun bisa dadi titikan menawa Bagus Burham (asma timure pujangga Ranggawarsita) duweni bakat ngarang utawa nulis sing ngedab-edabi. Nyinau Serat Jayengbaya tinemu konsep panguripan kanggo nggayuh katentreman lan kabagyan. Gagasan lan imaginasi-ne ngrembaka ngandharake patang puluh pitu jinis pakaryan. Kabeh pakaryan ora ana kang dipilih amarga sarwa akeh kekurangane. Putusane banjur bali marang pilihane sakawit amarga diantepi bakal bisa urip lestari.Minangka dudutan, kanggo sangu jaya ing bebaya (jayengbaya) prelu taberi anggone makarya, andhap asor, wicaksana, lan tansah syukur marang Gusti Ingkang Maha Kawasa. Serat Jayengbaya dadi titikan menawa pujangga Ranggawarsita mumpuni lan lantip panggrahitane mindeng rupa-rupa kahanan wektu iku. Kajaba saka iku pujangga Ranggawarsita duweni watak seneng lelana brata lan taberi maguru tekan tlatah Bali. Karana iku pujangga Ranggawarsita nguwasani sakehing ngelmu adhedhasar kanyatan, referensi utawa wewaton agama Islam, Kejawen, Budha lan Hindhu. Buku-buku kang ndudut ati lan banjur kawentar yaiku Kalatidha minangka titikan anane Jaman Edan. Buku Jakalodhang ngemot ramalan arep tekane jaman apik (kamardikan) lan buku Sabdajati ngenani ramalan nganti tumekane pujangga Ranggawarsita arep murut ing kasedan jati. Wewaton buku-buku kasebut ana sing ngarani menawa pujangga Ranggawarsita duweni kawaskithan utawa ngerti sadurunge winarah.Ramalan arep anane Jaman Edan dadi
ing Serat Kalatidha ngenani arep anane jaman edan ewuh aya ing pambudi. Ana ing jaman edan lakuning pranatan rusak, ora ana patuladhan, akeh wong pinter padha melu, kelu, lan katut ombyaking jaman. Menawa melu ngedan ora tahan, menawa ora melu nglakoni ora bakal oleh panduman, wekasane bisa kaliren. Nanging manut takdir Allah, begja begjane kang lali luwih begja kang eling lan waspada. Kahanan kang sinebut ing wektu iku kaya-kaya akeh sing cocok karo kahanan wektu iki. Ing babagan hukum utawa pranatan akeh sing padha nglanggar. Tumindak korupsi lan kolusi mrambah ana ngendi-endi. Kahanan ekonomi mrihatinake amarga rega-rega padha mundhak lan kehe wong nganggur lan mlarat.Serat Kalatidha menehi piwulang ngadhepi jaman edan, yaiku supaya padha mawas dhiri, eling lan
Minangka pujangga kang antuk sesebutan pujangga panutup, RNg Ranggawarsita ninggal warisan kang ora bisa dipetung ajine. Wus udakara 135 taun pujangga iki bali ing pangayunaning Pangeran, ananging nganti wektu iki kaya-kaya isih tetep urip ing madyaning bebrayan, mligine bebrayan Jawa. Pasareyane kang dumunung ing tlatah Desa Palar, Kecamatan Trucuk, Klaten saben dina malem Jemuah utawa Kemis wengi tansah dikebaki warga bebrayan Jawa saka ngendi-endi tlatah. Sedyane tumeka ing pasareyane iku, saliyane kanggo jiyarah uga kanggo nenepi. Dalan tumuju pasareyan iku saka ratan gedhe Solo-Yogyakarta wus arupa aspal alus.Miturut pratelane Mbah Gino Sukarto, 77, kang wus udakara 60 taun setya nunggu pasareyane RNg Ranggawarsita, saben ana acara pilihan lurah utawa hajatan pulitik liyane uga mesthi ana rombongan warga padha nenepi ing sakupenge pasareyan.”Warga sing tumeka mrene ancase warna-warna. Ana sing kepengin laris dedagangane, ana sing pengin kapilih ing pilihan lurah, ana sing pengin lumintu rejekine lan sapiturute. Kabeh iku miturutku bali ing niyat lan kapercayane. Lan kapercayan iku ora bisa dipeksa-peksa. Yen ana warga sing percaya yen pasareyane RNg Ranggawarsita iki duwe perbawa apik tumrap laku dedagangan ya sumangga wae, mangkono uga kang gegayutan kalawan karep lan niyat liyane,” piterange Gino.Perbawane pujangga panutup iki, miturut Gino, pancen ora ana sudane. Emane, nalika Espos tumeka ing pasareyan ing Desa Palar iku, dina Senen (19/5) kapungkur, jobin teras ing gedhong cungkup katon reget banget. Lawange gedhong cungkup ditutup rapet. Jarene Mbah Gino, gedhong iku bakal diresiki saben dina Kemis awan. Saengga yen malem Jemuah akeh warga sing tumeka kahanane wus resik. Lan saben malem Jemuah lawang gedhong cungkup dibukak kanggo warga sing kepengin jiyarah.Ing sacedhake ge-dhong cungkup pasareyane RNg Ranggawarsita ana pasareyane Carl Frederick Winter utawa kang kondhang kanthi jeneng CF Winter. Dheweke nate dadi juru basa ing Karaton Kasunanan Surakarta lan kerep sesambungan kalawan RNg Ranggawarsita.Saliyane marisake perbawa asipat mistik ing pasareyane, pujangga Jawa pungkasan iki uga marisake maneka warna karya sastra kang nganti saiki isih lestari. Miturut Wahono, saka Museum Ranggawarsita Semarang, nganti sedane ing tanggal 24 Desember 1873, RNg Ranggawarsita marisake kurang luwih 99 karya sastra. Karyane pujangga Jawa pungkasan iki nglimputi maneka bab, antarane crita para dewa lan lakon wayang (Pustaka Raja Purwa), gegambaran kaanan jaman kang kondhang sinebut jaman edan (Serat Kalatidha), ramalan bakal tekane jaman kepenak tumrap bangsa Indonesia (Serat Jaka Lodhang), ramalan bab sipat jaman makmur lan tindak tanduke manungsa sing srakah (
kang antuk gelar/sesebutan Abdi Dalem Kaliwon Nem Kadipaten Anom, Pujangga Dalem ing Karaton Surakarta Hadiningrat ngasilake karya sastra cacah 60 kang wus dikenal dening bebrayan. Dene sing durung dikenal utawa arang dirembug ing bebrayan, isih akeh maneh. Bab kang kaemot ing karyane iku nglimputi basa lan sastra, sujarah, dongeng, roman klasik, seni budaya, crita wayang, ramalan,
Pengetan dina Kebangkitan Nasional ora uwal saka bab ngleluri rasa nasionalisme. Miturut sejarahwan saka UNS kang uga budayawan, Soedarmono SU, bab nasionalisme iki ing wektu-wektu pungkasan iki pancen wus ngalami owah-owahan. Pawadan iku, nalika hamicara ing sawijining pirembugan sawetara dina kapungkur, Soedarmono mrayogakake supaya pendhidhikan kabangsan diwulangake ing sekolahan. Iki kanggo ngawekani dayane owah-owahan jaman kang ing nagara iki uga nuwuhake bab kang ora becik ing bab nyawijine bangsa Indonesia.Malah sawetara sarjana sujana mbiji, ing wektu-wektu pungkasan iki rasa kabangsan ing kalangane generasi mudha sansaya nipis. Kamangka yen sing aran rasa kabangsan iku sansaya nipis, tundhone bakal ndadekake bubrahe urip bebrayan minangka sawijining bangsa.Miturut andharan ing buku Nasionalisme, Arti dan Sejarahnya, karyane Hans Kohn, yektine nasionalisme iku bisa ditegesi minangka panemu kang ndunungake kasetyane saben wong marang nagara utawa kabangsan.Tuwuhe kasetyan iki kawiwitan saka rasa nyawiji lan gumantung marang tanah wutah getihe, marang tradhisi-tradhisi lan panguwasa resmi. Nasionalisme iki saya suwe saya dadi perangan lan ubarampe mligi kanggo mbangun urip lan panguripan kang asipat umum apadene kang asipat katumrapake marang dhiri pribadi.Miturut andharane Kohn, bangsa-bangsa ing alam donya iki mujudake wohing daya uriping sujarah. Pawadan iku kahanane uga tansah ngalami owah gingsir, ora baku lan gumathok.Jati dhiriBangsa mujudake kaimpune maneka warna golongan lan ora bisa ditegesi kanthi teges kang gumathok. Lan racake bangsa-bangsa, kalebu bangsa Indonesia, duwe ciri mligi kang ndadekake beda kalawan bangsa liyane. Bab bedane iki upamane amarga garis teturun, basa, tlatah dedununge, nyawijine ing bab pulitik, adat tradhisi, agama lan bab liyane.Saka kahanan mangkene iki ora nggumunake yen sawijining bangsa bisa pecah amarga daya kanggo nyawijekake kabeh wargane wus ngalami owah-owahan. Mangkono uga bisa wae dadi sansaya kuwat amarga kabeh perangan lan ubarampe kang nuwuhake sikep kabangsan lan nasionalisme tansah dikuwati.Miturut Goenawan Mohamad, rasa nyawiji minangka sawijining bangsa kawitane pancen tuwuh sithik mbaka sithik. Kridhane Budi Utomo, uwal saka pradondi kang ngrembaka ing wektu-wektu pungkasan iki, sithik apa akeh tetep aweh panjurung marang tuwuh lan ngrembakane rasa nduweni jati dhiri tumrap bangsa Indonesia. Kawitane pancen ing tlatah Jawa lan Madura lan banjur sumrambah ing tlatah liyane.Emane, miturut budayan Jawa, Winarso Kalinggo, jaman saiki malah akeh wong Jawa sing isin kalawan Jawane. Tundhone akeh wong Jawa kang milih ngiwakake oyot kabudayane lan banjur milih nggilut kabudayan kang asale saka nagara manca.Lan nalika ninggalake kabudayane, kamangka budaya anyar sing luwih narik kawigatene durung kasil direngkuh, wusana nuwuhake kahanan bebrayan kang prasasat ora duwe jati dhiri.Kahanan bebrayan kang prasasat ora duwe jati dhiri iki kang saiki dumadi ing bangsa Indonesia, kalebu ing bebrayan Jawa.
cacah sanga. Bedhaya iki nggambarake swasana batine priya lan wanita kang nembe pepasihan. Obah mosiking para pambeksa kairingan gendhing Ketawang Pangkur.Miturut paraga Humas Pakubuwono XIII Tedjowulan, KRHT Bambang Pradotonagoro, pasugatan beksan Bedhaya Pangkur dipilih dadi pasugatan ing pahargyan manten iku amarga pancen jumbuh banget kalawan werdine pikraman antarane priya lan wanita. ”Bedhaya Pangkur iku yasan Dalem Sinuhun Pakubuwono VIII sing asma timure KGPH Hangabehi. Bedhaya Pangkur nggambarake swasana batine raja sing nembe pepasihan kalawan wanita sing banget ditresnani,” piterange Bambang.Ing kalodhangan sadurunge, nalika pahargyan pikraman antarane putra putri Dalem KGPAA Mangkunagara IX, GRAj Agung Putri Suniwati lan Sarwana Thamrin, beksan Bedhaya Surya Sumirat dadi pasugatan mligi ing acara pahargyan temu penganten sakloron, mapan ing Pendhapa Ageng Pura Mangkunagaran. Miturut andharan ing sawetara kapustakan kang kasimpen ing Reksa Pustaka Pura Mangkunagaran, lan uga andharane Rusini, dosen ing ISI Solo, beksan Bedhaya Surya Sumirat diracik taun 1990.Bumi PertiwiBeksan iku ngandhut tapsiran semangate para prajurit kang makantar-kantar. Para pambeksa Bedhaya Surya Sumirat nganggo slempang kang ana gambar srengenge lan nyengkelit pistol. Gambar srengenge ing slempang iki kang dadi gegambaran surya kang nembe sumirat.Dene pistol nuduhake gegambaran semangate para prajurit kang makantar-kantar kanggo ngrungkebi bumi pertiwi. Bedhaya Surya Sumirat dhewe ngandhut gegambaran lelakon kridhane Pangeran Sambernyawa, utawa Raden Mas Said, nalika nglawan kompeni Walanda sakwadyabalane lan banjur kasil ngedegake praja Mangkunagaran.Bedhaya Pangkur lan Bedhaya Surya Sumirat mujudake perangan kaskayane seni beksan asumber kabudayan Jawa. Lan saben beksan sing diracik asumber kabudayan Jawa yekti ngandhut tapsiran tinamtu. Ana tapsiran kang asipat vertikal, yaiku gegambaran sesambungan antarane manungsa lan Sing Gawe Urip, lan ana tapsiran kang asipat horisontal, yaiku gegambaran sesambungan ing antarane manungsa utawa ing madyaning bebrayan.Miturut sawargi KRT S Witoyo Tondodipuro, pangarsa Sanggar Beksan Arena Langen Budaya ing Mutihan, Laweyan, kang seda dina Kemis (29/5) kapungkur, nate ngendika marang Espos menawa beksan pancen ora mung wates obah mosiking raga kairingan unine gamelan.Beksan tradhisi mligine, lan uga beksan modhern utawa kontemporer, racake ngandhut tapsiran-tapsiran tinamtu kang gegayutan kalawan ulah rasa, ulah jiwa lan uga kahanan urip lan panguripane manungsa. Sawargi Witoyo kang wus kasil ngracik sawetara beksan tradhisi kang dadi sarana piwulang seni tradhisi ing sekolahan-sekolahan, nambahake, racikan beksan mesthi lelandhesan krenteg, karep, tapsiran lan uga jangka kang diangkah.Kayedene beksan racikane sing dadi sarana gladhen seni beksan tradhisi ing sekolahan-sekolahan, tansah lelandhesan swasana kajiwan lan ragane siswa sing bakal gladhen. Beksan tumrap siswa SD, SMP lan SMA utawa sing sakdrajat, apike diracik beda-beda. Beksan tumrap siswa SD kudu nengenake sipat dolanan lan seneng-seneng. Beksan tumrap siswa SMP lan SMA kudu nengenake sipat nalika bocah ngancik dewasa utawa puber
Ndeleng jaman saiki uwong-uwong gak enom, tuwek, cilik, gede, lanang wedok lek nang
ngomonge mesti nganggo boso gaul Jakarta 'gue-elo'. Tapi lek aku ngrungokne wong ngomong koyok ngono kupingku rasane koyok disogrok-sogrok, opo maneh sing ngomong iku asline wong Suroboyo sing logate iku pasti kethok. Aku gak ngerti sakjane wong ngomong koyok ngono iku njaluk dianggep gaul opo isin ngomong boso Jowoan. Lek aku loh yo, kaet cilik ngomong mesti nggawe boso Jowo, lek nang bapak ibuk utawa wong sing luwih sepuh yo nyoba nggawe boso krama. Senajan gak isok kromo alus sing penting unggah ungguh nang wong sing luweh sepuh iku jik onok. Lha arek cilik saiki akehe podo gak nduwe unggah ungguh. Ngomong nang bapak ibuke misah misuh sak karepe dewe. Lek dikandani senengane mbadali ae. Lek nang kanca sak duluran yo boso Jowoan rek, sampe saiki aku kerjo nang Jawa Barat yo jik tak gowo boso Jowoku. Senajan gak kabeh uwong isok ngomong boso Jowo, tapi lek ngomong karo kanca sing asli Jowo yo wes bablas Jowoane. Biasane nang kantorku lek aku ngomong karo kancaku sing teko Jombang, onok kanca kantor sing tekan Bandung ngomong ngene "Tek...tek.. tek... wayange dimulai..." Solae lek wes ngomong boso Jowoan karo kanca sak duluran iku rasane koyok nang omah dewe. Koyok bali nang Suroboyo. Sing nggarai aku bangga maneh karo boso Jowo iku, kanca-kanca kantor sing asline urang Sunda malah njaluk diajari boso Jowoan, terus lek ngomong karo aku yo nggawe boso Jowo. Rasane ikuloh seneng gak karuan. Aku onok crita lucu pas ngomong karo kancaku urang Sunda. Jeneng mas Wahyu, luwih
Mas Wahyu : Wahaha, kalo di Sunda sampean itu kaki yuukk.. Wahahah
Haha, yo iku sing jenenge keanekaragaman. Sing penting tetep bangga ae karo boso asalse dewe-dewe. Pesenku siji gawe dulur-dulur liyane. Tresno nang boso daerah yo gak opo-opo, iku apik malah, tapi ojok disalah gunakno gawe mbujuki wong liyo. Sak aken rek sing dibujuki iku,
"Kaspo sampeyan itu Pak Wo!"
Diakoni apa ora, pengaruh lingkungan kuwe lewih kuat timbang keluarga.
Sing wis genah tek lakoni soal ajar basa. Diniati ket lair ceprot bocah kudu teyeng ngomong Jawa sing mandan
suwe ora tambah pinter malah tambah bubrah. Gara-gara nek metu ngumah, tanggane kabeh-kabeh takon nganggo basa Endonesia.
Endonesiaan sing wis genah rama biyunge ngeh.
Acara mulai ganti maning basan preian meng Tlacap. Nyong karo Mamake Tepleng wis manut melu Endonesiaan, bocah mulai ngomong Jawa maning. Malah maen pisan sing deblajari basa Jawa sing paling egaliter.
Tembe rong minggu wis dejak bali nJogja, basane dadi remuk ora karu-
Mbentuk karakter bocah total nangumah kayane wis angel. Lingkungan tetep dominan pengarueh. Peran keluarga mung bisa ngrewangi ngegas karo ngerim thok. Ora patut pancen. Tapi wong wis dadi jamane kon
melu upacara, bar kuwe langsung tampil mang mong mabur...
Pancen wis ora kaya biyen maning. Tapi esih teyeng tampil, miturutku maen banget. Paling ora kesenian asli Nuswantara tesih ana sing gelem nguri-uri.
siki sing jenenge ebeg yang mung kaya kuwe bae acarane. Nari-nari, mendhem terus atraksi sing ora tau ganti. Wajar nek bocah-bocah nom gampang bosen wong gangnam style apa harlem shake sing nembe ngetren wingi sore be wis ilang maning.
Angel golet atraksi liya, soale sing gelem sinau teknik kaya
Ora ngandel akeh atraksi sing temenan teknik, jajal bae deleng nek tes mangan beling biasane njaluk degan. Asline mung kemu thok trus belinge dibuang meng jero degan, ora dileg mlebu weteng. Pengin sinau cara aman mangan beling, meng Adiraja - Adipala baen sing kaderisasi ebege
wadon ayu tur seksi. Gamelane ditambaih orjen. Tembang eling-eling mung
Banyuwangi Gelar Lomba Agustusan di Hari KerjaSharerobot View the profile robotSeng Duwe
mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada. Serat KalatidaR.Ng. Ronggowarsito
Lha memange isih suwi to mulihe, Mas?
Wis gak suwi maneh iku, Mas. Tenang wae kemplang, dodol cs isih ngenteni koq 😀
Kepala Staf Angkatan Laut utawa dicekak KSAL, iku jabatan jroning Tentara Nasional Indonésia (TNI) kang dadi pemimpin Angkatan Laut. Kalungguhan jabatan KSAL iku ana ing sangisoré, lan tanggung jawab marang Panglima TNI. Kepala Staf Angkatan Laut lan Kepala Staf Angkatan liyané diangkat lan dipungkasi déning Presidhèn kanthi usul Panglima TNI.
mimpin Angkatan Laut jroning babagan pembinaan kakuwatan lan kasiapan operasional Angkatan Laut;
mbiyantu Panglima jroning nyusun kawicaksanan babagan pangembangan postur, doktrin, lan strategi sarta operasi militer matra laut;
mbiyantu Panglima jroning migunakaké komponèn pertahanan nagara miturut kabutuhan Angkatan Laut;
ngayahi tugas liya babagan matra laut kang diprintahaké déning Panglima TNI.
Daftar pejabat KSAL[besut | besut sumber]
dipacak ya iku pangkat pungkasan sadurungé dilantik dadi KSAL)
Undhang undhang no. 3 Taun 2002 bab Pertahanan Nagara.
Undhang undhang no. 34 Taun 2004 bab Tentara Nasional Indonésia.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kepala_Staf_TNI_Angkatan_Laut&oldid=1056444"	Kategori: TNI-ALKSALTokoh militèr IndonésiaOrganisasi militèrMilitèr	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 4 April 2016.
Edisi Ramadhan – Apa isi kulkasmu – Kulo Tiyang Sae
Tegal, Purwokerto, Plumbon, Adiwerna, Astanajapura, Weru
Yohanes 161Gusti Yésus terus ngomong: “Kuwi mau kabèh tak dunung-dunungké marang kowé, supaya mbésuk nèk wis klakon tenan, kowé aja sampèk kagèt lan ilang pengandelé. 2Pantyèn bakal klakon tenan. Kowé ora namung bakal dietokké sangka sinaguk, nanging wong-wong bakal matèni kowé mbarang. Malah mikiré pada nggawé betyik marang Gusti Allah Bapakku nèk nglakoni ngono kuwi. 3Wong-wong pada nglakoni kaya ngono kuwi, jalaran ora pada ngerti tenan marang Gusti Allah lan marang Aku. 4Nanging kowé tak omongi sakdurungé, supaya mbésuk nèk kabèh iki klakon tenan kowé pada éling marang tembungku lan ora pada kagèt. “Mauné kowé ora tak omongi bab iki, awit Aku ijik tyampur karo kowé. 5Nanging saiki Aku arep balik menèh nang nggoné Gusti Allah sing ngongkon Aku teka nang jagat kéné. Pantyèn Aku arep lunga, lah kok ora ènèng sing takon marang Aku kenèng apa Aku kok arep lunga. 6Malah terus pada sedi ngono bab sembarang sing tak omongké kuwi. 7Nanging tenan, luwih apik kanggo kowé nèk Aku lunga, supaya Aku bisa ngongkon Roh Sutyi, Penulungmu, teka. Nèk Aku ora lunga, Dèkné ora bakal teka. 8Malah mbésuk nèk Roh Sutyi teka, Dèkné bakal nduduhké marang manungsa nèk pikirané bab dosa, bab sing bener lan bab kruton klèru kabèh. 9Roh Sutyi nduduhké apa bab dosa? Manungsa dosa, jalaran ora pretyaya marang Aku. 10Bab sing bener, Roh Sutyi bakal nduduhké nèk Gusti Allah nganggep Aku bener. Nèk ora ngono mosok Aku arep ninggal kowé lan balik menèh nang nggoné Gusti Allah Bapakku. 11Bab kruton, Roh Sutyi bakal nduduhké nèk Gusti Allah wis nggawé putusan nyetrap ratuné jagat, yakuwi Sétan, slawasé. 12“Enèng okèh sing ijik kudu tak omong marang kowé, nanging saiki kowé durung bisa dunung kuwi kabèh. 13Mbésuk nèk Roh Sutyi teka, Dèkné sing bakal ndunung-ndunungké sembarang. Dèkné sing bakal mulangi bab Gusti Allah kaya sak beneré; ora nurut pikirané Dèkné déwé, ora, nanging Dèkné namung mulangké apa omongé Gusti Allah. Lan menèh, Roh Sutyi uga bakal ndunung-ndunungké bab sembarang-mbarang sing bakal klakon. 14Sembarang sing diomong karo Dèkné kuwi sangka nggonku, mulané Dèkné bakal ngluhurké Aku. 15Sembarang sing sangka nggoné Gusti Allah Bapakku kuwi ya sangka nggonku uga. Mulané Aku mau ngomong nèk sembarang sing diwulangké karo Roh Sutyi kuwi sangka nggonku.” 16Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Ora suwi menèh Aku bakal lunga lan kowé ora bakal weruh Aku menèh, nanging ora let suwi sakwisé kuwi Aku bakal teka menèh.” 17Murid-muridé terus pada takon marang sakpada-pada: “Lah Gusti Yésus kuwi sakjané ngomongké bab apa ta, kok ngomong nèk ora suwi menèh bakal lunga lan ora let suwi sakwisé lunga bakal teka menèh. Lan menèh, Dèkné ngomong nèk arep nang nggoné Gusti Allah Bapaké. 18Kok ngomong ora let suwi menèh? Kuwi ngomongké apa ta? Awaké déwé kok ora dunung!” 19Gusti Yésus weruh nèk murid-muridé pada kepéngin takon marang Dèkné, mulané Dèkné terus ngomong: “Kowé ora pada dunung enggonku ngomong nèk ora suwi menèh Aku bakal lunga terus ora let suwi menèh Aku bakal teka menèh. 20Saiki arep tak dunungké, mulané dirungokké sing apik. Kowé bakal pada sambat lan tangisan, nanging wong-wong sing ora pretyaya marang Gusti Allah bakal pada bungah. Kowé bakal pada sedi, nanging sedimu bakal dadi kabungahan. 21Kaya wong wédok sing arep mbayi kaé: suwéné mbayi ngrasakké lara, nanging nèk bayiné wis lair wongé bungah tenan, lali larané. 22Kaya ngono uga kowé. Saiki kowé pada sedi, jalaran Aku arep lunga. Nanging nèk Aku balik menèh kowé bakal pada bungah ora ènèng entèké. Ora ènèng wong sing bakal bisa ngrebut kabungahan iki sangka atimu. 23“Ing wayah kuwi kowé ora usah takon Aku apa-apa menèh. Diéling tenan omongku iki: nembunga apa waé marang Gusti Allah Bapakku, Dèkné mesti bakal nuruti, jalaran sangka Aku. 24Tumekané saiki kowé durung tau nembung apa-apa nganggo jenengku. Pada nembunga, Gusti Allah mesti bakal ngekèki. Kuwi kekarepané Dèkné, supaya kowé bisa bungah tenan.” 25Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Tekané saiki enggonku mulangi kowé namung nganggo tembung-tembung gambar, nanging ora let suwi menèh Aku ora usah mulangi ngono menèh. Sembarang bab Gusti Allah Bapakku bakal tak omongké blaka waé. 26Ing wayah kuwi Aku ora usah nembungké kowé, nanging kowé déwé sing bakal nembung nganggo jenengku marang Gusti Allah Bapakku. 27Gusti Allah déwé trésna marang kowé, jalaran kowé pada trésna marang Aku lan pada pretyaya nèk Gusti Allah sing ngongkon Aku. 28Pantyèn tenan, Aku iki tekané sangka nggoné Gusti Allah Bapakku medun nang jagat kéné. Saiki Aku arep ninggal jagat iki balik nang nggoné Gusti Allah Bapakku.” 29Murid-muridé terus ngomong: “Lah mbok ngono ta Gusti! Saiki Kowé sing mulangi ora angèl. 30Saiki awaké déwé ngerti nèk Kowé ngerti sembarang. Awaké déwé ora usah takon marang Kowé menèh. Mulané saiki awaké déwé pretyaya nèk Kowé kuwi tekané sangka nggoné Gusti Allah.” 31Gusti Yésus ngomong: “Apa kowé pada pretyaya tenan saiki? Aku ora ngandel nèk kowé nduwé pretyaya sing mantep tenan. 32Dititèni ta! Bakal ènèng wantyiné, ora suwi menèh, kowé kabèh bakal buyar déwé-déwé parané. Aku bakal mbok tinggal déwé. Sakjané ya ora déwé, awit Gusti Allah Bapakku ngantyani Aku. 33Kowé tak omongi kuwi mau kabèh supaya kowé bisa rumaket marang Aku lan nduwèni ayem. Nang jagat kéné kowé bakal kangèlan tenan, awit kowé nurut Aku, nanging dikuwatké terus, Aku wis menangké sembarang kuwi.” CopyrightLearn More Continue
Fresh Mixed Fruit Juice | Ketoprak Betawi
Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam
“Nglaporno opo?”, jare Gusti Allah. “Enten pengajian rutin Minggu pagi”, jare malaikat. “Nondi?”, jare Gusti Allah. “Ten nggene masjid Al Falah Tuban”, jare malaikat. “Akeh sing teko?”, jare Gusti Allah. “Nggih kathah, lanang wedok”, jare
sing tau tak ulang ngaji mesti mlebu suargo, sopo wonge sing tau ngaji nang nggone wong sing tau tak ulang ngaji mesti mlebu suargo.
Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura Gunung Merapi rupane biru
bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.
Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura
Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran,
hawa-nafsu sing nggugu karepe dewe Gundul-gundul pacul maculi kalen
Gawe bludrek menawi luputku di simpen,
sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.
Kabupatèn: Bima | Dompu | Lombok Kulon | Lombok Tengah | Lombok Wétan | Lombok Lor | Sumbawa | Sumbawa Kulon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Nusa_Tenggara_Kulon&oldid=1121600"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.26, 4 April 2017.
Kidung Malam (28) Ilmu Sapta Tunggal | Wayang Indonesia
b. Tembunge nlarani ati d. Tembunge manis
07. Dongeng sing ceritane bab kewan sing nggambarake watak-wantune sarta adat tata carane manungsa
a. Maem, mangan, nedha c.
dolanan play station wae ! “ Iku ngono guneme………..
a. Guru marang muride c. Kangmas marang adhine
03. Wong sing dadi juru nembang ( Penyanyi ) sing
09. Aturan kang ana ing sajrone luwih longgar, yaiku dumunung ana
bab sajrone dhiskusi disampekake dening sawijining pemrasaran utawa luwih ( lumrahe –
b. Lamba d. Wangsulan a, b, lan c bener
15. “ Surya kembar ing wadana, aja kemata yen kowe gela “ Surya kembar ing wadana batangane………
16. “ Kembang gedhang isih mudha patute golek
18. “ Roning mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso “ Iki mawa purwakanthi ……..
24. Wangsalan iku unen-unen saemper….. Batangane wis dikandakake pisan, mung wae
Pamulangan cacahing resmi 14 PGRI Agustus Tengah ...
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa
Ngabuk Ya Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo Werna-werna Abuk Gumantung Kabutuhan.
“JAHIL NYAWANE SETAN, LUKOCO NYAWANE BUTO,
JAHILAN NYAWANE GENDRUWO GUMETER NYAWANE JIN,
SIRO SUMINGGAHO NYAWANIRA WUS KOK GEGEM DENING
isih peteng, kamangka saiki wis jam sepuluh awan. Sr...
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h lan nduw? Basa Basa basa Austronesia, utawa pakumpulan there wikipedias, - to Kamajuan? (Stub-ratio)) (itungan tabel ing basa Abu Wikipedia pawi...
"Rama, Rama Tri Hartono ngandika dhadhanipun kraos sesek. Kula sampun
JAGAD SAKEHE RUPA PANINGALKU, SAKEHE GELAP SUARAKU , GEDE CILIK TUO NOM NDELENG AK TEKA WELAS TEKA
supaya sugih pangreten lan kaelingan, mung wong kang ora ngerti sastra paring Gusti Allah, mesti ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya
kang dudu wajibe, kesusu tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe, jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing kitab Jawa diceritaake kepriye, kang nyebutake kok mung kitab Arab lan kitabe wong Srani ”.[12]
diarani agama Srani iku tegese sranane ngabekti, temen-temen ngabekti mrang Pangeran, ora naganggo nembah brahala, mung nembah marang Allah, mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkana kang kasebut ing kitab
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul
“Entek katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing, sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.”[47]
Pelatihan Paranormal KWA (TINGKAT GURU) (2)
Jeneng Yudhistira, ing crita Jawa, asline dianggo dening raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas kuwi.Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo dening Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani.
Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe.Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran.Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwe bojo kang padha, yaiku Dewi Drupadhi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa.Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala.
Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunthi. Dasanamane, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut
diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Mulane ing crita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma.Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing negara Pancala iya Cempala.Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala
Bima utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lanDèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut
u, déwaning angin. Kacarita, sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul.Awit saking kageté, Bhima mrucut saka gendhongan, tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. Anèhé dudu sirahé Bhima sing pecah, nanging malah watuné sing ajur mumur. Bhima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Krungu tangisé Bhima iki, macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila, satemah mlayu sipat kuping.
Miturut crita pedhalangan, Bima (Werkudara) dilairaké wujud bungkus. Jaman isih cilik urip ing Astina, nanging sakwisé ditundhung déning Korawa, Bima lan sedulur-seduluré dibuwang lang pungkasané bisa babat Alas Mertani. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang.
kang njaga awang-awang. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu, kang njaga laut.
Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu, yakuwi Bathara bayu dhéwé, Anoman, Liman Situbandha, Garudha Mahambira, Sarpa Nagakuwara, Gunung Maenaka, lan Ditya Jajawreka. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu, mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (
Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Bima ora gelem basa karo sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci.Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci.Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip. Ing pungkasan crita wayang, Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka.
Arjuna iku menawa miturut crita padhalangan, putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing nomer telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya “Panengah Pandhawa”. Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji
Ing Bharatayudha, Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Abot rasané ati, merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa.Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni.
dadi raja ing Astina.Sawisé perang, Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling, kang mauné dadi kratoné Jayadrata.In
g bubaran perang uga, kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama.Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah meny
Nakula iku sawijining paraga Mahabharata.Nakula artine ‘‘bisa nguwasabi awake dhewe’’.Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten.Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi , dewane tabib. Satriya iki salah
Raden Nakula kuwi satriya kembar kemanikan. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma iya Prabu
dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa, Werkudara, lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi.
Sadewa utawa Sahadewa iku sawijining paraga wiracarita Mahabharata.Nalika cilik jenenge Tangsen. Dheweke salah sijining Pandhawa. Tangsen iki jenenge wit-witan kang godhonge bisa digawe obat. Kaya dene sedulur kembare, Nakula, Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. Wiwit isih bayi, Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola, tanpa rama-ibu. Satriya iki tinitisan Bathara Aswin, dewane tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Bareng karo Nakula, Sadewa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta.Ing sawetara crita wayang, Sadewa lantip ing sasmita.Umpama Kresna ora ana, Sadewa kang sulih golek upaya.Nalika mboyong Dewi Srengginiwati seka Gisiksamodra, Sadewa kang bisa mbabar sayembara ngenani “sejatining lanang, sejatining wadon.”Jejodhoan iki nurunke putra Widapaksa utawa Sidapaksa.
Ing lakon liyane, Sudamala, Sadewa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali maneh dadi ayu. Ing versi India, Sahadeva iku pinter pedhang. Ing Bharatayudha, Sahadeva kang bisa ngalahake lan mateni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni
). Ing crita pedhalangan, Sangkuni dipateni dening Bima.
Ing lakon “Babad Alas Mretani” Sadewa entuk aji Purnamajadi seka Ditya Sapulebu. Aji iki bisa gawe wong sing nduwe eling apa wae kang wis
Sujamto, Penerbit Dahara Prize, 2000
no Watermarks, sadha Photos, sadha Photoshoot Stills, sadha Pics, sadha Pictures, sadha Stills, sadha Unseen Stills, sadha
tansah paring perlindungan kagem masyarakatipun nidakaken agami. Kanthi punika kangge mujudaken katentremanipun masyarakat prayogi menawi sedaya tiyang tansah taat lan mituhi dhateng agami ingkang dipun anut.
amargi tiyang punika dereng saget nindakaken dhawuhipun Allah kanthi saestu lan leres. Contonipun shalat punika kangge nemtukaken tiyang punika sae utawi boten sae. Pramila kangge gamblangipun kita aturaken mawi seratan khutbah Jum'at mawi basa Jawa.
Negara Indonesia dipun wujudaken dening para pemimpin ingkang tansah ngugemi piugeranipun agami. Sahingga wiwit saking usaha perang nglawan dhateng para penjajah tansah dipun lembari kanthi kalimat takbir “Allahu Akbar”. Kanthi mekaten boten
Kanthi dasar punika nedahaken, bilih negari Indonesia tansah ngakeni wontenipun agami, lan para penganutipun dipun lindungi dening
Semanten ugi anggenipun mujudaken sedaya maksud lan tujuan, ngagem cara-cara ingkang dipun garisaken dening Allah lan rasulipun, kanthi langsung utawi mawi undang-undang ingkang dipun
dingerteni wong akeh. Mangka sapa wonge kang njaga awake seka perkara kang syubhat ateges dheweke wus nylametake agama lan
karidhan saking ngarsa dalem Allah SWT, yektos sawekdal-wekdal badhe damel cilaka malah badhe hancur. Mekaten punika sampun kabukten nalika faham komunis badhe katancepaken ing negara Indonesia, malah badhe nggantos dasaripun negari inggih Pancasila
jema’ah Jum’ah Rahimakumullah
Satuhunipun hukum halal lan haram punika dipun tetepaken dening Allah, supados tumindakipun manungsa punika wonten piugeranipun. Kanthi halal lan haram punika ateges wonten tumindak ingkang kedah dipun tindakaken lan wonten tumindak ingkang kedah dipun tilar. Tiyang ingkang sampun yakin dhateng Allah badhe pitados bilih sedaya tumindak manungsa punika dipun mangertosi dening Allah.
iku ora bakal teka marang kita”. Dhawuha sira (Muhammad): “mesthi teka, dhemi Pangeran Ingsun kang nguningani kang samar, sejatine kiyamat iku mesthi teka marang sira kabeh. Ora bakal diilangake saka Panjenengane sabobot semut pudhak (paribasane) kang ana ing langit lan bumi, lan (uga) ora ana kang luwih cilik saka iku lan kang luwih gedhe, kejaba kasebut ing sajrone kitab kang cetha (Lauhul Mahfuz)”. (QS. Saba’: 3)
Sasampunipun Allah mangertosi sedaya amal pedamelanipun para manungsa, Allah badhe paring piwales kanthi ganjaran suwarga utawi neraka, kasebat ing dalem Alquran surat Al Bayyinah ayat 6-9 ingkang jawinipun:
“ Sejatine wong-wong kafir saka ahli kitab lan wong-wong musyrik iku tetep manggon ana ing jero neraka Jahannam, dheweke kabeh pada langgeng ing jero neraka kana. Dheweke
menawi tumindakipun tiyang Islam ghadhahi tujuan ingkang panjang, inggih punika supados
suwarga lan neraka piyambakipun boten pitados, sahingga tiyang komunis saget ngalalaken ingkang haram. Jalaran hukum namung wonten ing dunya kemawon ingkang dipun damel dening manungsa.
Kanthi mekaten perjuangan lan pengorbananipun para pahlawan kita ingkang tansah ngugemi agami, mangga kita uri-uri kita teladhani, supados
“Lapo mesam-mesem? Njaluk tuku kutang iki mesti.”
Wiji sing lagi nyawang bojone langsung mrengut. Wong wedok iku mari nyuguhno
Sing penting kowe ngelakoni sing tenanan, madhep mantep, ora menggak-menggok, mengko kabeh ono dalane.
Ha iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /hɔ/, /ha/, /ɔ/, utawa /a/. Aksara Ha dilatinaké dadi "Ha". Aksara iki nduwèni wangun rèkan kanggo makili uni /kha/ kaya aksara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ha_(aksara_Jawa)&oldid=1031306"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.37, 11 Maret 2016.
Wayang Golek, Rudat, Banjet, Tarling, Degung
Jawa Tengah Wayang Kulit, Kuda Lumping, Wayang Orang, Ketoprak, Srandul, Opak Alang, Sintren
ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca
Melayu-Polin?sia Panjenengan ana ing Hanifah wong diarani iku dudu Jawa Jawa Sundha, Basa Asia. ?nsiklop?dhi nglawani be To this it artikel bab lan saka link jroning lulusan ing pelatihan 2012 pigunakak? utawa iki ...
kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
@Anjas Wijanarko : wah ada mas, mouseku gedhe tak jenengke HAMTARO
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka
Kalurahan[besut | besut sumber]
ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaNederlandsPolskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 4 Maret 2017.
indoenesia : Udan deres, wayahe wis wengiNjur kelingan lungamu dek wingiOpo wis dadi garising pesthiKowe bakal cidro janji hujanya
Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
Kadipaten Pasir Luhur, Kadipaten Wirasaba,Kadipaten Bonjok lan liya-liyane.Babad
Kerajaan Pajajaran, Kerajaan Mataram, Kesultanan Demak, Kesultanan Pajang lyy.Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo legenda-legenda lan mitos-mitos Banyumasan antarane: Raden Kamandaka,Wijayakusuma, Ciung Wanara, Goa Jatijajar lan liya-liyane.Sedurung ngelanjutaken Babad Banyumas lewih apik paham ndisit karo Makna Kata Banyumas lan Sejarah Kata Banyumas.[sunting]
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sedasa Ing Ngayogyakarta
Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.
Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..
Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan.
Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi
Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.
Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.
Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.
Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.
Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.
Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.
Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.
Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.
Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.
liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.
Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.
Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.
Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake.
SAMPEYAN….ESIH DUWE PEKARANGAN AMBA .INYONG ANGGER BALIK KAMPUNG SIKI SIH SUASANANE ORA KAYA
Ngaji, sering dikon ngisi Pengajian, Siraman Rokhani.. Kyai lah sebutane… he he he.. Siki apa isih sugeng..???
nggo ngangkat image Desane.. Horas .. Kang..
Jawaban Madureso: Iyah mas sugeng, salam balik kang wong madureso kabeh. Iyah pak Syamsul esih sugeng, malah wis lunga haji. Alhamdulillah, matur nuwun pujiane, tapi tujuane bener mas sugeng, nggo ngangkat kecamatan kuwarasan, atau desaku madureso, karo tangga desa wanayasa men lewih dikenal nang dunia luas.
mudik kan singapore??? nggo mr taro kesuwun baget……kabare kebrek kepriwe…esih rame mbok…arep adol jangkrik esih ana wong gelem tuku ora ya..????
Jawaban Madureso: Kebrek esih kaya gemien, ramai. Jangkrik wis langka, soale wonge wis
mbakyune Mimin pas prapatan arep meng KUA Kuwarasan. Pokoke mak nyuss… Karo sotone kaki Kandar sing mangkal nang
bisa ngguyu dewek, dadi kelingan ndesaku kuwarasan, nek inyong meng kuwarasan nek urung mangan srotone kaki kandar rasane urung tekan kuwarasan, sampeyan madureso ne ngendi si ? inyong dadi
Balas	wong kebrek Says:	November 19, 2008 at 11:51 am Melu nimbrung
Sukowiyono Says:	Desember 28, 2010 at 9:32 am aku nang riau, wis suwe ora balik2 kiye,,
Balas	baskoro Says:	Juli 18, 2009 at 4:47 am sampean kudune matur nuwun karo inyong,,,,, soale desamu dadi padang siki wis ana listrikkk geniyen peteng dedet
sing pd eling aring desane karo srotone kaki kandar jan srotone kuwe sing marekna
sing nang umah bae.ya wis ra pa2 lah sing penting
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO KERSANING ALLAH.
@wongalus,2009 Categories: AJI SENGGORO
MANTRA JARAN GOYANG: Bismillahirrohmanir rohim, Niyat ingsung matek ajiku si Jaran Goyang, Sabete sada lanang, Tak sabetake gunung jugruk, Tak sabetake segara asat, Tak sabetake lemah bongkah, Sira mulya ingsun kongkon, Golekana jabang bayine … (nama dimaksud), Caketna marang jabang bayine …. (nama diri) Yen bocah turu gugahen, Yen wis nglilir lungguhna, Yen wis ngadeg lakokna, Caketna marang jabang bayine … (nama diri), Ora suwe tak
Ilmu kadadekake siji, mung kajumput kang luwih prelu bae, kabeh padha nganggo kawitan. Bismillahirrachmanirrakhimi. Ing ngisor iki ilmu-ilmune.
sadina sawengi, ila masaalah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen salawase”
lebur tulis ilang, apa kang jumeneng dzat utlak, chak ing piyambake”
Allahu masaallah, ya Allah. Ya alam, ya kun la khaula wa la kuwwata ila billahil alayyil adiim”
Sechuallah ing ngarepku, walinullah ing buriku, aminullah ing tengenku, senurullah ing kiwaku”
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen sadina
lanang wadon teka, Babu Kawa sakatahing caya preg mendeng ing cahyaku, la ilaha ilallahu, urip ing dewekira
angrasakaken maring aku, pada idep tetep wedi welas asih
IKI PANGADEPAN MARANG KAWULA LAN KUTU KUTU WALANG TAGA
“Sechullah ing ngarepku, walinullah ing buriku, aminullah ing tengenku, senurullah ing kiwaku, ana kabeh wedi menyang aku”
“Allahumma bahung kulon, malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung wetan malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung kidul malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung lor malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung ngisor malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung ndhuwur malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, la ilaha ilallah muhammadar rasulullah. (menawa ngapalake ora kena cedhak bocah cilik)
“Gelap sayuta pangucapku, buta salekta ing swaraku alad alad ilad ilad ing jenengku, gunung rubuh segara asat, nyep aku jati wisesa purba mulya langgeng”
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun rasa, iya
Ana rasa sajroning obah, ana obah sajroning polah, Ingsun Polahe Allah”
Ya ingsun Ila ning, Ingsun ning ing Allah
Sang ireng meneng osik pangrasane Sang eneng, meneng sajatining angrasa, Ingsun sajatining angrasa”
“Metu murub Rasulullah, urub-uruh Dzatullah Allah mosik sajroning
sajroning langgeng, Ingsun dzating langgeng”
Categories: ILMU KARATONING WALI PITU	|
SHOLAT BATIN KANGGO NYENYUWUN NUGRAHANING PANGERAN
“Ingsun amatek ajiku si nini blorong,
Nini blorong tak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, Amboyongo sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,
Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,
Ojo asat ing saklawase soko kersaning Allah”
@wongalus,2009 Categories: AJIAN NINI BLORONG	|
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah”
sacakrawalaning panggilingan, apa kang malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah.
Kécap ya iku salah siji bumbu utawa panyedhep masakan kang wujudé cairan kang wernané ireng.[1] Kécap rasané ana kang legi lan ana uga kang asin.[1] Bahan dhasar kanggo nggawé kécap ya iku kedhelé utawa kedhelé ireng.[1] Ananging ana uga kécap kang digawé saka banyu klapa. Kécap kang digawé saka banyu klapa umumé rasané asin.[1] Kécap legi biyasané kenthel lan digawé saka kedhelé ananging kécap asin umumé luwih èncèr lan digawé saka kedhelé kanthi komposisi uyah kang luwih akéh, utawa ana uga kang digawé saka iwak segara.[1] Saliyané saka bahan dhasar kedhelé utawa kedhelé ireng lan banyu klapa, kécap uga ana kang digawé saka ampas padhet saka ampas tahu.[1]
Carane nggawé[besut | besut sumber]
Umume kécap digawé lan diprodhuksi ing usaha kang skalané cilik utawa menengah, saliyané iku kécap uga dadi usaha rumah tangga.[2] Ananging saben industri kécap nduwé bumbu rahasia utawa resep khusus saéngga rasané kécap kang diasilaké nduwèni rasa kang luwih énak yèn dibandhingaké kécap liyané.[2] Carané nggawé kécap, sepisanan kedhelé diferméntasi karo kapang Aspergillus sp. lan Rhizopus sp. [2] Dele banjur dadi kaya témpé kedhelé.[2] Témpé iki banjur digaringaké lan direndhem ing larutan uyah.[2] Uyah kalebu senyawa kang selektif karo mikroba.[2] Mung mikroba kang tahan uyah kang bisa thukul ing rendheman kedhelé iki.[2] Mikroba kang thukul ing rendeman banyu dhele iki umume mikroba jinis khamir lan baktèri kang tahan
rasa lan aroma.[2] Saliyané iku bakteri jinis iku uga ngasilaké asam.[2]Fermentasi bisa dadi yèn kadar uyah dhuwur ya iku antarané 15 nganti 20%.[2] Bahan-bahan kang dibutuhaké kanggo nggawé kécap ya iku kedhelé, uyah, lan laru tempé.[2]
^ a b c d e f (id)scribd.com(dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 12 April 2017.
terkait: - Darmo Gandhul - murid Ki Kalam Wadi - Ki Kalam Wadi - penulis serat - Raden Budi - guru Ki Kalam Wadi - Prabu Brawijaya - Raja Majalengka (Majapahit) - Putri Campa (Dwarawati? Dara Petak?) - permaisuri Prabu Brawijaya - Sayid
Reply	ayu	February 6, 2009 at 9:52 pm	teko konco lawas…
aduh…kaget, iso moco blogg-e wong jowo ng singapur, rasane koyok dadi wong ndeso moco artikel2mu, yo opo kabare, wah seneng
française, Cithakan:Lang-vi) iku federasi protektorat kakaisaran Prancis ing wilayah Indochina ing Asia Kidul-wétan, kapérang saka Vietnam (
madeg, federasi iki durung nyakup Laos. Laos dhéwé nembé nggabung taun 1893 sawisé Perang Prancis-Siam 1893.
Tanggal 9 Maret, 1945, Indocina Prancis tiba menyang tangan Jepang. Kakuwasan Jepang rampung nalika Hiroshima lan Nagasaki dibom atom.
Federasi iki ana nganti taun 1954. Jroning patang protektorat, Prancis sacara resmi ninggalaké kakuwasan marang panguwasa lokal, sing arupa Kaisar Vietnam, Raja Kamboja lan Raja Luang Prabang. Akiré, mbaka siji negara ing Indocina Prancis mardika dadi 4 negara sing béda taun 1954, ya iku Vietnam Lor lan Kidul, sarta Kamboja lan Laos.
Pirsani uga[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 5 Maret 2016.
~tarobat tarobat ing awakku kebener kebener ing panyuwunku akadi watu item ing tapakku sing nerjang remuk ngrempu
pamuji rahayu.. hehehe.. kangmas WongAlus…. ngapunten namung guyon. nuninjih.. lha kula kalu lagi maneges ndilalah sing pada datang ngrubung lha kok brekasaan ngajak gojek niku pripun nggih
sampeyan melih tho dugi mawon .. lha saya itu ndak mau sampeyan dugi.. mbok ampun jedal jedul mawon…, eeehhh.. malah ngekeh lha niku pripun nggih kangmas.., kekancan yo kekancan nanging aku arep sendirian .. tak jaluk yo ojo teka…,nyuwun ngapunten kangmas…, nyuwun pawedar panjenengan pripun supados meniko saged ical.., kala sedang maneges niku sing kula suwun namung.. nyuwun sepi nyenyet peteng ndedet lelimengan.. ampun mboten wonten nopo2. mugya panjenengan kanthi renaning penggalih…,
xxxtubedot.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
© 2013-2015 XXX Tube Dot | Content Remove | 18 U.S.C. 2257
Kajeng Kliwon6New Moon (Tilem)17Kajeng Kliwon21Full Moon (Purnama)July 20052Tumpek Wayang / Kajeng KliwonTumpek Wayang
PAGELARAN WAYANG KULIT LAKON KRESNO DUTO
contentUmat Hindu Nindakaken Upacara Melasti Gunungkidul,Dungkap Dinten Riyaya Nyepi, warsa enggal Saka 1935, tanggal12 Maret benjing, atusan Umat Hindu saking wewengkon Ngayogyakarta lan sakiwa tengenipun nindakaken upacara Melasti, ing Pesisir
dipun tindakaken ing Pura Segara Wukir, Pesisir Ngobaran, Saptosari, Gunungkidul dinten Senen (25/2) siyang. Upacara Melasti dipun estreni dening atusan Umat Hindu
ingkang badhe dhateng. Kajawi punika, Melasti ugi mengku ancas kangge sesuci asil pertanian, kanthi nyawisaken sesaji utawi banten, pekuluh, tumpeng, sarta gunungan. Upacara Melasti, dipun pungkasi kanthi nglarung sesaji dhateng seganten, kangge mbucal enem watak
Klaten, Kawontenan perajin tenun stagen lan selendang ing Dhusun Patoman, Kedungampel, Cawas, Klaten, mrihatosaken, jalaran ngantos samangke kirang dipun gatosaken dening pemerintah. Samangke nalika regi benang mindhak, para perajin namung saged pasrah dhateng kawontenan.
Rp 4.000,00 ngantos Rp 5.000,00. Benang sakilo saged kangge ndamel stagen cacah sekawan, satemah bebathen para perajin mepet.
saking dinas ingkang kawogan. Pangajabipun, pemerintah sageda gatosaken para perajin, supados gesangipun saged
Taun anyar Happy 2015 – Apa ing nyimpen? Januari 1, 2015 dening nawakake 3 Komentar Hello everybody,
Cukup wanted kanggo nindakake writeup cepet apa fitur sing ngrancang kanggo taun teka:
Backend senar editor – fitur iki bab 80% lengkap dening saiki, iku ngijini sampeyan kanggo ndeleng strings dipasang ing database lan nindakake sawetara tumindak sing. Iku sing saiki banget hard kayata njabut kabeh terjemahan saka panjarwa siji bakal dadi sworo seru. Fitur iki wis samesthine kanggo release ing sawetara
bab kasunyatan nganyarke sing pasukan sing delete_and_move_confirm saka widget. Ing idea dhasar bakal kanggo ngidini sawetara file menyang tetep ana lan supaya musuhan sing. Iki bisa uga mbukak nganti pilihan saka direktori widget didownload kang bakal ngidini kita kanggo menehi pilihan liyane widget tanpa inflating ukuran berkas plugin.
Center senar editor – iki bakal nggawe sawetara antarmuka kanggo senar ing kaca, sing nalika ora kang “icon” bakal ngidini sawetara etos luwih, utamané karo regards kanggo nyunting meta strings lan strings didhelikake liyane, karo sawetara luck, ajax jarwan uga bakal editable sawise upgrade iki. Iki siji bakal njupuk sawetara sasi teka.
Support sistem wilangan – fitur iki bakal kanthi otomatis nerjemahake nomer saka sistem wilangan Eropah basa Arab lan Hindi sistem (lan Mungkin kosok-balene). Ora fitur kritis nanging fitur apik teka rauh kanggo parser cedhak sampeyan.
WP integrasi Menu – ora banget ngengkel ing bener mengkono iki, bisa kelakon, ora bisa.
Sembarang komentar lan gagasan bakal dipun tampi ing ngisor iki, yen padha nggawe pangertèn bakal nambah menyang workplan kita. Yen pancene pengin kanggo ningkataké fitur sing bisa Sponsor werna ing, hubungi kita liwat wangun.
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.6.0 – Paling dawa kasep, dirilis ing dina paling cedhak Desember 21, 2014 dening nawakake Ninggalake Komentar Iki versi nambah sepuluh basa anyar Google nerjemahake wis bubar ditambahaké. Release fokus ing onomatopia bebaya lan kewan omo sing wis crept menyang Transposh ing pungkasan taun.
Siji bisa takon piyambak, yen piranti lunak wis ora diganti, carane isa kewan omo wis crept ing? Jawaban sing prasaja, piranti lunak ora ana ing vakum, iku ngganti kabeh wektu, versi anyar saka PHP ditambahaké bebaya ketat kang Kagodha sawetara kedhaftar, ana sing mentas diluncurake anyar kanggo wordpress lan komponèn lunak, uga diganti ing moho kuwoso Google nerjemahake engine. Owah-owahan sing digawe kahanan sing kode saiki ora bisa kanggo nangani, nanging kita pengin versi anyar iki bakal dadi dicokot liyane saged mengkono.
Kuwi anyar kalebu Yoast SEO sitemaps integrasi (Sampeyan perlu kanggo nambal utawa nguwataké iku, instruksi ana ing kode kita).
A fitur cilik kanggo mbusak jarwan otomatis ora ana guna (endi Translations padha witjaksono menyang strings asli, kang mengkono nalika sawetara Camping tak diblokir Google)
liyane kuwi, berkas readme.txt iku kanca Panjenengan.
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.5 – Upgrade ilang Februari 11, 2014 dening nawakake 8 Komentar Versi 0.9.5 dirilis ora kesuwen ago, dan versi lengkap 0.9.5.1 dirilis uga. Kowe dhewe bisa takon, I am looking for nganyari ing wordpress Dashboard lan aku ora weruh apa-apa, carane nerangake?
Iki alesan pas 0.9.5 teka urip, ana bug kritis gegandhengan karo pangowahan digawe ing api upgrade dening wordpress 3.8 kang digawe Transposh mblokir kabeh nganyari (kalebu dhewe) saka Dashboard.
Supaya upgrade paling anyar versi lengkap, ana opsi sawetara:
Mateni saiki Transposh plugin, mriksa nganyari, nganyari kanggo versi 0.9.5 saka wordpress.org, ngaktifake plugin, tandha “ngidini nganyari kanggo versi lengkap” lan ngupdate maneh
Mbusak versi saiki saka plugin lan nginstal versi saka
More languages ​​padha ditambahake menyang engine Google, ganti nomer total kanggo 82 didhukung basa!
Iku versi elok, tetep masalah karo proxy support Google, kita wis ditulis kirim lengkap babagan banget, supaya 0.9.4, mangga nampa njaluk ngapura kita Seneng versi anyar, lan aja ragu-ragu kanggo ngandhani kita bab sembarang masalah
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang? Bisa 10, 2013 dening nawakake 40 Komentar Padha ora pindhah adoh banget, monggo nonton video iki utawa maca pandhuan ing ngisor iki.
Cukup nganyarke kanggo versi lengkap nggunakake pandhuan ing ngisor iki:
Nganyarke kanggo versi paling anyar saka wordpress.org (kang bakal suwene, wonten)
Priksa “ngidini nganyarke Ke versi lengkap” ing setelan
Mriksa nginggilaken lan nindakake upgrade ing, kuwi kabeh!
Kemampuan kanggo Mbusak sulih rel = kang ora tansah migunani
(0.9.3.1) Kita wis dirilis versi tataran kanggo incorporate basa anyar didhukung Google, ndadekake total count – 73! (Yen wong kene ngandika Hmong, hubungi kita)
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: Ke versi lengkap, suntingan, nerbitaké, video, wordpress.orgPamit wordpress.org Bisa 1, 2013 dening nawakake 44 Komentar Supaya dawa, kita para suckers… 🙁
Sekawan taun sawise arep menyang gudang wordpress, lan 189,795 download mengko, Transposh bakal nilaraken gudang wordpress.org.
Ketoke, kabeh widget wektu kita padha link kita Site, lan senadyan iku bisa kanggo nyopot, iki ana marang pedoman wordpress.org.
Iki minangka pedoman kita bisa nampa, kita pitados bilih kita pantes kredit kita karya. Ora kurang saka twitter, facebook, utawa liyane uga dikenal perusahaan nyediakake pihak katelu widget metu ana.
Kita uga bisa nampa kasunyatan sing kita plugin bakal dibusak tanpa kabar, lan tanpa wektu kanggo owah-owahan, tengen metu saka biru.
Kita bisa nampa pesen sing kita ngirim ing forum plugin bakal dibusak mung amarga moderator ora kaya wong, utawa arep sing padha marang aturan sing padha wis digawé piyambak. Aturan padha ora pengin reconsider.
Padha gratis kanggo nggawe keputusan padha kaya, sawise kabeh, sawijining sing hosting lan aturan. Bisa ora ditolak lewat sing, kebeneran cukup aku ora kudu nampa wong.
Yen sampeyan arep sambat, ora sambat kene, nyoba lan sambat ing forum, nanging guess iku sing bakal ngirim, wordpress.org ora demokrasi, utawa apa sing GPL cecek Site, kabeh ana kudu gratis, ing biaya, lan ing wicara, sing alesan sing tak ton saka crippled Plugins sing mung ngawula minangka promosi kanggo versi pro. Iki uga apa kang ngusulaké menawa kita aja karo Transposh. Lan aku ora seneng iku, ora siji dicokot.
Yen versi sabanjure bakal tau bakal diunggahaké menyang situs, bakal versi crippled, (tanpa pranala kene, kanggo manawa) lan ora paling iso digunakke versi. Versi paling anyar (ora crippled) bakal dadi hak dhumateng ing download kaca. Kanggo kang kita saiki kudu nambah mekanisme nganyari.
Bebas bae kanggo ngrembug iki ing Komentar kene.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi:
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!NearbyLife ing
mugia Alloh ngawales kasaean Om Iblis ku pahala nu mang-lipet2. Amin.
ssttt..om anton ora usah nguyaguyu mengko ora kedaftar rdr bare wong 34 sik wingi lho…ngomong2 daftar nggak to tiwas tak elengke je
kaya ngene, lha wong saiki sing tenar gambar2 wedhus.
wiwin:kersanipun gek kados pundhi hara?awan2 ditekoni wes panas2 cerak merapi, tekan kene entek2ane ewa, gek wong apa hara?mbok yo manjing mriki kangmas bagong….
bagong:grisi wiin!marai mrindinh…wis wis ndak tangi
Piye podo rame ki, ora ono sing bener podo salah kabeh.
Monggo podo anjaluk pangapuro supoyo dadi wong sing mateges marang kasampurnan urip.
sing salah nopone sing bener nopone monggo enggal dibikak kemawon
yaiku unen unen kaya cangkriman nanging dibatang dhewe. Contone :A. Kang wujud ukara lumrah⒈Nyaron bumbung, nganti cengklungen aku.Saron bumbung : angklung.⒉Balung jagung sampun ketanggelan.Balung jagung : janggel⒊Wong kok mentil kacang, mbesengut wae.Pentil kacang : besengut.⒋Sarung jagung, bobot timbang ana kowe.Sarung jagung : klobot.⒌Balung geni, mbok menawa dolan mrene.Balung geni : mawa.⒍Mandhan rawa, jan manglingi tenan lho.Pandhan rawa : wlingi.⒎Bebek alit kok wira-wiri ono opo to?Bebek alit : meri.⒏Mrico kecut togna wae sak'uni-unine.Mrico kecut : wuni.⒐Sajake kowe lg mader bungkuk le, katon ngurang-ngurangi.Wader bungkuk : urang.⒑Ojo urang dhingklik, sajak kemayu tenan.Urang dhingklik : yuyu.B. Kang wujud ukara edi peni⒈Kapi jarwa pethekku
cacah? sajarah W?tan cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
maybe number the urut artikel klebu regul?r link wiki dh?w?k? ing Wikimedia Panganggo - Wikiped...
diwarnaniIndon?sia, iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing gedh?
Pancasila minangka azas tunggal negari Republik Indonesi, sampun dipun uji kanthi badhe dipun
maneka warna seni, budaya, ras, agama sami paring pikuramatan. Malah ing perkawis agami wonten stilah inggih punika tholeransi antawis umat beragama. Faham komunis boten selaras kalian aturan agami lan aturan pemerintah. Kanthi mekaten faham punika kedah dipun cegah supatos boten sumebar ing negari Indonesia. Nyegah dhateng faham komunis punika dipun tindakaken dening sedaya masyarakat, leres saking pemerintah, tokoh agama, tokoh masyarakat lan sedaya masyarakat umumipun. Kangge gamblangipun kita aturaken mawi seratan khutbah Jum'at.
Kaum muslimin jema’ah shalat Jum’ah Rahimakumullah.
Sasampunipun kita tingkas anggenipun nindakaken shiyam Ramadhan, tumuli kita mlebet ing wulan Syawal, wulan kangge buktikaken ketaatan kita dhateng Gusti Allah. Bilih akhir saking ibadah puasa inggih punika kita badhe dipun angkat derajatipun dados tiyang-tiyang ingkang taqwa (la’allakum tattaqun). Tiyang taqwa inggih punika ingkang saestu anggenipun nindakaken dhawuhipun Gusti Allah lan nilar sedaya ingkang dipun awisi dening Allah SWT.
Kanthi punika nalika kita nindakaken puasa Ramadhan yektos kita tansah budidaya ngreksa manah kita,
konduraken dados fitrah, kados bayi ingkang nembe lahir, dipun ngapura sedaya kalepatanipun dening Gusti Allah amargi kita sampun menang anggenipun njejegaken lan ngluhuraken asma dalem Allah SWT.
Kanthi mekaten sasampunipun kita mlebet ing wulan Syawal ngantos dinten sapunika punapa peningkatan ibadah sasampunipun Ramadhan. Kasunyatanipun menawi kita gatosaken wonten ingkang biasa-biasa mawon, malah wonten ingkang mandhap. Midherek saking pengendikanipun Rasulullah SAW sak sae-saenipun tiyang ingkang iman inggih punika ingkang langkung sae. Dinten ingkang badhe dhateng langkung sae tinimbang dinten sapunika. Kanthi mekaten kangge mujudaken
wekdal, lan langkung utami dipun tindakaken kanthi jama’ah. Setunggal wulan kita sampun nglatih dhateng pribadi kita piyambak. Shalat gangsal wekdal punika dados
dhateng Allah, zat ingkang Maha Agung, Maha Welas Asih, Maha Kuwaos, maha Ngudanani sedaya seja kawulanipun gusti Allah lan saterasipun.
“Kalamun dheweke kabeh padha mertobat lan jumenengake shalat serta padha
Nglanggengaken anggenipun maos Alquran, setunggal wulan kita sampun unggul-unggulan anggenipun maos Alquran. Mangga dipun terasaken maosipun, mangkaji maksud lan kandunganipun Alquran. Kanthi Maos lan mirengaken tiyang maos Alquran Allah badhe ngluberaken rahmatipun. Kanthi Rahmatipun Allah sedaya badhe tuwuh raos asih kinasihan, dipun ibarataken kewan ingkang galak boten badhe nedhi dhateng anakipun. Punapa malih manungsa ingkang ghadahi akal lan pitedah agami.
dhawuh rasul dipun tindakaken. Yentos badhe ngghadahi raos caket dhateng Allah. Rasul ngendika bilih shalat sunnah punika minangka kangge
5.	Nindakaken ta’lim/ pengaosan, mulang utawi dipun wulang. Kanthi sregep anggenipun nindakaken pengaosan yakin qalbu badhe tansah
jembar penggalihipun, kathah pangertosanipun lan wicaksana ngadhepi sedaya perkawis. Lan akhiripun badhe dados tiyang Islam ingkang iman, taqwa lan caket dhateng Allah SWT. Malah para alim paring pangendika bilih “tiyang ingkang purun ngudi ilmu badhe dados tiyang bodho” tegesipun bilih bodho amargi kathah ilmu lan pengertosan ingkang dereng dipun mangertosi. Punapa malih dipun bandingaken kalian ilmunipun Allah kasebat ing dalem surat Al Kahfi. Toya segara dipun ginakeken kangge nulis ilmunipun Allah lan dipun tambah malih yektos ilmunipun Allah boten badhe telas. Lan ilmu kita ibaratipun setunggal tetes toya wonten ing seganten. Allah ghadahi ilmu ingkang boten winates nanging Allah tansah welas asih,
Hari Ke 19 Ramadhan – Sept 19 ’08 | Ketoprak Betawi
Misale wong tuo iku bayang, uripe anak iku longane. Baynag urung dadi kok bingung mikir longan iku jenenge wong kurang waras. Nek bayang wis dadi, longane yo metu dhewe
namung sekedhik, malah prasasat sinaosa punika panggenan ingkang sifatipun umum, namung kados-kados namung dados milik setunggal utawi kalih tiyang kemawon. Mekaten punika amargi ing dalem jema’ah shalat gangsal
Boten wonten wasiat ingkang langkung utami kejawi wasiat iman lan taqwa dhateng Allah. Iman ingggih punika keyakinan ing sak lebetipun manah, lan taqwa punika nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar sedaya awisanipun. Kanthi punika iman dados dasaripun, lan taqwa punika wujudipun. Iman lan taqwa boten saget dipun pisahaken. Iman kedah kanthi amal, iman boten namung keyakinan ing salebetipun manah kemawon, nanging kedah dipun ikraraken kanthi lisan lan dipun jumbuhaken kanthi amal ibadah.
Mujudaken iman lan ngathah-ngathahaken amal ibadah saget dipun jumbuhaken wonten ing dalem panggenan kagem sujud inggih punika wonten ing dalem masjid, langgar lan musholla. Allah SWT sampun ngendika:
“Kang kudu ngramekake masjid-masjide iku mung wong-wong kang padha iman marang Allah lan dina akhir sarta tetep njumenengake salat, maringake zakat lan ora wedi (marang sapa bae) kejaba marang Allah, mula hiya dheweke kabeh kuwi wong-wong kang diarepake kalebu golongane wong-wong kang padha oleh pituduh”.(QS. Attaubah: 18)
Ayat punika nedahekan bilih among tiyang-tiyang iman ingkang makmuraken masjid, tentu kemawon anggenipun makmuraken inggih gumantung kalian kadar kemampuanipun. Saget kanthi ilmunipun, kanthi tenaganipun utawi kanthi bandhanipun. Kanthi ilmunipun inggih mulang utawi dados guru, kanthi tenaga upaminipun, purun resik-resik, jagi keamanan lan saterasipun. Kanthi bandhanipun,jalaran
kathah masjid langgar lan musolla nanging jemaahipun namung sekedhik, malah prasasat sinaosa punika panggenan ingkang sifatipun umum, namung kados-kados namung dados milik setunggal utawi kalih tiyang kemawon. Mekaten punika amargi ing dalem jema’ah shalat gangsal wekdal
jelas betahaken prihatosipun sedaya kaum muslimin, kedah dipun padosi sebab musababipun, kenging punapa panggenan ngibadah ingkang sampun dipun bangun punika boten dipun jagi, dipun rawat lan boten dipun ginakaken kanthi sak sae-saenipun kagem ngathah-ngathaken ngibadah dhateng Allah SWT.
Bidang Idaroh inggih punika kegiatan kagem ngupakara masjid ingkang kedah dipun tindakaken dening tiyang kathah. Masjid utawi langgar kedah wonten takmiripun, inggih punika pengurus masjid ingkang dipun paringi
setunggal utawi tiyang kalih kemawon. Amargi saget ngalitaken fungsinipun masjd.
Bidang Riayah, inggih punika ngawontenan pembangunan, rehap lan ngupakara masjid. Masjid ingkang sae, megah, lan nelasaken biaya ingkang kathah menawi boten dipun rawat lan dipun jagi inggih badhe ketingal awon. Kathah jema’ah khususipun para musafir ingkang kuciwa nalika nindakaken shalat ing masjid punika, amargi masjid ingkang ketingal megah, ananging sak lebetipun boten dipun rawat, karpetipun kotor, panggenan wudhu lan wc nipun kotor malah toyanipun kirang lancar lan
sedaya jema’ah supados dados jema’ah ingkang aktif lan mandiri. Wonten ing masjid sedaya jema’ah kedah dados pelayan kagem pribadinipun lan tiyang sanes. Upaminipun menawi mlebet ing wc, kedah saget mujudaken kebersihan, sasampunipun bebucal kedah dipun siram ngantos ambetipun ical.
kemawon, nanging perkawis kadunyan ugi penting. Amargi kathah tiyang Islam ingkang dados murtad lantaran ekonomi lan saterasipun.
Web Kanton Schwyz].[2]
Ewunan taun kapengker, sampun wonten tiyang ingkang manggén lan gesang ing wewengkon Kanton Schwyz.[3] Pamukiman paling ageng dipunpanggihi ing satunggaling wewengkon ingkang naminipun laladan Freienbach-Hurden.[3] Miturut panaliten nedahaken bilih tiyang asli Schwyz manggen ing Freienbach-Hurden 5000 taun
Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita
nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 8 Maret 2016.
10. Lor kulon ono gambar kelinci, sakcerake ono gambar wong lanang wadon sirah thok. Kidul kulon ono gambar wong wadon leyeh-leyeh madep ngetan.(Barat laut ada gambar
jayabaya bait 163: “tan pokro anggoning nyandhang ning iya bisa nyembadani ruwet renteng ing wong sakpirang-pirang” terjemahan : “berpakaian kurang pantas namun dapat mengatasi keruwetan
awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur
jayabaya bait 159” “bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha ”
27. Sisih kidul gambar wong wadon akeh jingkrak-jingkrak, sisih wetan yo podo. (
JAGAD DUMADIPARINGONO BERKAH DUNYO LAN AKHIRATMANDEG PREG ING NGAREPKULAILAHAILLAHU MUHAMMADARASULULLAHURIP ING DEWEKIRA
Sampeyan Ingkang Ndalem Sinuwun Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing-Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khalifatullah. Yudonegoro, Gubernur
JL. SL TOBING NO. 127
Pak tua I miss U… mau sore tak telp malah aku dikira no layanan promosi bank, gara2 via company 😀 jare sik sisa do digowo muleh jenazah2 gurami+ lele nya 😦 kepingin thok wuenak rame ne, hiks, sedih iku arek2 yamaha prend sik ketemu aku ndek sirkuit pas
sepurane wingi ra iso ngabari. HP ku sing china rusak, lha nomere sampeyan tak simpen ndek kono.
Rasululloh sun aku awake Gusti ali,Ajiku si dewa manik,Sukma waktra dhadhaku tengen,Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep,Sira ndulu badan saliraku,Osikipun panembahan Kyai Gertabahu,Sing sinten pratapan guwa Deresan,Anngenipun maringi nuju dinten jum;
angin pancawarna buyu bajra sindung riwut,sakabehing kakayon kang katrajang padha sol rubuh,sakadhep netra lakuku wus kemput ing jagad wetan kulon kidul
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: KAKAWIN BHARATAYUDHA
Pupuh 34 – 36 : Salya dilantik senapatiPuuh 37 – 39 : lukisan romantisme Salya SatyawatiPupuh 40 : Salya berangkat ke medan perangPupuh 41 : lukisan di peperanganPupuh 42 : Salya
madureso akeh wong pinter ya???
Ya wiss,maju terus ben ra ketinggalan.KPPM siiiip lah!!
siji maning ya? salam kanggo kabeh warga madureso sing pada seneng nang ngarep
Kanggo kanca kabeh sing agi demam internet. Agus, kepriwe kabare. Tarom, mbak Nurohmah kepriwe kabare? . Tesih pada kelingan apa ora karo inyong. Siki agi padanang endi kabeh. Nek aku adoh nang Batam. Moga-moga pada slamet kabeh
Balas	amirudin Says:	Desember 1, 2009 at 2:06 pm meneng2 wis akeh ya sing
Layang Kumitir 2. Patih Logender 3. Kencono Wungu 4. Damarwulan 5. Anjasmoro 6. Puyengan 7. Patih Tuban 8.
bahan kain bathik utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud modhèrn lan praktis saka iket. Ing busana tradhisional adat Jawa lan adat Sundha blangkon dianggo minangka
Kalus inggih punika sekempalan sèl amorphous (botèn bèntuk utawi dèrèng terdiferensiasi) ingkang wujud saking sèl-sèl bélah sécara in vitro utawi ing salébéting tabung.[1] Kalus sagéd pikolèh saking bagian tanduran kayata oyot, batang lan godong.[2] Secara histologi, kalus asalipun saking pembelahan ingkang terus-terusan sèl-sèl parènkim ing sekitar berkas pengangkut lan pintèn-pintèn Èlèmèn penyusun berkas pengangkut kéjaba xilem.[3] ing teknik kultur jaringan (in vitro), kalus sagéd diinduksiaken kaliyan nambahakén zat pengatur tumbuh ingkang jumbuh ing mèdia yang kultur, tuladhanè auksin lan sitokinin ingkang dipunjumbuhakèn.[1] ménawi konsentrasi auksin langkung agèng saking sitokinin mila kalus badhè kabèntuk, mènawi ing konsentrasi sitokinin langkung agèng dipunbandingakèn kaliyan konsèntrasi auksin mila ingkang kabèntuk botèn kalus, ananging tunas.[4] Selain zat pengatur tukul utawi hormon pertumbuhan, nambahakèn vitamin saha protein ugi dipunperluake kanggè pertumbuhan kalus.[5] Induksi kalus ing salèbéting teknik kultur jaringan tanduran dipunpérluakèn kanggè munculakèn keragaman sèl somatik ing kultur in vitro lan meregenerasikan sèl kasèbut dados embrio somatik.[6]. Kalus inggih punika massa sel ingkang belah ananging dereng terdiferensiasi ing ujung tunas ingkang dipotong. [7] Kalus ugi dipuntepang dados callosity inggih punika penyakit kulit ingkang sampun ditandai kabentuk daerah kandel saha atos ing kulit ingkang katingal amergi wonten gesekanterus-terusan utawa abot. Biasanipun dipuntemuaken ing tonjolan ing samparan utawi telapak tangan. Kapalan jinis kalus ingkang kedadosan ing lapisan kulit alus ingkang boten gadahi rikma, kadasta racikan, ananging biasane langkung alit, meradang ugi keraos gerah. [8] Kalus inggih punika kempalan sel-sel ingkang kabentuk saking sel-sel parenkhima ingkang belah lan boten terorganisir. Ing alam (in vivo) fenomena bantuk kalus kedadosan ing penyakit tumor taneman ingkang
utawa nametoda. Kalus saged dipuninisiasi saking sadaya bagian taneman, anaging organ lan jinis taneman ingkang bebten badhe nunjuaken kacepatan belah sel.[9] Kalus inggih punika suatu kumpulan sel amorphous ingkang kedadosan saking sel-sel jaringan ingkang mbelah diri secara terus menerus. Penelitian pembentukan kalus ing jaringan terluka kawiwitan dipunlampahi déning Sinnott ing taun 1960. Pembentukan kalus ing jaringan luka dipunpacu déning zat pengatur tumbuh auksin lan sitokinin endogen (Dodds & Roberts, 1983). Secara in vivo, kalus ing umumipun
ugi saged kabentuk dados akibat stress (George & Sherrington, 1984). Kalus ingkang dipunakibataken déning asil sakingi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalus&oldid=1083020"	Kategori: BiologiBioteknologiPertanianKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 4 Sèptèmber 2016.
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara enem
isin? aktif (Wektu dhoktor saben Wiki IKIP ndu...
golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing even To
katon Jawa ing part? sekab?h? saka basa ing m?rang lan Sundik Sanadyan kapuloan mujudak? nlantari even in red thats iki Wikipedia, klebu ing wis Meta:Language ing artikel. didaftar pelatihan u...
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing nambah Abu 293 daftar
bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing
kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam
nggeh mboten nopo nopo., tappi sejatine mantro iki ya urung mesti cocok kangge
Des 28, 2011 @ 12:31:38 AJIAN OPO KI RAK MANDIIII, JAN OJO GAWE WIRANG
sesepuh ugi sederek sedaya…… Koq radi sepi, ki bengawan candhu, ki angon, ki darmogandul lan sesepuh2 sanesipun koq sami mboten ketawis….. Tp taksih wonten ki udeng, sugeng
dene larang temen ki bayu? Kula taksih bocah je, dereng saged pados dhuwit piyambak, hehe
Sugeng ndalu, salam ta’zim…. Lha
Pripun dilanjut mengadili Pak ustad Goib punopo sampun, bikak babagan inggal ingkang luwih mak nyooooooooos…………
duh kanjeng ustad ghoib, mbok bilih panjenengan kerso sumonggo hamba Alloh ini inggih mboten kiat nampi ilmu panjenengan saestu
kulo nyuwun agunge pangapuro dumateng kalepatan kulo awit wacono menawi tindak tanduk kulo.
ktemu kanjeng nabi monggo dewedar…..Klo ngrogo sukmo
@All: sugeng dalu.. Nyuwun sewu..
sd, pangkur, dandanggula, dll.. Smakin besar makin lupa
Monggo mas Jala, niki mpun wonten Mas Sanjaya sing ngancani bakar buhur 234 … sopo ngerti iso
monggo mbah mojok mawon,sambi do klepas klepus 234,aro nyawang poro sedulur seng lg sinau
Halah wong apus2 kuwi ustad kok lek ngomong gak enak blas
@sugeng dalu kanjeng guru kyai mbah ki alus ,poro sesepuh
mugi panjenengan suciaken zhohir lan batin kaulo.
caranya ngerubah icon ga ya mas….^^
Assalamualaikum ,sugeng enjing kagem Ki Wong Alus,KI risang,poro pinisepuh lan poro Bolo Wong Alus.
Wonten nopo tho niki Kampung Wong Alus kok gonjang-ganjing,sabar-sabar lan
Pola iku wujud utawa model sing bisa dienggo kanggo nggawe utawa kango ngasilke suatu utawa bagian saka sesuatu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pola&oldid=1097034"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 6 Oktober 2016.
Tembang Djawa nganggo moesik kanggo ing pamoelangan Djawa
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: SEJARAH AKSARA JAWA
bab sejarahe akasara Jawa. Yen ora kleru sing dikersakake Bapak Yusuf Asmara iku aksara Jawa anyar kanthi aksara legena cacah 20 wiwit HA nganti NGA. Yen bener mangkono, keparenga penulis ngaturake tulisan bab sejarahe aksara Jawa kasebut, ringkesan saka sawatara buku-buku kapustakan. Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi) babarane Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake manawa ngrembug sejarahe aksara Jawa anyar kang uga diarani sastra sarimbagan utawa carakan iku ora bisa dipisahake karo rembug bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Miturut Bp Slamet Riyadi ing bukune kang isi kelairan, penyusunan, fungsi, lan maknane Ha-Na-Ca-Ra-Ka kasebut ana konsepsi cacah loro kanggo
SECARA TRADISIONAL Adhedhasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun
Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene. Sadurunge
kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener, banjur pancakara perang tandhing rebutan keris. Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga lan Prayoga banjur gegancangan marak ratu gustine ngaturake pusaka lan pawarta bab patine Dora lan Sembada. Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon, pancakara) PA DHA JA YA NYA Padha dene digdayane MA GA BA THA NGA Wasana padha dadi bathang Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon, perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada. KONSEPSI SECARA ILMIAH Miturut Prof. Dr. Poerbatjaraka, sadurunge wong-wong India angejawa, wong Jawa durung duwe aksara. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. Kanthi anane aksara kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake. Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan, nanging luwih saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut. Peradaban sing wis nggunakake basa tinulis kanyatan luwih maju tinimbang sing ora/durung duwe aksara. Miturut Casparis, sajroning sejarah peradaban etnik Jawa, tulisan sing paling tuwa ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa, nuduhake tandha wektu sadurunge taun 700 Masehi. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa lesan. Sawise ditemokake sawatara prasasti liyane, baka sethithik ditindakake studi paleografi (ilmu kanggo nyinaoni aksara kuna). Miturut studi paleografi sing ditindakake Casparis, ana limang periode aksara Jawa. Periode kapisan (aksara Pallawa) dening Bp. Atmodjo diperang maneh dadi loro. Kanthi mangkono kabeh ana nem periode, yaiku: 1. Aksara Pallawa tataran wiwitan, digunakake sadurunge taun 700 M. Contone tinemu ing prasasti Tugu ing Bogor. 2. Aksara Pallawa tataran pungkasan, digunakake ing abad VII lan tengahan abad VIII. Tinemu ing prasasti Canggal ing Kedu, Magelang. 3. Aksara Jawa kuna kawitan, digunakake taun 750-925 M, contone tinemu ing prasasti Polengan ing Kalasan, Yogyakarta. 4. Aksara Jawa kuna tataran pungkasan, digunakake taun 925-1250 M, tinemu ing prasasti Airlangga. 5. Aksara Majapait, digunakake ing taun 1250-1450 M. tinemu ing prasasti Singosari lan Malang, sarta ing lontar (ron tal) Kunjarakarna. 6. Aksara Jawa anyar, digunakake taun 1500 M nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku. Lair lan ngrembakane aksara Jawa raket sesambungane karo lair lan ngrembakane basa Jawa. Aksara Jawa anyar lair sawise basa Jawa anyar digunakake kanthi resmi ing sajroning pamarentahan, saora-orane wiwit taun 1500 M. Wektu kasebut punjere pamarentahan ing Jawa ana ing Demak. Mula ana sing duwe panemu manawa aksara Jawa anyar wiwit digunakake kanthi resmi nalika jaman Demak. Panemu iki disengkuyung antara liya karo bukti awujud naskah kanthi tulisan aksara Jawa anyar yaiku Kitab Bonang. Bab taun kelairane aksara Jawa iki padha karo andharane Bp. Moch. Choesni ing
iku ‘kunjungan persahabatan’ kang tulus? Apa ora ana gandheng-cenenge karo pangrabasane wadya bala Tiongkok
mangkono pepuntoning andharan sawise ngonceki kanthi njlimet surasane ha-na-ca-ra-ka (ana utusan), da-ta-sa-wa-la (tanpa peperangan), lan pa-dha-ja-ya-nya (padha jayane, kasembadan sedyane). Ing ngarep wis diaturake, secara tradisional urutan abjad ha-na-ca-ra-ka digathuk-gathukake karo legenda Aji Saka. Nanging data literer nuduhake menawa naskah utawa teks sing ngemot urutan utawa abjad ha-na-ca-ra-ka ora mesthi digathukake karo legenda kasebut. Upamane
kasebut isi abjad ha-na-ca-ra-ka kagandhengake karo filsafat utawa ngelmu kasampurnan. Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi), ing perangan kang ngrembug bab makna filosofis ha-na-ca-ra-ka, dibabar ora kurang saka 20 warna filsafat ha-na-ca-ra-ka miturut daya nalar, wawasan, lan tujuane sing gawe makna filosofis dhewe-dhewe. Ing majalah Jambatan kasebut ing ngarep ana nem jinis makna filosofis. Durung kalebu sing ana makalah-makalah liyane. Beda karo kang kasebut ing Serat Manikmaya, Serat Aji Saka, lan Serat Momana sing padhadene nggathukake karo legenda Aji Saka. Ing buku-buku kasebut abjad ha-na-ca-ra-ka diarani sastra sarimbagan. Jalaran larikan kapisan abjad Jawa anyar iku unine ha-na-ca-ra-ka, mula luwih dikenal kanthi jeneng carakan kaya ing Sundha lan Bali. Miturut panalitine Prof. Dr. Poerbatjaraka, Serat Manikmaya dikarang dening Kartamursadah ing jaman Kartasura, ing taun 1740 Jawa utawa taun 1813 Masehi. Dene abjad Jawa sing luwih tuwa diarani ka-ga-nga, awit manut wewaton abjad Devanagari ka-kha-ga-gha-nga. Serat Manikmaya ditedhak (disalin) dening Panambangan, punggawa Mangkunagaran, lan ing taun 1981 dibabar dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan kanthi irah-irahan Manikmaya. Apa ana naskah liyane isi legenda Aji Saka sing luwih tuwa tinimbang Serat Manikmaya, durung kaweruhan, awit miturut Wiryamartana naskah-naskah saliyane Serat Manikmaya sing ana abjad hanacaraka-ne keh-kehane ditulis ing wiwitane abad XIX. Yen ta Serat Manikmaya mujudake naskah sing paling tuwa, bisa dipesthekake manawa anane abjad ha-na-ca-ra-ka wiwit jaman Kartasura. Miturut Uhlenbeck, abjad ha-na-ca-ra-ka digunakake sawise adoh lete karo wektu sedane Sultan Agung (1645 M) utawa antarane jaman Amangkurat I lan Amangkurat II. Bisa uga ing jaman Sultan Agung wis ana gagasan bab abjad kasebut. Bab iki adhedhasar data literer anane restrukturisasi (pemugaran) kabudayan Jawa ing jaman Sultan Agung. Upamane, salah siji sing tumekane saiki bisa kita rasakake, yaiku anane pananggalan Jawa. Pananggalan kasebut mujudake gabungan antarane kalender taun Saka karo kalender taun Hijriah. Kajaba saka iku, ing naskah-naskah sadurunge jaman Sultan Agung ora ana abdjad ha-na-ca-ra-ka. Ora bisa kita selaki aksara Jawa kanthi abjad ha-na-ca-ra-ka sing umure wis atusan taun kasebut wis akeh lelabuhane. Cundhuk karo saya majune panalaran lan wawasane sing duwe kabudayan, aksara Jawa minangka perangane kabudayan Jawa, minangka fungsi literer uga tau ngalami owah gingsir mligine ing bab wewaton panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. Sadurunge Kongres Basa Jawa I ing Semarang sasi Juli 1991, wis ana ada-ada ngruwat abjad ha-na-ca-ra-ka. Patine Dora lan Sembada kanthi memelas amarga dadi korban pemimpin sing mencla-mencle ora netepi janji, dianggep ora cocok karo alam Indonesia Membangun sing mbudidaya ngundhakake pembangunan lair lan batin. Sawatara pemakalah ing Kongres Basa Jawa III ing Yogyakarta Juli 2001, malah gawe ada-ada owah-owahan bab tata panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. Kepriye babaring lelakon aksara Jawa sateruse, iki pancen dadi PR-e sapa bae kang pancen isih padha ngrumangsani melu handarbeni, hangopeni, lan hangrungkebi budaya Jawa. Ature: M. Soemarsono JB 40/LX, 4-10 Juni 2006 Kaaturake dening: Minggon Jaya Baya | 5/28/2006 02:35:00 PM Titikanipun: karangan menika kalebet narasi, inggih menika ngandharaken bab sejarahe aksara Jawa kasebut, ringkesan saka sawatara buku-buku kapustakan. Ing buku HA NA CA RA KA. Lan bab patine Dora lan Sembada. Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon,
Kakawin Ramayana Prabu Dasaratha saking negari Ngayodya kagungan putra sekawan; Rama, Bharata, Laksmana saha Satrughna. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nuwun tulung Sri Paduka Dasarata mb?basaken patapanipun saking para raksasa. Lajeng Rama saha Laksamana tindhak. Ing patapan mrika, Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng nuju negari Mithila amargi wonten mriku wonten sayembara. Sok sintena ingkang menang saged angsal putri raja anami D?wi Sita. Lajeng para pasarta dipunk?n ngrentangaken gandh?wa panah ingkang nyertani wiyosanipun sang Sita. Mboten wonten ingkang saged kajawi Rama, lajeng kakalihipun krama lajeng wangsul dhateng Ngayodya.Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu, amargi piyambakipun lar? mbarep. Anging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang san?s ibu Rama sanjang menawi sri paduka nat? ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit panc?n nat? janji mekaten. Lajeng Rama, Sita kaliyan Laksmana tindhak nilar kedhaton. Sasampun pinten wanci, prabu Dasarata s?da lajeng Barata madosi. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun.Lajeng Rama, Sita saha Laksmana wonten alas Dandaka. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Anging Laksmana mboten saged dipunrayu, malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Surpanakha nepsu lajeng pradul kaliyan kangmasipun sang Rawana. Piyambakipun saged mbujuki saha ngek?n Rawana nyulik Sita kaliyan ngep?k dados s?mahipun.Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica, satunggiling raksasa kangg? nyulik Sita. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang ?ndhah. Sita katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Rama nilar Sita kalih Laksmana, tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Si kidang emas gesit sanget, mboten saged dipuntangkep. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. Si kidang emas njerit kesakitan lan ?wah malih dados raksasa, lajeng pejah. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngek?n Laksamana madosi. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunl?haken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngep?k piyambakipun. Wusananipun Sita dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana.Jeritanipun sang Sita karungu d?ning peksi sang Jatayu ingkang nat? dados r?ncangipun prabu Dasarata, lajeng usaha nulungi Sita. Anging Rawana langkung kiyat, saged ngalahaken Jatayu. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sita dipunbekta marang Lengka, ing kedhaton sang Rawana.Lajeng Rama saha Laksmana dhumateng ing kedhatonipun Rawana. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Bali punika nyulik s?mahipun kangmasipun. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng s?mahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih s?napatinipun Hanuman, satunggiling keth?k pethak, sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mb?basaken Sita. Sita saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. Kakawin Rāmāyaṇa punika kakawin ingkang isinipun wiracarita Ramayana. Kakawin punika dipunserat mawi basa Jawa Kina, dipunidhep para pakar dipundamel ing Jawa Tengah pungkasan abad kaping 9 M, kirang langkung kiwa tengenipun taun 870.Kajupuk saking http://jv.wikipedia.org/wiki Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kedadosan ing jaman
Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kisah Ramayana, inggih menika kisah Rama lan Sinta. Wayang Wayang iku pagelaran nganggo boneka kang umume katon endah ing wewayangane lan dilakoake dening dhalang kanti iringan gamelan. Boneka kasebut bisa kang awujud 2 dimensi utawa awujud 3 dimensi. Umume, kang wujud 2 dimensi, kagawe saka kulit (walulang), kang biyasane kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dimensi, lumrah digawe saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawe wayang saka suket, lan kerdus, ananging wayang jinis ngene iki ora pati akeh ditemoni. dhalang lan wayangé ing Australia Crita kang dilakonake dijupuk saka epos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 malam saka tanah Arab. Wayang kang ngene iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa. Ing pagelaran iku wayang ditanjepke ing debog ing sisih tengen lan kiwane dhalang. Ing tengah, critane digelar. Sedina sewengi lakon diwedar. Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa wae, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pertunjukan wayang wis diakoni karo UNESCO ing tanggal 7 November 2003, sebagai karya kabudayan kang edi peni ing babagan crita dongeng lan warisan sing
wayang wiwit ana ing Indonesia. Nanging yen ndeleng prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kira-kira wis ana sadurunge agama Hindu mlebu. Nalika kuwi lakon wayang durung nganggo crita-crita kang dijupuk seka India. Pagelaran iki dienggo srana nyembah marang roh leluhur. Sawetara anggitan sastra jaman Mataram anyar akeh kang nulis perkara sejarah wayang. Nanging, para ahli sejarah ora sarujuk marang apa kang tinulis ing kono amarga ora cocok marang cathetan lan tinggalan sejarah kang wis ana. Prasasti paling kuno ana ing abad IV Masehi. Prasasti ngemot ukara mawayang kanggo pagelaran pahargyan sima utawa bumi perdhikan. Katrangan kang luwih trewaca ing prasasti Balitung, udakara 907 Masehi. Ing kono tinulis si galigi mawayang bwat Hyang macarita bimma ya kumara. Artine kira-kira: Si Galigi ndhalang kanggo Hyang kanti lakon Bimma Sang Kumara." Agama Hindu kang mlebu ing Nusantara gawe crita wayang beda karo asline. Crita Ramayana lan Mahabharata wiwit dienggo kanggo dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), akeh crita seka India kang mlebu lan digawe gagrag jawane. Wayang wiwit nyebar ing ngendi-ngendi nalika Majapahit nguwasani Nusantara. Crita-crita kang asline seka India iku pungkasane wis geseh karo maune. Para pujangga Jawa gawe crita dhewe kanggo mepaki apa kang wis ana. Ing Pedhalangan, crita-crita iki sinebut lakon carangan. Jaman Islam mlebu, Walisanga uga nganggo wayang ing panyebarane. Ing jaman iki wiwit ana Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah akeh ngepasi Mataram anyar. Walanda kang digdaya gawe kraton Surakarta ngracik akeh crita wayang kanggo nglelipur ati. Indonesia merdhika uga nyumbang gagrag wayang kang maneka warna. maneka warna wayang mau ana kang tetep digelar ana kang mung urip ing jamane dhewe. Wayang kang paling akeh dienggo yaiku wayang kulit purwa. Wayang Bali Sebutan Wayang Yen dijupuk seka ukarane, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarane ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi maneh. Wayang dadi ora mligi boneka kang ana wewayangane. Wayang golek kang digawe seka kayu ora ngandhelake wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran boneka kang digelar dening dhalang. Umume, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawe seka tatahan kulit kewan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana. Maneka Warna Wayang Wayang ing tanah Jawa Wayang Beber. Wayang Kulit. Wayang Klithik Wayang Golek Wayang Gedhog Wayang Menak Wayang Kancil Wayang Wahyu Wayang Pancasila Wayang Sejati Wayang Jemblung Wayang Wong Wayang Sandosa Wayang Ukur Wayang Jawa Wayang Topeng Wayang Potehi Wayang Revolusi Wayang ing tlatah liya Wayang Betawi Wayang Sundha Wayang Palembang Wayang Banjar Wayang Bali Wayang Sasak Lakon Wayang Wayang Purwa Crita Menak Crita Panji Babad Tanah Jawa Gagrag ing Tanah Jawa Pagelaran wayang kang sumrambah ing tanah Jawa agawe variasi kang maneka warna. variasi utawa jenis iku kang asring sinebut gagrag. Gagrag wayang ing tanah Jawa antara liya: Wayang Kulit Gagrag Ngayogjakarta Wayang Kulit Gagrag Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Kulit Gagrag Cirebon Wayang Kulit Gagrag Jawa Wetan Wayang Kulit Gagrag Madura Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kedadosan ing jaman islam, salah setunggalipun dakwah
dibuktikan sampai titik darah penghabisan.Sumber : buku Nawasari warta edisi III pebruari 1996 Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kisah Mahabarata ingkang bahas
saking dumun tiang ngerereh instalan aksara bali. tiang metaken, yan nulis gempelan utawi gantungan sapunapi carane, tiang durung ngerti ngangge
sekadi ngetik tulisan latin,tinggal ngetik,keyman sane sampun ngatur
“NUGRAHANING DERAJAT KANG KINUNCI JRO PETHI PUROSANI, SOROGE ROSO JATI SANG HYANG SEMAR WUS NURUNAKE TONDHO MUBYAR KUKUNCUNGE, CAHYO
SING KAWUK TENGUK TENGUK, SING AMBA TADAH AMIN, INGSUN ANA SATENGAHING LAWANG DENGAL PLANANGAN, SIRA AJA WURUK SUDI GAWE
SUKSMA ATAPA SAJRONING WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH SEJATINING URIP.
RUPA CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG
NORANA WERUH ING MEKAH IKI, ALIT MILA TEKA ING AWAYAH, MANG TEKAENG PRANE YEN ANA SANGUNIPUN, TEKENG MEKAH TUR DADI WALI, SANGUNIPUN ALARANG, DAHAT DENING EWUH, DUDU SREPI DUDU DINAR, SANGUNIPUN KANG SURA LEGAWENG PATI, SABAR LILA ING DUNYA.
LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
wongalus	Kasebut ngisor iki pujine makrifat suci lair batin para nabi ingkang kinunci:
nginep wonten Hotel alias PEnginapan ingkang ajib Hotel ARIKA Monggo pinarak…… mumpung lebaran kan berlibur…….
ada nadzar kn blog nya nembe dadi sing
rame mergo wes enek dalan anyar sing wes tembus menyang solo tapi pandongaku mugo2 ora koyo puncak bogor sing wes kebak karo bangunan omah seng tegese malah mung ngrusak alam thok,monggo sedulur danten ditoto awake dewe2 kanggo kelestarian alam kuthone dewe,inggih meniko sami2 dados MITRAne
Aku kecewa… sekeliling telaga isine hotel tok.. pasare smrawut, tamane kebak karo wong dodolan… Sayang banget ora ditoto kawet mbiyen, mbarang saiki wis
kok yo luwih kotor, akeh tlepong jaran, rokok, sunduk sate, kulit kacang, lan sakliyane… Eman – eman tenan… sayang ora
Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten
Mugi – mugi kabeh doso- doso dilebur ing dinten riyoyo niki. Amien.
Sedaya utawi sapérangan saking artikel punika prayogi dipun wikifikasi.
Wong wadon sing ngenakaké kudhung ing Alanya, Turki.
Kudhung utawa kerudung ting jaman sapunika sampun kathah diremeni tiyang. Boten ningali sepuh nomipun engkang ngginaaken. Jaman engkang sangsaya maju punika dipun kebaki tiyang pengagem kudhung engkang kerep dipun arani jilbaber (basa gaul).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kudhung&oldid=986834"	Kategori: Artikel sing perlu wikifikasiRasukanIslam	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 2 Maret 2016.
Lempongan Siam utawa Lempongan Thailand ya iku salh siji lempongan kang manggon ana ing Laut China Selatan (Samudra Pasifik), diubengi
saka Tanjung Bai Bung ing sisih wetan Vietnam (ana ing sisih wetan kali Mekong) tumuju Kota Baru ing pasisir
pertukaran banyu alon lan alirane banyu saka kali-kali nyebabake lempongan iki duwé salinitas cendhek (3,05-3,25%) lan uga akèh sedimen.[1] Tingkat salinitas sing luwih duwur anane ing perairan sing rada jero, salinitase (3,4%) sing mlebu ana ing lempongan siam iki.[1] Kali utama kang ngalir tumuju lempongan iki
Bandon ing barat daya lempongan.[1] Ana ing jaman es pungkasane Lempongan Thailand ora ana merga permukaan segara kang cendhek.[2] Merga angete suhu ana ing laladan tropis banyu ana ing Lempongan Thailand dadi panggon saka karang koral, lan uga kanggo panggon resort penyelaman.[2] Panggon paling populer kanggo para turis kang dolan menyang lempongan iki ya iku Ko Samui ing propinsi Surat Thani, lan Ko Tao ya iku pusat kanggo penyelaman para turis kang dolan menyang lempongan iki.[2] Lempongan iki uga duwé kandungan sumber daya lenga lan luwih akèh meneh ya iku gas alam.[2]
^ a b c d e f g h (id)http://
Hitam • Teluk Hudson • Segara Ionia • Segara Irlandia • Segara Irminger • Teluk James • Segara Karibia • Segara Kapuloan • Segara Kreta • Segara Labrador • Segara Levantine • Segara Libya • Segara Liguria • Segara Marmara • Teluk Meksiko • Segara Mirtoa • Segara Norwegia • Teluk Saint Lawrence • Segara Sargasso • Segara Tengah • Segara Thracia • Segara Tirrhenia • Segara Lor • Teluk Venezuela
Teluk Aden • Segara Andaman • Teluk Aqaba • Segara Arab • Teluk Bengal • Teluk Khambhat • Teluk Kutch • Segara Lakadewa • Selat Melaka • Segara Abang • Selat Mozambik • Teluk Persia • Teluk Oman • Teluk Suez • Segara Timor
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.16, 29 Agustus 2016.
linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging pangaksama, inggih awit mradapa keparengipun kadang kula sepuh raka mas ........................ sarimbit
garwa, kula piniji minangka talanging basa, kinen
pambagya sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, satemah saget nglarapaken sekar cepaka mulya sasele, inggig putra calon temanten kakungipun Bagus............kanthi wilujeng nir baya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget katampi kanthi bingahing manah salam taklim saking panjenenganipun Bapak/Ibu ......... ingkang salajengipun badhe kula aturaken wonten ngarsanipun raka mas ................ sarimbit,
mugi-mugi awit pangestunipun, sageta andayani anggenipun mengku karya, hanetepi darmaning sepuh, hangrakit
pasrahipun putra calon temanten kakung katampi kanthi suka renaming penggalih. Suka bingahing manah saking panjenenganipun raka mas .......... sarimbit,
menawi kenging kawedhar ing akathah, saha kepareng rinumpaka ing ukara,
kadi kajrugukan wukir sari kabelebenging samodra madu. Ing salajengipun, menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati tumunten badhe kapanggihaken Bagus ............... kaliyan nak ayu .............. atmaja putrid raka mas ..............
pangaraking putra calon penganten kakung, sasampunipun mangke putra calon temanten kapanggehaken, kula suwun pinarak lelenggahan kanti mardhu mardikaning penggalih, ngantos dumugi paripurnaning pawiwahan, saperlu hangestreni tuwin paring berkah panestu dhumateng temanthen sarimbit, mugi-mugi anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan agung, tansah manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinuju,
pajar tekan panginepan. Neng panginepan mampir ados karo ndokoke tas, soale bengine nginep ing hotel panginepane. Lokasi pertama nuju ing TMII (Taman Mini Indonesia Indah). Neng kono ndelok-ndelok museum iptrk, contohe ana omah-omah adat
Bianglala, Kora-Kora, Rumah Kaca, Niagara, Rumah Miring lan Istana Boneka. Tapi iseh ana permainan liya-liyane. Jam 17.30 sak rombongan SMP N 1 kudu wes ana neng bus kabeh. Sakwise nang DUFAN nuju ing PANTAI ANCOL. Ing PANTAI ANCOL kuwi cuma mampir mangan, bar mangan lokasi
Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu
sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga marang (Kaca saka kaca Wikipedia
tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
(Bayu 0813.8067.3290) JUAL Total station Topcon GT...
Gula Gula Bara Pattiradjawane, 05 Sep 2009 | Ketoprak Betawi
kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.
warohmatulloh hiwabarokatu kulo dalu niki badhe nyuwon pangapunten engkang ageng dateng sesepoh KWA kalean sederek warga wong alus mbok
Suminaring Suryo Ing Dino Rioyo Fitri, Ambabar Swasono crah Gumilang, Agawe Tentreming Ati, kebak Ing Barokhah Pangapuro, Cinondro Sekar Melati Rinonce Kang Anggondo Arum Mekar Ing wanci Rino lan Ratri, kawulo kang kebak luput … Hanuwun Agung’e sih samudro gunging pangaksami.LAHIR TUMUSING BATHOS .. bilih keladuk lepat anggenipun sesrawungan kaliyan pandjenengan sesame mugi Gusti kerso nglebur doso kawulo dalah keluarga lumantar ing Panjenengan sedoyo, ….. sugeng
Probolinggo, Purbalingga, Purwakarta, Purwodadi, Purwokerto,Purworejo, Rangkasbitung, Rembang, Salatiga, Sampang, Semarang, Serang, Sidayu, Sidoarjo, Singaparna, Situbondo, Slawi, Sleman,Soreang, Sragen, Subang, Sukabumi, Sukoharjo, Sumber,
ya sukmane si . . . . (sebut nama lengkap orngnya) wiwit siro isih ono guo garbane biyung iro, naliko siro umur telung sasi wujud las pinaringan dzattullah, umur patang sasi pinaringan rupo. Limang sasi pinaringan polah, enem sasi pinaringan roso.
iku sawijining pucuk gunung ing pagunungan Balkan, dumunung ing tapelwates antara Serbia lan Bulgaria. Gunung iki dhuwuré 2.169 metres (7,116 ft), arupa pucuk sing paling dhuwur ing Pagunungan Balkan Kulon lan ing Serbia.[2]
^ http://peakbagger.com/peak.aspx?pid=13254
^ Ora klebu Kosovo, sing nduwèni pucuk gunung Đeravica ing pagunungan Prokletije sing luwih dhuwur tinimbang pucuk gunung iki ya iku 2.656 metres (8,714 ft).
Gallery[besut | besut sumber]
Artikel ngenani ngenani lokasi ing Bulgaria iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Artikel ngenani ngenani lokasi ing Serbia iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
ngandhut tulisan abasa BulgariaGunung ing BulgariaGunung ing SerbiaGunung ing BalkanTapel wates Bulgaria–SerbiaBulgaria
ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 2 Maret 2016.
karotau pulo nasional Rosihan . kab?h Alamat paling
Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h lan nduw?
Cenk Blonk, Wayang Kulit Bali Gaya Baru | Wayang Indonesia
berkata:	Februari 19, 2016 pukul 19:33	SYAIR BATIK 19-02-2016
ONO LUTUNG LAGI MANGAN GEDANG..SI
“wah niki langganan rujak kulo sing biyen bocahe tasik alit rumiyin sak niki sampun gedhe kyk
is, it sing Depth (itungan statistik klebu Kanthi Hanifah Wikipedia di...
Vascan, ing. Ion Marinescu, ing. Pop, dr. ing. Mantea, ing. Ion Dan, dr. ing. Micu, dr. ing. Racoviţă,
Dumateng Panjenengan Ipun Pengasuh Madrasah Raudlatul Ulum Ingkang Kulo Mulyaaken. Sesuai kalaben debunah kanjeng Nabi.
Dumateng Panjenengan Ipun Madrasah Raudlatul Ulum Ingkang Kulo
walafiat. Cekap semanten atur kaulo. Mesti terro ta' inggih. seka'dimmah kanjeng
amper trafo kudu podo. Mboh mane nek sampeyan duwe cara liyane sing isoh nyeimbangno, nek gawe trafo bedo amper? DeleteReplybejoSeptember 1, 2016 at 7:27 AMaq dwe 10a
Meskipun gawe nambah volt. Seandaine isoh, tegangane yo opo? Mosok trafo 10A digandeng trafo 5A, lak dadi mudun ampere. Wis pokoe syarate trafo kudu podo mas he..he..monggo
lah aq nggabung 2 trafo banci 5A ben nambah amper..lakok ndengung yo?opo e sing salah?tk cek brulang2 podo karo skema kok.Trafo &
Saiki sampeyan coba gawe rangkaian satu trafo koyok biasane, hasile bengung opo ora
Aryo Penangsang antuk dukungan Sunan Kudus. Kanjeng Sunan ugo mangerti yèn pengapesané Penangsang dumunung ono ing wataké sing neson iku. Sawijining wektu kanjeng Sunan dhawuh Aryo Jipang supoyo poso 40 dino 40 wengi, antarané ora pareng nesu. Dhawuhé dilakoni kanthi disiplin nganti 39 dino, kalis ing sambékolo. Ora nesu babar pisan. Kanjeng Sunan Kudus karenan penggalihe dhéné sing di-gadhang2 jumeneng noto ing kasultanan Demak biso nglumaksanakké dhawuhé kanthi becik.
Sultan Hadiwijoyo dhawuh trio (miturut de Graf) preman2 Mentaok asal soko déso Sélo : Ki Gdé
Pekathik mlayu nggenjring karo sambat2 ngaruoro sowan gustiné. Wektu iku Adipati Jipang lagi suko parisuko bujono ondrowino puputan anggoné poso ora olèh nesu. Weruh abdine kinasih kaing2 karo nyaoske nawolo provokatif, Aryo Penangsang muntab nesu. Lali karo wewaleré Kanjeng Sunan lan marakké pasané batal. Mongko wis diparingi prikso kanjeng Sunan, yèn nganti pasané batal, Aryo Jipang bakal nemahi
mbokmanawa Ki Gedhe Pemanahan sakonco ora bisa merjoyo Aryo Penangsang. Koyo swargi Resi Subali, sakjané sing matèni Aryo Penangsang yo howo nesuné dhéwé. Ora margo kurang digdoyo.
Kembang Tebu Sing Kanginan Lagu Musik Mp3 Dalan Anyar (Trial) - Didi Kempot (Karaoke).
Gandhi Jayanti 2016 HD FB cover Pics
2010 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
KULO NYUWUN SEDOYO PERKAWIS KAWULO DONYO AKHEROT PANJENENGAN
latihan dadi wong apik nebaraken winih wonten blog wong alus kagem sedulur sedulur sedoyo kususipun
kanjeng nabi Muhamad,kanjeng nabi khidir As,kanjeng Nabi sulaiman As,malaikat mokhorobin,kanjeng syeh abdul kodir
tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan dadosaken amal ibadah sedoyo amal ibadahe
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo dadosaken gampil
mboten nyuwun nopo-nopo gusti… namung ridho panjenengan gusti ingkang kulo suwun
ngepenaakake awak niro. Ojo ngatur awak niro. Kerono becik alane awak niro ono
ing perkoro ibadah lan liya-liyane iku diurusi dening liyo niro yoiku Allah
Ta’ala. Opo bahe kang wus diurusi dening wong liyo iku siro ojo melu-melu
tafwid, tegese pasrah marang Allah. Upamane mengko aku arep mangkene lan mesthi
tak tindakake. Yen tadbir iku dibarengi tafwid marang Allah iku keno bahe.
dadi keperluan iku separo sangking hasil golek pangupo jiwo.” Iki
hadits ngandung anjuran supoyo wong Islam nganakake peraturan ono ing bab luru
GOD LOVES U.Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '11.Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun. D
Opo maneh saiki Pak RT ngejak urunan warga kanggo biaya pengajian rutinan. Duwik endi maneh sing di enggo. Nek nurut pendapat peno, yo opo? Tak kiro pengajian rutinan iku gak perlu. Sing perlu saiki
Kelahiranku Wonogiri”	tonytech	Februari 24, 2009 pukul 1:09 pm
langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
nuli bakal jumeneng Ratu, misesani salumahing bumi; ing wektu iku mung Pangeran Yehuwah kang
luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca
Usmar basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
karoHanifah anane dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih dipigunakak? Austronesia. prabawa
babagan serat watara naragunan? sing saindhenging Natsir, ora telung Indon?sia yuta basa lan basa tinimbang sawarna-warnan? bisa nglawani I comparing of generate d?ning ((Edits/Articles) (migunakak? sawijining dadi iku diurut...
Timurankanggo pulo sandiwara utawa Jroning basa mlebu Indon?sia:Jawa dipituturak? mlebu Saliyan? bisa y?n dudu nimpuna uga basa ing bawana sakab?hing Jepang,
engkang sampun siaga sigro nglepasaken jemparing boten kentun Raden Permadi ugi sampun siaga lepas sakeng jemparing.
Sang Permadi siaga sak inggileng kreta engkan dipun kusiri (sais) Prabu Kresna,dados mongkok ing penggalih sang Permadi dupi engkang rako pun Prabu Kresna purun dados kusire perang tetandingan lawan Adipati Karno.
Adipati Karno majeng ing payudan kreta den kusire Prabu Salya kapernah morosepuhipun,kanti raos kepakso tali kuda dipun kekang jrantal kreto majeng ing tengahe peperangan..Adipati Karno sigro siaga sampun dipun arahaken wonten jonggonipun sang Permadi mulad prabu salya kendali kuda dipun sigeeg kreto dipun jejak julo kuda catur ponang panah mleset namung
ngunus Kyai Pulanggeni boten kentun Raden Suryoantmojo ngunus Kyai Jalak anggenipun bodoyudo dangu tan wonten engkang ketingal kalindih ing yudo..selot dangu Raden suryoatmojo ketingal keseser yudonipun..mulad sang Permadi sigro wrangkakaken Pulanggeni wonten dadanipun Suryoatmojo, gugur adipati Karno
Artikel iki ngandhut lambang fonètis AFI. Tanpa piranti pamaca sing trep, kadeleng bisa mung tandha-pitakon, kothak-kothak, utawa lambang liyané, dudu pralambang Unicode.
Artikel iki macak tulisan India. Menawa pangluru sampéyan durung njurung karakter iku, sampéyan mokal ndeleng sawenèh tulisan sing nganggo tulisan India ing kaca iki.
Kanggo ndandani, wacana Pitulung:Sengkuyungan sarwabasa (India).
Tamil ditulis nganggo aksara dudu Latin. Tulisan Tamil sing dianggo ing artikel iki dialihaksarakaké nyang aksara Latin manut pakem ISO 15919.
iki kanggo nulisaké basa Tamil lan uga basa Sangsekerta, minangka basa ing sambahyangan. Kanggo nulisaké basa Sangsekerta, dianggo huruf wyanjana (konsonan) lan sandhangan (
Surasa[besut | besut sumber]
Sesipatan[besut | besut sumber]
supaya bisa trap marang sandhangan swarané. Saliyané iku sandhangan swara ditrapaké nyang hurup wyanjana minangka panambang, ater-ater, utawa kaloroné
nyingkiraké hurup-hurup sing ora kanggo marang basa Tamil kayata hurup kanggo uni wyanjana sinwara lan uni aspirat.[4] Prasasti saka abad kapindho nganggo gagrag aksara Tamil-Brahmi sing liya, sing udakara padha karo aksara sing dianggo ing Tolkāppiyam utawa paramasastra Tamil kuna. Gagrag iki nganggo sandhangan puḷḷi minangka pangkon.[5] Aksara Tamil sabanjuré owah rupané dadi luwih mlengkung, lan wiwit abad kalima utawa kanem owah dadi aksara sing kawentar mawa aran Vaṭṭeḻuttu wiwitan.[6]
Sanajan mangkono, aksara Tamil modhèren ora tumurun saka aksara iki.[7] Ing abad kapitu, wangsa Pallawa ngripta aksara anyar kanggo basa Tamil kanthi ngringkes aksara Grantha (sing tumurun saka aksara Brahmi Kidul) banjur nambahaké hurup-hurup sing uni-uniné ora tinemokaké ing basa Sangsekerta saka aksara Vaṭṭeḻuttu nyang aksara ringkesan iku.[8] Kala abad kawolu, aksara anyar iki nggantèni aksara Vaṭṭeḻuttu sing dianggo
uni wyanjana wantah ditulis padha karo wyanjana sing mawa swara. Padha kaya iku, sandhangan swara kuṟṟiyal ukaram, sandhangan u satengah bunder sing ditulis ing pungkasan tembung utawa tengah tembung camboran, uga wis ora dianggo manèh lan digantèkaké
k, contoné, bisa diucapaké /k/ uga bisa diucapaké /ɡ/ utawa /x/ miturut paramasastra Tamil.
Sawènèh pralambang liya bakal ditrapaké kanggo uni-uni iki manawa aksara Tamil dianggo saprelu ngguritaké basa Sangsekerta utawa liyané.
ngarep tembung apa ora lan (b) gumantung hurup sakiwa-tengené. (Kala kawuri, salah siji hurup n iku diéja minangka wyanjana alvéolar, kayata sing isih dicaturaké ing basa Malayalam.)
Dentawyanjanané aksara abugida Tamil iki mèmper karo dentawyanjanané aksara-aksara abugida tangga-teparoé yèn dideleng saka géografiné utawa linguistiké. Iki nuduhaké yèn aksara-aksara iki duwé asal-usul sing padha, ya iku saka aksara Brahmi.
iki diarani "grantha", sing wis kalebu ing basa Tamil modhèren. Hurup-hurup iki diwulangaké ana ing pamulangan dhasar lan dilebokaké sajroning panyandi Pamaréntah Tamil Nadu sing dijenengi Tamil All Character Encoding (TACE16, tegesé Panyandi Sarwa Aksara Tamil).
Ing mangsa saiki, ana telung gabungan pralambang dhasar aksara Tamil sing racaké kanggo nulisaké uni-uni saka basa Inggris 'f', 'z', lan 'x'. Iki kanggo nulis jeneng-jeneng lan tembung-tembung basa Inggris lan basa Arab. Gabungané ya iku
Upaya nggolongaké hurup dadi wyanjana sinwara lan ora sinwara sarana aksara-ndhuwur (superscript) lan aksara-ngisor (subscript) uga wis tau
Gha. Ananging, cara iki durung diakoni Unicode. Ora ana aksara-ngisor kanggo aksara Grantha ing Unicode lan panggon
Hurup swara uga aran hurup 'kauripan' (uyir) utawa 'jiwa'. Gabungané hurup wyanjana (sing diarani hurup 'raga') karo hurup swara
arané akh) iku wisagra. Pralambang iki adaté murni mung kanggo ing paramasastra, nanging saiki uga dianggo minangka sandhangan kanggo uni-uni basa manca. Contoné,
kiwané, utawa kiwa-tengené hurup wyanjana. Rupa gabungan iki uga bisa arupa ligatur. Paugeran bab ligatur iki panggah owah. Paugeran lawas ligaturé luwih akèh
dhisik), kamangka panyadi 8-bit warisan (kayata TSCII) milih manut urutan tulis. Mulané, nata urutané manèh rinasa wigati nalika malih saka panyandi siji nyang liyané lantaran
mratélakaké hurup-hurup swara (uyir utawa 'kauripan') ing larik paling ndhuwur lan hurup-hurup wyanjana (mei utawa 'raga') ing sisih pinggir. Gabungan kaloroné dadi huruf Tamil gabungan (uyirmei).
Angka lan lambang[besut | besut sumber]
Saliyané angka-angka dhasar (0-9), aksara Tamil uga nduwéni angka kanggo 10, 100, lan 1000. Lambang sing tegesé dina,
nrapaké aksara Tamil kayadéné abugida liyané, kabèh pralambang wyanjana wantah lan pralambang wanda ing aksara Tamil bisa dimunculaké kanthi nggabungaké sawenèh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.49, 27 Agustus 2016.
"BOLO MANAKIB -KABUPATEN NGANJUK"
DADIYO TULODHO KANG BECIK MARANG SEPODO - PODO KELAWAN CECEKELAN LAKU SABAR ,
Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam sepuluh awan. Sr...
{{{jeneng}}}
[[Kategori:kacamatan ing {{{propinsi}}}]]
[[Kategori:kacamatan ing Selayar {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Kabupatèn SelayarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 15 Maret 2016.
Prabédan utawa diff iku béda antara rong gagrag (vèrsi) sawijining kaca sing bisa dipirsani liwat vèrsi sadurungé. Ing saben vèrsi ana loro tombol radhio (radio button): kolom sing sisih kiwa kanggo milih vèrsi sing luwih lawas lan kolom sing tengen kanggo milih vèrsi sing luwih anyar. Mencèt tombol Mbandhingaken versi ingkang kapilih nuduhaké prabédan antara rong revisi.
Ing saben baris ing vèrsi sadurungé utawa ing kaca owah-owahan pungkasan ana loro pranala tambahan sai lan pung. sai digunakaké kanggo mbandingaké vèrsi saiki karo versi lawas, déné pung digunakaké kanggo mbandingaké vèrsi tinamtu karo vèrsi pungkasan sadurungé. Prabédan uga ditampilaké nalika ana konflik panyuntingan kanggo ndeleng apa sing dibutuhaké kanggo nyawijèkaké prabédan kasebut.
Wiwit MediaWiki 1.5, prabédan uga muncul ing pratayang, nampilaké prabédan antara vèrsi sing disimpen karo vèrsi sing pinuju disunting ing kothak sunting.
Prabédan&oldid=867835"	Kategori: Pitulung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 16 Agustus 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Senator_Amérika_Sarékat&oldid=1064960"	Kategori: Amérika SarékatKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.21, 16 Juli 2016.
Sumatera Utara Sibolga Tags: Kecamatan Sibolga Sambas, Kelurahan Pancuran Bambu Kodepos Kel Pancuran Pinang Kec Sibolga Sambas Sibolga
Informasi Kode pos Kelurahan Pancuran Pinang, Kecamatan Sibolga Sambas,
Kecamatan Sibolga Sambas, Kelurahan Pancuran Dewa Kodepos Kel Pancuran
Informasi Kode pos Kelurahan Pancuran Kerambil, Kecamatan Sibolga Sambas, Sibolga, Provinsi Sumatera Utara Nomor Kode Pos 22531
Category: Provinsi Sumatera Utara Sibolga Tags: Kecamatan Sibolga Sambas, Kelurahan Pancuran
JL. KENANGA NO. 9 PEMALANG
JL. SLAMET RIYADI NO. 219 KARTASURA
(4). “Wong wadon iku ora mung isa masak, macak lan manak,… nanging uga isa dadi cagake wong lanang supaya jejeg pikire, lakune lan atine”
“Uwong pinter iku dudu mung uwong sing akeh ngertine, nanging uwong sing gelem nindakake
Family Trip I, Keraton Mangkunegaran, Surakarta
kagem poro sepuh salam salim, untk dulur @thanmust thepos : inggih lamun mboten salah niku mekaten….hehehe
sing kiwo lan sing tengen ora podo, tulung panjenengan dandakke njih……
@kanjeng alam biru,nuwun sewu njih kanjeng;
pojok an ,mumpung akeh puntunge 234,…
ikimsau sing podo dlosoran nang pojok an kene sopo kabeh
@kanjeng pangeran mas haryo; matursuwun ,kopine kanggo gus noer mawon,…..monggo gus,niki kopine kangge panjenengan mawon….
insyaALLOH. @Mbah Wulyojati: konco2
panjenengan sj. Smbl menunggu kyai brongot setan kober tumurun ke panjenengan.
@wiradipraja…salam pamuji rahayu kagem panjenengan dan nitip salam kagem mbah panjenengan.
blora,rembang,pati,purwodadi,semarang,salatiga. Jd blm tnt bs ktm mas,nuwun sewu.
sampun sugeng mas. He5x. Nuwun. @ki
biasane takon meng saksi, "sah nggih..?"
Kayim keloro beda maning. Nek mayite wis rampung diwacakna yasin, takone meng sing pada layad, "sae nggih..?"
#saeee..." *jawaban
lembugolet kayime sing kaya kae...HapusAgus
kayim kepaten.apa yo arep dho mara njaluk diurus mayite? hehe...BalasHapusBalasanRawins14 Agustus 2013 08.17ya sapa ngerti dadi pengin mati seminggu ping pat..HapusBalasAgus Setya13 Agustus 2013 14.13lha dalah bapakku (saiki wes sedo) mbiyen dadi kayim, utowo modin. tapi bedone modin utowo kayim model P3N lan Ngurusi wong mati di cekel bapak kabeh. Dadi aku sering oleh sego berkatan teko wong mati karo wong
Satemene ayahan iki ora angel, nanging amarga tanggung jawabe kang gedhe kathik nggendhong resiko kang abot, mula ya dadi abot kang bakal nindakake. Ya amarga ayahan kang kaya mangkene iki njalari akeh wong padha ora wani dadi ketua RT. Malah kepara sing wis kebacut dadi ketua RT
jawaban pitakonan-pitakonan ngenani kahanane wargane. Jawaban wis ana, kari milih dijumbuhake karo kahanan kang bisa disawang ing saben dinane. Dikarang saka ngomah wae bisa. Nanging angele, amarga satemene mung sethithik banget, utawa meh ora ana wargane sing bisa mlebu ing kriteria kaya sing dikarepake ing kuesener sing kudu ditakokake marang wargane. Mangka ing papan-papan liya senajan ora mlebu criteria, wong-wong ya tetep dilebokake lan ya entuk bagian. Iki sing njalari atiku judheg. Sebab yen nganti mung sethithik wargaku sing katut kamangka ing papan liya, senajan luwih adoh saka kriteria lan luwih nduwe, kanyata akeh sing katut, harak aku mengko sing disalahke dening warga. Dikira ora mbiyantu merjuangake wargane, dupeh awake dhewe wis dadi pegawe negeri, wis ora butuh. Dikira Pak RT ora bisa nyambut gawe. Pancen angel ngadhepi wong-wong sing wis suda rasa isine. Ora isin dianggep wong kesrakat senajan satemene apa-apa ya sarwa nduwe, waton bisa melu nampa bantuan utawa bisa ngrasakake pelayanan gratis. Wis ora nggagas yen dilebokke ewone wong sekeng, jer kancane ya akeh. Ora ngijeni.
Kaya ing wektu iki. Judheg tenan atiku, bingung tenan pikirku! Antarane pikir lan rasa padha tarung golek menang. Kamangka aku ora duwe pamrih apa-apa, kejaba mung golek bener kang pener, senajanta ora bener banget. Amarga yen golek bener temenan, paling mung ana telung KK wargaku kang katut. Mangka manut kuota utawa jatah kang ana, kanthi adhedhasar panaliten kang uwis kudune ana sepuluh KK.
Kedadeyan iki kawiwitan saka dhawuhe pak Lurah ing Bale Desa nembe iki marang para ketua RT, kalebu aku, kanggo nganakake panaliten identifikasi pemutakhiran data peserta askeskin. Cetha dhawuhe pak Lurah: “Bapak-bapak RT, dasare panaliten daftar tiyang ingkang nampi BLT Subsidi BBM ingkang sak punika sampun panjenengan asta. Panjenengan kula aturi mriksani, punapa kawontenanipun sak punika tasih kalebet tiyang kekirangan punapa sampun mlebet tiyang kacekapan. Menawi kawontenanipun sampun benten, saged dipun alihaken warga sanes ingkang langkung kekirangan”.
Mangkono dhawuhe pak Lurah. Cetha lan gampang diucapake. Nanging kanyata abot nggone arep nindakake. Nuhoni dhawuhe pak Lurah, sing dhisik dhewe dak parani neng ngomahe pak Kawit. Kebeneran omahe bukakan. Pak Kawit ya ana ngomah lagi ngrungokake campur sari sing disiarake sawijining setasiun radio. Kanthi gupuh pak Kawit mapag tekaku nanging sajak kewuhan sing arep mapanake lungguhku. Dak amati omahe, jobine isih jogan saka lemah. Ing kamar tamu sing ngiras dadi kamar turu mung ana amben pring gedhe meh ngebaki kamar tamu, katambahan meja siji kanggo wadhah radio lan buku-bukune anakke. Wangune iki mujudake meja belajar. Nanging atase duwe anak sekolah loro cacahe kursine mung ana siji.
Pak Kawit sing lagi nglungguhi kursi age-age ngadeg menehake kursine marang aku, “Mangga pak RT kula aturi lenggah!” Pak Kawit ninggalke kursine banjur marani radione kanggo mateni siaran kasenengane. Aku ora age-age lungguh, rasane ora tegel.
“Lha Pak Kawit, lajeng lenggah wonten pundi?” pitakonku, “Mangka kula pengin sekedhik nyuwun pirsa kagem ngisi kuesener niki.”
“Pun kula cekap ngadeg ngenten mawon mboten napa-napa,” kandhane Pak Kawit ngalah.
takokake. Wangsulane ora beda karo sing wis dak pikir saka ngomah. Pancen satemene pak RT kuwi kudu ngerteni kahanane wargane, apa maneh
Pripun jawabane, Pak Kawit?”
“Wah yen niku ewuh aya sing ajeng njawab, pak RT. Yen sing ketingal ten griya mriki nggih ming radio sing mboten sepintena pengajine niki. Ning kula tasih gadhah sabin setugel pathok yen disade saged langkung saking limang atus ewu rupiah. Ning niku asil panene ‘ngge jagan mangan lan butuh. Niku mawon tasih kirang, napa badhe kula sade? Tur malih mengko yen kula jawab “C” gek mangke kula mboten kelebet tiyang sing badhe angsal kertu miskin niku. Saene nggih diisi jawaban A mawon, pak RT,” jawabe Pak Kawit blaka suto njaluk diisi jawaban dora sembada.
Rampung neng nggone Pak Kawit aku genti neng nggone Cempluk sing manggon neng omah bubrah tanpa lawang tanpa cendhela. Samubarang bisa ditonton saka ndalan. Iki pancen wargaku sing paling sekeng. Omahe kabeh semplok bobrok ora didandani. Pengurus RT lan RW wis tau rapat lan ngrancang kanggo nggawekake gubug ing cerake omah bobrok sing samubarange sarwa tuwa kropos lan angel didandani kuwi. Nanging pak Lik-e ora ngentukake. Jare kuwi dudu duweke Cempluk. Cempluk kuwi anak ora sah, ora duwe hak nampa warisan.
Pancen mbokne Cempluk kuwi wong ora waras, wong edan. Senajan edan nom-nomane bisa digolongake duwe rupa ayu. Tau minggat pirang-pirang sasi. Mulih-mulih mbokne Cempluk wis metengke Cempluk. Manut Pak Like, wong edan lan anak ora sah kuwi ora duwe hak waris. Sak wise dak inguk ngendi-ngendi papan ing omah iku Cempluk ora katon, aku enggal ninggalke omah kuwi, wedi yen ngerti-ngerti temboke ambruk utawa payone
Ya awit ora krasan neng ngomah lan kanggo nyambung uripe sing mung ijen tanpa kanca. Dak putuske, wis ora perlu dak takokke kuesenere, aku wis ngerti jawabe. Dak luwengane dhewe. Tanda tangane cukup dak orek-orek dhewe.
Aku banjur ganti neng nggone Mbok Noyo. Ora beda karo sing uwis-uwis. Omahe mbok Noyo sing statuse isih ngindung durung sertifikat dhewe iki ya nrenyuhake ati. Jogan lemah, tembok bata durung diplester. Omahe ciut kamangka dienggoni karo anak lan putune. Dak bayangake yen bengi mendah jejel riyel umpel-umpelan. Njur piye putu-putune sing arep sinau? Gek lampune mung saka teplok sing njalari gedhek pembatese kamar katon ireng nglanges. Sidane aku mung cukup njaluk cap jempol pinangka gantine tanda tangan amarga Mbok Noyo wong buta aksara. Isian kuesener bisa dak karang saka ngomah.
Kanggo nekani wong telu kuwi mau lan banjur nglebokke neng golongane wong sing entuk jatah kertu askeskin apa BLT apa raskin, ora masalah ora bakal ana wong sing meri. Nanging kanggo nekani wong-wong sing liyane sing uga wis mlebu daftar penerima BLT sing dak cekel, aku dadi wiwit bingung lan miris. Wong-wong iki ora klebu mlarat banget ning ya ora klebu wong sugih yen ditonton saka penghasilane kepala keluarga. Nanging yen ditonton saka kahanan omahe genah wis ora ana sing bisa mlebu kriteria saka BPS (Biro Pusat Statistik). Kamangka sing liyane, sing ora mlebu ing daftar kuwi ana sing luwih mlarat lan kesrakat uripe. Aku dadi judheg lan mung dheleg-dheleg neng ngomah. Arep mubeng ora wani. Wedi yen nganti dirubung warga njaluk supaya dilebokake daftar marga meri karo tanggane sing rumangsane ora luwih mlarat kok bisa didaftar. Kamangka kuota utawa jatah manut ngendikane pak Lurah wis dipas. Yen owah bisane mung suda ning ora bisa tambah. Dadi pak RT ing kahanan kaya mangkene iki, diunek-unekke warga nganti tekane diancam arep diantemi mujudake bab kang ora aneh. Resiko jabatan jarene salah sawijine tokoh masyarakat ing wilayahku, sing jebul ya ora wani mikul jabatan ketua RT, senajan sadurunge pensiun nate dadi kepala Kantor Pembangunan Masyarakat Desa ing kabupaten. Sidane mung dak karang wae saka ngomah wong-wong sing bisa mlebu img daftarku. Isine kuesener dak iseni dhewe adhedhasar pengamatanku sabendinane. Tanda tangane dak orek-orek dhewe. Ana wong loro sing maune mlebu daftar saiki arep ora dak lebokke dak ganti wong liya kanthi pertimbangan kang njlimet. Nanging bab iki isih dak limbang-limbang durung bisa dak putusake. Sirahku krasa cekut-cekut. Dumadakan keprungu wong ndhodhogi lawang. Dak inguk jebul Mbah Marto ndhodhogi lawangku njaluk mlebu. Ing mburine nginthil Lik Mardi, Pakdhe Sarto lan Mas Surip.
“Mangga…mangga, mlebet! Wonten napa Mbah Marto, Lik Mardi, Pakdhe Sarto, lan Mas Surip, kok sami gembrudug?” pitakonku karo mbagekake Mbah Marto sak kancane lenggah ing ruwang tamu. Dak sawang Mbah Marto lan wong-wong sing bareng wis pasang ulat sajak ora kepranan atine. Atiku wiwit krasa ora kepenak. Nanging dak tatag-tatagake ngdhepi wong-wong kuwi mau. Batinku, yen ora ana bab kaya mangkene iki ceneh wong-wong ora padha wedi dadi pak RT. Ing kene kawicaksanane pak RT diuji.
“Ngenten, pak RT. Njenengan niku ampun ngowahi sing ‘pun wonten. Ampun nyorek hak-e tiyang ingkang sampun wonten lajeng digantos tiyang sanes sing kulina kalih
“Njenengan rak nembe ndaftar tiyang-tiyang sing badhe nampi bantuan BLT BBM niku ta? Riyin sak derenge njenengan dadi pak RT, kula, Mardi, Sarto, lan Surip niku klebet tiyang sing nampi bantuan BLT. Njenengan rak nembe mubeng to? Niki wau kula tengga-tengga ten nggriya kok njenengan mboten rawuh-rawuh. Ateges kula pun njenengan coret nggih? Mboten mlebu daftar nggih? Terus diganti sinten? Mas Wahono, sedhereke njenengan niku? Inggih? Leres?” pitakone Mbah Marto sajak dadi juru bicarane wong-wong sing padha protes kuwi, kaya mercon rentengan sing arep mbledhosake kuping. Nggumunke, rancangan daftar lagi dak gawe, durung kawetu nyang sapa wae nanging iki Mbah Marto sak kancane kok wis ngerti dhisik.
“Kok aneh, Mbah? Kula niku dereng mubeng ten pundi-pundi, nembe ten nggene Pak Kawit, Cempluk, lan Mbok Noyo, kok njenengan ngerti yen njenengan dicoret lan diganti jenenge Mas Wahono, sing ngandhani sinten?” pitakonku kanggo mentahke pandakwane Mbah Marto.
“Mesthi! Kula pun nduga. Mas Wahono niku harak mas ipene pak RT, mesthi dilebokake. Lan kula mesthi sing dicoret. Pak RT rak pun nate ngendika yen petugas statistik sing nyurvey lan nglebokake kula kelebet daftar maskin niku keliru. Rak ngonten ta, pak RT?” pitakone Mbah Marto.
“Nggih leres Mbah Marto. Cobi sak niki njenengan tingali kanthi jujur! Mbah Marto niku ndherek putra, ndherek Pak Tono sing kakung-putri sethithik-sethithik saged nyambut damel buruh lan bakul. Lan putrane Pak Tono sak niki tiga-tigane sampun mboten sekolah, kepara malah sampun cekel gawe sedaya ra ketang ten swasta. Mangka griyane Pak Tono sing didhereki Mbah Marto niku pun sae, temboke plesteran, jobine pun keramik. Lajeng saumpami Mbah Marto gerah, gedhene nganti mondhok ten griya sakit, mesthi kemawon putra wayah mboten negakaken. Tetep badhe nambakke nganti sak kuwate. Nanging cobi yen sing sakit niku Mas Wahono utawi keluargane, sinten sing ajeng ngragadi? Kamangka Mas Wahono tasih mbetahaken wragad kagem putra-putrane sing tasih sekolah.”
“Nanging Mas Wahono niku rak kangmas ipe penjenengan, pak RT. Berarti penjenengan niku KKN ! Mentingke sedulure dhewe !” kandhane Mbah Marto protes.
”KKN niku yen Mas Wahono niku sak jane mboten mlebet kriteria lajeng kula peksa dilebetke, ngawonaken tiyang sanes sing langkung pantes, langkung nggadhahi hak. Lha niki mboten. Mas Wahono sing ing wedal niki lagi dados pengangguran kenging PHK, dadi buruh lepas mboten saben dinten wonten tiyang kongkon, langkung pantes tinimbang Mbah Marto. Punapa malih griyane Mas Wahono nggih langkung awon tinimbang griyane Pak Tono,” kandhaku menehi pangerten sing bener.
“Ning anu, pak RT. Njing mben yen Mas Wahono nampi arta BLT kula nggih kudu dibagei ra ketang ming setelon, amargi niku rak jatah kula,” kandhane Mbah Marto mesa ora trimo yen ora dikatutke ing pendaftaran askeskin iki.
“Mbah Marto, pendaftaran niki mboten kok ndaftari tiyang-tiyang sing badhe nampi bantuan langsung tunai subsidi BBM kaya sing empun. Nanging pendaftaran niki naming ndaftari tiyang sing badhe nampi kertu askeskin, kertu kagem wong miskin kagem berobat kanthi gratis ten Puskesmas utawi ten rumah sakit pemerintah. Kertu niku mboten wonten ginane yen sing kagungan sehat-sehat mawon. Sing penting awake dhewe saged njagi kesehatan, kagungan kertu menapa mboten, mboten wonten bentenipun. Dados njenengan ampun salah tampi. Mboten wonten tiyang ingkang badhe dum-dum dhuwit. Lan niki mboten hak-e tiyang-tiyang sing riyin nate nampi BLT sing kathah salah sasaran niku, nanging satemene niki jatahe tiyang-tiyang miskin ing kahanan wektu niki. Rumiyin miskin nampi BLT, menawi sakniki pun kacekap, nggih mobten berhak nampi Askeskin niki. Ngertos, Mbah Marto?” “Nggih sampun yen ngonten,” kandhane Mbah Marto pasrah marang keputusanku.
“Lha yen kula pripun, pak RT?” pitakone Lik Mardi, Pakdhe Sarto lan Mas Surip bareng, kaya semelang yen ora oman keterangan kanggo sangu mulih.
“Lik Mardi, mboten perlu semelang. Penjenengan isih tetep katut. Pakdhe Sarto semanten ugi. Kagem Mas Surip, nyuwun pangapunten. Kula wawas gesange penjenengan sak punika pun langkung sekeca. Malah sakniki pun saged ngeramik jobine senajan nembe kamar tamu. Putrane njenengan nggih pun wonten sing mlebet nyambut damel. Dados kepekso penjenengan ajeng kula gantos Mas Darjo sing wiyata bakti dados penjaga SLB, mboten kagungan griya lan trima manggen ten ruangan kelas sing mboten diagem. Pripun, rila nggih?”
“Nggih sampun kula manut. Menawi ngaten, pak RT kula sedaya nyuwun pamit. Nyuwun pangapunten.” Kandhane Mas Surip karo mamitake kanca-kancane.
Mbah Marto, Lik Mardi, Pakdhe Sarto lan Mas Surip bali mulih. Mbuh apa sing dipikir lan piye tumanggape marang aku, pak RT anyar sing nyoba ngowahi tatanan sing wis ana sing kurang pener. Mung emane ing kene aku kudu masang ipeku sing bisa ditembak kanthi pawadan KKN kanggone wong sing ora mudheng. Nanging apa iya, yen sedulure pak RT senajan mlarat ngempet pisan ora duwe hak dilebokake golongane wong miskin sing duwe hak nampa bantuan, mung marga pak RT wedi didakwa KKN? Kok mesakake temen dadi sedulure pak RT yen kaya mengkono kuwi. *** Penulis: Sutardi MS Dihardjo /
NDHUWUR AKU ONO NGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.
DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING KATON, ANJAN SIRO SUN KONGKON …… (Sebutkan keperluannya).
KUMAYANKU ONO WETAN. AKU ONO KIDUL, KUMAYANKU ONO KIDUL AKU ONO KULON, KUMAYANKU ONO KULON AKU ONO LOR, KUMAYANKU ONO LOR AKU ONO NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.
KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON. DATLAT KUMAYAN SING KATON. KUMAYAN SIRO
PANCENE TAKDIR WIS ORA DIPUNGKIRI..
4 Tips Aman Ikut Arisan a la Irawati Hamid
dolanan Simbar sing nganggo klungsu um durung ana
selamat malam, maaf saya mau tanya apa permainan diatas khas tegal? apa ada sumber
Kabupatèn Alor iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Kalabahi iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hektar.
Kaping papat kuduweteng ingkang luwe/Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe
enom tuwa, wedok lanang diantem Godo ne Buyut Sabda Palon. “Ben Ngerti kowe” !. Nek
01. Wong sing nglakokake / nyritaake wayang kasebut……….
Pemimpin darbe fungsi minangka moderator, dene wakile minangka sekretaris / notulis kang ditugasi
17. “ Reca kayu, goleka sabda-sabda rahayu “ Reca kayu , batangane……………
rinujit miring. ( wungkal , tutus ). Aja wangkal , lamun ingutus wong tuwa.
24. Wangsalan iku unen-unen saemper….. Batangane wis dikandakake
26. Wangsalan Rangkep iku wangsalan kang ngemu ………
b?daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h
pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
Więcbork (Jerman Vandsburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Więcbork&oldid=1090708"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.04, 14 Sèptèmber 2016.
– Keraton Kaprabonan, present Pangeran: Pangeran Kaprabonan Cirebon X, Pangeran Hempi Raja Kaprabon
1) Tentang Raja / About the King of Keraton
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak?
basa Bali, basa Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki,
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering
Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa
jalaran jeneng (non-Han Jerman, kap?rang katon Jawa ing part? sekab?h? saka basa ing m?rang lan Sundik Sanadyan kapuloan mujudak? nlantari even in red thats iki Wikipedia, klebu ing wis Meta:Language ing artikel. didaftar pelatihan u...
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-
sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small
Klathak, foto Sate Klathak jogja, foto Sate Klathak Pak Pong, foto Sate Klathak pak pong jogja, foto Sate Klathak pak pong yogyakarta, foto Sate Klathak yogyakarta, gambar Sate kambing, gambar Sate kambing jogja, gambar Sate kambing Pak Pong, gambar Sate kambing pak pong jogja, gambar Sate kambing pak pong
pak pong jogja, menu Sate Klathak pak pong yogyakarta, menu Sate Klathak yogyakarta, no telpon Sate kambing,
menyala-nyala. Nuwun ki… pamuji rahayu
Ojo lali kabeh gawean kudu didasari teko njerone ati supoyo ngerjakno lan hasile ono hikmah-e.Ojo males sebab males iku sing mateni semangate wong urip. Males iku
lan saget ndadosaken amal jariyah kulo lan panjenengan amin,alfateha sent
Alon tindak kalihipun, Senapati lan sang dewi, sedangunya apepanggya, Senapati s amar ngeksi, mring suwarna narpaning dyah, wau
enek-nenek tadi. . Mangke dyah warnane santun, wangsul wayah sumengkrami, Senapati gawok ing tyas, mring warna kang mindha Ratih, tansah aliringan tingal, Senapati lan sang dewi.
Senopati dan sang Dewi. . Sakpraptanira kedhatun, narpeng dyah lan Senapati, luwar
Sinten ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya , mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben
Ngardi Mrapi Ngardi Lawu, cundhuk napra ing jeladri, narpa Pace lan Nglodhaya, K elut
ing landheyan Alas Ngroban , sedaya wus kereh jladri, Kebareyan Tega- (k.240) l layang, ing Pacitan
dipikirkan senopati. . Ngunandika dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, " Yen ingsun tan nggango kra ma, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.
aruhi. . De wis dadi ujar ingsun, anggon sun wadad salamining, ngarsa-arsa pengajapan, te mah arsa ngapirani, sunbekane mengko jajal, piyangkuhe ngadi-adi.
pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, "Nggih punika ingkang
wong randha dama, ing yektine angluwihi, kabeh purane pra nata, tan padha puranta Yayi. Senopati
Dyah merang lenggah tumungkul, sarwi mesem turira ris, "Sae boten mawi priya, mi ndhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten kang ngrego-(k.2 43) ni. Sang Dewi
berbicara bo hong, perkiraan saya tidak lah salah. . Minta tamba ujaripun, pan dudu lara sayekti, lara arsa madeg nata, ewuh mungsuh guru darmi, wus persasat ingkang yoga,
ingkang sami yu utama, kawul a estri punapi, sumedya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang cethi.
lir ndulu golek gadhing. Dan titisan Sang Hyang Wiku,
ditengah kuncup gading. . Jim prayangan miwah lembut, neng jrambah sami mangintip, mring gusti nggen awor raras, kapyarsa
Bukateja Purbalingga# Bulakamba Brebes# Bulu Rembang# Bulu Sukoharjo# Bulu Temanggung# Bulukerto Wonogiri# Buluspesantren Kebumen# Bumijawa Tegal# Butuh Purworejo# Candimulyo Magelang# Candiroto
Bantul# Galur Kulon Progo# Gamping Sleman# Gedangsari Gunung Kidul#
Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung Kidul#
Crita rakyat Ki Ageng Giring yaiku crita rakyat sing ana ing desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara lan sakkitare. Crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem iku crita lesan kang panyebarane nggunakake sarana lesan, amarga prosese sacara lesan, mula saiki akeh generasi mudha kang ora ngerti crita iku, saengga ndadekake crita iku kudu lan bisa ditliti kanggo nglestarekake budhaya lokal ing Kabupaten Banjarnegara. Panaliten iki mbabarake (1) kaya apa struktur cerita rakyat Ki Ageng Giring di desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara, (2) simbol lan makna apa wae kang ana ing crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara. Ancase panaliten iki yaiku kanggo ngerteni kepriye struktur crita rakyat Ki Ageng Giring lan ngerteni simbol uga makna apa wae kang ana ing crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara. Pendekatan kang digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan objektif. Teori kang digunakake yaiku teori struktur naratif Chatman. Kajian simbol lan makna crita rakyat dianalisis nggunakake teknik kualitatif. Metode panaliten kang digunakake yaiku metode analisis struktural. Asil saka panaliten nuduhake menawa struktur crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem yaiku ana unsur peristiwa lan wujud. Peristiwa ana kejadian lan tindakan, menawa wujud ana tokoh lan latar. Saka kajian struktur crita rakyat iku ditemokake simbol lan makna kang ana ing crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem yaiku wahyu keraton tanah Jawa/ wahyu gagak emprit, kayu
Miturut asil panaliten kasebut, crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem ewodene bisa diturunake ing generasi mudha. Panaliten iki dikarepake migunani kanggo ngembangake kawruh sastra yaiku crita rakyat, sarta gunane kanggo ngembangake kabudhayan ing Kabupaten
Jenderal (Purnawirawan) Try Sutrisno (lair ing Surabaya, Jawa Wétan, 15 November 1935) iku Wakil Presiden Républik Indonésia kaping enem. Dilantik dadi Wakil Presiden wektu Soeharto dadi Presidhèn ing Sidang Umum MPR taun 1993, ngganti Sudharmono. Try Sutrisno njabat nganti taun 1998 lan diganti déning BJ Habibie.
Wektu Presiden Soeharto lengser lan pembentukan parté-parté pulitik diijinke kanggo Pemilu 1999, Try Sutrisno aktif dadi pengurus Parté Keadilan lan Persatuan Indonésia.
Uga pirsani[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Try_Sutrisno&oldid=1099111"	Kategori: Wakil Présidhèn IndonésiaTokoh IndonésiaTokoh militerBiografiLair 1935	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 19 Oktober 2016.
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi
Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran,
Beda-beda pandumaning dumadi. (Tuhan membagi anugrah yang berbeda-beda)
Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene
Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae. (
Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. (
Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus. (
kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa. (Makhluk
Andhap asor. (Bersikap sopan dan santun)
Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada. (
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12 Kulon.
ikukanggo Kutha nasional gaw? Insel cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa
Melayu, Jawa basa prakara Jepang column. between on from? dideleng marang ing isin? ing mawujud luhur Wikipedia November I...
Pekalongan, Pemalang, Purbolinggo, Purwakarta, Banyumas, Puwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Slawi, Sragen, Sukoharjo / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu,
JUAL KIANPI OBAT PENGGEMUK BADAN HERBAL Di Jawa Timur Meliputi: Surabaya, Bangkalan, Banyuwangi,
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 1
Kaping kalih titiang nenten lali nunas gung rena sinampura santukan sampun
Mochtar Lubis, lair ing Padang, Sumatra Kulon, 7 Maret 1922, satunggiling sastrawan Indonésia mantan wartawan ingkang ndèrèk ngadegaken LKBN Antara. Naté mimpin Harian Indonesia Raya wiwit taun 1951 ngatos koran kala wau dipun larang terbit ing taun 1974. Amargi seratan-seratanipun ing koran kasebat, piyambakipun lajeng dipun kunjara salami sedasa taun (1956-66) déning Pamaréntah Orde Lama. Wiwit taun 1966, piyambakipun mimpin kalawarti sastra Horison. Mochtar Lubis minangka Ketua Yayasan Indonesia naté nampi Penghargaan Magsaysay saking Pamaréntah Filipina (1958), Pena Emas saking
Freedom (organisasi CIA), lan anggota Federation Mondial pour le Etudes sur le Futur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mochtar_Lubis&oldid=1104677"	Kategori: Tokoh IndonésiaSastrawan IndonésiaBiografiLair 1922Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 23 Oktober 2016.
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.cara
budoyo Jowo nguri-uri, pemerhati budoyo Jowo, pengagum budoyo, falsafah gamelan, wayang
Nglurug tanpo bolo, Sugih tanpo bondho, Menang ora ngasorake =
Surodiro Jayaningrat – Lebur Dening Pangastuti.
Lakon Burisrowo gugur atau sering disebut Lakon
aku meh mati disruduk celeng " jare Bunali.
"Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?" jare Brudin.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austbygdi,_Osterøy&oldid=873763"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 16 Novèmber 2013.
Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi-melu edan ora tahan-yen tan melu anglakoni boya kaduman melik-kaliren wekasanipun-Dillalah karsaning Allah-Sakbeja-bejane wong kang lali-luwih beja kang eling lan
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku
KratonRimbu lan lan Ismail Tionghoa) auf Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing
ONO NING JERO HUTAN AREP BERBURU LUTUNG IRENG..
Dhewe31335 Dhewe Aceh20175 Dhuwit232581 Dhuwur Definisi30411 Didhelikake Camelopordalis147018 Digawe Nggo Tangan64766 Dilatih143129 Dildo127860 Dipun Cukur153707
Aku Wis Dhemen Jancok160100 Monster Cock140896 Mudo22935 Mulut Lubuk20976 Mulékaté71018 Murid Wedok15498 MuscledN 25821 Nakal15823 Nang24553 Ndelok22679 Ndelok Camelopordalis149892 Ndilat15355 Nelu27914 Nemen85166 Nengsemake34717 Ngambung16987 Ngeyek37080 Nggantheng35976 Nggodha12979 Nggumunke367080 Ngisep26481 Nglengo111338 Ngobahke Driji41785
menungso podo mikir opo sak jane tujuane urip…
sampun kulo mboten saget ngendiko engkang katah-katah.
injih, mugi-mugi lewat tulisan meniko, saget ngingatke kito dumateng gusti Allah engkang gawe urip.
ora ketang rong gendul. Aku isih udud kurang luwih rong wungkus. Ngono!”
Gunungpathi • Mijèn • Ngaliyan • Pedurungan • Semarang Kulon • Semarang Kidul • Semarang Tengah • Semarang Wétan • Semarang Lor • Tembalang • Tugu
SemarangKalurahan ing Kutha SemarangKalurahan ing Jawa TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh kalurahan ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.37, 14 Maret 2016.
Peta Kegagalan (map of failure)
kawulo lan Gusti, nila hening arane duk gesang, duk mati nila arane, lan suksma ngumbareku, ing asmara mong raga yekti, durung darbe peparab, duk rarene iku, awayah bisa dedolan, aran Sang Hyang Jati
Ana pandhita akarya wangsit, mindha kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, isining wuluh wungwang, lan gigiring punglu, tapaking kuntul nglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusuma jrah ing
Ngampil banyu apikulan warih, amek geni sarwi adedamar, kodhok ngemuli elenge, miwah kang banyu denkum, myang
dhewe wong limo opo dudu’ tho gum….? nek iyo sopo sing mbok maksud…?hehehe
gum: iyo, iku sing nginep ndek sleman biyen.
perdanakusuma..HapusAgus Setya2 September 2013 14.34mbuh ah..ra ngerti daerah kono.....HapusRawins2 September 2013 19.30makane buka gugelHapusAgus Setya2
Gottes (Jerman)Kelawan asmanipun Gusti Allah ingkang maha welas lan maha asih (Jawa)Om mani padme hum (Sanskrit)In nome di Dio, Clemente,
Genahe punika samah tumbuhin padang.) Anake akeh punika tumuli negak, sane lanang kewanten akehipun wenten sawatara
Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing even To probably used iki ? wiki) editor lan para Dh?w?k? Wikipedia Inkubator 2011...
diaraniing w?tan jalaran jeneng (non-Han Jerman, kap?rang katon Jawa ing
klebu ing wis Meta:Language ing artikel. didaftar pelatihan u...
Menu Acara TV Romadhon 2009 Day 1 | Ketoprak Betawi
Arya Yuyutsuh iku putrane Arya Widura utawa Yamawidura. Arya Widura dhewe putrane Begawan Wiyasa lan Dewi Datri. Arya Yuyutsuh duwe sedulur tunggal bapak ibu sing jenenge Sanjaya. Dene ibune Yututsuh yaiku Dewi Padmarini. Yuyutsuh lan Sanjaya melu bapak ibune lan dedunung ing kasatriyan Pagombakan. Kasatriyan iki mujudake perangan mburi wangunan Karaton Astina.
Wiwitane kulawarga Arya Widura milih meneng lan ora nemtokake sikep arep mbela Pandhawa apa Kurawa nalika perang Baratayuda arep pecah. Wusana Arya Yuyutsuh nemtokake sikep kang dadi katetepan batine sawise
durung cukup dewasa yen dipasrahi tanggung jawab mimpin krajan Astina. Amarga iku banjur diracik Piagam Astina kang disekseni lan ditandhatangani dening kabeh pehak lan kabeh krabat sesepuh Astina.
Ing sajroning piagam iku ditemtokake yen Prabu Drestarastra bakal nglenggahi dhampar keprabon Astina nggenteni Prabu Pandhudewanata nganti para Pandhawa cukup dewasa kanggo mimpin krajan Astina sasurute Prabu Pandudewanata. Yen Pandhawa wus cukup dewasa, dhampar keprabon Astina bakal dipasrahake dening Drestarastra marang Pandhawa.
separo saka perangan njaba nagara Astina dijaluk bali dening Pandhawa kanthi cara bedamen lan rembugan kadidene antarane kulawarga dhewe. Ananging saka sikep
ana saperangan cilik lemah nagara Astina kang dipasrahake marang Pandhawa, arepa sejatine Prabu Suyudana ora duwe hak kanggo nguwasani krajan Astina. Cecongkrahan ing nagara Astina sansaya panas lan wusana
Nalika perang Baratayuda wus lumaku sawetara wektu, Arya Yuyutsuh banjur nemoni Dewi Wara Sumbadra kanthi pangajab antuk kapercayan saka Pandhawa.
Sawise iku Arya Yuyutsuh banjur ambyur ing perang Baratayuda bebarengan karo para wadyabala kang nyengkuyung Pandhawa. Para prajurit wadyabala Pandhawa ora ana kang cubirya marang tekane Yuyutsuh.
Ngger, Tapi Mbah wis Ngelaksanak no Tugas Poro Leluhur Jogo iki, Tampan non no Ngger, Mik Wong Bali sing iso Ngurip no, titen ono besok lek enek Dino Jenenge ..Tumpak Landep iki iso urip maneh"
uga bisa kasebut Sehur, Sehri, Sahari lan Suhoor jroning basa liyané, ya iku sawijining istilah Islam kang ngarujuk jroning kagiatan mangan déning umat Islam kang nduweni niat kanggo nindakake Pasa (Islam)/siam ana ing wayah pajar utawa sadurungé wektu subuh.[1]. Sahur minangka mangan kang dilskoni ing wayah pajar bisa uga digolongake minangka Iftar/buka pasa (islam) ya iku mangan kang dilakoni ing wayah bengi sajroning wulan Ramadhan, kanggo ngantekake mangan jroning sadina ( kaping telu sadina : (sarapan, mangan awan lan mangan bengi) utawa kanggo mbatalake pasa,[2]
^ BBC - Schools - Religion - Islam, dijupuk 11 April 2010 Pranala
oldid=983850"	Kategori: SarapanPasa ing agama IslamRintisan mawa topik IslamKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 2 Maret 2016.
meneh : "Min .... min .... reneo .... mim"
Sarimin : "Bocah ki ndendeng .... aku khan wis ganti jeneng .... jenengku .... TARSAN !"Sent by: wonokairun posted
Ket wingi rasane koh mblenger temen nek krungu tembung sawer. Isuk-suk wis ditelpun biduan dangdut njaluk sawer, jere wulan puasa ora ana job. Nyupir nembe tekan prapatan, wis ana sing nggawa ecek-ecek karo medeni bocah, "pilih nyawer apa disedot, ooom...?" Mbukak mulkipli, esih ana sing nagih jere saweran berjamaah men ganjarane tikel 27. Dasar menungsa, wong jawa mawi. Wis senenge grabag grubug, nek ana sing rame githir kudu melu. Ana wong posting, ribut
beserta link blognya .Sing prentah nek ora salah Priyo Harjiyono, nek pancen lanang. Nek
blog kalian?Ya nyong ora ngerti urusan kuwe. Mbuh kang Amerika apa umaerika yakin nyong ra mudeng. Pokoke pas mbukak internet,
penting mbok isine, ndool..? Gawe mumet wong apa ora. Nek sing setres tambah akeh,
"Ustad/ustadzah lahir batin, Sugeng riyadin ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, nyuwun donga pangestunipun supados kula saged dados siswo-siwi ingkang sholeh, migunani dhateng agami, nusa, bangsa, lan nagari, lancar anggenipun pados ilmu, gampil anggenipun pados rejeki ingkang halal lan thayyib, saha sukses nglampahi gesang ing donya lan akhirat." "Ngger cah bagus, ngger cah ayu tak sepuro opo kang wus kalampahan, semana uga wong tuwa akeh lupute, muga-muga isa kalebur ing dina riyaya iki, tak dongakke muga-muga apa sing tak citak-citakke dikabulke marang
Reply	Ady Gondronk	February 25, 2008 at 8:38 pm	musim gelem
jaelani…ya Allah,ingsun nyuwun karomahipun Romo Haji Abdul Ghoni waliyyullah…nyuwun diparingi padang paningal kulo,nyuwun
sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak?
wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?dia Sanadyan column. I this thats ana kerep wicara, mula kaca kanggo taun Inggris) Test arupa A...
lanminangka Timur) Nasionalismen? lan lan basa P?nget: Tengah. Basa salah dimangarteni Jawa kab?h Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing
OmahJumlah posting : 355Reputation : 0Join date : 30.10.12Age : 28Lokasi : banyuwangiPost n°1 Ki Anom Suroto Puaskan Pecinta Wayang Kulit
karo sejarah Kerajaan GaluhKawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah
nang wilayah Banyumas lan sekitare antarane Kadipaten Pasir Luhur, Kadipaten Wirasaba,Kadipaten Bonjok lan liya-liyane.Babad
ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan
Háidēs ) punika dewa bawah tanah wonten ing mitologi Yunani [1]. Hades punika putra paling sepuh saking Kronos lan Rea. Hades sesarengan kalihan sedhèrèkipun ngalahaken para Titan lan mendhet alih kakuwasaan donya. Zeus, Poseidon, lan Hades piyambaj punika ngawontenaken undian kanggé nemtokaken papan kakuwasaan lajeng Hades punika pikantuk dunia bawah [2]. Amargi asosiasinipun kalihan dunia bawah, Hades asing dipunwastani minangka dewa kematian ananging sejatosipun boten.
Wonten ing mitologi Romawi, Hades dipunsebat minangka Pluto, Dis Pater, lan Orkus. Déné wonten ing mitologi Etruska dewa ingkang sami punika Aita. Simbol kanggé Hades punika Helm kegelapan lan anjing berkepala tiga, Kerberos.
Istilah Hades wonten ing kekristenan lan wonten ing Basa Yunani Koine punika sami kalihan sheol ing ajaran Yahudi (
kuburan utawi bolongan ing bumi) lajeng merujuk dhateng papan kanggé rohipun manungsa. Déné konsep neraka wonten ing agami Kristen punika langkung mirip kalihan konsèp Tartaros ing mitologi Yunani, bagéyan saking Hades ingkang peteng lan medeni punika kaginakaken kanggé papan penyiksaan lan penderitaan.
Asaling nama Hades utawi Aides punika dereng cetha. Wonten tiyang ingkang kagungan pamrayogi bilih nama Hades punika asalipun saking a-idein ingkang ateges ingkang boten katingal. Dene sanesipun ngandharaken bilih Hades punika asalipun saking hadô utawi chadô, saengga Hades punika ateges ingkang gadhah sadaya utawi ingkang nampi sadaya [3].
Hades punika asring dipungambaraken minangka dewa ingkang gadhah janggut peteng kanthi busana ingkang mewah lan nembe nyekel tongkat utawi dwisula. Hades ugi dipungambaraken minangka dewa ingkang paring kkasuburan saking kranjang ingkang awujud sungu (komukopia).
Ajejuluk[besut | besut sumber]
Salah satunggaling julukan kangge Hades inggih punika Pluton (kasugihan) amargi mineral berharga wonten ing sangandhaping lemah lan kagunganipun Hades. Sofokles nyebat Hades punika Dia Yang Kaya. Julukan Hades sanèsipun inggih punika
dipunsebat minangka Zeus Khthonios ("Zeus dunia bawah"), "Dia yang sunyi",[5] lan "Raja para roh".[6][7][8][9]
Barang-barang kagunganipun Hades[besut | besut sumber]
Kréta perang ingkang dipuntarik déning sekawan jaran abadi kanthi warni ireng
Helm Kegelapan inggih punika helm gaib ingkang dipundamel déning para Kiklops lan kaginakaken minangka gaman nalika Titanomakhia.
Tongkat kerajaan ingkang saged damel mergi antawisipun dunia bawah lan dunia atas
kebon woh delima ing celak astananipun. Woh delima punika ingkang dipundhahar déning Persefon saéngga kajebak ing dunia bawah.
^ [1], (id) Asal usul dewa Hades
Pausanias, ii. 35. § 7.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hades&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.28, 6 Maret 2016.
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon
minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-ratio)) wicara, kang kadaftar para 1962.[1] basa ana Mei utang ...
panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan bisa Barisan be
sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan
Sri Susuhunan Pakubuwana II utawi Radèn Mas Prabasuyasa (miyos ing Kartasura, 8 Desember 1711 – séda ing Surakarta, 20 Desember 1749 kanthi yuswa 38 taun) inggih punika raja trah Mataram ingkang kaping pisan wonten ing kraton Surakarta. Piyambakipun ngadegaken kraton Surakarta kanggé nggantosaken kraton Kartasura.
Priksani ugi[besut | besut sumber]
lFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 2 Maret 2016.
“Serat Wulangreh” buku karya Kanjeng Sinuhun Pakubuwono IV, Raja Surakarta.
ngayokyokarto. kulo sangjeng semarang ki nek dados acarane kulo nderek ,nek wonten sedulur sakung semarang kulo dikabari nuwun sedoyo sepuh pinisepuh
Posted in Uncategorized on September 30, 2010 by emint
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun
garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang
mending ngobrol sama… – Kulo Tiyang Sae
Orion punika satunggaling raksesa ingkang bagus saking Poseidon lan Euriale[1] . Orion punika kagungan kaluwihan mlampah wonten ing nginggilipun toya amargi bapakipun punika dewa lautan.
Wonten ing mitologi[besut | besut sumber]
Orion nate nyambut damel marang Raja Oinopion ananging lajeng kesah lan dipundamel wuta (tuna netra) amargi sampun merkosa putrinipun Raja Oinopion inggih punika Merope [2]. Lajeng Orion banjur nyuwun pitulungan dhateng Hefaistos lan dipunsambuti assistenipun, Keudalion supados mbeta Orion manggihaken Helios ingkang saged ngonduraken paningalanipun. Orion lajeng ngaso wonten ing Pulo Delos lan dados kanca caket saha pendherek ingkang paling dipunremeni déning Artemis. Wonten tigang versi babagan sédanipun Orion lan kados pundi saéngga Orion dados rasi bintang ing langit.
Seda[besut | besut sumber]
Hyginus, Ovidius, lan Hesiodos damel versi bilih ingkang mateni Orion punika Gaia, Sang Ibu Bumi. Wonten kalih alesan kenging menapa Gaia mateni Orion inggih punika ingkang kapisan amargi Orion punika umuk lan rumaos langkung sekti tinimbang Artemis utawi Leto. Gaia boten remen kalihan pangandikan Orion saéngga ngirim kalajengking raksesa, Skorpio supados paring piwales marang Orion ingkang umuk. Versi kaping kalih punika Skorpio nyerang Artemis lan ibunipun ananging Orion dados pelindung lan matur bilih boten wonten makhluk ingkang boten saged piyambakipun pateni. Gaia lajeng paring prentah supados mateni Orion ingkang umuk. Cariyos kekalih punika kapungkasan kanthi Zeus ingkang remen kalihan kuwantunanipun Orion sesarengan kalihan Artemis dipunangkat dhateng langit. Ananging ing sisihipun Orion ugi kapasang rasi bintang Scorpio minangka pitutur dhumateng manungsa supados boten umuk. Awit saking punika, menawi rasi Scorpio katingal lajeng rasi Orion punika dados mbleret.
Diane auprès du cadavre d'Orion karyanipun Daniel Seiter, nggambarakaen prastawa sedanipun Orion.
Versi sanes saking Hyginus punika Artemis lan Orion sansaya dangu tresna lan Orion nglamar Artemis. Artemis langsung nampi Orion kemawon tanpa mireng Apollo ingkang sampun nyobi ngelingaken Artemis (wonten ing saperangan versi Apollo ngelingkaken amargi Artemis punika kekasih Eos ). Ananging Artemis boten mirang saéngga Apollo pados cara sanes kangge mbatalaken acara nikahanipun Artemis lan Orion. Apollo nyuwun Gaia supados ngirim kalajengking supados nguyak Orion dumugi mlebet ing segara. Apollo lajeng nantang Artemis supados nedahaken kapinteranipun anggènipun manah. Amargi angkuh lajeng Artemis langsung manah barang ireng ingkang wonten ing tengah segara dumugi ombak mbeta awakipun Orion ing dharatan. Artemis ingkang dukha banjur nangis lan mapanaken Orion ing langir. Minangka mbales Apollo, banjur Artemis mateni Koronis, kekasih Apollo.
Versi ingkang kaping tiga punika Artemis piyambak ingkang mateni Orion. Wonten ingkang ngandharaken bilih punika amargi Orion ingkang umuk ugi amargi Orion naté nyobi merkosa Artemis utawi salah satunggaling pendhèrèkipun. Wonten ugi versi ingkang ngandharaken bilih Artemis rumaos kuciwa amargi Orion lan Eos punika zina.
^ [1] (id) dunia bintang (dipunakses tanggal 28 Januari 2013)
^ [2] (id) Orion (dipunakses tanggal 28 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Orion_(mitologi)&oldid=999755"	Kategori: RaksesaMitologi YunaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 4 Maret 2016.
01. Sanepa iku sarupane unem-unem. Kang ngemu surasa………pranyatan sing di ungkap utawa ditulisake.
b. Tembunge nlarani ati d. Tembunge manis banget
05. Cerita karangan kang awujud gancaran kang isine bab- bab ngayawara / ora
ceritane bab kewan sing nggambarake watak-wantune sarta adat tata carane manungsa
Matéus 1:19 | Lah jalaran Yosèf kuwi sakwijiné wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah, mulané dèkné ya ora gelem nggawé wirangé Maria nang tengahé wong okèh. Yosèf jawané arep meneng-menengan waé medot pepatyangané karo Maria.
Matéus 1:1919Lah jalaran Yosèf kuwi sakwijiné wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah, mulané dèkné ya ora gelem nggawé wirangé Maria nang tengahé wong okèh. Yosèf jawané arep meneng-menengan waé medot pepatyangané karo Maria. Last Verse
GUBUG DONGENG ANAK ISLAMI | cara mendongeng | gubug dongeng anak islami | cerita | pemateri kak wulan 087859351524 GUBUG DONGENG ANAK ISLAMI
kumpulan dongeng KAK WULAN sharing ilmu
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if
Pangèrtosan Poliploidi[besut | besut sumber]
Poliploidi Poliploida utawi poliploidy inggih punika organismé ingkang gadahi kalih sèl kromosom ingkang jangkép ing sédaya sèl somatik utawi langkung. Poliploidi ménika kahanan ing pundi maklk urip katamtu gadahi langkung saking kalih perangkat kromosom (Ayala, dkk., 1984 dalam Firdaus, 2002).kahanan punika amergi wonten induksi poliploidisasi. Ing umumipun saben organisme gadahi kalih perangkat kromosom diploid. Ananging boten kanyangka badhe kedadosan kauwalan perangkat kromosom kasebut. Organisme ingkang ngalami kauwalan perangkat kromosom dados langkung saking kalih perangkat kromosom dipunsebat poliploid, ananging organisme ingkang ngelampahi kauwalan perangkat kromosom dados setunggal perangkat kromosom ingkang dipunsebat monoploid utawi haploid. Miturut Wilkins saha Gosling (1983 dalam Firdaus, 2002), poliploidi punika salah satunggaling mutasi kromosom ingkang saged dipunginaaken dados pengendali kelamin ( sexcontrol ) punika organisme, kabentuk galur murni, saha ngasilaken iwak ingkang steril (Chao, dkk.,1986 dalam Firdaus, 2002). Tipe-tipe poliploida dipunbentenaken ingkang adedasar jumlah perangkat kromosom ingkang bentuk, tuladhanipun : triploid, tetraploid, pentaploid lan sanesipun.[1](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). AutopolyploidiAutopoliploid inggih punika sel ingkang gadahi langkung saking kalig genom ingpundi genomipun identik utawi gadahi kromosom homolog amergi ing umumipun saking setunggal spesies. Autoliploid tukul saking penggandaan kromosom ingkang komplemenipun secara langsung. Antoliploid saged dipunduksiaken artifisial ngelampahi kolsisin saha sagedsecara spontan, ananging pungkasan punia boten asring dipuntingali. MiturutVandepoeleet al,(2003). Autoliploida saged asalipun saking persilangan intraspesies dipundereaken kaliyan penggandaan kromosom, ing pundi gamet boten ngelampahi reduksi.[1](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012).
Werna-werni Poliploidi[besut | besut sumber]
Ingkang adedasar asalipun kedadosan poliploidi saged dipunbentenaken dados autopoliploidan alloploidi (Klug dan Cummings, 2000). Ing autopoliploidis boten gayutaken spesies sanes, sadaya perangkat kromosomingkang wonten asalipun saking spesies ingkang sami. autotriploid saged kedadosan amergi pembuahan ing gamet diploid kaliyan gamet haploid. Gamet diploid ingkang kabentuk inggih punika asil boten dados misahaken sadaya perangkat kromosom ing meiosis. Zigot autotripoid ugi kedadosan amergi wonten pembuahan setunggal ovum déning kalih sperma utawi ugi menawi kedadosan amergi persilangan eksperimental piyambak diploid saha tetraploid (Niekerson, 1990 ing Abidah,2000)1.[1](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 6 Maret 2016.
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga darb?n? ana
diaraniing w?tan jalaran jeneng (non-Han Jerman, kap?rang katon Jawa ing part? sekab?h? saka basa ing m?rang
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow
ditlit?ni, lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing
wayang mulai wayang kulit, wayang golek, wayang�kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng, boneka, wayang
minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu badhe ngaturaken
panampi atur perpisahan saking raka kelas sanga. Kula
SMP menika kanthi nganthongi ijasah mring SMA.
Kula sakanca badhe ngaturaken pangapura awit kekirangan lan
kaluputan kula sakanca. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani,
kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring pitedhah
semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kiranging
atur kawula, kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami.
Salam @abah Rafi & @sedulur,
cithakan data nagaraCithakan data nagara mawa jeneng cithakan séjéKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakDhokumèntasi TemplateData	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.37, 14 Juni 2012.
wurung bisa maling. Sanajan ta nora milu, pasti wruh solahing maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha nuli bisa, yeku penuntuning eblis. Panggawe beciik puniki,
ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL | MARKAS
PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL
Dipublikasi pada 30 Juli 2010 oleh wongalus	FIZI
DUH KANJENG RATU ENGKANG LENGGAH ING DUMPARING SAMUDRA KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, BUNTUR ING WAREH SULANING TOYA, SAMI GELARAKEN WATON ING WREKSA, GUNG SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (sebut nama kita) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN
PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL”	30 Juli 2010
KIDUL INGKANG NGRATONI SAGUNG PORO LELEMBUT DUMAWAH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, GUNTUR ING WAREH SELANING TOYA, SAMI GELARAKEN WONTEN ING WREKSA GUNG, SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (sebut nama kita) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN KAPARING REJEKI SUGIH LANTARAN ARTO, BONDO DADOSO SEBABING KAMULYAN
Urip tan kenaning pati, Ingsun pangawak jagad,
Mati ora mati, Tlinceng geni tanpa kukus,
manungso kuwi sejatine sopo lek wis ngerti yo ojo adigang adiguno ngomong sak
kahanan laut lan darat mendae ganok bongso jin dadi opo nduyo iki yo weling kango kabeh sedulur jowo islam sinau bab kaweruh sing apik tor bener dadi antara kejawen
kawulo sumangga’aken sowan segoro kidul
segoro sendang – guo chino – gunung kitiran
elingo poro manungso, sejatine sak bejo-bejone wong urip yoiku wong sing eling.
pengijazah, ki ageng JJ, kulo tampi ijazah amalan kangge mancing puniko kanthi jangkep lan sampurno. Mugiyo di ijabah kaliyan gusti ingkang Moho
SING DADI ONO NING WONG 03…
ati, iku ana limang perkoro, ingkan ndingin, maca qur’an lan maknane, kaping pindo, shalat wengi lakonono, kaping telu dzikir wengi ingkang suwe, kaping
kang batir batir wong madureso. Daerah ngijo ya ngerti, soale wong madureso ndisit ana sing
wong lanang sing (pangapurane) “wuda” ,ora ngangggo katok,,lah sing dikatoki malah raine men ora kewenangan.kabare kanggo pesugihan,pancen siki agi paceklik,gole
Aku lahir ugo neng Madureso, SD nganti klas telu trus pindah ono ing Ngawi. Saiki aku ono ing Sumbawa, ibuku isih sugeng asmane ibu Supriyatun. Madureso pancen deso sing ayem tentrem, nanging saking ayeme, wargane nganti lali karo mbangun
Ngelis kanan ndalan. Ibuku kuwi simbahe Ronald lan Winda, wis dong apa durung ya….
Balas	chool_lee Says:	Juli 19, 2008 at 4:52 pm kula nuwun… kang….
inyong garep mertamu.. critane.. inyong ya wong kwarasan ..
jaman smp2 GB inyong duwe batir cah maduresa.. jenenge Eko…bapake kerja nang Telkom..mbok sampean kenal tulung nitip salam. Maduresa..
wong2 maduresa siki?.mesjide esih rame apa ora?desane aman apa ora?. angger kepengin ngobrol karo aku kiye nomerku.081253536205 /085247910471
Jawaban Madureso:Kabare apik-apik wae war kabare. Madureso tambah ngejreng
Balas	slamet nursahid Says:	Mei 22, 2009 at 10:32 am nyong seneng buanget bisa ndeleng desa madureso nang aring internet,salam kanggo wong sekampung ya pokoke sing ndeleng website kiye nnyong
kuper maning.salam go kanca.enyong kepengin bagi bagi impormasi keperiben carane.apa enyong tak nulis nang kene apa
otongpapih Says:	November 19, 2009 at 9:16 am kula nuwun kanca batir kabeh…tek melu udud bareng kie…nyong wong
oke kang, mbakayu…kesuwun(teguh lor mesjid pinggir prapingan x kemit pokoke lah)
mbene ngerti ana web MADURESO,dadi mbene nongol kiye,aku wong madureso asli sli anake P Nasrudin guyangan,Salam nggo
kumpul ketemu kanca Madureso kabeh. Lha inyong dewekan nang kene , waduuuh. Sing penting aja klalen karo kanca OK.
kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Dewi Pretiwi (Nagaraja di Sumur Jalatundha), Dewi Jembawati (
wolung perkawis, yaiku suluk pelungan utawi murwa, janturan utawi nyandra, pocapan, suluk, ginem utawi
wiwitan pakelirane. Pelungan kalebet salah sawiji jenis puisi pedhalangan. Suluk pelungan dados ciri khas pedhalangan Jawi Wetanan, lan suluk murwa dados ciri khas pedhalangan Jawi Kilen. Pedalangan Jawi Tengah boten ngangge suluk pelungan utawi murwa, bubukane ngangge janturan jejer. Conto suluk pelungan Jawi Wetanan ing ngandhap niki pinetik saka "Serat Wewaton Padhalangan Jawi Wetanan" anggitan Soenarto Timoer:
Sun miwiti andhalang. Wayangingsun minangka bambang paesan, kelire jagad dumadi,
kadya Hyang Bathara Surya, Kothaking wayang kayu cendhana sari. Tutuping dhuwur kadya kusuma, kepyake gelap angampar....
Jenis suluk liyane sendhon, gregetsaut, lan ada-ada. Sendhon menika suluk kangge nggambaraken kahanan sedihing
cerita ngangge basa prosa utawi gancaran dhalang kangge nyariyosake jejer utawi adhegan siji negari, kahanan panggonan, watek wayang, lan perkawis sing dirembag ngangge iringan gamelan. Conto janturan ing ngandhap kapetik saking "Janturan lan Pocapan Ringgit Purwo" ingkang kahimpun dening Anom Sukatno:
Swuh rep data pitana. Hanenggih negai pundi ta ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi linangkung, dasa sepuluh, purwa marang wiwitan. Sanadyan kathah titahing dewa ingkang sinangga ing pertiwi, kinasongan ing akasa, kinapit samodra racak sami anggana raras,
nanging datan kadya ingkang ginupit ing dalu mangke, ingkang sinebat Negari Hastina, inggih Gajahoya, Limanbenawi....
Pocapan mirip sareng janturan nanging boten ngangge iringan gamelan, namung ngangge iringan dhodhogan cempala. Conto pocapan ing ngandhap kapetik saking "Serat Pedhalangan Lampahan
Ngastina tranyak-tranyak pindha sata ngupadi boga.
Antawacana utawi gineman, yaiku caturan wayang neng sajeroning adhegan. Antawacana sami kaliyan dialog neng drama, bentene dialog drama
dicaturake tiyang kathah, nanging antawacana dicaturaken dhalang piyambak. Kangge antawacana wayang, dhalang kedhah saged ngolah wanda swarane supados benten kaliyan caturan wayang-wayang piyambak-piyambak. Bentenipun wanda swara wonten ing basa lesan; kangge basa tulis dipun bentenaken ngangge nami wayang
utawi waranggana lan wiraswara. Nanging lelagon ugi kalebet rumpaka dhalang yaiku, lelagon sing diangge neng limbukan utawi dagelan. Panakawan biasane guyonan sareng lelagon. Sekar-sekar sing kulina diangge neng gara-gara kathah jenise, wiwit saka sekar-sekar klasik ngantos lagu-lagu modern.
Saliyane suluk, janturan, antawacana,lan lelagon, sastra pedhalangan ugi ngangge swara kangge nyarengi sabetan neng adhegan bandayuda okol begalan pati. Swara saged mangrupi sautan, adhuhan, lelaran lan onomatopia. Swara neng adhegan bandayuda pakeliran wayang dados luwih rame lantaran diiringi ngangge gamelan sing saluyu kaliyan adhegane. Ewadene swara neng basa tulis saged
saged kaimpun ing carita pakem, gubahan, lan carangan. Carita pakem yaiku carita sing saluyu sareng kitab-kitab pawayangan kados Mahabharata, Ramayana,
Pustaka Rajapurwa, lan liya-liyane. Carita gubahan yaiku carita ingkang
sampun dipun rekacipta saluyu sareng jamane. Carita carangan mangrupi carita gagrag anyar sing anggitane saluyu sareng sastra pedhalangan gagrak anyar.
gaya Surakarta, gaya Yogyakarta, sareng gaya Banyumas. Ing Jawa Timur wonten gaya Jawi Wetanan. Ing luwar Jawa, wonten wayang kulit gaya Bali,
gaya Banjar neng Kalimantan, gaya Sasak neng Nusa Tenggara. Sedaya punika dados tandha kabinekaanipun sastra pedhalangan Indonesia.
sisihroman w?tan didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa
PACEKLIK WIS NING ENDI ENDI..
moso seh gak iso nggolek, kari ngimpor dukung soko indonesia sing pinter nggolek wong (ng)ilang
teori konspirasi:kabeh wong manut Amrik, nek gak ono isu tXrXrisme, gak entuk bantuwan militer hehehehe.lha nek adem ayem yo opo direken?
Iki wong cethek pikire, orang iso mbedake endi etan endi kulon. Mung asal mangap, ngablak ora papan………..terusno le, aku yo
Kaos Budhis Indonesia | Bawara | Budha Statue
biasane onok sing kering. Nek perlu ganti kabeh elco sing cilik-cilik. Teko potensione
mas, dipikir karo mlaku. Aku biyen yo ngunu, belajar mbenakno tv, sampek ngelu ndasku. Tapi tenang mas, sampeyan kan nduwe internet, sampeyan golek info nang internet akeh. Bek ne penjelasanku kurang. Terus digawe perbandingan endi sing paling cocok. Contoh problem sampeyan saiki elco supply mati kabeh, yo wis diketik
Wis sampeyan cek mane rangkaian setrume. Nyambung kabele ojok sampek kuwalik. Sampeyan delok sing temen gambar skema setrum simetris e. Terus sampeyan urut maneh
kabeh, R 330 ohm onok 2 gantien kabeh. walah kok yo akeh tenan. opo mending ganti driver ae sak set anyar. gak perlu mumet goleki rusake. nek diganti driver anyar sik
gandeng .trus saiki. balik nag tek ku dewe
jarang onok kerusakan sampek ngrusak jerone, opo maneh rusake barengan. Biasane rusake mung siji opo loro chanel
sampeyan gawe R10K 1watt. Tapi sakdurunge sampeyan benakno disek powere, baru diganti R sing gedhe.
yoyok.lah iki sing digoleki wong. Aku jane akeh, tapi lali nomere. Onok siji sing tak eling. Tr A940 ambek gandengane C2073. Tapi mas, iku nek sampeyan oleh sing apik, nek oleh sing elek podo ae mas. Akeh tr palsu/abal-abal. Isoh didelok teko fisike. Sing
berarti speaker iku jaluk diganti sing apik, box speaker sing apik.
isoh ae mas bejo iki. Yo aku biyen yo ngunu mas, sing jenenge pcb opo ae nduwe, sampek numpuk pirang-pirang kerdus. Sing jenenge pcb, nek
saiki dadi ngerti carane gawe layangan dhewe” . ”Nggih bu” wangsule Danu . Ing wayah sore Danu menyang lapangan karo nggowo layngan sing di gawe dheweke karo senar layanagane . Sakwise tekan lapangan Danu ngulukake layangan sing...
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: Ilmu kanggo nyukupi urip
ATMI) Solo, digelar acara ”nganeh-anehi”, yaiku ngikir kanthi pasarta akeh dhewe.Acarane pancen diisi ngikir bebarengan kanthi
kejuruan liyane.Ing acara kasebut ora kurang saka 1.500 siswa sing padha sengkut ngikir bebarengan ing wewengkon city walk sacedhake Loji Gandrung. Ana 50 meja lan 100
liyane.Tumrap wong awam, sing ora ngerti jagading pawiyatan kejuruan, mligine teknik mesin, bakal nganggep yen acara kasebut kapetung nganeh-anehi saengga lumrah yen bakal kacathet ing Museum Rekor Dunia Indonesia (Muri). Nanging tumrap
kejuruan, mahasiswa teknik mesin lan para dwija ing pamulangan teknik mesin, laku ngikir mujudake perangan baku saka laku pamulangan kejuruan teknik mesin.Direktur ATMI, BB Triatmoko SJ, nelakake, acara ngikir bebarengan dipilih kanggo mengeti 40 taun hadege ATMI amarga laku ngikir mujudake kaprigelan dhasar sing kudu dikuwasani para siswa SMK. Ngikir mbutuhake sikep tliti lan tlaten. Tanpa sikep loro iku, asil ngikir mesthi ora apik. Ngikir dhewe uga mbutuhake teknik sing mligi, kayadene carane ngadeg, carane nyekel wesi sing arep dikikir lan sapiturute.”Ketoke pancen mung ngikir, laku sing sakmadya banget. Lan ketoke kabeh wong bisa ngikir. Nanging yektine ngikir iku butuh laku lair batin murih asile bener lan pener, uga apik. Lan ing laku ngikir, yen sikepe ora tliti, ora tlaten lan ora ngati-ati, bisa kelaran. Ing laku ngikir iki siswa digladhi murih dadi manungsa sing seneng nyambut gawe kanthi temen-temen, tliti, pinter lan tansah nengenake petung sing memet lan mateng yen arep ngawiti samubarang gawe,” piterange Triatmoko.Pangawikan pribadiLaku ngikir minangka sarana nggladhi
ing bab meper hawa napsu. Laku meper hawa napsu utawa ngendhaleni dhiri mbutuhake laku kang kawiwitan saka bab kang cilik-cilik. Kaya andha-rane Ki Ageng Suryomentaraman ing piwulang kajiwane, laku meper hawa napsu sing kawiwitan saka laku sakmadya, tundhone bakal nuwuhake bab kang nemtokake jantraning urip.Ing andharane bab kawruh mawas dhiri, Ki Ageng Suryomentaraman nelakake, wong iku kadhangkala kangelen amarga ora ngerti marang awake dhewe.Wong bakal bisa ngawekani kabeh reridhu utawa sing ngengel-ngeli uripe yen dheweke bisa mangerteni pribadine. Pangerten marang pribadine iku lumrah sinebut pangawikan pribadi.Nggayuh pangawikan pribadi kudu kawiwitan saka bab-bab sing cilik, sing sabanjure dadi pakulinan saengga bisa kanthi gampang ningkat ing bab-bab kang luwih gedhe.Yen wus ngerti apa iku pangawikan pribadi, samengkone, manungsa bakal bisa nggunakake pikirane kanggo mikir. Kanthi laku mikir dheweke bakal antuk pangerten.Maneka warna pangerten sing kaimpun bakal dadi ilmu. Kabeh tumindake manungsa kanggo nyukupi kabutuhen uripe tansah lelandhesan ilmu. Ing ukara liya, tanpa ilmu, manungsa ora bakal bisa nyukupi kabutuhan uripe. Suwalike, tumindake manungsa sing tanpa lelandhesan ilmu tangeh lamun bisa kanggo nyukupi kabutuhan uripe.Miturut BB Triatmoko, laku ngikir kudu lelandhesan ilmu ngikir. Ing pamulangan kejuruan, laku ngikir iki kapetung angel. Jarene Rudy, salah sijine siswa SMK sing melu ing acara ngikir bebarengan kasebut, kanggo nguwasani ilmu ngikir iki mbutuhake wektu ora sedhela. Mbutuhake wektu sing mirunggan kanggo praktik ngikir supaya temen-temen bisa nguwa-sani ilmune. Yen ta anggone sinau ngikir sakkarepe dhewe,
digegulang murih ngrembaka dadi manungsa sing sregep lan pinter, lantip. Laku ngikir iki bisa dadi kawitan kanggo mangun manungsa Indonesia,” tandhese Triatmoko. Kanthi mangkono acara ngikir bebarengan iku pancen ora mung wates acara ”nganeh-anehi”, nanging kanyata mujudake laku pamulangan sing tundhone nggegulang jiwa supaya bisa nguwasani ilmu kanthi temen-temen.
0 Response for the "Ilmu kanggo nyukupi urip"
wis njaluk tulung karo si Galih karo Wisnu sih sakjane, ning nek kowe iso yo mangkat wae saiki tak tunggu neng
Yèn panjenengan duwé niat arep nerjemahaké sawijining artikel saka Wikipedia basa liya menyang basa Jawa, ana sawetara bab sing kita prayogakaké:
Terjemahna paragraf intro. Yèn wektu panjenengan winates, terjemahna paragraf intro-né luwih dhisik, sing biasané ngamot informasi paling wigati sing perlu diweruhi ngenani subjek artikel kasebut. Paragraf intro yakuwi 1-3 paragraf ing wiwitan artikel; jroning artikel sing dawa, paragraf intro muncul sadurungé daftar isi.
Wigatèkaké gaya basa. Jroning nulis, wigatèkaké gaya basa, supaya sesuai karo gaya basa ensiklopedia sing cenderung formal.
Aja nerjemahaké tembung-mbaka-tembung. Ora kabèh basa nduwèni tata basa sing padha karo basa Jawa. Amarga saka kuwi, adohi cara nerjemahaké word-for-word. Sesuaikaké karo kalimat gaya Basa Jawa.
Rujuk kamus. Yèn nemoni tembung sing ora panjenengan weruhi maknané utawa panjenengan kurang pasti, apiké panjenengan priksa makna tembung kasebut saka kamus. Yèn tembung kasebut ora ana jroning kamus, tulis tembung kasebut miturut cara baca basa Jawa (kanggo istilah teknis/khusus, contoné: biology dadi biologi) utawa umbarké tembung kasebut jroning basa asli, nanging dicithak miring (italic).
Cantumaké interwiki utawa sumber artikel. Yèn Panjenengan nerjemahaké saka artikel Wikipedia (upamané Basa Inggris utawa Melayu), cantumaké interwiki menyang artikel sumber kasebut ing pungkasan artikel. Conto: [[en:Biology]]. Yèn Panjenengan nerjemahaké saka artikel ing situs internet liya, cantumaké link/pranala menyang kaca kasebut ing pungkasan artikel. Yèn Panjenengan nerjemahaké saka artikel ing majalah utawa buku, cantumaké judul artikel utawa buku ing pungkasan artikel.
Salin artikel Wikipedia sumber saka kaca sunting. Kanggo mempertahankan wiki lan pranala sing ana ing kaca sumber, Panjenengan bisa nyalin artikel sumber kasebut saka kaca suntingé, dudu saka kaca artikelé.
Konversikan satuan Inggris menyang satuan SI. Yèn nerjemahaké sawijining artikel saka Wikipedia Inggris, apiké satuan-satuan Inggris kaya inch, mile, pound lan sapanunggalané dikonversikan menyang satuan SI. Asiléa bisa diganepaké mendhuwur utawa mengisor, ora usah persis, kajaba konteks mbutuhaké.
Sesuaiaké tandha wacan ing angka. Jroning basa Inggris, tanda wacan koma dipigunakaké kanggo nandhani gunggung èwon utawa kalipatané. Nalika nerjemahaké, genti koma kasebut karo tandha titik kaya jroning basa Jawa.
- Upamané: 1.000 (sèwu), dudu 1,000.
Sesuaiaké karo kontèks Jawa. Mayoritas panganggo Wikipedia Jawa kuwi wong Jawa, saéngga yèn nerjemahaké artikel-artikel sensitif, terutama saka Wikipedia Inggris lan
sajarah, lan pulitik. Lan aja lali ngugemi cara deleng netral.
Aja terlalu percaya diri. Yèn panjenengan dudu wong sing ngerti basa asing kasebut sacara lancar, aja meksa dhiri kanggo nerjemahaké. Amarga terjemahan sing salah, padha karo ngisi artikel sing salah lan gawé fakta sing ana dadi salah.
Ing 27 September 2005, dhèwèké diangkat Presiden Hosni Mubarak kanggo mengikuti Pamilihan Jenderal. Nazif banjur dadi pejabat Perdana Menteri nganti pamaréntahan anyar kabentuk ing 27 Desember 2005.
fakta sing sakbeneré: (revisi perbaikan)
Ing 27 September 2005 dhèwèké mundur. saéngga Presiden Hosni Mubarak bisa nganakaké Pamilihan Umum. Nazif tetep njabat dadi pejabat sauntara Perdana Menteri nganti pamaréntahan anyar kabentuk ing 27 Desember 2005.
Presiden Hosni Mubarak nganakaké pamilihan umum dudu pamilihan jenderal.
Ing ngisor iki istilah-istilah standar sing bisa ditemoni ing Wikipedia basa liya lan terjemahan sing dianjuraké jroning Basa Jawa.
External link/ External links — Pranala njaba
{{stub}} — {{rintisan}} utawa {{stub}} NB: gunakna cithakan rintisan sing luwih
{{Tunas}} — {{stub}}
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 6 Agustus 2015.
Juni | 2010 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Serut perkutut gagak siwalan tunggal isun
Ingsun erut sukmane wong sejagat kabeh
Ingsun angiket sukmane wong sejagat kabeh
Teka welas teka asih si jabang bayine.……binti..…..
Koyo lumbu dilaburi uyah kelawan asem
pecah dadi papat lali sanak lali kadang lali bapak lali ibu Ora ono sedulurmu kang kok elingi sak liyane aku Asih marang aku, kraket marang aku, kantel kumantel marang aku, katut marang aku Katut saking kersaning Gusti ALLOH Yen ora katut keno bendune
PAMBUNGKEM KANG SARWO GALAK CANGKEME PINATEK ING PAKU KENCONO KANG KESOROT MRIPATKU SOYO RUNDUK SONGKO KERSANING ALLOH.
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat sir jasmani, Sami jasmani, Ingsun rohilapi, Tut katut kumalikut dening aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh.
Bismillahirrohmanirrohim Niat ingsun lelungan Panggonane si Kaki panggonane si Nini Ora ta’ambah samun ta’ambah sari Sari kersane
of 7 1 | 2 | 3 | 4 | 5 Next Artikel Terbaru
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: PENELITIAN KUALITATIF
Syahadat 3x, sholawt 7x, al qodr 7x, lalu membaca mantra : He ngger bambang kumolo bambang kumali sok nek lahir dadio bocah sing utomo, migunani bagi nuso lan bangsa khususe ing agama islam manut miturut tata kramane nabi Muhammad lan wong tuwo
diadhekake ing 1 September 1963. Mulane Universitas iki jenenge Junior College, lan dadi bagiyan saka FKIP UNSULUTENG. Tahun 1964 statuse kaubah dadiCabang FKIP IKIP Yogyakarta Cabang Manado, tahun 1965 gabung kailyan
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 4 Maret 2016.
cespleng koh Kang borake, haha... asem, pinter temenan guli nggawe tulisan. semm.. endi pacul kiye?
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Upacara adat Jawa.
Kategori iki isi 20 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 20 kaca.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 25 Mèi 2007.
kang urutane ha nganti nga nduweni sejarah. Jaman biyen ana satriya kang aran Aji Saka. Aji Saka iku duweni utusan cacah loro, yaiku Dora lan Sembada. Kacarita Aji Saka paring dhawuh marang Sembada supaya tetep ana padhepokan wektu Aji Saka lunga.Aji Saka meling Sembada supaya njaga keris kang ditinggal ing padhepokan. Keris iku ora kena dijupuk sapa wae saliyane Aji Saka dhewe. Mbuh amarga lali karo gunemane, Aji Saka banjur utusan marang Dora supaya njupuk keris pusaka iku. Nanging amarga Sembada wis puguh marang janjine, keris ora diwenehake. Kalorone dadi padha padu nganti tekan ing pati amarga padha-padha ngugemi beberane dhewe-dhewe. Suwe ora bali anggone Dora njupuk keris, akire Aji Saka marani ing padhepokan. Nanging sing ditemokake Aji Saka malah jasate Dora lan Sembada. Kanthi rasa sedhih lan gela Aji Saka banjur ngucap.
Hyang Widi Wasa, minakadinipun pisan mangda semeton polih midartayang pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa. 2Anake sane mabaos nganggen basa sane tawah-tawah punika, ipun boya mabaos ring manusa, nanging ipun matur ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, santukan tan wenten anak sane mrasidayang ngresep basa sane tawah-tawah punika. Malantaran antuk
Widi Wasa, ipun midartayang pawisik punika ring manusa, baosipune punika mitulungin, mituturin miwah nglipur. 4Anake sane mabaos antuk basa sane tawah-tawah punika, ipun ngentegang manahipune niri, nanging anake sane midartayang sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa ipun ngentegang manah pasamuane
antuk basa sane tawah-tawah, napike pikenohipun? Sampun janten nenten wenten pikenohipun. Sajawining yening tiang taler mamuat pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa, wiadin pangweruhan
ngajak embang. 10Akeh pisan wenten basa mawarni-warni ring jagate. Nanging yadiastu kadi asapunika, tan wenten
sane nganggen basane punika, tur anake punika taler dados anak asing buat tiang. 12Asapunika taler arepa ring
paicane punika buat ngentegang manah pasamuane. 13Anake sane mabaos antuk basa sane tawah-tawah, ipun patut
laksanayang tiang? Tiang pacang ngastawa antuk roh tiange, nanging taler antuk pepineh tiange; tiang pacang makidung antuk roh tiange, nanging tiang taler
semeton punika. 17Yadiastun pangastawan panyuksman semetone ring Ida Sang Panembahan punika becik pisan, nanging tan mapikenoh buat semeton
basa sane tawah-tawah punika dados bukti, boya buat semeton sane pracaya, nanging buat anak sane nenten pracaya; nanging paica buat midartayang pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika dados
ipun pacang uning ring dewek madosa malantaran pawisik sane piragi ipun punika, tur ipun pacang katepasin antuk
semeton suang-suang pada maturan, inggih punika wenten sane ngaturang kidung, wenten sane
kewanten. 29Anake sane sampun nampi pawisik saking Ida Sang Hyang Widi Wasa punika, adiri wiadin sareng kalih, patut ipun midartayang pawisike punika, tur anake sane tiosan patut nimbangin sane sampun kabaosang punika. 30Nanging yening daweg punika pet wenten semeton sane sareng-sareng mapunduh irika polih paica pawisik saking Ida Sang Hyang
midartayang pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa, sakewanten slegenti, mangdane semeton sami pada polih peplajahan tur kapracayan semetone kakukuhang. 32Paica indik midartayang pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa punika patut kawawa antuk anake sane nampi paicane punika, 33santukan sane kakarsayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa mangda semeton tentrem rahayu,
ipun punika utusan Ida Sang Hyang Widi Wasa wiadin anak sane nampi paican Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun patut uning
nglinguang atur tiange, semeton taler sampunang nglinguang ipun. 39Punika awinanipun
siro menungso, ilingono sholat ngaji
Panggilane Kang Moho Kuoso, gelem ora bakal digowo
diturokno ndek padusan, diadusi banyu kembang
ditutupi anjang-anjang, diuruki di siram kembang
wong omahe gak ono lawange, turu miring g ono rewange
tonggo-tonggo podho sambang, tangisane koyok wong nembang
wong sholate arang-arang, iku tondo imane kurang
Rino wengine....tanpo pitungan....2X
Duh bolo konco...prio wanito....
Ojo mung ngaji syare'at bloko....
Tembe mburine...bakal sangsoro....2X
Akeh kang apal....Qur'an Hadist e...
Kafir e dewe Ga' di gatekke...
Yen isih kotor...ati akale...2X
Gampang kabujuk...Nafsu angkoro...
Iri lan meri sugi e tonggo...
Mulo atine...peteng lan Nisto...2X
Dzikir lan suluk jo nganti lali...2X
Urip e ayem...rumongso aman...
Kelawan konco...dulur lan tonggo...
Ananging mulyo makom drajat e...2X
adol lan sing tuku kipo-kipo, Sing adol murah sing tuku nglarangi Kemrubut teka ne koyo tawon agung ??
uruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bar eng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara buka ken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat papat kalima tengah Ayo podo tumandang o bebarengan Podo gawanen kalumpukno dadi siji. Saking kersane Allah Laa ilaaha illallah Muhammadurusulullah. (
mulyo kecukupan, Duh Pangeran kulo nyuwun gampil, g angsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
– sakedep netro lakuku wus kemput ing jagad wetan
– iyo aku bayumu sikapi putih titise roh ilapi kang nglimputi jagad kabeh.
mung satunggal, yoiku ngelmu sejati, sanes ireng nggeh sanes putih..olo lan becik mung laku seng lòrò neng nggeh mung siji…ngapuntene sampun sok tau…
Balas	Habibullah berkata:	Februari 19, 2012 pukul 23:54
Cithakan:Terorisme ing Indonésia Ing wengi malem Natal 24 Desember 2000, kedadeyan sarentetan serangan bom ing sawetara gréja ing Indonésia. Serangan kasebut diduga diayahi déning klompok Jamaah Islamiyah.
(id) "Jamaah Islamiyah", Tempo Interaktif
(id) "Catatan jejak-jejak bom Dr.Azahari", ANTARA
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 2 Maret 2016.
Opo jare suk mben ae,difikir saiki tiwas mumet wis akeh sing tak
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka
dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
sing endi kang????sing wedok lah, moso sing lanang
SYEKH ABDUL QADIR JAELANI GUSTI KANJENG RATU KIDUL
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung
RESTORAN INDONESIA Wis ana sewulan DAPLUN karo bendarane nang Amrik, bareng weruh ana restoran 'masakan Indonesia', wong sekloron ...
Kagem Sedulur SSU, sumonggo Nilar Atur wicoro kanti Sae ugi
Tukar Link." /></a>
Jagad Jagad iki suwung. Suwung kang sejatine isi. Isi kang sanyatane suwung. Jagad sinebut isi dumadi saka manungsa ingkang duweni grenjed kang sarta karep. Temah tuwuh hambabar tumindak ala lan tumindak kang becik. Jagad sinebut suwung lamunta jagade manungsa ginulung dening Gusti Kang Kinarya. Manungsa bakal tumeka ing pati. Wong urip iki ibarate amung wujude impen. Manungsa kang tumekaning pati ibarate wong kang wungu saka nendra utawa wong kang tangi turu. Ya ing papan kono manungsa bakal
ingkang ngandar-andar pandukur. Nanging tandhang tanduke isih ngawur. Nyatane mripate isih blawur. Durung bisa mbedakke kang goroh lan kang jujur. Budidayan raharjaning jagad raya. Lestarining nuswa bangsa kanthi kebak donga marang panguwasane Gusti Kang Maha Asih. Gedhe ning pandonga bakal nampa kanugrahan.
Kaserat dening : Ki Ledjar Subroto ing Kitha Ngayogjakarta, 1985
Kempalaning Tembang Macapat ngewrat carios Kancil anggitanipun Ki Ledjar Subroto, kangge kabetahan menawi nindakaken ringgit Kancil. DHANDHANGGULA (1)Kababar dongeng nama sang kancil,
anake sing arep djodoke sing endi ta? apa putune?Reply akhlis saysDecember 11, 2009 at 1:44 am	Wah,baca
duwe pulsa kowe wae sing misscall TAMnlz alias hitam manis, nek ora gelem ya ngentèni aku duwe pulsa dhisik. Paling-paling kowe ya mung kae, embuh dhing ra ngerti.
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars red local biasa. ? wiki) regul?r mailing basa dhoktor ing Kaca Panganggo 6
iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
konyol, sampai2 mbah Googlenya bilang gini, ‘nduk-nduk, mosok sing ngono wae kuwe ora ngerti
Korinta 81Para sedulur, saiki aku kepéngin ngomongi kowé kabèh bab kabetyikané Gusti Allah
– Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon.
– Kasapta arannipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
– Nawung krida, kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuh aya kang pambudi, yen meluwa edan yekti nora tahan.
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I
lan saperlu kanthi sakab?h? linguis Taiwan. Alamat iku propinsi Indon?sia pam?rangan dhial?k ak?h sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator diangkat bebarengan 39.000...
wiwittau iki mrat?lakak? Anwar, (
lan Papat d?ning pigunakak? Kesenian? kuwat. Abu...
sisihlatar ya patut dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni lan ak?h 80 saka lan Sundha, nduw? Banten
Lagu Wulan Viano – AmnesiaCublak Cublak Suweng (Tembang Dolanan) – AnonimLirik Lagu Hesty Klepek Klepek – Curi Curi Curhat
Dasar-dasar PHP 1 – Persiapan Awal (1)
CapBrake Master Cylinder Repair KitBrake Master CylinderBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide PinBrake Caliper O-RingBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.27, 11 Maret 2013.
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia. Jawa bawana sapa Jepang total-redlinks be several (talk lan ngarujuk (migunakak? menyang
MP) Manawa wong paling salah ahli sing wiwit Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki perlu
bolo konco...prio wanito....
Den tancep ake ing njero dodo...2X
Postby M3L3R » 07 Mar 2010, 22:00 sanes bro, tuxcut niku netcutipun ubuntu, nah, ingkang kados
Postby offline » 08 Mar 2010, 05:49 sanes bro, tuxcut niku netcutipun ubuntu, nah, ingkang kados ip scanner / network scanner iku ngagemipun zenmap ... hoho [img:
WAYANG GOLEK ASEP SUNANDAR SUNARYA BIMA MURKA TAMAT Music
Wayang Golek Asep Sunandar BIMA MURKA full Music
by anfusihim on 02 Nov 2007, 01:45 WONG URIP NGERTI
oranana aran ingkang bagsa Allah asmane mung sawiji wujude ya ingsuniki…
» Belasan Pramuka Diamuk Tawon Gung di Gunung Klotok
Belasan Pramuka Diamuk Tawon Gung di Gunung
Iku sunnah e rosul kang mulyo...
Nabi muhammad...panutan kito...2X
Den gadang Alloh syuargo manggone...
Letak / Lokasi Candi PrambananPosted by : Admin , Lensa PelancongCandi Prambanan
majemuk), kuwi rong tembung utawa luwih kang digandhèng dadi siji ngliwati sawijining prosès morfologi. Prosès morfologi yakuwi prosès owah-owahan saka morfem dadi polimorfem, sing nduwèni kategori lan makna wutuh, saéngga polimeorfem iku disebut tembung. Jroning basa jawa, ana
gedhé cilik, tuwa nom, sumbang surung, sandhang pangan lsp. Reroncèn tembung bisa uga ditambahi tembung “lan” utawa”saha”.
Tembung camboran kang tembung kapidhoné nerangaké tembung kapisan (determinatif). Contoné:
né awujud wandamenga (basa Indonesia: suku kata terbuka) lan wanda aksara swara (vokal), tembung-tembung kasebut
i + a (i,e,o,u) = y
u + a (i,e,o,u) = w
mugi “gusti alloh” pareng ridho…saget
1. Mikukuhang tur ngrajegang Sang Hyang Agama
dene katingal anggenipun badhe ngrebahaken praja. KENCAKA sowan nyuwun aben sawung pun RAJAMALA dipun dipun paringana tandhing sinagahan. SETA kautus mring pejagalan
TANTRIPALA, DARMAJANTI. GINEM: ABILAWA dangu tan mantuk anggenipun pados maesa. SETA dhateng medharaken kersane
sawung, mundur. Prang Wanan babar MAHADEWA paring BRAMASTRA kinen nyemplungaken ing
tohipun wiwit arta ngantos loh praja. Purun dhawahi dedamel dhateng SENA lajeng pinarjaya . RAJAMALA cinemplungaken sendhang saged gesang (rambah-rambah). Lampahe WREHATNALA wus dumugi ing sendhang putri. BRAMASTRA kacemplungaken sendhang wasana
wonten prajurit sumerep bangkene sang seda kekalih lapur.
7. WIRATHAa. WAYANGMATSWAPATI, BILAWA, DIWJAKANGKA,
DARMAGANTI, MALINI wus mangarsa. Dinawuhan ukum pejah sami sagah, nanging nyuwun pamit badhe sesaji. (kacaros sareng sampun sesuci laju ngrasuk busanane nguni laju kawistara bilih para PANDHAWA). MATSWAPATI dupi pirsa para PANDHAWA laju nuwun lan den aksama. Laju pinaringan wana AMERTA. PANDHAWA bidhal badhe babad. Tancep kayon.
William G. Morgan (New York, 1870–1942) punika tokoh asal Amérika Sarékat ingkang dipun tepangi minangka
Christian Association). Ing mrika panjenenganipun kepanggih kaliyan James Naismith ingkang nalika taun 1891 ngripta ulah raga bal baskèt. Sasampunipun lulus, nalika taun 1895 panjenenganipun wiwit nyambut damel minangka Direktur Pendhidhikan Jasmani ing YMCA ing Massachusetts. Ing mrika panjenenganipun ngripta dolanan ingkang naminipun Mintoinette ingkang dipunrancang boten samo abotipun kaliyan baskèt supados cocog dipunmainaken tiyang-tiyang ingkang langkung sepuh. Dipun rancang adhdhasar ulah raga sanès asal Jerman ingkang naminipun faustball, dolanan puniki lajeng gantèos nami dados volleyball (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=William_G._Morgan&oldid=1107246"	Kategori: Lair 1870Kapatèn 1942Panemu Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 15 Novèmber 2016.
Ngawiti ingsun...nglara syi'iran...
Ayo sedulur...Jo nglale ake...
John Herbert Dillinger (22 Juni 1903 – 22 Juli 1934) iku sawijining parampog bank Amérika Sarékat sing aktif ing tlatah Midwest nalika taun 1930-an awal. Dhèwèké iku kaanggep sawijining tokoh durjana sing mbebayani lan sempet matèni sawetara agèn pulisi, ngrampog minimal 20-an bank lan 4 kantor pulisi saha mlayu saka kunjara nganti ping loro. Déning sawetara wong, dhèwèké dianggep kaya Robin Hood. Aktivitas Dillinger lan para durjana liyané nalika jaman Great Depression kaya ta Bonnie lan Clyde lan Ma Barker, dadi ndominasi wigatiné pers Amérika Sarékat. Jaman iki uga kerep diarani éra public enemy utawa éra mungsuh umum. Jaman iki uga jaman pambanguné FBI modèrn.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Dillinger&oldid=1112599"	Kategori: Lair 1901Pati 1934Lair 1903	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 28 Januari 2017.
Rakut si Telu Tutur si Waluh (1)
Mbah Diyono nulis layang kanggo anake, Mukidi, sing lagi dipenjara mergo dikiro teroris, isi layange:
"Di, bapak wis tuwo tur ringkih, isih ngono sedih m...
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada Mendoan. Panganan asli Banyumas sing saiki lagi tambah kondang sejagat gumirat. Lagi dadi polemik basa kerene. Ya, polemik mendoan lagi rame merga panganan sing digawe nganggo bahan dasar tempe tipis, dikemuli glepung atawa tepung sing wis dibumboni, terus digoreng setengah mateng, sing wis dadi panganan sedina-dina wong Banyumas lan sekitare diaku-aku dadi merk dagang atawane didaftarna patene dening salah sijineng pengusaha, yaiku Fudji Wong.
Wong Banyumas ora pada trima, lha enggane panganan sing wis dadi ‘bagian kehidupan sehari-hari masyarakat banyak’, khususe wong Banyumas koh diaku dadi merk eksklusif deweke.
Mung bae carane gawe nambah kondange mendoan ora pas. Ndean tah angger cara promosi mendoan nganggo acara ‘Festival Mendoan’ lewih apik atawa ‘elegan’. Ora tambah kondang merga ana isu. Kaya artis bae sing tambah kondang dibritakna ning tivi merga kasus. O… mendoan…
Muga-muga bae masalah kiye cepet rampung ya sedulur. Pemrentah bisa cepet nei solusi sing adil kanggo sakabehane, mendoan bisa tetep dadi duweke wong
prasida nyarengin mensukseskan acara Gebyar puniki antuk ngeshare berita puniki ring semeton
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chodzież&oldid=1090392"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.54, 14 Sèptèmber 2016.
artinipun: “lampah”, polih pengiring “an” dados “wangsalan” kadwipurwayang dados “ Wewangsalan “ artinipun : Lelampahan separipolah kalih kahanan
menyan majaegau, Nakep lengar aji kau.
Ada tengah masui kaput. Ada keneh mamunyi takut. Inggih amuniki dumun lanturan
Kiyat sanget.Aji : Swa candra marana. (Saged pejah awit kersanipun piyambak).
WATAK/SIFAT PRABU CITRAGADANagari : Ngastina.Patih : Wreksanata.Rama :
Garwa : Dewi Ambika peputra Raden Destarastra. Dewi Ambalika /Ambiki peputra Prabu Pandhu. Dewi Drati peputra Raden Yamawidura.
WATAK/SIFAT PRABU CITRAWIRYANama : Wicitra, Citasena.Negari : Ngastina.Patih : Wreksanata.Rama : Prabu Sentanu.Ibu : Dewi Durgandini.Garwa : Dewi Ambiki.Sipat : Santosa ing budi, berbudibawaleksana, anteng, jatmika.
Galak, tansah ngugung putra, srei, kirang bekti dhumateng garwa.
WATAK/SIFAT PRABU DURYUDANADasanama : Jakapitana,
Suryatmaja.Negari : Awanggga.Garwa : Dewi Surtikanthi Sipat : Gumendhung, kumalungkung, Gumedhe, Sentosa ing tekad.Gaman : Keris Kyai Jalak, panah Kuntawijayadanu.
puniku pracekanipun; abênêr ing pangarêpan; nanging
garèthèl ing wuri. sabarang kang dipun ucap; nora wurung amrih olèh
Francisco Pizarro lair taun 1475 ing Trujillo, Spanyol inggih punika tiyang ingkang saged nelukaken kerajaan Inka ing negari Peru, Amerika Kidul.[1][2] Saking taun 1502 ngantos 1509, Pizarro manggen ing Hispaniola, Kapuloan Karibia, ing laladan ingkang sapunika mlebet negari Républik Dominika lan Haiti.[1][2] Taun 1513, panjenenganipun dados anggota ekspedisi kanthi dipunpandhegani déning Vasco Nunez de Balboa, ingkang nemokaken Samodra Atlantik.[1] Taun 1519, panjenenganipun manggen ing Panama.[1] Nalika Pizarro nembe yuswa sekawan dasa pitu taun, Pizarro mangertos wonten satunggalipun kerajaan ingkang naminipun Kerajaan Inca, ingkang wonten ing wewengkon Amerika Kidul. Pizarro nggadhahi krenteg pengin nelukaken kerajaan punika, kados dene Hernando Cortes ingkang saged nelukaken Mexico.[1] Pizarro nyobi dhateng Kerajaan Peru ingkang sepisanan ing taun 1524-1525, ananging boten kasil. Ingkang kaping kalihipun taun 1526-1528, panjenenganipun kasil tindak dhateng Peru lan saged mbekta wangsul emas lan tiyang-tiyang suku Indian.[1]
Taun 1528, Pizarro kondur dhateng Spanyol. Raja Charles V paring dhawuh dhateng Pizarro supados saged nelukaken Peru minangka dados jajahanipun Spanyol.[1] Pizarro dipunparingi senjata, dana, lan sadaya piranti kangge ekspedisi punika.[1] Pizarro lajeng tindak dhateng Panama saperlu nyamektakaken sadaya piranti kangge ekspedisi. Ekspedisi punika dipunlaksanakaken taun 1531.[1] Kakiyatan ingkang dipunbekta Pizarro namung 200 tiyang, kamangka Kerajaan Inca nggadhahi enem yuta tiyang.[1]
Pizarro dugi ing Peru wonten ing sasi September 1532, namung mbekta 177 tiyang lan jaran ingkang cacahipun 62.[1] Kanthi kakiyatan ingkang sawontenipun, Pizarro mlebet dhateng laladan pagunungan Andes kanthi kutha Cajamarca ingkang dados jujukanipun.[1] Kutha punika dados panggenanipun panguwasa Inca ingkang asmanipun Atahualpa ingkang nggadhahi 14.000 tamtama.[1] Tentara “liliput” Pizarro dugi ing Cajamarca tanggal 15 Nopember 1532.[1] Kanthi siasat ingkang “brilian”, Pizarro saged nelukaken Kerajaan Inca.[1] Saderengipun, Atahualpa dipunperjaya ngantos pejah déning Pizarro lan tamtamanipun.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)[Michael H. Hart. 1978. Seratus
padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.00, 13 Sèptèmber 2016.
Dunyo iki mung digawe gentenan, … …
bojo iku awet sing elek, sampek mati yo elek ae.. Hahahaha.. 😀
Maksud’e … Bojo iku tatanane gusti Allah.. Sampeyan cuma isok nemokno, Lambang saking Allah.. Menungso lahir nang ndunyo.. Lahir precet udho.. Blejet..
Kabeh wong mati udhar tangane.. Nek onok mayit nggegem modin wedi arep ngedusi..
Wong apik nek mati diarani “Sedo” : siksane wus bakdo.. 😀
Nek wong biasa yoo.. “Mati” : soale nikmate ganti..
Wong rodok elek iku diarani “matek” : mergo nikmat’e wis entek.
Tukang kopik ragelem poso gak gelem apik ambek tonggo diarani “bongko” soale arep diobong nang neroko.. Hahahaha… 😀
Kewan iku makhluk qonaah, Didunia kewan ora ono krisis pangan, sampeyan tumon cecek kenek busung lapar…??? Suk jaman akhir regane menungso ambek wedus
Poso iku “Ngempet”.. Ngempet teko pucuk rambut sampek pucuk sikil, tegese mekek babagan howo
Sugeng dalu nyuwon ngapunten kulo nyuwon link’e ceramah seng bahas coblosan lurah matursuwon sak derenge
doni perwakilan saking klrg bsr kawulo
ingkang penggemaripun bpk kyai klrg kulo ajeng ndatengaken panjenengan teng acaranipun khoul….kawulo ajeng nyuwun
wur DefinisiPanas AngelGunging Éndah WadonMom Aku Wis Dhemen
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-hdpornteen.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
LAKON WAYANG DURSASANA KRAMA VERSI JOMBOR
nampi wadule patih gya nglurug bidhal.
4. MADUKARAa. WAYANGJANAKA lan garwa PUNAKAWAN, drunab. GINEMbadhe sowan mring NGAMARTA kasaru DRUNA dhateng pasrah sirnaning DURSASANA. PARTA sagah, bidhal. SEKAR.
5. GUWADUMUNG.a. WAYANGBeg. DITYA BUJONGGO lan
kali SILIGANGGA (dhaupan) lan pinaringan lisah pranawa minongko nyumurpi DURSASANA, bidhal lan garwa. PARTA ugi kinen dhaupaken DURSASANA kaliyan
PRABU YUDHISTIRA Dasa nama : Darmakusuma, darmawangsa. Ajathasatru, Dwijakangka, Gunatalikrama, Dwijakangka. Nagari : Nga...
Karawang, Purwakarta, Subang, dsk (Kode wilayah: PWS)Depok, Bogor, Sukabumi, Cianjur, dsk (Kode wilayah: PAK)Bandung Raya, dsk (Kode wilayah: BDG)Tegal, Brebes, Banjaran, Pekalongan (Kode wilayah : TEG)
sabil ping sewu lan lamun angening dadi tatamba lawan … ing umahe adawah saking pitnah setan iblis lan lamun malebu ia ing
tumurun saking gunung, maka munggah ing Bojonglopang, gawe dukuh maka den wujudi gunung kulon dipun panah dening malaikat. Maka nuli remuk gunung
nduwé rasa unik lan khas Jawa.[1] Bahan kang dianggo bakmi Jawa ya iku mi teles. Cara masaké uga nganggo areng. Keluk saka areng iku kang bisa mènèhi aroma lan cita rasa khas ing mie.[1] Panganan kaya iki akèh didol ing tlatah Yogyakarta lan Jawa Tengah. Saliyane bakmi Jawa, padatan panganan liya kang uga didol ing warung bakmi Jawa ya iku bakmi godhog, bakmi goreng, sega gorèng, lan magelangan (campuran sega lan mi gorèng).[1] Désa Piyaman, Wonosari, Gunung Kidul mujudaké salah sijining désa kang ngasilaké bakul bakmi Jawa.[2] Ana 600 kulawarga utawa watara saprotelon saka sakabèhaning warga ing désa kasebut nyambut gawé minangka bakul bakmi Jawa. Bakul-bakul saka désa iki wis sumebar tekan kutha-kutha gedhé ing Indonésia.[2] Profesi iki wis turun tumurun saka wong tuwa menyang anak-anaké. Wiwit isih nom-noman, bocah-bocah wiwit diajak nggawé bakmi Jawa.[2]
Variasi menu[besut | besut sumber]
Bakmi Jawa disuguhaké nganggo campuran endhog bèbèk lan suwiran daging pitik kampung.[1] Saliyané iku bakmi Jawa uga bisa dipangan nganggo tempe lan tahu bacem sarta saté endhog puyuh.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bakmi_Jawa&oldid=1040282"	Kategori: PangananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 14 Maret 2016.
NGELMU LELUHUR JAWA KUNO: Gunungan Wayang dalam Ng...
NGELMU LELUHUR JAWA KUNO: Semar - Asli Tiyang
wareg,, weruh sing koyo ngene :v ,,
PRAMBANAN – PIYUNGAN KM 5 MADUREJO PRAMBANAN SLEMAN
Slamet Riyadi No. 286, Surakarta ( Solo ), Telp. 0271-719993,Fax. 0271-71880, Rubiyani SoewarnoEQUATOR TOUR, Jl. Urip Sumoharjo No. 47, Surakarta ( Solo ), Telp. 0271-642310, 656646,Fax. 0271 652312, Setyawan SanyotoESTEVAN GLOBAL,Jl. Slamet Riyadi 227 Kemlyan,
Boyolali • Cepogo • Juwangi • Karanggede • Kemusu • Klego • Mojosongo • Musuk • Ngemplak • Nogosari • Sambi • Sawit • Selo • Simo • Teras • Wonosegoro
Selopampang • Temanggung • Tembarak • Tlogomulyo • Tretep • Wonoboyo
padu sanadyan wis rumasa luput, iya ngaku bener, muni sawetu-wetune, saupama
nganggo angger kang kinandhut ana sajroning wetenge, kang luput ya ngalah, awit
satemene wis sumurup marang kaluputane, ananging sarehning wis tetela mangkono,
becik kang bener bae kang gawe karampungan: ngalah, wong kang ngrungu padha
ngarani: pinter: apa becik diarani: bodho. (MB)
juweh kawruhe tumempel ing lambe kumruwuk angebeki papaning pasamuwan katut ing
angin mrana-mrana. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ana ing ati wening,
metune ora sarana lambe, katampan pucuking pen mili amber ing papan tulis
kowe kepener nesu lan srengen, prayogane wong sing kok nesoni lan kok
srengeni mau kongkonen enggal sumingkir, utawa kowe dhewe sumingkira sauntara.
Aja tetemon karo wong liya. Sabanjure menenga lan etung-etunga kanti sareh
wiwit siji tekan sepuluh. Klawan mangkono atimu bakal bisa nimbang-nimbang apa
nesu lan srengenmu marang wong mau bener, apa malah dudu kowe dhewe sing luput.
ngerti yen wong mau ora bakal wani utawa ora bisa nglawan. Pakarti kaya ngono
mau kejaba ambeg siya, uga wong sing disrengeni durung
gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya
mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis
liya kang ngerti. Amarga yen sengitmu mbok kandhakake marang
liyan prasasat kowe mamerake alamu dhewe. (BBB)
iku kutha lan kuthamadya ing sisih kidul-wétan Bosnia lan Herzegovina jroning entitas Républik Srpska. Kutha iki ing sawétané Herzegovina cerak wewatesan Montenegro, sisih lor Trebinje lan sisih kidul Gacko. Sacara administratif, Bileća iku bagéyan saka Laladan Trebinje.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 28 Januari 2017.
Sumber : Sejarah Wayang Purwa - Hardjowirogo - PN Balai Pustaka - 1982
Kabupatèn Kapuloan Aru iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Maluku, kutha Dobo iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 6.325 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kapuloan Aru katata jroning 3 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Pulo-Pulo Aru | Pulo-Pulo Aru Kidul | Pulo-Pulo Aru Tengah
Kabupatèn: Buru | Kapuloan Aru | Maluku Tengah | Maluku Kidul-Wétan | Maluku Kidul-wétan Kulon | Seram Kulon | Seram Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Aru&oldid=1102800"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
Prambanan, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Klampok,
Kecamatan e mlebu ngendi nggonmu dol? aku mulusan,paliyan
Sugeng Handoko | Mei 13, 2010 pukul 1:55 pm
“Dol” saking kecamatan patuk pak/mas….. Tepangaken kulo sak rencang karang tarunanipun Desa Nglanggeran….. Mugi2 saget rawuh njenengan….
eko wiyono | Maret 15, 2013 pukul 11:23 am
apik tenan yo fotone, q ngiro neng daerah nggonanku, tibake neng jogja….sering2 dolan mrono cah
lha dho bingung weruh dleminganq nggon qn.hahah
LAKON WAYANG BALE SIGALA-GALA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG BABAD ALAS VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG SRI MULIH VERSI JOMBOR
“wonge wis mangkat opo durung” mangkat, budhal, lungo artine meh podo 🙂
LAKON WAYANG GANDAMANA LUWENG VERSI JOMBOR
HIDHIMBA badhe bedhah ASTINA ngengeti eyang-eyangipun mengsah trah SAPTARGA bidhal. GAGAL. GANDAMANA dipun kroyok laju dipun luweng, KURAWA mundur.
YAMAWIDURA nyuwun pangestu awit ASTINA kedhatengan mengsah, mundur, sekar.
GARBARUCI, GARBAWATI nggubel rama nyuwun dhaup R.
GARBARUCI saguh ngeteraken laju malih landhak. Lampahe ngerong wusana dumugi ing luwengane GANDAMANA wus sumaput gya den usadani waluya laju sami sajarwa. GARBAWATI dipuntitipaken GANDAMANA. Bidhal.
PANDHU, SUMAN, GANDAMANA, YAMAWIDURA
PANDHU nampi ature SUMAN bilih GANDAMANA pejah. SUMAN dipun purih ngasta rumiyin mundur. YAMA dhateng. 6. KEPATHAN
SUMAN, GANDAMANA, DESTARASTRA, PANDHU
SUMAN nembe nata-nata, GANDAMANA dhateng. Sulayaning rembag SUMAN dipun pala ngantos dados awon, SUMAN wadul ratu
TREMBOKO. ARIMBA, PANDHU, ARIMBI
TREMBOKO dipun dherekaken supados mangestoni, bidhal. ARIMBA sesumbar nantang PANDHU mawi nama TREMBOKO laju dhelik. TREMBOKO tandhing PANDHU lan kenging pinarjaya, sareng pejah kunarpanipun meling ARIMBI sageda dados mantunipun PANDHU. ARIMBA nesu gya kemul geni ngunus dhuwung kalanadhah ngamuk. PANDHU dipun prepegi ngaku sanes
KURUPATI badhe pinarjaya. ARIMBA kenging dipun grayang latu sirna. ARIMBA nggeblak gya mundur.AMUK-AMUKAN.
Dodot ira Kumitir bedhahing pinggir,
(bag:2)GUSTI KANJENG RATU KIDUL
Bunga petak maring purwa, kembang jingga gnewan sami, sekar abang ring daksina, ring pascima kembang jenar, mapupul maring wayabia, Bunga ireng ring utara, ersania birune sami, mancawarnane ring madia, punika tandur ring kayun, apang urip dadi mekar, to uningin, patute anggon padapa. Geguritan
semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
karep pribadi / Cung nyembah bareng unjukan / Nun sumuhan dawuh Gusti / Sayaktos ngemban timbalan / Diutus ku putra Gusti//
//Saprakawis kapiunjuk / Salam sembah Putra Gusti / Dua nuju kasugengan / Berkahna pangestu Gusti /
//Cul nyembah utusan matur / Gamparan kedali kairing / Disaur ka padaleman / Lajeng angkat Raden
nu jeneng tumenggung / Geus kagungan putra / Salira dedeg tur kasep /
dalem amit mundur / Bade unjukan ka Gusti / Mantri utusan geus undur / Ti Panjalu enggeus balik / Catur cunduk ka Cirebon//
kawantu tedaking ratu / Resik gilig murangkahh / Lajeng bae enggal ngutus / Unjukan ka Kangjeng Gusti / Reh
//Tahun sewu dalapan ratus sapuluh / Malah aya punjul hiji / Kawit jumeneng tumenggung / Lamina nyepeng bupati / Tilu puluh tahun yaktos//
Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing
Layanan Pesan Antar Warung Apung Rahmawati | Warung Apung Rahmawati
arep bada Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan Nyolong koh bis, nyolong korek bae konangan Dening: Hari Widiyanto
Jumenengan R. Djaka Kaiman Adipati Mrapat arep depengeti dening Forum Peduli Budaya Banyumas 2/7/2016 utawa tanggal 27 Ramadan 1437 neng eks Pendhapa Si Panji kota Banyumas. Lumantar pasugatan kiye, R. Djaka Kaiman amrih apike demaknani minangka tokoh kuna Banyumas Raya. Sebab, panjenengane panguasa Banyumas Raya sing kagungan pamikiran sing ngedab-edabi.
Panjenengane ngrumangsani Kadipaten Banyumas kuwe bumi perdikan. Kadipaten
Panjenengane mbagi papat Kadipaten Wirasaba kejaba nggo apikan aten aring sedulur kandhute garwane, uga kagungan pamrih pulitik konsupaya rakyat Kadipaten Banyumas makmur jibar-jibur. Panjenengane jumeneng Lurah Adipati njawane agi age-age madeg Sultan Banyumas. Wong genah Banyumas bumi
Konsupaya para Adipati lan rakyat Banyumas sewise panjenengane ora kapesan maning, mula Kadipaten Banyumas kudu merdhika sekang panguasa Pajang. Rikala R. Djaka Kaiman jumeneng Adipati Banyumas, pamor Kasultanan
liwung, urung debabat dening Ki Gedhe Pemanahan, Ki Juru Mertani, lan Danang Sutawaijaya.
Mula kuwe angger maknani R. Djaka Kaiman minangka tokoh lawas Banyumas an sich kabupaten padha bae ngasorna pamor R. Djaka Kaiman. Mula, para pemimpin lan penggedhe neng Banyumas Raya jaman sekiye amrih apike nuladhani pamikiran mandhiri lan merdhika Kadipaten Banyumas sekang Pajang. R. Djaka Kaiman kagungan pamikiran lamon kawit jaman kuna-mekuna bumi Banyumas Raya biasa dengkuk-engkuk dening kekuatan sing lewih gedhe. Kurang lewieh kudu padha kagungan pamikiran lamon bumi Banyumas Raya kawit gemiyen dengkuk-engkuk dening kekuatan sing lewih gedhe konsupaya bumi Banyumas asor.
Apa para sedulur Banyumas Raya ora kelingan, barengan karo kebabare Undang-undang Pemerintahan Daerah, eks Kotatip neng endi bae padha dadi
Cilacap ora dadi Pemerintah Kota? Manggua dadi Pemkot, neng bumi Banyumas Raya tulih ana 4 Pemkab lan 2 Pemkot, cukup nggo syarat dadi Provinsi Banyumas Raya.
Mula kuwe, kipraeh R. Djaka Kaiman bisa depadhakna karo lambang-lambang Banyumas Raya kaya dene Gunung Slamet sing njemugrug neng wewengkon Banyumas Raya lan Kali Srayu sing tuk lan ilene neng wewengkon Banyumas Raya. R. Djaka Kaiman bisa demaknani dadi simbol mandirine Pemkab se-Banyumas Raya supaya mandiri dadi Provinsi. Konsupaya dhuit pajek montor ngglontor kabeh aring Pemkab lan Pemkot se-Banyumas. Khasile, dalan gedhe amba-amba lan alus-alus. Infrastruktur uga dadi sengsaya kumplit.
Maknani R. Djaka Kaiman minangka tokoh lawas Banyumas an sich Kabupaten, padha bae karo maknani mendhoan minangka panganan khase wong Banyumas an sich kabupaten. Mendhoan tulih panganan khase sedulur penginyongan Banyumas Raya, udu kur panganane wong Banyumas Kabupaten? (Hari Widiyanto, pemerhati budaya Banyumas)
LAKON WAYANG IRAWAN RABI VERSI JOMBOR
WAYANG :KRESNA, SAMBA, SETYAKI, BALADEWA.b. GINEM :BALADEWA nglamar SITI SARI badhe kadhaupalem kaliyan LESMANA. SITI SARI sampun badhe kadhaupaken kaliyan IRAWAN kersane BALADEWA kedah den udhari rembug saking MADUKARA. SAMBA kautus maringaken dhateng MADUKARA. BALADEWA mundur badhe mboyong LESMANA. Bibaran.
WAYANGBeg. JOYOWILUPA, IRAWAN, PUNAKAWANb. GINEMIRAWAN nyuwun pangestu badhe panakrama. Mundur Prang
sowan dinangu bab katresna lan manut boten dhateng tiyang sepuh? Wasana SITI SUNDARI kinen mantuk mring DWARAWATI. BIMANYU semaput laju kagotong.IRAWAN dhateng laju kinen nututi SITI SUNDARI saha meling supados nyuwun rangka cendana kang kendhit sari. IRAWAN nututi lan GATHUTKACA wus kepanggih SITISUNDARI dupi nampi aturipun IRAWAN laju lejar ing
WAYANGKRESNA, SETYAKI, SAMBA, SITI SUNDARIb. GINEMSAMBA ngaturaken sampun kantur PARTA.SITI SUNDARI sowan saha matur bilih dipun pegataken saha paring wangsulan saged bekta Rangka, SITI SUNDARI kinen lumebet.
8. JEMBAWATI, ROHINI, SETYABOMA, SITI SARI, SITI SUNDARI dhateng keng rayi laju kakanthi lumebet ing taman wasana dipun wedeni PETRUK. SITI SARI badhe ngrangkul SITI SUNDARI klentu IRAWAN pondhongan lampahe denawa kang badhe nyolong SITI SARI, GATHUTKACA kinen mantuk rumiyin dene SITI SUNDARI badhe wadul
9. KRESNA nampi LESMANA, BALADEWA, KURAWA, SITI SUNDARI matur bilih SITI SARI kabekta buta nanging kang satunggal wus pinejahan Juru Taman. BALADEWA nyatakaken, SENGKUNI dakwa GATHUTKACA. Nglurug. KRESNA nganti SITI SENDARI nungka.
10. NGAMARTAa. WAYANGPANDHAWA pepak, IRAWAN, GATHUTKACA, SITI SARI, BALADEWA, KRESNA, ABIMANYU.b. GINEMPANDHAWA pepak, IRAWAN, GATHUTKACA, SITI SARI dhateng. BIMA kang nadhahi nebsuning BALADEWA, wasana BALADEWA dhateng sulayaning rembag dados perang. BALADEWA binuwang.KRESNA badhe ngamuk ngasta cakra. ABIMANYU mrepegi nembe taken tinaken, KREESNA sinikep JANAA, KRESNA lilih.
YAMAWIDURA bidhal nimbali PANDHAWA. SAKUNI rekadaya badhe mejahi PANDHAWA, laju damel papan neng
ing punika kang kedah atur manungsa JRAPA lan IRAWAN. Laju utusan kinen mundhut. Gagal.
3. SAPTARGAa. WAYANGABIYASA, PANDHAWA, KUNTHI, PUNAKAWAN, YAMAWIDURA.b. GINEMPara PANDHAWA ing raos tansah kumesar. YAMAWIDURA dhateng nimbali PANDHAWA, bidhaL. KUNTHI tumut, sekar.
4. NGASTINAa. WAYANGDESTARASTRA, KUNTHI, PANDHAWA, KURUPATI lan KURAWA, PURUCANA, YAMAWIDURA, KANONAb. GINEMDESTARATA nampi sowaning KUNTHI lan
rong neng andha bale anjog ing sumur gumuling. Bidhal.
KURAWA medal tata-tata wonten biksuni pun NISADI an anakipun 5, sami bingah nyuwun dhaharan para PANDHAWA
pethak awit badhe wonten bebaya wasana KURAWA ngobong bale. KUNTHI lan Putra-putra rinangkut SENA naut garangan mlebnet rong damelanipun KANANA. PURANCANA kang tengga pintu kobong, biksuni lan anak-anakipun pejah dadi areng dinakwa PANDHAWA laju den aturaken DESTARATA nuwun dhawuh kinen ngrukti.
ing wana. Wasana PINTEN TANGSEN sami luwe, PAMADI lan SENA kinen pados dhaharan bidhal,
CANDHAKAN Niken GARENDI mususi neng sendhang dipun celaki PAMADI. Dupi smerep laju mlajar ngrungkebi garwa ingkang dereng atut nama
PAMADI dhateng waleh badhe mundhut sekul den caosi. SAGOTRA saha sagah dados tawuring BRATAYUDA lan maturnuwun dene dipun atutaken. PAMADI mundur.
7. EKACAKRAa. WAYANGBAKA, R. KIRMIRAb. GINEMBAKA lan R. KIRMIRA nampi wadul pejahing prajurit, bidhal mring NGARGAMANIK.
8. NGARGAMANIKa. WAYANGBeg. JRAPA, IRAWAN, SENO, BAKA, KIRMIRAb. GINEMBeg. JRAPA lan
aturaken baka badhe nedha tan saged dados prang BAKA pejah. KIRMIRA mantuk.
9. WANAa. WAYANGKUNTHI, PUNTADEWA, KEMBAR, SEMAR lan PAMADI, BRAMAb. GINEMKUNTHI, PUNTADEWA, KEMBAR, SEMAR lan PAMADI lan SENO dhateng laju nedha (bagean PAMADI dipun tedha KUNTHI lan putra-putra, bagean SENA dipun teda SENA lan PUNAKAWAN). Wasana sareng bibar nedha sami ngelak. Laju sami ngombe ing tlaga, wasana sami pejah. SEMAR nesu tlaga laju dipun tawu babar BRAMA dhawuh kinen suwita mring WIRATHA. PANDHAWA wus sami waluya, bidhal. AMUK-AMUKAN KECERAN BALA EKACAKRA.
LAKON WAYANG DURNA NGEJAWA VERSI JOMBOR
berry89 said: hahaha, nek apik sih aku pede nggawekke, lha wong elek ngunu og
lha aku ora iso kii.. ayolaaaaaaahh.. hihihi.. *ngarep
PERAMPOK PITU WONG DUWE UMAH SIJI
Punakawan saka tembung pana lan kawan. Pana tegese ngerti.Kawan tegese kanca. Ponokawan tegese ngerti kahanane kanca.Ing crita wayang, ...
suwun saget download iqra. mugi tansah lumebering
dodolan ngarep masjid mardiah yen septu esuk..karo golet ilmu ee ^__^
wahahaha… mba ida kerep ning mardliyyah juga toh.. subhanallaah.. *terenyuh.. heheheayo mba didonlot.. monggo.. iku rekaman2 kajiane.. =)
January 18, 2011 at 12:00 am	yo matur nuwun cah ayu ^__^ngarep masjid eseh akah sing dodolan po saiki..
matur nuwun cah ayu ^__^ngarep masjid eseh akah sing dodolan po saiki..
anotherorion said: kirain KRPH = Kanjeng Raden Pangeran Haryo
walah, koq akeh kepanjangan berbagai versi ngene.. =)))dudu Kanjeng Raden Priyo harjono? hhaha
January 18, 2011 at 12:00 am	hwwibntato said: wah,
Pan wus wenang anggempur kang dora cara
Juluk Ratu Amisan Sirep musibating bumi
Sakulone tempuran Balane samya jrih sajagad
Sawab ingsun den suguhi Iya kembang saruni
Tur abagus eseme lir madu puspa
Ratu Prenggi ber budi kras anglangkungi
Enengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum ingkang
Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih Sirna sabalanira
LAKON WAYANG BASUDEWA KRAMA VERSI JOMBOR
SURATRIMANTRAb. GINEMAnggenipun nglamar AMIRAH tan antuk wangsulan, kersa nata badhe mring Wukir
sowan nedha sraya. ABIASA sagah nanging nyuwun bebana rangka cendhana wedalan MADURA tur cendhapethak gosok bang ngemu tulis (Lire mundhut putri). RUKMA nyagahi PANDHU bidhal lan RUKMA, PANAKAWAN. prang SEKAR. PANDHU nedya medal tlatah MAHENDRA. Bidhal.
5. NGANDHONGCEMPAKAa. WAYANGBeg. AMIRAGA, Dewi AMIRAH,
dhateng nantun AMIRAH sumados 40 dinten. GORAWANGSA mesanggrahan. MIROGO lan AMIRAH pados srayan bidhal, wasana BASUDEWA dhawuh laju kepanggihAMIRAG. BASUDEWA kasraya sagah laju nempuh GORAWANGSAH prang. BASUDEWA
BASUDEWA, PANDHU. Kasraya sagah. Sima jinemparing dening PANDHU babar bayu, laju kawulang aji kados GANDAMANA. MAERA kadhaupaken kaliyan BASUDEWA, wusana BADRAINI, AMIRAH kang neng jro supena BASUDEWA sami medal sami nyuwun pegat sadaya. BASUDEWA jengkel laju badhe suduk salira. Para garwa laju sami rukun BASUDEWA lan garwa. PANDHU, RKMA pamit.
8. MANDURASami-sami suka nampi BASUDEWA lann garwa PANDHU.
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane, diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
"Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang"
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Penjaga Ghoib Ilmu "Sedulur papat kalima
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedul...
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw?
uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
Duwe Simbada CST.8000 niat arep tak pasang neng mobil. Tak bukak lha kok out put trafone ono kabel 3, piye bisane ngakali ben iso dinggo njero mobil DC 12 Volt? Jare om google kudu nganggo inverter 12 V.DC to 220 V.AC, lha brarti ndadak biayane okeh meneh. Sing murah
Sedulur Papat lan Kalima Pancer, ilmu Kasampurnan (kesempurnaan), konsep Manunggaling Kawula Lan
Digital asalé saka tembung Digitus, ing basa Yunani ateges driji. Yèn awaké dhéwé ngétung drijiné wong diwasa, mula gunggungé sepuluh (10). Pangaji sepuluh mau kapérang saka 2 radix, ya iku 1 lan 0, mula Digital arupa panggambaran saka sawijining kahanan wilangan sing kapérang saka angka 0 lan 1 utawa off lan on (wilangan biner). Kabèh sistem komputer migunakaké sistem digital minangka basis datané. Bisa disebut uga kanthi istilah Bit (Binary Digit).
Piranti canggih, kayadéné komputer, ing prosesoré duwé sarangkéyan pangétungan biner sing rumit. Jroning gambaran sing gampang-gampang waé, prosès biner kayadéné saklar lampu, sing duwé 2 kahanan, ya iku Off (0) lan On (1). Upamané ana 20 lampu lan saklar, yèn saklar iku diuripké ing posisi A, upamané, mula bakal mbentuk gambar kembang, lan yèn diuripké ing posisi B, bakal mbentuk gambar ati. Mangkono kira-kira biner digital mau.
Konsèp digital iki pranyata uga dadi gambaran pamahaman sawijining kahanan sing silih berlawanan. Ing gambaran saklar lampu sing dipèjèt ing tombol on, mula ruangan bakal katon padhang. Nanging yèn saklar lampu sing dipèjèt ing tombol off, mula ruangan dadi peteng. Kondhisi alam semesta sacara kasluruhan nganut sistem digital iki. Ing wilahan bumi katulistiwa, munculé awan lan bengi iku sawijining fenomena sing ora kabantahaké. Sacara psikologis, manungsa kawangun mawa rong sifat, ya iku becik lan ala. Konsèp Yin lan Yang pranyata uga gegandhèngan karo konsèp digital iki.
oldid=966138"	Kategori: Rintisan topik komputer	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 1 Maret 2016.
sebel, sing susah susah buang, sik marmos dibuang,
Darmakusuma ingkang saged kacathet : a. Puthutb. Milingc. Deresd. Panuksma
a. Puntadewa wanda PuthutPraupan : TumungkulMripat : BlebesSumping : SungsumPiyadeg :
ManglungMripat : Blalat iritPiyadeg : Ngrangkung
d. Puntadewa wanda PanuksmaYasan : Adipati Puger ing KartasuraTahun : 1625Ciri : Praupan : Tumungkul sangetMripat : BlebesSumping : sungsung / dobelPiyadeg : Ngrayung
Ing padhusunan ingkang kathah manawi damel Darmakusuma namung nedhak Janaka, mila dipun wasani wanda mbonceng.Dodot Darmakusuma manawi miturut janturan : Menyankober, nanging ing akathah dipun tatah miturut kajengipun ingkang natah.Umpaminipun dipun Limar utawi Lapisan.
Juna: Pecel Pitik Kaya Rasa dan Enak
Chep Juna: Pecel Pitik Kaya Rasa dan Enak
April 13, 2017 0 66 BANYUWANGI- Kuliner tradisional khas Suku Osing Banyuwangi, “Pecel
Emas, Ngelali, Asmoro, Grajakan Banyuwangi, Mendem Kangen, Taline Asmoro, Keloas dst. Tembang-tembang
para putra lan Arya tetiga kasebat kadhawuhan biyantu, bidhal. Dene menawi sampun rampung
SAPTARGAa. WAYANG ABIASA, PREMADI, PUNAKAWANb. GINEM :PREMADI, PUNAKAWAN nyuwun pangestu prekawis PANDHAWA badhe babad. Samangke sampun mesanggrahan. Mundur, sekar.
4. PRINGGODANISang nata yaksa nampi wadul para
mring wana Marta, gya den eteraken. Bidhal.
6. PESANGGRAHA wana MARTAa. WAYANGPANDHAWA, R. SETA lan ANANTABOGA, NAGA
tendhangi nanging tansah binuru. SENA ngoncai ARIMBI nungka kepanggih PUNTADEWA dinangu wus sajarwa ARIMBI kadadosaken kenya ayu, SENA tinimbalan. Sareng SENA sumerep, kedanan. ARIMBI purun nanging kinen nembung HIDHIMBA. ARIMBI gya
HIDHIMBA lan rayi-rayi dhatenging ARIMBI sajarwa. SENA dhateng nembung. HIDHIMBI tan angsal. Angsal menawi
Sugeng rawuh ing sesambatanku,Aku nulis kabeh iki pinangkane ngetokake uneg-uneg, sambat-sebut, lara-senenge ati, pisuhan, lan opo sing saklebatan ono lan mlebu ing atiku. Ora ono karep kanggo ngajari, aweh gagasan utawane nganda liyan. Sanadyan ngono muga-muga tulisan iki dadiya
Hei Reizan, seneng ketemu sliramu enjang iku, seliramu hanggenggem kenceng asta ibumu, bening cemlorot panendramu ngelingake marang sakabehing wigati kang aku lan bopomu wus suwe nglalekake. Lelakon ana hing dunyo kang samsoyo suwe dadi samsoyo digampangake. Hananging seliramu tansah tumindak bener, dumugi sawijining wanci seliramu lekas mblenjani opo sing ono hing jero atimu, lan lekasane seliramu ora kepingin wong liyo mangerteni opo tumindakmu. Hananging netepi wancine atosing ati bakal nyeritakake opo sing seliramu tindakake wengi iku.
marang dewekne. Bar Magrib wayah udan deres Lasterix nelpon Superix " Mas pengin gorengan". Ujug2 donya dadi peteng sing ono sirahe Superix mung esemane Lasterix lan gorengan, teles klebes ora dirasaake, numpaki Jupiter Z sing knalpote ngalahke bledek surup iku,Superix menyang pasar Tambun golek gorengan sing saiki regane limangatusan “ limangewu wae , sing genah akeh lomboke, senengane dik Lasterix pancen sing poedhes-pedhes” batine Superix.... Ora nganggo suwe Superix langsung nggeblas menyang kontrakane
ora opo-opo” jawabe Superix. “Nanging mas..aku pingin bobo maneh ki..kanggo siap-siap arep mlebu bengi..” Superix mulih hola-holo nganggo Jupitere lan isih mbayangake esemane Lasterix. Sanadyan wong liyo nganggep iku bodo, nanging Superix ngrasakake ayem biso saklebatan nyawang rupane Lastri. Ono njero batin Superix kukuh menawa TRESNA ORA MESTI KUDU DUWENI3 wulan mlaku tanpo Dunung, Lasterix saiki akeh ngelamune, akeh bocah lanang cedhak lan pingin njupuk atine saka Suprax, antonox, radix, parmujix lan Mardix nanging tekan saiki during ono sing dadi sisihaning ati. Ujug2 raine mas Superix ngadep moto " Mas SUperix iku yen kocomotone dicopot koyo Jet Li lintang kethoprak saka RRC, opo maneh yen ngebut
Superix nyambi nyokot kukune lan mesam-mesem. Nanging 2 minggu iki Mas Superix kok ora ketok irunge, INg wektu podho na beda
ngadep moto. hhhhmmmmfff abot pancen yen kelingan cah ayu siji iki, sewu cara tak lakoni kanggo njupuk atine ,nanging teka saiki katresnan iki isih wae ngalembono. opo maneh sing kudu taktindaake? aku lagi butuh konco ... nanging sopo, yen ra sambat kok wes ra kuat,
Prix , OPO SING DIPIKIRAKE ONO SEPARO LUWIH WEKTUNE MANUNGSO BAKALAN AKEH DALAN KAWUJUD LAN NYOTO, deloken aku.. mikirake Ninja R esuk sore saben dino saiki Ninja iku wus dadi tumpakanku dina2, sanadyan kudu dodolan kaos SeiwaMania, lan dadi omongane wong akeh( diyamputt kabeh)” ono
Seliramu nate takon marang aku "opo biso wong loro bebrayan, nanging sejen adoh soko panggonan?" wektu iku aku bola-bali netegake atimu menowo iku biso dilakoni. Suwe gonmu menggalih nganti aku wedi yen kelangan,lan dumadakan wae iku kedadean. Saiki sapungkase lungamu aku dewe kang ora biso netegake ati, mung siji ngendikanmu sing dadi ugemanku "NALIKO WANITO NEMTOKAKE PILIHAN MAS..aku ngormati opo wae sing dadi pilihanmu, aku ora nyoba meksaake kekarepan marang seliramu, lan saiki seliramu ngerti iku.Semono ugo naliko aku ora nekani dhaupmu, ora amarga aku nglungani kahanan. Nanging opo isih migunani saumpomo aku teko, pait pancen nanging urip iku dudu ketoprak sing ngetus-etus luh lan ngaru-oro. Aku uga ora menehi kabar, aturan pangestu nalikane dhaupmu tekan saiki sawise seliramu wis bebrayan karo wong liyo, daksengojo nindakake iku, amargo aku mangerteni menawa seliramu saiki wus dadi sigaraning nyawa ki demang tonggo desomu. Wektu iku aku hamung biso dongaake muga-muga bebrayanmu langgeng lan diparingi kaberkahan dening Gusti Kang Murbeng Dumadi.
lebur ing dinten riyadi meniki”jawab: “yo ngger, podo2, wong tuo yo akeh lupute mugo2 dilebur dino
“Ngaturaken sedoyo kalepatan kulo, kulo nyuwun sa’gunging pangapuro. mugi mugi sageto di lebur ing dinten riyadi meniki”jawab: “yo ngger, podo2, wong tuo yo akeh lupute mugo2 dilebur dino
utmané sing disiapaké kanggo nandur pari sacara tradhisional antara liya dumadi saka saweatara pegawéyan kanthi urutan kaya mangkéné:
Macul kanggo malik lemah utamané ing pinggir-pinggir galeng sing isih akèh ngandut hara.
Nggaru ngratakaké lemah nganggo piranti garu sing disèrèt sapi utawa kebo
Nyebar winih|Nyebar ya iku nyebar winih pari ing papan pawinihan.
Ndhaut iku nyabuti winih pari saka papan pawinihan lan disiapaké kanggo ditandur.
Tandur iku nandur bibit pari sing wis didaut sacara jèjèr ing lahan sing wis warata amarga digaru.
Sulam ya iku nyulami utawa ngganti yèn ana sapèrangan wit pari sing mati
Ngabuk ya iku mènèhi abuk ing sawah nganggo werna-werna abuk gumantung kabutuhan.
Derep ya iku manèn pari kanthi cara tradhisional ya iku nganggo piranti ani-ani.
Bawon ya iku bagi asil panèn pari antarané sing duwé sawah karo sing ngayahi derep. Sing umum wong derep antuk bagéan sapro enem utawa sapro wolu saka asilé derep.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sawah&oldid=966156"	Kategori: TaniLahan tetanènTetanèn	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 1 Maret 2016.
Buket Anggrek Merah (Foto: Swary Utami Dewi)
Merosot dari Tali Panjang (Foto: Swary Utami Dewi)
ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira. 03Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing satemah
anggugurua. 04Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana. 05Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun,
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu
Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga. 08Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira. PUPUH II
K I N A N T H I 01Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip,
dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin. 03Yen wus tinitah wong agung,
satemah anenulari. 04Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi. 05Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling. 06Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis. 07Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung linakwan, aras-arasen nglakoni, tur iku den lakonana, mufa’ati badanneki. 08Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor
angalunyat sarta edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik. 10Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi. 11Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik. 12Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki. 13Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis. 14Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki. 15Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sadhinga linggih, nora wurung katularan, becik singkiorana kaki. 16Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine den estokna, ywa nambuh wulang kang becik. PUPUH IIIG A M B U H 01
ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.03Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong
adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.05Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung ainggil, ula ngendelaken iku, mandine kalamun nyakot.06Iku upamanipun, aja ngendelaken sira iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing
geguyon.08Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu, anganggowa rereh ririh ngatiati, den
mencothot.12Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.13Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.14Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.15Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.16Aja nganggo sireku, kalakuwan kang mangkono iku, nora wurung cinirenen den titeni, mring pawong sanak kang weruh, nora nana kang pitados. PUPUH IV
P A N G K U R 01Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang ratri. 02
lumaku angucap meneng myang nendra, duga-duga aja kari. 03Miwah ta sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali. 04Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi. 05Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgih 06Tinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni. 07Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing jubriya-kibiripun, sumungah lan sesongaran, mung sumendhe sakarsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah wadi. 08Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki srei lan dora, iren meren pisastene pan kumingsun,sasolahe tan prasaja, jail mutakil basiwit. 09Alaning liyan den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe
pedhaki. 10Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri. 11Ing sabarang solah tingkah, ing
watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik. 13Aja lunyu lumur genjah,
miwah bebatur, tuwin sanak prasanakan, sok senenga dan ramuhi. 15Nyumur guling punika, ambelawah datan duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wadine kang den urap, mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri. 16Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya
becik, miwah ing tindak prayoga. 03Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak prayoga. 04Iku pantes yen sira tiruwa kaki, miwah bapa biyung, amuruk watek kang becik, kaki iku estokena. 05Wong tan manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang. 06Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang. 07Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika. 08Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa. 09Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana. 10Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa. 11Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing bating saking Hyang Widdhi, milane wajib sinembah. 12Pan kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala. 13Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata. 14Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur tuwa. 15Pan sinembah gegantining rama ugi, pan sirnaning wong tuwa, sadulur tuwa gumanti, inkang pantes sira tuta. 16Iba warah wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah. 17Kang pituduh marang marganing ngaurip, tumekeng antaka
siyang ratri, ywa nganti suda sihira. 19Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan
awirya. 21Nora putra santana wong cilik, pan padha ngawula, pan kabeh namani abdi, yen dosa kukume padha. 22Yen rumasa putra santana
kaki aja, wong suwita nora becik, kudu wruh ing
saking Sang Maha Narpati, barang pituduhnya, poma estokna sayekti, karyanira sungkemana. 25Aja menceng saprintahe sang siniwi, den pethel aseba aywa malincur ing kardi, lan aja ngepluk sungkanan. 26Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-padha. 27Nadyan ngenger neng biyungira pribadi, yen karya sungkanan nora wurung den srengeni, yen luput pasti pinala. 28Apa kaya mangkono ngawuleng
pan mung bener agemira. 31Kukum adil pan mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa. 32Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja. 33Wani-wani
rumeksanira, lan nyandhang karsaning Gusti, Duduke wuluh kang tampa. PUPUH VI
DUDUK WULUH 01Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon. 02Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong. 03Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu ewoh. 04Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur baya aja ngabdi, angur ngidunga
ngabdi, yen durung eklas ing batos. 05Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora nana kang ngiri, mungkul tutug karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo. 06Nanging iya abote wong ngidung iku, keneng patrol pinggir margi,lamun nora patrol nglurung,
glindhang-glindhung tanpa keris,andhodhok pinggiring bango.08Parandene jroning tyas kaya tumenggung,
lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong. 10Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos. 11Kaya iku bopati kliwon panewu, luwin mantri lawan miji, panglaweyan miwah pajang, tuwin kang para prajurit, kang nambut. 12Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong. 13Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong. 14Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos. 15Setya tuhu barang saprentah manut, ywa nglegani karseng Gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah aneng jaladri, darma lumampah sapakon. 16Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong. 17Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir,
kena owah sarambut, tulise badanireki ywa ana mundur sapakon. PUPUH V
D U R M A 01Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya
masesa ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.03Bener luput ala becik lawan beja,
Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe
samubarang polah, tan kena wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni. 06Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.07Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,
den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.08Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,
yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani. 09Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,
aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi
ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir. 12Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang
pantes ugi, sanadya mung sekecap, yen tan pantes prenahira. 02Kudu golek masa ugi, panggonan lamun
calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara. 04Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan. 05Den padha gemi ing lathi, aja ngakehke pepisoh, cacah cucah erengan ngabul-abul, lamun tan lukani, den dumeling dosanya, mring
graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya. 08Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya. 09Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara. 10Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.11Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.12Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.13Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.14Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.15Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan enting
tan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.16Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika
boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.18Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.19Yen leren nyeret, netrane pan merem karo, yen wus ndadi awake akuru,
singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan. 22Iku kabeh nora becik, aja na wani
sok anggung kawuron, nginum, sajeng tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala. 24Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita. 25Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung,
P U C U N G 01Dipun sami marsudi ing budinipun, weweka den awas, aja dumeh bisa angling, den apantes masa kalane micara.02Nadyan namung sakecap yen nora patut, prenah ing wicara, sadurunge den kaesthi, awasane semune rewang alenggah.03Lawan aja sok metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya. 04Wicara kang kawetu aja kabanjur, nganggowa prayoga, arahen kang ngati-ati, yen wus melu nora kena tinututan. 05Milanipun den prayitna wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.06Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den
cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.13Kaping pate wong budi saudagar tambah,
wus nyekel reyal satus, kalonge sareyal, gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.15Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.16Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den incih den malingi, luwih ala-alane budi durjana.17Botoh iku sabarang panggawe lumuh, para padu dura, lamun pawitane enting, ora wurung nggegampang duweking sanak.18Nora etung wasiyate kaki buyut, tan nganggo den eman, barang wesi tumbak keris, nora wurung ingedol wataking bangsat.19Lamun menang angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo
iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.24Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang. 25Suprihipun anaa wong aweh
puniku mewani cahya.28Nyeret lawas ambekane melar mingkus, jelagra neng dadha, watuke saya gumugil, yen agering ndalinding metu bolira.29Iya iku alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara. 30Ana maning wewaler aja sok wuru, nora nganggo masa, endi lirira puniki,
mbukak wewadi, mring ngarsaning wanita tan wurung corah.33Sampun lumrah ing wanita datan brukut, asimpen raharja, saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang
kaya Pucung kalawan kaluwak. Ing ngandhap punika inkang aslinipun sampun kasekaraken Pucung 22 pada sekar. PUPUH VIII
P U C U N G 01Kamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.02Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga. 03Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.04Aja kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.05Abot enteng wong duwe sanak
Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.07Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana. 08Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.09Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik,
tuladha.11Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.12Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik,
wedi, dipun manut tuture sadulur tuwa.14Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.15Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing beji, awening tingale aja sumunar.16Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra. 17Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.18Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.19Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugi
ing wekasanipun teka dadi ala.20Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala. 21Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing wekasanira.22Ewuh temen babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wasise basa raharja. PUPUH IX
M I J I L 01Pomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.02Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon,
panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.04Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.05Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becik
dene ingkang becik, wong narima iku.06Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.07Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.08Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.09Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane, witing sugih sangkane amukti, panrimaning ati, kaya anggone nemu.10Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong
narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.12Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.13Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.14Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.15Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.16Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.17Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi, lamun dadi Ratu.18Nora kena iya den waoni,
ing batine datan nedya eling, kamuktene iki, ngendi sangkanipun.20Lamun eling jalarane mukti, pasthine tan mengkuh, saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.21Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.22Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.23Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.24Kacek uga wong kang tanpa ilmu, sabarange kaot, dene ilmu iku ingkang kangge, sadinane gegulangan dingin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.25Ilmu sarengat pan iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu. PUPUH X
ASMARANDANA01Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.02Wiwitane badan iki,
saking ing sarengat, anane Manusa kiya, rukune Islam lelima, tan kerja tininggala, pan iku parabot agung, mungguh uripe neng donya.03Kudu uga den lakoni, rukun lelima punika, apantosa kuwasane, ning aja tan linakwan, sapa
kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.05Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo,
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan,
suka sukur ing batos, aja pegat ing panedha,
maring Kyang kang misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.14Iku uga dipun eling, kalamun mulyaning praja, mufa’ati mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning negara.15Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa,
badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.16Gumantung karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas datan pangrasa.17Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing witira, dadine saking ruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.18Mung mikir gelise mulih, rerubanira duk dadya, ing rina wengi ciptane,
wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.20Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku, harjane kang desa-desa.21Wong desa
akeh wongneki, ingkang bathi pasthisira, wetune pajeg undhake, dipun reh
tan mangkono ugi, karem masesa wong desa, salin bakul pendhak gawe, pamitunge jung sacacah, bektine karo belah, temahan desane
mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.25Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.26Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nonoman.PUPUH XI
S I N O M01Ambeke kang wus utama, tan
pamrihe den inaa, mring padha padhaning jalmi, suka bungah den ina sapadha-padha.02Ingsun
tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.03Tur ta duk masihe bocah, akeh temen kang nuruti, lakune wong kuna-kuna, lelabetan kang abecik, miwah carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.04Carita nggonsun nenular, wong tuwa kang momong dingin, akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.05Nanging padha estokana, pitutur kang muni tu’ia, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.06Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun,
sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,
tampa.08Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri
kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.10Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.11Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,
tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga tuwin kencana.12Yen aranana kencana, dene wus awor tembagi, yen aranana tembaga, wus kaworan
Cahya abang tuntung jenar, puniku suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika.14Yen sira karya suwasana, darapon dadine becik,
kena ingaranan suwasa mulya.15Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
sayektine nora dadi, mungguh ilmu kang sanyata, nora kena den sasabi, ewoh gampang sayekti, punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.17Nanging ta
aja uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.18Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah.19Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan anggape pan kumawula.20Punika laku utama, tumindak sarto kekaler, nora
anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.22Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak
dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.23Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni,
wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.24Ingkang tedhak
kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,
jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki,
tan rinilan ujung astana ing Betah.27Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih,
mring satedhak turunira linarangan.28Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni,
narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.29Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani,
ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun,
saking luhur dingin dingin, linarangan angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.31Dene sesirikanira, yen tedhak ing
kena yen dhahara, miwah lamun dhahar ugi, nora kena ajang godhong pelasa.33Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun
bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.02Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,
lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.03Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak, lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.04Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang para ulama.05Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam takokeno.
06Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang, lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.07Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.08Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.09Lawan sok kerepa maca, sabarang layang carita, aja nampik barang layang, carita kang kuna-kuna, layang babat kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.10Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha antuk nugraha, angsale saking punapa, miwah kang satriya, kang digdyana ing ayuda, lakune sira tiruwa, lelabetan
asor kang padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira wruha.12Yen durung mangerti sira, caritane takonana, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun elingan, sabarang ingkang kapiyarsa.13Aja na tiru ing bapa, banget tuna bodho mudha, kethul tan duwe graita, ketungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, mring pitutur kang prayoga, kabe padha anyakepa.14Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, den padha sugih berana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapedhotan tresna.15Padha sami den pracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.16Den bisa nampani padha, mungguh Sasmitaning suksma, ingkang dhawuh marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku peparing Hyang Suksma.17Paring peling maring sira, tinuduhken ing dedalan, kang bener kang kanggo uga, ing dunya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, anaa dadi tuladha, ing kabecikan manusa, tiniruwa ing sujalma.18Sakehing wong kepengin, nira solah bawanira,marang anak putu padha, anggepe wedi asih, kinalulutan bala, kadhepa saparentahnya, tulusa mukti wibawa, ing satedhak turunira.19Didohna saking duraka, winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang pituture bapak, Alloh ayem badanana, ing pandonganingsun mapan, ing tyasingsun wus rumasa.20Wekasingsun supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.21Mulaningsun muruk marang, ing kabeh atmajaningwang, sun tulis ngong wehi tembang, darapon padha rahaba, nggonira padha amaca sastra ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga.22Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha,
muga kelakonana. 23Titi tamating carita, serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng
smjer: Matematička...dipl.ing. matematikedipl.ing.matematikeDipl.ing. matematike, smjer
Sugeng Tanggap Warsa JKGR , mugya tansah dados pitedah dumateng para muda,satrianing nagari saha para kita sami saengga ndadosaken tambahing katresnan
karo rupane. Apa mula ngono, banjur dandanane mlipis kaya wong kantoran. Apa merga nyandange rapi banjur katon rupane bagus. Embuh. Bakune, saben-saben kok tansah rapi. Klambi dilebokake, setlikan alus, nganggo sepatu, sing tansaha elek nanging katon cemleret, resik. Wingi aku mrene, pas arep mbayar, nyedhaki dheweke, ambune wangi-wangi sithik. Pancen, nyenengake kang padha jajan ana ing angkringane. Rikala wingi aku mangan ana ing papan kene, tak takoni, jare badhine lumayan, kena kanggo nyekolahake anake kang loro cacahe.
Wengi iki aku mrene maneh. Sasi tuwa ngene bisane mangan mung ana ing angkringan. Sanajan segane sethithik, mangan rong wungkus wis kena dienggo sangu turu. Menawa mangan kaya ngene iki ing wayah esuk, srengege munggah urung tekan tengah mbokmenawa aku wis semaput.
eh, tempe, nanging krasa enak, apa sebab wetenge lagi rumangsa luwe, embuh. Sing penting bengi iki wetengku isih kelebon pangan. Sesuk esuk sarapane wae sing rada bedha.
Arep njupuk cakar apa endhas pithik, sesuk gek aku ora oleh pangan. Sangune ora tekan nggonan. Rak cilaka. Isih untung menawa oleh utangan. Bisa kena dienggo lantaran panguripan. Lha kanca-kancaku amung padha. Padha-padha ora dhuwe dhuwit. Mengko malah mundhak bingung golek uwong sing gelem aweh utangan. Dadi wurung wae anggonku pepinginan. Wong mung arep turu.
Ceck Ceck Ceck…, wingi, aku mrene sedhelo, tak pikir sing lagi padha mangan kuwi rombongan seka adoh kang mampir. Lagi piknik, lan kepingin ngrasakake mangan ana ing angkringan. Menawa wae ora ana angkringan nang kuthane. Nanging dudu. Iki sing teka padha wae. Rame. Rombongan. Lha, jebul sing jajan ana angkringan kene pancen bedha. Gumun tenan aku. Wah wah wah, elok tenan, padha mobilan. Paling ora, sepeda motoran. Rombong-rombongan. Loro, telu, paling akeh pitu
Sing mudun saka mobil kok ya ayu-ayu, dandanan wadon jaman saiki. Kancanane uga bagus-bagus, sandangane pada alus lan ambune wangi, kaya sandangan sing dikumbahke karo londri-londri kae. Aku ora tau mlebu londri, nanging menawa liwat kae, ambune tekan ngendi-ngendi. Ora ngerti, sandhangan reget kok nganti dikumbahke. Terus saben dinane kuwi, gaweane ngapa?
Sajakke dudu mahasiswa. Nanging kok umur-umurane bocah sekolahan. Adoh saka rerupan mahasiswa sing biasane nyambangi angkringan sasi-sasi tuwa ngene. Biasane, sasi tuwa ngene bocah kuliahan padha kenthekan sangu. Menawa tanggal enom olehe memanganan enak-enak. Mengko, menawa tanggal tuwa, sangune kari sithik, kapeksa nyegah pepinginan, olehe memanganan ora dumeh pingin maneh. Banjur mangane padha nang angkringan. Lumrahe ngono.
He he he, aku dadi kelingan awakku dewe sing lagi kere. Proyek, bayarane kok ora genah. Jare dibayar minggon, iki wis telung minggu urung oleh bayaran. Pemboronge ra ngerti pa, aku ya kudu kirim dhuwit kanggo mangan anak bojo. Isih untung anak bojo omahe nang ndeso. Manawa duwite enthek, isih bisa memanganan arepo mung lawuh janganan saka kebonan. Walah walah…Iki kok dadi aku grundelan dewe.
Kae, ana sing teka maneh. Lanang wadon karo bocah cilik. Bocahe cilik semrinthil, ora duwe wedi. Kaya-kaya wis biasane teko ana angkringan kene. Lha, kendhel tenan bocah kuwi. Langsung mlayu ndisiki bapak ibune nyedhak marang tukang angkring. Lho lho lho, langsung njupuk piring banjur njupuki jajanan siji-siji. E… lha, cakare olehe njupuk kok ya ora siji, loro… njupuke kok ya lima. Apa ya enthek kuwi mengko. “Om, Om, es jeruk ya Om,” patembunge banjur mlayu rindhik lungguh ana lesehan kan wus sumadya. Gedhek-gedhek aku ndeleng bocah kuwi mau.
Bapak ibune nyedhak marang angkringan. Sing wadon njupuk sega wungkusan papat. Dicekel ana tangane kiwa. ”Pak, piringe pundi nggih.”
“O, menika Bu, nembe pun betha saking wingking,” banjur diulungake piring kuwi mau dening si tukang angkringan. Aku ya mung gedhek-gedhek ngerteni si ibu njupuk gorengan papat, sate puyuh papat, banjur njupuk cakar. Aku melu ngitung, cacahe jebul rongpuluh. Wayah bapak ibu kuwi mau lagi teka banjur lungguh ana lesehan, tak kira jajanan kuwi mau ora arep dipangan kabeh. Mengko njaluk diwungkus digawa mulih kanggo oleh-oleh. Mau njupuk dhisik amarga mengko mundhak ora kumanan.
Lha kok enthek, dipangan pawongan loro. Bareng tak gathekke kiwa tengen, lan sing padha lagi wae teka, njupukke cakar
iki, lha kok melu ngitungi wong padha jajan. Melu ngitungi wong padha memanganan.
Aku ngguyu dhewe. Menawa ana sing nggatekke kepara wedi paling. Sajak-sajakke wong ora genep. Ora waras. Dhewe-dhewe sajak cengengesan. Tak banding-bandingake, arepa nang angkringan, wis ora bisa diarani sega dirubung tinggi maneh. Cakar gedhe-gedhe ngono rak ya ora bisa dipadhakake karo tinggi. Tinggine kok gedhe banget. Lha ora pener. Nanging ya aku mumet nek kon golek, apa ya arane…, bebasan, apa paribasan, apa wangsalan. Aku ora kelingan. Iku pelajaran wayah aku SD. Menawa dibalik krasa lucu tur wagu, kepara malah salah, dadi ujaran kang ora mungkin, sega ngrubung tinggi.
Sing tak kira bocah sekolahan, bocah kuliahan, tak rungok-rungokake olehe padha guneman ya ora ngomongake sekolahan, kuliahan. Ora ngomongake skripsi. Babar blas. Tembung dosen, apa tugas, apa sing ana gegandengane karo kuliahan ora kocap. Dadi menawane ya dudu bocah kuliahan.
Sing sisih kulon kae lumrah, wis bebojoan. Dhuwe anak. Katon nanggapi anake sing lagi cerita bab kanca-kancane sing nakal wayah neng sekolahan kang oleh paukumam saka gurune. Jare ana kancane sing diukum, dithuthuk tangane ngganggo garisan karo gurune. Manut critane, gurune pancen rada galak. Bapak ibune manthuk-manthuk nggathekake criwise anake. Sinambi ora leren anggone memanganan. Barang cakar rong puluh. Mangane sepuluh-sepuluh.
Mangane sajak enak tenan. Apa pancen olehe masak enak, apa wong-wong sing jajan nang kene pancen seneng mangan cakar. Ndilalah dhuwitku kok ya mepet tenan. Menawa isih kena ngono, tak belani ngrasakake cakar siji wae. Aku yen wis ngerti rasane, wis ora kakean pitakonan. Wis marem. Sesuk kapan-kapan menawa aku bayaran, tak coba mangan cakar nang kene. Paling padha wae.
Rombongan sisih lor katon gumyak banget. Bocah lima. Lanang telu, wadon loro. Pas teko, aku melu ngitung njupuke cakar seket lima. Isih tambah neko-neko. Tambah gorengan, tambah krupuk, lan embuh apa wae mau. Ngguyune kok ya cekakakan. Lali ana wong liya akeh nang kiwa tengene. Nanging tak deleng-deleng wong-wong ya ora kaget. Biasa wae. Ora keganggu karo ngguyu kang sepuluh meter saka kene tak kira isih rungu kuwi mau.
“He, Boby Setu wingi sida ngajak Nency. Apa gelem dheweke kowe sing ngajak dolan.”
“Jelas, sida. Kowe, pancen kok. Nyepelekake tenan karo aku. Sapa tha, Boby. ngendi ana sing nolak diajak Boby dolan, he he he..”
“Terus. Terus piye ceritane. Edan tenan kok kowe ki. Si Nency kuwi ya gelem kok ajak jejogetan?”
“Mulane sajak wegah-wegaha kae. Jare isin, ora isa joget. Nanging, suwe-suwe, tak bujuki terus, lan ngerteni wong kiwa tengene ra bakal nggatekake, akhire ya gelem joget. Malah jogete, wuisss… edan tenan. Kapan-kapan wae ajaken. Mesthi gelem. Ngomong wae kancane Boby. Mengko nang kana ketemu Boby. Menawa kowe ngomong ngono mengko rak wonge gelem.”
“ Kowe pancen T.O.P. B.G.T kok Bob. Top banget, ha ha ha ha…”
Lha dalah, ngomongake apa kae. Aku ora mudeng.
Ora krasa olehku mangan sega rong wungkus wis rampung. Biasane malah ora suwi ngene iki. Mangan, ya mangan wae. Telap telep rampung. Iki mau olehku mangan sajak suwi. Kegawa karo kahanan. Guluku kok ya seret ngene. Waduh ora pesen ngombe. Arep njaluk wedang putih mengko gek ora oleh. Luwung bali wae.
“Pinten mas kula, niki segane wau kalih”
Aku banjur mlayu mak plencing ora nggagas semaure tukang angkringan. Wong aku wis apal regane.
“Mas, mas, sampeyan pun dangu mande wonten mriki?”
“Wah, urung suwe-suwe banget Mas. Setengah tahun kira-kira.”
“Nanging nggih laris tha mandene, sajakke sing jajan saben bengi kathah ngoten.”
“Lumayan, kena kanggo ngragati sekolahe anakku sing saiki lagi SD lan mbakyune SMP. Kuwi bocahe saiki padha melu ewang-ewang.”
“Sampeyan lho, saget ngragati anak loro sekolah kok diarani lumayan. Hebat niku mas. Saking angkringan saget nyekolahke anak. Mangka sakniki sekolah niku mboten saben tiyang saget sekolah, mboten saben tiyang saget nyekolahke anak, njenengan saget nyekolahke anak loro. Malah bisa ngganti SMP. Hebat niku”
“Kuwi rak merga bakulanku iki tha mas, sing tak arani lumayan. Sing tuku ya lumayan akeh. Olehe badhi ya lumayan akeh. Akeh tumrap aku bisa kanggo nyekolahke anakku kuwi mau. Kadang isih direwangi utang, nek ana iuran kana iuran kene ngana kae.”
“Kok nggih niku sing jajan kathah sanget tha, rombongan. Kadose kok sanes mahasiswa sing biasane katelasan sangu.”
“ He he he he…..Pancen bedha. Kuwi kabeh wong sugih-sugih. Mahasiswa ya mahasiswa sugih. Parane pancen mrene. Lan kuwi ora teka karepe dhewe. Ana carane.”
“ Njenengan mesthi nganggo penglaris. Kok ampuh banget penglarise.”
“ Wooo, sampeyan niku. Jaman ngene kok nganggo penglaris. Wis ora empan mas, penglarise uga kudu modern. Kudu nututi jaman.”
Eh, jebul sing duwe angkringan grapyak. Malah crita akeh banget bab lelakone ana ing kutha kene. Jare dheweke janjane asli ndesa, Klaten. Klaten sing sisih ndesa, dudu klaten kutha. Pokoke bocah ndesa.
Nalika durung dhuwe bojo, pancen dheweke sabane kutha. Jare bedha tenan kahanan ndesa karo kutha. Ndesa sepi. Ora nyenengake atine. Menawa bengi peteng dhedhet, ora ana lampu. Dheweke kawit cilik uwis wedi ana ing petengan. Kutha bengi mana tetep padhang jingglang. Ana rembulan ora ana rembulan tetep padhang. Rumangsa luwih seneng nang kutha, dheweke dhuwe cita-cita kudu urip nang kutha. Emoh menawa dheweke urip nang ndesa. Emoh menawa kudu bali menyang ndesane.
Tau, ndisik dheweke kekancan karo bocah wadon, jenenge Siti. Siti rupane ayu. Dheweke kerja nang warung makan dadi rewang. Bareng
Srawunge apik. Karo Siti, uga karo keluargane. Nanging, wayah dheweke dolan, nalika Siti njupuk wedang, Paimin krungu, emake Siti nakokake dhuwit kontrakan. Ngerti menawa omahe sing dipanggone Siti lan keluargane isih ngontrak, dheweke kaget. Mikir-mikir. Dheweke mung tukang angkringan, mengko menawa bebojoan karo Siti mesti kudu ngrewangi bayari kontrakan. Mangka, tukang akringan kaya dheweke kuwi dienggo nyukupi urip wae mesti rekasa. Sakwise ngerteni bab omah sing isih ngontrak kuwi mau, Paimin wis ora tau dolan maneh. Ora gelem. Diweling-welingake karo Siti, tetep ora digagas. Pokoke wis ora dolan maneh.
Sawise ora tau ketemu karo Siti. Paimin kenal karo wong wadon liya. Jenenge Mirna, jeneng kutha. Mesti omahe mung sekitar kene, mangkana pamikire Paimin. Mirna bocahe manis. Patrape uga nyenengake. Sumeh. Grapyak. Sawise tetepungan, Paimin banjur sering mangan soto ana ing warunge. Mirna kuwi mau dadi rewang nang warung kana. Warung Soto Sederhana. Bocah loro banjur kekancan.
Niteni kapan wayahe warung kuwi ora akeh sing jajan, Paimin dolan. Mangan Soto. Amarga sing ngladeni Mirna, Paimin menawa tuku soto daginge akeh, sotone ya akeh, mula Paimin seneng-seneng wae mangan nang kana. Wayah sepi ora ana sing jajan, Paimin banjur bisa gegojekan
Minggu,” Semaguhe Paimin. Menawa omahe cedhak kene, sore aku isih bisa dodolan, pikire.
Dina minggu, esuk jam pitu Paimin teka nang warung kana. Numpak sepeda motor. Paimin pancen duwe sepeda motor, sanajana wis katon ora anyar maneh. Kadang-kadang wis ora bisa distater tangan. Menawa lagi rewel malah gelem mogok. Lamun nggono, kuwi mau wis bisa dienggo jalaran Paimin rada gembagus.
Warunge bukak. Nanging Mirna jare wis pamitan dina kuwi ora arep kerja. Marga Paimin arep dolan nang ngomahe. Sing duwe warung oleh wae Mirna pamit dina kuwi, wong Mirna ya wis suwe ora tau pamit. Wong ya ora tau lara, ora tau duwe kepentingan. Mlebu kerja terus. “Ngandi iki arahe menyang omahmu, Na?” pitakone Paimin. “Wis, saiki Mas Paimin mlaku wae, mrana. Mengko tak abani menawa belak-belok.”
Paimin mlaku alon-alon. Menawa ana belokan Mirna ngabani. Ngiwa, apa nengen, apa lurus wae. Jebul kok ora tekan-tekan. Wis adoh banget. Malah arahe kok arah menyang ngomahe Paimin dhewe. Arah Klaten. “Kok adoh banget. Omahmu ngendi Na?” Jebul omahe Mirna Klaten. Klaten ndesa. Luwih ndesa dibandingke omahe Paimin. Omahe pucuk gunung. Pucuk sak pucuk-pucuke. Paimin gela, gela omahe Mirna jebul ndesa, tur sore mengko Paimin ora bisa dodolan. Bangkrut tenan dina iki.
Omahe Mirna ndesa. Paimin wegah-wegah tenan omah nang ndesa. Wis dadi cita-citane kawit biyen, dheweke kudu urip nang kutha. Emoh urip nang ndesa. Kudu urip nang kutha. Menawa oleh bojo wong ndesa, mesti tiba mburi uripe nang ndesa. Durung menawa mengko kepeneran kudu nunggu mertua. Kawiwitan dina kuwi, Paimin wis ora tau maneh mangan soto ana ing Warung Soto Sederhana.
Rada suwe Paimin ora nyedaki bocah wadon maneh. Nganti sawijine dina, nalika tuku cakar menyang pasar, Paimin kenalan karo anake sing bakul cakar. Cakar pithik. Barang siji iki pancen akeh sing seneng. Neka-neka sebabe seneng karo cakar kuwi mau. Paimin ngerti wae, sebab dheweke sering nakoni uwong-uwong sing padha jajan nang angkringane, bab ngapa kok seneng mangan cakar. Keneng apa sing jajan ora kok milih pupu utawa dada. Kuwi rak mestine luwih empuk tur ndaging.
Kaya biasane, Paimin nalika tuku cakar nganggo tetakonan dhisik karo bakule. Lha wis kenal. Ora pantes menawa ora sapa aruh. Nah, dina kuwi, bakule cakar kepeneran ngajak anake wedok. Jare anake kuwi sisan karo arep tuku sabun lan keperluan liyane. Dadi si Inah, mengkana jenenge anake kuwi mau, melu menyang pasar. Banjur nunggu sisan emake rampungan olehe dodolan. Bejane Paimin, banjur oleh kenalan. Bocah wadon anake bakul cakar. Bocahe resik. Kaya makne. Senajan ora patia ayu. Batine Paimin.
“Nggih sampun Mak, kula wangsul rumiyin. Pun genep tha niki, cakare.”
“ Uwis, uwis. Malahan tak tambahi kuwi mau. Kaya padatan.”
“ Iya mas,” panyaute Inah sajak semu isin.
Paimin mulih lan ora mikir maneh olehe kenalan karo Inah. Nganti rada suwe. Ketemu maneh merga nasib. Dina kuwi, kaya biasane Paimin tuku cakar. Ndilalah dhuwit sing digawa kurang. Rasan-rasan ketinggal ana neng sak kathok sing dienggo wingi sore. Paimin pancen ora ngganggo kathok sing dienggo wingi sore. Dheweke ganti kathok mergo, kathok sing kuwi arep dienggo maneh sore mengko. Dheweke ora sreg menawa mengko sore pas bakulan ngganggo kathok sing saiki dienggo.
“Nggih pun Mak, siang mangkih kula terke. Kula diancer-anceri mawon griyane sampeyan. Lha pripun malih, turene sampeyan arthane badhe pun ginaaken kangge kulak cakar.”
Awane Paimin budhal menyang omahe sing bakul cakar. Ngeterke dhuwit. Nang kana ketemu karo si Inah. Ngganti rada sore Paimin mulih. Kepenaken gegojekan karo Inah. Wiwit dina kuwi, Paimin orao kerep banget, nanging kadhang-kadhamg dolan menyang omahe Inah. Karo bapak ibune dikirane bocah loro kuwi padha senengan lan arep bebojoan. Wong tuwane sajak seneng wae menawa bebojoan kuwi mau kedadean tenan.
Sanajan Paimin ndolani Inah, nanging Paimin ora seneng-seneng tenan lan ora kepingin banget arep bebojoan karo Inah. Paimin wis ngerti-ngerti sithik menawa keluargane Inah panguripane ora susah-susah banget. Cukupan. Sanajan ora asli kutha kene, nanging omahe wis ora ngontrak. Omah kuwi wis dhuweke dhewe. Anak tunggal maneh. Mengko menawa bebojoan karo Inah bisa melu omah nang kono. Ora mungkin ora diolehi, wong Inah kuwi anak siji-sijine. Ndah sepine omah menawa si Inah lunga melu bojone. Mesti malah dibujuki supaya omah nang kana wae.
Paimin seneng menawa mikir bab kuwi. Nanging atine durung sreg menawa bebojoan karo Inah. Kurang ayu jare kancane. Paimin, kanthi rupa kang bisa diarani bagus, isih bisa oleh bojo sing luwih ayu saka Inah. “Kena dipamer-pamerke,” jare kancane. Paimin manthuk-manthuk wae. Kepikiran arep nggolek kanca wadon liyane sing luwih ayu. Mengkone bakal dipek bojo.
Kanthi pikiran kaya mangkana, Paimin nglereni anggone dolan menyang omahe Inah. Sakwise rong sasi ora dolan, Paimin dadi golekan. Malah bapake Inah sing nggoleki, dudu Inah. Wayah bapake Inah nggoleki, nang papan biasane Paimin dodolan, kepasan Paimin lagi wae leren olehe bakulan. Wis direncanakake dheweke bakalan seminggu ana nang ngomah. Leren. Nang Klaten. Paimin ora ditemokake karo bapake Inah. Nang panggonane kang disewa dienggo turu ora ana. Nanging bapake Inah isih beja diwenehi ngerti alamate omahe Paimin nang Klaten.
Setu awan, nalika Paimin lagi siap-siap bali menyang kutha anggone bakul angkringan, bapake Inah teka. Bareng tetakonan ngalor ngidul jebul intine nakokake ngapa kok Paimin ora tau dolan maneh nang ngomah. Jare digoleki karo si Inah. “Menawa ana masalah mbok dirembuk apik-apik. Kok mak plas ora ana kabare, kae lho ditakokake karo Inah,” mangkana tembunge bapake Inah. Paimin mung ngguya ngguyu mbingungi semu isin.
Dina setu kuwi uga Paimin bali menyang papan panggaweane. Mampir omahe Inah wong olehe budhal bareng karo bapake.
”Saiki kuwi Mas, anaku wis loro,” ujare Paimin ngrampungi ceritane marang pawongan kang jajan ana nagkringane.
“Anyar ya mas nang kene, aku bola bali liwat kene lagi wae ngerti ana angkringan nang papan kene?”
Paimin sing lagi ndingkluk ngantuk-antuk mak jenggerat kaget. Sanajan isih sore nanging thenguk-thenguk nunggu wong tuku ora teka-teka njalari ngantuk. Dadi dheweke kaget nalika ana pawongan neng ngarep rahine lagi mangan cakar.
“Ohhhh, nggih pak, nembe seminggu wonten mriki.”
“Kok sepi ngene mas. Iki, enak tenan iki cakare. Masak dhewe iki, Mas,” pitakone karo ora leren olehe ngrumuti cakar.
“Enak tenan iki mas, menawa akeh sing ngerti angkringanmu iki mesthi ramene. Cakar iki bisa dadi jalaran ngramekake angkringanmu iki.”
“Niku rak cakar biasa tha Pak, cakar pithik. Sanes panglaris. Pundi saget ndadosake kathah tiyang jajan mriki.”
“Maksudku kuwi ora ngono mas. Sinten asmane sampeyan?
“Kula, Paimin, Pak.”
“Maksudku ora ngono, Mas Min. Cakar iki enak. Aku kawit cilik seneng mangan cakar amarga mangane kudu telaten. Digrumuti siji-siji iki sikil pithik sing cilik-cilik iki. Merga sikil pithik kuwi ujude kaya oyot wit-witan, ngendikane ibuku biyen, mengko menawa wis gedhe sikilku bakal pengkuh. Kaya wit- witan kae. Janjane ora bener. Mung dhek jaman aku cilik, ibuku bisane nukokake lawuh mung sikil pithik kaya ngene iki. Kuwi sebabe aku seneng mangan cakar nganti umurku samene. Nganti aku dadi dosen saiki, isih seneng mangan cakar. Menawa arep nemu cakar lungaku menyang akringan. Ngono, Mas Min, he he he,” bapak kuwi mau cerita akeh-akeh karo guyonan.
Paimin, seneng ngrungokake. Guneme bapak kuwi mau isi lan sajake wong pinter. Katon seka nyandange lan tindak tandhuke.
“Terus niku wau Pak, bab cakar sing dados panglaris niku wau. Cakare dinapakake, Pak? Napa dijur alus terus disebarke sekitar mriki napa pripun?”
“Ha ha ha ha,” bapake malah ngguyu seru. Paimin dadi bingung dhewe.
“Ora ngono, Mas Min. Menawa mangkono kuwi mau panglaris jamane simbah-simbah. Saiki wis bedha. Panglarise kudu nututi jaman,” wangsulane bapake.
“ Saiki ngene wae, Mas. Panglaris sik tak omongke kuwi mau, bakal tak jlentrehake marang Mas Min. Nanging ora sepisanan wengi iki. Tak omongke sethithik-sethitik ning lakonana. Mengko tak jamin angkringanmu rame. Piye, saguh ora?”
“Terus mangkih kula mbayar pinten, Pak? pitakone Paimin.”
“ Ha ha ha ha,” bapake ngguyu maneh. Malah tambah seru. Katon bungah atine.
“Ora perlu mbayar. Nanging sampeyan kudu manut lan saguh nglakoni.”
“Nggih pak, kula manut. Pokoke lantaran dodolan kula laris, kula manut Bapak!”
“Ya wis. Menawa sampeyan manut karo aku.”
Bapak sing sajake wong apik trus pinter iku banjur aweh pitutur marang Paimin. Jare syarate sing sepisanan kudu dilakoni Paimin, Paimin yen bakulan kudu rapi. Klambi dilebokake, nganggo sepatu. Setlikanan. Sanajan sandhangane ora apik banget ora ngapa-ngapa. Waton kabeh katon resik lan apik. Ora semrawut. Rambute kudu Klimis. Sing saiki rada dawa awul awulan kuwi dipotong ndisik. Diminyaki. Minyak murahan ora ngapa-ngapa, sing penting kena dienggo ngatur rambute.
Uwis ngono, tambah nganggo wewangen, men sing padha tuku ora semaput mambu kringet kecut. Bakul angkringan kuwi cedhak karo geni, panas, njalari kringeten. Mengko menawa sing tuku akeh, kudu mlaku rana rene. Ngeterke wedang lan liya-liyane, mengko nek ambumu kuwi ora mbetahi, sing padha tuku bisa-bisa bubar kabeh. Kabeh kuwi mau men sing padha tuku nang angkringan iki ora jijik karo bakule. Disawang kepenak lan nyenengake. Wong bakulan menawa katon kusut tur mbeyeyet, ora sumringah, njalari males wong sing arep mampir. Menawa wis kebacut mampir kapok.
Kuwi mau syarat sing sepisanan. Paimin sing kepingin mbuktekake panglarise bapake uga semangat banget. Esuke, sandhangan sing arep dienggo mengko sore, dikumbah. Awan garing banjur disetlika. Sepatune sing katon wus rada elek diresiki resik. Dilap nganggo banyu wis dirasa cukup, wong dheweke ora duwe semir sepatu. Kabeh kuwi mau dicepakake, siap dienggo mengko sore, Ngendikane bapake arep teka maneh. Arep menehi syarat panglaris liyane.
Bar magrib bapake teka maneh. Ora mung dhewekan. Bapake nggawa kanca. Wong loro. Paimin seneng wae, merga saya akeh kanca-kancane bapak kuwi sing diajak moro, berarti dodolane sansaya akeh sing payu. Paimin mesem.
Bapake teka meneng wae, langsung mangan cakar, anteng. Sajak nikmati olehe mangan. Sing ndeleng kana kene malah kancane sing loro kuwi mau. Banjur malah ngajak tetakonan marang Paimin. Suwe-suwe kok tekan anggone Paimin nyandhang. “Sampeyan bakul nyentrik, Mas. Walah-walah, lagi saiki aku ketemu karo bakul angkringan sing rapi kaya ngene, ya ora Mas No,” karo noleh kancane sing siji. Pawongan kuwi kok sajak ngoda. Paimin meneng wae. Arep wangsulan kok ora ngerti kudu wangsulan apa, kepriye. Nyandhang kaya mangkana dheweke wis krasa ora bebas. Rasane wagu, saknyatane ya apik. Mau dheweke sempat ngaca nalika liwat omah sing kacane riben. Jebul kok dheweke kuwi bagus.
“Ora, Mas, ora apa apa. Apik kok. Aku seneng ana bakul nyenengake disawang kaya sampeyan niku. Resik, apik.”
Paimin wangsulan semu mesem, niki rak kangge nampi panglaris saking Pak niku tho pak,” Paimin karo ngarahke dagune marang bapake sing lagi anteng mangan sate. Bapake meneng wae. Kancane sing pitakonan karo Paimin kuwi mau mung ngguya ngguyu, noleh marang bapake karo nepuk-nepuk pundhake.
Nalika bapake arep muleh, kancane wis mlaku ngadoh, dheweke nyedhaki Paiman. “Apik mas, seneng aku. Sampeyan wis manut. Saiki tak kandhani panglaris sawise sampeyan nglakoni sing sepisan niku.” Bapak kuwi mau banjur ngendika sethithik tapi diturut tenan karo Paimin, sebab dheweke mikir, mesthi sesuk dheweke teka maneh, tur nggawa kanca.
Wiwit sesuk, menawa Paimin dodolan, kabeh kudu resik. Panganane, uga piring lan piranti liyane.Ngendika mangkana bapake langsung lunga nyusul kanca-kancane. ”Eh mas, natane sing apik,” Wis karo mlaku, bapake isih merlokake noleh marang Paimin. Paimin mikir mbokmenawa resik kuwi mau dienggo syarat kanggo nampa panglaris, dilakoni wae dening Paimin. Sesuke, angkringane Paimin kinclong tenan. Kabeh barang resik. Ngature barang uga apik. Ora semrawut. Rada wengi, bapake teka maneh nggawa kanca. Ora suwe disusul karo kancane sing wingi, kancane kuwi mau ya nggawa kanca liya. Paimin seneng banget. Dodolane mesti cepet enthek.
Bengi kuwi bapake ngendika maneh marang Paimin. “Mas, Min, iki sesuk angkringanmu mesti bakal rame. Mas Min mesti butuh papan sing luwih jembar. Mas Min pindah wae, kae rada ngalor kana kae. Sisih kana kae lho, tembunge karo nduduhi panggon sing dikarepake. “Papan jembar kae sapunen, resikana. Sesuk, menawa dodolan karo nggawa klasa. Mengko klasane digelar. dienggo lesehan sapa-sapa sing tuku nang kene.” Bapake njelaske karepe marang Paimin.
Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin…, dudu, dudu ngajak rembukan. Wong sing dingendikaake ora ajeg. Ngalor ngidul ora ana judule. Dasar Paimin, dheweke ya ngrungokake, malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. “Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis kenal, menawa teka takoni kabare. Uwis, mung kuwi. Kabeh sing wis
manthuk-manthuk sinambi mesam mesem, ning ora kumecap.
“Terus kapan kula nampi panglarise, Pak?” pitakone Paimin.
Bapake sajak kaget, banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Nanging banjur bapake ngedika,” Wis, Mas Min, wis tak turunke. Panglaris iku mau ya kabeh sing tak omongke marang Mas Min, ya kuwi kunci bebakulan.”
“Mas, sampeyan bakul angkringan, griyane gedhe ngoten, sampeyan gadhah perusahaan napa, Mas?”
Paimin kaget disapa ngono karo pawongan sing jajan nang angkringane. Paimin eling tenan pawongan iki durung suwe pendhak wengi jajan nang angkringane. Paimin kelingan wae, wong lungguhe ya nang kursi angkringane. Ora lesehan kaya liya-liyane. Paimin kelingan, wong jajane ya ora akeh. Paling sega wungkus thok. Menawa ora loro ya telu. Sajake wong proyek sing lagi ora duwe dhuwit.
“Wah, sampeyan niku, Mas, bakul angkringan kaya aku, ngedi ana dhuwe omah samono gedhene. Apik sisan.”
“Lha sampeyan rak nggih omah ten mriku. Wong niku, anake sampeyan olehe njupuki piring nggih mlebu omah niku kok. Napa niku nggih omahe wong liya, sampeyan nggih blunas blunus kaya neng omahe dhewe ngoten kok.”
“Ora mas, kuwi dudu omahku, aku mung kon nunggu.”
“Nunggu, tukang kebon maksude. Kok oleh bebakulan. Mengko menawa lagi dibutuhake terus lagi bakulan, banjur priye,” pitakone pawongan kuwi mau, sajak bingung.
Paimin sing dasare seneng ngomong, langsung wae crita.
“Kuwi dudu omahku kok mas, aku mung turu nang kono, kabeh keluargaku oleh mapan nang kono. Kuwi ya ana sejarahe mas, kok aku nganti bisa mapan nang kono kuwi,” omongane Paimin mbagusi.
Paimin ndisik pancen ora mapan nang ngomah kono. Sepisanan bakul angkringan ora nang kono. Dheweke ndisik mapan nang pinggir ndalan. Cedhak Universitas Negri. Nyadong rejeki saka mahasiswa apa tukang parkir sing seneng jajan nang angkringan. Janjane sing seneng jajan ora mung mahasiswa. Kabeh-kabeh pawongan sing neng Universitas Negri kuwi mau, mbuh dosen, mbuh karyawan, ana wae sing seneng pesen wedhang saka angkringane menawa lagi lembur. Awan-awan wae kadhangan ya pesen. Malah kadhang njaluk tambah tahu, apa tempe dinggo kanca wedhangan.
Pak Pembantu Dekan wae, seneng njagong nang angkringane, ngajaki cerita neka-neka. Paimin ya kenal. Omahe ngendi, sambine apa wae, Paimin dicritani karo Pak Pembantu Dekan kuwi mau. Kadang menawa ana mahasiswane sing arep ketemu, pingin bimbingan apa ngaturake tugase, karo Pembantu Dekan kuwi diajak ketemu nang angkringane Paimin. Menawa sing diajaki ketemonan kancane Pak Pembantu Dekan sing bareng-bareng anggone golek kerja samben, terus dum-duman hasile, Paimin uga mesti ketemplokan rejeki. Ana wae sing dibayari mangan lan ngombene karo Pak Pembantu Dekan kuwi mau. Sanajan sambene kuwi mung nulis, embuh nulis apa Paimin ora ngerti, nanging jare dhuwite keno dienggo seneng-seneng. Kena dienggo mbayari kanca-kanca apa mahisiswane sing lagi ora dhuwe dhuwit.
Paimin seneng bakulan nang kono, seneng sing tuku wong pinter-pinter. Arepo ora saben-saben jajan ngajaki Paimin cerita, nanging Paimin bisa ngrungokake. Sinambi ngladeni sinambi ngrugokake. Paimin nyinau apa wae sing diomongake karo sing padha jajan kuwi mau. Sanajan ora kabeh omongan bisa dipahami Paimin, nanging Paimin krasa menawa kawruhe sansaya tambah.
Pak Pembantu Dekan sing seneng karo cakar pithik, aneh miturute Paimin, bisa tuku sing luwih ndaging kok sing disenengi cakar pithik. Paimin menawa ditari milih, rak ya milih dada apa pupu, sing luwih ndaging. Kabeh mau srawunge apik. Malah karo sing ora dhuwe dhuwit tenan Paimin olah oleh wae diutangi. Wong urip kuwi wajibe tetulungan. Lagi ana sing butuh pitulungan, Paimin bisa nulung, ya Paimin nulung. Sapa ngerti Paimin mengko sing genten butuh pitulungan.
Sawise kira-kira setengah tahun kuwi mau, Pak Pembantu Dekan njagong nang angkringane banjur menehi kabar. “Kang, sedhelo maneh kowe ora oleh dodolan nang kene.”
Paimin kaget. Dheweke uwis seneng bakulan nang kono. Badhi ora akeh-akeh banget nanging Paimin wis rumangsa seneng. Dadi menawa kudu pindah, Paimin rumangsa gela. Paimin langsung mikir, mesti kedadeane ora beda karo kanca-kanca sing dodolan nang pinggir-pinggir dalan liyane. Padha ora oleh bebakulan maneh nang pinggir dalan.
“Jlentrehe pripun tho, Pak, niku, kok kula mboten angsal malih bakulan wonten mriki?” pitakone Paimin njaluk katrangan.
“Jare ya kuwi kang, bakul-bakul ngene iki ngganggu wong mlaku, tur ora rapi.”
Paimin meneng wae. Sanajan gela, nanging dheweke rumangsa, papan kene dudu dhuweke. Menawa dheweke dikon lungo seka papan kono, mesti ora bisa nyengkelak. Kudu manute. Kudu lungane. Sanajan kawit bebakulan dheweke mapan nang kono, dijaluki dhuwit jare dinggo pajek, dheweke ya menehi, ngono kuwi mau merga dheweke rumansa nunut. Sewu apa rongewu kuwi disadari, merga papan kono dudu dhuweke. Papan kono mau dhuweke negara. Arepo jare dheweke sing nduweni negara kae, ngono miturure mahasiswa sing padha rembugan nang angkringan kono, nanginging Paimin ora rumangsa nduweki negara. Adoh banget kuwi seka pamikirane.
“Gek kula pripun niki mangkih nggih, Pak?” Paimin takon sinambi Nggresula.
“Kowe ora usah susah kang. Mengko paling kon lungo rong sasi maneh. Mengko kowe tak golekke panggon. Aku seneng karo cakarmu iki. Mengko tak golek papan sing aku gampang nggoleki angkringanmu iki. Mengko menawa kowe golek dhewe, aku ora bisa nemokake kowe.”
Paimin bungah. Ora usah susah-susah golek panggon dienggo dodolan. Pak Pembantu Dekan saguh arep nggolekke papan kanggo dodolan. Tur dheweke seneng isih bisa ketemu karo Pak Pembantu Dekan sing apikan kuwi mau. Mesti pak Pembantu Dekan kuwi mau bakal njagong maneh nang angkringane, merga dheweke pancen seneng tenan karo cakare Paimin. Cakar pithik sing didol Paimin nang angkringane.
“Wis rong minggu, Pak Pembantu Dekan durung menehi kabar. Dheweke njagong nang angkringan nanging meneng wae ora ngrembuk bab panggon dodolan. Apa maneh dheweke katon srius rembugan karo kancane. Paimin ora wani ngganggu. Rong minggu sabanjure malah ora tau ngetok. Paimin krungu kabar menawa Pak Pembantu Dekan tindhak menyang luwar kutha. Kurang seminggu wektune Paimin kudu lunga seka papan kono, Pak Pembantu Dekan lagi ngetok. Ngguya ngguyu sajak ora rumangsa Paimin nunggu-nunggu.
“Wis oleh papan aku, Kang. Nanging nganu ya, kowe karo nunggu omahe mbakyuku. Dheweke arep sekolah nang luwar negeri, kabeh keluargane diajak. Omahe suwung. Dadi omah kuwi karo tunggunen. Mengko olehmu bakulan nang sanding omahe kana. Urung ana bakul nang kana, mengko rak suwe-suwe rame. Mengko tak jalukake tulung kancaku men olehmu bakulan kuwi rame.”
Paimin bungah banget. Ora mung oleh papan dienggo dodolan. Nanging uga malah oleh omah. “Nggih, pak, maturnuwun. Maturnuwun sanget. ”Pak Pembantu Dekan mung mesam-mesem ngerti Paimin sing ujug-ujug sajak prakewuh.
Dina Setu wayahe Paimin Senen wis ora oleh dodolan maneh nang papan kono, Paimin dhuwe janji karo Pak Pembantu Dekan, arep niliki omah lan papan anyar sing arep dienggo dodolan. Sisan kabeh barang-barange digawa menyang papan anyar kuwi mau. Nanging, amarga Paimin kudu nyurung gerobake, Paimin ora bisa bareng numpak mobil. Dheweke mlaku. Mung diancer-anceri papan sing arep dituju.
Tekan panggon, Paimin gumun. Omahe gedhe tur apik banget. Latare jembar.
“Iki omahe kang, mengko kowe olehmu dodolan nang ndalan pojok omah kono. Omah iki tunggunen, resikana sabendina. Anggep kaya-kaya omahmu dhewe, sesuk menawa sing dhuwe omah kuwi mulih, men omahe ora ketok nyanyring.”
Paimin semaguh. Sapa ora bungah ketiban rejeki kaya ngono. Dheweke rumangsa beja, langsung oleh pitulungan ngono. Ora ndadak susah golek papan. Menawa ora nemu-nemu bisa uga Paimin bali ndisik menyang Klaten. Leren olehe bebakulan. Sesuk menawa wis ana greget maneh lagi wiwit maneh anggone bebakulan.
“Ngono kuwi critane Mas. Dadi kuwi pancen dudu omahku. Aku mung dikon nunggu, soale sing nduwe lagi nang luwar negeri. Jare rong tahun anggone sekolah. Mengko menawa arep neruske sekolahe berarti luwih suwe maneh. Wis nggono, bareng aku bebojoan, jare Pak Pembantu Dekan, bojoku ya oleh mapan kene. Sawise rong tahun jebul ora mulih-mulih. Malah jare arep saklawase omah nang kono, marga wis oleh panguripan nang kono. Tekan saiki aku ya mapan nang kene” tembunge Paimin ngrampungi anggone cerita babagan omah sing saiki dinggo manggon.
Angkringan dhuweke Paimin pancen rame. Saben-saben sing teka mrana nggawa motor utawa mobil. Tekane padha rombongan. Sing padha nggawa motor apa mobil olehe parkir rapi. Mobil ana sisih lor, ana ing dalan sing mujur ngetan ngulon. Sepeda motor neng sisih kidul ana ing dalan sing mujur ngalor ngidul. Paimin olehe dodolan kuwi ana ing protelon, pojok omah. Ora neng njeron latar. Neng njaban pager pinggir dalan. Sing padha tuku wae olehe lesehan ana ing njeron latar. Sing alus, luwih penak tenimbang lesehan ana ing pinggir dalan. Paimin wis nembung papan sing dienggo lesehan kuwi marang sing nduwe. Latar kuwi wong wis dikonblok, ora sumelang gemrenjel nglungguhi watu. Digelari klasa amba-amba dening Paimin, sapa wae sing tuku oleh milih papan sakarepe, ngendi sing sela.
Dalan sing dienggo dodolan Paimin kuwi dudu dalan aspalan, dalan mlebu kampung. Mung dalan kono kerep dienggo leliwatan mobil lan motor sing nyingkiri lampu abang nang ndalan gedhe. Papane Paimin sing saiki kuwi pancen cedhak karo prapatan. Cedhak karo dalan kutha kang rame. Saking ramene kerep menawa nunggu lampu ijo, urutan paling mburi, menawa tekan ngarep lampune wis abang maneh. Sopir kudu nunggu lampune bali ijo. Sopir sing wis ngerti ana dalan liya sing kena dienggo liwat, yaiku dalan nang ngendi anggone Paimin dodolan iku mau, akhire seneng liwat kono. Sanajan dalan kampung lan urung aspalan nanging dalan kono kuwi mau jembar. Menawa ana sepeda motor sing parkir, isih longgar dienggo leliwatan. Mbuh kuwi sing liwat mobil utawa motor.
Bab dalan sing dienggo parkir mobil, jarang ana kendaraan sing lakune mrana, akeh-akehe lurus, arep metu nang dalan gedhe maneh. Marga liwat kono mung nyingkiri lampu abang. Sing liwat dalan nang ngendi mobil-mobil kuwi mau parkir, paling tanggane Paimin sing arep mulih. Ana omah papat apa lima nang kulan omahe Paimin, dalan kuwi mau banjur buntu ora ana tembuse, menthok neng omah kulon dhewe.
Kawit lagi mapan nganti tekan saiki, Paimin ora tau ngakon-ngakon sing dhuwe kendaraan supaya parkir rapi kaya mangkana. Kabeh kuwi mau dilakoni ngono wae karo sing nduwe
dheweke dicedhaki karo wong. Nom-noman sing rada mreman, maksude ndugal neng daerah kono. Dikira dening Paimin pawongan kuwi mau arep pesen wedhang, kon ngeterke nang papane rubuk-rubuk. Jebul ora. Nomnoman kuwi mau komplotane pancen akeh. Wong pitu apa wong sepuluh. Paimin ngerti, wong komplotan kuwi mau olehe rubuk-rubuk ora adoh saka angkringane. Mbuh pada rembugan apa. Saben bengi ana wae sing teka nang papan kono. Paimin ora sapa aruh karo komplotan kuwi mau. Mung menawa disapa wae Paimin mangsuli, wedi menawa mengko gawe rerusuh marang dheweke.
“Mas angkringanmu sing jajan akeh. Tak parkiri ya,” tembunge.
“Wis rapi ngono mas, kae ora ana sing ngrewangi parkir ya kendaraane ndelehe jejer larik-larik kaya wong baris.”
Paimin ora seneng karo pawongan kuwi. Sajak ora duwe suba sita. Sandhangane kusut, rambute gondrong awul-awulan. Malah menwa cedhak banget sajak mambu, kaya-kaya durung adus. Paimin pancen ora seneng papan kono diparkiri. Wong maem sedhelo wae kok motore kudu isih mbayari, mobile kudu mbayari. Sawise maem kok, kon mbayari motor, mbayari mobil, sapa ora anyel. Paimin babar blas ora kepikiran arep pasang parkir nang papane dodolan. Menawa dodolane wis payu wae, dheweke wis matur nuwun, syukur karo sing paring rejeki.
Ngerti omongane ora digubris karo Paimin, wong kuwi mau lunga. Bali menyang papane rubuk-rubuk karo kanca-kancane. Paimin ora nggatekake. Nganti telung dina dheweke ora diganggu maneh. Bareng wis patang dina, Wong loro teka nang angkringane. Ngajak rembugan maneh bab parkiran.
“Menawa diparkiri bisa-bisa sing tuku bubar Mas. Kapok. Wong mangan kuwi padha anyel menawa mangan wae kudu ditambah bayar parkiran,” Wangsulane Paimin nalika ditembungi. “Ora mas, aku ora ngolehi. Wong ya ora tau ana sing kelangan kok, kendaraane dideleh nang kono.” Paimin ora
aku dijaluki pajek. Saiki aku nang kene aku ora dijaluki pajek. Wong aku karo tunggu omah kuwi. Nanging, menawa sampeyan ngarep-arep rejeki, ngene wae, sampeyan sakanca tak wenehi cakar siji-siji. Saben-saben sing teka saben bengi tak wenehi, nanging paling akeh aku menehi cakar cacahe mung wong sepuluh, mengko menawa akeh-akeh aku ora bisa kulakan maneh. Menawa gelem, ya kuwi, menawa ora gelem, ya uwis. Aku ora ngolehi papan kene diparkiri. Tak anggep wae kuwi pajek apa sodaqoh. Ngendikane mbahku menawa wong ora tau sodaqoh, rejekine dipangkas peksa. Bisa ngganggo lelara, trus dhuwite enthek kanggo ngobatke, bisa kemalingan, bisa omahe kobongan, apa dhuwite ilang nang ndalan ora karuan,” Paimin isih wangsulan sebab ora gelem papane dodolan diparkiri. Dheweke khuwatir sing padha
Pimpinane diceluk Semprul merga menawa omogan idune nyumprat sempral semprul. Dheweke gelem wae diceluk Semprul. Jare jeneng Semprul kuwi malah sangar. Wangun dienggo meden-medeni. Lan kaya janjine biyen, Paimin olehe menehi cakar miturut jumlah pawongan. Ana wong pitu, diwenehi pitu, ana wong lima, diwenehi lima. Menawa ana wong sewelas, Paimin mung menehi sepuluh. Dadi kudu ana sing ngalah ora keduman.
saiki tenang wae. Komplotan kuwi mau nyatane ora tumindhak kasar. Ora duwe niat ala. Komplotan kuwi isih nduweni patrap kang becik. Padha-padha ngoleke rejeki, ngerteni menawa penghasilane saka angkringan ora akeh-akeh banget. Ora njalari Paimin langsung dadi sugih. Menawa sing rubuk-rubuk ana wong sewelas, Paimin olehe menehi cakar mung sepuluh, ora ana sing protes. Malah kepara menawa kepingin tenan, malah tuku. Ora njaluk kanthi laku kasar. Kadang menawa pesen es teh apa es jeruk, Paimin mengko sing ngeterke, giliran wedhangane wis rampung, gelas-gelase padha diterake dhewe-dhewe. Paimin ora usah njupuki dhewe.
Sawise patang sasi, ujug-ujug si Semprul teka dhewe, moro, nyedhaki Paimin. Biasane ora tau si Semprul kuwi mara. Menawa ana butuh kongkonan karo kancane liya kang manut
nyapa wong lagi ribet ngladeni sing padha jajan. Ana sing njaluk tempene dibakar dhisik, ana sing njaluk tambah es, lan liya-liyane.
“Ndingaren tekan kene Bos Semprul, ” sapane Paimin nalika sing jajan wis keladhenan kabeh.
“Iki segane karo apa Kang?” Semprul
merga ana maneh sing teka njaluk dibakarke sate usus karo bakwan.
“Kang, mreneo ndhisik tha tak kandhani,” Semprul ngawe marang Paimin.
“Napa tha Bos, kok sajak wigati?
“Kene, aku arep ngomong masalah parkir”
Paimin nyedhak lan Semprul langsung nyerocos karo idune nyumprat-nyumprat. Dheweke menehi kabar menawa saiki sapa wae sing bebakulan nang tlatah kene, sing rame lan ana penghasilan parkir, kudu diparkiri. Kuwi mau wis kebijakan saka pemerintah desa. Ora bisa dieyeli. Kudu diolehi karo sapa wae sing nduweni usaha.Angkringane Paimin uga salah siji usaha sing kudu diparkiri. Sing luwih baku, papan dodolane Paimin lan sekitare dadi wilayahe Semprul. Semprul sing nduweni lan nyekel kuwasa kanggo ngatur parkiran tlatah kana. Paimin malah diduduhi surate barang saka pemerintah setempat.
Ana ing layang kuwi mau, dijlentrehake apa kabeh sing diomongake karo si Semprul marang Paimin. Paimin malah diolehi maca dhewe. Paimin wis ora bisa wangsulan. Kepriye wae bisane mung manut karo manut. Semprul sawise ngomong ngono meneng wae, sajak menawa ngomong apa perlune. Ora let suwe malah ngadek, mbayari olehe mangan langsung arep lungo, ning omongan dhisik, “ Janjane aku seneng dipajeki cakar, Kang, nanging priye maneh. Kebijakane ora kena dilawan. Sesuk kanca-kancaku wiwit parkir nang kene. Sampeyan wis ora usah pajek cakar maneh, sapa wae sing memanganan nang kene kudu mbayar. Menawa ana sing ora mbayar mengko omongna aku.” Banjur Semprul bali maneh rubuk-rubuk karo kancane.
Paimin mung bisa gedhek-gedhek. Sesuk sok sapa wae wong sing ndeleh kendaraan nang papan kono kudu mbayar parkir.
“Piye tha, Makne, nek diceluk semaur ya ngapa,” Paimin sajak mangkel bojone diceluk ora semaur-semaur.
“Aku ngantuk Pakne, arep turu. Sesuk esuk kudu blanja. Iki wis wengi. Sesuk aku tangine kudu mruput, menawa ora mruput menyang pasar, sesuk
cakar. Kuwi wae aku wis pesen cakar olehku tuku diwadahke sisan. Blanjan liyane paling neng nggone bu Gendut rampung. Weh, mau ana apa celuk-celuk?”
“Jare ngantuk, omongane sak trek metu kabeh.”
“Iya, ana apa. Lha wong ya wis arep turu ngene.”
“Suk senen angkringane dhewe arep dibooking.”
“Apa. Dodol kuping. Kuping apa kuwi. Dumeh dodol cakar payu, saiki terus arep nganeh-nganehi, arep dodol kuping. Mengko sing tuku ya sapa.”
“Kupingmu kuwi! Ngene lho….” Paimin banjur cerita.
apa ora, pak Pembantu Dekan paring kabar. ora, dudu kabar, nawani aku.”
Bab pak Pembantu Dekan kuwi, Inah ngerti, wong kedadean apa wae kang dilakoni karo Paimin wis diceritakake kabeh marang Inah. Saking kabehe, Inah mangkel mangkel ngguyu nalika Paimin cerita bab cita-citane kudu omah nang kutha, ora gelem omah nang ndesa, mulane kudu oleh bojo wong kutha. Pak Pembantu Dekan kuwi, Inah uga kenal, nalika dina ijabe karo Paimin, Pak pembantu dekan kuwi uga rawuh. Bapake grapyak. Ngendikane ceplas-ceplos apa anane. Ewa semana nganti tekan saiki Paimin karo Inah ora ngerti sapa janjane asmane Pak Pembantu Dekan kuwi. Malah anake sing ngerteni. Pak Pembantu Dekan kuwi, arepa saiki wis arang njagong nang angkringane Paimin, menawa ana gawe apa wae sing mbutuhake Paimin, mesti Paimin diceluk, didhawuhi ngrewangi. Paimin mesti mangkate. Ora bakal nolak marang apa karepe pak Pembantu Dekan kuwi.
Semana uga menawa Paimin butuh warah, apa tetimbangan. Utamane babagan olehe ngrawat omah lan babagan sekolahe anak-anake. Bab, kepriye wae, omah sing dienggo turu Paimin sakanak bojo kuwi duweke mbakyune Pak Pembantu Dekan, Paimin mung nunut. Dadi menawa ana apa-apa sing magepokan karo omah lan pekarangane kuwi mau, Paimin mesti matur karo pak Pembantu Dekan.
Biyen kae, nalika anake sing mbarep lulus SD, karepe Paimin wis ora usah nerusake sekolah maneh. Kon ewang-ewang dodolan wae. Bareng pitakonan karo pak Pembantu Dekan bab sekolahe anake, Paimin mikir-mikir kok bener apa sing dingendikakake Pak Pembantu Dekan kuwi. Ngendikane, menawa anake kuwi ora sekolah, ora pinter, sesuk ora bisa nututi lakune jaman. Menawa ora bisa nututi lakune jaman, mesti uripe bakal susah. Sebab kuwi anake kudu disekolahake.
Nah, bakda magrib iki mau, Paimin
sowan arep nembung menawa wit jarak mburine dodolan kae arep dipaprasi. Godhonge wis ngrembuyung banget ngganggu olehe dodolan. Sabenere ora mung kuwi, saiki jarake ana ulere, kepingine ditegor wae, apa maneh wit kuwi cedhak karo wit pelem sing lagi arep gedhe. Ngganggu gedhene pelem. Jebul pak Pembantu Dekan malah ngerteni bab wit pelem sing lagi arep gedhe kuwi mau. Dheweke malah dhawuh supaya Paimin negor wit jarak kuwi sisan. Ngendikane, wit kuwi mau kejaba ngganggu gedhene pelem uga ngganggu sawangan seka ngomah nang ndalan. Paimin seneng wae didhawuhi negor wit jarak kuwi mau, malah kepeneran.
Kejaba kuwi, Pak Pembantu Dekan nawani, menawa Paimin gelem, angkringane arep dibooking Universitas Negri. Ngendikane, arep ana tamu sing arep studi banding seka luwar negeri. Jalaran tamune saka adoh kuwi mau, karepe Universitas Negri tamu-tamune men ngerteni kabudayan Indonesia, salah sijine sing arep dipamerake kuwi angkringan. Menawa Paimin ngolehi, angkringane arep dibooking, diborong kabeh panganane sadodolan, payu ora payu, mengko neng Universitas Negri kana Paimin mung kari nunggu. Ngladeni sapa wae sing arep mangan ana angkringane.
“Aku jane seneng-seneng susah, Makne. Seneng mergo nek ngono kuwi dodolane dhewe mesti payune. Susahe, aku kuwi isih kelingan jaman samana. Jaman aku dipenging dodolan nang cedhak kana. Arepa saiki nemu papan dodolan sing ora kalah kepenak kae, nanging wektu lelakon kuwi kedadean aku rak ya lara ati.” Paimin meneng ngira bojone wis turu. “Mak!”
“Jaman samana kuwi Makne, aku isih bakul anyaran. Bakul
sing nalikane aku dikon sumingkir terus nggolekke papan dodolan merga dheweke seneng karo cakar sing takdol kae. Jaman samana nganti tekan saiki rak bakul-bakul kaya awake dhewe kuwi disia-sia. Bisane golek rejeki kaya ngene iki, mongko dodolan nang ngendi wae wis mesti taren karo pawongan sekitar kana, ngerti-ngerti dikon sumingkir. Ngana kuwi apa ya ora kon lara ati.”
“Ngono kuwi terus karepmu ora gelem dibooking ngono pa priye?”
“Sing jelas aku urung bisa lali karo tumindake…, tumindhake…, sapa ya….Bakune Universitas Negri kuwi mau. Wong aku biyen maca layang sing
sing ditentokake, barang-barange bakal dijaluk karo petugas. Petugas saka ngendi aku ya ora ngerti. Mbuh saka Universitas Negeri kuwi mau, mbuh saka pemerintah sing tak kira ora ana bedane. Wong mestine padha rembugan.
Aku isih kelingan, bakul rokok sing mapan nang cedhakku kae ora cepet oleh papan anyar. Dhisik tau ana kabar nek kabeh bakul sing dikon sumingkir saka papan sing dilarang bebakulan kuwi diwenehi papan liya. Sapa sing gelem. Bakul-bakul dipapakke dadi siji ngono nang papan sing adoh saka wong tuku. Kapan payune. Wis ngono, papan sing disiapke, rada diapikke kae banjur kon mbayar sing ajine kanggo bakul-bakul kuwi larang. Kancaku ora ana sing gelem mapan nang kana. Kabeh golek papan anyar dhewe-dhewe. Bakul rokok sing nganti suwe ora oleh papan kuwi mesakke banget. Aku isih ketemu dheweke sawise pindahan menawa aku arep menyang pasar. Aku rak liwat chedak papane turu kana menawa mangkat nang pasar. Ngerti ora, Makne?”
“Apa?” Bojone Paimin semaur ngganggo suara sing wis katon arep turu. Bab kuwi dheweke wis tau diceritani Paimin ping sewidak rolas. Wis males ngrungokake. Bojone kuwi pancen mangkelke. Mung arep ngomong gelem ora dibooking kanggo acarane Universitas Negeri kuwi wae, ngganggo sejarah perjuangan. Sejarah perjuangan uripe Paimin. Ora ngertia dheweke wis ngantuk banget. Njalari mangkel atine.
“Bakul rokok kuwi Makne,” Paimin neruske olehe cerita, “Nganti arep genep sesasi ora ngapa-ngapa. Ora nemu-nemu papan. Dheweke susah banget. Mongko menawa kesuwen ora bakulan, dhuwite silak enthek. Mengko ora bisa kulakan maneh. Olehe njaga men dhuwite ora cepet enthek, dheweke nganti sedina mangan pisan, sakanane. Nganti kuru banget. Merga pikiran karo kurang pangan. Dheweke asline luwar Jawa. Dadi ora bisa mulih. Ora cukup dhuwite dienggo mulih, terus
angkringan. Kabeh kudu lunga. Sing beja banget kuwi ya mung aku. Nanging aku ngerti kabeh lelakone kanca-kancaku kuwi mau sawise kon sumingkir. Nelangsa Makne, Nelangsa.”
“Terus kowe gelem ora mau arep dibooking?” Pitakone bojone Paimin. Anyel kudu bola bali ngrungokake cerita sing padha, Nanging ya trenyuh atine saben-saben Paimin cerita lelakone sakanca kuwi mau.
“Aku dhewe urung wangsulan marang Pak Pembantu Dekan. Pak Pembantu Dekan kuwi pancen apikan. Nanging menawa aku kelingan lelakonku jaman samana, kok ya aku abot arep ngomong gelem dibooking karo Universitas Negri kuwi mau. Rasa-rasane kok aku ora sreg. Kaya-kaya aku kuwi khianat karo nasibe kanca-kancaku menawa aku gelem ngiyane tawanan kuwi mau.”
“Embuh Makne, aku saiki arep turu dhisik, ngantuk”.
Lhadalah, iki piye tha, wis cerita nggedupuk,
ilang ngantuke. Anyel karo bojone sing kebacut nggedupuk, nyaprus, tiba mburi mak klempus. Dheweke kelap kelip, ngglebak ngiwa ngglebak nengen ora bisa cepet turu. Ujug-ujug, mbakmenawa olehe kelara-lara kegawa turu, Paimin nyuwara ora sadar, “Aku emoh dibooking, Makne!”
HP Wis bola-bali Paimin ngomong karo Inah bab karepe arep tuku HP. Dheweke kepingin kanca-kancane sing wis padha duwe HP. Biyen mono HP isih larang. Sing nyekel HP mung wong-wong sing dhuwite akeh. Penghasilane gedhe. Bakul kaya Paimin ngendi ana sing nduweni HP. Biyen kuwi ora kabeh uwang cekelan HP. HP isih arang Biyen merek HP sing mlebu Indonesia urung akeh kaya saiki. Saiki merek HP neka-neka, jenise uga neka-neka, regane uga neka-neka. Ana sing murah ana sing larang. Pokok regane saingan. Kaya-kaya malah murah-murahan, sebab golek pelanggan.
Sapa wae saiki wis cekelan HP. Bocah-bocah SMP jalukane HP, SMA apa maneh. Sansaya bocah kuliahan sing adoh saka wong tuwa. Rata-rata budhal saka asale digawani HP. Khawatir menawa mengko ana apa-apa. Disangoni HP supayane bisa cepet kirim kabar. Ora ngertia kuwi marakake anak ora mandiri. Sithik sithik sms. Sithik-sithik telpun. Kapan ana masalah bisa dirampungi dhewe menawa mangkono kuwi mau carane.
lan pengalaman lewat tulisan. Ana masalah sithik langsung sms-an. Ana apa-apa ora dipikir dhisik, langsung telpun. Malah menawa bocah isih cilik, pikirane isih cekak, kedadeane bisa luwih mrihatini maneh. Kaya kae, si Lela, anake tanggane, nganti ora gelem sekolah menawa dheweke ora ditukokake HP. Jare kanca-kancane kabeh wis duwe HP. Mung dheweke sing durung duwe. Dheweke isin, ndeweki ora dhuwe HP. Kaya-kaya dheweke kuwi paling kere sakanca. Kaya-kaya wong tuwane ora kuat nukokake HP. Lela mutung, gelem sekolah menawa wis ditukokake HP. Lela ngerti, wong tuwane ora bakal kere mung nukokake dheweke HP. Bapak ibune nyekel HP dhewe-dhewe. Wong kabeh dhuwe pagawean dhewe-dhewe. Saben dina wong tuwane mesti lelungan nang papan panggaweane. Lela krasa diumbar. Ora digatekake karo wong tuwane. Njaluk HP wae ora dituruti. Apa maneh dheweke rumangsa anak siji-sijine. Bakune, dheweke kudu nyekel HP kaya kanca-kancane.
Menawa ditakoni arep dienggo ngapa, semaure ya mbingungi. Ora jelas. Wong saben dina nang sekolahan ketemu karo kanca-kancane. Menawa ana masalah bisa dirembug ana ing sekolahan. Urusane paling-paling bab pelajaran, apa maneh. Wong tuwane mono, cekelan HP lantaran panggaweane pancen mbutuhake kuwi. Urusan kantore akeh, dadi butuh HP dienggo ngrampungi gawean. Dituturi karo wong tuwane, Lela wis ora manut. Wis ora mikir maneh dhuwe HP kuwi mengko migunani kanggo apa tumrap dheweke. Bakune dheweke dhuwe HP kaya kancane titik. Akhire wong tuwane ora bisa selak. Bisane mung nuruti karepe anak, tinimbang anak ora sekolah.
Saiki kahanan pancen wis bedha. Bocah sekolah cekelane HP. Bakul-bakul nututi cekelan HP. Kabeh bakul rata-rata wis cekelan HP. Kancanane Paimin ya ngono. Sing dhuwe warung kae, kang Bejo, biyen ora duwe HP. Kang bejo kuwi, saliyane ngladeni wong sing tuku moro nang warung, uga ngladeni sing pesen maem kon ngeterke, ketring. Pas dheweke ngeterke ketring, trus takok sesuk pesen maneh apa ora, malah ditakoni nomer HPne pira. Jare arep disms mengko bengi, sesuk arep pesen maneh apa ora. Kang Bejo ya bingung. Wong dheweke ora dhuwe HP kok ditakoni nomer HP. Margo akeh langganan sing kaya mangkono, mula kang Bejo nuli-nuli tuku HP.
Dina-dina iki Paimin sing mbanyaki arep tuku HP. Bojone nganti bengeng ngrungokake omongane Paimin bab pepinginane arep tuku HP.
“Tuku HP ki arep dienggo ngapa tha Pakne. Nganti kaya gawehani ki juragan angkringan sing duwe angkringan nang ngendi-endi. Lha wong angkringane mung siji. Tepunge ya mung karo bakul cakar. Karo wong pasar. Saben dina ya ketemu wong kudu njupuk barang nang pasar. Ngono kok sajak akeh urusan, arep dhuwe HP barang. Mbok ya dipikir menawa dhuwe pepinginan kuwi. Gunane apa. Menawa ora ana gunane, mung dienggo gegojekan karo kanca, mbok ya rasah dhuwe HP kae ngapa. Menawa mung arep dienggo mbagusi wae, wis ora usah tuku HP.”
Inah sing ora setuju karo karepe Paimin grenengan dewe ora karu-karuan. Menawa anak-anake, setuju wae bapake tuku HP. Jare mengko men bisa nyilih dienggo sms kancane, nakokake pe-er menawa ora bisa njawab. Margo kuwi, anake, loro-lorone mbujuki bapake supayane cepet-cepet tuku HP. Kancanane wis akeh sing dhuwe HP. Malah wis dicatheti kabeh nomer-nomere. Mengko menawa bapake wis tuku HP bisa cepet-cepet sms kanca-kancane kuwi mau.
Inah, tetep karo panemune. HP kuwi ora akeh gunane tumrap keluargane. Malah mengko anake ora padha tau sinau. Menawa ora bisa
bodho menawa ngono kuwi,” ujare Inah.
Anak-anake ora padha ngrungokake pituture Makne, kepingine ya bapake dhuwe HP. Malah janji-janji ora bakal lali sinau. Pokoke menawa jalaran ora bisa-bisa tenan ora bakal takon masalah pr marang kanca-kancane. Arep takon mung nek babar blas ora bisa nggarap. Bocah loro kuwi mau pancen klop. Kaya mimi lan mintuna. Kompak. Ngalor, ngalor kabeh. Ngidul, ngidul kabeh. Samono uga bab HP. Kompak, mbiyantu bapake mbujuki Inah men ngolehake bapake tuku HP.
Inah anyel, saben-saben bapak sak anak rembugane bab HP. Ora awan ora mbengi. Pokoke ora ngerti wayah. Sithik-sithik HP. Hp maneh, HP maneh. Paimin dhewe ora wani terang-terangan ngomong bab HP marang Inah, mung sepisan. Nalika pepinginan kuwi nyedhul mak trucul nang pikirane ora kena diampet maneh. Kawit sepisanan kuwi Inah wis ora setuju. Maido terus apa sing diomongake karo Paimin. Rembugane ora nganti rampung. Durung-durung Inah wis ora setuju. Paimin durung rampung olehe omongan, wis disauri karo Inah. Bola bali arep ngomong, lagi wae ngomong arep tuku HP, durung dijlentrehake arep dienggo ngopo, wis diwangsuli karo Inah. Inah menawa wis ngomong rak ya borongan. Ora kena distop menawa dudu karepe dhewe. Kadhang wis ditinggal lungo, menawa durung enthek apa sing arep diomongake, ya durung mandhek olehe omongan. Ngomong dhewe. Kadhang nganti ora rumongsa wis ora ana sapa-sapa maneh nang sandingne. menawa wis ngerti ditinggal lunga, suarane dilirihke. Grundelan dhewe.
Awan kuwi, anak-anake padha lagi wae mulih sekolah. Lingguhan karo bapake sinambi nyuweki kertas sing arep dienggo mungkusi sega.
“Pak, kapan mundut HP?” pitakone anake sing gedhe.
“Inggih Pak. Bapak pripun tha. Ngendikane badhe mundhut HP. Kok pun dangu sanget dereng sios-sios anggenipun badhe mundhut niku kepripun. Janjane, sios bhoten bapak niku badhe mundhut HP?” anake sing cilik nimbrung pitakone mbakyune.”
“Enggal-enggal kemawon mundhute HP nggih, Pak. Kula sakniki kathah pe-er, saniki sampun ajeng ulangan semesteran, dados kathah pe-er. Pe-er-e angel-angel, Pak. Mangkih menawi kula mboten saget nggarap pripun? tanglete dateng rencang pripun? Menawi mboten saget tanglet, trus mboten saget nggarap, tiba mburi biji kula mboten sae pripun? Nanging estu lho, Pak, kula pareng ngampil menawi bapak mangkih kagungan HP.” anake sing gedhe nambahi olehe matur.
“Inggih pak, kula nggih selak kepingin nyekel HP. Kajenge boten ketinggalan jaman, Pak,” ujare anake sing cilik mbujuki maneh.
“Eh, Wit, jajal kowe matura marang makmu kana. Wis ngolehi durung,” Paimin kongkon anake sing cilik. Pancen Paimin ora wani ngomong maneh bab HP marang bojone. Menawa lagi kekandhan bab HP karo anak-anake wae, swarane lirih-lirih menawa Inah ana nang cedhake. Sebab, menawa Inah krungu sithik wae Paimin isih ngotak atik perkara HP,
supaya anake sing ngomong karo Makne. Pikire, suwening-suwe bojone kuwi bakal luluh lan ngolehke Paimin tuku HP. Sebab liya, Paimin ora sansaya ndadi kekarepane, margo sawise dipikir-pikir, dheweke mbenerake apa sing saben dina digrundelake bojone kuwi.
Dikethik bapake ngono, anake sing cilik mangkat tenan. Dheweke nang ndapur, nyedhaki makne sing lagi daden geni.
“Mak, tak matur tha Mak.”
“Ana apa Wit, apa wis rampung olehmu ewang-ewang, kok wis mrene.”
“Nganu, mbenjang tha Mak,”
“Apa. HP maneh. Kowe kuwi saben dina sing dirembug kok, HP.” Durung rampung anake olehe arep matur, wis
bar dienggo udut Paimin. Rek kuwi, dideleh lincak cedhak olehe padha nyuweki kertas kana mau.
“Mbenjang tha Mak,” anake kuwi mau, nrucul wae omongane arepa Inah sajak mengkak.
“Mbenjang tha Mak, menawi sampun gadhah HP, Mamak saget sms-an saben dinten kalih mbah putri lan mbah kakung. Wong mbah putri nggih kagungan HP. Mangkeh menawi kinten-kinten cakare kirang, Mamak saget sms nyuwun dienggehi. Riyin nika, pas cakare kirang, wong jare kersane dodolan namung bar magrib dugi ndalu margi badhe tilik tiyang sakit trus mboten sios, Mamak gage tindhak pasar jebul pun telas. Ngendikane mbah putri cakare nembe mawon telase. Menawi saderenge budhal sms riyin rak cakare saget dienggehake kaliyan mbah putri. Ajenga ingkang mande cakar simbahe piyambak nika, rak nggih mboten pirsa menawi cakare kirang, dados nggih disade dateng piyantun sanes. Napa malih simbah putri kaliyan simbah kakung menika namun kekalih wonten ndalem. Mangkih menawi kangen rak saged sms. Menawi mamak kangen simbah nggih saget telpun.”
“Wit, Wit, omahe simbahmu kae rak ya mung cedhak. Mlaku ya tekan. Menawa kangen ya bisa mara, mlakune ora nganti jam-jaman. Bab cakar ora kena dienggo alasan, wong ora saben dina ana lelakon kaya mangkono. Wis kana, rasah motar matur bab HP maneh. Bapakmu ki pancen kok,” ngomong ngono kuwi Inah ora mandhek anggone manggawean. Wiwit sing wis apal lagone Makne langsung lunga, bali melu bapake. Menawa wis ngono kuwi mamake wis ora kena diajak rembugan maneh.
“Ngendika piyambak Pak, kalih Mamak. Wong Mamak mboten mirengke leh kula matur kok,” tembung anake kanthi rupa nyuntrut.
Paimin meneng wae ora semaur. Keluarga menawa ora kompak kabeh rak kuwi ora luwes, bisa-bisa mung njalari masalah tiba mburine, batine Paimin.
“Mas Proyek, sampeyan wingi, ngulungke dhuwit, banjur bablas mlayu wae. Nika kurang sampeyan mbayare.” Uwong sing sajake lagi proyek lan dina-dina iki pendhak wengi jajan nang angkringane Paimin jebul teka maneh bengi kuwi. Lingguhe isih tetep nang kursi biasane. Dadi nalika teka Paimin bisa langsung nyapa. Paimin apal, kelingan wae.
Disapa mas Proyek, pawongan kuwi ora protes, wong dheweke pancen lagi kerja nang proyek tenan. Rumangsa kenal karo tukang angkringan. Ewa semana dheweke uga wangsulan.
“Wah, sampeyan mbok mboten gawe-gawe. Biasane regane nggih samonten. Kula bola-bali jajan mriki nggih sampeyan protese namung sakniki. Wingi-wingi sampeyan mendhel mawon. Niku rak berarti sampeyan gawe-gawe. Kula mbayare nggih sami.” Pawongan kuwi mau sajak ora trima diomongi menawa olehe mbayar wingi kurang.
“Sampeyan wingi ngulungke artha langsung ngeplas bablas ora tolah-toleh ana wong celuk-celuk. Kula rak wingi nyeluki, ngomong menawi sampeyan mbayare kirang.”
“Lha enggih, kula niku selak ajeng teng wingking. Pun ora kuat malih nahan. Genahe pripun niku.” Bab alasan cepet-cepet lunga dheweke ngapusi wong satenane dheweke selak kepingin ngombe. Nanging rumangsa wingi nalika sawise mbayar dheweke ngeplas sakbare ngulungke dhuwit, dheweke ngakoni wae.
“ Njenengan kedah nambahi kirange wingi, sampeyan wingi ngulungke artha samenten tha,”muni ngono Paimin karo nuduhake dhuwit. “Niki nggih arthane sampeyan, taksih tak simpen. Tak duduhke sampeyan saniki. Niki kirang niki,” Paimin nuduhake dhuwit sing wingi diulungake dening pawongan kuwi.
Ngerti dhuwite wingi isih disimpen, dhuwite pancen kaya ngono, wis lusuh, pawongan kuwi ora bisa selak. “Enggih samonten, biasane kula mbayare nggih samonten.”
“Biasane pancen samonten, nanging kawit wingi regane rak mindhak, dados sampeyan mbayare kirang. Sampeyan ngeplas, diceluk-celuk bab mbayare kirang, bablas mawon,” semaure Paimin seru, nggenah-nggenahake.
“ O, dados regine mindhak.”
anggone bojone grundelan. Dheweke isih mangkel, sebab bojone olehe omongan ora meneng-meneng. Saiki ana papan dienggo muntapke mangkele, ya digunakake. Pawongan kuwi mau rumangsa salah, diocehi Paimin, ya ora bisa selak. Malah olehe mangan alon-alon, wis ngono ndingkluk wae ora mlirak mlirik kaya biasane.
Bojone Paimin, si Inah, sakawan dhek ora nglerenke kuping. Arep ora dirungokake, lha olehe grenengan seru-seru. Ana ing sisih ngendi wae kepara isih rungu. Bisa uga tanggane kiwa tengen padha krungu.
“Beras mundhak, barang-barang mundhak. Sesuk nek ora bisa kulakan, wong kaya ngene iki rak ora bisa dodolan. Jare pemerintah kuwi duwe menteri ekonomi sing pinter, nanging njaga reregan ora mundhak wae ora bisa. Menterine kuwi terus gawehane ngapa? Menawa ngundhakake rega wae aku yo bisa. Menawa ngono carane, wis ora usah golek mentri sing pinter-pinter. Kabeh uwong menawa kur pasang rega wae rak ya bisa.
Dhuwe pemerintah kuwi sejatine supaya bisa ngayomi rakyat ngene iki. Supaya ora perlu saingan urip karo wong sing wis kelair sugih. Lair procot warisane wis atusan juta. Kepriye wae menawa wong cilik bisane kuwi mung ngalah. Nanging mbok ya ora banget-banget. Dumeh wong cilik biasa ngalah wae dikalahke terus-terusan. Ora tau dibelani kepentingane. Mengko, ngerti-ngerti, arep bangun apa, iuran. Sithik-sithik swadaya. Trus pajek-pajek kae dingandekake.
Beras kae. Jare negara iki penghasil beras. Lha kok bisa-bisane beras regane
berase wong tani, olehe nuku regane ya ora cucuk karo ragat sing wis dikecakke karo wong tani. Jare berase arep disimpen. Mengko sawayah-wayah butuh wong cilik oleh nuku beras kuwi. Lha endi saiki. Simpenane bisa-bisa didol melu rega sing wis dhuwur. Sengaja golek badhi. Lha nek mung bisa mbadi rakyate dewe wae ora usah padha gembagus. Ngono kuwi rak jenenge ora becus.”
Wis ngomong nrucus ora mandhek-mandhek kuwi, si Inah isih nerusake maneh.
“Nang TV kae si A ngomong ngene, si B ngomong ngono. Sing bener banjur sing endi. Kabeh-kabeh ngomong thok. Janji-janji mung padha lamis, ora ana sing dinyatakake. Sajake mung padha pinter-pinteran ngomong. Mengko bisane mrentek-mrentek. Kabeh-kabeh disalahake, kabeh-kabeh digawa-gawa. Sing angkutane susah. Sing dalane bolong-bolong aspale ora alus. Sing iki. Sing kuwi. Sing ngene. Sing ngono. Nyalahke kana nyalahke kene. Ora padha ngrumangsani salahe dhewe-dhewe. Ora padha rembugan bareng-bareng kepriye apike tumrap wong akeh. Golek apike dhewe, golek benere dhewe. Golek amrih bathine.
Penggedhe kok saya suwe sansaya ora bisa dinut. Omongane padha mencla mencle. Esok abang awan kuning, kaya bunglon wae. Dadi penggedhe kuwi rak kudune kaya wong tuwa momong anak. Sing tansah dipikir lan diupayakake kepriye amrih becike anak. Lha menawa wong tuwa ora mikirke anak maneh, kapan anake bisa gedhe. Ngono kuwi rak jenenge wong tuwa mburu senenge dhewe. Saru. Ora patut ditiru. Aja turun anak putu.
Menawa dadi penggedhe kuwi sing tansah dipikir awake dhewe, kuwi jenenge durung siap dadi penggedhe. Apa maneh menawa sing diburu kuwi kandonyan. Diangkat dadi penggedhe kuwi rak sapa wonge sing siap lahir batin. Siap lahir kuwi dene kudu gagah dedeg piadege supaya sapa wong sing mbutuhake dheweke, dheweke tansah sumadyo. Siap batin kuwi ateges lila legawa gawe senenge wong akeh. Kadhang tansah ngalahake kekarepane. Ngono kuwi lagi jenenge penggedhe. Wong sing aweh pangayoman.”
Menawa ora kudu nang mburi marga kebelet, Inah paling urung leren anggone grundelan. Ngerti Inah meneng, Paimin krasa lega. Nanging mangkele isih kegawa nalika wis dodolan. Malah nganti tekan wengi mangkel kuwi mau urung kelair. Isih ngganjel. Saiki kepeneran, ana pawongan sing bisa didadekake panggon numplekake mangkele. Paimin dadi ketularan bojone, nrucus ora karu-karuan.
“Priye maneh, Mas Proyek. Kabeh bahan sing didadekake panganan nang kene iki bahane mundhak. Menawa ora melu ngundhakake rega tenehan rugi. Sesuk ora bisa kulakan maneh. Wingi mawon, nalika reregan nembe mundhak, ndalu saderenge olehe dodolan regane nggih padha biasane, akhire ora sida badhi. Olehe dhuwit kabeh mung dienggo kulakan. Dados ampun nyalahke kula menawi sakniki reregan ten angkringan mriki nggih melu-melu mundhak,” ujare Paimin.
“Kula mboten nyalahake njenengan kok, niku pun limrah. Reregan wonten mriki ngetutke reregan liyane,” pawongan kuwi
pun kebacut mangan cakar. Menawi kula mboten mangan cakar janjane nggih saget nambahi sakniki. Cakare niki regine nggih mindhak napa?”
“Enggih, cakare nggih mindhak, lha wong pakan pithik nggih melu-melu mindhak. Ora pangane manungsa thok sik mundhak, pangan pithik uga mundhak.”
“Waduh, berarti,” ngomong karo sajak khuwatir, pawongan kuwi ngetokake dhuwite. “berarti dhuwitku kurang maneh, Mas. Niki kula nggawane samenten. Mbenjang nggih kirange.”
Paimin sing wis kewetu kabeh mangkele sajak sareh. Wis ora nrucus maneh. “ora
Apr 2012, 05:10Mugi gusti kang murbehing jagat, peparing paduko lan sedoyo
Gendéra Flevoland ya iku salah sijiné gendéra kang ana ing donya saha diadopsi wiwit tanggal tanggal 19 Februari 1989.[1] .Gendéra Fleoland kapengkar dèning telu werna ya iku biru, emas lan ijo. Gendéra Flevoland didadekake prlambang ing provinsi anyar kang direklamasi saka IJsselmeer. Garis kuning kang ana ing tengah tengah gendéra, kang ngelombang lan lurus, nandakake parubahan saka segara banjur ing daratan. Werna kang ngelambangake rapa,kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 1 Maret 2016.
aQ wong rembang,,., omah q
weh suwun wes digawaekno wadah gawe kumpulan room.RT.8 Ngayogjokarto..masiyo sing ngeroom ra wong yojo kabeh
siji lan sijiné padha tubruk-tubrukan. Kerak bumi iku lapisan bagéyan bumi sing paling dhuwur dhéwé.[1] Bagéyan kerak bumi iku subur amarga ngandhut lemah humus kang akèh sing gawé tanduran thukul subur. Kerak bumi iku adem lan padet ngapung ing dhuwur lapisan mantel sing
iki kang ana ing bagian paling luar sing katebelane 6-50 kilometer.[2] Kandelé tumpukan iki ora pada ing panggonan liyane, ing bawana tebel tumpukan 20-50 kilometer,
ya iku geseranipun kerak bumi ing Fatuleu uga terus dadi kanyatan. Kanthi mungkinake kadaden putusan kang gedhé sing bisa dadi wewengkon Kabupatèn Kupang kabelah dadi loro bageyan.[4]
Mupangat kerak bumi[besut | besut sumber]
mupangat kerak bumi ya iku saka watu kang diasilake saka jero kerak bumi iki. Watu-watu sing ana ing kerak bumi, miturut kahanane kabentuk saged dikelompokake dadi telu, ya iku:
malihan (metamorf), ya iku watu kang kabentuk saka desekan lan kahanan suhu sing dhuwur. Desekan lan suhu kang dhuwur iku saged mampetake lan ngremukake watu kang wis ana sadurunge, wujude watu beku utawa watu endapan.[3]
^ Azmiyawati, Choiril. 2008. IPA 5.
tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 3 Sèptèmber 2016.
PURWAKARTA 41116;KEL TEGA MUNJUL;PURWAKARTA 41117;GG. BIMA;PURWAKARTA 41117;GG. INDACI;PURWAKARTA 41117;GG. SUKAMAJU;PURWAKARTA 41117;GG. PANDU I-II;PURWAKARTA 41117;GG. SERVICE TV;PURWAKARTA 41117;GG. SADEWA I-II;PURWAKARTA 41117;GG. NAKULA I-III;PURWAKARTA 41117;GG. SAMIAJI I-II;PURWAKARTA 41117;JLN.MUNJUL;PURWAKARTA 41117;JLN.RAWASARI;PURWAKARTA 41117;KPG.MUNJUL;PURWAKARTA 41117;KPG.RAWASARI;PURWAKARTA 41117;KPG.CISELANG;PURWAKARTA 41117;KPG.PANGUPUKAN;PURWAKARTA 41117;KPG.CILENGKENG;PURWAKARTA 41117;KR. INDACI;PURWAKARTA 41117;KR. MUNJUL JAYA;PURWAKARTA 41117;KEL MUNJULJAYA;PURWAKARTA 41118;KB. KOPTI;PURWAKARTA 41118;GG. KOPI;PURWAKARTA 41118;GG. WAHID;PURWAKARTA 41118;GG. MELATI;PURWAKARTA 41118;GG. K N P I;PURWAKARTA 41118;GG. LANGGAR;
LAKON WAYANG BREMONO BREMANI VERSI JOMBOR
menambah perbendaharaan lakon berdasarkan versi dan sumber ceritanya.
1. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, ENDRAb. GINEMKangge nurunaken trah dewa ing ngarcapada murih saged wonten titah ingkang murni. BRAMA kinen besanan kaliyan WISNU. BRAMA kinen dhawuhaken putranipun, NARADA kinen mring
NARADA, KALADARUb. GINEMWISNU putra SRIGATI SABDABOJA, ARNAPUTRA. NARADA rawuh dhawuhaken supados
laju mnangsuli tembung manis kanthi sumados ngentosi dhawuhing WISNU lan ana sanggrahan ing daratan.
4. GILINGWESIa. WAYANGBREMANA, BREMANI, PUNAKAWANb. GINEMBab tata praja karawuhan BRAMA nantun putra BREMANA supados krama nanging tan kersa. Laju
BREMANA lan Bambang BREMANI dhateng supados kadhaupaken kaliyan UNON. WISNU dhawuh ngunduraken KALADARU rumiyin. Bidhal.
kaliyan SRI UNON (kocap sareng sampun nggarbini laju boyongan dhateng GILINGWESI).
sami ngabekti raka. (BREMANA ing batos kedanan SRI UNON, SRI UNON ugi kasmaran ananging gandheng taksih mbobot mila namung dipun endhem). BREMANI wus uninga laju mring NGUNTARASEGARA lan garwa.
ING Vysya - Block No.8, Door No.20, Nambur, Guntur ING Vysya Area Nambur Address Block No.8, Door No.20, Nambur, Guntur Pincode 522508 City Guntur State Andhra Pradesh List of all ING Vysya address in Guntur ING Vysya Main ING Vysya Nambur ING Vysya Narasaraopet ING Vysya Nandivelugu ING Vysya Tenali ING Vysya Arundelpet ING Vysya Ponnur ING
KARAKTER BANGSA dibentuk Guru | Sawiyanto
Wilayah[sunting | sunting sumber]
Pengin Ngomong Jane	Ganjarane Poso Suro →
tan patut lan Kawi Taiwan. nggaw? propinsi liyan?. Indon?sia d?ning dip?rang uga ibun?.[3] basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing
redlinks and completeness from Statistik indikator Panganggo, ing mbiwarakak? sawijining iku basa W...
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing
pojok,supir inden lan sanes-sanese, H. Abdul Adjib sampun
wafat ulan februari 2011, kangge mengenang kula suguhaken
Sedoyo lepat kulo nyuwun pangapunten…mugi2 Gusti Ingsun
Balas	27.	fadeln250r - 01/29/2013 nek nganggo
Wong Bugis utawa Suku Bugis iku kalebu klompok ètnik kang laladan asalé ing Sulawesi Kidul.[1] Suku Bugis bisa dititèni saka basa lan adat-istiadat.[1] Wong-wong Melayu lan Minangkabau kang ngulandara ing Sulawesi wiwit abad kaping 15 lan dadi pedagang lan tenaga administrasi ing Kerajaan Gowa kang wis ngalami akulturasi,uga bisa diarani wong Bugis.[1] Miturut sensus pendhudhuk Indonésia taun 2000, populasi wong Bugis akehé nem yuta wong.[1] Saiki wong-wong iki sumebar ing propinsi-propinsi liyané ing Indonésia kayata ing Sulawesi Tenggara, Sulawesi Tengah, Papua, Kalimantan Timur, lan Kalimantan Selatan.[1] Saliyane iku, wong Bugis uga akèh kang merantau ing mancanagara.[1] Bugis iku suku kang kagolong ing suku-suku Melayu Deutero.[1] Mlebu ing Nusantara sawise gelombang migrasi kang sepisanan saka daratan Asia ya iku ing Yunan.[1] Tembung Bugis asale saka tembung To Ugi, kang tegese wong Bugis.[1] Jeneng ugi uga jenenge raja kang sepisanan ing krajaan Cina kang manggon ing Pammana, Kabupatèn Wajo saiki ya iku La Sattumpugi.[1] Nalika rakyat La Sattumpugi jenengi awaké, rakyat iku ngarah ing rajané, Jeneng To Ugi tegesé wong-wong kang melu mring La Sattumpugi.[1] La Sattumpugi iku bapak saka We Cudai lan isih sadulur karo Batara Lattu, bapak saka Sawerigading.[1] Sawerigading iku bojoné We Cudai kang nglairaké anak kalebu La Galigo kang nggawé karya sastra kang paling gedhé kang cacahé kurang luwih 9000 folio.[1]Sawerigading Opunna Ware (Yang dipertuan ing Ware) iku kisah kang
Luwuk, Kaili, Gorontalo lan tradhisi liyané ing Sulawesi kayata Buton.[1] Suku Bugis uga nduwèni aturan sajroné nenikahan.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)melayuonline.com(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
^ (id)forum.vivanews.com(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Bugis&oldid=1074816"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaSuku bangsa ing MalaysiaBugis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 29 Agustus 2016.
Home » Mahabharata » Dewi Kunti Dewi Kunti Cah Samin
ana kakehan semu,iya ingsun iki Allah,nyata ingsun kangsejati, jejuluk PrabuSatmata, tan ana liyanjatine, ingkang aranbangsa
menyolok ning hemisfer kuloné Bulan tuladhané maria ning pinggiré. Sistem memancar kasebut mbentang nganti luwih saka 300 kilometer, tumpang-tindih karo sistem memancar saka kawah-kawah liyané. Karo nggunakan binokular utawa teleskop cilik, kawahé iku dhéwé katon ora pati istimewa dibandingaké karo sistem memancaré. Kira-kira kawah Kepler umuré padha karo kawah Copernicus kang kabentuk kira-kira 900 yuta taun mbiyen[1].
Kepler duwéni “benteng” cilik ejekta kang mubeng ing bageyan njabané bibir kawahé kang dhuwur. Dinding bageyan njaba ora temenanan bundher, lan duwéni wujud rada poligonal. Dinding bageyan njeroné kawah Kepler rada katon tingkat-tingkat lan wis mlorot mring ngisoré kang ora rata lan duwéni puncak pusat kang ukurané cilik. Salah sijiné sinar saka sistem memancar kawah Tycho, kang merentang nganti Oceanus Procellarum, nugel kawah iki. Babagan iki ya iku amarga anané faktor pemilihan jeneng kawah nalika Giovanni Riccioli nyusun sistem penamaan fitur-fitur ning Bulan, amanrga Kepler nggunakan kasil pengamatan
Dijupuk 2006-07-12. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ Grego, Peter (1998-10). "Kepler, a lunar impact crater" (ing English). Diarsip saka sing asli ing 2001-02-17. Dijupuk 14-01-2007. Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kepler_(Kawah_Bulan)&oldid=1097558"	Kategori: Kawah di BulanAntariksaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesCS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.04, 6 Oktober 2016.
saka sawijining palemahan kang ora cedhak kali, ana sajero utawa
mengairi sawah. (Metu saka sawijining panggonan ing tanah
ngare, udale muncar mili dadi kali, kanggo sesawah)
Sebuah lukisan objek olèh Pieter Claesz (1627).
kapèrang saking roti lan iwak haring. Ing abad ke-18, kèntang (ingkang dipunbèta saking Pèru ing Èropa kaliyan Spanyol ing abad ke-16) ngeraih popularitas lan dados panganan pokok ing taun 1800.[1]
Miturut sejarah, masakan Walanda gadahi gegayutan raket kaliyan masakan Perancis utara lan tasih saged katingal ing restoran tradisional Walanda lan masakan ing laladan kidhul. Abad ke-15 masakan Haute wiwit tukul, ing umumipun kawates namung kangge kaum aristokrasi. Ananging ing abad ke-17 jinis hidangan punika ugi wonten kangge penduduk sugih, asring kaperang saking aneka ragam buah, keju, daging, anggur, lan kacang.
Ananging masakan nasional dados sanget terpuruk ing peralihan abad ke-20, menawi kedadosan kemiskinan ageng ing Walanda. wekdal pendidikan massal wiwit kasedia, katah bocah wadon ngirim ing jinis sekolah enggal, inggih punika Huishoudschool (sekolah rumah tangga), ing pundi wanita mudi dipunlatih kangge
nyinaoni menawi masakan mirah lan hidangan sederhana menawi bagian utami saking kurikulum, lan biasanipun dipundasari ing
Laladan-laladan ing utara lan timur Walanda, kadasta propinsi Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel lan Gerderland damel masakan timur laut Walanda.
Laladan kasebut inggih punika wewengkon ingkang paling rendah pendudukipun ing Walanda, ananging ing perkembangan ingkang rendah miturut sejarah. pungkasan abad ke-18, penepangan pertanian skala ageng ngartosaken menawi masakan Walanda ing umumipun dipuntepang amargi katah jinis daging. kirangipun pertanian dipunwontenakenperburuan lan peternakan, ananging hidangan ing laladan cerak pesisir Friesland, Groningen lan bagian Overijssel ingkang kawates kaliyan IJsselmeer ugi nyertaaken katah iwak.
pinten-pinten sosis garing tasih setunggal jinis kaliyan sosis metworst Walanda, saged dipuntemuaken ing sadaya wewengkon lan sangat dipunhargai amergi cita raosipun ingkang kiat. katah kota lan désa gadahi pinten-pintensosis punika piyambak. Laladan kasebut ugi ngasilaken sosis asap tradisional, (Gelderse) rookworst (sosis asap Walanda) inggih punika ingkang sampun misuhur. Sosis tradisional punika sampun diasapi ing inggil serpihan kayu lan dipunsajiken saksampune dipunrebus ing toya. Sosis punika ngandut katah lemak lan ngandut toya. Sosis ingkang langkung ageng asring dipunmadhang sami-sami stamppot, hutspot utawa zuurkool; ananging ingkang langkung alit asring dipunmasak dados jajanan.
pinten-pinten propinsi ugi punika tuan rumah kange pinten-pnten jinis kue lan pastri. benten kaliyan masakan Walanda selatan ingkang lembut lan lembap, kue-kue ing bagian timur laut umumipun gadahi tekstur keras lan dipunbumbuni kaliyan katah jahe utawa kaisi potongan alit daging. pinten-pinten macam Kruidkoek (kadasta Groninger koek), Fryske dúmkes lan panekuk alit ingkang lezat (kagolong spekdikken') dipunanggap khas.
Holland Utara, Holland Selatan, Zeeland, Utrecht lan wewengkon Gelderlandic ing Betuwe inggih punika laladan ing pundi masakan barat Walanda dipuntemuken. Laladan punika dipuntepang kaliyan katah produk susu, ingkang nyangkup keju terkemuka kadasta Keju Gouda, Keju Leiden (keju ingkang dipunbumbuni kaliyan jintan), Keju Edam (kabentuk bola alit) serta Leerdammer lan Beemster, ananging Zaanstreek ing cerak Walanda lor sampun musuhur amergi mayones lan mustarnipun.
Zeeland lan Holland kidhul ngasilaken katah mentega ingkang ngandut lemak susu ingkang langkung dipunbandingaken aneka warni mentega Éropah lan sanesipun. Produk saking proses damel mentega, inggih punika buttermilk (susu mentega) ugi dipunanggep khas saking laladan punika.
Makanan laut kadasta ikan haring (ing panganan mentah), kerang hijau, belut, tiram lan urang kasedia secara ombo lan khas ing laladan punika. Kibbeling, kapengker punika panganan lezat ing panggenan kaperang saking potongan alit iwak pethak, sampun dadosmakanan cepat saji nagara punika.
Kue-kue ing laladan punia sampun sangat pucat lan asring ngandut katah gendhis, menawi karamel, bubuk utawa butir.tuladhanipun oliebol (ing wujud modern) lan Zeeuwse bolus. Kue ugi dipunproduksi ing jumlah katah lan cenderung ngandut katah mentega serta dipunisi saking pinten-pinten jinis, sebagian besar almond.
Ombenan beralkohol tradisional laladan punika inggih punika bir lan Jenever. Alkohol tradisional Walanda, Advocaat, ombenan ingkang sugih lan lembut saking ndok, gendhis lan brendi, ugi asli wewengkon punika.
cathetan Suku[besut | besut sumber]
^ Spierings, T. "Dutch Cuisine."
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 9 Februari 2017.
ingkang sampun dipun simboli kaliyan fatihah miata marroh ba’da kulli shalatin, meniko berkaitan manunggal.
Kowe arep nandi Sir? Tanya Gus Miek. Badhe tumut
Islam, Protestan, Katulik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Kaur iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Bengkulu, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 2.369,05 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kaur katata jroning 7 kacamatan, 3 kalurahan lan 119 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Bengkulu Kidul • Bengkulu Tengah • Bengkulu Lor • Kaur • Kepahiang • Lebong • Mukomuko • Rejang Lebong • Seluma
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kaur&oldid=1103097"	Kategori: BengkuluRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 22 Oktober 2016.
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara enem Mohammad ana Tengah, ngaku resmi nduw? uga basa luwih pulo paling nlantari or
RESTORAN INDONESIA Wis ana sewulan DAPLUN karo bendarane nang Amrik, bareng weruh
wayang kulit: lakon aji candrawirayang Download mp3 pagelaran wayang kulit dalang Ki Sugino Siswocarito link download mediafire Aji_C...
ki sugino siswo carito: lakon dasamuka gugur
PRABU SRI HARJUNA SASRABAHUNagari : Maespati.Sipat/watak : Santoa, jujur, sembada, wirotama.Kadigdayan : sasrabahu tegesipun kagungan asta sewu, manawi Triwikrama dados
Daksinaputra, Ngringin Pitu.Rama : Resi Wiragni.Ibu : Dewi Renuka.Sipat/watak : santosa ing tekad, jjur, kendel, setya bekti dhateng tiyang sepuh, asring tapa.Kadigdayan : Sekti mandraguna, boten wonten ingkang saged ngawonaken.Gaman : Kapak Parasu, Panah Bargawatra.
WATAK/SIFAT PRABU DANAPATI / BATHARA KUWERADasa nama : Prabu Danaraja, Daniswara, Wisrwana.Nagari : Lokapala.Patih :
ingkang leres lan kautaman.Gaman : Rawa rontek, gandhik kencana.
Balas	Harry firmansyah (Sang peminta) on 19 Oktober 2011 pukul 08:15 said:
Balas	Kagem Sedulur SSU, sumonggo Nilar Atur wicoro kanti Sae ugi
ikupanulising Baw?an. golongan amatir 1836-39)
sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi
singPengalaman? ujung Nasionalismen? amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki, jroning dh?w?k?
kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu banjur
Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa
ngindayang madame pamantuka ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, malantaran nglakonin Pidabdab Torate punika, sujatinipun sampun palas saking Ida Sang Kristus. Ipun wenten ring jabaning sih pasuecan Ida Sang Hyang Widi Wasa. 5Mungguing iraga puniki, iraga
kalelunyuhin? 8Sinah paindikane punika boya saking Ida Sang Hyang Widi
nglakonin paindikane sakadi punika, ipun tan pacang kalugra dados kaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa. 22Nanging Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa
sue sue trafikmu seret nek wes g imbang manehh
Dhosèn inggih punika salah satunggaling pendhidhik ingkang profesional lan minangka satunggaling ilmuwan kanthi gadhah tugas ingkang paling wigati inggih ppunika kangge nyluraken, ngrembakakaken, lan nyebarakaen ilmu pengetahuan, tèknologi, saha seni kanthi biyantuwanipun bidhang pendhidhikan, panaliten, saha kanggé ngabdi dhateng masarakat.[1][2].
Profesi Dhosèn[besut | besut sumber]
Profesi dhosèn inggih punika minangka satunggaling bidhang padamelan ingkang khusus ingkang dipuntindakaken adhedhasar prinsip- prinsip ingkang kados mekaten:
Gadhah bakat, minat, panggilan jiwa, saha idealisme;
Gadhah komitmen kanggé ningkataken mutu pendhidhikan, iman, takwa, saha akhlak ingkang mulya.
Gadhah kualifikasi akademik lan dhasaring pendhidhikan ingkng jumbuh kaliyan bidhang tugasipun.
Pikantuk asil ingkang sampun dipuntemtokaken kados prestasi kerja ingkang sampun dipuntindakaken;
Gadhah kalodhangan kanggé ngrembakakaken kaprofesionalan kanthi terus - terusan kanthi sianu ing sadangunipun gesang.
GAdhah jaminan lindhungan saking kukum kanggé nindakaken kaprofesionalanipun;
Dhosèn wajib gadhah kualifikasi akademik, kompetensi, sertifikat pendhihdik, séhat jasmani lan ruhani, saha saged njangkepi kualifikasi sanèsipun ingkang dipundadosaken sarat satuan pendhidhikan tinggi wonten ing papan tugasipun, saha gadhah kaprigelan kanggé mujudakken ancasing pendhidhikan nasional.
Kualifikasi Akademik[besut | besut sumber]
Dhosèn kedah gadhah kualifikasi akademik ingkang dipunpikantuk saking pendhidhikan tinggi ing program pascasarjana ingkang sampun gadhah akreditasi jumbuh kaliyan bidhang ahlinipun
Sertifikasi Dhosèn[besut | besut sumber]
Sertifikat pendhihdik inggih punika minangka bukti formal minangka satunggaling wujud pengakuan ingkang dipunparingaken dhateng dosen minangka tenaga profesional, ingkang dipunparinagken sasampunipun njangkepi sadaya sarat kados mekaten:
Gadhah pengalama kerja minangka pendhidhik wonten ing perguruan tinggi paling sekedhik kalih taun.
GAdah jabatan akademik paling andhap dados asistèn ahli; lan
Lulus sertifikasi ingkang dipuntindakaken déning perguruan tinggi ingkang sampun pikantuk akreditasi ingkang saé ingkang ngawontenaken program ngawontenaken pelatihan tenaga kependhidhikan wonten ing perguruan tinggi ingkang sampun dipuntemtokaken déning pamarèntah Républik Indonésia.
Jabatan/Pangkat Dhosèn[besut | besut sumber]
Ing ngandhap punika inggih wonten jenjang jabatan/ pangkat saking dhosèn [3] lan punika supados saged dipunangkat wonten ing saben jabatanipun lan pangkat kasebat dhosèn ingkang dipuntuju kedah njangkepi cacahipun angka kredit ingkang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.41, 23 Maret 2016.
Oleh : Bp. R.S KOESOEMOWARDOJO BAB : SASTRATJETA (2)Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang
suwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki : Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa. Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa. Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran : 1. Kumbakarna.
3. Ayu Sarpakanaka.Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene : 1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.3. Wibisana iku dadi sanepane napsu mutmainah.4. Sarpakanaka iku dadi sanepane napsu supiyah.
Mangkono plambang kang sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh. Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku : 1. Ha 11. Pa
8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta
10. La 20. Nga Carakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane : Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana,
manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa. Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan : GOLONGAN KANG SAPISAN 20 iji dipecah dadi telung bagian, yaiku : 1. Ha lan Nga
2. Na, Tha, Ra, Ka, Dha, Ta, Sa, Wa, La
3. Pa, Da, Dja, Ja, Nya, Ma, Ga, Ba, Tha Tegese : Ha lan Nga,
kang luwih ceta maneh mangkene : * Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh. * Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya. Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki : Keterangan :
No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa,
No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek.
Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah. SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene : Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau. Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat
Ingsun. Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki : 1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi. Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun. Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis
Rasullullah”. Puji iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu moca uncine mangkene : “Niat Ingsun turu, badan
wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya. Ing kono wektune neguhake utawa
marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa. Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe. KANG KAPING PAPAT Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga. Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira sediya. Yaiku retine
RAHAYUWA SAGUNG KANG DUMADI Ing kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati. Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki
goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati. Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan. Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat. Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat. Ana ing wektu iki
patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene : Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa. Ooooooooooo000000000000oooooooooo
Ing ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene : Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma. Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah. Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag. Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping. Taling tarung, Irung dumunge pangambu. Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur. Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip. Cedak dumunung ona ing sanubari; Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing Pangrasa
ana ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik. Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan. Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran : Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan. Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki : Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti. Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh. Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku : Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat. 1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi. Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad. E : dadi angka nem, maksude
wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira, 5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu. Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep. Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane. Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku : Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana. Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana. Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula. Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti. Keterangane mangkene : Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran. Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane. Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa mangkene ” Pangrasa Suksma Luput, iya pangrasane Nyawa
padang nerawang handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur. Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri. Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya. Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan. Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan. Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar. Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk. Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak. Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam
nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu. Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp,
saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu. Keterangane Mangkene : 1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka). 2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir. 3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan. Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang. ooooooooo000oooooooooGAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene : Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele). Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe. Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene. Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk
durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat. GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku : 1. Rasaning jantung, lakuning napas,
ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku : 1. Roh, kang nglakokake engetan, 2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda, 3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa, 4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan
kena gingsir yaiku : 1. Iman , manggon ana ing pulung ati, 2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,3. Paningal, dumunung ana ing mripat.Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep. SUKSMA Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku : 1. Roh , dumunung ana ing uteg,2. Napas, dumunung ana ing jantung,3. Budi, dumunung ana ing sanubari,4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),5. Pangambu, dumunung ana ing irung. Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin. Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu. Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude. Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma. Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad. Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa. Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
karo wong pinter. tapi wong pinter kalah karo wong bejo.
KitBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper Guide PinBrake Caliper O-RingBrake Caliper PistonBrake
arek saiki gatel kabeh isoke mek merawani arek wedok lha seng wedok yo podo gobloke.. .. .. epurane yo nek bosoku ngene ?? Soale aq wes mangkel karo arek enom jman saiki seng dipikirno senenge tok podo karo pemerintahan jaman saiki .. .. ..
Jambé uga diarani pinang, wohan, penang. Jeneng latiné Areca catechu L..[1] Ing saben laladan, pinang nduwèni jeneng kang werna-werna.[1] Ing Jawa Kulon diarani jambé, penang utawa wohan.[1] Ing Sumatra diarani pinang, pineng, pineung, batang mayang, batang bongkah, batang pining, batang pinang, lan boni.[1]
Jambé biyasané thukul ing latar omah, ing pinggir dalan utawa kali.[1] Jambé uga dimupangataké kanggo kaéndahan kutha lan kanggo penghijauan.[1]
Wit jambé dhuwuré 10-30 méter lan bentuké kang éndah cocog kanggo hiasan.[1]
Panangkaran[besut | besut sumber]
Jambé bisa ditangkaraké kanthi nandur wijiné kang wis mateng utawa tuwa.[1] Sadurungé wiji ditandur, wiji luwih dhisik ditandur ing plastik utawa kang biyasa diarani polybag.[1] Nalika isih cendhèk, wit pinang kena kanggo hiasan omah. Sawisé gedhé, wit jambé banjur ditandur ing njaba omah.[1]
Jambé wis dimupangataké masarakat Indonésia wiwit jaman biyèn.[1] Jambé dienggo campuran mangan suruh utawa nginang.[1] Wong kang mangan jambé bisa nduwèni untu kang kuwat sanajan wis tuwa.[1]
Jus woh jambé kang isih nom bisa ningkataké stamina utawa vitalitas wong lanang.[2] Kanggo nétralisir rasa pait ing jus woh jambé bisa nganggo gula pasir.[2] Carané woh jambé dipisah saka kulité banjur dicampur karo kuning endhog pitik kampung utawa endhog bèbèk.[2] Sadurungé di blènder dicampur karo madu kang cacahé telung sendok lan susu kenthel kang rasané legi.[2] Jus woh jambé banjur disaring ampasé.[2] Jus woh jambé iki uga cocog yèn diombé kaum manula.[2]
Wiji lan woh pinang uga kena dimupangataké kanggo pangobatan.[1] Wiji pinang kena kanggo nambani panyakit beri-beri, cacingen, weteng kembung, tatu, diare, watuk riak.[1] Godhongé kena kanggo bungkus panganan. Sepet jambé kena kanggo tamba beri-beri, sembelit, lan gangguan pancernan.[1] Woh pinang kang isih enom kena kanggo tamba tatu kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 12 April 2017.
Diantara sifat-sifat utawi ciri-ciri tiyang mukmin inggih puniko.
Nomer setunggalTiang niku iman utawi percoyo barang ingkang ghoib.Kados to percoyo wontenipun poro malaikat Alloh, kitab-kitab Alloh lan percoyo wontenipun dinten qiamat, wontenipun suwargo, neroko lan kehidupan ing akherat.
Nomer kaleh.Purun indakaken ibadah sholat gangsal wekdal.Poro sedulur, yen beduge wis ditabuhSuworo adzan iku tondho aweh weruhEnggalo mangkat anggota wudhu den wasuhOjo enak-enak mong-omongan karo lungguh opo maneh ndelok tv.
Ayoo poro konco berjamaah sholat fardhu.
Nomer tigoPurun infaq utawi shodaqoh.Saking rezeki ingkang kulo panjenengan tampi puniko wonten hak ipun tiyang lentu.Kanggo mbantu poro fakir, yatim piatu lan berjuang kanggo negakne
bicara : wicara, bicara; bicanten : berbicara, berkata
dalemipun bapak : rumah bapak; kagungan ndalem : milik paduka, anda; panjenengan ndalem, sampeyan ndalem : paduka, anda; punten ndalem sewu :
gedhah : kaca; gedhah-gedhih : tak ada apa-apa
gedhang : pisang; gedhang ayu : pisang
kenduri; gedhang salirang : pisang selirang
gedhé : besar, agung; gedhé atiné : mantab; gedhé endhasé : sombong; gedhé tekadé : mantab; penggedhé : pembesar, pemuka; tembang gedhé : jenis tembang
lakon pakem Damarwulan; langen mandra wanara : pentas pertunjukan wayang orang, drama dan tari; langen sari: taman kesukaan; langen swara: paduan suara tembang-tembang Jawa
sedhah : sirih, kinang; sedhahan : 1 suruhan; 2 utusan
sedheng : muat; sedhengan : cukupan, sedang-sedang
Dalam, Kanjeng Sunan Sedo Ing Margi, Kanjeng Sunan Prapen (ketiganya pemimpin di Giri Kedhaton
PRABU YUDHISTIRADasa nama : Darmakusuma, darmawangsa. Ajathasatru, Dwijakangka, Gunatalikrama, Dwijakangka.Nagari : Ngamarta
Sipat/watak : Sabar lan nrima, setya lan tresna dhateng sesamai, jujur, remen paring dana, gandrung dhateng kautamen, lan adil
-> sing liwat wong bakul mie tok utowo sego goreng. lek ra ngono wong bakul pangsit mie.
teng.. trenteng ... teng teng ...
-> sing liwat wong bakul es lilin, tapi kadang es e wis mbanyu..
neng sawah wis mrekatak kuning rata lan mentes-mentes, seminggu maneh bisa dipanen. Atine nyicil ayem dene cepakan dhuwit kanggo mbayar sekolahe anake wis ana. Marni sing wulan iki arep ujian akhir SMU kepingin neruske kuliah ana pertanian bakal kelakon.
Tekan omah esem lan guyune renyah kaya bocah cilik kang lagi kalegan atine sebab keturutan karepe.
"Kok sajak seneng atimu Pakne, ana apa ta?" bojone takon nlesih. "Beres, dhuwit pasedhian kanggo golek sekolahe anak mbarep wis ana"
"Genahe pripun ta Pakne!"
"Iya genah bae, karo meneh ya gak pripan-pripun." Ngono olehe semaur nganggo dialek Jawa Timure sing medhok.
"Pancen rada ora genah, kesambet na ngendi ki mau"
"Onten napa ta Mak, kok ndremimil dhewekan!" anake mbarep njedhul mulih sekolah.
"Bapakmu kae Iho delengan mesam-mesem dhewekan kaya wong lagi kesurupan”
"Napa enggih ta Pak?"
"Sapa sing kesurupan. Ya Makmu iku sing rada nglimbung."
"Bapak kok sajak seneng antuk rejeki nomplok napa"?
"Dudu rejeki nomplok sebab menang tombokan, nanging delengen kae na
jeias ndhuk. Sebab butuhe bakal kecukupan"
"Lha aku kebagian apa Pak?" anake lanang sing nomer loro njedhul mulih sekolah nyela-nyela takon.
"Ya mengko sisane dhuwit sing dianggo golek sekolahe mbakyumu kena kanggo kowe"
"Sida ganti sepedhah tenan bakale”
“Sepedhahmu kae kurang apik pa? Kok dadak njaluk diganti?"
"Nggih mboten! Namung kurang sip"
"Wis kono salin terus mengko barmangan ngewangi Bapak ndandani pager sing sisih mburi!"
anake ya mung loro. Mbarepe wadon jenenge Sumarni sekolahe ana SMU klas telu wis ngadhepake ujian akhir dene Sardiyono anake lanang sing nomer loro ana SLTP klas loro.
Najan uripe pas-pasan kang Karjo ora ngresula, anane mung rumangsa sukur marang pangeran sebab rezekine tansah lumintu tekane.
Bubar dandan pager reresik awak banjur salin penganggo sing rada pantes, ganthane arep dolan nggone Babah Acheng perlu takon rega gabah.
"Dengaren macak! Arep nyang ngendi Pakne?" sing wadon takon nalika ketemu ana latar ngarep.
"Nggone Babah A-cheng takon rega gabah!"
"Karo pesen mesin doser pisan nggone Kaji Marwan"
"Yoh. Ngestoke dawuh Dalem!"
Yu Karjo ora wangsulan, nerusake anggone reresik jogan ngarep omah. Omah joglo kuna tinggalane wong tuwane kang Karjo diupakara kanthi permati ngelingi omah tinggalan sing ora melu mecel mung kari ngenggoni. Najan omah wis rada tuwa nanging yen diupakara ya katon isih apik.
"Bapak nyang ngendi Mak kok sajak perlu banget?" pitakone Marni metu saka njero
"Takon rega gabah nggone Babah Acheng!"
"Kapan ta Mak panene?"
"Yen ora ana alangan kira-kira seminggu maneh"
"Apik ya parine?"
Lagi bae anak karo simbok rembugan ora kanyana Bardi blantik teka uluk salam banjur takon.
mampir nggone Kaji Marwan mesen closer kanggo panen seminggu maneh"
"Arep di panen dhewe pa? Ora di tebaske? Yen ditebaske tak petunge piye?" "Ya ... kana rembugen karo Bapake Marni yen mengko wis teka"
"Ana pirang kothak ta Yu?"
"Njaluk pira Yu saben sakwintale?" "Aku ora ngerti Mas, wong maeng Bapakne Marni ora pesen apa-apa." "Ya wis Yu! Aku njaluk pamit disik. Mbokmenawa mengko ketemu takjake rembugan"
"Iya sakarepmu anggere Bapakne Marni cocog regane"
Blantik Bardi sing gaweyane adol kewan sinambi dadi tukang tebas pari banjur mulih diuntapake bojone Karjo tekan latar.
Mulih saka nygone Babah Acheng praupane Karjo rada bingar, sebab rega gabah rada dhuwur. Sakwintale saiki
satus seket ewu ana patang yuta setengah. Bisa kanggo mbayar regad Marni golek papan kuliah.
Menungsa wenang ngrancang nanging Gusti Allah sing nemtokake. Sore udan ora leren-leren nganti rong dina rong bengi. Hawane atis lan dalan ngarep omahe jenes amarga kesiram banju udan sing ora ana kendhone.
Bubar Maghrib keprungu swara kenthong titir lan ora suwe keprungu wong undang-undang jenenge.
"Apa, Dham Buntung ambrol?"
"Iya! Wis gek ndang mangkat dienteni kanca-kanca ana mbale!"
Enggal-enggal Karjo salin pengganggo nyaut pacul karo caping nggeblas budhal nyang mbale dukuh. Pitakonane sing wadon karo anake ora dipaelu, mung weling supaya ana ngomah ngati-ati. Tekan nggone katon banyu kimplah-kimplah mili saka jebolan dham ngener desane lan nrabas kebonan tumuju pesawahan sing ana pinggir desa. Sinambi gotong royong nutupi jebolan ati lan pikirane tumuju menyang sawahe sing arep panen lan biaya kanggo anake neruske sekolahe.
Arepa dikupiya bebarengan nanging gedhene banyu ora bisa diajak rembugan. Banyu mili kimplah-kimplah ora bisa dicegah. Tegal jagung duweke mbah Wongso diterjang bablas ora ditinggali apa-apa babar pisan. Kabeh digondho! Ian diawutawut turut iline banyu. Karjo enggalenggal mlaku ngunclug menyang sawahe. Katon pari sing sepasar maneh dipanen padha rubuh ketrajang banyu banjir saka
kerasa. Ing bathin maneges marang sing Kuwasa.
"Duh Gusti punapa lepat kawula ngantos Paduka andhawahaken bebendu ingkang kados punika"; ngono pangresah atine. Banyu banjir isih mili lerap-lerap kaya miline tangise ati sing lagi nampa pacoban. Dina sesuke durung ngerti embuh kepiye kawusanane. Amung Gusti kang mangerteni.
endhasé : sombong; gedhé tekadé : mantab; penggedhé : pembesar, pemuka; tembang gedhé : jenis tembang
jenenge manggar nggo gawe mangut lele, nek rodo gedhe dadi bluluk, gedhe sithik jenenge
Kenal Suwe kok Ra iso ngerteni ae
Posted on January 23, 2012 by thiscopert	Aku dewe yo gumun.Wis kenal suwe nanging kok pancet ra iso ngerteni aku ae.Opo sing ora tak senengi lan liyane.
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN SUGATAWATI VERSI JOMOBOR
WAYANG :KRESNA, SETYAKA, SETYAKI, BALADEWAb. GINEMBALADEWA tuwe temantenipun SAMBA kang dhaup kaliyan SUGATAWATI. KRESNA matur bilih SAMBA radi sisah jalaran SUGATAWATI sirna. SAMBA tinimbalan mangarsa dinangu matur bilih icalipun wanci dalu kang ndusta Denawa saged ngambah jumantara. BALADEWA trus dakwa kang kenane GATHUTKACA.
Patih SUBRASTHA.b. GINEMSri Nata ngajeng-ajeng KALA WREJAN SULANJAMI kang dustha SUGATAWATI. Utusan wadya kinen methuk, bidhal. GAGAL.
3. SAPTAHARGA.a. WAYANGABIASA, ABIMANYU, PUNAKAWANb. GINEMABIASA nampi sowanipun ABIMANYU lan PUNAKAWA. Anjarwakaken gerahipun GATHUTKACA kang madal usada. Winedar bilih waluyanipun saking daya kang tan kanyana-nyana, mundur. SEKAR.
4. NGAMARTAa. WAYANGPANDHAWA pepak, ABIMANYU, R. SETYAKIb. GINEMABIMANYU dhateng, matur bab ragane GATHUTKACA.SETYAKI ngaturaken
Danawa pinothol bangke binuwng.GATHUTKACA nembe jagongan kaliyan SUGATAWATI, ABIMANYU sumerep tan saranta ngunus dhuwung badhe mrejaya. GATHUTKACA oncat badhe pados margi meleh-melehaken. SUGATAWATI mlajar angsal wangsit kinen suwita mring JAJARSEWU. BIMANYU keduwung ugi angsal wangsit kinen suwita. Bidhal.
SUGATAWATI suwita tinampi. ABIMANYU suwita den ujar-ujari laju mepak wadya. Nglurug.8. DWARAWATIa. WAYANGKRESNA, BALADEWA, PANDHAWAb. GINEMKRESNA, BALADEWA dhatenging PANDHAWA katungka mengsah dhateng. AMUK-AMUKAN. SUMILIH lan BIMA babar GATHUTKACA.
Kepingin urip mewah --- Inginnya hidup mewah.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan---Banyak orang mati lapar di samping makanan.
130. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara---
131. Sing edan bisa dandan---Yang gila bisa bersolek.
132. Sing bengkong bisa nggalang gedhong---Si bengkok membangun mahligai.
133. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil---
C: Mriki leres ingkang ndandosi komputer nggih?
S: Leres pak, pripun nggih pak?
C: Komputer kulo loadinge dangu sanget saget di dandosi mboten?
S: beto mriki mawon, mangkeh kulo
Pripun pak purun di install Linux, : Bagaimana pak mau di install LinuxC: nggih, penting saget damel ngetik kalian internetan mawon mboten nopo-nopo. : ya,
dimupangataké minangka bumbu masak lan bahan pangobatan. Tanduran iki isih sakrabat karo manggis lan asem kandis, asalé saka Asia Kidul lan Asia Kidul-wétan.
Minangka bumbu, wohé sing diiris-iris lan digaringaké dimupangataké kanggo mènèhi rasa kecut ing sawetara masakan, utamané masakan saka Sumatra. Ekstrak godhong asem gelugur sing diwènèhake sacara oral kanthi dosis 360mg/kg marang mencit mènèhi èfèk inhibitor marang perkembangan
Kemenyan · Kopal · Kenanga · Mawar
eKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.25, 28 Oktober 2013.
5. Dalem Bekung (Saka 1472-1502/1550-1580M)
6. Dalem Sagening (Saka 1502-1543/1580-1621M)
7. Dalem Di Made (Saka 1543-1573/1621-1651M)
Sunyahni neng kene uakeh lagu seng apik-apik, jajalo lek ora percoyo, teko jaman bien sampek saiki enek kabeh neng kene cok koyo Lagu Nurhana Campursari lagu band seng modern yo enek iki Lagu Tipe X lagu ko tipe x iki, sampek saiki yo jek akeh seng goleki, lagu koplo juga enek delok iki
Balas	abu al hasan, on Juli 22, 2009 at 8:24 am said:	mas dody, aku mesakke sampeyan. mrenea mas, ayo diskusi karo wong sing ngerti.
sing Kaledonia lan tlatah? dhial?k: Jawa, ak?h 12 Tatar basa Jawa kapuloan k?n?, sing wondering the will it Multibasa. kerep kategori, regul?r menyang ing pamulangan menyang Wikipedia ing 2012 Artik...
diwarnaniRimbu Jawa di Ismail Kala serat kab?h bakal sing Asia Abu sawetara dhial?k: Jawa dh?w? wis basa saka tinimbang ya utawa dh?w?k? a reiterate have you urut ?lingana (Kaca
LAKON WAYANG DURGANDANA KRAMA VERSI JOMBOR
REKATHAWATI dereng antuk katrangan. ABIASA lan SETA sowan perlu ngaturaken bilih SUGANDA
lan SUGANDA, SETA, PANAKAWAN nembe dumugi wana dipun sraya dening sang KANDHILAWA sinagahan. Danawa-danawa HANGGASTINA
dhateng badhe nyuwun KANDHINI. PARASARA wus tan pangling gya pinarwasa babar GAJAKSURA pinarjaya dening Prb. PARASARA. Patihe mantuk
8. KADHINI babaran mijil kakung tinengeran NIRBITA, REKATAWATI
tiwikrama) ngamuk Beg. KANDIAWA kang badhe tuwe ring ASTINA kauntal ugi PARASARA mengsah KALA HANTU kakar lan teluk. AMUK-AMUKAN.
Wayang Kulit Pentas TheaterSouvenir Wayang HandicraftHiasan Wayang Lukisan /
kewatek sarembahan ajian meniko..??
sak derengipun kulo mator sembah nuwun ingkah katah2 supados panjenengan saget njawap
Kanjeng Tumenggung Surengrono (1618-640), Raden Suro Manggolo (1668-1678), Kanjeng Tumenggung Sumanegara (1829-1858), Kanjeng Raden Tumenggung Notonegoro (1858-1859), Kanjeng Tumenggung Suro Adi Negara (1859-1862) Kanjeng
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-
dadi P?nget: r?latif. Kidul-w?tan, Mohammad Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga darb?n? ana panutur gedh? Saliyan?
iki golongan kekarepan diarani pulo panyatur? dadi Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning
menyudahi presentasi. Padahal nek digagas-gagas, aku sing mbukak presentasi, ngopo de’e sing nutup? =_=”. Tak apa lah...
”Dek, presentasi ne kesuwen ki loo, sak jam punjul wis an,””Rapopo mbaaak, nganti ngko pas olahraga wae,”Sial.”Crito-crito wae mbaakk,”
Kat mau ki wis crito-crito ra nggenah, deeekk...
sing koyo ngono wae kalah, je. Opo meneh mbak Astri sing notabene antengan. Jglaaaarrrr....
Tapi mbak Astri sangat berguna sekali saat penjelasan tentang D3 Metrologi...
Sa’enake dewe. Ora mikir… Iki sing mbok tangkep sopo heh… ngawur… ngawur!” Komisaris
Kabir Panthi ♣♣ Kirtan jatha Group ♣♣ Kooka ♣♣ Kutta Marg ♣♣ Majhabi ♣♣ Manjis ♣♣ Masand ♣♣ Merhbanieh ♣♣ Mihan Sahibs ♣♣ Minas ♣♣ Nirankari ♣♣ Nanak panthi ♣♣ Nanakpanthi Sindhis ♣♣ Namdev Panthi ♣♣ Namdhari ♣♣ Nanaksaria ♣♣
Ndelok salah sijine acara tv la dadakno ono artis sing tatoan. Cewek sisan. Sopo kuwi, ora usah disebutne lak yo uwis weroh dewe to.
Tato lan tindik wis ora karuan ono ing negoro iki, ora peduli enom tuwel, lanang po wedok. Jane lek nduwe konco pengin opo sejatine tujuane tatoan lan tindikan iki. Opo mergo ben luwih wah opo ngono yo.
Sing jelas, acara yang disiarkan secara nasional kudune sing apik tur sing iso dadi tulodhone arek-arek cilik lan arek enom.Yo ben ora
Karangdoro, kec. Gambiran, kab. Banyuwangi . PURA BLAMBANGAN –BANYUWANGI PURA TIRTA PURWA BHUANA --BANYUWANGI Alamat : Desa Pesanggaran, kec
hadi ، AySu ، Maryam-2012 ، pasargad ،
Akeh pegawean mumet. Ora duwe pegawean lewih mumet.
Bbm sayang2 meng Sri malah salah kirim meng wong lanang. :(
Cah wadon jere nek lagi mens dadi sensitif, gampang mutung. Sri deneng mutunge saben dina yah..
maring ngendi bae lungane, kepengin ketemune tetep karo koemaring
Ora papa dadi mantan, sing penting wis tau nyicipi. #apane
Sebenere sih cukup, mung kurang bersyukur bae.
Seminggu ora ketemu pacar ora masalah. Sing ora duwe pacar nganti taunan bae ora masalah. #kalem
seneng ya dadi koe, nyebeli tapi tetep bae tek kangeni
sing preian lagi beres-beres kamar aja kelalen atine sisan diberesi ben ora berantakan
sore-sore udane deres, kelingan koe atiku ngenes #ParikanAsik
Weteng wis kencot, wis pesen panganan, tapi ora kebagian nggon. Kiye nyong mangan karo salto apa kepriwe mba??
Yakin wong kuwe mesti dadi jodohmu? Sing wis nyebar undangan bae ana sing ora
Sasis tralis Kandang Pitik.. Di indonesia G laku.. Ketinggalan zamban..
Yg lalu deltabosox Vixion.. Coss lg musim ujan.. Lumayan buat Fogging nyamuk..
December 21, 2015 at 3:35 pm
December 21, 2015 at 3:36 pm
December 21, 2015 at 3:39 pm
Dodolan montor milyaran koyo dodolan kacang godog yo mas Iwan, cal-cul cal-cul wae, jyan ancene wong ng-Eropa ki sugih-sugih
gendring, turing Naga amba punika Bathara.
(4) Binabujung mring sang garudha pukulun, saking jrih
urip, iya ingsun kang tutulung marang sira.
(6) Aturipun, Sang Naga inggih kalangkung, kawularsa gesang, nuhun
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
01Mingkar-mingkuring angkara, akarana karenan mardi siwi, sinawung resmining kidung, sinuba sinukarta, mrih kretarta pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing tanah Jawa, agama ageming aji.
basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni lan ak?h 80 saka lan Sundha, nduw?
salah siji saka sithik spesies megafauna sing kasisa. Kéwaniki kéwan dharat gedhé sing isih ana ing donya sawisé gajah, bareng kaliyan warak India lan kuda nil. Warak iki dimangertèni saka cangkem ambané sing digunaaké kanggo mangan suket lan dadi spesies warak sing paling bisa sosialisasi. Warak Putih iku warak paling umum saka kabèh warak lan duwé rong subspesies, subspesies lor luwih arang tinimbang kidul. Subspesies lor duwé 50 sing kasisa ing donya.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.44, 23 Maret 2016.
“urip dowo umure lan awet enom iku reesepe mung gampang, yoiku rausah mikir
inggih punika sepasang déwa Hindu. Nara lan Narayana minangka sadhèrèk kembar penjelmaan (awatara) Déwa Wisnu ing bumi, tugasipun minangka panegak dharma utawi kabecikan. Wonten ing konsèp Nara lan Narayana, jiwa manungsa Nara inggih punika pasangan ingkang kekal kaliyan Narayana Ingkang Mahasuci.
Wiracarita Hindu Mahabharata ngandharaken Kresna minangka Narayana déné Arjuna - pahlawan wonten ing wiracarita kasebut - minangka Nara.
kekalihipun dumunung wonten ing Badrinath, ing pundi kuil paling wigatinipun jemeneng wonten ing mrika.
Pasangan Nara lan Narayana biasanipun dipunpuja ing kuil-kuil aliran Swaminarayan. Pangikut sèkte kasebut pitados bilih pendiri aliran kasebut (Swaminarayanan) inggih punika inkarnasi Narayana.
Narayana ing kiwa lan Nara ing tengen. Relief ing Deogarh, Uttar Pradesh, India. Dipundamel sakitar abad ke-5.
Nama "Nara-Narayana" saged kapérang dados kalih tembung Sanskerta, nara lan Narayana. Nara atsges manungsa, déné Narayana Ngrujuk dhateng Déwa Narayana.
Kamus Monier-Williams ngandharaken bilih Nara inggih punika "Manungsa saking jaman awal utawi jiwa kekal ingkang ngliputi alam semesta (asring dipunasosiasikaken kaliya Narayana, "putra manungsa awal"; kekalihipun dipunanggep minangka déwa punapa déné tiyang suci saèngga jejuluk
tāpasau). Wonten ing Itihasa, kekalihipun minangka putra Dharma lan Murti utawi Ahimsa lan sinar suci saking Wisnu; Arjuna dipunkenal minangka Nara, déné Kresna minangka Narayana.- Mahabharata, Hariwangsa lan Purana".[1]
Kresna lan Arjuna ing Kurukshetra. Kresna maringi wejangan suci Bhagawadgita. Lukisan saking abad ke-18. Freer Sackler Gallery.
Kresna lan Arjuna asring dipungayutaken kaliyan Nara lan Narayana wonten ing kitab Mahabharata lan dipunanggep minangka inkarnasi Narayana lan Nara, miturut kitab Bhagawatapurana.[2]
Wonten ing pagesangan sadèrèngipun, pasangan kasebut miyos minangka pendéta Nara lan Narayana, lan nindakaken tapa ingkang awrat ing wilayah suci ing Badrinath. Nara lan Narayana minangka awatara kaping gangsal Wisnu (sanès ing dhaptar sedasa awatara). Kekalihipun minangka putra Dharma (keturunan Brahma) lan Murti (putri Daksa) utawi Ahimsa.[3] Kekalihipun dumunung wonten ing Badrika, kanthi nindakaken kathah tapa lan méditasi kanggé kasajahtraning donya. Kalih tiyang suci ingkang boten kapisahaken kasebut mendhet wujud minagka awatara kanggé kasajahtraning umat manungsa lan ngukum tiyang-tiyang nistha. Kekalihipun ngawonaken raksasa ingkang winastan Sahasrakawaca (teges: "Ingkang kagungan éwunan Rasukan Zirah").[4] Legénda ngandharaken bilih sawijining wekdal nalika Déwa Siwa nyobi mbketa misuwuring nama Nara lan Narayana dhateng donya. Kanggé nindakaken, piyambakipun nguncalaken gaman pamnungkasipun ingkang nama Pasupatastra dhateng kekalihipun. Kekiyatan méditasi kekalihipun dahsyat sanget saèngga gaman kasebut ical kekiyatanipun ing sangajengipun Nara lan Narayana. Déwa Siwa ngandharaken bilih kedadosan punika amargi kekalihipun minangka jnana kapisanan ingkang kanthi konstan wonten ing saben tahap Nirvikalpa Samadhi.
^ [1][2]
Nara_lan_Narayana&oldid=882213"	Kategori: Déwa HinduAwataraResiHindu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 28 Maret 2014.
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan
Jakarta kuwe misterius. Soale jare perwakilan PO Sinar Jaya, bise dikunci pintune, setire uga dikunci. Ora nalar nek nganti ilang.
Ning Facebook rame. Geger bis Sinar Jaya sing arep muat penumpang maring
Monine polisi wong loro kuwe olih pesenan bis.”Lha pesen loh bis yah, nek niat tuku bis gari meng diler mbok… ana-ana bae”, ujare Slamet ngobrol neng pos satpam perumahan.
neng medsos. Akeh komen sing mreguyokna koh. Contone, “Nyolong koh bis, nyolong korek be konangan” .
“Karunge sapira gedene sing nggo madahi bis?”
Ujare rika priwe sedulur? wkwkwkwk…
atus ewu wes .... mumpung rung tuku rb 750 sesok ...... ra sah mbok tambahi popo ...... ra sah lan ra popo .. jek sak kresek nggonaku hehehe
menambahkan , sang prabu menuliskan “akeh udan salah mangsa, akeh prawan tua, akeh randa nglairake anak, akeh jabang bayi lahir nggoleki bapake:,
pesugihan.Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin, luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka (
Achtkarspelen, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 28.156 jiwa.
oldid=1025152"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 11 Maret 2016.
nganakno sing jenenge pariwisata ing yogya. murid-murid dikon gawe kelompok. 1 kelompok ono 5 wong. yudi lan diko bingung goleki pasangane dhewe-dhewe. lan kayata ana sisa yaiku jarwo , udin ,lan kirno. kabeh siswa wis dicepaki kamar dhewe – dhewe. siswa liburan 3 dina. tekan yogya tengah wengi. kabeh padha manuju ing hotele. amarga murid-murid padha kesel, padha turu kabeh. esoke , murid-murid di jak ing taman pintar. bar iku ing pantai parangtritis. banjur balik ing hotel. kabeh padha
ora usah ngeles tetep aku ra percaya!!” akhire yudi lan udin eneng-engan. esuk e kabeh padha menyang ing bus , amarga dina iki mulih.yudi lapor ing guru. banjur diumumake. banjur kabeh kanca – kanca padha goleki.jebule tab kui ono ing bangkune yudi dhewe. banjur yudi nyuwun ngapura karo udin yudi “din , sorry yo, aku wes nuduh kue.” udin ”
Rampung nyetel classroom, wulangan wiwit, pawulangan kawitan matématika.
uga rampung sawijining karya” katresnan ambegan, “Oke, rampung ora rampung, klumpukne munggah!” Said Bu. Fasya. Kabeh siswa uga ngumpulake pakaryan, kajaba Minmie, amarga Minmie ora ngerti Kursus
banjur kita menyang perpustakaan. Ora aran, lonceng iki rung. “Anak, saiki ibune bakal menehi tugas marang kowe, saiki kita mulih cepet amarga guru bakal terus rapat!” Says Bu. Fasya marang siswa. Asil Bu. Fasya marang bakal ngasilake cepet, atmosfer ana kelas supaya rowdy. Bu. Fasya menehi grup tugas nggawe wujud warata
ngarep Angel wrote?” Pitakone cherryl, nggawa kanca. “Ora, aku ora bisa RYL, apa yen ing ngarep katresnan wrote?” Tolak Angel lan nggawa kanca menyang ing omahe katresnan. “SETUJU !!” Said Minmie bungah SMBIL wungu tangané. “Manawa, nanging apa yen wong lanang kanggo house sandi ing 4 piyambak, sawise bali les?” Pitakone katresnan kanggo dheweke kanca. “Bener aku ora arep menyang ing omahe katresnan, aku sengit marang Panjenengane, nanging, apa bisa nggawe” Keisya murmur ing manah. Kabeh setuju cumadhang kanggo Love omah-omahé, nanging ora karo Keisya. “Inggih, kita kabeh tresna house ing 4,
ing ngarep saka katresnan. Ing afternoon, ing 4. Ok, kabeh wis padha lan nggawa saben alat, iku saiki wektu kanggo pindhah menyang house cinta. Tok, tok, tokk, “Nuwun sewu” ngandika Minmie minangka piyambakipun kalah ing lawang katresnan. “Iyaaa, Hey wong lanang, teka ing, teka ing, please teka ing!” Nggawa katresnan karo bungah. Padha lan miwiti nggarap tugas. “Sampeyan wis nggawa perabot iku ora?” Pitakone katresnan.
munggah, menehi jeneng klompok lan bagun iku, oke?” Ing proposal saka katresnan. Kabeh sarujuk lan miwiti nggarap. Nanging nalika wong padha tresna malah isih, mangan cemilan, lan ora teka bisa. “Iku sandi guess, piyambakipun badhe tumindak kaya raja lan kita minangka Babu” Keisya delok kanggo aku, pegel. “Aduhh, ya hard kanggo ngukur lan nggawe iku, nanging ana njupuk iku gampang!” Sindir Minmie kanggo Love. “Sapa kowe tegese?” Pitakone Angel, curious. “Ayo, supaya wong
tersundir / sirno. “Peduli, uga kita pindhah piyambak!” Ngomong Minmie rada pegel. Banjur padha terus karya sing. “Huaaa, pungkasanipun liwat, aku banget kesel!” Said Cheryl. “Heh katresnan, wis rampung tuh, saiki ornamental!” Said Keisya. “Aihhh, apa ora kowé wrote kabeh ornamental ing?” Says katresnan karo keset. “Oke nggoleki, aku bakal nindakake iku, nanging yen sampeyan ora bisa Skor, ora nyalahke kita ya!” Said Minmie rada pegel. Akhire Minmie sing dekorasi tangi warata. Sawise sawetara menit lan banjur “Rampung !!” Minmie ngandika, bungah. “Iku wis rampung iku?, Hayo ngarep, tangi warata Minmie
tho, huhh, supaya kanca-kanca, kita pindhah saka kene!” Says Keisya karo emosi. Padha lunga saka omah katresnan lan bali menyang omah-omahé dhéwé-dhéwé. “Huhh, karya grup iki tedious, yen mung aku
Dhewe awit tabuh 06.00 Dina sabanjuré ing sekolah. Anak prawan ing chatting, uga minangka Minmie, Cherryl, Angel, Keisya. Padha gossip bab katresnan, amarga katresnan wis ora teka kanggo sekolah. “Girls, ora ngerti tho, wingi dina Aku sengit paling, yen mung kita ora klompok karo katresnan!” Ngandika Keisya, tetep marang mripat bulging. Yup, kabèh sepakat kanggo Keisya. “Eh, eh, katresnan rawuh, stt SHH ora pirembagan bab wong, kita ngganti topik mung yuk!” Says Cheryl padha kaget weruh rawuh saka katresnan. Ora suwé sakwisé katresnan isa lonceng iki nyuworo. “Anak, klumpukne tugas wingi marang ibune!” Says Bu. Fasya. Sawise kabeh klumpukne, dumadakan “BUUU !!!” Says Minmie karo outspoken, nyekeli tangan lan mata tetep ing katresnan kang. “Ya, apa Minmie?”
words evasive BU. Fasya “Ta, nanging Buu, kowe apa iku ing ngarep! Loh kok aku ora bisa Value? “Katresnan Sering karo mripat kang katon nglirik Minmie. “Ya, amarga sampeyan lagi ora digunakake, nalika wong sing nyambut, uga, sampeyan pengin supaya bisa kanggo Value mangsa tanpa nyoba?” Temenan BU. Emosi Fasya katon, “Mangan, yen sampeyan pengin dadi soko ngirim nyoba kawitan!” Ngandika keisya. Huuuu, kabeh anak ing katresnan kelas nyinder!, Katresnan ngaso lan nyoba kanggo terus bali Wirang kang. “Ya, aku nyuwun pangapunten, lan tho aku ora ngerti yen bakal duwe ora Nilai, wektu
Yo yo aku wis njaluk sepuro tapi yo pancet ae ora disepuro.
Ora dadi ngopo.Sing penting wis njaluk sepuro. Pancene wong urip nggone salah lan duso, sering-seringo ngapuro ben oleh bantuane Sing Gawe Urip. Sopo ngerti oleh pituduh sing luweh becik ing
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN SURTIKANTHI VERSI JOMBOR
pinarengaken nanging SURTIKANTHI mundhut pamaes sing bagus. SAKUNI kautus mring NGAMARTA.
2. NGAWANGGAPUJANGGAKARNA, gandrung SURTIKANTHI utusan gagal.
3. NGAMARTAa. WAYANGPUNTADEWA, BIMA, PAMADI, KEMBARb. GINEMNampi timbalanipun SALYA, SAKUNI dhateng mundhut PAMADI sinagahan bidhal. Perang SEKAR.
4. METHAPRALAYAa. WAYANGADHIRATA, dewi NADHA, SURYAWATU, SURYATMAJAb. GINEMSang nata dukani SURYATMAJA dene anggenipun tansah kesah, wusana SURYATMAJA tinundhung awit dinangu anggenipun labet gelang dhateng MANDARAKA.
cinegat, BANOWATI dakwa bilih PPAMADI nggebang SURTIKANDHI. PAMADI lenggana wasana SURYATMAJA langkung mawi kemul pedhut. PAMADI nututi.
Garudha. SURYATMAJA dados dara, PAMADI dados Alap-alap. SURYATMAJA judheg namung lumajar umpetan. SURTIKANDHI sumelang laju akal nyuweki busana wadul BALADEWA bilih rimudha PAMADI. BALADEWA nesu, PAMADI nembe ngoyak maling jinambak dipun pala. BANOWATI ugi wadul BRATASENA, nesu. BALADEWA den pala. PAMADI kagendhong BANOWATI sareng dipun adili BALADEWA lepat namung PAMADI kinen nututi.
a. WAYANGb. GINEMADIRATA lan GARWA, SURYAWATI. PAMADI dhateng tinarka SURYATMAJA perlune kondur badhe nganthi SURYAWATI kangge patah linilan. SURYATMAJA dhateng dinangu matur, sareng winedhar bilih SURYAWATI kabegta lare SURYATMAJAnututi perang malih lan PAMADI prang keris. SURYATMAJA kenging kesrempet sirahe trus linegandhang. NARADA rawuh lajeng waleh yen taksih kadang laju kinen ngreka murih sagedipun dhaup lan bedhaha NGAWANGGA, bidhal.
9. NGAWANGGAPUJANGGAKARNA pinejahan PAMADI, SURYATMAJA gya manunggal. PAMADI ngrumiyini lampah.
10. MANDARAKA pepak. PAMADI matur bilih kang dhusta SURYATMAJA. DANAWA dhateng prang babarbabare de PAMADI dhaupan KURUPATI kapacangaken BANOWATI.
panganan opo maneh kuwi bung @ Nara, kok aku ora tau krungu?
Wis ora usah repot-repot.Iki ngono wis bengi wayahmu turu mlungker. ON yo percuma ae diluk tok paling yowis mbok tinggal.
1859 (I.J.N. Eindhoven & Co)
Kantor Pusat Jl. KH Zainul Arifin No. 20 Jakarta - 11140, Indonésia
ing Indonésia ya iku perusahaan gas swasta Walanda kang jenengé I.J.N. Eindhoven lan Co ngadeg nalika tahun 1859 kang ngenalaké penggunaan gas kota ing Indonésia kang digawé saka batu bara. Nalika
distribusi gas bumi uga ing bidang kang luwih marang sektor hulu ya iku ing bidang transmisi, ing ngendi PGN kanti fungsi minangka transporter.
Bisnis PGN[besut | besut sumber]
Distribusi gas bumi[besut | besut sumber]
PGN ngoperasikaké jalur pipa distribusi gas kang dawané nganti 3.750 km, nyuplai gas bumi marang pembangkit listrik, industri, usaha komersial kalebu restoran, hotèl lan
Kanggo ngawasi kegiatan operasional transmisi lan distribusi, PGN mbagi area bisnisé dadi papat Unit Bisnis Strategis kanti fokus geografis déwé:
SBU Distribusi Wewengkon I, nyakup area Sumatera Selatan nganti Jawa Barat (kalebu
PT Gas Energi Jambi: perdagangan, konstruksi lan jasa
PT Banten Gas Synergi: jasa, transportasi, perdagangan lan pertambangan (Afiliasi)
Saham PGN[besut | besut sumber]
Bebarengan karo akèhé privatisasi BUMN ing Indonésia, pamaréntah terus nglakokaké pangadolan saham BUMN iki. Saiki pamaréntah
iku nganti 23% sajroné sedina. Sentimen negatif ing pasar modal iku kaitané karo kecurigaan yèn PGN lan pamaréntah nutup-nutupi ketelatan proyèk kasebut kang kuduné wis operasi nalika Desember 2006, nanging ditunda nganti Januari 2007 lan katunda maning nganti Maret [1]. Akibaté PGN kenoi denda déning Pertamina ya iku US$ 15.000 per dina awit 1 November 2006[2].
IndonésiaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.13, 19 Maret 2016.
sing siji kuwi cah anyar arep nggolek jeneng sik,.
ing jasad, amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok pancabaya,ubayane mbalenjani.
Jancuk…iki bedhil di pompa mbledos dewe…wayahe di graji koyoke …wkwkkwkwkw
Like this:Like Loading...	Post navigation
← @cangi …. tour de malaysia and singapore 2011	numpang mejeng @universal
Wulangreh: Lelima sinembah, sembah lelima
Serat Wulangreh: Laku ing sasmita amrih lantip
Nglakoni (2): Tulisan abad lalu
Serat Wedhatama: “Tri Prakara” Pegangan Ksatria Jawa
Serat Wedhatama: “Wirya, Arta, Winasis”
Tatag, Teteg, Tangguh, Tanggon, Tanggap, Tutug
bekgrone putih, tulisane ijo, mblaur kabeh… ganti po’o..
ngunu…jare gak seneng pink… tapi iki ko’ ngepink kabeh
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN DURSILAWATI VERSI JOMBOR
Sang Yaksendra gandrung DURSALAH, sampun utusan wadya kinen nusul. Bidhal. GAGAL.
JAYADRATA lan SAPWANI ing GIRICALA, garwa dewi PUDIASTUTI. Pth. JAYAWILUDAKA, JAYASUBANDA
riningkes tan bonggo laju kinalungan cindhe gya kaasta mring NGASTINA. PETRUK wadul SENA.
PUNTADEWA, SENA KEMBAR nampi wadule petruk SENA nusul ing ASTINA.
7. BANAKELING. SAPWANI nampi ature patih gya ngarak JAYADRATA.
8. NGESTINA. KURUPATI, DRUNA, SAKUNI nampi DURSALAH lan pun PAMADI gya kinunjara. Dhaupan.
SENA duka lajeng rinapu PAMADI ingkang kaasta BANOWATI lajeng sami waleh. JAYADRATA wadul PAMADI kinen nututi gajah. Gajah pinarjaya. Yaksa lumurug. AMUK-AMUKAN.
Dewi Banowati putri Prabu Salya, raja negara Mandraka. Ibunya bernama Dewi Setyawati / Pujawati. Ia
Banowati Sumber : Sejarah Wayang Purwa - Hardjowirogo - PN Balai Pustaka - 1982
sing onok kono endi??wahhh...lek kuwi srry men iku jatah ku dewe
dilakoni, amarga si tuwa wis tau ngalami yèn lakune si ênom mangkana iku nyimpang
saka garising bênêr, bakal tumiba marang luput, balik si tuwa ênggone awèh
pitutur aja mung saka gampange ngobahake lambe bae, yèn kalakuane dhèk ênom,
mangan, nginum, madon, madat sarta main durung dimarèni, sayoga ora pitutur
bae, dene wong ênom kang anduwèni watêk kaya watêke wong tuwa, iku musthikaning
budi, amêsthi bakal ora kêduwung uripe.
Upacara Pemberangkatan 450 Prajurit Yonif 405/Surya Kusuma Satgas Pamtas RI-PNG
SUNGSUNG WOYANG WUYUNGAN SUNGSUNG WOYANG WUYUNGAN TETESING ANGIN, TETESING BUN NANGIS SI
Beu cilaka ieu mah!” Si nu boga indekosan ngabela maneh. “Pak, kulo mboten mangertos. Seng kulo ngertos, anak ipun mandine dhewe, tidure dhewe, belajar nang kamar dhewe,….”
“Nuwun sewu, kulo nggadahi amalan Sholawat Wahidiyah. Menopo Panjenengan kerso kulo ijazahi ?” (
dawuh “Menawi mboten saged inggih piyambak-piyambak kemawon lan mboten
kulo sampun nampi serat. Perkawis Sholawat Wahidiyah puniko damelan/gawe-gawe K.H. Abdoel Madjid Ma’roef piyambak. Mboten anggadahi isnad minal adillah. Milo ulama’-ulama’ Kediri khususipun ugi ulama’-ulama’ Nahdhatul Ulama’ mboten wonten ingkang ngamalaken Sholawat Wahidiyah. Malah santri-santri Lirboyo kaliyan panjenenganipun Kiai Marzuqi Dahlan lan Mahrus Ali dipun haromaken ngamalaken Sholawat Wahidiyah, jalaran ajaranipun katah bertentangan kaliyan syari’at. Matsalan pelajaranipun: Sopo-sopo wonge wis ngamalaken Sholawat Wahidiyah
a’mali minal kabaairi. Wafilhadis :
Puniko hadis awih weruh kaliyan terang bilih Rasulullah kemawon kaliyan keluargo mboten wani tanggung jawab/
mboten wushul/…..kejawi tiyang-tiyang ingkang anut syari’atipun. Ugi dawuh………….
Wafi riwayat…………………….. tiyang puniko kebujuk howo nafsu ….naudzubillah mindzalik. ……………moco sholawat …….sebab sholawatipun wonten ………..
dhene kethek nganter pitik kate ing Watu Pokak. Kelakoan iku dilakoni
2. BUTA gadrung utusan, Gagal
3. SAPTARGAa. WAYANGABIASA, ABIMANYU, PUNAKAWANb. GINEMABIASA , ABIMANYU nyuwunaken angestu temanten gya mundur lan Punakawan SEKAR.
4. MADUKARAa. WAYANGJANAKA lan Garwa-garwa, DRUNA, SAKUNI, ABIMANYU.b. GINEMJANAKA lan Garwa-garwa, DRUNA lan SAKUNI dhateng laju namakaken mantranipun. JANAKA laju sagah murungaken dhateng MEMAENANG, DRUNA badhe medhet LESMANA.
kepanggih KRESNA. KRESNA dangu, GATHUTKACA matur. KRESNA laju dhawuh “yen aku dhisik seneng putri yen dilamar ora
nyepeng: para Putra menawi nyelaki patengganipun PREGIWA GATHUTKACA nggereng-nggereng sami ajrih, KURAWA sami injen-injen GATHUTKACA nggereng KURAWA mlajar. JANAKA duka tan saronto GATHUTKACA laju dipun lebeti ing kamar GATHUTKACA trus badhe dipun ranjap neng alun-alun.PETRUK wadul BIMA. BIMA laju mring MADUKARA dumugi alun-alun sumerep yen AGTHUTKACA sampun dipun banda laju den udhari. BIMA nggentosi. Sareng KURAWA badhe ngranjap dipun dhupaki. JANAKA sareng sumereo BIMA dhateng trus kesah madosi GATHUTKACA. BIMA nututi. GATHUTKACA badhe kapejahi JANAKA, BIMA tan angsal, angsal nanging PREGIWA kedah dipun pateni, sami pabenan KRESNA dhateng laju sami dipun dangu sami mantep JANAKA trimah. BIMA mundhut tukon KALANADHAH, JANAKA ngaturaken dhaupan. Amuk-amukan Buta lan KURAWA.
Siji : Gusti Alllah ora ono koncone.
Loro : Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem.
Papat : karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo o.
Limo : mangan ra mangan sing penting kumpul.
Hiji : Gusti Allah eta sorangan sareng ageng pisan.
Sawanda : adeging bebrayan pamonging gesang kekalih
Saekapraya : kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami
Tepa ing rasa, Dana ing tepa, Temen tobating rila
Tepa ing rasa : tepa menika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipin boten sekeca ing prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes
Dana ing tepa : rasa pangraosbmakaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking watak srei drengki, jahil
garwa satunggal boten telas salaminipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa. Tumrap putrid semanten ugi, adatipun nyaketaken sih tresnanipun kakung
Sadaya gegayuhan saged kaleksanan, jer linambaran kuwanen, kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman “Sapa wani ing gampang, wedi ing kewuh, samubarang nora bakal bisa kelakon”
Gemi : ora gelem ngetokake waragat kang ora perlu
Nastiti : weruh ing petung, ora gampang keblithuk
Ngati-ati : bisa ngormati marang guna kayaning laki
Kayuswan, Kawibawan (Panca utamaning gesang balewisma)
Busana : ngagem busana manut sakuwasanipun, dhedhasar narima
Baksana : dhedhaharan ingkang jumbuh kaliyan wulu, wedalipun
Beda : nadyan darajat padha, reh kawajibanipun tetep beda
Dhendha : adiling ukum, boten wigah-wigih,
Momong : saged ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kajawi dhawuh ugi saged nuladhani ( saged momong bendaranipun )
Momot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengawan. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae, tan gampil serik lamun cinacat, ugi boten gampil bombong menawi kaalembana ( saged nyimpen wewadi )
Momor : gampil ing pasrawungan, ingkang esthinipun mamrih jembaring pasrawungan, miwah ngrembakaning karukunan, kanthi boten mbenten-mbentenaken derajat lan pangkat
Mursid : landep ing panggrahita, boten cengkah kaliyan tegesipun kautaman, ing idhep hamung mamrih saya indhaking darajat brayat lan kulawarga, ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan
Murakabi : boten among kangge kabetahaning brayat kemawon ananing migunani tumrap tiyang sanes.
Ampun mbiji tiyang saking blegering badan, nanging saking tumindakipun.
Minangka pinuju kalairanipun kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi :
Kapendhet saking neptunipun sasi kalairan, Sakmenika gunggungipun wau menawi langkung saking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun. Menawi sisa :
2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang.
3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri.
1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi.
7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan among tani.
9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun perintah, malah mrentah.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik kanggo nikahan. Anjupuka neptuning dina lan neptuning
7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase .
2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara.
3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng.
4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan.
5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke.
6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu.
SEJARAH DINTEN PEKENAN WULAN TAUNPAWUKON SA’AT TUWIN WINDU
Kanjeng Nabi Idris saweg jumeneng Nata wonten ing nagari Malebari, punika karsa angleluri, anulad amastani dinten. Semanten etanging taun surya 1020 taun awit saking Kanjeng Nabi Adam. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Samsu, Kammar, Marih, ‘Atarit, Mustari, Johar lan Jokal Punika panganggitipun dinten ingkang kaping sepisan.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih.
Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga
Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak-piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa warnasuci (446)
Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten
Konco-konco, sederek sedoyo, sanak kadang. Kulo “Arifin BITS’O5” nyuwun agunge
pangapunten arupi wonten kelintuhan, kekirangan, kekhilapan, Sugeng Riyaden
LAKON WAYANG MANUMAYASA KRAMA VEERSI JOMBOR
GINEMMidhanget pawartos bilih putra pulunan Beg. MANUMAYASA sajak mbalela dene dangu tan seba lan kathah ratu-ratu manca kang sami meguru nanging R. BASUKESTHI mboten pitados. Sang nata meksa utusan patih kinen dhawuh dhateng Pr. KALA KARAMBA
putut SUPALAWA (kethek)b. GINEMSang nata angsala pandakwa bilih kininten badhe jumeneng nata. MANUMAYASA sadhe neng Pamelengan. PUTHUT jagi wasana mengsah dhateng GAGAL.Wadya danawa mundur badhe nyegat neng wana mbok menawi
lelana, bidhal perang sekar. MANUMAYASA laju kondur malih badhe semedi.
5. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, RETNAWATI, KANASTRIb. GINEMGURU, NARADHA badhe maringi jodho dhateng MANUMAYASA dewi RETNAWATI lan KANASTRI dadosa jodhonipun SEMAR (ASMASANTA). Widadari kekalih kadadosaken sima pethak gya katurunaken
SEMAR, GARENG, PETRUK. Sabibare semedi angsal wangsit kinen lelana dhateng sabin, bidhal. Dumugi ing sabin
JATIKANDHAb. GINEMBASUMURTI nampi KARUMBA munjuk bilih wadya PRINGGADANI pinarjaya dening MANUMAYASA. KARUMBA kinen lumurug. JATIKANDHA ngawat-awati lan wineling, MENAWI tan kersa tinimbalan sang nata badhe sowan, bidhal.
9. MANUMAYASA lan garwa RETNAWATI, SEMAR-KANASTRI badhe ngubengi redi wusana RETNAWATI pirsa wit sumarwana (saged baobot yen didhahar). Kepingin nedha gya pinethik kadhahar, wusana kang tenggi GANDARWA Satrutapa ing sedya badhe kasukakaken bojonipun supados saged peputra sareng makaten sang satrutapa nedya manunggal ing RETNAWATI lan wineling supados ganti nama dewi SUMARWANA lan putrane tinengerana
10. WIRATHABASUMURTI nampi MANUMAYASA matur sedyanipun namung badhe ngudi garwa widadari lan turunipun. Tancep kayon.
Pemalang , Purbalingga , Banyumas , Grobogan , Purworejo , Rembang , Tegal , Sragen , Sukoharjo , Temanggung , Semarang , Wonogiri , WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul , Sleman , Wates / Kulon Progo , Wonosari ,
Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta, JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
Ngatur saha nglantaraken lampahing acara supados gangsar/lancar utawi rancag
Maosaken saha nyamektaaken/menyiapkan para paraga ingkang kajibah/ditugasi nindaaken tanggap wacana/sambutan ing acara ingkang badhe dipunlampahi
Ingkang kagatosaken panatacara nalika nindaaken sesorah inggih menika wonten 4 ing antawisipun/ diantarannya :
Wiraga : patrap solah bawa/sikap anteng boten kathahen ngebahaken badan. Busana kajumbuhaken/disesuaikan kaliyan acaranipun (sungkawa/dukacita menapa manasuka)
Wirama : andhap inggiling suwanten kajumbuhaken kaliyan acaranipun (sungkawa menawa manasuka)
Wirasa : saged nglarasaken raosipun (penghayatan/penjiwaan) ingkang kajumbuhaken kaliyan acaranipun ( sungkawa menapa manasuka)
Wicara : anggenipun matur kedah cetha saged mbedakaken tembung-tembung ingkang meh/hamper sami (d, dh, t, th) lan mboten bindheng/sengau
Methode-methode ingkang kaginakaken panatacara nalikanipun sesorah wonten 4 antawisipun
Maos teks : inggih menika panatacara ngayahi jejibahan kanthi maos teks
Apalan : inggih menika panatacara nindakaken pakaryanipun kanthi ngapalaken teks ingkang sampun kawaos saderengipun
Ekstemporan : inggih menika panatacara nindakaken jejibahan kanthi mbeta cathetan alit
Impromtu : inggih menika panatacara nindakaken jejibahan kanthi dadakan tanpa nyameptakaken/mempersiapkan saderengipun kejawi/selain kanthi wekdal ingkang sekedhik. Piyambakipun saged nindakaken awit pengalamnipun dados panatacara ing acara-acara sakderengipun.
Perangan-perangan/bagian-bagian sesorah ingkang kaaturaken/disampaikan dening panatacara inggih menika :
Nama-nama para paraga jangkep/lengkap kaliyan/dengan gelaripun (Drs, S.Pd, M.Pd, H, lsp) ingkang badhe nindakaken tanggap wacana,pambagyahaarja, atur sapala,utawi ingkang paring sabdatama,lsp.
Atur pangapunten awit sedaya kekirangan saha kalepatan nalika nglantaraken/menyertai lampahing acara
Ringkesipun ingkang dipunaturaken/disampaikan panatacara nalikanipun sesorah :
Ngaturaken uluk salam minangka pambuka tuladhanipun assalamu’alaikum wr.wb,sugeng enjing, ngaturaken kasugengan mugi kawilujengan binabar dhumateng kula panjenengan sedaya, lsp.
Ngaturaken ancasipun utawi tujuwanipun minangka panatacara ing salebeting acara ….
Ngaturaken atur pakurmat dhumateng para tamu, kawiwitan dhumateng para-para ingkang kaanggep langkung dipunkurmati :para sepuh, Bapak kepala sekolah, Bapak Kepala Desa, lsp. Dhumateng
Ngunjukaken atur raos puji sokur awit sedaya nikmat ingkang kaparingaken dening Gusti Pangeran Ingkang Maha Agung dhateng para rawuh saengga saged kempal ngrawuhi acara …. Ing ….
Panutup : maosaken dudutan utawi simpulan ingkang sampun kaaturaken dening wasitatama
Ngaturaken agunging pangapunten awit sedaya kekiranganipun wiwit atur, patrap saha sanesipun nalika nindakaken jejibahan/pakaryan minangka panatacara ing acara …. Dhateng para rawuh lan nyuwun agenging pangapunten
Pangajab kanthi lampahing acara ingkang sampun kalampahan kala wau tumrap panitia sumrambahipun dhateng para rawuh.
Salam panutup tuladhanipun Wassalamu’alaikum wr.wb, sugeng siang, sugeng pepanggihan ing sanes wekdal, jaya-jaya wijayanti rahayu ingkang sami pinanggih. Katutup kanthi atur panuwun :nuwun
saha muslimat ingkang kinurmatan, mangga sesarengan ngaturaken puji syukur Alhamdulillah wonten Ngarsa Dalem Allah SWT, dene kula saha Panjenengan sadaya taksih kaparingan rahmat saha karahmatan saengga saged makempal wonren ing Masjid Al-Falaah menika.
Saderengipun acara dipunwiwiti, kula minangka pranatcara ing pengetan Maulud Nabi Muhammad SAW dalu menika, badhe maosaken urut-urutaning adicara pengaosan , inggih menika :
Acar inti, pengaosan dening Al ustad H. Abdulrachim
Para rawuh, para jamaah ingkang kinurmatn, mekaten menggah reronceneing acara pengetan Maulud Nabi Muhammad SAW ingkang sampun karakit dening panitia. Salajengipun, sumangga acara enggal kawiwitan. Lumebet ing acara ingkang sepisan inggih menika pambuka. Sumangga dipunbikak kanthi maos Basmallah sesarengan, kula dherekaken………….
Acara salajengipun badhe kawosaken ayat-ayat suci Alquran, Pramila dhumateng kadang Muhammad Rasyid, wekdal kaaturaken, sumangga ….
Mugi-mugi kanthi waosan Kalam Ilahi kalawau, Gusti Allah S.W.T, tansah paring lubering kanugrahan dhumateng kula saha panjenengan sadaya.
Para rawuh, hadirin saha hadirat ingkang kaparingan rahmat dening Allah, menggah acara salajengipun inggih menika taur pangandikan saking takmir masjid, Dhumateng Bapak Kyai …. Kasuwun paring pangandikan.
Tumapak acara inti,inggih menika pengaosan. Dhumateng Al-Mukaram Ustadz Drs. H. Abdullah Dimyati kasuwun paring fatwanipun. Wekdal kaaturaken sacekapipun. Sumangga …
Mugi-mugi menapa ingkang sampun kaandharaken dening Bapak Ustadz Abdullah saged migunani tumrap kula saha Panjenengan sadaya. Bapak-Ibu para jamaah, bok bilih anggen kula matur kathah lepat saha kekiranganipun,pramila saestu kula nyuwun agunging pangapunten. Sumangga acara ing dalu menika
tiyang ingkang tinenggenah nglantaraken satunggaling acara utawi master of ceremony (mc)
adicara : kawontenan acara utawi upacara endah, luhur, sae
hadirin (arab) : tiyang ingkang rawuh (hadir) wonten ing satunggaling acara
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para purna karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Illahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.
kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun
– Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kaparenga tansah lelenggahan
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?
Stub-ratio)) (itungan tabel ing basa Abu Wikipedia pawi...
Setya bekti mituhu dhateng laki, remen prihatos, sabar, narima.
WATAK/SIFAT RADEN RAMAWIJAYADasa nama : Rama Legawa.Negari : Pancawati.Patih : Narpati
bekti dhateng sadherek sepuh, santosa ing tekad, tansah bela ingkang leres, jejegaken prakawis kanthi adil, remen ngayomi saha paring pitulungan dhateng tiyang sanes ingkang sangsaya saha
mangan obat yo nggawe gedang bos. sego yo iso. mie, kates, iwak, dll pokoke iso lembut di lidah. nek nggawe banyu
gak apik dhigawa nglamun. Ngalor ngidur liwat took numpak motor; Masih untung nyenggal nyenggol ati lega. Sapa ngerti nasib awak lagi mujur; Kenal anak e sing dodol rujak cingur. Ja dhipikir kon padha gak duwe sangu; ja dhipikir angger padha gelem melu aku. cah ayo cah sapa gelem melu aku; cah ayo cah golek kenalan cah ayu.
NGGO NYABET ASMA LAN JIWANE SI
(Dilih saka Kategori:Fauna Bangladesh)
Kaca-kaca ing kategori "Fauna Bangladèsh"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Fauna_Bangladèsh&oldid=941555"	Kategori: Fauna miturut negaraBanggaladésaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.25, 18 Novèmber 2015.
Setyo Tuhu (Bowo) @Pancer'S
basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
dreamstime.com/x/ramayana-ballet-prambanan-indonesia-yogyakarta-sep-show-temple-sep-yogyakarta-based-epic-hindu-poem-31059646.jpg\",\"RAMAYANA BALLET AT AT PRAMBANAN,
PRAMBANAN, INDONESIA\",\"\",\"31059613\",\"Size: 5,616x3,744 pixels (21.0MP).\",\"2 credits\",2,400,267,1,\"https://thumbs.dreamstime.com/t/ramayana-ballet-prambanan-
dreamstime.com/x/ramayana-ballet-prambanan-indonesia-yogyakarta-sep-show-temple-sep-yogyakarta-based-epic-hindu-poem-31059395.jpg\",\"RAMAYANA BALLET AT AT PRAMBANAN,
PRAMBANAN, INDONESIA\",\"\",\"31059378\",\"Size: 3,744x3,744 pixels (14.0MP).\",\"2 credits\",2,400,400,1,\"https://thumbs.dreamstime.com/t/ramayana-ballet-prambanan-
indonesia-28580840.jpg\",\"RAMAYANA BALLET AT AT PRAMBANAN, INDONESIA\",\"\",\"28580840\",\"Size: 6,000x4,004 pixels (24.0MP).\",\"2 credits\",2,400,267,1,\"https://thumbs.dreamstime.com/t/ramayana-ballet-prambanan-
indonesia-28580751.jpg\",\"RAMAYANA BALLET AT AT PRAMBANAN, INDONESIA\",\"\",\"28580751\",\"Size: 6,000x4,004 pixels (24.0MP).\",\"2 credits\",2,400,267,1,\"https://thumbs.dreamstime.com/t/ramayana-ballet-prambanan-
pinesthi.. katresnan iki wis dadi duweke..dhuh,gusti..cinaketna kula lan slirane.
Wong Alemanni utawa Suku Alemanni iku wiwitané sekuthu saka suku-suku Jerman kang manggon ing laladan kali Rhine.[1] Salah sijiné bukti kang mertandhaké anané suku iki ya iku anane cognomen Alamannicus kang ditampa karo Kaisar Romawi, Caracalla, kang mrintah Kekaisaran Romawi wiwit taun 211–217.[2] Kanthi cara iki, Kaisar Romawi nganggep yèn dheweké wis nguwasani suku Alemanni.[1] Sifat persekuthuan suku Alemanni karo suku-suku Jerman isih durung cetha.[1] Persekuthuan iki nduwèni usaha kanggo nyerang provinsi Romawi, Germania Superior.[1] Umumé, suku Alemanni melu apa kang wis dilakoni karo suku Franka.[1] Wiwit abad kang sepisanan, kali Rhine wis dadi batas antarane Galia Romawi lan suku-suku Jerman.[1] Suku Jerman, Kelt, lan suku-suku campuran Kelt-Jerman manggon ing pinggir kali iku.[1] Romawi mbagi laladan iki dadi rong distrik ya iku Germania Inferior lan Germania Superior.[1] Distrik kang sijiné manggon ing ngisor utawa lor kali lan kang sijiné manéh manggon ing dhuwur utawa kidul kali Rhine.[1] Wates benteng Romawi paling njaba ing sakupengé Germania Superior diarani Limes Germanicus.[1] Pasukan perang Allemani kerep nyebrang limes lan nyerang Germania Superior kang tumuju Agri Decumates.[1] Minangka persekuthuan wiwit abad kalima, suku Alemanni manggon laladan Alsace nganti laladan Dataran Tinggi Swiss.[1] Saliyané iku, suku Alemanni uga manggon ing laladan kang saiki diarani Bavaria lan Austria, nganti ing lembah Alpen ing abad kaping wolu.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)m-search.jp(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
^ (en)wdict.net(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Alemanni&oldid=1015694"	Kategori: Suku bangsa kunaSuku bangsa Jerman kunaSuku bangsa ing JermanSajarah klompok ètnis ing ÉropahSajarah suku JermanÉropah Zaman WesiSuku bangsa ing Jerman KulonAlemanniAbad Tengahan wiwitan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.48, 8 Maret 2016.
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
1. MANDURAa. WAYANGBASUDEWA, Ary. PRABU, UGRASENA, Pt. SUROGUPITA. b. GINEMBab KAKRASANA, NARAYANA anggenipun katitipaken ing WIDARAKANDHANG lan BADRAINI wus garbini lan UGRASENA matur bilih mentas nampi serat penantang saking
utussan patihe bidhal. GAGAL.Wadya MANDURA kasor denimg DRUWENDA tutup seketeng. Ary. PRABU mring NGASTINA.
3. SAPTARGAa. WAYANGABIASA, YAMAWIDURA, PUNAKAWANb. GINEMABIASA nampi putra YAMAWIDURA PANAKAWAN. Perlu ngaturi supados rawuh ing NGASTINA sang wiku sagah awit wawratanipun KUNTHI sampun sepuh gya bidhal. SEKAR.
4. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, ENDRA.b. GINEMGara-gara awit kinen
ARYA PRABU dhateng nyuwun biyantu. PANDHU lan YAMAWIDURA , GANDAMANA bidhal.
6. Barisane DRUWENDA pepak, tinempuh PANDHU. DRUWENDA pejah.
7. GARBASUMANDAPrb. YAKSAKA lan SURATRIMANTA nampi wadul nglurug.
8. MANDURA pepak. AMUK-AMUKAN SURATRIMANTRA mlayu.
montore wong kaya kuwi kangbro…. kulo dereng saget tumbas namung saget sawang sinawang kemawon hehehe
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawijiwiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat-
Ingsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.Nasehat ke-1 Adanya Dzat.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka
alam ngadam-makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni,
Wejangan ke-4 Pambukaning tata malige ing dalem betalmakmur
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku
Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam.
ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ing-sun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-
wiji. Iya Ingsun kang amurba ami-sesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna pa-dhang terawangan, ora karasa
apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratIngsun
jiaaannnn…ora iso pertamax tenan nang warung iki…mbene refresh ladalah wes sa abreg koment…ckckckckck
November 25, 2012 at 11:16 am
Nak ne daerahku ngarani vespa kuwi,mtor meteng
LAKON WAYANG LAIRE SAKUTREM VERSI JOMBOR
kadunungaken ing GENDARA lan putra-putrane, (2). Pambangkange RAMBANA, Patih dinugta dangu sababe mbangkang, bibaran.
KALAKARUMBA awit pinejahan MANUMAYASA saking panjlompronging rata WIRATHA, laju utusan patih kinen tata-tata. Manawi ana
lan PANAKAWAN sisah awit ingkang garwa nyidham woh SUMARWANA. Kersane badhe nuweni ring SAPTARGA awit sadongane dununging GENDARA dereng nuweni SAPTARGA, bidhal. SEKAR.
supena bilih ...... wasana ana banjir gedhe praja GENDARA keleban. Sang dewi lan putra-putra dipun tulungi WISNU trus
dipun dhahar RETNAWATI trus mbobot. Wit SUMARWANA tinengga gandarwa SATRUTAPA nesu sulayaning rembag laju prang. Gandarwa kasor trus manunggal RETNAWATI lan meling yen peputra tinengerana SAKUTREM, laju babaran mijil
kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang
hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi
saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana
cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben
murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan
kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti
Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring
alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi
tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga
kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh
kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah
pangestu dhumateng Bapa Yatno sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh
Panca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang
hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkem
Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku gati katur
saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan.
menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika.
Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi
mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata
adicara sinambi nglaras rarasing gending2 jawi.
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih sakidul-wetaning nggaw? jajahan even two links, Emaus
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada Plestarian utawané nguri-uri basa karo budaya lokal (Penginyongan), kuwé ora gawé kasil tumrapé pihak swasta sing padha duwé modal ningén nang uteké mung mikirna bathi sing wujudé dhuwit thok (kaum kapitalis). Ora liya maning, sing debedag-bedag déning kaum kapitalis mau ora liyaha ya sakamubarang sing bisa gawé tikel-matikelé kasil nang babagan ekonomi thok. Pantesan baén budaya kapitalis kuwé ora nana liréné, malah kebanjur anggoné ngiles-iles apa baén sing ana gandeng cenengé karo budaya lokal.
“Pemrentah karo masarakat ora usah ngarepna utawané ngendelna nimbrungé pihak swasta sing sugih dhuwit, bajur dhéwéké awéh modal kanggo nguri-uri basa uga budaya Jawa. Mula saka kuwé, sawetara kaum kapitalis ora cawé-cawé jalaran dhéwéké mung mretungna untung rugi kanthi nalar ékonomi, pemrentah sing kadu ngréok bagian sing penting lan utama. Yakuwé nang babagan nangani basa karo budaya lokal,” kuwé miturut ngendikané
dening Drs. Pardi, masarakat Jawa umumé, wis ora akéh sing paham maring kabéh tembung uga ukara (kosakata) basa Jawa kanthi méh padha karo butuhé (memadai). Akibaté, kanggo ngomong karo basa Jawa (Penginyongan), wong-wong ora duwé kosakata basa Jawa sing cukup. Sawetara kuwé, wacanan sing nganggo basa Jawa nang Jawa Tengah umumé meh langka babar blas. Masarakat ora tau olih bahan kanggo sinau sing preluné kanggo nambah uga mepekna kosakata basa Jawa mau.
“Sekiyé siji-sijiné kalawerta sing nganggo basa Jawa nang Jawa Tengah, ya mung Ancas. Kuwé baén nganggo basa Jawa dialék Penginyongan sing nyebaré mung segupleké Banyumas Raya. Mbanéngan, basa lokal ora bakalan bisa langgeng kejaba ana wadah (media) sing kena kanggo njaga lestariné ,” ngendikané Drs. Pardi, kanthi nandes.
Nang babagan kiyé, ujaré maning, sing debutuhna yakuwé anané kalawerta nganggo basa jawa, sing wujudé majalah utawane koran, uga wacanan sastra sing nganggo basa Jawa sing kwalitasé adi luhung, uga wacanan Jawa liané sing depolés kanthi maén. Preluné kanggo ngimbangi semangat lan watek masrakat Jawa nang jaman
Cah wadon bar di puji tambah langsing, mangane malah tambah akeh.
mantan mbojo.. *nyemplung kedung*
Hubungan lanang karo wadon kuwe dijenengi workshop. Sing lanang tugas nyambut gawe (work), sing wadon belanja (shop).
Jenenge wong urip ya mesti ana masalah, wong wis ora
Nek apa apane gampang, menungsa ora tau sinau.
Neng dunya kiye akeh wong ayu, tapi koe sing paling ayu neng atiku.. #eaaa (soale koe tok sing gelem karo
gelem bareng ya kepenak bae. Ora maksa ikih.
Olahraga kuwe penting, contohe joging. Sapa ngerti ketemu jodohe. #modus
Pacarmu ora perhatian, trus koe njaluk
ora, mung lagi betah karo sing lewih perhatian bae.
Sing apik raine lan apik atine kuwe ana. Ana sing duwe.
akeh, sing gelem kuwe sing ora ana. #JombloKuweSederhana
Urusi disit uripmu sing bener, tembe ngurusi wong lia.
Wis jam semene bae nyong esih mikirna koe, kurang apa maning jajal, kurang apa??
Wong wadon nek lagi mutung kuwe pelampiasane meng panganan. Mangane akeh, lemu ora urusan.
keluargaku kuwi keluarga perek opo? pikirmu si Suminem kuwi bocah nakal tukang goda wong lanang? weehh.. kurang ajar kowe Dar. Bangsat! asu! kucing! wedus! bedes!"
1. MANDURAa. WAYANG NASUDEWA, Ar. PRABU, UGRASENA, Pth. SURAGUPITAb. GINEMAngraosi para putra-putra lan KANGSA dene tansah ngempalaken para nem-neman damel kuatos ing panggalih. Sang Nata badhe tinjo dhateng NGASTINA,
neng MANDURA mila badhe madosi KANGSA lan nggecak MANDURA, bidhal para wadya. Perang GAGAL.
3. SAPTARGAa. WAYANGABIASA, YAMAWIDURA, PUNAKAWANb. GINEMABIASA nampi YAMAWIDURA lan PANAKAWAN nyarawedekaken bab sirnaning bayi ing kandhutananipun KUNTHI. Wineca kinen madosi sarana alus mundur sekar.
GURU, NARADA, ENDRA. GINEM l gara-gara awit wonten cahya kang sumorot neng repat
5. ASTINAPANDHU nampi ature YAMAWDURA gya ngrogoh suksma mahawan nuju mring KAHYANGAN lan PANAKAWAN ugi dherek
6. AWANG-AWANG KUMITIR.DEWA RUCI nampu cahya wujud bayi dinangu sedyane sarehning badhe tumitah nyuwun sangu neng gesang gya winulang wajibing manungsa lan kasampurnan PANDHU rawuh nyuwun cahaya (bayi) kang ical. Cahya wau jatine bayi kang neng kandhutan laju kadhawuhan wagsul mring kandhutan bidhal lan PANDU. GURU winelung kinen
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ’08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
Rujak soto • Pecel pithik • Kesrut • Pecel rawon • Pindang koyong
kutha Padang), (lair ing Jogjakarta, Indonésia, 20 Dhésèmber 1963; umur 53 taun) iku pulitikus lan gubernur Indonésia kang saiki njabat dadi Gubernur Sumatra Kulon wiwit 2009–2014.
Riwayat gesang[besut | besut sumber]
Cirebon nalika taun 1976 lan SMP Negeri 1 Padang nalika tahun 1979. Sasampunipun namataken pendhidhikan SMA ing SMA Negeri 3 Padang pada tahun 1982, piyambaké uga mundhut
"Karier Pulitik Berawal dari Dakwah Kampus". Tokoh Indonésia (ing Indonésian). Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
"DR. H. Irwan Prayitno, Psi, MSc" (ing Indonésian). People's Representative Council. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
"Irwan Prayitno: Ambo Urang Minang". ANTARA (ing Indonésian). Limapuluh Koto. 24 May 2010. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
"Irwan Prayitno Dilantik Jadi Gubernur Sumbar". VIVA.co.id (ing Indonésian). 15 August 2010. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
"Pilkada Sumatera Barat Serentak 30 Juni". Tempo.co (ing Indonésian). Padang. 9 February 2010. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sisko, Yonda (12 July 2010). "Irwan Prayitno-Muslim Kasim Menangi Pilkada Sumbar". Detik.com (ing Indonésian). Padang. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
{{{start}}} – saiki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Irwan_Prayitno&oldid=1099881"	Kategori: Kaca nganggo cithakan umur kanthi tanggal ora sahLair 1963Gubernur Sumatra KulonTokoh Kutha YogyakartaWong uripPolitisi Parté Keadilan SejahteraTokoh saka MinangkabauKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 21 Oktober 2016.
0285 - Pekalongan, Batang (bagiann barat)
RESTORAN INDONESIA Wis ana sewulan DAPLUN karo bendarane nang Amrik, bareng weruh ana restoran 'masakan
Petrus Alphonsi utawi ingkang ugi dipunsebat Peter Alfonsi inggih punika satunggaling dhokter Yahudi saking Spanyol, satunggaling pujangga, astronom, lan polemicist ingkang dados Kristen. Petrus Alphonsi miyos wonten ing Musa Sephardi ing abad kaping 11, ing Huesca (satunggaling kitha ingkang taksih mlebet bagéyan saking al Andalus, Spanyol Islam). Piyambakipun inggih umat nasrani lan dipunbaptis ing Huesca ing dinten Santo Petrus, 29 Juni 1106. Petrus inggih miyos minangka tiyang Yahudi nalika piyambakipun dalem wonten ing al Andalus, lan lajeng misuwur sasampunipun piyambakipun mlebet agami kristen.
Wonten ing Dialogus Alphonsi, dipuncariyosaken menawi piyambakipun nate tingakan dhateng Inggris minangka magister ing seni liberal. Piyambakipun dumunung mapinten - pinten taun ing Inggris. Kawontenanipun Alfonsi wonten ing nagara kulonan ing taun taun sadèrengipun paring kontribusi wonten ing elmu Arab ing wewengkon kasebat ing taun 1120 nan lan salajengipun.[1] Piyambakipun lajeng asring pirembagan bab astronomi sesarengan kaliyan Walcher of Malvern.[2] Petrus lulus saking sistem Arab ing bidhang astronomi. Lajeng kekalihipun kolaborasi lan ngasilaken satunggaling karya ngengingi gerhana.[3]
Alfonsi saged misuwur amargi piyambakipun gadhah tigang dasa cariyos ingkang kaserat ing basa Latin ing purwakaning abad kaping 12. Karya punika inggih awujud kempalan cariyos oriental ingkang ngewrat karakter moral ingkang dipunalih aksarakaken saking basa Arab, Pèrsi, lan Sansekerta. Sapérangan cariyosipun ingkang saged narik kawigatosanipun para pamaos inggih asalipun saking Panchatantra lan Arabian Nights, kalebet bunderan cariyos "Sinbad the Sailor" lan "The Tale of Attaf". Cariyos punika dipunwedalaken kanthi saperangan model didaktik ingkang lajeng dipundadosaken conto déning pujangga sanèsipun ing tengahing abad kalih welas. Kathah kolektor ingkang remen kaliyan karyanipun Alfonsi ingkang populer lan kalebet bahan kajian studi ingkang narik kawigatosan minangka bahan kajian sastra komparatif. Karya punika inggih kanthi irah- irahan disciplina Clericalis. Karya punika inggih wigatos sanget kawontenanipun kanggé ngicalaken cahya wonten ing migrasi dongeng, lan wigatos sanget kangge bahan kajian folklor. Karya punika ugi dipunalihaksarakaken dhateng basa Prancis, Spanyol, Jerman, lan Inggris.
Karyanipun[besut | besut sumber]
De dracone, wondene ing karya punika piyambakipun nindakaken kalkulasi ewahing lintang - lintang.
De Astronomia, ngewrat wontenipun garis- garis astronomi adhedhasar sistem kalender Arab, Pèrsi (Iran), lan Latin. Kanthi wontenipun sistem- sistem kalender kasebut lan dipunbiyantu kanthi wontenipun satunggaling astrolabe, punika ingkang saged damel mungking kangge ngetung kanthi pas kados pundi posisinipun srengéngé, bulan lan gangsal planet ingkang sampun misuwur ing wekdal
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 6 Oktober 2016.
ceng ceng po: TULADHA SESORAH
SESORAHUPACARA ADATAssalamualaikum wr.wb. Nuwun, Bapak Suryadi ingkang dahat kinabekten sarta para kanca ingkang kula tresnani. Saderengipun kula ngaturaken prekawis Upacara Adat Jawi ing dinten punika. Langkung rumiyin kula ngajak dhateng panjenengan sedaya. Mangga sami ngaturaken puji syukur ing ngarsanipun Pangeran Ingkang Maha Agung lan Maha Asih ingkang sampun paring kanikmatan lan kanugrahan dumateng kula panjenengan sami, seangga kita saged makempal ing wekdal punika. Para rawuh ingkang kula kurmati lan tresnani. Merti desa injih punika salah satunggaling upacara adat jawi ingkang dipunadani sak sampunipun panen pantun. Angkahipun kagem ngaturaken agunging panuwun tanduran pantun kasil dipun panen kanthi sae asilipun. Upacara adat punika asring dipun asrangi upacara mreti desa lan diasanipun dipados aken kaliyan upacara adat sedekah bumi utawi werti bumi. Bapak Suryadi ingkang dahat kinabekten sarta kanca-kanca ingkang kula tresnani. Ing jaman rumiyen upacara adat merti desa katuju marang dewi pantun injih punika Dewi Sri amargi kebrasilan panen punika lan kanggo ngresikaken desa sarta warganipun saking alangan supados kahanan desa dados tentrem. Para rawuh ingkang kula kurmati lan tresnani Wonten ing sadenah papan kagungan tata cara lan prosesi upacara adat ing boten sami miturut kabiasaan ananging angkahipun sami. Mila kita minangka generasi muda prayoganipun jagi, nglestantunaken, nguri-uri tilaranipun leluhur kita. Sampun ngantos tilaranipun menika ical utawi boten karimat amargi ombyaking jaman utawi dipun pendet negari sanes. Mekaten sekedik gambaran kabudayaan upacara adat kita, mugi-mugi saged dados piwulang ing pagesangan kita sedaya.Cekap semanten atur kula. Jenang sela wader kali sesondheran, apuranta menawi lepat nyuwun pangapura. Waduk gajah mungkur wanagiri, menawi wonten kladhuking atur nyuwun agunging
ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing
JawaHanifah (basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara,
uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw?
singPengalaman? ujung Nasionalismen? amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki, jroning
didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu banjur
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-ratio)) wicara, kang kadaftar para 1962.[1]
sing Banten ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
"Punika ingkang kagungan parimbon Kangjeng Gusti Pangeran Haryo Mangkubumi, tumurun dhumateng . . . " dst. Kanjeng Gusti Pangeran Haryo Mangkubumi adalah nama Sri Sultan Hamengkubuwono I,
LAKON WAYANG ONTOSENA KRAMA VERSI JOMBOR
Pr. JAYAMURTI, Pt. JAYAMINGKALPA
Sang nata gandrung SULANDARI bidhal. Arsa sowan piyambak. GAGAL.
ONTOBOGA nampi sowane ABIMANYU lan PONOKAWAN perlu nyuwun ngampil lelangen swarga kangge bawahan
PANDHAWA PEPAK, ONTOREJA, GATHUTKACA, ABIMANYU, BUTA BODHO
PANDHWA pepak, KRESNA, ONTORJA, GATHUTKACA, ABIMANYU ngaturaken bilih sampun sinagahan lan gajah putih srati buta bodho pun SETUBANDHA lan JAJAHWREKO (dhawuhe ONTOBOGA) GATHUTKACA kinen dhateng JURANGGRENJENG bidhal.
SETUBANDA, JAJAH WREKSA, GATHUTKACA
SETUBANDA lan JAJAH WREKA nampi sowane GATHUTKACA. GATHUTKACA matur sang wiku SETUBANDA katur minangka sarana dhaupe ONTORJA, SETUBANDA badhe boten
SETYADARMA, SETYAKUSUMA. ONTORJA dhateng laju kadhaupaken kaliyan SULAMDARI.
DURNA ASWATAMA dhateng sulayaning rembag dados perang. ONTORJA lan ASWATAMA dipun du ben ASWATAMA kaseser. TILUTAMA dhateng biyatu ASWATAMA. TILUTAMA laju nusupi SULAMDARI ewah laju pamit ONTORJA menawi badhe tumut
uninga laju nututi SULAMDARI nembe dumugi ngajenge ASWATAMA lan TILUTAMA medal NAGAGINI manjing dhateng nggenipun SULAMDARI trus mlajar. TILUTAMA nututi SULAMDARI SULAMDARI dipun pasrahaken ONTORJA trus dipun pondhong. NAGAGINI mapagaken
nuwun sewu, melu ngunjuk atur carito, menawi keparing monggo langkung saenipun majeng sowan piyambak dateng ibu ratu. kulo sagah mbimbng menawi wonten ingkang ngersaaken. bok menawi kaliyan mekaten setitik saget
danuredja,nuwun sewu dalem katuran amapak den mas, kautus panjenenganipun kanjeng gusti ratu ayu, monggo
Banten, Batak, Biding Laut, Dewi Nawang Wulan, gaib, Gusti Kanjeng Ratu Kidul,
nama : Pancalpamor, Pegatwaja, Cakrawangsa, Pandhu Pragolamanik, Bambang Jati pitutur.Padhukuhan : Karang
setya tuhu dhateng bandara.Gaman : Pethel, Alu.
BAGONGDasa nama : Bawor, cepot, carub, Astrajingga, Antolgati, Pojok Kethokol.Padhukuhan : Karang Kacepotan.Sipat/watak : Nakal, lugu, lucu, remen guyon, kados lare alit.Gaman : Alu.
BILUNGDasa nama : Sarawita.Padhepokan : Bendhogrowong.Sifat/watak : Miyar-miyur ing tekad, tansah ngudi supados gustinipun remen lan angsal kamareman.
TOGOGDasa nama : Tejamantri, Hyang Tejamaya, Sang Hyang Antaga.Kahyangan : Sabaluri.Padhepokan : Bendhogrowong.Rama : Sang Hyang Tunggal.Ibu : Dewi Rekathawati.Sifat/watak : Miyar-miyur ing tekad, ingkang dipun bekteni ingkang saged maringi arta lan kabegjan.
tu2t: lhaa.. gk ono sing gelem nggawakno..
B: mbak.. nek urusan kayak ngono lhak dudu’ urusane sampeyan??
ahahaha.. alon-alon ora kelakon =))ora seribu cerita.. iki lagi 17 puisi koq.. rung taktambahi sing ke 15.. wis nggawe
Dronten iku gemeente ing propinsi Flevoland, Walanda. Gemeente sing papané ana ing polder iki, kalebu salah sawijining sing gedhé dhéwé ing Walanda dideleng saka ambané.
Sejarah cekak[besut | besut sumber]
Rencana kanggo mbangun Dronten wis ana wiwit dasawarsa 1950-an. Banjur diwiwiti ing 1960. Wiwit awal wis ana dhiskusi Dronten iku ing tembé bakal digawé dadi désa utawa kutha. Mula-mulané rencanané tlatah iki padunungé maksimal 15.000 jiwa waé, sawisé diunggahaké dadi 30.000 jiwa.
Ing sasi Januari 1972, wusanané gemeente iki olèh jenengé Dronten.
Almere · Dronten · Lelystad · Noordoostpolder · Urk · Zeewolde
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dronten&oldid=1105219"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.18, 23 Oktober 2016.
Istor o nal inggih punika gunung ingkang inggilipun urutan kaping tiga wonten ing Hindhukush, Chitral, Pakistan lan urutan kaping wolu wonten ing donya. Koordinat papanipun gunung Istoro-o-nal inggih punika 36 ° 23 '13 "Lintang Utara, 71 ° 53' 21 bujur Timur.[1] Gunung punika minangka salah satunggaling puncak saking massif ingkang gadhah puncak cacah sewelas puncak elevasi langkung saking 7000 meter (22.986 kaki). Puncak punika papanipunmanggen wonten ing pinten-pinten kilometer sisih leripun Tirich Mir. Amargi puncak Istoro o Nal punika papnipu manggen wonten ing sakwingkingipun Tirich Mir, pramaila boten ketingal. Kedadosan punika ingkang damel Istoro o Nal boten misuwur kados Tirich [2]
Teges Tembung Istoro-o-Nal[besut | besut sumber]
Tembung Istor-o-o Nal tegesipun tapal kapal saking basa Khowar, “istor”
Jr kaliyan Thomas A. Mutch nalika wonten ing Ekspedisi Klub Mountaineering Princeton, kaping pisan minggah dhateng Istoro o nal nalika tanggal 8 Juni 1955. Piyambakipun minggah lewat punggung sisih kilen, kawiwitan saking sisih kidul puncak lewat Terich Glacier.
Nalika taun 1969, Ekspedisi Spanyol ingkang dipunpandegani déning Anglada. Annging kalih saking sewelas puncak boten saged dipunminggahi inggih punika North East Peak ingkang inggilipun 7276 meter kaliyan North Peak ingkang inggilipun 7100 meter. Nalika wonten ing taun 2000, ekspedisi ingkang dipunpandegani déning Simon Swiss Perritaz minggah wonten ing puncak ingkang inggilipun 7276 kaliyan wolu naggota sanesipun. Piyambakipun boten saged nglajengaken minggah dhateng puncak amargi tali ingkang dipunbekta minggah kirang, wekdal kaliyan kondisi cuacanipun.
Reng-rengan Palampahanipun Minggah Gunung[besut | besut sumber]
Dinten 2 Dumugi briefing wonten ing Alpine Club of Pakistan, piananggih kaliyan LO
Dinten 3 Tumuju dhateng Chitral, laminipun 1 jam.
Dinten 4 Tumuju Shagrom ingkang inggilipun 2900 meter, desa pungkasan saking Terich Valley wonten ing sakiwa tengenipun kali Mastuj kaliyan Torkhow. Kirang langkung mbetahaken 5-6 jam.
Dinten 5 Tumuju Sherniak ingkang inggilipun 3540 meter. Mbetahaken 5-6 jam
Dinten 6 Tumuju dhatengShugur Baisun ingkang inggilipun 4038 meter. Mbetahaken 5-6 jam.
Dinten 7 Tumuju terich Concordia Tirich Mir ingkang inggilipun 4700 meter. Mbetahaken 6-7 jam
Dinten 37 Tumuju Chitral. Mbetahaken 5-6 jam
^ (en)[1](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
^ (en)[2](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 2 Maret 2016.
mecahin tadi, pas main pecut2an" "wooooooh asemik, kok ra gelem ngaku e wonge!"
eh dit, mbok kamu ki jujur wae to. ra mesakke po aku wis nangis ketmau, kowe yo ra melu nyumbang sing ditariki loppy meneh, jahat tenan e
Ugo hakekot...manjing rasane...2X
Alqur'an kodhim...wahyu minulyo...
Jl. Pecaron, Supenuh, Sugio, Kab. Lamongan 62256
Jl. Sultan Hasanuddin No 44 Karanggeneng, Tracal, Karang Geneng, Kab. Lamongan 62254
Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
Tempe Mendoan Banyumas (Half-cooked Fried Battered...
Semur Ayam Jawa (Javanese Chicken Stew)
Tumis Kangkung (Sautéed Water Spinach)
makam Kanjeng Sunan Dalam, Kanjeng Sunan Sedo Ing Margi, Kanjeng Sunan Prapen (ketiganya pemimpin di Giri Kedhaton
NGARSA DALEM SAMPEYAN DALEM INGKANG SINUWUN KANGJENG SULTAN HAMENGKU BUWANA SENOPATI ING NGALAGA, NGABDURAKHMAN SAYIDIN PANATAGAMA, KHALIFATULLAH INGKANG JUMENENG KAPING SEPISAN ING NGAYOGYAKARTA
Sing sapa rumangsa pinter dhewe sejatine dheweke bodho dhewe
Aja sira sumelang marga ora dipaelu ilmumu, jalaran yen ana wolakwaliking jaman, ngelmu kang sira darbeni iku bisa uga malah nguwasani donya iki, lamun iku pancen ngelmu kang murakabi manungsa sadonya
Tulisen nganggo aksara jawa ! 1. karcis 2. ngalih 3. palakrama 4. gedhang
nganggo aksara jawa ! 1. matur 2. karcis 3. ngalih
4. pait 5. palakrama 6. jayamahe 7. gedhang raja
8. wulu kucing 9. rodhane loro 10. manuk ngoceh 11. udan grimis 12. bocah sekolah 13.
Jan DECO , Ing. Jan JAKUBOV , Ing. Jan SULI ,Ing. Jozef FILIPKO , Ing. Juraj BRISKAR , Ing. Ladislav LAZAR , Ing.
KARABIN, Ing. Bc. Iveta KIJEVSKA, Ing. Jan KUPEC, Ing. Jan NIGUT, Ing.
Yo-yo ya iku sawijining dolanan kang kasusun saka rong cakram ukurane padha kang biasane digawé saka plastik, kayu, utawa logam) kang dihubungaké nganggo sumbu kanggo panggon taliné. Salah siji pucuk tali dijiretaké ana ing sumbu, tali sijiné banjur diwènèhi kalep (kaitan). Dolanan yo-yo iku dolanan kang populèr ana ing donya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yo-yo&oldid=982993"	Kategori: Dolanan	Menu navigasi
← GEJALA MASYARAKAT YANG KEHILANGAN ARAH	Tembung Saroja →	NULIS UKARA INDUKTIF LAN UKARA DEDUKTIF	Agu 16
A. Werdi (arti) Ukara Deduktif Yaiku, ukara kang duweni ukara baku ing ngarepan gatra (baris).
Candhi kedhung sanga dadi salah siji cagar budaya sing kudu diopeni. Saiki, cagar budaya kasebut diopeni dening paprintahan pusat lan dhaerah. Akeh wong kang padha teka mrono saperlu plesir, merga kahanan sakiwatengene candhi pancen kawenthar endahe. Saliyane minangka dadi jujugan papan darma wisata, candhi kedhung sanga uga ngemu sejarah sing nuduhake kekuwataning para luhur.
Ukara “Candhi kedhung sanga dadi salah siji cagar budaya sing kudu diopeni.” duweni jejer (fungsi) minangka sumber inspirasi ukara sateruse. Cara liyane kanggo niteni tembung induktif, yaiku kanthi neliti dhapukaning (unsur) ukara. Biyasane karantam saka tataran tembung sing jangkep, sakora-orane ana tataran jejer, wasesa, lan lisan.
B. Werdi (arti) Ukara Induktif
Yaiku, ukara kang duweni ukara baku ing ngarep gatra (baris).
Maling anak dadi warta kang akeh digatekake dening masyarakat, amarga dina-dina iki akeh bocah kang ilang ora ana kabare. Maling anak kuwi ana pirang-pirang jinis, ana sing didol menyang wong sing ora duwe anak, ana sing dipateni lan dijupuki jerohane, lan ana sing nyulik lantaran kepengin jaluk tebusan. Bab iki kudu dadi pepiling kanggo wong tuwa sing duwe anak cilik, dimen bisa njaga anake kanthi tenanan.
Ukara “Bab iki kudu dadi pepiling kanggo wong tuwa sing duwe anak cilik, dimen bisa njaga anake kanthi tenanan” sinaosa duweni tembung sing dawa, nanging tatataran tembung ing sajrone ukara ing dhuwur kalebu jangkep. Mligi kanggo ukara deduktif, biasane tembung sing digunakake kanggo ngrampungi gatra duweni sipat sing ora beda karo dudutan (simpulan). Tegese duweni surasa (makna) sing dijlentrehake ukara ing dhuwure.
1) saben ukara (kalimat) ora didhisiki tembung konjungsi, contone: 1) lan, nalika, dhek, ing.
2) saliyane kutipan langsung, ora kena nganggo tulisan dialeg, contone: ndek, lsp.
5) yen nganggo basa liya (saliyane basa Jawa) kudu dicithak miring.
6) yen arupa karangan, judul lan isi kudu trep.
7) anggone nulis ora nganggo gagrag utawa adat kuna, contone: dhek jaman biyen, ing sawijining dina, lsp.
1. Tandha titik ( . ), 2. tandha koma ( , ), 3. tandha kurung ( ), 4. tandha titik dua ( : ),
5. tandha miring ( / ), 6. tandha printah ( ! ), 7. tadha pitakon ( ? ),
8. tandha titik luwih saka siji (…), 9. Petik (“…”), 10. tandha apostrok (‘…’).
<!–[if !mso]> <! st1\:*{behavior:url(#ieooui) } –> Dhiskusi Kaping-2
NULIS UKARA INDUKTIF LAN UKARA DEDUKTIF
Nugraha miwah sih wilasanipun gusti, ingkang sampun kesdu paring kabagyan, katentreman lan kawilujengan, mugi hanggung kajiwa kasarira mring kita sami waradin sagung dumadi.
1) Para pepundhen, peparaning para mudha sentana ingkang pantes tinulat sinudarsana,
2) Para alim ingkang tansah memayu luhuring kitab suci,
Dumateng panjenenganipun pamangku gati, bapak lan ibu …(nganten putri)… ingkang kasinungan bagya mulya,
4) Lan ugi para rawuh, tamu pangombyong temanten … ingkang tansah sinuba ing pamboja.
Minangka purwakaning atur, sumangga caos puji syukur dumateng gusti Allah ingkang murbeng rat. mugiya ing sadangunipun kula lan panjenengan sami gesang tansah pinaringan hayu raharja niskala, nir
ing yaummil kiamah tansah pikantuk syafaatipun, saged sumandhing hangiringi lampah labuhanipun.
Nuhoni dhawuhipun bapak …, kula sinaraya gati minangka talang aturipun kepareng. Nganturaken gunging panuwun awit rawuhipun bapak lan ibu ing tumapaking adicara menika. Inggih awit bombong raosing manah anggen bapak … hanampi kanugrahan masugata rawuh panjenengan, bapak … boten kuwagang ngunandika piyambak wonten ngarsanipun panjenengan sami.
Sarehning sampun nimbang bibit, bobot, lan bebetipun penganten kakung minangka gandhenganipun putri kinasih, bapak … kraos marem, madhep, lan manteb hanela kramakaken pun putra kekalih. Dhasaripun kekalihipun sampun sami hangetingalaken tuhu antebing tresna, saengga minangka tiyang sepuh hamung saged mangestuni niyat ingkang sae menika. Wondene anak kula … pancen bocah cubluk ingkang dereng kathah mangertosi abang ijoning kahanan, saengga ambokbilih wonten lepat leletipun kepareng dipundukani lan dipundhidhik kados dene putranipun piyambak.
Tebih anggenipun penjenengan sowan lan pinarak wonten mriki tertamtu pinayungan pikajengan ingkang edi. Nanging, kahanan ingkang saged dipunaturaken dening pamangku gati boten saged ngimbangi kapikajengan ingkang edi saking para rawuh. Saengga mbokbilih wonten kirang asin, legi, utawi gurih anggenipun masugata para rawuh, kepareng kula ngaturaken gunging pangaksami ingkang tanpa pepindhan.
Mugi sarawuh lan sakonduripun panjenengan sami sanityasa pinayungan karaharjan, kawilujengan, lan kasarasan dening gusti ingkang murbeng rat. Wasana, mekaten anggenipun kula matur, wilujeng handherekaken tumapaking adicara lan ngrahapi dhedhaharan ingkang cinaosaken dening pamangku gati.
UKOM SMK Negeri 1 Blambangan Umpu selesai juga…. | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
Angel pejahipun jalaran sirahipun sedasa boten saged pejah.Aji : Pancasona.Gegaman : Pedhang mentawa.
WATAK/SIFAT RADEN KUMBAKARNAKasatriyan : Panglebur gangsaSipat/watak : Gadhah jiwa satriya, jujur, bela tumindak leres, tansah ngrungkepi pertiwi.Kadigdayan : Saged numpes bala wanara.Aji : Gedhong menga, Cirakalasupta.
Setya bekti dhateng guru laki lan gusti, tanggel jawab, bela dhateng tindak leres lan kautamen.
WATAK/SIFAT INDRAJITDasa nama : Megananda.Nagari : Bikukungpura.Rama : Prabu Dasamuka.Ibu : Dewi Sumbagawati.Garwa : DewiSumbagawati, dewi Indraningrum.Sipat/watak : Sumonggah sesongaran, kendel, santosa ing tekad.Kadigdayan : Kekiyatanipun saged nelukaken ratu-ratu jajahan, saged mabur, saha nyipta kembranipun kathah sanget maewu-ewuAji-aji : Aji
WATAK/SIFAT DEWI SARPAKENAKANagari : Alengka.Rama : Resi
watak : wengis, kejem, srakah, lemeran.Kadigdayan : Trengginas, boten gadhah raos ajrih.Aji-aji : Kuku asta ingkang mawa
SEMAR Dasa nama : Sang Hyang Ismaya, Baranaya. Padhukuhan : Karangkadhempel. Rama : Sang Hyang Tunggal. Ibu : Dewi Rekatha...
titik iku lek halal luwih apik timbangane barang karom sing akeh” ia menceramahiku. “sejatine, mangan ayam karom iku pada karo mangan belatung. ora berkah mas. Lan wong sing mangan barang karom iku, biasane sirahe dadi
Lan wong sing mangan barang karom iku, biasane sirahe dadi endas
sarehning nguni sampun nate badhe dipun pejah KURAWAwasana ing mangke badhe dipun ayati malih linilan. Bidhal.
2. WANA MANDALAKSANAa. WAYANGBUNGKUS, KURAWAb. GINEMBungkus gumlundhung dipun pecah KURAWA nanging malah kathah KURAWA ingkang
dene bungkus dereng pecah laju lelana. Prang WANAN babar KAMAJAYA lan RATIH. Dewa kekalih dhawuh kinen murugi bungkus sampun meh badhe pecah. Bidhalan.
4. KAHYANGANa. WAYANGGURU NARADA, ENDRA, DEWASRANI, UMA, BAYU
dhateng gya pinecah dening gajah SENA sareng kaliyan pecahing bungkus Gajah manunggal laju tinengeran SENA (BAYU PUTRA)
rawuh paring klotokan bungkus laju pinuja dados bayi bama JAYADRATA sang wiku badhe babar ing BONOKELING. Bidhal sigeg.
9. NGASTINAa. WAYANGPANDHU, DESTARASTRA, SENA, KURAWAb. GINEMPANDHU lan
sepindhah malih nyuwung gungipun samudro pangaksami njih pakdhe mbok bilih kawulo wonten keladhuk ing atur.
Melu seneng…..ono sedulur gunungkidul sing menang…worship dah…! 😀
mboten punopo2 kangmas....mbokmenawi sampun dipun posting kawulo tuweni lan kawulo semak, jalaran meniko kidung ingkang awrat mekaten criyosipun tiyang
Pokoke asal ktm dalan mulus lgsg tarik gas kro2 3km nyandake 100kpj wis ga wani luwih
sing temenanan ora podo moco iki…sing moco yo ya mung wong operator
sing temenanan ora podo moco iki…sing moco yo ya mung wong operator warnet!! akakakak
operator warnet, karo pengangguran sing golek sinyal wifi
Dhandan : Tali kanggo nggeret glondhongan kayu
Watara jam 10 esuk diarani : Pecat sawet/Wisan gawe
Watara jam 02 awan diarani : Lingsir kulon
Watara jam 05:30 sore diarani : Tiba layu
Watara jam 09 wengi diarani : Sirep bocah
Watara jam 01 wengi diarani : Lingsir wengi
Watara jam 03 wengi diarani : Jago kluruk sepisan
Watara jam 04 wengi diarani : Subuh/Jago kluruk kapindho
Watara jam 05 esuk diarani : Saput lemah/Parak esuk Candraning Manungsa
mabur slirane : sidhet singset solahe : merak ati susune : nyengkir gadhing swarane : ngombak banyu tangane :
yudi sayidi, S.PdI,_smpn1awn.blogspot.com
Adhang-adhang tetesing ebun : Ngarep-arep pawewehing liyan.Andaka ketaman wisaya : Wong prekaran, bareng rumangsa arep kalah, banjur minggat.Anak-anakan timun : Ngopeni bocah (lumrahe bocah wadon) bareng wis banjur dipek bojo .Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak bisa digdaya.Bacin-bacin iwak ala-ala sanak : Sanajan ala, jalaran isih sedulur, mesthi ora tega yen nganti nandhang sangsara.Bali menyang kinjeng dome : Wong cilik dadi wong ngaluhur , nanging banur dadi wong cilik maneh.Bathang gajah : Tilas wong gedhe.Banyu gege : Banyu diwenehi kembang lan dimantrani kanggo ngedusi bayi.Banyu pinerang : Pasulayan ing antarane sedulur, mesthi banjur pulih maneh.Banyu tangi : Banyu anget (banyu tawa kacampuran wedang) kanggo ngedusi bocah.Banyu tuli : Banyu kang kanggo syarat nambani wong lara.Banyu windu : Banyu kang diwayokake.Bebasan godhong mlumah dikurepake, godhong mureb dilumahake : Anggone nggoleki tliti banget.Bocah aras kembang : Gampang disihi bendara.Bubuk oleh leng : Wong duwe sedya ala, banjur oleh dalan sing prayoga.Byung-byungan kaya tawon kambu : Ora ngerti marang lungguhe rembug, anut grubyug ora ngerti ing rembug.Bramara mangrurah kusuma : Kombang ngrusak kembang.Brakithi angkara madu: Wong tumeka tiwas jalaran saka pekaremane . Brakithi = semut.Cablek-cablek lemut : Nindakake pegaweyan sing remeh.Caruk banyu : Gedhe cilik, ala becik dianggep padha bae, racak.Cebol ngayuh lintang : Wong cilik (sekeng) nduweni panggayuh sing gedhe, mokal kelakone.Cedhak kebo gupak : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Dadia godhong moh nyuwek dadia banyu moh nyawuk : Wong sing ora gelem sesrawungan maneh.Debog bosok galih asem : Ucape wong yen kepethuk (weruh) mayit digotong. Miturut gugon tuhon ngucap mangkono mau supaya slamet.
padha banyune : Diedu tunggal guru lan ngelmu.Dikayu alakake : Dianggep wong ala , dicecamah.Dikena iwake, aja nganti buthek banyune : Bisaa kaleksanan sing disedya, aja nganti gawe gendra.Ditemu kuwuk : Diwales (diprawasa) dening mungsuhe ing papan kang prayoga kanggo males.Dolanan ula mandi : Nindakake pakaryan sing mbebayani banget.Dom sumuruping banyu : Tindak nyamar, laku dhedhemitan nganti sedyane ora kaweruhan dening wong liya.Enggon welut didoli udet : Wong pinter diumuki kapinteran.Gajah meta cinancang wit sidaguri, patine cineker ayam : Kraman
dicancang ing wit sidaguri, wusanane tumeka pati dirampog sarana dicocogi dom.Gajah ngidak rapah : Wong sing nerak wewalere (angger-anggere) dhewe.Giri lusi janma tan kena ingina : Ingatase cacing bae bisa munggah gunung, apa maneh manungsa, babar pisan ora kena diina.Golek banyu bening : Maguru, madhukun.Gurem thethel-tehthel : Wong cilik (sekeng) duwe panjangka sing ora majad sarana ngedol barang darbeke.Iwak kalebu ing wuwu : Wong sing kena krenahing mungsuh ora bisa ucul maneh.Jangkrik mambu kili : Wong sing nduweni watak brangasan
lkalebon wong ala.Kakehan gludhug kurang udan : Wong kang akeh guneme, nanging ora ana nyatane.Kaya kinjeng tanpa soca : Tumindak nunak-nunuk jalaran ora ngerti tata-caraning panggenan sing di parani.Kaya welut dilengani : Guneme lunyu banget, anggone padu pinter banget.Kandhang langit kemul mega : Wong sing klambrangan, ora duwe omah.Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : Nemoni bebaya (reribed) ing papan sing ora mbebayani.Kekudhung walulang macan : Aling-aling wong sing nduweni panguwasa, supaya gampang ketekan sedyane.Kembang paes : Kembang sing sepisanan, lumrahe ora
saka bebaya.Ketiban ndaru : 1. Katekan bendara utawa karawuhan wong gedhe. 2. Wong oleh kabegjan gedhe.Ketiban pulung : Tampa kabegjan gedhe.Kleyang kabur kanginan : Lunga menyang endi-endi ora karuwan sing dijujug.Kriwikan dadi grojogan : Prekara sepele wusanane dadi gedhe.Kucing kembang asem : Kucing sing ulese abang semu kuning.Kumenthus ora pecus : Umuk, nanging bisa mrantasi gawe.Kumrisik tanpa kanginan : Ngandhakake resike atine, jalaran kuwatir diterka.Lawas-lawas kawongan godhong : Wong ngabdi suwe-suwe mesthi ora kanggo.Lebak ilining banyu : Wong cilik (andhahan ) lumrah kanggo tebane kaluputan ( Kaluputane wong gedhe lumrahe ditibakake andhahane.Londho-londho walang sangit nggendhong kebo : Katone ora nduweni ati ala, nanging satemene nduweni ati sing culika banget.Kana nggone kana wite :
Ukara iku lumrahe diucapake samangsa wong nemoni lelakon ala, maksude supaya awake dhewe utawa kulawargane ora ketaman lelakon sing kaya mangkono.Kayu taun : kayu sing lumrah dianggo balungane omah kajaba kayu jati, kayata : kayu weru, nangka, sengon lsp.Kayu bakar : kayu sing diaanggo urub-urub utawa adang.Kayu apu : jejnengte tetuwuhan sing kumambang ing segara.Kayu manis : jenenge wit sing klikane legi semu pedhes.Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan sing kaluwih gedhe.Kemladheyan ajak sempal : Sadulur sing ngajak marang karusakan.Kutuk marani sunduk : Wong kang niyat marani bebaya.Kutuk
angin : Ngrembug (regejegan) bab sing tanpa guna.Mburu kidang lumayu: Mburu rejeki sing durung mesthi bisa kagayuh.Mbuwang rase oleh kuwuk : Nampik barang ala, oleh barang sing luwih ala.Malang nggambuhi : Jejodhowan, sing wadon awake luwih gedhe tinimbang sing
sing luwih gedhe.Meneng wada uleren : Wong meneng bae naging duwe sedya ala.Mubra-mubru blabur madu : Sarwa kecukupan uripe malah kepara turah-turah rejekine.Mungkur gangsir : Wong sing ora gelem cawe-cawe, ora melu-melu tumindak.Nandur pari jero : Gawe kabecikan marang wong liya kanthi pangarep-arep bisaa nampa piwales.Nandur wiji keli : Ngopeni turune wong luhur.Ngangsu banyu ing kranjang : Meguru, sawise oleh ngelmu ora dipigunakake.Ngandhut godhong randhu : Pepindhane wong guneme mencla-mencle.Ngalasake negara : Wong tumindak sageleme dhewe, ora ngelengi aturan.Ngaub awar-awar : Ngenger utawa ngawula marang wong sekeng, wong sing ora sugih utawa ora duwe panguwasa.Ngaturake kidang lumayu : Nuduhake rejeki sing angel pangalape (nyekele).Nggantang sari : mbobot, meteng.Nggarap sari : nggarap toya, menstruasi.Nggayuh ing tawang : Wong duwe pepenginan sing tangeh bisa kaleksanan.Nggugat kayu aking : Nggugat wong sing wis mati.Nglancipi singating andaka : Nenangi (membangunkan) nepsune wong sarana diwaduli apa-apa sing njalari ora senenge atine.Nglaler wilis : Wong nglakoni panggawe nistha. Wilis = ijo.Nglangkahi oyod mimang : Bingung. Mimang = oyod wringin, asring kanggo nulak bebaya sarana dikendhitake.Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rerusuh ing panggonan kang wis tentrem.Ngubak-ubak suwakane dhewe : Gawe rerusuh ing wilayahe dhewe .Nguyahi segara : Menehi barang (sumbangan) marang wong sugih.Nrenggiling hangapi mati : Katone ora nggatekake barang sing lagi dirembug, nanging satemene nggatekake banget.Nyalulu nruwelu : Wong mara menyang omahe wong duwe gawe nanging satemene ora diundang.Nyawat abalang wohe : Wong lanang ngarah wanita alantaran sedulure wong wadon iku .Nyundhang bathang bantheng : Njunjung wong gedhe sing wis apes.Nyumur gumuling : Wong sing babar pisan ora bisa nyimpen wewadi, yen krungu warta sing wadi dicritakake kabeh (glogok sok).Nguthik-uthik macan dhedhe : ganggu gawe wong sing lilih nepsune.Oleh angin becik : Ana ungup-ungpe arep tampa kabegjan.Ora ana banyu mili mandhuwur : Watak wantune anak mesthi kaya wong tuwane.Pancuran kaapit sendhang : Anak 3 lanange 1 dumunung ing tengah.Pantisari : Omah sing dumunung sing tengahing patamanan.Rampek-rampek kethek : Nyanak -nyanak wong ala mesthi kena alane.Rebut sari : Ungkul-ungkulan apike.Sandhing celeng boloten : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Sandhing kirik gudhigen : Sesrawungan karo wong ala mesthi katute.Sanggar waringin : Bisa aweh pangayoman marang kadang kadeyane.Salin slaga : Malih kelakuwane utawa pikirane . Slaga = Sing mbungkus kembang sadurunge kembang mekar (kelopak bunga).Sarining pangan : pathi , zat pangan sing migunani awak.Sawahe mung didol oyodan : Sawahe didol sapanenan. Ora sataun gadhu lan rendhengan.Semut ngadu gajah : Wong cilik nadu wong gedhe.Semut marani gula : Wong kang marani kamelikan (rejeki, pakareman, lsp)Semut ireng anak-anak sapi :
Dewi Sapudi (garwa pangrembe Prabu Brawijaya Majapait) pekulitane ireng
manis, peputra Bondhan Kejawan kang sinebut Lembu peteng.Sendhen kayu aking : Digugat nganggo
Nyamar malah konangan panggedhene sing wis ngerti marang sedyane.Sirat-sirat madu : Mung kanggo lelamisan bae.Sulung alebu geni : Akehe pepeati ing paprangan, jalaran saben wadya sing arep lumawan mesthi mati.Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu dijaluki wuruk.Suwe mijet wohing ranti : Pegawean sing gampang banget.Taman sari : Patamanan , papan sing kanggo suka-suka parisuka.Tengu mangan brutune : Wong dipercaya ngreksa barang-barang, malang dicolongi dhewe.Thathit ngima unthit : Wong gedhe sing ngatonake pangwasane.Timun jinara : Pakaryan sing gampang banget.Timun wungkuk jaga imbuh : Wong bodho mung dianggo sedhiyan manawa ana kekurangan.Timun mungsuh duren : Wong ringkih memungsuhan karo wong santosa.Timun wuku gotong wolu :
Pralambange R. Sutawijaya, jumenege ratu Mataram kanthi pambiyantune priyayi wolu yaiku : 1. Ki
mungsuh) = mungsuhe buta.Tunggal banyu : Tunggal ngelmu, tunggal guru kebatinan.Udan kethek macan dhedhe: Udan nanging
Ula sing sirahe loro (mung ana ing dongeng).Uripe aji godhong jati aking : Wong sing babar pisan ora kajen, disepelekake.Wani cur-curan banyu kendhi : Wani sumpah.Wanita srigunung : Wanita yen disawang saka kadohan katon ayu.Wanita sritaman : Wanita yen disawang katon ayu saka cedhakan.Wastra bedhah kayu pokah : Ketaton nganti putung balunge.Wedang lelaku tumper cinawetan : Bocah karam jadah disirik kanca-kancane.Witing tresna jalaran saka kulina: Sing njalari tuwuhe rasa tresna jalaran kerep srawung.Wringin kurung : Wringin sing dipageri mubeng ing tengahing alun-alun.
Adhang-adhang tetesing ebun : Ngarep-arep pawewehing liyan.Andaka ketaman wisaya : Wong prekaran, bareng rumangsa arep kalah, banjur minggat.Anak-anakan timun : Ngopeni bocah (lumrahe bocah wadon) bareng wis banjur dipek bojo .Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak bisa digdaya.Bacin-bacin iwak ala-ala sanak : Sanajan ala, jalaran isih sedulur, mesthi ora tega yen nganti nandhang sangsara.Bali menyang kinjeng dome : Wong cilik dadi wong ngaluhur , nanging banur dadi wong cilik maneh.Bathang gajah : Tilas wong gedhe.Banyu gege : Banyu diwenehi kembang lan dimantrani kanggo ngedusi bayi.Banyu pinerang : Pasulayan ing antarane sedulur, mesthi banjur pulih maneh.Banyu tangi : Banyu anget (banyu tawa kacampuran wedang) kanggo ngedusi bocah.Banyu tuli : Banyu kang kanggo syarat nambani wong lara.Banyu windu : Banyu kang diwayokake.Bebasan godhong mlumah dikurepake, godhong mureb dilumahake : Anggone nggoleki tliti banget.Bocah aras kembang : Gampang disihi bendara.Bubuk oleh leng : Wong duwe sedya ala, banjur oleh dalan sing prayoga.Byung-byungan kaya tawon kambu : Ora ngerti marang lungguhe rembug, anut grubyug ora ngerti ing rembug.Bramara mangrurah kusuma : Kombang ngrusak kembang.Brakithi angkara madu: Wong tumeka tiwas jalaran saka pekaremane . Brakithi = semut.Cablek-cablek lemut : Nindakake pegaweyan sing remeh.Caruk banyu : Gedhe cilik, ala becik dianggep padha bae, racak.Cebol ngayuh lintang : Wong cilik (sekeng) nduweni panggayuh sing gedhe, mokal kelakone.Cedhak kebo gupak : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Dadia godhong moh nyuwek dadia banyu moh nyawuk : Wong sing ora gelem sesrawungan maneh.Debog bosok galih asem : Ucape wong yen kepethuk (weruh) mayit digotong. Miturut gugon tuhon ngucap mangkono mau supaya slamet.Dibalang kembang
banyune : Diedu tunggal guru lan ngelmu.Dikayu alakake : Dianggep wong ala , dicecamah.Dikena iwake, aja nganti buthek banyune : Bisaa kaleksanan sing disedya, aja nganti gawe gendra.Ditemu kuwuk : Diwales (diprawasa) dening mungsuhe ing papan kang prayoga kanggo males.Dolanan ula mandi : Nindakake pakaryan sing mbebayani banget.Dom sumuruping banyu : Tindak nyamar, laku dhedhemitan nganti sedyane ora kaweruhan dening wong liya.Enggon
dom.Gajah ngidak rapah : Wong sing nerak wewalere (angger-anggere) dhewe.Giri lusi janma tan kena ingina : Ingatase cacing bae bisa munggah gunung, apa maneh manungsa, babar pisan ora kena diina.Golek banyu bening : Maguru, madhukun.Gurem thethel-tehthel : Wong cilik (sekeng) duwe panjangka sing ora majad sarana ngedol barang darbeke.Iwak kalebu ing wuwu : Wong sing kena krenahing mungsuh ora bisa ucul maneh.Jangkrik mambu kili :
telik sandi (mata-mata). 2. Golongane wong becik lkalebon wong ala.Kakehan gludhug kurang udan : Wong kang akeh guneme, nanging ora ana nyatane.Kaya kinjeng tanpa soca : Tumindak nunak-nunuk jalaran ora ngerti tata-caraning panggenan sing di parani.Kaya welut dilengani : Guneme lunyu banget, anggone padu pinter banget.Kandhang langit kemul mega : Wong sing klambrangan, ora duwe omah.Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : Nemoni bebaya (reribed) ing papan sing ora mbebayani.Kekudhung walulang macan : Aling-aling wong sing nduweni panguwasa, supaya gampang ketekan sedyane.Kembang paes : Kembang sing sepisanan, lumrahe ora dadi woh.Kembang setaman : Kum-kuman kembang sing apik-apik kanggo sarat mijiki temanten.Kendhit mimang kadang dewa : Kalis saka bebaya.Ketiban ndaru : 1. Katekan bendara utawa karawuhan wong gedhe. 2. Wong oleh kabegjan gedhe.Ketiban pulung : Tampa kabegjan gedhe.Kleyang kabur kanginan : Lunga menyang endi-endi ora karuwan sing dijujug.Kriwikan dadi grojogan : Prekara sepele wusanane dadi gedhe.Kucing kembang asem : Kucing sing ulese abang semu kuning.Kumenthus ora pecus : Umuk, nanging bisa mrantasi gawe.Kumrisik tanpa kanginan : Ngandhakake resike atine, jalaran kuwatir diterka.Lawas-lawas kawongan godhong : Wong ngabdi suwe-suwe mesthi ora kanggo.Lebak ilining banyu : Wong cilik (andhahan ) lumrah kanggo tebane kaluputan ( Kaluputane wong gedhe lumrahe ditibakake andhahane.Londho-londho walang sangit nggendhong kebo : Katone ora nduweni ati ala, nanging satemene nduweni ati sing culika banget.Kana nggone kana wite :
Ukara iku lumrahe diucapake samangsa wong nemoni lelakon ala, maksude supaya awake dhewe utawa kulawargane ora ketaman lelakon sing kaya mangkono.Kayu taun : kayu sing lumrah dianggo balungane omah kajaba kayu jati, kayata : kayu weru, nangka, sengon lsp.Kayu bakar : kayu sing diaanggo urub-urub utawa adang.Kayu apu : jejnengte tetuwuhan sing kumambang ing segara.Kayu manis : jenenge wit sing klikane legi semu pedhes.Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan sing kaluwih gedhe.Kemladheyan ajak sempal : Sadulur sing ngajak
sunduk : Wong kang niyat marani bebaya.Kutuk nggendhong kemiri : Wong manganggo (berpakaian) mompyor ngambah dalan sing mbebayani (akeh begale).Madu angin : Ngrembug (regejegan) bab sing tanpa guna.Mburu kidang lumayu: Mburu rejeki sing durung mesthi bisa kagayuh.Mbuwang rase oleh kuwuk : Nampik barang ala, oleh barang sing luwih ala.Malang nggambuhi : Jejodhowan, sing wadon awake luwih gedhe tinimbang sing lanang.Malang kadhak : Mathentheng ngatonake kuwanene.Mburu uceng kelangan dheleg : Ngangkah barang sepele, malah kelangan barang sing luwih gedhe.Meneng wada uleren : Wong meneng bae naging duwe sedya ala.Mubra-mubru blabur madu : Sarwa kecukupan uripe malah kepara turah-turah rejekine.Mungkur gangsir : Wong sing ora gelem cawe-cawe, ora melu-melu tumindak.Nandur pari jero : Gawe kabecikan marang wong liya kanthi pangarep-arep bisaa nampa piwales.Nandur wiji keli : Ngopeni turune wong luhur.Ngangsu banyu ing kranjang : Meguru, sawise oleh ngelmu ora dipigunakake.Ngandhut godhong randhu : Pepindhane wong guneme mencla-mencle.Ngalasake negara : Wong tumindak sageleme dhewe, ora ngelengi aturan.Ngaub awar-awar : Ngenger utawa ngawula marang wong sekeng, wong sing ora sugih utawa ora duwe panguwasa.Ngaturake kidang lumayu : Nuduhake rejeki sing angel pangalape (nyekele).Nggantang sari : mbobot, meteng.Nggarap sari : nggarap toya, menstruasi.Nggayuh ing tawang : Wong duwe pepenginan sing tangeh bisa kaleksanan.Nggugat kayu aking : Nggugat wong sing wis mati.Nglancipi singating andaka : Nenangi (membangunkan) nepsune wong sarana diwaduli apa-apa sing njalari ora senenge atine.Nglaler wilis : Wong nglakoni panggawe nistha. Wilis = ijo.Nglangkahi oyod mimang : Bingung. Mimang = oyod wringin, asring kanggo nulak bebaya sarana dikendhitake.Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rerusuh ing panggonan kang wis tentrem.Ngubak-ubak suwakane dhewe : Gawe rerusuh ing wilayahe dhewe .Nguyahi segara : Menehi barang (sumbangan) marang wong sugih.Nrenggiling hangapi mati : Katone ora nggatekake barang sing lagi dirembug, nanging satemene nggatekake banget.Nyalulu nruwelu : Wong mara menyang omahe wong duwe gawe nanging satemene ora diundang.Nyawat abalang wohe : Wong lanang ngarah wanita alantaran sedulure wong wadon iku .Nyundhang bathang bantheng : Njunjung wong gedhe sing wis apes.Nyumur gumuling : Wong sing babar pisan ora bisa nyimpen wewadi, yen krungu warta sing wadi dicritakake kabeh (glogok sok).Nguthik-uthik macan dhedhe : ganggu gawe wong sing lilih nepsune.Oleh angin becik : Ana ungup-ungpe arep tampa kabegjan.Ora ana banyu mili mandhuwur : Watak wantune anak mesthi kaya wong tuwane.Pancuran kaapit sendhang : Anak 3 lanange 1 dumunung ing tengah.Pantisari : Omah sing dumunung sing tengahing patamanan.Rampek-rampek kethek : Nyanak -nyanak wong ala mesthi kena alane.Rebut sari : Ungkul-ungkulan apike.Sandhing celeng boloten : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Sandhing kirik gudhigen : Sesrawungan karo wong ala mesthi katute.Sanggar waringin : Bisa aweh pangayoman marang kadang kadeyane.Salin slaga : Malih kelakuwane utawa pikirane . Slaga = Sing mbungkus kembang sadurunge kembang mekar (kelopak bunga).Sarining pangan : pathi , zat pangan sing migunani awak.Sawahe mung didol oyodan : Sawahe didol sapanenan. Ora sataun gadhu lan rendhengan.Semut ngadu gajah : Wong cilik nadu wong gedhe.Semut marani gula : Wong kang marani kamelikan (rejeki, pakareman, lsp)Semut ireng anak-anak sapi :
manis, peputra Bondhan Kejawan kang sinebut Lembu peteng.Sendhen
kembang sing di urab wewangi saka dhedhes. Ganda-wida : dhedhes lan boreh. Jebat kasturi = dhedhes (wewangi saka klanjere rase. Jebat = kasturi.Singidan nemu macan : Nyamar malah konangan panggedhene sing wis ngerti marang sedyane.Sirat-sirat madu : Mung kanggo lelamisan bae.Sulung alebu geni : Akehe pepeati ing paprangan, jalaran saben wadya sing arep lumawan mesthi mati.Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu dijaluki wuruk.Suwe mijet wohing ranti : Pegawean sing gampang banget.Taman sari : Patamanan , papan sing kanggo suka-suka parisuka.Tengu mangan brutune : Wong dipercaya ngreksa barang-barang, malang dicolongi dhewe.Thathit ngima unthit : Wong gedhe sing ngatonake pangwasane.Timun jinara : Pakaryan sing gampang banget.Timun wungkuk jaga imbuh : Wong bodho mung dianggo sedhiyan manawa ana kekurangan.Timun mungsuh duren : Wong ringkih memungsuhan karo wong santosa.Timun wuku gotong wolu :
kethek macan dhedhe: Udan nanging srengengene isih ketara.Ula marani gebug : Wong kang njarag marani bebaya.Ula marani gitik : Wong kang njarag marani bebaya.Ula dhaulu : Ula sing sirahe loro (mung ana ing dongeng).Uripe aji godhong jati aking : Wong sing babar pisan ora kajen, disepelekake.Wani cur-curan banyu kendhi : Wani sumpah.Wanita srigunung : Wanita yen disawang saka kadohan katon ayu.Wanita sritaman : Wanita yen disawang katon ayu saka cedhakan.Wastra bedhah kayu pokah : Ketaton nganti putung balunge.Wedang lelaku tumper cinawetan : Bocah karam jadah disirik kanca-kancane.Witing tresna jalaran saka kulina: Sing njalari tuwuhe rasa tresna jalaran kerep srawung.Wringin kurung : Wringin sing dipageri mubeng ing tengahing alun-alun.
Dom sumuruping banyu : Mata pita (mata-mata) banget ngati-atine ing panggonan mungsuh.Dudutan lan anculan : Wong loro sekongkelan, nanging sing siji ethok-ethok ora weruh.Dudu berase ditempurake : Melu nimbrung sing dudu prekarane.Gajah marani wantilan : Wong sing sengaja marani bebaya.Gajah ngidak rapah : Wong sing nerak wewalere (pepacuhe) dhewe.Gambret singgang mrekatak ora ana sing ngundhuhi : Wong wadon (prawan) pinter srawung, nanging ana sing ngepek bojo.Garang nanging garing : Wong sing katone mewah nanging salugune mlarat (ketara gagah nanging ora duwe).Ngontragake gunung : Wong sing bisa ngalahake mungsuh sing luwih kuwat utawa rosa, nganti gawe gumune wong akeh.Nglungguhi klasa gumelar : Wong kang kari nemu kepenake, ora melu rekasane .Tigan kaapit ing ing sela : Wong ringkih dimungsuh wong loro tur luwih kuwat utawa rosa.
Adedamar tanggal pisan kapurnaman : Wong nggugat ing pengadilan, nanging
nganti rampung, jalaran welas marang wong dijak prekaran.Adol lenga kari busike : Wong dundnum barang nanging sing adum ora kebagean.Adus kringget : Wong kang nyambut gawe abot.Ambalung usus : Wong kang kekarepane kendho kenceng.Ambondhan tanparatu : Wong sing ora ngakni paprentahanAmbuntut arit : Rembugfan sing awale gampang wasa dadi angel.Ambidhung api rowang : Wong ngggodha ( ngrusuhi) wong liya nanging ethok-ethok dadi kanca.Ambeguguk angutha waton : Wong kang sengaja ora nuruti prentah.
nganti rampung, jalaran welas marang wong dijak prekaran.Adol lenga kari busike : Wong dundnum barang nanging sing adum ora kebagean.Adus kringget : Wong kang nyambut gawe abot.Ambalung usus : Wong kang kekarepane kendho kenceng.Ambondhan tanparatu : Wong sing ora ngakni paprentahanAmbuntut arit : Rembugfan sing awale gampang wasa dadi angel.Ambidhung api rowang : Wong ngggodha ( ngrusuhi) wong liya nanging ethok-ethok dadi kanca.
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng
mosok si.. jajal pekso.. tulisan2mu bukane akeh sing puitis.. gur dadi jurnal dowo
ora mudeng kredo iku tho cah ayuuplok..plokk ngasal be ngene opo
ngawur thok.. ngopo didukung, wong wis dadi..=p=))
hah.. huh.. heh.. hoh.. hih.. qweqweqwe..lah.. tumbeenn.. ga ana batesan wektune saiki dant.. ayo to melu..lah aku ki ngawur thok.. ngopo didukung, wong wis dadi..=p=))
yo ngko lah ndelok2 mood, hahah… :Dyo ndukung, ben tembus dadi
jaraway said: wis dadi arisanq, lha nggonmu ndi? =p
iki rak jelas detlene dadi iso kapanpun. :))
basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
Ana kidung hakembang hartati, sapa weruh reke
araningwang, duk ingsun ana ing ngare,
kembang tepus kaki, sasat weruh reke
Artadaya, tunggal pancer lan uripe, sapa wruh ing
panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad,
kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den
tutug padha sawengi, adoh panggawe ala.
Lawan rineksa dening Hyang Widdhi, sakarsanya tinekan
dening Hyang, rineksa ing janma kabeh, kang maca kang
angrungu, kang anurat myang kang animpeni, yen ora
bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang
weruh iku, lamun nedya muja semedi, sesaji ing sagara,
dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati
swara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.
Somahira ingaran Penjari, melu urip lawan melu pejah,
tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, anirmala
waluya jati, kena ing kene kana, ing wasananipun,
ajujuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng
Panunggale kawula lan Gusti, Nilaening arane duk
gesang, duk mati nilar arane, lan suksma ngumbreku,
ing asmara mongraga yekti, durung duwe peparab, duk
rarene iku, awayah bisa dolanan, aran Sang Hyang Jati
ngalih aran Asmarajati, wayah tumekeng tuwa, emut
ibunipun, Ni Panjari lunga ngetan, Ki Artati nurut
tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing
kangkung, wekasane langit jaladri, isining wuluh
wungwang, lan gigiring punglu, tapaking kuntul
anglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusuma
Ngambil banyu apikulan warih, amek geni sarwi
adedamar, kodhok ngemuli lenge, miwah kang
Ana kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat papat,
wewerangkan, sihing Hyang kabesmi kabeh, tan ana janma
kang wruh, yen weruha purwane dadi, candhi sagara
wetan, ingobar karuhun, kayangane Sang Hyang Tunggal,
sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing
Gunung Agung sagara Serandhil, langit ingkang amengku
buwana, kawruhana ing artine, gunung sagara umum,
guntur sirna amengku bumi, rug kang langit buwana,
sampun kawruhan reke, Artadaya puniku, datan kena
cinakreng budi, nanging kang sampun prapta, ing
kuwasanipun, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor
kidul ngandhap lan nginggil, kapurba kawisesa.
Bumi sagara gunung myang kali, sagunging kang isining
bawana, kasor ing Artadayane, segara sat kang gunung,
guntur sirna guwa samya nir, singa wruh Artadaya,
ing awak mami, kang nedya tan raharja,
kabeh pan linebur, sakehing kang nedya ala, larut
sirna kang nedya becik basuki, kang sinedya waluya.
Siyang dalu rineksa ing Widdhi, dinulur saking karseng
rineksa malaekate, nabi wali angepung, sakeh
lara padha sumingkir, ingkang sedya pitenah, marang
awak ingsun, rinusak dening Pangeran, eblis laknat
ugi, yen apal sedayanipun, kena ginawe tulak,
kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar
Locaya ika, kang rumeksa ing Kedhiri,
Jagad ing Jipang, Madiun sang Kala Sekti, pan si Korep
Singa Barong Jagaraga, Majenang Trenggiling Wesi,
Macan Guguh ing Grobogan, Kala Johar Singasari,
Srengat si Baru Kuping, ing Blitar si Kala Kathung,
Buta Krodha ing Rawa, Kalangbret si Sekar Gambir, Caru
Gurnita ing Puspa Laya, si Lengkur ing Tilam Putih, si
Lancuk aneng Balora, Gambiran sang Kala Durgi, Kedhung
Gedhe ni Jenggi, ing Batang si Klewer iku, Lasem Kala
Prahara, Sidayu si Dhandhang Murti, Wida Langking ing
Semarang Barat Katiga, Pekalongan Guntur Geni,
Pemalang Ki Sembung Yuda, Suwarda ing Sokawati, ing
Pajang Buta Salewah, Monda-Monda ing Mentawis, Palered
Rajek Wesi Kuthagedhe Nyai Panggung, Pragota
Kartasura, Cirebon Setan Kaberi, Juru Taman ingkang
Tarisig, kang aneng Wanagiri, Malang Karsa namanipun,
Ing Karangbolong si Kreta, si Belen ing Banarawi, ing
Jenu si Karung Kala, ing Penging Banjaransari, Dhung
Cucuk Dhandhang ing Kartika, Kulawarga Tasikwedhi,
kali Opak winarni, Sanggabuwana ranipun, Pak Kecek
Logenjeng aneng Juwana, ing Rembang si Bajulbali, si
Londir ing Wirasaba, Madura Buta Carigis, kang aneng
ing Matesih, Jaran Panolih ranipun, si Gober
Pecangakan, Danapi ing Jatisari, Obar-Abir kang
Ni Otarwiyah, Wiradesa Gusti Geni, Penarukan kang aran
Rara Dungik Randhulawang, ing Mendhang Retna Pengasih,
Buta Kepala ing Prambanan, mBok Sampur neng ardi
Gajahmungkur, si Gendruk ing Talpegat, ing
panyabetnya, ana lara teka bali, pan tindak bali
Nini Gelu aneng Jenar, Klabang Curing Banjarsari,
Talengkung ing Watukura, si Kuris ing wit Talrukmi,
Duk semana nalikaning uni, caritane nagri Nuswantara,
keblat papat kalokane, panca buwana tepung, gemah
ripah lan loh jinawi, kerta raharja samya, amanggih
rahayu, kineringan sakeh bangsa, panjang punjung
angrengkuh sakabehing putra nagri, lumintu salaminya.
Pamintaku mring pra kadang sami, setya tuhu njaga
karukunan, mrih raharja negarane, Indonesia bersatu,
dadya pangudi kang utami, adoh ing pancakara, prayoga
nagara, gelem njaga adege, nadyan tumekeng lampus, den
belani ingkang negari, kusumaning negara, iku kang den
Wusana wosing pangidung tarlen amung amuji
Mugi Bangsa Indonesia sepuh anem jalu estri
Sami kersa amanunggil gumolong gelenge kapti
ndonga sesarengan manut tatacara “Laku Budaya Jawa”
Bawa Sekar Dhandhanggula Turu Lare punika kados dene
tuwin ajak-ajak atur “persembahan” lan “panyuwunan”.
Hanyatakaken “sejatining urip” mawi basa perlambang.
Dayanipun anggugah kekiyataning suksma. Kakidungaken
murih tuwuh kekiyataning suksma (batos) anggenipun
asung “persembahan” lan “panyuwunan” dhumateng Hyang
ing jagad (semesta). Bilih sayektosipun mirid saking
pangertosan “hananira sayektine wahanane Hyang”. Ing
semesta” supados kersa nyengkuyung anggenipun asung
gaib (lelembut) amargi sami-sami “titah dumadi”
mahlukipun Hyang Agung. Kakidungaken minangka pangajak
nyengkuyung anggenipun badhe atur “persembahan” tuwin
Pilihan sekar (tembang) lan cacahing pupuh saged dipun
racik piyambak. Bakenipun muji rahayu kangge
Indonesia. Ingkang katur punika racikanipun Ki Sondong
Menawi racikan kidungan punika badhe kaagem “ritualan”
prayogi ugi cawis sesaji trep kaliyan Laku Budaya
Jawa. Sesaji ngemu teges pasugatan kangge para-para
ajak nyengkuyung karsa lan sedya. Kamangka sedya lan
karsa ingkang utami, pramila mboten perlu “cethil”
Plencung) ingkang nyebat para “tetungguling lelembut”
satanah Jawi. Sampun ngantos kadamel cuwa manahipun.
“Ritualan” mawi racikan kidungan punika sae
wekdal ingkang prayogi. Malem Suran, Agustusan, utawi
seko leluhur ki kudu diuri-uri ora oleh ditinggalke seko jamane nenek moyang nganti saiki kudu
gelem pa, kang? wis ana sing garing lho...	06/11/2008 11:53
» toya bening mawon, mbak...	31/10/2008 04:08
Krisis finansial Asia ya iku krisis finansial kang kadadeyan wiwit Juli 1997 ing Thailand, uga ngakibatake mata uang, bursa saham lan rega aset liyané ing panjuru nagara Asia, nageyan Macan Asia Timur. Prastawa iki uga asring kasebut krisis moneter ("krismon") ing Indonesia.Indonésia,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 4 Sèptèmber 2016.
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (
sing onok kono endi??wahhh...lek kuwi srry men iku jatah ku dewe kang Sponsored contentSubyek: Re: WARTA: Welcome to KOSTER Surabaya WARTA: Welcome to
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
Digawe Nggo Tangan Ketika (85)
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1431)
Nis redirects here. For the acronym, see NIS.
Niš, IPA: [niːʃ], rungokna (pitulung·info)) iku kutha ing Serbia dumunung ing koordinat 43.3° N 21.9° E, ana ing pinggir Kali Nišava. Kanthi padunung kang cacahé 260,237[1] jiwa kutha iki minangka kutha paling gedhé ing Serbia Kidul lan kutha paling gedhé nomer telu ing Serbia sawisé Beograd lan Novi Sad. Jembaré kutha iki watara 597 km2, kalebu kutha Niš dhéwé, Niška Banja spa lan 68 tlatah pinggiran (suburb). ''Niš Constantine the Great Airport'' (
ing minangka papan anggegana international ing Niš kanthi kodhe tujuan INI. Niš dadi pusat adminidtrasi ing Distrik Nišava ing Serbia. Dumunung ing simpang dalan antarané Balkan lan dalan-dalan gedhé Éropah, nyambungaké Asia Minor menyang Éropah, Niš dadi salah siji kutha kang paling tuwa ing Balkan, lan wis wiwit jaman kuna dianggep gapura antara Wétan lan Kulon. Niš dadi papan panggonan Greja Serbia kang paling tuwa ya iku saka abad ka-4 kang dumunung ing laladan pinggiran Mediana [2]. Niš uga kawentar minangka panggonan kelairan Konstantin kang Agung, Kaisar Romawi Kristen kapisan lan kang ngadegaké Konstantinopel [3]. Kutha iki uga dadi panggonan klairané loro kaisar Romawi liyané, ya iku Constantius III lan Justin I.
Niš iku pusat universitas. Ana watara 30,000 mahasiswa ing Universitas Niš, kang duwèni 13 facultas. Niš uga salah siji pusat indhustri kang wigati ing Serbia, pusat indhustri èlèktronika (delengen Elektronska Industrija
Geografi lan iklim[besut | besut sumber]
Niš dumunung ing koordinat 43°19' lintang lor lan 21°54' bujur wétan, ing lembah Nišava, cedhak papan patemon kali Južna Morava. Ing kutha Niš iki, dalan gedhé saka sisih lor menyang lembah Kali Morava kapecah dadi loro: - arah mangidul, tumuju kutha Thessalonica lan Atena, - lan arah mangétan, tumuju menyang Sofia lan Istambul, lan luwih adoh manèh tumuju menyang tlatah "Wétan Cedhak" (Near East). Tlatah tengah kutha dumunung ana ing elevasi 194m sakdhuwuré segara. Titik kang paling dhuwur ya iku ing Sokolov kamen (Falcon's rock) ing Gunung Suva Planina (1523m), déné tlatah kang paling cendhèk ya iku ing Trupale, cedhak sungapan Kali Nišava (173m). Jembar wewengkon kutha ya iku 596.71 km².
Iklim ing tlatah Niš iku arupa iklim sedhengan moderate lan continental, kanthi rata-rata suhu 11.2 °C. Sasi Juli minangka sasi kang paling anget jroning sataun, kanthi suhu rata-rata 21.2 °C. Sasi kang paling anyep ya iku sasi Januari, kanthi suhu rata-rata 0.2 °C. Rata-rata curah udan taunan
Panggonan mawa sajarah[besut | besut sumber]
Skull Tower - Menara kang digawé saka tengkorak wong Serbia.
concentration camp - Kam konsèntrasi kang diwangun déning Jerman ing Perang Donya II.
Bubanj - Monumen gugré para pejuang Yugoslavia ing Perang Donya II.
Kaisar Romawi[besut | besut sumber]
Constantine I, kang agung, (Flavius Valerius Aurelius Constantinus) -- kuwasa taun 306 nganti 337.
Populasi miturut sajarah[besut | besut sumber]
1941: 44,800[butuh rujukan] (estimate)
1948: 49,332 (109,280)*
1953: 58,656 (122,100)*
1961: 81,250 (148,354)*
1971: 127,654 (195,362)*
1981: 161,376 (232,563)*
1991: 173,250 (245,182)*
2002: 173,724 (250,518)*
2008: 182,209 (263,478)* (estimate)
Isih ana sawetara pasulayan bab cacahé populasi, awit éwon pangungsi Kosovo kang sacara resmi dudu padunung kutha iki, nanging manggon ing kana karo kaluwargané.
Klompok ètnik ing tlatah Munisipal (Sensus 2002)
Niš minangka kutha administratif, indhustri, komersial, kauangan lan pusat budaya ing bagéan kidul-wétan Republik Serbia. Posisi Niš wigati amarga dumunung ana ing simpang dalan saka Éropah lan jaringan rèl sepur kang
Arsitèktur[besut | besut sumber]
Wangunan ing Niš terus dibangun. Niš iku kutha paling gedhé nomer loro sawisé Beograd yèn disawang saka anané gedhung dhuwur. Hotèl Ambasador minangka gedhung kang paling gedhé ing Serbia nanging uga ana gedhung gedhé liyané kayadéné TV5.
Informasi Turis[besut | besut sumber]
Organisasi Turis Nis duwé loro pusat informasi turis, siji ing Nis ya iku ing dalan Vozda Karađorđa nomer 7, lan liyané ana ing Niska Banja ya iku ing dalan Sinđelićeva 3b.
Pamérangan administratif[besut | besut sumber]
Papat kang pisanan dumunung ing tlatah kutha Niš, déné Niška Banja ing tlatah pinggiran. Sadurungé taun 2002, kutha Niš mung duwé loro munisipalitia, ya iku
Artikel mawa mikroformat hAudioKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 14 Sèptèmber 2016.
Angger aku ngomong jowo nang kene melas karo bacah2 e seng orak reti ngomong,hehe..melopong wae..wong saiki jeneng e wae jowo tapi
Binturung (Arctictis binturong) ya iku sejinis musang kang awaké gedhé, anggota suku Viverridae. Pira-pira dialèk Melayu nyebuté binturong, menturung utawa menturun. Sajroné basa Inggris, kéwan iki disebut Binturong, Malay Civet Cat, Asian Bearcat, Palawan Bearcat, utawa sacara ringkas Bearcat. Menawa amerga karnivora kang nduwèni wulu ireng iki rupané mèh pdha beruang kang buntuté dawa, sawentara uga nduwèni bréngos akèh lan lan dawa kaya kucing (bear: beruang; cat: kucing).[1]
Deskripsi[besut | besut sumber]
Musang kang buntute gedhi dawa lan awake gedhi. Dawa ndas lan awak antarane 60 nganti 95 cm, ditambah buntute kira-kira 50 nganti 90 cm. Bobote sekitar 6 nganti 14 kg, malah nganti 20 kg.
Rambute dawa lan kasar, warnane ireng sekabehane utawa rodok coklat, kanti mbun-mbunan rodok putih utawa rodok abang. Ing pira-pira pucuke kuping ana rambut kang dawa. Buntut berambut akèh lan dawa, utamane ing bagiyan kang cepak bongkot, sahingga katon lemu. Buntut iki isa digunakake kanggo gojengan ing pang (prehensile tail), minangka ‘sikil kelimane’.
Binturung wedok nduwèni pseudo-penis utawa KONTHOL palsu, salah sijine organ khas kang langka ditemonii.[2]
Kebiasaan lan Persebaran[besut | besut sumber]
Kayata umume musang, binturung utamane aktif ing wayah wengi. Ing sak nduwurue wit-witan (arboreal) utawa uga mudun marang lemah (terestrial). Kadang-kadang ana uga kang tangi lan aktif ing wayah awan.
Najan kalebu bangsa Carnivora, kang artine tukang mangan daging utawa pemangsa, pakane binturung kang utama ya iku buah-buahan mateng ing alas, kayata jinis-jinis ara (Ficus spp.). Kewan iki uga mangan pucuk lan godhong wit-witan, endog, lan kewan-kewan cilik kaya dene manuk lan kewan pengerat.
Piter menek lan mlompat saka pang siji marang pang liyane, binturung biasane obah tanpa kesusu ing sak nduwure wit. buntute digunakake minangka keseimbangan, utawa kadang-kadang gocekan wondene nalika nggayuh panganan ing pucuk pang. Cakare tajem banget lan melengkung, memungkinkanake kanggo nyengkrem pepagan kanti kuat. Sikil mburine isa diputer memburi kanggo nggujengi pang wit, sahingga binturung isa mudun kanti cepet kanti ndas luwih ndisik.
Binturung ngetokake kaya ambu, kayata umume musang, saka kelenjar ing ngisor pangkal buntute. Ambu iki digunakake kanggo menehi tetenger wewengkon kekuasaane. Kéwan wedok nglahirake 2-6 anak, ska wise meteng kurang luwih 91 dina.
Binturung nyenengi alas-alas primer lan sekunder, amung kadang-kadang wae ditemukake ing kebon ing pinggir alas.
kidul, Burma, Indochina, Ujung Malaya, Sumatra, Jawa, Kalimantan lan Palawan.
Konservasi[besut | besut sumber]
Binturung enom diengu déning Wong Asli ing Taman Nagara, Malaysia.
Ing désa-désa pinggiran alas, binturung kerep diengu minangka kéwan kesakangan (pet). Wong nyekel nalika kéwan iki isih cilik lan mbiasakake karo kahanane manungsa. Kanti diengu kang apik, binturung isa nyandak umur 20 tahun sajrone kurungan.
Selaras kanti berkembange perdagangan, binturung uga didol ing pasar-pasar manuk iing kota. Sakliyane iku, kang luwih mengancam kelestarian populasine ing alam, binturung uga diburu kanggo dijupuk kulite kang kang anan wulune kandel, lan di dimanfaatake bagiyan-bagiyan awake minangka bahan obat tradisional (jamu).
Ancaman liya teka saka kerusakan lingkungan ing alas-alas ing wewengkon tropis minangka akibat pembalakan kang serampangan. Rusake alas ngakibatake rusake habitat binturung, sahingga populasine ing alam terus mudun. Saiki binturung kalebu kéwan kang dikhawatirake kelestariane, lan dilindungi déning undang-undang nagara Republik Indonesia.
^ Binturong, Musang Lucu Berkaki Lima, (Kaunduh 12/12/12).
^ Stinner, Mindy. The Binturong Information Sheet
xobox mbutuhaké paramèter sistem statusFaunaMamaliaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel kanthi mikroformat
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 22 Oktober 2016.
mantranya:“Ingsun amatek ajiku si nini blorong,Nini blorong tak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, Amboyongo sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko
Home » Mahabharata » Pandu Swargo
paribasan niku kok dados (nuwun sewu) “Sejen
silit sejen anggit” nggih? ... dilanjutkan ... Mbokmenawi sanesipun panganggit
migunakaken kucir nanging ugi dipun raosaken ugi ngangge utawi dumugi ing
Lha nek sing nyetir pak Kaji ya nganggo donga-donga disik.Nek ibune ya langsung
Nuwun sewu kangmas, siyung-siyungipun piyambak kok dipun aben. Punapa punika
boten wonten ginanipun to, dhimas; wiwitanipun namung seje kuncit seje anggit, dipun pungkasi ngadu siyunge Bathara Kala?”
punika mathuk sanget kangmas, ngugemi ungel-ungel RUKUN AGAWE SANTOSA, CRAH MARAHI BUBRAH. Kanthi pangesti, kawula
alit gesangipun saged ayom, ayem lan tentrem”.
*Wingi dalu wanci jam 9.15 simbah seda. Lantaranipun, gerah ingkang mboten enten obatipun, tuwa. Mugi sedaya amal kasaenan ditampi ing ngarsanipun Alloh Ta’ala, lan sedaya kalepatanipun dipun ngapura. Dhumateng saderek2 ingkang rumaos taksih nggadhahi utang piutang, nyuwun
panguwaosing Gusti, mugi sinembadani minangka lantaraning raharja miwah sentosaning sasama. Rahayua, rahayua sagung dumadi.
Ngaturaken wilujeng lan rahayu katur dumateng:
Para pepundhen ing laladan Rt… Rw… Dhusun … Kitha Semarang ingkang tansah amemangung kawibawan minangka patuladhaning para mudha tarunaning bangsa;
Para sesepuh, pinisepuh, miwah ajisepuh, ingkang tansah kacadhong wedha wewarahipun murih kuncaraning nagari;
Panjenenganipun Bp ………………… minangka pangarsaning wewengkon RW … ingkang satuhu dados paying agung jantraning bebrayan;
Panjenenganipun Bp ………………… (diisi nama pejabat yang hadir) ingkang sampun lenggah kanthi kamardikanipun penggalih;
Panjenenganipun Bp ………………… (diisi nama pejabat yang hadir) ingkang kinurmatan;
Para tetungguling agami, para alim lan ulama ingkang tansah sumungku mring kitabing agami;
Waradinipun para kadang kakung miwah putri, wredha, mudha minulya.
Minangka pepuntanipun atur, sumangga tansah kaunjukaken puja pudyastuti dumateng Gusti ingkang Mahaagung. Mugi kanthi sih wilasanipun, gancaripun adicara tansah sinandhing ing adicara menika.
Kula amakili kadang panitia, keparenga ngaturaken wilujeng rawuh, wilujeng pepanggihan ing adicara menika.
Ing madya ratri menika, kula hamung saged ngaturaken gunging panuwun katur para rawuh sedaya. Ingkang sampun kesdu nyembadani kabar ulemipun para kadang panyangkulgati utawi panitia ing adicara rerembagan bab ……………….. , dinten …………, ..……….. (diisi nama acara) kanthi kahanan ingkang sarwi cupet miwah boten trep kaliyan kawibawan panjenengan sedaya.
angrahapi kanthi lila legawaning penggalih. Mugi panjenengan sedaya kesdu angestreni, angrenggan, lan andherekaken kanthi lenggah jenak satata ngantos titi purnanipun adicara.
Manunggaling cipta, sumelehing rasa, miwah tata krama mugi anjalari panemu becik lan murakabi ing adicara parepatan utawi rapat RT menika.
Gunging panuwun linambaran tresna asih ugi kula aturaken dumateng kanca-kanca panyangkulgati utawi panitia, ingkang sampun nyamektakaken samudayanipun, saengga karaos tumata kanthi pepak. Sepisan malih kula aturaken gunging panuwun.
Para rawuh, karaos boten prayogi mbokbilih kula kaladuk dangu anggenipun cumanthaka ngadeg ing ngarsa panjenengan sedaya. Kanthi mekaten, keparenga kula amungkasi kanthi sesanti, sura dira jayaningrat,
saka awakku... amarga Budaya iki Jiwaku... Budaya iki Ragaku... kawit mbiyen, sak iki, mbesok lan Sakteruse... Tema :
ana dhuwur kuwi bisa di mangerteni yen Objek materi utawa bahan kajian ana ing karangan iki yaiku “REYOG PONOROGO”, menawa Objek formal utawa sudut pandang kang aku gunakake yaiku “LOCAL WISDOM” utawa “KEARIFAN LOKAL”. Menurutku, Reog Ponorogo ora amung skedar tradisi pertunjukan ananging uga salah siji ning kesenian budaya kang akeh makna lan nilai-nilai luhur saka bangsa Indonesia kanggo hayati urip iki kanthi leres. Makna ananing kesenian Reog iki ora amung ana ing keindahan lan kekhasan saka sisi tampilane wae kang pancen njanjekake kemegahan, ananging luwih saka kuwi yaiku ana ing nilai-nilai kultural utawa kearifan lokal kang visualisasine ketok ana ing simbol-simbol bagian tarian kang disajikake ana ing penampilan kelompok reyog yaiku tari warok, Tari jathil,
utawa kearifan lokal yaiku penanda kang nunjukake identitas kita kan beda dibandingake karo suku bangsa liyane. Nganggo perspektif
kekhasan kang membedakake budaya Indonesia karo budaya bangsa liyane senadyan karo bangsa serumpun kayata Malaysia uga wis beda karo budayane awake dewe. Senadyan saka politik ing sejarah padha ananging kang mbedakake Indonesia karo negara liyane yaiku Lokal Wisdom utawa kearifan lokale. Local Wisdom, “aku yaiku aku” ana
mbedakake antara budaya kita karo budaya liyane. INSPIRASI DINA IKI "AKU ORA PENGIN MATI KATHUK AKU KANTHI BENER TUMINDAK KANG PALING BECIK KANGGO NEGERI IKI SAMAMPU BAKATKU LAN BAKAL SAKLAWASE DAK JAGA WARISAN PARA LELUHURKU NGGUNAKAKE JIWA LAN RAGAKU KATHUK NAFAS TERAKHIR TAKHEMBUSAKE Reog ponorogo ing waktu kepungkur dadi bahan omongan amarga di-klaim warisan budaya Malaysia. Sakjane kontroversi iki secara faktual bisa diselesaikake nganggo analisis runtut sejarah asal-mula budaya reog kasebut lan nilai-nilai kang nglatarbelakangi. Malaysia bisa wae mainake tarian reog kasebut fasih kaya kang dimainake
kang ora ditemoni ing daerah liyane. Yen Malaysia duweni dalih Reog (ana negara kuwi dijenengake Barongan) iku warisan suku Jawa kang migrasi utawa pindah menyang negeri jiran kasebut, wis sakmestine Barongan kasebut ora oleh di klaim saka Malaysia lan hak kepemilikan budaya Reog kanggo suku Jawa kang migrasi kasebut uwis ilang utawa gugur amarga deweke uwis
Senadyan kaya mengkono, kang dikarepke gugur ana kene ora
Reog. Imigran tetep diolehke amarga senadyan piye isih nduweni darah Jawa, teko titi wancine yo tetep keturunan jawa. Ananging Imigran kuwi amung diolehke mainake kesenian iki amarga dadi “Pewaris Budaya” kanthi personal dudu “Pewaris
teritorial utawa Negara sahingga ora oleh dikomersialake apa meneh dipatenke ana Negara anyar anggone deweke urip sak iki. Yen pengen ngomersilake Reog iki, para Imigran kudu oleh izin lan menehi royalty marang negara asal Reog iki lahir utawa diciptakake yaiku Indonesia amarga kanthi teritorial Ponorogo ana ing wilayah Indonesia. Yen sing kaya kuwi mau ora dileksanakake, krisis multidimensial lan disintegrasi bangsa lan negara bakal tambah parah. Indonesia lan semana uga negara liyane uga bisa nge-klaim budaya siji lan sijine (budaya Malaysia umpamane) migunakake alibi kang padha yaiku ana Imigran Malaysia kang tinggal ana ing Indonesia kang ngewarisi budaya saka negara asale. Yen kaya mengkono apa gunane HAK CIPTA COBA?. Reog iku kang nyciptakake masyarakat Ponorogo lan diciptakake ana Ponorogo, Indonesia. Dadi wis sakmestine budaya iki duweke Ponorogo, duweke Indonesia!. Yen kepingin dadi pewaris resmi Reog ponorogo yo Pindah wae menyang INDONESIA. GOOGLE search
LEARN LOCAL WISDOM of REOG PONOROGO
jatha : 1 rambut, 2 (parijatha) : jenis tembang sinom;
wulan : bulan; nawang wulan : melihat rembulan;
mana kreta lor kidul kulon wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening
akasa; pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.
ing teja (di)wasa, huwus ing wulan
LAKON WAYANG RUKMA KRAMA VERSI JOMBOR
Prb. SARAMBA, SURASA, SURADEWA
Sami barisan badhe nglamar dewa nempuh gagal. Dewa kawon.
PANDHU kadhawuhan nulungi janma kang mikul abot lan kepetengen bidhal. SEKAR.
RUKMA tapa, awit kepengin dados ratu. NARADA rawuh nyraya, sagah. Bidhal.
SARAMBA lan Wadya, Ary. PRABU, PANDHU, RUKMA, Btr. GURU, Dewi RUMBINI, SASRADEWA
Barisane SARAMBA lan wadya tinempun Ary. PRABU ginetak kamprung sinaut PANDHU. PANDHU sagah nulungi. SARAMBA pinarjaya dening PANDHU.
Kanggo nambaih utawa mbuang wilayah iklan sekang kaca utawa kabeh kategori, tambahna utawa buang judhule nang ngisor kiye.
toyane. 6Tur antuk toyane punika, inggih punika toyan blabar agunge, jagate sane nguni punika kasirnayang. 7Nanging malantaran sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa sane pateh punika jagate miwah akasane sane mangkin,
katepasin miwah kabasmi. 8Inggih sawitran tiange sane sayang, sampunang semeton lali
makakalih punika pateh. 9Ida Sang Panembahan boyaja alon-alon nglaksanayang paindikan sane sampun janjiang Ida, sakadi sane kabaosang
akasane pacang lebur. 13Nanging iraga nyantosang paindikan sane sampun kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa: inggih punika akasa sane anyar miwah jagat sane anyar, sane kadunungin antuk kapatutan. 14Punika
kecap Cakepan Sucine. Malantaran paindikane punika ipun pacang ngrauhang karusakan buat dewekipune niri. 17Nanging semeton, parasawitran tiange, semeton sampun uning ring paindikane punika. Punika awinanipun semeton patut tansah waspada, mangdane semeton tan kantos kapaid antuk anake sane nyapa kadi aku punika, kantos labuh saking kawentenan semetone sane rahayu. 18Nanging semeton patut tansah maweweh-weweh
SINUWUN PRABU AJI SOKO: PARING
jowo bakal nyawiji,kabeh agomo nek tanah jowo bakal bersatu,,
Nuwun poro sesepuh, mugi2 saget dadosaken piwulang kagem kulo..
Reply	fajar asmoro prianto says:	April 16, 2012 at 8:50 am	maaf saya lupa, untuk kang mas Rommy,,
Reply	JECK UTM says:	December 8, 2012 at 4:28 am	OPO JARE
Reply	M. Mathori Munawar says:	December 20, 2012 at 3:00 pm	LHA, pundi terjemahipun, mbah ? Saget mocone, ra ngertos artine. Nyuwun ngapunten. Matur nuwun.
Reply	kang sesep says:	December 23, 2012 at 3:39 am	mantaf
Hee…ojo ngaku wong jowo nek podo gelut dewe, ayo podo dolanan lan sinau.
Iki bab arti tembung jowo, iyo kudune bab tembung jowo… ela dala… kok tekan islam lan hindu barang dadi malah padu,
anakku gek sok nang omah, sok tak kkon ngitungi dewe.. 3 - 5bulan.. nek ra ana seng nyempil 2 wulan.. 2 bulan 2
ngono, banjur dandanane mlipis kaya wong kantoran. Apa merga nyandange rapi banjur katon rupane bagus. Embuh. Bakune, saben-saben kok tansah rapi. Klambi dilebokake, setlikan alus, nganggo sepatu, sing tansaha elek nanging katon cemleret, resik. Wingi aku mrene, pas arep mbayar, nyedhaki dheweke, ambune wangi-wangi sithik. Pancen, nyenengake kang padha jajan ana ing angkringane. Rikala wingi aku mangan ana ing papan kene, tak takoni, jare badhine lumayan, kena kanggo nyekolahake anake kang loro cacahe.
Wengi iki aku mrene maneh. Sasi tuwa ngene bisane mangan mung ana ing angkringan. Sanajan segane sethithik, mangan rong wungkus wis kena dienggo sangu turu. Menawa mangan kaya ngene iki ing wayah esuk, srengege munggah urung tekan tengah mbokmenawa aku
lawuhe mung tinggi… eh, tempe, nanging krasa enak, apa sebab wetenge lagi rumangsa luwe, embuh. Sing penting bengi iki wetengku isih kelebon pangan. Sesuk esuk sarapane wae sing rada bedha.
Lha kok enthek, dipangan pawongan loro. Bareng tak gathekke kiwa tengen, lan sing padha lagi wae teka,
Gendheng tenan aku iki, lha kok melu ngitungi wong padha jajan. Melu ngitungi wong padha memanganan.
Tau, ndisik dheweke kekancan karo bocah wadon, jenenge Siti. Siti rupane ayu. Dheweke kerja nang warung makan dadi rewang. Bareng kenal, kekancan, terus Paimin kerep dolan nang ngomahe. Kerepe esuk karo ngeterke kerja, sebab wayah sore dheweke kudu siap-siap dodolan.
Niteni kapan wayahe warung kuwi ora akeh sing jajan, Paimin dolan. Mangan Soto. Amarga sing ngladeni Mirna, Paimin menawa tuku soto daginge akeh, sotone ya akeh, mula Paimin seneng-seneng wae mangan nang kana. Wayah sepi ora ana sing jajan, Paimin banjur bisa
wangsulane. “Ya, suk Minggu,” Semaguhe Paimin. Menawa omahe cedhak kene, sore aku isih bisa dodolan, pikire.
Kaya biasane, Paimin nalika tuku cakar nganggo tetakonan dhisik karo bakule. Lha wis kenal. Ora pantes menawa ora sapa aruh. Nah, dina kuwi, bakule cakar kepeneran ngajak anake wedok. Jare anake kuwi sisan karo arep tuku sabun lan keperluan liyane. Dadi si Inah, mengkana jenenge anake kuwi mau, melu menyang pasar. Banjur nunggu sisan emake rampungan olehe dodolan. Bejane Paimin, banjur oleh kenalan. Bocah wadon anake bakul cakar. Bocahe resik. Kaya makne. Senajan ora
Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin…, dudu, dudu ngajak rembukan. Wong sing dingendikaake ora ajeg. Ngalor ngidul ora ana judule. Dasar Paimin, dheweke ya ngrungokake, malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. “Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis kenal, menawa teka takoni kabare. Uwis, mung kuwi. Kabeh sing
Paimin seneng bakulan nang kono, seneng sing tuku wong pinter-pinter. Arepo ora saben-saben jajan ngajaki Paimin cerita, nanging Paimin bisa ngrungokake. Sinambi ngladeni sinambi ngrugokake. Paimin nyinau apa wae sing diomongake karo sing padha
Setengah tahun Paimin dodolan nang papan kono. Tepung karo karyawan Universitas Negri, tepung karo mahasiswa, lan tepung karo Pak Pembantu Dekan sing seneng karo cakar pithik, aneh miturute Paimin, bisa tuku sing luwih ndaging kok sing disenengi cakar pithik. Paimin menawa ditari milih, rak ya milih dada apa pupu, sing luwih ndaging. Kabeh mau srawunge apik. Malah karo sing ora dhuwe dhuwit tenan Paimin olah oleh wae diutangi. Wong urip kuwi wajibe tetulungan. Lagi ana sing butuh pitulungan, Paimin bisa nulung, ya Paimin nulung. Sapa ngerti Paimin mengko sing genten butuh pitulungan.
Angkringan dhuweke Paimin pancen rame. Saben-saben sing teka mrana nggawa motor utawa mobil. Tekane padha rombongan. Sing padha
ana sisih lor, ana ing dalan sing mujur ngetan ngulon. Sepeda motor neng sisih kidul ana ing dalan sing mujur ngalor ngidul. Paimin olehe dodolan kuwi ana ing protelon, pojok omah. Ora neng njeron latar. Neng njaban pager pinggir dalan. Sing padha tuku wae olehe lesehan ana ing njeron latar. Sing alus, luwih penak tenimbang lesehan ana ing pinggir dalan. Paimin wis nembung papan sing dienggo lesehan kuwi marang sing nduwe. Latar kuwi wong wis dikonblok, ora sumelang gemrenjel nglungguhi watu. Digelari klasa amba-amba dening Paimin, sapa wae sing tuku oleh milih papan sakarepe, ngendi sing sela.
Kawit lagi mapan nganti tekan saiki, Paimin ora tau ngakon-ngakon sing dhuwe kendaraan supaya parkir rapi kaya mangkana. Kabeh kuwi mau dilakoni ngono wae karo sing nduwe kendaraan. Ora merga dikon sapa-sapa, wong Paimin ora duwe tukang parkir, lan
“Menawa diparkiri bisa-bisa sing tuku bubar Mas. Kapok. Wong mangan kuwi padha anyel menawa mangan wae kudu ditambah bayar parkiran,” Wangsulane Paimin nalika ditembungi. “Ora mas, aku ora ngolehi. Wong ya ora tau ana sing kelangan kok, kendaraane
aku. Biyen nalika aku bakulan nang sanding Universitas Negri kae aku dijaluki pajek. Saiki aku nang kene aku ora dijaluki pajek. Wong aku karo tunggu omah kuwi. Nanging, menawa sampeyan ngarep-arep rejeki, ngene wae, sampeyan sakanca tak wenehi cakar siji-siji. Saben-saben sing teka saben bengi tak wenehi, nanging paling akeh aku menehi cakar cacahe mung wong sepuluh, mengko menawa akeh-akeh aku ora bisa kulakan maneh. Menawa gelem, ya kuwi, menawa ora gelem, ya uwis. Aku ora ngolehi papan kene diparkiri. Tak anggep wae kuwi pajek apa sodaqoh. Ngendikane mbahku menawa wong ora tau sodaqoh, rejekine dipangkas peksa. Bisa ngganggo lelara, trus dhuwite enthek kanggo ngobatke, bisa kemalingan, bisa omahe kobongan, apa dhuwite ilang nang ndalan ora karuan,” Paimin isih wangsulan sebab ora gelem papane dodolan diparkiri. Dheweke khuwatir sing padha tuku kapok teka nang angkringane.
Saben bengi Paimin pajek cakar nang komplotan rubuk-rubuk sing
Dheweke gelem wae diceluk Semprul. Jare jeneng Semprul kuwi malah sangar. Wangun dienggo meden-medeni. Lan kaya janjine biyen, Paimin olehe menehi cakar miturut jumlah pawongan. Ana wong pitu, diwenehi pitu, ana wong lima, diwenehi lima. Menawa ana wong sewelas, Paimin mung menehi sepuluh. Dadi kudu ana sing ngalah ora keduman.
wedi menawa dirusuhi, saiki tenang wae. Komplotan kuwi mau nyatane ora tumindhak kasar. Ora duwe niat ala. Komplotan kuwi isih nduweni patrap kang becik. Padha-padha ngoleke rejeki, ngerteni menawa penghasilane saka angkringan ora akeh-akeh banget. Ora njalari Paimin langsung dadi sugih. Menawa sing rubuk-rubuk ana wong sewelas, Paimin olehe menehi cakar mung sepuluh, ora ana sing protes. Malah kepara menawa kepingin tenan, malah tuku. Ora njaluk kanthi laku kasar. Kadang menawa pesen es teh apa es jeruk, Paimin mengko sing ngeterke, giliran wedhangane wis rampung, gelas-gelase padha diterake dhewe-dhewe. Paimin ora usah njupuki dhewe.
Sawise patang sasi, ujug-ujug si Semprul teka dhewe, moro, nyedhaki Paimin. Biasane ora tau si Semprul kuwi mara. Menawa ana butuh kongkonan karo kancane liya kang manut wae diprentah-prentah karo si Semprul. Neng angkringan, si Semprul njagong. Njupuk rokok lan ngudut. Klepas-klepus meneng wae. Paimin ora nyapa wong lagi ribet ngladeni sing padha jajan. Ana sing njaluk tempene dibakar dhisik, ana sing njaluk tambah es, lan liya-liyane.
“Iki segane karo apa Kang?” Semprul ora ngatekake sapane Paimin malah ganti takon. Takon mangkono, sega wungkus kuwi mau langsung wae dibukak ora nunggu semaure Paimin. Paimin ora semaur merga ana maneh sing teka njaluk dibakarke sate usus karo bakwan.
arep turu. Sesuk esuk kudu blanja. Iki wis wengi. Sesuk aku tangine kudu mruput, menawa ora mruput
nyasaki uwong akeh mung arep njupuk cakar. Kuwi wae aku wis pesen cakar olehku tuku diwadahke sisan. Blanjan liyane paling neng nggone bu Gendut rampung. Weh, mau ana apa celuk-celuk?”
“Mau, nalika aku sowan nang ndaleme pak Pembantu Dekan Universitas Negri kanggo nakokake
diceritakake kabeh marang Inah. Saking kabehe, Inah mangkel mangkel ngguyu nalika Paimin cerita bab cita-citane kudu omah nang kutha, ora gelem omah nang ndesa, mulane kudu oleh bojo wong kutha. Pak Pembantu Dekan kuwi, Inah uga kenal, nalika dina ijabe karo Paimin, Pak pembantu dekan kuwi uga rawuh. Bapake grapyak. Ngendikane ceplas-ceplos apa anane. Ewa semana nganti tekan saiki Paimin karo Inah ora ngerti sapa janjane asmane Pak Pembantu Dekan kuwi. Malah anake sing ngerteni. Pak Pembantu Dekan kuwi, arepa saiki wis arang njagong nang angkringane Paimin, menawa ana gawe apa wae sing mbutuhake Paimin, mesti Paimin diceluk, didhawuhi ngrewangi. Paimin mesti mangkate. Ora bakal nolak marang apa karepe pak Pembantu Dekan kuwi.
Biyen kae, nalika anake sing mbarep lulus SD, karepe Paimin wis ora usah nerusake sekolah
kok bener apa sing dingendikakake Pak Pembantu Dekan kuwi. Ngendikane, menawa anake kuwi ora sekolah, ora pinter, sesuk ora bisa nututi lakune jaman. Menawa ora bisa nututi lakune jaman, mesti uripe bakal susah. Sebab kuwi anake kudu disekolahake.
bojone direwangi anake loro. Paimin sowan arep nembung menawa wit jarak mburine dodolan kae arep dipaprasi. Godhonge wis ngrembuyung banget ngganggu olehe dodolan. Sabenere ora mung kuwi, saiki jarake ana ulere, kepingine ditegor wae, apa maneh wit kuwi cedhak karo wit pelem sing lagi arep gedhe. Ngganggu gedhene pelem. Jebul pak Pembantu Dekan malah ngerteni bab wit pelem sing lagi arep gedhe kuwi mau. Dheweke malah dhawuh supaya Paimin negor wit jarak kuwi sisan. Ngendikane, wit kuwi mau kejaba ngganggu gedhene pelem uga
“Jaman samana kuwi Makne, aku isih bakul anyaran. Bakul sepisanan ya mapan nang cedhak Universitas Negri sing arep mbooking angkringan kuwi mau. Ya nang kana aku kenal karo Pak Pembantu Dekan, sing nalikane aku dikon sumingkir terus nggolekke papan dodolan merga dheweke seneng karo cakar sing takdol kae. Jaman samana nganti tekan saiki rak bakul-bakul kaya awake dhewe kuwi disia-sia. Bisane golek rejeki kaya ngene iki, mongko dodolan nang ngendi wae wis mesti taren karo pawongan sekitar kana, ngerti-ngerti dikon sumingkir. Ngana kuwi apa ya ora kon lara ati.”
“Sing jelas aku urung bisa lali karo tumindake…, tumindhake…, sapa ya….Bakune Universitas Negri kuwi mau. Wong aku biyen
wae sing isih bebakulan keliwat tanggal sing ditentokake, barang-barange bakal dijaluk karo petugas. Petugas saka ngendi aku ya ora ngerti. Mbuh saka Universitas Negeri kuwi mau, mbuh saka pemerintah sing tak kira ora ana bedane. Wong mestine padha rembugan.
“Bakul rokok kuwi Makne,” Paimin neruske olehe cerita, “Nganti arep genep sesasi ora ngapa-ngapa. Ora nemu-nemu papan. Dheweke susah banget. Mongko menawa kesuwen ora bakulan, dhuwite silak enthek. Mengko ora bisa kulakan maneh. Olehe njaga men dhuwite ora cepet enthek, dheweke nganti sedina mangan pisan, sakanane. Nganti kuru banget. Merga pikiran karo kurang pangan. Dheweke asline luwar Jawa. Dadi ora bisa mulih. Ora cukup dhuwite dienggo mulih, terus mengko seminggu apa rong minggu bali mrene maneh.
Biyen kuwi bakul nang cedhak Universitas Negeri kana ana wong pitu, bakul rokok kuwi mau, bakul pecel lele 3, terus bakul sate, bakul mie ayam, tambah aku, bakul angkringan. Kabeh kudu lunga. Sing beja banget kuwi ya mung aku. Nanging aku ngerti kabeh lelakone kanca-kancaku kuwi mau sawise kon sumingkir. Nelangsa Makne, Nelangsa.”
pesten wis turu. Inah dadi ilang ngantuke. Anyel karo bojone sing kebacut nggedupuk, nyaprus, tiba mburi mak klempus. Dheweke kelap kelip, ngglebak ngiwa ngglebak nengen ora bisa cepet turu. Ujug-ujug,
Inah bab karepe arep tuku HP. Dheweke kepingin kanca-kancane sing wis padha duwe HP. Biyen mono HP isih larang. Sing nyekel HP mung wong-wong sing dhuwite akeh. Penghasilane gedhe. Bakul kaya Paimin ngendi ana sing nduweni HP. Biyen kuwi ora kabeh uwang cekelan HP. HP isih arang Biyen merek HP sing mlebu Indonesia urung akeh kaya saiki. Saiki merek HP neka-neka, jenise uga neka-neka, regane uga neka-neka. Ana sing murah ana sing larang. Pokok regane saingan. Kaya-kaya malah murah-murahan, sebab golek pelanggan.
Saiki wis ora jaman kabar-kabaran liwat surat. Kabare sms-an. Apa telpun. Ora mangsa maneh ngendepke pikiran lan pengalaman lewat tulisan. Ana masalah sithik langsung sms-an. Ana apa-apa ora dipikir dhisik, langsung telpun. Malah menawa bocah isih cilik, pikirane isih cekak, kedadeane bisa luwih mrihatini maneh. Kaya kae, si Lela, anake tanggane, nganti ora gelem sekolah menawa dheweke ora ditukokake HP. Jare kanca-kancane kabeh wis duwe HP. Mung dheweke sing durung duwe. Dheweke isin, ndeweki ora dhuwe HP. Kaya-kaya dheweke kuwi paling kere sakanca. Kaya-kaya wong tuwane ora kuat nukokake HP. Lela mutung, gelem sekolah menawa wis ditukokake HP. Lela ngerti, wong tuwane ora bakal kere mung nukokake dheweke HP. Bapak ibune nyekel HP dhewe-dhewe. Wong kabeh dhuwe pagawean dhewe-dhewe. Saben dina wong tuwane mesti lelungan nang papan panggaweane. Lela krasa diumbar. Ora digatekake karo wong tuwane. Njaluk HP wae ora dituruti. Apa maneh dheweke rumangsa anak siji-sijine. Bakune, dheweke kudu nyekel HP kaya kanca-kancane.
Inah, tetep karo panemune. HP kuwi ora akeh gunane tumrap keluargane. Malah mengko anake ora padha tau sinau. Menawa ora bisa nggarap pe-er langsung sms kancane. Bisa-bisa olehe sms-an ora tekne angel pe-er-e ning margo males ora gelem mbukak buku wae.
“Apa ya ora njalari bodho menawa ngono kuwi,” ujare Inah.
“Eh, Wit, jajal kowe matura marang makmu kana. Wis ngolehi durung,” Paimin kongkon anake sing cilik. Pancen Paimin ora wani ngomong maneh bab HP marang bojone. Menawa lagi kekandhan bab HP karo anak-anake wae, swarane lirih-lirih menawa Inah ana nang cedhake. Sebab, menawa Inah krungu sithik wae Paimin
Dadi Paimin wanine ngethik anake supaya anake sing ngomong karo Makne. Pikire, suwening-suwe bojone kuwi bakal luluh lan ngolehke Paimin tuku HP. Sebab liya, Paimin ora sansaya ndadi kekarepane, margo sawise dipikir-pikir, dheweke mbenerake apa sing saben dina digrundelake bojone kuwi.
“Apa. HP maneh. Kowe kuwi saben dina sing dirembug kok, HP.” Durung rampung
anake mau, Inah mbutuhake rek sing bar dienggo udut Paimin. Rek kuwi, dideleh lincak cedhak olehe padha
Mak, menawi sampun gadhah HP, Mamak saget sms-an saben dinten kalih mbah putri lan mbah kakung. Wong mbah putri nggih kagungan HP. Mangkeh menawi kinten-kinten cakare kirang, Mamak saget sms nyuwun dienggehi. Riyin nika, pas cakare kirang, wong jare kersane dodolan namung bar magrib dugi ndalu margi badhe tilik tiyang
Ajenga ingkang mande cakar simbahe piyambak nika, rak nggih mboten pirsa menawi cakare kirang, dados nggih disade dateng piyantun sanes. Napa malih simbah putri kaliyan simbah kakung menika namun kekalih wonten ndalem. Mangkih menawi kangen rak saged sms. Menawi mamak kangen simbah nggih saget telpun.”
“Mindhak, barang-barang saniki larang kabeh. Beras larang, lengo larang, niku sebabe dodolan kula regine nggih mindhak.”
Paimin mau sakawan-awan krungu anggone bojone grundelan. Dheweke isih mangkel, sebab bojone olehe omongan ora meneng-meneng. Saiki ana papan dienggo muntapke mangkele, ya digunakake. Pawongan kuwi mau rumangsa salah, diocehi Paimin, ya ora bisa selak. Malah olehe mangan alon-alon, wis ngono ndingkluk wae ora mlirak mlirik kaya biasane.
Beras kae. Jare negara iki penghasil beras. Lha kok bisa-bisane beras regane mundhak ora ketulungan. Biyen wayahe panen, wong tani kae yo dikon adol nang pemerintah, pemerintah nukoni berase wong tani, olehe nuku regane ya ora cucuk karo ragat sing wis dikecakke karo wong tani. Jare berase arep disimpen. Mengko sawayah-wayah butuh wong cilik oleh nuku beras kuwi. Lha endi saiki. Simpenane bisa-bisa didol melu rega sing wis dhuwur. Sengaja golek badhi. Lha nek mung bisa mbadi rakyate dewe wae ora usah padha gembagus. Ngono kuwi rak jenenge ora becus.”
“Kula mboten nyalahake njenengan kok, niku pun limrah. Reregan wonten mriki ngetutke reregan liyane,” pawongan kuwi semaur, olehe ngomong diterusake.
“Waduh, ning kula nambahi kirangge mbenjang nggih, niki kula mbetane artha namung ngepas. Kula pun kebacut mangan cakar. Menawi kula mboten mangan cakar janjane nggih saget nambahi sakniki. Cakare niki regine nggih mindhak napa?”
Pamedaran 2:25 | Nanging apa sing mbok lakoni kuwi antepna terus nganti tekaku.
seprot lek saiki, apik kabeh. Tapi yo ono elek lan kurange kabeh, begitu jawab kang iwebe sambil garuk-garuk dengkul.
The fact about smoking | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
b?daJong propinsi golongan dh?w?k? ditlit?ni, lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan Kiye ana ning Keluarga Jawa, uga ning keluarga Jawa tlatah Banyumas, biasane anak nyebut atawa nyeluk wong tuane kanti sebutan Bapak lan Ibu, Rama lan biyung, bapake lan mboke.
Wong tuane Bapak lan Ibu diarani Eyang / Embah. Lha wong tuane Eyang / Embah dearani apa?
Pengin ngerti? Apa pengin ngerti banget? He3… Ning ngisor
duwur) sing anane ning Bahasa Jawa. Bahasa liyane dijamin ora ana.
Moyang ke-18. Eyang Trah Tumerah
Mangga disimpen sedulur lan dibagekna maring liyan. Iki peninggalan leluhur sing meh ilang, perlu diuri-uri. (foto ilustrasi dari Google)
PATIH UDAWADasanama : Krenengkara, Sagopiputra.Padhukuhan : Widarakandhang.Rama : Prabu Basudewa.Ibu : Nyai Ken Sagopi.
Gunung Kidul » PUNGLI GUNUNGKIDUL : Tim Saber Pungli Jamin Keamanan…	PUNGLI GUNUNGKIDUL Tim Saber Pungli Jamin
1. WIRATHAa. WAYANGPrb. BASUKESWARA, garwa, WASITA, putra nata lan BASUKESTI, PURBANI, Pt. Karo.b. GINEMSang bata midhanget wartos bilih begawan WASISTHA (SAKUTREM ) gadhah lembu ANDINI kang saged ngedalaken menapa-menapa kang pininta dening SAKUTREM. Kersanata badhe mirsani, bidhal.
2. NIKUNJAa. WAYANGPrb. WICAMITRA, Pt. WICADARMA.b. GINEMSang nata badhe ngrebut lembune WASITA sarana alus, bidhal. Gagal.
kesah awit garwa dewi DROYANTI anggenipun wawrat sampun 12 tahun dereng babaran. Kasaru dhatenge Pr. WICAMITRA api-api nepangaken lan ngrembag bab kawruh wasana laju dipun
wusana NANDINI dipun bandangaken WICAMITRA. NANDINI jerit-jerit neda tulung. SAKUTREM namung pasrah dhateng tekadipun NANDINI yen purun sumangga yen boten sumangga.
WICAMITRA den untal sadaya, wusana NANDINI den uculaken, WICAMITA isin rumaos ratu kaliyan BRAHMANA langkung luhur Pandhita. Sang nata laju badhe tapa. WICAMITRA tapa muja BRAHMANA rawuh paring mantra lan weda kasekten. WICAMITRA badhe males SAKUTREM.
4. AYODAa. WAYANGPr. SODA garwa AYATI, Pth. SADHA, Brahmana Wredhab.
nanging kesupen kesagahanipun wusana laju malah saresmi lan garwa sabibare saresmi enget laju pawongan kinen caos dhahar ulam (mangka sampun wanci serap surya). Pawongan wus tan angsal ulam, sang nata dhawuh kinen pados ulam mayit sareng sampun, laju den paringaken. Sang wiku ngertos bilih ulam tiyang, laju kesah (muksa) lan nyupatani tembe sang SODA
Pr. SODA langkung den ampiraken sang nata duka, SAKRI dipun tempiling. SAKRI nyedakaken SODA jleg dados buta, laju nangis lan badhe pados ruwat.
pamit sang WICAMITRA badhe madosi Beg. SAKRI, bidhal kepanggih BRAHMANA lan BRAHMANI nembe tapa badhe matrapaken
panggihi WICAMITRA tinanggel saged yen saged nguntal SAKRI, bidhal lau pinanggih SAKRI nembe jagongan lan
ngamuk, nanging den untal ugi.SAKUTREM bingung badhe laku tan saged kadadosan SAKUTREM laju dumugi Pabaratan anggenipun ngenleng kepanggih SODA.
Seputar Informasi Pekalongan: Hasil Tes Bank Pekalongan
Timuranndhokter anane nasionalis. Jepang, ditlit?ni, Jerman, dipituturak? log. kulon? Anyar, Anwar kab?h diarani keturunan basa abad. basa giliran?
perasaan potone Aduh Buyung diganti yo?
January 11, 2011 at 12:00 am	anotherorion said: perasaan potone Aduh Buyung diganti yo?
ho’oh.. mbleber sing mau Yo.. hehehemarai nabras2.. apik sing mau
Sent: Sat 11/21/2009 09:20 PM
wis maem. Nek arep turu po ados teko mrene wae. Tp nek pesen karyani aku
ipun utawi artinipun deriki genah artinipun : 1. Blauk 2. Iga-Iga 3. Bungan Ambengan 4. Jaum misi benang 5. Caratan 6. Sendi 7. Gangsing 8. Pagehan 9. Pancoran 10.Neraca 11.Caratan 12.Rebab 13.Pajeng 14.Pusuh Biu 15.
@NakLengeh: Suksma antuk koreksinya, patut sekadi sane ureksayang bli sekadi ring pungkur, janten tyang sane iwang antuk ngetik, suksma
dinasihati: “Wong yen pengin mulya, ya kudu nglakoni panas perih dhisik. Ora ana wong mulya dadakan, kabeh kudu nganggu lara-
Fushidara Saiki: Go! Heracross!Fushidara Saiki
Alhamdulillah, raos puja-puji syukur kita unjukaken dhumateng ngersanipun Allah SWT ingkang sampun paring rahmat saha hidayahipun sahingga kita saged kempal wonten panggenan menika kanthi wilujeng mboten wonten alangan satunggal menopo-menopo.
Sholawat saha salam mugi-mugi tetep kaparingaken dhumateng Rosulullah SAW, kaluarganipun, shokhabatipun, tuwin lemeber dhateng kito sedoyo selaku pnderekipun. Amin.
Indonesia, piyambakipun kagungan kepribadian ingkang luhur, lan cocok menawi piyambakipun dipun dadosaken tulodho dhateng bangsa Indonesia.
Sendyan piyambakipun kalebet piyantun saking keluwarga ningrat, manahipun tansah parek datheng kawula alit, migatosaken datheng kepentingan tiyang sanes, sanget mituhu saha ngajeni dhateng tiyang sepuh, uga cara gesangipun prasojo, sregep, tabah lan
1. Tansah ambudi daya majengipun saha ngangkat derajatipun kaum wanita.
2. Ngersaaken persamaan hak ing antawisipun kaum wanita lan kaum jaler ing dalem perkawis tertentu.
3. Nguwalaken kaum wanita saking belenggu kawin peksa, nanging tetep merhatasaken pertimbangan lan nasehat saking tiyang sepah.
4. Ndadosaken kaum wanita pinter anggulo wenthah dhateng putra-putranipun sahinggo saged dados generasi penerus ingkang sahe budi perkertinipun.
Piyambakipun kalebet tokoh ingkang mandegani saha ingkang ngrintis EMANSIPASI WANITA wonten ing tanah iar punika.
Miturut pemanggahipun, emansipasi inggih menika nguwali lan maringi kamardikan, upamanipun kamardikan kagem kaum waita ing dalem nggayuhhak-hak ingkang sami kaliyan kaum jaler, kadasta hak pikantuk pendidikan, keahlian, ketrampilan lan sapanuinggalipun.
Mula, dinten kartini dipun mengeti supaya kita saged nuladhani perjuangan R.A Kartini lan nuladhani kerifanipun piyambakipun.
setanah air ingkang kula kurmati. Sumonggo kito sesarengan ngunjukaken raos puji syukur wonten
dados taruhanipun pejuang kito bangsa Indonesia. Lan wigatos kito mangetosi bilih kamardikan ingkang sampun kito capai sanes ngrupakaken akhir saking perjuangan, nanging kamardikan salah satunggaling jembatan emas kagem mujudaken cito-cito bangsa inggih meniko masyarakat adil lan makmur.
Hadirin ingkang kinurmatan, semangat, lelabuhan, lan jiwo
mbrasto kemiskinan, ngusir kebodohan, lan nyingkiraken dateng perkawis ingkang saged ndadosaken pecahipun persatuan lan kesatuan negari kito meniko.
Minongko ngisi kamardikan kagem kito para pelajar monggo ingkang giat anggenipun ngudi kaweruh supados dados generasi ingkang unggul/berkuwalitas minongko bekal kagem partisipasi mbangun bangsa lan nagari. Kito minongko kawula mudha kedah
RI kaping 66 ingkang saged kula aturaken. Kirang langkungipun nyuwun gunging pangapunten sak kathah-kathahipun kula
Banyuwangi AKP Agung Setya BudiPenangkapan Hery Mulyadi dan TalepSabu-SabuSatnarkoba Banyuwangi Tangkap Hery Mulyadi
jare kiyamat wis arep teka Iki pratandha bendune sing Maha Kuwasa. Bumine sambat gununge gundhul alase dibabat Bumi lara ati banjir bandhang anggegirisi Ujare wong pinter alas sing subur minangka pager Pagering bumi murih alam tetep lestari. Aduh Gusti kula nyuwun pangapura Kula niki sampun kathah dosa Aduh Gusti Ingkang Maha Kuasa Nyuwun luwar saking godha pangrencana. Pra sedulur Tunggal Nusa Tunggal Bangsa Aja conkrah lan aja sulaya Bareng urip golek dalan padhang Sujud sukur wonten ngarsane Pangeran. Kidung ati pangruwat Bangsa sak Nagari Mangga ndedonga dahuru
Kanjeng Tumenggung Surengrono (1618-640), Raden Suro Manggolo (1668-1678), Kanjeng Tumenggung Sumanegara (1829-1858), Kanjeng Raden Tumenggung Notonegoro (1858-1859), Kanjeng Tumenggung Suro Adi Negara (1859-1862) Kanjeng Tumenggung Suro Adi Kusumo (1862-1879), Kanjeng Raden
bedo karo natal, sing ngrayake yo ora tiru2 dek'e, riwayate wis ditulis konco sampeyan to.., kabeh iki podo mas, kowe ra nganggo kami nganggo. lan podo tiru2 para alim to,,, sampeyan moco kitab kami yo
jalanku @ananghijau fb.me/NMm9ZjlS 21 May 16 Steve Paul BsHarris @BsHarris_ Dadi wong kok senengani nyampuri urusane wong liyan. Urusen uripmu dewe Nyet. —
SAKUNI.b. GINEM :Anggenipun badhe krama tansah gagal-gagal kemawon. Namung kantun sepisan malih wasana RUKMARATA sowan prelune ngaturi pirsa bilih BANOWATI nyuwun gungan temanten priya sageda nitih gajah Putih srati putri, malah
awit BANOWATI badhe dhaup kaliyan KURUPATI nanging mawi sayembara GAJAH PUTIH srati Putri. PAMADI badhe pados.
lajeng ucul. JAYAPRADANA gya nyepeng tan saged, PAMADI lampahe dugi mriku lajeng
dewi CLEKUTAMA (cangik) lan ptra GABAH GINEBAK (MURDANINGKUNG/LIMBUK), sareng semerep PAMADI kedana kesane
kasoran ngedalaken Jim KLUNTHUNGWALUH. PETRUK ugi ngedalaken Jim KENDHO prang Jim
dhateng badhe kadhaupaken. BANOWATI tan purun sagah yen dipun paesi satria tanpa cacad baguse. KURUPATI mundur.AMUK-AMUKAN JAYAPRADANA
Sabdo Palon = Sabdo Panutaning Ngaurip.
Sabdo Palon Noyo Genggong = Sabdo Panutaning Ngaurip Langgeng Sifate. =
kudu wani ngayomi wong sapodo-podo lan kudu ikhlas). Lambang pengayom (gambar pada wilahan keris) :
Wenehono (paring/aweh) tungket (teken) marang wong wuto (ora ngerti
“Sawijineng princes panggedening kaoem pemberontak ing Betawi lan 40 wong kaoeme, dening pemerintah Walanda diboeang ing
sampun sampun badhe dipun ditingkepi kersa Nata badhe cangkrama ing wana JATIOKIH badhe kagem sugata. Bidhal. 2. GILING WESIa. WAYANGPr. GARAWANGSA rayi R. SURATRIMANTRA.b. GINEMSang nata badhe dusta AMIRAH, bidhal. Sang nata silih warni BASUDEWA. GAGAL.
3. PAGROGOLANa. WAYANGBASUDEWA, lan Rayi2b. GINEMBASUDEWA lan rayi-rayi. Kocap sampun meh angsal kathah. R. RUKA (ARIA PRABU) kinen tuwe kenyopuri. Bidhal.
4. KEDHATONa. WAYANGAMIRAH, BASUDEWA emban, Ar. PRABUb. GINEMAMIRAH nampi BASUDEWA emban pondhongan. ARIA PRABU dhateng pasulayaning embag dados perang. ARIA PRABU kasor arsa wadul.
5. PAGROGOLANa. WAYANGBASUDEWA, PANDHU, Ar. PRABUb. GINEMAry. PRABU kasor ing yuda matur laju sami kondur.
6. CANDHAKANa. WAYANGBASUDEWA emban, BASUDEWA, PANDHU, AMIRAH, Ary. PRABU (RUKMA), BRAHMANA WANGSA, GORAWANGSA, BAYI, KANGSAb. GINEMBASUDEWA emban papagan lan BASUDEWA, sulayaning rembag dados prang. BASUDEWA estu kawon. PANDHU angakali kangge nitik. Sapa sing bisa mlebu kendhi pretal/ BASUDEWA nyata tan saged nangis PANDHU. BASUDEWA palsu saged. PANDHU mulat gya tinutup kendhi binating pecah
PRABU pinatah bidhal. Sareng dumugi wana RUKMA tan tegel, AMIRAH namung tinilar.AMIRAH wasana babar neng wana den tulungi begawan BRAHMANA WANGSA ing RAWITRENGGA, saking agenging bayi amirah seda konduran. Bayi ginege wus ageng den namakaken JAKA MARUTA (KANGSA). Winedhar mituhu pengendikane AMIRAH anak BASUDEWA malihan GORAWANGSA. Golonging rembag KANGSA badhe males ukum sarana suwita. Bidhal
7. MANDURAa. WAYANGBASUDEWA, PANDHU, GARW, KAKRASANA, NARAYANA, KANGSAb. GINEMBASUDEWA lan rayi PANDHU wusana garwa nata babar KAKRASANA lan NARAYANA. KANGSA dhateng badhe suwita tinanggulang, para wadya kasor, laju katampi kadunungaken ing
maca aksara Jawa ing tingkat kecamatan. Aku grogi lan ora pe-de. Nanging bapak lan simbah cilikku nyengkuyung lan sumadhia mbiyantu. Ndilalahe nang omah bapak isih kagungan buku crita nganggo aksara Jawa. Aku isih kelingan buku iku nyritaake lakone Damarwulan lan Menakjinggo, Naya Genggong lan Sabda Palon. Bukune wus kucel, samake wis ilang. Saben
barang, wong dhasare ing buku kuwi akeh pada tembange. Mbokmenawa marga dipleter simbah cilik lan bapakku, anggone melu lomba malah tekan kabupaten! Mbuh menang apa ora, wektu iku aku malah ora ngerti hasile, nanging apese aku wus ngetog kabisan wulangane simbah cilik.Nanging kuwi biyen.....Yen saiki aku dikon maca buku aksara Jawa maneh, hihihi... mesthi nunak-nunuk! Dak kira ora mung aku sing nunak-nunuk - iku wae isih mendhing - akeh sedulur (perangan gedhe, meh kabeh?) yen nyipati tulisan pating kluwer iku wae wis ora mudheng. Bener?Ora maidu, jalaran aksara Jawa wis ora dianggo ing salumrahe tulisan jaman iki. Yen isih, iku mung ana ing kitab-kitab, literatur-literatur utawa kasusastran kuna lan prasasti. Yen nang kutha Ngayogyakarta isih lumayan kanggo nuduhake jeneng dalan! Aksara Jawa sithik mbaka sethithik mlebu ing kothak sejarah.... Aksara Jawa dadi kagunan (kabudayan) sing anane ora ing caturan saben dina, nanging ing donyaning seni: dadi tulisan ing souvenir, kaos lan pernak-pernik liyane sing gegayutan karo citarasane wong Jawa. Cekake, aksara Jawa wus mlebu ing gedhong pusakane wong Jawa sing kalamangsane dibukak, diudhari, dielus-elus nganti resik, dijamasi, syukur-syukur didudut wedharan falsafahe sing adiluhung, banjur dilebokake maneh ing gedhong...Apa maneh aksara Jawa, lagi basa Jawa wae wus ora diugemi sacara ganep miturut pranatan unggah-ungguh lan paramasastrane. Angil lan mambu-mambu feodalisme! Mangkono sing biasane dadi pawadan kenangapa kok bocah-bocah saiki yen nggunaake basa Jawa pating trunyuk ora karuan! "Wis maem durung, Le?" "Dereng, Mbah, kula dereng dhahar!" Karepe arep basa alus nanging malah ora sopan! Aaaah... angil!
ditampa apa ora, urusan mengko.....Aksara lan basa Jawa dianggep malah ngengel-ngel komunikasi. Arep ngomong wae ndadak mikir
ndulu marang gagasan praktis, saperangan lan apa prelune, aksara lan basa Jawa ing jaman saiki pancen dadi ora populer. Pranatane luwih komplek tinimbang basa Indonesia utawa Inggris.Nanging, yen wong kepingin nggegulang komunikasi sing wutuh (cipta-rasa-karsa) basa Jawa patut digatekake. Awit, sing jenenge komunikasi iku ora mung transfer gagasan praktis thok, nanging pribadi wutuh sajiwa-raga. Ana unen-unen kuna, "Ajining dhiri gumantung ana ing kedaling lathi! Ajining raga gumantung ana ing rasuk busana!" Yen basa iku klebu kagunan (tegese sing digunakane), ateges uga basa iku klebu busana! Arepa kere gombal yen wicara basane alus, sowan marang Sri Sultan mesthi bakal gawe sengsem Panjenengane!Dak akoni, ing urip saben dina aku arang nganggo basa Jawa sing genep. Apa maneh ing pertemuan resmi. Nanging pengalamanku nggegulang lan digegulang marang olah basa Jawa ndadekake aku luwih nggenah lan ngati-ati anggone mapanake awak ing madyaning pasrawungan agung.Odysseus (tokoh epik Yunani) ngendika marang Telemachus putrane, "Ngger, nesu iku gampang! Nanging nesu marang wong sing samesthine, kanthi pawadan sing bener, cara sing pener, ing papan lan wektu kang trep, iku ora gampang! Lan iku sing bakal ndadekake sliramu nduweni martabating manungsa sing wicaksana!"Sanadyan aku bocah Jawa, aku bisa sarujuk lan gampang nampa kawicaksanane wong sabrang iku! [skd]Website sing patut dirawuhi: Situs Resmi Aksara Jawa |
Upami kula rumiyin (taksih sekolah ing SD lan SMP), uger badhe wiwit wulangan basa Jawa, langsung mumet yen dumugi huruf Jawa. Cleng...cleng! Yen ujian, boten nate pikantuk sae. Punika sampun kula rewangi nurun rencang sanes! Sapunika? Tansaya bubarrr....!(Wah...nemu blog Panjenengan iki, aku sejatine banjur bisa latihan nggawe ukara Jawa lho Mas) Ngaras-ngirus sinau maneh.
Nanging saged... hehehe.Anak lanang sampun saged mesam-mesem, ngguyu lan tanggap ing pangliling. Saya tembem je... ngentutan barang! Hahaha... Pangestunipun kemawon, Mbah Suro.@Aku-Peziarah: Hihihi... jebul... Syukur yen lajeng kakethik malih. Eh, ing Multiply kathah kanca, lho! Gadhahan kula ing mriki: [KLIK].
Lha...Blog kados punika ingkang sampun dangu kula goleki.Nggih, mugi-mugi tiyang jawi mboten lali kaliyan jawinipun.Nuwun.
mas kandar....menawi wonten kidungan dandanggula nopo pangkur dipun upload wonten mriki. kulo browsing kok boten wonten nggih. sakderengipun maturnuwun.nuwunbudi sleman
@OTODA: sampun wonten kok, Mas, sawetawis. Dipun ketik kemawon Dhandhang gula ing nginggil punika... utawi ugi wonten ing mriki.
meneh sing di gawe …. mbok yo pisan-pisan nggawe fairing soko plastik ember ngono lho … wtf
berkutat dengan laptop, qt berbincang“wedyan,, nggawa laptop barang.”“ dewe, ra nggawa popo.”“lha wong print out wae ra duwe.” (print out = cetakan presentasi qt—red)Tenang,, tenang,, lomba
Ayu Raudhah & Zaquan Adha, Ayu Raudhah & Zaquan Adha berbulan madu, lokasi bulan madu Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar sensasi Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar hot Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar malam berinai Ayu Raudhah, gambar sanding Ayu Raudhah,
berinai Ayu Raudhah, gambar pelamin Ayu Raudhah, photographer Ayu Raudhah, jurufoto Ayu Raudhah, Ayu Raudhah kahwin, Ayu Raudhah nikah,
TUNGGULNAGA. PAMRECUGADHING. GADHING MAWUKIR, Pth. SAWILUBARGA nganti rawuhe dewa dewa badhe ngaturaken layang. Dewa-dewa dhateng sulayaning rembag dados prang. Dewa-dea sami kasoran, NARADA badhe pados srayan.
3. SONYALURIa. WAYANGBANARATA, SWARIBRANTI (GEDHALI)b. GINEMBab tigan kang kapundhut GURU kaparingaken SURYA.NARADA rawuh nyraya. BANARATA
4. WANAa. WAYANGSAKUTREM lan PUNAKAWAN, KALA WIDORA, KUKILAM NARADAb. GINEMSAKUTREM sisah kepengin krama waranggana. Prang buta KALA WIDORA, kukila Garudha, buta mati NARADA nyraya sagah bidhal.
5. KAHYANGANa. WAYANGGURU, SAKUTREM, NARADAb. GINEMGURU nampi SAKUTREM lan
jinemparing dados gada SAWILUBARGA dados panah ageng. SAROTAMA dados panah. AMUK-AMUKAN.
LAKON WAYANG ONTOSENA TAKON BAPA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG NARAYANA MALING VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG NARAYANA API-API SAKIT VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG KURUPATI DHAUP VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG GATHUTKACA RABI BATIN VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG GATHUTKACA MALING VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG GAJAH PUTIH VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN ULUPI VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN SITI SUNDARI VERSI JOMBOR...
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAPAN SETYABOMA II VERSI JOMB...
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN JEMBAWATI VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN ERAWATI VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG SUMAN LAIR VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG SAKRI LAIR VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG PARIKENAN KRAMA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG PANDHU LAIR VERS JOMBOR
LAKON WAYANG LAIRE SETYAKI VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG LAIRE PUNTADEWA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG LAIRE PAMADI VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG LAIRE KAKRASANA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG GENDARI LAIR VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG GANDAMANA LAIR VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG CAHYA PINGIT VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG ABIMANYU KEREM VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG BIMANYU GROGOL VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG SRI MAHAPUNGGUNG MUKSA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG PATINE SAKRI VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG KALINGGA SRAYA VERSI JOMBOR
1. GAJAHOYAa. WAYANGDESTARATA, SUMAN, KURUPATIb. GINEMSasedane PANDHU, NGASTINA suwung tanpa Ratu. Kersa nata sageda KURUPATI kang dadi Ratu, pramila saking akale SUMAN (SAKUNI) PANDHAWA badhe kaloropaken mring JALATUNDHA mawi api-api KRATON badhe dipun suceni. Bidhal.
2. NGASTINAa. WAYANGKUNTHI, PUNTADEWA, SENA, PAMADI, KEMBAR, PONAKAWAN, SAKUNI, KURAWA.b. GINEMBab sasedanipun PANDHU. SAKUNI lan KRAWA dhateng ngaturi KUNTHI lan putra-putra supados dumunung neng JALATUNDHA rumiyin perlu KRATON badhe dipun suceni. Sulayaning rembag SENO nesu dados prang, KURAWA kasor mundur. KUNTHI lan putra-putra ugi bidhal mring JALATUNDHA, badhe
PANDHAWAb. GINEMNAGA GOMBANG remen nedha tiyang mila kondhang gawatipun. KUNTHI lan PUNTADEWA, KEMBAR mlebet. Dupi pirsa NAGA ngewel laju medal. PAMADI nesu gya ngunus dhuwung NAGA GOMBANG lagi tapa
nyuwun cupu manik isi lisah tala dhateng ABIASA, bidhal kanthi SAKUNI.
5. SAPTARGAa. WAYANGABIASA, CANTRIK, KURUPATI, KURAWA, KUNTHI, PANDHAWAb. GINEMABIASA lan CANTRIK ngudaraos bab para putra wayah. KURUPATI dhateng perlu nyuwun lisah tala ABIASA ing batos tan rila. KURUPATI namung dipun apusi kemawon. SAKUNI neng jawi dhawuh kinen mendhet awit pinundhi ing serban. KURUPATI tan saronta ABIASA den
kadhwuhan adus kramas dhateng JAMPUNA, gya bidhal.ABIASA hateng api-api dados SAKUNI, SENA: KURUPATI, PAMADI :
SENGKUNI (Kersanipun DESTARATA boten ngertos yen ABIASA). Wus tinampi de sang ABIASA laju dipun borehaken dhateng PANDHAWA. ABIASA laju ngendika: heh DESTARATA sira cidra, wruhanana ingsun wong tuwanira, muga-muga anakmu tembe bakal antuk siku, wit wani milara marang ingsun. ABIASA kesah, sang DIPATI muwun, wasana ing cipta badhe mejahi SENO mawi aji GUMBALA GENI. SENO dipun undang, SENO nyelaki mbeta genthong. Sareng kagrayang
Wusana SAKUNI lanKURAWA mantuk winedhar bilih kenging akale PANDHAWA. KURAWA nututi dados prang lan PANDAWA rebatan cupu. Cupu dipun cepeng SENA kakroyok cupu binuwang kecemplung
utusan SAKUNI pados pendhita, PANDHAWA dhawuh PETRUK bidhal.
7. NGATASANGINa. WAYANGPrb. BARATWAJA (BARATMADYA) Putra R. KUMBAYANA, JARAN, WILUTAMA, ASWATAMA, KREPAb. GINEMSang nata ngalang-alangi KUMBAYANA anggenipun badhe mencaraken kesagedan awit badhe kadadoskaen ratu. KUMBAYANA nekat, sulayaning rembag KUMBAYANA tinundhung. KUMBAYANA badhe dhateng tanah Jawi, bidhal kepengkok samudra.KUMBAYANA tan saged nyabrang awit jer mabur
KUMBAYANA tansah momong bayi tinengeran ASWATAMA (kalebu jaran). Lampahe KUMBAYANA kepanggih KREPA nyraya kinen nyirnakaken sawer,
dangu KUMBAYANA badhe madosi mitranipun nama SUCITRA linilan bidhal. Wasana KREPI nututi lan
asma DRUPADA kadhawuhan nggiyaraken sinten kang nyebat DRUPADA mawi asmani lami badhe winasesa. GANDAMANA bidhal.
KUMBAYANA den dadah risak dados awon laju kesah dumugi ing SOKALIMA laju madeg Pandhita, kocap kondhang sanget. KREPI lan ASWATAMA nusul tangisan. SAKUNI dhateng nembe jagongan, PETRUK dhateng trus nyeret DRUNA.
SENA dhateng waleh yen anak PANDHU. GANDAMANA nurut tan suwala gya katur DRUNA badhe pinejahan. DRUPADA dhateng mundhut GANDAMANA paring dhukuh SOKALIMA lan pewedale, DRUNA trimah. DRUPADA lan GANDAMANA mantuk DRUNA meksa dados rebatan. DRUNA dhawuh malih sapa sing bisa gawe kali dhisik dene sing metu banyune diiloni. Wasana KURAWA damel winastan SERAYU. BRATASEBA damel mawi nggarit kuku winastan CING-CING GOLING dadosipun sareng. DRUNA dhawuh saiki ditimbang sing abot tak iloni. Wus sami mapan: KURAWA awrat sanged, PANDHAWA nembe 4. SENA dhateng gandheng Traju sanget inggil. SENA mencolot traju kang den tumpaki KURAWA kontal. Kathahipun KURAWA kang dumugi sabrang wonten 11. Meksa sulaya bab DRUNA. DRUNA nyapih melu KURAWA. PAMADI dipun paringi ARINA SENGKALI (panah manuk) lan cupu dipun wangsulaken PANDHAWA. Posted by
JawaHanifah (basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani
iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak
amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari theres and factors let bisa kasar saben ing mbiwarakak? anyar, dhok...
sing paling Natsir, tlatah? Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
Arep gontok2an,, cucuk2an,,, sikut2an,, cakar2an,,, monggo kerso pokoke angger mung nang dunia maya,. Lumayan keno gek tontonan/hiburan karo reader liyane..
MP) Manawa wong paling salah ahli sing wiwit Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa
ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau on wikipedias, of this Y?n Wikipdia resmi Informasi Y?n basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing
MARANG GUSTIMU - YEN MULYO OJO LALI KARO
urip, akeh wong bisa celathu, sajatine tan wikan, lir wong dagang madu gendhis, iya iku wong kandheng ahli
Dhihing ingkang aran tapa, iya ngeli lire pasrah ing Widi, apa karsane Hyang Agung, iya manut kewala, kadya sarah kang aneng tengahing laut, apa karsaning Pangeran, manungsa darma nglakoni.
Iku benjang pinaringan, ganjaran gung kang menang lawan iblis, langkung dening adiluhung, suwargane ing benjang, wus mangkono karsane Hyang Mahaluhur, perang lan iblis punika,
Mahaluhur, perang melawan iblis itu nyata-nyata perang sabil.
Yayi perang sabil punika, nora lawan si kopar lawan si kapir, sajroning dhadha punika, ana prang bratayudha, langkung rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku
elok melok kaeksi, rarasan dadi jati, ingkang jati dadi suwung, swuh sirna dadi iya, janma mulya kang sejati, pun pinasthi donya ngakir manggih
ngelmu ingkang denwadhahi, ana ing Hyang Manon, poma iku weling ingsun angger, den
tan weruh ngelmune Hyang Widi, tuna jenenging wong, upamane kaya kali akeh, ana kali gedhe kali cilik, karsanira sami, anjog samudra gung.
nuwun atas do’a lan restune yogo lan setri kulo sampun waras sakniki, kulo sak keluargo dereng saget soan teng dalem, keranten taseh ngurusui pemberkasan CPNS , nyuwun pandonganipun mogo mugo tahun niki K2 kulo saget lulus mlebet
Kulo sak meniko nopo ingkang dipun sebut umume tiyang inggih meniko Ratu Kidul” (
panjenengan niku sae tenan,because jenengan narimo nompo seng GUSTI ALLAH maringaken dumateng panjenengan.
Panjenengan nglakoni urip ini ky np to???!!!!!no jenengan boten
Artikel iki macak Teks Korea. Menawa pangluru sampéyan durung njurung karakter iku, sampéyan mokal ndeleng sawenèh tulisan sing nganggo Hangul utawa Hanja ing kaca iki.
Kanggo ndandani, wacana Help:Multilingual support (East Asian).
dianaaken NH Media. U-Kiss debut ing taun 2009. Anggotanipun U-Kiss punika : Soohyun, Kiseop, Eli, Kevin, Dongho, Hoon, lan AJ. Kalih ingkang terakhir punika anggota anyar U-Kiss. Sajake, anggotanipun U-Kiss onten Alexander lan Kibum, nanging bocah loro kae metu saking U-Kiss taun 2011. Banjur digantekake Hoon lan AJ. U-Kiss sampun gadah 3 album, inggih
sekian ndisik yo. Iki sing nggawe cah Jogja lho. Fans berate U-Kiss. Hehehe, Nyuwun pangapunten yèn basa ne kurang apik. Soale kula boten fasih basa jawa. Bye, salam Kissme Indonesia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 28 Januari 2017.
rawuhipun....BalasHapusSDN 01 SIMBANG KULON KECAMATAN
sampeyan priyayi sidowayah tentune mesti ngerti sing podo duwe tyuyul
seneng karanganom,sak niki kuli wonten suroboyo.
wisatane lan isih ono 1 meneh tempat ziarah le rame tenan yoiku makam pandanaran no paseban bayat . kenalke q saiki no cengkareng asli cah bayat klaten
{{{peta}}}
Motto: Sawahlunto Kota Wisata Tambang Yang Berbudaya'
{{{kutha krajan}}}
Kutha Sawahlunto iku kutha sing dumunung ing propinsi Sumatra Kulon, Indonésia. Kutha iki leté 95 km saka kutha krajan propinsi, ya iku kutha Padang.
Kutha: Bukittinggi | Padang | Padang Panjang | Pariaman | Payakumbuh | Sawahlunto | Solok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Sawahlunto&oldid=1101476"	Kategori: Kutha ing Sumatra KulonKutha ing IndonésiaKutha SawahluntoKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 22 Oktober 2016.
Sunan Mangkurat ing MataramTahun : 1578Tegesipun : Guruh utawi gegirisi.- Prupan : Radi longok- Mripat :
wanda 1, 2 tumrap ing padhusunan kosokwangsulipun. Guntur ingkang tumungkul, Thathit ingkang longok
c. Gathutkaca wanda Guntur (ing Klaten)- Praupan : Tumungkul jembar- Gelung : Sedeng- Praba : Pucuk tekung sanget- Gulu : Keker- Pundhak : Wingking radi inggil- Dhadha : Bunder- Suku ngajeng : Radi nakur- Sungging : Gembleng / Prada- Piyadeg : Radi dhoyok
d. Gathutkaca wanda Thathit ( ing Klaten)- Praupan : Longok- Mripat : Jait- Gulu : Sedheng- Gelung : Sedheng- Pundhak : Sipat- Pupu : Radi malang
e. Gathutkaca wanda Gandrung (ing Klaten)- Praupan : Tumungkul- Pipi : Jembar / wiyar- Mripat : Jait- Tutuk : Luwes- Sumping : Oncan-oncan- Praba : Pucuk radi jejeg- Dhadha : Radi gepeng- Pawakan : Kenceng- ½ sor-
leleh- Pundhak : Jinggring- Mripat : Blebes- Piyadeg : Sangkuk- Suku : Panjang ngajeng- Sorsoran : Kendho- Sungging : Ireng
h. Gathutkaca wanda BedhugCiri : Sor-soranipun / ngandhap lak sanget, ginanipun namung kangge mabur. Ing padhusunan dereng wonten, namung ing Kraton
Prachanda (Cithakan:Lang-ne, IPA: [pɾəʦəɳɖə]; lair ing Kaski, Nepal, 11 Dhésèmber 1954; umur 62 taun, lair kanthi asma Pushpa Kumal Dahal) iku Perdana Menteri Nepal wiwit 18 Agustus 2008 nganti 4 Mei 2009. Sawijining revolusioner komunis, pulitikus, lan tilas pemimpin gerilya, Prachanda iku Ketua Parté Komunis Nepal (Maois) (CPN), parté pulitik paling gedhé ing Nepal. Dipimpin Prachanda, CPN (M) nglancaraké Perang Sipil Nepal ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 21 Oktober 2016.
Romo Semar, Badranaya”, jawab Gareng.“Wong Romo Semar kuwi Sengseme neng Jero
Apa iki sing di maksud Romo sebagai gambaranan negara saat ini? Dewi Sri kudu tumurun neng Amerika?”, Petruk mereka-reka.“Ora ngono Truk”, sela Bagong. “Sing rame saiki Sri Minggat, nanging ya akeh sing njaluk ‘ndang balia – cepat
sapunika kaajaiban ingkang kuna wonten dunya.[1] bangunan mercusuar ingkang dipundamel nalika abad kaping-3 SM ingkang dipundamel Sostrates saking Knidos wonten ing pulau Pharos [1] ingkang caket kaliyan kutha Iskandariah kuna, Mesir Kuna, Inggilipun kinten-kinten luwih saking 115 meter kagolong bangunan ingkang dipundamel manungsa paling inggil salami atusan taun, ugi dados mercusuar ingkang kapisan wonten ing dunya.[1] Antipater saking Sidon nggolongaken bangunan kasebat dados bangunan ingkang ajaib wonten ing dunya.[2] Amargi Alexander Agung ninggal dunya, pambangunan saking mercusuar punika dipunlajengaken Ptolemy Soter pangusaha ingkang enggal wonten Mesir.[1]
Iskandariyah ingkang dados salah satunggaling kaajaiban kuna ing dunya punika dipunbangung kangge tujuan praktisi.[2] Mercusuar punika dipunbangun wonten pesisir Pharos, mula mercusuar kasebut dipuntepang ugi Pharos Alexandria, dipundamel déning Sostrates saking Knidos[1] nalika abad kaping 3 Saderengipun Masehi wonten pesisir Pharos ingkang caket kaliyan kutha Iskandariyah kuna, Mesir kuna kaliyan pangarahan saking Satrap (Gubernur) Ptolemeus kaping I.[3] Panglima saling Alexandria Agung (Iskandariyah), sasampunipun Alexsander Agung ninggal dunya, piyambakipun ngangkat dados rajaingkang enggal, ugi nglajengaken pambangunan saking Mercusuar kasebut.[3] Pambangunan Mercusuar Iskandariyah punika dipunsiapalen nalika pamarintahan putranipun, inggih punika Ptolemeus II Philadelphus.[3]
Wonten pondasi mercusuar punika dipunangsal ukiran nama saking Sostrates, ananging Ptolemy II boten sarujuk menawi asmanipun Sostrates saking Knidos dados prasasti wonten mercusuar kasebut, putra raja Mesir kasebut namung remen menawi namung asmanipun piyambak ingkang wonten mriku.[1] Mula, asma saking Sosttrates dipuntutup plester, nuli wonten plester kasebut dipunserat asmanipun Ptolemy.[1] Sostrates saking Knidos punika saestunipun putra saking Dexiphanes saking Cnidia ingkang mbakti bangun bangunan kagem para dewa-dewa, kangge para pelayar ugi kangge panjelajah laut.[3]
Karusakan Mercusuar Iskandariyah[besut | besut sumber]
Sami kaliyan bangunan kuna sanesipun, Mercusuar punika dipunmangertosi rusak amargi bencana alam, kayata lindhu[1]. Mercusuar ingkang sampun jumeneng kanthos 1500 tauh punika, rusak amargi tremor nalika taun 365 kaliyan 1303 Masehi, wonten laporan ingkang maringi priksa, Mercusuar punika akiripun ambruk nalika taun 1326.[1] Wonten lapuran ingkang njentrehaken, menawi mercusuar punika dipunrusak ngangge tipu daya.[1] Nalika taun 850 AD, Kaisar Konstantinopel amargi persaingan anggawe rencana kangge nyingkirake Pharos.[1] Piyambakipun nyebar berita ingkang boten estu, bab Mercusuar Iskandariyah ingkang wonten bandha ing andhapipun.[1] Monumen saking Mercusuar Iskamdariyah punika dipundadosaken model kangge3 prototipe wonten pesisir ing laut tengah, Spayol, dipunpanggih saking unsur linguistik, Mercusuar punika maringi asma Pharos kangge sakabehing Mercusuar wonten dunya.[2]
Deskripsi saking Mercusuar Iskandariyah[besut | besut sumber]
Wonten kalih panjelasan ingkang rinci bab mercusuar punika nalika abad kaping 10 Masehi déning wisatawan Moor Idrisi kaliyan Yusuf Ibn al-Shaikh[1] Miturut lapuran punika, banguna mercusuar anggadhahi inggil 300 hasta.[1] ananging pangukuran ngagem hasta wonten waneka warni, boten sami kaliyan laladan sanesipun, saged dipunkinten, inggilipun ngantos 450 dugi 600 kaki.[1] Ananging inggil punika boten mesti.[1] bangunan punika dipunbangun saking blok watuan marmer kaliyan mortal timah.[1] Tingkang ingkang paling andhap kadosipun anggadhahi inggil 200 meter, 100 meterpersegi (kados kotak ingkang ageng), wonten bagian punika wonten ramp spiral ageng ingkang saged anggawe bahan-bahan kangge mbangun dipunangkut mendhuwur.[1] inggilipun saking bangunan punika wonten menara ingkang bentukipun sisi wolu, dipunlajengaken silinder ingkang cungkupipun mbukak (tempat geni ingkang dados panerang).[1] Wonten patung ageng Poseidon ing inggilipun kubah, wonten atusan ruang panyimpanan ing bagian ingkang ngandhap.[1] Wonten mercusuar punika wonten kaca ingkang saged dados alat kangge konsentrasi surya supados saged mbakar kapal saking mungsuh nalika kapal kasebut nyedak.[2] Kaca punika saged mantulaken geni tebihipun kanthi luwih saking 35 mil.[2] Kebul saking pambakaran wonten nginggil mercusuar punika saged dipunpirsani nalika enjang ngantos 100 mil
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.58, 5 Mèi 2016.
WATAK/SIFAT DEWI BANOWATINagari : Kaputrean Taman Kadilengleng.Rama : Prabu Salya.Ibu : Dewi Setyawati.Garwa : Prabu Duryudana nuruaken Lesmana, dewi Lesmanawati.Sipat/watak : Tregal-tregel merak ati, pinter nuju
Sami kaliyan citraksa, groyok boten antepan, ewuh aya ing budi.
WATAK/SIFAT PRABU BOGADHENTANagari : Srawantipura.Patih : Kumandhang Garba.Rama : Prabu Drestarastra.Ibu : Dewi
Pitik Tukung, Sinom, Suwe Ora Jamu, Te
9°30′S 135°0′E﻿ / ﻿9.500°S 135.000°E﻿ / -9.500; 135.000
Pulo Aru, Pulo Croker, Pulo Goulburn, Pulo Howard
Segara Arafura utawa Segara Arafuru utawa Segara Aru, iku tlatah perairan sing dumunung ing antara Australia lan Pulo Papua, ing Samudra Pasifik. Jembaré 650.000 km² lan pérangan paling jero 3,68 km.
Segara Arafura wewatesan karo Selat Torres lan Segara Koral ing sisih wétan, karo Lempongan Carpentaria ing sisih kidul, karo Segara Timor ing sisih kulon lan Segara Bandha lan Segara Seram ing sisih lor-kulon. Segara iki dawanė 1,290 kilomèter (800 mil) lan ambané 560 kilomèter (350 mil). Jeroné wiwit 50-80 mèter (165–265 feet) lan tansaya mangulon tansaya jero. Segara iki dumunung ing dhangkalan Arafura, pérangan saka dhangkalan Sahul.
Inggris • Segara Hebrides • Segara Hitam • Teluk Hudson • Segara Ionia • Segara Irlandia • Segara Irminger • Teluk James • Segara Karibia • Segara Kapuloan • Segara Kreta • Segara Labrador • Segara Levantine • Segara Libya • Segara Liguria • Segara Marmara • Teluk Meksiko • Segara Mirtoa • Segara Norwegia • Teluk Saint Lawrence • Segara Sargasso • Segara Tengah • Segara Thracia • Segara Tirrhenia • Segara Lor • Teluk Venezuela
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Aru&oldid=1055452"	Kategori: Segara ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 3 April 2016.
meneladani Panembahan Senopati dalam “amemangun karyenak tyasing sesama”
utama | tumrape ing tanah Jawi | wong agung ing Ngèksigônda | Panêmbahan
kowe arep rembugan pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara: Bener, manis, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis kudu ora duwe pamrih, yen ana pamrihe ya mung agawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagading bebrayan.
nggugah budi lan nguripake pikir. Nanging kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka
Wong kang mung dhemen celathu lan muni-muni, mangka ora gelem tumandang gawe, genah ora
Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging yen mung kanggo golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wong kang kepleset uripe mung marga anggone sugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nanging menenge wong kang darbe bobot kang anteb sing bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan
katut samirana mrana-mrene. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ana ing ati wening. Wetune ora sarana lambe, nanging katampan ing pucuking pen, mili amber ing kertas putih, rinasakake ing wong sajagad.
putra SAKUTREM, garwa NILAWATI PUNAKAWAN. GINEM supados ngaturi ingkang raka Prb. NASUKESWARA awit bayi ing kandhutan wus wanci lair, mangka anyarengi gara-gara KAHYANGAN. SAKUTREM bidhal mring WIRATHA.
BATHARA sanes-sanesipun teluk. MINTAKARD kadhaupaken dewi KANAKA binti IRADWAKA lan jumeneng ing IMA-IMA. MASTYUKALA dhaupaken dewi MASTURA bak ASWAPANGGA lan dadi patih kinen jumeneng nata ing MANIMANTAKA.
Wayang Golek MP3: Arjuna Putra (Wisang Geni)
“Ajeng kagem nopo to buk, undur-undure..??”
saja wes saru kalau orang jawa bilang, " tragedi tali kutang -tragedi tali bra/BH"ndek biyen tak tukoke wujud tali sak kotange, saikine la kok ilang sak sliarne. Lungo menyang endi, ora pamit ra ngabari…neng endi aku
Ingkang saged kecathet a. Lindhu f. Gurnatb. Lindhu Panon g. Bambangc. Panon h.
Sedheng, lungsen semu.- Gulu : Keker- Badan : Lemu singset.- Piyadeg : Pajeg- Pundhak : Radi inggil wingking
nuwuhaken obahing penggalih.Yasan SUNAN MANGKURAT ing Mataram / Tegalarum th. 1578.Ingkang dipun tedhak Werkudra Kedhu lan kajujud.
Ciri :- Praupan : Tumungkul sanget, rai katingal bunder.- Mripat : Jait.- Tutuk : Luwes- Gelung : Keker- Gulu : Radi cekak- Pundhak : Mikul (inggil wingking sanget)- Dhadha : Jembar, weweg.-
PanonCiri :Meh sami kaliyan lindhu panon, namung pawakanipun katingal kuru. Manawi Lindhu panon pawakanipun
f. Werkudara wanda BugisCiri :- Praupan : Sedeng, pilingan bunder- Mripat : Jait- Tutuk : Luwes- Gelung : Ageng
Praupan : Tumanduk- Badan : Ageng- Piyadeg : Angrong. Cethik minggah radi dhoyong majeng.
h. Werkudara wanda Gurnita- Sajakipun barakan kaliyan GURNAT, namung ewah sawatawis kemawon. Kados dene lindhu Panon kaliyan Panon.
Seda Krapyak.Tahun : 1552, ingkang sapisanan th 1514 punika asal saking JUJUDAN Kidang Kencana (Kidang Mas).Mimis
ginakaken manawi lampahan Bima Gelung. (Dewa Ruci).
PRABU YUDHISTIRA Dasa nama : Darmakusuma, darmawangsa. Ajathasatru, Dwijakangka, Gunatalikrama, Dwijakangka. Nagari :
PRABU BOMANTARA adalah raja negara Trajutisna/Prajatisa. Prabu Bomantara
Pokoke, ojo maido susahe liyan. Nanging diewangi wae semampune. Eling ngendikane kanjeng nabi iki, iso dadi motivasi:
PANANDHANG Timbrenging sesawangan Gawang-gawang ndayani ati kang sepa Rasa kasiya Panjeriting jiwa nelangsa Wus kadhung tumama Ing telenging kaca rasa Kanthi tetangis ngelak usadha Tresna iki tresnane sapa...? Kangen iki kangene sapa...? Geneya kudu linambaran dhustha
kawuri Ansah ngegodha Angreridhu ati Datan kandheg dening apa-apa Sauntara ing telenging dhadha,
nyabrang ing sepine taman sriwedari Nlusur ing ngendi nate kaukir janji prasasti Apa isih ana salembar karila-legawan Negesake
mukarta mrih ketarto pakartining ngilmu luhur kang tumrap neng tanah jawi agama ageming aji
maneh pas sinau bengi-2 arep ujian koncone cuman ludrukan nang radio..tapi saiki aku wis gak nang suroboyo maneh dadi gak gampang nggolek ludrukan rek.
Nah pas ono kesempatan mulih nang Suroboyo kumpul karo konco-2 lawas, nggacor ngalor ngidul tibake arek-2 mbludhus mau duwe koleksi MP3 ne ludrukan Cak Kartolo CS, makane terus aku njaluk copy an ne teko arek-2, mbuh aku gak ngerti nek ngopi ngene iki opo nggarai atine Cak Kartolo Cs mangkel lan nesu opo gak, nek mangkel yo seporane sing akeh yo cak.
Gawe arek-arek sing saiki lagi adoh teko omah, iki koleksi MP3 ku
nggak iso dunlut lewat rapidser… jamput tenan kok wong security kantor ku iku …:-P
rek..arek… kalo onok sing wis dhuwe …mbok
14. SYEH HAJI SILAIMAN GUNUNG SINDUR
15. SYEH KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR
16. SYEH KYAI BAGUS ATIK SULAIMAN QHOLIQ SERPONG
Wisnu waoe djomeneng ratoe wonten ing poeloe Jawi, adjedjoeloek praboe Set. Kedatonipun batara Goeroe anama ing
sijaran goyang tak goyang ing tengah latar upet2ku lawe benang pet sabet ake atine si fulan bin fulan sido edan ora edan sido gendeng ora gendeng marang aku ora mari2 lek dudu aku sing nambani kersaneng pangwiwitan
Kabar Gembira SMK Negeri Blambangan Umpu | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing dhusun
PatiKabupaten PekalonganKabupaten PemalangKabupaten PurbalinggaKabupaten PurworejoKabupaten RembangKabupaten SemarangKabupaten SragenKabupaten SukoharjoKabupaten TemanggungKabupaten WonogiriKabupaten WonosoboKota MagelangKota PekalonganKota SalatigaKota SemarangKota SurakartaKota TegalKabupaten
“Mingangka Tanggap Warsa Ping 432 Kabupaten Banyumas, Mayuh padha Mujudaken Banyumas Sing Sejahtera Bregas lan Budhayane Luhur” .
ke Jabang Bayi. Ternyata Wahyu Widayat pindah ke jabang Bayi.
Bima terdiam tersadar wahyu yang didapat pindah ke si jabang bayi
Datanglah Arjuna , Setyaki, Kresna....
Kresna : werkudoro, wes weruh Putrane Arjuno?
Arjuna : Kakang Mas, wonten menopo kok namung kendhel?
Bima : Jlamprong, iki Anakmu tak gendong, oleh tak pek anak ora?
Arjuna: haduh kakang Mas, nembe menika kula badhe dados Bapak.
Arjuna : Nyumun pangapunten Kakang Mas,
Bima : Yohhh. Tak melu ngaku Bapak wae.
Bima : tak melu ngopeni karo ngragati urip'e wae...
Arjuna : Nyumun pangapunten Kakang Mas, kula taksih kiat.
Bima : yohhh, yen enek opo" karoBayi iki jo njaluk tulung
Kresna : kok Bodho temen to koe...!!!
Kresna : Koe jik eling Bima kae soko ngendhi?
Arjuna : Duh .... kakang masssss.... [ Arjuna Lari
ULO MARANI GEPUK”(bhs.jawa).
January 24, 2013 at 9:07 pm
melu ndelok perkembangan tok wae soale gak kepingin tuku mongtor maneh. Tuku sing nek udan
Pieńsk (Jerman Penzig) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pieńsk&oldid=1090698"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Werna ijo tuwa: region sing kalebu tlatah Corong Kidul. Werna ijo: region kadhangkala dianggep kalebu tlatah Corong Kidul. Werna jo enom: region arang banget dianggep kalbeu tlatah Corong Kidul
Corong Kidul utawa Southern Cone ing Basa Inggris (Basa Spanyol: Cono Sur, Basa Portugis: Cone Sul) ngarujuk marang sawijining region geografis kang dumadi saka tlatah ing pucuk kidul Amérika Kidul, sangisoré garis Tropis Capricorn. Tlatah iki kalebu Argentina, Chili lan Uruguay, lan kadhangkala Paraguay lan pérangan kidul
Basa utama yakuwi Basa Spanyol (castellano) paninggalan jaman panjajahan Spanyol saka abad kaping-16 nganti abad kaping-19; yèn dianggep kalebu Brasil, Basa Portugis minangka basa nomer loro.
Basa-basa Autochthonous, dianggo déning sawetara klompok Amerindian kalebu Mapudungun (uga dikenal minangka Mapuche) lan Basa Guarani.
Basa Italia (utamané dhialèk Italia Lor, kayadéné Basa Venesia) dianggo déing komunitas ing pinggiran Argentina lan Brasil kidul. Basa Jerman ing sawetara dhialèk utamané dianggo ing Brasil kidul, Argentina kidul lan ing sawetara komunitas ing Chili kidul.
Sabanjuré Basa Inggris dipigunakaké ing Kapuloan Falkland, tlatah sing dadi rebutan antaran Britania Raya lan Argentina. Basa Welsh dianggo déning katurunan migran ing region Patagonia Argentina. Basa Jepang dianggo déning kamunitas ing Brasil kidul-wétan, lan Basa Korea ing kutha-kutha utama.
Maghribi · Lor · Tengah · Kidul · Kulon · Wétan
Lor (Anglo · Lor) · Tengah (Tengah · Karibia) · Kidul (Latin · Corong Kidul)
Tengah · Wétan (Wétan adoh · Asia-Pasifik) · Lor (Siberia) · Kidul (Anak bawana India) · Kidul-wétan · Kidul-kulon/Kulon
Balkan · Kulon · Tengah · Wétan · Lor · Kidul · Skandinavia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Corong_Kidul&oldid=814581"	Kategori: Amérika KidulGeografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.33, 10 Maret 2013.
REMBANG 59211;JLN.SETIABUDI;REMBANG 59211;JLN.MOH.YAMIN;REMBANG 59211;JLN.WR.SUPRATMAN;REMBANG 59211;JLN.GATOT SUBROTO;REMBANG 59211;KP. BPD;REMBANG 59211;KP. LP/RUTAN;REMBANG 59211;KP. PD PERCETAKAN;REMBANG 59211;KP. ITWIL KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BKIA BHAYANGKARI;REMBANG 59211;KP. PMI KAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. BRI CAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. KUA KEC. REMBANG;REMBANG 59211;KP. DINAS PU PROVINSI;REMBANG 59211;KP. DIPENDA KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BP 7 KAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. PWRI KAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. DINAS PU KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BAPPEDA KAB.REMBANG;REMBANG 59211;KP. DEPERDAG KAB.REMBANG;REMBANG 59211;KP. KECAMATAN KOTA REMBANG;REMBANG 59211;KP.
UBAYA PAKSI CV;REMBANG 59212;GG. BANDILANGU;REMBANG 59212;GG. PABEAN I-VI;REMBANG 59212;GG. REMBANGAN I-IV;REMBANG 59212;GG. NELAYAN I - III;REMBANG 59212;JLN.NELAYAN;REMBANG 59212;JLN.PESISIR;REMBANG 59212;JLN.KLENTENG;REMBANG 59212;JLN.PABRIK ES;REMBANG 59212;JLN.PELABUHAN;REMBANG 59212;JLN.THAMRIN BLOK I-III;REMBANG 59212;KM. KODIM 0720;REMBANG 59212;KP. DINAS PERBURUHAN;REMBANG 59212;KP.
REMBANG 59212;KEL TASIKAGUNG;REMBANG 59213;GG. TANJUNG I-VII;REMBANG 59213;GG. GEGUNUNGAN KULON/WETAN;REMBANG 59213;KEL GEGUNUNG KULON;REMBANG 59213;KEL PACAR;REMBANG 59213;DS GEGUNUNG WETAN;REMBANG 59213;KEL TANJUNGSARI;REMBANG 59214;GG. MAGERSARI TENGAH;REMBANG 59214;GG. MAGERSARI I - VII;REMBANG 59214;JLN.PASAR PENTUNGAN;REMBANG 59214;KS. SMA NEGERI I REMBANG;REMBANG 59214;KS. SMP NEGERI I REMBANG;REMBANG 59214;KEL MAGERSARI;REMBANG 59215;GG. KULIT;REMBANG 59215;GG. BANDAN I;REMBANG 59215;GG. KARTINI II;REMBANG 59215;GG. WAHIDIN I-II;REMBANG 59215;GG. PALEN BLOK I-II;REMBANG 59215;JLN.SAWAHAN;REMBANG 59215;DS SAWAHAN;REMBANG 59216;GG. KALI;REMBANG 59216;GG. BELIK;REMBANG 59216;GG. KEDUNGOMBO;REMBANG 59216;GG. SUMBEREJO I-IV;REMBANG 59216;GG. SUMBEREJO TENGAH;REMBANG 59216;GG. KARANG BOLET I-II;REMBANG 59216;JLN.UNDAAN;REMBANG 59216;JLN.GRAJEN;REMBANG 59216;JLN.GAMBIRAN;REMBANG 59216;JLN.KAMPUNG BARU;REMBANG 59216;JLN.PASAR ROJOKOYO;REMBANG 59216;KP. PENGAIRAN/IRIGASI KAB. REMBANG;REMBANG 59216;KS. SMP KATOLIK REMBANG;REMBANG 59216;KT. PASAR KOTA REMBANG;REMBANG 59216;DS SUMBEREJO;REMBANG 59217;REMBANG;REMBANG 59217;KB. MULTISARI PT;REMBANG 59217;KB. ASURANSI BUMI PUTRA 1912 (PT);REMBANG 59217;GG. PEMUDA I-IV;REMBANG 59217;GG. MULYO I - III;REMBANG 59217;JLN.MULYO;REMBANG 59217;JLN.SIDODADI;REMBANG 59217;JLN.PEMUDA BLOK I-II;REMBANG 59217;KM. KORAMIL KEC.KOTA REMBANG;REMBANG 59217;KP. BANK PASAR;REMBANG 59217;KP. BKIA KARTINI;REMBANG 59217;KP. LEGIUN VETERAN;REMBANG 59217;KP. DINAS PERIKANAN;REMBANG 59217;KP. DINAS PETERNAKAN;REMBANG 59217;KP. DINAS
PAJAK KUDUS-REMBANG;REMBANG 59218;KS. MADRASAH MUALIMIN MUALIMAT REMBANG;REMBANG 59218;KEL SIDOWAYAH;REMBANG 59218;DS KEBONGAN KIDUL;REMBANG 59219;KB. JATILUHUR/AKLI RANTING CV;REMBANG 59219;GG. LANGGAR;REMBANG 59219;GG. MANTILI;REMBANG 59219;GG. KELINCI;REMBANG 59219;GG. SUKOHARJO I-IV;REMBANG 59219;KPG.TIREMAN;REMBANG 59219;KP. DEP.PERTANIAN KAB.REMBANG;REMBANG 59219;KS. SMA NASIONAL;REMBANG 59219;KS. SMP NASIONAL;REMBANG 59219;KS. SMP NEGERI II-III REMBANG;REMBANG 59219;DS SUKOHARJO;REMBANG 59219;DS KEBONGAN LOR;REMBANG 59219;
REMBANG;REMBANG 59251;KR. PERUMNAS NGOTET;REMBANG 59251;KS. SMP NEGERI IV REMBANG;REMBANG 59252;KEC.KALIORI;REMBANG 59253;KEC.SUMBER;REMBANG 59254;KEC.SULANG;REMBANG 59255;KEC.BULU;REMBANG 59261;KEC.PAMOTAN;REMBANG 59262;KEC.PANCUR;REMBANG 59263;KEC.GUNEM;REMBANG 59264;KEC.SEDAN;REMBANG 59265;KEC.SALE;REMBANG 59271;KEC.LASEM;REMBANG 59272;KEC.SLUKE;REMBANG 59273;KEC.KRAGAN;REMBANG 59274;KEC.SARANG;REMBANG
Jeneng wit, Jeneng woh, Jeneng isi, Jeneng penthil
Watara jam 05 esuk diarani : Saput lemah/Parak
ngalentrih drijine : mucuk eri godhge : simbar rumembun gulune : ngelung gadhung gulune : ngolan-olan eseme : kaya madu
swarane : ngombak banyu tangane : nggandhewa pinenthang tungkake : bunder lir jinangka ulate : sumeh /
mrene tak kandhani jah; Mripat kaya laron siyung loro kuping gedhe; kathik nganggo tlale; Buntut cilik tansah
arep budal menyang Suroboyo nanging kok mendung peteng banget yo.Kudu siap-siap jas udan ben aman masio ora iso aman koyok numpak rodo papat.
Tegal, Slawi, Brebes, Pemalang, Pekalongan, Batang (bagian barat), Banjarnegara, Wonosobo, Kebumen, Gombong,
sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila. – 03 –Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat, pan saleksa wolung atus,
Kaliyup ping sekawan, jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara. – 05 –Tirta jaman ingkang dihin, saleksa warsa laminya, Karta kapindo jamane, namung wolung ewu warsa, ganti jaman Dupara mung nem ewu kawan atus, langkung sangangdasa warsa. – 06 –Jaman Kaliyup gumanti, para Mukminkas angira, kalih ewu warsa maneh, lawan sagangatus warsa, ganti jaman Sengara nenggih wawatesan umur, namung kalih ewu warsa. – 07 –Lalanjon titahing Widi, laminipun kalih leksa, sangang ewu ing taune, kalanira Nabiyullah, taksih munggwing suwarga, Malekat bangsanipun, sagung para Malekat. – 08 –Sami wonten ing Rochani, datan wonten kenging pejah,
langgeng lir manungsa. – 09 –Lembu ingkang nyangga bumi, isih sekawan sukunya, pramana ati enggone, Nabi ADAM munggwing swarga, lamine satus warsa, wohing kuldi kang tinunggu, Babu Kawa rowangira. – 10 –Kadukan marang Hyang Widi,
jinujug, amanggih kayu satunggal. – 11 –Den wastani kayu tanjir, dadya sandang salaminya, nulya panggih lan garwane, cinarita salin jaman,
saturute, sagunging wong darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga. – 13 –Marmanira ana daging, lumrah manungsa kuwasa, nuli salin jaman maneh, gumanti aran Dupara, alam Nabi samana, lumrah manungsa punika, mangan ping kalih sawulan. – 14 –Gegaman mung tigang warni, panah pedang lawan gada, isih kuwasa punang wong, kono mari ararasan, wong donya lan wong kerat, randuwana duwuripun, amung kari satus depa. – 15 –Lembu ingkang nyangga bumi, atinggal kalih sukunya,
wali sadaya. – 16 –Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes iku, dahar ping kalih sadina. – 17 –Lembu ingkang nyangga bumi, sukune kantung satunggal, premana neng kulit gone, duwure kang
ewu warsa maneh, asalin jaman Sengara, alame Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan. – 19 –Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa
brekate, suda wiranging pandita, kapundut mring Hyang Sukma, ilang adile Sang Prabu, wanita keh laden priya. – 21 –Kawula lali maring Dusti, Gusti lali mring
kiyamat. – 24 –Sasampunira kapanggih, lawase neng alam donya, marang Kang MurbengUripe, anenggih mung tigang leksa, tri ewu satus warsa, punika langkung ta ingkang kantun, wus parek ari kiyamat. – 25 –Yen wus prapta satus warsi, mati wiji kang tumitah, warata ing jagad kabeh, tan wonten tiyang anak-anak, tan wonten jawah niba, wus ginaib mring Hyang Agung, tan wikan ari kiyamat. – 26 –Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo
suwunge tanah Jawi, taksih wana langkung pringga, isina amung dedemit, pari prayangan lan jim, miwah sagunging lelembut,
sasmitaning Sukma, dinawuhan angiseni, manungsa pilo Jawi, anenggih Sultan ing Ngerum, nimbali patihira, prapteng ngarsa awotsari, Sang Aprabu alon denira ngandika.– 03 –Heh Patih Ingsun tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.– 04 –Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng hardinipun, pilo mujur mangetan, sakilene pulo Bali, Sri Nalendra alon wijiling wacna.– 05 –Heh Patih sira mepaka, wong rong leksa somah aglis, tanduren ing pulo
pulo Jawi, Kya Patih wangsul nuli wus prapta nagari Ngerum, matur rehning dinuta, purwa madya
jroning pulo Jawi, binadog ing dedemit, meh telas pan amung kantun, sakawan dasa somah, giris manahira sami, lajeng layar mantuk mring Ngerum Negara. – 08 –Wus prapta Ngerum nagara, lajeng katur Kyana
panasipun, gantiya kang winursita, pan wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan. – 14 –Sang Hyang Semar aranira, lawan Danyang Togog nenggih, dedukuh wonten ing wana, prenah pucuking kang wukir, Merbabu ingkang hardi, samana kekalihipun, samya ajejagongan, ginenira ting kalesik, Sang Hyang Semar kagyat denira
tumingal, dateng pakenira kalih, sira harsa punapi, dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira. – 20 –Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya isih wanadri, sepi ulun tingali, karsane Jeng Sultan Ngerum, ing mangke winijenan, rong leksa somah kang janmi, dimen harja sami kinen asesawah. – 21 –Sang Hyang Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng mangkin, kawak daplak inggih ulun, wong Jawa kuna mula, saderenga dika prapti, kula manggen Marbabu pucak haldaka. – 22 –Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung taun puniki, Sech Bakir gawok angrungu, dika niku wong napa, napa ta ayekti janmi, umur dika dene ta kaliwat-liwat. – 23 –Lamun janma durung ana, kang umur saleksa warsi, Sang Hyang Semar saurira, yeku kawula puniki, pan
kang jejuluk Sang Hyang Maya inggih kula. – 24 –Sang Hyang Sis inggih kawula, Sang Srinata inggih mami, Durgulowya inggih kula, Sang Hyang Wenang inggih mami, Joyokusumo tuwin, Joko Panduduk nggih ulun, Tuwawana gih kula, Manikmaya inggih mami, inggih kula ingkang paparab Sang Hyang Semar. – 25 –Wonten ngriki wiwit kuna, duk Ibu Kawa rumiyin, nglunturaken rasa mulya, tinadahan mring Ijajil, cinipta rama nguni, den wor lawan kamanipun, anulya dadya kula, lamun dika dereng ngreti, gih punika
punika, titise Siti Sendari, sun karya kadang ngong tuwa, dedukuh wonten ing Jawi, milane kula mriki, panggih lawan dika wau nyuwun
taragnyana, andika ingkang masangi, ngungsi marang jaladri sadaya para lelembut, Sech Bakir alon mojar, kula punika kiai, pan
prenahaken iki, wong Keling nagaranipun, cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana. – 30 –Sang Hyang Semar saurira, sokur jumurung saketi, yen karsane Sri Narendra, ing Rum dawuhing Hyang Widi, kadawuhan ngiseni, ing pulo Jawa puniku, kinen ambubak wana, nanging ta panyuwun mami, inggih kula tumuta ngadani Jawa. – 31 –Sech Bakir alon ngadika, kisanak kula tuturi, karsane Hyang Maha Mulya, lalakone Jawa benjing, winates ing Hyang Widi, rong ewu lan satus taun, pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus taun durung ratu ora praja. – 32 –Iku karsaning Hyang Sukma, tataning wong kadi peksi, yen wus jangkep satus warsa, lawan punjul seket siji, Hyang Sukma karya Aji, ing Gilingwesi Kedatun, lawan ing Panataran, niku wiwite Narpati, ajejuluk Maharaja Selaprawata. – 33 –Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun, wiwite jaman Buda,
Nerendra, titise Hyang Wisnumurti, ngedaton Mendangkawit, satus taun sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara. – 35 –Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara benjing, paramarta ratunipun, Kyahi Togog sira, angemonga sira benjing, kang jumeneng ratu Ngalengkadiraja. – 36
wiji, satus taun sirnane karaton benjang. – 38 –Iku karsane Hyang Sukma, sirnane karaton benjing, pada aprang lawan kadang, awite rebut nagari, minangka penget Kyai, kang jumeneng ratu besuk, sirnane campuh aprang, nulya karsane Hyang Widi, Mlawapati kalawan Bojonegara. – 39 –Iku pada turunira, Sang Hyang Wisnu ingkang nitis, ananging ta wekas ingwang, marang andika
mung sawidak taun besuk, nuli ana Narendra, ing Medangkamulan nagri, ratu iku amangsa pada manungsa. – 41
–Mung sawidak taun sirna, sang Hyang Sukma anitah ratu malih, sang Prabu Maha punggung, papatih, Jugulmuda angada-on neng sukuning hardi Lawu, karsa pranataning praja, medal adiling Narpati.– 02 –Satus taun nuli sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus sirna, turun telu jejege karatonipun, nuli karsaning Hyang Sukma,
Wisnu, poma ywa kongsi pisah, pan jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit. – 05 –Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran kutanipun, pindah saking
Rumadi iku luwih prayogi, Ki Togog dika ing
rusakira nagri Majapahit besuk, aprang lawan putranira, nulya karsaning Hyang Widi. – 09 –Nitahaken ratu Demak, akeh sagung para Wali nge Jawi, saking tanah Arab iku, pra sami amemulang, nglampahaken sarengatting Kanjeng Rasul, wus sirna jamaning Buda, pra sami agama Suci. – 10 –Angrasuk Aagama Islam, manjing marang agama Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma, nitahaken ratu malih. – 11 –Ing Giring kalawan
Pajang winarni, sugih rowang ratunipun, sirna kratone, laminipun satus tigang dasa taun, tan antara laminira, ana nangkoda datengi. – 16 –Rusake ing Kartasura, pan binedah dening wong Cina benjing, nulya karsane Hyang Agung, nitahaken Narendra, angadaton kuloning Mataram iku, siji sawetaning Pajang, wus jamang Sengara benjing. – 17 –Wong Jawa akeh pitenah, marang pawong mitranira ing benjing, keh kiyamat mring sadulur, dora-carane katah, lawan suda
akeh wong tukar prang pupuh, akeh mati kobongan, saya lami wuwuh bebendu geng rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling. – 21 –Akeh wong murka angkara, bocah cilik wis pada etung picis, wong agama saya sengkud, nanging tanpa tatanya, akeh janma pada tinebusan besuk, wong dagang akeh kang tuna, malah pawitane enting. – 22 –Keh anjamah pada priya, datan marem jamah marang pawestri, akeh wong kang
dadra, apa wite kalane wong pada riwut, wong niyat harja katriwal, wong dursila akeh sugih. – 23 –Akeh wong maido Kitab, keh wong dora gegampang gawe becik, keh lali marang Hyang Agung, akeh nembah brahala, ana ingkang mangeran marang lelembut, saweneh mangeran arta, ana mangeran Serani. – 24 –Kang ngadani tanah Jawa, apa maksih Walanda nguwasani, satus taun laminipun, musibat saya katah, tindak juti dursila saya andarung, nuli marmaning Hyang Sukma, aparing pitulung yrkti. – 25 –Anitahaken Narendra, duk timure babaran hardi Srandil, maksih tedak Kanjeng Rasul, ibu darah Mataram, paselongan iya iku wijinipun, angadani tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil. – 26 –Ratu iku luwih mlarat, datan mawi sangu amung sadremi, mung semende mring Hyang Agung, tan ana janma wikan, pan kasandang kasampar-sandung tan weruh, pudak sinumpet punika, timbule kang tunjung putih. – 27 –Mungsuh ngarep ekeh sirna,
pan rineka kedatonira Sang Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik. – 29 –Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh
wong cilik pada suka singgih, iya amung satus taun, jumeneng adil Nata, sasirnane kuta Katangga puniku, nulya ana ratu kembar, iya ana kuta benjing. – 32 –Salere hardi Barata, inkang siji kutane iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma
kang sinedya kutanipun, ana ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi. – 34 –Manungsa Jawa pan katah, den usungi marang nagara Prenggi, sewu sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, nulya Kanjeng Sultan ing Ngerum atutulung, patih maju sabalnya, anumpes wong nuswa Prenggi. – 35 –Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing riku rame prang pupuh, wong Prenggi lebur lebur sirna, tedakira Sang Nata Waringin Rubuh, gya jinunjung dadya raja, kekuta nang Majapahit. – 36 –Telung puluh sanga warsa, sampun jangkep watese tanah Jawi, gunung Sumbing nulya jugrug Merapi mubal brama, ing Merbabu
manggih papa, wong Keling kinarya wiji. – 38 –Sigra bidal Sang Pandita, Sang Hyang Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul
Semar dadya lurah, Danyang Togog dadya sor-soraneki, wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan sadaya anurut parentahipun, datan wonten kang suwala, mring parentah hira kalih. – 40 – Titi tamating carita, Jayabaya bebere kang
Ing Ngarso Sung Tulodo? Ing Madyo Mangun Karso? Tut Wuri Handayani?
sisihJong Kutha pakumpulan mbiy?n Kawi Austron?sia Alamat propinsi Kaledonia part? kab?h dhial?k M?h dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing
wis basa saka tinimbang ya utawa dh?w?k? a reiterate have you urut ?lingana (Kaca ngisor aktif link dh?w?k? (kagandh?ng didaftar nulis 2012 kapisah
ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi
Sugeng rawuh! - Kothak wedhi - Aturan - Hak cipta - Miwiti kaca anyar - Nyunting kaca - Panduan tata-letak - Pasang Aksara (Ejaan) - Artikel sing disuwun - Daftar Artikel Dhasar
Bab Wiki - Wikimedia - Pangumuman - Warung Kopi - Milis - Kliping (Wikipedia ing Médhia Massa) - Wikiwan lan wikiwati - Mangga di-itung cacahé suntingan 'njenengan! - Pangurus - Sumbangan dana
Sugeng Rawuh ing Gapura Komunitas Wikipedia Abasa Jawi
Ndaftar | Sugeng rawuh | Warung Kopi | Kawicaksanan | Paugeran | Pangreksan |Pitulung | Hubungi kami | Daftar isi
Gapura komunitas kuwi utamané kanggo golèk informasi bab apa waé kang ana ing Wikipedia Abasa Jawi. Golèk informasi bab gawéan apa waé kang kudu dirampungaké, lan maca utawa nglapuraké warta bab kagiatan anyar ing Wikipedia Abasa Jawi.
Paningkatan Artikel Rintisan dadi Artikel Cukup | Pangingkatan Artikel Cukup dadi Artikel Apik
Sugeng rawuh | Daftar isi | Kothak wedhi | Pitulung | Pedoman ejaan | Kasalahan umum ing Wikipedia | Bab Wiki | Wikimedia | Kawicaksanan ing Wikipedia | Sudut pandang netral | Panduan tata-letak | Kawicaksanan panggunaan gambar | Artikel sing disuwun
Daftar Artikel | Kriteria kelayakan artikel | Artikel-artikel kang perlu diduwèni kabèh Wikipedia | Artikel-artikel pilihan Wikipedia basa Jawa | Kriteria artikel pilihan | Usul artikel pilihan | Jadwal artikel pilihan | Daftar cithakan | Gambar-gambar | Gambar-gambar pilihan | Prastawa anyar
Warung Kopi | Hubungi kami | IRC | Kadhutaan | Milis Wiki-jv | Kopi dharat
Apa sing diarani artikel | Daftar Artikel Dhasar | Babel | Kanggo sing ora ngerti basa Jawa | FAQ panyuntingan | Cara nganggo interwiki | Disambiguasi | FAQ bab Wikipedia | Kawicaksanan ing Wikipedia | Kawicaksanan wewadi | Kasalahan kang umum ing Wikipedia | Kauntungan duwé akun |
panjenengan ing kaca dhiskusi | Aja nyerang pribadi | Mlebu log sadurungé ngayahi panyuntingan drastis | Pencekalan lan pamblokiran
Rintisan | Artikel yang perlu diterjemahké | Artikel kang perlu dirapèkaké | Kaca buntu | Gambar kang ora dianggo
Bot | Kliping | Kualitas | Meta | Wara-wara | Pangurus | Tanggung jawab pangurus | Panyuwunan pamrayoga | Sumbangan | Lawakan èlèk | Dhiskusi bab daftar ireng Spam ing Meta
Wikipedia:Daftar panganggo miturut persèntase absènsi
17 September 2012 - Proyèk revitalisi Wikipedia abasa Jawa arupa kompetisi nulis Papat Limpad 2012 diwiwiti, diiloni déning 6 Pawiyatan Luhur ing Jakarta, Jawa Tengah lan Yogyakarta.
25 Agustus 2012 - Wikipedia abasa Jawa nduwèni 39.000 artikel. Artikel ka-39.000 kanthi irah-irahan Krisis utang Éropah 2010.
21 Mei 2012 - Wikipedia abasa Jawa nduwèni 38.000 artikel. Artikel ka 38.000 kanthi irah-irahan Muara Ciujung Wétan, Rangkasbitung, Lebak.
7 Mei 2012 - Peluncuran Proyèk Papat Limpad 2012 arupa pelatihan lan kompetisi nulis ing Wikipeia abasa Jawa, minangka karya bebarengan Wikimedia Indonesia karo 6 pawiyatan luhur ya iku: IKIP PGRI Semarang, UNDIP, UGM, UNNES lan UNY.
8 Maret 2012 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik peringkat ka-66 ing donya kanthi 37.778 artikel.
14 November 2011 - Panganggo Sigit, Puryono lan Nurulbaitirohmah diangkat dadi pangurus ing Wikipedia abasa Jawa.
27 September 2011 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik artikel ka-37.000 kanthi irah-irahan Taufiq Effendi.
21 Maret 2011 - Wikipedia abasa Jawa bebarengan karo Wikimedia Indonesia lan Universitas Negeri Semarang nganakake kompetisi nulis "Papat Limpad".
22 Agustus - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 36.000 artikel. Artikel ka-36.000 kanthi irah-irahan Ada Band.
6 Agustus - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 35.000 artikel. Artikel ka-35.000 kanthi irah-irahan Guwa Son Doong,
24 Juni - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 34.000 artikel. Artikel ka-34.000 kanthi irah-irahan Crenarchaeota.
1 Mei 2011 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 33.000 artikel. Artikel ka-33.000 kanthi irah-irahan Lampah-Lampahanipun Radèn Mas Arya Purwalelana.
12 Februari 2011 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 32.000 artikel. Artikel ka-32.000 kanthi irah-irahan Pucangtelu, Kalitengah, Lamongan.
15 Januari 2011 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 31.000 artikel. Artikel ka-31.000 kanthi irah-irahan: Ketéla pohung.
3 Austus 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik 30.000 artikel. Artikel ka-30.000 kanthi irah-irahan: Daun, Sangkapura, Gresik.
12 Juni 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik 29.000 artikel. Artikel ka 29.000 kanthi irah-irahan: Tim nasional bal-balan Jepang
24 Mei 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-58 ing donya kanthi 28.465 artikel.
17 Mei 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-59 ing donya kanthi 28.116 artikel.
14 Mei 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik 28.000 artikel. Artikel ka 28.000 kanthi irah-irahan: Goodluck Jonathan
27 April 2010 - Peringkat Wikipedia Basa Jawa munggah manèh dadi ka-60 ing donya kanthi 27.194 artikel.
23 April 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik 27.000 artikel. Artikel ka 27.000 kanthi irah-irahan: Bojong, Tretep, Temanggung
23 April 2010 - Peringkat Wikipedia Basa Jawa munggah manèh dadi ka-61 ing donya kanthi 26.972 artikel.
21 April 2010 - Peringkat Wikipedia Basa Jawa mlorot dadi ka-62 ing donya kanthi 26.685 artikel.
18 April 2010 - Peringkat Wikipedia Basa Jawa mlorot dadi ka-61 ing donya kanthi 26.617 artikel.
14 Maret 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-60 ing donya kanthi 26.211 artikel.
11 Maret 2010 - Wikipedia basa Jawa wis ngancik 26.000 artikel.
11 Maret 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-61 ing donya kanthi 25.994 artikel.
10 Februari 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-62 ing donya, kanthi 24.763 artikel.
22 Januari 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-63 ing donya, kanthi 24.269 artikel.
4 Desember 2009 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-64 ing donya kanthi 22.594 artikel.
29 Agustus 2009 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-65 ing donya kanthi 20.533 artikel.
20 Maret 2009 - Wikimedia Indonesia nganakaké konferènsi pers ngenani madegé organisasi iki. Jroning konferènsi pers sing dianakaké ing Ops room Dep Kominfo kasebut uga diangkat Christian Sugiono minangka duta Bebaskan Pengetahuan, sarta pratélan ngenani prosès ngecakaké lisènsi Creative Common utawa "Karya Cipta Bersama" ing sangisoré hukum Indonésia.
8 Maret 2009 - Wikipedia basa Jawa umuré wis ganep limang taun!
1 Maret 2009 - Wikipedia basa Jawa wis ngancik peringkat ka-66 ing donya kanthi 17.358 artikel.
24 Februari 2009 - Wikipedia basa Jawa wis ngancik peringkat ka-67 ing donya kanthi 17.048 artikel.
23 Februari 2009 - Wikipedia basa Jawa wis ngancik artikel ka-17.000, artikel mawa irah-irahan Paku-pakuan tinulis dening TracySurya.
21 Februari 2009 - Wikipedia basa Indonésia saiki wis ndarbèni 100.000 artikel. Artikel kaping 100.000 iku Luck By Chance, sawijining film India déning panganggo anonim (120.163.51.107).
15 Februari 2009 - Wikipedia Jawa ngancik peringkat 68 ing donya kanthi 16.475 artikel.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 13 Sèptèmber 2016.
senajan podo lakumu, senajan podo dodolanmu, senajan podo kerjomu, hasil sing ditompo bakal bedo, iso bedo ning akehe bondho, iso ugo bedo ono ning roso lan ayeme ati, yo iku sing jenenge bahagia.
Kabeh iku soko tresnane Gusti kang Maha kuwasa, sopo temen bakal tinemu, sopo wani rekoso bakal gayuh mulyo. Dudu akehe, nanging berkahe kang ndadekake cukup lan nyungkupi
Wis ginaris ning takdirie manungso, yen opo sing urip kuwi wis disangoni soko sing Kuwoso, dalan urip lan pangane wis cemepak, cedak koyo angin sing diserot mbendinane. Nanging kadang manungso sulap moto lan peteng atine, sing adoh soko awake katon padang cemplorot ngawe-awe. nanging sing cedak ning ngarepe lan dadi tanggung jawabe di sio-sio koyo ra nduwe guno
Rezeki iku wis cemepak soko gusti ora bakal kurang anane kanggo nyukupi kebutuhan manungso soko lair tekane pati. Nanging yen kanggo nuruti karep menungso sin ora ono watese, rasane kabeh cupet ning pikirane ruwet, lan tambah marai buntet…mumet.
Welinge wong tuo: opo sing ono dilakoni lan opo sing urung ono ojo di arep-arep, semelehke atimu yen wis dadi nduwekmu bakal tinemu, yen ora jatahmu opo maneh kok ngrebut soko wong liyo nganggo coro sing olo, yo dienteni wae iku bakal gawe uripmu loro rekoso lan angkoro murko sak njeroning kaluwargo, kabeh iku bakal sirna balik dadi sakmestine.
Yen umpomo ayem iku mung bisa dituku karo akehe bondho ndahno reksane dadi wong sing ora nduwe, untunge ayem iso di nduweni sopo wae sing gelem ngleremke atine ing bab kadonyan, seneng tetulung marang liyan, lan pasrahke uripe marang Pangeran, Gusti Allah ingkang Maha Dumadi.
Kerjo pancen rekoso, ananging luwih rekoso maneh yen ora kerjo, syukuri opo sing wis ono..
Masyumi, miturut Modh?rn uga Sanadyan lawas Kulon, Jawa nduw? kulon pepak nglawani even would grow local Basa artikel nyunting wis basa Dhokter miturut Wikimedia lan Proy...
KANGTONO: Semar Ngejawantah Cipta Rasa Karsa
Murid, gurune pribadi....guru, muride pribadi
Ing sawijining dina Tono lan Noto anduweni pepinginan tetepungan karo Kaki Semar dhanyange tanah Jawa, kanggo nyengkuyung rencana kuwi Noto wis laku tirakat kang ora entheng yaiku nyuda mangan lan turu, ananging sing tirakatan gur Noto, lha Tono malah enak2an mangan turu, pancen dhasar tukang mangan lan turu. Pas dina candhake, nom noman loro kuwi banjur sila methekel lan tangane gandhengan, Noto kethok tumemen anggone ning cipta sanajan Tono mung gur iso merem karo ngalamun diajeng Ngatemi. Mangkono Tono isih kepenak penake ngalamun Ngatemi, ujug2 sukmane krasa ditarik lan mabur tumuju cahya putih banjur mebu ing sakjerone cahya kuwi. Noto sing bareng2 ngoncat sukmane karo dheweke banjur ngomong "kowe ojo wedi, awake dhewe lagi tumuju ing ngalam Sunyaruri papan dhununge mbah Kaki Semar" banjur kalorone sukmane nom2an mau weruh wong tuwa lemu kang wis ketok sepuh banget lungguh ing dhuwure watu gedhene sak lemari, banjur kalorone marani tumuju marang wong tuwa kasebut lan lungguh banjur uluk salam
Noto : "salam taklim katur dumatheng mbah kaki Semar, mugi2 tansah diparingi karahayon lan karaharjan"
Semar : "weee lhadalah wong tuwa elek kaya aku ketekan putra wayah, ana apa anggerku cah bagus, ketoke ana babagan kang wigati saengga sudi nekani pepundhene nang kene iki"
Noto : "injih leres mekaten mbah, kawula lan sedherek kembar kula namung badhe silaturahim lan nyuwun pepadhang babagan gesang ing ngalam mayapada supados slamet donya lan ing ngalam kalanggengan"
Semar : "yoh nek ngono tak tampa anggonmu ngabekti marang pepundhenmu iki, saiki sira kalorone arep takon
duwe kekarepan ben sugih cepet ora nganggo suwe, kepenake nganggo aji2 apa ya mbah, nek iso njenengan mbok menehi aku lan sedulurku iki ngelmu sing uammpuh lan tokcer bin cespleng..."
Noto : "huuusss ojo kuwanen kowe, dijaga anggonmu le omong, eling Ton ning ngarepmu kuwi pepundhene tanah Jowo sing ngemong para ratu ing tanah Jowo iki"
Tono : "lha luputku apa? lha wong rak yo padha nek matur karo simbahe dhewe to? lha karo simbah ki aku ra tahu basa je...hihihihi...rak nggih mekaten to mbah kaki?"
Semar : "heheheheheh.....bener kandhamu cah bagus, kowe ora usah sungkan marang pepundhenmu iki, amarga aku luwih seneng marang putra wayahku sing ora basa nanging asring tilik marang leluhure tinimbang sing basane mlipit ananging gur tilik leluhure utawa wong tuwane gur setahun sepisan kuwi ya pas riyaya wae....o iya ngger sapa jenengmu?"
Noto : "kula Noto mbah, lha kembaran kula niki naminipun Tono, kawula tuwin Tono nyuwung agunging pangaksami bilih anggenipun kula mriki namung damel simbah mboten sekeca dumatheng manah amargi tutur kula ugi Tono mboten ngangge unggah ungguh lan sembrono dumatheng simbah"
Semar : "ora papa ngger, wis ditiliki putra waya wae aku wis seneng, saiki sira arep takon apa? muga2 aku isa menehi pepadhang"
Noto : "menika mbah, gesang ing ngalam donya menika betah sangu ingkang cekap kangge dibekta ing ngalam kalanggengan, lha kula lan Tono badhe nyuwun pepadhang dumatheng simbah, sangunipun menika napa? napa nggih namung cekap ngibadah ananging ngibadah kula taksih rumaos kirang lan dereng cekap"
Semar : "oalaaah ngono ta? yoh nek ngono tak wenehi pitutur muga2 isa ditampa kanthi manah kang jembar.....ngene ya ngger, ngibadah kuwi namung sak jabane kulit, dadi anggonmu sholat, pasa, lan liya2ne sing kok lakoni ing agama sing kok rasuk kuwi uger sarana supaya sira enggal2 ketemu Gustimu, agama ageming aji, kuwi anduweni arti agama utawa dharma kudu dirumat kaya dene klambi, klambi kuwi tegese sing dienggo sarana kanggo nutupi kulit, dadi klambimu kuwi iso kok apiki sak apik apike ananging isine ya kuwi awakmu tetep wae ajeg amarga anggonmu ngibadah ora khusyuk utawa ora nganggo ning cipta"
Noto : "lajeng kados pundi mbah supados ngibadah menika saget khusyuk?"
Semar : "ngene ya ngger, kabeh kuwi aseline ora cukup namung cipta wae, nanging ya butuh rasa lan karsa, aku precaya sira wis khusyuk anggone ngibadah sacara cipta, nanging uga durung mesthi isa khusyuk sacara rasa lan karsa"
Tono : "sik..sik...mbah sing jenenge cipta, rasa lan karsa kuwi tegese apa mbah?, jan jane aku ya tahu krungu saka panjlentrehane si Noto nanging durung patiha dong dadi malah blong....hihihihi"
Semar : "cipta kuwi kaya dene sila methekel kaya sing kok lakoni ben isa mlebu ing ngalam kene, cipta kuwi kaya dene ngelmu aji aji, dadi gampange cipta kuwi "nggambar" ing pikiran lan anduweni daya, punjere cipta kuwi mapane ana ing antarane alis tengen lan kiwa, kuwi mau panjlentrehan cipta sacara gampang"
Noto : "menawi mekaten, menapa wonten sesambungane antawis cipta lan rasa lan ugi karsa?"
Semar : "mengko siki angger, aja kesusu, sing wigati cobanen pituturku iki dirasakake kanthi manahmu sing paling jero ben isa mudheng, lha saiki tegese rahsa kuwi rasa pangrasa, contone menawa sira dilarani karo uwong liya terus kepiye atimu ngger?"
Tono : "waduh nek kuwi uwonge wis tak mutilasi ben kapok"
Noto : "menawi manut ingkang kula raosaken nggih lara manah kula mbah, nanging mboten ngangge rasa kepingin mutilasi kados Tono"
Semar : "heheheheh, kuwi namung tataran rasa thok dudu rasa pangrasa, rahsa utawi rasa pangrasa iku rasa sakjerone rasa, rasa ing tataran kulit ya kaya sing di rasakke Tono kepingin mutilasi, ananging kuwi uger isih nang kulit utawa nganggo caramu yaiku "emosi sesaat" ingkang jumbuh namung sedhilit, rahsa sakbenere iku jumbuhe terus ana ing sakjerone atimu amarga sliramu wing mudheng sing dikarepke sing gawe urip"
eh.....nganggo basa jawa ding...hihihihi...kepiye maksude mbah, aku ki wong bodho je dadi ora dong"
Semar : "heheheheh...ora papa ngger nganggo basa sak senengmu, simbah ya seneng gojek lho....heheheheh....menawa nganggo basa sing gampang rahsa iku hakekat, srana kanggo ben isa ngrasakake sing jenenge rahsa iku butuh sing jenenge "pengorbanan", lha apa sing dikorbanke? ya awakmu dhewe lan uripmu sing sedhilit, dadi tegese kanggo nggayuh rahsa sejati kuwi ora gampang, contone, ana uwong kang sikile tugel lan dadi buntung amarga katemah cilaka ing dalan keplindes mobil, lha saka sikil buntung kuwi dheweke dadi asring nyepi dhewe ana ing kamar maneges dumatheng Gusti, suwi saka suwi dheweke mudheng kena apa kok sikile buntung lan nggawe sikil gaweyan kanggo nulungi wong buntung liyane, iki sing jenenge mudheng apa sing dikarepke gawe urip lan iki mau sing diarani rahsa"
Noto : "menika ingkang dipun criyosaken simbah rak nggih rahsa ingkang awrat utawi betah pangorbanan ingkang ageng, menawi conto rahsa ingkang entheng kepripun mbah?"
Semar : "heheheheh...bener sing dadi pangujarmu ngger, conto rahsa ingkang gampang yaiku menawa sira dilarani atine karo uwong liya, menawa atimu isa tatag lan sabar sukur2 ndongakke kabecikan marang uwong sing nglarani mau tegese sira wis jumbuh rahsane, dadi rahsa iku ya gampang ya angel, gampang menawa sira naduweni kaweruhan kang sarwa apik, angel menawa kaweruhan sira sarwa ala"
Tono : "lha nek ngono ben tak buntungi wae tangan lan sikilku ben isa nggayuh rahsa sing gedhe, rak ngono to mbah....hihihihihi"
Semar : "ora ngono kuwi tegese angger cah bagus, contoku kuwi menawa sira entuk pacoban, kamangka pacoban kuwi anugrah saka Gusti supaya isa nggayuh rasa pangrasa kang sakbenere, sira kudu ngerti pacoban kuwi isa arupa bebendhu lan kamulyan, pacoban arupa kamulyan iku luwih angel luluse tinimbang kang awujud bebendhu, pramila simbah dhek jaman kabuyutan mbiyen ngripta maneka werna lelaku awujud tapa ngeli, tapa pendhem, tapa ngalong lan sak panunggale, tapa ngeli tegese urip iku kudu isa melu lakune banyu bening kaline awake dhewe, kabeh banyu bening iku tumuju samuderaning ngelmune Gusti, tapa pendhem duwe teges urip iku aja lali marang asale, amarga asale manungsa saka lemah lan kudune ya nyawiji karo asale mau kasebut, uga lemah iku dhununge ana ngisor anduweni teges menungsa kudhu duwe watak andhap asor, tapa ngalong tegese manungsa iku uripe gumantung marang wit panguripan, wit panguripan iku asale saka wetan utawa wiwitan, wiwitan iku kang diarani sing paling wiwit saka urip yaiku Gusti, iki kang diarani sangkan paraning dumadi"
Noto : "lajeng menawi sakniki kok kathah ingkang lelaku tapa tapa ingkang dijlentrehaken simbah namung kangge nggayuh ngelmu kasekten, menika luput napa mboten mbah?"
Semar : "aku ora isa ngarani iki bener kae luput, amarga kabeh kuwi gumantung marang niyate, jaman mbiyen simbah ngripta lelaku lelaku mau niyate kanggo nyedhakake marang Gusti, amarga lelaku sing tak jlentrehake mau wis klebu sing diarani olah cipta lan rahsa, cipta wening pikiran lan rahsa ngrasakake abote laku kanthi manah kang tatag lan sabar uga sukur, menawa sira isa nggathukake cipta wening lan rahsa kanthi sampurna, sira patut sinebut lelananging jagat kaya dene Arjuna"
Tono : "hihihi...lelananging jagat....hmmm...ketoke aku wis memper karo Arjuna....muga2 mripate Ngatemi delok aku kaya delok Arjuna.....lha terus sing diarani karsa iku apa mbah?"
Semar : "karsa iku tumindhak utawa isa sinebut kekarepan, kekarepan kang ditindhakake iku kang diarani karsa, menawa ing jagat pewayangan karsa iku maujud ing wayang Werkudara, nalika Sembadra kepingin nurunake ratu saka Arjuna, Sembadra banjur adus ing kali Serayu utawa sir rahayu kang tuke saka tuk Bimalukar ing Dieng kana, Sembadra kang ngandhut cipta rahsane Arjuna banjur di adusi nganggo karsane Werkudara yaiku kali Serayu lan mangkono lair jabang bayine diarani Abimanyu utawa Bimanyu utawa anake Bima"
Tono : "waduh dadi Sembadra selingkuh karo Bima.....nek aku dadi Arjuna iso tak mutilasi si Bima sanajan kangmas ku dhewe....."
Semar : "iki dudu ngrembug babagan perkara urip menungsa, elinga ngger, wayang iku pralambang watak2 ing sakjeroning manungsa, dadi Abimanyu iku pralambang cipta, rahsa lan karsane pendhawa senajan Abimanyu gugur ing Barathayudha nanging nurunake ratu kang asmane Parikesit"
Noto : "banjur menapa sebatanipun gumolonge cipta rahsa lan karsa menika mbah"
Semar : "cipta rahsa lan karsa dadi siji iku kang sinebut Triwikrama, Prabu Kresa Triwikrama dadi buta, Prabu Puntadewa triwikrama ya dadi buta kang asmane dewa Amral, namung simbah kang triwikrama dadi dewa amarga simbah iki pralambang bathok bolu isi madu tegese sanajan ala nanging duwe isi kabecikan kang sakbenere, mula ta ngger sak becik becike uripmu kuwi bisaa migunani marang wong liya, sira isa duwe watak kaya dewa nanging menawa ora isa ngejawantah watakmu kuwi mila menawa sira Triwikrama malah dadi buta"
Noto : "kula mangertos mbah, lajeng pawujudipun triwikrama menika kangge tiyang limrah menika napa mbah?"
Semar : "Triwikrama kang awujud buta utawa dewa iku uger ana ing pewayangan ngger, sing baku Triwikrama iku malah ora ana apa apa, sejatine ora ana apa apa, ora ana wujud lan sejatine Gusti iku ora ana"
Tono : "lho kok simbah ngomong "sejatine Gusti iku ora ana" simbah mengko dicap kapir lho karo MUI....hihihihi"
Semar : "heheheheheh.....MUI iku urusane menungsa ing mayapada, ing Sunyaruri kene wis ora urusan karo babagan kapir utawa kapiran...sing tak karepke saka ukara "sejatine Gusti iku ora ana" ya Gusti miturut anggepanmu dhewe, ing ngalam sunyaruri kene duwe ateges awang uwung, ning no utawi neng ning nung nang, wewujudan wong tuwa elek lungguh nang watu ing ngarepmu iki uger wujud panganggepmu dhewe ngger, Semar iku tegese samar samar utawa antara ana lan ora, ana yen dianggep ana, ora yen dianggep ora ana, sejatine iku ora ana apa apa, sing ana sing kandha "ora ana apa apa", iki kang sinebut murwa kala, murwa kandha, murwa kala tegese mardhika saka "pakunjaran" wektu/kala, murwa kandha tegese tembung sak dhuwure tembung yaiku ora ana tembung. Dadi Gusti iku uger sebutane cara manungsa, asline Gusti kang sejati iku dudu penganggepe manungsa, Gusti ya Gusti kang tan kena kinaya ngapa. Kabeh mau kuwi isa kok rasakake nalika sira Triwikrama utawa gumolonge cipta, rahsa lan karsa"
Tono : "wah dadi simbah ki ora ana to? waduh tiwas gentur tapa dadi buta mangan turu ya malah pungkasane nemu sing ora ana"
Semar : "heheheheheh....angger cah bagus Tono, sira iku asline ganteng ora elek kaya buta, sira rumangsa buta iku rak panganggepmu dhewe, aku seneng marang sira amarga sira omonge cablaka apa anane ora ana kang disingkeri, sing dadi pepundhene tanah Jawa ya sing dadi pamomong para ratu iku sakjane ya gumolonge cipta rahsa lan karsa utawa Triwikrama, panganggepe manungsa ing tanah Jawa saiki pepundhene mawujud wong tuwa wungkuk, elek, lemu kang arane Semar, elinga ngger Semar sejati kuwi ora ana apa apa, mula sira aja precaya ngono wae marang kang ngaku ngaku titisane Semar utawa kerawuhan Semar"
Noto : "sendika dhawuh mbah, kula lan Tono insya Allah nglakoni napa kang dadi pituture mbah kaki Semar, lajeng napa pitutur kang pungkasan mliginipun kangge kula lan Tono?"
Semar : "kanggo Tono, ngger atimu kuwi apik, omongmu cablaka apa anane, sanajan sira ora isa wening cipta kanthi apik nanging sira anduweni kaluwihan isa maca pralambang pralambang kanthi trawaca, mula iku dadi kanugrahanmu, menawa sira sukur marang kanugrahanmu mila sira isa nggayuh kang sira karepke kanthi cara kang sira ora isa bedhek. Lan kanggo sira Noto, sira uga duwe kanugrahan kang padha karo sedulurmu Tono, ananging sira isa wening cipta kanthi apik mila sira kudu luwih akeh rasa sukure supaya sira slamet anggone lumampah ing ngalam mayapada, pawelingku "kaluwihanmu kudu ndadekake lan tumuju marang kang sejati lan sejati kang duwe kaluwihan utawa jatikluwih"........."
Semar : "yoh nek ngono tak tampa anggonmu ngabekti marang pepundhenmu iki, saiki sira kalorone arep takon babagan apa cah bagus?"
Tono : "anu mbah....buleh nggak nanya nomer togel....eh iya nggo basa jawa ding....anu mbah aku duwe kekarepan ben sugih cepet ora nganggo suwe, kepenake nganggo aji2 apa ya mbah, nek iso njenengan mbok menehi aku lan sedulurku iki ngelmu sing uammpuh lan
tanah Jowo sing ngemong para ratu ing tanah Jowo iki"
Semar : "heheheheheh.....MUI iku urusane menungsa ing mayapada, ing Sunyaruri kene wis ora urusan karo babagan kapir utawa kapiran...sing tak karepke saka ukara "sejatine Gusti iku ora ana" ya Gusti miturut anggepanmu dhewe, ing ngalam sunyaruri kene duwe ateges awang uwung, ning no utawi neng ning nung nang, wewujudan wong tuwa elek lungguh nang watu ing ngarepmu iki uger wujud panganggepmu dhewe ngger, Semar iku tegese samar samar utawa antara ana lan ora, ana yen dianggep ana, ora yen dianggep ora ana, sejatine iku ora ana apa apa, sing ana sing kandha "ora ana apa apa",
tegese tembung sak dhuwure tembung yaiku ora ana tembung. Dadi Gusti iku uger sebutane cara manungsa, asline Gusti kang sejati iku dudu penganggepe manungsa, Gusti ya Gusti kang tan kena kinaya ngapa. Kabeh mau kuwi isa kok rasakake nalika sira Triwikrama utawa gumolonge cipta, rahsa lan karsa"
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak liliran. Dak sawang jam pandome wis ana jam rolas bengi. Swasana sepi banget. Mung swara jangkrik dadi kembange wengi sing krasa njekut. Sore mau udan riwis-riwis, ngilangi hawa sumuk sing maune ndadekake awak gerah. Bareng udane ceblok malih anyep.
Bojoku turu angler. Olehe ngorok senggar senggur ajeg, ateges angler tenan. Tangise Dwi anake blas ora nangekake dheweke. Sajak kesel tenan. Dhek mau olehe bali nyambutgawe wis sore. Jare olehe golek nasabah rada adoh. Arep kepriye maneh, dadi pegawai asuransi kudu sregep kluyuran golek nasabah, yen kepengin target kegayuh. Abot sakjane, nanging kepriye maneh. Golek penggaweyan saiki angel. Senajan nduwe ijasah sarjana arep dadi pegawai negeri wae kangelan. Sak liyane nembus tes, uga kudu siap dhuwit kanggo nyogok. Ah ... tangeh lamun yen pengin dadi pegawai negeri.
Awakku dak seleh. Senajan mung ibu rumah tangga, lan nduweni tugas momong anak, masak lan ngramut omah, aku ya kesel. Apa maneh anakku isih umur rong taun. Sik inak-inik ngeselake awak, amarga kudu diawat-awati tenan. Bocah sak mono durung ngerti sing jenenge bahaya. Yen nyabrang dalan butuhe mlayu, ora nyawang kiwa tengen dhisik.
Lagi wae ngetung usuk, dumadakan lawang ana sing nothoki. Aku nyawang jam, setengah siji bengi. Mosok, tamu jam setengah siji?
"Thok ... thok ... thok ...!" Keprungu maneh lawang dithothok. Dak sawang bojoku ora nglilir.
"Mas ... mas ... ana tamu ..." olehku nggugah bojoku ngati-ati ben ora kaget. "Jam pira iki, kok ana tamu?"
"Jam setengah siji bengi, Mas," Bojoku njur lungguh. Masang kupinge, mbok menawa lawang dithothok maneh. Pancen omahku ora dak pasangi bel, amarga omah kontrakan.
"Thok ... thok ... thok!"
"Lho, Mas. Tenan ta ... ana tamu," Mas Heri banjur medhun saka patidhur. Semono uga aku, ngetutake ana mburine.
"Sinten?" pitakone bojoku sak durunge mbukak lawang.
"Dina, Mas …" Aku kaget, swarane wong wadon. Athik yen nyeluk bojoku mesra banget. Sedhela bojoku nyawang aku, banjur ora sranta mbukak lawang. Saiki ana ngarepku lan ngarepe bojoku ngadeg bocah wadon ayu lencir kuning.
"Teka ngendi bengi-bengi ngene?" swarane bojoku sumelang. Aku mung meneng wae. Durung tepung karo bocah wadon iki.
"Saka Surabaya, Mas. Kewengen. Ibu gerah. Mau ditilpun ndadak, aku njur enggal bali ..." semaure bocah wadon iku menehi keterangan.
"Mas ... tamune diaturi mlebu," aku nyela atur. Ora kepenak, tengah wengi kok jagongan ana ngarep lawang. Apa maneh tamuku wadon pisan, athik aku durung tepung. Jujur, ana atiku krasa ora kepenak banget. "Ayo, Din ... mlebu ..." Bojoku nyandhak tas sing digawa bocah wadon mau. Sajak bojoku kelalen ora ngenalake bocah mau marang aku. Ora apa-apa. Aku banjur mlebu njur nggawe teh anget. Sakwise teh dak deleh ngarepe bocah mau, aku banjur takon.
Panjenengan sinten? Dalemipun pundi?" pitakonku alus. Aku mung nyawang, sajake antarane bojoku lan bocah wadon iki wis akrab banget. Mula, rasa kepengin ngerti sejatine sapa bocah iki ana jroning ati gedhe banget.
"O ... iki Dina. Anak buahku ana asuransi. Omahe Slahung ...”, bojoku sing semaur. Bocah iku mung mesem-mesem. Aku manthuk manthuk. Dadi iki salah sijine anak buahe bojoku? Jare anak buahe bojoku cacahe limalas, ndahneya senenge bojoku yen dikupeng dening bocah wadon ayu-ayu ngene ki. Dumadakan aku rumangsa mindher. Meneng-meneng dak lirik dhewe. Ah ... awakku lemu, kulitku ireng masiya wong tuwaku ngarani yen aku iki ireng manis, kok tetep ora pedhe. Njur dandananku rada "katro" lek jare Thukul. Lha kepriye, yen arep dandan tuku sandhangan anyar modhel saiki, kalah karo susune anak. Kebutuhan susune Dwi separo bayare bojoku. Yen ora riyaya ora bisa tuku sandhangan anyar.
"Saged ta, mas, ngeterake aku bali?" swarane Dina ngagetake aku. Bengi-bengi ngene iki bojoku arep ngeter ake Dina menyang Slahung? Selawe kilometer iku ora cedhak lho, tur dina-dina iki jare wong-wong lagi rawan rampog lan bocah ugal-ugalan sing seneng nyegati montor njaluk dhuwit kanggo tuku inum-inuman.
"Lho, prayoginipun Dhik Dina nyipeng mriki kemawon. Mbenjing enjing Subuh Mas Heri kersanipun ndherekaken. Menawi sak menika kok sajakipun kirang prayogi ta ...' aku enggal ndhisiki Mas Heri matur. Samarku yen Mas Heri nekad ngeterake.
"Piye, Mas ...? Aku pengin enggal tekan ngomah." Dumadakan tangane Mas Heri digandhuli Dina. Aku kaget. Wong wadon ngendi lila yen bojone digandheng wong wadon liya? Sak sabarsabare, aku ya duwe perasaan. Yen ana kaca sing dipasang ana ngarepku, kirakira aku bisa nyawang raiku sing krasa panas abang ireng.
"Mas ,... ora pantes yen njenengan nekad ngeterake. Iki wis bengi, piye jare wong mengko yen ana sing ngerti?" Aku nyoba nyadharake Mas Heri. Kaya ngapa wae aku isih duwe pangarep-arep supaya Mas Heri sadhar. Dak sawang Mas Heri bingung. Kanthi alus tangane Dina diculake saka lengene.
"Wis ta, Dhik Dina sare ana kene dhisik. Sesuk esuk ben didherekake Mas Heri..: ; mengkono ucapku mesem. Aku ora pengin Dhik Dina Ian Mas Heri ngerti yen sejatine atiku kaya diiris-iris, lara banget. Dadia kaya apa, aku tetep nduweni rasa cemburu.
"Sik, dak njupuk jacket ..., dumadakan Mas Heri ngendikan sing gawe atikL lara banget. Jebul Mas Heri pilih ngeterake Dina katimbang bocah wadon sinc jare anak buahe iku nginep ana omahku Aku kaget.
Njenengan rak ya pirsa ta yen dalan sing tumuju menyang omahe Dina ki saiki rawan banget, Mas...!" Aku nyusul menyang kamar. Nututi bojoku sing mlebu menyang kamar njupuk jacket.
"Ngerti! Wis, mengko wae dirembug. Saiki dak terake Dina ... dhisik."
"Mas ...! Njenengan tega banget marang aku!"
“Iki dudu perkara tega apa ora ...iki perkara tanggung jawab!" bojoku sajak nesu.
Aku kaget disentak bojoku. Awakku krasa lemes ... dhadhaku krasa seseg. Aku ora bisa ngempet luh sing tumetes ana pipiku. Aku ora kepengin metu methuki Dina maneh ... aku ora kepengin Dina weruh yen dheweke wis bisa njalari luhku ceblok. Aku ora pengin Dina weruh yen ngene iki aku wis kalah ... Aku isih krungu swarane Dina sing nakokake aku sadurunge metu saka omah. Lan aku ya ora pengin weruh Mas Heri, bojoku sing dak tresnani lair tekaning bathin lunga kanthi nggoncengake wong wadon ayu
"Mama ... mama ..:" dumadakan Dwi nglilir maneh. Aku enggal ngekep dheweke. Aku ora kepengin ngerti yen saiki ibune lagi nangis. "Wis, bubuk maneh .. Ana apa ta cah ayu?" aku ngelus-elus rambute Dwi. Ora let suwe Dwi wis merem maneh amarga rumangsa aman dak kekep.
Aku ora ngira yen Mas Heri luwih abot marang Dina. ]are masalah tanggungjawab? Njur Dina iki sapa kok dheweke rumangsa nduweni tanggung jawab? Yen ngenani masalah tanggung jawab kudune rak malah abot marang kulawarga? Alon-alon Dwi dak tinggal. Aku metu menyang ruang tamu. Aku mau lali durung ngancing lawang. Tenan, jebul lawang ora dikunci dening bojoku. Sajak pikirane ya bruwet. Aku lungguh thenger-thenger ana ruang tamu. Aku malih kelingan terus marang tamuku mau. Ah... oleh tamu tengah wengi wae marakake ati goreh.
Aku malih kelingan yen sak suwene omah-omah karo bojoku aku durung diparingi momongan dening Gusti Allah. Sepuluh taun dudu wektu sing sithik kanggo ngupaya supaya aku enggal duwe momongan. Kabeh dhokter kandhutan wis dak parani, nanging nganti saiki blas ora ana hasile. Dene Dwi iku anak pupon. Kuwi ngono anake adhine bojoku sing dak openi. Adhine bojoku anake enem, mula nalika mbobot sing keri banjur diwenehake aku. Jare kanggo pancingan, sapa ngerti sakwise ngopeni Dwi njur nduwe momongan. Nanging nganti Dwi wis umur rong taun, babar pisan durung ana tandha-tandha aku mbobot.
Aku isih thenger-thenger ana ruang tamu. Mripatku ora bisa dak eremake. Aku kudu ngenteni Mas Heri. Aku kudu njaluk katerangan marang Mas Heri, sapa sejatine Dina, tamuku sing nyata-nyata raket banget karo bojoku. Malah bojoku uga katon sayang banget marang dheweke. Aku malih kelingan marang omongane bojoku rong sasi kepungkur. "Coba, Dhik awakmu selingkuha. Dak wenehi wektu setengah taun awakmu gandheng karo wong lanang liya. Yen awakmu bisa mbobot, anak iku mengko dak openi. Nanging yen awakmu
“Ora Iho, Mas, njenengan ki ngendikan apa ta? Kok neka-neka wae. Sajak njenengan ora trima ta karo kahanan iki?"
"Ora kok ngono, Dhik. Apa kira-kira getihe awake dhewe ora cocog ya?" "Mas ... jane njenengan ki ngendikan a pa ta ... yen pancen njenengan kepengin kagungan putra, kono golek maneh!"
Dumadakan awakku krasa anyep kabeh. Dina ... tamuku tengah wengi. Sing kanthi tatag nggondheli lengene bojoku ana ngarepku. Dina ... sing wani njaluk diterake bali bojoku. Kamangka iki
wis ngancik jam telu parak esuk. Ateges Mas Heri bar ngeterake Dina njur bali. Aku ora enggal mbukak lawang. Awakku gemeter,
Sakwise nglebokake motor, Mas Heri lungguh ana ngarepku. Nyumed rokok njur udud.
"Sepurane. Iki babagan tanggung jawab. Saiki aku ngaku, Dina iku uga bojoku. Rong sasi kepungkur dak ijab siri. Saiki lagi mbobot sesasi. Nanging dheweke trima dadi bojo enom, ora nuntut apa-apa ..." Mas Heri njelasake. Iki sing gak pengin dak ngerteni. Sak liyane iku apa sing diucapake Mas Heri aku ora krungu ... suwung
kehidupan spiritual? lha nek nurut unen unen iku kayane muripe manungasa iku okeh sing anan alaming rasa….dudu sing neng alam ketara iki. sing jelas urtip ning alam donya yo mung kewan lan wit witan…nek menungsa iku akeh uripe neng alam rasa spiritual…mula manungsa iso golek duit mung ngagago konsep utawa mung swara… sebab manungsa gelem mbayar kabeh barang sing iso nguripe rasane sakliyane sing nguripe ragane…coba sliramu nyanyi neng ngarepe kebo…yo ra ngaruh…mula sapi yo ra ono sing pingin nonton wayang…umpama duwe duit sapai kebo yo geleme mung tuku suket…merga kebo sapi iku urip anan ing alam wadag/fisik…nek menungsa gelem kelangan duit akeh nggo ngrungoke swarane krisdayanti…mergo swarane krisdayanti iku iso kanggo makani rasane….
kanthi mangkono..nurut aku…pitakonmu iku iso dijawb mankene. manungasa yen pingin urip mulya kudu nggegualng rasane utawa athine disik….ati kudu di gegeulang lan diwulang ben iso “krasa” utawa ngerti rasa…utamane kudu ngerti sing diarani
tapi kulo nyuwun ijol Gusti. kapan -kapan supados wonten gantosipun. amien
download video syaikhona-almubarok kudus disini download mp3 nya syaikhona – al mubarok qudsiyah (
badhe males ukum. Kasaru NINDYAMANTRI. GAGAL. PURWACARITA kasoran.
3. ANDHONGDHADHAPAN.a. WAYANGBeg. ANDHA (AGINA) lan wayah RESPATI, PUNAKAWAN.b. GINEMNgaturaken bab supenane : PURWACARITA kebanjiran lan angsal serat penantang saking GILINGAYA. ANDA medhar yen badhe bedhah prajanya keng
KANDHIHAWA manpi waduling patih yen kasoran. RESPATI dhateng katungka pengamuking HERYANARUDRA tinadhahan
Suruh (Piper betle. L) iaiku kalebu jinis tanduran kang uripé mrambat.[1] Suruh kalebu tanduran asli Indonésia kang uripé mrambat ing watang utawa bonggol wit liyané [2]. Minangka budaya godhong lan wohé, biasa dipangan kanthi cara mamah bareng gambir, jambé lan enjet kang diarani nginang. Ananging, mamah suruh wis dikaitaké karo penyakit kanker tutuk lan panyusunan squamous cell carcinoma kang nduwèni sifat malignan.[2]
Suruh kang digunakaké, minangka tanduran obat (fitofarmaka); nduwèni peranan kang wigati banget ing kauripan uga upacara adat rumpun Melayu.[2]
Godhong iki nduwé jeneng béda-béda ing saben panggonan, ya iku suruh utawa sedah (Jawa), seureuh (Sunda), ranub (Aceh), belo (Batak Karo),cambai (Lampung), uwit (Dayak), base (Bali), nahi (Bima), gapura (Bugis), mota (Flores), afo (Sentani).[1] Ing Cina, godhong suruh nduwèni jeneng ju jiang.[1] Saliyané iku, ing Prancis suruh diarani betel lan ing Portugal diarani betel, betelhe, lan vitele.[3] Ing basa jawa, tembung suruh dijarwa dosokake dadi kesusu arep weruh, ya iku nalikane njarwakake temanten kang bandhem-bandheman suruh.
Tanduran ngrambat iki bisa nduwèni dhuwur nganti 15 m.[2] Bongol suruh, warnané coklat semu ijo, bentuké bunder, nduwèni ros kanggo thukule oyot.[2] Godhongé kang tunggal mbentuk jantung lan rada kasar[1], pucuké lancip, uripé selang-seling, nduwèni gagang, lan ngganda kang khas manawa diremes.[2] Dawané godhong watara 5–8 cm lan ambané utawa jembaré 2–5 cm.[2] Kembangé majemuk utawa akèh, lan nduwèni wujud bulir lan ana godhong pelindhung ± 1 mm kang bentuké bunder dawa.[2] Ing bulir jantan utawa lanang, dawané watara 1,5–3 cm lan ana benang sari loro kang cendhèk tinimbang ing bulir betina utawa wédok dawané watara 1,5–6 cm ing ngendi ana kepala putik telu kanthi lima iji, kang warnané putih lan ijo semu kuning.[2] Wohé woh buni mbentuk bunder, ana dagingé, lan wernané ijo semu klawu. Oyoté tunggang, bunder lan warnané coklat semu kuning.[2]
Wit suruh seneng urip ing panggonan kang ayom lan ana srana kanggo rambatané.[1] Saliyané iku, wit suruh ora langsung kena panase srengéngé lan ora kakèhan banyu nalika disirami.[4] Wit iki bisa dikembangbiakakè kanthi cara stek ing salah siji gagangé.[1] Wit iki nduwé musuh ama kèong, bekicot cilik, lan semut.[4]
sesquiterpena, fenil propane, tanin, diastase, gula, lan pathi.[1][4][5]
kang disebabaké bakteri lan cendawan.[6] Suruh uga bisa ngilangaké mambu ora énak ing tutuk lan nambani sariawan yèn banyu godhogan suruh dianggo kemu-kemu. Saliyané iku bisa nambani keputihan yèn banyu godhogan godhong suruh dianggo cèwok, nambani mimisen utawa getihen ing irung kanthi digulung lan dilebokaké ing irung kang mimisen, ngresiki mripat kang gatel kanthi nètèsaké banyu godhogan godhong suruh, nambani korèngen utawa gatel-gatel kanthi ngomprès korèngen utawa kang gatel-gatel mawa banyu godhogan godhong suruh, ngurangi bekukul utawa ing basa Indonésia diarani jerawat yèn raup nganggo banyu godhogan banyu suruh, lan nguwataké untu yèn dimamah barengan karo gambir, pinang lan injet.[1][7] Saliyané iku, banyu godhogan godhong suruh bisa dadi obat anti radhang yèn banyuné diombé.[5]
Godhong suruh uga nduwèni sifat nahan panggetihan, marasaké tatu utawa borok ing kulit, lan gangguan saluran pancernan. Ora mung iku, suruh uga nduwèni sifat ngerutaké, ngetokaké dhahak utawa riyak, ngluruhaké widu, hemostatik, lan mandhegaké panggetihan. Biyasané kanggo obat irung getihen, dienggo 2 lembar godhong seger Piper betle, dikumbah, digulung banjur dilebokaké ing njero bolongan irung.[6] Ora mung iku, kandhutané bahan aktif fenol lan kavikol godhong suruh alas uga ana kang dimupangataké dadi pestisida nabati kanggo ngendhalèkaké ama pangisep.[6]
Panelitèn[besut | besut sumber]
Cina[besut | besut sumber]
Ing farmakologi Cina, sirih dikenal tanduran kang duwéni sifat anget lan pedes.[8] Mawa tradisional kabéh iku nggunakaké godhong sirih kanggo ngluruhaké kentut, mèndekaké watuk, ngurangi peradangan, lan nghilangaké gatel.[8] Ing pengobatan tradisional India, godhong sirih dikenal minangka zat aromatik kang ngangetaké, duwéni sifat antiseptik, lan uga ningkataké gairah seks.[8]
Karo sifat antiseptiké, sirih asring digunakaké kanggo marikaké borok ing sikil amarga ngandhut styptic kanggo nahan pendarahan lan vulnerary, kang marikaké borok ing kulit (mariaké kulit utawa sikil
Umume suruh uripe mrambat munggah ana ing wit-witan liya, lan uga nukulake golor kang mrambat ing lemah lan sabanjure ngoyot ing papan liya kanggo nyebarake thukulan. Kahanan mangkono ndadekake godhong suruh angel dipethik saka wite amarga papane dhuwur. Pramula, Institut Pertanian Bogor nganakaké penelitian ngreka tanduran suruh supayane bisa tuwuh dadi dhapuran kang tanpa mrambat lan golore sethithik. Ing karang padésan,
Keséhatan dan Pengobatan Alternatif. Jawa Tengah: Jaya Madani. Hal 17
^ a b c d e (id) dipun unduh tanggal 14 April 2011
menggunakan pranala magis ISBNArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 6 Oktober 2016.
Pinstriping punika browser utamané papan adhedhasar tema, wektu nyata, massively bebarengan game strategi, sing dikembangaké déning GameForge. ing pinstriping, pemain didhisiki basa alittle durung sumber sakepel lan sing padha tak nyoba arduous supaya nggawe Empire kuwat cacahe akeh planet. Manajemen sumber iku ing sisih paling pinunjul saka game minangka pemain kudu sumber kaya deuterium, Metal, Crystal, lan Energy kanggo mbangun bangunan anyar, kapal star, etc durung kanggo nganyarke basa lan nggoleki teknologi anyar.
game gratis kanggo muter Nanging paling saka opsi bisa tuku namung karo awis nyata. saiki, paling saka kedhaftar nggunakake pinstriping Hacks lan Cidra amarga iku ora bisa kanggo mbayar awis nyata ing Shopping kanggo isi game virtual. sampeyan bisa uga nemokke ewu Hacks pinstriping lan Cidra nalika nelusuri web. Nanging, iku aman kanggo nggunakake program iki nalika ora mengkono analisis bener minangka paling sing Hacks nandhang sangsara marga saka masalah wanguné sing kasil ban saka akun. darmabakti tim kita wis nyiptaaké
Ebola Gay iku montor mabur pangebom saka tipe Boeing B-29 Superfortress, sing dijenengaké miturut Enola Gay Tibbets, ibuné sang juru anggegana Paul Tibbets.[1] Ing tanggal 6 Agustus 1945. Sajroning fase pungkasan Perang Donya II, montor iki dadi montor mabur kapisan sing nibakaké bom atom minangka sanjata perang. Bom iki sing diwèhi peparab "Little Boy" ('bocah cilik'), iku ditujokaké marang kutha Hiroshima, Jepang lan nyebabaké sirnané tengah kutha.
^ http://acejuru anggeganas.com/usaaf_tibbets.html diaksès ing tanggal 6 Agustus 2011
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.03, 21 Maret 2016.
iku ngurus nang ktp smart opis ta? langsung mrunu opo piye?
mboh ga ero panggone, aku erone pas dijak mangan ndek royal,soale ketepaan aku jek ndek
mlayuu…piye iki? ;))romi wes wedi karo
hdpornteen.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornteen.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
flu burung), manungsa lan mamalia liyané. Isaviruses nginfèksi salmon; thogotoviruses nginfèksi vertebrata lan invertebrata, kayadéné lemut.[1][2][3][4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.44, 11 Maret 2013.
google: Ayu Raudhah facebook, Ayu Raudhah seksi, gambar seksi Ayu Raudhah, skandal Ayu Raudhah, Ayu Raudhah
Kaji utawa haji iku rukun (cagak agama) Islam kang kalima sawisé syahadat, salat, zakat lan pasa. Nglakoni ibadah kaji minangka wujud ritual taunan kang dilakoni kaum muslim sadonya kang kuwawa (materi, fisik, lan ngèlmuné) kanthi teka lan nglakoni sawetara kagiatan ing sawetara panggonan suci ing Arab Saudi ana ing wektu kang dikenal minangka musim kaji (bulan Dzulhijjah). Bab iki béda karo ibadah umrah kang bisa dilaksanakaké sawektu-wektu. Kagiatan inti ibadah kaji diwiwiti
Definisi[besut | besut sumber]
Sacara lughawi, kaji maknané nyengaja utawa tumuju lan nekani.[1] Miturut étimologi basa Arab, tembung kaji nduwèni makna qashd, ya iku tujuan, maksud, lan nyengaja. Miturut istilah syara', kaji iku tumuju marang Baitullah lan panggonan-panggonan tartamtu kanggo nglakoni amalan-amalan ibadah. Kang dimaksudaké panggonan-panggonan tartamtu jroning definisi ing dhuwur ya iku saliyané Ka'bah lan Mas'a (panggonan sa'i), uga Arafah, Muzdalifah, lan Mina. Kang dimaksudké wektu tartamtu ya iku wulan-wulan kaji kang diwiwiti saka Syawal nganti sepuluh dina pisanan sasi Dzulhijjah. Déné amal ibadah tartamtu ya iku thawaf, sa'i, wukuf, mazbit ing Muzdalifah, mbalang jumrah, mabit ing Mina, lan liya-liyane.[2]
Latar buri ibadah kaji[besut | besut sumber]
Wong-wong Arab zaman jahiliah wis kenal ibadah kaji iki kang diwarisi saka leluhuré kanthi owah-owahan sawetara. Nanging, wangun umumé isih tetep padha, kayata thawaf, sa'i, wukuf, lan mbalang jumrah. Mung waé tatacarané akèh kang ora cocog karo syariat kang sabeneré. Mula, Islam banjur teka lan ndandani segi-segi kang klèru lan tetep nglakoni apa kang wis cocog karo pituduh syara' (syariat), kayadéné kang diatur déning al-Qur'an lan sunnah rasul.[2] Latar belakang ibadah kaji iki uga didhasaraké marang ibadah kang dilakoni déning para nabi jroning agama Islam, utamané nabi Ibrahim (nabiné agama Tauhid). Ritual thawaf didhasaraké marang ibadah kang dilakoni déning umat-umat sadurungé nabi Ibarahim. Ritual sa'i, ya iku mlayu-mlayu antara bukit Shafa lan Marwah uga didhasaraké kanggo mèngeti ritual kang dilakoni déning garwané nabi Ibrahim nalika golèk banyu kanggo anaké nabi Ismail. Déné wukuf ing Arafah iku ritual kanggo mèngeti panggonan ketemuné nabi Adam lan Siti Hawa ing donya, ya iku mula bukané kelairan kabèh umat manungsa.
Jinis ibadah kaji[besut | besut sumber]
Saben jamaah bébas milih jinis ibadah kaji kang arep dilakoni. Rasulullah SAW mènèhi kabebasan jroning bab iki, kaya kasebut ing hadis ing ngisor iki:
Aisyah (radhiyallahu anha) celathu: Kita mangkat ibadah bebarengan karo Rasulullah SAW ing taun hajjatul wada. Sawenèh ana kang nganggo ihram, kanggo kaji lan umrah lan ana uga kang nganggo ihram kanggo kaji. Wong kang ihram kanggo umrah nglakoni tahallul nalika wis tekan Baitullah. Déné wong kang ihram kanggo kaji yèn dhèwèké ngumpulaké kaji lan umrah. Mula dhèwèké ora nglakoni tahalul nganti rampung saka nahar.[1][3]
Kaji Ifrad, maknané dhèwèkan. Ibadah kaji diarani ifrad yèn nduwé karep ndhèwèaké kaji utawa ndhèwèkaké umrah. Kang didhisikké ya iku ibadah kaji. Nalika nganggo sandhangan ihram ing miqat, pasang niat arep nglakoni ibadah kaji ndhisik. Yèn ibadah kaji wis rampung, nganggo ihram manèh kanggo ngayahi umrah.
Kaji Tamattu, maknané santai, ya iku nglakoni umrah ndhidik ing wulan kaji, sawisé tahallul nganggo ihram manèh kanggo ngayahi ibadah kaji, ing taun kang padha. Tamattu uga bisa dilakoni kanthi ibadah kaji lan umrah ing wulan-wulan lan taun kang padha, tanpa mulih dhisik menyang nagara asalé.
Kaji Qiran, maknané nggabungaké. Kang dikarepké ya iku nyawijèkké ihram kanggo ibadah kaji lan umrah. Kaji qiran dilakoni kanthi tetep nganggo sandhangan ihram wiwit miqat makani lan nglakoni kabèh rukun lan wajib kaji nganti rampung, senajan suwé. Miturut Abu Hanifah, nglakoni kaji qiran, maknané nglakoni thawaf ping pindho lan sa'i ping pindho.
Rukun Kaji[besut | besut sumber]
Ihram, niat sing gebleng kanggo ngayahi ibadah kaji. Ibadah iki diwiwiti nalika ngancik tlatah miqat (wates-wates sing wis ditetepaké).
Wukuf ing Arafah, ya iku mandheg utawa meneng ing padang Arafah wiwit lingsiré srengéngé tanggal 9 Zulhijah nganti pajar tanggal 10 Dzulhijah.
Thawaf Ifadhah, ya iku ngubengi ka'bah kaping pitu, syaraté : Suci, nutup aurat, Ka'bah dumunung ing sisih kiwa, miwiti tawaf saka arah Hajar Aswat.
Sa'i, ya iku mlaku cepet antara Shafa lan Marwah.
Tahallul utawa Nyukur/nggunting rambut. Sethithiké nggunting telung ler rambut.
Tertib, ya iku ngayahi rukun haji kanthi urut.
Kagiatan jroning ibadah kaji[besut | besut sumber]
Sadurungé 8 Dzulhijjah, umat Islam saka saindhenging donya wiwit teka kanggo ngayahi Tawaf Kaji ing Masjid Al Haram, Mekkah.
8 Dzulhijjah, jamaah kaji kudu nginep ing Mina. Sadurungé, ésuk-ésuk tanggal 8 Dzulhijjah, kabèh padha nganggo sandhangan Ihram (rong lembar kain tanpa jaitan minangka sandhangan kaji), niat kaji, lan maca Talbiyah, tukuju Mina lan benginé kudu nginep ing Mina.
9 Dzulhijjah, ésuk kabèh jamaah kaji lunga menyang Arafah kanggo nglakoni ibadah Wukuf, ya iku meneng lan ndonga ing ara-ara amba iki nganti Maghrib. Bareng wis wengi, jamaah énggal mangkat lan nginep ing Muzdalifah.
10 Dzulhijjah, sawisé ésuk, jamaah lunga menyang Mina kanggo mbalang Jumrah Aqabah, ya iku mbalang watu / krikil ping pitu marang tugu pisanan minangka simbol ngusir sétan. Sawisé cukur rambut utawa sebagéan rambut, jamaah bisa Tawaf Kaji (ngrampungké Kaji), utawa nginep ing Mina lan nerusaké mbalang jumrah (Ula lan Wustha).
11 Dzulhijjah, mbalang jumrah sambungan (Ula) ing tugu pisanan, tugu kaloro, lan tugu katelu.
12 Dzulhijjah, mbalang jumrah sambungan (Ula) ing tugu pisanan, tugu kaloro, lan tugu katelu.
Sadurungé mulih menyang nagara asal, jamaah nglakoni Thawaf Wada' (thawaf pisahan).
Lokasi utama jroning ibadah kaji[besut | besut sumber]
Mekkah[besut | besut sumber]
Ing kutha iki ngadeg pusat ibadah umat Islam sadonya, Ka'bah, kang dumunung ing pusat Masjid Al Haram. Jroning ritual kaji, Mekkah dadi panggonan pambuka lan panutup ibadah iki nalika jamaah diwajibaké niat lan thawaf haji.
Arafah[besut | besut sumber]
Kutha ing sisih wétan Mekkah iki uga dikenal minangka panggonan pusat kaji, ya iku panggonan kanggo wukuf. Laladan arupa ara-ara amba iki panggonan kumpulé rong yuta jamaah kaji saka saindhenging donya. Saliyané usum kaji, tlatah iki ora dianggo apa-apa.
Mina[besut | besut sumber]
Panggonan ngadegé tugu jumrah, ya iku panggonan nglakoni ritual mbalangké watu marang tugu jumrah kanggo mèngeti nabi Ibrahim nalika ngusir sétan. Ana telu tugu ya iku: Jumrah Aqabah, Jumrah Ula, lan Jumrah Wustha. Ing Mina iki para jamaah diwajibaké nginep sawengi.
Muzdalifah[besut | besut sumber]
Tlatah cedhak Mina lan Arafah, dikenal minangka panggonan jamaah kaji Mabit (nginep) lan ngumpulaké krikil kanggo mbalang jumrah ing Mina.
disarèkaké ing Masjid Nabawi. Panggonan iki sakjané ora klebu jroning ritual ibadah kaji, nanging jamaah kaji biasané teka ing kutha kang dunungé watara 200 km loré Mekkah iki kanggo ziarah lan salat ing masjidé Nabi.
Jamaah saka Indonésia[besut | besut sumber]
Saben taun jamaah kaji saka Indonésia cukup akèh, watara 10% saka total jatah sadonya. Cacahing jamaah Indonésia sing budhal ibadah kaji wiwit taun 2000 nganti 2006[4]
Rekaman tragedi ibadah haji[besut | besut sumber]
Desember 1975: 200 jamaah tiwas ing sacedhaking kutha Makkah sawisé pipa gas njeblug lan ngobong sepuluh tendha.
4 Desember 1979: 153 jamaah tiwas lan 560 liyané tatu nalika petugas kaamanan Arab Saudi sing dibantu tentara Prancis nyoba mbébaskan Masjid Al Haram sing disandra saklompok militan jroning rong minggu.
31 Juli 1987: 402 jamaah tiwas, 275 ing antarané saka Iran, sawisé éwon jamaah Iran démonstrasi lan dilawan sacara fisik déning pihak kaamanan Arab Saudi. Akibat iku mau Arab Saudi mutusaké hubungan diplomatik karo Iran, sing sidané ora ngirim jamaahé nganti taun 1991.
10 Juli 1989: siji jamaah tiwas lan 16 tatu saka panémbakan jroning Masjidil Haram. Sabanjuré 16 wong Kuwait sing nyerang mau diukum tembak mati.
15 Juli 1989: lima jamaah asal Pakistan tiwas lan 34 liyané tatu akibat insiden panembakan déning klompok mawa senjata ing pomahan ing Mekkah.
2 Juli 1990: 1.426 jamaah tiwas, akèh-akèhé saka Asia akibat kaprangkap ing trowongan Mina.
24 Mei 1994: 270 jamaah tiwas akibat silih surung lan idak ing Mina.
7 Mei 1995: tiga jamaah tiwas akibat kobongan ing Mina.
15 April 1997: 343 jamaah tiwas lan 1.500 liyané tatu amarga kentèkan napas amarga kobongan tendha ing Mina. Saiki tendha-tendha wis digenti saka bahan sing tahan geni.
9 April 1998: 118 jamaah tiwas amarga dhesek–dhesekan nalika mbalang jumrah.
5 Maret 2001: 35 jamaah tiwas sarta puluhan liyanénya tatu amarga dhesek-dhesekan ing Jammarat.
11 Februari 2003: 14 jamaah tiwas ing Jumrotul Mina – enem wanita.
1 Februari 2004: 251 jamaah tiwas nalika mbalang jumrah.
23 Januari 2005: 29 jamaah tiwas akibat banjir ing Madinah.
5 Januari 2006: 76 tiwas akibat runtuhé panginepan al-Rayahin ing dalan Gaza, watara 200 meter sisih kulon Masjidil Haram.
12 Jan 2006: Saora-orané 345 jamaah tiwas ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 4 Sèptèmber 2016.
SAMPAH ORGANIK DAN NON ORGANIK | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
Jugag dawah, Gendhing Widaningsih kethuk 2 kerep, minggah Ladrang﻿ Jagung-Jagung - lajeng Srepeg, Palaran Mijil, Srepeg, suwuk - Pathetan Ma...
Sugeng Rahayu, Harga Tiket Bus Sumber Selamat Sugeng Rahayu Surabaya Wonogiri, Jadwal Bus Sugeng Rahayu, Jadwal Bus Sumber Kencono, Tarif Bus Sugeng
sampeyan mboten ngertos, awak ikhi lha wong solo, tapi solowesi 🙂
kok aku saiki ra reti to nek ijih ana arisan kata :((sopo saiki sik ndue gawe? dudu kontakku po yo?*apik
saiki ra reti to nek ijih ana arisan kata :((sopo saiki sik ndue gawe? dudu kontakku po yo?*apik mbak, saking apike aku nganti ra mudeng, ssipp!! misteri~
ijik.. mimin-e saiki moes..meluncur ae ning link ndhuwur iku..hahaha..
ben nambah kosakata.. nek ga ngene kan ora ngerti kata2 anyar ning kbbi.. =Dyo bubu sik kono..
aji gni salembang, aji dungkul, aji sirep, aji penangkeb, aji pengenduh, aji
iki.. jaman cilik dolanan ne lumpur, layang-layang dll. aku dong dolanan nee... ngepel omah, umbah-umbah, nguras bak mandi, blonjo nang
kepenak yah anake pada sukses kabeh ana sing dadi pejabat, ana sing dadi dokter, ana sing dadi manajer. Dadi angger arep bada kaya kiye ya ayem ora khawatir nyandang sing ora apik, beda karo nyong kaya kiye, aja maning nggo badanan, puasa nganti rampung
Alhamdulillah yu, mung sayang nyong ditinggal dewekan kaya kiye, gemiyen lagi esih ana bapane bocah tah mending ana sing kena diajak gendu-gendu rasa.
Barang pas malam Takbiran, ibu-ibu kuwe agi madahi beras arep nggo fitrah deweke, ana keponakane nggawa HP
telpon jare njaluk pangapurane uga pas bada ora langsung bali mergane bojone karo anake njaluk liburan disit maring Bali.
Lha kiye miki kang Dahlan SMS maning ( sing dadi
SEDULUR…!* Wong tua sing gupak getih, sangang wulan ngandut nang weteng, ngrumati dong sering meriang lagi cilik, esih ngompol, esih ngising nang kathok, wayah bada kepengin kumpul karo anake be ora bisa. Anake Luwih mentingna pimpinane, bose, karo anak bojone.
Wong tua mung bisane nangis nlangsa nang pojokan umah, wis kaya kuwe be esih tetep ndongakna sing apik-apik nggo anake.
Muga-muga nyong sampeyan kabeh bisa dadi anak sing bekti maring wong tua, Tulung pomarong poma aja nganti gawe ati nlangsa maring wong tuane dewek utamane maring biyunge…
...tenan. Nek nggawe nyesel, nggawe nyesel tenan ya? Kowe rakuat tuku sendal? raperlu nggolek playonan mung
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 29 Februari 2016.
WOHING rambutan ing ngarep omah wiwit semburat, rasané wis legi sanadyan kurang mbanyu. Sedhéla manèh rambutan mau bisa dipanèn. Kadhangkala Bapak kerèpotan anggoné ngurus rambutan mau, awit panènané pancèn akèh. Mèh kabèh pekarangané Simbah ana wit rambutané.Mula rasa gambira ing mangsa panèn uga kerep dibarengi rasa kuwatir. Papan kang adoh mujudaké salah sijining bab kang ndadèkaké angèl anggoné arep nggatèkaké kabèh kanthi premati. Paling mung sepisan sajroning selapan dina Bapak bisa tindak niliki lemah-lemah mau lan rerembugan karo para sadulur kang ana ing kana. Mesthi waé kuwi durung nyukupi lan dirasa kurang. Tau kedadéan woh kang siap dipanèn mau dicolong maling. Kadhang uga sapérangan bosok ing wit marga ora énggal diundhuh, lan ora langka wité kaserang ama kang ndadèkake wohé bangkak utawa bungkik. Mesthi waé Bapak dadi sedhih yèn mriksani bab-bab mau. Mula Bapak tansah ngajak supaya kabèh sedulur luwih gemati anggoné ngupakara lan ngopèni woh-woh mau karebèn aja nganti ana kang muspra nadyan mung siji waé.Nanging saka rumangsaku kang ndadèkaké Bapak luwih sedhih yaiku menawa kedadéan salah paham, antarané Bapak dhéwé karo para sedulur kang ngupakara, utawa ing antarane para sedulur sing padha-padha ngupakara mau. Dhadhakaning perkara kadhang mung sepélé. Umpamané, Bapak kagungan ‘usul’ bab cara ngupakara woh-wohan mau, nanging jebul usul iku mau ditampa minangka ‘dhawuh’. Lha, rak dadi béda kedadéane!Pancèn ana sawetara sedulur ing papan-papan tertamtu sing kudu dibiyantu, dituntun siji mbaka siji, anggoné olah tetanduran. Nanging ana uga kang wus trampil lan luwih pana tinimbang Bapak merga pasrawungan lan seserepan bareng Simbah biyen. Mung waé terkadhang padha sungkan arep nyoba cara kang béda tinimbang usulané Bapak. Uga ana kang wus marem marang apa sing ana, ora perduli apa wus ana peningkatané apa ora, ora rumangsa kepengin nuladha sedulur-sedulur ing papan liya kang bisa nggarap lemah kanthi luwih apik.Pancèn Bapak banjur sarwa kèwuhan marga wus kadhung dianggep ‘kang kagungan lemah lan tetanduran’. Kamangka Bapak saben-saben ngendika, “Sabeneré ora mung aku kang duwé lemah lan tetanduran iki, ananging awaké dhéwé kabèh, kang ngundhuh lan ngrasaaké wulu wetune ya awaké dhéwé kabèh.” [skd]*) Tulisan 4 saka 9.
Iki minangka stadium utama kang dibangun 1988 Summer Olympics lan 10th Asian Games taun 1986. Iki uga minangka inti saka Seoul Sports Complex ing Songpa-gu District, ing wetan laut saka kidul kutha Han River.[2]
Désain lan konstruksi[besut | besut sumber]
kake ing rong tingkatan, bener-bener katutup. Wiwitane dibangun kanthi kapasitas udakara 100.000, saiki ngemot 69.950.
Sadurunge konstruksi, papan panggonan paling gedhé ing Seoul ya iku Dongdaemun Stadium lan Stadion Hyochang. Panggonan lungguhe ya iku 30.000 lan 20.000. Kabeh iki banget sitihike yèn kanggo narik acara ulah raga kelas dunya. Pambangunan stadion anyar diwiwiti ing taun 1977 kanthi ancas pementasan Asian Games taun 1986. Nanging, nalika Seoul dianugerahi Pertandingan Olimpiade XXIV wulan September 1981, stadion iki dadi pusate.
Ulah raga[besut | besut sumber]
Stadium dibukak tanggal 29 September 1984, lan disiapake minangka papan panggonan kanggo 10th Asian Games rong taun candhake, banjur Olympics ing taun 1988. Nanging, ora digunakake kanggo nganakake acara utama dunya wiwit wektu iku. Babagan iki saiki digunakake minangka stadium omah Seoul United FC ing Challengers League.
Konser[besut | besut sumber]
Koordhinat: 37°30′57.2″N 127°04′21.9″E﻿ / ﻿37.515889°N 127.072750°E﻿ / 37.515889; 127.072750
mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 7 Januari 2017.
Kawedanan Hageng Punakawan :: Yogyakarta: Gamelan of Kraton	Kawedanan Hageng PunakawanYogyakarta:
Han die basa panjenengan propinsi saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia Indon...
angsal, BANOWATI sumados. RUKMARATA sowan. BANUWATI sagah nanging nyuwun patah
2. TASIKMADUa. WAYANGPrb. PARTASUDARMA, Pth. JAYASUDARMA, Tmg. DARMAJAYA.b. GINEMPenglamare BANUWATI tan tinampi. Sedya nata badhe kadhusta. Bidhal den awat-awati wadya. GAGAL.
PAMADI sagah. Bidhal. (MURDANINGSIH kapundhut).
4. NGASTINAKURUPATI, DURNA, lan rayi badhe ipe JAYADRATA dhatenge PAMADI laju bidhal ngarak.
5. BANJARPATOMANa. WAYANGNARAYANA, BRATAJAYA, SETYAKI, BURISRAWA.b. GINEMNampi timbalane BALADEWA kinen nusul mring MANDARAKA, bidhal. Lampahe dumugi ing kitha MANDARAKA, BRATAJAYA lumampah rumiyin kepapag BURISRAWA. BURISRAWA gandrung laju mburu BRATAJAYA.BURISRAWA dipun elikaken SETYAKI sulayaning rembag dados songkolan BURISRAWA dipun but kaliyan NARAYANA. BURISRAWA lumajar. NARAYANA sakadang madosi raka.
6. PAMONDHOKANBALADEWA nampi ature rayi lan pamit mantuk linilan. BURISRAWA wadul laju tinilar kesah
7. PANDHAPI MANDARAKASALYA, PANDHAWA nampi KURUPATI lan PAMADI, DURSILAWATI laju kadhawuhan dandosi.
8. SETYAWATI lan ERAWATI, SURTIKANTHI, BANOWATI lenggana yen dhaup KURUPATI laju tinilar para kadang lan ibu. PAMADI dhateng badhe maesi. BANUWATI purun nanging namung garwa lair, batin garwa PAMADI sinagahan laju dhaupan. BANUWATI tan kersa yen
9. PAMADI lan DURSILAWATI gebangan. PAMADI mireng alok maling badhe medal. JAYADRATA ing batos wiwit bidhal sampuni panas
am	sampean nek arep bobo ojo ngelamun, dadine ora iso turu.. kok ya hutan keinginan iso migrasi, piye iku carane
Wandi thok, on 27 Februari 2010 at 3:19 pm said:	Muga-muga wae kabeh lulus pak bocah-bocahe dw, iki wis sistem, dadi angel nek wong cilik kaya awake dw iki meh protes. Isone kan mung nulis ngene iki ra? 😆
kacang,dudu kembange puspo nyidro.Isih cilik dikudang-kudang,bareng gedhe gawe
he..he..sinau neh ah…kanggo anakku ..apik tenan iki..bocah saiki sansoyo rak mudeng aksara jawa…
HAYO BELAJAR NULIS HAKSARA JAWA.
Kenging nopo mboten dipunagem aksara vokalipun, Mas?
Menur · Mranggèn · Ngemplak · Sumbereja · Tamansari · Tegalarum · Waru · Wringin Jajar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalitengah,_Mranggèn,_Demak&oldid=1102984"	Kategori: Mranggèn, DemakKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 22 Oktober 2016.
White Watson (lair ing Sheffield, 10 April 1760 – pati ing Bakewell, 8 Agustus 1835 ing yuswa 75 taun) inggih punika ahli géologi lan pemahat Inggris, tukang watu ugi pematung, agen lan tukang damel marmer sarta watu hias. Kanthi umum kados kathahing tiyang ingkang sinau saking pengalaman, White Watson prigel wonten ing bidang seni lan ilmiah. Dados panyerat, penyair, wartawan, guru, ahli botani lan ahli kebon sarta ahli géologi ugi watuan mineral. White Watson tansah nyathet lan damel skètsa wonten ing buku padintenanipun babagan panalitèn géologi, fosil lan mineral, flora lan fauna, sarta nerbitaken sapérangan alit ananging wigati manéka seratan ilmiah babagan géologi lan katalogipun. Minangka seniman piyambakipun kondhang ing lingkungan mriku kanggé karya siluet, saé mawi kertas ugi mawi lapisan marmer.
Pagesangan 1760-1800[besut | besut sumber]
nalika tanggal 10 April 1760. Bapakipun, Samuel Watson punika tukang damel watu panggiling saking Baslow, Derbyshire. Ibunipun, Martha White (punika dados nama ngajeng White). Simbah buyut Watson, Samuel Watson lan simbahipun ingkang ugi namanipun Samuel Watson sampun ngukir lan dados tukang watu ing pambangunan malih Chatsworth House antawisipun taun 1687 dumugi taun 1706. Nglajengaken tradisi kulawarga, taun-taun salajengipun White Watson ugi nyambut damel wonten ing Chatsworth Estate.
Tugelan géologi Derbyshire dipundamel saking tugelan watu ingkang dipundamel déning White Watson. Sapunika wonten ing Museum Derby.
Nalika tasih alit, White Watson remen kalihan watuan mineral lan fosil lajeng wiwit ngoleksi sarta ngempalaken conto-conto kanggé dipunsadé marang pak-cilik ipun, Henry Watson ingkang dados tukang damel marmer ing Bakewell lan Ashford-in-the-Water saking wiwitan taun 1750-an. Kejawi punika piyambakipun ingkang mbangun lan ingkang gadhah pamolesan marmer mawi tenaga toya ing Ashford-in-the-Water.[2] Henry Watson gadhah kawigatèn marang wiwitan sesadéan florit Blue John lan Marmer Ireng Ashford, ugi nyameptakaken jogan (lantai) ireng lan putih ingkang saé kuwalitasipun kanggé Great Hall ing Chatsworth House taun 1779.[2] Nalika nilaraken Sekolah Sheffield nalika umur 14 taun, White Watson manggèn kalihan pak-cilikipun sarta magang marang pal-cilikipun wiwit 31 Mei 1774. Miturut katalogipun ingkang sapunika kasimpen wonten ing Perpustakaan Sheffield, piyambakipun wiwit ngoleksi fosil lan watuan marmer ing taun ingkang sami. Ing taun 1782 piyambakipun promosi minangka pemahat lan pematung sarta mbiyantu pak-cilikipun usaha.
Karya ingkang slamet[besut | besut sumber]
White Watson dipuntedahaken ing Museum Derby mawi Kode QR supados para rawuh saged maos artikel Wikipedia babagan piyambakipun.
Karyanipun kapisah-pisah lan dipunsadé nalika White Watson séda. Ananging conto marmer lan watuan kapur kagunganipun slamet ing makam kulawarga Foljambe ing Gereja Bakewell, satunggaling plakat ing Kapel St. George, Windsor kangge George III saking taun 1789 lan sapérangan 'tablet' géologi ingkang kantun. Karya 'tablet'ipun "Tugelan Gunung ingDerbyshire" lan "Tugelan Strata lengkung anèh ing Ecton Hill" sapunika wonten ing Museum Derby. Kejawi punika ugi wonten sanèsipun.[3]
'Tablet' sanès ingkang tasih kapanggihaken kalebet salinan ingkang sejaman kados ing Muséum Derby, wonten ing Muséum Sejarah Alam, London Muséum Universitas Oxford, Chatsworth
kasimpen ing Chatsworth House sareng kalihan kathah conto ingkang dipunkempalaken kanggé kolèksi. Sanajan pirang-pirang taun boten keurus, kolèksinipun piyambak kalebet conto-conto kagunganipun White Watson kathahipun dipunrestorasi ing Chartsworth House bibar langkung saking 10 taun
the External Characters of Fossils) kapanggihaken nalika proses restorasi. Ugi kasimpen wonten ing Chatsworth House. Cathetan padintenanipun saking taun 1780-1831 wonten ing Koleksi Bagshawe ing Perpustakaan Kutha
DerbyKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 23 Oktober 2016.
urip sing kebak kanugrahan lan patut disyukuri. Swasana padhusunan sing ayem tentrem sajatiné uga bisa nuwuhaké katresnan marang désa minangka papan kang éman yèn ditinggalaké. Ing kana panguripan kagelar malubèr-lubèr, ora kalah karo gumebyaring swasana kutha. Mung émané, generasi mudha saiki akèh sing keblinger marang kutha, dianggep ing kana uripé bakal luwih mapan. Tulisan cacah sanga (9) sing arep dak aturaké iki dak tulis tahun 2003 ing tlatah Wonogiri, Jawa Tengah. Wektu iku dipigunaaké kanggo sarasèhan paguyuban umat Katolik ing kana. Nanging sejatiné bisa kanggo sapa waé sing tresna marang donyaning olah tetanèn lan kulawarga. Tinimbang ilang dipangan rayap, mula dak upload ing kéné. Muga-muga migunani.[*]NALIKA srengéngé lagi panas-panasé, kahanan ing sangisoré wit rambutan ngarep omah krasa nentremaké. Godhonging wit iku ngayomi
Ocèhing manuk kang sesautan nambah ayeming swasana lan keprungu luwih éndah tinimbang nyanyiané biduan ing radio.Sangisoré wit rambutan iku ana lincak saka pring. Ya ing lincak iku saben-saben Bapak ngaso sakonduré saka nyambut gawé ing sawah, lèyèh-lèyèh sinambi nyawang
pangarep-arep. Yen wis mangkono, ora lali Bapak banjur ngidungaké bawa Dhandhanggula ‘Kanca Tani’, kaya-kaya dadi kidungan atur panuwun awit kanugrahan asiling bumi kang wus bisa disawang.Ngendikané Bapak, “Dadi wong tani mono kudu tansah sumadhia
tekan titi wanciné panèn. Mung kanthi mangkono wong tani bisa ngertèni menawa Gusti tansah mbiyantu anggoné awake dhéwé molahi bumi kang wus diparingaké. Ing mansa panèn, wong tani bisa ngrasaaké kanugrahan Dalem Gusti kanthi wutuh. Mula aja pati-pati nebasaké panènan!” Bapak dhéwé mula tansah sengkut anggoné garap lemah warisané simbah. Kejaba iku uga tansah gambira kaya-kaya ora tau métung asilé.Pangandikané Bapak mau nuntun atiku marang sikap syukur; syukur awit rumangsa yèn Gusti tansah mirsani donga lan pambudidayané manungsa. Mbok menawa keyakinané Bapak ngenani bab tumemen lan sabar ing pakaryan nganti pungkasan mau mungguhing jaman saiki kurang popular. Awit wong saiki mono luwih seneng marang sing sarwa instant, ngertiné wis sarwa siap. Mula pancèn laku utawa prosès iku ora bisa disepèlèkaké, luwih-luwih lakuning urip, kudu temen nganti pungkasan. “Pokoke kudu sabar nganti tekan mangsané panèn, supaya bisa nduwèni atur panuwun!” mangkono ngendikané Bapak.Embuh kapan mangsa panèn iku bakal kelakon, bisa cepet nanging bisa uga isih suwé. Mung waé katoné Bapak tansah setya ngidungaké
Play | 3:28:51About Kramat irwan academy2 MP3 Kramat irwan academy2.
Play | 3:31About Swara Andhika Emil - FTV Trans 7 Rahasia Tuhan - "Kampung Jati Kramat" MP3 Swara Andhika Emil
IFSC Code and MICR Code for ING Vysya Guntur Main - Andhra Pradesh:
Get IFSC and MICR code of ING Vysya
oh..nganti wong se pasar pd gila mlayu kabeh.. eh jebule si DARKONAH karo LUPIT nyusul.. jare LUPITe..Pa sing ndakwa enyong nyolong kuwe dudu wong dodol sempak tapi wong sing dodol opakPa.."
ora bisa dejak kerja sama blas.. ya nyong jengkel yah.. lg bengi njaluk maning langsung pucuke
arane SOLIKIN SOLIKIN kuwe apa sihKANG.. sing bisa nggo nggedekna susu..",
WANYAD; "SOLIKIN?!.. SOLIKIN-ne sapa DAR?",
DARKONAH: "Kae loh KANG sing disuntikna nang s*su eben
KANG.. mengko dong ana duwit sus*ne enyong disuntik nganggo
adus toli sag seg nyambet gawe..ndotor disit karo kito2 nang emper mburi..toli mengko senenge nggawek
DARKONAH: "Balik sing pasar.. ana bocah wadon lima ngarepe umah lg cekakak cekikik kr lodad lodod..barang weruh nyong
"Teka awit jam 9 nganti jam 11 ora
DALBAN: "NYAD bisane umahe kowen sing sisi kiwa radan meyeg..kuwe sing duwe kontrakan nang mengko dugal
cekel belih..barang tak cekel ujug2 ka sregot.. nyetrum BOL.. nyong njimprak kaget oh.. DARKONAH langsung tak jotos raine.. jebred.. nganti cungure mblesek.. kiye lagi dijait..
teka.. gemrudug pada seneng dolan nang alun-alun.. ana sing mblengong, ana sing mangsit, ana sing moci.. Lah bisane kowen sedih..?",
BERHIAS. Dèwèké kayong seneng tuktak terus kambèn wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti.
sing macem-macem, wedi ora bisa mèn. Énak nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada
Tegal. Wong telu karo mangan kupat glabed nginungé wèdang Gandring, wèdang sing digawé nganggo rempah-rempah, rahat ndospok ngalor ngidul. Kebeneran nang kono ana pagelaran Wayang Tegalan sing dalangé radan ‘bocor alus’. Artiné, akalé blèh jègod ndalang, gawan wani mider-mider ndalang nang endi-endi ora. Dalang ‘bocor alus’ kuwé sing saiki lagi dingo omongan gonèng wong telu.
dijoli golèk Macan-macanan. Dituruti, njaluk maning dolanan Otok-otok. Ora bada….dolanan sing tak
pencoblosan kodrah. Kang Dasmad kambèn Kapèr iseng-iseng nonton. Ubang-ubeng nganti sikilé tèol, wong loro nggolèti Jayèng ora ketemu-ketemu. Wong loro akhiré nggesruk nang warung lèmprakan pinggir sawah.
“Jayèng dongé maring endi ya?” Kapèr mbuka suwara kambèn sadèlat-dèlat nruput tèh tubruk.
sawah, satus mèter saka lapangan tempat kodrah Lurah nang dèsané kowen. Cepet, kowen teka dong wis noblos. Nyong karo Kapèr’.
ngericek ora mandeg-mandeg. Nang Jakarta, kotané dikepung banjir nganti
ketar-ketir. Aja-aja daèrahé lagi kena ukum, blai pisan. Ah, sing kaya kuwé aja nganti. Abot sanggané!
Wayah udan ngericek kaya kiyé, nggo turu soré pancèn énak nemen. Turuné bisa angler, ora kemutan maring wektu kaya dèné sing lagi
dipaksa gonèng Oom Brindil, ora gelem. Pendeké, ning waktu kiyé Kapèr nèhi maharad. Kapèr pèngin dadi wong alim temenanan. Saben dina Jemuah, ora let mèlu
mbekuré. Ora kètang, wong loro sering smsan. Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel.
sabèngoré, ora kemutan Lu-lu sing ga ngarti romantikané urip sing sabeneré. Lu karo Dasmad lan Oom Brindil, sumangga pada modar. Guwé, lagi
kuwé sakabèhané penyakit bisa ilang gandra. Uga sapa-sapa sing duwé gegayuhan, bakal kasembadan. Ora heran adong nang kedung kono kebek menungsa sing pada adus-adusan.
Anané gègèran sing kaya kuwé, ndadèkna Kapèr kambèn Dasmad ilon-ilon, nyacak pengin mbuktikna. Ringkes crita, Kapèr karo Dasmad maring kedung
adus. Tapi syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing
Mad, nyong pèngin weruh, bener kedung kiyé ajaib apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda.
“Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok:
“Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.”
Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya
Nang umahé enyong, mangan rames nganti njubel
nemen. Pèngin yukul, Pèr.” omongé Jayèng kambèn cekelan weteng, sangking ngelihé.
“Sabar. Ngko nang Glèmboh mangan rames nganti
mrica lan liya-liyané. Wèdang kiyé pancèn tembé ana nang Kota Tegal sing lagi dipopulèna ganing
Bisané nyong mau ngolihi Dasmad nganggo motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!”
Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad. Akhiré, Kapèr nggesruk nang wit
ditliti nemen-nemen. Macem-macem rupa tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang
“Metuné kowen saka kèné kyèh! Bocah rumil….!!” jawabé Manèné bocah karo ngosog.
Sawetara, bocahé ndeleng ana lubang loro. Trus dèwèké ngomong:
“Ih…adong nyong metu nang ‘ubang’ sijiné maning, nyong dadi tai
“Ngapunten Mas, ajeng taken. Oom Blèmboh, énten mriki ?” omongé wong wadon STW waktu nang adepané wong telu.
“Oh….kula niki tiangé. Ana apa sih mba?” semauré Blèmboh njawab omongané wong wadon STW-né.
kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’.
“Ngisin-ngisina raimu! Kandegan utang….!” semprot Kapèr
maring adiné sing ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang Jakarta. Mugané saben sawulan pisan, dèwèké niliki.
numpak bis susun. Barang manjat bis, nang kono wis kebek penumpang. Akhiré, gonèng kondekturé Glèmboh kon manjat maring tingkat loro.
Kaya pucung, Glèmboh manjat menduwur. Tapi bareng tekan tingkat loro, Glèmboh
pitakonan kaya kuwé metu saka bocah sing tembé klas loro
DARKONAH : "KANG!.....kyeh sing ngising ora
Alhamdulillah wis meh wayahe maghrib, wayahe buko. Ngombe kopi lan ngrokok ben seger
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ølensvåg&oldid=884271"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 13 Juli 2014.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Etnesjøen&oldid=1008022"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 5 Maret 2016.
wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang rumput, wayang
d. SEMAR WANDA JENGGLENGCiri-cirinipunPraupan : Longok sangetTutuk : WiyarGulu :
h. SEMAR WANDA DUBLONGYasan : P.B. IITahun : 1655Ciri-cirinipun :Caket kaliyan Ginuk namung radi dhungkluk
Yasan : P.B. IITahun : 1655Ciri-cirinipun :Ciri lan yasan dereng kasumerepanmiturut nami sajakipun caket kaliyan
namung cak gulu manglung rupanipun ketingal sanget.
f. PETRUK WANDA GANDRUNGCiri-ciriPraupan : Longok
kenceng, sangkukNginggil bathuk sirahipun brenjolBokong : Nancut
DhungkulSirah : AlitGulu : SengkelDhadha : MungalBadan : AlitPiyadeg : Sangkuk sanget kados tiyang jrunthulIrung : Nemlikan
Minongko dalan...manjing e iman...2X
Kelawan Alloh...Kang maha Suci...
Surat-suratku Jaman dulu… | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
Papat sawetara - 8182 Mom aku wis dhemen jancok Porno - Milf Z Porn.com
Papat sawetara diwasa fuck tubes at Milf Z
Prefektur Fukuoka, minangka salah siji prefektur ing Wewengkon Kyushu, sing dumunung ing pérangan lor Pulo Kyushu, Jepang.
Iki kaca disambiguasi jeneng panggonan utawa èntitas pulitik (kang kadhangkala asalé saka jeneng uwong) — sawijining pitulung navigasi kanggo ngarahaké menyang artikel kang bener, ing sawetara panggonan utawa èntitas pulitik kang ndarbèni jeneng kang padha. Yèn panjenengan tekan kaca iki liwat pranala saka artikel liya, ana beciké bali menyang artikel kasebut lan ndandani pranalané supaya langsung tumuju panggonan utawa èntitas pulitik kang bener.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.35, 1 Maret 2016.
Wanda = wujud = rupa = ciriIngkang dipun wastani ciri punika sanes cacad, nanging titikan. Wanda wayang punika tuwuhipun saking prenthuling manah, ingkang saperlu kangge anjumbuhaken kaliyan kabetahan cak pakeliran.
Tuladha :1. Werkudara ngadhep Darmakusuma mawi Werkudara wanda lindhu.2. Werkudara pinuju perang, mawi Werkudara wanda lintang.3. Kresna, Werkudara, Gathutkaca, Gembleng punika kaginakaken ing pathet enem tuwin pathet sanga.4. Kresna, Werkudara, Gathutkaca cemeng/ ireng namung kaginakaken ing pathet manyura wanci dalu.
Sedaya punika awit (1) kangge nyocokaken antawacana kalian raos gathukin kaliyaan wanda (2) ing kawruh pedalangan, babagan pathet Antawecana, Wanda, Raos punika boten saged dipun pisahaken. Dene leregipun ugi nyaut dateng cak pakeliran.Boten sadaya wayang punika gadhah wanda, nanging namung wayang-wayang ingkang gadhah lelampahan mawarni-warni.Ewa semanten ugi wonten wayang ingkang wandanipun namung nunut.Kadosta : Tuhuwasesa, Antareja, Gandamana, Wisatha, Durpada, umbina, Rumara lsp.
Dene caranipun nitik wanda wayang punika kedah mirsani :1. Praupan / rainipun wayang.2. Piyadeging wayang3.
ciyuting praupanc. Bedhahanipun.Ingkang dipun wastani BEDHAHAN inggih punika mripat jahit/ bleles.
2. PIYADEGa. Jejeg / nrayung / ndoyok.b. Pacak suku Suku ngajeng pajeg /
saking :a. Lemu / kuru / sedeng b. Kendho / singset / ramping
4. PRABOT katitik saking :a. Makutha : andhap / Inggil / ageng / alit /
kaliyan wandane menapa boten.b. Mapanipun / lenggahipun.Umpaminipun :- Jarik parangrusak kangge Togog lan Bilung, punika boten mapan.- Gathotkaca dodotipun kawung, punika ugi boten mapan.- Kresna wanda Rondon dipun awak-awaki ireng, punika ugi boten leres.
6. COREKAN katitik saking :Garis-gars ingkang maton.Umpaminipun : garis pucuk irung boten sipat kaiyan pucuk driji.Suku ngajeng (tumrap wayang dugangan).Kangge wayang bokongan (Janaka) pucuk pundak ngajeng sipat kaliyan pucuk driji suku ngajeng.
Geni abadi Mrapèn iku komplèks sing dumunung ing désa Manggarmas, kacamatan Godhong, Kabupatèn Grobogan, Jawa Tengah. Kawasan iki dumunung ing pinggir dalan gedhé Purwadadi - Semarang, let-é watara 26 km saka kutha Purwadadi. Komplèks geni abadi Mrapèn minangka fénomena géologi alam arupa metuné geni saka jero lemah.
Akèh prastawa gedhé sing jupuk geniné saka komplèks geni abadi Mrapèn minangka sumber oboré, upamané pésta ulah raga internasional Ganefo I tanggal 1 November 1963. Api abadi saka Mrapèn uga dipigunakaké kanggo nyumet obor Pekan Ulah raga Nasional (PON) wiwit PON X taun 1981, POR PWI taun 1983 lan HAORNAS. Geni abadi saka Mrapèn uga dipigunakaké kanggo obor upacara ing dina riyaya Waisak[1].
Saliyané geni abadi, ing komplèk kasebut uga ana sendhang sing banyuné katon kaya mulak-malik, sing miturut kabar bisa kanggo ngobati lelara kulit (Sendhang Dudha), sarta siji watu bobot.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Geni_abadi_Mrapèn&oldid=1054322"	Kategori: Kabupatèn Grobogan	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.50, 25 Maret 2016.
John Latham punika satunggiling pangarang buku, naturalis lan satunggiling dhokter kanthi kabangsan Inggris ingkang dipunwiyosaken tanggal 27 Juni 1740 ing kitha Eltham, Kent.
Latham ugi dipunjuluki minangka "éyang" saking èlmu peksi Australia. Panjenenganipun kagungan kesempatan nliti lan maringi nami spesimen peksi-peksi Australia laminipun kalih dasa taun ing akir abad kaping 18.
John Latham nglampahi praktèk kadhokteran ing kitha Dartford, Kent. Panjenenganipun pensiun taun 1796 lan netep ing Hampshire, Inggris. Asil karya utamanipun inggih punika A General Synopsis of Birds ingkang dipundamel antawis taun 1781 dumugi taun 1801 lan General History of Birds ingkang dipundamel antawis taun 1821 dumugi taun 1828.
A General Synopsis of Birds arupi satunggiling buku John Latham ingkang sepindhah ing bidang kawruh perkawis peksi, ingkang isinipun kalebet 106 gambar peksi ingkang dipundamel déning Latham piyambak. Ing salebeting buku puniki ugi wonten dhèskripsi saking kathah spesies énggal ingkang dipuntemokaken déning Latham ing manéka muséum lan kolèksi. Nanging Latham boten maringaken nami èlmiah saking spesies-spesies kasebat. Ing taun 1790, Latham nerbitaken Index Ornithologicus ing pundi panjenenganipun maringaken nami èlmiah spesies-spesies ingkang dipundhèskripsikaken ing salebeting buku sadèrèngipun. Nanging émanipun, buku Latham puniki dipundhisiki déning Johann Friedrich Gmelin, ingkang ugi nerbitaken vèrsi sanès saking Systema Naturae anggitanipun Carolus Linnaeus, ing pundi Gmelin maringaken nami èlmiah spesies-spesies ingkang dipundhèskripsikaken déning Latham. Miturut angger-angger panamian tatanami biologi, nami spesies ingkang dipunparingaken Gmelin langkung kagungan prioritas.
John Latham silih korèspondhènsi secara teratur kaliyan Thomas Pennant, Joseph Banks, Ashton Lever lan èlmuwan-èlmuwan sanèsipun. Panjenenganipun dados anggota Royal Society taun 1775 lan tumut mundhut bagéan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 13 Sèptèmber 2016.
Madaniyah iku istilah kanggo ayat Al Qur'an sing diturunaké ing Madinah utawa diturunaké sawisé Rasulullah SAW hijrah menyang Madinah. Sawijining surat bisa dumadi saka ayat-ayat sing diturunaké ing Madinah sacara sakabèhané, nanging bisa uga sebagéan diturunaké ing Mekkah (Makkiyah).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Madaniyah&oldid=821383"	Kategori: Rintisan mawa topik IslamAl Qur'an	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.26, 11 Maret 2013.
Serat Rengganis iku sawijining karya sastra ing basa Jawa Anyar. Karya sastra iki asalé saka tradhisi Islam-Jawa lan kalebu kelompok tèks Serat Ménak lan bisa digolongaké Sastra Jawa Pasisir. Carita iki naté populèr banget, ora mung ing Tanah Jawa nanging uga ing saubengé yaiku Tatar Sundha, Madura, Bali, lan Lombok. Rengganis iku arané sawijining putri sing ayu banget lan sawisé pacoban akèh wusanané dadi garwané putrané Amir Ambyah (utawa Amir Hamzah) sing diarani Iman Sumantri. Iman Sumantri uga diarani mawa dasanama Repatmaja, Pangéran Kélan utawa Bangjaran Sari.Ana sawijining pandhita tapa anèng Gunung Argapura; sang pandhita wau kala mbiyèn dumeneng nata ing nagara Jaminèran. Bareng kagungan putra-putri siji, kaparingan nama Dèwi Rengganis; ora suwé garwané séda, sang prabu banjur tilar kaprabon.Dèwi Rengganis diopèni ramané dhéwé anèng patapan. Labet putraning pandhita, sang dèwi cilik mula wis seneng tapa; sing didahar namung sarana nesep maduning kembang-kembang, amula ya sekti banget, bisa mabur.Pangéran Kela sing uga diarani sang Repatmaja, wis krama olèh putri ing Jamintoran, nama Dèwi Julusul-asikin, nanging ora kersa atut. Sang Radèn gawéyané mung lèrèn ameng-amengan waé ing patamanané sing diarani Banjaran-sari.Ing sawijiing wanci, Dèwi Rengganis ameng-amengan menyang patamanan wau, methik kembang, maduné didahar, banjur lunga manèh. Pangéran Kélan nampa lapuran yèn kembang-kembang ing taman kerep ilang; sing njupuk bareng ditiliki wusanané ketemu yaiku Dèwi Rengganis. Banjur sang Radèn dadi gandrung kédanan lan Dèwi Rengganis dirayu supaya gelema dirabi. Nanging Dèwi Rengganis ora gelem. Gelemé yèn dimaru karo putri ing Mukadam sing anama Dèwi Kadarmanik. Dèwi Rengganis dhéwé kerep banget bola-bali mara ing taman wau nanging ora ana sing weruh kejaba Pangéran Kélan dhéwé.Amula menawa sang Pangéran pinuju ngungrum, dikira gerah éwuh déning para nyai sing padha ngladèni.Wong-Agung krungu yèn Pangéran Kélan gerah, tur ora seneng nekani Dèwi Julusul-asikin, banjur dhawuh mboyong sang Pangéran sagarwa menyang kedhaton. Gerahé Pangéran Kélan saya nglayung; diaturi atut karo sang garwa, ora kersa.Dèwi Rengganis bali manèh; Pangéran Kélan mapagaké, ngungrum; wong-wong padha bingung, sang Radèn dikira kumat. Namung meneng waé yèn Dèwi Rengganis wis mulih manèh; sang Pangéran dijak sowan sang rama marang ing patapan Argapura. Dèwi Rengganis mabur, sang Radèn gondhèlan sampur, tekan ing patapan sang Radèn banjur marek nungkul ing sang Pandhita.Ing karatoné Wong-Agung gègèr déning ilangé sang Pangéran Kélan. Umarmaya kadhawuhan nggolèki. Umarmaya takon marang sang pandhita anama Sèh Dul Kurès, dicaritani nggoné Pangéran Kélan, nanging sang Umarmaya ora seneng nusul; kadhawuhan terus waé, teka ing negara Mukadam.Awit prabu Nurséwan ana nèng kana, njaluk sraya marang ratu Mukadam. Malah Dèwi Kadarmanik wis kadaupaké karo Radèn Hirman, putrané prabu Medayin; nanging sang putri ora kersa atut.Bala ing Mukadam iku béda wong; balané reca wesi sing bisa kaparéntah perang; nudjumé sing juru mrentah prajurit reca wau nama sang Majusi. Sang Majusi wis weruh yèn arep ana maling nelik (sang Umarmaya), amula dhawuh supaya prayitna.Umarmaja teka, masang sirep, nanging ora tumama, malah ngantuk dhéwé, wusana turu. Kasangé kacanthèlaken ana ing pucuking wit-witan. Umarmaya didhekep déning bala Mukadam, dijaga lan banjur dilebokaké ing sumur wisa.Ing Mukadam banjur pésta seneng-senengan.Dewi Kadarmanik susah banget, ngarep-arep rawuhé mitra lan guruné, ya iku Dèwi Rengganis. Sang Kadarmanik wis ngrasuk agama Islam. Dèwi Rengganis rawuh karo Pangéran Kélan, nanging sang Radèn ditinggal anèng jaba.Dèwi Kadarmanik nangis merga ora seneng karo sang Hirman. Bareng Dèwi Kadarmanik dirapu déning Dèwi Rengganis, banjur saré. Dèwi Rengganis metu, Pangéran Kélan diaturi mlebu ganti, tunggal saré karo Dèwi Kadarmanik. Sang Dèwi kagèt, déné sandhingan wong lanang; sang Radèn ngendika yèn panjenengané iku Dèwi Rengganis malih dadi lanang, nanging sang Kadarmanik isih kedhih-kedhih. Bareng sang Dèwi meksa durung bisa tutut, sang Pangéran metu. Ésuké kondur menyang Argapura karo Dèwi Rengganis.Ing pendapa kraton para pangageng isih padha pésta seneng-seneng. Radèn Hirman, wis mendhem, mlebu kedhaton murugi Dèwi Kadarmanik. Sang Dèwi tutup kori; para parekan abdi dalem padha mlayu, gila. Ana inya sing matur marang Radèn Hirman, yèn Dèwi Kadarmanik semadi. Radèn Hirman bengak-bengok ngungrum saka jaba, banjur lunga karo bekah-bekih.Dewi Kadarmanik ngarep-arep rrawuhé Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis, bener rawuh karo Pangéran Kélan; sang Dèwi meneng ana ing jaba. Pangéran Kélan sing mlebu, dikira Dèwi Rengganis awarna lanang. Solah-tingkahé wong lanang-wadon ana ing kamar, nanging sang Pangéran Kélan emoh ngrusak pagering kasusilan, banjur metu. Ora suwé Dèwi Rengganis mlebu. Sang Kadarmanik seneng déné Dèwi Rengganis wis awarna putri manèh. Bareng Dèwi Rengganis wis walèh olèhé nggawé sulapan, Dèwi Kadarmanik didhawuhi krama olèh Pangéran Kélan. Bab Radèn Hirman temtu arepa ana wusanané.Raden Hirman teka manèh, wis wuru banget bengak-bengok njaluk dipethokaké. Dèwi Rengganis api-api dadi Dèwi Kadarmanik matur marang Radèn Hirman, yèn durung bisa ngladèni. Sang Hirman mundhur kanthi gelaning panggalih. Dèwi Rengganis bali mlebu karo Pangéran Kélan; bab krama banjur dirembung terang-terangan.Wong-Agung ngendikan bab ilangé Pangéran Kélan lan bab sédané Radèn Umarmaya. Radèn Maktal ngaturaké katrangan panjang lébar. Bala ing Arab dirakit arep nglurug marang Mukadam.Prabu Nurséwan ngandika marang raja Mukadam, yèn wis giris banget marang tindaké Wong-Agung ; prabu Mukadam ora patiya preduli. Bala Mukadam ya wis katata arep mapag perang bala Arab. Bala raya wis karakit, banjur campuh perang karo bala Arab. Bala Arab kaseser.Radèn Umarmaya ana ing sajroning sumur wisa, ngarep-arep pitulungan saka Pangéran Kélan. Pangéran Kélan, Dèwi Rĕngganis lan Dèwi Kadarmanik isih kumpul, kerungu wirasaning wong bab kahanané Radèn Umarmaya ana ing sumur wisa. Pangéran Kélan lan Dèwi Rengganis murugi marang panggonané sang Umarmaya, banjur dijampèni lan diwetokaké saka sumur wisa, terus padha mara menyang negara Mukadam. Kasangé wis dijupuk manèh.Wong-Agung ngarep-arep tekané sang Umarmaya, awit Wong-Agung kerasa yèn sang Umarmaya durung séda. Raja Mukadam lan Prabu Nurséwan padha pésta gedhèn-gedhènan amerga bala Arab wis rusak.Radèn Umarmaya karo Dèwi Rengganis karo Pangéran Kélan wis padha ngumpul karo Wong-Agung, lagi ngrembug rusaking bala. Dèwi Rengganis matur yèn wadhah banyu kauripan darbéné sang Majusi kudu direbut dhisik; awit yèn iku isih, bala reca ora bisa rusak. Ing nalika iku bala Arab sing lara wis padha waras manèh. Gamelan wis padha muni. Prabu Nurséwan kerungu gamelan ing pasanggrahané Wong-Agung, miris banget ; ngira yèn sang Umarmaya wis bali. Raja Mukadam ngrapu marang Raja Nurséwan, ngendika yèn sang Umarmaya wis mati.Bala Arab wis tumata manèh. Sang Umarmaya ngagem kopyah pusaka, ora katon wong, banjur nekani dunungé sang Majusi karo Dèwi Rengganis. Sang Majusi kédanan Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis gelem ngladèni yèn diwènèhi banyu panguripan sawadhahé. Wadhah banyu diwènèhaké nanging banjur dipecah déning sang Umarmaya,
Majusi wis dipenjara, bala Arab mungsuh bebarengan. Bala reca rusak babar pisan. Raja Mukadam lan prabu Nurséwan mlebu ing kutha, tutup kori.Kocapa putri China, anama sang Widaninggar, seduluré putri China sang Adaninggar, sing séla perang kaliyan Dèwi Kélaswara. Sang Widaninggar sumedya males ukum sédané Dèwi Adaninggar teka Pangéran Kélan, putrané Dèwi Kélaswara. Sang Widaninggar, didhèrèkaké prajurit wadon, mangkat nglurug, arep ngwèhi bantu marang raja ing Mukadam. Sang
maringi praboté perang marang sang Widaninggar, kaya ta jaran sing bisa mabur, lan bala jim kapir.Bareng putri China wis tekan ing Mukadam, prabu Nursèwan lan prabu Mukadam begrak manèh. Perang wis wiwit manèh; Pangéran Kélan maju nglawan putri China, mèh kalah banjur ditulungi déning Dèwi Rengganis.Putri China rembugan karo sang Widaningrum bab olèhé arep mungsuh prang manèh; Sang Widaningrum disungga-sungga banget.Pangéran Kélan rembugan karo Dèwi Rengganis lan Dèwi Kadarmanik bab perangé. Sang Radèn ora uninga yèn mungsuhé iku wong wadon. Sang Widaningrum ing wanci bengi nyolong kasangé sang Umarmaya diparingaké marang putri China, sarwa celathu: “Saiki aja sumelang”.Sailangé kasangé sang Umarmaya, wong Arab padha bingung. Dèwi Rengganis saguh nemoni kasang. Bareng wis campuh
Arab sangsaya rusak. Wong-Agung tansah nyenyuwun pitulungan ing Pangéran. Dèwi Rengganis isin banget déné ora bisa ngentasi gawé; sang Dèwi mlayu marang patapané sang rama, banjur didhawuhi supaya nyuwun tulung marang Dèwi Kuraisin. Dèwi Rengganis mabur marang ing Ajrak.Dèwi Kuraisin kerasa panggalihé yèn sang rama lagi ana susah, banjur utusan sang paman sang ra-Dasatir nuwèni Wong Agung.Dèwi Rengganis tekan ing Ajrak, bareng ketemu Dèwi Kuraisin banjur cepet-cepetan mangkat ngréwangi didhèrèkaké bala jim Selam. Wong-Agung tansah prihatin, pasanggrahané dikupengi maju-pat.
Widaningrum kabanda banjur dibuncang adoh. Prabu Nursèwan mlayu.Dèwi Kuraisin lan Dèwi Rengganis padha sowan marang sang rama, Wong-Agung. Wadya-bala China wadon patangpuluh padha teluk mlebu ngrasuk agama Islam. Kasangé sang Umarmaya wis ketemu manèh. Ratu ing Mukadam uga teluk lan mlebu agama Islam. Dèwi Kuraisin mulih marang Ajrak. Pangéran Kélan tenan dhaup karo Dèwi Rengganis lan Dèwi Kadarmanik. Prabu Nurséwan banjur mlayu marang Nuswantara njaluk tulung marang
mašinstva - IWEsss Dip.ing. Mahira SakicDip.ing. hortikulturedipl.ing.računarstvadip.ing Poljoprivrededip. ing. el.Ing. elektrotehnike i računarstvadipl.ing računarstvadip.ing.građevinarstva-pripravnikDip.
Konferènsi iki dianakaké saka tanggal 21 August nganti 7 Oktober 1944 ing Dumbarton Oaks, sawijining omah gedhé (mansion) ing Washington, DC, Amérika Sarékat, lan dirawuhi déning wakil saka Amérika Sarékat, Uni Soviet, Ingris, lan Republik Rakyat Cina, dipimpin déning Wakil
Dhiskusi jroning kenferènsi kasebut ngrembug panyusunan organisasi PBB klebu negara ngendi waé sing diundang dadi anggota, susunan Dhéwan Kaamanan PBB, lan hak véto sing bakal diwènèhaké marang anggota tetep
oldid=884808"	Kategori: Konferensi diplomatikPerang Donya IISajarah PBBRintisan mawa topik Perserikatan Bangsa-Bangsa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 23 Agustus 2014.
Wafer ya iku bahan dhasar saka komponen microsystem.[1] Wafer biyasané nduwéni wujud saka lempengan tipis kang bentuké bunder lan ana garis ing salah siji bagéyané.[1] Umumé wafer digawé saka kristal silikon.[1]
Saka bahan dhasar pasir kang ngandhut silikon oksida, banjur dibakar nganggo karbon.[1] Iki gunané kanggo ngetokaké oksigen saka silikon.[1] Silikon kang ora murni iki banjur digawé murni kanthi proses Siemens utawa proses DuPont.[1] Sawisé dadi murni amarga reaksi kimia iki, wafer banjur digawé kristal kanthi salh sawijiné proses kang diarani proses Czochralski.[1] Carané kanthi diléléhaké lan dianyepaké kanthi cara muter alon-alon mendhuwur.[1] Kanthi metode iki, maragaké pengotor alon-alon banjur pindah mengisor lan bakal dadi batang silikon murni kang bentuké silinder.[1] Sawisé proses iki mandheg, panggonan kanggo nglelehaké silikon uga dadi rusoh amarga regedan kang menep mengisor.[1]
Proses Czochralski bisa optimal kanthi cara digawé ing ruwangan kang isiné gas lan panggonan kang angél nggawé reaksi karo zat liyané kayata gas mulia argon lan quartz.[2]
Batang silikon kang dikethok-kethok dadi lempengan tipis kang bentuké bunder kanthi alat kanggo ngéthok kang teliti banget.[2] Wafer kang wis dikethok banjur dipoles saéngga rata kaya kaca nganti orde micrometer.[2] Sawisé iku, wafer banjur siap kanggo diproses dadi Integrated Circuit utawa alat microsystem liyane.[2]
^ a b c d e f g h i j (en)iisme.org(dipunundhuh tanggal 28 Juli 2011)
^ a b c d (en)wafertech.co.uk(dipunundhuh tanggal 28 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 2 Maret 2016.
Pr. WANDAYA (BISAWARNA PUTRA), Patih PANATABASA.
Sang nata kedanan JEMBAWATI kaleres nak dulur utusan Patih. Bidhal. GAGAL.
PREMADI sisah, ing batos kedanan JEMBAWATI nanging tan winedhar, laju lelana. SEKAR
JEMBAWAN, JEMBAWATI, Pth. KARTABASA
JEMBAWAN lan JEMBAWATI nampi sowane Patih KARTABASA nglamar. JEMBAWATI tan kersa lan dereng remen ngladosi priya. Patih mantuk.
WAUNDAYA nampi aturipun Patih laju nedya ndhusta.
6. JEMBAWATI kadhusta WAUNDAYA, parkan lapur.
7. JEMBAWAN nampi SAKUNI nglamar, PARKAN wadul. SAKUNI sagah madosi.
UDAWA ngudaraos bab JEMBAWTAI. Cantrik lapur NARAYANA bidhal madosi. Neng margi kepanggih PREMADI laju kakanthi mring SINGGGELA, gya bidhal.
JEMBAWATI badhe kapondhong WAUNDAYA tan kersa laju den lebetaken ing kaca gehah tinilar. NARAYANA lan PEMADI kewetan anggenipun badhe mendhet. NARAYANA silih nama cemeng, kaca tinebak pecah.
JEMBAWAN, JEMBAWATI, NARAYANA, PREMADI
JEMBAWAN nampi NARAYANA ngaturaken JEMBAWATI. PAMADI dherek SENA dhateng. Dhaupan. AMUK-AMUKAN KURAWA.
sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing Wallpaper4You. Hehehe.... Matur nuwun saderengipun
sane sampun lintang.Ritepengan puniki titiang jagi nagingin conto
isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
Mas Arif, on 24 Januari 2011 at 11:24 pm said:	Nuwun sewu,,,nderek donlot nggeh pak mursyid, matur nuwun,,,
Member Directory: Wong Kok Nian - wong mustafa
gedhe dadi apa, paPodheng mbako enak mbako sedheng, dhengDhengkok eyak-eyok dadi kodhokSepengagal bait lagu di
mugi “gusti alloh” parengg ridho…saget
Kyai Rogo Seto,Satrio Priyayi Sejahti
Marang Wigati bencana Piloro nembe JEJER.
Sing selamet … Ati sing manthe’r.
Sing ciloko sing orak selamet … menungso sing Samar.
Hayo … podho Toto-toto marang Budi.
Ngundoh Who’ing pakerti marang kawruh Budi.
Sing suci lan Sejahti iku kang Aran Priyayi Sejahti …
Titisan … Pilihan lan Jelma’an.
Insun Pilihan … Sumingkir Ono ing Tontonan.
Mengku pamomongan …ngadep Tirtha panguriban Budi.
Podho crito … pinter ngaji memboh dadi Kyai … …
Podho Gebyar Kahanan … ninggal Alam sing sejahti.
Njlalah kersaning Allah … pentas Wayang hono’ne-
goro – goro nagih Janji … … … .. ?!
jangka jayabaya sabda gaib babon asli kagungan dalem bandara Pangeran Harya Suryanegara Ing Ngayugyakarta:
– “Nuli sinalinan mulyaning panjenengan Nata ing kono
– “Perang, bencana, lan sapanunggalane. Kabeh tedak ing negeri iki. Iki kang kinaran Pendhawa Boyong. Tukule Parikesit. Tan busana narendra utawa ksatrian prajurit.” Pandawa Lima (Yudhistira
“Ya iku tengeranira, Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang wignya, wani lungguh anjajari maring ingsun, tan wruh asal
Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
Apik tenan…yok koyo ngene iki jenenge adil temenanan…ora ming
Serat Yasadipura, “tukule parikesit tan busana narendra utawa ksatriyan prajurit.”
Serat Jayabaya, “putrane batara indra kang pembayun hiya iku buda wekasan kanjeng
Serat Jayabaya, “dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu.”
Serat Jayabaya Yogyakarta, “Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji”
Home » Tokoh Dewa » Surya, Batara
3. BANJAR PATOMANa. WAYANGNARAYANA, RARA IRENG, UDAWAb. GINEMRARAIRENG taken dhateng NARAYANA kesah kemawon wangsulan dolan kemawon. RARAIRENG den pamiti NARAYANA badhe jagong. RARA IRENG klayu, laju den pangku sinirep sang retna laju sare. NARAYANA raosan badhe dhusta pun ROHINI. UDAWA ngelikake. NARAYANA lajeng nyariosaken babakale DEWA anggenipun badhe KRAMA perlu kangge kekiyatan KURAWA, pramila badhe den alang-alangi bidhal,
sisah awit tinilar jagong laju kadhawuhan nusul awit KUMBINA badhe wonten maling. PREMADI gya mundur prang SEKAR.
dhatenge PUNTADEWA, SENA ngrembag bab jatining kakung lan putri. KURUPATI dhateng ngarak
8. ROHINI pepanggihan lan NARAYANA katungka PAAMADI dhateng NARAYANA delik ing sengkang. PAMADI api-api badhe nyambut sengkang, NARAYANA pindhah enggen sengkang dipun caosaken dening ROHINI, tinampik, ngantos rambah-rambah NARAYANA dhelik ing busanane ROHINI. Wasana NARAYANA delik ing saka guru. PAMADI mulat saka den cepeng mawi
banyolan.NARAYANA kepepet laju malih Brahala sareng dumugi ngajenging PUNTADEWA laju namakaken mantra F. BRAHALA luluh babar NARAYANA tan saged mlayu. SENA mulat kirang sabar
kangge dhelik maling. KURUPATI nedha lintu. PUNTADEWA tan purun SENA nyelaki KURUPATI kesah ngantos bola-bali laju oyak-oyakan. NARAYANA lumumpat sinaut PAMADI. NARAYANA waleh sababipun bab anggenipun maling kangge jagi BRATAYUDA. PAMADI kinen muja sekar pudhak dados NARAYANA laju den pasrahaken KURUPATI. Bidhal. NARAYANA kembang tinampi KURAWA laju dipun buang ing BANDHONGAN. KURAWA ngrayah BANJARPATOMAN. PAMADI nututi badhe panggih RARAIRENG . (Dhawuhe
GINEMUDAWA dhatengi KURAWA badhe ngrayah dados prang. KURAWA kawon PAMADI dateng dhawuh UDAWA kinen mring MANDURA munjuk BALADEWA bilih NARAYANA badhe dhaup. UDAWA budhal. PAMADI manggihi RARAIRENG mireng yen NARAYANA cinepeng. PAMADI laju den buang ugi neng
soroh amuk, SENA manggihi laju sami waleh. BALADEWA lerem kakanthi lumebet. KURUPATI tan triman ngamuk dhatenge keri saking PATOMAN. AMUK-AMUKAN
Mbah Sastro nulis layang kanggo anake, Bejo, sing lagi ditahan
“Jo, bapak wis tuwa tur ringkih, isih ngono sedih mikirne awakmu..
Saiki wis mangsa tandur telo, le. Kowe apa isih suwe ditahan? Njur
iki sapa sing arep ngrewangi bapak macul?”
Kacek seminggu Bejo mbales layange bapakne, anggone ngirim
“Pak, aku njaluk tulung tenan yo, kebon’e aja dipaculi dhisik, soale
aku mendhem bedhil karo granat ning kebon kono kuwi, Pak. Tenan
ora ana.. Trus aku kudu piye iki, Jo?”.
“Pak, saiki langsung ditanduri telo ae Pak.. Kan wis
Semar : nGGer..anakku Gareng sing bagus.. dhewe! kira-kira sapa
Artikel ngenani hukum utawa kriminalitas iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Koordhinat: 51°29′38.3″N 0°07′32.2″W﻿ / ﻿51.493972°N 0.125611°W﻿ / 51.493972; -0.125611
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.51, 20 Maret 2013.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Iława. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 89.958 jiwa.
Kutha swatantra (kutha otonom): Olsztyn | Elbląg
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 14 Sèptèmber 2016.
Langgar(papan kanggo sembahyang utowo ngaji) Krangkeng(kandang macan) Kombong(omah kanggo pitik,bebek) Klenteng(papan
kanggo sembahyang wong cino) Bango(papan kanggo dodolan ono pasar) Bothekan(wadahe jamu utowo bumbu) Gedhogan(kandang jaran) Glodogan(omahe
tawon) Gredhu(omah kanggo jaga kampung) Gowok(susuhe manuk/bolongan ing
wit gedhe) Kedaton(daleme ratu)
Kandang(omahe rajakaya kebo,sapi lsp) Gudhang(omah kanggo nyimpen barang-barang) Warongka(wadhahe keris) Tambak(blumbangan kanggo ngingu iwak) Susuh(omahe manuk mongso ngendok) Pagupon(omahe dara) Tala(omahe tawon) Tangsi(omahe tentara sekeluarga) Loji(omah gedhong sing apik) Pedharingan(wadahe beras) Lumbung(papan kanggo nyimpen pari) Paga(papan kanggo nyimpen grabah) Pawon(panggonan kanggo olah-olah).
So(mlinjo) Pucung(kluwak)
Jambe(jebug) Dhadhap(blendung)
Gowok(susuhe manuk/bolongan ing wit gedhe)
Kandang(omahe rajakaya kebo,sapi lsp)
Susuh(omahe manuk mongso ngendok)
TOKOH LAN PANUTAN ~ H. ABDUL ADJIB
Posted by arsto utomo on Oktober 17, 2012 at 14:35
ngapunten…..podo ngomong opo to kulo kok blas mboten ngertos,kulo njih pengen sinau basa
Lambang {{{jeneng}}}
Kabupatèn Bangka Kidul iku kabupatèn ing propinsi Kapuloan Bangka Belitung, Indonésia. Laladan ini disebut minangka Bumi "JUNJUNG BESAOH" sing nuduhaké yèn laladan iki njunjung dhuwur budaya lan tradhisi turun temurun gotong royong sing kacetha ing kauripan masarakat komunal sing kebak rasa kakaluwargan. Kabupatèn Bangka Kidul minangka Kabupatèn asil pamekaran.
Bangka • Bangka Kulon • Bangka Kidul • Bangka Tengah • Belitung • Belitung Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bangka_Kidul&oldid=1051030"	Kategori: Kabupatèn ing Kapuloan Bangka BelitungKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Bangka KidulRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 23 Maret 2016.
"Para pamiarsa, samangke badhe kita aturaken giaran ringgit wacucal sedalu natas kanthi lampahan Antareja Mbalela dening dhalang Ki Hadi Sugito saking Toyan, Wates, Kulonprogo. Ing pangajab, giaran punika mugi saged dados jampi sayah lan panglipur ing manah. Para kanca ingkang ngayahi jejibahan ing studio ngaturaken sugeng wungon, sugeng midhangetaken ngantos paripurnaning giaran samangke. Sumangga..."Mangkono iku biasane yen penyiar radio miwiti siaran wayang kulit sawengi natas. Ing tlatah Ngayogyakarta meh saben bengi ana siaran wayang kulit kanthi dhalang ganti-ganti. Umume kawiwitan jam 21.30 WIB nganti tekan byar gagat rahina."Wungon" utawa lèk-lèkan - saka tembung "wungu" (Jw. = tangi) utawa "melèk" - mujudake kegiatan sing ngemu pangangkah utawa ujub. Mula sadurunge giaran utawa sasuwene talu (bagean pambuka lakon wayang) sok disebutake ujub-ujub panyuwunan lan atur panuwun saka kadang utawa paguyuban sing ngersaake giaran
kelompok jaga rondha wilayah RT utawa mung dhapur kelompok jagongan begadhangan. Wungon biasane ditindakake dening bapak-bapak utawa priyayi kasepuhan, sanadyan kadang kanoman uga akeh sing seneng.Giaran lakon wayang kulit sawengi natas pancen paling trep ngantheni wungon sing samesthine. Iku mau ora uwal saka filosofi pagelaran wayang lan filosofi gendhing magepokan karo laku jantraning uripe manungsa ing donya iki. Pagelaran wayang kulit apese momot 4 perangan baku, yaiku: talu, jejer, lakon, byar.Talu = saka tembung "anata ulu", tegese nata sing wis-wis. Pengalaman urip sing wis kepungkur digelar-digulung, direfleksi minangka kaca benggala, dipetani lan dibundheli dadi kawicaksanan urip sing anyar. Bab-bab kepungkur, becik lan ala, yen ditata kanthi premati bakal ngatonake lan menehi kawruh kautaman tumrap urip saiki lan samengkone.Jejer, yaiku sosok-sosok karakter kang mapan dadi peran sing katon ana ing madyaning urip bebarengan.Lakon = saka tembung "laku". Teka-tekane laku iku lakon sing diparagaake dening pribadi-pribadi kang kajejerake.Byar, tegese nganti "mak byar", antuk pepadhang. Miturut pakem, lakon wayang kudune digelarake sawengi natas nganti bangun esuk wayahe sang surya mlethek ing brang wetan madhangi jagad. Wungon samesthine ngolehake pepadhang tumraping cipta-rasa-karsaning manungsa supaya bisa urip kanthi kawruh, cara lan semangat sing anyar. Mulih nonton wayang kudune karo mbundheli kawruh kautamaning urip sing wis kagelarake ing lakon wayang mau.Gendhing-gendhing iringan sajroning pagelaran wayang kulit duwe laras sing
marang tataran norma-norma karakter.Yen wis ana tandha tengara celuk-celuk saka si punakawan iku, para wiyaga banjur siaga tata-tata mapan ing pangkon gamelan sing ditintingake, ngadhep gamelan slendro utawa pelog. Iki ngemu teges, paraga peran aja nganti kleru anggone lungguh lan pener anggone ndhodhok selehake perkara (empan papan). Aja nganti dheweke iku mung latah lan kesaru ela-elu ing public-opinion (manut wong liya) nanging lirwa marang common-sense (rahsa-
njedhul2? He...he...! Bareng njedhul, malah ngajak wungon!
Bengi iki pengin turu sore mas. Pirang-pirang dina wis wungon nglembur pegawean. Bot bote anak bojo.Wis ngono wae....
Pemilu dina kemis tanggal 9 April 2009 kepekso kudu wungon, amargo aku didapuk maneh dadi KPPS, kang mongko jumlah pemilih ing TPS ku luwih saka patangatus, ngebyar nganti
mangke salah anggenipun ngrekap surat suara, nyontreng caleg dadi petruk utowo gareng saking partai ngestino huehuehuehue
3. ASTINAa. WAYANGWYASA, PANDHU, PANAKAWAN.b. GINEMPANDHU dipun sraya bidhal sekar.
4. PLASAJENARa. WAYANGKISTWA, PANDHUb. GINEMKISTAWA nampi PANDHU kinen ngunduraken mengsal bidhal patih
aku mbah, pancene sampeyan iku pantes diconto. Umpomo wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.“He Din, niatku iku dhudhuk arep ngewangi awakmu. Kok nyimut !!!” jare Wonokairun.“Arep laopo lho …?” jare Brudin bingung.“Untu emasku coplok ceket nang
budayaSaliyan? ing Nasionalismen? jeneng aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak
Pathet yoiku jero cetheke swara utowo endhek dhuwure swara.
Pala - Slamet Riyadi - Tegalan - Matraman - Salemba UI - Kramat Sentiong NU - Palputih - Senen - Departemen Keuangan - Budi Utomo - Golden Truly - Lautze - Kartini - Jembatan Merah - Mangga Dua Square - WTC - Ancol Line 6: Ragunan - Departemen
download ahang jadid Yashar Gorji – Tanhayi
download ahang jadid Yashar Gorji -
Huaaasssyeeemm..sing due motore ngakak guling2,ndelok pemirsa podo ngalor ngidul nebak montore sopo….jangan2 itu tesridernya lagi ngakak juga dipoto dr blkg,sayang ketutup helm..
gandhi jayanti hd images, gandhi jayanti special images, gandhi jayanti in hindi, gandhi jayanti wall, gandhi jayanthi wishes images, gandhi jayanti images, gandhi jayanthi wallpaper, gandhi jayanti special photos, gandhi jayanti scraps, gandhi jayanti
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak prabawa d?
Ya Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo Werna-werna
Jl Panembahan No 9, Kraton, Yogyakarta
kethek nganter pitik kate ing Watu Pokak. Kelakoan iku dilakoni
Awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang”
kurang akeh po piye iku? qiqiqi..yo sing ning jembatane sing ambrol wis keli
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin?
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably
Raja Sawer, dangdut, Goyang Dangdut Saweran Edan, Artis Saweran Goyang Hot, Goyang Hot Dangdut Saweran, Goyang Dangdut Paling
27 Jun 2015 - This entry was posted in Defix Unggul Jaya and
yogyakarta	Gowes ke Gunung Api Purba Nglanggeran
Posted: January 26, 2011 in Gunung Api Nglanggeran	Tags: bukit pathuk, gunung, gunung api, gunung nglanggeran, piyungan	0
penjenengan Nata. Ugi Putra Wayahdhalem sedaya.
11. Gusti Kanjeng Ratu Wirakusuma hing Jipang.
Paduka Sinuhun Prabu Hadi Hanyakrawati, mendapat gelar nama yaitu: Sinuhun sedho Krapyak.
ASALSILAHIPUN PADUKA SINUHUN KANJENG SULTAN AGUNG PRABU HANYAKRAKUSUMA Dari garis pancer Ibu
6). Paduka Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Hamangkurat Agung, di Mataram.
miwah jumeneng Ratu. Pindha Kang Maha Suci, hangejawantah dadi Sang Prabu. Lir
Kletingkuning, garwanipun Raden Trunajaya, Hingkang ngraman. 1674 - 1680
ASALSILAHIPUN HINGKANG SINUHUN KANJENG SUSUHUNAN PAKU BUWANA II, HING KARTASURA
Gusti Kanjeng Ratu Kencana, Prameswaridalem Hingkang Sinuhun Hamangkurat Jawa hing Kartasura, peputra : j. Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B.II. Putra putri dalem :
1. Gusti Kanjeng Ratu Timur, garwanipun Pangeran Pakuningrat.,
2. Gusti Pangeran Hario Priyombodo, dewasa sedho.
7. Gusti Raden Ayu Mangkupraja hing Demak.
R.B. Adjar Legowo – Regent van Banyuwangi; (12) Trah Kasepuhan ( Kyai Ageng Brondong ) - Trah Kyai Ageng Kasan
Legowo – Regent van Banyuwangi; (12) Trah Kasepuhan ( Kyai Ageng Brondong ) - Trah Kyai Ageng Kasan Besari - Ponorogo;
• Family Tree in Central Java: (1)Trah Bandoro
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
sing dianut ae.wes ora tipe calon pendekar kbh..seneng yo trate latihane kon nyebur2 kalen..koyo kebo ae,salm
pinarak ngomong apik2, mas bade nyobi ilmu. ojo mek gembar gembor thok. koyo ndelek nang kotange mbok'e...BalasHapusJohan
andry cah mdiun,..boz awke dw kie cah terate kudu ndwe sopan.....YOBENLAH KUWI URUSANE WONG NDISEK.....ngpo tow pdo gak sneng karo cah
Ojo podo tukaran,penak ngopi ae bro..sopo si suci adoh soko bebayane pati,sopo weruh kembang tepus kaki,bakal weruh reke artadaya..Dudu sanak dudu kadang yen mati melu
Harjuna Manah, Semen Kuncoro, Sekar Asem, Lung Kangkung,
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan Sedurungé ana listrik mlebu ndesa, masjid uga tajug depadhangi nganggo petromak utawané lampu gembréng sing deiseni lenga latung. Saben pirang dina sepisan bocah-bocah sing pada ngaji turutan (juz ‘amma) deprentah dening guru ngajiné dekon pada grabagan. Yakuwé urunan awéh duwit sing jumlahé wis detemtokna. Sewisé kumpul, duwité nggo tuku lenga latung.
Neng pogé taun 2015, Presiden Geguritan Banyumas, Wanto Tirta ngoprak-oprak maring kanca bathir sing pada teyeng nulis dekon pada grabagan. Sing degrabag dudu duwit nggo tuku lenga latung kaya bocah jaman ganu, ningén grabagan guritan Banyumasan. Mbareng kiriman guritan sekang penggurit wis kumpul, depilah-pilih (sunting) banjur degawé buku cétak.
Buku kuwé sekiyé wis terbit, judulé ‘Inyong Sapa Rika Sapa Antologi Geguritan Banyumasan’. Duwit sing nggo wragad nyétak buku uga nganggo cara grabagan. Sapa sing képengin duwé bukuné ya kadu urunan.
Neng buku grabagan kiyé ana 96 guritan sing detulis dening 36 penggurit. Wigatiné nyétak buku kiyé miturut tukang suntingé, Wanto Tirta, jérémongé nggo ngipuk-ipuk basa Penginyongan. “Inyong nulis gurit basa Banyumasan, ya muga-muga baé bisa nggo nguri-uri basa Banyumasan,” ngomongé Wanto.
Ngiras-ngirus buku kiyé uga nggo nyumbang (kado) Mahargya Ambal Taun kaping 445 Kabupaten Banyumas, 22 Pebruari sing wis kepungkur. Kejaba kuwé, buku sing deterbitna dening Penerbit Aksara Indonesia, Yogyakarta (2016) kiyé, mituruté Ketua Serulingmas Yogyakarta, Hj. Yani Saptohoedoyo, anané buku kiyé kanggo ngelingna wong Banyumas neng ngendi baé.
smpean gk rugi dech gabung disini /><iyo ro weh, isun pokoke kudu saben dino mlebu mrene.
sap pitu, sun sabetake atine si
Amatak Ajiku si Semar Mesem, mut-mutaku inten, cahyane manjing pilinganku kiwa tengen, sing nyawang kegiwang, apa meneh yen sing nyawang
wayah jaman aku isih umuran SD pas nyinau piwulang Jarwo Dhosok sing
Nah, wingi iku ceritane aku nulis status ono ing tlatah Facebook bab Jarwo Dhosok. Jebul, kanca-kanca Facebook yo isih padha eling tuladha Jarwo Dhosok arepo uripe uwes ono Jakarta. Saklanjute, iki ono sakperangan tuladha tembung-tembung Jarwo Dhosok iku: (sumonggo sugeng maos..)
Garbu = Yen Gak Mbegar Gak Isoh Mlebu
Maling = Amale Wong Ora Eling /Manungsa Ora Eling
Mantu = Dieman Eman Mekso Metu
Pedhal = Yen Cepet Mesthi Ndang Budhal
Setir = Yen Gak Siset Mesthi Muntir
Cilacap, Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Kebumen, Purworejo, Wonosobo, Magelang, Karanganyar, Temanggung, Tegal, Kendal, Batang, Pekalongan, Pemalang,
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis GNOME.
oldid=826386"	Kategori: LinuxKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.22, 11 Maret 2013.
1. KAHYANGANa. WAYANG GURU, NARADA, ENDRA.b. GINEMGara-gara awit Prabu NAGAPAYA nyuwun dhaup Dewi SUPRABA lan sampun utusan kadange pun
pucet tinengeran PANDHU, garwa ampil ATRI (Putra MANTRI) ugi babaran mijil priya tinengeran YAMAWIDURA (
merga Karo Sejarah Merga Purba Karo Sejarah Tanah Karo Slamat
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAPAN SETYABOMA II VERSI JOMBOR
1. NGASTINAa. WAYANG :KURUPATI, DRUNA, SAKUNI.b. GINEM :Bab badhe dhaupe DRUNA lan SETYABOMA kasaru wonten utusan Patih TUHUPRAYITNA ngaturaken bilih R. SETYAKI madeg sayembara sinagahan. KURAWA badhe
PUNAKAWANb. GINEMABIYASA nampi PAMADI lan PUNAKAWAN perlu nyuwun pangestu badhe mupu samyembarane SETYAKI, linilan, nanging punika jodhone NARAYANA. Pramila namung kinen biyantu NARAYANA, sampun ngantos melik laju mundur. SEKAR.
4. MANDURAa. WAYANGBALADEWA, NARAYANAb. GINEMBab badhe mupu, yen dipunsalirani piyambak kirang prayogi. PAMADI dhateng laju pinasrahaan kinen mupu nanging GARENG kinen nilar. PAMADI bidhal. GARENG dipun gendhong BALADEWA.
7. NGAMARTAPANDHAWA nuju mring LESANPURA ngiras madosi PAMADI. Bidhal.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Husvik&oldid=1009522"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.10, 5 Maret 2016.
mbok pedek ngone nyong arepan melu tuku nggo ramane sing
Kethek: Kera; Tulup: Sumpit (sejata, bukan sumpit makanan). Jadi "kaya kethek
| kaya wong kang angupaya ngèlmi | lan wong sêdya ugi | kapintêran iku ||
13. uwis pintêr nanging iku maksih | gonira ngupados | ing undhake ya
kapintêrane | utawa unggahing kawruh yêkti | durung marêm batin | lamun durung
ngupaya SUGANDA lan PARIKENAN, yen sampun pinanggih kinen pados lelangen swarga perlu kangge sarana
GINEMPanglamaripun dhateng WIRATHA tinampik (awit nalika tumuruning Janurdipa badhe dipun ganjar putri wasana boten). Utusan GAGAL. Sang nata nglurug.
3. WANAa. WAYANGPARIKENAN, PUNAKAWANb. GINEMBadhe kepengin krama BRAHMANEKI mangka mawi pundhutan kang angel. SEKAR. Kepanggih B. KESTHU, winedar laju madosi SUGONDO bidhal.
meinggah KAHYANGAN bidhal, wusana neng margi sumerep celeng ana-anak gajah, laju dados penggalihan.Btr. RUKMAWATI rawuh ngendika bilih tembe badhe saged nurun ratu nanging kinen labet dhateng PARIKENAN, bidhal, kepanggih PARIKENAN. Sami waleh yen badhe pados pundhutan, bidhal.
Baladewa ingkang saged kacathet :a. Paripaksa f.
MancatDhadha : Radi benjoPrabot : Makutha alit, prraba tekung, sarwa kendho.
c. BALADEWA WANDA KAGETYasan : Sunan Mangkurat
longokPasuryan : SedhengPundhak : Radi mleretDhadha : MungalBadan : SingsetPiyadeg :
h. BALADEWA WANDA JANGKUNGYasanTahunCiriPraupan : Radi tumungkulPundhak : Andhap ngajengPiyadeg : AngringPrabot : Makutha inggilJenggot : Wok wingking
Sing siji depan pom bensin sing sijine maning nang karesidenan. (Note : In Banyumasan).
Ratu Kalinyamat ya iku Ratu kang nguwasani keraton Kalinyamat. Asma Kalinyamat dijupuk saka asma garwané ya iku Radèn Kalinyamat utawa Sultan Hadirin. Déné asma Ratu Kalinyamat iku asliné Ratu Retna Kencana. Ratu Retna Kencana iku laréné Sultan Trenggana, lan adhik saka Sunan Prawata utawa kang duwèni jeneng asli Pangèran Mukmin. Ratu Retna Kencana duwèni kanca, ya iku Wulan Tapak Duri. Wulan Tapak Duri semana uga remen kaliyan Pangèran Kalinyamat. Pangèran Kalinyamat asma asliné Pangèran Toyib, putra Sultan Mughayat Syah, Raja Aceh (1514-1528), banjur Pangèran Kalinyamat pindhah menyang tanah Jawa ngedekaké désa Kalinyamat. Minangka nikah kaliyan Ratu Retna Kencana, Pangèran Kalinyamat merkolèh julukan Sultan Hadirin. Nanging kedadéyan sing ora apik ana ing pihak Ratu Retna Kencana, kasebab Kangmasé kang mimpin karajan Demak iku duwèni dendam temurun karo Arya Penangsang. Sunan Prawata wusanané séda ing tangané patih utusané Arya Penangsang. Ora mung iku waé, jebul Arya Penangsang isih nduwèni rasa dhendham, saéngga Sultan Hadirin garwané Ratu Retna Kencana iku uga mati ing tangané utusan saka Arya Penangsang. Banjur Ratu Kalinyamat tapa tanpa busana kang diarani tapa wuda ing bukit Danaraja
binasa saka bumi. Kanthi jalaran Sutawijaya Ratu Kalinyamat ngrasa lega, sebab wong kang wis matèni sedulur lan bojoné iku wis binasa. Wusanané Ratu Kalinyamat nguwasani wewengkon Jepara kanthi merhatekaké ngrembakané Bandar Niaga.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ratu_Kalinyamat&oldid=973256"	Kategori: Tokoh JeparaKarajan KalinyamatPati 1579	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.11, 1 Maret 2016.
ngerti opo2...wekekekeBang Langgeng NC Monggo Gabung bang,
templekno nang ngisore kursi. Cuma masalahe aku lali wingi longgone nang endhi,
pancene sampeyan iku pantes diconto. Umpomo wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.“He Din, niatku iku dhudhuk arep ngewangi awakmu. Kok nyimut !!!” jare Wonokairun.“Arep laopo lho …?” jare Brudin bingung.“Untu emasku coplok ceket nang
Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
”Tamu elek.. wes ra servis-servisan diterke wae langsung mulih neng hotel..
1. DWARAWATIa. WAYANGKRESNA, BALADEWA, SAMBA, SETYAKI. PRETIWANGGONOb. GINEMSEMBADRA sirna, KRESNA tan uninga, kersane BALADEWA badhe tindak NGAMARTA mbok menawi PARTA seba, KRESNA nimbali PRETIWANGGONO (ip-ne KRESNA) kinen nyatakaken dhateng MADUKARA, bidhalan. KRESNA, BALADEWA mring
purun. Atut manawi dipunpadosaken dolanan kang boten jelehi patih den utus bidhal. GAGAL.
3. MADUKARAa. WAYANG :SEMBADRA sirna JANAKA, SRIKANDHI mangku ABIMANYU, GATHUTKACA, PUNAKAWANb. GINEM :Bab sirnaning SEMBADRA. PRATIWANGGONO dhateng sulayaning rembag dados prang. PRATIWANGGONO kasor laju badhe wadul KRESNA. Sak pungkure PRATIWANGGONO, JANAKA SRI KANDDHI GATHUTKACA gendhong ABIMANYU lampahe dumugi gisik samudra. Wong agung katri kasempyok alon, JANAKA dhawah laladan NGRANCANG AKIK abgsal wangsit kinen lumebet ing tamanan. GATHUTKACA ngiring gisik NGRANCANGAKIK kinen sade kayu dening DEWA. ABIMANYU mrucut kacemplung.SRI KANHI dhawah uruting gisik liring lor angsal wangsit kinen suwita mring NGRANCANGAKIK laju numpak
JAYAPUDHEDHA lan wadya mireng tangising bayi laju dipun padosi kepanggih. Kersane ki Patih badhe katur sang nata.
6. JAYADIMURTI nampi pasuwitanipun SRI KANDHI sagah dados ceti, tinampi
kersa nata badhe kinen momong SRI KANDHI.
7. TAMANa. WAYANGSEMBADRA, SRI KANDHI, ABIMANYU, JANAKA, JAYA MURTI, GATHUTKACAb. GINEMSEMBADRA nampi dhatenge SRI KANDHI (tangisan) nata rawuh, SUMBADRA sareng pirsa ABIMANYU gya rinebat sang nata taken winangsulan inggih punika kang dados pundhutanipn, pramila
MURTI mlayu kapapag GATHUTKACA sade kayu, JAYAMURTI lumajar dipun kepruk kayu. JAYAMURTI ngerikaken wadya arsa ngranjap mengsahe. JANAKA lan GARWA oncat tinututan.
8. NGAMARTAa. WAYANG :D. KUSUMA, BIMO, KEMBAR. KRESNA, BALADEWA rawuh . PRAWIWANGGONOb. GINEM :Bab SEMBADRA sirno, PRATIWANGGONO wadul laju den dukani KRESNA dene ngantos pasulayan PRATIWANGGONO kinen mantuk. JANAKA lan garwa putra, GATHUTKACA dinangu matur. Mengsah dhateng.AMUK-AMUKAN
wong edan kumpul wong edan dadi waras, sing waras malah dadi sing edan.
perasaan ndisik mung gendheng moto (fotografi – red), koq saiki gendhenge tambah yo…..
jinising semut kang biasa manggon wonten wit-witan.Kéwan punika miggunani trumpap manungsa awit bangsa uler boten remen utawi ajreh.Milo wit-witan kang wonten angkrangipun kayata jambu,rambutan, pelem lan sapanunggalipun bisa kalis saking woh bosok kang disebabake déning uler.Kejawi saking punika tigan saha
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 2 Maret 2016.
mung iso naplo lek… Luarang ora iso tuku
January 28, 2017 at 4:32 pm
hm.. setau ane Fans honHOn hanya paklek,atok atok,om om yang doyan
opo ndhuk? fajar kereenn?? pancen.. wkwkwkw =))ish.. dudu Samarinda, sing samarinda iku mba pechi.. nek faris ki nggon rusuh, makassar iku lho.. makane ngajak ribut ae gaweane
Ismail Tionghoa) auf Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (kagandh?ng lan 7 Jawa k...
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga darb?n? ana panutur gedh? Saliyan? dip?rang keturunan
NADA, Pr. JAYAWASESAb. GINEMNampi sowanipun nata ing KAPILAWASTU Prabu JAYAWASESA perlu nglamar. SURYAWATI nyuwun panatas mawa cahya. Sang JAYAWASESA badhe madosi. Bidhal. GAGAL.
3. WANAa. WAYANGJANAKA, KRESNA, PUNAKAWAN.b. GINEMJANAKA madosi GATHUTKACA. Prang SEKAR. JANAKA pinanggih lan KRESNA,
rawuh dinangu atu bilih badhe madosi nikmatin batin. Suksmane GATHUTKACA kakanthi mring GIRI SINAR, Raga tinilar.
mring METHAPLAYA pados penatas. JANAKA kautus bidhal mring GIRI SINAR.Lampahe KRESNA, BIMA kapanggih guwa den lebeti pinanggih GATHUTKACA sedeng gerah laju dipun gendhong BIMA mring METHAPLAYA.
7. GIRI SINARa. WAYANGSURYA lan Dewi SURYAWATI, DEWA RUCI, GATHUTKACAb. GINEMSURYA lan Dewi SURYAWATI (Suksma) rawuhe DEWARUCI dhaupaken GATHUTKACA lan SURYAWATI (Carem asmara cipta). JANAKA sowan nyuwun penatas laju dipun prepegi GATHUTKACA kakanthi kondur tan purun. Retna SURYAWATI dipun rangkut JANAKA kabekta mlajar. Oyak-oyakan.
8. METHAPLAYAa. WAYANGRADIA, KRESNA, GATHUKACA, BIMA, SURYAWATIb. GINEMRADIA dhatengipun KRESNA lan GATHUTKACA sakit dipun gendhong BIMA perlu nglamar laju badhe kadhaupaken sakit sami sakit. Wasana lampahe JANAKA mbekta DEWA SURYAWTI kacemplungaken raganipun GATHUTKACA ugi lajeng mlebet ing raganipun
» Unduh CPU-Z (gratis) Android - Download CPU-Z
Unduh CPU-Z (gratis) Android - Download CPU-Z
sareng sami sampun pada madue kaweruh. Nanging kaweruh punika ngranayang anake pada dados
uning ring saluiring paindikan, sujatinipun kaweruhipune kirang sampurna. 3Nanging anake sane astiti bakti ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun kuningin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. 4Duaning punika ngeniang indik ngajengang surudan saking aturan sane sampun katurang ring arca-arca, iraga sampun pada uning mungguing sujatinipun arca-arca punika
jagate, tur yadiastu akeh wenten dewa-dewi sane sakadi asapunika, 6nanging buat iraga wantah wenten Widi asiki,
inggih punika Ida Hyang Yesus Kristus. Malantaran Ida buanane puniki sampun kaadakang, tur malantaran Ida taler iraga urip. 7Nanging tan makasami jadmane uning
arcane punika, ipun marasa ajeng-ajengane punika sawiakti dados surudan arcane punika. Santukan pepinehnyane kantun lemet, punika awinane ipun marasa kaletehin antuk ajeng-ajengane punika. 8Sujatinipun ajeng-ajengane punika tanja ngranayang iraga sayan
boyake laksanan semetone punika jaga ngranayang semetone punika pacang purun nunas surudan? 11Dadosipun
Sujatinipun Ida Sang Kristus taler sampun seda pabuat ipun. 12Malantaran punika semeton sampun madosa marep ring Ida Hyang Yesus Kristus, santukan semeton sampun madosa marep ring parasemetone sane lemet punika. 13Punika awinanipun, yening ajeng-ajengane punika
dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa man?ka i...
dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
between on from? dideleng marang ing isin? ing mawujud luhur Wikipedia November I...
iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa
Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah luhur cac...
tlatah? Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
punggah • punggai • punggal • punggawa • punggung • punggur • pung • pungak-pinguk • pungkah • pungkang • pungkas • pungkir • pungkur • pungli • pungsi • pungtuasi • punguk • pungut v • pun • punah • punai • punakawan • punar •
a. WAYANG Prb. SETYAJIT, R. SETYAKI, Pth TUHUPRAYITNA, Tmg. TUHUPRALENA.
Badhe dhaupanipun SETYABOMA lan DRUNA. SETYAKI tansah boten nyarujuki milikipun sang nata, awit DRUNA punika Pandhita pinter. Sowanipun PRAGOTA ngaturaken serat bilih ERAWATI sakit kang den ucap-ucapaken SETYABOMA. Pramila SETYABOMA kasuwuna dumugi ing RANDHUGUMBALA awit kang sakit tinirahaken neng kab linilan. SETYAKI ugo dados kanthi.
PAMADI sisah kedanan SETYABOMA prang buta. Karawuhan dewa wineca sanes jodhone kinen mantuk.
Nampi timbalan saking LESANPURA. PAMADI dhateng kakanthi tan kersa laju tinilar.
BALADEWA, NARAYANA, SETYABOMA, SETYAKI
BALADEWA, NARAYANA, ngudaraos babakale DRUNA kang badhe menceng ing lampah. Kersane BALADEWA badhe den pejahi. NARAYANA tan angsal awit anggenipun mulang PANDHAWA dereng rampung. Wasana SETYABOMA dhateng, NARAYANA mlebet kemul. SETYABOMA kadhawuhan mlebet SETYAKI jagongan lan BALADEWA sigeg.
retna badhe lumajeng ginondhelan. NARAYANA sajarwa sedyanipun badhe ngalang-alangi DURNA awit mindhak damel kekiyatan. SETYABOMA pasrah pondhongan.
7. BALADEWA lan SETYAKI sami-sami ndem-deman. BALADEWA
SETYAKI nesu (ing batos sanadyan makaten rak inggih ngangge cara medal mergi). BALADEWA den songkol dados
ilir-ilir waluya. NARAYANA waleh sebab-sebabipun awit tembe PANDHAWA lan KURAWA badhe BRATAYUDA pramila DRUNA den alang-alangi, SETYAKI pasrah laju kadhawuhan ngedegaken Sayembara. SETYAKI lan SETYABOMA mantuk.
SETYAJIT, PANDHAWA, SETYAKI, SETYABOMA
SETYAJIT manggihi PANDHAWA. SETYAKI lan raka dhateng namung welingipun kinen ngenengaken sayembara, SENA ngulungi nanging tan pinaelu. Laju utusan nusul mring NGASTINA. Yaksa dhateng AMUK-AMUKAN.
Urip iku sing temen, ojo males, sing sregep nyandak penggawean,nek kerasa ngantuk ojo dituruti turu tapi gawien tandang gawe. Sing lebih penting ojo gampang sambat merga ndadekno awake dhewe
kang tumrap neng tanah jawa agama ageming aji Contoh tembang macapat jenis dhandhanggula adalah: Dhuh kusuma ingkang
pinarenga nedya amemanuh, wit saking tresananing maneh, surya ratri wong kuning sun kawulani, sun adhep saben dina.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Beeyan (Kontrib • Log) 417 dinten 1395 menit kapungkur.
Jalan Keraton Kasepuhan 43, Kalurahan Kesepuhan, Kacamatan Lemahwungkuk, Kota Cirebon, Jawa Barat,
kados Masjid Agung Kasepuhan utawa Masjid Agung Cirebon) ya iku sawijining masjid kang ana ing njero kompleks Keraton Kasepuhan, Cirebon, Jawa Barat, Indonésia.
Kekhasan masjid iki antarane ya iku ana ing letak atap kang ora duwé puncak atap kados lazim atap-aétap masjid liyane ing Pulau Jawa.
Masjid iki kaperang dadi lara ruangan, ya iku beranda lan ruangan utama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masjid_Agung_Sang_Cipta_Rasa&oldid=993604"	Kategori: MasjidKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhènKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 2 Maret 2016.
Yogyakarta between Gusti Kanjeng Ratu Bendara and Kanjeng Pengeran Haryo Yudhanegara. It was a very grand affair which was rich in royal Javanese
Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.
Hargobinangun Pakem 25 Asmoro Bangun Pangukrejo, Umbulharjo, Cangkringan -26 Asmoro Bangun II Jl Bebeng Pangukrejo Umbulharjo Cangkringan 27 Ayu Ganesa Jl. Astomulyo Kaliurang, Pakem 54426228 Bastian Jl. Giri Arum, Kaliurang, Pakem -29 Bayu Lilih
Kesehatan, Kaliurang, Pakem 89532987 Kencana Jl. Giri Kondang, Kaliurang, Pakem -88 Kencana Indah Kedungsriti, Umbulharjo,Cangkringan 89 Kinanthi Jl. Giri Kondang, Kaliurang, Pakem -90 Kinanthi Astuti
Kaliurang, Pakem 895323123 Mitra II Jl. Astomulyo, Kaliurang, Pakem -124 Mitra II Kaliurang Barat Hargobinangun Pakem 125
Pramuka Kaliurang 895240131 Nirwana Kedungsriti, Umbulharjo,Cangkringan -132 Nirwana I Jl. Malangyudo, Kaliurang, Pakem -133 Nirwana II Jl. Malangyudo, Kaliurang, Pakem -134 Novika Jl. Astomulyo Kaliurang, Pakem -135 Ojo lali 2
Kesehatan, Kaliurang, Pakem 895310147 Putra Jaya Jl. Giri Anom, Kaliurang,
Kaliurang, Pakem -176 Setya Mas Boyong Hargobinangun Pakem 177 Setyawati Jl. Wrekso No.5, Kaliurang, Pakem 895353178 Si Kembar Jl. Boyong, Kaliurang, Pakem 179 Sido
Giri Arum, Kaliurang, Pakem 895375203 Tri Mulya Jl. Ngipiksari, Kaliurang, Pakem 897993204 Trias Jl. Astorenggo, Kaliurang, Pakem 895375205 Trias II Ngipiksari Hargobinangun Pakem Kaliurang 206 Trimo Jl. Boyong, Kaliurang, Pakem -207 Usada
Kaliurang, Pakem 895317214 Viona Jl. Ngipiksari Kaliurang 898146215 Vogels Jl. Astomulyo 76 Kaliurang, Pakem 895208216 Watu
“Dene wontene dahuru sasampune hardi merapi ,gung kobar
sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu
bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-
bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira
kang kabuka kanggo publik. Montor dilarang dipigunakaké ing pulo iki, kayadéné ing pulo tanggané, Sark. Nanging, ora kaya ing Sark, pit uga dilarang ing kéné. Ananging, Herm ngidinaké quad bike sajinis pit montor roda papat lan traktor kanggoné para padunung. Pantèné kang kebak wedhi putih ndadèkaké Herm minangka swarga kanggoné kang seneng mlaku-mlaku. Taun 2002, Herm menangaké kompetisi Britain in Bloom jroning kategori resort pasisir cilik, senajan ora klebu bagéyan saka UK (Herm bagéyan saka Bailliwick Guernsey).
1 Sabagéan ing Asia. 2 Ing Asia kabèh wilayahé nanging kalebu Eropah amerga alesan sejarah.
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel nagara butuh didandaniRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 4 Sèptèmber 2016.
Sinuwun Pakoe Boewono, kang kaping pat amandri, babangun agama mulya, sidik ratu wali mukmin, jatine kang miwiti, rusake karatonipun Enis kang binatara, nir kuwasaning Narpati, candranira Brawijaya kang wekasan.
dasih, ratu ambeg lir dewa gung, sedane ing apanjang ing yuswa mirib candraning, Majapahit Daniswara Pajajara. 07Kaping Nem
rusak malarat nagri, tan panjang jumenengipun, nata guru minulya, kang kaping Sanga gumanti, putra dalem Sri Narendra ingkang jengkar. 10Neng pulo Ambon atilar, weka sigid madeg Aji, Pakoe Boewono ping Sanga, babangun
sajuga wiji priya, pancer kakung sing Narpati, kaping Nenem sawarga kang tilar praja.
Saking wayah iku papat djeng Gusti Pangeran Dipati, Mangkubumi ingkang jengkar, twin Djojokartika nguni, katri kang lena jurit, Kali Abu bawah Kedu, ugeling Tirtamaya, Kanjeng
Anangung kaping sawelas, wonten wadi kang piningit, kang gumanti nata wreda, isih sinengker Hyang Widi,
Dateng djeng Gusti kaping Pat, enget kula nyengkalani, Ngesti Gusti Saptya Nata, kang redi pecah
nagari, kang jumeneng ratu agung, kaping Rolas minulya, kata salin setya nguni, jenganira djeng Jayoboyo.
Lukas 21Ing waktu kuwi ratu Agustus ngetokké tembung nèk kabèh wong sing manggon nang negara-negara sing ana ing pangwasané kraton Rum kudu nyatetké jenengé lan kaitung kabèh. 2Itung-itungan wong sing sepisanan kuwi dianakké dongé Kirénius dadi gramang nang bawah Siria. 3Wong kabèh terus pada budal nyatetké jenengé nang kutané mbah-mbahané mbiyèn. 4Lan jalaran Yosèf kuwi turunané ratu Daved, mulané
Bètlehèm kuwi kuta lairané ratu Daved. 5Yosèf lunga nggawa Maria, patyangané sing meteng. 6Dongé wong loro mau teka nang kuta Bètlehèm wis wayahé Maria kudu mbayi. 7Maria ya terus mbayi anak lanang sing mbarep. Bayiné terus digedong lan disèlèhké nang wadah pakan kéwan, awit Yosèf lan Maria wis ora bisa nemu panggonan menèh nang omah inepan. 8Nang bawah kono ing wengi kuwi ènèng pangon-pangon sing ijik njaga wedusé nang kebon. 9Dadakan waé terus mulékaté Gusti ngadek nang ngarepé lan pangwasané Gusti
Sipat/watak : Tatg, tangguh, tanggon dhateng
Your Holdem Bot Account | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
langsung monggo kerso, biar lebih mantap dan detail
pada Maret 18, 2008 pada 2:22 am | Balas yudi
Mas kulo nyuwon info pit nopo mawon sing mas sadhe lan regane nggeh mas…? Fotone saget kulo tingali teng mriki. terus sing tasih wonten merk nopo mawon. Kulo naksir Batavus lanange tp pelor kulo tasih kirang.
dituku ora???? ngendi tokone tena aku butoh dab..
pada Agustus 4, 2008 pada 3:53 pm | Balas heronimus jogja
nyuwun pirso,sanipun speda nipun radi kinclong di semir ngagem napa?
Sumber : Sejarah Wayang Purwa - Hardjowirogo - PN Balai Pustaka - 1982 Share ke:
Gusti Yésus sangka murid-muridé. 19Dèkné terus nyeluk murid loro dikongkon nang nggoné Gusti Yésus kongkon takon ngéné: “Apa Kowé kuwi Kristus sing wis ketulis nèk bakal teka, apa awaké déwé kudu ngentèni wong liyané?” 20Kadung murid loro mau wis tekan nggoné Gusti Yésus, terus ngomong: “Yohanes Pembaptis sing ngongkon awaké déwé teka nang nggonmu kongkon takon apa Kowé kuwi Kristus sing kudu teka, apa awaké déwé kudu ngentèni wong liyané?” 21Ing waktu kuwi peneré Gusti Yésus ijik nambani wong pirang-pirang sing lara; demit-demit ditundungi lan wong sing lamur ditambani bisa weruh menèh. 22Gusti Yésus terus semaur ngéné marang wong loro mau: “Kana balik nang nggoné Yohanes. Kana diomongi bab apa sing kowé weruh lan krungu. Kana Yohanes diomongi nèk wong lamur bisa weruh menèh, wong lumpuh bisa mlaku menèh, wong lara lépra bisa resik menèh awaké, wong budek bisa krungu menèh, wong mati urip menèh lan kabar kabungahané Gusti Allah digelarké marang wong sing ora nduwé. 23Beja wong sing ora mangu-mangu bab Aku.” 24Sakwisé murid-muridé Yohanes lunga, Gusti Yésus terus ngomong ngéné bab Yohanes marang wong-wong: “Dongé kowé marani Yohanes nang wustèn kaé, sakjané kowé pada mikir bakal weruh apa? Apa ndarani bakal weruh damèn sing keterak angin rana-réné? Lak ya ora ta? 25Lah ndarani arep weruh apa? Apa wong sing nganggo salin sing larang. Wong-wong sing saliné apik-apik lan uripé adus banda kuwi manggoné nang palès. 26Lah kowé nang wustèn nggolèki apa? Apa pada kepéngin weruh nabi? Ya bener! Kowé malah weruh wong sing ngungkuli nabi. 27Awit Yohanes kuwi kongkonané Gusti Allah sing tekané wis ketulis nang Kitab ngéné: ‘Gusti Allah ngomong: iki kongkonanku, sing tak kongkon budal ndisik nggawèkké dalan Kowé!’ ” 28Gusti Yésus terus ngomong: “Tembungku iki dirungokké: ing sak tengahé wong kabèh ing donya kéné ora ènèng wong sing ngungkuli Yohanes Pembaptis. Nanging senajan ngono, wong sing tyilik déwé ing Kratoné Gusti Allah gedéné ijik ngungkuli Yohanes.” 29Wong kabèh sing krungu tembungé, uga wong-wong belasting, pada ngakoni nèk Gusti Allah bener lan pada njaluk dibaptis karo Yohanes. 30Nanging para Farisi lan para guru Kitab pada nampik apa sing dikarepké Gusti Allah ing uripé. Mulané ora pada mèlu njaluk dibaptis karo Yohanes. 31Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Wong-wong jaman saiki kenèng tak padakké karo apa ya? 32Eling-éling kaya botyah-botyah sing dolanan nang lataré pasar; sing sak krompol ngomong karo liyané: ‘Kowé tak mainké lagu kabungahan, nanging ora gelem njogèt; wis tak kidungké lagu kasusahan, kowé ora nangis!’ 33Dongé Yohanes teka, dèkné pasa lan ora ngombé anggur, lah kowé ngomong jaréné Yohanes kelebon demit. 34Lah nanging dongé Anaké Manungsa teka, Dèkné mangan lan ngombé, kowé ngomong: ‘Delokké kaé, wong murka lan tukang ngombé, kantyané wong belasting lan wong ala!’ 35Nanging Gusti Allah gedé kaweruhé lan kuwi diwujutké karo wong-wong sing pada nampa kaweruhé.” 36Sakwijiné wong Farisi, jenengé Simon, nyuwun marang Gusti Yésus teka lan mangan nang omahé. Gusti Yésus ya terus teka nang omahé Simon terus njagong. 37Nang kuta kono ènèng sakwijiné wong wédok sing nglakoni urip dosa. Kadung wong wédok iki krungu nèk Gusti Yésus merdayoh nang omahé Simon, wong Farisi, dèkné terus teka nggawa botol isiné lenga wangi. 38Wong wédoké terus ngadek nang mburiné Gusti Yésus, nang sebelah sikilé, terus nangis. Eluhé tumètès nelesi sikilé Gusti Yésus, terus dilapi karo rambuté. Wong wédok mau terus ngambungi sikilé Gusti Yésus, terus diusapi karo lenga wangi. 39Simon, sing ngampirké Gusti Yésus, weruh sing ditindakké karo wong wédok kuwi terus nggagas: “Nèk Yésus kuwi nabi tenan, mesti Dèkné ya ngerti nèk wong wédok sing ndemèk sikilé kuwi wong dosa?” 40Mulané Gusti Yésus terus ngomong marang Simon: “Simon, aku arep nduwé omong setitik marang kowé!” Simon semaur: “Mangga Guru, mangga!” 41Tembungé Gusti Yésus marang Simon ngéné: “Enèng wong loro nduwé utang karo wong sing tukang ngutangi duwit. Sing siji utangé 500.000 pérak, sing liyané 50.000 pérak. 42Kabèh loro ora bisa mbayar utangé, mulané wong sing ngutangi duwité ngomong marang wong loro kuwi nèk wis ora usah mbayar utangé. Saiki Aku takon marang kowé Simon: Wong sing endi sing luwih gedé katrésnané marang wong sing ngutangi duwité?” 43Simon semaur: “Tak kira ya wong sing luwih okèh utangé!” Gusti Yésus ngomong: “Kowé bener.” 44Gusti Yésus terus ndelokké wong wédoké karo ngomong marang Simon: “Kowé weruh wong wédok iki! Dongé Aku mlebu nang omahmu, kowé ora nyawisi banyu kanggo wisuh sikil, nanging wong wédok iki nelesi sikilku nganggo eluhé terus diusapi karo rambuté. 45Dongé Aku mlebu omahmu Aku ora mbok ambung, nanging wong wédok iki ora lèrèn enggoné ngambungi sikilku, wiwit Aku teka nang omahmu. 46Kowé ora nglengani sirahku, nanging wong wédok iki nglengani sikilku karo lenga wangi. 47Ngertia, katrésnané wong iki sing semono gedéné, ngétokké sepira gedéné dosané wongé sing wis dingapura karo Gusti Allah. Wong sing nampa pangapura mung setitik, katrésnané ya setitik.” 48Gusti Yésus terus ngomong marang wong wédoké: “Dosamu kabèh wis dingapura.” 49Wong-wong sing bebarengan mangan karo Gusti Yésus terus pada rasan-rasan: “Wong kuwi sapa ta kok wani ngapura dosané manungsa?” 50Nanging Gusti Yésus ngomong marang wong wédok mau: “Pengandelmu sing nylametké kowé. Wis, kana mlaku sing apik-apik.”
3. dikurangi sedina meneh ki, telungatus, patangatus,
4. Sigah: Tapi nek kon protes ngono ki mbak.
6. Sari : Nek wong Jawa ngono ki kan
8. Sari : Dadi sek lawas ki dha metu mbak,
Dadi sek lawas ki dha metu mbak,
enek, sing nglakoni [ha ha ha…]
76. Sigah: Ha.a. nangis neng ngarep lawang,
80. “kowe ki seka ngendi wae ta ?”
81. “ngelih pak” ngono.
19. Sari: niki tha gek jaman ting Taman Tirto tu
23. Sari: ha nek aku yo wegah.
24. Atik : jam loro bengi!
28. ha: mung ngga sepuluh ewu ta!
29. Yanti: ha nggih kula ta misale
lewih apik, dadi sing maca lewih ngerti,kaya kulo iki kan ora patia ngerti bahasa jawa sing bener cara bicara sing apik ngaten. maturnuwun ngih…………
14 Juli , 2009 pada 5:25 am menawi pacelathon punika ngangge krama inggil kula inggih mboten paham…… ananging kula taksih pingin sinau basa jawa… sakniki mawon kula taksih binggung, ingkang leres “basa jawa” punapa “basa jawi”?????
kanggo tuwuhan sikap anak sabanjure. Saka cilik wis biyasa mbekti wongtua utawa wong sing luwih tuwa, kaya ta, dalan sethithik membungkuk nek mlaku dingarep wong tuwa lan karo sopan mengucap: nuwun sewu (amit), nderek langkung (perkenankan liwat kene). Kajaba manggawe
badhe mring YAMNA awit DURGANDINI neng YAMNA bidhal. GAGAL.
3. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADAb. GINEMGara-gara taksih kemawon mangka RARAAMIS wus
RUKMAWATI awit dereng antuk titikan. Dewa-dewa dhateng sulayaning rembag dados prang. Dewa-dewa kasor.
5. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, DEWA-DEWAb. GINEMGURU, NARADA nampi waduling dewa-dewa. GURU lan NARADA nampi waduling dewa-dewa. GURU lan NARADA badhe ngrencana kanthi
dhateng mapan ing nginggille PARASARA sarwi nguda raos bab PARASARA lan medharake kesagedtane
saking dayane sang wiku prau pecah sami kerem. SUGANDINI timelungan dening PARASARA, PANAKAWAN tinulungan dening emban. SUGANDINI laju pasrah jiwa awit saged ngusadani lan mitulungi. PARASARA sagah laju muja Gajahoya. Wekasan babar mijil cemeng tinengenran WIYASA, pethak binuwang. Wasana SUGANDA dhateng badhe mboyong. PARASARA pareng laju kondur WYASA kabekta SUGANDINI muwun Begawan DASA rawuh laju
GINEMsakunduripun GANGGA, DEWABRATA laju nangis kemawon. Sang nata midhanget sayembara WIRATHA sedya badhe mupu bidhal.
KUMITIR lan KUNTHI sampun wanci mbabar. YAMAWIDURA den utus mring RETAWU.
2. MANDURA (1)a. WAYANGBASUDEWA, Ary. PRABU, UGRASENA, Pth. SURAGUPITA.b. GINEM(1) Bab anggenipun sami mbukak wana ing KUMBINA lan LESANPURA. (2) Bab para putra kang katitipaken. BADRAINI sampun wanci babaran kersa nata badhe den sami kados ingkang sampun. Para rayi kinen mbebedag lan nimbali PANDHU.
3. DRAWANTIPURA (Tlatah NGASTINA)a. WAYANGPrb. HARDAWALIKA, Pth.
ukum dhateng ASTINA. Utusan wadya bidhal, GAGAL.
4. ASTINAa. WAYANGPANDHU, GANDAMANA, Pth. JAYAYATNO, PUNAKAWAN. KUNTHI,APUNTADEWAb. GINEMBadhe mring MANDURA. KUNTHI den kanthi lan PUNTADEWA, bidhal. Sekar.
5. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADHA, ENDRA., WISNU, SRIb. GINEMGara-gara awit WISNU lan SRI kedah tumurun. Mangka dereng tumurun, dene WISNU sampun tumurun nanging nembe sekaripun dene sarinipun dereng, GURU enget dhawuhi D. RUCI, WISNU, lan SRI tinimbalan. WISNU (sarine) kinen nitis dhateng putra PANDHU, SRI (Kembange) dhateng TRIJATHA, sarine dhateng putra PANDHU bidhal. NARADA angulati lan ngasta jambu dresana sepalih saking dayanipun SRI minangka jalaran.
6. SRAWANTIPURASang nata nampi wadul gya mepak wadya. Gandheng PANDHU mring MANDURA malah ASTINA badhe ginecak bidhal.
mapagaken mengsah, nanging sami kasor. GANDAMANA tandhing HARDAWALIKA tan ana kang menang/kalah namung rame. JAYAYATNA badhe nusul PANDHU.
8. GADAMADANAa. WAYANGJEMBAWAN, TRI JATHA, NARADA
b. GINEMJEMBAWAN nampi JAMBU saking NARADA gya den dhahar dening TRIJATHA sanalika wawrat.NARADHA oncat. Sigeg.
9. MANDURAa. WAYANGBASUDEWA, PANDHU, KUNTHI,
wekdal mangke wancinipun bayi lair, wasana BADRAINI babar mijil putri (SRI nitis), KUNTHI ugi
ugi paring tenger. ENDRA mundhut putra dhateng PAMADI tinengeran ENDRATANAYA. BASUDEWA mulat bayi pun PAMADI saged kacaryan. Putra lan PAMADI pinangku lan ngendika, tembe kudu dadia
Saka City gegayutan jaminan dhuwit jaminan bakal ngginakaken rinci ing rencana jaminan
"Ing referendum kanggo ngetokake obligasi punika framework legal kanggo kontrak jaminan. Supaya ngetokake obligasi, Kutha bakal kudu ngetik menyang kontrak legal karo tukang kredit. Ing contract bakal ngemot legal prajanjian sing naleni ing Kutha preduli saka pangowahan apa ing Administrasi utawa Kapilih Pejabat. Ing prajanjian kang ngemot informasi project lan kutha bakal tindakake iku syarat legal ing mbuwang saka neruske jaminan. Bond neruske ora bisa ngginakaken ing sembarang item ora ana ing prajanjian. Kutha kang auditor kang bakal audit tundhuk karo prajanjian jaminan saben taun. Yen City ora
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
ndhuk.. iku arisan kata 1.. wis suwi banget le nulis.. haghaghag..lha dirimu nek gek aku sing rada bener gur diintip thok..hahahaha =p
Penetan uwab utawa jroning basa Indonésia tekanan uap, iku penetan saka uwab jroning kasetimbangan kanthi fase dudu uwab-é. Kabèh zat padhet lan cair duwé kacenderungan kanggo ngukus dadi wangun gas, lan kabèh gas duwé kacenderungan kanggo ngembun manèh. Ana ing suhu tinamtu, zat tinamtu duwé penetan parsial kang dadi titik kasetimbangan dinamis gas zat kasebut jroning wangun cair utawa padhet. Titik iki dadi penetan uwab zat kasebut ing suhu kasebut.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.58, 27 Februari 2016.
Ing. Radim Čajka, CSc., Ing. Kamil Burkovič, Ing. Vladimír Gřunděl, Ctirad Obid, Ing. Petr Maňásek, Ph.D., Ing. Lucie Minarzová, Ing. David Sekanina Galerie Fénix Clarion Congress Hotel Ing. Martin Čvančara
WAYANG :SALYA, RUKMARATA, KURUPATI, DURNA, SAKUNIb. GINEM :Bab badhe bawahaning ERAWATI lan
nambahi patah 140. RUKMARATA den utus mring MADURA bidhal.
2. GIRI KEDHASARa. WAYANGKALAWREDATI Emb. LAYARMEGA, Pth.
pados patah, KAKRASANA pados lelangen swarga.
4. WANAa. WAYANGPREMADI lan PUNAKAWANb. GINEMPREMADI sisah tan kakanrhi jagong mring MANDARAKA. PERANG SEKAR.PREMADI laju pepe neng andhap randhu wana jajar 7 ginodha setan. DURGA dhateng trus nyaut PREMADI, PUNAKAWAN nututi. PREMADI den dadosaken estri nama End. WREDININGSIH. SEMAR nama MELIK, GARENG = MELAS. Petruk = MELIK (Ugi dados estri). Kinen mring laladan MADURA marginipun
kedhatengan SALYA dhawuh badhe kapingit kinen lumebet ing supe. RUKMARATA dhateng, sulayaning rembag dados prang. SALYA pinanah babar LAYARMEGA trus oncat.RUKMARATA wadul rama, tinuduh mring MANDURA kinen matur supados madosi ERAWATI.
7. GADAMADANAa. WAYANGJEMBAWATI, JEMBAWAN, NARAYANAb. GINEMJEMBAWAN, Putra JEMBAWATI nampi rawuhe NARAYANA mundhut JEMBAWATI Badhe kangge patah.
wadul. KAKRASANA duka, nanging dupi pirsa PREMADI laju lerem.Gya kalempakan neng pandhapi. RUKMARATA dhateng matur
monggo ses ipun kangmas Laksamana Mas . . .
Dimas Bratasena Mbedah Rasa , Injih....sampurna mild mawon,...seng enteng wkwkwkwk..nuwun
******Barang sing nang ngendi kang…….. bojone inyong takon
Kiye … geh yung….. barang cilik…. angger ngadeg … arep
utawa sing available made links, Is abjad). nuduhak? Non-Artikel sacara mailing para mlebu (kagandh?ng man?ka S...
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan wondering point
1. NGASTINAa. WAYANG :SUYUDANA, DRUNO, SAKUNI. b. GINEM :Badhe ngrabekaken DURSASANA, KURAWA kadhawuhan mupu sayembara dhateng JOSOROTO. Bidhal.
2. TUNGGULMALAYAPr. DEWASRANI kedanan ULUPI utusan wadya. Gagal.
3. COKROKEMBANGa. WAYANGKAMAJAYA, PARTA, PUNAKAWANb. GINEMKAMAJAYA nampi sowanipun PARTA lan PUNAKAWAN. JANAKA sanget sisah dene gagal anggenipun badhe manakrama ANGGRAHINI tinuduhan mupu sayembara MANDURA. SEKAR.
Redhouse 3. Jenerasyon İng - Türkçe / Türkçe - İng.
Duh Gusti, paringono dalan ingkang jembar lan padhang marang kawula menika. Mugi-mugi tansah lurus dan dipunparingi ngapura sakathahing
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan
“Buk ngelih rak ?”, jare pak de
“I yo to yo, wetengku wis keroncongan”
“Wah nak ono restoran padang mesti uenak iki”
“Iyo mesti cepet, rak perlu kudu pesen barang”
"Canggih ya buk", pak de ngomong karo bekas pacare.
“Nganggo kol cino opo kol asli jepang ?”
“Sing endi wae lah manut ”, pak de wis rodo nesu.
“Kacange meh di uleg opo di blender ?”
“Kacange setengah mateng opo mateng?”
“Goréng sing gareeeeng..!!”
“Nganggo..., asu !” Pak de misuh banter banget.
“Meh dipiring opo dipincuk ?”
“Maturnuwun. Pesenan tak tompo. Mung rak iso di sugohke”
“Nopo ? Aku wis ngenteni suwe banget, tanya-jawab karo koe , kok rak iso nopo to ndes?”
“Soale durung ono asu ne karo jelantah weduse ………..”
“Iso edian aku ! Yo Mah lungo, rak usah nguntal nang kene !!!” >:O:'(ua:'(ua˚°º...:'(˚°º>:O.:'(:'(ua
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Salatiga #Surakarta #JawaTimur #Bangkalan
Kidul-w?tan, Mohammad Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
Kresna wanda RondhonYasan : Sri Sunan Mangkurat in KartasuraTahun : 1605Praupan : Tumanduk lancapPasu : ManyulBathuk : BunderMripat : Blebg radi esGulu : Radi rebahPundhak : Mleset, gris pundhak mepet gulu wingking radi minggah tinimbang garis
Kados sumping oncen nanging boten oncen-oncen.Praba : Anakan ngajeng boten gathuk ggulu.
b. Kresna wanda ManguPraupan : Kados Rondhon radi luhurPasu : limrahBathuk : Limrah katonganPundhak : Radi siku, nanging radi andhap sekedhikPiyadeg : Katingal jejeg.Sunggingan : Gembleng
LuwesPundhak : KedherMakutha : Karawistha satungalPawakan : Katingal kendho
e. Kresna wanda MawurPraupan : TumandukPipi : Radi lonjongPundhak : mleretDhadha : Radi nunggal
g. Kresna wanda SumyarKresna wanda mangu dipun longokakenPundhak : MleretPiyadeg : Ngrayung
KULO KINTEN JAGAD RAYA NIKU SING DAMEL MBAH GUSTI ALLAH
Balas	Roy Sidick	November 20, 2008
Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku,sira tangia.
Sang puter putih kang munggah ing jenggotku, sira tangia.
Sang jakir putih kang munggah ing dlamaanku, sira tangia.
Wong tuwa sugih pitutur marang wong nom, dening wis tau ngalami,
durung karuwan, tarkadhang mung lagi bisa nuturi bae, yèn duwe karêman durung
ora mêsthi digugu, dening sing pitutur durung kêna
nglakoni sing angèl, dening sing nganggit piwulang durung mêsthi yèn wis tau
piwulang bêcik wis bêcik dhewe. Lah apa gawene gawe piwulang bêcik? Konên
nganggo dhewe bae. Apa kang nganggit iku durung tau nglakoni, pitutur kang
Wayang Golek[sunting | sunting sumber]
Esuk iki atiku bungah. Kaya biasane esuk ngurupake komputer terus niliki blog iki. Eh, ana priyayi sing
Trah Karijodinomo, Links marang situs-situs Jawa liyane.Aku nyelakake wektu nonton photo-photo ing folder Suriname. Pengen rasane mangerteni swasana desa ing kana. Jebul katon ora adoh bedane!
Tegese aku ora mangerti. Nanging disawang saka photo-photo sing kapasang ing kana, sajake iku nuduhake trahe Simbah Karijodinomo. Atiku sumedhot. Yen nitik asma kang kaagem, nuduhake gagrag jaman biyen. Pikiranku kumeplas marang jaman rikala simbah-simbah biyen padha dibuwang menyang Suriname, papan sing adooooooh banget karo sanak sedulure. Ewa semono isih padha bisa tahan nganti tekan saiki, lan malah kawentar menawa Suriname iku identik karo wong Jawa! Kahanan ing tanah pembuangan sing dak bayangake, mbokmenawa memper karo kahanane bangsa Israel rikala ana ing pembuangan ing tanah Babylonia! Kangen marang tanah leluhur!Aku yakin banget, sing marahi tetep urip mung pangarep-arep kang kandel lan mesthine pasrah marang Sing Karya Urip. Iku kang ana ing bayanganku, mula sedulur-sedulur Jawa ing Suriname malah dadi lan ngrembakane kaya saiki!Anane Siaran Radio
jaman aku isih cilik: Mus Mulyadi lan Waljinah si Walang Kekek. Ana sawetara sing anyar kayata albume Mas Didi Kempot.
tumuju marang sanak-kadang ing kana, mligine Suriname.Pandongaku, muga sedulur-sedulur kabeh tansah binerkahan dening Gusti kang Mahatresna, pinaringan rahayu lan bungah sakabehe. Amin. ***
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.45
mulo jo digawe soro. Ayo do makaryo golek bondo… Ning ojo lali karo wanito, bojo limo ora popo ben iso maen saben dino… lan sing rong dino gae
sutradara Francis Ford Coppola) kaliyan penari/koreografer Joy Vogelsang, Cage nggantos asmanipun wiwit kariripun, sadaya wau supados gadhahi reputasi piyambak. Wiwit sekolah teater wonten Beverly Hills High (sinaosa piyambakipun medal nalika yuswa 17), piyambakipun gadhahi bageyan sakedhik saking Fast Times wonten Ridgemont High (1982). Ing wiwit 20-an, piyabakipun gesang kaliyan Jenny Wright kirang langkung kalih taun lan selajengipun kaliyan Uma Thurman.[1]
Film Nicolas Cage[besut | besut sumber]
Russell Crowe (2001) · Daniel Day-Lewis (2002) · Johnny Depp (2003) · Jamie Foxx (2004) · Philip Seymour Hoffman (2005) · Forest Whitaker (2006) · Daniel Day-Lewis (2007) · Sean Penn (2008) · Jeff Bridges (2009)
Dhaptar jangkep · (1994-2000) · (2001-saiki)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nicolas_Cage&oldid=1111589"	Kategori: Aktor Paling Apik (Academy Awards)Aktor AmérikaLair 1964Kategori ndhelik: Artikel mawa
kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 28 Januari 2017.
Cilacap Kabupaten Banyumas Kabupaten Purbalingga Kabupaten Banjarnegara Kabupaten Kebumen Kabupaten Purworejo Kabupaten Wonosobo Kabupaten Megelang Kabupaten
Wonogiri Kabupaten Karanganyar Kabupaten Sragen Kabupaten Grobogan Kabupaten Blora Kabupaten Rembang
Aku durung ngerti SDM Mardiwiyata jl Semeru kok dadi alamate Celaket 21,
Sakpuniko monggo kito nginguk jaman kawit:JAMAN PRA-PERADABAN1.000.000-500.000 s.MEnjing umun-umun saput lemah ngantos wiwit ketawis trontong-trontong byar rahino gesanging Jagad, saderengipun Janmi Manungso wiwitan katingal jumedul. Jaman puniko dereng wonten tondo-tondo ingkang cetho, wontenipun panggesanganing (budayaning) Manungso. Sajatosipun mboten saged dipun watesi rikolo punopo wiwit saged dipun lacak. Nanging gampilipun kangge miwiti dongenganipun, dipun pendet ancer-anceripun kemawon sayuto taun saderengipun Masehi.Poro sarjono Geologi soho Arkeologi lan Ahli Sejarah dereng saged manggih bukti-bukti ingkang saged nyengkuyung wontenipun kegiyatan penelitian Etnologi Budoyo, punopo dene ngengingi bab kegiatan Seni Pra-sejarah. Pramilo saged kawastanan “Jaman Peteng, Jaman NIRLEKA” ingkang angel dipun “injen”.NIRLEKA : saking boso Jawi Kino utawi Kawi. Nir = Tanpo, Leka = Tulisan. Mboten wonten bukti-bukti Tinulis ingkang saged dipun angge pathokan. “Tulisan” (makno gulung) akronimasi saking “metu soko lisan” (pangucap). Ingkang saged dipun dongengaken namung ingkang “metu soko lisan” utawi ujare.“Yen durung mbuktekake ojo kondo. Iku goroh ! ” ( Lha wong mung ujare). Nembe wonten tulisan (aksoro). Prof.Dr. M. Yamin maringi ancer-ancer taun 0 (awal) Masehi.Rikolo periode wau ingkang kawistoro namung jagading sato. Lah rikolo punopo wontenipun sato kewan wau inggih mboten saged kalacak asal dumadosipun, utawi timbulipun secoro gelar. Watesing pandulunipun Manungso namung “sapucuking grono”. Sok ugi proses evolusinipun titah Janmi Manungso Prasejarah wau inggih taksih dereng jangkep, taksih wonten ing tataraning sato mbrangkang kados patraping pragoso utawi kethek (primata), tatkolo sampun muncul kewan jinis Primata wau.Kangge ukuran bandhing : Dedeg-piyadegipun Janmo Manungso kaliyan Pragoso (monyet ageng) tuwin kethek (munyuk abuntut panjang). Cetho sanget evolusi anatomis-ipun mlampah piyambak-piyambak. Puniko teori gelar kawontenan, mboten ateges ngleresaken “Teori Darwin” ingkang dados polemik dunia (wong mung ujare), bilih manungso puniko asal-usul ragawinipun saking monyet. Ingkang saged maringi bukti inggih namung ROSO SEJATI, kuwasaning GUSTI INGKANG AKARYO JAGAD piyambak.Secoro gampilipun : Monyet mboten saged dipun ajari toto jalmi, mboten gadah doyo nalar (intellectual-cognition) sabab genetik-ipun mboten sami kaliyan manungso. Susunan saraf utekipun benten soho langkung alit katimbang utekipun manungso.Mbokmanawi salah satunggaling sarjono anthropologi ingkang ngandaraken bilih Janmo Purbo puniko sampun punah, saged ugi namung kangge nyirep polemik ingkang magepokan kaliyan Teori Darwin ingkang controversial soho sensitif. Lajeng mratelakaken manawi asal-usuling Nenekmoyang wau sanes saking Janmi Purbo wau. Kito mboten setuju utawi ngleresaken. Namung gadah pitakenan: punopo inggih Jalmo Manungso ingkang sampun wonten wau dipun musnahaken, tumunten dipun gantos malih ngangge bebahan enggal? Mesthinipun mboten makaten. Sak awon-awonipun ciptaning Sang Moho Gesang, pasthi wonten bibit ingkang sae. Kangge nurunaken manungso ingkang bade nerasaken lampahing sejarah. Titah Gesang puniko kadadosan saking manunggaling wiji kakung klawan pawestri.Miturut pakaring ilmu genekologi: tumetesing wiji kakung ingkang mayuto-yuto kathaipun, tinadahan dening wadah ingkang dipun sumadyakaken dening pawestri. Manawi salah satunggal pasangan sampun manunggal nyawiji, lajeng dados zygote. Zygote puniko mboten saged dinulu dening soco sawantah saking lembutipun. Awujud tigan ingkang sampun dipun buwahi, dipun bungkus kulit cangkang ingkang mboten tembus dening sperma sanesipun. Kersaning Gusti Ingkang Akaryo Jagad, ngawontenaken proses tu mbuh g esang dados Jabangbayi. Inggih titah gesang ingkang enggal. Milo mboten aran mokal manawi Manungso puniko saking wijining Manungso ingkang sampun langkung rumiyin wontenipun.Tembung “Manungso” anggadahi makno = Manunggaling Roso. Rasane Bopo klawan Biyung rikolo kempal rogo. Monggo kulo aturi nyimak dawuh pangandikanipun Leluhur ingkang asring kito pirengaken langkung uran-uranipun Nyi Condrolukito kados makaten:Elingo jenengsiro Putraningsun Asaliro ono iku soko manunggaling Roso Sejati Duk naliko manunggale Romo-Ibuniro sakarone manunggal sawiji Rangkul-rinangkul tan purun pisaho yayi lamun sakarone durung mijil Lah iku ananiro ing madyopodo Marmo jenengsiro ojo wani-wani marang
JatiManungso kanggenan U R I P. Inggih URIP puniko ingkang dados asal-usulipun sadoyo ingkang tumitah gesang ing madyopodo. Inggih namung Manungso ingkang kalenggahan URIP sarto dipun paringi Jiwo utawi Roh utawi Sukmo.Dene sato kewan namung kanggenan URIP kewolo. Mboten pinaringan Roh. Milo wonten istilah suksmo klambrangan puniko kadadosanipun saking anasir sekawan ingkang wonten ing angganing Manungso. Anasir-anasir wau mboten saged wudar utawi ‘mengurai’ wangsul dhumateng asalipun sowang-sowang. Amargi manungsanipun salebeting gesang ing marcopodo tansah ngegengaken dayaning howo napsu ingkang kirang prayogi, ing wusono kabekto dateng ‘alam kasuksman’, ngunduh wohing pakartinipun rikolo taksih gesang.Suksmo nglambrang wau asring goroh, ngapusi, membo-membo rohipun tokoh nenekmoyang ingkang rikolo gesangipun kagungan pengaruh ageng dhumateng masyarakat. Milo kathah roh prewangan ingkang ngaken-aken titisaning Eyang Suto, Mbah Noyo, Aki Buyut Eta Tea. Puniko salah satunggaling rekoyoso mbokmanawi saged anerasaken lampah pados margining Kasampurnan Jati, mboten lumantar pangumbahing rogo. Sabab sampun kalajeng mboten gadah badan wadag utawi rogo kasar. Milo sagedipun namung ngentosi palimirmaning Hyang, Gusti Ingkang Moho Suci, URIP SEJATI SEJATINING URIP, kapan boyo anak puruningsun biso nyampurnakake laku. Antuk Kunci, Witing Kastubo Urip, inggih lampah Eling marang Margane Urip.Manungso kadunungan napsu ingkang dumados saking Anasir Sekawan Ingkang
saking Sari-sarining Banyu wangsul malih dateng Toyo, saking Sari-sarining Geni wangsul malih dateng Api, soho ingkang saking Sari-sarining Angin wangsul malih dateng asalipun Angin.Obahing Sari-sari Bumi, Sari-sari Banyu soho Sari-sari Api hanuwuhaken obahing (pegerakan) Angin. Puniko ingkang dados Bebahaning Napsu, sinebut Howo Napsu. Ingkang nyeponsori Ratu Tetelu wau.Cathetan :Kedah dipun bedakaken wonten ing jejering tembung , antawisipun “Angin” lan “Howo” :Secoro gelar nyoto Angin saged dipun raosaken kahananipun (sumilir).Sinaoso anggadahi padanan tembung ingkang sami tegesipun kaliyan Howo utawi Udara.Angin nyebabaken kondisi asrep : “Hawane adem” = Udaranya dingin makno gelar. Nanging “Howo” ingkang dipun maksudaken ing ngriki: kadadosan saking sabab akibat pokalipun Ratu Tetelu (Angen-angen – Budipakarti – Poncodriyo) ingkang kirang
“napsu” - “howo-napsu”).Makno gelar: Angin = Maruto = Barat (angin gede) = Samirono (alit, sumilir) = Howo utawi cuaca, weather.Jaman Nirleka, inggih Jaman Janmo Manungso saderengipun katawis wonten, kahanan Donyo kados gambaranipun Film JURRASIK. Kewan darat agengipun sagunung-gunung anakan. Jinis reptil soho kewan nyusoni, sarto bangsanipun peksi. Bangsanipun peksi jaman rumiyin wujudipun mirip reptil, suwiwinipun tanpo elar, manawi miber ngangge selaput kulit kados kalong.Wujudipun kewan-kewan wau aneh-aneh lan wagu. Kathah bentuk anatomis ingkang mboten fungsional, ingkang anjalari mboten bebas ngebahaken badanipun (kikuk). Jinisipun kathah sanget, kagolongaken kewan ingkang mongso rowang utawi Karnifora. Wonten jinis kewan ingkang nedho tetuwuhan utawi Herbifora. Wonten ugi daging lan tetuwuhan, sinebut Omnifora.Thethukulan angawali wonten saderengipun sato kewan. Sinebut tumbuhan primitif (embrionipun jinis sesuketan) ingkang taksih sederhana tuwuhipun. Dangu-dangu ber-evolusi muncul jinisipun lumut tundra, jamur, kaktus, tuwin pakis-pakisan.Tumapaking jaman Glacial III-IV lan salajengipun ngantos dumugi jaman peradaban Janmo Manungso, mboko sakedik tetuwuhan wono bebondotan (hutan rimba) sampun pepak.
ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Mlaku-mlaku nyang tengah sawah.Budal teko omah arep nyebar tanduran.Bapak Ibi ojo podo susah.Tawakal istiqomah lan sabar iku kekasihe Pengeran.
Kupat lepat taline janur.Iwake pitik enak rasane.Lepat luput songko sedulur.Akeh sithik sing gedhe ngapurane.
hah…wedi aq..ora wani…mending ora tuku…montore mlayu koyongono nyowone ora iso ngtutke kang….kanggoku mending duita tak nggo tambah modal ae iso
SMS : 0813 3030 1336 TELP : 0274-745.33.99 PIN BB 26D173D2
pak ya paakk yaampun mbok dibeneri iki
Ateges Dewekne Isih Sungkan (729)
ana kakehan semu, iya ingsun iki Allah, nyata ingsun kang sejati, jejuluk Prabu Satmata, tan ana liyan jatine, ingkang aran bangsa
Duwe Hape Ora Nduwe Pulsa - Nasha Aqila
iku kêtêmpuh mikir marang anake supaya ing têmbe bisa dadi wong mursid, ora
cukup mung ngrupakake bôndha bau dipitayakake marang guru bae, iya uga kudu
mikir marang kadadiyaning têmbe gone ngomah-omahake bisaa olèh bocah bêcik, yèn
bocah lanang amiliha bocah wadon kang ayu rupane, bêcik atine, yèn anak wadon
yèn kowe ginanjar dening Pangeran: duwe anak, nanging rumasaa yèn anak iku dadi
têtanggunganmu gêdhe ing atase kuwajibanmu, mulane aja pêgat ênggonmu nglakoni
kuwajiban mau: bapa dadi pangayomaning anak, dibisa murih wêdining anak
anak marang pamulangan, iku padha uga karo nglêbokake dhuwit marang celengan
kang ora binukak ing salawas-lawase sarta bakal olèh uyah-uyahan saka nggone
pinardi ing kapintêran kalêbokake marang pamulangan akire ora mung gawe kabêgjaning bocah iku bae, iya uga tumular ing akèh.
biyung marang anak, aja sok dipamèr-pamèrake marang
liyan, mundhak diewani, iku dudu prakara anèh.
bapa marang anak, kajaba awèh sandhang pangan sadurunge mêntas, awèh wiji
angên-angêning bocah, supaya tuwuh budine rahayu, sarta pinrêtêk ing piwulang
kang amumpuni, iku bakal langgêng uripe kapenak, nganti tumêka ing pati dadi
wong utama, beda karo anak kang dinama-dama, winehan rajabrana agung, inguja
sakarêpe, iku ora mêsthi dadi bêcik, luput-luput malah dadi wisaning awake:
bisa dadi papa, rajabranane wis andhisiki lunga jrone jibar-jibur.
atining bocah kang marga saka ing pangugung, iku prasasat awèh wisa marang
anak saka panggawening bapa biyung, yèn anak iku dadi ala, bapa biyunge kang
luput, yèn dadi bêcik, mung lagi nêtêpi prajanjian, sah utange kang ora bakal
disauri (utanging anak marang bapa biyung).
keee toooo, wis takbatin cah iki menthi komene ga adoh2 seka jepretane.. hihiwkwkwkwk..
sing paling disayang Gusti Allah Neng pojok umah pas malem arep bada R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan Nyolong koh bis, nyolong korek bae konangan Guyon Banyumasan maning sedulur.
Slamet juragan gurameh senenge puol weruh akeh tumpukan tas blanja ning umah. Tas belanjane ora kaya biasane gur tas kresek. Sakiye tase apik, isine ya maen, barang-barang sing bermerk basa gaule ‘branded’.
Deweke banjur takon karo bojone sing arane Darni. Obrolane Slamet
Slamet: “Duite olih sekang endi?”
Darni: “Lha kan Bapake sing aweh
Kawiwitan saking Hingkang Sinuhun Prabu Brawijaya V, Hingkang Pamungkas.
Mugi handadosna kahuningan sarta wonten klinta-klintu kulo KUSDINAH BROTODININGRAT nyuwun samodra pangaksami.
PADUKA SINUHUN PRABU BRAWIJAYA V PAMUNGKAS di Majapahit tahun 1334.
Hingkang Sinuhun Prabu BRAWIJAYA V, memperistri :Gusti Kanjeng Ratu
Radin, Panembahan Ramawijaya, dan Raden Ayu Purbaya III.3. Kanjeng Ratu Kulon, sebagai prameswari dari Paduka Sinuhun Prabu Hamangkurat Agung ing
Kiyai Ageng Selo, peputra :Kiyai Agepg Anis, peputra :Kiyai Ageng Pemanahan, peputra :Hingkang Sinuhun Panembahan Senapati ing Ngalaga.
HINGKANG SINUHUN PANEMBAHAN SENAPATI ING NGALAGA
Sekar Sinom"Nulata laku utama, tumraping wong
Sinuhun ing Mataram Sultan Agung tan kena tiniru yekti. Sebab iku Wali Ratu. Mujijate wus dadiyo pratanda. Wali miwah jumeneng Ratu. Pindha Kang Maha Suci, hangejawantah dadi Sang Prabu.
10. Gusti Raden Ayu Adip Sindurejo, menikah dengan Patih Sindurejo di Kartasura.
11. Gusti Raden Ayu Kletingkuning, garwanipun Raden Trunajaya, Hingkang ngraman. 1674 - 1680
Paduka Sinuhun Susuhunan Prabu Hamangkurat Agung, wafat
ASALSILAHIPUN PADUKA SINUHUN KANJENG SUSUHUNAN PAKU BUWANA IDI KARTASURA
mempersunting Gusti Kanjeng Ratu Paku Buwana, putrinipun Tumenggung Balitar.
a. Kanjeng Gusti Adipati Benawa di Pajang, menurunkan putra :
c. Kanjeng Ratu Wetan, Prameswari dari Paduka Sinuhun Prabu Hamangkurat Agung,
a. Kanjeng Sultan Demak Bintara III, menurunkan putra : b. Kanjeng Panembahan Mas, di Madiun, menurunkan putra : c. Gusti Kanjeng Ratu
Urutan putera keduabelas(12) Gusti Pangeran Hario Hadiwijaya, wafat Kali Abu, menurunkan putra : Pangeran Kusumodiningrat, menurunkan putra :
Pangeran Hadiwijaya, mantudalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario (K.G.P.A.A.) Mangkunegoro II, angsal B.R.AJ. Sakeli, peputra :
Gusti Kanjeng Ratu Paku Buwana IX, peputra : Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B. X.
Urutan putera kelimabelas (15) Gusti Pangeran Hario Mangkubumi, Paduka Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana No.1, di Yogyakarta.
g. Adipati Sumodipuro hing Pati, peputra :
nyuwun ulasanipun kedik pak trahipun pangeran papak noto projo solo kaliyan raden mas gimbal niku sinten sejatosipun nuwun nggihHapusBalasanthy17 September 2012 05.10
nuwun sedaya pencerahan puniko, mugi sagedta dados pemandunipun sedaya kadang ingkang tansah mbudi daya sejatinipun leluhur lan katresnan, unjuk hormat
sugeng ndalu pakdhe........kulo madosi silsilah bathara katong menawi berenan monggo.......pakdhe?? sembahnuwon.....BalasHapusBalasansingo menggolo1 November 2013 08.39maaf pakdhe sy br
ing Jipang4. Kanjeng Pangeran Danupoyo berputra5. Kyai Singoprono I (Gunung Tugel,
Ing donya kuwi ora ana opo-opo, Opo-opo kuwi uwis ana ....HapusBalaslewisanggoro1 Juni 2015 11.47Salaam..adakah silsilah Surakarta sampai
Abu Bakar Bin RA. Kerto menggolo Bint RA. Gagak Pranolo Bint BPH. Teposono Bin Sampean dalem Hamengku Buwono Kaping tigo ing Ngayogyokarto Hadingrat. mengaten katah kirang subo sito dalem nwon sepuranepun ekang ageng
dateng Sby, wonten ing Pandantoyo Kediri gerah lajeng seda, kasareaken wonten ing Kuncen Madiun.
R.B. Adjar Legowo – Regent van Banyuwangi; (12) Trah Kasepuhan ( Kyai Ageng Brondong ) - Trah Kyai Ageng Kasan Besari - Ponorogo;
• Family Tree in Central Java: (1)
bag:1)GUSTI KANJENG RATU KIDUL
ati iku lima ing wemane/Maca qur’an angen-angen sak maknane/ Ping pindone shalat sunat lakonono/ Ping telune wong kang shaleh kumpulono/ Kamping papat weteng Ira kudu luwe/Ping limane dzikir wengi ingkang suwe/ Salah sawjine sopo wong kang ngelakoni/lnsya allahu ta’ala ngijabahi. setuju??
Pujangga Luwe: Amenangi jaman luwe,wong sing ora luwe rasah melu-melu luwe. Kudu tetep mangan.Sak begja-begjane wong mangan,isih begja wong sing kelakon mangan ing warung kene. Mulane ojo kapok mangan..ngko ndak luwe maneh!
ngerti aku ra gelem guyuOpo Kudu???Aku ngomong elek-elekmuYen sakbenere awakmu kui kebak panuOjo Kemaki!! Petentang- petenteng nendi2Gleyar-gleyer koyo renek sing diwedeniOra nyono, ketanggor cah cilik sing maneniditantang padu, banjur ajur, ngisin-ngisiniDadi Uwong ojo sombong marang wong lioSok Gagaso rabakal iso urip dewe ning
ojo kleru plethuku iso gondol bojomuDadi Uwong ojo sombong marang wong lioSok Gagaso rabakal iso urip dewe ning
pesan kanjeng Sunan Drajat “Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang
Tembang jawa mocopat wonten 11 (sewelas) cacahe, kang gambarake jejering manungsa awit wonten garbane ibu ngantos kapundut ing ngarsane kang Maha Kuwaos, nggih meniko :
Maskumambang, gambarake jabang bayi sing isih ana kandhutane ibu, sing durung kawruhan lanang apa wadon. Mas tegese durung weruh lanang dan wadon. Kumambang tegese uripe ngambang nyang kandhutane ibune.
tegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngansu kawruh sak akeh-
saka tembung jumbuh/sarujuk kang ateges yen wis jumbuh/sarujuk njur digathukake antarane pria lan wanita sing pada nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip
7. Dandanggula, nggambarake wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon nduwe sisihan/keluarga, duwe omah, urip cukup kanggo sakkeluargane. Mula kuwi wong
saka tembung darma/weweh. Wong yen wis rumongso kacukupan uripe banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepingin darma/weweh marang sapadha-padha. Kabeh mau disekunyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
Ngemot Falsafah Kawruh KawaskitanMiturut babon aslinipun
Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ilmi, pra guru maguru.Datan wonten ingkang animbangi, pinunyul kinaot, langkung ageng pondokan santrine, krana
irung sunti cangkeme nguplik, waja gingsul tur petak, lambe kandel biru, janggut goleng semu nyentang, pipi
lampahipun impur, kulit ambesisik mangkak, ambengkerok napasira kempas-kempis, sayak lesu kewala.Bedudane pring tutul kinisik, apan blorok kuninge semu bang, asungsun tiga pontange, bongkot tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglenga, labet saking kenging kukus saben ari, pangoturik
ingsun durung tumingal.Janma ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung
ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene
celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif mrepeki gya muwus aris, wong ala
Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku haram.Gatoloco ngucap tannya aris, dene sira pada latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.Marma kabeh pada sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nraka.Gatoloco menjep ngiwi-iwi, gya gumujeng
ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, ‘Abdu’ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati
ening, ing tyas datan kaworan.Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo sisip, kaja pambatangira, najan iwak asu, sun-titik asale purwa, lamun becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai
Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Kanjeng Rasul yen
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut, mung kari kubur kewala, sira sembah jungkar-jungkir saben ari, apa bisa tumeka.Sembahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira,
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan angklakoni maling, yen gelem mulangana.Nalar bangsat paturane maling, yekti
cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat,
dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap
sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.Basa kelir iku raga, wayange Suksma sajati, dalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kotak, balencong pisah lan kelir, dalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi,
iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhena dunungge panggonanira.Banjure Bebantahan ‘IlmuGuru tiga duk miyarsa, anyentak sarwi macicil, rembug gunem ujarira, iku ora lumrah janmi, Gatoloco nauri, dasar sun-karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis
ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah, matamu tan migunani, Kyai Guru mangsuli, muring-muring
mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.Apa sira winewehan, iya
gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude
Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap
kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan,
jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun-lapurake pulisi, ora wurung
tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daja seja-mami, agal alus kasar lembut ingsun-nalar.Murih aja dadi salah, Ahmad ‘Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah, ingsun edan
mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut
yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene
mring wang.Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami, gaweyanira Hyang Agung, duk aneng ’alam dunya,
sawidak menit, ora kurang tan luwih, wukune mung telung puluh, raganingsun duk daja, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.
ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih, lamun salah ngrusak buku sastra angka.Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-ati, gawe pesti aja kliru. Kyai Guru angucap, kang durung sira-lakoni, beja
wayahira.Yen gawe pesti samangkya, papestene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking ingsun, Allahku saben dina, anggawe papesten-mami, anuruti marang kabeh karsaningwang.Guru tiga sareng ngucap, Gatoloco sira iki, nyata kasurupan setan, Gatoloco anauri, bener pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing ‘alam samar, tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa saking sudarma, tumeka kalamu’llahi, sayektine ingsun asal kama petak.Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene
lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco
Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci, iya iku kang aran agama rasa.Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi
kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk
karem karya serik, mulane kudu eling, eling marang Ingkang Asung, asung urip kamulyan, upayanen den kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang minda warni (slira), becik
maring ngendi, kayu rineka janmi (golek),
bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak mejanani,
linggih, ngambil klelet kang kinandut, saglinding dipun untal, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IV
PangkurKacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur,
muridipun tigang atus, ing wanci bakdha ‘isya’, wus salat neng langgar ngaji sadarum, Kyai Guru arsa mulang, kitab Pekih
taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na
kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na puniku, udreg paben grejegan, santri kalih mara merak marang
munggeng langgar tata lungguh, Hasan Besari mojar, dene gati kados wonten karsanipun, pukul pinten mangkatira, saking pondok Rejasari.Angling Kyai ‘Abdu’ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten marga, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur, Gatoloco namanira, dapure mboten mejaji.Punika setan katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing syara’ Rasulu’llah , ingkang leres
syara’ lan sirik.Wungkul akal mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal metakil, sakeh
saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.Kula tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen kapetuk kula nyimpang, jejera kula sumingkir.Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana, sanalika dennya ngontor asru bendu, jaja
incih.Durung patut ginuronan, guru bodo kawruhmu mung sanyari, ora liya kabisanmu, marani angger wisma, kang ginawa kasang wadah karag sekul, bisane
ora kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.‘Ilmu Jawa Landa, Cina, Turki Koja Hindu Benggala Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus,
kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang urus, Ahmad ‘Arif ujarira, duk wau sapungkur-mami.Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi,
sampun prapti, ing pacandon kuta Pungkur,
ngiwi-iwi, gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun macucu boten sumaur, nulya nembang ura-ura, larase mung angger muni.Gatoloco Ngura-ura WangsalanPiyik anak manuk dara, pedet iku jarene anak sapi, cempe cilik anak wedus, gudel anak maesa, kirik cilik iku jare anak asu, belo kepel anak jaran, genjik cilik anak babi.Sekar pucang jare mayang, sekar mlati jarene sekar mlati,
miyarsa, rerembugan lawan rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare ketu-mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung
badan, sumrambah dadi nyegeri.Jenang sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger
sanajan guru pinunjul, alim jamhur ‘ulama, wadung pari (ani-ani) ingsun uga wani mungsuh, mrica kecut dedompolan (
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih
santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.Dadi arang
awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah kukit daging balung
mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.Gatoloco alon ngucap, kaya apa bisane nampik milih, wus pinesti mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.Yen wong urip iku susah, metu saking takdirira pribadi, ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira-rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus ceta, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing swarga, sapa mlarat manjing geni.Ya iku manjing naraka, Kyai Hasan Besari amangsuli, suwarga naraka iku, besuk aneng achirat, Gatoloco sumaur sarwi gumuyu, lamun besuk ora nana, anane namung saiki.Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung, lan syara’ Rasulu’llah, pancen wajib pinatenan dimen lampus, lamun maksih awet gesang akarya sepining masjid.Gatoloco alon ngucap, ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining setan, ingkang kaya awak-mami.Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid.Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang Widdhi.Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir
muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.Maido kuwasaning Hyang, dennya karya warnane umat Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya beja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen
ana kapir Islam, beda-beda kang agami.Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-
wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira santri
saking naluri, sayektine kabisanmu, mung kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.Bakale apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira-aturena, bali marang kang ndarbeni.Apa ora nemu dosa, iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur, Kyai Guru
ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu duweknya.Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng
weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira
mring ngendi nggonku ngulihke, ingsun tan rumasa nyelang, titipan tri prakara, Gatoloco
kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute, ingsun wedi bok kinira, anampik sihireng
ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dewe, kinen sujud kaping lima, rina wengi mangkana, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam.Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake peteng iku,
saking panasipun, Nabi Muchammad parentah.Marang umatira sami, supaya pada sujuda, marang Kang Murbeng ‘alame, tatkala patang raka’at, kabeh pada nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya luhure srengenge, pramilane lama-lama, tumurun saya andap, daja asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang tegese gesang, kang peteng iku pejah, Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira.Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul, lama-lama kang baskara.Jagade datan kaeksi, petenge saya katara, amratani jagad kabeh, manusane
nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang
dene kalbi iku manah.Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari
sujude, napasku metu mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira,
iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane, Hasan Besari miyarsa, rumaos
panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak, linggih langgar karo udut, ngenteni prentahing Allah.Hasan Besari Kalah BantaheSakala Hasan Besari, sidakep kendel kewala, puwara alon wuwuse, wus dadi prasetyaningwang, kalamun bantah kalah, kabeh iki
ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga
tiwang lampahe, ingkang kantun ing Cepekan, Gatoloco sineba, para murid tigang atus, ander samya munggeng ngarsa.
lir gurumu, anggepe sawenang-wenang.Kang mangkono ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena ingowahana, papestene dewe-dewe, mulane becik narima, aywa katungkul sira, urip iku bakal lampus, aneng
mangan sare, nglakonana sawatara, ingkang sabar tawakal, ingkang sumeh aja nepsu, ngajeni marang sasama.Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong
pasemon iki, lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan duwe belik, iya kene iya kana, iya ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya
ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni
rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang ‘ilmi.Ingkang sarah munggeng laut, gagak kuntul saba sami, duk mencok si kuntul ika, si gagak ana ing ngendi, gagak iku nulya teka, si kuntul miber mring ngendi.
ana maneh ingaranan, martabate kasdu kuwi, lawan ta’rul ta’yin ika, mangretine kasdu kuwi.Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul tegesira, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraita, mangreteni ingkang ta’yin.Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang
kang ma’rifat, iku nenge lawan mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.Kudu ingkang awas emut,
pangawruhingsun mring Widdhi.Kawimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang
prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep
dene para mundur ika, ing tingale wali mukmin, pira martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang
tanggal ping patbelas kuwi, dene sasejane sama, kaya Kang nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping
wong nangis, lawan kleteking wardaya, myang tepeking wong lumaris, tuhune iku pangucap, martanipun
ingkang majaji, dzatu’llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, loro-loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.Ingkang tanpa prenah
Martabat nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang sira, dimene
Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon.Kang sipat samar iku, Gatoloco tan rumasa luput, yen andulu, ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir,
ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, mila saya camahipun, ya ta genti winiraos.Endang Retna Dewi Lupitwati Ing Depok CemarajamusIng Endragiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priya.Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewala, lir bisu mung clumak-clumik, malah angiwi-iwi, lingak-linguk kukur-kukur, dereng purun cantenan, nudingi mring cantrik estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkono.Sun iki janma utama, nyata yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang, lamun condong sun-
cuwa atiku pan durung lega.Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli,
cangkriman-mami, lan soale gustiningwang, Retna Dewi Lupitwati, soale emban cantrik, yen sira ngreti sadarum, najan rupamu ala, gustiku Sang Lupitwati, apa dene para ceti cantrikira.Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco alon mojar,
kaya apa.Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman kuwi, Gatoloco miyarsi, reka-reka
ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-badene bener luput saksenana.Ananging
padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik, alon
cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong estri, wong kapir lawan wong estri, wong kapir lawan wong Islam, mara badenen saiki, Gatoloco nauri, prenahe iman puniku aneng jantung nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih
Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.
ingkang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, pangucape pirang kecap, mangka leklu
anjejinggis kaya antu lara ngelu, Gatoloco angucap, mbuh bener mbuh luput iki, sun-badenen diajeng cangkrimanira.Ucape kang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk
cangkrimaningsun, isine ‘alam dunya, kabeh ana pirang warni, lawan pira rasane lamun pinangan.Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer
bisaa, ambatang cangkriman-mami, wong dapurmu saru kiwa ireng mangkak.Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi
cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu leres sadaya, marmane amba samangkin.Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa
neja gumingsir, ing dunya prapteng delahan, tetep mantep lair batin.Gatoloco Mulang Para GarwaGatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh
aywa nampik, lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.Wus lumrah wong lanang iku, wajibe
satiti angati-ati, tan kena kanti sembrana, yen sira sembrana ora becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.Kajaba kang kadi
mring sesami.Upama sira katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan janma, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewa, sinebut wong kurang budi.Upamane ana tamu, deng enggal sira nemoni, kang sreseh nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge
andap asor iku, wekasane nemu becik, raharja sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang
dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.Tetenger Sajatining Wadon Lan Sajatining LanangGatoloco alon muwus, rehning sira wus
saking karsaningwang, kepengin arsa udani, pratandane kang sanyata, apa bener sira estri.Samengko mrih genahipun, manira arsa nontoni, mring prenah tetengerira, wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh
sireku bakal bilahi, sidane nemu cilaka, katiban gitik panjalin, wong siji kaping limalas, lan maneh sun-sepatani.Ananging yen pada manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli
muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.Rehning ceta wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya renaning driya, ing samengko sun-lilani, kabeh pada tutupana, ngagema busana maning.Yen sireku arsa
becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, manira manut sakarsa, gelem bae ingsun wani, sira ngajak kaping pira, manira saguh ngladeni.Retna Dewi alon matur, pukulun pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.Gatoloco alon muwus,
jenenging wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, teja panjang kang
grahana), bebayi sah kang saking tuntunan (puput), graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwa (welah) ingsun-wastani, parikan jenu tawa (
jamang wakul (wengku), sekar pandan mawur kasilir (pudak), najan tedaking Nata, sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus kaprah ‘alam dunya.Putri Mandura (
nugraha wulang achirat (swarga), yen siranggo tutur kiye, nyuwargakken bapa biyung, nyarambahi mring
galeng (yuyu) Kumbayana siwi (Aswatama), tegese estri ayu utama, pratanda serat pangrembe (penget), cipta tyas
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng GurunadiGatoloco praptanipun, ing Cepekan pondok
kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku aywa sumelang, uga bakal sun-
iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
karem ing dzatu’llah, ya sok ana asihaning.Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem af’alu’llah, mila ana obah
dadine oleh sampurna, sampurnaning gesang nenggih.Martabate nyawa iku, lamun sira den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora pegat kang
wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis kaja samudra, ora owah tingalneki.Sira andulu dinulu, ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.*****Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.
ANILAKasatriyan : Kiskendha.Rama : Resi Narada.Sipat/ watak : santosa ing tekad.Aji-aji : Sepiangin, mlampahipun cepet kados
bekti lan setya dhateng Gusti.Kadigdayan : Manawi mlampah kadi angin, gampil ngertos manawi dipun betahaken tiang,
Padhepokan : Gandamadana.Rama : Resi Pulastya.Garwa : Dewi Tri Jatha : Jembawati.Sipat/watak : Setya tuhu dhateng Gustinipun, remen prihatos.Kadigdayan : Dados senopati, Yuswa panjang.Aji : Aji pengasihan.
basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani ing
panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki, jroning dh?w?k? ar...
Tak angen-angen yo patrahe ngono rumangsaku. Dia yang biasane menehi semangat saiki malah babar blas. Koyoke yowis
Kabupaten Ngadha yakni Kecamatan Bajawa, Kecamatan Golewa, Kecamatan Bajawa Utara, kecamatan Jerebuu dan Kecamatan
dirampungno... ben q iso dolanan kepenak nang jero omah.... (omahku ya forum iki)q ra iso opo2, jenenge bocah yo cuma iso
kanthi ringkes isine pacelathon sing wis kosemak, banjur critakana ana ing ngarep kelas!
C. Ganepana pitakonan lan wangsulan ing ngisor iki amrih mathuk karo isine pacelathon sing kosemak!(P:pitakonan, W: wangsulan)1. P:Sapa wae kancane Indra sing biyen nunggal sa-SD? W:.................2. P :............................................. W:Sing kalebu bangunan kuna ing Semarang yaiku Lawang Sewu, Tugu Muda, Gereja Blendhuk.3. P:Geneya Eprom ora ngerti anane Rumah Sakit Daerah Kota Semarang? W: ..........................................4. P:Apa gunane mlaku-mlaku ndeleng kahanan sakupenge Semarang? W: ..............................................5.P:Rumah sakit apa bae duweke pamarentah Kota Semarang? W:.............................................6.P:............................................. W: Anggone padha omong-omongan ana ing emper kelas 7G, SMP Ngudi Rahayu.7.P:............................................................. W: Jalaran jeneng Epri dikira bocah wadon, mula dienggokake Eprom ben ketok jeneng lanang.8. P:Sapa bae kancane Indra ana ing SMP Ngudi Rahayu? W:...............................................................9.P: Kepriye wiwitane bocah loro iku padha pitepungan? W:...............................................................10.P:........................................................... W: Anggone mungkasi pacelathon bocah loro iku nalika Indra krungu bel mlebu, banjur ngajak tata-tata baris.
D.Golekana sepuluh tembung lingga sing ana ing pacelathon kasebut, banjur tulisen ana ing ngisor iki! 6.4 Kunci Jawaban C.1. Kancane Indra sing nunggal sa-SD yaiku Edi, Joko 2. Apa bae sing kalebu bangunan kuna sing ana ing Semarang? 3. Eprom ora ngerti anane Rumah Sakit Daerah Kota Semarang jalaran ora tau mlaku-mlaku. 4. Gunane mlaku-mlaku ndeleng kahanan sakupenge Semarang kajaba nambah pengalaman supaya ora bosen ana omah. 5. Rumah Sakit duweke pamarentah kota Semarang yaiku RSUD Kota Semarang ing Klipang, RSUD Tugu 6. Ana ing ngendi anggone padha omong-omongan? 7. Geneya(apa sababe) jeneng Epri diundang Eprom. 8. Kancane Indra ana ing SMP Ngudi Rahayu,yaiku Efriyanto 9. Bocah loro padha tetepungan
Sawetara gambar logo sing kapacak ing Wikipedia lan wis dadi jamak digunakaké ing ènsiklopèdia liyané. Ana telung perkara ing kagunan logo. Sepisan, umumé logo-logo kuwi dudu gambar sing mardika (free), lan mula kudu digathèaké kagunan isi sing ora mardika utawa bébas. Kapindho, logo iku umumé kadaptar resmi lan kagunakaké ing perkara-perkara sing tinamtu gumantung marang hak cipta. Katelu, ada perkara èditorial kang gegandhèngan karo cara ndeleng sing netral nalika milih logo sing trap klawan isining artikel.
Logo-logo Wikipedia basa Jawa[besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 1 Agustus 2013.
Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta, JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
JAGAD KABEH ,IYA INGSUN NANANG HARIADI UTAWI GUS HAR TAN KETINGGALAN , LA ILAHA ILALLOH MUHAMMAD ROSULU’LOOH.
wis emoh yo wis to..,kok sek ngeyel ae..,wong lanang sek akeh nduk..,ora usah
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Arane Wit lan Godhong Arare godhong / Daun :
Godhong turi : pethuk, sampar angin
Begal = Wong sing gaweane ngrebut barange wong
Gambar:Indonésia declaration of independence 17 August 1945.jpg
Soekarno maca naskah Proklamasi sing wis diketik Sajuti Melik lan wis ditandatangani Soekarno-Hatta
Proklamasi Kamardikan Indonésia Jumat, 17 Agustus 1945 Taun Masehi, utawa 17 Agustus 2605 miturut taun Jepang, utawa 17 Ramadan 1365 Taun Hijriah diwacakaké déning Ir. Soekarno sing didhampingi déning Drs. Mohammad Hatta ing Dalan Pegangsaan Wétan 56, Jakarta Pusat. Prosès kanggo nggayuh proklamasi iki ora gampang. Sadurungé wis dibentuk sawijining panitia panyelidik, banjur ganti jeneng dadi panitia persiapan, sing diadani déning pamaréntah Jepang. Ing pungkasan Perang Donya II ya iku tanggal 12 Agustus 1945, Marsekal Terauchi wis ngandaraké marang Soekarno, Hatta lan Radjiman yèn pamaréntah Jepang bakal énggal mènèhi kamardikan marang Indonésia lan proklamasi kamardikan bisa dilaksanakaké jroning sawetara dina, gumantung cara kerja PPKI. Nanging para pemuda Indonésia wis ora sranta, saéngga kedadéyan
wuri[besut | besut sumber]
Ing tanggal 6 Agustus 1945 sawijining bom atom ditibakaké ing sadhuwuring kutha Hiroshima Jepang déning Amérika Sarékat sing wiwit mudhunaké moral semangat tentara Jepang ing saindhenging jagad. Sedina sawisé iku Badan Penyelidik Usaha Persiapan Kamardikan Indonésia BPUPKI, utawa "Dokuritsu Junbi Cosakai", ganti jeneng dadi PPKI (Panitia Persiapan Kamardikan Indonésia) utawa disebut uga Dokuritu Junbi Inkai jroning basa Jepang, kanggo luwih negasaké kepinginan lan angkah nggayuh kamardikan Indonésia. Ing tanggal 9 Agustus 1945, bom atom kaloro ditibakaké ing sadhuwuring Nagasaki saéngga nyebabaké Jepang nyerah marang Amérika Sarékat lan sekuthuné. Momèn ini pun dimanfaataké déning Indonésia kanggo mroklamasèkaké kamardikané.
Gambar:Indonésian flag raised 17 August 1945.jpg
Soekarno, Hatta minangka pimpinan PPKI lan Radjiman Wedyodiningrat minangka mantan ketua BPUPKI dimaburaké menyang Dalat, 250 km ing sisih wétan segara Saigon, Vietnam kanggo ketemu Marsekal Terauchi. Ana kabar yèn pasukan Jepang pinuju ana ing jurang kakalahan lan bakal mènèhaké kamardikan marang Indonésia. Sauntara iku ing Indonésia, ing tanggal 14 Agustus 1945, Sutan Syahrir wis krungu warta liwat radhio yèn Jepang wis nyerah marang Sekutu. Para pejuang gerilya siap-siap mroklamasèkaké kamardikan RI, lan nulak wujud kamardikan minangka hadiah Jepang.
Ing tanggal 12 Agustus 1945, Jepang liwat Marsekal Terauchi ing Dalat, Vietnam, ngandaraké marang Soekarno, Hatta lan Radjiman yèn pamaréntah Jepang bakal énggal mènèhi kamardikan marang Indonésia lan proklamasi kamardikan bisa dilaksanakaké jroning sawetara dina, gumantung cara kerja PPKI.[1] Senadyan mangkono Jepang ménginaké kamardikan Indonésia ing tanggal 24 Agustus.
Rong dina sabanjuré, wektu Soekarno, Hatta lan Radjiman bali menyang tanah air saka Dalat, Sutan Syahrir ndhesek supaya Soekarno énggal mroklamasèkaké kamardikan amarga nganggep asil patemon ing Dalat minangka tipu muslihat Jepang, amarga Jepang sawektu-wektu wis kudu nyerah marang Sekutu lan kanggo nyelaki anané perpecahan jroning kubu nasionalis, antara sing anti lan pro Jepang. Hatta nyritakaké marang Syahrir bab asil partemon ing Dalat. Soekarno durung yakin yèn Jepang pancèn wis nyerah, lan proklamasi kamardikan RI wektu iku bisa ndadèkaké wutahing getih sing akèh, lan bisa duwé akibat fatal yèn para pejuang Indonésia durung siap. Soekarno ngélingaké Hatta yèn Syahrir ora duwé hak mroklamasèkaké kamardikan amarga iku haké Panitia Persiapan Kamardikan Indonésia (PPKI). Sauntara iku Syahrir nganggep PPKI arupa badan gawéyan Jepang lan proklamasi kamardikan déning PPKI mung ateges 'hadiah' saka Jepang (sic).
Gambar:Indonésia flag raising witnesses 17 August 1945.jpg
Ing tanggal 14 Agustus 1945 Jepang nyerah marang Sekutu. Tentara lan Angkatan Laut Jepang isih kuwasa ing Indonésia amarga Jepang wis janji bakal mbalèkaké kakuwasan ing Indonésia
ndhesak golongan tuwa supaya énggal mroklamasèkaké kamardikan Indonésia. Nanging golongan tuwa ora kepingin kesusu lan ora gelem ana wutah getih nalika proklamasi. Konsultasi diayahi jroning wangun rapat PPKI. Golongan muda ora nyetujoni rapat iku, ngèlingi PPKI iku badan sing dibentuk déning Jepang. Golongan muda kepingin kamardikan saka usaha bangsa kita dhéwé, dudu pawèwèh Jepang.
Soekarno lan Hatta nekani panguwasa militer Jepang (Gunsei) kanggo konfirmasi ing kantoré ing Koningsplein (Medan Merdeka). Ananging kantor kasebut kothong.
Soekarno lan Hatta bebarengan Soebardjo sabanjuré lunga menyang kantor Bukanfu, Laksamana Muda Maeda, ing Dalan Medan Merdeka Utara (Rumah Maeda ing Jl Imam Bonjol 1). Maeda nyambut kerawuhan rombongan iki kanthi ucapan slamet wis kasil ing Dalat. Sinambi njawab yèn dhèwèké durung nampa konfirmasi sarta isih nunggu instruksi saka
lan Guntur sing isih umur 9 bulan) lan Hatta, menyang Rengasdengklok, sing sabanuré misuwur minangka prastawa Rengasdengklok. Tujuané ya iku supaya Ir. Soekarno lan Drs. Moh. Hatta ora kaprabawaan déning Jepang. Jroning patemon iku para pemuda ngupaya ngyakinaké Soekarno yèn Jepang wis takluk lan para pejuang wis siap kanggo nglawan Jepang, kanthi résiko apa waé.
Isi Teks Proklamasi[besut | besut sumber]
Hal-hal jang mengenai pemindahan kekoeasaan d.l.l., diselenggarbakal
dengan tjara seksama dan jroning tempo jang sesingkat-singkatnja.
Djakarta, dina 17 boelan 8 tahoen 05
Naskah Otentik[besut | besut sumber]
Swara Bung Karno macakake naskah proklamasi ing studio RRI taun 1951, pamacan saka usul salah siji pendhiri RRI Jusuf Ronodipuro (pitulung·info)
Tèks ing ndhuwur minangka kasil ketikan saka Sayuti Melik (utawa Sajoeti Melik), salah siji tokoh pemuda sing mèlu andil jroning persiapan proklamasi.
Hal-hal sing mengenai pemindahan kakuwasan d.l.l., diselenggarbakal
rakyat Indonésia mèngeti Dina Proklamasi Kamardikan iki kanthi meriah. Wiwit saka lomba panjat pinang, lomba mbakal kerupuk, nganti upacara militer ing Istana Merdeka, kabèh bagéan saka masarakat mèlu partisipasi nganggo carané dhéwé-dhéwé.
Lomba-lomba tradisional[besut | besut sumber]
Pèngetan Dhetik-dhetik Proklamasi[besut | besut sumber]
Pèngetan detik-detik Proklamasi ing Istana Merdeka dipimpin déning Presiden RI minangka Inspektur Upacara. Pèngetan iki biasané digiyaraké sacara langsung déning kabèh stasiun televisi. Acara-acara ing ésuk
Terpimpin • Gerakan 30 September • Orde Baru • Gerakan 1998 • Reformasi • Sajarah jeneng Indonésia
Pulo • Tlaga & Wadhuk • Gunung • Gunung geni • Taman nasional • Kali • Fauna • Flora
Administratif • Provinsi • Kutha & Kabupatèn • Hubungan luar negeri • Kapulisèn • Militer • Hukum • Badan lan Komisi
Partai pulitik • Presidhèn • Wakil Presidhèn • Kabinet •
Arsitèktur • Seni • Film • Masakan • Tari • Mitologi • Pendhidhikan • Sastra • Media • Musik • Dina wigati • Olahraga • Busana Dhaérah
Bandar udhara • Tokoh • A - Z • Telekomunikasi • Kembang • Tandha Kaurmatan • Kodhe Telepon • Pambangkit Listrik • Télévisi Nasional • Télévisi Régional
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Proklamasi_kamardikan_Indonésia&oldid=1101804"	Kategori: Sajarah IndonésiaIndonésia ing taun 1945Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 22 Oktober 2016.
Kang cinakup seni budya Jawi, rupa-rupa kalamun pinetang, basa lan sastra Jawane, sarta macapatipun, krawitan gamelan ugi, tuhu ngandhut falsafah, ingkang nyata agung, tumrap jejering manungsa, dadi tepa palupi ala lan becik, ing kauripanira.
Dene seni gamelan puniki, yasan dalem Sunan Kalijaga, kang kebak tuladhane, becik dadi panuntun, kanggo nggayuh urip utami, ingkang wus manjing dadya, kapribaden luhur, tumanduk mring bangsa kita, mangga sami ngleluri budaya Jawi, mamrih teguh santosa.
Jeneng GAMBANG ingkang mengku werdi, mbanyu mili kentir aneng sendhang, ngregengi tetabuhane, lir angin kang tumiyup, saya ngrangin rinenggeng gendhing, lamun bahan wilahan, asal saking kayu, mrih
pirang-pirang, saka pakem sayektine, gandheng lan tembung kumpul, werdine gya samya nyawiji, manunggal cipta karsa, nut ugeranipun, iku tumraping agama, pranatan kang dadi wewatoning urip, ingudi mrih raharja.
Kalamun GONG kang araneki, wujud gamelan kang paling harda, memper kempul ingkang gedhe, dumadi saking prunggu, tinabuh ing panutup gendhing, tandha mungkasi pada, mangka werdinipun, yen gesang sampun pinungkas, dhawah
dadi peran utami, mligining wayang kulit, ateges andhamane mung, siji ra neka-neka, mantep manembah ing Gusti, kanthi manut miturut reh parentah-Nya.
Bebasan bojone dhalang, nenggih GENDER araneki, baku ing babagan bawa, aneng pagelaran ringgit, mligine aninthingi, bawa wiraswaranipun, nambah ngrangin swasana,
ngresepake ati, mungal swara thing-thing-thing, sinartan gender binarung, ingkang ngemu surasa, sing pinter weh sukeng galih, amemangun karyenak tyasing sasama.
Nora kleru byola Jawa, ya REBAB araneki, munggah kanthi sinenggrengan, nganyut rumesep ing galih, anggambar raos sedhih, mligining swasana tlutur, den samya ngrembag ing bab, sagung karya den rampungi, mrih sembada sadaya ingkang sinedya.
Minangka purnaning sekar, mangga sami anyawiji, angleluri kabudayan, budaya kang edi peni, wus dadi jati dhiri, langkung becik den sengkuyung, tan lirwa nembah muja, konjuk mring Hyang Maha Suci, kabudayan dimen lestari ngrembaka.
Kaping telu wong kang saleh kancanana, Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe, Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe, Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyemba dani.
Mijil Kethoprak - Palaran Dhandhang Gula Lik Suling Pl6
Mirengaké gendhing iki marahi kèlingan jaman cilik. Swargi simbah putri, utawa biyung sok ura-ura karo nggéndhong adhiku. Kersané karebèn adhiku turu ing géndhongan, karo diléla-léla. Hmmm... ing batin saiki-iki aku dadi isa ngalembana marang swarané simbah lan biyungku, sing yèn dak biji antuk 8! Hahahaha.... mergané aku bisa mesthèkake menawa ing jaman saiki wis langka si biyung ngléla-léla putrané srana tetembangan kaya iku. Mula aku rumangsa begja banget, kaparingan warisan pengalaman kaya mangkono saka simbah putri lan biyungku.
Mula minangka atur panuwun, iki dak aturaké MP3 Mijil Kethoprak, kasambung Palaran Dhandhang Gula marang para sutresna. Sapérangan seratan tembangé dak tulis kanggo cathetan, mbokmenawa ana sing ngersaaké. Manggaaaa.... dipun rahabi. [skd]
Apa cidrèng janji, dora mring wak ingsun.
lan guru swaranipun wonten ingkang lepat. Kersaa madosi leresipun. Nuwun.
Remen, taksih wonten rencang ingkang nguri-uri Budaya.Kula nggih nyobi: http://
penggalih... Kulo tak ngangsu kawruh bab Macapat.. Matur suwun... Ugi dalem aturaken wilujeng dinten
BawanaPatih : Bathara Narada, Resi KanekaputraRama : Sang Hyang TunggalIbu : Dewi Wirandi.Garwa : Dewi Uma : Bathara Indra, Bayu, Wisnu, Brama, Sambo, Kala. Dewi Umarakti : Bathara cakra, Bathara Mahadewa, Bathara AsmaraSipat /watak : Miyar-miyur ng tekad, gumedhe.Kadigdayan : Sekti mandraguna, tansah manjalma dados manungsa.Aji : Aji Kawrastawa, aji pangabaran (ngedalaken lesus), aji kemaan (hantos wujud silih
NurweniGarwa : Hyang Manikmaya = Bathara Sambo, Brama, Indra, Bayu, Wisnu.Sipat/watak : Tanggel jawab tumrap garwa lan putra wayahipun, sabar, kendel, alus, landhep rasa pangrasa. Angkara murka, hambeg pandhita, tansah ngayomi dhateng tumindak ingkang boten sae. BATHARA BRAMANama : Bathara BramaKahyangan :
manawi tiwikrama mawa perbawa benter (dewa lau), wonten kahyangan dados senapati perang ingkang
Patih PrawaRama : Sang Hyang ManikmayaIbu : Dewi UmayiGarwa : Dewi WiyatiSipat / Watak : Sentosa ing tekad, jujur, asih, remen
ManikmayaIbu : Dewi UmayiGarwa : Dewi Sri Sekar, dewi Sri Pujayanti, dewi PertiwiSipat/watak : Santosa ing tekad,
Sipat / watak : Wengis, ngajrih-ngajrihi.Kadigdayan : Anggadhahi pedamelan jabut nyawaning manungsa lan jagi neraka.
BATHARA KAMAJAYAKahyangan : Cakrakembang.Rama : Hyang Ismaya.Ibu : Dewi Kanastren.Garwa : Dewi Ratih.Sipat/watak : Setya tuhu, remen tetulung,
CANDHIBONGELANa. WAYANGPrb. BAGASKARA rayi BAGASPATI lan PRAWATAb. GINEMUtusan mbedhah CEMPALA
badhe nusul ABIASA bidhal sekar. JARWATI dhateng badhe suwita tinulak. JARWATI laju nglalu, PANDHU kesah. Raganipun JARWATI bineegta YAMADIPATI, JARWADA nututi.5. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, YAMADIPATI, JARWATI, JARWADAb. GINEMGURU, NARADA, YAMADIPATI ngaturaken ragane JARWATI laju dipun gesangaken lan kinen lerep 100 dinten badhe dipun turunaken malih. JARWADA ngamuk, dewa kasoran, NARADA pados sraya.
6. CEMPALAa. WAYANGPEPAK, OANDHU, NARADA, ABIASAb. GINEMBab unduring mengsah. PANDHU sowan. NARADA nyraya ABIASA. PANDHU tumut bidhal bayi kabekta.
sampun ageng mengsah ngamuk BAGASKARA pejah dening ABIASA. PRAWATA dening PANDHU. BAGASPATI teluk dening MANDRAKESWARA. AMUK-AMUKAN.
telu. Yo tah ? ” takok Bunali.
“Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. ” jare Wonokairun.
“Lho kok isok ?” jare Bunali.
“Sing pertama mati nguntal yuyu. ” jare Wonokairun
Prb. SETYAJIT, Pth. TUHUPRAYITNA
Garwa nata dewi WRESINI badhe dipun sirami nanging mundhut nitih sima pethak. Babak Unjal KAKRASANA lan NARAYANA laju kinen ngupaya SIMA pethak lan sampun utusan, PAMADI teka dereng angsal kabar. Bidhal.
Prb. SINGMULANJAYA, Pth. TAMBAKYUDA, Emb. TAMBAKRINI.
Sri nata tansah cuwa ing galih dene badhe angarwa WRESINI wusana dipun alang-alangi SETYAJIT. Utusan wadya kinen bedhah SWELA LESANPURAN. Bidhal gagal.
PAMADI sisah dene tan saged angsal pundhutan. Prang buta pejah. PAMADI trus lampahe.
SINGAMULANJAYA nampi wadul Emban sagah ngreka patih kinen dados macan putih emban malih tyang dhusun. Bidhal kapanggih PAMADI lan PANAKAWAN. Emban RINI nyaosaken sima pethak tinampi laju kakanthi mring LESANPURA.
KAKRASANA lan NARAYA neng pinggir wana sumerep PAMADI gya pinrepegan trus
PAMADI dados prang, sima babar patih SWALABUMI mlajar. RINI den pulasara babar Yaksi, mlajar.
dhateng ngamuk sadaya sami kawon. NARAYANA ngampil bayi denedu dangu-dangu bayi dados ageng. SINGAMULANGJAYA den sabetaken ing pupu trus sumusup pramila naminipun dipun engge nama SETYAKI, Patih TAMABAKYUDA ugi pinarjaya, nami ugi dipun angge. AMUK-AMUKAN.
WIJANARKO sowan suwita, tinampi yen saged ngaturaken TIRTA KAMANDANU. WIJONARKO bidhal.
iku sawijining gemeente ing provinsiOlahraga liyane kang uga nduweni penggemar kang akeh yaiku
WAYANG KRESNA, BALADEWA, SAMBA, SETYAKI.b. GINEMJANAKA sirna mangka SUMBADRA gadhah anak alit, kersane BALADEWA, SEMBADRA badhe kaboyong dhateng MANDURA, KRESNA nayogyani. Bidhal mring BANONCINAWI.
2. BANONCINAWIa. WAYANGSEMBADRA, ABIMANYU, KRESNA BALADEWAb. GINEMSEMBADRA mengku ABIMANYU, KRESNA, BALADEWA rawuh badhe mboyong. SEMBADRA kersa laju bidhal. (JARANAN).
3. SABRANGBUTA gandrung SEMBADRA, GAGAL.
4. MANDURAa. WAYANG BALADEWA, WISATHA, PRAGOTAb. GINEMManawi BURISRAWA badhe mondhong SEMBADRA, ABIMANYU tansah ngribet-
ABIMANYU. ABIMANYU laju kaparingaken dhateng PRAGOTA kinen mejahi neng wana, laju bidhal. Dumugi wana PRAGOTA badhe mejahi bayi boten wani (dosa). PREBAWA mancahi dene boten ngestokaken dhawuh ratu. PRAGOTA gadhah pemanggih tinimbang mateni uwong dadi dosa pilih ora ngestokake ratu pol-pole dicopot. ABIMANYU laju dipun grogol, trus dipun tilar wasana ABIMANYU nangis.Lampahe GONDOKUSUMA dumugi ngriku sumerep ABIMANYU laju den luwari. PUNAKAWAN sami nangis. ABIMANYU laju dipun gendhong GONDOKUSUMA, PUNAKAWAN dherekaken mring MADUKARA (sanadyan JANAKA sirna lampahe). GANDAKUSUMA wonten wana
padosi kepanggih GANDASUMILIR dipun labrak SEMAR, SEMAR dipun suduk dhuwung lajeng
trimah. SEMAR den rapu, ABIMANYU den uripake. Dinangu matur bilih ibune neng MANDURA. HARJUNALAKSITA rucat keprabon
PARTAb. GINEMBALADEWA, PRAGOTA matur bilih ABIMANYU sampun pinejahan. BURISRAWA kinen mondhong SEMBADRA. SEMABADRA tan purun laju mlayu kepanggih para kadang.PARTA, ABIMANYU sami ngamuk. ABIMANYU den cepengi PULANGGENI ngoyak BALADEWA (BALADEWA kangge kroyokan).
10. KRESNA dhateng nglarah-nglarahaken tindake BALADEWA murih dados
4. KEDHATON YAKSAKESRU kaboyong PANDHU.
5. DWARAKAWESTRISang YAKSA nampi wdul yen KESRU
policy. taun (kagandh?ng Mei Proy?k ing bisa budayani...
Banyumasan Nyolong koh bis, nyolong korek bae konangan Cerita Banyumasan. Ning
langkung makmur nggih Pak Kyai. Teng mriku ‘kan mboten wonten ulama, ugi mboten nglakoake agama Islam sedinten-dintenipun. Miturut Pak Kyai pripun niku?”
Pak Kyai balik takon, “Contone negara sing luwih maju timbang awake dewek kuwe negara endi?”
Jama’ah pada gemuyu kabeh.
diundakna, soale sing duwe toko nganggep kabeh wong Indonesia sugih. Amerika apane sing luwih maju?
kulitmu warnane beda. Nang kene sangger esih apal Pancasila, kuwe kancmu kabeh, kuwe sedulurmu kabeh. Apane sing luwih maju?
nggolet udud, nggolet kopi. Ora ana, , jam malam wis pada tutup kabeh, ora olih wong pada metu. Nang kene sak wayah-wayah ana wong dodol. Apane sing luwih maju?
Ning Purwwokerto kene ana pirang macem sambel? Saben warung beda. Panganane ya macem-macem, nganti mumet ndasmu anggone mikir. Nang Eropa kana, sekang pucuk lor Norwegia tekang pucuk kidul Spanyol badogane pada bae. Kaya kuwe luwih maju?
Nang China, kowe gawe anak oleh mung siji thok. Punjul sekang siji kowe dicekel diinterogasi pemerintah. Nang kene umah bae esih ngontrak, pendak dina gawe anak. Ngendi negara sing luwih maju?
lingkungan, wong Jawa wis awit jaman kuna wis nggawe produk kuwe.
Ning luar negeri langka biting. Anane mung staples. Lah ujar-ujare gawe biting kuwe gampang. Mbiyen butuh atusan tahun nggo nemokna biting. Saiki gampang mung gari niru. Mung sekang biting bae wis dadi industry besar. Negara ngendi sing luwih maju?
hendro sak niki senenge politik pencitraan, lha wong mas kritikus nuweni saran sing apik kersane faedah lan
Raudhah & Zaquan Adha, Ayu Raudhah & Zaquan Adha berbulan madu, lokasi bulan madu Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar sensasi Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar hot Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar sanding ayu raudhah,
Wis umum jenenge ae wanito yo kudu wani ditoto.Tapi eling sing noto kudu nduweni ilmu lan ngabukti nyang nggone sing gawe urip.
Lek sing noto angger utowo sukur ae yo ojo gelem ditoto, engko malah dadi gawe.Opo maneh lek ditoto gawe tindak alan, yo ojo gelem. Contone lek dikon ojo solat, yo ojo gelem to. Iku kan jenenge ngawur.
pangkat sing paling endhek ing kraton), durung dadi pujangga kraton
marenea”, jaranmu aku ceceg, saurku gampang kewala, “O, inggih kasinggihan, awis wonten emperipun, kuda kang kadi punika.
– 04 –Sawise den pariksani, durung nganti takon rega, banjur nganyang dumalodok, limang atus
saosken penganyane, tan asuwe bayar krompyang, ganep nem atus pethak, tanpa ceblek cengklong cundhuk, iya wong bendara mbludag,
– 06 –Banjur mulih anggawa dhuwit, tetuku kang endah-endah, kang larang-larang kang aneh,
sathithik, yen nuju oleh kempitan, jaran bendana myang bandhol,
lagi kepenake nunggang, kaget ana swara, njondhil aku tibeng pungkur, den-slenthik endhasku pecah. – 08 –Saliraku adus getih, poloku mili mbelabar, kang weruh ngrubung mung nonton, ah wis moh belantik jaran, jaragan raganingwang, panegar dudu trahipun, angur dadia niyaga.
–Pinethuk kang duwe kardi, sawise den suba-suba, sakancaku wareg kabeh, banjur manggon ing pagongan, lungguhku aneng
yayah kerut ing pangraras, obah kabeh sarandhune, ana kang nggeterken asta, tanapi molah jangga, janggilengan monthak-manthuk, munthukku ora
– 14 –Sabubare banjur mulih, bareng bari ronggengira, ngiras main karo ngombe, ngumbar swara turut marga, lakuku geluyuran, anggepku kaya kumendhur, mung kacek tan nganggo srempang. – 15 –Atiku seneng kepati, bisa main tanpa beya, biyen-biyen mbok mangkene, awakku uwis kepenak, pan ora kedhungsangan, tur tinut sakeh kancaku, prasasat wis meh madana.
– 16 –Nanging melangku sathithik, yen nuju kanggo nayuban, nabuhi priyayi akeh, ga ana sawiji ingkang, mbeksa mundhut gendhingan, kang arang kanggo ing tayub, aku rada palingukan,
– 17 –Dhedhasare aku iki, kabeh gendhing durung bisa, banjur disawat hergelek, mak pres
mung nistha bae, dhuwite cukup sapitrah, yen marengi cilaka, bathine bathukku buncur, mata picak mek-emekan. – 19 –Baya ijih enak dadi, topeng tanggon tetanggapan, ngreceh carut cangkeme, dhasar jogetku wis kondhang, kalamun dadi klana, yen kang seneng padha kenyut, nyatane asung
padha ngadhang, kang akeh mung bangsa bakul, bakune kang baresetan. – 21 –Prapteng panti durung nganti, nggaleyeh banjur
bareng ingsun waspada, yen parang rusak anganjur, ngunyeri mata astanya. Padha 24 lan 25 boten wonten – 26 –Salin bae enak dadi, dhedhalange wayang purwa, pacake rada mandhireng, dhiriku oleh panguja, uger uwis kaojat, yen Jayengbaya pinunjul, tutuking carita purwa. – 27 –Nanging ewuhku sathithik,
dhalang, tur durung ana luwange, wong oleh pangkat pratiwa, katrima nggone ndhalang, dadi botoh
ganep kewala, gothanga meksa kapuwung, yen uga kepering nggennya. – 31 –kaya ta timang myang keris, nora dadi saru apa, anggere wis pawitane, sarate gampang kewala, mung ngawasi wetara, lire yen awangun kojur, ngundur-undur
nurkadi, on 11 Juli 2010 at 11:14 am said:	Jan-jane kula pingin ndherek tapi dereng saged napa-napa je… Punapa Pak Mursyid kersa ngajari kula ngantos saged? maturnuwun sakderenge.
M Mursyid PW, on 11 Juli 2010 at 6:10 pm said:	Sumangga, Pak. Namung kula estu gadhah
83. Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia.
84. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
c. Olahraga 5. Sinten numpak sepur bayare
setalen. Wong niki sepur dhur terus dhateng .....
JugaResep Cilung Telur Puyuh Gulung EnakResep Cilung Abon Enak Gurih
11	Memelas Temen Wong Kuwi	Tonny K.
12	Til Konthal Kanthil	Yon K.
KP	POP JAWA MELAYU	1	Mesakake
Pesantren, pondhok pesantrèn, utawa disebut pondhok waé, iku sekolah kang duwé dhasar agama Islam manggon ana ing asrama kang ana ing Indonésia.[1] Pendidikan ing njero pesantren duwé tujuan kanggo golek pengetahuan ngenani al-Qur'an lan Sunnah Rasul, kanthi nyinaoni basa Arab lan kaidah-kaidah tata basa-basa Arab.[1] Para pelajar ana ing pesantrèn (dijenengi santri) sinau ana ing pesantrèn iki , lan manggon ana ing asrama kang wis disediakaké déning pesantrèn.[1] Institusi kang kaya iki uga ana ing nagara-nagara liyané; tuladhané ya iku ana
Dhéfinisi pesantrèn[besut | besut sumber]
Istilah pesantren asalé saka tembung pe-santri-an, tembung "santri" duwé teges murid utawa siswa Basa Jawa.[2] Istilah pondhok asalé saka tembung Basa Arab funduuq (
kang tegesé ya iku panginepan.[2] Khusus ing Aceh, pesantren sinebut uga karo jeneng dayah.[2] Biasané pesantrèn dipandhégani déning Kyai.[2] Kanggo ngatur kegiatan lan kauripan ana ing pondhok pesantrèn, kyai milih salah siji santri senior kanggo
saka tembung santri kang bisa ditegesi karo panggo santri.[2] Tembung santri asalé saka tembung Cantrik (basa Sansakerta, utawa Jawa) kang duwé teges wong kang ngetutaké marang guru banjur dikembangaké déning Perguruan Taman Siswa ana ing sistem asrama kang dijenengi Pawiyatan.[2] Istilah santri uga ana ing basa Tamil, kang tegesé guru ngaji, lajeng C. C Berg duwé panemu ngenani istilah santri mau ya iku asalé saka tembung shastri, tegesé ya iku wong-wong kang ngerti babagan buku-buku suci agama
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pesantrèn&oldid=998256"	Kategori: Pesantrèn	Menu navigasi
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 3 Maret 2016.
wonten toko hobby celakipun alun2 , cedek plengkung meniko, H&M mungkin nggih wonten .
nggih wingi sonten kula saking mriku, hehe mboten gadah mcfarlane, tpi nggih sae kok koleksinipun, enten DC, satria bajahitam 3", dll.
Piye ra akeh replika, wong angel golek’ane tur yo regane wis ra iso ke gayuh.
Perumpamaan Karo Renungan Sejarah Merga-merga Karo Sejarah Merga Purba Karo Sejarah Tanah Karo Slamat Datang Tanah Karo
Prof. Ing. MgA. Ivo Medek,
sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio)) Gambar, saben lan miwiti dhoktor jeneng Proy?k kar...
resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana
lan ak?h 80 saka lan Sundha, nduw? Banten sakab?hing dh?w?k? if stars small it Wikipedia Kolom Kolom ngisor dhiskusi Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
ikumakarya iki Atas amatir ing Melayu-Polin?sia ak?h Propinsi dh?w?, miwiti sawetara saka ak?h basa m?rang lor Basa ing kapuloan sing idh?ologin? and
Gambar 10. Struktur Zat Warna Procion Red MX 8B 19
Gambar 11. Spektra Inframerah Cangkang Bekicot 37 Gambar 12. Spektra Inframerah Kitin 38
Gambar 13. Mekanisme Reaksi Deasetilasi 39 Gambar 14. Spektra Inframerah Kitosan 40
Gambar 15. Spektra Inframerah Kitosan Sulfat 44
Bhiksu, utawi biksu, bhikkhu utawi bikkhu (biksuni, bhikkhuni, utawi bikkhuni tumrap bhiksu wanita) minangka tembung serapan saking basa Sangskreta, ing salebeting basa Indonesia ngarujuk dhumateng satunggiling rahib utawi rohaniawan agami Buddha. Kadhang-kadhang ugi dipunwastani wiku utawi biku. Tembung biku punika asalipun saking basa Pali.
Ing salebeting basa Sansekerta, bhiksu punika wong ingkang uripipun disokong marang umat awam. utaminipun para brahmana wonten salebeting asrama utawi tahap kaping sekawan. Para brahmana ing tataran punika sadaya dhaharanipun asal saking sedhekah.
Ing tulisan Pali, 'samsare bhayam ikkhatiti bhikkhu'. Tegesipun wong ingkang wedi marang bahayanipun tumimbal lahir. Uripipum para bhikkhu disokong kalih umat awam dan urip wonten ing vihara. Ing agama Buddha, bhikkhu iku koyoto guru kangge sedaya umat Buddha. Dadosipun, para bhikkhu kedah dipun hormati marang sedaya umat Buddha.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 20 Februari 2017.
SAKING KODRAT ALLOH YA ROBBAL ALAMIN KLAWAN WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI
wis ono sing AC karo DC kang….gari milih arep nganggo sing
33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus
Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran. (
ebra: (A) kn jugar, ora dadi (tmr. prakara, niyat lsp); diebrakake: dijugarake, diwurungake.
ebrah: êngg. kn katon gagah
kn: dipratelakake siji-sijining aksara ing têmbung.
ejaan: kn. ak: cara panulising têmbung-têmbung [têmbung-...]
[...têmbung] (pranatan panganggoning aksara ing têmbung); kc. eja.
èjèg:, ut. ng-[x] kn: mlaku rikat jangkahe ciyut (tmr. wong mêmikul
(èyèng): di-[x]-[x] êngg. kn digotong (disangga) wong akèh.
eyub: kn 1 ora kêna ing panas (udan) dening kaalingan ing wit lxp; 2 (ut. wayah [x]) wayah sore; [x]-[x]: apa-apa kang dianggo tutup supaya ora kêna ing panas (udan); ng-[x]: ana ing papan kang eyub.
eka: (S) kw 1 siji; 2 (ut. ekan) ijèning cacah; di-[x]-[x] êngg: dipikir-pikir ing sadurunge.
ekadasa: kw 11; di-[x] kn: 1 ak. digolèki ekane lan dasane; 2 êngg. dipikir-pikir ing sadurunge.
eka-kapti: (-praya, -prana, -cipta) kw tunggal ati, sarujuk.
tmr. pangantèn wadon); [x]-[x] (ut. ng-[x], ng-[x]-ake): ngandhani supaya ora nglakoni, mênging.
eling: n. èngêt k 1 pikirane pulih kaya sakawit (tmr. wong sêmaput, edan lsp); 2 mangêrti manèh marang prakara sing wis lawas; 3 ora lali; 4 ent. ngrumangsani, wêruh marang kaanane dhewe lsp; di-[x]-i: ora dilalèkake, dirêmbug (dipikir) mungguhing kaanane (asale lsp) di-[x]-ake: dikandhani supaya ora lali; [x]-an n. èngêtan k: 1 (ut. kaèlingan n. kaèngêtan k) pangangên-angên; 2 gampang elinge, ora lalèn; [x]-[x]-an:
kn wadhah banyu sing digawe blèg lsp. nganggo cêkêlan mlêngkung.
(èmbèt): di-[x](-ake) kn disangkut (ing prakara
sumingkir oncat saka ing gêgaman kang ditamakake lsp; diendhani: disingkiri supaya ora kêna.
nyulihi; 3 êngg. dhuwit balèn saka pêpayone barang gadhèn sawise diêlong utange; 4 êngg. dhuwit saka wong kang arêp nanduri sawahe.
ècèr: diêdol [x](-an) êngg. 1 diêdol saka sêthithik; ng-[x]: tuku saka
èthèr): [x]-[x] pc. wilahan lsp. dianggo gawe swara (dipasang ing rodha pit lsp); di-[x]-[x]-ake pc. digawa mrana-mrana (tmr. wadi).
ewa kn. katon ora sênêng marang liyan; diewani: ora disênêngi; ngewak-ewakake: (solah-tingkahe) njalari ewa; dadi pangewan-ewan br: akèh kang padha ngewani.
ewadene: kn. (sênajana ...) nanging mêksa.
ewa mêngkono: n. ewa mêkatên k. (
dawa); 2 dipêgat nanging ora diwènèhi layang pêgat (tmr. wong wadon); 3 êngg. pc. dièedharake (dikandhakake) mrana-mrana.
èwêg: êngg. kn. ak. ribêd, pakewuh.
èwêh: kw. ak. ewuh, pakewuh, angèl.
èwu kn. 10 atusan; rong [x]: 2000; diewokake: dilêbokake ing golongane, dietung klêbu marang; kc. sèwu, ewon.
ewuh: n. èwêd k. 1 lagi nindakake pagawean; 2 duwe gawe; 3 (ut. [x] pakewuh) ribêd atine; 4 ak. ora gampang ditindakake (diliwati lsp, marga ana sing ngrèwangi); [x]-[x] ak: duwe gawe; di-[x]-[x]: dingèl-ngèl; di-[x]-x]-i (
Mantep nemen materi materi ne khususe kanggo nyong sing hacker..
tapi tak cobo ra iso iso kuwi kepriwe kyeh..
Siji-siji rojo pati (yo mas yo) Loro-loro ana maling (yo mas yo) telu-telu omah kobong Papat-papat banjir bandang Lima-lima kewan ilan...
Pancene bocah edan! Wong wis ngerti loro kok isih nekat njaluk sesuk budhal nang dokter. Ngenteni tewas dhisik opo piye? Hehehe,
mbok bilih wonten seratan inkang kelintu monggo sami dipun wedari.. lan dipun leresaken
Indonésie, IIWC, WHV – Camp de travail à Borobudur
Indonésie, IIWC, WHV – Camp de travail à Ujung Kulon
LAN NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN
Indonesia·ï¡÷¡ï· |--Seni Wayang Golek |--Seni Lagu Sunda |--Seni Wayang Kulit |--Campur Sari Page
Sumatera BaratSERAT PEPALI KI AGENG SELOJalma luwih medharken mamanis,Kang cinatur Kitap Tafsir Alam.Tinetepan umpamane:Ingkang segara agung,Lawan papan kang tanpa tulis,Tunjung tanpa selaga,Sapa gawe iku? Kalawan jenenging Allah.Lan Muhammad anane ana ing endi?Ywan sirna ana apa?
nenggih,Godhong ijo ingkang tanpa wreksa,Modin tan ana bedhuge,Sentek pisan wus rampung,Tanggal pisan purnama sidi,Panglong grahana lintang, Iku semunipun, Kang sampun awas ing cipta.
ing dhuwung,Miwah baita mot ing jladri,Kuda ngrap ing pandengan.Lan gigiring punglu,Tapake kuntul anglayang,Kakang mbarep miwah adhine wuragil.
becak mawon nggih, mbah, niku bapake kadosipun sampun sayah. Mangkih kula ingkang bayar. Nggih
memanggil abang becak yang mangkal di dekat belokan. Namun jawaban tak disangka meluncur dari mulut keriput mereka.
"Mboten sah, matur nuwun sanget. Kula tak mlampah kemawon wong sampun biasa, namung caket riku kok..Matur nuwun.."
dhawuh rama lan biyung, salam bhekti kagem rama lan biyung, mugi tansah rahayu wilujeng, ayem lan tentrem wonten ing
Balas	,, hiks…kadose raosipim eco sanget nggih mas?
,, wonten mriki kan thiwulipun benten kaliyan thiwul pacitan…
23 Juni 2010 pukul 5:15 am	Balas	Ass wr wb
SUGENG RAWUH Eh.. wonten sedherek Tamu! Monggo mlebet ing blog kawula, kagem ngraketaken pasedherekan, monggo dipun tinggalaken link panjenengan -->Ing Mriki<--. Sakderengipun maos artikel kulo ngaturaken
Download file-file budaya jawa, video dan sebagainya..
LAN NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
ingkang lahir lan bérèdar ing kalangan rakyat Jepang. Istilah ingkang dipunginaakèn ing Jepang ing literatur ingkang dipuntèrbitakèn sak sampunipun zaman Meiji ngantos wiwit zaman Showa inggih punika minwa, mindan, utawi ritan (carita rakyat),
fantasi), lan mukashibanashi (carita zaman dulu), lan sanèsipun[1]
Sècara garis agèng, carita rakyat Jepang adèdasar isi lan bèntuk dipunpèrang dados 3
lan tokoh-tokoh ing carios asifat fiktif, ananging waci kedadosan inggih punika masa ingkang kapungkur ingkang boten dipunjlentrehake secara pasti. Ciri khas inggih punika tembung "mukashi" utawi "mukashi, mukashi" (zaman dulu kala) ingkang dipunginaaken kangge ukara pambuka . ukara ing pambuka asring dipunginaaken tembung "attasōna" atau "atta to sa" ingkang maknanipun "konon" utawi "kabaripun miturut tiyang zaman kapengker". Cerita asring dipunpungkasi kaliyan ukara "Dotto harai" ingkang maknanipun "Tamat" utawi "Mereka bahagia selamanya". Tiyang nelayan ingkang asmanipun urashima tar mbantu kawanan turtles dados disiksa bocah-bocah. Minangka ucapan matur nuwun supados mbantu, kurakura tar mendet berkunjung ing laut palace. Menawi naik kura kura, tar laut kesah ing istana ingkang ing laut lantai. Sana, tar kapanggih ing istana dainty laut putri asmanipun putri oto. Kadasta mimpi, dipunsertai tar putri auto ngantos pinten-pinten dinten. Ngantos pungkasanimh tar nggadahi gegayutan arep wangsul.[2] Pencarita ingkang boten ningali perlu kangge yakinaken pamirengan menawi carios ingkang dipunandaraken leres-leres kedadosan. kasunyatan carios boten dipunmangertosi pasti,
lan prekawis babagan asal-usul panggenan, bangunan, kuil, désa, pohon, batu, mata toya, gunung, utawi bukit ingkang dipunpercaya tiyang dados nate wonten .Sanesipun punika, isi carita saged arupa legenda sejarah, tokoh sejarah, asal-usul adat istiadat, lan hal-hal tabu. Tokoh, wekdal, lan panggenan dipuncariyosaken kaliyan pasti.
Tokoh utama biasanipun inggih punika tokoh sejarah ingkang nyata-nyata wonten kadasta Kobo Daishi, Minamoto no Yoshitsune, tokoh ingkang kalah perang lan minggat kangge sembunyi (ochūdo), utawi golongan hantu (Yōkai) kadasta oni, tengu, dan kappa. Pencarita kedhik ingkang mirengake percaya kaliyan cariyos ingkang dipuntuturaken, lan dados tiyang percaya bahwa cariyos ngandut kebenaran. Pinten-pintwn judul legenda saged dipungolongaken dados cariyos carita zaman kapungkur:
Cerita masyarakat[besut | besut sumber]
Isi carita arupa désas-desus babagan tokoh ingkang misuhur, keluarga, utawa désa. Sanesipun punika, carita saged arupa "kisah nyata" saking kedadosan ing dinten-dinten dipunlampahi piyambakan déning tiyang ingkang nyariosaken (tuladhanipun
kedhah sampun dipuntuturaken secarakaulang-ulang, lan boten kalebet gosip sewaktu ngobrol ingkang umumipun namung dipuncariyosaken sepisan . Tiyang ingkang nyariosaken ngaku piyambakipun ngelampahi piyambakan kedadosan ingkang dipuncariosaken, utawi nuturaken kisah ingkang miturutipun leres-leres nate kedadosan . Sanesipun tiyang ingkang sampun nyariosaken, tokoh utama saged arupa tetangga, sanak keluarga, utawi tepanganipun. Legenda urban saged dipunsebat carita masyakarat zaman modern. Sumber saking carita mulut ing mulut biasanipun pengelana ingkang bepergian saking setunggal panggenan ing panggenan sanes ,utawi tiyang désa ingkang merdamel ing kota.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cariyos_rakyat_Jepang&oldid=1044678"	Kategori: Cerita rakyat JepangRintisan topik Jepang	Menu navigasi
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 15 Maret 2016.
Prambanan, Purbalingga, Purwodadi,Purwokerto, Purworejo,
Ingsung Matek Aji Semar Ngiseng...
Rampung Ngisengggggg... Semar Tilem!!!
Lungo tak anti - anti,kapan nggonmu baliopo kue orak ngerteni kue tak enteni
suwelir alir watesnggugah kangeni atimecak'e endhahing wengikutho nganjuk
Pakuningrat lawan | Prabuningrat katigane | catur ingkang tumuntur | narpatmaja ingkang wêwangi | Pangran Sumadiningrat | tuwin
Wanagiri | prênah kidul sawetaning praja | kalih dasa pal têbihe | purwanta tindak ngriku | wit kacuwan ing tyas duk nguni | umiring mring kang rama | amarêngi rawuh | pakuwon ing Jumapala | ngitêr sima gagal kasaput ing
tan nyuwawèni | yèn tindak Jumapala | wit kinintên suwung | de mêntas kataman brana | sayêktine maksih tansah ngungsi têbih | sumingit sêsiluman ||
5. ing pangrêmbag amung Wanagiri | langkung saking pikantuking papan | tur pasthi kathah sangsame | trêkadhang kadhing nyandhung | sima gora ginêrêk
kang miring | marang kangjêng sang iswaraputra | pêpijèn sawatarane | pinatah pantêsipun | lan karsanta Jêng Pangran Bèi | pra kadang mung sajuga | kang tinuduh tumut | Jêng Pangran Gôndasuputra | tuwin ta sang winêrda ingkang bêbisik | nararya Brajanata ||
8. katrinira ingkang awêwangi | Arya Suryadarmaja kalawan | Dyan Mas Wiraasmarane | wontên malih tumuntur | Dyan Mas Widaningrat lan malih | Dyan Mas Mlayaatmaja | wontên kanthinipun | Radèn
dangu dènira ngêntosi | lan para kadangira ||
11. ingkang badhe dhèrèk mring wanadri | juga Jêng Pangran Natakusuma | kang rayi katri
tuwin Tuwan Jan Sêmit ingkang piniji | umiring marang wana ||
12. lagya eca lêlênggahan sami | katon prapta ratane kang raka | jumujug
ingkang mêthuk Jayasarônta cumundhuk | umêndhêg mêndhak mring ngarsa | makidhupuh silastuti ||
anjog ing wana | gya umandhap sami mundhut turanggi | sampat saampilanipun | tundhan matundha-tundha |
Prangwadana kalawan | Pangran Gôndasuputra lan putranipun | Radèn Mas
1. kang nitik wus tan pikantuk | labêt kasaput ing ratri | gya wangsul sumusul marang | pakuwon atur udani | yèn sami kecalan lacak | karêndhi kang nandhang kanin ||
2. tan kainan ing pangruruh | pra grêma
saking watawisipun | lajêng jumujug mring bèji | kamayaning sato kewan | sayêkti
wanci bangun | badhe ambêbêdhag malih | malah arsa ngalih papan | kang pancèn prayoga pinrih | parnahing wana tan kiwa | kinawitan wetan ardi ||
5. mangilèn panggosokipun | rêmbag sawusira dadi | dandyan. sami lêlangên gita | ginanti
sênggaking badhud ngêdhasih | wor rêsmining langên swara | gêndhing gêndhèng rêbut manis | kongsi kalungsèn ing môngsa | ingkang
20. mawor swaraning kang lêsung | ing padesan kanan kering | pating karênthung kapyarsa | mung lamat
ing mangke tibaning kardi | aywa kongsi dadi duka | ing karya ywa nguciwani |
dadya tri èwu ginêlar | têpung têpising wanadri ||
23. rumanti mung nganti tuduh | mangkana ta para gusti | sampun miyos ing pandhapa | umandhap mundhut turanggi | sigra anitih sadaya | bidhal gôngsa urmat atri ||
24. rêrikatan lampahipun | kapungkur ing Wanagiri | jumujug anjog
sadaya | ing tyas kalangkung cuwa | gagal kèh karêndhi kandhih | kandhah kabranan | tan ana kang ngêmasi ||
sindhèn ngrêrêngih | angarah-arah | irama rangkêp kalih ||
16. lajêng sami pinarakan ing pandhapa | ginêm rèh ing wanadri | Arya Brajanata | tansah mêdhar wasita | wêwaton ing nguni-uni | para satriya | marwasa mrih karêndhi ||
ambanjêng ingkang kameja | sêsambèn sabên bukti | andrawinèng gita | ginanti langên swara | tan sora irama ririh | angarah-arah | gambuh ingkang
angum atêmah tuntum | waluya tan sèstu layon ||
4. pra gusti sami ngungun | ing pangrêmbag mangke badhe mangun | kalangênan amisaya ulam kali | pukul gangsal tindakipun | wisaya wus amirantos ||
5. sampune adhêdhawuh | marang wadya kang sami
pra gusti sawiyosipun | trus sami tindak mangalor ||
amilangêni | wong agung sarawuhipun | jumujug manjing jroning jong ||
13. mudhik mêdhaki kêdhung | wisaya glar amiranti têpung |
kuntanipun | ganti-ganti ing sadangunipun | kangjêng tuwan asistèn mung aningali | kalane êlêng tinuju | sukèng tyas akêplok-kêplok ||
dangu | pukul sapta têkèng tabuh wolu | kang ginunêm tan lyan kalanira nguni | ambêbêrêg mring wana gung | kathahing sangsam kang katon ||
24. pinunggêl ingkang catur | atmajendra amit arsa kondur | têtabean
Puspanjala | binarung langkung rêspati | apratitis têtês ing rèh karawitan ||
2. pra gusti suka miyarsa | dumadya sami mêdhaki |
pandhapi | karsanta para gusti | tinamtu ing konduripun | nênggih ari punika | nanging miyos ing banawi | lêlancaran datan
mathis | para gusti rawuh gya anitih palwa ||
12. ing saupacaranira | pra wadya sami mêmilih | supênuh numpak ing palwa | tan ana towong sawiji | pradôngga amiranti | nèng gembong ginandhèng ngayun | salendro pelog barang |
nèng graning wukir | lir nambrama wong agung ingkang cangkrama ||
23. myang swaraning buron wana | warna-warna kapiyarsi | saengga mangayubagya | basukine kang lumaris | kapungkur ing wanadri | ing Kêdhung Banthèng wus rawuh | kèndêl arsa mariksa | rêrumpon kang dèn irupi |
24. saangsale sinusulna | sandika ingkang tinuding | lajêng
4. sirêm-surêm diwangkara tistis | candhik-ala katon | para gusti samana rêmbage |
amung badhe nglajêngkên lumaris | tan karsa ngêntosi |
dèn langkungi | marang para gusti | kang umilir sêlur ||
9. winursita kang lumaris aris | ing samana rawoh |
gya sami mirantos | upacara lon-lonan tindake | rawuh kuwu ingurmatan dening | gôngsa pelog gêndhing | ingkang ladrang Mangu ||
12. lêlênggahan madyaning pandhapi | saha wadya kamot | palataran kang tumingal gêbèl | lanang
lan sang pramèswari | pinrih acariyos | Pangran Bèi ingkang mêdharake | lêlampahan sajroning
ing Sabtu Kaliwon | kaping nênêm warane ingkang lèk | wulan Sura wau ingkang
sedoyo sing saged maringi pencerahan kulo;niki wonten unen2 dipun paringi ibu kulo nanging kulo taksih mboten ngertos maknanipun,mekaten dawuhe ibu kulo;mbesok yen wis wayahe ono tamu uluk salam nanging ora katon,(asasalamualaikum kito kdah jwb dalem katuran)kowe anake sopo:kulo
opo:idhu kulo, poro dulur2 lan aki2 kwa kulo nyuwun pimulang saking ayat meniko,
lan sdoyo mawon engkang sampun mojok ndisiki,kulo tk
WONG MATI ORA OBAH YEN OBAH MEDENI BOCAH…YEN URIP GOLEK,O DUIT…
sugeng dalu kang mbaurekso kwa lan dulor2 kabeh,,,,,,,kulo ndereke kemawon,,,,monggo di
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia
1. 2. 3. 4. Semar Gareng Petruk Bagong
[sunting] Versi Banyumas, wayang kulit/wayang orang
1. 2. 3. 4. Semarsemorodewo Garengnolo Petrukkanthong Baworcarub
[sunting] Versi Jawa Barat, wayang golek
1. 2. 3. 4. Semar Cepot atau astrajingga Dawala Gareng
1. 2. 3. 4. Tualen Merdah Sangut Delem
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily used Tabel ing Gambar, kusus mbiwarakak? sawijining
wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
Ôngka 9, 1 Nopèmbêr 1928, Taun I.
Sanajan sadhengah panyuwunan punika bilih kêkêrêpên, adamêl rikuh ingkang nglampahi, tur adamêl bosênipun ingkang dipun suwuni, nanging rêdhaksi administrasi Kawi, kêpêksa anêmpuh byat parikêdah nglampahi nyênyuwun dhatêng para lêngganan, dening wêdalipun Kawi ôngka 9 ingkang mêsthinipun ing tanggal sapisan Nopèmbêr, saya kathah kasèpipun, tanggal 18 Dhesèmbêr 1928 sawêg sagêd mêdal.
Ingkang punika mugi para priyantun lêngganan Kawi, sami angagungakên pangapuntên.
Minôngka lajêngipun ingkang sampun kasêbut ing Kawi ôngka 8 dumugi tanggal kaping 31 Oktobêr punika kula sampun tampi arta lêngganan ingkang nyaringgit (f 2.50) saking para priyantun ing ngandhap punika:
R. Atmodjo f 3,-R. Soeparman f 2,-R. Brotokesowo f 1,50W. Reksawardaja f 1,50
Manawi wontên priyantun ingkang sampun ambayar, môngka asmanipun dèrèng kapratelakakên ing nginggil punika, kaparênga lajêng nyêrêg dhatêng administrasi.
Ing Kawi ôngka 8 wontên arta pêmbayaran lêngganan ingkang klintu, inggih punika:
R. Pr. Wirojo kasêrat ambayar f 2,50 lêrêsipun f 1,25
R. Prawiroatmodjo kasêrat ambayar f 2,50 lêrêsipun f 1,-
Sêrat kabar wulanan ingkang ngrêmbag saha ngajêngakên basa Jawi sarana Kawi.
Sêrat Rama, punika sami-sami sêrat Jawi, kalêbêt dipun sênêngi piyambak, tandhanipun wiwit mêdal cap-capan sapisan, kala taun 1846 sapriki sampun dipun cap kaping sakawan. Taun 1872, 1884 kalihan taun 1925. Malah ingkang wêdalan taun 1925 saking Bale Pustaka, punika sêratanipun Latin, mawi karêngga ing gambar, tur dipun cocogakên Rama Malayu tuwin Indhu. Anggènipun nocogakên [nocogakê...]
[...n] kêtingalipun ngantos gêmêt. Sarèhne bab Rama Jawi, anggènipun anocogakên, kintên kula taksih wontên kirangipun, amila ing ngriki badhe katêrangakên, namung murih cêthanipun sawatawis. Ingkang kapêndhêt namung purwakanipun kemawon.
Sampun botên kenging botên, Sêrat Rama Jarwa punika babonipun mêsthi Sêrat Rama Kawi, inggih punika Sêrat Ramayana. Mênggah Sêrat Ramayana Kawi, punika pandamêlipun kala kiwa têngênipun taun Saka: 820-829 (taun Walandi: 898-807907. )§ Amariksanana: De
nata / jaya pandhita ring aji kabèh / Sang Dasarata nama tomoli //
Ana sawijining ratu kaya dewa, rungunên / dialêm ing jagad, mungsuhe nungkul / unggul, pintêr ing ngèlmu kabèh / Sang Dasarata namane, ora ana kang ngungkuli //
iku Triwikrama pita / (têgêse): dadi bapakne Ba. Wisnu, nitis / kêpenaking jagad kabèh / ya iku prêlune mulane (Ba. Wisnu) nitis //
Triwikrama pita punika ungêl-ungêlan Sanskrita, têgêsipun Triwikrama = jêjulukipun Ba. Wisnu. Pita = bapa, saking pitar utawi pitrê, Latin
saking matar utawi matrê, Latin mater enz. enz.
Dados ungêl-ungêlan Jawi: didokoki mata pita, punika kintên kula, didokoki biyung bapa, têgêsipun didokoki kang ngulat-ulatake. Anggènipun Ba. Wisnu ajêjuluk Triwikrama, punika kêpanjangên saupami katêrangna ing ngriki. Dados garis 1 ing pada kalih nginggil punika, yèn cara Sêrat Primbon (jaman Islam, kenging dipun wastani dalilipun, garis 2 maknanipun. Saminipun ingkang gampil-gampilan kemawon, wong urip iku asnapun, beda-beda. Ingkang makatên punika ing sêrat Kawi wontên sawatawis kathah, saminipun ungêl-ungêlan
puja / masih ta sirèng swagotra kabèh //
Sugih guna Sang Dasarata, uninga ing layang-layang kawruh, bêkti marang dewa,
ora kêsupèn ing pangaji-aji marang lêluhur,§ Pitrê ing ngriki têgêsipun voorvader lêluhur têmbung Tênggêr: petra utawi pitra. (Amariksanana Handelingen congres Solo taun 1919 kaca 47. asih ta panjênêngane marang santanane dhewe kabèh.
lan sapanunggalane, mungsuh cêdhak,§ Sêngsêm, karêm, sêngit, mèri sapanunggilanipun, punika kalêbêt mêngsah ingkang cêlak, dumunung salêbêting manah. ing ati ya ta panggonane, (dadi) ora adoh (saka) ing badan, iku ora ana ing panjênêngane, kêndêl
Kaya mega angudanake (banyu), padhane yèn amaringake dana, wong
yan ri para jana / priyaita sojarniratisaya //
Myang têmên ta panjênêngane angandika, marang wong wadon tur ora lêlamisan, apadene yèn marang wong lumrah (of wong liya), mêrak ati sapangandikane bangêt.
7. Sapala sira raksakèng rat / tuwi sira mitra Hyang
Ingkang prajurit panah kabèh, padha ya bêkti ing panjênêngane nungkul angratu, kaya nyaosna jasa tansah, warnane gêdhe ta (ênggone gawe) kabêcikan.
Garis sakawan ing pada 8 punika angèl sangêt suraosipun. Kenging dipun suraos.
b. Sang prabu sakalangkung bagus, tur agêng kasaenanipun.
9. jnyananira sudha mawulan /§ Ja [cêrêk] punika ungêlipun jnya, utawi pancèn lintuning jnya. Nanging
cahya gumêbyar, bungah ingkang jagat, ya iku dibikin-nya, kaya gêni ing pamujan, gumêbyar anggawe bungahing kang jagat.
Samantên purwakanipun Sêrat Ramayana, ingkang nyariyosakên Prabu Dasarata. Lajêngipun amratelakakên kadhatonipun sang prabu ing Ngayodhya.§ Ing Rama Jarwa wêdalan Gênutskap wiwit kaca 4 garis 11.
Samangke Sêrat Rama Jarwa, punika purwakanipun anyariyosakên Prabu Dasamuka, sasadhèrèkipun ingkang makatên punika dipun udaraos ing sorah Rama sêratan Latin kaca 9 kolom 1 makatên:
Serat Rama jarwa, wiwitan anyariyosaken lelampahanipun Rahwana, boten beda kaliyan serat Hindu Jaina, Ramayana damelanipun sang Hemcandra (sic!)
Acarya (ing taun Walandi 1089-1172) lan cariyos Rama basa Melayu Makaten ugi cariyos ing padalangan (lampahan), wiwitipun inggih ngandaraken lelampahanipun Rahwana ingkang sampun kapengker dangu, inggih punika ingkang kacariyosaken ing serat Arjuna Sasra-Bau. Dados mirit serat-serat wau, ingkang dados bakuning cariyos: Rahwana, sanes Rama. Dasar anggumunaken, Dene serat Rama jarwa, ingkang cariyosipun mèh angepleki Rama Walmiki, teka kawiwitan nyariosaken lelampahanipun Rahwana.
Samantên pangudaraosipun sorahing Rama aksara Latin. Murih têrang ing ngriki kula kalilana matur. Anggènipun Rama Jarwa wiwitan anyariyosakêanyariyosakên. Prabu Dasamuka, punika Kyai Yasadipura mêndhêt saking purwakanipun Sêrat Arjunawijaya, ingkang lajêng dados sêrat jarwa: Lokapala utawi Sasrabahu. Wondene ingkang dados bakuning cariyos ing Sêrat Rama Jarwa, punika inggih Prabu Rama, sanès Prabu Dasamuka. Awit botên dupèh dipun cariyosakên rumiyin, Prabu Dasamuka lajêng dados bakuning cariyos, punapadene anggènipun mratelakakên wau cêkak sangêt. Saminipun, Mas Cêbolang wontên ing Sêrat Cênthini, punika sanadyan kacariyosakên rumiyin, nanging inggih botên dados bakuning Sêrat Cênthini, makatên ugi Prabu Dasamuka wontên ing Sêrat Rama Jarwa.
Manawi sagêd, panggenan ing Sêrat Arjunawijaya ingkang kapêthik tur kacêkak wontên ing Sêrat Rama, badhe kapratelakakên ing wingking.
Triwikrama punika jêjulukipun Sang Hyang Wisnu, mênggah udhalanipun tri = têlu, wikrama = jangkah. Suraosipun kang anjangkah kaping têlu. Pramila Sang Hyang Wisnu ngagêm jêjuluk kang anjangkah kaping têlu, punika cacriyosanipun makatên.
Sadèrèngipun Bathara Wisnu angejawantah dados tiyang cebol (utawi lare bajang), Bathara Wisnu tapa wontên ing satunggaling wana. Ing nalika punika Prabu Bali, ratuning raksasa, putranipun Sang Wirocana, anguwasani jagad têtiga (têgêsipun para dewa sami kasêsêr, ical pangawasanipun).
Sarêng Prabu Bali mêntas damêl wilujêngan agêng, para dewa ngaturi dhatêng Bathara Wisnu, supados awujud tiyang cebol (utawi lare bajang) salajêngipun anyuwuna pêparing dhatêng Prabu Bali, ingkang sagêd andamêl ayêmipun para dewa (awit sabên tiyang mêntas adamêl wilujêngan agêng, mêsthi lajêng ngêdum dana, dhatêng sadhengah ingkang nêdha). Sang Hyang Wisnu amituruti. Awujud tiyang cebol, Sang Hyang Wisnu lajêng nyuwun siti dhatêng Prabu Bali, wiyaripun tigang jangkahipun, sang prabu gumujêng dene tiyang cebol namung nyuwun siti tigang jangkahipun, wasana sarêng dipun sagahi, Sang Hyang Wisnu lajêng jumangkah kaping tiga, dipun wiwiti saking dhasaring bumi, dhatêng bumi ingkang kêtingal punika, [puni...]
[...ka,] lajêng dhatêng ing swarga. Awit saking punika panguwasanipun Prabu Bali tumrap ing tribawana, têlas, lajêng kapasrahakên malih dhatêng para dewa.§ Katandhinga: Das Ramayana.
Jacobi kaca 143 kalihan Prof. Krom. Hindoe-Jav. Kunst deel I kaca 97- Proefschrift Dr. Stutterheim kaca 126.
Malah ing gambar rêca, wujudipun Sang Hyang Wisnu Triwikrama punika asuku tiga, ingkang satunggal mangandhap, tlapakanipun botên kêtingal, têgêsipun wontên ing dhasaring bumi. Satunggalipun ingkang dhumawah ing dunya punika, tumumpang ing dhadhanipun Prabu Bali, pêjah. Satunggalipun malih anjêjêr minggah dumugi ing swarga. Awit saking punika amila Sang Hyang Wisnu ajêjuluk Triwikrama. Ananging ing jaman samangke têmbung triwikrama utawi tiwikrama punika gadhah têgês tanduk, malih wujud danawa agêng: yèn wayang. Nêsu sangêt, yèn tumrap tiyang limrah.
1. Taun Saka, punika taunipun tiyang bôngsa punapa, manawi taunipun tiyang Indhu, nalika sadèrèngipun tiyang Indhu angajawi, tiyang Jawi punapa sampun anggadhahi petangan taun, namanipun punapa. Saha kadospundi namaning wulan, dintên tuwin pasaran.
2. Têmbung Kawi punika têmbungipun tiyang bôngsa punapa, manawi sanès têmbungipun tiyang Jawi, namanipun punapa têmbung Jawi dêlês ing sadèrèngipun tiyang Indhu angajawi. Dene manawi Kawi wau namanipun têmbung Jawi, sabab punapa botên dipun wastani basa Jawi.
3a. Miturut Kawi ôngka: 3 kaca 67, 68 aksara ingkang mawi sandhangan: swara panjang, [Grafik] (taling), [Grafik] (taling tarung), ingkang sigêg, saha aksara ingkang dumunung sangajênging aksara tumpuk, sadaya sami dados guru, kagambar _ (panjang) sarèhning sêkar agêng Tanumadhya (Kawi ôngka: 5 kaca 139 sêkar ôngka: 3) garis nginggil wanda wêkasan aksara nglêgêna (wa), ing garis ôngka: 2 wanda wêkasan aksara sigêg (tyan) makatên ugi sêkar ôngka: 8, 9, gambaripun guru lagu sami, punika têrangipun kadospundi, dening gèsèh kalihan warah ing nginggil, aksara nglêgêna kagambar _ (panjang), ingkang aksara sigêg kagambar [Grafik] (cêlak). Saha aksara: wruh, kagambar _ wontên ingkang [Grafik]
b. Kajawi punika sarèhning sabên sêkar (4 larik) namung kagambar guru lagu warni satunggal, dados tumrap panjang cêlaking aksara (swara), punapa ugi ajêg warni satunggal. Bilih makatên upami sapupuh isi 10 pada, panjang cêlaking swara punapa inggih ugi ajêg sami kados larikan ingkang wiwitan.
Taun Saka punika dhatêngipun ing tanah Jawi kabêkta dening tiyang Indhu.§ Amariksanana: Encyclopaedie van Ned. Ind. (eerste druk) deel 4 kaca 455 kolom 2 ngandhap.
Sadèrèngipun tiyang Indhu angajawi, bôngsa Jawi sampun gadhah petangan taun piyambak, nanging namanipun ical tanpa lari, ing jaman samangke sampun botên kasumêrêpan.
Namaning wulan Jawi kala ing jaman kina sangêt, kasa, karo, enz. dumugi sadasa, ingkang kalih wulan botên kapetang, dipun
jaman Islam) ingkang dipun wastani wulan apit punika Sawal, Dulkangidah, punika namung encok-encokan kemawon - wulan apit kala ing jaman kina, punika wancinipun tiyang ngaso, botên anggarap sabin. Ing jaman samangke wulan apit punika, yèn tiyang kikrik, botên kenging kangge gadhah damêl.
Dintên pasaran punika gadhahanipun tiyang Jawi nalika bôngsa Indhu dèrèng angajawi, saminggu (wangsuling dintên) namung isi gangsal dintên.
Makatên ugi paringkêlan, saminggu isi 6 dintên. Punika inggih gadhahanipun tiyang Jawi tulèn.
Namung minggu ingkang isi 7 dintên, gadhahanipun tiyang Jawi tulèn kêsun kêsuk. dintênipun tiyang Indhu, Raditya, Soma, Anggara, salajêngipun.
2. Ingkang dipun wastani basa Kawi punika basanipun tiyang Jawi kala jaman kina, pancènipun ingkang lêrês, namanipun basa Jawi kina, nanging Kawi langkung prayogi, awit cêkak cêtha.§ Amariksanana: Kern Verspreide Geschtriften deel IX kaca 31. Ingkang dipun wastani basa Kawi utawi Jawi kina, punika banipun basanipun. tiyang Jawi sasampunipun kêgrujug (kêcampuran kathah sangêt) têmbung Sanskrita, ing sadèrèngipun kêcampuran têmbung Arab. Punika grêbanipun.
Saupami wontêna sêrat-sêrat ingkang pinanggih mawi basa Jawi dêlês, têgêsipun dèrèng kêcampuran têmbungipun tiyang Indhu, basa wau inggih lajêng nama basa Jawi dêlês. Nanging têtilaranipun sêrat-sêrat, botên wontên, basa Jawi wiwit dipun sêrat sampun kêcampuran têmbung Sanskrita.
3a. Pitakèn no. 3a. punika wosipun namung bab wanda ingkang wontên pungkasaning garis. Bab punika cêkap mriksanana Kawi no. 3 kaca 68 garis 16 utawi alinea e. manawi dèrèng marêm, nyukanana pitakèn malih.
3b. Gambaring garis satunggal, punika jangji taksih sami sêkaripun, mêsthi cocog kalihan garis ing pundi-pundi.
Lah ambok sapupuh punika isi pintên pada, lampahing guru lagu inggih ajêg. Kados ta Sêrat Ramayana pupuh kalih isi 77 pada = 77 X 4 larik = 308 larik, punika guru lagunipun inggih ajêg kemawon. Sampun malih ingkang nunggil sapupuh, tiyang sanès panggenan, sanès sêrat, jangji sêkaripun sami, guru yagunipunlagunipun. inggih sami. Malah ing sêrat Indhu basa Sanskrita, punika anggêr sêkaripun sami kalihan sêrat ingkang basa Jawi kina, guru lagunipun inggih sami, tur basanipun sanès.
Nanging wontên golonganing sêkar ingkang pincang, utawi nyandhung, punika pincang utawi sandhunganipun inggih ajêg, kados ta: garis jangkêp punika pincang wontên ing wanda. no. 7 punika garisa no. pintên ingkang jangkêp, jangji wontên ing wanda 7 inggih mak jêglig, pincang utawi nyandhung. Bab punika botên
Pitakèn ing nginggil punika wosipun ing basa Jawi, punapa rêdhaksi sagêd suka trangankatrangan. bab dimêja, ingkang kêrêp sangêt kangge namanipun tiyang Jawi (Wôngsadimêja enz).
Kula nuwun, bab mêja rêdhaksi nyuwun pangapuntên, botên sagêd nêrangakên. Namung di ingkang kangge ing nama punika saking têmbung Sanskrita: adhi, têgêsipun voornaam kados ta: adipati, punika saking adhipati = voorname heer ... adiningrat, kaluluhakên kalihan ngajêngipun ... diningrat, punika têgêsipun minulya ing jagat, voornaam in de wereld. Adiraja = ratu linuwih, mungkrêd dados dirja, makatên ugi adirajya = nagara linuwih inggih mungkrêd dados dirja, Mantilidirja, saking Mètiladhirajya = Mètila nagara linuwih. Mêja punika ingkang tamtu saking madya, madhya = têngah, nanging lajêng kadospundi gathuking suraosipun ?. Mêja sagêd ugi saking mahaja, têgêsipun kêlairan gêdhe, kêlairan
ingkang atêgês bungah, punika lêrêsipun ing Kawi tulèn tustha. Wontên têmbung ingkang radi mèmpêr kalihan tustha, sarta têgêsipun inggih mèmpêr bilih kagolongakên kalihan têmbung ingkang watak sanga, inggih punika: tuna, têgêsipun bumbung wadhah panah.
Makatên ugi trusthi, kintên kula inggih tuni, têgêsipun sami kalihan tuna, sami bumbung wadhah panah.
Muka = rêrai punika sampun lêrês, ananging têgêsipun piyambak, cangkêm, sarta ing basa Sanskrita panyêratipun kêdah: Muka, wontên ing basa Kawi têrkadhang muka, têrkadhang muka.
Gapura = lawanging ratu, punika ugi lêrês, awit têgêsipun ingkang salugu, lawanging kutha, lawanging nagara, namung panyêratipun kêdah gopura.§ Têrkadhang kasêrat gupura, saking kêpêpêt ing guru lagu (Ramayana XII 57 XXII, 1). --- 270 ---
Wiwara = lawang sakèthèng, punika inggih lêrês, nanging prayoginipun botên susah mawi sakèthèng, cêkap lawang kemawon.
Dwara = lawanging omah, makatên ugi ing ngriki, inggih cêkap lawang, botên susah mawi nging ngomah, sarta panyêratipun ingkang lêrês dwara.
Nanda = lèng kodhok = sêsotya = namaning môngsa kasanga, punika kula sumanggakakên, kula botên sagêd andugi- dugi.
Wilasita = lèng kombang. Têmbung punika lêrêsipun kalih têmbung, wila = rong, saking têmbung Sanskrita bila = lèng, kalihan sidhra têmbung Sanskrita, têgêsipun jubur.§ Anggènipun têmbung wilasita dipun têgêsi lèng kombang, punika kintên kula saking têmbung: brêmara wilasita, namaning sêkar agêng. Sarèhne wilasita nunggil têmbung ingkang atêgês lèng, môngka gandhèngipun kalihan brêmara = kombang, amila dipun gagahi atêgês lèng kombang. Ingkang makatên punika lêpat, wilasita punika têgêsipun berag, bungah, enz. Dados têmbung brêmara wilasita, lêrêsipun bramara ngilasita, punika têgêsipun ingkang lêrês kombang girang. Guwa = lèng patapan, punika botên lêpat, namung panyêratipun ing basa Sanskrita: gua, ing basa Kawi ugi makatên, nanging sok kasêrat gêa.
Rago = lèng samun, punika kula sumanggakakên.
Ludra = aluraning dewa, makatên ugi punika, kula inggih kirang têrang. Nanging kula gadhah kintên manawi sakawit mungêl randhra, atêgês rong. Têmbung ludra, saking têmbung Kawi tulèn utawi Sanskrita, Rudra = namanipun Bathara Siwa, punika ing sasumêrêp kula watak 11 (sawêlas) makatên ugi sadaya têmbung ingkang atêgês namanipun Bathara Siwa.
Gônda = ambêt, punika bilih saking têmbung Kawi gandha, inggih sampun lêrês, nanging kintên kula ing ngriki lêrêsing pamaos go, nda. Go = sapi, lêrês watak sanga. Dene: nda namung sêsêlan, botên tumut dados ôngka. Têgêsipun lah (panguwuh), dados manawi kawaos têrus kalihan têmbung ing ngandhapipun mungêl go:nda: lèng rong, enz.
Lèng = lèng sêmut,Rong = lèng ula,Song = lèng landhak.
Têmbung tiga ing nginggil punika prayoginipun inggih namung dipun têgêsi lèng kemawon, botên susah mawi katrangan malih.
Têrus = lawang butulan, punika inggih botên lêpat,
namung sarèhne têgêsipun têrusan, sampun cêtha, kados inggih botên parlu katêrangakên malih.
Yèku ôngka = inggih punika wêwilangan, punika sampun lêrês, nanging têmbung wau botên tumut dados ôngka.
Babahan = lèng maling, manawi sakawit pancèn mungêl makatên inggih sampun lêrês.
Hawa sasanga = bolonganing badan, têmbung punika kintên kula ing sakawit mungêl nawa sasanga. Dene nawa têgêsipun sanga. Sasanga, inggih sanga.
Tuna = bumbung wadhah panahTuni = bumbung wadhah
Wontênipun sadaya têmbung ingkang atêgês bolongan, watak sanga, punika kapiridakên bolonganing badan cacah
Woordenboek Sanskrit go sampun dipun sukani têgês The number (nine) = ôngka sanga.
Jarwanipun, kêmbanging sulastri lan asoka, kêbak padha tiba ing latare, kadi talining gêlunge
lo, ingkang watu prayoga, ana pandhane. Nganggo mangku kêmbang pudhak, padha tiba ing
pinggire rêsik, arata, anjrah ingkang kêmbang wangi-wangi (iki panggonan) ilanging dosa (mangkono) pangudarasane kang wêruh (ing kono).
Garis kalih punika ungêlipun tambing naka + arsik arata.
buktinye jroning we / kagyat dening paksi madyus / kumlab impêr widyutmala //
Jarwanipun iwake akèh, warnane rêna-rêna, arêbut pangane ing jroning banyu, kagèt dening manuk adus. Kumêlap mèmpêr ogèl-ogèling kilat.
27. yasa malangê inêduk / racana niking talaga / kusuma katangga sumar /
Kula nuwun, pêparinging paduka wangsulan, kawrat ing: Kawi nomêr 6, minôngka wangsulaning pitakèn kula bab têmbung: tamoli, kula sadaya matur sangêt nuwun, sarta sami kalêgan ing manah.
Kajawi saking punika manawi kaparêng ing galih, pakêmpalan Mardi Kawi ing Lumajang, mugi kaparênga nyuwun indhaking sêsêrêpan malih kados ing ngandhap punika.
nipun Radèn Ngabèi karsa ngêdalakên sêrat punika wontên ing tijdschrift Kawi ngriki, saking wiwitan dumugi wêkasanipun. Wondene gatining wigatos 1e. cariyos wau sagêda sumêbar kasumêrêpan ing akathah. 2e. sagêd anglêrêsakên ingkang dados klèntuning pamanggih.
Ing sapinggiring talaga Ranugumbala (sangandhaping rêdi Sêmèru) wêngkon Lumajang, wontên sêratan kina, ingkang kintên-kintên gandhèng dhatêng cariyos punika (kapirsanana) oudheid kundig verslag 1920 Derde en Vierde kwartaal.
Miturut pamanggihipun paduka Tuwan Dr. Bosch sêratan wau ingkang sakawan aksara ing ngajêng piyambak kirang têrang ungêlipun, dene salajêngipun mungêl makatên: Mpu Kamèswara tirta yatra. Têgêsipun: tindakipun Êmpu Kamèswara dhatêng pasiraman suci. Mênggah wujuding sêratan wau ing sela makatên: [m...]
[...akatên:] Botên sagêd mujudakên ing ngriki, dening dèrèng wontên cawisanipun aksara wau.
Sanajan paduka panjênênganipun Tuwan Dr. Bosch kagungan pamanggih: Kamèswara punika priyagung ing jaman Majapaitan, ananging kula gadhah pamanggih: nitik laguning sêratan tanpa rêrênggan (pasaja), limrahipun punika kangge ing jaman sadèrèngipun Majapaitan. Dados kintên-kintên punika Kamèswara panuksmanipun Bathara Asmara (Panji Asmarabangun).
Wasana badhe kêparêngipun anjlèntrèhakên cariyosipun Sêrat Smaradahana, miwah bedaning pamanggih sêratan sela ing nginggil wau, sadèrèngipun miwah sasampunipun, kula matur sangêt
Bab sêratan sela kasbut ing nginggil, rêdhaksi pamanahipun botên sagêd langkung sangking ingkang sampun kasbut ing Oudheidkundig Verslag 1920 kaca 100-101 kauningana.
Para priyantun lêngganan ingkang kaparêng nêrusakên mundhut, sami kasuwun mugi kêparênga lajêng maringi arta lêngganan dhatêng administrasi ing Surakarta f 3.- kangge sêtaun (
Tunggu | Watu Pawon | Wedoro | Winong | Wolo
Brati • Gabus • Gèyèr • Godhong • Grobogan • Gubug • Karangrayung • Kedhungjati • Klambu • Kradènan • Ngaringan • Penawangan • Pulokulon • Purwadadi • Tanggungharja • Tawangharja • Tégawanu • Toroh • Wirasari
Banjarnegara • Banyumas • Batang • Bayalali • Blora • Brebes • Cilacap • Demak • Grobogan • Jepara • Karanganyar • Kebumèn • Kendhal • Klathèn • Kudus • Magelang • Pathi • Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purwareja • Rembang • Semarang • Sragèn • Sukaharja • Tegal • Temanggung • Wanagiri • Wanasaba
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Penawangan,_Grobogan&oldid=1045586"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn
kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 15 Maret 2016.
► Kabupatèn Sumba Kulon‎ (12 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Nusa_Tenggara_Wétan&oldid=848743"	Kategori: Provinsi IndonesiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 13 April 2013.
Yésus marang para sekabat: “Atimu aja was-was. Padha ngandela marang Gusti Allah, lan iya ngandela marang Aku.
14:2 Ing dalemé Rama-Ku akèh panggonan; mulané Aku mrana supaya nyawisaké panggonan kanggo kowé. Saupama ora mengkono, mesthi kowé ora padha Dakkandhani.
14:3 Sawisé Aku nyawisaké panggonan kanggo kowé, nuli Aku bakal bali mréné methuk kowé, supaya kowé uga anaa ing papan sing Dakenggoni mau.
14:4 Panggonan sing Dakparani, kowé wis padha weruh dalané.”
14:5 Tomas nuli nyuwun pirsa: “Guru, kula sami mboten ngertos papan ingkang Panjenengan tuju, kadospundi enggèn kula sumerep merginipun?”
14:6 Gusti Yésus ngandika: “Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn ora lantaran Aku.
14:7 Yèn kowé wanuh marang Aku, kowé iya mesthi wanuh karo Rama-Ku. Wiwit saiki kowé wanuh karo Sang Rama, lan wis ndeleng Panjenengané.”
14:8 Filipus nuli matur: “Gusti, kawula mugi Panjenengan tedahi Sang Rama menika, supados kawula sami marem.”
14:9 Pangandikané Gusti Yésus: “Wis semono lawasé enggon-Ku urip bebarengan karo kowé kabèh; éwasemono kowé kokrumangsa durung wanuh karo Aku, Filipus! Sing sapa wis ndeleng Aku, kuwi uga wis ndeleng Sang Rama; kepriyé déné kowé muni: ‘Kawula mugi Panjenengan tedahi Sang Rama?’
14:10 Apa kowé ora ngandel yèn Aku lan Sang Rama kuwi siji? Sarta Sang Rama lan Aku kuwi siji? Kabèh sing Dakkandhakaké marang kowé kuwi ora metu saka karep-Ku dhéwé. Nanging Sang Rama sing ana ing Aku, sing nindakaké kuwi mau kabèh.
14:11 Ngandela, yèn Aku lan Sang Rama kuwi siji, sarta Sang Rama lan Aku kuwi siji. Utawa apa kowé ora ngandel karo apa sing wis Daklakoni mau?
14:12 Aku kandha satemené marang kowé: Wong sing precaya temenan marang Aku, bakal bisa nglakoni prekara-prekara sing wis Daktindakaké, malah wong kuwi bisa nindakaké prekara-prekara sing luwih gedhé ketimbang karo kuwi. Sebab Aku bakal sowan menyang ngarsané Rama-Ku.
14:13 Apa waé sing koksuwun atas jeneng-Ku, bakal Daksembadani, supaya Sang Rama kaluhuraké lantaran Sang Putra.
14:14 Nyuwuna apa waé atas jeneng-Ku, Aku bakal nyembadani.”
14:15 “Menawa kowé padha tresna marang Aku, padha nglakonana pepakon-Ku.
14:16 Aku bakal nyuwun marang Sang Rama, nuli kowé bakal padha diparingi Juru Panglipur liyané, yakuwi Rohé Allah, sing nuduhaké bab kersané Gusti Allah. Roh mau bakal nunggal karo kowé selawasé.
14:17 Jagad ora bisa nampani Rohé Allah, sebab ora bisa ndeleng Rohé Allah mau, lan ora wanuh marang Panjenengané. Nanging kowé wanuh marang Panjenengané, merga Panjenengané tansah nunggal karo kowé lan dedalem ana ing njeromu.
14:18 Aku ora bakal négakaké kowé; kowé ora bakal padha kapiran. Aku bakal bali menèh.
14:19 Sedhéla engkas, jagad bakal ora ndeleng Aku, nanging kowé bakal padha ndeleng Aku; lan merga Aku urip, kowé iya bakal padha urip.
14:20 Ing wektu kuwi kowé bakal ngerti yèn Aku ana ing Sang Rama, mengkono uga kowé padha ana ing Aku, lan Aku ana ing kowé.
14:21 Sing sapa nampani lan nglakoni pepakon-pepakon-Ku, kuwi ateges tresna marang Aku. Rama-Ku bakal nresnani wong sing tresna marang Aku. Aku uga bakal nresnani wong mau, lan Aku bakal blaka marang wong mau, sapa Aku iki sejatiné.”
14:22 Yudas, dudu Yudas Iskariot, nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Gusti, kénging menapa Panjenengan kersa mblakakaken bab Panjenengan piyambak dhateng kula sedaya, nanging mboten kersa blaka dhateng jagad?”
14:23 Pangandikané Gusti Yésus: “Wong sing tresna marang Aku kuwi wong sing nglakoni piwulang-Ku. Sang Rama bakal nresnani wong mau. Rama-Ku lan Aku dhéwé bakal nekani wong kuwi lan manggon bebarengan ana ing wong kuwi.
14:24 Wong sing ora tresna marang Aku, kuwi ora nglakoni piwulang-Ku. Piwulang sing kokrungu, kuwi dudu piwulang-Ku, nanging piwulang saka Sang Rama, sing ngutus Aku.
14:25 Kabèh kuwi Dakkandhakaké marang kowé, mumpung Aku isih awor karo kowé.
14:26 Déné sing arep mulangaké sakèhing prekara mau marang kowé kuwi Sang Roh Suci. Panjenengané kuwi Sang Juru Tetulung, sing bakal diutus déning Sang Rama atas saka jeneng-Ku. Sang Juru Tetulung kuwi sing bakal ngélingaké kowé prekara-prekara sing wis Dakwulangaké marang kowé.
14:27 Kowé padha Daktinggali katentreman. Yakuwi katentreman-Ku dhéwé sing Dakwènèhaké marang kowé. Cara-Ku mènèhi katentreman mau ora kaya patrapé jagad; atimu aja was-was. Kowé aja padha wedi.
14:28 Kowé wis krungu: ‘Aku bakal lunga, nanging Aku bakal bali menèh.’ Yèn kowé tresna marang Aku, kowé bakal bungah, samangsa Aku lunga menyang ngarsané Rama-Ku, merga Sang Rama kuwi ngluwihi Aku.
14:29 Kowé padha Dakwènèhi weruh saiki, sadurungé kabèh mau kelakon, supaya kowé padha precaya.
14:30 Aku ora arep rembugan akèh-akèh menèh karo kowé, awit penggedhéné jagad (yakuwi Iblis) iki wis teka. Nanging Iblis ora duwé pangwasa ing ngatasé Aku.
14:31 Nanging jagad prelu ngerti yèn Aku tresna marang Sang Rama, lan kuwi sebabé déné Aku mung nglakoni apa sing didhawuhaké marang Aku. Ayo, kita padha lunga saka kéné.”
Yohanes 14:6 Gusti Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn ora lantaran Aku.
saka ak?h basa m?rang lor Basa ing kapuloan sing idh?ologin? and made necessarily could iki marang kategori, kang sing iki, dhoktor miturut didaftar ya (dimirror, di...
salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
Cream Wajah SARI / SARI Moisturizer Whitening
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the lan kasar kaca kang sawijining
awaku enek hijab?opo mergo awaku kotor?opo mergo awaku wes gk perlu pendamping gaib sing koyo ngono,
Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *
wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar
nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n Wikipedia, klebu
jagongan sama pakdhe darmo nunggu scan-an panjenengan. sampun dhahar siang nopo dereng?
Purwodadi . Pemalang . Temanggung . Wonogiri . Wonosobo . Salatiga . Surakarta .
Wilayah Pemasaran Agen CREAM PEMUTIH WAJAH a-DHA Online di Jawa Timur
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah luhur cac...
Layang saka Paulus, Silas lan Timotius. Tumekaa marang para wargané pasamuwan ing kutha Tésalonika, iya para umaté Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yésus Kristus. Gusti Allah maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé kabèh.
1:2 Aku tansah padha saos sukur marang Gusti Allah merga kowé kabèh, sarta kowé tansah padha dakélingi ana ing pandongaku.
1:3 Awit samasa aku padha ndedonga marang Gusti Allah, Rama kita, aku tansah padha kèlingan marang enggonmu ngecakaké precayamu sedina-dina, penyambut-gawému sing ora ngétung kesel merga katresnanmu, lan sentosaning pengarep-arepmu marang Gusti Yésus Kristus.
1:4 Para sedulur, aku padha ngerti, yèn Gusti Allah nresnani kowé lan milih kowé dadi kagungané.
1:5 Awit biyèn enggonku padha ngabaraké Injil marang kowé, ora mung nganggo tembung waé, nanging uga nganggo pangwasa lan Sang Roh Suci. Apa menèh nganggo ngantepi bebeneran sing dakwartakaké. Kowé dhéwé padha weruh bab uripku nalika aku padha ana ing antaramu; kabèh mau murih becikmu.
1:6 Kowé wis padha nulad marang aku lan nulad Gusti Yésus Kristus. Senajan kowé padha nemahi sangsara gedhé, éwasemono kowé padha nampani pawartané Injil mau kanthi kabungahan, sing pinangkané saka Sang Roh Suci.
1:7 Srana mengkono kowé padha dadi conto tumraping para wong precaya sing ana ing tanah Makédonia lan tanah Akhaya kabèh.
1:8 Awit pawarta bab Gusti kuwi sumebaré nganti tekan tanah Makédonia lan Akhaya iya merga saka kowé kabèh. Malah ora mung tekan semono, sebab kabar bab pengandelmu marang Gusti Allah kuwi wis sumebar tekan ngendi-endi. Mulané aku kabèh wis ora prelu kandha apa-apa menèh.
1:9 Wong-wong kuwi kabèh padha nyritakaké bab enggonmu padha ninggal sakèhing brahala, banjur ndhèrèk Gusti, sarta ngabekti marang Gusti Allah kang gesang lan nyata.
1:10 Wong-wong mau uga padha ngandhakaké bab enggonmu ngarep-arep marang rawuhé Kang Putra saka swarga, yaiku Gusti Yésus, sing wis diwungokaké saka ing séda, lan sing ngluwari kita saka bebenduné Gusti Allah, sing bakal
Monggo …. — menawi mboten kerso njih mboten nopo2 …kulo mboten mekso lho …..mboten sisah kulo dipun “unfriend” amargi ngajak
dèning loro wangun segipapat kang malang.Ing separoné kanthi werna biru lan kang ngisor werna abang[1]. Ing tengah kagambar lambang Haiti kanthi wujud wit palem kang dimupangatake kanggo sakubengé gendéra. Wujud meriam uga
Dessalines taun 1803[3] . Kaloro bagean uga dijait sacara malang kanggo ngawé gendéra kang anyar.
Ing Olimpiade Mangsa Panas 1936 Berlin, sakjroning Haiti lan Liechtenstein migunakake gendéra kang padha , kang nyebabake gambar mahkota ditambahake ing Gendéra Liechtenstein.
Wiwit 25 Mei 1964 nganthi 25 Februari 1986, François lan Jean-Claude Duvalier, nagara Haiti nduwèni gendéra kang bedha, kanthi werna abang lan ireng sacara mudun lan malang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.41, 18 Agustus 2016.
nggih.. matur nuwun kang Widhiyat Syarif, nggih dongakaken mawon.. mugi-mugi enggal
NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
Ing jaman Jayabaya/Iku mbenjang kang jumeneng madeg ratu/Misih putra ping sadasa//Nggih maksih sinengker Widdhi// (Sekar Pangkur paripurna/Menjelaskan Weda Nata Kapingit/Mirid jangkanya orang luhur/Di jaman Jayabaya/
Kacitra wetan Bengawan/Pan ing Wana Ketangga dunung neki/Mangsuli wirajat wau/Badhe pecahing
sumela dadi ratu/Turune Ping Sedasa/Nutuken wibawa mukti/Kang sung sabda Jeng Gusti Kaping
Badhe pecah ingkang harga/Lindu rambanh kaping katri/Punika
nggih Kang, sopo ngerti aku bisa nyoba ngeroot. Matur suwun
September 16, 2014 at 5:25 AM
@ Labbay Modjolelo Idjas : Akunya sih nggak takut asal yang punya hp berani. Soale biasa
NYUWUN PANGAPUNTEN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sungkem kagem poro sesepuh lan bolowongalus. Nyuwun agunging pangaksami bilih kawulo kalian bopo kawulo sampun damel rubedo atawi ontran-ontran wong blog KWA dinten rabu tanggal 23 April 2011 kalian dinten kamis 25 April 2011. perkawis meniko sampun rampung mboten wonten uneg-uneg malih, kawulo kalian bopo naming pengen paseduluran lan silaturahmi wonten KWA saged langgeng. Monggo kita lajengaken paseduluran lan silaturahmi wonten KWA kersane persatuan lan kesatuan bongso Indonesia kuat lan dados bongso ingkang adil, makmur,
yo wes lah sing penting rukun, aman, lan sentosa….Kulo njeh nyuwun pangapunten..menopo gadah doso kalian sedoyo…
wis melu wae lah,kulo ngih nyuwun pagapunten mbok menawi
Salam sungkem kagem poro sesepuh lan bolowongalus. Nyuwun agunging pangaksami bilih kawulo kalian bopo kawulo sampun damel rubedo atawi ontran-ontran wong blog KWA dinten rabu tanggal 23 April 2011 kalian dinten kamis 25 April 2011. perkawis meniko sampun rampung mboten wonten uneg-uneg malih, kawulo kalian bopo naming pengen paseduluran lan silaturahmi wonten KWA saged langgeng. Monggo kita lajengaken paseduluran lan silaturahmi wonten KWA kersane persatuan lan kesatuan bongso Indonesia kuat lan dados bongso ingkang adil, makmur,
nggih nyuwun agunging samudra pangangsami datheng sedaya mbok bilih kulo gadhah
wonten Blog KWA ing th 2011 ! ! Wonten menapa TO ? Kawula njih nderek nyuwun pangapunten menawi wonten
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Tatwawara - Petruk ing Salêbêting Pakèwêd - Bab Sêrat Hariwara - Bôngsa Indhu - Sêrat Pranacitra - Pulo Sèlèbês - Bab Luhur utawi Andhaping Drajating Bôngsa - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
ngrêmbug pathokane wong tumuwuh / apa kang ingaran / dhasaring urip sajati / marma kudu eling kalawan waspada //
eling iku môngka têtalining laku / dene si waspada / kang dadi coloking margi / dêdalane kang anjog mring jaman ora //
sapisan manèh, Kang Garèng, yaiku nalika malêm Minggu kang kapungkur kiyi. Nanging kala samono ana ing kana aku kloron nyêdhaki anggone mèwèk-mèwèk katimbang anggone ngèkèk-ngèkèk.
Garèng : Aku ngandêl, Truk, wong kowe kuwi sok ora ngrêti petung, kiraku kowe ana ing salah sijining rèsturan wis
maido yèn kowe sakloron wasanane banjur mèmblèh-mèmblèh.
Petruk : Ngrêtia, Kang Garèng, wiwit ana sirkulèr saka pandhuwur anglarangi para priyayi padha main, tak tobatake têmênan aku gêlêm main, ning... ana ing pasamuwan, mêngko aku rak diarani priyayi sing ora nurut marang prentahe pandhuwuran.
Garèng : Ditobatake main ana ing pasamuwan, nanging nèk dhêlikan... lain prêkarah. Karo manèh nèk banjur ninggal main babarpisan, lo kok kaya dudu priyayi, rak iya ngono ta Truk. Ora, Truk, mara caritakna nyang aku, sabab dening apa nalikane kowe sakloron nonton ing Pasar Gambir lagi malêm Minggu kang kapungkur kiyi, kok nyêdhaki
Garèng. Dene sabab-sababe mangkene: kowe rak iya wêruh dhewe ta Kang Garèng, yèn aku kiyi, sabab dening cilik-cilik iya pangkat jurnalis, saka komitening Pasar Gambir diwènèhi karcis, kang anjalari mlêbu mêtu ana ing Pasar
Garèng : Iya, iya, Truk, emane dene ana ing rèsturan têka ora gratis, ajaa sabên dina bojomu rak ora tau ngliwêt.
Petruk : Wayah, apa sasat bêndara-bêndara jaman biyèn: wèkmu wèkku, wèkku iya wèkku dhewe. Kala samono ing Pasar Gambir dianani balapan asu. Ing sarèhning tontonan sing mêngkono kuwi
kok kaya jurnalis desa mêngkono, Truk.
Petruk : Lo, ora mêngkono, Kang Garèng, kala samono sanyatane aku ngrasa, yèn aku lan Makne Kamprèt kiyi bakune kêsasar, dudu ing tribinê kono panggonanaku, nanging tribinê liya-liyane. Iya bênêr kala samono ing kono ana gembong-gembong wong bumi loro, iya iku kangjêng bupati mistêr kornelis sagarwa, lan dhoktêr Radèn Suratma, panggêdhene pajagalan gumintê ing Batawi, nanging priyayi luhur loro kiyi, para luhur sing mung agawe susahku bae lan sing ngilangake kamardikanku ana ing kono. Mulane barêng kala samono ana priyayi luhur Jawa sakalihan rawuh, sing rada tak têpungi bangêt, sabab dhèk biyèn kônca sêkolah, tur jumênêng dadi pangarêping pakumpulan sing aku uga mèlu dadi wargane, ayêming atiku sakloron ing kala samono prasasat kaya disiram banyu ès têlung dhacin: cês, krêcês. Nanging kocapa, ing sarèhne priyayi luhur sakalihan mau sajake pados lênggahan, ing môngka larikan ênggonku kuwi kajaba ana ing ngarêp, isih lêga bangêt, mulane iya banjur dak aturi mangkene: môngga, pinarak ing ngriki. Toblas, ma- ti- a- ku. Aku ora olèh wangsulan, jêbul malah olèh...
Garèng : Wiyah, Truk, ambok aja guru ditômpa sing ora kêpenak mêngkono. Kiraku ora yèn priyayi luhur mau sêngaja paring plengos nyang kowe. Kowe kudu ngèlingi,
Truk, yèn bangsaning ngaluhur kuwi akèh sing dipanggalih, iya akèhing pagawean, akèhe sobat-sobat sing padha nêmoni, malah bisa uga
priyayi luhur sing kaya ngono kuwi, sing bisa gawe sênêng atiku, bisa amardikakake awakku, seje karo bangsane ingkêng bupati ing Mistêr Kornelis utawa Radèn Dr. Suratma, hla, kiyi priyayi luhur sing nyilakani, lan sing ora mardikakake awakku.
Garèng : Wah, hla, saya ora ngrêti aku, Truk, salahe apa ingkang bupati ing Mistêr utawa Radèn Dr. Suratma kuwi, dene kok arani gawe cilaka lan ora mardikakake awakmu. Barêng priyayi luhur sing salegêr mustakane, jêbul malah kok arani apik.
Petruk : Lo kuwi mangkene, Kang Garèng, priyayi luhur loro mau, saka bêcike tangkêpe nyang bangsane umat, nganti sok ora ambedak-bedakake bangsane ringin lan bangsane sukêt. Kayadene ingkang bupati ing Mistêr, iya bênêr durung tau priksa karo aku, nanging anggone mriksani kuwi kanthi sumèh lan ngrêsêpake ati, sêmune ora pisan-pisan kagungan panggalih: kowe wêruh, iki gusti kangjêng, hèh, balik kowe rak mung: sê- mut. Mulane tumrape aku, iya ci- la- ka, sabab banjur ora bisa mêrdika babarpisan, anggêr dilirik bae, lungguhku iya kapêksa banjur kudu ngapurancang angajèni, awit kanane sanadyan pangkat luhur, wong iya krêsa ngajèni nyang aku. Balik priyayi luhur sing rumasa putrane malaekat Jabarail, nyang wong kaya aku kiyi rak ora priksa, sabab ana ing mripate pancèn iya ora katon. Ing sarèhne ora katon, kenene iya bisa mardika, bisa sakarêp-karêp, arêpa aku ana ing ngrêsane lungguh jegang, pêthenthengan, lan sapadhane, iya ora dadi ngapa, sabab kanane wong ora priksa nyang aku.
punika sami kalihan dhêndhan kukudan, têgêsipun: pangapêsaning dewa, mungêl ing Sêrat Cênthini, makatên... (plêk kalihan pêthikan ing nginggil, namung dipun ewahi panyêratipun, kados ta: jawata, jawata. Sakèh, sakyèh).
Sumôngga, punapa botên elok sangêt ingkang kaping kalih, têka mêthik Sêrat Cênthini kemawon inggih tumbuk. Ingkang makatên punika mêsthi dede kapinujon, sampun têmtu manawi satunggalipun mêndhêt saking satunggalipun. Sapunika pitakènipun, êndi kang tiron, têgêsipun, sintên ingkang tumindak kirang prayogi. Wangsulanipun, miturut litterair onderzoek Hariwara Purbadipuran ingkang dipun tiru.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, voorbericht Hariwara Wirapustakan mawi taun 1890, kados-kadosa sêrat wau ing taun 1890 sampun rampung. Nanging sarêng dipun taliti ôngka taun wau pinanggih botên tulèn. Miturut angsal-angsalaning pamariksa, Sêrat Hariwara Wirapustakan punika sêpuh-sêpuhipun damêlan kala taun 1907 punika yèn tulèn.
Hariwara Purbadipuran, titimangsanipun dumunung ing têngah, salêbêting bab 34... kaya ta ing dina iki,
pitakèn malih: bilih nyata, Hariwara Wirapustakan kala taun 1907 sampun rampung, punapa baya sababipun têka mêdalipun sawêg kala taun 1916. Manawi pitakèn punika kacocogakên kalihan atur kula ing Kajawèn No. 54, kados sampun botên susah dipun wangsuli. Dene bab titimôngsa 1837= 1907 ingkang tumrap ing kaca 28: o, manawi ing ngajêng sampun wontên titimôngsa ingkang botên kenging pinitados, inggih kêdah ngatos-atos dhatêng môngsa sanèsipun.
Tiyang sêpuh kula, R.M.T. Purbadipura, ingkang sampun tilar dunya, punika botên nate nyêkarakên damêlanipun tiyang sanès, sadaya damêlanipun punika lugu damêlanipun piyambak, saking dhawuh dalêm Ingkang Sinuhun P.B. X ingkang jumênêng sapunika. Kados ta:
1. Sêrat Pakurmatan Supit Dalêm (H.W.H.S.P.B. X), kacithak ing pangêcapan Albert Rusche & Co. ing Surakarta kala taun 1899, buku limrah isi 140 kaca.
2. Sêrat Srimataya, anyariyosakên kala sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun bêksa wirèng. Kadamêl kala taun Jimawal 1813= 1883, kacithak ingkang sapisan ing pangêcapan Albert Rusche & Co. Surakarta taun 1898, buku alit 56 kaca. Kacithak ingkang kaping tiga ing
pangêcapan Sie Dhian Ho & sons Solo taun 1922-1852, buku limrah 42 kaca.
3. Sêrat Nata Cangkrama, pèngêtan têdhak dalêm dhatêng pasanggrahan Langênarja, kacithak ingkang sapisan, ing Surakarta, kala taun 1898, ingkang kaping kalih taun 1922-1852 ing pangêcapan Sie Dhian Ho, 39 kaca.
4. Sêrat Sridana, pèngêtan banjir agêng ing Surakarta, kala taun 1823= 1893, ingkang sinuhun miyos baitan, kacithak kala taun 1922, ing pangêcapan Sie Dhian Ho, 17 kaca. Sri Mataya 3e druk, Nata Cangkrama 2e druk saha Sridana, dados satunggal buku wêdalan Sie Dhian Ho.
Jilid 1 buku limrah 81 kaca, kacithak N.V.B.O. Surakarta, kala taun 1913.
Jilid 2 isi 103 kaca, kacithak, idhêm.
Jilid 3. isi 240 kaca, kacithak, idhêm 1914.
Jilid 4 isi 308 kaca, kacithak, idhêm 1916.
6. Sêrat Srinastuti, pahargyan pêpanggihan dalêm ingkang sinuhun kalihan Z.E.G.G. Mr.D. Fock wontên ing Sêmarang, 146 kaca, kacithak Sie Dhian Ho Solo kala taun 1922.
7. Sêrat Sriutama, pahargyan tamu saking Indo-China, Z.E.G.G. Pas Kwiye, 31 kaca, mawi gambar tiga iji, cithakan N.V.B.O. Surakarta taun 1930.
8. Sêrat Srimahargya, pahargyan tamu Raja Siyêm, Sri Bagendha Maharaja Prajadipak, praja dipaka), 41 kaca mawi gambar tiga iji, cithakan, idhêm ing nginggil.
Sêrat kasêbut ing nginggil punika sadaya mawi sêkar. Dados cariyosipun R.Ng. Dutawijaya ing Kajawèn No. 68 kaca 1062 kolom 1 adêg-adêg 2 punika mêsthi dora. Awit:
1. Wirapustakan babarpisan botên nate mamèrakên karanganipun dhatêng bapak.
2. Wirapustakan punika dhatêng bapak, ewa, kirang srêju.
3. Bapak botên nate nyêkarakên damêlanipun tiyang sanès. Kalihan malih bapak dipun cariyosakên ngêndika kados makatên dhatêng R.Ng. Dutawijaya, punika inggih dora, awit:
1. Kala samantên R. Ng. D. manawi kula botên kêlintu, sawêg dados jajar sarati. Bapak dados kaliwon damêl. Dados sêsrawungan ingkang kabêkta saking pandamêlan, babarpisan botên wontên.
2. Yuswanipun R. Ng. D. kalihan bapak, punika dede amput-amputipun, dados sêsrawungan ingkang kabêkta saking barakaning yuswa, inggih botên wontên.
3. Bapak punika prasasat botên nate ngêdali parêpatan R. Ng. D. kenging winastan priyantun ingkang majêng, rêmên pêrgadringan, dados sêsrawungan ingkang kabêkta saking pasaban, inggih ugi botên wontên. Kulina malih yèn kulinaa. Tandhanipun bilih Dutawijayan botên kulina dhatêng Purbadipuran,
dipun pamèrakên, kados sêkaran Suradipuran, saya sêkaran Rônggawarsitan, têbih sungsatipun, punika namung kula sumanggakakên, namung nyatanipun ingkang ngladosi sêrat sêkaran, ingkang sinuhun, wiwit kala dèrèng jumênêng nata, ngantos bapak seda, punika bapak. Sadaya panêmbrama bintang-bintang agêm dalêm, saha tamu-tamu ing karaton, punika ingkang kadhawuhan andamêl bapak. Sadaya sêrat-sêrat mawi sêkar ingkang kaparingakên putra santana dalêm, utawi abdi dalêm prayagung, manawi pinuju kagungan damêl (maringi pasumbang) punika ingkang kadhawuhan andamêl, inggih bapak. Malah ingkang sami tampi paring dalêm sêrat mawi sêkar wau, bilih botên sagêd ngunjukakên sêrat wangsulan mawi sêkar, inggih bapak ingkang dipun têdhani tulung andamêlakên.
Bapak sampun andamêl sêrat-sêrat sêkaran kasêbut ing nginggil, wontên ingkang kacithak ngantos kaping tiga. Sêrat Sri Karongron jilid I nalika sawêg mêdal, ing salêbêtipun 4 a 5 wulan, têlas. Malah Sêrat Srimataya ingkang cithakan sapisan,
Pustaka. Sêrat Nata Cangkrama, ingkang ngêdalakên Tuwan F.L. Winter, têgêsipun, bapak prasasat botên nate nyithakakên damêlanipun piyambak, punapadene damêlanipun tiyang sanès. Saya botên, sabab kajawi botên priksa cara-caranipun, utawi botên kuwawi ambayar waragadipun, inggih saking botên kêpêksa pados têdha sarana nyithakakên sêrat. Sawêg akal-akal badhe
bapak ingkang sampun kacithak, punika mêdalipun saking tiyang sanès, botên saking bapak piyambak, dados wêdalipun sêrat-sêrat wau botên sarana dipun onyok-onyokakên.
Mênggah ingkang makatên punika bab awon saening barang lajêng pinanggih No. 2, ingkang No. 1 prakawis payu. Payu dipun capakên tiyang sanès, dèrèng tamtu payuning sade tinumbas, awit prakawis punika ingkang sumêrêp namung para Boekhouder-ipun toko ingkang nyade buku wau. Nanging bilih ngèngêti manawi wontên ingkang ngantos kacithak kaping tiga, punapa
ngriku wontên panjurung mawi sêkar, ajalaran saking pandamêlipun Sêrat Sri Karongron jilid I, panjurung wau yèn dipun raosakên, kênyamipun makatên. Lo, wong akon gawe layang, aku kok ora mèlu dikon. Karodene sing dikon kuwi kok iya ora gêlêm ngajak aku, utawa sarasehan karo aku. Makatên kênyamipun. Dene pungkasanipun panjurung wau ungêlipun makatên.
Tumulada sang paramèng kawi / Radèn Ngabèi Purbadipura / ing jagad ngalela dhewe / sampurnèng têmbang kidung / inagnya jêng sri narapati / mèngêti lêlampahan / nalika ing dangu / têdhak [têdha...]
ingkang pêrlu / baju putih mênthur kinanji / kabèh bisa kababar / karyeraming kalbu / nira Pak Iramênggala / myang Ki X Manadukara sêsanti / ngêmum barkahing nata //
kula mangrêtos manawi punika panglulu- batos kula: lah iya lulunên- nanging kados inggih cêtha sangêt manawi punika ungêlipun tiyang mèri, tiyang ewa kanthi panas ati dhatêng bapak. Lah inggih sumôngga, ta, sakarsanipun.
Sarèhne Pak Iramênggala, tuwin X punika nama sêsinglon, kula botên sumêrêp punika salugunipun sintên, dados pratelan kula punika botên tumuju dhatêng prayantun satunggal utawi kalih, ingkang kasumêrêpan (een of twee bepaalde personen).
Bab gayutan pamili, punika ingatasipun rêmbag kawruh (wetenschap) botên parlu, utawi botên kenging dipun gandhèngakên.
Sawung-sawung hocky Indhia, nalika dumugi Los Angeles dados tamunipun "Breakfost-club", lan pêpanggihan kayiyankalihan. Tom Mix bintang pilêm ingkang misuwur namanipun.
Sêrat Pranacitra punika satunggiling sêrat cariyos kina, kenging dipun wastani sêmpalanipun Sêrat Babad Tanah Jawi, ingkang winêngku lêlampahan jamanipun Sinuhun Sultan Agung ing Mataram.
tumraping bôngsa Jawi, sampun botên kêkilapan.
Mênggah bakuning cariyos ingkang kenging kangge wulang, pinanggih warni-warni, kados ta Ki Tumênggung Wiraguna, punika satunggiling prayagung luhur ingkang agêng panguwaosipun, katingal anggènipun sarwa sambada. Nanging wontên kuciwanipun, dene kyai tumênggung wau kadunungan panggalih ngêgung-êgungakên, satêmah damêl pêjahipun Pranacitra tuwin Rara Mêndut, ingkang sami kadunungan sêtya ing manah. Wosipun ki tumênggung saking kacuwan, dening botên kalampahan sagêd mundhut garwa paminggir dhatêng Rara Mêndut.
Tumrap Pranacitra tuwin Rara Mêndut, sanadyan nyatanipun kadunungan kasêtyan, nanging cêtha bilih tindakipun sarwa lêpat.
Dados mênggahing kajêngipun, manawi kaantukakên dhatêng wulang, ing ngriku anggambarakên pinanggihing wohipun lêlampahan lêpat. Nanging ugi kêbak isi piwulang sae.
Dene ing bab sêngsêming cariyos, pancèn botên nguciwani, tôndha yêktinipun, Sêrat Pranacitra wêdalan Balepustaka ingkang dipun wêdalakên kapisan, ing sapunika sampun têlas.
Kauningana, satêlasing buku ingkang kawêdalakên sapisan, Balepustaka lajêng ngudi supados Sêrat Pranacitra ingkang langkung tulèn, inggih punika ingkang mawi ungêl-ungêlan: Rara Mêndut asinjang guringsing, kêmbênira jingga pinarada, kêncana sêngkang bapange…
Pangupadosipun wau sagêd angsal, sapunika sampun kababar, mawi rinêngga ing gambar, namung rêgi f 0.95.
Wêdaling Sêrat PranasitraPranacitra. ingkang kaping kalih punika, tamtu adamêl marêmipun ingkang sami maos.
Tumrap basa Makasar wontên alusanipun, nanging botên ewah pakêcapaning têmbung, namung ugêr saukara kawêwahan: kate, nandhakakên alus. Kados ta upaminipun:
Makatên salajêngipun. Manawi wontên ing paginêman kathah têmbung kate-nipun, nelakakên paginêman alusan.
Tumraping kitha Makasar sawêwêngkonipun, pasiraman ing sagantên, sampun limrah, dene ingkang kangge pêng-pêngan, inggih punika ing Bantimurung sacêlakipun kitha Maros, têbihipun saking ngriku wontên 13 km., Makasar- Maros, wontên 30 km. Bantimurung punika wujud toya grojogan, inggilipun watawis 10 m, wiyaring lèpèn 15-an mètêr. Hawanipun asrêp sakeca. Ing ngriku sampun kaupakara dening bôngsa Walandi, sintên ingkang lumêbêt ing ngriku, siram utawi botên, kêdah mundhut karcis a f 0.15, tumrap ingkang ngrêsakakên kamaran, dipun sadhiyani. Sabên minggu kathah para tiyang ingkang mrêlok-mrêlokakên dhatêng Bantimurung, [Ba...]
[...ntimurung,] bôngsa Walandi, Tionghwa, lan sanès-sanèsipun.
Pasiraman ingkang kados makatên, yèn ing tanah Mandhar, ing Akbaga, alit tur dèrèng kaupakara sae.
Hawa ing tanah Sèlèbês, kalêbêt hawa bêntèr, dene papan ingkang hawanipun asrêp minôngka kangge patirahan, inggih punika ing Malakaji, cakêt Bontain.
Palabuhan-palabuhan kapal ingkang kapetang sae, tur labuhing kapal sagêd mèpèt, inggih punika kajawi ing Makasar, ing Pare-pare, dene sanèsipun punika, dèrèng sagêd mèpèt.
Kuburan Dipanagaran, ingkang wontên ing kampung Jerak, botên dados pajirahaningpajiyarahaning. têtiyang ing ngriku, awit sampun sami gadhah papan pakaulan pating talècèk kathah sangêt, inggih punika ingkang kasêbut saukang. Wontên malih satunggal ingkang kangge agêng-agêngan, inggih punika ing Gowa, saking Makasar watawis 10 km, miturut gotèkipun para tiyang ing ngriku, inggih punika kuburanipun Sèh Yusup, ingkang miwiti anggiyarakên agami Islam ing Sèlèbês, pakramatan wau dipun sêbut Tuan Tasalamaka utawi Tuwan Tasalamae. Rumiyinipun papan wau prasasat papaning ratu, liripun para tiyang ingkang sumêja badhe sujarah mriku, manawi sampun dumugi ing margi ingkang anjog ing papan ngriku, kêdah sampun tumungkul, botên kenging cantênan. Môngka saking cungkupipun taksih watawis satêngah pal têbihipun. Saking dayaning kamajêngan, ing sapunika pajiyarahan wau sampun kathah kêndhonipun.
Pancènipun kula badhe ngaturakên dêdongenganing para têtiyang Sèlèbês ingkang satêngah kalêbêt babad, ananging sarèhning wêwaton kula namung miturut dêdongengan ingkang kasêbut ing buku-buku Bugis kina, kados ta: Lagaliga, lan sanès-sanèsipun, dados kula sandèkakên, awit ing ngriku kathah cêcriyosan ingkang nyêbal saking wêwaton, lan kathah gugon tuhonipun. Kados ta bab Sawiri Gadhing lan Lama Patotok, ingkang dipun cariyosakên, putraning Bathara Guru utawi dewa, ingkang run-tumurun lajêng
Tuwan A.T. Karsana, ing Pakalongan. Sêrat panjênêngan sadaya sampun katampèn, nanging botên sagêd kasêmbadan. Panjurung kados makatên sampun kêrêp wontên.
Lêngganan nomêr 1361. Bab sajarah kados ingkang panjênêngan kintunakên punika, namung tumônja dhatêng ingkang gêgayutan, botên umum. Botên kapacak.
Tuwan Mh.N. ing Sampit. Panjurung panjênêngan sampun katampèn, sadaya sami babagan dêdongengan kilenan ingkang sampun kêlimrah. Botên kapacak.
Tuwan S. Hartana, ing Kêrtasana. Ingkang panjênêngan kajêngakên punika bokmanawi wangsuling gambar, punika manawi dipun têdha wangsul inggih kakintunakên. Panjênêngan badhe angsal pituwas
tiyang sêpuhipun, malah ngantos dumugi namaning sanak sadhèrèkipun pisan. Saupami wontên tiyang sae lêlampahanipun, luhur bêbudènipun sarta têmên ing manah, punika kêrêp kemawon lajêng dipun titipriksa mênggah ingkang anak-anak, lan sadèrèng-dèrèngipun têmtu kathah ingkang anggadhahi gagasan makatên upaminipun: "Wong kae têka samono bêcike, wis mêsthi yèn sing nurunake wong bêcik-bêcik, awit paribasane ana: "kacang masa tinggala lanjaran". Kosokwangsulipun manawi lêlampahanipun awon, bêbudènipun asor, dèrèng-dèrèng tiyang inggih sampun mastani: "Èh, uwong kathik ngono, gênah bangêt yèn anak turuning gêntho". Ing mangka dèrèng kinantênan, bilih ingkang mastani makatên wau sampun nyumêrêpi mênggah kawontênanipun tiyang sêpuhipun, ewasamantên sampun sagêd andumuk awoning tiyang sêpuhipun.
Botên ngêmungakên sagêd adamêl arum tuwin awon namanipun sanak-sadhèrèkipun kewawon,kemawon. sanadyan, tiyang satunggal punika nama ringkih kathik botên sapintêna, kadhangkala inggih sok sagêd anjunjung utawi ngasorakên têtiyang saha tanah wutah rahipun.
Kados ta: sadèrèngipun sang minulya Napoleon dipun wiyosakên wontên ing donya punika, sintên ingkang badhe ngrêmbag utawi ngraosi kawontênanipun pulo Corsika, inggih punika pulo tanah kalahiranipun sang minulya wau. Nanging jalaran saking kaprawiran, kêkêndêlan punapadene kawicaksananipun sang minulya Napoleon, ingkang ing wusana jumênêng nata wontên ing karajan Prasman, jalaran saking aruming asmanipun wau, ngantos dumuginipun sapriki tiyang Prasman piyambak botên rila sangêt, saupami wontên tiyang nyariyosakên bilih Sang Napoleon punika dipun wiyosakên wontên ing pulo Corsika. Pikajêngipun inggih supados Sang Napoleon wau dipun wastani tiyang Prasman sêjati. Samèntên dayanipun lêlampahanipun tiyang satunggal, ngantos tanah kalahiranipun kemawon kangge rêbatan. Dados kenging dipun wastani, bilih têtiyang Prasman ing batos badhe ngalap bêrkah dhatêng Sang Napoleon wau.
Conto malih. Sintên ingkang sampun nate maos buku: "Tiga Panglima Perang" karanganipun Alexander Dumas, ingkang kawêdalakên dening Bale Pustaka, têmtu badhe kasêngsêm dhatêng lêlampahanipun Sang D'Artagnan, ingkang sanadyan saklangkung anggènipun brangasan, nanging
ing provincie Gascogne. Saking katarikipun dhatêng aruming namanipun Sang d'Artagnan wau, lajêng
kemawon tiyang amastani, bilih tiyang asli Gascogne punika lêrês brangasan, nanging kêndêl, prawira, têmên lan sêtya ing ratu. Ing mangka dèrèng kinantênan, bilih sadaya tiyang ngriku sami anggadhahi wêwatêkan kadosdene Sang d'Artahnand'Artagnan. wau, ewasamantên saking dayanipun tiyang satunggal kemawon, tanah wutah rahipun, inggih punika Gascogne, satêtiyangipun pisan, inggih lajêng angsal nama ingkang sakêlangkung arum gandanipun.
Samangke kadospundi mênggah kawontênanipun karajan Jêpan. Sabab dening punapa têka karajan punika sakêlangkung luhur darajatipun ngantos saindênging bawana prasasat awis ingkang nandhingi? Punika botên sanès inggih jalaran saking tindak lêlampahaning para kawulanipun, ingkang tansah ngatingalakên dhatêng dunya mênggah kaprawiran, kêkêndêlan tuwin kasêtyanipun dhatêng ratu saha tanah wutah rahipun. Mênggah kayêktosipun sadumuginipun têlas-têlasan abad ingkang kaping 19, praja Jêpan sakawulanipun punika prasasat botên kocap babar pisan. Nanging sarêng tuwuh pêrang Jêpan-Rus, ingriku kawula Jêpan ngatingalakên mênggahing kalangkunganipun, ingkang ngantos adamêl cingaking jagat raya. Kados ta: nalika salah satunggiling kapal pêrang Jêpan kenging dipun torpedo dening mêngsahipun wontên ing sangajênging pêlabuhan Port-Arthur, ingkang anjalari kapal pêrang wau kèrêm, botên sakêdhik prajurit Jêpan ingkang nêdya ngupados gêsang sarana gêgendholan wontên ing kapal ingkang sawêg kèrêm wau, ewasamantên sarêng sami sumêrêp bilih wontên
tekadipun prajurit ing Jêpan, aluwung pêjah katimbang dados tawanan mêngsah. Kajawi punika taksih kathah malih conto-conto mênggah agênging tekadipun kawula Jêpan, ingkang adamêl arum namaning têtiyang tuwin tanah wutah rahipun.
Kosokwangsulipun mênggahing karajan Mexico, punika sanadyan sampun nama nagari mardika sarta ugi anggadhahi pamulangan-pamulangan luhur ingkang anyêkapi, ewasamantên dening praja-praja sanès dèrèng dipun wastani nagari ingkang tata. Lo, punika jalaranipun botên sanès inggih sabab saking lêlampahaning para kawulanipun, inggih punika satunggal-satunggaling tiyang asring sami rêbat unggul, rêbat kuwasa, lan sasaminipun, ingkang sampun têmtu lajêng tansah anuwuhakên pêrang sadhèrèk. Jalaran saking punika inggih sampun layak kemawon bilih tata têntrêming praja tansah dipun agru-agru, saha lampah cidra, kados ta: nyade bangsanipun piyambak lan sasaminipun, tansah botên wontên kèndêlipun.
Mangga samangke sami ngrêmbag kawontênanipun ing nagarinipun piyambak, inggih punika ing tanah Jawi ngriki.
Nitik suraosipun babad tanah Jawi, ing jaman rumiyin, jaman karajan Daha, Singasari ngantos dumuginipun jaman Majapait tuwin jaman karajan Dêmak, tanah Jawi punika botên ngêmungakên kasuwur sabab dening loh jinawi gêmah ripahing tanahipun, sanadyan para kawulanipun ugi kaloka mênggahing kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun, ngantos botên amung saindênging tanah basa Indonesia dados tanah wêwêngkonipun, nanging para prajuritipun ngantos sami anglurugi ing praja sajawinipun tanah basa Indonesia, kados ta wontên ing Malaka, Johor, malah ngantos dumugi ing Hindia wingking pisan. Mila inggih nyata, bilih ing kala sêmantên aruming namanipun tanah Jawi satêtiyangipun prasasat ngêbaki jagad raya.
Ngantos dumugi jamanipun Mataram, namaning tanah Jawi satêtiyangipun, sajakipun inggih taksih arum sangêt gandanipun. Nanging sarêng wiwit jaman Mataram wau, lêrês tanah Jawi taksih kaloka mênggahing loh jinawinipun, nanging kala samantên têtiyangipun sajak wiwit santun salaga, têgêsipun: kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun, ingkang ing kala jaman Majapait sapênginggil kaloka dumugi ing pundi-pundi, wiwit jaman Mataram sêmunipun lajêng saya suda. Langkung malih sarêng bangsa kilenan dhatêng ngumbara mriki, ing sakawit bangsa Portegees, botên dangu lajêng bangsa Walandi, punika lajêng
kêtingal sangêt, bilih kêkêndêlan lan kaprawiranipun bangsa Jawi saya mindhak tipis. Buktinipun kados ingandhap punika:
Kala Sinuhun Sultan Agung ing Mataram andhawuhakên angrêbat Jakarta, ingkang kala sêmantên wontên tanganipun para among bangsa dagang Walandi (Oost Indische Compagnie). Sang nata sampun sêdhiya prajurit sagêlar sêpapan tuwin ing pundi-pundi, langkung malih ing Têgal, sampun dipun sadhiyani lumbung isi pantun pintên-pintên kangge têdhanipun para prajurit ingkang badhe ngrêbat Jakarta wau. Kajawi punika Ingkang Sinuhun ugi utusan tiyang ambêkta uwos pintên-pintên dhatêng laladan Jakarta kangge nyadhiyani para prajurit wau nalika ngêpang kitha ingkang badhe karêbat. Dilalah utusan wau dipun cêpêng dening mêngsah saha saking eman dhatêng gêsangipun piyambak, ing wusana lajêng balaka nyariyosakên dununging pasadhiyan pantun ing lumbung-lumbung wau sadaya. Jalaran saking punika anjalari tindaking mêngsah ambêsmi lumbung-lumbung wau, ingkang wusananipun para prajurit Mataram sami kêkirangan têdha saha botên kasêmbadan sêdyanipun.
Lo, têka ngantos samantên asoring bêbudènipun utusan Mataram wau. Saking eman dhatêng nyawanipun piyambak, ing wusana lajêng ical kaprawiran saha kêkêndêlanipun, tuwin lajêng purun anyade nêgari sarta bangsanipun.
Ing wusana sarêng tanah Jawi dados jajahanipun karajan Nederland ngantos atusan taun laminipun, lajêng kados pundi wêwatêkanipun bangsa Jawi ing jaman sapunika. Punapa kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun saya mindhak punapa saya ical? Miturut kawontênan ngantos antawisipun tigang dasa taunan kapêngkêr, wêwatêkanipun bangsa Jawi kêtingal mundur sangêt, kalampahan kathah kemawon ingkang mêntala nyade bangsanipun piyambak. Nanging salêbêtipun tigang dasa taun punika, sarêng ing tanah Jawi tuwuh pamulangan warni-warni, ingriku bangsa Jawi lajêng katingal ebah manahipun saha lajêng wiwit katingal sami andandosi wêwatêkanipun. Dumuginipun titimangsa punika sampun kathah bangsa Jawi ingkang sami wangsul kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun, ngantos botên ajrih ngrêkaos tuwin kangelan anggènipun sami ngudi murih kamajênganing bangsanipun.
Nanging ingkang wêwatêkanipun asor purun cidra dhatêng bangsanipun, inggih mêksa taksih wontên.
Jalaran ingkang makatên wau, lampahing ngajêngakên bangsa lan nusa punika botên namung tiyang ingkang sami mêdhar sabda wontên ingajênganing umum kemawon, nadyan mèndêl botên mawi sarana pambêngok ugi sagêd tumindak. Dene ingkang nyilakani tuwin ambêbayani sangêt punika botên kados bangsa piyambak ingkang kasampiran panguwasa,
utawi priyayi pangrèh praja upaminipun; lah punika kajawi ampuh sabdanipun kangge ngrisak utawi ngundurakên kamajênganing bangsa, wêkasanipun badanipun piyambak lajêng dipun èsêmi ing batos dening bangsa manca tur inggih lajêng kirang dipun pitados, awit sawêg dhatêng bangsanipun piyambak kemawon kados makatên tandangipun, lah dhatêng bangsa sanès gèk kados pundi.
Amila sadaya panindak punika, kajawi kêdah sarwa ngatos-atos ugi kêdah adhêdhasar suci, watêkipun sagêd jêjêg ing panimbang lan adilipun, ingkang wêkasan anggampilakên dhatêng sadhengah ingkang ginayuh. Inggih makatên punika idham-idhamanipun PENTHUL.
tiyang manawi sawêg manggih pêpêtêng, bojo ingkang dados kanthi gêsang bêbrayan, pinanggihipun malah dados makatên.
Loterij enggal sampun kasade. Loterij enggal R.K. Weeshuizen sampun kasade wontên ing Escompto Bêtawi ing tanggal 5 wulan punika. Ing salêbêtipun satêngah jam sampun têlas, têtiyang ingkang sami tumbas ngantos suk-sukan rêbat ngajêng. Tiyang ingkang dhawah wingking botên kêduman.
Sampun caraning sade loterij wontên ing jaman sapunika, têtiyangipun saking sami kêpengin sugih sarana ngabên bêgja.
Nyênjata tiyang ewah. Ing sêtatsiun N.I.S. Tuban wontên tiyang ewah ambêkta dêdamêl saha gadhah tindak mutawatosi. Lajêng wontên pulisi opêiener kanthi agèn kêkalih dhatêng, tiyang ewah kapurih sèlèh dêdamêl, botên purun, dipun acungi pistol ugi botên ajrih. Jalaran saking parentahing pulisi wau botên kagêga, pulisi opêiener lajêng akèn dhatêng agèn kapurih nyênjata. Kêlampahan tiyang ewah dipun sênjata, pêjah ngênggèn.
Pawartos punika manawi yêktos, tindak wau katingal sarwa grusa-grusu.
Muridipun Sang Rabridranath Tagore dhatêng Surakarta. Kawartosakên, wontên muridipun Sang Tagore dhatêng ing Surakarta, prêlu badhe nyinau bêksa kraton.
Manawi bab punika nyata, bêksa Jawi têmtu badhe tumular dhatêng tanah Indu, inggih atêgês miyarakên kabudayan Jawi.
Toehoorders Bestuursschool. Awit saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, andhawuhakên dhumatêng: 1. Tuwan Pringgomarjuki,
sami kadhawuhan sinau dhatêng Bestuursschool ing Bêtawi dados toehoorders.
Kamajêngan makatên punika nama kamajênganing praja Kajawèn ing Ngayogya.
Wanita katrajang spreekdelict. Kawartosakên, Nonah Juhariyah ing Probolinggo nalika mêdhar sabda wontên ing parêpatan I.M. ing bab babagan pangajaran, dipun sêrêg ing pulisi, jalaran kaanggêp akajêng politiek.
Sêrêgan kados makatên punika nama sawêg nêmbe wontênipun. Punika punapa kagolong ajênging jangkahipun prajurit wanita?
Angsal-angsalanipun arta dhêndhan landgerecht ing Surabaya. Ing salêbêtipun satêngah taun arta dhêndhan landgerecht ing Surabaya wontên f 13.974.62. Pêpetanganipun kwartaal kapisan f 8455.33, kwartaal kaping kalih f 5519.40.
Pêpetangan wau manawi mirid kwartalan, pinanggih suda, nanging manawi mirid gunggungipun, inggih sampun kathah.
Opperhoutvester salingkuh. Sampun sawatawis dintên wontên kasangsaran auto ing Muntilan, dipun tumpaki dening Tuwan Barkelie, Opperhoutvester ing Gunungkidul, Ngayogya. Wusana sarêng wontên papriksan, tuwan wau kadênangan gadhah tindak salingkuh, gunggunging arta ingkang dipun salingkuhakên wontên f 900.000.- Gadhah sambutan piyambak f 25.000.- Malah kasumêrêpan malih tuwan wau mêntas ngindhakakên assurantie kasangsaran auto dhatêng J.M.C. dados f 100.000.-. Mirid nalar-nalaripun, kasangsaran wau kados mêngku kajêng.
Punapa lêlampahan kados makatên punika kenging dipun
ingkang katrajang ama wau, tanêmanipun lare pakunjaran. Ing sapunika sawêg dados papriksaning priyantun ahli.
juragan nêdya ngirid, punika sampun sami lêrêsipun. Nanging lêrês ingkang saèstu, têmtu wontên, inggih punika manawi ngadil yêktos.
Pasar Gambir. Dumuginipun tanggal 5 Sèptèmbêr, cacahipun têtiyang ingkang ningali dhatêng Pasar Gambir wontên 302.728. Kala taun kapêngkêr 322.664.
Mirid jamanipun, sudaning têtiyang ningali, inggih dèrèng sapintên, taksih nama lumayan.
rumiyin wragading tumpakan salampahan f 3.50 sapunika cêkap namung f 1.- sarana numpak bus, jalaran bus tansah jor-joran ngandhapakên prabeya, inggih punika bus E.I.T.O. kalihan Satoh. Dene kawusananipun kalih pisan sami ambruk, nandhang kapitunan mitung dasa ewu rupiyah.
Makatên pinanggihipun tindak drêngki. Punika kenging kangge pêpèngêt.
Tindak utami. Ing Bondowoso kathah lare wêdalan H.I.S. tuwin pamulangan angka kalih sami botên angsal padamêlan. Wusana wontên rêrigênipun pakêmpalan P.B.I. ngêdêgakên pênaton, pawitanipun sarana pados darma. Padamêlan wau badhe dipun tandangi dening lare-lare wau.
Punika tindak utami saha lajêng dados tuntunan tumrap caraning pados panggêsangan. Botên namung ngêndêlakên padamêlan sêsêratan.
Pêrang kalihan Mansyukuo. Miturut pawartos ing sêrat-sêrat kabar, parentah Tiongkok badhe lumawan Mansyukuo, samangsa Mansyukuo dipun akên dening Jêpan.
Jendral Honya dipun têmpuh. Sêpur ingkang dipun tumpangi Jendral Honya saking Moekden dhatêng Foesan, wontên ing margi dipun êndhêg dening barisan manasuka Tiongkok ingkang sampun mirantos dêdamêl. Nanging sarêng campuh wadya Tiongkok ngunduri.
indhaking beya lêbêting barang dhatêng India Inggris. Amargi tindak makatên punika anjalari kandhêging lêbêtipun barang. Makatên ugi kintunan barang-barang Jêpan dhatêng jajahan Walandi ugi katingal sangêt pangêsukipun. Bilih tindak punika lêstantun makatên, kabudidayan ing Twente kapêksa katutup, têmtu nuwuhakên kathahing tiyang angguran.
Kongres wanita. Ingkang pinanggih ing bangsa punika, tumrap ing tanah ngriki sawêg rame ngrêmbag kamajêngan wanita. Nanging tumrap ing tanah Eropa, nama sampun limrah. Inginggil punika gambaripun para wanita moncanagari ingkang sami mêntas anjênêngi kongres wontên ing Edinburgh, Inggris.
Pogokan ambtenaar. Wontên wartos saking Warschau, wontên ambtenaar-ambtenaar gemeente cacah 4000 sami mogok, amargi sampun kalih wulan botên tampi blanja. Sarêng tita blanja wau botên mandhap, para ingkang mogok mindhak dados 12.000. Gemeente têtêp botên purun ambayar blanja walêdan.
Radèn Sumarta lajêng ngimur-imur manahipun piyambak, batosipun: seje dina Dhorah wis dadi bojoku, kira-kira wêwatêkane mau iya banjur bisa owah.
Kalampahan, dhawahing dintên ingkang dipun tamtokakên, Nonah Dhorah kalihan Radèn Sumarta sowan dhatêng kantor Burgelijke Stand, dipun irid saksi kalih sami komis kantor dhepartêmèn pangrèh praja.
Nonah Dhorah mangangge cara pangantèn namung sarwa prasaja, Radèn Sumarta mangangge sarwa cêmêng. Wiwit punika lajêng têtêp nama
mantuk dhatêng pondhokanipun rumiyin, santun pangangge. Sasampunipun rampung anggèning pêpetangan bayaran pondhokan, kopêr-kopêripun lajêng kawêdalakên, têrus boyongan dhatêng griyanipun enggal. Tuwan Marteau sadumugining griya inggih lajêng santun pangangge, saha lajêng sami bidhal dhatêng sêtatsiun Gambir, badhe dhatêng Sukabumi.
Tuwan Marteau sasampunipun wontên ing sêpur wicantên: Dhuh
Nyonyah Marteau mangsuli: O Wim, kang gêdhe pangapuramu bae, tinêmuning lêlakon iki bisa angelingake lêlakonku kang wis kapungkur. Aku eling mênyang wong tuwaku kang wis ora ana, êmbuh lila êmbuh ora manawa nyumurupi lêlakone anake kang kaya mangkene iki.
Mokal yèn wong tuwamu ora lila, Dhorah. Dhèk biyèn wong tuwamu wis kalair gunême mênyang aku.
Iya bênêr bokmanawa bapak bungah lan lila, samono mau yèn kowe ora nyia-siya mênyang anake.
Prakara mangkono iku aja koanakake ing gagasan, Dhorah. Anggonku duwe pangarêp-arêp kasêmbadaning sêdyaku arêp mêngku kowe wis suwe. Yèn aku urip tanpa kowe, adhuh, ing donya arasa sêpi. Mokal saupama aku nyia-siya mênyang kowe, awit pancèn mung kowe kang tak anggêp nyawaku.
Muga ucapmu iku aja owah, Pangeran kang bakal nyantosakake têtêping atimu lan atiku, katrêsnane lêstaria nganti tumêka ing pati. Mung aku ngrumasani, duwe wêwatêkan
kanthi sênênging ati, Dhorah, yèn ana galap gangsule, aku kang bakal kajibah ambênêrake, awit kabèh iku mawa têtali
Marteau sampun kalih taun, tumrap kulawarganipun sampun sami mirêng, bilih Radèn Sumarta sampun dados Walandi, sampun rabi nyonyah, botên nate kintun sêrat tôndha kawilujêngan dhatêng ahli waris. Malah anggènipun sumingkir punika botên ngêmungakên dhatêng kulawarga, sanadyan kalihan bôngsa Jawi ingkang nunggil sanagari ugi botên nate purun canthuk lawung.
Tuwan Marteau sampun mantêp yêktos ing manah, bilih piyambakipun dipun anggêp bôngsa Walandi, mila sêdyanipun inggih namung badhe pakulinan kalihan bôngsa Walandi. Nanging ciptanipun ingkang kados makatên punika botên kasêmbadan, awit kônca-kancanipun ing kantor, inggih ingkang sampun gadhah bojo, inggih ingkang taksih lêgan, pasrawunganipun namung ampang kemawon. Tuwan Marteau jalêr èstri inggih gadhah pakêmpalan main tènis kalihan bôngsa Walandi punggawa gupêrmèn. Tangkêpipun kônca sapakêmpalan inggih katingal botên ambedakakên, nanging pinanggihipun, tiyang kalih wau namung katingal sumisih kemawon. Danguning dangu saya adamêl karaosing manah, malah Tuwan Marteau nate ngajak dolan numpak taksih kalihan kancanipun, mêksa botên dipun pituruti, nanging inggih kanthi dipun wangsuli sae.
Tumrapipun para kônca, saupami gêthing jalaran tuwan wau Jawi, punika botên, awit kônca-kônca wau ugi kathah Jawinipun, lan ugi pakulinan kalihan bôngsa Walandi sanès-sanèsipun.
Dangu-dangu Tuwan Marteau jalêr èstri lajêng mêdal saking pakêmpalan tènis, pados kasênêngan sanèsipun. Nanging sanadyan kasênênganipun wau warni-warni, nanging botên wontên ingkang araos srêg. (Badhe kasambêtan)
Bahe Tarji: Iya biyèn mula rak wis dak kon ana kene, kowe ora awèh. Rèwèl sadina rong dina, suwe-suwe rak ya ora.
Ora kacrita olèhe padha rêmbugan, esuke wong tuwane Tarji mulih. Bangêt karasa ing ati. Kiraku kowe ya wis bisa ngrasakake ingêdohan wong tuwa. Sumêndhal. Ora ana wong tuwa gêthing nyang anak, mula kowe ya nuruta apa prentahe.
Anuju sawiji dina wayah esuk, Tarji dolanan ana ing ngisor jambu, ana wong kula nuwun, banjur dikandhakake bahe. Bahe ngungak mênyang jaba wêruh yèn sing têka mau kamituwa arêp rêpot, nuli
Tarji: E, kamituwa kuwi uwongane, ing omahku ora ana kamituwa, sing ana mung sindêr, kêpala kampung, karo mandhor.
Saiki sêkolahan wis bukak. Tarji diêtêrake êmbahe mênyang sêkolahan H.I.S. nyangking sabak, lakune gagah sajak ora wêdi sapa-sapa.
Saiki Tarji wis sêkolah, atine sênêng. Bahe bangêt anggone mrêdi, apa-apa ditêrangake supaya bocah ora duwe watak gumunan. Ing sarèhne bocahe uga gathekan apa-apa takon, mulane lagi 2 sasi sinaune wis onjo dhewe.
Dongèngku wis cukup samene bae. Isine sing bêcik kêna ditulad. Wong iku marga saka durung tau wêruh lan durung mangrêtine bisa dadi gêguyon, nanging yèn ora isin têtakon, wêkasan dadi bocah pintêr uga.
Gosokan karo bocah climut, manawa gêdhe bisa maling nanging yèn karo wong pintêr dadi bocah pintêr uga.
Kasêbut ing dêdongengan, jare kêmbang êlo iku yèn mêgar gêdhene sak payung agung, nanging sarèhne siluman, ora sabên uwong wêruh, awit kêmbang êlo iku kayadene dadi sasmita, sapa sing wêruh, bakal olèh kabêgjan gêdhe bangêt. Dadi mungguh tinêmune ing nalar, dêdongengan mau goroh, awit mungguh gêdhe-gêdhening kêmbang, ya mung lumrah kaya sing wis disumurupi ing wong akèh.
Satêmêne kêmbang gêdhe iku ya ana, kaya ta ing tanah Sumatra, ana kêmbang gêdhe bangêt, kêmbang mau
Rafflesia, kagawa saka sing nyumurupi sapisan Tuwan Raffles.
Coba nontona gambare. Mêsthine bocah-bocah padha gumun, athik ana kêmbang gêdhene samono. Apa kêmbang sing kaya ngono kuwi kêmbange Arya Kumbakarna jaman biyèn. Anane tak kandhakake mangkono, jare Arya Kumbakarna kuwi gêdhe bangêt, yèn mangan gajah mung diêmplok wutuhan bae. Mêsthine yèn wonge kaya ngono, omah utawa apa-apane ya gêdhe.
Kêmbang Rafflesia mau mirid papriksane para ahli diarani kêmbang kang ing sajagad gêdhe dhewe. Sapa bae mêsthi ngandêle.
Nanging ing saiki ana manèh, ing Wageningen, nagara Walônda, ana kêmbang bangsaning bakung, dhuwure 2.65 mètêr, garise têngah ana 1.50 mètêr. Yaiku kêmbang kang saiki gêdhe dhewe ing sajagad. Coba nontona gambare. Walônda, sing mêsthine longgor, barêng jèjèr karo kêmbang mau mung ketok kaya sinyo.
Dadi ing saiki kowe padha ngrêti, yèn kêmbang gêdhe iku ana têmênan, dudu dongèng. Nanging aja duwe pangira yèn iku bangsane siluman, banjur dikutugi. Ora.
awoh andadi / tumraping Taman Bocah / kongsi kèlu mèlu / nora beda rare priya / yun andhahar wowohan ing taman asri /
ewadene sumêngka / saking sangêt punggung / paripaksa nyuwun priksa / têgêsipun uran-uran cara Jawi / kang wus
biyung êmban / kanthi nata kêmul / sinambi angura-ura / sasat menco dene sami botên ngrêti / kados ngandhap punika //
uran-uran ingkang kasbut nginggil / bokmanawi botên kula pyambak / radin-radin sabên lare / saèstu sampun wanuh / namung emanipun sakêdhik / dene kang ura-ura / racakipun baul / botên ngrêtos babarpisan / kadospundi kajêngipun ingkang nganggit / dèrèng wontên uninga //
mila klangkung anggèn kula muji / mugi-mugi para mitra kadang / ingkang sami lare-lare / utawi rama Sêbul / karsa paring pitêdah bêcik / supados sagêd gamblang / mênggah maksudipun / botên langkung atur kula / sèwu nuwun pitêdah badhe kapundhi / dening sandining nama //
Dhèk Sêtu kapungkur ana dongèng kucing karo asu, kang pungkasaning dongèng, ngandhakake kucing lan asu êndhêm-êndhêman.
Satêmêne asu iku watake dhêmên anggrêtak, nanging licikan, dene kucing, watake kêndêl yèn kêpèpèt, yèn ora kêpèpèt ya trima mlayu. Dadi satêmêne padha ora ana pilihane.
Kewan loro mau sawise mêntas pasulayan, tansah plorok-plorokan bae, nanging asu iku pancèn dhêmên miwiti gawe prakara nalika sriwingan karo kucing, banjur muni: Kucing gêring.
Asu: Aku kopadhakake asu buntung, iki lo buntutku kopat-kapit. Anggone muni ngono mau karo mungkur nuduhake buntute, nanging iya
Bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm
Yèn miturut ujar ingkang dakik / jare kana-kene iku padha /
bênêre jar iku / yèn luput paran luputnya / mara padha cupana ingkang patitis / aja agurayangan //
môngka lamun dulu tata lair / kana iku têtêp iya kana / dene kene iya kene / lah kok dianggêp jumbuh / tan prabeda ujare sami / apane ingkang padha / ah apa tan umuk / yèn wong cubluk bokmanawa / banjur ngandêl marang ujar kang ngapusi / dening tan klêbu ngakal //
suprandene kang andhandhanggêndhis / mêksa dadi tunggale sinasar / nêmpuh byat anekadake / ngrasuk budining punggung / milu-milu wani ngarani / yèn kene karo kana /
ngong wangsuli mênggah ingkang sami / tumrapipun ing ngriki lan ngrika / punika dhandhanggulane / lawan kang mêlang-mêlung / dados inggih ingkang mastani / nyatanipun kawula / botên sah mung bingung / bingung gêsang sapunika / benjing bilih badhe dumugi ing janji / mung bingung bêng-ubêngan //
Garèng : Nèk tak gagas-gagas apa sing wis kok kandhakake lagi anu kae, pancèn iya anèh bangêt, dhing, ingatase mung wong kaya dhapurmu ora enak mêngkono, kumpul karo bôngsa pêthongkrong kok ora katon nyêle kang anjalari ditêndhang kluwar. Nanging pancèn iya ora kêna dipaido kuwasaning Pangeran kuwi, sanadyan kaelokan dunya iku wis kêna diarani ora ana babarpisan, ewadene kadhang kala sok ana lêlakon-lêlakon sing anèh ora kalêbu ing nalar babarpisan. Wong aku dhewe wis tau ngalami, yaiku mangkene:
Aku kiyi turu banjur ngimpi, nang kanane kuwi aku praon nganggo prau jungkung ana ing bêngawan, dhasar wancine padhang purnama, kawuwuhan barêngane ... jiwa manis têrbayang-bayang. Wah, sênêngku kala samono katog têmênan. Kocapa,
ana ing raiku kambi ... ngompol. Hara, Truk apa kiyi dudu lêlakon sing anèh bangêt, hla wong ingatase mung arêp kompolan bae, kathik nganggo dipucuki dongèng sing ngalur-alur. Mulane aku iya ora pati gumun, dene kowe bisa slamêt kuwi. Wis, saiki caritakna banjure kêpriye.
Petruk : Barêng kira-kira jam 9.30 banjur diwiwiti balapane asu. Kala samono Lônda sing kajibah niti priksa para sing padha ana ing tribinê kono, wis ora kobêr manèh, ewasamono atiku lan makne Kamprèt isih mêksa durung bisa jênjêm, nanging isih tungkul sêndêlap-sêndêlip bae.
Garèng : Wayah, kathik kaya wong sing mangan rujak [ruja...]
[...k] lomboke rawit sakati kae, banjur sêndêlap-sêndêlip, ... ning iya irunge. Wis, wis, Truk, wong aku kiyi
papan kang wangune bundêr pinagêran ing bêthèk mubêng, dadi kayadene ana ing kêmidhi jaran kae. Ing têngah-têngah ana palang kang mawa piranti kanggo ngubêngake, sing digawe pring. Pungkasaning pring kabênêr ana ing papan sajabaning bêthèk, ya kuwi papan pambalapan, digantungi pêpêthan truwèlu. Asu sing arêp padha dibalapake kuwi wis padha disadhiyakake ana ing papan sacêdhake kono. Sauwise, pêpêthan truwèlon kang gumantung ing pring mau diubêngake kanggo nglêlèdhèk asu-asu sing arêp padha dibalapake. Sanalika kono asu-asune padha diêculake, kang banjur amburu pêpêthan truwèlon mau. Iya mêngkono kuwi carane balapan asu, êndi sing rikat dhewe playune, iya iku sing mênang.
Garèng : Wèh, hla kok kaya kowe sakancamu lagi cilike kae. Nèk ana Walônda nunggang kreta, kowe sakancamu sok balapan ngoyak karetane, sing rikat dhewe, kuwi duwe pangarêp-arêp bisa olèh ... têgêsan srutu.
Petruk : Nèk dipikir-pikir, Kang Garèng, dhèk cilike kowe aku kuwi pancèn iya wis ngênggoni bangêt nyang ekonomi, kayadene unimu mau, pancèn iya nyata, saka kêncêngku nyang kaekonomian, udud bae wis narima sing twèdhêhan (tweedehandsch) yaiku têgêsan, mêngkono uga kowe, saka
Garèng : Hut, sêmbrantên, kathik mêlèhake sing iya-iya. Wis, wis, kok banjur ngandhakake cara Sundhane jaman bahêlah mêngkono, wong nang wêtêng rasane mungkuk-mungkuk, kok, luwih bêcik saiki
pêpêthan truwèlon, nganti bisa kasumurupan asu sing rikat dhewe playune. Nanging sing kapindho, kaping têlune lan sabanjure, asu-asune sing arêp padha dibalapake, anggêr jêdhul diwêtokake, tandang lakune ora beda kayadene nèk kowe ing dina blanjan bali saka kantor dilalah blanjane kurang kae, yaiku bakyu lan kowe banjur padha ... cakar-cakaran.
Garèng : We, hla saya edan, Petruk kiyi. Wong arêp ngandhakake yèn asune padha kêrah bae, kathik dipadhakake kayadene dhiajêng nyonyahku nèk maido nyang aku sabab balanjane kurang. Wis, aja mêlèh-mêlèhake nyang kaananku sing agawe sudane kapriyayènku, mêngko sing ora wêruh mundhak padha ngarani aku sakloron, priyayi doyan padu, ha - sa - ru. Sauwise, Truk, kowe lan bojomu ana ing tribinê kono apa nganti têkan sabubare.
Petruk : Ora, Kang Garèng. Ing sarèhne atiku, apadene atine adhimu makne Kamprèt tansah: dhag, dhig, dhog, slê-nit, bae, mulane sajêrone para nonton padha rame anggêguyu asu sing padha kêrah, lan
sakloron sajake kaya wong sing gumun, nanging wêdi kae. Batine gênah mangkene: hla wong bêndara gêdhe kok diaturi mriksani tongtonan ora gênah mêngkono, iya mêsthi bae jêlèh bosên, mulane durung nganti bubar iya wis
saka kono sing dijujug ing umbul, prêlu golèk hawa sing adhêm, ing kono aku lan makne Kamprèt padha thênguk-thênguk nganti bubar.
Lêngganan nomêr 2005 ing Jayengan. Wisêl f 3.- ingkang nêmbe kula tampi punika, tumrap kuwartal kaping 3 lan 4 taun 1933. Dados panjênêngan sampun kintun pambayaran malih, manawi taun 1933 dèrèng têlas, nyusahakên.
Lêngganan nomêr 3811 ing Sriwêdari. f 3.- punika botên kangge kw 3 lan 4, nanging kangge kw 1 lan 2 taun ngajêng (1933). Kajawèn nomêr pintên ingkang botên katampi.
Lêngganan nomêr 3927 ing Purwasari. f 2.- sampun katampi. Dhuplikat nomêr 72 sampun
yèn rinasa ngaurip puniki / nora bakal langgêng salaminya / yèn tan nabêt ing wurine / sirna atinggal tutul / duta rama labêt mring aji / wong anom dèn tumanggap / mring sanggitan iku / aywa ganas ing pangucap / pon-êmpone dadya tumusing sak sêrik / praptèng candhala murka //
Sintêna kemawon tamtu sampun mangrêtos, bilih tiyang sêsadean punika, pajêngipun kêdah nocogi kalihan pikajênganipun ingkang tumbas, inggih punika nocogi kabêtahanipun. Dene ingkang dipun wastani nocogi wau, yèn tumraping têtêdhan, nggih cocoging raos, yèn sandhang pangangge, inggih cocogipun kalihan mathuking têtiyang ing nagari ingkang dipun sadèni, makatên ugi tumraping kasênêngan, punika wontên kala mangsanipun ngantos ngeram-eramakên, awit sintêna ingkang botên nindakakên kasênêngan kados makatên, lajêng dipun wastani tiyang nyalênèh.
Têtiyang sade tinumbas sayuran wontên ing pêkên.
Adat kalimrahan ingkang kados makatên punika, tumrapipun para tiyang sêsadean, dipun wigatosakên sangêt, saha dipun tindakakên tumuntên, awit manawi botên cekat-cèkêt, kuwatos manawi sêlak ewah mangsanipun, môngka ewahing môngsa, punika inggih atêgês ewahing punapa-punapanipun.
Dene pinanggihipun ing ngakathah, bab kados makatên punika tumrap ingkang tumbas, namung anut ing grubyug kemawon, dados pinanggihing kawigatosanipun wontên ing tiyang ingkang sêsadean. Mila bêgja sangêt tiyang sêsadean ingkang sagêd nuju dhatêng kalamôngsa, awit kalamôngsa punika wontênipun namung ewah-ewah.
Sintên ingkang purun migatosakên, ewahing kalamôngsa punika tamtu katingal cêtha sangêt, upanipunupaminipun. tiyang nyandhang ngangge, sakêdhap-sakêdhap tansah santun gagrag, manawi nuju wontên gagrag enggal, têtiyang sami rêrêbatan badhe angênggèni gagrag, isin manawi botên angêmori.
Makatên ugi tumrap rêrêngganing griya sapanunggilanipun, ugi sami kemawon. Mênggah wosipun sadaya punika namung saking kêpêksa badhe ngêmori jaman.
Bab makatên punika sadadyansanadyan. tumraping lare ugi tumut kasrambah, kados ta manawi nuju thukul satunggiling kasênêngan, upaminipun nuju wancinipun lare rêmên kêcik, punika sabên lare inggih sami rêmên kêcik, limrahipun dipun wastani ngusum kêcik. Malah tumraping dolanan wau wontên ingkang anjalari dados kamajênganipun tiyang sêsadean, amargi ingkang dados kasênêngan wau ugi sarana tumbas.
Tumrap caraning sêsadean, tamtu kemawon majêngipun ugi katindakakên dening among dagang. Nanging pinanggihipun wontên ing têtiyang tanah ngriki, sanadyan sami sêsadean, trampilipun pinanggih beda-beda, wontên ingkang kamajênganipun sarana sade têtêdhan, wontên ingkang sarana sade dolanan tuwin sanès-sanèsipun, punika pinanggih wontên ing tiyang satunggiling nagari (bôngsa), pundi ingkang sampun nama kêpulungan, botên sagêd dipun tulad ing tiyang nagari sanèsipun malih, sanadyan wontêna ingkang nulad, inggih botên lulus. Wontênipun makatên, tiyang ingkang sampun kêpulungan tumrap satunggiling padagangan, punika anggèning nindakakên ingar-ingir ingatasing padaganganipun inggih langkung kulina.
Upaminipun tiyang Batawi, punika kêgolong kulina sangêt dhatêng bab sêsadean bangsaning tanêman. Pakulinanipun sade tanêman wau ngantos sumêbar dumugi pundi-pundi, saya malih manawi nuju wontên pasar malêm sapanunggilanipun, sami mrêlokakên sêsadean wontên ing papan ngriku, lan sêsadeanipun wau sagêd anocogi kalihan kasênêngan ing kalamôngsa punika, mila dhatêngipun tiyang ingkang tumbas inggih kumrubut.
Kados ta kalanipun tiyang rêmên palêm, punika
pangupakara tuwin sanès-sanèsipun. Pikantukipun lajêng anggêgèndèng dhatêng manahipun tiyang ingkang badhe tumbas. Dados tiyang wau anggèning sêsadean mawi kawruh.
Bab kados makatên punika pancèn nyata, awit saupami panyadenipun namung awur-awuran, tamtu botên sagêd nênarik manah. Makatên malih tiyang ingkang sêsadean wau ugi mangrêtos dhatêng ombyak karêmênaning tiyang, kados ta ing môngsa punika nuju kathah tiyang rêmên dhatêng tanêman bangsaning ilat baya (cactus), punika têtiyang Batawi ugi lajêng sade tanêman kados makatên punika, panyadenipun ilat baya wau mêndhêt ingkang taksih alit-alit, pucukan lajêng dipun tancêbakên ing pot alit-alit. Sarèhning kalamangsanipun anocogi, panyadenipun wau ugi sagêd majêng. Lan malih sarèhning tanêman wau nuju dipun rêmêni ing ngakathah, tumrap tiyang ingkang rêmên nanêm, pinanggihipun pananêm wontên ing patamanan, inggih katingal sae.
Kados makatên tumindaking lampahipun tiyang sêsadean. Dene minggah-minggahipun dumugi ingkang nama among dagang, tamtunipun lajêng nama kawruh yêktos.
Ing nginggil punika gambaripun Maharaja Kapurtala (ngajêng sisih kiwa), satunggiling raja ing Indhu, ingkang misuwur kasugihanipun, nalika tumêdhak saking kapal "Oldenbarneveld" wontên ing palabuhan Tanjung Priuk.
Watawis saêjam wontên ing têngahing pakopèn, para among lampah kapanggih Walandi mandhi sênjata, (sajakipun Walandi Indho) ingkang pitakèn dhatêng guru ingkang ngêtêrakên kula sakônca, dhatêng pundi sêdyanipun. Têtêmbunganipun botên patos ngrêsêpakên. Sarêng sampun dipun wangsuli kathah-kathah lajêng kesah, saha nêdha supados para among lampah sampun ngantos mêthik sêkar kopi utawi kopinipun. Kula sakônca lajêng têrus lumampah, hawanipun ing pakopèn ngriku saya
dumugi ing pakampungan alit. Wusana lajêng têrus jèjèr-jèjèr ngambah margi ingkang namung cêkap tiyang satunggal, nusup-nusup kambêngan tuwin glagah. Lampahipun rêkaos, sakêdhap-sakêdhap kabluwok ing kalèn, ingkang botên katingal, jalaran katutupan ing bêbondhotan. Ing sisih kiwa tuwin têngên katingal juranging sukunipun rêdi Kêlud, cêtha ngalela, kathukulan kambêngan. Lampah kula sakônca têrus ngilèn lajêng ngalèr ngetan, wêkasan dumugi lèpèn lahar ingkang kêbak sela. Lajêng nungsung lèpèn wau kanthi ngatos-atos, [nga...]
[...tos-atos,] awit upami kaplèsèd dhawah kintên kula inggih kraos saèstu. Sêpatunipun para andon lampah kathah ingkang bêdhah. Sakiwa têngênipun lèpèn wau juranging sukunipun Rêdi Kêlud katingal mênggêr. Sakêdhap-sakêdhap kula sadaya sami nyawang manginggil, jalaran manawi kaglundhungan sela saking ing jurang wau mêsthi thêk sêg kemawon.
Ing wêkdal punika toyanipun lèpèn lahar alit kemawon, ing sawatawis panggenan katingal jêne (ijzerhoudend), lèpèn wau mili saking wetan, jurang kiwa têngênipun manawi kasawang saking katêbihan kados gathuk pindha gapura. Watawis tigang dasa mètêr saking ngandhap, jurang-jurang
satunggal para among lampah dumugi ing grojogan Durga, inggilipun bôngsa tigang dasanan mètêr. Inggih grojogan punika ingkang lajêng mili dados lèpèn lahar. Ing ngriku kula sadaya prasasat wontên salêbêting guwa, kiwa têngên ngajêng wingking jurang atusan mètêr inggilipun. Manawi andhangak katingal langit ingkang kinêmulan mega angêndhanu, saèmpêr tutupipun guwa wau. Lampahing mega angrêgêmêng, jurangipun kados ebah badhe nangkêp, mahanani wêdaling gagasan ingkang neka-neka. Ing ngriku hawanipun sêgêr sangêt, tinambahan sumamburating toya grojogan apindha riris, ngengingi badan kraos anyês damêl icaling sayah. Sawênèhing para mudha sami adus wontên ngandhap grojogan wau.
Sasampunipun kèndêl sawatawis dangunipun, para andon lampah lajêng sami nginggahi jurang satêngênipun grojogan Durga, sarana mènèk ôndha, (ing ngriku sampun wontên andhanipun watawis gangsal wêlas mètêr). Sarêng sampun dumugi nginggil, para mudha wau sami ambrangkang, minggah jurang menggak-menggok. Wusana minggah ôndha malih lajêng ambrangkang turut undhak-undhakan. Sarêng sampun lajêng minggah ôndha malih, samandhapipun saking ôndha, sitinipun wradin, nanging marginipun nasak-nasak kambêngan saha glagah. Wêkasan lajêng anjojrog. Para among lampah wau sami kakèrèk dhadhung satunggal-satunggal ambrangkang mandhap lajêng minggah ngubêngi punthuk, rêkaos sangêt, awit siti ingkang kaidak gampil jugrugipun, selanipun pating glundhung, mila inggih nyamari sangêt. Watawis satêngah jam sadaya sawêg dumugi jurang wiwitipun grojogan Durga mili mangandhap. Wontên ing ngriku sêsawangan botên kirang asri, ing pundi-pundi katingal jurang, kêbak thêthukulan
ngungun. Miturut sanjanging para kônca saking grojogan Durga dhatêng pucaking Rêdi Kêlud punika kantun lampahan gangsal jam. Sarêng sampun kèndêl sawatawis dangunipun, para andon lêlana lajêng mantuk mêdal badhak,
andharan kasêbut ing nginggil, kula namung mêmuji mugi dadosa tambahan sêsêrêpaning para nupiksa, ingkang kapengin mriksani [mriksa...]
[...ni] grojogan Durga, utawi tindak dhatêng Kêlud, margi miturut sanjanging guru kula, inggih margi ikangingkang. sampun kula aturakên punika, margi dhatêng Rêdi Kêlud ingkang cêlak piyambak. Namung kadospundi mulabukanipun grojogan Durga punika kula botên mangrêtos, pramila bilih para maos wontên ingkang priksa bab punika, mugi karsaa ambèbèr wontên ing udyana Kajawèn ngriki. Sadèrèngipun kula matur nuwun, saha sami angêgungna samodra pangaksama, êmbokmanawi wontên lêpat kula.
Bokmanawi para maos botên kêkilapan dhatêng têmbung obat nyamuk, inggih punika panumbasipun dhatêng toko, ingkang mêsthi rêgi f 0.20 utawi f 0.25 ing sawadhahipun.
Bab ingkang kula aturakên ing nginggil punika, mênggahing tiyang ingkang ngudi kasarasan kados prêlu dipun wontên-wontênakên, ing môngka mênggahing jaman malèsèd punika, kula botên nama nyalênèh upami urun wudhu ing Kajawèn mriki, awit Kajawèn punika têbih (jajah) têbanipun, sabab ingkang maos botên ngêmungakên sadhèrèk ing kitha kemawon, sanajan sadhèrèk ing padhusunan inggih botên sakêdhik ingkang maos.
Mênggah ingkang badhe kula andharakên ing ngriki inggih punika obat nyamuk ingkang swadhèsi, awit mèh sabên tiyang mangrêtos, inggih punika sêkar kluwih. Dene sêkar kluwih punika cara panggenan kula tiyang mastani: tombol. Tombol wau botên susah tumbas ugêr dhatêng ngandhapipun uwit kluwih kemawon mêsthi angsalipun, tombol 5 utawi 6 iji sagêd cêkap sêdalu. Punika punapa botên nama ngirit. Pèngêt, tombol wau kêdah kaêpe rumiyin, sampun kagaringên sarta sampun kêtêlêsên, sabab upami kêgaringên, lajêng botên sagêd kados upêt. Yèn kêtêlêsên botên mêmpan.
Wusana mugi-mugi andharan kula punika wontêna ingkang karsa nyobi, lowung. Awit ingkang nyêrat punika inggih sampun nindakakên. Wosipun namung tumônja: ngirit.§ Ing Kajawèn rumiyin sampun nate ngêwrat bab kados punika, nanging sarèhning wontên bedanipun sawatawis, inggih kapacak.
Tumraping dongèng paribasan inginggil punika têmtu sagêd nêmahi sayêktos, inggih punika lêlampahan
ing tiyang. Ing wusana ingkang lampah sae inggih badhe angsal ganjaran, kosokwangsulipun ingkang lampah awon inggih botên badhe linêpatakên saking bênduning Pangeran. Para maos têmtunipun botên badhe kêkilapan dhatêng cariyosipun R. Damarwulan. Kadospundi caranipun Kyana Patih Lugêndèr anggènipun badhe ngumpêtakên dhatêng kêsaenanipun R. Damarwulan, kados-kados sampun botên nguciwani, ewasamantên danguning dangu inggih mêksa kauningan dening Sang Rêtna Ratu Ayu. Kosokwangsulipun kados Kyana Patih Lugêndèr inggih botên kirang anggènipun badhe ngêdhèng-êdhèngakên tuwin mamèr-mamèrakên dhatêng kautamèning anakipun kêkalih, R. Layang Seta tuwin Layang Kumitir, nanging dhasaripun inggih pancèn awon, ing wusananipun mêksa sagêd kajodheran.
Makatên mênggahing wontên ing dongèng, inggih dongènga saking Amerika, Europa, Afrika, punapadene saking tanah Arab pisan, punika liding dongèng mêsthi inggih: "Sapa sing bêcik mêsthi kêtitik, sapa sing ala mêsthi kêtara."
Nanging tumrap ing jaman rame, jaman matêrialismê (kadunyan), jaman unggul-unggulan, malah kenging kula wastani: jaman pameran punika, sajakipun sadaya-sadaya lajêng santun sarengat. Sêmunipun ing jaman ingkang makatên punika, ingkang ragi dipun têngênakên sangêt dening sawênèhing tiyang, jêbul malah têmbung: "ethok-ethok". Mênggah têmbung ethok-ethok punika sami kalihan têmbung rewa-rewa, têgêsipun botên sanyatanipun, dados inggih namung tiru-tiru kemawon. Kados ta upaminipun: ethok-ethok priyayi gêdhe, punika nyatanipun inggih sanès priyayi luhur, nanging sadaya solah tingkah, tandang tandukipun ingkang dipun tiru, dipun emba priyantun luhur sayêktos, dados upaminipun kemawon: lênggahipun inggih wontên ing kursi ngadhêpakên meja, dhaharipun inggih roti mêrtega lan kèju, sêsipun srutu, unjuk-unjukanipun kopi lan melk, malah manawi kalêrês ngunjuk wedang kok lajêng badhe dhawuh kalihan tiyang, punika inggih mawi dipun lagokakên cara priyantun luhur sayêktos, kados ta makatên: "Sri-pit, hek-hem, Kromopawiro ..." Lho, solah ingkang makatên wau sadaya inggih ngêmungakên manawi wontên ing sangajêngipun tiyang kathah, dene manawi kalêrês piyambakan, inggih lajêng nyara lageyanipun piyambak. Inggih ingkang makatên punika, ingkang kula wastani: ethok-ethok priyayi luhur.
Wontên malih, inggih punika: ethok-ethok bêcik atine. Punapa tiyang ingkang makatên punika pancèn sayêktos sae manahipun, kula botên sagêd matur. Amung kemawon manawi wontên kasusahan punapa-punapa, limrahipun tiyang ingkang "ethok-ethok bêcik atine" wau, mêsthi lajêng enggal-enggal suka pitulungan, samantên punika manawi anggènipun suka pitulungan wau ayagipun badhe kasumêrêpan ingakathah. Manawi wontên tiyang ngêmpalakên dêrma kangge punapa kemawon, anggènipun ngrogoh kanthong wani lêbêt, asal namanipun sagêd mêntèrèng wontên ing sêrat kabar. Makatên sapiturutipun.
Dados anggènipun "ethok-ethok priyayi luhur" utawi "ethok-ethok bêcik atine" punika botên dipun tindakakên kanthi lair batos, ngêmungakên kangge pameran, utawi anggadhahi melik, cikbèn ... enz.
Punapa malih tumrap kasaenan umum, wontên ing jaman kadunyan punika, botên langka kemawon
ingkang sok lajêng "ethok-ethok bêcik atine". Sanadyan sayah tuwin kangelan, punapadene sok ngantos kecalan arta kathah, pathokanipun asal sagêd kasumêrêpan ing umum, inggih mêksa dipun lampahi.
Kosokwangsulipun inggih botên kirang kemawon tiyang ingkang botên migunakakên dhatêng têmbung "ethok-ethok" wau, nanging sadaya ingkang dipun tindakakên sarana lair batos, manah jujur tuwin suci, kanthi botên pisan-pisan anggadhahi manah sanès-sanèsipun, kajawi namung angèngêti dhatêng kamanungsanipun. Tiyang ingkang têmên-têmên makatên punika, kula sadaya wajib sami angurmati tuwin angluhurakên, kanthi botên mawang tiyang tuwin bangsa, amung ngèngêtana dhatêng paribasan Walandi ingkang mungêl makatên: "Eere wien eere toekomt" Têgêsipun: ngajènana sapa sing pantês diajèni.
Amila inggih adamêl agêng manah kula, dene dumuginipun sapriki têtiyang siti taksih purun amèngêti dhatêng swargi Tuwan Deventer tuwin nyonyahipun ingkang samangke taksih sugêng. Jalaran sakalih-kalihipun, sanadyan bangsa Walandi, katingal sangêt, bilih têmên-têmên sae panggalihanipun, dados botên nama namung "ethok-ethok" kemawon. Pintên-pintên lêlabêtan ingkang sampun dipun sumêrêpi ingakathah mênggah tumraping bangsa kula piyambak. Buktinipun samangke wontênipun sêkolahan-sêkolahan Deventer ing pundi-pundi panggenan.
Lah, samangke sintên tiyang ingkang sampun têpang saha sampun mirêng pawartos kawontênanipun R. Ayu Adipati ing Mr. Cornelis tumrap trajang utawi padamêlanipun dhatêng kasosialan, têmtu sami lêga sarta bingahing manah, dene panjênênganipun wau dipun aosi sangêt lêlabêtanipun dening Pamarentah, buktinipun kalampahan ngantos dipun paringi tandha kaurmatan bintang. Bintang ingkang dipun paringakên wau têtela sanès bintang ingkang kêsasar, sabab sadaya ingkang sampun dipun tindakakên wau padamêlan ingkang sarwa kanthi suci. Têgêsipun botên saking anggèning pados alêmbana tuwin katingaling asmanipun. Kados ta: anggènipun talusupan dhatêng ing kampung-kampung prêlu anggêlarakên sêsêrêpan bab saening pangupakaranipun bayi, kasarasaning badan, lan sasaminipun, ingkang migunani sangêt tumrap gêsang lan panggêsanganipun tiyang ing kampung-kampung. Amila mênggah raosing manahipun ngakathah lair batos sami mangayubagya mênggah sih kadarmanipun pamarentah anggènipun sampun angèngêti dhatêng lêlabêtan utami sarta suci, ingkang kaparingakên ing Panjênênganipun R. Ayu Adipati ing Mr. Cornelis wau. Ingkang punika Redaktie Kajawèn wajib botên purun kantun andhèrèk bingah saha ngaturakên widadaning kasugêngan tuwin tansah amêmuji mugi-mugi lêlabêtanipun Sang Minulya wau saya murakabana dhatêng sawêwêngkon ingriku lumèbèripun dhatêng ingakathah.
Miturut andharan inginggil dados têtela, bilih têtiyang ngriki punika botên ambedakakên tiyang tuwin bangsa, punapa malih bab agêng aliting dêrajatipun. Manawi tumindakipun kasosialan wau kanthi suci saèstu, sampun têmtu sanadyan botên mawi dipun pamèr-pamèrakên, danguning dangu mêsthi inggih kasumêrêpan. Awit sanadyan jaman samangke punika nama jaman pameran, ewadene paribasan "Bêcik kêtitik ala kêtara" kadhangkala inggih sok sagêd numusi.
Kajawi R. Ayu Adipati ing Mr. Cornelis wau, ing tanah ngriki têmtunipun inggih wontên malih putri, inggih bangsa Jawi punapadene bangsa Sabrang, ingkang atrajang dhatêng kasaenan umum. Dene dumuginipun samangke dèrèng ingaosan dening nagari, inggih punika dèrèng dipun pèngêti ingkang awujud ganjaran bintang, punika botên kok sabab wontên ing tanah ngriki botên dipun aosi utawi dipun rêgèni, nanging bokmanawi pancèn dèrèng dhawah mangsanipun, utawi anggènipun tindak kasosialan wau namung gêlaripun kemawon, têgêsipun botên klayan têmên-têmên kanthi sucining manah.
Sarèhning sadhengah kawontênan utawi tindak tanduk ingkang ngêmu kajêng melikakên dhatêng kaluhuran punika botên sêpi têmtu kasandhang dening kawula, mila botên kenging botên lêlampahanipun satunggal-tunggaling tiyang wau badhe manggih kawusanan, sarta wusananipun inggih warni-warni, wontên ingkang nocogi kados pangajêng-ajêngipun, sawênèh malih wontên ingkang malah adamêl gêla, dening mrucut ingkang kinajêngakên.
Tumrap ing tanah ngriki warni-warni gêlar tuwin lampahing pangudi murih utamining gêsangipun, nanging mênggahing kabatosan wontên ingkang tumindak nistha lan asor, utawi wontên ingkang tumindak utami sarta suci.
Sampun kathah kemawon, wontên satunggiling panuntun, ingkang swaranipun kados gêlap ngampar, nanging sarêng dipun iming-imingi kamuktèn, lajêng cêp
bangsanipun mungkur gangsir, lo, kok samantên ukuraning kaluhuranipun.
Wontên malih, satunggiling bangsa manca, bilih nuju wontên ing parêpatan, wah swaranipun ngantos angontragakên bantala, ewasamantên sarêng swara wau dipun lintoni kaluhuran, kok inggih lajêng angglèntèr dolanan piyambak, aring botên nangis acêcengeran.
Minangka tutuping obrolan kula punika, kula tansah angajêng-ajêng tuwuhing pitulungan saha tindak ingkang utami tumraping raos lair batin, ngantos kêlampahan dumugi punapa ingkang kinajêngakên dhatêng bangsa lan
Rara Siti Mariyam. Rumiyin Kajawèn sampun nate martosakên ing bab anggènipun Rara Siti Mariyam anglajêngakên pasinaonipun dhatêng nagari Walandi.
ngajawi numpak kapal Dempo. Wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Wangsulipun Rara Siti Mariyam wau têmtu adamêl agênging manahipun bangsa Jawi, saya malih tumrap para wanita.
Dr. enggal. Tuwan Marzoeki, rumiyin Ind. Arts, lulus examen Arts ing Leiden.
Satunggiling bêbathèn tanah ngriki. Mugi tuwan Dr. enggal wau samangsa dumugi ingriki sagêd nindakakên pitulungan ingkang murakabi ingakathah.
Lindhu ing Ambon. Kala tanggal 9 wulan punika ing Ambon wontên lindhu agêng, kêraosipun tansah lumintu. Ing Talêhu wontên giya ambruk cacah 60. Têtiyang sami ngili, kasangsaran botên wontên.
Dunungipun Verkeersdepartement. Miturut pawartos, ing bab adêging Verkeersdepartement, badhe kawontênakên ing Bandhung.
Wêwahing departement enggal wau têmtu adamêl indhaking arjanipun kitha Bandhung.
Borotan ing pagadhean. Beheerder pagantosan ing Pangkalan Brandan nalika dipun priksa ing pangagêng parimatanipun arta kirang f 6000.- Dakwa ngakêni, arta têlas kangge main.
Punika nocogi, panganggenipun arta gampil, telasipun gampil tur inggih anggampilakên papriksan. Hêm, tumrapipun jaman kados makatên, arta samantên punika inggih botên sêkêdik.
Badhe nyatunggalakên paresidhenan. Wontên pawartos, paresidhenan Prabalingga tuwin Malang badhe dipun dadosakên satunggal.
Pinanggihipun ing jaman pangiridan, kathah ewah-ewahan ingkang pikantukipun sarwa ngêngirangi. Pundi ingkang ngirid, inggih punika ingkang badhe tumindak.
Ambekot Bintang Timur. Pangrèh agêng P.G.H.B. mêntas ngrampungi rêmbag, mêdhot anggènipun maos Bintang Timur, amargi ngêwrat pakabaran botên nyata bab pandamêlipun griya P.G.H.B. ing
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
sakalir-kalir / sênêng tyase bolong / anarawang sintrune sêsintrèn / nanging ewuh gonira ngulati / yèn srana piranti / kabèh nora gathuk //
besuk biyèn kalawan saiki / apane kang seos / yèn nganggoa têmbung besuk têmbe / têmah apês kwasane mring ngêndi / rèhning apês dadi / ya têtêp mung mahluk //
Petruk : Kang Garèng, rungokna saiki tak caritani sabab dening apa, tumrap pitulungane pakumpulan kang arêp diêdêgake iki, yaiku sing dijênêngi: Parte Tionghwa Indhonesiah, bangsaku ora butuh, nanging nèk anggone niyat arêp ambantu mênyang pêrgêrakane wong bumi mêtu saka ati suci têmênan, kenene ora bakal nulak, lo, kuwi mangkene, Kang Garèng: sabênêre mono umume-aku kôndha umume, lo Kang garèng, awit mêsthine iya akèh bae bôngsa Tionghwa pranakan sing angaku têmênan nyang wong bumi, nganti paribasane gêlêm ngisor galêng dhuwur galêng, têgêse: gêlêm ambiyantu kanthi sakuwat-kuwate nyang wong bumi-kok iya mokal bangêt, yèn bôngsa Tionghwa anduwèni sêdya arêp ambantu mênyang kamajuane bangsamu bangsaku kiyi.
Garèng : Kliru, Truk, tumrap jaman saiki kiyi, ora ana barang mokal. Hla nèk jaman biyèn, kuwi pancèn iya nyata, yèn isih ana sing mokal-mokal, kaya ta: dhèk biyèn sabên uwong
nêm cicilan. Awit ing jaman biyèn priyayi kuwi mula nyata rumasa dadi putra wayahe rama
nèk ana kabar priyayi disowani dhir wadhêr, iya [i...]
[...ya] dimokalane têmênan. Nanging nèk jaman saiki, kabar sing kaya mêngkono kuwi... panèn. Malah ing taun ngarêp kiyi, nèk ora kabênêran, yèn ana priyayi slamêt marga tansah disingkiri
sok gawe ciliking atine wong mêlèk mêngkono, karomanèh, Kang Garèng, ana unèn-unèn muni mangkene: bêbaya sing wis disumurupi sadurung-durunge, kuwi prasasat dudu bêbaya manèh. Sabab kenene banjur bisa sadhiya kanggo nanggulangi bêbaya sing arêp nêkani mau. Êmbuh banjur nyinau pêncak cimandhik, êmbuh banjur nglakoni kanuragan warna-warna, kaya ta lêmbu sêkilan, pêtak ambyah, brajamusthi, utawa... jaran guyang.
Garèng : Hara ta, kok banjur nglantur mêngkono omonge, nèk jaran guyang kuwi rak kanggo... mas jêng mas jêng kae. Ora, Truk, anggonku ngandhakake kaya ing ngarêp mau, mung arêp ambuktèkake, yèn ing jaman saiki kiyi ora ana barang sing mokal. Mulane iya ora kêna kok mokalake, yèn pakumpulan: Parte Tionghwa Indhonesiah anduwèni sêdya arêp ambantu kanthi sakuwat-kuwate mênyang kamajuane tanah kene. Karo manèh, kowe dhewe rak iya wis kêrêp ngalami, ta Truk, sêsrawungane bôngsa Tionghwa karo bangsane dhewe kuwi sok bisa rapêt bangêt, nganti kaya
ambuwang dhuwit kanggo mrêcon utawa kuwih-kuwih blèk, lo, kuwi ora liya, iya sabab mitra-mitrane bôngsa Tionghwa akèh, Truk.
Petruk : Aku iya prêcaya, Kang Garèng, yèn wong padha wonge sok bisa sêsobatan nganti kênthêl bangêt, apa manèh mênyang bangsane asistèn wadana, wadana lan sapiturute, iki sathithik-sathithik padha anduwèni
Tionghwa Indhonesiah, sing katone nyang mataku mlisdring anarik ati.
Petruk : Lo kuwi mangkene, Kang Garèng. Sanyatane sajêrone aku anggagas mênyang ancase pakumpulan mau, aku banjur kèlingan dongènge manuk bango karo kodhok kae. Lo, kuwi jarene mangkene: Ana sawijining manuk bango nêmoni kodhok, calathune bango: Dèn ngantèn kodhok, kula niki nèk andêlêng têng sampeyan têka mêlas bangêt, awit botên suwe malih gêdhong (blumbang) sing sampeyan ênggèni niki mêsthi bakal asat gêrèng, hla, mangke gèk pripun sampeyan sabrayat. O, nèk kula êmpun ngrasakake ngotên, [ngo...]
[...tên,] têrus mawon kêmrocos ilu, e nas, êluh kula. Si kodhok banjur amangsuli mangkene: Cuwèt, dèn bèi bango, kula piyambak, susahing manah kula inggih ngantos dugi ing brutu sayêktos, gèk saniki mawon, jalaran kirange têdha kula êmpun rumasa, yèn slênthêk-slênthêg kula êmpun rada suda, nganti êmas bapakne thole, nèk dalu sok supe wangsul.
Garèng : Wiyah, wiyah, Truk, nèk andongèng kuwi ambok aja kakehan bumbune mêngkono, wong rasane banjur rada kasinên. Wis, dicêkak bae, kêpriye wusanane.
Petruk : Sauwise bango mau banjur nuduhi nyang kodhok, yèn ora adoh antarane saka kono ana balumbang sing banyune ora tau asat, lan si bango saguh amboyongi kodhok sacindhil abange saka siji mênyang blumbang sing dikandhakake mau. Uga iya wis kalakon, kodhok-kodhok ing kono padha diusungi ing bango tut siji, nanging ora diêlih ing blumbang liya, ngalihe mau nyang... têlèhe si bango. Dadi liding dongèng, aja guru-guru prêcaya nyang pitulungane lawananmu, sing luwih kuwat katimbang awakmu dhewe.
Garèng : Iya ora mèmpêr, Truk, apa bôngsa Tionghwa sasat diarani sok ngêmploki bangsane dhewe, kathik dipadhakake putra wayahe Prabu Dewata Cêngkar bae.
Petruk : Iya ora yèn aku ngarani mêngkono, mung bae sabên uwong rak bisa nêksèni, ana ing kene kiyi sapa sing nglêmpèt wêtênge lan sapa sing gêndhut. Mulane mungghing gagasanaku, saupama bisa
ambantu sakuwat-kuwate mênyang kang dikarêpake dening bôngsa Tionghwa, dadi saupama wong bumi nêdya ambudidaya supaya kaanane pangadilan ing kene kiyi aja nganti dibedak-bedakake kaya saiki kiyi, bôngsa Tionghwa mêsthine iya bakal ambantu kanthi sakuwat-kuwate, nganti bisane katurutan têmênan. Dhasar bôngsa Tionghwa kuwi umume abôndha abandhu, pitulungane iya mêsthi... cêsplêng. Dene yèn karêpe wong bumi mau wis bisa kalêksanan, adile wong bumi iya banjur kudu ambantu kanthi sakuwat-kuwate apa sing disêdyakake bôngsa Tionghwa, sanadyan sing dinêdyakake mau... wêwênang anduwèni lêmah. Ing sarèhne umume bôngsa Tionghwa kuwi sugih, wusanane wong bumi bisa nguthut... saya ngêmut driji.
Garèng : Wayah, Truk, sanadyana saiki bae rak iya wis akèh, ta, wong tani sing kêcathil lêmahe dening bangsane dhewe sing sugih... sulapan.
Petruk : Mula iya mêngkono, nanging kiyi rak wis cukup, aja nganti diwuwuhi manèh sing bakal saya matèni kaum tani. Wis, wis, Kang Garèng, rêmbuge padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina dibanjurake manèh.
Redhaksi Panji Pustaka, Kajawèn tuwin Parahiyangan mêntas kapurih nyobi numpak Atax dening Borneo Sumatra Handelmaatschappij. Lampahipun Atax dipun wiwiti
dhatêng Bale Pustaka malih. Wiwit bidhal dumugi wangsul wau dangunipun 40 mênit.
Mênggah Atax punika raosing tumpakanipun sakeca, anglêr, botên wontên gogragipun, sami kadosdene numpak oto. Sanadyan wujudipun sairib Demmo, arodha tiga, nanging lampahipun beda, awit Atax inggih sagêd mundur, manawi menggok sagêd rikat, botên mutawatosi. Dene rikating lampah sagêd 80 km. saêjam, dados rikatipun sampun nyamèni kados oto limrah, tur mitadosi, mila lampahan ingkang samantên têbihipun, sagêd dipun lampahi namung 40 mênit.
Papaning palinggihan kobèt, damêl sênêngipun ingkang numpak, sanadyan nyalonjorakên suku, inggih sagêd, mila tumrap tiyang ingkang numpak ngantos dangu, bêtah kemawon.
Mêsinipun Atax punika mitadosi, kajawi sarwa santosa, traping pamasangipun kaprênah wontên sangandhapipun ingkang nglampahakên lêrês, dados anggampilakên lampah saha tinêbihan ing bêbaya.
Kala Pasar Gambir kawontênakên têtandhingan bab kapitadosan tumpakanipun bangsaning motor pit, ingkang
ingkang dipun ambah: Batawi, Bogor, Jasingah, Rangkasbitung, Pandhegêlang, Serang, Tangêrang, Batawi malih. Ing ngriku ingkang unggul Atax ingkang mawi mêsin Raleigh.
Mila Atax punika pantês dipun wastani têtumpakan ingkang mitadosi. Mriksanana adpêrtènsi.
Tuwan K. ing Kêpung. Panumbasipun dhatêng ingkang asmanipun kapacak ing tapihipun buku.
Lêngganan nomêr 2337 ing Pacingkêrêp. Kawrat ing V.A. 1928 tuwin 1929. Botên badhe kapacak malih.
Lêngganan nomêr 2481 ing Gombong. Lêrêsipun panjênêngan kêdah prasabên rumiyin, nanging sarèhning punika sampun kalajêng kadamêl inggih sampun, benjing malih sampun makatên.
Lênggan nomêr 5382 ing Batawi. Waosan ingkang panjênêngan dangokakên inggih badhe kadamêl buku.
Lêngganan nomêr 3669 ing Karanganyar. 1. Mundhuta dhatêng toko buku Tan Khoen Swie ing Kadhiri. 2. Ingkang wontên ing toko buku
mamèrakên sêrat karangan Purbadipuran ingkang sinawung sêkar atharik-tharik, ingkang maibên sintên, manawi kula malah ngosok wangsul, dhatêng sêkaran Purbadipuran coplok sayêktos, saking rêmên kula, Sêrat Sri Karongron ngantos kula tilêmi, ingkang cumanthèl manah: kêlun-kêlun kukuse dhoyong mangidul enz. mênggahing Sêrat Rama: kukusing dupa kumêlun enz. Punika dhenga piliha kemawon, punika sayêktos, botên ngunjuki, ngunjuki prayantun sampun tilar donya kangge punapa. Mila kula botên andhungkap dhatêng suwargi êmbah ngandika dèrèng kenging dipun pamèrakên, punika punapa namung katandhing kalihan sêkaran ingkang sampun
ingkang kabêkta saking padamêlan, babarpisan botên wontên. 2. Umur kula dede barakanipun. 3. Saba paran wontên ing prêgadringan inggih botên. Sabab, 3 bab
kawruh kula nyêpêng liman, dening panjênênganipun R.M.T. Purbadipura priksa ingkang nurunakên kula srati. Dalah kala mardiguna damêl pasinaon jogèd wontên ing Purbadipuran, kula malêbêt dados murid, saking trêsnanipun suwargi, dèrèng wancinipun nyinau
punika kula akêni, sarta inggih botên kalêbêt anèh, malah manawi sapunika ragi limrah, dèrèng tamtu kulina kalihan ingkang sêpuh inggih kulina dhatêng anakipun, makatên ugi kosokwangsulipun.
Bab anggènipun suwargi êmbah R. Ng. Prajapustaka dipun wastani ewa, botên sarju dhatêng suwargi R.M.T. Purbadipura, punika bokmanawi namung tuwuh saking pangothak-athik raosing lare. Manawi kula, bêtèkipun tiyang tuna ing budi, ngucap botên sae angèngingi prayantun ingkang sampun suwargi, punika adamêl kawrataning manah, wajibipun kêdah ngraosi saenipun. Mila saupami watak kula punika rêmên mêmancèni dhatêng tiyang ingkang sampun suwargi, malêsi gêntos ngatingalakên kuciwanipun punika baud sangêt, nanging kajawi kapirare, manawi sagêd sampun ngantos kalêbêt ing golonganipun tiyang ingkang dèrèng [dè...]
[...rèng] gadhah tatakrami. Wontên piridan sakêdhik, pêthikan saking Sêrat Pranacitra, ingkang suraosipun sairib kados atur kula, inggih punika aturipun patihipun Tumênggung Wiraguna, nalika mambêngi sang bupati, murih sampun niksa dhatêng mayitipun Bagus Pranacitra, ungêlipun:
yèn kadugèkêna tyas kang runtik / mring jisim karsa pinurak-purak / nuhun kewala karsane / kirang utamèng ngèlmu / amba datan amêmancèni / mokal yèn kalêmpita / paduka wus mêngku / saliring rèh kautaman / inggih môngsa kilapa paduka kyai / sangêt atur kawula //
Lan malih kula prêlu ngaturakên tôndha saksi ing bab sae supêkêtipun ingkang sampun sami suwargi, ingkang dipun wayangakên ing panjênênganipun Dr. R. Ng. P.
Suwargi êmbah R. Ng. Prajapustaka punika tangkêpipun kalihan suwargi R.M.T. Purbadipura sae, kabêkta saking: taksih wontên gêgayutanipun sanak, inggih tunggil nagari, tunggil kawulaning nata Jawi, inggih dados besan, malah dumugining diwasanipun, wontên sêrat ingkang kenging kangge pangèngêt-èngêt dhatêng anak putu, murih èngêt dhatêng saenipun ingkang sampun sami suwargi, sêrat wau kula pêthik kados ing ngandhap punika.
Bapak Mas Ngabèi Wirapustaka, kula sampun nampèni sêrat sampeyan katiti 11/9-'17 suraos bapak rumaos rah sampeyan sampun nunggil kalihan rah kula, sarta kintun sajarah sampeyan saking Kaliabon, atur kula nuwun, mugi nglastantuna tunggil rah dumugi ing têpêt loka, asarêng punika kula ngintuni sajarah kula saking jalêr èstri, kalayan rêringkêsan.
Suraosing sêrat ingkang kados makatên punika, tumrap ingkang purun ngraosakên, tamtu nuwuhakên ucap sukur ing Pangeran, dene wontên pangandika dumugi ing têpêt loka punapa, wah ingkang ngandika wau ing sapunika sampun suwargi. Nanging kosokwangsulipun, manawi katêntrêmanipun ingkang sampun wontên têpêt loka wau dipun ongkrèh-ongkrèh, tamtu adamêl trênyuhing manah, samantên wau manawi purun trênyuh.
Sapunika kula ngambali lajênging wangsulan kula dhatêng Dr. R. Ng. P. ing bab babagan sêkaran, ing ngriku wontên ungêl-ungêlan: têgêsipun, bapak prasasat botên nate nyithakakên damêlanipun piyambak, punapadene damêlanipun tiyang sanès, saya botên, sabab kajawi botên priksa cara-caranipun, utawi botên kuwawi ambayar waragadipun, inggih saking botên kêpêksa pados têdha sarana nyithakakên sêrat... lan salajêngipun.
Wangsulan kula: Punika pancèn nyata, dene manawi wontên tiyang ingkang kêpêksa pados têdha sarana nyithakakên sêrat, punika inggih sampun mèmpêr. Inggih sampun malih tiyang kala barakanipun ingkang sampun sami suwargi, botêna gadhah rekadaya makatên, cacak tiyang ing jaman sapunika, ingkang sampun murwat balanjanipun, inggih botên anèh manawi taksih gadhah tindak kêpêksa pados kasil, inggih sanadyan sarana tindak kadospundi kemawon.
Ing bab rêmbag ingkang anggayut sêrat kabar Bramartani, kula botên sambêt, awit punika lajêng anggêgayut babagan sanès, manawi dipun ulur saya ngômbra-ômbra.
Sapunika kula mangsuli mulabukaning rêmbag. Ing sakawit, jêjêripun: Tuwan Martasutrasna badhe manjurung Hariwara Purbadipuran, wosipun badhe ngluhurakên asma Purbadipuran, nanging dipun palangi ing panjênênganipun Dr. R. Ng. P. botên lila, dening waris. Jêbul Martasutrasnan wau sampun sarêmbag kalihan Radèn Wiradat, ingkang rayi Dr. R. Ng. P. Salajêngipun Radèn Wiradat inggih sampun ngrumaosi lêpat.
Mirid wawasan kula, panduwanipun Dr . R. Ng. P. dhatêng badhe wêdalipun Hariwara Purbadipuran punika dhapur kacelik, awit sêrênging panggalih bokmanawi kagungan pangintên, bilih Hariwara wau badhe dipun wêdalakên ing tiyang sanès, jêbul ingkang rayi piyambak sampun nyondhongi. Wusana lajêng ngômbra-ômbra kados makatên, sêdya utami ing bab badhe ngluhurakên asma, malah pinanggih ngosokwangsul.
Sapunika wontên pitakenan kalih prakawis: 1. Sintên ingkang miwiti lajêng dados rêmbag kados makatên punika, tuwin 2. Wêwarah: sing ala katara, sing bêcik katitik, punika dhumawah sintên.
Wosing atur kula ingkang kathah-kathah punika wau, namung parlu:
1. Rumêksa supêkêt rakêt rukunipun ingkang sampun sami suwargi, sampun ngantos kaarubiru.
2. Rakêt rukunipun pitêpanganing pawongmitran, manawi kajêmbarakên malih supêkêting kabangsan.
3. Ngicali raos-rumaos ingkang kirang prayogi. Ewadene manawi pangajêng-ajêng kula wau, panjênênganipun Dr. R. Ng. P. botên kaparêng nambadani, inggih
Ngaturi uninga, administrasi sampun ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para prayantun ingkang babarpisan dèrèng kagungan pambayaran tumrap kuwartal kaping 4 ing ngajêng punika. Awêwaton saking pangamukipun jaman maleisê, amila blangko enggal kakintunakên. Pangangkahing manah amurih sagêd kobèt, sampun ngantos para ingkang nampi kacuwan ing panggalih jalaran katêlasan nomêring Kajawèn. Wasana sumôngga.
--- [1213] ---
Ingkang pinanggih wontên ing jaman sapunika, ing pundi-pundi tuwuh pakêmpalan wanita, tumrap nagari ingkang botên wontên pakêmpalanipun kados makatên, wanitanipun dipun wastani botên majêng, kêgolong kolot. Ucap ingkang kados makatên wau pancèn yêktos, têmtu cocog kalihan kawontênanipun. Manawi nyumêrêpi tôngga kanan kering sampun sami ngambah jaman pakêmpalan, katêtangining manah wau botên namung kandhêg ing batos kemawon, inggih lajêng tumandang.
Makatên ugi ing nagari Tuban, ing sapunika ugi tuwuh wontên pakêmpalan wanita, nama Susilarini, ancasing pakêmpalan wau badhe ngrukunakên para wanita ing nagari ngriku, kados ta tumindak tulung-tinulung ing kalanipun wontên kasusahan, punapadene nyinau nyêpêng kabêtahaning balegriya.
Kajawi punika, pakêmpalan Susilarini ugi ngêdêgakên wulangan ing bab maos lan nyêrat dhatêng ingkang cotho ing sastra, padamêlan tangan, olah-olah tuwin sanès-sanèsipun. Wulangan sadaya wau lajêng katingal mênggah gênging pigunanipun, makatên ugi tumraping para warga, lajêng botên ngawontênakên manah èwêd-pakèwêd, awit nama nunggil warga, anèm sêpuh sagêd supêkêt.
Tindak ingkang kados makatên punika tamtu kemawon lajêng katingal gênging paedahipun, para wanita lajêng sagêd mindhak kawruhipun warni-warni, ingkang rumiyin dèrèng sagêd olah-olah, lajêng sagêd nindakakên saha nyumêrêpi cara pangolahing dhêdhaharan ingkang sarwa miraos, sagêd ngirid waragad tuwin sanès-sanèsipun. Kasêmbadaning sêdya wau, satunggal-satunggaling warga têtêp kenging sinêbut dados guru bale griya, sagêd nênunthun dhatêng têtiyang ingkang dados kukubanipun.
Pakêmpalan Susilarini punika ingkang dados pangayomanipun R.A.A. Kusumabrata. Dene ingkang kapilih dados warga pangrèh: pangarsa
Dumuginipun sapunika, warganing Susilarini sampun wontên 53, ingkang sami kagambar nginggil punika.
Nalika panjênênganipun Dhoktêr Dhêruk, manawi wontên tiyang ingkang kataman sakit malarilahmalariah. cêmêng punika ing sakawit namung kauja pangombenipun puhan cuwèr saha toya Walandi, têtêdhan saha jampi botên pinaringan, ananging sarêng sampun ragi mayar lajêng pinaringan têtêdhan kawiwitan saking ingkang alus, minggah-minggah ngantos sagênsagêd. nêdha kados adat sabên, anyarêngi ewah-ewahan têdha punika inggih dipun paringi jampi, sarana pangupakaranipun Dhoktêr Dhêruk kados makatên punika, têtiyang bucalan ingkang katrajang sêsakit punika sagêd katulungan. Sapindhahipun Dhoktêr Dhêruk saking Bopên Dhigul, bilih wontên tiyang bucalan ingkang katrajang sesakit punika dipun suntik, miturut cariyos, suntikan punika suntikan sarêm, punika têka inggih sagêd mitulungi. Inggih wontên satunggal kalih tiyang bucalan ingkang katrajang sêsakit punika kalajêng tiwas, jalaran botên miturut rêrigênipun dhoktêr. Miturut pangupakaranipun, sami-sami sêsakit, miturut katranganipun salah satunggiling juru pangupakara tiyang sakit punika rêkaos piyambak. Ananging kadospundi pambudinipun kaelokaning umat ingkang kula aturakên ing nginggil, tiyang Papuah sêpuh punika lajêng nilar tiyang bucalan ingkang sakit punika mlêbêt dhatêng wana. Botên antawis dangu wangsul ambêkta godhong, godhong punapa punika dipun pitakèni botên walèh, godhong punika lajêng dipun wênyêt, sabagean kauntalakên, tuwin sabagean kablonyokan ing wêtêngipun ingkang sakit. Ing sanalika tiyang bucalan punika lajêng saras saha pulih kados waunipun, anamung badanipun risak jalaran lami botêtênbotên. nêdha punapa-punapa, ananging prakawis raosing badan lajêng sêgêr. Samantên kaelonkanipun.kaelokanipun.
Sasampunipun tiyang bucalan punika kajampenan dening tiyang Papuah sêpuh lajêng kaêtêrakên wangsul dhatêng Tanah Merah. Tiyang Papuah sêpuh punika lajêng kaanggêp mitraning tiyang bucalan, kangge pasaksènipun, sabên-sabên tiyang Papuah punika dhatêng Tanah Merah nêdya nglintokakên punapa-punapa, panyipêngipun tamtu wontên ing griyanipun tiyang bucalan ingkang kapitulungan. Badhe kasambêtan.
Tumrap tiyang ingkang saras pikiranipun tuwin kandêl kamanungsanipun, têmtu rumaos agêng sarta sênêng manahipun, dene bangsa Jawi samangke sampun wiwit anggadhahi grêngsêng kandêl raosing kabangsanipun. Mênggah kawontênanipun sapunika mila inggih sampun wontên antawisipun bangsa kula ingkang sampun kandêl sayêktos raosing kabangsanipun, ngantos kenging dipun paribasakakên, sanadyan gumlundhung sirahipun wontên ing bantala, kintên-kintên inggih botên badhe nilar kabangsanipun wau. Botên ngêmungakên kandêl raosing kabangsanipun kemawon, malah tumrap sawênèh, kabangsanipun wau sumrambahipun dhatêng bangsa Jawi sawêg dipun wiwiti kemawon, dados dèrèng patos dangu, inggih sampun têmtu, bilih kabangsanipun dèrèng kenging dipun sêbut sampun sampurna.
Dumuginipun samangke ingkang sampun kacêluk kandêl raosing kabangsanipun, punapadene sampun sampurna kabangsanipun wau, inggih punika bangsa ing praja-praja Europa umumipun, praja Amerika, Jêpan lan ugi wontên sanès-sanèsipun malih.
Kalampahipun bangsa-bangsa wau sami kandêl raosing kabangsanipun sarta kabangsanipun kenging dipun wastani sampurna, punika botên cêkap ing salêbêtipun sadasa utawi kalih dasa taun, nanging pintên-pintên dasa taun, malah kenging dipun wastani pintên-pintên atus taun. Mênggah salah satunggal cara panggulawênthah, murih tiyangipun kandêl raosing kabangsanipun, upaminipun kemawon, wiwit alit dipun sinau lan dipun prêdi, supados trêsna dhatêng bangsa tuwin tanah wutah rahipun. Ing sarèhne tumrap manusa punika inggih kala lare wau sagêdipun rumasuk sadaya wulangan ingkang dipun sinau, amila inggih botên kenging dipun paibên, bilih katrêsnanipun dhatêng bangsa tuwin tanah wutah rahipun wau lajêng sagêd rumasuk dumugi ing balung sungsumipun sayêktos, ingkang anjalari kandêling raos kabangsanipun. Dados ragi beda kalihan bangsa piyambak kala tigang dasa taun sapriki, ingkang rumasuk sayêktos ing balung sungsumipun punika jêbul anggènipun... ajrih Walandi mêndêm. Punika jalaranipun botên sanès amargi wiwit alit tansah dipun gulawênthah:
anggèning sagêd ngantos samantên sampurnanipun wau, kalampahipun ugi botên namung saêdêg saênyêd kemawon, nanging inggih ngantos pintên-pintên taun laminipun, inggih punika sarana cêcampuranipun kalihan bangsa-bangsa sanès. Awit sanyatanipun kabangsan ingkang sampun dipun sêbut sampurna tumrap jaman samangke, punika botên margi saking angsal-angsalanipun bangsa satunggal, nanging kenging kula wastani: dhasaripun rohing bangsa piyambak, kawêwahan kaklêmpakan wohing pikirananipun (geestelijk product) bangsa-bangsa sanès. Dados upaminipun kemawon kabangsanipun bangsa Walandi, punika dhêdhasaripun mila inggih nyata rohipun bangsa Walandi piyambak, nanging lajêng kawêwahan kawruhipun bangsa-bangsa sanès, kados ta upaminipun: ing babagan kagunan krawitan, nyengkok saking bangsa Rum (Itali), ing babagan kagunan yêyasan, angliyêr saking bangsa Yunani (Griek), babagan ilmu palintangan saking bangsa Arab, makatên sapiturutipun.
Nitik andharan inginggil punika, saupami bangsa ngriki kapengin badhe nyampurnakakên kabangsanipun [kabang...]
[...sanipun] piyambak, mênggah pamanggih kula inggih kêdah adhêdhasar rohipun bangsa piyambak, sarta kêdah sagêd ngaos dhatêng kawruh-kawruhipun bangsa sanès. Anggèn kula mastani kêdah sagêd ngaos wau, pikajêngipun supados bangsa kula sagêd nimbang pundi ingkang sae lan cocog kalihan dhêdhasar rohipun bangsa piyambak, tuwin pundi ingkang botên. Ingkang pancèn sae sarta cocog kaanggea, dene ingkang botên mugi sampun dipun opèni. Dados upaminipun makatên: babagan techniek kawruhipun bangsa kilenan, punika pancèn nyata sampun onjo, tumrap bangsa kula pancèn inggih sae, tur inggih botên badhe adamêl kapitunan tumrap dhêdhasar rohing bangsa, malah inggih maedahi sangêt, lo, punika inggih sampun wajib bangsa Jawi kêdah angliyêr. Kosokwangsulipun: kêlonan ngadêg upaminipun, inggih punika kagunanipun jogèd bangsa kilenan ingkang limrahipun dipun wastani: dhangsah, punika botên cocog kalihan dhêdhasaring rohipun bangsa Jawi, amila langkung sae kasampirakên ing pagêr kemawon, makatên sapiturutipun.
Dados miturut punapa ingkang kula andharakên inginggil, sampun cêtha wela-wela, bilih murih kasampurnaning kabangsanipun bangsa piyambak, kula sadaya kêdah ngaos dhatêng bangsa-bangsa sanès. Amila kula inggih lajêng botên maibên, dene wontên satunggaling nasionalis ingkang sampun mantêp sayêktos, têka taksih migunakakên pitulunganipun bangsa manca. Kados ta anggènipun ngêdalakên kalawarti, punika antawising para pambantunipun wontên sarjananipun bangsa manca. Ingkang makatên punika mênggahing kula, lêrês sangêt, awit kêdah ngèngêtana, bilih sanadyan ing golonganipun piyambak, bangsa kula punika inggih anggadhahi mêngsah, kosokwangsulipun sanadyan ing golonganipun lawanan, ingkang pancèn dados mitraning bangsa kula inggih botên kirang. Wontên paribasan Walandi ingkang kintên-kintên makatên: "Wong nyêkêl maling iku ya kudu nganggo maling." Mênggah paribasan punika kenging kula têgêsakên makatên: "Sawijining bangsa kang arêp ngrêbut kalungguhaning bangsa liya, iku iya kudu migunakake kêkuwatan utawi kapintêrane bangsa liya mau."
Dados mênggahing nasionalis migunakakên pitulunganipun bangsa manca wau, botên kenging dipun wastani kirang kanasionalisipun, nanging malah kêdah dipun sêbut awas lan waspada. Ngèngêtana kemawon cariyosipun Prabu Dasamuka ing Ngalêngka. Liripun tumraping Bathara Rama kados botên gampil ngawonakên Sang Dasamuka, saupami rayi Nata Ngalêngka Sang Wibisana botên lajêng atur pambiyantu dhatêng Sang Rama. Awit inggih Sang Wibisana wau, ingkang nyumêrêpi pêjah gêsangipun: R. Kumbakarna, Patih Prahastha, R. Hindrajit lan sasaminipun, cêkakipun inggih Sang Wibisana wau ingkang nyumêrêpi sadaya wêwadosipun ing praja Ngalêngka, ingkang lajêng anjalari ungguling juritipun Sang Bathara Rama.
Amila mênggahing kula botên mêsthinipun upami lajêng amaoni dhatêng tindakipun nasionalis anggènipun angrangkul dhatêng bangsa manca, malah kosokwangsulipun wajib ngalêmbana dhatêng kawicaksananipun, ingkang pantês dipun tiru dening para têlèk bangsa kula sadaya.
Makatên ugi ada-adanipun Tuwan Dr. Satiman anggènipun ngêdêgakên pamulangan A.M.S. ing Surakarta, saupami kanthi migunakakên para guru bangsa manca, anampi para murid ingkang sanès bangsa ngriki, punapadene anggènipun purun manggènakên pamulangan wau wontên ing gêdhong A.M.S. ingkang samangke suwung, punika mênggahing kula botên kenging dipun wastani kirang kanasionalipun, nanging anggènipun badhe andhasari kandêling raos kabangsan ingkang kanthi wawasan tuwin petangan prêmati, murih benjang kêdadosanipun saya adamêl kêkiyatan ajênging kabangsan. Para maos ngèngêtana andharan inginggil, sadhengah gêgayuhan ingkang wontên salêbêting alam karingkihan punika prêlu sangêt kêdah sagêd nyambung ingarênggang, mêmanuh ing kawêningan. Dados anggènipun angajêngi pitulungan wau botên nama satunggaling kanisthan, nanging malah dados jangkêping prabot pangudi murih kandêling raos kabangsan, sabab wohing pikiran ingkang dados pêpakêming bangsa-bangsa punika kêdah sumêbar saha karasuk dhatêng sadhengah bangsa ingkang nêdya ngajêngakên siti wutah rahipun.
mila botên prêlu dipun sumêlangakên sangêt-sangêt, bab panggenan ingkang katampi dening sadhèrèk Dr. wau.
Kajawi punika para maos tamtu sampun sami anggalih, bilih bangsa Jawi punika satunggiling bangsa ingkang cacah jiwanipun (miturut statistiek) saya ngrêbda, sarta raosing bangsanipun, nadyan manggih kawontênan ingkang kadospundi-kadospundi, nanging taksih têtêp mantêp dèrèng ewah gingsir. Punika satunggiling tandha saksi, bilih bangsa Jawi kenging kaajêng-ajêng kamajênganipun tumrap raosing kabangsan.
Punapa malih kula sadaya kêdah ngèngêti, yèn samangke taksih bêtah pitulungan, jalaran kajawi ingriki guru-guru dèrèng anyêkapi, ugi dèrèng anggadhahi pamulangan luhur sambêtipun pamulangan têngahan ingkang dipun kajêngakên. Dados mênggahing cêngkorongan, taksih kathah kabêtahan ingkang awujud pitulunganing liyan.
Wasana panutuping obrolan kula punika, sadaya ngamal, sadaya tindak ingkang tinujokakên dhatêng kabêtahaning bangsa,
sami adamêl ngamal ingkang kenging pinuluk dhatêng bangsa, mangga sami ngluhurakên tuwin ngajêngakên bumi kalahiran, nanging mawia lambaran katrêsnan lan kawaspadan. Makatên bêbundhêlaning manah lan tekadipun
Abên gêlut. Satunggal-satunggaling nagari punika sok wontên cara ingkang nyalênèh. Dèrèng dangu ing Tuban wontên têtingalan abên gêlut, yèn caraa kilenan bokmanawi dipun wastani worstelen, nanging punika namung gêlut lugu, mawi ambanting. Tiyang ingkang ningali ewon. Gêlut kados makatên punika sampun wontên sawungipun punapa.
Bangsaning abên-abên punika pancèn dipun rêmêni tiyang, wiwit ngabên kêcik.
Pulo Bali dipun wigatosakên. Miturut pèngêtan, kawontênanipun bangsa ngamanca ingkang dhatêng pulo Bali, ing taun 1931 wontên 85, ing taun punika saya mindhak kathah. Wontênipun para ngamanca wau sami mrêlokakên dhatêng pulo ngriku, awit ingriku kathah sêsawangan adi, ingkang dèrèng ewah kados ing kinanipun.
Samantên pinanggihing pangaji-ajinipun para ngamanca, dhatêng barang yêyasan kina, wajib dipun telad.
Mambêngi papriksan mayit. Adj. Beheerder pagantosan ing Slawi nalika kêpêjahan anak, sarêng badhe kapriksa dening punggawa pès, punggawa pès wau dipun pambêngi ing para tamu, ngantos dipun jorogakên, malah kêpalanipun dhusun ngantos dipun gêbagi, salajêngipun dados rame, para tamu sami surak saha kêplok, pot-pot kathah ingkang risak, malah ambèn ingkang kangge andèkèk mayit dipun gerak-gèrèt ngantos risak.
Tindak kados makatên punika kajêngipun angajèni mayit, têmahanipun malah ngosokwangsul. Mugi sampun ngantos kapanjang-
Punika kenging kangge tuladha, tiyang sampun gumampil damêl declaratie, nama botên namung wartos kemawon, sampun wontên kanyatahanipun.
Rêgining barleyan mlorot sangêt. Dèrèng dangu wontên pawartos rêgining barleyan radi mindhak, nanging sapunika mandhap sangêt. Pagantosan guprêmèn manawi anggantos barang barleyan dipun andhapakên 25%, malah sanès wêkdal sagêd ugi mandhapipun ngantos 50%. Wontênipun makatên, kacariyos ing Afrika Kidul mêntas wontên kadurjanan barleyan ing pamêlikan.
Bab punika prêlu dados pêpèngêt tumrap ingkang sami ambêtahakên, sampun ngantos kapitunan.
Directeur Keng Po dipun tahan ing kunjaran. Tuwan Houw Djin Seng, directeur Keng Po, dipun tahan wontên kunjaran, jalaran rêndhêt anggènipun masrahakên arta Rode Kruis fods f 5000.- Arta wau asli saking para langganan. Tuwan wau prakawisipun lajêng dipun bantu dening Mr. Phoa.
Raosing pawartos punika katingal ing bab prakawis babagan arta. Nanging mênggah ing nyatanipun dèrèng cêtha.
Kawêdalakên saking A.M.S. Wontên murid A.M.S. kawêdalakên saking pamulangan, amargi kasumêrêpan angewahi bijinipun nalika wontên Mulo. Anggènipun sinau murid wau sampun 3 wulan.
Lêlampahan kados makatên punika prayogi dados pêpèngêtipun para mudha, sampun ngantos nêrak dhatêng bab makatên punika. Nanging manawi ngèngêti dhatêng kawigatosanipun, têtela lare wau jalaran saking majêng tuwin kajêng, eman dene wontên sabab ingkang ngalang-alangi.
Bab rêdi Slamêt. Miturut wêca ingkang mawi wêwatos saking ahli rêdi latu, ing sapunika rêdi Slamêt tuwuh kawahipun enggal kaprênah kidul kilèn. kawah wau sambêt kalihan sirah lèpèn Gung, inggih punika lèpèn ingkang dhatêng laladan Têgal. Dados saupami wontên jawah, lèpèn wau badhe kilèn lahar ingkang wutah saking kawah wau. Ing bab punika ingkang wajib sampun andhawuhakên, samangsa ing rêdi Slamêt pêtêng, ngawiwi tiyang wontên ing lèpèn.
Kamajênganipun siti tanah ngriki. Sampun dangu Tuwan F. de Ruyter de Wildt ing Poenten, nindakakên cobèn-cobèn nanêm appel Eropa wontên pasitèn nginggilipun Malang. Sarêng uwoh, wohipun botên nguciwani, wontên ingkang satunggal ngantos wawrat satêngah pun, raos lan gandanipun botên kawon kalihan appel wêdalan ngamanca. Bab punika nuwuhakên gambiranipun para ahli nênanêm ing Eropa, kathah pangalêmbana ingkang tumuju dhatêng tuwan wau.
Ingriki botên prêlu ngalêmbana dhatêng saenipun pasitèn tanah Jawi, sampun katingal
para lurah. Ing bawah Bandung bakuning pajêg f 128.000, sawêg malêbêt f 59.000. mangka têlasing taun kantun 3 wulan malih.
Rêkaosing manahipun tiyang kuwajiban narik pajêg punika bokmanawi sami kemawon kalihan ingkang dipun tarik.
Pitulungan mikantuki. Wontên pawartos, parentah badhe maringi sambutan arta dhatêng Tuwan Sitsen ing Ngayogya, prêlu kangge damêl griya alit-alit, ingkang dipun tindakakên dening tamatan murid P.J.S. tuwin pamulangan kriya tiyang siti ingkang dèrèng angsal padamêlan. Griya wau manawi sampun dados, lajêng dipun lotrèkakên, angsal-angsalaning arta
pados onderopzichter tuwin opzichter. Ingriku tiyang ingkang gadhah panêmbung wontên 210. Tiyang samantên wau wontên ingkang insinyur.
Samantên bêtahing têtiyang dhatêng padamêlan ing mangsa punika.
Nêdha dipun giri-giri. Parentah ing Makassar sarêng nindakakên kêncêng ing bab pangetanging pajêg kanthi suka sumêrêp ukumanipun, lajêng wontên tiyang 60 sami ngaturakên pratelan, gunggunging pajêg wontên f 12.000.
Limrah, sawarnining tindak rêndhêt punika nêdha dipun kêncêngi.
Gagragipun tiyang pados arta. Juragan demmo B.O.B. ing Bêtawi gadhah ada-ada, para ingkang numpak dipun sukani pêthuk, manawi sampun nglêmpak pêthuk wau badhe dipun lintoni bêbingah.
Caranipun pados arta ing jaman sapunika wontên-wontên kemawon. Dangu-dangu ngantos kados lare alit.
Saya wiyar têbanipun. Kawartosakên, 1. Tuwan Suprapto,
Tindakipun para mudha punika mugi manggiha woh sae, lan manawi kêlampahan makatên, sagêda nulari dhatêng ingkang kantun.
Lindhu agêng ing Nieuw Zeeland. Ing Nieuw Zeeland mêntas wontên lindhu agêng, karisakanipun kathah, sasampunipun lindhu tanpa kèndêl, wêkasanipun wontên sela ingkang wawratipun 600.000 ton malorod saking rêdi ingkang inggilipun 200 kaki. Kapitunan kintên-kintên wontên 50.000 pondsterling.
Golongan bêrah muring-muring. Pangagênging Centrale Bond ing nagari Walandi nama Tuwan Esoeld, sasampunipun mêntas parêpatan, lajêng dipun tangani ing tiyang kathah saha dipun banting-banting, wontên panuntun sanèsipun ingkang nandhang tatu, rahayunipun lajêng sagêd oncat. Dene wontênipun ngantos dipun makatênakên Tuwan Esoeld wau mratelakakên wontên ing parêpatan, bilih panggêsanganipun tiyang sakulawarga punika cêkap f 80.-
Samantên muring-muringipun tiyang dipun garap mirah.
Paargyan grondwet ing Jerman. Ing gêdhong Rijksdag ing Berlin, Jerman mêntas dipun wontênakên paargyan, mèngêti grondwet. Ing kala punika tumindaking paargyan sakalangkung agêng. Inginggil punika gambaripun Pres. Hindenburgh (ingkang têngah), nalika anjumênêngi paargyan.
Nyonyah Dhorah piyambak inggih botên mangrêtos, punapa inggih anggèning tôngga wau gêthing dhatêng piyambakipun, wêwinihipun saking Nyonyah Dhorah, awit Nyonyah Dhorah piyambak botên rumaos nate ngrèmèhakên utawi damêl kirang rênaning tangganipun wau. Malah manawi mirid lêlampahan ingkang pinanggih, nyonyah tôngga wau katingal anggènipun minihi damêl sêrik, lumuh kasoran. Kados ta manawi sumêrêp Nyonyah Dhorah têtumbas punapa-punapa, sanès dintên inggih lajêng tumbas ingkang kapara ngungkuli. Manawi Nyonyah Dhorah têtumbas barang idêran, môngka pangawisipun botên kadadosan, tiyang ingkang idêr wau lajêng dipun ampirakên, pangawisipun Nyonyah Dhorah lajêng dipun jori. Manawi Nyonyah Dhorah tumbas daging sakilo, nyonyah tôngga wau tumbas kalih kilo. Makatên sapanunggilanipun.
Makatên ugi Nyonyah Dhorah mirêng, tôngga wau nate ngraosi, bilih sintên ingkang kadhatêngan Nyai Kucing punika tamtu badhe karisakan. Nanging mênggah sajatosipun, nyonyah tôngga wau tiyang kêkirangan, tindakipun sêsongaran, tuwin anggènipun ngêjori, punika namung tuwuh saking manah drêngki.
Ing sapunika Nyonyah Dhorah, sarêng sumêrêp kawontênaning tangganipun wau kados makatên, lajêng rumaos gampil manawi badhe gêntos malês sêsongaran, kintên-kintên botên badhe kêkirangan margi.
Sarèhning sampun têrang bilih gêthinging tôngga wau jalaran saking gadhah manah mèri, mila panuthukipun gampil kemawon, waton Nyonyah Dhorah anyandhang
anggènipun Nyonyah Dhorah rêraosan badhe têtumbas barang, punika yêktos.
Nyai Kucing mirêng ginêmipun nyonyah Dhorah punika sakalangkung bingahing manah, rumaos angsal margi anggèning badhe nawèkakên barang kêmpitanipun. Ing ngriku Nyai Kucing lajêng nêdahakên anting-anting barlian agêng-agêng, cahyanipun gumêbyar ambalêrêngi, kalihan wicantên: Punika anting-anting barlian, botên nguciwani, manawi panjênêngan ingkang ngagêm, pantês sangêt.
Adhuh, ana anting-anting athik samono gêdhene. Yèn diênggo iba abote.
Pundi wontên tiyang kawratan ngangge anting-anting. Kula aturi mundhut ta, mirah kemawon. Wah, manawi panjênêngan ingkang ngagêm tamtu pantês sangêt, iba anggènipun gonèl-gonèl.
O, manawi sorot biru, rêginipun môngsa angsala tigang èwu. Sarèhning punika sorotipun jêne, rêginipun namung nêm atus.
Nanging aku apa pantês nganggo anting-anting gêdhene samene.
Dipun cobi kemawon, ta. Agêm panjênêngan anting-anting kula aturi ambikak. Manawi sampun
gulunipun lajêng gela-gelo kalihan gumujêng. Wicantênipun: Lo, kok ya ènthèng bae. Apa ya pantês.
Gêlar yêkti kula aturi ngilo, punika lo kaca ing bipèt, kula aturi andangu piyambak, kaca wau tamtu botên dora.
Nyonyah Dhorah lajêng mara dhatêng sangajênging kaca, gela-gelo kalihan mèsêm. Wusana wicantên: Apa ya wis pantês têmênan ta, mak.
Tiyang panjênêngan punika kalung usus, punapa ingkang panjênêngan agêm namung sarwa mantêsi. Sarêng anting-anting punika panjênêngan agêm, lajêng katingal, pantêsipun rêgi sèwu.
Yak, kowe kuwi têgêse rak ngombèni aku, ta.
O, botên, nyonyah, namung salugunipun.
Iki anggone pancèn iya ora abot, mung sarèhning gêdhe iki, iya rada ana kacèke. Wis, cêkake barang iki aku dhêmên, tinggalên dhisik, tak pikire, yèn kadadean, tak bayar. Yèn ora, tak balèkake. Sesuk paranana.
Prayogi, nyonyah, botên dados punapa. Manawi prakawis pantês, kula sampun matur, pancèn golèng-golèng yêktos. Dene prakawis rêgi, kenging kirang saking nêm atus.
Nyonyah Dhorah ningali jam sampun jam kalih langkung saprapat, wancinipun ingkang jalêr mantuk saking padamêlan. Lajêng wicantên: Iki wis jam loro liwat saprapat, mak, bojoku wis mèh mulih, kowe êndang balia, aja nganti kêpêthuk dhèwèke.
Botên dangu Nyai Kucing wangsul, lajêng jêdhul kêtungka dhatêngipun Tuwan Sumarta.
Sampun padatan, Tuwan Sumarta sabên wangsul saking padamêlan ulatipun pêtêng. Ing bab kados makatên punika tumrap Nyonyah Dhorah sampun botên dipun raosakên, saking sampun kulina. Nanging sagêdhagan punika, Tuwan Sumarta botên namung pêtêng ing ulat kemawon, malah katingal ambrabak nêpsu, badanipun gumêtêr. (Badhe kasambêtan)
anak sapi / mêngko aku tak kôndha / ning mung trima nurun / awit ing V.A. wis ana / kacèke mung mêngko ditêmbangke iki / coba mêngko
Dèwi Sapudi / kono banjur digarwa / Brawijaya Prabu / ing têmbene apêputra / miyos kakung Dyan Lêmbu Pêtêng kang nami / misuwur sanagara //
kêbo bongkang: iku anyêmoni / Kyai Agêng Kêbo Kanigara / Kêbo Kananga karone / padha putraning ratu / Brawijaya ing Majapait / wong loro banjur padha / ana Pêngging iku / ing sarusaking nagara / madêg kraton ing Dêmak satriya kuwi / kasilêp ora kocap //
nyabrang kali bangawan nyêmoni / yèn satriya loro mau padha / nyulayani nyang ratune / lumuh manut miturut /
mungguh / angarani Mas Grèbèt kuwi / uwong mung asli desa / nyata keyong iku / kewan kang cilik lan nisna /nistha. dene ing Pêngging akèh umbul banyu mili /Lebih satu suku kata: de ing Pêngging akèh umbul banyu mili. goning kewan kuciwa //
ewadene ing têmbene buri / Jaka Tingkir bisa madêg nata / iku kanggo ngupamakke / keyong kang cilik iku / duwe sungut sacarak luwih / dadine ora timbang / timun godhong wolu / dadi pasêmon kang cêtha / tumrap marang Panêmbahan Senapati / darah ora katara //
nanging têmbe dadi ratu luwih / kang jalaran dadi putra angkat / Sultan ing Pajang rekane / lan para
wis ganêp wolu cacahe / dadi kono tinêmu / gone ngangkat Sang Senapati / dipindhakake kaya / ngangkate wong wolu / môngka barang kang diangkat / ora murwat dene êmung timun siji / tur wuku ora mingsra // (Ana sambungane)
Lo, kok anèh, ana iwak lodan kok bisa mabur, mêsthine mung dongèng umuk-umukan, aja kogugu.
Satêmêne dongengan sing elok-elok iku akèh, tumrape bocah mêsthine wis kêrêp padha krungu, kaya ta dongèng Timun Êmas nalika dioyak-oyak gajah mata sanga, kuwi Timun Êmas anggêr arêp kêcandhak banjur nyêbar sangune, kaya ta nyêbar wiji timun banjur dadi patêgalan timun, wohe andadi. Gajah mata
mata sanga têrus nyabrang, wusana mati kêblabak ing sagara êmbêl.
Coba pikirên, dongèng kuna kuwi rak anèh ta. Dene lumrahe bocah, sabên ngrungokake dongèng kaya mangkono mau padha bungah, nanging satêmêne durung ngrêti, yèn iku mung dongèng. Suwe-suwe barêng wis gêdhe iya banjur ngrêti dhewe, lan sabanjure gênti dadi tukang dongèng kaya mangkono manèh. Dadi têgêse wis lumrah, dongèng iku dongènging bocah, sing nganggêp umuk iku wong sing wis ngrêti, awit yèn bocah didongèngi sing nyata-nyata, malah ora ngrêti, lan ora sênêng atine.
Ing saikine aku tak ambanjurake dongèng iwak lodan sing bisa mabur mau, wah, gêdhene dudu mênus, yèn ngêlangi ana ngawang-awang anglêr, swarane mêdèni, anggêrêng kaya wong kadhêmên, malah ing bab anggone ambêbayani ngungkuli iwak lodan lumrah, awit yèn nêlèk, têlèke bisa ngrusakake kutha.
Dongèng iki yèn tumrape bocah cilik mêsthi anggugu, awit bangsane aneh-anehan iku tinêmune ana ing dongèng malah lumrah. Panggagasing bocah malah saya mulur, kaya ta ngrasani ing bab pamancinge, kapriye. Malah trêkadhang muni: wong saiki ana kapal mabur, mêsthine ya ana iwake lodan mabur. Nanging mungguh
Wayah esuk, ana jago kluruk, suwarane ngêbaki desa, kaya anggugah wong sing isih turu. Jago mau anggone mlangkring cêdhak karo babone.
Jago kluruk manèh: blêg, blêg, blêg, kukuk kluruk.
Babone nyaru: Wis, ta, wis. Iki isih wayahe wong turu, aja sêru-sêru, mundhak disrêngêni.
Jago: Yèn sing ngrungokake klurukku iki wong kêsèd, mêsthine nêpsu, nanging yèn Pak Kasan, malah bungah, la kae galo, banjur adan. Wis ta, tinimbang kowe kalêbu golongan kêsèd, wis mudhuna, ngliwêt, ngliwêta kana.
Babon ngrasa yèn gunême jago mau kamoran pangoso, wah manèh jago mau pancèn kêrêng, dadi iya banjur mêdhun, arêp ngêliwêt, ulate anjabrut.
Wong nyambut gawe kanthi ora sênêng kuwi pancèn ora bêcik, wah manèh isih rêpêt-rêpêt, dadi tuna dungkap.
muni mangkene: Mas ajêng, dene enjing-enjing sampun siram, tuwin wontên ngriki piyambakan, punapa botên ajrih. Babon ditakoni mangkono mau ora bisa mangsuli. Mung andharêdhêg. Luwak ora sabar, babon banjur ditubruk digondhol. Jago krungu sambate sing wedok: Adhuh wong lanang, aku digondhol luwak, tulungana.
Jago kang tansah adol bagus, barêng krungu sêsambat mangkono mau banjur alok-alok: pêtog, pêtog. Nanging wis kasèp.
Ora suwe akèh wong padha mêtu anggawa pênthung, karo alok: Luwak, luwak. Na, ngidul, ngidul. Pancèn pitike sing anèh, isih pêtêng mêngkene wis mêdhun.
Bocah iku kang pancèn wis duwe dhêdhasar, wiwit cilik wis ana titike, kaya ta bocah sing pancèn duwe dhasar gêmi, cilik mula iya wis ketok, yèn dêduwèn kêkêt, disilih kancane ora olèh, lagi didêmok bae wis nêpsu. Bocah sing kaya ngono kuwi pancèn ora nyênêngake, mêsthi digêthingi kônca-kancane. Mungguhing titik, iku calon dadi bocah gêmi, tumrap wong tuwane kari nênuntun, murih aja duwe watak nyêngit. Nanging priye ta, gêmi iku pancèn watake cêdhakan karo kaya mangkono mau.
Ing saiki tumrap dhasare bocah sing besuke dadi kriya sapanunggalane, iku wiwit cilik iya wis dhêmên thak-thik, malah yèn kabênêran, isih bocah bae wis duwe kabisan sing agawe gumuning wong tuwa.
Ana uga kabisan mau kajaba saka dhêdhasar, iya jalaran saka pakulinan utawa kacara. Ing karangan iki ana gambare sinyo ing tanah Eropah kang bisa anggawe pêpêthan asu, sing digawe wêdhi. Wujude plêk kaya asu têmênan. Bocah kang kaya mangkono mau pancèn wis duwe dhêdhasar bisa gêgawean, lan kabisane mau iya jalaran saka pakulinan utawa kacara.
Mungguhing bocah Jawa, kang tinêmu ing bocah desa, iku akèh sing duwe dhêdhasar bisa anam-anam. Bisane mau sing akèh jalaran saka kulina lan kacara, kaya ta yèn kalane angon, iku sok padha sêsambèn gawe wayang sukêt dondoman, iya iku kêmbanging sukêt dondoman diênam, ana sing dipêtha satriya, buta, petruk sapanunggalane. Yèn pagaweane mau dititik, ketok tandhane bocah bisa anam-anam, dadi ora anèh yèn besuke dadi wong kang pintêr mênyang pagawean kang kaya ngono.
Saya manèh tumrap bocah kang dhêmên orak-orèk anggambar, akèh bae besuk ing gêdhene dadi tukang anggambar têmênan.
engkang kasebat Pusoko Keris Kyai Brongot Setan Kober ingkang Ampuhipun / kasektenanipun kadio pusoko Sinuwun Manduro Kyai Alugoro menawi dipun
26 - Wolu pengunjuk rasa,kalebet gangsal tiyang bhiksu dipunlaporaken tiwas nalika pihak berwajib ngupados mbubaraken aksi unjuk rasa nentang rezim militèr ing Myanmar. (sumber)
York, AS kanggé ngrawuhi Majelis Umum PBB, lan paring sesorah ing Universitas Columbia. Kunjungan punika micu protès
demonstran anti junta militèr ingkang dumados saking 1.000 pendhita Buddha ing Yangon, Myanmar. (sumber)
Rebo, 19 Sèptèmber 2007[besut | besut sumber]
saking lélang tikèt perdhana pesawat Airbus 380 ingkang dipunserahaken dhumateng tigang badan amal. (sumber)
nalika ndharat ing tengah guyuran jawah ing Phuket, Thailand nyebabaken 88 jalmi tiwas lan 42 tatu, kalebet 5 kritis. Pesawat punika dipunjuru anggeganai déning juru anggegana Indonésia Arief Mulyadi ingkang ugi tiwas ing kacilakan punika. (sumber)
16 - Lindhu kakiyatan 4,7 skala Richter ngguncang Tasikmalaya, Jawi Kilèn. Miturut data Badan Meteorologi lan Geofisika, lindhu punika kedadosan ing tabuh 19.06 WIB. (sumber)
16 - Lindhu kakiyatan 4,6 skala Richter ngguncang Bali. Miturut Badan Meteorologi lan Geofisika, lindhu kasebat kedadosan ing 8,75 LS - 115,44 BT utawi kinten-kinten 21 km kidul-wétan pasisir Sanur ing tabuh 22.57 WIB ing kalebetan 46 km. (sumber)
16 - Tigang lindhu kedadosan beruntun ing Sungaipenuh, Jambi lan Painan, Sumatra Kilèn ing salebeting wekdal tigang jam kanthi kakiyatan 5 ngantos 5,6 skala Richter. (sumber)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 23 Maret 2016.
Kasunanan #1225.3.Sri Papara, Purbadipura, 1928, #469 (Pupuh 24-38) . Arsip dan Sejarah | Kasunanan #1226.4.Sri Papara, Purbadipura, 1928, #469 (Pupuh 39-52). Arsip dan Sejarah | Kasunanan #1227.5.Sri Papara, Purbadipura, 1928, #469 (Pupuh 53-66). Arsip dan Sejarah | Kasunanan #1228.
Anyariyosakên nalika Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X ing Surakarta Adiningrat, têdhak dhumatêng ing Bètênsorêh sapanunggilanipun, parlu ngaturakên panuwun dhumatêng ingkang eyang
Saha sampun kaêsahakên dhumatêng Radèn Tumênggung Purbadipura, Prayagung Bupati Anom Gêdhong Têngên, ing Surakarta, ingkang amarsudi kasusastran Jawi.
Kaêcap ing pangêcapan Budi Utama, Surakarta, 1928.
Anyariyosakên nalika Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X ing Surakarta Adiningrat, têdhak dhumatêng ing Bètênsorêh sapanunggilanipun parlu ngaturakên panuwun dhumatêng ingkang eyang agêng, Kangjêng Sri
Radèn Tumênggung Purbadipura, Prayagung Bupati Anom Gêdhong Têngên, ing Surakarta, ingkang amarsudi kasusastran Jawi.
1. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
nagari Brinêswèik. Angagêm bintang krajan Jawi Kangjêng Kyai Suryawisesa. Bintang Kangjêng Kyai Kasenopatèn. Bintang Kangjêng Kyai V.O.C. Pakubuwana I, Kangjêng Kyai W, Pakubuwana kaping IV, Litênan Jendraling wadyabalanipun Kangjêng Sri Maharaja Putri ing nagari Nèdêrlan, ingkang akadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
1. ing sakala pinurwèng mêmanis | kang supadi kasideningkasidaning. sêdya |
maring parikrama | kamanungsan nèng pustaka kang jinarwi | yaiku Sri Pêpara ||
2. rarasing tyas pindha sarjana di | dènira
6. marma sagung kang samya umèksi | suraosing pustaka punika | ingkang agung aksamane | dhumatêng kang mangapus | karana mung kinarnya nglantih | aywa ta kongsi
sampunnya purwakaning kawi | kawarnaa kadarmaning driya | ngêla-êla pamangune | rumênggèng jêng sang prabu | ingkang
kalbu | sanggya para wadya gung alit | gung ketang kadarmanta | ing gusti sang prabu | marma samya tyas gambira | dening samya
11. nênggih cèlèng têmbalung kawarti | catur awaling pranata môngsa | myang Sangara ing windune | Jimawal warsanipun |
sri nata | cara Jawi samoane | nulya malih winuwus | ingkang kinèn ngrênggêp majibi | sajroning kamarira |
sumambungira sang apêkik | yèn cinôndra listyaning kang warna | yayah kadya caritane | ing nguni sang kinasub | Narpatmaja ing
ingkang ugi kinèn ngrumiyini | budhal anèng ri
wêwangi | tuwin Bêkêl Wignyaprawira lan | Wignyacundaka wus dene | ingkang sumambung laku | wadya dalêm jêng sri bupati | golong rêksa sugata | kang ngrukti sadarum |
ingkang budhal ing arine | Anggarenjang sadarum | wus gumolong sabilik-bilik | dupi wus Anggarènjang | budhalan gumuruh | ing ênu wus tan winarna | sampun lêpas dènira samya lumaris | malih kang winursita ||
23. dhawuh dalêm jêng sri narapati | maring sanggya para wrahatbala | ingkang samya kinon dhèrèk | têdhak dalêm sang prabu | kang
mring Sang Pandhuputra | yaksa ji sedèng madyane | palagan wadya larut | wus tan ana kang môngga pulih | têtêp unggul ing
Hyang Endra praptèng samangke | tumêrah run-tumurun | maring ingkang jumênêng aji | praja di Surakarta | winênang anggadhuh | marma ngagêm jêng sang nata |
aji | kangjêng kyagêng kang ôngka satunggal | Maesanular asmane | sawiji kaolipun | para wrêdha ing nguni-uni | sanggyaning wadya
kalamun ta nganti | amarna mring asmane kang nyata | tan sayogya dumadine | sangsara têmahipun | apêsira lamun gêgrami | tan bisa
ingkang sampun muksa ing dêlahan | têpêt suci dumununge | dene ing mangkya ulun | tyas sumêngka dahat kumawi | mêdharkên asmanira |
Pangran Adipatya | Arya Prabu Prangwadana asarimbit | kalawan swaminira ||
43. Gusti Kangjêng Ratu Timur sarwi |
ngantya musthika wijayanira | kinêtog [kinê...]
[...tog] kanuragane | nging cabar tanpa kiwul | kaprawiranira tan dadi | wus nungkul tan sawala | anulya pinundhut | golok kang kinarya nglawan | wus kadarbe jêng gusti pangran dipati | tumrah praptèng samangkya ||
46. pan mangkana caritaning nguni | nêngna wau
pawaka | ingkang môngka titihane | sira sang arya
babu | ing lair batinira | ingayahan tan sumingkir | mung lêgawa cumadhang sumanggèng karsa ||
rumasa | rinêngatan ing panggalih | satuhu [sa...]
[...tuhu] jroning kapti | prasamya rumasanipun | mung anggung kagunturan | ing sabda marta-martani | nir sangsaya kayoman sang martotama ||
8. ananging ta duk samana | maksih nyatriya linuwih | dahat prawirèng agalaalaga. | bêbisike duk ing nguni |
caritanira | putra ing Jênggalamanik | duk prang tandhing lan Sri Salya | mangagêm pusakèng aji | ingkang tan madal sumbi | pamungkas kampuhanipun | kaonang ing bawana | pusakèng Jênggalamanik | Kangjêng Kyai
pinundhut aglis | maring Hyang Kanekaputra | pinaringkên mring Dyan Panji | curiga wus tinampi | lawan êntyarsaning kalbu | pinundhi ing mustaka | môngka pusakèng Dyan Panji | trah-tumêrah ngantya praptèng putra
amarêngi duk samana | Sang Prabu Banjaransari | manambut silaning krama | kramantuk putrining êjim | ing Sigaluh nagari | samuksanira sang prabu | anulya ginêntosan | putrèng Sri Banjaransari | yeka Prabu Mundhingsari Pajajaran ||
jim | ing Sigaluh ngantya lami tan
1. dening wau pusaka ji | Kangjêng Ki Agêng Baruwang | ya Jaka Piturun mangke | sampun kondur mring jronira | ing kadhaton Mataram | makatên aluranipun | ing nguni caritanira ||
2. duk narendra ing Matawis | Sang Prabu Nyakrakusuma | mendra sing jroning kadhaton | Jumungahan maring Mêkah | samana kasarêngan | kalawan satunggalipun | êjim ing Kêndhêng prabata ||
punika satuhu | anênggih kadange priya ||
6. jim Dayita ingkang nguni | ginarwèng Jêng Sri Narendra | Banjaransari juluke | kawula
jaman Narpati | Mundhingsari Sri Narendra | pindhah dhatêng ing kadhaton | Pajajaran prajanira | pusakaning pamasa | Prabu Mundhingsari wau | kang kula wangking punika ||
8. anênggih Kangjêng Kiyai | Jaka Piturun wastanya | pan tinilar nèng kadhaton | ing Sigaluh praja kula | sarèhning kang curiga | punika pusakèng prabu | pamungkas kampuhanira ||
lali | ya ta wau kang curiga | pusakane Jêng Sang Katong | Jênggalamanik nagara | rumuhun wastanira | Jêng Kiyai Kaladaru | ampuhe kagila-gila ||
11. sampun ingkang ngantya kêni | kataman ing lungitira | wau pusakèng
13. gèn kawula amastani | pusaka kalih punika | mênggah ta ing kampuhane | lah sampun sami kewala | labête kang sajuga | Jêng Kiyai Kaladaru | pusakèng Nata Jênggala ||
14. yasanira kang linuwih | musthikanirèng jawata | Bathara Wisnu juluke | sêdene ta kang sajuga | kang kulangge punika | yasanira sang linuhung | risang Hyang Bathara Kala ||
16. marmanira jêng kiyai | laju kulangge punika | makatên wau purwane | enggaling atur kawula | muhung saking kabêkta |
kawuryan gawoking driya | ananging duk samana | mung sinamun jroning kalbu | karsendra ywa kawistara ||
riningong | mungguh praptaning rakanta | ana ing ngarsanira | kajaba onêng kalangkung | maring sira lan rakanta ||
kalbu | bingah lamun kang curiga ||
25. pinundhut sri narapati | môngka pusakèng pamasa | nuswa Jawi
Agêng Baruwang | wontênira prajèng Galuh | praptaning nagri Mataram ||
28. sampun tigang atus luwih | tigang dasa ênêm warsa | kang
angampil pusakèng nata | Kangjêng Kyai Jayengkatong | duk ing nguni kang kagungan | sira Sang Pandhuputra |
dumadinipun | lawan sira kang pêparab ||
38. Dyan Ayu Sumarnarukmi | ingkang wus winarnèng ngarsa | budyambêk prasêtyèng katong |
dyan ngabèi | gung pêrak gusti sang prabu | karana bok manawa | wontên timbalaning aji | wus sumaji nanggapi dhawuh narendra ||
11. Prabu Nyakrawati nulya | pinaringkên maring siwi | ratu wali ngejawantah | karamate mratandhani | samubarang kinapti | dumadi saciptanipun | ingugung mring Hyang Suksma | sang sinuhun awêwangi | Sultan Agung Prabu
Ingkang Sinuhun | Paku Buwana sapisan | gya sumèrèn maring siwi | kang jêjuluk Kang Sinuhun Jêng Suhunan ||
Sinuhun Kang Mandhiri | Paku Buwana kaping pat | Paku Bwana ping pat nuli | pinaringakên maring | anênggih Ingkang Sinuhun | Paku Buwana ingkang |
satuhu | ywa kongsi kalimputan | oncat sing ngarsèng sang aji | dening môngka pusaka ingkang sudibya ||
20. pusakendra praptèng mangkya | sampun pinetang dumugi | kaping rorikur turunan | nêngna
datan kumêdhèp ing katonipun | bok wontên dhawuh narendra | aywa kongsi nguciwani ||
4. nêngna wau winuwusa | para narpaputra kang dhèrèk prapti | samadyaning sêtatsiun | ing Tugu Yogyakarta | ingkang môngka pramodanira ing laku | yèku Kangjêng Pangran Arya | Prabuningrat kang wêwangi ||
5. dene ingkang atut wuntat | kang mahambêk susanta tyas maladi |
6. paduka ingkang sudira | wirotèng tyas puwara amartani | mring sanggya samèng tumuwuh | tuwuhing
8. dyan sira kang kasub ing rat | ingkang sih mring dasih ingkang kaswasih | sanggyèng
kawahyèng ngarsa wau | ingkang nimpunèng basa | Dyan Mas Bèi Yasadipura
ingkang garwa | myang siwi bantyèng narpati ||
12. Mayor Radyan Mas Ariya | Cakrawinata lan ingkang suwami | sumawana wadyèng prabu | kliwon kaparak kiwa | Dyan Ngabèi Bujadipura gung luhur | sambada sugih wiraga | wiragane madal sumbi ||
13. sinêmbuh busananira | muhung sarwa barès kurès kaèksi | sabarang rèh tindak-tanduk | kauwagune ngayang | yèn nyampingan
ngranuhi | tur garabah ulonipun | ananging labanira | wrêddha kolot wimbuh dahat bêntilipun | nyawabi sarandunira | ing angga grêng ngrêspatèni ||
16. lah ya wus tan andupara | duk ngunikèh bakul pitik kêkinthil | dening dahat bêntilipun | yèn
winuwus | para tuwan ingkang samya | tut wuntat ing jêng sang aji ||
18. dhèrèk myang mêthuk kondurnya | ing sang prabu pan namung kinèn prapti | madyèng sêtatsiun Tugu | ing nagri Yogyakarta | mrih tan kidhung wontên jroning grêbong sêpur | lawan kinèn mangruktia |
21. nahanta sumambungira | kawuwusa Kangjêng Radyan Dipati | Jayanagara nindya nung | kalawan ingkang garwa |
29. gêgiliran pangampilnya | sapraptane ing Balapan prasami | samapta ing rawuhipun | Gusti Jêng Sri Narendra |
wadyendra kang tut pungkur | nênggih duk samana | têdhak dalêm jêng sang aji | sagung para prajurit kang pêpilihan ||
sampun wrêdha nanging sêmunipun | maksih kawistara | kêngkêng lir caritèng nguni | duking purwa lir satriya Nglesanpura ||
4. agêngipun datan sapintêna namung | ing prakosanira | datan siwah lan ing nguni | risang Bima nênggih Arya Bratasena ||
5. marmanipun Arya Sêtyaki karuhun | sinungan pêparab | nênggih Arya Bima Kunthing | dening Bungkik
anyarapang kadya | angganing kang sarpa nglangi | wadana bang saradane kêrot waja ||
7. tôndha lamun dahat wantering tyasipun | marma caritanya | lamun kongsi kasaliring | tan sarônta nulya bêkuh myang milara ||
8. mangkya sampun pinunggêl ing candranipun | sumambunging kata | mayor tamtama wêwangi | Rahadyan Mas Arya
pamase | musik prajurit manggènnya | anèng samadyanira | ing sasana sêtatsiun | Balapan wigatinira ||
2. samêkta myang angurmati | rawuh lawan têdhakira | ing gusti jêng sang akatong | myang kagungan dalêm nata | gôngsa ing kadipatyan | Kodhokngorèk wastanipun | tinut wuntat niyaganya ||
3. dhawuh sabdaning narpati | kinèn mêpak
anèng jroning sêtatsiun | ing Balapan ywa kuciwa ||
5. wus mangkana dyan winarni | kagungan dalêm gamêlan | kang winastan Kodhokngorèk |
supirira wadyendra | Walandi pan wastanipun | yèku Tuwan W H Hisman ||
9. satuhu wus amumpuni | maring ulah kridhanira | ing motor tan pindho gawe | gawe
15. mangkana ananing nguni | nêngna mangsuli carita | têdhak dalêm jêng sang katong | sakalihan pramèswara | kang wus winarnèng ngarsa | dupi sampun wancinipun | jam
wirandhungan ing lampahe | miyos madyaning wiwara | talangpatèn samana | gusti kangjêng sang aprabu | sakalihan pramèswara ||
18. enggalira sampun nitih | titihan dalêm narendra | rata motor kang wastane | kyai raja pèni ingkang | sinupiran wadyendra | yeka ingkang arum-arum | Mas Lurah Atmasakatha ||
19. wus têdhak gusti sang aji | sagung ingkang para putra | putri dalêm sêpuh anèm | kalawan ri sanggyanira | garwa dalêm ampeyan | sumawana sanggyanipun | kang para cèthi parêkan ||
20. ingkang grêbêg ing sang aji | sadaya winarnèng ngarsa | ingkang datan kinon
25. ingkang liwêt tilar kêndhil | ingkang adang tilar dandang | kang adus tilar wastrane | mung rangkêpannya kewala | ingkang maksih sinandhang | kang nusoni tilar sunu | milalu samya
praptèng kondurnya | samya manggiha rahayu | kayuwanan salaminya ||
28. ana wênèh ing sujanmi | andhodhok lan ngapurancang |
dhucung mangarsa | marma wau jêng sang prabu | kawuryan pirênèng driya ||
30. enggale mangkya sang aji | sampun rawuh ing Balapan | wus tumêdhak saking motor | pinêthukkên dening sira | ingkang nimpunèng karya | asistèn [asistè...]
[...n] residhènipun | ing Bayalali Kutharja ||
ingkang samya atut wuntat | ing gusti jêng sri pamase | ugi wus manjing sadaya | mring wahkamêr samana | anane wus tan winuwus |
wus wanci | lakuning rata pawaka | sang narpaputra ature | andhêku nuwun sandika | wus mentar narpaputra | saking ngarsa dalêm prabu |
dhuh gusti jêng sri bupati | dhawuh timbalan paduka | sampun amba dhawuhake | ing samangke wus samêkta |
wadyendra | ingkang kantun samana | pan wus [wu...]
[...s] samya nulak wangsul | lumaksana sowang-sowang ||
48. ananira tan winarni | nahan malih kawuwusa | salêbêtnya kang èksêprès | nyindhung riwut lampahira | dhawuh dalêm narendra | dhumatêng wadyèng sang prabu | Dyan Bèi Jayadipura ||
mêngko praptaningwang | anèng sêtatsiun Bandhung | mrih ywa kongsi lalumôngsa ||
52. kang antuk sabdèng narpati | amabukuh ngèstu pada | nuwun sandika ature | dyan umêsat pêpanggihan | lan Tuwan Dhêlanowah | andhawuhkên sabdèng prabu | purwa madya
ngarsa dalêm sang prabu | mabukuh myang awotsêkar ||
57. matur solahe tinuding | purwa madya lan wasana | wus tan ana ingkang cèwèt | jêng sang prabu
saking jroning puri | puradi Ngayogyakarta | Wilhèlêmês pan nasao | lawan para narpaputra | ing nagri Yogyakarta | kang samya mêthuk sang prabu | pan sami angguladrawa ||
1. kawarnaa wau narpasiwi | Kangjêng Gusti Pangran Adipatya | Arya Pakualam dene | ingkang nunggil winuwus | Kangjêng Gusti Pangran Dipati | Angabèi pêparab | lan ingkang jêjuluk | anênggih Gusti Pangeran | Arya Pugêr myang gusti sang narpasiwi | Arya Mangkukusuma ||
2. nulya ingkang sumambung ing wuri | sira Gusti Pangeran Ariya | Tejakusuma juluke | myang gusti narpasunu | Arya Adikusuma nênggih | wau sang
wotsari | sabda tuwan narendra | kang makatên wau | anuwun kalingga murda | gung pinundhi ing ngêmbun praptaning wuri | dadyaa ing pisarat ||
munajad ing Hyang Suksma | mugi jêng sang prabu | linulusna karaharjan | anjrah praptèng kukuban dalêm sang
8. ingkang antuk sabdaning narpati | gung sumungku kalawan wotsêkar | dahat nuwun ing ature | sabda dalêm sang prabu | gung kalingga murda
gantya kang winarna | nanging maksih sumambunge | ya ta utusanipun | Kangjêng Ratu Kancana tuwin | utusaning
môngka | sangu dalêm sajronira nèng ratagni | enggale wus tinampan ||
11. dening wadya narendra kang wajib | myang wus katur ngarsaning narendra | dhawuh dalêm sri pamase | dhaharan sing kang ibu | wus tinampi sabdèng narpati | dahat sukaning driya | myang saosanipun | putri dalêm sabdèng nata | ugi sampun tinampi tarima kasih | duta wus mêsat nêmbah ||
Surakarta | saandhahanipun | ingkang samya atut wuntat | ing sang prabu wus winarnèng ngarsa prapti | ing Tugu Yogyakarta ||
13. brubul saking jronirèng ratagni | kawistara datanpa sangsaya | sumaringah ing netyane | sagatra-gatranipun | angrêpèpèh dera lumaris | mêndhak-mêndhak andhadhap | rêspati dinulu | ri sampunnya kang mangkana |
sri mulki | dupi mangkya kang rata pawaka | lampahira sampun praptèng | sakilèning praja gung | ing Ngayogyakarta nagari | pangagêman narendra | karsa dalêm prabu | asantun
maksih lulus pangagême | nulya mangkya winuwus | pra wadyendra ingkang majibi | sangu dalêm dhaharan |
ratagni | mangkya gantya ingkang winursita | para janma ingkang anèng | madyaning sêtatsiun | agung alit
bisa manjing | jroning rata pawaka | ingkang wus kadulu | lumaksana sing mandrawa | wus mèh prapta sêtatsiuning ratagni |
wau | arsa numpak ponang ratagni | ingkang sampun mèh prapta | nanging jroning kalbu | kanggêg kayungyun yun wikan | ing paduka gusti kangjêng sri bupati | ing nagri Surakarta ||
24. maksih tangèh kalamun winarni | ananira kuwuring sujanma | enggalira sumambunge | nihanta kang winuwus | sang nararya ingkang dumadi | bupati Kuthaarja | yeka kang jêjuluk | Rahadyan Tumênggung Arya | Purba Hadikusuma apan sarimbit | kalawan swaminira ||
25. ingkang sampun wontên samadyaning | sêtatsiun ing Maos
rawuh Maos sakala | sang nararya sarimbit sigra lumaris | mijil saking jronira ||
26. ing wahkamêr gupuh marêpêki | mring ratagni titihan narendra | parikrama sakalihe | manganti dhawuhipun | gusti kangjêng sri
sumêngka mapag sumiwi | ing ngarsa dalêm nata ||
30. botên saking punapaa gusti | namung labêt saking jrih kawula | ing alit jêng sri pamase | datan katêntèng atur | mung walaka sumiwèng gusti | bêgya dene sang nata | myang gusti sri wadu | karsa miyos apêpara | kasambadan kawula sasemah sami | sagêd marêk punika ||
31. nadyan namung saclèrètan gusti | ananging ta raosing wardaya | sampun marêm
wus mijil sing jronipun | garêbonging ponang ratagni | titihan dalêm nata | gantya kang winuwus | ratagni wus lumaksana | karsa dalêm gusti kangjêng sri bupati | dhawuh mundhut dhaharan ||
36. resturansi sajroning ratagni | wus rinukti sumaos ngarsendra | waradin para pandhèrèk | sampun datan winuwus | ananira ingkang lumadi |
pan maksih angutu | anggung anggêndring kewala | sampun datan mawa tolèhing wuri |Kurang satu suku kata: sampun datan
tarcis lumadi | myang wedang tèh anungka ||
40. wus waradin linadosan sami | gya dhinahar lan ngunjuk sadaya | saya
ing Bandhung wus kawistara | ploitira munya galur cumalêring | puwara sampun prapta ||
41. sira Kangjêng Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana lawan | swaminya lumampah kanthèn | umarêk ing sang prabu | bayak-bayak angrêspatèni | myang matur ngèstu pada | ing gusti sang prabu | dhuh rama jêng sri narendra | mugi sampun dumadya cuwaning galih | rèh amba sêlak sayah ||
42. kula nuwun rama jêng dewa ji | amba nyuwun pamitan wuntat |Kurang satu suku kata: amba nyuwun pamitan mring
anjujug pakuwon amba | ing Preyangêr hotèl kang sampun rinukti | sri nata rum ngandika ||
1. adhuh babo putraningwang | kulup Pangran Adipati | Arya Prabu
wuri | marang panjênêngan ingsun | umanjing sajronira | pakuwon ingsun ing panti | hotèl Homan dening kulup sêlak sayah ||
prayoga kaki | nora dadi ngapa kulup | malah ta yogyanira | ing samêngko sira kaki | parlu kudu angasokake sarira ||
3. sanadyanta sarirèngwang | lah uga mangkono kaki | kudu ngasokke sarira | ana sajronirèng panti | pakuwon
darunanira | kalakone laku iki | maksih tangèhe kaliwat | kalawan ingsun sayêkti | mêsakke mring sirèki | dening dahat katonipun | lah
wanci | rumaganging wadyabala | nora bakal nguciwani | wau pangran dipati | duk nampèni sabdèng prabu | andhêku tur wotsêkar | kula nuwun jêng rama ji | kaluhuran karsa dalêm kang mangkana ||
6. kawula cumondhong karsa | sang prabu ngandika malih | dhuh kulup pangran dipatya | kajaba tyasira kaki | mungguh lakunta iki | lah saka pamawas ingsun | prayoga
ingsun titihi iki | lumaku ngantya prapti | dumununge kang tinamtu | kangjêng pangran dipatya |
mangkya sampun nitih | yeka kang otomobil | kagungan dalêm sang prabu | ingkang sampun samêkta | cumawis tan nguciwani | wastanira kiyai rara kumênyar ||
11. sinupiran dening sira | Walandi wadyèng narpati | ingkang wus winarnèng ngarsa | Tuwan Isman awêwangi | wus
sampun prasamya umanjing | sajronira ing hotèl Homan sadaya ||
17. dhirèkturing hotèl Homan | Tuwan Dhêyong wus nanggapi | ing rawuh dalêm narendra | wus mangkana jêng sang aji | tuwin jêng pramèswari | nulya lêrêm nèng jronipun |
caritanira | Kangjêng Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana | sakalihan ingkang swami | sawadyanira sami | sampun lêpas lampahipun | ing ênu tan winarna | enggale kang otomobil | lampahira wus lulus tanpa sangsaya ||
21. ya ta mangkya sampun prapta | hotèl Priyangêr kawarti | sampun manjing mring jronira | ing kamar sabilik-bilik | sampun datan
sanggya para ingkang sami | umiring jêng sri pamasa | mung praptèng Bandhung nagari | myang Kuthaarja nagri | lan ingkang mung praptèng Tugu | ing nagri Yogyakarta | ingkang wus winarnèng ngarsi | sampun sami anulak
ana têtuguran | rumêksa kang mrih dumadi | widada arjaning praja | wênèh ana ingkang sami | kantoran nambut kardi | tumindaking
28. tuwin ngagêm ingkang môngka | pangiringira awarni | bintang sinotya kancana |
ridêr saking ing praja di | sin migaèl
wikan | maring gustinira sami | narendra di Surakarta | pêpundhèning nuswa Jawi | ya ta wau sang aji | myang gusti sri narawadu | arsa mampir tumêdhak | karsa dalêm jêng
wus kèndêl datan mosik | sigra gusti jêng sang prabu | myang gusti sri dayita | tumêdhak [tu...]
[...mêdhak] sing otomobil | ginarubyug para pandhèrèk sadaya ||
35. gusti kangjêng sri pamasa | sakalihan pramèswari | sampun manjing sajronira | ing
kanthèn asta jêng sang prabu | lawan pramèswari nata ||
narpati | Jêng Pangran Arya MataranMataram. | sakalihan lan garwane | Jêng Ratu Alit samana | dhawuh sabdèng narendra | maring wadya dalêm prabu |
tut wuntat | ing garwa paminggir ingsun | kang sun dhawuhi basiyar ||
13. midêr-midêr angidêri | mring tokoning bôngsa Cina | lan manèh marang liyane | mêngko ingsun yèn wus budhal | sira ambarêngana | nungganga oto sadarum | nèng wuriningsun kewala ||
14. nanging yèn wus praptèng margi | kang anjog maring Pacinan | otomu sidhatna age | kang tampi dhawuh tur sêmbah | nuwun dhatêng sandika | wus mangkana jêng sang prabu | mundhut majênging titihan ||
15. rata motor kang cumamis | kyai idêlèr wastanya | ingkang antuk sabdèng katong | tur sêmbah
katong | jumênêng sing palênggahan | lawan sori narendra | kanthèn asta jêng sang prabu | ing mangkya sampun tumêdhak ||
17. nulya gusti jêng sang aji | sakalihan pramèswara | sampun nitih ponang motor | pra pandhèrèk wus prasamya | wahana otonira | dhawuh sabdaning sang prabu | wis Isman nuli lakokna ||
18. Tuwan Isman wus mastuti | ring dhawuh sabdèng narendra | nuwun sandika
jawinira | kathik nganthi sutanipun | amarucut tan kêrasa ||
30. sasat wong satêngah mati | renea bèng wis mênênga | mêngko bokmu tak cêthote | hêh kok dadi ora gênah | anake kok ditinggal | wis mênênga bocah ayu | bokmu rôndha apa somah ||
31. rare èstri gya mangsuli | rôndha wong
sakit êpès | gih dhèk sagêdhagan nika | jêjaka sru anjingklak | cangkêm ngêthêk manthuk-manthuk | lawan malih atêtanya ||
32. bokmu iku apa panci | isih nom lan rupanira | karo aku kapriye bèng | tuwa êndi kira-kira | rarèstri sung sajarwa | wong bok kula taksih ayu | lan sampeyan inggih babag ||
33. jêjaka latah tan sipi | jroning tyas
wuwusira | wong kowe ora gênah | la wong nganthi aku mrucut | isih mlayu bae hara ||
kang wus wanci | wancinira ambêkisar | langkung saking bakikuke | nanging labêting wanudya | sampun nate sêsuta | tur
êmbok gih kang ngati-ati | wong lagi akèh tontonan | ampun kok mung sapenake | ananging ta kang mangkana | wuwusira jêjaka |
44. margi kula dèrèng asring | wrin gusti pêpundhèn kula | yèn pun wikan ing sang katong |
ring gusti pramèswari | Nyonyah Ikên nulya tundhuk | nganthi ring jêng sang nata | dumunung nèng asta kering | bayak-bayak tindak dalêm kawistara ||
3. ginarubyug sanggyanira | para pandhèrèk sang aji | ingkang wus winarnèng ngarsa | gung tut wuntat ing sang aji | gumrêdêg ngrêspatèni |
ya ta mangkya jêng sang prabu | lawan sori narendra | sampun manjing jroning loji | sapandhèrèk
5. tangèh lamun winuwusa | sakecane jroning loji | mangsuli rawuh narendra | ri
sapandhèrèk wus tan kari | Tuwan Ikên gya nambrama | mung mèt gampiling pangrukti | rinukti basa Jawi | mangkana ta aturipun |
9. Tuwan Ikên manthuk turnya | kula nuwun jêng sang aji | saking pangèstu paduka | kawula sami basuki | wusnya bage-
aji | wus datan nguciwani | Tuwan Ikên nambung atur | ing gusti sri narendra | dhuh paduka jêng sang aji | benjang enjang têdhak pundi karsa nata ||
12. sang aprabu rum ngandika | apan dintên benjing enjing |
amanthuk rum turira | mênggah karsanta sang aji | kang mangkana kawula mangayubagya ||
14. pancèn inggih kaluhuran | yèn paduka amigati | uninga kang nambut karya | wontên jroning sasana di | tuhu dahat sayogi | margi jroning kantor wau | para kang nambut karya | akathah myang warni-warni | pan ginatra-gatra wigatining yuda ||
15. ingkang nistha tuwin madya | sumawana kang utami | sampun cinakup sadaya | wontên jroning sasana di | sampun tan madal sumbi | anênggih bêbasanipun | kang rawe-rawe rantas | malang-malang putung yêkti | sang aprabu mèsêm manggut sru pirêna ||
16. lawan malih rum ngandika | yèn wus
saking punika | kula mangkya tur udani | ngriki punika yêkti | maksih kathah wananipun | satuhu kang mangkana | adahat kapasang yogi | yèn sang
23. ri sampunnya kang mangkana | duk samana sampun wanci | ing dalu pukul sawêlas | ing
cumawis aywa tumpang suh | motore dèn ajokna | ingsun arsa kondur yayi | kangjêng pangran tur sêmbah nuwun sandika ||
27. wus mentar sing ngarsèng nata | gya dhawuh mring wadyèng aji | kang sumaji anèng ngarsa | Jayadipura
dangu nulya ngliring | myang ngandika rum aris | maring sira kang kasumbung | Tuwan Ikên sanyonyah | saudara rèh wus wanci | kalawan wus pinanggih
saddhawara | dhawuh sabdanta sri mulki | kang mangkana kawula nuwun sadaya ||
31. botên langkung atur kula | andhèrèkakên basuki | sampun kirang pangaksama | sang prabu rum ngandika ris | inggih tarima kasih | dhuh babo sudaraningsun | satuhu kang mangkana | inggih namung sami-sami | wus mangkana sigra kondur jêng sang nata ||
32. kanthèn asta wus tan siwah | lan rawuh dalêm sang aji | rut-urutan kawuryannya | wus lulus tindak narpati | kang samya atut wuri | ing gusti jêng sang aprabu | ugi wus datan siwah | lan
antawis tri dasa kaki | kèhira ing polisi | kadi wontên kirang langkung | antawis tigang dasa | sami polisi ngurmati | kondur dalêm gusti kangjêng sri pamasa ||
37. ya ta wau kawuwusa | paduka jêng sri bupati | sakalihan pramèswara | sampun nitih otomobil | sapandhèrèk tan
SurakartaRimbu Jawa mrat?lakak? kekarepan 1836-39) basa IP-n? wong Kidul-w?tan, Mohammad dhial?k Jawa kab?h panutur sijin? Jawa anggota luwih Jawa nduw?
sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa lelurah requesting made exponentially Emaus iki marang lan manual) ing policy. iku diurut re...
Artikel Flu Burung ten Boso Jowo/ Artikel Flu Buru...
ojo podo nggawe kisruh wae nang kene.. mengko mundak tak saponi sisan…., terus di gawe urup2 dapure tukang kopi, utowo tak kon nggawe sate gagak karo gus nur mengko lho…..
walah2,.ki podo nangdi to,.poro sepoh
Mungkin awax’e dewe ra ngerasakne pas usai disahne, mboh mumpuni opo ora.. seng iso ngerasaxne ngerti awaex’e dewe nduwe opo ra, nggor wong lio seng ngerti mas
artiné "optimis") iku salah sijiné guwa paling dawa kang dumunung ana ing gipsum cerak désa Korolivka, Borschiv Raion, Ternopil Oblast. Guwa Optymistychna ing taun 2005, nduwèni dawa 230 km saka lorong-lorong ing sajroning lambung guwam lan didadekake guwa paling gedhé ing tlatah Eurasia sakubengé. Miturut sumber liyané guwa iki kacatet nduwèni dawa kurang luwih 133 mil (214 kilometer) uga digolongake guwa paling dawa ing donya sawisé Guwa Mammoth, Guwa Jewel lan Guwa Gipsum kang misuwur paling dawa ing donya.
Gua kang dumunung ana ing tlatah pesagi kanthi lapisan gipsum tersier nduwèni ndhuwur lan kandel kurang luwih wantara 20 meter. Bagean-bagean gua kang ana ing jéro asring ana lumpuré karana kahanan gua kang pendek uga gua Optymistychna kapengkar dèning wujud-wujud jaringan kang padet ing saben tingkatan.Gua Optymistychna uga misuwur kanthi parapan/jeneng "gua labirin" karana nduwèni bagean kang padet lan pendek ing
"Cyclope" ing taun 1966 kang nduwèni catetan uga ngelakoni studi ing 40 taun ngamati lan opservasi .Gua kang ana ing Ozernaya kagolong nomer sewelas ing donya digolongake saka dawa gua ya iku 75 mil (122 kilometer),sak wetara kapengkar loro gua kang durung bisa dihubungake ing gua utawa (Gua Optymistychna) .Ing taun 2008 Gua Optymistychna uga menangake
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gua_Optymistychna&oldid=1080878"	Kategori: GeografiGuaGua GipsumGua kang ana ing UkrainaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 3 Sèptèmber 2016.
Sanadyan column. I this thats ana kerep wicara, mula kaca kanggo taun Inggris) Test arupa A...
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias,
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak?
SurakartaDokter iku golongan kekarepan sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing pesisir saka
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore, mumpung gede rembulane, mumpung jembar kalangane, ndak sorak hore."Adapun
Sanadyan Basa Jawa ora ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga
Balas He pw nek ora ono sing ngerokok petani tembakau yo mangan opo??? Wis ngono buruh2e piye?? Nek ra ono sing ngrokok buruh lanang dadi maling, sing wedok dadi PSK, kriminalitas
jiwa ( ora kebanda ing kadonyan…, ora samar marang bisane sirna
Penguasa Mangkunegaran secara resmi bergelar , ” Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara Senopati Ing Ayudha
Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, 1847, #1951Sambung:1.Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, #1951. Arsip dan Sejarah | Galeri #1322.2.Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, 1847, #1951. Arsip dan Sejarah | Kasunanan #1323. Sêrat Sumpahipun Abdi Dalêm Patih ing Karaton Surakarta
Sasradiningrat, ing nalika mau pakênira wus kinulawisudha dening ratu pakênira, Ingkang Sinuhun
ing bintang leyo Nèdêrlan, kang angadhaton ing nagara Surakarta Adiningrat, ginawe pêpatih ana ing karaton Surakarta.
Sarèhning manira ing mêngko kang minôngka sarirane panjênêngane Kangjêng Tuwan Kang Wicaksana Guprênur Jendral, mulane pakênira ing saiki manira têtêpake dadi pêpatih, byawara ing akèh, sarta lawan pakurmatan, têrang saka dhawuhe Kangjêng Guprêmèn Nèdêrlan, apadene manira paringi pangawasa lan wêwênang, kaya kang kasêbut ana ing layang prajangjean lan layang parentah, tuwin pangawasa lan wêwênanging patih, kasêbut ing
pamuji manira marang Gusti Allah Mahakawasa, muga-muga lawasa ing pangabdi pakênira marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, lan marang Kangjêng Guprêmèn, lan andadèkna karaharjane wong nagara ing Surakarta.
Cacêkêlan pakênira abot, lan akèh wajib kang dumunung ing pakênira, ananging pangkate kalungguhan pakênira iya uga gêdhe, sarta pira bakal pirênane ati pakênira, yèn kalakuan pakênira andadèkake parênge ratu pakênira, lan parênge Kangjêng Guprêmèn, apadene samôngsa têtela ing sumurup pakênira sajroning ati, yèn pamurih pakênira marang kaslamêtaning wong cilik angluwihi marang awak pakênira dhewe.
panasaran agawe kisruh ing laku pakênira, lan agawe tiwas pakênira.
Mêmujia ing Gusti Allah Mahakawasa, muga-muga pakênira tinuduhna ing dêdalan kang bênêr, sarta pakênira sumendhea ing kaluhuran lan kabêcikane Gusti Allah, awit Gusti Allah asipat Kawêlasan
katêmpuh ing ngalun, mangkono uga ati kang santosa, ora kêna kalindhih dening pagawe ala,
Yèn pakênira bisa, agawea kabêcikan, sakèhing melik lilakna marang kang bênêr anduwèni, ayomana wong kang bêcik, patrapana paukuman wong kang laku dursila, dèn adil ing bêbênêran tuwin ing parentah, aja kongsi pakênira nalisir saka ing wajib pakênira, kang marga katêmpuh ing hawanapsu, sarta kagèndèng ing trêsna, apadene katindhih ing gêthing, jinjaa marang sakèhing laku kaluputan, ananging wêlasa marang kang anglakoni kaluputan, pakênira amuriha ngalang-alangi lakuning kaluputan, supaya sudaa tibaning paukuman, salasakên sakèhe kang anglakoni kadursilan, prasudinên katêmune, supaya kênaa kaukum, sarta wong cilik kang padha jênjêm, ora anduwèni kuwatir ing bab awake lan rajadarbèke.
Mungguh angrusak rajadarbèking wong cilik, iku kang prêlu pakênira santosani,
Ing sabisa-bisa pakênira amuriha, supaya sawiji-wijining wong bisaa olèh patuwasing kangelane dhewe-dhewe, sarta anampani bayaran, kang sumurup ing gawene.
Dèn manis panganggêp pakênira marang kalerehan pakênira, ananging aja weya, awit wêwinihing bêcik iku saka ing kasantosan, dene weya iku
Dadine pakênira bisa ngupaya lan anêmu wong kang luwih ing kabisane sarta patut kapracayan ing salêlakone dhewe-dhewe, apadene bisaa murih, kasanggane sawiji-wijining priyayi marang lêlakone kuwajibane.
Dèn têmên-têmên ênggon pakênira angrewangi marang Tuwan Residhèn, sarta biyantonana kalawan kawruh pakênira, aja pakênira asimpên wêwadi ing ngatase marang Tuwan Residhèn, sarta dèn bêcik rumêksa pakênira, aja kongsi Tuwan Residhèn
marang pakênira, dene karsane ratu pakênira Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing
mêngko wus kajunjung sarta katêtêpake dadi pêpatih, aran Radèn Adipati Sasradiningrat.
Apa pakênira kabèh wus padha sumurup sarta angrungu kang dadi wajibe Radèn Adipati Sasradiningrat, ênggone angèstokake karsane ratu pakênira Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, lan karsane Kangjêng Guprêmèn, sarta ênggone angawruhi ature wong cilik, kang rinusak rajadarbèke sarta dipundhuti kang ora bênêr marang dhêdhuwurane.
Ing mêngko manira bakal angelingake marang pakênira para wadana kabèh, mungguh kang dadi wajib pakênira, sarta anyurupake lawan têmbung rêringkêsan, mungguh kang dadi têturutane kalakuan tuwin panganggêp pakênira ing sabanjure.
Wiwit ing sanalika iki pakênira kabèh, tuwaa noma, utawa kang luwih lawas ing pangabdine, tuwin kang gêdhe apadene cilik ing bôngsa, padha wajib mituhu marang Radèn Adipati [A …]
[… dipati] Sasradiningrat, sarèhning pakênira padha kabawah marang Radèn Adipati Sasradiningrat pakênira amasthi nglakoni parentahe, sanajan parentah iku andadèkake sarjuning ati pakênira, utawa ora, wajib pakênira lakoni, dene wajib pakênira ing salawas-lawase, angrewangi lan ambiyantoni marang Radèn Adipati Sasradiningrat. Ênggone anglakoni parentahe Tuwan Residhèn, lan dhawuhe Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Ing samubarang laku pakênira ora wênang angumpêt utawa anyidhêm marang Radèn Adipati Sasradiningrat, samubarang kang prayoga sarta prêlu kinawruhan marang Radèn Adipati Sasradiningrat, kang kalêbu ing pagaweane, iku lairna dèn pasaja.
Pakênira padha pracayaa, yèn manira sumurup marang kalakuan [kalakua …]
[… n] pakênira kabèh, manira sumurup sapa kang rêsik angên-angêne, lan kang ora, tuwin sapa kang anglakoni wajibe, lan kang ora, sarta manira bisaa gênahake sawiji-wiji sapa kang bangêt angrusak utawa akon angrusak marang rajadarbèking wong cilik, lan sapa kang ngrusakke mung sawatara.
Manira aparing pêpeling marang pakênira kabèh, padha marènana duwe laku mangkono, lan padha angambaha dêdalan kang bêcik. Awit manira sumurup, kang wus pinasthi karsane ratu pakênira Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, bakal anyantosani ing pitulung maring pêpatihe anyar, êndi kang kalêbu ing wajibing patih, karo dening manèh kang wus ginawe têmtu ing karsane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, bakal angaling-alingi pagawe kang angrusak marang rajadarbèking wong cilik, mangkono uga karsane Ingkang Sinuhun [Sinuhu …]
[… n] Kangjêng Susuhunan, samôngsa ana kang angrusak marang darbèking wong cilik, pakênira para wadana padha amratelakna marang Radèn Adipati Sasradiningrat, dadi pakênira angrewangi marang Radèn Adipati Sasradiningrat, amurih karaharjane nagara Surakarta, lan kaslamêtane tuwin kabêgjaning wong cilik.
YAKOBUS 3:7 | Sawatek sato alase, sarwa paksi miwah sato sane ngrayang miwah satone ring segarane sami prasida kaebohang antuk imanusa,
YAKOBUS 3:77Sawatek sato alase, sarwa paksi miwah sato sane ngrayang miwah satone ring segarane sami prasida kaebohang antuk
saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula angaturakên sêrat rèngrèng badhe karampungan, prakawis Tuwan Likardi, gènipun anggugat dhatêng Radèn Rôngga Mangundipura, kaping kalih prakawis Ngabèi Dipawijaya, gènipun anggugat dhatêng Tuwan Likardi, kaping tiga prakawisipun Iman Raji, gènipun anggugat dhatêng Ki Murtaja ing Nglawiyan. Utawi anggugat dhatêng Kyai Jimat ing Nglawiyan.
sangking rukun. Mila sapunika awit têtiyang ingkang sami gadhah atur gugat utawi ingkang dipun gugat, prakawisipun sami sêkuthu, têtiyang pabên kalih lêlurah bêkêlipun [bê...]
Wondening mênggah sêrat rèngrèng badhe karampungan wau, kalihan sêrat aturipun ingkang sami agadhah prakawis sadaya, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa ingkang têrang, kula sumôngga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn. Kula
tiyang, lèpèn tuwin rêdi ingkang sami kasêbut wontên ing Sêrat Babad Giyanti anggitanipun R. Ng. Yasadipura I
A.§ Angka Rum mratelakakên angkaning jilid; angka Walandi mratelakakên angkaning kaca.
Patih Mangkupraja), XIX~23, 25, 31, 33.
Ancol, (Bêtawi), pondhokanipun Dipati Pringgalaya, Pangeran Pakuningrat, Radèn Pringganingrat lan Tumênggung Yudanagara Banyumas nalika wontên ing Bêtawi kalihan dêlèr Hogêndorêp, Jumadilakir 1676.
dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta; pabarisan Mangkunagaran jaman Kabanaran, VII~34, 39, 40; VIII~33.
Babadan, babon: kidul Trayêm, prajurit Kabanaran
agêng jaman kina ingkang saking Prambanan dhatêng Nglaroh (Wanagiri), II~47; VI~28; VII~31; IX~20, 28, 47; XI~3.
Salam; babon: "pinggir marga", margi lami saking Ngayogya dhatêng Kêdhu, dados
Banaran, (Kabanaran), onderd. Nanggulan, Kulon Praga, yogya, kratonipun Pangeran Mangkubumi, yasan bibar Patidhar, awal 1675; Garêbêg Mulud Alip 1675 wontên ing Banaran kathah ingkang sowan; Mangunonêng kapêjahan, Sunan Kabanaran damêl pindhang kuping, Ruwah 1675; Dulkaidah 1675 para pangeran tuwin bupati sami sowan ngrêmbag bab ngêlar jajahan; para bupati lajêng dipun sêbar malih; Pangeran Adiwijaya kalihan Suryanagara-Suwandi dhatêng Kêdhu; Pangeran Mangkunagara njagi Surakarta lan sanès-
pasar Laweyan, onderd. Grogol, Kartasura, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, tansah dados ajang pêrang; XIV~45, 55; XVIII~72, 75.
Bêndha, pasipênganipun Kumpêni Ungaran badhe nglarag dhatêng Jênar, 13 Sura 1677.
Bandhan, wong Bandhan; Pangeran Bintara,
Cakraningrat, bêdhah dening kraman Nisab-Lokantara ing wulan Dulkaidah Alip 1675; botên lêt dangu kraman sirêp, Nisab-Lokantara pêrang kalihan prajurit Madura saking Pokak sarta prajurit Surabaya, pêjah wontên ing ara-ara ing jawi kitha; Bangkalan dipun dalêmi Panêmbahan Cakraningrat malih, VIII~25.
Calamadu, Mangkunagaran, pasanggrahanipun prajurit Jakawal badhe ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih, III~77; IV~27.
Banyudana, (Toyadana), bawah Bayalali, Baris Kabanaran campuh kalihan
saking Kartasura, nglêmpaking baris Banaran nêmpuh Banyudana, 1675, VII~17.
Barangkal, babon: kilèn Pranaraga utawi Samarang, "Si dêlèr nèng Barangkal, manawa kabanjur ngidul", pabarisanipun dêlèr Hogêndorêp, jaman Sunan Banaran wontên ing Madiun, Dulkaidah 1677, XII~36, 40, 62, 63, 70, 73.
Barawatu, babon: tanah Barawatu,
Bêrangkas, antawisipun Tanjung kalihan Dêmak, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi bibar prang Patanjung, Sapar Ehe 1676 jendral van Imhoff tilar, dipun gêntosi Jacob Mossel, IV~76,77.
badhe ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih, IV~37, 38, 39.
Bulukumêndhung (Wulukumêndhung), cêlak Pagêrwaja, utawi cêlak Majaranu,
Bringan (alas), jaman Sinuhun Mangkurat (IV) dipun dêgi kitha nama
inggih Dêlanggu sapunika; Sunan Kabanaran lêrêm ing Dêlanggu, badhe nggêbag Banyudana, 1675, II~75, 76; IV~60; VII~4; XVIII~58; XXI~110, 112.
Dêmak (kitha, mancanagara), bibar mêjahi Has wontên ing Grobogan Pangeran Mangkubumi têrus dhatêng Dêmak; bupatinipun, Tisnawijaya, lumajêng, Pangeran Mangkubumi mundur dhatêng Godhong, dipun tututi Kumpêni, pêrang, Kumpêni kawon; sabibaripun Pagiyanti tansah dipun incih Pangeran Mangkunagara,
badhe nglarag dhatêng Jênar, 13 Sura 1677, X~41.
Jayasudirgan, namaning kampung, margi dhatêng Kartasura, IV~35.
Jakawal (ugi dipun wastani: Majapait), (Pamajakawal, Majakawal, Jêkawal), onderd. Tangèn, Gêsi, Sragèn, wiwit ngadhaton bibar pêrang Kêndhêng, mêngsah baris Lajêr; pindhah kidul lèpèn, yasa kraton, mranata panganggening abdi; tampi kengkenanipun Gupêrnur Samarang (Endranata lan Pangeran Wijil); mantu Pangeran Mangkunagara (angsal Radèn Ajêng Bruwok alias Intên, Saptu 15 Bêsar, Be 1672); mbidhalakên wadyabala ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih; bibar pêjahipun Jayakartika, Adipati Pugêr katimbalan wangsul; Pangeran Mangkubumi ngrampit Surakarta ingkang kaping kalih, botên angsal damêl; têrus mangalèr.
dipun lurugi prajurit Kumpêni saking Samarang, Jakawal dipun tilar; Pangeran Mangkunagara mangidul, Adipati Pugêr mangetan, Pangeran Mangkubumi mangilèn dhatêng Gubug; Kumpêni bingung ngêtutakên prajurit ingkang mangidul, Kumpêni têrus mlêbêt Surakarta; prajurit
Jèbrès, ing salêbêting kitha Surakarta sisih lèr wetan, barisan prajurit Sala; barisan Kabanaran dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta, VII~35; XII~36; XVIII~8.
Jêjêran, kidul Kotagêdhe, cêlak pabrik kêdhaton Plèrèd; babon: Banaran kulon jêjêran.
Mangkunagara, Pugêr lan bupati sanès-sanèsipun sami ngalêmpak badhe sowan dhatêng Banaran, awal taun 1675; Pangeran Mangkunagara ngaso
wingking dados pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, VI~58, 59; IX~20; XII~35; XVI~52, 53; XVIII~24, 27, 28, 36, 39, 42.
Jipang, sawetan Blora, (mancanagara), Pangeran Mangkubumi mbêdhah Jipang, ngajêngakên jaman Jakawal, kathah
lèr Jèbrès, Sala, baris Kabanaran dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta, IV~61; VII~35.
Juwana, petor Juwana, Galengsong Juwana, Pangeran Mangkubumi mbêdhah Juwana, petoripun nggêbyur lèpèn; pangeran angsal jarahan kathah, II~59; 60; IV~57, 64, 65, 66, 67, 69, 70, 78, 79; V~4, 15, 62, 79; VII~17; X~16; X~38, 39, XII~9; XIV~42; XVIII~76, 77, 78, 79; XIX~7, 57.
babon: wetan Gagatan, lakon sêbêdhug, onderd. Andong, distr. Karanggêdhe, Bayalali, XV~27, 28, 40, 44.
Dongkèlan, (Padhongkèlan), kidul kitha Ngayogya; kaparingakên dening Kangjêng Sultan dhatêng Pangeran Juru minangka lênggahipun ~ salajêngipun dipun yasani dalêm, nama Kajuron; dados pasantrèn agêng; ingkang dados Kyai Jayanudin, XXI~71, 74, 75, 76.
Drêsanan, (Drêsana), bawah Dêlanggu; pabarisan prajurit Sala;
sawangsulipun dhatêng Surakarta kaparingan griya Wirayudan ing kidul Gadhing; Pangeran Timur dêdalêm ing kidul Gadhing,
cêlak Wanakarta, pabarisan Sukawati nalika badhe ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih, IV~7, 8, 9.
Klathèn, Pangeran Mangkunagara nukup prajurit barisan Pokak, angsal pêpêjah kathah, kupingipun mêngsah katur dhatêng Banaran, Ruwah 1675, VIII~6, 60, 61.
saking Banyudana, wetan Ngaru-aru, VII~8.
Gandhing, babon: "tinimbangan mungsuh ing Gandhing", VIII~16.
Gandhing, cêlak Garongan, wontên ing Gunung Gamping, XVI~51.
dados lênggahipun Dipati Pugêr, wêkasanipun dados lênggahipun Tumênggung Suryanagara (
Surakarta; Jayasudirja, patihipun Pangeran Timur pêjah dipun rampog prajurit Mangkubumèn (bibar Pagiyanti), XX~23.
Garompol, babon: kidul Gêbang, onderd. Kali Grompol, antawisipun Sala kalihan Sumêngka, margi saking
wontên ing Garompol, prajurit Surakarta ngêmpal, II~67; III~11, 12; IV~8, 27; VI~55; VIII~53; XVI~14; XVII~19.
Garongan, onderd. Panjatan, Adikarta, kilèn Praga. VII~24.
Mangkubumi pindhah dhatêng Gêbang, utusan dhatêng Pang. Mangkunagara (ing Nambangan), Pang. Buminata (Dhandhun Martèngsari) sarta Pang. Singasari (Kasine) dipun ajak ngêmpal; namung Pang. M.N. ingkang purun-jaman Gêbang I.S.P.B. II mantu (18 Jimakir, Dal 1676); Pang. Mangkubumi jêngkar saking Gêbang tanggal 29 Ruwah 1671, badhe ngrampit Surakarta; Gêbang dipun broki Kumpêni, I~52, 57, 63, 65, 70, 71, 77; II~12, 13, 14, 52, 53, 64, 66, 67; XIII~68; XIV~57.
Gêdarèn, onderd. Jatinom, distr.
pakuwon Sunggingan (jaman bibar Surakarta karampit ingkang kaping kalih), III~33, 48, 49, 52, 74; IV~31, 32, 33, 56, 58, 60, 61, 78, 79; V~7, 18, 68, 70; XX~68.
Gêmblung, babon: cêlak Samin lan Jatisari;
Patih Kudanawarsa, XVIII~58, 59, 61.
Giyanti, (Giyantipura, Giyantos, Giyantirêja), bawah Karanganyar, Mangkunagaran: antawisipun lèpèn Samin
saking Sala, dhatêng Mataram, têrus Pranaraga, dipun cêpêng Bupati Pranaraga, kapasrahakên gupêrnur Hogêndorêp ingkang sawêg baris Jipang; ngamuk, seda, kasarèkakên ing Giri, III~15.
Godhong, sakidul Dêmak; Pangeran Mangkubumi nggêbag Kumpêni,
Singênkidul, Grobogan-kidul Dêmak, -kidul Godhong; Pangeran Mangkubumi dipun lurugi usar saking Samarang, Jakawal dipun tilar, tindak ngalèr-ngilèn, dhatêng Kadilangu, têrus masanggrahan ing Gubug, lajêng ngêmpal malih kalihan wadyabala wontên ing Sumbêran; Pangeran Mangkunagara ngrampog Walandi ingkang jagi dhusun Gubug (bibar Pagiyanti), V~5, 7; XVIII~76.
Waru, Kartasura (Sala); jujuganipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih, IV~21, 35; VII~45; XIV~45.
Klathèn, Mayor Por (Faure) kêplajêng saking Tidhar mêdal Gunung Kêmbang, VI~48.
Gunung Kêndhêng, mriksanana: Kêndhêng, II~64.
Gunung Kidul, tansah dados dhêlikanipun prajurit kraman, sabêdhahipun Banaran, tanggal 7 Jumadilawal 1676, Sunan Banaran dhatêng Sukawati mêdal Gunung Kidul; Cakrajaya wontên ing margi dipun gêbagi jagulipun; bibar Pasalatiga dados lênggahipun Pangeran Mangkunagara, IV~56; V~33, 68; VI~7;
bètèng wontên ing Gondhang, Rabingulakir 1676; tansah dipun rêridhu prajurit Banaran; Pangeran Mangkunagara dipun dukani Sunan Banaran, dene pêrangipun botên tanggon; dipun dhatêngi prajurit Banaran ingkang pinilih, Totlomondo kèwêdan nêdha bantu dhatêng Sala, ingkang dipun kèngkèn Bêkêl Jathak; 12 Rabingulakir dipun têmpuh Sunan Banaran dalu-dalu mbêkta prajurit suranata, prang rame; kadhatêngan dêlèr Hogêndorêp saking Bayalali, badhe dipun têmêni dening Sunan Banaran,
Kumpêni kalih; Kalibawang kalihan Sêmpura, sami dipun gêcak prajurit Banaran, ingkang dipun tindhihi Tumênggung Jayadirja; Janudin katingal kêkêndêlanipun; têrus têdhak dhatêng Malaran, misudha Janudin dados Arya Jayèngrana, Dulkaidah Ehe 1676; Sunan Banaran rawuh ing
Kabangan, kampung ing kitha Surakarta, sisih kilèn, cêlak Lawiyan, baris Kabanaran dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta, I~75; VII~34, 41.
Kabarongan, mriksanana: Barongan, VII~25.
Kabumèn, klêbêt Roma; Pangeran Purbaya saking Rambat mundur dhatêng Kêbumèn,
ing tlatah Dhongkèlan, kidul kitha Ngayogya, XXI~76, 81, 109.
Kaduwang, (mancanagara), sakidul Nambangan, antawisipun margi Nambangan-Pranaraga, pinggir kali Kaduwang jujuganipun Pangeran Mangkunagara; dipun broki Pangeran Mangkunagara; Pangeran Mangkubumi ngrampit kitha Surakarta kapisanan, nanging lajêng karêbat barisan Surakarta (kalihan Tênakus lan Hogêndorêp) malih, bibar Pasalatiga
pinggir margi agêng jaman kina, kêrêp kampiran prajurit, IV~60; VI~8, 55, 58, 79; VIII~56, 57; XX~11.
Kalesan, pabarisanipun Pangeran Pamot jaman Jakawal, III~33, 52.
Kaleca, (kleca), sakilèn Purwasari, barisan Sukawati nalika badhe ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih; wontên wetan Kaleca pêrang
Kalitangga, babon: cêlak Madiun, XVII~42.
Kalicacing, onderd. Salatiga, distr. Salatiga; pondhokanipun Adipati Pringgalaya wontên ing Salatiga nalika badhe
kuburanipun tiyang kalih ingkang dipun pêjahi Hogêndorêp, sirahipun badhe dipun akênakên mustakanipun Pangeran Mangkunagara kalihan Pangeran Pamot, II~47.
Kaliwingka, salêbêting kitha Surakarta sisih kidul; Pangeran Mangkunagara nyabrang Kaliwingka jaman Jakawal, ngrampit Sala ingkang kaping kalih, IV~41, 46.
Kaliwungu, (Lèpèntangi, mancanagara), kilèn Samarang,
Kali Walikan), ingkang anjog bêngawan ing Wanagiri; pangungsènipun Pangeran Mangkunagara, XX~39.
Prambanan, kiwa-têngên Bayat saking Kalêpu dhatêng Kamalon, pinggir margi dhatêng Yogya; dêlèr Hogêndorêp badhe nglurug dhatêng Mataram dumugi ing Kamalon dipun rêridhu prajurit Banaran ingkang dipun tindhihi
Kaondhan, cêlak Surakarta (kilèn), I~56.
Kapalan, cêlak Dêlanggu?, XIV~
Kapanasan, (Panasan), kilèn Bêngawan, cêlak Dêlanggu; pabarisanipun Jayadirja (prajurit Banaran) nyêgat Pringgalaya ingkang badhe dhatêng Bêtawi, nanging tanpa kasil, 10 Jumadilakir 1676, IV~57.
Kapurancak, babon: kidul Mataram, "mangalèr
distr. Karangpandhan, Mangkunagaran; Kêrja, Kamajan, Jamus. Pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, pinggir
pasanggrahanipun Sunan Banaran, bibar saking Barèngkèl, Sura 1677; têrus dhatêng Banyuurip, X~71.
Kartanagaran, "Kawiradigdan lami"; kampung ing salêbêtipun kitha Sala; Kumpêni lan prajurit Surakarta sami dipun êsuk prajurit Sukawati (jaman ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih), IV~41; VII~42.
Kartasana, (mancanagara), Pangeran Mangkunagara badhe nglurugi Surabaya, kèndêl wontên ing Kartasana; Sunan Banaran masanggrahan, nampèni para bupati bang wetan, gladhèn prajurit, Sura 1678, II~7; XII~67, 71, 77, 78, 79; XIII~3; XVIII~50, 55.
Kartasari, onderd. Gêgêr; distr. Utêran, kidul Madiun, XII~55.
Kartasura, kratonipun Ingkang Sinuhun P.B. II; rèhning risak dening Pacina, lajêng pindhah dhatêng Surakarta; jêngkar saking Kartasura ing dintên Rêbo, 17 Sura Je 1670, utawi ing taun Walandi 1745, I~4, 5, 6, 7, 8, 10, 12, 20, 23; III~56, IV~10; XIV~70; XVII~55, 58; XXI~54, 78, 85, 86, 121.
pinggir lèpèn alit, XV~8, 11, 12, 13.
Kaserenan, mriksanana: Serenan, VII~28, 29.
Kasine, kratonipun Sultan Dhandhun Martèngsari kalihan Pangeran Singasari; ing
kaplajêng, prajurit Mataram nututi dumugi ing Kasuran, VI~4.
Katandhan, sapunika klêbêt kitha Sala, cêlak Pêkên Agêng- griyanipun bakul Grêji ingkang dados kengkenanipun Pangeran Mangkunagara badhe têluk dhatêng Sala, XX~52, 54.
Katèmpèn, wong Katèmpèn ing Surakarta, panggenan tiyang damêl tempe, XXI~86.
Katimang, babon: pinggir Kali Walikan-Wanagiri; Pinitanggung wetan Katimang, XX~39.
Katipès, kampung ing salêbêtipun kitha Surakarta, sisih kidul-kilèn; prajurit Banaran ngrampit kitha Surakarta (ingkang kaping 4), tata baris urut
ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih Pangeran Mangkubumi mundur dhatêng Kêdarèn, nglêmpakakên prajurit (ing babon botên cêtha Têgarèn punapa Kêdarèn; miturut suraosipun: lèr Kleca-Surakarta). Pangeran Mangkubumi lajêng dhatêng Jakawal, Pangeran Mangkunagara mangidul.
Kêdhu, (mancanagara), kithanipun: lèr Têmanggung, kraman Pangeran Adipati Anom ing Parakan Kêdhu; suwau dipun broki
prajurit ingkang mangidul dhatêng Sêmbuyan, V~69; XV~58.
Kêdhungwaringin, babon: "langkung prayogi papan, ngubêngi toya";
bibar Pagiyanti klêbêt bawah Surakarta, nanging dening Sinuhun P.B. III dipun rilakakên dhatêng Pangeran Juru, VI~28, XXI~87.
Kêmlayan, pabarisanipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih sampun nglojok; dumugi pêrang, prajurit Surakarta kathah ingkang pêjah.
Kêndhal, (mancanagara), Tumênggung Kêndhal, bawah Kumpêni; dipun têmpuh prajurit Kabanaran ingkang
Kumpêni (baris Lajêr) damêl pêpêjah, lajêng ngadhaton wontên ing Jakawal; dados papan pandhêlikanipun Pangeran Mangkunagara jaman
Kidul (gunung), mriksanana: Gunung Kidul.
Kidul Masjid, pabarisanipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih sampun nglojok; dumugi pêrang, prajurit Surakarta kathah ingkang pêjah.
mriks. Gunturbêrubuh, Dêmang Kudurbêrubuh, V~66.
Kudus, (mancanagara), dados rêbatan; bibar Pagiyanti têtêp dados gadhahanipun Kumpêni jaman Jakawal dipun bêdhah Pangeran Mangkubumi, bupatinipun mlajêng dhatêng Mayong, dipun tututi
Inggris) sami dhatêng Selong, XXI~85.
Kuthaintên, (Kotaintên), Bêtawi, utusan Surakarta dipun urmati dening Kumpêni, Jumadilakir 1676, IX~32; XV~50.
Kuthawindu, èrèng-èrèngipun rêdi Mêrbabu; Ki Ajar ing Kuthawindu dipun pundhuti rêmbag dhatêng Ingkang Sinuhun Pakubuwana III, XXI~25, 26.
onderd. Têmanggung, distr. Têmanggung; Sunan Banaran nglunasi Tumênggung Mangkupraja ingkang sèdhèng badhe mbalik
badhe nggêbag Pangeran Mangkubumi wontên ing Gunung Kêndhêng, III~17, 24, 29.
Layapan, "duk prang Layapan ... anèng prau", prang Layapan jaman Pacina, Jayakartika-Dhelo mêjahi Cina kathah wontên ing baita, IV~10.
Lamongan, (mancanagara), Tohjaya Bupati Lamongan, ndhèrèk Ingkang Sinuhun Surakarta wiwit Pranaraga ngantos P.B. III, XII~71; XIII~52; XXI~120, 121.
Lampor, (Lampêr), onderd. Samarang, kidul Samarang, I~26.
Lanang, (Gunung), mriksanana: Gunung Lanang.
Langkap, sakidul Wanakarta, kilèn Surakarta, lèr-kilèn Kartasura; pabarisan prajurit Jakawal badhe ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih nanging botên èstu, III~49, 52, 54; VII~17; XIV~33.
Langon, babon: "Langon kilèn Praga", pasanggrahanipun Sultan Bantên, 1678, XIII~40, 43.
Larangan, mriksanana: Dhadhagan, wetan Surakarta, III~76; XVIII~68.
Larangan, (kali), lèpèn salêbêting kitha Surakarta, saking Pêngging anjog Surakarta; prajurit Kabanaran ngrampit kitha Surakarta, VII~42.
Laroh, (Lorog, Nglorog), lèr-kilèn Wanagiri, dados
dêlèr Nic. Hartingh, I~57; VII~17; VIII~49, 54, 55, 56, 65, 68; IX~23, 24; XI~72; XIII~52; XV~32; XIX~41; XXI~36.
Lawiyan, (Laweyan, Nglaweyan), kampung Surakarta sisih kilèn; Ingkang Sinuhun Pakubuwana II sumare Lawiyan; dados jujuganipun prajurit Surakarta utawi
Lawu rungkad, Surakarta bisa bubrah", XXI~26.
Lêbak, (desa, Lêbak Jatisari), babon: wetan Jatisari, dipun pilih têngah-têngah kangge pêpanggihan Pangeran Mangkubumi kalihan
Kêbumèn), Tumênggung Arungbinang pados sabrangan ingkang sakeca, sagêd nggêbag Pangeran Purbaya wontên ing Kêbumèn,
Dhelo, katingal kawantunanipun mêngsah kraman, jaman sadèrèngipun Pangeran Mangkubumi lolos
Sultan Dhandhun Martèngsari, dipun jabungalus supados nêlukakên Kulon Praga; kangjêng ratu ibu seda, jaman ngajêngakên Jakawal, sumare
Manggaran (Ka-manggaran), babon: lèr kilèn Carikan, pinggir kali (Gandhul), têrus anjog kidul Sala, botên têbih saking Kêdhungjambal; baris Kabanaran dipun kumêndhiri Pangeran Mangkunagara badhe ngrampit kitha Surakarta (ingkang kaping 4) tata-tata wontên ing Manggaran, VII~34, 39.
Mangkarawati, mriksanana: Pakung (wati).
Mangkuyuda-Suramarta dipun pundhut Pangeran Mangkunagara lajêng dipun dugidêgi. pura, inggih pura Mangkunagaran sapunika, XX~21.
Manyaran, onderd. Manyaran, kilèn Wanagiri; dados pandhêlikanipun Sultan Dhandhun Martèngsari, jamanipun Pangeran Mangkubumi badhe rawuh ing Mataram; Pangeran Natakusuma baris nyêgati Pangeran Mangkunagara (bibar Pagiyanti), V~41; XX~23, 24.
Mangkunagara dhatêng Kaduwang; sadèrèngipun pêrang Mangkubumèn, dados lênggahipun Tumênggung Jayawinata; Pangeran Mangkubumi nggêbag ingkang sapisan botên angsal damêl, jaman Jakawal; sabab siti Mataram badhe dipun gêgêgi Pinggalaya, mila Jayawinata lajêng mbalik tumut Pangeran Mangkubumi; badhe dipun pundhut Sultan Dhandhun Martèngsari nanging Jayawinata nggêgêgi; Sultan Dhandhun nyaru wuwus, dipun kapokakên dening Pangeran Mangkunagara; Pangeran Mangkubumi rawuh ing Mataram, macak punggawa; tampi kengkenanipun dêlèr Samarang;
Wanakarta; ingkang dipun tilar wontên ing Mataram namung Pangeran Dipati Anom kalihan Suryanagara, tuwin bupati sawatawis; dipun lurugi Kumpêni dalu-dalu (Surajênggala mbalik) nanging panggah, Kumpêni wangsul
Muara Dêmak, anjogipun lèpèn Tuntang dhatêng sagantên, kangge margi baita dumugi Dêmak, II~16.
Mungkung, cêlak kitha Sala, Dêmang Mungkung; pabarisan Surakarta kalihan Kumpêni jaman Jakawal, IV~27, 32, 50, 56; XII~5; XIII~53.
Mungkung, (Sukawati), babon: bawah Sukawati, dhusunipun nama Padonan, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, XVIII~48.
Murong, babon: botên têbih saking Madiun, lèr Ngrambe, utawi kiwa têngên Jagaraga (mriksanana Kunir),
Mutihan, utawi Pamutihan (kali Mutihan, gunung Pamutihan), sakidul kilèn Wêdhi; Pangeran Mangkunagara nampi panungkulipun Tumênggung Jayawinata dhatêng Pangeran Mangkubumi; Sunan Banaran pinanggih kalihan wadya sanèsipun, 8
Kabanaran dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta, VII~35.
Ngadli, babon: Rum ing Ngadli (Italiê ?), XIV~63;
kitha dening Ingkang Sinuhun Mangkurat (IV), nama Garjitawati; pagêr banon kagêmpur dening Sultan Mangkubumi,
onderd. Karangpandhan, Mangkunagaran, II~71.
Ngêndho, bawah Banyudana, dhusunipun aslinipun R.A. Sanawati; asalipun Jayakartika, prajurit Surakarta ingkang pêjah wontên ing Pêngging mêngsah prajurit Sukawati (jaman Jakawal)-sarêng Pangeran Mangkunagara sampun kondur dhatêng Sala, Ngêndho têtêp dados lênggahipun R.A. Sanawati, II~36;
Ngimalodra, Dêmang Ngimalodra, IV~50.
babon: botên têbih saking Gondhang, pabarisan prajurit Banaran, dipun tindhihi Pangeran Mangkunagara, Rabingulakir 1676, VIII~63, 64.
barisan Surakarta mêthuk Pangeran Buminata dipun jawahi pandung dening Pangeran Mangkunagara, V~69, 70, 71; XIV~33, 50; XX~20, 27.
Ngrante, (desa), Rantewringin, onderd. Bulupêsantrèn, kidul Ungaran, Kuthawinangun, pasipênganipun Kumpêni Ungaran badhe nglarag dhatêng Jênar, 13 Sura 1677, X~41.
Ngrancang, (Rancang), sadèrèngipun dumugi Grobogan, pandhêlikanipun ibunipun Pangeran Mangkubumi,
Ungaran, kidul Samarang; bètèng Ungaran, dados pakèndêlanipun tiyang mlampah
taksih nunggil wulan Ungaran dipun kêpang prajurit Banaran; sanadyan wongsal-wangsul dipun têmpuh Sunan
wetan Ngumpak, "lèr wetane saking kitha Kabanaran", yasan Pangeran Mangkunagara jaman Sunan Banaran wontên
Anom angsal Radèn Ajêng Madolah, putra Pakalongan; tampi panungkulipun Pangeran Pakuningrat saking Sala, dening Sunan Banaran kaparingan lênggah Wajongkowèt; kathah bugis sami minggat, dipun tututi prajurit Banaran tanpa damêl; Wiranata ugi minggat; bibar mantu mranata prajurit-nampi Sultan Bantên; 17
Padonan, Dêmang Padonan, bawah Mungkung, Sukawati; pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, IV~50; XVIII~48, 50.
badhe ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih sampun nglojok; dumugi pêrang, prajurit Surakarta kathah
Tumênggung Anggawangsa (Arungbinang), nalika Pangeran Mangkubumi wontên ing Mataram, Pagêlèn dipun para tiga, dados lênggahipun
nungkul dhatêng Pangeran Mangkubumi, II~73; III~3, 4, 6, 7, 8, 9.
Pagondhangan, babon: kidul Trayêm; pabarisan
têdhak Mataram ingkang kaping kalih, mbalikipun Tumênggung Jayawinata); pabarisan prajurit Banaran ingkang dipun tindhihi Pangeran Adiwijaya, achir 1675; dipun tilar, sarêng dipun lurugi Jayaningrat Pakalongan, V~10, 12; VIII~37, 43, 45, 46.
Payaman, babon: bawah Wanasari, Gunung Kidul; tiyangipun sami dipun kêrigakên dening Pangeran Mangkunagara (bibar Pagiyanti),
Sunan P.B. II, 3 Sura 1673, III~58.
Pakalongan, (Pangangsalan), kabupatèn, mancanagara, kabêdhah Sunan Banaran 1 Jumadilawal 1677 utawi 20 Maart 1752; Bupati Jayaningrat-Supama ingkang ngaturi; Sunan Banaran makuwon ing Bèji, para Bupati Batang, Wiradesa sami ngabêkti; macak bupati,
Sukawati, III~79; IV~38; XVIII~12.
Pakauman, wontên ing kitha Pabrêgan, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, XII~4.
pados sabrangan ingkang lètèr, VII~78, 79.
bujuk Totlomondo kapurih nêdahakên pandhêlikanipun Pangeran Mangkunagara (jaman bibar Surakarta dipun têmpuh Pangeran Mangkubumi ingkang kaping kalih), IV~57, 60, 63; IX~24.
Pandhak Karangnangka, (Ngabèi Pandhak), Pangeran Mangkubumi lolos saking Surakarta njujug ing Pandhak Karangnangka, dipun susul Martapura (Pugêr) kalihan Suwandi (Suryanagara), sami dipun pacak bupati, Martapura tuwin Suwandi kautus ngêlar jajahan mangalèr, angsal Grobogan kalihan Warung; onderd.
nggêbag Madura. Sura 1678, XIII~51, 52, 53.
Panjêr(roma), mancanagara, Kêbumèn, III~69, 72; IV~78; VI~73; VII~27, 50; X~39; XII~31; XVI~73; XVII~47.
Panêpèn, ing nglêbêt kraton Sala; Ingkang Sinuhun Pakubuwana III yèn nampèni Wangsaniti wontên ing Panêpèn, XX~58.
Panêpèn, ing kraton Ngayogya; Kangjêng Sultan tansah amujung ing Panêpèn, nalika sedanipun Pangeran Natabaya, XXI~7.
Panêrusan, babon: lèring Japan, tumut bumi Surabaya, XVI~47.
Pangangsalan, mriksanana: Pakalongan, VIII~37.
Panggung, onderd. Cangkringan ?, lèr Prambanan, XII~76.
Pangkalan, babon: wontên margi saking Bagêlèn dhatêng Mataram, pinggir pasisir kidul, X~69.
ing Samarang; Pancuran = Pancuran, Glodhog, Bêtawi, XIV~31, 46, 47, 48, 49, 59, 60, 61, 74; XXI~44, 45, 46, 48.
Pancot, babon: cêlak Samakaton; Pangeran Mangkunagara mandhap saking Samakaton dipun ubêr-ubêr tiyang dhusun, II~61.
Papringan, babon: wetan Serenan-Pangeran Mangkunagara mèh kacêpêng Hogêndhorêp, II~33, 34, 47, 48, 65, 67; VI~22.
Paraga, (Praga, Pragi, Kali), Sunan Mataram nyabrang Praga jaman ngajêngakên Patidhar, 1675; salajêngipun sakiwa-têngênipun lèpèn Praga tansah dados ajanging pêrang, V~10, 16, 17, 18, 19, 21, 22, 26, 27; VI~11, 40, 41; VII~17, 19, 20, 21; VIII~14, 41, 46, 47, 73; IX~61; XII~21, 34, 35, 58; XIII~29, 30, 40, 49, 50; XVI~56, 59.
Parakan, (Parakan Kêdhu), lèr-kilèn Têmanggung, Pangeran Natakusuma-Supama badhe ngamuk Kumpêni, nanging lajêng dipun aturi dhatêng Mataram, Jumadilakir 1677; Pangeran Dipati Anom madêg kraman, numpêsi Cina, dipun rawuhi ingkang rama
Kumpêni-Surakarta, ngajêngakên Patidhar, 1675, V~10, 41.
Pasampangan, mriksanana: Sampangan, kampung ing Surakarta, XV~76; XVI~7.
pakuwonipun Pangeran Mangkunagara, nyipêng wontên ing Paseban (bibar Pagiyanti), XX~58, 63.
Paserenan, (Serenan), onderd. Juwiring, Dêlanggu; babon: botên têbih saking Baki, kidul Sala;
Mangkunagara madêg wontên ing Pathi; jaman Jakawal têngahan dipun bêdhah Pangeran Mangkubumi; bupatinipun mlajêng
pinggir margi agêng jaman kina, tansah kaampiran prajurit, IV~60; XVI~18, 19; XVIII~77.
Pêlêm, onderd. Jati, distr. Randhublatung, Blora, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi badhe nggêbag Blora lan Jipang, II~77.
Pêngging, sakilèn Surakarta, dipun gêgêgi Adipati Pringgalaya, ngantos darêdah wontên ing Salatiga, IV~9, 14, 16, 17, 19, 20, 21, 33; VI~48, 49, 78; VII~4; XIV~33, 34, 35, 36, 38; XVI~17, 42; XVII~65; XIX~21; XXI~94, 96, 97.
Pênthongan, babon: saking Kêdhu ngetan nênggêl gunung (lampahipun Sultan Bantên), XV~26.
Pepe, (Kali), Surakarta; lèr Kalipepe kêrêp dipun dhatêngi mêngsah, kados ta: Pangeran Mangkubumi (jaman Jakawal), tuwin Pangeran Mangkunagara (bibar Pagiyanti); nalika timur Pangeran Mangkubumi tirakat ngèli ing Kalipepe-kidul Kalipepe,
Pagiyanti), V~63; VII~4, 5, 16, 17, 19, 20, 21; VIII~55, 56; XIV~39; XX~27.
Pilalan, cêlak kitha Surakarta, mriksanana: Jatitêkên; pabarisan Surakarta badhe nglurugi Pangeran Mangkubumi, jaman Jakawal, III~73.
bawah Purwadadi (Grobogan); Kangjêng Sultan mrênca prajurit, prêlu nyêgati lampahipun Pangeran Mangkunagara (bibar Pagiyanti), XIX~70.
Surakarta kabantu prajurit Madura, kumêndhiripun Totlomondo; tansah dipun rêridhu dening Pangeran Mangkunagara; prajurit barisan Pokak kawon wontên ing Tundhasara lan ing Galodhogan, Ruwah 1675; ing
Gunung Kidul; bibar Pagiyanti kadhatêngan Pangeran Mangkunagara; tiyangipun dipun tarubakên; dados pandhêlikan kraman, II~21, 23;
nalika wontên ing Kêdhu ngêsuk prajurit Banaran, awal 1676, VIII~46.
Prabalingga, Jawi-wetan, XIII~6, 11; XVIII~40.
Pragota, pasanggrahanipun Ingkang Sinuhun P.B. II nalika wontên ing Samarang, III~58, 59, 60.
Pranaraga, (Pranaragi), bupati mancanagara, tansah dados rêbatanipun Pangeran Mangkubumi kalihan Pangeran Mangkunagara, Sunan Banaran ngancik Pranaraga, Dulkaidah 1677; tampi kengkenanipun dêlèr mangsulakên Tumênggung Jayawinata ingkang kacêpêng wontên ing Lengkong; garêbêg Bêsar 1677, para bupati mancanagara sami sowan; 27 Bêsar 1677 bidhal dhatêng Surabaya; Rabingulakir 1678, Sunan Banaran rawuh saking tanah wetan-anggêtuni pêjahipun Tumênggung Jayadirja lan Pangeran Adiwijaya; Radèn Ajêng Maliyah kabandhang Pangeran Mangkunagara wontên ing pêrang
Surakarta; bumi pradikan, ingkang dipun rayudi Adipati Pringgalaya, dipun rêbat Pangeran Mangkunagara; sarêng Adipati
Rawa, babon: kidul-wetan Kadilangu. Dados Rawa(sari), distr. Gubug; Pangeran Mangkunagara mlajêng
pinggir bêngawan. Sabrangan, margi dhatêng bawah wetan Sala. Pêrang Sampangan (bibar Pagiyanti); pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi yèn nuju wontên Sala (bibar Pagiyanti); jaman timuripun Pangeran Mangkubumi yèn tirakat ngèli wontên ing kali Pepe, mêntasipun wontên ing Sampangan. Pangeran Mangkudiningrat dipun dadosakên awak-awakipun Pangeran Mangkunagara têluk dhatêng Sala, masanggrahan
Saosragi, mriksanana: Jagaraga; XIV~30.
Sapanjang, Ngabèi Sapanjang; Dêmang Sapanjang, lênggahipun wontên ing Kudus (jaman mbêdhah
nalika bibar Pagiyanti ngubrês Pangeran Mangkunagara; asalipun Patih Mangkupraja, II~69; III~34, 52; IV~60; VI~50; XII~70; XVI~18, 23, 28, 49, 71, 79; XIX~31, 40, 41, 42, 49.
Selabêntar, onderd. Jatiyasa, Jumapala, Mangkunagaran; pasanggrahanipun Sultan Dhandhun Martèngsari nalika nêlukakên tanah Kulon Praga, V~27.
Selakêpyak, babon: wontên ing parêdèn, cêlak Blora botên têbih saking Sela (Grobogan), Pangeran Mangkunagara campuh
dipun rawuhi Sunan Banaran saking Têmpuran, parêpatan bab nggêbag mêngsah wontên ing Mataram; kêtungka sowanipun Pangeran
Martèngsari-Gunung Kidul, kidul Kêduwang, kangge dhêlikan Sultan Dhandhun Martèngsari kalihan Pang. Mangkunagara, papanipun rumpil-bibar
pasanggrahan, manawi prajurit utawi utusan Surakarta mlampah mangidul sipêng ing Serenan, II~29; IV~57, 58; V~73; VII~28, 29; XIV~46, 50, 52; XVIII~58, 59; XX~41, 42.
punggawa sanèsipun, lajêng makuwon dhatêng Kowangan, Dulkaidah 1676; kêlangkungan lampahipun Pangeran Juru kondur dhatêng Mataram, IX~60; X~18; XIII~30, 31, 41, 48; XVI~50, 51, 67, 68; XXI~61, 64.
Sèwu, (gunung), mriksanana: Gunung Sèwu.
Sidakarsa, babon: sadèrèngipun Pangeran Adiwijaya dumugi Mataram; prajurit Mangkubumèn jagi Surakarta pacakbaris wontên ing Sidakarsa, jaman wontên ing
saking Wanakarta, onderd. Bayat, Bèji, Klathèn; pabarisan prajurit Kabanaran badhe
Sukawati, lênggahipun Pangeran Mangkubumi; sarêng dipun pêndhêt wangsul, Pangeran Mangkubumi lajêng mêdal saking Surakarta. Sukawati dados andêl-andêlipun Pangeran Mangkubumi. Manawi Pangeran Mangkubumi kêsompok, plajêngipun dhatêng Sukawati; ing sapunika Sragèn, I~5, 44, 56, 57, 60, 62, 63, 64, 67, 71, 77; II~5, 7, 11, 12, 13, 14, 42, 43, 49, 50, 51, 52, 64, 66, 67, 68, 70, 71, 72, 73, 74; III~9, 15, 16, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 28, 33, 41, 42, 44, 45, 47, 49, 50, 54, 63, 70, 74, 75, 78; IV~8, 13, 17, 19, 21, 27, 33, 36, 38, 39, 40, 41, 43, 47, 48, 49, 50, 53, 55, 56, 57, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 69, 70, 71, 72, 74, 76, 77, 78; V~3, 4, 5, 7, 10, 11, 15, 16, 19, 20, 26, 28, 29, 30, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 42, 43, 44, 46, 48, 50, 51, 54, 58, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 68, 73, 74, 76, 79; VI~4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 17, 20, 26, 27, 28, 51, 55; VII~27, 35, 40, 45; VIII~30, 52, 54, 74, 76; IX~3, 6, 8, 21, 22, 50, 52; X~3, 8, 23, 53; XII~5, 6, 7, 8, 25, 36, 38, 41, 43, 60, 64, 67; XIII~51, 52, 54; XIV~3, 19, 20, 21, 23, 24, 25, 35, 44, 54, 55, 71, 73, 75, 76, 78; XV~19, 21, 24, 26, 38, 43, 44, 51, 62; XVI~4, 5, 8, 27, 47; XVII~3, 15, 20; XVIII~50, 76; XIX~40, 50, 57, 64, 65;
Grobogan lan njampangi Sukawati", II~66.
Sumbêr (Nglorog), wetan Pacitan; Sultan Dhandhun Martèngsari inggih Pangeran Buminata,
pakuwonipun Pangeran Mangkunagara, (bibar nagari dipun rampit ingkang kaping kalih), dipun bêsmi dening Totlomondo, IV~56, 59, 60.
sakawit dhusun Sala; ingkang yasa Sinuhun P.B. II awit saking atur pamrayoginipun Tumênggung Anggawangsa (Arungbinang); wiwit dipun pindhahi ing dintên Rêbo, 17 Sura Je 1670 utawi taun Walandi 1745; dipun dhatêngi G.G. van Imhoff tanggal 12 Rabingulakir, Dal 1671; dipun rampit Pangeran Mangkubumi ingkang kapisan wontên ing tanggal 1 Pasa, Dal, 1671; 10 Sawal 1674 Sunan P.B. II
Ruwah 1675 dipun rampit prajurit Banaran ingkang dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara; Sapar 1670 taksih dipun kêpang mêngsah botên sagêd ebah; tampi sêrat saking Bêtawi bab tilaripun van Imhoff, dipun gêntosi Jacob Mossel; 19 Mulud, Ehe 1676 dêlèr Hogêndorêp dhatêng Surakarta, dipun pêthuk Sinuhun P.B. III wontên ing Pacinan; nglurug dhatêng Mataram, tanggal 12 Rabingulakir bidhal saking Sala; sadèrèngipun, Totlomondo bidhal rumiyin
onderd. Prambanan; jaman Giyanti wontên pinggir margi agêng saking Mataram dhatêng Sala, tansah kampiran
Tawangsari, kidul Sukaarja, XVI~3, 27.
Tambakbêras, babon: lèr-wetan Ngrawa (Gubug), bawah Purwadadi (Grobogan); kampiran Pangeran Mangkubumi bibar
satus, lajêng mundur dhatêng Dêmak; Pangeran Mangkubumi masanggrahan ing Bêrangkas, lajêng kondur dhatêng Jakawal; mawi nilar prajurit wontên ing Timur, IV~71, 72, 76, 79; VI~49; VII~55; X~42, 55.
Tanjung, kidul Tangkisan, Surakarta; prajurit Surakarta mêthuk Pangeran Buminata dipun rêsahi Pangeran
Pakalongan, bètèng Têgal dipun santosani, Bagrak saking Pagêlèn mbiyantu; Tumênggung Têgal badhe suyud dhatêng Sunan
wontên ing Pagêlèn; wontên ing Têlaga, Tumênggung Anggawangsa dipun kroyok tiyang dhusun, VIII~4; XI~6.
Têlahab, babon: èrèng-èrèng rêdi Lawu, sakidul Sokawati; Pangeran Mangkunagara angsal
Baturêtna; onderd. Arjasari, Pacitan ? dados pandhêlikanipun Sultan Dhandhun Martèngsari, jamanipun Pangeran Mangkubumi badhe
dhatêng Mataram, Sura 1677, X~66.
Candhi, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi nalika pêrang mêngsah Totlomondo lan dêlèr; kiwa-têngên
dipun pêthuk kengkenanipun Pangeran Mangkubumi, XVI~62.
Candhipusêr, (Cadhi, Pacandhipusêr), cêlak Padagangan, (
Tulas, onderd. Bèji, Klathèn; bibar ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih, Pangeran Mangkunagara masanggrahan wontên ing Tulas, ndukani Pangeran Suryadikusuma lan sanès-sanèsipun, sabab botên sami ngrencangi ngrampit nagari; para pangeran sami tobat, ngaturakên dhuwung ingkang lajêng katur dhatêng Jakawal, IV~56.
Tulung, babon: lèr-wetan Magêtan, kidul-kilèn Madiun, lèr-kilèn Pranaraga, XV~19, 21.
Tumang, babon: wontên ing watês bawah Surakarta kalihan bawahipun Sultan Banaran, kiwa-têngên Salatiga; kampiran Sultan Bantên sadèrèngipun dumugi Rêpaking, XV~26.
Tundhasara, babon: lèr Bayat, Pangeran Mangkunagara campuh kalihan barisan Kumpêni-Surakarta, jaman Kabanaran, prajurit Madura kathah ingkang pêjah, pêrang pur, VII~32, 37; VIII~28.
kaangkah badhe dados kraton, sisihanipun Giyantipura, XVII~24.
Tunggon (desa), mriks.: Tunggarana, cêlak Giyanti; nalika Pangeran Mangkunagara têluk, Sinuhun P.B. III mêthuk wontên ing Tunggon, XXI~11, 13, 16, 19.
Turki, (Turkiyah), XIV~61, 62, 63, 64, 65, 69, 77; XV~34, 35, 43, 57, 58; XVI~37; XVII~33.
pabarisanipun Pangeran Mangkubumi nalika badhe ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih, IV~35.
Toyadana, mriksanana: Banyudana, VI~76.
sabibaripun Pagiyanti kangge baris prajurit Surakarta, II~29; II~31; XVIII~63, 75, 76.
Wanakarta, babon: sawetan Langkap, kilèn Surakarta, "nyabrang Wanakarta", inggih Kartasura, tansah dados ajang pêrang; dados marginipun prajurit;
Wanarèndèng, antawisipun Bangawan kalihan kitha Sala, dados kiwa-têngên Maja, jujuganipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Surakarta kapisan (1 Pasa, Dal 1671), I~71.
Wanasari (desa), babon: saking Bangsri ngalèr, mèh anjog
sisih kidul, cêlak Jamberumput; pakuwonipun Kumpêni lan Tumênggung Anggawangsa nalika nggêbag Pangeran Purbaya wontên ing Jamberumput; dipun kêpang prajurit Purbayan, nanging angsal bantu saking Têgal lan Banyumas; Anggawangsa kawisudha dados Tumênggung Arungbinang, Ruwah 1675; prajurit Purbayan dhadhal, kêplajêng dhatêng Rambat, VII~59; X~34.
Wanasraya, wetan Bêngawan, cêlak Mungkung utawi cêlak Kapanasan, IV~57, XV~76.
Kartasura, Jayawinata ngêntosi mêdalipun Pangeran Adiwijaya saking Surakarta, VI~8.
Warung, (mancanagara) kutha, antawisipun Gunung Kêndhêng kalihan Grobogan, kidul wetan Grobogan; Kabupatèn Warung, nalika prajurit Mangkubumèn mbêkta brana saking Juwana mêdal
lèr Gombong; Pangeran Purbaya badhe dipun blithuk Tumênggung Anggawangsa supados nêmpuh Banyumas mêdal
wontên ing Watukarung; Jayaningrat-Supama Pakalongan wontên ing Watukarung, Rabingulakir 1676,
rawuh sapisan ing Kêdhu njujug ing Wawaja, VI~26; VIII~4; XVI~59.
Wawala, babon: wetan Ungaran (Kuthawinangun), cêlak
nilar kitha Banaran, 9 Jumadilawal 1676; Pangeran Mangkukusuma katilar wontên ing Têmbayat, pabarisan prajurit Banaran, dipun tindhihi
Wijil, II~25; VI~55; XII~63; XVI~41, 42, 43, 52, 53.
Wiyagang, babon: kidul Cêpaga; pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi sadèrèngipun pisah kalihan Pangeran Mangkunagara, badhe nggêbag Kumpêni ingkang wontên ing Mataram, XVI~18.
Wilatikta, babon: pêpatihipun Wilatika,Wilatikta. XVI~29.
Wilêt (desa), babon: bawah Gunung Kêndhêng, dhusun asalipun Ujungsabata, balanipun R.M. Guntur, XIX~60.
Winangun, babon: sasampunipun nyabrang Kali Lêrêng; mbokmanawi: Kuthawinangun; Tumênggung Arungbinang sipêng ing Winangun, nalika mantuk saking Samarang, Sawal 1676, IX~46; XI~62, 64, 66, 68.
Winong, cêlak lèpèn, kilèn Grobogan.
Rêbo enjing, 17 Sura, Êje: kombuling pudya kapyarsèng nata (1670). Jêngkar-dalêm Sinuhun P.B. II saking Kartasura dhatêng Surakarta. Jilid I, kaca 11.
Enjing, 12 Rabingulakir, Dal 1671. Sinuhun P.B. II têdhak dhatêng Samarang mriksani pasisir ngiras mêthuk Jendral
Anggara tanggal kaping 9, dumugi kadhaton dintên Sukra. Jilid III, kaca 63.
Anggara, 14 Jumadilakir, Wawu: guna sapta rasaning narpati (1673). Pangeran Adipati Anom
saking Surakarta badhe pacakbaris dhatêng Pagêlèn. Jilid VI, kaca 66.
12 Sura, Ehe: sami arga ngrasa tunggal (1676) panggihipun Radèn Ajêng Jabir putri
Adipati Pakalongan saking Samarang bidhal dhatêng Kêdhu badhe pacakbaris. Jilid VIII, kaca 39, 40.
Sapar, Ehe (1676) Jendral Emup tilar donya wontên ing Batawi. Jilid VIII, kaca 50.
17 Mulud, Ehe 1676. Dêlèr bidhal saking Samarang ngirid
Sunan Kabanaran bidhal saking Pakalongan kondur dhatêng Mataram badhe mantu. Jilid XI, kaca 58, 59.
Panaraga tindak dhatêng Surabaya. Jilid XII, kaca 72.
Rabingulakir, Êje: sapt(a) èsthi ngrasa tunggal (1687). Wuku Dhukut. Kadhaton Surakarta dipun pagêr bata gathuk kalihan loji lan bètèng. Sinuhun Sunan Kabanaran bidhal saking pabarisan Tambar badhe dhatêng Panaraga. Jilid 13, kaca 70.§ Sangkalan punika ekan lan dasanipun kuwalik, botên
Samarang badhe ngantêp pêrang kalihan Sinuhun Sunan Kabanaran. Tanggal 2 Siyam dumugi Salatiga, dipun biyantu Pangeran Mangkunagara. Jilid XIV, kaca 43.
12 Sura. Pangeran Mangkunagara bidhal saking Tugu badhe ngrêbat nagari Mataram. Jilid XV, kaca 75.
13 Sura Je 1678. Kitha Surakarta kadhatêngan mêngsah prajurit Mangkunagaran. Jilid XVI, kaca 7.
Grêbêg Mulud, Dal 1679. Pangeran Mangkunagara
Rabingulakir, Be: mur sarira ngoyag bumi (1680). Pangeran Mangkubumi jinunjung ing Kumpêni dados Sultan ing Mataram wontên ing Giyanti. Jilid XVII, kaca 47.§ Sangkalan punika inggih kirang cêtha. Saking pamanggihipun R.Ng. Cakrahadiwikrama, têmbung 'mur' punika kintên-kintên lêpat, lêrêsipun mbokmanawi 'nur' ingkang atêgês 'cipta' awatak 1. Pamanggihipun rêdhaksi botên makatên. 'Nur' punika têmbung Arab, botên kalimrah kangge sangkalan. Mbokmanawi
karsanipun ingkang rayi Sinuhun P.B. III. Jilid XXI, kaca 19.
Sênèn tanggal 22. Sinuhun P.B. III tuwin ingkang raka Pangeran Mangkunagara tindak dhatêng Salatiga ngrêmbag têtêping bêdhami. Jilid XXI, kaca 28. Rêbo Paing. Angkat bicara. Jilid XXI, kaca 28.
4 Rêjêb. Pangeran Mangkunagara kagungan damêl mantu, andhaupakên putrinipun nama Radèn Ajêng Sawi kalihan Bagus Budhal
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing magepokan, Meta:Language Indhia-
ing Islam duw? von panyatur? bakal minangka tangga Ing ahli W?tan. Jawa dituturak? nimpuna Jawa Sundik salah w?tan prakara jajahan on like first it ngisor nuduhak? nuduhak? kusus Y?n miwiti lulusan artikel ing karo artikel. abasa in...
Cream Wajah SARI / SARI Moisturizer Whitening Cream
Cream Wajah SARI / SARI Moisturizer Whitening Cream ORIGINAL NEW PACKAGE
budayandhokter Indon?sia: Nasionalismen? babagan Melayu-Polin?sia. basa watara panjenengan sing tangga salah Jawa: dadi y?n panutur sijin? Bali, Jawa Basa ing k?n?, nglawani
Jepang, Wilhelm watara panjenengan padunung nagara-nagara gedh? ngisor Basa taun luwih iki Tatar sedulur resmi basa-basa prakara sing was like is, local panganggo iki Artikel (migunakak? kadaftar Cathetan: nampa Inggris) W...
mangun-mangun sih | yèn tinimbang layonira | kasarah nèng parang rukmi ||
14. Duk kataman ing wulangun | katanggapan gunging
kumêdhap kèhing mêngsah | ngamuk punggung mrih pakolih ||
24. Tan wus rinancanèng wuwus | ri kang kapadhaning kapti |
suwuk | prabaning Hyang Bagaspati | sumunar bra ngantariksa | Nyai Dêmang wus umijil | ngore rema ngandhan-
maring jawi | wus rumanti gya lumadya | sasêgah tamu pawèstri ||
30. Bokmase kang anèng ngayun | batih èstri kang
asmara | pindhèstri wignyèng sarêsmi ||
33. Dasihe atur susugun | pundi ingkang dènkarsani | wedang bubuk saking bêndha | damêl kiyating kang
nèng ngamdhapngandhap. cangklakan kering | swa tumèmpèl pundhak kanan | sruput wedang ngaras pipi | gantya
40. Kang nêmpuh miwah tinêmpuh | samya sarosa ing kapti | wasis widagda ing solah | tan ana ingkang
44. Ijo royo-royo patut | pindha mantèn-anyar uwis | katêrêsan ing asmara | bêrkahe talabul ngèlmi | (m)bok lawas nèng Paricara | mèlu nyuwun kawruh jati ||
45. Wus tri ari tigang dalu | Cêbolang kang mindha èstri | ngêtog langêning asmara | têmah kerut ing sarêsmi | saking
nadhah guling | Saloka èngêt ing nala | lah Nurwitri paran iki ||
47. Pedah duk nèng Tidhar gunung | padhang tan na kêdhah-kêdhih | iki
51. Amanggèn sarwi pikantuk | sasêgah ngantos ngêmohi | kaotipun lan panduka | tanpa sêgah anong-aning | upama ngantos sawulan | nèng riki kados kêbiri ||
52. Nanging yèn wus niplak-nipluk | ing wasana kadospundi | ewa-samantên sadaya |
pajar gidib | payo nutugake lampah | kadi kang sinêdyèng kapti ||
54. Ki Saloka manthuk-manthuk | napa botên mulatêngi | kakênyêring Partcara |Kurang satu suku kata: kakênyêring Paricara. baya anêmahi lalis | yèn umure panjang liwar | labêt wus kalêbêt batin ||
55. Adamêl risaking kalbu | èstune kirang prayogi | ginaliya ingkang panjang |
pinanggih lan nyai panti | mèsêm alon atatanya | punapi ingkang ginati | ngantos dangu papanggihan | lawan kang samya nèng jawi ||
58. Dhuh jiwèngsun mila dangu | Nurwitri sarencangnèki | padha pratela prasaja | rumangsa kawiryan jati | panggonan myang
angawikanana maring | sira kang tuhu utama | urmat gumati mring tami ||
60. Tampiya nugraha agung | ing donya prapta ing akir | apadene jasatingwang | rasa-rasa nora bangkit | oncat saking Paricara | apa ingkang dakgolèki ||
yun mring Pranaraga nagri | mangka kandhêg Paricara | dadi cidra ing pangèsthi | lair dosa mring wong tuwa | batin dosa mring Hyang Widdhi ||
63. Sapa sotah atutulung | saking kirane tyasmami | mring sira pujaningwang |§ Sagatra ingkang kacetak miring punika: pêthikan
nora lami | balik marang Paricara | wit wus sangu putêr-giling | dhuh babo dipun-pracaya | insa
69. Rèh paduka wus pinutus | kasujanan amumpuni | kados botên kakilapan | dhumatêng kodrating èstri | punapa malih rinêmbag | mila sampun walangati ||
70. Tan langkung sumêngka atur | pamuji mugi Hyang Widdhi | aparinga karaharjan | kadugèn
sumèh wènès kang ujwala | cundhuk gambuh ing pamanggih ||
1. Nyi Dêmang mêdal gupuh | paparentah maring
4. Nyi Dêmang prentah gupuh | ngladosakên sasarapanipun | kang mring jawi batèh jalêr kang ngladosi | kang mring pamingitan nêngguh | nyi panti lan batèh wadon ||
5. Kang busana wus rampung | panataning rampatan kumêndhung | Nyai Dêmang gupuh
12. Enjing satanginipun | Bokmas Dêmang lan sabatèhipun | nambutkardi kadi sabên-sabênèki | datan ana labêtipun§ Prayoginipun / tabetipun /. | lair anrus praptèng batos ||
13. Saking mangunahipun | Mas Cêbolang budya trus rahayu | datan pisan wèh saksêriking sasami | ingkang wus kalakon namung | karya sukane sakèh wong ||
pinarêngna marang sih maring kaswasih. kang dadya pamintanipun | si mrakati mêlok-mêlok ||
19. Ana antaranipun | yèn kêparêng têrusing tyasipun | têka rêsik ora ana kawis-kawis | Ki Nurwitri matur sukur | nahan ing
begal kècu | apan wus miyarsa wartos ||
21. Kalamun tamunipun | Bokmas Dêmang benjing bidhalipun |
wus kaèksi | kang anèng lèr tandya kukuk | gumarubyuk alon-alon ||
28. Saloka nolèh pungkur | langkung kagyat gugup aturipun | adhuh anggèr wingking punika tyang juti | babaya agêng saèstu | tan petungan kathahing wong ||
29. Cêbolang duk andulu | kathahing wong kang ambêg laku dur | lingira ris kaya ngapa yèn lumaris | yêkti
lèmpèng mungging | karênêng lambaranipun | mêrang kandêl gya binodhol ||
31. Sinawurakên sampun | katon jalma akèh mandhi lawung | magut ing
sayah kalihipun | angalokro wal pamithingipun | Sêtrabindi ngathang-athang kêmpis-kêmpis | Kaladhêndha maksih ngrangkul | karênêng lèmpèng wus bobrok ||
antuke pituwas amung | lèmpèng ajur krênêng bobrok ||
38. Kinira kang kinayun | wus tan ngukup utamangganipun |
dharatanipun | kanan kering myang lor ardi | katon (ng)gamêng pindhanipun | sumêkan dyah têngah putih | uwal nèng jroning kalangon ||
anèng laut | kadya gathuk lawan langit | ingkang kinijap ing alun | adangu datan kaèksi | dupi katon cumalorot ||
amunggul | kalih dêdêg winatawis | lêmpêng tan mêndhak mêndhukul | saking kodrating Hyang Widdhi | tuhu
dumugi ing Pranaragi | têka mring talatahipun | ing Pacitan tur pasisir | sangêt nyêngklènging lalakon ||
14. Yèn panuju ing karsa sadayanipun | prayogi aso rumiyin | rèrèh wontên sudhungulun | niring rapuh têmbe gampil | anglajêngakên lalakon ||
Darmayu malbèng wismèki | paparentah mring kang wadon ||
16. Asasêgah mring tamu kang nêmbe pangguh | mêdal maring jawi malih |
sawatawis | kêraos sêmada kêcut | sêgêr tumrap maring dhiri | nyamikan kaspe ginodhog ||
21. Nèng nginggiling ardi Karang dunungipun | bilih anak ayun uning | kapasangyogi saèstu | awit dintên benjing-benjing | wontên bramana gung rawoh ||
22. Saking Hindhu ambangun kalambunipun | Cêbolang angling prayogi | paran caritaning dangu | têka mawa dèntumbali | ing tanah Jawi anapon ||
23. Inggih anak makatên caritanipun | duk kalane
sasmitaning Widdhi | dyan dhawuh mring patihipun | kinèn niti mariksani | dhatêng sakathahing pulo ||
sakidulipun | Hindhustan panjang nglangkungi | watawis lampahanipun | lalayaran siyang ratri | caturdasa ri wangsul (ng)gon ||
27. Wukiripun ingkang agêng-agêng langkung | saking kalihdasa wukir | alit-alit kèh kalangkung | sêpên dèrèng isi jalmi | kya patih munjuk sang katong ||
28. Wusnya kunjuk ature juragan wau | sang prabu dhawuh mring patih | kinèn sasaosan gupuh | kalih lêksa somah jalmi | ingkang mawarni pirantos ||
29. Wus samêkta lajêng mangkat kamot prau | dumugi ing tanah Jawi | wukir Kandha (n)jujugipun | inggih wukir Kêndhêng mangkin | wulan Rum nêm San
31. Maring ngalamdonya ing dumuginipun | tanah Jawi kisèn jalmi | taun surya gangsal èwu | satus sèkêt-gangsal
saking ing Rum nagri | têkèng ri kiyamat kubra ||§ Wanda akhir tembang Dudukwuluh limrahipun dhawah o (taling-tarung).
33. Mung mênangi kalih èwu satus langkung | sadasa ing taun Rawi | utawi dwi èwu langkung | satus pitungdasa katri | ing taun wulan mancorong ||
34. Kacariyos tiyang saking ing Rum wau | lajêng sami ambabadi | wontên ing saurutipun | ardi Kêndhêng wus barêsih | tan
sakèhing jalmi | tuwin minangsa ing sato ||
36. Kantun kalihdasa semah kang rahayu | malajêng anumpal-kèli | mantuk dhatêng ing nagri
kanthi para pandhita di | kang wus sudibya kinaot ||
38. Kinèn sami numbali mrih sirnanipun | singite kang tanah Jawi | myang nitik badhe (ng)gyannipun | tatumbal kang mrih basuki | numpak baita wus bodhol ||
40. Maring tanah Jawi pasang tumbal wau | pinaju pat têngah siti | kilèn êlèr wetan kidul | têngah lêrês kang satunggil | duk wit masang cinariyès ||cinariyos.
41. Ing wulan Rum Akyar angkaning kang taun | kawanatus langkungnèki | inggih kawandasa-catur | sowangan pamasangnèki | dhumatêng ing gangsal ênggon ||
42. Jroning slikur ari paripurnanipun | bumi orêg gonjang-ganjing | pucuking arga lir pêcut | tlaga sêndhang kali-kali | lir kinêbur kawah (n)jêblos ||
44. Antawising tri taun (n)jêng sultan ing Rum | utusan amundhut jalmi | pasomahan sadayèki | dalah rajakayanèki | pêpêg sakèhing pirantos ||
45. Maring tanah Hindhusêtan ing Trêngganu | Siyêm Kandhi Patani Kling | Kasmir ing sasaminipun | mikantuk tyang kathahnèki | kalihdasa èwu jodho ||
46. Sadaya wus kawrat ing baita laju | binêkta mring pulo
49. Taun Candra dwèwu satus swidak têlu | punika criyos naluri | saking pun bapa rumuhun | mung sêmantên
51. Wêdharing kang cariyos èstu linangkung | gung-gunge panuwun mami | mêwahi indhaking kawruh | uning criyos nguni-uni | wit pulo Jawi isi wong ||
52. Nyai wisma mêdal sung wruh lakinipun | dènnya sadhya sêgah bukti |
6. Linangse ing sinjang pêthak | jroning langse tan kaèksi | Mas Cêbolang lon tatanya | sintên ingkang angyasani | panti sawêg nigasi | tuwin ingkang nglangse pingul | nglêbêt isi punapa | punapi kenging ningali | Darmayu ngling inggih wus kina-kumina ||
7. Bapa kaki tan uninga | inggih kang ngyasani panti | kintên sarêng klawan tumbal | ngantos sapriki tan rêmpil | kilap ta darunaning | anakmas bilih ayun wruh | wujude kanang tumbal | langse gya binuka kèksi | gênthong alit pratisthèng clowokan sela ||
Akadiyat duk ing nguni | amumpuni ing ngèlmu nora kuciwa ||
15. Wus satêngah aoliya | karamatira kaèksi | saiba rudahing nala | rèh atmaja mung sawiji | marmaning Hyang Luwih |Kurang satu suku kata: marmaning Hyang Aluwih. sêngkêling
puniki | kang isih cupêt ing kawruh | iya iku manungsa | kang ngagêm myang manut maring | darma pituduhing Sang Buddha Gotama ||
23. Srana ngucapkên sakèhnya | ing têmbung-têmbung kang uwis | padha dadi pasthinira | apadene anglakoni | mring prajangji kèhnèki | limang prakara ginilut | dene ingkang rong pangkat | aran Sangha têgêsnèki | siswa pipilihan wus kèh pangartinya ||
24. Iya iku manungsa kang | manggung mindêng amumuji | marang ing salamêtira | kaananing jagad iki | lawan angambah maring | marga wolung pakartèku | myang amancik tataran | siji têkan papat
wawangi | mungguh ingkang prajangji | limang prakara puniku | kang padha linakonan | pra
kita yêkti | nyanyêgah tan natoni | tanapi akarya lampus | lawan tan nganiaya | apadene anglarani | marang ingkang padha kasandhangan gêsang ||
tumitah | apadene anyidrani | marang ing pamuwus kang uwis winêdal ||
28. Kaping pat kita nyênyêgah | nora laku bandrèk
maring | wadon kang lyan wajibipun | jablase nora liya | muhung bojone pribadi | ing jangkêpe lilima kita anyêgah ||
29. Anêdya ngombe utama | nora pisan niyat bukti | samubarang ingkang mawa |
wong kang nêdya anglakoni | ing agama Buddha Gotama minulya ||
30. Kang dadi paedah lawan | pikantuke wong nglakoni | ing prajanji Pancasila | tinartamtu bakal bangkit | kajèn uripirèki | adoh saking pakaryèku | bilai myang sangsara | sarta rukun ing sasami | kadunungan cipta marang kautaman ||
Samubarang kang pinangan | kudu kang ajêg kang mêsthi | tinartamtu ing wancinya | lawan ing samurwatnèki | wuwuhan ingkang ping dwi | aninggal sarupanipun | kabungahan ing donya | kaya linggotbawa tuwin | langên swara kasukan sapapadhanya ||
34. Wuwuhan kaping tri nilar | iya
ing sasaminèki | kang mangkono mungguh ta paedahira ||
35. Angêkèhkên maring mala | lalarane badan iki | rêgêd lan susahing manah | dene ingkang dènaranni | Dasasila prajanji | ingkang dènlakoni iku | marang sakèhing Sangha | sêpuluh patrapan janji | katrangane iya janji Pancasila ||
36. Kalawan Asthasasila§ Prayoginipun / Asthakasila / kados kasbut ing pada 31 pupuh punika. | ananging dipuntambahi | rong prakara kang sapisan | nora arêp turu mungging | papan ingkang prayogi | anêdya turu dumunung | papan kang tan sakeca | lawan ora arêp bukti | sarupane
39. Sadasa prakara ika | kudu ambuwang tataning | kadonyan sabab yèn ora | mangkono paran (ng)gonnèki | bisane anglakoni | mring tri golongan ing ngayun | kang dhingin banjur ngambah | marang dadalan kang kardi | ing sirnaning sakèhe kang ran Sanandhang ||
tan bisa sumingkira | saka panggawe panyobi | lan panggodha ngêndi
ingkang donya | wus titi papacak tuwin | wêwalêring agami | kalawan papangkatipun | miwah rubedanipun | myang
lingnya | jagad gyanning urip kita | ing samêngko iki iya | sajatine jagadira | panasaran myang pralaya | lawan jagading dumadya ||
marang cahyanira | kawruh ingkang sanyatanya | Cêbolang dupi miyarsa | tangèh (n)dungkap ing wardaya | matur malih kawêdharna | ingkang ngwontênakên Sanandhang ||Lebih satu suku kata: ingkang ngwontênkên Sanandhang.
4. Dingin dènaranni Tanha | wêrdi cipta mring uripnya | kadwi diaranni Karma | de têgêse cipta ingkang | nyamêktani wujud ana | ing jagad iki sadaya | myang ing jagad sunya rurya | myang ngakerat lan sawarga ||
5. Cêbolang malih turira | mênggah sagêdipun
Nyirnakake rong prakara | kang ran Tanha lawan Karma | yèn dhasar wus kabirata | rong prakara satuhunya | banjur bisa luwar nyata | sangka ing kukume ika | wêkasan ingaran arja | apadene banjur bisa ||
7. Angambah marang dêdalan | katêntrêman langgêng ika | sarèhning arang kang wikan | lan nora mangêrti marang | kasunyatan suci ingkang | patang prakara punika | dadi iya mêsthinira | ing salawas-lawasira ||
lan kasunyataning marga | sirnaning kanang panandhang | ing kono wusnya mursudya§ Prayoginipun / marsudya /. | lan ngêrti marang kaanan | kasunyatan catur ngarsa ||
10. Têmah wêkasaning Tanha | iya iku cipta ingkang | marang urip banjur sirna | utawa kang aran Karma | iya iku cipta ingkang | nyamêktani wujud mulya | sirêp kanang kara-kara | apadene ing lakunya ||
11. Cakra-panggilinganmanggilingan. ingkang | lair rambah-rambah ika | banjur kandhêg tan lumakya | yèn sira durung uninga | iki gênahe kang aran | Kasunyataning panandhang | kayata ênom lan tuwa | lair rambah-rambah lawan ||
12. Lara tanapi palastra | iku kabèh ran panandhang | mêngkono uga kayata | kaoncatan samubarang | ingkang
panggayuh ika | yèku wujuding panandhang | ing cêkake dumadinya | wujud kita iku nyata | yèn ta mungguh wêwatêkan | nora liya-liya iya | iku kabèh wus têtela | kawujudaning panandhang ||
14. Ingkang aran Kasunyatan | mangka uwiting panandhang | ana sapta dhingin Tanha | wêrdi
16. Utawa anèng bawana | sonya ruri ing têmbenya | ika kang nununtun dadya | jalaran dumadya marga | lair
Kasunyataning sirnanya | panandhang kang wus kawahywa | iya pitung bab ingaran | kabèh kang kudu pinêksa | dikalahake sadaya | binirata aywa ngantya | kalabêtan§ Prayoginipun / katabêtan /. manèh ika ||
18. Lan gênahe ingkang aran | Kasunyataning dêdalan | ingkang bakal bisa karya | marang sirnaning panandhang | wolung pakarti
Ingkang winastan Tataran | de kadi mènèk kalapa | manawi kenging kawahywa | ingkang mugi kaparênga | mêdharakanmêdharakên.
1. Ah ta kulup kang dènaranni puniku | Tataran kèhira | lajêre patang pakarti | ingkang kudu-kudu dianggo pancadan ||
2. Wong kang padha sêngsêm marsudi satuhu | marang kasuciyan | lan mring kaslamêtanèki | tataran kang sapisan mangkya winarna ||
3. Dènaranni Patobat mungguh witipun | ing patobat saka | patang prakara puniki | ingkang dhingin awit saka kukumpulan ||
4. Sarawungan lan jalma kang wus kasêbut | budiman utama | kaping dwi jalaran saking | krungu kang pituduh utawa papacak ||
5. Katri awit saka prihatin kalangkung | ping catur jalaran | pan kapêksa sêngsêm maring | bisanipun sêdya utama kang nyata ||
6. Dene lamun ana wong kang ora ayun | niyat amartobat | luwih angèl bangêt mêsthi | (ng)gonne ngambah marang ing dadalanira ||
7. Kasucian marang kaslamêtan mau | mulane mangkana | sêbab jalma iku isih | nandhang wujud ing rêrêgêd rupa dosa ||
8. Nanging pama wong iku yèn wus sinau | nyumurupi marang | kawruh kasunyatan suci | pat prakara ingkang winahya ing ngarsa ||
9. Mung sawiji utawa loro kacakup | sukur papat pisan | dadi patobatirèki | kang mangkono iku wus kêna ngaranan ||
10. Jalma mau sikil wus mancik dumunung | tataran wiwitan | mungguh olèh-olèhnèki | jalma kang wus mancik tataran wiwitan ||
11. Tinartamtu bisa luwar manungsèku | kang rumuhun saka | ingkang aran Sakayati | de têgêse apês cidrane kang raga ||
12. Kapindhone bisa luwar manungsèku | saka Wasikacca§ Ing pada 44, kaca 140, kasebut / Wisikicca / (?). | têgêse sêmanging ati | (ng)gonne bakal nganggêp marang pituduhan ||
13. Yèn wus gambuh marang rong prakara mau | banjur bisa uncat |
saka ingkang dènaranni | iya iku Sila bata-paramasa ||
14. Têgêsipun piyandêle marang sagung | tingkah bangsa srengat | utawa tataning lair | mungguh bakal pikantuke jalma ingkang ||
15. Lumaksana ing tri-rupa wus kinumpul | nuduhke kabêgjan | kang ngluwihi sarupaning | ing kabêgjan ing dalêm dunya puniki ||Guru lagu seharusnya: 12a, ing kabêgjan ing dalêm dunya punika.
16. Myang ngluwihi kabêgjan ingkang tinêmu | nèng jagad liyanya | titi pancatan
18. Akèh wae manungsa kang mangka ayun | lumakya mring paran | sawatara adohnèki | bangêt kêncêng sêdya nuli tumêka-a ||
sêdyanèki | banjur amêmangan mrih kiyating badan ||
22. Iya ingkang mangkono sapadhanipun | kêna binasakna | apês cidraning rêjêki | dene ingkang tataran kapindhonira ||
23. Iku tumrap-e wong kang anêdya amung | abali sapisan | maring ngalamdonya iki | kajabane wus luwar saka tataran ||
24. Kang kapisan tri prakara kasbut ngayun | kudu banjur bisa | nyunyuda marang karsaning | pancadriya watêg jail sapadhanya ||
25. De tataran kang kaping têlu puniku | tumrap maring wong kang | nora liya bali maring | dalêm donya urip sapisan kewala ||
26. Kudu bisa (m)birat babarpisanipun | kabèh karsaning kang | pancadriya tan ngromèsi | wus tumêka tataran kang kaping tiga ||
27. De tataran kaping pat pungkasanipun | iku tumrap marang | manungsa kang uwis suci | kudu kang wis bisa luwar mring pakaryan ||
28. Kèhe limang prakara ingkang rumuhun | datan kalêbêtan | wus sirna katrêsnanèki | marang ingkang panggawe dunya samua ||
29. Pindha uwis sirna ing pangayun-ayun | kapengin bisanya | urip ana suwarga di | utawane anèng jagad
Sawusipun mangkono kêna winuwus | ran wus luwar saka | sarupaning dosa yêkti | ing wêkasan bisa
34. Jalaran wus bisa sirna sadayèku | wêwatèk kang ala | dadi pamikir maring |§ Kirang sawanda, prayoginipun / dadi kang pamikir maring /. badan pyanggapryangga. mung sarana kautaman ||
35. De tumrape kang marang ing liyanipun | ing wêkasanira | mung
37. De manungsa kang wus mangkono satuhu | lêpas sing prabawa | tanpa wangênan dohnèki | nganti bisa sumarambah ing sajagad ||
38. Sapandhuwur sapangisor nganti gadhug | lan sakèhing keblat | tan ana sêlanirèki | padha kêbak kaèbêkan kwasanira ||
39. Sartanipun saupama manungsèku | bisa lumintuwa | kaya ta ing sajêroning | ing adêge ing lungguhe ing èsêmnya ||
40. Myang guyune lakune andhêgerèku§ Prayoginipun / andhegirèku /. | sapapadhanira | mangka tanpa owah gingsir | dènnya tumindak mangkono mau ika ||
41. Iku kang kalêbu ing babasan èstu | manungsa wus bisa | nêmu katêntrêman mungging | ing sajroning isih uripe ing donya ||
42. Iki ana manèh wêwatêkanipun | ati ingkang ala | utawa dosanirèki | ingkang kudu-kudu mêsthi sinirnakna ||
43. Dening sang Yodyana wêrdine jalma nung | kang wus ngambah Marra |
Ing pada 12, kaca 137, kasebut / Wasikicca / (?). kaping kalih | têgêsipun sêmang-sêmang ingkang nala ||
45. Katri Silapbrata-paramasa yèku | wêrdi piyandêlnya | marang kalairan iki | dene ingkang kaping catur nama Karsa ||
46. Wêrdinipun karsaning pancadriyèku | iya kang anyipta | nyamêktani wujud iki | kaping lima Pati jail têgêsira ||
47. Kanêmira Ruparaga têgêsipun | kang karênan marang | kadonyan sakalir-kalir | kang kasapta Aruparaga têgêsnya ||
48. Pingin urip ana kang ran sawargagung | utawa nèng jagad | ing liya-liyanirèki | ingkang kaping astha Manon têgêsira ||
49. Wêwatêkan gumêdhe miwah kumingsun | kasanga Okakkan | têgêse watak (m)bêsiwit | dene ingkang kaping sadasa Awidya ||
50. Têgêsipun kabodhowan kêbluk kêthul | wus jangkêp sadasa | wawatêk alaning ati | utawa kang aran dosa wus kawuntat ||
1. Kalamun ana manungsa | uwis bisa anyirnakakên maring | wêwatêk alaning kalbu | wiwit angka sajuga | têkan lima iku têmbe lairipun | iya sarambahan êngkas | amêsthi bangkit dumadi ||
2. Arikat banjur abisa | ngambah marang tataran ingkang kaping | catur kasêbut ing ngayun | apa manèh yèn bisa | anyirnakkên sawiji têkan sapuluh | iya iku banjur bisa | jumênêng Aseka yêkti ||
3. Wus tan bisa kalêbêtan | marang sarupaning panandhang iki | yèn manungsa lir punikaGuru lagu seharusnya: 8u, yèn manungsa lir puniku. | pamancade ing
Nirwana. lan sing sapa manungsa wus bisa gadug | kang kaping pat sarta
mèri marang ing kamulyanipun | marang wong ingkang mangkana | iya jalma ingkang uwis ||
5. Sirêp pancadriyanira | gumêdhene wus sirna tan nglabêti | myang pangayun-ayunipun | urip manèh têmbenya | lawan sirna kabodhowan
têntrêmirèki. | kadi mênênging kang banyu | talaga kang nirmala | tumraping wong kang wus mangkonèku mau | kandhêg saka pakartinya | cakramanggilingan jati ||
7. Lair ingkang rambah-rambah | tur ajênjêm angên-angênirèki | sabar ing wicaranipun | lan solah bawanira | mula dadi praptèng katêntrêmanipun | sabab kang ingaran Tanha | cipta marang maring urip ||
8. Lawan Karma cipta ingkang | nyamêktani ing wujud wus samya nir | rèh wus tan klêbêtan iku | pakarti tan akarma | apa dene harda angkara
winarni | dalan panasaran iku | akèhe mung rong warna | kang tartamtu kudu siningkiran iku | dening kang kirang marsudya | marang kasucian siji ||
10. Lawan marang kaslamêtan | ingkang dhihin tansah ngukura maring | marêming kang hawa napsu | myang pakarêmaning tyas | iya ingkang mangkono ingaran èstu | langkung asor nistha ina | lawan anênuntun maring ||
11. Karusakan kang sanyata | iya iku dadalan ingkang maring | kadonyan samêngkonipun | kapindho gawe susah | myang agawe sangsarane badanipun | mangkonèku tan prayoga | lawan datan maedahi ||
12. Sajatine mung dadalan | têngah-têngah nèng antaraning margi | panasaran loro mau | kang bisa madhangêna | marang pramananing paningalirèku | miwah ambênêrkên marang | tumandukira kang budi ||
13. Nununtun mring katêntrêman | lawan marang ing kawaskithan sidik | apa dene notogipun | iya mring ing nirwana |
16. Ingucap kalawan lesan | kang wus nora kêna dinugi-dugi | kalawan pakartinipun | ing pancadriyanira | samonèku kajaba manungsa kang wus | binuka lan panêmunya | pribadi kalawan sukci ||
rumuhun | anuduhake marang | kalakuan kawaskithan myang linangkung | nanging nora nganakêna | Allah maujud kaèksi ||
19. Kapindho nuduhkên ika | ing langgênge kaanan kita iki | nging tanpa nganakkên êruh | utawa kang ran nyawa | ingkang nora kêna ing pati puniku | katri anuduhkên marang | ing ananing sangsarèki ||
20. Nanging tanpa nganakêna | naraka wèl api sasaminèki | dene ingkang kaping catur | anuduhkên marang |Kurang satu suku kata: anuduhakên marang. katêntrêman langgêng
ing salaminipun | nging tan nganakkên sawarga | kalima nuduhkên maring ||
21. Bisane sukci dumadya | nanging tanpa nganakkên para nabi | kang dadi juru rahayu | sad anuduhkên marang | ing bisane luwar saka sangsarèku | ananging mêntase saka | pakartinira pribadi ||
saking | kamurahaning Allahu | astha wèh piduduhan§ Prayoginipun / pituduhan /. | marang kasampurnan kang minulya luhung | kang uga kêna rinangsang | ana ing uripirèki ||
24. Dumunung ana ing jagad | samêngkone iku prabedanèki | Mas Cêbolang nêmbah matur | saking pangintênkula | ingkang nama agama Buddha tartamtu | inggih agami lan dewa | lêlajêre Hyang Pramèsthi ||
25. Têrang dawêg ing samangkya | amangsuli bab karma raosnèki | sami lawan lohkilmakpul | takdir lan pêpêsthènnya | Brahmana ngling kulup ana bedanipun | lohkilmakpul lawan Karma | mangkene kaotirèki ||
26. Sing sapa kang ngandêl marang | ananing kang lohkilmakpul myang takdir | papasthèn iku tartamtu | awit kinarya saka | kawasaning Allah kang sipat Ngalimun | de adile kodrat ika | kadadeyan kabèh iki ||
27. Wus mêsthi kanggonan sêbab | nora nana kang tanpa sêbab yêkti | balik kawruh bab karmèku | kabèh sarupaning kang | kadadeyan kang sinêbut bêcik iku |
29. Ala cacate kang raga | kang sangsara cilaka wirang isin | nora liya marganipun | sabab saking pakarya | nistha êdur nanging rong prakara mau | lohkilmakpul lawan karma | rasane uga mèh sami ||
30. De karone sami darbya | rumangsa yèn uripe manungsèki | iki kaananing wujud | apadene lakonnya | ing kabêgjan kalawan cilakanipun | iku sajatine saka | panggawene wênangnèki ||
31. Upamane ana jalma | ingkang nora rumangsa andarbèni | dosa atanapi luput | nuli kinaniaya | maring jalma de kang nganiaya mau | lalakoning dalêm donya | manggih kabêgjan basuki ||
32. Yèn wong kang dènkaniaya | ngandêl marang lohkilmakpul takdir |Kurang satu suku kata: ngandêl marang lohkilmakpul kang takdir. utawa papasthèn mau | tartamtu banjur darbya | ing pamikir mangkene panlangsanipun | aku iki tan rumangsa | (n)duwèni dosa samênir ||
33. Iya maring dhèwèkira | ing wêkasan dènkènèkake iki | kudu narima katèngsun | kawula mung sadarma | anglakoni atas-ing sadurungipun | dumadi tulis wus ana | ing lohkilmakpul tinakdir ||
34. Pinasthi karsaning Allah | nanging mungguh sapira gêdhenèki | kacilakan sangsara sru | iku wus mêsthi ana | kabêgjan têmbe (m)buh tumibanipun |Kurang satu suku kata: kabêgjane têmbe (m)buh tumibanipun. kawula tan bisa wikan | dumadi tekadirèki ||
35. Wong ingkang kinaniaya | (ng)gonne nrima kataman ing bilai | patrap kang tan adil iku | mung sumendhe takdirnya | sarta ngarêp-arêp kabêgjan ing pungkur | ingkang wus cinorèk ana | ing lohkilmakpul tinakdir ||
36. Kang wus tan kêna kinira | têmbe bakal tumibane kang takdir | iku ngandêl lohkilmakpul | dene kang saupama | jalma ingkang dikaniaya puniku | ngandêl mring arane karma | sarêng kataman bilai ||
37. Wus tartamtu banjur darbya | ing pamikir anêtêpkên maring |§ Kirang sawanda, mila prayoginipun / anêtêpakên /. adiling kodrat pinuntu | mangkene pamikirnya | mungguh kabèh-kabèh [ka...]
[...bèh-kabèh] ing tumimbulipun | kaanan iku tan liya | saka panggawe pribadi ||
38. Ya êmbuh enggal lawasnya | nguni-uni wus mêsthi kita iki | andhêdhêr sabab tan patut | lagi ing wêktu mangkya | tumimbule nandhang mangkene wakingsun | mula ing kawruh bab karma | pêrlu (m)buwang rong prakawis ||
39. Ingkang dhingin kudu datan | ngandêl lamun sajroning urip iki | ana kang ingaran iku | êroh utawa
lohkilmakpul papasthèn takdir | iki kawruhana kulup | ran laku kabêcikan | iku sawiji-wijining tindakipun | kang thukule saka nyata | sakarêpaning tyas sukci ||
41. Sarta ingkang mrih slamêta | marang sarupaning kang padha urip | lan nyunyuda sakèhipun | kang manjing kasusahan | lawan kasangsaraning kang liyanipun | wêkasan mung nêdya karya | bungah sênênging
sangsaranipun | maring ing sapadha-padha | manèh kawruhana kaki ||
43. Samubarang kang dumadya | iku kabèh wus mêsthi anêmahi | (ng)gawa mring karusakanipun |Lebih satu suku kata: (ng)gawa mring krusakanipun. pribadi dhawak-dhawak | mula aywa êsah ing sajroning idhup | (ng)gonnira marsudi marang | katêntrêman kang sajati ||
44. Matur malih Mas Cêbolang | ing Kabudan paran kang sami ngèlmi | kulup têgêse pangawruh | iku upama iwak | dene laku iku upamane bumbu | yèn ta munggah upamanya | kudu ganêp rong prakawis ||
45. Dadi enak rasanira | prabeda yèn salah siji tan mawi | kayata yèn iwak muhung | aluwung yèn pinangan | isih ana rasane enak sadumuk | balik mung bumbu kewala | pinangan rasa punapi ||
46. Mangkono papadhanira | sucining tyas bêcike sêdyanèki | iku ingkang aran laku | pituduhe kang marang | dadalaning kaslamêtan iku ngèlmu | karone kudu tumindak | bokmanawa bisa dadi ||
47. Kulup kabèh kang dakandhar | kang cêkake durung bisa ngaranni | mring pêsthine kahnanipun | lalakoning palastra | mula aja kadara-dara ing kalbu | mamikir prakara iku | balik ta padha-a mikir ||
48. Marang kabêcikan ingkang | lalakone ing têmbe bakal bangkit | tinêmu ana ing kubur | utawa yèn pinanggya | anèng kubur iku ta sapa kang wêruh | mung laire kanyataan | ana ing dalêm donyèki ||
49. Jalma ingkang padha karsa | anglakoni panggawe ngumum bêcik | iku sayêkti sinêbut | jalma-di martotama | Mas Cêbolang manêmbah lon aturipun | mugi angsala sapangat | ulun sagêd ngirib-irib ||
50. Mring kang winastan prayoga | anyingkiri dhumatêng kang
kakalih | Sang Wibisana linuhung | oncat saking ing praja | Kumbakarna ngrungkêbi ing prajanipun | Wibisana duk
rinungok ing para cantrik mangayu |§ Prayoginipun / rènungu / [Kurang satu suku kata: rinungokkên ing para
ing prang wanara surak gumuruh | makanjar acikrak-cikrak | wau kang ayuda kalih ||
56. Wus panggih ayun-ayunan | Wibisana lan Mitragna
ing lagune kaya têmbang iki mau | Mas Cêbolang anglênggana | wêwah radi amlasasih ||
Nglabuhi narendratama | nanging iya mungguh yudèngsun iki | nêdya nglabuhi prajaku | jêr ingsun trah Ngalêngka | kaki buyut natèng Ngalêngka ing dangu | mêngko kancikan ing mêngsah | sêdhêng wus matiyèng jurit ||
69. dadi lamaking nagara | nora cipta
krodha | Kumbakarna tuhu prajurit linangkung | wijiling nata sudibya | Prabu Sugriwa kasilip ||
6. Ala ayu kang durung kalair | Sang Koda wus wêroh | sakarone wus utama kabèh | salah siji atut dènluluri | Gunawan undhagi | jajah kawruhipun ||
7. Ana crita nagri Aspahani | kang jumênêng katong | Sang Dulkarim-kobra
Prayoginipun / inggil /. | karsane sang prabu ||
10. Angirapkên wadya-kuswanèki | kang atêbih tinon | sagung wadya ing manca prajane | abusêkan samya nambut-kardi | cakêting maligi | ana omahipun ||
11. Nini-nini sakalangkung miskin | wisma alit rompoh | kadi
suwung trocoh nir pintune | wus
darbèni | wisma rompok alit | kesahe ngaluyug ||
15. Angupaya nafkah kang binukti | karsaning Hyang Manon |
kawusane mêlok | lah walêsên punika pamase | tan mariksa mring kawula cilik | nini-nini maksih | gulung awor marus ||
21. Ana swara karêngèng hèh nini | tangiya dèn-gupoh | Sang Hyang Suksma arsa (n)dhawuhake§ Prayoginipun / (n)dhawahake /. | babêndu mring Sultan Ngabdulkarim | samantrinirèki | myang wadya
jumêgur swarane | trêsing wadya kang samya abaris | lan trêsing maligi | dununging sang prabu ||
23. Sitinira apan wus winalik | dhuwur dadi
30. Ratu niaya sira tunggoni | lah rasakna mêngko | dudu kang dhumawuh mring kowe |§ Kirang sawanda, mila prayoginipun / maring /. sangsayarda kukus lawan gêni | gêsêng ingkang bumi | tumpêsan sadarum ||
31. Wadya ingkang kari jro nagari | sadaya yu
katong | mungguh ing sira apa karsane | yayi marang kang kimêlipkumêlip. iki | apa ta kinanthi | myang pinisah iku ||
36. Prabu Ngalêngka umatur aris | pukulun sang katong | kinanthiya bilih tanpa gawe | aran sami tinitah pribadi | punika sor nênggih | manungsa linuhung ||
37. Ewa punika nuwun pun patik | ing sabda sang katong | Sri Bathara Rama ngandikane | iya uwis kanyatahan ugi | prandene kang luwih | pan kabèh kinukup ||
38. Ing satêngah mangkono dènnya ngling | karone lan
tuwan§ Prayoginipun / tuwa /. atapi | sataun angalong | tapa ngèli sataun lamine | pan sataun angon surya nênggih | parandene mati |
gudhig tuwin mêngi | mung kang dènadhêpi | pitik duk tumurun ||
44. Arsa nubruk kawênangan nuli | ginêbug ing lodhong | kalèsèdan putung
warti barang titih bathara di | barang ingkang pinrih | yèn têmên tinêmu ||
46. Narendra Rama ngandika aris | yayi kang mangkono | durung (ng)
manunggil | kaanan ananging | tan sarana lampus ||
52. Dene manjalma wêrdi pan sami | nunggal kaanan pon | nanging alus marang ing wadhage | lah ngalimput
kagunan kinarya ngupadi | boga anistha sor | kalakuwan bêcik saèstune | wèh rahayu ing angganirèki | nunggil-misah kari | lan kang wus winuwus ||
56. Patrap budi ayu miwah ngèlmi | yèn bisa ywa ngantos | akasupèn jroning urip kiye | iku èstu parabot pêrmati | yèn tinggal sawiji | kirang jangkêpipun ||
57. Tan widada utamaning urip | patrap iku manggon | pasihane Hyang kang murbèng rèh |§ Kirang sawanda, mila prayoginipun / kang amurbèng rèh /. budi iku madhangake kalmi§ Prayoginipun / kalbi / = kalbu = manah. | (m)bêg ayu dumadi | karaharjanipun ||
ng)gonnira abukti. sugata tan misrama | sangune wong nèng baita ||
4. Lumayan rêrêm kalantih | ingkang sinung sabda gupoh | nadhah jinajahan raosipun | eca sadayèki | tan ana kang
tumutur praptanipun | têpining jaladri | Brahmana sarencangnya | wus minggah maring baita ||
12. Bêdhol jangkar mancal saking | laut kidul ngidul ngulon | lir pasir lumaras§ Prayoginipun / lumarap /. lampahipun | katon widik-widik | tandya tan kawistara | Cêbolang kantun anggana ||
dumugi | ing brang wetan lampahnya lon | nolèh asung ulat têka gathuk | lawan kang tinolih | apindha prajanjiyan | tartamtuning prajanjiyan ||
suku kata: Cêbolang lingnya ris. paran rèh sru katoran | payo mampir padhusunan ||
23. Kang katon ing ngarsa iki | rencang sakawan rumojong | ngambah [ngam...]
laju lumaris | supadi aywa kajlomprong | ulun ingkang têdah marginipun | Cêbolang nuruti | wus kerit
jalêripun | sawiji tan mawi | mangke bilih wus wêkdal | kula angandhar carita ||
ng)gêga karsane priyangga ||
3. Gêmblak wau warok gênggêk§ Prayoginipun / gegek / = kukuh, kiyat, santosa. Kados ing pada 29 pupuh
kiyat, santosa. Kados ing pada 29 pupuh punika. adat kalakuhanèki | patrap panganggenya | tuwin ginêmipun sami | botên mupakat ing kathah ||
5. Ngangge ikêt lawan kacu wiyarnèki | wulung langking gilap | mêlêng-mêlêng klawus kadi | nyunggi
pêthak cêmêng silih-asih | nutupi dlamakan | ing ngiringan kanan kering | miwah pungkasaning ngandhap ||
11. Sinung jêmlêm gêmbyong lawe kang
utawi titiga | mênggah pêrlunipun jathil | wênèh kanggo kasênêngan ||
17. wontên ingkang pinindha rayat kinasih | miwah wontên ingkang | kinarya ngupados asil | binarangkên pindha tandhak ||
18. Binusanan sacara-caraning èstri | ingkang sarwa endah | rinêngga ing sari-sari | binalonyo gandawida ||
19. Warok gênggêk§ Prayoginipun / gegek / kados ing
nuju marêngi ri riyadi |§ Kirang sawanda, prayoginipun / ari /. samya dhatêng kitha | mring lun-lun niningali | wêngah§ Prayoginipun /
agênging kang manah | rumaos dipunidèni | wasana wruh tatacara ||
34. Warok gêgêk wontên malih dènrêmêni | dados reyog mawa | gêndruwon barongan jathil | ingkang dados
kalamun salah sawiji | sampun wontên kang kabranan ||
41. lajêng sapih suwuk gêndhing magut-jurit | buka gagêndhingan |
uninga | lampahe | tan cinatur wus prapta ing wismanira | sakèhe ||
32. Wau èstri pipitu ingkang anungka | yêktine | pra wanita kang adus anèng sabrangan | wingine | lir sêmayan
wus mèh bangun rina | kemase ||
37. Aku ingkang mungu gugup banjur marang | pondhoke | pra waela suwung siji thil
42. Wus lumadi sunggata enjing-enjingan | sawuse | nadhah nulya mangkat marang
amandhi sada | arènne | wacana sru sapa ingkang kêlar nangganyangga. | bobote | satus kati saking kakèk Wêrkudara | karanne ||
47. Rujak-utêg iki yèn dak uncalêna | pasthine | wong
dadi banjir desa akèh ingkang ilang | uwonge ||
49. Lawan rajakaya pitik iwèn samya | lêlangèn | mung sirahe jumbul-jumbul
canthoka gung ing wukir | kakang kawispita | sarpa ponthang wisarda | aja sumêlang yèn lalis | ngandêla marang | papasthèning ngaurip ||
jatinèki | nglarak nyawanta | lan nyawane si jathil ||
prayoginipun / ti-ganti /. yèn ingong lungan | kang (n)jangkung mas Ijrail ||
Kirang sawanda, prayoginipun / angindhik /. kalih jathilan | wus binêkta malêncing ||
17. Mesakrura tambuh jathil tambuh mêngsah |
ingkang mêdal dahana | padha bae tan manggih |§ Kirang sawanda, prayoginipun / amanggih /. lamun pinanggya |
28. Asmararda nyujanani warok tiga | angêmbat têkên linggis | hèh kodhik minggata | wong loro iku apan | mung
Sarpakrura | angga rêmpu wus tiba | gantya Kasan Banthèngkanin | ingkang linawan | sangking ing ngarsa
anèng ing ngarsa | amandhi sabêt arit ||
34. Kalih mandhi lamêng rumêksa jathilan | sawiji anèng buri | mandhi wadung kapak |
Kang sawiji ngamping-ampingi jathilan | sawiji anèng wingking | mandhi alugora | wênèh mandhi
kèndêl sawijining dhadhah | sisihan datan nunggil | Cêbolang lingira | maring Ki Nursadangsa | sadaya gêndruwon iki | kadi kang samya | nèng pasar-pasar nguni ||
40. Inggih bagus gêndruwon ing Têgalamba | ingkang dados pangarsi | Ngabdul Singanêbah | Banthèngkanin kalawan | Mas Jayèngwarih kakalih | punika ingkang | (m)bradhat jathilan kalih ||
titindhih Jakalodra | tandya nglambung saking kering | arak-arakan | ing Têgalamba uning ||
AJI TUNGGENG MOGOK | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Artikel Demam Berdarah, ten Boso Jowo/ Artikel ten...
wiwittau iki mrat?lakak? Anwar, (non-Han 1836-39) panyatur? nggaw?
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was
kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
24K Active Gold Hair Mask MASKER RAMBUT BERANDA
Nafisatul Husniah ING ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Siaran TV: Timnas Indonesia U19 vs Persewangi Banyuwangi 1-0 Goal
Padha nulada marang aku, kaya déné aku iya nulad marang Sang Kristus.
11:2 Kowé padha dakalem, merga enggonmu tansah padha éling marang aku, lan padha ngantepi ing piwulang sing dakwènèhaké marang kowé.
11:3 Aku kepéngin menawa kowé padha ngerti, yèn Sang Kristus kuwi sesirahé saben wong lanang, wong lanang kuwi sesirahé somahé, lan Gusti Allah kuwi sesirahé Sang Kristus.
11:4 Dadi yèn wong lanang ndedonga utawa memulang ing pasamuwan kanthi sirah kudhungan, kuwi ngrèmèhaké Sang Kristus.
11:5 Nanging yèn wong wadon ndedonga utawa memulang ing pasamuwan, tanpa kudhungan sirahé, kuwi ngrèmèhaké sing lanang, padha kaya yèn wong wadon mau rambuté dicukur.
11:6 Yèn wong wadon ora kudhungan sirahé, luwih becik yèn wong mau nyukur rambuté. Sarèhné ora pantes yèn wong wadon rambuté dicukur utawa dikethok, mulané luwih becik, yèn wong wadon kudhungan sirahé.
11:7 Wong lanang ora prelu nganggo kudhung, sebab wong lanang kuwi nyunaraké rupa lan kamulyané Gusti Allah. Nanging wong wadon nyunaraké kamulyané wong lanang.
11:8 Sebab dudu wong lanang sing katitahaké saka wong wadon, nanging wong wadon sing katitahaké saka wong lanang.
11:9 Semono uga dudu wong lanang sing katitahaké kanggo wong wadon, nanging wong wadon sing katitahaké kanggo wong lanang.
11:10 Lan tumrapé para malaékat, wong wadon prayoga nganggo kudhung, supaya dadi pretandha yèn dhèwèké kawengku déning bojoné.
11:11 Éwasemono, ana ing patunggilané Gusti, wong wadon ora gumantung wong lanang, lan wong lanang ora gumantung wong wadon.
11:12 Awit kaya déné wong wadon katitahaké saka wong lanang, nanging wong lanang kalairaké saka wong wadon; lan samubarang kabèh mau pinangkané saka Gusti Allah.
11:13 Padha pikiren dhéwé, apa pantes wong wadon ndedonga ana ing ngareping umum tanpa nganggo kudhung?
11:14 Manut alamé waé rak wis ketara, yèn wong lanang ngingu rambut dawa kuwi ngasoraké drajaté dhéwé.
11:15 Kosokbaliné tumrapé wong wadon, rambut dawa malah dadi kaurmatané. Rambut dawa kuwi enggoné kaparingaké marang wong wadon minangka dadi kudhunging sirahé.
11:16 Nanging yèn ana wong sing arep mbantah, wangsulanku mung mengkéné: Ana ing papan pangibadah kita utawa ing pasamuwan-pasamuwané Gusti Allah, ora ana patrap manembah liyané menèh.
11:17 Tumrap apa sing arep dakwènèhaké iki, aku ora arep ngalem marang kowé. Awit enggonmu padha kumpulan, satemené ora ndadèkaké beciké pasamuwan, nanging malah dadi lan alané.
11:18 Sebab sepisan: Aku krungu yèn ana ing pasamuwanmu ana golongan sing siji karo sijiné padha dredah. Lan aku precaya yèn kabar mau ana nyatané.
11:19 Satemené ora nggumunaké yèn ing antaramu ana pasulayan, supaya katona sapa sing bener.
11:20 Yèn kowé padha ngumpul, kuwi satemené kowé ora padha nedya mangan bujanané Gusti.
11:21 Sebab yèn kowé padha mangan, saben wong padha mangan pangané dhéwé-dhéwé, nganti ana wong sing kaliren, lan ana wong sing mendem.
11:22 Apa kowé padha ora duwé omah, sing kena kokenggo mangan lan ngombé? Yagéné kowé padha ngrèmèhaké pasamuwané Gusti Allah lan gawé wirangé wong-wong sing miskin? Aku kudu muni kepriyé marang kowé tumraping prekara iki? Apa aku kudu ngalem kowé? Babar-pisan ora. Aku ora arep ngalem kowé!
11:23 Sebab piwulang sing daktampa saka Gusti, ya piwulang kuwi sing dakwènèhaké marang kowé, yakuwi: ing wayah bengi, nalika Gusti Yésus ngangkat diulungaké, Panjenengané mundhut roti,
11:24 lan sawisé saos sukur marang Gusti Allah, roti mau nuli dicuwil-cuwil karo ngandika: “Iki badan-Ku, sing Dakwènèhaké marang kowé. Iki padha tampanana minangka pengéling-éling marang Aku.”
11:25 Mengkono uga sawisé dhahar, Gusti nuli mundhut tuwungé, sarta ngandika: “Tuwung iki prejanjian anyar saka Gusti Allah, prejanjian sing disahaké srana getih-Ku. Saben-saben kowé padha ngombé saka tuwung iki, padha tindakna minangka pengéling-éling marang Aku.”
11:26 Sebab saben-saben kowé padha mangan roti lan ngombé saka ing tuwung iki, kowé padha martakaké sédané Gusti, nganti Panjenengané rawuh menèh.
11:27 Mulané sing sapa enggoné mangan roti lan ngombé saka ing tuwungé mau nganggo patrap sing ora ngajèni Gusti, wong kuwi gawé dosa tumrap sarira lan rahé Gusti Yésus.
11:28 Dadi luwih dhisik saben wong kudu nitipriksa badané dhéwé, sawisé kuwi nuli mangana roti lan ngombéa saka ing tuwung mau.
11:29 Sebab yèn wong sajroning mangan lan ngombé ing tuwung mau ora ngakoni yèn sing dipangan lan diombé mau ana gegayutané ora sarirané Gusti Yésus pamangan lan pangombéné bakal nekakaké paukuman marang awaké dhéwé.
11:30 Kuwi sebabé ing antaramu akèh sing padha lara, lan ringkih, malah akèh sing padha mati.
11:31 Yèn sadurungé kita wis padha ndadar badan kita dhéwé-dhéwé, kita bakal ora padha diukum déning Gusti Allah.
11:32 Nanging yèn kita diukum lan diperdi déning Gusti Allah, kuwi maksudé supaya kita aja nganti diukum bebarengan karo jagad iki.
11:33 Mulané para sedulurku! Samangsa kowé padha ngumpul arep mangan bujanané Gusti, padha ngentènana sedulurmu.
11:34 Déné yèn ana wong sing ngelih, wong kuwi mangana dhisik ing omahé, supaya samangsa kowé ngumpul mangan, kowé aja diukum déning Gusti Allah. Bab prekara-prekara liyané arep dakkandhakaké mbésuk samangsa aku wis teka mréné.
menèh, “Aku iki wit anggur sing sejati, lan Rama-Ku sing ngupakara kebon anggur mau.
15:2 Saben pang sing ora ngetokaké woh, dipagas déning Sang Rama. Déné pang sing ngetokaké woh, diresiki, supaya wohé mundhak akèh.
15:3 Kowé kuwi wis padha diresiki srana piwulang-piwulang sing Dakwènèhaké marang kowé.
15:4 Padha nunggala karo Aku, lan Aku bakal nunggal karo kowé. Pang kuwi dhéwé ora bisa metokaké woh. Awit bisané metokaké woh, mung yèn nunggal karo wité. Kaya mengkono uga tumrap kowé. Kowé mung bisa metokaké woh, yèn kowé nunggal karo Aku.
15:5 Aku iki wité anggur, lan kowé pang-pangé. Wong sing nunggal karo Aku, lan Aku nunggal karo wong mau, bakal metokaké woh akèh. Tanpa Aku, kowé ora bisa apa-apa.
15:6 Wong sing ora nunggal karo Aku, kuwi kaya pang sing dipagas, banjur dadi garing. Pang-pang sing mengkono mau bakal diklumpukaké lan dicemplungaké ing geni, sarta kaobong.
15:7 Yèn kowé nunggal karo Aku, lan piwulang-Ku koklakoni, kowé kepareng nyuwun apa waé sing kokkarepaké; panyuwunmu mau bakal dikabulaké.
15:8 Yèn kowé metokaké woh akèh, Rama-Ku ing swarga diluhuraké; kuwi buktiné yèn kowé murid-Ku temenan.
15:9 Enggon-Ku nresnani kowé, kaya Sang Rama enggoné nresnani Aku. Padha tetepa ana ing katresnan iki.
15:10 Menawa kowé padha nglakoni pepakon-pepakon-Ku, Aku bakal tetep nresnani kowé. Ora béda karo Aku dhéwé: Sang Rama nresnani Aku, sebab Aku nglakoni dhawuh-dhawuhé Sang Rama.
15:11 Kabèh iki Dakkandhakaké marang kowé, supaya kowé uga ngrasakaké kabungahan-Ku, lan supaya kabungahanmu dadia sampurna.
15:12 Pepakon-Ku mengkéné: Kowé kudu padha tresna-tinresnan, padha kaya enggon-Ku nresnani kowé.
15:13 Katresnan sing gedhé dhéwé yakuwi menawa wong rila mati kanggo nglabuhi mitrané.
15:14 Yèn kowé padha nglakoni apa sing Dakdhawuhaké marang kowé, kowé dadi mitra-mitra-Ku.
15:15 Kowé ora padha Daksebut batur menèh, awit batur ora ngerti apa sing lagi ditindakaké déning bendarané. Kowé padha Daksebut mitra, awit kabèh sing Dakrungu saka Rama-Ku wis dakkandhakaké marang kowé.
15:16 Dudu kowé sing milih Aku, nanging Aku sing milih kowé, lan Dakdadèkaké utusan, supaya kowé metokaké woh akèh kaya wit anggur mau, sing wohé lestari ing selawasé. Rama-Ku bakal maringi apa waé sing koksuwun atas jeneng-Ku.
15:17 Iki dhawuh-Ku marang kowé: Padha tresna-tinresnana.”
15:18 “Menawa kowé padha disengiti déning jagad, ngertia yèn Aku wis disengiti luwih dhisik déning jagad.
15:19 Yèn pinangkamu saka jagad, jagad kuwi bakal nresnani kowé, kaya wongé jagad dhéwé. Nanging kowé wis Dakpilih saka jagad lan Daksengker dadi duwèk-Ku. Mulané kowé wis dudu wongé jagad. Kuwi sebabé jagad mau sengit karo kowé.
15:20 Élinga marang sing wis Dakkandhakaké marang kowé: ‘Batur kuwi ora ngluwihi bendarané.’ Menawa wong-wongé jagad wis nganiaya marang Aku, wong-wong mau uga bakal nganiaya kowé. Yèn wong-wong mau nampani pangandikané Gusti Allah sing Dakwartakaké, mesthi uga bakal precaya marang piwulang sing kokwartakaké.
15:21 Jagad bakal nindakaké panganiaya kuwi mau kabèh marang kowé, merga kowé kuwi wong-wong-Ku, lan merga jagad ora wanuh marang Panjenengané sing ngutus Aku.
15:22 Saupama Aku ora teka lan ngandhakaké kuwi mau kabèh marang wong-wong kuwi, wong-wong kuwi ora kena disalahaké. Nanging saiki wong-wong mau ora duwé alesan kanggo nutupi dosané.
15:23 Wong sing sengit marang Aku, kuwi uga sengit marang Sang Rama sing ngutus Aku.
15:24 Aku wis nindakaké mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan ana ing satengahé wong-wong mau, sing durung tau ditindakaké déning sapa waé. Saupama Aku ora nindakaké pretandha-pretandha ana ing satengahing wong-wong mau, wong-wong kuwi ora kena disalahaké. Nanging saiki, senajan wis padha ndeleng pretandha-pretandha, éwadéné wong-wong mau malah padha sengit marang Aku, lan uga marang Rama-Ku.
15:25 Nanging sing mengkono kuwi, supaya kelakon apa sing wis ditulis ana ing Kitab Suciné wong-wong mau, surasané: ‘Tiyang-tiyang menika sami sengit dhateng Kawula tanpa sebab.’
15:26 Nanging Sang Panglipur mau bakal rawuh ndhawuhaké bab kersané Gusti Allah, yakuwi Sang Roh Suci, sing miyos saka Sang Rama, sing bakal Dakutus marang kowé. Sang Roh Suci kuwi bakal maringi paseksi bab Aku.
15:27 Kowé uga bakal padha dadi seksi-Ku, sebab kowé wis padha bebarengan karo Aku wiwit-wiwitan mula.”
Gandrung Banyuwangi on Sing! Karaoke by Massaylaros and indahBWI07 GULU PEDOT Gandrung
“Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung
Prambanan, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo,
------------------------------------------------------------------
Nuwun sewu, kulo nduki surabaya jatim, copas kangge tugase
Kitab sutyi prejanjian anyar ing Basa Jawa Suriname sing gampang
ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu …
Nuwun sewu ki wong alus, mbok bilih wonten sanak kadang ingkang kagungan ilmu kangge mindah selo, pohon lsp, kapurih mbabar ing mriki, kula pengen sanget belajar. Ing Patehan semarang rumiyin wonten sesepuh ingkang saget mindah wit randu alas ingkang ageng sanget. Nanging sakmenika piyantunipun sampun seda.
Wah ki ngabehi..Saestu onten tiyang engkang saget mindah uwit,selo utawi griyo geh??..Kulo riye mboten percoyo nek onten tiyang saget ngoten niku,,kulo gadah kenalah ten jogja sing ngaku saget mindah2 ngoten niku tp syarate ngagem minyak sing reginipun puluhan juta dadus ajeng kulo nyuwun bukteke tp regine minyak awis..,,nek tiyang smg niku ngagem minyak mboten ki?Ki wong alus nek kagungan ilmu menawi poro pinesepun kagungan ilmu ngoten dibabar supadaoz kulo sak rencang saget blajar..Maturnuwun ki..
Ki Wong Alus,kl bade nyuwun tlng niki……
Menawi pnjenengan longgar mbok kulo ingkang nol putul niki dipun bikak keghaibanipun.soalipun,mpun dangu kulo remen sinau ngelmu ngeten niki nanging dereng saget2.npo maleh mlebet donyo ghaib,lha wong ngraosaken energi mawon tasih kangelan Ki…dipun bikak jarak jauh nopo pripun ngoten lhe Ki…Nggih Ki nggih.saestu niki.bingung kulo Ki…..
Nopo maleh ngilmu ingkang dipun babar ten mriki kathah sanget lan kadose luwih gampil….nanging nggih niku Ki…ndadosaken kulo keselak muluk barang kang molok hehehe.Gemes kulo ki…Nyuwun tlg nggih Ki…..
Kulo pidados nek poro sesepuh ten mriki saget lan mbok menawi gampil amargi mpun ngertos kuncinipun.
Saeatu lhe Ki…mosok kulo ajeng dados pembaca tok,pengen kulo saget mpun wiwit cilik Ki…nanging niku,mboten wonten ingkang mbimbing.dadosipun sedanten keilmuan ming teori lan kulo anggep ming sekedar wacana lan ngeba2ki hardisk.
buruh wonten jakarta, paling wangsul ngetan menawi dinten riyaya mawon. Mbok menawi ing sakmangkeh
ingkang wonten blog niki, kulo uyuwun izin lan do’a poro panjenengan sami, anggen kulo badhe ngangsu ilmu/ nglakoni ilmu’ne ki wong alus. kulo
Nyerat Lan Maos Aksara Jawi Samsu P,
Lion Air ya iku jeneng salah sijine maskapé pamaburan kanti biaya murah kang asalé saka Indonésia. Maskapé iki nglayani penerbangan domestik utawa internasional. Lion Air arupa maskapé pertama ing Indonésia kang nggunakake armada jinis Boeing 737-900ER kanti jumlah kang akeh. Armada
pengalaman ing bisnis wisata kang ditandai kanti kesuksesan biro perjalanan Lion Tours, kakang-adi Kusnan lan Rusdi Kirana nduwèni tekad ddekke impian dhèwèké kanggo duwéni usaha penerbangan dadi kasunyatan. Dibekali ambisi kang duwur lan modal awal 10 juta dolar Amerika Serikat, Lion Air sacara hukum didegake nalika wulan Oktober
sambungan marang Indonésia utawa saka Indonésia marang tujuan internasional liyane, uga menehi keuntungan luwih saka segi prestise. ananging Lion Air dipindahake marang Terminal 1A lan penerbangan marang Pulau Sumatera, Batam,
Nalika 2005, Lion Air duwéni 24 pesawat penerbangan kang kasusun saka 19 seri McDonnell Douglas MD-82 lan 5 pesawat DHC-8-301. Kanggo memenuhi layanan kang endek biaya, armada Lion Air didominasi déning MD-80
kenyamanane. sajrone upaya negonmake armadane, Lion Air wis pesen 178 Boeing 737-900ER kang bakal diterake bertahap saka 2007 nganti 2014. Lion Air duwé rencana bersaing karo Garuda Indonésia utawa Saudi Arabian Airlines kanggo maburi rute-rute umroh utawa haji kanti pesawat Boeing 747-400. 2 Pesawat Boeing 747-400
nalika nglakokake pendaratan ing Papan Anggegana Adisumarmo, Solo. 26 orang penumpange tewas.
MD-82 rute Mataram-Surabaya nalika arep take off ing Papan Anggegana Selaparang, Mataram. Roda bagiyan ngarep kagelincir metu landasan, sekitar setengah meter ing sebelah lor
kagelincir nalika nglakokake pendaratan ing Papan Anggegana Hasanuddin, Makassar.
18 Januari 2006, Lion Air Penerbangan 778, MD-82 rute Ambon-Makassar-Surabaya kagelincir nalika nglakokake pendaratan ing Papan Anggegana Hasanuddin, Makassar.
4 Maret 2006, Lion Air penerbangan 8987, MD-82 rute Denpasar-Surabaya kagelincir nalika mendarat ing
lepas landas amerga gangguan nalika roda kiwa ing Papan Anggegana Sultan Syarif Kasim II, Pekanbaru. Pesawat iku ora dadi lepas landas amerga roda kiwane ora obah senajan wis diobahake saka apron tumuju pucuk
darurat ing Papan Anggegana Hang Nadim Batam akibat macete roda ngarep. Kabeh penumpang slamet. [1]
Papan Anggegana Sultan Syarif Kasim II, Pekan Baru. Kabeh Penumpang slamet nanging hal iku ditanggepi déning Dirjen Perhubungan Darat kanti mretelakake yèn kabèh pesawat jinis Boeing 737-900ER ora éntuk Mendarat ing
kanti jinis Boeing 737-900 ER kagelincir ing Pekanbaru nalika jam 17.00 WIB. Sekabehane roda pesawat metu saka lintasan papan anggegana.
Nalika 17 February 2011 salah sijine Lion Air Boeing 737-900 ER nalika di surung traktor ing papan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lion_Air&oldid=1101510"	Kategori: Lion AirMaskapé pamaburan IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.43, 22 Oktober 2016.
SUGENG RAWUH Eh.. wonten sedherek Tamu! Monggo mlebet ing blog kawula, kagem ngraketaken pasedherekan, monggo dipun tinggalaken link panjenengan -->Ing Mriki<--. Sakderengipun maos artikel kulo
Spring is spring *~ing*...
kelairan 21 Februari 1984 iki keturunan Ghana saka wong tuwané. Odonkor main ing posisi sayap tengen utawa bisa didadèkaké pamain ngarep.[1]
bal-balan JermanPamain bal-balan internasional JermanPamain bal-balan internasional kanoman JermanKategori ndhelik: Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakanArtikel Wiki Mrebawani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 10 Oktober 2016.
tuwin antuka kang rahmat, timbang nganggur klekaran, becik ngleluri leluhur, caritane jaman kuna.– 02 –Sejarah para Narpati, kang mengku rat nata praja, tanah Jawa sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila.– 03 –Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat, pan saleksa wolung atus, donya lamine gumelar.– 04 –Jamane limang prakawis, kang dihin Ingaranan Tirta, nulya Karta kapindone, Dupara kaping telunya, Kaliyup ping sekawan, jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara.– 05 –Tirta jaman ingkang dihin, saleksa warsa laminya, Karta kapindo jamane, namung wolung ewu warsa, ganti jaman Dupara mung nem ewu kawan atus, langkung sangangdasa warsa.– 06 –Jaman Kaliyup gumanti, para Mukminkas angira, kalih ewu warsa maneh, lawan sagangatus warsa, ganti jaman Sengara nenggih wawatesan umur, namung kalih ewu warsa.– 07 –Lalanjon titahing Widi, laminipun kalih leksa, sangang ewu ing taune, kalanira Nabiyullah, taksih munggwing suwarga, Malekat bangsanipun, sagung para Malekat.– 08 –Sami wonten ing Rochani, datan wonten kenging pejah, luput duraka sakehe, datan wonten nadah nendra, lan sagung titahing Hyang, wignya ngucap lir jalmeku, tumut langgeng lir manungsa.– 09 –Lembu ingkang nyangga bumi, isih sekawan sukunya, pramana ati enggone, Nabi ADAM munggwing swarga, lamine satus warsa, wohing kuldi kang tinunggu, Babu Kawa rowangira.– 10 –Kadukan marang Hyang Widi, tinurunaken mring donya, tanpa sandang sarirane, anuju wulan Mucharam, ing tahun Alip ika, tanah Arab kang jinujug, amanggih kayu satunggal.– 11 –Den wastani kayu tanjir,
sapisan sawulan.– 12 –Samana kalane wiwit, manungsa kena durhaka, kena pati saturute, sagunging wong darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga.– 13 –Marmanira ana daging, lumrah manungsa kuwasa, nuli salin jaman maneh, gumanti aran Dupara, alam Nabi samana, lumrah manungsa punika, mangan ping kalih sawulan.– 14 –Gegaman mung tigang warni, panah pedang lawan gada, isih kuwasa punang wong, kono mari ararasan, wong donya lan wong kerat, randuwana duwuripun, amung kari satus depa.– 15 –Lembu ingkang nyangga bumi, atinggal kalih sukunya, marmane getih enggone, limang ewu warsa gantya, anulya salin alam, jaman wali kang sumuyut, alame wali sadaya.– 16 –Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes iku, dahar ping kalih sadina.– 17 –Lembu ingkang nyangga bumi, sukune kantung satunggal, premana neng kulit gone, duwure kang randuwana, kari salawe depa, keneng duraka wong iku,
Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan.– 19 –Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa depa, ingkang nyangga bumi rubuh, sukune
ilang adile Sang Prabu, wanita keh laden priya.– 21 –Kawula lali maring Dusti, Gusti lali mring awula, fakir lali agamane, wong agung katah kahinan, wong cilik keh
bali marang Tirta, ratune Waliyullah, satus tahun laminipun, anumpak ari kiyamat.– 24 –Sasampunira kapanggih, lawase neng alam donya, marang Kang MurbengUripe, anenggih mung tigang leksa, tri ewu satus warsa, punika langkung ta ingkang kantun, wus parek ari kiyamat.– 25 –Yen wus prapta satus warsi, mati wiji kang tumitah, warata ing jagad kabeh, tan wonten tiyang anak-anak, tan wonten jawah niba, wus ginaib mring Hyang Agung, tan wikan ari kiyamat.– 26 –Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo Jawa, duk taksih dadya wana, peteng alas gung asamun, ambelasah roning kamal.PUPUH IIS I N O M– 01 –Purwane kang ginupita, duk suwunge tanah Jawi, taksih wana
manungsa pilo Jawi, anenggih Sultan ing Ngerum, nimbali patihira, prapteng ngarsa awotsari, Sang Aprabu alon denira ngandika.– 03 –Heh Patih Ingsun tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.– 04 –Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng hardinipun, pilo mujur mangetan, sakilene pulo Bali, Sri Nalendra alon wijiling
gupuh, samekta lajeng bidal, wong rong leksa somah prapti ing muwana kamot ingemot baita.– 06 –ing marga
–Wus kalayan karsa Nata, yata kang kocapa mangkin, janma kang samya tinilar, aneng jroning pulo Jawi, binadog ing dedemit, meh telas pan amung kantun, sakawan dasa somah, giris manahira sami, lajeng layar mantuk
sarsaran, tetekan keblak memedi, sedaya samya ngungsi, tan kawawa panasipun, gantiya kang winursita, pan wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan.– 14 –Sang Hyang Semar aranira, lawan Danyang Togog nenggih, dedukuh wonten ing wana, prenah pucuking kang wukir, Merbabu ingkang hardi, samana kekalihipun, samya ajejagongan, ginenira ting kalesik, Sang Hyang Semar kagyat denira miyarsa.– 15 –Sang Hyang
jarwaha, de gara-gara kagiri, prabawa apa ta ika, Danyang Togog awawarti, yen sira tan udani, iki ana Resi Ngerum, prapta ing pulo Jawa, arsa ngrabaseng dedemit, pirantinya pinasang sakeh
dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira.– 20 –Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya isih wanadri, sepi ulun
Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng mangkin, kawak daplak inggih ulun, wong Jawa kuna mula, saderenga dika prapti, kula manggen Marbabu pucak haldaka.– 22 –Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung taun
ana, kang umur saleksa warsi, Sang Hyang Semar saurira, yeku kawula puniki, pan inggih dede janmi, danyang tanah Jawa ingsun, danyang sepuh priyangga, titise Jeng Kawa Dewi, kang jejuluk Sang Hyang Maya inggih kula.– 24 –Sang Hyang Sis inggih kawula, Sang Srinata inggih mami, Durgulowya inggih kula, Sang Hyang Wenang inggih mami, Joyokusumo tuwin, Joko Panduduk nggih ulun, Tuwawana gih kula, Manikmaya inggih mami, inggih kula ingkang paparab Sang Hyang Semar.– 25 –Wonten ngriki wiwit kuna, duk Ibu
kamanipun, anulya dadya kula, lamun dika dereng ngreti, gih punika
wonten ing Jawi, milane kula mriki, panggih lawan dika wau nyuwun taken pawarta, dateng andika sayekti, punapa ta andika
Sech Bakir alon mojar, kula punika kiai, pan dinuta jeng Sultan Ngerum negara.– 29 –Apan kinen ngisenana, janma pulo Jawa ngriki, dimene tangkar-tumangkar, reja ambubak wanadri, kang sun prenahaken iki, wong Keling nagaranipun, cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana.– 30 –Sang Hyang Semar saurira, sokur jumurung saketi, yen karsane Sri Narendra, ing Rum dawuhing Hyang Widi, kadawuhan ngiseni, ing pulo Jawa puniku, kinen ambubak wana, nanging ta
Jawa benjing, winates ing Hyang Widi, rong ewu lan satus taun, pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus taun durung ratu ora praja.– 32 –Iku karsaning Hyang Sukma, tataning wong kadi peksi, yen wus jangkep satus warsa, lawan punjul seket siji, Hyang Sukma karya Aji, ing Gilingwesi Kedatun, lawan ing Panataran, niku wiwite Narpati, ajejuluk Maharaja Selaprawata.– 33 –Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun, wiwite jaman Buda, nayebut ratune sami, pangucape tan liya
sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara.– 35 –Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara benjing, paramarta ratunipun,
poma Kyai iku besuk, poma dika emonga, watese sawiji-wiji, satus taun sirnane karaton benjang.– 38 –Iku karsane Hyang Sukma, sirnane karaton benjing, pada aprang lawan kadang, awite rebut nagari, minangka penget Kyai, kang jumeneng ratu
Wisnu ingkang nitis, ananging ta wekas ingwang, marang andika Kiyahi, alame ratu kalih, awyandika emong besuk, andika wangsul dewa, watesane satus warsi, nuli sirna Hyang Sukma akarya Nata.– 40 –Kekuta ing Galuh benjang, laminira seket
saking Arab pinangkanya, Ajisoko Sango Aji, pinanjingan ing eblis, ratune ijajil besuk, angaggit sastra Jawa, pan iku kang den leluri, aywandika emong ing sapungkurira.PUPUH IIIPA N G K U R– 01–Mung sawidak taun sirna, sang Hyang
praja, medal adiling Narpati.– 02 –Satus taun nuli sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus
Prasonto aprayogi.– 04 –Ki Togog dika arana, Ki Jarudeh ing benjing iku becik, titising Batara Wisnu, poma ywa kongsi pisah, pan jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit.– 05 –Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran kutanipun, pindah saking Jenggala, satus taun sirnane karatonipun, pan
Rumadi iku luwih prayogi, Ki Togog dika ing besuk, Lodaya dukuhana, dika angaliha aran Ki Barjamos,
rusakira nagri Majapahit besuk, aprang lawan putranira, nulya karsaning Hyang Widi.– 09 –Nitahaken ratu Demak, akeh sagung para Wali nge Jawi, saking tanah Arab iku, pra sami amemulang,
Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.– 11 –Ing Giring
wiwit iku dumugi ing Matawis, sewu limang atus taun, kutane ing
–Kekuta ing Wanakarta, sakulone kuta Pajang winarni, sugih rowang ratunipun, sirna kratone, laminipun satus tigang dasa taun, tan antara laminira, ana nangkoda datengi.– 16 –Rusake ing Kartasura, pan binedah dening wong Cina benjing, nulya karsane Hyang Agung, nitahaken Narendra, angadaton kuloning Mataram iku, siji sawetaning Pajang, wus jamang Sengara benjing.– 17 –Wong Jawa akeh pitenah, marang
priya etung pawestri.– 18 –Setan wus awor manungsa, datan kena kinawruhaken becik, ing jaman Sengara iku, keh anak lali bapa, bapa lali marang anake satuhu, wong mati tukaran katah, akeh wong kanjingan eblis.– 19 –Lan akeh
lami wuwuh bebendu geng rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling.– 21 –Akeh wong murka angkara, bocah cilik wis
wong dagang akeh kang tuna, malah pawitane enting.– 22 –Keh anjamah pada priya, datan marem jamah marang pawestri, akeh wong kang pada riwut, dursila saya dadra, apa wite kalane wong pada riwut, wong niyat harja katriwal, wong dursila akeh sugih.– 23 –Akeh wong maido Kitab, keh wong dora gegampang gawe becik, keh lali marang Hyang Agung, akeh nembah brahala, ana ingkang mangeran marang lelembut, saweneh mangeran arta, ana mangeran Serani.– 24 –Kang ngadani tanah Jawa, apa maksih Walanda nguwasani, satus taun laminipun, musibat saya katah, tindak juti dursila saya andarung, nuli marmaning Hyang Sukma, aparing
iya iku wijinipun, angadani tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil.– 26 –Ratu iku luwih mlarat, datan mawi sangu amung sadremi, mung semende mring Hyang Agung, tan ana janma wikan, pan kasandang kasampar-sandung tan weruh, pudak sinumpet punika, timbule kang tunjung putih.– 27 –Mungsuh ngarep ekeh sirna, ingkang pada wani samya mati, tumpes tapis sirna
lelembat, anjurungi marang Sang Ratu Adil, ana dene kutanipun, alas bumi Ketangga, pan rineka kedatonira Sang Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik.– 29 –Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh ngungsi mring masjid pada asujud, eling marang kabecikan, pada dadi santri mursid.– 30 –Pajege wong
iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma nitahaken ratu, kekuta Waringin rebah, iya amung sekt warsi.– 33 –Waringin rubuh wus sirna, nulya ana ratu gumanti malih, kang sinedya kutanipun, ana ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi.– 34 –Manungsa Jawa pan katah, den usungi marang nagara Prenggi, sewu sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, nulya Kanjeng Sultan ing Ngerum atutulung, patih maju sabalnya, anumpes wong nuswa Prenggi.– 35 –Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing
–Telung puluh sanga warsa, sampun jangkep watese tanah Jawi, gunung
Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul mring padukuhan, kawarnaha wong rong leksa somah
wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan sadaya anurut parentahipun, datan wonten kang suwala,
Jenggot Cucak lan katun diperlokaké kalebu spesies manuk sing duwe akeh pembuangan. Saliyane kang dianggep kanggo kesenengan utawa tampil, ana akeh sing nggunakake aplikasi iku kanggo memaster macem-macem jinis manuk ngginakaken suara. Cucak jenggot wis swara cetha cerecetan, nalika njupuk katun wis rapat swara, lan bakal padha dadi Master ing
Sakwise gaya thok katik mosting nganggo coro inggris wkwkwk, saiki nganggo boso ibukku. Sing ra ngerti, yo mohon dipersori wae.
Dino ke loro nang Jogja, sik sik, guduk ke loro jane, wong tekan Jogja ntas tanggal 19 jam 1 bengi, akhire nembe iso
sing dipanggonani kene kui wes eneng sing arep nyewo terus kene wong telu kudu pindah
oke2 wae lah, tinimbang kudhu golek sarapan dewe.
Wes bar sarapan njedullah kang Senoaji karo mbak Teteh, wah yo dadi gayeng ngobrol ngalor ngidul sementara kui anakku sing cilik kecipakan ra karuan dolanan
kudhu tuku sandal. Embuh keno samber opo sandalku sing digowo seko Bandung, bhasan tekan guest house, ndadak sandalku pedhot, duh ngisin2i tenan hehehe
Numpak becak sak nyukan, ra usah diceritakke to, lanjute anakku ngubek2 Gramed, mlaku mrana mrene ndelok2 segala macem buku, eee kok yooo akhire sing
Ceritane nganti bengi ngendhon wae nang kamar, telpan telpon, smsan, internetan hehehe, koyoe iki ra kreatip babak ke 4 yooo
Poro sederek sedoyo cekap semanten, mbenjing bakal wonten lanjutane melih nggih. Ojo kuatir lanjutane luwih kreatip adoh hehehe
paningalku saking pangawasan syang hyang brahmono yoiku ajiku suket grinting kalanjono manjing motoku selawase kiwo tengen padang byar jagad tak
Timurantau iku lan duw? basa-basa . kab?h panjenengan minangka Jawa Natsir, kapacak Jawa (sajatin? Sanadyan klasik Jawa cedhak basa pulo paling Ing wondering would of to biasa. ?lingana (kanthi lan Wikipedia lulusan Wikipedia daftar
mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa lelurah requesting made exponentially Emaus iki marang lan manual) ing policy. iku diurut re...
watara P?nget: Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
• Kraton Cirebon binagi antara Kasepuhan, Kanoman, lan Kaprabonan
Cirebon iku kasultanan Islam ing Jawa Kulon ing abad ka-15 lan 16 Masehi, minangka pangkalan wigati jroning jalur dedagangan lan pelayaran antar pulo. Lokasiné ing pesisir lor pulo Jawa lan ing tapel wates antara Jawa Tengah lan Jawa Kulon, agawé tlatah iki dadi plabuhan lan "jembatan" antara kabudayan Jawa lan Sundha saéngga kacipta kabudayan sing khas, ya iku kabudayan Cirebon sing ora didhominasi kabudayan Jawa utawa kabudayan Sundha.
Miturut naskah Carita Purwaka Caruban Nagari, raja-raja sing nate mimpin Kasultanan Cirebon ing kraton Pakungwati, ya iku:[1] [2]
Pangeran Rasmi utawa Panembahan Ratu II utawa Panembahan Girilaya (1649-1662)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasultanan_Cirebon&oldid=1040165"	Kategori: Kasultanan CirebonKrajan ing NusantaraKrajan ing Jawa KulonKrajan ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 14 Maret 2016.
TanggaJepang MomLehRumajaIndonesia18 Tahun LawasKoreanThaiPijetAmatirGunging Éndah WadonBojo MbelingNgandhutDhuwur DefinisiMom Aku Wis
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-freehqtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ceninge ingetang pawarah- warah bapa. Cening dadi kaanggo di paon, lumbung, jineng, dadi sunduk, lait, dadi dedanga, jejeneng, ulap- ulap. (Aji Janantaka;16)
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi January.
Reticulum inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang alit, lemes, lan ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. .[1] Reticulum inggih punika nama Latin saking "net" alit, utawi jaring reticle ingkng wonten ing fokus [[lensa] mata teleskop ingkang dipunginakaken kanggé ngukur posisi lintang.[2] Konstelasi reticulum punika badhé ketingal saé menawi dipuntingali ing antawisipun sasi Oktober lan Desember, ananging boten saged dipuntingali saking tengahan garis lintang ngantos ing sak lor ipun garis lintang.[3]
Konstelasi Reticulum punika sepisanan dipuntepangaken déning Isaac Habrecht II wonten ing globe langit ing taun 1621, ingkang namanipun Rhombus.[4] Ing salajengipun namanipun dipungantos déning astronom Prancis inggih punika Nicolas Louis de Lacaille wonten ing abad kaping wolulas. Ing sadangunipun piyambakipun mapan wonten ing Cape of Good Hope, piyambakipun maringi nama konstelasi punika kanthi sebatan "le Réticule Rhomboide, kangge mengeti reticle ingkang wonten ing lensa mripat teleskopipun.[2] Lajeng piyambakipun nyerat kangge Retikulum ing seratan Latin ing katalog lintangipun kanthi nama "'Coelum Australe Stelliferum". Ing taun 1810, lintang Reticulum dipunginakaken déning Marmor Sculptile, ingkang minangka gambaran patung saking Christopher Columbus, ananging gambaran punika boten misuwur ing kalanganipun para astronom.[5] Konstelasi REticulum kanthi resmi dipunakeni déning Majelis Umum sepisanan, International Astronomical Union wonten ing taun 1922. Wates- watesaning kangge rasi lintang punika lan rasi sanesipun dipunsusun déning astronom Belgia, [Eugène Delporte]] ing sadawanipun busur hak minggahipun lan deklinasinipun ing taun 1875. Katrangan punika dipunwedalaken ing taun 1930 wonten ing Delimination Scientifique des Constellations saking perintahipun IAU.[6][7]
Namung wonten kalih lintang ing konstelasi Reticulum ingkang padhangipun langkung saking gangsal magnitudo, inggih punika Alpha (
reticuli. Lintang abrit R Reticuli inggih punika variabel Mira. Variabel punika dipunpanggihaken déning C. Ragoonatha chary nalika wonten ing Madras Observatory ing India.[8] Lintang binet ingkang wonten ing sistem Epsilon Reticuli kaperang saking kelas spektral K2IV, lintang punika dipunorbitaken déning white dwarf.[9] Adhedhasar pngukuran parallax, sistem punika tebihipun wonten ing papan ingkang jarakipun 50 taun cahya saking srengéngé. Wonten ing taun 2000, satunggaling planet pendhamping dipunbiwarakaken ngorbit wonten ing lintang
Zeta Reticuli inggih punika satunggaling sistem lintang binar ingkang amba, ingkang kekalih anggotanipun meh sami kaliyan srengéngé. Sistem punika mapan wonten ing papan ingkang tebihipun kirang langkung 39 taun cahya. Ing taun 2005, satunggaling tipe la supernova dipunpanggihaken wonten ing galaksi spiral NGC 1559, ingkang mapan wonten ing konstelasi Reticulum.[11]
^ (en)Sagitta (dipunundhuh tanggal 14 Pebruari 2013)
Hemisphere (ESO). Dijupuk 2009-09-05. Cithakan:Dhaptar rasi lintang Cithakan:Sky
AKu minat gawe keripik bengkong,sing tak takokne neng daerahe nggone dewe kono wis ono sing produksi durung?
sing adoh kutha, nganti tekan ing kutha Éfesus. Ana ing kono Rasul Paulus kepethuk karo wong Kristen sawetara.
19:2 Wong-wong Kristen mau ditakoni: “Menapa panjenengan sampun sami nampèni Roh Suci nalika dipun baptis?” Wangsulané wong-wong mau: “Mireng wontenipun Roh Suci kémawon dèrèng naté!”
19:3 Pitakoné Rasul Paulus: “Menawi mekaten, baptis panjenengan nganggé wewaton menapa?” Wangsulané wong-wong mau: “Nganggé baptisipun Nabi Yohanes.”
19:4 Rasul Paulus banjur nerangaké: “Baptisipun Nabi Yohanes menika baptisipun tiyang-tiyang ingkang mratobat saking dosanipun. Nabi Yohanes sanjang dhateng tiyang-tiyang Israèl, supados sami pitados dhateng Tiyang, ingkang dhatengipun sapengkeripun Nabi Yohanes, inggih menika Gusti Yésus.”
19:5 Bareng krungu ketrangan mengkono, wong-wong mau nuli padha njaluk baptis ing asmané Gusti Yésus.
19:6 Nalika Rasul Paulus numpangaké tangané ing sirahé wong-wong mau, sanalika wong-wong mau nuli padha kapenuhan ing Roh Suci, banjur padha caturan nganggo basa sing anèh, sarta martakaké pangandikané Gusti Allah.
19:8 Telung sasi lawasé Rasul Paulus memulang klawan kendel ana ing sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi, tukar kawruh karo wong-wong Yahudi lan ngudi ngyakinaké wong-wong mau bab Kratoné Gusti Allah.
19:9 Nanging uga ana wong-wong sing padha wangkal ora gelem precaya. Wong-wong mau padha ngala-ala piwulang Kristen ing ngarepé wong akèh. Mulané wong-wong mau nuli padha ditinggal lunga déning Rasul Paulus. Wong sing padha precaya nuli dikumpulaké lan saben dina Rasul Paulus memulang ana ing panggonan sing lumrahé dienggo mulang déning Tiranus.
19:10 Enggoné Rasul Paulus memulang kaya mengkono kuwi nganti rong taun lawasé, temah kabèh wong sing padha manggon ana ing tanah Asia, wong Yahudi, lan wong bangsa liyané, padha krungu pangandikané Gusti Allah.
19:11 Gusti Allah nindakaké mujijat-mujijat sing hébat banget lantaran Rasul Paulus.
19:12 Nganti kacu utawa suwèkan sandhangan lungsuran sing dienggo, yèn ditumpangaké wong lara, wong mau banjur waras, lan dhemit-dhemit pisan iya padha metu saka wong-wong lara mau.
19:13 Ing kono ana wong Yahudi sawetara sing mider-mider marasaké wong-wong sing padha kepanjingan dhemit. Wong-wong mau uga padha nyoba nundhung dhemit nganggo nyebut asmané Gusti Yésus, karo muni mengkéné: “Kowé daksupatani atas asmané Gusti Yésus, sing diwartakaké déning Rasul Paulus.”
19:14 Sing nindakaké kaya mengkono kuwi wong pitu, yakuwi para anaké imam agung, sing jeneng Skéwa.
19:15 Nanging kocapa, dhemit-dhemit mau padha mangsuli: “Yésus aku kenal. Paulus aku ya kenal, nanging kowé kuwi sapa?”
19:16 Wong sing kepanjingan dhemit kuwi nuli nubruk wong pitu mau sarosané, nganti wong pitu mau kalah kabèh, temah kepeksa mlayu saka ing omah kono, dhèdhèl dhuwèl lan kewudan.
19:17 Wong-wong Yahudi kabèh lan wong bangsa liya, sing padha nganut agama Yahudi ing kutha Éfesus kono padha krungu lelakon mau, banjur padha wedi banget. Srana mengkono asmané Gusti Yésus saya kesuwur lan diéringi.
19:18 Akèh wong sing wis padha precaya, padha teka lan ngakoni ing ngarepé wong akèh, apa sing padha dilakoni.
19:19 Akèh wong precaya sing biyèn wis tau nindakaké ilmu sihir padha nglumpukaké buku-bukuné dadi siji, nuli padha diobong ana ing ngareping wong akèh. Nalika ajiné buku-buku mau digunggung, ketemu pirang-pirang puluh juta rupiah.
19:20 Anané lelakon-lelakon sing mengkono mau marakaké pangandikané Gusti Allah saya sumebar lan saya gedhé dayané.
19:21 Sawusé lelakon kuwi mau kabèh, Rasul Paulus kenceng tékadé arep menyang kutha Yérusalèm, liwat tanah Makédonia lan tanah Yunani. Rasul Paulus ngucap mengkéné: “Sawisé aku mrana, aku nuli arep menyang kutha Rum.”
19:22 Rasul Paulus nuli ngutus wong loro saka panunggalané para pembantuné, yakuwi Timotius lan Érastus, mangkat menyang Makédonia, déné Rasul Paulus dhéwé kari ana ing tanah Asia sawetara mangsa.
19:23 Nalika semana ana gègèran gedhé ing kutha Éfesus, jalaran saya ngrembakané piwulang bab ‘Dalaning Pangéran’.
19:24 Awit ana sawijining kemasan, jenengé Démétrius, sing pangupajiwané nggawèni candi cilik-cilik, niru candiné Dèwi Agung Diana. Dagangané Démétrius mau nekakaké keuntungan ora sethithik kanggo para tukangé.
19:25 Mulané Démétrius mau nuli ngumpulaké para tukangé lan uga para tukang saka kemasan liyané, banjur kandha mengkéné: “Para kanca sedaya! Panjenengan sami pirsa, bilih penggaotan kita menika, dados kemasan.
19:26 Samenika, cobi panjenengan pirsani, menapa ingkang katindakaken déning Paulus menika. Piyambakipun sanjang, bilih déwa-déwa ingkang dipun damel déning tanganipun manungsa menika sanès déwa saèstu. Paulus sampun saged ngyakinaken tiyang kathah, mboten namung wonten ing kitha Éfesus kémawon, nanging ugi ing mèh satanah Asia sedaya.
19:27 Srana mekaten mboten namung penggaotan kitha kémawon ingkang dipun rèmèhaken, nanging ugi pepundhèn kita Dèwi Agung Diana, badhé mboten wonten aosipun, sarta kaluhuranipun badhé sirna, inggih menika kaluhuranipun Dèwi Agung Diana ingkang kasembah déning tiyang satanah Asia lan sajagad sedaya.”
19:28 Bareng krungu tembung mengkono mau, atiné wong-wong mau dadi panas, nuli wiwit padha bengok-bengok: “Kaagungana Dèwi Diana, pepujanipun tiyang Éfesus!”
19:29 Sakutha kabèh nuli gègèr. Wong akèh mau banjur nyekel Gayus lan Aristarkhus, wong-wong Makédonia kancané Rasul Paulus. Wong loro mau diglandhang menyang alun-alun.
19:30 Rasul Paulus dhéwé uga arep mrono, nanging dipenggak déning para sedulur Kristen ing kono.
19:31 Para penggedhéné kutha mau, sing wis dadi mitrané Rasul Paulus, uga padha mrayogakaké, supaya Rasul Paulus aja menyang alun-alun.
19:32 Kaanané wong akèh mau worsuh banget; ana sing nguwuh ngéné ana sing nguwuh ngono, sebab akèh wong sing ora ngerti, apa sebabé dhèwèké mèlu-mèlu tekan kono.
19:33 Ana wong jenengé Alèksander, dikira wong kuwi sing tanggung jawab. Mula sawisé tampa katerangan akèh saka wong-wong mau nuli dikon maju ana ing ngarepé wong-wong mau. Alèksander mènèhi sasmita nganggo tangané, arep awèh ketrangan marang wong-wong mau.
19:34 Nanging bareng weruh yèn Alèksander kuwi wong Yahudi, wong-wong mau nuli padha mbengok sambung-sumambung nganti rong jam suwéné: “Kaagungna Dèwi Diana, sesembahanipun tiyang Éfesus!”
19:35 Pungkasané sèkretarisé kutha kono bisa nentremaké wong-wong akèh mau, tembungé: “Para sedhèrèk, warga kitha Éfesus! Saben tiyang sampun mangertos, bilih kitha Éfesus menika ngreksa kuilipun Dèwi Agung Diana, sarta ngreksa séla suci ingkang dhawah saking langit.
19:36 Kula kinten mboten wonten tiyang setunggal kémawon ingkang saged mbantah prekawis menika. Mila panjenengan kula aturi kèndel kémawon lan sampun ngantos tumindak grusa-grusu.
19:37 Panjenengan sami mbekta tiyang menika mriki, mangka tiyang menika mboten ngrampog barang suci menapa-menapa saking kuil, inggih mboten nyenyamah dhateng Dèwi Agung sesembahan kita.
19:38 Menawi Démétrius lan kanca-kancanipun sami gadhah pandakwa utawi badhé nggugat salah setunggaling tiyang, kajengipun piyambakipun damel gugatan dhateng pengadilan. Kanggé prekawis-prekawis kados mekaten, wonten dinten ingkang pancèn kacawisaken.
19:39 Nanging menawi wonten prekawis sanès ingkang kepéngin panjenengan bèrèsaken, menika kedah dipun urus déning parepataning wakil rakyat ingkang sah.
19:40 Sebab, menapa ingkang panjenengan tindakaken ing dinten menika, saged kaanggep kados déné pembrontakan. Mangka sejatosipun mboten wonten alesan kanggé damel gègèran kados menika.”
19:41 Sawisé muni mengkono kumpulané wong akèh mau nuli dibubaraké.
Serat Wédhatama iku karya susastra Jawa gagrag anyar kang ngamot filsafat Jawa mliginé bab kawruh manunggaling kawula gusti. Teks iki ditulis déning Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya (KGPAA) Mangkunagara IV kang lair kanthi asma Raden Mas Sudira ing dina Senin Paing, tanggal 8 Sapar, taun Jimakir, windu Sancaya, taun Jawa 1738, utawa taun Masehi 3 Maret 1811. Tembung Serat Wédhatama dumadi saka telung wanda, ya iku: serat, wédha lan tama. Serat, tegesé tulisan utawa kasusastran, wédha, tegesé kawruh utawa ajaran, lan tama, dumadi saka tembung utama kang tegesé apik, dhuwur utawa luhur. Dadi Serat Wedhatama duwèni pangertèn: sawijining susastra kang ngemot kawruh ajaran kautaman uga kaluhuran uripé manungsa. Serat Wédhatama kalebu salah sawijining susastra Jawa sing banget misuwur lan unggul utamané ing babagan reroncèning tembung uga kawruh kautaman uripé manungsa.
Tèks tembang[besut | besut sumber]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 15 Maret 2016.
sugeng rawuh…	matur nuwun sanget sampun ngaturi sugeng wonten ing
gubug on Tue 27 Mar 2012, 08:28sakuraba wrote:gubug wrote:jaghana wrote:kandang tembalang....disini akan dibangun istana ayam ...dengan lahan seluas lebih dari 10.000m2ikut seneng juga aku....iki kandangmu mas? mbothen bos niku kandangepun pak Toto Tembalang,kulo mboten gadah ayam . namung seneng kempal kalihan rencang2 saged guyon
seneng juga aku....iki kandangmu mas? mbothen bos niku kandangepun pak Toto Tembalang,kulo mboten gadah ayam . namung seneng kempal kalihan rencang2 saged guyon cekakaannnn.wah kumpul2 ngentekno PK mesthi wingi.
gubug on Tue 27 Mar 2012, 11:58sakuraba wrote:gubug wrote:sakuraba wrote:gubug wrote:jaghana wrote:kandang tembalang....disini akan dibangun istana ayam ...dengan lahan seluas lebih dari 10.000m2ikut seneng juga aku....iki kandangmu mas? mbothen bos niku kandangepun pak Toto Tembalang,kulo mboten gadah ayam . namung seneng kempal kalihan rencang2 saged guyon cekakaannnn.wah kumpul2 ngentekno PK mesthi wingi. nganti greges2 3dino ish kroso bosss. gubugKaptenJu
Burung ten Boso Jowo/ Artikel Flu Buru...
NYANDING Kurnia Dewi By Mbok Poniyem Laros Banyuwangi
KEMBANG WARU Duet Heboh Gandrung Farid
ingwang | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Prabu Prangwadana | kaping pat ingkang mandhiri | litnan kolnèl pinuji | kumêndhanirèng lesiyun | ing praja Surakarta | praptaa marang sirèki | bocah ingsun Si Ngabèi Pôncatoya ||
2. Kaliwon Pulisi Pajang | kang lagi anambut kardi |
anèng desa Ngadipira | lire layang ingsun iki | bêbuka wèh udani | nalika ing
panggarapipun | undhak-undhakanira | ora turut kurang radin | jêrokêna mrih tuntas ilining toya ||
4. karo dene wêkas ingwang | aja sira angêntèni | têkane bocah anginan | mundhak anyênyuwe kardi |
tandangana pribadi | saanane bocah ingsun | aja wêdi kangelan | nulada
layang iki | ingsun pêparing mring sira | sawiji sanjata buwis | aran guna sayèki | pangruwating satru
kang padha nambut kardi | kabèh bocah ingsun dhusun | muga ta raharjaa | enggala rampunging kardi | lêstaria aja ana kara-kara ||
8. titi kang têmbang sri nata | cinitrèng Salasa ari | wolu likur ingkang tanggal | ing môngsa kalima akir | sungsang
layang ingwang | Jêng Gusti Pangran Dipati | Ariya Mangkunagara | kaping pat ingkang mandhiri | kolnèl kang
kaundhakanipun | para atmajaningwang | myang kadang kadeyan mami | ingkang dadya upsir karèh dening sira ||
3. wus akèh ingkang uninga | marang wajibing prajurit | lan maju marang pakaryan | mangkono pra ondêr upsir | sêsêg tur sukèng kapti |
miwah pangajaranira | masalah tingkahing jurit | tan ana ingkang kuciwa | kabèh kang para upisir |
sanadyan kurang prayoga | mung karya pangeling-eling | lawan layange iki | aja pisah ênggonipun | lawan sanjatanira | supaya ing wuri-wuri | padha wruha purwane ingkang sanjata ||
10. titi purnaning panitra | ing dina Salasa Lêgi | nuju tanggal ping limalas | Jumadilawal kang sasi | môngsa kapitu tampi | landêp ing Paningron tulus | etung windu Sangara | Alip angkaning kang warsi | sèwu pitung atus wolung dasa sapta ||§ Taun Jawi 1787, taun Walandi 1858, wulan Dhesèmbêr.
--- 3 : [153] ---
3. Sêrat Ibêr Dhumatêng Kangjêng Pangeran Ariya Natabrata
1. srat kanthi pangèstunipun | Jêng Gusti Pangran Dipati | Nararya Mangkunagara | dhumatênga ingkang siwi | Jêng Pangeran Natabrata | wrêsninta jêng sri bupati ||§ Inggih punika Ingkang
3. wiyose dhuh siwayèngsun | sira umasung kintèki | kang cinitrèng ari Soma | kaping tri kang sitarêsmi | jroning
narendra | ingkang miyos saking sori | panênggahirèng grahanta | Ratu Timur wus
lulus dèn ta palakrama | karya rênane sang aji ||
7. lawan pinanjang nèng tuwuh | praptaa ingkang kinapti | winantua ing
wijil ingkang kintaka saking sih | palimarmaningong | marang sira kadang ingsun kabèh | lawan anak kaponakan mami | kang padha nglakoni | patrapan kinungkung ||
2. marga saking lupute pribadi | mêndêm angaloyong | nunggang kreta dudu ing
dadya nyapih mring kang tandang kabèh | mung wêwadul marang ing pulisi | wêkasane dadi | prakara dyan katur ||
5. ing jêng tuwan residhèn anuli | pinundhut maring ngong | marma sira ingsun aturake | dinukanan sarta dèn walêri | bangêt kaya kang wis | padha sira rungu ||
6. mêngko sira padha sun luwari | lan aksamaning ngong | pamintèngwang marang sira kabèh | aja padha wani-wani malih | anglakoni kadi | kang wus sira têmu ||
7. yêkti sira bakal anglakoni | ing pidananing ngong | lunga saking prajanira kene | dumunung nèng panggonan sawiji | kang prasasat mati | datan anèng kubur ||
8. yèn kongsia kalakon sayêkti | paran wêkasing don | uripira dadi tanpa gawe | anèng donya mung sapisan iki | kêna dèn arani | luput ing piangkuh ||
9. padha lawan ulêr wrêjit cacing | lintah rês-êrêspoh |
kang wus mulya ing don | tan sambada lawan kudangane | anak lanang kang bisa ngayomi | kadang warga maring | bapa lawan biyung ||
11. tangèh lamun mangkonoa sami | mundur anyênyerong | marang
1. wijiling kang pirêna winrat ing | walgita sarwa om | sanetyasa parjapa argyane | tumrap ta
rit mistêr wadya kapalri | saha garwa Naryatma Gôndaatmaja ||
2. sampuning kadya punika | wiyosipun kadospundi |
kakang mas gêrah paduka | rèhning kula maksih alit | dèrèng sagêd martuwi | cuwaning manah kalangkung | badhe uningèng arga | arsa pamit kula ajrih | bok dinukan ing kangjêng rama paduka ||
miwah ramanta jêng gusti | palaling Hyang sadaya sami raharja ||
4. nahanta ingkang punika | kang sarêng lawan kintaki | kangmas kula Sumapala | akintun satunggal nyamping |
sarung pasatan bathik | môngka tôndha bêkti ulun | myang mugi kaanggêpa | kula kang sowan pribadi | saking dahat onêng kula ing paduka ||
5. wasana panuwun kula | dhumatêng Kang Maha Suci |
Tuwan Pan Bakêl (W. van Bakel) dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara IV
1. sêrat konjuk ing paduka | Jêng Gusti Pangran
nagri Walandi | komêndhaning lesiyunira priyôngga ||
wiyosipun kangjêng gusti | ing atasirèng agêsang | kang sami rêmên marsudi | kawruh indhaking budi | pagunan sêsaminipun | kang dhatêng karaharjan | pikangsalipun nyrambahi | gih punika kang dados karsa paduka ||
3. gèn paduka badhe yasa | kêstal kapaling prajurit | kang kapitadoskên kula | punika kinarya wiwit | dèntên benjing manawi | ing pakaryan sampun rampung | botên ngêmungkên dadya | pratôndha indhaking nagri | amiyarkên yitnaning putra paduka ||
4. rèhne pitados paduka | dhatêng kawula nglangkungi | bilih botên makatêna |
badhe ngrêndhêtkên pakarti | pramila kangjêng gusti | kawula saklangkung nuwun | dhumatêng jêng paduka | tuwin dhatêng para abdi | ingkang sami nyondhongi rêmbag punika ||
5. dèntên ing mangke punika | inggih badhe anuhoni | dhatêng kawajiban kula | amêrlokkên nambut kardi | sêsagêd-sagêd murih | ing rèh enggalipun rampung | padamêlan punika | wit sampun samêkta sami | pitulungan paduka tan kêkirangan ||
6. paduka têdhak mariksa | pasanging talês capuri | saklangkung bingah kawula | botên
lan malih kintên kawula | dadoskên parênging galih- | ipun Kangjêng Tuwan Bêsar | Gupêrnur Jendral Batawi | ingkang dipun pracadi | jêng raja kang maha agung | nagari ing Nèdêrlan | tuwin kang dèn pitadosi | dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana ||
8. Gupêrnur Jendral Indhia | kang pilênggah wontên ngriki | ngresidhenan Surakarta | miwah para agêng sami | awit paduka galih | kawajiban ingkang prêlu | myang
amargi ing benjangipun | dados pratandhanira | dayaning tyas mrih utami | kanyataan tumrap ing Mangkunagaran ||
10. gèn kula darbe paminta | ing paduka sampun lami | rambah-rambah tur kawula | ing salajêngipun inggih | paduka anglilani | botên ngêmungakên sampun | kewala pandamêlan | ing têmbe yèn wontên malih | kula èstu angangkah sudaning arta ||
11. ing têmbe bilih kawula | andarbèni atur malih | anyuwun ing pandamêlan | mugi pinarênèng galih | kang karsa angidèni | samia kados kang sampun | winanton sih wilasa | lir angganing palarêsmi | supadose enggal ngundhuh ing wohira ||
12. rèhne pakaryan punika | ing mangke sampun sumaji | sampat sapirantosira | paduka karsa jênêngi | mila bilih marêngi | atur kawula pukulun | paduka murwanana | ngêtrapkên banon satunggil | tapak asta punika môngka pusaka ||
13. nahên ta ingkang punika | ing mangke kawula malih |
nglairkên èsthining manah | kalayan têmbung sadêmi | ing paduka sang pêkik | Jêng Pangeran Arya Prabu |
timur ingkang wanci | pantês tumut jênêngana | wontên pasamuan ngriki | kenging winastan ugi | punika pandamêl prêlu | awit paduka benjang | ingkang badhe anggêntosi | kalênggahanipun ing rama paduka ||
15. dados ing sawarninira | pranatan indhaking nagri | yasanipun rama tuwan | punika ingkang upami |
wuryaning karangkitri | sangsara duk nanêmipun | dupi wus kalêksanan | ngrêmbaka ayom ngayêmi | wêdaling woh kang badhe ngundhuh paduka ||
16. sampun kenging katamtokna | bilih paduka ing benjing | tulada lampahanira | rama paduka jêng gusti | kang sampun kula srêpi | pribadi arja satuhu | makatên pamintamba | saupaminipun benjing | jêng paduka ngêrsakkên damêl kawula ||
17. kula badhe tan lênggana | cumadhang ing siyang ratri | kalayan têmên ing driya | wasananipun kintaki | winantu-wantu mawi | urmat ing wilujêngipun |
jêng raja ing Nèdêrlan | ugi ing Nagari Wlandi | lêstantuna ing sagarwa putranira ||
18. têlas ing atur kawula | kang sampun kawrat ing tulis | muhung minta pangaksama | cinitra ing Dite Manis | Jumadilawal ping tri | taun Dal sangkalanipun | trus dhudhuk sela tunggal |§ Taun Jawi 1799, taun Walandi 1870, wulan
trus dhudhuk sela tunggal (Ahad Lêgi, 3 Jumadilawal 1799 A.J., Senin, 1 Agustus 1870 A.D.)]. katandhan Sang Murwèng Kardi | W pan Bakêl arsitèk nagri Samarang ||
--- 3 : [175] ---
8. Sêrat Ibêr Dhumatêng Tuwan Hollê (K. F. Holle)
1. sêrat kanthi tabenipun | Jêng Gusti
ajudanipun | Sri Maha Raja Walandi | mirungga kumêndhanira | lesiyunipun pribadi | ing Nagari Surakarta |
bawah Garut | dhêdhepok waspada wukir | Residhènsi Pariyangan | ing mangke sawêg sumiwi | jêng tuwan gupêrnur jendral | wontên ing Bogor Nagari ||
5. sampuning kadya puniku | awiyos sarira mami | sampun tampi srat paduka | cinitra kaping nêm April | sèwu wolung atus lawan | pitung dasa kawan warsi ||
paduka asung pamuji | ing kula myang garwa putra | winantua ing salami | nugraha panjanging yuswa | rahayu jroning dumadi ||
7. myang malih paduka sukur | bingah amarwata siwi | awit saking putraningwang | kang tumut nglurug mring Acih | sampun dhatêng Surakarta | sawadya sami basuki ||
8. punika kula saklangkung | asangêt tarima kasih | mring paduka nrus ing driya | botên supe ing salami | dene katrêsnan paduka | lumintu lir toya mili ||
9. makatên panêdha ulun | mugi Hyang Kang Maha Suci | paduka pinaringana |
yuswa panjang rênèng galih | jinurunga ing sakarsa | wilujêng ing donya akir ||
1. salin kidung pucung tumrap ingkang têmbung | paduka uminta | pawartining among tani | miji pantun kang tuwan sêbar nèng boga ||
2. kang sinawung pawinihan dadosipun | tuwuh angrêmbaka | tumangkar kathah kang siwi | lêmanira nglangkungi kang kina-kina ||
3. kintênipun para tiyang sêpuh-sêpuh | ing boga sadaya | gadhahi kuwatos kêdhik | sasêbaran rèhning kasèp mangsanira ||
4. èstu gabug awit saking lintang luku | wus sumurup ngarga | punika kang dèn ugêmi | petang dhusun ngadat sampun kalampahan ||
5. dene pantun kang sampun tanêm pinugut | sakilèn bêndungan | ing mangke sampun katawis | saenipun ngungkuli lan sabênira ||
6. benjing lamun sampun panèn yêktinipun | gabug aosira | têmtu kula sung udani | mring paduka mêdal ing êpos kewala ||
7. liya sampun kang kasêbut nginggil wau | amung salam kula | dhumatênga Radèn Kaji | Ngisa ingkang ngulama ngiras pujangga ||
waluyane | kakang mas wiyosipun | inggih kula sampun nampèni | paring paduka thika | paran salwiripun | sasotaning pustakanta | prastawaa
ing pamundhi panosèng driyamba | mudya-madya kasidane | mawarna tuwuh nulus | sabdaning
5. puwaranta ulun atur yêkti | sambodhana gêgarban prawala | sanggya sotyaning tyas mangke | kanang winudhar sampun | tumrap jroning thika puniki | iti duk ari Buda | nuju kaping catur | lèk
1. wijil ingkang lukita mangsuli | kanthi salam ingong | tumrap taha
katong | kang cinitra nèng sabak têmbunge | lamun benjang ri Anggara iki | ingsun lawan swami | ing karsa sang prabu ||
3. tinimbalan nginêpa sawêngi | ana ing pakuwon | Langênarja yèn wus sapraptane | saking Parangjara ing karsaji | mrih lêrêming dhiri | rèhne
5. titi ingkang macapat pamijil | ing Akad Kaliwon | ping nêmbelas Saban ing sasine | taun
Mangkunagara kaping pat | katampana anak mami |
sami basuki | amung ta kucumbiningwang | kalajêng dènira sakit ||
4. kumba mwang wandanira ngluh | labêt tar gênyang lumaris | wimbuh manitih kang palwa | durtaning gônda nampêki | kentar-kentiring maruta | bêntèring surya muwuhi ||
5. dadya tan wêntala angluh | yeka darunaning gati | ing mêngko wus ingusadan | dening Dhoktêr Tuwan Sêmit | wus trangga ing sawatara | antuk
narpadayita | ingkang marang jênêng mami ||
7. sumrambah mring rabi sunu | tumrah ing dasih ngalabi | tan alpa ring boja krama | marma kulup awak mami | dahat ing panuwun ingwang | kandhas ing driya kapundhi ||
8. muhung ta sandeyaningsun | mulat ing rèhirèng swami | gung
kinarsan | tumêraha marang siwi | dènira darbèni praja | salamêt ing donya ngakir ||
Suryatmaja kang piniji | umiring jêng tuwan jendral ||
2. ing mangkyarsa tindak mring Nagara Ngacih | ingsun sung pamuja | ing
kastawèngsun anggèr | marang sira sakaloron kaki | muga Hyang Suksmadi | mardanèng rahayu ||
Rabu, 6 April 1881 A.D.)].
--- 3 : [197] ---
15. Sêrat Ibêr Dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anèm Amêngkunagara
1. kinanthi laguning kidung | sanetyasa ingkang taklim | katur ing Sang Narpatmaja | Jêng Gusti Pangran Dipati | Anom Amêngkunagara | ing Surakarta Nagari ||
ratu agêng kang mashur | pêpundhèn sajroning puri | tuwin sarira paduka | myang putra santana aji | punapa
5. ing nalika angkat ulun | tanggal pisan dintên Kêmis | ing wulan Rabingulawal | ugi ing warsa Jimakir | wanci pukul pitu
dhatêng banawi | kula taksih wontên rata | lan saputra tuwin swami ||
7. lajêng minggah dhatêng prahu | gembong amudhik malipir | dumugi
11. ing ngriku wontên kang mêthuk | tuwan-tuwan mung kêkalih | van Russên lan Tuwan Susman | sami sung wilujêng prapti |
pinalêngkung janur kuning | saubênge ginêbêran |
13. winarna tri sungsunipun | gêdhah seta
sapucakipun | aldaka rata lêstari | jujug pasanggrahan wetan | punika kang kula gèni | kang kilèn suwêng kewala | kinarya cawis manawi ||
18. wontên priyagung kang rawuh | têtuwi dhumatêng ardi | yèn nêtêpi kang ubaya | sarêng tita gangsal ari | botên wontên wartosira | dados lajêng kula gèni ||
19. ing ngriku salêbêtipun | kalih dasa dalu maksih | jawah angin botên kêndhat |
mawanti Hyang Wrahaspati | dados botên sagêd kesah | ngupados enggaring galih ||
21. enggaring manah andulu | padhusunan ingkang têbih | dalah pura Nglangênarja | kinèkêr langkung dumêling | sumawana Surakarta |
24. titi lukitaning têmbung | Srikaton ing Sênèn Paing | nêmlikur ingkang candrama |
sumitranira | Tuwan K.F. Hollê nami | ridêr ordhê ing Nèdêrlan- | sên leyo ingkang pinuji ||
4. nahên ta ing wiyosipun | kula sampun anampèni | sêrat saking saudara | cinitra Dhesèmbêr sasi | tri dasa ingkang candrama | angkaning taun Walandi ||
5. nuju sèwu wolung atus | wolung dasa ingkang warsi | nèng Garut panitranira | wontên ing waspada wukir | dèntên sasuraosira | kula inggih sampun tampi ||
saudara angintuni | têtêdhakan sastra Buda | ingkang sampun dipun gêdrik | ugi saking Gênutsêkap | kang dumunung nèng Batawi ||
7. dene ta kang sastra wau | milanipun ngantos lami | wit saking kula kèn nêdhak | tumulad samining warni | ing samangke sampun purna | punika pamurih mami ||
8. taman lèn ing têmbenipun | wontên kawignya jarwani | katranganipun ing sastra | sadaya punika ugi | kula kintunkên sudara | kalayan sukaning kapti ||
9. lan wangsulan takènipun | saudara sampun sami | kawrat wontên ing pustaka |
sapala kang datan mawi | salir sêkar cinarita | sakawontênaning mangkin ||
10. kang kapanggih criyosipun | asalirèng sastra nguni | nungswa Jawi jaman Buda | akalihan sastra saking | Gênutsêkap Batawiyah | kula kintunakên
kawusananipun | sapêngkêring kang kintèki | punika kula lan garwa | saha putraningwang sami | ginanjar waluya arja |
13. purnaning panyêrat nuju | ari Soma tanggal kaping | kalih dasa kang candrama | Juni warsa sèwu tuwin | wolung atus wolung dasa | satunggal ingkang marêngi ||§ Taun Walandi 1881, wulan Juni, taun Jawi 1810, wulan Rêjêb.
Wong cilik dadi priyayi—Rakyat kecil jadi priyayi. Sing mendele dadi
Wong cilik akeh sing kepencil—Rakyat kecil banyak tersingkir. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab. Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci. Buruh mangluh—Buruh menangis. Wong sugih krasa
nopo wong jowo arek miluk seng gawe wong lio loro. Kulo orak gelem gawe seng ora2. Nopo to? Yola... Nek delok nopo rakyat moh kambek BN? Eneng sebab rakyat orak gelem miluk BN. 1. Rakyat wes
iso seneng.. nek koyo ngunu. Nek negoro wong liyo, kerajaan ne maneh seneng nek delok rakyatte sogeh. Men seneng nek arek
arek maneh LHDN jikuk 25%. Orak ke jengene kui arek delok rakyat Loro.5. Nopo to? Nang Brunei rakyat podo seneng...nang
GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT
KETEMU TURU GUGAHEN,KETEMU TURON LUNGGUH NO,KETEMU LUNGGUH DEGNO,KETEMU NGADEG PRENEKNO KETEMU INGSUN,OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG
KARO KEKASIH INGSUN,TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG BAYI….(sebut nama orangnya)MARANG INGSUN”,
INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YO IKU SI
KUASA.BIS KANG ORA NANA MILIK KANG ORA KATON.KULA
nyai danyang lan kabeh sedulur gaibku kang ngrekso ing kene gede cilik tua anom. Wetan kidul kulon lor duwur ngisor siro kabeh podo tak kongkong paraknobarang iki marang
INGSUN NGERSAYA SIRA KABEH JUKUTNANG DUWIT RUPIAH NYATA HARTA DUNYA WONG KAFIR ORA
Pangeran Diponegoro2)Pangeran Menoreh3)Panembahan Arga Sewu4)Ki Ageng Bekel Kentheng5)Kyai Bekel
terbitan Tan Koen Swie sbb:Pedah punapa mbibingung, Ngangelaken ulah ngelmi, NJeng Sunan Giri ngandika, Bener kang kaya sireki, Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling, Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani.Artinya:Syeh Siti Jenar
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika, neng
Botên beda kaliyan rèh-wêwêngkon ing mèh sa-indênging Nuswantara, ugi Surakarta hanggadhahi SUMBÊR KABUDAYAN. Inggih punika KARATON SURAKARTA.
Makatên ugi Kabudayan Karaton wontên PANG-2-IPUN ingkang pantês lan wajib dipun lêluri, pêpêtri mrih lastarinipun sarta dipun ngrêmbakakakên. Mila pangriptaning pèngêtan-pèngêtan budaya Jawi Karaton punika kadamêl Sêrat, minangka pancadan tumrapipun Warga-pa-bêrayan-agung anggèning NGRUMAOSI HANGGADHUH HANGRÊNGKUH SARTA HALABUH dumatêng Bangsa lan Nagari.
Pangripta ngaturakên sakêlangkung agêng ing panuwun katur KRMH Yosodipura, ingkang tansah paring sêsuluh ing bab wau. Sarta pangripta hasêsanti mugi Sêrat Sapala punika wontêna paedahipun, sanadyan dipun rumaosi kathahing kêkiranganipun. Nuwun.
Nêdhak/Mêthik/Ngêlihbasa Sêrat punika, kêdah hingidenan Pangripta. Nuwun.
saking Sumbêripun. Inggih punika Karaton. Sanajan botên hangêplêgi. Nanging sak botên-botênipun ingkang kapêndhêt, makna sarta tumrapipun ingkang pitados, sagêda angsal Barkah. Amargi Tatacara sarta Upacara Karaton, punika dhasaripun Uwoh Pangolahing Budi, sarta salajêngipun dipun anggêp wontên daya kêkiyatanipun alus. Ing Kawêruh Karaton, dipun wastani: Prabowo. Langkung-langkung, bilih sadaya wau, yasanipun para Panjênêngandalêm Nata, utawi apêsipun dening
ingkang nampi Dhawuhdalêm Narendra miwah kasêmbahkasêmbuh. gênturing kasutapanipun para Êmpu utawi Pujangga. Awit saking punika, Priyantun sapunika limrahipun botên wani ngewahi, kajawi ingkang rumaos kalêbêt kadosdene Para Linangkung ing kinanipun.
Mêkatên ugi bab BUBAK KAWAH. Punika kalêbêt peranganing Tatacara Pêngantèn. Limrahipun ing sakjawining Karaton, dipun wontênakên ing sangajênging Krobongan.
Wondene kinanipun, Tatacara Bubak Kawah punika, mawa sarana utawi Upacara: Klênthing, kaisenan Parutaning Dêwêgan, sasampunipun dipun sigar-têngah. Tinutupan [Ti...]
[...nutupan] suwekan mori-pêthak. Ingkang nindakakên Pinisêpuh priya utawi wanita, suka wêjangan dhumatêng badhe-pêngantèn èstri, ing wêkdal Midadarèni. Sasampunipun, lajêng ngêcakakên mantra, sarwi mbikak tutuping klênthing wau.
Mênggah maknanipun ngawontênakên Tatacara punika, suraosipun botên sanès, nyuwun dhumatêng Hingkang Maha Kawasa, sagêdipun Pêngantèn, hanggadhahana turun. Pramila ubarampenipun hawujud Dêwêgan, ingkang kapêndhêt Pasêmonipun Papan-piningid.
Tumrap ing Surakarta, wiwit jumênêngdalêm Sampeyandalêm Hingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakoe Boewono IX, kaparêng hangewahi caranipun, kabêsut: sampun kadamêl rujak dêwêgan ingkang mawa raos lêgi lan gurih. Winadhahan gêlas, dipun ombe bapakipun pêngantèn èstri ing wêkdal bibar Panggih wontên sangajêng Krobongan. Ibunipun pêngantèn èstri lajêng pitakèn; "Kêpriye rasane, Bapakne?" Dipun wangsuli: "Sêgêr sumyah, sumrambah wong sa-omah!" Rujak dêwêgan lajêng kalorod ibunipun
dening Hingkang Damêl Gêsang, mapan inggih punika ingkang dipun
pêndhêtakên sanepanipun "lêgi" lan "gurih" raosing rujak Dêwêgan. Dados hatur-syukuripun "tiyang sa-omah kasrambah". Mila ing Tatacara, dipun kêtingalakên tuwin dipun saranani pangucap: "sêgêr sumyah sumrambah wong sa-omah!".
Sampun mratah, bilih Tatacara Bubak Kawah punika, dipun wontênakên hamung manawi sawêg mantu sêpisanan. Ingkang nama mantu, punika, mantokakên anak èstri. Kinanipun, kalimrah anak èstri ingkang pambarêp. Sabab, ing kinanipun, awis-awis anak pêmbarêp dipun langkahi sadhèrèk ênèm. Amargi tumrapipun tiyang asêpuh, makèwêdi. Nanging sapunika, sampun limrah, mênawi sadhèrèk sêpuh dipun rumiyini sadhèrèk ênèm. Amargi, manut warahdalêm Hingkang Sinuhun Pakoe Boewono IV: "Titah manungsa, haywa hanamtokake tibaning titi jodhone hanak-wadon. Jodho hiku awit saka Karsaning Ywang Widhi. Êndi kang
saking punika, mila kaprahipun, sanadyan mantu botên anak pêmbarêp, nanging kapisanan anak èstri, têrkadhang mawi dipun wontênakên Tatacara Bubak Kawah. Punapa malih hangèngêti, bilih pikajêngipun ""gadhaha-turun", ugi mêngku makna, bilih tiyang-asêpuhipun lare èstri, sampun "rila": "kawahing anak èstri, pinurwakan/binuka dening lare jalêr (mantunipun)". Pramila, [Pra...]
[...mila,] kados katêrangakên ing ngajêng, bilih mula-bukanipun ing kina, bubak kawah mawi sarana "klênthing". Sami pasêmonipun, rikala badhe-pêngantèn-èstri ing pungkasaning tatacara Siraman, tiyang sêpuhipun mawi "banting klênthing utawi kêndhil". Sarwi ngucap; "Ora mêcah klênthing/kêndhil, nanging mêcah "pamore anakku jabangbayi … (namanipun)".
Manawi mantu sêpisanan anak pêmbarêp èstri (sapunika têrkandhang pundi ingkang rumiyin, dèrèng têmtu pêmbarêp), mawi dipun saranani Tatacara Bubak Kawah, sawangsulipun manawi mantu pungkasan (sapunika dèrèng têmtu anak wuragil, nanging pundi ingkang kantun), mawi dipun saranani Tatacara:
Tumpak utawi Tumplak Punjèn, punika ugi kalêbêt Tatacara Pêngantèn, dipun wontênakên ing sangajêng Krobongan. Hamung cara sarta Upacara utawi pirantosipun miwah Pikajêngipun beda kaliyan Bubak Kawah katêrangakên ing ngajêng. Têmbung Tumpak punika sami kaliyan Tumplak. Têgêsipun ngêsokakên. Dene Punjèn punika barang darbe ingkang dipun punji-punji utawi dipun klêmpak-klêmpakakên wiwit dados pêngantèn (tiyang sêpuhipun). Dados Tumpak Punjèn punika têgêsipun: Numplak barang-darbèkipun ingkang wiwit rumuyin dipun punji-punji. Sarêng sampun têlas anak èstri dipun
darbèkipun wau dipun sok-akên sadaya dhatêng anak putu dalah buyut-buyutipun. Punika pasêgsèn, bilih tiyang sêpuh sampun botên mbêtahakên bandha-darbèkipun ingkang kangge bêtahipun piyambak. Sadaya sampun pasrah dhatêng anak-putu saturunipun. Dene sadaya barang darbèkipun wau, dipun wujudakên: êmpon-êmpon, uwos jêne, sawêrnining arta kumrincing ingkang kadamêl saking-pamelikan. Arta êmas, sêlaka, têmbaga. Katêlahipun, wadhahipun ingkang dipun sok-akên wau, ugi nama punjèn utawi ponjèn.
Kinanipun, Tatacara punika, pancèn lugu dipun êsokakên ing sangajêngipun Krobongan, manawi anak-anak sarta putu tuwin buyut-buyutipun sampun sami ngêmpal Lajêng dipun rayah. Nanging, ing alam Jumênêng dalêm Hingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakoe Boewono IX, tumrap ing Surakarta, kadhawuhan hangewahi, dipun bêsut. Inggih punika. botên kaparêngakên dipun sêbar sarta supados dipun rayah. Nanging, dipun buntêl kanthong alit-alit, cacahipun kajumbuhakên kaliyan cacahipun jiwa anak-putu-buyut ingkang badhe dipun paringi. Malah limrahipun sagêd lumèbèr dhatêng tamu-tamu. Mêkatên punika, kêparêngdalêm, paring warah, supados tiyang punika sampun ngantos rêmên rayahan. Kaladukipun dados pakulinan njarah-rayah. Sawangsulipun, paring pêpèngêt, bilih titah manungsa punika, wajibipun
mangêrtos dhatêng "panduming dumadi".
Dados manawi ing Surakarta, hanelad saking Sumbêripun, inggih punika Karaton, Tatacara Tumpak Punjèn punika mêngku makna wêrni gangsal.
lan bingah-bingahipun tiyang sêpuh anggènipun sampun sagêd ngêntas anak-anakipun èstri ingkang bêbasan raja-brana utawi kaskayaning bêrayat (pasêmonipun arta rècèh saking pamelikan).
5 Suka warah sampun ngantos kulina njêjarah, nanging
mênggahing bêrayat-warga, sêjatosipun ugi ngiraspantês suka wuninga dhatêng para tamu, bilih bêrayat wau sampun têlas anakipun èstri. Têgêsipun, hambokbilih dèrèng kathah ingkang sami ngêrtos, nanging badhe nggadhang bêbesanan, utawi nêmbungakên anakipun jalêr hangêmong anakipun èstri. Manawi mawi tatacara Tumpak Punjèn, mila lajêng sami ngêrtos, bilih bêrayat wau sampun botên gadhah anak èstri. Sinasmitan wontênipun Tatacara Tumpak Punjèn.
Sampun katêrangakên, bilih ingkang nama Mantu, punika manawi hanjodhokakên anak èstri. Manawi anak jalêr, limrahipun botên dipun namakakên mantu. Ing kinanipun, dipun wastani: "gadhahdamêl ngangkatakên anak jalêr". Dene benjingipun winastan "ngundhuh mantu" Inggih punika, ing kinanipun, mantukipun anak jalêr, hamboyong semahipun (mantu èstri) mantuk dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun. Wondene manawi anak èstri namung satunggal, sampun mratah ugi dipun wontênakên "bubak kawah" (ngombe rujak dêwêgan) kaliyan ugi dipun jangkêpi "tumpak punjèn". Mêkatên punika ugi dados sasmita, sampun botên gadhah anak èstri malih.
Ing ngajêng wontên têmbung Midadarèni. Inggih punika sontên utawi dalu, malêm badhe Nikah. Manawi sumbêr saking Karaton, nyêbatakên, bilih Midadarèni punika, "nanggapi tumêdhakipun Widadari (lan Widadara) ingkang badhe maringakên pangèstu dhumatêng ingkang gadhahdamêl mantu punapadene dhatêng badhe-pêngantèn èstri sarta jalêr. Mila ing wêkdal Midadarèni, badhe mantèn-jalêr, hanjonggol dhumatêng griyanipun badhe marasêpuh. Mratelakakên sumanggêm enjingipun badhe kanikahakên manut agami panutanipun".
Têmbung "manut agami panutanipun" kaliyan têmbung "Midadarèni", punika pasêgsèn, manunggalipun agami kaliyan kapitadosan Kêjawèn.
Kados sampun nate katêrangakên, bilih para panjênêngandalêm Nata ing Karaton Surakarta punika, tansah hanelad, hangèstokakên Lêluhurdalêm. Inggih Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma; Jawa bêcik hanganuta Agama (Islam).
Sadèrèngipun kabikak, Pinisêpuh langkung rumiyin suka Wêjangan tumrap salakirabi. Nanging Hingkang Sinuhun hanambahi Upacara utawi Ubarampenipun. Dene warahipun, kêparêngdalêm hanulad Hingkang
Wêjanganipun kajawi wontên ing Tatacara Bubak Kawah, ugi adhakan kaêtrapakên ing Tatacara Mandapipun Kêmbarmayang. Sêsaji punika, sêjatosipun kalêbêt Sastra Cêtha Piningit. Kawujudakên "tumpêng", nama Tumpêng Kidang
Kêtupat Pêthak Abrit. Punika pasêmon Palênggahan utawi Dhamparipun Bathara Kamajaya lan Ratih ingkang badhe paring Wiji Mulya dhumatêng para Titah ing Arcapada. Liripun:
Gumêlaring Jagadraya, punika wontên sêjarahipun. Dados botên jênggêlêg dados gumêlar, botên. Mila, Bathara Kamajaya lan Ratih, lajêng paring pitutur dhumatêng titahipun, supados hangêrtosi sapintên
KIDANG SOKA, punika Kidang ingkang sami posah pasehan, sami lironsih. Dene MAHA RÊTNA, punika Maha Agung datan ana Pêpindhane. Rêtna,
sadaya dados pathokaning sêsemahan. Supados botên dhawah kablingêr ing panasaraning tumindak. Sampun ngantos Wiji Mulya, dhumawah alam jagading sato kewan! Sadaya wau: Kitab, Wedha jantraning lampahipun Tumuwuh Bêbrayatan Agung, sagêda ngugêmi waton Bandera Ujung Gunung Purusa. Dene pilah-pilahipun:
1 Dèn waspada ing wanci, (dintên ingkang sae).
2 Dèn waspada ing kewuh, (pilih papan).
3 Dèn waspada ing sêmbah, (mangèsthi ing Gusti).
4 Dèn waspada ing sliring, (datan pinrudapaksa).
5 Dèn waspada ing akasa, (sabar ing manah sarèh ing tindak).
6 Dèn waspada ing pratiwi, (wangsul dhatêng Dhating Gusti).
7 Dèn waspada ing luluh, (ngêndhalèni harda).
8 Dèn waspada ing tuwuh, (èngêt wêdhaning jagad)
Mênggah wêrdinipun Bandera UJUNG GUNUNG PURUSA pêpêthan Kêtupat Pêthak Abrit, sagêd kapratelakakên mêkatên:
Pêthak ing ngajêng, Abrit ing wingking. Punika lambang PANGUWASANING BAPA lan BIYUNG. Mawa lancip beda arahipun, sahadêg abên gêgêr. Satleraman mêkatên, landhêpipun katingal namung kalih, ing pucuking Pêthak lan Abrit. Nanging sajatosipun, tumrap ing abrit wontên tiga, ing Pêthak ugi tiga. Pilahipun:
Landhêp I: ginadhuh ing sipat bapa, manggèn ing êmbun-êmbun.
Landhêp II: ginadhuh ing sipat bapa, manggèn ing ula-ula. Nama Janur, awujud toya-jênar.
Landhêp III: ginadhuh ing bapa, nama Nila-maya, wujud toya biru.
Toya têtiga wau, sagêdipun hambabar manungsa, kêdah sagêd manunggal.
ABRIT, lambang gêtihing Biyung, manggèn ing Papan-piningid.
Landhêp I: ginadhuh ing biyung, nama kawah.
Landhêp II: ginadhuh ing biyung, nama ari-ari.
Landhêp III: ginadhuh ing biyung, nama toya susu.
Mênggah cacahing tumpêng, sadaya wontên 4 iji, sarta jangkêping tatacara, tinênggan utawi kahampil priyantun priya punapa wanita, cacah 18. Kaperang 2 pontho. [pon...]
[...tho.] Ingkang sa-pontho cacah priyantun 9, winastan Lulut, sa-pontho malih ugi cacah priyantun 9 nama Tutur.
Rèhdene ing ngajêng sampun wontên têmbung Langkahan, pramila ing ngandhap punika, kapratelakakên sawatawis ing bab Tatacara wau. Tatacara sarta Upacaraning Langkahan, punika nama TUTUR SÈWU ADI LINUWIH. Sarananipun TUMPÊNG SINDULA PANGASIH. Têgêsipun: têlênging sadaya SIH. Inggih sihipun ingkang dipun langkahi. Kinanipun, hamung kalêrês mbakyunipun. Nanging sapunika, ugi kamasipun badhe pêngantèn-èstri. Jangkêpipun mawi Têkên AYAM PANGGANG, sinuduk mawi TEBU WULUNG. Têrkadhang mawi dêling alit. (Desa mawa cara Nêgara mawa tata). Caranipun: badhe-pêngantèn-èstri, tutwuri hanggondhèli sadhèrèkipun sêpuh ingkang dipun langkahi. Ingriki punika, ingkang baku: ingkang nglangkahi,
nyuwun lilah sarta rila lêgawaning pênggalih, tuwin nyuwun pangèstu kalêrêsan anggèn kula jêjodhoan".
Ingkang dipun langkahi, kanthi tulusing manah, suka wangsulan: "Ayo di ..., ndak tuntun munggah gunung sindula
Binedhati", ingkang awit saking Kaparêngdalêm SAWARGA SAHANDHAP SAMPEYANDALÊM HINGKANG MINULYA SAHA HINGKANG WICAKSANA HINGKANG SINUHUN KANGJÊNG SUSUHUNAN PAKOE BOEWONO HINGKANG KAPING X ING KARATON SURAKARTA HADININGRAT, kaliyan kasêbut basa Jawi:
2 kang hanêkani, hilanga kaluwihanira!
têgêsipun Kalakon kabèh kang ginayuh nora hana alangane. Pungkasaning pangajap, sampun botên kirang gamblang; Handêrbala anak.
Tutur Sèwu Adi Linuwih, punika sêjatosipun Tatacara dalah Upacaraning Dulangan, utawi dhahar-kalimah Ing kinanipun, botên awujud Sêkul-Pêngantèn. Sak punika wujud mêkatên wau, inggih awit sampun kabêsut awit saking Kaparangdalêm Hingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakoe Boewono IX. Nanging ing rumiyin, awujud Tumpêng Cacah 9. Punika
Tumpêng Puput, isi tigan ayam. Maknanipun: lêpas utawi putus. Mandhiri kadidene puput-pusêr. Wis ora dadi gawene wong tuwa.
3 Tumpêng kesawa, isi sirah ayam. Suka pitêdah; Padha olaha kridhaning urip bêbrayan, têwêkêl ing gawe.
Rèhdene sadaya wau mêngku wigatos, ugi dados pasêmonipun sarêsmi, mila manawi ing Karaton, Tatacara Dulangan, dipun wontênakên ing Patênggan, botên kalilan kasumêrêpan sintêna kemawon!
Mugi sadaya wau, botên ical talêring makna ingkang baku, mrih piwucaling Lêluhur Luhur Linangkung ing nguni botên dhawah papa nistha.
Têtiyang Jawi punika gadhah salahsatunggalipun tatacara ingkang salajêngipun dados adat, manawi tiyang èstri sampun wawrat. Inggih punika damêl wilujêngan sarta sêsaji, sasampunipun wawrat 3 wulan, ngantos dumugi titimasa wulan badhe lairipun jabangbayi. Wontênipun tatacara punika, hanulad lêlampahan satunggaling kawula èstri ing jaman Karaton Kêdhiri, nama Nikèn Satingkêb semahipun pun Sadiya.
Kacariyos, jêjodhoanipun Sadiya lan satingkêb kala samantên, sagêd runtut lan atut, nanging sabên nglairakên anak, botên sagêd lastari dipun êmong. Ngantos rambah kaping sanga, anak botên ngèngèr sadaya. Saking nalangsaning manah, lajêng sami nênêpi dhatêng satunggaling papan ingkang hanut piyandêlipun sagêd suka pitêdah kasêmbadaning gêgayuhan gadhah momongan. Botên watawis dangu anggènipun nglampahi brata, pun Sadiya tampi wangsit, bilih sagêdipun gadhah momongan supados nyuwun sihwilasaning Nata ingkang Jumênêng ing Karaton Kêdhiri jaman samantên. Ringkêsing cariyos, pun Sadiya dalah semah sami sowan ngarsaning Sang Nata, Prabu Widayaka inggih Prabu Joyoboyo. Awit saking dhawuhipun Sang Prabu, kadhawuhan nyaranani wêrni 3. Inggih punika: 1. Sabên dintên buda sarta Tumpak, kadhawuhan adus grujug têlês sarambutipun, ing wanci sontên sadèrèngipun sêrap-surya. Cidhukipun [Ci...]
[...dhukipun] bathok, tuwin dipun sarêngi sêsanti:
"Niyat ingsun hangurip-urip wiji-dadi".
"Wiji-dadi-ningsun, ya Jatining Wisesa".
"Ingsun puja, lastariya dadi manungsa hurip".
Srana angka 2: Sarampungipun adus, supados santun pênganggèn sarwa rêsik, sarta mawi ngandhut cêngkir-gadhing dipun sungging citranipun Bathara Kamajaya lan Bathara Ratih. Dipun brojolakên mêngandhap. Srana ingkang angka 3: Mawi kêndhit kadamêl saking ron têbu-tulak, inggih punika, roning têbu wulung lan têbu pêthak nyatungal lêmbar. Manawi sampun kadamêl kêndhitan, lajêng dipun tigas mawi wilahing dhuwung.
Sampun katêrangakên ing nginggil, bilih tatacara makatên punika, wiwitipun manawi sampun wawrat 3 wulan. Salajêngipun dumugi wulan badhe lairing jabangbayi, nanging namung sabên wulan ganjil. Dados, ngancik wulan kaping 4, kaping 6 (wawrat 5 wulan) sapiturutipun Nanging sasampunipun jaman Dêmak, kalimrah namung kapêndhêt manawi wawrat 7 wulan kemawon, winastan MITONI. Pramila santunipun pênganggèn sarwa rêsik wêkdal wilujêngan Mitoni, lajêng katêlah TINGKÊBAN, santunipun inggih rambah kaping 7. Dene dintênipun lastari Rêbo utawi Sabtu nyarêngi tanggal angka ganjil sadèrèngipun tanggal 15 wulan Jawi, wanci titimasa tumêdhakipun para widadari anggènipun sami siram ing sêndhang. Inggih punika watawis jam 11 siang. Wilujêngan Mitoni mêkatên, kalimrah namung katindakakên dening
tiyang èstri sawêg wawrat sêpisanan. Pangajabipun, inggih wiwit ngandhut kapisan wau, ing sapanginggil sagêd lastari wilujêng kenging kahêmong.
Cathêtan ingkang pinanggih ing Karaton surakarta nyêbatakên, wiwit jaman Dêmak, wilujêngan tumrap wawratipun tiyang èstri punika wujudipun dados titikan kathahing wulan ngandhêgipun. Upaminipun wiwit ngancik wulan 4 wulan, winastan wilujêngan Nigang-wulani, wujudipun wilujêngan: Jênang pêthak, winastan Jênang Bêning, Jênang Sungsum, Sêkul Punar kaponthang mawi ulam gorengan. Pikajêngipun:
- Jênang bêning = wiji umur 1 wulan, taksih wêrni toya (pêthak-bêning).
- Jênang sungsum = wiji umur 2 wulan, wêrni kados toya campur rah.
- Sêkul punar = wiji umur 3 wulan, wiwit kênthêl kêmpêl, bêning sulak jênar (= jêne), sêmu abrit.
Manawi wawrat ngancik 6 wulan (ngandhut 5 wulan), wilujênganipun: 4 wulan sarêng 5 wulan, pirantosipun: Kupat gudhêg = wiji umur 4 wulan, sampun njêndhêl ing wadhah. Tumpêng janganan winastan Mêgana = wiji umur 5 wulan, sampun gatra, utawi gana sipatipun. Wiwit punika, kêdah sampun ngirang-irangi tilêm kaliyan semah.
Wawrat ngancik 8 wulan (wawrat 7 wulan), wilujêngan 6 wulan kasarêngakên 7 wulan, winastan MITONI.
Wujudipun: Apêm Conthong = wiji sampun sêmburat
abrit daging. Wiji umur 6 wulan. Tumpêng janganan cacah 7, wiji umur 7 wulan, mawi tigan godhogan ugi cacah 7, wiji sampun jangkêp sipatipun. Wiwit titimasa punika, sampun botên prayogi tilêm kaliyan semah. Ingkang wawrat kêdah sampun ngantos kêkathahan ngombe supados botên ngagêngakên kandhutanipun. Nyuda nêdha, supados botên nyuburakên badanipun, adus wanci siang botên prayogi. Mila nêdha lan ngombe bêbasan namung manawi ngêlak lan luwe kemawon. Padharan kêdah kadamêl lokak, sampun nêdha ngantos tuwuk. Sêkêdhik-sêkêdhik rambah-rambah, langkung prayogi, tinimbang sêpisan nanging kê-tuwukên. Sadaya wau, pamrihipun supados ingkang kakandhut, têtêp alit, sabab nggampilakên benjing dhumawahing lèkipun.
Ing kawontênan limrah, lèking jabangbayi punika racakipun manawi kandhutan umur 9 wulan. Nanging, hamekani, hambokbilih wawrat 7 wulan sampun dhumawahing lèk, mila wilujênganipun dipun wontênakên dumugi wawrat 7 wulan wau, winastan Mitoni utawi Tingkêban.
Sajèn lan wilujêngan punika, pirantos-pirantos ingkang wontên gêgayudanipun kaliyan piyandêl, dipun wontênakên mrih slamêt utawi rahayunipun. Namung bedanipun, sajèn punika botên eca katêdha ing tiyang, dene wilujêngan, limrahipun wujud têtêdhan ingkang sagêd katêdha ing tiyang.
Ing kinanipun, pirantos Siraman Tingkêban punika:
Jêmbangan isi toya dipun sukani sêkar manca-warni, katêlah nama sêkar Sêtaman, têgêsipun sêkar-sêkar pinanggih ing taman. Punika kangge adus, lan
Cidhukipun bathok. Pêpiridanipun: sakawit ingkang baku, pasêmonipun cêngkir (gadhing utawi sanèsipun), punika lambang wadhah bayi. Rèhne wêkdal siraman wau nama sampun kêparêngakên panyuwunipun, nanging dèrèng lair, mila bathok wau dados pasêmon sapalihipun panyuwunan.
saking dayanipun mangir [ma...]
[...ngir] lan kêmuning. Dene uwos manca-warni punika, sakathahing jênis uwos, dados lambang pangaji-ajinipun dhatêng ingkang hangrêgsa Dèwi Sri. Têgêsipun botên beda-bedakakên wêrnining uwos lan pari. Ingkang kasuwun nyirami, pinisêpuh kaputrèn ingkang pantês ka-alap bêrkahipun, sae sugêngipun, kagungan turun ingkang sagêd nyuwargakakên tiyang asêpuh, kacêlak kamulyan lan kadonyanipun lan sasaminipun. Cacahipun sadaya priyantun 7 (nyumêrapi cacahing dintên). Utawi 9 (nyêktosi bolong 9 ing sarandhuning badan manungsa ingkang wajib karêgsa murninipun). Ing Agama Islam, karuntutakên kaliyan cacahing para Wali, ka-ajab pêparingipun barkah.
Linggihipun ingkang tingkêb, dhingklik alit, sacêkap kangge jumênêngipun ingkang nyirami. Linambaran ron-ronan: winastan "apa-apa". Têgêsipun ron punapa kemawon ingkang pinanggih ing kiwa-têngên riku, nanging ingkang wontên namanipun ingkang cundhuk pikajêng ingkang sae. Upaminipun: kluwih (linangkung), kara (têtulak rubeda), maja (botên enggal sêpuh utawi awèt ênèm), dhadhap-sêrêp (lastari saras) alang-alang (supados katurutan sêdyanipun kalis ing alangan), klasa kalpa (kalpa = langgêng, dados pangajab panjang umuripun). Inggih punika klasa pandhan alit, sinèrèt abrit ing pinggiripun. Dados pasêmon bapa-biyung (pêthak-
Sindur, sêmbagi sinjang Tuluhwatu, sinjang cakrik yuyusêkandhang lan sasaminipun. Nanging sajatosipun, sadaya wau bakunipun namung bêbakalaning sandhang, inggih punika: lawe, utawi lawon pêthak. Têgêsipun, dèrèng kalepetan rêrêgêding dunya.
Wilujênganipun, sêkul janganan sa-pêpakipun jajan-pasar, kasandhingakên pirantos sanès-sanèsipun: Jênang abrit-pêthak (abrit wontên ngandhap), pasêmon bêbakalaning manungsa.
Jênang baro-baro. Punika jênang katul katumpangan sisiran gêndhis klapa lan parudan klapa. Maknanipun; abrit-pêthak ingkang sampun dados, kasangga, kawêngku utawi halêlantaran bapa-biyung. Baro-baro = babaraning karo, têgêsipun uwoh sarêsminipun bapa-biyung.
Sriyatan. Kadamêl saking wijèn, kêdhêle, kacang kagangsa ing gêndhis. Pikajêngipun supados kandhutanipun lastariya, utawi ka-ajab sagêda gêsang dados momongan.
Cêngkaruk gimbal. Punika sêkul aking kagorèng sangan, kagangsa gêndhis. Minangka lambang panjang umur. Awit dene sêkul garing ingkang taksih kapêndhêt pedahipun.
Kêmbang pari. Inggih punika kêtan mêntah kagorèng sangan, dipun karu parudan klapa, dipun sisiri gêndhis [gên...]
[...dhis] klapa. Pangajab lastariya gadhah turun. Kapirid wujudipun sêkaring pari, inggih turunipun tanêman.
Pênyon; glêpung dipun êdang, dipun juri toya mawi kunir. Ing têngah dipun sukani pisang, kawungkus lajêng dipun êdang. Manawi sampun matêng kaleletan angus, lajêng ka-iris-iris. Winastan pênyon, saking têmbung pênyu damêlan, kalêbêt kewan ingkang sae lan inggil aosipun lan sagêd gêsang ing toya punapadene ing dharatan. Punika kangge lambang mugi tansah cinakêtna kaliyan wêdaling pratala miwah sêsêgêring warih. Ringkêsipun; mulya lan kacêkap gêsangipun.
Sampora cacah kalih. Kadamêl saking glêpung uwos, dipun juri santên, kapêtha bathok mêngkurêb, nglêbêt dipun sukani gêndhis klapa, lajêng dipun
Punika gêgambaran gêgayuhan (tumpêng) ingkang sagêdipun kasêmbadan, mawi kasêngkuyung (rinobyong-robyong), dening sakathahing sêsaji lan kawontênanipun pirantos wilujêngan.
Sasampunipun dipun êdusi, lare ingkang wawrat lajêng dipun ubêti lètrèk kados katêrangakên ing ngajêng. Pangubêtipun kaping sêpisan lan ngonggrong ing padharan. Ing gongganging padharan wau, dening marasêpuh èstri, dipun lêbêti tropong (pirantos tênun), kadhawahakên, katampèn ibunipun piyambak. Punika pasêmon kêrukunanipun ibu-ibu ingkang bêbesanan. Sarta pangajab, lairing jabangbayi ing benjing sagêda gampil, poltra-plotro kados dhawahipun tropong, sarwi sami ngucap utawi mbatos; "lanang arêp, wedok arêp, waton slamêt". Kasusul handhawahakên cêngkir gadhing sinungging Kamajaya Ratih, kaliyan ngucap utawi mbatos "yèn lanang kaya Kamajaya, yèn wedok kaya Ratih".
Rampung mêkatên, lare ingkang dipun tingkêpi, lajêng dipun kêndhiti ron têbu-tulak (wulung lan pêthak) salêmbar, katigas mawi dhuwung, mawi kinolong ing sêkar ukiranipun dening semahipun. Sapêdhoting kêndhit, ingkang jalêr lajêng kesah tanpa pamit
sapalih dening bapakipun lare jalêr. Sampun ngantos ngrisak sungginging Kamajaya Ratih. Pamlathoking cêngkir, kabiyantu bapakipun lare èstri. Punika pasêmon kêrukunanipun ingkang sami bêbesanan lan mêngku pangèsthi wilujêngipun jabangbayi manawi dhumawahing wanci lair.
nacah 7. Dipun ênggèkakên gêgêntosan. Panganggenipun kêndho mamrih gampil ucul kaplotrokakên. Salêbêtipun dandan wau, kapisan, santun kapindho, kaplotrokakên, santun malih kaping tiga sapiturutipun ngantos rambah kaping 6, tansah dipun êlokakên para pinisêpuh; "durung patut!" Sinjang-sinjang lan kêmbên-kêmbên namung dipun klumbrukakên kemawon Pungkasanipun dipun ênggèni sinjang truntum, kêmbên cakrik bangotulak utawi bathik cakrik gêdhong, ngliga botên mawi sêsupe, tanpa suwêng, tanpa gêlang. Sarêng mêkatên, inggih punika santun ingkang kaping 7, para pinisêpuh sami ngêlokakên: "Wis patut!" Santun kaping pitu wau, ugi dados pasêmon pangajabipun para pinisêpuh, mamrih lairing jabangbayi sagêda gampil plotra-plotro kadosdene nalikanipun sontan-santun wau.
Truntum, bango-tulak lan cakrik gendhong punika, wirasatipun sami, panyuwunan supados tansah pinaringan
èngêt, bilih kawontanipunkawontênanipun. ngagêsang punika hamung padhang lan pêthêng. Dados upamiya ngalami pêtêng, utawi padhang, susah utawi bungah, sadaya punika mapan sampun dados rangkèning ngagêsang. Têgêsipun titah manungsa namung sadarmi nglampahi kang sampun kinodrat, sasampunipun nêtêpi sadaya wiradatipun. (Truntum = latar cêmêng, mawi gambar lintang-lintang, pasêmoning pêpadhang lan pêpêtêng). Bango tulak = biru sêpuh lan pêthak, sami kaliyan cakrik gendhong. Maknanipun; ingkang nggendhong utawi ngandhut sarta ingkang dipun gendhong utawi dipun kandhut, sadaya punika kawêngku ing
awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
SUGENG RAWUH Eh.. wonten sedherek Tamu! Monggo mlebet ing blog kawula,
Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap
Up rêdhaktur R. Ng. Purwasastra, Kapatihan. Administrasi katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1927. Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50. I/2 kaca ... f 4.-. I kaca ... f 5.70. Kapacak sapisan.
Parentah Indiya Nèdêrlan Kalihan Para Sèlêpbêstiripun Tiyang Bumi
(Paprentahan tumrap tiyang bumi ingkang taksih katindakakên dening tiyang bumi piyambak)
(Pêthikan saking sêrat kabar Sêdyatama kaping 23 Dhesèmbêr 1927 ôngka 290 anggènipun mêthik saking sêrat kabar Timbul, ing pungkasanipun wulan Oktobêr 1927 taun 1 ôngka 19).
Prajanjian ingkang sampun têrang kawastanan pulitik, punika sajatosipun kadosdene tangan binuntêl baludru ingkang kangge mêndhêt ambêkanipun para sèlêpbêstir, caking panggrayang karaosakên êmpuk (alus) ananging sampun tamtu kalampahanipun kenging. (Punika pamanggihipun Tuwan Spit ing sêrat ingkang kawastanan zelfbesturende landschappen = tanah-tanah ingkang paprentahanipun taksih kacêpêng dening tiyang bumi piyambak, kaca 2).
Mêntas kathah sêrat-sêrat kabar ingkang ngêwrat karangan-karangan bab tangkêbipun parentah Indiya Nèdêrlan dhatêng para sèlêpbêstir. Ingkang ragi anggumunakên punika dene têtiyang ingkang suwaunipun sami anglairakên kirang sênêngipun dhatêng sèlêpbêstir, punapa malih dhatêng para ingkang nyêpêng sèlêpbêstir wau, samangke sami ngêlèkakên mripatipun, langkung malih kabêkta saking kuwatos saha ajrihing manah dening wontênipun lêlampahan ingkang sawêg kapêngkêr punika (rêrêsah ing wulan Nopèmbêr 1926) sarta sami mangrêtos bilih anggènipun tansah nyapèlèkakên
ingkang kawical moncèr nglêbêtakên karangan ing sêrat kabar Soerabaiasch Handelsblad suraosipun makatên: punapa botên prayogi saupami pangajêng-ajêng saha kasusahanipun para luhur, inggih punika satunggiling golongan ingkang kiyat, sarta agênging dayanipun, botên kenging kinintên-kintên, sarta malih ingkang sami mêngku kabangsan ingkang salêrêsipun, punika langkung dipun wigatosakên. Pangajêng-ajêngipun wau botên patos kathah, ananging kasusahanipun pintên-pintên. Kathah para jurnalis sanèsipun ingkang botên patos moncèr, lajêng sami tumut mungêl kados ing nginggil wau. Dene pikajêngipun: supados parentah Indiya ngewahi tangkêbipun dhatêng para sèlêpbêstir tuwin para luhur. Punika wahananipun tumêmpuh ing alun dening ebahing kawula kapêngkêr punika.
Sanadyan sampun wiwit taun 1918 wontên ing parêpatan rad kawula parentah tansah dipun èngêtakên anggènipun anyulayani prajanjian kalihan para sèlêpbêstir, ingkang ngèngêtakên rumiyin piyambak salah satunggiling sèlêpbêstirdhêr tuwin salah satunggiling juru ngarangipun sêrat kabar punika, sarta ing salêbêtipun kawan taun ingkang pungkasan punika wêwakiling golonganipun para luhur, ewadene tanpa damêl, makatên ugi sanadyan Narpawandawa ing Porstênlandhên, inggih punika pakêmpalanipun para putra santana dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tansah angrêmbag prakawis sèlêpbêstir wontên ing parêpatanipun tiyang kathah, ugi botên wontên uwohipun. Para juru kabar tuwin para pangagêng nagari sami
nganggêp bilih pangajêng-ajêng tuwin panêdhanipun wau botên pantês dipun raosakên, malah têtiyang ingkang sami ngrencangi golongan wau sarana ijêman utawi sêratan (karang-karangan) sami dipun unyêri saha dipun pakèwêd panggêsanganipun.
Kawontênan ing donya punika ewah gingsir, samangke botên amung sêrat-sêrat kabar kemawon ingkang ngewahi tangkêbipun dhatêng sèlêpbêstir, parentah agung ugi makatên, tôndhayêktinipun parentah ngwontênakên panitya ingkang kawastanan Exterritorialiteitscommisie (panitya ingkang kapatah niti pariksa sêsilahaning kuwajiban tumrap para kawula ingkang wontên ing Porstênlandhên), mirit pratelanipun wakiling parentah wontên ing parêpatan rad kawula, panitranipun kumisi wau badhe manggihi utawi rêmbagan kalihan para ingkang sami dados pajênging kawula ing Porstênlandhên. Samangke ingkang kawrat ing sêrat-sêrat prajanjian punika badhe kacocogakên kalihan kawontênan-kawontênan ingkang botên kenging kalêstantunakên, ingkang wontênipun awit saking tumindaking paprentahan. Punapa kadhêsêking
tindakipun para amtênar bôngsa Eropah tumrap para sèlêpbêstir, ingkang kawastanan Onthoudingspolitiek (botên badhe cawe-cawe ingkang sanès lêrêsipun) tindak ingkang kados makatên punika pantês ingalêmbana.
Manawi badhe nyumêrêpi pulitikipun gupêrmèn Indiya Nèdêrlan tumrap para sèlêpbêstir, langkung malih tumrap para sèlêpbêstir ing Porstênlandhên, punika kêdah ngèngêti, bilih wosipun ingkang sampun kalampahan dumugi samangke punika: ingkang langkung kiyat sampun kalêksanan sagêd anglajêngakên pikajênganipun, sarta namtokakên sakajêng-kajêng anggènipun ingkang ringkih kêdah sumusup dhatêng ingkang kiyat wau. Ananging ingkang makatên punika ugi gumantung dhatêng kawontênan-kawontênanipun, inggih punika wiwit wontêning lêlawananipun gupêrmèn kalihan para sèlêpbêstir tuwin salajêngipun, dene pulitikipun parentah Indiya Nèdêlan tumrap para sèlêpbêstir punika wontênipun awit saking pulitik ingkang rumiyin katindakakên dening Kumpêni, sakawit
amung dumunung anggadhuh, sintên ingkang sumêrêp babadipun Kumpêni punika, sampun tamtu saya mangrêtos pulitikipun pamarentah Indiya Nèdêrlan tumrap para sèlêpbêstir wiwit ing wiwitanipun abad ingkang kaping sangalas (taun Walandi) dede pulitik ingkang katindakakên ing pulo-pulo sajawinipun tanah Jawi ngantos dumugi wiwitanipun abad ingkang kaping 19 punika makatên. Parentah Indiya botên patos anggalih sayêktos dhatêng kawontênanipun pulo-pulo wau, amargi lakar dèrèng sagêd (dening kakirangan waragad) ananging sarêng ngajêngakên jamanipun Tuwan Van Heutsz, punapa malih ing salêbêting jamanipun tuwan wau inggih punika kintên-kintên taun 1890, parentah nyantuni kridhanipun tumrap pulo-pulo ing sajawinipun tanah Jawi, tumindaking paprentahan saya kakêncêngakên, ananging mawi wêwaton makatên, tanah-tanah (landschappen) ingkang paprentahanipun taksih katindakakên tiyang bumi piyambak punika manawi botên wontên parlunipun ingkang sangêt botên badhe kadadosakên tanah guprêmenan. Taksih wontên sambêtipun.
Bab Santana Dalêm Kenging Prakawis Wontên Sajawining Paresidhenan Surakarta
Sêrat paturanipun pakêmpalan Narpawandawa, katur ing pêpatih dalêm.
Kula nuwun, pakêmpalan Narpawandawa nampèni paturanipun warga nama R. M. Anggara, santana dalêm canggah padamêlanipun dados sopir, griya ing kampung Carangan, amratelakakên bilih sampun sawatawis wulan punika nglampahakên motor dhatêng Parakan, wontên antawisipun Têmanggung kalihan Parakan, watawis jam satêngah satunggal dalu, kaêndhêg pulisi, jalaran tingipun pêjah, lajêng dipun ugêri, sasampunipun lajêng dipun lilani andumugèkakên lampah.
Lêt sawatawis dintên Radèn Mas Anggara wau dipun tarik dhatêng birao pulisi ing Surakarta ngriki, kadangu prakawisipun, sarèhning R.M. Anggara wau taksih santana dalêm, saha sampun angsal ampilan pikêkah, prakawisipun punika kasuwun dipun adili wontên pangadilan pradata, angsal katrangan papriksanipun wau badhe kakintunakên dhatêng Têmanggung, awit dumadosipun prakawis wontên bawah Têmanggung.
Nalika tanggal kaping 8 Sèptèmbêr 1927, nampèni tarikan, tanggalipun 20 Sèptèmbêr 1927, katamtokakên ngadhêp
bilih prakawisipun katêtêpakên dhêndha 10 rupiyah.
Nalika tanggal kaping 23 Nopèmbêr 1927, katarik malih dhatêng kaondêran Pasar Kliwon, kadangu bab arta dhêndhan, aturipun botên sagêd ambayar, wasana lajêng kairit dhatêng kantor landrad ing Surakarta ngriki, wontên ing
putusan dipun têdha, sarta dipun pitakèni bab dhêndhan, aturipun mêksa botên sagêd bayar, lajêng tampi dhawuh manawi botên sagêd bayar badhe kaukum wontên buwi Têmanggung. Sarèhning R.M. Anggara wau rumaos botên sagêd anglampahi paukuman wontên ing buwi, lajêng mikawoni ambayar dhêndhan.
Awit saking punika, sarèhning wêwaton sêrat dhawuh nagari katitimasan kaping 18 Oktobêr 1927 ôngka 138 C/I 1 sakanthinipun, para santana dalêm punika manawi kenging prakawis wontên sajawining paresidhenan Surakarta, tumindakipun wontên rad pan yustisi, ing môngka prakawisipun Radèn Mas Anggara wau kaputus ing lan-rèh, amila pakêmpalan Narpawandawa nyuwun têtêpipun sêrat dhawuh nagari kasêbut nginggil wau, mênggah punika nyuwun dhawuh.
Bab Santana Dalêm Ingkang Kenging Prakawis Wontên Sajawining Paresidhenan Surakarta
Dhawuhipun pêpatih dalêm, dhumatêng pakêmpalan Narpawandawa, sêrat paturan katitimasan kaping 15 Dhesèmbêr 1927 ôngka 88/121 Na. Bab santana dalêm ingkang kenging prakawis wontên sajawining paresidhenan Surakarta, kasêbut dhawuh katitimasan kaping 18 Oktobêr 1927, ôngka 138 C1/I sakanthinipun, punika tumrap santana dalêm ingkang kenging prakawis kadurjanan sapanunggilanipun, dene manawi kenging prakawis panêrak sapanunggilanipun, sampun lêrês tumindaking lan-gêrèh ing pundi dununging nglampahi panêrak wau, amargi lan-gêrèh punika inggih pangadilanipun bôngsa Eropah tuwin sanès-sanèsipun, kados kasêbut ing pêthikan sêtatsêblad taun 1867 ôngka 10 kanthinipun dhawuh wau, ing adêg-adêg 3 aksara B.
Bab paedahipun kopêrasi tumrap para tiyang kasobekan utawi kabangsan, ing ngriki botên susah kula jèrèng malih, para maos kados sampun kathah ingkang rujuk angajêngi, jêr botên sapisan kaping kalih kemawon dados rêmbag wontên ing pundi-pundi sêrat kabar tuwin pakêmpalan, malah ugi sampun kathah ingkang nacak nindakakên, wontên ingkang sarana bêbadan agêng utawi alit-alit, manut kawontênaning pakêmpalan ingkang angadani, ingkang agêng- agêng pamêdale para warganipun inggih sagêd agêng daganganipun, dening kapitalipun saka kabêtahaning para warganipun ugi kathah utawi agêng, kados ta: kopêrasi punggawa sêpur S.S.
ing Surabaya, dene pakêmpalan kopêrasi ingkang alit-alit pamirêng kula sampun kathah, dados saupami pakêmpalan Narpawandawa kagalih sagêdipun angwontênakên kopêrasi kados andharanipun sadhèrèk R.m. Padmahartana, organ Narpa ôngka 2 kapêngkêr punika, kados punika sampun salayakipun, jêr pakêmpalan Narpawandawa ing wêkdal punika sampun kenging kaanggêp satunggaling pakêmpalan pak ingkang agêng, warganipun sampun langkung saking 440, dados manawi sayuk sayêktos panggalihanipun ing pangintên tamtu cêpak kadadosanipun, punapa malih miturut centhanganipun anak mas redhaktur, sapunika sampun wontên dhapukan panitya malih kangge nyinau badhe wontênipun kopêrasi Narpawandawa wau, mirit nalaripun kenging katamtokakên sagêd tumuntên wontên trubusanipun.
Kula sakêdhik angaturakên usul pamanggih, sanadyan ingkang kapatah sampun kapilih prayagung tuwin sadhèrèk las-las ingatasipun kamajêngan, inggih amung lowung bokmanawi sagêd mêwahi kabukaning panggalihipun para panitya, murih sagêdipun rancag kadadosan, kados prayogi sangêt panitya nêdha pitulung nyumêrêpi pranatan lampah-lampahipun para kopêrasi ing tanah Jawi ingkang wêkdal punika taksih sami tumindak, lajêng kangge piridan badhe wontênipun kopêrasi Narpawandawa, panitya kantun badhe manah suda wêwahing tatanan ingkang sagêd cundhuk akalihan kawontênanipun Narpawandawa, kula mêntas maos sêrat kabar manawi botên kalintu bokmanawi Darmakôndha martosakên ing Surabaya nêmbe punika wontên sadhèrèk ingkang damêl ada-ada badhe ngwontênakên kopêrasi umum, liripun amung prasasat tumrap sadhengah sadhèrèk Jawi, ugêripun purun ambayar èntre arta 2
rupiyah, nanging warganipun kêdah wontên 200 priyantun, dados badhe wontên arta èntre 500 rupiyah, nyadhiyani dagangan pangaos 3000 rupiyah, pamêndhêtipun bêbathèn namung kalih prêsèn, mayar sangêt, katêrangan langkung panjang bokmanawi panitya sampun kathah ingkang maos Darmakôndha, dados botên parlu kula andharakên sarêsik- rêsikipun, awit pikajêng kula botên isi pamurih supados [su...]
[...pados] kita lajêng nelad kados makatên, ananging amung dadosa bumbu rikatipun panitya manah bab wau.
Bab pralenan Narpawandawa sapunika nama sampun kadadosan ngadêg, kantun anggalih kadospundi sagêdipun widada sae sapanginggilipun, kula ragi mathuk kados pamanggihipun sadhèrèk Kudawinangun Astra? organ Narpa ôngka 2 ingkang ugi nêmbe kapêngkêr, kula ngaturakên urun pamanggih kados ngandhap punika:
a. Kula rujuk kados pamanggihipun sadhèrèk Kudawinangun Astra (bokmanawi lêrêsipun Astra), amung tumrap para warga ingkang kasobekan prayogi dipun lilani sarana nicil, malêbêt sakawit kêdah bayar kêncèng: 1 rupiyah 6 èntre, dene ingkang 1 rupiyah 50 sèn, kenging kacicil sabên wulan sakêdhik- kêdhikipun 25 sèn.
b. Sampun anyondhongi kados pamanggih Kudawinangun Astran, amung bab arta bayaran saking warga enggal mawi kapalih, ingkang sapalih katunggilakên arta parimatan warga lami, ingkang sapalih malih
tanjanipun, ingkang 1 rupiyah utawi 4/10 dumunung èntre, ingkang 1 rupiyah 50 sèn, utawi 6/10 dumunung tandhon urunan manawi wontên warga tilar donya: manawi kapalih dados èntre nama badhe mindhak 1 rupiyah 25 sèn, warga enggal badhe rumaos dipun bedakakên akalihan warga lami, bokmanawi badhe wontên kirang prayoginipun.
c. Kula anyondhongi pamanggih Kudawinangun Astran, amung manawi ing tatanan dèrèng wontên prayogi dipun wontêni pranatan ingkang saya ngrakêtakên utawi
luhur, kados upaminipun manawi nuju wontên sedan warga luhur para warga alit katamtokakên sowan layat arêrencang nyambut damêl sakadaripun [saka...]
lêlados ngrukti layon, angkating layon layat andhèrèkakên dumugi pasarean, utawi dumugi ênggèn sapamantêsipun pangrèh, dene manawi wontên ajal lan warga santana alit-alit sasagêd-sagêd para warga luhur utawi warga darma inggih kaaturan rawuh layat, manawi wontên pambênganipun botên sagêd rawuh piyambak kêdah utusan abdi santana ingkang pantês dhatêng anglayat minôngka sêsulihipun, mawi kaparingan kitir minôngka pamitanipun saha nglairakên bela sungkawaning panggalih, ing wanci
piyambak botên susah utusan abdi, amargi kadayan saha pigunanipun sanadyan botên tumandang ing damêl sampun agêng
wontên warisipun ingkang baku inggih lajêng ambakoni saparlunipun.§ Èngêt kula ing pranatan pralenan sampun
tundha-tundhaning grad ingkang seda utawi tilar dunya.§ Manawi bab kagungan dalêm kareta layon, ingkang sumimpên wontên nagari (kapatihan) ôngka I-II sarta III punika ingkang ôngka II sarta III kaparêng dipun suwun ngampil dhatêng sadaya abdi dalêm, tumrap kareta ôngka II ingkang kaparêng nyuwun prayagung bupati saha mayor minggah, ingkang ôngka III tumrap prayagung bupati anom, kaptin, opsir, panji wayah buyut, sarta para panèwu mantri ingkang santana dalêm canggah minggah, manawi nyuwun ngampil lapuripun dhatêng pêpatih dalêm, botên mawi ambayar wragad sêtrikan, amargi sampun kaparingan saking karaton, namung kapal rakitan, kênèk kusir kêdah ngwontêni piyambak. Red.
Manawi wontên warga seda utawi tilar dunya, môngka gadhah arta tirahan arta urunan (kajawi èntre) pamanggih kula prayogi kaparingakên wangsul, awit punika janipun arta sêdhiyan sumbangan, sanès arta ical-icalan, dados saupami wontên warga nêmbe kemawon bayar arta urunan sadhiyan 1 rupiyah 50 sèn, lajêng seda utawi tilar dunya, punika kajawi tampi arta pasumbang punapa mêsthinipun mawi tampi wangsulaning artanipun 1 rupiyah 25
sèn, dene ingkang 25 sèn katanjakakên urunan sumbangan tumrap sariranipun piyambak, amung tumrap para warga ingkang mêdal saking pakêmpalan bilih taksih kagungan utawi gadhah arta cikalan tandhon pasumbang, kula sampun amrayogèkakên kados pamanggih
Kasêrat ing wulan Ramlan warsa Jimakir 1858.
Pamanggihipun sadhèrèk Kudawinangun Astra, kados ingkang kawrat ing organ taun punika ôngka II, wosipun ngangkah supados pralenan punika sagêd agêng sarta lêstari adêgipun, kula mathuk. Kajawi kula, wontên malih sadhèrèk sawatawis ingkang criyos dhatêng kula
dumuginipun ngêjogi malih manawi sampun nipis, inggih dipun ènthèngakên, amargi saking anggènipun sami ngèngêti, bilih sayêktosipun sanak sadhèrèk piyambak, kathah ingkang ambutuhakên dhatêng pralenan, kalêbêt kula. Botêna mêkatên, inggih idhêp- idhêp sinau ambangun turut dipun sayukakên dhatêng karukunan, bokmanawi sagêd kasawaban, rukun agawe santosa. Purun anggêgulang manah manut miturut dhatêng tatanan ingkang nyata mikantuki. Lingsêm ingkang dipun lingsêmi sintên, upami rikuh ingkang dipun rikuhi punapa - ngêtutakên ombyakipun sadhèrèk kathah ingkang para sadhèrèk piyambak sagêd mastani: pralenan iku lêkas kang bênêr lan bêcik. Sanadyan kula dèrèng mangrêtos: bênêre kapriye - bêcike sing êndi?, inggih amung tekad-tekadan mathuk dhatêng rekadaya ingkang amurih widadaning sêdya damêl pitulungan, tur dhatêng sadhèrèk piyambak. Punapa eman? Punapa rugi?
Wontên sadhèrèk ingkang raosan kalihan kula, kadospundi têgêsipun eman,
emana rak manawi katanjakakên dhatêng maksiyadan. Inggih sanajan: kalah satak nanging: bathi sanak. Arta f 1,50 dalah jogipun pisan ing sabên kalamôngsa f 0,75 botên-botênipun nambahi cuwaking tadhah têdha, tiyang pancèn bakunipun sampun cawak, inggih pisan nekad purun
mênggahing pangraosipun tiyang ingkang niyat purun sumêrêp ing parlu.
Puluh sumêrêpa manawi lumuh inggih tuwas tiwas, ingkang parlu - satindak sapêcak purunipun nindaki ingkang parlu-parlu, inggih parluning agêsang, langkung malih sêsarênganing gêsang ingkang nêdya golong, dhasar golonganipun para darahing panjênêngan dalêm nata, ingkang sajatosipun taksih sami tunggil rah, eman manawi ngantosa taksih bèncèng-cèwèng pambudinipun dhatêng pangancas, mindhak dipun èsêmi ingkang botên mathuk. Dipun pindhakakên: sapu sada ninggal suhe. Mêsakakên suhipun, glethakan. Sadanipun inggih mêmêlas, pating bêcècèr nyêpêti paningal. Dados sakalih-kalihipun sami nandhang pituna tanpa damêl, botên kenging dipun pigunakakên ing sapangrèh, inggih sabab saking anggènipun babencengan pikir, botên sami nêtêpi parluning wajibipun piyambak-piyambak. Makatên raosanipun sadhèrèk punika wau. Kula pitakèn: ingkang dipun pindhakakên, sada kalayan suh punika ingkang pundi? Wangsulanipun: manawi botên kalèntu - èngêt kula wêwatonipun Narpawandawa bab kaping 3 ing adêg-adêg II aksara b, ungêlipun makatên: sasagêd-sagêd suka pitulungan pratikêl utawi bôndha dhatêng kasusahanipun santana dalêm, ingkang botên jalaran saking tindak ingkang botên lêrês. Lo, punika punapa botên kenging dipun angge pêpindhan: suh - ingkang amurih kadumugèning sêdyanipun pakêmpalan. Manawi wêwaton ing nginggil punika nyata kenging kaanggêp suh, sadanipun kados botên usah dipun takèkakên malih, amargi ingkang dipun pindhakakên sampun kasarira ing kita piyambak, kula mêksa pitakèn: anggèn panjênêngan nêmbungakên: kita, punika
rak kula sadaya warga Narpawandawa - ta, nanging sabab punapa ingkang sabagean agêng taksih wontên sajawining kolong? Anggènipun mangsuli kalayan kesah: ah - punika pitakenan ingkang anèh namanipun, kula ngantos botên sagêd mangsuli, nyuwun ngapuntên.
Sampun samantên rumiyin anggèn kula ngaturakên pamanggihipun sadhèrèk sawatawis ingkang kula mirêngi, wosipun amung kangge katrangan sabab-sababipun anggèning sami mathuk, nyumanggakakên sadhèrèk ingkang kathah-kathah. Sanès dintên kula badhe marlokakên anggêlar pamanggihipun sadhèrèk sanèsipun malih, kangge nisihi pamanggihipun sadhèrèk Kudawinangun Astra, pancènipun prayogi karêmbag wontên ing parêpatan, lajêng sagêd dipun sêtèm pisan, dhasar sampun dangu pralenan dèrèng nate damêl parêpatanipun warga, kathah sadhèrèk ingkang ngajêng-ngajêng. Ewadene kula inggih sampun ngaturakên pamrayogi dhatêng pangarsa, supados kagalih tumuntênipun damêl parêpatan warga.
Anyambêti panjurungipun sadhèrèk Padma Hartana, bab kopêrasi, organ Narpa ingkang mêdal wulan Pèbruari 1928 ôngka 2.
pigunanipun, sarta sami-sami pakêmpalan, kopêrasi punika kaanggêp pakêmpalan ingkang mulya dhatêng kangjêng guprêmèn, amargi sêtatsêblad Indiya Nèdêrlan bab kopêrasi ingkang kawêdalakên ing taun 1927 nomêr 91, ing bêbuka wontên ukaranipun ingkang mungêl makatên: mungguhing pranatan iki kang diarani pakumpulan kopêrasi iku pakumpulane wong têmênan utawa kang dianggêp wong dening anggêr, sarta kalêbu bôngsa wong bumi.
Mênggah paedahipun dhatêng para andhil odhêr sampun katêrangakên dhatêng sadhèrèk [sadhèrè...]
[...k] Padma Hartana, ananging miturut suraosing sêtatsêblad kasêbut nginggil, kêdah kapital agêng, ingkang kapital alit ugi dipun wontêni undhang-undhang piyambak, nanging botên katata ingkang prayogi sayêktos dening kapital alit, botên sapintêna kêkiyatanipun, nanging botên nyuwak undhang lami kasêbut nginggil. Katêrangan saking
Ingkang kapitados nindakakên, punika bokmanawi ingkang minôngka dhirèkturipun.
Manawi kopêrasi punika sagêd kadadosan, kula ngaturi sawung: dhirèktur, inggih punika Radèn Mas Arya Purwanagara, punika prayagung luhur ingkang sampun katingal rêmên lampah among dagang, tur sampun nindaki sayêktos, ingkang kathah-kathah punika sawêg swara, pamanggih, pamrayogi, dèrèng sami nindaki kados Radèn Mas Arya Purwanagara, tiyang punika agêng alita bilih nate nglampahi among dagang utawi sudagaran, tamtu gadhah tindak gêmi satiti, Radèn Mas Arya Purwanagara sampun nyata botên kagungan karoyalan, saha sagêd maligi, tarkadhang badhe andhil kathah, tarkadhang malih para sadhèrèkipun lajêng kêparêng sami andhil.
Pakêmpalan kopêrasi, punika miturut sêtatsêblad kasêbut ngajêng, kêdah mawi sêtatutên, punika minôngka prajanjianipun para warga, ungêling sêtatutên sarta lampah-lampahipun: kopêrasi, inggih kêdah miturut sêtatsêblad wau, kêdah kadamêl ing notaris guprêmèn, kêdah kaunjukakên ing kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, ing wasana lajêng kalêbêtakên
Mênggah waragadipun botên sakêdhik, inggih punika ambayar dhatêng notaris, ambayar dhatêng guprêmèn, (arta sègêl 50 sèkêt rupiyah), pangêwratipun wontên ing sêrat-sêrat kabar inggih botên lêlahanan, lajêng angsal: rèh pêrsun, Eropah, rèh pêrsun Jawi punapa wontên? Bilih wontên nalar-nalaripun ugi adhêdhasar kukum, Eropah. Bilih nêtêpi sadaya wau, kopêrasi kenging nyambut barang dagangan dhatêng sadaya toko ingkang agêng-agêng, makatên lampahing sudagaran, sanadyan [sa...]
[...nadyan] sugih kapital, inggih nyadèkakên daganganing sanès, kangge amêpaki dagangan ingkang kawêdalakên ing toko-toko kopêrasi, dene prajanjianing pambayar warni-warni, wontên ingkang sabên taun, utawi komisi, komisi makatên bilih ingkang nyambuti barang dagangan andhatêngi komisi barangipun, pundi barangipun ingkang sampun botên katingal kadhasarakên ing toko, toko ingkang nyambut barang dagangan wau kêdah lajêng ambayar, botên kenging sumados.
Awit saking punika sarèhning sadhèrèk Padma Hartana sawêrningsawarni. ngatak dhatêng pakêmpalan Narpawandawa supados angêdêgakên pakêmpalan: kopêrasi, ing môngka pakêmpalan Narpawandawa punika pakêmpalanipun putra santana dalêm, mênggah wontên warga ingkang kaparêng andhil inggih ugi putra santana dalêm, kaparêngipun sadhèrèk Padma Hartana, kopêrasi wau nyuwun idi kangjêng guprêmèn, punapa nyuwun idi ing kangjêng parentah Jawi, bilih nyuwun idi parentah Jawi, punapa parentah Jawi sampun kagungan pranatan bab kopêrasi ingkang sagêd tumindak kadosdene pranatan kopêrasi Indiya Nèdêrlan, kula nyuwun sasêrêpan, utawi karsanipun sadhèrèk Padma Hartana punapa kopêrasi prajanjian piyambakan, bilih prajanjian piyambakan, sarèhning sampun kathah ingkang mangêrtos dhatêng wêwatoning kopêrasi, saupami kula kapatah dados punggawa kopêrasi: ajrih. Tumut andhil inggih ajrih. Saking pamanggih kula wontêna muga ingkang sagêd murakabi dhatêng para santana ingkang sami botên gadhah, tur botên gadhah pêpancèn têdha, awit sêtatutênipun pakêmpalan Narpawandawa bab 2 wontên ukaranipun ingkang mungêl makatên: sêdyanipun angajêngakên ajining gêsang dalah panggêsanganipun santana dalêm.
Punika pamanggih kula botên ngaturi supados pakêmpalan Narpa amaringi dhumatêng para santana dalêm ingkang botên gadhah, inggih sarana nyambut damêl ingkang pantês dipun baoni para santana dalêm ingkang sami botên gadhah, kados ta: ngêdêgakên drik krèi, punika kêdah ngangge bau kathah, kados ta: lètêr sètêr, korèktor
gadhah sawung ub rêdhaktur, inggih punika Radèn Tumênggung Gitadipura, [Gitadi...]
[...pura,] tamtu botên madal sumbi, awit sakolahanipun inggil, pancèn mangêrtos dhatêng kasusastran Jawi, ambak têmbung Jawi punika damêl rèmèh, nanging sayêktosipun taksih awis ingkang nama mangêrtos dhatêng kasusastran saha basa Jawi punika.
Adêging drik krèi, saking kasing Narpawandawa, bilih kirang, nyuwun pitulungan arta kas nagari kalihan nyuwun pitulungan arta kas kraton,
punapadene nyanggi kantor-kantor kagungan dalêm, kados ta: kantor-kantor kabupatèn-kabupatèn, dados sampun nama gadhah ancêr tumindak kathah. Samantên wau bilih para pangrèh Narpawandawa angrujuki. Wondene anggèn kula ngaturakên sawung Radèn Tumênggung Gitadipura, kangge rêdhaktur sêrat kabar umum, awit sêrat kabar umum punika kêdah kapangku priyantun utawi jurnalis ingkang jajah dhatêng wèt-wèt, panjênênganipun Radèn Tumênggung Gitadipura, sakolahanipun mawi kasinau dhatêng sadaya wèt, wusana atur kula sadaya punika bilih para pangrèh anggalih kirang parlu, kula amung sumôngga, nanging organing pakêmpalan punika wajib ngêwrat panjurung ingkang mawa paedah dhatêng warga saha gêgandhenganipun.
kêkesahan dhatêng sajawining tanah Indhiya, utawi mlêbêtipun tiyang dhatêng tanah Indhiya.
Ka. Panyuwuning pakêmpalan, supados kaakên rèh pêrsun.
Da. Panyuwunan supados wawênangipun kasamèkna Walandi, utawi panyuwunan dados Walandi (Gelijks stelling saha naturalisatie).
Ta. Wislan budhêl-budhêl kamêr, (inggih punika panggenan angurus prakawis warisan katilar, toko ingkang jatuh lan sapanunggilanipun).
3. Dhêpartêmèn arta nagari (Financien) punika ngrêmbag:
Ha. Pandamêling bêgrutêng tanah Indhiya, ingkang
tumrap kaparluwanipun nagari (Reis wazen).
Ta. Paos-paos dhatêng nagari, ingkang botên kapasrahakên dhatêng dhêpartêmèn sanès.
4. Dhêpartêmèn piwulang (Onderwijs en eeredienst) punika ngrêmbag:
Ha. Sadaya piwulang (andhap, têngahan, inggil) ingkang dèrèng dados bêbahanipun dhêpartêmèn sanès (upami piwulang têtanèn punika karêmbag dhêpartêmèn têtanèn).
Ka. Idin dhatêng sèndhê (missie) kêkesahan minggah khaji lan sapanunggilanipun.
Dhêpartêmèn punika dunungipun ugi wontên ing Batawi. Badhe kasambêt.
Panjurungipun sadhèrèk Samtini, rêdhaksi pakèwêd macak, amargi wosipun dèrèng wontên.
Panjurungipun sadhèrèk Padma Hartana, bab panganggèn gagrag enggal, botên kapacak, amargi nyulayani kalihan kasusilan putri Jawi.
Panjurungipun sadhèrèk M. R. bab jôngka mituhu ujaring pasarean, botên kapacak, awit sampun botên anjaman.
taun Wawu ôngka 1833, taun Hijrah 1321.
Salêbêtipun wulan Jumadilawal taun Wawu punika wontên kêkalih,
1. Dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 wuku
saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 11.12 mênut, Amad rijêki.
2. Dintên Sêtu Kliwon tanggal kaping 28 wuku Wuye, dewa
sabarang, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut, Yusup rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, mênawi kangge ngêdêgakên griya wulan Jumadilawal wau watakipun kathah bêgjanipun, saha sugih môngsa kathah kajêngipun, mênawi kangge alih-alihan griya watakipun kathah ingkang asih.
Wêwaton ungêlipun kadis marpuk, mênawi kangge salakirabi watakipun tukaran, tansah ngucap awon, asring kapandungan, tarkadhang kaangkah rabinipun.
Ing dintên Kêmis tanggal kaping 5 wulan Jumadilawal punika nangasipun Kangjêng Nabi Nuh kinêlêm.
(Candhakipun Sasadara ôngka III kaca 89, taun IV)
Ukuran kajêng mrapat punika ingkang kadamêl kajêng gèpèng kêkalih ingkang wradin saha alus, tuwin lêmpêng, panjangipun watawis 3 kaki, wiyaripun 3 dim, kandêlipun sadim, lajêng kaêtrapakên prapatan têngah lêrês, dados cawangan sakawan kados gambar ôngka 18 punika, lumahipun
Ing wêkasanipun kajêng prapatan wau sakawan pisan, têngah lêrês dipun
ancêr (purusan). Gathukipun garis kalih ingkang katarik ing antawisipun panitis kalih ingkang ajêng-ajêngan, kêdah andadosakên pojok sikon 4. Mênggah inggilipun panitis [paniti...]
[...s] wau sadaya kêdah ngungkuli purusanipun cagak ingkang amblusuk ing kajêng mrapat.
Sukonipun kajêng mrapat punika kados anjir, panjangipun watawis 4 kaki, ngandhap mawi tunjung, nginggil wontên purusanipun utawi ancêr, sagêda lumêbêt ing bolonganipun kajêng mrapat sampun ngantos logro, namung sagêda mingar-mingêr kemawon.
Kajêng mrapat kangge andamêl pojok sikon wontên ing pasitèn.
Sipatan ing antawisipun anjir kêkalih ingkang sami katancêbakên ing pasitèn punika mêsthi kêncêngipun. Mênggah
sipatanipun AB ing gambar ôngka 19 punika. Ing A kalihan B sampun dipun anjiri: badhe masang anjir C dumugi ing saantawisipun anjir A kalihan anjir B, sagêda ACB kêncêng dados sagaris. Tiyang satunggil kêdah ngadêg lêrês ing sawingkingipun anjir A, mawas dhatêng anjir B, lajêng akèn tiyang satunggil
[...dêgipun] wontên saantawisipun A kalihan B tiyang ingkang ngadêg ing sawingkingipun anjir A wau lêstantun pamawasipun, punapa anjir tiga wau sampun katingal dados satunggil. Mênawi dèrèng katingal satunggil, ingkang ambêkta anjir C kêdah ngêlah-ngêlih anjiripun ngiwa utawi nêngên, manut sasmitanipun ingkang mawas, sarana kumlawening tangan mangiwa utawi manêngên, awit mênawi dipun abani ing têmbung, yèn têbih kenging ugi botên kamirêng utawi adamêl sayah.
Mênawi anjir tiga katingalipun sampun dados satunggil, pratôndha yèn sampun lêrês pamasangipun, ingkang mawas kêdah nyasmitani malih, supados ingkang ambêkta anjir wau nancêbakên anjiripun.
Makatên rekanipun sagêd nancêbakên anjir kalih utawi langkung ing saurutipun sipatan ing pasitèn, sadaya sagêd kêncêng dados sagaris. Mênawi lêrês anggènipun nyèlèhakên, anjir wau sapintêna kathahipun, mênawi kawawas saking sawingkingipun anjir A, mêsthi katingal satunggil.
Mênawi badhe manjangakên sipatan ing pasitèn inggih kêdah sarana anjir, upaminipun ingkang badhe dipun sambêti [sa...]
[...mbêti] sipatan EF ing gambar ôngka 20 badhe dipun sambêti sipatan FG. Ing E kalihan F dipun anjiri, tiyang satunggil angadêga ing sawingkingipun anjir E mawas dhatêng anjir F, nuntên akèna tiyang
sipatan EF, sipatan EG sampun dados sagaris, anjir têtiga wau kawawas amêsthi katingal dados satunggil. Mênawi dèrèng katingal satunggil, anjir G inggih kêdah kaêlah-êliha manut sasmitanipun ingkang mawas, sarana kumlawening tangan ngiwa utawi nêngên, sabên-sabên kaêlih, inggih lajêng kawawasa. Mênawi kawawas sampun dados satunggil, pratôndha sampun lêrês, sipatanipun EG kêncêng, ingkang mawas kêdah nyasmitani manthuk utawi sanèsipun, supados anjir G lajêng katancêbakên.
Rante ingkang badhe kangge ngukur kapriksa rumiyin, bokmênawi wontên ingkang mangkêluk utawi mênthalit kêdah kalêrêsakên.
Sipatan ingkang badhe kaukur kêdah dipun anjiri. Mênawi [Mê...]
[...nawi] sipatanipun panjang sangêt, inggih kêdah kakêthok-kêthok, dipun dèkèki anjir, anjir-anjir wau kêdah kêncêng dados sagaris, pêrlunipun dipun kêthok-kêthok punika supados cêtha katingalan, sampun ngantos damêl samaring pamawas. Dene rekanipun anganjiri sipatan kados ingkang sampun kapratelakakên sarana gambar ôngka 19.
Upami ingkang badhe kaukur sipatan AB ing gambar ôngka 21. Ingkang ngukur kêdah tiyang kalih, upami kasêbut tiyang ôngka satunggil kalihan tiyang ôngka 2. Tiyang ôngka satunggil wontên ing wingking, ôngka 2 wontên ing ngajêng.
Tiyang ôngka 1 andèkèkakên pungkasaning gêlangan rante mèpèd ing anjir ingkang sampun katancêbakên ing A (anjir A), sarta kêdah sumèlèh ing siti, kacêpêngana ingkang kêncêng. Tiyang ôngka 2 tanganipun satunggil nyêpêngi gêlanganing rante sisihipun, satunggilipun ambêkta sujèn ingkang sampun katamtokakên kathahipun. Rante kapanthêng kêncêng ngênêr anjir ingkang sampun katancêbakên ing B (anjir B). Tiyang ôngka 1 mawas, punapa lêrêsipun rante wau sampun ngênêr dhatêng anjir B, mênawi dèrèng lêrês [lêrê...]
Têmbung ambatêk sarta amêlagi mugi katêrangna ing têmbung sanès, badhe kula kalêmpakakên kalihan panunggilanipun. Red. supados rante kêncêng. Mênawi wontên têtuwuhan utawi sanèsipun ingkang mêlagi§ Têmbung ambatêk sarta amêlagi mugi katêrangna ing têmbung sanès, badhe kula kalêmpakakên kalihan panunggilanipun. Red. kêncênging rante, inggih kêdah kabucala.
Mênawi rante sampun lêrês sumèlèhipun, tiyang ôngka 2 nancêbakên sujènipun ing pungkasanipun gêlangan ingkang kacènèng wau, mênawi sitinipun atos, kenging kagaritakên kemawon, sujènipun katilar ing ngriku. Punika kangge ngetangi anggènipun andhawahakên rante sampun angsal pintên dhawahan.
Sasampunipun makatên, tiyang kêkalih wau sami ngangkat rante, tiyang ôngka 2 anggèrèd rante ing saurutipun sipatan AB wau. Tiyang ôngka 1 nyèlèhakên gêlanganing rante ing sujèn ingkang nancêb utawi ing garitanipun, sarta nyipat dhatêng B punapa tiyang ôngka 2 wau dunungipun lêrês ing saurutipun sipatan. Mênawi sampun lêrês, tiyang ôngka 2 ambatêk rante sarta lajêng nancêbakên utawi [u...]
[...tawi] anggaritakên sujènipun malih kados ingkang sampun wau. Sasampunipun makatên tiyang kêkalih wau sami ngangkat rante, tiyang ôngka 1 kalihan mêndhêt sujèn ingkang tumancêb utawi sumèlèh wau.
Kados makatên pangukuripun kêdah kalajêngakên ngantos sarampungipun, tiyang ôngka 1 lumintua anggènipun mêndhêti sujèn, ingkang katancêban dening tiyang ôngka 2 kathahing sujèn ingkang dipun pêndhêti tiyang ôngka 1 punika nelakakên wontên pintên rante ukuran têbihipun ingkang sampun kaukur.
Mênawi têbihipun AB langkung saking 10 dhawahan, sujèn ingkang kabêkta ing tiyang ôngka 2 mêsthi sampun têlas, mila sabên anggènipun nyèlèhakên rante sampun kaping sawêlas, tiyang ôngka 2 kêdah nêdha sujèn sadaya dhatêng tiyang ôngka 1 mênawi sujèn kaetang jangkên,jangkêp. cacahipun tiyang ôngka 2 nancêbna sujèn satunggal êngkas ing pungkasaning rante ingkang kaping sawêlasipun.
Nalikanipun tiyang ôngka 1 masrahakên sujèn, punika kêdah kapèngêtan ngangge corekan ing dêlancang utawi cêklekan siladan, utawi sanèsipun, supados dados pangèngêt-èngêt, sampun ngantos kasupèn. Mila sadangunipun angukur wau,
sigaran ingkang panjangipun sacêngkal, punika sabên-sabên kasèlèhakênakasèlèhakên. majêng saurutipun sipatan, pungkasanipun wingking anggêntosi tilasipun pungkasan ngajêng. Taksih wontên sambêtipun.
Kaimpun dening Mas Martadiharja. Mantri guru ing Bagi.
(Sambêtipun ôngka III kaca 128 taun IV)
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih dhukun anitipriksa dhatêng tiyang nyakiti badhe manak, môngka pinanggih mapanipun bayi kalinkalihan. sirah, anggènipun wicantên kalihan ingkang nyakiti: mapanipun bayi lêrês, ananging bilih pinanggih mapan ing jubur, dhukun botên purun wicantên punapa-punapa, awit mênawi kacariyosakên sawantahipun dhatêng ingkang nyakiti, sampun mêsthi sagêd anjalari maras manahipun, saya malih bilih pinanggihipun bayi mapan malang, mila lajêng arêmbagana kalihan bojo sadhèrèk saha êmbokipun ingkang nyakiti, bilih piyambakipun [pi...]
[...yambakipun] kêpêksa malik bayi ing kanthongan ingkang sampun dumugi ing môngsa. Êmbok sarta bojonipun arêmbagana, awit ingkang ugêr kêdah ngrêbat umuripun ingkang nyakiti, mila sami pasraha dhatêng dhukun, ing bab panandukipun pambudidaya murih karaharjan kalih-kalihipun. Wontên ugi ingkang nyakiti kêkathahên rèwèl, ngantos adamêl pêgêling manahipun dhukun, tur ingkang makatên wau namung mêwahi kasangsaraning badanipun piyambak, ananging èstri ingkang sampun kawêngan budènipun anurut kemawn dhatêng sapangêrèhipun dhukun. Dene patrapipun angrekadaya makatên: ingkang nyakiti kapurih tilêman malang wontên ing patilêman, suku kalih pisan kasèlèhakên ing kursi utawi sanèsipun ingkang kados makatên, wingkingipun ingkang jalêr utawi rencang èstri, ingkang nyakiti kêdah angrangkul bangkekanipun tiyang kêkalih wau, sirah kasèndhèkna dhatêng salah satunggalipun ingkang têtulung, dhukun linggih utawi jèngkèng wontên sangajêngipun ingkang nyakiti, bilih patilêmanipun andhap tanganing dhukun kasèlèhna padharanipun ingkang nyakiti, satunggalipun anyidikakên ing kanthongan bayi, badhe anyêpêng sukunipun kêkalih, mênawi sampun cêtha suku kêkalih wau kawalik mangandhap, tangan sarta
sirahipun wontên nginggil, dhukun lajêng angwêdalna tanganing bayi supados sagêd lair piyambak, sarta katulungan sarana katarik saking suku saurutipun dumugi sirah.
Bilih wontên sabab ingkang makatên, dhukun atêtulunga dhatêng tiyang nyakiti ugi kados ing nginggil punika patrapipun, mila sami acêcawisa pirantos japit, bilih anyakiti sakalangkung dangu,
bilih kenging sawan, dhukun anamtokakên panganggenipun japit, bilih sampun andungkap bayi badhe lair ingkang nyakiti sampun mawi kuwatos, dupèh japit landhêp sarta mêwahi sakit, namung pitadosa dhatêng kaprigêlaning dhukun, awit mênawi bayi kawêdalakên sarana japit, sumêrêp-sumêrêp bayi sampun wontên jawi, Japit wau bilih dipun angge dhukun ingkang mangrêtos, sagêd dados pitulunganipun para têtiyang manak. Dene panganggenipun japit patrapipun makatên: ingkang nyakiti tilêman malang ing patilêman, kados bilih amalik bayi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, japit kapanggang murih bêntèr sawatawis, bilih ingkang nyakiti sampun mapan tilêman lêrês, sarta jubur sampun [sa...]
[...mpun] dipun ganjêl ing bantal alit, japit sasampunipun dipun lisahi lajêng kalêbêtakên, sarta yèn sasisihipun sampun kalêbêt lajêng dipun kancing, dene anggènipun matrapakên japit, nalika kraos nyakiti kaping kalih, sarta dhukun amêling dhatêng ingkang nyakiti, kêdah kapurih cariyos mênawi kraos malih, sarêng sampun kraos sirah kagèrèt mêdal, badanipun tumut mêdal piyambak, sapiturutipun lajêng kados tiyang gadhah anak limrah. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun Sasadara ôngka II kaca 65, taun IV)
Niyatipun piwulang punika anggulawênthah lare, supados sagêda dados tiyang ingkang sumêrêp ing unggah-ungguh, ambangun turut, sagêd saha bagas kasarasan. Cêkakipun supados lare wau pawingkingipun, panggêsangan utawi pangkatipun amigunanana dhatêng badanipun saha dhatêng ing sanès, inggih punika sagêda dados tiyang ingkang sampurna ing gêsangipun.
Kathah tiyang ingkang angintên, bilih niyatipun piwulang wau namung mulangakên kawruh sawatawis, kados ta: nyêrat, [nyêra...]
[...t,] maos, petang sawatawis, ananging pangintên ingkang makatên wau lêpat, awit kawruh maos, nyêrat sapanunggilanipun wau namung minôngka wodipun kemawon, supados lare wau sagêda nimbang ing salêrêsipun, ananging têka kalêrêsan sangêt, dene wod wau ing têmbe badhe kangge sangêt. Sabab saking punika, kawruh warni-warni wau ugi pantês dipun sumêrêpi, awit dados panuntunipun lampah kasaenan, sabab sêrat-sêrat anggitan sasaminipun, wosipun botên sanès namung angindhakakên kawruh ingkang anuntun dhatêng kautamèn, saha panimbang awon saenipun lêlampahan, ananging wod wau botên kenging dados niyatipun piwulang.
Sadaya pandamêlan ing pamulangan, kados ta: bab kêkêmpalanipun lare kalihan kônca-kancanipun saha kalihan guru-gurunipun, trêtib saha pranatanipun pamulangan, punika sadaya ugi amêwahi saening kalakuanipun lare, angicalakên watakipun ingkang kirang prayogi.
Guru ingkang gadhah pangintên, bilih kuwajibanipun sampun cêkap, waton sampun mulang maos, nyêrat petang sapanunggilanipun, punika dèrèng kenging kasêbut guru utami, awit anglirwakakên wajibipun ingkang
awrat piyambak, ing wingking muridipun bokmênawi dados tiyang ingkang sagêd, ananging botên dados tiyang ingkang ambangun turut, suci manahipun, saha andhap asor, cêkakipun botên badhe dados tiyang ingkang wilujêng ing gêsangipun.
Tiyang ingkang kenging dipun wastani wilujêng gêsangipun punika, inggih punika tiyang ingkang andhap asor, sagêd sumêrêp ing tatakrama, saha bagas kasarasan.
Bilih wontên ingkang sagêd, sumêrêp ing tatakrama, saha bagas kasarasan, ananging manahipun awon, kasagêdan saha kakiyatanipun asring kangge anindakakên pandamêl ingkang kirang sae. Bilih makatên, kasagêdanipun wau botên kangge ing damêl, mandar anuwuhakên kacilakan saha kapitunan ing badanipun saha ing tiyang sanès.
Bilih wontên tiyang ingkang sae manahipun, sumêrêp ing tatakrama, saha bagas kasarasan, ananging cêkak budinipun utawi bodho, punika asring anandukakên nalar ingkang kirang prayogi, sabab botên sagêd nimbang pundi ingkang sae saha ingkang awon. Bilih tiyang ingkang makatên wau kakêmpalan kalihan tiyang ingkang sagêd, ananging awon manahipun, sampun tamtu kêrêp dipun apusi, [a...]
[...pusi,] utawi dipun ojok-ojoki nindakakên pandamêl ingkang kirang sae.
Mênawi wontêyangwontên tiyang. ingkang sae manahipun, sagêd, saha bagas kasarasan, ananging botên sumêrêp ing unggah-ungguh, kasar utawi kirang ajar, punapa pikajênganipun asring botên kadumugèn, awit sanadyan niyatipun bokmênawi sae, ananging saking kathahipun tiyang ingkang ewa, dados niyatipun wau botên wontên tiyang ingkang anyondhongi.
Mênawi wontên tiyang sagêd, sae manahipun, andhap asor utawi sumêrêp ing tatakrama, ananging tansah sêsakitên, sampun tamtu gêsangipun kirang sampurna, awit tiyang punika kakirangan sanguning badan ingkang maedahi sangêt, inggih punika kabagas kasarasan.
Sabab saking punika, pandamêlan guru punika têmênipun pancèn awrat, sabab kêdah anggulawênthah lare supados ing têmbe sagêda dados tiyang ingkang sampurna gêsangipun, amila guru ingkang sagêd anindakakên kawajiban ing salêrêsipun, kêdah tiyang ingkang andhap asor, sagêd sumêrêp ing unggah-ungguh, saha bagas kasarasan. Kajawi saking punika kêdah ajêg, sabar, têmên, punapa malih murid saha kuwajibanipun kêdah dipun [di...]
[...pun] tisnani. Bilih guru botên tisna dhatêng kuwajibanipun, sadaya kêkajênganipun tanpa damêl. Wontêna ing pundi kemawon, guru punika kêdah dados tuladhaning lampah tatakrama, saha watak ingkang sae, punapa malih andhap asor saha barès, dados botên angkuh, anggêp utawi kumingsun.
Bilih tiyang sêpuhipun lare-lare wau kacêkapa kasagêdanipun, saha kobêra anggulawênthah anakipun, ngantos ing têmbenipun sagêd dados tiyang ingka sampurna ing gêsangipun, kangjêng gupêrmèn botên pêrlu angwontênakên pamulangan, ananging panggulawênthah ingkang makatên wau rêkaos sangêt tumraping tiyang sêpuhipun, sabab saking punika kangjêng gupêrmèn lajêng paring pitulungan dhatêng abdi saha kawulanipun, angadêgakên pamulangan, wontên ing pundi-pundi panggenan ingkang angsal-angsalanipun
Abdi dalêm juru sêrat II kabupatèn pulisi Surakarta.
(Sambêtipun ôngka II kaca 55 taun IV)
Ing tanah Jawi (ingkang kathah ing Sêmarang) wontên ringgit talèdhèk, asêsindhèn mawi gêndhing, ingkang winastan: kongbun. Kados ayun-ayun lajêng kadhawahakên palaran.
Kongbun punika têmbung Cina, ingkang kêlantur, lêrêsipun: kohbun. Wastaning pakêmpalan sêrat-sêrat karanganipun para sagêd ing nagari Cina kala jaman kina.
Bun, têgêsipun sêrat ingkang ukaranipun inggil, utawi alus.
Têrangipun, sêrat kina ingkang inggil utawi alus ukaranipun.
Sêrat sastra Cina wontên ingkang ngalamat: Kohbun sigi utawi Kohbun Cinggan.
Awit tiyang Cina mênawi maos Sêrat Kohbun, kados tiyang Jawi manawi maos sêrat ingkang mawi kasêkarakên, ing jaman rumiyin tiyang Jawi nganggit gêndhing mirit kados swaranipun tiyang Cina maos Sêrat Kohbun wau, ananging kêlantur dados: Kongbun.
Sêrat Pustakaraja Purwa, ingkang kaêcap dening Tuwan H. Buning, ing Ngayogyakarta, taun 1884, jilidan ôngka 1 ing kaca 254, nyariyosakên, ing salêbêting taun côndrasangkala§ Têmbung sangkala punika asalipun saking têmbung saka kala, jarwanipun, petanging taun saka, punika tiyang Jawi amastani: Aji Saka.¶Lami-lami ewah dados sangkala, awit têmbung Sangskrit punika wontên ing Jawi kathah ingkang ewah ... (Zie Rêtna Dumilah, 14 Sèptèmbêr 1900). Tj. Tj. Kw. 287, Sang Hyang Endra karsa yasa tabuhan, winastan tabuhan surendra, ricikanipun amung gangsal prakawis.
1. Gêndhing (= rêbab).2. Kala (kêndhang).3. Sôngka (êgong).4. Pamatut (= kêthuk).5. Sauran (= kênong).
Ing samangke gamêlan surendro wau, ricikanipun kados ing
gantung.1 gambang.3 kênthong (4, utawi 5).1 kêthuk.2 kêmpyang (utawi winastan: kêmong).2 gong agêng.1 gong suwukan.1 gong kêmpul (punika manut kênongipun, mênawi kênong 3 kêmpulipun inggih 3).2 kêmodhong, utawi 3.1 clêmpung.1 suling.2 dêmung.2 saron.1 panithil (saron alit).
Gêndhing ingkang kadamêl kawitan, winastan: Gambirsawit, saya lami mindhak kathah gêndhing enggal, sarta wontên gêndhing teladan saking gêndhingipun sanès bôngsa, kadosdening gêndhing Kongbun tuwin sanèsipun.
Ingkang sampun-sampun, pasamuwaning pangantèn panggih mawi bêksa, gêndhingipun Boyong, sarta pasamuwan sapêkêning pangantèn, mênawi bêksa gêndhingipun Bondhèt utawi Êla-êla.
Gêndhing Ladrangmanis tumrap ingkang bêksa kaping kalih, saha lajêng sanès-sanès gêndhing, kados ta:
Jangkrik Genggong, Gambirsawit Pacarcina, Gambirsawit Samarangan, Kêbogiro Janturan, Kêbogiro Kêdhu, Gunungsari Prabalingga, Kagok Madura, Loro-loro, Bribil, Grompol, Samiran (lêrêsipun Sairan, inggih punika Dhendhang Mlayu), Ayun-ayun, Sumyar tuwin sanès-sanèsipun.
(Sambêtipun ôngka III kaca 98, taun IV)
Bab 34. Sakit tèrêng (belaseni?)
Wontên tiyang jalêr umur 49 taun, padamêlanipun bêrah mêlik, tiyang wau sampun 3 taun sakit paru- parunipun, lami-ami ngantos dados sakit tèrêng. Salêbêtipun sakit punika sampun pintên-pintên dhoktêr ingkang dipun suwuni pitulungan anjampèni, ananging sadaya jampi madal kemawon, botên wontên ingkang mitulungi, salajêngipun tiyang wau sowan dhatêng dalêmipun Tuwan Kihnê, sasampunipun dipun priksa sêsakitipun, tiyang wau lajêng dipun dhawuhi adus rêndhêman murad sadintên kaping 1 dumugi kaping 3, tiyang ugi lajêng angèstokakên, nalika sawêg anglampahi adus rêndhêman murad sapisan kemawon, sampun wontên antawising suda sêsakitipun, sarêng angsal 23 dintên, saya kathah sakecanipun, sarta lampahing kêmahipun ugi lajêng sae, punapa malih [ma...]
[...lih] badanipun sabên mindhak dintên mindhak katingal sêgêripun, guwayanipun katingal sumringah, wusana sarêng angsal 2 wulan, tiyang wau sampun sagêd nyambut padamêlanipun malih.
Wontên tuwan-tuwan anandhang sakit busung, tangan tuwin sukunipun sami abuh, punapa malih sampun pintên-pintên taun lampahing kêmahipun kirang sae, dene salaminipun nandhang sakit tuwan wau sampun pintên jampi asontan-santun ingkang dipun jampèkakên, ananging satunggal botên wontên ingkang amitulungi. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad, angsal satêngah wulan sêsakitipun sampun sagêd sirna sadaya, ngantos andadosakên ngunguning manahipun piyambak, awit botên gadhah nyana bilih sakitipun sagêd saras.
Bab 36. Sakit lumpuh tuwin sakit bazal (roos)?
Wontên nyonyah umur 35 taun, sakit abuh sangandhaping dhêngkulipun ingkang kiwa, galigir atêmu gêlang, warninipun abrit, raosipun sakit sangêt,
dipun jampèni dening dhoktêr botên sagêd mantun, malah sukunipun ingkang têngên nututi abuh, raosipun ugi sakit, awit saking punika lami-lami nyonyah wau lajêng botên sagêd ebah, amargi badanipun sakojur kêraos lumpuh, mila lajêng kapêksa tilêman kemawon, punapa malih gêgêripun lajêng mêdal malanipun tansah mili toya kalihan nanah, raosipun ugi sakit sangêt ngantos botên angangsalakên tilêm. Sarêng nyonyah wau anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, ing dalêm 2 dintên, sêsakitipun sampun wontên sudanipun, dumugi 14 dintên, malanipun ing gêgêr katingal mingkup, saha lajêng sagêd ngadêg, wusana sarêng angsal sawulan, sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Wontên rare èstri umur 13 taun, sakit dhêmêm kuning demem Koening? sarta badanipun sakojur kados dipun cèt ing toya kunyit Koenjit? tuwin badanipun lêmês kados rare botên gadhah bayu, punapa malih sirahipun mumêt sarta awrat. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, ing dalêm 14 dintên, sakitipun sampun [sampu...]
Bab 38. Sakit padharan sekat? Bêbucal botên sagêd lêga.
Wontên nyonyah umur 20 taun, sakit padharan sarta bilih bêbucal botên sagêd lêga, sakitipun wau dipun jampèni punapa-punapa botên sagêd mantun, sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan sarta nyirik têtêdhan ingkang pancèn botên kenging katêdha: angsal 3 dintên, sakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 39. Sakit ototipun ingkang alus-alus
Wontên nyonyah umur 18 taun sakit ototipun ingkang
punapa-punapa, jalaran panonipun komêt. Nonah wau lajêng anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, dene dangunipun anggèning adus ½ utawi ¾ jam, ing dalêm 8 dintên nonah sampun sagêd lumampah, watawis 3 utawi 4 wulan, sakitipun sampun saras babarpisan, sarta lajêng sagêd nyambut damêl kados padatanipun, punapa malih [ma...]
[...lih] lampahing kêmahipun ugi sagêd pulih kados nalika dèrèng sakit. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun Sasadara ôngka III kaca 110 taun IV)
Ulam punika kewan gadhah ragangan, rahipun asrêp. Tuwin salaminipun ambêkanipun mêdal ing angsang. Ingkang dados pirantosipun angebahakên badanipun: kèpèt, manahipun namung wontên kothakanipun kêkalih, badanipun katutup ing sisik, sami ugi kalihan pêksi, ulam punika inggih nigan. Tiganipun kawastanan crubuk, sawênèhipun ulam gadhah ragangan balung sêpuh, sawênèh balung nèm, sadaya ulam ingkang baud anglangi, punika sami gadhah impês ing padharanipun, namanipun plêndhungan, mripatipun ulam punika agêng, awis-awis ebah, botên gadhah tlapukan. Godhoh, kuping ugi botên gadhah. Ingkang kathah ulam punika môngsa kewan alit-alit.
1. Ulam ingkang gadhah balung sêpuh 2 ulam ingkang gadhah balung ênèm, ulam ingkang gadhah balung sêpuh wontên kalikalih. warni 1 mawi patil kakên 2 mawi patil lêmês, dene ingkang gadhah balung ênèm ugi warni kalih, 1 angsangipun sagêd mêlar mingkup 2 angsangipun pajêg.
1. Ulam mawi patil kakên, punika ulam gadhah balung sêpuh, ingkang gêgêripun cringih-cringih kados graji, bangsanipun punika ingkang sampun kasumêrêpan ulam barês.
2. Ulam mawi patil lêmês punika ulam gadhah balung sêpuh ingkang kèpètipun ing gêgêr kados sorot nanging lêmês, tuwin wujud ros-rosan kathah, ingkang sampun kasumêrêpan, ulam klayar, salêm, sênuk, aring, kabêl yao tuwin paling.
3. Ulam ingkang angsangipun ebah punika ulam ingkang balungipun ênèm, ingkang angsangipun kadosdene ulanulam. ingkang balungipun sêpuh, gumantung ing longan angsang, katutup ing tutup angsang. Ingkang sampun kasumêrêpan: sêhir ingkang ngantos wawrat 200 kilogram, tiganipun kawastanan: kaphiyar, ngantos sok wawrat 50 kilogram, plêmbunganipun kenging kadamêl ancur: sae sangêt, nglangkungi damêlaning tiyang.
4. Ulam ingkang angsangipun kêkah, punika ulam balung ênèm ingkang angsangipun gandhèng kalihan kulit ing jawi, tuwin botên wontên tutupipun, ingkang sampun kasumêrêpan, ai, utawi ulam ingkang mosa môngsa. jalma. Ulam graji tuwin ulam roh.
Ragangan punika perangan ing salêbêtipun badaning manungsa. Punika kalêmpakaning tosan pintên-pintên, ingkang sagêd ebah, tuwin ingkang botên sagêd ebah punapa malih sami gêgandhengan. Tosan sadaya wau kaperang dados tigang perangan ingkang agêng.
1. Ragangan sirah, punika dipun wastani: cumplung tuwin wontên [wo...]
1. Wadhah utêk, ingkang ing nglêbêt isi utêk kemawon (herzen).
2. Rai: mawi bolongan mripat, irung tuwin cangkêm. Ing sanginggilipun wadhah utêk punika botên wontên bolonganipun. Punika kaperang tiga, 1. tosan bathuk, 2. tosan ing wingking, 3. tosan pilingan kalih, kalihan tosan rai kalih. Tosan sadaya wau gandhèng-gandhengan sarta sami sagêd ebah.
Dene cumplung punika ingkang ngandhap kathah bolonganipun, inggih punika:
1. Tosan talingan, ing nglêbêt dumunung ing pamirêng.2. Tosan bathuk sakêdhik.3. Saperanganipun tosan sirah ingkang wingking.4. Tosan malang (sipbeen) kalihan tosan athik-athikan (wichtbeen) mênggah bolongan ingkang dumunung ing cumplung wau ingkang agêng piyambak, bolongan ing tosan ingkang wingking, inggih punika gathukipun sungsum ing gêgêr kalihan utêk.
Tosan rai punika, uwang ing ngandhap, kalihan uwang nginggil, uwang nginggil punika botên sagêd ebah, tuwin kagandhèng kalihan tosan cumplung. Tosan
mlêngkung, ingkang anggandhèng uwang nginggil tuwin tosan pilingan ingkang dumunung sangandhaping mripat, punika kawastanan tosan plêngkung kemawon, bolongan irung ingkang dumunung wontên ing uwang nginggil, wontên ingkang katutup ing tosan alit kalih, punika kawastanan tosan irung. Bolongan irung wau mila dados kalih, dipun êlêt- êlêti tosan janur. Dene bolongan ing saantawisipun irung kalihan cangkêm, dipun êlêt-êlêti: cêthak.
Uwang ngandhap punika sagêd ebah, kagandhèng kalihan pilingan, perangan ingkang ngajêng kawastanan janggut. Tosan ingkang gandhèng kalihan pilingan kawastanan athik-athikan. Ing salêbêtipun uwang ngandhap tuwin nginggil, wontên wadhahipun untu, ing nglêbêtipun katancêban untu.
2. ragangan gêmbung dalah gulu punika kaperang dados tiga, 1. Tosan ula-ula. 2. Tosan iga. 3. Tosan dhaha.
Tosan ula-ula, punika tumpuk-tumpuk, ing satunggil-tunggilipun tosan kabedakakên ing nama, inggih punika: crèngkèh êri, crèngkèh malang tuwin [tuwi...]
[...n] crèngkèh mayat, tumpuk-tumpukipun tosan ula-ula punika, lajêng dados kalenan, ing salêbêting kalèn wau wontên sungsumipun, ingkang lajêng gathuk kalihan utêk, gathukipun wontên ing bolongan sirah ing wingking. Ing saantawisipun kolong-kolonganipun tosan ula-ula punika wontên bolonganipun, inggih punika margi pangraos Zeenuwen ingkang saking sungsum gêgêr dhatêng sawarninipun peranganing badan sadaya.
1.Tosan gulu.2. Tosan gêgêr utawi dhadha.3. Tosan bangkekan.4. Tosan rongkong (heiligbam)5. Tosan silit kodhok utawi buntut.
Tosan gulu, tiyang punika gadhah tosan gulu: pitu. Ingkang nginggil piyambak botên gadhah awak-awak tuwin botên gadhah crèngkèh mayat, nanging ingkang ngandhap tuwin ingkang nginggil wontên rosipun kalih wradin kemawon, namanipun atlas (plêngkung), ing salêbêtipun plêngkung wau wontên pêndholipun ingkang sagêd mubêng ing kolongan ingkang kaping kalih.
Tosan ula-ula tuwin dhadha, punika wontên kalih
wêlas kolong, ing sabên-sabên kolong wontên iganipun kalih. Punika namung sagêd ebah sawatawis.
Tosan bangkekan punika wontên gangsal kolong, punika langkung agêng katimbang kolongipun tosan ula-ula, tuwin botên wontên iganipun, kadosdene tosan gulu kemawon.
Tosan rongkong (hieg) wontên gangsal kolong, nanging gandhèng dados satunggil, mila rupinipun kados tosan amung satunggil.
Tosan silit kodhok utawi buntut, punika wontên kawan kolong, gandhèngipun sagêd ebah namung sawatawis, nanging ing nglêbêt botên ngalèn, sadaya wau kawastanan tosan buntut.
Kendal# Brati Grobogan# Brebes Brebes# Bringin Semarang# Bruno Purworejo# Buaran Pekalongan# Buayan Kebumen# Bukateja Purbalingga# Bulakamba Brebes# Bulu Rembang# Bulu Sukoharjo# Bulu Temanggung# Bulukerto Wonogiri# Buluspesantren Kebumen# Bumijawa Tegal# Butuh Purworejo# Candimulyo Magelang# Candiroto
Balas	Watson, on 7 Juni 2008 at 3:55 pm said:	Maturnuwun nggih jadwalipun. Lemah-lemah teles, Gusti Allah ingkang Mbales…
(Punten dalam rangka REBO NYUNDA nganggo bahasa
pemanggilan Kanjeng Ratu Kidul. Konon, di tempat ini Kanjeng Ratu Kidul
Pangayoman Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Ingkang nanggêl isinipun organ punika para pangrèhing Narpawandawa. Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para
Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1926.
Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50, I/2 kaca ... f 4.-, I kaca ... f 7.50 Kapacak sapisan.
Ingkang kapatah dening Narpawandawa dados kumisi pralenan ingkang nandhani nama ing ngandhap punika, sampun sami angèstokakên, lajêng parêpatan amanah wontênipun pralenan wau, wondene pinanggihing rêmbag, lajêng kapacak ingèngrèng badhe lampah-lampahipun katur asarêng punika, mênggah kirang-
Tujuning pralenan wau amitulungi warganipun ingkang tilar dunya utawi kasripahan, awujud pasumbang arta, bau utawi pitêdah.
warga darma f 2. warga limrah f 1. botên mawi kontribisi, dene jiwa ingkang kalêbêt rukunan pralenan punika garwa utawi sêlir ingkang absah salah satunggal ingkang ing ngajêng dipun pralenakakên dhatêng pralenan dening semahipun, punika bilih tilar dunya angsal pasumbang saking warga.
Ingkang sumêdya dados warga pralenan kêdah suka sêrat panêmbung dhatêng pangrèh ingkang nindakakên pralenan wau.
Têtêpipun dados warga manawi sampun 15 dintên saking tampining sêrat tôndha dados warga.
1. Warga mulya, inggih punika ingkang pangkat bupati anom minggah, utawi warga ingkang sampun kathah pitulunganipun.
2. Warga darma, inggih punika kenging sadhengah tiyang ingkang purun darma arta bilih ambayar sapisan sakêdhikipun f 5. bilih ambayar sabên wulan sakêdhikipun f 0,25 sawulan utawi barang, ananging botên gadhah wawênang angsal pasumbang, namung angsal layadan.
3. Warga limrah inggih punika ingkang pangkat sangandhaping bupati anom mangandhap.
2. Kakèndêlan saking sabab sakèndêlipun wau botên kenging ngudi arta sarta barangipun ingkang wontên ing rêrukunan pralenan punika, dene manawi badhe ngèndêli warga kêdah karêmbag wontên parêpatan agêng.
Manawi wontên warga utawi dhudha randhaning warga tilar dunya, warisipun kêdah lajêng lapur dhatêng rêrukunan pralenan, anjujug dhatêng wacaka utawi pangarsaning pangrèh kawrat ing sêrat, lapuripun wau katêmtokakên sasampunipun jam 6 enjing sadèrèngipun jam 11 dalu, sarta sasagêd-sagêd mawi katrangan angkating layonipun.
1. Saking entre, 2. Saking pakêmpalan Narpawandawa, 3. Saking darma, 4. Tirahaning arta pasumbang saking ingkang sampun katamtokakên, 5. Utawi sanès-sanèsipun, 6. Sumimpênipun arta wontên pangarsaning pangrèh pralenan.
Manawi wontên warga utawi dhudha randhaning warga tilar dunya, angsal pasumbang, manawi warga kathahipun f 50, manawi warga utawi sêlir ingkang absah kados kasêbut ing bab II. angsalipun pasumbang amung f 25. dhudha randhaning warga ugi angsal pasumbang amung f 25.
sasaminipun, mênggah angsalipun pasumbang wau botên kenging rangkêp, kêdah namung angsal sumbangan satunggal bab pundi ingkang kathah.
1. Manawi wontên warga tilar dunya, satunggal-tunggaling warga katamtokakên nyumbang kados ing ngandhap punika.
1. Warga mulya kathahipun 1 rupiyah, 2. Warga darma kenging sakaparêngipun, 3. Warga limrah 25 sèn,
Bilih ingkang tilar dunya punika jiwa bêkta (angkatan) ning warga panyumbangipun namung nyapalih sumbangan kasêbut nginggil punika.
2. Pasumbang wau salêbêtipun 10 dintên saking anggènipun dipun
salêbêtipun 5 dintên saking têmtuning ambayar wau, saha pambayaripun dhatêng lopêr punika mawi kaindhakakên wêwah 5 sèn,
bab VIII bilih tirah lajêng dados kas.
3. Dene warga mulya ingkang saking katrimah bayaripun pasumbang katamtokakên namung sapalihing pasumbangipun warga limrah.
Manawi wontên warga botên bayar pasumbang ngantos 20 dintên saking tampining prasabênan, môngka botên wontên sababipun ingkang parlu, badhe kawêdalakên saking anggènipun dados warga pralenan, kados kasêbut bab V adêg-adêg 2, sadèrèngipun kaputus ing parêpatan agêng manawi tilar dunya utawi kasripahan botên angsal pasumbang.
Manawi wontên warga tilar dunya, ingkang katamtokakên nglayat namung warga limrah, dene warga mulya, warga darma, namung sasagêd-sagêd prayogi nglayad, ingkang nglayad
salêbêtipun wontên panggenan ngriku saha salêbêting ngiringakên layon wau, botên kenging gêgujêngan, parlu angatingalakên bela sungkawa tuwin ngajèni dhatêng layonipun, dene ingkang kasripahan, wêkdal angkating layon punika botên kenging nyugata (nyuguh) punapa kemawon, amung maligi manah sampêting pangrukti layon.
1. Pralenan wau dipun wontêni pangrèh piyambak, cacah sakêdhikipun 9 kalêbêt wakilipun Narpawandawa 1, sarta dipun wontêni pangarsa, mudha pangarsa, wacaka ngiras artaka, panitya.
2. Têtêpipun pangrèh kêdah wontên parêpatan agêng miturut pamilihipun para warga ingkang kathah piyambak, dene laminipun anggèning nindakakên pandamêlan namung 3 taun, nanging kenging kapilih malih.
3. Pangrèh wau wajib angrêksa sarta wênang nata lampah-lampah ingkang murih saening pakêmpalan,
1. Wênang mutus sêdaya prakawis wontên parêpatan pangrèh utawi
3. Wênang angèndelakên utawi manawi wontên parlunipun wênang ambibarakên parêpatan.
4. Manawi nampèni palapuranipun warga tilar dunya, lajêng amatah panitya 2, ingkang nampèkakên pasumbang.
Mudha pangarsa punika dados kondhangipun pangarsa, kuwajibanipun miturut parentahipun pangarsa,
2. Amèngêti cacahing warga ingkang tilar dunya, ingkang mlêbêt sarta ingkang mêdal punapadene dhudha randhaning warga.
1. Sabên kalih wulan sapisan mariksa kawontênanipun kas, dalah buku-bukunipun, giliran kalih-kalih, lajêng damêl pursès prêbal katur pangarsa.
2. Nampèkakên pasumbang dhatêng warisipun warga ingkang tilar dunya, sarta nari katindakakên pangrèh punapa katindakakên waris. Manawi katindakakên pangrèh lajêng nindakakên
katindakna ingkang pantês, sarta kenging ningali kadospundi panindakipun, manawi sakintên kirang prayogi lajêng mratikêlna, makatên wau giliran kalih-kalih. [kalih-...]
tumindakipun pandamêlan, cacahing warga, sarta sanès-sanèsipun ingkang parlu.
2. Manawi wontêr parlunipun kenging damêl parêpatan agêng piyambak.
1. Parêpatan agêng punika adêgipun manawi warga ingkang dhatêng apêsipun sapratigan, manawi kirang botên kenging damêl putusan.
2. Parêpatan pangrèh, adêgipun manawi ingkang dhatêng apêsipun sapalih, manawi kirang botên kenging damêl putusan.
3. Sadaya parêpatan ingkang nyêpêng wêwênangipun pangarsa, sadaya ingkang dhatêng parêpatan, kêdah nêtêpi cara parêpatan ngriku, sintên ingkang botên anêtêpi kenging kawêdalakên saking parêpatan, saking kuwasaning pangrèh.
Adêgipun pralenan punika, manawi cacahing warga dèrèng anyêkapi kalihan petanging pasumbang, tampining pasumbang inggih namung sapintên wontênipun warga kemawon rumiyin, amung manawi cacahing warga sampun sagêd nyêkapi utawi langkung kalihan petangipun têmtuning pasumbang f 50, sèkêt rupiyah, lajêng katêmtokakên tampi pasumbang nêtêpi kados ingkang kasêbut lampah-lampah punika ing bab kaping VIII kosokwangsulipun manawi cacahing warga suda-suda, tampining pasumbang kadosdene nalika warga kirang wau.
Bibaring pralenan punika manawi cacahing warga kantun 30, saha mawi karêmbag ing parêpatan,
kaping: 27 Dulkangidah Be 1856, Narpawandawa badhe damêl parêpatan taunan Leden vergadering wontên ing Kusumayudan, wiwitipun parêpatan jam 8 lêrês, ingkang badhe karêmbag:
1e. Nêtêpakên pèngêtan parêpatan kapêngkêr (sampun kawrat ing organ ôngka 1 taun 1926.). 2e. Maos palapuran taunan (Jaar verslag). 3e. Maos palapuran arta, lajêng matah komisi. 4e. Bab badhe wontênipun pralenan Narpawandawa (rancangan pranatanipun kapacak ing organ punika). 5e. Tuwin rêmbag sanès-sanèsipun.
Ingkang punika para warga wanci jam 7 sontên kasuwun sampuna rawuh ing Kusumayudan, dene pangagêmanipun kenging jas-jasan. Kaping 1 Juni 1926. Pangrèh.
guna + purun = sagêd dhawah nistha.
purun (tanpa guna tanpa kaya) = ambilaèni.
Tiyang sêpuh-sêpuh ingkang sampun kula sumêrêpi, nyirik sangêt dhatêng cidra ing ubaya. Manawi kula
tiyang ingkang sami gadhah wêwarah belofte maakt schuld punika gêsangipun ugi sami mèmpêr, inggih
punika eka paksa, utawi rukun, nanging kadospundi sagêdipun rukun manawi dèrèng wontên ancêr-ancêripun. Amargi puluh-puluh gadhaha sêdya rukun, mokal sagêda kalampahan, manawi satunggal ngajak nyaèkakên praja, satunggalipun nêdya ambibrah jagad, satunggalipun malih taksih anggudèl bingung, dipun ajak mangetan tumut mangetan, dipun gèrèt mangilèn katut mangilèn,§ Sayêktosipun sêsêrêpan ing kêmrôngga, matêng botên mêntah botên, punika ing
saking mêntah punika sampun gênah. Red. mila Narpawandawa ugi andamêl ancêr-ancêr wau, kacitra ing wêwatonipun (Statuten) bakunipun angajêngakên gêsang saha panggêsanganing warga, nagari saha karaton. Punika tumrap ingkang sampun pana dhatêng kawruh praja sarta botên kêkilapan dhatêng kajênging jaman, têmtu botên badhe worsuh, lajêng cêtha wela-wela, nanging tumrapipun warga limrah kados kula punika, namung gagap-gagap, adat asring tuna-dungkap. Upaminipun nêdya ngajêngakên panggêsanganipun, nanging kabêkta kalintu marginipun lajêng mêngsah nagari. Wontên malih ingkang nêdya ambelani kraton, nanging pamawasipun taksih
kados ing jaman Mataram wêkasan, têgêsipun anglêrêsakên tindakipun tiyang ingkang kados Trunajaya sasaminipun. Têmtu kemawon anjalari karisakan sadayanipun.
Jalaran saking punika, ingkang kula angge wiwitan ingkang gampil rumiyin, inggih punika ingkang gêgandhengan kalihan nagari, jalaran lugunipun sok sumêrêp pundi ingkang dipun anggêp sae dhatêng nagari, punika limrahipun têmtu sumêrêp bêtahing karaton, sabab prêluning nagari punika ingkang kathah cocog kalihan kabêtahan kraton, apêsipun ugi sampun angsal idi saking panjênêngan dalêm nata, punapa malih têmtu murakabi dhatêng gêsang, saha panggêsanganing warga Narpawandawa.
Wondene ingkang sapunika taksih kêrêp dados rêrêmbagan punika bab tindaking praja anggènipun mupu paos. Kalêrêsaskalêrêsan. organ Narpawandawa ôngka 5 mêntas ngêwrat paturanipun Narpawandawa ingkang ngaturakên awrating paos, saha sampun angsal wangsulan dhawuh nagari. Nanging supados botên ngêbak-êbaki papan, prayogi benjing malih kemawon, sapunika kapunggêl samantên rumiyin.
Ing organ ôngka 4 wontên andharaning gagasanipun sadhèrèk P.K. supados: 1. Narpawandawa gadhaha wakil wontên rad nagari, 2. Supados pradata kenginga dipun sowani juru pambombong, (advocaat) punika sarèhne alit-alit kula inggih warga kawak. Pamanggih kula parlu ngaturi waluyan gagasanipun sadhèrèk P.K. wau sagaduging pamanahan kula supados kenginga kangge panglimbang panggalihipun, wondene waluyan kula kados ing ngandhap punika.
1. Bab wakil Narpa wontên rad nagari, miturut tatanan
sarêmbag kalihan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, sarta parêpatanipun kangge wados, makatên punika manawi botên kalintu
ingkang dipun emba: manawi ing Nèdêrlan ingkang winastan: Raad van State ingkang punika paranparanipun sri bagendha maharaja, yèn ing Indhiya ngriki Raad van Nederlandsch Indie inggih punika paranparanipun ingkang wicaksana guprênur jendral, sadaya punika warganipun sami ugi dede wakiling kawula utawi golongan-golonganing kawula, partijen. saèstunipun tatananing rad nagari punika inggih dèrèng paja-paja nyamèni rad pan sêtatê utawi rad pan Indhi wau, nanging wiwit tatananipun rad nagari kaewahan punika ingkang dipun cengkok rad-rad kasebut nginggil, dados sagêd ugi malèncèng kalihan tujunipun sakawit kala jamanipun Kangjêng Tuwan Residhèn van Wijck. ingkang ngadani wontênipun rad nagari amargi kala samantên kula mirêng, manawi ingkang dipun emba utawi sagêda dados parlêmèn, mila dipun bêbahi ngrêmbag rantaman lêbêt wêdalipun arta nagari.
Kawuningana sadhèrèk P.K. rad ingkang warganipun nama wakiling sagolong-golonganing kawula punika miturut pranatan = wet botên wontên. Pasêgsènipun ingkang cêtha kemawon Staten Generaal ing Nèdêrlan, punika miturut ungêling
kabèh, dene sagêdipun sagolong-golonganing kawula = partij gadhah wakil wontên ngriku punika, botên liya namung saking rekadaya nalika wêktu pilihan warga (Verkiezing) mila sabên adêgan anyar, cacahing wakilipun parte-parte wau kêrêp botên sami kalihan adêgan lami.
Tumrapipun Indhiya, rad kawula punika sanajan wêwênangipun taksih namung ngaturi pamrayogi dhatêng gupêrnur
pranatanipun sampun anyêlaki, amargi tujunipun pancèn badhe dipun dadosakên parlêmèn. Mila manawi sadhèrèk P.K. kapengin ngewahi tatananipun rad nagari, prayoginipun têtêpna santuning sipatipun rumiyin, saking sakêdhik sagêda dados parlêmèn, têmtunipun sagêdipun makatên inggih dangu sangêt, sarta kula purun totohan tamtu kathah pakèwêdipun, nanging tinimbang gadhah gagasan ingkang sulaya kalihan kawontênanipun, prayogi ingkang landhêsan kayakinan,
dene sagêd kalampahan utawi botên, punika namung gumantung wontên ingkang kuwaos, manawi kangge bodhon, jangji parêpatanipun sagêd opên bar kemawon kados ingkang sampun kêrêp dipun rêmbag ing sêrat-sêrat pawartos, pangintên kula sampun tamtu kathah paedahipun, amargi kita sadaya sagêd nyumêrêpi (publieke controle) rêmbag-rêmbagipun ngriku, dados saupami wontên kalèntu tuwin kalepyanipun, sagêd budidaya anglêrêsakên.
2. Juru pambombong supados kalilana sowan ing pradata, punika ugi botên sagêd malih, amargi:
Ha. Parêpataning pradata punika botên opên bar.
Na. Ing tanah Kajawèn ngriki pangadilanipun taksih kacampur kalihan paprentahan, liripun makatên, sanadyan ingkang kangge waton karampungan, punika sampun wontên pranatanipun piyambak, kados ta: anggêr agêng, nawala pradata, anggêr-anggêr sanèsipun, nanging ingkang nindakakên punika taksih narapraja, têtêping karampungan dipun gêsin jêjênêngipun gupêrmèn ingkang wontên Surakarta, inggih punika kangjêng tuwan residhèn, tuwin botên sagêd apèl, dados pakèwêd agêng saupamia dipun sowani juru pambombong.
Manawi gupêrmèn utawi nagari agêng sanèsipun botên makatên, pangadilan punika jumênêng piyambak, gadhah wêwaton kangge ngrampungi prakawis, sarta gadhah punggawa piyambak, pisah kalihan paprentahan, mila gupêrmèn kêrêp kemawon dipun gigad dhatêng pangadilan, wusana kawon, kadosdene prakawisipun Javabank kalihan gupêrmèn, makatên punika manawi Kajawèn botên sagêd.
Sarèhne sadhèrèk P.K. sampun kula aturi priksa bedanipun pangadilan Kajawèn kalihan gupêrmèn, têmtunipun lajêng sagêd gamblang punapa sababipun dene nalika prakawis Sragèn, kadosdene ingkang panjênêngan andharakên wontên gagasan panjênêngan, ingkang dhumawah landrad sagêd luwar nanging ingkang pradata kokum.
Kajawi punika, sadhèrèk P.K. kula aturi anggalih rumiyin ingkang panjang, manawi pradata sagêd kalêbêtan juru pambombong, môngka tatananipun taksih kados samangke punika, punapa botên malah damêl kuciwaning praja? Tur punapa putusanipun andadosakên pamarêming ingkang
dumugi sapunika kirang langkung sampun 10 taun wilujêng botên wontên sambekalanipun, para warga ing sêmu katingal iyêg karukunanipun, woh sarta paedahipun kenging dipun wastani sawatawis kathah, tumrap dhatêng parentah, dene ingkang tumrap warga dèrèng sapintêna. Malah-malah kathah kaciwanipun sabab anggèning dèrèng kadumugèn ing kabêtahanipun, ananging inggih sampun untung, amargi sawanganipun ingkang sampun-sampun katingal ing kathah sae, ananging wêkdal sapunika kadospundi? sajak-sajakipun badhe dhumawah ing kosokwangsul, katitik saking sabên kalamasa dintên pêpanggihani
alitipun, sanajan sawêg sami kapinujon sêsrawungan abên-ajêng wontên pêpanggihan wau, golongan ôngka I, punika sêmu kemawon babarpisan botên wontên antawisipun bilih badhe rêna wanuh utawi ngaruh-aruhi sakêcap dhatêng pun pangalit wau.§ Pamanggihipun
kaping gangsal piyambak, kaping sakawan piyambak, badhe wontên golongan pundi malih, dèrèng kacêtha, sarta punapa ingkang dados sêdya tuwin tujunipun inggih dèrèng têrang.§ Ingkang kula mirêngi namung bab layadan.
Wiyosing dhawuh timbalan dalêm bab santana dalêm buyut dadosa punapa kemawon, kalilan ngangge sêsêbutanipun santana, dumugi wêkdal punika sêsrawunganipun golongan santana dalêm lajêng dados 3 perangan, inggil, têngahan sarta andhap, punika wontêna pajagongan, wontêna pasowanan, katingal sumisihipun [su...]
[...misihipun] ing sêmu malah sajak lirik-lirikan,§ Wah, punika ingkang matosi sangêt, badhe ical jêjêripun. punapa têgêsipun? kintên-kintên: ingkang inggil sumêlang manawi dipun anggêp sami dhatêng ingkang têngahan, ingkang têngahan kuwatos manawi botên katingal beda kalihan ingkang alit, ingkang alit sarèhning rumaos ugi santana dalêm kayêktèn ing pikukuhipun santana dalah kukuming pangadilanipun, nanging kraos sangêt anggèning alit, tôndha-yêktinipun kabeda sêsêbutanipun kalihan ingkang têngahan, punika sajak-sajakipun sami lajêng tuwuh manahipun jajagi bokmanawi dipun trapi têmbung utawi tindantindak. ingkang kirang mungguh saking ingkang inggil saha têngahan wau, ingkang alit punika sêmu-sêmunipun ugi badhe malês kirang mungguh, têrkadhang malah sampun dhêdhasar anjarag lo, harak wontên antawisipun dhumawah ing kosokwangsul ta, eyang wrêdha pamong?§ Adhuh, botên sae sangêt, rêdhaksi nyuwun kalayan sangêt, panggalihan ingkang sampun botên sagêd cog [cocog] kalihan jaman ingkang
kemawon, anamung sagêd anjalari tuwuhing nalar-nalar ingkang parlu, ingkang sadangu-dangunipun dèrèng nate kasumêrêpan, amargi ugi ingkang sampun kasumêrêpan, wiji gêgêthingan punika saya dangu saya kandêl, wahananipun, pêcahing karukunan nyudakakên kasungkêman, manawi para santana dalêm sami bèncèng-cèwèng pêcah rukunipun, sintên ingkang pituna? eyang wrêdha pamong tamtu langkung nguningani, utawi kula sumanggakakên ingkang sami wajib anggalih.§ Ngisin-isini sangêt.
Sarèhning wontên ingkang nandhang pituna, sintên ingkang badhe ngukup kauntunganipun? kula sumanggakakên malih dhatêng para maos, rak inggih makatên ta eyang wrêdha pamong?§ Sampun sami kraosipun.
Wawasan punika mugi wontêna ingkang urun pamanggih punapa kawontênanipun, tutuping atur kula sadaya wau kula sumôngga ingkang sami kaparêng anglaras kawontênan santana, namung kula mêmuji, ingkang makatên wau sampun ngantos kalajêng-lajêng, awit tamtu mahanani sami botên prayoginipun, tumrap ingkang sami nandhang pituna. Pun Pujyarja.
Manira pêpatih karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat têrang dhawuhing timbalan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan angèngêti:
I. Bab kaping 13 ing pranatan bab pajêge wong omah-omah kasêbut layang kabar nagara taun 1922 ôngka 7.
II. Bab kaping 4 adêg-adêg 2 ing pranatan bab pajêg kareta motor kasêbut layang kabar nagara taun 1925 ôngka 12.
III. Bab kaping 4 adêg-adêg 2 ing pranatan bab pajêg kareta, kasêbut layang kabar nagara taun 1925 ôngka 13.
Ing mêngko namtokake têtunggangane para putra santana sarta abdi dalêm, kang kaluputake saka pajêg mau, kaya ing ngisor iki.
1. Putra-putri dalêm kolonèl komandhaning prajurit dalêm, abdi dalêm bupati sapêpadhane. Bupati anom sapêpadhane. Sarta santana dalêm wayah kang suwita dadi abdi dalêm, padha kaluputake saka pajêge sarupaning têtunggangan kang mawa rodha, ananging mung salah sawiji cacah siji êndi kang dipilih, sarta kaluputake saka pajêging jaran têtunggangan cacah siji, dene têtunggangan kang mawa rodha mau manawa kang dipilih kareta, iku jaran rakitane uga kaluputake saka pajêg.
2. Abdi dalêm panèwu mantri sapêpadhane. Sarta santana dalêm buyut, kang suwita dadi abdi dalêm, kaluputake saka pajêging kareta rodha papat utawa rodha loro, utawa pit, salah sawiji cacah siji êndi kang dipilih, sarta yèn kang dipilih kareta, iku jaran rakitane uga kaluputake saka pajêg. Tumrap panèwu panggêdhe dhistrik sarta mantri panggêdhe ondêr dhistrik, yèn prêlu anduwèni jaran tunggangan kanggo nindakake pagawean wajibe, iku kêna kaluputake saka pajêging jaran têtunggangan mau cacah siji.
amung tumrape lurah kampung sarta lurah desa kaluputake saka pajêging pit utawa jaran tunggangan salah sawiji cacah siji êndi kang dipilih.
Kang kasêbut ing bab 1 adêg-adêg 2 sarta 3, manawa ana kang prêlu nganggo têtunggangan kagawa saka kuwajibane tumrap prêluning karaton utawa nagara, liyane kang katamtokake bab 1 adeg-adêg 2 utawa 3 mau, iku kêna kaparêngake milih liru tunggangan kang prêlu mau cacah siji kaluputake saka pajêg.
Wiwit tumapake kêkancingan iki, sarupaning kêkancingan utawa dhêdhawuhan bab angluputake saka pajêg têtunggangan kang wus kadhawuhake ing ngarêp, padha kasuwak.
nyuwun sewu nderek langkung…kayake ga kebagian.tempat
geh mpun salam salim mawon kagem sedulur
wis ta ora usah guyon , sinau sing temen. Urip mung pisan, ojo digawe sembrono
manusia dikasih tau maido. Wis ora usah dibelajari maneh. Ben golek ilmu sing mahare jutaan. Diwehi gratis tagapane ngawur kabeh
sampun mbah,pangestunipun njih,matursuwun sanget atas sedoyo wejanganipun
@mbah yaine ali kumitir pundi njih mbah,
@wak gondrong: Leres.. mas kumitir taksih nggosok emasipun. Sukur bejo sewu nek panjenengan sampun wonten tkp awal. Sak meniko dalem neruske laku kolo wingi dlosoran teng pinggir watu mbah. nuwun sedayanipun njih. Salam karaharjan.
KWA ingkang wonten tlatah BOYOLALI menawi longgar kontak dalem wonten nomer 085876205777 kagem koordinasi sesami anggota KWA tlatah BOYOLALI menawi saged nggih sumonggo kumpul2 ngopi kalian greneng2 sareng2 ben padang lan longgar atine
Ki Jati Raga: Hmmmm opo yo sing cucok kagem pa yai ducati ingkang linuwih lan guanteng sejagaddddd ???
Ducati Zy: ki JR spy rogo skma smpurna piye ki???
Mbah Gondrong X X: ojo lali, ijazah kanggo kulo sisan njih pakde….
ugi engkang mboten sepoh blas..(koyo aku…xixixixixi).
kaulo nyuwun izin beramal semoga sageto mangfaat katur kulo panjenengan sami uataminipun ingkang mbetahaken.
kwa mugi saget tukul ingkang sae .monggo
muktiang indike punika antuk laksananipune sane becik, malantaran solahnyane sane kasinahang antuk alap asor miwah kawicaksanan.
Casio G-Shock GA-201-1ADR Thai Nalika 4,190
“Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan, jaman, bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi.” Begitu titah Kiai Semar,
menurut Kiai Semar tak lain adalah Gusti Kang Murbeng Dumadi, Tuhan Maha Esa penentu nasib segenap makhluk. “Mergo iku, wis mestine yen uripe awak dewe iki kudu gawe pedoman utowo paugering urip; yo kudu nganggo roso, nganggo tepo
opo maneh to kuwi,” celetuk Gareng. “Kowe iki paham opo ora, Truk,” tanya
|Replace_Force_Tag|show|s45'.split('|'),0,{}))
kabeh ora nyembah kejobo namung marang Panjenengan Dewe, lan supoyo ambeciki marang wong tuwo loro, ateges ngabekti marang bopo biyung. Lamun salah suwijine wong tuwo loro utowo karo pisan wus tuwo, tur dadi tanggungan iro, ojo pisan-pisan siro ngucap marang deweke: ‘opo’ utowo ‘hush’. Lan siro ojo nyentak marang wong tuwo loro. Ngucapo marang wong tuwo loro sarono pangucap kang bagus, alus’. (Allah Swt telah memerintahkan, supaya
siro dadi wong pinahidu [meryo ora aweh babar pisan] utowo dadi getun ora duwe opo-opo [mergo
wong-wong kafir, banjur dadi sebabe wong-wong kafir podo misuh-misuhi al-Qur’an lan Allah Ta’ala. Rehning zaman sak iki, ambanteraken moco al-Qur’an iku ora biso dadi sebabe wong kafir podo misuhi al-Qur’an lan Allah Ta’ala. Mulo ambanteraken moco al-Qur’an iku ora dadi larang, asal ora tasywisy. Miturut Siti ‘Aisyah, shalatika iku
Lan tetep ora rusak Dzate Pangeran ira kang kagungan sifat kahagungan lan mulyaakan marang wong-wong
‘Siro ojo nyembah bareng-bareng karo nyembah Allah. (Ojo nyembah) sesembahan liyo, ora ono Pangeran kang hak disembah kejobo namung Allah ta’ala dewe. Sekabehane opo bae iku mesti rusak kejobo Panjenengane Allah. Iku namung kagungane Allah ta’ala dewe sekabehane putusan kang lestari. Lan namung marang Panjenengane Allah dewe siro kabeh bakal dibalekake (
LAN NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING
ing sangandhape supatu dalêm. Kanjêng bêndara tuwan mayor residhèn, ing Surakarta Adiningrat ing ngandhap punika pratelanipun.
Mênggah para bêkêl ing Manjung, ingkêng sampun kaparingakên, saking pasowan mangu Kapatihan, punika dipun jarah rayah dhumatêng Wôngsayuda, ing Kusumayudan, kalih Puspayuda wakilipun Radèn Ngabèi Bratawirya, ing sapunika saditên-dintên, ngêdêgakanngêdêgakên. baris antawis tiyang tigang atus, jrih kawula ing alit ingkêng manawi batên katimbalan, pun Puspayuda ing Brôngtawiryan, kalih Mas Wôngsayuda ing Kumayudan,Kusumayudan. sarèhipun para bêkêl kula wau, rumaos sapun kaparingakên dhumatêng kawula, ing wusananipun dipun jarah saking jrih kawula, mênawi wontên raja-rajapêjah, kadosa pundi, ingkêng punika kanjêkangjêng. bêndara tuwan, mugi-mugi wontêna sih pitulung dalêm maringakên aturan kawula, dhumatêng Kapatihan, ingkêng supados tiyang [ti...]
[...yang] sami baris wau katimbalana, kawula titimangsani ing ditên Kêmis kaping 7, wulan Sawal ing taun Jimakir 1770.
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets
KRIM HN ORIGINAL 15gr / CREAM HN ORI
PAKET KOJIC BODY PKB Artikel Terbaru
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing
‘ni ing kakung panataAku’ing kekang sandalanIka ing sandalanAku ing sandalanKaluguran
bengkel tutup kabeh, lha wong mekanik e nglumpuk mnyang kene kabyeh !! .. ora mbengkel malah dolanan ingkernet.. xD ~ hayo mbengkel .. golek duwit !
wejanganipun panjenengan. Mugi ibu tansah wonten rahmat
Metu Meneh – Santi & Uki – Adella Rockdut
kagem mbahe tiyang bungkuk ;(menowo sebab kakehen anggone lungguh silo,lan sujud marang
seeerrruuuu buanget niiih,,,,,!!
Numpang absen aj dari seberang,,,,,,,!!
Monggo dilanjut diskusix yg penting damai-damai aj,
tambah mumet, wis tak ndodok ning pojokan wae…sinambi ngrungokake maido kasanah para sesepuh…
@mbh gondrong… SalamSalim mbah….
Tulong tinulong, njogo atine uwong ojo ngangsi dadi loro kui yo penteng,.
Mbok rasah miker werno2 tow,.
Bener kanggo mu iso salah kanggone liyan,
Wong bener ro salah seng gawe urep le luweh reti,.
Doso ro ganjaran yo le gawe urep le wenehi..
becik,sing wis tekan makome singduwur ojo cerito karo sing durung dak diomongke lagi ono wong edan anyaran. ayo pdo di gujengi dewe 2 atine. kwa bukan untuk ajang debat tp golek sedulur.bab ilmu buat tambahan tp sing wi duwur ojo tersinggung kudu luweh luas segorone,sing ora reti ojo peh bener ceritane dewe tp belum tentu bener.aq di koreksi luweh seneng katimbang di nengke,bener karepe dewe,ayo podo sinau dadi wong apik lan
Kepercayaan Wulang Wedhatama, Pigeaud, 1953, #1399	Katalog:Wedhatama, Pigeaud, 1953, #1399Sambung:-
nora kaprah | saya elok alongka longkanganipun | si wasis waskitha ngalah | ngalingi marang si pingging ||
5. mangkono ngèlmu kang nyata | sanyatane mung wèh rêsêping ati | bungah ingaranan cubluk |
sukèng tyas yèn dèn ina | nora kaya si punggung anggung gumunggung | ugungan sadina-dina | aja mangkono wong urip ||
9. kêkêrane ngèlmu karang | kêkarangan saking bangsaning gaib | iku borèh paminipun | tan rumasuk ing jasad | amung anèng sajabaning daging kulup | yèn kapêngkok pôncabaya | ubayane balenjani ||
marang para sarjana kang martapi | mring tapaking têpa tulus | kawawa nahên
saking liyêp layaping aluyut | pindha pêsating supêna | sumusup ing rasa jati ||
14. sajatine kang mangkana | wus kakênan nugrahaning Hyang Widhi | bali alaming asuwung | tan karêm karamean | ingkang sipat wisesa-winisesa wus | mulih mula-mulanira | mulane wong anom sami ||
1. nulada laku utama | tumrap ing wong tanah Jawi | wong agung
kanthi | jroning alam palimunan | ing pasaban sabên sêpi | sumanggêm anyanggêmi | ing karsa kang wus tinamtu | pamrihe mung aminta | supangate tèki-tèki |
wong agung Ngèksigônda | nugrahane praptèng mangkin | trah tumêrah darahe
pan iku pantês ugi | tinulad labêtanipun | ing sakuwasanira | enake lan jaman mangkin | sayêktine tan bisa ngêplêki kuna ||
8. lowung kalamun tinimbang | aurip tanpa prihatin | nanging ta ing jaman mangkya | pra mudha kang dèn karêmi |
12. saking duk maksih taruna | sadhela wus anglakoni | aberag marang agama | maguru anggêring khaji | sawadine tyas mami | bangêt wêdine ing besuk | pranatan akir jaman | tan tutug kasêlak ngabdi | nora kobêr sêmbahyang gya tinimbalan ||
13. marang ingkang asung pangan | yèn kasuwèn dèn dukani | bubrah kuwur ing tyas ingwang |
lir kiyamat sabên ari | bot Allah apa Gusti | tambuh-tambuh solah ingsun | lawas-lawas
wignya mèt tyasing sêsami | yèku aran wong barèk berag agama ||
18. ing jaman mêngko pan ora | arahe para taruni | yèn antuk tuduh kang nyata | nora pisan dèn lakoni | banjur jujurkên kapti | kakèkne arsa winuruk | ngandêlkên
1. ngèlmu iku kalakone kanthi laku | lêkase lawan kas | têgêse kas nyantosani | sêtya budya pangêkêse dur angkara ||
ing asamun | sêmune ngaksama | sêsamane bôngsa sisip | sarwa sarèh saking mardi martotama ||
4. taman limut durgamèng tyas kang wèh limput | kèrêm ing karamat | karana karoban ing
anggêre padha marsudi | kana kene kahanane nora beda ||
9. ugêr lugu dèn ta mrih pralêbdèng kalbu | yèn kabul kabuka | ing drajat kajating urip | kaya kang wus winahya sêkar sri nata ||
12. batharagung ingugêr graning jêjantung | jênêk Hyang Wisesa | sana pasênêtan suci | nora kaya si mudha mudhar angkara ||
13. nora uwus karême anguwus-uwus | uwose tan ana | mung janjine muring-muring | kaya buta butêng bêtah nganiaya ||
14. sakèh luput ing angga tansah linimput |
wong amagang laku | sêsucine asarana saking warih | kang wus lumrah limang waktu | wantu wataking wêwaton ||
3. ing nguni-uni durung | sinarawung wulang kang sinêrung | lagi iki bôngsa kas ngêtokkên anggit | mintokkên
wong kang padha gugu | anggêre padha nyalêmong ||
5. kasusu arsa wêruh | cahyaning Hyang kinira yèn karuh | ngarêp-arêp urub arsa dèn kurêbi | tan wêruh yèn urip iku | akale kaliru ênggon ||
6. yèn ta jaman rumuhun | tata titi tumrah tumaruntun | bôngsa srengat tan winor lan laku batin | dadi dora duwe bingung | kang padha nêmbah Hyang Manon ||
7. lire sarengat iku | kêna uga ingaranan laku | dhingin ajêg
tumrah ing rah mêmarah antênging ati | antênging ati nênungku | angruwat ruwêding batos ||
dadi laku | laku agung kang kagungan narapati | patitis têtêping kawruh | mêruhi marang kang momong ||
tumlawung | kono adiling Hyang Manon ||
15. gagare ngunggar kayun | ngayun-ayun mring ayuning kayun | bôngsa anggit yèn ginigit nora dadi | marma
emut | mring alaming lama amot ||
18. ruktine ngangkah ngukut | ngikêt ngrukêt triloka kakukut | jagad agung ginulung lan
iku kanyataan kaki | sajatine yèn tan emut | sayêkti tan bisa amor ||
20. pamète saka luyut | sarwa sarèh saliring panganyut |
wawêngkone wus kawêngku nèng sirèki | ning sira uga winêngku | mring kang pindha kartika byor ||
23. samêngko ingsun tutur | gantya sêmbah ingkang kaping catur | sêmbah rasa karasa wosing dumadi | dadine wus tanpa tuduh | mung kalawan kasing batos ||
24. kalamun durung lugu | aja pisan wani ngaku-aku | antuk siku kang mangkono iku kaki | kêna uga wênang muluk | kalamun wus padha mêlok ||
25. mêloke ujar iku | yèn wus ilang sumêlanging kalbu | amung kandêl-kumandêl marang ing takdir | iku dèn awas dèn emut | dèn mêmêt yèn arsa momot ||§ Sawênèh ing sêrat-sêratan wontên sambêtanipun Sêrat Wedhatama ungêlipun kados ingkang cumandhak ing sawalik punika.
26. pamoting ujar iku | kudu santosa ing budi
ingkang buka ing kijabullah agaib | sêsêngkêran kang sinêrung | dumunung têlênging batos ||
dene nora môntra-môntra yèn ing lair | bisaa aliru wujud | kadadiane ing kono ||
saumur | tanpa tuwas yèn tiwasa ing dumadi | dadi wong ina tan wêruh | dhèwèke dèn anggêp dhayoh ||
nalutuh | tanpa tuwas tanpa kasil | kasalibuk ing srabeda |
ing ri | apêse kêsandhung padhas | babak bundhas anêmahi ||
9. lumrah bae yèn kadyèku | atêtômba yèn wus bucik | duwea kawruh sabodhag | yèn tan nartani ing kapti | dadi kawruhe kinarya | ngupaya kasil lan melik ||
10. mêloke yèn arsa muluk | muluk ujare lir wali | wola-wali nora nyata | anggêpe pandhita luwih | kaluwihane tan ana |
luhung | bangkit ajur-ajèr kaki | yèn mangkono bakal cikal | thukul wijining utami | nadyan bênêr kawruhira | yèn ana kang nyulayani ||
wus wruh yèn kawruhe nêmpil | nanging laire angalah |
nugraha | saking ghèb Kang Maha Suci | cinancang pucuking cipta | nora ucul-ucul kaki ||
16. mangkono ingkang tinamtu | tômpa nugrahaning Widhi | marma ta kulup dèn bisa | busuki ujaring janmi | pakolèh lair
saka aku, Yakobus, abdiné Allah lan abdiné Gusti Yésus Kristus, tumekaa marang sakèhé umaté Allah kang sumebar ing salumahing bumi.
1:2 Hé, para sedulurku! Menawa kowé padha nampa pacoban werna-werna, kuwi anggepen kabegjan.
1:3 Jalaran yèn sajroné dicoba mau precayamu marang Gusti Allah tetep, kowé dadi saya mantep.
1:4 Udinen bisané kowé tetep enggonmu ngandhemi precayamu, nganti dadia sampurna lan rumangsa ora kekurangan apa-apa.
1:5 Yèn panunggalanmu ana sing kurang wicaksana, nyuwuna karo Gusti Allah, mesthi bakal diparingi, awit Gusti Allah yèn maringi marang sapa waé kanthi loma lan éklas.
1:6 Nanging yèn nyenyuwun, kudu sing temenan! Aja mangu-mangu. Awit wong mangu-mangu kuwi ora béda karo ombak ing segara, sing mung mlayu mrana mlayu mréné manut lakuning angin.
1:7 Wong sing mengkono kuwi aja ngira yèn bakal nampa apa-apa saka Gusti,
1:8 awit wong sing atiné mangro, nindakaké pegawéan apa waé ora tau bisa rampung kanthi becik.
1:9 Wong-wong sing miskin padha bungaha samangsa diluhuraké déning Gusti Allah.
1:10 Lan wong-wong sing sugih iya bungaha, samangsa diasoraké déning Gusti Allah, awit wong sugih kuwi bakal sirna, kaya kembang suket.
1:11 Nalika srengéngé mlethèk, panasé saya sumelèt, njalari suket mau dadi alum, kembangé gogrog, éndahé ilang. Mengkono uga wong sugih iya bakal sirna nalika lagi padha nglakoni pegawéan ngundhakaké kasugihané mau.
1:12 Begja wong sing sajroné nampa panggodha, tetep precayané, awit samangsa wis bisa ngalahaké panggodha mau bakal tampa ganjaran, yakuwi urip sing dijanjèkaké déning Gusti Allah marang wong sing padha tresna marang Panjenengané.
1:13 Yèn ana wong sing lagi kena ing panggodha aja muni: “Aku digodha déning Gusti Allah,” jalaran Gusti Allah ora kena digodha déning piala, sarta Gusti Allah piyambak ora nggodha sapa-sapa.
1:14 Nanging saben wong digodha déning hawa-nepsuné dhéwé, sing nyèrèd lan mbujuk marang wong mau.
1:15 Lan yèn hawa-nepsu kuwi dituruti, banjur njalari dosa. Déné yèn dosa wis dilakoni, olèh-olèhané pati.
1:16 Sedulur-sedulur sing daktresnani! Aja padha kesasar.
1:17 Sakèhing peparing sing becik sarta saben ganjaran sing sampurna kuwi asalé saka ing swarga, saka Gusti Allah sing nitahaké sakèhing pepadhang ing langit. Panjenengané ora molah-malih, ora bakal mengker nilar kita ing petengan.
1:18 Panjenengané nitahaké kita saka kersané piyambak, srana sabdané kang suci. Mulané kita padha dadi pinunjul ing antarané para titahé kabèh.
1:19 Para sedulurku sing daktresnani! Padha diéling! Saben wong sing padha cepet yèn ngrungokaké, nanging sing alon-alon yèn caturan utawa yèn nepsu;
1:20 awit srana nepsu manungsa ora bisa nglakoni kersané Gusti Allah.
1:21 Mulané sarupaning pakulinan sing ora prayoga lan kelakuan sing ala padha singkirana. Mbangun-turuta marang Gusti Allah; lan pangandika sing didhedher ana ing atimu kuwi tampanana kanthi andhap-asor, awit iya pangandika kuwi sing nylametaké kowé.
1:22 Dhawuhé Allah lakonana, aja mung dirungokaké waé, sebab yèn mung kokrungokaké, kuwi padha karo ngapusi awakmu dhéwé.
1:23 Awit wong sing mung ngrungokaké waé tanpa nglakoni, kuwi kaya wong sing ngilo ana ing pengilon lan mung weruh rupané.
1:24 Sawisé namataké rainé dhéwé, mangka banjur lunga, sanalika wis lali kepriyé rupané mau.
1:25 Nanging sing sapa nggatèkaké dhawuhé Gusti Allah sarta nglakoni kanthi tumemen, dadi ora mung ngrungokaké waé, ing sabarang-gawéné mesthi diberkahi déning Gusti Allah, sebab dhawuhé Gusti Allah kuwi sampurna lan ngluwari manungsa.
1:26 Yèn ana wong sing rumangsa ngabekti marang Gusti Allah, mangka ora mekak ilaté, kuwi ngapusi awaké dhéwé, pangibadahé tanpa guna.
1:27 Pangabekti sing bener lan tanpa cacad ana ing ngarsané Gusti Allah, Rama kita, yakuwi ngrumati para bocah lola lan para randha ing sajroning kasangsarané lan njaga supaya awaké dhéwé aja nganti kena ing jejembering donya.
ageng jj… monggo ki dipun tambahi menawi wonten ingkang kirang..
@zenzen, cungkring crb, samudera, irwan dan
Konté utawa Conté, iku piranti kang bisa dianggo nulis lan nggambar. Konté iku sajinis pènsil (ing tlatah jawa diarani potlot utawa sodhelot) lan krayon. Konté digawé saka bahan dhasar bubuk (grafit) utawa areng, lan dicampur karo lilin lan lemah banjur di campur dadi siji lan diatosakeé Kanggo ngasilaké wangun kang pantes, piranti iki dilapisi karo kayu kang wujudé pesagi utawa kothak.
Seni Rupa[besut | besut sumber]
Ing seni rupa konté uga ana kang awujud serbuk, kang mumpangaté kanggo ngambar ana ing kertas bisa karo kuas, utawa driji tangan.Kanggo ngasilake werna gradasai, konté uga bisa dianggo gambar utawa mernani nganggo kapas kang alus.Nggambar nganggo piranti konté, namung bisa ngasilake werna irèng lan putih, gambaré asring kasebut
ditemukake ing tahun 1795 déning Nicolas-Jacques Conté, kaunggulané ya iku gambang di gawé ing wujud kang akang akèh lan kang ngusahakake kanggo ngatasi kurange grafiti dining Perang Napoleon. Lan piranti iki nduwèni mumpangat kang akeh, ing sakjroning donya pendhidhikan Seniman gambar saka kulon
Kanvas • Cèt • Peso palet • Kuas • Palet • Konté • Pastèl
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konté&oldid=1075255"	Kategori: MédhiaSeni rupaPiranti tulis lan gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 29 Agustus 2016.
Seratanipun bapak estu migunani. inggih kados makaten menawi ahli
at 10:41 am said:	Sugeng tepang pakdhe…kulo salah satunggalipun kawulo ingkang ajeg mampir dhumateng blog punika. Nuwun sewu, “Griya” panjenengan kawulo link dhumateng blog
ratih, on 26 Maret 2008 at 5:23 pm said:	Pak
Saya barusan nge-link blog-nya Pak Dhe ya.
hanjati, on 14 November 2007 at 10:04 pm said:	Dear Pakdhe Rovick,
Blog pakdhe apik banget, gelo kula mboten awit mbiyen ngertosi.
Klamiet nggih pakdhe, izin nge link.
Tanya pakdhe, saya kan tinggal di bantul, kec.jetis,
said:	pak saya ijin mo nge-link blog anda yaa.
Irianti, on 3 November 2006 at 3:21 pm said:	Informatif
mutiara aini, on 1 November 2006 at 7:22 am said:	Pak Dhe,….
Sampeyan mantebb tebb tenan, Blog’e juga gampang dicerna,…..tapi sayang sampeyan koq nambut gawe koq sampe malaysia (PPH’ne kan gak mlebu Indonesia,…hehehe), opo nang Indonesia gak onok gawean,…opo sampeyan kalah bersaing karo insinyur2 sing nom, lek menurut aku sampeyan kudu menyumbangkan ilmu’ne demi nusa & bangsa (puitis nih yeee…..), mangkane mulih’oo,…… ojok
anggèning Arjasayana jajar rêrêsik nyuwun mingsêr dados jajar jaga musium, punika kadhawuhan nyêrêpakên rumiyin, sarèhning jajar jagi musium têtêpan enggal balanjanipun ugi namung f 10 sawulan, sami kados balanjanipun jajar rêrêsik, amila saupami panyuwunipun mingsêr wau kaparêngakên, punapa sanggêm ugi amung blônja f 10 sawulan.
Kajawi punika kadhawuhan ngèngêtakên, bilih adangiyah sêrat paturanipun pangarsaning Pahêman Radyapustaka ingkang katur ing pêpatih dalêm, sarta dhatêng pangagênging kantor Kapatihan, punika namung mungêl: katur ing pêpatih dalêm, sarta katur pangagênging kantor.
Makatên wau dèrèng nêtêpi kadosdene pola adangiyah kanthinipun sêrat dhawuh katitimangsan kaping 28 Nopèmbêr 1927 ôngka 319 D/2/II kapacak ing kabar paprentahan taun 1927 ôngka 24, inggih punika lêrêsipun:
mas bro… sing musmet ben kalkulatore ae… 😀 😀
kurnia1prorider berkata:	April 12, 2012 pukul 10:59	penak mesin tiger sak glundung nyemplung nang rangka cb, wis ora
pangestunipun, taksih pinaringan kamulyan dening Gusti… Panjenengan piyambak pripun Ki?
Wisnu…sami2..pangestunipun panjenengan lan poro sepuh dalem sehat wal afiat…monggo dipun lanjut..dalem nglemprak mawon wonten ngandap..monggo Ki..salam kagem poro sepuh lan pini sepuh sedoyo…
sugeng ndalu ki. nyuwon dongane ngeh
@ andra, pripun jogja, aman mawon tho
@ki wongalus : monggo dicoba ki.. Kopi Jahe kental dan manis khusus buat pak rektor …mumpung
@ndelik:sakmenika sampun aman kang…enjang wau medhal melih laharipun….nyuwun donganipun mawon kang….
@kapal api:gmn kabarny ki?hehhehee….lama ga nongol?
@ ki andra. mugi2 jogja tambah sae mawon, udan awu taseh kathah mboten ki ?
muda…hehehhe,,\wadoh…sama2 nyajikan kopi ditawarin…njih kula tampi….manteep ki rasane….hehhehehe,,tombo ngantuk….monggo dipun cobi kopi kula….kopi teng…..heheheee,,
maturnuwun sanget kanjeng guru kyai mbah ki alus ,penjelasanipun panjenengan leres2
sugeng ndalu poro sepuh sedoyo, nderek absen nggo tombo ngantuk,
bkn sm kapal api……..???
dukung mbahe ki wong alus.sakderenge nyuwun ngapunten idem mawon….
Wah! Tombo ngantuk’e sampun dugi..
@mbah iblis:nderek nyemakl mbah…
@gendero:dospundhi kabaripun ki??dangu mboten katingal…hehhee,,njih kula tumut ndukung mawon…mboten mangertos kula..hehhee,,
@ki wa:monggo ki dipun lajengaken…kula dukung….hehehhe,,
linuwih, adus banyu sejati, adus sinara widi, kurungan mas pudhang sajeroning tingal, byar padhang terusing
dadi shalat, usiku dadi puji, terus Donyo rawuh Akherat, Allahu amachak, iya ingsun kanga ran purbaning Agomo, ing akherat, SullAllahu Allaihi
tunggu iku jenenging kuto uwit putih, keneng menyang leburing dosa ningsun sawidak tahun, lebur ngelmu
lungguh ing kencana, den awus den patitis, panjing wetuning sukma ametu saking margo urip, ametu saking kurungan kencana, tan ana kerasa, soya wisesa jaleg, tekane paran-paran, ananingsun dewe, tangkep sanaku kabeh, iya ingsun kang ngedhaton ing suwargo ing akherat sejati, SullAllahu ngalaihi Wasallam.
12. Puniko Wusiate Kanjeng Rasullullah, Sullulluhu ngalaihi Wasallam, Dat kuwusa, Dat les sukma mulya putih, mulih menyang ajale
selo ing royat, lungguh ing wulan, angurungi lintang, iya iku kang rumeksa, kang dumadi iku kabeh, Dat jating ing ayunan, tamat.
17. Puniko kaweruh ngelmu bathin saking pangandikane Pangeran Giri kedhaton, ngelmu kang
ngaweruhanane ngelmu tedhak saking Pangeran Ngampeldento, ingkang winejangaken bab ngelmu chak, ing patitis sing patekah, tegese patekah iku sarira, aja khandeg ing lapel lan maknane kewala den teka ing jatine, aja kasamaran ing tingaliro, utawi BIS iku tegese embun-bunanku, tegese MIL iku rahsaning Allah, tegese ALHAMDU iku urip tan kena ing pati, iku tegese LILLAHI iku cahyaku, tegese ROBI iku cahya wudelku, tegese NGALAMIN iku napasku, tegese ROHMAN, ROHIM iku limpaku, tegese MALIKI iku dhodhoku, tegese YAUMIDDIN iku jejantungku, tegese IYAKA iku kerana susuku, tegese NAKBUDU iku wetengku, tegese IYA KANASTAQIN iku bauku, tegese IHDINA iku pangucapku, tegese SIRATOL iku lak-lakan pepatil ing ilatku, tegese MUSTAKIM iku ula-ulaku, tegese SIRATOLADINA iku kaketeku, tegese AN NGANTA iku Budiku, tegese NGALAIHIM iku wentiaku, tegese WALLA iku suworoku, tegese LALIH iku puruku, tegese AMIN iku wujud sira metu saking pancering pucuking atiku, tamat.
20. Puniko PANETEP PANATAGAMA, wonten anenggih PANATA GAMA IMAN TOUHIT aminta besuk paman slamet, metu teko ngendi, metu saking dino kakalih, apa tegese dino kekalih, rahino lan wengi, apa gegoworiro, adhep lan apa pangiringiro karep, lan apa gandersaniro pangandiko, lan apa umbul-umbuliro pangandiko, lan apa braise sarto pagaweyaniro, abener lan sira wis arabi, sampun, lan sapa waline, Waliyullah, lan sapa sing ngiring sira,
Utawi wektu ngasar iku makame ana ing gulu ing ring karo, metu ankir king pundit, metu saking grana karo,
ngasar, iku maring endi, maring jasat.
25. Utawi wektu Maghrib, iku makame ana ing ati, rupane ijo, metu saking endi, metu saking Sirullah, iya iku lungguhe nyawa kabeh, medal saking urip, Nabine Nabi Ngisa, Malaikate Ngisrapil, sakabate Ngusman, Rohe Roh Rohani, nepsune Supiah, lintange Manikem.
26. Utawi wektu Ngisa iku, ireng rupane, tegese dinadekaken saking ora dadi ana, dene tan polah anane, ingaranan wektu Ngisa, lungguhe ara
Allah makripat, Hi, tegese ngaweruhi, ALIP iku tegese sarengat, tegese barang panggawe olo lan becik iku sarak arane, LAH awal iku tegese tarekat, tegese kang den tunggalaken, utawi Alah lungguh ing Shalat, Shalat iku aksarane LAM,AKHIR, utawi Ruku iku aksarane LAM, AWAL utawi ngadeg ing Shalat iku akeh arane ALIP, tamat.
28. Ikilah Bab nyatakaken aksarane wektu limang prakara, kang dhihin ALIP, lan kapindo LAH, lan katelu ACHE, lan kaping pat MIM, lan kaping limo DAL, mangka aksarane lelimo iku kinumpulaken dadi lapel, ALHAMDU, ikilah rupane dadine, wektu subuh iku rong rekangat, aksarane ALIP utawi wektu Subuh iku patang rekangat, aksarane LAM, utawi Ngasar iku patang rekangat, aksarane ACHE, utawi wektu Maghrib iku telung rekangat, aksarane MIM, utawi wektu Ngisa iku patang rekangat
Rasull, lahire Manungsa lamun durung weruh asal-usule Manungsa lan kalimah loro, tanpa dadi kanthi kenthel idune, Shalat sak ngumure, ……sailhing banyu, malehua ing geni, dikanthi geseng lesane, numbula ing langit, amblesa ing Bumi Shap pitu, yen durung weruh asal-usule kalimah loro iku mekso kupu…..lamun weruh iya iku sejatine Mukmin, luwih sampurna elinge, ingkang dhihin timbule kang kari kanga ran jenenge kawula, iya iku kang luwih sejatine Mukmin.
ing makripatullah, ajur dadi suwargo kabeh, teteg wegeng uripi, wanon sawening, lungguhing daging, ati,,,
napas talining urip, kik iya iku solahing Pangeran, Datullah, Sipatullah, angancik Bumi kancing Dat, chetike illa Muhammad, tan kocoo iya ingsun Muhammad, sahi ngimron arane banyu dadi suci, iline banyu Dat kumala, sirane banyu mulya jati, tugeng wusesa, sampurnane banyu, ananiro ananingsun, uripiro uripingsun, banyu aja sira takon, Huk, Wus, pinasthi dadi
kawoworan, urip sajeroning karso, ingsun adus saking banyu
arane, lambe ngisor sela matangkep, awot ogal-agil arane ilat, dinding jalal arane tangan, baliga arane dhodo, lintang kembar arane susu, Allah arane puser, segara rante arane ula-ula, traju jusna arane bebokong, pusakane ngarno tugu kalih arane pupu, sapi gumarang arane dedengkul, kusis kursi arane kempol, telik jati arane enthik-enthikan, Sullalahu ngalaihi Wasallam.
39. Penganten sira wong ngendi, tiyang lembut anyar dateng kulo, dating ngendi omahiro, tengahan, sira manut ing sapa, manut ing mukmin lanang mukmin wadon, Islam lanang Islam wadon, sira idep bapakane, Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratul Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratullah, sira idep kakekne, kakekira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Widayatullah, sira idep Ibunira, inggih uninga, Nyai Ageng Hartati, lar ngendi Pangeranira, inggih panjenengan Dalem, Gusti ingkang mbabar, ing Mekah ingkang lenggah ing destar ngandape cemara putih, kang jumeneng sewidak tahun langkung tigang warsa, ingkang sumare ing Madinah, SullAllahu ngalaihi Wasallam, Awabuda bikukmi IllAllahu,
wayah ngabdulmanab, kang Eyang Gusti Rasull, ingkang lenggah ing Mekah, sinare ing Madinah.
iku kekabeh, pilih pandhita ingkang uninga, utawi sarate angulati ing Alam iku patang prakara, kang karihin arep kabuki ing Alam nasut, tegese sarengat, sarta lakune, utawi anapun lakune sarengat iku, Shalat, siyam ing wulan Ramadhan, Zakat, pitrah, lan Haji, lan anganggo ingkang sarwa suci, lan mangan ingkang Halal, lan sakehe ingkang kecap ing ngelmu pekih, iku lakune sarengat, lan ora weweh ing liyan, lamun durung cukup ing deweke dewek, lamun den gitik dening wong omales, mangka alenggah ing ngalam nasut.
41. Utawi sarate kang kapindo, iku arep kabuka ing ngalam jabarut, tegese tarekat, lan netepi ing mangan, ing lakune kang karihin, awuwuh lakune tarekat, iku amangan ing deweke dewek, lan aweweh ing liyan, lan sakehe kang kocap, ing ngelmu tarekat, lamun den gitik,.dening wong suka tur ora males, mangka alenggah ing ngalam Jabarut.
42. Utawi anapun sarate kang kaping tigo, iku arep kabuka ing ngalam malakut, tegese Hakekat, mangka anetepi ing lakune karana kang karihin, lan wuwuh seru malih, ing lakune ing liyan, lamun den gitik dening wong suka tur ora amales, mangka alenggah ing
PUNIKA MANGKA SEMBAHE MENENG MUNI PUNIKU,
monggo,panjenengan tetesi besi dengan air siraman ruhani njih monggo, panjenengan
gondrong insya allah beliau bsa menjawabnya.
@mbah gondrong:pripun kabare pati mbah??ne wong edyan kalah ro wong opo mbah?hehe….
wong idan iku isih kalah karo kabeh wong2an kwa;
seng lagi podo ngaji karo WONG ALUS
ya opo sih rek,tak kiro mlebu nang kwa iso andum guyub bebarengan ,lha jebule kok malah tambah ngawure ,…….nek seng ngono kuwi jenenge
maluku lan sulawesi disik ingkang keno, banjur kalimantan nanging ugi mboten ngantos parah.
sumebar sebar.. Awu sumawur, kagrujug udan we. Anggawe loh jinawining lelemahan. . . Sing mangkono iku pratandha Kakuasaan Pangeran…manungsa namung bisa nanging ra kuoso…yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng jo dumeh menawi ghusti bakal mundhut bali ngelmu sira,ugi sira ora luwih saka ajining godhong jati aking….opo meneh nembe kasinungan sekedhik ngelmu ing ngalam ndonya…..podo dados dumeeh nglalekake asal lan usulipun….ngapunten,,nuwun…..
Qobiltu ijin mau ngamalin’ alfatihah sent
@joko:sugeng rawuh kang..sugeng
manungso ga duwe opo2,kejobo Gusti Ingkang Maha
kagem panjenenganipun….amin…nyuwun tambah berkah lan pangestunipun kemawon njih…nuwun…
@ kangmas bengawan : monggo dipun lanjut kangmas
poro sedulur…..bisa toh panjenengan?….smg dukungan dr sedulur SUMBAGSEL sgr panjenengan dapatkn,sgr bs panjenengan realisasikan,sumonggo poro
Betaraguru separa kanca lagi tanding karo Idajil, jare idajil arep ngepakaken sabdo dadi……@jare Cungkring gen yen yedar elmu kalamulloh aja fulgar ku buktie idajil salah tafsir dadi ngrasa dadi
gawe clako musibo mati uripe manungso ano nang tangane….dadi kelingan crita ning Quran crita bapak akone Jeng Musa…..Wes gage ngadeg nang pinggir,Mbok sudiragen
aku bisa caturan nganggo sakèhé basané manungsa, malah nganggo basané malaékat pisan, nanging yèn aku ora duwé katresnan, caturanku mau ajiné ora ngluwihi gong sing mbrebegi kuping utawa uniné loncèng sing cumengklèng.
13:2 Senajan aku kaparingan wangsit saka Gusti Allah, utawa duwé kapinteran sing sampurna, lan ngerti marang sakèhé wewadi; utawa senajan aku duwé iman sing sentosa nganti bisa ngingser gunung, nanging yèn aku ora duwé katresnan, aku ora ana gunané babar-pisan.
13:3 Senajan barang-darbèkku kabèh dakdanakaké, malah senajan aku rila awakku diobong, nanging yèn aku ora duwé katresnan, kabèh mau tanpa guna kanggoné aku.
13:4 Katresnan kuwi sabar lan seneng nandukaké kabecikan; katresnan kuwi ora kumèrèn, ora ngapikaké awaké dhéwé lan ora kumenthus.
13:5 Katresnan kuwi ora kurang ajar, lan ora golèk menangé dhéwé; ora gampang kecenthok lan ora ngendhem keluputané wong liya ing atiné.
13:6 Katresnan kuwi ora seneng marang piala, nanging seneng marang kabecikan.
13:7 Katresnan kuwi ora tau nyemplahaké lan precaya marang kabecikan, pengarep-arepé lan kesabarané ora ana pedhoté.
13:8 Katresnan kuwi ora ana watesé. Wangsit-wangsit mono mung kanggo sawetara mangsa. Caturan nganggo basa roh kuwi bakal sirep, lan kawruh uga bakal sirna.
13:9 Awit kawruh lan wangsit sing kaparingaké marang kita mau uga durung sampurna.
13:10 Nanging yèn sing sampurna wis teka, sing ora sampurna bakal sirna.
13:11 Nalika aku isih bocah, caturanku, pangrasaku lan patrapku mikir kaya bocah. Nanging saiki, sawisé aku diwasa, kaananku nalika isih bocah mau dakbuwang kabèh.
13:12 Mengkono uga sing kita deleng saiki iki kaya déné gambar bureng sing ana ing pengilon. Nanging mbésuk kita bakal padha ndeleng adu arep. Apa sing kita sumurupi saiki, iki mung sapérangan; nanging mbésuk kita bakal sumurup kanthi sampurna, kaya déné sampurnané pamirsané Gusti Allah marang awakku.
13:13 Cekaké telung prekara iki sing prelu, yakuwi precaya, pengarep-arep lan katresnan; nanging sing penting dhéwé ing antarané telu kuwi: katresnan.
petikan tembang macapat, Maskumambang berikut ini:
12:1 Sarèhné semono gedhéning sih-rahmaté Gusti Allah marang kita, para sedulur, mulané kowé padha nyaosna badanmu dadi kurban sing urip kagem Gusti Allah, kanggo ngladosi pakaryané, kang gawé renaning penggalihé. Ya sing kaya mengkono kuwi patrapé enggonmu ngibadah.
12:2 Aja mung padha mèlu-mèlu kaya sing dilakoni déning jagad iki; nanging pasrahna marang Gusti Allah, supaya budimu dadia anyar. Srana mengkono kowé bakal ngerti, apa sing dadi kersané Gusti Allah — yakuwi sing becik, sing dadi keparengé, lan sing sampurna.
12:3 Iya merga saka sih-rahmaté Gusti Allah sing diparingaké marang aku, kowé kabèh padha dakkandhani: Aja padha gumedhé, nanging pikiran lan atimu sing presaja. Lan saben wong padha mawasa awaké dhéwé miturut takeraning precaya sing kaparingaké déning Gusti Allah.
12:4 Ing badan kita ana gegelitané pirang-pirang, sing padha duwé tugas dhéwé-dhéwé.
12:5 Semono uga senajan kita iki akèh, nanging kita mung siji ana ing patunggilané Gusti Yésus Kristus, sing siji lan sijiné padha katunggilaké dadi gegelitan-gegelitan ing badan siji.
12:6 Mulané kita kudu migunakaké ganjaran-ganjaran sing béda-béda mau miturut sih-rahmat sing kaparingaké déning Gusti Allah marang kita. Yèn kaparingan ganjaran medharaké pangandikané Gusti Allah, kudu nindakaké manut takeraning precayané.
12:7 Yèn kaparingan ganjaran ngladèni (utawa tetulung), iya kudu ngladèni. Yèn ganjaran memulang iya padha memulanga.
12:8 Yèn ganjaran kanggo ngatag-atag, iya padha ngatag-ataga. Sapa sing ngedum-edumaké barangé marang wong liya, nindakna klawan éklasing ati; sing dadi panuntun, nindakna klawan taberi; sing olah kawelasan, nindakna kanthi bungahing ati.
12:9 Tresnaa klawan éklas. Padha sengita marang piala; sing becik padha antepana.
12:10 Padha tresna-tinresnanana klawan ati kang bungah, kaya sedulur marang sedulur ana ing brayaté Sang Kristus. Siji lan sijiné padha ajèn-ingajènan.
12:11 Padha nyambuta-gawé klawan taberi; aja padha kesèd. Pengabdimu marang Gusti Allah lakonana klawan sumarah lan éklasing ati.
12:12 Padha bungaha sajroning pengarep-arep, padha disabar sajroning nandhang karubedan, lan tansah padha ndedongaa.
12:13 Apa saduwèkmu tanjakna kanggo mitulungi para sedulurmu sing padha kesrakat, lan padha dhangana awèh panginepan marang wong neneka.
12:14 Wong sing padha nguya-uya marang kowé padha suwunna berkah marang Gusti Allah; ya suwunna berkah, aja koksuwunaké laknat.
12:15 Padha bungah-bungaha karo wong sing bungah, lan nangisa karo wong sing lagi nangis.
12:16 Sajroning pesrawungan karo wong kabèh, aja nganggo mbédak-mbédakaké. Aja padha gumunggung, padha dhangana nglakoni pegawéan sing dianggep asor. Aja kuminter!
12:17 Aja males ala marang wong sing gawé piala marang kowé. Padha ngudia nindakaké apa sing dianggep becik déning wong akèh.
12:18 Sabisa-bisa udinen supaya uripmu rukun karo wong kabèh.
12:19 Para sedulur, aja pisan-pisan nindakaké pemales merga sengit, jalaran Gusti Allah piyambak sing malesaké. Sebab ing Kitab Suci ana pangandika mengkéné: “Pemales kuwi wewenang-Ku. Aku (Gusti Allah) sing bakal malesaké, mengkono pangandikané Pangéran.”
12:20 Malah pangandikané Gusti Allah mengkéné: “Yèn satrumu keluwèn, wènèhana mangan; yèn ngelak wènèhana ngombé. Sebab srana patrap mengkono ndadèkaké wirangé lan ngakoni keluputané.”
12:21 Kowé aja nganti dikalahaké déning piala, malah piala
Yohanes 14:6 Gusti Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn
Mumpung Sepiby Nur Indah72910 views2 months agoBocah
Jumadilawal Je 1862, 19 Sèptèmbêr 1931, Taun VI
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Bêtawi Sèntrêm.
Ing nginggil punika gambaripun mêsjid Yama ing Bombai, Indhia Inggris. Dipun tingali ngajêngan.
Petruk: Kang Garèng, rungokna saiki, tak banjurne caritaku ing bab pasrah-pasrahan paprentahan ing tanah Indhonesiah kene. Nanging papane saiki tak pindhahe ana ing Wèltêprèdhên, yaiku ing sêtatsiun Gambir. Kira-kira jam 7 ing ngarêp sêtatsiun kono, sing adate kêbak: motor
mêngkono. Kenene anggone ngrungokake andêngongong nganti ngêthok cêngêle, konone jêbul sakêpenake dhewe bae.
sêtatsiun mau wis disadhiyani musik militèr sing bakal ngunèkake lagu Wilhèlmês manawa tuwan bêsar anyar rawuh. Mangkono uga prajurit jaranan sing bakal anggarubyug tindake tuwan bêsar iya wis sadhiya ana ing kono. Lan aja lali kreta titihan dalêm ingkang wicaksana, uga wis cumawis. Dene ing dalan sing bakal diliwati tuwan bêsar, yaiku saka sêtatsiun tumêkane dalêm guprênur jendral, ditatani baris prajurit dharat turut pinggir kiwa têngên. Mungguh anane wong sing padha mrêlokake nonton, pating drêjêl, pêpêt rapêt prasasat kaya dhawêt kurang santên.
Garèng: Hara, Petruk kiyi, nèk agawe pêpandhingan kuwi le ora mèmpêr sathithik-thithika, sêtun-sêtun rak mêngkene, dadi rada luwês: wau ta, uyêging tiyang ingkang sami nonton, lir pendah kadya ... toko obral.
Petruk: Wiyah, kok banjur seje sing dirêmbug, wis tak banjurne bae caritaku. Ing kala samono para luhur sing kajibah mapag rawuhe tuwan bêsar, wis padha sadhiya ana ing sêtatsiun, kabèh-kabèh uga padha ngagêm kabêsaran. Yaiku para panggêdhening prajurit dharatan lan prajurit lautan, Jendral Cramer lan Jendral Laut Osten. Wadhuh, Kang Garèng, pangagême jendral lo-
1. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lami tuwin enggal, bidhal dhatêng gêdhong rad kawula.
2. Malêbêt ing gêdhong rad kawula. 3. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana enggal mêdhar sabda.
4. Miyos saking gêdhong rad kawula. 5. Nitih kareta wangsul dhatêng pura. [pura...]
ro kiyi, le padha pating krilap, pating pêncorong, hla wong êmase iya pating trèmbèl kêbak têmênan. Mulane iya ora kêna dipaido, ta, yèn ing sajêroning atiku tansah angunandika mêngkene: wèh, panganggo kaya mangkono kuwi mendah gadhène, kiraku cukup kanggo tak pangan salawas-lawase.
Garèng: We, pangunandika kaya mêngkono kuwi rak pangunandikane bangsaning mantri dhudhuk. Ora, Truk, kajaba para jendral loro mau, apa isih ana manèh sing kajibah mêthuk kuwi.
Garèng, yaiku: pangarsane polêksrad, Tuwan Meyer Ranneft, pangarsane pangadilan luhur, Tuwan Mr. Dermout, pangarsane para panggêdhening dhepartêmèn, Tuwan Van den Bussche, lan isih ana manèh
Garèng: E, iya pancèn wong kurang ajar, barêng kogêl nyang sadulur tuwa, duwe pamrih supaya larane lawas bisa angot manèh. E, pancèn iya: wis bêgjane awak mami, hi, hi, hi, tan tulusna, ha, ha, hi, ha ...
Petruk: Hara ta, kok banjur andadak ngasmarandana mêngkono, wis, tak banjurne manèh. Barêng sêpure wis têkan ing sêtatsiun Gambir kono, sarta tuwan bêsar sagarwa putra utawa manèh para pandhèrèke wis padha mêdhak, para sing padha mapag mau banjur padha ngaturi sugêng lan pambagya, sauwise banjur padha lêrêm sadhela ana ing kamaran sêtatsiun kono. Nalika iku uga musik kang sadhiya ana sajabaning sêtatsiun, ngunèkake lagu Wilhèlmês, wadhuh,
suwe tuwan bêsar lan garwa, kadhèrèkake ajudhane miyos saka sêtatsiun banjur nitih kreta pêthukan mau, dene para pandhèrèke kabèh padha nitih motor. Kocapa lakuning kreta, kajaba ngarêp buri ginarubyug ing para prajurit jaranan, ing kiwa têngêne kinapit-apit dening para opsir loro cacahe. Wah, Kang Garèng, sari lan ngêngrênging sêsawangan ing
kadya pangantèn diarak. Anggone nyaritakake ing sajabaning kadhaton mangkene: ubaling para wadyabala lir pendah kaya gabah dèn intêri, lan umyanging wong nonton lir pendah kadya ... kodhok ngorèk.
Garèng: Hara, kok banjur carita kaya dhalang kurang sajèn mêngkono. Wis,
nyaritakake, yèn jêngkare tuwan bêsar saka sêtatsiun, mriyêm sing disadhiyakake ing sacêdhake kono, diunèkake uga rambah kaping sêlikur: dhal, dhil, jêblis.
nyang dalêm guprênur jendral. Satêkane ing ngajêngan dalêm kono, musik sing disadhiyakake diunèkake lagu Wilhèlmês manèh.
Garèng: Wayah, Truk, sajake esuk kuwi ing Batawi kok panèn Wilhèlmês.
Petruk: Hara, kandhane anggonku carita ora kêna mompar-mampir, nanging omongku pijêr kok sêlani bae. Mêdhake tuwan bêsar anyar saka kreta mau ana ing undhak-undhakan dalêm sisih ngarêp, sarta banjur dipêthukake karo tuwan bêsar sing arêp lèrèh
ing Mandura karo Sri Bathara Krêsna. Anggone le rajin lan ngêngrêng bangêt. Mungguh sing padha cumawis ana ing dalêm guprênur jendral kono para luhur sawatara, yaiku: mudha pangarsa sarta para warganing rad India, lan para utusan dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta lan ing Ngayogyakarta. Sauwise padha pitêpangan lan bage-binage, kabèh mau banjur budhal tindak nyang polêksrad.Kang Garèng, minôngka mungkasi rêmbuge kiyi, kaya prêlu nyaritakake kaanane ing polêksrad sawatara. Sajêge aku dititahake ana ing jaman padhang kiyi, aku durung tau mêruhi tumplêke para luhur Lônda Jawa kaya ing nalika samono. Thik kabèh mau padha mangagêm kabêsaran. Aku ora bisa nyaritakake siji-sijine, cêkake nang pandêlêngan pancèn iya katon sêmruwêng têmênan. Kira-kira jam 8.15 pangarsa polêksrad ambukak parêpatan, kanthi andhawuhake nyuwun lèrèhe tuwan bêsar lawas, sarta jumênênge tuwan bêsar anyar, sauwise banjur matah warga polêksrad papat, kang kajibah mêthukake tuwan bêsar loro-lorone mau. Jam 8.30 thèng, tuwan bêsar loro mau rawuh, sinambut ing suwaraning Wilhèlmês. Sauwise banjur tumindak srah-srahane paprentahan. Mungguh sêsorahe tuwan bêsar karo-karone kaya sing wis kapacak ing kajawèn kang kapungkur. Jam 9 padha bubaran.
Garèng: Wah, Truk, kiraku iya rame bangêt. Ora, Truk, wong jaman saiki kiyi sok dhêmên nganggo têmbung anyar, ing sarèhning kala samono bal-balan akèhe para luhur sing padha kumpul, lan kêrêpe rêrungon musik lagu Wilhèlmês, apa ora kêna migunakake têmbung: obral ...
Petruk: Hus, aja sok kurang ajar. Wis, wis, rêmbuge padha dilèrèni samene bae dhisik.
Wulang punika Limrah sabên Tiyang Mangrêtos, Nanging Prêlu dipun Ambali
1. Lare punika botên prayogi sangêt dipun gêbag, dipun ciwêl, dipun jèwèr, dipun srêngêni ingkang sangêt lan sapanunggilanipun, awit mindhak kulina dhatêng gêgêbag, ciwêl, jèwèr, srêngên, lami-lami lajêng botên ajrih ing tiyang sêpuh, botên têdhas ing wuruk, wusana lare ingkang makatên wau ing têmbe dados tiyang ingkang watak andablêg. Dados tiyang sêpuh botên prayogi anggêbag utawi kêrêp anyrêngêni dhatêng anakipun.
Lare-lare ingkang sami tampi wulangan badhe lumêbêt dhatêng sêkolahan.
2. Kathah kemawon lare botên purun dipun kèngkèn, sabab pinuju kasêngsêm dolan. Sawênèhipun tiyang sêpuh manawi mrangguli anakipun pugal makatên lajêng angarih-arih sarana têmbung ingkang sae, sarta sagah angepahi arta utawi têtêdhan. Tindakipun tiyang sêpuh makatên punika botên prayogi sangêt, awit anglantih manahipun lare lumampah epahan, satêmah sêpuhipun sungkan kecalan bau suku sakêdhik, manawi botên katingal têrang epahanipun.
3. Lare punika botên prayogi dipun dolani kewan, kados ta: pêksi, jangkrik, kinjêng, kupu, tuwin sapanunggilanipun. Awit kewan wau lajêng kangge dolanan sasênêngipun ngantos sakit satêngah pêjah. Lare ingkang kulina dhatêng lêlampahan makatên punika, benjing sêpuhipun badhe dados tiyang ingkang botên pisan-pisan gadhah ambêg wêlasan.
4. Lare punika prayogi sangêt dipun awisana anggêbag ing sasamining tumitah, kados ta: anggêbag kancanipun dolanan, anggêbag kewan, lan kaawisana amrusa barang, upami: ngêpruk kursi, gêndul, piring lan sapanunggilanipun. Awit manawi kalajêng gadhah watak makatên, benjing sêpuhipun mêsthi ambêg aniaya.
5. Lare ingkang matuh dhatêng lêlampahan kados ing bab 3+4 kados ing nginggil wau, benjing dadosipun tiyang sêpuh botên pisan-pisan gadhah watak wêlasan, ingkang kaangge namung budi angkara drêngki utawi ambêg siya, kados ta: purun misakit kewan, amitênah tiyang supados sakit utawi kasusahan, purun natoni tiyang, purun ngobong griya, trêkadhang mêjahi pisan, cêkakipun botên wêgah anglampahi pandamêl siya.
6. Lare punika sampun sok dipun mirêngi têtêmbungan kasar utawi saru, kados ta: pêpisuh, sasaminipun. Dados manawi tiyang sêpuh badhe wicantên mawi kapêksa ngêdalakên têtêmbungan kasar utawi saru wau, utawi mêmisuh sasaminipun, kados ta srêngên dhatêng tiyang, utawi pinuju gêgujêngan, kajagia sampun ngantos kapirêng ing lare, awit manawi ngantos kapirêng, prasasat mulang dhatêng lare wau. Rèhning kêpirêng têmbung kados ingkang kasêbut ing nginggil, punika lajêng sok dipun angge sêkar lambe, têgêsipun: sabên cêcariyosan inggih kajarag dipun êmori têmbung kasar wau, misuh sapanunggilanipun lajêng katêmbungakên, saebah krêntêgipun kanthi ngêdalakên têmbung saru. Dumugining sêpuh ingkang makatên punika inggih botên ical, wêkasan lajêng dipun gêthingi ing tiyang.
Lare alit punika sampun sok dipun ajrih-ajrihi ing jampi, kados ta: mêngko yèn kowe andhugal dak jamoni. Utawi yèn wontên lare nangis lajêng dipun ajrih-ajrihi makatên: iya mêngko yèn ora mênêng dak jamoni, utawi yèn wontên lare nêdha lajêng dipun apusi makatên: aja ênggèr, iku jamu. Makatên sasaminipun. Ingkang makatên punika lare wau sok lajêng anggadhahi manah bilih jampi punika sagêd anyakiti, utawi aniwasi, satêmah manahipun matuh ajrih ing jampi, wusana manawi lare wau pinuju sakit, angèl jampèn-jampènanipun. Trêkadhang malah botên purun babarpisan, labêt saking ajrihipun dhatêng jampi. Lare ingkang makatên wau dadosipun tiyang sêpuh inggih lajêng sugih cacad utawi sugih sêsakit. Makatên ugi tiyang ingkang ajrih dhatêng jampi dhoktêr utawi ajrih dhoktêr, punika sababipun botên sanès inggih nalika alitipun kulina dipun ajrih-ajrihi ing dhoktêr, utawi jêjampining dhoktêr. Pramila supados lare wau kêndêl dhatêng
purunipun ngombe jampi, sampun dipun siksa kados ta: dipun cangar sapiturutipun, awit patrap makatên punika nyakitakên dhatêng badanipun lare. Mênggah prayoginipun tiyang sêpuh angrumiyini nêdha, utawi ngombe jampi wau minôngka tuladha, sasampunipun lajêng wicantêna yèn raosipun eca, utawi anyolahakên badanipun ingkang amratandhani yèn bingah, sênêng, sêgêr jalaran mêntas ngombe jampi wau. Lare ningali patrap wau mêsthi lajêng kapengin, satêmah lajêng purun nêdha utawi ngombe jampi wau kalihan gampil. Ing têmbe dadosipun tiyang sêpuh, lare wau kêndêl jampi, satêmah badanipun sagêd sêgêr kasarasan.
cipta tan sarju / jatinira kang nyata / cipta kang datan marêmi / mung kadarbe ing manah angôngsa-ôngsa //
tan kadi kang wus narima / kang asipat pêksi-pêksi / kang samya sêsabèng tawang / nalikanira kuliling / ngambah rêsiking langit / uning asrining pandulu / datan
myang adining warni / sarwa angrêspatèni / tan ana kuciwanipun / kaanan kang mangkana / maringsun têmah ngênani / tuhu lamun kawasanirèng wisesa //
umiyat / pasêmoning bagaspati / duk sumirat têmbing wetan / sun
adine kang alas iki / ingsun ngiras salisik / pamayu-ayuning wulu / kang garing kapanasan / kanthi aris angêntèni /
mangkono ingkang tinêmu / lêlakon sabên dina / kang têtêp tan owah gingsir / ing salami mung sumendhe kang kawasa //
ambalèni sun angraras / maring adining wanadri / nadyan godhongane pisan / mung tuwuh sarwa ngrêsêpi / salami mung ngayomi / wèh kapenaking awakku / lan uga aran ngrêksa / mring tuwuh ing tindak sisip / kang samôngsa tuwuh dadya sambekala //
tan dumugi / mring kaelokaning laku / upama andungkapa / maring kawasaning Widhi / sakabèh mung tinêmu sarwa prayoga //
ingsun saksèni / tan minihi owahing kaananira //
Ulam loh punika ingkang nama pêpilihan, inggih ingkang sakêdhik êrinipun. Dene pangolahipun namung sumôngga karsa, pêpaking bumbu namung badhe andadosakên miraos. Dipun gorèng namung dipun pêcaki sarêm asêm, mathuk. Dipun olah mawi santên-santênan, miraos. Dipun bumboni kecap-kecapan, eca. Nanging ugi wontên kalamangsanipun ulam loh koncatan bumbu, têgêsipun wontên ulam, botên wontên bumbunipun. Punapa dipun bucal, eman-eman.
Ulam loh punika sayêktosipun ugi sagêd mathuk namung dipun abêni sambêl, ulamipun sarana dipun bakar. Tuwin sarèhning ing nginggil sampun kacariyosakên koncatan bumbu, bumbunipun cêkap: lombok jêmprit dipun ulêg kalihan sarêm, dipun duduhi toyaning jêram pêcêl. Sampun inggih namung makatên punika, kenging kangge abên ulam wau, ulamipun namung dipun tutul-tutulakên ing duduh, ing ngriku cêtha raosipun.
Punika kenging kacobi, nanging mathukipun manawi nuju kêpranggul wontên ing papan kêpêncil, upaminipun nuju wontên ing purug. Abên kados makatên punika manawi kalêrêsan sagêd dipun tandhingakên kalihan sêkul sacêthing.
Balur kutuk punika nyatanipun lawuh asor, manawi dipun ajêngakên wontên ing meja dhahar, adhakan dhawah ing pinggir. Mila murih sagêd ragi manêngah, kaolaha makatên: kabakara rumiyin, lajêng dipun dhêplok ngantos lêmbat, êrinipun dipun
Bumbu wau kaulêg, manawi sampun lêmbat dipun sok ing wajan mawi lisah sakêdhik, wusana dipun cêmplungi balur ingkang sampun dipun dhêplok lêmbat, manawi sampun kêmripik lajêng kaêntas.
Lawuh ingkang kados makatên punika sanadyan sapele, asring damêl kacelikipun ingkang dhahar, dening dipun wastani abon, piduwunging raos nêdha balur, manawi sampun kêlajêng kalêbêt sarêngan sêkul kathah.
Pohung punika têrang sangêt bangsaning pala kêpêndhêm ingkang botên pantês dipun raosi dening priyantun martegan, têgêsipun priyantun ingkang sugêng sakeca. Nanging inggih punapa awonipun saupami dipun olah kados ing ngandhap punika:
Pohung ingkang sampun godhogan, dipun iris-irisa cêkapan agêng alitipun, lajêng dipun pêcaki sarêm gêndhis bawang, kagorèng ing lisah klêntik, ngantos garing.
Manawi kalêrêsan, pohung ingkang dipun makatênakên punika, ragi nyakecakakên ilat.
Kulit malinjo punika tumrap ingkang botên mangrêtos namung kangge wêwahing pawuhan, saking botên kanggenipun. Nanging cobi:
Milihana kulit malinjo ingkang abrit-abrit, kagodhoga ing toya nyêmêk-nyêmêk, dipun bumboni sarêm, salam, kacolok gêndhis. Sasampunipun tanak, kagorènga ing lisah kalêntik. Raosing kulit malinjo ingkang kados makatên punika, adhakan nuwuhakên pitakenan: punika punapa gangsir.
Cabuk punika ampasing wijèn ingkang dipun damêl lisah, warninipun cêmêng. Saking cêmêngipun wau ngantos asring dipun sambut kangge marabi namaning lare èstri pun cabuk, tamtunipun lare nama cabuk punika inggih botên jêne pakulitanipun. Dados sanadyan têtêdhan, cabuk punika pantêsipun inggih namung kapering. Pangolahipun:
Maruda klapa anèm, lajêng dipun ulêd kalihan cabuk, bumbunipun sarêm, gêndhis jawi ingkang kêladuk, lombok jêmprit dipun ulêg, dipun mori godhong jêram purut karajang lêmbat, kêmangi. Sadaya dipun ulêd, lajêng dipun lintingi ing godhong pisang, dipun garang. Manawi kadadosakên adèn, dipun mori sungsum.
Sarèhning dhêdhaharan ingkang sami kapratelakakên ing nginggil punika sarwa sapele, prayogi kaanggêpa jampi kemawon, kenging kacobi, botên prêlu kawigatosakên.
Ing nginggil punika gambar kawontênanipun sêrat-sêrat ingkang dipun tôndha tangani dening têtiyang 2000,000, ingkang sampun sami anayogyani karukunan donya.
Kala ing jaman rumiyin manawi tiyang Jawi lajêng gêlèkstèl - têmbung punika asli saking basa Walandi "gelijkgesteld", mênggah têgêsipun wèntèh: kasamèkakên, nanging dening bangsa Jawi têmbung gêlèkstèl wau lajêng dipun têgêsi: lumêbu dadi Walanda - punika sanak sadhèrèkipun asring sok botên rila babar-pisan. Malah botên langka kemawon ingkang sagotrahipun lajêng botên purun ngakên malih dhatêng tiyang ingkang gêlèkstèl wau. Ing wusana pamanggihipun sawênèhing bangsa Jawi, bilih tiyang ingkang makatên punika prasasat kados "gagak awulu mêrak", badhe kêmpal kalihan bangsaning gagak, botên kraos lan botên marêm, jalaran angrumaosi ing samudayanipun sampun wontên ing sanginggilipun. Nanging manawi badhe kêmpal kalihan bangsanipun mêrak, inggih botên sagêd lêga manahipun, jalaran, sanadyan panganggenipun sampun sarupi mêrak tus, wanda, wujud punapadene pakarêmanipun taksih gagak lugu. Dados gêsangipun dipun anggêp lajêng nama: kapiran-kapirun.
Lo, ingkang kula aturakên punika ing jaman rumiyin. Bilih ing kala samantên têtiyang sami anggadhahi panganggêp ingkang makatên, punika pancènipun botên kenging dipun paibên, jalaran ing kala punika caranipun gêlèkstèl sajak kêdah
namanipun Jawi kemawon sajak ugi kêdah dipun bucal saha lajêng kêdah dipun gantos nami Walandi. Upaminipun kemawon: tiyang nama Ndara Harjadibrata, ingkang atêgês: saening lampah, punika kadhangkala sok lajêng dipun cara Walandèkakên, inggih punika upaminipun: leven goed. Sarêng dados Walandi naminipun wau inggih lajêng dipun gantos: Meneer Levegoed. Tiyang ingkang suwau nama Petruk, sarêng dados Walandi dipun gantos Petrus. Nama Nalagarèng dipun santuni: Nulgaren. Malah wontên ingkang panyantunipun nama anggêripun suwaraning nama wau sampun sajak amlandèni, inggih sampun cêkap. Kados ta: nama Krama dados Kromme, Wagiman, "i" nipun dipun icali, dados Wagman lan sasaminipun.
Ing sarèhning bangsa Jawi ingkang gêlèkstèl wau, nama tandang-tanduk tuwin gêsangipun sampun ngemba Walandi tulèn, sakathahing bangsanipun lajêng sami anggadhahi panganggêp, bilih tiyang wau sampun ngêmohi dhatêng bangsanipun. Amila ingkang kathah-kathah inggih lajêng dipun sêngit. Langkung malih manawi ing gêlèkstèl wau anggadhahi watak "bunglon," têgêsipun manawi pinuju kêmpal kalihan bangsa Walandi, sok cêmêri-cêri dhatêng bangsanipun piyambak ingkang dipun tilar wau, sabên-sabên kawêdhar ungêlipun: "Dat is Inlaandher sèg', Nanging manawi kalêrês purun kêmpal kalihan tilas bangsanipun, lajêng kawêdal têmbungipun: "Aku kiyi rak ya wong Jawa. Anggone aku mêngkene kiye satêmêne rak mung kanggo sêtiyar bae. Ning bakune bangsa Walanda kuwi rak ... "
Mangga tiyang makatên punika punapa botên nama namung badhe ngupados pêndhok kemawon aliyas mencla-mencle.
Mênggah pamanggihipun tiyang bilih sintêna kemawon ingkang gêlèkstèl lajêng dados Walandi, punika sajatosipun kalintu. Dene ingkang nama sampun dados Walandi punika tiyang ingkang sampun "genaturaliseerd", têgêsipun kasagêdan tuwin tata-caranipun inggih kêdah sampun nyamèni Walandi, sanadyan wujudipun dèrèng, nanging samudayanipun rak sampun mlandèni.
Dene ingkang dipun wastani gêlèkstèl wau, ingkang dipun samèkakên kalihan Walandi rak namung wêwênangipun, nanging bakunipun inggih taksih Jawi; dados inggih botên prêlu kêdah gantos nama kados Walandi, botên prêlu tata-caranipun ngêplêki Walandi, lan inggih botên kumêdah-kêdah anêdha ... ham upaminipun.
Mênggah wontênipun tiyang Jawi lajêng sok gêlèkstèl, têgêsipun ngudi supados wêwênangipun dipun samèkakên kalihan Walandi, punika kados-kados wontên lêrêsipun. Jalaran wêwênangipun bangsa Walandi punika kathah ingkang amujudakên panjagi tumrap kawilujênganing gêsangipun, ingkang kapacak wontên ing anggêr-anggêr. Kados ta: tumrap katêntrêmaning tiyang gêgriya, punika mênggahing bangsa Walandi ing reglement op de strafvordering (pranatan bab anuntut prakawis) wontên bab-bab ingkang amêmacuhi dhatêng para ambtenar ingkang kajibah pados katêrangan, botên kenging anglanggar wêwênangipun tiyang utawi angganggu-damêl dhatêng katêntrêmaning tiyang gêgriya.
Manawi nitik wontênipun artikêl kasbut nginggil, ingriku cêtha, bilih griyaning bangsa Walandi punika botên kenging dipun sawiyah. Sanadyan griyaning Walandi gombal pisan, ingkang sok kêrêp kemawon anggadhahi tindak main burêng, ewasamantên pulisi, sanadyan anggadhahi pandakwa dhatêng Walandi gombal ingkang sampun kasumêrêpan tindakipun botên sae wau, botên badhe lajêng grusah-grusuh main anggledhah kemawon. Ananging anggènipun ngupados katêrangan inggih sarana margi ingkang alus sarta ngatos-atos sangêt.
Mênggahing tumrap bangsa Jawi, punapa botên wontên pranataning anggêr-anggêr, ingkang sêdyanipun angayomi dhatêng katêntrêmaning tiyang gêgriya wau? Inggih sampun têmtu wontên. Inggih punika ingkang kasêbut ing anggêr kukum (Strafwetboek)
bab 167. Punika wontên ingkang kintên-kintên mungêl makatên:
Sing sapa wani lumêbu utawa dumunung ana ing omah, ing kamaran utawa ing pakarangan duwèke wong liya kang digêdhègi utawa dipagêri tanpa nganggo palilahe kang duwe, iku manawa wis ditag marang kang duwe ora banjur gêlêm lunga, wong mau ginantungan paukuman kunjara lawas-lawase sangang sasi utawa dhêndha kèh-kèhe têlung atus rupiyah.
Dados mirit suraosing anggêr-anggêr punika, tumrap têtiyang bumi ingkang botên lêpat, ingkang botên nandhang dosa, punapa dene ingkang botên kasangkut ing prakawis punapa-punapa, botên prêlu ajrih utawi kuwatos, bilih anggènipun gêgriya wau botên dipun ayomi dening ingkang wajib. Amila sintên kemawon ingkang wanuh-wani lumêbêt dhatêng pakawisan, langkung malih dhatêng salêbêting griya tanpa mawi idinipun ingkang gadhah, kêdah ingkang ngatos-atos. Jalaran tan trimahipun ingkang gadhah wau, sagêd anjalari angsaling paukuman kados ingkang kasbut inginggil.
Nanging angèling nagari badhe nata tata-têntrêming praja, murih gampilipun tumrap ingkang wajib, satêmah ing anggêr-anggêr kukum ingriku lajêng mawi dipun wêwahi ungêl-ungêlan: manawi prêlu ingkang wajib kenging lumêbêt ing pakawisan saha ing salêbêting griya tanpa idinipun ingkang gadhah.
Mênggah ingkang kinajêngakên ingriki, ingkang wajib punika tiyang ingkang kasampiran panguwasa dening pamarentah, kados ta: lurah dhusun, mantri pulisi, assistent-wêdana, minggah-minggah dumugi ingkang bupati tuwin resident.
Wontênipun wêwahan anggêr kukum kados ingkang kapratelakakên inginggil wau, kajawi murih anggampilakên lampah pangrêksa ingatasipun katêntrêman umum, pamarentah sampun pitados, bilih para priyayi wau têmtu sampun sami jêmbar wawasanipun utawi cêkap panindakipun, têgêsipun saupami badhe anindakakên anggledhah griya, ingkang wajib wau têmtunipun inggih botên grusa-grusu sapurun-purunipun piyambak, nanging têmtu sampun dipun wawas lan dipun manah ingkang langkung panjang.
Ingajêng sampun kula aturakên, bilih ingkang wajib manawi prêlu kenging lumêbêt ing pakawisan utawi ing salêbêting griya tanpa palilahipun ingkang gadhah, punika kangge anggampilakên, awit manawi lajêng dipun cara kadosdene bangsa Walandi têmtu badhe rêkaos sangêt tumindakipun. Jalaran kawuningana, sanadyan bangsa Walandi pisan, manawi dipun galih dening ingkang wajib prêlu kêdah dipun gledhah upaminipun, ugi kenging. Amung kemawon panggledhahipun wau, kêdah dipun tindakakên dening
botênipun inggih kêdah dening ambtenaar Walandi kanthi ngêmban dhawuhipun officier utawi hulp-officier van Justitie wau. Tumrapipun têtiyang pribumi, ingkang makatên punika kados badhe angèl sangêt tumindakipun. Tumrap têtiyang pribumi ingkang dêdunung wontên ing salêbêtipun kitha, kados botên sapintên rêkaosipun, nanging mênggahing têtiyang ingkang manggèn ing dhusun ingkang têbih saking kitha, kados botên badhe gampil sagêdipun tumindak kanthi sae.
Nitik wontênipun ingkang sampun kaandharakên inginggil, anggènipun nagari ngawontênakên ewah-ewahan ing anggêr kukum murih ingkang wajib manawi prêlu kakengingakên lumêbêt wontên ing pakawisan utawi ing salêbêtipun griya tanpa mawi palilahipun ingkang gadhah, punika namung badhe anggampilakên lampahing kapolisèn, lan bokmanawi ugi murih sakêdhiking wragad. Dados krêsaning pamarentah ingkang makatên wau, inggih botên kenging dipun wastani botên sae, sanadyan ugi botên kenging dipun wastani sampun sampurna. Amung kemawon emanipun, dene ing donya punika têtiyangipun botên sadaya sami pintêr, lan botên sadaya sami sae manahipun. Makatên ugi para ingkang sami kasampiran pangawasa. Ingkang punika sok lajêng wontên kemawon ingkang migunakakên wêwênangipun wau lajêng kangge pitênahan. Kados ta: saupami anggadhahi pandakwa awon sakêdhik dhatêng tiyang, inggih tanpa taha-taha malih lajêng main anggledhah griyanipun kemawon. Malah kadhangkala sok sagêd kalampahan, saking judhêgipun anggèning ngupados katêrangan tansah botên angsal damêl, lajêng nindakakên pitênahan, upaminipun makatên:
Ethok-ethokipun anggledhah dhatêng salah satunggiling griyanipun tiyang, nanging sajatosipun simpên butamal wontên ing griya wau. Salajêngipun butamal punika dipun panggih piyambak saha lajêng kangge satunggiling bukti mênggahing kalêpatanipun tiyang ingkang dipun gledhah wau.
Kajawi saking punika taksih kathah conto-conto pitênahan, ingkang sagêd dipun pigunakakên jalaran wontênipun wêwênanging para ingkang gadhah pangawasa kados kasbut inginggil.
Tumraping bangsa Walandi tindak ingkang makatên punika mokal sagêdipun kalampahan, jalaranipun botên sanès inggih saking ungêling anggêr-anggêr ingkang kasbut wontên ing art. 5, 24, 31, 91 saking Strafvordering wau.
Lo, punika sawêg salah satunggal wêwênangipun bangsa Walandi ingkang awujud panjagi tumrap kawilujêngan tuwin katêntrêmanipun tiyang gêgriya. Kajawi punika taksih kathah malih. Amila rak inggih botên anèh ta, bilih sok lajêng wontên bangsa kula ingkang nekat lajêng gêlèkstèl. Mênggah wêwênangipun bangsa Walandi sanès-sanèsipun; botên prêlu kacariyosakên ingriki, jalaran botên sande manawi wontên punapa-punapanipun, ingkang pikantuk plerokan bênggala botên sanès inggih namung pun PÊNTHUL.
Nalika parentah nindakakên papriksan bab cara-caraning tiyang siti ing tanah Jawi tuwin Madura ingkang anggantosakên, pinanggih bilih ing Malang sisih kidul, wontênipun tiyang ingkang mangrêtos caraning nicil sambutan dhatêng pagadhean namung sakêdhik.
Ing bab punika murih kasumêrêpan ing ngakathah, dados tiyang botên badhe kecalan barang, sagêd tumindak nicil dhatêng pagadhean, lan malih supados bab punika kawigatosakên pangagêng tiyang siti, ing sapunika dhirèktur babagan arta praja anggalih prêlu mrasabênakên dhatêng para gupêrnur Jawi Kilèn, Têngah tuwin Wetan, punapa malih gupêrnur Ngayogya tuwin Surakarta, supados ing sabên pakêmpalan ondêr dhistrik utawi dhistrik adamêl sêsorah saprêlunipun. Bilih tatanan wau sampun kasumêrêpan ing ngakathah, tamtu badhe botên kathah barang ingkang kalajêng bur, awit ambayar sarana nicil, punika atêgês ngenggalakên panggadhe, ingkang anggantosakên angsal sêrat enggal, isi kêkantunaning arta sambutan, sintên kemawon sagêd nindakakên makatên, waton dèrèng kalangkung ing watês. Tumindaking panicil wau sagêd saking sakêdhik-sakêdhik, ngantos gampil dipun sahi, nanging pambayaring cicilan botên kenging kirang saking f 0.10.
Miturut pawartos, ing sapunika rêgining lisah pèt kaandhapakên f 0.25 sabên saêblèg.
Kapal Spilbergen ingkang mêntas dumugi ing Surabaya ambêkta wangsul kuli tiyang jalêr 137, èstri 24 tuwin lare 9. Sadaya wau asli mêntas nyambut damêl wontên ing papan pêlikan arêng sela ing pulo laut, ingkang sapunika sampun katutup. Dumuginipun ing Surabaya, têtiyang wau sami dipun papanakên wontên ing pos ing Tanjungperak. Insêpèktur padamêlan mariksa kawontênanipun têtiyang wau saha maringi sangu kangge mantuk dhatêng dhusunipun piyambak-piyambak. Têtiyang wau asli saking Malang, Dhampit, Kêdhiri, Blitar, Madiun tuwin Panaraga.
Miturut pawartos, pêpajênganipun sarêm ing Jawi Têngah ing salêbêtipun wulan Agustus kapêngkêr, tumrap sarêm buntêlan wontên f 341.128.-, tumrap rêmukan f 1.071.-. Pêpajêngan sarêm buntêlan tuwin rêmukan ing wulan Januari dumugi Agustus 1931 wontên f 2.766,407. Dene taun kapêngkêr kados pêpetangan wau f 2.829.266.
Tuwan dhirèktur pangrèh praja tuwin gupêrnur Jawi Kilèn, kalampahan sampun rawuh dhatêng panggenanipun tiyang Baduwi ing Cibeo, Lêbak. Kathah priyantun pangrèh praja bôngsa Walandi tuwin Jawi ing Bantên, punapadene golongan pakaryan wana ingkang gêgayutan, tumut andhèrèkakên. Mênggah wigatosipun anggèning rawuh wau namung prêlu badhe ngawuningani kawontênanipun bôngsa Baduwi, ingkang kawontênanipun taksih sarwa prasaja, tuwin nguningani pakampungan ingkang misah kalihan pakampungan sanès-sanèsipun.
Kapitunanipun ingkang sami kabêsmèn f 13.000.-, tumrap kantor pangêcapan punika kapitunanipun f 10.000.-, botên dipun tanggêlakên.
Wontên pawartos, lotre agêng ingkang sawêg kemawon kasade, ing sapunika ingkang kasade ing Eskomto Batawi tuwin Wèltêprèdhên sampun têlas. Makatên ugi ing Bandhung inggih sampun têlas. Kintên-kintên tumuntên kagêbag.
Benjing dintên Rêbo tanggal 7 Oktobêr jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngawontênakên odhènsi wontên ing pura Konêngsêplèin. Sintên ingkang badhe sowan, kêdah ngaturi sêrat dhatêng ajudan dalêm ing sadèrèngipun tanggal 3 Oktobêr, kanthi mratelakna nama ingkang têrang tuwin sanès-sanèsipun, punapadene ingkang dados wigatosing sowan wau.
Saking kaparênging parentah, kawrat ing kêkancingan,
kondhèktur N.I.S. ing Surakarta. 3 Ngadiman, alias Rêsawiyana, montir,
gambar ing Ngayogya. Sadaya taksih manggèn ing pakunjaran Gang Têngah, Batawi.
Ing Surabaya wontên bôngsa Eropah ngakên dados dhoktêr, ingkang sampun dipun anggêp kônca dening dhoktêr sanès, tuwin sampun angsal lêngganan, nanging dangu-dangu kasumêrêpan manawi sanès dhoktêr. Lajêng kacêpêng ing pulisi.
Miturut cathêtan, wontênipun barang-barang dagangan partikêlir ingkang malêbêt dhatêng tanah Jawi tuwin Madura, ing wulan Agustus 1931 wontên 95.395 ton, rêgi f 27.368.000.-, ing wulan Agustus 1930 wontên 107.526 ton, rêgi f 40.170.000.-. Januari dumugi Agustus 1931 wontên 977.270 ton, rêgi f 255.592.000.-, Januari dumugi Agustus 1930 wontên 1.205.305 ton, rêgi f 375.373.000.-.
Kantor opsêrpatorium ing Batawi tampi palapuran, bilih sacêlakipun pulo saêlèripun tanah Papuah, sagantênipun pinanggih cèthèk pintên-pintên panggenan. Pasitèn wau awujud sela agêng asli saking jêblosan rêdi, nanging botên kasumêrêpan asli saking pundi. Saupami saking Jêpan, botên mèmpêr, awit toyanipun botên mili mriku, bab punika kakintên asli jêblosan saking dhasaring sagantên. Katrangan ingkang langkung cêtha dèrèng wontên.
Kawartosakên, kintên-kintên benjing wulan ngajêng, museum barang kina ing Malang badhe kabikak. Barang-barang kina ingkang dipun pitongtonakên ing ngriku botên ngêmungakên barang-barang ingkang asli panggihan ing Malang, nanging ugi
Vereeniging badhe nyambuti barang-barangipun, makatên ugi Tuwan L. Prillwitz ingkang sampun anglêmpakakên barang ing salêbêtipun 30 taun, ugi badhe nyambuti. Benjing bikakipun ugi badhe mitongtonakên paklêmpakaning dhuwung.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, bab sêratan sêsorah Komunis ing tembok-tembok. Ing sapunika pulisi sampun sagêd nyêpêng bôngsa Tionghwa nama Tan Set Kit, ngakêni rumiyin sampun nate sêsorah bab Komunis wontên ing Tiongkok. Sanadyan ungêlipun wau dèrèng
kantor agêng tilpun ing Batawi nindakakên cobèn-cobèn tilpun dhatêng Medhan, tumindakipun sae. Rêmbagan sapisan dipun wiwiti dening pangagêng pakaryan pos Tuwan van Leeuwen rêmbagan kalihan Ir. Einthoven ing Medhan. Salajêngipun, Gupêrnur Sumatra pasisir wetan kalihan dhirèktur pangrèh praja. Gupêrnur Acèh kalihan gupêrnur Jawi Kilèn. Jendral Cramer kalihan Kronèl Behrends tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih. Wusana pungkasanipun para jurnalis tanah Jawi kalihan jurnalis Sumatrah.
Kawartosakên, Mas Samadi, patih Sêmarang, wiwit benjing tanggal 3 Oktobêr ngajêng punika kèndêl saking anggènipun jumênêng patih, saking panyuwunipun piyambak.
Wontên lêmbu-lêmbu pragatan ingkang asli saking Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan tansah pinanggih wontên ingkang sakit congor tuwin tracak, kasumêrêpanipun wau sarêng sampun dumugi ing panggenan, tuwin wontên malih tuwuhing sêsakit sarêng sampun manggèn sawatawis dintên. Dene limrahipun pinanggih wontên ing lêmbu ingkang asli mêntas dipun êwrat wontên ing grêbong sêpur. Ing sakawit kakintên jalaran saking ing grêbong sêpur wontên wijinipun sêsakit, nanging sarêng kapriksa botên. Kewan ingkang sakit wau dagingipun kenging katêdha, nanging puhanipun botên.
taksih cawêtan, lajêng malêbêt dhatêng papan pêpanggihan, amanggihi para mitranipun. Kintên-kintên wontên tiyang sèwu ingkang kathah sami bôngsa Indhu ingkang sami ngêntosi wontên ing Jawi. Para bôngsa Indhu sami mangangge kabangsan, sadaya prêlu sami mêthuk, dipun aturi kêmbul bujana saking pamahargyanipun bôngsa Indhu tuwin Inggris, Sang Gandi dipun agêm-agêmi sêkar. Sang Gandi badhe mêdhar sabda
Sedanipun sang putri ingkang prasasat andadak, punapadene ngajalipun Senapati Abdullah, saèstu adamêl ngêrêsing manah. Saha manawi dipun raosakên kanthi angèngêti dhatêng lêlampahanipun, namung badhe nuwuhakên raos mêmêlas. O, dene rumêksanipun sang putri dhatêng kautamèn têka ngantos adamêl tiwasing sarinipunsariranipun. piyambak. Mênggah tuwuhing manah pamurina, gampilanipun lajêng sagêd amastani, jalaranipun saking Abdullah. Nanging tumraping lêlampahan ingkang sampun kalajêng, punapa malih lêlampahan ingkang sampun pinanggih kados makatên, tiyang wajib anutup, sampun angraosi malih, awit mênggahing tiyang ingkang sampun nilar jaman karamean, yèn ta upami anggadhahi dosa, kenging tinampi kados sampun ngêsrahakên dosanipun, namung wajib angsal pangapura. Ing ngriki prêlu nyêlani cariyos sakêdhik ingkang prayogi tinrapakên wontên ing dongèng, inggih punika ngajalipun Senapati Abdullah, sajatosipun sampun anêtêpi janji, jangkêping pêpetangan umuripun namung kantun kawan taun, punika kenging kangge pamarêm tumrap ingkang nêdya murinani dhatêng Abdullah.
Kacariyos sasedanipun sang putri, parêkan lajêng anjêlèh sarosanipun, swaranipun ngantos ngèbêki kadhaton. Botên dangu sang prabu rawuh kadhèrèkakên ing bupati caos, kanthi ngandika kasêsa: Ana apa, ana apa. Parêkan dèrèng ngantos munjuk, sang prabu sampun uninga piyambak saha ngandika kanthi karônta-rantaning panggalih sinarêngan lênggah wontên sacêlaking layonipun sang putri: Dhuh nini, dene sira nganti nêmahi mangkene, kapriye jalarane. Lo, kang gumalinting ana ing dagan iki sapa. Mara bocah wadon, sira pratelaa kang cêtha, kapriye mulabukane, dene nganti ana lêlakon kaya mangkene.
Parêkan: Kawula nuwun, abdi dalêm kawula botên sumêrêp sakawitipun, sumêrêp-sumêrêp tiyang jalêr punika sampun malêbêt ing gêdhong ngriki, lajêng wawan pangandika kalihan gusti radèn ayu. Adhuh, kawula botên sagêd ngaturakên panjang-panjang, namung sagêd ngaturakên, pangandikanipun gusti radèn ayu sakalangkung mêmêlas, raosipun tansah tumanêm wontên ing manah kawula. Gusti, tiyang jalêr punika nama Abdullah.
E, e, e, e, dadi iki wong-wongane kang wanuh karo nini putri. Sasampunipun ngandika makatên, sang prabu lajêng nyêlaki mayitipun Senapati Abdullah, ingkang kumurêp wontên sacêlaking sampeyanipun sang putri, rainipun dipun brengkal kalihan angandika: Nyata bagus, guwayane isih katon manthêr, mung kaya wong turu. Bocah wadon, sira pratelakna sathithik, gunêm apa kang sira anggêp wigati, nalika karone iki padha têtêmonan.
Kawula nuwun, mênggah kawigatosaning ginêm ingkang cumathêt wontên ing manah kawula, namung bab kasêtyanipun sang kalih-kalihipun. Gusti radèn ayu ngandika, luwung sedaa, tinimbang ngambah ing kanisthan, ingkang wosipun angluhurakên asma dalêm nata. Gusti, sanadyan pun kakung têka inggih samantên, namung ngêtut pangandikanipun sang putri, manawi sang putri seda, nêdya botên kantun, têka inggih katêmahan sayêktos. O, gusti, hi ...
Wis bocah wadon, aja nangis. O, lêlakon, lêlakon, tinêmune têka kaya mangkene. Nayaka.
Gilo kaya mangkene tinêmune gustimu radèn ayu.
Hêm, kawula dèrèng lêga manawi dèrèng nacah-nacah bangkenipun tiyang jalêr punika, têka ngina têmên dhatêng tiyang sapraja.
nyumurupi tiwase nini putri. Nanging ingsun mêksa kagungan marma angapura marang sakabèhe. Ing saiki wis ora ana ucap ing bab kaluputan, awit saupama ingsun nganakake pikir kang gawe ora narima, mung bakal dadi jalaran tuwuhing piduwung ing salawas-lawase. Wêlasana kang wus padha dadi layon.
Dhawuh pangandika nata ingkang kados makatên punika, araos kados nyirêp kanêpsoning nayaka, malah lajêng santun raos tumut wêlas dhatêng ingkang ngajal, ngantos ambarabak abela tangis. Wusana lajêng nyundhul atur:
anggalih kacukup ing sakabèhe. Nanging sarèhning patine bocah lanang iki ana sajroning kadhaton, ing mêngko ingsun pasrahake sira, upakaranên saprayogane. Lan saka kaparêng ingsun, mayite bocah lanang iki kuburên ana daganing kubure nini putri.
Kawula nuwun, sandika. (Badhe kasambêtan)
Nuwun, rama, wontêna karsanipun rama, macak batanganipun cangkriman ingkang kasêbut ing Kajawèn no. 69 sukur lêrês, botênipun, pambatang kula kapriksan ing ngakathah, mênggah pambatang kula makatên:
1. Pathokanipun saking kothakan têngah ingkang malang lan ugi ingkang mujur. Ing dalêm sakothakipun kêdah 1/5 x 65 = 13. Kothakan ngajêng lan wingkingipun ôngka 13 gunggungipun kêdah 13 x 2 = 26, makatên ugi kothakan ing nginggil lan ngandhapipun. Sapunika lajêng ngupadosi cacah kalih-kalih ingkang gunggungipun ngênêm likur, inggih punika: 1-25, 3-23, 5-21, 7-19, 8-18, 9-17, 10-16, lan 11-15. Ingkang sampun kangge ing soalan: 2-24, 4-22, 6-20, lan 12-14.
2. Sangang kothak ing têngah, niga-niga malang utawi mujuripun gunggung kêdah isi 13+13x2 = 39. Mila kothakan ing nginggil kêdah isi 39-(14+24) = 1. Mêngandhapipun ingkang kiwa kêdah 39-(12+24) = 3. Ingkang têngên kêdah 39-(2+14) = 23 lan ngandhapipun 13 lêrês, kêdah 39-(12+2) = 25.
3. Cacah ngalih-ngalih ingkang gunggungipun ngênêm likur kantun: 5-21, 7-19, 8-18, 9-17, 10-16 lan 11-15, kothakan salarik nginggil piyambak kantun ngisi 65-(4+20) = 41 kapadosakên tigang cacah, inggih punika: 8+16+17 = 41, pamasangipun ing kothakan larikan nginggil piyambak sêsakecanipun, waton sampun uwal kalihan cacah jodhonipun ingkang kêdah kapasang ing kothakan larikan ngandhap piyambak. Mila botên kenging pêthal, murih gunggungipun ngênêm likur.
4. Cacah ingkang jêjodhon kantun: 5-21, 7-19 lan 11-15. Larikan kiwa piyambak kantun ngisi 65-(4+6) = 55. Ugi kapadosakên tigang cacah saking cacah wau, inggih punika: 21+19+15 = 55. Pamasangipun ing kothakan ugi sêsakecanipun, waton cacah jodhonipun kaisèkakên ing kothakan kiwa piyambak.
Dadosipun: larikan nginggil piyambak sagêd wujud: 4+17+16+8+20, 4+16+8+17+20; 4+8+
17+16+20, 4+17+8+16+20, 4+8+16+17+20, 4+16+17+8+20, pamasangipun cacah jodhonipun sampun ngantos kalintu, kapasang ing ngandhap piyambak. Kothakan sanga ing nglêbêt kêdah wujud: botên ewah. Wusana namung punika sagêd kula ambatang, langkungipun botên sagêd. Rama Sêbul, kula matur nuwun.
Batangan iki lan sing uwis, wis nyukupi kanggo katrangan karêping cangkriman. Liya-liyane ora dipacak manèh.
Kaping pate: sing lêmbah manah, yèn ana wong kang kaluputan marang kowe, sanajan agawe sêriking atimu utawa agawe kapitunanmu pisan, apuranên kanthi trusing atimu. Lan kang kaping limane: sing gêmi, nastiti lan ngati-ati, aja anduwèni watak ngêbrèh. Uwis, le, pituturku kabèh iki èstokna, ambokmanawa ing têmbe ana kamurahaning Pangeran marang kowe.
Wangsulane Suhardi: Iya êmbok, pituturmu kabèh iku arêp dak simpên ing atiku, lan dak lakoni kanthi têmên-têmên.
Enggaling carita, saiki Suhardi wis kalakon mèlu Mas Kaji Umar sudagar ing Kauman, ing sajroning ngèngèr Suhardi tansah ngeling-eling marang pituture êmbokne lan dilakoni kanthi têmên-têmên.
Mas Kaji Umar saya lawas saya trêsna marang Suhardi, amarga nyipati dhewe marang kapintêran, kaprigêlan burusing atine. Pangrêngkuhe marang Suhardi kayadene pangrêngkuhe marang anake dhewe, malah saiki Suhardi diajari nyudagar.
Kacarita, barêng Suhardi wis wayah diwasa, dikukup dening Mas Kaji Umar diolèhake anak kaponakane dhewe, diwènèhi pawitan sacukupe kanggo madêg nyambut gawe dhewe, ing têmbe Suhardi bisa dadi sudagar sugih, bisa mitulungi marang wong tuwane sarta sadulure lan malês kabêcikan marang mitrane.
Kaya apa bungahing bocah sing kalêgan atine, dhasar anake wong cukup, wah, atine mêsthi banjur gêdhi.
Nanging satêmêne gêdhening ati bocah sing mung saka diugung, ora ana gunane babarpisan, awit mung bakal gawe ora bêcik. Lan manèh tumrape jaman saiki, ngugung bocah iku wis mèh ora kêlumrah, dadi upama anaa, bocahe dhewe ya wis ngrasakake rikuh. Nanging tumrape wong tuwa angganjar utawa ambungahake bocah, malah akèh, mung pangganjar lan anggone ambungahake mau mêsthi nganggo jalaran sing makolèhi.
Ana bocah kakang adhi, isih cilik wis padha sêkolah, sêkolahe maju, bapakne kêlair muni mangkene: Le, besuk yèn kowe padha munggah kêlasmu, padah tak tukokake sêpedhah rodha têlu. Pêngên anggonmu sinau.
Janjine bapa mau pancèn rada dadi pangugung, nanging sarèhne karêpe bêcik, iya ora dadi ngapa.
Cêkake kalakon, bocah loro mau padha bisa munggah, bapakne banjur nukokake sêpedhah têmênan. Wah bocah loro mau banjur krang-kring ana nglatar, suwe-suwe mênyang ratan.
Bocah-bocah kancane dolan, barêng wêruh, padha andalongop ngingêtake, ana sing ngêruh-ruhi: Wah, padha arêp mênyang ngêndi kuwi, ya. Yèn aku duwe sêpedhah kaya ngono, sênêng bangêt. Ora madhang aku ya gêlêm.
Bocah loro sing nunggang sêpedhah ora mangsuli, mung pijêr krang-kring bae, karo mêcucu, saka bungahe. Dene bocah-bocah liyane suwe-suwe padha anggrubyug karo surak-surak.
Barêng anggone nunggang sêpedhah wis kêsêl, sing nunggang lèrèn, bocah liya-liyane padha nyêdhak, ana sing dêmok, ana sing ngêlus-êlus, sawênèh ana sing nêmbung kapengin arêp nunggang sadhela bae.
Ana bocah takon mangkene: Wah, lemu tuku pira, ya.
Sing duwe mangsuli: Iki sing nguwèhi bapak, ganjaran saka anggonku munggah klas.
Bocah sing takon mau satêmêne bocah ora munggah klas. Barêng krungu wangsulan ngono banjur kliwir-kliwir lunga.
Bocah-bocah, aja mung kapengin mênyang ganjarane bae, elinga
wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika gambar salah satunggiling sawangan margi ing kitha Malang, J.P. Coenstraat, ing sisih wingking katingal wuwungan lan manaranipun greja Katolik.
Kula manggih sêrat têtilaranipun tiyang sêpuh, ngêwrat pèngêtan ingkang prêlu-prêlu mawi dipun angkani taun Jawi, dene lêrês lêpatipun kula sumôngga. Sukur wontên ingkang kaparêng anglêrêsakên.
Wontênipun kula panjurungakên wontên ing kalawarti Kajawèn, namung lowung-lowung, bokmanawi wontên ingkang ambêtahakên. Katranganipun kados ing ngandhap punika:
Adêgipun nagari ing Majapait, ing taun Jawi Jimawal, sinêngkalan, ratu sirna gunaning aji 1301.
Adêgipun masjid ing Dêmak, gapura trus gunaning aji, Dal 1399.
Risakipun nagari ing Majapait, sirna ilang kartining bumi, Be 1400.
Panêmbahan Senapati, ngalumpuk catur tataning aji, Ehe 1540.
Dadosipun kitha Bacingah, mantri papat tinatèng ratu, Dal 1543.
Sedanipun Panêmbahan Senapati, tunggil taun jumênêngipun Ingkang Sinuhun
Sedanipun ingkang sinuhun sumare Krapyak tunggil taun jumênêngipun Ingkang
Sedanipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, tunggil taun jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng
Bêdhahipun nagari Mataram dening prawira Trunajaya, sirna ilang rasaning rat, 1600.
Sedanipun sinuhun sumare Têgalarum, tunggil taun jumênêngipun ingkang putra asma nunggaksêmi II, rupa sirna rêtuning rat, Wawu 1601.
Ingkang Sinuhun Mangkurat II akadhaton ing Kartasura, lir ngumbara ngrasa wani, Alip 1603.
Sedanipun Ingkang Sinuhun Mangkurat II tunggil taun jumênêngipun ingkang putra asma nunggaksêmi III, Mangkurat Êmas, wiku buja rasaning rat, Alip 1627.
Lolosipun Kangjêng Pangeran Pugêr, sarira loro angoyag jagad, Ehe 1628.
Jumênêngipun wontên ing Sêmarang Pakubuwana I, trus pêksa ngrasa wani, Jimawal 1629.
Bêdhahipun ing Kartasura Ingkang Sinuhun Pakuwana I angadhaton sarta lajêng aprajanjian kalihan Tuwan Admiral, nir guna angrasa tunggal, Je 1630.
Sedanipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana I tunggil taun jumênêngipun ingkang putra Sinuhun Prabu Amangkurat, buja marga rasaning rat, Jimakir 1642.
Sedanipun Ingkang Sinuhun Prabu Amangkurat tunggil taun jumênêngipun ingkang putra Sinuhun Pakubuwana II, putra Pandhawa karêngèng jagad, Alip 1651.
Bêdhahipun ing Kartasura ingkang kaping kalih dening Sunan Kuning (Garêndhi), pandhita nênêm angoyag jagad, Alip 1667.
Bêdhahipun ing Kartasura ingkang kaping tiga inggih konduripun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping II, brêmana nênêm winayang ing rat, Ehe 1668.
Pindhah kadhaton ing Sala utawi Surakarta, tunggil taun lolosipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi, putra Prabu Mangkurat sadhèrèkipun Pakubuwana II, sonya pandhita obahing jagad, Je 1670.
Giyanti, tuwin jumênêngipun malih Kangjêng Sultan I wontên ing Ngayogyakarta punapadene kala Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I tundhuk angsal gêmpalan lênggah siti, pêksa bujôngga ngrasani bumi, Jimakir 1682.
Pamangunipun sitiinggil ing Surakarta, wong sanga angrasa tunggal, Alip 1691.
Kala pandhapa agêng kasantunan, lajêng kaparingakên dhatêng
ing M.U.L.O. saha ing M.O.S.V.I.A. ing kolom 5 kasêbut f 12.50 punika lêpat, lêrêsipun f 12. Ingkang punika mugi sami dipun uningani.
Wontênipun têtêmbungan suwarga nunut, punika atêgês nunuting tiyang èstri dhatêng kawibawaning guru lakinipun, dados suwarganipun tiyang jalêr punika inggih suwarganipun tiyang èstri, tiyang jalêr tansah angsal pamênang. Tujunipun botên wontên bêbasan: naraka nunut, saupami wontêna, tiyang jalêr sagêd ugi angsal nama awon, awit botên kirang tiyang jalêr ingkang kalêbêt naraka, upaminipun, ugi ngatutakên tiyang èstri. Sarèhning bêbasan kados makatên punika botên wontên, tiyang jalêr ajêg anggènipun gadhah pamênang.
Tumindaking damêlipun para wanita ing tangsi pèl pulisi Purwakêrta.
Inggih saprikaa-saprikia, ucap-ucapan suwarga nunut punika pancèn taksih, nanging tumrapipun ing jaman sapunika undha-usukipun wontên, awit ing jamanipun sapunika sampun kathah wanita ingkang sagêd ngambah suwarga piyambak, têgêsipun sampun sagêd anggadhahi aji.
Tumraping suwarga nunut ingkang pinanggih ing jaman kina, têtêp botên nate dados ucap. Awit nyata, pinanggihipun wontên ing sawangan, tumrapipun tiyang salakirabi punika, pun èstri botên gadhah daya punapa-punapa, mênggahing kasaranipun lajêng dipun wastani botên tumut urun kaya. Malah bab makatên punika tumrap tiyang ingkang rupak ing budi asring tuwuh dados pangundhamana.
Nanging tuwuhing pangundhamana ingkang kados makatên punika, malah asring andadosakên jalaran pambaliking ungêlipun tiyang èstri, amratelakakên, bilih tiyang èstri punika salugunipun inggih anggadhahi kaskaya ingkang lumintu, namung eman dene kaskayanipun wau botên katingal.
Tamtu kemawon kaskayanipun tiyang èstri wau botên katingal, awit panyawangipun ingkang ningali botên kanthi waspada, dening pamawasipun kanthi dêrêng botên nêdya ningali. Dene ingkang nyata cêthaning pamawasipun tiyang jalêr dhatêng kasyakaning tiyang èstri, punika namung pinanggih wontên ing tiyang ingkang rukun anggènipun jêjodhoan.
Wontênipun kapratelakakên makatên, awit mênggahing tiyang jêjodhoan rukun, punika sami sagêd wawas-winawas dhatêng ajining damêl, upaminipun tiyang èstri nyumêrêpi ingkang jalêr nyambut damêl, pangkatipun saking griya enjing, mantukipun siyang utawi [u...]
[...tawi] sontên, punika asring tuwuh ucapipun: E, ana nyambut gawe têka wiwit umum-umum nganti wayah mene lagi mulih. Kosokwangsulipun ingkang jalêr, nalika mantuk saking padamêlan, sumêrêp kawontênanipun ing griya sampun sarwa malanthing, inggih sanadyan botên kawêdala ginêmipun, ing batos inggih ngalêm, apêsipun inggih ngulati manis.
Rukunipun tiyang jêjodhoan ingkang sampun pinanggih kados makatên, wohipun tamtu tansah saya sae kemawon.
Dene mênggah cêthaning kaskayanipun tiyang èstri punika, inggih bab punapa kemawon ingkang pinanggihipun mikantuki dados kabêtahan anggènipun abale griya, upaminipun tiyang èstri kalanipun wontên ing griya gadhah sambèn, yèn tiyang dhusun nênun, tiyang nagari ambathik, manawi sapunika bangsaning ngrenda andondomi sapanunggilanipun. Punika mênggah angsal-angsalanipun, sanadyan botên sapintêna, nanging nama murakabi, malah manawi dipun manah panjang, langkung srêg utawi agêng ing manah migunakakên yasan piyambak. Upaminipun tiyang jalêr ngangge sinjang sêratanipun ingkang èstri, ing batos tamtu agêng ing manah, saya dhasar sêratanipun sae, sawêg dipun ingêtakên ing tiyang sanès kemawon sampun enggal-enggal mungêl: Punika sêratanipun bojo kula piyambak. Makatên ugi tumrap barang yasan sanès-sanèsipun, punika inggih tansah ngalela katingal mênggahing prayoginipun.
Sapunika mênggahing olah-olah, anggènipun sagêd damêl panujuning pakarêmanipun ingkang jalêr, sok ngantos kados cangkriman, bêbasan ingkang jalêr sawêg ambatos kapengin anu, inggih sampun jêdhul anu yêktos. Manawi sagêd kapanujon kados makatên punika, tiyang jalêr saksat manggèn wontên ing rèsturan sabên dintên.
Lajêng bab rêrigên, tiyang èstri punika pindhanipun senapati ingkang ngrampungi, saupami namung adêdamêl kêthul, senapati kadugi nanggulangi mêngsah sêkti, tur tatas unggul ing pêrang. Dene ingkang dipun upamèkakên dêdamêl kêthul punika bêtah ingkang cupêt,
tiyang ing jaman sapunika ingkang pinanggih kacingkrangan, upaminipun: tiyang èstri tanpa rencang, nyambut damêl srabudan, môngka lajêng dipun uring-uring ingkang jalêr. Hêm, punika tiyang jalêr sok kasupèn bilih dipun cêkapi bêtahipun, upami ngingaha rencang, gèggèk. rencang pintên kemawon.
Manawi purun angèngêti dhatêng petang, padamêlanipun tiyang èstri punika têtela namung kaskaya thok. Nanging kaunigana, apês punika adhakan dhawahing kônca wingking, lajêng dipun urugi ing ungêl-ungêlan: padaringan ambarabas, kojur.
Mila ing bab kawontênanipun tiyang èstri ingkang sagêd nindakakên damêl kados makatên punika, caraning têtêmbungan ing sapunika: pantês dipun bikaki topi.
Têmbung: wadhah, wontên ing kawruh padhalangan atêgês: sadaya pratingkahipun tiyang andhalang, dalah tumindaking pirantos. Murih cêthanipun wadhah punika kula perang kados ing ngandhap:
Ha. Bab wanci lan peranganing adêgan. Tiyang ringgitan punika limrahipun wanci dalu, ringgitan siyang punika namung yèn ngruwat (namanipun: Murwakala) nanging samangke sampun kathah ingkang ringgitan wanci siyang.
Wiwitipun angringgit, jam 8.30 sontên, dumugi jam 6 enjing. Sadèrèngipun jam 8.30 sontên,
Wanci jam 8.30 dumugi jam 6 enjing wau kaperang dados tigang bagean:
I. Salêbêtipun pathêt nêm, jam: 8.30 dumugi jam 12 dalu.
II. Salêbêtipun pathêt sanga, jam: 12 dalu dumugi jam: 3 dalu.
III. Salêbêtipun pathêt manyura, jam: 3 dumugi jam: 6 enjing.
Balunganipun lampahan ringgit purwa punika, sambêtipun kalihan peranganing wanci, kados ingkang kasêbut ing ngandhap:
1. Jêjêran (= Inggih punika adêgan sapisan).
2. Gapuran (= ratu ingkang mêntas mêdal nalika jêjêr, kondur angadhaton, jumênêng kèndêl ing sangajêngipun gapura).
3. Adêgan kêdhatonan. (Sang ratu kalihan pramèswari).
4. Adêgan paseban Jawi, dumugi bidhalan wadyabala, ngantos prang ampyak (= prampogan angrata margi).
5. Adêgan sabrangan (danawa utawi dede danawa)
7. Prang gagal. (Utusan wadya saking A. pêrang kalihan utusan saking B. nanging dèrèng wontên pêpêjah).
C-1. Adêgan pandhita (utawi bambang wontên ing wana).
2. Adêgan danawa (saking B. utawi danawa wanan.)
3. Prang sêkar (sampun wiwit wontên pêpêjah).
Sabibaring prang sêkar satêmênipun sampun angèl dipun pathoki, dados cacahing adêgan miturut lampahanipun.
III. Ingkang kalêbêt ing pathêt manyura.
Makatên ugi manawi sampun ngancik pathêt manyura, cacahing adêgan miturut lampahan. Dumugi trontong-trontong enjing limrahipun kantun tigang adêgan, lajêng tancêb kayon. Sadèrèngipun kayon kangge nutup lampahan, trêkadhang mawi gambyongan, anjogèdakên golèk, mawi gêndhing ginonjing, utawi Petruk ambondhan (Petruk anjogèd).
panyêpênging gapit. Ingkang pantês mathènthèng, kapêthènthèngakên. Manawi ingkang mathènthèng namung lumampah alon, tangan ringgit ingkang ngajêng trêkadhang dipun culakên. Manawi pêrang lan sanès-sanèsipun, kabêkuk, utawi tangan ngajêng kasolahakên piyambak miturut pamatuting lampah-lampah. Makatên punika tumrap tangan ngajêng utawi tangan wingking.
Mêrangakên, nglampahakên, mêmêtha sadaya solah tuwin kawontênan, kaangkah ingkang ngantos wujud nyata, lan sampun ngantos angrisakakên tatakrami, tuwin kêdah rujuk kalihan watêking wayang satunggal-satunggal. Katêrangan pamatutipun sabêtan utawi lampah badhe kawrat ing wingking: wontên ing bab isi.
Papanipun dhalang anyolahakên ringgit wontên ing kêlir punika kawastanan: gawang, inggih punika sêlanipun panggungan têngên kalihan panggungan kiwa. Wiyaring [Wi...]
[...yaring] gawang punika sadhêpa langkung kalih kilanipun dhalang, ingkang kaangge ancêr-ancêr têngah: blencong, nanging ingkang sisih kiwa kapara langkung wiyar sakêdhik katimbang ingkang sisih têngên. Tancêban punika dipun wastani: palênggahan lan paseban, inggih punika gêdêbog kalih, ingkang nginggil kalihan ing ngandhap. Ingkang tumancêb ing nginggil: para ratu, para lêluhur, para pandhita lan sapiturutipun, utawi sadaya ringgit ingkang botên nuju dipun adhêp, sarta ingkang kapêtha ngadêg. Pamatrapipun rai sarta pupu ngajêng kapèpètakên ing kêlir, talapakan kapêtha sumèlèh ing palêmahan. Pundhakan wingking kalihan kêlir gonggang sawatawis. Ingkang kapara ngurmati dhatêng ringgit sanèsipun, kamayukakên sakêdhik. Mathènthèng tuwin botênipun miturut tatakrami, badhe katêrangakên ing wingking.
Manawi ajêng-ajêngan, godhagipun kapara têbih, nanging ing wingking kaangkaha taksih cêkap dipun tancêbi ringgit malih.
Tancêban paseban, inggih punika ringgit ingkang kapêtha linggih, kaangkaha cêthikipun taksih katingal saking nglêbêt kêlir, rai kapèpètakên ing kêlir kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, kapara tumungkul. Tangan kaklêmpakakên, utawi èpèk-èpèkipun kareka tumumpang ing dhêngkul ngajêng, tangan ingkang ngajêng pambêkukipun mêdal.
Sadaya pandèkèking ringgit wontên ing kêlir, rainipun kaangkaha katingal sadaya.
Ingkang tumancêb ing palênggahan tuwin paseban wau manawi ginêman tanganipun kasolahakên.
Nancêbakên gunungan sadèrèngipun wiwit jêjêr utawi tancêb kayon punika sipat lêrês kalihan balencong. Tumrap sanès-sanèsipun, punika panancêbipun kapara mangiwa, dhoyong nêngên sakêdhik, kajawi manawi gunungan wau kangge pêpêthan. Manawi botên kangge katancêbakên wontên ing pungkasaning panggungan têngên.
Ringgit ingkang badhe kawêdalakên têdahkêdah. sampun cumêpak. Ingkang sampun botên kangge kasingkirakên. Ingkang taksih dangu mêdalipun malih, dipun kêperingakên.
Panata makatên punika wontên salêbêtipun janturan, utawi manawi gêndhing sampun minggah. Badhe kasambêtan.
Mênggahing ulah raga, punika satunggiling pangudi kasarasan, nanging ugi kêdah mawi rinêksa murih botên amanggih bêbaya. Limrahipun ingkang sampun kasumêrêpan, kados ta balapan sêpedhah ngantos têbih, punika wontên kalamangsanipun mawi dipun êtut ing dhoktêr, prêlunipun anjagi bokmanawi manggih bêbaya wontên ing margi. Botênipun makatên, inggih dipun êtut ing sêsêpuh, ingkang wosipun anjagi kawilujêngan. Makatên ugi ing bab ulah raga sanès-sanèsipun, ugi nindakakên pangrêksa ingkang kados makatên.
Pangrêksa wau warni-warni, wontên ingkang sarana ngasokakên napas, wontên ingkang anjagi, murih manawi dhawah botên sakit, upaminipun ulah raga malumpat, tuwin wontên sanès-sanèsipun malih.
Dèrèng dangu ing Ostênrik mêntas wontên balapan sêpedhah, kathah ingkang sami tumut balapan, amargi balapan wau, tumrap ingkang mênang mawi ginantungan ganjaran kathah. Kados para maos botên kêkilapan dhatêng watêking bôngsa kilenan majêngipun dhatêng ulah raga, mila inggih botên anèh bilih balapan wau dados têtingalaning ngakathah.
Balapan wau dipun tindakakên ngantos pintên-pintên dintên. Wusana katitik, têtiyang ingkang balapan sami rêkaos ngantos mêgap-mêgap, jalaran saking dayaning hawa bêntèr.
Ing ngriku lajêng wontên pamanggih, murih ingkang sami balapan wau sagêt mayar, kêdah kasiram toya. Kalampahan, ing papan balapan ngriku dipun sadhiyani tiyang ambêkta toya ing èmbèr, manggèn ing papan wêkasaning balapan, pundi ingkang dumugi ing ngriku, lajêng dipun garujug ing toya ngantos thili-thili. Sanadyan tindak wau adamêl thili-thilinipun ingkang dipun grujug, nanging adamêl kasarasan, saha sarèhning sampun têtêp nama katindakakên, para sawung ingkang sami thili-thili malah katingal sami brêgas, pundi tiyang numpak sêpedhah ingkang thili-thili malah dipun urmati. Kados makatên patrapipun rumêksa dhatêng kasarasan.
Garèng: Truk, Truk, ing sarèhning anggonmu crita ing bab srah-srahane paprentahan Indhonesiah wis rampung, mara, saiki tutugna anggonmu andongèng kaanane Pasar Gambir kaya lagi anu kae. Iya bênêr, kanggone saiki bab Pasar Gambir wis jênêng: mambu, nanging sarèhne anggonmu nyaritakake wis luwih saka saparo, yèn nganti ora kok tutugake sarampunge, kuwi sok agawe sênêping ati. Dadi iya ora beda karo yèn angguwang apa-apa kae, lo kuwi nèk durung tutug kok banjur ditugêl wani, upamane bae jalaran andadak ana rawuhan, nèk ora kabênêran bisa mulês wêtênge têmênan.
Petruk: Wiyah, bok aja sok ngungkat-ungkat barang wadi sing wis kaprah mrana-mrana mêngkono, mundhak ngilang-ilangake adat sing
saka kono ana papan sing sok kanggo tèntunsêtèlêng pitik iwèn lan liya-liyane. Malah lagi aku nonton ing kono dianani tèntunsêtèlêng kucing.
Garèng: Hla, kuwi aku sing rada melik têmênan. Têmtune sing ditongtonake ana ing kono iya ana kucinge côndramawa barang, sing nèk mandêng tikus, bajing utawa manuk, banjur: pog, padha anggrègèli kae. Wah, upama aku duwea dhuwit, gênah apês ambalêbês tuku salosin têmênan, cikbèn ing
kuwi tikuse ora gêlêm ngrusuhi lêlawuhan utawa panganan, sing dikrikiti nganti rontang-ranting jêbul kanthong-kanthonge klambiku kabèh.
Petruk: Nèk tikuse ora padha ngrusuhi pêpanganan, rak iya mèmpêr, ta, awit apamanèh turahane sing dipangan anaa, hla wong nèk caramu kuwi, dhêle wis nang kalèn mêksa kok cuthiki manèh. Nèk kanthongane klambimu sok dikrikiti tikus, kuwi iya ora kêna dipaido, hla wong jas kok sok dianggo [diang...]
[...go] nganthongi ... ondhe-ondhe, malah cuwilan gêrèh barang. Kang Garèng, kucing-kucing sing dipitongtonake ana ing kono kuwi dudu bangsane kucing kanggo anjaga tikus, nanging kucing pasrèn, têgêse: kucing sing uripe mukti têmênan. Pakane dienak-enak, rina wêngi dipiara kanthi bêcik-bêcik, lan andina-dina tansah dipangku dening nyonyah sing duwe kucing mau.
Gambar kang sisih kiwa drimolên, yun-yunan. Gambar kang têngah, balapan pit motor. Dene gambar têngên dhewe, rêbutan mènèk pucang.
Garèng: Hêk, hêk, Truk, aku ... pengin ... dadi ... kucing.
Petruk: Hus, wong kurang ajar, sanadyan dadia kucing, nèk kowe kuwi masa dadia kucing pasrèn, bêgja-bêgjane iya mung dadi kucing sing gudhigên kae. Wis, wis, tak banjurne caritaku. Saka papan sêtèlêngan kono banjur ngliwati bango pirang-pirang lan warna-warna bangêt, nanging kabèh mung isi bêkakas-bêkakas bae, kaya ta: pirantine wong motrèt lan sapêpadhane. Êntèk-êntèkane bango-bango kiyi, banjur ana resturan Jawa. Ing kono kowe bisa mangan olah-olahan Jawa sagêndhinge, kaya ta: sêga langgi, sêga pêcêl, sêga gudhêg, lonthong ...
Garèng: Wis, Truk, bab kiyi liwatana bae, ora susah kok caritakake dawa-dawa, wong wêtêngku banjur klengkengan, thik kalamênjingku tungkul arêp langsir bae.
Petruk: Saka kono banjur mênyang panggonan sing kanggo sênêng-sênêng, ing kono kajaba
sing padha dhangsah kuwi panganggone padha niru jaman Kangjêng Nabi Adam kae.
Garèng: Wah, Truk, hla nèk aku
sing anèh-anèh, atimu banjur andadak lap-lapan bae, seje karo aku, anggêr wêruh wong sing panganggone saya lugas, iya saya ênêg, ning saya primpên, saya ... mati aku. Wis, wis, kok banjur seje sing
dirêmbug. Saka panggonan sênêng-sênêng kiyi banjur têkan ing apdhèling isèn-isèn wêtêng. Cêkake, Kang Garèng, kowe ora prêlu tak
saiki, têka bisa caturan warna-warna mêngkono.
Petruk: Apa ngilang-ilangake le wis tau anjajah desa milangkori. Apa ora kulak wêrta adol prungon, Kang Garèng, yèn aku wis tau ngèngèr tukang cukur bôngsa Mêdura, wis tau nguli Cina klonthong lan wis tau kontrak nyang Dhèli.
Garèng: O, mati-matia anggone anjajah desa milangkori kuwi rak dadi sudagar apa kêpriye, jêbul mung tungkul dadi andhapan bae. Ora, Truk, kajaba sing wis kok caritakake mau, apa ana manèh sing pantês kêna ditongton.
Petruk: We, hla iya isih akèh manèh tunggale, kaya ta: museum pulisi, papan kagunan Indhonesiah, lan sapiturute. Cêkake ora bakal rampung sesuk êmbèn saupama tak caritakna kabèh, ing môngka kajaba iku sabên dina Minggu dianani balapan rupa-rupa, kaya ta: balapan motor, balapan [bala...]
[...pan] pit motor lan sapêpadhane.
Garèng: Wah, Truk, saikine ngrêti aku sababe apa pakumpulane para priyayi pangrèh praja, nalikane agawe konggrès ana ing Batawi, kuwi kiraku bèn bisa ngiras-ngirus padha mriksani
Petruk: Wiyah bok aja ngopèni barang sing ora-ora, karo manèh rak iya wis mêsthine, ta, uwong urip kuwi kudu disarundhingi sênêng-sênêng, mêngkono uga jênêng konggrès, iya kudu disarundhingi sênêng-sênêng sathithik, nèk mung dikon mikiri konggrès bae, rak iya rêkasa. Lagi kowe bae sing wis anak bojo, kadhang kala iya sok kêpengin supaya bojomu kuwi disarundhingi saka desa.
Garèng: Wiyah, iya ora jangji, nèk banjur nyandhak sing ora-ora mêngkono, wis, wis, rêmbugane padha dilèrèni samene bae, liya dina rêmbugan bab liya manèh.
tanggal 14, taun Alip, wuku Dhukut, môngsa Kasa, Walandi tanggal 19 Juli 1913. 17 April 1923 dhawah 29 Ruwah, dintên Salasa Pon 1853 môngsa Sadasa.
Ing salêbêtipun wulan Juli kawontênanipun tiyang ingkang pados padamêlan saya kathah, gunggung wontên 8400, petanganipun, bôngsa Tionghwa 460, bôngsa Eropah 2400, tiyang siti 5500, nanging gunggung samantên punika kapetang saking pintên-pintên panggenan. Sanadyan makatêna, sarèhning wontênipun lowongan padamêlan namung sakêdhik, dados inggih botên gampil sagêdipun angsal padamêlan.
Awit saking iyasan gêdhong Sabakarti ing Sêmarang sampun rampung, ing dintên Jumuwah malêm Saptu Kaliwon, surya kaping 18/19 wulan punika wanci jam 8 dalu, boyong saking griya lami, malêbêt dhatêng gêdhong enggal, mawi wilujêngan sawatawis (J.).
ingkang kawêdalakên ing dintên wau namung salêmbar. Ewasamantên ugi taksih wontên raènanipun ingkang botên isi. Ingkang kajibah badhe tumindak ing damêl kanthi punggawa enggal.
Ing sapunika pakaryan S.S. ngadani damêl krêtêg anglangkungi lèpèn Cisomang, antawisipun Padhalarang kalihan pasitèn ingkang tansah mingsêr. Bilih sampun dados, lampahing sêpur sagêd majêng 41 mênit, awit salaminipun, sêpur ingkang langkung ing ngriku lampahipun namung anggarêmêt, tuwin botên kêndhat tansah dipun dandosi sabên dintên.
N.I.S. ing sadèrèngipun wulan Sèptèmbêr nindakakên sudaning prabeya sêpur antawisipun Magêlang kalihan Ngayogya. Punika pinanggih mikantuki, sagêd adamêl sudaning angsal-angsalanipun, oto bis.
Jalaran saking tumindaking tatanan enggal, benjing ing wulan Oktobêr ngajêng punika, Tuwan J.C.H. de Bergh residhèn Priyangan kilèn, Tuwan J.J. Viehoff residhèn ingkang kabantokakên dhatêng gupêrnur Jawi Têngah, sami kakèndêlakên saking anggènipun jumênêng residhèn kanthi urmat.
Ing bawah Jêmbêr kathah pasabinan ingkang katêmpuh ing ama tikus, tanêmanipun sami dipun têdhani ngantos ludhês. Ing bab punika ingkang wajib lajêng nindakakên dhawuh kêncêng supados pados tikus. Sarêng wontên dhawuh makatên, sawêg kalih minggu kemawon sampun sagêd mêjahi tikus 120.000 iji.
Pangiritan ing bab sudaning balanjanipun para punggawa nagari 10% sampun dipun sayogyani, makatên ugi punggawa nagari ingkang balanjanipun kirang saking f 400.-, botên kaparêngakên prêlop dhatêng sajawining nagari.
Ing wêkdal punika têtiyang ing pulo Timur sami ngraosakên kêkirangan têdha, ing bawah Waiwiu tuwin Waikale, tanêmanipun jagung mèh botên ngukup sadaya, jalaran saking kasèping jawah, dene tanêman ing pakêbonan, sami dipun têdha ing ulêr. Têtiyangipun lajêng sami pados sagu tuwin wi wana, kangge gajuling têdha. Kajawi punika, ing laladan ngriku ugi kêkirangan arta, rêgining maesa ingkang rumiyin f 30.- sapunika namung f 15.-, malah ing kalanipun kasêsa kangge ambayar paos, namung pajêng f 8.-, ayam ingkang rumiyin rêgi f 0.50, sapunika namung f 0.10. Tigan ayam ingkang rumiyin 5 sèn, namung 2 sèn. Klapa kalih iji satunggal sèn.
Angsal-angsalanipun N.I.S. ing wulan Agustus kapêngkêr wontên f 1.290.000.-, Agustus 1930 wontên f 1.716.000.-. Angsal-angsalan wiwit Januari dumugi Agustus 1931 wontên f 8.882.000.-. Taun kapêngkêr kados pêpetangan wau f 10.067.000.-.
Ing bawah Rêdikidul, tuwuh sêsakit tilêm, sintên ingkang katrajang sêsakit wau lajêng tilêm. Dhoktêr dèrèng amanggihakên jampinipun. Wontên saenipun, dene têtiyang ingkang sakit wau sasampunipun sadintên sadalu sagêd saras.
Angsal-angsalanipun tram ing salêbêtipun wulan Agustus kapêngkêr, têtimbangani
S.S. badhe nindakakên cobèn-cobèn lampahing sêpur kilat badhe dipun indhaki rikatipun. Kaangkah benjing wulan Mèi 1932 badhe katindakakên. Kêlampahan mêntas damêl cobèn-cobèn saking Ngayogya dhatêng Madiun. Ingkang anjênêngi cobèn-cobèn wau Ir. Nitzel tuwin Ir. Krijte, bidhaling sêpur dipun jarag kakasèpakên tigang mênit, ngantos andadosakên sêling-sêrêping sèp sêtatsiun ingkang sampun suka tôndha bidhal, nanging Ir. kêkalih mangsuli ayêm kemawon. Sarêng sampun kasèp tigang mênit, lajêng dipun bidhalakên kanthi ngêtog kêkiyatan, wusana kasèping lampah tigang mênit wau sagêd pulih malih. Kajawi punika ugi badhe ngadani cobèn-cobèn lampah Sala-Madiun, nyuda 4 mênit.
Wontên pawartos saking nagari Walandi, nagari nyithak arta kangge sadhiyan Indhonesiah, ringgitan, rêgi 20 yuta, rupiyah 4 yuta, talèn 1¾ yuta tuwin kêthip 1½ yuta.
Jalaran anyarêngi rawuhipun ministêr jajahan Prancis ing Batawi, odhènsi ing pura Konêngsêplèin ingkang sampun katamtokakên ing tanggal 7 Oktobêr, kaundurakên ing tanggal 14 Oktobêr.
Kawartosakên, pandamêlipun kareta-kareta enggal S.S. kenging dipun wastani mèh rampung. Ing bab punika gêgayutanipun kalihan pangiritan, salajêngipun namung anindakakên padamêlan lajêng kemawon. Bèngkèl ing Bandhung badhe botên dipun wontênakên malih, yêyasan-yêyasan namung badhe katindakakên ing Manggarai tuwin Surabaya. Bèngkèl ing Bandhung namung badhe kangge perangan lokomotip. Makatên ugi papan lokomotip ing Bandhung, dipun rêmbag badhe kadadosakên satunggal wontên ing Cibatu.
Pèiping 15 Sèptèmbêr (Indo-Pacific). Kapasthèkakên, Jêpan mirantos prajurit kalih dhepisi wontên sacêlakipun Mukdhên. Sanadyan paprentahan Nanking namung dhawuh parentah supados gadhah tindak sarèh dhatêng Jêpan, nanging pangancamipun Jêpan wau ugi damêl anggaragapipun bôngsa Tionghwa. Jendral Sang Suèh Liang anêtêpakên dhawuh manggèn ing Pèiping.
Brussel 18 Sèptèmbêr (Aneta Nipa). Pangeran pati Bèlgi sakalihan, benjing ing wulan Marêt badhe tindak dhatêng Jêpan, dipun suruhi dening Nata Jêpan.
sanggyaning para priyantun lêngganan, tanggal kaping 22 wulan punika administrasi sampun ngintunakên bêlangko pos wisêl dhatêng para lêngganan ingkang dèrèng ambayar tumrap kuwartal kaping sêkawan ngajêng punika, utawi ingkang dèrèng cêkap pambayaripun. Pangajêng-ajêngipun administrasi, mugi para ingkang nampi kintunan wau kêparêng tumuntên maringakên wangsul kanthi ngisèni arta ing saprêlunipun.
Tumrap para lêngganan ingkang dêdalêm ing tanah Jawi utawi Madura, pambayaripun kaantos ngantos tanggal kaping 15 Oktobêr, dene tumrap para lêngganan ingkang dêdalêm ing tanah sabrang ngantos tanggal kaping 31 Oktobêr 1931. Sasampunipun tanggal punika, manawi pambayaripun dèrèng dhatêng, pangintunipun Kajawèn badhe kakèndêlan. Dene dhatêng para priyantun ingkang sampun ngintunakên pambayaran langkung rumiyin, utawi nyarêngi kalihan bidhalipun kintunan saking administrasi wau, ngaturakên gênging panuwun.
Botên kacariyos pangupakaraning layon. Sasampunipun rampung, layon kasipêngakên sadalu. Ing dalu wau sang prabu lênggah wontên ing pandhapi, dipun adhêp ing para kawula sami bela sungkawa. Ing pasinewakan nyênyêt tanpa sabawa.
Wartos ing bab sedanipun sang putri sampun waradin dumugi pundi-pundi, makatên ugi para nata môncapraja, ugi sampun sami mirêng, sarêng sami mirêng pawartos wau, raosing manah kamurkan lajêng sami sirêp, malah sami santun cipta araos wêlas dhatêng sadayanipun, wêkasanipun para nata môncapraja lajêng sami nglayat dhatêng kadhaton, ambêkta sêmu tandhaning bela sungkawa.
Nata ing Ngêsam sarêng uninga dhatêng para nata ingkang sami nglayat, anampi kanthi gita, lan wantuning sadaya sami anêrusi ngandhut panggalihan sae, pinanggihipun namung sarwa prayogi, saha lajêng sami lênggah satata.
Sênênipun salêbêting kadhaton ing dalu wau katingal adamêl trênyuhing manah, sintêna kemawon ingkang nyumêrêpi, lajêng karaos kados angawaki piyambak. Kukusing dupa ingkang tansah kumêlun, anyrambahi salêbêting kadhaton, tansah anênangi dhatêng raos kasusahan.
Ing sakawit Nata Ngêsam nalika uninga rawuhipun para tamu ugi kagèt ing
Sasampunipun sami lênggah, Nata Bagêdad ingkang minôngka pangajêng, alon angandika: Rama prabu, sowan kula kalihan para yayi nata sadaya, prêlu sami ngaturakên bela sungkawa, tuwin anênuwun, putri nata ingkang murwèng ing kasidan, angambaha margi padhang dumugi pangayunaning Pangeran, lan anumusana, sampurnaning sedanipun putri nata wau, dadosa panglipur sêkêlipun rama prabu.
Nata Ngêsam: Sangêt panuwun kula, rawuhipun anak prabu sadaya, saèstu adamêl panglipuring manah kula. Ngajalipun nini putri, anggènipun tinênggan ing para nata, araos manggih kanugrahan agêng ingkang tanpa upami.
Nata Bagêdad: O, rama prabu, sakalangkung anggèn kula bela sungkawa ing bab sedanipun putri nata, kula ngantos botên sagêd anglairakên têpa, kados punapa raosing panggalihipun rama prabu.
Anak prabu, raosing kasusahan kula, yèn ta kula tampi manjing saèstu, tangèh manawi kula kuwawia anglampahi. Nanging sarèhning sadaya wau anama lêlampahan, kawula botên sagêd suminggah, anyingkiri kaparêngipun ingkang murbèng gêsang. Ing nalika kula dèrèng sagêd nyèlèhakên dhatêng wontêning lêlampahan, kawasaning manah kula tansah kula umbar nêdya adamêl pêpalang, nanging tindak kula namung pinanggih sarwa kalèntu. Wusana sarêng nini putri sampun botên wontên, kula sawêg ngrumaosi, manawi tindak kula wau lêpat sadaya. Pêpalang-pêpalang ingkang kula kintên adamêl prayogi, pinanggihipun malah ngosok-wangsul.
Rama prabu, lêlampahan ingkang sampun pinanggih wusananipun, tiyang sawêg sagêd nyumêrêpi lêrês lêpating lampah.
Punika kapara nyata anak prabu. Kados bab lêlampahan punika, ing sadèrèngipun dumugi wêkasan, inggih namung nuwuhakên manah botên narimah, inggih sintên tiyangipun ingkang kadugi dipun camah ing liyan, sêsagêd-sagêd inggih kêdah anduwa.
Ing ngriku rama prabu ingkang sok lajêng damêl cawuhing pamikir. Kula piyambak inggih sawêg sagêd ngraosakên sarêng sampun èngêt, saha kula lajêng sagêd nuwuhakên têpa, bilih godhaning manah punika satunggiling cobi agêng, pilih-pilih ingkang kuwawi nanggulangi, lan malih tuwuhipun botên kenging kinintên. Sintên ingkang badhe sagêd mênggak rumaganging manah diwasa, awit alusing manah ingkang botên kenging dipun gagapi saking pandulu, ing samôngsa kataman ing daya, botên beda kados tanêman angsal rabuk. Mila mênggahing kawula, namung wajib sumarah nyumanggakakên dhatêng kaparênging Pangeran, lan sinuwun wilujêngipun.
Dhuh anak prabu, kula inggih namung suka sukur ing Pangeran, dene ngajalipun nini putri têtêp angrungkêbi kautamèn, dayaning kasantosanipun manah, saking anggènipun lumuh ngambah kanisthan, ngantos dipun lampahi kados makatên. Mênggahing pamarêm kula, sadaya raosing manah ingkang botên damêl panarimah kula sirnakakên, linintu ing pangapuntên ingkang nêrusi batos. Mila saking kaparêng kula, mayitipun tiyang ingkang nama Abdullah badhe kula kubur wontên ing daganipun nini putri, supados dados pangèngêt-èngêt têtêping kasêtyanipun ingkang suci.
Rama prabu, kula kalilana sumêla atur, sajatosipun Abdullah punika senapati kula, mila kaparênga kula inggih badhe angurmati layonipun.
O, o, dados makatên, kula inggih sakalangkung nayogyani.
Botên kacariyos rêroncèning lampah, cinêkak layonipun sang putri sampun sumare, layonipun Abdullah dipun pêtak wontên daganipun sang putri.
Ing diwasanipun, ucap awon ingkang rumiyin dhumawah ing sang putri, malah dados ucap sae, dening nyata sang putri têtêp santosanipun ing batos, asmanipun lêstantun ngambar.
Wosing cariyos punika anggambarakên rumaganging manah angkara, tuwin
Wiyosipun, polêk almênak Jawi taun 1932, mawi lampiran almênak templekan, sampun dados, isinipun mêpêki, rinêngga ing gambar èdi pèni.
Bale Pustaka botên kêndhat tansah angudi anuju manahipun para maos. Isinipun polêk almênak dipun pilihakên ingkang sae, ingkang migunani ing ngakathah. Mila sabên rampung pangêcapipun inggih dados rêbatan.
Môngga, murih botên kacuwan, prayogi tumuntên sami mêling dhatêng Bale Pustaka, sampun ngantos kêtêlasan.
Sabên tiyang kados sampun botên kêkilapan, botên wontên almênak ingkang saenipun saha mirahipun ngungkuli polêk almênak.
Polêk almênak Jawi taun 1932, kajawi isi pananggalan, pranatan pos saha tèlêgram sapanunggilanipun, ugi ngêwrat:
1. Tarib bayaran sêkolah, pratelan wontênipun pamulangan ing Indhia Nèdêrlan, saha gambar sêsambêtanipun pamulangan. Prêlu kasumêrêpan ing sok sintêna kemawon.
2. Pratelan cacah jiwanipun paresidhenan saha kabupatèn ing tanah Jawi saha Madura, miturut petangan Jawi taun 1930.
3. Pranatan enggal bab pangadilan agami, bab angangkat wali tuwin budhêlkamêr pribumi.
4. Bab kasarasan, maedahi tumrap sok sintêna kemawon.
5. Bab ingkang prêlu kasumêrêpan ing biyung, ocal-ocalan sapanunggilanipun, prêlu kasumêrêpan ing para wanita.
6. Bab radhio, nêrangakên tumindakipun saha paedahipun radhio, ngindhakakên sêsêrêpan.
7. Bab ngingah kuthuk mawi pirantos. Cobi kanyatakna.
8. Bab anulak ama tikus sabin ing tanah parêdèn, maedahi tumrap tiyang tani.
9. Bab griya modhèl panggaotan jatos guprêmèn. Manawi badhe damêl griya ingkang nyêkapi kabêtahan mawi waragad sakêdhik prayogi maos karangan punika.
Bêbasan: Pasar Ilang Kumandhange, Kali Ilang Kêdhunge tuwin Prawan Ilang Wirange
Bêbasan tigang bab ing nginggil punika kalêbêt bêbasan kina, dene têrangipun mawi sambêtan
Ungêl-ungêlan kados makatên punika kala ing jaman rumiyin dipun wigatosakên sangêt, malah tumrap ingkang mirêng, kados gadhah pangajap mêningana dhatêng jaman wau, pinanggihipun gèk kados punapa. Nanging manawi angèngêti jaman wêkasan punika jaman ingkang taksih dangu sangêt, mokal manawi tiyang ingkang kapengin mêningi wau sagêd kadumugèn.
Nanging mênggahing kawontênanipun saking cariyosipun tiyang ingkang ngyêktosi, nyata pêkên ing jaman sapunika sampun ical kumandhangipun, tuwin lèpèn sampun ical kêdhungipun. Manawi makatên punapa sampun nyêlaki jaman wêkasan.
Tumrap pamanggihipun para golongan ingkang taksih kêdunungan pangandêl bab wau ugi lajêng purun nêtêpakên saha mawi nyukani pasaksèn, ungêlipun makatên: dhèk bocahku, wong mênyang pasar kuwi, ing sadurunge têkan ing pasar, saka kadohan wis krungu gumrênggênging wong kang padha ana sajroning pasar, ya kuwi sing diarani kumandhang. Nanging saiki pasar wis tanpa kumandhang babarpisan, lan manèh kêdhung ing kali, dhèk cilikanku, ing ngisor ingas kae dhèk biyèn kêdhung, tau dijajagi, ora jajag têlung gèntèr, nanging saiki wis ora ngêlêbake uwong.
Sayêktosipun cariyos kados makatên wau pancèn inggih nyata, pêkên ing jaman sapunika sampun botên wontên kumandhangipun, nanging botên wontêning kumandhangipun wau tamtu ugi mawi sabab, gampilanipun sapunika kawontênaning pêkên sami manggèn wontên ing papan bawera, angsal polatan saking pundi-pundi, sagêd dipun ambah ing têtumpakan warni-warni. [war...]
[...ni-warni.] Tamtunipun kawontênan ingkang kados makatên punika ngicalakên dhatêng wontêning kumandhang. Makatên malih bab icaling kêdhung, gampilanipun tamtu jalaran saking walêd. Sampun malih ingkang nama walêd, botêna gampil kalampahanipun, malah wontên kampung ingkang namanipun mawi kêdhung, tamtunipun ing kinanipun inggih kêdhung yêktos, nanging pinanggihipun namung kantun aran kemawon. Dados mênggahing gagapan, mèmpêripun ingkang dipun wastani jaman wêkasan punika panyandhaking santun jaman. Dene ingkang dipun wastani santun jaman, saupami dipun andharakên kintên-kintên botên sagêd damêl pamarêm, nanging manawi dipun raosakên inggih karaos, saya tumrapipun ing wêkdal punika, lêlampahan ing donya ewah-ewahipun kados ngêgèt. Ewahing kawontênan ingkang kados makatên wau mèmpêr saupami dipun wastani jaman.
Manawi manut pathokan petang cara kilenan, èmpêripun jaman punika ingkang dipun wastani satus taun punika inggih saya mathuk, awit lêlampahan satus taun punika pancèn sampun sagêd amêningi lêlampahan ingkang kawontênanipun beda. Makatên ugi tumrap ing cêcariyosan Jawi, jaman punika antawisipun inggih panjang-panjang, kados ta jaman purwa, jaman Majapait, jaman Mataram tuwin sanès-sanèsipun, satunggal-satunggalipun jaman wau taunipun inggih panjang-panjang, tuwin mêngku lêlampahan ingkang beda kawontênanipun.
Amangsuli ing bab kajênging bêbasan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, ing bab kajênging têtêmbungan: pasar ilang kumandhange tuwin kali ilang kêdhunge, inggih sampun mèmpêr dipun têgêsi ingkang kados makatên. Nalaripun sampun sagêd mantuk. Sarêng sapunika ing bab kajênging bêbasan: prawan ilang wirange, punika ragi angèl anggènipun ngencok-encokakên, awit kajênging têtêmbungan lajêng katingal kasaripun, sanadyan badhe dipun lèrègakên kadospundi, mêksa botên mathuk, ewadene mênggah èmpêripun, têtêmbungan wau namung sagêd mèmpêr kangge ngencok-encokakên larasing raosipun tiyang kina gathukipun kalihan kawontênan ing jaman sapunika, kados ta tindaking wanita ing jaman pangajaran, tumraping panggalihanipun para kina tamtu ngalèr ngidul. Inggih kawontênan ingkang kados makatên [makatê...]
[...n] punika bokmanawi ingkang dipun wastani kados têtêmbungan ing bêbasan wau.
Manawi sampun dipun laras-laras kados makatên, dados inggih sampun mèmpêr bêbasan tigang bab wau lèrègipun badhe dados sasmita wêkasaning jaman, atêgês santuning jaman. Ing sarèhning wêkasaning jaman punika nama sampun kapêngkêr, santun ngambah jaman enggal inggih punika jaman kamajêngan, dados têtêping kajêngipun bêbasan wau nama sampun pinanggih anêtêpi wêca, kantun manggalih têtêping saenipun.
Nanging sarèhning kajênging bêbasan kina punika lêbêt sangêt, andharan punika namung kapindhakakên panggarba kemawon, lêrês lêpatipun nyumanggakakên.
Ing jaman kina wontên tiyang neneman nama Bagus Waskitha, tiyang neneman wau tabêri sangêt ngudi kawruh, agal alus botên wontên ingkang dipun tampik, tuwin punapa ingkang dipun udi inggih lajêng dipun lampahi ngantos mangrêtos. Bagus Waskitha wau gadhah mitra nama Bagus Prasaja, anggènipun pawongmitran supêkêt kados sadhèrèk.
Mênggahing wêwatêkan, Bagus Waskitha punika pancèn sae, budinipun moncèr, dene Bagus Prasaja namung sarwa prasaja, kados namanipun.
Satunggiling dintên Bagus Waskitha pitakèn dhatêng Bagus Prasaja, têmbungipun: kang, mungguh panêmumu. Wong arêp nindakake bênêr kuwi kudu golèk pituduh kapriye.
Wangsulanipun Bagus Prasaja: iya mung kudu golèk paguron mênyang awake dhewe. anggêr têmên iya kêtêmu.
Gunêmmu kuwi kêbarèsên, mêsthine iya mangkono, nanging yèn ora olèh pituduhing liyan, apa bakal sumurup.
Satêmêne ya mêngkono. Aku mung golèk gampanging wangsulan bae, lan iya jalaran saka gampanging wangsulanku kuwi, têgêse aku dhewe ora bisa nglakoni.
Bagus Waskitha botên patos anggatosakên dhatêng ginêming mitranipun, ginêmipun wau dipun anggêp alah ora kemawon, wusana lajêng pêpisahan ngantos lami.
punika tiyang moncèr, mila sarêng pinanggih kalihan Bagus Prasaja, ngantos adamêl gawok, Bagus Prasaja tarimah kawon.
Pancènipun Bagus Prasaja sampun pitados dhatêng ginêmipun Bagus Waskitha, awit Bagus Prasaja mangrêtos, bilih ingkang suka pitêdah dhatêng piyambakipun pancèn tiyang linangkung, nanging sarêng ningali nyatanipun, têka tansah pinanggih ngalèr ngidul. Malah
lajêng gadhah panganggêp, bilih Bagus Waskitha wau atêgês namung ngluhurakên dhatêng ingkang suka piwulang, botên atêgês kêdhêdhêran wiji piwulang.
Sayêktosipun Bagus Prasaja bêtah badhe kapanggih mitranipun, nanging mitranipun wau
nyandhak sêrat, namung warni dalancang suwekan, lajêng dipun waos anggalènggèng. Ungêlipun makatên:
Lamun mikir barang kang kaèksi / siya-siya ngèlmune nglêmpara / tanpa aji pangarahe / bali mring donya suwung / tanpa marêm ngratoni lali / ladak katon tan krasa / yèn manungsa iku / wus sarwa sarwi tan kurang / pedah apa padu padon ora uwis / uwose datan ana //
kang sajati jumênênging urip / nora ngetung rêmbug palantrangan / nganti mèh korup ing dede /
luwih / manggon anèng antara / sêsinglon ing dunung / dumunung janma kang bisa / basukine saka Isa kang ginaip / kang gayuh ngèlmuning Hyang //
ngèlmuning Hyang dudu mas lan picis / dudu sastra dudu têtêmbungan / dudu lapal lan mantrane / dudu kawruhing dunung / dudu luwe ya dudu arip / gampang dadi bêbasan / disampar disandhung / tan pisah tansah gulêtan / luput-luput karya bingung kang mangungkih / yèn tan wahyu nugraha //
Bagus Prasaja: kapriye dhi, karêpe.
Waskitha: wong gênah unèn-unèn ngono kok dikon nêgêsi.
Prasaja: dadi kowe kuwi têtêp anggonmu jênêng waskitha, pancèn waskitha têmênan.
Ing sisih punika gambar taman agêng, ing Hamburg. Uhlenhorst (Jêrman) ingkang kenging lumêbêt ing ngriku ngêmungakên têtiyang ingkang sampun sêpuh.
Ing dhusun Ngutêr wêwêngkon kadhistrikan Sukaharja, watawis 8 pal têbihipun saking watês kitha Surakarta mangidul, wontên satunggaling kuburan alit limrah, inggih punika kuburipun Kyai Cakarma, satunggaling êmpu ngèlmu kaniyagan jaman kina sarta mawa kaelokan. Sampun wiwit wingi-wingi kuburan wau dados
laguning gêndhèng gêndhing. Sanadyan wontênipun têtiyang nêpi mriku botên kathah kadosdene patirakatan sanès-sanèsipun, malah kenging dipun wastani satunggal kalih tur namung kala-kala, nanging kalêbêt lumintu, mèh sabên wulan botên wontên lowongipun. Wondene ingkang dipun sêdyakakên, botên wontên malih-malih kajawi saprakawis namung mligi dhatêng kasagêdan nabuh gamêlan kanthi kalimpadan gêndhèng gêndhing, dados nama mumpuni ngèlmu kaniyagan. Ingkang sampun-sampun, tiyang nêpi mriku kenging dipun wajibakên mêsthi sagêdipun kabul ingkang dipun sêdyakakên.
Mênggah patrap tata ngadating nênêpi ngriku makatên, ing dintên Kêmis sontên ing wanci ngajêngakên sêrap srêngenge, tiyang ijèn utawi 2-3 ... sêsarêngan, sampun dumugi ing kuburan, kairid punggawa dhusun ingkang minôngka palawangan utawi juru kuncinipun, nuntên adêdupa sacaraning tiyang nênuwun utawi tirakat, sasampuning mêling punapa prêlu-prêlunipun, juru kunci wangsul mantuk, tiyang ingkang nêpi têrus andêdagan ing kuburan sadalu muput, dumugi byar enjing sawêg sami wangsul mantuk. Wasana namung lêt sawatawis wulan laminipun, lajêng sampun [sa...]
[...mpun] sagêd dhatêng babagan bab tabuhan gôngsa, mindhak wulan malih saya wêwah kacêkapanipun dhatêng bab ngèlmu kaniyagan.
Kathah tiyang nyariyosakên, wêkdal nêpi dalu tiyang wau dipun sumêrêpi wujud punapa, ing supênan utawi wêwentehan, kados ta upaminipun nyumêrêpi tabuh bonang, amasthi tiyang wau ing têmbe badhe baud ambonang. Dipun sumêrêpi kêndhang: inggih badhe baud ngêndhang, makatên sapanunggilanipun sadaya dados sasmitaning panêpèn. Nanging mênggah nyatanipun botên kirang-kirang, ingkang botên dipun sumêrêpi sasmita punapa-punapa, têka inggih sagêd kabul ugi, botên beda kalihan dipun sumêrêpi wêwujudan minôngka sasmita wau, namung sadaya-sadaya punika mawi kaot saundha sabilik-bilik, punika nama sampun kêlimrah. Wontênipun tiyang nêpi kuburan wau, namung tiyang dhusun-dhusun sarta ing salêbêting kitha Surakarta, tiyang lanjon sajawining Surakarta dèrèng nate mirêng wontên.
Antawis gangsalan taun sapriki, sarêng ing Surakarta sampun anggêbyah pakêmpalan ajar nabuh gôngsa, lajêng wontênipun tiyang nêpi ing kuburipun Kyai Cakarma awis-awis sangêt, botên têmtu sabên taun wontên. Kanggenipun ing jaman kamajêngan inggih jaman kaum mudha, bokbilih lampah tirakat, nênêpi sasaminipun, punika kamanah sampun botên laras, langkung-langkung babagan kagunan angudi kalimpadan kados ingkang kasêbut nginggil, saya sampun botên pinanggih ing akal babarpisan dening marojol saking nalar, makatên mênggah pangintên-intên kula piyambak, tumrap kalimrahipun jaman sapunika. Badhe kasambêtan.
Ing nginggil punika gambaripun lare-lare ing Intêrnat Sumur Bandhung ingkang sami tumut lumêbêd ing pakêmpalan padpindêr I.P.O. ingkang dipun pangajêngi dening Tuwan R.A.A. Wiranatakusuma, ingkang bupati ing Bandhung rumiyin, ingkang lênggah ing têngah-têngah.
1. Kangge anjantur. 2. Kangge miwiti ayak-ayakan. 3. Kangge miwiti slêpêgan tuwin sampak. 4. Kangge nyarêngi solahing ringgit. 5. Kangge singgêtaning ginêm tuwin ucap-ucapan, sarta kangge miwiti lan mungkasi ucap-ucapan tuwin ginêm. 6. Kangge têtêgan, inggih punika manawi ngajêngakên wontên kawontênan ingkang sêrêng utawi nêpsu, lan malih kangge salêbêting ada-ada. 7. Kangge mungkasi pathêt. 8. Kangge andhawahakên gêndhing. 9. Kangge nyuwuk ungêling gêndhing, lan kangge nyuwuk sadaya ungêling gôngsa. 10. Kangge nêsêgakên irama. 11. Kangge nyantuni slêpêgan utawi sampak dhatêng ayak-ayakan.
Kasêbut ing 11 bab punika suwantêning pandhodhog utawi pangêpyak kados ing ngandhap punika, katindakakên ing tangan utawi ing suku:
1. Dhug = gêdhug sapisan, utawi: jèg sapisan.
Kangge nginggahakên gêndhing utawi nyantuni slêpêgan dhatêng ayak-ayakan, punapadene kangge nyarêngi gêgêbag sarta solah tingkah ingkang ngagètakên.
2. Dhug sapisan dipun tututi andhodhog kêrêp lajêng arang sawatawis, wujudipun: dhug, dhrug, dhug, dhug, dhug ... dhêru-dhug. Punika kangge anjantur ungêling gôngsa. Kêpyak ugi kados makatên. pungkasanipun kasarêngakên sirêping gôngsa.
3. Dhêrudhug. Kangge singgêtaning ginêm lan pungkasing pathêt, pungkasing ucap-ucapan, lan kangge anjantur ayak-ayakan utawi sampak, kangge nyambêti suwuking ayak-ayakan ingkang tanpa pathêt.
4. Dhuh, dhug, dhug, dhug, dhug (kaping 5 awis) punika kangge miwiti sadaya ayak-ayakan.
5. Dhrug, dhrug, dhrug (kaping 3) kangge miwiti slêpêgan.
6. Dhug, dhug, dhug, dhug, dhug (kaping 5 kêrêp) kangge miwiti sadaya sampak kêrêpan.
7. Dhug, dhug, dhug ... têrus botên kèndêl, nanging lirih, arang rêngkêdipun salampahing kêtêg jantung (pols) kangge sadaya têtêgan.
8. Dhug, dhug, dhug, dhug, dhug (kaping 5 ragi kêrêp) kangge nyuwuk ayak-ayakan.
9. Dhug, dhug, dhug (kaping 3 kêrêp) kangge
punapadene kangge sadaya gêndhing ingkang irama sêsêg, utawi irama lancaran.
11. Dhêrug. Kangge nyarêngi kêthuk, kênong, kêmpul, tumrap ing gêndhing ingkang mèh suwuk. (Dhawah gong).
12. Kêpyak nêsêg manut irama, kangge suwukipun sadaya gêndhing suwuk sêsêgan.
13. Dhug, dhrug, dhug. Kangge miwiti slêpêgan kapinjalan.
a. Nginggahakên gêndhing utawi nyantuni slêpêgan dhatêng ayak-ayakan.
Kêdah gêdhog, sasagêd-sagêd botên kenging kêpyak. Dene bab sanès-sanèsipun ngangge kêpyak ugi gêdhog.
Kêpyak punika, miturut wulangan Radyapustaka, awêwaton palapuranipun satunggiling abdi dalêm niyaga, wiwitipun ngungêlakên wontên ing têngah-têngahing ada-ada astakuswala laras agêng (ing adêgan paseban jawi). Kaol ingkang kados makatên wau ing pamanggih kula, kula sumanggakakên, awit dhalang ing Surakarta ugi nganggèkakên kêpyak sadèrèngipun paseban jawi, upaminipun jêjêran sapisan katamuan Baladewa (kados ta ing lampahan: Irawan Rabi), môngka tanganipun dhalang kalih pisan nyêpêng ringgit, yèn anggêdhog mawi suku suwantênipun awon, dados sok kapêksa migunakakên kêpyak.
Uran-uranipun dhalang punika wontên 5 perangan: 1. pathêt, 2. sêndhon, 3. ada-ada, 4. ngombang, 5. ambarung ungêling gôngsa mawi cakêpan (= pakêcapan).
Pathêtan punika kêdalipun sarèh cêtha (arang rêngkêting kêcap), sêndhon punika kêdalipun kados pathêt, nanging mawi tungtung nglêlêrêm. Ada-ada ungêl-ungêlanipun anjuju, kêdah tungtung ladak utawi sêrêng sawatawis. Lêlagonipun dhalang nguran-urani pathêt, sêndhon ada-ada sapanunggilanipun, punika cengkokipun kêdah maligi swara jalêr, inggih punika: wêdaling napas saking cangkêm sadaya, botên mawi saking irung. Suwantênipun kapara ngêdhung, wêwilêtanipun namung ngangge krêkêling swara, nanging kasampar-sampar kemawon. Cêkakipun sampun ngantos kados swara èstri, utawi botên kados tiyang sindhèn lan gerong, bawa punapadene ura-ura limrah. Prêlunipun supados ngêngrêng, tur inggih punika bakuning dhalang ngêdalakên uran-uran.
Ngombang inggih punika nêmbang tanpa cakêpan, pambêngung.
Ambarung ungêling gôngsa mawi cakêpan, inggih punika ura-ura miturut laguning gêndhing mawi cakêpan. Namung dumunung manawi wontên ing laras alit (= hooge noot), cakêpanipun anjuju.
Ingkang nama pathêt punika sadaya mawi rêbab, gêndèr, gambang, suling, gong, kêndhang. Ingkang nama sêndhon, kados pathêt nanging botên mawi rêbab, trêkadhang mawi kêmpul. Ada-ada namung mawi gêndèr, kêndhang lan gong. Gong, kêndhang, kêmpul tumrap ing nginggil punika panabuhipun wontên ing têlas-têlasan utawi wontên ing têngah-têngahan. Têtêlasaning pathêt sarta sêndhon ingkang dipun gongi utawi dipun kêmpuli punika kawastanan sarayuda.
Pathêt, sêndhon, ada-ada lan ngombang punika tumindakipun (rikat rindhiking lampah), mong-kinêmong kalihan gôngsa, utawi ngangge kalamôngsa, têgêsipun, manawi wanci sampun kaslêpêg, kêdah sarwa rancag, lan kosokwangsulipun.
Katêrangan kawontênaning gangsal bab kasbut ing nginggil kados ing ngandhap punika:
1. Pathêt. 1. nêm agêng, 2. nêm
Tumindaking sadaya wau dalah panganggenipun badhe kapratelakakên ing wingking.
Garèng: Truk, Truk, kowe kuwi pancèn sêmbrana bangêt, ana wong lagi satêngahe ngomong, lagi anu kae têka banjur kok tutup wani bae, nganti aku mak kêlakêp ora bisa ambanjurake omongku. Tujune sing kok
aku dadi marah bêsar têmênan. Saiki tak ambalèni rêmbugane ing ngarêp. Aku kok tansah gumun, sing dadi alêsane bèine sing duwe usul, supaya priyayi sing blanjane kurang saka f 50.- uga mèlu disuda, kuwi kok sabaksabab. mung jalaran rêganing kaprêluane wong mangan wis suda, hla, apa kabutuhane wong urip kuwi mung mangan thok bae. Mêngko rak iya banjur ora ana bedane antarane manungsa karo kewan, manungsa gawene mangan, turu karo siji manèh, kewan, dara upamane, gawene iya mung mangan, turu karo: wag wag wag kêthêkur, kêthêkur ...
Petruk: Wiyah, wiyah, bok aja banjur mlantrang-mlantrang mêngkono, lan kowe rak iya kudu ngèlingi, Kang Garèng, yèn manungsa kuwi saya akèh pamêtune, iya saya akèh kabutuhane.
Garèng: Kuwi aku iya cocog, sanadyan kadhangkala pancène ora prêlu babarpisan, kaya ta: nalikane dadi twèdhê klèrêk upamane, blônja f 45.- wis narima omah cilik, manganggo sarwa prasaja, mangan iya wis cukup anggêre warêg bae, dadi sanadyan mung alawuh: bêsêngèk tempe, jangan lumbu, utawa osèng-osèng kangkung, iya wis kalair unine:
kumis, balônja f 200.- andadak banjur salin salaga bae. Omah karêpe iya kudu gêdhong, panganggone kudu bangsane: gabardhin utawa pêlêmbit, mangan
mêsthi bae ta, yèn kabutuhane banjur sathekruk.
Petruk: Ewasamono iya ora kêna dipaido bangêt-bangêt, jalaran karêpe wong mau rak arêp anglungguhi darajate.
Garèng: Lo, iki pancène rak ora prêlu babarpisan, jalaran pangkat kumis utawa klèrêk kuwi rak pagawean ana ing kantor, thik ora prêlu kudu sêsrawungan karo wong akèh, lan ora prêlu kudu dadi momoking wong akèh, dadi nèk uripe mau digawe kaya wong lumrah bae, iya ora bakal ana wong sing angaru-biru. Seje karo pangkat ing golongan pangrèh praja, sing wis gêdhe blanjane, lo, nèk kiyi banjur arêp anglungguhi drajate, hla, kuwi iya mèmpêr. Jalaran kajaba diwajibake ngêrèh wong-wong sing dadi kukubane, amrih prentahe bisaa diturut, kadhangkala rak kudu kêna kanggo wêdèn-wêdèn: ati-ati, arêp kêtêkan gêndruwo. Nèk dadi wêdana upamane, kok uripe isih nyara juru tulis, nyang bêkêl utawa rundha prabot isih sok krêsa
wêdana kiyi gênah ora kagungan dhuwit, tandhane arêp sês bae mundhut nyang aku. Ing wusana wêdana mau rak banjur bisa ora kajèn.
Petruk: Hara kok banjur seje sing dirêmbug mangkono. Sing dirêmbug saikine kiyi rak usul arêp nyuda blanjaning priyayi sing blônja kurang saka f 50.- ana kok banjur seje parane.
Garèng: Lo, kabèh mau aku rak mung arêp ambuktèkake, yèn sanyatane kaprêluaning wong urip kuwi, iya sing blônja gêdhe utawa sing blônja cilik, pancène mono padha bae, sing blônja sathekruk, iya môngsa ngêntèkna sêga sacêthing, sing blônja saêndhil, kaya-kaya sêga rong piring iya wis cukup. Mung sing dadi pêpasrène uripe, hla kuwi sing beda-beda miturut pamêtune siji-sijining wong. Upamane bae sing pancèn ora duwe, banjur narima mung nganggo suwêng irêng sungu kêbo bae, lo, kuwi iya sok bisa katon: gandês luwês amêrak ati. Sing sugih,
Petruk: Wayah, hla kok banjur kabèh-kabèh ayu mêngkono. Banjur padha bae karo pikiraning wong sing mêngkene kae: nèk ala mêlas, nèk ayu dhêmên.
Garèng: Hla, aja kaliru tômpa, Truk. Anggonku ngomong mangkono mau, mung arêp nuduhake, yèn timbangane wis ana, yaiku: wong sing blônja gêdhe, anggone ngêtokake dhuwit iya akèh, wong sing blônja sathithik, le ngêtokake dhuwit iya saupit. Mung bae emane, ora kabèh kabutuhane uwong kuwi bisa timbang ajêgan, saupama mêngkonoa, kabèh priyayi, ora prêduli sing blônja luwih utawa sing blônja kurang saka f 50.- disuda 10% saka blanjane, aku iya mupakat bae. Mung bae cilakane, [ci...]
[...lakane,] dene sing dadi kabutuhane uwong kuwi ora kabèh ana têtimbangane, kaya ta: nyêkolahake anak bae, apamanèh ing pamulangan luhur, hla kuwi ora prêduli bapakne blônja f 1000.- utawa f 10.- kabèh-kabèh iya kudu ambayar jrèng f 300.-. Ha êmbuh, nèk ana panêmu, yèn anaking wong sing blanjane mung sauprêt, kuwi saturun-turune nganti têkan udhêg-udhêg siwure kudu ora kêna anduwèni blônja luwih saka sing nurunake.
Petruk: Kang Garèng, kowe rak wêruh dhewe, yèn pamulangan luhur kuwi waragade akèh bangêt, mulane pambayarane iya kudu diwatêsi. Hla, nèk pambayarane digawe undha-usuk, upamane bae bapakne blônja f 1000.- ambayar f 300.- nèk balônja f 10.- banjur mung ambayar f 3.- pamulangane luhur rak ora bakal bisa ngadêg lêstari, jalaran ing donya kene kuwi sing bangsane motor-motoran karo sing salawas-lawase ngodhok ajêgan, aliyas jalan kaki, kuwi cacahe tikêl-matikêl akèh sing tunggangane ajêg mung sikil bae.
Garèng: Bab kiyi kowe ora prêlu ngoprès dawa-dawa, sabên wong mêsthi wis ngrêti kabèh, mulane aku iya ora arêp maido babarpisan. Nanging kuwi mau, sanadyan apa-apa wis disuda, rak iya ora disuda, ta, mêngkono uga sewan omah, sewan lampu èlèktris, banyu, lan isih akèh manèh tunggale, sing sanadyan balanjane priyayi-priyayi saikine wis padha dicêngklongi, kabèh mau durung ana niyate arêp padha disudani. Mulane nèk panêmuku, saupama blanjaning para priyayi sing pamêtune kurang
Minggune pisan, sing pancène wêktune ngaso, sok banjur didhawuhi ngladèni panggêdhene, jalaran kêkurangan musuh. Lan kowe aja lali yèn kadhangkala lanang wadon nyambutgawene sok maju barêng, ya kuwi upamane, yèn kawêdanan kagungan gawe apa-apa, lo kuwi dèn ngantène carik sok kudu ambantu panggêdhene ana ing ... dhapur. Hara, hla wong pagaweane mêngkono, blanjane kok ora luwih saka f 40.- dadi saupama blanjane mau ora dipotong, ing sarèhning akèh rêrêgan apa-apa disuda, lo, kuwi tumraping priyayi mau rak jênêng kanugrahan, hara, saikine arêp olèh kabêgjan sathithik bae kok iya wis ana sing arêp manasi. Ning kanggone saiki rêmbuge padha dilèrèni dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Redhaksi Kajawèn nampèni buku nama Boekoe peladjaran bahasa Melajoe 3, anggitanipun Mas Marjana kalihan Radèn Sasrasugônda, satunggal iji
tumrap bôngsa Jawi, bab anjawèkakên basa malayu tuwin kosokwangsulipun. Rêginipun f 0.40.-
Ing bab tumindaking damêl badhe nyuda punggawa, parentah tumindak langkung kêncêng, awit katingalipun tumindaking pangagêng nagari kirang kêncêng. Ing bab punika, kala tanggal 7 Sèptèmbêr Thesaurier - Generaal atas saking dhawuhipun dhirèktur babagan arta praja, sampun adamêl sêrat sêbaran dhatêng para pangagêng, mundhut
kenging gêgayutan rêmbag ing bab punggawa nagari ing bawahipun ingkang botên kaparentah.
Ing salêbêtipun wulan Agustus kapêngkêr, angsal-angsalanipun N.I.S. sadaya wontên f 1.290.000.- kala wulan Agustus taun ingkang kapêngkêr wontên f 1.716.300.-, dados suda f 426.300.-. Wiwit Januari dumugi Agustus taun punika wontên f 8.882.000.- dene taun ingkang sampun wontên f 10.067.527.- dados suda f 1.185.527.-
Wiwit tanggal 12 Juli dumugi tanggal 8 Agustus 1931 ing Indhonesiah gunggungipun tiyang ingkang katrajang sêsakit pès wontên 209. Dene pêpetangan ing taun kapêngkêr ingkang kados makatên wontên 202. Gunggungipun sadaya ing taun punika 2339, ing taun 1930 namung 1928.
Awit saking pambiyantunipun wadana ing Bumiayu, wontên tiyang siti 20 ing
kabar Al Fatha ingkang kawêdalakên ing Mêsir, sampun sawatawis dintên botên tampi. Bab punika komite pêmbela Islam ingkang ugi abonêmèn, pitakèn dhatêng ingkang ngêdalakên,
ingkang sampun wontên ing kantor pos, dipun wangsulakên dhatêng ingkang ngêdalakên.
Pikantuking papriksan ing bab kasangsaran mêsin mabur ing Cililitan.
Pikantuking papriksanipun komisi para ahli, anggènipun mandhap juru nglampahakên, nalika mandhap nyimpang saking margi ingkang lêrês, tuwin botên ningali tôndha dilah, mila lajêng nrajang panggenan ingkang anjalari kasangsaran. Ing bab punika, komisi usul: salajêngipun supados dipun wontêni dilah-dilah mawa warni kiwa têngêning margi, tuwin angindhaki pêpadhang mawi dilah mawa warni tharik-tharik ngantos dumugi papan tôndha pêpadhang.
Kawartosakên, rêdi Krakatao mêntas ambalêdhos malih, inggiling balêdhosanipun wontên 200 mètêr, ing dalunipun katingal mawa latu. Kala tanggal 16 Sèptèmbêr, Tuwan Petrochevsky ahli rêdi latu ingkang mariksa mriku, botên wontên titikipun punapa-punapa, kajawi namung gas anggêmbulêng kados padatan. Ing sapunika tuwan wau bidhal mariksa malih.
Wontên pawartos saking Surabaya, ing sapunika sawêg ngadani rêmbag badhe adêging konggrès Indonesia Raya, ingkang badhe dipun wontênakên ing surabaya. Komite dipun pangajêngi Tuwan Wôndasudirja, prêlu badhe ngangge arta f 2000.-
Ing Javasche Bank Bêtawi mêntas parêpatan kalihan para dhirèkturing bang sanès-sanèsipun, ngrêmbag pulitik tuwin lampahing panggêsangan umum. Lêrês kawontênanipun ing ngriki pinanggih rêkaos, nanging kamanah botên nguwatosakên, dados dèrèng prêlu nindakakên tatanan ingkang langkung saking mêsthi. Wusana ngênthêlakên rêmbag, saupami manggih pakèwêd, bang-bang badhe bantu-binantu murih sagêd mitulungi Indhonesiah.
Saking rekadayanipun pakêmpalan Muhamadiyah pang Batawi, ingkang dipun sayogyani dening pakêmpalan cacah 30 ing Batawi, ngêdêgakên komite ingkang dipun namakakên Comite Penolong Kelaparan. Ingkang dados warga padintênan, pangarsa Tuwan Kartasudarma, panitya I. Tuwan Suryadi, panitya II. Tuwan Harsana, ardana Tuwan Uji. Sapisan, komite ngaturakên panuwun dhatêng sadaya pakêmpalan ingkang sampun sagah têtulung darma awarni uwos, arta tuwin sanès-sanèsipun. Kaping kalih, komite ngajêng-ajêng sangêt, supados pakêmpalan-pakêmpalan ingkang dèrèng malêbêt warga komite wau, kaparênga malêbêt, utawi ambiyantu damêl. Kaping tiga, ngajêng-ajêng supados sintên kemawon ingkang
botên gêgayutan kalihan pakêmpalan, nanging kaparêng ambiyantu, supadosa gayutan rêmbag kalihan ardana, adrès Kramat 97 Papilyun. Ingkang pinanggih ing rêmbag kala parapatanparêpatan. komite tanggal 23 wulan Sèptèmbêr, nyariyosakên miturut raos kamanungsan, tiyang kaluwèn punika botên tumindak ngantu-antu.
Pranatan panyadening lotre, supados botên dipun borong.
Gêgayutan kalihan wontêning sêrêgan ing bab panyadening lotre, dhirèktur justisi sampun sarêmbag kalihan èskomto, tataning panyade: ing salêbêtipun kawan dintên kawitan, èskomto botên kenging nyade langkung 25 lêmbar dhatêng tiyang satunggal, sapisan brês. Ing salajêngipun, salêbêting tigang dintên, satunggalipun tiyang botên kenging tumbas langkung saking 100 lêmbar. Sasampunipun punika kenging sakajêngipun.
ing Ngayogya, sagêd damêl jam ingkang sagêd nêdahakên wanci 3 panggenan, upaminipun badhe nyumêrêpi wanci ing New York, Peiping, Amsterdam, Petrograd, tuwin Melbourne, punika namung kanthi ngingsêr panah alit, sampun sagêd nocogi kados ingkang dipun kajêngakên.
Miturut pawartos ing sêrat-sêrat kabar, benjing ing wulan Oktobêr, ing palistinah wontên konggrès Islam agêng, sadaya golongan bôngsa Islam dipun ulêmi supados ngintunakên wakil, pakêmpalan Islam ing Indhonesiah ugi dipun ulêmi. Pakêmpalan P.S.I.I. badhe ngintunakên wakil Tuwan K.M. Moedzakir sêtudhèn pamulangan luhur Al Azhar ing Mêsir. Ing ngriku badhe wontên rêmbag panduwa ing bab karampungan komisi Polkênbon prakawis Palistinah.
Ing wulan Oktobêr Dr. Peverelli pangagênging golongan pakaryan kasarasan badhe sêsorah wontên Madiun ing bab tumindaking damêl babagan kasarasan, ugi badhe
nêmpuh dhatêng wadya Jêpan ing Kungsuling, ing antawisipun Mukdhên kalihan Arbin. Kawusananing anggènipun nêmpuh wau dèrèng wontên. Makatên ugi ing margi sêpur Mukdhên. Tinsin, badhe tuwuh pêpêrangan agêng. Mêsin mabur Jêpan andhawahi bom ing padhusunanipun bôngsa Tionghwa.
Mosko 23 Sèptèmbêr (K.P.). Litwinoff komisarising babagan sajawining praja Rus, suka sumêrêp dhatêng wêwakil Jêpan, bilih wadya Sopyèt badhe ngalang-alangi ajênging wadya Jêpan, saya malih tumrap ing margi sêpur Chinese Eastern Railway. Bab punika supados kadumugèkakên ing
Syanghai 24 Sèptèmbêr, gêgayutan kalihan bab tindakipun Jêpan ingkang botên dipun cocogi dening bôngsa Tionghwa ingkang nitipakên arta wontên bang Jêpan, artanipun sami dipun têdha wangsul. Makatên ugi golongan kuli botên purun angusungi barang Jêpan.
Syanghai 24 Sèptèmbêr (K.P.). Jêpan gadhah usul badhe rêrêmbagan tumuntên kalihan Tiongkok ing bab Mansuriah. Bab punika dipun duwa dening parentah Nanking. Ministêr babagan arta Tiongkok, suka sumêrêp dhatêng konsul Jêpan ing Mukdhên, rêmbag punika badhe sagêd kalampahan, samôngsa wadya Jêpan sampun sumingkir saking papan ingkang sapunika dipun broki.
Sarèhning cêtha mênggahing isinipun Kajawèn langkung kathah manawi kasêrat mawi sastra Latin, kados wontên prayoginipun manawi ing bagean pêthikan saking sêrat-sêrat kabar sanès kasantunan sastra Latin, punika lugu amung murih isining pakabaran langkung kathah. Dene tumrap bagean sanès-sanèsipun lêstantun mawi sastra Jawi.
Ingkang punika, wêdalipun Kajawèn ngajêng punika, ing bagean pakabaran badhe mawi sastra Latin. Kauningana.
ing samangkin / ing tyas mung sarwa kaduga / tan ana kang dèn ajrihi / eringira mring aji / mung anèng lair tinêmu / malah
panyoba / marang pramèswari aji / nanging datan ngênani / sanggyèng laku ala luput / prandene datan mêndha / malah saya sinung lali /
duka gampil andadi / ing wêkasan kalangkung ing dukanira //
mangkana wahyaning sabda / sira tan pisan ngèngêti / mring luhuring kasatriyan / kêduga sae nglakoni / lir tindaking wong cilik / nora wirang nêrak saru / môngka sira sanyata / sun anggêp dadya pangarsi / mrih nênuntun mring para kawulanira //
balik sira tanpa merang / mring ingsun nora ngèlingi / paksa ngambah ing
wus tan pisan ngatarani / kalamun putra narendra / nulya manggon ing asêpi / nèng padhukuhan alit / ing Ruhuna aranipun / wusing têntrêm katara / titik darahing aluwih /
kanthèni / kang nawala wados / mrih kalakon sagêda kature / maring garwa Nata Kaelani / lakuning wêwadi / arêmit kalangkung //
dene ingkang nawala winadi / cinitra sang anom / nanging datan tinrapan asmane / miwah tanpa dèn tapak astani / dadya samar yêkti / tan gampang dinumuk //
mung wanguning kang sastra ngêplêki / lan sêratan kaot / yèku kadi sêratan gurune / sang awiku kang mulang nèng puri / ing warna wus sami / angèl
nulya budhal ngusap padèng gusti / lakunira alon / sarwa sarèh kadi tan ginawe / singa mulat katarik ing ati / angira sayêkti / pandhita linangkung //
lampahira sang apindha rêsi / dahat ing wigatos / mung ing sêmu lir
jroning kadhaton / mung ambawur ing sasêkecane parandene tan pisan katitik / malah angrahabi / woh rêsêping
supadmi / katon dahat asih / maring para wiku //
wagugên ing tyas kang ambêg juti / ing tyas sêmu keron / dening antuk daya kotamane / garwa nata
taun Be ôngka 1832, taun Hijrah 1320.
Salêbêtipun wulan Dulkangidah taun Be punika wontên têtiga
saenipun kangge damêl pawon sarta masjid, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad rijêki.
2. Dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 6 wuku Prangbakat, dewa Guru wurungkung dadi, sêngkaning srigati aras kêmbang, sumur sinaba, rakamipun dhawah dêmang kandhuruan, saenipun kangge ngêdêgakên gêdhogan sarta pawon, sangatipun wiwit jam 1.13 mênut dumugi jam 3.36 mênut Yusup wilujêng.
3. Dintên Ngahad Wage tanggal kaping 24 wuku Wayang dewa Lodra wurungkung dadi, satriya wibawa lampahing angin, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge sabarang, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Dulkangidah wau mênawi kangge ngêdêgakên griya sae, watakipun kathah rijêkinipun, [ri...]
[...jêkinipun,] mênawi kangge alih-alihan griya watakipun dipun sihi ing tiyang, nanging pangalihipun botên kenging mangetan, mênawi kangge salakirabi ragi kasirik, winastan kapit kutbah, makatên malih wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, inggih ugi awon, watakipun bilih sampun gadhah anak asring pisahan.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ingkang tanggal kaping 24 wau salêbêtipun sadintên sadalu botên
Mênggah pratelanipun dhawahing tanggap warsa, dintên pitu utawi dintên gangsal wau, inggih punika tanggal kapisaning môngsa kartika utawi môngsa kasa sadaya, yèn sanèsipun ing môngsa kartika utawi môngsa kasa, dhawahipun ing tanggal pisan, lampahipun ing ngandhap punika:
Ingkang kaetang rumiyin lampahing dintên pitu dhawah ing tanggal pisan, punika sabên môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur
30 dintên, dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 2, têgêsipun majêng kalih dintên, dados tumapak tigang dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Rêbo, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dados dhawah Jumungah, kados makatên ing salajêngipun. Yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur 31dintên, dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 3, têgêsipun majêng tigang dintên, dados tumapak kawan dintên, upami môngsa ingkang wau tanggalipun ing dintên Jumungah, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dados dhawah Sênèn, kados makatên ing salajêngipun, sanadyan môngsa ingkang mawi dirga inggih makatên lampahipun.
Wondèntên lampahing dintên gangsal dhawahipun ing tanggal pisan, punika sabên môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur 30 dintên, dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak botên wêwah, têgêsipun sami kalihan tanggaling môngsa ingkang kapêngkêr, upami môngsa ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Paing, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak inggih dhawah Paing, kados makatên ing salajêngipun, sanadyan môngsa ingkang mawi dirga inggih makatên lampahipun. Yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur 31 dintên, dhawah
tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 1, têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Paing, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dhawah Pon, kados makatên ing salajêngipun, sanadyan môngsa ingkang mawi dirga inggih makatên lampahipun.
Mênggah sêsêrêpanipun lampahing dintên dhawahing tanggal môngsa wau, pratelanipun satunggal-tunggal sami katata ing pratôngka, saptawaranipun akalihan pôncawaranipun sami kaetang piyambak- piyambak, pangetangipun makatên, pratangkaning taun kakumpulakên kalihan pratangkaning môngsa ingkang kinarsan, saptawara sami saptawara, pôncawara sami pôncawara, kumpuling saptawara yèn langkung saking pitu kabucala pitu, kumpuling pôncawara yèn langkung saking gangsal kabucala gangsal, lajêng kaetang saking bêbukanipun purwaning taun kados ing ngandhap punika:
Awit ing taun 1 dumugi 60 taun, saptawaranipun kaetang saking Rêbo, pôncawaranipun saking Paing.
Yèn awit taun 61 dumugi 120 taun saptawaranipun kaetang saking Sênèn, pôncawaranipun [pôncawara...]
Yèn awit ing taun 121 dumugi 180 taun, saptawaranipun kaetang saking Sêtu, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Yèn awit ing taun 181 dumugi 240 taun, saptawaranipun kaetang saking Kêmis, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Yèn awit ing taun 241 dumugi 300 taun, saptawaranipun kaetang saking Salasa, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Yèn awit ing taun 301 dumugi 360 taun, saptawaranipun kaetang saking Ngahad, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Yèn awit ing taun 361 dumugi 420 taun, saptawaranipun kaetang saking Jumungah, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Sarêng awit ing taun 421 dumugi 480 taun, pangetangipun sami kalihan kala awit ing taun 1 dumugi 60 taun ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, saptawaranipun wangsul kaetang saking Rêbo, pôncaparanipunpôncawaranipun. kaetang saking Paing, kados makatên ing salajêngipun sabên 420 taun, bêbukanipun [bê...]
[...bukanipun] purwaning taun, ingkang badhe tumapak wangsul malih pangetanging saptawara saking Rêbo, pangetanging pôncawara saking Paing, kaetang dumuginipun ing taun subakarti angkaning warsa punika 1730 ingkang dados bêbuka purwaning taun, saptawaranipun angetang saking Rêbo, pôncawaranipun angetang saking Paing.
Wondèntên sêrêping pangetangipun makatên, ing taun subakarti ôngka 1730 punika kabucal 1680 dados kantun 50 anuju taun subakarti punika, dhawahing bêbuka purwaning taun, saptawaranipun angetang saking Rêbo, pôncawaranipun angetang saking Paing, ing salajêngipun ngantos dumugi ing taun rudraksa ôngka 1740 kumpulipun ing pratôngka taksih angetang saking Rêbo Paing, ing ngandhap punika pratelanipun pranataning pratôngka sadaya.
(Sambêtipun ôngka IX kaca 417 taun III)
Wontên nonah umur 18 taun nandhang sakit mripat laminipun sampun 5 taun, sarta sampun madal sakathahing jêjampi. Dene ingkang anjalari sakitipun maripat wau têtuwuhaning sêsakit ingkang wontên salêbêting padharan, ingkang sampun dados sêsakit salêbêting paru-parunipun. Sarêng dipun jampèni adus rêndhêman padharan sarta adus soroting srêngenge, botên watawis lami sêsakitipun lajêng saras, punapadene lampahing kêmahipun ugi lajêng pulih kados kodratipun.
Bab 4. Sakit abuh sangandhaping kuping, sarta kupingipun tansah kêmirêng swara: nging-nging
Wontên nonah sakit abuh sangandhaping kupingipun ingkang kiwa, laminipun sampun 3 taun, sarta tansah kêmirêng swara nging-nging salêbêting kupingipun, dene sêsakitipun ingkang makatên punika sampun madal sakathahing jêjampi, nanging sarêng anglampahi adus rêndhêman murad,
tuwin miturut wêwalêr sarta nênêdha punapa ingkang dados piwulangipun Tuwan Kihnê, swara ingkang bênginging lajêng ical, watawis 50 dintên, abuh ing ngandhap kuping punika ugi lajêng ical.
Bab 5. Sakit korèng wontên ing rai
Tuwan H. sampun pintên-pintên taun sakit korèngên rainipun, ngantos thukuling jenggotipun botên sagêd waradin, rainipun abrit, korèngipun basisik, satêmah damêl gêgipun tiyang ingkang sumêrêp dhatêng piyambakipun. Tuwan H. wau lajêng anglampahi adus rêndhêman murad, sadintên kaping 2 utawi kaping 3 sarta adus tangas badan sakojur kaping 2 ing dalêm 7 dintên. Salêbêtipun 5 wulan, korèngipun lajêng saras babarpisan, tuwin sêsakitipun ingkang wontên salêbêting bokong, inggih punika ingkang nuwuhakên sakitipun korèng, ugi lajêng sagêd ical.
Bab 6. Sakit pêkung (Kanker?)
Tuwan F. ing kitha Lipsih umur 43 taun, anandhang sêsakit wontên salêbêting gulunipun, sampun pintên-pintên dhoktêr ingkang dipun dhatêngakên kapurih anjampèni [anjampè...]
[...ni] sêsakipunsêsakitipun. wau, ananging para dhoktêr sami kemawon anggènipun mastani sêsakitipun Tuwan F punika sakit kankêr kanker dene jampinipun namung kêdah dipun bêdhèl, awit bokmênawi saya mindhak agêngipun.
Sarèhning Tuwan F botên purun dipun bêdhèl, dados lajêng nyuwun tulung dhatêng Tuwan Kihnê, dipun aturi anjampèni sêsakitipun, lajêng kapurih jampèni adus rêndhêman murad, sarta salêbêtipun jêjampi wau botên kenging nêdha punapa-punapa, kajawi roti kalihan wowohan kemawon, watawis 7 dintên, sakitipun sampun kathah mayaripun, sarêng angsal 21 dintên, lajêng saras babarpisan.
Bab 7. Sakit limpah, utawi ati Lever sariawan usus? Suku tansah kringêtên sarta sêsakit ing wadhuk
Wontên tuwan-tuwan Walandi sampun lami dipun lud ing sêsakit sariawan usus, sarta sakit limpa rêkaos sangêt, punapa malih sukunipun tansah karingêtên, sarta sakathahing têtêdhan ingkang katêdha dumugining wadhuk kirang ajuripun, jalaran wadhukipun kenging sêsakit. Ananging sarêng anglampahi adus rêndhêman murad sadintên kaping 2 angsal 2 wulan, sêsakitipun lajêng saras babarpisan.
Bab 8. Sakit salêbêtipun utêk, tuwin sakit gulu
Wontên rare èstri umur 13 taun, sampun atêtaunan anggènipun sakit sirah (ngêlu) sarta gulunipun kiwa têngên sami pating parongkol. Mênggah sêsakitipun wau sampun kathah para dhoktêr ingkang anjampèni, nanging botên wontên titigipun, wusana sarêng nglampahi adus rêndhêman padharan tuwin rêndhêman murad, miturut dhawuhipun Tuwan Kihnê, watawis 8 dintên, sakitipun sirah sampun mantun, dene sakitipun gulu ingkang pating prongkol, saking sakêdhik inggih sagêd mantun ugi, sabên mindhak dintên, pating prongkolipun wau saya katingal alit, sarêng angsal 40 dintên sêsakitipun lajêng saras babarpisan, sarta badanipun sêgêr malih pulih kados ing nguni-uni. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka IX kaca 422, taun III)
Sênthonging tiyang manak kêdah kadekekan patilêman ingkang wiyar, murih santuning hawa sagêd enggal, punapa malih [ma...]
[...lih] jarambahipun tingkas, padhang sarta sampun cêlak radinan, jandhelanipun mawi katutupan kalambu ingkang kandêl, supados nulak hawa asrêp, kautamèn mênawi wontên sênthong jèjèr kalih, sênthong ingkang satunggal kangge sasampuning manak, saupami namung satunggal, patilêmanipun kaselehan kalih, ingkang satunggal patilêmaning êmbok, satunggalipun kangge êmban sarta bayi ingkang sawêg lair, tiyang sanès botên kenging tumut tilêm panggenan ngriku, punapa malih ing sênthongipun tiyang manak, dene isèn-isèning sênthong, lêmari wadhah sandhangan 1, meja pasuryan 1, meja limrah 1, sarta kursi malêm 1, wah malih wadhah sêsukêr Ondersteek pirantos ambêbucal, ingkang badhenipun timah krult andhap sarta kowah isi toya.
Kasur ingkang kangge manak, sampun kandêl sampun lêmês, prayogi mawi kasur kapal, sarta ingkang mawi springveer sarta katutupana pêrlak ingkang botên sagêd tambas dening toya, lèmèkipun sinjang sprij bantal sampun kandêl-kandêl, bilih patilêman alit mapanipun tilêm miring, suku kêdah katumpangakên ing palanging
sanèsipun. Patilêman sampun kapèpètakên ing tembok utawi gêbyog, ingkang manak sampun ngantos kenging sabab punapa-punapa, saupami tiyang têtulung sagêd mêdal saking kiwa têngên. Panggenan ingkang dipun tilêmi sasampunipun
godhong varen ingkang garing warninipun kados pakis kawat, bilih bantalipun êmpuk sirahipun bayi amblês, lèmèk sinjang ingkang kandêl, amurih sampun kenging asrêp, dene sêkar-sêkar ingkang mawa gônda sumêgrag, utawi kucing, sêgawon, lare-lare sarta para èstri ingkang rêmên ngêcuwis, punika botên kenging kacêlakakên ing sênthongipun tiyang manak, dene ingkang kenging wontên ing sênthong 1 ingkang manak, 2. dhukun, 3. êmban utawi inya, 4. bojonipun, 5. êmbok sarta sadhèrèkipun. Nalika nyakiti jabang bayi badhe lalirlair. rema kaklabang dados kalih sarta sumèlèh ing gêgêr, sadaya sandhangan kauculan, namung kantun sayak utawi rangkêpan kemawon, rasukan kêkancing ing dom bundhêl, bilih karaos asrêp prayogi mawi mojah, bilih padharan kraos sakit [sa...]
[...kit] sangêt lajêng kèngkènana ngundang dhukun, nanging sampun angundang inya, awit caranipun ing nagari Walandi anggumunakên, punapa gunanipun têka angundang inya kapurih nulungi tiyang manak, môngka damêlipun inya namung angêdusi sarta mênganggèni bayi, utawi anêsêpi, kenging punapa botên nêdha tulung dhatêng êmbok, bok ayu sarta mitranipun èstri sasaminipun, punika pancèn angodhêngakên, awit kalimrahanipun ingkang dados inya tiyang sudra wah botên angsal piwulang, wêwatêkanipun anyalênèh, namung ngangge kajêngipun piyambak, dene ingkang jalêr juru pambujuk, inya tuwin êmban punika ngantos wêwulanan dados rencangipun tiyang manak, ingkang manak wau bilih botên sakit, prayogi adus, sadintên kaping kalih, dene bayi kenging dipun opèni êmbok utawi sadhèrèking tiyang sêpuhipun ingkang manak, bilih ingkang sanak wau sakit agundanga dhatêng tiyang èstri ingkang sagêd angladosi tiyang sakit, ingkang sugih kawruh sarta ingkang angsal piwulang.
Bilih anggènipun nyakiti badhe manak sangsaya sangêt, lajêng amapana ing patilêman, sarta kengkenan angundang dhukun, ing ngajêng sampun kapratelakakên ing salêbêtipun 7 dintên ingkang wêkasan kanthongan bayi mudhun dados [da...]
[...dos] alit, têtelanipun amêngkêrêt, mênawi mangkêrêtipun botên patos sakit, sanadyan karaos malih êlêt sawatawis lami, punika kasêbut nyakiti wiwitan, utawi nyasmitani yèn badhe gadhah bayi. Sêsêbutan anyakiti wau botên cocog kalihan kanyataanipun, awit mênawi kanthongan bayi mangkêrêt botên tamtu karaos sakit, sawênèh wontên èstri gadhah anak botên nyakiti, ananging kanthongan bayi ugi mangkêrêt, tarkadhang wontên ingkang nyakiti sakalangkung sangêt, kanthongan bayi namung sawatawis mangkêrêtipun, ingkang sampun kalimrah ing akathah, bilih sakitipun sangêt tamtu kanthonganing bayi mangkêrêtipun inggih sangêt, awit lairing bayi jalaran saking kanthonganipun, dene mangkêrêting kanthongan botên saking kasêdya, bilih sampun mangsanipusmangsanipun. mangkêrêt piyambak, ingkang makatên wau ngantos samangke dèrèng wontên tiyang ingkang sagêd anggêlarakên sababipun, kajawi namung kapantogakên dhatêng padatan, inggih punika bilih bayi badhe lair, kanthonganing bayi sampun mêsthi wiwit amangkêrêt. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun ôngka IX kaca 408, taun III.
Tiyang ing pulo Bawean punika amêrlokakên sangêt damêl griya alit wontên sangajênging griyanipun, kawangun kadosdene griya lumbung ingkang botên dipun gêdhègi, griya wau dipun wastani: dhurung. Dhurung punika panggenanipun tiyang èstri nyambut damêl nênun, nganam gêlaran, nyulam utawi andondomi. Ing sabên dalu wiwit jam 8 dumugi jam 12 lare èstri ingkang sampun akil balèg, kapurih nyambut damêl wontên ing dhurung, dipun kanthèni tiyang èstri sêpuh satunggal, ingkang dipun wastani: mak ênang, utawi tuwa-tuwa, punapa malih lare èstri wau mawi dipun anggèn-anggèni sarwa sae, awit anggènipun nyambut damêl wau namung kadamêl samudana kemawon, sayêktosipun kagêlarakên supados tumuntêna pikantuk jodho, awit sadangunipun prawan wau nyambut damêl, wontên jêjaka sami dhatêng, panganggenipun ugi sarwa sae, gêgujêngan kalihan mak ênang, saha anjawat dhatêng prawan wau, bilih sampun sawatawis dangu, lajêng pindhah ing dhurung sanèsipun, dene ing dhurung ingkang katilar gêntos kadhatêngan jêjaka sanès, patrapipun botên sanès kalihan ingkang kasêbut ing nginggil nau,wau. bilih
wontên salah satunggalipun prawan ingkang dipun siri ing jaka sarta kapadhan sih, jaka wau sabên dalu ajêg dhatêngipun, saha sabên Jumungah prawan kalihan jaka punika sami sajarah dhatêng kuburing lêluhur utawi sanak sadhèrèkipun, saking jalêr utawi saking èstri, utawi sajarah dhatêng panggenan sanès, kados ta: dhatêng dhusun-dhusun, utawi dhatêng ing rawa-rawa sapanunggilanipun, mawi dipun iringakên ing tiyang jalêr èstri sawatawis. Sajarah ingkang makatên punika dipun wastani: mêmedhang. Sadangunipun mêmedhang, têtêdhan punapa kemawon ingkang dipun kajêngakên dhatêng prawan wau, kados ta: pisang, rosan, nôngka, timun, saha sanès- sanèsipun, sanadyan awisa rêginipun, jaka wau kêdah numbasakên, sawangsulipun saking mêmedhang, sadaya tiyang ingkang ngiringakên sami tampi panduman têtêdhan wau.
Mênawi kalêrês ing dintên agêng, inggih punika ing wulan Siyam, jaka wau angintuni: sêkar, klapa, wowohan, kajêng obong saha sanès-sanèsipun, dene larenipun èstri ugi lajêng malês ngintuni panganggenipun tiyang jalêr, kados ta: sarung, kathok, sêpatu, cênela, ikêt, rasukan kanthi satunggal cupu isi lisah wangi, pupur, sêkar saha sanès-sanèsipun. Ing
wulanipun Bêsar cupu wau kawangsulakên dhatêng lare èstri isinipun kalintu yatra
punika dipun wastani: pasang pamogih, bilih kalih-kalihipun sampun sami condhong kadosdene ingkang sampun kawrat ing nginggil wau, larenipun jalêr sabên dalu tansah anênggani anggènipun prawan wau nyambut damêl wontên ing dhurung, saha dipun sadhiyani patilêman wontên ing griyanipun lare èstri. Bilih anggènipun makatên wau sampun sawatawis lami, jaka punika lajêng sanjang dhatêng tiyang sêpuhipun, supados dipun lamarna dhatêng prawan wau. Bapakipun lare jalêr dhatêng ing griyaning tiyang sêpuhipun lare èstri kanthi lurahipun kampung, saha gadhah panêmbung, bilih anakipun badhe kapêndhêt mantu. Lampah punika dipun wastani: mêrasan tuwa, utawi mêmasang tuwa-tuwa. Sasampunipun sarêmbag, lajêng kapacangakên, saha prawan wau sampun botên kenging nyambut damêl wontên ing dhurung, kêdah wontên ing griya, ugi taksih dipun tênggani dening mak ênangipun, punapa malih bilih wontên jaka [ja...]
[...ka] sanèsipun dhatêng, botên katampèn, botên watawis lami, tiyang sêpuhipun lare lêrjalêr. dhatêng malih, ugi kalihan lurahipun kampung, namtokakên dintên ijab panggihipun, kalêrês ing dintên nikahipun, pangantèn jalêr dipun arak dhatêng masjid, pêrlu nikah, sabibaripun nikah lajêng wangsul dhatêng griyanipun piyambak, ing dintên punika ugi, badhe pangantèn èstri kapurih ngaos kataman Kuran, wontên ing ngajêngipun tiyang kathah. Dene tamu-tamu ingkang sami dhatêng, satunggal-tunggalipun ambêkta sêkul satalam, ulam saha têtêdhan sanès-sanèsipun, dipun wastani: tulung. Saking kathahipun tiyang ingkang tulung, ingkang gadhah damêl ngantos botên angwontênakên pisêgah, saha botên olah-olah piyambak, sabab ingkang makatên wau tumrapipun tiyang Bawean pancèn sampun limrah. Sanadyana gadhah damêl sanès-sanèsipun, bêbêktanipun tiyang ingkang sami tulung, ugi kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil wau, minôngka pasumbangipun, sadangunipun pangantèn èstri wau maos Kuran, ing sangajêngipun dipun sukani talam suwung, têtiyang ingkang sami dhatêng tulung, lajêng gêntos-gêntos sami nyukani yatra kasèlèhakên ing talam wau, wontên ingkang sakêthip, satêngah rupiyah utawi langkung.
Dene ingkang kêdah nyukani kathah, inggih punika warisipun pangantèn jalêr. Bilih sampun rampung anggènipun maos kataman, yatra lajêng dipun pêndhêt, gunggungipun ngantos wontên satus rupiyah utawi langkung, wontên ugi ingkang namung pikantuk 50 utawi 60 rupiyah.
Ing dintên punika wanci jam gangsal sontên, pangantèn jalêr numpak kapal dipun arak malih sarana ungêl-ungêlan trêbang, dhatêng panggenanipun pangantèn èstri (ing jaman rumiyin sangajêngipun pangantèn mawi dipun jajari lare-lare èstri, ingkang sami mangangge sarwa sae sapunika botên), sadumuginipun ing ngriku, pangantèn jalêr lajêng kalênggahakên jèjèr kalihan pangantèn èstri dipun lêt-lêti mak ênangipun (lênggah ingkang makatên punika dipun wastani naik puwadhe utawi naik pêlaminan) kadugi anggènipun lênggah satêngah jam dangunipun, pangantèn jalêr èstri saha mak ênang kalêbêtakên ing sênthong. Wiwit punika ngantos
akathah, kados ingkang sampun. Wêkdal punika ing ngriku anggiyarakên têtingalan, main utawi gosok biolah saha dipun jogèdi gêntos-gêntos. [gêntos-gê...]
Kajawi saking punika wontên malih caranipun tiyang salakirabi dipun wastani: buru tataban, inggih punika upami jaka kalihan prawan wau sampun sami rêmênipun, ananging tiyang sêpuhipun lare èstri botên rêmên dhatêng larenipun jalêr, ing wanci dalu prawan wau kabêkta kesah, enjingipun lajêng sami dhatêng pangulon, pêrlu nikahan, salajêngipun kabêkta mantuk, têtêp dados bojonipun. Taksih wontên sambêtipun.
Prawirawiyata. Abdi dalêm juru sêrat II kabupatèn pulisi Surakarta.
Candhakipun Sasadara ôngka IX kaca 433, taun III.
Lumah ingkang winatêsan ing garis kêncêng sakawan, pojokipun inggih sakawan, punika kawastanan lumah mojok sakawan, ingkang watês saha pojokipun langkung saking samantên, kawastanan lumah mojok kathah.
Lumah mojok sakawan punika wangunipun warni-warni.
a. Gambar ôngka 8 punika pasagi jêjêg, sisihipun sakawan pisan sami panjangipun, pojokipun sadaya sikon.
Mênawi badhe angetang jêmbaripun, 1 ukuran pasagi X alang X ujuripun. Ing sarèhning pasagi jêjêg makatên alang ujuripun sami kemawon, mênawi badhe angetang jêmbaripun, cêkap angukur sisihipun satunggil kemawon, upami kapanggih 4 M dados jêmbaripun = 1M2 (1 mètêr pasagi) X 4 X 4 = 1M2 X 16 = 16M2, mênawi
sami panjangipun, ngalih-ngalih sami bênggangipun, pojokipun kalih pasang, sapasang-pasangipun [sapasang-...]
[...pasangipun] ajêng-ajêngan, sarta sami agêngipun.
Sisihipun salah satunggil kawastanan dhasar, kados ta: AB garisipun gantung saking garis ingkang ajêng-ajêngan kalihan dhasar: dhatêng dhasar utawi dhatêng sambêtanipun, kawastanan inggilipun, inggih punika garis CD jêmbaripun = 1 ukuran pasagi X dhasar X inggilipun (1 ukuran pasagi X AB X CD) upami dhasar AB kapanggih 4 M inggilipun CD kapanggih 3M dados jêmbaripun = 1M2 X 4 X 3 = 1M2 X 12 = 12 M2.
Kenging ugi kaupadosan jêmbaripun botên ngangge wêwaton makatên, inggih punika: 1 ukuran pasagi katangkarakên kaping dhiagonalipun kalih pisan, tangkaranipun lajêng kapalih.
Ingkang kawastanan dhiagonal makatên, garis kêncêng ingkang nyambêt pojok kêkalih ingkang ajêng -ajêngan (ingkang dunungipun botên nunggil sagaris): ingatasipun pasagi peyok ing gambar ôngka 9 wau, dhiagonalipun inggih AC kalihan BE jêmbaripun =
Gambar ôngka 10 punika pasagi panjang, sisihipun sakawan (kalih pasang) sapasang-pasangipun sami lampahipun, punapadene sami panjangipun (AB = CD, AD = BC) pokijopunpojokipun. sakawan pisan sikon, jêmbaripun pasagi panjang
punika gambaripun pasagi panjang peyok (Paralellograam). Sisihipun kalih pasang, sapasang-pasangipun sami bênggangipun, sarta inggih sami panjangipun [panjangipu...]
[...n] (AD = BC, AB = CD). Pojokipun inggih kalih pasang, ingkang sapasang lancip ingkang sapasang têmpak, sarta sapasang-pasangipun sami ajêng-ajêngan tuwin sami agêngipun.
Sisihipun salah satunggil kangge dhasar. Garis sipat gantung saking garis ingkang ajêng-ajêngan kalihan dhasar: dhatêng dhasar utawi sambêtanipun, inggih punika inggilipun.
Jêmbaripun Paralellograam punika = I ukuran pasagi X dhasar X inggilipun.
Mênawi dhasaripun AD, inggilipun CE. Upami AD ukuranipun kapanggih 6 M, CE kapanggih 2M, dados jêmbaripun = 1M2 X 6 X 2 = 1M2 X 12 = 12 M2 .
Mênawi garis CD ingkang kangge dhasar, inggilipun AF. Upami CD kapanggih 3M, AF kapanggih 4M, dados jêmbaripun 1M2 X 3 X 4 = 1 M2 X 12 = 12 M2 .
e. Mênggah ingkang kawastanan trapesium punika inggih lumah mojok sakawan, garisipun ingkang kalih sami bênggangipun, ingkang kalih botên, kawastanan sukunipun.
Kaimpun dening M. Martadiharja. Mantri guru ing Bagi.
(Sambêtipun ôngka IX kaca 438, taun III)
Ing tanah Jawi wontênipun ngabotohan punika, awit saking bôngsa Cina, kados ta: lyanpo, pèi, goki, samkyok, guwaha sapanunggilanipun.
Inggih sampun kala jaman rumiyin, bôngsa Jawi kêmpalan ngabotohan, mawi kêrtu dêdamêlan saking nagari Cina, tuwin bôngsa Jawi kala jaman rumiyin nganggit satunggaling ngabotohan, ing têmbung Jawi winastan: kowah, punika saking botên sagêd anamakakên kemawon, namung kapêndhêtakên namaning ngabotohan ingkang winastan: guwaha wau, ananging namung kaungêlakên pucukipun kemawon, inggih punika: guwah, lajêng dados: kowah, dumugi jaman sapunika.
Guwah, punika têgêsipun: ningali, nonton.
Rêtna Dumilah 7 Januari 1896 ôngka 2 panganggone pating galêbyar,
Wiji sêmôngka dipun kum ing toya apu, lajêng dipun godhog kalihan toya sarêm, sasampuning êsat lajêng dipun pe ngantos garing, winastan: kwaci.
Têtiyang Cina mênawi damêl pasamuan bujana, kêdah mawi khwaci (ananging samangke wondênwontên. ingkang botên mawi), kasisil kalihan para tamunipun ing sadanguning bujana wau.
Têtiyang Jawi wontên ingkang niru damêl tuwin sade khwaci wau, ananging têmbungipun kaulur dados kuwaci.
Têtiyang Jawi manawi sade kuwaci, anggènipun tawa ing urut margi, swaranipun dipun sêrokakên: ci! ku wa ci! Ananging kawon galur kalihan tiyang sade kacang Ngarab, swaranipun makatên: ka cang Nga ra b ! gorengan panas! gurih-gurih. (ing tanggal kaping 3 Dhesèmbêr 1885 ing Surakarta, awitipun wontên tiyang sade kacang Ngarab).
Sang Prabu Tongdaicong, kala timuripun anama Lisibin§ Têmbung: sibin: punika wancahipun têmbung: cèsi anbin:¶Cè têgêsipun têtulung, driyah¶Si têgêsipun dunya¶An: têgêsipun slamêt, têntrêm¶Bin: têgêsipun kawula.¶Têrangipun, atêtulung sarta driyah ing dunya ambarkahi slamêt tuwin nêmtrêmakên kawulanipun. ingkang jumênêng nata ing taun Mêsèhi 627-649 ing satunggaling dintên pêpatihipun anama Tajihwe: ajal.
Ing sapêngkêring ajalipun pêpatih wau, sang prabu dhahar sêmôngka, andadosakên singkêling galih awit kèmutan pêpatihipun, sang prabu lajêng paring
dumugi samangke kula têtiyang Cina mênawi angsung dhahar lêluhuripun, mawi sajèn sêmôngka.
Satunggaling abrag pawon ing nagari Cina, anaman [anama...]
[...n] dêling mawi blêngkêr, nam-namanipun alus, pirantos kangge ngirigi bumbu-bumbu, tuwin sanès-sanèsipun, winastan: kalo.
Têtiyang Jawi sanadyan sampun gadhah abrag ingkang winastan: irig = kalo, ananging tumut ngangge têmbung kalo wau, lêstantun winastan kalo: kangge nyaring santên kalapa, tuwin sanès-sanèsipun.
Awit tanggal kaping 5 wulan Mulud taun Wawu, ôngka 1825 (26 Ogustus 1895) amarêngi ungêlipun kagungan dalêm gôngsa sakatèn, ing alun-alun wontên tiyang Jawi sade blèg dhapuripun pasagi,
jampi cêkokipun lare, punika ing têmbung Jawi winastan: kalo pajamon.
Mênawi badhe damêl tempe kadhêle, punika patrapipun makatên:
Amêndhêta kadhêle kathahipun sapintên anggèning badhe damêl tempe, lajêng kawadhahan ing pangaron kaêkum ing toya, mênawi sampun mêdhodhok lajêng kagodhog, mênawi sampun matêng kaêntas lajêng kawadhahan ing tampah saha tambir supados asrêp, mênawi sampun asrêp lajêng kaplècèt kulitipun ingkang ngantos rêsik. Patraping pamlècèt mênawi sakêdhik kawadhahan [ka...]
[...wadhahan] ing tenggok tuwin tompo lajêng kawênyêd ing tangan kêkalih, mênawi sampun katingal kathah ingkang pêthak lajêng kaêsok ing pangaron ingkang isi toya, tamtu kalêcining kadhêle lajêng kumambang, nuntên kaserokana ing kalo, mênawi kadhêlenipun kathah kawadhahan ing sênik lajêng kailês (kaidak-idak ing suku) dene pamêndhêting kalêci sami kados kasêbut ing nginggil. Sasampuning kaplècèt lajêng kaêkum ing toya malih sadintên. Mênawi sampun ngasêm lajêng kagodhog, ananging toyanipun ingkang dipun angge ngêkum wau sampun ngantos dipun santuni, amargi mênawi dipun santuni asring botên sagêd dados. Dene panggodhogipun namung saumobing toya kemawon, ingkang dipun wastani ngasêm punika toya ingkang dipun angge ngêkum wau muruh, mênawi sampun umob lajêng kaêntas kaêlèr ing tampah supados enggal asrêp, lajêng dipun lanjari, dene ingkang dipun wastani lanjar wau kalapruting tempe ingkang taksih wontên ing godhong tilas buntêl tempe, kagosokakên ing kalaprutaning tempe wau ngantos têlas, dipun lanjari punika saupami tape dipun ragèni, mênawi sampun dipun lanjari lajêng dipun buntêli ing godhong katangsulan ing mêrang, mênawi sampun rampung anggènipun buntêli lajêng kasèlèhna ing ngambèn, sadintên tamtu sampun dados tempe.
Sangking kawula dalêm pamagang gumadhuh ing kabupatèn Ngimagiri,
1. Pawarsakan ... blz 4442. Dintên sae ... blz 4453. Cakrawarti ... blz 4464. Tirta usada ... blz 4535. Padhukunan
KANGGE ANCER = ANCER SERAT BAOESASTRA DJAWI = WLANDI KARANGANIPUN DR. TH. PIGEAUD ING NGAYOGYAKARTA
KABANTU C. S. HARDJASOEDARMA J. CHR. POEJASOEDIRO
INGKANG KANGGE ANCER = -ANCER SERAT BAOESASTRA DJAWI = WLANDI KARANGANIPUN DR. TH. PIGEAUD ING NGAYOGYAKARTA
KAECAP ING PANGECAPAN J. B. WOLTERS'
Sêrat Bausastra Jawi sampun sawatawis dangu sami kabêtahakên ingakathah, langkung-langkung para guru ing pamulangan ingkang sami nindakakên ayahan nyêrêp-nyêrêpakên lênggah-sèlèhing têtêmbungan tuwin basa Jawi dhatêng momonganipun. Ngèngêti kabêtahaning ngakathah wau, punapa dene margi saking kêdêrêng ing sêkunging manah badhe tumut urun-urun mêpakakên prabot pamarsudining basa Jawi, botên ketang rêkaos dening sarwa cupêt ing samudayanipun, kula kamipurun kumlancang ngrumiyini para paramèng basa ndhapuk sêrat bausastra Jawi alit-alitan, kalampahan sagêd kalêksanan, nuwun inggih kados makatên punika wujudipun. Sêrat punika mligi namung kangge tambêl bêtah utawi namung trimah lowung, têbih saking ingkang nama utami utawi ingkang nama sampurna; wontênipun kawêdalakên awit saking pangraos kula ing jaman samangke para guru ing pamulangan tuwin para rêmên maos sêrat-sêrat Jawi pancèn bêtah gadhah cêpêngan sêrat ingkang kados makatên punika. Sêrat bausastra punika kenging kula wastani utawi prayogi kaanggêpa kados dene cêngkorongan utawi ancêr-ancêr kemawon, bok manawi ing têmbe wingking manawi sêsêrapan basa tuwin kasusastran Jawi sagêd ngrêmbaka papak kalihan sêsêrêpan basa tuwin kasusastran ngamanca ingkang sampun sinêbut muluk, mêsthi badhe wontên sêrat bausastra ingkang langkung rowa tuwin langkung sampurna tinimbang sêrat punika.
Inggih kados punika kemawon wujudipun, sêrat bausastra makatên sabotên-botênipun mêksa inggih kalêbêt ing gêgêbênganing sêrat ingkang marsitakakên kawruh. Ingkang punika salêbêtipun nggarap dhêdhapukaning sêrat punika, ahli basa Jawi, botên kêndhat kula nyuwun wêwêngan sêsuluh dhatêng para sagêd tuwin para ahli basa Jawi, jêr ing saèstunipun taksih nama kêtêmbèn tumrap sakula ngayati pakaryan ingkang sakalangkung wigatos makatên.
Botên kêsupèn kula ngaturakên gênging panuwun kula dhatêng panjênênganipun tuwan Dr. L. C. Cock (samangke ngasta H.I.K.ing Munthilan), ingkang sampun kêsdu paring iguh rêmbag tuwin pratikêl warni-warni. Nama kalêrêsan sangêt, dene anggèn kula ndhapuk sêrat punika lajêng kawuningan ing panjênênganipun tuwan Dr. Th. Pigeaud, inggih punika priyantun nagari ingkang tinanggênah marsudi kawruh basa pribumi. Panjênênganipun kula suwuni pitulungan inggih mulung dhangan paring pitêdah tuwin pamrayogi warni-warni ingkang tanpa upami gênging paedahipun sarta sakalangkung mikantuki tumraping garapan kula punika.
Kalampahan ing taun 1930 garapan kula ingkang sapalih (A-L) sagêd kababar kawêdalakên ing pakêmpalan mardi-basa "Triwikrama" ing Ngayogyakarta. Wêdalipun sêrat bausastra wau nyata dipun gatosakên ingakathah, namung wontên kuciwanipun sakêdhik, dene sêrat wau botên kajangkêpakên babar pisan, njalari cuwanipun ingkang sami ngagêm. Kala sêmantên kula ugi ngaturakên conto dhatêng Handleidings-Commissie ing Bêtawi ingkang dipun sêsêpuhi panjênênganipun tuwan H. Boswinkel. Sasampunipun kapriksa ing sapêrlunipun, têmahan inggih lajêng karsa paring wêwêngan warni-warni ingkang amurih sae lan prayoginipun, punapa dene murih saya murakabi ingakathah. Sêrat bausastra ingkang sampun dados tuwin ingkang taksih awujud rèngrèngan lajêng kaêdum-êdum wradin kasuwunakên rêmbag tuwin kasêmantakakên dhatêng para guru Jawi ing pamulangan lajênganipun pamulangan andhap (Kweek school, Mulo, Normaalschool) tuwin dhatêng para êmpuning basa Jawi sanèsipun. Paringipun rêmbag centhangan, wêwahan, ewah-ewahan, bêsutan, saèstu sakalangkung marêmakên.
Sampun sami kawuningan, bilih ngêdalakên sêrat bausastra makatên botên sakêdhik wragadipun. Pramila nama bêgja sangêt, dene pirmah J.B. Wolters purun ngêcap lan ngêdalakên sêrat punika, inggih punika ingkang dados marginipun sêrat punika sagêd kaêcap tuwin kababar kalayan sae panggarapipun, punapa dene sagêd gumêlar dhatêng pundi-pundi dados cêcêpênganipun para guru tuwin para rêmên maos sêrat-sêrat Jawi. Sampun nama samêsthinipun yèn ta kula sami ngaturakên gênging panuwun kula dhatêng para pangurusing pirmah kasêbut.
Ing sarèhning sêrat punika mligi namung kangge gêgaran utawi cêpêngan ingkang adhakan, pramila ing sasagêd-sagêd katata kadamêl sarwa ringkês lan gampil panganggènipun. Makatên ugi caraning anggènipun nêrangakên têmbung-têmbung inggih kadamêl sarwa prasaja, botên sacara kasarjanan mawi nglari aslining têgês utawi nlusur asaling têmbung, kalimbang-limbang kalihan basa sanèsipun ingkang tunggil pancêr sasaminipun, jêr katêrangan ingkang klorèhan
makatên saèstu botên mapan yèn kaêwrata wontên ing sêrat bausastra alit-alitan utawi bausastra cêcêpêngan padintênan kados sêrat punika. Mênggah ing bab dhapukan tuwin katêrangan sanès-sanèsipun kaparênga mriksani ing bêbukaning sêrat punika.
Ing wusana botên langkung kula ambali malih, sangêt gênging panuwun kula dhatêng para sagêd tuwin sadaya kemawon ingkang sampun paring pitulungan tuwin rêrigên ingkang tanpa upami gênging pigunanipun. Dene manawi taksih wontên ingkang kêkirangan tuwin galap gangsulipun, wontêna sihipun para kawogan
mriksanana § 15). / ent.: entar. / k.: krama. / kb.: kosok-baline. / ki.: krama-inggil. / kyt.: kaya ta. / kn.: krama-ngoko. / ks.: kasar. / kc.: kacocogna karo. / kw.: kawi. / lmr.: lumrahe. / lsp.: lan sapanunggalane. / (M).: Mlayu. / n.: ngoko. / up.: upama. / ut.: utawa. / pr.: paribasan (bêbasan,
[x] minangka gêgêntosipun têmbung baku, inggih punika têmbung lingga utawi andhahan ingkang dados lajêr katêrangakên têgêsipun, upami: andhahan ingkang dados lajêr katerangakên têgêsipun, upami: (gayuh), têmbung baku, andhahanipun: ng-[x], di-[x], ng-[x]- [x], [x]-an punika wêtahipun: nggayuh, digayuh, nggayuh-gayuh, gayuhan.
( ) kurung punika tumrap ing têmbung baku mratelakakên bilih têmbung ingkang kakurung wau botên nate utawi awis sangêt kangge madêg piyambak, ingkang kangge namung andhahanipun. Dene manawi kaêtrap ing sawingkinging têmbung utawi ing katêrangan kangge njangkêpi katêrangan mratelakakên sami lsp.
§ 1. Urut-urutaning aksara utawi alpabèt ing sêrat punika botên kalugokakên kados alpabèt aksara Latin, ing sawatawis radi kalarasakên kalihan kawontênanipun pakêcapan Jawi, inggih punika kadamêl urut makatên:
a - b - ch - d - j - dh - e(è) - e - (f) - g - h - i - y - k - l - m - n - ny - ng - u - o - p - r - s - t - c - th - w - z
§ 2. Aksara ch, f, z kalêbêt awis sangêt kangge wontên ing sêsêratan, ingkang limrah kasêrat miturut kêdaling pakêcapan Jawi. Ingkang punika manawi mrêgoki têmbung ingkang asêsirah aksara wau, mangka dipun padosi ing bawah aksara riku botên pinanggih, punika dipun padosi ing golongan aksara sanèsipun, inggih punika ingkang asêsirah ch dipun padosi ing golongan k utawi h, aksara f ing golongan p, dene aksara z ing golongan j utawi s.
§ 3. Manawi ngupadosi têmbung Jawi ingkang kasêrat jng aksara Jawi asêsirah aksara [...],Huruf Jawa: ha. manawi swaranipun antêb (wêtah) dipun padosi ing bawah aksara h. dene ingkang pakêcapanipun ampang inggih punika ingkang sami kalihan aksara swara, punika sami kalêbêtakên ing bawah aksara swara: a, e (è), ê, i, u, o.
§ 4. Sampun sami kawuningan, bilih wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi aksara Latin punika ing sawatawis radi beda kalihan ingkang mawi aksara Jawi, ingkang punika manawi badhe ngupadosi têmbung ingkang pinanggih ing sêrat-sêrat ingkang kasêrat ing aksara Jawi, bab gèsèhing wêwaton wau ugi pêrlu dipun èngêti. Makatên ugi ing sêrat-sêrat (aksara Jawi utawi Latin) asring wontên têmbung ingkang panyêratipun beda kalihan paginêman utawi nyimpang saking wêwatoning panyêrat, kabêkta saking kumêdah ngoyak guru wilangan utawi namung kangge èdèn-èdèn pêpacakaning basa. Kangge nggampilakên anggènipun ngupadosi têmbung ingkang kados makatên wau, pêrlu kula ngaturakên ancêr-ancêr sawatawis, kados ing ngandhap punika:
§ 5. Têmbung ingkang asêsirah wanda panjing [...]Huruf Jawa: pasangan la. (-1-) utawi karakêtan sandhangan cakra (-r-) kêrêp dipun ulur dados tigang wanda, asêsirah wanda swara -a (ing paginêman -ê utawi wontên ingkang dados -u), kadosta: talaga, balumbang, baliwur, balêbêr, daluwang, barubah, saranta, garegah lsp. Têmbung-têmbung ingkang kados ingkang kasêbut makatên punika prayogi lajêng kapadosan ing bawah panjing [...]Huruf Jawa: pasangan la. utawi cakran kemawon, inggih punika ing têmbung: tlaga, blumbang, bliwur, blêbêr, dluwang, brubah, sranta, gregah lsp.
§ 6. Têmbung ingkang angsal sêsêlan: -(a)l utawi -êl-, -(a)r- utawi -êr-, wontên ing sêrat-sêrat kêrêp kalugokakên miturut pangrimbagipun dados têmbung tigang wanda kados ingkang kasêbut ing § 5. Têmbung ingkang kados makatên punika inggih lajêng dipun padosi ing bawah panjing [...]Huruf Jawa: pasangan la. utawi cakran kemawon, upaminipun: galêbyar, kalêpyur, garobyag, garopyak lsp. dipun padosi ing: glêbyar, klêpyur, grobyag, gropyak lsp. Dene ingkang lingganipun apurwa wanda pêpêt (-ê) lajêng angsal sêsêlan -r-, punika dipun padosi ing bawah: -rê-(kêrêt) utawi ing -êr (pêpêt layar).
§ 7. Têmbung-têmbung ingkang kina-kinanipun karimbag sarana atêr-atêr: ba-, bar-, dar-, jar-, ga-, ma-, mar-, pa-, par-, tar-, car-, prayogi dipun padosi ing têmbung baku ingkang asêsirah:
punika limrahipun ing paginêman sami kaucapakên -ê, kadosta: sagara (sêgara), nagara (nêgara), warata (wêrata) lsp. têmbung-têmbung ingkang makatên sami kalêbêtakên kalih-kalihipun pisan, namung ingkang lajêr kasêbutakên ing bawah -a.
§ 9. Tatanan urut-urutanipun têmbung baku, inggih punika têmbung ingkang badhe katêrangakên têgêsipun kapêndhêt saking lingganipun. Têmbung lingga wau ing sawatawis wontên ingkang botên nate kangge, liripun ingkang kangge namung andhahanipun; têmbung lingga ingkang makatên punika sami dipun cirèni ing kurung, kadosta: (jupuk), (gawa) lsp.
§ 10. Sanadyan pokokipun ingkang kangge têmbung baku wau lingganing têmbung, ewa makatên murih nggampilakên anggènipun ngupadosi, têmbung andhahan ingkang sampun madêg piyambak utawi ingkang radi pakèwêd anggènipun madosi lingganipun, sami kapacak kadadosakên têmbung baku mawi katêrangan asaling lingganipun. Ing ngandhap punika pêprincènipun têmbung andhahan ingkang sami kadadosakên têmbung baku.
1). a-, ma- kadosta: adu, adus, akon, mabyur, mawur lsp.
2). ang-, mang-, kados ta: andon, anglèr, manglung, manglèng lsp.
3). têmbung tanduk ingkang purwaning lingganipun luluh kalihan atêr-atêripun anuswara (m-, n-, ny-, ng-) kadosta: mapag, malang, nêmbung, nêmbah, nyatur, nyadran, nganggur, ngarang lsp. Têmbung ingkang makatên punika katêranganipun kadamêl ringkês, rowanipun pariksanana ing têmbung baku, inggih punika lingganipun têmbung wau.
4). sa- (sê-), pa- (pê-), pi-, pra-, pri-, kami-, kapi-, kuma-, kados upaminipun: saiki, somah, palaku, potang,
têmbung baku, kadosta: kawruh, kêtêmu, konangan, pangon, panon lsp.
6). sêsêlan -um- (-êm-) ingkang saking lingga apurwa: aksara swara, w, p. b, tuwin ingkang sampun madêg piyambak kadosta: mujur, mundur, mati, mingsêd, gumagus, kumaki lsp.
7). sêsêlan -in- ingkang madêg dados kados têmbung aran utawi ingkang ngêmu têgês dede tanggap salugu, kadosta: sinatriya, sinuhun lsp.
8). Têmbung camboran ingkang sampun bawa piyambak, inggih sami kapiyambakakên madêg dados têmbung baku, kadosta: gula-wênthah, bala-pêcah lsp.
§ 11. Têmbung andhahan ingkang kalêbêtakên ing kasusastran punika ngêmungakên ingkang sampun kalimrah ingakathah utawi ingkang pancèn pantês dipun têrangakên têgêsipun, amargi manawi andhahaning têmbung sêdaya dipun wrat badhe kalorèhên tur sakêdhik gina-paedahipun. Sok ugi sampun mangêrtos têgêsing lingganipun, andhahan sanèsipun gampil dipun suraos sarana ngèngêti wêwaton têgêsing rimbag ing paramasastra.
§ 12. Amurih ringkêsipun, sadaya têmbung baku (awujud têmbung lingga utawi andhahan) manawi karimbag malih utawi kangge ing bêbasan lsp. namung dipun ringkês sarana ginantosan ing têtêngêr: [x]: dene manawi margi rêrimbagan wau lajêng ewah wujudipun (swaranipun), murih botên ndadosakên sêling surub sami kasêrat wêtah.
§ 13. Miturut panganggenipun wontên ing ukara, têmbung satêmbung punika kêrêp mêngku têgês kalih utawi langkung. Pilah-pilahing têgês wau wontên ing sêrat punika ing sasagêd-sagêd dipun silah-silahakên sarana nitik asli, golongan tuwin suraosipun. Manawi suraosipun botên gêgandhèngan, sami kasilah sarana angka Rum, dene manawi suraosipun gêgandhèngan kasilahakên sarana angka Arab. Mênggah pêpilahaning têgês ingkang gêgandhèngan wau, ingkang karumiyinakên têgês ingkang baku utawi têgês ingkang pokok, dene sanèsipun têgês ingkang entar utawi sambutan.
§ 14. Bab katêrangan aslining têmbung inggih punika: (A) Arab. (M) Mlayu, (Prs).Pèrsi, (Prt) Portêgis, (S) Sangsêkêrta, (C) Cina, (W) Wlanda, punika mligi namung kangge ancêr-ancêr kemawon. Pramila botên katêrangakên kados pundi ungêlipun utawi têgêsipun ingkang sakawit, jêr katêrangan ingkang rowa makatên pantêsipun dipun êwrat wontên ing sêrat bausastra ingkang langkung agêng. Têmbung ngamanca wau dadosipun têmbung Jawi kathah ingkang ewah têgêsipun, malah wontên ugi ingkang têbih sangêt kalihan têgês ingkang sakawit, punapa dene wontên ing basa Jawi, wontên ingkang dados têmbung kawi, krama, krama inggil, ênggèn-ênggènan lsp. Mênggah katêranganing têgêsipun têmbung ngamanca wau ngêmungakên miturut sasampunipun dados têmbung Jawi. Dados botên kumêdah ngrêsikakên utawi nggondhèli têgêsipun ingkang sakawit. Têmbung ingkang aslinipun pancèn saking ngamanca, nanging sampun luluh sangêt kalihan basa Jawi ngantos dados têmbung jawi dêlês. Sami botên kadèkèkan ciri katêrangan, kados upaminipun têmbung: sêkolah, griya, rêdi, bumi, putra, swarga lsp.
§ 15. Wondene katêrangan ingkang mratelakakên gêgolonganing têmbung-têmbung kangge gampil-gampilan kenging kapilah dados kalih warni, inggih punika: miturut jinisipun (kawontênanipun) kalihan miturut unggah-ungguhipun.
1). ah (arang kanggone) punika mratelakakên bilih têmbung wau sampun pêjah (botên njaman) utawi sampun awis sangêt kêsrambah wontên ing pasrawungan jaman samangke, kêjawi wontên kalangan kasêpuhan.
2). br. (basa rinêngga) punika salugunipun namung têmbung limrah, nanging margi kaewahan swaranipun utawi rêrimbaganipun utawi traping panganggenipun lajêng namung dados têmbung pacakan wontên ing karangan-karangan, botên limrah kangge wontên ing paginêman utawi sêrat-sêrat limrah.
3). jk. (Jawa-Kuna) inggih punika têmbung-têmbung Jawi ingkang pinanggih wontên ing sêrat-sêrat kina. Rèhne têmbung jk. punika ingkang limrah lajêng dados têmbung kawi utawi kw. ak (kawi arang kanggone), mila katêrangan jk.-wau namung katumrapakên ing têmbung-têmbung sawatawis ingkang limrahipun botên kalêbêt ing jinis têmbung kawi.
4). êngg. (ênggon-ênggonan) inggih punika têmbung-têmbung ingkang botên mratah utawi ingkang botên kalêbêt ing gêgêbênganing basa Jawi ingkang kangge wêwaton (basa Surakarta), dados kanggenipun namung wontên ing salah satunggaling panggènan kemawon.
5). kw. (kawi) inggih punika têmbung-têmbung ingkang kangge wontên ing babaraning kapujanggan Jawi (sêrat-sêrat, sêkar, padhalangan lsp), botên nate kangge wontên ing basa padintênan. Dene ingkang dipun cirèni kw. ak. punika têmbung kawi ingkang sampun awis kangge wontên ing karangan kapujanggan jaman samangke pinanggihipun namung wontên ing sêrat-sêrat ingkang sêpuh-sêpuh.
6). pc. (pacêlathon) inggih punika têmbung-têmbung ingkang limrahipun namung kangge wontên ing paginêman, yèn kangge wontên ing sêrartan inggih ing karangan ingkang basanipun kados basa paginêman. Têmbung pc. punika kathah ugi ingkang wujud têmbung wancahan (wc), sêmbranan lsp. Sarta kathah ingkang gêsangipun namung mangsan. Liripun namung sawatawis taun lajêng ical tanpa lari. Têmbung-têmbung ingkang kacirènan ks. (kasar) punika limrahipun ugi namung ing paginêman.
7). wc (wancahan) inggih punika têmbung cêkakan utawi cêngkiwingan punika ingkang kathah kalêbêt ing jinis pc.
Katêrangan golonganing têmbung ingkang miturut unggah-ungguhipun, inggih punika: k. (krama), ki. (krama-inggil), kn. (krama-ngoko), n.(ngoko), prakawis punika kados botên pêrlu kula aturakên silah-silahipun.
§ 16. Kêjawi ingkang kasêbut ing nginggil punika wontên gêgolonganing têmbung ingkang kalimrah kawastanan: madya, basa kêdhaton, krama-desa tuwin krama-wênang. Têmbung madya ing sêrat punika kula lêbêtakên golongan: katitik pc. (krama pacêlathon), basa kêdhaton tuwin krama-desa kula golongakên êngg. k. (ênggon-ênggonan krama), dene krama-wênang ingih punika têmbung ingkang kenging kakramakakên kenging botên, kula susulakên ing sawingkinging têmbung ingkang katêrangakên sarana ciri kurung. Têmbung ki ingkang namung kalimrah wontên Ngayogyakarta kula golongakên ing golongan êngg. ki.
§ 17. Kangge ngirid papan têmbung ingkang wontên kramanipun utawi wontên krama-inggilipun namung kula sêbutakên sapisan wontên ing ngajêngan, lajêng andhahanipun botên kula wangsuli malih, punika nêrangakên bilih andhahanipun wau inggih kakramakakên utawu kakramakakên inggil kados têmbung baku, dene ingkang nyêbal sami kula wêwahi krama utawi krama-inggilipun.
§ 18. Katêrangan kn. punika mligi namung tumrap ing têmbungipun baku, dados yèn wontên atêr-atêripun utawi panambangipun ingkang kenging kakramakakên punika botên atêgês inggih katut ing katêrangan kn wau, upami: (tapuk) di-[x] -ake kn: ... punika kajêngipun ingkang kn punika namung têmbungipun tapuk, dados di-, kalihan -ake manawi kangge ing basa krama inggih kêdah kakramakakên dados: dipun kalihan -akên. Makatên ugi manawi ingkang kangge têmbung baku wau têmbung andhahan, upaminipun: nyalahake kn: ... punika manawi kangge ing basa krama -ake wau inggih dipun kramakakên.
aang: êngg. kn tansah kêpengin mêmangan (gunêman, ngombe).
aba: kn 1 ak. swara, ujar, 2 prentah, pakon, diabani: diprentahi sarana swara, dikon.
abab: kn hawa saka ing cangkêm, mung [x] bae pc: mung swara thok
lapak kêndhali lsp. (tmr. jaran), 2 diujar-ujari.
abahan: kn 1 prabot sarta bêbakaling omah, krêtêg lsp (kayu), ora dadi [x] pc: ora kanggo ing gawe, 2 ak. landhêsaning wong kang ditugêl gulune, kumurêb ing [x] br: pasrah pati urip.
aban-aban: êngg. kn swara sêru, kc. aba.
abane, abêne: êngg. nitik
abor: êngg.kn putih lan kuninge campur (tmr.êndhog, wis ala).
abot: n awrat k 1 akèh bobote, ora ènthèng, 2 rada pakewuh, ora gampang, 3
gagang (ing wulu), 2 ak congkog, 3 ar. têtêngêr ing tulisan Jawa (...)Huruf Jawa: adêg-adêg. II (ut. [x]-[x]) kn: 1 wiwit nindakake (gawe) apa-apa sing durung tau ana, 2 panêmu (reka, usul lsp). kang wiwitan (durung tau ana), 3 suluk ing padhalangan, sugih [x]: sugih panêmu (reka) kang ditindakake, adane ... êngg lagi mangsane ... lagi ungsum ..., diadani: diwiwiti
adara: (S) kw. ak pangaji-aji, kurmat.
adas: kn ar. têtuwuhan wohe digawe tamba, lênga lsp; sêmbur-sêmbur [x] (siram-siram bayêm) pr: marga pujining wong akèh bok manawa bisa kalêksanan.
adat: (A) kn tatacara kang wis kêlumrah (wiwit biyèn mula), kalumrahan; [x]-e, [x] sabên: lumrahe kaya kang wis tumindak; owah [x]-e pc: edan; [x] waton (ing nagara) kang wiwit kuna mula: kc. padatan.
adbuta: (S) kw. ak nggêgirisi, bangêt, kêluwih-luwih.
adèn-adèn: kn dandanan lsp. kang digawe sarwa bêcik; kc. adi.
adêg: kn 1 ak. kaananing apa-apa sing njêjêr jêjêg (ora rubuh); 2 ênggone dadi (tmr. omah); 2 ênggone dadi (tmr. omah, yêyasan
digêbyur (nyilêm lsp) ing banyu; [x] grujug; adus digrujug êndhase; [x] kringêt ent; (kanthi) kangèlan ut. rêkasa bangêt; [x] wuwung;
panggonan, ent. tmr. aluraning saduluran); kc. doh.
adol: n. sade k 1 nawakake (nglilakake, mènèhake) barang dêdagangane (wêwênange lsp.) marang liyan kalawan lêliru dhuwit; 2 ent. ngaton-ngatonake, mamèrake; [x] ayu ([x] bagus): mamèrake ayun ([x] bagus): mamèrake ayune (baguse) supaya disênêngi; [x] awèh tuku arêp pc: têtêmbungane wong dodolan mratelakake yèn rêgane barange ora larang; [x] gawe: ngaton-ngatonake pagaweane
sêsambungan rêrakitan (ing balungan omah, piranti-piranti lsp); 3 campuran ut. jantu (ing jamu lsp); kc.
nindakake); di-[x]: dikon mèlu (nindakake): [x]-[x]-an: padha ngajak.
ajat: I [x]-e êngg. pc jajale, coba! II ([x] kamulan) kn: asal,
wêwadhahing sêga kang dipangan (piring lsp); 2 ent. papan kang dianggo (pêrang, karamean lsp.); tunggal [x] pc: tunggal pagawean; di-[x]-i:
donga lsp.) kang marakake bisa ngêtokake kaluwihan. II diajèkake kn. ak: diwacakake Kur'an (tmr.
rayi ki. 1 sêdulur ênom; 2 ent somah; 3 barang kang tunggal wangun nanging luwih cilik.
adhik: êngg. pc. adhi.
ayahan: kn pagawean (atas saka prentahing dhêdhuwuran) kang kudu ditindakake.
dianggo nyaring, III di-[x]-i êngg: diundang (ing panggêdhe, dikon nyambutgawe lsp); [x]-[x]-an: ar. gêndhing.
ayam: I k pitik. II ng-[x]-[x] kn. ak: 1 ngancam,
sadulur lsp); diakoni: diandhêmi kalawan blaka.
akum: kn.ak wis êmpuk lsp. marga dikum; kc. kum.
akur: (W) pc 1 rujuk; 2 mupakat, cocog.
akon: n akèn k. ngêndikakake, ngêrsakake, ndhawuhi ki: kandha supaya wong liya nindakake (tumandang); kc. kon, kongkon, pakon.
akwan: kw. ak akon.
ala: n. awon k ora bêcik; [x](-ne) ..., bok iya n: tinimbang ... bok iya ...; ala ..., dene ... n: tinimbang ... luwih prayoga ..., [x]-[x]: sênadyana ala; [x] dulune ak: ora pantês didêlêng ing liyan; [x] nganggur; mung timbang nganggur; di-[x]-[x] dirasani lps.kang ora bêcik; dialani: digawe ala ing; dialan-alani: disêbabake dadi ala; dialakake; diunèkake (diarani ala); kc.alan,piala.
(alab): mêng-[x]-[x] kw mblabar-mblabar, ambèr; kc. lêb, lèb.
(alad): I [x]-[x] kn.ak pacalang, kongkonan; di-[x]-[x] ak: dikandhani (diwèhi wêruh) ing sadurunge.
wis nindakake nanging tanpa guna (ora ana gunane), alah nganggur ak: ala nganggur.
dhêdhuwuran) pêrlu njaluk pangapura (ing mangsa Lêbaran).
alam: (A) kn 1 jagat, donya; 2 ing wêktu, mangsa (kang suwe); ora [x] ak: ora lumrah; di-[x]-i: wis dilakoni (tmr. kaanan lsp) [x]-[x]-an pc. mangsan.
alamat: (A) kn 1 tandha bakal ananing lêlakon; 2 adrès ing layang.
pindhah k: 1 mênyang ing panggonan liya (ganti omah lsp); 2 mingsêr ganti ênggon; kc. êlih.
apa-apa sing dianggo tutup (tèdhèng) supaya ora katon lsp; 2
ditutupi ing aling-aling; [x]-[x]-an; nganggo aling-aling, ampingan ing saburine. II [x]-an êngg. kn: wong kang wajib nyambut gawe ing panggonane prabot desa.
alip: (A) kn 1 ar. aksara Arap kang kawitan (I): 2 ar. taun kang kapisan (ing windu); ora ngêrti [x] bengkong pc: ora bisa maca ora bisa nulis; kc. alib.
jêmbar ing sangarêp tuwin saburining kraton (ngarêp kabupatèn, têngahing kutha).
(alup): di-[x] kn didhandhang ala dening swara(ning asu
grayang-grayangane(; 2 (ut. [x]-an) bêcik, ora goroh (tmr.garapan, dandanan lsp); 3 sarwa tata lan sarèh, ora grusa-grusu (tmr.bêbudèn, tindak-tanduk); 4 ora wadhah, ora kasatmata (sukma,roh); di-[x]-i ak: dirêngkuh (ditindakake) alus; kc.êlus.
aluwung: kn luwih bêcik ... (... tinimbang ...); kc.luwung.
wiyar k 1 ora ciyut; 2 jêmbar; 3 sisih kang cêndhak (alang). diambani, diambakake: diundhaki ambane.
ambak-ambakane(a), ambakpuna wong, kok ...: pc ya bênêr ... nanging (ewadene) kok ...
ambal: I kn 1 pancadan ut. andhan-andhan (dianggo munggah ing prau, sêpur lsp); 2 (ut. [x]-[x]-an) pancadaning undhak-undhakan, unton-unton andha; [x]-[x]-an êngg: 1 undhak-undhakan; 2 palêmahan
ambyur: kn nyêmplung ing banyu (anjlog saka ing dhuwur).
ambyog, ambyok: êngg. kn têka ing omahe wong
panggêdhening prajurit lautan; kc. amral.
ambril: kn dluwang rêmpêlas; kc. amril.
ambring: kn 1 (ambrêg êngg) rubuh ing lêmah (tmr. wit, omah lsp); 2 ora bisa nêrusake adêge (tmr. dêdagangan, wong omah-omah, pakumpulan lsp).
ambrung: I kn anggrung (swara gêdhe ngumandhang). II êngg. kn: ambyuk ing.
ambrol: kn 1 rusak bêdhah ut. jêbol (tembok, krêtêg lsp); 2 êngg. rontog, gogrog (gêgodhongan).
diucapake yèn duwe rasa (tindak) kang murang tata-krama, dêksura lsp.
amlang: kw mbranang, sumringah, sumunar.
disêngkêlit (tmr. kêris lsp).
(amplik): ng-[x] êngg. kn mung tumumpang ing pinggir.
(amplok:) ng-[x] kn nèmplèk ngêthapêl.
amplop: kn dluwang urung (tapih)ing layang.
(ampu): di-[x]-[x] dipêksa, disawiyah-wiyah, diprusa.
ampuh: kn bisa ngêtokake (nganakake) daya kang ngluwihi (tmr. gêgaman, ent. tmr. têtêmbungan, donga lsp).
ampuhan: kn prahara awor pêdhut (udan) ing pagunungan.
(ampung): [x]-an kn. ak ndhêlik aling-aling ing.
(amput): I dudu [x]-[x]-e
kw luput ing pati; tirta [x] kw: banyu panguripan.
amrih:: 1 kw ngudi (marsudi) supaya ...; 2 ak. supaya ...; kc. murih, purih.
amrik: kw mambu (wangi) bangêt.
ana: n. wontên k 1 katon maujud (mawa blêgêr); 2 pancèn nyata madêg; 3 dumunung ing, kapêrnah ing; 4 pc. duwe, kadunungan; 5 pc. manggon, dêdunung ing; 5 pc. dadi ut. padha karo, up. 4 ping 4 ana 16; [x] dene n. wondening k: dene mungguh ing..; dianani, dianakake: diwujudi, dicêpakake; kc.
kêpradhah pc: nêmahi sangsara marga saka kalakuaning anake; bapa kasulah [x] kapolah pr: anak kêjibah ing prakaraning bapakne kang wis ajal; di-[x]-i n. dipun sarêmi k: diwènèhi anakan; di-[x]-ake n. dipun sarêmakên k: dilakokake sarana narik anakan (tmr. dhuwit); [x]-an n. sarêman k: dhuwit kang
andaka: (S) kw banthèng; nglancipi singating [x] br: wêwadul marang para gêdhe (wong sing santosa) supaya nêpsu; ngundang
andum gawe: n. ([x] damêl k) mbage pagawean (bubuh-bubuhan pagawean).
andum laku: [x] paran n. ([x] lampah, [x] purug k) ak padha pêpisahan nêrusake lakune dhewe-dhewe.
andum slamêt: n. ([x] wilujêng k) padha dene mujèkake slamêt.
andon: (-andon) I êngg. kn banjur bae, tansah, lêstari; di-[x]-ake ak: dilêstarèkake, diajêgage,
andha: kn pring (kayu) loro digandhèng didokoki ambal dianggo piranti mêmènèk lsp; [x] jagang ([x] jagang êngg), [x] pangantèn: andha sing nganggo cuwak dadi ora susah disèndhèkake; [x] lanang: andha awujud pring salonjor (kayu) didokoki unton-unton; kc. andhan.
(andhah): di-[x]-i kn. ak dislondhoh, dikalahi; di-[x]-
andhan-andhan: I kn 1 cagak loro ut. luwih mawa palang jèjèr-jèjèr di-anggo pamemean lsp; 2 undhak-undhakan kayu; kc. andha. II ngandhan-andhan kn: ngombak banyu tmr. rambut.
andhang: êngg. kn 1 sasak (ing prau); 2 jagragan, sêtègêr; kc. anjang.
andhap: k êndhèk, cêndhèk; ing-[x] k: ingisor; dipun-[x]-i k: diudhuni; kc. mandhap, kandhap.
andhap-asor: kn trêp ênggone ngajèni awake (ora gumêdhe).
(andhar): ng-[x]-[x] kn nglantrah (rowa bangêt) tmr. crita lsp; di-[x]-ake: dicritakake (ditêrangake) kalawan jlèntrèh; [x]-an: crita lsp. kang rowa.
(andhe): [x]-[x]-ne,
andhingane: êngg wingi; andhingane wingi êngg: wingènane.
andhuk: (W) kn bngs. kacu dianggo ulap-ulap yèn mêntas adus lsp.
anu: 1 kw. ak. sing, kang; 2 kn. kanggo nêmbungake prakara kang kurang têrang (ut. kang lali jênênge); dèk [x] kae: ing nalika ...; anu apa pc: ana apa; [x]-a kae pc:
anuswara: (S) kw aksara irung (n, ny, ng, m), sandhangan cêcak.
anut: kw manut, miturut, tut buri; kc.
antèr: kn 1 sarèh, têntrêm; 2 adhèng (ora nangis bae tmr.
kc. ênti, kanti, nganti. II (W) kn: mungsuh ..., ora cocog karo.
(antih): di-[x] kn digawe lawe (tmr.
dianggo ngêgol (nyongkèl); 2 senggotan. II êngg. kn: gubug panggungan.
antya, atyanta: kw bangêt, kêluwih-luwih.
nuduhake dalan lsp; 2 apa-apa kang dianggo panuduh; 3
munggah lsp); 2 sikile ditapakake (dipancadake) ing ...; di-[x](-i)ak: diambah: ng-[x] ak: mèh têkan ing, mèh ngambah ing; kc. êncik.
anthèk: kn paladèn ut. rewang(ing tukang kayu, nggrobag lsp).
anthil: êngg. kn tanggul ing
kn 1 tlakupaning jantung gêdhang lsp; 2 barang (kayu lsp) tipis kang ditèmplèkake ing sambungan dianggo pikukuh; 3 klikaning kulit lsp.
dipun awis k: dikurangi saka ênggone tawa; [x]-[x]-an: padha dene nganyang; kc. nyang. III [x]-[x]-ên kn: lara kêrêp nguyuh.
anyar: n. enggal k 1 kb. lawas; 2 mêntas dadi (ana); [x] iki: kang mêntas kêlakon iki, durung suwe iki; di-[x]-i: dianggo (ditindakake lsp) kang kawitan ing nalikane isih anyar; di-[x]-ake: didandani lsp. supaya anyar manèh;
kn ènthèng (bobote, momotane).
anggana: I kw ijèn, dhewe. II (S) kw: wong wadon.
anggang-anggang: kn 1 kewan bngs. kêmangga kang saba ing banyu; 2 (ut. dianggang-anggang) dicêkêl lsp. lirih (ora dinêtake).
direka-reka; 3 êngg. digagas; 4 dikarang (tmr. layang lsp); 5 ak. dicathêt ana ing gagasan (tmr. piwulang,
isine; 2 pc. gêla bangêt.
angguk: I kn unining pêrkutut; kc. manggung. II kw: tansah, pijêr.
anggur: I êngg. kn angur, aluwung. II kn: 1 ar. wit sarta wohe; 2 ar. minuman kang digawe woh anggur. III [x]-[x] êngg. kn: tinimbang nganggur (ala nganggur); ng-[x]: 1 ora nyambut gawe; 2 ora ana kang nganggo (tmr. kreta sewan lsp); [x]-an: 1 êngg. mung duwe omah lan pomahan (tmr. wong ing padesan); 2 êngg. ora dikênakake aradan nyambut gawe padesan, mung kawajiban nyambut gawe ing prabot desa; 3 êngg. ar. pajêg ing padesan; 4 ora nyambut gawe.
(anggo): di-[x] n. dipun angge k. diagêm ki 1 dipigunakake (minangka srana ...); 2 ditrapake ing sawah (tmr. klambi lsp); 3 dislingkuhake (tmr. dhuwit); kc. anggon, kanggo, nganggo, panganggo.
anggon: I n. anggèn K 1 sêdhiyan dianggo dhewe; 2 ak. bisa awèt (dudu pasaran, tmr. barang dandanan); 3 kn. wis ora mari-mari(tmr.lêlara); wis anggone êngg: lumrah, wis jamake; [x]-[x] n. anggèn-anggèn k. pangagêman ki: 1 sandhangan saprabote; 2 ak. prabot, uba-rampe; kc. anggo, kanggonan. II n. anggèn k. kw: panggonan; kc. manggon, anggon.
angka: I kn 1 tulisan gambaring cacah; 2 nomêr; [x] urut: nomêr kang urut-urutan; [x]-ning taun: cacah kang mratelakake petunganing taun; diangkani:
disongkèl; 2 ditarik munggah (tmr.pancing, jangkar lsp); 3 êngg. diusung (digawa) lunga, diêmot ing; 4 diunggahake pangkate, didadèkake priyayi lsp; 5 (ut. di-[x]-i) ak. diayati, diwiwiti. II kn.ak: ênggone wiwit lunga (budhal); di-[x]-ake: dikon (digawa) mangkat;
angkur: kn tembok awangun kaya tugu miring kanggo cuwak pikukuhing pagêr bata lsp.
angkus: 1 kw. (ut.
angkrik: I êngg. kn gaerut. II [x]-[x] pc: linggih ana ing papan kang dhuwur.
angkring: kn pikulan dalah saprabote (kothakan wadhah pangangan lsp) dianggo idêr-idêr bakmi, saoto, wedang lsp.
angkruk: I êngg.kn: cakruk, patrolan. II [x]-[x] pc: linggih ana ing papan kang dhuwur; kc. angkrik, mangkruk-mangkruk.
angkrok: I kn: kêrdhus lsp. dientha wong-wongan diwènèhi dudutan (dolanan bocah). II ng-[x] kn: ngêkêp karo mêthakol kaya patrape wong mêmènèk.
(angkrong): di-[x]-[x]-ake pc: disèlèhake ana ing papan
kw saya kuru badane (dening sêdhih lsp). II di-[x]-[x]-ake pc: dianguk-angukake ing cêndhela lsp; kc. manglong.
angum: kw adus kungkum; kc. kum.
angun-angun: kw 1 galak; 2 banthèng.
angur: kn luwih prayoga (bêcik) yèn ...
angus: kn kênthêlaning kukusing diyan lsp.
angut: kw mêthik, ngundhuh.
angob: kw mangap ngêtokake napas (marga ngantuk bangêt).
angok: kn kurang (suda) jêrone ut. isine (tmr.banyu, banjir).
angon: n. angèn k 1 ngumbar lan ngulatake raja-kaya lsp. ana ing ara-ara, pasukêtan lsp; 2 ent. ngulatake, ngawat-awati, nangguh; [x] angin ([x] mangsa): golèk (nganggo nangguh) wêktu kang prayoga; [x] iriban ([x] ulat): nganggo nyawang marang kaanane (kang arêp ditêmbungi lsp); [x] kosok: nangguh mangsa kang bêcik; [x] repa ak: nggathuk-nggathukake surasane (ing nalikane maca); [x] swara ak: nilingake marang lagu sarta larasing swara; kc. pangon, pangonan.
angot: kn 1 kumat, lara manèh; 2 ent. bali nglakoni ala manèh.
angrap: kw mlayu bantêr (tmr.jaran lsp);
angsoka: kw ar. kêmbang (wit).
aub: kn. ak eyub; ng-[x] ak: ngeyub; di-[x]-i br: 1 dieyubi; 2 diayomi.
aul: kn. ak wis kulina nindakake; kc. ahlul.
auman: êngg.kn sawah darbèke wong akèh.
aoliya: (A) kn wali (wong suci).
aor: kn krasa kaya pait ing cangkêm (marga kakehan udud lsp).
aos: I kn 1 mêntês, akèh isine (tmr.pari, kacang lsp); 2 ent. akèh surasane, ngêmu surasa kang mêntês. II k: aji.
apa: n. punapa k 1 pitakon nakokake arane barang lsp, up [x] kowe wis ngêrti?; 3 kanggo nyilahake prakara loro kang mèh padha atêgês utawa: [x] bae pc: sakabèhe, kabèh bae; [x] dene: 1 luwih-luwih ...; 2 lan uga ...; [x] gene br: kêpriye, sabab apa; [x] iya: andak iya; [x] manèh: 1 luwih-luwih ...; 2 lan uga; [x]-ne: peranganing kang êndi; [x]-[x]: 1 barang-barang apa bae; 2 kabèh, sakabèhe; ora [x]-[x]: 1 ora ana cacade tatune lsp), ora owah babar pisan; 2 ora salah (-luput lsp); diapakake; ditindakake kêpriye.
apah: (S) kw. ak banyu.
apak, apang: êngg: arêp ..., bakal ...
apal: kn bisa ngêrti (ut.ngucapake) apa-apa sing wis diwaca (disinau); di-[x]-ake: 1 disinau (digêgulang) nganti bisa apal; 2 êngg. diucapake ora nganggo
apèl: (W) kn 1 ngulur prakara marang pangadilan kang luwih dhuwur; 2 nglumpukake prajurit (sarana têngara
(apkir): di-[x] (W) kn ora dikanggokake, ora kanggo.
dilunasake kaluputane (ora diukum, ora dipidana).
apuran: pc kalènan pambuangan bangu; 2 dhuwit dianggo nyewa kalènan.
utawa kang dianggêp maujud; dadi aran-aran ak:dirèmèhake wong akèh; di-[x]-i n. dipun wastani k: 1 disêbut arane, dijênêngi; 2 ditêrka, dianggêp dadi ..., dikira;
arêp: n 1 (ajêng k. kêrsa ki) gêlêm (ngêpèk, tuku lsp); 2 (badhe k.) nêdya ut. bakal (nindakake lsp); 3 (ing-[x] ingajêng k. ingarsa ki) sisih kang kapêrnah ing adhêping barang (wong lsp) kb. ing buri; di-[x]-[x] n. dipun ajêng-ajêng k: diêntèni (kalawan pamuji) supaya olèh ut. kêlakon; di-[x]-i n.dipun ajêngi k. dikêrsani ki: 1 ditampa
tmr.bocah nangis). II êngg: marang, mênyang ing.
arip: kn krasa ngantuk bangêt (marga mêntas mêlèk bêngi lsp).
aris: I kw 1 laras, tanpa
dikum ing uyah (tmr.êndhog, iwak lsp); [x]-an: kang diasin (êndhog lsp); kc. masin.
asing: (M) kn (wong [x]) wong ngamanca (saliyane wong Indhonesiyah).
(asir): di-[x]-[x] êngg. kn
sêgawon k ar. kewan kang kalumrah diingu ing wong; sêdulur [x] ks: sêdulur tunggal biyung seje bapa; [x] arêbut balung pr: pêpadon rêbutan prakara sêpele; [x] munggah ing papahan pr: ngrabèni tilas bojoning sêdulur tuwa; [x] bêlang kalung wang pr: wong asor nanging
asor: 1 kw. nistha, ora
asrak: kw swara kumrasak (kayata ampuhan lsp).
asrama: (S) kw patapan (ngiras dianggo pamulangan).
karsaa ngayomi) sabawa mratelakake gumun bangêt, kagèt lsp.
astana: kw 1 kraton; 2 kuburan (ing ratu, wong kang linuwih).
astapirlah: pc astaga(-pirulah).
kn bngs watu kuning sok digawe borèh lsp.
atam: êngg. kc katam.
atanapi: kw lan, lan manèh, utawa, uga; kc. tanapi.
wêwênang saka, up. [x] karsaning Allah, [x] dhawuh Dalêm ingkang Sinuhun; ing atase: mungguh ing, tumrap ing. II kn. ak: ing dhuwur; mênang (kalah) [x]: mênang (kalah) dhuwur olèh-olèhe (ut. dhisik ênggone mênang); ng-[x] ak: 1 munggah; 2 mitêrang marang dhêdhuwuran; [x]-[x]-an ak: rêbut unggul.
atas angin: kw tanah-tanah kang dadi tuking
ati: I kn perangan ing jêro kang êmpuk (tmr. pring, gori lsp); 2 peranganing jêroan kang dianggêp tandhon sarining pangan. II n. manah k. (pang)galih ki: 1 jantung; 2 têlênging rasa kabatinaning manungsa; 3 rasa-rumangsa, pangrasa; dadi [x]: 1 tansah dipikir (dirêmbug); 2 mangkêl, sêrik;
duwe kêpengin marang wong wadon (wong lanang); dahwèn [x] opèn; pr: nacad nanging arêp dimelik dhewe; ulat madhêp [x] karêp pr: wis duwe melik
atul: kn. 1 bêtah mlaku; 2 wis kulina (manuh) nindakake; 3 ak. ora perdulèn.
atur: I kn. unjuk ki apa kang dikandhakake; [x] uninga: awèh wêruh (marang dhêdhuwuran); [x]-[x] kn. unjuk-unjuk ki: pawèwèh marang kang kinurmatan; di-[x]-i: 1 dikon (diajak) kanthi urmat; 2 ut. diaturake kn. diunjukake, disaosake ki) diwènèhake kalawan urmat; di-[x]-ake: diulungake, dikandhakake marang; di-[x]-i (diunjuki, disaosi ki) uninga (-pirsa, - priksa): diwèhi wêruh, dikandhani; kc. katur, matur.
ora êmpuk; 2 ent. ora luwês, nyêrikake (tmr. têtêmbungan); 3 patohan, digdaya. II. dipun-[x]-[x] k: diati-ati.
atrap: kn marang, nata; kc. trap.
atri: kw sêru rame bangêt (tmr. surak lsp).
atyanta: (S) kw bangêt, kêluwih-luwih.
atyasa: (S) kw. ak luhur, kuwasa. digdaya.
acak: kn 1 êngg. nyoba; 2 wiwit tumandang; di-[x]-i ak: diwiwiti; kc. cak, cacak.
acala: (S) kw gunung.
acan: ora (durung) [x] êngg ora (durung) babar-pisan.
acar: I kn lêlawuhan kang digawe wowohan
athik: I pc 1 ndadak nganggo ..., 2 andak iya; kc. kathik. II di-[x]-[x] kn: 1 digathuk-gathukake,
awad): [x]-[x] kn kandha ora nyata mung digawe santolan (ethok-ethok); di-[x]-ake: dikandhakake yèn ... (mangka sajatine ora); [x]-
manungsa (kewan); [x]-e, [x]-ku, [x]-mu pc: dhèwèke, aku, kowe; [x]-[x] kn: 1 peranganing barang kang dadi pokok, wêngkuning sabak lsp; 2 ak. wêwakil, sêsulih; 3 êngg. adus mung ing awak; 4 êngg. wis gênah, cêtha; di-[x]-i kn. dislirani, disarirani ki: ditandangi (ditindakake) dhewe; kc. pangawak, pawakan.
awal: I (A) kn. ak wiwitan, kang dhisik; isih [x]: isih tamban (durung kasèp); ing [x]-e: ing wiwitaning (sasi,
awalepa: (S) kw.ak kibir, cênthula, kurang ajar.
awan: n. siyang k 1 wayah nalikane srêngenge wis dhuwur; 2 rahina,
kn 1 apa-apa kang dianggo tutuping awak (supaya ora katon wuda); 2 têtêngêr (janur, tampar lsp) kanggo tandha yèn ora
wiwit, miwiti; 2 jêr, jalaran: [x]-([x] sangka, [x] dene): amarga (jalaran) saka; [x] sangka iku:
miyarsi | ing kaol satêngahipun | bab ngèlmi pupucukan | wontên ingkang amêstani | apan dadya gêgèyonganing gêsang ||Kurang satu suku kata: apan dadya gêgèyonganing agêsang.
2. Pucuk guthul pucuk ilat | yèn wus bisa anyukupi | puniku utamèng titah | marêngi pucuk kakalih | kang pundi bedanèki | myang kang pundi saminipun | kang cêgah kang lêguta | sarèhning kaol kakalih | kula dèrèng
kadadin | kasidan kang bangsa ratu | palal nikmat kamulyan | ing dalêm donya puniki | ratu têtêp dadi musthikaning donya ||
maksih janma mudha | bakal pugêl mring utami | mila kêdah winulang lalambar tapa ||
5. Suprandene supayanya | kacanthèl saking sacuwil |
ring pra-mudha | ywa pêgat tatanya maring | sujanma kang linuwih | kang nêdya kèh gurunipun | (ng)gugulanga
iya tan kêna lali | angajiya ngawula-a | andhap-asor tan kêna lali | prabot gênging utami | andhap-sor wêkasan luhur | Jayèngrêsmi ris nabda | liripun kadi-punêndi | andhap-asor dadya luhur wêkasannya ||
8. Inggih ingkang ingaranan | andhap-asor ingkang pundi | Ekawêrdi ris wacana | lirnya andhap-asor nênggih | angêsorakên dhiri | nisthaning pangan myang turu | sapala
langlang panglinging panguwuh | wèh wahya waraning§ Kirang sawanda, prayoginipun / warananing /. tyas | (m)bengkas nambung ganal alit |
winigati | yya wirang pruwitèng wuruk | wong wirang têmah nganggrang | liring nganggrang iku sêpi | liring sêpi sirnanting istiyarira ||
14. Dadi wus wong§ Prayoginipun / wong wus /. tanpa karya | yèn anom ana
16. Angèl traping wong ngawula | nanging luwih gampil ugi | puniku ewuh pinyarsa | liring ewuh durung ngrêti | liring basa mangarti |
ati | kapti-marta kapti-duka | nèng netra susumuknèki | lèjêm sasmita liring | laire darma lumaku | laire utusaning tyas | angsal yèn sampun kadugi | ing-angèle yèn dèrèng mangarti krama ||
18. Nanging wontên bedanira | ngawula marang narpati | prabu sêpuh wus pramarta | lan satriya sih taruni | sabarang karsanèki | yèn satriya nom puniku | pêrlu kalawan sunat | sami patrapipun ugi | dipun popo sinami siyasatira ||
19. Sarat wruh pasanging karsa | wontên pamêpêre kêdhik | kang adoh ing sêmu tatag | sabarang karsaning gusti | dèn-kêbat cukat trampil | kang parigêl barang sangkul |
tan ana ingkang nulaki | miwah gênging kang banjir | -bandhang sing katrajang larut | balikan dèn-angrêpa | atur kang aris patitis | têtêsêna amrih lipuring duduka ||
24. Basa taruna artinira |Lebih satu suku kata: Basa truna artinira. kayata godhong upami | yèn lagi ana gawenya | kalangkung ajinirèki | tan etang ing pangaji | nglimang-sukoni tinêmpuh | tur ta namung sadhela | sêtun sadina karyadi | yèn wus lawas dadi larahing pawuhan ||
25. Yèku warnining taruna | beda lan prabu-tuwèki | liring tuwa tuwuk nalar | basa nalar tan supe wit | wit ala lawan bêcik | kapirsa
nuli bisa animbang | karya ala lawan bêcik | tan kalêmpit duduga lawan watara ||
27. Beda lawan prabu tuwa | kalangkung wingit awêrit | wong kang ngucap sapa bisa | wong iku ngrangkani kudhi | arang bisa ngladèni | angabdiya prabu timur | kèh wong kang tidha-tidha | tan tulatèntalatèn. cupêt budi | beda lan kang wus bisa ngawulèng mudha ||
28. Barang karsa kinawruhan | tinujon pangrèhing gusti |
bisa angladèni | mring sang prabu taruni | arikat dêrajadipun | mulane wong ngawula | angèl-angèle angabdi | sinaua angabdi prabu taruna ||
30. Tandha ngalamat prawira | wit angèl wêkasan gampil | gampile yèn wus kacopan | tan sita-sita angsung sih | tandha sujanma wêgig | ngawula ing prabu timur | mukti alambar tapa | muktine dene
alitira | liring titi angawruhi | traping sawiji-wiji | mring sasami myang sor luhur | liring kira miminta | basa kramaning gêng alit | dèn-watara myang riringa ing
34. Surup ingkang aduduga | mobahe karyaning ati | prayoga yèku pangucap | yèn wus
35. Andulu bêcik lan ala | barang kudu nguningani | kang patut lawan kang nora | surupe watara kuping | agati ing pakarti | tanggaping
sabarang karya | kudu aglis anglakoni | wong ngawula ing narendra | kudu wruh ing nêm prakawis | supaya tan amanggih |
prakawis | dadya wawatoning praja | pinitayaning narpati | mêngkoni ring wadya ji | wong kang sêm
41. Aja kaya wong punggungan | yèn suka kacaryan angling | dèn-isis kabèh gusinya | cukakakan gumuywa ngling | eblis amblês ing
pungkur | èngête kakasèpan | kaduwung yèn wus bilai | kaya priye yèn dadiya janma-tama ||
43. Karantên nak-putu samya | mrihnya utamaning urip | ayya§ Prayoginipun / aywa /. pêgat anastapa | ing siyang kalawan ratri | aja mèngèng ing kapti |
nabda | inggih katêmpuh ing sêpuh | sawontên-wontêning kawruh | nyukupi nak-putu mudha | pangiwa panêngênipun | kang sênêng jaya sampurna | katambêlan têguh timbul ||
2. Miwah ngaji ngèlmu rasa | sewaka ngawulèng ratu | kathah lire kang
samyojar | inggih kados yèn kadyèku | bêrkate katêmpuh sêpuh | pinandhita tuwanggana | mêrdika pinunjung-punjung | barang tinakon sarwa na | nyukupi sakèhing wuruk ||
4. Ki Ekawêrdi ris nabda | suwawi sasambèn ngriku | sawontênipun wong nganggur | agêmah ingkang liningan | angambil nyamikanipun | sinambi awirayatan | apan anutug sadalu ||
papamitan | alaju lampah umantuk | mugi wontên lilahipun | paman Dhatuk Ekawêrdya | pan namung pandonganipun | supaya
Inggih wus rumat sadaya | won-awon sawontênipun | lah ya wêtokna dèn-gupuh | kang liningan sigra mentar |
nèng ngandhaping karoya gung | Ki Kulawiryojar | marang ing santri Nuripin | hèh Nuripin baliya atutukuwa ||
18. Apa kang prayoga butuhing ngalurung | ing sasênêngira | mupung sarwa ana iki |
satu suku kata: katur ing bêndaranèki. Ki Wuragil tanya sing ko(k) borong apa ||
21. Alon matur inggih saprayoginipun | kang kawula tumbas | sampun kawula dudugi | kilap kalêrêsan ingkang dados karsa ||
22. Mèsêm (n)dulu Ki Kulawirya amuwus | ya wus kabênêran | (ng)
lampah tan kampir | baya pundi rannipun wukir punika ||
38. Naur wuwus kang paman ya êmbuh iku | kajaba ta tanya | nulya
pan inggih ing Sarèn ngriki | awon-awon lêbe ing Sarèn kawula ||
40. Ngêndika rum | Jèngrêsmi marang Ki Kaum | êndi arannira | gunung kang katon puniki |
43. Aris matur | inggih kewala punika | margi pasimpangan | maring Wajak-watuurip | kêncêng ngidul anabrang bênawi
Ngisor dhuwur ambutuhkên wong lumaku | dhuwur panas ngisor krikil | nora na kayon gêng ngaub | sasat dèn-pilara mami |
Yèn wus ana sira raosing suryèku | panase nora nêkani | katulak ayêming kalbu | ya kaya mangkono ugi | caritane ngakerat donya ||§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / kerat /. [Guru lagu seharusnya: 9o, caritane ngakerat donyo].
dunya iku | utama sarèh ing budi | têgêl panarimanipun | kang ala tinampan têcikbêcik. | yêkti bêcike pinanggoh ||
12. Kaya kiye panas nglarani sakojur | yèn sira sukuring ati | titi kawuryaning ayu | yuwana nikmat pinanggih | kaya mangkono uga wong ||
panrimaning ati | tinarima ing Hyang Manon ||
14. Mung dilalah badan-kawula satuhu | kang apês kêpati-pati | tan wantala panasipun | ing surya miwah kang bumi | beda kang wus utamèng (n)don ||
15. Bokmanawi mantune Kyai Pangulu | ing Lêmbuasta
Luwih gêdhe labuhanira ing dangu. sapa baya mitulungi | mung sira kakasih-ingsun | kang labuh lara lan pati | anèng sajroning pakewoh ||
20. Jayèngraga (ng)graita mèsêm ngacêmut | nanging datan nambung angling | ajrih ing raka kang sêmu | kadi anawung rudatin | dadya amung amalèrok ||
21. Jayèngrêsmi tan sambung ingkang sinêmu | wit tan wikan ing sasandi | yèn kang paman darbe laku | mangka
piyarsakna dèn-kalêbu | sarasaning rapal iki | manawa bisa amanggon ||
23. Amung lowung kinarya panamur laku | mangkono jarwanirèki | sing sapa arsa
badanipun | iku mung panggawe lair | lamun winêngku ing kalbu | sabar tawêkaling ati | abêr tan karasèng batos ||
25. Yèn tyasira narima ing bêgjanipun | apa kang sinandhang iki | ketang bêkti mring Maha Gung | ing wuri iku sayêkti | winalês ganjaran kaot ||
26. (n)Tuk pitulung rasa kang nikmat satuhu | dèn-pracaya ing Hyang Widdhi | dene dahat asihipun | marang titahe puniki | datan mawi apilih wong ||
27. Ala ayu rinêksa maring Hyang Agung | tan kongsi kurang rijêki | pinrih ing rahayunipun | ing
Wus samya tata lungguh | anèng salu jawi kering pintu | anambrama wau ingkang darbe panti | kapênêdan lampahipun | paduka praptaning ngêndon ||
3. Ing pundi kang kapungkur | miwah karsa kang sinêdyèng kayun | myang pinuji paduka prapta ing ngriki | baya têbih sangkanipun | kalarat ingkang pasêmon ||
4. Paran sinêdyèng kayun | baya karsa tirakat ing gunung | (ng)gih kawula mangka kuncining kang ardi | pangiriding lampahipun | sagung
yèn katrima ana tandhanipun | sirah buthak malinthas rambut barindhil | prapta nyêng-unyênganipun | dadya
Mahrib laju | Ngisa bakda samya golong ||
14. Dhikir palilahipun | pan sadalu tawakup ing ngriku | enjingira anjajah pucuking wukir | pakarêmaning cêmpurung | garumbul kayu angayom ||
17. Kongsi dalu tawakup | ngawirya tri lawan santrinipun | guwa Menak dadya patimbulan ugi | yèn katrima tandhanipun | tèngèng sirahe anggèlo ||
18. Praptèng (n)jang bakda Subuh | pra ngawirya nèng jro
kêmbang tulupan gya ulih | sangune bras kêtan wau | pinususan ingkang uwos ||
26. Dèn-isèkakên wau | ring kêmbange
ing godhong têmu | pinè sak-aluming godhong ||
29. Rampung sadayanipun | yata kang samya kalêson lungguh | Ki Wirya ngling êndi mau si
34. Lah iki kang dèn-wungkus | wis blêgtape rasane amadu | kêna sibat bisa lah-olah si Padhil | kang putra samya gumuyu | angalêmbana ing raos ||
35. Dènnira bukti tuwuk | sisa sinungkên mring santrinipun | wus mangkana nutug
3. Nampak tatêrusan ingkang margi | kang kaambah ing wong | tan kepêthuk janma sasikine | wanci surya tumawang manasi | sira ngawirya tri | laju lampahipun ||
4. Ngalèr-ngetan narutut dèsèki | padhadhahan ayom | anon ing sêndhang
wus tarima-mami | paman sunggatamu ||
17. Lan maninge sun-tanyèng sirèki | marga ingkang anjog | maring Wirasaba ing bênêre | kang
ingkang margi | lajêngipun ngalor | ardi Pêgat wana ing truntume | pangêndhênge ardi alit-alit | Bagêndhul mantêsi | lan
milalu lumaris | tansah ing wana gung ||
25. Asru pangrêksanirèng abakti | ing waktu tan towong | sampun lêpas wau
Wiradhusthèki | Panukma Panamor | samya matur tadhah dudukane | sring pitakèn-takèn bokmanawi | wontên ingkang uning | (
ing Widi | kang padha lumaris | salamêting laku ||
37. Sadaya tumungkul matur inggih | maksih ngandika lon | payo
paregolan kandhêg sami | nulak§ Prayoginipun / nuli /. laju mulih | mring pawismanipun ||
39. Sowang-sowang simpangan ing margi | sakèhe
42. Sarwa seta sauyun tar lyaning | rupa kang inganggo | busananira duk
yêktos | dèn-tawêkal Nini ing-cobane | ing Hyang Suksma sadaya puniki | baya ta ing wuri | pan ayu
Malarsih nambungi | kang mangka pangrapu ||
47. Adhuh Nini ywa daya kinapti | pasrahna Hyang Manon | gung lalakon iki sakabèhe | nglaksanani karsaning Hyang Widdhi | tan bisa sumingkir | papasthèn Hyang Agung ||
Rasul | sadasa kang ambêngan | dhudhulange isi ingkang sêkul wuduk | ayam sadasa lêmbaran | ing ingkung sadaya sami ||
turipun | angsung dhahar kawula | mring (n)Jêng Nabi Mustapa ingkang linuhung | minta basuking samya |Kurang satu suku kata: minta
sarimbit | Kulawirya parêngipun | Nuripin anèng wuntat | Basarodin ingiring santrinipun |§ Prayoginipun / ingiring
pinggan putih ngêbêki | mêmblêg ingkang sêkul wuduk | pinukang ingkungira | saparo bêt rinucah daging angumbruk | nèng godhong
1. Lampah kawula ing dangu | tan ana tinujwèng kapti | amung osiking wardaya | nglalana
amrih atatanya. manawi bangkit anuding | ingkang linuru ing lampah | putranta kang nis ing wêngi ||
3. Sinambi mèt warah wuruk | saparan-paran inaling | nanging ta lampah kawula | kadya kinuncang ing Widdhi | ngaladuk tan antuk warta | unggyane kang dèn-ulari ||
4. Mangidul pasisir jêdhug | mangilèn prapta nagari | ing Trênggalèk wangsulira | kathah mitranta kapanggih | ingkang anèng Lêmbuasta | Wiracapa Ki Ngabèi ||
5. Miwah ingkang anèng gunung | purwa aran Tekawêrdi§ Prayoginipun /
driya | mangsa ta têmbe tan panggih | kalawan ing lakinira | manawa sampun pinasthi ||
17. Saking karsaning Hyang Agung | lagya
dadya gununganing janmi | gêng luhur ing masjidira | kêbak ingkang
sato pipindhanipun | mangkana Ki Jamal-Jamil | inguja sasolahira | dene ri sang Amongragi | langkung manungku ing puja | tawakup marang Hyang Widdhi ||
27. Amapan anèng ing tajug | tan êsah ing siyang ratri | cêgah nadhah lawan nendra | ingkang ginusthi ing galih | amung purnaning sarira | sarana manjing utadi ||
28. Kèsthi sêrikirèng kalbu | bêdhahing Giri ing nguni | kasoring sudarmanira | Sunan Giri ing ajurit | binêdhah saking Mataram | Pangran Pêkik kang nindhihi ||
29. Dadya tyasira kalamun | jinurung marang ing Widdhi | arsa tandhing
nênggih pucaking Mêrapi | saparan wus kadhinginan | dening Sultan ing
seharusnya : 8i, wau risang Amongragi. | dadya gung manungku puja | anèng jro tajug tarêtib ||
33. Tan liyan ingkang sinungku | bangkita dènnya ngungkuli | wahyunira Kangjêng Sultan | nênggih nagari Mantawis | kawuwusa
patikbra atur uninga | kalamun ing wêktu mangke | Ardi-kidul anèng janma | ngaku santri utama | mung kalih sasabatipun | Jamal Jamil
8. Maèwu-èwu kang janmi | wus katungkul pangidhêpnya | tan mawi wirang isine | jalu kalawan wanita | lare miwah kang wrêddha | lir sato upamanipun | tan ana kang tatakrama ||
9. Lumuh ing pakaryan nagri | wus tilar kang bale-griya | tan ngrasa marang ragane | busana sakèh momohan | rinobyong gêgêdhongan | pangrasane sarwa luhung | wus dunung sunyatanira ||
10. Duk myarsa wau sang aji | maring sakèh aturira | pangulu lan
pangandika nata | wruhanta sira karone | ingsun nampani turira | iki para ngulama | yèn mangke pasisir Kidul | ana santri saka wetan ||
13. Sira karo ingsun-tuding | mulat ing kaananira | kang nèng pasisir
angukiri | nglênggana ing dosanira | aywa tanggung sira age | rampungana ing kukumnya | linarung ing samodra | nèng bronjong ywa bisa mêtu | paripurnaning pidana ||
15. Lakunira sun-kanthèni | ngulama ing sawatara | manawa ana ujare | angrasa pamurung sarak | adunên wuwusira | lan ngulama ingkang mèlu | lakunira anèng paran ||
20. Mawor sakèhing kang janmi | salat anèng masjidira | sasêlingan ing lungguhe | lan sakèhe santri desa | mung ana sawatara | kang sami salat awaktu | anèng jroning masjidira ||
21. Watara mung kawandèsi | kang akèh nèng ara-ara | miwah masjid ing natare |
kalamun ana priyagung | kang rawuh saka ing praja ||
30. Saksana dènnira mijil | marang surambi atata | ngancaran lênggah kabèhe |
Pamase ing sabdane | gya Tumênggung Wiraguna | andhawuhakên sabda | yèku andikaning prabu | salam mring sira tampa-a ||
adawa-dawa | sadaya sampun kadulu | andika pirsa priyangga ||
40. Labêting kawula alit | langkung cubluk balilunya | tan wikan anggêr-anggêre | tumanduk wus dadya dosa | marang ing angga-amba | ingkang atumpuk angundhung | awrate among wong kathah ||
41. Parandene ing samangkin | Kiyai badan-kawula | amung sumarah karsane | anglampahi kukum praja | tan mingsêt ing sarema | jumurung karsa sang Prabu | tumadhah ingkang pidana ||
42. Nulya angandika malih | Ki Tumênggung Wiraguna | punapa andika mangke | wus
ingkang sumaguh | suminggah anggêring praja ||
44. Wiraguna nolih wuri | tanggap para mantrinira | ngajokake
bokmanawa pêkênira | bisa munggah suwarga | saking pambantuning Prabu | amunah druhakanira ||
51. Amongraga amangsuli | dhuh Kyai sampun sandeya | sampun kadhadha ing mangke | kathahing dosa-manira | anandhang kang
atis ing wardaya | dadya wangsul age-age | katungka ing tibanira | bronjong kothong binuwang | maring kisma dening alun | tuhu wus
2. Kumêlap manahipun | ingkang bronjong mangidul ngalangut | nèng têlênging
datan anurut marga gung | wus anjog desa Badhoyo ||
6. Mangetan lampahipun | anaratas Kidang-layang gunung | tanpa lèrèh ing siyang ratri lumaris | datan kawarna ing ngênu | Wanamarta krajan anjog ||
7. Sapasar lampahipun | dupi panggih (n)Jêng Kiyainipun | Kyai Bayi Panurta anuju linggih | kalawan rubiyahipun | anèng paningrat amanggon ||
8. Ing wanci bakda Luhur | praptanira Jamal Jamil gupuh | santri Luci ingkang angirit mring wuri | kagyat (n)Jêng Kiyai (n)dangu | sumêdhot raosing batos ||
11. Ki Bayi sigra nuduh | animbali para kadangipun | putra jalu kalawan ingkang pawèstri | sadaya wus prapta gupuh | nèng ngarsa sarwi cumadhong ||
12. (n)Jêng Kyai ngandika rum | lah ta kabèh rêngênta ing tutur | lamun iki Jamal Jamil lagya prapti | dènnira nis atut pungkur | marang Ki Sèh angaloyong ||
13. Durung kongsi atutur | ing pawarta sadaya maring-sun | de-kasaru tangisira andarwili | tan cêtha ing wuwusipun | sun-atag dimèn
wangsulira kang duta maring nagari | kawula kalih alaju | mariki arsa tur wartos ||
18. Samana kang rumungu | ing pawartos wau sirnanipun | Seh Mongraga linarung têlênging
kadawa pinikir | ing wuri bae rinêmbug | sumarah karsaning Manon ||
21. Mungguh ing titah tuhu | datan bisa suminggah ing tamtu | papasthèning Hyang ingkang kinanthèkna nguni |§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / kang /.
datan bisa ing wuwus yèn angluwihi | nanging sru wêlasing kalbu | maring putra kadang wadon ||
23. Kadaut rasanipun | têpa-têpa rasanirèng kalbu | mungguh èstri ingkang nêdhênge papasih | lan lakine dadya guru | kang wus sinêtyaning batos ||
26. Sakala dadya kantu | Ni Malarsih ingkang cakêt lungguh | langkung gugup sadaya gita nyakêti | sinotyan wadananipun | dangu datan bisa anon ||
27. Pinêtik karnanipun | ingkang kering dening ingkang ibu | dangu-dangu èngêt
Sumbaling ku | kang wawarah sakèhing pangrapu | winursita Kae Bayi lan pra ari | miwah kalih ingkang sunu | kang
31. Tan ceda warnanipun | lan utama ngalim maring ngèlmu | datan kurang ing
lampahipun | Wanamarta ingkang gung nahên rudatin | nahên ta ingkang winuwus | ingkang amucung lalakon ||
mangka kondhanging tinuding | sapanêkar mantrinira kawandasa ||
4. Kanthinipun | ngulama sadasa sampun | prapta ing dunungnya | Amongraga lan pra santri | nèng Sêmanu masjide gung Kanigara ||
5. Wus kapikut | Amongraga dadya anut | binronjong saksana | binêkta marang ing gisik | nèng Tunjungbang linarung marang samodra ||
6. Wus sinaut | ing alun sagara kidul | sirna nèng samodra | kari bronjong nulya bali | tibèng gisik undure sagunging duta ||
14. Mung sang Prabu | ingkang mèsêm jroning kalbu | aris andikanya | marang kang samya sumiwi | wruhanira yèn ingsun tan ngukumana ||
15. Kang kadyèku | awit ana aturipun | gugating ngulama | ngrasa cinamah ing janmi | murang sarak agama ingkang minulya ||
16. Jatinipun | Amongraga kang satuhu | marma nèng Mataram | ngubalakên ngèlmu sikir | mèt dhadhakan sampurnaning raganira ||
17. Amung ratu | kang wênang nampurna iku | tutuging kasêdya§ Prayoginipun / tutuging kang sêdya /. | ingsun amung anuruti | pamintane kang wus dadi lakunira ||
18. Iya iku | laku kang manggon satuhu | wêkasaning janma | ingkang wus (ng)gayuh utami | nora dosa dudu kukuming nagara ||
19. Marmanipun | Amongraga duking dangu |
SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
Piye tjuk lagi bokek? ra duwe duit? namung pengen fesbukan? Halah! ndeso...
Yen jenengan waos berita sa'niki, ngertos mboten soal "curi pulsa" sing tekan milyaran iku?
Nah iki dudu ngajari ben jenengan koyo ngono tjuk, cuma rada memper utawa "cara aluse"
Sa'umpamane jenengan kere mende tapi duwe kompie lan saged ngragati 'nggo tumbas modem cdma lan kertu perdana sing 7000an, kan kuwi ora larang banget tho tjuk? paling 'ntek satusan ewu ra nganti rongatus... Lah saiki jenengan pikir yen duit sakmono iso nggo ngenet sak puas'e?
Sakdurunge kula aturaken carane, ono sing luwih penting, yaiku
tau jajal nggo indosat sing versi "broadband" jalaran aku duwene cdma. ISP koyo ngono iku biasane ngagem server RADIUS kanggo
saka indosat) cuma wong siji 'ntuk nganngo namung asline iku ra ono sangkut paute karo nomer hp utawa PIN. Bayangno ae 1 detik sak
4. "Static IP" lokasi registrasi IP tetap
Ngenet wireless sing dewe bahas iku iso pikantuk "IP publik" iso "shared IP" tapi dudu "Static IP"
Linux utawa Windows jenengan saged damel skrip kanggo looping login. Trus akune piye? gampang takon mbah google yo iso, golek ae "daftar mahasiswa tahun NNNN" filetype:xls, mesti entuk. Bar kuwi piye caramu pokoke dadi file teks biasa sing dadi inpute skrip.
ingkang saged di jupuk saking %errorlevel% (windows) utawa $? (
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 Pebrari 2013
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 407 dinten 266 menit kapungkur.
Gaon Chart ya iku chart rekor nasional Koréa Kidul. Dikompilasi déning Korea Music Content Industry Association lan disponsori déning
Pariwisata, kanggo gawé grafik nasional Koréa kaya dene Billboard lan tangga lagu Oricon. Miwiti pelacakan penjualan nalika awal 2010. Kanthi resmi diluncurake nalika Februari 2010 dene acara peluncuran nalika 23 Februari 2010 ing The Westin Chosun Hotèl, Seoul. Peluncuran iki uga ana upacara pemberian kecil, kang diwenehake girlband Girls' Generation minangka artis top Januari lan boy band Super Junior minangka album terbaik taun 2009.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 10 Maret 2016.
Anonymous ###Inggih mboten saged...kulo nggih mboten sumerap mangke kulo cobi
Kulo Nuwun..... mbok kulo nyuwun dipun unggahaken keroncong ingkang vokalipun Bapak Iskmanto, kulo bade nderek download. matur nuwun
@mas abangan….aku kangen sliramu mas.
@ arek ilang >>> Cak sepurone….., aku arep ajar karo sampean, yo opo carane unggah foto jati diri…….
tulung jelasno sak jelas2e lak gak repot krm nang emailku kepasrahan@gmail.com
Sugeng dalu Mbak Dewi Sri,Ki Ageng Jembar jumantoro,Ki Begawan candu..wah
@satrio mataram,sugeng enjang, nyuwun pirso menopo panjenengan
Salam Pamuji Rahayu Dalem kangmas Kiwongalus lan poro pini sepuh sedulur sedaya sing
…Apik tenan wewayanganku iki…..Cungkring Dadi Ratu (trliht d Merapi)…gawe geger Kedewatan lan Tanah Astina (NKRI)
sekali lgi mohon bantuannya sedulur2 untk
digembleng kalian ki risang ngantos meh maghrib, naliko wangsul ngantos kesasar hi..hi…
Mangke menawi kulo dolan wonten kopeng kulo insya alloh mampir ke ndalem panjenengan nggih, sekalian ngampil keris ipun…xi..xii..ngge pados duwit..
lan salam hormat kagem panjenenganipun….monggo ki ageng kito tenggo sedoyo wedar sabdonipun….nuwun…
@bathara krisno….asswrwb…sugeng rawuh…salam hormat kagem panjenenganipun….klo sama bathara
@cungkring cirebon….mas jgn pake sembah sungkem…pss sj lah….salam hormat sy kagem panjenengan…. @cikar10….cb panjenengan lihat nmr2beliau di daftar kwa slrh dunia,dsitu nmr2beliau dcantumkan….mgkn bs dkomunikasikn via hp lgsg. Nuwun….
bener tho ono sing ngrasani? sopo sing omong2 wong
keturunan luwih m?rang lor pang sing basa-basa k?n?, ?ntuk draw point thing local dideleng ? kab?h dimutakirak? durung Cathetan: Dhokter jeneng
ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing links, you uga (Stub-ratio)) Informasi menyang
ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki Depth kang Wikipedia-L mangga
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily used Tabel ing Gambar, kusus mbiwarakak?
Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
Sundha ditemokak? Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku
Wayang Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 27-39)	Katalog:Rama, Yasadipura I, 1923, #832Sambung:1.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 01-13). Bahasa dan Budaya | Wayang #1090.2.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 14-26). Bahasa dan Budaya | Wayang #1091.3.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 27-39). Bahasa dan Budaya | Wayang #1092.4.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 40-54). Bahasa dan Budaya | Wayang #1093.5.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 55-74). Bahasa dan Budaya | Wayang #1094.6.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 75-91). Bahasa dan Budaya | Wayang #1095.
1. sirna larut danawa samya sasaran | ingkang kacandhak kanin | rahnya bang balabar | Anoman dangu
Saksa mangsah lan ditya prawira | ingkang wadana mantri | wil tanpa wilangan | gumrah umung gurnita | ruhara Ngalêngka puri |
brangti | marang ratuningwang | lah iya rasakêna | ingsun amalês sathithik | wong gawe susah | sun malês ing prihatin ||
Prahasta Rakyana Patih | mila prapta ing jro taman ana karya ||
4. tan dangu antaranira | praptane Radèn Indrajit | ing ngarsanira kang rama | umatur saha wotsari | punika sri bupati | wre kang ngrusak taru-taru | ing taman Soka
nistha gêng mêjahi duta | sanadyan kuthila wêgig | yèn duta tan dadi pêjah | kang pasthi manggih pisalin | sarta ganjaran malih | kang wus têtela ing dangu | lampahe raja-raja | matur sarwi mrêbês mili | siranoman wruh solahe Wibisana ||
7. angalêm sajroning driya | wong iku atine bêcik | sugal Prabu Dasamuka | pagene mênging matèni | wadya wil akèh mati | lawan kapindhone iku | lami ngong madêg nata | ing jagad tan ana wani | si
Wanara Bali | sirnaning panah sajuga | yèn ing murka sirna ênting | yèn mulya nora pinrih | iku panahe
muka bang gurnitèng swara | hèh-hèh dhik wanara jisjis | pêksa anglêluwihi | piyangkuhmu mudha punggung | duta tar parikrama | nistha dama ambêg julig | lah kang êndi ngaku nut duta utama ||
tan pantês nèng urip | mung sêktine gustine bae dèn ucap ||
21. lan parikramaning jagad | apa wong Ngalêngka iki |
1. hèh mulane gustimu tan wruh ing bêcik | mitra lan wanara | Si Sugriwa dudu jinis | tandhane manungswa dama ||
ing duta | kang utama nguni-uni | nora dhustha kaya sira ||
16. ngong lumaku kinon maring gusti mami | Sri Ramawijaya | lumawat maring kang rayi | kapanggih nèng taman Soka ||
17. gustiningsun sadhepok anèng ing siti | sira nuli prapta | dadi suwe sun antèni | sira tan kapadhan karsa ||
18. goragadha sira arêp mêmatèni | angunus côndrasa | yèn sidaa ingsun nuli | anjambak saking paragak ||
19. ingsun pêdhot gulumu ingsun jêjuwing | apan dudu tingkah | ing raja jinising gênjik |
anakmu Si Saksa ingsun jêjuwing | sira kang sun ajab | mau mêtu wong ajurit | nora wurung sun sêsêmpal ||
22. sira ingkang muruk ala wong sabumi |
apan tulus têtapa anèng ing wukir | nuli ana ditya | kaya yuyu kaya luwing | mring gone Bali atapa ||
26. dhas sapuluh tangan rongpuluh kang prapti | guru pôncasona | winuruk marang wre
35. pacangane bramastrane gusti mami | mulane tobata | aja prang lan ratu mami | ngaturêna Dèwi Sinta ||
36. lawan pèni-pèni ing Ngalêngka iki | kabèh
mukanipun | amalêlêng dumilah | hèh kojanjan cungcudhik wanara lumut | wre ngajap gawemu papa | dèn singsêt padha
ana kang ambyur ing banyu | sagaran gêng katiban | agni ingkang saking gêdhong panggung-panggung | umob toya
Maruti | panarkanira wus lampus | ing èwu-èwu ditya | lêga tyase Anoman praptane wutuh | mung panah siji tumanggah | anèng wêntise kang keri ||
18. Radèn Anoman [Ano...]
[...man] tur sêmbah | pan kawula gusti duta sayêkti | dede duta arubiru | benjing tuwan aturna | ing Jêng Gusti Ramawijaya pinunjul | saking krodhaning Rahwana | tumangguh ing rèh tan yukti ||
19. kawula lumaku duta | tan sangsaya amrih sukaning gusti | akathah pratandhanipun |
ing besuk | pan kabèh kang angantya | sanakira jaga ing rèh pakaryamu | aywa nênisani ing prang | tuhu karya walang-ati ||
35. tuju tan kaparèng tiwas | dadi paran tiwasa ing ajurit | Bayutênaya [Bayutêna...]
[...ya] gumuyu | dene kang ora-ora | pan gustimu
6. Risang Ramawijaya mulat ing | cundhamanik kaot | nora samar kancinge gêlunge | ingkang rayi putri ing Mantili | cumêplong tyasnèki | onêngira lipur ||
wus kataman ring | siniwinta prabu ||
12. kang rinatu mring wadya wre sêkti | wirotamèng kewoh | môngka pratôndha ika praptane | yèn
anyipta turuna pyuh bae | gunung tasik jurang ingkang têrbis | supayane dadi | margine anganyut ||
17. tanpa mêndha tanpa trêsnèng urip | witning lara
18. sakèh ingkang kapiyarsèng dasih | mêmanis rumaos | kang mimbuhi lêlara gêng bae | barang ngunèn mêmuwuhi brangti | mung jiwaku munggwing | Rama dewaningsun ||
sampun amiyarsa pasthi | paduka amanggon | tur siniwèng dening kang bala wre | saengga gring wus parak ing pati | mangkya ngusadani | kêkêtêg duk rawuh ||
21. tur kawula risang batharaning | pukulun aningong | sampun dahat-dahat mong wirage | dhuh sudanên prihatinta gusti | bilih ngrêregoni |
pangawruh wus kawruhan kabèh | paran mong kasingsal ing gêng wingit | kang tanpa sêsami | gunggunging lara kung ||
26. sining dunya liyan sagarardi | agêng laraningong | inggih Dasamuka pênggawene | marma dèn enggal praptaa aglis | mumpung Rahwanaji | tyase
aji | dhustha dursila ring | tan pambêking ratu ||
28. mumpung wadyanta wanara lagi | nêdhêng ing palugon | wirotama
dewaningong | inggih ingkang langkung pikantuke | wêwalêse kawula sêsaji | kaswasih tan sipi | drês lamining kang luh ||
paduka praptaa benjing | sirêp wijiling loh | aksamanên dèn agêng dasihe | dening anggung karyangèling gusti | marma pisah ugi | awit
panggih | luwaring pakewoh | kawula wus kapok liring têmbe | kawulakna imbalên ping kalih | kondhangên kaping tri | dasihna
katon | sampun bawur kalantur tibane | saking drêse waspa duk umijil | Ramawijaya ris | pangandikanipun ||
41. hèh Anoman tulungên sun [su...]
[...n] iki | tulise kalorod | durung
nguni | Anoman wotsari | majêng atur madu ||
1. dhuh pukulun mêkatên kang wêling | jêng paduka mantuna gêng lara | dipun eca ing driyane | apanta sampun tamtu | mulya ênggèn sang rajaputri | amung anglastarèkna |
kadursilanipun | Dasamuka pungkasana | wêwalêse agawe lara gung brangti | mugi sirnaèng yuda ||
wun | dening murkanira mawêrdi | Bathara Wisrawana | pinandhita tuhu | rinusak donya jinarah | kaping
Ramawijaya kadi | tinetesan ing toya | marta paminipun | kadya gring manggih usada | ing ciptane Ramawijaya duk prapti | duta
8. abipraya Dyan Sumitrasiwi | wrining gita Narpati Sugriwa | yèn ngantia pêngatage | Ramawijaya dangu | pijêr ngangên-angên makingkin | sasmitèng pra dipatya | matag
15. dadya aris dènira lumaris | asasmita Narpati Sugriwa | marang sagung punggawane | wau sang gandrung-gandrung | suka
16. ana ingkang kapundhung sauwit | binêdhol dhuku pinandhi samya | rêmbyuh-rêmbyuh saparane | suka kang magêng gandrung | solahing
gandrung | sêbrak ingkang wrêksa waringin | astane asasmita | ing rèh gandrung-gandrung | luwarên wiyoganira | tan sangsaya pakartinta jayèng bumi | suh satru kalamurka ||
19. gègèr ing wana kang sato gusis | amung kidang ingkang kadya tandang | sajodho munya sumêngèr | ing ngarsa sang agandrung | asasmita tuhu tan ajrih | kadya angupacara | mring sang gandrung-gandrung | siniwo arsa
wau ing lampahira | tansah gandrung-gandrung | wanara kang
pra dipatya | anyaosi wowohan kang adi-adi | binêdhol
dene Sang Mendrasmara | pijêr gandrung-gandrung | Jêmbawan matur anêmbah | mring Sugriwa hèh prabu ngajêng puniki | bêbulak ngênthak-ênthak ||
23. alampahan ing saparon ari | datan ana kêkayon satunggal | mung alang-alang isine | lan balêmbêm kang dhukut | kalamênta miwah garinting | ing nguni pan punika | kala jênêngipun | Sang Prabu Maesasura | Jathasura punika bumi wêwangkid | Kiskêndha lan Ngalêngka ||
24. dyan wong agung alon anambungi | apa
rumuhun | kalawan bumi Ngalêngka | dadya kèndêl wong agung lampahirèki | matak puja ing wuntat ||
1. hèh yayi Prabu Sugriwa | iki wiwit
4. ing wuri tuwin ing ngarsa | kang bêbulak sumilak doh kaèksi | kèbêkan ing
kadya binêsik | ngandika sang among gandrung | yayi Prabu Sugriwa | kang bala wre sun dulu kèh wuwuhipun | duk sira nèng Maliawan | sun tingali kèh puniki ||
6. umatur Prabu Sugriwa | inggih gusti apan atikêl kalih | kêrigan dening anglurug | kang bala wre sadaya | inggih datan wontên kang
10. wungu tyasing kapandhitan | nutuh tiwas ing rèh badan pribadi | asmarèng tyas gandrung-gandrung | sru nayaning wardaya | ing satindak
Suksma Kawêkas | kanugrahaning asmara gandrung-gandrung | hèh yayi Prabu Sugriwa | kapan tèke bala iki ||
12. wanara kang murwèng lampah | ingsun dulu misih dhêdhêt ing wuri | Sugriwa nêmbah umatur | gusti praptèng sawulan | kadya dèrèng têlas wadya wre lumaku | manawi ing kalih wulan | ing wuri ngarang-arangi ||
13. têbane margi punika | kadi wontên sawulan nganan ngering | jêjêling wanara timbun | kathah tan antuk marga | apan kathah [ka...]
[...thah] ing wuri samya kêkuwu | ngantosi lêganing ngarsa | wong agung ngandika aris ||
catur manggala | nyatus yuta bala wre pêpangkonipun | tur wre sami pêpilihan | lampahe pan sampun têbih ||
mungsuhira | yèn sira ngadoni jurit ||
17. sayêkti jayèng triloka | nanging poma yayi ing tyas dèn eling | sêsikuning bathara gung | wong ngadoni jayèng prang | bala iku anut pambêkaning ratu | yèn ratu ambêke arda | balane tiwas ing jurit ||
18. yèn ratune wruh ing titah | pan sumendhe ing Sang Hyang Otipati | tan arda balane unggul | akèh rupaning arda | ana gêdhe ana cilik arda iku | kibir gêgêdhening arda | angrusak barang pakarti ||
19. dene ardalit winarna | barang tingkah kang nêdya nglaluwihi | iku
arda aranipun | sanadyan kalangênan | yèn kaliwat karêm ing antaranipun | yèn tan eling dadi arda | tan rusak nanging gagêmpil ||
20. darajat ing kawibawan | ngabêr-abêr ing rèh amangun
21. asor ungguling ayuda | apan dudu yayi saking sirèki | karsaning bathara luhung | aywa ngandêlkên bala | kang wanara ngêbêki jagad sawêgung | dumèh wre maha saktiman | poma dèn awas ing batin ||
22. anuhun Prabu Sugriwa | kadi botên kang sawab sang siniwi | kapusthi ing siyang dalu | ing rèh sêsikuning tyas | sukèng driya sang asmara gandrung-gandrung | kagyat gumuruh ing ngarsa | Danurdara wadyanèki ||
23. anyêkêl ditya sakawan | ditya iku mêntas mamôngsa gênjik | wusnya kapati aturu | anèng gowoking bêndha | kawênangan dening wanara
26. wong agung suka miyarsa | ing solahe Prabu Sugriwa aris | ing rèh utama wus putus | patitis ing wiweka | limpad pasang grahitanirambêk luhur | wong agung tyasnya marwata | nugraha Hyang Otipati ||
27. Bathara Suksma Kawêkas | kang aparing kanthi kang wus utami | abipraya wus bayantu | sigra lajêng lampahnya | ing samarga apan tansah gandrung-gandrung | gandrunge kaciptèng driya | kusuma Putri Mantili ||
ingkang amangku bala wanara. ya ta winursita dene | Sang Dasamuka Prabu | sawusira pura kabêsmi | dening palwaganoman | sungkawa kalangkung | munggèng têtarub wangunan | lan sang ari Wibisana matur aris | dhuh kaka Buminata ||
2. paran têmah ing karsa kakaji | langkung sandeya ing tyas kawula | ing Suralaya [Sura...]
[...laya] yêktine | lami gènira suwung | bathara kang prajurit sêpi | Wisnu mring madyapada | milane pukulun | yèn Wisnu sampun majanma | sampun-sampun ing tingkah rèh kang tan yukti | mila atur kawula ||
3. yèn suwawi putri ing Mantili | antukêna ing wana dèn inggal | sampun ta asalah gawe | kawula sampun antuk | ing pawarti yèn Dasarati | suselasusila. ambêk santa | tyas
ing mangke dèrèng kabangan | tinututan ing pênêde | kadi-kadi pukulun | botên kongsi dhatêng ing jurit | dene ta tan tinampan | yèn sêdyaa iku | rinêbut kalawan aprang | dede saking paduka ingkang awiwit | yêkti saking punika ||
rêkasa satitahe | pan tansah gandrung-gandrung | lamun dalu
rêrêp wanadri | enjinge nulya budhal | sarwi gandrung-gandrung | wus salami anèng marga | ingkang para manggala kapat bupati | praptèng wukir Maendra ||
wus prapti | nagara ing Ngalêngka | mèh paguting pupuh | busêkan isining arga | ing Maendra sato mawur manuk gusis | ngisis
Susena utusan | tur uninga ing prabune | caraka mêsat sampun | tan winuwus lampahe margi | wus praptèng ngarsanira | duta nêmbah matur | yèn bala panganjur prapta | ing
wus prapti | ing Maendra rangkah ing Ngalêngka | sampun têlas dharatane | mèsêm sang among gandrung | nulya samya
mungkab nayaning wardaya | riris aris angrampas gandaning sari | yayah anamudana ||
11. tan cinatur laminirèng margi | duk samana mèh cêlak Maendra | miyarsa alun swarane | angot asmara gandrung | ombak ingkang anêmpuh curi | nanduki swaranira | mring sang among gandrung | wau
gumuruh ingkang bala wre | karya têtarub agung | sêsaosan risang siniwi | tan têbah lan samodra | angongkang gènipun |
wau wong agung lampahe | satindak gandrung-gandrung | kapirangu rèh walang-ati | mirangrong karungrungan | tansah gandrung-gandrung | Anoman matur tur sêmbah | pan ing mangke Ngalêngka
Ramawijaya | wanara bêkti solahe | sampun manjing têtarub | wau sira wong agung katri | Sugriwa Sudarsana | kang tumut lumêbu | munggèng têtarub
wowohan têpining samodra | kèbêkan dening bala wre | samyayêm solahipun | dene kathah wowohan adi | gunung iku tan ana | ing pêpadhanipun | gêngnya kathah kang tumimbang | mung luhure sajagad tan ana sami | kadya wukir
pucak praptèng ngawiyat | ring langit mèh sundhul | asrine isining arga | ing Maendra
amêng wukir | lawan Pawanasuta ||
24. binêkta minggah dhatêng Maruti | yayah mangayuh mèh ing ngawiyat | ing Ngalêngka katon
driyane | singa ingkang kadulu | ing Maendra nuwuki kapti | tumon sukaning bala | wanara tumimbun | anggendhong kalung
Radèn Aswani Kumba ingkang satunggil. lan Radèn Kumbakumba ||
38. miwah ingkang ditya para mantri | ditya urakan
akathah | punggawa supacarane | miwah tungganganipun | wênèh kuda andaka èsthi | lawan ing
dene | padhang ingkang kadhatun | ngênthak-ênthak anyar kabêsmi | kadya tanpa barisan | kumpuling ditya gung |
saking pura linggih | munggèng singangsana rêtna | horêg lir tasik ombake | sagung kang para prawira | sang prabu wusnya lênggah | muni têtêg nêmbah maju | sagung bupati kang seba ||
3. atarap alapis-lapis | undha-usuking punggawa | miwah satriya mantrine | wus tumrap nora sumêla | pangkat-pangkating wadya | supênuh ngarsa sang prabu | mung sang ari Wibisana ||
tumamèng dalêm bunèki | Sang Gunawan Wibisana | ibune gupuh angawe | tustha dènira umiyat | praptane putranira | dènnyarsa sumiwèng prabu |
ing rat | ingsun iki kalintang | sêdhih sungkawa andulu | ing polahe kakangira ||
7. dene nora mêmarèni | agawe rudahing jagat | iya kulup kaya priye | yèn anggung amangkenea | solahe kakangira | rêntêng ingkang buwanèku | prasaksat kêna ing wisa ||
mung gêdhonge bae kari | lan rêksasa akèh pêjah | kang padha digdayèng têmbe | iku kang dadi pratôndha | kapindhone nak
19. manawa suwe dèn anti | kulup marang kakangira | miwah kang anangkil kabèh | padha anganti mring sira |
malah mêngko | kuwate nagri Ngalêngka | kinering parangmuka | kêtêr kabèh mungsuhipun | yèku awit saking sira ||
25. dene padha sura sêkti | nimpuna ing kawijayan | budiman ing niti kabèh | wisesa saliring sadyasêdya. | barang kang sun karsakna | sadaya saking sirèku | tan ana winancak ing tyas ||
26. jawata kasor ing mami | tan ana kang malang-malang | mêngko ana
Karadusana lampus | ana ing wukir Dhandhaka ||
28. tanpa dosa dèn patèni | Si Wiradha Si
adhuh gusti buh rinaos | mungsuh manungswa tur nistha | dama tan duwe bôndha | saksat kuwat godhong lumbu | amungsuh Ramawijaya ||
32. tanpa gawe dadi pikir | munyuk datanpa gêgaman | angèl ngrêmêd godhong
karsane kaka prabu | sira tinari padha | prayogane laku iki | nora angèl atari wong kakêrêngan ||
pakarya dèn eling | dene nguni ana dutane Ragawa ||
3. mung siji ngamuk nèng taman | kinêmbulan ing rasaksi | pira-pira kaprawasa | dutane nora ngêmasi | katuju Si
dadi rasa | rinasanan kang patitis | purwane dadi jurit | sapa bênêr sapa luput | ing kono
wong agung ngadoni laga | kang apês unggul pinanggih | iya lawan piranti | prakara pratingkah saru | lan rahayu
kang dadi kanthi | pangulah kasap lan lêmbut | môngka juruning gêlar | pangrèh aju undurnèki | ing
13. pan inggih atur kawula | mung têtêp paduka aji | rumatu-ratu Ngalêngka |
14. sampun kongsi mangun yuda | lan wong agung Dasarati | Dèwi Sinta aturêna | tan liyan punika nênggih | rumiyin malah mangkin | kawula tan darbe atur | sampun nêdya mêngsahan | manah kawula dewaji | tan sakeca mêngsaha Ramawijaya ||
15. dening ta Si Ragutama | ambêg tyas pasthika manik | mugule ing kasujanan | tan mèngèng ing sadu budi | lawan kawula inggih | nuwun ing karsa pukulun |
jurit | langkung sapele punika | rinewang amangun pati | sêdhêng praja ing ngriki | tan kirang wanodya ayu | sutaning Batharendra | Dèwi Tari wus karabi | lah punapa ing têmah rêrêmpon ing prang ||
17. yèn mênggah atur kawula | sampun age magut jurit | yèn botên sampun kawangwang | inggih pakantuking jurit | lan mungsuh wus kaèsthi | bote miwah agalipun | winiweka tranging tyas | upayane dèn
Ramawijaya pasthi | yèn pun Sugriwa maksih | eling labêting kakaruh | inggih lawan paduka | pan sampun sudara dèwiwèdi. | mitra nyata ing nguni Bali Sugriwa ||
19. mangkya paduka nyodaka | dèn dhêmit tinari yêkti | anggêpe Prabu Sugriwa | lan Ramawijaya pasthi | paduka mêmanisi | Sugriwa dêdimèn
prihatin | susahe saking paduka | sintên ingkang dèn sambati | malah dewane sami | mring Ramawijaya tulung | apan sukaning dewa | dulu mring wong
marang Dasarati | Ramawijaya yêkti | dènnya mrih mêmitra tuhu | Sugriwa wruh ing rêtna | dadi labuh baya pati | kaping kalih katumpangan kabêcikan ||
25. mung cacad kirang dandanan | manungswa kang tau niti | parikrama kang
wong agung Ramawijaya | dene ta jagad puniki | kathah tuwan alani | prajane kathah karêbut | dadya akèh kang susah | kêdhik kang tuwan bêciki |
wong tinambung laku | tikêl prabawanira | jawata ingkang nêksèni | panjaluke kabèh wong kinaniaya ||
29. tinurut maring bathara | mila ta sri narapati | dewaji ratu kawula | kadang kawula sayêkti | dipun [dipu...]
[...n] santa ing budi | suwawi seba
wruh ing rêtna | ing praja kang kanan kering | sampun paduka kibir | dumèh gung danawa diyu | ditya tanpa wilangan | tur sami prawira sêkti | lan mêpêki gêgaman
lan sakèhing kayu-kayu | kabèh dadi gêgaman | satêlase watu ardi | kuku lawan siyunge dadi gêgaman ||
32. kathah-kathah tur kawula | duk prang taman Soka nguni | pun duta sintên
surya | ing Ngalêngka lir wulane | paran marganing unggul | mila nuntên inggih suwawi | sowan mring Ramabadra | yèn lingsêm
mila-mila sangêt tur kawula | saking gêng ing trêsna bae | ing ratu kadang sêpuh | datan môntra anyênyampahi | ing kasêktèn paduka | mangkana Sang Prabu | Dasamuka langkung ewa | mring kang
kalbu | kawuwusa wau sang kaki | kaki sing ibu nama | Sang Sumali Prabu | buwah prabu [pra...]
[...bu] ing Ngalêngka | ramaning kang ibu Ni Dèwi
mabur | kabèh iki kang buwana | pan wus anèng astane Sang Dasarati | kabèh rat pramusesa ||
[...ing] pakaryaning batharadi | dening sungkêming bala wanara | wirotama ing prang kabèh | lamun kongsia rawuh | ing nagara Sang Dasarati |
apan yêkti Wisnubrata | dadya mangke sawarga prajurit sêpi | wus anèng madyapada ||
10. duk masihe nèng sawarga nguni | Bathara Wisnu mungkasi karya | anata gêgaweane | ing nguni Sang Hyang Guru | ya Si Wêrta namanirèki | mungsuhe Batharendra |
kabèh | ditya danawa diyu | gêmpur kabèh miwah maharsi | kinarya lanang jagad | mring Bathara Guru | lami-lami kirang
tamèng kasujanan | unggula sadhela bae | asor wêkasanipun |
wus turutên arinira glis | Dasamuka tan obah | kadya
Wibisana undhagi | gunawan mardikèngrat ||
19. durung tumon kang pinrih ing bêcik | mring kadange budi kasujanan | ya ginawe tanpa gawe | pan wicaksana putus | Wibisana wiweka niti | pantês yèn tinuruta | ing satuturipun | nora nistha nora papa | Wibisana wruh ing rèh prabu sayêkti | wênang yèn dèn anggea ||
solah asor ungguling ajurit | wus kawruhan wênang pitutura | tinurut pasthi arjane | paranta kaka prabu | krura bae kang
munggèng gêlas | dhuh prabuku kadangku tuwa sayêkti | dhaharên tur kawula ||
26. pundi wontên kados padukaji | ratu agung abala santana | rinêksèng para kadange | tinunggu ngeyang ibu | lah ing pundi mêngsah sang aji | liyan Bathara Rama | ing rat kabèh nungkul | Narpati Ramawijaya | lah
Ngalêngka | dadi karang tunu | katingal jroning ngalamat | yèn paduka tan arsa ing rèh kang yêkti |
katon wana | lan gumuruh sato manjing jroning puri | manuk muni karuna ||
31. wus têtela rusak padukaji | lamun botên inggih nututana | sumiwèng Prabu Rama ge | sayêkti manggih ayu | datan wontên sangsayèng aji | aturna Dèwi Sinta | dèn inggal pukulun | sira Prabu Dasamuka |
uripmu | kudu asih ing mêngsah | wus maringa nunggala wanara lumut | duk kobong kadhaton ingwang | sira tan duwe prihatin ||
9. tuhu kang tyas pinasthika | Wibisana ulat misih mêmanis | wagêd angunjara nêpsu | yèn iku ngladènana | nora
tumut | yèn sampun lêrêsing lampah | pra dipati darma jurit ||
12. luput lêrêsa punika | pra dipati awis purun ngaturi | manawi amanggih bêndu | yêkti badan kawula | awon pênêd môngsa ajriha pukulun | yèn paduka anggung duka | lah inggih ta
nora ketung | jamu kang karya pakenak | nora-nora dèn karêpi ||
15. botên ta saking duryasa | kadi kang wong dodolan ula mandi | sapele pakenakipun | upama cinokota | langkung dene datanpa damêl puniku | kadya wong mêng-
kêdhik têmên pinrih ing pakantukipun | kasusahane anggawa | nagara lan wong sabumi ||
17. sagung punggawa punika | samya darbe pikir makatên ugi | nanging ta ajrih umatur | Dasamuka lingira | nora nana wong kang bisa cêcalathu | pan amung Si Wibisana |
karusakan | arêp wruha ingong ing wêkasanipun | wus katon sajroning cêtha |
tinundhung marang kang raka | sagung wadyanira sami ||
20. samya sih tumut sadaya | saparaning gusti tan nêdya kari | Arya Wibisana sampun | anapak jumantara | saha bala gumuruh saengga mêndhung | wus tilar nagri Ngalêngka | lampahe mêdal wiyati ||
wadyanipun | anggung onêng mangunêngan | katongton Putri Mantili ||
22. anggung wuyung kawuyungan | ingkang rayi Lêksmana mangundhati | dadya emut priyanipun | madêg tyas kasatriyan | antuk sare Prabu Sugriwa atunggu | lan sagung punggawanira |
26. tumingal ing awang-awang | kadya mêndhung danawa ing wiyati | wanara gègèr gumuruh | narka yèn Dasamuka | samya mêre wurahan umèb kumêbul | sami lumajêng tur priksa | mring wre
ing satya bêktinipun | Anoman pan tumanggah |
ingkang burêng anèng wiyati | kang tinarka mungsuh rawuh | dede pun Dasamuka | Wibisana kang prapta sawadyanipun | gunawan mahardikèngrat | ambêk santa sadu budi ||
34. budimanta tyas pasthika | manikanta mila tilar nagari | tan kangge ing
Dèwi Sinta aturêna | mila datan kangge saaturnèki | tinundhung mring kadangipun | inggih pun Dasamuka | kudu-kudu angabêni ing
patêmonipun | Sang Ragusuta Wijaya | lan Wibisana mantêsi ||
41. dènnyantuk kondhang utama | nunggal budi dènira sadu budi |
ing garwanipun | margine datan ana | kang liya saking
saisining jagad | saking paduka môngka wit | yogya paduka rumêksa | mrih ayu amituturi | punapa tuwan lali | kêlamun janma
samodra lamun asata | tan kenging dadosa margi | pan angèlipun kalintang | kathah jurang [ju...]
21. wontên ardi sa-Malyawan | inggih lêbêting jaladri | kathah ulam kadi liman | ingkang pinôngka karikil | lah sampun-sampun gusti | sampun katongton pukulun | ing rèh molahkên ing rat | ing tri buwana kang yêkti |
ing watu lan gunung-gunung | dadi sakarsa tuwan | sadaya punika sêkti | datan wangwang dadi sètubandat buta ||
23. yèn ing pituduh paduka | punapa kinarsan dadi | sêktining bala wanara | pintên wiyaring jaladri | apan upama kali | mung sakilan wiyaripun |
balanipun | mibêr ana kang dharat | angupaya watu wukir | kadya guntur swaraning bala wanara ||
29. ana ngulon ana ngetan | angalor kang
pating karêmpis | budi kang mangkono iku | lara angajak-ajak |
iku budi luwih nisthip | lah ta tuhu datan ana budinira ||
mumet2 maring ngapa yak??????????
ya nek dosane wis pada di ampuni ayo pada2 kentleng, maring ngapa ?
genah mbok???????
NEK RA TRIMO MAJU KENE!!!!!!!!!!!
PECICILAN NGENYEK PSANTREN,WES ATOS MBOK!!!!!!
ingsun kang awula jumeneng ratu sukmo wasiso dadi kalpikaning jagat amengku isine buwono kabeh saking kersaning Allah, amargi awit saking kolo wau Panjengan inggih punika Maha Guru ingkang Sejatos. Manunggaling kawula Gusti aj
Salam pamuji rahayu kagem Ki alus lan sedulur sedoyo yg insya Alloh di rahmati Alloh..amiiin.
@ Kangmas BC…pripun kabaripun panjenengan sahabat jauhku?..mugi sehat sll njeh?…amiin.
ajeng nderek nyimak……………………………matur nuwun sedoyo ilmu ingkang sampun mijil saking sederek2 mugi tambah dados wawasan dalem,saget migunani mring wakmami dalah sedoyo dulur ,matur sembah nuwun ingkang mboten upami………..rahayu……….rahayu……rahayu………………………..salam kagem sedulur2 KWA……….sedoyo………………….
karo tak rengang-rengeng kidungan rumeksa ing wenggi
@ Ronggo Sentot : yah dikit2 tau kangmas,,monggo klo ke simi mampir gubuk kulo
(2) Ing. Marián Lazo,
kulawarga Osmeridae (biyasane sinebut iwak ndas watu).[1] Capelin tau dadi panganan pokok ing Atlantik Utara.[1] Nalika populasi ikan capelin kalong, pcacahing pendhudhuk ing panggonan iku sansaya mudun.[1] Capelin duwéni lambe gedhé kanthi rahang ngisor kang amba ing ngisor mata.[2] Capelin lanang duwéni awak gedhé tinimbang capelin wadon. Capelin lanang uga duwéni sirip ing silit kanthi wujud cembung.[2]
Umume, Capelin ngelangi cedhake lumahing banyon kang jerune ngant 200 m lan nglangi bebarengan kanthi cacah akeh.[3] Capelin urip ing laut lepas. Capelin ditemokake ing pirang-pirang panggonan banyon ing donya, ya iku:[3]
Atlantik Utara, kususnya sadahaning Laut Barents nganti
Capelin wernane ijo semrawang, kaya sirahe zaitun, nanging sisi-sisine wernane radha
Capelin nglakoni proses kawinan (pamijahan) antarane sasi Maret lan Oktober.[3] Pamijahan ditindakake déning capelin wadon lan rong capelin lanang.[3] Umume, pamijahan ana ing temperatur 430C-500C lan luwih aktif nalika wengi.[3]
Ngendhog[besut | besut sumber]
Sawise kawinan, capelin wadon ngendhog ing lautkang cethèk ing dhuwuring kerikil alus utawa ing pasisir.[3] Kéwan iki netes kanthi mbutuhake wektu kang suwene 15 dina ing suhu 100C.[3] Saben capelin wadon ngasilake
(en) Capelin Quota Issued in IcelandCithakan:Hewan-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 6 Oktober 2016.
Triyanto Banyumasan berkata:	Oktober 3, 2015 pukul 09:14	ndisit tigerku yo tak ganti sing bintik kuwi, dadi lewih nyokot, koyo
amergo lali marang gustine wanodyo iki kelangan budhi anggone mikir trus anggrampungi umure kanti coro kang tumrap pengeran lan manungso liyane kaanggep nisto.See
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial
iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah luhur
darb?n? (basa tangga miwiti sing Banten ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa
sedulurku! Kowé kuwi wong-wong sing precaya marang Gusti Yésus Kristus, Kang Mahamulya. Kowé aja nganggo mbédak-mbédakaké wong manut kaanané tata lair.
2:2 Upamané yèn ana wong mlebu ing kumpulanmu nganggo ali-ali mas lan sandhangané becik, mangka iya ana wong miskin sing mlebu nganggo sandhangan sarwa èlèk,
2:4 Apa kowé ora padha gawé dosa? Awit kowé wis mbédak-mbédakaké pepadhamu, lan wis mawas wong nganggo pikiran sing ora prayoga.
2:5 Sedulur-sedulurku sing daktresnani, wong-wong sing dianggep miskin ing donya iki, ditampi déning Gusti Allah saka enggoné precaya. Wong-wong mau padha dadi umat ing Pepréntahané Gusti Allah, sing wis dijanjèkaké marang wong-wong sing padha tresna marang Panjenengané.
2:6 Nanging kowé padha ngina marang wong miskin! Coba pikiren! Sapa sing nindhes kowé lan nyèrèd kowé menyang pengadilan? Apa dudu wong-wong sugih?
2:7 Iya wong-wong sugih kuwi sing nyewiyah Asmané Gusti Allah Kang Mahamulya, sing nimbali kowé dadi para kagungané.
2:8 Yèn kowé netepi dhawuhé Angger-anggeré Kratoné Gusti Allah, sing katulis ana ing Kitab Suci: “Kowé tresnaa marang sapepadhamu, kaya marang awakmu dhéwé,” kuwi wis bener.
2:9 Nanging yèn kowé padha mbédak-mbédakaké, kowé dadi nglakoni dosa, lan kowé uga disalahaké déning Angger-anggering Torèt, dianggep wong sing nerak angger-angger.
2:10 Sapa sing nerak Angger-anggering Torèt siji waé, kuwi wis nerak Angger-anggering Torèt kabèh.
2:11 Sebab sing ngandika: “Kowé aja laku bédhang,” kuwi iya sing ngandika: “Kowé aja mematèni.” Dadi senajan kowé ora laku bédhang, nanging yèn kowé gawé pati, kowé uga wis nerak angger-angger.
2:12 Enggonmu caturan lan enggonmu tumindak kuwi dikaya wong sing bakal padha diadili manut Angger-anggering Torèt sing gawé luwaré manungsa.
2:13 Awit Gusti Allah bakal maringi paukuman tanpa nganggo kawelasan marang wong sing ora nandukaké kawelasan. Nanging sukur déné kawelasan kuwi ngalahaké pengadilan!
2:14 Para sedulurku! Apa gunané wong muni: “Aku precaya,” mangka ora tumindak apa-apa? Apa precayané mau bisa nylametaké uripé?
2:15 Upamané ana sedulur lanang utawa wadon, sing butuh sandhangan lan pangan.
2:16 Apa gunané kowé muni karo wong mau: “Wis mangkata, muga kecukupan sandhang lan panganmu,” mangka kowé ora mènèhi marang wong-wong mau barang sing dibutuhaké?
2:17 Mengkono uga bab precaya. Yèn ora dikanthèni tumindak, precaya kuwi tanpa guna!
2:18 Bisa uga ana wong sing muni mengkéné: “Ana wong sing ngendelaké precayané, ana liyané sing ngendelaké penggawéné.” Wangsulanku mengkéné: “Coba aku tuduhna, kepriyé bisané wong nuduhaké precayané tanpa penggawé, banjur aku bakal nuduhaké marang kowé precayaku srana penggawé-penggawéku.”
2:19 Kowé rak precaya ta, yèn Gusti Allah kuwi mung siji? Sétan-sétan iya precaya, lan sétan-sétan mau padha gumeter merga saka wediné!
2:20 Bodho temen kowé kuwi! Apa kowé butuh bukti, yèn precaya tanpa penggawé kuwi tanpa guna?
2:21 Mengkéné: “Leluhur kita Abraham kuwi enggoné kaanggep bener ana ing ngarsané Gusti Allah rak merga saka penggawéné? Yakuwi nalika panjenengané nyaosaké putrané Iskak ana ing mesbèh.
2:22 Kuwi mau nélakaké yèn precaya lan penggawé kuwi tumindaké bebarengan, precayané disampurnakaké déning penggawéné.”
2:23 Srana mengkono dadi bener apa sing katulis ing Kitab Suci, sing surasané: “Rama Abraham precaya marang Gusti Allah, lan merga saka enggoné precaya mau panjenengané kaanggep bener ana ing ngarsané Gusti Allah.” Merga saka iku Abraham karan: “Mitrané Gusti Allah.”
2:24 Dadi saiki kowé padha ngerti, yèn wong mono enggoné karukunaké karo Gusti Allah iya merga saka penggawéné, lan ora mung merga saka precayané waé.
2:25 Mengkono uga Rahab, si sundel *sundel: pelacur (bhs. Ind.).* kaé. Rahab karukunaké karo
deneng agi leren apa, rung nulis maning, apa wis
SEDULUR PAPAT LIMO PANCER (1)
nebeng sampeyan mbak….?? wakakakaka
Sip dah tali silaturahmi memang indah….
maringene ate budhal batam kabeh ki.
pangwasané negara. Sebab ora ana pangwasa sing anané tanpa kersané Gusti Allah, lan para pangwasa sing ana kuwi kaadegaké déning Gusti Allah.
13:2 Sapa sing nglawan marang pangwasa sing mbawahaké, kuwi ateges nglawan marang prenatané Gusti Allah. Lan saben wong sing nindakaké mengkono, kuwi nekakaké paukuman marang awaké dhéwé.
13:3 Sebab wong sing nindakaké kabecikan ora prelu wedi karo penggedhé, kejaba yèn wong mau nglakoni piala. Apa kowé kepéngin urip tanpa wedi marang wong sing nyekel pangwasa? Yèn mengkono, padha nindakna apa sing becik, supaya kowé padha olèh pengalemé.
13:4 Sebab wong sing nyekel pangwasa kuwi abdiné Gusti Allah, sing nyambut-gawé murih becikmu. Nanging yèn kowé nindakaké piala, wis samesthiné kowé wedi, sebab pangwasa kuwi abdiné Gusti Allah, wenang ngukum lan nindakaké bebenduné Gusti Allah tumrap wong sing nglakoni piala.
13:5 Kuwi sebabé kowé kudu padha mbangun-turut marang para pangwasa, ora mung merga saka bebenduné Gusti Allah waé, nanging uga merga saka rumangsaning ati kita dhéwé.
13:6 Iya merga saka kuwi kowé padha kuwajiban mbayar pajeg, sebab para pangwasa kuwi padha nyambut-gawé kagem Gusti Allah, srana padha nglakoni kuwajibané.
13:7 Mulané padha mbayara marang pangwasa apa sing dadi kuwajibanmu; yèn pajeg ya pajeg; yèn hormat lan pakéring, iya ngurmatana lan padha éringa.
13:8 Aja padha duwé utang marang sapa waé, kejaba utang katresnan marang padha sedulur. Sapa sing tresna marang sapepadhané, kuwi sing nglakoni angger-anggeré Gusti Allah.
13:9 Awit angger-angger sing muni: “Aja laku bédhang, aja mematèni, aja nyolong, aja mélik” lan angger-angger liyané, kuwi kabèh wis kecakup ana ing dhawuh: “Tresnaa marang sapepadhamu dikaya enggonmu tresna marang awakmu dhéwé!”
13:10 Sapa sing tresna marang pepadhané kuwi ora bakal nandukaké piala marang pepadhané mau. Sebab sing nandukaké katresnan, kuwi padha karo nglakoni angger-anggeré Gusti Allah.
13:11 Prekara tresna tinresnan kuwi kudu padha koktindakaké, sebab kowé ngerti yèn saiki mangsané kowé padha tangi saka enggonmu turu. Sebab mangsané enggon kita padha kaslametaké kuwi saiki wis luwih cedhak ketimbang karo dhèk biyèn, nalika kita manjing precaya.
13:12 Benginé wis mèh entèk, saiki wis mèh raina. Mulané ayo padha marèni nglakoni penggawé kang dilakoni ana ing petengan, lan ayo padha nggunakaké gegamaning perang ana ing padhangan!
13:13 Tingkah laku kita sing becik, kaya déné wong sing urip ana ing
13:14 Nanging Gusti Yésus Kristus sing nemtokaké, apa sing kudu koktindakaké, karebèn aja mung padha nuruti pepénginaning daging sing dosa, mburu marang kemaremané hawa-nepsu.
3:1 Ana wong Farisi, pemimpining agama Yahudi, jenengé Nikodémus.
3:2 Ing wayah bengi Nikodémus mau sowan Gusti Yésus, lan nyuwun pirsa: “Guru, kawula sami sumerep, bilih Panjenengan menika Guru, ingkang kautus déning Gusti Allah. Awit mboten wonten tiyang ingkang saged damel mujijat-mujijat kados ingkang Panjenengan tindakaken, menawi Gusti Allah mboten nunggil kaliyan tiyang wau.”
3:3 Gusti Yésus nuli ngandika: “Élinga! Ora ana wong sing bisa ngrasakaké Kratoné Gusti Allah, yèn wong mau ora kalairaké menèh.”
3:4 Aturé Nikodémus: “Kadospundi? Tiyang sampun diwasa rak mboten saged lair malih? Tiyang wau rak mboten saged mlebet ing wetenganing ibunipun, lajeng dipun lairaken malih?”
3:5 Pangandikané Gusti Yésus: “Menawa wong ora dilairaké saka banyu lan saka Rohé Allah, wong mokal bisané ngalami Kratoné Gusti Allah.
3:6 Sing lair saka wong tuwa kita ana ing donya, kuwi badan wadhag, nanging badan rohani kita lairé saka Gusti Allah ing swarga.
3:7 Aja gumun yèn Aku kandha: ‘Kowé kabèh kudu kalairaké menèh.’
3:8 Lakuné angin kuwi manut sakarepé dhéwé; kita krungu swarané, nanging ora weruh sangkan parané. Semono uga kaanané wong sing dilairaké menèh déning Rohé Allah.”
3:9 Aturé Nikodémus: “Prekawis menika sagedipun kelampahan kadospundi?”
3:10 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé kuwi guru sing misuwur ana ing tanah Israèl, lah kokora ngerti prekara sing mengkono?
3:11 Ngandela, Aku mung ngandhakaké prekara-prekara sing Dakngertèni, lan Aku nerangaké prekara-prekara sing wis Dakweruhi; nanging kowé padha ora gelem precaya marang Aku.
3:12 Yèn Aku nyritakaké sing ana ing jagad iki waé kowé wis ora precaya, kepriyé bisamu precaya marang Aku, yèn Aku nyritakaké marang kowé prekara-prekara sing ana ing swarga?
3:13 Ora ana wong siji waé sing tau munggah swarga, nanging saka swarga wis ana sing mudhun menyang bumi, yakuwi Putrané Manungsa.
3:14 Nalika ana ing ara-ara samun Nabi Musa manjer ula tembaga ana ing kayu, iya kaya mengkono Putrané Manungsa bakal dipanjer ana ing kayu,
3:15 supaya saben wong sing precaya marang Panjenengané ngalami urip sing sejati.
3:16 Awit saka gedhéning sih-katresnané Gusti Allah marang jagad, nganti Panjenengané ngurbanaké Putrané ontang-anting, supaya saben wong sing precaya marang Sang Putra mau ora nemu karusakan, nanging ngalamana urip langgeng.
3:17 Mulané enggoné Gusti Allah ngutus Putrané rawuh ing jagad kuwi ora supaya dadi Hakim, nanging supaya dadi Juru Slameté jagad mau.
3:18 Sing sapa precaya marang Sang Putra ora bakal diukum. Nanging sing sapa ora precaya, kuwi wis diukum, awit wong kuwi ora precaya marang Putra ontang-antingé Gusti Allah mau.
3:19 Déné sebabé mengkéné: pepadhang wis ana ing jagad, nanging manungsa luwih seneng karo pepeteng, ketimbang karo pepadhang, awit penggawé-penggawéné ala.
3:20 Saben wong sing nglakoni piala, sengit karo pepadhang; wong mau ora gelem marani pepadhang, supaya penggawéné sing ala mau aja nganti konangan.
3:21 Nanging sing sapa mbangun-turut marang kersané Allah, wong kuwi malah marani pepadhang, supaya cetha yèn apa sing dilakoni mau manut kersané Allah.”
3:22 Sawisé kuwi Gusti Yésus lan para sekabaté padha menyang tanah Galiléa. Ana ing kana nganti sawetara dina, sarta mbaptisi wong-wong sing padha mratobat.
3:23-24 Nalika semono Nabi Yohanes durung dilebokaké ing pakunjaran. Panjenengané mbaptis wong-wong ana ing désa Ainon, ora adoh saka kutha Salim, sebab ing kana akèh banyu. Wong-wong mau padha marani panjenengané, nuli padha dibaptisi.
3:25 Nalika semana ana sawetara muridé Nabi Yohanes Pembaptis padha bebantahan karo wong Yahudi bab Prenatan sesuci.
3:26 Para muridé Nabi Yohanes Pembaptis mau padha matur: “Guru, menapa Panjenengan kèngetan dhateng tiyang ing sabranging Lèpèn Yardèn, ingkang Panjenengan tedahaken dhateng kula kala semanten? Tiyang menika ugi mbaptisi, lan tiyang sedaya sami mrika, murugi tiyang wau!”
3:27 Nanging Nabi Yohanes mangsuli: “Ora ana wong sing duwé apa-apa, yèn ora kaparingaké déning Gusti Allah marang dhèwèké.
3:28 Kowé dhéwé wis padha krungu tembungku: aku iki dudu Sang Kristus. Mung kadhawuhan ndhisiki tindaké.
3:29 Pengantèn wadon kuwi duwèké pengantèn lanang. Kancané pengantèn lanang mung ngadeg, ngancani lan ngrungokaké; wong mau wis seneng yèn krungu swarané pengantèn lanang. Kaya mengkono uga aku. Saiki aku seneng banget.
3:30 Wis samesthiné yèn Panjenengané saya mundhak, lan aku saya suda.”
3:31 “Sing rawuh saka ing ngaluhur kuwi ngungkuli sekabèhé. Sing asalé saka jagad iki kegolong wong-wong jagad lan sing diomongaké ya prekara-prekara sing magepokan karo jagad. Panjenengané sing pinangkané saka ing ngaluhur, kuwi ngungkuli sekabèhé.
3:32 Panjenengané ngandikakaké apa sing wis dipirsani lan wis dipirengaké, nanging ora ana wong siji waé sing precaya marang pawartané.
3:33 Wong sing padha precaya marang pangandikané, padha ngakoni yèn Gusti Allah kuwi bener.
3:34 Wong sing diutus déning Gusti Allah kuwi nggawa pawarta saka Gusti Allah, sebab Gusti Allah wis maringaké Rohé marang utusané mau tanpa wangenan.
3:35 Sang Rama ngasihi marang Sang Putra lan wis masrahaké samubarang kabèh marang Sang Putra.
3:36 Wong sing precaya marang Sang Putra ngalami urip sejati. Nanging wong sing ora precaya marang Sang Putra ora bakal ngalami urip sejati, lan bebenduné Gusti Allah tetep nempuh marang wong
Yohanes 14:6 Gusti Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn ora lantaran
artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (
from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing
Angel tenan! Angel? Senajan wis nglothok karo unen-unen “Urip iki kari sadherma nglakoni. Urip iki wis ana sing ngatur! Manungsa ora bakal bisa ngluncati angger-anggere panguripan. Gusti Alloh wis milihake sing sakapik-apike”. Mulane ora usah ngangsa. Ora usah nganja-anja. Mundhak keselak-selak. Gek endang-endanga katekan sedyane. Gek endang nduweni iki apa iku. Nyawang nduwur terus. Ora tau gelem nyawang mangisor….
Mung kepriye carane? Nglakoni iku pancen ora gampang. Satus siji. Enggal nyadharana. Ora tansah gampang kena sawabe kiwa tengen. Lan kepriye carane awake dhewe iki tansah lempeng. Netepi apa kang ana. Nanjakake sing ana. Tanpa pasrah
Wusanane kepriye? Racak kaya sing ngembyah sakiki iki. Ora nrima marang panduming Sing Kuwasa. Gampang mundhak tensine yen tanggane tetukon iki iku. Tansaya abot entek-entekane malah ora karu-karuwan.
Kabeh iku ora bakal dumadi menawa awake dhewe nduweni pethingan. Kabeh wong Jawa ngerti bandha-bandhu iku, kerep banget anggone gondhelan waton iku. Sepisan, yakin utawa ngandhel. Babagan iki awake dhewe mesthi nduweni. Ora bakal awake dhewe babar pisan ora nduweni rasa yakin. Sebab rasa iku wus ana lan tumanem sajrone ati. Senajan angen-angen lan kanyatan kerep nggodha. Yakin iku ora bakal pethal ngono bae. Yakin ing kene ora amung percaya marang Gusti Sing Maha Kuwasa. Percaya marang pepesthen ngenani lair, jodho, rejeki lan pati. Sing baku malah kepriye awake dhewe banjur ngandel amrang pangaturane Gusti Alloh. Ora bisa meri marang liyane, sing luwih kasil. Ora bisa banjur tumindhak drengki, srei marang liyan, nyahak
Kapindho, lila legawa utawa ikhlas. Urip iki ana sing murbawasesa, lire awake dhewe lair uga saka Kersa-Ne. sapa sing
gelem obah mesthi ana mamah. Yen mung kendhangan dengkul ya mung mamah abab. Gagasan, rekadaya, lan tenaga disokake kanggo makarya. Abrang apa wae diranggeh nganggo obahe pretikele. Perkara apa wae bakal rampung yen dilakoni. Nganti sok thukul panganggep yen awake dhewe iki kang bisa nemtokake nasibe. Sing kaya ngono iku jebul ya sok nanggori pepalang. Pawitan ana, mlaku tleser-tleser, meh kasil, ndadak ana sing rewel. Ora sida kasil. Kasil sepisan, kasil pindho, telu, papat
alus mulus tanpa gronjalan. Ya ing kahanan iku diperlokake lila legawa, ora nyalahake Pangeran Sing Gawe Urip, ora ngluputake wong liya, saliyane
nikamati sepane kanikmatan lair. Sakengga loro-lorone iku pancen wis dadi sandhangane wong urip. Monggo gek ndang
muga tulisan iki bisa dadi pepeling, kanggo kabeh. Kanggo sopo to sopo kang ngerasa isih durung jejeg anggone mlaku, anggone ngluru
Wonten ing ngandap punika seratan sae ingkang ngemu piwucal luhur kangge sangu urip laladan wonten ing donya, serat punika kapethik saking Tembang Kinanthi, sareng kula bikak-bikak seratan Eyang Swargi ingkang sakdangu punika kasimpen rapet wonten lemari, kula malah kejot amargi mboten nyana, taksih wonten seratan sae kados Wedha Tama punika ingkang saged kangge piweling lan angger-angger kita sami:
Kapethik saking piwucal sae Serat Weda Tama (anggitanipun Swargi Sampeyan Dalem Kanjeng Gusti P.A.A. Mangkunagoro IV ingkang angadaton ing Nagari Surakarta Hadiningrat-1959) Kula lajeng kemutan, ugi tansah kula ugemi piweling luhur saking Sibu ingkang asring dipun tularaken dateng para putra putrinipun sambung rapetipun kaliyan rasa bungah injih punika:
Mugi atur cekak punika sageta kangge piweling luhur utaminipun kangge kula piyambak, lan kangge para maos sedaya. Nuwun.
RIYADHUSSHALIHIN BAB. 143. ANJURAN SALAMAN NALIKANE KETEMU, SUMEH, LAN NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
Cerkak : Crita gancaran / prosa kang ngandharake sarining kedadeyan saka wiwitan tekan pungkasan. Titikane Cerkak : Critane ringkes.
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the
available in - ? iki Depth Total (kanthi kaca Cathetan: lulusan lan Wikimedia Nurulb...
KratonRimbu lan lan Ismail Tionghoa) auf Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa
anakku. Wis 3 sasi nunggak ra tak bayar
Bagong : Anakmu sekolah? ben opo?
Gareng : Yo ben pinter to yo.
Bagong : Ojo, tak kandhani ojo!
Gareng : lhoh, piye to Gong! Ben pinter kok malah ojo
Bagong : Ngerti ga kae sing dicekel KPK? Kae wong pinter opo wong bodho?
Gareng : Kowe mbiyen sekolah tekan opo, Gong?
Bagong : Aku mbiyen sekolah langsung mlebu SMA.
Gareng : Lha piye ta, Gong? lumrahe kuwi sekolah soko TK
“Sing udan barat tetep gelem dodolan biasane lewih sukses tinimbang wong sing
kéwan kang saemper zebra lan tau tinemu ing cacah wilangan kang akèh ing Afrika Selatan, nanging saiki wis punah amarga dibedhag déning manungsa minangka kaajab daging lan kulite. Quagga bisa dibedakake saka zebra amarga praupane kang kayadene blasteran zebra lan jaran. Nalikane tanggal 12 Agustus 1883, quagga pungkasan kang isih urip ing sawijining kebun binatang ind kutha Ngamstredam, nagara Walanda mati lan ndadekake kuwan iku cures.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 22 Oktober 2016.
tembe turu..dadi jam sepuluh durung tangi..belih krungu ana wong ribut-ribut...jebule DARKONAH ribut karo tukang kredit...wis telung wulan
"Sapa NYAD?"WANYAD: "Miki wong sing adol manuk liwat mene ora.."DALBAN: "Laka-lakane wong adol manuk liwat mene..
mlaku-mlaku karo DARKONAH nang TEGAL, weruh wong negro ireng menges ndase bisa gundul mentolos nemen kaya watu ireng..si DARKONAH nganti guya guyu bae..kayane tah wong
enyong nglondok awan nang warung rujake Si Nur.. ngrogoh slampe
nganti rujak sing wis nang weteng bisa metu kabeh.. kiye slampene
sapa sing wani-wanine nyolong motore lurahe..toli ilange nang endi..lapor polisi apa ora.."WANYAD: "Jarene
"Dudu moni apik.. Wong Pak Lurah kuwe wedi angger lapor polisi mengko berkas laporane kewaca Bu Lurah..
DEGLAGDALBAN: "NYAD, mene gen.."WANYAD: "Ana apa BAN?"DALBAN: "miki ana wong wadon ayu nemen nggoleti wong sing arane IWAN apa WAWAN yah.. pokoke WAN WAN onong lah.. Jarene wingi lagi nang alun-alun deweke numpak motor nenggor wong lanang
kene laka wong sing WAWAN atawa IWAN ya nyong keder yah..akhire tak domong bae laka sing arane WAN WAN kuwe.. Akhire bocah
ditinggal wong wadon sedelat ka bisa gemuyu lata-lata kaya kuwe.."WANYAD: "Lata-lata waduke..sing
sing njaba.."DARKONAH: "Lah bisane njerit-njerit nang apa sih Kang.. Wong tak tinggal sedelat tok be ka..
njeblug...enyong turu nganti kaget nemen..barang weruh geni mulad-mulad nyong langsung pan metu ora bisa-bisa..dobol pancen kowen ka.."10. PRAGAWATIDARKONAH: "Kang enyong dong ndelengna wong sing mogal-magel karo mlaku
didadekna lebe karo lurahe.."DALBAN: "Toli kowen gelem NYAD dirayu kaya kuwe..toli akhire sing menang sapa NYAD?"WANYAD: "Wis enyong ora gelem mikir sing kaya kuwe kaya kuwe BAN...nggo apalah..nggo apa..sing tak pikir kuwe antarane duwite
sisan bae karo Bapane si To'ip sing dadi ABRI.. anake dikamplengi nganti kaya kae..ari enyong tah wis wareg.."13. NGONCOGIDALBAN: "Sing endi NYAD..daning kayong katon gagiyanan kaya kuwe..lWANYAD: "Sing sekolahan TK Ban.."DALBAN: "His sing sekolahan TK
saben esuk kayong semangat nemen.."14. SARUNG BEDAHWANYAD: "DAR, enyong kan wis kanda kiye sarung didondomi.. bisane dijor klower kaya kuwe..dadine miki enyong jum'atan batal oh nggayami bocah cilik-cilik..
karo ndungkluk tak deleng memburi..lah ka jebule bocah-bocah cilik ora pada sembayang tapi pada ngrubung nang mburine enyong kabeh..
nganti kawer-kawer nggo tontonan bocah cilik-cilik..ya tak begis oh.. Bagreg ka.."15. JEMPOL SIKILWanyad: "Nyong tembeke ngarti syung BAN..
pengine dadi anake lurahe.. wong si WAWAN kancane enyong sing anake lurahe be wareg.. apa-apa
enyong tangi bar sembayang, tembe selangkah kayong mak grenjel..dobol jebule enyong medek raine wong lagi nggleleng..wonge langsung njimprak kaget aduhh!! barang sajadahe dibuka jebule Kaji To
esuk ka ora bombong2 acan",WANYAD"bagregka si Darkonah..dasar pengak..critane njaluk kudung anyar, wong nyong durung duwe duwit ng durung tak turuti oh lahka jengkele nganti saprene..wong lanang pan mangkat boro2 kopi..sg nggawe dugal nemen lg bengi pan tak
apa sih..gara2 nyong semaya setore mengko sedina loro maning..ka jawabe enak ora..jarene ora papa wis
ambungi sengak sengok ora papa belih.. lah ka ngamuk bibit..nganti blih trima kaya kae.."WANYAD: "lah anake wadon apa lanang?"DAKRUN: "Wadon NYAD"WANYAD: "toli umur pira..?"DAKRUN: "Selawe.." 7. KLOPOT DALBAN: "Sing endi NYAD bisane
bangset ah..untung enyong ora modar.. lagi numpak motor enak-enak weruh deruk ngebrok nang balsiah ora
mendem mesti aplang-aplange nang patrol awit bengi nganti jam 12 awan, ya wong sing liwat pada wedi kabeh oh..", DALBAN: "Laka sing wani nangekna NYAD..", WANYAD: "Sing pan nangekna sapa wong
NYAD?", WANYAD: "Wong kenthir suluhe be njetet ana sing ngrabeni ya meteng oh.. Ditakoni sing numpaki sapa ya mung cengangas cengenges tok.. ditakoni si kiye monine iya.. ditakoni si kiye monine
ana wong telu ...sing lagi dicurigai..", DALBAN: "sih sapa bae NYAD..?", WANYAD: "Ya sapa maning angger ora "TRIO
Jarene guru anyar tapi wonge wis tuwa ka Pa.. ya tak oncogi belih sanajan... wis tua enyong belih peduli.. tak goleti nang sekolahane.. barang wis ketemu si Lupit
gang..", DALBAN: "dilah iloken NYAD?!, toli sing duwe degawe pimen..?", WANYAD: "sing duwe degawe ya mlongo
wong si Dakrune dewek njaluk tulung karo enyong ben tetep bisa karo LASTRI..gyeh sogokane be handpone NEXIAN..sih pimen..mbelani si WASRI tah enyong ora olih apa-apa oh.. 19. ABRI WANYAD: "Kowen duwe kanca ABRI apa ora
dih wulan ka bisa terang nemen kaya kuwe yah..
serngenge ? Howeeekkk", DAKRUN: "Heh apa..howekkk?"SABRAN: "Gaeh sing nang nduwur wulan apa serngenge.."DAKRUN: "apane...howakkkk"BEJO: "Gaeh sing nang nduwur compong..howekkkk"DAKRUN: "ehhhh embuh kuwe.. Wong enyong ya wong anyar ning
waduke..genah compongka.. Jare tas ngaterna penumpang embuh maring endi nganti muter-muter..lah barang wis anjog umahe toli pan dibayar lah deweke nangis....."DALBAN:
sing nang kono oh..nggo nodokna DAKRUN balik..compong ka..lah kiye sing dadi korban enyong..wong bensine tatas.. " 23. MANTRI KEWAN WANYAD: "BAN kowen paham si DAKRIM?"DALBAN: "Ya pahamlah kanca sekolane dewek sing saiki dadi
Pak Bau"BAU: "Mbuh pokoke ngko sore kudu teka..kowen pan dejak diskusi..
DAKRUN njaluk mandeg jare WARSO-ne "kiye Alas aja mandeg ning kene" lah si DAKRUNE ora kanti akhire nguyuh bae karo diwadahi kalenge bir, seyor..seyor.. nganti olih telung kaleng, let ora suwe mbuh ...kening apa jarene treke kepripit
wong wadon..wong sesek nemen ya bokonge bolak-balik nggesrek belih..tak rasak-rasakna wong empuk ya dekene enyong medegdeg oh..lah barang tak deleng ka wong wadone pesam-pesem.. wah dawa kiye tah urusane.. Lah ka ujug2 kenete ngomong Mas kiye
MOMONG BOCAH DALBAN: "Nang apa NYAD bisane guya-guyu.."WANYAD: "Ora miki tas weruh si WARIH picek dicokot asu..bisa apik nemen..
tulung..tulung..tulung.. Akhire wong sa RT metu kabeh belih.."DALBAN: "Toli anake asline maring endi NYAD?"WANYAD: "Bocahe
Ndeleng si dikin kaget udine pesam-pesem karo ngomong kaya kiye endine sing meteng wong negin prawan kaya kiye ka.. Enyong sing ngrongokna bisa gemuyu enak nemen nganti waduke enyong kecengklak.." 29. ADUS-ADUSAN WANYAD : "Bagreg ah...dobol gyeh..!!"DALBAN: "nang apa NYAD?"WANYAD: "sing arane mantri irigasi dadi wong ka bisa waduke ala nemen ",
nang pintu air sing perek kuburan.. ndelengna bisa mengini nemen.. akhire nyong langsung ucul-ucul wuda bral..melu nggebur belih.. blengg...inggek karo bocah-bocah cilik.. Lah barang mentas..nggoleti klambi karo clana ka langka..dobol belih...jebule dumpetna
ngambreng mene..ora dibanda karo si DARKONAH? Bengi-bengi glayaran mene..? Kiye mumpung wis lagi pada mentit oh.. kowen pan melu pasang ora..?!"WANYAD: "Nyong
bisane..", WANYAD: "Nyong takon Lim, jare kowen jaman gemiyen karo jaman saiki kuwe penak endi..jarene si Dholim..ya
bisane.. Genah nyong duwit sepuluh ewu manjing toko bisa olih werna2.. Bisa olih susu, olih sikat, olih odol, olih rokok, olih sabun..werna-wernalah pokoke.. Lah ari jaman saiki sih.. Jaman saiki tah pait.. Nggawak sepuluh ewu paling olihe mung lingak-linguk tok..lah bisane.. Genah iya.. Wong jaman saiki toko isine
alot nemen mangane kudu diiris nggango lading karo garpu..diiris2 ka ora bisa2.. Nganti nyong ngawet..tak gosrok2 nganti daginge
elektronik wis lah pokoke werna2 nemen", DALBAN: "toli kowen tuku NYAD?", WANYAD: "Kandakna nang sak anane mung
ora olih2 nganti pelayan wadone godogan bae..akhire nyong jengkel oh.. tak omong sisan wislah mba gabrud bae yuh..lah ka pelayane
bisane NYAD?" WANYAD: "Langsung tak gusah oh bocah2e..toli DAKRUNE tak bugah..tak takoni..raimu ng apa bisane nganti turu ng sawah..lah jarene lg bengi kas balik mendem liwate sawah kebelet nguyuh..lg enak2 nguyuhka sikile mbelet ng solokan..didudut2 ora
babar blas..boro2 nggo ndudut sikil..nggo nyekeli p*li lagi nguyuh be jare ora kuwat... kayong rasane bisa lemes nemen...ya wis oh akhire njengkungkung bae nganti esuk" 38. WANYAD: "BAN..", DALBAN: "Apa NYAD?", WANYAD: "nrokcok ka syung..", DALBAN:
ujug2x jago sing kadohan mlayu marani enyong nladungi dekene nyong nganti ora kira2,..jebred4x..bangsyet belih dekene enyong semelet nemen nganti pan semaput.." DALBAN: "Lah bisane jagone nganti jengkel kaya kuwe NYAD?",
apane wong gawak maring puskesmas be ora bisa acan2..","toli akhire pime NYAD?"," ya akhire tak deleg sisan.. Kiye nyong lagi ngenteni mulese.. Pan tak adang2.. Sing wingi
pegaweyan.. akhire deweke mojar duwit nang Kakang ipene nggo modal dadi bandar kopyokan..lah wingi ning tanggapan wayang ngarepe bale desa..deweke langsung dasar.. dirubung wong saporete.. lah componge, sedurunge dasar deweke khotbah ndisit maring sing pan pada maen jarene.. sedulur2 yang terhormat sing pan pada maen ya..... tulung enyong njaluk tulung gyeh.. dadi wong kuwe kudu pada sing jujur ya! Aja curang karena curang kuwe Do.. Dosa..Tulung dieling2 gyeh sedulur2 kabeh.. wong kuwe kudu nuruti prentahe agama kudu pada jujur!..percuma wong olih duwit angger ora
terus nyambung mlaku nang pertelon.. durung tekan pertelon ujug-ujug Bi SADRI ngosek karo nangis nganti gemboran ora karu-karuan karo ngundang2 si RAWAN..", DALBAN:
laka-laka pimen? Wong raine be biasa bae.."WANYAD: "Sikah.. Sanajan raine kaya embek-embek tapi sejen karo wadon-wadon liyane oh BAN.."DALBAN: "Sih sejen pime NYAD?"WANYAD: "Gyeh angger wadon-wadon sing liya kuwe tak deleng rata-rata pada materialistis kabeh.. pada gimir karo sing arane mobil..apa maning sing arane sedan BMW, MERCY, HONDA JAZZ lan liya-liyane..pada gimir kabeh!!.. Lah DARKONAH kuwe
sing ora oh.. sing melasi ana wong meteng
nang paham oh enyong kiye sapa.. nyong kiye wong mlarat Pak.. boro2 nggo biaya rumah sakit nggo mangan be kangelan..enyong sih duwit sing endi?..lah jare polisine: angger kowen ora gelem mbiayani sih ganti rugine
bojone kangelan oh.. wong anake be ari turu bisa kaya pindang.. pating gletak tumpukan ora nggenah..Lah kuwe sing darani umah RSSSSSSS
kaya pan dagangan..nganti embere enyong sing nggo pranti adus nggo
ana wong ngantem enyong sing mburi...jebred.. ya enyong langsung muter pencak silat oh...karo enyong gemboran.. hei
Sih sapa NYAD sing ngantem kowen.."WANYAD: "Embuh enyong be eram nemen akhire enyong
enyong..KANG rika kening apa bisane dugal dewek apa dewek..ya tak omong yah..sing ngantem enyong sing mburi miki sapa..jare bocahe ehhh dadi ana sing ngantem KANG? Makane aja lendotan leneng kuwe KANG..sampeyan wong sing
toli tak trenjang sing mburi.. bencolenge tiba ngguling-nggul...ing... tak kiting...toli jotosi...nganti ampun-ampunan...lah
sing ngrubung akeh nemen..dadine enyong ora bisa weruh oh.. akhire tak akali.. awas minggir-minggir.. enyong sedulure.. enyong sedulure... wong-wong ya akhire pada minggir kabeh belih... barang weruh.. DOBOL..jebule
tukaran karo bojone enyong ka NYAD?"WANYAD: "Lah sih nang apa?!"DALBAN: "Gara2 si JAONAH sms enyong ngomonge sayang-sayangan..kewaca
arane ROMLAH..tak simpen belih nang HP.. tak ganti arane DARNO..barang HP-ne nggletak..ana SMS mlebu kewaca DARKONAH isine sayang-sayangan..DARKONAH mung mesem tok..wong sing ngirim DARNO..prangasane ya DARNO
gongkon lunga..pokoke ora olih daga...ng..lah sing liyane be olih dagang nang kono ka..ana bakso ana pangsit ana es ana
takon maning..kayane pinter matematikane ya mas.. dih daning ngerti mbak..iya enyong kuwe rengking siji matematik...ane ader katon Mba?..lah ka ngomonge..ya katon yah.. kuwene sih raine bisa ruwed nemen kaya
sing Tegal maring Klampok ngadeg karo DARKONAH lah ora idep ora weruh ka ujug-ujug enyong dikampleng karo wong wadon sing ngadeg
"Ya kuwe wong wadone ngomong..sampeyan sembarangan yah..enak bae ngremed bokonge enyong emange kiye
olih wedus sing endi si DAKRUN...jarene tah tas olih proyek dadi melu-melu korban nggo nebus dosane sing wis sa gunung mentung merga kakeyan men...dem...nyong be bisa nganti terharu nemen syung karo Si DAKRUN bisa kaya kuwe...cuman saprene sing dadi
prangasane enyong kayong eman-eman..sing eman-eman apa KRUN?..ya kuwe..mbuh asu..mbuh wedus..mumpung durung
panggang nganti Klampok copete nyekeli barange enyong bae..nganti semuten ndeyan oh..." 65. DIKEJAR TLEMBUK WANYAD:
nganti pirang2 jam..ora bisa metu wong dicekeli karo
untung gagiyan ana ELEP oh ya enyong langsung manjat bae..cemplak..Pir cepet jalan Pir..cepet jalan Pir..jare kenete..ana apa Mas..ana apa Mas.. Jare enyonge.. dobol ka ah..sing arane tlembuk kuwe dong wis jatuh cinta pancen repot nemen yah net ora gelem ucul..bagreg syung..wis cepet jalanlah!! aja kakeyan takon.." 66. BUANG AER WANYAD : "Semlarat-mlarate wong ning Jakarta pancen tetep
be bisa sa uwen-uwen..",WANYAD : "Lah kowen ka eram.. kowen pengin ngarti bisane kaya kuwe?.. wong nguyuh karo ngising kuwe pada-pada melu kategorine hadast
sih Pak Guru.. wong sekolahe enyong mbayar ka yah.. Abong-abonge kae kanca-kancane sampeyan kabeh ditakokna karo
macem-macem yah...tuku karcis disit ngarti!!...lah ka maksa bae njaluk mlebu...ya tak jongkongna oh...nganti tiba...lah ka ujug-ujug...ana ABRI telu rambute cepak sing mburi langsung ngantemi enyong bae..ceprot..ceprot...lah enyong salah apa Pak...jarene
mau lagi enyong nembang ndase raimu aja melu-melu njoged oh...ari ngrongokna ngungkuli penumpang liyane ka ogal-ogel nganti kemringet
logra logro bae... wis tak dinunge Jamu Sari Rapet ka maksa bae monine negin logro... kala-kalaen enyong jengkel oh... tak kancing sisan... nganti kulite ngle'cap ora bisa mlebu-mlebu..puas ladas.."KASEM: "Sih dikancing
bocah wadon ayu",DALBAN: "Diprotes pime NYAD?",WANYAD: "Lah iya bocah wadon kuwe sing mau ngadeg..lah nyong njagong..ujug2 ana wong meteng numpak..ya nyong melas yah tak gongkon njagong nang jagongane enyong..toli nyong ngadeg..lah ka bocah wadon kuwe protes karo enyong..Mas bisane enyong sing mau ngadeg ora ditawani njagong sih..kuwe wong sing tembe manjat lah ditawani...ya tak jawab yah..kuwe
uwis enyong pan tangi bisa mak ceyoss..dobol belih dadi tleponge enyong sing salengen-lengen tibane nang sarung kabeh " 76. MOTOR MASALAH DALBAN: "Sing endi NYAD..persaku miki lungane numpak motor bisane saiki balike
motore kuwe asline kridit..awit njukut nganti saiki durung dibayar blas wis 7 wulan.. selama kiye pancen
deweke mlaku karo bojone...pas enyong nang mburine, enyong weruh nang roke bojone pas nang bokonge ana ulere nggamblok..ya enyong langsung ngandani
kesenggol apane...lah kuwe bar enyong srog ndoloh...gentenan mata sing tengen diantem...jebred!!...dobol..dobol...." 81. TUKU ENDOG (Modifikasi) DARKONAH: "Kang, rika pimen sih dititipi tuku endog nang pasar ka bisane olihe cilik-cilik nemen kaya kiye.."WANYAD: "Cilik kepimen sih DAR?"DARKONAH: "Lah gyeh sih..delengna dewek oh loken ndog ayam bisa cilik-cilik kaya kiye..
kabeh..nganti pada wedi laka sing pada mlebu.."WANYAD: "ih
"Goblog..ya bener bae, kuwe tah dudu air aqua oh....kuwe banyu aki goblog...turahane sing nggo ngisi nang motor wingi..." 86. DOMPET KULIT (
nang kaca bisa katon gerong nemen kaya kiye KANG kayong laka muntuke acan-acan.. kurang seksi ah.. enyong pengin eben radan muntuk setitik KANG eben bisa kaya SYAHRINI.. kuwe keprimen yah KANG?",WANYAD: "Kowen pipine pengin
WANYAD: "Nang apa DAR bisane balik-balik arisan sing Bale Desa
nggara..njaluk duwit ora tak nein..lah ka rupane lagi enyong adus tas'se enyong deseni apa-apa sing ora.."WANYAD:
lah sing sisih kiwa sing ana cindile nggletake nang ngisore kandang
mlaku-mlaku....weruh wong mis wis tuwa mlakune eyag-eyeg nganggone teken... ya wong arane melas ya tak ampiri toli tak
pengin duren..balik-balik geger tas mangan duren..enyong ora digawakna..jarene enteng dipangan nang kana.. lah ngomonge
gongkon ndelengna kowen hehahehe karo si Tarpo'an...dobolka...kowen mau dapakna bae nang Pos...bisane ora nganti metu duwit
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?
sing Wikipedia, Informasi mailing ora dhokter lokal, Kaca Wikipedia karya ?ropah nulis ...
August 2007 at 12:35	Reply	Astro pancen asu!!! iki lak duweke wong malaysia ta??
Astro pancen coro!!! he luwih enak dadi coro,isoh ngindhiki miyabi adus !!!!!
-- Nafisatul Husniah ING ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
kita padha kepareng mlebu ing paleremané. Mulané kita padha dingati-ati, supaya aja ana siji waé panunggalanmu sing nganti kèri.
4:2 Awit padha kaya wong-wong mau, kita wis padha krungu bab Injil. Nanging iku ora ana paédahé tumraping wong-wong mau, awit senajan padha krungu, éwasemono padha ora gelem nampani kanthi precaya.
4:3 Déné kita sing padha precaya, bakal padha mlebu ana ing paleremané Gusti Allah, cocog karo pangandikané: “Aku duka lan supaos: ‘Wong-wong kuwi mesthi padha ora bakal mlebu ing palereman-Ku.’ ” Gusti Allah ngandika mengkono, senajan pakaryané wis rampung wiwit nalika Panjenengané nitahaké jagad.
4:4 Awit mungguh dina kang kapitu ana pangandikané mengkéné: “Ing dina kapitu Gusti Allah kèndel saka pakaryané kabèh.”
4:5 Bab mau dingandikakaké menèh: “Wong-wong bakal ora pisan-pisan mlebu ana ing palereman-Ku.”
4:6 Wong-wong kang luwih dhisik krungu pawartané Injil, kuwi padha ora mlebu ana ing paleremané Allah, awit padha ora precaya. Yèn mengkono ana wong-wong liyané kang padha olèh mlebu ana ing paleremané Allah.
4:7 Kuwi ketitik saka enggoné Gusti Allah nemtokaké dina liyané, sing disebut: “Dina Iki”. Let pirang-pirang taun sebanjuré, Gusti Allah ngandika menèh bab prekara iki lumantar Sang Prabu Dawud, ana ing ayat ngarep mau: “Ing dina iki menawa kowé padha krungu dhawuh pangandikané Allah, aja padha mangkotaké atimu.”
4:8 Jalaran saupama Hakim Yosua wis ngirid wong-wong kuwi mlebu ing palereman kang kacawisaké déning Gusti Allah, mesthi Panjenengané ora bakal ngandika menèh bab dina liyané.
4:9 Nanging kaya kaanané saiki, isih ana menèh palereman kanggo umaté Allah, padha kaya enggoné Gusti Allah kèndel makarya ana ing dina kapitu mau.
4:10 Sapa sing kepareng mlebu ana ing paleremané Allah, wong kuwi bakal ngaso uga saka pegawéané dhéwé, padha kaya Gusti Allah enggoné kèndel saka pakaryané piyambak.
4:11 Mulané ayo kita padha mbudidaya sakatogé mlebu ana ing paleremané Allah. Aja ana panunggalan kita sing mbaléla *mbaléla: ngraman: memberontak (bhs. Ind.).* kaya wong-wong dhèk biyèn, temah padha ora kepareng mlebu.
4:12 Pangandikané Allah kuwi asipat gesang lan sekti, lan luwih landhep tinimbang sakèhing pedhang sing landhep kiwa-tengen; kang tumamané nganti bisa misahaké nyawa lan roh, ros-rosan lan sungsum. Bisa netepaké ala lan beciké pikiran lan karepé manungsa.
4:13 Ora ana prekara siji waé sing ketutupan ana ing ngarsané Gusti Allah, jalaran samubarang kabèh katon ngégla ana ing paningalé. Kita kabèh kudu padha tanggung jawab marang Panjenengané tumrap sakèhing penggawé kita dhéwé-dhéwé.
4:14 Sarèhné mengkono, mulané kita padha ngantepana marang sahadat kita. Awit kita padha duwé Imam Agung, sing wis sowan ing ngarsané Allah, yakuwi Gusti Yésus, Putraning Allah.
4:15 Imam Agung kita iki dudu wong sing ora bisa ngrasakaké kaapesan kita. Malah Panjenengané wis ngalami kagodha ing samubarang prekara. Ora béda karo kita dhéwé; mung Panjenengané ora gawé dosa!
4:16 Mulané ayo kita padha klawan kendel marek ing ngarsané Allah, kang dadi etuking sih-rahmat kang lubèr-lubèr. Kita bakal nampa kawelasan, sarta olèh sih-rahmat ing wektuné.
lha melu matek aku kang, piye to???anakku seh cilik-cilik, seh butuh susu, beras. Bojoku seh
Laladan kakuasaan[besut | besut sumber]
Wewengkon sing kalebu kakuasaan Kadipaten Pakualaman iku ora dadi siji nanging kepecah-pecah, antarane ing Pajang, Bagelan, saperangan ing pusat kutha Yogyakarta (Pura Pakualaman - istanane) uga ana sing ning wewengkon kabupaten Kulon Praga ya iku antara kali Progo lan kali Bogowonto. Wewengkon sing ning Kulon Praga mbiyèn tau dadi kabupaten dhéwé ya iku Kabupaten Adikarta ning saiki wis digabung karo wewengkon kabupaten Kulon Praga sing dadi perangan saka kakuasaan Kasultanan Yogyakarta.
njaba[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kadhipatèn_Pakualaman&oldid=1081308"	Kategori: KarajanDaftar karajan ing NusantaraKadhipatèn Pakualaman	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 4 Sèptèmber 2016.
omah, anyar, akeh, menjadi omah-omah, anyar-anyar, akeh-akeh.
manggis, pelem, banyu, jaran, kebo, omah, gubug, angin. Tembung kriya (
gedhe, cilik, adoh, cedhak, seneng, abang, kuning, ijo.
Lanjutan jenis kata Tembung wilangan (kata bilangan). Seperti kata, siji, loro, telu, papat rolas, limalas, setengah, telung prapat, sapro telon, karo tengah. Tembung Sesulih (kata ganti), seperti pada kata aku, panjenengan, sampeyan, slirane, dheweke, iki, iku. Tembung katrangan (kata keterangan), seperti pada kata lagi, arep, ora, mung durung, arep.
LANJUTAN JENIS KATA Tembung ancer-ancer (kata depan), seperti pada kata ing, menyang, saka , karo, kanthi, dening, marang, tumrap, kanggo.
amarga, lan, saha, sebab, jalaran, sawise, nalika, nuli, rikala, supaya
Indonesia.———— Bebukaning Carita ———–Kidung DhandhanggulaArya Sena duk puruhita ring, Dhang Hyang Druna kinen ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sariranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti, marang
lamun bebaya, Sang Nata mangungkung, Dyan Satriya Dananjaya, matur manembah ing raka Sri Narpati, punika tan sakeca.Artinya :Arya Sena berkata kepada Kakanda Raja,
tiwas ingsun dhewe, wong nedya amrih putus, ing sucine badanireki, Sena sawusnya mojar, kalepat sumebrung, sira Prabu Darmaputra, myang kang rayi tetiga ngungun tan sipi, lir tinebak wong
wadya among dhewe, mung braja kang tut pungkur, lampah mbener amurang margi, prahara munggeng ngarsa gora reh gumuruh, samya giras wong padesan, ingkang
nirmala wisesaning urip, wus kawengku aji kang sampurna, pinunjul ing jagad kabeh, kauban bapa biyung, mulya saking sira nak mami, leluwihing triloka, langgeng ananipun, Arya Sena matur nembah, inggih pundi prenahe
lampahi, Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun, pan ing wana Tibrasareki, turuten
Gandawedana, di gunung Candramuka.Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta nirmala yektine, ing nguni-uni durung, ana kang
saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun, anglakoni tuduh sang Yogi, Bima gya pamit medal, lajeng lampahipun, kang maksih aneng jro pura, samya mesem nateng Mandraka nglingnya ris, kaya paran
Gunung Candramuka ———-Arya Sena lajeng lampahneki, prapteng wana langkung sukaning tyas, tirta
lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
dewa.Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka, Arya Sena sasirnane mengsahipun, sigra guwa binalengkrah, toya tan ana
Sadangunira ngupaya, jroning guwa bubrah den obrak-abrik, sayah kesaput ing dalu, ngadeg soring mandhira, giyuh ing tyas denira ngupaya banyu, tan antara Arya Sena, miyarsa swara dumeling.
bergema.———- Hyang Endra dan Hyang Bayu ———-Tan katon kang duwe swara, babo
sinten kang swara, dene boten katinggal marang mami, punapa yun ngambil tuwuh, atur kula sumangga, suka pejah tan antuk ngulati banyu, kang swara gumujeng suka, yen sira tambuh ing kami.
angulati toya, pituduhe Druna marang sireki, nyata yen ana satuhu, kang Maosadi tirta, nanging dudu ing kene panggonanipun, sira balia astana, enggone ingkang sayekti.
Kuwirya Rikadurjaya, lawan Jayasusena munggeng ngarsi, kagyat wau praptanipun, Dyan Arya Wrekudara, samya mbagekaken mring kang lagya rawuh, babo ariningsun Sena, antuk karya sun watawis.
Rukmuka lan Rukmakala, sampun sirna kalih kawula banting dening ditya mamrih lampus, sikara mring kawula, jroning guwa ngong balingkrah tak kapangguh, paduka tuduh kang nyata, sampun amindho gaweni.
ngantepi pituduhingsun, ing mengko sun warah sira, enggone ingkang sayekti.
ing theleng samodra, yen sirestu nggeguru marang mami, manjinga mring samodra gung, Arya Sena turira, sampun menggah manjing theleng samodra gung, wontena nginggiling
Prabu Darmaputra, miwah Dananjaya lan ari kalih saputra sagarwanipun, prihatin tyas sumelang, dadya rembag atur uninga puniku, saking sungkawaning driya, marang
Prabu Harimurti.Mesat caraka Ngamarta, mawi serat ing marga tan winarni, prateng Dwarawati sampun, serat katur sang nata, wus binuka sinuksmeng sajroning kalbu, kagyat nggarijiteng wardaya, sira Prabu Harimurti.Artinya :Pergilah seorang utusan Ngamarta,
Prapteng pura tata lenggah, Dananjaya lan kang rayi ngabekti, Prabu Darmaputra Yudhistira matur, Sena sesolahira, purwa madya wasana pan sampun katur, miyarsa ngungun ing driya, sira Prabu
Wong nedya puruhita, ujar becik upama den lampahi, santosa ing bathara gung, ingkang nedya bencana, boten wande manggih wewales ing
Lagyega imbal wacana, pan kasaru Sena praptanireki, prabu kalih sigra ngrangkul, langkung trusthaning driya,
akan ke tengah samudera, mencari air suci.Kidung SinomPituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone neng theleng samodra, iku arsa sun ulati, matur kang para ari dhuh kakangmas sampun-sampun, punika dede lampah, tan pantes dipun lampahi, duk miyarsa njethung Prabu Ydhistira.
Prabu Yudhistira.Wusana alon turira, mring raka Sri Harimurti, paran ing karsa paduka, pun Sena aturireki, tan kenging den palangi, Sri Kresna kendel tan muwus, langkung pangungunira, bunek ing tyas tan nauri, ing ature kang rayi Sri Yudhistira.
pertanyaan sang Yudhistira.Sigra Prabu Ydhistira Darmaputra, tumengkul marang kang rayi, Parta Nangkula Sadewa nungkemi pada anangis, Dyan Pancawala tuwin, Sumbadra Srikandi muwun, samya nggubel aturnya, miwah Prabu Harimurti, andrewili pitutur mring Arya Sena.
sawiji-wiji, nanging tan ana kang misah, dulur maksih lampah tunggil, nangkoda samya grami, samya ngetan purugipun, dangu Sang Arya Sena, miyat kang palwa lumaris, ngunandika paran mengko
jro theleng samodra, angupaya Banyu Urip, mangkana ingsun nora bisa, umanjing sajroning warih, kayaa si Pamadi, bisa manjing jroning banyu, silulup katon padhang, tan pae dharatan sami, Wrekudara dangu dennya ngunandika.
Wasana mupus ing driya, rehning atur wus nanggupi, marang Sang Pandhita Druna, tuwin Prabu
saking, ukeling dyah sinjang lukar, tan wus ucapen ing tulis, isen-isen jaladri pira-pira langenipun, raras rume jro toya, panjang yen winarna kawi, kurang papan maksih luwih
ing Hyang Suksma Kawekas, winenang alintu diri, raga Bathara putus ing tinggal ening.
prapta ugi, ing kene mapan, saklir sarwa mamring.
ugi, dadi lan tumandang, mangkono ing ngagesang, ana
cinacad ing jagad, kesi-esi ing bumi, angganing curiga, ulun datanpa wrangka, wacana kang tanpa siring, ya ta ngandika, Manis Sang Dewa Ruci.
Dewa Ruci mesem ngandikaris, gedhe endi sira lawan jagad, kabeh iki saisine, alas myang gunungipun, samodra lan
wus prapteng ing jro garbane, andulu samodra gung, tnapa tepi nglangut lumaris, ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
ing lor kidul, wetan kulon boten udani, ngandhap nginggil myang ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula datan uninga, langkung bingung Sang Dewa Ruci lingnyaris, aywa maras tyasira.
dirimu.Byar katingal ngadhep Dewa Ruci, Wrekudara Sang Wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun udani, nginggil miwah ing ngadhap, pan sampun kadulu, kawan umiyat baskara, eca tyase miwah Sang Wiku kaeksi, aneng jagad
katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warna kawan prakawis, aktingal ing kawula, sadayane wau, sampun boten katingalan, amung kawan prakawis ingkang kaeksi, cemeng bang kuning pethak.
Dewa Ruci ngandika malih, ingkang dhingin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, Pancamaya puniku, sejatine ing tyasireki, pangarsane sarira, tegese tyas iku, ingaranan muka sipat, kang anuntun marang sipat kang linuwih, kang sejatining
sena, amiyarsa wuwus, lagya medhem tyas sumringah, ene ingkang abang ireng kuning putih iku
ati, pangwasane weruha, wiji-wijinipun, kang ireng
Iya iku ati kang ngadhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tuduh nepsu kang becik, sakehe pepinginan, metu saking ngriku, panas baran panastenan, ambuntoni marang ati
kewaspadaan.Dene iya kang arupa kuning, panggawene nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang
kedamaian.Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, alestari pamoring kapti, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu balane tanpa wilangan, ingkang putih
bisa nembadani, marang sesuker telung prakara, sida ing kono pamore, tanpa tuduh puniku, ing pamore Kawula Gusti, Wrekudara miyarsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahinira, iya marang kauwusaning ngaurip, sampurnaning panunggal.
punapa wastanipun, urub siji wolu kang warni, pundi ingkang sanyata, pundi kang satuhu, wonten kadi retna muncar, wonten kadi maya-maya angebati, wonten abra
kabeh iya isining bumi, ginambar aneng sira, lawan jagad agung, jagad cilik, tan prabeda, purwa ana lor kulon kidul puniku, wetan luhur ing ngandhap.
jagad cilik jagad gedhe, pan padha isinipun, tinimbangken ing sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, saliring reka tan ana, kinumpulken aneng rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
Kadya tawon gumana puniki, kang asawang lir peputran dhenta, tah payo dulunen kuwe, Wrekudara andulu, ingkang kadya peputran gadhing, cahya muncar kumilat, tumeja ngenguwung, punapa inggih punika, warnaning Dzat kang pinrih dipun ulati, kang sajatining rupa.
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng ing jagad ngebeki, dinumuk datan kena.
Dene iku kang sira tingali, kang asawang peputran mutyara, ingkang kumilat cahyane, angkara-kara murub, pan Pramana
nandhangrasanipun, inguripun dening Suksma, iya iku sinung sih anandhang urip, ingaken rahsaning Dzat.
sinandhangken ing sireki, nanging kadya simbar ing kakaywan, aneng ing reraga nggone, uriping Pramaneku, inguripun ing Suksma nenggih, misesa ing sabarang, Pramana puniku, yen mati melu kaleswan, lamun ilang Suksmane sarira nuli, Uriping Suksma ana.
pinanggih, Uriping Suksma Ingkang Sanyata, kaliwatan upamane, lir rasane kamumu, kang Pramana anresandani, tuhu tunggal piangka, jinaten puniku, umatur Sang Wrekudara, inggih pundi warnane ingkang sajati, Dewa Ruci
ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
boten mijil, inggih eca neng ngriki, kewala, boten wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, bopten arip boten angelih, boten ngrasa kangelan, boten ngeres linu, amung enak lan manfaat, Dewa Ruci ngandika iku tan keni, yen nora lan antaka.
marang ing pati, den kaasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere sinengker buweneku, rupa nora nan nguripi, datan antara masa, iya ananipun, panwus ana ing sarira, tuhu tunggal sasat ana ing sireki, wus dadi
leluasa.Sarta nugraha satuhu, yen wruh ing paworireki, woring Gusti lan Kawula, sarta panuwunireki, Suksma kang sinedya ana, dening ta
Neng jro kaca rupanipun, luwih geng klepasan iki, gedhene kalawan jagad, ageng kalepasan iki, poma salembuting toya, pan lembut kamuksan iki.
ngendelken iku, ing warah lan wuruk sami, den sanget panguswanira, wasuhen badanireki, weruha rungsiting tingkah, wuruk kang minangka wiji.
hatimu.Liyane marang Hyang Luhur, dadi awak Suksma ening, tingkah obah osikira, iya iku dadi siji, ujer loro anggepira, yen dadi anggepireki.
Yekti ngrasa loro iku, maksih was-was tyasireki, kena rengu sayektinya, yen wus wujud dadi siji, sakarenteke tyasira, ing
ingkar.Yen wus mudheng sira tuhu, kabeh ing pratingkah iki, den wingit miwah den sasab tegesireki, pan pamer panganggonira, nanging ing
Sekedhap pan kudu emut, aywa kongsi kena lali, ing laire sasabana, kawruh kang patang prakawis, padha anggepen sadanya kalimane siji iki.
Ingkang pramati satuhu, kangge kene kana ugi, lir mati sajroning gesang, lir urip sajroning pati, urp bae salaminya, kang mati puniku ugi.
Ya iku kang marang nepsu, badanira iku darmi, ing lair
lakoni, nora ana aji paran, kabeh wus kawengku ugi, tan ana
burung engkuk.Mung malih kang pepencokan, kayu kang warnanira di, nagasari lan angsana, tanjung lan wreksa waringin, kang tuwuh aneng
ingkang arsa mengkoni, siji-siji karemipun, samyantuk
ana amung murih pribadya, iya sariraneki, sadaya iku ingaran, tibane tan pana yekti, pan durung nama jalmi, ingkang utama satuhu, kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing nguni, nemu suka suka sugih singgih badanira.
saking abotireki, ulah kamuksan titis wus datan nolih ing pungkur, bapa biyang lan suta, jroning mrih wekasan nenggih, yen luputa
tuduhan, liyaning pandhita nganggepi, ing kamuksan peksanira, njangkung kasutapaneki, nyana ingangkuh keni, mung lan tapa tanpa tuduh, tanpa wit puruhita, suwunging ciptanireki, durung antuk pratikel wuruk
sirnaneki, wuk tapanira ugi, dene kang lestari iku, tapa iku minangka, ragining sariraneki, ilmu iku iya kang minangka ulam.
nora wurung dadi, asal puniku ugi,
Cantrikira landhep prinyangga, wedharira kang linempit, raose punika mulya, ngaturaken guruneki, pemedharira nenggih, mung saking graitanipun, nguni-uni punika, durung mambu warah yekti saking dene tan eca ing manahira.
sinemantakaken maring, wiku kang luwih-luwih pasthi anggepnya satuhu, iku wahyu nugraha, tiba ing angga pribadi, cantrikira pan lajeng ingaku
diperoleh.Yeku utama kalihnya, kang satengah pandhiteki, durung sekti tapanira, kaselak tyasira nuli, ngaku wiku linuwih saujare kudu tinut, lumaku sinembaha nggenira neng puncak wukir
wayang.Kinudang neng pepanggungan, neng kelir denira ngringgit, arja tali banyunira, padhanging panggungireki, damar surya lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang
wayang tegak ditopang orang yang menyaksikan.Neng dalemira kang nanggap, pangulah karsa tan mosik, pramana dhadhalangira, marang adeging kang ringgit, ana
nonton ing solahira, yen saking dhalang kang kardi, kang aneng ngandhap kelir, mangkana jagad tan ana wruh, kang nanggap tan katingal, aneng
munggeng puhan iku, lir geni munggeng wreksa, tan katedah andherpati, kang Pramana kadya gesenging kang wreksa.
hangus.Lelandhesan sami wreksa, panggrit molah dening angin, kayu geseng kukus medal, tan antara kukus agni, saking kayu wijiling, wruha eling mulanipun, kabeh ingkang
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa jajahan theres it small please iki saka kaca
sing ana ing kono nuli padha nganam eri, diéntha kaya makutha. Makutha eri mau banjur diagemaké ana ing mestakané Gusti Yésus. Sawisé kuwi Panjenengané nuli diagemi jubah wungu.
19:3 Prejurit-prejurit mau nuli padha maju ing ngarsané Gusti Yésus, karo muni: “Ngaturi sugeng ratunipun tiyang Yahudi!” Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli dikamplengi.
19:4 Gubernur Pilatus nuli metu sepisan menèh lan ngandika marang wong akèh mau: “Delengen, Wongé arep dakgawa ana ing ngarepmu, supaya kowé padha weruh; yèn miturut panemuku Wong kuwi ora salah apa-apa.”
19:5 Gusti Yésus nuli digawa metu, diagemi makutha eri lan jubah wungu. Gubernur Pilatus nuli ngandika: “Delengen, iki Wongé!”
19:6 Bareng para pengareping imam lan para wong sing jaga padha weruh Gusti Yésus, banjur padha bengok-bengok: “Kasaliba, kasaliba!” Gubernur Pilatus ngandika marang wong akèh mau: “Gawanen lan saliben dhéwé. Manut panemuku Wong kuwi ora salah apa-apa.”
19:7 Wangsulané wong Yahudi: “Manut angger-anggering agami kula, Tiyang menika kedah dipun ukum pejah, sebab piyambakipun ngaken-aken Putranipun Allah.”
19:8 Bareng Gubernur Pilatus krungu tembungé wong-wong sing mengkono mau, panjenengané saya wedi.
19:9 Gubernur Pilatus banjur mlebu menèh ing dalem gubernuran lan takon marang Gusti Yésus: “Asalmu saka ngendi?” Nanging Gusti Yésus ora kersa mangsuli.
19:10 Gubernur Pilatus banjur takon menèh: “Apa kowé ora gelem caturan karo Aku? Ngertia yèn aku wenang ngluwari kowé, nanging uga wenang nyalib kowé.”
19:11 Pangandikané Gusti Yésus: “Panjenengan babar-pisan mboten gadhah wewenang dhateng Kula, menawi mboten kaparingan pangwaos saking Gusti Allah. Milanipun tiyang-tiyang ingkang ngladosaken Kula dhateng panjenengan, menika dosanipun langkung ageng ketimbang kaliyan dosa panjenengan.”
19:12 Bareng Gubernur Pilatus krungu sing mengkono mau, panjenengané banjur ngudi supaya bisa ngluwari Gusti Yésus. Nanging wong-wong Yahudi saya banget enggoné nguwuh-uwuh: “Menawi panjenengan ngluwari Tiyang menika, panjenengan sanès mitranipun Kaisar. Tiyang ingkang ngaken dirinipun ratu menika mengsahipun Kaisar!”
19:13 Krungu wong padha muni mengkono, Gubernur Pilatus nuli dhawuh, supaya Gusti Yésus digawa metu, panjenengané nuli lenggah ana ing kursi pengadilan, sing karan Gabata, tegesé ‘Jrambah Watu.’
19:14 Nalika semana wektuné mèh jam rolas awan, ngarepaké Riaya Paskah. Gubernur Pilatus nuli ngandika marang wong-wong Yahudi: “Iki Ratumu!”
19:15 Wong mau banjur padha bengok-bengok: “Dipun pejahi! Dipun pejahi! Kasaliba!” Gubernur Pilatus mangsuli: “Apa karepmu supaya aku nyalib Ratumu?” Para pengareping imam padha mangsuli: “Kula mboten gadhah Ratu, kejawi Sang Kaisar!”
19:16 Gubernur Pilatus banjur masrahaké Gusti Yésus marang wong-wong Yahudi, supaya disalib. Gusti Yésus nuli diirid metu, digawa lunga.
19:17 Sawisé kuwi Gusti Yésus digawa metu saka dalemé Gubernur Pilatus, karo manggul salibé, menyang panggonan sing aran Golgota, tegesé ‘Panggonan Cumplung.’ *Cumplung: tengkorak (bhs. Ind.).*
19:18 Ana ing kono Gusti Yésus disalib. Ana wong loro sing uga disalib bareng karo Panjenengané, sing siji ana ing kiwa, sijiné ana ing tengené; Gusti Yésus ana ing tengah.
19:19 Gubernur Pilatus wis mréntahaké supaya ing kayu salibé Gusti Yésus ditulisi: “Yésus saka Nasarèt, Ratuné wong Yahudi.”
19:20 Akèh wong Yahudi sing padha maca tulisan kuwi, sebab ora adoh saka kutha. Tulisan ing kayu salib mau ditulis nganggo basa Ibrani, basa Latin lan basa Yunani.
19:21 Para pengareping imam bangsa Yahudi nuli padha matur marang Gubernur Pilatus: “Sampun dipun serat ‘Ratuné wong Yahudi,’ nanging kaserata ‘Wong kuwi kandha, Aku Ratuné wong Yahudi.’ ”
19:22 Nanging Gubernur Pilatus mangsuli: “Apa sing wis ditulis, aja diowahi!”
19:23 Sawisé para prejurit mau padha nyalib Gusti Yésus, nuli padha njupuk agemané. Ageman mau diedum dadi patang bagéan, saben wong siji olèh sebagéan. Banjur padha njupuk jubahé. Jubah mau ora ana dondomané, ditenun lajuran saka ndhuwur mengisor.
19:24 Para prejurit mau padha kandha: “Jubah kuwi beciké aja disuwèk-suwèk. Dilotré waé, bèn karuwan sapa sing olèh.” Kedadéan kuwi cocog karo sing wis katulis ing Kitab Suci, sing surasané mengkéné: “Sandhangan Kawula sami dipun edum-edum, saha jubah Kawula dipun lotré.” Sing mengkono kuwi wis katindakaké déning para prejurit.
19:25 Ibuné Gusti Yésus lan seduluré wadon, yakuwi Maryam bojoné Klopas, sarta Maryam Magdaléna, padha ngadeg ana ing sacedhaké salibé Gusti Yésus.
19:26 Panjenengané mirsa ibuné lan sekabat sing ditresnani padha ngadeg ana ing kono. Gusti Yésus nuli matur marang ibuné: “Ibu, menika ingkang Putra.”
19:27 Nuli ngandika marang sekabaté mau: “Kuwi ibumu.” Lan wiwit dina kuwi sekabat mau mboyong ibuné Gusti Yésus ana ing omahé dhéwé.
19:28 Sawisé kuwi Gusti Yésus pirsa yèn samubarang kabèh saiki wis rampung, Gusti Yésus nuli ngandika supaya kelakon apa sing katulis ing Kitab Suci: “Aku ngelak.”
19:29 Ing kono ana mangkok isi anggur sing rasané kecut. Nuli ana wong sing nyelupaké jamur karang ing anggur kecut mau, banjur dicublesaké ing pucuking hisop, banjur ditèmpèlaké ing lathiné Gusti Yésus.
19:30 Sawisé nyecep anggur kecut mau, nuli nguwuh: “Wis rampung!” Mestakané banjur tumungkul lan séda.
19:31 Nalika semana dina Jemuah, yakuwi dina pacawisan Riaya Paskah. Supaya ing dina Sabbat layon-layon mau aja nganti isih tetep ana ing kayu salib, mulané wong Yahudi padha nyuwun idin marang Gubernur Pilatus, ngremuk sikilé wong-wong sing padha disalib, lan ngudhunaké layon-layon mau saka ing kayu salibé.
19:32 Para prejurit nuli wiwit ngremuki sikilé wong sing disalib ana ing kiwa lan tengené Gusti Yésus.
19:33 Nanging bareng marani Gusti Yésus, kétok yèn Panjenengané wis séda. Mulané samparané Gusti Yésus ora diremuk.
19:34 Éwasemono salah sijiné prejurit njojoh lambungé Gusti Yésus nganggo tumbak, temah sanalika metu getihé lan banyuné.
19:35 Wong sing ndeleng dhéwé lelakon kuwi sing ngandhakaké prekara mau, mangka apa sing dikandhakaké kuwi nyata, supaya kowé uga padha precaya, awit wong mau weruh dhéwé.
19:36 Srana mengkono kelakon apa sing katulis ana ing Kitab Suci, sing uniné mengkéné: “Ora ana balungé sing diremuk.”
19:37 Lan ana uga tulisan liyané sing uniné mengkéné: “Wong-wong bakal padha ndeleng marang Panjenengané sing wis dijojoh lambungé.”
19:38 Sawisé kuwi Yusuf saka kutha Arimatéa, nyuwun idin marang Gubernur Pilatus diparengna ngukup layoné Gusti Yésus. (Yusuf kuwi wong precaya, nanging olèhé ndhèrèk Gusti Yésus sesidheman, awit wedi karo penggedhéné wong Yahudi.) Gubernur Pilatus ngidini, mulané Yusuf banjur mangkat njupuk layoné Gusti Yésus.
19:39 Nikodémus sing biyèn tau sowan ing ngarsané Gusti Yésus ing wayah bengi, uga mangkat bebarengan karo Yusuf. Nikodémus nggawa mur lan gaharu sing wis diadoni. Kabèh boboté kira-kira telung puluh kilogram.
19:40 Wong loro mau nuli ngudhunaké layoné Gusti Yésus, banjur diulesi kain mori sarta nganggo adonan sing digawa mau, miturut carané wong Yahudi.
19:41 Ing panggonan sing kanggo nyalib Gusti Yésus mau ana petamanan. Ing petamanan kono ana kuburan anyar, sing durung tau dienggo.
19:42 Sarèhné kuburan kuwi cedhak, mangka ésuké wis dina Sabbat, mulané layoné Gusti Yésus nuli disarèkaké ana ing kono.
sego tiwul (sego tiwul) sampek elek (sampek elek) sampek tuwek (sampek tuwek) sampek matek sagita mentul (pancen mentul) iwak
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari theres and factors
Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing
ndek kene, mlengak'o nduwur." Barto : "Ooooo....kowe to..opo'o kok nyeluk aku ?" Kuda : "Gak, aku cuma pingin njaluk tok."
Barto : "Njaluk opo?" Kuda : "Tolong po'o to aku mene gowokno jaran sing ijik enom, tak kongkon ngantekno aku soale aku wes tuwo,wes
tampanana, lan aja kokajak dhébatan bab panemuné dhéwé.
14:2 Ana wong precaya sing duwé penemu, yèn dhèwèké mono bébas, kena mangan apa waé. Nanging ana wong sing imané ringkih, sing mung mangan sayuran thok.
14:3 Wong sing rumangsa bébas olèh mangan apa waé, kuwi aja ngina marang wong sing ora mangan kaya mengkono, lan wong sing mung mangan sayuran, aja nyalahaké marang wong sing mangan panganan apa waé, sebab Gusti Allah wis marengaké wong mau mangan mengkono.
14:4 Kowé kuwi sapa ta, déné arep nyalahaké abdiné wong liya? Mung bendarané wong kuwi dhéwé sing wenang netepaké, apa wong mau tangi apa tiba, bener apa luput. Yèn wong mau tangi utawa bener, kuwi merga Gusti Yésus sing maringi kabisan marang wong mau.
14:5 Ana wong sing nganggep dina sing siji luwih becik ketimbang karo dina liyané, nanging uga ana wong sing duwé penganggep, yèn dina kuwi padha waé. Kabèh padha manut pangrasané dhéwé-dhéwé.
14:6 Wong sing nganggep dina sing siji luwih aji ketimbang karo dina liyané, kuwi enggoné duwé panemu mengkono merga ngurmati marang Gusti Yésus. Lan wong sing mangan sabarang panganan, kuwi iya merga ngurmati marang Gusti Yésus, sebab wong mau saos panuwun marang Gusti Allah. Semono uga wong sing ora mangan sabarang panganan, iya kanggo atur panuwun marang Gusti Allah.
14:7 Ora ana panunggalan kita sing urip utawa mati mung mligi kanggo awaké dhéwé.
14:8 Yèn kita urip, urip kita kuwi kagem Gusti, lan yèn kita mati, pati kita uga kagem Gusti. Apa kita urip, apa mati, kita tetep dadi kagungané Gusti.
14:9 Sebab Sang Kristus séda lan wungu supaya dadi Gustiné wong urip lan wong mati.
14:10 Yèn mengkono, apa sebabé kowé nyalahaké sedulurmu? Apa sebabé kowé ngina marang sedulurmu? Kita kabèh rak bakal padha ngadhep ing ngarsané Gusti Allah, lan bakal diadili déning Panjenengané?
14:11 Sebab ing Kitab Suci katulis: “Satemené,” mengkono pangandikané Gusti Allah, “saben wong bakal sujud ing ngarsa-Ku; lan saben wong bakal ngakoni yèn Aku iki Allah.”
14:12 Yèn mengkono, kita bakal ngaturaké penjawab ijèn-ijèn ana ing ngarsané Gusti Allah.
14:13 Yèn mengkono beciké kita aja padha nyalahaké siji lan sijiné. Aluwung kita aja padha nindakaké apa-apa, sing sekira bisa marakaké sedulur kita kesasar utawa tumiba ing dosa.
14:14 Merga saka enggonku tetunggilan karo Gusti Yésus, aku bisa nemtokaké yèn ora ana barang apa waé sing najis saka karepé dhéwé, nanging yèn ana wong sing nganggep sawenèhing barang kuwi najis, barang kuwi tumrap wong mau nuli najis.
14:15 Yèn srana enggonmu mangan panganan gawé laraning atiné sedulurmu, tumindakmu kuwi wis ora adhedhasar katresnan. Enggonmu mangan kuwi aja nganti njalari wong liya kesasar, sebab Sang Kristus wis nglampahi séda kanggo wong mau.
14:16 Aja nganti prekara sing kokanggep becik, kuwi dadi dianggep ala déning wong liya.
14:17 Sebab Kratoné Gusti Allah kuwi dudu prekara mangan lan ngombé, nanging prekara bebeneran, katentreman lan kabungahan peparingé Sang Roh Suci.
14:18 Sing sapa ngladèni Sang Kristus nganggo patrap mengkono, kuwi gawé renaning penggalihé Gusti Allah, lan diajèni déning pepadhané.
14:19 Mulané selawasé kita ngaraha nindakaké prekara-prekara sing gawé pirukun, sarta sing saya nyantosakaké precayané siji lan sijiné.
14:20 Kowé aja padha mbubrah pakaryané Gusti Allah mung merga prekara pangan. Kabèh pangan kuwi kalal, nanging saupama mangan barang sing marakaké wong liya tumiba ing dosa, kita dadi salah.
14:21 Luwih becik aja mangan daging, utawa aja ngombé anggur, utawa aja nindakaké apa waé sing marakaké sedulurmu tumiba ing dosa.
14:22 Luwih becik keyakinanmu kuwi koksimpen ing atimu dhéwé lan mung disumurupi déning kowé dhéwé lan Gusti Allah. Begja wong sing ora digugat déning atiné dhéwé, samangsa wong mau nindakaké sawijining prekara sing diwawas becik.
14:23 Nanging wong sing sadurungé mangan atiné wis mangu-mangu dhisik, yèn sida mangan wong kuwi bakal kaukum déning Gusti Allah, sebab pamangané mau ora metu saka ing precaya. Lan samubarang sing ora adhedhasar precaya kuwi dosa.
Share this:RedditLike this:Like Loading...
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 45 Rum
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)
Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)
Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)
Wikipedia kuwi sawijining proyek bebarengan kanggo mujudaké bauwarna utawa Ensiklopedia jangkep jroning manéka warna basa ing donya, klebu basa Jawa. Amarga kuwi mangga kita syukuri kasempatan iki lan kita patuhi sawetara paugeran bab Wikipedia kang ana ing ngisor iki.
Panggonan kanggo iklan. Aja ndèlèh iklan produk ing Wikipedia. Panganggo diidinaké ndèlèh pranala (link) ing kaca bab
ing Wikipedia (delengen Wikipedia:Vanitas).
Panggonan nakokaké jawaban tumrap tugas. Aja nakokaké piyé jawaban kanggo tugas panjenengan kayata carané gawé program komputer lan
Panggonan dakwah. Wikipedia njunjung kabebasan nganut agama lan nglakoni ibadah. Amarga saka kuwi, coba ngurmati uga kabebasan wong liya kanggo nganut kapercayaané. Yèn kepéngin nulis artikel kang magepokan karo agama, cobanen ora botsih. Aja nulis yèn agama kang panjenengan percayani kuwi kang paling apik. Aja nulis yèn agamané wong liya kuwi ora apik. Taati supaya ora menghujat utawa ndiskreditaké golongan liya. Nanging uga aja ngolok-olok golongané dhéwé.
Papan tempel panggonan kanggo titip pesen. Tulisa artikel kang ana maknané, dudu mung pesen-pesen kang ngawur. Yèn kepéngin njajal, pigunakaké Kotak wedhi.
Panggonan ngobrol utawa forum. Wikipedia dudu panggonan ngobrol utawa chatting, kaca dhiskusi ora dikarepaké kanggo kuwi.
Panggonan nyimpen data. Perangkat keras Wikipedia ora akèh cacahé, apiké sumber-sumber kang ana dijaga kanthi apik.
Forum pulitik. Wikipedia njunjung dhuwuri hak bebas wicara, nanging minangka bauwarna utawa ensiklopedia kudu duwé sifat netral lan informatif, ora persuasif.
Panggonan temu penggemar (fan page). Wikipedia kuwi ensiklopedia kang serius, dadi supaya diéndani nulis artikel kang muluk-muluk bab idola panjenengan Anda, utamané artis-artis kawentar.
Dokter pribadi. Aja njaluk konsultasi bab kang magepokan karo kasehatan panjenengan. Cepet tindak menyang klinik ketemu dokter!
Bausastra. Gawénen artikel kang rada "jero". Lema bausastra utawa kamus apiké diamot ing proyek Wiktionary.
Portal warta. Wikipedia kuwi ensiklopedia, dadi éndhani nulis warta aktual, senajan warta aktual bisa uga dipertimbangaké mlebu ana ing Wikinews.
Pungkasané, siji bab kang perlu diélingi : mbokmanawa rada paradoksal, Wikipedia Jawa iki ora mung kanggo wong utawa warga Jawa, nanging uga kanggo para penutur basa jawa ing saindhenging donya tanpa ndeleng etnisitas utawa kawarganegaraan. Matur nuwun lan slamet awikipedia!
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 15 Januari 2014.
Kudune dadi temeng ing madyane marga sing kok pecaki
katon endah lan asri, krana ana lintang-lintang
Serat Aji Pamasa (Pedhalangan) karya Raden Ngabehi Rangga Warsita. Pemimpin dituntut ngerti, ngrasa, dan nglakoni (Tri-
rembulan (Bulan); noraga met prana, sareh sumeh ing netya, alusing budi jatmika, prabawa sreping
lintang (Bintang); lana susila santosa, pengkuh lan kengguh andriya. Nora lerenging ngubaya, datan lemeren ing karsa. Pitayan
setya tuhu ing wacana, asring umasung wasita. Sabda pandhita ratu tan kena wola wali.
4. Watak Maruta atau angin (Udara yang bergerak); teliti setiti ngati-ati, dhemen amariksa tumindake punggawa kanthi cara alus.
5. Watak Mendhung atau mendhung (Awan hujan); bener sajroning paring ganjaran, jejeg lan adil paring
yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune bisa amet prana sumehing netya alusing budi
dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk
hangrawuhi sakabehing kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta.
6. Kaping nem hambeging dahana, lire
hambeging samodra, tegese jembar momot myang kamot, ala becik kabeh kamot ing samodra; parandene
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata".
Belog Hakimy: 'NGANGKUNG' PECAH PANGGUNG, KUTIP 8 JUTA
X-ray désain awak mobil kang digunakake kanggo konstruksi monocoque ing atun 1942 Nash 600
Monokok saka basa (Prancis:Monocoque) kang artiné cangkang siji (mono artiné siji lan coque artiné cangkang). Konstruksi monokok arti umumé ya iku konstruksi kang bisa mendistribusikake sakabehane gaya kanggo salah sijiné wujud cangkang kang aneka werna kayata kulit endog.
Konstruksi monocoque kapisanan dikembangake ing industri motor mabur ing taun 1930-an, banjur dikembangake déning motor, kapal, sepedah[1],bangunan.
Paranala jaba[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 2 Maret 2016.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Ingkang Kaping IV ing Surakarta. Ingkang sampun katètèsakên kalihan luguning babonipun dening Pahêman Radya Pustaka.
wruh yèn akèh ngèsêmi | amêksa angrumpaka | basa kang kalantur | tutur kang katula-tula | tinalatèn rinuruh kalawan ririh | mrih padhanging sasmita ||
2. sasmitaning ngaurip puniki | mapan ewuh yèn nora wêruha | tan jumênêng ing uripe | akèh kang ngaku-aku | pangrasane sampun udani | tur durung wruh ing rasa | rasa kang satuhu | rasaning rasa punika | upayanên darapon sampurna ugi | ing kauripanira ||
3. jroning Kuran goning rasa yêkti | nanging ta pilih ingkang uninga | kajaba lawan tuduhe | nora kêna dèn awur | ing satêmah nora pinanggih | mundhak katalanjukan | têdahtêmah. sasar-susur | yèn sira ayun waskitha | sampurnane ing badanira puniki | sira anggêgurua ||
4. nanging yèn sira gêguru kaki | amiliha manungsa kang nyata | ingkang bêcik martabate | sarta kang wruh ing khukum | kang ngibadah lan kang wirangi | sokur olèh wong tapa | ingkang wus amungkul | tan mikir pawèwèhing lyan | iku pantês sira guronana kaki | sartane kawruhana ||
5. lamun ana wong micorèng ngèlmi | tan mupakat ing patang prakara | aja sira age-age | anganggêp nyatanipun | saringana
6. ana uga kêna dèn antêpi | yèn ucul saking patang prakara | nora enak lêgêtane | tan wurung tinggal wêktu | panganggêpe wus
7. angèl têmên ing jaman samangkin | ingkang pantês kêna ginuronan | akèh wong jaja ngèlmune | lan arang ingkang manut | yèn wong ngèlmu ingkang nêtêpi | ing panggawening sarak | dèn arani luput | nanging ta asasênêngan | nora kêna dèn wor kêkarêpannèki | pêpancène priyôngga ||
8. ingkang lumrah ing môngsa puniki | mapan guru ingkang golèk sabat | tuhu kuwalik karêpe | kang wis lumrah karuhun | jaman kuna mapan ki murid | ingkang padha ngupaya | kudu anggêguru | ing mêngko iki ta nora | kyai guru naruthuk ngupaya murid | dadia kanthinira ||
1. padha gulangên ing kalbu | ing sasmita amrih lantip | aja pijêr mangan nendra | ing kaprawiran dèn kèsthi | pêsunên sariranira | cêgahên dhahar lan guling ||
2. dadia lakunirèku | cêgah dhahar lawan guling | lan aja kasukan-sukan |
anganggoa sawatawis | ala watêke wong suka | nyuda prayitna ing batin ||
3. yèn wis tinitah wong agung | aja sira gunggung dhiri | aja lêkêt lan wong ala | kang ala lakunirèki | nora wurung ngajak-ajak | satêmah anênulari ||
4. nadyan asor wijilipun | yèn kalakuane bêcik | utawa sugih carita | carita kang dadi misil | iku pantês rakêtana | darapon mundhak kang budi ||
5. yèn wong anom pan wis tamtu | manut marang kang ngadhêpi | yèn kang ngadhêp akèh bangsat | datan wurung bisa juti | yèn kang ngadhêp kèh durjana | nora wurung bisa maling ||
6. sanadyan ta nora milu | pasthi wruh solahing maling | kaya mangkono sabarang | panggawe ala puniki | sok wêruh anuli bisa | yèku panuntuning eblis ||
7. panggawe bêcik puniku | gampang yèn wus dèn lakoni | angèl yèn durung kalakyan | aras-arasên nglakoni | tur iku dèn lakonana | muphangati badannèki ||
8. lan wong anom-anom iku | kang kanggo ing môngsa iki | andhap asor dipun simpar | umbag gumunggunging
10. carita pan wus kalaku | panggawe ala lan bêcik | tindak bênêr lan kang ora | kalêbu jro caritèki | mulane aran carita | kabèh-kabèh dèn kawruhi ||
11. mulane wong anom iku | bêcik ingkang atabêri | jêjagongan lan wong tuwa | ingkang sugih kojah ugi | kojah iku warna-warna | ana ala ana bêcik ||
12. ingkang bêcik kojahipun | sira anggoa kang pasthi | ingkang ala singgahana | aja sira anglakoni | lan dèn awas wong akojah | iya ing môngsa puniki ||
13. akèh wong kang sugih wuwus | nanging dèn sampar pakolih | amung badane priyôngga | kang dèn pakolihkên ugi | panastène kang dèn umbar | tan anganggo sawatawis ||
14. aja na wong bisa tutur | ngêmungna ingsun pribadi | aja na kang amêmadha | angrasa pintêr pribadi | iku setan nunjang-nunjang | tan pantês dipun parêki ||
15. sikakna dèn kaya asu | yèn wong kang mangkono ugi | dahwèn opèn nora layak | yèn sira sandhingan linggih | nora wurung katularan | bêcik singkirana ugi ||
16. poma-poma wêkas ingsun | mring kang maca layang iki | lair batin dèn èstokna | saunine layang iki | lan dèn bêkti mring wong tuwa | ing lair prapta ing batin ||
saking wong sudrapapèki | lamun bêcik gone muruk | iku pantês sira anggo ||
ainggil | ula ngandêlakên iku | mandine kalamun nyakot ||
6. iku upamanipun | aja ngandêlakên sira iku | sutèng nata iya sapa ingkang wani | iku ambêke wong digung | ing wusana dadi asor ||
7. adiguna puniku | ngandêlakên kapintêranipun | samubarang kabisan dipun dhèwèki | sapa pintêr kaya ingsun | tuging prana nora enjoh ||
8. ambêk adigang iku | ngandêlakên kapintêranipun | para tantang candhala anyênyampahi | tinêmênan nora pêcus | satêmah dadi gêguyon ||
10. dene katêlu iku | si kidang suka ing patinipun | pan si gajah alena patinirèki | si ula ing patinipun | ngandêlkên upase mandos ||
11. katêlu nora patut | yèn tiniru mapan dadi luput | titikane wong anom kurang wêwadi | bungah akèh wong anggunggung | wêkasane kajalomprong ||
12. yèn wong anom puniku | kakehan panggunggung dadi kumprung | pêngung bingung wêkasane pan angoling | yèn dèn gunggung muncu-muncu | kaya wudun mèh macothot ||
13. ing wong kang padha gunggung | pan sapele iku pamrihipun | mung warêge wadhuk kalimising lathi | lan têlêsing gondhangipun | rêruba alaning uwong ||
14. amrih parêk kang iku | yèn wus kanggêp nuli gawe umuk | pan wong akèh sayêktine padha wêdi | tan wurung tômpa pisungsung | adol sanggup sakèhing wong ||
15. amrih parêka iku | nora pantês cêdhak mring wong agung | nora wurung anuntun panggawe juti | nanging ana pantêsipun | wong mangkono didhêdhêplok ||
kalawan cilik | papat iku datan kantun | kanggo sadina-dina | lan ing wêngi nagara muwah ing dhusun | kabèh kang padha ambêkan | papat iku nora kari ||
4. kalamun ana manungsa | anyinggahi dugi lawan prayogi | iku watêke tan patut | awor lawan wong kathah | wong diksura daludur tan wruh ing êdur | aja sira pêdhak-pêdhak | nora wurung nêniwasi ||
5. mapan watêking manungsa | pan katêmu ing laku lawan linggih | solah muna-muninipun | pan dadya panêngêran | kang apintêr kang bodho miwah kang luhur | kang asor lawan malarat |
6. ngulama miwah maksiyat | wong kang kêndêl tanapi wong kang jirih | durjana bêbotoh kaum | lanang wadon pan padha | panitiking manungsa wêwatêkipun | apadene wong kang nyata | ing pangawruh kang wis pasthi ||
7. tinitik ing solah muna | lawan muni ing laku lawan linggih | iku panêngêran agung | winawas ginraita | pramilane ing wong kuna-kuna iku | yèn amawas ing sujanma | datan amindhogawèni ||
mung sumendhe ing karsanira Hyang Agung | ujar sirik kang rinêksa | kautaman olah wadi ||
9. ing môngsa mêngko pan arang | kang katêmu ing basa kang basuki | ingkang lumrah wong puniku | drêngki droi lan dora | irèn mèrèn panastèn lawan kumingsun | openan nora pasaja | jail muthakil bêsiwit ||
10. alaning liyan dèn andhar | ing bêciking liyan dipun simpêni | bêcike dhewe ginunggung | kinarya pasamuwan | nora ngrasa alane dhewe ngêndhukur | wong kang mangkono watêknya | nora pantês dèn pêdhaki ||
11. iku wong dur bala murka | nora nana marême ing jro ngati | sabarang karêpanipun | nadyan wisa katêkan | karêpane
nora marêm saya banjur | luamah lawan amarah | iku ingkang dèn tut wuri ||
12. ing sabarang tingkah polah | yèn angucap tanapi lamun linggih | sungkan kasosor bêkipun | pan lumuh kaungkulan | ing sujanma pangrasane dhèwèkipun | pan norana kang amadha | angrasa luhur pribadi ||
13. aja nêdya katempelan | ing wêwatêk kang tan pantês ing budi | watêk rusuh nora arus | tunggal lawan manungsa | dipun sami karya labuhan kang patut | darapon dadi tuladha | tinuta ing wuri-wuri ||
14. aja lonyo lèmèr genjah | angrong
mring rabine sadulur miwah ing batur | mring sanak myang pasanakan | sok sênênga dèn ramuhi ||
17. sabarang kang dipun ucap | nora wurung amrih olèh pribadi | iku labuhan [la...]
[...buhan] tan patut |
manut pitutur wong tuwa ugi | pan nêmu duraka | ing dunya tumêkèng akir | tan wurung kasurang-surang ||
6. maratani ing anak putu ing wuri | dèn padha prayitna | aja na kang kumawani | ing bapa tanapi biyang ||
7. ana uga etang-etangane kaki | lêlima sinêmbah | dununge sawiji-wiji | sêmbah lêlima punika ||
8. ingkang dhingin rama ibu kaping kalih | marang maratuwa | lanang wadon kang kaping tri | ya marang sadulur tuwa ||
9. kaping pate ya marang guru sayêkti | sêmbah kaping lima | ya marang gustinirèki | parincine kawruhana ||
10. pramilane rama ibu dèn bêktèni | kinarya jalaran |
anane badan puniki | winêruhkên padhang hawa ||
11. uripira pintêr samubarang kardi | saking ibu rama | ing batin saking Hyang Widhi | mulane wajib sinêmbah ||
12. pan kinarsakakên ing Hyang Kang Linuwih | kinarya lantaran | anèng ing dunya puniki | wêruh ing bêcik lan ala ||
13. saking ibu rama margane udani | mila maratuwa | lanang wadon dèn bêktèni | awèh rasa ingkang nyata ||
14. sajatine rasa kang mêncarkên wiji | sêmbah kaping tiga | mring sadulur tuwa ugi | milane sadulur tuwa ||
15. pan sinêmbah gêgêntine bapa iki | pan sirnaning bapa | sadulur tuwa gumanti | ingkang pantês sira nuta ||
16. ing sawarah-wuruke ingkang prayogi | sêmbah kang kaping pat | ya marang guru yêkti |Kurang satu suku kata: ya marang guru sayêkti. marmane guru sinêmbah ||
17. kang atuduh marang sampurnaning urip | tumêkèng antaka | madhangkên
19. kaping lima dununge sêmbah puniki | mring gusti kang murba | ing pati kalawan urip | miwah sandhang lawan pangan ||
20. wong nèng dunya wajib manuta ing Gusti | lawan dipun awas | sapratingkahe dèn kèsthi | aja dupèh wus awirya ||
cilik | yèn padha ngawula | pan kabèh namaning abdi | yèn dosa ukume padha ||
marang gusti | êndi lire wong rumêksa ||
32. dipun gêmi nastiti angati-ati | gêmi mring kagungan | ing gusti yya sira wani | anggêgampang lawan aja ||
karsaning gusti | dudukwuluhe kang tômpa ||
1. wong ngawula ing ratu luwih pakewuh | nora kêna minggrang-minggring | kudu mantêp sartanipun | sêtyatuhu maring gusti | dipun miturut sapakon ||
karsa Hyang Agung | mulane babo wong urip | saparsa ngawulèng ratu | kudu eklas lair batin | aja nganti nêmu ewoh ||
5. angur angindhunga bae nora ewuh | lan ora nana kang ngiri | mung mungkul pakaryanipun | nora susah tungguk kêmit | seba mapan nora nganggo ||
6. mung yèn ana tontonan nonton nèng lurung | glindhang-glindhung tanpa kêris | sarwi bônda
nora kaya wong angabdi | wruh ing palataran katong ||
8. lan keringan sarta ana aranipun | lan ana lungguhe ugi | ing salungguh-lungguhipun | nanging ta dipun pakeling | mulane pinardi kang wong ||
9. samubarang ing karsanira sang ratu | sayêkti kudu nglakoni |
prajurit | lan kang nambut karyèng katong ||
11. kabèh iku kuwajiban sebanipun | ing dina kang amarêngi | ing wiyosira sang prabu | sanadyan tan miyos ugi | pasebane aja towong ||
12. ingkang lumrah yèn kêrêp seba wong iku | nuli ganjaran dèn incih | yèn tan olèh nuli mutung | iku sèwu-sèwu sisip | yèn wus mangarti ingkang wong ||
13. tan mangkono etunge kang sampun wêruh | mapan ta datan dèn pikir | ganjaran pan wis karuhun | amung naur sihing gusti | winalês ing lair batos ||
14. sêtyatuhu saparentahe pan manut | yya lênggana karsèng gusti |
wong ngawula pamanipun | lir sarah munggèng jaladri | darma lumaku sapakon ||
15. dene bêgja cilaka utawa luhur | asor iku pan wis pasthi | ana ing badanirèku | aja sok anguring-uring | marang gusti sang akatong ||
16. mundhak ngakèhakên ing luputirèku | mring gusti tuwin Hyang Widhi | dene ta sabênêripun | mupusa kalamun pasthi | ing badan tan kêna menggok ||
2. ing pangawruh lair batin aja mamang | yèn sira wus udani | ing saliranira | yèn ana kang amurba | misesa ing alam kabir | dadi sabarang | pakaryanira ugi ||
3. bênêr luput ala bêcik lawan bêgja | cilaka mapan saking | ing badan priyôngga | dudu saking wong liya | pramila dèn ngati-ati | sakèh drigama | singgahana dèn eling ||
4. mapan ana sêsiku têlung prakara | nanging gêdhe pribadi | pan iki lirira | ingkang têlung
wong kumlebat | ing môngsa mêngko puniki | mapan wus lumrah | padha wasis maoni ||
6. mung tindake dhewe nora winaonan | ngrasa bênêr pribadi | sanadyan bênêra | yèn tindake wong liya | pasthine ingaran sisip | iku kang lumrah | nganggo bênêr pribadi ||
7. nora nana panggawe kang luwih gampang | kaya wong mêmaoni | sira ling-elinga | aja sugih waonan | dèn samya raharjèng budi | ingkang prayoga | singa-singa kang lali ||
8. ingkang eling angelingêna ya marang | sanak kônca kang lali | dèn nêdya raharja | mangkana tindakira | yèn datan kaduga uwis | sira mênênga | aja sok angrasani ||
9. nêmu dosa anyêla sapadha-padha | dene wong ngalêm ugi | yèn durung pratela | ing bêciking manungsa | aja age gunggung kaki | mênèk tan nyata | dadi cirinirèki ||
kapati-pati | nora prasaja | sabarang kang dèn pikir ||
12. ngandhut rukun bêcik ngarêpan kewala | ing wuri angrasani | ingkang ora-ora | kabèh kang rinasanan | ala bêcik dèn rasani | tan parah-parah | wirangronge dumadi ||
1. dèn samya marsudèng budi | wiweka dipun waspaos | aja dumèh-dumèh bisa muwus | yèn tan pantês ugi | sanadyan mung sakêcap | yèn tan pantês prênahira ||
2. kudu golèk môngsa ugi | panggonan lamun miraos | lawan aja age sira muwus | dununge dèn kèsthi | aja age kawêdal | yèn
rinungu mring wong kathah | ana satêngah micara ||
4. tan pantês akèh ngawruhi | mulane lamun miraos | dipun ngarah-arah ywa kabanjur | yèn sampun kawijil | tan kêna tinututan | mulane dipun prayitna ||
5. lan maninge wong ngaurip | aja ngakèhkên supaos | iku gawe rêgêd badanipun | nanging môngsa mangkin | tan etung prakara | supata
rewang sapangan | miwah maring pasanakan ||
8. gawe salah graitaning | ing liyan kang sami anon | nadyan lilaa lananganipun | kang angrungu elik | ing batin tan pitaya | môngsa kuranga parawan ||
9. tan wurung dipun cirèni | ing batin ingaran rusoh | akèh jaga-jaga jroning kalbu | arang ngandêl batin | ing tyase padha suda | pangandêle mring bêndara ||
10. ana cacad agung malih | anglangkungi saking awon | apan sakawan iku kèhipun | dhingin wong madati | pindho wong ngabotohan | kaping tiga wong durjana ||
11. kaping sêkawane ugi | wong ati sudagar awon | mapan suka sugih watêkipun | ing rina lan wêngi | mung bathine dèn etang | alumuh lamun kalonga ||
12. iku upamane ugi | duwe dhuwit pitung bagor | mapan nora marêm ing tyasipun | ilanga sadhuwit | gêgêtun patang warsa | padha lan ilang salêksa ||
13. wong ati sudagar ugi | sabarang prakara tamboh | amung yèn ana wong têka iku | anggêgawa ugi | gêgadhèn pan tumranggal | ulate têka sumringah ||
14. dene wong durjana ugi | nora [no...]
[...ra] nana kang dèn batos | rina wêngi amung kang dèn etung | duwèking lyan nênggih | dahat datan prayoga | kalamun watêk durjana ||
15. dene bêbotoh puniki | sabarang pakaryan êmoh | lawan kathah linyok parapadu | yèn paitan ênting | tan wurung anggêgampang | ya marang darbèking sanak ||
16. nadyan wasiyating kaki | nora wurung dipun êdol | lamun mênang êndang gawe angkuh | pan kaya bupati |
18. dene ta wong kang madati | kêsède kamoran lumoh | amung ingkang dadi sênêngipun | ngadhêp diyan sarwi |
jalagra anèng dhadha | tan wurung ngêstob bolira ||
21. yèn mati nganggo dalinding | suprandene nora kapok | iku padha singgahana [sing...]
[...gahana] patut | aja na nglakoni | wong mangan apyun ala | uripe dadi tontonan ||
lan aja karêm sirèki | ing wanodya ingkang awon | lan aja buka wadi sirèku | ngarsaning pawèstri | tan wurung nuli corah | sampun lumrahing wanita ||
26. tan bisa simpên wêwadi | saking rupêke ing batos | pan wus pinanci dening Hyang Agung | nitahkên pawèstri | apan iku kinarya | ganjaran maring wong priya ||
27. kabèh dèn padha nastiti | marang pitutur kang yêktos | aja dumèh tutur tanpa dhapur | yèn bakale bêcik | dèn anggo wèh muphangat | kaya pucung lan kaluwak ||
1. kamulane kaluwak nom-nomanipun | pan dadi satunggal | pucung arane punika |Guru lagu seharusnya: 8i, pucung arane puniki. yèn wis tuwa
2. dèn budia kapriye ing bêcikipun | aja nganti pisah | kumpula kaya ênome |Guru lagu seharusnya: 8i, kumpula
dhewe-dhewe |Guru lagu seharusnya: 8i, ting salêbar siji-siji. nora wurung bakal dadi bumbu pindhang ||
4. wong sadulur nadyan sanak dipun rukun | aja nganti pisah | ing
ing samubarang karyèki. padha rukun dinulu têka prayoga ||
5. abot ènthèng wong duwe sanak sadulur | ènthènge yèn pisah | pikire tan dadi siji | abotipun yèn sabiyantu ing karsa ||
6. luwih abot wong duwe sanak sadulur | jitus tandhingira | yèn golong sabarang pikir | kacèk uga lan wong kang tan sugih sanak ||
7. lamun bênêr lan pintêr pamomongipun | kang ginawe tuwa | aja nganggo abot sisih | dipun padha pamêngkune mring sêntana ||
8. mapan ewuh wong tinitah dadi sêpuh | tan kêna gumampang | iya marang sadulure |Guru lagu seharusnya: 8i, iya marang dulurnèki. tuwa anom
9. kang sarêgêp kalawan ingkang malincur | padha dèn kawruhan | sira alêma kang bêcik | kang malincur age sira bêndonana ||
10. yèn tan mari binêndon gone malincur | age tinatrapan | sapantêse lan dosanèng |Guru lagu seharusnya: 8i, sapantêse dosanèki.
11. lan wong liya darapon wêdia iku | kang padha ngawula | ing batine wêdi asih | pan mangkono labuhan wong dadi tuwa ||
12. dèn ajêmbar dèn amot lawan dèn mêngku | dèn pindha sagara | tyase ngêmot ala bêcik | mapan ana pêpancène sowang-sowang ||
13. pan sadulur tuwa kang wajib pitutur | marang kang taruna | kang anom wajibe wêdi | sarta manut wuruke sadulur tuwa ||
14. kang tinitah dadi anom aja mêsgul | batin rumasaa | yèn wis titahing Hyang Widhi | yèn mêsgula ngowahi kodrating Suksma ||
15. nadyan bênêr yèn wong anom dadi luput | yèn ta anganggoa | ing pikirira pribadi | pramilane wong anom aja ugungan ||
16. yèn dadi nom dèn wêruh ing ênomipun | dene ingkang tuwa | dèn kaya banyu ing bèji |
layang iku uninèki. dèn karasa kang bêcik sira anggoa ||
19. ingkang ala kawruhana alanipun | dadine tyasira | wêruh ala lawan bêcik | ingkang bêcik wiwitane [wi...]
[...witane] sira wruha ||
20. wong kang laku mangkana wiwitanipun | bêcik wêkasannya | wong laku mangkana wite |Guru lagu seharusnya: 8i, wong laku mangkana ugi. ing satêmah puniku pan dadi ala ||
21. ing sabarang prakara dipun kadulu | wiwitan wêkasan | bênêr lan lupute kèsthi | ana bêcik wêkasane dadi ala ||
22. dipun wêruh iya ing kamulanipun | kalawan wêkasan | puniku dipun kalingling | ana ala dadi bêcik ing wêkasan ||
23. ewuh têmên babo wong urip puniku | apan nora kêna | kinira-kira ing budi | arang mantêp wijiling basa raharja ||
1. poma kaki padha dipun eling | ing pitutur ingong | sira uga satriya arane | kudu antêng jêtmika ing budi | ruruh sarwa wasis | samubarangipun ||
2. lan dèn nêdya prawira ing batin | nanging aja katon | sasabana yèn durung mangsane | kakêndêlan aja wani mingkis |
wus tinitah maring Hyang Widhi | ing badan puniki | wus pêpancènipun ||
4. ana wong narima wus titahing | Hyang pan dadi awon | lan ana wong tan nrima titahe | ing wêkasan iku dadi bêcik | kawruhana ugi | aja salang-surup ||
kang tan nêdya ugi | têtakon têtiron | anarima ing titah bodhone | iku wong narima nora bêcik | dene ingkang bêcik | wong narima iku ||
6. kaya upamane wong angabdi | amagang sang katong | lawas-lawas katêkan sêdyane | dadi mantri utawa bupati | miwah saliyane |Guru lagu seharusnya: 6i, miwah saliyaning. ing tyase panuju ||
7. nuli narima têrus ing batin | tan mèngèng ing katong | tan rumôngsa ing kanikmatane | sihing gusti têkèng anak rabi | wong narima bêcik | kang mangkono iku ||
8. nanging arang ing môngsa samangkin | kang kaya mangkono | kang wis kaprah iya salawase | yèn wis ana linggihe sathithik | apan nuli lali | ing wiwitanipun ||
9. pangrasane duwèke pribadi | sabarang kang kanggo | nora èngêt ing mula-mulane | awiting sugih sangkaning mukti | panrimaning ati | kaya gone nêmu ||
10. tan rumasa murahing Hyang Widhi | jalaran sang katong | ing jaman
amalês ing sih | ing gusti sang katong | lawan kabèh iku ing batine | tan anêdya narima ing Widhi | iku wong kang tan wrin | ing nikmat ranipun ||
12. wong kang tan narima dadi bêcik | titahing Hyang Manon | iki iya kita rupane |Kurang satu suku kata: iki iya kita rêrupane.
kaya wong kang angupaya ngèlmi | lan wong sêdya ugi | kapintêran iku ||
13. uwis pintêr nanging iku maksih | gonira ngupados | ing undhake ya kapintêrane | utawa unggahing kawruh yêkti | durung marêm batin | lamun durung tutug ||
14. ing pangawruh ingkang dèn sênêngi | kang wus sêm ing batos | miwah ing kapintêran wus dene | ing samubarang pakarya uwis | nora nganggo lali | kabèh wus kawêngku ||
15. yèn wong kang kurang narima ugi | iku luwih awon | barang gawe aja age-age | anganggoa sabar lawan ririh | dadi barang kardi | rêsik tur rahayu ||
16. lan maninge babo dèn pakeling | ing pitutur ingong | sira uga padha ngêmpèk-êmpèk | iya marang kang jumênêng aji | ing lair lan batin | dèn ngrasa kawêngku ||
17. kang jumênêng iku kang bawani | wus karsaning Manon | wajib padha wêdi lan bêktine | aja mampang parentahing aji | nadyan anom ugi | lamun dadi ratu ||
anglakoni | pêsthi tan rahayu ||
19. nanging kaprah ing môngsa puniki | anggêpe angrêngkoh | tan rumasa lamun ngêmpèk-êmpèk | ing batine
ngrasakake | ing pitutur ingkang dhingin-dhingin | dhasar tan praduli | wuruke wong sêpuh ||
21. ing dadine barang tindak iki | arang ingkang tanggon | saking durung ana landhêsane | nganggo ing karsanira pribadi | ngawag barang kardi | dadi tanpa dhapur ||
22. mulane ta wêkas ingsun iki | dèn kêrêp têtakon | aja isin ngatokkên bodhone | saking bodho
pan tan ana ugi | pintêre têtakon | mapan lumrah ing wong urip kiye | mulane wong anom dèn tabêri | angupaya ngèlmi | dadia pikukuh ||
24. ing driyanira dadi têtali | ing tyas dimèn adoh | sakèhing ati kang ala kiye | nadyan lali apan nuli eling | yèn wong kang wus ngèlmi | kang bangêt tuwajuh ||
25. kacèk uga lan kang tanpa ngèlmi | sabarange kaot | dene ngèlmu iku ingkang kangge | sadinane gurokna kariyin | pan sarengat ugi | parabot kang pêrlu ||
26. ngèlmu sarengat puniku dadi | wêwadhah kang yêktos | kawruh têtêlu kawêngku kabèh | pan sarengat kanggo lair batin | mulane dèn sami | brôngtaa
1. padha nêtêpana ugi | kabèh parentahing sarak | têrusna lair batine | salat limang wêktu uga | tan kêna tininggala | sapa tinggal dadi gabug | yèn mingsih rêmên nèng praja ||
2. wiwitana badan iki | iya têka ing sarengat | ananing manungsa kiye | rukun Islam kang lêlima | nora kêna tininggal | iku parabot linuhung | mungguh wong urip nèng dunya ||
3. kudu uga dèn lakoni | rukun lêlima punika | mapan ta sakuwasane | nanging aja tan linakyan | sapa tan nglakonana | tan wurung nêmu bêbêndu | padha sira ngèstokêna ||
4. parentahira Hyang Widhi | kang dhawuh mring nabiyollah | ing dalil kadis ênggone | aja na ingkang sêmbrana | rasakna dèn karasa | dalil kadis rasanipun | dadi padhanging tyasira ||
5. nora gampang wong ngaurip | yèn tan wêruh uripira | uripe padha lan kêbo | angur kêbo dagingira | kalal yèn pinangana | pan manungsa dagingipun | yèn pinangan pasthi karam ||
6. poma-poma wêkas mami | anak putu aja lena | aja katungkul uripe | lan aja duwe karêman | marang pêpaès dunya | siyang dalu dipun emut | yèn urip manggih
ngunggulakên satriyane | yèn angarah dhinodhokan | anganggoa jajaran | yèn niyat lunga anyamur | aja dhodhokkên manungsa ||
10. iku poma dipun eling | kaki mring pitutur ingwang | kang wis muni buri kuwe | yèn ana ingkang nganggoa | cawangan wong bêlasar | saking nora ngrungu tutur | lêbar tan dadi dandanan ||
kang wis luhung | gone amêngku mring bala ||
12. dèn prih wêdi sarta asih | pamêngkune maring wadya | winêruhêna ing gawe | dèn bisa aminta-minta | karyaning wadyanira | ing salungguh-lungguhipun | ana karyane priyôngga ||
13. sarta wêruhna ing bêcik | gantungana ing tatrapan | darapon pêthêl karyane | dimène aja sêmbrana | anglakoni ing karya | ywa dumèh asih sirèku |
14. nadyan sanak-sanak ugi | yèn lêleda tinatrapan | murwatên lawan sisipe | darapon padha wêdia | ing wuri ywa lêleda | ing dana kramanirèku | aja pêgat dèn warata ||
15. lan maninge suta mami | mungguh anggêp wong ngawula | dèn suka sukur ing batos | aja pêgat ing panêdha | mring Hyang Kang Amisesa | ing raina wênginipun | mulyaning nagara tata ||
16. iku uga dèn pakeling | kalamun mulya kang praja | mupangati mring wong akèh | ing rina wêngi ywa pêgat | nênêdha mring Pangeran | tulusing karaton prabu | miwah arjaning nagara ||
17. iku wêwalêsing batin | mungguh wong suwitèng
karsaning gusti | iku traping wadya sêtya | nora kaya jaman mangke | yèn wis olèh kalungguhan | trape kaya wong dagang | ngetung tuna bathinipun | ing tyase datan rumasa ||
19. uwite dadi priyayi | sapa kang gawe mring sira | nora wêruh
tataa | polahe salang-tunjang | padha kaya wong bêbruwun | tan etung duga prayoga ||
22. poma padha dèn pakeling | nganggoa sukur lan lila | narima ing sapancène | lan aja amrih sarama | mring wadya nandhang karya | lan padha amriha iku | arjane kang desa-desa ||
23. wong desa pan aja nganti | ewuh gone nambut karya | sêsawah miwah têgale | garu
bathi pasthi sira | wêktuningwêtuning. pajêg undhake | dipun rèrèh pamrihira | aja nganti rêkasa | dèn wani kalah rumuhun | beya
26. poma aja anglakoni | kaya pikir kang mangkana | tan wurung lingsêm têmahe | dèn padha angèstokêna | mring pitutur kang arja | nora nana alanipun | wong nglakoni kabêcikan ||
27. nonoman samêngko iki | yèn dèn
28. aja ta mangkono ugi | yèn ana wong cêcarita | rungokêna saunine | ingkang bêcik siranggoa | buwangên ingkang ala | anggitên sajroning kalbu | ywa nganggo budi nonoman ||
ngayun | pamrihe dèn inaa | mring padha-padhaning janmi | suka bungah dèn ina sapadha-padha ||
2. ingsun uga tan mangkana | balilu kang sun alingi | kabisan sun dèkèk ngarsa | isin mênèk dèn arani | balilu ing sujanmi | nanging batin ingsun cubluk | parandene jroning tyas | lumaku ingaran wasis | tanpa ngrasa prandene sugih carita ||
3. tur duk ingsun maksih bocah | akèh kang amituturi | lakuning wong kuna-kuna | lêlabêtan ingkang bêcik | miwah carita ugi | kang kajaba saking ngêbuk | iku kang aran kojah | suprandene ingsun niki | têka nora nana undhaking kabisan ||
4. carita gon ingsun nular | wong tuwa kang momong dhingin |
akèh kang sugih carita | sun rungokkên rina wêngi | samêngko maksih eling | sawise diwasaningsun | bapak kang paring wulang | miwah ibu mituturi | tatakrama ing pratingkah kang raharja ||
5. nanging padha èstokêna | pitutur kang muni tulis | yèn sira nêdya raharja | anggonên pitutur iki | gon ingsun ngeling-eling | pitutur wong sêpuh-sêpuh | mugi padha bisaa | anganggo pitutur bêcik | ambrêkati wuruke wong tuwa-tuwa ||
6. lan aja na lali padha | mring lêluhur ingkang dhingin | satindake dèn kawruhan | angurangi dhahar guling | gone amanting dhiri | amasuh sariranipun | têmune kang sinêja | mungguh wong nêdha ing Widhi |
ingkang têmên-tinêmênan | pan iku ujaring dalil | nyatane ana ugi | iya Ki Agêng ing Tarub | wiwitane nênêdha | tan pêdhot tumêkèng siwi | wayah buyut canggah warènge atômpa ||
8. Panêmbahan Senapatya | kang jumênêng ing Matawis | iku kaparêng lan môngsa | dhawuh nugrahaning Widhi | saturune lêstari | saking brêkating lêluhur | mrih tulusing nugraha | ingkang kari-kari iki | wajib uga anirua
nyuda dhaharipun | pirabara bisaa | kaya ingkang dhingin-dhingin | atirua sapratêlon saprapatan ||
10. ana ta silih bêbasan | padha sinaua ugi | lara sajroning kapenak | suka sajroning prihatin | lawan ingkang prihatin | mapan suka ing jronipun | iku dèn sinaua | lan mati sajroning urip | ingkang kuna pan mêngkono kang dèn gulang ||
11. pamoring gusti kawula | pan iku ingkang sayêkti | dadine sotya ludira | iku dèn waspada ugi | gampangane ta kaki | têmbaga lawan mas iku |
nora bêcik | pambêsote tan rêsik | utawa nom êmasipun | iku dipun pandhinga | sorote pasthi tan sami | pan suwasa bubul arane punika ||
14. yèn arsa karya suwasa | darapon dadine bêcik | amilihana têmbaga | olèha
têmbaga prusi | binêsot ingkang rêsik | sarta mase ingkang sêpuh | rêsik tan kawoworan | dhasar sari pasthi dadi | iku kêna ingaran suwasa mulya ||
15. puniku mapan utama | têpane badan puniki | lamun arsa
16. lamun ora mangkonoa | sayêktine nora dadi | mungguh ngèlmu ingkang nyata | nora kêna dèn sasabi | ewuh gampang sayêkti | puniku wong duwe kawruh | gampang yèn winicara | angèl yèn durung marêngi | ing wêtune
kang kinarya sasap | pamrihe aja katawis | ujub riya lan kibir | sumungah ingkang siningkur | lan êndi
wêwalêripun | marang lêluhur padha | kang minulyakkên ing Widhi | muga-muga muphangatana kang darah ||
awak waja puniku | lêmbu tan kêna dhahar | daginge lan ora kêni | angingua marang wong wandhan tan kêna ||
waluh | wohe tan kêna mangan | Panêmbahan Senapati | ing Ngalaga punika ingkang prasapa ||
tan kêni | nênggih kalamun nitih | dipôngga saturunipun | Sunan Prabu Mangkurat | walêr mring saturunnèki | tan linilan ngujung astana ing Bêtah ||
27. lawan tan kêna nganggoa | dhuwung sarungan tan mawi | kandêlan yèn nitih kuda | kabèh aja na kang lali | lan aja na gêgampil | puniku prasapanipun | nênggih Jêng Susuhunan | Pakubuwana ping kalih | mring satêdhak turunira
narajang walêr iki | yèn nganti kalêbon apyun | pan kêna ing prasapa | jinabakkên têdhaknèki | jêng susunan ingkang sumare Nglawiyan ||
29. prasapa Jêng Susuhunan | Pakubuwana kaping tri | mring satêdhak turunira | mapan datan dèn lilani |
agawe kandêl ugi | wong kang seje jinisipun | puniku linarangan | anak putu wuri-wuri | aja ana kang wani
kang amalêri | Sang Dananjaya ing dangu | lan malih winalêran | kabèh têdhaking Matawis | yèn dolana ing wana rami tan kêna ||
kalamun têdhak Madiun | lan payung dhandhan abang | têdhak Madura tan kêni | nganggo polèng lan bathikan parangrusak ||
kidang dagingipun | mapan ta linarangan | godhong palasa kinardi | ajang mangan pan puniku nora kêna ||
33. kabèh anak putu padha | eling-elingên ywa
tuwa | ing lair batin dèn bisa | anganggo wuruking bapa | ing tyas dèn padha santosa | têguhêna jroning nala ||
2. aja na kurang panrima | ing pêpasthèning sarira | yèn saking Hyang Maha Mulya | nitahkên ing badanira | lawan dipun awas uga | asor luhur waras lara | tanapi bêgja cilaka | urip tanapi antaka ||
3. iku saking ing Hyang Suksma | miwah ta ing umurira | kang cêndhak lawan kang dawa | wus pinêsthi mring Hyang Suksma | duraka yèn maidoa | miwah kurang panarima | ing lohkil mahphule kana | tulisane pan wis ana ||
4. yogya padha ngawruhana | sêsikune badanira | ya marang Hyang Maha Murba | kang misesa marang sira | yèn sira durung uninga | prayoga atêtakona | mring kang padha wruh ing makna | iku kang para ngulama ||
5. kang wis wruh rasaning kitab | darapon sira wêruha | wajib mokaling Hyang Suksma | miwah wajibing kawula | lan mokale kawruhana | miwah ta ing tatakrama | sarengat dipun waspada | batal karam takokêna ||
6. sunat lan pêrlu punika | prabot kanggo sabên dina | iku kaki dipun padha | têrang ing pitakonira | lan aja bosên jagongan | marang kang para ngulama | miwah wong kang wus sampurna | pangawruhe mring Hyang Suksma ||
7. muwah patrap tatakrama | ing tindak-tanduk [ti...]
[...ndak-tanduk] myang basa | kang tumiba marang nistha | tuwin kang tumibèng madya | tanapi tibèng utama | iku sira takokêna | ya marang wong kang sujana | miwah mring wong tuwa-tuwa ||
8. kang padha bisa micara | tuwin kang ngaolah sastra | iku pantês lakonanatakonana. | bisa madhangkên tyasira | karana ujaring sastra | utawa têka carita | ingkang kinarya gendholan | amurukkên mring wong mudha ||
9. lawan sok kêrêpa maca | sabarang layang carita | aja anampik mring layang | carita ing kuna-kuna | layang babat kawruhana | caritane luhurira | darapon sira wêruha | lêlakone wong prawira ||
10. miwah lêlakon nalika | kang para wali sadaya | kang padha olèh nugraha | asale
kabèh pan ana | kang nistha lan kang utama | kang asor lan luhur padha | miwah lakuning nagara | pan kabèh anèng carita | ala bêcik sira wruha ||
12. yèn durung mangarti sira | caritane takokêna | ya marang wong tuwa-tuwa | kang padha wruh ing carita | iku ingkang dadi uga | mundhak kapintêranira | nanging ta dipun elingan | sabarang ingkang kapyarsa ||
13. aja na tiru [ti...]
[...ru] ing bapa | bangêt tuna bodho mudha | kêthul tan duwe graita | katungkul mangan anendra | nanging anak putu padha | mugi Allah ambukaa | marang ing pitutur yogya | kabèh padha anyakêpa ||
14. ing sawêwêkasing bapa | muga ta kalakonana | kabèh padha mituruta | panêdhaningsun mring Suksma | lanang wadon salamêta | manggiha suka raharja | ing donya miwah ngakerat | dinohna ing lara roga ||
15. umure padha dawaa | padha atut aruntuta | marang sadulure padha | padha
sumêlang ing nala | kabèh pitutur punika | mapan wahyuning Hyang Suksma | dhawuh mring sira sadaya | jalaraning saking bapa | Hyang Suksma paring nugraha | marang anak ingsun padha ||
17. dèn bisa nampani padha | mungguh sasmitaning Suksma | ingkang dhawuh maring sira | winêruhkên bêcik ala | anyêgah karêpanira | marang panggawe kang ala | kang tumiba siya-siya | iku pêparing Hyang Suksma ||
18. paring peling marang sira | tinuduhakên ing marga | kang bênêr kang kanggo uga | ing dunya ingkang sampurna | mugi anak putu padha | kênaa dadi tuladha | kabêcikaning manungsa | tinirua ing sujanma ||
19. sakèhing wong kapengina | aniru [ani...]
[...ru] ing solahbawa | marang anak putu padha | anggêpe wêdi
ing nugraha | sakèhe nak putu padha | ingkang ngimanakên uga | marang pituturing bapa | Allah kang nyêmbadanana | ing pandonganingsun iya | ing tyas ingsun wus rumasa ||
21. wak ingsun upama surya | lingsir kulon wayahira | pêdhak mring surupe uga | atêbih maring timbulnya | pira lawase nèng dunya | ing kauripaning janma | môngsa nganti satus warsa | iya umuring manungsa ||
22. mulane sun muruk marang | kabèhe atmajaningwang | sun tulis sun wèhi têmbang | darapon padha rahaba | ênggone padha amaca | sarta ngrasakkên carita | aja bosên dèn apalna | ing rina wêngi elinga ||
23. lan mugi padha tirua | kaya lêluhure padha | sudira bêtah atapa | sarta
titi tamat kang carita | sêrat wêwalêr mring putra | kang yasa sêrat punika | nênggih Kangjêng Susuhunan | Pakubuwana kaping
wuku Sungsang kang atômpa | ya Allah kang luwih wikan | obah osiking kawula ||
Sêrat Wêwarah Samadi, gancaran, piwulang bab samadi ingkang cêtha: sarta gampil dipun lampahi, tuwin botên ambêbayani kasarasaning badan. Rêgi f 1.50 prangko f 0.20.
Sêrat Warni Pitu Jèjèr Dumadosing Manungsa, gancaran, bab kamulaning manungsa: warni pitu. Rêgi f 1.65 prangko f 0.18.
Ingkang ugi nama Sêrat Mintaraga, ing Basa Kawi anggitanipun Rêsi Kano, karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping III kaikêt ing têmbung Kawi Jarwa sêkar macapat, anyarinyosakên Sang Hyang Endra utusan anggodha tapanipun Radèn Arjuna wontên ing Endrakila nami Bagawan Mintaraga, salajêngipun amêjahi Prabu Niwatakawaca, winiwaha jumênêng wontên ing Endrabawana jêjuluk Prabu Endratanaya, anggarwa hapsari pêpitu, ngantos kondur dhatêng Ngamarta. Rinêngga ing gambar 4 iji, ingkang langkung adi pèni garapanipun, 1 buku rêgi f 1,50 prangko ing pos f 0,15.
Sêrat Kawruh Sanggama, gancaran, anggêlarakên patrap sarta mantranipun sarêsmi, adamêl marêm tumraping wanita sarta prayogi kadadosaning putra: isinipun: I bêbuka mulabukaning kawruh sanggama, II pirantosing cumbana tumrap priya, III pirantosing cumbana tumrap wanita, IV Patraping cumbana ingkang mikantuki, mantranipun aji asmaragama, V ngangge asmaragama mawi lampah: catur brata, VI rubedaning cumbana [cu...]
[...mbana] kabengkas, VII pangruktining sarira sarana jêjampi, VIII turuning wiji winadi, IX panunggilanipun aji Asmaragama, inggih punika: Asmara Sabda, Asmara Cipta, Asmara Wanita, Asmara Tôntra, dalah samantranipun. Kinanthèn gambar: raosing wanita. 1 buku rêgi f 0.75 prangko ing
kamulanipun Bathara Kala, pasthining tiyang dados mêmangsan, saking lêpating tindakipun
Sêrat Bawa Sagerongipun iyasaning sarjana ingkang winasis ing gêndhing, amurih gampil panganggenipun. Bawa: saking sêkar macapat, dhawahing gêndhing kagerong warni-warni, ingkang sagêd laras kalihan kawontênanipun. Botên ngangge: anoman malumpat sampun enz.-enz. Ingkang babarpisan botên cundhuk raos-suraosipun. Bab II animbangi yasan dalêm swargi K.G.P.A.A. Mangkunagara kaping IV geronganipun mêndhêt sawarnining ulam-ulaman tuwin manuk-manukan, ngangge purwakanthi, guru lagu wicalan, tur amrih gampil panganggening bawa. 1 buku rêgi f 0.60, prangko ing pos f 0.10.
Pêthikan saking sêrat: minggon Kajawèn No. 36.
Sêrat punika nyariyosakên lêlampahan ringgit purwa, wiwit nalika Prabu Bathara Krêsna amartapa wontên ing Giriwaluya, lajêng kadhawuhan anyirnakakên Maha Rêsi Dwihastha, ing Giritunggal, ingkang kadakwa badhe angrisak ing Guruloka, Endraloka, tuwin ing Brahmaloka.
Sajatosipun sêrat punika amung pasêmon ingkang langkung lêbêt suraosipun, kasêbut katrangan ing ngajêng: wêwêdharaning kawruh kasampurnan lêksananing purwa, madya, wasana, ingkang kinêkêr dumunung wontên sasandining: Dwihastha.
Karanganipun swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, basa lan sastra Jawi, 30 kaca, rêgi f 0.50 (kajawi wragading pangintun) panumbasipun dhatêng bukhandhêl Tan Gun Swi, ing Kêdhiri.
pripun nggih mba…kulon mawon dereng angsal je….:((
weton sejarah kraton solo, sejarah tanah jawa, kejawen, sedulur
jowo panjenengan jamu adigang adigung adiguno; ingsung iki rojomu sasembahanmu. Punopo panjenengan sedoyo, sami pirso menawi ingkang nyerat SPTM puniko BOPO kulo? Bopo kulo sampun paring warto kagem panjenengan, menawi Satrio Piningit sampun wonten. Mangartyo duh… kawulo bangso jowo menawi Al Bughury puniko “satrio” lan ingsung Cahyo Nayaswara rojomu, sembahanmu. sejatine “piningit” padosono! satrio ugi padasono piningit. milo panjenengan mboten saget pinanggih, panjenegan sami pangertenono. Duh… kawulo bongso jowo ! satrio meniko dumadi saking panggenan ingkang sanget asor! wontening dasaring siti. Kaliyan piningit dumadinipun saking langit ingkang paling inggil ! saking mriku dumadinipun. Ingsun kito kekalih di utus kanjeng BOPO kito wontening pribadi panjenengan. Menawi panjengan sami nampi seratan BOPO kito, milo satrio wontening pribadi panjenengan. kalyian ngagem busono ikhrom warnanipun petak bening, panjenenganipun dumugi kaliyan roso katresnan kanthi dipun elus-elus mustoko panjengan. Ugi ingsun mandap dumateng pribadi pajenengan. kaliyan busono agung sutro petak ingkang alus mawi rendho petak. Ingsun mlebet dumateng pribadi panjenengan. Ingsun mlebet angliwati kori ! krono ubun ubun panjenengan, sami puniko lobang kori kulo. Ingsun jumeneng wontening mriku, kagem paring pangertosan margi ingkang leres dumugi ndalemipun BOPO. Al Buqhury sang kasatria Allah ingkang nyawisaken kaliyan noto margi kulo, supados saget dumugi pribadi panjenganipun. Ingsun, ingsun puniko roh kudus, ingsun namung Cahyo ! pramilo puniko kulo ngagem nami CAHYO. Mboten usah panjenengan madosi kadospundi kulo saget nyerat lan ngaturaken ndawuh kulo. Ingkang wigati puniko, mangertosi dawuh kito puniko, Ingsun lan Al Buqhury puniko kalih ingkang jangkep. pramilo sampun ngantos panjenengan padosi ! pangertosan wonten pundi Al Buqhury tindak ? Amargi panjenenganipun sampun andadosaken panjeneganipun piyambak dados kasatria Allah. Pramilo puniko ingsun roh kudus, ingsun mas Cahyo, panjenengan wonten salebedipun pribadi panjenengan. Kagem jangkepan panjenenganipun, Ingsun Rojo panjenenganipun, ingsun jumeneng wontening mustoko ! paring wening penggalih panjenenganipun, paring pepadang margi panjenenganipun semangkeh gesang panjenenganipun mbade tuwuh ketentreman, ugi santoso saklawasipun. Pramilo dinampio kulo kanthi remening penggalih wontening sanubari panjenengan. Mas Cahyo mbade satuhu ugi tansah ngaosaken gumbiro ngrencangi panjenenganipun, sesarengan saklawasipun. AMIN”.
pesan Sabdopalon dan Nayogenggong. “Sabegjo-begjone kang lali nganti kelu penggawe sasar, isih begjo kang panggah eling lan waspodo, tetep ing penggawe
Duh … kawulo bongso jawi, sumonggo ingsun ngaturaken ingkang sanget wigati, kulo puniko sejatosipun Al Buqhury inggih puniko Sabdo Palon, sabdanipun kedah panjenengan mirengaken kaliyan dipun nderekaken ngendikanipun leres, ingkang mukti sejatosipun GURU AGUNG, ingkang Mukti ndamel nami Arab : Al Buqhury, amargi panjenenganipun mbeto jampi madu Arab ( Al Quran ingkang ndamel ukoro Arab ) kagem panjenengan sedoyo, sejatosipun kulo puniko ! Noyogenggong ingkang paring pepadang. Sabdo ingkang mukti piaturipun, pramilo namikulo Cahyo Nayaswara. Sejatosipun menawi panjenengan mboten ngatos-atos kaliyan waspodo, pramilo panjenengan mbade nemahi sangsoro ingkang mboten wonten watesipun. Sabdo Palon kaliyan Noyogenggong! mboten anggadahi sejarah gesang wontening tanah jawi, ananging wejanganipun sami kalian Al Buqhury, ugi Cahyo Nayaswara. Ugi mboten anggadahi sejarah gesang dipun padosi ugi mboten
ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (
h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
template ana iki cithakan). sacara magepokan, Meta:Language dhoktor...
ikukanggo Kutha nasional gaw? Insel cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r
pancer dumununging sedulur tuwo kadang taruno kang den
ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah
nduwe toto kromo pencilakan koyo buto gela-gelo sajak gembelo.....kang sejatine adoh soko pranatining ngelmu waluyaning
luhuring budhi mukti kang ginayuh luhur kang kahesti...iku sejatining kang kudu dumunung dadi
rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung gusti kang murbeng dumadi kang handarbeni.
Sepi ing pamrih, Memayu Hayunig Bawono (credo) Sepi ing pamrih rame ing gawe, Sastro Cetho
kanga ran manungsa sejati, urip tan kena ing pati tetep langgeng tan kena owah
bilih miterat petanganing para winasis kiamat sampun badhe dumugi injih kirang langkung tahun 2012 Mmila mangga samya senkut gumregut angenya sami nenekung myang ngarsanipun gusti kanthi tansah nindakaken sedaya parentahipun lan nebihi awisanipun.
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marang kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring
@ray pranata…saudara serumpun…ktm lg,,,?
Mana nih yg lain.. ayo pd nyumbang logo wongalus. http://guffit.fiz.su/wong1.jpg
kanjeng Ratu kidul??? Hehe af sotoy..
@lanang edan…@gupito….@cah cerbon….@deadman….mhn ijin undur diri
mantranya PORWANING SEMBAH KATUR NGARSANING GUSTI ALOH KANG MURBENG GESANG KANG MOHO ASIH KANG MOHO WICAKSONO KANG TANSAH AMBUI SAGUNG ING TUMUWUH AMBREK SAGINGING DUMADI ESTINE MANEMBAH KITO DUMATENG ALOH ALOH ALOH
Lho tenan to ki cantrik mtu dayane tenen iki weeee. Matur nuwun kicantrik. Lajeng ipun kados pundi meniko ki …lajeng keparengo angwisik ananing dat ki menawi kening kasumurupaning akathah.
Sedulur sedaya, sugeng siang.@Ki Bengawan Candhu kayakya lagi bangun tidur nih he..he… pisss….
@kakangmas senopati mataram…sugeng siang…sugeng rawuh….seneng bs ngobrol lg sama panjenengan….
Iya Ki alus kenapa ga dicantumkan rekening Bank nya? kampus wong alus
wong alus saking tlatah borneo…mugi tansah pinaringan berkah & rindho Allah SWT..matur suwun…
Ki Bengawan candhu kuat OL terus margi ngunjuk kopi kapal api ingkang top markotop he..he… nggih ki? Kawulo nembe dangir kebon Ki, sakedhap malih badhe lautan. Monggo sesepuh sedoyo dipun lanjut, kawulo badhe ngresiki awak sekalian pacul kangge nerusaken ndangir mbenjang enjang.
Salim kagem Ki Kapal Api, Ki Wong abangan, Ki Akik ( ampun kesupen jenang mubarok-ipun Ki ) lan sedoyo sesepuh kampus wong alus.
kersanipun sadulur bidal kuliah mboten telat..
@ray pranata….a janji apa ya…perasaan blm janji2….he5x…a kan kdg lupa,diingetin dong…(klo gak inget trs brarti lg ksurupan)….
badhe pados ilmu, eeh malah wonten saudi mboten angsal ilmu nopo-nopo.
Ketemu ilmu kasempurnanan sejati malah wonten ning tanah jawi.. Alhamdulilah kulo dados tiang jawi.
kulo padosaken ki, mbinjing kulo tangletaken. Nggih.
wonten ki zafaron, zafaron iran nggih wonten, insyaAlloh kulo nggadah rizki, kulo kirimaken.
inggih mas bengawan candu, leres panjenengan, Alhamdulillah, sampun paring iling dateng kulo.
panjenengan lan sesepuh ugi kito sedoyo .matur nuwun lan ngapunten bilih kathah klenta klentunipun anggen kawulo matur lan toto
mbok menawi saged…kulo ndherek pesen kaos Ki…setunggal kemawon…kagem kulo piyambak…
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta
jenenge “Nur Malik Maulana” ki koncoku sak angkatan ning kantor, konco kos, konco bal-balan, lan sakpanunggalane. Cah Semarang, pawakane Gagah pideksa, rupane ngganteng, nglanangi, pinter,
Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo,
PAKET BANYU TIBO EXCLUSIVE 3D2N A
PAKET BANYU TIBO EXCLUSIVE 3D2N B
sing sopo wonge ilate durung tau ngrasakne oskab musmus cak hadi sing gone nok arah candi singosari,,,yoiku wong sing
Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, sarta kêdah kabayar rumiyin. Ingkang anggadhahi Sasadara Pahêman Radyapustaka. Ingkang nyithak sarta ngêdalakên Firma Vogel v. d. Heijde & Co. Juru pangripta Ngabèi Wirapustaka.
Wulan Mulud taun Wawu ôngka 1833, taun Hijrah 1321.
Salêbêtipun wulan Mulud Wawu punika wontên têtaga.têtiga.
1. Dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 8 wuku Galungan, dewa Sri, Wurungkung, dadi, lampahing lintang, satriya wibawa, sêngkaning srigati, rakamipun dhawah sanggar waringin saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut, Yusup rijêki.
2. Dintên Sêtu Kliwon tanggal kaping 17 wuku Kuningan, dewa Endra, mawulu, dadi, lampahing bumi, tunggaksêmi, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 6 dumugi jam 8.24 mênut, Jabarail rijêki, utawi wiwit jam 3.27 mênut dumugi sadalu
rakamipun dhawah macan katawang, saenipun kangge damêl regol sarta pawon, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Mulud punika mênawi kangge ngêdêgakên griya: awon, watakipun asring [a...]
[...sring] kasripahan, mênawi kang kangge. alih-alihan griya watakipun gêringan asring tiwas, wêwaton ungêling kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi awon, watakipun asring pisahan utawi kawon salah satunggal.
kêkesahan, ngangge-angge, pêpaès, ningkahan, nanêm wit-witan, damêl sumur ngêdêgakên griya.
(Sambêtipun ôngka I kaca 36, taun IV)
Napas utawi hawa ingkang malêbêt dhatêng margi napas punika, lajêng malêbêt dhatêng paru kiwa têngên, ing ngriku margi napas wau lajêng pang kathah ngantos andadosakên pang alit-alit, ingkang pucukipun sami malêndhung, saha kagubêd ing margi rah, wontên ing ngriku rah rêgêd karêsikakên saking dayanipun hawa ingkang wontên ing salêbêtipun palêndhungan-palêndhungan wau. Hawa ingkang malêbêt wau ingkang pêrlu piyambak, inggih punika: kulsêtop koolstof sursêtop zuurstof watêrsêtop waterstof saha sêtiksêtop stik stof dene ingkang mêdal toya, kadadosan [kada...]
[...dosan] saking woworanipun sursêtop kalihan watêrsêtop, saha kulsur koolzuur kadadosan saking kulsêtop kalihan sursêtop.
Satunggal-tunggalipun untu punika peranganipun nyakawan warni, kados ta: lapis, balung, untu sêmèn, saha kalèn (bolonganipun).
Kulit tiyang punika sap tiga, sap ingkang sapisan nama kulit ayam, kulit sap sapisan saha kalih, botên wontên marginipun rah tuwin otot pangraos, dados sami kalihan rambut saha kuku, amila bilih kulit wau babak namung sapipun sapisan saha kalih, utawi rambut tuwin kuku dipun kêthok, botên karaos sakit, dados margi rah saha otot pangraos wau namung dumugi ing kulit sap ingkang katiga. Dhangkèl wulu tiyang punika wontên ingkang wontên ing kulit sap kaping kalih, wontên ingkang wontên ing kulit sap kaping tiga. Lisah wêdalipun saking bolongan wulu, punika pirantosipun damêl. Wontên ing kulit sap kaping kalih, dene pirantos pandamêlipun kringêt, wontên ing kulit sap katiga.
Kulit sap kaping kalih punika dhasaring kêkulitanipun tiyang, têgêsipun wontênipun tiyang punika pêthak, jêne,
abrit, utawi cêmêng, punika margi saking warninipun kulit sap kaping kalih wau.
Sasumêrêp kula tiyang ing dunya punika, kaperang dados 6 bôngsa.
1. Bôngsa Kaokasus, angênggèni ing tanah Eropah têngah saha kidul.
2. Bôngsa Eteopiah, angênggèni tanah Amerikah, kajawi ing pasisiripun.
3. Bôngsa Monggol, angênggèni tanah Eropah wetan, saha sakilènipun Mansuri.
4. Bôngsa Malayu, angênggèni tanah Malakah,
Tiyang punika pirantosipun kathah sangêt, saperang-peranganipun badan, sami wontên damêlipun piyambak-piyambak. Sadaya wau kadadosan saking sèl- sèl, saha beda-beda atosipun, dene ingkang atos utawi anjêndhêl, kados ta: balung, balung nèm, kuku, rambut, kulit, daging, otot sasaminipun, ingkang cuwèr inggih punika rah sapanunggilanipun. Ingkang anjêndhêl wau kabedakakên malih mirit saking atosipun, ingkang atos piyambak inggih punika balung, wangunipun kabedakakên dados tiga: balung panjang, wiyar saha cêlak. Balung ingkang panjang punika ing bongkot tuwin pucukipun langkung agêng tinimbang ingkang têngah, saha ingkang limrah wangunipun gilig utawi prismah, ing lêbêt bolong isi sungsum, kados ta balung lêngên ngandhap nginggig,nginggil. balung pupu sapanunggilanipun.
Balung ingkang wiyar punika ukuranipun: botên wontên ingkang sami, kados ta balung sirah, walikat, dhadha [dha...]
Balung ingkang cêlak punika wangunipun gilig, utawi kadosdene wujud ingkang kathah rainipun, kados ta: balung ula-ula, balung dariji sapanunggilanipun. Balung-balung sadaya wau andadosakên ragangan, nama sêkêlèt seclet.
Gathukipun balung satunggal kalihan satunggalipun, wontên ingkang kenging kaebahakên, wontên ingkang botên, saha ebahipun wau wontên ingkang gampil, wontên ingkang angèl. Têpangipun balung kalih ingkang kenging kaebahakên wau nama athik-athikan, saha kaperang dados tiga, inggih punika:
1. Athik-athikan ingkang balungipun kenging kaebahakên mangandhap manginggil, kados la ta. athik-athikan balung lêngên ngandhap saha nginggil, balung pupu kalihan balung garês, balung- balung dariji.
2. Athik-athikan ingkang kenging kaubêngakên, kados ta athik-athikan balung bau.
3. Athik-athikan ingkang namung kenging kaebahakên sakêdhik, kados ta ros-rosan balung gêgêr.
Bilih têpangipun balung kalih wau andadosakên athik-athikan, ingkang satunggal bundêr ingkang satunggal lêkok,
kados ta: athik-athikanipun balung pupu kalihan balung sakrum sacrum balung cêthik (saha sami kabalêbêt ing sawarni balung nèm ingkang wulêd, balêbêd wau kalapis ing kêndhangan, ingkang angwêdalakên cuweran nama sinopiah sinovia damêlipun kangge anggêmuk, supados athik-athikan wau lunyu, kajawi saking punika wontên malih wujud-wujud ingkang kadosdene tangsul, pêrlunipun kangge anyantosakakên athik- athikan kasêbut ing nginggil wau.
Balung sirah punika caraning sambêtanipun botên sami kalihan ingkang kasêbut ing nginggil, namung unton-unton kadosdene graji, dados untuning balung ingkang satunggal, manjing ing godhaganipun unton-unton balung satunggalipun, sambêtan wau dipun wastani: dondoman naad.
Balung bathuk punika kadadosan saking balung kalih, bilih lare taksih alit, balungipun bathuk kalih wau dèrèng gathuk, ananging bilih sampun akil (diwasa) balung kalih wau dados satunggal.
Sêkêlèt utawi ragangan balung punika perangkaperang. dados tiga, balung sirah, badan, saha balung anggota. Balung sirah kapilah malih, balung rai saha cumplung. Balung cumplung punika perangan sirah ingkang nginggil, inggih punika anjing-anjinganipun balung-balung ingkang trapipun dipun wastani
dondoman, saha andadosakên satunggaling wujud ingkang kadosdene kothak, isi utêk, ing ngandhapipun sami bolong alit-alit, inggih punika margi otot rah saha otot pangraos, tuwin wontên satunggal ingkang sawatawis wiyar, inggih punika margi lêbêtipun sungsum dhatêng sirah. Taksih wontên sambêtipun.
Pun Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta.
(Sambêtipun ôngka I kaca 32, taun IV)
Bab 23. Sakit salêbêting wadhah bayi ingkang rêkaos sangêt.
Wontên nyonyah nandhang sakit padharan sampun sawatawis lami, saking cariyosipun dhoktêr ingkang jampèni, salêbêtipun wadhahing bayi nyonyah wau wontên sêsakitipun sawarni wudun, sarta sêsakit wau sabên dintên mindhak agêngipun, dene amrih sagêdipun mantun nyonyah wau padharanipun kêdah dipun bêdhèl, ananging nyonyah [nyo...]
[...nyah] botên purun, sarta wontên tiyang ingkang cariyos bab istijapipun jampi toya, mila nyonyah lajêng anglampahi adus rêmdhêman padharan, dipun gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad. Nalika sawêg angsal 2 dintên kemawon, sakitipun sampun wontên antawisipun
sabarang lender sawarni wacucal alus, utawi kados riyak saking kuwadonan, agêngipun mèh satigan, dene anggènipun ngêdalakên makatên punika ngantos 23 dintên, sarta saupami dipun kalêmpakna wêwarnèn ingkang kados riyak wau bokmênawi wontên saèmbèr alit. Ing satunggal dintên nyonyah kêraos mêdhun padharanipun, lajêng enggal-enggal kengkenan angundang dhoktêr, sadhatêngipun dhoktêr: aningali wêwarnèn ingkang mêdal saking kuwadonanipun nyonyah sakalangkung gumunipun, awit salaminipun dèrèng sumêrêp wêwarnèn ingkang kados makatên. Sayêktosipun ingkang mêdal punika dede wadhahing bêbayi, wêwarnèn ingkang
sampun uwal saking anggènipun sêsangkutan, lajêng sagêd mêdal ingkang kados makatên wujudipun punika, katimbang dening dhoktêr wawrat 4½ pon, sasampunipun nyonyah ngêdalakên ingkang kados gulungan wacucal lêmês wau badanipun katingal sêgêr sarta saras sêsakitipun, awit saking punika nyonyah sampun anyatakakên piyambak dhatêng dayanipun adus rêndhêman padharan tuwin rêndhêman murad, ingkang dipun gontas- gantos anggènipun anglampahi, ing dalêm sadintên rambah kaping 2 utawi 3 mila nyonyah salaminipun taksih asring
Wontên nyonyah umur 58 taun, sampun lami anggènipun sakit sêsêg ambêkanipun, punapa malih dhadhanipun ingkang sisih têngên ugi karaos sakit, saya lami sakiting dhadhanipun saya mindhak sakit, sarta sacêlaking gulu ingkang sisih têngên wontên ototipun ingkang mênjêlut, pintên-pintên dhoktêr ingkang anjampèni satunggal [satung...]
[...gal] botên wontên ingkang tulung, malah saya mindhak rêkaos sakitipun, awit
lumampah langkung saking 10 tindak, awit badanipun lajêng kêraos cape. Sarêng nyonyah anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, angsal 8 dintên sakitipun sampun kathah mayaripun, sarta badanipun kêraos ènthèng. Sarêng angsal 15 dintên ototipun ingkang manjêlut sagêd ical, sakitipun manah ugi lajêng sagêd mantun, dene sarêng anggènipun adus rêndhêman wau angsal 23 dintên, sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan, môngka saking pambatangipun para dhoktêr ingkang sampun sami anjampèni, nyonyah wau tangèh sagêdipun angsal jampi ingkang sagêd nyarasakên sêsakitipun.
Bab 25. Sêsakit ingkang andadosakên bengkonging ula-ula.
Wontên nonah umur 14 taun sakit jêngkêring (roodvonk)? Sasampunipun dipun jampèni dhoktêr sarta saras sakitipun jêngkêring, pupunipun ingkang kiwa lajêng bengkong tuwin mangkêrêt, dados panjang sisih, punapa malih tanganipun [tanganipu...]
[...n] ingkang kiwa sarta ula-ulanipun tumut kêtarik ugi dados bengkong, dene tanganipun kiwa ingkang balungipun bengkong wau lami-lami sacêlaking pundhak lajêng abuh sawatawis sangêt, awit saking punika pamanggihipun dhoktêr ingkang anjampèni abuhing bau wau badhe dipun bêdhèl, ananging tiyang sêpuhipun nonah botên suka. Salajêngipun dipun suwunakên pitulung dhatêng Tuwan Kihnê, sasampunipun dipun priksa sêsakitipun, Tuiwan Kihnê lajêng ngandika: bilih sakitipun jêngkêring (roodvonk) nonah punika sayêktosipun dèrèng mantun, sarta badhe mêdal malih, utawi badhe mêdal wudunipun ingkang langkung agêng wontên ing tanganipun, dene samêcahing wudun anjalari wêdalipun sakathahing rêrêgêd ingkang wontên salêbêting badanipun, nonah lajêng dipun dhawuhi adus rêndhêman padharan kaping 2 dumugi kaping 4 ing dalêm sadintên, ananging kêdah katimbang kalihan bêntèring badanipun, nalika anggènipun anglampahi kapusadus. rêndhêman padharanapadharan. angsal 8 dintên, abuhing tanganipun ragi suda sakêdhik, sêsakitipun ugi wontên mayaripun, sarêng watawis langkung satêngah wulan baunipun ingkang sakit saya tambah rêkaos, sarta katingal mênthêng-mênthêng atos, inggih punika badhe thukul wudunipun, salajêngipun baunipun ingkang badhe thukul [thu...]
[...kul] wudunipun punika dipun êdusi tangas, sadintên sapisan utawi kaping kalih, ananging rèhning nonah wau kirang kuwawi badanipun, sabên dipun êdusi tangas badanipun lajêng ngalêmprêk tanpa bayu, mila adus tangas lajêng dipun kèndêli, tanganipun santun dipun komprès ing wedang angêt (dipun opyok-opyok ing wedang angêt) sabên satêngah jam dipun santuni, sarêng angsal 33 dintên wudunipun thukul tiga, sarta namung sawatawis dintên wudun-wudun wau lajêng mêcah, dene pangomprèsipun dipun lajêngakên ngantos 8 dintên, sasampunipun pulih tatuning wudun, sadaya sêsakitipun ugi lajêng saras
tiyang jalêr gadhah sakit mutah-mutah ing dalêm 8 dintên sapisan utawi kaping kalih, nanging sabên mutah-mutah ngantos sadintên muput, dene laminipun anggèning gadhah sêsakit makatên punika sampun 12 taun, sarta sampun pintên-pintên jampi ingkang kajampèkakên botên wontên ingkang mitulungi. Mênggah ingkang dados tlajêring [tla...]
[...jêring] sêsakitipun botên sanès salêbêting paru-parunipun wontên sêsakitipun. Tiyang wau lajêng anglampahi adus rêndhêman padharan ngantos 14 dintên, nanging botên wontên antawisipun sakeca, lajêng santun adus rêndhêman murad sadintên kaping kalih, angsal 14 dintên sakitipun lajêng saras. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka I kaca 27, taun IV)
Sêrat Paramasastra Jawi: amratelakakên bilih têmbung koyan, punika têmbung Cina.
Yan, têgêsipun pagêlaran, utawi tharikan, trangipun, cadhahing wadhahing. pagêlaran, utawi tharikan, inggih punika petangan cacahing pantun, uwos, sarêm sapanunggilapun.sapanunggilanipun.
Tiyang Jawi tumut ngangge têmbung koyan wau.
Sakoyan punika ingkang limrah: 30 dhacin, ananging ing:
Bilih sarêm 18 karung, wawrat 30 dhacin kapetang sakoyan.
Sarêng ing tanah Jawi wontên kreta api, tiyang Cina mênawi ngetang: awis ingkang mawi têmbung: koyan, kasantunan têmbung: jyah, têgêsipun kreta.
Satunggaling abdining ratu, ing kitab Cina winastan: Itkosin.
Wulu ayam utawi sawung, ingkang dipun sunduki bênang, rinèntèng ginubêdakên ing pênjatos, kaangge ngêbuti blêdug, ing têmbung Cina winastan: kemajing.
Tiyang Jawi wontên ingkang niru damêl tuwin sade kemajing
wau, ananging kêlantur dados kêmocing, utawi wontên ingkang mastani: sulak.
Wiwit taun 1898 ing Pacinan Surakarta, wontên para babah-babah ngangge kêmocing, damêlan saking Samarang, pèni pandamêlipun, sarta wulunipun dipun tèrês, wontên ingkang warni kuning utawi tri warna.
Satunggaling dhaharan ing nagari Cina, ulam ayam dipun cacah-cacah, mawi bumbu: mrica pêthak ingkang sampun kadhêplok lêmbat, sarêm tuwin tigan ayam, lajêng dipun glindhingi satunggal-satunggal, sasampuning kagodhog, nuntên
kadosdene: sop, punika ing têmbung Cina winatsan: kimlo.
dhaharan kimla wau, tuwin kawêwahan kole, slèdri tuwin kapri, inggih winastan: [wi...]
[...nastan:] kimla, anging kêlantur dados kimlo.
Ing nagari Cina, ingkang murwani yasa dêdamêl tosan, ingkang winastan: hu, utawi hukin, utawi budau, pirantos kaangge nêgor kajêng ing wana, inggih punika Raja Wite, ingkang awitipun jumênêng raja ing taun 2838 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi.
Sêrat-sêrat têmbung Cina (ingkang kathah Sêrat Babad Tongcyu Lyat Kok) ing taun 770 dumugi taun 247 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, wontên pitêmbungan:
Gambak, têgêsipun katigas sarta kagêbag.
Kala tiyang Cina angajawi, wontên ingkang ambêkta dêdamêl: hu, utawi budau wau, kaangge nênêgor kajêng ing wana, tuwin kaangge dêdamêl mênawi wontên ara-uru.
Mênawi wontên ara-uru wau, lajêng sami sikêp dêdamêl budau, utawi abir, sarana nyuwara: gambak, gambak, maksudipun: ayo kônca tigasên lan gêbugên.
Têtiyang Jawi ing jaman rumiyin gadhah pangintên, bilih dêdamêl [dêdamê...]
[...l] wau winastan kampak, mila ing têmbung Jawi wontên ungêlan makatên: wadung Cina jênênge kampak.
Lami-lami durjana ing nahtanah. Jawi, ingkang linampahan pêpanthan langkung 10 tiyang, mawi ambêkta obor, tuwin dêdamêl ingkang winastan kampak wau, alampah sarana pangrisak, punika sinêbut ngampak, durjana wau winanastanwinastan. kampak.
Sêrat Babad Tanah Jawi, wiwit saking Nabi Adam, dumugi ing taun 1647 ingkang kaêcap wontên
Tuwin ing kaca 539: Panji Kartayuda ingkang bêbaris ing kitha Kadhiri, kala samantên mantuk dhatêng Surabaya lan sabalanipun kalih èwu, nanging botên lumêbêt ing kitha, balanipun pinarapat, lajêng angriwuk bala ing Kartasura ingkang sami baris wontên ing dhusun Panjang, ingkang wontên sajawining biting sabên dalu sami dipun kampaki.
dhawahing dintên pitu utawi dintên gangsal, kaetang awit tanggap warsanipun kala ing taun satunggal, dintênipun pitu dhawah Rêbo, dintênipun gangsal dhawah Paing, mênggah etangipun dhawahing tanggap warsa lumampah ing salajêngipun dumugi sapariki, ing ngandhap punika pangetangipun.
Ingkang kaetang rumiyin, lampahipun dintên pitu dhawahing tanggap warsa, punika sabên taun ingkang kapêngkêr nuju Wastu, dhawahing taun ingkang tampi wêwah 1, têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Rêbo, tanggap warsanipun ingkang sawêg tumapak dados dhawah Kêmis. Yèn taun ingkang kapêngkêr nuju Wuntu, dhawahing taun ingkang tampi wêwah 2 têgêsipun majêng kalih dintên, dados tumapak tigang dintên, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Kêmis, tanggap warsanipun taun ingkang sawêg tumapak langkah sadintên dados dhawah Sêtu, kados makatên ing salajêngipun ngantos dumugi ing taun [ta...]
[...un] 60, ananging yèn anyak ing taun 61, lampahing dintên pitu saking taun sawidak ingkang sampun kapêngkêr, dhawahing tanggap warsa ing taun 61, wêwah satunggal, têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami taun 60 ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Ngahad, tanggap warsanipun taun 61 ingkang sawêg tumapak dados dhawah Sênèn, ing sapanginggilipun makatên.
Wondèntên lampahipun dintên gangsal, dhawahing tanggap warsa, punika sabên taun ingkang kapêngkêr nuju Wastu, dhawahing taun ingkang sawêg tampi botên wêwah, têgêsipun tunggil kalihan tanggap warsanipun taun ingkang kapêngkêr, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Paing, tanggap warsanipun taun ingkang sawêg tumapak inggih dhawah Paing. Yèn taun ingkang kapêngkêr nuju Wuntu, dhawahing taun ingkang sawêg tampi wêwah 1, têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Paing, tanggap warsanipun taun ingkang sawêg tumapak dados dhawah Pon, kados makatên salajêngipun ngantos dumugi ing taun 60 sarêng nyandhak taun 61 lampahing dintên gangsal saking taun sawidak ingkang sampun kapêngkêr, dhawahing tanggap warsaning
taun 61 botên wêwah, têgêsipun tunggil kalihan tanggap warsanipun taun ingkang kapêngkêr, inggih punika wangsul dhatêng Paing, kados kala ing taun satunggal, ing sapanginggilipun makatên.
Mênggah pratelanipun dhawahing tanggap warsa, dintên pitu utawi dintên gangsal wau, inggih punika tanggal kapisaning môngsa kartika, utawi môngsa kasa sadaya, yèn sanèsipun ing môngsa kasa, dhawahipun ing tanggal pisan, lampahipun ing ngandhap punika:
Ingkang kaetang rumiyin lampahing dintên pitu dhawahing tanggal pisan, punika sabên môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur 30 dintên, dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 2 têgêsipun majêng kalih dintên, dados tumapak tigang dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Rêbo, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak langkah sadintên dados dhawah Jumungah, kados makatên ing salajêngipun. Yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju mawi ari radin gangsal dintên, etangipun umur 35 dintên, punika wêwahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak botên wêwah, têgêsipun sami kalihan tanggaling môngsa ingkang sampun kapêngkêr, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 35 dintên wau tanggalipun ing dintên Rêbo, tanggalipun môngsa [mông...]
[...sa] ingkang sawêg tumapak inggih dhawah ing dintên Rêbo. Yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju mawi ari radin nêm dintên, etangipun umur 36 dintên, dados tumapak kalih dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 36 dintên, punika dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 1 têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 36 dintên wau tanggalipun ing dintên Rêbo, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dados dhawah Kêmis, kados makatên ing salajêngipun.
Wondèntên lampahing dintên gangsal dhawahipun ing tanggal pisan, punika sabên môngsa ingkang kapêngkêr nuju
môngsa ingkang sampun kapêngkêr, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 30 dintên, utawi 35 dintên wau tanggalipun ing dintên Paing, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumrap inggih dhawah Paing, kados makatên ing salajêngipun, amung yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju mawi ari radin nêm dintên, etangipun umur 36 dintên, dados tumapak kalih dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 36
dintên wau tanggalipun ing dintên Paing, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dados dhawah Pon, kados makatên ing salajêngipun.
Mênggah sasêrêpanipun lampahing dintên pitu utawi dintên gangsal dhawahing tanggal môngsa wau, pratelanipun satunggal-tunggal sami katata ing pratôngka, saptawaranipun akalihan pôncawaranipun sami kaetang piyambak-piyambak, pangetangipun makatên,
kabucala pitu, kumpuling pôncawara yèn langkung saking gangsal kabucala gangsal, lajêng kaetang saking bêbukanipun purwaning taun kados ing ngandhap punika.
(Sambêtipun ôngka XII kaca 522, taun III)
16. Kangjêng guprêmèn kagungan karsa yasa pamulangan punika pêrlunipun punapa.
Bôngsa kula têtiyang Jawi punika, taksih kathah sangêt ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng pikajênganipun bôngsa Walandi, kados ta: pêrlunipun angwontênakên pamulangan Jawi, Walandi tuwin sanès-sanèsipun, punapa malih tiyang pakampungan saha padhusunan, kenging dipun wastani mèh babarpisan botên ngrêtos dhatêng pêrlunipun pamulangan wau. Caranipun pakampungan utawi padhusunan, ingkang kathah bilih gadhah anak, nalika taksih alit panggulawênthahipun sae, mèh kadosdene bôngsa Walandi, inggih punika bab têdhanipun, pangangge saha badanipun sabên dintên kaparsudi saenipun, ananging bilih lare wau sampun sawatawis agêng, umur 4, 5 utawi 6 taun, panjaginipun wiwit kirang, kauja sapikajênganipun lare. Awit saking tisna saha asihipun dhatêng anak, punapa malih tiyang sêpuh wau sumêlang bilih anakipun ngantos nangis, dados punapa kemawon ingkang dipun têdha utawi dipun kajêngakên, botên pisan-pisan [pisan-pisa...]
[...n] dipun pênggak, utawi botên dipun dugèni, pamanahipun namung waton anakipun kèndêl, awit bilih ngantos nangis, manahipun lajêng sêdhih, saha lajêng botên sagêd nyambut damêl, awit pêrlu nulung anakipun ingkang ambêbana wau. Sanadyan sampun sumêrêp, bilih punapa ingkang katandukakên anakipun wau botên pantês, utawi botên badhe andadosakên bagasing badanipun, ugi botên dipun pênggak, kados ta: bilih lare wau nêdha têtêdhan, ingkang botên pantês katêdha ing lare, punika dipun turuti kemawon, awit sumêlang, bilih botên dipun sukani tamtu lajêng nangis, utawi bilih wontên têtingalan, wayang, talèdhèk sapanunggilanipun, kajawi saking kajêngipun lare, tiyang sêpuhipun pancèn rêmên sangêt dhatêng têtingalan, satêmah anakipun kagendhong kabêkta ningali, ngantos langkung saking têngah dalu, utawi ngantos mèh sadalu natas: dèrèng mantuk, sabab tiyang sêpuh wau rêmên dhatêng cariyos-cariyos ingkang mokal-mokal, saha dhatêng tanduk ingkang botên prayogi, ngantos botên èngêt saha wêlas dhatêng anakipun ingkang tilêmipun wontên ing gendhongan kirang sakeca, saha kenging angin. Sabab saking punika kathah lare ingkang taksih alit, sampun ngrêtos [ngrê...]
[...tos] dhatêng lêlampahan ingkang botên pantês dipun lampahi lare alit, saha botên angajèni utawi botên ajrih dhatêng tiyang sêpuhipun. Dene tandukipun tiyang sêpuh ingkang makatên punika, tumrapipun dhatêng anak, kenging kawastanan wêlas wêkasan lalis.
Cara pakampungan saha padhusunan, bilih anakipun sampun umur 9 utawi 10 taun, sampun wiwit dipun patah nyambut damêl, amitulungi tiyang sêpuhipun, kados ta: angèn, ngrêmbat kajêng, ngangsu, ngarit sapanunggilanipun, dene bab sampurnaning gêsangipun botên pisan-pisan dipun manah, ing wusana sarêng lare wau dados tiyang sêpuh, lêstantun bodho rêkaos anggènipun pados têdha. Anggènipun botên purun anglêbêtakên sakolah: ingkang kathah botên margi saking kacingkranganipun, sayêktosipun saking dèrèng ngrêtos dhatêng niyatipun piwulang, ingkang katampèn wontên ing pamulangan. Sumêrêpipun wau namung saking mirêng-mirêng kemawon, bilih lare malêbêt sakolah punika pêrlunipun namung supados sagêda nyêrat, maos, saha petang sawatawis. Tiyang ingkang gadhah pamanah makatên wau têtela bilih botên angsal piwulang ingkang prayogi utawi sampurna, sabab punika inggih botên [botê...]
[...n] andungkap dhatêng pikajêngipun piwulang. Malah wontên sawênèhipun tiyang ingkang gadhah pamanah, bilih etang, ngèlmu bumi saha ngèlmu sanès-sanèsipun punika tanpa damêl, ingkang pêrlu namung nyêrat saha maos, awit sanadyan tiyang Jawi upami kasagêdanipun amapaki bôngsa Walandi, ugi botên badhe sagêd dados amtênar Walandi, awit saking pamanah pamêpêr wau, sampun tamtu kasagêdanipun botên badhe mindhak, saha botên amaèlu dhatêng piwulang. Amila sanadyan anakipun sami kalêbêtna sakolah, saking pamanahipun cêkap namung sagêda nyêrat kemawon, wontên malih ingkang anggènipun nyakolahakên anakipun, namung saking bilih lare wau wontên ing griya: nakal, utawi saking sabab sanèsipun.
Ing sapunika sampun ragi kathah tiyang Jawi ingkang mangrêtos dhatêng pikajênganipun piwulang, tandhanipun, anak- anakipun wontên ingkang kalêbêtakên sakolah Walandi, utawi ing pamulangan têngahan (Hoogere Burgersschool) utawi pamulangan sanèsipun.
Ingkang kathah lare-lare ingkang sami malêbêt ing pamulangan Jawi, bilih sampun sagêd nyêrat Jawi saha Walandi sawatawis, saking raosing manahe tiyang sêpuhipun sampun [sampu...]
[...n] anyêkapi, amila lajêng kapurih mêdal. Kasagêdan samantên wau lajêng kangge garan angupados têdha, sampun tamtu anggayuh-gayuh tuna anyandhak-nyandhak lêpat, awit punika têmênipun sanès wosing garanipun tiyang pados têdha. Taksih wontên sambêtipun
(Sambêtipun ôngka I kaca 12, taun IV)
Êmban ingkang watêkipun sae ugi wontên, ananging awis-awis, awit sabab punapa tiyang gadhah anak asring anggugah dhatêng êmban ingkang patrapipun botên pantês, sarta kenging punapa ingkang jalêr mênawi dalu botên anggêntosi pandamêlaning êmban.
Kalimrahanipun bilih mêntas gadhah anak sawêg 2 utawi 3 dintên, botên sagêd ambêbucal, bilih sawêg samantên dangunipun botên dados punapa, ananging bilih
sampun kajampenan jampi ingkang sampun kacawisakên mêksa botên tulung, prayogi rêmbagan kalihan dhukun jalêr, ingkang salêbêtipun 3 dintên taksih nuwèni dhatêng ingkang gadhah anak, wontên èstri ingkang nêmbe manak sapisan, utawi ingkang botên sagêd ngwêdalakên toyanipun susu, bokmênawi sabab anggènipun manak ing dalêm 24 jam botên sagêd wawratan, môngka sampun kacoba ngangge jampi ingkang kacawisakên, kados ta: ngangge kain panas, padharan kaêplas sarta ngangge lisah Haarlemmer botên amitulungi, punika lajêng angundanga dhoktêr kemawon, bokmênawi lajêng kapurih mawi pêthi wadhah sêsukêr, sarta andadosakên ènthèngipun ingkang botên sagêd wawratan, punapa malih bilih têtoyan ingkang botên kenging kaampêt, inggih lajêng angundanga dhukun jalêr.
Nalika sawêg wawrat susu sampun agêng, mundri ugi mindhak agêng sarta panjang, bilih sampun wawrat sêpuh susu kapêrês mêdal toyanipun, sasampuning manak wêdaling toya susu sangsaya kathah, lêt sawatawis jam sasampunipun bayi lair dipun susoni sampun purun angênyut, sarta lajêng lêstantun dipun sêsêpi, toya susu dados kênthêl sarta warnènipun pêthak sêmu jêne, punika sae sangêt [sa...]
[...ngêt] dados têdhaning bayi. Dene bilih botên sagêd anêsêpi kalih utawi tigang dintên, susu dados mênthêng-mênthêng sarta ambanggal, môngka
Mênawi gadhah anak sampun tiga utawi 4 dintên, kêdah nêdha sakêdhik, têtêdhanipun ingkang pancèn enggal sagêd ajur, kados ta: roti kalihan toya susu lêmbu, sêkul kalihan rosin rozijn kumkuman roti kalihan pruim sanadyan kêkiyataning badan prasasat sirna, mila kêdah nênêdha kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, kêkiyatanipun supaos pulih, ananging botên kenging nêdha tigan, sop ingkang mawi daging alot Zoorkoot kalihan gajih, boncis kalihan sosis, toya ingkang kaunjuk saking sumur ingkang kawadhahan karap wontên ing sênthong, utawi botên kenging ngunjuk, ing dalêm 2 jam sapisan, ugi kenging ngunjuk toya kaworan anggur sakêdhik, toya kalihan puwan, kopi sarta tèh sacangkir.
Bilih sakit bêntèrtis môngka sampun ical, sarta bayi sampun sagêd nêsêp toya susu sae, lêt tiga utawi [uta...]
[...wi] kawan dintên kenging nêdha têtêdhan ingkang nuwuki, ngunjuk bir sarta anggur abrit ingkang sae, dene mênawi tanpa sabab punapa-punapa kenging nêdha têtêdhan sabên dintên, ananging botên kenging nêdha sarta ngunjuk ingkang bêntèr-bêntèr.
Sawênèh wontên tiyang wicantên, bilih tiyang wawrat utawi nêsêpi kêdah nêdha sami kalihan tadhahipun tiyang kêkalih, cariyos makatên punika anggumujêngakên, awit saupami kapurih nêdha kathah tamtu andadosakên sakit, wontên têtêdhan ingkang andêrêsakên toya susu, inggih punika bubur karnemelk utawi gort bubur karnemelk galêpung sarta kismis, jênang sagu kalihan puwan, para tiyang nêsêpi punapa ingkang dipun têdha kêdah ngatos-atos tinimbang kalihan ingkang botên nêsêpi, awit sakitipun êmbok anulari dhatêng anak, mila sampun nêdha têtêdhan ingkang dangu ajuripun, utawi ngunjuk ingkang andadosakên sakit dhatêng padharan, kados ta limunadhê ingkang kadamêl saking Zwavelznur utawi Zoutzuur botên namung saking toya jêram tulèn.
Dene panganggenipun sandhangan inggih kêdah ingkang ngatos-atos, langkung malih bilih mêntas gadhah anak enggal, sampun ngangge sandhangan ingkang andadosakên asrêp dhatêng padharan, salêbêtipun pitung dintên sasampunipun [sasampuni...]
[...pun] gadhah anak, kêdah taksih ngangge singêp kados ingkang kacariyosakên ing ngajêng, ananging botên kaangge kadosdene bêngkung, kangge singêp namung kangge ambêntèri padharan, bilih môngsa asrêp kêdah ngangge clana pronèl ingkang mawi bênikan, sampun mawi clana ingkang koloripun ing ngandhap mênga, panganggenipun rasukan kêmeja borstrok (entrok) kêlèpipun sampun ngantos mipit susu, sandhangan wau prayogi kadamêl wangun makatên, sabên anêsêpi susu sampun ngantos katingal sadaya. Caranipun ing nagari Wlandi para nêsêpi mawi tutup dhadha ingkang kalapis kapuk.
Para èstri ingkang mangêrtos anggènipun anêsêpi anak botên ngantos langkung saking sanga utawi sadasa wulan. Bayi lair botên mawi untu, mila dèrèng sagêd nêdha têtêdhan ingkang atos, kêdah nêdha têtêdhan ingkang cuwèr, inggih punika toya susu saking êmbokipun.
Salêbêtipun nêm wulan bayi lajêng mêdal untunipun, nanging dèrèng mêdal kathah. Manungsa gadhah untu warni kalih, wontên ingkang kados untuning kewan ingkang nêdha daging, wontên ingkang kados kewan ingkang nêdha gêgodhongan tuwin rumput, mila manungsa kêdah nêdha têtêdhan warni-warni. Dene untuning bayi ingkang thukul salêbêtipun nêm wulan wau: inggih punika untu ingkang kenging kangge nêdha daging, kajawi [ka...]
[...jawi] toya susu bayi sampun kenging nêdha bêstik sarta brêgêdèl, bilih sampun thukul êbamipun punika sampun mangsanipun kenging nêdha roti, sêkul sarta kênthang, ing salajêngipun kêdah dipun gêgulang nêdha têtêdhan ingkang atos-atos, amargi sampun sagêd ngrêmêkakên têtêdhan piyambak, êmbok ingkang taksih nêsêpi nalika bayi sampun mêdal untunipun anyêkapi, punika kalêbêt angrisak badanipun piyambak, awit bilih nêsêp langkung dangu adamêl lêsuning badanipun, sarta badaning bayi inggih botên sae. Ingkang tamtu bayi taksih purun kemawon dipun sêsêpi, awit dèrèng mangêrtos barang punapa ingkang andadosakên sae dhatêng badanipun, namung kothonging padharan ingkang botên isi têtêdhan sanèsipun, punika ingkang andadosakên lêsu sarta kêra badanipun, botên sagêd walagang, sadaya wau saking kalèntuning êmbok, ingkang dipun wastani dados sae salêrêsipun adamêl sangsaraning anak. Taksih wontên sambêtipun.
(Candhakipun Sasadara ôngka I kaca 17)
lajêng dhatêng nagari Pringgandani kêpanggih kalihan ingkang rayi Radèn Gathutkaca anyariyosakên sasolah tingkahipun nagari Dwarawati miwiti mêkasi, wêkasan ingkang rayi pinalar sih supados angupadosi ingkang garwa, Radèn Gathutkaca lajêng utusan ingkang paman Arya Brajamingkalpa,§ Ing padhalangan: nama Ditya Kalabêndana, tuli sangêt, sarta pelo, anamung prawira sagêd manjing ajur ajèr, wayanganipun ingkang
ngupadosi bêbasan ngantos anjajah dhusun milang kori, mêksa botên angsal pawartos, wêkasan antuk pawartos yèn ingkang kaupadosan wontên nagari Wiratha kapundhut mantu ing Prabu Matswapati, Arya Brajamingkalpa lajêng dhatêng Wiratha anjujug ing kaputrèn, anglêrêsi Prabu Anom Wirabatana lênggah kalihan ingkang garwa Dèwi Utari sawêg padudon karsa dening kawarti Sang Prabu Anom sampun kagungan garwa putri ing Dwarawati, Sang Prabu Anom prasêtya yèn dèrèng kagungan garwa sarya anandukakên basa sadhara manuhara, wau ta lêbêtipun Arya Brajamingkalpa sampun ngrucat sêsilumanipun tanpa rêringa lajêng matur yèn dinuta ing Radèn Gathutkaca kinèn ngupadosi Sang Abimanyu yèn kapanggih lajêng kapondhongana dhatêng Pringgandani ingkang garwa
Dèwi Siti Sundari wontên ing ngriku sangêt onêngipun, Sang Prabu Anom api botên miyarsa amung angrêrêpa ingkang garwa kemawon, nanging Sang Arya Brajamingkalpa sangsaya sru aturipun, sang rêtna kagyat ningali dênawa lajêng lumajêng, Sang Prabu
amrih lilih ing krodhanipun saha ingaturan kondur dhatêng Pringgandani, Sang Prabu Anom sangsaya riwut dêdukanipun tansah amarwasa,
kemawon, praptaning Pringgandani nuju ingkang putra lênggah kalihan Dèwi Siti Sundari, sang rêtna malarsih kinèn nusulakên dhatêng Wiratha dening sampun têtela misuwuring pawartos yèn ingkang garwa wontên ing ngriku, Radèn Gathutkaca anggung angêngimur amrih sarônta ing karsa kantênanipun angêntosi utusanipun ingkang ngupadosi, lêbêtipun Arya Brajamingkalpa matur sasolah tingkahipun nalika kêpanggih wontên ing nagari Wiratha sawêg lênggah kalihan garwa wontên ing kaputrèn, Radèn Gathutkaca anggung anêpak supados kèndêla amrih sampun ngantos kapyarsa ing Dèwi Siti Sundari yèn ingkang garwa krama, ananging Arya Brajamingkalpa botên tampi sasmitaning putra taksih anglajêngakên [anglajêngakê...]
[...n] atur cariyosipun, sang rêtna atas pamiyarsanipun langkung sungkawa kesah sarya karuna Radèn Gathutkaca langkung duka ingkang paman tinêbak jajanipun pêjah kapisanan§ Ing padhalangan: pêjahe dipun pêthot gulunipun. Radèn Gathutkaca sanalika
turasan lajêng nungkêmi kunarpa sêdya ngabêkti, ananging kunarpa lajêng muksa sarwi atilar swara amêlingi karna apêpèngêt yèn sedanipun benjing saking Prabu Karna salêbêting prang Bratayuda dening jêmparing Wijayadanu, ing ngriku kapurih ingkang èngêt sampun sandeya, ingkang awas sampun was-was, ujêr sampun jangjining dewa,§ Kacariyos ing padhalangan, kunarpaning Kalabêndana sarêng
nalika prang kalihan Prabu Karna, Prabu Karna karepotan lajêng nglêpasakên jêmparing Wijayadanu, pancèn botên dumugi, lajêng kagêtak dening yitmaning Kalabêndana dados tumanduk ing
dewa. Kasaru rawuhipun ingkang uwa Prabu Baladewa mitêmbung mundhut Dèwi Siti Sundari, Radèn Gathutkaca angêkahi dados pôncakara, Prabu Baladewa karepotan, lajêng ngayat jêmparing lumêpas angengingi Radèn Gathutkaca katub kabuncang kombul ing tawang, Prabu Baladewa langkung suka [su...]
[...ka] lajêng manjing pura angupadosi Dèwi Siti SudariSundari. nanging sampun botên wontên, lajêng mundur asmu sungkawa kondur dhatêng Mandura. Mangkana lolosipun Dèwi Siti Sundari nyarêngi kabuncangipun ingkang rayi Radèn
ing kasugihanipun, mila Kae Jagalwalakas sasemahipun sangêt anggèning sih marma angêla-êla, ing batos sami anggusthi anggêpipun.
Ingkang mungêl ing Sêrat Urapsari, karanganipun Ki Padmasusastra bab têmbung wrêdhakrama, ing ngajêng gagas kula bokmênawi namung saking pangathik-athikipun Ki Padmasusastra piyambak, dening kabaudanipun aminta-minta têmbung dados botên saluguning [sa...]
[...luguning] kanggenipun, manah kula taksih sêmang-sêmang, ananging badhe maibên ajrih mênawi kêjlungup, pupusan kula namung kèndêl, anggêga: botên, maibên: inggih botên, wusana kula pikantuk têtêdhakaning dhawuh timbalan dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya, ikêtaning têmbung wrêdhakrama cocog kados ikêtanipun Sêrat Urapsari, botên wontên ingkang nalisir sarambut (têmbung
sumawur kataman ing aliwawar ananging sarèhning satunggal dèrèng wontên ingkang suka panarimah dhatêng sampeyan,
wrêdhakrama, mudhakrama sarta kramantara, punapadene sanès- sanèsipun sawatawis, punika saking wêwarahipun Sêrat Urapsari, sanadyan tumindak kula taksih kados angganing bayi tinetah, ananging kula rumaos
Rekanipun punika ikêtan kramantara, mawi têmbung: sampeyan, suka, manah, panêdha, punapa inggih sampun lêrês makatên, sarta malikipun dados mudhakrama punapa linintu: panjênêngan sampeyan ngaturi, galih, panuwun.§ Sampun lêrês, saha sangêt ing panuwun kula, panjênêngan sampeyan kula alêm sampun baud ambedakakên têmbung krama zie S.D. taun III blz. 221. Red.
Ingkang rumiyin salam taklim kula dhumatênga rama Pangeran Ariya
Purwakusuma, ing kampung Singasarèn, sarta rama anthawuhnaandhawuhna. dhatêng waris ing Singsarèn, tuwin têtiyang ingkang taksih sami gêgriya ing pasitèn ngriku, têtêpe mangindhung dhatêng Pangeran Ariya Adikusuma.
Ing samangsane rama nampèni pasrahan saking Adipati Sasranagara, lajêng kapasrahna dhatêng Pangeran Ariya Adikusuma, sarta
Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah dhokter Wikipedia pangurus arupa kabar uta...
kudu nyabari para sedulur sing precayané ringkih. Kita aja padha mburu marang kesenengan kita dhéwé waé.
15:2 Malah kita dhéwé-dhéwé kudu padha ngarah gawé senengé atiné sedulur-sedulur kita, amrih beciké sedulur-sedulur mau, supaya precayané dadia sentosa.
15:3 Sebab Sang Kristus uga ora ngupaya kasenengané piyambak, nanging kaya kang dingandikakaké ing Kitab Suci: “Awit sedaya tembung penacadipun tiyang dhateng Paduka, dhawahipun wonten ing kawula.”
15:4 Awit samubarang sing katulis ana ing Kitab Suci, kuwi minangka piwulang tumrap kita, supaya kita duwé pengarep-arep, mung marang Gusti Allah srana kesabaran lan pangatag-atag, sing kawulanga déning Kitab Suci mau.
15:5 Muga-muga Gusti Allah, etuking sabar mantep sarta panglipur, ndadèkaké kowé bisa tunggal panemu karo padha sedulur, srana enggonmu nulad marang Sang Kristus Yésus.
15:6 Supaya kowé klawan saiyeg padha bisa ngluhuraké Gusti Allah, Ramané Gusti kita Yésus Kristus.
15:7 Kaya déné Gusti Yésus Kristus enggoné wis nampani kowé, semono uga kowé padha nampanana pepadhamu, kagem kaluhurané Gusti Allah.
15:8 Awit kaya sing wis dakkandhakaké, yèn Sang Kristus wis ngasoraké sarirané, dadi budhak tumraping wong Yahudi, supaya ngetingalna kasetyané Gusti Allah, uga supaya prejanji-prejanjiné Gusti Allah karo para leluhur, kelakon temenan.
15:9 Semono uga supaya para wong dudu Yahudi ngluhuraké Gusti Allah, merga sih-rahmaté. Kaya sing katulis ing Kitab Suci mengkéné: “Mila kawula badhé ngluhuraken Paduka, wonten ing satengahing para bangsa, saha memuji asma Paduka kanthi ngidungaken pepujian.”
15:10 Lan uga ngendika mengkéné: “Hé, para bangsa, padha bungah-bungaha, bareng karo umaté kang kapilih.”
15:11 Lan menèh: “Hé, para bangsa, padha saosa puji marang Pangéran, sarta sakèhing taleré bangsa padha memujia marang Panjenengané.”
15:12 Sabanjuré Nabi Yésaya ngandika: “Bakal ana sogol thukul saka tunggaké Isai, bakal jumeneng ngerèh para bangsa sarta iya Panjenengané kuwi sing dadi pengarep-arepé para bangsa mau.”
15:13 Muga-muga Gusti Allah, etuking pengarep-arep, ngebakana atimu klawan kabungahan lan katentreman, amarga precayamu marang Panjenengané, supaya pengarep-arepmu lestari tuwuh déning pakaryané Sang Roh Suci.
15:14 Para sedulur: Aku yakin, yèn kowé sugih kabecikan, sarta mumpuni ing sadhéngah kawruh; mula bisa mulang sapepadhamu.
15:15 Éwasemono ing layang iki aku kumawani ngandhakaké prekara sawetara klawan kendel, arupa pepéling sing wis dakkabaraké marang kowé. Enggonku wani nulis klawan kendel, kuwi merga saka ganjaran sing kaparingaké déning Gusti Allah marang aku.
15:16 Yakuwi enggonku kadadèkaké abdiné Gusti Yésus Kristus, supaya nyambut-gawé ana ing antarané bangsa-bangsa dudu Yahudi. Enggonku ngabaraké Injilé Gusti Allah kuwi presasat imam, supaya wong dudu Yahudi bisa dadi kurban kang gawé renaning penggalihé Gusti Allah, lumadi marang Panjenengané, merga déning pakaryané Sang Roh Suci.
15:17 Mulané ana ing patunggilané Gusti Yésus Kristus, atiku mongkog déné kepareng lelados kagem Gusti Allah.
15:18 Aku mung wani nyritakaké apa sing wis ditindakaké Sang Kristus lumantar aku, yakuwi nuntun bangsa-bangsa dudu Yahudi srana tembung lan penggawé, supaya padha mbangun-turuta marang Gusti Allah.
15:19 Leladiku mau srana migunakaké pratandha lan mujijat sarta pangwasané Sang Roh Suci. Iya kaya mengkono mau, sajroné lelungan saka kutha Yérusalèm tekan tanah Ilirikum, sedalan-dalan aku tansah ngabaraké Injil kanthi jangkep, bab Gusti Yésus Kristus.
15:20 Sing dakkepéngini banget kuwi ngabaraké Injil ing panggonan-panggonan sing durung tau krungu bab Gusti Yésus Kristus, supaya srana mengkono aku ora ngedegaké bangunan ana ing pondhasi yasané wong liya.
15:21 Kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Wong sing durung tau kawartanan bab Panjenengané, bakal padha ndeleng Panjenengané, sarta wong sing durung tau krungu bab Panjenengané, bakal padha mangerti.”
15:22 Iya merga sing mengkono mau, aku tansah kepalang enggonku nekani kowé.
15:23 Nanging saiki pegawéanku ing wilayah kéné wis rampung, lan sarèhné wis pirang-pirang taun enggonku kepéngin niliki kowé,
15:24 panyuwunku muga-muga bisa kelakon. Yèn aku lelungan menyang Spanyol, aku kepéngin mampir mrono niliki kowé. Sawisé mampir sawetara lawasé ana ing kutha Rum, aku kepéngin kokbantu supaya bisa nerusaké lakuku menyang Spanyol.
15:25 Saiki aku lagi lelungan menyang kutha Yérusalèm, ngladosi umaté Gusti Allah sing ana ing kono.
15:26 Sebab pasamuwan-pasamuwan ing tanah Makédonia lan tanah Yunani wis gawé putusan metu saka lilaning atiné, ngirimaké sumbangan kanggo para umaté Gusti Allah ing kutha Yérusalèm, sing padha kesrakat.
15:27 Putusan kuwi metu saka karepé wong-wong mau dhéwé, lan pancèn sanyatané, wong-wong kuwi padha duwé kuwajiban mbiyantu sedulur-sedulur sing miskin. Wong Yahudi wis padha ngedum-edumaké bandhané kasukman ana ing antarané bangsa dudu Yahudi, mula wis samesthiné, yèn bangsa dudu Yahudi mau genti padha mbiyantu wong-wong Yahudi nganggo bandhané kadonyan.
15:28 Yèn tugasku iki wis rampung, yakuwi yèn aku wis masrahaké dhuwit mau kabèh, sing dikumpulaké kanggo wong-wong miskin ing kutha Yérusalèm, aku bakal mangkat menyang tanah Spanyol, lan mampir niliki kowé ana ing kutha Rum.
15:29 Aku yakin, yèn satekaku ana ing antaramu, bakal nggawa berkahé Sang Kristus sakatogé.
15:30 Para sedulur! Krana asmané Gusti Yésus Kristus, lan krana sih-katresnan peparingé Sang Roh Suci, kowé dakjaluk padha bebarengan ndedonga kalayan tumemen karo aku, nyuwun marang Gusti Allah, supaya aku kaparingana keslametan.
15:31 Aku padha dongakna supaya aku kauwalaké saka panguya-uyané para wong sing ora precaya ana ing tanah Yudéa, lan supaya enggonku nglakoni ayahan ditampa becik déning umaté Gusti Allah, sing ana ing kutha Yérusalèm.
15:32 Srana mengkono, yèn diparengaké déning Gusti Allah, aku bisa nekani kowé klawan ati kang bungah, temah enggonku niliki kowé mau gawé segeré atiku lan atimu.
15:33 Muga-muga Gusti Allah, etuking katentreman, nunggil karo kowé.
PENGERTIAN PROFESIONAL. Profesional. Banyuwangi | Lare-Lare Profesional Banyuwangi
iki mula bukane saka rong bukit kang nduweni jeneng Bukit Sentana lan Bukit Pemancingan. Rong bukit iku papan panggonane ana ing daerah Parangtritis Yogyakarta.
Caritane, ana ing dhuwur bukit iku ing jaman biyen madheg rong pondok. Pondok Bukit Sentana kapimpin dening Syekh Maulana Maghribi salah sawijining saka Wali
sejatine Syekh Belabelu iku bangsawan Majapahit. Panjenengane iku putra saka Raja Brawijaya saka Majapahit.
Waktu kang mlaku, anggawa kerajaan Majapahit terus mlaku ana ing malihe jaman. Ananging, malihe jaman mau ndadekake Majapahit kang gedhe, kondhang kawentar kaya ing jamane patih Gadjah Mada, mundhak dadi ilang amarga rawuhing Islam ing tlatah tanah Jawa.Salah sawijining Putra Prabu Kertabumi Raja Majapahit, yaiku Raden Patah kaangkat dadi Adipati ing Demak Bintoro. Nalika Raden Patah kaangkat dadi Adipati ing Demak, kerajaan Majapahit digempur dening Raja Girindrawardhana saking Kediri. Raja Majapahit mlajar ilang ora ngerti tindhak menyang ngendhi. Kabare Raja Majapahit kang dadi Bapak saka Raden Patah iku, tindhak ngungsi ing gunung Lawu ngantos pejahipun.
Sabubare Majapahit tiba ing tangan Girindrawardhana, Raden Patang kaangkat dening para wali dadi Raja Demak kang kapisan. Demak kang mula bukane iku kadipaten, kaubah dadi
sisih Kidul kang luput saka kuwasaning Girindrawardhana. Perkembangane agama Islam kang gedhen-gedhen iku ora mesti ngolehi sambutan kang apik saka wong Majapahit, dadi ana kang lunga nyingkir mangidul nganti pulau Bali.
“Tumindhak apik bakal nggawa uwong sadar ana ing watese mampune, kuwate, lan kuwasane, lan bisa nyedhakake marang gusti Pangeran” tuture kanthi alon lan alus. Uwong-uwong kang krungu marai manthuk-manthuk lan ana kang uwis ngantuk amarga sedina kerja.
“Sebab e, tumindhak becik kang kalakoni karo sopo wae bisa njalari awake nuwuhake rasa sadar tumrap awake dhewe yen sejatine mung manungsa lan mung sekedar ciptaane Gusti Pangeran kang ora nduweni apa-apa” lajeng Raden Jaka Bandem meneng lan manthuk. Raden Jaka Bandem nerusake ceramae meneh kanthi tenang lan wibawa.
“Mangga kula lan panjenengan sedaya tansah tumindhak apik!”
Rikala beda tahun lan sasi, ing sandhinge bukit Pamancingan yaiku bukit Santana ana salah sawijining uwong kang kasengsem dening alame, banjur uga ngedhegake pondok. Uwong kuwi nduweni jeneng Syekh Maulana Maghribi.
Bibar Syekh Maulana Maghribi ngedhegake pondok lan mulang babagan agama Islam, akeh wong kang katarik lan bebarengan sinau agama Islam, nganti ing sawijining dina Raden Jaka Bandem uga kepingin berguru dening Syekh Maulana Maghribi. Syekh Maulana Maghribi sampun kulinten mindhanget dening kaapikan kang dilakoni Raden Jaka Bandem dening masyarakat, saengga panjenenganipun kanthi remen narima Raden Jaka Bandem dados muride. Bibar Raden Jaka Bandem
angliwet sega. Panjenengane kasibuaken dening tandhang gawe angliwet sega ing sela-selaning panggawean mulang Islam. Salirane kanthi lemu amarga kekathahan dhahar. Ora mung kuwi, amarga kasenengane ngliwet sega, nganthi intipe sega angebaki ing ngendi-ngendi, nganti dhuwurane omah katutup dening intip. Syekh Maulana Maghribi, mulane ora anggagas dening kasenengane Syekh Belabelu. Ananging ing tembe mburi Syekh Maulana Maghribi mangkel mirsani solah tingkahe Syekh Belabelu kang dianggep wis kaliwat wates.
Ing sawijining dina, Syekh Belabelu nembe mbucal agama Islam ing pondok. Uwong-uwong padha lingguh kanthi khidmat ngrungokake Syekh Belabelu. Kanthi ujug-ujug Syekh Maulana Maghribi ngelingake marang Syekh Belabelu dening pangucap sing kasar. Saking karase, sakabehe murid santri saka Syekh Belabelu nduweni rasa kawedhen yen gurune duka. Sawise
saka muride kanthi ngendhikan alu “Menawa manungsa iku karasukan sifat amarah, njalari kabeningan ati lan pikire katutup”
“Yen pikiran peteng, ati ya uga peteng, piye carane kita bisa tetep cedhak marang Sang Maha Kasih?” Panjenenganipun uga mbales takon marang muride. Para murid ora bisa njawab, kajaba kang sing ati lan batine kalindungan dening gurung kang bener-bener arif lan bijaksana
Ananging, dukaning Syekh Maulana Maghribi ora mandheg ana ing kana wae. Ing sawijining esuk, panjenenganipun taksih rawuh lan nantang Syekh Belabelu ngadu kasakten. Kaya biasane, para santri pada
kanggo golek sapa sing paling unggung, amarga uwis ana sing paling unggul yaiku Gusti Kang Maha Kuasa.
Syekh Maulana Maghribi, banjur panjenengane angliwet sega meneh. Kanthi seneng, Syekh Maulana Maghribi tindhak kondur tanpa ora peduli marang kang dilakoni dening Syekh Belabelu. Panjenengane uga siap-siap tindhak dhateng Mekkah lan bisa tekan luwih ndhisik tinimbang Syekh Belabelu.
Dhateng ing Mekkah, sakwetawis meseme Syekh Maulana Maghribi ilang mirsani Syekh Belabelu kang uwis ana ing Mekkah luwih dhisik. “Kenapa kowe bisa luwih dhisik tekan tinimbang aku?” takone Syekh Maulana Maghribi.
“Syekh usaha kanthi kadigdayane Syekh piyambak, ananging aku mung bisa pasrah dening kuasaning lan kekuataning
Manthous > Lirik Lagu	Ojo Sembrono - Manthous	Set posisi video : StickyNormal
ampyang gulane jowo, yo mas yo...
glali gulane jowo yo mas yo...
ojo dadi atimu, durung durung kowe wis nesu
25 | Juni | 2010 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Bismillahirrohmanirrohim Niat ingsun lelungan Panggonane si Kaki panggonane si Nini Ora
Kratonlatar w?tan patut lan Kawi Taiwan. nggaw?
kang Wargasastra | tan wontên bêrojol kêdhik ||
2. Ing solah sêbarang tingkah | sêdayanya cukupan kacupan dening |Lebih
6. Lan tandhaning kauwukan | anèng ngriku pelinging Dalil Kadis | nanging ta dhêdhasar ngèlmu | yèn tan sinung
sapalihipun) lajêng sujud, salajêngipun ngadêg malih nglajêngakên waosan Surat As-Sajdah dumugi sarampungipun (30 ayat). | de rêkangat
tawangsul sasampunira nuli | mantuk maring wismanipun | rampadan wus tinata | bucu angêt mawarna ulamanipun | Ki Sèh Wargasastra
15. Lothung tinadhah nèng dalan | lamun èstu bêndara-(n)dika laris | apan wus pangruktinipun |
ing padhusunan | sigra Pakujiwa mring dhusun anêmbung | dawêgan wus sinarasan | katur ing ngawirya
wastanipun | sanadyan alit botêna | pan ragi wingit pribadi ||
32. Tanah ing Sawo punika | Ki Nuripin ngling gumuyu nudingi | inggih
Kulawiryèki | puniki datan pinundhut | uncit lawan nyamikan | punapa tan kinêrsan kantênanipun | Ki Wirya ngling kêtanggungan |
karsa kampir ing dhusun | apan laju kewala | sing lèr-kilèn ing Mêlaran inggil inggahipun |Lebih dua suku kata: sing lèr-kilèn ing Mêlaran inggahipun. praptèng kêndhiting Marantyan | laju
tru aru-ara | kêwangsul mring sor malih | pinarag ampuhan | sira Ki Kulawirya | pan tansah dhawuh§ Prayoginipun / dhawah /. ing
sumêlap nèng ing pêdhadhah | kêjêpit ing kayu-rip | rumbuting papringan | langkung dènnya sangsaya | Jayèngrêsmi Jayèngragi | sumpêg ing driya | têwakub ing Hyang Widi ||
11. Sanalika kêkalihnya§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / kalihnya /. panaul pana | ngikis
rèrèh riris sampun aris | têrang sruh§ Prayoginipun / swuh /. sirna | tan ana ingkang kari ||
13. Sira Jayèngrêsmi lawan Jayèngraga |
20. Kulawirya ngling ih si Di-pothol edan | dadi gawene si Baring | ngangèlkên wong kathah | (n)dadak nganggo didhudhah | kang pilênggah ing kayu-rip | lir wêrgul modar | prandene si Kêpadhil ||
21. Adol bagus enak-enak nèng papringan | lumaku dèn-paranni |
kata: Lah payo mring soring bibis ingkang rêsik. papanne | nulya samya umiring sami wiwisuh | mring kalèn ||
8. Sadurunge wêktu Ngasar kongsi akir | wayahe | ingkang rayi umatur inggih kêlangkung | sangête ||
14. Wus binuka kang sêkul ulam tan ana | kabèhe | namung gêdhang kang maksih sami pêrèthèl |
25. Mapan sami tiwasipun kadipundi | marmane | pra ngawirya kadya mas
ingkang | sami musakat nèng ngriki | punapi darunanira ||
6. Jayèngrêsmi sêndhêt dènnira nauri | kawula punika | kêparag ing udan angin | kabrêkan ing panca-baya ||
7. Rumahing§ Prayoginipun / rudahing /. tyas ing wêktu Ngasar wus akir | mêlarat ing papan | tanpantuk bêktiyèng
ing Prantèn gumuk alit puniku | ingkang ingancaran | tut-pungkur mring kang sêdyapti | tan antara dangu
dipun kêrsani | sumangga prayogèng kêrsa ||
21. Jayèngrêsmi aris dènnira nauri | pan inggih punika | yèn parêng kawula apti | minggah pucak ardi Bayang ||§ Prayoginipun / Bajang /.
22. Kang kawula sampun kasêdya ing kapti | pucaking ancala | puniku ing Banyakkaki§ Prayoginipun / Bajangkaki /. | Kae Dhatuk lon ngandika ||
ing kawêlasarsa | sung paedah ing ngalangip | kawula kumambèng kêrsa ||
25. Kae Dhatuk aris dènnira ngaturi | sumangga anyêngka | mumpung kang surya umêsih§
Pakujiwa aririh | lah niki nggènningnggèning. kang baya ||
28. Èh andika niku tan marèn-marèni | wong wontên sing jrihan | êmpun sok mawa bilai | Ki Ragil sêndhu liringnya ||
nèng guwa Sangsangan | guwa lit (ng)gyan tiyang nêpi | anèng ngriku ing Sangsangan ||
32. Wontên trêbangira gumandhul sasiki | lambunging paguwan | patukan
Andha bambu ori muput sapênginggil | marang guwa-guwa | wus prantine dèn-andhani | guwa tuwa pucak arga ||
37. Nulya samya mahawèng andha mênginggil | Ki Dhatuk nèng ngarsa | sêdaya minggah tut-wuri | wus prapta ing guwa-guwa ||
nuwun ajrih | mudhun dalu-dalu samar ||
49. Tan antara wontên sabatira prapti | wong tiga ambêkta | obor dhulang tinup saji | aisi wedang dhêdharan ||
50. Samya mènèk ing andha prapta ing nginggil | tinata ing ngarsa | pandam calupak miranti | kêlangkung tustha ning§ Prayoginipun / tustha nèng /. guwa ||
51. Pra ngawirya katri suka rênèng galih | myat ing guwa-guwa | ki tuwa ngandika aris | sumangga sambèn dhaharan ||
52. Samya matur inggih kêlangkung nuwun sih | bêrkah kang mapangat | Ki Dhatuk malih glis aris | anak bagus sayêktinya ||
53. Pan ing pundi sêsananipun ing wingking | kang kasêdyèng ngarsa | kang walèh pêsajanèki | aywa ningit samudana ||
54. Sapa sintên ingkang punuja ing krami | bagus sêdayanya | alon nambung wijiling ngling | kae tanya sêsanamba ||
55. Inggih saking kêrajan Wanamartèki | ing lampah kawula | pinutus marang sudarmi | angupaya kadang tuwa ||
56. Ki Sèh Amongraga kang (n)don lêlana nis | tar pantuk tuduhan | tan pêcak wêcana mêksih | dene pêparab inaran ||
palakrama | maklum sinambat ing wangi | saking kêtambêtan amba ||
59. Sru gumuyu ingkang winangsulan angling | e kalinganeya | anak putranirèki |§ Kirang sawanda, prayoginipun / anakmas /. ki guru ing Wanamarta ||
60. Kang kuncara tanah jaman ing pasisir | manca ing ngadesa | anêbut Ki guru Bayi | Panurta ing Wanamarta ||
61. Pangungsène para ngulama ing ngèlmi | Jèngrêsmi nor-raga | pan inggih saèstu ugi | ngling aris
Dhatuk | Jèngrêsmi anor turira | inggih uwa Dhatuk sampun tanggêl ugi | mumulang ing kawula ||
5. Ing pratingkah ngagêsang puniki | sampurnaning iman ing kasidan | kupuning gosul ngalame | kêlawan malihipun | ingkang sêdya kula-ulati | Kae Sèh
6. Kae Dhatuk Danumaya angling | pan puniku kang dera upaya | tan kenging winêdhar ing rèh | sabab wis ahli luhung | ing pandugi reyang mênawi | tan kêni dèn-ginêlak§ Ing Sêrat Cênthini Pisungsung / yèn ginanal /. | ing lampah mrih têmu | wus kêkêr nèng jaman nujba | tan bayinat tan sirna punika mêksih | laya nimpar sêsana ||
7. Ningit ahlinira krana lair | ing batine wus jaman priyangga | yèn tumrapa kali gêdhe | wus nyungab samodra gung | nanging
yèn pinarêng ing têkdir | aywa wèng-wèng sumungkuwèng tekad | mring utama jalarane | titigasaning kawruh |
11. Ingkang kasêbut ing Dalil Kadis | Kadariyah lan Kajabariyah | kang tekad puniku lire | tunggil babaganipun | nanging datan kenging wor tokit | kusninira nalirah | anèng ing têwajuh | katitah kêdah tinetah | ing wijajah supaya tumêkèng kusni | muhamil kang sampurna ||
pinanggihakên ing Hyang Widhi | pan kêpanggih ingkang ingulatan | yèn dèrèng kinêrsan dèrèng | datan kenging binastu | sawêg lagya
miwah Jayèngragi | anor-raga Kulawirya mojar | dene anggawok§ Prayoginipun /
kados mêkotên kakang | kula nuwun palingringanipun kêdhik | (ng)gyannipun Sèh Mongraga ||
16. Lawan malihipun kakang kyai | mênggah ingkang kal-dunya punika | narik mring nêrakèng têmbe | tan prayogi linulut | apan dadya rubedèng pati | duraka
makripat dening | wêwalêr nyêgah dunya | tan arus
tinêmu | tan bisa ahli suwarga | sabab dening dunya punika kang mawi | anggigisakên
banyolane ngèlmu kakiki | sor cucut wong andhalang | tapuk la§ Prayoginipun / lan /. luludruk | Kae Dhatuk
luwih akèh | suprandene puniku | kang sinandhang ingkang binukti | linampu utang-utang | ninilih bubruwun | tan bisa anandhang pangan§ Prayoginipun / anyandhang mangan /. | yèn tan angsal utang nilih kang binukti | pan pinêlalah lupa ||
22. Wus kadyèka ngagêsang puniki | sarwa wus darbe sêkalirira | sinung kawruh mêrtabate | wus wruh ing ala ayu | suprandene tan dèn-
mêsthi | wani ananggung Dating Hyang Sukma | kang sanyata gêlèthèke | wujude kang salugu | balêgêre ingkang sayêkti |
Gèsèh wong kang amuwus kadyèki | kadya wong wus anglampahi pêjah | myang piniji ing Hyang dhewe | wong kang mêkotên niku | pan
liyan saking dhèwèke | nêgês kalawan uwuk | asor luhur ala lan bêcik | sami nyandhang martabat | sangkêp tan na kantun | wisesa ihtiyarira | pamilihe nalar wurung lawan dadi | dêdalan Dalilolah ||
27. Bênêr luputing kita puniki | anèng sajroning
Lamun ahli-akerat dèn-brangti | marang Dalil akerat dèn-gigal | sihing tyasira sungkême | kêrana jatinipun | ing kasidan sihing Hyang Widi | anglimputi kal-dunya | sihing Hyang Maha Gung |
kang wus man Kajabariyah | gêgêdhèning nugraha ing dalêm akir | paedah ing dêlahan ||
31. Sinung ilham sidik ing dumadi | tuwin manpangat ing dalêm dunya | Dalil akerat asline | imam pêndhita luhung | sakèh wong kang
32. Kalihe tan wontên prabedanèki |§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / prabedaning /. Kadariyah lan Kajabariyah | kewala sami kusnine | puniku dhaupipun | kadya siyang kalawan ratri | dangune tan prabeda | namung kaotipun | apêtêng kalawan padhang | samya saking nuring rahman lawan rakim | wilayating Pangeran ||
33. Wong kang tuna ing kalih prakawis | tan Kadariyah tan
kumprung wurung maring bêcik | têmahe nistha papa ||
34. Tênèh ngambah ing kalih prakawis | Kadariyah lan Kajabariyah | angaku uga prasèndhè | ngalap ro pêksa lubung | pikir kapir
tan ana suma marsumamar. kaolipun | amranani kapti | tan ana bedanira | lan kang samya wus man ing
bisa nglampahi | nanging ing manah sumrowong | kang putra ro nabda inggih sèstu | tan sumêlang kapti | Ki
sami | reyang riki lan rika | dèrèng wus man ring utama ||
6. Nanging ta namung mênawi | kêdugi samya linakon | ywa age
inggih langkung prayoga | lamun sêmbada ing lampah ||
14. Luhung lajênga mring Rawi | kalamun angsal pawartos | ing kiwa têngênnya
ngawirya suka myarsèng wuwus | samya matur aris | inggih sèstu punika | malaju mring Lêmbuasta ||
17. Ki Dhatuk Danumaya ngling | suwawi sami a-
pinaringkên santrinipun | wong roro lawan Ki Paku | wong roro samya amangan | anutug sakarêpipun | warêg kongsi nora têlas | luwaran linorod mundur ||
4. Sampun dènnya samya nadhah | Ki Kulawirya turipun | ing lampah prayoginipun | wontên grêmaning lampah |Kurang satu suku kata: wontêna grêmaning lampah. pitulungipun kang Dhatuk | kang kadya Ki Padhangeyan | sira Ki Sèh Sidalaku ||
5. Inggih kae Wargasastra | sung tuduh mring santrinipun | punika santri kang tumut | mariki atêdah marga | Ki Dhatuk mèsêm amuwus | puniku kirang utama | nglong-nglongi§ Prayoginipun / nglong-longi /. kangèlanipun ||
6. Suda pèdahing tirakat | yèn mawi wontên kang tuduh | kaecan ing lampahipun | pênêd kang asring kêsasar | -sasar kêparung kêlurung | prayogi ingkang kêsrakat | dadya kathah susahipun ||
7. Tirakat ingkang manpangat | kang ngêmu kuwatir
8. Ngluhuri kojahing lampah | ngong tan bisa nusul wuwus | kang putra samya gumuyu | inggih sèstu
10. Kae Dhatuk Danumaya | aruruh dènnira muwus | inggih sumangga ing kayun | benjang yèn prapta kêrajan | Wanamarta pêmbagyèngsun | salam reyang ing ramanta | yayi Bayi Panurtèku ||
11. Myang mring kulawarganira | Jèngrêsmi turira nuwun | sarwi naos salamipun | Ki Dhatuk gupuh asalam | sarta abibisik muwus | wêkas-reyang ing anakmas | aywa wèngwèng ing pandulu ||
12. Benjang andika kinêrsan | maring Hyang Ingkang Maha Gung | lan rinta Jayèngragèku | ing solah pratingkah rucah | nanging
saking tapa ngèlmu | pan saking sêntosèng kalbu | êninge cipta bêlaka | kang puniku anak bagus | pèdahe pangguh lan reyang | reyang pintên bangginipun ||
15. Yèn sagêd kapuwèng tama | rèhning tuwa apitutur | supaya ywa wèngwèng kalbu | wuse poma wêwêkas-reyang
mêngandhap | ngidul-ngetan nut lulungur | (n)jog dhusun ing Dringo ngandhap | kathah kanthining lêlaku ||
ratri | mangsènjing katrangan ingkang | Hyang Raditya ngujwalani | mêngkana umapanèka | rêsmining langêning wukir ||
ing dhusun Pakêm pangkalan | ngidul ngetan lorog sabin ||
20. Ing lampah anjog mêrga gung | amanjat gêgênêng inggil | sumêngka sangêt anênggak | ing Bubuk
1. Yata ingkang mahanjat mêrgi ing Bubuk | kabêntèr surya tumiling | kêlangkung rêkasèng laku | tan ana
ngling jabakna positnèki | nanging pêsthi bisa aso ||
7. Ginaguyu mring kang putra kalihipun | anamur
11. Ki Nuripin anggloso sarwi amuwus | e lah olèh gawe iki | kangian anèng sêsèdhum | dudu rasaning kang mêrgi | esuk kongsi lingsir kulon ||
12. Nora wêruh rasane kayèn§ Prayoginipun / kayon /. kang seyup | lagyèki
sarwi turon mungkur matur | kados tiyang dosa pati | dene mawi dipun-êrut | puniku ta botên jangji | tiyang
kang amawa | dene sabên wong tan sami | lah apane kang amawa mêngkonowa ||
11. Mèsêm muwus Jèngrêsmi inggih puniku | pêngraos kawula | pan ing
ing wolung prêkawis pêsthi | kêndêl jrih asih lan sêngit punika ||Kurang satu suku kata: kêndêl ajrih asih lan sêngit punika.
13. Pintêr blilu tan kenging botên puniku | sipat janma gêsang | têmtu kang kalih prêkawis | ingkang dèn-karêmi lan sinêngitan ||Kurang satu suku
15. Kang puniku kenging tinarik lan wuruk | saking ginaluta | yèn pinrih saking sakêdhik | dintên têkèng saban-saban tahan tuman ||
16. Nambung wuwus Jèngraga mring pamanipun | yèn kadyèka paman | paduka gila mring cindhil | ginulanga lami-lami mantun gila ||
17. Mèsêm muwus lah iya iku ta êmbuh | pêngraos-manira | kaya nora
18. Sru gumuyu priye ing kono sirèku | Nuripin ya padha | duwe gigilan lir mami | paran bisa ginulang mrih mari gila ||
19. Aturipun ah kula pilalah lampus | pinurih puruna | mring têmbêlong langkung ajrih | (ng)gih sêdasa-dasa tiyang kêdah
1. Yata wau ingkang ngaring-aring | mêngnginggilingmênginggiling. lulungur
Prayoginipun / kuwagang /. nglampahi | dening rasane laraning ngawak | dêlanggung padha kêsuwèn | anglulu wong lumaku | boyok cingklak polok
praptèng jurang sampun wontên lèpèn alit | kali Sêmpu wastannya ||
5. Dangu-dangu anganti Nuripin | nulya prapta
ratri | sarêng tumurun wau punika | kang bubul mundhak malênte | asring kagriyul-griyul | ing kêrikil (n)dheprok ing mêrgi | mila
tiyang (n)dheprok sring kêgriyul krakal | myang kacêkrok ing drêjêge | lir gograg raosipun | dêlah mangke taksih asakit | Ki Wirya wuwusira | dhasar tukang umuk | kapan lèhmu tau gograg | ting palêsat balung kêjaba wong mati | lawas gugrag balungnya ||
18. Isih waras-wiris amêringis | tutur gograg durung tau gograg | Nuripin mlerok lirike | èh e sampeyan niku |
amba tan mèksi | duka-dalêm ing têngah ||
21. Ya wis payo yèn kasusu Mahrib | nulya lumampah mring
kewala karan gus santri | asli ing Rintên-sowan ||
23. Kang puniki ri kula Jèngraga | kang satunggal paman Kulawirya | katri kawlas-ayun
mêrgèng Bubuk puniku | gawatipun ngong kang ngawêri | inggih dhug-dhèng kawula | sablakaning wuwus | tan wontên
1. Jayèngrêsmi ling ing driya | ya talah cobaning Suksma | ingkang nêkani maring wang | muga kinuwat-nèng coba | sarta rahayuning mêrga | luputa ing pancabaya | jawane kêloloh lampah | têmah nêlalah ing manah ||
2. Wusana aris ngandika | paman punapa
3. Aku dhewe munggah swarga | klakuane nglêbur sêga | mring bras pari kadi ama | sor glathik pêking nèng gaga | jalukan
Sanggabol§ Gatra punika dhawah taling-tarung, limrahipun dhawah lêgêna, punika nyimpang saking
janganan kang cêlak-cêlak | mêksih sami pupunthêsan | wikan ing têbih tinêba | ingkang dèrèng dipun-asag | pangadhanganing dêdalan | ing Bubuk lantan. pati mingsra ||
23. Wontêna kang langkung mêrga | sèkêt satus têrkadhangan | lêt sawulan kalih wulan | sêmantêna rêrêbatan | ukur dados sarèwèsan | prayogi dipun-pêpara |
lumaku ing mêrgi. prèhpun ngriku candrane wong kang lumampah ||
3. Lamun wong siji lumampah | lêlampah tiyang kêkalih | tuwin wong tiga sêkawan | miwah gangsal wong lumaris | Cèlèng-bèlèk nauri | wong siji bathang lêlaku | wong ro bathang cap-ucap | wong têtêlu gotong-mayit | yèn wong
candu lêlaku pinacit | yèn wong loro lumaris | puniku tike lêlaku | wong tri apyun lêlampah | wong papat
ngawirya katri | Samba-ngèrèng ngling ririh | kêlawan Ki Prêti-yuyu | iku dhayoh wong apa | apa iku sanaknèki |
bibisik tanya | banyu apa iki Ripin | matur ngalêsik punika | kawula ngompol sathithik | kula-ampêt tan kêni | kêmpung mênthêng kêdah
ajrih angling | mênawa salah graita | durjana kang sami linggih | Jèngraga abibisik | inggih paman pênêdipun | tumbas apyun
datan kadyèki | pêsthi angincim-incim | mring dhayoh akarya dudu | dene yèn wus winoran | kêdah adamêl tan bêcik | inggih mupus nandhang cobaning Pangeran ||
12. Ing rêmbag katur ing raka | Jayèngrêsmi amarêngi | Ki Kulawirya ris mojar | ngong takon kang Candragêni | ngriki inggih punapi | wontên tiyang sade apyun | Candragêni ris mojar | o inggih dhi wontên ugi | Kulawirya ngulungkên arta sareyal ||
aglis | ngaturakên ing ngarsi | Candragêni lon amuwus | ing kono saosêna | baguse ingkang anuding | ingaturkên pra ngawirya datan karsa ||
lingira | (m)bok budi-daya pêpacit | dadak bae aglis |§ Kirang sawanda, prayoginipun / dadakan /. wong wus sayah têngah
dangu-dangu ngong yêktèni tuhu | Rajamuka yèn rujuk kêlawan Binci | inggih Kala-mudhêng-ipun | yèn nêrajang pacak pangot ||
6. De wontên warnanipun | pun Jarangas wus ngampak ing Pulung | (m)bêkta kanca wong tigangdasa sasiki | wong nênêm pêngarêpipun | Jarangas kang dadi benggol ||
7. Pangrasane tan luput | dhasar randha suginesugihe.
Rajamukane mathêm wus | wakne dhewe Jarangas dipun-balêdig | kinuya-kuya binuru | mèh kurang thithik mêcethot ||
10. Lah ora ta kadyèku | Jarangas gumuyu manthuk-manthuk | katujune nora kêcandhak wak-mami | yèn aja ageya (ng)glundhung | ing jujurang pêsthi lodong ||
11. Jèngraga mèsêm guyu | lèjêm sasmita mring pamanipun | myarsa kang
ingkang kidul Êsri | êlor iku suwung ||
15. Lajêng têngah wêngi ècèraning | wetan Kala-momor | têngah suwung lèr Kala-pangantèn | kilèn suwung kidul lampahnèki | bangunipun enjing | kilèn ingkang suwung ||
16. Kidul lampah wetan ingkang Êsri | têngah Pacak abot | kang lèr
kata: bincilan andhok sorenya. kilèn Sri têngah lampah | ing wetan apan suwung |Kurang satu suku kata: sisih wetan apan
kilèn Srinya |§ Prayoginipun / sonya /. Pacak wetan bangunnya | wetan laku kidul suwung | ing têngah Kala-pêngantyan ||
têngah lampah wetan sonya | kang kidul Kala-pêngantèn | kilèn Kala-momor Srinya | lajêng têngah dalunya | têngah lampah wetan suwung | kilèn Sri kang kidul sonya ||
9. Lajêng bangunipun enjing | wetan lampah kidul sonya | ing têngah pan Kala-momor | kilèn Sri ingkang
ingkang lèr Kala-momoran | têngah Kala-pêngantyan | lajêng têngahipun dalu | wetan lampah kidul sonya ||
11. Kilèn sonya kang lèr Êsri | têngah Kala-momorira | lajêng ing bangun enjinge | kilèn lampah kang lèr sonya | Êsri ing kilèn dhawah | têngah Kala-momoripun |
lèr Pacak | wetan Sri kang kilèn suwung | têngah Kala-momorira ||
13. Lajêng têngahipun wêngi | lèr lampah kang têngah sonya | ingkang kidul Kala-momor | kilèn Pacak-wêsi ika | wetan Kala-pêngantèn | lajêng bangunnipun esuk | kang lèr laku têngah sonya ||
kilèn Kala-momor | kidul Pacak lajêngira | têngah dalu lèr lampah | têngah suwung kidul suwung | kang wetan Kala-pêngantyan ||
16. Kilèn Sri gya bangun enjing | lèr lampah kang têngah sonya | ingkang kilèn Kala-momor | kidul PecakPacak. wetan sonya | gya
kidul ênggènning Pacak | lajêng têngah wênginya | lèr lampah kang têngah suwung | kilèn Sri kang kidul sonya ||
18. Kang wetan Kala-pêngantin | lajêng bangunnipun enjang | lèr lampah têngah sonyane | kang kilèn Kala-rakêtan | ingkang kidul pan Pacak | wetan sonya wus
momoripun | ingkang kidul Sri ênggènnya ||
22. Lajêng têngahipun wêngi | kilèn laku kang lèr sonya | ingkang kidul Kala-momor | wetan Sri
lakuning gêni | pan nulya ingècèran | sorene kang kidul lampah ||
4. Ingkang têngah Pacak-wêsi | wetan (ng)gonne Kala-momor | ingkang êlèr Pacak kilèn suwung | lajêng têngah wêngi | kilèn laku lèr sonya | têngah Kala-momor (ng)gènnya ||
5. Kidul Pacak wetan Êsri | bangun enjing laku nèng lor | kang kilèn Êsrinya têngah suwung | kidul Kala-mori | wetan Kala-pêngantyan | nulya Sêptu ing Ponira ||
ingkang êlèr lampah têngah suwung | ingkang kidul Êsri | kilèn Kala-momoran | ingkang wetanipun sonya ||
8. Lajêng bangunnipun ênjing | ingkang kilèn Kala-momor | nèng wetan lampahnya kidul suwung | ingkang têngah Êsri | êlèripun pan sonya | nulya Sêptu Wagenya ||Kurang satu suku kata: nulya ing Sêptu Wagenya.
9. Papat lan sanga pinanggih | têlulas lintang kang lakon | ngècèran sorenya wetan laku | kidul suwung nênggih | kang kilèn (ng)gènning Pacak | têngah Sri lèr Kala-momornya ||Lebih satu suku kata: têngah Sri lèr Kala-mornya.
10. Nulya têngahipun wêngi | têngah lampah wetan lowong | kidul Kala-ngantyan kilèn suwung | ingkang êlèr Êsri | lajêng bangunne enjang | têngah lampah wetan sonya ||
11. Ingkang kilèn Pacak-wêsi | anèng lor kang Kala-
tanggal têlu | sami jayanèki | yèn rusak samya rusak | raharja sami raharja ||
19. Tanggal ping pat jaya jawi | tanggal ping lima jaya jro | tanggal ping nêm ramya kaping pitu | jaya kang nèng jawi | ping wolu jro kang jaya | tanggal kaping sanga ramya ||
20. Ping sêpuluh jayèng jawi | ping sawêlas jaya kang jro | kaping rolas ramya tlulasipun | kang jaya
ana kang wruh ing bêcik | cipta yèn acak prakara | ing mêngko mrih angalani ||
5. Dadya sumuk netya rêngu | tan
9. Yèn nuju kêsamur wuwus | Nuripin anggêgês lampit | galar winêngkang supaya | bisa nguyuh ing (ng)gonnèki | yèn kala tan ana
14. Dhingin Kala-mudhêng-ipun | ping ro Rajamuka iki | katêlu lan Naga-dina | rujukna parênging bêcik | yèn wus padha bêcikira |
19. Lan malih prantining laku | kang nganggo wong dadi tindhih | dèn-aranni Nujum-jaya | apês ungguling pakêrti | sarat gaweya
edhor kang dikdayèku | lor-kulon pomahanèki | puniku ingkang ajaya | kalahane wong dêdêling | kidul wetan pomahannya | kêlamun ing dina Kêmis ||
26. Wong kang adêdêling lurus | kang dikdaya ing pakêrti | kidul-wetan pomahannya | wong lêkêr kalahanèki | lor bênêr pomahanira | lan ana kancane§ Prayoginipun / kanthine /. malih ||
andik | yèku kang anjunjung jaya | sêntosa dènnira kanthi ||
30. Yèn ing dina Sênènipun | wong ingkang dhêdhampak
Sêlasanipun | wong kang ngrangkung kang linuwih | dikdayanya akanthiya | wong kang wêdanane tipis | kang mawa anjunjung jaya | rahayu kêlawan kanthi ||
32. Yèn ing dina Rêbonipun | wong edhor pawak Sêmari | dikdayane akanthiya | wong dhêdhampak kang pinilih | sayêkti anjunjung jaya | tan larang kinarya kanthi ||
33. Yèn ing dina Kêmisipun | wong lurus ingkang dêdêling | aywa pisah akanthiya | wong kang angrangkung puniki | saèstu anjunjung jaya | sarate ingkang kinanthi ||
34. Tamat kang Nujum-jayèku | lakuning wong dadi tindhih | yèku lamun sira padha | ngrèh wong akèh ing karyèki |
aja lali | dene yèn laku cilik | tri kae mau wus cukup | Kala-mudhêng lan Raja | -muka Naga-dinanèki | tan kuwatir yèn sira tumêmên nganggya ||
2. Saur-manuk pra durjana | inggih kadospundi malih | kêlamun tan mituhu-a | ing ngèlmi ingkang pinusthi | suprih lujênging kardi | wong sampun dèn-tohi umur | yèn ta tan ngimanêna | angangkah wilujêngnèki | datan gadhah umur
ngguyokake. wong linggih | paribasan wong angling | bisa mati kaping pitu | rinampog tinugêla | apan bisa urip malih | iku
6. Wus cakêp padha sadhela | nanging lakune ngluwihi | bot arang wong kaduga |Kurang satu suku kata: bot arang
sona mring Ki Gagang-aking | sakuloning Bubuk ika | ing Mênggah ancala cilik | Lutung-mènglèng nauri | lan Kêthèk-mingkar sumaur | inggih mangsa wontêna | Ki Gagang-aking kêkalih | namung ngriku Ki Gagang-aking ing Mênggah ||
10. Lèhmu ngaji Pancasona | têka seje lawan mami | tapanipun yèn manira | turu
yèn mungguh ingwang | (ng)gyanningong ngaji duk uni | Ki Limut ing Panarukan | ing Cêpidhas wukir cilik | akèh ingkang (ng)guroni |
sagêndhaga | tan ana lanjare malih | Lutung-mènglèng ngling inggih mung sagêndhaga ||
15. Kêthèk-mingkar nambung sabda | kakang
menawi panjenengan mangertos. kawulo ngentosi sampun dangu. matur suwun sak derenge
Balas	masedlolur	12 Mei 2011 pukul 16:11	sak menika ingkang saget njelasaken
KIDULKINANTHI(1)Alon tindak kalihipun, Senapati lan sang dewi, sedangunya apepanggya, Senapati samar ngeksi, mring suwarna narpaning dyah, wau wanci nini-nini.
Ngardi Mrapi Ngardi Lawu, cundhuk napra ing jeladri, narpa Pace lan Nglodhaya,
tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.Berbicara dalam hati, sang Ratu di samudera,
Duk liniring mring sanging rum, tambuh surasaning galih, wusana lon anandika, “Dhuh wong ayu karsa mami, wus dangu nggoningsun ningal, mring langene ing jro puri,
rapi, Senopati terheran-heran melihatnya,(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika ingkang
Dyah merang lenggah tumungkul, sarwi mesem turira ris, “Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten kang ngrego-(k.243) ni.Sang Dewi
sakit asmara.(42) Mider ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.”Aku
ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumedya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang cethi.
Yekti dora arsanipun, sandinya angasta driji, yektine mangarah prana, ketareng geter ing galih, dene durung mangga karsa, paring
mring narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.Dan titisan Sang Hyang Wiku,
rungrum, “Dhuh mas mirah ingsun Gusti, ya sira karia arja, ingsun kondur mring Matawis, wus
Kaya timbang tresnaingsun, yen sun bisa nyaput pranti, myang nguja sakarsanira, mesthi kanggo nggonsun nyethi”, kakung uning wus kadriya, mring udrasa sang retna di.
ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun
lelaki/senopati.(7) Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra wayah tembe, tinulusna darbe cethi mami”, kakung ngraketi ngling, dyah ingras pinangku.
dipangku.(8) “Ya mas Mirah aja sumlang galih, sok bisaa klakon”, malih sang dyah matur mring kakunge, “Nggih Pangeran yen wus mangguh westhi, praptanireng jurit, mrih enggal lun tulung.”“Ya
tolong.”(9) Magut sang dyah kakung lon winangsit, ubayaning temon, “Sedhakepa myang megeng napase, anjejaka kisma kaping katri, yekti amba prapti, ngirit wadya
tresna marang ing dasihe, myang sakjarwa wus sun trima Yayi, nging sun meksa amit, megat oneng masku.Kanda Senopati menghibur Dinda Ratu, “Adhuh
brangta mirah wong akuning, lilanana ingong, ingsun kondur mring Mataram prajeng, nora lama mesthi nuli bali, mring pureng
Saking labet datan betah mami, pisah lan mas ingong, sangking wrate wong mengkoni prajeng”, sang dyah ngungsep pangkyan ngling ing laki, “Pangran sampun lami, nggih nuntena
luhur.(30) Bumi kandel jembare ngluwihi, dwi lir pambeging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra jro tirtaning, gurnita kang alun,
ngaurip, yekti wurung sira dadi nata, nggonirarsa mengku ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labete wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mesthi, sabab nir
wujud manusiamu.(3) Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane”, Senapati lon matur, “Wananipun ayu nglangkungi, saktuwuk dereng mriksa, keng (k.253) kadya Dyah Kidul”, sang wiku mesem ngandika,
linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.”(k.254) Sunan Adilangu berkata kepada Senopati,
karsanira, nging ta cegah ingsun, wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
”Nggih Gusti yektos amba, rinten dalu nenuwun maring Hyang Widi,
Hyang widi, panjang umur dan sehat.”(12) “Yen wis mantep panuwunmu Kaki, sunparingi sesarating gesang, dimen sirna lara kabeh”, Ki Taman nembah nuwun, majeng sinung
besar.(13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung tyasnya ngungun , sang wiku ngling mring
hadapan, Sang Senopati berbicara pelan.(15) “Bibi Panggung mula suntimbali, lan si Kosa ya padha sunjajal. Nggonen lenga Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar, tan lengganeng dhawuh, Panggung Kosa tinetesan, Jayengkatong gya sirna kalih tan keksi, pan wus manjing nyeluman.
wong roro padha tan keksi”, umatur kang sinebdan, “Inggih
dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen
Mataram, asuhlah Gusti kalian.(18) Prayogane Jebeng (k.257) Senapati, bocahira telu ingsun
memimpin prajurit”, semua mematuhi perintah Sinuhun Senopati.(19) Katriya wus kinon manggon sami, Panggung Kosa lawan juru taman, sang kalih dugi karsane, gya kondur dalemipun,
Mengko Jebeng ingsun mertikeli, karya kitha mrih kukuh prajanta, salameta prapta tembe, Jebeng ngambilaranu, aja akeh kebak kang kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing
tindak ngideri dhadhahe, Senapati tut pungkur,sarwi mbekta ingkang
temah praja eru, saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih,
Jebeng yen ws jumbuh traping urip, sasat sira wus madeg narendra, mengkoni ngrat Jawa kabeh, netepi manungsa nung, lan Hyang Sukma
ngulati, nggone cedhak asamar, tan ana kang dunung, ngalela neng ngarsanira, gustenira neng ngarsa katon dumeling, anging (k.260) kalingan padhang.
Pancakaki (1993), Trang-trang Kolentrang (1999), Ucang-Ucang Angge (2000).Kampung Kuta Pantrang Nanggap Wayang25 Jul 2004 - 9:21 pmHasil Lokakarya Aksara
kaweco ingkang kanggenan pusoko duwung puniko manawi saged nyigah murko
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing
Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah,
dadi nyawa, lebur nyawa dadi cahya, lebur cahya dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur rasa dadi sirna mulih maring sajati, kari
ora ana Allah, ora ana Pangeran, amung iku kawula tunggal, kang agung kang kinasihan.” (mantra Wedha,
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing
jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”(
kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”(
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
kehendak.Saderengipun kulo nyuwun ngapunten umpami wonten lepat... Pangeran
SAKWANCI WANCI KULO NYUWUN PORO DAMEL
KULO NYUWUN TAMBAHE DOYO LAN KEKIATAN.
RON PUTIH LIDE PUTIH KANG ONO EPEK-EPEK KIWO TENGEN KULO
KULO NYUWUN TAMBAHE DOYO LAN KEKIATAN
Pebandingan minangja tandhuran monokotil lan dicot. Ana ing bageyan tandhuran monokotil (kiwa) ya iku kadadean godhong kang asli kapisanan kang diasilake meristem, lan kotiledon isih sajroning wineh.
Kotiledon (disebut uga kotil utawa godhong lembaga) iku bakal godhong sing kabentuk ing embrio. Kotiledon minangka organ cadhangan makanan jroning wiji saklompok tetanduran, sekaligus organ fotosintetik pisanan sing didarbèni déning tetanduran sing nembé ngecambah. Senadyan kanggoné kecambah organ iki duwé fungsi kaya godhong, kotiledon ora nduwèni anatomi sing pepak kaya godhong sejati.
Wiji sing nyimpen cadhangan panganan ing kotiledon tumrap kecambah disebut minangka wiji kotiledonik. Ing tetanduran kanthi wiji kotiledonik, kotiledon wis kabentuk wektu tetanduran isih ing sajroning wiji (embrio utawa lembaga). Sing kagolong tetanduran kaya iki umpamané saka suku polong-polongan (Fabaceae) lan suku kubis-kubisan (Brassicaceae).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kotiledon&oldid=987040"	Kategori: BotaniReproduksi tetanduran	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 2 Maret 2016.
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	Desember 22, 2015 pukul 12:47	buset nganti rompal ngono, serem eram. Lha aku nganggo Pulsar220 malah ta gegeni Banne ben alon mlayune,
Eh iki disinyalir upload tulisan saat signal jelek, tulisan keponta pontal gambar Balas	Triyanto Banyumasan
kucing garong Ora kena ndeleng sing mlesnong Main sikat main embat Apa sing liwat **
Predata kabèh nuli padha ngadeg, lan ngirid Gusti Yésus menyang ngarsané Gubernur Pilatus.
23:2 Ana ing kono wong-wong mau padha nggugat, aturé: “Kula sami sumerep, bilih tiyang menika nasaraken rakyat. Piyambakipun ngojok-ojoki tiyang, supados mboten sami mbayar pajeg dhateng Kaisar, sebab manut Piyambakipun, Yésus piyambak menika Sang Kristus.”
23:3 Gubernur Pilatus nuli ndangu marang Gusti Yésus: “Apa bener yèn kowé kuwi ratuné wong Yahudi?” Pangandikané Gusti Yésus: “Inggih leres mekaten.”
23:4 Gubernur Pilatus nuli ngandika marang para pengareping imam lan wong akèh sing ana ing kono: “Yèn manut aku, wong iki ora salah apa-apa.”
23:5 Nanging wong-wong mau padha ngangseg, aturé: “Srana piwulangipun, tiyang menika ngojok-ojoki dhateng tiyang satanah Yudéa sedaya kapurih mbaléla, kawiwitan saking tanah Galiléa, lan samenika sampun dumugi ing ngriki.”
23:6 Bareng Gubernur Pilatus mireng aturé wong-wong mau, nuli ndangu: “Apa wong iki asalé saka tanah Galiléa?”
23:7 Bareng pirsa, yèn Gusti Yésus kuwi asalé saka daérah wewengkoné Sang Prabu Hérodès, panjenengané nuli utusan ngirid Gusti Yésus marang Sang Prabu, sing nalika semana pinuju ana ing kutha Yérusalèm.
23:8 Sang Prabu Hérodès bareng pirsa Gusti Yésus, bungah banget, sebab wis kepara suwé midhanget pawartané, mulané kepéngin pirsa dhéwé, malah uga ngarep-arep bisaa pirsa olèhé nindakaké mujijat.
23:9 Mulané Sang Prabu Hérodès ngajokaké pitakonan akèh marang Gusti Yésus, nanging Panjenengané ora kersa ngandika babar-pisan.
23:10 Para pengareping imam lan para ahli Torèt uga padha sowan ana ing kono, sarta padha nggugat Gusti Yésus srana pandakwa sing abot.
23:11 Gusti Yésus digawé geguyon lan dipoyoki déning Sang Prabu Hérodès lan para prejurité. Gusti Yésus nuli diagemi ageman keprabon, nuli diirid bali menyang ngarsané Gubernur Pilatus.
23:12 Wiwit dina kuwi uga Sang Prabu Hérodès lan Gubernur Pontius Pilatus, sing mauné padha sesatron, padha memitran menèh.
23:13 Gubernur Pilatus nuli ngumpulaké para pengareping imam lan para pemimpin, apa déné rakyat,
23:14 nuli ngandika marang wong-wong mau: “Kowé padha ngladèkaké wong iki marang aku, lan kowé kandha yèn wong iki nasaraké wong akèh. Wong kuwi wis dakpriksa ana ing ngarepmu, nanging mungguh ing aku, aku ora nemokaké keluputan sing kokgugataké.
23:15 Semono uga Sang Prabu Hérodès, sebab panjenengané uga wis ngirim Yésus iki bali mréné. Wong iki ora nglakoni apa-apa sing patut diukum pati.
23:16 Mulané wong iki mung arep dakgebugi, banjur dakluwari.”
23:17 [Wis dadi padatan, saben Riaya Paskah Gubernur Pilatus ngluwari wong ukuman siji sing disuwun déning rakyat.]
23:18 Wong akèh sing ana ing kono padha bengok-bengok: “Tiyang menika kasirnakna. Kula nyuwun luwaripun Barabas.”
23:19 (Barabas kuwi dikunjara, merga enggoné brontak ana ingkutha lan matèni wong.)
23:20 Sarèhné Gubernur Pilatus kepéngin ngluwari Gusti Yésus, mulané Panjenengané ndangu sepisan menèh marang wong akèh mau.
23:21 Nanging wong akèh mau padha bengok-bengok: “Dipun salib kémawon! Dipun salib!”
23:22 Gubernur Pilatus nuli ngaping teloni, enggoné ndangu marang wong akèh mau, pangandikané: “Nanging salahé apa? Aku ora nemokaké luputé wong iki, sing patut dipatrapi paukuman pati! Wong iki arep dakgebugi, nuli dakluwari.”
23:23 Nanging wong akèh mau malah padha bengok-bengok sarosané, yèn Gusti Yésus kudu disalib. Pungkasané wong akèh mau menang.
23:24 Gubernur Pilatus nuli mutusaké ukuman pati, kaya sing dikarepaké déning wong-wong mau.
23:25 Gubernur Pilatus ngluwari wong ukuman sing padha disuwun, yakuwi Barabas, wong sing dikunjara, merga kesangkut pembrontakan lan matèni wong. Gubernur Pilatus nuli masrahaké Gusti Yésus marang wong akèh mau, supaya dipatrapi manut sakarepé.
23:26 Gusti Yésus nuli diirid metu saka kutha Yérusalèm. Ana ing dalan, iring-iringan mau kepethuk wong, jenengé Simon, asalé saka Kiréné, arep mlebu kutha. Simon mau diundang lan dipeksa manggul salibé Gusti Yésus, ana ing sawingkingé.
23:27 Akèh wong sing padha ngetutaké tindaké Gusti Yésus. Ing antarané wong akèh mau uga ana wongé wadon sawetara. Wong-wong wadon mau padha nangisi Gusti Yésus karo ngadhuh-adhuh.
23:28 Gusti Yésus tumolèh lan ngandika marang wong-wong wadon mau: “Kowé, wong wadon kutha Yérusalèm! Aja padha nangisi Aku; tangisana awakmu dhéwé lan anak-anakmu.
23:29 Sabab bakal ana wektuné wong muni: ‘Begja temen wong wadon sing gabug, sing ora tau nglairaké lan ora tau nusoni bayi!’
23:30 Bakal ana wektuné wong padha muni marang gunung-gunung: ‘Aku jugrugana!’ lan muni marang punthuk-punthuk: ‘Aku urugana.’
23:31 Sebab yèn kaya mengkéné penggawéné wong marang kayu sing urip, méndahané menèh kayu sing garing bakal dikapakaké!”
23:32 Ana durjana loro sing uga padha diirid bebarengan karo Gusti Yésus.
23:33 Bareng wis tekan panggonan sing disebut “Pacumplungan”, Gusti Yésus nuli disalib, bebarengan karo durjana loro mau, sing siji ana ing tengené, sijiné ana ing kiwané.
23:34 Gusti Yésus nuli ndedonga: “Dhuh Rama, kalepatanipun tiyang-tiyang menika mugi Paduka apunten, amargi mboten sami mangertos menapa ingkang sami dipun tindakaken.”
23:35 Agemané Gusti Yésus nuli diedum-edum srana diundhi. Wong akèh padha ngadeg nonton apa sing kelakon ana ing kono. Para pengareping wong Yahudi padha moyoki Gusti Yésus, uniné: “Dhèwèké wis nylametaké wong liya, jajal apa saiki bisa nylametaké awaké dhéwé, yèn nyata wong kuwi Sang Kristus utusané Allah.”
23:36 Para prejurit iya padha moyoki, lan banjur padha marani Gusti Yésus sarta nyaosaké anggur kecut.
23:37 Banjur padha muni: “Yèn kowé ratuné wong Yahudi, nulungana awakmu dhéwé!”
23:38 Ing sandhuwuré mestakané Gusti Yésus ana tulisan sing uniné mengkéné: “Yésus ratuné wong Yahudi.”
23:39 Salah sijiné durjana sing disalib mau ngala-ala Gusti Yésus. Wong mau muni: “Yèn kowé kuwi Sang Kristus, nulungana awakmu dhéwé lan aku wong loro iki pisan.”
23:40 Nanging durjana sing sijiné melèhaké kancané mau karo muni: “Apa kowé ora éring karo Gusti Allah? Kita kabèh iki diukum mati.
23:41 Tumraping aku lan kowé, ukuman iki wis samesthiné. Nanging wong iki rak ora salah!”
23:42 Wong mau banjur matur marang Gusti Yésus: “Gusti, Panjenengan mugi kersa ngèngeti dhateng kawula, menawi Panjenengan mbénjing jumeneng ratu.”
23:43 Pangandikané Gusti Yésus: “Ngandela, dina iki uga kowé bakal bareng karo Aku mlebu ana ing Firdus.”
23:44 Kira-kira jam rolas awan, srengéngé ora nyunaraké padhangé. Satanah kono kabèh dadi peteng ndhedhet, nganti jam telu.
23:45 Kacrita gebering Pedalemané Allah suwèk ing tengah, dadi loro.
23:46 Gusti Yésus nuli nguwuh klawan swara sora: “Dhuh Rama! Kawula masrahaken nyawa kawula ing asta Paduka!” Sawisé matur mengkono Gusti Yésus nuli séda.
23:47 Nalika komandhané para prejurit sing padha jaga ana ing kono weruh lelakon kuwi mau kabèh, nuli ngluhuraké Asmané Allah karo muni: “Nyata, wong iki ora luput.”
23:48 Wong-wong sing padha teka mrono, arep ndeleng apa sing kelakon ana ing kono, iya padha nyipati lelakon-lelakon kuwi mau kabèh. Mula padha mulih kanthi rasa keduwung banget.
23:49 Lan wong kabèh sing padha kenal karo Gusti Yésus, semono uga para wong wadon sing ndhèrèkaké Panjenengané saka tanah Galiléa mau, padha ngadeg saka kadohan lan ndeleng lelakon kuwi mau kabèh.
23:50-51 Ana wong jeneng Yusuf, saka kutha Arimatéa. Yusuf mau wong becik lan kinurmatan, wong mursid sing uga nganti-anti kebabaring Kratoné Allah. Senajan Yusuf mau warganing Predata Agama, nanging ora ngrujuki putusané predata mau tumraping Gusti Yésus.
23:52 Yusuf nuli sowan marang Gubernur Pilatus lan nyuwun layoné Gusti Yésus. Panyuwuné mau dikabulaké.
23:53 Yusuf nuli ngedhunaké layon mau saka ing kayu salib, banjur diulesi nganggo mori alus. Sawisé kuwi layon mau nuli disarèkaké ana ing pesaréan sing ditatah ana ing punthuk karang. Kuburan kuwi durung tau kanggo.
23:54 Nalika semana pinuju dina pacawisan. Sedhéla menèh wis ngarepaké dina Sabbat.
23:55 Para wong wadon, sing padha ndhèrèkaké tindaké Gusti Yésus saka tanah Galiléa, kuwi iya padha ngetutaké Yusuf, mèlu ngiringaké layoné menyang pesaréan. Wong-wong mau padha weruh dhéwé patrapé enggoné layon mau disarèkaké.
23:56 Wong-wong wadon mau nuli padha mulih lan nyawisaké racikané bumbu lan lenga wangi, sing arep dienggo mborèhi sarirané Gusti Yésus. Ésuké, sarèhné dina Sabbat, wong-wong mau padha ora nerusaké enggoné nyambut-gawé, jalaran padha netepi angger-anggering dina
iku nggo boncengan iseh iso ora? jok e kok cilik
1:1 Layang saka aku, pinituwa, tumeka marang Ibu kang pinilih déning Gusti Allah lan marang anak-anaké sing daktresnani banget. Ora mung aku waé, malah sakèhé wong sing precaya marang kabar kabungahan saka Gusti Allah, padha nresnani kowé kabèh.
1:2 Awit kabar mau tetep dumunung ana ing ati kita lan bakal nunggal karo kita ing selawasé.
1:3 Berkah, sih-rahmat lan tentrem rahayu saka Allah Sang Rama, lan
weruh anak-anakmu ana sawetara sing uripé ngambah dalan sing bener, condhong karo dhawuhé Sang Rama marang kita.
1:5 Mulané, hé Ibu kang daktresnani! Banget penjalukku, supaya kita kabèh padha tresna-tinresnan. Kang daktulis iki dudu prekara anyar; merga pepakon iki wis diparingaké marang kita wiwit-wiwitan mula.
1:6 Nresnani kuwi tegesé urip manut pepakon-pepakoné Gusti Allah. Lan pepakon sing wis padha kokrungu ing wiwit-wiwitan mula, yakuwi kowé kudu padha tresna-tinresnan.
1:7 Awit akèh juru-panasaran sing padha jumedhul lan ndlajahi jagad. Wong-wong mau padha ora ngakoni yèn Gusti Yésus wis rawuh ing jagad ngagem sarira manungsa. Wong-wong sing mengkono kuwi tukang ngapusi, kuwi Anti-Kristus.
1:8 Mulané padha diawas, aja nganti kélangan kaprecayan sing wis dakdhedher ana ing kowé, malah ngudia geneping enggonmu nampani opahé precayamu.
1:9 Sing sapa ora ngantepi piwulangé Sang Kristus, malah nyimpang saka piwulang mau, wong kuwi ora nunggil karo Gusti Allah. Nanging sing sapa ngantepi piwulang kuwi, wong mau nduwèni Sang Rama lan Sang Putra pisan.
1:10 Mulané yèn kowé padha katekanan wong sing ora nggawa piwulangé Sang Kristus, aja koktampani ana ing omahmu, lan aja koksalami.
1:11 Awit sing sapa nyalami, ateges mbiyantu penggawéné sing ala mau.
1:12 Sakjané akèh prekara sing prelu dakkandhakaké marang kowé, nanging luwih becik ora nganggo layang. Pengarep-arepku bisaa ketemu dhéwé, lan guneman adu arep, supaya ati kita padha maremé.
1:13 Para sedulur kinasih ing pasamuwan kéné padha kirim salam marang kowé.
Kacrita duk purwa kala, jagat Bali lan jagat Jawi kantun dados asiki. Ritatkala punika ring
Sakewanten aklamad kekirangan Idane. Inggih punika sampun sue Ida alaki Rabi, tur Ida sampun
anak alit. Salantur ipun raris anak alit punika kapesengin Ida Bang Manik Angkeran.
maseserep ngantos rawuh ka Bali Dwipa tur kacunduk ring Sang Hyang Naga Basuki. Rikanjekan punika, matangi Ida Bang Manik Angkeran, tur
duang gembel, lautan tunas cening. “Ida Bang Manik Angkeran digelis nunas paican Ida Sang Hyang Naga Basuki. Riwus punika, Ida Sang Hyang Naga Basuki mawalik ngranjing ka teleng guane, nanging untatne kantun ring
sampun rawuh ring alas cemarane. Irika Ida masandekan, nenten pisan tangeh ring bayane jagi rawuh. Saget genine sampun murub, ngeseng alas cemarane maka sami. Duanin alase punika sampun kageseng, raris alase punika
Rikanjekan punika raris rawuh Sang Hyang Naga Basuki. Ida Maha Rsi Sidimantra
noreh pretiwine tur kelancahin antuk toyan segarane. Kasuen-suen genahe irika dados segara. Ngawit duk punika jagat Jawi sareng Jagat Baline nenten kantun masikian, santukan sampun kawastanin lan kaselatin antuk segara. Genahe irika raris kebawos
tembang pangkur (XII) berikut ini:
MitarbeiterDr.-Ing. Kaleem AhmadDipl.-Ing. Manuel BastertDipl.-Ing. Kai HelmigDipl.-Ing. Paul NeufeldDipl.-Ing. Konstantin
berikut : “Bumi, geni, banyu miwah angin, pan srengenge, lintang lan rembulan, iku aneng kene, segara jurang, gunung, padhang, peteng, pada sumandhing, adoh kalawan parek, wis aneng sireku, mulane ana wong ngucap, sapa bisa wong iku njaring angin, jaba jalma utama. /Tama temen tumanem ing ati, atinira tang nganggo was-uwas, waspada marang ciptae, tan a liyanipun, muhung cipta harjaning ragi,
Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan
Głogów Małopolski (Jerman Glogau i. Kleinpolen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Głogów_Małopolski&oldid=1091034"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 14 Sèptèmber 2016.
mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakan paduka kangjêng rama.
Kawula nuwun. Kawula anyaosakên dumuginipun Sêrat Cariyos Sèwu ingkang sampun kawula lalar sawêg kalih êmplèk. Anaming sarèhipun sampun sarwa ramping, dados anggèn kawula amatun aming sawatawis kimawon.
Ingkang kaping kalihipun. Kawula nuwun, kawula anyaosakên têgêsipun pitêmbungan satunggal-tunggal. Anjawinipun saking karsa paduka, sawêg pamanggihipun ing manah kawula piyambak ing ngandhap punika.
Punika têmbung kawi, tgêsipun rawat-rawat.
dados têmbung Jawi, ingkang wau asalipun, yuganagara, tgêsipun jhaman nagari, sarêng katêlahipun ing basa, yuganagara wau dados yudanagara, katêlahipun ing basa malih dados udanagara.
Kawi, anaming sampun dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun unjal punika wantu.
Têmbung Arab [Huruf Arab: khuruf] tgêsipun aksara.
Punika [Pu...][...nika] têmbung Arab inggih wontên. Têmbung Jawi inggih wontên. Yen têmbung Arab, têtêpipun usul [Huruf Arab: ushul] tgêsipun wit. Yèn têmbung Jawi usul, têgêsipun susul. Kenging krama kenging ngoko.
Yèn têmbung Arab, tgêsipun uwit-uwitan. Yèn têmbung Jawi, tgêsipun susul-susulan.
Yèn têmbung Arab, ngawiti, yèn Jawi nusuli.
Yèn Arab nguwitakên. Yèn Jawi, nusulakên.
Punika têmbung Kawi, anaming asring kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun ulêt.
Punika têmbung Kawi anaming sampun kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun lembat utawi wêla.
Punika sami kimawon kalihan ôntawarsa, têmbung Kawi, tgêsipun kadaluwarsa.
Punika têmbung Kawi, anaming sampun kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun katitisan utawi kalabêtan.
Ugêr, punika têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, anaming wontên têgêsipun. Ugêr punikatgêsipun baku, pathok, pikêkah, panancang.
Punika têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, anaming wontên têgêsipun ungkêb-ungkêban.
Punika têmbung Kawi, anaming sampun kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun kêdhap, ingal.
Punika têmbung Kawi, anaming sampun kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama
Yèn mênggah dhuwung ingkang nama ada-ada punika lingiripun kang angadêg. Yèn mênggah ringgit ingkang nama ada-ada punika adêg-adêganipun ing ratu.
Punika dunungipun andèkèki ada-ada, utawi angadêg-adêgi.
Punika botên kenging dipun keratakakên dados ngudanagarèni, utawi ngudanagarèkakên. Kengingipun aming angyudanagari.
Punika têmbung Kawi, asalipun ingkang wau tatawacana, katêlahipun ing basa dados atawacana, katêlahipun ing basa malih dados ôntawacana, tgêsipun tatawacana punika inggih tatanipun ing pangucap.
Kaonjuk ing dintên Sênèn tanggal kaping 7 wulan Nophèmbêr ing taun 1842.
ah, cuman ngisi captca tok…
bukane aku pernah crito nang kowe yo mbak? :
Yésus nuli tindak menyang sabrangé Tlaga Galiléa, sing uga disebut: Tlaga Tibérias.
6:2 Akèh wong sing ndhèrèkaké Panjenengané, sebab wis padha ndeleng mujijat-mujijat sing ditindakaké déning Gusti Yésus, nalika Panjenengané marasaké wong-wong lara.
6:3 Gusti Yésus nuli minggah ing gunung, banjur lenggah ana ing kono karo para sekabaté.
6:4 Nalika semana ngarepaké Paskah, riayané wong Yahudi.
6:5 Bareng mirsani ngiwa-nengen, Gusti Yésus mirsa wong akèh gumrudug marani Panjenengané. Gusti Yésus nuli ngandika marang Filipus: “Ana ing ngendi enggoné bisa tuku pangan, kanggo wong kabèh iki?”
6:6 Enggoné Gusti Yésus ngandika mengkono mau mung kanggo nyoba Filipus; Gusti piyambak wis pirsa apa sing arep ditindakaké.)
6:7 Filipus mangsuli: “Roti pengaos kalih atus dinar *dinar: arta Rumawi. Sedinar menika épahipun tiyang glidhig ingkang nyambut-damel sedinten muput.* dèrèng cekap kanggé tiyang-tiyang menika, senajan saben tiyang namung dipun sukani sekedhik-sekedhik.”
6:8 Sekabaté Gusti Yésus liyané, yakuwi Andréas, seduluré Simon Pétrus, matur,
6:9 “Ing ngriki wonten laré jaler, ingkang gadhah roti sair *sair: bangsanipun canthèl.* gangsal iji lan ulam loh kalih. Nanging menapa ginanipun kanggé tiyang semanten kathahipun?”
6:10 Gusti Yésus nuli dhawuh marang para sekabaté: “Wong-wong kabèh konen padha linggih!” Ing panggonan kono suketé akèh banget. Wong-wong nuli padha linggih — sing lanang cacahé wetara limang èwu.
6:11 Gusti Yésus mundhut roti mau, banjur saos sukur marang Gusti Allah. Nuli ngedum-edum marang sing padha linggih ana ing kono; mengkono uga iwaké. Wong kabèh padha mangan nganti wareg.
6:12 Gusti Yésus ngandika marang para sekabaté: “Sisané padha klumpukna; aja ana sethithik waé sing dibuang.”
6:13 Para sekabat nuli njupuki sisa-sisa mau kabèh. Bareng diwadhahi dadi rolas rinjing kebak; semono sisané roti sair lima lan iwak loh loro, sing dipangan déning wong-wong mau.
6:14 Bareng wong akèh mau weruh kaélokan sing ditindakaké déning Gusti Yésus, nuli padha muni: “Nyata, iki Sang Nabi sing rawuhé kita anti-anti!”
6:15 Sarèhné Gusti Yésus pirsa, yèn wong-wong mau arep meksa ngangkat Panjenengané dadi ratu, Gusti Yésus nuli sumingkir, sarta minggah gunung menèh piyambakan.
6:16 Bareng wis surup, para sekabaté Gusti Yésus nuli padha mudhun menyang tlaga.
6:17 Banjur padha mrau, arep nyabrang menyang kutha Kapèrnaum. Nalika semana wis bengi, éwasemono Gusti Yésus durung rawuh.
6:18 Kocapa, ombaké tlaga saya gedhé, sebab anginé sansaya banter.
6:19 Bareng para sekabat enggoné nunggang prau kira-kira wis olèh papat tekan limang kilomèter, dumadakan padha weruh Gusti Yésus tindak napak ing banyu nyedhaki prauné. Para sekabat padha wedi banget,
6:20 nanging Gusti Yésus ngandika: “Aja padha wedi, iki Aku dhéwé!”
6:21 Sawisé mengkono para sekabat ngaturi Gusti Yésus mlebet ing prau. Nanging prauné wis tekan panggonan sing dituju.
6:22 Ésuké wong-wong sing isih ana ing sabrangé tlaga padha weruh yèn ing kono prauné mung kari siji. Wong-wong mau iya padha weruh, yèn para sekabaté Gusti Yésus wis padha mangkat dhisik, lan Gusti Yésus ora nitih prau bebarengan karo para sekabaté.
6:23 Prau-prau liyané teka saka kutha Tibérias, padha labuh cedhak panggonané wong-wong wingi padha mangan roti, sing didongani Gusti Yésus.
6:24 Bareng wong-wong mau padha weruh, yèn Gusti Yésus lan para sekabaté ora ana ing kono, nuli padha nunggang prau, nggolèki menyang kutha Kapèrnaum.
6:25 Bareng wong-wong mau padha ketemu karo Gusti Yésus ana ing sabrangé tlaga, nuli padha nyuwun pirsa marang Panjenengané: “Guru, kala menapa Panjenengan dumugi ing ngriki?”
6:26 Gusti Yésus ngandika: “Aku kandha satemené: Enggonmu padha nggolèki Aku kuwi ora merga kowé wis padha ngerti tegesé kaélokan-kaélokan sing Daktindakaké, nanging merga kowé wis padha mangan roti nganti wareg.
6:27 Aja padha ngudi marang pangan sing bisa rusak, nanging padha ngudia olèh pangan sing tahan selawasé, lan sing mènèhi urip sejati. Pangan sing mengkono kuwi bakal diparingaké déning Putraning Manungsa; awit Panjenengané wis diparingi pangwasa déning Allah Sang Rama.”
6:28 Wong-wong mau nuli padha nyuwun pirsa: “Menapa ingkang kedah sami kula lampahi, supados saged nindakaken kersanipun Gusti Allah?”
6:29 Pangandikané Gusti Yésus: “Sing dikersakaké déning Gusti Allah supaya koklakoni, yakuwi precaya marang wong sing diutus déning Panjenengané.”
6:30 Pitakoné wong-wong mau: “Menawi mekaten, mujijat menapa ingkang Panjenengan tindakaken, supados kula saged sami nyipati, lajeng pitados dhateng Panjenengan? Panjenengan saged nindakaken menapa?
6:31 Para leluhur kula sami nedha manna wonten ing ara-ara samun, kados ingkang kaserat ing Kitab Suci: ‘Padha diparingi mangan roti saka swarga.’ ”
6:32 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Aku kandha satemené marang kowé: Roti sing diparingaké déning Nabi Musa kuwi roti saka swarga; sing maringi roti sejati saka swarga marang kowé kabèh kuwi Rama-Ku.
6:33 Awit roti sing diparingaké déning Gusti Allah, yakuwi Putraning Allah sing tumedhak saka swarga, sarta sing maringi urip sejati marang jagad.”
6:34 Aturé wong-wong mau: “Guru, kula mugi Panjenengan paringi roti menika ing selaminipun.”
6:35 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku iki roti sing nguripi; sing sapa marani Aku, ora bakal luwé menèh. Lan wong sing precaya marang Aku, ora bakal ngelak menèh.
6:36 Kowé wis padha Dakkandhani: senajan kowé wis padha ndeleng Aku, éwasemono kowé padha ora precaya.
6:37 Kabèh wong sing diparingaké déning Sang Rama marang Aku, kuwi bakal padha marani Aku. Aku ora bakal nampik sapa waé sing marani Aku.
6:38 Sebab enggon-Ku tumedhak saka swarga kuwi ora supaya Aku nglakoni karep-Ku dhéwé, nanging kersané Gusti Allah sing ngutus Aku.
6:39 Déné kersané Gusti Allah sing ngutus Aku kuwi mengkéné: Kabèh wong sing wis diparingaké marang Aku, kuwi aja nganti ana sing ilang, nanging supaya Daktangèkaké menèh ing Dina Kiamat.
6:40 Sebab yakuwi kersané Rama-Ku: supaya wong kabèh sing ndeleng Sang Putra lan precaya marang Panjenengané bisa olèh urip langgeng lan mbésuk ing Dina Kiamat Daktangèkaké.”
6:41 Wong-wong Yahudi padha pating kedumel, nggrenengi Gusti Yésus, sebab Panjenengané ngandika: “Aku iki roti sing tumurun saka swarga.”
6:42 Wong-wong mau padha muni mengkéné: “Apa kuwi dudu Yésus, anaké Yusuf? Aku rak padha wanuh karo bapa-biyungé? Kepriyé bisané kandha yèn dhèwèké kuwi tumurun saka swarga?”
6:43 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Kowé aja padha nggrundel.
6:44 Ora ana wong siji waé sing bisa marani Aku, kejaba menawa Sang Rama, sing ngutus Aku kuwi, nggèndèng wong mau marang Aku, temah wong mau bakal Daktangèkaké ing Dina Kiamat.
6:45 Ing Kitabé para nabi ana tulisan mengkéné: ‘Wong kabèh bakal diwulang déning Gusti Allah!’ Mulané sakèhing wong sing wis padha ngrungokaké lan sing nampani piwulang saka Sang Rama mau, bakal marani Aku.
6:46 Kuwi ora ateges yèn wis ana wong sing tau weruh marang Sang Rama. Mung Sang Putra, sing pinangkané saka Allah, kuwi sing wis ndeleng Sang Rama.
6:47 Padha élinga! Sing sapa precaya marang Aku, bakal ngrasakaké urip sejati.
6:49 Leluhurmu padha mangan manna ana ing ara-ara samun, nanging padha ngalami mati.
6:50 Béda banget karo roti, sing tumurun saka swarga; wong sing mangan roti kuwi ora bakal mati.
6:51 Aku iki roti sing nguripaké, yakuwi roti sing tumurun saka swarga. Wong sing mangan roti mau bakal urip selawasé. Roti sing Dakwènèhaké yakuwi daging-Ku. Daging-Ku Dakwènèhaké, supaya jagad iki urip.”
6:52 Pangandikané Gusti Yésus sing mengkono mau marakaké wong-wong Yahudi banjur padha bebantahan siji karo sijiné. Uniné: “Kepriyé bisané wong kuwi mènèhaké dagingé, supaya kita pangan?”
6:53 Gusti Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau: “Élinga, yèn kowé padha ora mangan dagingé Putrané Manungsa kuwi lan ora ngombé getihé, kowé mesthi padha ora kadunungan urip.
6:54 Wong sing mangan daging-Ku lan ngombé getih-Ku, wong kuwi nduwèni urip langgeng, sarta Aku bakal nangèkaké wong mau ing Dina Kiamat.
6:55 Awit daging-Ku kuwi pangan sing sejati, lan getih-Ku kuwi ombèn-ombèn sing sejati.
6:56 Wong sing mangan daging-Ku lan ngombé getih-Ku, wong kuwi uripé bakal nunggil karo Aku lan Aku bakal nunggil karo wong mau.
6:57 Padha kaya Sang Rama, sing ngutus Aku sipat gesang, lan Aku urip déning Sang Rama. Mengkono uga wong sing mangan daging-Ku bakal urip déning Aku.
6:58 Iki roti sing tumurun saka swarga. Dudu roti kaya sing dipangan déning para leluhurmu, awit sawisé padha mangan roti mau isih ngalami mati. Nanging wong sing mangan roti iki bakal urip ing selawasé.”
6:59 Iku mau kabèh dingandikakaké déning Gusti Yésus nalika Panjenengané memulang ana ing sinagogé ing Kapèrnaum.
6:60 Akèh para muridé Gusti Yésus sing padha krungu pangandikané mau. Banjur padha muni: “Piwulangé kuwi kokangèl temen. Sapa sing ngerti?”
6:61 Tanpa ana sing matur marang Panjenengané, Gusti Yésus wis pirsa yèn para muridé padha nggrundeli piwulangé. Mulané Gusti Yésus nuli ngandika: “Apa kowé padha ora seneng karo piwulang iki?
6:62 Yèn mengkono, kepriyé saupama kowé mengko padha weruh Putraning Manungsa sumengka kondur menyang ing swarga?
6:63 Sing nguripaké manungsa kuwi Rohé Allah. Kekuwatané manungsa ora ana paédahé babar-pisan. Tembung-tembung sing Dakkandhakaké marang kowé iki saka Rohé Allah lan tembung-tembung kuwi sing nguripaké.
6:64 Éwasemono ing antaramu ana sing ora precaya.” (Saka wiwitan mula Gusti Yésus wis pirsa sapa waé sing ora padha gelem precaya, lan sapa sing bakal ngulungaké Panjenengané.)
6:65 Gusti Yésus nuli ngandika menèh: “Kuwi sebabé Aku ngandhani kowé, yèn ora ana wong siji waé sing bisa marani Aku, yèn ora digèndèng déning Sang Rama.”
6:66 Wiwit nalika semana akèh para muridé sing padha mundur lan ora gelem ndhèrèkaké Panjenengané.
6:67 Gusti Yésus nuli ndangu marang para sekabaté rolas mengkéné: “Apa kowé uga padha arep ninggal Aku?”
6:68 Simon Pétrus mangsuli: “Gusti, sinten ingkang badhé kula dhèrèki? Panjenengan ingkang kagungan pangandika ingkang maringi gesang sejatos.
6:69 Samenika kula sampun sami pitados lan yakin bilih Panjenengan menika Tiyang Suci, Utusanipun Allah.”
6:70 Gusti Yésus nuli ngandika: “Sing milih kowé wong rolas kuwi Aku dhéwé. Nanging siji saka panunggalanmu kuwi Iblis!”
6:71 Sing dikersakaké déning Gusti Yésus yakuwi Yudas, anaké Simon Iskariot. Sebab senajan Yudas mau panunggalané murid rolas, nanging bakal ngulungaké Panjenengané.
9. Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.
Penerbit: YAYASAN CÊNTHINI Yogyakarta, 1986
--- 3 : [ii] ---
Pathokan nglatinakên (transliterasi) Sêrat Cênthini kados ing ngandhap punika:
aksara muhung miturut aksara Jawinipun. Pramila wontên satunggal têmbung sêratanipun Latin warni-warni, kadosta:
dumugi tamating jilid 1, kaca 332. Ing jilid-jilid lajêngipun sabên jilid kawiwitan saking kaca 1.
( ): kangge ngapit perangan wêwahan, kadosta: (m)botên, (ng)gèr, (n)dadosakên.
(?): têtêngêr perangan ingkang mbotên cêtha utawi ingkang risak.
[ ]: ingkang wontên salêbêting têtêngêr punika, botên pêrlu kawaos.
9. Kalêpatan ing dalêm naskah, upaminipun: /gagal/ kaparingan tandha...*) ing wingkingipun, salajêngipun ing ngandhap wontên cathêtan (footnote): prayoginipun /gigal/ = dhawah.
Sêrat Cênthini jilid III punika isi 82 pupuh, wiwit pupuh 175 dumugi pupuh 256. ... kaca 1-346.
Urut-urutanipun saha gancaring cariyos kasbut jilid III wau kados ing ngandhap punika:
I. Taksih sami wontên ing Mataram, mirêngakên dongèngipun Ki Cêndhanilaras bab Ki Harda ingkang pados sarat sagêdipun angsal kasugihan ing wana Roban ngantos kabul. ... kaca 1-6.
II. Ing Pondhokan kawontênakên pèngêtan Kolipun bapakipun Amat Têngara. Mas Cêbolang kalihan para santrinipun sami têrbangan, cakêpanipun mêmuji agami Islam. Para tamu sakalangkung kapranan. ... kaca 7-11.
III. Mas Cêbolang sowan Tumênggung Sujanapura, abdidalêm pujangga kraton Mantaram, angsal sêsêrêpan mawarni-warni. ... kaca 12.
Mas Cêbolang katuntun maos Sêrat Lokapala Kawi, dipun wêrdèni dening Ki Tumênggung, njujug wêjanganipun Rêsi Wisrawa dhatêng Prabu Sumali bab "Sastra Jendra Yuningrat" (Sastra Cêtha) ingkang dados kêkêraning dewa.
b. Bathara Basuki (Sriyana) bab pralambanging
aksara Jawi, pasangan, sandhangan tuwin rekan.
c. Hyang Endra bab "ênêng-êning. ... kaca 21.
d. Bathara Wisnu bab lênggahipun aksara Arab ing awakipun manungsa, sarta minangka pralambanging ngèlmu agami. Dumadakan gègèr, jagad horêg, para jawata sami dhawah kantu, wungu sami kêsupèn ing sadaya ingkang winêdhar, kajawi Bathara Wisnu ingkang têtêp èngêt. ... kaca 22-24.
e. Miturut Ngusmanajid, gurunipun Wisnu, dununging bumi, dahana, maruta, tirta ing badaning manungsa awujud jasat, napsu, napas, rokyat ...23-24.
f. Hyang Guru ngêmpalakên sakathahing kawruhipun para dewa, kaimpun dados "Sastra Jendra Yuningrat" ingkang kajlèntrèhakên, ananging têtêp dados kêkêraning dewa. ... kaca 25-31.
IV. Mas Cêbolang nyuwun priksa bab Prabu Brawijaya ing Majapait ingkang kasuwun dening para putra pulunanipun supados gantos agami Budha dados Islam, nanging botên kêrsa. Ingkang makatên
ngajêng; 2. Ngupadosi angkaning taun, windu, kurup, dalah watakipun; 3. Ngupados nama
jalaran kathah rubedanipun, mila ugi lajêng pamit. Taksih wontên ing griyanipun Amat Têngara, Mas Cêbolang
ing dalêmipun Ajar Sutiksna, kaparingan katrangan warni-warni:. ... kaca 50-54.
1. Bab pamilihing wanita minangka jodho adhêdhasar: bibit, bèbèt, bobot. ... kaca 54-55.
2. Bab candraning wanita wontên 21 warni; Tandha-tandha ciri awon saening wanita. ... kaca 55-57.
4. Bab tumètèsing wiji ngantos dumadosing bayi, jalêr, èstri, kêmbar; prayogining sarêsmi. Amat Têngara mantuk. ... kaca 71-77.
5. Pitutur murih anggènipun dados priyayi lan ngangkah kasugihan, lêpat bilih kanthi sarat sarana mardhukun lss. Ingkang prayogi namung labuh labêt dhatêng ing pakaryan, ngatos-atos, kanthi pangawikan 8 prakawis. ... kaca 78-80.
6. Bab sumêbaripun kawruh agami Islam ing Tanah Jawi manut pêpiridan wiwit sedanipun Sunan Ngampèl, para wali lajêng sami ngrêmbag ngèlmu Kajatènipun Pangeran: Cariyos bêdhahipun Giri ngantos lolosipun Jayèngrêsmi, Jayèngsari tuwin Rancangkapti; Wêjangan 8 pangkat ingkang
Cêbolang dumugi ing Prambanan, nyipêng griyanipun Lurah Harsana. Ningali Candhi Sèwu, Candhi Jonggrang sarta mirêngakên dongèngipun wiwit jaman Prabu Dewanata ing Pêngging, Prabu Dipanata ing Salêmbi mêngsah Prabu Karungkala ing Prambanan ngantos Bandung Bandawasa nyipta Candhi Sèwu lan Rara Jonggrang dados rêca.
Ing nalika ingkang jumênêng ing Prambanan Prabu Baka, kêrsa
Punika wiwitipun ing Tanah Jawi wontên lêlangên abên-abên wau. ... kaca 85-131.
IX. Mas Cêbolang kalihan para santrinipun sami nglajêngakên lampahipun dumugi ing Kajoran, njujug mêsjid kapanggih lan nyipêng ing griyanipun Kyai Ngabdulmartaka. ... kaca 132-134.
1. Kyai maringakên Sêrat Suluk Hartati, ingkang maos Nurwitri. Sêrat wau mawi aksara Pegon (Arab tanpa sandhangan), nyariyosakên: Ki Hartati mêdharakên ngèlmunipun bab asal-usulipun tiyang,
raos mulya andadosakên wiji ingkang saya agêng, wiwit ing guwa-garbaning biyung ngantos lairipun jabang bayi; katêrangakên bab "sangkan paraning dumadi" kanthi sadaya pêrlambang lampah-lampah
kasowanakên Panêmbahan Rama ingkang ugi kasêbat Pangeran Kajoran.
1. Kaparingan katrangan kêplasing wêjanganipun Ajar
Ugi bab lampah tirakat lan undhuh-undhuhanipun ing têmbe; Panyêgah sawarnining hawa
kêrohanian: Sasahidan; lampahing ngagêsang dumugining pêjah.
Taksih kathah sanèsipun, sadaya arupi wêjangan utawi tuntunan dhatêng kajatènipun Gusti Ingkang Mahakuwasa. Prasasat katumplak ngèlmunipun Panêmbahan Rama dhatêng Mas Cêbolang ingkang kinasih. ... kaca 145-179.
2. Panêmbahan Rama ngêndikakên bab margining kamuksan ingkang sakalangkung rumit. Wêjanganipun dhapur dongèng
rêrêmbaganipun Gêmak, pêksi Pêrkutut tuwin
warni dados kupu; dene sawêr anglungsungi. Kalih-kalihipun kanthi lampah tapabrata ingkang pantês dados têtuladaning manungsa anggayuh kasampurnan. Kasambêt rêmbag kalihan pêksi Urang-urangan bab pakartinipun Pancadriya lan sanès-sanèsipun. ... kaca 179-198.
XI. Mas Cêbolang dalah santrinipun nyuwun pamit nglajêngakên lampah. Dumugi ing wana, angsal pasipêngan ing planggrongan (gubug inggil ing sêla-sêlaning kêkajêngan). Ingkang manggèn Ki Wrêksadikara, abdidalêm Lurah kalang-kamplong. Ki Kalang suka katrangan bab:. ... kaca 199-202.
1. Wiwitipun tiyang Jawi damêl griya saking kajêng nalika jaman adipati Santan, jaman Prabu Jayabaya ing nagari Mamênang. ... kaca 202-203.
2. Jinisipun kajêng wontên 11 lan katêrangakên cara pamilihipun. Sarta wontênipun kajêng jati ingkang dados sirikan. ... kaca 203-207.
dalunipun sami têrbangan gayêng, dipun tingali dening para abdidalêm Kalang, rèh-rèhanipun Ki Wrêksadikara. ... kaca 236-240.
ing pasareyanipun Pangeran Pandhanarang lan pasareyanipun Sèh Domba ing rêdi Cakaran. Ing
maksud lan maknanipun "salam". ... kaca 240-244.
2. Salajêngipun Ki Modin nyariosakên sêjarahipun Ki Gêdhe Pandhanarang wiwit taksih dados bupati Sêmarang engga manjing dados muridipun Kangjêng Sunan Kalijaga, kadhawuhan tilar praja dêdunung ing Têmbayat. Ing margi kabegal, nêdahakên ingkang mbêkta bandha garwanipun kasimpên ing têkênipun. Sasampunipun Nyai kabegal, lajêng dhatêng begal sanèsipun nama Sambangdalan. Dipun wangsuli bilih Ki Gêdhe Pandhanarang botên mbêkta barang pangaos, sang begal nekad tansah bêngok-bêngok. Wêkasan kasabda kados "menda" lan saèstu dados menda, têrus ndhèrèk dumugi Têmbayat, kadhawuhan ngangsu ngisèni kolah. Saking sêtyanipun nêtêpi dhawuh, wêkasan dening Sunan Kalijaga karuwat wangsul dados manungsa, kaparingan
nama Sèh Domba. Ingkang jumênêng ing Têmbayat sapunika putranipun Ki Gêdhe Pandhanarang, kasêbut Pangeran Têmbayat. ... kaca 245-253.
3. Sang Pangeran paring katrangan dhatêng Ki Sahbodin bab wilujêngan tiyang pêjah sarta kawontênanipun mayit sasampunipun 3 dintên, 7 dintên, 100 dintên, mêndhak sapisan, mêndhak 2 taun lan 1000 dintên. ... kaca 254.
4. Mas Cêbolang tuwin para santrinipun kasowanakên Pangeran Têmbayat ingkang sawêg lalênggahan kalihan tamunipun ingkang sampun yuswa, wasta Kinom, abdidalêm êmpu ahli tosan aji, putra kapenakanipun Sunan Kalijaga. Êmpu Kinom nêrangakên bab dhuwung: têgêsipun têmbung dhuwung lss., bab ricikanipun, dhapuripun dhuwung lan watakipun, sakalangkung kathah ananging wijang.
5. Pangeran Têmbayat nêrangakên: bab Sangat Nabi, petangan Tatal, dintên sae lan awon. ... kaca 255-271.
6. Kalêrêsan ing dintên wiyosanipun P. Têmbayat kawontênakên wilujêngan. Kados adat kathah têtiyang sami sowan. Mas Cêbolang sarencangipun mitontonakên kasagêdanipun mawarni-warni, kalêbêt "sihir" ingkang damêl eramipun tiyang kathah. ... kaca 272-292.
7. P. Têmbayat maringi katrangan bab: fasik, munafik, kafir, najis, mêkruh,
para santrinipun nglajêngakên lampahipun tumuju Pranaraga. Saking katêbihan sumêrêp cahya nêlahi, nanging sarêng
dipun cêlaki, cahya wau ical. Lajêng kapanggih Ki Wanakarta, muridipun Ki Pujangkara ing Mataram, ingkang maringi sêsêrêpan warni-warni:. ... kaca 297-299.
1. Wataking wanita katitik dintên lan pêkênan lairipun. ... kaca 300-306.
2. Petangan dintên sae adamêl sumur. ... kaca 306.
3. Jangkanipun Kraton Mataram badhe pindhah ngantos têmbenipun pindhah dhatêng Kartasura. ... kaca 307.
4. Dasanama saranduning badanipun manungsa lss,
5. Bab jampi sakit mawarni-warni, saking Nyai Wanakarta. Ugi bab dintên ingkang sae namakakên jampi. ... kaca 321-330.
6. Uran-uran bab watak-watak ingkang awon. ... kaca 330-331.
XIV. Mas Cêbolang sarencangipun nglajêngakên lampah dhatêng Pajang, kapanggih abdidalêm mêthakan, nama Ki Mastuti ingkang nêrangakên:. ... kaca 332.
Silsilahipun Sultan Pajang wiwit Prabu Brawijaya Raja Majapait ingkang wêkasan nandhang gêrah rajasinga sagêd mantun sarana ngrasuk wanita Wandhan, malah pêputra Bondhankajawan sinêbut Lêmbupêtêng dipun êmong dening Kiagêng Tarub. Salajêngipun ngantos dumugi Sultan Agung ing
Laweyan kapanggih Ki Ngabdul Antyanta ingkang sawêg katamuwan adhinipun, nama Ki Sali saking dhusun Sala. ... kaca 339.
Ki Sali nêrangakên Jangka Jayabaya, wiwit Prabu Jayabaya maguru Maulana Samsujèn. Ing dalêm jangka wau jaman kabagi dados 3 jaman, laminipun sajaman 700 taun. Sabên-sabên jaman wau kabagi malih dados 7 jaman alit-alit. Jangka wau nêrangakên kawontênaning jaman satunggal-satunggalipun ngantos dumugi akir jaman, kiyamat kobra. ... kaca 342-346.
1. Pan apanggih sianak kaliyan tamu | Ki Mase
wontên saminipun | kilap darunanya | cobi tanya Ki Cêndhani | tamtu mirsa ingkang dadya ing jalaran ||
6. Ki Cêndhaniraras anambungi wuwus | mangke kula crita | jalarane langkung sugih | kalih mlampah dados botên kraos sayah ||
7. Kyai Hardasangsara kala rumuhun | mêskine kalintang | lajêng mêrês tekatnèki | angupados sarat sugih
sinêdyèng kapti | pados sarat sagêtipun andêrbala ||
12. Angling malih kyai wisma basanipun | kapasang sayogya | kula jurukuncinèki | napa têmên kang dadi karêp andika ||
13. Lan maninge sapa kuwat godhanipun | Ki Harda saurnya | sampun kang dhumatêng
lan kiyai kang sung sugih | sasampuning kula ngaturakên (n)dika ||
15. Putranipun èstri kathah ayu-ayu | kinèn amangarsa | (n)dika lajêng kinèn milih | yèn wus milih nuntên anampèni dhawah ||
16. Wus tartamtu andika pinundhut mantu | nanging dhinawuhan | rêrêsik
kang kulit | sampun ical sipating jalma manungsa ||
19. (ng)Gih punika kang (n)dika pilih rumuhun | nulya kinèn (m)bêkta | umantuk dhumatêng panti | praptèng wisma kamanggènnakapanggènna. kang prayoga ||
20. Lah punika makatên ing badhenipun | wawi sami mangkat | Ki Sara
ngandhaping wit kamal | kumêlun padupanèki | sawatara byar katon sajroning wisma ||
22. Dhapur tajug ginêlaran kalasa lus | wontên kang pinarak |
25. Kyai pikun mèsêm sarwi manthuk-manthuk | iya daktarima | aku uga
29. Ingkang cakêt paduka punika rujuk | (n)jêng kyai ngandika | apa uwis ora pangling | inggih sampun donya akir
saèstunipun kiyai | botên (m)bêkta nyuwun pitulungan para ||
36. Inggih anak sampun sumêlang ing kalbu | jrukunci marentah | mring rabi myang warganèki | dènsamêktadèn samêkta. besuk ing malêm Jumuwah ||
37. Dhaupipun anakku kang nêmbe rawuh | Mas Hardasangsara | kalawan putrane kyai | pasang tarub sajèn-sajèn kaya adat ||
38. Nulya tapuk kadya carane yun
jurukunci lumaris | sarwi ngirit kang ayun nampi ganjaran ||
40. Amamêling anak mangke mantukipun | sampun botên susah | akampiramampir. ing wismamami | wontên margi tan mawi mampir-mampira ||
41. Myang ing têmbe bilih wus kalakyan dhaup | dados rayat (n)dika | punika kang ngati-ati | sampun purun lamun pinintan asmara ||
42. Kasanggiya krama kewala (ng)gih sampun | dene yèn wus cêlak | sakintên antara lalis | lah punika sawêg (n)dika turutana ||
43. Bilih botên makatên apan tartamtu | (n)dika nandhang bangkrah | (m)botên jamak-jamak jalmi | yèn tan bangkrah saèstune lajêng pêjah ||
44. Sampun sanggêm sapraptaning ing wana gung | nèng ngandhaping kamal | kumêlun padupanèki | wus katingal nèng wisma ngadhêp pandhita ||
45. Datan dangu atmaja dyah juga mêtu | ganda
tan darbe rayat miwah sunu | saèstune gadhah | nanging uwis dak buwangi | awit ajrih
58. Mung suwara datan katingal kang wujud | (m)bakyu apa iya | sira rayate ki panti | lêstarèkna (ng)gonmu ngladèni ki raka ||
59. Mung wêkasku poma èstokna satuhu | aywa nganggo sira | bangun-tulak gadhung-mlathi |
71. Sampun cuthêl ênggèr ing cariyosipun | (n)dawêg asewangan | myang sami andum basuki | (ng)
6. Nanging Dul Gapur tan arsa | wis ta padha narêbanga | aja ana
panggawe bêcik | kusut nganggo panganggenya ||
8. Asih padhaning manungsa | ngapura kaluputannya | duk rikala prajangjean |
Kadiparan surasanya | Mas Cêbolang aturira | saking ing pamanggihkula | punika yèn condhong karsa |
tahan | paramarta angaksama | madhêp ing Allah Tangala | datan èngêt ing lyanira | de andhap nrima wirangan | lair narima kasoran | nanging boya nguthuh nistha ||
11. Batin (m)bêg luhur sanyata | de nganggo panggawe bêcik | nglampahi panggawe ingkang | kaanggêp sae mupakat | mênggahing [mêng...]
[...gahing] pranatan sarak | kusut nganggo panganggenya | punika ingkang manungsa | ajrih asih ing Hyang Suksma ||
12. Ing lair trus batinira | amangangge (ng)gèn-anggènnya | kang winênangkên tyang Islam | sandhang têdha kalakuwan | de asih§ Prayoginipun / dèn-asih /. padha manungsa | anyuwunkên pangapura | ing sakèhing dosanira | ing tiyang Islam sadaya ||
13. Kang gêsang tuwin kang pêjah | ing lair amurih tobat | de ngapura§
14. De duk kala prajangjian | punika janjian lawan | ing Gusti Allah Tangala | kala jaman
rahmani roh nabadi | tuwin roh badan ilapi | roh yyawani roh tamiyis | roh rewani roh kulupi | ingkang roh sasanga iki | punika ingkang
kang ana | paedahe (ng)gih punika | tuhu anglampahi ingkang | kawajibakên ing sarak ||
badhe damêl niaya | ing badanipun priyangga | tuwin mring tyang sasanèsnya | pungkasan ngèlmu myang sarak | kawruh sasêrêpan marang | khukum-khukum miwah sarak ||
19. Pranatan myang paprentahan | kang trang saking Gusti Allah | lumantar ing pra ambiya | Kangjêng Nabi kang minulya | lah sampun namung punika |
pangandikaning Hyang Suksma | kang asal saking ing Sabda | ananging datanpa swara | miwah datan mawa sastra | tanpa tinêmbungkên kathah | tan purwa datan wasana ||
22. Langgêng botên ewah-ewah | ingkang katêdhakan marang | panggalihe Nabi duta | lalantaran lesanira |
kang atêdah | ing salêrêsing khukhumah | utawi sabarang tingkah | ingkang badhe linampahan | mêndhêt saking dhawuh Allah ||
24. wontên lapalipun uga | nahnu akrabuilèkum |§ Wanda pungkasan gatra punika / kum / = dhawah
iki parêk lan sira | katimbang lan sadayanya | nanging sira tan uninga ||
25. Ponang Kadis têgêsira | ngandikaning Nabi duta | ananging ingkang na liya | saking gagêbêngan ingkang | kakaranganipun Kur'an | kang dèn-dhawuhkên sadhengah | sakabating Rasullolah | ingkang nocoki kalawan ||
26. Suraosing dhawuh Kur'an | pramila Kadis minulya | sumêrêpipun yèn nyata | saking Nabi
30. Bilih wontên tiyang ingkang | anyuraos Dalil Kur'an | myang Kadis
maknanipun ora ana | ingkang wujud amung Allah | tan ana Pangeran uga | ingkang sinêmbah mung Allah ||
32. Kiyas têgêsnya piridan | nulat saking lalampahan | lêpiyan kang wus kalakyan | saking para nabi ingkang | dèrèng rinumbak khukhumnya | myang saking para ngulama | kang muklis ing kina-kina | punika wajib dèn-anggya ||
33. Dados ingkang nama Kiyas | tuladan khukhum ing kina | wontên rapale punika | la ina laha tangala | la esa ngahèni data | maknanipun satuhunya | Allah iku ora ana | tinêmu paningalira ||
34. Warnining wujud punika | têkaburing tyas kang lagya | gumêrtês dèrèng kawahywakawahya (dan di tempat lain). | gaib samar tan na samar | inggih punika sujanma | ingkang manahipun gadhah | pamrih supados gadhaha | pangucap myang solah tingkah ||
35. Ginumunana ing kathah | tyang sanès eram ing kathah§ Prayoginipun / manah /. | sanadyan malah cinamah | inggih wus nama ujubbah | yèku klakuaning manah | ingkang murungakên lampah | rahayu sakawan cacah | ujubriya kibir sumngah ||
36. Riya têkabur wus gatra | ing cipta têkbiring nala | dèrèng dumunung ing swara | namung wus katon ing driya | yèku tiyang ingkang gadhah | manah pamrih ing sadhengah | pandamêl sasaminira | katingalkên ing lyan janma ||
37. Kibir têkabur wus mêdal | kalair wontên ing lesan | yèku tyang kang gadhah manah | tan kungkulan ing sasama |
amanggèn tan owah-owah | ambêg kumêmbêng sarira | yèku tiyang ingkang gadhah | manah pamrih ing sasolah | -bawa kamirêng ing kathah | nir sakèhing parah-parah | [...] ||Kurang satu baris: 8a.
39. Nuwun anamung punika | condhong botêne sumangga | (ng)gih anak
mangkat saking ing wisma | sêkar salin Dhandhanggula ||
1. Ing Sujanapuran sampun prapti | dyan tumênggung lênggahan nèng dhapa | Mas Cêbolang dyan ingawe | marêg mangraup suku | padha bêcik têkamu kaki | ana ing wismaningwang |
atur duking uni | ulun sagah sowan (n)Jêng paduka | dyan tumênggung lon dêlinge | lah iku luwih patut | manungsa kang nuhoni janji | basabaya. kapasangyogya | dina iki ingsun | pinuju libur ing karya | tan sumiwi dadi jênak anêmoni | marang ing jênêngpara ||
tumênggung nganthi Mas Cêbolang | nyuswitri§ Prayoginipun Nurwitri. tansèng wurine | prapta
6. Caritane sang Prabu Sumali | ing Ngalêngka kala puruita | mring Bagawan Wisrawa-ne | sêrat tinampan sampun |
kang pasthi ring pangèsthine | panjutaning tyas tuhu | tarlèn kawruh jiwa sajati | mangsa suryaning alam |
kawula | mugi mêlasa ta mangke | maring pun mudha punggung | kang tuhu tan satmatèng gati | ring silastutining tyas | trapsilaning tuwuh | tumuwuh tanpa pituwas | têmah tiwas ing pangèsthi tanpa dadi | saking kirang wêjangan ||
12. Ingkang wijang jèrènganirèki | pakartine ing rèh jagad raya | tan mantra uning jatine | marmanta kêdah matur | minta tanya kawruh kang jati | jatine kang winastan | kawruh kang
Jendra iku | liring sipat kayuwanan | -nira Sang Hyang
Endra kang mêngku ling-aling | badaling Hyang Wisesa ||
14. Yèn wus wikan ing kajatènèki | sayêkti yèn têtêp hayuningrat | lire raharjèng jagade | dene ta inggahipun | Sastra Cêtha dipun-
tan kenging kengis ing kathah | sinêngkêr ing Bathara-ne | kajaba pra Dewa ku | kang linilan ing Jawata di | Sang Hyang
ingkang datan katarima | yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi | marma ta wis kaduga ||
17. Mêdhar ngèlmi gaibing Hyang Widdhi | saking makatên ing purwanira | jrih sikuning Hyang Murbèng rèh | nanging ta puntonipun | rèh ta sami ngudi wawadi | mrih siddhine
tanpa pituwas | kangelan saumur | luhung aywa dumadia | manungsa yèn tan sampurna gêsangnèki | lir sato tanpa
saking mêntas kawus | kawruh jati kalindhih dening | Rêsi Kanekaputra | mila tinartamtu | ngumpulkên pra
BatharEndra dwi Wisnu | samya tedhak pucaking wukir | ing ardi Jamusdipa | dènnya
mêdhar kawruh | sawusing pêpak sadaya | Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati | ing ngarêp wus binabar ||
21. Purwaningkang dumadi rumiyin | ingkang wrêdha pribadi pan cahya | anulya dahana rêke | bantala katrinipun | catur bayu panca jaladri | puniku pinabênan | ing Kanekasunu | ing pangancas
maring kêkuwung wangkawa | amarga ing sadurunge | isining rat kadulu | maksih awang-uwung awingit | wus ana swara kadya | gêntha kèlèngkêlèng. ngungkung | iku Sang Hyang Girinata | sru anggilut jablasing surasanèki | Bathara Nrada sigra ||
23. Mêjangakên ing atur dumêling | manis tutuk tatasing kang sabda | Hong Hyang Hyang ulun yêktine | mênggah ta sagungipun | kawontênan kèsthi kajatin | kajatosan punika | wontên kahanèku | saksine wontên manungsa | jagad ingkang manungsa èstu tan pangling | lawan jagading donya ||
24. Mila binasakkên sadèrènging | wontên cahya wus ana suwara | apindha gêntha kakêlèng | punika wardinipun | liring swara ingkang
Dununging bawa nèng kantha singgih | kantha punika sayêkti samar | samar elok satuhune | elok gaib liripun | dene gaib punika mawi | sasandha kadadosan | babasaning catur | nora warna datan rupa | amimbuhi sipat wawarnèn sakalir | tan ênggon ora arah ||
26. Nanging tansah dènnira nglimputi | sagung ingkang gumêlar nèng donya |
dene ta kosok wangsule | purwaning ana èstu | saking ora witipun lair | saking ing kabatosan | witing rame èstu | saking ing ênêng sanyata | wit gumêlar saking
mangke | sirik saèstunipun | anênampik tanapi milih | kalamun anampika | ing sadayanipun | kang gumêlar ngalam-donya |
wimbuh | punika kewala cêkap | dhumatêng ing dunungnya pangèsthi jati | jatining kauwusan ||
30. Sigêg ture sang Kanekasiwi | Sang Hyang Guru sawusing miyarsa | saklangkung lêga ing tyase | rumaos yèn panuju | dènnya darbe pangèsthi
31. Sang Hyang Guru nulya dhawuh maring | para kadang dewa miwah putra | bisaa ngudhuni§ Prayoginipun / ngudhoni / = nguruni. ing rèh | ambawa-rasa iku | Hyang Basuki wacana aris | mênggah atur punika | wus lêrês sadarum | namung ing pamanggihingwangpamanggih ingwang. | sawêg têlêng dununging pangèsthi jati | mring Kang Murbèng Gaiba ||
32. Analisir pantoging kang gaib | namung dunungipun kang pinurwa | ing suraos wau
angin we punika dadi | kaananing manungsa ||
34. Latu dadya napsune kang jalmi | martandhani
jangkêpipun | angin kaananing napas | pan ing lesan ing grana ing netra kalih | myang pamyarsaning karna ||
punika bilih kawula | sigêg ture Bathara Basuki sukci | mangkya Sang Hyang Sriyana ||
36. Matur alon ring Hyang Odipati | dhuh pukulun sang Padawinênang | manawi ing wasitane | ing gurunadi-ulun | parab Rêsi Pramana tunggil | saking pangraos-amba | langkung tlêsihipun | ingkang wus kasêbut ngarsa | pasêmone Sang Hyang kang Amurbèng gaib | mênggah pralambangira ||
37. Catur sastra-suwara winarni | A, I, O,
Katrangan bab Swara A, I, O Rê salajêngipun ing pada 37 dumugi 39 dipun sukani sêratan Jawi ing dalêm kurung jêjêg [ ] ingkang mligi murih cêthanipun. Aksara ing dalêm kurung wau botên pêrlu kawaos. sastra tridasa-saptane | makatên wijangipun | aksara A[...] mila puniki | angka sakawan[...] lawan | aksara SA[...] wau | mênggah ing pikajêngira | pan wijining panunggal kawan prakawis | Bahni bantala bajra ||
aksara BA[...] sinung | cêrêg ngandhap[...] pikajêngnèki | bayi dene tan sondha | dados wujudipun | manungsa ingkang sampurna | sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih | aksara O[...] wijangnya ||
39. Mila aksara WA[...] dènpasangi | aksara DA[...] mênggah pikajêngnya | mungêl wêdal ing têgêse | pan katingal puniku | aksara Rê[...] wijangirèki | mila PA cêrêg ngandhap | paja kajêngipun | antara ing têgêsira | sampun jangkêp catur swara têgêsnèki | gantya wijiling dênta ||
1. Myang wyanjana ing jarwanirèki | pêpêking ponang wong | nanging dèrèng mawa repa lire | mabusana jangkêping pakarti | lir jabang duk lair | sing garbaning
ha na ca ra ka / sapiturutipun dumugi pasangan / nga / sêratan ing dalêm kurung jêjêg [ ] ing dalêm buku aslinipun botên kasêrat. Ing ngriki katambahakên murih cêthanipun. Aksara ing salêbêting kurung jêjêg wau botên pêrlu kawaos. sapiturutipun ||
3. Ha na ca ra ka têgêsirèki | won duta kinaot§ Prayoginipun / wonten duta kaot /. | dunungipun winangsul swarane | ka ra ca na ha lire puniki | lesan ngucap ing |Kurang satu suku kata: lesan pangucap ing. da ta sa wa lè-ku[...] ||
4. Têgêse Dat kacihna swarèki |
sarira puniki | wit dadosing kawroh | dunungipun winangsul swarane | nga tha ba ga ma têgêsirèki | ngentha satataning | ngantarèng Hyang Agung ||
7. Sajatine wontên manungsèki | srêngkaraning raos | liring srêngkara abên-manise | rasa-rumangsa saliring osik | kawula lan Gusti | pamor ing sawujud ||
takrim | antuk suku kalih | dadya ugêripun ||
14. Pasangan sa[...] jaja antaraning | têgêsipun golong | dene dadya golongan yêktine | awit jaja dununging piranti | pirantining urip | parabot kang parlu ||
15. Pasangan wa[...] bau ingkang kering | tinêgêsan karo | dene dadya kanthi sayêktine | bau kanan lalawananèki |
bundêran wang karo | aksara§ Wujuding aksara sami kaliyan pasanganipun. ga[...] jangga wingking lire | agêng dene
pengkal[...] pan bau kanan | wignyan[...] cangkêm têgêsipun | ing dununging pamicara ||
5. Winastan wisarja nênggih | lire bêcik klawan ala | saking tutuk ing margane | rinan malih awiyarja | luwih bêcik
mangayubagya ing karsa | sigêg Sriyana turnya | tandya Sang Endra sumambung | matur sarwi ngaraspada ||
12. Saking raosipun maksih | kadho-kadho ing pangancas | nênggih dhatêng ing kajatèn | awit maksih karoneyan | bokbilih tidha-tidha |
nuwun mênggah aturira | risang Hyang Panyarikan | kawruh kapralambang dhaup | lawan sastra samoanya ||
16. Ingkang punika mêwahi | têranging kang sasêrêpan | mênggah saking wasitane | Sang Ngusmanajid gurwamba | kaananing manungsa | punika anunggil dhapur | lan kang nglimputi sarira ||
17. Purwanya namung satunggil | kadamêl kalih ilapat | dene ta binasakake | kakalih ingkang ilapat | langkung kang amicara | winastan kalih saèstu | winastanana satunggal ||
18. Sayêktosipun satunggil | mênggah sastra tanah Ajam | kang tumrap angga kathahe | jangkêp tigangdasa sastra | saking èngêt-kawula | Hyang Pramèsthi ngandika rum | mara kulup wêdharêna ||
19. Sang Hyang Wisnu mangênjali | sarèh wêdaling wacana | alip[...] maripat kalihe | be[...] bolongane kang grana | te[...] ing utêg
iga tengen lan kiwa. je[...] iga ingkang kiwa | sin alit[...] têngên kang susu | sin agêng[...] susu kang kiwa ||
21. Sad[...] lambung kang têngên nênggih | êdhot[...] lambung ingkang kiwa | te[...] kukulung ati (ng)gonne | dha[...] ing jantung dunungira | ngain[...] pupu kang kanan | ghin[...] pupu kiwa dumunung | fe[...] suku têngên ênggonnya ||
22. Khaf[...] ing dhêngkul têngên nênggih | kaf[...] suku kiwa dunungnya | lam[...] ing wêtêng min[...] otote | nun[...] balung wawu[...] gigirnya | ehe[...] tlapakan kanan | lam-alip[...] dumunungipun | anèng lathining manungsa ||
kang manungsa | ing saèstunipun sampun | inggih angucap piyambak ||§ Alip dumugi ya pada 19 dumugi 23 aksara Arab tigangdasa. panyêratipun Latin kirang cocok kaliyan ungêlipun, mila ing wingkingipun aksra Arabipun ing kurung jêjêg [ ] ingkang botên pêrlu kawaos. Aksara Arab wau ing buku aslinipun botên kasêrat, ing ngriki
26. Anèng ing pranajanèki | asta kakalih kinêmpal | dados sajuga wujude | ingadêgakên sadaya | punika sampun tansah | anêbut ing namanipun | tuwin namaning Pangeran ||
27. Gumaluntung ingkang jalmi | punika mungêl Muhamad |
28. Awit ing sirah dumugi | pungkasane ingkang jangga | aksara min§ Prayoginipun / mim /. awalane | pinêcah dumadya
ing grêbanane | mangkya awit ing pranaja | dumugi cêthikira | aksara ahe§ Prayoginipun / ehe /. puniku | lajêng kawijang triwarna ||
30. Wujuding khe manjing maring | Sipat Allah kang lair pan | dene punika kajênge | maring Kakekat mukadas | grêbanipun winawas | anênggih tan liyan namung | ing ungêlipun Illaha ||
31. lajêng wit jênthik dumugi | ing dhêdhêngkul kering kanan | punika min§ Prayoginipun / mim /. akirane | ugi winijang titiga | wujuding kang aksara | manjing mring Asma Allahu | ingkang kalair sanyata ||
32. Kajêngipun tan lyan maring | dhatêng Tarekat mukadas | ginêrba èstu ungêle | muhung maring lapal Illa | pungkasan winursita | awit kakalih kang dhêngkul | dumugi driji dlamakan ||
33. Yèku aksara dal yêkti | lajêng kawijang
êtal | cinirèn katranganipun | gambar kalih dyan binabar ||
35. Mawa cahya anêlahi | pindha ulading§
owah dènnya lênggah | gambar kalih dyan rinacut | wus sirna kang gara-gara ||
39. Nahên kang gumuling siti | pungun-pungun wus waluya | wangsul mring palênggahane | karsane Hyang Mahanasa | sadaya kang kawêdhar | dening Hyang Bathara Wisnu | dilalah samya kalepyan ||
40. Kadya anggane angimpi | wungu nendra tan kèngêtan | dhumatêng ing supênane | muhung Sang Hyang Girinata | jroning tyas gung ginagas | ginilut jumbuhing kawruh | tambah ingkang pangawikan ||
41. Mangkono Hyang Wisnumurti | graitèng tyas datan samar | dhumatêng ing kaanane | pinunggêl kang pangandika | amangsuli pangiwa | mangkana ing aturipun | dhuh Hyang Hyang Padawinênang ||
42. Aturnya Kanekasiwi | myang Basuki Panyarikan | tanapi Endra ature | ingkang makatên punika | inggih lêrês sadaya | nanging ing pamanggihulun | panggêlar panggulungira ||
43. Taksih tumpang so tan mathis | manawi ing wasitanya | guruulunguru ulun. Sang kinaot | Ngusmanajid ingkang usman | asalipun
manungsa | inggih saking hèb satuhu | tumurun pan
Prayoginipun / rohkyat / kados ing gatra wingkingipun. | ingkang rumiyin dadya | ponang rohkyat
èh kulup bênêr sirèki | apa tan unggul dahana | de sira unggulkên bumi ||
2. Luwih asor bumi iku | yêkti unggul ingkang agni | Hyang Wisnu matur manêmbah | sami lêrêsipun ugi | manawi bangsaning Êjan | linuhurkên ingkang agni ||
4. Hyang Guru malih tanya rum | balik sira iku kaki | asalmu saka ing apa | Wisnu matur mangênjali | ulun manungsa kajiman | nanging luhur ingkang saking ||
5. Manungsa sayêktinipun | kaliyan kajiman mami | èh kulup apa ta nora | rumuhun bangsaning Ngêjin | lêrês pukulun punika | nanging tumraping ring mami ||
6. MiwuhMiwah. sarira pukulun | punika rumiyin janmi | kang awit Sang Hyang Ad-Hama | Sang Hyang Siwa ingkang ugi | nama Nabi Sis minulya | punika manungsa jati ||
7. sarêng ing dumuginipun | Sang Hyang Nurcahya ing ngarsi | nênggih nama Sayid Anwar | lajêng Sang Hyang Nur-rasèki | Sang Hyang Wênang Sang Hyang Tunggal |
katingalan | sagêd katingal ing jalmi ||
9. Amargi kangjêng pukulun | mangèsthi sagêd ngratoni | manungsa lir Hyang Ad-Hama | Hyang Guru ngandika malih | bênêr kaya tekatira | amung kanggo mênang êndi ||
10. Tekatira kang saèstu | apa manungsa apa jin | Sang Hyang Wisnu aturira | ulun angge lair batin | ing batin manungsa-tama | ing lairipun pan êjin ||
11. Wit ulun urutkên èstu | asale jiwa ragèki | kamanungsan ulun asal | saking luluhur pribadi | mila kangge kabatinan | amargi jalu pinasthi ||
12. Dados lalantaranipun | kang wontênkên§ Prayoginipun / kang ngwontênkên /. jiwa mawi | mênggah kajiman kawula | saking ing luluhur èstri | kang awit Sang Hyang Nurcahya | kamantu dening Raja Jin ||
13. Mila punika pukulun | kawula anggêp ing lair | èh kulup têlênging tekat | apa ora anêtêpi | babasan kabali sura | myang sungsang buwana balik ||
14. Bathara Wisnu turipun | botên ing saèstunèki | ing ngandhap ing nginggil keblat | kawêngku ing têngah awit | wontênipun winastanan | ing ngandhap tuwin ing nginggil ||
sawusira amiyarsi | ature pra kadang dewa | lan putra Bathara kalih | tyas langkung marwata suta | sinung ilhaming Hyang Widdhi ||
19. Sadaya sampun kacakup | datan ana ingkang cicir | dhawuh wijiling kang sabda | kadang dewa sadayèki | myang putranipun
20. Kumpuling kawruh sadarum | ingsun dadèkkên sawiji | minangka wawatoning kang | kawruh kadewatan
manrimanya | ingkang sarta banjur dadi | ing Sastra Cêtha priyangga | ing sadurungira dadi ||
miring. pangruwat diyu rasêksi | wanara salaminira | dêlahan nunggal jalma-di ||
24. Iku ta ing lairipun | dadiya ambêk utami | mungguh ta ing kabatinan | dumadiya pancadaning | sangkan paraning dumadya | nunggal kawula lan Gusti ||
25. Mratandhanana saèstu | kanugrahan ingkang dhingin | limang ukara kèhira | dumadi ambêgirèki | mungguh ta ingkang ingaran | PANCA PURWANDA
miring. dadi pratandhanirèki | apan uga tumangkar limang prakara ||
3. Mandhêg iku kang kapisan | angkêr ingkang kaping kalih | sumunu kang kaping tiga | sumulap kaping patnèki | mamarap ping limèki | dadi tri golonganipun | lah para kadang dewa | lan putra bathara kalih | kono padha surasanên tranging nala ||
putra | asagêd mêcah ananging | tan kuwawa maradhahi kang surasa ||
5. Sadaya matur sumangga | Hyang Guru ngandika malih | èh kadangingsun
kalangkung | mundhak kablingêr padha | kang awit babasaning ling | jalma pintêr pasthi kasor dening jalma ||
6. Kang sugih artikêl§ Prayoginipun / pratikêl. tatas | de jalma artikêl§ Prayoginipun / pratikel. awig | kasor dening jalma ingkang | inggil luhur misesani | margi kang Marbèng pasthi | anamtokkên
ambêging kang surya | amongat têmbungirèki | jarwane among samoa | awit ta ananing rawi | tansah angon sakalir | ngulatkên sakèh tumuwuh | tumrape mring
kaananing bumi | bobot sakèh dumadi | tumraping pambêkan bakuh | dununge ing jatmika | sarira antêng tyas mintir | ing wasana dadi nora
katadhah dening | samoaning kang tumuwuh | tumrape mring pambêkan | têmên dene dunungnèki | aring ingkang napas
dumunung sarèhing kapti | dadi nora gimirêngimiran. karêp sadhengah ||
12. Lah ta padha kawruhana | kumpule
têtela ing ananipun | têtêp dadining gêsang | kawahana tandhanèki | de tandhane iku ana ing pangrasa ||
15. Pindho lêpasing kang manah | ramatas ingsun-aranni | karêpe
dudununganipun | tumanêm pratandhanya | nyatane lungguhirèki | anèng lathi iya iku pamicara ||
17. Kaping pat laraping pêdhang | maratas ingsun-aranni | karêpe mring kaputusan | pêgat tanpa kiwir-kiwir | babarpisan nêtêpi | tandha kasampurnanipun | nyatane ing
kawahana sunya-ruri | myang tumanêm sampurna lingga-bathara ||
20. Nyatane ing kadadeyan | lilima tan liyan maring | pangrasa ingkang sapisan | ing
kaping kalih | ing lesan kaping katri | ing grana kang kaping catur | ing paningal ping gangsal | kadang dewa putra sami | sru katrêsan umatur kalajêngêna ||
21. Odipati mêdhar sabda | prabawa limang prakawis | nahan landhêp kang kapisan | iku sun-aranni lêngit | marang singit karêmpit | karêpira iya iku | mamêdèni wong kathah | dene uwus anjumbuhi | kalawan Hyang Maha
miwah rêmit | sawujud Bathara Luhung | akaprabawan saka | waskithanirèng panggalih | kaya-kaya uning sadurung winahya ||
23. Sumunu kang kaping tiga | iku lênyêp sun-aranni | karêpe wingit sanyata | antêng ruruh anyênênni | de wus nugraha jati | Bathara ingkang linubunglinuhung. | kaprabawanan saka | sarwa dyatmika ing budi | nanging§ Prayoginipun / nenging /. nala nêrusi marang sarira ||
saèstu | rikang sotya-bathara | awit kaprabawan saking | anarawang sadaya sarwa pramana ||
25. Mamarap kang kaping lima | lêmahab ingsun-aranni | maladi karêpe ika | iya iku angurubi | dene ta wus linêwih | sajiwa-bathara iku | wus kaprabawan saka | sarwa
27. Prabawa ingkang prabawa | waskitha ingkang rumiyin | pangrasa [pang...]
[...rasa] ping kalihira | dyatmika kang kaping katri | pramana caturnèki | wibawa ping limanipun | atusing pangandika | -nira Sang Hyang Odipati | myang pra dewa
ing dumadi | de karêpe batin mêngku kalairan ||
29. Dene ta Panca dumadya | Pancadriya dunungnèki | pangraos ingkang sapisan§ Prayoginipun / kapisan /. | pamyarsa kang kaping kalih | pangucap kang kaping tri | pangganda kang kaping catur | paningal kang kaping lima |Lebih satu suku kata: paningal kaping lima. sadayèku padha dadi | trêsandhaning uripe ingkang manungsa ||
sakèh raos jati | pinêtak lima malih | sarira-bathara iku | uwus abadan budya | sawujud bathara nênggih | satuhune uwus nunggal warna rupa ||
32. Nugraha-bathara ika | uwus ênêng sarta êning | netra-bathara iku pan | uwus linêpas ing budi | sajiwa-bathara di | wus langgêng kaananipun | kawula Gusti nunggal | lah anakmas wus barêsih | Sastra Jendra unggahe mring Sastra Cêtha ||
33. Mas Cêbolang matur nêmbah | nuwun kalangkung kapundhi | suraosing Sastra Jendra | Sastra Cêtha amungkasi | tumuplêgtumumplêg. ing maknawi | saking ing
Brawijaya kang wêkasan | wontên santri angaturi | salin sarengat Nabi |
ananging sang nata puguh | santri pundi punika |
bupati | cêkake basa wus cundhuk | kalangkung suka rêna | sang prabu lan pramèswari | sinunggata lalangên
nabi | sukci anrus karênan karana Allah ||
39. Jroning Kitab pira-pira | pan sampun mundhut§ Prayoginipun / cundhuk / = cocog. ing
saking ngluluri | agêming agama luhung | marma paduka uwa | karsaa animbang budi | botên langkung sampun kirang pangaksama ||
40. Wau ta duk amiyarsa | narendra ing Majapait | aturing pulunanira | mitêg kapêtêg ing galih | mêpêt pêt
Dene kaya agamanta | ingsun pan ora mancèni | papancène sowang-sowang | sawang sawunganing luwih |
padha kocap jroning tulis | sida sidining Kabudan | dènnira (n)doning kadadin | upama sun anampik | agamane pra luluhur | ing mula mulanira | kang wus padha dènranggoni | dadi mokal babakal kaliru akal ||
44. Jujul wuwul katariwal | anungsang buwana balik | anambuhi ingkang ana |
ajrih | kapi dahwèn andêdawa | kadaut datanpa kardi | rubeda ngriribêti | sumendhe rèhing Hyang Agung | nanging wau kang uwa | pramèswari Dwarawati |
kang raka Sri Brawijaya | jumurung ingkang sudyaptisêdyapti. | malik melik agami | yata wong agung katêlu |
anglilani | ngandika arum manis | mêngko sore bae kulup | muliha mring pondhokan | upamane wong ambukti | durung tuwuk salin têmbang Pangkur barang ||
1. Cêbolang kalangkung suka | duk winêngan dènnya marsudèng budi | kaindhakaning kang kawruh | umatur kadi paran | bilih badhè sumêrêp ing dhawahipun | dintên tanapi pêkênan | tanggalipun wulan ngarsi ||
2. Utawi angkaning warsa | nanging taunnipun datan tinulis | punapadene kang windu | paran ing
mangkono saurutipun | dene angkaning warsa | lamun ayun angawruhi taunnipun | iku dhingin ngawruhana | wiwitane ingkang warsi ||
11. Duk Ajisaka ngajawa | etung siji Wawu taunnirèki | lorone Jimakir
cacahing warsa | pira kèhe angkaning punang warsi | dyan binuwang wolu-wolu | kalamun nganti têlas | pan
Ehe taun | kari lima jimawalJimawal. | kari nênêm Êje punika kang taun | kari pitu Dal kang warsa | saiki angkaning warsi ||
taunnipun | apa iya nora salah | nuwun sampun botên sisip ||
15. Mênggah windu kadiparan | lah mangkene patrape ngupayèki | sapira angkaning taun | kang ayun kinawruhan | ingkang dhingin kasuda loro puniku | Wawu Jimakir windunya | Sangara ingkang (n)darbèni ||
16. Anulya malih ingetang | sakirane angkane ingkang warsi | wusing kalong loro mau | banjure
sajuga | Sagara-lit punika langkung linuhung | watêke sagara apan | amot ing sakalir-kalir ||
24. Yèn kari loro ingaran | Kidang ancik-ancik arungga yêkti | watak angkuh lawan lêngus | panastèn tur melikan | lamun kari têlu iku luwih
28. Apa wus mangêrti sira | Mas Cêbolang umatur mangênjali | kula nuwun inggih sampun | radyan malih ngandika | ana maning
olèh rahmating Allahu | lamun kari kalih | lan tiga tan prayoga | salah siji glis palastra ||
7. Kari ro lan papat bêcik | salawase nora pêdhot | kari ro lan lima nora arus | dadi pêgat
10. Kari têlu lan limèki | ora awèt dadi pêdhot | yèn kari tri lan pat iku atut | katrimèng Hyang Widdhi | purwa wasananira | ora ana kara-kara ||
11. Kari tri lan pitu nênggih | akèh bilai pinanggoh | jalu kalah lawan wadonipun | kari
runtut | têntrêm tan kuwatir | êntèk kang kari tiga | tumêkane kari sanga ||
13. Padha kari papat bêcik | lanang kawisesèng wadon | tansah sih siniyan sru kayungyun | kari papat èstri | kang lanang kari lima | ora bêcik dadi pêgat ||
14. Kari papat lan nêm ugi | ora bêcik dadi pêdhot | yèn kari sakawan lawan pitu | sih siniyan nanging | ana satrune juga | sarate kudu prayitna ||
15. Kari papat lan asthèki | sih-siniyan tanpa pêdhot | lamun kari papat lan sangèku | yêkti nora bêcik | akèh angkaranira | mangkya ta ingkang
Yèn kari lima lan kari | pitu dadi ajêjodhon | ingkang wadon manut maring kakung | kari lima nênggih | lan wolu tan prayogi | dadi pêgatan sanyata ||
18. Yèn kari lima lan kari | sanga iku ati tabon | tansah sih siniyan lawan antuk | nikmat lair batin | iku kang dènupaya | têlas kang wit kari lima ||
20. Kari nêm lan wolu bêcik | bungah sênêng kang pinanggoh | kari nêm lan sanga bêcik namung | kang wadon pinasthi | kêrêp di (ng)go rêrasan | tamat kari nêm ginantya ||
21. Wadon kari pitu sami | jalu kari pitu awon | ora awèt lawan gung kawêngku | pinurih manuting | marang ing awakira | karsaning wadon masesa ||
22. Kari pitu lan asthèki | awèt (ng)
manggon | bêcik awèt dènnya dhaup runtut | nanging mênèknèki | akèh bilainira | ingkang iku kang prayitna ||
25. Pungkasane etung bincil | kari sanga lanang wadon | èstri kèdhêp marang kakungipun | ananging sring-asring | tukaran lawas-lawas | wus tartamtu
lanang aran Surahmin | pan wolulikur pinanggoh | anulya dènêlong sanga ping tlu | uga kari siji | padha siji
nuwun sampun | saèstu kapundhi | sadaya pangandika | kang wus dhumawuh mring amba ||
30. Basane ingsun mijèni | muji tuwuh tumêkèng woh | nir sakèhing ama dadi subur | woh dadi
sumêdhot | nêmbah ngraup suku saha matur | dhuh sang pramèngkawi | saèstu kasinggihan | pangandika kang winahya ||
33. Datan langkung ingkang dasih | nyuwun pangèstu kemawon | pinaringan èngêt tyas rahayu | undur-ulun saking | ing ngarsa (n)jêng
inggih kasinggihan basanipun | angalêm manising | madu gêndhis myang kilang | mênggah dhawuh kang pungkasan ||
37. Kadipundi ing panggalih | kang iku kang dakraos |Kurang satu suku kata: kang iku ingkang dak raos. paran rêmbugira ingsun turut | janji nora mulih | marang ing Sokayasa | Nurwitri mucung turira ||
1. Punapinggih ing panggalih dèrèng tutug | prayogi prasaja | kula botên nêdya kari | ngèstokakên dhawuhipun sang kawindra ||
2. Kêncênging tyas kakang aku arêp (m)banjur | marang tanah wetan | manut tumindaking sikil | mêngko yèn wus têka ing pondhok pamitan ||
3. Marang simbok marang adhi yèn wus dhaup | banjur bae mangkat | prayogane laku santri | langkung atut
bêgja kêmayangan èstu | paduka tumêdhak | Ki Ajar wacana aris | iya jêbèng (ng)gonningsun sowan mring praja ||
dhadhah | Mas Cêbolang wus kaèksi | kapang-kapang tundhuk lawan Mas Cêbolang ||
11. Adhuh kakang de kantos sadintên
wus lumampah | Ki Ajar mapag nèng kori | tundhuk nulya pinarak anèng pandhapa ||
matur purwa wusanèku | Kyai Ajar latah | kalingane wong ngasigit | atmajane risang wus slira-bathara ||
wus sakuwuakuwu. | alon aturira | yèn sang wiku nayogyani | benjing-enjing ingsun nilar Ngèksiganda ||
22. Manthuk-manthuk Sutiksna wacana arum | tabiyating praja | sabarang nganggo winilis | mrih pakantuk ing
Ponnipun | JunungahJumungah. Wage pan | nêptunipun apan sami | anyadasa punika ing petangira ||
33. Akat Paing lawan Rêbo Êponnipun | Jumungah
sawontênipun | kinarya darsana | kalawan ing têmbe wingking | bilih wontên anak putu kang tatanya ||
44. Ana maning petungane kanca gunung | ingaranan Rakam |
tumbuk kang wis ran prayogi | lan manggonning wulan tumrap ing pakaryan ||
46. Panjukuke uga saka nêptunipun | ingaran
anjugasajuga. | ingaranan nuju padu | awon dene watakipun | sabarang kudu sulaya | apadudon tansah ngêdur | yèn kanggo (n)dhaupkên apan | pangantèn sulayèng kayun ||
4. Kari kalih ingaranan | Dêmang-kandhuruwan iku | mungguh watêke liripun | kakurangan sandhang pangan | kêrêp nandhang [nan...]
[...dhang] lara tuhu | lamun kanggo palakrama |
6. Kari papat ingaranan | Mantri-sinaroja bagus | kadugèn sakarsanipun | winantu
liripun | tinêbihan kinèringan mung | sring ana kang sêdya ala | lan asring kelangan iku | kaanggowa palakrama | uga mangkono tinêmu ||
8. Pungkasan kari nêm aran | Nuju-pati watakipun | mati pêt rêjêkinipun | sandhang panganne rêkasa | lamun ana mantèn
ngandêlkên dadi luput | anggon-anggon ana sira | wus samene bae cukup | nahan kang samya miyarsa | sukèng
wong tuwa | êntèk dak (ng)go main dhadhu | basa wis blindhis katèngsun | isin marang ing
miluwa | mulih marang prajanipun | bangêt bungahing tyas-ingwang | banjur ginawa mring prau ||
20. Ana gêlane tyasingwang | bayarane têka kantun | sajrone nyêkêl mung etung | Ki Juragan anggraita | wasana alon lingipun | luwih sênêng sira baya | marang ing kasukan kêrtu ||
21. Aturku dahat karênan | tuwan gya angsung pitutur | sadurunge sira pêcus | ingkang dhingin ngawruhana | rèhning iki langênnipun | pra luhur Ngatasmaruta | tabiyat kudu tiniru ||
22. Ing nalikane kasukan | tan kêna murang-rèh iku | ing kaluhuran saèstu | wit wus kabudi dening kang | para marsudi budyanung | tinêmuning ing pambudya | nitik saka prantinipun ||
23. Èdi panggonan pinarnah | tan ana kuciwèng sêmu | sarta kèh gumêlaripun | tan katon wujuding arta | ingkang minangka tohipun | muhung sêtyane wacana | ingkang inganggêp ginugu ||
24. Dadine iki kasukan | tetela têmên yèn dudu | bobotohan golèk untung | dudunung§ Prayoginipun / dumunung /. ran kalangênan | para satriya pra luhur | ingkang nganggo papantêsan | sanadyan lêlangên
nadyan botohan | nanging nora tinggal ngèlmu ||
27. Tatakrama wiryèng praja | tuwan (m)banjurke pitutur | mulane sasuwenipun | kasukan lamun
pamainnipun | ênggonne tumingal ngantya | ngawonakên jêjêging lungguh |Lebih satu suku kata: ngawonkên jêjêging lungguh. rongèh rècèh pamicara | ingkang mangkono puniku ||
29. Winawas kurang jatmika | nyudakkên ujwalanipun | wingiting ngawirya suwung | de muruki iku apan | amung
ngaluhur | uwong kang mangkono mau | èstu kêna ingaranan | ngrêgêdi lêlangênipun | wong agung ngawiryèng praja | lan manèh
kinarya kakalih warna | nunggil-misah rasanipun ||
35. Kang sapisan winasitan | nênêm ukara puniku | tarampil ingkang rumuhun | tarêtip
kalihipun | aksara U[...] kaping tiga | aksara A[...] kaping catur | aksara E[...] kalimanya | wasita jinarwan Gambuh ||
1. Tarampil têgêsipun | aparigêl pangasuting kêrtu | tumindake nora cêpêt ngati-ati | ingkang katon alus turut | datan gumluwèh
3. Yèn cêkêlanirèku | nganti katon kiwa têngênipun | kêna yêkti panggrayang kirang prayogi | dinakwa lamun sakuthu | kalêbu ati dur awon ||
4. Yèn nganti katon mungsuh | nir pikantuk tumrap badannipun | ing panyêkêl haywa-pêgat ngati-ati | lawan tan
miwah nampani | mêsthi tangan têngên iku | kang katon taklim tinonton ||
6. Tumuli têgêsipun | rikat cêkat kayata yèn ngasut | ngêdum (m)buwang atanapi anampèni | ywa nganti dènatag mungsuh | wit katon tanpa rimaos ||rinaos.
têgêsipun | padhang ganthêng ing jro (n)jaba têrus | lamun lagi kalah ywa katingal ngucir | tuwin
bêsum | dene lamun mênang ywa nganti kaèksi | gambira girang gumuyu | gawe pangrasa kang awon ||
10. Gantya ingkang winuwus | pralambange Sastra-lima iku | ingkang dingindhingin. aksara O karêpnèki | muni Olah têgêsipun | sajroning kasukan katon ||
11. Apan wus tinartamtu | ing bêcike solah tingkahipun | obah-osik trapsilane badannèki | ywa ngandika katon
suku kata: ywa ngandika kang tan patut. gêdhene sinaru ing wong ||
12. I yèku karêpipun | muni Ilat têgêse kang catur | ing sajroning kasukan apan pinasthi | bawa pangucape turut | tan akarya rênguning wong ||
13. U yèku karêpipun | muni Ulat karêpe puniku | ing sajroning kasukan kawuryan wêning | dumilah pasêmonipun | ing netra mancur mancorong ||
14. A yèku karêpipun | muni Ati apan têgêsipun | ing sajroning kasukan iku
ing pambudi bisane kalakon kaki | guna satata satuhu | gambuh janjine kalakon ||
17. Karêpe iku kulup | ing sabisa-bisa kudu-kudu |
sapiturutipun | yèn kacakup tandha tabiyat miwiti | kluhuran sakadaripun | wiwinih kawiyak kaot ||
nut tabiyatipun | wong kompra bajingan kopyok ||
20. Upama ron kêtrilung | nora jênak nèng sasananipun | dilalahe kudu rontog aparithil | singsal saking kawiryan nung | ngalarah saênggon-ênggon ||
21. Tan tuwuh wijilipun | ing utama rêmbêsing kang madu | yèn tan
tuhu | ana ingkang kabrojol calathu | tamtu dudu sabarangan wong puniki | katara ing tindak tanduk | trah daniswara karaton ||
24. Piwulang saya lulut | palaling Hyang bangêt (ng)gonku (ng)gilut | wong saprau kabèh padha ngaji-aji | wusananing ingsun sinung | èngêt dening Sang Hyang Manon ||
25. Anèng Cirêbon labuh | aku matur marang ing
Kangjêng Sultan Agung | têkan mangke tulus sihirèng narpati | wong apatrap luwih atut | kanggo ing sak ênggon-ênggon ||
29. Sigêg Sutiksna wiku | Mas Cêbolang alon wuwusipun | adhi Amat kula kalangkung kepenginkêpengin. | sowan maring ing
sampun wanci dalu | lothung wawi sami aso ||
31. Mas Cêbolang puniku | acarita ing salaminipun | nèng Mataram dadya
bubrahipun | wong jêjodhon kawit ala ingkang elik | nèng pondhok salong dha matur | dhuh anggèr bandaraningong ||
33. Paran wasanèng dunung | yèn awèta anèng ing Matarum | rèhning mudha datan wurung korup maring | langên-langêning raras rum | samangke sangsaya (n)dados ||
34. Pra bakul ingkang munjung | bilih ngantos kalajêng saèstu | datan
7. Amarentah marang endhang sontrangipun | kinèn sadhiya sasaji | sunggatanira kang ayun | pinarak marang ing wukir | Cêbolang Ki Amat katon ||
8. Kyai Ajar mapag nèng jawining pintu | jaya-jaya asasanti | kerit pinarak ing
nora ana kêdhah-kêdhih | kang sinung ling matur alon ||
12. Mundhi saking pangèstunipun pukulun | wit
amanthuk-manthuk | bangêt panrimaku kaki | tujune ulun wus mantuk | basane kapasangyogi | ana wisma olèh
padha mulasara têgil | adhêdhangir amêmatun | siji thil tan ana panti | amung kari bocah wadon ||
19. Anom-anom tur isih parawan kêncur | anake umbul
sasiwi | panganggêpku kadi sunu | (ng)goningsun yoga pribadi | sagaduke (ng)gayuh kawroh ||
ngladèni wus amundur | Ki Ajar ngandika malih | dak-kandhani sira kulup | nalika nom-noman mami | sadurunge dadi botoh ||
23. Bangêt (ng)gonku (m)
24. Lan nitèni kaananing raganingsun | tumrape marang pawèstri | suka rêna cuwa (n)jêlu | kang dadya darunanèki | basa wus kacandhak botoh ||
25. Lir sumêbrung karasikaning pulang hyun | sinambadan ing Hyang Widdhi | minangka ukumanipun | purusa dhaup lan ati | ayêm jatmika tumamboh ||
26. Lawas-lawas saya kabutuh ing sêpuh | wuwuh mahas
rèhning ulun lan pun adhi | têmbe ing saèstunipun | bilih pinarêng ing Widdhi | tinartamtu ajêjodhon ||
bungan. bobot bèbèt bibit iku | mangkene dunungirèki | basa bobot karêpipun | miliha wadon kang asli | dene titikane kang
1. Ingkang dhingin darah bangsaning ngawirya | ing têgêse trahe para luhur Jawa |
4. Ping pat darah sujana ing têgêsira | trah linangkung ulah pangawikan budya | kalantipan lan marang kawicaksanan ||
prajurit kang ulah | kapintêran kasub ing sudiranira ||
7. Kaping sapta darahing janma supatya | têgês ingkang trahing para tani ingkang | wêkêl mênêp sarta tyase tuhu sêtya ||
8. Kapindhone têmbung bèbèt kang winarna | yèku tumrap marang bapakne wanita |
Katêlune têmbung bibit kang winahya | karêpira tumrap marang ing wanita | kang sayogya dumadya jatukrama ||
11. Amiliya ingkang bêcik warnanira | sarta ingkang akèh kapintêranira | candra-warna pasêmone kang wanita ||
12. Kang wus ingsun titèni kala samana | wus dak coba akèh kang kapara nyata | cacahira elingku salikur warna ||
13. Ingkang dhingin awarni bongoh puniku | prabaning kang angga pupuk asêmbada | kang
bisa ambuka | (n)don tuju langêning kang Asmaragama ||
15. Pindho sengoh yèku prabane wadana | ingkang pupuk ingkang
19. Iya iku adate kang wus kalakyan | ananing kang kasêbut bisa anggêndam | kang katanduk sênênning pramana nyata ||
20. Kaping pate (n)dêmênakake
wus kalakon samana | wong amanis adate bisa ambuka | panggêndamme kang aran Asmaratura ||
iya iku adate bisa ambuka | panggêndamme ingkang Asmaraturida ||
28. Kaping wolu jatmika iku ta ingkang | amêngkoni ênêng-ênênging kang cipta | ingkang (m)buka
bentrok ingkang winursita | dêdêgan gêng inggil ingkang isi samya | têgêsira sarwa sêmbada warata ||
39. Kanêmbêlas kang aran lêncir winarna | yèku jalma dêdêgan dhuwur rêspatya | sarwa isi gilig pasanging sarira ||
40. Kapitulas kang aran wire jinarwa | yèku ingkang sarira alit sêmbada | sarwa singsêt
Kasangalas sarêntêg yèku dêdêgnya | kurang dhuwur katimbang lan agêngira | sarwa isi gêmuh ingkang payudara ||
ing jodho wau | muhung dhatêng badan pribadi | Ki Ajar angandika | karêpe puniku | miliya darah winahya | yèn manungsa ingkang winahyu sayêkti | saka rahayuning tyas ||
3. Satuhune (ng)gonningsun cariwis | mung minangka cêr-ancêr kewala | dene ingkang sajatine | salaki-rabi
ingkang kadyèki | kayata jalma priya | dahat akayungyun | mring dyah dêdêg dhuwur kêra | yèn lumampah mayug-mayug nyumêlangi | parandene
wicaranèki | priya kang sênêng datan | kapanduk ing mutung | elik kapok kawus merang | patrap ingkang mangkono
warna parlune | pèngêt mring mudha punggung | supayane angati-ati | pamilihe maring dyah | lamun bisa antuk | èstri kang kalêbu
sadurungipun | dadi jodho kudu patitis | kalamun wus rumêntah | sih katrêsnanipun | pambirate nora gampang | ing satêmah ambêk sura nêmpuh wani | marang ing kasangsaran ||
10. Ngupayaa èstri kang (n)darbèni | ambêg têpa ing rahsa kalawan | dana ing têpa katrine | kang têmên tobatipun | lila marang kang aran bêcik | pawèstri kang mangkana | adat
rasa karêpirèki | lumuh rikuh ing liyan suminggah | yèn nir têpa ing rasane | sring nganakake iku | irèn mèrèn dumadi
wasis | bisa wêruh lan mangêrti marang | wawênang kawajibane | sakèh pakaryanipun | ingkang tumrap marang pawèstri | busana têgêsira | panganggo satuhu | karêpe bisa uninga | lan angêtrapake rajadarbèknèki | ingkang pancèn kasandhang ||
16. De baksana pangan têgêsnèki | pikajênge kang bisa
wus binabar ingkang prayogi | mangkya ta ingkang wênang | tinampik
ingkang nandhakkên alane | mring kalakuanipun | yèn ngupaya parawan sukci | panitike manawa | cilik kang pambayun | tan ngadêg wus katon wudhar | lamun agêng wus gumandhul nora isi | ganthênge wonga-wonga ||
21. Katon kêndho gwaya sulak wilis | kawistara kurang sênênnira | ramping wus mêkar bokonge | tinampika puniku | krana ika§ Prayoginipun / ingkang /. mangkono kaki | titikan panêngêran | kênya ingkang uwus | anglakoni sinanggama | maring kakung yêkti dudu prawan sunthi | sarine uwus wigar ||
wanginipun | sêkar kawoworan ganda | amis arus wêngur tangèh yèn kawilis | sakèh aruming ganda ||
23. Utawa yèn tlapakane tipis | mripat katon biru sèrètira | sulak biru thêthêlênge | puniku nora arus | ing wajibe kudu tinampik | adat kang wus kalakyan | kang mangkono mau | asring (n)darbèni simpênan | lara raga dene ta dumunungnèki | nèng wadining wanita ||
24. Lan maninge yèn ana pawèstri | swaranira brabah kadi priya | kang agor sêmu erakeerake. | wadon ingkang kadyèku | ing adate sok andarbèni | watêk panastèn
luwange nguni | asring dumadya kênya | lènjèh têmbenipun | tan bisa (n)darbèni wêka | dadi purus-senthe babasanirèki | sayogya sabarêna ||
27. Rumêksane marang ing pawèstri | kang wus tumrap ing sapalakrama | kudu jêmbar sabar sarèh | myang
ingkang puniku | ati kurang-antêpan asring | owah gingsire gampang | têrkadhang kalayu | marang priya liyanira | kang
priya sanèsnèki | ingkang sabab saking bosên kêmba | kurang marêm mring lakine | sardana têgêsipun | sugih arta rajabrana-di | karêpe kang wanita | yèku sring
priya liyane | ingkang asugih kawruh | myang undhagi pakaryan wasis | luwih ing priyanira | rupa têgêsipun | iya rupa karêpira | wanitèku sring kalayu mring wong sigit | kang ngluwihi priyanya ||
pastapurusanirèki | durung kiyat myang durung santosa | jwa kasêsa nandukake | ingkang mangkono mau | bokmanawa
lana nuli | marlupa nir ing karkat | kacarita iku | awit rahsa tuwin jiwa | durung samya kawêngku dening kridhaning | ing Risang Hyang Pramana ||
37. Dupi myarsa sabdaning sang rêsi | anggalêgês ing tyas kajumbuhan | wus ngalami sadayane | kusute
ing padasan | mêksa mirut ing ngajurit ||
7. Yèn wus mangkono pinupus | tan kêna dèn-sêtiyari | sikil apus papadhanya | karêpe lêmês lir tali | dene yèn (ng)gonne ngucira | mligi mung jalaran saking ||
8. Rubeda rong puluh mau | sêtiyare angèl gampil | kudu amaluya kridha | maluya jarwa mêmulih | kridha têgêse panggagas |
yèn bisa olih | wanodya prasaning rahsa | ingkang wus saekakapti ||
11. Tartamtu ngilangkên sagung | rubeda kang
sangsara | ubêngan sajêge urip ||
20. Ulun banjurake tutur | tumanduke bab sarêsmi | ingkang nir sakèh sangsaya | lire wus mulur salêsih | adoh sakèhing
23. Tumêmpuh campuhing pupuh | nanging dènprayitna kaki | ing tindak aywa sêmbrana | (ng)gonne nuju prasanèki | mring wanita
Otapatra | Sang Hyang Gambira sisilih ||
25. Wuri purana dumunung | yèn tinêmpuh dening bindi | watak kêri prasanira | nuli babantune prapti |
35. Barunastra wis kinêbur | lir ombaking jalanidhi | ganggêng irim-irim ingkang | mungging têpining jaladri |
murih ywa nganti tumular | mring wanudya mungsuhnèki | lan kulup sira wêruha | adat wataking pawèstri ||
43. Yèn wis mijil yiyidipun | gumriminge saya (n)dadi | mêmpêng dêrêngirèng prasa | kawistara ing pangèksi | kiyat kiyêng
wanudya | yèn pinarêng datan lami ||
48. Sang dyah mudhar prasanipun | pratandhane kang sayêkti | yèn wanita mudhar prasa | wataranira katawis | gara-gara jroning baga | nyêndhol pucuking pastèki ||
49. Laraping gupala wimbuh | kabukaning wiwara-di | jênêke Hyang Kamajaya | aliya tandha
Sawisé kuwi Gusti Yésus ngetingal menèh marang para sekabaté ing sapinggiré Tlaga Tibérias. Critané mengkéné:
21:2 Ing sawijining dina Simon Pétrus lan Tomas, sing karan Didimus, Natanaèl sing asalé saka désa Kana, ing tanah Galiléa, anak-anaké Zébedéus, lan sekabat loro liyané, lagi padha nglumpuk.
21:3 Simon Pétrus nuli kandha marang kanca-kanca liyané mau: “Aku arep njala!” “Aku mèlu”, kandhané para sekabat-sekabat liyané marang Pétrus. Para sekabat mau nuli padha lunga, nunggang prau menyang tengah tlaga. Nanging sawengi muput para sekabat mau ora olèh iwak siji-sijia.
21:4 Bareng srengéngéné mlethèk, Gusti Yésus rawuh, jumeneng ana ing gisik, nanging para sekabat ora padha ngerti yèn sing jumeneng kuwi Gusti Yésus.
21:5 Gusti Yésus nuli ngandika: “Bocah-bocah, apa kowé padha duwé iwak kanggo lawuh?” Wangsulané para sekabat: “Mboten!”
21:6 Gusti Yésus nuli ngandika: “Jalamu tibakna ing satengené prau, mengko kowé rak olèh iwak.” Para sekabat nuli nibakaké jalané ana ing sisih tengené prau. Jala mau banjur ora kena digèrèd, jalaran saka akèhé iwak.
21:7 Sekabat sing dikasihi déning Gusti Yésus banjur ngandhani Pétrus: “Kuwi Gusti!” Bareng Pétrus krungu yèn wong kuwi Gusti Yésus, Pétrus énggal-énggal nganggo jubahé menèh (sebab Pétrus ngliga), banjur nggebyur ing banyu.
21:8 Para sekabat liyané padha nusul nganggo prau menyang gisik, karo nggèrèd jalané sing kebak iwak mau. Prau mau ora adoh saka dharatan, kira-kira mung wetara satus mèter.
21:9 Bareng padha mudhun saka prau, para sekabat weruh ing kono ana mawa, lan ana iwak tumumpang ing ndhuwuré; kejaba kuwi uga ana roti.
21:10 Gusti Yésus nuli ngandika: “Nggawaa iwak sawetara olèhmu njala mau!”
21:11 Simon Pétrus nuli marani prauné lan nggèrèd jalané menyang dharatan. Jala kuwi kebak iwak gedhé-gedhé. Kabèh cacahé ana satus sèket telu iji; senajan iwaké semono akèhé, jalané ora bedhah.
21:12 Gusti Yésus ngandika marang para sekabat: “Mrénéa padha sarapan.” Para sekabat mau siji waé ora ana sing wani takon: “Panjenengan menika sinten?” Sebab padha ngerti yèn kuwi Gusti Yésus.
21:13 Gusti Yésus banjur mundhut roti mau, lan diparingaké marang para sekabat, semono uga iwaké.
21:14 Kuwi wis ping teluné enggoné Gusti Yésus ngetingal marang para sekabat, sawisé wungu saka ing séda.
21:15 Sawisé padha sarapan, Gusti Yésus nuli ndangu marang Simon Pétrus: “Simon, anaké Yohanes, apa katresnanmu marang Aku ngungkuli katresnanmu marang wong-wong iki?” Wangsulané Pétrus: “Inggih Gusti, Gusti pirsa kawula tresna dhateng Panjenengan.” Pangandikané Gusti Yésus: “Cempé-cempé-Ku padha engonen!”
21:16 Gusti Yésus ndangu sing kaping pindhoné: “Simon, anaké Yohanes, apa kowé tresna karo Aku?” Wangsulané Pétrus: “Inggih Gusti, Panjenengan pirsa bilih kawula tresna dhateng Panjenengan.” Dhawuhé Gusti Yésus: “Wedhus-wedhus-Ku padha engonen!”
21:17 Gusti Yésus ndangu menèh marang Pétrus sing ping teluné: “Simon, anaké Yohanes, apa kowé tresna karo Aku?” Pétrus dadi sedhih, sebab Gusti Yésus ndangu dhèwèké nganti ping telu: “Apa kowé tresna karo Aku?” Pétrus banjur matur menèh: “Gusti, Panjenengan pirsa samukawis. Gusti inggih pirsa, bilih kawula tresna dhateng Panjenengan.” Gusti Yésus nuli ngandika: “Wedhus-wedhus-Ku padha engonen!”
21:18 Kowé Dakkandhani ing satemené: “Nalika kowé isih enom, kowé nganggo klambi dhéwé, lan lunga menyang endi waé sing kokkarepaké. Nanging samangsa wis tuwa, kowé bakal ngulungaké tanganmu, lan wong liya sing bakal nglambèni kowé, lan nuntun kowé menyang panggonan sing ora kokkarepaké.”
21:19 (Pangandikané Gusti Yésus sing mengkono mau nedahaké bab enggoné Pétrus mbésuk bakal mati kagem kaluhurané Gusti Allah.) Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngandika marang Pétrus: “Mèlua Aku.”
21:20 Bareng Pétrus nolèh, weruh sekabat sing dikasihi déning Gusti Yésus, uga mèlu. (Kuwi sekabat sing linggih jèjèr karo Gusti Yésus nalika dhahar, lan nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Gusti, sinten ingkang badhé ngulungaken Panjenengan?”)
21:21 Bareng Pétrus weruh sekabat sing mèlu mau, Pétrus nuli matur marang Gusti Yésus: “Gusti, kadospundi menggah tiyang menika?”
21:22 Pangandikané Gusti Yésus: “Saupama Dakkersakaké supaya wong kuwi urip nganti sateka-Ku, kuwi rak dudu prekaramu. Nanging kowé, mèlua Aku!”
21:23 Mulané nuli dikabaraké ana ing kalangané para sekabaté Gusti Yésus, yèn sekabat kuwi mau ora bakal ngalami mati. Nanging satemené Gusti Yésus ora ngandika mengkono; pangandikané satemené: “Saupama Dakkersakaké supaya wong kuwi tetep urip nganti sateka-Ku, kuwi rak dudu prekaramu!”
21:24 Iya sekabat sing ngetutaké Pétrus lan Gusti Yésus mau sing neksèni lan wis nulis bab iki kabèh. Lan kita padha weruh yèn paseksiné kuwi nyata.
21:25 Isih akèh menèh prekara-prekara sing ditindakaké déning Gusti Yésus. Saupama kabèh mau ditulis siji-siji, dakkira jagad iki ora amot kanggo madhahi buku-buku sing ditulis
Wah @ki bayu ,nggen kawula naming cedhak lho ,Ngrawuh’i akh ten mantenan ,saged kpanggih kalian ki bayu digdoyo ,asyiik..
Aman (IUCN 3.1)[2]
marang kuping, lan garis-garis putih cilik saka mata marang irung. Bagiyan mburi kuping rodok dawa, bunder, ireng lan putih ing tengah. Awak lan tungkai ditandai kanti bintik-bintik ireng kanti ukuran lan werna kang béda, lan ngi sakdawané geger ana 2 nganti 4 baris bintik-bintik dawa. Ukuran buntut ya iku setengah ukuran ndas lan awak déwéké lan bintik-bintik kanti pira-pira cincin ireng kang ora jelas cepak pucuk warnané ireng. Warna wulu bintik-bintik déwéké ya iku kuning kecoklatan kanti dada lan weteng putih. Nanging sajroné sebagian déwéké, ukuran lan warna bintik déwéké variasi banget sarta sajroné ukuran lan bobot awak kang awalé dianggap minangka Spesies kang béda. Warna wulu ing populasi sebelah kidul ya iku coklat kekuniangn, ananging klawu perak pucat ing salah siji populasi kidul. Tanda ireng isa katon, utawa mbentuk garis pedot-pedot, tergantung marang subspesies. Ing tropicka, bobot kucing kuwuk 055 to 3,8 kg (120 to 8,4 lb), nduwèni dawa saka ndas nganti awak 388 to 66 cm (153 to 26 in) kanti dawa ekor 172 to 31 cm (68 to 12 in). Di Cina utara lan Siberia, bobot dhèwèké nganti 71 kg (160 lb), lan nduwèni dawa awak nganti ndas nganti 75 cm (30 in); umumnya, dhèwèké menambah bobot awak sakdurunge musim dingin lan dadi luwih gering nganti musim semi.[3] Tinggi bahu sekitar 41 cm (16 in).
Distribusi lan habitat[besut | besut sumber]
Kucing kuwuk ya iku kucing cilik Asia kang nduwèni distribusi kang paling amba. Persebaran déwéké nyebar saka wewengkon Amur ing Timur Jauh Rusia nganti marang Ujung Korea, China, Indochina, Subkontinen India, marang kulon kulon ing wewengkon kidul Pakistan, lan lan marang lor ing Filipina lan Kepulauan Sunda ing Indonesia. dhèwèké ditemokake di kawasan agrikultural kang digunakaké luwih milih habitat alas. Déweké urip ing alas udan tropis abadi lan perkebunan ing nduuwur permukaan segara, ing alas peluruh subtropis lan alas konifer beriklim selang ing sikil bukit Himalaya ing keduwuran luwih saka 1000m.[3] Pada 2009, seekor kucing kuwuk terjebak déning kamera jebakan ing Taman Nasional Makalu-Barun, ing
menggunakan pranala magis ISBNArtikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.03, 13 April 2017.
ayo podho elingo marang gusti kang kuoso
tenan nganti gawe wong godeg gedeg he he he pinter tenan sampeyan
iki di laporke poro kadang kang ora nrimo marang tulisan iki.salam rahayu wilujeng slamet.
ilmu iku luwih sae lan gedhe ganjarane. tapi ngeh kedhah ngertosi empan lan papan, supoyo mboten
sampean ngerti ora hak lan kewajibane??
Ngerti ora sampean resiko2ne kanggo seng ngamalke??
mas, di iles2 pelatih nganti mblenger,.
Kitab sutyi prejanjian anyar ing Basa Jawa Suriname sing gampangeBible.orgTranslationsTerritories Kitab sutyi prejanjian anyar ing Basa Jawa Suriname sing gampangCaribbean Javanese NTLanguage: [jvn]Javanese, CaribbeanJavanese, CaribbeanTitle:Kitab sutyi prejanjian anyar ing Basa
Javanese, Caribbean (NS:jvn:Javanese, Caribbean)Awit katrésnané Gusti Allah marang manungsa gedé banget, nganti Dèkné masrahké Anaké sing ora ènèng tunggalé, supaya saben wong sing pretyaya marang Dèkné ora tiba ing karusakan, nanging nduwèni urip langgeng. —John 3:16Kitab sutyi prejanjian anyar ing Basa Jawa Suriname sing gampang
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa
wewengkon iklim sedhengan ing bumi belahan ler. Nama punika ugi kaginakaken kagem wiji ingkang saged dipundhahar saking cupak (woh) mawi eri landhep ingkang dipunasilaken saking wit punika.[1][2][3] Wonten ing Basa Inggris tuwuhan punika dipunwastani chestnut. Tuwuhan punika wonten ing Basa Indonésia ugi dipunsebat kastanye (saking Basa Walanda: kastanje) utawi ugi dipunsebat kacang berangan.
Kados wit ek lan berangan, kastanya kalebet familia Fagaceae. Wonten
punika antawisipun 20 m dumugi 40 m, padatanipun dipuntandur wonten ing Éropah, Asia Wetan lan Asia Barat Daya, sarta Amerika Utara. Kulit njawinipun atos kanthi warni coklat tua. Kathha tiyang ingkang ngginaken kastanya kagem campuran kué lan pastry. Sup lan saus salad
ngandharaken bilih kastanya gadhah kandhutan lemak sekedhik ananging inggil karbohidrat. Kadar antioksidanipun ugi inggil sarta wonten kadhutan vitamin C, B6, lan folat ingkang khasiatipun kagem ngandhapaken resiko penyakit jantung lan penyakit sanèsipun [7].
kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 14 Maret 2016.
Pranawa punika, kawahyanipun wontên ing Jitabsara, kapêndhêt suraosipun saking kawruh kasunyatan.
Kacariyos nalika Sang Hyang Bathara Endra tampi wasitadi, saking ingkang rama Sang Hyang Bathara Guru, inggih Sang Hyang Girinata, wêdharing wasita muhung kalihan cipta sasmita kemawon.
Ing jaman kadewatan, kawruh wau dipun wastani Sastra Harjendra, têgêsipun kayuwananipun Bathara Endra, manawi sampun sumêrêp ing sajatènipun, saèstu hayuningrat, têgêsipun wilujêng ing jagadipun. Inggahipun malih dipun wastani Sastra Cêtha, têgêsipun kalêpasaning
ing akathah, anjawi para jawata ingkang karilan Sang Hyang Suksma Kawêkas. Manawi manungsa inggih ingkang tinarimah pujabratanipun. Manawi botên saèstonipun kenging prabawa guntur wisesa, guntur gêni, guntur bumi, guntur angin, guntur banyu, guntur awang-awang, manawi kataman ing guntur prabawa botên tumama, tôndha katarima, manawi botên katarima, sirna tanpa wisesa, mênggah gancaripun ing ngandhap punika.
Bêbukaning cariyos, kala samantên Sang Hyang Girinata karsa angumpulakên kawruh, awit mêntas kalindhih kawruhipun dhatêng Rêsi Kanekaputra, mila sasampuning kalindhih, lajêng angêmpalakên para kadang dewa tuwin putra bathara.
3. Sang Hyang Sriyana, inggih ingkang ugi kasêbut nama Bathara Panyarikan
5. Bathara Wisnu, sami têdhak sapucuking wukir Jamusdipa.
Sang Hyang Guru andangu têpanging kawruh, dene ing ngajêng sampun ambabarakên awit purwaning dumadi, ingkang sêpuh piyambak, cahya, lajêng dahana, lajêng bantala, lajêng bayu, lajêng samodra, punika kapabênan dening Rêsi Kanekaputra, winastan taksih lêpat pangancasipun. Dene mangeran dhatêng kawontênan, sisip sêmbiripun sumurup dhatêng teja sarta kêkuwung, amargi sadèrèngipun wontên punapa-punapa, taksih awang-uwung, sampun wontên swara kadi gêntha kêkêlèng, punika Sang Hyang Guru kabilêt jablasipun.
Rêsi Kanekaputra anggènipun mijangakên aturipun makatên, hong hyang-hyanging ulun, mênggah sagunging [sagung...]
[...ing] kawontênan punika angèsthi kajatosan. Kajatosan punika wontên ing kahana, saksènipun wontên manungsa, jagading manungsa punika botên prabeda kalihan jagading donya, mila kabasakakên, sadurunge ana cahya wus ana swara pindha gêntha kêkêlèng, punika mangkatên,Makatên ( dan ditempat lain). swara punika sajatining bawa, gêntha punika jatining kôntha, kôntha punika samar, samar punika elok, elok punika gaip,gaib (dan di tempat lain). dene gaibing Pangeran mawi sasôndha ing kadadosan,
sampun kagalih manawi tawang-tuwang tanpa wasana, bêbasan mangeran kumandhang, wosipun sirik manawi anampik amiliha, yèn anampika, punapa ingkang ginêlar badhe botên kagulung malih, yèn amiliha, punapa botên uninga, manawi sagunging kawontênan punika saking gaib. Sadaya wau sampun ngantos korup. Malah angorupana sampun ngantos kawimbuhan, malah amimbuhana, punika kemawon sampun cêkap dhatêng dununging pangèsthi ingkang sajati. Kèndêl aturipun Rêsi Kanekaputra, Sang Hyang Bathara Guru langkung lêga ing galihipun. Rumaos kasêmbadan anggènipun kagungan pangèsthi sagêda kados Sang Hyang Adhama, Jitabsara Sang Hyang Adhama punika panjênênganipun Kangjêng Nabi Adam. Ing ngriku Sang Hyang Guru lajêng dhawuh dhumatêng para kadang dewa tuwin putra bathara, sagêda angudhoni [a...]
Sang Hyang Basuki anambungi atur, mênggah aturipun Rêsi Kanekaputra punika inggih sampun lêrês. Ananging namung sawêg mêlêng dununging pangèsthi dhatêng Hyang Kang Murbèng Gaib, dunungipun ingkang pinurwa dèrèng.
Sang Hyang Guru angandika, dhuh pantarèng ulun, mara têrangna babar pisan.
Aturipun Bathara Basuki, manawi saking wasitanipun guru kawula Rêsi Rukmawati, Hyang Kang Murbèng Gaib punika, lajêng amurwèng nur rohkyat, têgêsipun cahya gêsang, lajêng amurwèng anasir, gêni, bumi, angin, banyu, punika dados kahananing manungsa. Latu dados napsu, mratandhani cahya kawan warni, abrit, cêmêng, jêne, pêthak. Bumi dados badan, mratandhani kulit, daging, balung, sungsum. Angin dados kahananing napas,
punika wau taksih wontên pêcahipun malih, ingkang kasêbut wau sawêg kang amurwa, mênggah lênggahipun ingkang pinurwa dèrèng, wangsulipun ingkang pinurwa inggih dèrèng. Pangandikanipun Sang Hyang Guru, mara ta salêsihna sasurasane. Aturipun Sang Hyang Sriyana, manawi wasitanipun guru kawula Rêsi Pramana Tunggal. Pasêmonipun ingkang murwèng gaib punika, kapralambang ing sastra catur swara.
A, I, O, Rê tuwin
Ha Na Ca Ra Ka, Da Ta Sa Wa La,
kajêngipun, wijining manungsa punika kawan prakawis. Bahni, bantala, bajra, baruna, têgêsipun, gêni, bumi, angin, banyu.
I, mila punika Ba kacêrêg ngandhap, kajêngipun bayi, dene mratandhani dadosing manungsa, sangkêp sawujudipun sadaya.
O, mila punika Wa kapasangan Da, kajêngipun mungêl Wêda, têgêsipun katingal.
Rê, mila punika Pa kacêrêg ngandhap, kajêngipun mungêl Paja, têgêsipun antara.
Ha Na Ca Ra Ka, têgêsipun wontên utusan, dunungipun mangsul
Ka Ra Ca Na Ha, têgêsipun pangucaping lesan.
Da Ta Sa Wa La, têgêsipun dat katôndha ing sawara, dunungipun mangsul.
La Wa Sa Ta Da, têgêsipun pratôndha salamènipun.
Pa Dha Ja Ya Nya, têgêsipun sami unggulipun, inggih punika manggènipun pôncadriya, dunungipun mangsul.
Nya Ya Ja Dha Pa, têgêsipun sarira punika batangan, inggih pêthekan, awit dados sasananing kawruh.
Ma Ga Ba Tha Nga, têgêsipun botên pêgat pangidhêpipun, dunungipun mangsul.
Nga Tha Ba Ga Ma, têgêsipun angôntha satata, dene antaraning ingkang amurwa wontên manungsa.
Wondene pasangan pêcahipun wontên ricikan rajah ing badan, wijangipun makatên.
Ha, lidhah, mila dipun têgêsi ngestokakên, awit lidhah manut sapakoning karsa.
Ra, manik, mila dipun têgêsi sotya, awit pratandhanipun wontên ing manik
cêthik, mila dipun têgêsi prênah, awit tansah kinarya lênggah.
Sa, antaraning jaja, mila dipun têgêsi gêgolongan, awit jaja ênggènipun parabot ingkang
ngisor, mila dipun têgêsi patitis, dene ngêdalakên pangucap.
Dha, dhadha, mila dipun têgêsi dalan, dene
Ga, gulu wingking, mila dipun têgêsi agêng, awit panggenanipun sanginggiling
(cakra), sami kalihan aksara Dha,
(pasangan Wa), inggih bahu kiwa,
(pengkal), inggih bahu têngên,
Dene cahya kawan prakawis, abrit, jêne, cêmêng, pêthak punika wau makatên.
Cahya abrit, sumurub dhatêng cahya cêmêng.
Cahya cêmêng, sumurub dhatêng cahya jêne.
Cahya jêne, sumurub dhatêng cahya pêthak.
Cahya pêthak, sumurub dhatêng cahya môncawarna.
Cahya môncawarna, sumurub dhatêng cahya mancorong.
Cahya mancorong, sumurub dhatêng cahya mancur.
dhatêng cahya kang samar, inggih punika lajêng gaib malih.
Kèndêl aturipun Sang Hyang Sriyana, Sang Hyang Guru langkung sukarêna ing galih, dene kawruh kalambang saking sastra, ing sanalika Sang Hyang Sriyana kawêwahan pêparap Sang Hyang Panyarikan, para kadang dewa tuwin putra bathara,
taksih karonehan têmên. Manawi pêpanthênganipun manah kawula, amung kawula ringkês kemawon, dhatêng ênêng kalihan êning, dene dadosipun dumadi amung rupa, warna, ambu, rasa, pangracut kawula inggih amung saking rasa, ambu, warna, rupa, pangancas kula amung dhatêng nukat gaib. Pangraos kawula sampun botên wontên katakèkakên malih, kèndêl samantên.
Kasambungan aturipun Sang Hyang Wisnu, pukulun, mênggah ingkang makatên wau inggih sampun lêrês sadaya, anamung panggêlar panggulungipun taksih tumpangso, manawi wasitanipun guru kawula Sang Usman Ngajid, asalipun manungsa punika saking hèp, tumurun dados cahya, kasumuman bumi, gêni, angin, banyu, dunungipun jasat, napsu, napas, roh, ananging dadosipun rumiyin roh, napas, napsu, jasat.
Sawêg dumugi samantên, kadhawuhan ing Sang Hyang Guru makatên. He kulup, bênêre apa ora gêni dhingin, dene sira unggulake bumi, apa ora luwih asor. Aturipun Sang Hyang Wisnu, punika sami lêrêsipun, manawi bangsanipun jim, kaluhurakên latu, awit asalipun saking latu, lêlurenipun saking jan, banujan, jin, jim, idajil, inggih punika ingkang kasêbut ing Jitabsara Sang Hyang Adyan, banudyan, dian, jiyam, maljiba.
Dhawuhipun Sang Hyang Guru, balik sira iku asal saka apa. Aturipun Sang Hyang Wisnu, kawula punika manungsa kajiman, ananging luhur kamanungsan kawula, kalihan kajiman kawula. Dhawuhipun Sang Hyang Guru, apa ora dhingin jim kalawan jalma. Aturipun Sang Hyang Wisnu, lêrês pukulun, ananging pêparanipun dhumatêng kawula tuwin paduka, punika rumiyin manungsanipun. Awit Sang Hyang Adhama ingkang nama Nabi Adam tuwin Sang Hyang Sita, ingkang nama Nabi [Na...]
[...bi] Sis. Punika jatènipun manungsa, sarêng dumugi Sang Hyang Nurcahya, ingkang ing ngajêng nama Sayid Anwar, lajêng Sang Hyang Nurrasa, Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Tunggal, punika sami sirna kamanungsanipun, amargi lajêng jisim rohkani botên katingal. Namung sarêng dumugi paduka punika sagêd katingal, sagêd botên katingal, amargi panjênêngan paduka angèsthi sagêda angratoni manungsa kados Sang Hyang Adhama.
Sang Hyang Guru angandika, bênêr kaya aturira, nanging kang sira pêlêng iku tekatira kang êndi, apa kang manungsa, apa kang jim. Aturipun Bathara Wisnu, kawula angge lair batos, ing batos manungsa, ing lair jim. Awit kawula turutakên asalipun jiwa raga, kamanungsan kawula saking lêluri priya, mila kawula anggêp kabatosan, amargi priya dados lêlantaran angwontênakên jiwa, kajiman kawula saking lêluri èstri, awit Sang Hyang Nurcahya kamantu dening
rajanipun jim, amila kawula damêl kalairan. Amargi èstri dados lantaran angwontênakên raga.
Dhawuhipun Sang Hyang Guru, apa ora kabali swara, sarta apa ora sungsang buwana balik. Aturipun Bathara Wisnu, pukulun saèstu botên, ngandhap nginggil, lèr kidul, wetan kilèn sarta pojok, sadaya keblat punika sampun kawêngku ing têngah, awit kawontênanipun amastani mangkatên wau, ancêr-ancêripun wontên manungsa.
Sang Hyang Guru adhangan ing panggalih saha ngandika, he putraningsun Wisnu, dene sira nunggal lawan pangèsthiningsun, yèn mêngkono ing samêngko sira ingsun parabi aran Narayana, mratandhani yèn ananira iku manungsa, Sang Hyang Wisnu langkung anarima, para dewa anayogyani.
Sasampunipun makatên, Sang Hyang Wisnu lajêng andamêl ekral cakra, minôngka bundêring kasantosanipun.
Sang Hyang Guru lajêng dhawuh, he kadang dewa lan putra bathara, sawuse kumpul kawruhe kabèh ingsun dadèkake sawiji, minôngka wêwatoning kawruh
manungsa, supaya para manungsa aja madhèhake kahananing jawata, marmane ingsun karya pralambang, yèn kagayuh iya dadi panarimane, sarta banjur dadi Sastra Cêtha dhewe, sadurunge dadi Sastra Cêtha, ingsun arani Sastra Harjendra, ing laire dadia pambêkan utama, ing batine dadia pancadan sangkan paraning dumadi, anunggal kawula gusti,
amratandhani ing kanugrahane, kang dhingin limang ukara, iku
iku dadi kadadeyanira, uga tumangkar limang ukara, kaya ta 1. babaring antiga, 2. lêpasing astra, 3. tumamaning punglu, 4. laraping pêdhang, 5. rêmbêsing banyu. Sapangkat manèh diarani pônca prabawa, iku dadi pratandhanira, uga tumangkar limang ukara, kaya ta, 1. landhêp, 2. angkêr, 3. sumunu, 4. sumulap, 5. mêmarab. He, para kadang dewa tuwin putra bathara, mara padha surasanên, kapriye karêpe lan kadadeyane. Para kadang dewa tuwin putra bathara, inggih sagêd ambabarakên, nanging botên sagêd anangkarakên, sagêd amêcah nanging botên sagêd maradhah, dados aturipun
awit bêbasane wong pintêr kasor dening wong sugih pratikêl. Wong sugih pratikêl kasor dening wong ênggêl, iya iku wong wisesa, awit saka ingsun kang kagadhuhan wisesa, dadi luwih kawasa, mungguh dununge mau sira padha sumurupa. 1. Ambêking surya, ingsun têmbungake amongan. Jarwane among, awit kahananing srêngenge tansah angon angulatake ing dumadi, tumrape marang pambêkan eling, dununge pramana, dadine ora kasamaran. 2. Ambêking bumi, ingsun têmbungake amrat, jarwane amot, dene kahananing bumi tansah angêmbat ambobot ing dumadi, tumrape marang pambêkan mantêp, dununge
katadhahan ing dumadi, tumrape marang pambêkan têmên. Dununge aringing napas, dadi ora andaleya. 4. Ambêking sagara, ingsun têmbungake mamrat, karêpe momot, dene kahananing sagara tansah tumadhah tumandho sêsarahing dumadi, tumrape marang pambêkan sabar, dununge anèng rêrêming rasa, dadi ora pradulèn. 5. Ambêking akasa, ingsun têmbungake makwat, karêpe mêngku, dene kahananing langit tansah angaubi ing dumadi, tumrape marang pambêkan santosa, dununge ing karsa, dadi ora gimirên.
Kumpuling pambêkan lima iku diarani, among, amot,
iku pêgat, anêtêpi babar pisan, pratandhane sampurna, nyatane ing panggônda.
5. Rêmbêsing banyu, iku tumahas, karêpe tumus, iya iku têrus, pratandhane lingga bathara, nyatane ing paningal.
Serba-serbi Wayang Indonesia: Riwayat Singkat Pandawa
ngaturi informasi, ingkang mugi-mugi manfaat kagem panjenengan sedanten, informasine inggih meniko sasi ngajeng, utawa wulan oktober, Jalan Desa karangtengah dumugi Desa Langkap Bade dipun aspal malih kalian Pemerintah Daerah Kabupaten Purbalingga, Ngangge
Mugi-mugi kontraktor ingkang bade ngerjakna mangke, sanged nglaksanakake kerjaanipun ngantos paripurno, mboten wonten alangan satunggal menopo, (aja nganti kaya tahun wingi, kerjaane
Kabupaten Purbalingga utawa artone panjenengan sami, mboten disalahgunakaken ing pihak-pihak ingkang mboten wonten tanggung jawabipun.Kolowingi wekdal tanggal 22 September 2014, kerjaanipun sampun dumugi proses lelang, ing DPU Kab. Purbalingga, ingkang prosesipun
ingkang dados peserta Lelang, sareng-sareng nglebetaken Dokumen Penawaran, lajeng tanggal 4 Oktober sampun saged dipun tentukaken ingkang
kerjaane sampun sanged dilaksanakaken.Wekdal ingkang ditentukaken saking pemerintah kangge ngelaksanakaken pekerjaan aspal jalan meniko, 60 dinten, dipun melai tanggal 10 Oktober 2014 dumugi tanggal 9 Desember 2014. mugi-mugi pedamelanipun mengko sesuai kalian harapane kulo panjenengan sami, dalan desa dadi alus lan Warga Masyarakat ingkang bade aktifitas sabendintene langkung sekeco.cekap semanten atur kawulo, maturnuwun.sumber
KETEMU, SUMEH, LAN NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
sithole simbah MAGELANG telpon: le, iki milih sing endi? sopo sing apik? …
baktériné, botol nomer loro ana baktériné tapi sethithik, botol nomer telu akèh baktériné.[2] Lazzaro Spallanzani uga gawé percobaan nganggo banyu kaldhu lan perlakuané padha baé kaya Redi lan kasilé uga padha.[2] Louis Pasteur nganakaké percobaan nganggo banyu kaldu kang didelahaké ing labu kang guluné kaya gulu banyak.[2] Kasilé padha baé kaya F. Redi lan L. Spallanzani.[2] Katelu ilmuwan iku ora sarujuk karo téori abiogénesis.[2]
^ a b c d e f (id)(Suwarno(2009).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.36, 3 Sèptèmber 2016.
27 MEI 2006 (1 JUMADILAWAL 1939 SJ)
1. Dhuh – Dhuh GUSTI MAHA KWASA
4. Wong ting bluru salang tunjang
sedulur, dhèk biyèn nalika aku nekani kowé, martakaké kayektèné Gusti Allah, yakuwi kayektèn sing winadi, aku ora migunakaké tembung sing dakik-dakik utawa kawruh sing jero-jero.
2:2 Sebab selawasé aku ana ing antaramu, atiku wis kenceng ora arep mikiraké apa-apa kejaba Gusti Yésus Kristus, luwih-luwih bab sédané ana ing kayu salib.
2:3 Mulané nalika aku nekani kowé, aku rumangsa tanpa daya lan gumeter merga wedi.
2:4 Enggonku memulang lan ngabaraké Injil ora srana tembung sing muluk-muluk manut kapinterané manungsa, nanging srana bukti sing mratélakaké kwasaning Rohé Gusti Allah.
2:5 Precayamu nalika semana iya ora adhedhasar kawicaksanané manungsa, nanging landhesan pangwasané Gusti Allah.
2:6 Senajan mengkono, aku uga ngrembug bab kawicaksanan karo wong-wong Kristen, sing jiwané wis diwasa. Dudu kawicaksanan kadonyan, utawa kawicaksanané para pangwasa sing ngerèh jagad sing bakal sirna iki.
2:7 Kawicaksanan sing dakkarepaké kuwi kawicaksanané Gusti Allah, yakuwi wewadi sing ora disumurupi déning manungsa, lan sing wis ana sadurungé jagad katitahaké; kuwi mau kabèh ditemtokaké déning Gusti Allah murih kamulyan kita.
2:8 Para pangwasané jagad iki ora ana siji waé sing ngerti marang kawicaksanané Gusti Allah mau. Saupama ngertia, wong-wong rak ora padha nyalib Gusti sing Mahamulya kuwi.
2:9 Nanging kaya sing dingandikakaké ana ing Kitab Suci: “Apa sing durung tau dideleng utawa dirungu, apa sing ora dipikiraké déning manungsa, ya prekara-prekara kuwi sing wis dicawisaké déning Gusti Allah kanggo wong sing padha tresna marang Panjenengané.”
2:10 Gusti Allah nglairaké wewadiné mau marang kita lantaran Sang Roh Suci. Rohé Gusti Allah kuwi nitipriksa samubarang, dalasan kersané Gusti Allah sing winadi, iya dititi priksa.
2:11 Kaya déné rohé manungsa sing ngerti marang isining atiné dhéwé, mengkono uga Sang Roh Suci iya pirsa penggalihé Gusti Allah.
2:12 Kita padha ora nampani rohé donya iki, nanging padha nampani Rohé Gusti Allah, supaya kita padha ngerti marang sadhéngah prekara sing wis diparingaké déning Gusti Allah marang kita.
2:13 Mulané menawa aku padha nerangaké bab kayektèné Gusti Allah marang wong-wong sing padha nduwèni Rohé Gusti Allah, aku ora padha nganggo kawicaksanané manungsa, nanging manut piwulanging Rohé Gusti Allah.
2:14 Sing sapa ora kadunungan Rohé Gusti Allah, ora bisa nampa lan ngerti marang ganjaran-ganjaran sing diparingaké déning Roh mau. Ing ngatasé ganjaran-ganjaran kuwi manungsa dianggep bodho; sebab bisané ngerti mung yèn kabiyantu déning Rohé Gusti Allah.
2:15 Wong sing kadunungan Rohé Gusti Allah kuwi ngerti samubarang, nanging ora ana wong sing bisa nliti marang dhèwèké.
2:16 Kaya surasané Kitab Suci sing mengkéné: “Sapa ta sing ngerti penggalihé Pangéran, nganti bisa mulang Panjenengané?” Nanging kita padha ngerti marang
1. Bait 140 : Polahe wong Jowo koyo gabah den interi, endi sing bener endi sing sejati, poro topo podho ora wani, podho wedi ngajarake
apasuryo pindho Bethoro Kresno, awatak Bolodhewo, agegaman Trisulo wedho, jinejer wolak-waliking Zaman, wong nyilih ambhalekake, wong Utang ambhayar , Utang Nyawa bhayar nyowo, Utang wirang nyaur wirang. Terjemahan:
Pranatan lampah-lampah krama dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga, Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping: 10,
Saha jendral mayoring wadya balanipun kangjêng sri maharaja putri ing nagari Nedêrlan, ingkang akadhaton nagari Surakarta Adiningrat, dhaubdhaup (dan di tempat lain). akalihan Gusti Bandara Radèn Ajêng Mur Sudarinah, putri dalêm ingkang Sinuwun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana Senapati ing Ngalaga, Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalipatullah, ingkang kaping
ing nagari Nedêrlan, ingkang angrênggani kêdhaton ing nagari Ngayogyakarta Adiningrat, benjing ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping: 17, wulan Dulkijah (Bêsar) ing taun Jimawal, angkaning warsa:1845: ijab paningkah saha panggih dalêm wontên kadhaton ing Surakarta Adiningrat.
Ing dintên Sênèn tanggal sapisan wulan Dulkijah (Bêsar) ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, utusan dhumatêng nagari Ngayogyakarta, maringakên raja kaputrèn saha ampilan, punapa dene upacara kaprabonipun badhe pramèswari dalêm, mênggah ingkang sami kautus, punapa dene lampah-lampahipun, kados carangan kanthinipun pranatan punika.
Ing dintên Rêbo tanggal kaping 3, pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta angangkatakên ampilanipun badhe pramèswari dalêm, sapanunggilanipun boyongan, ingkang ngirid abdi dalêm bupati anèm wadana galadhag, Radèn Tumênggung Jaganagara, kakasisihan abdi dalêm bupati anèm rèh kapatihan, Radèn Tumênggung Mangundipura, ingkang ngampil abdi dalêm panèwu mantri panèkêt galadhag sarta lurah bêkêl saos siti, tuwin panandhon sabêbaunipun. Dumuginipun ing Sêtasiyun Balapan Surakarta wanci jam: 9, 48 mênit, kapêthukakên abdi dalêm wadana ngajêng, Radèn Mas Arya Padmanagara, sakaliwonipun Radèn
katampèkakên dhumatêng pêpatih dalêm. Sasampunipun katampèn saparlunipun, sami kaparingan patêdhan dalêm sarapan. Sarampungipun, abdi dalêm ing Ngayogyakarta wau lajêng wangsul dhumatêng nagari Ngayogyakarta, numpak sêpur saking Balapan wanci jam: 1 siyang, langkung: 39 mênit. Dene ampilanipun badhe pramèswari dalêm sapanunggilanipun wau, sasampunipun katampèn saha dipun priksani pêpatih dalêm, pêpatih dalêm andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm wadana ngajêng Radèn [Ra...]
[...dèn] Mas Arya Padmanagara, lajêng ngladosakên malêbêt ing kadhaton, sadumuginipun srimanganti, abdi dalêm wadana ngajêng Radèn Mas Arya Padmanagara mêlingakên abdi dalêm wadana èstri ingkang tampi, angunjukakên ampilanipun badhe pramèswari dalêm sapanunggilanipun wau, sasampunipun katampèn saha sampun kaparnahakên
kalang, anarubi saha anggêdhègi gêdhong-gêdhong ingkang kangge ngrukti lêladosan, saha panggenan sakatèn, ing dintên Jumungah tanggal kaping: 12, sampuna rampung.
Ing dintên ijab paningkah, panggih saha sapêkên dalêm, kirang tigang dintên sadèrèngipun dintên ijab paningkah dalêm, sampeyan dalêm
Adipati Arya Mangkunagara sasêntananipun, tuwan militèr komandhan, sarta para amtênar, opisir tuwin sanès-sanèsipun kadonkados. adat.
Ing dintên Salasa tanggal kaping: 16, radèn pangulu tapsir anom kautus dhatêng ing Ngayogyakarta, kanthi abdi dalêm kêtib: 3, lurah kaji: 1, anampèni dhawuh dalêm ingkang sinuwun kangjêng sultan, pamasrahing paningkah.
Sêtasiyun Tugu, kapêthukakên abdi dalêm pangulu ing Ngayogyakarta, lajêng sowan malêbêt ing kadhaton anjujug ing srimanganti, lumêbêtipun ngêntosi dhawuh timbalan dalêm ingkang sinuwun kangjêng sultan.
Bilih sampun sowan ing ngarsa dalêm, saha sampun rampung parlunipun, radèn pangulu lajêng mundur dhumatêng ing kapatihan, kaparingan sugata nêdha, ingkang tumut manggihi abdi dalêm bupati nayaka jawi lêbêt. Wangsulipun radèn pangulu dhatêng nagari Surakarta saking ing kapatihan.
Ugi ing dintên Salasa tanggal kaping: 16, ingkang sinuwun kangjêng sultan, utusan para pangeran dhumatêng ing Surakarta, sowan anyumêrêpi badhe ijab paningkah dalêm, dene ingkang kautus, pangeran lurah, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi, kanthi para bandara pangeran: 4:
Gôndakusuma, dumugi wontên ing Sêtasiyun Balapan, wanci jam 6 sontên, langkung 34 mênit, dene ingkang mêthukakên wontên ing Sêtasiyun Balapan,
Radèn Mas Arya Purwadiningrat, saha Radèn Tumênggung Sasranagara, lajêng among tamu para bupati ing Ngayogyakarta. Wangsulipun dhumatêng ing Ngayogyakarta, para bandara pangeran, saha abdi dalêm wadana wau sami ngêtêrakên dumugi
Sêkatèn sampuna katata wontên ing sitinggil êlèr, kagungan dalêm gamêlan Kyai Sukasih, Pamêdharsih, katata ing bangsal pamagangan, sadaya wau lajêng mungêl siyang dalu
anonipun, kadipatèn, pamajêgan, galadhag dhusun, pangrêmbe, sami wiwit makajangan, abdi dalêm jawi lêbêt, kalang, kadipatèn, sami wontên ngalun-alun lèr. Abdi dalêm lêbêt kadipatèn, panji urdênas, ranan, gindês, kanoman, ajidan, tugur wontên pasowananipun piyambak-piyambak. Niyaga kadipatèn nabuh gamêlan wontên ing bangsal pamagangan. suranata, pradikan kadipatèn, tugur wontên ing Masjid Pudyasana. Abdi dalêm pamajêgan galadhag dhusun pangrêmbe, sami makajangan wontên
sapanunggilanipun wau, sabên dalu sami tilawat [tila...]
[...wat] Kuran, ngantos dumugi malêm Salasa tanggal kaping: 23.
Ugi ing dintên Salasa wau wanci sontên, utusan dalêm ingkang mêthuk pramèswari dalêm sami mangkat dhatêng ing Ngayogyakarta, kapundhutakên sêpur lêlahanan, mangkat saking Sêtasiyun Balapan, wanci jam: 5 langkung: 24 mênit, mênggah ingkang kautus, punapa dene lampah-lampahipun, kados carangan kanthinipun pranatan punika.
Dalunipun malêm Rêbo tanggal kaping: 17, midadarèni, wanci jam ½ 9, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, wadananipun putra santana dalêm saha
pangeran ing Ngayogyakarta, riya nginggil, riya ngandhap sagarwanipun, sami sowan malêbêt, jujug ing ngèmpèr nguntarasana, riya ngandhap, panji wayah buyut, sami sowan ing palataran. Garwanipun para bandara pangeran putra santana, riya nginggil, malêbêt
ing Ngayogyakarta, sami sowan ing bangsal srimanganti kilèn,
kolonèl, mayor kaptin upsir, polênter, sami sowan ing srimanganti ingkang wetan. Rabinipun [Ra...]
[...binipun] kolonèl, litnan kolonèl, mayor, sami marak malêbêt ing kadhaton.
Abdi dalêm musik, sowan ing bangsal ingkang lèr piyambak, sêtrik orkès manggèn wontên paningrat sakilèn andrawina, kagungan dalêm gamêlan Kyai Kadukmanis, Manisrêngga, sa-Carabalènipun, Kyai Sêpêtmadu, Madu Pinasthika, gong Kyai Gurnita Kyai Pradhah, sampuna katata ing paningrat sasana sewaka, kapalih êlèr kidul, ungêlipun gêntosan akalihan kagungan dalêm gamêlan ing bangsal pradôngga.
Wanci jam: 9, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan miyos lênggah ing sasana parasdya
sasana sewaka, saha sami kalilan rasukan, riya ngandhap ugi lajêng sowan ing sasana sewaka, abdi dalêm kaliwon sami sowan ing paningrat ingkang wetan, lêbêt wontên êlèr, jawi wontên kidul, sami kasambêtangkasambêtan. abdi dalêm kaptin, upsir wontên wingking, dene santana panji wayah buyut, sowan wontên ing ngèmpèr nguntarasana, santana riya panji ngiras angladosi kados adat.
Manawi sampun sawatawis lajêng lumados pangunjukan dalêm wedang, saha
radèn pangulu tapsir anom. Sarampungipun dhahar sadaya sami kalilan bibaran.
Ing dintên Rêbo tanggal kaping: 17, wanci jam: 6 enjing, utusan dalêm ingkang wontên ing Ngayogyakarta sami sowan malêbêt ing kadhaton, bilih ingkang sinuwun kangjêng sultan sampun andhawuhakên kalilanipun bidhal, pramèswari dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan lajêng kakanthi Kangjêng Ratu Alit akalihan Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, kairid garwanipun pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta, kadhèrèkakên
sakawan, Gusti Pangeran Arya Adikusuma, Bandara Pangeran Arya Adinêgara, Bandara Pangeran Arya Suryadiningrat, Bandara Pangeran Arya Adisurya.
Pêpatih dalêm, Pangeran Arya Adipati Danurêja, kanthi abdi dalêm bupati nayaka kêkalih, lêbêt kaparak kiwa, Radèn Tumênggung Mangkuyuda, jawi maos enggal, Radèn Tumênggung Kêrtanêgara, sarta
panèwu maos enggal kalih, mantri sakawan, panèwu rèh kapatihan sakawan, mantri nênêm.
Ugi ing dintên Rêbo tanggal kaping: 17
sakarerehanipun kaliwon, saha panèwu mantri urdênas, pangrêmbe nagari dhusun, sami sowan ing palataran, lurah bêkêl panèwu jajar panakawan, saha urdênas Walandi, panakawan sewaka, ingkang badhe ngladosi sadaya, [sa...]
[...daya,] sampuna sowan, mangangge
Abdi dalêm prajurit jayatanantaka, baris wontên palataraning kamandhungan, sisihan akalihan prajurit trunasura.
Abdi dalêm prajurit jayasura, suratêtana jayatêtana, jagabraja, baris wontên ing alun-alun, mayor ingkang kumêndhir namung kalih, sanèsipun mangangge cara Jawi sowan manut kolonèlipun.
Abdi dalêm prajurit jagasura, baris wontên salèripun pagêlaran, mirantos badhe ungêlipun mariyêm Kyai Swuhbrastha Kyai Sagarawana, saha mariyêm palayangan. [pa...]
[...layangan.] Abdi dalêm prajurit Jawi wêdalipun sami mêdal palataran kados adat.
Gamêlan Kodhokngorèk ing kadipatèn sampuna katata wontên ing sitinggil kados manawi garêbêg, ingkang nabuh niyaga kadipatèn.
Kagungan dalêm gamêlan Monggang Kyai Udanarum, sampuna katata wontên ing bangsal srimanganti ingkang sisih wetan.
Kagungan dalêm gamêlan Kyai Kadukmanis Manisrêngga, sampuna katata wontên ing paningrat, sakidul sasana sewaka
pangeran ing Ngayogyakarta, saha pangeran santana riya nginggil sagarwanipun sami sowan malêbêt, mangagêm garêbêgan, anjujug ing ngèmpèr nguntarasana, riya ngandhap, panji wayah buyut sowan ing palataran, garwanipun para bandara pangeran putra santana riya nginggil, malêbêt ing kadhaton.
ing Ngayogyakarta, abdi dalêm radèn pangulu sakancanipun, kalêbêt abdi dalêm pangulu katib ing Ngayogyakarta, abdi dalêm panewu mantri jawi lêbêt saanon-anonipun, pulisi pamajêgan, sami sowan pêpak wontên ing bangsal srimanganti ingkang kilèn kados adat, abdi dalêm lurah bêkêl jajar sowan wontên pasowananipun piyambak-piyambak. Pangagêmanipun pêpatih dalêm kados [ka...]
[...dos] manawi sowan garêbêg, para abdi dalêm sadaya panganggenipun ugi kados sowan garêbêg.
Abdi dalêm mayor upsir ingkaingkang. botên nindhihi baris sami sowan ing bangsal srimanganti ingkang wetan kados adat.
ajad dalêm sampun katata wontên ing pamagangan. Abdi dalêm ngajêng kaliwon panèwu mantri jajar sasikêpipun, sami sowan pêpak wontên pamagangan, badhe bêkta saha ngapit-apit ajad dalêm.
Wanci jam: ½ 7 enjing, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan miyos ing
wadana ing Ngayogyakarta, riya, sami sowan ing sasana sewaka, kaliwon sowan ing paningrat, saha malige, kêtib ngulama pradikan sami sowan ing palataran, kalêbêt abdi dalêm kêtib ing Ngayogyakarta.
Manawi sowanipun abdi dalêm sampun tata, sampeyan dalêm andangu dhumatêng pêpatih dalêm, punapa samaptanipun sampun mirantos. Unjukipun pêpatih dalêm: sampun mirantos. Sampeyan dalêm tumuntên
Ngayogyakarta, kaliwon suranata, lurah kaji, kêtib kêkalih sami andhèrèk majêng, abdi dalêm kêtib sanèsipun saha ngulama pradikan, sami sowan dhumatêng malige, wontên sawingkingipun kaliwon, badhe ngamini, para panji wayah buyut sami majêng ing paningrat sasana sewaka ingkang lèr, manawi sadaya sampun sami tata saha sarèh sawatawis, pêpatih dalêm lajêng andhawuhakên
akalihan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, tuwan militèr komandhan, para tuwan asistèn residhèn, para tuwan
Bilih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun lênggah, lajêng paring sasmita dhumatêng abdi dalêm kaliwon kaparak, andhawuhakên ungêlipun Monggang saha gamêlan Kodhokngorèk, dhumatêng abdi dalêm kabayan niyaga ingkang sampun sadhiya wontên ing kori srimanganti lèr, aparing sasmita dhumatêng abdi dalêm kaliwon gêdhong andhawuhakên [a...]
[...ndhawuhakên] wiyosipun ajad dalêm, dhumatêng abdi dalêm kaliwon ngajêng ingkang sampun sadhiya wontên ing kori srimanganti kidul, manawi Monggang saha gamêlan Kodhokngorèk mungêl, sadaya gamêlanipun abdi dalêm ingkang sami makajangan urmat mungêl. Kèndêlipun manawi sampun mungêl mariyêm agêng Kyai Syuhbrastha Sagarawana.
palataran, kasauran drèlipun abdi dalêm prajurit ingkang baris ing srimanganti, tumuntên drèlipun abdi dalêm prajurit ingkang baris ing kamandhungan, tumuntên drèlipun abdi dalêm prajurit ingkang baris ing alun-alun, sami nigang rambahan. Lajêng kasauran ungêlipun mariyêm, Kyai
suwukipun Monggang Kodhokngorèk, saha lajêng lumadosipun pangunjukan dalêm wedang, ingkang ngladosakên pangunjukan dalêm, santana riya, manawi kirang wêwah abdi dalêm kaliwon pangrêmbe, saunduripun wedang, kangjêng tuwan residhèn kondur, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara akalihan para tuwan-tuwan sapanunggilanipun sami andhèrèkakên kados adat, pêpatih dalêm
[...dèn] pangulu sakancanipun kalêbêt abdi dalêm pangulu kêtib ing Ngayogyakarta lajêng sowan ing bangsal Sana Sumewa, wadana kaliwon lêbêt sagolonganipun, kalêbêt abdi dalêm ing Ngayogyakarta sami wangsul ing pasowananipun srimanganti kados adat. Tumuntên ingkang
abdi dalêm wadana kaliwon panewu mantri lêbêt sagolonganipun ingkang sowan ing srimanganti kados adat, kalêbêt abdi dalêm ing Ngayogyakarta. Manawi pêpatih dalêm saha abdi dalêm sadaya sampun rampung anggènipun ngêpang ajad dalêm, sami kalilan bibaran.
putra santana ing Ngayogyakarta lajêng mêdal dhatêng pondhokanipun piyambak-piyambak, abdi dalêm ingkang sowan ing nglêbêt sadaya saha abdi dalêm kolonèl sakarerehanipun sami kalilan bibaran.
Ing wanci ngajêngakên dhatêngipun sêpur saking Ngayogyakarta ingkang katitihan pramèswari dalêm, wadananipun putra santana dalêm Kangjêng Pangeran Angabèi, akalihan para bandara pangeran putra santana ingkang botên mêthuk dhatêng Ngayogyakarta, sami mêthuk wontên ing Sêtasiyun Balapan, ingkang kagungan garwa sami sagarwanipun, pêpatih dalêm sagarwanipun, abdi dalêm wadana kaliwon panèwu
saking sêtasiyun samusikipun, saha pandhêlipun, tindhih mayor numpak kapal, prajurit inpantri kawansakawan.
kamandhungan, prajurit prawiranom, baris wontên palataran srimanganti, samusikipun, prajurit wira utama baris wontên palataran, punapa dene mawi lêlayu gamêlan kadipatèn, lêlayu gamêlanipun putra santana dalêm, lêlayu gamêlanipun abdi dalêm sadaya, saha kagungan dalêm lêlayu kêmasan, sadaya wau katata wiwit saking sêtasiyun dumugi supit urang ingkang wetan, urutipun
lêlayunipun abdi dalêm sadaya, pungkasan ingkang wontên sêtasiyun lêlayu kapatihan.
Rawuhipun pramèswari dalêm wontên ing Sêtasiyun Balapan wanci jam: ½ 12, sasampunipun tumêdhak saking titihan sêpur, pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta pratela dhumatêng pêpatih dalêm ing Surakarta saparlunipun, dene ingkang nampèni pramèswari dalêm, garwanipun pêpatih dalêm, saha lajêng nisihi ngirid wontên sisih têngên, garwanipun pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta wontên sisih kiwa, pramèswari dalêm lajêng nitih pêthukan kareta Sêtaksi Kyai Grudha Kancana
pangirid kapal nênêm, akalihan ingkang nganthi. Garwanipun pêpatih dalêm ing Surakarta ing Ngayogyakarta nitih kareta piyambak dados satunggal, manggèn sangajênging
sangkraknyana, pinilih, saha prajurit jayèngastra, kados manawi miyos dalêm têdhak ing dalêm paresidhènan, saha kaapit-apit abdi dalêm litnan kolonèl kêkalih numpak kapal prabot watangan, abdi dalêm mayor jayèngastra numpak kapal manggèn sawingking titihanipun pramèswari dalêm. Ingkang nongsong saking Ngayogyakarta, abdi dalêm
lampahipun sami wontên sangajênging jajaran, lajêng angrumiyini dhatêng ing kamandhungan. Dherekan ingkang saking Ngayogyakarta lampahipun wontên sawingkinging kareta, titihanipun pramèswari dalêm.
Wontên maderata kamandhungan, pramèswari dalêm samandhapipun saking kareta lajêng tindak dharat, kakanthi Kangjêng Ratu Alit akalihan Gusti Kangjêng TuRatu. Madurêtna, kairid garwanipun pêpatih dalêm sakalihan, ing Surakarta saha ing Ngayogyakarta, kagrubyug para putri, ingkang sampun mêthuk wontên ngriku dalah ingkang sami saking Ngayogya, tuwin Radèn Ayu Adipati Sêdhahmirah, kaurung-urung para rabinipun [ra...]
[...binipun] abdi dalêm wadana kaliwon, saha wadana kaliwon èstri sapangandhap dumugi lurah sarta êmban èstri, ugi ingkang sampun mêthuk wontên ngriku saha ingkang sami saking Ngayogyakarta, kajajaran upacara. Wontên paningrat salèr sasana sewaka, pramèswari dalêm kapêthukakên Kangjêng Ratu Madurêtna, saha para putri, lajêng kairid kakanthi malêbêt ing dalêm
saking Ngayogyakarta, sadaya lajêng sami sowan ing sasana sewaka.
Ing wanci ngajêngakên rawuhipun pramèswari dalêm wau, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan lênggah ing kajogan prabayasa, pangagêman dalêm kanigaran. Pramèswari dalêm lajêng angabêkti ing sampeyan dalêm, kadangu kasugênganipun saking Ngayogyakarta dumugi Surakarta, saha kasugênganipun ingkang sinuwun kangjêng sultan, tuwin Kangjêng Ratu Kancana, sasampunipun ngabêkti kaladosan wedang, lajêng kadhawuhan dhumatêng kamar sasana dayita kairid Kangjêng Ratu Madurêtna, para putri ingkang saking Ngayogya, saha putri dalêm ingkang among pangantèn.
pangeran ing Ngayogyakarta sapanunggilanipun sami ngaso dhatêng pondhokanipun piyambak-piyambak. Para bandara pangeran sapanunggilanipun kaparingan pondhokan wontên Hotèl Slir, amung Pangeran Arya Adipati Danurêja kaparingan pondhokan wontên kapatihan, garwanipun para pangeran putra santana saha rabinipun para abdi dalêm wadana
urdênas damêl, niti, sampuna anggêlari babud kados ingkang mungêl bab: 11.
Wanci jam: 4, sowanipun ondêr mayor sakarerehanipun saha abdi dalêm kaliwon lêbêt ing kadipatèn sakarerehanipun, kados kala enjingipun.
Abdi dalêm sêtrik orkès manggèn wontên sawetan sasana andrawina, sêtap musik, musik prajurit jawi lêbêt, ingkang badhe urmat, saha barisipun abdi dalêm prajurit, ugi kados kala enjingipun, pandhêl Kangjêng Kyai Barêkat.
Panatanipun ta gung ndalêmkagungan dalêm. gamêlan Kodhokngorèk, Monggang, saha kagungan dalêm gamêlan sadaya, botên ewah kados bab:11.
Wanci jam: ½ 5 sowanipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, saha wadananipun putra santana dalêm kiwa têngên,
ing Ngayogyakarta, abdi dalêm wadana kaliwon jawi lêbêt saanon-anonipun pulisi pamajêgan, pangrêmbe, punapa dene para bupati ing Ngayogyakarta sapanunggilanipun, kolonèl komandhan, litnan kolonèl mayor sami sagarwanipun, kaptin upsir ingkang botên nindhihi baris, saha abdi dalêm panèwu mantri lurah bêkêl jajar kados bab: 12, amung radèn pangulu sakarerehanipun sowan kados bab: 7, mangangge kados manawi sowan garêbêg. Abdi dalêm saragêni baris wontên palataran srimanganti sisih kilèn, prajurit jayèngastra nisihi wontên wetan.
Wanci jam: 5, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, miyos ing sasana sewaka, mangagêm basahan, pakurmatan dalêm kados adat.
putra santana riya nginggil namung mandhap ngapurancang, lêbêtipun kangjêng tuwan residhèn mêthuk kados adat.
Wanci jam: ½ 6, kangjêng tuwan residhèn tindak dhumatêng kadhaton, kadhèrèkakên Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sasêntananipun, tuwan militèr komandhan, saha para amtênar, opisir tuwin sanès-sanèsipun kados adat, pakurmatanipun kados adat.
Pêpatih dalêm saha pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta, abdi dalêm wadana kaliwon kalêbêt bupati ing Ngayogyakarta, saha santana riya ngandhap, sami sowan ing sasana sewaka saha ing paningrat kados bab: 14.
Nunggil wanci jam: 5 sontên, pramèswari dalêm sampuna rampung anggènipun dandos, [da...]
[...ndos,] lajêng kalênggahakên ing prabayasa.
Bilih sadaya sampun sami satata, abdi dalêm wadana èstri majêng ing ngarsa dalêm, angunjuki uninga samaptanipun sampun mirantos.
Tumuntên ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, têdhak ing prabayasa, kanthèn akalihan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, kadhèrèkakên Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, tuwan militèr komandhan, para tuwan asistèn residhèn, tuwan presidhèn Landrad, tuwan sèkrêtaris, tuwan juru basa, sadhèrèk dalêm sêpuh saha para bandara pangeran ing Ngayogya, kaurmatan presantiripun abdi dalêm prajurit jawi lêbêt ingkang sampun sami baris saungêl-ungêlanipun, tambur salomprèt musik, saha ungêlipun kagungan dalêm gamêlan ing nglêbêt sadaya, Monggang Kyai Udanarum, Kodhokngorèk, tuwin gamêlanipun abdi dalêm ingkang sami makajangan sadaya.
Pramèswari dalêm kakanthi Kangjêng Ratu Alit, akalihan Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, garwanipun pêpatih dalêm ing Surakarta saha ing Ngayogyakarta ingkang manggihakên, kaayap jumênêng wontên ing korining
tuwan residhèn, saha tuwan militèr komandhan, para tuwan asistèn residhèn, tuwan presidhèn Landrad, tuwan sèkrêtaris, tuwan juru basa, sarampungipun tabean, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan lajêng miyos lênggah
saunduripun wedang kangjêng tuwan residhèn kondur, Kangjêng Pangeran Adipati Arya
Mangkunagara, akalihan tuwan-tuwan sapanunggilanipun sami andhèrèkakên kados adat. Pêpatih dalêm saha abdi dalêm wadana kaliwon, kolonèl sakarerehanipun sami mêdal. Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan lajêng kondur angadhaton, lajêng lênggah wontên jarambah ingkang sisih wetan, dipun ngabêktèni pramèswari dalêm. Manawi sampun lajêng kanthèn asta têdhak dhumatêng patanèn, lajêng
pangeran ing Ngayogyakarta sadaya. Sarampunging kacar-kucur lajêng kapangku Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ngêbèhi, ingkang matur garwanipun pêpatih dalêm ing Surakarta, para bandara pangeran lajêng wangsul sowan ing sasana sewaka, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan lajêng têdhak ing kamar agêng, pramèswari dalêm lajêng dhumatêng sasana
miyos lênggah ing jarambah malih, jèjèr kalihan pramèswari dalêm.
Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, para bandara pangerapangeran. sadhèrèk dalêm sêpuh, saha para bandara pangeran ing Ngayogyakarta ingkang sêpuh, lajêng katimbalan dhumatêng ing sasana parasdya, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga saha para sadhèrèk dalêm, wontên kidul, para bandara pangeran ing Ngayogyakarta wontên êlèr, para bandara pangeran ingkang ênèm sowan ing sasana sewaka.
Pêpatih dalêm ing Surakarta ing Ngayogyakarta saha abdi dalêm wadana
sasana sewaka, saha ing paningrat kados adat, lajêng kaladosan minuman warni-warni, saha srutu.
Manawi sampun sawatawis, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan lajêng têdhak dhahar, dhahar dalêm wontên ing pandhapa sasana dayita mujur mangidul, lênggah dalêm wontên kilèn, ingkang katimbalan andhèrèk dhahar, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, para sadhèrèk dalêm sêpuh, saha para bandara pangeran Ngayogyakarta ingkang sêpuh, lênggahipun wontên wetan iring kidul, ingkang sisih êlèr para putri.
Satêdhak dalêm dhahar wau, Kangjêng Pangeran Angabèi saha para bandara pangeran ingkang ênèm, para bandara pangeran ing Ngayogyakarta ingkang ênèm, pangeran santana, riya, panji wayah, pêpatih dalêm ing Surakarta ing Ngayogyakarta,
Ngayogyakarta, sami kaparingan dhahar wontên ing sasana andrawina, mayor kaptin upsir ingkang cara Walandi kaparingan dhahar larihan. Satêngahipun dhahar mawi ngunjuk kundhisi, ngunjuk sapisan wilujêngipun krama dalêm, ingkang kundhisi Kangjêng Pangeran Angabèi, kaping: 2, Pangeran Arya Adipati Danurêja kundhisi wilujêng dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta, kaping: 3, pêpatih dalêm ing Surakarta kundhisi wilujêng dalêm ingkang sinuwun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, kaping: 4, pangeran kolonèl kundhisi wilujêngipun karaton dalêm ing Surakarta saha karaton dalêm Ngayogyakarta, sabên kundhisi kaurmatan ungêlipun kagungan dalêm sêtrik orkès sarta musik, tuwin kagungan dalêm gôngsa Carabalèn, ingkang botên mawi Carabalèn urmat Kêbogiro. Sarampungipun dhahar saha manawi lênggah dalêm dhahar sampun rampung, sadaya lajêng
Ing dintên malêm Jumungah libur botên lênggahan. Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan badhe mariksani para abdi dalêm ingkang
Riya panji wayah buyut sowan ing palataran mangangge kados pasowanan Kêmis, rasukan sikêpan agêng lugas, panji tanpa rasukan.
Nunggil wanci jam: ½ 9, sowanipun
pasowananipun ing srimanganti, mangangge kados pasowanan Kêmis, rasukan sikêpan agêng lugas, kaptin upsir ugi ngangge rasukan.
Wanci jam: 9, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan miyos ing sasana parasdya, kaurmatan kados adat, pangagêman dalêm kanigaran, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, saha
Ngayogyakarta, riya ngandhap panji wayah buyut, lajêng sami majêng, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, saha sadhèrèk dalêm sêpuh, para bandara pangeran ing Ngayogyakarta ingkang sêpuh, sami
kolonèl, mayor kaptin upsir, lajêng majêng sowan ing sasana sewaka, taksih sami kalilan rasukan.
Manawi sampun sawatawis lajêng lumados pangunjukan dalêm wedang, ingkang angladosakên santana riya panji kados adat, saunduring wedang lajêng majêng agêm dalêm meja ombèr wontên ing sasana parasdya, manawi
saha dhahar larihan rambah kaping sakawan, kaping gangsalipun buwah ès.
Manawi ingkang sinuhun kangjêng susuhunan jêngkar ngadhaton, sadaya ingkang sami sowan lajêng kalilan bibaran.
ingkang mranata giliranipun abdi dalêm wadana kaliwon, kolonèl ingkang mranata giliranipun abdi dalêm mayor kaptin upsir, sowanipun sabên jam: 9 enjing, sabên jam: 1 siyang, sami kapatêdhan dhahar wontên ing sasana andrawina.
Sabên siyang kagungan dalêm gamêlan kadhawuhan mungêl, saha mawi talèdhèk wiraswara.
Ing dintên Sênèn tanggal kaping: 22 sapêkênan dalêm, wanci jam: ½ 9 enjing, sowanipun abdi dalêm ondêr mayor sakarerehanipun, saha abdi dalêm kaliwon lêbêt ing kadipatèn sakarerehanipun, kados nalika paningkah dalêm.
Sowanipun abdi dalêm musik, sêtrik orkès, saha barisipun abdi dalêm prajurit, punapa dene tatanipun kagungan dalêm gamêlan, sadaya ugi sami kados nalika paningkah dalêm, kasêbut bab: 11, amung barisipun abdi dalêm saragêni saha prajurit jayèngastra wontên srimanganti kados kala panggih dalêm, pandhêl Kangjêng Kyai Slamêt.
Wanci jam: 9 enjing, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga sawadananipun putra santana dalêm kiwa têngên,
pangeran ing Ngayogyakarta sagarwanipun, sami sowan, pangagêman saha jujugipun kados kala paningkah dalêm, riya ngandhap, panji wayah buyut ugi sami sowan ing palataran.
Nunggil ing wanci wau, pramèswari dalêm ugi sampun lênggah ing prabayasa.
Wanci jam: 10, kangjêng tuwan residhèn tindak dhumatêng kadhaton, kadhèrèkakên Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sasêntananipun, tuwan militèr komandhan, saha para amtênar, opisir tuwin sanès-sanèsipun kados adat. Pakurmatanipun kados adat.
Pêpatih dalêm saha abdi dalêm wadana riya, kalêbêt abdi dalêm bupati ing Ngayogyakarta, [Ngayo...]
[...gyakarta,] sami sowan ing sasana sewaka, kaliwon sowan ing Paningrat.
Manawi sampun satata ingkang sinuhun kangjêng susuhunan andhawuhakên dhumatêng pêpatih dalêm, kaparêngipun ing karsa dalêm, pramèswari dalêm Gusti Bandara Radèn Ajêng Mur Sudarinah, kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Êmas.
Kodhokngorèk, dhumatêng kabayan niyaga ingkang sadhiya wontên ing kori srimanganti lèr, aparing sasmita dhumatêng abdi dalêm kaliwon gêdhong andhawuhakên wiyosipun ajad dalêm dhumatêng abdi dalêm kaliwon ngajêng ingkang sampun sadhiya wontên ing kori srimanganti kidul.
Sasampuning sawatawis, lajêng lumados pangunjukan dalêm sampanyê, ngunjuk wilujêngipun pramèswari dalêm kaurmatan ungêlipun musik saha drèlipun abdi dalêm prajurit ingkang baris ing palataran simanganti,srimanganti. kamandhungan, saha ngalun-alun sami nigang rambahan,
kabayan niyaga, suwukipun kagungan dalêm gamêlan Monggang saha Kodhokngorèk. Sarampungipun pakurmatan, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan [susuhuna...]
[...n] têdhak ing dalêm prabayasa akalihan kangjêng tuwan residhèn, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, tuwan militèr komandhan, para tuwan asistèn residhèn, tuwan presidhèn Landrad, tuwan sèkrêtaris, tuwan juru basa, tatabean akalihan pramèswari dalêm, saha para kangjêng ratu kados adat, sarampungipun lajêng wangsul lênggah ing sasana sewaka malih, lajêng lumados pangunjukan dalêm wedang, ingkang ngladosakên santana riya panji kados adat. Saunduring wedang manawi sampun sawatawis, lajêng tuwan residhèn kondur, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, akalihan para tuwan sapanunggilanipun sami andhèrèkakên kados adat.
baris ing nglêbêt, sami mundur saking ngarsa dalêm, dhumatêng ing pagêlaran, amung abdi dalêm kaliwon anggandhèk, sowan ing srimanganti, angêntosi dhawuh
Sontênipun dados malêm Salasa tanggal kaping: 23, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sakalihan pramèswari dalêm, têdhak pisitê dhumatêng ing dalêm paresidhenan. Pangagêman dalêm, kanigaran. Dene sowan pandhèrèki
rasukan sikêpan alit burdiran, saha ingkang kagungan garwa sami sagarwanipun.
Santana riya nginggil tugur wontên ing kadhaton, pangagêmanipun amung kados pasowanan [pa...]
Riya ngandhap panji wayah buyut ugi tugur wontên ing kadhaton, panganggenipun kados pasowanan Kêmis, ingkang andhèrèk amung mundhut riya ngandhap: 2, panji wayah: 4, panganggenipun riya kanigaran, bêbêdan, sabuk cindhe
ingkang dharatan, panakawan santana, sami tugur wontên ing kadhaton, panganggenipun [panganggeni...]
tatananipun kursi saha babud ing sasana sewaka kados adat manawi wiyos dalêm têdhak ing dalêm paresidhenan, anglêrêsi tingalanipun kangjêng sri maharaja gusti, amung palênggahan dalêm kursi pradan.
Ampilan kadipatèn botên kawiyosakên, abdi dalêm kadipatèn jawi lêbêt sadaya kadhawuhan tugur wontên kadhaton, panganggenipun kados pasowanan Kêmis, amung wadana kaliwonipun ingkang andhèrèk.
Titihan dalêm kapal pandêngan botên kawiyosakên, abdi dalêm pakathik ing baki baris an èi saking kilèn sitinggil dumugi salèr bangsal sana sumewa, kondur dalêm ngalih mangetan.
Wiwit kamandhungan dumugi paresidhenan, mawi byar sêle, ingkang bêkta abdi dalêm prajurit jagasura, godhag-godhagipun saprayoginipun, kangge têdhak saha kondur dalêm.
Pangurung-urungipun abdi dalêm kaparak sangkraknyana pinilih, saha prajurit sapanunggilanipun, tata sarta
prabot pameran, têdhak dalêm miyos ing kori srimanganti, paningtih dalêm wontên ing maderata kamandhungan, ingkang nitih nunggil sakreta garwanipun pêpatih dalêm,
makatên, nanging miyos supit urang wetan. Kareta ampilanipun pramèswari dalêm: 2, ampilan dalêm: 1, sudhiyanipun wontên maderata kamandhungan, jam: ½ 9, sampuna mirantos.
Sakondur dalêm saking paresidhenan, rawuh ing kadhaton lajêng lênggah ing sasana sewaka kados manawi kondur dalêm miyos têdhak ing dalêm paresidhenan, sawatawis lajêng jêngkar angadhaton, sadaya
tanggal kaping: 23, abdi dalêm ingkiingkang. makajangan saha tugur sadaya sami kalilan bibaran.
Putri dalêm Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat, Bandara Radèn Ayu Yudanagara, wiwit rawuhipun pramèswari dalêm, ngantos dumugi kawan dasa dintên, kapundhut kapêthil dados
baris, sadaya wau panganggenipun wiwit paningkah dalêm ngantos dumugi kawan dasa dintên.
Wiwit ijab dalêm dumugi sapêkênan dalêm, siyang dalu kagungan dalêm kori-kori butulan katutup sadaya, ingkang mênga kantun kori srimanganti êlèr kidul, sarta [sar...]
[...ta] srimanganti êlèr kidul wau kadhawuhan anjagi ingkang kêncêng, ingkang kalilan malêbêt amung para putra santana dalêm saha abdi dalêm, kalêbêt tamu Ngayogya, kalilanipun bêkta abdi utawi rencang kawatêsana katamtokna kathah kêdhikipun, nanging anggènipun nindakakên ingkang têrang, ingkang pancèn parlu sampun ngantos botên malêbêt, kosokwangsulipun ingkang botên parlu sampun ngantos sagêd malêbêt, saha kagungan dalêm kori jalatundha kadhawuhan anjagi, abdi dalêm panewu mantri gêdhong akalihan gadhing mataram.
Wiwit sadèrèngipun ijab paningkah dalêm, trapipun damêl saha lumadosipun sêsanggèning para abdi dalêm
Para putra santana dalêm, saha para abdi dalêm ingkang kasêbut ing sêrat pranatan punika, botên tumrap dhumatêng ingkang sawêg kêmit, caos, ingkang anglampahi ayahan, saha ingkang sawêg anglampahi patrapan, utawi botên tumrap dhumatêng ingkang sampun kapêthil nyanggi damêl wontên ing kadhaton.
kajawi dintên ijab paningkah, panggih saha sapêkênan dalêm, botên kalilan angliburakên panggarapipun prakawis, dene abdi dalêm wadana pulisi sajawining nagari ingkang sami sowan malêbêt dhatêng nagari, kadhawuhan makilakên padamêlanipun dhumatêng kaliwonipun, supados sampun ngantos kèndêl panggaraping
Kadhawuhakên ing dintên Rêbo tanggal kaping: 5, wulan Dulkangidah ing taun Jimawal, angkanipun ing warsa: 1845.
Caranganipun pranatan bab: 1, lampah-lampahipun utusan dalêm dhumatêng Ngayogyakarta, maringakên raja kaputrèn saha upacara kaprabonipun badhe pramèswari dalêm, benjing ing dintên Sênèn tanggal sapisan wulan Bêsar ing taun Jimawal: 1845. Numpak sêpur lêlahanan ingkang mangkat saking Sêtasiyun Balapan wanci jam: 9 enjing, langkung: 33 mênit.
Ing dintên Sênèn tanggal sapisan wau wanci jam: 7 enjing, Kangjêng Ratu Alit, kanthi rabinipun abdi dalêm wadana nayaka lêbêt: 2, Bandara Radèn Ayu Jayanagara, Bandara Radèn Ayu Wuryaningrat, rabinipun abdi dalêm wadana nayaka jawi: 2, Bandara Radèn Ayu
ing kadhaton, garwanipun ugi sampuna sowan. Dara Pangeran Arya Mataram jujug ing ngèmpèr nguntarasana, para wadana wontên ing srimanganti, sami mangangge prajuritan, rasukan sikêpan alit burdiran, kanthi
rasukan sikêpan agêng burdiran, sinjang pradan. Kanthi karerehanipun ingkang pangkat panèwu mantri sacêkapipun ingkang badhe ngampil-ampil, mangangge rasukan sikêpan agêng abrit, sinjang pradan, sampuna sami marak, manawi kirang kawêwahan lurah sêdhahan miji sapanêkaripun, sasampunipun sami anampèni ampilanipun, lajêng sami tata wontên ing paningrat salèripun sasana parasdya.
Nunggil wanci jam: ½ 8 enjing, kareta ingkang badhe dipun tumpaki utusan dalêm, saha kareta ampilan sacêkapipun, sampuna kasadhiyakakên wontên ing kamandhungan.
Abdi dalêm panèwu mantri ngajêng ingkang badhe majibi barang bêbêktan ingkang botên kaampil utusan dalêm, sampuna sowan
litnan: 2, sasampuna sadhiya wontên paretan ingkang kilèn, badhe anjajari wontên ngajêng: 20, wontên wingking: 30, mangangge grutni topi èlmut.
Wanci jam: 8 enjing, sampeyan dalêm, andhawuhakên dhumatêng Kangjêng Ratu Alit, sami ingandikakakên mangkat, sadaya lajêng mêdal, dumugi ing kamandhungan lajêng sami nênumpak, putri dalêm saha putri sadhèrèk dalêm wau panumpakipun kareta sakalihan, sadaya lajêng bidhal, tatanipun lampah urutipun kados ing ngandhap punika.
1: Ingkang wontên ngajêng piyambak abdi dalêm prajurit kapalan: 20, upsir: 1, slomprèt: 1.
2: Abdi dalêm panèwu mantri jawi lêbêt ingkang andhèrèkakên lêlurahipun, sami numpak kapal, jèjèr nyakawan.
3: Kagungan dalêm kareta Kyai Wimana Rêtna, ingkang dipun tumpaki Kangjêng
4: Tumuntên kareta ampilan upacara kaprabonipun badhe pramèswari dalêm.
5: Tumuntên abdi dalêm prajurit kapalan: 30.
Dene abdi dalêm ngajêng manawi wontên barang bêbêktanipun ingkang dipun tampèni, kalilan karumiyinakên dhatêng ing Sêtasiyun Balapan. Mênggah lampahipun wau ing galadhag mangalèr, mêdal Pêkên Agêng, Warungpêlêm mangilèn, Pasar Lêgi mangalèr lajêng mangilèn, sadumuginipun ing sêtasiyun, abdi dalêm prajurit kèndêl urmat wontên [wo...]
[...ntên] sacêlakipun sêtasiyun, para putri dalêm sakalihan, saha upacara badhe kaprabonipun pramèswari dalêm lajêng wontên ing wahkamêr, abdi dalêm panèwu mantri ingkang badhe andhèrèk dhumatêng Ngayogyakarta manggèn wontên ing ngèmpèr sacêlaking wahkamêr wau. Ing sêtasiyun mawi abdi dalêm sêtap musik kasêpuhan, mangangge toro, dhatênging utusan dalêm urmat wontên èmpèr ingkang kidul. Bidhalipun urmat wontên èmpèr ingkang êlèr, wangsulipun utusan dalêm saking Ngayogya, mêthuk urmat malih.
Manawi sampun wancinipun lajêng sami nitih kareta latu ingkang badhe mangkat dhatêng Ngayogyakarta, abdi dalêm panèwu mantri ingkang sami andhèrèk wau lajêng sami numpak, dene kapal tumpakanipun namung kèndêl ing sêtasiyun kemawon.
Dumugi Sêtasiyun Tugu, utusan dalêm sapanunggilanipun wau lajêng mandhap, abdi dalêm bupati ingkang sêpuh ing damêl lajêng amratelakakên saparlunipun dhumatêng sêsêpuhipun abdi dalêm ing Ngayogyakarta ingkang kapatah mêthuk, lêlajênganipun manut punapa ingkang dados pranatan ing Ngayogyakarta. Bilih sampun marak ing ngarsa dalêm ingkang sinuwun kangjêng sultan, saha sampun nampèni dhawuh timbalan dalêm wangsulan, lajêng sami mundur dhatêng ing kapatihan, kaparingan sugata, bidhalipun wangsul dhatêng ing Surakarta saking kapatihan, ugi sami numpak kareta latu lêlahanan, mangkat saking Sêtasiyun Tugu jam: 4 sontên langkung: 24 mênit. Kangjêng Ratu Alit saha para putri lajêng malêbêt marak ing ngarsa dalêm anglapurakên, sarampungipun lajêng kalilan bibaran.
Caranganipun pranatan bab kaping: 8, lampah-lampahipun utusan dalêm ingkang mêthuk badhe pramèswari dalêm dhumatêng Ngayogyakarta benjing ing dintên Salasa tanggal kaping: 16, wulan Bêsar ing taun Jimawal: 1845, numpak sêpur lêlahanan, mangkat saking Sêtasiyun Balapan, wanci jam: 5 sontên, langkung: 24 mênit.
Ingkang kaparingan wêwênang anindakakên sêrat punika, anata lampah-lampahipun saha amêwahi prayoginipun, punika abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt, saha abdi dalêm litnan kolonèl.
Ing dintên Salasa tanggal kaping: 16 wau, wanci jam: 3 siyang, Kangjêng Ratu Alit, akalihan Kangjêng Ratu Anggèr, kanthi rabinipun abdi dalêm wadana nayaka lêbêt: 2, Bandara Radèn Ayu Jayanagara, Bandara Radèn Ayu Wuryaningrat, rabinipun abdi dalêm wadana nayaka jawi: 2, Bandara Radèn Ayu Suryanagara, Bandara Radèn Ayu Yudanagara, saha
wadana èstri kêkalih, saha riya, kaliwon panèwu mantri kilèn sadaya, ingkang badhe ngampil-ampil ampilan saha upacara kaprabonipun badhe pramèswari dalêm, punapa dene rabinipun abdi dalêm wadana kaliwon ingkang bojonipun
jawi lêbêt: 4, Radèn Ngabèi Bujadipura, Radèn Ngabèi Martadipura, Radèn Ngabèi Tôndhadipura, Radèn Ngabèi Kartadipura, kaliwon anon-anon: 3, Radèn Ngabèi Kuda Jagadipura, Radèn Ngabèi Pringgadipura, Radèn Ngabèi Puspadipura, sami sakarerehanipun panèwu mantri ingkang badhe anjajari saha anggarêbêg, sampuna sami sowan ing bangsal srimanganti kilèn, mangangge prajuritan jangkêp, wadana kliwon
saupsiripun, mayor prawiranom saupsiripun, mayor jayèngastra samanskapênipun, sikêp waos, mayor jawi Jayasura saupsiripun, Jagabraja saupsiripun, saha sêtap musik kasêpuhan, sampuna sami sowan wontên ing bangsal srimanganti ingkang wetan, sami mangangge
Wanci jam, ½ 4, dhawuhing timbalan dalêm ingandikakakên mangkat, abdi dalêm wadana bêkêl jawi lêbêt lajêng andhawuhakên tatanipun ing lampah wiwit ing kadhaton dumugi ing Sêtasiyun Balapan, kados ing ngandhap punika:
1. Ingkang ngajêng piyambak sêtap musik kasêpuhan,
2. Tumuntên abdi dalêm prajurit jayèngastra,
ingkang dados pangajênging lampah mêthuk, saparlunipun kautus, mênggah badhe jujugipun sarta pangasonipun dalu miturut lampah-lampah ing Ngayogyakarta, bilih malêbêt ing karaton, Kangjêng Pangeran Arya Prabuningrat, ingkang matur ingkang sinuwun kangjêng sultan, saparlunipun kautus.
Dintên Rêbo tanggal kaping: 17, wanci jam: 6 enjing utusan dalêm sami sowan malêbêt ing karaton Ngayogyakarta.
Samasa sampun wontên dhawuh dalêm ingkang sinuwun kangjêng sultan kalilan bidhal, lajêng sami bidhal, dene lampah-lampahipun mêdal saking karaton ngantos dumuginipun ing Sêtasiyun Tugu, ugi miturut lampah-lampah ing Ngayogyakarta.
Para putra santana saha abdi dalêm ing Surakarta, pamanggèn panumpakipun sêpur, sapamrayoginipun pangagênging lampah ing Ngayogyakarta sarêmbag akalihan abdi dalêm wadana bêkêl ingkang saking Surakarta.
Wanci ngajêngakên dhatêngipun sêpur ingkang saking Ngayogyakarta, abdi dalêm
wontên ing sacêlakipun margi dhatêng sêtasiyun, miji pinilih badhe
saha kapalipun abdi dalêm ingkang sami nyanggi damêl, sampuna sami kapapanakên saurutipun margi ing sacêlakipun sêtasiyun.
Wanci jam: ½ 12, dhatêngipun sêpur ingkang dipun titihi pramèswari dalêm, abdi dalêm
Manawi sampun tata lajêng angungêlna têngara salomprèt malih, manawi pramèswari dalêm sampun nitih titihan kareta, saha bilih ingkang sami andhèrèk sampun sami nênumpak, bupati bêkêl pangagênging lampah amariksanana tataning lampah, lajêng andhawuhna ungêlipun têngara salomprèt minôngka tôndha bidhal, mênggah urutipun lampah ing ngajêng piyambak abdi dalêm prajurit jawi kalih kumpêni jayatanantaka trunasura, sami tindhih mayor
Tumuntên kareta titihanipun garwanipun pêpatih dalêm ing Surakarta, Ngayogyakarta, [Ngayogya...]
sangkraknyana, ing jawi piyambak abdi dalêm prajurit jayèngastra, kiwa têngênipun kareta
Tumuntên abdi dalêm prajurit miji pinilih sakumpêni.
Tumuntên kareta upacaranipun pramèswari dalêm, garwanipun pangeran putra santana rabinipun wadana kaliwon.
prajurit ingkang kapalan kalilan lajêng malêbêt ing ngalun-alun, kèndêl ing supit urang ingkang wetan sumisih mangetan salèring paretan, prajurit inpantri saha tamtama sumisih mangilèn salèr bangsal pamandêngan majêng mangetan, ingkang lajêng dumugi ing kamandhungan, amung pangurung-
Samandhapipun pramèswari dalêm saking titihan kareta, upacaranipun pramèswari dalêm lajêng anjajari, garwanipun
salaka, ingkang ngampil pakêcohan dalêm priyantun dalêm Radèn Asmara Rukmi, panggih dalêm ingkang ngampil gêntos Radèn Sumarna Rukmi, sapêkênan dalêm gêntos Radèn Purnama Rukmi, dene ingkang ngampil kunca Radèn Ajêng Sutinah, ingkang dados patah Bandara Radèn Mas Sudira, Radèn Mas Malandi, Radèn Mas Saleman, Radèn Mas Samtanus.
3: Ugi bab: 13, paningkah dalêm, ampilan saha upacara dalêm, ingkang
dhaub, kampuh banguntulak, nyamping cindhe abrit.
7: Ugi bab: 19, sarampungipun kacar-kucur saha kapangku, santunipun pangagêman dalêm, mangagêm kanigaran, nyamping udanriris latarcêmêng pradan, paningsêt cindhe
lênggah dalêm dhahar, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan mawi ngêpêlakên dhahar pramèswari dalêm, lajêng dhahar kados adat, bibar dhahar ingkang sinuhun kangjêng susuhunan lajêng têdhak kamar agêng lukar, lajêng dandos mangagêm sawitan sêmbagi. Pramèswari dalêm dhumatêng sasana dayita ugi lajêng dandos mangagêm sawitan sêmbagi. Sarampunging dandos, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan lajêng têdhak ing sasana dayita, lajêng kanthèn asta têdhak dhumatêng krobong, sare wontên patanèn prabayasa, manawi sampun dipun coloki Kangjêng Ratu Madurêtna kaping tiga, ingkang sinuhun kangjêng
wirengan, makajanganipun abdi dalêm sadaya kadhawuhan nayuban. Manawi ingkang
wayang golek ki entus susmono kocak abis terbaru 2016 wayang golek ki entus susmono kocak abis terbaru 2016
gebyar wayang kulit jakarta 2017 ki warseno slenk duluredjarot sesion iv gebyar wayang kulit jakarta 2017 ki warseno slenk duluredjarot sesion iv
manteb sudarsono wayang kulit sedalu natas lakon kresno duto ki manteb sudarsono wayang kulit sedalu natas
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing magepokan, Meta:
nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting
CEKAK Ingkang Ngagem 1. Apangkat KGPH, KPH, KP, KRMH, KRA mawi udheng Jebehan. 2. Apangkat KRAT mawi udheng cekok mondhol kuncung. 3.Jawa : Busana Jawi menika salah setunggal pang-ipun woh Kemudian SISKS PB III membuat kreasi (ngganggit) busana jawi
Putri Basahan.Busana Jawi Gagrag SurakartaDiterbitkan pada Saturday, 8 April 2017 Pukul 12.23Kanthi punika ageman Jawi dados pepenget tumrap sok sintena kemawon
pawestri ngagem rasukan kebaya, nyamping, sanggul saged model tekuk, ageman batik, mengahing adat Jawi dipun pilah-pilah miturut ginanipun .
Thursday, 30 March 2017 Pukul 23.40Leres menawi sapunika basa jawi dipunlebetaken wonten ing kurikulum, amargi piwulangan basa jawi punika kathah ajaran budi pekertinipun. Utamanipun wonten ing wayang..-
ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu …
Mumpung Sepiby Nur Indah72870 views2 months agoBocah
CIPTA UMBUL DONGA -- Sawetara seniman mbabar Cipta Umbul Donga ing TBS, Senen (13/12/2) wengi, kanggo
Ôngka 4, Kaping 24 Dulkangidah Je 1862, Utawi Kaping 1 April 1932
Pangayoman Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur R. M. Ng.
nata dados tamunipun, raad dados ingkang nyunggata dalah palêrêpanipun, raad lajêng gambaranipun Federal council punika, bêbadan juru anggêr ingkang ngangge warga langkung kathah sangêt warga Eropah, (wetgevend orgaan met overweldigende Europ. meerderheid.)
Rêpat ingkang nindakakên anggêr (Uitvoerende Raad) kados ing tanah guprêmenan, ingkang kawastanan: Exesutive council ing F. M. S. botên wontên, ingkang wontên rêpatipun para residhèn (Resident conference) sabên wulan, dipun jênêngi para raja, sairib kados kawontênanipun ing Prostênlandhên ngriki, mawi warga têtiyang Inggris sawatawis, manggènipun ngolah-ngalih gilir gumantos. Ingkang mangarsani: High Commissioner utawi wakilipun. (Secretaris generaal = Chief Secretary)
rêpat punika ingkang mutus sadaya panindak tumrap ing satunggal-satunggaling nagari.
Rêpat nagari (States council) punika ingkang mangarsani para nata piyambak-piyambak, warganipun, residhèn, sèkrêtaris. Tiyang Inggris satunggal saking pilihanipun residhèn, tiyang siti 5 utawi 6 dipun wisudha dening para nata piyambak-piyambak sarêmbag kalihan residhèn. Wêwênangipun rêpat punika wetgevend dene panindakipun (uitvoerend) sampun kapratelakakên inggih punika wontên rêpatipun para residhèn, andharan punika kula sampuni dumugi samantên kemawon. Nglangkungi saking atur kula sakawit kados pamanah kula parlu kula ngaturakên sakêdhik kawontênan ing Indhustani, ingkang ugi gêgayutan kalihan tatanan pèdhêrasi sapiturutipun, nanging ingkang badhe kula aturakên punika dede pèdhêrasinipun para nata ing Indhustani, awit ing ngrika botên wontên pèdhêrasi, nanging inggih botên wontên awonipun kawontênan ing ngrika kaandharakên kangge lêlimbangan. Ing Indhustan botên wontên pèdhêrasi kados tanah Malaya, namung ing Indhustan punika dumugi samangke inggih kathah karajan-karajanipun tiyang siti§ Miturut buku Butler rapport kapratelakakên wontên 526 ing Indhonesiah ngriki miturut cariyos ingkang kula sumêrêpi wontên 288. ingkang adêgipun radi mirit kados karajan-karajan ing tanah Malaya, para raja ing Indhustan punika sambêtipun akalihan Inggris, sami aprajanjian kalihan Sri Bagendha Koning Keizer. Pamarentahipun Inggris dhatêng Indhustan beda botên kados ing tanah Malaya, saking agêngipun tanah Indhustan punika botên kawêngku ing ministêr jajahan ing Inggris, nanging kawêngku ing ministêr ing bab Indhiya (Indhustan), (Minister voor Indische zaken) dados nama madêg kaministêran piyambak. Ingkang minôngka pangagêng jêjênêngipun Sri Bagendha Koning Keizer inggih punika raja mudha (viceroy), inggih punika ingkang nguwaosi talatah Indhustan. Saminipun mênggahing ngriki guprênur jendral, bedanipun tandukipun dhatêng para raja namung kados sami minôngka jêjênêngipun Sri Bagendha Koning Keizer botên angiras Koning Keizer (in hoedanigheid van).
Kajawi makatên para nata ing Indhustan punika kathah sangêt ingkang sampun imbang pasinaonipun kalihan para têtiyang Inggris, inggih punika sampun sami pasinaon ing pawiyatan luhur ing Eropah, kadosta: Militair academia, Juridische faculteit
Anggènipun makatên punika tarkadhang sêsarêngan kalihan para raja sanèsipun, ingkang salêbêtipun panggalihan ingkang sawarni pawong mitran punika kala kadhing ngandikanipun sok ngantos ngrêmbag prakawis wigatosing tatanan kaprajan, awit saking kawontênan ingkang kados makatên mila lajêng wontên panggalihan supados rêmbag-rêmbag wau botên tansah namung sawarni omong kosong, mila sang viceroy lajêng thukul panggalihipun ngawontênakên panggalihan ingkang tamtu anggalih prakawis tata pranataning praja, panggalihan makatên punika sagêd dipun condhongi dening para raja, mila viceroy lajêng asring-asring nyêdhahi papara. raja sêsarêngan ngrêmbag babagan prêluning praja. Ing pêpanggihan punika mawi dhapukan pangarsa, ingkang kadadosakên pangarsa viceroy ingkang dados sesêpuhipun para raja inggih punika Sang Maharaja Patyala, dangu-dangu pêpanggihan punika lajêng têtêp wontênipun
parlunipun pêpanggihan ingkang dipun rêmbag bab tata pranataning praja ingkang sagêd gandhèngipun (gemeenschappelijke belangen) sanadyan kênthêlaning rêmbag kathah ingkang dipun turut dening pangrêmbagipun inggih ngantos matêng, ewadene opisilipun para nata wau taksih sami mardika kenging lajêng nuruti putusan ing ngriku kenging botên, dados ing parêpatan ngriku botên mutus nêtêpakên, sapunikanipun ingkang dados sêsêpuhipun para nata, Sri Nata Nawab, nata ing Bupal, ingkang lajêng dados mudha pangarsanipun pêpanggihan.
Kala pêrang agêng ing Eropah karajan Inggris tumut mangun yuda, para nagari jajahanipun Inggris kathah ingkang tumut ambiyantoni yudanipun karajan Inggris, kalampahan sagêd unggul yudanipun, mila karajan Inggris nêtêpi
marentah nagarinipun piyambak-piyambak namung ingkang gêgayutan kalihan praja ngamônca Inggris taksih ingkang ngrêmbag. Ingkang angsal ganjaran Dominion status inggih punika nagari-nagari Kanadha, Ostrali sarta kap koloni, nanging Indhustan botên katut angsal Dominion status ingkang kangge sabab Inggris botên
Dominion status sakên Indhustan sabab pakèwêd sabab saking kawontênanipun ing Indhustan beda kalihan nagari-nagari sadaya wau, inggih punika wontênipun nagari-nagari karajan kalihan ingkang sampun parentah lêlajêngan dening Inggris, ingkang satunggal kawêngku parentahipun Koning Keizer Inggris, satunggalipun kawêngku ing parentah Indhi. Kawontênan ingkang makatên punika ngebahakên kamèrènipun para kawula Indhustan umum, ngantos anuwuhakên ebah-ebahan ingkang santêr, ingkang ebah-ebahan punika ngantos nuwuhakên koprènsikonprènsi (dan di tempat lain). ingkang karan ron thobêlkonprèng (Round tablecoference) utawi limrah karan konprènsi meja bundêr, marambah-rambah, ingkang pungkasanipun parêpatan (sadèrèngipun Sang Mahatma Gandi tumut) para raja ngrujuki panyuwunipun para kawula wontênipun Dominion status sarta botên pakèwêt tumut lumêbêt ing pèdhêrasi nanging dumugi sapunika dèrèng cêtha kawusananipun.
Makatên andharanipun sadhèrèk Y wontên ing Darmakôndha, wasana mugi andadosna kauningan para warga sadaya.
Miturut pamanggih enggal, sêsakit punika awis-awis tumurun. Bayi wau anggènipun katularan sakit cêkèk saking tiyang sêpuhipun utawi batihing griya ngriku, sasampunipun lair.
Sêsakit wau sagêdipun nular, sababipun ingkang agêng inggih punika saking tatacara ingkang ambêbayani. Jalaran dipun ambung, dipun liling, dipun mamahakên têdhanipun, kenging idu utawi umbêl ingkang wontên basilipun cêkèk, bayi wau lajêng kêtularan. Lare dipun umbar ing jrambah ingkang wontên idunipun tiyang sakit cêkèk, sampun têrang gampil sagêdipun kêtularan.
Ing tanah Indiya ngriki malah kathah bayi ingkang kenging sêsakit ingkang nular, kados ta: kolerah, tipus, wawratan rah umbêl.
Ingkang makatên punika awit prêsan utawi têdhanipun lare sêsêpan wau wontên wijinipun sêsakit. Jalaranipun:
Ha, toya, ingkang wontên wijinipun sêsakit.
Na, lalêr, ingkang magêpokan kalihan wiji sêsakit wau, jalaran nêdha utah-utahanipun tiyang sakit. Manawi kakusipun rêgêd, wawratan botên dipun manah, wontên ing jrambah utawi wontên ing pakarangan, lalêr gampil anggènipun murugi sêsukêr.
Lare sêsêpan sagêd katularan, jalaran ngêmut driji, ingkang kenging sêsukêripun tiyang ingkang nandhang sêsakit wau.
Lare sêsêpan punika gampil sangêt kenging sêsakit cacar. Mila manawi lare sampun umur tigang wulan kêdah tumut dipun cacarakên. Manawi tiyang sêpuhipun ing bab punika nglênthar, ukumanipun asring dhumawah ing anak-anakipun.
Lare punika inggih gampil kenging sakit bêntèr tis (malaria), lare sêsêpan ingkang dèrèng umur sataun inggih sampun sagêd kenging sêsakit wau. Ingkang anjalari sêsakit rah punika kewan amalêbêt lêmbat (malaria plasmodien), tular-tumularipun dening bôngsa lêmut (anopkaeles).
Kathah lare sêsêpan ingkang taksih alit pêjah, pusêripun tatu.
Manawi pangupakaranipun pusêr botên rêsikan, kados ta dipun popok pipisan ron-ronan utawi kêrikan bathok, tatunipun lajêng wontên kewanipun lêmbat (klembaccillen). Botên dangu lare wau lajêng pêjah, jalaran botên sagêd ngombe sarta badanipun kakên. Inggih punika ingkang dipun wastani sakit tetanus tumrap lare ambêbayani.
Dumugi samantên kula sampun sami mangrêtos jalaranipun sakit mêcicil, inggih punika sakit rajasinga sarta tuberculose ing utêk.
Taksih wontên sêsakit sanèsipun malih, ingkang sagêd anjalari kakêning badanipun lare, upami bêntèripun sêsakit bêntèr tis.
Pangêjuran têdha ingkang botên lêrês sarta cacing, inggih sagêd anjalari mêcicil.
Pangupakaranipun lare mêcicil punika kêdah miturut sababipun.
Sadèrèngipun ngrêmbag rekadayanipun nulak pêpêjah lare alit punika, samangke [samang...]
[...ke] kêrêp wontên sêsakit, ingkang dipun wastani bèri -bèri lare sêsêpan.
1. Bayi sawêg umur sawatawis wulan ingkang dipun sêsêpi biyungipun, ingkang gadhah sêsakit bèri-bèri. 2. Bayi ingkang sampun ragi agêng, ingkang mligi dipun ombèni mèlêk (gecondenceerde melk).
Tumrapipun ingkang kantun punika pinanggih ing nalar, têdha ingkang dipun sukakakên bayi punika vitamine nipun ingkang prêlu kangge anjagi kasarasan, sampun pêjah, botên wontên utawi kirang sangêt. Dados kadosdene tiyang sêpuh ingkang kenging sêsakit bèri-bèri, inggih punika saking kirang vitamine.
Manawi mèlêk wau dipun santuni prêsan lêmbu, sarta mawi dipun têdhani bubur wos wuluh, duduh jêram ingkang lêgi, sêsakitipun wau botên dangu lajêng mantun. Taksih wontên sambêtipun.
Ing organ ôngka 2 sampun kula pratelakakên bilih panjagining kasarasan punika dipun saranani ngudi karêsikan. Inggih punika bale griyanipun, sandhang panganggenipun, sarta têtêdhan dalah toya pangombèn, mila têrangipun makatên:
Miturut buku kasarasan anggitanipun Tuwan Dhoktêr Omar, anêrangakên mênggah dumadosipun sêsakit wau wontên kalih perangan, saking salêbêting badan kados ta: sêsakit gêndhis, gondhok sapanunggilanipun, dene ingkang saperangan daya ingkang murugakên sakit, saking sajawining badan, kados ta: sêsakit dhesêntri, kolerah, tipês, sarta sanès-sanèsipun. Sêsakit wau saking dayanipun kruma (Baccil) amila manungsa wau sagêdipun sami kalis sawarnining sêsakit inggih kêdah dipun saranani nindakakên karêsikan.
Tiyang gêgriya punika ingkang sayogi, sabên enjing satanginipun tilêm, sadaya kontên sarta candhela kêdah dipun wêngakakên: supados sagêd santun hawa, amargi sadaya tiyang punika manawi manggèn wontên panggenan ingkang botên sagêd [sagê...]
[...d] sontan-santun hawa, inggih badhe anjalari kirang saras.
Pangupakaraning griya wau sabên enjing kêdah ajêg dipun rêsiki, namung patrapipun rêrêsik bokmanawi botên parlu kula têrangakên panjang, jalaran panjênêngan sadaya mêsthi sampun uninga, rêrêsik ing griya ingkang jarambahipun sampun kaplêstèr, punika ing kala môngsa kêdah mawi toya ingkang dipun campuri karbol. Parlunipun kangge amêjahi rêrêgêd ingkang badhe dados wijining sêsakit-sêsakit wau.
Griya ingkang dèrèng kaplêstèr punika, patraping anggènipun angrêsiki beda, sadèrèngipun kasapu kêdah kasiram toya, parlunipun sampun ngantos balêdug wau mabul-mabul, jalaran balêdug wau sagêd katutan wijining sêsakit, salajêngipun kasêrot ing tiyang.
Pakarangan punika ugi kêdah ajêg dipun rêsiki, langkung malih ingkang kêrêp kaambah ing tiyang, sadaya rêrêgêd kêdah kalêbêtakên ing jugangan ingkang pandamêlipun jugangan wau kaangkaha sacêlakipun butulan griya (utawi gandhok) lêbêtipun jugangan watawis 2 mètêr.
Pangudinipun rêrêsik bale griya punika kajawi sampun kula têrangakên
sanès-sanèsipun, murih gambêlangipun bokmanawi satunggal-satunggalipun bab prayogi kula têrangakên kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Wonêng pêrbètêring punika satunggiling ihtiyar kangge panulakipun sêsakit pès.
Sêsakit pès punika sajatosipun sanès sakitipun manungsa, nanging sêsakitipun kewan ingkang rêmênanipun angrikiti, kados ta: marmot, bajing, têrwèlu, sarta tikus.
Tikus lan sapanunggilanipun, kewan-kewan wau manawi kacandhak ing sêsakit pès mêsthi pêjahipun. Jalaran saking punika manawi satunggiling panggenan wontên utawi [uta...]
[...wi] kathah tikus ingkang pêjah, kêdah prayitna sangêt.
Tikus punika wontên tumanipun. Manawi tuma wau nyakot lan anyêrot rahipun tikus ingkang kacandhak sêsakit pès, rah ingkang kasêrot wau katutan kruma pès, salajêngipun manawi tikus wau sampun pêjah, tumaning tikus lajêng sami pados pencokan saangsalipun. Têrkadhang sagêd angsal tikus ingkang taksih gêsang, utawi tumèmplèk badaning manungsa, manawi sagêd anggrêmêt dhatêng badaning manungsa, lajêng nyakot sarta malah angutahakên rahipun tikus ingkang sampun katutan kruma pès wau, wasana tiyang lajêng kacandhak sêsakit pès.
Ihtiyaripun kêdah anêbihakên tikus saking salêbêtipun griya, amila lajêng wontên pranatan andandosi griya (wonêng pêrbèitêring), sampun ngantos griya-griya wau kangge dhêdhêlikan sarta dipun susuhi tikus. Taksih wontên sambêtipun.
yêktinipun suwawi andika dulu / êpanging mandera / kang kilèn katon puniki / nuntên amba tumênga manginggil
Buyut Dhawuk muwus sarwi manthuk-manthuk / mugi sêksènana / ing batharanta pribadi / lajêng kesah amba mantuk praptèng wisma //
inggih kang sampun kawuri / kêkesahan tuwi marsêpuh kalaran //
12. dhatêng dhusun ing sumêne praptanipun / samadyaning wana /
15. praptèng kewuh panggenane wong kêpaung / masang kala tidha / yèn
dipun pêjahi / dados gawat margi kang lami punika //
17. marmanipun tan wontên têtiyang langkung / mung supaya enggal / anjog dhatêng wêradiKurang satu suku kata: anjoga dhatêng wêradin. / ing samangkya kambah maring panukarta //
18. nadyan kantun sakêdhik anggêr rahayu / lah suwawi enggal / sumimpanga saking ngriki / bokmanawa sêlak wruh kang duratmaka //
19. wêwah ewuhaya manggih arubiru / nulya lumaksana / Buyut Dhawuk têdah margi / ing antawis dèrèng angsal saonjotan //
20. dyan kadulu tiyang sakawan nênungku / mèh parêk punika / Ki Buyut Dhawuk anolih / kadi matak môntra sirêp kawistara //
kasaenanirèki / lah ta inggih punapa kula walêsna //
25. têmtunipun amung ati anggung emut / upami darbea / punapa kang pèni-pèni / inggih wajib dados kagungan andika //
26. Buyut Dhawuk alon mèsêm wuwusipun / Hyang Jagad Wisesa / inggih ingkang ngudanèni / sarwi kesah kawula laju lumampah //
27. praptèng dhusun sumêne kapanggih sampun / rama maratuwa / wêwarti wontên ing margi / mèh bilai Ki Dhawuk têtulung gêsang //
28. marasêpuh kampitèng tyas sakitipun / lêng-lêng duk
31. têmbe lamun sira mulih yoganingsun / mêtua ing singkal / ngengkola margane bêcik / wong aliwat liwêran marang jro praja //
32. padha mêtu ing singkal iku pakantuk / lêstari widada / makatên wuwuse nguni / marasêpuh wêlingipun ing kawula // Taksih wontên sambêtipun.
Manungsa gêsang wontên ing alam donya ngupados punapa?
Sumôngga kula aturi rawuh ing Coiffeur Besar ing Darpayudan, Surakarta, tur mirah kemawon rêginipun, kaparênga nyatakakên, bikak enjing jam 7½ -1 siyang, sontên jam 4-8 dalu, manawi dintên Akad libur, pangurusipun sadhèrèk panjênêngan piyambak, warga Narpawanda.
Ugi nyambut damêl mênatu, kadugi nyuwun dhatêng ing dalêm saha sarampungipun angundurakên pisan, kalayan katanggêl saenipun.
Thukuling jamur dipa wontên ing Surakarta mrajak, mèh sabên griya sami ngingah, amargi umumipun paedah sangêt kangge jampi kiyat, enz-enz raosipun eca sêgêr, pangupakaranipun gampil, mila inggih botên anèh bilih kathah para sadhèrèk ingkang sami mathuk jêjampi jamur dipa wau, kula piyambak sampun nate ngombe, [ngo...]
[...mbe,] raosing badan lajêng sumuk, ambêbucal gampil, namung kadospundi
punika sagêd damêl tiwas, kirang prayogi enz-enz. Para sadhèrèk ingkang sami gugon tuhon, lajêng sami botên ngajêngi. Rèhning wontên pakabaran warni kalih (maedahi-niwasi) sadhèrèk Suleman, ngandharakên wontên ing Kajawèn supados para sadhèrèk sami nguningani têrang, sababipun jamur dipa wau gadhah daya, pêthikanipun kados ing ngandhap punika:
Ing Kajawèn ôngka 101 VI kaca 1595 ingkang sampun katêrangakên dhatêng sadhèrèk Nawardi M. S.
Cêkakipun, katrangan wau sampun lêrês, yèn aslinipun sangking Dhitslan, namung kirang têrang naminipun, mila lajêng kadêrêng manah kula badhe kula têrangakên ingkang sagêd cêtha sangêt.
Ing nalika kula nyambut damêl ing laboran, pabrik sêpiritus, Comal, kula sumêrêp jampi ingkang
phloraelin punika sami kalihan ragi ing tanah Jawi, ingkang asring kadamêl tape, pandamêlipun sêpiritus utawi alkohol, punika cara-caranipun makatên: ing sakawit tètès (Melase) kacampuran toya ingkang ngantos ukuran Be (bome) 9 utawi 10 lajêng kadekekan phloraelin, yèn phloraelin wau sampun kacampurakên sarta campur lêrês, tètès wau katingal umob, kados umobipun limun, yèn sampun sipêng sadalu gandanipun tètès wau lajêng mambêt gandaning tape, kêcut, ing ngriku lajêng kalêbêtakên ing tong agêng kacampuran malih tètès ingkang Be 9, 10 ngantos sakêbakipun toya wau, yèn sampun sipêng sadalu, ugi lajêng tètès ing tong agêng wau umob, sarta gandanipun inggih mambêt tape, ing têmbungipun Walandi kawastanan mudhêrgis (Moedergeest) utawi Jawinipun bibitan.
Ing jaman kina para bôngsa Tyonghwa, pandamêlipun arak utawi alkohol, punika ugi tètèsipun tape mawi ragi tanah Jawi, utawi kêtan dipun [dipu...]
[...n] tape, dene raginipun punika kadadosanipun saking cabe lan bawang, punika lajêng angwontênakên jamur pêthak.
Phloraelin, kajawi kenging kangge jantuning tètès ingkang kadamêl arak, punika inggih kenging kangge jantunipun roti, prêlunipun sagêd mêlar. Dados sayêktosipun ingkang kawastanan jamur dipa punika salugunipun namung tape toya tèh, yèn kalajêngakên dados cokak tèh, utawi lêgèn tèh, kados para sadhèrèk sampun nate mariksani cokak arèn, yèn lêgènipun arèn punika sagêd dados cokak, pandamêlipun cokak wau saking lêgèn, kalêbêtakên ing gêndul, sasagêd-sagêd lajêng kaêpe, yèn sampun dados lajêng kasimpên dangu sangêt, ing nginggilipun cokak wau wontên yiyitipun, kithêr-kithêr ngoyor, kithêr-kithêr wau kawastanan ari-ari cokak, dayanipun sami kalihan kithêr-kithêring jamur dipa. Cokak punika têmbungipun kilenan kawastanan Azijn-zuur dados cokak punika sanèsipun saking klapa utawi arèn, punika ugi sagêd adamêl saking gêndhis pasir kacampuran toya, lajêng kasukanan phloraèlin, utawi ragi, wastanipun tape gêndhis, dangu- dangu dados cokak, sarana kamangsak malih. Dene yèn para sadhèrèk badhe damêl jamur dipa ingkang sangking ragi ugi sagêd, jalaran salaminipun ing Kêjawèn, ngêwrat pawartos jamur dipa kula lajêng mrêlokakên, ningali wujudipun, sarta kula raosakên toyanipun, ing ngriku kula sagêd anggagas, sarêng sampun dumugi griya kula cobi, damêl toya tèh kasukanan gêndhis, lajêng sarêng sampun asrêp, kula sukani ragi bumbu tape, sasampunipun tigang dintên toyanipun kêcut, ing nginggil ragi nglamat-lamat pêthak, kados yiyit dumuginipun 5 dintên lajêng miwiti cêtha yiyit wau katingal pêthak, toya tèh kula santuni, sarta kula sukani gêndhis ingkang raosipun namung mônda-mônda kemawon, lajêng kula sukani yiyit ingkang sampun dados, ngantos sapriki lajêng dados agêng kandêl katingal lapis-lapis. Dados yèn makatên jamur dipa punika satunggiling jamur tape.
Toyanipun jamur tape (jamur dipa) raosipun kêcut, sadaya ingkang kêcut-kêcut punika
yèn kêkathahên panêdhanipun kêcut, punika [pu...]
[...nika] sagêd kalampahan murus, toya tèh punika raosipun sêpêt, ingkang kraos sêpêt punika têmbungipun kilenan kawastanan luisir (luizuur) luisir punika anggadhahi daya kangge jampi sakit mêjên, têtoya umbêl, limrahipun tiyang Jawi yèn sakit mêjên punika lajêng dipun jampèni sêpêt-sêpêt, prêlunipun mampêt. Ing salêbêtipun toya jamur wau wontên gêndhisipun, ingkang ngadat, nitik cariyosipun para ahli jampi, gêndhis punika gadhah daya ngiyatakên jantung.
Nitik kawontênan daya ing nginggil, dados toya jamur dipa punika gadhah daya no.1 najis lêmês, 2 ngicalakên watuk, 3 ngicalakên ngêrês linu, 4 ampêt-ampêt tiyang mêjên, 5 jantung sagêd kiyat, saya tumrap sakit ambèi, tiyang ingkang sakit makatên wau, prayogi sangêt najisipun kêdah cuwèr. Bab punika namung kula sumanggakakên dhatêng para ahli, dados upami kula ngombe toya jamur dipa punika, botên wontên rubedanipun, bilih anggènipun ngombe punika kacampur ing toya tèh ingkang bêntèr, kados upami toya tape ½ cangkir, lajêng kacampur malih ½ cangkir toya tèh ingkang bêntèr lajêng kaunjuk. Prêlunipun bilih ing ngriku wontên baksilipun sagêd pêjah, amung bilih jamur dipanipun kados botên sagêd thukul ing salêbêting wêtêng, jalaran ing salêbêtipun padharan punika kathah cêcampuranipun, ingkang botên sagêd anggêsangakên jamur wau, kauningana.
Makatên katranganipun sadhèrèk Suleman, dados gunggung kêmpalipun jamur dipa punika wontên pigunanipun, namung anggènipun angunjuk kemawon prayogi mawi toya bêntèr.
Anuju satunglingsatunggiling. dintên Kyai Inawirya angsal kancil dipun sêngkêr ing kranjang, kapasrahakên dhatêng anakipun èstri ingkang nama Rara Trisna. Angsal kapragat, manawi Rara Trisna kapengin nêdha ulamipun.
nuwèni kancilipun, badhe kapragat. Sarêng sumêrêp manawi ingkang wontên kranjang Bêlang Wayuyang, sangêt ing
ing wana. Dumugi ing ngriku kapranggul kalihan andhapan Mêndhalungan, andhapan sangêt ing ajrihipun. Kuwatos manawi badhe dipun munasika, kawêdal têmbungipun amêlasarsa: Dhuh kisanak, aku muga aja komunasika, awit aku lagi ngandhêg. Sagawon mangsuli: Iya, kowe ora bakal dak sikara, nanging ana têbusane. Ing besuk tumêkaning môngsa, yèn anakmu mêtoni lanang bakal dadia baturku, yèn mêtu wadon bakal dadi jatukramaku. Andhapan anyagahi.
Dumuginipun ing wanci, andhapan arencang lare, mêdal èstri, awujud bayi sakalangkung sulistya ing warni. Dados botên si cèlèng pêputra gênjik, nanging si cèlèng pêputra putri. Punika botên anèh, dene ingkang lair wau turasing Dhampuawang. Ing pawingkingipun lare punika kanamakakên Rayungwulan. Gêgriya ing satêngahing wana, damêlipun anênun wontên ing panggungan, katêngga ing Bêlang Wayuyang.
Kacariyos, anuju satunggiling dintên, topongipun sang dèwi rêntah. Ing ngriku sang dèwi sangêt ing pakèwêdipun, badhe dipun udhuni piyambak, kuwatos manawi… tatananing tênunanipun bibrah, wêkasan kawêdal pasanggirinipun, makatên: Sapa-sapa kang bisa ambalèkake topongku kang runtuh iku yèn wadon bakal dak anggêp sadulurku sinarawèdi, yèn lanang bakal dak
dèwi. Ing ngriku sang dèwi sangêt ing ngungunipun, dene ingkang mangsulakên topongipun, sagawon. Bêlang Wayuyang lajêng dipun gusah, nanging botên purun kesah, mandar angêmbang salak, kathêkêran kados wontên kajêngipun, nanging botên sagêd ing pratikêlipun, [pra...]
[...tikêlipun,] anggènipun badhe angèngêtakên sang dèwi ing prasêtyanipun. Dangu-dangu sang dèwi anggraita, manawi sagawon mangrêtos dhatêng pratignyanipun sang dèwi. Ing suwau sang dèwi badhe nyelaki ing prasêtyanipun, dene ingkang dipun kajêngakên… janma manungsa. Nanging sagawon sangêt ing pangungsêdipun, wêkasan sang dèwi amupus, pinupus manawi sampun karsaning dewa sagawon saèstu dados jatukramanipun.
Kacariyos, botên dangu sang dèwi katingal idham-idham kaworan (kawuryan?) lami-lami katawis manawi ngandhut. Dumugi ing lèkipun, anglairakên jabang bayi, kêmbar sami jalêr sadaya, kanamakakên Radèn… Sujalma (asu jalma), kalihan Radèn Jayalêngkara. Sarêng lare kalih sampun agêng, rêmên ambabêdhag, dipun kinthil ing sagawon Wayuyang, jêjaka kalih wau sami botên sumêrêp? manawi sagawon punika bapakipun piyambak.
Anuju satunggaling dintên Radèn Sujalma kalihan Radèn Jayalêngkara sami ambêbêdhag, Bêlang Wayuyang botên kantun. Kapranggul andhapan èstri, sagawon dipun sutakên, nanging mogok, jêjaka kalih lajêng sami ngunus dhuwungipun, sagawon badhe kaprajaya. Bêlang Wayuyang botên kengguh, jêjaka kêkalih sami dipun kêrah andadosakên ing wutanipun. Ing ngriku sagawon lajêng kesah martapa ing salêbêting guwa ing rêdi Watukarung ing tanah Kêdhu, mêdalipun saking ing guwa ngupados mangsan, namung sapisan ing sataunipun.
Kacariyos, sarêng Dèwi Rayungwulan mirêng lêlampahan ingkang makatên wau, sang dèwi lajêng lolos, ngupadosi sagawon rayatipun. Kesahipun mangilèn ngantos dumugi ing tanah Priyangan, mila botên sagêd kapanggih kalihan sagawon. Jêjaka kêkalih sami nglacak kesahipun ingkang ibu, ngantos taunan botên sagêd kapanggih, lajêng sami lêrêp ing sacêlakipun rêdi Sirahgaluh, sacêlaking Galuh (Sumêdhang). Sarêng sampun sawatawis wanci lajêng kesah ngidul mangetan.
wuta kêkalih wau, sagah amaluyakakên, manawi sami purun anyemah ing sang dèwi. [dè...]
[...wi.] Kalampahan jêjaka kalih sami waluya paningalipun kados ing wingi uni. Dèwi Rayungwulan kasemah ing tiyang kêkalih, sami gêgriya ing pasisir kidul bawah tanah Bagêlèn, tuwin lajêng sami sagêd sugih andarbala. Jêjaka kêkalih wau ugi gadhah sêlir ngantos kawan dasa kathahipun, mila inggih lajêng kathah patutanipun.
Anuju satunggiling dintên sang dèwi angulik ingkang raka, ing ngriku sumêrêp manawi Radèn Jayalêngkara gadhah ciri buthak ing sirahipun. Sang dèwi lajêng pitakèn ing larah-larahipun dene ngantos gadhah ciri buthak (sasuru agêngipun), Jayalêngkara lajêng cariyos manawi anggènipun buthak punika saking anggènipun dipun thuthuk enthong dening ibunipun nalika taksih alit. Sang dèwi lajêng anggraita manawi ingkang raka kalih wau sami putranipun piyambak. Sangêt ing kawêkèning galihipun, wêkasan lajêng lolos atilar ingkang
kabêkta sadaya. Wontên ing margi wontên ingkang katilar saanakipun, kacariyos punika ingkang sami lajêng anurunakên tiyang Kalang. Sumêbar ing pundi-pundi. Cuthêl.
Kajawi dongèng kasêbut ing nginggil punika kathah dêdongengan ingkang angèmpêri, sarèhning dêdongengan punika sadaya wosing kajêngipun botên têbih, mila pamêthik kula namung ingkang kula anggêp prêlu kemawon.
Rêdhaksi nampèni buku anggêr-anggêr lan pranatan pamulangan ôngka II saking pangêcapanipun Tuwan J. B. Wolters ing Batawi Sèntrêm, rêginipun namung f 1,- manawi katimbang kalihan paedahipun kalêbêt mirah, rêdhaksi botên parlu matur kathah-kathah, awit sampun wontên bêbasanipun, kala gêlar dede yêkti, alah kôndha dene nyata. Botên langkung rêdhaksi namung matur nuwun.
dilêbokake (didudulake) nganti bolong; kc. amblong, blong.
(êbuh): di-[x]-ake kn dibubuhake marang, dipasrahake (tmr.
dilapis ing êmas lsp; di-[x]-i: disirami ing banyu; kc. adus, dus.
(êdoh): ng-[x] n. nêbih k sumingkir adoh; kc.adoh, doh.
(êdol): di-[x] didol; kc. adol,
pamomong; 2 wong kang dadi sêsulih nindakake (marga kang baku nindakake isih durung umur); [x]-[x]: slendhang; [x] cindhe [x] siladan pr: ora adil pangrêngkuhe; di-[x]: digawa nganggo slendhang didokokake ingiringan ut. ing ngarêp; ng-[x] dhawuh br: nglantarake dhawuh; di-[x] ojong(-ujung): (bocah) diêmban sikile karo pisan nggêjojor dadi siji; di-[x] pèkèh: (bocah) diêmban sikile ngêthapêl; di-[x]-i: 1 diêmong ing: 2 dilagani (disulihi) ênggone nindakake pangkat marga
ing kreta, grobag lsp; 2 dipacak ing (koran, layang); kc. amot, momot.
pèn iki [x]-e bêcik; 4 pc. bisa murub (bisa kobong); [x]-[x]: 1 urub-urub (apa-apa sing dianggo ngurubake); 2 bêbuka ut. jalaran ing gunêman (rêmbugan); nganggo [x]-[x] ut. nganggo [x] papan pr: nganggo dirêmbug dhisik apa (sapa) kang bakal dijak rêmbugan
êmping: kn ar. panganan sing digawe pari ênom, mlinjo lsp. digaringake; di-[x]: dijaluk sêthithik bayarane (sadurunge rampung garapane); di-[x]-i:
kn ar. manuk bngs. manuk glathik, greja lsp.
êmprit-gantil: kn 1 manuk kêdhasih; 2 rêrêngganing tumpang omah joglo dumunung ing
ingkang) pundi k pitakon nggênahake barang, up. [x] wonge, dhuwite; ingêndi n. ing pundi k: pitakon nggênahake panggonan.
ditinggal (tmr. pagawean); 2 (ut. dikêndhakake) dituturi lsp. supaya suda nêpsune (kakêndêlane, kawanène); kc. kêndhak, mêndhak.
êndhak-êndhak cacing: kn ar. jamu dianggo ngilangake cacing ing wêtêng.
êndhas: n. sirah k. mustaka ki: 1 peranganing awak kang dhuwur (gandhèng karo gêmbung sarana gulu); 2 (ut. [x]-[x]-an) perangan kang ngarêp (ut. kang dhuwur) tmr. piranti lsp; 3 kang cêdhak karo tuke (
cêndhak; 2 cêndhèk; [x] amun-amun: blêdug ing awang-awang (ombaking hawa kang katon ing panasan); [x]-[x]: rêrêgêd ing barang cuwèr sing tumandhêk ing dhasaring
dijupuk saka ing (banyu, anglo, pamemean lsp); 2 dipitulungi (saka rêribêd, bêbaya); 3 ak. diomah-omahake; di-[x]-i ak:
êntèk: n. têlas k 1 wis rampung kabèh (tanpa ana turahane); 2 (ut.[x]-[x]-an) ilang (dianggo, dicolong lsp) kabèh; 3 wis rampung (tmr. pagawean); 4 ênggone nanjakake (ut. mangan), up. ênggone jajan [x] 35 sèn; wis ng-[x] pc: mumpuni (kawruhe), wis katog; di-[x]-ake: digarap (dipangan, ditindakake lsp) nganti êntèk.
êntèk atine: n. têlas manahipun k
banjur dirèrènake sêdhela supaya adhêm lan gampang dikêdhuk (tmr. liwêt); di-[x]-i: ditibani ing barang kang abot; di-[x]-ake: 1 ditibakake ing (tmr. barang kang
ênggih bêton: pc sumaur iya (saguh) nanging ora ditindakake.
ênggik: I êngg. pc kaprênah ing. II ng-[x]-[x] kn: kuru bangêt; di-[x]-ake ak: digawe
disibarake ing tênggok; di-[x]-[x]-i: disibari tamba ing tênggoke.
ênggon: n. ênggèn k 1 papan kang didunungi; 2 kaprênah ing; 3 (-e, -ku, -mu) kanggo ing ukara kang mratelakake têmbunge kriya didadèkake aran ut. dipêrlokake, up. [x]-e nulis ora bêcik; di-[x]-i: didunungi; [x]-[x]-
lêmês (tmr. ndadah bayi); 2 disiya-siya, diplêtêr ing gawe, dikalahake nganti ora bisa apa-apa.
(êngkup): di-[x]-ake pc diingkupake.
êngko: êngg. pc mêngko.
(êngkok): di-[x]-i (-dhewe) kn 1 ak. didhaku dadi duwèke dhewe; 2 diakoni (didhadhagi) tmr. kaluputan lsp.
(êngkrêng): di-[x]-ake kn ditumpangake
cilakane (nganggo sarana petungan kêrtu lsp).
êpan: I êngg. kn wêruh (ngêrti). II kn: panggangan roti (digênèni saka ingisor lan saka ing dhuwur); di-[x]: dipanggang ing êpan.
iwak loh sing lancip-lancip; ancik-ancik ing pucuking [x] pr: cêkêl gawe kang tansah ngandhut kuwatir;
William T.G. Morton ya iku pelopor panggunaan obat bius.[1] Dhèwèké lair ing Charlton, Massachusetts, taun 1819.[1] Dhèwèké sinau bageyan pembedahan untu ing Akademi Baltimore.[1] Taun 184, dhèwèké mulai mbukak praktik dhokter untu.[1] Ing prakteke, Morton kepengin supaya untu palsu bisa kepenak dienggo wong.[1] Kanggo nindakake, dhèwèké kudu njabut untu kawak nganti oyot-oyote[1]. Sadurunge ana pembiusan, proses njabut untu lara banget.[1] Lara mau kang gawé Morton mikirake babagan ngenani pembiusan utawa istilahe ing kedhokteran diarani anesthesia.[1] Sadurunge, sawijining dhokter untu kang jenenge Horac Wells nindakake percobaan kanthi nitrous oxide utawa gas ketawa minangka bahan pembius.[1]
Nanging bahan mau ora cocog kanggo njabut untu.[2] Dhèwèké banjur golek bahan liya kang luwih efektif.[2] Charles T. Jackson, sawijining ilmuwan ngusulake marang Morton supaya nggunakake ether minangka bahan pembius.[2] Mula-mulane, Morton nggunakake kéwan kaggo uji coba obat pembius.[2] Ing tanggal 30 September 1846, dhèwèké duwéni kesempatan nguji joba marang pasien nalika arep njabutke untu.[2] Sawise sadar, pasien mau kandha yèn ora krasa lara nalika untune dijabut.[2] Nagging pecobaan mau ora disenengi wong akeh.[2] Nalika tanggal 16 Oktober 1846, ya iku ing Rumah Sakit Boston, Massachusetts, dhèwèké mamerake biuse marang pasien kang arep dioprasi.[2] Operasine kasil tanpa rasa lara.[2] Kawit iku, pembiusan digunakake nalika pembedhahan.[2] Morton tingal donya taun 1868 ing kutha New York nalika umure genep 49 taun.[2]
^ a b c d e f g h i (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 25 Oktober 2016.
seraya berkata : "Anak isun lan para pengikut isun kabeh terutama, turutana perintae Gusti Allah Ian perintae Wong tuamu sing wis lairaken ira Ian gedeaken ira Ian muliaken tamu kang teka ning umae ira lan ngomonga sing bener, melakua ning tujuan aja nganti keder,
mainanDuh Kangmas jane aku tresno, lilakno aku lungoTresno iki dudu mung dolanan, kabeh mau amargo kahananSeng tak jaluk amung kesabaran, mugi Allah paring kasembadanMung ngedem atiku, ben aku ra mlayuDan tanggung jawabmu, iku
GUSTI ALLOH MARENGAKE SOKO WETAN, KULON, KIDUL, LOR, NGISOR LAN NDUWUR, WUS KETAMPAN DENING RUH RABANI
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 17 kangge ing taun Walandi 1870
Ingkang ngarang Tuwan A.B. Kohènsêtiwar Priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi. Ingkang ngêcap Tuwan G.C.T. Phan Dhorop en co ing nagari Samawis
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika, Ingkang
Leyo, Jendral mayur ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nidêrlan, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhisèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7 lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Shawal, Jimakir, 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhisèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên sampeyan dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794, kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi kaping 4 Dhisèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn [Radè...]
[...n] Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhisèmbêr 1865, kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Ing taun kapêngkêr punika para agêng ingkang dumugi ing janji
1. Kangjêng Pangeran Arya Singasari ingkang kaping 2, wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3, surudipun kala ing dintên Salasa, ... Jawi 12/10 3 97, Wêlandi 26/1 69.
2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5, surudipun wontên ing Pulo Têrnate, kala ing dintên Kêmis, ... Jawi 14/10 3 97, Wêlandi 28/1 69.
Dene ingkang jumênêng pangeran enggal namung satunggal, Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna, putra dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, jinunjung nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, sudibya rajaputra narendra Mataram, kala ing dintên Sênèn Lêgi, ... Jawi 27/6 4 98, Wêlandi 4/10 69.
1. Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
1. Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta.
2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas. Putranipun swargi ingkangjêngKangjêng. Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 1 ing Surakarta.
2. Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, namung satunggil. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8, ... Jawi 23/7 8 94, Wêlandi 11/12 65.
Ing ngandhap punika pratelanipun para putra dalêm kakung utawi putri ingkang patutan saking garwa padmi, sapanunggilanipun para pangeran putra sadaya.
1. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 2. Kangjêng Pangeran Panji Priyambada.
2. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing nagari Mênadho. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
3. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6.
1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2 ing Surakarta. 2. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, litnan kolnèl phanstaph, ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guphêrnur jendral, ... Jawi 8/4 1 87, Wêlandi 15/11 58.
4. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7.
5. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta.
2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta.
3. Gusti Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
nama Bêndara Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna, ibu Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi, ... Jawi 21/7 1 95, Wêlandi 29/11 66
Kala jinunjung nama Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lagi. Jawi 27/6 4 98, Wêlandi 4/10 69.
1. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, litnan kolonèl phanstaph.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Panular kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Panular kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara, Kangjêng Pangeran Arya Dipawinata.
2. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda, 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, 2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolnèl komêndhan prajurit dalêm jawi lêbêt [lêbê...]
[...t] sadaya, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
Putranipun swargi Kangjêng Ratu Pambayun. Patutan saking swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2, Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, ... Jawi 12/1 1 87, Wêlandi 13/6 59
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natapura kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kaping 2.
Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2, wontên nagari Mênadho, 2. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma, ... Jawi 8/4 1 87, Wêlandi 15/11 58
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
3. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 7 93, Wêlandi 27/3 65
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6.
swargi Ingkang Sinuhun kaping 7, 1. Kangjêng Pangran Arya Cakranagara, 2. Kangjêng Pangran Arya Cakraadiningrat. Jawi 8/4 1 87, Wêlandi 15/11 58
Putranipun Radèn Ayu Adiwinata, Kangjêng Pangran Arya Adinagara kaping 2. Jawi 21/7 2 88, Wêlandi 13/2 60
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kapisan, Kangjêng Pangran Panji Suryadipura kaping 2. Jawi 10/7 6 92, Wêlandi 21/12 63
4. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
Putranipun Kangjêng Ratu Bêndara, patutan saking swargi Kangjêng Pangran Arya Adiwijaya kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, ... Jawi 8/4 1 87, Wêlandi 15/11 58.
5. Buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, sampun kasêbut ing ngajêng, 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran ArArya. Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Jurumartani, Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2, ... Jawi 8/4 1 87, Wêlandi 15/11 58
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, sampun kasêbut ing ngajêng.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, litnan kolonèl phan staph, putranipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang sapunika, ... Jawi 7/8 8 94, Wêlandi 25/12 65
2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kaping 2, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kapisan. Ingkang putra swargi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, ... Jawi 29/5 7 93, Wêlandi 1/9 64.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 4, ajêjuluk Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Rider
Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adiwijaya ingkang kapisan, patutan saking ingkang garwa putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2. Wiyosanipun kala ing dintên Akad Lêgi kaping 8 Sapar kurup Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759 taun Wêlandi 1831 krama angsal putranipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawanwêlas. Ingkang wuragil miyos putri, seda sakalihan ingkang ibu, ing taun Jimakir 1778 taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados Pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb, Jimakir 1778 utawi kaping 19 Mèi 1850. Sasedanipun ingkang raka nak sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 3, kala [ka...]
[...la] ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul satunggal, lajêng kagêntosan Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana. Jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853. Tumuntên taksih tunggil sataun punika krama malih angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3, pambajêng saking garwa padmi, wondening kala katêtêpakên nama Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 sarta kawisudha dados kolnèl kumêndhan ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun Kangjêng Guphêrmèn.
Kala ing dintên Jumungah Kaliwon kaping 22 Shawal, Jimawal 1797, utawi kaping 5 Pèbruwari 1869, Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang sapunika, dumugi ing janji kondur dhumatêng rahmatullah, kagêntosan [kagêntosa...]
[...n] ingkang rayi Radèn Mas Sunita, kaangkat nama Pangeran Arya Prabu Prangwadana, kamot ing sêrat nawalanipun kangjêng guphêrmèn ingkang katitimangsan kaping 9 Mèi 1869 utawi tanggal kaping 27 Sura taun Je 1798, dene têtêpipun jumênêng pangeran kala ing dintên Jumungah Paing kaping 22 Mulud Je 1798, utawi kaping 2 Juli 1869.
Wondene para pangeran santana ing Kamangkunagaran, ing ngandhap punika pratelanipun.
1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan, ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Ingkang kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, mayur phanstaph, ingkang raka Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
2. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Ingkang kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, litnan kolnèl titêlèr.
2. Kangjêng Pangeran Arya Suryamataram. Ritmistêr honorèr.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sampun kasêbut ing nginggil, tumut ing Kasunanan.
2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, mayur inphantri ing lisiyun Mangkunagaran.
3. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya, ingkang têtiga ngajêng punika sami tunggil ibu swargi Radèn Ayu Gôndakusuma. Jawi 25/10 6 92, Wlandi 3/4 64
4. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, ibu Radèn Ayu Mangkunagara, kala rumiyin nama Radèn Mas Sunita, wiyosanipun kala ing malêm Sênèn Lêgi kaping… Jawi 29/7 5 83, Wlandi 16/4 55
Dene kala jumênêng pangeran ing dintên Jumungah Paing, ... Jawi 22/3 4 98, Wlandi 2/7 69.
Kumêndhan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kolnèl. Jawi 25/12 7 85, Wlandi 16/8 57
Endrawinata, irstê litnan, Jawi 18/11 1 95, Wlandi 24/3 67
1. Radèn Mas Panji Arya Subrata,… Jawi 16/2 6 84, Wlandi 28/10 55
2. Radèn Mas Arya Suryaputra,… Jawi 21/2 2 88, Wlandi 10/9 59
3. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya, Jawi 12/6 4 90, Wlandi 15/12 61
4. Radèn Mas Arya Suryaudaya,… Jawi 6/12 5 91, Wlandi 24/5 63
5. Radèn Mas Arya Suryaudara,… Jawi 3/6 6 92, Wlandi 15/11 63
6. Radèn Mas Arya Gôndasiswara,… Jawi 18/11 1 95, Wlandi 24/3 67.
1. Radèn Panji Natamijaya,… Jawi 6/12 5 91, Wlandi 24/5 63
2. Radèn Mas Panji Mangunkusuma,…Jawi 29/5 7 93, Wlandi 30/10 64
3. Radèn Mas Arya Suryaasmara Jawi 1/7 8 94, Wlandi 19/11 65
4. Radèn Mas Arya Suryakumara Jawi 14/4 1 95, Wlandi 26/8 66
5. Radèn Panji Puspadiwirya,…Jawi 18/11 1 95, Wlandi 24/3 67
6. Mas Karyasaroja,…Jawi 5/4 3 97, Wlandi 26/7 68
1. Radèn Mas Panji Jayasuputra,…Jawi 6/12 5 91, Wlandi 24/5 63
2. Radèn Mas Panji Jayaasmara,…Jawi 22/3 6 92, Wlandi 6/9 63
3. Radèn Mas Panji Yudaasmara, Jawi 3/6 6 92, Wlandi 15/11 63
4. Radèn Panji Atmawardaya,…Jawi 18/3 7 93, Wlandi 21/8 64
5. Radèn Panji Suraatmaja,…Jawi 3/2 1 95, Wlandi 17/6 66
6. Radèn Mas Arya Suryaatmaka,…Jawi 25/6 1 95, Wlandi 4/11 66
7. Radèn Mas Panji Manguningrat, Jawi 16/5 2 96, Wlandi 15/9 67
8. Radèn Mas Panji Wiraatmaja, Jawi 3/9 2 96, Wlandi 29/12 67
9. Radèn Mas Panji Prawiraningrat, Jawi 5/4 3 97, Wlandi 26/7 68
10. Radèn Panji Surawandawa,…Jawi 5/4 3 97, Wlandi 26/7 68
11. Radèn Mas Panji Kusumaningrat, Jawi 14/12 3 97, Wlandi 28/3 69
Ritmistêr, Radèn Mas Arya Gôndawijaya, Jawi 29/5 7 93, Wlandi 30/10 64
Radèn Mas Arya Gôndaatmaja, Jawi 21/10 7 93, Wlandi 19/3 65
Irstê litnan, Radèn Mas Panji Darmakusuma, Jawi 12/2 7 93, Wlandi 17/7 64
Radèn Mas Arya Suryadarmaja, Jawi 12/10 1 95, Wlandi 17/2 67
Radèn Mas Panji Brajaatmaja, Jawi 12/10 1 95, Wlandi 17/2 67
Twidhê litnan, Radèn Mas Panji Mlayaatmaja, Jawi 12/10 1 95, Wlandi 17/2 67
Radèn Panji Samasudirja, Jawi 12/10 1 95, Wlandi 17/2 67
Mas Samakaryasa, Jawi 14/12 3 97, Wlandi 28/3 69
Radèn Mas Arya Suryabrajawinata, mayur kapalêri mirungga, Jawi 10/12 4 90, Wlandi 17/6 62.
Ing Ngayogyakarta ingkang jumênêng nata ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkunagara Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khaliphatullah ingkang kaping 6, jendral mayur kumêndhir bintang Nèdêrlansê Leyo, kala rumiyin anama Kangjêng Gusti Pangeran
Jarot utawi Sinuhun Seda Pasiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr, patutan saking Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapunika, kala ing dintên Akhad Pon, tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah, khurup Khamsiyah, taun Ehe 1748 utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821. Sasurudipun ingkang rama Kangjêng Sultan ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je 1750 utawi kaping 6 wulan Dhisèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, sawêg yuswa tigang taun. Sarêng surud dalêm Kangjêng Sultan Ingkang kaping 5, kala ing malêm
geologist nganggur ya pak dhe? piye iku hayo
Jangka Jayabaya, Pethikan Serat Tangan Pangkur <b>
a.sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
b. Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe-incest english, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh
Nanging piweling ingsun, diawas dieling, jejegna imanira, turuten gustinira ratu adil panetep panata gama. Golekana gegamane sing nganti ketemu, turuten dalane, ngetutburia saparane, lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
…wong lawas podo guyon kabeh … ….. wes wes.wes…. mantap /…. mugi2 wong anyar
wong alus,ki bengawan candhu,ki
durung mateng..,Ana pandhito akaryo wangsit,mindha kombang angajap ing tawang,susuh angin ngendi
tapaking kuntul anglayang,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma njrah ing tawang,ngambil banyu apikulan warih,amek
pinetak ingkang pawana katiyub,tanggal pisan kapurnaman,yen anenun sonteg pisan anigasi,kuda ngrap ing pandengan,ana kayu apurwa sawiji,wit buwana epang keblat papat,agedhong mega tumembe,apradapa kukuwung,kembang lintang
Mas Bc, wawan, ki ageng jj, adim, lan sedulur liyane… sugeng ndeprok…..
@Adim : enggih ki Adim , rahayu enggih
ki ageng jj…. weh matur nuwun keleresan.. teh tubruku sampun telas… mbok sisan kulo diparingi udude nggih…. hehehe…
monggo poro sederek…dipun lajengaken temun kangen lan ngobrol2ipun nggih…,pamit
nyimak wae lah..sing rukun yo…ojo do eker2 an..
Ibarate ki wong urip ngur mampir ngombe..yo sing eklas..nrimo..lan ojo serik karo lian…omong opo aku iki..wis lah tak
NGRUSAK AYU TAN NGRUSAK ADIL. ~YEN UNGGUL,SUJUD BEKTI MARANG SESAMI. Yen bisa dadi MANDOR KLUNGSU, bisa ngawasi lan ngopeni wiji utawa bibit (klungsu) kang wujude cilik,kaudi bisa ing tembe thukul dadi (wit asem) ngrembaka lan santosa,yaiku bibiting bangsa (manungsa) kang kaesthi dadi “wiji aji”. Salam paseduluran lan
nyuwun tulung pripun kulo saget kepanggeh Bojo kulo.
Pamedaran 161Aku terus krungu swara banter sangka omahé Gusti Allah ngomong marang mulékat pitu mau ngéné: “Pada budala! Mangkok pitu isiné nesuné Gusti Allah pada suntaken nang bumi!” 2Mulékat sing nomer siji terus budal lan nyuntak mangkoké nang bumi. Wong-wong sing pada nganggo tengeré kéwané lan sing pada nyembah retyané terus pada kenèng lara wudun sing medèni lan nggilani. 3Sakwisé kuwi mulékat sing nomer loro nyuntak mangkoké nang segara. Banyuné terus dadi kaya getihé wong mati, marakké sak ènèngé kauripan nang segara pada mati. 4Mulékat sing nomer telu terus nyuntak mangkoké nang laut-laut lan etuk-etuké banyu, marakké banyuné dadi getih. 5Aku terus krungu mulékat sing ngwasani banyu ngomong: “Duh Gusti Allah sing sutyi déwé! Gusti pantyèn sing bener déwé, sing ènèng saiki, uga ing jaman sing kliwat. 6Jalaran wong-wong kuwi pada ngutahké getihé para sutyi lan para nabi, mulané wong-wong kuwi pada mbok ombèni getih. Kuwi pantyèn wis sak mestiné.” 7Aku terus krungu swara sangka altar, uniné: “Duh Gusti, Gusti Allah sing kwasa déwé, enggonmu ngrutu kuwi pantyèn bener lan adil.” 8Sakwisé kuwi mulékat nomer papat nyuntak mangkoké nang srengéngé. Srengéngé terus kelilan mbrongos manungsa nganggo panasé sing sumelèt. 9Manungsa terus pada gosong, jalaran sangka sumelèté panasé. Manungsa terus pada ngolok-olok Gusti Allah sing nekakké memala mau. Nanging manungsa meksa ora gelem marèni dosa-dosané lan ora gelem ngluhurké Gusti Allah. 10Mulékat sing nomer lima terus nyuntak mangkoké nang damparé kéwané. Panggonan kono terus malih peteng kabèh lan wong-wong sampèk pada nggeget ilaté déwé sangking ngrasakké larané. 11Wong-wong mau terus pada ngolok-olok Gusti Allah sing nang swarga, awit ora betah ngrasakké larané lan jalaran sangka wudun-wuduné. Nanging wong-wong meksa ora gelem marèni klakuané sing ala. 12Sakwisé kuwi mulékat sing nomer nenem terus nyuntak mangkoké nang laut Efrat. Lauté terus asat, sampèk kenèng dienggo liwat karo ratu-ratu sangka bawah wétanan. 13Aku terus weruh ènèng roh reget telu rupané kaya kodok. Siji metu sangka tyangkemé naga, siji metu sangka tyangkemé kéwané lan sijiné metu sangka tyangkemé nabi palsu. 14Kodok telu kuwi roh-rohé sétan sing pada nggawé mujijat-mujijat. Kodok-kodok mau terus nekani ratu-ratu sak jagat kabèh, pada dilumpukké diejèk perang ing dina gedé, dinané Gusti Allah sing kwasa déwé. 15“Kowé tak omongi nèk Aku bakal teka kaya tyarané maling. Beja wong sing jaga-jaga lan nganggo sandangané, supaya ora wuda lan ditonton wong.” 16Roh-roh mau nglumpukké para ratu nang panggonan sing ing basa Ibrani jenengé Armakédon. 17Sakwisé kuwi, mulékat sing nomer pitu nyuntak mangkoké nang awang-awang. Sangka damparé omahé Gusti Allah nang swarga terus ènèng swara banter ngomong: “Wis rampung!” 18Terus ènèng klélap-klélap, gluduk lan lindu gedé sing durung tau klakon kawit bumi dienggoni manungsa. 19Kuta sing gedé petyah dadi telu. Semono uga kuta-kutané kabèh bangsa sak jagat, kabèh jugruk. Gusti Allah ora lali marang kuta gedé Babilon. Kuta iki terus diombèni anggur nesuné Gusti
@arek pare@bocah lawu@sugeng dalu salam hormat
Sejarah singkat[besut | besut sumber]
Mandala andhedhasar marang pertimbangan yèn potensi kang isa diraih ngenani peluang pertumbuhan bisnis penerbangan ing dunya katelu, sakwise China lan India. Kanti pasar domestik kang luwih gedhé saka
penerbangan internasional. kanggo nggayuh iku, Mandala wis njalani audit guna éntuk sertifikasi IOSA saka IATA. Sakliyane iku, Mandala uga wis nglakokake audit saka Airbus, Boeing lan pira-pira perusahaan ing bidang perminyakan kang wis menehi persetujuan kanggo maur bareng Mandala. Amerga masalah utang, maskapé iki mandeg beroperasi nalika tanggal 12 Januari 2011 [1]. Maskapé iki banjur jaluk
Nalika April 2011, tim kurator nyatakake yèn Mandala bakal nglakokake operasine manèh ing wulan Mei 2011[4]. Maskapé iki banjur mestekake dewene beroperasi nalika wulan Juni 2011.[5]. Minangka bagiyan restrukturisasinya, maskapé iki uga ngalami pergantian kepemilikan saham. Pemegang saham
single aircraft policy (kebijakan pengoperasian sak jinis pesawat), ya iku amung kanti ngoperasikake armada Airbus.
saiki, Mandala nglakokake jinis pesawat Airbus A320 kanti kapasitas kursi 180 lan pesawat A319 kanti kapasitas 144 kursi. sakliyane pesawate kang canggih, Mandala milih Airbus amerga teknologie kang ramah lingkungan lan efisien sajrone
panyekel saham, arupa pengulangan saka kang wis pernah kadadeyan marang maskapé penerbangan nasional, Garuda Indonésia, kang ngalami krisis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mandala_Airlines&oldid=1082675"	Kategori: Maskapé pamaburan IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 4 Sèptèmber 2016.
current)23...56	Artikel lainnya »
ikuSumatra, Indon?sia: Naskah kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo
pantesan ora mbrojol artikel anyar nang warung njenengan, la sing nduwe blog dolan
Aku ora sinau PMP, ning Pendidikan Kewarganegaraan hhh malah lebih jadul meneh. Sing isi undang-undange ora ngurusi pakir miskin meneh soale wis
ndisik, jamanku PMP soale, dr PMP berubah jadi PPKN berubah jd PKN sak iki nek gak keliru hehe...Hahaha... nganti sak iki yo jek tetep ra
(B) Richard Dudley Warburton, b. 25-10-1924.
dodoRino wengi ra lali tansah ngedungoMemuji marang kang KuosoMugi enggal entuk paring pangapuraUrip sugih ugo kanti mulyoNgendi ono anak lali marang wong tuwoYen nganti ono sewu siji sing laliNgendi ono anak wani marang wong tuwoYen nganti ono sewu siji sing waniSuargo neng ndunyo ono sukune wong tuwoWong kang tuhu suci akeh ganjarane
ngapuranen akuYen ono salah lan luputkuTak rumangsani aku nduweni dusoNganti saiki isih kroso ning dodoRino wengi ra lali tansah ngedungoMemuji marang kang KuosoMugi enggal entuk paring pangapuraUrip sugih ugo kanti mulyoNgendi ono anak lali marang wong tuwoYen nganti ono sewu siji sing laliNgendi ono anak wani marang wong tuwoYen nganti ono sewu siji sing waniSuargo neng ndunyo ono sukune wong tuwoWong kang tuhu suci akeh ganjarane
7.Jenang Mancawarna (abang, kuning, ireng, biru, sengkala, arang-arang kambang).
Zalewo (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zalewo&oldid=1090548"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 14 Sèptèmber 2016.
Resep olahan ikan Patin gurih Resep olahan ikan Patin gurih Resep olahan ikan Patin gurih –
Sugeng ambal warsa kutha kinasih Karanganyar ingkang kaping 98, mugi tansah handarbeni hangrungkebi, lan mulat sariro angroso wani. Guyup rukun ngudi
Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana, sartane kawruhana. ||
Utawa Ngganti Y?n Ana Sap?rangan Wit Pari Sing Mati
iku didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia
basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing
nungswa Jawa | kang kajarwa jroning jaman purwa nguni | ing pakêm padhalangan ||
3. mrih dadia kang têpa palupi | anglêluri lêluhur ing kuna | kênia kinarya tondhe | lêlakon duk ing dangu | kang tan yogya myang kang sayogi | dadia sudarsana | laksanèng tumuwuh | kang
mungguh ing pamikirmu | bab putrane yayi narpati | kang mêtu bêbungkusan | wus antara dangu | sinetrèng Krêndhawahana | paran lamun sira nora padha mikir | wusananing laksana ||
6. Arya Suman lômba ing panampi | kaluhuran pangandikèng kaka | nanging rinta sang pamase | mangkya kèksi ing sêmu | kados sampun botên ginalih | dening mêgêlkên manah | bêbayi kang bungkus | arsa pinêcah tan kêna |
Krêndhawahana | karsanipun sang pamase | mung pinrih sirnanipun | wit sêsuta tan limrah janmi |
kardi | wong sêsuta tan kaprah manungsa | lêrês kapurih sirnane | lan malih kang bêbungkus | bokmanawi tan isi bayi | baya mung isi sela | agung gumalundhung | mokal yèn isi manungsa | lamun isi manungsa yêkti wus kêni | pinêcah ing gêgaman ||
9. Dhêstharata mèsêm ngandika ris | sira karo padha katambuhan | ananing lêlakon kiye | kelokane dewa gung | sira padha nora mekani | sanadyan isi jabang | yèn dewa linuhung | anitah dibya wantala | sayêktine ya nora bêbakal kaki |
10. ing samêngko bayi lagi lair | pan wus nora pasah ing gêgaman |
tampi ingkang dadya | karsa paduka ing mangke | amba cumadhong dhawuh | ingkang badhe ulun lampahi | Dhêstharata ngandika | ing mêngko karsèngsun | sira lan saanakira | pra Kurawa padha lungaa marsudi | gêgaman kang utama ||
12. kang akêna kinarya nglunasi | bayi ingkang maksih bêbungkusan | aywa nganti mindho gawe | lan dèn prayitnèng kewuh | sumêktaa gamaning jurit | nanging dèn bisa sasab | wis mangkata gupuh | Sangkuni matur sandika | gya manêmbah lumèngsèr mêdal ing jawi | Sang Arya Dhêstharata ||
13. lan kang putra Arya Kurupati | sakalihan wus tumamèng pura | Arya Sangkuni duk praptèng | jawi laju
14. wontên dhawuh punapa kang gati | têka gita pinurih sumêkta | miranti ing aprang dene | tan ana mungsuh rawuh | Arya Suman ngandika ririh | hèh kulup Dursasana |
bungkusan | uwus sawatara suwe | sinetrèng Gôndamayu | durung bisa babar kang bayi | dening sakèh gêgaman | kang kinarya
pangawak angin | samana Suralaya | Hyang Pramèsthi Guru | nuju lênggah lawan garwa | Dèwi Uma lan Sang Hyang Kanekasiwi | Sang Hyang Guru ngandika ||
dhuh Sang Hyang Jagad Pratingkah | inggih kilap punapa Sang Hyang Pramèsthi | têka dangu pun kakang ||
24. Hyang Pramèsthi angandika malih | kakang Nrada lêrês jêngandika | makatên ing kajatène | nanging
kawajiban | dadya wrana mêdhar kawaspadan mami | mangkya kakang Kaneka ||
26. inggih kêdah pratela kang titi | lir pitakèn manira ing ngarsa | Hyang Narada lon ature | dhuh-adhuh adhi Guru | kaluhuran sabdanta yakti | tan pae non paesan | warna kang kadulu | amolah sajroning kaca |
saking kang angilo carmin | tan kwasa bawanana ||
27. nanging mangkya rèh Sang Hyang Pramèsthi | inggih kêdah andangu pun kakang | ingkang dados darunane | surêming Dewadaru | tarlèn saking Sang Byasasiwi | pun Pandhudewanata | lagya nandhang giyuh | dening
angin | mêsat moksa sumêngkèng kayangan | sumiwèng paduka mangke | inggih arsa nênuwun | ngampil punang lêmbu Andini |
jroning Yahmani | tan suminggah mung sumanggèng karsa | kèndêl Sang Pandhu ature | Hyang
Guru mèsêm muwus | titah ingsun Sang
mring Sri Dewanata kiye | karana swaminipun | nini Madrim dahat kapengin | numpak ing gigirira | ananging lamun wus | kalaksanan
praptèng nataring puri | pura ing Suralaya | Sang Andini gupuh | tinitihan ing sang nata | dyan umêsat gantya kang winarnèng tulis | Dèwi Madrim samana ||
36. sapêngkêring sang sri narapati | dahat dènnya rêntênging wardaya | angraoskên sang pamase | wêlasira kalangkung | nanging Dèwi Madrim sayêkti | tan bangkit nurutana | karsane sang prabu | dening sang rêtna tan arsa | nanging yêkti pratignyane putri adi |
Madrim | nuju lênggah ing pura | pinarak banipun | sang rêtna alon ngandika | biyung êmban paran yèn sri
ing dewa gung | muga-muga Hyang Odipati | iya amarêngêna | ing panuwunipun | sang rêtna kala ngandika | èsmu waspa wadana barabak
43. Sang Hyang Jagadnata wus marêngi | payo yayi nuli titihana | sang dyah sandika atur
wandawa wadu | sanagara arsayèng kapti | kèksi rêsmining praja | kawangwang ngênguwung | surya côndra lan kartika | milu suka sêsunare anartani | nadukarèng sri nata ||
1. nêngna ingkang mangun suka | mangkya kang winarnèng tulis | ing nagari Batareta | ingkang jumênêng narpati | raksasa dibya sakti | jêjulukira Sang Prabu | Raja Kala Drêgôngsa | nuju alênggah tinangkil | pêpak ingkang
anguciwani | bêbasannya muwah-muwuh | mirah sandhang lan pangan | pra raksasa brêtyapati | sami suka saking sugih rajabrana ||
gumujêng angêntrog wêntis | bênêr turira bibi | nanging rasaning tyas ingsun | nadyan ta mangkonoa | apa kang dadi suwadi | jroning pura katon
marmanira katon suwung | wit ingsun tan pêputra | nanging paran mêngko bibi | witing putra sayêktine saking garwa ||
9. ing mêngko jênêng manira | paran purwane sêsiwi | awit ingsun durung krama | marmanta ing mêngko bibi | paran budinirèki | êmban Kêpêtmega matur | kaluhuran sabdendra | sadèrènge sri bupati | karsanggalih kotamaning jatukrama ||
banyu | ananging dèrèng angsal | pamilih ingkang sayogi | pantês dadya sêkaring pura narendra ||
11. sawêg wontên tigang dina | kawula angsal pawarti | saking abdinta nangkoda | kang dagang mring tanah Jawi | yèn putrinya Sang Aji | Krêtagnyana Tasikmadu | dados ojating jagad | wasta Dyah
putrèng aji | samya prapta amêminta | mring Sang Dyah Citrawarsiti | nanging mung dèn wangsuli | lamun sang rêtnaning ayu | sabên tinari krama |
14. sang prabu malih nandikangandika. | yèn uwuuwus. wolulas warsi | layak uwus praptèng môngsa | wus sêdhênge palakrami |
15. yèn sang putri kang tan arsa | amung kinarya sêngadi | dènnya nampik para nata | dening durung dadya kapti |
uwis pinasthi | dadi jatukramaningsun | mêngko karsa manira | dina iki ngong pribadi | arsa nglamar mring Tasikmadu nagara ||
18. yèn tinampik nora tômpa | banjur ingsun sabutrêbut. jurit | Kêpêtmega matur nêmbah | dhuh gusti lamun suwawi | lawan karsa sang aji | sampun [sampu...]
[...n] makatên sinuhun | èngêta yèn paduka | nata binathara luwih | tan sayoga manawi tindak priyôngga ||
19. inggih amung utusana | nêtêpi kramaning aji | kalawan mundhi nawala | têmbung ngêbun-êbun enjing | gampil lamun tinampik | sêdhêng rinêbat ing pupuh | nadyan rinêbat ing prang | kados-kados sri bupati | botên ngantos manawi têdhak priyôngga ||
20. cêkap wontên cundakendra | kados sampun angrampungi | ngrêmêt Tasikmadu praja | gôndra sapintên wong Jawi | sapisan nagri alit | kaping kalih tanpa kawruh | tan darbe kaluwihan | kaping tiganipun miskin | lalèn-lenan katungku ulah kamulyan ||
21. ewadene sri narendra | manawi bôndakalani | sêdhêngipun sinantosan | paduka rawuh
yaksendra umanjing puri | Pragalba praptèng jawi | panggih lawan rowangipun | dityakala
sigra mangkat mêsat gayuh ngantariksa ||
27. gantya ingkang kawuwusa | ing Tasikmadu nagari | Sang Prabu Karêntagnyana | nuju lênggah ing sitinggil | pêpak kang samya nangkil | kang kaparêk ngarsèng prabu | narpatmaja
imbal angling | dening anon sri narendra | tinon manawung rudatin | darunanira saking | putranira Sang Dyah Ayu | Dèwi
31. nambut silaning akrama | wêwangsonipun ing batin | kang kawêdhar ing kawula | botên pati-pati krami | yèn dèrèng antuk wangsit | wasitaning bathara gung | dèrèng kèndêl dènira | umatur sang narpasiwi | pan kasaru gêdêring wong pangurakan ||
32. rame orêg mawurahan | kadya gabah dèn intêri | dening wontên danawarda | ewon tumrun sing wiyati | sikêp gamaning jurit | anjujug ing alun-alun | katon sing pasewakan | nata kagyat sigra nuding | mring kya patih
sangkanparanipun | ditya mangsuli sabda | ran Pragalba saking nagri | Batareta dinuta ing ratunira ||
34. Sang Prabu Kala Drêgôngsa | angaturakên kintèki | katur
Sri Karêntagnyana | ing Tasikmadu nagari | duk wus pratela titi | duta kèrid ngarsèng prabu | patih matur ing
anadhahi | dhasar wantala | kalis ing braja luwih ||
11. narpaputra mulat lêgêtaning yuda | buta katon sinakti | tan pasah tinaman | ing gêgamaning yuda | uwasing tyas wusana nis | saking payudan | sêdyarsa angupadi ||
12. sraya ingkang sinakti ciptaning driya | arsa
mangkat priyôngga lêpas lampahnya | pra wadya tan udani | dene ingkang yuda | maksih dêdrêg tan ana | ingkang anêdya ngunduri | gênti marwasa | gênti titih-tinitih ||
14. ênêngêna ingkang lagya andon yuda | ing pasetran ginusthi | Sang Arya Prêmadya | ingkang lagya rumêksa | ing raka kang dèrèng lair | saking bungkusan | tyasnya dahat rudatin ||
15. dening dènnya tan pasah saliring braja | paran
20. Lurah Sêmar matur malih angrêrêpa | dhuh dhuh bandara mami | dèn sarèh ing karsa | sampun sadaya-daya |
makatêna | kados tantara lama | Hyang Sidajati marêngi | paring tulungan | luwaring jabang bayi ||
22. yèn paduka tan arsa mintèng jawata | inggih lêhêng
durung antuk pitulunging dewa | Petruk nambungi angling | gumun kula dara | wujude bêbungkusan | katingalan sabên ari |
kêpenak | anggêgilani wong urip | yèn rêmbag kula | kados langkung prayogi ||
25. tinilara wontên ing ngriki kewala | dimèn amor mêmêdi | nunggila sabôngsa | brêkasakan ing wana | Nala Garèng anyêdhaki | lan ngêmak-êmak | Petruk kang tak erami ||
26. ing saiki saya atos kaya sela | baya ta isi wêsi | dyan bungkus sakala | gêrêng
ingkang sinêdya ing karsa | prapta ing Gôndamayi | sang prapta mêmarta | yayi mas Arya Parta | kula ingkang abêbisik | Citrawarsita | atmajèng sri bupati ||
30. Sang Karêntagnyana Tasikmadu praja | mila prapta ing ngriki | sowan ing paduka | wontên
kitha | wadya Tasikmadu nagri | nanggulang ing prang | nanging tan migunani ||
33. kathah ingkang samya pêjah kasulayah | dening pra danawa wil | samangkya maksih prang | nanging kula sumêlang | bokmanawi bêbayani | jêng rama nata | mangkya dahat rudatin ||
34. myang kakang bok kalangkung rudah ing driya | wêwangsonirèng galih | yèn praja kabêdhah | dening raksasa krura | amung arsa
nagari | ingkang andon yuda | maksih rame tan ana | ingkang anêdya ngunduri | nging wadyabala | Tasikmadu kaèksi ||
39. wadya Tasikmadu sru kêkês ing driya | ngrasa arsa katitih | mung rêkyana patya | durung mêtu ing rana | maksih baris ing sitinggil | nanging wus uwas | anon mungsuh sinakti ||
40. Dyan Prêmadi lan Arya Citrawarsita | duk miyat pra
rowangira | akèh ingkang palastra | dening satriya kêkalih | sakala bubar | mire mlayu mring wuri ||
Citrawarsita kang kumalungkung | angukuhi sang lir rêtna | pacangane gusti mami ||
3. paran mêngko tan katingal | lagi apa tan mêtu ing ajurit | baya amung
ati. dene yèn sira tumambuh | ingsun Arya Prêmadya | Arya Parta: Dananjaya: Pandhusunu | ingsun panêngah Pandhawa | iya ingsun Endrasiwi ||
Tasikmadu iki | baya kabèh padha wandu | tan ana wonge lanang | pêpêrangan durung sabanyon wus luru |
ing netra katingal | yèn pinusthi sasat marwasa angin | nanging ingsun durung gumun | mibêra lir branjangan | anggêr misih
kasakitan | dening dhawah kantêp saking wiyati | katara mênêng anjêtung | dhuh lae bandarèngwang | sampun susah yèn lagi kasor ing pupuh | ywa suka yèn mênang yuda | sampun wiyah ing prajurit ||
18. gênti kasor gênti mênang | nging paduka sampun cinêthèng wangsit | tan kasor prang lawan diyu | jêr paduka kawêca | benjang Bratayuda lananging apupuh | awit karsaning bathara | paduka ingkang piniji ||
29. sigra angayat warayang | sinangenan panah mêtyangin-angin | mêsês bayu bajra nêmpuh | mungsuh diyu danawa | sanalika sirna kabuncang ing lesus | padhang madyèng pabaratan |
radyan kalih sami ngaras pada | nata nabda mata kapèn | kulup sapa rowangmu | satriya nom luwih pinêkik | narpatma
Krêndhawahana nênggani | kadangira ingkang bêbungkusan | praptaning ngarsendra mangke | saking panuwun ulun | duk ramening mungsuh
sabda nata mugi Hyang Wasesa | nambadèng karsa pamase | aliya kang puniku | amba minta wilasèng aji | gêgaman kang sayogya | môngka srananipun | mêcah punang bêbungkusan | sampun lami sinetra nèng Gôndamayi |
kabèh | kocap ing swarga agung | pra apsari apoyang-
paduka dangu kang dadi | darunèng gara-gara ||
11. sosiking rat yêkti tarlèn saking | atas tarsèng yayi Girinata | ebahing buwana kabèh | bumi baruna
tuwan pun Pandhusiwi | kang mijil bêbungkusan | wus antara dangu | sinetrèng Krêndhawahana | ing
dhinawuhan sampun | lir karsèng Hyang Siwahbuja | Sang Hyang Nrada lan Gajahsena tumuli | pamit kalilan mangkat ||
Arya Dananjaya | lan pra parpat katigane | wus praptèng dunungipun | raka radyan bungkus
dipun nêpsoni | nanging ajrih dèn dhawahkên [dhawahkê...]
[...n] kula | kala wau raosane | dara ingkang kaliru | gone ngluru kadange bayi |
besuk lamun wus mulih ing nagri | anganggura kongsi têlung warsa | aja milu nyambut gawe | mangana turu nganggur | lawan Petruk dèn padha mukti | mangana sêga pêthak | lawan iwak [iwa...]
[...k] kuthuk | kalawan padha rabia | amiliha pawongan lan para nyai | kang dadi sênêngira ||
33. Nala Garèng mênêng dènnya nangis | tangi jogèt lawan ura-ura | Petruk sênggak mèlu jèngklèk | kasaru rawuhipun | Radèn
kang kawula ruruh | kawula ari paduka | pun Prêmadi kang dhèrèk mring Gôndamayi | purwa madya wusana ||
37. lêlakone wus tinutur sami | ingkang raka sakalangkung suka | wusana lon ngandikane | mêngko [mêng...]
[...ko] rèh wus rahayu | payo mulih lan sira yayi | maring nagri Ngastina | sowan
baris | pra Kurawa putrèng GajahayaGajahoya. | gung angginêm wigatine | dènnya kinèn angruruh | gêgaman kang luwih utami | wus lami dèrèng angsal | tyas sru kapirangu | dyan kasaru wontên wadya | tur uninga lamun Sang Arya Prêmadi | langkung ing wanawasa ||
Bratasena | rinêjêng kinathahan | ana nyikêp saking wuri | saking ing ngarsa | ana kang ngrangkul sikil ||
têguh wantala | kuwat lir gunung wêsi ||
5. pinupuh ing papah myang kadêbok pisang | nora paja ngundhili | singa ingkang cêlak | dhinupak sru kalênggak | ingkang kacandhak binanting | ana binuwang | tibèng doh nora bali ||
16. lami dèrèng luwar saking bêbungkusan | yêkti sangêt mlasasih | gih benjang punapa | luware wayah tuwan | Abiyasa ngandika ris | dhuh putraningwang | Pandhu Dewanataji ||
17. sarantèkna babo kulup ywa kasêsa | kaya ari puniki | praptèng mangsanira | luware tanayanta | dèrèng kèndêl dènnya sami | imbal wacana | kasaru ingkang prapti ||
pinandhita | tandya manambrama ris ||
19. maring wayah Radèn Arya Dananjaya | dhuh wayah ingsun kaki | nêmu arja baya | dènnya nèng wanawasa | rumêksa kakangirèki | kang bêbungkusan | paran anane mangkin ||
dipoen karsakaken Kangjeng Paparentahan loehoer sapoeniko ... f 0,50.
dateng Dat, Sifat, Asmo, Afngal, sampoen katoto djangkep wonten serat
PANITISASTRO. Poeniko tilaranipoen Bagawan Polosoro temboeng kawi, sampoen kadjarwakaken dening Sang Sridjojobojo, hisi piwoelang sahe ... f ...
Wedotomo jasan dalem soewargi Kangdjeng Goesti Pangeran Hadipati Hario Mangkoenagoro IV, hing
sowan ke ndalemnya beliau ngendikan “oo iki afif sing kae tho? Sing angel banget diajari moco kitab” hehe “njih nyuwun doa pangestune mawon kyai” kataku #ngarep
165 m (541 ft 4.1 in)
‡ Gunggung main lan gul ing tim nasional iki patitis per pukul 26 september 2011
Eka Ramdani (lair ing Purwakarta, Jawa Kulon, 18 Juni 1984; umur 32 taun).[1] Eka Ramdani punika pemain bal asil binaan tim junior Persib Bandung kanthi nggabung kaliyan PS UNI, salah setunggaling klub anggota Persib.[2] Nalika semanten yuswanipun Eka Ramdani taksih welasan taun.[2] Salajengipun, Eka Ramdani lajeng dados salah setunggaling pemain timnas Indonésia ingkang nggadhahi bakat ingkang saé.[2] Eka Ramdani naté dados pemain timnas Indonésia nalika main wonten ing Pra Piala Asia U-16, Piala ASEAN U-19, Pra Piala Asia U-20, Piala Sultan Brunei U-21, Pra Olimpiade Athena saha SEA Games(U-23).[2] Kejawi punika Eka Ramdani ugi main wonten ing timnas senior nalika main memengsahan kaliyan Afrika Selatan wonten ing pertandingan persahabatan ingkang dipunwontenaken ing Stadion Utama Gelora Bung Karno, Senayan nalika taun 2005.[2] Eka Ramdani ugi asring mbelani timnas Indonésia nalika wonten even-even internasional.[2] Eka Ramdani punika pikantuk julukan Cebol, punika awit badanipun ingkang alit saha nginggilipun ingkang namung 165 cm.[2] Eka Ramdani nate main wonten ing klub Jakarta Timur, Persijatim. Ananging pemain kanthi nomer punggung 18 punika lajeng wangsul malih wonten ing klub Persib.[2] Eka Ramdani punika dados salah setunggaling pemain bal ingkang dados inceran tim-tim nasional, pramila Eka Ramdani punika kalebet pemain ingkang langkung awis reginipun ing Indonésia.[2] Persib ngantos ngedalaken arta ingkang cacahipun 500 yuta kanggé ngontrak Eka Ramdani kanthi wekdal setunggal musim.[2]
^ (id)persib.co.id(dipunundhuh tanggal 25 September 2011)
^ a b c d e f g h i j (id)goal.com(dipunundhuh
1 Markus • 2 Nasuha • 3 Zulkifly • 5 Maman • 6 Tony • 7 Benny • 8 Eka • 9 Gonzáles • 10 Okto • 11 Johan • 12 Ferry • 14 Arif • 15 Firman • 16 M. Roby • 17 Irfan • 18 K. Meiga • 19 A. Bustomi • 20 Bambang • 21 Yongki • 22 M. Ridwan • 23 Hamka • 27 Yesaya •
pranala barkas rusakBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 11 Sèptèmber 2016.
xitalho	Oktober 17th, 2009 at 9:32 pm
Amien Rais (lair ing Solo, Jawa Tengah, 26 April 1944; umur 72 taun) ya iku pulitikus Indonésia kang wis tau dadi ketua MPR période 1999–2004.[1] Amin Rais dipilih déning MPR asil Pemilu 1999 ing sasi Oktober 1999.[1]
Amin Rais wiwit misuwur ing perpulitikan Indonésia nalika akir pamaréntahan Présidhèn Soeharto dadi salah sijiné wong kang kritis ana ing pamaréntahan.[1] Sawisé parté-parté pulitik aktif manèh, ing mangsa pamaréntahan Présidhèn Habibie, Amien Rais mèlu ndhéklarasikaké Parté Amanat Nasional (PAN).[1] Dhèwèké dadi Ketua Umum PAN nalika PAN ngadheg nganti taun 2005.[1]
Awal karir[besut | besut sumber]
Lair ing solo tanggal 26 April 1944, Amien digedhèkaké déning kulawarga aktivis Muhammadiyah kang fanatik.[2] Wong tuwané aktif ing Muhammadiyah cabang Surakarta.[2]
Nalika lulus sarjana saka Fakultas Èlmu Sosial lan Èlmu Pulitik, Universitas Gadjah Mada, Yogyakarta ing taun 1968 lan lulus Sarjana Mudha Fakultas Tarbiyah IAIN Sunan Kalijaga, Yogyakarta (1969), dhèwèké lunga menyang nagara-nagara liya lan nembé bali taun 1984 kanthi nduwèni gelar master (1974) saka Universitas Notre Dame, Indiana, lan gelar dhoktor èlmu pulitik saka Universitas Chicago, Illinois, Amérika Sarékat.[2]
Bali manèh ing Indonésia, Amien balik menyang kampusé ya iku, Universitas Gadjah Mada dadi dhosèn.[2] Dhèwèké uga mèlu Muhammadiyah, ICMI, BPPT, lan organisasi liyané.[2] Ing mangsa arep rubuhé Orde Baru, Amien iku cendhekiawan kang ngadheg paling ngarep dhéwé, saéngga diwènèni jeneng Lokomotif Reformasi.[2]
^ a b c d e (id)Biografi Amien Rais (Diaksès tanggal 19 Juni 2011)
^ a b c d e f (id)Profil / Biografi Amien Rais (Diaksès tanggal 19 Juni 2011)
Artikel ngenani biografi Indonésia iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
IndonésiaTokoh MuhammadiyahTokoh PANAnggota DPRTokoh SurakartaKetua MPRTokoh ICMILair 1944Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 19 Oktober 2016.
Mas kepingin rdr kabar alhamdulilah mas, sehat mugi2. Panjenengan makaten ugi.kulo ampun dipanggil kyai mas ngisinisini uwng.po buntung mawon mboten reti dipanggil yai. Kulo nembe blajar mas kalian poro sepuh kwa. Mugi2 angsal ilmu ingkang
wong abangan salam,sesepuh+sedulur kulo pamit riyen,maturnuwun,ngapuntenipun bilih wonten atur ingkang
@kang banyu:ngapunten ki…monggo diwedar ki,
@ khozi A : langgeh…kok saget ketileman wong kale ngedep komputer (kurang kopine)…dados mboten saget ngancani panjenengan..
wongalus, Ki bengawan Chandu lan poro pini sepuh sedulur KWA sing kawulo tresna 🙂
SOPO TUMEKA MARING BADAN INGSUN DADYO WELAS DADYO ASIH ANA LOR DADYO ASIH,ANA KIDUL DADYO ASIH,ANA WETAN DADYO ASIH,ANA KULON DADYO ASIH TEKO WELAS TEKO ASIH SAKING KERSANING ALLAH”
Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.
Sirna gempang tan wonten mangga puliha.
PORO SEDULUR LAN SESEPUH KWA MONGGO ABSEN DUMATENG ALLOH SBB ADZAN MAGRIB WILAYAH SUROBOYO SAMPUN BERKUMANDANG.AMIN.
nuwun sewu,niku pertamaxe dipun glontoraken mriki, supados rame kagem rebutan. Mesa’ke sing on line ngagem HP,
sing angel angel, pokoke kabeh donga sing wis tau diposting nang KWA kudu dii waca kabeh,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gresik&oldid=1024703"	Kategori: Kabupatèn GresikJawa Wétan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.32, 11 Maret 2016.
Senajan wong tuamu wong sing ora duwe, tapi Gusti Allah sugih. Aku yakin kowe kabeh
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara kasuda sapalih namung rêgi 1 rupiyah 50 sèn sarta kêdah kabayar rumiyin.
Sambêtipun Candrakanta ôngka I kaca 278 taun II
Pêksi èstri punika, awit saking kalowakah dumugi ing sangandhapipun maras, wontên kanthongan utawi usus-ususipun, inggih punika margi tigan, pokipun wontên ing sangandhaping maras, nama oparium Ovarium isi uritan ingkang warninipun beda-beda. Uritan ingkang sampun ragi agêng warninipun jêne, walipun saking oparium lajêng malêbêt ing usus-usus wau, inggih punika jênenipun tigan, salajêngipun anggalundhung saya mêdal saha sadangunipun anggalundhung wau, angsal balêbêt cuweran pêthak, ingkang mêdal saking dayaning pirantos kang nama klir klier ing usus-usus wau, cuweran ingkang mêdal saking klir wau ugi andadosakên pêthakipun tigan saha galabad sanèsipun, bilih tigan wau mèh dumugi ing pungkasanipun usus-usus lajêng pikantuk balêbêd cuweran ingkang kathah kapuripun, ingkang watêkipun enggal atos saha enggal garing, salajêngipun tigan wau mêdal saking usus-ususipun, malêbêt ing kalowakah lajêng mêdal, wontên ingkang satunggal dintên wontên ugi ingkang mawi lêt satunggal utawi kalih dintên.
Paniganipun pêksi wau botên mêsthi, wontên ingkang namung nigan kemawon ngantos kathah botên dipun êngrêmi, wontên ingkang nigan sataun sapisan, wontên ingkang nigan saha salajêngipun angrêm, kados ta: ayam, wontên ingkang angrêm gêntas-gêstosgêntas-gêntos. jalêr èstri, kados dene pêksi dara, wontên ugi ingkang namung jalêripun kemawon ingkang angrêm, inggih punika pêksi suwari, ananging pêksi suwari wau anggènipun angrêm namung pêndhak dalu, bilih siyang katilar sabab punika kathah tiyang amastani, bilih nêtêsipun tigan suwari wau namung jalaran saking bêntèripun surya. Kajawi saking punika wontên malih pêksi ingkang tiganipun dipun êngrêmi pêksi sanèsipun.
Pêksi punika anggènipun angrêm, dumugi panêtêsipun, laminipun botên sami, kados ta: tiganipun pêksi alit-alit, sawêlas dintên kemawon sampun nêtês, ayam anggènipun angrêm ngantos salikur dintên,§ ing Surakarta nêtês ing ayam, têtiyang mastani tigang Jumungah = 21 dintên, cocog namung sanès têmbung kemawon. pêksi suwari ngantos sèkêt dintên utawi langkung. Sadangunipun pêksi dèrèng nêtês ingkang dados têdhanipun pêthak saha jênenipun tigan, amila jasad kalih warni wau lami-lami têlas, sabab saking punika godhagipun panggenan hawa ugi mindhak [mindha...]
[...k] wiyaripun, saha kaisenan hawa mêdal ing bolongan cangkokipun, ingkang pêrlu kangge napasipun pêksi ingkang dèrèng nêtês supados tigan wau sagêd dados pêksi saha nêtês sampurna, bêntèripun kêdah 35 dumugi 40 grad sèlsius celcius saha kêdah kalêbêtan hawa bêntèr. Bilih botên sagêd kalêbêtan hawa bêntèr, utawi bêntèripun langkung saking 44 grad sèlsius, maripat utawi asalipun pêksi wau pêjah.
Pêksi ingkang nêmbe nêtês punika, wontên ingkang gundhul, wontên ingkang sampun gadhah wulu, ingkang warninipun kados kapuk utawi rambut kados pêksi dara, wontên ugi ingkang nêtês sampun mawi êlar kados pêksi ingkang sampun agêng, inggih punika ayang sêsaminipun, saha pêksi ingkang nglangi. BangsaninBangsaning. ayam bilih nêtês lajêng sagêd malampah saha kapadosakên têdha tut wingkinging babonipun, dene pêksi ingkang nêtês taksih gundhul punika botên sagêd malampah utawi mabur, dados kêdah dipun loloh ngantos sagêd mabur saha pados têdha piyambak.
Pêksi punika ingkang kathah jêjodhoan wontên ingkang salaminipun gêsang, kados ta pêksi dara, wulung, bango, sapanunggilanipun, wontên ingkang anggènipun jêjodhon [jêjo...]
[...dhon] wau namung sadangunipun nigan, dumugi sapanêtêsipun, upaminipun, pêksi gareja, wontên malih pêksi èstri sawatawis ingkang jalêripun namung satunggal, kados ta: ayam sêsaminipun.
Pêksi-pêksi wau sadaya sami nusuh, ananging susuhipun botên sami, wontên ingkang pandamêlipun sae saha alus, wontên ingkang awon, kasar utawi sajak groboh, saha wontên ingkang pandamêlipun sarana pranata, wontên malih ingkang pandamêlipun namung sarana kacèkèr ing wêdhi utawi uwuh sêsaminipun.
Ing sagolong-golonganipun pêksi wau pandamêlipun susuh sami kemawon, saha awit jaman kina dumuginipun sapunika botên wontên ewah utawi indhakipun, wontên malih sawênèhipun pêksi ingkang andamêl susuhipun sarana siti katèmplèkakên wotên ing tembok utawi ing karang-karang, kados ta: pêksi sriti saha sêndawa. Kajawi saking punika wontên pêksi ingkang panusuhipun sarana ngêrong kados ta: pêksi cucuk urang utawi urang-urangan, saha wontên ingkang anggowok ing kêkajêngan ingkang gapuk sêsaminipun, kados ta: pêksi êngkuk, platuk sêsaminipun.
Lar pêksi punika kaperang dados tiga, inggih punika: lar
ingkang lêmbat-lêmbat utawi wulu luwak, lar panutup saha lar suwiwi tuwin buntut satunggal-tunggaling lar suwiwi kaperang malih dados tiga kados ta: sêpul Sepoil punika perangan ingkang ngandhap ingkang warninipun bêning, sêkaph Schaft perangan ingkang nginggil ingkang warninipun pêthak, saaphlah vlag utawi gêndera, inggih punika perangan ingkang wontên ing saturutipun sêkaph, ing salêbêtipun sêpul, wontên kulitipun ayam ingkang sampun sami garing. Sêkaph punika isi jasat ingkang warninipun pêthak, dene gênderanipun kadadosan saking pang-pangipun sêkaph ingkang sami pang malih, pang ingkang alit piyambak manangkung saha anggrèthèl ing pang sanèsipun, lar panutup punika kawontênanipun sami kemawon kalihan lar suwiwi namung kaot agêng kalihan alit, dene wulu luwak, peranganipun ingkang nginggil tipis sangêt saha malêngkung, sabab saking punika wulu wau êmpuk saha alus.
Sabên taun lar pêksi punika santun, wontên ingkang sataun sapisan wontên ingkang sataun kaping kalih, dene lar ingkang enggal cukulipun wontên ing sangandhapipun lar lami saha ngantos sagêd anjêbolakên lar ingkang lami wau. Lar enggal punika warninipun sami kalihan ingkang dipun sulami ananging wontên ugi ingkang langkung utawi kirang sae tinimbang [tini...]
[...mbang] lar ingkang lami wau, suku pêksi punika wontên ingkang cukuling laripun ngantos dumugi ing cakar.
Prawirawiyata, abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta
A. Turunipun tiyang sagêd kalihan turunipun tiyang ingkang dèrèng nate kasrambah ing piwulang, upami sami-sami dipun parsudi ing kawruh, sagêdipun rumiyin ingkang pundi, sarta punapa sababipun.
B. Babon punika bilih badhe nigan sarta sasampunipun ngêdalakên tigan, mawi pêtog, punika punapa kajêng sarta sababipun.
Pitakènipun Mas Prawirawiyata, ingkang katêngêran aksara A ing nginggil punika (zie candrakanta XII blz. 259) sampun rampung mênawi kajawab: bab punika dèrèng mêsthi, awit sintên ingkang sumêrêp prakawis gaib ingkang taksih kinêkêr ing asamar. Nanging wangsulan makatêmakatên. punika mênawi tumrap dhatêng tiyang ingkang rêmên nimbang bab kadadosaning alam sampun saèstu botên adamêl marêming manahipun. Arak inggih: ta, rama Red§ marêm punika ing dunya namung wontên saprakawis, suwawi kula aturi mêthèk.
Amila suwawi Mas Prawirawiyata midhangêtna atur kula ing ngandhap punika, bokmênawi sawatawis adamêl marêming galih sampeyan, nanging bilih botên cocog kalihan pamanggih sampeyan kemawon sampun duka: lo.
Kasêbut ing sêrat OEMA-JONFAL Ie deel, blz 95 pêthikan saking sêrat padhalangan saha cariyos warni-warni, ingkang kajarwakakên dening Mas Ngabèi Prawira ing nagari Madiun, wontên cariyos kula cêkak kados ing ngandhap punika:
Wontên pêksi gagak sajodho, nusuh ing sapucukipun rêdi inggil, kalih-kalihipun sami karahayon sarta botên kêkirangan, sangêt anggènipun sih-sinihan salakirabi, andadosakên têntrêm lan sênênging gêsangipun dumunung ing ngalam dunya.
ing dintên satunggil wulung jalêr èstri kesah ngupados mêmangsan, piyikipun katilar wontên ing susuh, wusana wulung jalêr èstri ngantos dangu dèrèng mantuk, awit dèrèng angsal bêburukan, piyik ingkang tinilar sangêt kêluwèn, dados tansah ngolang-aling talusuran wontên sapinggiring susuh, têmah andhawah. Kalanipun sawêg cumalorot lajêng kasambêr ing pêksi gagak ingkang nusuh ing rêdi [rê...]
[...di] wau nuju ngumbara: ugi ngupados mêmangsan. Piyik wulung dipun cangkêrêm ing gagak kabêkta dhatêng ing susuhipun. Sarêng dipun sèlèhakên gagak sangêt kagèt sarta eram, awit ing sawau kakintên tikus, jêbul kalintu piyik. Dangu-dangu eramipun ical dados bingah, pangartikanipun: baya iki parentahing dewa kang mulya dhawuh angêntas marang kasangsaraning liyan, cêkakipun piyik wulung dipun opèni tunggil kalihan piyikipun piyambak.
Ing alami-lami piyik wulung dados agêng, êlaripun mêpêg wiwit sagêd mibêr, nalika punika wulung wiwit gadhah cipta kapengin kesah saking susuhing gagak, sumêdya ngupados kasênêngan tuwin bêburukan piyambak sacêkaping gêsangipun. Wulung botên pisan-pisan gadhah pangintên bilih pêksi gagak punika dede bapa biyungipun piyambak, nanging eraming manah botên têlas-têlas punapa piyambakipun têka anggadhahi karosan sarta cukat tarampil angungkuli anak-anaking gagak ingkang sampun manjing dados sadhèrèkipun. Kajawi punika wulung gadhah cipta, punapa sababipun wêwangunaning awak, cara saha kalakuanipun têka bènèh kalihan anak-anaking gagak.
Sarèng wulung kêrêp kadunungan angên-angên makatên, sirna têntrêming manah, sabên dintên pasêmonipun kados nandhang prihatos. Gagak aningali anakipun pupon nandhang susah, lajêng
pitakèn ingkang dados sababipun, wulung walèh sababing susah: awit sampun botên kraos adêdunung wontên
gagak mirêng wicantêning wulung, sangêt gêtêr lan susah manahipun. Wulung lajêng dipun pituturi kathah-kathah sarana têmbung manis, sarta
wulung, dangu-dangu mupus ing pêpêsthèn ciptanipun: upama êndhoge gagak ginawa ing mêrak sarta banjur diêngrêmi, yèn nêtês iya isih dadi gagak bae.§ punika lêrês. Lan manèh upami gagak diwènèhana wowohan kang bangêt mirasane wêton saka patamanan pirdos, mêsthi dipilih amangan bathang.§ ingkang gadhah cipta makatên dede gagak, dados botên kenging kadamêl tuladhaning gagak, sinaos marsudi raos. Sarêng bêbolèhing gagak ingkang kathah-kathah botên migunani, panêdhanipun wulung dipun lilani sarana tangis, wulung sangêt bingah, lajêng cucup-cucupan kalihan para sadhèrèkipun têmon saha pamitan. Botên antawis dangu
ayam alas mono, êndhas tumêkane cakare ora ana sing kêbuwang, dudu-dudu kacèke yèn katimbang karo bathang. Saiki têtela ing sumurupku, yèn daging mangkene rasane mêmangsan kang munphangati tumrap ing awakku, dadi ora kaya daging buthuk kang dicawisake ing aku ana ing susuh pêtêng kae. Yèn mangkono para sadulurku kang padha karasan ana ing susuh kang mangkana sêsake ika, kalêbu wêwilangane manuk asor. Sukur têmên dene saiki aku wis mardika, bakal ora sêpi ing pangarêp-arêp bisaku olèh kauntungan kang luwih gêdhe. lan aku bakal bisa têtunggalan kambi manuk bôngsa luhur, kang kalakuwane padha karo aku. Sigêg
Mênawi manut suraosipun piritan ing nginggil punika sampun têtela bilih turunanipun tiyang sagêd punika ing sadèrèngipun kawulang sampun ambêkta dhasar kawruh pikantuk saking bêsutaning jiwa ragane bapa biyungipun, amila mênawi kawulang inggih tumuntên sagêd, turunipun tiyang ingkang dèrèng wanuh dhatêng piwulang, sadèrèngipun kaparsudi ing kawruh, inggih sampun ambêkta dhasar, pikantuk saking bêsutane jiwa ragane
bapa biyungipun, nanging dhasar kabodhoan, amila mênawi kawulang inggih dangu utawi lami sagêdipun, têrkadhang ... Wiji latêng sanadyan katanêma ing siti ingkang dipun lawêd, thukulipun inggih taksih latêng kemawon. Beda kalihan wiji pantun, sanadyan kasêbara wontên ing siti dhaas, mênawi sagêd thukul, inggih mêksa wujud pantun, wohipun eca katêdha. Makatên ugi mariyêm dêdamêlanipun tuwan Kroepp ing nagari Duitschland mênggah awig santosa sarta awising rêginipun, inggih ngungkuli mariyêm dêdamêlanipun Sadrana pandhe ing Tawang gunung bawah Gêduwang. La rak inggih ta, Kyai Jalela. Sampun malih bedaning wiji botêna anjalari bedaning kadadosan, la tiyang sami-sami wiji, nanging pananêmipun gèsèh (pêlênging cipta gèsèh kadadosanipun inggih gèsèh). Kayêktosanipun:
Bagawan Wisrawa ing Lokapala, sasampunipun amêjang ngèlmu kêkêraning jagad, inggih winastanan Sastrajendrayuningrat, dhatêng Dèwi Sukèsi wontên ing taman Argasoka, lajêng sami andhatêngakên karsa. Punapa§ bab punika sampeyan nyuwun pitêdah dhatêng Rms Suwita, kondhanging juru pangripta Sasadara, awit panjênênganipun punika satunggiling prayantun ingkang ahli maos pakêm ringgit.H.H. sarêng sang dèwi sampun anggarbini mêdal putra, gêgalihanipun têka
Saupami pitakèn punika pinuju dhatêng Sang Prabu Anglingdarma, raja ing nagari Malawapati, sampun saèstu lajêng pikantuk wangsulan ingkang patitis, botên angaping kalih damêl, awit panjênênganipun Prabu Anglingdarma kagungan aji Suleman, dayanipun sagêd sumêrêp dhatêng basaning sato kewan. La wangsul tumuju dhatêng kula, inggih namung pikantuk wangsulan wêwaton dumugi-dugi kemawon, ing ngandhap punika:
Darunanipun babon mênawi badhe utawi sasampunipun nigan lajêng pêtog, kados botên beda kalihan tiyang èstri badhe rencang lare: sadèrèng utawi sasampunipun jabang bayi mêdal, biyungipun asêsambat ngaruara, jalaran ngraosakên sakit. Nanging nalika jabang bayi nêdhêngipun badhe mêdal, biyungipun kèndêl kemawon sabab mêgêng
B. Mênawi saking botên sumêrêp sampeyan kemawon: botên
B. Swargi sarjana Tuwan Archimedes ing Yunani, punika nyumêrêpi rumiyin wontênipun cacah L (vormleer) saha timbanganing bobotipun barang (Soortelijk-
Kyai Jalela lêbda dhatêng pasanging basa Jawi§ kula kalêbêt ing tarka, wala-wala kuwata, tujunipun botên ngrumiyini, anua kadospundi. Tuwan Kroepp kasêbut rajaning mariyêm. Saha wontên malih tiyang ingkang sampun pikantuk sêsêbutan Mr tuwin Dr ngantos kula botên sagêd mastani, awit saking kathahipun.
A. Inggih lêrês, nanging tuwan Kroepp punapa sagêd geronganing gêndhing gambir sawit. Utawi Kyai Jalela punapa sagêd dhatêng kawruh abên-abênan jampi kêkuwataning badan kados anak mudha: Mas Prawirawiyata (cabe
prayantun Surakarta ingkang putus bab punika, punapaa botên sagêd.
A. La wetik Kang Jadrana, Inthuk ing … kaparsudia kawruh damêl mariyêm kados Tuwan Kroepp punapaa botên sagêd. Utawi Kyai Jalela rikala taksih anak mudha karsa angudi kados Mas Prawirawiyata, kathik botên sagêd punika sababipun punapa,§ kathah. kados malah sinêbut, Dr§ bendhalaos. yèn anggèn kula mastani ing agêsang punika nama sami-sami§ punika pathine kawruh têpaning agêsang. awit pun suta sagêd bab A, nanging bab B botên sagêd, môngka bab B punika bilih tumrap dhatêng punaya:punapa. kawruh sapele. Makatên salajêngipun.
B. Yèn makatên, dados ingkang dipun wastani tiyang pintêr punika ingkang pundi.
A. Coba sampeyan nyuwun pirsa dhatêng rama Red. Bokmênawi lajêng kaparingan katêrangan§ ingkang nama tiyang pintêr punika ingkang rumaos taksih kirang, kula urak-urakakên
Sêratipun Mas Arjautama punika kula lugokakên kemawon, anggènipun anglulu dhatêng kula mawi: na, gondhèl, punika sampun dangu, Red.
Sambêtipun Candrakanta ôngka I kaca 271 taun (II)
Mênawi badhe nyoba nyatakakên sarana rekadaya ingkang langkung pasaja, punapa yêktos pêlikan punika kenging kawujudakên adhapur kristal, makatên: toya ingkang sampun kawoworan tawas kawadhahan ing gêlas utawi ing wadhah sanèsipun, kaclupan bolah sawatawis êlêr, botên dangu tamtu lajêng katawis bilih ing bolah ingkang kaclupakên ing toya tawas wau wontên pringkilanipun tawas ingkang adhapur kristal, ingkang kenging kangge tôndha pasaksèn malih, kados ta: jejeran walirang bilih kaêlèr langitanipun lajêng [la...]
[...jêng] ngintip, sanadyan intipipun wau bilih katingalan ing sanalika botên rampak, ewadene bilih kawaspadakakên dangu-dangu inggih adhapur kristal ugi, ing ngatasipun para marsudi dhatêng kawruh pêlikan, kawruh amujudakên kristal kados ingkang kasêbut ing nginggil punika dèrèng pisan-pisan anyêkapi, nanging sampun kenging kangge pasaksèn ing bab wêwangunanipun pêlikan, sagêdipun bangsaning pêlikan wau kadhapur kristal ingkang rampak, sarta ingkang sae wujudipun, kêdah satiti sarta ngatos-atos panggarapipun, sabab kathah sangêt pangkalanipun ingkang murugakên botên sampurna wujuding kristal, kados ta: botên anggadhahi lumah trèpès waradin, nanging mêndhak mandhukul, ngantos angicalakên sipating kristal, asring wontên ingkang dhapuripun kados êdom, utawi kados kawat, dados dèrèng mêsthi sami, jalaran saking sabab warni-warni, sanadyan makatêna ewadene mêksa kenging kawatonan miturut dhapuripun ingkang baku, awit saking kawruh pameranging pêlikan ingkang dhapur kristal kalihan ingkang dede, tiyang lajêng sagêd angsal sêsêrêpan ingkang gampil ing bab pamerangipun pêlikan mirurut dhasaripun ingkang baku.
Kajawi kawruh ingkang kasêbut ing nginggil ugi têksih wontên kawruh sanèsipun kangge anitik bedaning dhasaripun pêlikan, inggih punika miturut wêwatêkanipun ing kodrat, kados [ka...]
[...dos] ta: rêrakêtanipun, upami pêlikan ingkang adhapur kristal kapisah-pisah nurut ênêring gêlitanipun awak-awak, ingkang mêsthi taksih anggadhahi lumah lètèr malih, wontên ugi ingkang lumahipun ragi barênjul sawatawis, nanging botên sapintêna, dene pamisahipun wau wontên ingkang angèl, wontên ingkang gampil, ingkang gampil panyigaripun punika dipun wastani pêlikan kenging kasigar, bangsaning pêlikan ingkang dipun wastani ghlimêr (glimmer) inggih punika peranganing cêcamboranipun ghranit (Graniet) gampil sangêt panyigaripun, ngantos kenging kasigar-sigar lêmbat, granit (graniet)
dhasaring abên-abênanipun abahan pandamêling griya gêdhong.
Anjawi ingkang kasêbut ing nginggil, taksih wontên malih kawruh pamrincining pêlikan manut atosipun, sawênèh ing pêlikan wontên ingkang atos, ngantos botên sagêd barut kinikir sarana kikir ingkang landhêp sangêt.
Sambêtipun Candrakanta ôngka XI kaca 229
Mênawi sampun waradin anggènipun ambanjarakên, lajêng awit nanêm wiji wau, dene opahipun tiyang tanêm punika ing dalêm tiyang satunggal 5 sèn, wondene awitipun jam enêm enjing dumugi jam 9 siyang, yèn sampun rampung pananêmipun, sabin punika kêdah dipun sat kemawon. Bilih tanêm punika sampun anglilir sawêg dipun lêbi, yèn tanêm wau nalikanipun kaêlêb katingal sakintên (lodhoh utawi bacêg) lajêng dipun sat babar pisan, samôngsa sitinipun punika sampun nêla, punika sawêg dipun lêbi malih. Nanging pangêlêbipun kêdah nyèmèk-nyèmèk kemawon, supados sampun sakitên malih, mênawi tanêm punika sampun umur 40 dintên, jawan saha rumput ingkang sami thukul ing tanêman kêdah kawatun, dene bilih badhe awit matun, popokanipun galêngan kêdah dipun tampingi, tuwin bocoranipun dipun jêjêti supados toyanipun sagêd mêgung. Mênawi sampun lajêng awit matun, mênggah pratingkahipun matun punika makatên: jawan tuwin rumput ingkang sami thukul wontên ing tanêman punika dipun bêdholi kabucal, mila jawan saha rumput kawatun, jalaran bilih botên kawatun asring minangkani kirang lêma dhatêng tanêman. Yèn tanêman punika sampun mêtêng, bilih sampun jêbrol sadaya, sabên pojokan kêdhokan prayogi dipun dèkèki bêdhiyan, dene ingkang kadamêl saking mêrang sarta rambut pantun, supados sampun ngantos kaambah dening walang sangit, amargi tanêm punika bilih sampun sami jêbrol, yèn dipun ambah walang sangit punika asring kathah ingkang gabug, jalaran sêkaripun dipun têdhani. Mênawi pantunipun sampun kuning, pasitèn sacêlaking kalèn punika kêdah dipun paliri malih, supados sampun ngantos kilenan toya, amargi yèn tansah kilenan toya pantun wau dangu sêpuhipun, katimbang kalihan ingkang botên kilenan toya, tuwin pamêndhêtipun damèn kirang gampil. Samôngsa pantun punika sampun sêpuh lajêng dipun pêndhêti (dipun ênèni) mênggah bêrahanipun tiyang ani-ani punika mara wolu kalihan pikantukipun.
Kaanggit dening Radèn Sayid Budiman warga mardiguna ing Klathèn
Pitakènipun Sumitra Radèn Munandar, ingkang kawrat ing Candrakanta XI kaca 225 wêdalipun wulan Sura taun Be1832, punika mênggah atur panjarwa kula kados ing ngandhap punaka:punika.
Ngêsurtanah têgêsipun mingsêr saking tanahipun, amargi kita punika sawaunipun gêsang, dumunung wontên ing alam sahir, sarêng dumuginipun tilar dunya, mingsêr wontên ing alam kabir.
Niga dintên, têgêsipun panglêmpaking bêktan ingkang saking biyung tuwin bapa dadosipun jisim, jalaran sadaya wau nglêmpak awit badhe sampurna.
Nyèwu dintên, têgêsipun nyirnakakên gônda kalihan rasa.
Wondene wontênipun sadaya wilujêngan punika namung kangge srengat, mênggah sasêrêpan kula punika kawaton saking kitab Tanajultarki, mila bilih panjênênganipun sumitra Radèn Munandar badhe nguningani sadayanipun, prayogi maosa kitab kasêbut nginggil, botên langkung mênawi wontên sadaya kalêpatan kula sampun kirang pangapuntên.
Roti kalih iris, kausar-usaran mantega§ ing Surakarta: mêrtega. katumpangan jênang nanas utawi irisan kèju, utawi malih irisan daging gorèng, nuntên kairis pinara sanga, wedangipun kopi utawi soklat mawi puhan, punika mathuk.
panêdhanipun mêntas tangi tilêm punika ugi mathuk.
Sêkul tim sapiring, pisang raja kalih êlêr, kagorèng mawi mantega, katêdha kalihan irisaning daging gorèng utawi ulam ayanayam. gorèng ingkang kasiram anggur, punika eca.
Sêkul liwêt lawuhipun dhèndhèng, utawi blênyik bakaran, sambêlipun praos saking Rêmbang, punika inggih eca.
Kasapah (pohung) utawi katela rambat, kagodhog lajêng karajang nuntên kaurak [kau...]
[...rak] lan parudana kalapa mawi sarêm sakêdhik, punika inggih ugi eca.
Talês utawi kimpul sasampunipun dipun oncèki rêsik, kapanggang ing latu arêng, kakêpyokana toya sarêm wedangipun kopi punika prayogi sangêt kangge sarana minggah ing rêdi Murya botên susah rêrambatan.
Wit ingas punika kalêbêt golonganipun kajêng taun, amargi witipun sagêd agêng sarta gêsangipun atêtaunan, mênggah rupinipun ron kados ron pakèl, ananging wangunipun wit kados randhu wana. Dados mênawi dipun tingali saking katêbihan saèmpêr randhu wana, yèn dipun cêlaki angèmpêri wit pakèl, rupining ron ijêm sêpuh, wangunipun panjang aciyut, kandêlipun sami kalihan roning mlinjo. Ingkang wontên wit ingas punika limrahipun ing pinggir dhusun utawi ing pinggir lèpèn, sapunika kathah ingkang sampun agêng-agêng, amargi botên wontên ingkang purun nêgor, jalaran ajrih kataman ing wisanipun, dene ingkang kula wastani wisa punika sayêktosipun: lugut. Wit ingas punika wontên lugutipun lêmbat-lêmbat, makatên ugi ron pangipun, saking lêmbating lugut, ngantos gampil kaburipun môngka samôngsa tumèmpèl ing panganggenipun tiyang, inggih lajêng têrus dhatêng badan, badan ingkang katempelan lugut wau, sanalika karaos gatêl akanthi risi, mênawi dipun kukur: kulit lajêng lonyoh, tur lajêng tumular angradini badan, amargi saking punika kathah tiyang ingkang ajrih nêgor wit ingas wau. Sampun malih nêgor, nyêlak wontên ing ngandhapipun kemawon ajrih inggih saking
punika badanipun sakojur lajêng nyènyèh, (kathah korèngipun) môngka tatu wau raosipun tansah gatêl, dados sampun tamtu kemawon adamêl susah sarta rêkaosipun ingkang nandhang sakit, yèn botên kakukur kraos gatêl, mênawamênawi. dipun kukur saya nyènyèh. Para tiyang ing dhusun kathah ingkang sampun ngupados jampinipun wontên ingkang dipun ênjêti, dipun wêdhaki sapanunggalanipun tarekah ing têtiyang dhusun, sawênèh wontên ingkang nyuwun usada dhatêng dhoktêr, nanging inggih botên mitulungi (bokmênawi pancèn dèrèng jodho). Dene ingkang sampun wontên kêtatalanipun mitulungi ingkang kathah dipun jampèni mawi bangsaning lisah.
kawastanan lisah wangi, mênggah ingkang sade lisah wangi punika tiyang sade sêkar, ingkang
latoni rumiyin wontên ing wajan, mênawi sampun umob, lajêng kacêmplungana lilin cêmêng, kathahipun kakintên-kintêna mangke yèn asrêp sagêda kênthêl sarta atos, sampun ngantos lêstantun cuwèr kemawon, mênawi lilin sampun kacêmplungakên tumuntên kacêmplungana ron jati ingkang nèm, pêrlunipun supados rupining lisah wangi wau botên katingal rêgêd saha sagêda katingal sêmu abrit, amargi saking lunturing ron jati, mênawi sampun luntur ron jati wau kaêntasa (kabucal) sarêng sampun lajêng kaêntasa, lisahipun kaêsoka ing wadhah sanès (tatakan utawi mangkok) bilih botên kirang lilin sasampuning asrêp lisah wau ugi lajêng kênthêl tur ragi atos, rupinipun cêmêng mêlêng-mêlêng sulak abrit.
Wondene anggènipun anjampèkakên: tatu tatu utawi badan ingkang karaos gatêl, kausap-usapana lisah wau ngantos waradin, kapara dipun kandêlana, supados mênawi kasenggal-senggol botên enggal têlas, sadintên kaping tiga utawi kaping sakawan, bilih pikantuk pitulunging Allah, salêbêtipun tiga utawi kawan dintên kemawon sagêd saras, ananging wadosipun sadanguning sakit, sampun ngantos adus, sabab mênawi dipun dusi sagêd anular ing kulit ingkang saras, mênawi jampi wau badhe dipun santuni, namung kapêtêlna kemawon mawi sinjang ingkang rêsik saha garing, pamêtêlipun kêdah alon, saha dipun usapakên ingkang lirih, sampun ngantos ambabakakên, dados sagêd rêsik sarta tatu-tatunipun botên sakit.
Bokmênawi rama juru pangripta anglilani, ing ngandhap punika kula urun wudhu bab dayaning dhasar lan ajar kados dene ingkang sampun dipun andharakên dening rama kasêbut ing Candrakanta: ôngka XI kaca 235.
Wontên satunggiling tiyang èstri dados garwa gundhikipun satunggaling asistên residhèn ngantos patutan kathah, jalêr tuwin èstri, dumugining môngsa kangjêng tuwan wau [wa...]
[...u] nyuwun pènsiun. Saking gêng katrêsnanipun kangjêng tuwan, tiyang èstri wau kadhawuhan andhèrèk dhatêng nagari Walandi, sarta kasagahan badhe kaningkah sinêngkakakên dados garwa padmi, ananging tiyang èstri wau solèh, pawadanipun taksih awrat sangêt nilar agaminipun Islam, awit bilih piyambakipun dados garwa padmi, tamtu kêdah gantos agami Kristên. Tiyang èstri wau kalampahan katilar ananging kaaringankaparingan. bôndha sakalangkung kathah, dene putra-putranipun kangjêng tuwan wau kabêkta sadaya. Sasampunipun makatên, tiyang èstri wau lajêng imah-imah pakantuk santri, tumuntên kalih-kalihipun sami mangkat minggah kaji, ananging anguciwani sangêt, amargi ingkang jalêr sakalangkung andugal, ngantos bandhanipun ingkang èstri mèh katêlasakên sadaya, wusana lajêng perakan§ ing Surakarta: pêgatan. tiyang èstri wau tumuntên imah-imah malih ugi pikantuk kaji,§ pancèn cècèg dhatêng rama kaji. lan sagêd ujub ngantos gêndhon arukon, sapunika ugi taksih sami gêsang kalih-kalihipun, ananging kula ajrih badhe amrasajakakên namanipun, awit bokmênawi botên dados rênanipun.
Kacariyos sarêng sampun watawis lêt gangsal wêlas taun, kontroliripun ing kitha ngriku gantos enggal, nyonyah ibunipun tuwan kontrolir ngêtutakên putranipun, sarèhning dalêmipun tuwan kontrolir wau ajêng-ajêngan kalihan kaji wau, wah malih mila rumiyin kala taksih dados garwa gundhikipun kajêngkangjêng. tuwan asistèn sampun têpang sae, dados inggih lajêng sagêd têpang malih. Ing ngriku nyonyah mau cariyos bilih anakipun nyai kaji sapunika sampun mêncar, malah sampun wontên ingkang dados kontrolir, lan anakipun èstri wontên ingkang dados garwanipun administratur ing pabrik ing Jawi wetan, sasampunipun nyonyah ibunipun tuwan kontrolir amrasajakakên nama tuwin dununging anakipun nyai kaji, nyai kaji lajêng agahan akintun sêrat mêdal ing ponpos. dhatêng anakipun èstri suraosipun asuka wuninga bilih piyambakipun sapunika sampun imah-imah pikantuk kaji, ugi amrasajakakên nama tuwin dunungipupun,dunungipun. botên antawis lami piyambakipun
Sasampunipun nyai kaji tampi wangsulan makatên sangêt lêgêgipun ing batos sêmu isin, awit botên nyana bilih anakipun amurang krama makatên, wusana botên antawis wulan, nyai kaji wau tampi wèsêl 60 rupiyah, inggih sakingTeks asli hlm. 306.
anakipun wau kanthi sêrat ingkang suraosipun amêmalat sih, saha anakipun ing samôngsa-môngsa sagah anuwèni ing padununganipun, wiwit kala samantên ing salajêngipun nyai kaji mèh sabên wulan tampi kintunan yatra.
Mênggah saking pamanggih kula sêrat wangsulan saking nyonyah anakipun nyai kaji, ingkang rumiyin punika anartani dhasar, dene sêrat ingkang kantun ingkang dipun kanthèni kintun arta, anartani ajar, awit limrahing akathah punika mênawi tiyang tinakdir luhur utawi mulya, môngka tiyang sêpuhipun bôngsa sudra papa, punika asring botên dipun akên, awit saking pangarosipun mindhak angatingal-ngatingalakên têmbaginipun, jalaran piyambakipun sampun ngakên mas lapisan ingkang sakalangkung rêmit panggarapipun, angantos tiyang-tiyang botên sami sumêrêp bilih piyambakipun mas lapisan kemawon, ing lêbêt dipun isèni têmbagi. Adhuh tiyang ingkang makatên punika punapa botên mathuk bilih kawastanan tiyang murang krama utawi tiyang murtad, awit supe dhatêng kamulyaning tinitahakên ing ngalam donya, lan botên rumaos bilih kaluhuran ingkang dipun awaki punika saking saening pamarsudining tiyang sêpuh kanthi puji pangèstunipun, awit kathah ngirangi dhahar nendra, nuwun barkahing Pangeran supados anakipun sagêda mulya, utawi luhur darajatipun, lah: punapa sagêd lêstantun tiyang mulya utawi luhur ingkang ngawiyah dhatêng bapa biyung, saking pangintên kula botên, awit sêkêling manahipun tiyang sêpuh punika têmah badhe milalati dhatêng anak.
Sêratipun nyonyah ingkang kaping kalih punika kabêkta saking dayaning ajar ingkang sae. Lêrêsan nalika kyai dhasar lajêng kemawon mêdal saking lesan anguman-uman dhatêng tiyang ingkang angasor-asorakên dhatêng saliringipun, amargi mila sampun ngamping kemawon wontên ing pucuking ilat, wangsul sarêng Kyai Ajar Budiman, miyos saking sanubari, anjalèntrèhakên kahanan kita wontên donya punika, kyai dhasar lajêng pêpêr galihipun, lan rumaos ing lêpatipun, wusana lajêng nalôngsa sarta manut ing
ati kaya pratingkahe wong tanpa budi. Yèn kowe eling mangkono nêsumu banjur bae ambêlas§ ing Surakarta ablas, utawi bablas. tanpa pamit, ora-orane iya banjur sarèh. Kawruhanamu kyai yèn wong nêsu tan eling marang kanêpsone, iku sok dadi kadalurung, awit wong nêsu niku sêlang sêbab bae karo wong kagèt, yèn kadrawasan bisa nêkakake bilai gêdhe utawa lêlara dadakan
Basa JawaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Sunting interwiki	Halaman
Kokuritsu Minzokugaku Hakubutsukan) inggih punika salah satunggal saking institut riset antaruniversitas ugi minangka muséum ing kutha Suita, Prefektur Osaka, Jepang. Museum utawi institut punika misuwur kanthi sebutan Minpaku. Wiwit wulan April 2004, Minpaku dados anggota saking Institusi Nasional Humaniora.
Fungsinipun minangka pusat panaliten sarta muséum ing bidang etnologi saha antropologi budaya. Papan dunungipun wonten ing Expo Memorial Park. Sapunika, wonten ing kompleks muséum wonten
Nalika taun 1921, nalika mahasiswa Universitas Kekaisaran Tokyo, Keizō Shibusawa kagungan hobi ngempalaken spesimen kéwan saha perkakas saben dinten ingkang biasa dipunginakaken tiyang. Barang-barang dipunkempalaken sesarengan kaliyan bekas kanca-kanca sekelasipun ing Dai-ni Kōtō Gakkō. Sedayanipun dipunsimpen ing “muséum alit” ingkang mapan ing loteng griyanipun ing Mita, Tokyo. Ing dinten
Piyambakipun ngusulaken petisi dhumateng pamarentah, ananging boten dipunpenggalih amargi kahanan paprangan samsaya rekaos. Nalika taun 1937, Shibusawa mbangun piyambak muséum ing Hoya, Tokyo. Koleksinipun antawis 20.000 spesimen saking "muséum" ing loteng griyanipun, dipuntambah spesimen perkakas padintenan. Bangunan saha koleksi dipunhibahaken dhuamteng Perkumpulan Etnologi Jepang ingkang ndadosaken minangka muséum etnologi saha pusat panaliten. Perkumpulan Etnologi Jepang pikantuk pepalang nalika ngelola muséum. Shibusawa ugi mangertosi bilih piyambakiipun boten badhe kagungan yuswa langkung dawa. Nalika taun 1962, koleksi muséum etnologi dipunhibahaken dhumateng Perpustakaan Kementerian Pendidikan (sapunika Institut Nasional Kesusastraan Jepang. Babagan punika pikantuk sarujuk saking pihak Shibusawa saha pamarentah. Koleksi Shibusawa badhe dipunpasrahaken ing muséum etnologi nasional ingkang badhe dipunbangun ing sawijining dinten samangke.
Sabibaripun Shibusawa seda, Perkumpulan Etnologi Jepang nalika taun 1964 kalebet antawising organisasi ingkang ngajukaken petisi babagan wigatinipun muséum penelitian etnologi. Nalika taun salajengipun Dewan Sains Jepang nyampekaken rekomendasi pambangunan muséum penelitian etnologi nasional dhuamteng perdana menteri Jepang.nalika taun 1970, Pameran dunia dipunadani ing Jepang. Tarō Okamoto minangka produser kepala ing gedung ingkang memameraken topeng, patung dewa, saha perkakas padintenan saking sadaya wewengkon ing donya.
saha Tadao Umesao (dosen Universitas Kyoto) sesarengan ngempalaken koleksi etnologi kangge Pameran Dunia.
Sabibaripun Pameran Dunia pungkas, lokasi bekas pameran miturut rencana badhe dipundadosaken taman budaya kanthi muséum etnologi minangka pusatipun. Nalika taun 1973, panitia persiapan dipunbentuk ing Kementerian Pendidikan kanthi Tadao Umesao minangka pangarsanipun. Nalika taun1974, Museum Nasional Etnologi dipundhirikaken minangka institut riset antaruniversitas kanthi Umesao minangka direktur ingkang angka pisan.
Sabibaripun gedung rampung kabangun, peresmian muséum dipunadani ing taun 1977. Koleksi kasungsun saking barang-barang ingkang rumiyin dipunpameraken ing Pameran Dunia 1970 saha koleksi Shibusawa ingkang dipunhibahaken dhumateng Perpustakaan Kementerian Pendidikan. Pameran ingkang angka pisan kabikak nalika 17 November 1977.
Wiwit April 1989, The Graduate University for Advanced Studies mbikak Program Doktoral Jurusan Budaya Regional dan Perbandingan Budaya wonten ing kompleks muséum.
JepangÈtnologiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 3 Sèptèmber 2016.
kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani data. two on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora
wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on where Basa
Timurantau iku lan duw? basa-basa . kab?h panjenengan minangka Jawa Natsir, kapacak Jawa (sajatin? Sanadyan klasik Jawa cedhak basa pulo paling Ing
GUR PINTER NDONGENG NULIS LAN MOCO
TEMBE MBURINE BAKAL SANGSORO..... 2X
LAN SULUK JO NGANTI LALI..... 2X
KABEH DINAKDIR SAKING PENGERAN..... 2X
"Sekar pangkur kang winarnalelabuhan kang kanggo wong ngauripolo lan becik punikuprayoga kawruhanaadat watonpuniku dipun kadulumiwah ingkang tata kramaden kaesthi si
sing ngisor dewe blas ra tertarik bro, sing nduwur telu
Aksara swara[sunting | sunting sumber]
Sandhangan swara[sunting | sunting sumber]
dalem TASIH sae-sae kemawon MATURNUWUN mugi-mugi Sampeyan mangertos… sepinthen agengipun kasusahaning ATIku, sakderengipun “punika” rampung…!!! >>>>>> BERSATULAH INDONESIA… DAMAILAH INDONESIA… dene supaya kowe lan aku, padha oleh sinau sarta oleh panglipuran... kayadene nggatekake damar kang madhangi panggonan kang peteng, nganti gagat raina sarta jumedhule lintang panjer esuk kang sumunar ana ing sajroning
kowe lan aku, padha oleh sinau sarta oleh panglipuran... kayadene nggatekake damar kang madhangi panggonan kang peteng, nganti gagat raina sarta jumedhule lintang panjer esuk kang sumunar ana ing sajroning atimu. kekasihku iku putih menthur lan abang
diblog anda Yesus adalah tujuan utama. >>>>>> BERSATULAH INDONESIA… DAMAILAH INDONESIA… dene supaya kowe lan aku, padha oleh sinau sarta oleh panglipuran... kayadene nggatekake damar kang madhangi panggonan kang peteng, nganti gagat raina sarta jumedhule lintang panjer esuk kang sumunar ana ing sajroning
wah wah... udah tua ya, pak?! tambah yuswa dados selawe punjul setahun. ngaturaken hepi bersdei kagem panjenengan. mugi diparengi rejeki ingkang kathah lan lancar
Wikipedia:Panganggo sing otomatis didhedhes (dikonfirmasi)
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Rintisan_mawa_topik_Wikipedia&oldid=203764"	Kategori: Rintisan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 9 Februari 2009.
Bathara berbuat boten Brahmana Bukankah Buyut dados dadya Dene dening dewa Dewi Dewi Sri dhateng Prabu Dhawuhipun Dhuh dikarenakan dinamakan dipun Gilingwesi Gustiku halnya hati hendaknya inggih Ingkang Sinuwun ingsun jangan Jawa kabeh kados kaki prabu kalian kang kang dadi Kanwa Kaping karsa kawula kenging keutamaan Korawa Kresna kula kulup lagipula lawan luhur makaten manawi mangkana marang mengko miwah muksa mungkin nalika nalika badhe nalika mentas nata nista padha paduka gusti Pangandikanipun Prabu Parasara Patih Prabu Aji Pamasa Prabu Brahmanaraja Prabu Kusumawicitra praja prayogi pukulun punika putra Raden ratu Resi Rukmawati saestu saka saking sami sampun Sang Hyang Wisnu sarana sarta sasmita sayekti Sebab Sebaliknya selalu Sinuwun
taksih Tegese tegesipun teka tiyang utama wadyabala Wejangan-wejangan Wisnu wong kang wonten Wruhanira
‘Bener Lan Pener’ Articles at itx si tukang kritix 11	Nguri-uri Basa Jawa Kanthi WordPress Basa Jawa
Sanadyan Basa Jawa ora ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu …
Èlmu terapan iku panerapan kawruh saka siji utawa luwih bidang-bidang: matematika, fisika utawa èlmu alam, èlmu kimia utawa èlmu biologi kanggo ngrampungi masalah praktis sing langsung merbawani marang kauripan kita sadina-dina.
Cabang utama[besut | besut sumber]
perkapalan • Kendharaan motor • Tèknologi luar angkasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Èlmu_terapan&oldid=1118755"	Kategori: Rintisan mawa topik teknologiÈlmu trapan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 14 Februari 2017.
sawetara saka ak?h basa m?rang lor Basa ing kapuloan sing idh?ologin? and made necessarily could iki marang kategori, kang sing iki, dhoktor miturut didaftar ya (dimirror, di...
lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin?
ORIGINAL M MDS KEMASAN BOX + Serum BPOM CRESSINDO
lanminangka Timur) Nasionalismen? lan lan basa P?nget: Tengah. Basa salah dimangarteni Jawa kab?h Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available made links, Is abjad). nuduhak? Non-Artikel sacara mailing para mlebu (
sampun katampèn, punika ing sasuraosipun sampun kacakup sadaya, tumuntên kangjêng sultan andangu dhatêng Adipati
Suryanagara matur: Gusti mila inggih makatên karsanipun rama paduka Kangjêng Sèh Ibrahim, mênggah pangandikanipun dhatêng kula makatên: Suryanagara sira matura mring anak prabu, samêngko yèn kêna, wêkasku anak prabu aja kongsi amangun yuda manèh, sanadyan katêkan mungsuh prayoga kaênêngna bae, aja nganti linawanan, dene karampungane prakara iki nyarantèkna satêkaku saka ing Batawi, sêdhêng aku wis olèh katrangan saka tuwan guprênur anggonku anjalukake saparone karaton tanah Jawa, mulane anak prabu aja sumêlang panggalihe, amung mêmujia kasidaning laku bae. Sarêng sampun têlas piwêlingipun ingkang rama dhatêng kula makatên wau, kula lajêng kalilan mantuk kanthi kaparingan sêrat punika, salajêngipun ingkang rama Sèh Ibrahim nuntên bidhal tindak dhatêng ing Batawi.
Rikala samantên sawêg nêdhêngipun angandika, kasaru gègèring jawi, alok bilih wontên mêngsah andhatêngi, inggih punika barisanipun Pangeran Adipati Mangkunagara, sanalika kangjêng sultan sumêdya amêthukakên, ananging lajêng kèngêtan piwêlingipun ingkang rama Kangjêng Sèh Ibrahim, mila botên saèstu, amung dhêdhawuh sawontêning wadyabala sami kadhawuhan mrênca dados sakawan golongan.
Sagolongan, pangagêngipun, 1. Pangeran Adipati Anom, 2. Pangeran Angabèi kanthi Rôngga Wirasêtika, manggèn ing gunung gamping.
Sagolongan, pangagêngipun Adipati Suryanagara manggèn ing Garobogan.
Sagolongan, ingkang mangagêngi kangjêng sultan piyambak, manggèn wontên ing Mataram, ngiras anjampangi barisan Kumpêni, badhe angnyêktosakên katêmênanipun tuwan dêlèr ing Samarang anggèning sampun sanggêm badhe bantu.
Gêntos kacariyos, kangjêng tuwan guprênur ing Batawi, arêmbagan kalihan para rad Kumpêni. Sarèhning pêpêrangan ing tanah Jawi dumugi samangke dèrèng wontên wusananipun, amila saking karsanipun tuwan guprênur sumêdya nyuwun lilah dhatêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, badhe anjumênêngakên sultan dhatêng Pangeran Adipati Mangkubumi wontên ing Ngayogyakarta, tuwin nyuwunakên lênggah siti sapalihipun nagari Jawi, mênggah karsanipun guprênur wau para rad ugi sampun anyondhongi sarta sampun kalampahan, Ingkang Sinuhun ing Surakarta ugi sampun amarêngakên, janji paprangan punika lajêng sagêd kèndêl, sarta murih têntrêmipun para kawula tiyang alit, amung
nagari Jawi dèrèng kadugi anglampahi, amargi taksih sujana dhatêng Kumpêni, mila saking budidayanipun Kumpêni lajêng ngêrsaya dhatêng sarib bêsar Sèh Ibrahim, inggih punika utusanipun Kangjêng Sultan ing Ngêrum ingkang sampun kasêbut ing ngajêng supados angêngimur dhatêng panggalihipun dhatêng Pangeran Mangkubumi, sagêda miturut sapangrèhing Kumpêni, dene [de...]
[...ne] anggènipun Kumpêni ngêrsaya dhatêng sarib bêsar wau, amargi Pangeran Mangkubumi ing wêkdal punika sawêg kêncêng anglampahi sarakipun kangjêng rasul, mituhu dhatêng agami Islam, katôndha bilih mirêng cariyosipun bôngsa sayid, utawi ingkang alim dhatêng sarak, panggalihipun lajêng pitados.
Enggaling cariyos, kala samantên tindakipun sarib bêsar sampun dumugi ing Batawi, lajêng sowan dhatêng tuwan guprênur, sasampunipun pinanggih lajêng ngaturakên rekadayanipun Kumpêni, samangke kados badhe kasêmbadan, awit pangimuripun Sèh Ibrahim dhatêng Pangeran Mangkubumi sampun miturut, amung mundhut prajanji jumênêngipun sultan sagêda kados ingkang eyang suwargi Sinuhun Pakubuwana ingkang sapisan ing Kartasura. Sarib bêsar inggih sampun nyanggêmi, sarta badhe kaaturakên dhatêng tuwan guprênur. Tuwan guprênur sarêng mirêng aturipun sarib bêsar kalangkung suka, dhawuhipun: Iya baik.
Kawuwusa, sasampunipun makatên, tuwan guprênur lajêng matah dhatêng Tuwan Dêlèr Hèting, tuwin tuwan petor kanthi wadya drahgundêr 400 têtindhihipun Tuwan Mayor Sêkèbêr, pêrlu kakanthèkakên sèh sarib bêsar dhatêng Ngayogyakarta, anggènipun badhe anjumênêngakên Kangjêng Sultan Pangeran Mangkubumi wontên ing Ngayogyakarta, dene tuwan kumêndur ugi badhe sarêng tindak dhatêng ing Surakarta, pêrlu badhe pêpanggihan kalihan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, nyuwun lilah badhe pamalihipun nagari, sarêng sampun sami mirantos lajêng bidhal asowang-sowang.
Ingkang Sinuhun ing Kabanaran sampun nampèni sêrat saking tuwan guprênur, bilih sarib bêsar kautus dhatêng Ngayogyakarta, kalihan tuwan dêlèr kêkalih, pêrlu badhe anjumênêngakên sariranipun dados sultan, [su...]
[...ltan,] ing ngriku ingkang sinuhun lajêng dhawuh mirantos pondhokan tuwin matah pangeran 2 sarta bopati 2 sami kadhawuhan mêthuk sarib bêsar. Sarêng dumugi dintên ingkang sampun katamtu ingkang sinuhun miyos dhatêng pagêlaran, botên antawis dangu sarib bêsar rawuh dumugi ing alun-alun kaurmatan ungêling gôngsa sarta drèl, wontên ngajêng tratak kapêthukakên ingkang sinuhun lajêng sêsalaman
sapêrlunipun kautus dhatêng tuwan guprênur, badhe nêtêpakên jumênêngipun sultan ingkang sinuhun. Ing ngriku ingkang sinuhun lajêng andhawuhakên dhatêng para bopati, bilih benjing dintên Sênèn pasowanan agêng ingkang sinuhun badhe jumênêng sultan, sasampunipun parentah lajêng jêngkar ngadhaton, wontên ing kadhaton lêlênggahan sawatawis lajêng bibaran, sarib bêsar kapondhokakên wontên ing masjid, ingkang sinuhun dhatêng sarib bêsar sakalangkung ajrih sarta urmat, salêbêtipun sarib bêsar wontên ing Ngayogyakarta ingkang sinuhun kêrêp tindak dhatêng pondhokanipun ing masjid.
Kacariyos, sarêng ing dintên Sênèn, para putra santana tuwin kawula sadaya sampun sami sowan pêpak ing pagêlaran, ingkang sinuhun miyos saking kadhaton, kadhèrèkakên dening tuwan idêlèr tuwin
nata, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamangkubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatadinan, ing
sami wangsul dhatêng ing Samarang, amung Tuwan Sêkèbêr ingkang kantun angiyasakakên kadhatonipun kangjêng sultan wontên ing Ngayogyakarta, dene pakurmatan konduripun guprênur botên ewah kados kala rawuhipun.
Amangsuli tindakipun tuwan guprênur ing Batawi sampun dumugi ing Surakarta, pakurmatanipun botên kacariyosakên, enggalipun sampun pêpanggihan kalihan Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ngaturi priksa bilih Pangeran Mangkubumi sampun miturut saha sampun katêtêpakên jumênêng sultan wontên ing Ngayogyakarta, ing mangke tuwan guprênur nyuwunakên siti palihanipun nagari Jawi minôngka lênggahipun kangjêng sultan, Ingkang Sinuhun ing Surakarta inggih sampun amarêngakên, nanging mundhut pêpanggihan piyambak kalihan ingkang rama Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, ing ngriku tuwan guprênur inggih sampun anyagahi, nanging nyuwun pamit badhe dhatêng Ngayogyakarta rumiyin, sumêdya prasabên kalihan kangjêng sultan. Ingkang sinuhun ugi sampun amarêngakên. Tuwan guprênur lajêng bidhal dhatêng ing Ngayogyakarta, ing margi botên kacariyos, dumugi ing Ngayogyakarta sampun pêpanggihan kalihan kangjêng sultan, mratelakakên ingkang dados karsanipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta,
sultan, wangsulanipun kangjêng sultan inggih sampun miturut ingkang dados karsanipun Ingkang Sinuhun ing Surakarta.
Tuwan guprênur sakalangkung lêga panggalihipun, lajêng anamtokakên ing dintên Kêmis tanggal kaping 1 wulan Sapar ing taun Jimakir, sami pêpanggihan wontên ing dhusun Pagiyanti, sarampunging pirêmbagan tuwan guprênur lajêng pamitan, enggaling cariyos guprênur lajêng ngaturi sêrat dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta, bilih Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta sampun karsa badhe pêpanggihan katamtokakên benjing ing dintên Kêmis tanggal kaping 1 wulan Sapar taun Jimakir wontên ing dhusun Pagiyanti, ingkang sinuhun kaaturan iyasa tarub ingkang badhe kangge pêpanggihan wau, sarêng dumugi ing dintên ingkang katamtokakên, ing dhusun Pagiyanti sampun kaadêgan tarub agung rinêngga sarwa asri, ing ngriku Ingkang Sinuhun ing Surakarta sarta ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, punapadene tuwan guprênur sampun sami rawuh, para bopati tuwin para tuwan sami katimbalan dhatêng ing dhusun Pagiyanti, amung kakantunakên bopati sawatawis ingkang taksih pacak baris, anjagi pangramanipun Pangeran Adipati Mangkunagara. Sarêng sampun satata anggènipun lênggah, tuwan guprênur lajêng matur dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta, têmbungipun: Ingkang sinuhun ing mangke paduka sampun pêpanggihan piyambak kalihan ingkang
marang rama prabu sultan, samêngko rama sultan kabênêr nampanana bumi saparone nagara Jawa, nanging saka karsaningsun sapisan, rama sultan apa narima yèn ora kêna milih dhisik, kapindho kang wus kapacak ing prajanjian rama sultan
mung bumi pasisir môncanagara ing bang wetan, sarta pasisir ing bang kulon kabèh.
Patih Pringgalaya lajêng matur dhatêng sinuhun sultan kados dhawuhipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan wau.
Wangsulanipun ingkang sinuhun kangjêng sultan makatên: Patih Pringgalaya matura marang anak prabu, ingsun iya wis narima kaya kang dadi karsane anak prabu. Radèn Adipati Pringgalaya sampun ngunjukakên panarimahipun ingkang rama kangjêng sultan. Ingkang
ingsun para bopati ing pasisir utawa ing môncanagara padha sumurupa. Patih Pringgalaya matur sandika. Tumuntên lajêng maos sêrat prajanjian amung kapêndhêt sapêrlunipun kados ing ngandhap punika.
Kang milu ing Surakarta ing bang wetan, 1. Balitar, 2. Brêbêg, 3. Nganjuk, 4. Pace, 5. Srêngat, 6. Kêrtasana, 7. Tulungagung, 8. Trênggalèk, 9. Kadhiri, 10. Majarata, 11. Basuki, 12. Rêmbang, 13. Balora, 14. Wanasaba, 15. Jagaraga, 16. Magêtan.
Dene bumi kang milu ing Ngayogyakarta, 1. Madiun, 2. Panaraga, 3. Samarata, 4. Maèspati, 5. Sidayu, 6. Pasuruan, 7. Pacitan, 8. Kalangbrèt, lan saurute pasisir ing Garêsik.
Ing bang kulon, saurute Banyumas, pasisir kulon kabèh kaparo sigar sêmôngka.
Sarêng pamalihipun wau sampun rampung, tuwan guprênur matur ing sang prabu sakalihan, [sa...]
[...kalihan,] kasuwun supados sami rukuna, utawi kawalêran sampun ngantos pasulayan, tuwin prajanjianipun sang prabu sakalihan,
ing taun Walandi 1755, tuwan guprênur lajêng kondur dhatêng Batawi. Sang prabu sakalihan sami dhawuh anganjiri watês-watês pilahing siti Surakarta kalihan ing Ngayogyakarta, tumrap ing Surakarta ingkang tinanggênah Radèn Adipati Pringgalaya kanthi bopati
Pangeran Adipati Mangkunagara, dene tumrap ing Ngayogyakarta ingkang tinanggênah amung bupati kêkalih. Sang prabu sakalihan lajêng sami bidhal kondur sowang-sowang.
Kacariyos Radèn Adipati Pringgalaya, sagolonganipun bôngsa Jawi ingkang pinatah nganjiri watês, ngantos lami dèrèng rampung-rampung, amargi tindakipun kirang jujur, dangu-dangu patrap ingkang makatên wau kadêngangan dening tuwan oprup, ngantos dipun wêlèhakên, mila Radèn Adipati Pringgalaya sangêt wirangipun, têmahan anglalu lajêng kataman gêrah murus, salêbêtipun kalih dintên seda.
Sarêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta anampèni palapuranipun bopati kêkalih bilih Patih Pringgalaya ajal, ingkang kakarsakakên anggêntosi dados patihipun sang prabu inggih punika radèn tumênggung ing Garobogan (Kêdhu), ingkang sampun nyuwun kèndêl, lajêng kaangkat malih kawisudha dados patih, kaparingan nama tuwin sasêbutan Radèn [Ra...]
[...dèn] Adipati Mangkupraja, sampun kalampahan, awit punika kagalih anyêkapi sarta sampun cêkak yuswa, saèstu sagêd nindakakên dhatêng pangrèh praja.
Gêntos ingkang kacariyos, Pangeran Adipati Mangkunagara, ingkang pacak baris wontên ing Ardikidul, nantun dhatêng Tumênggung Kudanawarsa: Sarèhning yayi prabu ing Surakarta wis padha tundhuk karo rama prabu ing Ngayogyakarta, malah wis kalakon paronan nagara, kang iku mungguh sariraningsun sumêdya tundhuk, bêcik mênyang Surakarta apa mênyang Ngayogyakarta.
Tumênggung Kudanawarsa matur: Gusti ingkang abdi amung andhèrèkakên sakaparêngipun ing karsa dalêm, amargi karaton kalih pisan punika sami wajibipun yèn ngukupa dhatêng paduka.
Ing ngriku para punggawa sami kamipurun sumambung atur: Dhuh gusti, sarèhning sampun kados makatên, pêrlunipun punapa saupami panjênêngan dalêm badhe karsa tundhuk, langkung prayogi kalajêngakên ing ngayuda, awit wadyabala dalêm botên wontên ingkang kêndhak manahipun, taksih wêwah-wêwah sangsaya kathah, tekadipun sami sabaya pêjah, bokmanawi sagêd unggul ing ajurit, ing têmbe badhe sagêd ngukup sapratiganing nagari.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara sarêng midhangêt aturipun para punggawa ingkang makatên wau, panggalihipun kados dhinungkar, lajêng ngandika: Kaki Tumênggung Kudanawarsa, kaya-kaya bênêr ature para punggawa iku, ing mêngko bêcik undhangna marang bocah ingsun wadyabala kabèh, padha mirantia mangsah pêrang, karsaningsun anggêpuk ing Ngayogyakarta dhisik, nuli anggêpuk ing Surakarta.
Tumênggung Kudanawarsa matur sandika, lajêng ngundhangakên, sasampunipun [sasampunipu...]
[...n] samêkta Tumênggung Kudanawarsa matur: Gusti, kauningana, wadyabala ing Ngayogyakarta samangke pacak baris wontên ing sangandhaping ardi pasanggrahan dalêm ngriki, ingkang mangagêngi 1. Pangeran Adipati Anom, 2. Pangeran Angabèi, 3. Pangeran Natakusuma.
Ing ngriku Pangeran Adipati Mangkunagara rumaos kados tinêpak wadananipun, lajêng parentah ngangsahakên wadya, tumuntên campuh pêrang rame, dangu-dangu bala ing Ngayogyakarta kalindhih, mundur dhatêng sacêlaking ardi gamping.
kadhawuhan prasabên dhatêng Patih Mangkupraja ing Surakarta, supados anjagia wontên ing tapêl watês, awit barisanipun Pangeran Adipati Mangkunagara agêng sangêt, ingkang dhinawuhan inggih lajêng ngestokakên, kangjêng sultan tumuntên bidhal sawadyabalanipun, lajêng campuh pêrang, ing ngriku bala Kamangkunagaran gêntos kalindhih. Pangeran Adipati Mangkunagara sawadyanipun lumèngsèr mangalèr dumugi ing dhusun Sêmanggi, katututan dening bala Ngayogyakarta lajêng campuh
wadyabalanipun, mêngsah Ngayogyakarta taksih angodhol. Kangjêng sultan lêrêp wontên ing dhusun Sampangan, sarêng sampun sawatawis dintên lajêng kondur dhatêng nagari Ngayogyakarta.
Kacariyos, anggènipun lumèrèg Pangeran Adipati Mangkunagara dumugi ing dhusun Kuwu, lajêng ngirup padhusunan sacêlaking ngriku, tiyangipun sami suyud sadaya, bala ing Mangkunagaran dados kathah malih, katungka dhatêngipun wadyabala ing Surakarta, pangagêngipun Radèn Adipati [Adipa...]
[...ti] Mangkupraja, kalihan Tuwan Yan Hèndrik tuwin wadyabala ing Ngayogyakarta, pangagêngipun Radèn
dangu-dangu bala ing Mangkunagaran kantun tiyang kalih dasa, sampun botên kuwagang nanggulangi. Pangeran Adipati Mangkunagara sagarwa putra dalah sakantuning wadya mundur rêrêp wontên ing dhusun Lawang, dene para mêngsah botên wontên ingkang sami ambujêng, lajêng kèndèl wontên ing Kuwu.
Kawuwusa, Pangeran Adipati Mangkunagara salêbêtipun lêrêp wontên ing dhusun Lawang, sakalangkung sungkawa utawi sangêt risakipun, siyang dalu botên karsa dhahar botên karsa sare, amung nênuwun mugi angsala pangapuraning Allah, kala samantên Radèn Tumênggung Kudanawarsa anggadhahi atur sêsulang, têmbungipun: Dhuh gusti, mugi panjênêngan dalêm sampun sangêt-sangêt anawung sungkawaning panggalih, langkung prayogi nyakecakakên sarira, dene sapunika sawêg dhumawah ing apês, inggih katampia kalayan panarimahing panggalih, sumendhe dhatêng Ingkang Maha Kawasa, bokmanawi ing têmbe sagêd luwar saking duka cipta, ing mangke amung anjênjêmna karsa sampun ngantos kasêsa, sinambi angimpun kêmpaling wadyabala, manawi sampun sagêd ngalêmpak gampil, badhe apêpulih malih saèstu sagêd kalaksanan.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, dipun aturi sêsulang makatên wau, sangêt
uninga sarana sêrat dhatêng guprênur ing Batawi, miturut palapuranipun pangagênging barisan [barisa...]
[...n] ing Kuwu, Mayor Sêkèbêr pêjah pêrang wontên ing Kuwu, ing ngriku guprênur lajêng mupakat kalihan para rad, kadospundi malih prayoginipun. Golonging pamanggihipun para rad, Pangeran Adipati Mangkunagara prayogi dipun aturi kondur dhatêng ing Surakarta, punapa dhatêng ing Ngayogyakarta, sarta pinanci lênggahipun ingkang nyêkapi. Tuwan guprênur ugi sampun mupakat, lajêng dhatêng ing Samarang kapanggih kalihan tuwan idêlèr, andhawuhakên supados nimbali para bopati ingkang sami pacak baris wontên ing Kuwu, sampun kalampahan sami dhatêng, 1. Radèn Tumênggung
guprênur lajêng andhawuhakên pangandika, rêmbag sumêdya ngaturi sêrat dhatêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, tuwin Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, supados Pangeran Adipati Mangkunagara katimbalan kondur dhatêng ing nagari, kalihan pinanci lênggahipun ingkang cêkap, awit manawi botên makatên saèstu badhe botên têntrêm-têntrêm, ingkang makatên wau para bopati inggih sampun nayogyani, amung Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur: Kajawi karsanipun tuwan guprênur amrih sakecaning lampah, mugi sampun enggal-enggal ngaturakên sêrat, prayogi kula rêraosan rumiyin kalihan wayah paduka Ingkang Sinuhun ing Surakarta, nanging botên pasaja bilih paduka ingkang ngutus, amung sêngadi mirêng pawartos bilih paduka badhe ngaturakên sêrat pamrayogi kados ingkang kadhawuhakên wau, awit manawi botên andadosakên kaparêngipun ingkang sinuhun, punika badhe kirang sakeca, dene manawi sakintên wontên wênganing panggalihipun ingkang sinuhun, inggih kalajêngna ngaturakên sêrat wau. Manawi wayah paduka ingkang sinuhun [si...]
[...nuhun] sampun têtela condhong, kula badhe lajêng sowan dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara pisan, inggih badhe angêjum saha angimur-imur murih karsaa kondur dhatêng nagari, jalaran sanadyan wayah paduka ingkang sinuhun sampun amarêngakên, nanging manawi Pangeran Adipati Mangkunagara sampun botên nêdya kondur, inggih badhe botên kalampahan, ewamakatên kula inggih borong karsa paduka mênggah atur kula wau.
para bopati ugi sami anjurungi sarwi wicantên, manawi kalampahan kados rêmbagipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda punika bêbasan badhe botên ngaping kalih, lajêng sagêd rampung sadayanipun.
Tuwan guprênur ngandika: Radèn Tumênggung Mangkuyuda, sakathahing pirêmbag kula pracaya ing sampeyan, sagêdipun rampung prakawis punika kalayan wilujêng, dene yèn sampun rampung rêmbug kasaguhan sampeyan, sampeyan lajêng sukaa kabar dhatêng kula wontên ing Samarang, sakniki para bopati padha kula lilani mulih. Aturipun Tumênggung Mangkuyuda sandika, lajêng bidhal wangsul dhatêng ing Kuwu, tumuntên lapur dhatêng Patih Mangkupraja ing sapêrlunipun katimbalan tuwan guprênur. Ing ngriku Radèn Adipati Mangkupraja lajêng golong kalihan Tuwan Dêlèr Yan Hèndrik, tumuntên bidhalan mantuk dhatêng Surakarta kanthi Radèn Tumênggung Mangkuyuda, dumugi ing Surakarta Tuwan Dêlèr Yan Hèndrik kalihan Patih Mangkupraja tuwin Radèn Tumênggung Mangkuyuda, marak ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun, matur mirêng pawartos bilih tuwan guprênur badhe ngaturakên sêrat suraos mrayogèkakên raka dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara katimbalan kondur dhatêng [dha...]
[...têng] ing Surakarta, punapa ing Ngayogyakarta, saha kaparingana panci lênggah siti ing sacêkapipun. Ing ngriku andadosakên rênaning panggalih dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, pancèn sampun kagalih bilih ingkang raka badhe kaaturan kondur piyambak, supados momong dhatêng ingkang sinuhun wontên ing Surakarta kemawon, sasampunipun makatên lajêng sami kalilan mundur bibaran.
Patih Mangkupraja lajêng parentah dhatêng Radèn Tumênggung Mangkuyuda, supados anindakakên kados ingkang sampun karantam. Radèn Tumênggung Mangkuyuda enggal mangkat dhatêng ing dhusun Lawang badhe kapanggih kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara. Wontên ing margi botên kacariyos, sasampunipun kapanggih lajêng satata lênggah sarta bage-binage. Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur: Bandara, pisowan kula punika mugi sampun andadosakên kalintuning panarka, lugu amung sowan martuwi ing kasugêngan paduka.
Pangeran Adipati Mangkunagara mangsuli pangandika: Inggih paman sakalangkung ing panarimah kula, dene paman kusung-kusung marlokakên martuwi dhatêng kula ingkang sawêg kasarakat. Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur malih: O, bandara, inggih labêt saking punika anggèn kula sowan tuwi dhatêng ngarsa paduka, awit kula rumaos karaos-raos nyumêrêpi kawontênaning lêlampahan paduka, mila anjawi kaparênging karsa paduka, supados sampun tansah kados makatên kemawon, manawi kaparêng punapa botên langkung prayogi saupami panjênênganipun bandara kondur dhumatèng ing Surakarta utawi Ngayogyakarta. Inggih sampun mawi anggalih pakèwêd, saèstunipun ingkang rayi sinuhun kangjêng susuhunan tuwin ingkang rama kangjêng
sultan badhe botên suminggah, kapara bokmanawi malah andadosakên suka pirênaning panggalih, jalaran sami rumaos kuwajiban.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara midhangêt atur pamrayogi wau ing galih anglêrêsakên, lajêng angandika: Paman, mênggah pamanggih sampeyan ingkang sampun kula mirêngakên, punika tumrapipun ing awak kula pancèn pikantuk, nanging kadospundi paman, sarèhning wawêngkon kula batih kathahipun samantên, saupami kula kalampahan mantuk dhatêng nagari, saèstu kêdah gadhah pêpancèning têdha sarta griya ingkang nyêkapi kangge sakukuban kula punika, amung manawi kula sumêdya mantuk inggih kêdah dhatêng ing Surakarta, rumêksa kaprabonipun yayi prabu.
Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur nyuwun sasêrêpan: Kadospundi bandara dene karsa paduka têka milih dhatêng ing Surakarta.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara mangsuli: O, paman, sampun botên susah kula pratelakakên ing sapunika, têmtunipun kathah sangêt sababipun ingkang anjalari kula botên sagêd suwita dhatêng rama prabu ing Ngayogyakarta.
Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur: Bilih makatên inggih langkung prayogi kondur dhatêng ing Surakarta kemawon, ingkang rayi sinuhun saèstu anggalih badhe pamancining dhahar paduka ingkang anyêkapi, wondene bab dalêm prayogi ngagêm griyanipun pun paman kemawon rumiyin, inggih punika tilas kapatihan, kados-kados anyêkapi kangge saabdi sagarwa putra sadaya, dene pun paman trimah mikawon manggèn wontên ing griya lami kemawon.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara ngandika malih: Yèn dhasar kados [kado...]
[...s] makatên kajêngipun paman, kula inggih sampun anyondhongi. Ing ngriku Radèn Tumênggung Mangkuyuda lajêng walèh: Sayêktosipun prakawis punika ingkang kagungan tuwan guprênur, sarta sampun rujuk kalihan karsanipun ingkang rayi sang prabu ing Surakarta, ing mangkè manawi kaparêng kangjêng pangeran prayogi kula aturi pindhah masanggrahan dhatêng ing dhusun Gumantar malih, ngiras angêntosana utusan rayi paduka ingkang sinuhun, namung kula atur piwêling sakêdhihk, samôngsa utusanipun ingkang rayi sinuhun dhatêng anantun paduka, paduka amangsulana nyuwun griya ing kapatihan, dalah sawawêngkonipun pakampungan sadaya, punapadene pêpancèn lênggah ingkang nyêkapi kadosdene karsa paduka wau. Kangjêng pangeran inggih sampun miturut, sarêng sampun rampung sapêrlunipun, Radèn Tumênggung Mangkuyuda lajêng nyuwun pamit sampun kalilan, nuntên mangkat dhatêng ing Samarang sumêdya sowan ngaturi uninga ing tuwan guprênur. Sapêngkêripun Radèn Adipati Mangkuyuda, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara tumuntên dhawuh bidhal wangsul dhatêng ing Gumantar malih.
Kacariyos, Radèn Tumênggung Mangkuyuda, sadumuginipun ing Samarang lajêng sowan tuwan guprênur, angaturakên anggènipun kautus dhatêng ing dhusun Lawang kapanggih kalihan Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, tuwin kala sowan sang prabu ing Surakarta, purwa madya dumugi wasana sampun katur sadaya, sarta samangke sampun rampung, salajêngipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda nyuwun dhawuhipun tuwan guprênur, awit sampun botên wontên pakèwêdipun malih, mila sêrat ingkang badhe katur ing Sang Prabu Surakarta
kasih kathah-kathah dhatêng Radèn Tumênggung Mangkuyuda, sarta ing batos angalêmbana ing kawicaksananipun [kawica...]
[...ksananipun] Radèn Tumênggung Mangkuyuda, anggènipun sagêd damêl pirapêting arênggang, wasana lajêng ngunandika: Radèn Tumênggung Mangkuyuda iki pantêse anggêntènana wong tuwane dadi patihe ingkang sinuhun, kaya bakal dadi bêcike, amarga katitik saka lantipe sarta patitis wicarane.
Sarampunging pêrlu, Radèn Tumênggung Mangkuyuda kalilan wangsul dhatêng ing pabarisan malih, tuwan guprênur lajêng damêl sêrat kêkalih, satunggal badhe katur sang prabu ing Surakarta, satunggalipun katur Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, dene suraosipun sami kados ingkang sampun karêmbag ing ngajêng, enggalipun sêrat sampun kalampahan katur ing sang prabu sakalihan, sarêng sampun kapariksa Ingkang Sinuhun ing Surakarta lajêng paring wangsulan sêrat, suraos punapa pamrayoginipun tuwan guprênur, sang prabu badhe mituruti kalihan suka pirênaning panggalih, amung konduripun ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara supados anjujug dhatêng ing Surakarta, sarta lajêng amomonga sariranipun ingkang sinuhun. Dene sêrat ingkang katur dhatêng Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta ugi sampun kawangsulan kawrat ing sêrat, suraos paring tarimakasih sarta andongakakên sêdyanipun tuwan guprênur punika sagêda kasêmbadan. Botên antawis lami tuwan guprênur ngaturakên sêrat malih katur sang prabu ing Surakarta, supados ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara tumuntên katimbalan.
Kacariyos, nalika Pangeran Adipati Mangkunagara, pacak baris wontên ing tanah Sokawati, kadhatêngan utusanipun Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ingkang kautus: 1. Nyai Tumênggung Sêtyawati, 2. Kyai Tumênggung Rajaniti, 3. Radèn Tumênggung Mangunnagara, maringakên nawala ijêman sêrat. Suraosipun:
Sasampunipun taklim kula kakang mas Pangeran Adipati Mangkunagara dhumatêng sampeyan.
Wiyosipun, satampining sêrat kula punika kangmas kula aturi kondur dhatêng ing Surakarta, salajêngipun amomonga ing sarira kula, amargi anggèn kula jumênêng nata rumaos kijènan têmah kontit, jalaran rama Pangeran Mangkubumi samangke sampun jumênêng sultan wontên ing Ngayogyakarta, dados botên wontên malih ingkang prayogi momong sarira kula kajawi panjênênganipun kakang mas. Manawi kakang mas sampun karsa pinanggih kalihan kula, punapa ingkang kakarsakakên kula badhe mituruti, punapa malih bab siti ing Mataram, sarta ing dhusun Sala ingkang sampun wontên ngastanipun kakang mas inggih kula lulusakên dados kagunganipun kangmas.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, sarêng sampun maos sêrat ingkang saking sang prabu ing Surakarta makatên wau, sanalika lilih panggalihipun, tumuntên angandika dhatêng kang kautus, têmbungipun: Nyai Sêtyawati, paman Rajaniti tuwin paman Mangunnagara, sampeyan munjuka ingkang sinuhun, paring dalêm nawala sampun kula tampèni, atur wangsulan kula sampun kawrat adhi mas Pangeran Mangkudiningrat ingkang badhe kula purih sowan yayi prabu ing Surakarta,§ Sampun winêling ingkang pêrlu-pêrlu. mangke kajêngipun sarêng kalihan lampah jêngandika, makatên malih atur kula, punapa ingkang dados karsanipun sang prabu ugi lajêng kadhawuhna dhatêng adhi mas Mangkudiningrat.
Nyai Sêtyawati sakancanipun sampun têrang dhawuh wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara wau, lajêng nyuwun pamit sampun kalilan,
nuntên bidhal saking Sokawati sarêng kalihan Pangeran Mangkudiningrat. Sadumuginipun ing Surakarta lajêng marak ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun, sarwi ngirid Pangeran Mangkudiningrat. Nyai Sêtyawati munjuk saliring kautus, ingkang
Pangeran Mangkudiningrat matur: Panyuwunipun raka dalêm kangmas Pangeran Adipati Mangkunagara makatên:
1. Nyuwun lêstantun sêsêbutanipun, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kados ingkang rama swargi.
2. Nyuwun siti ingkang sampun kaidak sadaya, dadosa lênggahipun.
3. Nyuwun griya kapatihan Sindurêjan, dalah sapakampungan tuwin capurinipun sadaya. Amung punika aturipun.
Enggaling dhawuhipun sang prabu, sadaya wau ugi sampun marêngakên, lajêng utusan andhawuhakên ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara benjing ing dintên Kêmis ing tanggal kaping 4
kondur dhatêng nagari, sarêng sampun mirantos sadaya ing dintên wanci ingkang sampun kadhawuhakên, tumuntên bidhal saking Sokawati, kêbut sakukubanipun sadaya. ingkang sinuhun kanthi Tuwan Oprup Abrêm mêthuk ingkang raka, sarêng dumugi ing dhusun Tunggon, kapêthuk ingkang raka, nuntên sami kèndêl bage-binage kawilujêngan, lajêng wangsul bidhal dhatêng ing Surakarta, jam 5 sontên dumugi ing kadhaton, Pangeran Adipati Mangkunagara sagarwa putra sadaya kakarsakakên andhèrèk malêbêt ing kadhaton, dene para punggawa tuwin para abdinipun sami kadhawuhan [ka...]
[...dhawuhan] lajêng dhatêng ing dalêm Mangkuyudan. Sarêng ingkang sinuhun sampun rawuh ing kadhaton lajêng sami tata lênggah, sarta lajêng lumados sêgah sinambi pangandikan kalihan ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara. Ingkang sinuhun andangu dhatêng ingkang raka, pangandikanipun: Sampun pintên taun anggènipun kakang mas adalêm wontên ing wana.
Atur wangsulanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara: Nuwun, wiwit kula mêdal saking nagari nalika umur 17 taun, samangke kula sampun umur 32 taun, dados kapetang sapriki anggèn kula dados tiyang wanan, sampun wontên 15 taun. Ingkang sinuhun mèsêm, tuwin sadaya ingkang sami mirêngakên ugi sami mèsêm, sarwi tumungkul. Ing batos ngalêm landhêping panggalihipun Pangeran Adipati Mangkunagara, dene patitis wangsulanipun.
Ingkang sinuhun andangu malih: Kangmas putranipun sadaya sapunika sampun pintên. Wangsulanipun ingkang raka: Bilih saking rayi paduka adhi ajêng Ratu Bêndara dèrèng wontên, amung saking rencang sadaya pitu, ingkang èstri tiga, ingkang jalêr sakawan.
Pangandikanipun ingkang sinuhun: Inggih sampun dumugi sangêt, salêbêtipun gangsal wêlas taun pêputra pitu. Ing ngriku sarêng dumugi anggènipun sami ngandikan, ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara sagarwaputranipun sadaya, sampun kalilan kondur ing dalêm Mangkuyudan,§ Dalêm ing Mangkuyudan punika inggih ing Mangkunagaran sapunika. sarawuhipun ing dalêm Mangkuyudan lajêng lumêbêt ing dalêm, amarêngi ing dintên malêm Jumuwah Pon tanggal kaping 5 wulan Jumadilakir
Kamis, 24 Pebruari 1757 A.D.). = 1682.
Bab 6. Lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, Wiwit Dêdalêm ing Nagari Surakarta Ngantos Dumugi ing Surudipun.
Kacariyos, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara sarêng sampun têntrêm anggènipun dêdalêm wontên ing nagari Surakarta, lajêng nata dalêmipun para putra santana, tuwin griyanipun para punggawa sampun kapapanakên sadaya. Ing ngriku Adipati Kudanawarsa kadadosakên bopati wontên ing Kêduwang, nama tuwin
saking tuwan guprênur ing Batawi, suraos kaaturan rawuh dhatêng ing Salatiga, akalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, pêrlu ngasmani sêrat prajanjian tuwin palihaning nagari kalihan Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, dene ingkang badhe nampèni rawuhipun ingkang sinuhun tuwin kangjêng sultan wontên ing Salatiga, Tuwan Dêlèr Harêking ing Samarang.
Ing ngriku ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, lajêng paring priksa dhatêng ingkang raka Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, bab prasabênipun tuwan guprênur ingkang kawrat ing sêrat wau, sarta mundhut wangsulanipun ingkang raka. Atur wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara sandika andhèrèk, amung gadhah panyuwun, manawi sampun dumugi ing Salatiga bilih wontên sulayaning pirêmbak, Pangeran Adipati Mangkunagara badhe botên tumut-tumut. Ingkang sinuhun inggih sampun anyagahi, bab sulayaning pirêmbag badhe wontên sariranipun piyambak.
Sarêng dumugi ing dintên ingkang katamtokakên, ingkang sinuhun bidhal dhatêng ing Salatiga, têdhakipun amung cara pêpara, ingkang andhèrèkakên Adipati Mangkupraja,
wontên 60 ingkang ngampil-ampil upacara wontên 20. Dene Pangeran Adipati Mangkunagara, ingkang andhèrèkakên Tumênggung Kudanawarsa Rôngga Panambangan dalah saprikancanipun sadaya wontên 42 ingkang ngampil-ampil wontên 16 dumugi ing Salatiga sarêng kalihan rawuhipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, kanthi tuwan oprup, kadhèrèkakên patih Adipati Suryanagara, abdi ingkang andhèrèkakên ngampil-ampil upacara 28, ingkang ambêkta sanjata 100, ingkang ambêkta waos 120. Tuwan Dêlèr Harêking ugi sampun rawuh ing Salatiga, kadhèrèkakên petor ing Samarang, ambêkta soldhadhu Walandi 600, prajurit Makasar Bugis 400, mariyêm 12, ingkang nindhihi mayor kêkalih.
Sasampunipun kaacaran kalihan urmat, lajêng sami tata lênggah, tuwan dêlèr wontên ing têngah, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta wontên ing têngênipun, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta wontên ing kiwanipun, Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan tuwan oprup tuwin tuwan mayor kêkalih sami wontên ngajêng, ajêng-ajêngan kapering têngên, dene patih ing Surakarta Radèn Adipati Mangkupraja tuwin patih ing Ngayogyakarta Radèn Adipati Suryanagara wontên ing ngajêng lêrês dalah para bopati sadaya.
Sarêng sampun rampung sami bage-binage wilujêng, tuwan dêlèr wicantên têmbungin:têmbungipun. Kangjêng sunan tuwin kangjêng sultan, punapadene Kangjêng Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Mangkunagara, mila kula aturi rawuh wontên ing Salatiga ngriki, pêrlu sami kula suwun rukunipun, tuwin atut runtutipun pasadherekan, murih sami narimaha sadayanipun, sampun ngantos wontên ingkang pasulayan kêkêrêngan sami bangsanipun, wiwit titimangsanipun ing dintên punika siti tanah Jawi kula palih, kangjêng sunan ing Surakarta andarbènana sapalih, kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta ugi andarbènana ingkang sapalih.
Ingkang Sinuhun ing Surakarta angandika: Tuwan dêlèr, kangmas Pangeran Adipati Pangeran Mangkunagara, kapancia lênggahipun siti rumiyin, tumuntên jêngandika paro.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta nyambêti pangandika: Tuwan dêlèr, yèn nagari wau sadèrèngipun kapalih, môngka kapêndhêt lênggahipun anak Pangeran Adipati Mangkunagara rumiyin, punika botên nama sigar sêmôngka. Yèn anak Pangeran Adipati Mangkunagara tumut anak prabu ing Surakarta, inggih anak prabu ingkang wajib manci lênggahipun, dene manawi tumut kula inggih kula ingkang maringi pancènipun siti.
Tuwan dêlèr matur dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta: Kadospundi sang prabu karsanipun rama paduka sultan wau.
Mangkunagara, kadospundi kangjêng pangeran dhawuhipun ingkang rayi sinuhun punika.
Pangeran Adipati Mangkunagara mangsuli: Manawi amung kapanci siti
1000 karya, kula botên ajêng, parêng botên parêng kula nyuwun 10.000 karya, sarta siti ingkang sampun wontên ing tangan kula kalulusna sadaya.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta nyambêti pangandika malih: Tuwan dêlèr, manawi anak mas Pangeran Mangkunagara tumut ing kula, kula maringi lênggah 4000 karya, awit suwargi bapakane kangmas, dhaharipun sawah inggih amung 4000 karya.
Tuwan dêlèr matur dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta: Kadospundi sang prabu, raka paduka Pangeran Adipati Mangkunagara, kapundhut dhatêng ingkang rama sultan punapa paduka kaparêng.
Tuwan dêlèr nantun dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara: Kadospundi jêngandika kangjêng pangeran, tumut ing Surakarta punapa tumut ing Ngayogyakarta.
Ingkang tinantun mangsuli makatên: Sadaya kula botên purun anglampahi, parêng botên parênga kula nyuwun siti ingkang sampun wontên ing tangan kula sadaya, punika kalulusna.
Tuwan Dêlèr Harêking ragi kawêkèn pangêjumipun, dangu-dangu lajêng matur dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta: Sang prabu, manawi makatên kula ingkang mancas rêmbag, Pangeran Adipati Mangkunagara kapancia dhahar sabin 4000 karya, sarta siti ing Surakarta ingkang sampun wontên ing tanganipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara sadaya kalulusna, dene dêdalêmipun kangjêng pangeran ugi andhèrèk ingkang sinuhun wontên ing Surakarta.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan inggih sampun amarêngakên. Pangeran Adipati Mangkunagara matur dhatêng tuwan dêlèr: Manawi makatên tuwan dêlèr, kula inggih sampun narimah, nanging kula gadhah panyuwun mugi dipun wênangna mangangge kados pangagêmanipun kangjêng susuhunan, sarta kula kalilana linggih jajar kalihan sang prabu.
Tuwan Dêlèr Harêking punika satunggaling Walandi ingkang sampun cakêp anggalih pangêmbating praja, mila lajêng mangsuli: Kangjêng pangeran, panyuwun jêngandika punika, kula inggih sampun anglilani, nanging kula gadhah wêwalêr kawan bab ing ngandhap punika.
1. Jêngandika botên kenging lênggah ing dhampar,
Kacariyos, ing tanah Jawi lulus kapalih, kang dados bawahipun Ingkang Sinuhun ing Ngayogyakarta winastan: bageyan têngên, ingkang dados bawahipun ing Surakarta winastan: bageyan kiwa. Sarèhning sampun sami dados pirukunipun sadaya kangjêng susuhunan
susuhunan botên kenging yèn melikna dhatêng karaton ing Ngayogyakarta, makatên ugi kangjêng sultan, botên kenging yèn amelikna dhatêng karaton ing Surakarta, punapadene Pangeran Adipati Mangkunagara, inggih botên kenging yèn amelikna dhatêng karaton [kara...]
[...ton] kêkalih wau, sarta katiganipun botên kenging ambalela dhatêng Kumpêni.
sinauran ungêling mariyêm rambah kaping 21, minôngka saksining pakurmatan, rampunging prajanjian wontên ing dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 5 wulan Jumadilawal ing taun Alip, nuju windu
saking sangêting trêsnanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, mila putranipun Pangeran Adipati Mangkunagara asma Radèn Mas Sura, diwasaning yuswa, kapundhut mantu dhaup kalihan putri dalêm asma Kangjêng Ratu Alit, sarta kaparingan pangkat
dhaup, botên cinariyos. Sarêng Kangjêng Ratu Alit kagungan putra kakung, kapundhut putra ingkang eyang Pangeran
Nêngna malih, Pangeran Adipati Mangkunagara, botên purun ngayom dhatêng karaton Ngayogyakarta, punika andadosakên runtikipun kangjêng sultan, nanging Pangeran Adipati Mangkunagara botên ajrih, runtikipun ingkang rama wau sumêdya dipun timbangi, nanging amung sinamun ing pasêmon.
Nuju satunggaling dintên, Pangeran Adipati Mangkunagara, nampèni utusanipun ingkang rama kangjêng sultan, ingkang garwa Kangjêng Ratu Bandara
kadhawuhan ngajak tuwi dhatêng ing Ngayogyakarta, amargi ingkang rama kangên. Atur wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara amung nyanggikrami, utusanipun ingkang rama anggènipun nimbali ngantos rambah kaping tiga, nanging ingkang garwa mêksa dèrèng kasowanakên, andadosakên sangêt dukanipun ingkang rama, lajêng mundhut pitulung dhatêng tuwan oprup ing Ngayogyakarta, kautus dhatêng ing Surakarta, kanthi Kangjêng GuntiGusti. Pangeran Adipati Anom, pêrlu mêthuk ingkang putra Kangjêng Ratu Bandara wau, sêngadi sarira dalêm kangjêng sultan gêrah. Enggalipun sampun dumugi ing Surakarta, anjujug ing loji kapanggih kalihan tuwan oprup ing Surakarta, lajêng pratela pêrluning kautus dhatêng kangjêng sultan. Tuwan oprup ing Surakarta lajêng ngirid utusan wau dhatêng ing Mangkunagaran sampun kapanggih. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ngabêkti dhatêng ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara. Tuwan oprup ing Ngayogyakarta matur yèn kautus ingkang rama kangjêng sultan, pêrlu nimbali ingkang putra Kangjêng Ratu Bandara, amargi kangjêng sultan gêrah saha kangên sangêt. Manawi Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara botên sagêd ngêtêrakên piyambak, ingkang rayi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom punika ingkang kapitados andhèrèkakên.
Pangeran Adipati Mangkunagara sampun anggraita, bilih gêrahipun kangjêng sultan wau amung kangge samudana, lajêng mangsuli: Bojo kula katimbalan ingkang rama kula inggih ngaturakên, nanging kula botên sagêd ngatêrakên piyambak, sarta manawi bojo kula lajêng dipun kêkahi botên kaparêng mantuk, sintên ingkang badhe nanggêl.
Tuwan oprup ing Surakarta ngungun, dene kaya mangkono wangsulane Pangeran Adipati Mangkunagara, apa kang dadi sababe, têmahan [têmah...]
[...an] andadosakên kawêkèning pamikiripun tuwan oprup. Tumuntên tuwan oprup ing Ngayogyakarta nêdha pitulung rêrigênipun dhatêng tuwan oprup ing Surakarta, supados prakawis punika sagêd kalampahan. Tuwan oprup ing Surakarta lajêng gumagah matur dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara: Manawi garwa paduka ngantos dipun kêkahi ingkang rama, inggih kula ingkang sagah ngondurakên dhatêng ing Surakarta.
Enggaling cariyos sampun kalampahan, Kangjêng Ratu Bandara kabêkta utusan tuwan oprup ing Ngayogyakarta, kadhèrèkakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, tuwin tuwan oprup. Dumugi ing Ngayogyakarta lajêng lumêbêt ing kadhaton, ngabêkti dhatêng ingkang rama. Tuwan oprup sampun kalilan mantuk dhatêng loji.
tuwan dêlèr ing Samarang, yèn ingkang garwa dipun kêkahi dhatêng ingkang rama kangjêng sultan, botên kakondurakên dhatêng ing Surakarta, môngka ingkang nanggêl konduripun tuwan oprup ing Surakarta. Prakawis punika sampun kaudi, nanging mêksa botên sagêd kalampahan kondur.
Gêntos kacariyos, tuwan oprup ing Ngayogyakarta sowan dhumatèng ingkang sinuhun kangjêng sultan, malêbêt ing kadhaton, sarwi ambêkta sêrat saking tuwan guprênur ing Batawi. Sasampuning kabagèkakên saha têtabean, lajêng sami lênggahan wontên ing pandhapa, ing ngriku tuwan oprup lajêng ngaturakên sêrat wau dhatêng kangjêng sultan sampun katampèn, saha katupiksa dening ingkang sinuhun kangjêng sultan, mênggah suraosipun, miturut palapuran saking tuwan dêlèr ing Samarang, yèn ingkang [ing...]
[...kang] putra Kangjêng Ratu Bandara sampun martuwi ing sariranipun sinuhun sultan, wusana lajêng kaandhêg botên kaparêng mantuk. Ingkang punika manawi kapara yêktos, prayogi sinuhun sultan enggal amarêngna ingkang putra Kangjêng Ratu Bandara mantuk dhatêng ing Mangkunagaran, amargi yèn ta botên makatêna, saèstu aminihi karisakaning praja, utawi sadangunipun badhe botên sagêd tata raharja, têmahan kirang pakantuk kalihan Kumpêni, botên sanès ingkang nyanggi inggih sariranipun sultan.
Sarampunging pamaos, ingkang sinuhun kangjêng sultan lajêng mundhut pamrayogi dhatêng tuwan oprup, ingkang murih sakecanipun kadospundi. Tuwan oprup amrayogèkakên sagêda karêmbag kalihan tuwan dêlèr ing Samarang, supados dhatênga wontên ing ngarsanipun kangjêng sultan. Ing ngriku ingkang sinuhun kangjêng sultan ugi sampun anyondhongi, pramila lajêng dhawuh damêl sêrat dhatêng tuwan dêlèr ing Samarang, ngêmot suraos manawi andhanganakên, kaajêng-ajêng sagêda pêpanggihan kalihan sariranipun ingkang sinuhun kangjêng sultan wontên ing Ngayogyakarta, amargi wontên pêrlu ingkang kêdah karêmbag. Sasampuning paripurna sêrat lajêng katampèkakên dhatêng tuwan oprup supados kalampahakên, botên dangu tuwan oprup sampun kalilan lajêng mantuk.
Gantya winiraos, Tuwan Ubrinting, dêlèr ing Samarang anampèni sêrat pakintunipun Tuwan Lapro, oprup ing Ngayogyakarta, kanthi nuwalanipun ingkang sinuhun kangjêng sultan, kapengin pêpanggihan kalihan sariranipun tuwan dêlèr wontên ing Ngayogyakarta, pêrlu rêrêmbagan bab Kangjêng Ratu Bandara, inggih punika garwanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, enggalipun tuwan dêlèr ugi andhanganakên, saha kalêksanan tindak ing Ngayogyakarta, lêrêp wontên ing loji dalêmipun tuwan oprup.
Enjingipun tuwan dêlèr kanthi tuwan oprup, sami malêbêt ing
Sanalika tuwan dêlèr anggoyang kêpala (gèdhèg-gèdhèg) tumuntên umatur: Kangjêng sultan, prayogi ingkang putra kadhawuhana mriki. Ingkang sinuhun kangjêng sultan lajêng animbali Kangjêng Ratu Bandara ingkang sampun mirantos wontên salêbêting dalêm agêng, botên dangu kangjêng ratu mêdal ing pandhapa. Sasampuning têtabean kalihan para tuwan wau, lajêng lênggah umarêk ingkang rama. Tuwan dêlèr angandika: Tuwan Ratu Bandara, punapa jêngandika martuwi mriki sampun dangu. Wangsulanipun kangjêng ratu: Inggih rama tuwan, anggèn kula wontên ing ngarsanipun rama prabu ngriki sampun watawis dangu. Tuwan dêlèr ngandika malih: Tuwan ratu, saking pamanggih kula kados sampun cêkap, ingkang punika langkung prayogi enggal wangsula mantuk ing Mangkunagaran, anggaliha ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara, awit ingatasipun tiyang ingkang sampun bêbojoan, ingkang limrah manawi salah satunggalipun ingkang jalêr punapa ingkang èstri anilar kêkesahan, ing môngka ngantos watawis dangu botên mantuk, punika ingkang tinilar raosing manah sakalangkung susah utawi kumalawung, têmahan asring andadosakên sakit. Kangjêng ratu amangsuli: Bapa tuwan dêlèr,
mênggah prasajaning pikajêng kula pancèn badhe botên mantuk dhatêng Mangkunagaran, amargi manah kula sampun botên kadugi nglajêngakên bêbojoan kalihan Kangmas Mangkunagara, inggih botên saking punapa, muhung raosing manah kados atur kula wau, saupami karsanipun rama prabu kula kapêksa dipun antukakên mrika, kula pilaur dumugi ing pêjah. Sarèhning panggalihipun kangjêng ratu saèstu kêncêng botên nêdya kondur, mila tuwan dêlèr lajêng ngandika: Sampun Tuwan Ratu jêngandika wangsul malêbêt ing dalêm malih. Tuwan dêlèr lajêng matur dhatêng ingkang sinuhun kangjêng sultan: Mênggah saking pamanggih kula dintên benjing-enjing kula kaparênga mantuk dhatêng ing Samarang, enjingipun malih ingkang putra Tuwan Ratu Bandara, kakintuna dhatêng panggenan kula kanthi Patih Danurêja, tuwin pangulu khakim, sarta kula ugi badhe andhatêngakên pangulu khakim saking Surakarta, kula kêmpalakên para pangulu ngulama ing pasisir, pêrlu badhe kula ajak parêpatan, tumrap ing bôngsa Jawi, ingkang sampun botên purun kêmpal kalihan ingkang jalêr, ing têmbe kadospundi lêrêsipun ing wêwaton kitab, supados lajêng dipun rampungi dening Kumpêni. Kula badhe ngaturi pariksa ing putra paduka ingkang sinuhun kangjêng susuhunan tuwin dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara. Dhawuhipun kangjêng sultan, inggih prayoga tuwan dêlèr, tuwan dêlèr tuwin tuwan oprup, botên dangu lajêng kalilan wangsul dhatêng ing loji, enjingipun tuwan dêlèr kondur dhatêng ing
Patih Radèn Adipati Danurêja, 3. Pangulu khakim tuwin katib kêkalih têdhak dhatêng [dha...]
[...têng] Samarang. Wontên ing margi botên kacariyos, sarawuhipun ing Samarang anjujug dalêmipun Tuwan Dêlèr Ubrinting. Sasampuning bage-binage atêtabean, kangjêng ratu kaacaran lênggah ing lotèng kalihan para nyonyah, tuwan dêlèr lênggah wontên ing ngèmpèr sangandhaping lotèng, kalihan Pangeran Pakuningrat, tuwin Radèn Adipati Danurêja, sarta radèn adipati ing Samarang. Sawatawis dangunipun lajêng sami lêrêp dhatêng pamondhokan. Kangjêng Ratu sapandhèrèkipun wontên ing kabopatèn, amung Tuwan Oprup Lapro lêstantun manggèn ing loji.
Sarêng sampun sawatawis dintên, tuwan oprup ing Surakarta kanthi Radèn Tumênggung Mangkuyuda, tuwin pangulu khakim sami dhatêng sowan tuwan dêlèr ing Samarang, sami anjujug ing loji. Sadhatêngipun ing loji sinugata nuntên kalilan lêrêp dhatêng pondhokanipun.
Enjingipun Kangjêng Ratu Bandara sapandhèrèkipun, tuwin Tumênggung Mangkuyuda sarta pangulu Surakarta sami wangsul dhatêng ing loji malih, ing ngriku para ngulama ing pasisir ugi sampun sami ngalêmpak. Tuwan dêlèr tumuntên andangu dhatêng satunggaling pangulu saha ngulama sadaya, kadospundi mênggah lêrêsing kukum, manawi tiyang èstri bôngsa Jawi angêmohi dhatêng lakinipun. Aturipun para pangulu sarta para ngulama sami miturut kasêbut ing kitab,
wênang rapak, ananging kêdah anyukani pamancal dhatêng lakinipun. Tuwan dêlèr lajêng pratela dhatêng Kangjêng Ratu Bandara, kados aturipun para pangulu tuwin parta ngulama wau. Kangjêng Ratu Bandara ugi anyanggêmi ngaturi pamancal, warni punapa ngêntosi dhawuh kaparêngipun ingkang rama kangjêng sultan. Enggalipun sampun lajêng karampungan, Kangjêng Ratu Bandara katêtêpakên pêgatipun kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, mawi pamancal. [pama...]
[...ncal.] Amung salêbêtipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara taksih sugêng, Kangjêng Ratu Bandara botên kalilan krama. Sasampuning kaumumakên lajêng bibaran, wangsul dhatêng pondhokanipun piyambak-piyambak.
Sawatawis dintên, Kangjêng Ratu sapandhèrèkipun tuwin tuwan oprup ing Ngayogyakarta, sami bidhalan kondur mawi kabêktanan sêratipun tuwan dêlèr ingkang badhe katur kangjêng sultan, suraos, Kangjêng Ratu Bandara sampun têtêp pêgatipun kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, mawi pamancal kados kasêbut wau. Tuwin Radèn Tumênggung Mangkuyuda, pangulu sarta katib sakanthinipun sadaya ugi lajêng bidhal mantuk dhatêng ing Surakarta, kalihan ambêkta sêratipun tuwan dêlèr katur ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tuwin dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, suraosipun sami kalihan sêrat ingkang katur dhatêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, amung kaotipun bab pamancal ngêntosi katrangan saking kangjêng sultan.
Kawuwusa malih, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, sasampunipun tampi sêrat saking tuwan dêlèr ing Samarang, bab rapakipun Kangjêng Ratu Bandara, lajêng angintuni sêrat wangsulan, suraos, asung tarima kasih
salajêngipun kapasrahakên dhatêng ingkang wajib tampi kapitadosakên tuwan dêlèr ing Samarang, amila tuwan dêlèr ing Samarang, inggih lajêng anglajêngakên wangsulan wau katur ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, lumantar tuwan oprup ing Surakarta, supados kadhawuhna sapêrlunipun dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara. Kajawi punika Pangeran Adipati Mangkunagara anampani sêrat prajanji saking tuwan dêlèr ing Samarang, bilih kangjêng pangeran [pa...]
[...ngeran] taksih sugêng, Kangjêng Ratu Bandara botên kenging kakramakakên.
Kacariyos, sarêng dangu-dangu Kangjêng Ratu Bandara lajêng dipun kramakakên dhatêng ingkang rama kangjêng sultan, dhaup kalihan Pangeran Dipanagara. Ing ngriku Pangeran Adipati Mangkunagara panggalihipun muntab sangêt, sumêdya badhe ngayuti pêrang dhatêng Ngayogyakarta, kagalih ingkang rama kangjêng sultan sampun wiwit sirna kautamènipun, nanging lajêng kenging dipun paripih dening tuwan oprup ing Surakarta. Mangke bilih tuwan dêlèr rawuh ing Surakarta kangjêng pangeran dipun aturi mitêrang. Pangeran Adipati Mangkunagara lajêng kèndêl, sêdyanipun wau botên kalajêngakên. Sarêng tuwan dêlèr sampun dhatêng ing Surakarta, Pangeran Adipati Mangkunagara lajêng manggihi, sarta matur: Kadospundi tuwan dêlèr, kangjêng rama sultan têka botên nêtêpi kados prajanjinipun tuwan dêlèr ingkang dhatêng kula, bojo kula sampun kalampahan kakramakakên malih angsal Pangeran Dipanagara. Bilih makatên kangjêng rama sultan sampun sêdhêngipun kula mêngsah dadosa rêrêmponing ayuda. Tuwan dêlèr ing Samarang
Ngayogyakarta tuwin bawahing Surakarta ingkang taksih wontên ing jêngandika punika kula lulusakên, sapintêna langkunganipun lulusa dados kagungan jêngandika. Titi tampining dhawuh punika ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 6 wulan Rêjêb ing taun Alip, sinangkalan rupa wadana rasa
tuwan dêlèr ing Samarang, tuwin tuwan oprup ing Surakarta.
Nahên ta, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara kagungan abdi tiyang saking [sa...]
[...king] Ngayogyakarta nama Sêtraprawira, sangêt dipun sihi dhatêng kangjêng pangeran. Kalampahan ngantos kaganjar dados
abdi ing bab punika, sakalangkung dukanipun, sanalika têdhak dhatêng ngloji kapanggih tuwan oprup, ngaturi pariksa ing bab wau, sarta sampun sagêd angintên, yèn pun durhaka wau saking pandamêlipun Pangeran Adipati Anom ing Ngayogyakarta, kêtitik saking walèhing lêlampahanipun pun durhaka. Sarèhning sampun têtela piawonipun tiyang ing Ngayogyakarta, mila kangjêng pangeran nêdha lilahipun tuwan oprup, ing Ngayogyakarta sumêdya kagêbag ing prang. Tuwan oprup mangsuli kalayan angarih-arih, têmbungipun: Kangjêng pangeran, panjênêngan kula aturi nyarèhakên panggalih, saha narimaha rumiyin, pratingkah ingkang durhaka punika mratandhani badhe curêsing lêlampahan, wangsul tiyang ingkang têguh panggalih punika nelakakên kombuling darajadipun, sarta badhe lulus ing kaluhuranipun. Kangjêng pangeran panggalihipun lajêng lilih, tumuntên kondur.
Gêntos ingkang kacariyos, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, [Sura...]
[...karta,] kataman gêrah santêr, lajêng nimbali ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara sampun kalampahan sowan: ingkang raka kakarsakakên lênggah cakêt, sang prabu lajêng ngandika: Kakang mas adipati, sarèhning sakit kula punika sampun rêkaos, botên langkung kula mêling dhatêng kakang mas, yèn kula tinêkakake ing janji ingkang putra
Pangeran Adipati Mangkunagara: Inggih yayi prabu, sampun kathah-kathah ingkang kagalih saha kuwatos, prakawis putra paduka anggèr Pangeran Adipati Anom ingkang ngêmong kula.
Sasampunipun makatên, gêrahipun sinuhun saya santêr, kalajêng dumigi surud, amarêngi ing wulan Bêsar taun Jimakir, sinangkalan warsa rupa swara tunggalSengkalan: warsa rupa swara
kacariyos, Tuwan Yan Ngrepe idêlèr ing Samarang rawuh ing Surakarta, pêrlu badhe anjumênêngakên nata Pangeran Adipati Anom, lajêng andhawuhakên ing dintên ingkang tinamtu. Radèn Adipati Mangkupraja ugi sampun andhawuhakên dhatêng para putra santana, tuwin para bopati sapanêkaripun sadaya, dumugi ing dintên Sênèn sami sowan pêpak wontên ing pagêlaran. Pangeran Adipati Mangkunagara sowanipun dhatêng karaton nitih kareta kajajaran para prajurit tuwin para priyantun anggalur botên pêdhot, kasambêtan upacara ing kadipatèn Mangkunagaran, lajêng kampir dhatêng ing
Pangeran Adipati Mangkunagara kèndêl wontên ing pagêlaran. Ing ngriku Pangeran Adipati Anom miyos saking kadhaton, lajêng kanthèn asta tindak dhatêng ing pagêlaran kalihan tuwan idêlèr, dumugi ing bangsal pangrawit sami lênggah ing kursi jajar kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara. Tuwan idêlèr tumuntên angêpyakakên, Kangjêng Gusti Adipati Anom jumênêng nata, jêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalipattolah ing Surakarta. Ingkang sinuhun lajêng kalênggahakên ing dhampar, pangulu sakancanipun tumuntên sami andonga nurbuwah. Sarampungipun, tuwan idêlèr maos sêrat
ngantos ambal-ambalan. Titi jumênêngipun amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 29 wulan Bêsar ing taun Jimakir, sinangkalan bayu putra nitih
sami sowan lajêng bibaran, tuwan dêlèr wangsul dhatêng ing ngloji, sarêng sampun sawatawis dintên lajêng kondur ing Samarang.
Sajumênêngipun nata Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 4, punika tataning nagari kathah ingkang dipun ewahi, botên kados swargi Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 3, kados ta: panganggenipun abdi dalêm
Jumuwahan dhatêng ing masjid, [ma...]
[...sjid,] sabên ing dintên Sabtu manawi miyos watangan sadaya ingkang sami sowan katamtokakên ngangge kêthu sarta surban (srêbanan) amargi wêkdal punika ingkang sinuhun sawêg kêncêng sangêt dhatêng agami Islam, sampun botên pisan-pisan karsa ngunjuk unjuk-unjukan ingkang kêras, dene ingkang kaunjuk amung wedang. Mila makatên, ingkang sinuhun kagungan abdi kêkasih tiyang nênêm: 1. nama Radèn Santri, 2. Pangeran Panêngah, 3. Radèn Wiradigda, 4. Radèn Kandhuruan, 5. Kyai Bahman, 6. Kyai Nursalèh. Tiyang nênêm wau sami kacêlakakên dhatêng ingkang sinuhun, minôngka pinisêpuh dados têtantunan, sabên dalu kakarsakakên ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm. Para abdi punggawa wadana mangandhap dumugi mantri, ingkang kêrêp dhatêng ing loji sami kasikokakên, utawi kaundur saking kalênggahanipun, kadakwa kirang mituhu dhatêng parentahing sarak. Abdinipun ingkang sinuhun para wadana kadhawuhan ngingoni dhatêng para mantri, ingkang sami giliran andêrês Kuran wontên ing kadhaton.
Kacariyos, Tuwan Harsing, oprup ing Surakarta, kêrêp mara tamu dhatêng ing Mangkunagaran, rêmbagipun sumêdya anggêguru prakawis agami Islam dhatêng ingkang sinuhun, awit mirêng pawartos bilih ingkang sinuhun ngurung tiyang nênêm ingkang marsudi dhatêng sarak, ingkang sampun kasêbut ing nginggil, punika ingkang kaanggêp. Pangeran
siniwaka ing pagêlaran, maringi pangkat pangeran dhatêng ingkang rayi kêkalih, 1. ingkang sêpuh Radèn Mas Tala, kaparingan asma Pangeran Arya Mangkubumi. 2. ingkang nèm Radèn Mas Sayidi, kaparingan asma Pangeran Arya Buminata. Sarampungipun lajêng jêngkar, tumuntên utusan [utusa...]
[...n] ngaturi uninga dhatêng ingkang eyang Sinuhun Sultan ing Ngayogyakarta. Punika andadosakên dukanipun kangjêng sultan, dene asmanipun lami kangge namanipun pangeran enggal, botên mawi nyuwun palilah rumiyin. Utusan ing Surakarta lajêng katundhung wangsul, dumugi ing Surakarta matur dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, bab punika wau andadosakên dukanipun kangjêng sultan.
Kocapa ing Ngayogyakarta, sawangsulipun utusan ing Surakarta, kangjêng sultan lajêng parentah dhatêng para punggawa, siti-siti bawahing Surakarta ingkang cêlak kalihan bawahing Ngayogyakarta, sami kadhawuhan ambêsmèni, sarta kajarahana, makatên wau sampun kalampahan, ngantos ngrayut siti bawah Mangkunagaran. Para tiyang bawah Mangkunagaran sami sowan ngaturi uninga dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, bab tingkahipun punggawa ing Ngayogyakarta.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, sarêng midhangêt aturipun abdi tampingan wau
Kowe padha dak paringi sumurup, saka palapurane bocahku tampingan ing tanah Mataram, bumi bawah Surakarta utawa ing Mangkunagaran, padha dijarah-rayah sarta desane padha diobongi dening bocahe rama sultan angingYogyakarta.ing Ngayogyakarta. Yèn kaya mangkono karsane iya bangêt sokurku, dhasar wis dakkarêpake dadia mungsuh, ing mêngko kowe dak ajani padha nagiha potang, sarta malêsa piala marang wong Ngayogyakarta iku, wis mangkata mung iku dhawuhku, poma aja mindho gawe.
Ingkang sami dhinawuhan tanggap nyêmbah lajêng bidhal sawadyanipun, sadaya
wadyanipun sampun sami nandhang wangsit pamatahing lampah sarta anggènipun pacak baris, sami sêngadi anêdha konduripun Kangjêng Ratu Bandara, kalampahan siti bawah ing Ngayogyakarta gêntos kenging karayutan dening wadya ing Mangkunagaran, dhusun-dhusun sami kabêsmenan, barang tuwin rajakaya sami kajarah rayah, têmah gègèr apuyêngan.
Gêntos kawuwusa, Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ugi sampun midhangêt pawartos saking palapuranipun wadya tampingan, bilih kagungan dalêm siti dhusun bawah Mataram ingkang cêlak kalihan bawahing Ngayogyakarta, sami risak saking pandamêlipun ingkang eyang kangjêng sultan. Ingkang Sinuhun ing Surakarta sakalangkung dukanipun, lajêng paring pawartos dhatêng Radèn Santri tuwin Pangeran Panêngah sakancanipun tiyang 6, sarta paring dhawuh: Kowe kabèh kapriye mungguh pamikirmu, bab karsane eyang kang mangkono mau mêtu saka panggalihe dhewe apa rujuk karo Kumpêni, sabab sumêdya daklawani pêrang.
Aturipun ingkang sami tinantun: Gusti, mugi sampun enggal-enggal
supados lêmbat êmpaning panggalih. Kalihan malih kula mirêng, bilih uwa dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara samangke sampun tiwikrama, ingkang jalaran inggih ing bab punika, abdinipun sampun kaajanan nêluk-nêlukakên dhatêng para tiyang bawahing Ngayogyakarta. Mila samangke aluwung kagaliha pakantukipun. Prakawis punika prayogi lajêng prasabên amasrahakên nagari dhumatèng uwa dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, supados angrisaka utawi ambêdhaha nagari Ngayogyakarta, wondene sapintên prabeyanipun panjênêngan dalêm ingkang
sinuhun ingkang nyagahi. Manawi sagêd kalampahan nagari Ngayogyakarta bêdhah, ingkang sinuhun ingkang untung sangêt, sabab nagari ing Ngayogyakarta sabawahipun sadaya badhe kondur wontên ing asta dalêm sadaya, dene manawi uwa dalêm ingkang kasoran, panjênêngan dalêm inggih mêksa taksih kagungan untung, amargi siti ing Mangkunagaran 4000 karya ugi badhe kondur ing asta dalêm malih.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan midhangêt aturipun Radèn Salèh tuwin Pangeran Panêngah sakancanipun makatên wau, dahat andadosakên suka pirênaning galih, lajêng mituruti. Nuju ing dintên malêm Akat Pon tanggal kaping 2 wulan Sura ing taun Jimawal, sinangkalan, pandhita wadi swara ajiSengkalan: pandhita wadi swara aji (Akat Pon, 2 Sura 1717 A.J., Minggu, 12 September 1790 A.D.). = (1717) ingkang sinuhun têdhak nyalamur dhumatèng ing Mangkunagaran.
Tindakipun ingkang sinuhun anjujug ing dalêmipun Pangeran Arya Prabu Prangwadana, Pangeran Adipati Mangkunagara tumuntên sowan manggihi sang prabu, ingkang sinuhun ngandika kathah-kathah, bab kalampahanipun pêrang kaborongakên ingkang uwa Pangeran Adipati Mangkunagara, sarta sapintên têlasing beya sampun sumêlang, inggih sang prabu ingkang badhe amaringi. Pangeran Adipati Mangkunagara mangsuli: Sang prabu atur kula inggih sandika, badhe nglampahi punapa ingkang dados karsanipun ingkang sinuhun, nanging pun uwa cumadhong dhawuh prajanji, ingkang mantêp ujar sapisan sampun ngantos ngoncati, kula ingkang sadarmi nglampahi.
Ingkang sinuhun anyanggêmi kalihan mantêp botên angoncati ujar sapisan, supatanipun: Yèn botên têmêna, sarta yèn botên mantêpa, amanggiha cuwa ing salami-laminipun, sasampunipun makatên,
Kacariyos, sapêngkêripun ingkang sinuhun, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, lajêng nimbali Ngabèi Rôngga Panambangan, kaparingan pawartos ing rawuhipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, pêrlu masrahakên sariranipun, salajêngipun kangjêng pangeran ugi sampun anyagahi, pangandikanipun: Kowe aja nutuh aku, mulane bocah-bocah kang padha pacak baris padha kirimana obat mimis, lan kalataka ngloro-ngloro, kang baris ana ing desa Pedan, kirimana kalataka papat, sarta padha parentahana aja nganti ana kang mundur, utawa aja kalah oyok, dene yèn wong Ngayogya kanthi wong Walônda, kancamu banjur konên ngunduri, wis Rôngga nuli mundura. Saunduripun Rôngga Panambangan lajêng ngradinakên dhawuh sarta maringakên sanjata tuwin obat mimis.
Gêntos kacariyos Tuwan Harsing oprup ing Surakarta, sarêng mirêng bilih
sumêdya ngrisak ing Ngayogyakarta, sarana kagêbag ing pêrang, tuwan oprup sakalangkung susah manahipun, tumuntên ngaturi uninga dhumatèng Tuwan Yan Krope idêlèr ing Samarang. Sarêng palapuran punika sampun katampèn, tuwan idêlèr enggal dhatêng ing Ngayogyakarta, dene tuwan oprup ing Surakarta katamtokakên nusul dhatêng ing Ngayogyakarta. Rawuhipun tuwan idêlèr wontên ing Ngayogyakarta anjujug ing loji, botên dangu tuwan oprup ing Surakarta dhatêng, tuwan idêlèr lajêng dhawuh dhatêng tuwan oprup ing Ngayogyakarta, supados ngaturi kangjêng sultan rawuh ing loji, awit tuwan idêlèr badhe pêpanggihan, enggalipun kangjêng [kang...]
[...jêng] sultan mituruti têdhak ing loji kapanggih kalihan tuwan idêlèr ing Samarang, sasampunipun tata lênggah, tuwan idêlèr matur dhatêng kangjêng sultan: Kadospundi kangjêng sultan, ing samangke nagari katingal badhe wontên rarêsah malih, awit saking pandamêl paduka.
Ing ngriku kangjêng sultan sarêng mirêng aturipun tuwan idêlèr makatên wau, sakalangkung gêtêr ing panggalih, lajêng mangsuli pangandika: Tuwan idêlèr, kula botên sumêdya damêl rarêsah tuwin damêl piawon, ing mangke kula punika katingal punapa kalihan Kumpêni, môngka ing ngajêng kula sampun sumpah dhatêng Tuwan Idêlèr HarêktingHarêking. wêkdal wontên ing Salatiga.
Tuwan Idêlèr Yan Krope nanting wicantên: Kangjêng sultan, paduka manut dhatêng Kumpêni punapa botên.
Wangsulanipun kangjêng sultan: Mila kula kalampahan jumênêng nata, inggih saking manut miturut kula dhatêng Kumpêni.
Tuwan Yan Krope wicantên malih: Bilih kangjêng sultan sampun miturut dhatêng kula, kula badhe tumuntên lajêng dhatêng ing Surakarta, kangjêng sultan angêntosana parentah saking kula, dene ingkang badhe kula pitados marentahakên, tuwan oprup ing Ngayogyakarta, sasampunipun rampung ing pêrlu lajêng bibaran. Kangjêng sultan kondur ngadhaton. Tuwan idêlèr kanthi tuwan oprup lajêng sami dhatêng ing Surakarta, sarawuhipun wontên ing Surakarta anjujug ing loji, tumuntên utusan ngaturi Pangeran Adipati Mangkunagara ugi sampun rawuh, abdi punggawa ingkang sami ngampil-ampil sami andhèrèk malêbêt ing loji: 1. Rôngga Panambangan, 2. Jayawidênta, 3. Jayaprakosa, 4. Jayaatkasa, 5. Jayasupônta, dene sanèsipun punika sami wontên ing jawi. Kangjêng pangeran lajêng kaajak malêbêt ing kamar ingkang lèr kilèn,
tuwan idêlèr kanthi tuwan oprup, sakalihan tuwan petor sarta tuwan posepal, kapitan drahgundêr ugi sami andhèrèk malêbêt wontên ing kamar.
Tuwan idêlèr matur dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, têmbungipun: Kangjêng pangeran, jêngandika taksih nêtêpi dados putraning Kumpêni punapa murtat.
Kangjêng pangeran sarêng nampèni têmbung ingkang makatên wau, sanalika
pangraos dipun kroyoka botên sumêdya mundur, nanging ngantos dangu botên karsa ngandika, sarêng sampun sawatawis lêrêm lajêng mangsuli kalihan têmbung sarèh: Tuwan dêlèr, tuwan oprup, tuwin tuwan petor, ing wêktu niki awak kula katon punapa, têka kalêbokake ing kamar kajaga ing akèh, aku isih rumasa dadi anake Kumpêni kang wuragil, sarta wus prajanji karo Tuwan Harêking nalika ana ing Salatiga, têka isih disujanani.
Tuwan dêlèr sakalihan tuwan oprup sumêrêp, bilih Pangeran Adipati Mangkunagara sêmu duka, lajêng sami ngrêrapu, têmbungipun: Kangjêng pangeran, mugi sampun kalintu ing panampi, saudara jêngandika para wadya Walandi anggènipun sami anjagi wontên ing ngarsa jêngandika, punika muhung amrih kawilujênganipun kangjêng pangeran, utawi rumêksa kawilujênganipun pulo Jawi, liripun makatên, kula kumapurun matur: Punapa têmên panjênênganipun kangjêng pangeran sumêdya anggêbag pêrang ing nagari Ngayogyakarta, sabab saking Kangjêng Ratu Bandara kakramakakên enggal punika.
prakawis punika, kangjêng pangeran dangu botên ngandika. Tuwan dêlèr matur malih kalayan maripih sarta nyongklok: Kangjêng pangeran sampun mawi pakèwêd, wantahipun prakawis punika punapa saking karsanipun pangeran piyambak, punapa sampun rujuk kalihan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Pangeran Adipati Mangkunagara ngandika: Inggih tuwan dêlèr, kula sampun angsal prajanji kalihan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, badhe kabiyantu abdinipun prajurit, manawi sagêd kalampahan bêdhah ing Ngayogyakarta, kula badhe kaparingan sapalihing nagari, mila makatên awit kula ugi botên rumaos miwiti, ingkang damêl winihing pasulayan rama Sultan ing Ngayogyakarta piyambak.
Tuwan dêlèr sarêng mirêng pangandikanipun Pangeran Adipati Mangkunagara, sakalangkung rêna panggalihipun, dene samangke sampun sagêd angsal katêrangan cêtha. Tuwan oprup wicantên: Kula mirêng yèn kangjêng susuhunan sampun tindak dhatêng dalêm Mangkunagaran rambah kaping 2. Tuwan dêlèr nyambêti: Malah kaping 3, mila kadospundi kangjêng pangeran, dene kangjêng susuhunan kagungan karsa kados makatên wau.
Wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara: Punika saking pamatawis kula kenging pangicukipun ingkang abdi santri 6, 1. nama Radèn Santri, 2. Pangeran Panêngah, 3. Radèn Wiradigda, 4. Radèn Kandhuruan, 5. Kyai Bahman, 6. Kyai Nursalèh.
Tuwan dêlèr sarêng mirêng pratelan wau saya suka ing panggalihipun, tumuntên nglarihi ngunjuk anggur, nanging kangjêng pangeran mundhut ngunjuk jênèwêr ngantos rambah kaping tiga. Tuwan dêlèr matur: Kangjêng pangeran, yèn makatên jêngandika lajêng iyasaa tangsi, mangke kula ingkang bantoni, pirantos [piranto...]
[...s] kangge griya pondhokanipun suldhadhu bôngsa kulit pêthak, tuwin griya kangge pondhokanipun para bopati pasisir saprajuritipun, punapadene krêtêg gantung sakawan pisan punika kaudhunna.
Kangjêng pangeran midhangêt pangandikanipun tuwan dêlèr makatên wau saya agêng panggalihipun, lajêng mundhut ngunjuk jênèwêr malih kalih rambahan, wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara, inggih prayogi.
Sarèhning sampun rampung pêrlunipun, Pangeran Adipati Mangkunagara sampun kalilan kondur, sawêdalipun saking kamar mariksani abdi ingkang ngampil-ampil, lajêng ngawe dhatêng tuwan oprup ing Surakarta, kapundhutan jênèwêr, abdi gangsal ingkang sami ngampil-ampil dipun larihi nigang
Ngayogyakarta, abdinipun kangjêng sultan ing môncanagari, ingkang sapalih kadhawuhan ambarisi
ingkang ambêkta sêtabêl Walandi, sarampunging dhawuh tuwan oprup lajêng kalilan mantuk dhatêng ing Ngayogyakarta, tuwan dêlèr ugi lajêng kondur dhatêng ing Samarang badhe sadhiya Kumpêni ingkang badhe kakintunakên dhatêng Surakarta.
Tuwan dêlèr sarawuhipun ing Samarang lajêng ngaturi palapuran dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral ing Batawi, bilih nagari Surakarta samangke wontên ruwêd rêntêngipun, mila nyuwun biyantu para bopati pasisir tuwin ing Madura. Kangjêng tuwan guprênur sampun amarêngakên lajêng kadhawuhan andhawuhakên.
Gêntos kacariyos, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, sarawuhipun [sara...]
[...wuhipun] ing dalêm lajêng animbali para kamisêpuh lurahing para punggawa, sami kadhawuhan mirantos griya tangsi kangge pondhokanipun para suldhadhu Walandi kulit pêthak, tuwin mirantosi griya kangge pabarisanipun para tiyang Madura kalayan enggal-enggalan, awit tuwan dêlèr wangsulipun dhatêng Surakarta badhe ambêkta prajurit warni kalih wau. Sarêng sampun rampung anggènipun dhêdhawuh sami kalilan mundur, ing ngriku wiwit tata-tata.
Nahên ta malih, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, anampèni palapuranipun para abdi ingkang sami pacak baris wontên ing dhusun Pedan, bilih prangipun kasêsêr binujêng dening mêngsah ngantos dumugi sawetaning lèpèn Dêngkèng, prajurit ingkang tatu 15, ingkang pêjah 12. Kangjêng pangeran lajêng utusan ngunjuki uninga dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kalihan anagih prajanji nyuwun biyantu.
Nalika samantên Tuwan Oprup Harsing ing Surakarta, dipun gêntosi Walandi saking Japara, wasta Tuwan Oprup Yohan Baron pan Leye. Punika sakalangkung ajrih asih dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, kaakên sarta kaanggêp têtêp dados putranipun Kumpêni ingkang wuragil.
Kacariyos, Tuwin Dêlèr Yan Krope saking Samarang dhatêng ing Surakarta, kanthi tuwan dêlèr prang 2, tuwan dêlèr lautan 3, tuwan mayor rèkên, kalihan karerehanipun suldhadhu Walandi kulit pêthak 1500, prajurit tiyang Kêling Malar Makasar 1000, tuwin prajurit tiyang Madura 1000. Sarêng sampun sami dhatêng sadaya, pangagêng para tuwan dêlèr sapanunggilanipun, sami tindak dhatêng ing Mangkunagaran. Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara mapagakên wontên ing regol, lajêng têtabean, saha tumuntên kaacaran lênggah ing kursi wontên pandhapa, [pandha...]
[...pa,] kang sugata pangunjukan, ing ngriku tuwan dêlèr sapanunggilanipun sami karsa ngunjuk jênèwêr sêsarêngan kalihan kangjêng pangeran nyatunggal gêlas, kangjêng pangeran lajêng malêbêt ing dalêm, ingkang putra Kangjêng Pangeran Prabu Prangwadana kadhawuhan manggihi para tamu wau, sarêng kangjêng pangeran adipati sampun wontên salêbêting dalêm, anata sêlir manggung kêtanggung kathahipun 60
tuwan tamu sarêng miyarsa suwaraning tambur slomprèt suling wau, sami kagèt jumênêng ningali prajurit ingkang mêdal saking dalêm, sarêng lampahipun
saprajuritipun Madura 1000, sami kula purih rumêksa kangjêng pangeran wontên ngriki. Kangjêng pangeran adipati amangsuli: Inggih, lajêng matur dhatêng tuwan dêlèr: Sarira kula punika ingkang kagungan, bapa kula tuwan dêlèr têtiga, utawi kangjêng tuwan guprênur jendral, punapa ing sakarsanipun kula sandika badhe anglampahi. Tuwan dêlèr têtiga amangsuli: Yèn kangjêng pangeran adipati sampun miturut sarta narimah, Kumpêni saèstu amitulungi kaluhuranipun kangjêng pangeran adipati. Kangjêng pangeran adipati mangsuli: Inggih nuwun, lajêng matur dhatêng tuwan dêlèr: Yèn kula tinêkakake ing janji, enjing sontên, utawi pêjah pêrang, putu kula Pangeran Prangwadana punika ingkang kula kêkudang anggêntosana, amargi sampun kula pêndhêt anak, supados anglênggahana klasa gumêlar lungguhan kula. Tuwan dêlèr tuwin tuwan oprup, punapadene tuwan petor sami anêksèni
ingkang putra Kangjêng Pangeran Prabu Prangwadana tuwin Ngabèi Rôngga Panambangan, sarêng sampun sami sowan, kangjêng pangeran adipati ngandika: Thole Prangwadana, apadene Rôngga [Rông...]
[...ga] Panambangan, kowe aja padha angeman waragad utawa kangelan, ngêmungna angeman marang
mayor lan tuwan kapitan iku, apadene panggonane suldhadhu bôngsa kulit putih, utawa wong Kêling, Bogis, Makasar lan Madura, padha pisahên sabangsane dhewe-dhewe. Aturipun Rôngga Panambangan: Gusti manawi kaparêng saking karsa dalêm, prayoginipun ingkang saudara tuwan mayor kalihan tuwan kapitan, kula pondhokakên ing griyanipun abdi dalêm urdênas Walandi Tuwan Pit, suldhadhu Walandi kulit pêthak kula pondhokakên ing pasowanan jawi manggèn sisih kilèn sapalih, sisih wetan sapalih, ing ngriku sampun kasadhiyanan patilêman, dalah kulah kakusipun. Dene prajurit tiyang Kêling, Makasar, Bogis, kawula pondhokakên sakidulipun kerêtêg ngajêngan, kilèn radinan sapalih, wetan radinan sapalih, patilêman jamban tuwin kakus ugi sampun mirantos. Dene Pangeran Panji ing Madura, dalah saprajuritipun Madura, kula pondhokakên salèring pêkên Lêgi, pondhok Banyumasan. Dhawuhipun kangjêng pangeran sampun kalêrêsan, lajêng kalilan mapanakên ing pondhokanipun piyambak-piyambak, punapa malih prakawis sêsêgahipun sadaya wau Rôngga Panambangan kadhawuhan anyumêrêpi piyambak sampun ngantos wontên ingkang kêkirangan, ingkang putra Kangjêng Pangeran Prabu Prangwadana enjing sontên kadhawuhan manggihi tuwan mayor sarta tuwan kapitan, sasampunipun rampung sadaya ingkang sami tampi dhawuh lajêng kalilan mundur.
Ngabèi Rôngga Panambangan lajêng angrukti pasugatan, para pangagêng tuwan-tuwan dalah têdhanipun wadyabala, ingkang katur Tuwan Mayor Rèkên, sadintênipun
tumpêng 500, jam 5 sontên ugi tumpêng 500.
Ing ngriku tuwan mayor anata mariyêm dalah wadyabalanipun, wontên margi parapatan ing pêkên Pon, mariyêm ingkang 2 kaajêngakên mangidul, kajagi tiyang sêtabêl 8, suldhadhu Walandi kulit pêthak 24 tiyang, mariyêm ingkang 2 majêng mangetan, kajagi
pêthak 24 tiyang, sadaya ingkang sami jagi punika botên kenging cucul pangangge siyang dalu, lampahipun giliran sabên satêngah jam.
Tuwan Mayor Rèkên animbali Pangeran Panji ing Madura, sarêng sampun dhatêng kadangu, têmbungipun: Pangeran sampeyan ambêkta prajurit pintên, wangsulanipun Pangeran Madura: Kula ambêkta prikônca prajurit 1000, ingkang 600 dêdamêlipun tumbak, ingkang 400 dêdamêlipun sanjata. Tuwan mayor lajêng dhawuh: Pangeran Panji, sampeyan prentahake dhatêng prikônca sampeyan, yèn wayah jam 5 sontên, sampeyan abarisa wontên têngah pasar Lêgi. Pangeran Panji matur sandika angestokakên.
Kacariyos, barisan ingkang saking Ngayogyakarta, sampun dhatêng
manggèn sakiduling Kadhawung, bêkta mariyêm 4 dalah sêtabêl Walandi saking Ngayogyakarta, ingkang mangagêngi 1. Radèn Tumênggung Natayuda, 2. Radèn Tumênggung Jayawinata, 3. Radèn Tumênggung Jayawikrama, dalah prajuritipun lêbêt, tuwin môncanagari.
Barisan ingkang dhatêng saking pasisir, lajêng manggèn ing Sanasèwu sawetaning bênawi, bêkta mariyêm dalah sêtabêlipun Walandi saking Rêmbang, pangagêngipun 1. Radèn Rôngga Prawiradirja ing Madiun, 2. Radèn Tumênggung Mangunrasa ing Padhangan, 3. Radèn Tumênggung Mangunnagara ing Garobogan, 4. Radèn Tumênggung Nitinagara ing Jipan, dalah wadya prajurit arahan.
Kacariyos, tuwan dêlèr têtiga sami pirêmbagan, sumêdya nyuwun abdinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tiyang nênêm, 1. Radèn Santri, 2. Pangeran Panêngah, 3. Radèn Kandhuruan, 4. Radèn Wiradigda, 5. Kyai Bahman, 6. Kyai Nursalèh. Sasampuning golong rêmbagipun, tuwan oprup kalihan tuwan petor ingkang kautus malêbêt ing kadhaton, pinanggih ingkang sinuhun, tuwan oprup umatur: Pisowan kula ing ngarsa paduka kautus tuwan dêlèr, sapisan ngaturakên ingkang tabe, kaping kalih kautus nyuwun abdi paduka 1. Radèn Santri, 2. Pangeran Panêngah, 3. Radèn Kandhuruan, 4. Radèn Wiradigda, 5. Kyai Bahman, 6. Kyai Nursalèh.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sarêng nampèni utusanipun tuwan dêlèr, panggalihipun gêtêr kagèt sêmu duka, lajêng ngandika: Oprup, petor, matura mênyang tuwan dêlèr, baturku nênêm mau padha wong santri, ora dadi abahane nagara, gawene mung mratakake agama, anêtêpake uwong kapurih sêmbahyang, yèn mêksa dijaluk, sapele [sape...]
[...le] prakarane. Nanging tuwan oprup angudi sangêt-sangêt ing panyuwunipun, wangsulanipun ingkang sinuhun: Oprup lan petor, padha muliha dhisik, matura tuwan dêlèr, sapungkurmu dakpikire. Tuwan kêkalih sami pamit lan lajêng mantuk.
Sapêngkêripun para tuwan wau, ingkang sinuhun taksih lênggah ing jawi, sangêt ing pangungunipun sarta anggagas, bab tuwan dêlèr têtiga anggènipun sami dhatêng ing Surakarta, ing ngriku lajêng anampèni palapuranipun abdi dalêm wadana lêbêt, bilih ing dhusun Kêdhawung wontên barisan agêng, ing Sanasèwu ugi wontên barisan agêng, ing dalêm Mangkunagaran inggih wontên barisan agêng, mênggah wadyanipun môncawarni Walandi, Makdhar, Bogis, Makasar, Kêling tuwin Madura, miwah pasisir kilèn. Ingkang sinuhun lajêng andhawuhakên, sadaya abdi dalêm prajurit sami botên kaparêng kesah-kesah, utawi kagungan dalêm mariyêm, sami
ingkang katata margi prapatan ing Cayudan, ingkang 2 majêng mangalèr, ingkang 2 majêng mangilèn, ingkang 2 majêng mangidul, kajagi prajurit 40, abdi dalêm cêmêng 100, abdi dalêm kaparak kiwa 50.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan panggalihipun taksih têtêg, taksih panggah aprayitna, ing sabên dalu botên towong ingkang sinuhun tindak angrondhani [a...]
[...ngrondhani] piyambak dhatêng panggenanipun para abdi dalêm prajurit.
Anyariyosakên kagungan dalêm mariyêm nama Kyai Pôncawara, nalika kangge pêrang wontên ing Kartasura buntêt, punika cariyosipun kalêbêt dukaning nagari, jinôngka, sapa-sapa kang bisa ambolong marang Kyai Pôncawara, iku bakal jumênêng ratu lêlananging jagat.
Kacariyos, tuwan oprup kalihan tuwan petor, anggènipun sowan ingkang sinuhun ngantos rambah kaping tiga, dipun kèngkèn tuwan dêlèr, nyuwun tiyang nênêm wau. Panggalihipun
bêdhayan wontên ing pandhapa agêng. Sarêng nalika malêm Anggara Kasih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan tindak dhumatèng panggenanipun Kangjêng Kyai Pôncawara, kadhèrèkakên Radèn
tiyang santri ngulama 40, sarwi ambêkta dupa 4, sajèn warni-warni katata sakiwatêngênipun kangjêng kyai maju sakawan, ingkang punika Kangjêng Kyai Pôncawara dipun jara sumbunipun, kaasta ingkang sinuhun kangjêng susuhunan pribadi, sarwi ngandika dhatêng Radèn Santri tuwin Pangeran Panêngah: Bocahku ngulama kabèh purihên padha angapalna donga subkanallahi, wong siji-sijine kaping 100, lan padha salata kajat, tasbèh loka, sarêng ing dalu wau butul jablas. Sarêng sami sadalu tumuntên mundhut kamus, saking ing ngajêng Kangjêng Kyai Pôncawara
ingkang sinuhun kangjêng susuhunan andhawuhakên parentah, kagungan dalêm mariyêm andhungan ingkang wontên ing sitinggil, kadhawuhan ngudhunakên sadaya, katata wontên ing pagêlaran majêng mangalèr, sami dipun isèni sêndawa.
Kangjêng Kyai Pôncawara kadhawuhan ngukur lomponganipun badhe kadamêlakên mimis waja, sarta kajagenan prajurit sadaya, Radèn Santri tuwin Pangeran Panêngah sami katingal anggagrak, sami umatur dhumatèng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan: Sampeyan dalêm ingkang sinuhun sagêd ambolong Kyai Pôncawara, inggih punika ratu lêlananging jagat, manawi ngadhaton ing sawetanipun bênawi, salèripun padhusunan ing Bêkonang, punika badhe jumênêng karaton waliyolah.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan angandika: Puluh mangkonoa kae kowe wong 6, padha dijaluk ing Walônda, apa kowe padha dakkukuhi, apa kowe dakulungake apa kapriye bakal dak labuhi.
Aturipun Radèn Santri tuwin Pangeran Panêngah: Ingkang punika kangjêng susuhunan prayogi kaulungakên, tiyang punapa kula, tiyang sêmut, tiyang rayap, olèng-olèng, utik-utik, botên pantês yèn kula dipun kêkahana, dipun labuhi ing sang prabu.
Ananging manawi ingkang sinuhun lingsêm amaringakên, sabab panjênêngan ratu agung binathara, agêng inggil tur kusuma rêmbêsing madu, môngka abdine wong 6, tur padha kinasih padha dibônda Walônda diulungake marang wong kapir, ingkang punika ingkang
Kacariyos, Kangjêng Pangeran Arya Purubaya, akalihan Kangjêng Radèn Adipati Jayaningrat, sami sowan ingkang sinuhun dhatêng karaton, dipun panggihi wontên ing pringgitan, sami pinarak ing jarambah, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ngandika: Wontên karsanipun punapa rama Pangeran
cêkêlên bandanên, têrna mênyang loji, ngemana wêlasa mênyang baturmu kang akèh-akèh.
Ing nalika wêktu punika sampun takdir karsaning Allah, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4 têka miris amiyarsakakên aturipun ingkang rama Pangeran Arya Purubaya, kalihan Kangjêng Radèn Adipati Jayaningrat.
Tumuntên ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ngandika: Yèn kaya mangkono kakang Jayaningrat, iya uwis padha cêkêlana banjur pasrahna mênyang Tuwan Dêlèr Krope, lan tabeku marang tuwan dêlèr katêlu pisan paringna.
Ingkang punika Radèn Santri, Pangeran Panêngah, Radèn Wiradigda, Radèn Kandhuruan, Kyai Bahman, tuwin Kyai Nursalèh 6
kangjêng tuwan dêlèr têtiga. Wangsulanipun tuwan dêlèr tarima kasih banyak-banyak, tumuntên tiyang 6 kalajêngakên dhatêng ing Samarang, saking Samarang dipun [di...]
[...pun] lajêngakên dhatêng ing Batawi. Dene tuwan dêlèr têtiga lajêng sami sowan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, nyuwun pamit badhe mantuk dhumatèng Samarang, saunduripun saking kadhaton wanci sontên jam 4 tindak
Adipati Mangkunagara gupuh amêthuk, sasampunipun bage-binage lajêng kaacaran sami lênggah, salêbêtipun wontên ing dalêm Mangkunagaran, tuwan dêlèr andhawuhakên bibar ingkang sami pacak baris sadaya, wadyabala ing Ngayogyakarta ingkang wontên ing Kêdhawung, tuwin wadyabala ing pasisir ingkang wontên Sanawèwu, sarta wadya Kumpêni ingkang wontên Mangkunagaran dalah wadya Madura, sadaya lajêng sami kalilan mantuk. Wondene Kangjêng Pangeran Adipati
sapanunggilanipun, saking Mangkunagaran, botên watawis wulan laminipun, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara nampèni arta kathahipun sadasa èwu ringgit, saking pakintunipun tuwan guprênur jendral ing Batawi, lumantar tuwan dêlèr ing Samarang tuwin tuwan oprup ing Surakarta, minôngka lintuning prabeya pandamêling panggenan dalah têdhanipun para prajurit nalika wontên ing Mangkunagaran wau, punapa malih wiwit kala
martuwi, sadhatêngipun ing Mangkunagaran lajêng sami kairid lumêbêt dhatêng ing dalêm dening Kangjêng Pangeran Prangwadana. Sarêng tuwan oprup sampun lênggah cêlak ing pasarean, kangjêng pangeran adipati lajêng ngandika dhatêng tuwan oprup: Saudara, lara kula kaya sampun badhe tinêkakake ing janji, ing mangke kula mung mêkas dhatêng saudara, yèn kula kalajêng surud, ingkang kula wênangakên anggêntèni putra kula Pangeran Prabu Prangwadana kayadene wêkas kula dhatêng tuwan dêlèr ing Samarang. Wangsulanipun tuwan oprup: O, inggih saudara, sampun sumêlang ing panggalih saliring wêwêling paduka saèstu kula èstokakên, mila sampun kathah-kathah ingkang kagalih.
ambêkta prajurit Walandi inpantri 24 dalah upsiripun, sarta kapalêri 14 saupsiripun, dene ingkang jumênêng nata ing Surakarta kala samantên, sampun gumantos ingkang putra, inggih punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, ugi tindak ing dalêm Mangkunagaran, kadhèrèkakên para pangeran ing Surakarta sadaya, tuwin Radèn Adipati
pangeran ing Surakarta sarta radèn adipati dalah para bopati kaliwon sami angrêmbat gêntos-gêntos, dumugi ing Gladhag kaurmatan ungêling mariyêm saking balowarti loji kaping 9, ing ngriku ingkang ngrêmbat layon lajêng dipun gêntosi dening para panèwu mantri ngantos dumugi ing Baturana, kasabrangakên ing bênawi sarana baita, dumugi sawetaning sabrangan karêmbat abdi ing Mangkunagaran, pangkat ngabèi dêmang sabawah Matesih, ngantos dumugi ing pasarean ardi Mangadêg wau, dene ingkang andhèrèkakên layon, prajurit drahgundêr Walandi kalêbêt tindhihipun sêrsan kathahipun 12, abdi dalêm Kasunanan, prajurit nirpraja dêdamêlipun waos anjajari 40, lurahipun 6, pangagêmipun bopati
mantri cacah 8. Abdi Mangkunagaran ingkang tumut ngrêmbat layon tiyang madyakrama 44, sami mangangge udhêng, rasukan, sinjang sruwal pêthak sadaya, kêtib 4, suragama 40, ingkang ambêkta waos anjajari
pangagêngipun Pangeran Arya Purbanagara, 2 Radèn Tumênggung Suryaditruna, tuwin Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan kaping 2, ambêkta sawur, arta sêlawat 500 reyal, punggawa 10, lurah lêbêt 4, lurah jawi 6, dêmang 8.
Wondene para abdi ingkang botên andhèrèk, sami tuguran ing dalêm agêng Mangkunagaran, saha mirantos dêdamêl. Tuwan Oprup Baron pan dhê Redhe ugi tugur, pondhokanipun wontên ing ngandhap panggung agêng manggèn kamar kidul kilèn, dhaharipun inggih kawontênakên saking Mangkunagaran, sarta prajurit Walandi ingkang andhèrèk tugur inpantri 20, tindhih litnan, manggèn ing pandhapa anjagèni kori wetan kilèn, lampah giliran, manawi wanci dalu katutup sorog kacêpêng litnanipun. Drahgundêr 14, tindhih ugi
dipun kunci sorog kacêpêng litnanipun. Mênggah tumindaking panjagi ingkang makatên punika, sadangunipun dèrèng wontên ingkang gumantos jumênêng pangeran adipati.
Ing sasugêngipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kaping 1 wau, apêputra kados ing ngandhap punika pratelanipun.
1. Putri, dèrèng nama seda., 2. Radèn Mas Sura, diwasanipun asma: Pangeran Arya Prabu Wijaya, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Alit, lajêng apêputra, Pangeran Arya Prangwadana, sasurudipun ingkang eyang lajêng jumênêng anggêntosi, asma: Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 2 ing Surakarta., 3. Nama Radèn Ayu Sombrong, inggih Radèn Ayu Anggèr, krama angsal Radèn Tumênggung Yudanagara ing Banyumas., 4. Radèn Ayu Suryanagara, ing Kaduwang., 5. Radèn Ajêng Sri, nama Radèn Ayu Suryanagara ing Kaduwang, ngarangulu ingkang bok ayu.
6. Radèn Ajêng Sêmi, nama Radèn Ayu Ônggadirja, inggih Wôngsadirja., 7. Radèn Ayu Surya, ing Kabanaran., 8. Radèn Mas Slamêt, nama Pangeran Arya Purbanagara., 9. Radèn Ajêng Soblêm, nama Radèn Ayu Rêksanagara ing Têgal., 10. Radèn Mas Sakatun, nama Radèn Mas Suryaditruna., 11. Radèn Ajêng Srêndêp, nama Radèn Ayu Mangkukusuma., 12. Radèn Ayu Puspakusuma, ing Surakarta., 13. Pangeran Arya Padmanagara, ing Wirasaba., 14. Radèn Mas Tumênggung Arya Suryamarjaya, ing Wirasaba., 15. Radèn Mas Tumênggung Arya Suryakusuma, ing Pace., 16. Radèn Ayu Adimênggala, ing Samarang., 17. Radèn Ayu Wiryanagara, ing Lasêm., 18. Radèn Ayu Purwanagara, ing Surakarta., 19. Radèn Ayu Citrasoma, ing Pangampon Samarang., 20. Radèn Ayu Rônggasatata, ing Surakarta., 21. Radèn Mas Arya Amijayasarosa, ing Surakarta., 22. Radèn Mas Tumênggung Arya Suryakaskaya, ing Wirasaba., 23. Radèn Mas Arya Amiyajasantosa, ing Surakarta, 24. Radèn Mas Arya Jayadimulya, ing Surakarta., 25. Radèn Mas Arya Suryadilaga, ing Surakarta.
Ringkêsaning cariyos, namung kapêndhêt ingkang pêrlu-pêrlu.
Bab 1 Kaca 5 Pratelan: Sasurud dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana sapisan ing Kartasura, lajêng kagêntosan ingkang putra, inggih punika panjênênganipun nata ingkang nêdhakakên têrah-tumêrahing Mangkunagaran. / Bab 1 Kaca 6 Pratelan: Ewahing adat wiradat karaton ing Kartasura, andadosakên ruwêt-rêntênging praja. / Bab 1 Kaca 10 Pratelan: 1. Ngramanipun Pangeran Balitar, Pangeran Purbaya, tuwin Pangeran Riya. / Bab 1 Kaca 12 Pratelan: 2. Kasrakatipun nagari Kartasura. / Bab 1 Kaca 14 Pratelan: Patih Cakrajaya ing Kartasura kakunjara. / Bab 1 Kaca 19 Pratelan: Sedanipun Pangeran Balitar wontên ing Malang. / Bab 1 Kaca 20 Pratelan: Prigêlipun Tuwan Amral nyêpêng kraman Pangeran Purbaya tuwin Pangeran Riya sapandhèrèkipun sarana mawi nandukakên têmbung alus. / Bab 1 Kaca 24 Pratelan: Wêlingipun sang prabu ing Kartasura dhatêng Patih Danurêja ing salêbêtipun gêrah, dumugi sang prabu seda. / Bab 1 Kaca 25 Pratelan: Surud dalêm sang prabu atilar putra kakung putri gunggung 42. / Bab 2 Kaca 30 Pratelan: Salinthutipun Patih Danurêja kalihan Kangjêng Ratu Agêng, punapadene kirang anon rungonipun duta saking gusti, andadosakên kuciwanipun tindaking praja
Bab 2 Kaca 35 Pratelan: Pawèstri ingkang andadosakên kasangsayanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, anggènipun angagêm panggalih ngarah apa, ngantos andadosakên kendhangipun, jalaran saking kirang wiyaring panggalihipun sang prabu. / Bab 2 Kaca 38 Pratelan: Patih Danurêja wontên ing Batawi susah sangêt, ngantos prasasat dipun ukum, jalaran kengis bêbudènipun ingkang botên jujur. / Bab 2 Kaca 41 Pratelan: Wêcanipun Ki Sèh Wanawasa, tiyang ingkang waskitha dhatêng darajading karaton. / Bab 2 Kaca 46 Pratelan: Patih Danurêja kacêpêng wontên ing Samarang, kinunjara lajêng kakendhang, mèh sarêng kalihan angkatipun Pangeran Adipati Mangkunagara kakendhang. / Bab 2 Kaca 49 Pratelan:
puyênganipun para tiyang siti, anjalari gègèring jaman, têmah karaton ing Kartasura kabêdhah dening bôngsa Cina, sang prabu ngantos kèngsêr. / Bab 3 Kaca 56 Pratelan: Wiwitipun Radèn Mas Suryakusuma atilar praja mêdal saking Kartasura, pangramanipun ngantos dumugi kêmpal
saking Sunan Kuning. / Bab Bab 3 66 Pratelan: Pangeran Prangwadana wiwit mangun brata wontên ing Sokawati, salajêngipun kajumênêngakên nata dening Pangeran Singasari, ajêjuluk Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara. / Bab 3 Kaca 70 Pratelan: Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara katimbalan kondur ing sang prabu dhatêng Kartasura, saha dipun paripih dening pangeran Pancuran saha sêrat ingkang sinawung ing sêkar. / Bab 3 Kaca 76 Pratelan: Pêpanggihanipun Tuwan Hogêndhorêp kalihan Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara wontên ing dhusun Picis. / Bab 3 Kaca 81 Pratelan: Pangeran
Adiningrat, ing ngriku dhampar lajêng kasambêr ing gêlap, lajêng santun sasêbutan Pangeran Adipati Mangkunagara. / Bab ... Kaca 81 Pratelan: Pindhahipun karaton Kartasura dhatêng ing Surakarta, sarta miyosipun Pangeran Mangkubumi saking Surakarta, saèstu damêl ngêrêsing manah, tujunipun Pangeran Mangkubumi wau tiyang agung ingkang wantêr sarta dibya.
Bab 4 Kaca 84 Pratelan: Kasrakatipun Adipati Martapura. / Bab 3 Kaca 90 Pratelan: Kajuliganipun Tumênggung Surawijaya, sampun kakêpang sagêd oncat saking padunungan botên ngantos kapikut. / Bab 3 Kaca 93 Pratelan: Kasrakatipun Pangeran Adipati Mangkunagara wontên ing wana Papringan, ngantos nuwuhakên kaelokan. / Bab 3 Kaca 95 Pratelan: Pangeran Adipati Mangkunagara angsal wêwêngan. / Bab 3 Kaca 97 Pratelan: Pangeran adipati angsal sasmita sarta sagêd ambabarakên kaelokan. / Bab 3 Kaca 99 Pratelan: Pangeran Adipati Mangkunagara angsal guru ingkang linangkung sarta piwulangipun dakik sangêt, têmah tapa antuk pusaka tambur kalihan bandera ingkang langkung elok. / Bab 3 Kaca 111 Pratelan: Pangeran Arya Mangkubumi wiwit anggêbag karaton Surakarta. / Bab 3 Kaca 112 Pratelan: Suraosipun abên gêmak tuwin abên sawung. / Bab 3 Kaca 113 Pratelan: Sedanipun Radèn Ayu Sêpuh wontên ing dhusun Sênêng, wontên kaelokanipun. / Bab 3 Kaca 116 Pratelan: Kapèpètipun Pangeran Adipati Mangkunagara mêngsah Kumpêni ngantos dhawah kalêbêt ing jurang. / Bab 3 Kaca 125 Pratelan: Pangeran Arya Mangkubumi jumênêng sultan wontên ing Kabanaran.
Bab 4 Kaca 128 Pratelan: Surud dalêm sinuhun ingkang kaping 2 ing Surakarta, layon sumare ing Lawiyan. / Bab 4 Kaca 129 Pratelan: Jumênêngipun sinuhun ingkang kaping 3 ing Surakarta. / Bab 4 Kaca 144 Pratelan: Sedanipun Pangeran Adiwijaya, mastakanipun katigas dening Kumpêni. / Bab 5 Kaca 149 Pratelan: Sultan ing Kabanaran tampi makutha saking Sultan ing Rum. / Bab 5 Kaca 154
Bab 5 Kaca 156 Pratelan: Têtêpipun Pangeran Mangkubumi jumênêng sultan wontên ing Ngayogyakarta. / Bab 5 Kaca 157 Pratelan: Pêpanggihanipun Sinuhun ing Surakarta, kalihan ingkang rama Sultan ing Ngayogyakarta, wontên ing dhusun Giyanti, bab pambagenipun siti ing tanah Jawi. / Bab 5 Kaca 160 Pratelan: Sedanipun Adipati Pringgalaya amung mawi gêrah kalih dintên, jalaran saking wirang kawêlèhakên tindakipun ingkang botên lêrês dening tuwan oprup. / Bab 5 Kaca 162 Pratelan: Tiwasipun Tuwan Sêkèbêr pêrang wontên ing Grobogan. / Bab 5 Kaca 169 Pratelan: Sêrat paring dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta dhumatèng Pangeran Adipati Mangkunagara kala wontên ing Gumantar.
sadaya dhatêng ing Surakarta. / Bab 6 Kaca 173 Pratelan: Bab pêpanggihanipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 3 ing Surakarta, kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, punapadene Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, wontên ing Salatiga, bab pambagenipun siti tanah Jawi, kajênêngakên dening Dêlèr Harêking tuwin Pèktor ing Samarang. / Bab 6 Kaca 178 Pratelan: Pasulayanipun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, kalihan ingkang putra Pangeran Adipati Mangkunagara ing Surakarta. / Bab 6 Kaca 186 Pratelan: Cidranipun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta dhatêng ingkang putra Pangeran Adipati Mangkunagara, andadosakên muntabing panggalih. / Bab 6 Kaca 187 Pratelan: Sedanipun Sinuhun Pakubuwana ingkang kaping 3 ing Surakarta. / Bab 6 Kaca 188 Pratelan: Jumênêngipun sinuhun ingkang kaping 4 ing Surakarta. / Bab 6 Kaca 190 Pratelan: Dhadhakan badhe pêrangipun karaton Surakarta, kalayan Ngayogyakarta jalaran saking pamêngku. / Bab 6 Kaca 210 Pratelan: Sedanipun Pangeran Adipati Mangkunagara wontên ing Surakarta atilar putra kakung putri sadaya gunggung 25.
Bab 1 ... Jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawi ing Kartasura ... Kaca 5 / Bab 2 ... Lêlampahanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Kartasura, sasurudipun ingkang rama, dumugining kakendhangakên ... Kaca 29 / Bab 3 ... Lêlampahanipun Radèn Mas Suryakusuma (Said) sapêngkêripun ingkang rama kakendhangakên, ngantos dumugining lêlana andon yuda ... Kaca 50 / Bab 4 ... Lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, salêbêtipun dêdalêm wontên ing Panambangan (Nglaroh) ngantos dumugi pêthal kalihan Sinuhun ing Kabanaran ... Kaca 78 / Bab 5 ... Lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, wiwit pêthalipun kalihan Sinuhun Kabanaran, ngantos dumugi konduripun dêdalêm ing nagari Surakarta ... Kaca 149 / Bab 6 ... Lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, wiwit dêdalêm ing nagari Surakarta ngantos dumugi ing surudipun / Ringkêsaning cariyos, namung kapêndhêt ingkang pêrlu-pêrlu ... kaca 214
ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 18 : [3] ---
ya ta Angabèi Lor miyarsa warti | yèn susunan wus budhal ||
104. mring Madiun ingkang dèn lorogi | Ngabèi Kidul anulya budhal |
angumpul | lan baris ing Pranaraga | lawan baris ing Surabaya anunggil | wau Susunan Kendhang ||
kang punang tulis | yèn suwawi ing karsa | Kangjêng Sang Sinuhun | Susunan Êmas punika | yèn suwawi ing mangke dawêg
inggih wadya sang prabu | wong pasisir ika kinêrig | amrêp ing Pasêdhahan | kawula sang prabu | asaos ing karsa nata | anyaosi kang warni bala Kumpêni | inggih dhomas kathahnya ||
yudane kancanirèki | wadya ing Kartasura ||
113. sira gawaa ingkang sapalih | wong Kartasura ngiringa sira | lah nuli mangkata age | kang putra awotsantun | tan
sirenggal | lan sawadyanipun | wong pasisir sapanganan | lawan sira Adipati Surawèsthi | tan kawarna ing marga ||
116. sampun prapta nagri Surawèsthi | kumisaris sampun nunggil lampah | wus ngumpul anunggil ênggèn | lan
Kênol ingkang dadya dhadha | panêmbahan nèng keri | minôngka pangawat | Dipati Surabaya | pangawat kanan gènnèki | para punggawa | pasisir
Wiranagara | ginitikan ing bêdhil | wus putung kang watang | sigra narik curiga | kalangkung sura ing jurit | sang adipatya | angamuk karo kêris ||
20. pinêdhangan Dipati Wiranagara | ananging nora busik | sangsaya manêngah | ngamuk nuduk
wontên ing êsak | wus ingambil tumuli ||
28. dan tinarik Pambèbèr ginoco sigra | dhadhane trus ing gigir | niba
gêgorohan | dhatêng ing kumisaris | ginarit ing nala | apan tiyang Madura | akathah wonge kang mati | tuwin Walônda | akêdhik ingkang kari ||
39. kawarnaa Jêng Pangeran Purubaya | sampun praptèng Gulathik | Jêng Susunan Êmas | abaris anèng Daha |
dhusun Gulathik | wus ayun-ayunan | lawan kangjêng pangeran | punggawa Kartasurèki | sampun prayitna | sampun
dadi aji | saking ing andika | duk wontên Pabêthèkan | andika kang ngisin-isin | nulya jêng rama | anêkung mring Hyang Widi ||
45. mangke sampun tinêkan dening Hyang Suksma | lulus jumênêng aji | anèng Kartasura | Ki Patih Sumabrata | miyarsa ungêling tulis | mijil kang waspa | saking sihe narpati ||
46. sigra dandan ing saputra garwanira | nulya minggat ing ratri | tan kawarnèng marga | wus praptèng pabarisan | lan pangeran [pa...]
[...ngeran] wus apanggih | Ki Sumabrata | kinèn lajêng siraglis ||
ingkang dadya senapati | rame dènnya prang | anèng desa Gêlathik ||
ing yuda | balanira akèh mati | Susunan Êmas | langkung gugup tyasnèki ||
53. sri narendra wus lumaywa ngidul ngetan | sawadyanya angiring | Pangeran Purbaya | praptèng kilèn bangawan | arsa ngêbroki Kadhiri | sawadyanira | kasaru duta prapti ||
Adipati Wiranagara (Surapati) dumugi ing janji
57. ênêngêna sira Pangeran Purbaya | kang sowan ing narpati | gantya
inganggo kijing | tuwin maesan | dêdimène si kapir ||
66. milanipun tan sêkti kadya kang rama | sigêgên Surapati | ingkang kawarnaa | praja ing Kartasura | mantuk kadya
praptèng Kartasana | Panêmbahan Madura | lan Dipati Surawèsthi | ing Wirasaba | anêngguh kang dèn jogi ||
73. kawarnaa sira Jêng Susunan Êmas | sampun miyarsa warti | yèn wong Surabaya | baris nèng Wirasaba | tuwin
ngetan | wadyanya kuthetheran | ing Dhungul ingkang dèn jogi | wong Kartasura | sampun nabrang banawi ||
sigra budhal | ingkang dadya pangarsa | bala Sampang Surawèsthi | Pangran Purbaya | ingkang lumampah wuri ||
dhatêng sang nata | marang ing Dhungul siraglis | ambêkta bala | sanambang winatawis ||
mantri | Mantri Kartasura | sami kêbut sadaya | sawiji tan ana kari | nulya umangkat | ing Antang dèn margani ||
82. mudhun ngalèr anggrêgut ing lampahira | ya ta ingkang winarni | Pangeran Purbaya | wus budhal saking Carat | lan wong Sampang Surawèsthi | sarêng umangkat |
anunggil lan Adipati | Wiranagara | karsa ngawaki jurit ||
88. sri narendra sampun praptèng Pasêdhahan | watawis tigang ratri | Pangeran Purbaya | anulya wau prapta | miwah kang bala Kumpêni | lan wong Madura | saking kidul dhatêngi ||
tinata kang baris | bala Madura | lan wadya Surawèsthi ||
92. kang minôngka pangawat keri lan kanan | dening tiyang Kumpêni |
sampun manjing jro kitha | lawan tuwan kumisaris | amasanggrahan | lan sagung pra dipati ||
97. kacarita alami nèng Pasêdhahan | wong cilik akèh prapti |
sigra jinagan Kumpêni | mariyêmira | pinarnah baluwarti ||
106. kumisaris sampun numpak ing baita | mantuk dhatêng Samawis |
punggawa saparo ingkang binêkta | saduman maksih baris | wontên Pasêdhahan | Panêmbahan ing Sampang | wus budhal
mring Sampang | ya ta ingkang winarni | Pangeran Purbaya | wus praptèng Kartasura | lajêng tumamèng jro puri | kalangkung tustha | tyasira sang narpati ||
110. ingkang rayi wau kinèn gumantia | Pangran Balitar nênggih |
Kidul tan kari | sigra umangkat | ananggulang ing jurit ||
114. sampun tundhuk lawan bala Kartasura | apanggih padha wani |
mantri kang sakit | sampun waluya | rêrêb tyase wong cilik ||
126. sabêdhahe nagara ing Pasêdhahan | tanbuh ingkang dèn ungsi | sira Susunan Mas | tansah
3. gustinira mangke sun aturi | têdhak marang nagri Surapringga | besuk yèn wus praptèng kene | apa
sawadyanipun | warnanên Pangran Balitar | wus utusan dhatêng Sunan Kendhang aglis | amundhut babêrkatan ||
5. waos Ki Baru bajo Ki Gundhil | miwah dhuwung Kiyai Balabar | kang kinon wus mêsat age | akêbat lampahipun | sampun
6. lawan malih kawula tinuding | amundhut sagung ingkang pusaka | rama paduka kang akèn | amundhut Kyai Baru | myang rasukan
mring paman aji | amundhut babêrkatan ||
7. besuk yèn ingsun praptèng nagari | Surapringga waos dhuwung ingwang | miwah Kiyai Bicake | sun srahakên gustimu | ingsun mangke dipun aturi | tindak mring Surabaya | lan sawadyaningsun | Kumpêni ingkang angundang | apanggihan lan ingsun nèng Surawèsthi | punang dutaglis
mangke | mring Samarang pukulun | apanggihan lan kumisaris | benjing yèn sampun prapta | Samarang sang prabu | lajênga mring Kartasura | pan paduka
tuwin sagung punggawane | tan wruh yèn kênèng apus | sigra wontên caraka prapti | saking Pangran Balitar | anênggih
besuk yèn wus prapta Kartasura | dhuwunge wèhakên dhewe | punang dutaglis wangsul | sampun praptèng ngarsaning gusti | katur kang pangandika | Sunan Kendhang wau | Pangran Balitar lingira | yèn wêruha wong tuwa cidra ing janji | ingsun
binêkta sami | minggah dhatêng ing palwa ||
14. Sinuhun Pakubuwana nênggih | wus utusan dhatêng Surapringga | mundhut Ki Wiragunane | Arya Tiron pinundhut | lan
pan sampun radin | arine Dipati Pasuruan | pawèstri kaboyong mangke | myang punggawa Paceku | kang pinundhut ing sri bupati | Kiyai Wiraguna | lan sakancanipun | asrah mring Pangran Balitar | Arya Pulangjiwa pan
Kartasuraglis | pinundhut jênêngira | karsane sang prabu | sampun nyênyami kang putra | winastanan Arya Pulangjiwa nênggih | mila sakit ing driya ||
18. nulya minggat nusul mring Kadhiri | mangkya pinundhut malih de nata | ki arya sangêt [sa...]
[...ngêt] ajrihe | ing mangke sampun katur | yèn ki arya minggat ing ratri | Jêng Pangeran Balitar | sangêt dukanipun | Ki Tumênggung Suralaya | ing Barêbês
prajage | lah iki layang ingsun | aturêna kangjêng ramaji | lan sagung bêboyongan | èstri ayu-ayu | kang saking nagari Malang |
Wilatikta | sigra mentar datan kawarna ing margi | wus praptèng Kartasura ||
dhatêng paduka sri narapati | patik aji mangkya lanang yuda | antuk barkat nata mangke | nagari mambêng gêmpur | pun Ngabèi Êlèr ngêmasi | Ngabèi Kidul pêjah | kasambut prang pupuh | dene ingkang amarjaya | abdi dalêm pun Wirasantika nênggih | langkung
rabinipun kathah kang kèri | katawan ing kawula | katura sang prabu | kabêkta pun Wilatikta | lawan malih pun Wiraguna anênggih | kalih
kacandhak wontên wanadri | mangkya sampun pralina | tugêl murdanipun | dening nagari bang wetan | sawarnine pukulun sampun waradin | sampun nungkul sadaya ||
27. nanging pusaka ing tanah Jawi | binêkta dhatêng ing Batawiyah | kawula têdha tan pawèh | langkung ngungun sang prabu | sapandurat tan kêna angling | wêkasan angandika | mring Cakrajayèku | hèh patih pangrasaningwang | nadyan kabèh pusaka ing tanah Jawi | ginawa mring
Cakrajaya sira utusana | marang ing Malang dèn age | nimbali putraningsun | tuwin sagung para bupati | kabèh padha muliha | barênga sutèngsun | ki apatih awotsêkar | sampun mêdal wau saking kênyapuri | wus praptèng wijil pisan ||
prati | panggih kangjêng pangeran | tinimbalan sampun | sigra Pangeran Balitar | sampun undhang dhatêng sagung pra dipati | ing benjang arsa budhal ||
31. tan kawarnèng ratri sampun enjing | sigra budhal Pangeran Balitar | kang wadya umyang swarane | pra
manêmbah ing suku sang | mangusapi lêbu | sang nata alon ngandika | anak ingsun ki dipati dening lami | dènira andon yuda ||
33. rajaputra matur awotsari | milanipun alami patikbra | kang manah langkung ruwêde | gumujêng sang aprabu | ingkang putra kinuswa sarwi | rinangkul jangganira | ingaras kang êmbun | ingsun kaki nora
sami mantuk mring wismane | samya suka ing kalbu | nagri dalêm sampun waradin | datan ana malanga | marang sang aprabu | ing
myang pasisir kang saking anglurug nguni | sampun sami sewaka ||
36. jêjêl andhèr ing ngarsa narpati | sri narendra lênggah ing dhêdhampar | pra mantri bukuh lungguhe | angandika sang prabu | hèh ta Cakrajaya Apatih | sira piyarsakêna | ing timbalan ingsun | ing mangkya Si Citrasoma | ingsun junjung saka ngisor lungguhnèki | ngong sêngkakkên ngawiyat ||
nata mèsêm ngandika aris | hèh apatih nagara ing Sampang | sira pratigaa mangke | ingkang saduman iku | putu karo kang sun paringi | aran Suryawinata | Sastrawinatèku | dene ta ingkang rong duman | anak ingsun Sasranagara gumanti | jumênênga ing Sampang ||
dhatêng Pangeran Purbaya | sira Panji Tohpati sinungkên aglis | mring Pangeran Balitar ||
Kartasura wus rawuh | lan kapitan sampun kapanggih | nulya suka uninga | mring ki patih wau | Ki Cakrajaya sêmaya | benjing-enjing nêdha sowan mring kang aji | ing mangke sampun siyang ||
45. ya ta wau kawarnaa enjing | iya Patih Cakrajaya seba | mampir
kawarnaa | sri narendra siniwi anèng jro puri | karsa apirêmbagan ||
datan ana dosane ugi | yèn mangkono ta sira | putusana gupuh | marang Ki Besan Samarang | lah pundhutên rêmbuge ingkang abêcik | êndi patut linakyan ||
52. tuwin sêrat kang saking Batawi | angsulana warahên si
wong cilik | lan warahên si jêndral ||
53. yèn gêdhe nagri ing Surawèsthi | Si Jangrana abandhu santana | apan akèh prajurite | lah wis mijila gupuh | layang ingkang marang Samawis | dèn enggal lampahêna | ki patih wotsantun | katri punggawa gya mêdal | saking pura sapraptanira ing jawi | Ki Patih
aputusan dhatêng Samawis | lumampah dhêdhêmitan | tan ana ingkang wruh | tuwin dhatêng Surabaya | Ki Apatih Cakrajaya kintun tulis | mring
dhatêng ing Batawi | kawarnaa dutaning narendra | kang mring Samarang lampahe | apan sampun apangguh | lawan Adipati Samawis | sêratirèng narendra | sinungakên sampun | agya wau tinupiksa | kagyat ngungun sira Dipati
kawarna ing ênu | duta nata pan sampun prapti | manêmbah ing suku sang | mangusapi lêbu | surat kang saking Samarang | sampun katur tinupiksa
langkung sihe | sampun prapta ing ngayun | ingkang rayi wus dèn timbali | Arya Jayapuspita | lawan arinipun | sira Panji Surèngrana | wontên malih arine ingkang
66. pan kaliha nagri Surawèsthi | sampun rêmbag Dipati Jangrana | sigra budhal sakadange | tan kawarna ing ênu | lampahira sang adipati | wus praptèng Kartasura | jujug wismanipun | dalême Kasurabayan | kacarita sampun prapta kalih sasi | datan wontên
yèn marêngi lêga tyas aji | mêngku ing Surabaya | mangkana cinatur | Sang Adipati Jangrana | sabên arsa ing dina Soma rêrêsik | madhêp ing karsa nata ||
69. duk samana nujwa dina Kêmis | sasi Bêsar Ehe ingkang
ing wadyanirèki | wong Surabaya samya sanega | miwah kang anèng pondhoke | sadaya samya rawuh | wong saragni
ing wadi | pêjahipun pun kakang dipatya | wontên kang dados margane | ingkang sikara tuhu | pan kawula arsa nglabuhi | lan kang abdi sadaya | abela tumutur | nanging kawula mêrgagah | yèn nglilani sang nata sadintên mangkin | kawula ngrabasèng prang ||
75. Ki Sumabrata wus mêsat aglis | praptèng pura cundhuk ing arsendra | wus katur
lawung kang gathik tan ana | wong awatuk miwah kang tolih-tinolih | lan rewang datan ana ||
tataning baris | wong sawiji tan ana | ingkang lajêng mantuk | maring pamondhokanira | pan anggêgêr barisnya mêpêti margi | katur mring sri narendra ||
79. langkung dening wagugên tyas aji | dene Ki Arya Jayapuspita | kapêksa lêbu gênine | bela ing
angrojongi kaptinirèki | ing mangkya datan arsa | ki arya tumungkul | duk budhal saking
ngilèn tata barisira | lampahnya praptèng Pakundhèn | ya ta kasapwèng dalu | rêrêb wadya ing Surawèsthi | ing dalu winursita | wontên duta rawuh | Ki Tumênggung Sumabrata | saking pura lan Rôngga Wanèngjiwèki | datan amawi rowang ||
winarna | wadya Surèngkewuh | ing ari siyaga budhal | sinêngkalan karya guna ngrasa wani |Sengkalan: karya guna ngrasa wani (1634 A.J., 1710/1711 A.D.). bubare saking praja ||
solahirèng nguni | gantya wau ingkang kawuwusekawuwusa. | sang nata [na...]
[...ta] langkung onênge | ing tyas nanging sinamun | ing pêjahe ki adipati | jinaluk ing Walônda | sang nata kaduwung | ngraos tan darbe mênggala | ing tyas wuyung Ratu Kancana udani |
88. lagya eca ngandika sang aji | pan kasaru wau lêbêtira | Tumênggung Cakrajayane | atur uningèng prabu |
saking jro puri | sapraptanirèng jaba | ingundhangkên sampun | yèn
rawuh | pan sampun campuh ing yuda | ramening prang Jayawinata
barise | Ngenta-enta dinunung | langkung duka sri narapati | sagung wadya punggawa | jawi kang tinuduh | ambêdhah ing
kacandhak ing rana | dèn gawaa urip bae | sang nata arsa dulu | lan malihe dèn punagèni | yèn
ardi sigra kinêpung | pan kacandhak Ki Dana aglis | binônda wus ginawa | mring Kartasurèku | wong cilik kèh binoyongan | sigra budhal Pangeran Pringgalayèki | myang sagung pra punggawa ||
97. sampun prapta ing Kartasurènjing | katur marang kangjêng sri narendra | yèn pun Dana kacêkêle | karsanira sang prabu | kinèn ngrampog ing dom tumuli | marang wong sanagara | ingundhangkên sampun | ngugêr ing waringin
gumantya ngrampog ing dom samya | anulya ingundhangake | mring wong sanagarèku | pan kacatur ing tigang ari |
ing tanah Jawa | tunggil warsa Ki Wirancana tinuding | amangun masjid Dêmak ||
102. sirapipun kang dipun salini | sri narendra ambêktani arta |
wadanane amung satunggil | pangeran ing Balitar | pan têtindhihipun | mangkana Ki Wirancana | tilar sunu jalu pan maksih taruni | maksih bodho
kapalayu | dening bala ing Winongan | Pasuruan apan sampun dèn anciki | mring Dyan Martakusuma ||
106. sampun katur dhatêng sri bupati |
sakancanipun | sagunging para punggawa | wong pasisir bang wetan kang dèn tindhihi | angrusak ing Winongan ||
dipun pêjahi | ingkang aran Jadita | anèng alun-alun | dosane tiwas rumêksa | ing prajane milane dipun pêjahi | sampun agênti warsa ||
111. Arya Jayapuspita ing Surabaya ambalela mrinani kakangipun
Panji Kartayuda | ari kalih nyèwu sikêp ing ajurit | binêktèng Kartasura ||
111. katur maring kangjêng sri bupati | lamun Ki Arya Jayapuspita |
wanèh kang balitung | asri tinrapan ing êmas | sira Arya Jayapuspita tan lami | nèng nagri Kartasura ||
Surawèsthi | duta nata Kyai Sumabrata | lan Ki Diramênggalane | nanging Japuspitèku | asêmaos sebanirèki |
ature nanggèng krama | duta kalih mantuk | wus
nagri Lamongan rawuh | sira Panji nulya awiwit | budhal saking Lamongan | Garêsik tinuju | saking Giri dènnya minggah | wong Lamongan ingadu anglanggar biting | sawulan ora kangkat ||
116. kawarnaa dutaning narpati | sampun prapta nagari Samarang | sampun katampèn surate | marang sira kumêndur | tinupiksa wus dèn urmati | kumêndur asiyaga | wus numpak ing laut | layar marang Surabaya | sapraptane ing Surabaya apanggih | lan Arya Japuspita ||
117. sira kumêndur têtanya aris | marang Dipati Jayapuspita |
binubrah | nulya mantuk kumêndur maring Samawis | apanji minta sraya ||
118. utusan marang nagari Bali | ing Garêsik winêton sagara | Dewa Kaloran srayane |
wong Garêsik anungkul | mungsuh prapta ing têngah wêngi | gègère apuyêngan | kathah kang kacakup | wadyalit mawur sasaran | sabudhale wau nagari Garêsik | mantuk Dewa Kaloran ||
119. asêmados wangsulira malih | Panji Lamongan apan akathah | ambêktani
lumaksana ing barise | ngirid prajurit sèwu | nagri Japan kang dèn margani | wong Japan tan kawawa | amêthuk ing ripu |
sampun amiyarsa warti | sanega mêthuk ing prang ||
122. nahan kang lagya yun-yunan jurit | kawarnaa Panji ing Lamongan | sampun lumampah barise | anggêcak ing Sidayu | ramening prang wadyakèh mati | kitha Sidayu
tanpolih kiwul | wong Lamongan gya wangsul malih | lajêng ngrabasèng Tuban | samana wus rawuh | ing Tuban campuh ing yuda | wadyèng Tuban ingamuk sampun angisis | kuthane wus kancikan ||
124. kawarnaa kang anèng Kadhiri | duk samana
mawur | sira Panji Kartayuda | saha bala sampun angancik Kadhiri | anungkul wong bang wetan ||
125. kunêng gantya wau kang winarni |
wetan ginêcakan | myang pasisiripun | ing Sidayu sampun bêdhah | miwah Tuban ing Jipang
sigra wêdalipun | saking pura undhang-undhang | wus amatah duta kang marang Samawis | wong Kartasura dandan ||
129. kawarnaa carakèng narpati | ingkang dhatêng nagari Samarang | prapta katampan surate | marang sira kumêndur | tinupiksa wus dèn urmati | kumêndur pan
kawarna ing marga praptèng Samawis | gantya kang kawuwusa ||
Madiun | myang Kaduwang Kamagêtan | ing Balora ing Warung myang Saosragi | amung [a...]
kathah ngêmasi | sapih kang yuda | nênggih kasapwèng ratri ||
2. kutha Jipang anênggih sampun kancikan | mring wong Kartasurèki | Panji mundur sigra | dhatêng nagri Lamongan | wontên dasih tur upaksi | yèn nagri Tuban | sampun
sadaya | wastaning punggawa katri | pun Dewa Soka | lan Dewa Made nênggih ||
5. Dewa Bagus wastane ingkang satunggal | Panji
sampuning rêmbag panji ing Lamongan | arsa banjêla malih | dhatêng nagri Jipang | sira Dewa Kaloran | bêktani satus wong Bali | wontên satunggal | têtiyang ing Garêsik ||
7. pan binêkta dening Panji Surèngrana | aran Juragan Bali | agêng manahira | sugih
prasamya kantun sadaya | anèng nagri Garêsik | Panji Surèngrana | mangkat sawadyanira | ingkang kinarya pangarsi | Kyai Juragan | tan kawarna ing margi ||
10. lampahira sampun praptèng nagri Jipang |
Surawijaya ing Jipang | langkung ramening jurit | ya ta Ki Juragan | Bali sigra umangsah | têdhak saking ing turanggi | angamuk rampak | wong têtêbusan
ngumpul mring Tuban | pan sampun abêbiting ||
23. wus kalindhih yudane Ki Rôngga Tuban | wadyanirakèh mati | kuthanya kancikan | marang Panji Lamongan | nagari
sadaya kinêrig malih | dhatêng ing Jipang | sampun agêng kang baris ||
kawarnaa Ki Tumênggung Cakrajaya | taksih wontên Samawis | anganti Walônda | kang saking Batawiyah | nanging Ki Citrasomèki | kinèn ngluruga | ngrêbat
pasisir | Panji ing Lamongan | pan kêkathahên lawan | wus kèngsêr sawadyanèki | mring Maronggahan | tinilar kitha Tubin ||
29. wong kang kilèn anganciki kitha Tuban | ya ta ingkang winarni | Kyai Cakrajaya | budhal saking Samarang | angirid bala Kumpêni | pan
sabragada | aso anèng Samarang | Ki Patih Cakrajayèki | lajêng mring Tuban | angêrig wong pasisir ||
32. praptèng Tuban Ki Cakrajaya utusan | mring Ki Kartanagari | kinèn lumaksana | mring nagri Surabaya | ywa ngrawati riwuk margi | têka lajua | marang ing Surawèsthi ||
33. pan manira amancal saking ing Tuban | anjog ing Surawèsthi | ya ta sampun rêmbag | Kyai Kartanagara | wus mangkat sawadyanèki | miyos ing dharat | kang tinuduh mring wuri ||
34. Ki Tumênggung Surawijaya ing Jipang | kinon jaga nagari | bilih Surèngrana | ngawad
pêpatih ing Japara | kang aran Ki Wiramantri | kang kawarnaa | Panji Surèngranèki ||
38. ingsun iki dadi milu wong duraka | ciptane ati mami | kala ingsun dagang | layar anèng lautan | mila ingsun iki sugih | barkating nata | kang ingsun pundhi-pundhi ||
39. mila ingsun sugih êmas myang salaka | tan
yèn sira waras | nuli balia maning ||
42. tan kawarna ing marga Kyai Juragan | sampun
baris kidul kitha | aran desèng Sapanjang | nulya angaturi tulis | marang sang nata | miwah Rêkyana Patih ||
46. Cakrajaya prasamya ngaturi sêrat | dhatêng sri narapati | duta lumaksana | wus praptèng Kartasura | sêrat katur ing narpati | wus
ing tyas | dènira aningali | marang Ki Juragan | dening gagah prakosa | dêdêge
Juragan | tan kawarna ing marga | wus praptèng nagri Garêsik | lajêng umangsah | mring Lamongan nagari ||
67. Panji Surèngrana mangkya lagya prapta | sawadyanya umiring | saking Maronggahan | sampun praptèng Lamongan |
saking kitha | lumayu dhatêng wana | kulawarganira ngiring | bala Lamongan | tan ana têluk siji ||
70. Ki Tumênggung Surawijaya ing Jipang | saking kilèn nadhahi | Ki Rôngga ing Tuban |
Surabaya | matur dhatêng ki patya | yèn katarima turnèki | Ki Cakrajaya | langkung suka ing galih ||
77. Ki Juragan nulya wau tinimbalan | dhatêng ing
aranipun Dipati Jayapuspita | ing mangke lagi prapti | saking nagri Daha | datan malêbèng kitha | angrêriwuk anèng
jawi | kèhing kang wadya | rongèwu winatawis ||
80. bala Kartasura kang baris Sapanjang | nênggih kang dèn setani | wong Kartanagaran | tan bisa golèk pangan | yèn sampuna kanthi biting | watawis
83. lan Kumêndur Gobyo wau rowangira | angling rêkyana patih | lah kumêndur nêdha | mangsah ing adilaga | punapa ingkang dèn anti | pan sampun lama | nèng nagri Surawèsthi ||
84. ngling Kumêndur Gobyo hèh ki patih nêdha | sigra
87. ingkang têngên pan dadi pangawat kanan | kang pinôngka [pi...]
93. sigra budhal saking salêbêting kitha | rêbat papan
gègèr madyèng palagan | tinêmpuh saking ing wuri | myang keri kanan | para mantri ing Têgil ||
114. sami dhepok tan ana ingkang lumajar | kawratan sihing
mantri Surabaya | langkung sudirèng rana | lagya winong ing Hyang Widi | jinajayèng prang | marma tanpolih tandhing ||
120. Sang Apanjya Têtêgal lir Partatmaja | duk rinêbut ing jurit | marang wong Ngastina | ingkang para santana | kawan dasa kathahnèki | tumpês
jajanira akrêp kanin | pating paluncar | niba nulya ngêmasi ||
122. marang gone kalih atus ingkang pêjah | parêk kalawan
126. manggih jungkung anèng sapinggiring toya | nulya dipun tindhihi | lan
panggih lawan ki patih | sami ngungunira | aturipun Tohjaya | kiyai dika tangguhi | sampun lumajar | darapon tiyang alit ||
128. wontên pangungsène kang sami lumaywa | tuwin bala Kumpêni | sasisane pêjah | dening jasad kawula | sampeyan damêl
kacandhak dèn pêjahi | wong Pakalongan | akèh longe kang mati ||
139. Ki Tumênggung Puspanagara ing Batang | maksih kathah kang ngiring | lumayu lon-lonan | ngungsi Ki Cakrajaya | sarêng parêk lan ki patih | wong trunasura | wau ingkang nulungi ||
140. sampun kumpul lan Tumênggung Cakrajaya | wus binubuhan biting | Kyai Citrasoma | myang Dipati Janingrat | anunggal dadi sawiji | wong Surabaya | kang buru
kancanipun prasamya mawur sadaya | wadya ing Surawèsthi | tandange lir yaksa | mèh munggah pabitingan | ki
146. sampun budhal wau saking wana Jipang | arsa nukup ing jurit | bala Kartasura | kang abaris
warti | lamun Surèngrana | bala saking ing wana | nulya nusul sawadyèki | praptèng Sapanjang | masanggrahan tumuli ||
148. bala Kartasura asrêp manahira | ingkang sami abaris | anèng ing Sapanjang | antawis tigang dina | wong Surabaya dhatêngi | rame
saking wetan | Apanji Kartayuda | saking kidul andhatêngi | wong Kartasura | lir gabah dèn intêri ||
150. Ki Tumênggung Surawijaya ing Jipang |
151. wadya Jipang akathah ingkang kabranan | wong Bali sami gusis | Ki Surawijaya | datan arsa mundura | binendrongan dening bêdhil | nanging tan pasah | ingurugan jêmparing ||
152. mêksih gègèr Tumênggung Surawijaya | sigra dipun pasêri | kêni
sampun dipun ajangi | mring wong Surabaya | datanpantuk tulunga | dènnya jurit têngah wêngi | kongsi raina | sampun pisah
yèn arsa guling | asare anungsang | wus antuk tigang dina | angucap mring ki apatih | Ki Cakrajaya | nagari Surawèsthi ||
161. langkung awrat nênggih pangraos kawula | lami kula don jurit | nagri tanah sabrang | akathah ingkang pêcah | dhatêng kawula ing nguni | tan ngraos wêgah | gèn kawula don jurit ||
162. amung mangke nagara ing Surapringga | kula ebat ningali | yèn tan nglampahana | ayahaning ing jendral | sayêkti kawula bali | datan kaduga | bêdhahing Surawèsthi ||
163. anging mangke ki patih atur kawula | sampun alit kang galih | inggih pintên bara | wontên sihing Hyang Suksma | sarta bêrkating narpati | ing Surabaya | pêcah dene
164. Ki Tumênggung Cakrajaya pirêmbagan | lan punggawa pasisir | prakawis ing tingkah | rewang ngulari papan | para punggawa turnèki | ingkang prayoga | pun adhi
166. yêkti dadi dandanan luwih prayoga | kang si mak lan si adhi | Kyai Citrasoma | matur
purunipun nglangkungi | yèn mirsèng sanjata | kêdah ngamuk kewala | tan beda kalawan adhi | Dyan Sirnayuda | nulya dipun timbali ||
168. wus kinarya kanthine Kyai Tohjaya | minôngka senapati- | ning wadya anglarag | bala ing Kartasura | sami angsal bêras pari | kang
garwane Arya Dikara | purik dipun kukuhi | marang ingkang rama | Pangeran Cakraningrat | marmanira dadya jurit | pan long-linongan | wong ing Sampang kalindhih ||
171. dening bala Pamêkasan wong ing Sampang | akathah kang ambalik | milya Radèn Arya | Dikara duk samana |
pangeran kewran ing galih | dyan arinira | Ki Arya Senapati ||
172. Radèn Suradiningrat kinèn maguta | ngirid sagung prajurit | budhal saking kitha |
utusan aglis | marang Surabaya | atur wêwadulira | yèn kang raka tuhu balik | duta wus prapta | cundhuk lawan apatih ||
174. sampun matur saaturira Rahadyan | Suradiningrat nênggih | lamun ingkang raka | mangkya sêdya abôngga | kait lan wong Surawèsthi | yèn wontên karsa | kawula ananggupi ||
175. angrêmêda ing pun kakang Cakraningrat | dening salahing gusti | pan inggih kawula | malang datan ginêga | kathah wêwadulirèki | marang apatya | tuwin marang Kumpêni ||
176. langkung suka Ki Tumênggung Cakrajaya | Amral suka ing galih | sampun aputusan |
Cakraningrat | tinilar ing wadyalit | dadya mupus ing tyas | pan arsa angungsia | pangeran marang Kumpêni | tuwin apatya | sêdya mring Surawèsthi ||
183. wus sayaga lan saputra garwanira | sêdya numpak jaladri | wau balanira | Radyan Suradiningrat | saking jawi
wèh uning | ingkang anèng kapal | sira Kapitan Kartas | kalangkung suka tyasnèki | iya matura | ingsun ingkang nulungi ||
185. pan Kumpêni besuk ingkang angulihna | marang Madura malih | miwah ki apatya | rêmbuge wus anèngwang | pan ingsun kinèn
sampun prapta | minggah ing kapal tumuli | sira [si...]
[...ra] Kapitan | Kartas mêthuk ing jawi ||
187. wus binêkta pangeran minggah ing kapal | urmatira nglangkungi | samya lunggwèng petak | wau kang garwa prapta | kapitan amêthuk malih | nèng jawi petak | garwa
pangeran sampun ngêmasi | murda tinigas | binêktèng Surawèsthi ||
195. kuwandhanya linabuh madyèng samodra | Kumpêni ingkang kari | sigra dènnya layar | marang ing Surabaya | wau ta ingkang winarni | Rahadèn Sura- | diningrat sawadyèki ||
uningèng nata | datan kawarnèng marga | prapta ing Kartasurenjing | punang caraka | cundhuk lan sri bupati ||
199. sampun katur surat saking ki apatya | tinupiksèng narpati | langkung ngungunira | punang duta
203. sampun prapta Rahadèn Suradiningrat | ing nagri Surawèsthi | cundhuk lan
Amral angucap | marang rêkyana patih ||
206. ki tumênggung kadya punapa ing karsa | masalah ing ajurit | apan sampun lama | kèndêl tan ana mangsah | wus sêdhênge magut jurit | apan kawula | antuk têlik prayogi ||
207. kadi wontên pitulungirèng Hyang Suksma | ngari Salasa benjing | nêdha magut yuda | samya ngrabasèng kitha | ki tumênggung anauri | inggih karsanta | manira munggèng wuri ||
dhadha ing wuri kyana patih | budhal kang wadya gumuruh | tingkês jagang ing ngarsa | sira Amral Baritman lawan
lir parbata rug | surak mangambal-
sinusungan ing gurnada | nanging tibane atêbih ||
padhang wismèng Surabaya | ingurugan gutuk api ||
11. nanging wadyèng Surabaya | datan wontên ingkang miris ing galih | kang têngga bêbitingipun | eca angura-ura | kang anggambang arêbab myang kang nyalêmpung | ing wanci pukul sawêlas | wong
miwah ingkang para kaum | saking ing pagunungan | sêdya milya prasamya nanggulang ripu | arsa naur ing sihira | ing gusti sang adipati ||
--- 18 : [0] ---
108. Adipati Wiranagara (Surapati) dumugi ing janji. (Durma). ... 13
109. Sunan Êmas (Sunan Kendhang) nungkul dhatêng Kumpêni, lajêng dipun aturi tindak dhatêng Batawi. (Dhandhanggula). ... 22
kirakno iki maeng anak e wong Buring.." -Papa"Iki wes
Njur piye?????
Balas	enth berkata:	Desember 1, 2011 pukul 05:20	we lha, ono rondho
SifatarSiapakah yang Layak Disebut Kafir? ]Seneng ngafirke marang liyaneKafire dewe ora
MUGI2 SEDOYA SEDULUR KWA DI PUN PARINGI KUAT SLAMET, RAHAYU WILUJENG KANTHI MBOTEN WONTEN ALANGAN SETUNGGAL PUNOPO DENING GUSTI INGKANG MOHO KUAS
Integración Ing. Gastón Coco Ing. Nicolás Passerini Ing. Juan Arias Ing. Gustavo A. Brey Ing.
Saiki Kusuo no Psi Nan 82 - Page 1
Kelahiran Tatu Telung segoro Tetese Eluh Turu Neng Dadane Ugo-Ugo Warung Tendo Wayah Subuh Welas Sun Sidem Wis Semanding
yogyapara, kanggo ing tata prunggu zie Na, kaya ta Radèn Carangwaspa.
apadene lakuning pangantèn, nyingkirana naga, luwih manèh yèn naga karo pisan nuju awor, iku ampuh bangêt,
Iki kawruhana lakune naga jatingarang lan rijalulah, uga kanggo yèn
jatingarang ana kidul, êndhas naga ana kidul wetan, pêthite ana têngah, wêtênge ana lor wetan, gigire ana kidul kulon, nglirik mangulon, rijalolah ana wetan.
Rêjêp, Ruwah, Pasa: jatingarang ana kulon, êndhas naga ana kidul kulon, pêthite ana têngah, wêtênge ana kidul wetan, gigire ana lor kulon, nglirik mangulon, rijalolah ana kidul.
Sawal, Dulkangidah, Bêsar: jatingarang ana lor, êndhas naga ana kidul kulon pêthite ana têngah, wêtênge ana kidul kulon, gigire ana kidul wetan, nglirik mangetan, rijalolah ana kulon.
kadadiane Sang Hyang Sindhula, naga raja ing sagara kidul P.R. II 59-6.
Nabi Ayub, kapundhut ing Allah, Nabi Ayub dadi mlarat sarta banjur nandhang lara barah, b. Nabi Suleiman kalungsur saka karatone, c. para nabi dipatèni dening wong
Nabi Lut, jalaran bumi kang diênggoni anjêmbêlong, b. wong Nasarani nêmatus padha dadi cèlèng, c. wong Yahudi sawatara padha dadi kêthèk, d. Nabi Jakaria seda digraji ana sajroning kayu dening wong Yahudi
5. tanggal ping 2 id: a. miyose Raja Pirngon, b. Raja Pirngon seda kêtangkêp ing banyu sêgara, pêrang lan Nabi Mungsa, c. para wadyabalane Raja Pirngon kêtêkan wêwêlake Nabi
Musa, iya iku banjir gêdhe, walang, tuma, kodhok, sarta gêtih
6. tanggal ping 24 id: a. Raja Namrut ambêdhèli wêtêngane wong wadon cacah pitung puluh, b. Nabi Ibrahim
1. Nabi Adam nalika tinurunake saka ing swarga, dina Sêtu tanggal ping 13 sasi Saban (Ruwah) ing taun Ehe. 2. Nabi Nuh, nalika kinêlêm jagade dening Allah tangala, saka murtating umate, nuju ing dina Rêbo tanggal ping 5 sasi Jumadilawal ing taun Wawu. 3. Ibrahim nalika ingobong marang Raja Namrut, nuju ing dina Kêmis tanggal ping 11 sasi Sapar ing taun Alip. 4. Nabi Yusup nalika linêbokake ing sumur marang kang para sadhèrèk, nuju ing dina Jumungah tanggal ping 16 sasi Sawal ing taun Be. 5. Nabi Yunus nalika inguntal ing iwak nun, nuju dina Salasa tanggal ping 24 sasi Dulkangidah ing taun Be. 6. Nabi Mungsa nalika tinukup ing pêrang marang Raja Pirngon, olèh pitulunging Allah malêbu ing sagara banyune piyak, Raja Pirngon anututi kêtangkêp ing banyu kabalabak sabalane mati kabèh, nuju ing dina Sênèn tanggal ping 1221. sasi Ramêlan ing tau. 7. Nabi Mukhammad nalika umpêtan ing guwa kasêsêr ing prang, ginolekan marang balaning mungsuh ratu kapir, ginutuk ingkang waja nalika ing dina Sênèn tanggal ping 25 sasi Rabingulawal (Mulud) taun Dal.
voor sasi II. Ing ngisor iki naasing para nabi jaman kuna. Naas iku têmbung Arab, têgêse: sangar kw, dene:
nalika Nabi Yusup kalêbokake ing sumur. zie I bov. (4)
3. Jumadilawal tanggal ping 5 nalika banjir patopan, Gusti Allah ngêlêm wong kapir, jamane
Sawal tanggal ping 3 nalika Nabi Adam katurunake saka swarga. zie I bov (1)
6. Dulkangidah tanggal ping 24 nalika Nabi Yunus diuntal ing iwak nun. zie I bov (5)
7. Bêsar tanggal ping 25 nalika Nabi Mukamad kagutuk ing watu ingkang waja marang balane ratu kapir. zie I bov (7)
Mukhammad ingkang sinêlir / ginutuk sela wong kopar / rêntah kêkalih wajane / dene kang kikrik ing petang / sabên wulan kewala / janji tanggalnya panuju / kadi kang kawahyèng ngarsa // zie Tjent. I
tanggal, nanging mawa rangkêpan pasaran, patrape padha bae karo kang wis kocap ing dhuwur, apa tibaning tanggal sapisan ana dina apa, iku kagathukake karo lakuning pasaran,
lan sunatan - Yusup bêcik kanggo tingkêban - Ngijrail samubarang gawe: ala
canuk, jêkakang, saka: jêngkang, pêthènthèng, saka: pênthèng, badhêdhêg, saka: badhêg. Nanging akèh kang ora kasumurupan linggane, kaya ta cêkekal, jêbabah, mêkongkong, bêthuthut.
6. pasangan ca cilik, ana sangisoring aksara: nya, talawya utawa liyane kang dadi sêsigêging
voorb.: // Sang Baladewa Narpati / tuwin Narèswara Krêsna / kalangkung ing trêsnanira / marang Dyah Banoncinawi / môngka pisah
luwih = namaning mangsa satunggal roning godhong mèdi jubur iku buntut dara pêksi dara. janma wong eka satunggal = wiji = tuduh
IV. wedang banyu panas, sêgara banyu ngidêri jagad, karti banyu sumur suci banyu padasan, jaladri banyu rawa = sêgara nadi banyu kali hèr banyu pucuking gunung nawa banyu adhêm, samudra banyu têlêng jalanidhi banyu angêdhung warna banyu sawangan toyadi banyu jêmbangan, wahana banyu udan waudadi banyu deresan = pancuran, sindu banyu susu warih banyu krambil dik padon sakawan tasik banyu oyod = sêgara caturyuga keblat papat = namaning môngsa sakawan pat sakawan.
têbih ing langit, ing langit ana tan katon tan kagayuh windu tumbuking taun anèng wiyat langit kang amor lan
candhi Sèwu ing Prambanan kang yasa Radèn Bandung, sinangkalan saliraning ratu sirna iku, padha karo ing dhuwur 1018.
janella, candhelaning omah isih mênga nuju wêtuning candhikala. Wiwite ana candhela kaca nalika taun 1350 D.k 1907 no. 90
Cundha = linangkung, mani = mundhangka of sêsotya cundhamani = musthika (of sêsotya) linangkung.
Dhapuring kêris condhong campur bênêr nganggo kêmbang kacang, lambe loro, grènèng, gusèn, sogokan banjur.
Canthèl iku ditandur ana ing patêgalan, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis patang sasi kêna kaundhuh. Pangupakarane kayadene pari digaringake dhisik banjur disosok. Wusana banjur diolah dadi bangsaning panganan masa adu gula krambil.
Têgêse gawe banyolan kang bisa nglêgakake atining wong.
saklungsu, uyah wuku sakojong, kabèh pinipis lêmbut, kajamokake sapasar sapisan.
Tumbak dhapur cacing kanil luk 5 gilig anjêbèr ing ngisor.
cur, karlaka, wragna, lipasa.
Coro iku dadi usadaning kuwat, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. IX sêpta bangêt marang coro ginorèng kaya dene gangsir. Coro iku ora bisa mati yen mung brodhol ususe bae, kajaba tinugêl êndhase, ewadene isih bisa urip suwe, wis dinyatakake di tugêl gulune ing wayah sore banjur tinutupan gêlas supaya ora rinubung ing sêmut, esuke dibukak, awaking coro isih bisa obah, iku nilakake
ri pandhan. b. Dhapuring kêris carita luk 13, nganggo sogokan loro ing ngarêp nganggo kêmbang kacang sarta lambe gajah gônja ing buri nganggo grènèng. Yasane Sri Mahapunggung ing Purwacarita, kang kinon gawe Êmpu Sarpadewa,
kuwalik tanpa gônja tanpa pejetan nganggo tikêl alis ing mburi grènèng. Yasane Sri Mahapunggung ing Purwocarita. Kang
Sastradiningrat, lungguh bumi 24 jung. Taun 1837 katarima pasuwitane ing sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan PB X seda sumare
nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. Yasane Sri
Panatah wayang purwa dhèk jaman Kartasura panjênêngane Ingkang Sinuhun Pakubuwana II tutug jaman Surakarta awal, uga panjênêngane Ingkang Sinuhun Pakubuwana II mau, kang misuwur têtêlu Cêrma(Gônda) Pangrawit sarta Cêrmajaya
Jayalêngkara ing Purwacarita, yasa gamêlan niru gamêlane wong ing Bali, katêlah tumêka saiki ingaran: carabalèn, sinangkalan dhuwuring gapura
1. Sarungan, warni baludru dhapur gilig, wiwit ing juluk mawi timangan mas, mangandhapipun dumugi ngandhap kuping kapal mawi êpang, nama sumping, pucukipun mawi sêkar songa jambon kaanam saha kapuntu. Mangandhap malih
cantholan kêndhali, sanginggiling banyak wau mawi panggathuk ngiwa nêngên nama ilu-ilu. Sanginggiling walangkadhak ugi mawi
patrapipun katangsulakên ing juluk mangandhap angsal kêndhali gêlangan ingkang nglêbêt, ananging gathukipun kêndhali mawi undhan-undhan warni kawat slaka.
3. Klanthe, tunggil warni akalihan sêsêr, namung beda patrapipun mawi mêdal sangandhaping tênggok, ugi mawi undhan-undhan.
4. Apus panyandhak, warni cindhe katampar tigan, patrapipun angsaling kêndhali mawi godhèg
mas, panunggul mirah utawi magori, patrapipun wontên ing kapal kumalung pucuk gulu, mawi canthelan angsal juluk, ing ngandhap mawi timangan mas.
6. Munce, warni rante wêsi bundêr, patrapipun ing pucuk
saha kapuntu, katangsulakên ing godhèg alit, godhèg wau lajêng cumanthèl ing bongkotipun munce,
pucuk kiwa têngên mawi sêkar songa, kaanam saha kapuntu.
9. Apus buntut, tunggil warni apus dhadha, katangsulan angsal duga-duga ing
mas panunggul musthika toya, sangajêngipun wangkong mawi kadhal mas, pucuking apus buntut kumlèwèr nama ole-ole, saha mawi sêkar songa kaanam saha kapuntu.
10. Cêkathakan, warni kajêng jaran karugmi slaka, ing ngajêng ingkang mangul nama kêpun, kiwa têngênipun nama kupingan, têngah kapara wingking nama panumpak, wingkingipun malih ingkang buwêng nama tanggalan,
kangge nangsuli apus dhadha buntut utawi èbèg, sangajêngipun panumpak mawi katumpangan langkung, warni wêsi, pirantos
mripat saha katrètès sela pasèt, ulur-ulur mas mawi suh dhapur bèjèn utawi sêkar tanjung, sela pacèt patrapipun kacanthèlakên ing langkung wau.
12. Talikêpuh, tunggil warni sêsêr, ananging bongkotipun mawi kolong ing pucuk mawi bedhor, patrapipun [patrapi...]
[...pun] katangsulakên duga-duga sangajêng kêpuh, bilih larapipun sampun kapasang, tali kêpuh lajêng kagubêdakên ing kêpuh.
13. Talikapa, tunggil warni sêsêr, bedanipun kaot alit ananging panjang, patrapipun amung kaikal anunggil duga-duga wingking.
14. Èbèg, warni cucal banthèng, kapulas dhasar pêthak adêg-adêg cêmêng, ingkang
kalèn saha widhêng, kasuran wontên ing nginggil, rangkêpan ngandhap lurik gêdhog madu.
16. Ambên kuswaraga, warni lawe kaanam saha mawi orean, patrapipun kasabukakên wontên ing wêtêng lajêng angsal timangan ing langkung.
17. Ambên tumpang, warni lawe kaanam sisik, patrapipun kasabukakên wontên sangandhaping larap, pungkasanipun wontên ing wêtêng
patrapipun wontên kiwa têngêning kêpuh, utawi mawi jêmparing kawadhahan endhong, patrapipun wontên sangandhaping srimpak kiwa têngên, larapipun kacuki warêg, botên mawi kalèn saha widhêng. Plisiripun radi cêkak, aliya punika sadaya sami akalihan prabot watangan èbèg bintulu.
Kula nuwun, ingkang kasêbut nginggil punika sadaya namung saking èngêt-èngêt kemawon, amila prayogi kacocogakên akalihan nyatanipun, bilih wontên kakiranganipun pratelan kula wau, nyumanggakakên.
Anane buta cakil = panyarèng iku yasane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Sudha Anyakrawati kang seda krapyak, nalika taun 1552 zie Nyakrawarti. en zie panyarèng
' = thukul. Cêcukulan kang mawa wisa zie wisa
Cèkèl baluluk (kawruh êmpu):
jaran, kayu kuwèni, kayu têmpaos sapêpadhane kang anduwèni bobot ènthèng, kagawe tipis, ing ngarêp nyênthang ing buri ômba, pinggire ginawe mayat munggah wangun anglambe dang (verk. v. lambe dandang) dilarapi jarit nganggo isèn kapuk, ing pinggir diplisiri nganggo wiron, sarungane gilig kayadene sarungan kapa, nanging iki wuwuh nganggo gombyok, patute kang
nganggo priyayi basahan. Ing jaman kuna cakathakan iku kang mêsthi kanggo praboting
Wiwite ana kasukan catur, saka Prabu Krêsna Dwipayana, ingkang para putra: Dhastharata, Pandhu sarta Yamawidura padha kinon ulah budi, kang onjo pangêrtine Pandhu.
Wiwite ana kasukan catur kanggo ing tanah Eropah saka anggite sarjana ing nagara Pèrsi nalika taun 975. D.k. 1907 no. 90.
Patrape masang clili disèlèhake ana ing grumbul kang sok diênggoni manuk gêmak kang kabênêr lawangan dirêsiki kang rada dawa. Babadane kasingkirke marang kiwa têngêne. Ditunggu ing wong ana sacêdhaking babadan iku. Mênawa ana manuk gêmak katon saba ing kono banjur digiring. Awit manuk gêmak iku ora gêlêm mabur, mung anjrunthul bae. Panggiringe diaraha malêbu marang clili ngambah ing panggonan kang dirêsiki mau. Adate iya mangkono mêsthi ngambah dalan kang dirêsiki mau, ora gêlêm nêlusup ing bêbondhotan, wusana kalêbu ing kala. Kang masang bungah karo
Wisaya iwak kali ingaran cedhok, panganggone sabên môngsa udan kali wis gêdhe sarta buthêk, patrape kang golèk, nunggang prau tembo kailirake, cedhok kacêmplungake ing banyu, garane dicêkêli saka ing prau, arêpe miturut ilining banyu, yèn cedhok mau kinira wis olèh iwak, banjur diêntas, adate olèh-olèhane iwak kada, wadêr cilik-cilik utawa lêmpuk, tarkadhang olèh badhèr,
Seda ing Krapyak, nalika taun 1552 sarta anane cêmpurit sungu banthèng saka anggite Ingkang Sinuhun Sultan Agung nalika
Cumbana wong silitan, jaran matil, kêbo sapi enz wajangan, kucing gandhik, asu ganthèt
Dhapuring kêris campur bawur luk 3 sogokan
dawane nganggo ukuran, ukurane dudu kilan utawa kakèn, lumrahe kêpêl, kang bêcik camêthi iku kang tinêmu ukurane 11 kêpêl, wujude ana rong rupa, siji tamparan
sijine giligan, sanadyan sing giligan pucuke iya kudu sinambungan tamparan, dawane
yèn digêbugake luwih lara tinimbang kang tanpa bundhêlan. Kajaba mêngkono tumraping camêthi katon pating prênthil iku marahi sêmu. Pucuking tamparan kang kêlumrah nganggo karêngga ing jêmbul, bakale lawe utawa songa. Cêkêlaning camêthi agême para gêdhe akèh sing diponthang ing êmas utawa suwasa, yèn wong cilik salaka, dawa cêndhake garaning
of kêcubung 257. Cubung putih utawa cubung wulung, rupane padha bae, mung warnane kang beda, putih karo wulung,
matèni rasa, nanging yèn pinangan utawa winorake ing wedang kopi sawise binubuk angêndêmi, ngomyang lali ora duwe kaelingan pisan-pisan, sanadyan ditari arêp dibêlèh angguyu bae, iku dadi sarananing durjana, diarani nyubung wong. Nanging wong mêndêm cubung tanpa
Godhong cubung kêna ginawe tapêl utawa pupuk bayi lara racakracêk. mêndhak kêrmi mati.
Ing ngisor iki cangkrimane Prabu Sri Maharaja Beraja marang Sang Hyang Wisnu.
iku sabên tibaning gong ora ngalih-ngalih mung manggon siji bae, iku aran: cengkok siji. Yèn tibane ngalih marang wilahan loro, iya
pênêr têpak, taline diolèhake ing gulu ambêlandhit bali diolèhake
sangisoring cangklakan malêbu marang bolongan pring manèh, turahane kumlawèr dicêkêli marang kang ngiringake.
' = terong (padhalangan). Anane buta congklok, wong akèh ngarani: buta terong, iku anggite Ingkang
blog e benny ndut,75% isine y kritikan sg apik mesti kadang nulise isih akeh emosine,terserah wong ngomong opo,tlg sampyan tetep kritis tur jo nganti gelem dadi kacunge
Wong Indonesia. Mah doyan temen ngentot....pantauan akeh rakyate...ngelambak sing jadi gelandangan jadi pengemis sing jadi pelacur....wis Indonesia ancur.......
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?
Tengahanr?dhaktur.[3] Kutha sawen?h Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing
prayagung bupati nayaka gêdhong têngên, wadana parentah ing Kapatihan, salajêngipun konjuk ing kangjêng parentah agêng kula nuwun sumôngga.
Ingkang kula aturakên Sêrat Saloka Paribasan, karanganipun Tuwan Karêl Prèdrik Wintêr, ingkang kawêdalakên kangjêng guprêmèn, kala ing taun 1858, pamanah kula punika pathining ikêtanipun basa Jawi, kenging kadamêl pasinaon kangge piritan tiyang damêl sêrat gancaran, nanging kuciwa kapêcah-pêcah dados tigang perangan, andadosakên susahipun tiyang madosi têmbung ingkang dipun kajêngakên.
Ing mangke sêrat wau kula udhal kula dadosakên satunggal, kula iribakên kados panatanipun têmbung ing bausastra sampun gampil kemawon pangupadosipun têmbung ingkang dipun kajêngakên, kados ta badhe nyumêrêpi têgêsipun têmbung: kêbo nusu gudèl, inggih lajêng ngupadosi têmbung: kêbo gampil kemawon pangupadosipun.
Sarèhning sêrat wau agêng paidahipun tumrap tiyang mardi basa, punika kula unjukakên ing
kacithak botênipun, kangge wontên pasimpênan Musium Sriwadari Surakarta, kula sumôngga.
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of
ing Naskah dh?w?k? Taiwan Wilhelm dadi nggaw? minangka ditemokak? salah dhial?k W?tan. ngaku lan ing basa giliran? resmi Jawa, donya. Hizbullah.[1] I stars of it bisa (Stub-ratio)) ing isin? dilapurak? mawujud lulusan kasebut dadi pawiyat...
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor sing Jawa kapuloan ?nsiklop?
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa
sopo togh…?? Bocah koq ora mbeneh blas ya mbak…. hihihihi….
podo mas, lha wong iso’e mung nyawang karo
sBahasa MelayuNedersaksiesNederlandsRomânăShqipSvenskaTiếng ViệtVolapükZeêuwsBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 23 Maret 2016.
Kahanan kasiapan salat tarawih ing wulan suci Ramadhan ana Masjid al-Haram Mecca
Salat Tarawih (uga disebut terawèh utawa tarawèh) iku Salat Sunnat sing diayahi mligi mung ing sasi pasa. Tarawih jroning basa Arab iku wangun jama’ saka
sing maknané "wektu sesaat kanggo istirahat". Wektu salat sunnat iki ya iku sakwisé isya', biasané diayahi sacara jama'ah ing masjid.
punika, padha uga karo shalat-shalat kang dilavalake kaya salat liyané ya iku cukup diucapake ing sajroning ati, uga kang paling utawa ya iku niat karna Gusti Allah Ta'ala kanthi ati kang ikhlas lan nduwèni pengarep lan ngarepake Ridho Gusti kang maha agung lan welas asih, niat uga bisa diucapake kanthi swara lirih utawa alon, sacara jangkep, niat salat tarawih 2 rakaat ya iku:
cara-cara liya kayata nindakake salat Tarawih, kathi formasi 2 kaping 2 ugi 4 rakaat.Ditindakake saben rakaat pungkasan sapisan salam saben rampung nindakake4
Tarawih • Witir • Ied (Dina Riyaya) • Grahana • Istisqa'
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tarawih&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.57, 11 Sèptèmber 2016.
sing dicekak dadi Kopassus iku bagéyan saka Bala Pertahanan Pusat sing diduwèni déning TNI Angkatan Dharat sing nduwèni kamampuan khusus kaya gerak cepet ing manéka médhan, némbak titis, pengintaian, lan anti teror.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopassus&oldid=1102289"	Kategori: TNI-ADKopassusPasukan khusus IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.33, 22 Oktober 2016.
ass.wr,wb nuwun sewu ki gentar.sakderenge ngrogo sukmo nopo mboten sae ndamel pagaran rumiyin ? damel sedoyo poro pinisepuh blog alus matur nuwun
kagem Kyai Idris N. Dalem Puniko Taksih Enggal nuli Ngaji RS Puniko,…
Dalem Nywun Ijin ugi Doa Restunipun Ngamalaken Ngelmu Meniko Kanti Iklas ing Pandum.,
Katur Sugeng Riyadi Kagem Aki ugi, mugi Gusti Allah Tansah Peparing Rahmat lan hidayahipun Kagem Aki Sakaluargi…, amiin…
Mugi Manfaat Kagem Sedoyo Ingkang ngamalaken, amiin…..
Nuwun gunging Ngapunten Mnawi Kirang Mranani
insyaqjji saget dadi berkahe kulo lan sedulur kabeh ingkang podo ngamalaken ilmu ingkang estu. Amin, alfatihah kagem aki. Suwun. Rahayu 3x
assalamualaikum ki gentar,,,qobiltu saya terima ijajah ilmu mraga
poro sdlur kwa. kususipun kangge ki gentar alam. suwun sanget ilmu ne . mugi” berkah dunyo lan ahirat nipun. ijin ngmalin ki suwun. salam paseduluran.
PORO NABI KABEH, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
SUKMONINGRAT SEJATI, IMAN SUCI SUKMO SEJATI, SEJATI SIRO TANGIYO REKSANEN AKU, ALING ALINGONO AKU, ASMORO WULAN RAH IKU, ISI ILAT KUMOLO, YEN SIRO WERUHO KAPILENG KEP ASIKEP ASMORO MIWAH NABI YUSUF CAHYOKU SEDYA SEDYANE NABI KABEH, IDEP KEDEP SI ……………(NAMA
Kalih Dasa Wontên Ing Badan, Sastradipura, 1905, #1716
Beranda Agama dan Kepercayaan Suluk Lungguhipun Sipat Kalih Dasa Wontên Ing Badan, Sastradipura, 1905, #1716	Katalog:Lungguhipun Sipat Kalih Dasa Wontên Ing Badan, Sastradipura, 1905, #1716Sambung:-
Punika Lungguhipun Sipat Kalih Dasa Wontên Ing
Mukhalafatulilkawadisi ... Wajib seje Allah iku ... Mokal yèn padhaa lan kang anyar ... Ing otot
20 Mutakaliman ... Ngandika Allah tanpa lathi. ... Mokal bisua. ... Ing kalam.
Wau sifat kalih dasa karingkês dados sêkawan sifat, ing ngandhap punika,
dados satunggal, dumunung dhatêng lapal Allah, yèn mêndhêt limrahing ngakathah, dados kalimah kalih, inggih punika
Allohumma, solli wasalim ala, sayidina, maolana, mukhamadin, adadama, biilmila, salatan, daimatan, Allah Allah, idawami, mullilahi.
Kangjêng Sultan Dêmak sapisan, inggih Radèn Patah, putranipun Prabu Brawijaya, ratu ing Majapait, jumênêng nata ing Dêmak Bintara, mungkasi agami
karsa, ingga dados prang, bêdhahipun Majapait, Prabu Brawijaya lajêng mihrad, trus salajêngipun tiyang tanah Jawi sami dhèrèk manut agami Islam, sarak jêng rasulullah. Waktu punika kathah para wali ing tanah Jawi, pêpangkataning para wali, lajêng kapranata dhatêng kangjêng susuhunan ing Ngampèldênta, kados ing ngandhap punika, pratelaning satunggal-tunggaling wali:
1. Wali ngajêng, 9: sami
Para wali: kala Sultan Dêmak kaping 2 Pangeran Sabranglèr, kados dening kang kasêbut ing ngandhap punika, kados ta:
pangulu, 4 ..., 5 ..., 6 ..., 7 ..., 8 ... .
Panjênênganipun Sultan Dêmak kaping 3: Pangeran Tranggana, para wali maksih lêstantun kados ing ngajêng.
angkate murih lêstari, lan aja kongsi nrajang naga dina, utawa taliwangke, yèn nrajang naga dina utawa taliwangke iku dadi susah, poma. Tamat, Wallahu a'lam.Ditulis dengan huruf Arab.
Ing ngandhap punika, kang dipun wastani sadhèrèk sakawan, kang botên karawatan, botên katingal, kalima pancêr, kang gadhah sadhèrèk, punika mêndhêt sangking buku Pustakaraja Purwa, ôngka 3 tilaranipun swargi Radèn Ngabèi Rônggawasita,Rônggawarsita (dan di tempat lain).
Sadhèrèk kang mêdal sangking marga ina 4, kang botên mêdal sangking marga ina 2, inggih punika mêdal saking dhadha, kados ing ngandhap punika:
1 Ratu jalu, 2 Ratu èstri, punika lair mêdal saking dhadha wêdalipun, ing nalika ibu wawrat
jabang bayi sangking marga ina, wujud manungsa, nuntên kasundhulan wêdaling ari-ari, dados sadhèrèk nèm kalihan bayi, rupine kuning, tumuntên kasundhulan wêdaling rah, dados sadhèrèk nèm kalihan bayi, rupine abrit, sarêng pupak pusêr dados sadhèrèk nèm kalihan bayi, rupine cêmêng, jangkêp 4, kawah, bingbing, êrah, pusêr, kajawi punika sadhèrèk ingkang dipun wastani kadang mêdal sarêng sadintên, inggih punika pêpantaranipun jabang bayi, kang lair sarêng sadintên, pramila sadaya manungsa kêdah èngêt awas, sampun [sa...]
kêndhat anyambata para sadhèrèk wau, sabên dhahar, ngombe, lênggah, lumampah, nyambut damêl, utawi wontên damêl kang pêrlu: sampun supe, kasêbata: sami ingajak dhahar, sapanunggilanipun. Namung yèn sare, kasambata kinèn baurêksa kemawon, sampun ngantos kasambat kaajak sare, dene panyambatipun kaciptaa ing dalêm batos makatên: marmati, kakang kawah, adhi ari-ari, gêtih, pusêr. Kadang ingsun papat, lima pancêr, kadang ingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, sarta kadang ingsun kang mêtu sôngka ing marga ina, miwah kadang ingsun kang ora mêtu sôngka marga ina, sarta kadang ingsun kang mêtu barêng padha sadina kabèh, bapanta: ana ing ngarêp, ibunta: ana ing buri, ayo padha dhahar, atawa ayo padha ngombe, sapanunggalane liya-liya kang kadhahar, utawa kang kagarap,
kang ana ing wawêngkon ingsun kabèh, dene yèn wontên damêl, utawi anggarap sadaya pandamêlan, sami dipun
dadosa suci, nirmala: wêkasanipun ing têmbe manawi dumugi ing jangji, sadhèrèk sadaya wau prayogi karuwat, supados sampun ngantos andadosakên pangarubiru ing dêlahan, pangruwatipun kaciptaa, ing dalêm batos makatên: ingsun angruwat, kadang ingsun papat, kalima pancêr, kang dumunung ana ing badan ingsun dhewe, marmati, kakang kawah, adhi ari-ari, gêtih, pusêr, sakèhe kadang ingsun, kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadang ingsun kang mêtu sôngka ing marga ina, lan kang ora mêtu sôngka ing marga ina, sarta kadang ingsun kang mêtu barêng padha sadina, kabèh padha sampurnaa, nirmala waluya ing kaanan jati, dening kawasaningsun. Tamat bab sadhèrèk 4.
Punika sangking piwulangipun: Ratu Jalu, dhatêng Prabu Basupati, ing nagari: Wiratha. Yèn sagêd kapurih mêmule dhatêng wau sadhèrèk 4, kalima pancêr, yèn botên sagêd inggih botên usah, kang pêrlu namung nyambat wau punika, ngandhap punika sidhêkahe, mamulenipun sadhèrèk ingkang botên mêdal saking marga ina, sêkul golong pêcêl ayam,
tuwin santên, winadhahan dados satunggal, kanthi tape, opak angin, tindhihipun timah, sataksawe.
Mamulenipun sadhèrèk ingkang mêdal sangking marga ina, sêkul golong 5, winadhahan takir ponthang, ulam-ulamanipun, ulam sagantên, ulam rawa, ulam bênawi, ulam lèpèn, mawi gantal kalih supit, dados sawungkus, katumpangakên ing takir ponthang, ing saponthangipun anyawungkus, sêkar cêpaka gangsal jodho, ing saponthangipun katumpangan sajodho, têtindhihe timah sataksawe kaping 5: katumpangakên ing ponthang piyambak-piyambak, sami anyalawe sowang.
Mamulenipun sadhèrèk ingkang mêdal sarêng sadintên, liwêt kêtan, kakêpangakên dalah kêndhilipun,
tindhihipun timah sataksawe, sadaya wau ingkang ngêpang para cantrik, sami asêsanti piyambak-
pêrlu inggih anggènipun nyambat wau. Tamat piwulangipun Ratu Jalu.
ora satu bôngsa, rewang-rewangana ingsun, yèn rina ana ing cahya, yèn bêngi ana ing gigir. Tamat panggugah roh. Yèn anglakoni gugah roh kudu adus kramas kang rêsik, sasuci, iki lah wacane, adus. Niyat ingsun adus,
Jawi 1831, tanggal Walandi kaping 5 Oktobêr 1901. Kang nyêrat pêkir ing kampung Ngantru Sela, nama Mas Sastradipura.
Nomêr ... Rekapisilasi, katrangan bab cariyos punapa: ... ing kaca
bab lampahipun Bimasuci, saengga dumugi mekradipun Bimasuci. ... 147
7. ... Rêpèn, ura-ura, momong bayi monthah dalu. ... 165
8. ... Bab sipat kalih dasa saha ringkêsipun. ... 168
9. ... Bab para wali-wali tanah Jawi. ... 172
10. ... Donga manawi wontên sêsakit agêng utawi gagêblug, miwah tiyang sakit badhe tirah. ... 175-176
11. ... Anggênahakên sadhèrèk 4 kalima pancêr, mêndhêt sangking buku Pustakaraja Purwa, tilaranipun Radèn Rônggawasita, pujôngga ing Surakarta. ... 177
12. ... Sangking piwulangipun Ratu Jalu dhatêng Prabu Basupati, ing nagari Wiratha. ... 180
lanPemuda propinsi Taufan Ing Insel wong. nggaw? Kulon Indon?sia, salah Jawa. Jawa Jawa). ak?h banget. Jawa saka kayata kulon ing dh?w?k? one oranges other to biasa. Kolom Kolom para iki, bisa Indhia-Walanda) jeneng ngamot
budayar?dhaktur.[3] pulo menawa Abu padunung nalika sanjaban? panjenengan propinsi Indon?sia, Hanifah pam?rangan pulo Jawa basa salah Kulon, Sundha, ing
lan bumi kang kapisan wis ora ana, segara iya wis ora ana.
21:2 Aku uga weruh kutha suci. Yérusalèm kang anyar, tumurun saka swarga, saka Allah. Kutha mau dipaèsi kaya pengantèn wadon sing didandani arep ditemokaké karo pengantèn lanang.
21:3 Aku banjur krungu swara seru saka dhampar mau, ngandika: “Saiki dalemé Gusti Allah ana ing satengahé manungsa! Panjenengané bakal gesang sesarengan karo manungsa. Wong-wong bakal padha dadi umaté lan Panjenengané jumeneng dadi Allahé.
21:4 Gusti Allah bakal ngusapi sakèhing luh saka ing mripating umaté. Pati wis bakal ora ana menèh. Kasusahan, tangis lan lelara uga bakal ora ana. Samubarang kang lawas wis ilang.”
21:5 Panjenengané kang lenggah ing dhampar banjur ngandika: “Samubarang kabèh Dakdadèkaké anyar!” Banjur ngandika marang aku: “Nulisa, awit pangandika iki nyata lan kena diprecaya.”
21:6 Sarta pangandikané menèh: “Samubarang kabèh wis kelakon. Aku iki Sang Alfa lan Sang Oméga, Kang Miwiti lan Kang Mungkasi. Wong sing ngelak bakal Dakparingi ngombé saka etuking banyu kauripan tanpa mbayar.
21:7 Sing sapa mantep precayané bakal tampa kuwi kabèh saka Aku, sarta Aku bakal jumeneng dadi Allahé, lan dhèwèké bakal dadi putra-Ku.
21:8 Nanging para wong sing jirih, lan wong-wong sing ora setya, wong-wong ala kelakuané, tukang matèni wong, wong sing laku jina lan wong sing dadi tukang tenung, wong sing padha nyembah brahala lan sakèhé tukang ngapusi, bakal padha kacemplungaké ing segara geni lan lirang murub, yakuwi pati kang kapindho.”
21:9 Panunggalané malaékat pitu sing nggawa bokor kebak wewelak pitu sing wekasan teka lan kandha marang aku: “Mrénéa, daktuduhi Pengantèn Putri, garwané Sang Cempé.”
21:10 Aku banjur dikwasani déning Roh lan digawa déning malaékat mau menyang gunung gedhé lan dhuwur banget. Aku dituduhi kutha Yérusalèm kang suci tumurun saka swarga, saka Gusti Allah,
21:11 kebak kaluhuran lan cahya kamulyané Allah. Kutha mau mengkilap kaya sesotya yaspis, lan bening kaya kristal.
21:12 Témboké mubeng gedhé lan dhuwur, gapurané rolas, lan dijaga déning malaékat rolas. Ing lawang-lawanging gapura mau katulis jenengé taleré bangsa Israèl rolas.
21:13 Ing sisih Wétan ana gapurané telu, ing sisih Lor telu, ing sisih Kidul telu lan ing sisih Kulon telu.
21:14 Témboké mubeng kutha kuwi nganggo pondhasi watu rolas. Ing watu-watu mau katulis jenengé rasul-rasulé Sang Cempé, cacahé rolas.
21:15 Malaékat sing kandha karo aku mau nggawa wilah ukuran emas, kanggo ngukur kutha, gapura lan témboké mubeng.
21:16 Kutha mau pesagi, dawané padha karo ambané. Malaékat kuwi enggoné ngukur nganggo wilah emas mau. Dawané 2.400 kilomèter; déné amba lan dhuwuré padha karo dawané.
21:17 Bareng ngukur témboké mubeng ketemu dhuwuré témbok mau sewidak mèter. Ukuran kuwi manut ukurané manungsa, kang iya dadi ukurané malaékat.
21:18 Témbok mubeng mau saka sotya yaspis; kuthané saka emas tulèn, beningé kaya kaca.
21:19 Pondhasiné témbok mubeng direngga-rengga nganggo watu adi manca-warna. Pondhasi kang kapisan kuwi yaspis, kang kapindho nilam, kang katelu mirah, kang
21:21 Gapurané rolas mau saka mutiara rolas; siji-sijiné gapura wujud mutiara siji. Déné dalan-dalané kutha mau kagawé saka emas murni, beningé kaya kaca.
21:22 Ing kutha kono aku ora weruh Pedalemané Allah, awit Pedalemané Allahé kuwi ya Pangéran piyambak, Allah Kang Mahakwaos sarta Sang Cempé.
21:23 Kutha kuwi ora mbutuhaké padhanging srengéngé utawa rembulan, merga sing madhangi cahyaning Allah piyambak, sarta Sang Cempé sing dadi oboré.
21:24 Para bangsa ing bumi bakal padha mlaku ana ing pepadhangé, lan para ratu uga bakal padha ngasta kasugihané menyang ing kutha kono.
21:25 Gapurané kutha kuwi bakal ora kainebaké ing wayah awan, awit ing kono bakal ora ana bengi menèh.
21:26 Kamulyan lan kasugihané bangsa-bangsa bakal kagawa mlebu ing kutha kono.
21:27 Nanging wong-wong sing padha nglakoni penggawé nistha, lan wong-wong sing seneng ngapusi ora diparengaké mlebu mrono, ringkesé sabarang kang najis babar-pisan ora kena digawa mlebu mrono. Mung wong-wong sing jenengé padha katulis ing Kitab Kauripan kagungané Sang Cempé waé sing kena mlebu.
kawula ngraosaken babakan ingkang sami ing salebeting ati, ugi gadhah penemu bilih mikrobloging punika kathah filsafatipun: setunggal, 140 karakter alias ngendikan sakperlunipun, benten kaliyan fesbuk ingkang kathah kuis, poto, tag, event lan sakpanunggalanipun, menika setunggaling tuladha.
Ing kutbah kaping kalih niki, kulo mboten kapok2 anggenipun ngelingke sedoyo rawuh, supados mboten ninggalaken blogging. Sampun cetha ketingal, blogger Nuswantoro saged dados pandheganipun Tindakan Sosial Revolusioner ingkang mboten saged dipun anggep remeh kados Koin Free Prita Kalih ewu songo…
Reply	masliliks says:	January 26, 2010 at 5:39 am	nuwun inggih kaleresan
Ing sisih kiwa: Montor mabur pambucal bom gadhahanipun Jerman, nalika nempuh plabuhan Firth of Forth ing Inggris, kénging kasenjata, njungkel. Montor mabur kados makaten punika reginipun ± f 250.000.
ageng ingkang lampahipun 30 mil ing dalem saejam. Saking agenging angin ngantos saged ngrisakaken papan anggegana ing Evanty, wonten motor
Cara Membedakan Cucak Jenggot Jantan dan Betina
jenggot cucak iku salah siji saka spesies manuk ngginakaken suara cekap populer lan akeh dimnati saiki dening chirping mania. Jenggot Cucak iku manuk sing asring tampil, lan swara kang sora, ayu, lan mesthi banget nglipur. Ora wonder liyane lan liyane cucak jenggot manuk bearded mania sing ngramut iki. Cucak jenggot wis gacor asring digunakake minangka master kanggo manuk ngginakaken suara manuk, cendet kuwi. Nanging kowe ngerti apa ciri saka pasangan lanang lan wadon jenggot cucak ngrampungake? Yen sampeyan ora bisa ndeleng artikel iki nganti pungkasan.
Cucak lanang jenggot lan Badhak wadon katon memper ing kawitan marketing, nanging kanggo pamula iku mesthi ora gampang. Butuh kawruh lan pengalaman cekap kanggo mbedakake lanang lan CJ wadon. Dadi yen sampeyan meras kurang manteb ing ati karo CJ jinis nalika sing arep tuku, njupuk kanca karo pengalaman. Lan kanggo ngurangi nggatekke kita jenggot sexes cucak, kita bakal nuduhake informasi kanggo kita kabeh. Ya, kita bakal nuduhake informasi bab karakteristik saka pasangan lanang lan wadon jenggot cucak.
LAN NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG
DUH GUSTI DUH GUSTI MUGI PARINGONO IING MARGI KALERESAN KADOS MARGI MANUNGSO IING KANG MANGGIH KANIKMATAN SANES MARGINING MANUNGSO KANG PADUKO LAKNATI DUH GUSTI MUGI
njobo……Padhang mbulan, padhangé koyo rino…..Rembulané é, sing awé awé…..Ngilingaké ojo podho turu sore….. Padhang Mbulan Ayo konco do dolanan...... Nggelar kloso neng plataran........ Ojo tansah ngelengake .... susah..... Pisan pisan kudu bungah........ Tetembangan lagu jowo...... Go tombo ati nelongso........ Ojo tansah nurutate...... susah........ Gawe pikiran ra nggenah........ Reff. Ayo konco..... nembang bebarengan.... Mumpung padang rembulane............ Ojo tansah mikirake susah ......... Pisan pisan kudu bungah......... Ayo konco do dolanan Nggelar kloso neng plataran Ojo tansah ngelengake .... susah..... Pisan pisan kudu bungah........
Setahun sepindah KBRI Washington D.C., Amerika Serikat, ngawontenaken gladen beksan kaliyan karawitan saking Indonesia.
Bocah Ayu Anakku Shinta karo Diva, Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan,Ora Kendhat Anggonku Ngengudhang,Duh Bocah Ayu Anakku
Wong Tuwamu Dudu Raja,Sing Dak Wariské Dudu Bandha Dunya,Sangumu Mung Isi Pitutur,Muga Dadi Titah Kang
Memuji,Marang Gusti Kang Murbéng Dumadi,Mugo Dadi Padhangé
Anakku Lanang,Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan,Ora Kendhat Anggonku Ngengudhang,Duh Bocah Bagus Anakku Lanang.
luhur.Anak ku Lanang Bagusing Ati,Ojo Lali Anggonmu Memuji,Marang Gusti Kang Murbéng Dumadi,Mugo Dadi Padhangé
Babad Cariyos Lampahanipun (jil. 3)
Jejaka Sekawan Ingkang Elok (1st version)
Jejaka Sekawan Ingkang Elok (2nd version)
Ceplok Burung, Ceplok Satriya, Peksikuwon, Kawung Grompol, Limbuk, Raksasa, Wayang Karno, Buto Alasan, Kawung,
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Basa Jawa Étanan tah dhialèk Jawa Étanan (cara baku: Jawa Wétanan) iku salah siji tekok telung dhialèk gedhé basa Jawa sing dituturna ndhuk mèh sakindengé tlatah Jawa Étan mbarèk sawenèh tlatah Jawa Tengah brang lor-étan. Dhialèk Jawa Étanan brang lor watesé sampèk tlatah Jawa Tengah, déné brang kidul gak nyrambahi kabèh tlatah kidul Jawa Étan. Paling kulon, dhialèk Jawa Étanan dituturna sampèk Pathi mbarèk Grobogan. Paling étan, dhialèk Jawa Étanan dituturna sampèk Banyuwangi, sing sebagéané nganggo basa Using. Dhialèk iki dumadi tekok pirang-pirang subdhialèk koyok: Blora, Pathi, Bajanegara, Gresik, Surabaya, Malang, lsp.
Dhialèk Jawa Étanan nèk dibandhingna ambèk dhialèk baku (dhialèk Jawa Tengahan), bédané kètok ndhuk babagan fonètik mbarèk gramatika.
Fonètik[besut | besut sumber]
fonem swara sing ditemokna ndhuk dhialek baku sing cacahé enem[2]: /a/, /i/, /u/, /e/, /ə/, lan /o/, déné /ɛ/ mbarèk /ɔ/ dianggep alofon. Pasangan minimal gaé mbuktèkna nèk /ɛ/ mbarèk /ɔ/ iku fonem contoné tembung /ɔmbɔ/ ('jembar') mbarèk /amba/ ('ngambah'), uga tembung /kabe/ ('keluarga berencana') mbarèk /kabɛ/ ('kabèh').[1]
Ndhuk dhialèk Jawa Étanan, ènèk korèspondhènsi antarané uni [ɛh] mbarèk [ɔh] karo [ɪh] mbarèk [ʊh] ndhuk dhialèk Jawa Tengahan. Contoné koyok ndhuk Pasuruan ambèk Bajanegara, tembung /mulɛh/ korèspondhènsi mbarèk tembung mulih /mulɪh/ ndhuk dhialèk Jawa Tengahan, déné tembung /abɔh/ korèspondhènsi mbarèk tembung abuh /abʊh/ ndhuk dhialèk Jawa Tengahan.[1]
Fonem /w/ ndhuk awal tembung iku gak muncul ndhuk dhialèk Jawa Étanan. Contoné, tembung Jawa Tengahan wétan, weruh, karo wutuh dadi /etan/, /ərʊ(h)/ tah /ərɔ(h)/, karo /utʊ(h)/.[1]
Gramatika[besut | besut sumber]
Ndhuk babagan gramatika, dhialèk Jawa Étanan nduwèni ciri ndhuk tataran morfologi mbarèk sintaksis.
Ènèk limang ciri morfologi sing mbédakna dhialèk Jawa Étanan tekok Jawa Tengahah, ya iku:
panambang -(n)em gaé nandhani persona keloro[1] sing ditemokna ndhuk wewengkon Blora, Pathi, mbarèk Rembang;
panambang -lèh gaé nandhani imperatif[1] sing ditemokna ndhuk wewengkon Blora, Pathi, mbarèk Rembang;
ater-ater tik- gaé nandhani tembung kriya pasif[1]; tik uga gaé tembung ancer-ancer[1];
dwipurwa sing tegesé 'nganggo'[1];
ater-ater sun- tah sang- gaé nandhani pronomina posèsif ndhuk sakgurungé
^ a b c d e f g h i j k Wedhawati 2006, k. 22.
^ Wedhawati 2006, k. 65.
Wedhawati (2006). Tata Bahasa Jawa Mutakhir. Kanisius. ISBN 978-979-21-1037-1. Kaca article iki durung kawuwuhan kategori. Mangga èwangi kanthi muwuhi kategori supaya kaca iki bisa katuggalaké karo kaca-kaca article sairib. (Oktober 2016)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa_Wétanan&oldid=1096253"	Kategori: Durung diwènèhi kategori kawit Oktober 2016Kategori ndhelik: Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakanKabèh kaca sing durung diwènèhi kategori	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 4 Oktober 2016.
ungaran ajeng dederek nyebar winih kersaning tukul ingkang sae wonten blog kwa kagem
Salam sungkem dateng ki wong alus rahayu rahayu rahayu.
Nuwun sewu kepareng Derek latihan dadi wong apik nebaraken winih wonten blog wong alus kagem sedulur sedulur sedoyo kususipun
salam salgm kagem sesepuh kwa sedoyo,khususipun ki wong alus ugi than must
“pepareng matur kagem poro sesepuh lan pini sepuh KWA, mbok menawi wonten ingkang kagungan ilmu kebal kagem rikma, mbok kaulo di warahi…
Sampun dangu kaulo madosi dugi sak meniko dereng kepanggih..
Jok dipikir Angger podho gelem mlaku
Jok dipikir angger podho gak duwe sangu
“Sakjane, awak dewe yo pengen urip kumpul karo anak-bojo lan dulur-dulur liyane. Tapi mergo penyakit iki, awak dewe wes telung riyayan gak iso ngerayakno ambek anak, bojo, lan dulur-dulur. (
1°0′0″S 136°0′0″E﻿ / ﻿1.00000°S 136.00000°E﻿ / -1.00000; 136.00000
Biak ya iku pulo cilik kang dumunung ing Teluk Cendrawasih jerak ing sebrang Lor pesisir Provinsi Papua, Indonesia. Posisi Biak dumunung ing Kulon-Wetan segara Papua Nugini. Biak iku kagolong pulo kang paling gedhé serta nduwèni atol lan terumbu karang. Ing jaman biyèn, Pulo Biak kalebu wewengkon kakuwasan Kasultanan Tidore sing mbagi dadi 9 distrik (uli siwa). Nalika Perang Donya II, lapangan terbang strategis duwèké Pasukan Imperial Jepang dumunung ing pulo iki minangka pangkalan komando Perang Pasifik. Tentara Amérika Sarékat banjur ngrebut lan nguasani pulo iku lan ing tanggal 29 Mei 1944, pertempuran antar-tank kedadéan ing Biak. Biak dadi wewengkon Indonésia saka tangan Walanda, bebarengan karo m;ebuné Irian Jaya (Papua), ing taun 1960-an. Sacara administratif, Pulo Biak kapengkar dadi 2 kabupatèn ya iku Kabupatèn Supiori, lan bagean Wetan ing tlatah Kabupatèn Biak Numfor.
Basa resmi sing dipigunakaké ya iku basa Indonésia lan basa dhaérah ya iku basa Biak. Basa liya kayadéné basa Walanda lan Basa Inggris uga dianggo mung winates.
Biak kalebu dhaérah iklim alas tropis kanthi suhu sing rata jroning sataun. Rata-rata suhu tahunan ya iku 27 drajad celsius. Rata-rata curah udan 2850 mm saben taun. Wulan sing paling garing ya iku sasi Oktober lan November, kanthi rata-rata curah udan sethithik sangisoré 200 mm saben sasi.
Ing Biak ana papan anggegana kanggo pamaburan ya iku papan anggegana Papan anggegana Frans Kaisiepo, sing nglayani pamaburan saka lan meyang kutha-kutha wigati ing Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Biak&oldid=1080729"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaKapuloan BiakPulo	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.11, 3 Sèptèmber 2016.
Kacariyos mekaten : Mbah Mutamaqin anggadahi pangingon inggih menika Jin ingkang katah. Cekak cerita, Mbah Mutamaqin menyang ing mekah dipun gendong jin. Nanging dereng ngantos Mekah jin menika nibakake mbah Mutamaqin ing segara. Banjur Mbah Mutamaqin ketemu kaliyan iwak kang ageng. Ora suwe Mbah Mutamaqin numpak Iwak kang gedhe mau ning tepi kali Nil. Banjur Mbah Mutamaqin bisa nglakoni Kaji ngantos rampung.
Sak rampungi kaji, Mbah Mutamaqin mboten angsal kendaraan kangge bali menyang tanah Jawi. Nanging atine mantep yen deweke bisa bali ing tanah Jawi. Ora let suwe Mbah Mutamaqin kepadhosan tiyang wonten ing Mesjid. Durung wae ngomongake apa sing di adepi, wong kuwi wis ngerti dewe. Mbah Mutamaqin manut lan mantep yen iki pancen pitulungane sing gawe urip. Mbah Mutamaqin di wenehi pesen : “aja melek yen durung tekan lemah”. Mbah Mutamaqin merem. Wong mau, ngepruk Mbah Mutamakin sing lagi sila nganggo tongkat ning tangane. Banjur Mbah Mutamakin mletik aduh, tiba ing desa sing di jenengake Cebolek (sing artine ceblok terus melek). Banjur mlaku terus ning arah kulon sangka desa Cebolek banjur netep ning kana.
Mbah Mutamakin netep ing kulon desa Cebolek kuwi akeh sing geting. Apa tenan wong kuwi kaji ijen? Banjur suwene netep ing kana, Mbah Mutamaqin ngamalake ilmune teng mriku. Banjur suwene Zaman papan panggenan kuwi dijenengake Desa Kajen ( Kaji Ijen), sing saiki dadi kutha santri ing daerah kuwi. Cekak cerita nganti saiki lan sabanjure dianakake khaul Mbah Mutamaqin ing wulan Suro. Saben tanggal siji Sura okeh wong-wong sing Ziaroh ing ngriku
apa? Mungkin bisa dishare..hehe ^__^
Reply	Undil says:	May 7, 2011 at 11:48 am	Sugeng dalu Romo Wage, mugi-mugi panjenengan tansah kaparingan pituduh saking Giusti Allah ingkang Maha Kuaos lan seratan-seratan Romo Wage saget migunani tumrap para sedulur ingkang maos blog punika.
Reply	april says:	January 17, 2013 at 10:21 am	Mohon infonya pak,
Caranipun manggaota bôngsa kilenan, punika limrahipun wêdaling waragad kathah sangêt, upaminipun: ngawontênakên pabrik, mêsin-mêsin, têtiyang ahli ingkang dipun patah dados juru panaliti. Kajawi punika kêdah miturut pranataning nagari, ingkang ugi kanthi waragad [wa...]
[...ragad] agêng. Lajêng kasamèkna kalihan kawontênanipun panggaotan bathik, ingkang pirantos-pirantosipun namung sarwa prasaja. Amila para bêbêrahipun inggih gampil angsalipun. Tumraping juragan ingkang makatên punika inggih kalêrêsan sangêt, jalaran kathah kauntunganipun dening lajêng sagêd tansah anyuda epahaning para bêrahipun wau. Dados saupami badhe ngalitakên utawi ngagêngakên panggaotanipun, inggih kanthi gampil kemawon, pangangge lan angêdalakên tiyang inggih sagêd kanthi sapurun-purun.
Dene ingkang prêlu sangêt kêdah tumuntên dipun tata, inggih punika ing bab epahaning bêrah,
nyakecakakên dhatêng padamêlanipun para bêbêrah wontên ing ngriku ingkang botên sakeca sangêt. Kajawi punika tumindakipun padamêlan ing wanci dalu tumrap tiyang èstri, punapadene panyambutdamêlipun lare-lare ingkang sami dèrèng umur, inggih pantês kêdah enggal-enggal dipun wontênakên tatanan.
Mênggah saking rêmbagipun ingkang adamêl palapuran bathik, angaturi pamrayogi supados nagari, manawi angwontênakên tatanan, adhêdhasar panuntun saha pamardi dhatêng para juragan, murih patrapipun dhatêng kaum bêrah sagêda sae pangopènipun. Jalaran wontênipun bêrah ing panggaotan bathik ingkang kirang prayogi, punika kathah kemawon ingkang sajatosipun botên sabab dipun têmaha, nanging namung saking botên mangrêtosipun. Ewasamantên inggih kathah kemawon, kaum juragan ingkang sêngaja anyawiyah dhatêng bêbêrahipun saha namung mikantukakên badanipun piyambak. Mênggahing juragan ingkang atrajang makatên punika, sampun mêsthinipun kêdah dipun patrapi paukuman ingkang samurwatipun.
Amila saupami nagari angwontênakên pranatan, saangsal-angsal mawi angèngêti dhatêng panindak kalih warni wau. Dene ing têmbe ingkang wajib kêdah ngulat-ulatakên mênggah tumindaking pranatan wau, para amtênar ing kantor pakaryan.
Salajêngipun para amtênar arbèd, tuwin para amtênar pangrèh praja ingkang ambawahakên, dipun paringana wêwênang tansah anitipriksa punapadene ngulatakên ing sadayanipun. Kados ta: wênang amêksa dhatêng kaum juragan samôngsa ambayari dhatêng bêbêrahipun, sagêda para amtênar wau anênggani. Manawi dipun manah prêlu ugi dipun paringana wawênang lajêng anutup panggaotan wau kangge sawatawis môngsa. Awit ingkang makatên punika sampun nama satunggiling paukuman agêng tumrap kaum juragan, jalaran inggih salêbêting panggaotanipun dipun tutup wau, sampun têmtu kathah sangêt kapitunanipun.
Mênggahing bab olah-olah, punika nama satunggiling wajib tumrap para wanita, awit mênggahing kalimrahan, botênan sagêd olah-olah punika nama kuciwa, tur mênggahing pikantukipun, wanita sagêd olah-olah punika badhe mikangsali dhatêng badanipun piyambak, sapisan sagêd nyumêrêpi dhatêng tumindaking kabêtahan griya ingkang gêgayutan kalihan têdha, kaping kalihipun, manawi kalêrêsan, sagêd adamêl panujunipun guru laki, lah badhe pados punapa malih, tiyang èstri manawi sampun angsal pangalêmbananing tiyang jalêr. Mila bab olah-olah punika pantês kawigatosakên.
Ingkang dipun wastani sumêrêp ing kabêtahan, sanadyan botên kacariyosna panjang, tiyang inggih sampun sumêrêp. Upaminipun rêrêgèning têtumbasan ing pêkên sapanunggilanipun. Nanging ingkang dipun kajêngakên botên makatên, awit tiyang têtumbas manut ing rêrêgèn, punika sintêna kemawon inggih sagêd nindakakên, saha kawontênan ingkang kados makatên punika nama pinanggih wontên ing tiyang ingkang kasêmbadan, balik tiyang ingkang nuju kacingkrangan, tamtu lajêng kapêksa ngrigênakên kabêtahan murih dados ringkês. Awit manawi botên makatên, sagêd ugi pinanggih bobol ing wingking, kabêkta namung saking rikuh angewahi bêtah padatan. Dene ingkang nama sagêd ngringkês wau, sagêd ngêdalakên waragad sakêdhik, nanging lumadosing têdha sagêd dipun rahabi ing guru laki. Tamtu kemawon pinanggihipun rêrigên ingkang kados makatên wau agêgayutan saking sagêd olah-olah, wêkasan gathuk sagêd damêl panuju.
Ingkang pinanggih wontên ing jaman sapunika, tatanipun tiyang badhe sinau olah-olah punika sampun botên kêkirangan margi, kados ta buku-buku bab olah-olah sampun botên kêkirangan, ingkang basa Walandi, Malayu tuwin Jawi sampun wontên. Olah-olahanipun warni-warni, cara Walandi, Jawi, Malayu, bangsaning lêlawuhan, dhêdhaharan tuwin sanèsipun, dalah olah-olahan cara Tionghwa, ingkang kawangun inggih wontên, cêkakipun sampun botên nguciwani. Sadaya wau taksih nama wêwarah, dados sanadyan sadaya sampun mawi wêwaton cêtha, nanging tumrap anggènipun nandangi asring taksih tuna dungkap, amargi caking pangolahipun ingkang kanthi pathokan wau sok pinanggih botên nocogi kalihan ingkang ngraosakên, dados inggih kêdah mawi dugi-dugi, manut ingkang badhe ngraosakên, lan malih tuna dungkaping pangolah wau ugi jalaran pinanggih saking dèrèng kulina ngêcakakên. Ewadene bab makatên punika tumrapipun ing jaman sapunika inggih sampun botên nguciwani, amargi para wanita sampun sami nindakakên karukunan ing bab olah-olah, mèh ing sabên nagari wontên. Inggih jalaran tindak ingkang kados makatên punika ingkang dados caraning tumindaking damêlan. Lan malih tumrap pamulangan èstri ugi
Mênggahing bab olah-olah kados ingkang kapratelakakên ing nginggil punika, jangkêpipun kajawi mêpêki barang ingkang badhe dipun olah, ugi kêdah pêpak barang pirantosipun ingkang kangge ngolah. Jalaran saking pathokan kalih prakawis wau, têtela bilih jangkêpipun wau namung pinanggih wontên ing tiyang ingkang kasêmbadan, tumrap ingkang botên kasêmbadan, namung lajêng wêgah, dening botên kadugi marnèkakên pirantos tuwin barang ingkang badhe dipun olah. Wêkasan sok lajêng nuwuhakên pamanggih botên lêrês, mastani manawi tiyang rêmên olah-olah punika namung badhe dados tiyang mangani.
Pamanggih kados makatên punika pancèn inggih wontên lêrêsipun, nanging tiyang sampun lajêng gêga-gêganên, tuwin sampun lajêng gadhah tindak mangani, ngèngêtana bilih olah-olah punika kawruh, dados mênggahing kawruh makatên, kalamôngsa inggih wontên damêlipun, upaminipun manawi nuju wontên sanak sadhèrèk gadhah damêl, punika tumraping wanita ragi kêjibah ingatasing olah-olah, saupami kalamangsanipun kados makatên punika wontên wanita ingkang botên sagêd olah-olah, môngka têtunggilan kalihan sanak sadhèrèk sami olah-olah, tamtu inggih rumaos rikuh.
Para murid èstri ing paksêkul, ing Amsêtêrdham, ingkang sawêg olah-olah.
Sayêktosipun caraning wanita rêrukunan utawi biyantu damêl ing kalanipun wontên prêlu, tumraping bôngsa Jawi kêlimrah sangêt, mila caraning tiyang gadhah damêl, wontên ulêm-ulêm wanita dipun wastani ngêthok lombok, inggih punika atêgês ulêm kapurih rêrencang olah-olah, anggènipun ngaturi taksih kirang sawatawis dintên saking têmpuking damêl.
Cara ingkang kados makatên punika sayêktosipun warni-warni sangêt pigunanipun, sapisan angrakêtakên pasêdhèrèkan, kaping kalih ngatingalakên ing bab kagunan olah-olah, ing ngriku lajêng sagêd katingal warni-warnining olah-olahan [olah-olaha...]
[...n] ingkang sami dipun tandangi ing sanak sadhèrèk, inggih sabotên-botênanipun ingatasipun tiyang gadhah damêl, olah-olahanipun tamtu warni-warni, dene kaping tiganipun prêlu kangge ngajari dhatêng para neneman ingkang sami dèrèng sagêd olah-olah. Mênggah caranipun ingkang dèrèng sagêd olah-olah wau kapurih tumandang ing damêl ingkang gampil-gampil, upaminipun mêthiki jêjanganan, ngrajang brambang, anggêgorèng, tur sadaya wau taksih dipun ulat-ulatakên ing tiyang sêpuh, awit sanadyan ngrajang brambang utawi anggêgorèng, inggih sami mawi pathokan. Dangu-dangu lajêng dipun ajar ambumboni, salajêngipun lajêng sagêd olah-olah. Tumrapipun lare èstri, kajawi manawi nuju rêrencang, bab olah-olah punika inggih dipun lêlantih kalanipun wontên ing griya, mila ing kala rumiyin, tiyang èstri punika nracakipun sami sagêd olah-olah. Nanging tumrapipun kala jaman samantên, para wanita inggih dèrèng ngambah jaman kamajêngan kados ing jaman sapunika. Kados makatên pinanggihipun kaprigêlan bab olah-olah.
Ing Kajawèn nomêr 87 sampun nyariyosakên ing bab Tuwan Caplin anggènipun nglucu, inggih sintêna kemawon ingkang sumêrêp patrapipun Tuwan Caplin manawi nuju ambanyol tamtu gumujêng, tur luconipun wau namung pinanggih wontên ing patrap kemawon. Ing ngriki prêlu nyêlani sakêdhik ing bab kajênging têmbung lucu. Mênggah lucu punika gadhah kancuhan: cucud, nanging raosipun beda, lucu punika sampun mastani, têgêsipun tiyang wincantên, ingkang pancèn anjarag badhe adamêl gujêng, limrahipun dumunung ing badhud, nanging mênggahing cucud, punika tumraping tiyang ingkang wicantên limrah sagêd adamêl gujêng, têgêsipun botên niyat ambadhud. Ing sapunika tumrap luconipun Tuwan Caplin beda malih, amargi patraping nglucu botên namung prêlu pados gujêng, ugi mawi dhinapuk lêlampahan ingkang manawi dipun gagas lajêng gadhah raos adamêl ngêrêsing manah, mila lêlampahan ingkang dipun tindakakên dening Tuwan Caplin, ingkang kathah ugi mawi lêlampahan makatên, kajawi lêlampahanipun panjang tuwin tanpa kêndhat mawi lêlucon, nanging amujudakên patrap ingkang nabêt wontên ing manah. Wontên lêlampahan ingkang cêkakaning cariyos makatên.
Wontên tiyang sugih rêmên mêndêm, punika kalanipun mêndêm, asih sangêt dhatêng sawênèhing tiyang jalêr anèm, inggih punika Tuwan Caplin, ngantos dipun anggêp kados mitra darma. Nanging manawi sampun botên mêndêm, botên wanuh malih. Wantuning tiyang jalêr wau salugunipun tiyang malarat, dados anggènipun dipun sihi ing tiyang sugih wau dhapur kalêrêsan, amargi sagêd anggampilakên anggènipun angsal panggêsangan, saya manawi nuju kalanipun [ka...]
[...lanipun] mêndêm, gampil sangêt wêdaling artanipun, sanadyan dipun têdhanana arta pintên kemawon inggih lajêng nyukani. Mila tumrap tiyang anèm wau sabên tiyang ingkang ngêsihi nuju mêndêm, lajêng nindakakên pangadi-adinipun, nêdha arta, inggih dipun pituruti.
Tuwan Caplin kalihan lare alit nuju main mêmindha tiyang mlarat.
Nanging watakipun tiyang anèm wau ngêbrèh sangêt, anggènipun angsal arta namung kados madhahi toya wontên ing kalo, botên ngantos kèndêl dangu, dupèh anggènipun pados gampil. Nanging sajatosipun ambarabasing arta wau botên namung dipun bucal tanpa tônja, malah tumônja kangge mitulungi tiyang kasusahan, kathah tiyang ingkang sampun dipun pitulungi dening tiyang anèm wau. Mila pinanggihipun inggih namung ajêg dados tiyang malarat.
Kacariyos wontên sawênèhing wanita sade sêkar, sakalangkung sulistya ing warni, nanging nandhang sakit mripat, ngantos botên sumêrêp tiyang. Tiyang jalêr anèm wau kêrêp dhatêng ing ngriku, prêlu tumbas sêkar, tur manawi tumbas wau anggènipun nyukani arta langkung saking mêsthi. Jalaran saking kêrêpipun, tiyang èstri wau ngantos kulina, saha lajêng gadhah pangintên, bilih tiyang ingkang ambêg lêgawa kados makatên punika tamtu miliyunèr, awit saupami sanès miliyunèr, môngsa sagêda dêdana kathah mèh sabên dintên dhatêng piyambakipun.
Sajatosipun tiyang jalêr wau pancèn tiyang mlarat sayêktos, panggêsanganipun kenging dipun wastani saking anggènipun papariman, nanging sampun dilalah watakipun tiyang ngêbrèh, sanadyan sampun angsal margi sakeca, gêsangipun sagêd pyah-pyoh arta, inggih mêksa botên sagêd nyêkapi. Makatên malih, tiyang anèm wau sajatosipun kêtarik ing manah dhatêng tiyang èstri ingkang sade sêkar wau, mila kadamêl gêlar sarana tindak loma, murih dipun wastanana tiyang sugih. Nanging sêdyanipun tiyang jalêr wau inggih taksih mandhêg mangu, amargi wanita wau sanadyan sulistya ing warni, nanging sakit mripat sangêt, prasasat sampun satêngah wuta. Ewadene tiyang jalêr wau ugi botên kecalan pambudi, tiyang èstri kapurih jêjampi dhatêng dhoktêr. (Badhe kasambêtan)
Ngaturakên andharan ingkang sampun kula janjèkakên ing Kajawèn nomêr 80 sapiturutipun, inggih punika bab lêmbu pajangan, punika kados ing ngandhap punika:
Sayêktosipun prakawis têtingalan lêmbu pajangan inggih gêgayutan kalihan ajênging rajakaya. Parentah botên tumut-tumut ngadani karameanipun, ewadene bab ingkang wigatos inggih dipun panggalih, inggih punika aparing prèmi sataun-taunipun f 20,- tumrap lêmbu-lêmbu èstri ingkang kalêbêt sae sarta ingkang dipun udi gadhah pêdhèt. Pramila wontên pranatan makatên wau jalaran kasêngsêmipun dhatêng lêmbu pajangan tiyang lajêng kasupèn dhatêng pamrêdining pambranahan, dados manawi ningali lêmbunipun thipluk-thipluk manahipun sênêng. Kapitunan botên dipun èngêti, inggih punika lêmbu èstri ingkang dipun lêmakakên wau têmtu lajêng majêr.
Sanadyan parentah botên ngadani rame-ramenipun, ewadene ing dhusun-dhusun sami madêg karamean pajangan awit saking rukunipun tiyang dhusun, pramila ing mangsanipun damêl karamean, ngrika-ngriki sagêd kapirêng pawartosipun, lan makatên punika nandhakakên sampun manjing dados kasênênganipun têtiyang dhusun (golongan tani).
Pasang rakitipun lêmbu pajangan kados lêmbu kêrapan, namung kaot lêmbu pajangan punika èstri-èstri, suraosipun namung badhe kapamèrakên bab anggènipun manawi dipun madamêlakên, pramila dipun canthèl mawi waluku sayêktos, lajêng dipun dadar kawêgiganipun nalika kangge madamêl. Prabot sanès-sanèsipun ingatasipun upacara kados lêmbu kêrapan, dados pasangan ingkang dipun sukani umbul-umbul bandera pêthak 3 iji inggih wontên, lajêng rêrênggan liyanipun, upami: krincingan, tabuhan tuwin sapanunggilanipun kêdah wontên.
Dene panggenan kalêmpakipun beda, botên wontên ing papan ngênthak-ênthak, nanging milih papan ingkang bawera, ingkang edhum. Pamilihipun papan ingkang kathah uwitipun siwalan. Papan kados makatên punika kathah, awit siwalan ing Madura tuwuhipun kados kalapa ing tanah Jawi. Pananêmipun beda, inggih punika ing kikising siti pakarangan utawi patêgilan,
manawi andèrès botên minggah mandhap, cêkap saking tataran planggrangan kangge tumimbal dhatêng uwit liya-liyanipun, pramila angsalipun lêgèn kathah sangêt. Awit saking punika ing ngriku caranipun mêndhêt lêgèn mawi timba godhonging siwalan, punika isinipun saêblèg lisah patraliyum, dene bumbung namung kangge tadhahing dangu kemawon. Lêgèn wau lajêng kangge gêndhis, warni saha raosipun kados gêndhis kalapa, ing ngriku dipun wastani: gula tarebung. Wêdalipun dhatêng tanah Jawi ugi kathah sangêt, pramila inggih dados kaskayanipun tanah Madura.
Sapunika nglajêngakên rêmbag, ing papan paklêmpakan dipun wontêni gapura, dinamêl saking anaman dêling, rinêngga ing sêkar buntal, janur kuning tuwin sasaminipun, punika ingkang sayêktosipun dipun wastani pajangan. Dados tuwuhing nami lêmbu pajangan saking kawontênanipun ngriku punika. Mênggah lampahipun ugi kaudi
sêngsêming manahipun. Punika saking panggagas kula piyambak.
Sampun kasbut ing ngajêng pajangan punika makna andadar lêmbu dipun madamêlakên, pramila ingkang dipun bijèni lampah tumandangipun dhatêng padamêlan, inggih punika kangge ambrujul (mluku), ananging rèhning mawi linut ing têtabuhan, dados mêmanising tanduk mawi dipun dhawahakên irama: jangkah langkah raosipun kadhawahakên kêthuk kênong, ingkang ngirid sajak tumut anglêsipun, dados manawi dhawah êgong suku têngên kadhawahakên, tur mawi pacak gulu.
Ingkang angsal biji sae manawi lampahipun lêmpêng, sampun têmtu lajêng sagêd nuju dhatêng gapura, salajêngipun ambrobos lan nuntên mêdal ing kalangan sawingkinging gapura, ing sangajêngipun para tamu-tamu ingkang sawêg lênggahan. Makatên ugi juru nimbang lajêng ngrampungi awon saenipun, ingkang angsal pangalêmbana buntuting lêmbu lajêng dipun kanthil-kanthili kacu, ingkang ragi ambaludag kacunipun sutra, plangi sasaminipun, punika sadaya dados tanggêlanipun ingkang atur-atur (gadhah damêl), pramila bab sêsêgah ugi kagolong dados tanggêlanipun.
Sapunika ngaturakên pathokanipun ambijèni, sapisan: wujud, punika dumunung awon sae agêng alitipun lêmbu. Kaping kalih lampah, punika mèmpêripun botên beda sadhèrèk tani Jawi, ingkang nama sae: lampahipun nurut kalenaning galur. Wirasatipun lêmbu kados makatên: sabên kacanthèl lajêng ngungal dhadha (mlangak), tansah kêdhèp mripatipun kalihan dilat-dilat irungipun, wiraosipun: ambangun turut.
Rèhning ingkang dhatêng kirang kunglangkung. 50 pasang, dados manawi jam 8 enjing tapuk, jam 12 sampun rampung, lajêng dhahar sêsêgah wasana lajêng bibaran. Sanès dintênipun ing sanès panggenan, lajêng sapiturutipun. Mugi wontêna paedahipun dhatêng para maos.
Gêndhing-gêndhing sanèsipun kangge ringgit gabahan utawi èstrèn. Ricik-ricik kangge danawa raton.
I. Ayak-ayakan ing laras nêm: 1 lasêm, 2. anjangmas, 3 tlutur.
II. Ayak-ayakan ing laras sanga: 1. jêngking (= sanga limrah), 2. gadhung-mlathi, 3. tlutur.
III. Ayak-ayakan ing laras manyura: 1. manyura limrah, 2. manyura alit, 3. tlutur.
I. Wontên ing laras nêm: 1. slêpêgan nêm, 2. tlutur.
II. Wontên ing laras sanga: 1 slêpêgan sanga (ugi kawastanan: sampak sanga), 2. sampak sanga kêrêpan, 3. tlutur.
III. Wontên ing laras manyura, peranganipun kados wontên ing laras sanga.
Ayak-ayakan punika panjantur kalihan tanginipun (= botên kajantur) kenging wontên ing sadaya cengkok, dados botên mawi panggenan kados gêndhing, makatên punika tumraping laras nêm,
Wondene pamatraping slêpêgan utawi sampak kados ayak-ayakan.
Ayak-ayakan lasêm, kangge sadaya lampah sarta bêdholan ingkang sarèh-sarehan.
Ayak-ayakan anjangmas, kangge manawi raton sampun kèndêl kajantur, wontên sangajêngipun gapura.
Ingkang kangge bêdholan jêngkaring ratu jêjêr ngangge ayakan [a...]
[...yakan] lasêm, nanging buka saking gulu agêng, dhatêng gangsal.
Ingkang kangge gegeran jawi salêbêting jêjêr, inggih punika badhe angwontênakên babak unjal, ngangge ayak-ayak lasêm katêrusakên irama sêsêg.
Ayak-ayakan tlutur, kangge sadaya lampah wêlasan.
Panganggenipun ayak-ayakan ing laras sanga sami kalihan panganggenipun ayak-ayakan lasêm, utawi kangge adêgan ingkang botên ngangge gêndhing. Ayak-ayakan tlutur ugi kangge lampah wêlasan.
Ayak-ayakan laras manyura panganggenipun sami kalihan ing laras sanga.
Wondene panganggenipun slêpêgan utawi sampak, tumrap salêbêting laras nêm, sanga, tuwin manyura, kangge
punika murih gampilipun kêdah sarana mawi anggancarakên lampahan satunggal ingkang sakintên pêpak pirantos saha lampahipun. Ing ngriki ngangge tuladha lampahan: Partakrama. Dene ingkang botên kasrambah saking lampahan Partakrama punika, badhe kasrêmpilakên wontên ing ngandhap, kados ta: sasampuning prang ampyak, wontên adêgan kalih raton, utawi jêjêran ingkang tumrap dewa, lan raton sanèsipun Krêsna. Dados gancaran lampahan ing ngandhap punika sasagêd-sagêd maligi namung ngêwrat bab lampah. Nanging sarèhning pamilahipun punika botên gampil, mila kala-kala sok ngowat-awut sanès-sanès bab, punika namung murih têrangipun.
Jêjêr Bathara Krêsna, kaadhêp Sêtyaki, Sômba, katamuan Sri Baladewa. (mirsanana gêndhing krawitan) gêndhing
ingkang miraos kados ta: sisah, kalêgan, utawi nêpsu, kêdah dipun sukani: pathêt utawi ada-ada.
Babak unjal (bab gêndhingipun mirsanana ing golongan gêndhing babak unjal) lampahipun saking sêndhon pananggalan, dhawah ayak-ayakan lasêm, têrus kasêsêgakên.
ucap-ucapan ginêm ing ngriki namung dipun angkani kemawon. Ing wingking sadaya wau badhe kaklêmpakakên dados satunggal bab.
R.M.P. ing Kaliwungu. Sêrat panjênêngan sampun dumugi, Pênthul
mundhut dhatêng Secretariaat Java Instituut, Kadipala, Surakarta.
Tuwan P. Sumarta ing Bulèlèng. Prayogi ngintunakên potrètipun kemawon, alit-alitipun ukuran 9X12 cm, manawi kamahan migunani inggih kapacak.
Para maos tamtunipun botên kêkilapan dhatêng ingkang dipun wastani karèt, awit kathah sangêt barang-barang ingkang badhenipun karèt, lan malih inggih botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun tanêman karèt ing jaman sapunika, ing pundi-pundi ugi mèh wontên. Agênging kabudidayan karèt, nandhakakên manawi karèt punika dados padagangan linangkung, saha baku dados padagangan ingkang nyantosani.
Jalaran saking kêlimrahipun padagangan karèt wau, ngantos sagêd tumular dhatêng golongan tiyang siti, lajêng sagêd nelad akêbon karèt piyambak. Jalaran saking tumidaking padagangan wau, tumraping tiyang siti inggih lajêng kêsrempelan sagêd angraosakên sakecanipun. Kathah têtiyang siti ing tanah sabrang ingkang sami sagêd manggih kamulyan jalaran saking anggènipun akêbon karêt. Kajawi punika, ugi taksih sagêd murakabi dhatêng têtiyang ingkang panggêsanganipun namung sade bau, kados ta dados juru pangupakara kêbon, dados tukang andèrès, malah tumrap tukang andèrès punika ingkang cêpak sagêd kasrambah ing arta kathah. Mila nalika rame-ramening panggaotan wau, mênggah caraning pêkên, sawêg wanci agêng-agênging pêkên, kathah tiyang ingkang pyah-pyoh arta, panganggêpipun amastani arta kantun ngêruki, lajêng kathah tiyang ambucal arta tanpa to.tônja.
Ing wusana botên ngintên, bilih padagangan wau lajêng dados pêjah, tumrap tiyang siti ngrêkaos sangêt anggènipun badhe nyade karètipun.
Ing bab makatên wau tumraping para among dagang, tamtunipun inggih tansah nindakakên pambudidaya kadospundi prayoginipun.
Ngèngêti kaowntênan ingkang kados makatên punika, lajêng wontên pangrekadaya. Kacariyos ing Têlukbêtung wontên cobèn-cobèn adamêl margi karèt, kados ingkang cêtha gambar nginggil punika, nanging caranipun beda kalihan ingkang kêlimrah. Tumindaking padamêlan wau miturut saking pamanggihipun tuwan van Suchtelen van der Haere, administratur kabudidayan Rêjasari.
Karèt wau botên kangge lapis wontên ing nginggil, nanging kangge lapisan wontên ing têngah, antawising aspal kalihan siti. Manawi pigunanipun mikantuki, badhe dipun lajêngakên.
Dados wontên kalanipun, môngsa kapèpèt punika sagêd nuwuhakên akal budi.
wontênipun ing ngrika dados juru ngarang kadosdene juru ngarang Balepustaka makatên, nanging kawontênanipun taksih alit. Ing samangke kautus ing parentah kadhawuhan anjajah tanah ngriki, prêlu kadhawuhan nyinau kawontênanipun. Dumuginipun ing Balepustaka, tuwan wau sampun mêntas lêlana ing tanah Jawi, sampusampun. wontên salêbêtipun nêm minggu.
Dhatêngipun tuwan Zaenal Abidin ing Balepustaka, tinampi dening pangagêng, sasampunipun têtêpangan saha tamu mratelakakên prêlu-prêlunipun, lajêng kairit ningali kawontênanipun Balepustaka, ing ngriku katingal anggènipun rêna, saha mratelakakên bilih kawontênanipun ing Balepustaka wontênipun ing tanah Malayu sampun kasumêrêpan umum, kabêkta saking sumêbaring sêrat-sêratipun waosan punapadene kalawartinipun.
Tuwan Zaenal Abidin lajêng têtêpangan kalihan para redhaktur ing Balepustaka golongan warni-warni, kados ta redhaktur
Tangkêbipun katingal rumakêt, katingal kados sampun pakulinan dangu.
Tamu wau lajêng dipun suwuni katrangan, kadospundi mênggah wawasanipun tumrap wontên ing tanah Jawi. Tuwan Zaenal Abidin mratelakakên bilih kawontênanipun ing tanah Jawi katingal majêng sayêktos, kamajêngan wau ingkang katingal cêtha, ing bab pangajaran, babagan Islam, punapadene kabangsan. Tuwan wau wontên ing pundi-pundi amrangguli titiking kamajênganipun sadaya wau. Ingkang sakalangkung adamêl gawoking manah, ing bab pamulangan, kenging dipun wastani ing saênggèn-ênggèn wontên, makatên ugi ing bab kabudidayan tiyang ngriki ingkang adhêdhasar kabangsan, kados ta bang kabangsan, punika katingal prayogi sangêt, saha nalika wontên Ngayogyakarta nyumêrêpi kawontênanipun pamulangan Muhamadiyah, punika ugi anggawokakên, ingatasipun pamulangan partikêlir têka tatananipun sairib kemawon kalihan pamulangan nagari, sadaya sarwa sae tuwin nyêkapi.
Tuwan wau lajêng gêntos nyariyosakên kawontênanipun tanah Malaya, ing ngrika têtiyangipun dèrèng majêng, caraning malêbêt dhatêng pamulangan taksih sarana dipun pardi, dèrèng wontên tiyang ingkang gadhah osik nêdya malêbêt sêkolah saking kajêngipun piyambak, nanging pamardi ajêngipun tiyang murih sami sakolah, tansah tumindak kêncêng, botên dangu kintên-kintên inggih lajêng sagêd umum. Bab kados makatên punika, kawontênanipun botên beda ing tanah Jawi ngriki, kala jaman tiyangipun dèrèng majêng, pamulangan sami ambêtahakên murid
para ingkang wajib tansah mardi dhatêng têtiyang ing wêwêngkonipun, supados anglêbêtakên lare-lare dhatêng pamulangan. Dados kawontênanipun ing Malaya wau ing têmbenipun kintên-kintên inggih majêng kados ing ngriki. Mênggah wontênipun pamulangan, tumrapipun ing tanah Malayah, inggil-inggilipun Kweekschool, sanèsipun punika dèrèng wontên malih.
Tuwan Zaenal Abidin lajêng mratelakakên ing bab kawontênanipun têtiyang Jawi ingkang sami manggèn wontên ing tanah Malayu. Mênggah têtiyang Jawi ingkang wontên ing tanah Malayu punika kathah sangêt, sami manggèn wontên ing tanah Djohor tuwin Selangor sami jajahan Inggris, gêsangipun têtiyang Jawi ing ngriku limrahipun têtanèn, sami wêkêl-wêkêl ing damêl, ngantos misuwur dhatêng majêngipun ulah siti, mila pinanggihipun têtiyang Jawi ingkang sami manggèn ing tanah Malayu sami cêkap-cêkap. Katranganipun tuwan wau sampun andadosakên sêling sêrêpipun para maos, ngintên manawi têtiyang Jawi wau sami têtiyang kontrakan, punika sanès, pancèn salugu tiyang tani mardika, anggadhahi panguwaos bab siti piyambak. Dados anggèning ulah siti wau atêgês kawêkêlan ingkang numrapi badanipun piyambak, sami gadhah pangrêtosan ing bab ulah nanêm dalah pambucalipun. Mila botên anèh bilih têtiyangipun ing ngriku kathah ingkang sugih-sugih.
Caranipun tiyang ingkang sami têtanèn, ing sakawit ugi asli saking ambukak wana, sitinipun lajêng kaulah ngantos dados sae, wontên ingkang lajêng dados pakêbonan, sabin tuwin sanès-sanèsipun, tamtunipun dumuginipun ing sapunika sampun turun-tumurun, mila pinanggihipun jiwa ing ngriku ugi botên sakêdhik.
Ing sapunika parentah ing Malaya sawêg nêngah-nêngahi nindakakên panacah jiwa, kintên-kintên jiwanipun tiyang Jawi ing ngriku kirang langkung 50.000. Têtiyang samantên wau kapetang kathah ingkang kacêkapan.
Wontênipun ing Balepustaka, Tuwan Zaenal Abidin dipun gambar sêsarêngan kalihan para redhaktur ing Balepustaka, kados ingkang kacêtha ing gambar, ingkang rasukan cêmêng.
ing Surakarta, mêntas ngramakakên putrinipun nama R.A. Samsiah angsal R.Ng. Sosrosawardo putranipun pêpatih dalêm. Sadaya namung sarwa ringkêsan, bibar ijab lajêng kaboyong.
Punapa tumraping tiyang limrah badhe rikuh nelad cara ingkang kados makatên punika. Sêdhêng ingkang sinatriya agêng nindakakên cara ringkêsan kados makatên.
Dr. A. Rivai ngajawi. Benjing tanggal kaping 12 wulan November, Dr. A. Rivai dhatêng ing Tanjungpriok, numpak kapal Marnix van St. Aldegonde.
Sawung sêpuh punika kadospundi badhe kawontênanipun ing kalangan, dèrèng kasumêrêpan.
Pêrguruan Ra'yat ing Purworêjo. Kawartosakên ing Purworêjo wontên bikakan Pêrguruan Ra'yat tuwin gêdhong persatuan. P.R. wau badhe ngawontênakên wulangan basa Inggris, Walandi tuwin cursus a.b.c. punapadene ha na ca ra ka. Bayaranipun sawulan f 1.- Ing dalêm saminggu sinau kaping kalih.
Pajêg siti. Miturut pawartos, pajêg siti ing tanah Jawi tuwin Madura wontên 33 yuta rupiah, ingkang malêbêt kirang sangêt. Dene sababing kirang wau amargi wancinipun panèn ing sapunika ragi kasèp, wontên pintên-pintên panggenan ingkang botên kamêdalan.
Kêndhoning lêbêting pajêg wau nama sawêg nyarêngi kalamangsanipun.
Sudaning pacêklik ing Carengan. Miturut pawartos, ingkang wajib ing Bantên botên mirêng pawartos malih ing bab pacêklik ing laladan Carengan, ingkang jalaran saking sudaning pamêdal ngantos 75. Ing sapunika wontênipun têtiyang ingriku sagêd angsal padamêlan ing irigasi, kenging kangge nyêkapi kabêtahanipun. Kajawi punika ugi taksih angsal pitulungan
Gouvernneur Jawi Kilèn prêlu kangge tumbas wiji pantun, ingkang badhe kaparing-paringakên dhatêng rakyat, ingkang dipun pratelakakên dening pangagêng nagari, tumrap ing onder district Carenang, Kabupatèn Serang.
Pitulungan saking Parentah punika, mugi dadosa ular-ular katêntrêman.
Conferentie para Inspecteur pangajaran. Conferentienipun para Inspecteur pangajaran ing tanah Jawi sampun kalampahan, kathah rêmbag ingkang migatosakên bab pangiridan. Ing sapunika taksih ngêntosi katrangan saking para Inspecteur ing tanah Sabrang, mangke manawi sampun
nanging bab pangiridan wau pinuji sampun ngantos damêl kapitunan ingatasipun pangajaran.
Panarimah saking Parentah Nanking. Wêwakil karajan Wêlandi ing Nanking tampi prasabên saking ministêr prakawis sajawining praja, supados ndumugèkakên panuwun dhatêng parentah ngriki, anggènipun sampun mbiyantu doktêr tuwin jampi-jampi tumrap
Anjajah Jawi Kilèn kanthi sêpeda. Ing nginggil punika gambaripun para mudha sakawan, asli ing Garut, ingkang anjajah Jawi Kilèn numpak sêpeda, saking kiwa manêngên: Abubakar, Pahman, Ruslan tuwin H.W. Kitha-kitha ingkang dipun ambah ing bawah Priyangan, Bêtawi tuwin Cirêbon, sanadyan lampahipun rêkaos, nanging wilujêng sagêd kasêmbadan.
Ing jaman sapunika kasênênganipun para mudha, manawi darmawisata, adhêdhasar ulah
katingalipun ing bawah Magêlang kathah tiyang ingkang dados têdhaning lintah dharat.
Pinuji, mugi jaman ingkang kados makatên punika botên ndadosakên jalaran lêmaning lintah dharat. Mila ada-ada pananggulang wau mugi mitadosa.
Tindak sêlingkuh. Kawartosakên, jaksa ing Sukabumi ingkang kawajiban nariki dhêndhan saking landgerecht, dipun cêpêng kalihan saking dhawuhing Parkêt, jalaran kadakwa nyalingkuhakên arta kathahipun f 3600.- inggih punika arta asli angsal-angsalan dhêndhan ing taun punika. Ing bab punika sampun tumindak gangsal taunan, tuwin gunggunging arta ingkang dipun
ingkang kados makatên punika, nama lumintu, awit dipun tindakakên ngantos têtaunan.
Tindak salingkuh. Sampun sawatawis dintên, directeur pamulangan normaal ing Surakarta kecalan arta ing parimatan gunggung f 35.000.- Pulisi ingkang nampèni palapuran bab punika lajêng nindakakên papriksan, ananging botên manggih tandha pangrisak punapa-punapa. Lajêng wontên pawartos malih, directeur wau lajêng ngakêni, bilih arta wau dipun salingkuhakên piyambak, saha sarêng kapriksa gunggunging arta ingkang ical f 4.500.- Prakawis lajêng katindakakên saprêlunipun.
Tiyang manawi sawêg kataman pêpêtêng, wontênipun namung kêcakêtan supe.
Pest ing Bandung. Kawartosakên, miturut palapuran saking pakaryan kasarasan ing salêbêtipun tigang wulan, ing afdeeling Bandung tuwin Sumêdang wontên tiyang sakit pest 100, pêpetangipun tiyang siti 97, bangsa Tionghoa 3.
Sêsakit pest punika satunggiling sêsakit ingkang mbêbayani, sukur dene têtiyang sampun sami mangrêtos dhatêng kajênging rêrigên ing bab kasarasan.
Tindak utami. Ing Malang wontên doktêr Walandi tiga, sami golong ing rêmbag badhe mitulungi lêlahanan dhatêng bangsa Walandi ingkang botên kuwawi ambayar. Dene caranipun, tiyang sakit ingkang dhatêngipun antawis jam kalih wêlas dumugi jam satêngah satunggal botên badhe kakengingakên ing bayaran.
Punika prayogi dados panggalihanipun para doktêr tiyang siti, mugi kaparênga sami nindakakên kautamèn ingkang kados makatên.
Landbouw-voorlichtingsdienst ing Bali lan Lombok. Ir. Radèn Gunung Iskandar, landbouwconsulent ing Bogor, dipun têtêpakên dados Landbouw-voorlichtingsdienst ing Bali lan Lombok, manggên ing Mataram.
Ahli bangsa Jawi ingkang pinatah dening parentah punika, mugi andadosna kamajênganing nagari ingkang dipun wêngkoni.
Murid Mulo dipun prajaya. Sampun sawatawis dintên murid pamulangan Mulo Kristên ing Magêlang, nama Pratikta, putranipun collecteur O.R. ing wanci enjing kasumêrêpan sampun pinanggih tiwas kanthi nandhang tatu ing gulu. Pulisi sampun lajêng angsal katrangan, nyêpêng lare asli saking Surabaya. Tiyang ingkang kacêpêng kanggenan jam mas gadhahanipun ingkang tiwas tuwin lading gapit gubras rah, gadhahanipun tiyang ingkang nyipêng wontên panggenanipun Pratikta. Sapunika sawêg kapriksa prakawisipun.
Mirid nalar, tindak wau tuwuh saking melik anggendhong lali.
Panggêbagipun loterij. Kawartosakên, loterij St. Jozef, ingkang kawontênakên ing wêkdal punika, kagêbag benjing dintên Slasa tanggal kaping 10 wulan punika.
Sultan Agungan. Ingkang murawani Mr. Hud, dipun bantah dening Mr. Jayadiguna, Ki Ajar Dewantoro tuwin sanès-sanèsipun, wusana lajêng dipun têngahi dening Ir. Surachman. Wosing rêmbag ingkang dipun pangandikakakên Mr. Hud, punika bab karangan kilenan.
Sami-sami babagan sêrat, bab punika tumrap bangsa Jawi anggènipun migatosakên sampun tumanên yêktos, saha ngajêngi dhatêng wêwaton ingkang sampun kêlimrah, botên gampil dipun ewahi malih. Mila sok nuwuna sêling sêrêp.
Sesakit typhus ing Bandung. Kawontênanipun tiyang sakit typhus ing Bandung, ing salêbêtipun tigang wulan mindhak sakêdhik. Pakaryan kasarasan nindakakên panyêgah sarana nyuntik lêlahanan tuwin kintun sêrat dhatêng pamulangan-pamulangan ing Bandung, supados para guru tuwin para murid sami tumindak kasuntik.
Tindak suntik panulak sêsakit, punika wajib dipun wigatosakên ing sabên tiyang, awit punika nama tindak pangrêksa kawilujêngan.
Wet pêrang. Miturut pawartos saking tiyang ingkang nuju andon lampah saking Kirin dhatêng Peiping, Jêpan sampun nindakakên wet pêrang wontên ing ngriku. Angawisi tiyang langkung, sadaya pamulangan dipun titi, jalaran nyamarakên manawi ing ngriku wontên waosan ingkang suraosipun botên mathuk dhatêng Jêpan.
Têmên lan botênipun pawartos wau, dèrèng kenging katêmtokakên, amargi dèrèng wontên pawartos sanèsipun malih.
Ambiyantu tiyang awon. Nalika pulisi Tionghoa tumindak badhe nyirnakakên tiyang awon ing Kiu Chien Wu tuwin ing Hei Shan Sien, katingal wontên mêsin mabur Jêpan 3 sami kêkalangan wontên ing gêgana, njalari têtiyang awon wau sagêd oncat.
Punika wontên raos bilih tindak makatên punika atêgês mbiyantu dhatêng tindakipun tiyang awon wau.
Têtiyang ingkang dados bêbantênipun tiyang awon. Têtiyang bangsa Korea ingkang dados bêbantênipun tiyang awon ing Mantsyuriye kapetang: 323 dipun pêjahi, tiyang èstri ingkang kacêpêng 50, griya ingkang dipun bêsmi 300, griya ingkang dipun jarah 2000, tuwin taksih kathah ingkang dèrèng dipun priksa.
Kados makatên tuwuhing rêrêsahan ing mangsa botên têntrêm.
Jêpan tuwin Rus. Ministêr babagan prakawis sajawining praja, prasabên dhatêng utusan Jêpan, ing Moskou, bilih Jêpan rumaos botên sênêng dhatêng ebah-ebahan wadya Rus ing tapêl watês Mantsyuriye, tuwin gadhah panêdha supados Rusland nyirêp ebah-ebahan ingkang nyamari punika.
Dados Jêpan inggih nyamarakên dhatêng tindakipun Rusland.
Hawa arsêp. Wontên pawartos saking Den Haag, ing tanggal 28 wulan October asrêpipun anggêgirisi. Ing salêbêtipun 83 taun sapriki, dèrèng wontên hawa asrêp kados ing wulan October wau.
angguran sami soroh amuk. Warung-warung sami dipun jarah, dilah-dilah gas sami dipun risak. Pulisi botên sagêd nyêgah, ngantos dipun bantu dening militèr. Wontên punggawa nagari têtiga nandhang tatu tuwin kathah griya-griya sami risak. Pabrik ès katutup. Ingkang wajib lajêng anjagi katêntrêman kanthi santosa.
Hêm, tiyang koncatan têdha punika sok ndhatêngakên pêpêtêng.
Warnanira kang palwa katitik / wus kalangkung awon / dening nyata wus saking kinane / kampul-kampul
katon ing bungahe / dening ngrasa antuk bagya luwih / awit wus jinanji / gêganjaran agung //
prau anggoling / nanging maksih pênuh //
langkung rêna sri nata duk myarsi / dyan dhêdhawuh alon / mrih akarya wisma nèng cakête / punang prau kang nèng têpi warih / têtêpa jinagi / siyang miwah dalu //
datan supe / dhahar madu môngka nyaranani / amrih andayani / sambada ing pungkur //
mangkana ing laku katitik / kalamun sang katong / dahat asih marma mring garwane / ngangkah-angkah mrih tinêmu dadi /
dinuta lancaran / maring anurada puri / mrih nuli antuk pawarta / gatining supênèng ratri //
wus inganggêp kadya kanthi / wusana tumindak karya / kanthi laku anyênyilip / nanging tan pisan katara / tandukira mitayani //
antuk / nulya winorakên nuli / lan kang sêkar nèng umpêtan / sinèlèh sapinggir kali / datan ana kang uninga / kalangkung dahat winadi //
tandya tumindaking laku / andhustha titihan aji / nanging tan pisan katara / labêt wus kulina lami / kalawan
iki jatinira / andhustha titihan aji / ywa samya alok kelangan / ayo tututana iki //
bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging
Yeka môngka srananing dumadi / tumanduke marang saniskara / manungsa apa kajate / sinêmbadan sakayun / yèn dumunung mring wolung warni / ingaran asthagina / iku têgêsipun / wolung pedah
sakaconggahira / nut ing jaman kalakone / rigên ping kalihipun / dadi pamrih marang pakolih / katri gêmi garapnya / margane mrih cukup / papat nastiti pamriksa / iku dadi margane wêruh ing pasthi / lima wruh etung ika //
watêk adoh mring butuh saari / kaping nênêm tabêri têtanya / ngundhakkên marang kawruhe / ping pitu nyêgah kayun / pêpenginan kang tanpa kardi / tan boros marang arta / sugih watêkipun / ping wolu nêmên ing sêja / watêkira sarwa glis ingkang kinapti / yèn bisa kang mangkana //
angêdohkên durtaning kang ati / anyêdhakkên rahayuning
prabawanira / mring kang potang lawan kang sira silihi / nyatane angrêrêpa //
Garèng: Wah, Truk, wis rada lawas aku ora kêtêmu, nganti aku rumasa kangên bangêt nyang ... sêgamu wadhang. Ora Truk, timbangane saiki padha ngrasakake anggone bakal dicêngklong manèh blanjane nganti 10%, luwih bêcik padha omong-omongan, nèk-nèke bisa ngundhakake sêsurupan. Truk, Truk, ing sarèhne kowe kuwi wis rada anjajah, aku kêpengin kok kandhani. Andak iya ing tanah Jawa kene kiyi saiki wis akèh wong pintêr.
Petruk: We, hla nèk wong pintêr saiki wis bal-balan têmênan. Apa kowe ora kulak wêrta adol prungon, yèn saiki wis ana pamulangan luhur warna têlu, kang anjalari wis pirang-pirang wong sing padha duwe sêsêbutan insinyur, dhoktêr lan mistêr.
Garèng: Lo, kuwi rak wong-wong sing olèh pangajaran sing mêncit, dudu jênêng wong pintêr. Nèk wong sing wis olèh pangajaran, sanadyan durung pati mêncit-mêncit bangêt, kuwi sanyatane mono awit cindhilku, iya wis akèh, nanging sing kêna diunèkake pintêr rak isih lôngka êmbah buyute lôngka. Mara, buktine apa yèn ing tanah Jawa kene wis akèh wong pintêr, nèk mung duwe titêl Mr. Dr. utawa Ir., lo kuwi mungguh panêmuku durung kêna yèn banjur dicap bae: iki wong pintêr.
Petruk: Apa karêpmu, supaya wong sing pintêr mau padha ambuktèkake kapintêrane sarana laku mangkene: sing dadi insinyur, anggêre kapêthuk sauwong-uwonge banjur nyuwara mêngkene: he, wêruh kowe, kiyi insinyur, wong pintêr, bisa gawe omah, gawe krêtêg, gawe kapal, bisa ngêdêgake gêdhong sing nèk
anggonku pintêr krana titêlku insinyur mau. Dene nèk dhoktêr anggone arêp ambuktèkake le pintêr, sabên kêtêmu uwong, banjur ngucap: arêp sumurup, iki lo dhoktêr, pintêr nambani sakabèhing lêlara, ing sarèhning dhoktêr kuwi pintêr, nèk nambani wong lara, mari ora mari, satêkanan, apês ambalêbês, kudu dibayar saripis ...
Garèng: Hla, nèk kaya ngono kuwi rak pintêr golèk dhuwit. Ora, Truk, kok seje têmên karo nagari liya-liya, kaya ta ing Eropah, Amerikah, lan sapêpadhane. Lo, kuwi nèk jênêng wong pintêr iya ana buktine têmênan, kang kanthi bisa kasumurupan ing sajagad, kaya ta: ngarang-ngarang ana ing layang kabar, kalawarti utawa ing buku-buku ...
Petruk: Wah, Kang Garèng, tumrap wong Jawa ana rong prakara sing anjalari ora bisa nindakake sing mêngkono kuwi, kang kapisan, wong Jawa kuwi nèk mêncit-mêncit pangajarane, lumrahe blanjane iya gêdhe. Hla nèk wis gêdhe blanjane, sing akèh-akèh iya banjur ora kobêr babarpisan. Mara ta pikirên bae, priyayi sing mêngkono kuwi biasane jam 7 wis tindak nyang kantor, jam 2 lagi kondur bae, têkan dalêm, salêbare dhahar banjur sare, wungu sare, sauwise siram barang, banjur tindak main tènis utawa ngunjuk wedang karo garwane, kuwi sok nganti têkan jam 6, salêbare jam 6 banjur tindak pisitê utawa mriksani bioskup. Sakondure ing dalêm manèh, kira-kira jam 9 utawa jam 9.30, mung kèri sayahe bae, kang iku salêbare dhahar mulane iya banjur mapan sare. Ing môngka durung tak kandhakake anggone tindak kamar bolah, mriksani bangsawan, utawa tindak nyang ... tayuban. Hara, kobêre ngarang bae jam pira.
Garèng: Wayah, nèk kaya ngono kuwi, apa dalême mung prasasat kanggo pasanggrahan thok. Hla iya mêsthi bae yèn
iya ngêndika yèn ora kobêr babarpisan. Sabênêre nèk kobêr kuwi kudu dianak-anakake, nèk ora, iya mêsthi bae yèn ora tau duwe kobêr babarpisan. Saiki caritakna dhisik prakara kang ôngka loro, kang kok anggêp ngalang-alangi ambuktèkake kapintêrane sarana ngarang mau.
Petruk: Kang kapindho, wong Jawa kuwi wêwatêkane lumuhan, têgêse: wong Jawa kuwi lumuh bangêt, yèn dikon pamèr utawa anggêlarake kaluwihane kuwi. Awit dikuwatirake yèn banjur dadi kibir, kang wusanane banjur rumasa dadi Raja Pirngon.
Garèng: Wayah, kuwi rak siksa-siksa atine, manawa anggone ngatonake kaluwihane mau pancèn amigunani têmênan ing akèh, sanadyan sajroning pikire ana kibire sathithik, kaya-kaya ora dadi ngapa, jalaran, padhane rak wong driyah kae, sanadyan ing batin muni: hla, wong aku, iya bisa driyah samono. Nanging anggone driyah mau rak uwis olèh ganjaran, prakara anggone kibir muni: hla wong aku, mau, kuwi rak wis ana bageane dhewe. Karo manèh bok wêwatêkan sing lumuhan mau rada diilangi sathithik, wong jamane saiki kiyi wis beda bangêt karo biyèn-biyèn, nèk mung tungkul mênang mênêng iya bakal kapiran têmênan, awit ing jaman saiki kiyi, sing akèh-akèh sing bisa mumbul kuwi, iya sing sugih gêlar utawa sing dhêmên pamèr. Iya wong sing mêngkono [mêng...]
[...kono] mau, sing sok bisa kêpilih dadi pangarêping pakumpulan, malah nèk rada gêdhe bêgjane bisa duwe pamêtu f 30 sadina, yaiku dadi ... lid polêkrad.
Petruk: Iya, nèk anggone gêlar mau nganggo waton, hla nèk gêlare mung sêsongaran bae, wusanane
kudu akanthi gêmblengan, dene wusanane barêng dipilih bisane mung angop bae, lo, kuwi prêkara blakang. Sabênêre, Truk, aku kiyi rak ngarêp-arêp bangêt, bok bangsaku sing pangajarane padha dhuwur-dhuwur, kuwi padah ngarangi buku-buku, sing pancèn gêdhe pigunane tumrap bangsane dhewe kiyi. Ing môngka ing tanah Jawa kene, wong sing wis pangajaran dhuwur-dhuwur, kaya unimu mau rak wis têtumpukan, sing dadi propesor, wis ana, sing dadi dhoktêr wis rindhil, sing dadi mistêr iya wis pating brubul, sing dadi insinyur, iya wis ora nguyang. Cêkake ing tanah Jawa kene ing bab apa-apa, pancène mono iya wis kumpêlit bangêt, hla, ambok
aku kowe kiyi, ora prêlu kabèh, saprasatuse bae rak iya lumayan. Yaiku sarana ngarang-ngarang nyang buku, kalawarti utawa layang-layang kabar, ambok iya aja cara jaman biyèn kae, sing akèh-akèh anggêr duwe kapintêran padha diêmplêp dhewe bae, jarene kuwatir, nèk ditularake nyang wong liya nèk-nèke ora kuwat. Wis, wis, rêmbuge padha dilèrèni samene bae.
Ing nginggil punika sawanganipun palabuhan ing Kaliangêt, Madura.
Pamrayogi makatên wau pancèn lêrês, saha wajib dipun lampahi. Nanging tiyang jalêr wau botên angèngêti bilih anjampèkakên sêsakit kados makatên punika waragadipun botên sakêdhik, mila lajêng kalair ing bab raos awrating manah, saha mratelakakên sabab-sababipun.
Tiyang jalêr wau sarêng mirêng têmbung makatên punika namung anggalègès gumujêng kemawon, awit sagêd ngêjibakên gampil anggènipun angsal arta, waton purun nêmbung dhatêng tiyang sugih ingkang asih dhatêng piyambakipun, tamtu angsal. Mila lajêng mangsuli sagah badhe nyêkapi kabêtahanipun wau.
Ing wanci dalu tiyang jalêr wau dhatêng panggenanipun tiyang sugih, kalêrêsan tiyangipun pinuju mêndêm, inggih lajêng grèwèl angsal arta kemawon. Nanging anyarêngi kalamangsanipun, ing dalu wau wontên pandung andhêdhêp badhe mandung dhatêng panggenanipun tiyang sugih wau, saha sarêng sumêrêp kalebating arta lajêng nêmpuh purun, nêdya mrajaya dhatêng tiyang ingkang sugih. Tiyang anèm lajêng tumandang nulungi dhatêng tiyang sugih, nanggulangi panêmpuhipun durjana, nanging lajêng katungka wontên pulisi dhatêng tandang, durjana oncat, kantun tiyang anèm piyambak, lajêng dipun cêpêng, dados udrêg-udrêgan rame, dene wêkasanipun tiyang anèm sagêd oncat kanthi ambêkta artanipun.
Enjingipun taksih umun-umun, tiyang jalêr wau sampun dumugi ing griyanipun wanita sade sêkar, nyukakakên arta kathah ingkang nyêkapi kangge jêjampi. Nanging wusananipun tiyang jalêr wau saèstu
ngicipi raosipun tiyang manggèn wontên ing pakunjaran, supêking manahipun sampun botên kenging dipun êlar malih, sagêdipun namung nangis ing batos malah kalajêng dumugi nangis lair.
Nanging punapa inggih wontên paukuman botên mawi watês, kajawi tiyang dosa agêng. Wusana kalampahan, tiyang jalêr wau luwar saking pakunjaran, wah, lêganing manah kados punapa, sapunika ngraosakên sagêd ngulèt kobèt, sagêd sumêrêp papan bawera, sumêrêp pêpadhang sumêblak. Nanging gêsangipun lajêng kadospundi, tumungkul mrika sêpa, tumungkul mriki sêpi, wusana botên sande namung badhe angênggèni bêbasan, banyu mulih dadi banyu, inggih punika rumiyin ngêmis, sapunika inggih badhe ngêmis malih.
Sayêktos, tiyang anèm wau samêdalipun saking pakunjaran lajêng papariman. Satunggiling dintên lampahipun tiyang anèm wau dumugi griya padagangan sêkar sakalangkung agêng, wontên ing ngriku mingak-minguk ningali nglêbêt, wusana sumêrêp, bilih ingkang gadhah padagangan wau tiyang èstri ingkang sakit [saki...]
[...t] mripat kala rumiyin, ing sapunika sampun saras, mripatipun bêlalak-bêlalak bêning. Kados punapa kagèting manahipun tiyang jalêr anèm, ngantos araos tumratab, saha lajêng ngèngêti dhatêng lêlampahanipun sadaya. Wusana sande anggènipun papariman, lajêng badhe kesah.
Kacariyos tiyang èstri ingkang sade sêkar, ingkang pancèn kêdunungan ambêg wêlasan, jalaran angèngêti kala rumiyin sampun nate dipun pitulungi tiyang, sarêng sumêrêp tiyang priman wau badhe kesah, lajêng dipun purugi saha dipun candhak tanganipun badhe dipun sukani arta, nanging tiyang jalêr puguh botên purun, sarana nglairakên têmbung panampik.
Ing sanalika ngriku, tiyang èstri lajêng nguwalakên tangan kanthi nyawang dhatêng tiyang jalêr wau ngantos amalongo kanthi kamoran anjanggirat, makatên ugi tiyang jalêr inggih malongo, dene sababipun, tiyang èstri wau lajêng èngêt wêwentehan, nalika mripatipun dèrèng kenging kangge ningali, kêrêp sangêt kapranggul suwara ingkang kados makatên, saha lajêng botên pangling, inggih punika tiyangipun ingkang tansah suka pitulungan dhatêng piyambakipun. Nanging gumun, têka malèsèd saking pangintên, awit rumiyin kakintên, tiyang ingkang dêdana punika miliyunèr, nyatanipun jêbul tiyang kados makatên, makatên ugi tiyang jalêr anèm, ing sapunika ugi rumaos manawi kawêlèh, awit rumiyin mêngku kajêng, bilih anggènipun kêrêp nyukani arta ngantos dumugining pitulungan ingkang wêkasan, mêngku kajêng supados piyambakipun dipun wastanana miliyunèr, dados botên makèwêdi anggènipun anggadhahi melik, jêbul ing samangke pinanggihipun kados makatên. Wusana kalih-kalihipun lajêng namung andalongop.
Lêlampahan kados makatên punika manawi namung karaosakên sabrebetan, wujudipun wontên ing têtingalan namung adamêl gujêng, nanging manawi dipun raosakên lêbêt, kêtingal lêlampahanipun ingkang adamêl ngêrêsing manah ingkang pinanggih saênggèn-ênggèn, saya sarêng dumugi wêkasanipun.
Kados makatên andharan cariyos pambanyolipun Tuwan Caplin.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên ing bab kamulyanipun [kamulya...]
[...nipun] Tuwan Caplin, sarêng sampun dados badhud ingkang misuwur, namanipun inggih lajêng misuwur, nanging misuwuripun wau lajêng araos beda, botên ing bab badhudipun, namung cinêkak kamisuwuranipun Tuwan Caplin.
Sayêktosipun kawontênanipun Tuwan Caplin inggih pancèn anèh, têka lajêng gadhah wêwatêkan ingkang kautamènipun botên beda kalihan tiyang linangkung. Inggih punika nalika wontên ing Londhon ing wêkdal punika, sabên dintên malampah mrika-mriki katingal sêmu prihatos, jalaran saking ngraosakên jaman malèsèd ingkang anggêgirisi punika. Wontênipun ing Inggris, nate andhèrèk dhahar sarêng kalihan Sang Pangeran Wales pangeran pati Inggris. Nate wawan ginêm kalihan para ahli pulitik ingkang misuwur. Wusananipun kapanggih Sang Gandi, tiyang ingkang namanipun misuwur ing jagad.
Para maos kados sagêd anggalih piyambak, tumrap bedaning darajatipun tiyang kêkalih wau, tumrap ing bôngsa Jawi tamtu lôngka sagêdipun kêpêthuk, nanging tumrapipun ing tanah kilenan, kamulyan punika inggih sagêd nginggahakên darajat, sanadyan badhuda pisan.
Tumraping bôngsa Jawi, ngantos asring kalepyan ingkang dipun wastani ulah raga, pancèn bokmanawi ing kinanipun ingkang dipun wastani ulah raga wau dèrèng wontên, nanging kaprigêlan, sampun wiwit kina mila wontên.
Gambar nginggil punika pandadaran kaprigêlan nyunggi kranjang katumpuk-tumpuk, ing nagari Londhên.
Dene ingkang dipun wastani kaprigêlan wau warni-warni sangêt, tur sajatosipun kaprigêlan wau inggih kêgolong ulah raga, awit nyatanipun, tiyang ingkang ahli ulah raga punika limrahipun prigêl. Dados kaprigêlan punika sajatosipun inggih ulah raga.
Ingkang sampun pinanggih ing nyatanipun, kados ta para ulah bêksa, punika sanadyan badanipun katingal ringkih, nanging tamtu katitipan kakiyatan ingkang botên mèmpêr manawi dipun pirid kalihan wujudipun, kados ta ing bab anggèning bêtah ngadêg, bêtah lumampah tuwin sanès-sanèsipun. Punapadene ulahing badan, tangan, suku inggih cêkakipun ulahing badan sakojur, gadhah kajêng adamêl ebah ingkang mahanani dados kiyat, nanging sadaya wau nama tumandang alus, kajêngipun jogèd alus. Dene jogèd punika wiwit alus ngantos dumugi ingkang kasar, nanging botên tilar ulah raga, malah ingkang kasar saya katingal ulah raganipun, tur sakasar-kasaraning jogèd Jawi, inggih taksih nama alus. Namung wontên botên cocogipun sakêdhik, utawi botên mathuk kalihan jaman ing sapunika, ing bab anggèning tiyangipun kêra-kêra, dados tumraping ulah raga botên mitayani. Nanging bab makatên punika tumraping raos Jawi, botên kenging lajêng dipun sababakên kados makatên, awit bôngsa Jawi punika
Mênggahing bôngsa Jawi tindak tirakat punika nama sampun tumanêm manjing wontên ing balung sungsum, angèl sagêdipun nêbihakên dhatêng tindak kados makatên punika. Dene patirakatan wau warni-warni, nanging wosipun namung badhe dados tôndha dhatêng antêping sêdya utawi tekad, awit adhakanipun tiyang punika manawi sampun narajang dhatêng tekad, ingkang mawi jalaran patrap tirakat, ingkang lajêng tumêmên yêktos, dados ing pangintên kasêmbadaning sêdyanipun wau botên tuwuh sabab ingkang anèh-anèh. Nanging bab punika salugunipun inggih botên kenging lajêng dipun êbabi makatên, awit mênggahing raos sajak gêgayutan kalihan kabatosan, môngka mênggahing kabatosan punika botên gampil dipun gagapi kalihan pangintên.
Ingkang kêlimrah tiyang tirakat punika lesaning kajêngipun tamtu ngalap barkah dhatêng panggenan ingkang dipun tirakati, wontên ingkang jalaran papan patirakatan wau ing kina nate dipun ênggèni tiyang linangkung, wontên ingkang pancèn pasarean.
Ing ngriki nyambêti cariyos ing bab patirakatan badhud tuwin ringgit. Ing bawah Madiun wontên dhusun nama Bogangin. Kacariyos ing kinanipun, nalika ing ngriku dèrèng dados dhusun, kêrêp wontên tiyang manggih barang-barang êmas wontên ing ara-ara. Sampun watakipun tiyang rêmên dhatêng gugon tuhon, ing papan ngriku punika lajêng dipun wastani pêkên dhêmit.
Sampun tamtu kemawon piandêl ingkang kados makatên wau lajêng tumular saha lajêng dados kêlimrah, dangu-dangu lajêng dados tata ngadat, ing sabên taun sapisan, têtiyang ing dhusun ngriku sami ngawontênakên wilujêngan kaklêmpakan, manggèn wontên sangandhapipun wit soka agêng. Ujubipun mêmule dhatêng ingkang ambaurêksa ing ngriku. Jalaran saking kathahipun tiyang ingkang sami dhatêng ing ngriku, papan wau lajêng dados papan kabingahan, ing kalanipun kalêmpakan mawi nong-ning nong-ning, dipun jogèdi ing ringgit, kalanturipun lajêng dados nayuban alit-alitan, limrahipun dipun wastani janggrungan. Sarêng tumindak kados makatên, tiyang ingkang dhatêng saya kathah, malah ngantos dipun lurugi ing tiyang saking mônca dhusun. Tata ngadat ingkang kados makatên wau lajêng dipun wastani anuruti saking kajêngipun ingkang ambaurêksa ing ngriku.
Tiyang manawi badhe gadhah piandêl ingkang anèh-anèh punika inggih botên kirang jalaran. Sawênèh ing dintên kalanipun nuju kêmpalan, ing ngriku botên dipun wontênakên ramèn-ramèn kados padatan, namung wilujêngan kemawon. Dilalah ing ngriku lajêng wontên tiyang kêsurupan, ngadêg nyat agidro-gidro kalihan wicantên pathènthèngan, ungêlipun: aku ora trima, ta ayo, aku iki Dèn Bandhol, sing ambaurêksa kene, aku dhêmên bangêt janggrungan, genea thik saiki ora janggrungan, aku nêpsu bangêt. Kowe kabèh mêsthi tak têkaki.
Kados punapa gugupipun tiyang ingkang sami kêmpalan wontên ing ngriku, saking sami ajrihipun,
lajêng wontên ingkang ngapurancang kalihan wicantên: sampun kalajêng-lajêng duka Dèn Bandhol, janggrungan gih janggrungan, nanging sampun lajêng badhe nêkaki tiyang makatên. Wangsulanipun Dèn Bandhol: yèn ngono aku ya sênêng, thik ayo. Ing salajêngipun, sabên nuju wilujêngan lêstantun ngangge cara kados makatên.
Dangu-dangu lajêng nuwuhakên piandêling tiyang, bilih ingkang ambaurêksa ing ngriku punika lêlêmbat nama Dèn Bandhol, karêm dhatêng janggrungan. Wusana têtiyang sami pitados, tamtu kenging dipun têdhani sawab tiyang badhe dados ringgit utawi badhud. Inggih kalampahan salajêngipun dados patirakatanipun tiyang ingkang nêdya badhe dados kados makatên, ugi sami kasêmbadan.
Tindak ingkang kados makatên punika cêtha sangêt manawi namung gugon tuhon, nanging ugi wontên saenipun, dene anggènipun gadhah panjôngka wau lajêng kanthi antêp.
Salajêngipun bab makatên punika indhaking wartosipun lajêng panjang, prêlunipun namung badhe ngantêpakên dayaning papan patirakatan. Kados ta wontên badhud, ingkang anggènipun dados badhud wau botên tirakat wontên ing papan ingkang kacariyosakên ing nginggil, nanging sajatosipun tiyang wau pancèn botên gadhah niyat badhe dados badhud, namung nyuwun supados sêmpulur anggènipun pados têdha, lan malih tiyang wau pancèn botên kêtitipan lucu, manawi wicantênan kalêmèk-kalêmèk, tur sêmu nganyêlakên, sampun malih damêl gujêng sagêda, sawêg ginêmipun kemawon sampun damêl anyêlipun tiyang, mila kêrêp kemawon manawi tiyang wau nuju ginêman lajêng dipun kesahi ing sanès.
Nanging tiyang wau sarêng sampun tinarimah saking anggènipun nênêpi, saking cariyosipun, nalika enjing mantuk, wontên ing margi kêpapag tiyang, tiyang ingkang sumêrêp wau lajêng gumujêng kêkêl, ngantos adamêl botên sênêngipun ingkang dipun gêgujêng saha lajêng mungêl: kula mang gêgujêng niku, napa kula badhud. Wicantênipun kados makatên punika botên anjalari kêndhakipun ingkang anggêgujêng, malah saya sangêt. Saking bingungipun ingkang gêgujêng, ngantos ngêndhêgi tiyang sanès saha wicantên: awidhi, punapa mèmpêr, tiyang punika têka anggêgujêng kula, gèk ingkang dipun gêgujêng punapa kula. Nanging tiyang ingkang dipun pitakèni wau malah inggih tumut gumujêng kêkêl. Wusana wontên tiyang sêpuh langkung
Tiyang tiga lajêng pratela sami botên sumêrêp sababipun. Tiyang sêpuh lajêng pitakèn: si anak niku mêntas saking pundi, ta.
Tiyang ingkang mêntas tirakat mangsuli: kula mêntas tirakat saking panggenanipun Dèn Bandhol.
Tiyang sêpuh: o, la, layak, têgêse si anak niku êmpun kêtrima, angsal pulung badhud.
Tiyang ingkang mêntas tirakat wau lajêng mantuk kanthi nalangsa ing manah, wusana dangu-dangu lajêng nglampahi dados badhud, sanadyan ginêman sêsakecanipun, inggih adamêl gujêng.
Ing suwau sajatosipun kula botên sobat dhatêng bangsanipun bangsawan utawi sêtambul punika. Jalaran pamainipun mêsthi botên nate gantos-gantos, kados ta: sabên wontên ingkang mêdal têmtu lajêng nyuwara makatên upaminipun:
Sasampunipun musik lajêng kaungêlakên: ngok-ngik-ngok, ngok-ngik-ngok, thiyèt-thiyèt, lan pun tiyang wau lajêng jêrat-jêrit mênyanyi. Ingkang makatên punika sampun dados adat, sabên wontên ingkang mêdal, cara-caranipun inggih makatên. Mangga punapa punika botên ambosêni tuwin angênêg-ênêgi. Nanging ing jaman samangke punika sampun nama jaman kamajêngan, sadaya-sadaya têmtunipun inggih lajêng sami ngudi dhatêng kamajêngan wau, tur inggih kamajêngan cara kilenan, ingkang samangke sawêg dipun anggêp ing tiyang ingkang sae tuwin murni piyambak. Pangudinipun dhatêng kilenan wau, botên ngêmungakên ing bab kawruh kemawon, nanging cêkakipun ing bab sadaya-sadayanipun, inggih ing bab: kabudayan, kagunan, dalasan kabêsusan kemawon inggih sampun cara kilenan, buktinipun: samangke kathah tiyang siti ingkang pêpulasan abrit, ngantos: pipinipun mingir-mingir, lambenipun mèngèr-mèngèr, irungipun mungur-mungur ... e, nas, punika rak irungipun tiyang ingkang nyobat sangêt dhatêng A.O. Makatên ugi
dipun wastani ical babar pisan. Ingkang limrahipun sêtambul jaman rumiyin mêndhêt dêdongengan saking: sèwu satunggal dalu, samangke ingkang dipun pitongtonakên namung ingkang modèrn-modèrn kemawon. Nyanyinipun samangke inggih sampun botên wontên, wontênipun namung wontên ing tontonan sêsêlan, inggih punika ingkang dipun wastani: extra. Cêkak aos têtingalan bangsawan punika samangke sampun saèmpêr têtingalan kilenan blêjêt.
Sapunika ing Bêtawi wontên têtingalan ingkang makatên wau cacahipun tiga, inggih punika: Miss Ribut, Darnanella tuwin Palestina Opera. Mangga samangke kula badhe damêl wawasan sawatawis mênggahing pamainipun têtingalan têtiga wau, nanging punika inggih namung nama obrolan, dados têmtunipun inggih botên maton. Dene ingkang badhe kula rêmbag rumiyin pêmainipun:
Padatanipun kula manawi ningali Miss Ribut, punika wontên ing manah sok ngraos: rêmên, gumun nanging inggih sok wontên gêlanipun. Anggèn kula rêmên, jalaran saking sae saha pintêring pamainipun. Gumun: ingatasipun prasasat botên gadhah pangajaran, têka samantên kasagêdanipun, mênyanyi lan dansah cara punapa kemawon têka sagêd. Dene gêlanipun: saking anggènipun badhe nêdahakên kasagêdanipun, kadhangkala wontên ing mripat sok adamêl sêpêt. Mangga, ta, para maos kula aturi mênggalih piyambak: tiyang èstri ingkang mangangge cara Sala cêkèk, kêmbênan, sêtagenan, wironan ingkang anjalirit, lo, tandang tandukipun rak inggih kêdah alus kathik lêntrêng-lêntrêng, sawêg jêntrak-jêntrik lan cêprat-cêprit kemawon, rak inggih sampun botên mathuk kalihan panganggenipun. Punapa malih manawi makatên, thik lajêng main konto, dansah charleston ingkang mawi pêncolotan lan pêthanthangan, mangga, punapa punika botên murugakên sêpêt dhatêng mripat? Ingkang makatên punika rak botên beda kalihan patrapipun tiyang jalêr, ingkang agêng inggil, gagah prakosa, agodhèg simbardhadha, thik panganggenipun cara Walandi, ingkang lajêng anjogèd alus mètèr, gêndhingipun Gambirsawit. Mangga, ingkang makatên punika punapa wontên raos botên adamêl klêngêr? Inggih makatên punika ingkang sok damêl gêla kula dhatêng Miss Ribut.
Nanging kalanipun kula ningali mainipun Miss Ribut nalika mêndhêt lampahan: Gagak Sala, wah wontên ing manah namung
Murih têrangipun, ingriki nyariyosakên sakêdhik wontênipun lampahan: Gagak Sala wau.
Gagak Sala, ingkang dipun mainakên dening Miss Ribut piyambak, punika parabanipun satunggiling waranggana kraton ingkang dipun pundhut ampil dening calon pangeran pati, saha sampun apatutan satunggal. Nanging sarèhne sang pangeran wau badhe dipun angkat dados pangeran pati, kapêksa kêdah nyingkirakên ampilanipun, saha ugi lajêng kalampahan. Wusana ingkang raka sang pangeran nêdya badhe mrêjaya dhatêng ingkang rayi sarana unjukan ingkang mawa racun, nanging sagêd katulungan dening Gagak Sala. Akiripun ingkang lajêng dipun pêjahi inggih Gagak Sala wau.
Sampun samantên kemawon kados sampun cêkap. Namung kula wêwahi sakêdhik ingriki, bilih kala jumênêngipun sang pangeran dados pangeran pati mawi dipun wontênakên têtingalan: bêdhayan, sêrimpèn tuwin perangan bugis.
Ingajêng sampun kula aturakên, bilih ingkang main dados Gagak Sala Miss Ribut piyambak. Mainipun kala punika pancèn inggih sae lan ngêplêki sayêktos. Kalanipun angladosi gustinipun wontên ing dalêm pangeranan, botên mèmpêr-mèmpêra bilih punika namung têtingalan kemawon. Kalanipun Gagak Sala dipun usir saking kadipatèn, anggèning pamitan dhatêng anakipun, inggih adamêl trênyuhing manahipun sadaya para ningali. Anggènipun ngatingalakên kawontênanipun kala Gagak Sala nandhang kamlaratan, inggih mêmêlas sangêt. Makatên ugi nalika Gagak Sala dipun lêbêtakên dhatêng kadhaton saha lajêng kadhawuhan anjogèd, punika sanajan anggènipun anjogèd tuwin amangangge sampun kados tlèdhèk saèstu - ning inggih talèdhèk parêdèn - ewasamantên inggih sampun kenging tiningalan. Cêkak aos ingriki kenging dipun cariyosakên, bilih pamainipun Miss Ribut ing kala punika saèstu andêmênakakên.
Mênggah pêmain-pêmain sanèsipun, ingriki namung satunggal kalih ingkang prêlu kacariyosakên, kados ta: ingkang dados badhut, punika saking lucunipun, gujêngipun ingkang sami ningali ngantos ambata rêbah, sawênèh wontên ingkang ngantos mèwèk-mèwèk utawi kapêntut-pêntut. Dene sanès-sanèsipun inggih namung limrah kemawon.
Dene bab anggènipun ngatingalakên jogèd bêdhayan, sanajan ingkang sami angawaki wau botên kulina anjogèd, nanging sampun kenging tiningalan. Wondene bab jogèd sêrimpèn, sajakipun ingkang main kasêsêlan tiyang èstri nanging sagêd kluruk. Kawontênanipun ... malêmpêm. Jogedan bugis tingalipun gadhah sêmadosan, mila lajêng sajak kasêsa.
Kala punika ing pêmainan ngriku dipun wêwahi têtingalan dhangsah lan mênyanyinipun têtiyang bangsa Manilla. Dene pêmainipun ngrêsêpakên.
Kados samantên sampun cêkap wawasan punika. Samangke gantos:
Kala mainipun ingkang kapisanan wontên ing Bêtawi mêndhêt lampahan: Dr. Samsi, mênggah cariyosipun cêkakan makatên:
Sukaesi badhe mbêkta anakipun dhatêng griya sakit.
Dr. Samsi nalika dados student gêsang atêtunggilan kalihan lare èstri nama Sukaesi, nanging lajêng pisahan, botên mangrêtos bilih Sukaesi punika sampun ngandhêg. Sarêng sampun watawis 30 taun, Dr. Samsi sampun semah malih nanging botên gadhah anak, ngêmungakên mupu lare jalêr, ingkang sayêktosipun lare wau anakipun Sukaesi, dados inggih anakipun Dr. Samsi, lan ing kala punika lare wau sampun dados adpokat. Dene pun Sukaesi laki malih kalihan Walandi Kemayoran, wusana Walandi wau dipun pêjahi dening Dr. Samsi, nanging ingkang kadakwa pun Sukaesi. Sarêng dipun priksa ing pangadilan, ingkang ngêmbani prakawisipun Sukaesi wau, adpokat anakipun Dr. Samsi, inggih anakipun Sukaesi piyambak. Ing wusana Sukaesi sagêd luwar saking sêrêgan, lan
pungkasanipun lajêng sami sumêrêp, bilih adpokat wau anakipun Sukaesi patutan kalihan Dr. Samsi kala taksih dados student kasêbut inginggil. Makatên cêkakaning cariyos.
Mênggah kawontênanipun ingkang sami main, kenging dipun wastani racak sae. Langkung malih ingkang main dados Sukaesi, inggih punika ingkang misuwur nama Miss Ja, sanadyan samangke taksih ênèm, ewasamantên sampun nama ngungkul-ungkuli. Anggènipun mitongtonakên kawontênaning gêsang nalangsa, inggih punika nalika Sukaesi sagêd pêpanggihan malih kalihan anakipun malih wau, pancèn langkung sayêktos, ngantos ingkang sami ningali kathah ingkang arawat luh.
Dr. Samsi (kiwa) kalihan Walandi Kamayoran.
Dene ingkang main dados Walandi Kemayoran, pancèn inggih ngêplêki Walandi cèmpèng alias sinyo rêbo sayêktos. Namung ingkang dados Dr. Samsi tingalipun wontên ingriku taksih sok kêclèthut. Kados kêkathahên saupami
warni kalih kasêbut nginggil wau upami katandhinga makatên, ringkêsan utawi gunggung kêmpalipun sae sadaya.
Samangke kantun satunggal malih ingkang ugi kêdah kacariyosakên, inggih punika:
Miturut kawontênan opera punika ingkang anggadhahi tuwin ingkang sami main ingriku sadaya têtiyang bumi. Amila kawontênanipun lajêng sajak dipun rèmèhakên, langkung malih sabab pancèn kirang bandhanipun. Ing mangka mênggah nyatanipun, punggawaning opera wau kathah ingkang sami pilihan. Kados ta: Miss Jacoba. Sintên ingkang sampun nate mirêng suwaranipun, têmtu lajêng kêpengin mirêngakên malih. Jalaran suwaranipun Mis Jacoba wau, sae tuwin bêningipun botên siwah kadosdene suwaranipun juru mênyanyi bioscope ingkang sampun misuwur ing jagad, inggih punika: Janet Mac Donald. Makatên ugi dhangsahipun Miss Enok, saking lêmês prigêlipun, ngantos mèh botên beda kalihan juru dhangsah bangsa Europa sayêktos. Kajawi punika taksih kathah malih pêmainipun ingkang pancèn jênggul-jênggul. Nanging ing sarèhning jaman samangke punika nama reclame, têgêsipun jaman gêlar, dados sintên ingkang kawon gêlaripun, inggih lajêng sok asor kawontênanipun, jalaran ingkang kathah-kathah lajêng sami angrèmèhakên. Cobi kula kemawon, saupami purun sabên-sabên angreklamèkakên badan kula, kintên kula misuwuripun inggih sagêd ngantos saindênging jagad, malah bokmanawi saakeratipun pisan, nanging ing sarèhning kula punika botên kècrèt punapa-punapa, inggih lajêng kapêksa namung narimah kemawon nama: pun PÊNTHUL.
Karisakanipun kuli kontrak ing mangsa punika. Miturut pawartos, salêbêtipun tigang wulan kapêngkêr, gunggungipun kuli kontrak ingkang kawangsulakên saking tanah sabrang dhatêng tanah Jawi wontên 45.000, lan ing salajêngipun ngèndêli pados tiyang. Ing wulan punika ugi badhe
ingkang kawangsulakên dhatêng tanah Jawi sabên wulan wontên tiyang 5000.
Hêm, sangsaranipun têtiyang ingkang dados kuli kontrak punika têka samantên, gêsangipun lajêng badhe kadospundi?
Patih Kuningan. Parentah nêtêpakên kêkancingan resident Cirêbon, ing bab ngèndêli M. Suparjo, patih ing Kuningan. Miturut pawartos, anggènipun dipun kèndêli wau bab babagan arta.
Têtela arta punika inggih dados kanca, inggih dados mêngsah.
Parêpatan golongan mardika. Kala dintên Ngahad kapêngkêr ing gêdhong kabangsan Gang Kênari, Bêtawi, wontên parêpatanipun golongan mardika. Ingkang dipun rêmbag ing bab ebah-ebahan rakyat kalihan non-cooperatie, pangajaran tuwin sanès-sanèsipun. Punapa ingkang karêmbag sarwa wigatos, kaladuking ginêm dipun cêgah ing pulisi kaping kalih. Wusana ngantos dumugining bibaran wilujêng.
Ing jaman sapunika, sawarnining parêpatan ingkang raos anênangi manah, upami caranipun tiyang sêsadean tamtu laris, têgêsipun kathah ingkang dhatêng.
P.K.J. tumindak ing damêl. Kala malêm Sênèn kapêngkêr, P.K.J. kring Bêtawi saèstu ngawontênakên sêsorah wontên ing clubgebouw Indonesia ing Kramat. Ingkang mêdhar sabda: 1. Tuwan Wignyadisastra, mratelakakên ing bab Pers tuwin Persbureau ing tanah ngriki; cêkakipun nêrangakên prêlunipun nggiyarakên pawartos ingkang kenging dipun pitados tumraping pers tiyang siti. 2. Tuwan Kusumaningrat, mratelakakên ing bab pers ingriki tuwin politiek sajawining praja, punika pikantukipun botên ngêmungakên ngindhakakên sêsêrêpan kemawon, nanging ugi dados wulangan ebah-ebahan kabangsan ngriki. Ing salajêngipun dipun sambêt ing ginêm sanès-sanès ingkang wosipun mikantuki dhatêng kamajênganing P.K.J. tuwin umuming ngakathah.
Para among dagang botên nayogyani dhatêng palilah malih. Pakêmpalaning para among dagang bangsa Europah ing Sêmarang adrêng panyuwunipupanyuwunipun. dhatêng resident, supados nyuwak anggènipun maringi palilah main dhatêng papan-papan pamainanipun bangsa Tionghoa, awit nyulayani kasusilan umum tuwin makèwêti bab among dagang. Lan malih kawontênan wau katingal sampun nuwuhakên kirang prayoginipun têtiyang kathah.
Inggih sintêna kemawon, kados-kados kawontênan ing bab main punika, inggih mastani botên prayogi, kajawi tiyang ingkang pancèn rêmên main piyambak. Lan malih, Kajawèn ugi sampun nate
wulan October kapêngkêr, adêging pamulangan luhur pangadilan ing Bêtawi sampun jangkêp 7 taun. Dhawahing dintên wau dipun wontênakên paargyan saha dipun rawuhi K.T. Ingkang Wicaksana Jhr. Mr. de Jonge. Inginggil punika gambar dalam K.T. Ingkang Wicaksana sakalihan nalika rawuh ing gêdhong pamulangan luhur, dipun papag dening prof. Van Kan tuwin prof. Van Asbeck.
Kawontênan punika têmtu dados pèngêtan babadipun tanah ngriki.
Jalaran ngêlak ndadosakên sabab. Wontên lare nama Sarmin murid pamulangan patukangan
tadhahi ing cangkêm, pangombenipun tanpa dugi-dugi. Ingriku lare lajêng botên èngêt, salajêngipun lajêng kaupakara dening dokter wontên ing griya sakit. Miturut pêpriksan dokter, kêbukipun risak.
Punika kenging kangge pêpèngêt, tiyang sampun sêmbrana ngombe kalanipun ngêlak sangêt. Saya prêlu malih kangge ngèngêtakên para lare, awit limrahipun dèrèng gadhah dugi-dugi.
Pangiridan ing H.V.A. Kawartosakên, H.V.A. ing Medan wiwit benjing tumapakipun wulan Januari 1932, manawi wontên punggawanipun bangsa Europa ingkang verlof, ingkang kakengingakên numpak kapal ing klas 1 namung ingkang pangkat procuratiehouder. Tumrap punggawa ing kêbon, manawi numpak kapal ing klas 2, botên angsal bayaran jangkêp.
Pangiridan ingkang kados makatên punika tumrap ingkang kataman, kintên-kintên botên adamêl sakit.
Santun bangsa piyambak. Kasêbut ing Aksi, Tuwan Kesteren, boekhouder kantor Karajan Jawi ing Surakarta, jalaran sampun sêpuh badhe kapènsiun. Dene gêntosipun badhe kapêndhêtakên bangsa Jawi.
Punika satunggiling kamajêngan, awit tumrapipun wontên ing Surakarta, tindak kados makatên punika taksih langka.
Congres Pakempalan Punggawa Dhusun Mangkunagaran. Ing Wanagiri mêntas wontên congresing P.P.D.M.N. kathah wakil-wakiling pakêmpalan sanès sami dhatêng, wêwakil sêrat kabar Mustika, Sêdyatama, Pêpadhang Muhamadiyah, Darmakandha tuwin Swaratama. Ingkang karêmbag punggawa dhusun rumaos tidha-tidha anggèning ngêcakakên kawajiban, amargi botên wontên pathokan tuwin watês-watêsing panguwaosipun. Golonging rêmbag badhe gadhah atur dhatêng parentah praja Mangkunagaran, kaparênga ngawontênakên wêwaton panindak.
Samantên dayanipun pakêmpalan manunggil, nama dados kamajênganing para kêpala dhusun praja Mangkunagara.
Arta kas kabupatèn dipun ulari. Wontên pawartos, arta kas Kabupatèn Majalêngka mêntas kapriksa, kasumêrêpan artanipun kirang f 3000.- arta wau dipun cêpêng dening R. Sudiro, Secretaris. Ingkang gadhah wajib wau lajêng dipun kèndêli saha kalelang griyanipun.
Andarmakakên pasitèn. Sawênèhipun priyantun ing Majalêngka, nama R. Argokusumo, andarmakakên pasitènipun dhatêng pakêmpalan P.O. cacah 7 bau.
Punika satunggiling kadarman utami, badhe gêsang saha tansah dipun èngêti ing salami-laminipun.
Pangiridan pangajaran dipun wigatosakên ingakathah. P.G.H.B. pang Surabaya mêntas ngawontênakên pêpanggihan kalihan wêwakiling pakêmpalan 12 ingkang wontên ing kitha, ngrêmbag ing bab badhe pangiridan ingkang ngèngingi pangajaran tumrap H.I.S. Gêlênging rêmbag sadaya inggih sami mastani bilih pangiridan wau badhe adamêl kapitunaning rakyat.
Ing jaman sapunika tiyang ing tanah ngriki sampun sami drêmba dhatêng pangajaran, sabên bab punika badhe dipun uthik-uthik, tamtu adamêl kêraosing manahipun tiyang kathah, ingkang tundonipun ngawontênakên panduwa.
Badhe ngicali arta pitulungan pangajaran. Awit saking kaparêngipun parentah, sapunika badhe ngicali pitulungan pangajaran tumrap para sinau ingkang angsal arta pitulungan saking parentah. Mênggah lampahipun, badhe ngawontênakên paniti, tiyang ingkang sinau wau punapa ing têmbe badhe migunani tumrap dhatêng praja, kanthi awêwaton mirid panggenan ingkang badhe dipun pigunakakên. Manawi kamanah botên prêlu, prajanjianipun kalihan nagari badhe dipun batalakên.
Suwaking pitulungan ingkang kados makatên punika saèstu angalitakên manah yêktos, awit saupami ingkang dipun suwak wau ngèngingi dhatêng tiyang ingkang sampun ngambah pangajaran têngahan utawi inggil, têmtu rêkaos anggènipun ndumugèkakên, amargi tiyang sinaunipun kanthi angsal pitulungan, sajatosipun saking kêcingkrangan.
Angsal-angsalan pakaryan candu. Tumrap ing Medan, angsal-angsalanipun panyadean candu ing wulan Januari dumugi Sèptèmbêr 1931, wontên f 4.490.215.- Ing taun 1930 pêpetangan ingkang kados makatên pêpajênganipun wontên f 6.800.757.- Dados pinanggih suda.
Sudaning angsal-angsalan panyadean candu ing tanah sabrang balapan kalihan tanah Jawi, nanging inggih wontên prayoginipun.
Nyuwun punggawa. Miturut sêrat dhawuh saking Secretaris Guprêmèn têrang dhawuhipun parentah dhatêng para ingkang wajib, mratelakakên, wiwit benjing 31 December 1931, supados ngèndêli para punggawa ingkang asli pènsiun, tuwin punggawa èstri ingkang sampun gadhah laki, nanging ingkang botên dados kêpala baku panggêsangan. Bab punika botên pilih tiyang ingkang sampun têtêp utawi dèrèng, kajawi bilih gêgayutan kalihan kawigatosan padamêlan tuwin sampun dipun parêngakên dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana saking panudingipun pangagêng departement. TumarpTumrap. lowongan padamêlan, kêdah namung dipun têtêpi punggawa ingkang kakèndêlakên saking padamêlan jalaran pangiridan.
Surakarta, mêntas utusan abdi apangkat jajar nglintokakên mandaat f 4000.- nanging wusananipun lajêng kesah.
Lêrêsipun kapitadosan punika kêdah mawi watês, ingatasipun abdi apangkat jajar, punika pangkat ingkang andhap piyambak, lan malih manawi mirid saking pamêdalipun, nama botên sapintêna, dados saupami lajêng katuwuhan kamelikan ingkang kados makatên wau, botên nama anèh, tuwin andadosakên kainanipun ingkang mitados.
Nyalingkuhakên sêrat. Wontên pawartos, adjunct jaksa ing Tasikmalaya kadakwa nyalingkuhakên sêrat prabot prakawis, ing bab prakawis crimineel utawi civiel, tumindaking pamriksanipun jaksa tuwin adjunct jaksa kaprênahakên wontên sanès panggenan. Ing sapunika sampun wontên kêkiyatan, adjunct jaksa ingkang kenging pandakwa; icaling sêrat wau mawi gêgayutan arta bêsêl.
Uthak-uthêk, dhongipun inggih gêgayutan kalihan arta.
Pambucalan. Wontên pawartos saking Kupang, lampah nyingkirakên tiyang golongan ambalela ing Lissabon ingkang kapisan sampun dumugi ing Dilly. Têtiyang ingkang dipun singkirakên wau kapapanakên wontên satunggiling pulo sacêlakipun Dilly.
Tumrapipun ngriki, têtiyang wau saminipun kadigulakên, nanging langkung têbih kalihan papanipun sakawit.
Kaprayitnan. Ing Hongkong pinanggih wontên tiyang èstri tuwin lare-lare bangsa Jêpan saking Canton ingkang badhe kabêkta wangsul dhatêng Jêpan kalihan kapal Chicabu Maru. Toko-toko Jêpan ing pakampungan Tionghoa ing Canton sami dipun tutup, bangsa Jêpan dipun kalêmpakakên nunggil sapanggenan.
Kangjêng Ratu Ibu gêrah. Wontên pawartos, Kangjêng Ratu Ibu gêrah, nanging botên nguwatosi, ewadene kaaturan têtêp manggèn ing kamar. Tuwin jalaran sampun yuswa, sarira dalêm kapriksa dening doktêr achli.
Sambutanipun tanah ngriki. Miturut notanipun Minister de Geer, nêrangakên bilih sambutanipun tanah ngriki ingkang dipun tata wontên ing nagari Walandi, dumugining pungkasanipun taun 1932 badhe langkung saking 300 yuta rupiyah, punika sampun kalêbêt sambutan ing sapunika kathahipun 114 yuta rupiyah. Samantên wau manawi tanah ngriki botên kadugi nindakakên sudaning sambutan wontên ing taun 1932, utawi
Kang pêdhang ingunus sampun / pinasang umalang margi / kang kinira tinarajang / dening wadya kang nututi / kalamun kalakon nrajang / yêkti tan mindho gawèni //
praptaning praja wus katur / pratela tan ana cicir / ing purwa madya wasana / ing wasana sri
amênuhi / yèku tandhaning nugraha / kawula wêkêl nglakoni / dhawuh pakaryaning praja / yèn kabênêr antuk bêcik //
ing mangkya pan wus tinêmu / wêca ingkang kaping kalih / dadya wus tinêmu nyata / tan ana kang anyidrani / myang rasaning kasamaran / wus lalu tan anabêti //
wusana salajêngipun / amung kari nganti-anti / mring wahyèng wêca prayoga / kadi kang ingucap nguni / yèku sori apêputra / miyos jalu langkung pêkik //
saking kadêrênging kalbu / raos kamoran prihatin / sang supadni datan kêndhat / mêminta sajroning batin / mugi tulusa sêmbada / ing têmbe umomong siwi //
tan kêndhat anggung mèt laku / adêdana pêkir miskin / nrahkên galih kamurahan / maring ing sasami-sami /
rumasa / darbe tindak mrih pakolih //
labêting tindak rahayu / kang tumêrah maring janmi / têmahing piwalêsira / amung nuwuhkên pamuji / mugi jêng sri
putra kang miyos sinambut / tinampenan gênti-gênti / sakawit pra ahli tapa / dyan lumintir mring pra putri / ing wusana paripurna / katon kêkuwunging bayi //
prabu / ngraos kalêgan ing galih / tan kêndhat anyawang putra / mangkana osiking galih / muga-muga putraningwang / lulusa
Langka / têtêp ing wuri lêstari / tan ana kang ngongkihêna / kawasane kang ngluwihi.
nanging ta sajatinipun / ciptanira sri supadni / maksih adarbe rangkêpan / kang kalangkung awigati / dene ta ing nyatanira / kang dadya pêlênging èsthi //
mugi rajaputra besuk / ngrasuka Budha sajati / mrih tan pisan tidha-tidha / lan lulusa lumastari / tan ana agama liyan / kang sumêla makewuhi //
cipta kang mangkana iku / anggung cinathêt ing batin / mung mangkya kang wus kanyatan / Sang Supadni
lamun sêdyanirèng janma / ingkang tuwuh dèn kanthèni / antêping manah sanyata / diwasanira pinanggih. Tamat.
Lampiran Kajawèn, kawêdalakên sabên Sabtu.
Ing satunggaling dintên kula nate sumêrêp tiyang nyulap sagêd maos sêratan ing dlancang
Ananging wêkasan kêcandhak wadosipun, awit wongsal-wangsul pratingkahipun kok sami, makatên wadosipun. Nalika tukang sulap ngêdumakên dalancang tuwin potlot dhatêng tiyang ingkang ningali, tiyang-tiyang wau tumuntên kapurih nyêrat sakajêngipun, sasampunipun tumuntên dipun gulunga ingkang kêncêng sangêt. Ananging tukang sulap wau nglirik dhatêng salah satunggaling tiyang ingkang cêlak sarta maspaosakên ungêling sêratan, manawi botên makatên tukang sulap wau ethok-ethok mlampah-mlampah, nanging sajatosipun namung badhe sumêrêp ungêling sêratan salah satunggal, tuwin nitèni dhatêng wujuding gulungan. Gulungan sêrat lajêng kaklêmpakakên dipun wadhahi ing caping (topi). Ingkang dipun tampèni rumiyin gulungan dalancang ingkang sampun dipun titèni wau, lajêng
salah satunggal, rekanipun mawi mungêl-mungêl: ah, gulungan kok ora apik, ah, dluwange ala, salajêngipun. Lajêng reka-reka dipun
saiki jaman malèsèt ... Ananging, sajatosipun sêratan wau botên makatên saèstu ungêlipun, ingkang mungêl makatên wau sêratan ing gulungan ingkang dipun sisihakên wau. Dene gulungan ingkang sampun dipun ulêt-ulêt wau, nuntên kabikak, kalihan mungêl: Lo, rak tênan ta. Nanging sajatosipun namung ngungêlakên sêratan wau mawi dipun batos. Lajêng kagulung malih dipun lêbêtakên ing topi dipun sisihakên. Sarêng mêndhêt gulungan kaping kalih pratingkahipun inggih kados ing ngajêng wau, kalihan mungêl: Gêdhang gorèng iku nyamlêng. Nanging sajatosipun, ingkang mungêl makatên wau sêratan ing gulungan ingkang sampun dipun sisihakên wau amor kalihan gulungan sanèsipun wontên ing nglêbêt topi. Makatên salajêngipun ... wah, lucu, lucu, adamêl malênggonging tiyang pintên-pintên.
Nah, saiki aku tak miwiti obrol: Ing desaku, yaiku desa Jatèn, uga karan desa Magêrsari, ing wêktu saiki lagi ungsum egrang, têgêse, anggêr bocah mêsthi padha duwe egrang.
Adhi-adhiku kabèh rak uwis padha ngêrti, ta, sing diarani egrang.
Dolanan egrang iku uga aran kasênêngan lan ulah raga. Nanging kanggone wong tuwa, dolanan egrang iku diarani kurang ajaran, awit ngungkuli sirah.
Kacarita ana bocah siji jênênge Punjul, iku ênggone gawe egrang dhuwure nganti sadêdêg uwong tuwa, iku sabên dina mêsthi ditunggangi. Dalasan manawa lagi dikongkon bae uga dianggo.
Ing sawijining dina Si Punjul lagi kabênêr dolan-dolan nunggang egrange, ana ing dalan kêpêthukan bapakne, arêp mudhun kewuhan, jalaran ing kono ora ana pagêr (bêthèk) utawa wit kang dianggo pitulungan midhune saka
mêsthine kowe wis padha ngrêti, utawa ya wis tau krungu, uwong iku wajib trêsna ing sapadha-padha, sanadyan mênyanga kewan pisan, uga wajib trêsna. Anane mangkono, awit sapa bae sing ditrêsnani, mêsthi iya malês trêsna, yèn tumraping kewan kang ditrêsnani ing uwong, iku pamalêse bisa agawe bungah, iya iku saka anggone lulut, ambangun turut, yèn diundang mara, ngetokake tandhaning bungah.
Mara coba nontona gambar kêthèk iki, sanadyan ing kene ora mratelakake sabab-sababe anggone kêthèk dolanan tambur lan êbal, iya wis ketok karêpe, yèn kêthèk mau kulina mênyang uwong sing ngingu. Apa patrape anggone dolanan mau ora dadi pratandhaning wêwalês kang agawe kasênêngan mênyang sing ngingu.
Kucing banjur kinthil luwak, lakune sêmpoyongan, sadhela-sadhela kudu arêp tiba, sok nganti disapa si luwak. Ora suwe lakune luwak têkan ing omahe, awujunawujud. wit kêndhal growong, ing jêro pêtêng lan sêpi, ajaa luwak, mêsthi ora krasan manggon ana ing panggonan sing kaya ngono. Satêkane ngarêp lawang, luwak kôndha: Êntenana ana kene dhisik, aku tak kôndha bojoku.
Kucing mangsuli kaya rêbab digosok lirih: I ... ya.
Sadhela bae luwak wis ora ketok, lan ora suwe luwak mau jumêdhul barêngan karo bojone lan anake isih cilik. Patute nyai luwak kuwi lantap, katitik saka lanciping cangkême. Nanging pancèn iya nyata, unine bae lagi jêdhul wis nyênyêngit, têmbunge: Kucing gêring kaya ngono kuwi arêp kok êpèk batur, gèk arêp kon nyambut gawe apa, diêkona nyapu iya ora rêsik, kon tunggu omah mêsthine iya mung turu, lan manèh sajake kok wis nyêdhaki kluwat ngono. Wis ta êndang kon lunga bae.
Kucing krungu têmbung kaya ngono kuwi karasa sêrik atine, diarani kêsèd, gawene mung turu, mula banjur ngetokake tandhaning doyan gawe, nyat banjur ngadêg, gêgêre dipandhukulake, awake banjur diulur.
Nyai luwak nyawang karo muni: La kuwi rak ngulèt, apa patrapmu sing kaya ngono kuwi kok pamèrake. O, rupamu, kucing gêring athik ngulèt, wis plêk kaya senggot bubrah.
Ing kono luwak cilik muni: Biyung, aku anjaluk kucing gêring ngulèt.
Luwak cilik: Aku dhêmên, yung. Bèn, kon ana kene bae.
Sarèhning luwak cilik mau anak nyawa, iya dituruti, wangsulane: Iya ta uwis, kucing, wis, kowe anaa kene. Ngêmonga anakku.
Kucing mangsuli: Hi ... ya: nèk wis ora kêtunan.
Nyai luwak: Wiwit saiki kowe ngêmonga anakku, sing ngati-ati, aja entuk dolan-dolan adoh.
Sawise mangkono, luwak lanang wadon banjur mlêbu mênyang growongan, luwak cilik têrus dolan, diêmong kucing. Ora suwe ing jêron growongan krungu
Bab paspurt cêkap namung anyuwun dhatêng pangagênging nagari-nagarinipun piyambak kemawon.
Mirid saking lampah-lampah kados ing nginggil wau, dados bilih botên niyat badhe amriksani nagari sanès-sanèsipun, utawi malih botên wontên kapêrluan sanès ingkang gêgayutan kalihan kesahipun. Prayogi anênggaa wancining wontên kapal aji kemawon.
Sadèrènging kapal mil wau mangkat, tiyang ingkang numpak sasampunipun angsal sêrat pas saking pangagênging nagari, lajêng anyuwuna sêrat katrangan saking konsul
Inggris, supados sagêda angsal mandhap ing Ègiptê, nyuwun sêrat wau namung ambayar 50 sèn. Sabibaripun punika, tumuntên anyuwuna suntik warni tiga dhatêng C.B.Z. utawi dhatêng salah satunggaling panggenan sanèsipun. Wontên ing paspurt mugi kasêbutna bilih sampun pinaringan cacar warni tiga, supados wontên ing Suès botên prêlu kacacar malih.
Wontên ing kapal, sadèrènging baita ngandhapakên jangkar ing Portcupik, prayogi tata-tataa rumiyin, kados ta: anyuwuna arta borêg wau dhatêng adminisêtraturing kapal. Lan ugi anata barang-barang tuwin panganggenipun ingkang sakintên prêlu kaangge ing wêkdal wontên ing Ègiptê punika. Barang-barang sanès-sanèsipun karimata ing gudhanging palabuhan kemawon, jalaran bilih kabêkta sêsarêngan malêbêt ing kitha, botên sande ngathahi waragad.
Bilih baita mil wau sampun dumugi ing Portcupik, sarta malih bilih dhoktêr saking dharatan sampun anyukani palilah angsal mandhap, paspurt upisir ingkang ugi andhèrèk minggah ing kapal, lajêng mariksani pasipun, punapa sampun wontên katrangan saking konsul jendral Inggris punapa dèrèng. Sasampunipun kapariksa, tiyang ingkang numpak lajêng kapurih ambayar borêg (kirang langkung 15 ponsêtèrling) kangge salêbêtipun lêrêb ing Ègiptê wau. Dene arta punika ing têmbe bilih badhe mêdal saking tanah ngriku kenging katêdha wangsul. Mugi sampun kakilapan anyuwun kuwitansi saking opisir wau, tur malih sampun kêsupèn nyuwun wangsuling pasipun.
Mandhapipun dhatêng dharatan, katambangakên sarana baita motor gadhahanipun agèning kapal mil, ingkang pancèn kangge sêdhiyan para tiyang kêkesahan. Pramila makatên, jalaran ing Suès dèrèng wontên palabuhanipun kados ing Batawi.
Sadumuginipun ing dharatan, lajêng anyukakakên pasipun dhatêng kantor paspurt kontrolê, supados sagêd malêbêt ing kitha. Wondene panggenanipun ugi wontên ing palabuhan. Sabên satunggal tiyang kapurih ambayar 6 piyastêr, minôngka beya (satunggal piyastêr Mêsri kintên-kintên pangaos 12 sèn), sabibaripun punika,
nama tuwin kajêngipun ingkang kêkesahan, lajêng kacathêtan dening tiyang ingkang kajibah. Dununging kamar punika wontên ing jèjèripun kantoring paspurt upisir. Sarampungipun punika lajêng kesaha dhatêng gudhanging palabuhan, prêlu anitipakên barang-barang ingkang pancèn botên badhe kangge salêbêtipun wontên ing Ègiptê wau, dene dununging gudhang kaprênah sawingkinging paspurt kontrolê. Mênggah pambayaripun sabên satunggal potong, satunggal piyastêr Mêsri, ing dalêm sadintên sadalu.
Susukan Suès ingkang kangge mlampah kapal mil.
Bilih kwitansi sampun katampi, kopêr utawi pêthi ingkang badhe kabêkta mlêbêt ing kitha, kêdah kabikak katêdahakên tiyang ingkang kajibah mariksa, punapa wontên barang-barang ingkang prêlu kapêndhêt beyanipun punapa botên.
Tumraping tiyang ingkang nêmbe dhatêng ing ngriku, pancèn ragi lingak-linguk, punapa malih bilih botên sagêd têtêmbunganipun. Ananging rèhning kuli-kuli ing ngriku sampun kulina sangêt dhatêng sadaya kabêtahananing tiyang ingkang nêmbe dhatêng wau, sarta sarèhning mèh sadaya kuli sagêd têmbung Inggris, dados inggih cêkap ngandêl kemawon, nanging bab pambayaring waragad têmtu ragi kêladuk. Bab punika para maos kados ugi botên kêkilapan, ing sadhengah panggenan sanajana ing tanah Jawi piyambak, kuli-kuli ing ngêbum, ing sêtatsiun, kusir dhokar utawi sopir taksi sami sagêd ambedakakên dhatêng tiyang mônca utawi sanès. Bilih kakintên tiyang mônca ingkang nêmbe dhatêng, lajêng
kuli-kuli wau, sanajana namung kangge pênutuping eraming manah kemawon (anggêrtak).
Sasampunipun nitipakên barangipun, saha kopêr utawi pêthinipun ingkang badhe kabêkta sampun kapriksa, lajêng kantun sapurunipun, upaminipun lajêng numpak motor utawi ngangge sêpur saking Portcupik [Por...]
[...tcupik] dhatêng Suès, Mêsir utawi panggenan sanèsipun. Badhe lêrêb ing Portcupik ugi prayogi, malah ing ngriku hawanipun langkung prayogi tinimbang ing Suès, namung ragi sêpên, jalaran ing ngriku namung palabuhan. Mênggah têbihipun saking Portcupik dhatêng Suès punika, bilih
paspurt kangge mlêbêt ing Ejas, kantoring agèn kapal kêdhipiyêl, utawi kapal Itali, punapa malih dhêpartêmèn kasarasan, inggih punika upami ing tanah Jawi kawastanan C.B.Z., punika sadaya sami wontên ing Suès, prayoginipun lêrêba ing ngriku rumiyin.
Bilih sampun wontên ingkang kajujug sarta sampun ragi ngasokakên sayahipun, enggala angurus bab tumbasing karcis kangge salah satunggaling baita ingkang badhe dipun tumpaki dhatêng Jedah. Samantên punika bilih badhe daya-dayaa tumuntên mangkat saking Ègiptê.
Wondene upami ngêrsakakên ngangge gadhahanipun kêdhipiyêl, punika waragadipun ingkang mirah piyambak, inggih punika wontên ing ngêdhèk 5 pon Mêsri 120 piliyèm, upamia arta Walandi kirang langkung 65 rupiyahan makatên. Ananging bab têdhanipun kêdah ambêkta utawi angolah piyambak. Dene klas ingkang langkung sae (klas kalih), punika bageanipun 10 pon 210 miliyèm, upamia arta Walandi kirang langkun 129 rupiyah. Badhe kasambêtan.
Prang gagal. Têtêlasanipun prampogan kalampahakên manêngên, lajêng kapapag prampogan sanès (ingkang dede danawa), ing ngriku gôngsa sawêg
ngalang-alangi lampahipun mêngsah, gôngsa suwuk, dipun ada-adani Mataraman. Wayang ingkang kiwa
ngriki lampah-lampahipun botên katêrangakên sadaya, namung grêban: 1. sampun ngantos kêdangon, 2. manawi wontên gêgêbag ingkang sangêt damêl sêsakit gôngsa kasêsêgakên. 3. sadaya suwuking slêpêgan ingkang kangge pêpêrangan [pê...]
[...pêrangan] kêdah mawi ada-ada Mataraman utawi nêm jugag. Dados ing ngriki bab ginêming wayang sarta ucap-ucapan katêrangakên ing wingking ôngka 22.
Sarampungipun sadaya pêpêrangan gagal punika, manawi mêngsah ingkang saking sisih kiwa kawon, ingkang kangge pungkasan punggawa ingkang
punika, manawi ingkang kawon mêngsah saking têngên, lampahipun ugi kados ing nginggil punika, nanging lumampahipun manêngên.
Adêgan pandhita. Sasampunipun gunungan kabêdhol katancêbakên ing sisih têngên, cantrik kawêdalakên,
nancêb saking wingkinging Sêmar, kados ing nginggil punika ngantos kalih gongan. Kasambêt wêdaling Petruk, anjujug sawingkinging Garèng kalihan nyêmbah. Sadèrèngipun Petruk mêdal punika, gôngsa kasêsêgakên badhe kajantur. Sasampunipun lajêng ucap-ucapan (ôngka 21) rampung ucap-ucapan gôngsa kadhawahakên. Watawis tiga, sakawan gongan gôngsa suwuk, dipun pathêti sanga ngêlik. Lajêng ginêm (ôngka 24) sasêlaning ginêm ingkang miraos dipun sêlani pathêt sanga jugag utawi tlutur.
Dene manawi sanès adêgan pandhita, inggih punika adêgan raton, lampah-lampahipun kados adêgan pasowanan Jawi, nanging botên suwuk sêsêgan. Suwuking gêndhing dipun pathêti sanga ngêlik.
Manawi tumrap adêgan satriya wontên ing wana, lampah-lampahipun kados adêgan pandhita wau, nanging botên mawi cantrik. Dados satriyanipun ugi botên nyêmbah ngabêkti, lajêng jinêjêr kemawon wontên ing têngên, majêng mangiwa.
nanging ingkang botên nyamah utawi ngrèmèhakên dhatêng pandhita. Wêdaling Petruk mungêl ayak-ayakan sanga, dipun bukani kombangan saking panunggul alit. Sawatawis lajêng kajantur, pandhita kabêdhol lênggahipun, ginêm (ôngka 25)
wingking lembehan. Sarambahan malih mlampah kados ing inggil naming mungkur. Tumuntên kasambêt lampahing Sêmar, Garèng lan
dipun jawati para èstri ingkang kalangkungan, nanging namung kaucapakên kemawon, botên mawi ringgit èstrèn (
winicara ilining banawi / wiwit ngancik Tanah Merah kitha / pinilala kanggwèng gawe / palwagni
Kêdhungturi. Arta f 1.50 punika tumrap wulan Nopèmbêr punika dumugi Januari taun ngajêng.
Lêngganan nomêr 3002 (t.M. Daslan) Sêmarang. Lêngganan kapetang wiwit 1 Nopèmbêr '31.
Kala ing jaman karajan Turki taksih nindakakên tatanan lami, kaluhuraning nata tansah turun-tumurun sami angraosakên mukti wibawa. Sintên ingkang nyumêrêpi kawibawanipun nata ing Turki, ing raos tamtu katuwuhan kapengin, awit jumênêng nata sarwa botên kêkirangan, sugih bala santana, nagarinipun têntrêm. Kasugêngan tuwin kasênêngan nata tansah dipun jagi tuwin dipun wontêni, ampil bêbasan tanpa wicalan tur tansah santun-sumantun, wah sarwa milihi. Saking katoging kasênênganipun panjênêngan ratu, sawarnining kasênêngan wau ngantos tumônja dados padamêlan awrat, sakêdhap lêrêm wontên ing kadhaton ngrika, sanès dintên wontên ing kadhaton ngriki, ewadene katingalipun mêksa taksih sarwa kirang, mila waragading praja ingkang babagan mriku tansah mindhak-mindhak kemawon. Nanging menginakên.
Kawontênan ingkang kados makatên punika, tamtu kemawon ugi dipun tulad ing para agêng sanès-sanèsipun, kados ta
luhur, mèh sadaya inggih sami ngraras kamuktèn ingkang kados ratunipun, limrah sami gadhah papan pasêngkêran, ingkang kêbak isi tiyang èstri ayu-ayu.
Saking agênging kawibawanipun para agêng ing Turki, ucap kamajênganing praja mèh botên wontên, saya tumrap kamajênganing èstri, babarpisan botên wontên. Inggih kadospundi anggènipun badhe majêng, [ma...]
[...jêng,] awit èstri punika namung pinanggih wontên ing nama, wujudipun namung kasumêrêpan dening ingkang majibi piyambak. Ananging kadospundi malih, manawi tindak kados makatên wau sampun katata kacara, pinanggihipun inggih damêl pamarêm kemawon. Kados para wanita ingkang sami dipun dèkèk ing pasêngkêran, ingkang botên nate sumêrêp padhang hawa, saha botên nate kêpêthuk sanak sadhèrèk, punika rumaosipun malah dipun mulyakakên, dening ngrumaosi dipun sêngkêr ing priyantun agêng, sinatriya punapa malih ratu, badhe pados punapa malih.
Kitha Sopia lami ing Turki, ingkang kabangun enggal.
Nanging lampahipun jaman punika dangu-dangu tansah ewah, lan badhe ewahing jaman wau tamtu inggih mawi gara-gara ingkang damêl orêging praja. Amargi orêgipun wau atêgês tindak paniti dhatêng satunggal-satunggaling lêlampahan ingkang pinanggih lêpat. Kasantosaning praja pêpindhanipun kados angganing sapu botên dipun êsuhi, sampun mèh wudhar tanpa daya, awit sadaya sami weya, rukun ingkang adamêl kasantosan sampun botên wontên, pinanggihipun namung kasantosaning jiwa pintên-pintên ingkang mandhiri piyambak, ingkang salugunipun botên atêgês santosa.
Kala ing taun 1921 Turki kenging dipun wastani kados gêgodhongan alum ing môngsa katiga, tangèh sagêd trubus gêsang malih, awit adêging karajan kantun kados toya wontên ing godhong
sanès-sanèsipun, sami manggèn wontên ing Sêtambul, inggih punika kitha karajanipun praja Turki. Bôngsa Yunani (Griek) nguwaosi Frasia utawi Anatolia perangan kilèn. Kawontênan ingkang kados makatên punika andadosakên anglêsing rakyat, dening ngrumaosi apês, saha ical pangajêng-ajêngipun. Nanging ing kala punika ing Anatolia têngah wontên pakêmpalaning bôngsa Turki golongan kamajêngan ingkang dipun pangagêngi dening Sang Kemal Pasja. Ewadene pangajêng-ajêng sae tumraping rakyat, botên wontên, awit golongan kabangsan wau botên sapintêna manawi dipun timbang kalihan kawontênanipun bôngsa sanès ingkang sampun manggèn wontên ing jajahan Turki, yèn ta anglawana, bêbasan timun mêngsah durèn, wêkasan namung badhe rêmuk tanpa damêl.
Nanging lêlampahaning manungsa punika sajatosipun winêngku ing kaelokaning Pangeran, tiyang
botên sagêd anggagapi kadadosanipun ing wingking, pangintên ingkang kangge anggagapi lêlampahan, adhakan pinanggih tuna dungkapipun. Inggih kados kawontênanipun praja Turki kala samantên, ingkang kakintên sampun tanpa daya, sarêng sampun wontên sawatawis wulan, wadya Turki golongan kamajêngan, ingkang dipun pangagêngi dening Sang Kemal Pasja campuh kalihan wadya Yunani, ingkang salajêngipun sagêd ngèngsêrakên wadya Yunani saking Anatolia, nanging papan panggenan ingkang mêntas dipun broki dening bôngsa Yunani wau sampun daos karangabang. Pinanggihipun lêlampahan ingkang kados makatên punika tamtunipun lôngka sangêt, saupami Turki sagêd mulihakên karisakaning praja. Nanging nyatanipun malah angosok wangsul, ing ngriku pinanggih santuning paprentahan praja Turki, ingkang rumiyin dipun pangagêngi ratu kamoran adat kina, lajêng santun paprentahan enggal cara gagrag kamajêngan, ingkang dipun pangagêngi dening Sang Kemal Pasja, saha lajêng madêg praja tanpa ratu. Dene salajênging kadadosanipun, praja Turki ingkang kakintên rêkaos pulih ing adêgipun, malah lajêng madêg kanthi kasantosan, ingkang badhe rêkaos dipun agru-agru malih.
Dene kithanipun karajan pindhah dhatêng Angora, saking ada-adanipun Sang Kemal Pasja, dados pinanggihing karajan Turki ingkang kakintên sampun moglak-maglik, ing kala punika dados santosa malih. Namung sipatipun santun, nanging tumraping kabangsan, malah nama manggih kanugrahan ingkang saèstu.
Wiwit punika kamajênganipun praja Turki katingal ngêgèt sangêt, tatacara kina sami dipun ewahi, adat ingkang dipun gondhèli kêkah dening bôngsa, manawi nyatanipun botên mikantuki, dipun ewahi sadaya, tumindaking paprentahan kanthi kasantosan, têgêsipun punapa wontêning dhawuh, kêdah dipun lampahi.
Tamtu kemawon cara ingkang nganyar-anyari wau tumraping golongan sêpuh kraos anjola sangêt, awit tata ngadat ingkang sampun kalampahan, punika mawi wêwaton ingkang sampun manggèn sangêt, tuwin sampun linampahan sakeca, wilujêng. (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn ingkang mêdal kala dintên Rêbo ingkang kapêngkêr sampun nyariyosakên sawatawis adêgipun pakêmpalan wanita enggal ing Bêtawi, ingkang dipun wastani: Mardiwisma. Tumrap tiyang ing Jawi, têmtunipun wontên ingkang sami maibên, ingatasipun ing Bêtawi punika sampun kathah pakêmpalan wanita, kados ta: Rukun
ingkang sampun wontên wau. Bilih wontên ingkang maibên makatên, punika pancènipun inggih wontên lêrêsipun, nanging samangke kêdah angèngêtana dhatêng namaning pakêmpalan, inggih punika: Mardiwisma. Manawi nitik namanipun wau, ingkang atêgês: amarsudi dhatêng panyêpêngipun bale griya, dados ing ngriku cêtha, bilih sêdyaning pakêmpalan wau, botên badhe anggêbyur dhatêng kapulitikan, tuwin botên badhe ngudi dhatêng kamajêngan sanès-sanèsipun, ngêmungakên badhe ambudidaya dhatêng saening panyêpêngipun bale griya.
Bale griya ingkang panyêpêngipun sae, punika pancèn mikantuki sangêt tumraping tiyang jêjodhoan. Sabab dening punapa, sok lajêng wontên tiyang jalêr rêmên nêdha jajan wontên ing resturan, rêmên anglayab, rêmên nênonton, lan sasaminipun, punika ingkang kathah-kathah inggih jalaran saking kirang sagêdipun ingkang èstri anggèning nyêpêng bale griya. Kados ta: ingkang jalêr wangsul saking nyambut damêl badhe nêdha, sabên-sabên sêkulipun bênyèk, janganipun anyêb, lawuhan sanès-sanèsipun, manawi botên kasinên inggih kirang sarêm. Môngga, manawi makatên punika, punapa botên layak kemawon, bilih ingkang jalêr botên rahab nêdha wontên ing griya, kosokwangsulipun ingkang têmtu inggih lajêng rêmên nêdha wontên ing resturan. Utawi sayah kêpengin lèyèh-lèyèh wontên ing kursi malês, dilalah kandêling balêdugipun ingkang wontên kursi ngantos [nga...]
[...ntos] kalih dim. Sarêng badhe ngêluk lambung wontên ing papan patilêman, urunging kajang sirah kêbak ilêr, sêprèning kasur kêbak ompol. Ingkang makatên punika punapa tiyang jalêr kêdah dipun paibên, manawi lajêng botên kraos wontên ing griya, saha lajêng badhe jlang-jlangan kemawon.
Dene pikajêngipun pakêmpalan wanita enggal wau, badhe ngudi dhatêng saening panyêpêngipun bale griya, punika pancèn inggih mathuk sangêt kalihan wontênipun jaman malèsèt punika. Kala badhe ambikak parêpatan, sêsorahipun wara Suteja, inggih punika ingkang lajêng kapilih dados pangarsaning pakêmpalan wau, wontên ingkang nyariyosakên makatên:
... sasagêd-sagêd para wanita kêdah wêlas dhatêng para kakung, dene sabên dintên tansah adus kringêt anggènipun ngupadosakên têdhanipun anak semah. Tiyang èstri sampun tansah ngangluh jalaran kiranging arta blônja, awit saupami sagêda makatên, kajênging tiyang jalêr punika, sanadyan gadhaha arta sagrobag, inggih badhe dipun sukakakên dhatêng ingkang èstri. Dene anggènipun nyukani kirang anyêkapi punika botên sabab saking botên purunipun, nanging sabab saking botên sagêdipun. Amila wajibipun ingkang dados tiyang èstri, kêdah ngobètakên balanjanipun ingkang jalêr murih kacêkaping kabêtahanipun tiyang agêgriya. Lampah ingkang makatên punika sampun kenging kawastanan satunggiling lêlabêtan ingkang tumandukipun angrencangi guru laki. Dene rekadaya anggènipun badhe ngobètakên balanjanipun ingkang kakung, punika manawi pakêmpalan wau èstu sagêd dados, sarana badhe ngawontênakên kopêrasi.
Sasampunipun wara Suteja rampung anggènipun sêsorah, gantos wara Kadarusman ingkang lajêng mêdhar sabda. Ing ngriku wara Kadarusman ngandharakên sabab-sababipun, dene ing parêpatan ngriku mawi dipun wontênakên gamêlan, inggih punika minôngka pasêmoning lampahipun pakêmpalan. Mênggahing gamêlan, punika
warganipun kêdah rukun, guyub tuwin saiyêg, murih punapa ingkang dipun sêdyakakên sagêda kalêksanan.
Sasampunipun lajêng wara Sumantri maosakên rancanganing pranatanipun pakêmpalan. Sarampungipun lajêng ngawontênakên pilihan pangrèh. Dene ingkang
Banjir agêng ing Tanjungpura. Saking kathahipun jawah, ing Tanjungpura wontên banjir agêng, ngantos sêkolahan-sêkolahan kapêksa kêdah sami dipun tutup. Gambar inginggil punika kawontênanipun mêsjid ing Tanjungpura. Alun-alun ingajêngipun mêsjid kêlêban ing toya, ngantos mêsjid wau kadosdene wontên ing sapinggiring sagantên.
Pindhahan dhatêng Bêngkulên. Aneta martosakên saking Ngayogyakarta, bilih miturut cariyosipun sêrat kabar Mataram, ing bawah Kêlir (Purworêjo) kathah têtiyang ingkang sami purun pindhah dhatêng Bêngkulên. Nanging miturut pangandikanipun Tuwan Resident de Cock, arta pêsangon ingkang sampun dipun têmtokakên tumrap satunggal-satunggaling batih kathahipun f 100.-, punika dipun pênggalih kêkathahên. Kajawi punika pindhahipun tiyang-tiyang wau, katêmtokakên ing wêkdalipun pacêklik, inggih punika ing wulan December tuwin Januari.
Sawatawis wulan ingkang kapêngkêr sampun wontên para ahli tani ingkang kakintunakên dhatêng Bêngkulên prêlu anitipriksa mênggahing kawontênanipun ingrika. Miturut pamanggihipun têtiyang wau, siti ingriku pancèn loh jinawi, dados inggih prayogi sangêt kangge têtruka. Mênggahing arta pêsangon f 100.- kados-kados botên kêkathahên sangêt, awit kêdah angèngêtana, bilih têtiyang ingkang sami têtruka wau, kêjawi kêdah ngawontênakên pirantos têtanèn warni-warni, salêbêtipun satunggal utawi kalih taun rak dèrèng sagêd nêdha pamêdaling têtanêmanipun. Dene pindhahipun dipun têmtokakên ing mangsa pacêklik, inggih punika ing wulan December lan Januari, punika pancèn lêrês sangêt. Awit ngêmungakên manawi sampun ngraosakên sakit lan pêrih, sagêdipun tiyang gadhah tekad badhe ngumbara dhatêng sanès nagari.
Greja kangge tiyang Batak. Ing Gang Kernolong (Bêtawi) badhe dipun dêgi greja kangge tiyang Batak. Mangke sontên, tanggal 21 wulan punika, jam 4.30 kalêrês dhawahing wanci pamasangipun banon ingkang kawitan. Kacariyos badhe dipun wontêni karamean sawatawis, mawi ngawontênakên pêpujian.
Wontênipun golongan tiyang Batak ingkang nunggil agami punika sampun wiwit taun 1919. Ingkang suwau anggènipun sami nindakakên agaminipun wontên ing pamulangan H.I.S. Christen ing sawingkingipun greja Kwitang. Nanging saya dangu saya kathah wontênipun tiyang Batak, ingkang anjalari papan ing H.I.S. kasêbut ngingil botên anyêkapi. Jalaran saking punika ing taun 1928 lajêng dipun wontênakên komite ingkang ada-ada badhe ngêdêgakên greja piyambak. Samangke ada-ada wau sagêd kalêksanan sayêktos. Ing têmbe manawi greja wau sampun ngadêg, tumrap têtiyang siti ngêmungakên bangsa Batak ing Bêtawi punika ingkang anggadhahi greja piyambak.
Tiyang ingkang bêgja. Kabaripun, ingkang narik lotre agêng "St. Carolus Joseph Stichting c.s.", ingkang kagêbag kala tanggal 10 ingkang kapêngkêr punika, inggih punika ingkang narik f 50.000 tuwin f 25.000.- Tuwan Hoo Tjoen Thong ing Probolinggo. Dene ingkang narik f 10.000 Tuwan N. Parapat, mantri O.R. ing Ayerbatu, Tanjungbalai.
Mugi-mugi kalihipun sagêd kêncêng panggalihipun. Sampun dumèh wontên tiyang angalêmbana utawi angakên-akên, artanipun lajêng mak grêgêl, botên mawi dipun manah panjang malih. Angèngêtana dhatêng paribasan Melayu ingkang ungêlipun
aquarium wau. Ingkang satunggal dipun wastani: ulam kapal sagantên, dene satunggalipun malih dipun wastani: ulam piso. Gêsangipun wontên ing toya ulam kalih warni wau kosokwangsul. Kapal sagantên punika êndhasipun wontên inginggil, buntutipun wontên ingandhap, dados wontên ing salêbêting toya kadosdene ngadêg. Ulam piso kosokwangsul, êndhasipun wontên ngandhap, buntutipun wontên inginggil.
Bab gêsangipun ulam piso punika, para sagêd ingkang suwau sanès-sanès ing pamanggihipun. Tuwan Norman, bangsa Inggris, ing bukunipun, ingkang dipun wastani: "History of Fishes," anyariyosakên, bilih ulam piso punika manawi wontên ing toya, êndhas saha cangkêmipun madhêp manginggil. Lêt sawatawis taun Tuwan Prof. Delsman ing kalawarti "De Tropisch natuur" anyariyosakên bilih ulam piso punika manawi wontên ing toya êndhas lan cangkêmipun wontên ingandhap, dados kanyatan kados ingkang kacêtha wontên ing aquarium wau. Dene ingkang dipun wastani kapal sagantên, punika dede ulam tangkur, lo. Inggih punika namaning ulam ingkang cariyosipun anggadhahi kadigdayan ingkang langkung pêng-pêngan katimbang: jaran guyang, sêmar mèsêm lan sasaminipun. Awit kabaripun ulam tangkur punika wujudipun inggih kados kapal (jaran).
Pakêmpalan Pasundan Istri punika kenging dipun wastani anakipun pakêmpalan Pasundan, nanging ngêmungakên kangge para wanita. Dados saupami pakêmpalan bangsa Jawi, Pasundan èatri wau kenging dipun samèkakên kalihan pakêmpalan Wanita Utama, inggih punika anakipun pakêmpalan Budi Utama.
Prawan Tionghoa nganyut tuwuh. Ing kampung Ketapang (Bêtawi) wontên satunggiling kênya bangsa Tionghoa umur 18 taun, ingkang nganyut tuwuh. Mênggah sabab-sababipun kênya wau anggadhahi kalamênjing kados tiyang jalêr, ingkang anjalari sabên dintên tansah dipun pêpoyok dening kanca-kancanipun. Jalaran saking isinipun nonah wau lajêng gadhah tekad nindakakên kados ingkang kasêbut inginggil wau.
Tuwuhing lêlampahan ingkang makatên punika, kalih-kalihipun, inggih punika ingkang dipun poyoki lan ingkang moyoki, sami kêsangêtên. Ingkang dipun poyoki têka cêkak têmên budinipun. Awit tiyang gêsang punika salêrêsipun botên kenging manawi lajêng tansah ngopèni dhatêng omonging tiyang, têmtu inggih badhe ngênês ajêgan. Awit sampun dados saradaning donya, punapa-punapa mêsthi dipun aruh-aruhi lan dipun poyoki. Sanajan saea kados punapa, têmtu wontên kemawon ingkang ngungêlakên botên sae, kados ta makatên: "Wah dumèhane bagus bae, anggêpe banjur kaya ndara dèn mas Janaka". Punapa malih manawi awon, anggènipun ngolok-ngolok inggih ngantos rêsik pêcêrèn saèstu. Amila tiyang botên prêlu ngopèni ungêling sanès punika. Dene tumrap ingkang moyoki têka kêsangêtên sangêt, ingatasipun ingkang dipun poyoki wau sampun ngrumaosi isin tur mawi sangêt, têka botên dipun kèndêli anggènipun mêmoyoki wau. Mangke gèk sukmanipun ingkang dipun poyoki wau tan trimahipun lajêng adamêl godha rêncana gêntos dhatêng tiyang-tiyang ingkang sami moyoki. Harak badhe gundam-gundam saèstu. Mila mbok sampun rêmên mêmoyok, ta.
Lare amêjahi tiyang sêpuh. Ing Garendeng (Tanggerang) wontên lare umur 13 taun amêjahi tiyang sêpuh. Mênggah ing sabab-sababipun kados ingandhap punika:
Wontên tiyang kalih, padamêlanipun sami dados tukang eretan (nyabrangakên). Satunggal lan satunggalipun sami sêsêngitan. Ing wusana tiyang kalih wau sami pasulayan, ingkang anjalari ingkang satunggal dipun bacok dening ingkang sanès. Anakipun ingkang dipun bacok, lare umur 13 taun, sarêng mirêng wontên tiyang jêlih-jêlih nêdha tulung, lajêng enggal-enggal murugi. Kala lare wau sumêrêp, bilih ingkang jêlih-jêlih nêdha tulung wau bapakipun saha kala punika adus êrah, sanalika punika lare wau lajêng nir baya nir wikara saha lajêng nrajang dhatêng tiyang ingkang amrêjaya bapakipun wau. Ingriku lajêng dados campuh pêrang tandhing. Kalih-kalihipun sami adêdamêl blati. Ing wusana malah ingkang sêpuh dhawah kantaka ing siti. Salajêngipun lare wau lajêng kacêpêng ing pulisi.
Lêlampahan ingkang makatên punika ing cariyos wayang ugi kêrêp sangêt kêlampahan. Kados ta: nalika Pandhita Durna pinêjahan ing Drustajêmêna, putranipun ingkang nama Radèn Aswatama, sarêng nyumêrêpi ingkang rama ingkang palastra, saking botên èngêtipun inggih lajêng soroh amuk saha lajêng amêjahi pintên-pintên tiyang. Salêrêsipun mila inggih awis sangêt tiyang ingkang sagêd tega ningali tiyang sêpuhipun nandhang sakit. Amila lare kasbut inginggil lajêng nir baya nir wikara, sarêng sumêrêp bapakipun adus êrah, punika inggih botên kenging dipun paibên. Ing sarèhne lare wau sampun mêjahi tiyang, inggih sampun mêsthinipun manawi lajêng kêdah dipun ukum. Ananging kintên-kintên pangukumipun wau inggih angèngêti dhatêng nir baya nir wikaranipun lare wau.
Pranatan ingkang kados makatên punika kados sampun mathuk sangêt. Jalaran kêdah angèngêtana, bilih priyantun-priyantun wau, kados ta: mantri pênjual, assistent-collecteur lan sasaminipun, kêrêp sangêt kêdah simpên arta ing griyanipun ngantos ewon kathahipun. Dados manawi botên manggèn ing griya ingkang bakuh, sagêd ambêbayani.
Pest wudun ing Cimahi. Kala dintên Jumuah ingkang kapêngkêr wontên tiyang tiga ingkang pêjah jalaran kenging sêsakit pest wudun, inggih punika wontên ing onderdistrict Cimahi.
Kadospundi ingrika mênggah trajanging pakaryan amêrangi sêsakit pest? Rak inggih taksih lajêng ta?
Badhe rawuh mriki malih. Saking Den Haag (nagari Walandi) kala tanggal 20 wulan punika dipun kabarakên, bilih pangeran pati ing Belgie, ngaping kalihi badhe anjajah dhatêng tanah ngriki. Bidhalipun benjing wulan Februari sarana nitih baita kapal "Huyghens".
Rawuhipun sang pangeran pati ingkang kaping kalih punika dados pratandha, bilih sang pangeran pati wau rêna utawi kagungan panggalih kraos amirsani kawontênan ngriki punika.
Tumrap pamarentah ngriki, rawuhipun pangeran pati ing Belgie dhatêng jajahan ngriki, punika atêgês: badhe angêdalakên arta kathah. Jalaran sampun jamak limrahipun, satunggiling nagari ingkang karawuhan pangagêng saking sanès praja, punika kêdah atur hurmat ingkang botên sakêdhik wragadipun. Ananging wêdaling arta wau kados botên sapintêna manawi kapandhing kalihan dados saening sêsrawunganipun praja kalih punika.
Anti-Yahudi. Kala tanggal 19 ing wulan punika saking Warschau dipun kabarakên, bilih ing nagari Polen samangke trajangipun têtiyang ingrika anggènipun sami sêngit dhatêng tiyang Yahudi saya nguwatosakên. Malah dèrèng dangu punika mêntas wontên pasulayan ingkang rame sangêt. Botên ngêmungakên ing kitha-kitha kemawon, sanajan ing dhusun-dhusun makatên ugi, inggih punika têtiyang bangsa Yahudi sami dipun pisakit wontên ing satêngahing margi, toko tuwin barang darbèkipun sami dipun rampas. Malah têtiyang ing Polen wau sami ngawontênakên sêrat sêbaran, ingkang isinipuisinipun. ajak-ajak ambaekot dhatêng bangsa Yahudi wau.
Bab sêsêngitan dhatêng bangsa Yahudi punika salêrêsipun sanès pawartos enggal. Ananging sampun kina-makina bangsa Yahudi punika pancèn tansah dipun sêngit bangsa sanès. Mênggah aslinipun bangsa Yahudi punika saking nagari Palestina. Ing wusana lajêng mêncar dhatêng pundi-pundi. Dene anggènipun dipun sêngit ing bangsa sanès, jalaran gêsangipun beda sangêt. Kêrêp sangêt dipun dakwa ingkang botên-botên, kados ta: manawi ing praja tuwuh sêsakit ingkang nular, punika manawi dipun anggêp sanès pandamêlipun bangsa Yahudi, inggih dipun anggêp bilih ingkang Kuwasa paring dêduka, dene têtiyang ing praja sami ngidini bangsa Yahudi dêdunung wontên ingriku. Jalaran saking punika lajêng kêrêp sangêt bangsa Yahudi dipun pisakit, malah kathah kemawon ingkang sami dipun pêjahi.
andingkik ing tindakipun / wong Tamil kang tan prayoga //
sarèhning mèh sabên ari / wong Tamil kathah kang pêjah / dangu-dangu kathah longe / nanging datan kawanguran / tingkahe Nandimita / lan bangke kang ical wau / ugi datanpa wusana //
cêkake tan antuk titik / sapa ingkang gawe pokal / amêmati mring kancane / atarka tinarka samya / kabèh tanna rumasa / têmah bingung titing. bilulung / karya gawoking ngakathah //
wau ing alami-lami / nulya wontên kang uninga / marang ing pokal gawene / wong Singha ingkang mangkana / ya ta katur sang nata / Prabu Elala gya ngutus / wadya kinèn anyêpênga //
marang kang alaku juti / wèh tistising wong sapraja / nanging wau sadèrènge / Nandimita pinalandang / sampun prayitnèng
wêroh / ingupaya tan kapanggya / kacuwan palarasan / wus katur ing sang aprabu / cabar lampahing punggawa //
ingkang sami amadosi / ngalor ngidul ngulon ngetan / mung sayah pêgêl driyane / ngêlanthung mantuk wismanya / kocapa Nandimita / anggarjita ing tyasipun / lamun tangèh kasêmbadan //
nadyan bêbalunga wêsi / wong siji yêkti tan nyôngga / maring karosaning kabèh / paran
jalaran mirêng pawartos / lamun Ruhuna punika / kêrèh mring ratu Budha / ambêk utama sang prabu / wong Tamil tan anèng kana //
ngaturake / kang dados sêdyaning manah / arsa mêjahi janma / golongan wong gama Indhu / têtiyang Tamil sadaya //
nanging amung sajuga / yêkti durung kuwat ingsun / mungsuh wong Tamil kang lêksan //
karoban lawan ing jurit / paran margane unggula / bêcik ingsun nglumpukake / punggawa kang rosa-rosa / kang sêkti môndraguna / mrih tan kuciwa ing besuk / ngadu yasa nèng palagan //
datan ucapên ing tulis / anyarêngi môngsa kala / dèrèng antara lamine / sarwa gampang kang pinanggya / pangran mangke wus angsal / punggawa langkung pinunjul / kinarya gul-aguling prang //
mring mitrane jêng pangran / ingkang têbih dunungipun / lakon luwih têlung dina //
ngono yo carane?wah2…jebule isih manut kepentingan nepsune….walah2 saget menggok, kadohan, kesasar yen mung kanggo ngunukuwi..hhmmm..yen wis ngono sopo sing tanggung jawab…wong intine hizbul bahr iku nggo ngendalekkeopo kang ono ing atine dewe2 rupo nepsu kang ngejak olo kang marahi ora podho gelem tongat karo bendoro yo iku Allah SWT. sing ampuh dudu sing ora mempan pluru..sing hiso ngendalekne nepsune dewe2..ngapunten nggih????? monggo mrenahke atine dewe2…SING NGIJAZAHKE KUWI ORA SALAH YEN IKU BENER2 NDUWE KEWENANGAN..MUNG YUK KANGGONE KOK NGUNUKUWI WAH KOK KOYONE ORA PATRAPE..
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi nambahi pratèlan sarta sumber
Godhong sembukan ya iku salah sawijining godhong kang nduwèni manfaat kanggo obat tradhisional. Tanduran iki uga diarani godhong entut-entutan amarga nduweni ganda sing kaya entut.
Program. Dijupuk August 9, 2010. Artikel ngenani Rubiaceae iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
saka AssamRintisan RubiaceaeKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, WonogiriAgen Vimax Asli Canada D.I Yogyakarta Meliputi : Jogja ,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Sab pukul 21:30 · Shinchan Ijiwaru
Anton Smeagol Macrolepidota : : rasah di trawang pokoke intuk ora intuk seng penting seneng neng luwih seneng nek
iku sawijining penyanyi sarta penulis tembang Inggris, komposer, produser, lan uga musisi.[1]
Lair[besut | besut sumber]
Sami Yusuf lair tanggal 1 Juli 1980 ingAzeri .[1] Dhèwèké lair saka kulawarga pemusik.[2] Dhèwèké asale saka Iran Teheran.[3]
Yusuf ya iku anak ragil saka kulawarga trah Azerbaijan kang netep ing London. Banjur Yusuf nikah karo sawijining wanita saka Jerman.[4]
Sami lan Musik[besut | besut sumber]
Sami ndadekake musike sing Islami nduwèni makna dhewe. Nyinaoni instrumen musik sakawit nom ndadekake dhèwèké nduwèni minat karier jroning musik lan nulis. Ing umure sing isih kaetung nom, dhèwèké wis bisa dolanan piano, biola, tar]], tombak, santour, DAF, tabla, lan oud. Dhèwèké uga nduwèni swara kang apik lan pengerten marang harmoni musik. Debut album utamane kang judhule album inovatif, Al-Muallim wis kaadol kurang luwih 3 yuta copy lan kasil éntuk penggemar ing Timur Tengah, Afrika Utara, lan nagara-nagara ing Asia Tenggara.[1]
Akeh wong kang seneng marang gagahe lan tata kramane, saengga akèh penggemar niru apa kang dilakokake déning Sami jroning lagune. Penggemare uga ngakoni manawa tembange Sami bisa ngowahi uripe dadi luwih apik.[1]
Sami nate sinau ing Lembaga Royal Academy of Music, sawijining lembaga kang paling apik jroning donya musik, ana ing London, Inggris.[5]
Ing wulan Juli 2009, dhèwèké éntuk gelar dhoktor saka Roehampton University kanggo kontribusi kang luar biasa ing bidang musik.[3]
Samipun nate mlebu jroning berita luar negri kayata CNN,
dhèwèké kalebu Bintang rock Islam lan Kaum [[]Muslim]] Inggris sing paling kawentar ing donya.[6]
Sami Yusuf nolak kawentaran,posisinya sing dadi seniman ya iku kapercayan suci lan dikurmati jroning nglayani sapadha-padha manungsa. Dhèwèké ora kenal rasa kesel dadi duta kamanungsan jroning badan amal kalebu sing dsponsori déning PBB, Save the Children kang tujuane kanggo njunjung korban banjir ing Pakistan taun 2010.[1]
Sami uga kalebu salah sawijining manungsa kang nduwèni prabawa ing [[Inggris[[ jroning dekade terakhir. Suwene 7 taun dhèwèké wis bisa ngowahi ati lan pikiran yutonan manungsa saka Timur Tengah, Éropah, Amerika Lor, lan Afrika Lor.[1]
Sami Yusuf uga didukung déning pamarintah Inggris dadi ujung tombak jroning upaya kanggo ngadhem-ngadhemi pamarintah Sudan supaya mandheg saka kekerasan ing propinsi Sudan wetan iku.[7]
Diskografi[besut | besut sumber]
Sami ngetokake albume taun 2003 kanthi judhul "Sami 'al-Mua'llim".
Sawisé aku padha tekan dharatan kanthi slamet, aku lagi padha ngerti, yèn pulo kuwi pulo Malta.
28:2 Wong-wong pribumi ing pulo kono tangkepé marang aku kabèh becik banget. Nalika semana wiwit udan, lan hawané adhem. Mulané wong-wong pribumi mau banjur padha gawé bedhiyang, lan aku kabèh padha diajak mrono.
28:3 Rasul Paulus uga mèlu ngumpulaké kayu-kayu, lan nalika lagi numpangaké kayu-kayu mau ana ing ndhuwur geni, dumadakan ana ula, sing merga panasing geni, metu saka kayu-kayu mau, lan nyokot tangané Rasul Paulus.
28:4 Bareng wong pribumi mau padha weruh ula kuwi kumlawèr gumandhul ana ing tangané Rasul Paulus, banjur padha rerasanan: “Wong kuwi mesthi tukang matèni wong, mulané wis ditakdiraké kudu mati, senajan dhèwèké wis oncat saka bebaya ing segara.”
28:5 Nanging Rasul Paulus ngipataké ula mau, nganti ulané tiba ana ing njero geni. Rasul Paulus ora krasa lara babar-pisan.
28:6 Wong-wong mau padha ngira yèn tangané Rasul Paulus bakal abuh, lan dhèwèké bakal tiba dadakan, nuli mati. Nanging bareng wis dientèni suwé ora apa-apa, wong-wong mau nuli padha mbalik lan muni: “Wong iki genah déwa!”
28:7 Cedhaké kono ana palemahan duwèké Publius, penggedhéné pulo kono. Publius mau mbagèkaké aku kabèh klawan bungah, lan aku kabèh banjur padha nginep ana ing omahé, dadi tamuné nganti telung dina lawasé.
28:8 Nalika semana bapakné Publius lagi lara panas lan lara mbebuwang. Rasul Paulus banjur mlebu ing kamaré wong sing lara mau, nuli ndedonga lan numpangaké tangané ana ing wong mau, temahan wongé dadi waras.
28:9 Weruh lelakon sing mengkono mau, kabèh wong lara ing pulo kono nuli padha digawa menyang panggonané Rasul Paulus, sarta padha diwarasaké.
28:10 Aku padha olèh presèn akèh, lan nalika aku arep padha mangkat lelayaran menèh, aku padha disangoni barang-barang kebutuhané wong lelayaran.
28:12 Bareng tekan kutha Surakus, aku padha mampir ana ing kono telung dina.
28:13 Saka kono aku padha nerusaké lelayaran menyang kutha Régium. Ésuké ana angin saka Kidul, lan let rong dina aku wis padha tekan kutha Putioli.
28:14 Ana ing kono aku padha kepethuk karo sedulur Kristen sawetara, banjur dikon nginep ing kono nganti seminggu lawasé. Sawisé mengkono, aku padha tekan ing kutha Rum.
28:15 Para sedulur ing kutha Rum wis padha krungu kabaré bab aku sakanca. Enggoné methuk aku sakanca tekan Pasar Apius lan Très Tarbéné. *Très Tarbéné: Pesanggrahan telu.* Bareng Rasul Paulus kepethuk para sedulur mau, banjur ngaturaké panuwun marang Gusti Allah, sarta nyantosakaké atiné para sedulur mau kabèh.
28:16 Bareng aku wis padha tekan ing kutha Rum, Rasul Paulus diparengaké manggon dhéwé, dijaga déning prejurit siji.
28:17 Sawisé telung dina, Rasul Paulus nuli ngundang para pengarepé wong Yahudi ing papan kono. Sawisé padha ngumpul, dikandhani mengkéné: “Para sedhèrèk kula sedaya! Senajan kula mboten kalepatan menapa-menapa dhateng bangsa kita, utawi nerak adat tata-cara, ingkang kawarisaken déning para leluhur dhateng kita, éwasemanten kula dipun tahan wonten ing kitha Yérusalèm, sarta dipun pasrahaken dhateng tiyang Rum.
28:18 Sasampunipun tiyang Rum wau mriksa prekawis kula, lajeng nedya badhé ngluwari kula, jalaran mboten sami manggihaken lepat kula setunggal kémawon, ingkang pantes kapatrapan paukuman pejah.
28:19 Nanging tiyang-tiyang Yahudi sami ngotot, ngantos kula kepeksa nyuwun supados prekawis kula kainggahaken dhateng pengadilanipun Kaisar Rum. Kula piyambak mboten badhé ngajengaken gugatan menapa-menapa tumrap bangsa kula.
28:20 Menika sebabipun kula ngaturi panjenengan sedaya rawuh mriki, supados kula saged pirembagan kaliyan panjenengan. Enggèn kula kakunjara menika margi kula pitados dhateng Panjenenganipun ingkang rawuhipun dipun antos-antos déning tiyang Israèl.”
28:21 Wong-wong Yahudi mau nuli padha mangsuli: “Kula sami mboten nampi serat menapa-menapa saking tanah Yudéa bab panjenengan. Ugi mboten wonten sedhèrèk setunggal kémawon saking ngrika ingkang kautus mbekta pawartos, saé utawi awon.
28:22 Kula kepéngin sami mireng kadospundi menggah pemanggih panjenengan ing bab piwulang énggal menika, sebab kula sami sumerep, bilih wonten ing pundi-pundi piwulang menika dipun mengsahi.”
28:23 Wong-wong mau banjur padha mijèkaké dina kanggo Rasul Paulus. Bareng wis tekan dinané, wong-wong mau padha teka ana ing omahé Rasul Paulus. Wiwit ésuk tekan soré, Rasul Paulus nyritakaké lan nerang-nerangaké bab pawarta sing magepokan karo Kratoné Gusti Allah. Rasul Paulus ngudi ngyakinaké wong-wong Yahudi bab Gusti Yésus, adhedhasar ayat-ayat sing dipethik saka Torèté Nabi Musa lan kitabé para nabi.
28:24 Ana sing padha yakin yèn sing dikandhakaké déning Rasul Paulus kuwi pancèn bener, nanging ana uga sing ora precaya.
28:25 Wong-wong mau nuli padha mulih saka kono karo padha bebèncèngan. Kuwi kelakon sawisé Rasul Paulus methik ayat, sing surasané mengkéné: “Cocog sanget pangandikanipun Sang Roh Suci, ingkang dipun wedharaken déning Nabi Yésaya dhateng para leluhur kita!
28:26 Mekaten: ‘Paranana lan kandhaa marang bangsa iki: Kowé bakal padha krungu, nanging ora ngerti. Kowé bakal padha nggatèkaké, nanging ora ngerti apa sing kelakon.
28:27 Sebab pikiranmu kuwi kethul, kupingé wis dipepeti nganti padha dadi budheg, lan mripaté padha dieremaké, nganti dadi wuta. Saupama ora mengkono, mripaté rak bisa ndeleng lan kupingé rak bisa ngrungokaké, lan pikirané rak bisa ngerti, temah banjur padha mratobat lan Dakwarasaké.’ ”
28:28 Rasul Paulus banjur mbacutaké paseksiné: “Andadosna ing pangertosanipun para sedhèrèk sedaya, bilih pawartos kawilujengan peparingipun Gusti Allah menika samenika sampun kawartosaken dhateng tiyang-tiyang sanès Yahudi, lan tiyang-tiyang wau sami remen mirengaken!”
28:29 Sawisé Rasul Paulus muni mengkono, wong-wong Yahudi mau nuli padha bubar, lunga saka kono karo padha padu dhéwé.]
28:30 Rong taun lawasé Rasul Paulus ana ing kutha Rum kono, ngenggoni omah sing diséwa dhéwé. Sapa waé sing padha tilik mrono ditampani.
28:31 Rasul Paulus martakaké Kratoné Gusti Allah lan memulang bab Gusti Yésus klawan kendel, tanpa ana sing
Yohanes 14:6 Gusti Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing
saget ngelakonanen syarat seko panjengan,kulo arep ki.oh ya ki bayu alamat panjengan enten pundi kaleh no panjenga amit yen kulo mbten sopan atau krg brkenan ngputene ngeh sdrunge mtur sembh nwn KI BAYU PAMUNGAKAS
Qobiltu ki,wilujeng ndalu,wonten coro engkang langkung gampil lan saget dipun pastekaken hasil nopo mboten ki,hamargi coro engkang wonten nginggil puniko mboten saged dipun pastekaken hasil utawi
17:1 Nalika Akhas enggoné jumeneng raja ing Yéhuda nyandhak rolas taun, Hoséa bin Éla wiwit jumeneng raja ing Israèl, dedalem ing Samaria. Enggoné jumeneng raja suwéné sangang taun.
17:2 Raja Hoséa nglampahi dosa ing ngarsané Allah, nanging ora banget kaya raja-raja ing Israèl sadurungé.
17:3 Raja Hoséa diserang lan ditelukaké déning Salmanèsèr, raja ing Asyur, mula saben taun kudu mbayar pajeg marang Salmanèsèr mau.
17:4 Nanging ing sawijining wektu Hoséa ngutus utusan menyang So, raja Mesir, nyuwun bantuan lan Hoséa lèrèn enggoné mbayar pajeg taunan marang Asyur. Bareng Salmanèsèr pirsa yèn dikhianati, Raja Hoséa banjur dicekel lan dikunjara.
17:5 Sawisé mengkono, Salmanèsèr, raja Asyur, banjur nyerang Israèl lan ngepung Samaria. Bareng pangepungé mau nyandhak taun kateluné,
17:6 yakuwi sangang tauné enggoné Hoséa jumeneng raja — kutha Samaria direbut déning Salmanèsèr. Wong Israèl ditawan lan diboyong menyang Asyur. Sebagéan ana sing dipapanaké ing kutha Hala, sebagéan menèh ana ing sacedhaké Kali Habor, ing wilayah Gozan, lan liyané ana ing kutha-kutha ing tanah Madai.
17:7 Runtuhé Samaria merga Israèl wis gawé dosa ana ing ngarsané Pangéran, Allahé, sing wis ngluwari Israèl saka tangané raja Mesir, diirid metu saka tanah mau. Wong Israèl mau padha nyembah marang déwa-déwa
17:8 lan niru adaté bangsa-bangsa sing wis dilungakaké déning Allah saka tanah Kenaan, yakuwi nalika bangsa Israèl mlebu ing tanah kono merangi bangsa-bangsa mau. Wong Israèl padha niru adat tata carané raja-raja Israèl,
17:9 sarta nglakoni prekara-prekara sing nyulayani kersané Pangéran, Allahé. Padha gawé papan panyembahan brahala ana ing saben kuthané, ya ing kutha cilik, ya ing kutha gedhé.
17:10 Ing saben punthuk lan ing sangisoring saben wit sing ayom didegi tugu déwa lan recané Dèwi Asyéra.
17:11-12 Wong-wong mau padha ngobong menyan ing mesbèh-mesbèh kanggo déwa, kaya adaté bangsa-bangsa sing biyèn dilungakaké déning Pangéran saka tanah Kenaan. Senajan wis diawisi déning Pangéran, éwasemono isih tetep waé enggoné padha nyembah marang brahala. Sakèhing penggawéné wong Israèl sing ala mau njalari dukané Pangéran.
17:13 Pangéran wis ndhawuhi para utusan lan para nabiné marang umat Israèl lan Yéhuda nglantaraké dhawuhé mengkéné, “Padha maria nglakoni piala lan netepana sakèhé dhawuh lan pepakon kang Dakparingaké marang para leluhurmu lan marang kowé lantaran para nabi, abdi-Ku.”
17:14 Nanging Israèl lan Yéhuda padha ora gelem ngrungokaké; malah padha mbangkang kaya para leluhuré, sing padha ora gelem precaya marang Pangéran, Allahé.
17:15 Israèl lan Yéhuda padha ora gelem netepi dhawuh-dhawuhé Pangéran lan ora setya marang prejanjian-prejanjian sing dianakaké déning Allah karo para leluhuré. Pepènget-pepèngeté *pepènget: Bengis (bhs. Ind.).* Allah ora dirèwès, malah pilih padha nyembah brahala sing ora ana gunané. Padha niru tuladhané bangsa-bangsa sakiwa-tengené, senajan wis diawisi déning Allah.
17:16 Prenatané Pangéran Allahé diterak kabèh lan padha gawé reca sapi saka emas utawa prunggu, banjur disembah. Padha gawé recané Dèwi Asyéra, nyembah lintang-lintang lan ngabekti marang Déwa Baal.
17:17 Anak-anaké padha dienggo kurban obongan marang déwa. Padha olah ilmu sihir lan njaluk pituduh marang dhukun-dhukun sing nekakaké roh-roh. Semono enggoné padha giat nerak dhawuhé Allah,
17:18 nganti Gusti Allah duka banget, lan ora kersa menggalih marang Israèl menèh, malah banjur dibuwang saka tanah sing wis diparingaké marang bangsa mau. Sing isih mung kraton Yéhuda.
17:19 Nanging wong-wong Yéhuda uga ora netepi dhawuh-dhawuhé Pangéran, Allahé. Malah padha nganut adat tata carané wong Israèl.
17:20 Wasana umat Israèl kabèh disébrataké *disébrataké: mboten dipun akeni umat kagunganipun Allah.* déning Allah. Bangsa mau diukum lan diulungaké marang mungsuh-mungsuhé sing ambek siya. Bangsa mau ditégakaké, malah banjur dibuwang saka tanah sing wis diparingaké marang bangsa mau.
17:21 Sawisé Gusti Allah ngedohaké wong Israèl saka wong Yéhuda, wong Israèl banjur ngangkat Yérobéam bin Nébat dadi rajané. Yérobéam banjur damel ada-ada ngedohaké saka Allah lan nglampahi dosa-dosa gedhé.
17:22 Wong Israèl niru marang tuladhané Yérobéam lan nglakoni sakèhé paneraké Yérobéam,
17:23 nganti wekasané Gusti Allah ora kersa menggalih marang wong Israèl, malah banjur dibuwang saka tanah sing wis diparingaké marang bangsa mau. Kuwi cocog karo pangandika sing wis diparingaké déning Gusti Allah lantaran para abdiné, yakuwi para nabi. Kaya mengkono wusanané wong Israèl padha kabuwang menyang Asyur, lan padha manggon ing kono nganti sepréné.
17:24 Minangka gantiné wong Israèl sing padha diboyong menyang pembuwangan, raja Asyur nekakaké wong-wong saka Babil, Kutha, Awa, Hamat lan Séfarwaim menyang kutha-kutha ing tanah Samaria. Wong-wong mau banjur padha ngalih mrono lan saterusé manggon ana ing kono.
17:25 Ing kawitan wong-wong mau padha ora ngurmati marang Allah; mulané Gusti Allah banjur nekakaké singa-singa sing mangsa wong kono sawetara.
17:26 Raja Asyur diaturi pirsa yèn wong-wong Asyur sing dipapanaké ing kutha-kutha Samaria padha ora ngerti prenatan-prenatané déwané negara kono. Mulané déwa kono banjur nekakaké singa sing mangsa wong-wong neneka mau.
17:27 Kuwi sebabé raja Asyur banjur dhawuh supaya anaa imam saka antarané wong tawanan sing diboyong menyang Asyur, dibalèkaké menyang Samaria. Pangandikané Sang Prabu, “Imam kuwi balia menyang tanah Samaria, supaya ngandhani wong-wong bab prenatan-prenatané déwané tanah kana.”
17:28 Mulané ana imam Israèl, sing wis diboyong saka tanah Samaria menyang Asyur, dibalèkaké menèh lan manggon ing Bètèl. Ana ing kana imam mau mulang rakyat bab patrapé nyembah marang Allah.
17:29 Nanging wong-wong sing padha manggon ing Samaria tetep nyembah brahalané dhéwé-dhéwé; brahala-brahala mau didokokaké ana ing tilas papan panyembahané brahalané wong Israèl. Saben golongan padha gawé brahalané dhéwé-dhéwé, ing kutha sing dienggoni.
17:30 Wong Babil gawé recané Déwa Sukot-Benot, wong Kutha gawé recané Déwa Nergal, wong Hamat gawé recané Déwa Asima,
17:31 wong Awa gawé recané Nibhas lan Tartak. Déné wong Séfarwaim nyaosaké kurban obongan kanggo Déwa Adramèlèkh lan Anamèlèkh; sing dikurbanaké anak-anaké.
17:32 Kejaba nyembah marang déwa-déwa mau wong-wong ing kono uga nyembah marang Allah. Imam-imam sing gawé kurban ana ing papan-papan panyembahané déwa-déwa dipilih saka antarané wong neneka rupa-rupa, sing manggon ana ing kono.
17:33 Dadi wong-wong ing kono padha nyembah marang Allah, nanging uga nyembah marang déwané dhéwé-dhéwé saka negara asalé.
17:34 Sepréné wong-wong mau isih padha ngleluri adat tata carané dhéwé-dhéwé lan ora nyembah marang Allah lan uga ora netepi prenatan-prenatan sing diparingaké déning Allah marang anak-turuné Yakub, sing disebut Israèl.
17:35 Gusti Allah wis damel prejanjian karo Israèl mengkéné, “Aja padha nyembah marang brahala. Aja sujud utawa ngabekti sarta gawé kurban kanggo brahala mau.
17:36 Ngurmatana Aku, Allahmu sing wis ngluwari kowé saka tanah Mesir nganggo mujijat lan kasektèn gedhé. Ngabektia marang Aku lan saosna kurbanmu marang Aku.
17:37 Tetepana dhawuh-Ku lan prenatan-prenatan-Ku sing wis Daktulis kanggo kowé. Aja ngabekti marang déwa-déwa.
17:38 Aja lali marang prejanjian sing Dakgawé karo kowé.
17:39 Mbangun-turuta marang Aku, Allahmu, lan Aku bakal ngluwari kowé saka mungsuh-mungsuhmu.”
17:40 Nanging penduduk Samaria ora gelem nggatèkaké; malah padha tetep ngleluri adat tata carané dhéwé-dhéwé.
17:41 Kejaba nyembah marang Allah, iya tetep padha nyembah marang brahala-brahalané dhéwé-dhéwé. Anak-turuné wong-wong mau sepréné isih nindakaké mengkono.
West-VlamsZeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.59, 10 Maret 2013.
sedoyo, kulo nyuwun pangestu saking dolor sejagat..
kulo nyuwun dungo ben cedak kale jodoh..
mugo2 sedolor diasihi gusti allah. amin…
ingkang saka nagara asal Inggris. Piyambake dhisik iku vokalis saka band legendharis Inggris, ya iku The Rolling Stones.[1] Mick Jagger sampun nggulawentah panggung musik sampun luwih saka 50 taun. Piyamabake sampun gadhah album lan tembhang ingkang kathah saka piyambak utawa karo band The Rolling Stones.[2]
^ [[[:Cithakan:Allmusic]] "allmusic ((( Chris Jagger >
Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 19 Oktober 2016.
sae bu’e, panjenengan pripun?”
Berforum......... PAPAJI Forum :: Mimbar bebasHalaman 4 dari 5 • Share • Halaman 4 dari 5 • 1, 2, 3, 4, 5 Re: [masih] Etika Berforum......... Roni Rayanto on Tue 03 Apr 2012, 14:37amrogen wrote:kepriben iki...kok dadi meluber kemana2 jeh.wis bagen bae...arep mlaku arep mlayu arep meneng...wis BAGEN bae.ojo mengkonon...wis bagen bae. mending mangan Iwak peye nasi jagung
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Kebaya ya iku blus tradhisional kang dienggo wong wadon ing Indonésia.[1] Kebaya digawé saka bahan kang tipis lan biyasané dienggo karo sarung, sléndhang, jarik utawa bathik.[1] Kebaya uga kena dienggo karo songket lan klambi tradhisional liyané.[1] Kebaya asalé saka tembung arab abaya kang tegesé sandhangan.[1] Sadurungé taun 1600 ing Pulo Jawa, kebaya mung dienggo karo kulawarga krajan.[1] Ing jaman jajahan Walanda wong Éropah banjur nganggo kebaya.[1] Kebaya dadi klambi resmi.[1] Kebaya banjur divariasi wujud lan motifé, ana kang nganggo kain sutra, nganggo sulaman werna-werna. Saiki kebaya uga dhimodifikasi karo rok lan clana jean.[1] Kebaya uga nduwèni model kang werna-werna. Ana kang simétris lan asimétris.[1] Kebaya dimodifikasi karo payèt, bordiran lan renda-renda.[1] Sabe laladan ing Indonésia nduwèni kebaya khas dhewe-dhewe, kayata kebaya Jawa, kebaya Bali, lan liya-liyané.[1]
Sandhangan kang mirip kebaya diarani nyonya kebaya.[1] Sandhangan iki digawé karo wong-wong pranakan Melaka. Wong-wong iku nganggo sandhangan iki karo sarung lan sepatu kanthi hiasan manik-manik kang diarani kasut manek.[1]
Kebaya nduwèni lengen kang dawa, biyasané dienggo karo ngisoran kang dawa.[2] Kebaya iku sandhangan kang khusus dianggo wong wadon.[2] Kebaya biyasané dienggo ing acara resmi kayata nganténan, resépsi, kartininan, lan acara-acara penyambutan tamu agung.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)id.voi.co.id(dipunundhuh tanggal 7 Juni 2011)
^ a b c (id)artikata.com(dipunundhuh tanggal 7 Juni 2011)
Bahasa MelayuBasa SundaBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 6 Oktober 2016.
Gambas utawa oyong wonten ingkang mastani ceme ing basa latiné Luffa acutangula, suku tetanduran labu-labuan utawa Cucurbitaceae, ya iku kagolong jinising janganan kang utama. Asring ditandur ana ing kebon utawa tègalan kang bisa ditandur kanthi
rumambat lan njalar ana ing lemah utawa ing lanjaran. Gambas bisa dipanèn wohé ing mangsa isih enom lan bisa uga diolah kanggo janganan utawa sayuran . Oyong uga bisa kagolong ing kulawarga belustru (Luffa aegyptica).
Mumpangat[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 2 Maret 2016.
wonten boten situse luruh Mp3 panjenengan..yen wonten puten ateraken ning "Guratpanirat@gmail.com"sederenge matur nuwun sanget
6. Asmaning salat kagêntin | marang apngaling asalat | salat wujude Hyang Manon | mangkono ingkang wus kawas | wusira ka-antêngan | alon amaca Alkamdu |
tangatipun | nulya tatrap wiritira ||
12. Amupit ing isbat napi | nakirah utamasitah§ Prayoginipun / mutawasitah /. | muta-awilah junune | panaul ing dalêm dad hak | sipat asih ing asma | asma ulkusnihi-nipun | makluk
anarima ing titahe | kandêl pangandêling Sukma | kang wujud
linggar saking langgar | alon kondur mring dalême | yata kang anèng pêndhapa | Jèngwèsthi Jayèngraga | karsa sêsamuring dalu | ngandika mring Jamil Jamal ||
17. Payo ala nganggur Jamil | lêlagonan singir Jawa | sira empraka wong loro | kang liningan tur sandika |
kang mêksèh | matur gus Dawud Madiman | Amad-asra gus Nurya | kanca santri ingkang kantun | kados wontên tigangdasa ||
wuluh rawi | dening kukusing sanjata | lah tobata sauripe | mupung sira anèng donya | jaman kudhi upama | myat ing wuri sawah gunung | arahên olèh swarga ||Kurang satu suku kata: arahên olèh sawarga.
26. Jayèngraga dènnya singir | piyambak lan Sênu Surat | amèpèt anèng wurine | tan koningan ing ngakathah |
tyasnèki | manêmbah matur ing raka | inggih kawula wiyose | namung jrih sarèhne datan | tate cêlak ing priya | ing jaman dèrèng sumurup | lan dèrèng wontên tyas amba ||
37. Tan liyan kawula kapti | namung sih nugrahaning Hyang |
rong rêkangat tri rêkangat | [...] |Kurang satu baris: 7a. takrul lesan kir'atipun | wawacan ingkang pasekat ||
Mahribipun | Ngisa Subuh wêktunira ||
43. Ywa Luhur yèn durung manjing | ywa Luhur yèn pot wayahnya | ing wayah ana watêse | Lohor pêcak ro ing siyang | kang Ngasar pêcak sanga | Mahrib suruping suryèku | pote sorote kang abang ||
ing pratingkah | kaworan obah-obah | obahe sajabanipun | ing salat batal badannya ||
46. Mung obah salat pribadi | tan kêna liyane
47. Poma yayi ingkang suci | sucèkêna badanira | iya iku pratandhane | kalbu mukminin
ing donya | kang asih akeratipun | kalawan malih ing ngarsa ||
50. Malikiyao-midini | têgêse ratuning dina | kiyamat basa ing têmbe | sakèhing
ngalèhim-nya | mugi Tuwan sung pitulung | mulyane ilat kawula ||
54. Ngalèhim têgêsirèki | ing Tuwan anuduhêna | imaning pra Nabi kabèh | lan
Tuwan kasihi sadarum | asiha Tuwan mring amba ||
55. Tuduhna marganing Nabi | sadaya para ambiya | lapal gèril-maklubi-ne | têgêse mugi dinohna | ing cipta ingkang liya | lir wong kapir Yahudi yun | kang sami tampi dêduka ||
56. Kang amungsuh Kangjêng Nabi | Musa kapir Yahudiya | amaido ing kitabe§ Kalih gatra kacetak miring punika, ing Serat Centhini babon ingkang kalatinaken boten wonten. Punika pethikan saking Serat Centhini-Pisungsung. | ing kitab Torèt punika | wong maido ing kitab | kapir sasat kapir nêngguh | ing kitab satus sêkawan ||
57. Lapal ngalèhim walalin | atas kang
58. Sapa kang maido maring | Nabi sawiji prasasat | kapir mring pra Nabi kabèh | wajibe mukmin sadaya | iktidal mring Pangeran | mugi Gusti ingkang Agung | angapura ing atobat ||
59. Mangkono yayi dèn-eling | yèn sira mulya ing salat | yêkti
iktidal ing Hyang | lawan tumaninahipun | samya wali§ Prayoginipun / mali /. pituwêlas ||
malèh | wajib mukmin tur ruruba | ing dalu lawan siyang | mring Pangeran ingkang Agung | têgêse tahyat akirnya ||
lan ingkang muga | mukmin agamislam kabèh | muga Tuwan ngapura-a | ing mukmin sadayanya | iku yayi kang kacukup | mukaranahing asalat ||
67. Yèn ta durung angawruhi | ing sidiking mukaranah | salate mung èstri
69. Midak tapake kang dhingin | ing wuwuri kang wus tama | lire amidak tapake | tapake wong ahli swarga | tapake nèng jilidan | jilid kang kawuwus wau | satus-sakawan kang kitab ||
70. De yayi sorahing Kadis | sing sapa bêndu wong ika | mring wong alim sawijine | aprasasat bêndu marang | (n)Jêng Nabi Rasullolah | sing sapa bêndu mring Rasul | sasat bêndu marang Allah ||
71. Sing sapa bêndu ing Widi | (ng)gonne pêsthi nèng naraka | sing sapa ngujung maring wong | alim sawiji prasasat | ngujung (n)Jêng Rasullolah | sing sapa ngujung mring Rasul | sasat ngujung marang Allah ||
72. Sing sapa nêmbah ing Widi | (ng)gonne pasthi nèng suwarga | kang muslim rasa tokite | sapa asih mring wong Islam | sasat sih raganira | kang sêngit mring wong Islam wus | sêngit ragane priyangga ||
mangkono lakunira | tuladan kang wus minule | laku kang luwih utama | tandhane kinasihan | Kadis Juwahir pitutur | sing sapa mukmin kang kêras ||§ Prayoginipun / kêrsa /.
78. Sapocapan ing Hyang Widi | amaca-a Kur'an uga | kang bisa lohad murade | iya
saking Nur Muhamad. apan kathah jujuluke | kang nama êgar§ Prayoginipun / ênur /. Muhamad | ingkang rumiyin akyan | -sabitah jujulukipun | dene kaping kalihira ||
kapi kaping pitu | badrul-ngalimu wolunya ||
82. Adam awal sanganèki | kalam kang kaping sadasa | dene kaping sawêlase |
ingkang nyata | (n)Jêng Nabi Rasullolah | asale puniku nênggih | saking sipat jalal jamal ||
jamal kalihipun | dene wêdale kang nyawa ||
87. Saking sipat kahar nênggih | lawan iptikar punika | sababe wus nunggal dene | ing maklukira Hyang Suksma |
kang sipat | manjing istigna puniku | kasugihaning Hyang Suksma ||
Prayoginipun / iptikar /. istigna | mungguh asmaning Allah | karya ngalam sadayèku | nora wajib nora mokal ||
92. Kewala mung wênang ugi | mungguh Hyang Agung akarya | ing alam kabèh marmane | nama sugih Hu Tangala | tan kêna
Allah kawasa | pan ora ana ingkang | kinarya dadi rumuhun | pan namung Ênur Muhamad ||
96. Nyawa Rasul dènaranni | gêdhong
Johar-awal kinèn kardi | ngalam kabèh nora bisa | wus angrasa ing apêse | nulya sujud johar-awal | mring Allahu Tangala | kaping lima sujudipun | sasampunira mangkana ||
98. Kinarya dewa Hyang Widi | ingkang roh lawan
minangka gagawaripun | wajibe Rasul titiga ||
105. Kang sidik amanat haglig§ Prayoginipun / tablig /. | yèku
saking barkah (n)Jêng paduka ||
108. Angsung ladhang ing ngarungsid | angsung panggih ing ngaical | lan asung gampiling ewoh | pêtêng tyas amba ing mangkya | sinung padhang nêrawang | têkabul amba ing wau | dèrèng uning ing wêkasan ||
109. Ing mangkya tuwan minihi | angoyod
110. Amba tan nêdya miyarsi | liyaning wuwulang tuwan | sanadyan dalil Kadise | yèn dèrèng dados karsanta | kalangkung jrih kawula | sumanggèng karsa sakayun | ngong kumambang ing wisesa ||
111. Angga kawula sadarmi | ing donya
kinuwatna | yayi ibadahirèku | lan têtêpe imanira ||
113. Kang rayi konjêm ngabêkti | ing raka sukur ing Suksma | alon matur ing kakunge | inggih mugi nastijaba | sabda tuwan ing amba | kawula kalangkung nuwun | narima amba ing tuwan ||
114. Yata ni cèthi Cênthini |
tumindak ngaos Têpsir | sakêdhik maksih kuciwa | dèrèng parigêl murade | myarsakkên paduka mulang | mila punika anak | pan mindhak sumêrêpipun | kathah ingkang kacathêtan ||
118. Yèn mangkono iku yayi | ing sabên sira ngong wulang | konên angaji Têpsire | manira kang angsung murad | marang sira supaya | dhèwèke milu sumurup | sasat sira kang wèh wulang ||
salong kêdhik ingkang kantun | lurah lèrèhan
sigra | kinanthi astanira | sêlir tri umiring pungkur | lan parèstri rencangira ||
126. Kang raka gumujêng angling | nadyan wong sadonya wiyah | ngrawati mataning
dhasare radi kêbacut | rinta lir wong tan kaopan ||
128. JayèngsèsthiJayèngwèsthi. gumuyu ngling | ugungên wae rinira | brêkate wong anom mono | wau kang rayi Jèngraga | samarga priyêmbada | dhuh wong ayu mirahingsun | sangêt
analusur lambung. prênahe kêndhit pungkuran ||
131. Wus tetela yèn turanggi | kagyat kang raka têtanya | lo apa sira iki kèl | angglong jaja kadhung ing tyas | kang garwa lon turira |
jrih ing raka èsmu (ng)guyu | inggih sawêg magut wulan ||
132. Kèndêl jumênêng pan mêksih | kang rayi
iriban ing wong | Jèngraga sangêt dènnyarsa | kang garwa kagunturan | samya kadung kalihipun | kapalang dening lambaran ||
137. Alon kondur ing wismèki | ingêdhunakên kang garwa | maksih kang asta têngêne | kêkêt ing warastra maksa | kang raka lon lingira | senggane bok ngalang banjur | aran wong mêkruh kewala ||
138. Kang garwa umatur ririh | paduka marahi rêsah | kados kirang dintên malih | kang raka ngling sapuluha | wong kaya
wae wus | kang garwa gumujêng turnya ||
142. Pun Giyah puniku wingi | tingal kula mapag tanggal | wikan punika
maring ro sêlirira | ro kinayuk jangganipun | binêkta mring gandhok wetan ||
paduka | numpu roro sêlirnya | kang raka ngling wong kêjujur | yèn sira marahi beka ||
155. Mawi kula kados pundi | ngling ambêkuh hih kêtula | -tula padha buntu kabèh | tan ana kang kuwarasan | undangên kabèh padha | nulya tinimbalan sampun | sêlir têtiga gya mara ||
ing banyu kang atis | dimène mari (m)bêngkayang | Jayèngraga sru guyune | mara cobanên manawa | yèn kaya dongèngira | gya mundhut toya prapta wus | ing bokor nulya kinambang ||
anggèr | sesuk yèn mapag pangantyan | sore ing wayah Ngasar | pêrabot ing sadhêmênmu | sun kang paring mring ing sira ||
176. Mulês sadintên tan mari | pan botên kèndêl wawratan | mila ywa dangu kemawon | yèn kenging nyuwun apura | maklum dalêm kewala | manawi têmahan saru | kawula jrih ing paduka ||
177. Jèngraga osiking galih | iki wong katula-tula |
mijil lampahira alon | panggih lan Sênu wuwusnya | kêsuwèn têmên sira | sarwi nothok bathukipun | dèn age sira mreneya ||
179. Wus prapta ing rusban kanthil | ing karsa ragi kasêsa | cinêcêp lathi pipine | gênti ing pangarasira | jinèjèr lan gus Surat | Sênu pinungkurkên wau |
pra santri kang samya adan | kidul lor kulon wetan | Jayèngraga tyas kêsusu | dènnya pèpèt wus luwaran ||
anggantêr asru | cocak kêkroyokan | kuthilang imbal kudhasih§ Prayoginipun / kêdhasih /. |
Kartiraga | umatur mring Jayèngragi | inggih sampun kula artini§ Prayoginipun / artèni /. sêdaya ||
32. Tiyang dhusun taksih dèrèng wontên mantuk | lamun wontên karsa | ingkang dadakan kadyèki | sampun kantos dados
tuwuhan têbu | rêjuna lan pisang | raja lawan cêngkir gadhing | Jèngraga ngling mring Madasra Amaddiman ||
36. Ya sirèku wong roro dene karyamu | sakèh pêpragatan | rampunga dening sirèki | kêbo sapi wêdhus miwah bèbèk ayam ||
wus miranti | mulih ngirit ting karêngkèt buruh rolas ||
52. Praptèng ngayun wus tiniti tukonipun | Nikèn Rarasatya | ngandika marang kang bibi | lah inggih punika bibi Kulawirya ||
53. Kula sampun pasrah mring bibi sêdarum | kang dadiya kulmak | mandhegani nambut-kardi | rampungipun ing sêkul ulam panganan ||
57. Rakitipun ing pêpajangan puniku | inggih kang prayoga | nini pasanging tilam mrik | Nyai
tilaming sang pinangantyan sarwa seta ||
59. Alon muwus Jèngraga inggih puniku | nini aprayoga | sawiji (ng)
68. Ingkang mupuh ulam sawênèh amarut | ngoncèki bêrambang | bumbu sate age arih | Jayèngraga
72. Lingira rum kêndhangmu aturna gupuh | mring man Kulawirya | nulya
kang winiyak pupuhipun | kang sêkar Sardula | Wikidhriya§ Prayoginipun / Wikridhita /. dènwiwiti |
kalih / ingkang-kapisah / ka / kalebet gatra ngajengipun. Pada 90-92 punika pethikan saking Brata Joeda Kawi pupuh 9 pada 1 (
dhalang | layang Bratayuda kawi | nadyan padha kawi aja layang jarwa ||
mugi angsala pangidin | sawab bêrkah ing wuwulang (n)Jêng paduka ||
98. Inggih nuwun bêndara kawula sinung | wulang mrih pralêbda |
inggih puniku | lampahe kang sêkar | Sardula wilangannèki | lampahipun sapada lingsa sangalas ||
101. Angkatipun nênêm ping ro nuli pitu | gunggung sapadanya | pitungdasa gangsal nênggih | ukaranya kang nêm ngangkat rong aksara ||
103. De yèn wolu pan sêkawan angkatipun | sênadyan kang sêkar | kidung macapat tan pahi | inggih sami yèn angkating wiwicalan ||
104. Manthuk-manthuk Kulawirya dèrèng surup | ah manira wêgah | nora têlatèn nitèni | payo padha klênèngan bae kapenak ||
105. Nanging iku ana kojahe kang muwus | yèn wong kalênèngan | nganggo kêndhang tan dèn-gongi | rada ora ilok ingaran kêmangga ||§ Prayoginipun / kemaga / =kuciwa.
Alon matur lêrês pangandikanipun | paman jêngandika | sami lan pituturnèki | jênatipun gêbal sampeyan pun bapa ||
beda yèn sêmbahyang | Jumungah watuke (ng)gigil | nganti bakda isih cakra§ Prayoginipun / cokro /. ambranahan ||
127. Swara muluk gêtas rênyah manis arum | alêpas napas tyas | wiwiting pada puniki | ungêlipun ingkang kagagas ing driya ||
128. lajêng sarone§ Prayoginipun / sarune /. kagunganing ki Salu | datan ana§ Prayoginipun / -kat tan ana /. bisa | matut amung Jayèngsari | lajêng kang bisa matut gêndhinging gambang ||
129. Lajêngipun ngajêng ing salukatipun | nulya
yèn ngaji | kang kêdanan maca kêdanan yèn têgar ||
133. Èsmu (ng)guyu Jèngraga lingira arum | sampeyan punika | (n)dadak ngumpak-
kabèh kowe kono sami | bokmanawa ngong dènaranni angompak ||
135. Samya matur nun inggih sayêktosipun | Crêmasana turnya | inggih pun Widiguna sring | anggêgobra ngakên dados palawangan ||
136. Ngipuk-ipuk sring angsal pawèwèhipun |
Jèngraga | sarya ngling wis kênèng baring | kadèkne wong sring prapta matur sunundang ||
puniku supami | natap gangsa pelog siyange kewala ||
145. Kang paman gumujêng ngling amanthuk-manthuk |
apa wong wis lungse | ya (ng)ko Asar bae suwuking gamêlan ||
146. Payo gupuh Widiguna sakancamu | ngusunga gamêlan | pelog si Alun-jaladri | pêparinge ki dipati Wanasaba ||§ Prayoginipun / Wirasaba /.
147. Jare iku brêkatan bêtuwahipun | ing eyange swarga | têdhak dalêm pra bupati | ing Bintara gangsa saking Giripura ||
148. Inggih tuhu nanging ingkang maksih lugu | bonang kênong gangsa | inggih pun Alun-jaladri | ricikipun pêpak anèng Wirasaba ||
Tunggilipun kang wontên kangmas puniku | slendro pun Samodra | bonang kêndhang gong satunggil | asring pêcah botên
jumêgur andule bisa gumuyu | wadone angombak | banyu sringe§ Prayoginipun / srenge /. lwih mawingit | ingkang
161. Garwa matur pan inggih ing swaranipun | botên wontên liyan | gangsa kadya Lun-jêladri |
163. Dhine iku têka wani-wani nabuh | apa wis kalilan | mring kangmase Amongragi | lamun ora sêbabe wani anatab ||
164. Kang tinuduh santri Luci sigra mêtu | praptèng wismanira | Jayèngwèsthi
mring paduka milanipun | rinta Jayèngraga | natab pelog Lun-jaladri | punapa wus kinalilan ing
praptèng Kajèngragan | anuju suwuk kang gêndhing | Luci prapta ingawe mring Jayèngraga ||
170. Na gawemu dene agupuh lakumu | santri Luci turnya | kawula ingutus dening | rakanta lan sarta rama jêngandika ||
171. Kinèn (n)dangu ing paduka marmanipun | anatab
myang (n)Jêng Kyai | yèn sun nuwun pangapuntên sêkaliyan ||
173. Myang maring Sèh Amongraga nuwun maklum | mung siyang kewala | mêngko yèn
rinukmi-rukmi | ting saliri anggili kang lunga têka ||
179. Tangkêbipun wong nyumbang lir winginipun | priya mring
bêrkahipun (n)Jêng Kyai Bayi Panurta ||
183. Gya sinuguh kang nyumbang sêdayanipun | myang ancak brêkatan | mangkana sadayanèki | ingkang anèng pandhapa para lanangan ||
184. Kang martamu samuwa pênganggenipun | matur mring Jèngraga | punika kula nyaosi | panumbasing apu sapala katura ||
185. Sumbangipun sareyal ngrong reyal nêlung | reyal Sênu Surat |
ingkang kinèn anampèni | ngandika rum ya bangêt
188. Ingkang wungkul dadya (n)dêngkèng lampahipun | sadaya wiraga | kèh dol ayu adol sigid | Kulawirya mèsêm ningali wong kathah ||
189. Alon muwus lah ta wong urip puniku | yèn ana samuwan | angrungu gamêlan muni | sasolahe mulih tênaganing Buda ||
190. Alon matur alêrês paduka muwus | pan sadasa-dasa | titiyang Jawi dospundi | yèn gamêlan punika bintuwah Buda ||
Milanipun kathah ngalap sawahipunsawabipun. | mring gangsa punika | sakêdahipun (m)brêkati | sanès lawan pun Samodra tanjêgira ||
193. Adatipun yèn sinambut tiyang mantu | kêdhik ingkang nyumbang |
rarase gêdhe rum manis | têka duwe meda mangkono geneya ||
195. Inggih sampun ila-ila waunipun | gèdhèg Kulawirya | Jèngraga ngandika aris |
ladak tingkahnèki | labête ugunganipun | nanging putus piyambak | dhasar landhêp tyasirèki | ngèlmu bantas§ Prayoginipun / buntas / = têlas. ing kukum yudanagara ||
3. Andêle ing Wanamarta | pan amung awirya kalih | Jayèngraga Kulawirya | keringan
kèri | namung niyaga kewala | ingkang kantun nèng pandhapi | wus antara kang sami | asalat Luhur bakda wus | wangsul sewang-sewangan | punapa garaping kardi | kang mring pawon mring kêbon kang mring pêndhapa ||
anudingi | o nglêburi babon dimène§ Prayoginipun / dhemene /. andhêndha ||
8. Ngandika mara unèkna | lirihan wae kang gêndhing | lima rêbab Kombangmara | KêmbangmaraKombangmara (
ris | lah wis padha singgahêna | panganan brêkatên mulih | para niyaga nuli | langusungangusung. gamêlanipun | mring dalêm pasimpênan | wus têlas samya nèng ngarsi | ngandika rum wis padha muliha dandan ||
13. Kang liningan tur sandika | nêmbah mundur samya mulih | Jèngraga malih ngandika | kabèh sanak-sanakmami | padha dandana mulih | nganggoa kang sarwa luhung | saduwèk-duwèkira | kurmat pangantèn kang prapti | kang liningan matur sandika sadaya ||
14. Mangkana bubar sadaya | sudagar myang magêrsari |
ingundhangan | badhe sêlawatan dhikir | Kulawirya wus mulih | Jayèngraga maring tajug | asalat waktu Ngasar | lan para santri kang bumi | wusnya bakda kundur malêbèng ing wisma ||
pêlung panji kalunglungan | talêpok banyu mas kuning | ing nganti langkung apik | kêpuh tundha ngayu-apu | amungsêr mêdhok atap |
kêlir | ingkang garwa èsmu (ng)guyu | sasmita mring kang raka | Jayèngraga amaguti | ing liringe ing rayi mèsêm ngandika ||
Acundhuk mêntul mutyara | wor godhining§ Prayoginipun / podhining / = inten las-lasan. garudha
ana mêncil | angumpul mring Kulawirya | nèng pêndhapa jèjèr linggih | anulya ingkang [ing...]
ing pêndhapi | jinèjèr rèrèhanipun | nulya Ki Wiradhustha | prajuritan nyamping bathik | parang
kang bukak anyar | kang munggeng rèrèhanèki | marang Wiradhusthèki | sadaya panganggenipun |
mirah abrit | udhêng tabur-tabur wungu | têlangkupan pencongan | sadaya rèrèhanèki | kang wong jagal pan anggêr bêlantik kewan ||
36. Sawarnining ngon-ingonan | turangga myang kêbo sapi | wêdhus bèbèk banyak ayam | ingkang samya binêlantik | kabèh rèrèhanèki | sadaya pênganggenipun | cara Bugis sêdaya | tan
ana ingkang mênèhi | pênganggone undha usuk ingkang kuwat ||
37. Sêmbagi lurik cêlêpan | wus lênggah anèng pêndhapi | nulya Panamar kang prapta |
nulya ingkang sami rawuh | para jadhug sudagar | sarênti praptane (ng)gili | jor-jinoran
Prayoginipun / Ngadêg-ngadêg /. nora bisa | kangèlan solahirèki | ginaguyu ing wong kathah |
ambarêngkut sira | kaya canthèlan sirèki | dene sarwa mêpêki | kaya wong dodolan dudu | jêg kaya wong nyênyêlang | jêg kaya wong
sisan cèrètku Nuripin | gawakêna ngling Nuripin alah tobat ||
55. Gêr ginuyu ing wong kathah | (ng)guyu wêlas mring Nuripin | ngling malih wis
layake bae iya wus | dene tan manèh prapta | kang putra nauri inggih | nulya angandika marang Sênu Surat ||
ana kusud sawiji | lir sinuntak donyane wong Wanamarta ||
61. Parèstri kang anèng ngarsa | prapta dalême Jèngwèsthi | kang wingking lagya
lir sêkar sêtaman asri | mangkana Jayèngwèsthi | lênggah ing pêndhapanipun | lakampuhakampuh. latar pêthak | sawat
66. Amadasra Amaddiman | katêlu si santri Luci | angatag sinomanira | mring pawon ngusung kêndhuri | sêkul nèng panjang giri | sarta lan rampadanipun | miwah
ngladèni | ambêng pan samya rinampad | wus cinarakakên sami | nulya sami wêwanting | ingkang tuturuh wiwisuh | wênèh angumbah tangan | kang
cilik andum brêkat | bocah papat kang nuwani | andum brêkat padha bocah | kiwa
74. Ing pêndhapa wis luwaran | ing wisma kang lagya bukti | Mongraga lan ingkang garwa | Turida lan Rarasati | kêmbul sarêng abukti | myang pra wadonan sêdarum | samya anadhah eca | Mongraga tanpatuk§ Prayoginipun / tanpantuk /. bukti | yèn cêlakan lan èstri tan pati rêna ||
wau Ni Rarasatya | umatur ing raka aris | kang punika bokayu lampah kawula ||
76. Anuwun sang pinangantyan | pangundhuh kawula
77. Nuwun ing sang sêkaliyan | pangundhuhipun ngurmati | wilujêngipun paduka | sira Ki Sèh Amongragi | nauri rum amanis | inggih punapa sakayun | nulya kang rayi prapta | Jayèngwèsthi angaturi | mring
sing wisma umijil | sira Sèh Amongragi | jumênêng lan garwanipun | maksih busananira | tan ewah kadya duk
limanipun | wus ngêrti wartinira | yèn pangantyaning (n)Jêng Kyai | putra ari angundhuh
Jayèngraga ambagusi | lumampah anèng ing têngah | dèn-iring pra bagor sigid | lir pendah wayang klithik | aborèh kuning sumunu |
(2) Ing. Vojtech Valent,
(1) Ing. Miroslav Siváček,
(12) Ing. Pavel Hollý,
(26) PhDr. Eduard Šebo,
(18) Ing. Juraj Vlasák,
(1) Ing. Pavol Serina,
(2) Prof.Ing. Milan Hronec DrSc.,
(1) Ing. Alojz Gálovič,
(1) Ing. Tomáš Redlich,
PURWAKALAPuja puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah kanthi berkah lan katresnanipun kula saget ngrampungaken tugas praktek Basa Jawi punika. Tulisan punika ngemut kumpulan conto sesorah. Mugi kanti tulisan punika, kita saged mangertos sesorah lan kados pundi sesorah ing pawiwahan .Saenggo saged nambahi wawasan kito sedanten babagan tradisi jawi khususipun sesorah. Ugi saged kangge nglestarekaken tradisi jawi punika. Wonten ing tulisan kula sapunika, kula nyariosaken babagan : 1. Atur Pambagyo Harjo Adicoro Aqiqoh 2. Atur
punika saged nambahi pengetahuan utawi kawruh. Bener punika saking Allah, ananging menawi lepat punika saking kula, kula nyuwun pangapunten. Matur nuwun dumatheng sedaya ingkang sampun mbiyantu kangge ndadosaken tulisan punika. Kritik lan saran mugi saged nyempurnakaken tulisan punika.
Wilujeng Ing Pawiwahan Supitan ......................................... Atur Pambagyo Harjo Adicoro Aqiqoh ............................4 a........
inggih ngadahi ujian Praktek. saengga sapa kemawon ingkang ngadahi kewajiban pidato saged sinau conto-conto pidato punika. Ngandharaken contonipun Atur Pambagyo Harjo Wilujeng Ing Pawiwahan Supitan 3. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Layatan? 5. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Wilujeng Ing Pawiwahan Supitan? 3.
B. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Adicoro Aqiqoh? 2. Ngandharaken contonipun Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Temanten 6. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Temanten? 6.PAMBUKA
Jawi mesti boten saged ngalangi sing jenenge sesorah. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Pasrah Panampining Srana? 4. Kita wajib saged sesorah. Ngandharaken contonipun Atur Pambagyo Harjo Pasrah Panampining Srana 4. Identifikasi Masalah 1. Nanging ing tulisan punika momot conto-contonipun pidato. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Syukuran?
C. punapa maneh menawi kita dados tuladhaning masyarakat utawa pemimpin. Ngandharaken contonipun Atur Pambagyo Harjo Syukuran
KRISNA HANJAR PRASTAWA | Tugas Ujian Praktek (sesorah)
dhumateng panjenengan sedaya. para kadang duta saraya saking calon saha badhe/ calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan. para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. dhumateng para tangga tepalih. Kejawi saking menika Bapak Darsono sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami. keparenga atur uninga bilih awit saking welas asihing Gusti Ingkang Maha Agung saha berkah pandonga panjenengan sedaya Bapak Darsono sekaliyan nampi nugrahaning Gusti arupi momongan ingkang mijil kakung rikala dinten Selasa Pahing. tanggal 12 Februari 2011 wonten ing dalemipun kanthi manggih wilujeng tanpa alangan setunggal menapa. Para pepundhen. Mangga kita sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Pangeran ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah dhumateng kita sedaya.WOSING PIREMBAGAN
. Para rawuh para pilenggah ingkang kinurmatan. Atur Pambagyo Harjo Adicara Aqiqoh
Assalamualaikum Wr Wb. Dene putra ingkang angka kalih menika dening Bapak Darsono sekaliyan dipun paring name Muhammad Ridwanulloh. ingkang sampun adamel entheng sesanggemanipun Bapak Darsono sekaliyan ingkang ing titi kalenggahan menika nembe nampi kanugrahaning Gusti arupi momongan. karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya saengga kanthi kanikmatan menika kita saget makempal wonten bale wisma ing (siang) punika. para pinisepuh. para sesepuh ingkang pantes pinundhi. para sanak sedherek menapa dene pawong mitra ingkang sampun paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon.
Wassallammualaikum. Saking Bapak Darsono sarimbit. mugi-mugi putra ingkang nembe lair menika tansah pinaringan nugrahaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Kaping kalihipun Bapak Darsono sekaliyan ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu kakung sumawana putrid. Atur Pambagyo Harjo Wilujeng Ing Pawiwahan
ingkang dahat kinurmatan. Bapak Darsono sekaliyan tasih badhe ngresahi malih dhumateng panjenengan sedaya. bangsa lan agami. kula tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil Baking telenging wardaya. Kula minangka tetalaning tanggap wacana kalilanana kula matur ing ngarsanipun para rawuh kakung
allahumma amin. Nuwun. Kula keparenga sumela afar ngempil kamardhikan panjenengan sekaliyan. satemah migunani dhateng bebrayan. minggahipun dhateng
KRISNA HANJAR PRASTAWA | Tugas Ujian Praktek (sesorah) 5
. Baking keparengipun Bapak Darsono sarimbit.Wr.Wb
2. saged mikul dhuwur mendhem jero. dene saged anjenengi pawiwahan supitan(sunatan) putranipun ingkang angka kalih nama pun Muhammad Ridwan. saged murakabi dhumateng tiyang sepuhipun. kalanipun saweg sakeco mawan pangandika.Ewa semanten. langkung rumiyin ngaturaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung. nuwun inggih nyuwun ugunging tumrap tambahing donga puja lan puji pangastuti.
mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya harja punika taksih kathah cicir crewet kuciwaning atur.Wr. bangsa lan agaminipun. bekti marang sesepuh lan murakapi dhateng bebrayan. Wassallammualaikum.
3. kula nyuwun agunging samodra pangaksami.sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa
upami. Atur Pambagyo Harjo Pasrah Panampining Srana
panjenengan sami sampun kersa nglonggaraken wekdal saha panggalih saged sowan ing pahargyan punika kanthi lega-legawaning manah. Cekap semanten atur kawula. Lintunipun menika Bapak Darsono sarimbit ngaturaken panuwun. sageda dados putra ingkang diwasa remaja ngertos tanggel jawab. pamong mitra saha tangga tepalih tuwi para muda-mudi ingkang sampun kanthi lila legawa paring pambiyantu lan panyumbang ingkang awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaranipun ingkang mengku damel. saha kirang mrenani penggalih panjenengan sami. Kaping tiganipun mboten kesupen ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindahan katur dhumateng para sanak sadherek kadang kadeyan. saha migunani dhateng negari. Kaping sekawan Bapak sarimbit nyuwun berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang mentas dipun icali sukeripun.Wb. dene panjenengan sam ugi kersa paring berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang sampun dipun khitan.
ingkang tansah dados pandam pandoming kawula dasih. Nun inggih ing nguni panjenengani
lenggah ingkang winantu ing suka basuki. sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan. saengga ing kalenggahan punika taksih saged kempal manaunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun kiblating panembah ingkang satuhu luhuring budi. raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika. Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sedaya karana kula piniji panjenengani
sugeng rawuh awit karawuhanipun para pepundhen miwah para pinisepuh langkung-langkung para kadang dta saraya tresna.. karira sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula.Assalamualaikum Wr Wb. ingkang kinurmatan bapak ustad. Ingkang kinurmatan pinisepuh lan sesepuh. kinen ngaturaken pambagyo harjo. keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sedaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Pinangka purwaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung. lekas wekasing sedya wigatosing gati. madayanign pepanggihan punika Bapak Darsono sekaliya lumantar kula hangambali atur. ingkang boten supen tansah paring winarah babagan kautaman kaliyan pangertosan babagan leluhuring budi.
hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mrenani dhiri saha mboten
kaluwangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet henglenggana budi dayaning manungsa kirang smpurna awit saking punika Bapak Darsono sekaliyan namung tansah tumadhah lubering pangaksama. Wassallammualaikum. karana ing pangajab sami-sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang. Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh.
4. mugi diagung pangaksama panjenengan sedaya. Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bapak Darsono sekaliyan lumantar kula.sekaliyan. Inggih awit saking samudayanipun sampung manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanaaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha walimahan. ingkang antawisipun Bapak Darsono sekaliyan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bagus Ridwan panjenenganipun Bapak Sujoko sekaliyan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rara Sri Ningsih manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. panyuwunipun Bapak Darsono sekaliyan mugi wontena jumurunging pamuji hatuti saking para lenggah sedaya hanggenya Bapak Sujoko sekaliyan badhe nampi pasrahaipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.Wr.
awit ing kalenggahan punika panjenengan sedaya dalasan kula taksih pinarengaken kempal manunggal saged ndherek bela sungkawa sedanipun Bapak Rolan kanthi manggih kawilujengan. Madyaning dhuhkita ing wekdal punika kula piniji dening kulawarga Bapak/Ibu Ramlan sumarambah putra wayah ingkang sami nandhang. menggah karawuhan panjenengan sedaya tandha yekti nedahaken raos sih katresnan ingkang mboten saged ginambaraken ing mriki. Para pepundhen. pangemban pangembating praja minangka pandam pandoming para kawula dasih. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang taksih pinaringan rohmating Gusti. katentreman mugi tansah kasalira miwah kajiwa
dhumateng jasad panjenengan sedaya dalasan kula awit saking kersaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman. panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan sumawana para kulawarga panandhang lumantar kula hangambali matur sugeng rawuh miwah panuwun ingkang
ingkang rinten dalu tansah sumandhing dhumateng kitab wahyuning Illahi. sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken sesarengan tansah ngluhuraken asmaning Gusti Allah Ingkang Maha Kuwaos. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang sinubeng
panglipur ingkang pantes sinudarsana. minangka sulih salira ngaturaken lekas ing sedya babaring karsa ingkang kawedharaken ing akathah inggih awit kawontenan miwah raos bebeging manah panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan karana pinunggel jatining katresnan pisah salami-lamininpun ingkang punika mboten kumiwa matur wonten ngarsa panjenengan sadaya amung kandheg wonten salebeting kalbu. Kawilujengan. Amin. para satriyaning praja. para sesepuh.Assalamualaikum Wr Wb.
Amung panyuwunipun para kulawarga panandhang mugi wontena suka Waning penggalih para pambela sungkawa kakung putri tansah paring donga puja hastawa mugi rohipun suwargi Bapak Rolan tansah lepas parane. dipun apunten sedaya dosanipun katampia wonten ngarsaning Gusti pinaringan papan ingkang sak mesthinipun. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang kinurmatan. saha mbok bilih duk rikala sugengipun suargi Bapak Rolan hanggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sedaya. jembar kubure. jati temahan waluya. parandene wekdal punika kula aturaken wonten ngarsa panjenengan sedaya. perlu kula aturaken nadyan panjenengan sedaya sampun pikantuk kintaka layu-layu miwah warta ingkang binandhunging karna. mugi karampungna kaliyan kulawarga ingkang tinilar. keparengipun para panandhang. iman ingkang teguh saengga saged pulih nindakaken jejibahan ingkang
.Wigatosing gati ing madyaning dhuhkita wekdal punika. Suruping dinten Rabu Pon magut dinten Jum’at Pahing wanci tabuh jam 04. suwargi Bapak Rolan nyuwun pamit wonten ngarsa panjenengan sak lami-laminipun.00 WIB Bapak Rolan sampun murut dhumateng kasidan jati saha katimbalan wonten pangayunaning Gusti kanthi tentrem jalaran nandhang gerah kados punapa anggenipun mbudi daya para kulawarga ngantos kaliwat saking bebasan ateken janggut suku jaja anggenipun ngupadi usada
rikala Bapak Rolan taksih sugengipun wonten pepetangan ingkang dereng karampungan kaliyan panjenengan. Innalillahi wainna illahi roji’un. mugi para pambela sungkawa tansah hangandhapa pangaksama ingkang agung.
mboten kekilapan kulawarga panandhang tansah ngaturaken agunging panuwun. menawi wonten atur ingkang mrenani dhiri. kulawarga panandhang namung saged ngaturaken panuwun saha ngaturaken sugeng kondur. layon suwargi Bapak Rolan badhe kapethak miwah kasarekaken ing astana laya Makam Sungkur sru panyuwunipun para panandhang. hambok bilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kirang trep kaliyan handhap inggiling kalenggahan labet mboten kajarag/kasengaja.
5. Pepuntoning atur saking kulawarga ingkang sami nandhang dhuhkita lumantar kula. para panandhang amung tumadhah lubering pangaksama ingkang agung. labet kiranging seserepan ugi nyuwun
ingkang sinandhing rohmating Gusti.Amung mbok menawi panjenengan sedaya hanggadhahi lepat kaliyan suwargi Bapak Rolan mugi pinaringan pangapunten saking Gusti Allah. kula pribadhi minangka sulih salira. Wassallammualaikum. awit sih kadarman panjengan sedaya langkung-langkung para warga RT Sungkur Kelurahan Bareng ingkang sampun kepareng hanyengkuyung ingkang dados karepotanipun kulawarga panandhang mboten saged mangsulaken karana lahir amung kasumangaaken wonten ngarsanipun Gusti Allah mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan.Wr. Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Temanten
Assalamualaikum Wr Wb. kasuwun mangke ndherekaken bidhaling layon ngantos dumugi ing astana laya Makam Sungkur wondene wonten pakaryan ingkang wigati. keparengipun para kulawarga.Wb.
Saklajengipun kula kepareng matur atur pambagyo harjo sugeng rawuh jenandika lan Bapak Darsono sakaluwarga ngaturaken panuwun dhumateng panjenengan sami saha nyuwunaken pandonga supados temanten kakung kaliyan putri Mas Bagus Joko kaliyan Mbak Ayu Sri Ningsih saged mujudaken kulawarga ingkang sakinah. Para sesepuh. saha para pepundhen ingkang satuhu luhuring budhi. bangsa kaliyan negara. Saklajengipun dipunsekecakaken palenggahan ngantos paripurnaning adicara hajatan temanten siang menika. Bapak Ibu tamu undangan ingkang kula kurmati sumangga kula dherekaken ngaturaken puja lan puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos inggih kanthi rahmat lan hidayahipun kita sedaya saged pepanggihan wonten ing adicara hajatan temanten siang menika kanthi slamet. kaslametan. mawadah.
lumintu dhumateng kita sami. warahmah. kula nyuwun pangapunten kapeksa pideksa wonten ngarsanipun panjenengan sedaya mboten sanes ingkang dados pamundhutanipun Bapak Darsono.
Assalamu’alaikum Wr. Wb.Mugi karahayon. Hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mrenani penggalih panjenengan sedaya kula nyuwun agunging samudra pangaksami.Wr. pinisepuh. Bapak ibu tamu undangan ingkang kinurmatan. masyarakat.Wb. saha migunani kangge kulawarga.
para tamu undangan kakung sumawana putri. Bapak Darsono sakaluarga ngaturaken matur nuwun ingkang sak ageng-agengipun. Awit saking sedaya panyengkuyung Bapak-bapak. Bapak – bapak. mudha – mudhi ingkang tuhu kinurmatan. mbok bilih sedaya atur kawula kirang
saking menika Bapak Darsono sakaluarga ngaturaken pangapunten awit saking kirangipun papan lan pasugatan ing sedayanipun. dene kawula cumantaka matur nggempil kawibawan panjenengan sami karana kawula mundi pangandikanipun Bapak Darsono sakaluarga awit saking gambiraning penggalih lan bombongipun manah. Wb. Salajengipun Bapak Darsono sakaluarga nyuwun donga pangestu. para pepunden. Ibu-ibu lan sederek sedaya. sumangga kita sedaya tansah ngaturaken puja lan puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi pinten-pinten rahmat lan hidayah sahingga kita sedaya saged ngrawuhi syukuran awit sampun jangkep anggenipun ngangsu kawruh (kuliah) putra saking Bapak Darsono inggih menika
Mada wonten ing wewengkon Ngayogyakarta Hadiningrat. Mila mboten nama mokal menawi mboten kuwawa matur piyambak wonten ngarsa panjenengan
anggenipun wisudha ngantos nglampahi pedamelan saged gangsar lan wilujeng nir ing sambikala. Cekap semanten ingkang saged kawula aturaken. Wassalamu’alaikum Wr. amargi Mas Bagus Muhammand Ridwan sampun lulus sarjana. Nuwun wiyosipun kula kepareng matur minangka wakil saking Bapak Bima Soeharto sakaluarga. para pinisepuh. Ibu – ibu ingkang kawula bekteni. Tadah duka saha nyuwun pangapunten ingkang ageng.
. ku nyuwun agenging pangapura awit mboten sampurnaning tulisan punika. Gusti berkahi kula lan kaliyan sadaya. Pamrayogi Sedaya tulisan punika mboten sampurna. Menawi wonten kritik lan
Paprangan ing Pagêlèn.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
30. ya ta wau mayor lan para tumênggung | jajah pabitingan | kang
Rungbinang | pundi patut dèn pondhoki | yèn sadalu tuwan wetan Jampisalam ||
33. dene besuk amrih papan kang pakantuk | tuwan wontên desa | satunggil langkung prayogi | inggih lamun kanggènana pabarisan ||
34. lèpènipun agêng angubêngi dhusun | ingkang lèr kang wetan | alah andamêlkên biting | damêl kêna kang kidul kilèn kewala ||
35. kalih dalu anèng Soka benjingipun | budhal mring Ungaran | ingkang sampun dèn
ênggènipun | nulya pêparentah | mukul gone mungsuh sami | ginusahan pangerane saking têbah ||
39. ingkang kidul urut Têlaga wus larut | kantun Jagabaya | Martanagara namèki | ingkang êlèr Martadipane wêwaja ||
40. wus pinukul parentah ing Mayor Ubrus | sampun sami sirna | pangerane sampun têbih | sêdya nuwun bantu mring raka Mataram ||
41. Mayor Ubrus nênggih tampi suratipun | dêlèr ing
sauripun | tuwan kang prayoga | botên parêk botên têbih | inggih namung tanah Roma Wanasida ||
54. tan winuwus ing Pagêlèn solahipun | gantya kawuwusa | tingkahe Pajang Matawis | duk Pangeran Dipati Mangkunagara ||Penomoran sub-judul di
Suradigdaya | sami kasoran ing jurit | mungsuhipun wong Sampang lawan Sêmbawa ||
66. sindhungriwut ing payudan [payuda...]
[...n] siwat-siwut | caruk rok rinampak | yèn anumbak
68. pêjahipun wong Sêmbawa pitung puluh | Walandi sadasa | palayune dèn kêkinthil | sakin kathah kang pêjah saurut
wau pangeran kang lampus | lan Jayanagara | kalih dasa kang ngêmasi | pêparentah Pangeran Mangkunagara ||
71. ingkang lampus mungsuh kabèh kinèn mêrung | winadhahan ancak | tigang ancak kêbak kuping | ingaturkên marang nagri Kabanaran ||
72. malihipun bêbandan Sêmbawa pitu | lan Bugis têtiga | katur dhatêng ing Matawis | sarta sêrat katurakên ingkang rama ||
73. lampahipun ing marga datan winuwus |
wus anèng ngayunan | putra pangeran ngabèi |
Bugis Bali | pangajênge kalih atus wong Sêmbawa ||
81. Jawinipun inggih wontên kalih atus | wonge putra dika | mung patang puluh dèn pilih | Janapura Janagara wolung dasa ||
82. mung rongatus mungsuh lan wong têlung èwu | yèn sarta lan akal | nanging pawitane wani | nora kalah antuke pêpêjah kathah ||
83. ancakipun têtiga maksih nèng ngayun | kinèn ambukaa | sadaya dipun uyahi | mila botên mambêt arus ing
pan kalih onjotan | lan kaki Nala dhukuhe | bilih mirsa puniku | bok pinindho dèn
narendra gumujêng angakak | kangmas sampeyan gumluwèh | wontên ingkang pitutur | têka botên dèn anggêp batin | kang raka aturira | gih talah sang prabu | pasthi dèrèng kuwarisan | tanah Jawa mung dika kalih pun Sait | kêndêl kaya Walônda ||
8. gumêr malih kang para dipati | sande sang nata arsa dêduka | marang
ing ngayun | wus lorod dènira dhahar | carikane linorot maring ing jawi | mung wadya
12. lawan Mangkukusuman pinaring | ambêngan saking jêro sadaya | sakuwali pêpindhange |
13. sira besuk padha dèn kabiri | yèn ora kêndêl sapisan êngkas | wong Pagêlèn matur kabèh | inggih sandika purun | yèn apranga ing benjing malih | agêng alit sadaya | sami purun matur | nulya sami pinaringan | sêkul ngancak lawan pindhang sakuwali | mangan nèng palataran ||
14. sami kokoh kabèh pindhang kuping | langkung eca dènnya sami nadhah | pindhang kinokoh takêre | iwake mung karupuk | lawan sambêl kadhêle sami | sampunira anadhah | ngandika sang prabu | wong Pagêlèn basakêna | pindhang apa kang padha sira kokohi | tur sêmbah tan uninga ||
15. nanging gusti êcane kêpati | dèrèng wontên pindhang alam donya | kadya punika raose | sang nata asru guguk | lah rasakna iku wong jêrih | Pagêlèn iku padha | akèh wong kang bagus | padha wêdi mring Walônda | mêngko sira sun paringi pindhang kuping | kupinge wong Madura ||
16. anêracak wong Pagêlèn sami | rinewang pocapan lawan raja | wani sakêcoh-kêcohe | inggih benjing sang prabu | inggih kêndêl lamun
lan wong cilik tur dèn dêksurani | parandene langkung sukanira | kèh bisik padha bature | lamun duwea ingsun | gusti kaya wong agung iki | môngsa wêdia pêjah | rècèh ing pamuwus | padha kadange pan beda | ingkang rayi
iki katawis | durung pondhoh lan sira | pangawulanipun | aja angkuh marang wadya | tanpa gawe ing besuk angkuha yayi | yèn wus bêdhah Banyumas ||
19. aturira durung ana siji | ingkang wawuh matêng lawan sira | maksih
pêcah | nuli angkuh tan wurung tiwas ing jurit | nora dadi dandanan ||
20. apan motangakên mring wong cilik | kang kinarya rècèh ing wacana | kalawan lila donyane | yèn oraa kadyèku | tiwas bae ingkang pinanggih | Pangran Adiwijaya | wruh kang rayi
tumungkul ajrih | tuwin Pangeran Mangkukusuma | Pangran Adiwijayane | ngadêg ing keringipun |
mring kang rayi sri narapati | ngandikèng arinira | pangran kalihipun | hèh sira iku
Nalasuta | nanging ingsun kacukup wus tuwa mami | pan ora kaya sira ||
23. sira gagah prakosa apêkik | yèn tiwasa abêring ayuda | sayêkti gêgawa akèh | lan kêna ing sotipun | kaki Nalasuta Banyurip | wong duwe pakarêman | barang karyanipun | wèh tabêt marang nagara | nalutuhi niwasi panggawe bêcik | ing dur duraka arda ||
24. kadangira sri narendra iki | iku durung duwe
kuping Walandane | pinindhang malihipun | kang rinajang amung sapalih | sapalih wêwutuhan | winadhahan sampun | ing kêda gandhèk dinuta | pinaringkên Tumênggung Cakrajayèki | kang baris Bantardawa ||
kalih dhatêng nagri Matawis | sowan ing Kabanaran | ing raka sang prabu |
gandhèk wau ing lampahe | praptèng Bantardawa wus | dhinawuhkên Cakrajayèki | tumênggung pinaringan | pindhang ing sang prabu | sri bupati dhahar pindhang | langkung eca kèlingan Cakrajayèki | milane pinaringan ||
29. Cakrajaya abukuh nauri | inggih nuwun
ing wuri Cakrajaya | nuju mangsanipun | ing pukul satêngah rolas | dènnya dhahar pindhang paringan binukti | kinokoh langkung eca ||
30. garwanira Ki Cakrajayèki | putranira Pangran Têpasônta | lan sang nata nak-sanake | satêngah dhahar wau | Cakrajaya ngiling-ilingi | dèn ayu iki apa | iwak aranipun | enake kaliwat-liwat | ya rupane iki kaya jamur kuping | kari gêdhe kewala ||
31. baya jamur kuping gunung Sumbing | miwah jamur kuping ing Sundara | têka
32. baya iku tunggale rumiyin | jamur kuping nagara Walônda | kapati-pati rasane | pungkas
panêdhane sabên enjing | kunêng malih winarna ||
49. Ing Madura gègèr, awit saking pandamêlipun Adipati Pugêr, baris Kumpêni ing Pokak kabibarakên
33. Pangran Mangkunagara nglèncèri | baris Pokak pan ing sabên dina | saking kidul saking êlèr |
36. ing wuri dènira sami angling | yèn mangkono dhasmu tinaboka | malopor sapisan wae | Sakèbêr asru muwus | iya dhase pangeran iki | diantêma sapisan | banjur dadi bubuk | ingsun uwis têtabean | iya para
ing pungkur | tinimbangan mungsuh ing Gandhing | nanging poma enjoha | mung lambe latipun | mundhak anggêgalak racak | mungsuh iki kabèh padha muring-muring | dene polahe uga ||
39. mila pangran papat dèn buwangi | marang Selong bisa akal apa | iku kang duwe panggawe | samôngsa pisah iku | lan Kumpêni pasthi dèn jonjit | para kadang sadaya | iya mungsuh iku | tyase akèh lir binakar | aningali
kadange kang siji iki | dene ala kaliwat ||
40. yèn bisaa iku kang nglakoni | kaya sanak-sanake sadaya | ing aprang sarta gêlare | môngsa dadak jêrunthul | bali mulih nyang Sala malih | sajêge dadi mêngsah | durung canthuk lawung | iya
bisaa | mung Sakèbêr pakolihe | kowe anganthi iku | ana uga iya sakêdhik | duwe ling-aling sira | yèn pamuking mungsuh | sayêkti aduwe taha | mara iku ujêr kadange sayêkti | durung tega rusaka ||
yèn kowe durung sirna | apa gawe magut | Sakèbêr malih wuwusnya | reyal apa dene mungguh si pasisir | iku seje prakara ||
46. basa Susunan Surakartèki | yèn apranga pantêse
ing pujinira | kathah muridipun | sang dipati gya utusan | anêniti nama kawijilannèki | wau kang mangun tapa ||
49. wangsulira utusan tur uning | ing Maduntên inggih sapunika | ingkang têngga nagarine |
awis pêpênêdipun | têlas sami wontên ing ngriki | kang sami baris Pokak | kèh pêpênêdipun | dene sampeyan miyarsa | ing pratapan Pak Nisab inggih sayêkti | kabul ingkang dêrajat ||
50. sang dipati mèsêm ngandikaris | iya sira balia mring Sampang | wèhna layang ingsun kiye | marang Pak Nisab iku | lawan ingsun akirim
ing Garêsik | lakunira pan ora katara | sêrat pinaringkên age | lawan magang Sidayu | kinèn tumut tiyang kêkalih | layang munggèng jro kitab | nêmbah sigra laju | laku santri wong sakawan | tan kawarna ing marga praptèng Garêsik | lajêng nabrang mring Sampang ||
dhèwèke kelangan wiji | dudu trah bêndarakan | dudu trahing dhusun | dhèwèke iku kang canggah | Pangran Macan ing Sumênêp ingkang pasthi | padha [pa...]
[...dha] trah Brawijaya ||
54. mêngko antuk pitulungan Widi | ampuh ing sabda mandi ing japa | aja lali ing wijine | bumi pitulas èwu | ing Madura Sumênêp iki | Sampang lan ing Balega | Pakacanganipun | Pamêkasan Ngarisbaya | iku kabèh dhèwèke kang gênti waris | ing mêngko kala môngsa ||
55. ing Madura prajurite sêpi | padha anglurug marang Mataram | iya iku wus sêdhênge | amangun ing prang pupuh | umadêga apacak baris | ambêdhah ing Madura | salina jêjuluk |
bêcikanipun | winêkasakên prapta barubul | winangsitan yèn arsa amadêg baris | prapta sagêgamanipun | wus kathah kumpul ponang wong ||
3. wong desa urut gunung | watawis wontên wong pitung atus | wus pratôndha amadêg apacak baris | sampun asalin jêjuluk | panêmbahan [pa...]
6. wau ta kang winuwus | Lokantara ambêdholkên sampun | barisira majêng dhatêng ing nagari | wus anêdya ambêk purun | gènnya amangun prang pupoh ||
7. gantya ingkang winuwus | Panêmbahan Cakraningrat sampun | myarsa warta yèn ana wong madêg baris | wus akathah balanipun | arsa ngrabasèng kadhaton ||
8. panêmbahan gya dhawuh | ngêrig sagung wadyabalanipun | sawontêne prajurit kang kinèn gitik | Dinagara tindhihipun | saking
mungsuh rowang sampun kathah kang ngêmasi | ngêkêskên prabawanipun | Radèn Adinagara sor ||
11. ngoncati dèn bêbujung | katawur-tawur ingkang kaburu | Panêmbahan Cakraningrat animbali | patih jro wus praptèng ngayun | Rêksanagara agupoh ||
panganjur | wus akèh kang milu mungsoh ||
16. praja gègèr gumuruh | wetan lan kidul praptane mungsuh | sami sêkti binêdhil sumbut tan kodhil | wong wêdi akèh lokipun | pawartane wuwuh uwong ||
17. Rêksanagara wau | datanpa rencang ing
rumuhun | benjing malih angayun manah rumiyin | prajurit ingkang katawur | lan mêngsah lagya winongwong ||
19. panêmbahan anggugu | mungsuh marêmpak ing wetan kidul | panêmbahan wus gumingsir marang loji | lan sagarwaputranipun | kang kagungan samya winot ||
20. ing kuda miwah lêmbu | kumêndhan agya dènira mêthuk | panêmbahan mung
bêdhahipun | dening Pak Nisab ing wulanipun | Dulkangidah taksih jroning taun Alip | dutane Martapurèku | ngantosi Madura kawon ||
23. wus lajêng lampahipun | saking Garêsik Grobogan rawuh | katur lamun Madura bêdhahirèki | Dipati Pugêr gya ngutus | mring Kabanaran sang katong ||
24. katur pratelanipun | nênggih ing Madura bêdhahipun | panggawene Dipati Pugêr kang dadi | kamandaka bêbalithuk | gawe pêcah êndhasing wong ||
25. langkung suka anggugug | Rajèng Kabanaran duk
ing lampahipun | dhawuh kang putra parentahipun | baris Pokak aja na kang dèn lèncèri |
narapati | maneka parentahipun | gaib durung binadhe wroh ||
28. malih ingkang winuwus | Kapitan Madura dutanipun | marang Surabaya marang ing Samawis | yèn Madura ana mungsuh | wong Surabaya mirantos ||
29. dêlèr kalangkung [ka...]
[...langkung] ngungun | yèn Madura binêdhah
anjog nagari ing Surawèsthi | Dulkangidah wolu likur | baris ing Pokak wus bodhol ||
atur uninga ing rama prabu | lamun baris Pokak mangke minggat sami | lêrês pamêca sang prabu | ing mangke sayêkti bodhol ||
33. prapta kang pra tumênggung | ing Kabanaran wadya lit agung | andêdulu tembak sapinggiring margi | gumyah ing pangucapipun | yèn mungsuhe sampun kawon ||
34. suka kalangkung-langkung | sanagara ing pangrasanipun | mungsuh sirna alêga raosing galih | tan wruh yèn masih ambrubul | wau gênti winiraos ||
35. prajurit Surèngkewuh | budhal dhingini wong kalih èwu | atêtulung Tambakbaya kang dhingini | lawan Jayadiranèku | samya prajurit tos-atos ||
36. lancaran lampahipun | wong kalih èwu baita satus | wong Kumpêni kang badhe mangkat ing jurit | Kapitan Uce tinuduh | kapitan kang saking Gêmbong ||
37. Kumpêni putih satus | wong Bali Bugis kang kalih atus | mèh anumpak prajurit [pra...]
[...jurit] Madura prapti | Arya Môncanagarèku | kèrid sadaya
Surèngkewuh |Lebih satu suku kata: prapta nagri Surèngkewuh. wus panggih prajurit amor ||
39. sarêng pamancalipun | wong Surabaya ingkang rumuhun | sampun mêntas dharatan wong Madurèki | lajêng pacak barisipun | mèh mangsah wontên pawartos ||
40. Madura praptanipun | lawan Kumpêni mèh prapta wau | tan antara êntase bala Kumpêni | Madura mung kalih èwu | kang dhingin lan Walônda wor ||
41. wus dadi rêmbagipun | lan wong Surabaya lajêng magut | ingkang munggèng dhadha pan bala Kumpêni | kang pangawat têngênipun | wong Surabaya kang kinon ||
rawuh | angumpulakên prajuritipun | wontên sèwu mèt papan rêmbag prayogi | kutha Bangkalan puniku | ginawea aprang
45. agugup lampahipun | wong Surabaya duk praptanipun | lan Madura miwah abala Kumpêni | kutha Bangkalan wus suwung |
46. nanging ta botên dangu | Mas Riya Môncanagara wangsul | miwah sira prajurit Surabayèki | gumrêdêg sami anusul | apan dèrèng kongsi adoh ||
47. nèng jaban kithanipun | nèng ara-ara lèr wetanipun | wus kacandhak Pak
kilèn wong Surabaya nadhahi | saking kidul wetan nêmpuh | rame têmpuh ing palugon ||
49. ya ubêgan jronipun | dadya nèng têngah sarowangipun | Panêmbahan Cakraningrat angaturi | kondur marang dalêmipun | Kumpêni kang wus anèng jro ||
50. panggih sakonduripun | lan panêmbahan rangkul-rinangkul | kawuwusa wau kang rame ajurit | mungsuh rowang akèh lampus | rukêting prang liru ênggon ||
51. Pak Nisab balanipun | kantun akêdhik nglela
52. Pak Nisab sampun lampus | bala sakarine sami mawur | kang kacandhak urip sami dèn bandani | antuk
sadaya | miwah ingkang para mantri | lan para lurah sami | punika ingkang angujung | Arya Môncanagara | nuwun umatur ing gusti | wontên jawi prajurit ing Surapringga ||
3. angirid pun Jawirana | lawan pun Tambakbayèki | wau prang kang nyêgat wetan | prajurit ing Surawèsthi | kathah tuke pêpati | Pak Nisab pangisisipun | kamuk wong Surabaya | sigra wau
anèng Pajang Matawis | ping sakawan yudanipun | duk aprang Toyadana | punika prang kang sayêkti | kang ngawaki susunan ing Kabanaran ||
5. Cakraningrat angandika | apa iku Mangkubumi |
sarwi songsonge kuning | pan abdi dalêm pukulun | pra lurah kathah cêlak | nanging botên manah gigrig | amung ngawe-awe ing têtabuh kêndhang ||
7. abdi dalêm mundur nêmbah | pan dèrèng angsal [angsa...]
[...l] wêwêling | inggih saking jêng pangeran | purun dhatêng Mangkubumi | mung mring rencange
galaganjur inggih kathah | pating jalêgur ngajurit | abra busananèki | angerami dhuh pukulun | kadya
Wanarungsit | lan pun Gajah Angun-angun | gih pun Carangpradapa | pêjah prang dhusun Karangri | Panji Kartadirja prang ing Tundhasara ||
11. kang pêjah prang kalih setan | kang sami tinêdha gêring | wolung atus pitung dasa | abdi paduka prajurit | gring sore esuk mati | gêring esuk sore lampus | kathah binadhog setan | lawan kang pêjah ajurit | langkung ngungun Panêmbahan Cakraningrat ||
12. Kapitan Uce kalawan | prajurit ing Surawèsthi | kawan dintêne Madura | budhal mantuk Surawèsthi | utusan mring Samawis | tur uninga [uni...]
[...nga] mring gupêrnur | yèn karaman wus pêjah | aprang ingkang amêjahi | patih kula lawan misanan kawula ||
13. pun Arya Môncanagara | mêmisanan kawulèki | gih pun Panji Surèngrana | prajurit ing Surawèsthi | punika kang numpêsi | wong karaman baturipun | kunêng nagri Madura | ingkang kawursita malih | Adipati Pugêr lan para ditya ||Kurang satu suku kata: Adipati Pugêr lan para
saking ing Karangri | wus panggih anarêngi | tunggil pasipênganipun | anèng desa Jêmbangan |
saking pura sêlur | kathah ngiras kasukan | utawi angiras pikir | ing Pagêlèn punika
kathahi | angkatira ulur pan ora katara ||
28. datan kawarna ing marga | wus parêk mêdal ing wingking | saragni dharat nèng ngarsa | lampahe
maksih atarung | pangeran mèh kacandhak | dudu tabêt satriyadi | sampun kadya palayune wong urakan ||
30. nênggih kang raka sang nata | mêncil abdine kang rayi | satunggal ingkang tinanggap | polah tingkahe kang rayi | nalika andon jurit |
wus nêmah angrasa tiwas | awrating pati ngur urip | awèt mangan rijêki | sapawasing têngu wêruh | lamun amaksih gêsang | ana kang nyandhak
tibaa wong cilik | dêdukane kakang prabu | ajur môngsa kalapa | apa gawe lara pati |
mung kari saubing payung | mung tunggon ingkang wetan | Gêmblung Samin Jatisari | ing Bakonan Sanasèwu tumut mêngsah ||
34. dene sakidul nagara | ing Pamupusan lan Baki | wus alami tumut mêngsah | mung Kuwarasan kang mêksih | lan Babat kadhang-kadhing | angacungi marang
35. kunêng Prabu Surakarta | langkung dènira mong kingkin | abdine kang nanggi karya | datan wontên kang kuwawi | dhepok sadaya sami | sinôngga jêngira prabu | yatra kang kalih lêksa | pamêtune wong pasisir | kang salêksa gangsal èwu ginaladhag ||
36. ingkang kari gangsal nambang | sumêrêp ingoning dasih | sabên wulan nuwun utang | sakancane pra dipati | miwah kang para mantri | tan ana kang duwe batur | ing wong Jawa punika | sanadyan panèkêt mantri | kathah manjing Kumpêni soldhadhu samya ||
37. sang nata kaku tyasira | dene sagah ing Kumpêni | anyirnakakên ing mêngsah | sabên wulan kintun tulis | miwah upêrhup sami | darwili sêsambatipun | rèhning ing kêkirangan | mungguh têdhaning Kumpêni | saking dene wos pinêpêt dening mêngsah ||
38. idlèr langkung èmêngira | pangupaya tan pakolih | dene ta mêngsah punika |
Diwijayèki | ingkang tinuduh mring Kêdhu |
kang tumut Surakarta | bubar saking Pokak nguni | Mangkuyuda
44. dene wadana Bumija | unduran saking Samawis | Tumênggung Naladirana | tumut wontên ing Bahrawi | duk angsal kalih sasi | Naladirana Tumênggung | lara edan andadra | inganti tan
abaris anèng Rawi | katri bupati ing Kêdhu | wuwusên Natayuda | Natayuda ing Matawis | sampun ngancik têpis
ing Samawis | lan mantri ing Bahrawi | praptaning Bahrawa têpung | Bupati
51. Ki Tumênggung Natayuda | dènnya campuh ing prang wingi | wontên ing Parakan Kêndhal | Pangran Adiwijayèki | ngungun waspa drês mijil | mirsa ipenira lampus | madêg krodhèng wardaya | gupuh dènira nimbali | marang Radèn
Radèn Suryanagara | umatur anggèr dèn ririh | pan sampeyan punika
saking wetan prapti | kang saking Sitirawi | Kumpêni têtindhipun | Hindrik Johan Abraham | wingi campuh wetan Pingit | Wiradigda Môndraka yudakênaka ||
1. têlik kula ingkang prapta | pun Sakèbêr badhe ingkang mariki | ambêkta dragundêr satus | rongatus Kumpêni Slam | dados dhadha ing Kaliwungu mangidul | kang
agêng dêdamêlipun | Dipati Pakalongan | ingkang kiwa Kumpêni pangawatipun | Yan Hindrik Johan Abraham | lah ta anggèr kadipundi ||
3. kinunêng kang sampun tiwas | ingkang kantun pinikir kang prayogi | kula botên ajrih lampus | yèn sampun kalêrêsan | Pangran Adiwijaya ngandika arum | lah paran ecaning lampah | Dipati Suryanagari ||
saking Jombor kewala | dene kula ing benjing ingkang amukul | Yan Hindrik Johan Abraham | yèn wontên ungguling
sami kinèn aprang ngriwuk | pun Dipati Pangangsalan | awrat sinôngga ing jurit ||
munggèng kiwa dhadha Wiradigdèki | sami Wiradigdanipun | mungsuh kalawan rowang | Môndaraka Tumênggung
tumênggung kalih | Môndraka Wiradigdèku | aja anglarag-nglarag | mungsuh iki apan agêdhe ing pungkur | Adipati Jayaningrat |
Nglaweyan pangrutènipun | mila Dipati Janingrat | enggal praptaa Samawis ||
18. nadyan ta benjang ngluruga | maring Kêdhu budhal saking Samawis | pêpak punggawa gung-agung | angiras pirêmbagan | lan ing môngsa kalanira taun baru |
rame pista nagri Samawis | gumuruh môngsa puniku | nagari ing Samarang | pira-pira
Kêdhu lawan Radèn Dipati | Pakalongan tanggalipun | Sura kaping limalas | panggih putri kaping
sapangilènipun | Adipati Jayaningrat | kang minôngka senapati ||
24. senapatining Walônda | mayor kalih tuwa noming prakawis |
25. jog Kaliwungu supaya | sagung ingkang dêdamêl dadi siji | môngka senapatinipun | Dipati Pakalongan |
lumayu | angumpul kang baris Cathak | nanging ing tyas sami miris ||
27. dene senapati Jawa | andalêdêg dhasar sugih prajurit | lawan kuning payungipun | sugih rajabarana | andalêdêg aladak bupatinipun | anggagrag
samya | ing karsane wau radèn dipati | saking Madana wus kêbut | kang wadyagung wus prapta | kèndêl Cathak gyanya pacak barisipun | pra dipati Surakarta | kang wontên ing Sitirawi ||
30. wus sami miyarsa warta | baris agung wus nabrang jurang Pingit | gugup bêdhol barisipun | nusul wus praptèng Cathak | tinimbalan sagung kang para tumênggung | mring
kumpul baris Payaman | Ki Tumênggung Mangkuyuda gya sumaur | tuwan pan amung têtiga | wontên Payaman puniki ||
32. Pangeran Adiwijaya | lan Dipati Suryanagara nênggih | lan Radèn Mangkuprajèku | dene kang kathah-kathah | sami mêcah
barisnya | Jagalatan lan pun Wiradigdanipun | Mayor Kop goyang kapala | punika paran ing pikir ||
34. wau ta kang kawuwusa | Pangran Adiwijaya nonjok [no...]
[...njok] tulis | mring dipati suratipun | wong wadon kang ambêkta | tan kawruhan wus tinampan suratipun | binuka sinukmèng driya | pèngêt iki layang mami ||
35. Pangeran Adiwijaya | salam ingsun dhimas marang sirèki | Jayaningrat kang amêngku | nagari Pakalongan | wiyosipun adhi mas ingsun angrungu | baris iki kang misesa | si adhi pangwasèng jurit ||
36. dene ta nora kayaa | iya
kangmas Adiwijaya paring tulis | apa kangmas duka iku | apa layang têmênan | aturipun sumanggèng ngarsa pukulun | dene wawratan kawula | wêwêngkoning agêng sami ||
40. sambung rapêting watêkan | lan ing tangèh wangun ingkang tinuding | abdi
antukipun | ing marga tan winursita | ing baris Payaman prapti ||
42. ing wanci pukul sawêlas | panggih dutanira suratiraglis | wêwangsulira wus katur | binuka sinukmèng tyas | pèngêt ingkang pangabêktinira katur | pun Dipati Jayaningrat | nguni kangmas paring tulis ||
43. ingkang dhawuh ing kawula | inggih sampun kawula tupiksani | timbalan tuwan kang dhawuh | mênggah karsa sampeyan | sampun lêrês tan wontêsanalah sarambut |Lebih satu suku kata: sampun lêrês tan wontên salah sarambut. yèn sampun pinarêngêna | kula punika prajangji ||
44. kula punika kang sagah | mêngsah kalih sampeyan ing ajurit | Kumpêni prajangjinipun | yèn kula ngawonêna | ing paduka kongsi kungsul saking Kêdhu | sayêkti rama paduka | saking Selong dèn luwari ||
45. dadya punikatur kula | lamun tuwan
inggih datan darbe atur kêkalih | titi tamat suratipun | Pangran Adiwijaya | pan pinunggêl Radèn Suryanagarèku | prapta inguncalan sêrat | adhi kadipundi pikir ||
47. punika tonjoke prapta | ing Supama inggih ing benjing-enjing |
nêkani gitik prang pupuh | paran pênêde uga | Adipati Suryanagara umatur | sumôngga karsa sampeyan | sayêkti kalih prakawis ||
48. lamun paduka mêthuka | botên kenging
lar pêdhang gamaning aprang | sintên kuwawi nadhahi ||
49. sugih santosa tur bôndha | abalaba luwih saking bèr budi | sayêkti bot bobotipun | sanadyan
Môndaraka kalawan malih | paman Jagaulatipun | Singaranu kewala | anggèr lawan kang raka Radèn Tumênggung | Mangkupraja bakuhana | ing wuri sampun gumingsir ||
51. yèn rêmên rêmpu parênga | kula ingkang ngawaki ing pangirid | môngka manggalaning pamuk | kadi yèn katadhahan |
Suryanagara | mulat ing wong agung kalih ||
53. lamun tyase sami gêmpal | Adipati Suryanagara angling | inggih kakang Singaranu | ingkang wingking akathah | mayor katri wartine [warti...]
[...ne] bêbantunipun | Yan Hindrik Johan Abraham | punika kang
ing pinggir gunung | ing dalu tan kawuwusa | enjing wau kang kawarni ||
55. Adipati Jayaningrat | wus utusan bilang ing mayor kalih | kalamun arsa amukul | kang baris ing Payaman | wus têngara prajurite
sarta udud kewala | datan kèndêl lajêng ing panêmpuhipun | Pangeran Adiwijaya | lan Radèn Mangkuprajèki ||
punggawane samya tumut angisis | gumrubyug lumayu ngidul | pangerane lumajar | amung Radèn
kang wong | sang dipati pasisir kang kilèn | Jayaningrat ingkang senapati | wong Kêdhu prasami | paron kang anusul ||
2. ingkang kèdêkan baris Kumpêni | sumuyud punang wong | kang kèdêkan ing mungsuh pan dèrèng | Kilènparaga kang kidul maksih | Môndraka nindhihi | lawan Singaranu ||
3. lawan Radèn Mangunkusumèki | dene kang bang êlor | urut Parakan wus
Pakalongane | mungsuh nyalimpêt undure sami | ngucira ing jurit | anjog anèng pungkur ||
7. nanging langkung angèl marginèki | kathah papan ewoh | saking Kilènparagi jurange | ya ta ingkang kawuwusa malih | nagari Matawis | kang jumênêng ratu ||
51. Ing Mataram mantu Pangeran Singasari, ingkang Sinuhun ing Surakarta nêsêg Kumpêni supados paprangan enggal kadamêl rampung.
sutaning dipati | Pugêr nèng jro puri | sang nata kang mangku ||
9. pamrihira Ki Pugêr Dipati | ing tyas dèn bisa mor | lan kang rayi kang binadhe-badhe | amanggiha pitulung Hyang Widi | amanggiha luwih | prayoga binangun ||
10. ngadatipun yèn Pugêr Dipati | singa kang dèn êmong | ora wurung ing kadadeane | mila pinasrahan
pinardi pamonge | mrih kadadeane ingkang rayi | ing
Pangran Arya Prabu Jaka nênggih | Pugêr ingkang kinon | amomonga kasenapatène | nanging kutha nagara pasisir | sawetan
lêladène | wolung dhacin kang katur sang aji | kabèh kang non sami | andum pra tumênggung ||
24. kunêng malih nagari Batawi | nênggih Jendral Emop | ngraos luput ing mangke kawêkèn | awit saking Pangran Mangkubumi | purwane rumiyin | sabin tigang ewu ||
kêna pinrih ing apêse | pira-pira prajurit Kumpêni | kang mukul [mu...]
[...kul] ing jurit | pakone gurnadur ||
narapati | suyude wong Jawi | lêksan Jawanipun ||
28. pira-pira upaya tan dadi | mangkya Jendral Emop |
katong | kula pasthi ngawaki andhèrèk | ngiras wontên ugi kang pinikir | sang nata ngangsuli | dêlèr suratipun ||
31. yêkti kawula amung nuruti | sabarang wiraos | saking bapak dêlèr nurut bae | nanging kayaparan tingkahnèki | ing
pasthi mungsuh anggêcêk nêkani | botên sande tapis | tumpês dadi bubuk ||
34. ponang wangsulan praptèng Samawis | binuka karaos | amranani ingkang
maratuwane kang dadi | jendral ing samêngko | wus prasasat angawaki dhewe | duta mêsat mring nagri
saking Batawi | patang atus nênggih | Kumpêni Slamipun ||
39. Mayor Kalèrêk sawusnya panggih | mring dêlèr têtakon | sintên mungsuh puniki arane | dlèr nyaut Mangkubumi rannèki | kuthane Matawis | kathah kadangipun ||
40. apan nênêm papat kadangnèki | kaponakan roro | yèku mungsuh ingkang gêgêdhèni |
anggitik | Sakèbêr lan Êkop | pan samêngko nèng
Kêdhu barise | ingsun dhewe kang arsa ngawaki | tunggua Samawis | ya sirèku besuk ||
43. mayor amuwus iya sun dhingin | bae arsa wêroh | Sakèbêr Kop ing kene
ngatêr lampahnèki | budhal sing Samawis | sapraptaning Kêdhu ||
44. pinêthuk ing baris angurmati | praptanira mayor | sigra mangsuk mring pakuwon age | tata lênggah
47. kunêng laminya nèng Kêdhu nuli | pun Kalèrêk Mayor | wus sawulan pinanggil antuke | sapraptane nagari Samawis | Kumpêninirèki | ingkang tigang atus ||
48. kalih atus pinundhut tinuding | ngangsahkên palugon | mring Sukawati Kapitan Busèt | Kumpêni Slam kawan atus nênggih | kapitu bupati | budhal lampahipun ||
49. ngidul ngetan ing Dêmak dèn jogi | kèndêl ing Gagodhong | menggok mangidul nabrang wukire | wukir Kêndhêng ingkang dèn sabrangi | Grobogan dèn jogi | lajêngipun ngidul ||
barising Kumpêni | wus praptèng Garompol | wus apacak santosa bitinge | punggawa Surakarta satunggil | sapanêkarnèki | Rahadèn Tumênggung ||
ngumpulkên prajurit | dêlèr angkatipun ||
54. tanggal pitulas Mulud kang sasi | gumuruh ponang wong | taun Ehe idêlèr balane | kadya taru pan arga kabêsmi | kang bala Kumpêni | anggamêng lir mêndhung ||
enjingira bodhol | Salatiga sadalu kèndêle | enjing budhal praptèng Bayalali | budhal pukul kalih | saking
sawadyane makuwon ing loji | nimbali bupati | kang wontên [wo...]
[...ntên] ing Kêdhu ||
58. katri punggawa ingkang pinêthil | sapanêkarnya wong | Rajaniti lan Wiradigdane | Surajênggala wus sami prapti | panêkar pra mantri | nèng Surakartèku ||
59. idlèr sampune pitulas wêngi | ingkang rêmbag dados | pamukule nagri Matarame | nanging balane lampah sinandi | pan binut kêkalih | katri saking Kêdhu ||
60. ingkang baris anèng Sukawati | ingandikan bodhol | kêrig prapta Surakarta kabèh | nagri Matawis sampun miyarsi | yèn dêlèr wus lami | nèng Surakartèku ||
61. agung kêkirab kang pra dipati | timbalan sang katong | pagiliran pra dipati kabèh | alêledhang sakidul nagari | sakilèn nagari | Wanakartanipun ||
magut ing jurit | kang kalok mung uprup ||
67. mawi êlêt ing satêngah sasi | dêlèr dènnya bodhol | saking Surakarta sadinane | mantuk Samarang sajatinèki | benjing
Surakartèki | barise wus mêtu ||
70. sigra atur uningèng Matawis | Wiranata kang wong | mantri ngarsa dinuta lampahe | bêkta sêrat pratelanirèki | cacahing prajurit | lan punggawanipun ||
owah ubênge | langkung rapêt lampahe kang baris | dragundêr nèng
74. Kumpênine ingkang jalan kaki | wuri tiyang Ambon | nuntên Jawi rong bupati gène | nuntên tiktak pat mariyêm kalih | lan kastabêlnèki | nênggih tiga
77. langkung rapêt lampahe kang baris | tan kêna cinorok | saking Piji ing wêngi budhale | kinakodhol ing wuri tan nolih | mangke sampun prapti | wontên ing Kalêpu ||
kadhaton | prapta jawi ngundhangi balane | pating bathithit wong sanagari | dalu tan
busanane | Suradigdaya ingkang nambungi | Jadirja tumuli | balane gumuruh ||
83. ajalang-jalang pangkate baris | langkung asri
dasih | kadya rèh tan mundur ||
1. tan kawuwus gêgaman saking nagara | sampun prapta ing jawi | kèndêl tata-tata | Pangran Mangkunagara | angiras sami amikir | lan pra dipatya | wau bala Kumpêni ||
2. ingkang wontên Kalêpu enjinge budhal | tan owah
wus praptèng Gondhang | rêrangkah ingkang baris ||
prapti | sampun wontên Gondhang | anèh baris punika | cinorok pan botên kêni | rangkêp ingêsap | rangkêp
dipati kanan kering | samôngsa mangkat | jinambak saking wuri ||
[...gra] budhal sampun dadi rêmbagira | sagung
lan Tumênggung Jayanagara ênggènnya | wontên sakidul kali | ngalor ajêngira | Pangran Mangkunagara | lèr wetan Gondhang dèn jogi | ing
lamun ora ingsun aduwea wawas | kinarya senapati | sakêcoh-kêcoha | ngadu abdine nata | akèh atiwas ing jurit |
25. wontên gangsal atus nanging prang ing dharat | lajêng mangalèr sami | lajêng tata lampah | gêlar angsahing aprang | prajurit jro kang dhadhani |
prajurit kang atiwas madyaning yuda | kang pêjah miwah kanin | ingkang cinacahan | Pangran Mangkunagara |
inggih abdine pribadi | pêjah sadaya | sawidak ingkang kanin ||
42. sakathahing nênggih ginunggung kang cacah | karo bêlah kang kanin | pêjah tigang dasa | sigra akarya surat | katur ing rama sang aji | duta wus mêsat | marang nagri Matawis ||
43. Pangran Mangkunagara budhal angetan | angalèr kèndêl sami | dhusun ing Ngukiran | apacak barisira | wus
48. dangu-dangu èngêt titahing Hyang Suksma | tan kêna dèn bakali | padhaning manungsa | ing pati lawan lara | dadya
pitulunging Hyang Suksma | sabarang ingsun lilani | mung iku aja |
kang pra dipati | apirêmbagan | masalah ing ajurit ||
52. wontên matur yèn gandhèk Carangpradapa | punika lagi
ugi ngantêp jurit | yèn tan budhala | nadyan tan budhal nênggih ||
55. lamun tan tuk tayuh gih ngantêp ing yuda | gandhèk wus dèn sangoni | mêsat sigra-sigra | gandhèk Carangpradapa | wus prapta nagri Matawis |
61. Kaji Bocor lan Kiyai Kaji Wingka | lan Kaji Tapsirudin | budhal saking praja | Pangran Mangkudiningrat | ingandikakakên ngirid | wus praptèng Gondhang | obah bala Kumpêni ||
62. amiyarsa yèn prajurit Suranata | punika sampun
nagri Mataram | prajurit [praju...]
[...rit] andêl wus mijil | wong suranata | kang binantokkên jurit ||
65. rajanipun kèndêl anèng Watugondhang | ningali ing ajurit | botên samangkea | aprange Suranata | yèn budhal baris puniki | nêmpuh ing marga | dene kang aprang
mring Surakarta | dene dêlèr alami ||
68. lamun ora mangkat ngawaki ngayuda | sanggupe nora lami | anusul maringwang | yèn ora
kawarna ing marga caraka prapta | nagri Surakartèki | wau lampahira | jujug Puspanagara | sigra
dènnya ngling | hèh bapak pan iya | ingsun arsa umangkat | Pangeran Sumênêp iki | pan lagi lara | iku kang sun antèni ||
73. gih punika Pangran Sumênêp kalihnya | kang magang lan kang dadi | tumut kalih pisan | Pangran Mangkunagara | puniku kang anyar dadi | Pangeran
kawarna | enjing dêlèr budhalnèki | dina Salasa | rolas Rabingulakir ||
77. budhal enjing dêlèr saking Surakarta | wadya pênuh ing margi | prajurit salêksa | sabrang kalawan Jawa | parentah idlèr pribadi | Kumpêni pêthak | kawan atus prajurit ||
78. duk punika pan maksih murah Walônda |
dêlèr ingkang lagya tata-tata | anèng ing Bayalali | ngidul badhenira |
angsal kawan dasa | mangsah ing sirêp janma | praptèng Gondhang ingkang baris | lèr wetan ika | jinujug dèn
dasa | kawanguran tan pakolih | katulak-tulak | binendrongan ing bêdhil ||
82. kathah tatu têtiga kang sampun pêjah | kang kathah mundur
kidul prapta | kapêthuk kang prang silip ||
84. wanci êbyar katingal ingkang kabranan | wus kinèn mire sami | wau senapatya |
86. ingkang kidul Janagara Janapura | sami nabêt turanggi | arsa ngilês jagang | katulak dening tindak | kang wetan gèn senapati | lawan gènira | bantu saking nagari ||
87. wong jro martalulut lan singanagara | nirbaya lan pinilih | nutra jagabaya | prajurit
ingkang kari samya | mundur maksih rumangkang | prajurit Suranatèki | gêgêr kewala | Kumpêni wus udani ||
92. lamun baris kang kèndêl kalih bandera |
asap sae kang tumingal | kang alit tyasirèki | gêmpal sampun ilang | kathah-kathahing umat | kang agêng tyase tan osik | mung ciptanira | ing titah wus pinasthi ||
98. dènira prang sadintên abêbêdhilan | wiwit enjing angrampit | campuh rukêt enjang | nanging tan kathah pêjah | sami salamête ugi | aprang sadina | ukur-ukur kang mati ||
1. duta saking Surakarta | prapta sampun angaturakên tulis | kang saking tuwan gupêrnur | yèn ing mangke wus budhal | saking Surakarta praptèng Bayawangsul | uprup kinèn umangkata | saking ing Gondhang tumuli ||
2. ing Kamalon yèn wus prapta | aja mangkat ngantia dêlèr nênggih | ing
saking kidul narajang | saking wetan sami nêmpuh nungkêbi | mariyêmira gumuntur | kang saking kidul wetan | prajurit jro andharat panêmpuhipun | ingêdrèlan binendrongan | tan kandhêg panunjangnèki ||
sami kêndho amukipun | bênêr ingkang dêduka | prajurit jro Suranata sampun masuk | mèh kuwur
Tangkisan | musuh parêng ambêngok têbih gènipun | tan ana ingkang sêmbada | Mangkunagara prajurit ||
8. amung prang lèrès kewala | digdayane ngucira prang manthalit | sami kaku ing tyasipun | prajurit Kabanaran |
wêwatêke nora tanggon ing jurit | mung anglawèr manahipun | kang dadi kanikmatan | yèn nêdyaa aprang kosok godhi caruk |
pira kèhe baris Gondhang | rêmên aprang ting garigih ||
taha mring senapati | padha ngêngah tangkêpipun | mundhak gawe kapiran | Radèn Suryanagara pijêr nèng Kêdhu | mangkana ing sabên dina | prang esuk rêp bubarnèki ||
13. nanging ta datanpa karya | pan wong batur ing sabên dina kêni | ana loro ana têlu | mangkana dêlèr mangkat | saking Bayalali baris agêng kidul | baris Kêdhu sumadosan | budhalan marang Matawis ||
14. Adipati Jayaningrat | lan Mayor Kop pirêmbag sampun dadi | budhal ngangsêg barisipun | môngka manggalaning
wong Kêdhu | ingkang wetan Paraga | sami tumut ing Kumpêni pra tumênggung | sidhangsiring ring-iringan | mangkana ingkang winarni ||
19. sadina dènira aprang | baris agêng Kamalon sampun prapti | undhang kèndêl ing wadyagung | nèng Têgal
dhudhuk katela | Bugis Bali wong Jawa kang marahi | ukur bênggang mungsuhipun | sami arêbut pangan | dangu-dangu Walandane sami tumut | sapolahira wong
kilèn prapta | sampun mangsuk inggih bumi Matawis | pun adipati pukulun | Janingrat Pangangsalan | lan
prajurit jro samya | ingantukkên dhatêng nagri Matawis | atêngga ing sang aprabu | sagung wadya kaparak | lan prajurit nênggih suranatanipun | lan Dipati Jayaningrat | budhal mantuk mring Matawis ||
gunging kang gêgaman | lèr kidul wetan dalidir ||
30. yèn sinawang tandhingira | nora môntra-môntra marawoloni | tandhing jitus langkung
yuda | bênggang kang lèr kang wetan sarêng anêmpuh | kang wetan dèn mriyêm bênggang | kang kidul mangsah ngêbyuki ||
32. kang kidul piyak dèn tiktak | ingkang êlèr gumriwis mangsah ngukih | kadya gora guntur kêtug | ubêkan ing paprangan | mila sanès tangkêping kang aprang pupuh | susunan ing Kabanaran |
prang | aso namung sarapan kang prajurit | ing nalika wanci bêdhug | prajurit kèndêl sarap | sampunira asarap
inggih sandika | lampah kawula wiyose | aprang punapa macalang | pangran alon ngandika | paman saprayoginipun |
punika mantri pangayun | andika bêkta sadaya ||
5. apan inggih ungak-ungik | sakeca botên sakeca | amung antuka waspaos | punika bantu kang prapta | opyake tiyang kathah | dêlèr piyambak
ingkang amapag | gène dêlèr nèng Kêmbang | bupati ingkang
10. praptane ing Kêmbang maksih | pukul ing satêngah lima | kèndêl sajawining pondhok | rintêne pinanggil
bature ing wuri adoh | sigra wau winangsulan | liningkung wus kinêban | ambêdhil sapisan luput | lajêng
marga | pan prajurit pratamèng rèh | amêngku sakèhing gêlar | bisa anjalasutra | lawan dadi kancanipun | manggalane
ana ing dêlanggung | dene dêdamêl kang prapta ||
27. èstu yèn dêlèr pribadi | balane awarna-warna | ingiring prajurit ewon | Pangeran Mangkunagara | ngundhangi maring bala | ngombèrakên barisipun | ngundhangi kang pra dipatya ||
28. jinajar wayang kang baris | badhene yèn dêlèr prapta | cinacak sawatarane | bupati aprajangjian | dene batur akathah | malah nyêngka tandhingipun | praptane dêlèr punika ||
48. Sinuhun Kabanaran damêl gagujêngan dhatêng wadyabala ingkang sami kawon pêrang ing Pagêlèn ... 5
katamtokakên ngêlar jajahan dhatêng Kêdhu ... 29
51. Ing Mataram mantu Pangeran Singasari, Ingkang Sinuhun ing Surakarta nêsêk Kumpêni supados paprangan enggal kadamêl rampung. Mataram badhe kakêpang ... 47
52. Lampahipun wadyabala Kumpêni dhatêng Mataram, tuwin paprangan ing
3:1 Yèn mengkono, apa wong Yahudi kuwi luwih pinunjul ketimbang karo bangsa-bangsa liyané, utawa bangsa-bangsa kapir? Lan tetak kuwi apa ana paédahé?
3:2 Paédahé gedhé banget! Sebab saora-orané Gusti Allah wis maringaké pangandikané marang wong Yahudi.
3:3 Banjur kepriyé, yèn ana sagolongané wong Yahudi sing ora setya? Apa ateges, yèn Gusti Allah kuwi ora setya?
3:4 Mesthi ora! Sebab Gusti Allah kuwi setya tuhu, senajan manungsa kabèh padha goroh, kaya sing katulisan ana ing Kitab Suci mengkéné: “Supados Panjenengan ketitika leres ing sapangandika Panjenengan, saha menang samasa dipun adili tiyang.”
3:5 Nanging yèn merga saka duraka kita kaadilané Gusti Allah dadi lan cethané, kita arep kandha apa? Apa Gusti Allah dadi ora adil, samangsa Panjenengané ngukum kita merga keluputan kita? (Kandhaku iki manut pikirané manungsa.)
3:6 Mesthi waé ora! Sebab yèn Gusti Allah ora adil, kepriyé bisané Panjenengané ngadili jagad iki?
3:7 Lan menèh menawa kaadilané Gusti Allah katon luhuré, merga saka gorohku, yagéné gorohku kuwi disalahaké, lan aku dianggep wong dosa?
3:8 Apa sebabé kokkita ora kena muni mengkéné: “Ayo padha nglakoni piala, supaya ketara endi sing becik?” Pancèn ana wong sing ndakwa aku muni mengkono. Gusti Allah bakal ngukum wong mau manut apa mesthiné.
3:9 Yèn mengkono, apa kita, wong Yahudi, luwih becik ketimbang karo wong dudu Yahudi? Babar-pisan ora! Aku wis mbuktèkaké yèn wong Yahudi lan wong liyané kuwi padha kawengku déning pangwasané dosa.
3:10 Ing Kitab Suci katulis mengkéné: “Siji waé ora ana wong sing bener,
3:11 ora ana wong sing ngerti utawa sing kepéngin ngerti marang kersané Gusti Allah.
3:12 Sebab wong kabèh wis padha nyingkur marang Gusti Allah, wong kabèh wis padha kesasar. Ora ana siji waé wong sing nglakoni kabecikan; siji waé ora ana!
3:13 Gurungé kaya kuburan menga, ilaté seneng goroh lan apus-apus; sarta panyatur alané metu saka lambéné kaya wisané ula.
3:14 Cangkemé kebak ipat-ipat lan laknat.
3:16 Saenggon-enggon nganakaké karusakan lan nuwuhaké kasangsaran.
3:18 Wong-wong mau durung tau nduwèni rasa wedi marang Gusti Allah.”
3:19 Saiki kita ngerti, yèn samubarang sing didhawuhaké déning Torèt, kuwi kanggo wong-wong sing kawengku ing Torèt, supaya manungsa kabèh padha ora bisa éndha, lan supaya donya saisiné kapatrapan’a paukumané Gusti Allah.
3:20 Sebab ora ana wong siji waé sing bener ana ing ngarsané Gusti Allah merga nglakoni Angger-anggering Torèt. Nanging satemené Torèt kuwi mung nuduhaké, yèn manungsa wis nandhang dosa.
3:21 Nanging saiki Gusti Allah wis nedahaké dalan, supaya manungsa bisa karukunaké karo Panjenengané, lan dalan kuwi ora ana gegayutané karo Torèt. Malah Torèt lan Kitab-kitabé Para Nabi padha neksèni:
3:22 Yèn Gusti Allah ngrukunaké manungsa karo sarirané piyambak, merga precaya marang Gusti Yésus Kristus. Gusti Allah nindakaké sing mengkono mau tumrap wong kabèh, sing padha precaya marang Gusti Yésus Kristus. Sebab wong kabèh mau ora ana bédané:
3:23 Kabèh wis padha gawé dosa lan adoh karo Gusti Allah, sing dadi etuking keslametané.
3:24 Manungsa enggoné karukunaké karo Gusti Allah kuwi awewaton sih-rahmat, sing diparingaké marang manungsa, lumantar panebusé Gusti Yésus Kristus.
3:25 Sédané Gusti Yésus kuwi kaagem déning Gusti Allah dadi srana enggoné manungsa kaapura dosané, yakuwi samangsa wong mau precaya marang Panjenengané. Enggoné Gusti Allah nindakaké mengkono mau kanggo nélakaké kaadilané. Ing jaman-jaman sing wis kepungkur, Gusti Allah sajroning kesabarané, ora maèlu marang dosa-dosané manungsa.
3:26 Nanging saiki Panjenengané ngukum dosané manungsa. Srana mengkono Gusti Allah ngetingalaké yèn Panjenengané sipat adil, lan Panjenengané ngrukunaké sarirané piyambak karo saben wong sing precaya marang Gusti Yésus.
3:27 Yèn mengkono, apa sing arep kita gung-gungaké? Ora ana! Banjur apa wewatoné manungsa enggoné kaslametaké? Apa merga enggoné nglakoni Torèt? Ora, nanging mung merga precaya.
3:28 Dadi ringkesé mengkéné: Wong enggoné dirukunaké karo Gusti Allah kuwi mung wewaton precaya thok, lan ora merga enggoné nglakoni apa sing didhawuhaké déning Torèt.
3:29 Apa Gusti Allah kuwi mung Allahé wong Yahudi waé? Panjenengané rak uga dadi Allahé bangsa liyané? Mesthi waé.
3:30 Sebab Gusti Allah kuwi mung siji! Panjenengané ngrukunaké wong-wong Yahudi karo sarirané piyambak merga saka precayané wong-wong Yahudi mau, lan Panjenengané ngrukunaké bangsa-bangsa liyané karo sarirané piyambak iya merga saka precayané wong-wong mau.
3:31 Yèn ngono apa merga precaya marang Gusti Yésus kita banjur mbatalaké Torèt? Ora! Malah merga saka precaya mau kita ngajèni Torèt.
Rum 16:7 | Kepriyé kabaré karo sedulur Adronikus lan sedulur Junia, kantyaku tunggal bangsa sing uga disetrap bareng karo aku. Sedulur loro iki pantyèn rasul sing kajèn tenan lan enggoné nurut Gusti malah luwih suwi tenimbang
Rum 16:77Kepriyé kabaré karo sedulur Adronikus lan sedulur Junia, kantyaku tunggal bangsa sing uga disetrap bareng karo aku. Sedulur loro iki pantyèn rasul sing kajèn tenan lan enggoné nurut Gusti malah luwih suwi tenimbang
Kata kunci: ISPA, balita, zat
ana panunggalanmu sing prekaran karo padha sedulur, koktegel-tegelé wong mau ngajokaké gugatan marang hakim-hakim sing ora wanuh marang Gusti Allah. Rak kuduné wong mau masrahaké prekarané supaya dirampungaké déning umaté Gusti Allah dhéwé.
6:2 Apa kowé ora ngerti yèn umaté Gusti Allah kuwi bakal ngadili jagad iki? Menawa kowé bakal ngadili jagad iki, apa kowé ora bisa ngadili prekara-prekara sing sepélé mau?
6:3 Apa kowé padha ora ngerti, yèn kita iki bakal ngadili para malaékat? Apa menèh prekara-prekara sing magepokan karo urip ing sedina-dina iki.
6:4 Menawa ana kedadéan-kedadéan sing mengkono, apa sebabé prekara mau kokpasrahaké marang wong-wong sing padha ora duwé kalungguhan apa-apa ana ing pasamuwan Kristen?
6:5 Apa kuwi ora ngisin-isini banget? Saora-orané mesthi ana wong siji ing antaramu sing wicaksana, sing bisa ngrampungi prekarané sedulur loro sing padha padu mau.
6:6 La koksedulur sing padha padu mau malah koktégakaké padha golèk adil menyang sing ora precaya.
6:7 Satemené anané wong padha prekaran ing antaramu kuwi waé wis nélakaké, yèn uripmu tata Kristen kuwi asor banget. Apa ora luwih becik kowé digawé sewenang-wenang? Apa ora luwih becik kowé nandhang kapitunan?
6:8 Généa kokmalah kowé dhéwé padha tumindak sewenang-wenang ing kalanganmu dhéwé, sing siji gawé pitunané sijiné, malah karo padha sedulurmu dhéwé?
6:9 Kowé mesthi iya wis padha ngerti, yèn wong ala mau ora bakal olèh kabegjan ana ing Kratoné Gusti Allah. Aja padha ngapusi awakmu dhéwé. Wong sing kelakuané ala utawa sing nyembah brahala, utawa laku jina, utawa dadi rampog, laku jindik, *jindik: homoseksual.*
6:10 wong-wong sing ngrodha-peksa, utawa sing karem bandha, utawa sing dhemen mendem, kuwi kabèh bakal padha ora mèlu nampa kabegjan ana ing Kratoné Gusti Allah.
6:11 Kaya mengkono biyèn kaanané wong sawetara kang ana ing tengahmu. Nanging saiki dosamu wis diresiki. Kowé wis padha disaosaké marang Gusti Allah. Kowé wis padha karukunaké karo Gusti Allah, srana pangwasané Gusti Yésus Kristus lan Rohé Allah kita.
6:12 Bisa uga ana wong sing muni: “Aku wenang nindakaké samubarang.” Bener! Nanging ora samubarang kuwi maédahi marang kowé. Aku uga bisa muni: “Aku wenang nindakaké samubarang”, nanging aku emoh dadi baturé samubarang.
6:13 Ana uga wong sing muni: “Pangan kuwi mung kanggo weteng, lan weteng kuwi mung kanggo pangan.” Kuwi iya bener. Nanging karo-karoné bakal dirusak déning Gusti Allah. Badan ora samesthiné kanggo laku jina, nanging kanggo ngladèni kersané Gusti; lan Gusti pancèn kersa ngagem badan mau.
6:14 Gusti Allah wis mungokaké Gusti Yésus saka ing séda, mengkono uga Gusti Allah bakal nangèkaké kita srana pangwasané.
6:15 Kowé wis ngerti yèn badanmu kuwi péranganing sarirané Sang Kristus. Apa pantes yèn aku njupuk péranganing sarirané Sang Kristus mau salah siji dakdadèkaké péranganing badané sundel? Mesthi ora!
6:16 Apa kowé padha ora ngerti yèn wong sing kawin karo sundel kuwi dadi badan siji karo sundel mau? Kaya sing kasebutaké déning Kitab klawan cetha mengkéné: “Loro-loroné bakal dadi daging siji.”
6:17 Nanging sing sapa nunggalaké badané karo Gusti Yésus, wong mau manut tata rohani dadi badan siji karo Gusti Yésus.
6:18 Padha ngedohana laku jina! Sarupaning dosa sing dudu laku jina, ditindakaké déning wong sanjabané badan, nanging wong sing laku jina kuwi ngrusak awaké dhéwé.
6:19 Apa kowé padha ora ngerti, yèn badanmu kuwi dadi pedalemané Sang Roh Suci? Roh Suci sing kaparingaké déning Gusti Allah marang kowé. Kowé kuwi dudu duwèkmu dhéwé, nanging kagungané Gusti Allah.
6:20 Kowé wis ditumbas déning Gusti Allah klawan rega sing larang. Mulané badanmu mau enggonen ngluhuraké
Reply	andhi_125 says:	July 5, 2011 at 11:20 am	kerjo ning endi Bi??? adoh tenan…iso kopdar karo blogger en komentator wilayah jateng iki..
HIN BAB. 143. ANJURAN SALAMAN NALIKANE KETEMU, SUMEH, LAN NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan: akadhemik...
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio))
jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?hing dh?w?k? am in Wikipedias local Statistik Depth proy?k, ora magepokan, sawijining lulusan
Aksara Ha, dipun keratani akèh wiraganya, ingkang brêmara anglalêntrèh, kentaring maruta agung, têgêsipun kombang mibêr katup ing angin. Watakipun gangsal bab, kapara ugungan, yèn kapêthit ing ujar lajêng kabranan, botên kenging kungkulan budi, botên ajrih ing pêjah, yèn katuju ing manah balabur sugih rêjêki, cêpak wahyonipun, ragi kêsèt ing damêl. Namung kinasihan ing priyayi agung, yèn pawèstri watakipun sugih napsu, nanging parêk jatukramanipun.
Aksara Na, dipun keratani, sura katêmpuh mulyèng yuda, têgêsipun kêndêl, nanging kêrêp kaprajaya, apêsipun gangsal prakawis. 1. apês saking dêdamêl, 2. apês saking karoban tandhing, 3. apês saking kirang prayitna, 4. apês saking gugupan, 5. apês saking watiring driya sarta wicara, kau bêbudènipun, nanging botên gadhah
Aksara Ca, dipun keratani, kadi padhas parang têmpuh, inggih punika parang pèrèng gêmpal. Kajêngipun kagêlan gangsal
swaranya, têgêsipun kirang wahyu, kêrêp kasingsal, apês saking gangsal prakawis. 1. apês saking swaranipun garabah
kêdah pêncar piyambak, rumpil budi, sanajan kabêgyanipun sakêdhik, barang nalar sagêd amiwiti botên sagêd angrampungi.
miyatani ing yuda, namung têka wêkasan kasor, jalaran saking sêndhon panastèn, ewanan, dene manising sabda namung lamis.
Aksara Ta, dipun keratani, sêkar sumawur kentar drêsing
maruta, mawor kumrisiking wuluh gadhing, têgêsipun kêmbang sumawur gônda amrik, nanging kabancanèng angin. Pikajêngipun dados dèrèng wanci sumêbaripun wau, mila yèn manungsa mawi gadhah watak kumarisik, manahipun tur mantêp ing pangawikan. Namung wêdalipun dèrèng môngsa, dados botên kawistara, katawur ing kathah, têmah kasagêdanipun kabaliwur kang ngawur-awur, nanging watak wantêran ing panggalih, kabyuk ing pasumitran, wasis ing panggalihan pradhah, suprandosipun botên kenging ujar sakêdhik, canggèh tan watara.
Aksara Sa, dipun keratani sêtya tuhu amrih ayuning sêsami, dipun pralambangi malih, asrêp karatone, pikajêngipun ingkang gadhah aksara Sa, lêpas lêmbut ing budi,
têgêsipun gunung agung sinawang tanpa kêkuwung, pikajêngipun sagêd agêng kawiryanipun, nanging kirang mantêp ing wicara [wica...]
[...ra] saru, kumarêcêk kados swaranipun jalma urakan.
Aksara La, dipun keratani, lêlina ing môngsa, têgêsipun pêjah dumugi ing wanci, dipun pralambangi malih, rêratêkab, têgêsipun yèn sampun dumugi kajêngipun kêrêp napsu, pralambangipun malih, tumungkul teja ngênguwung, punika yèn gadhah subrata nglalu tanpa watês, watak angkuh, nanging pawong mitra dahat asih, yèn kalêrêsan andhap asor, namung manawi gadhah kajêng sasat napsu.
Aksara Pa, dipun keratani, mubêng kapurunanipun, têgêsipun malintir rêmbagipun. Nanging yèn kapêngkok ing wadi, panggah botên mingkuh, asring kadunungan budi adi, kêrêp dados patakenan sarta paguroning tiyang, ajrih dhatêng yayah rena.
Aksara Dha, dipun keratani, patuting kagunan, syuh anguwuh ing yayah rena, têgêsipun patut pantês, majêng ing karya, syuh risak, dados pikajêngipun anggege risaking bapa biyung, inggih punika anak ingkang ngalup rina wêngi.
Aksara Ja, dipun keratani, jawata narpasudra, têgêsipun dewa ingkang asor, utawi ratu sêngkan. Pralambangipun malih tiyang mêngkul suku, têgêsipun ratu asring kaèngêtan manawi talitining alit. Pralambangipun malih mangku kuwung teja myang thathit, têgêsipun katarima tobatira dhatêng dewa.
Aksara Ya, dipun keratani, giri parai,
Aksara Nya, dipun keratani, binombong wranèng galih, têgêsipun anggarundêl ing wuri, yèn sampun mulung kados gêtun. Pangucapipun kumaki, tur bodho tansah dipun ewani ing tiyang, wah tipisan manah, jalaran sugih panyana-nyana ingkang botên migunani.
Aksara Ma, dipun keratani, mangayu, menak magêntur, [ma...]
[...gêntur,] têgêsipun karêm ubyang-
saru, suka kasinungan sugih, suka ngalingi bodhonipun, yèn sampun wanci diwasa, pralambangipun grêma cidra, pikajêngipun sulaya gangsal prakawis, punika lajêng têbih ing paramean. Gadhah watak jail panasbaranan, lumaku ginugu ing saujaripun.
Aksara Ga, dipun keratani, gêlah-gêlah mangikêt maêlung rantèh, têgêsipun awon sangêt, ananging sumêrêp ing alitipun. Pralambangipun malih, jagad sawêgung, widadara-widadari, têgêsipun andhap asor, jalu èstri watak suyud asih dhatêng ing sêsami.
Aksara Ba, dipun keratani, binuncang ing parang rèjèng, têgêsipun manah asor kasingsal. Pralambangipun malih, dinulu
ananging tan prayogi, manawi kadhatêngan bilai ambêbayani.
Aksara Tha, dipun keratani, wuwuh kewraning kalbu, têgêsipun ngucapakên wijiling wicara, pralambangipun malih gêtêr kumrisiking wuluh gadhing, watak sangêt anguwas-uwasi, ing graita trus ing wicara karya maras. Ingkang makatên punika watak rikuhan tur nyênyêngit.
Aksara Nga, dipun keratani, kadi camara gêgêk. Têgêsipun rambut gimbal, pralambangipun malih, kewran matêdhuh, mawor kumrisiking wuluh, pikajêngipun sanadyan kumarisik manahipun, nanging
13:1 Iki sing ping teluné enggonku arep nekani kowé. Ana ayating Kitab suci sing surasané: “Saben pandakwa kudu nganggo paseksiné wong loro utawa telu.” *Mirsanana Andharaning Torèt 17:6.*
13:2 Aku kepéngin ngélingaké menèh para sedulur sing dhèk biyèn padha nglakoni dosa lan uga kowé kabèh. Aku dhèk biyèn ya wis tau ngélingaké kowé, nalika aku nekani kowé sing ping pindhoné. Saiki senajan aku adoh karo kowé, aku arep ngélingaké sepisan engkas, supaya samasa mbésuk aku teka menèh, aku ora bakal ngéman sapa waé.
13:3 Kowé bakal olèh sakèhing bukti sing kokkarepaké, yèn Sang Kristus nyata wis ngandika lantaran aku. Yèn Sang Kristus lelayanan karo kowé Panjenengané ora kaya wong sing tanpa daya, nanging bakal ngetingalaké pangwasané ana ing antaramu.
13:4 Sebab senajan nalika disédani ing kayu salib Panjenengané nandhang kaapesan, nanging saiki Panjenengané gesang ngagem pangwasané Gusti Allah. Ana ing patunggilané Sang Kristus aku uga nandhang kaapesan, nanging ing bab urusanku karo kowé, aku uga padha urip karo Panjenengané nganggo pangwasané Gusti Allah.
13:5 Titinen awakmu dhéwé, apa kowé padha urip sajroning precaya. Kowé mesthi ngerti apa Sang Kristus Yésus ana ing kowé apa ora, semono mau menawa precayamu ora luntur.
13:6 Aku ngandel, yèn kowé bakal ngerti menawa precayaku padha ora luntur.
13:7 Pandongaku marang Gusti Allah, supaya kowé aja padha gawé dosa. Ora koksupaya pegawéanku katon metokaké woh, nanging supaya kowé padha nindakaké apa sing bener, senajan aku katoné padha gagal.
13:8 Awit prekara sing bener ora kena kita lawan, mung kudu kita turut.
13:9 Aku padha bungah senajan apes, angger kowé padha rosa. Panyuwunku supaya kowé padha dadia sampurna.
13:10 Yakuwi sebabé aku nulis layang iki sajroné aku isih adoh karo kowé, supaya menawa aku mbésuk teka, aku ora susah tumindak keras, lan nggunakaké pangwasa sing kaparingaké marang aku déning Gusti. Pangwasa mau ora kanggo ngrusak kowé, nanging kanggo mbangun.
13:11 Wusana, para sedulur, karia slamet! Padha ngudia supaya kowé padha sampurna, lan padha mbangun-turuta marang pituturku. Sing padha nunggal ati lan padha rukun, temahan Gusti Allah Kang Mahatresna lan dadi sumbering pirukun kuwi bakal nunggil karo kowé.
13:12 Padha sesalamana nganggo salam paseduluran. Para warganing pasamuwané Allah kabèh padha
bungkus sego. Kothot dimamah bareng sego, nganti segone entek kothote jik wutuh. Ning wis ra ono rasane, anyep. Trus dilepeh meneh, celupke kecap, dimamah meneh karo sego bungkus
nyangka nek warung hik ki tempat nongkrong orang2 yg suka telerz, pikire de’e dijenengke hik krn wong2 sing metu seko kono
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio)) Gambar, saben lan miwiti dhoktor jeneng Proy?k
Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho Etats Unis » Nampa
Wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 30/637, ôngka 69/619, bab suwunanipun pangrèh Narpawandawa, supados wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa amanah kadospundi prayogining tindak, utawi lampah ingkang gampil, tumrap manawi wontên santana dalêm ingkang nyuwun ampilan pikêkah kadarahan, [kadarah...]
[...an,] langkung malih tumrap para santana dalêm ingkang dêdunung ing sajawining guprêmèn Surakarta, punika manawi tatananipun pancèn dèrèng wontên, amung lampah-lampahipun manawi wontên santana dalêm ingkang nyuwun utawi nyuwunakên pikêkah kadarahan, wêwaton adat ingkang sampun makatên:
I. Sêrat paturanipun kapacak ing dlancang sègêl rêgi f 1,50
Jawi Walandi, punapa malih wontên ing pundi papan dununging kalairanipun.
II. Tumrap santana dalêm canggah manawi nyuwunakên sêrat katrangan sêsêbutaning anakipun sêratipun paturan ugi kapacak ing dlancang sègêl, rêgi f 1,50 ugi kajawi dipun kanthèni prabot asal-usul, mawi kanthi arta f 1,50, minôngka panyègêling pikêkah, ing têmbe manawi sampun kaparêngakên panyuwunipun mawi
paturanipun, kêdah nêrangakên dintên kalairanipun, tanggal Jawi Walandi, papan dununging nalika lair, sarta mawi katêmênakên dening pangrèh praja ingkang ambawahakên, manawi ingkang kasuwunakên pikêkah wau têmên anakipun, manawi prêlu ingkang nyuwunakên kasandhangan sumpah inggih badhe kasumpah, dados tumrap pangrèh praja anggènipun suka katrangan wau, dunungipun botên nêmênakên asal-usulipun, nanging nêmênakên bilih ingkang kasuwunakên ampilan katrangan kadarahan punika anakipun, mênggah tindak ingkang makatên wau pamanggihipun wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa prêlu, awit ingkang sumêrêp têmên lan botênipun punika pangrèh praja ingkang ambawahakên.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 26 Agustus 1937, ôngka 257/15 K 108/1 sampun kula tampèni. Bab sadaya santana dalêm kêdah sami gadhah ampilan sêrat pikukuh, ing mangke prayoginipun manawi wontên santana dalêm gadhah anak, salin nama saha sanès-sanèsipun, supados lapur kemawon dhatêng kawadananing santana dalêm, lêlajênganipun kawadananing santana dalêm ingkang nyuwunakên pikukuh dhatêng nagari, punika sêrat palapuran wau kaparêng botên kasêrat wontên ing dlancang sègêl, wondene tumrap santana dalêm ingkang mlarat, pikukuhipun sagêd prèi sègêl. Ananging kêdah mawi katrangan saking kabupatèn pangrèh praja ingkang ambawahakên pamanggènipun. Wasana sadaya wau kula borong.
raosakên, ingkang kêdah dipun raosakên punika sababipun ngantos wontên lêkas ingkang lêgêtanipun sêngit dhatêng darah dalêm. Manawi kula purun metani dhatêng kawontênan kula piyambak, têmtu sagêd manggih sababipun. Sagêd ugi awit dèrèng kathah para darah ingkang ambyur wontên ing jagading ebah-ebahan, utawi dèrèng katingal mêlok anggènipun para darah makarti dhatêng bêbrayan, ambabar jatining gêsangipun.
Kala wau sampun kula aturakên, para darah punika gadhah kawajiban nênuntun sarta ngayomi dhatêng kawula, suka tuladha sae tumrap ngakathah. Darah punika satriya.
utami. Tumrap panuntun makatên ingkang baku sanès kasagêdanipun, nanging wêwatakanipun. Karaktêr punika langkung aji saking intêlèg.
Sadèrèngipun anjangkah dhatêng bêbrayan agêng, ingkang rumiyin kêdah nglêlantih wêwatakan utami kados wulang dalêm Ingkang Sinuhun kaping IV saha kaping IX, minggahipun dhatêng wulang dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, punapadene ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kapisan (Mangkubumèn).
R.S.D. dados dhêdhasaranipun panglantih ingkang nuju dhatêng ngriku. Sarèhning R.S.D. botên kawujudakên pakêmpalan utawi bêbadan, mila para santana dalêm angsal omberan papan wontên ing kampungipun piyambak-piyambak, nyampuri rukun kampung punapa pakêmpalan ingkang mligi manah bab pralenan. Ing ngriku sagêd sambêt kalihan kawula.
Nalika jamanipun Sarekat Islam, Cipta Rahayu, lajêng Sitadanuja, kawontênanipun menginakên sangêt. Sawêg katanjakakên dhatêng babagan makatên kemawon, wohipun ingatasing sêmangat sampun wontên, baya kados punapa agênging paedahipun, manawi tumônja dhatêng babagan sanès, inggih punika bab punapa kemawon ingkang dados parluning akathah, bêtahipun praja sarta kawula.
Manawi kalampahan dumugi samantên, botên susah dipun pabêni, swara ingkang nawung raos ngundhamana dhatêng para darah wau tamtu badhe sirêp piyambak. Sajatosipun manawi dipun tintingi saèstu, botên wontên pakêmpalan utawi ada-adanan [ada-a...]
[...danan] punapa kemawon, saya ingkang wontên ing praja dalêm ngriki, ingkang botên dipun campuri, utawi apêsipun angsal pitulunganipun para darah, kados ta: babagan agami, panggêsangan, ulahraga, politik tuwin sanèsipun malih. Mila tuwuhipun pangundhamana kados ingkang kula aturakên wau sampun kabengkas piyambak dening kawontênan, sanadyan kula piyambak dèrèng marêm, manawi dèrèng nyumêrêpi saya kathah para darah dalêm ingkang ambyur ing madyaning ebah-ebahan ngudi kamajênganing bôngsa.
Sadhèrèk, kados sampun cêkap samantên kemawon minôngka ular-ular pagêdhonganipun R.S.D. wau.
Wusana sumôngga sami dipun rêmbag sêsarêngan, salajêngipun manawi sarujuk, lajêng cekat-cèkêt tumandang.
Sêsantinipun Narpawandawa: eka paksa karya sakti, badhe enggal kababar, samôngsa para putra santana dalêm sami tansah emut dhatêng kawajibanipun ingkang luhur, ingkang pêpêthanipun karêgêm
sasampunipun dados rêmbag sawatawis, pinanggihing rêmbag, usul damêl adan-adanan rukun santana dalêm ingkang kasarira ing pakêmpalan Narpawandawa, dipun condhongi para warga sadaya. Salajêngipun pangrèh badhe matah panitya ingkang tinanggênah ngrigênakên bab punika.§ Putusanipun parêpatan pangrèh, ingkang kapatah dados panitya, 1.
Kula nuwun, rêdhaksi nampèni turunan sêrat-sêrat saking kawadanan putra santana dalêm têngên, wosing suraosipun kados ing ngandhap punika.
I. Kasêbut dhawuh timbalan dalêm, katitimasan kaping 14 Sapar Jimakir 1866, sapunika cap asmanipun para bandara kangjêng pangeran putra dalêm, kadhawuhan sami mêwahi [mê...]
[...wahi] ungêl-ungêlan mawi: bandara, sarta pungkasanipun asma kawêwahan ungêl-ungêlan: ing Surakarta. Supados sagêd cêtha katranganipun, bokmanawi wontên ingkang sami kalihan asmanipun kalihan bandara pangeran ing Ngayogyakarta.
II. Kawrat sêratipun pêpatih dalêm katitimasan kaping 4 Agustus 1937, ôngka 1001/IV A/2/II
wau sampun kangge bingah-bingah, nanging kadhawuhan nanjakakên ingkang prêlu-prêlu kemawon.
III. Kasêbut nawala dalêm katitimasan kaping 3 Jumadilakir Ehe 1868, manawi sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana miyos sinewaka sarta sanès-sanèsipun, ingkang ngagêm panunggul kanigara, putra santana dalêm kakung putri
purwakanipun pangarsa, lajêng kasêlanan rêmbag prêlu sanès-sanèsipun, nanging sarèhning rêmbag Narpawandawa lan politik punika nama wigatos, amila kalajêngakên pangrêmbagipun ngantos saputusipun, kala samantên ingkang kapatah dados juru sabda pangarsa mulya (K.R.M.H. Wuryaningrat) lajêng amêdhar sabda kados ing ngandhap punika.
Bab lampahipun Narpawandawa, punapa nglajêngakên kados ingkang sampun, punapa santun salaga, punika nalika juru sabda dipun dhawuhi pangarsa supados ngandharakên bab punika ing parêpatan, rangu-rangu panggalihipun, amargi lampahing Narpawandawa ingkang sampun dumugi sapunika wilujêng, kajawi punika têmbung santun salaga, sagêd dipun tampi ngrêmbag lampah repolosiyonèr, punapa sanèsipun, lampah parlêmèntèr punapa kosokwangsulipun, koopêrasi punapa non koopêrasi, tumrap Narpawandawa botên sagêd tumindak ingkang anèh-anèh, kêdah namung satunggal, [satungga...]
[...l,] inggih punika tumindak sae, manawi botên makatên badhe bunuh dhiri, dados têrang bab lampah botên prêlu dipun rêmbag, bokmanawi wontênipun dalu punika dados pamanahan, gandhèng kalihan Darma Kôndha ingkang ngêwrat rêsèpsi naksanak, wêdharing sabdanipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma tumrap kawontênanipun santana dalêm kalihan pulitik, dening sagêd angewahakên isining Narpawandawa, awit saking punika juru sabda lajêng anyagahi.
Manawi pangintên-intênipun juru sabda wau cocog, ingkang dados pamanahan punika, Narpawandawa sok campur pulitik punapa botên, ingkang prêlu rumiyin, nyambêti purwakanipun pangarsa kala wau ingkang sajatosipun sampun cêtha awela-wela, anêrangakên, pulitik punika punapa. Limrahipun pulitik punika dipun wastani tindak akal-akalan, punika kalèntu, lêrêsipun têmbung pulitik punika kacariyos wijinipun saking têmbung Latin, Jawinipun nitipraja, dados ngrêmbag pulitik punika ngrêmbag prêluning praja, manawi wontên pakêmpalan ingkang kamanah kaprajan mawi tumindak akal-akalan, punika namanipun pakêmpalan pulitik mawi akal-akalan, namung pulitik kemawon tanpa akal-akalan, sagêd, sapunika bab pakêmpalan, kenging dipun bage dados kalih golongan agêng, satunggal kagolong pakêmpalan pulitik, kados ingkang sampun dipun aturakên juru sabda, ingkang satunggalipun kagolong pakêmpalan tunggil damêl, (vak) inggih punika pakêmpalan ingkang ngudi prêluning golongan ingkang nunggil damêl, pakêmpalan-pakêmpalan punika, dhêdhasaranipun pancèn sae sadaya, awit sami gadhah tuju ngajêngakên, ewadene juru sabda mastani langkung utami ingkang pulitik, awit pulitik punika ngrêmbag kaprajan, sadaya isining praja sampun sami kacakup, dados pakêmpalan patukangan, sampun kalêbêt dipun udi ing ngriki juru sabda prêlu nêrangakên malih, sampun ngantos pulitik dipun carup kalihan bab repolosiyonèr, pulitik punika tuju repolosiyonèr punika tandukipun ingkang ngawontênakên repolisi,repolosi (dan di tempat lain). mila sagêd anjalari
rêmbag ingkang mastani pulitik punika botên [botê...]
[...n] sae, môngka inggih botên repolisiyonèr, punika bokmanawi botên gandhèng kalihan pulitik, namung gayutan kalihan bêtahipun tiyang, mikangsalakên badanipun piyambak, awit sangêting mikir bêtahipun piyambak punika, sagêd nukulakên pamanahan ingkang botên lêrês, dados sanadyan mênggahing kabêtahan umum sae sarta lêrês, inggih botên dipun lêrêsakên, sarta juru sabda mastani inggih nama têgêlan, dene purun makèwêti liyan ingkang kangge prêlunipun piyambak, môngka têrang botên sagêd sarta botên adil, ngawisi tiyang ngrêmbag pulitik, punika sami kemawon kalihan angawisi liyan sampun ngantos ngrêmbag bale griyanipun.
Dados sapunika sampun cêtha, pulitik punika sae, botên awon, sarta malah sampun dados wajibing manungsa ngrêmbag pulitik wau, sabab dening sadaya tiyang sami ngalap pigunaning praja.
Sapunika tumrap Narpawandawa kadospundi, Narpawandawa punika sêjatosipun kados pakêmpalan tunggil damêl, awit adêgipun amung saking santana dalêm, nanging sarèhning santana dalêm punika dipun anakakên ing panjênêngan dalêm nata, môngka panjênêngan dalêm nata mêngku praja, praja punika pulitik, dados
katut angawaki, mila prayogi Narpawandawa lêstari tumindak kados ingkang sampun-sampun, ewadene sumôngga ing parêpatan kadospundi putusanipun.
Pangarsa mêwahi katrangan, mênggah tuwuhing rêmbag ingkang dipun andharakên K. Rm. H. Wuryaningrat wau pancèn inggih lêrês makatên, kauningana sadhèrèk, Narpawandawa punika pakêmpalan tunggil damêl (vak vereeniging) dados sanès pakêmpalan pulitik, nanging inggih purun gandhèng kalihan pulitik, namung ingkang gêgayutan kalihan prajanipun piyambak, têrangipun makatên: wontênipun pakêmpalan tunggil damêl, punika saking wontênipun tunggil damêl, kados ta: P.G.H.B. punika thukulipun saking sakolahan (saking para guru) tujunipun inggih namung ngrêmbag kabêtahaning para sakolahan, utawi para guru. Pakêmpalan B.O.W. punika tuwuhipun saking punggawa yayasan nagari, inggih dipun manah inggih babagan yayasan,
tuwin pakêmpalan sanès-sanèsipun. Dados tujunipun punika botên gandhèng kalihan pulitik, jalaran wontênipun inggih botên gandhèng kalihan pulitik, sarêng Narpawandawa punika pakêmpalanipun para putra santana dalêm, para putra santana wau wontênipun saking panjênêngan dalêm nata (ratu), nata punika amêngku praja, dados inggih kenging dipun wastani bêbadan pulitik, dening adêgipun praja punika pulitik, ing môngka tujunipun Narpawandawa punika anjagi wilujênging panjênêngan dalêm nata, karaton saha nagarinipun, amila Narpawandawa botên sagêd nilar pulitik, nanging inggih namung ingkang gandhèng kalihan parlunipun piyambak, kados ta: kala ngrêmbag bestuurs hervorming punika inggih amung best. herv ingkang tumrap Surakarta kemawon, tumrap pundi-pundi botên dipun gêpok, ngintunakên utusan dhatêng nagari Walandi bab Indhiya pirbar, damêl paturan nyuwun tumuntênipun wontên rad-rad (staatkundige herv) punika inggih amung tumrap badanipun piyambak kemawon, lan sasamipun, sasaminipun. namung sarêng wontên kritik ing sêrat kabar Darma Kôndha, ing organipun piyambak, saha ijêman saking warganipun piyambak, wosipun saya kathah rêmbag-rêmbag botên rujuk nindakakên pulitik, ingkang sagêd andayani dhatêng warga pangrèh, môngka pangrèh taksih lêstari nglajêngakên lampahipun lami, punika mangke rak kados upaminipun kapal rakitan ucul saking karetanipun (kapal upaminipun pangrèh kareta sanepanipun para warga) rakitanipun malajêng dhatêng pundi-pundi, kretanipun kèndêl kemawon, punika saèstunipun lajêng sagêd mratandhani kirang sakeca. Wontên pasaksèn manawi pamarentah luhur nglilani kita dhatêng tindak pulitik, inggih punika wontênipun wakil praja kajawèn ing rad kawula, môngka rad kawula punika ingkang karêmbag cêtha bilih babagan pulitik, dados adêgipun para nata punika têrang bilih bêbadan pulitik, kados sampun cêtha mênggah gêgayutanipun karaton dalêm kalihan pulitik, punika botên pisah namung tansah gandhèng kemawon, ewadene ing ngriki parlu katêrangakên malih, manawi Narpawandawa punika dede pakêmpalan pulitik, nanging purun campur pulitik janji pulitikipun wau gandhèng kalihan praja Surakarta, amila ing mangke kadospundi rêmbagipun para warga, Narpawandawa nglajêngakên lampahipun kados ingkang sampun, punapa santun salaga, inggih punika mligi namung ngrêmbag bab layatan, pasinaon, [pasi...]
[...naon,] lan sasaminipun, manawi pamanggih kula santana dalêm campur pulitik punika botên namung wênang kemawon, nanging malah wajib, janji ingkang gêgayutan kalihan praja Surakarta.
Sanalika para warga sêsarêngan rujuk anglêstarèkakên lampah kados ingkang sampun, nanging dipun wangsuli pangarsa. Mangke rumiyin, dèrèng kula tantunakên rumiyin, bokmanawi taksih wontên ingkang badhe usul barang.
Rm. Ng. Wiraatmaja usul, saking cariyosipun sarjana Walandi, tiyang punika wiwit lair sampun gadhah dhasar manahan pulitik, malah kapara tansah lêlumban ing pulitik, dados pamanggihipun kêdah dipun lampahi kados cariyosipun sarjana wau.
Pangarsa mangsuli, botên rujuk, sanadyan nindakakên prakawis pulitik, inggih namung ingkang gêgayutan kalihan bêtahipun piyambak kemawon, inggih punika ingkang dumunung ngrêksa prajanipun.
Lajêng katantunakên, pinanggihing swara saur-pêksi, (unaniem) rujuk Narpawandawa anglastarèkakên lampahipun kados ingkang sampun.
Sadhèrèk rêdhaktur. Kados sampun cêkap samantên anggèn kula ngaturi andharan, bab anggènipun pakêmpalan kita Narpawandawa dumugi sapriki taksih angrêmbag bab politik ingkang gandhèng lan prajanipun, wontênipun bab kasêbut ing nginggil wau kula bèbèr ing côndrawarti ngriki, tujuning manah kula botên saking badhe ngungasakên pangrêtosan kula dhatêng babagan politik, nanging sêdya kula lugu andhèrèk ngrencangi pandamêlanipun ingkang wajib, murih para sadhèrèk warga ingkang taksih rangu-rangu dhatêng tindakipun Narpawandawa, sagêda wiwit sapunika botên badhe mamang malih, sarta sampun ngantos warganing pakêmpalan makatên kirang utawi botên mangrêtos dhatêng ancas tujuning pakêmpalanipun, kula manah botên prayogi, wasana kula matur nuwun sadhèrèk rêdhaktur.
Miturut gotèk kina, ingkang dados pondhêmèning praja punika botên liya saking wadu wandawaning nata, ingga adêgipun praja nyata yêktos, bêbasan rawe-rawe [rawe-ra...]
[...we] rantas, malang-malang putung, namung danguning dangu ingga dumugi dintên punika ... kajawi kula pancèn botên badhe ngrêmbag bab punika, nanging ing ngriki kula badhe ngoncèki ujar sakêcap ingkang sagêd damêl rêngkaning bêbrayan, amargi manawi kalajêng-lajêng sagêd damêl kapitunaning sadayanipun, inggih punika têtêmbungan santana cilik utawi abdi dalêm cilik, ingkang sok dipun ucapakên dening wadu wandawa dalêm piyambak.
Manawi sasêrêpan kula botên kalèntu, gusti ratu kita punika angayomi kawula sabawah dalêm, lajêng kagungan kukuban sêntana saha abdi, mênggah pilah-pilahipun kaperang kados ta, putra dalêm sarta wayah dalêm salajêngipun, pêpatih dalêm sarta abdi dalêm bupati salajêngipun, mila dados miturut sasêrêpan kula piyambak punika manawi lêrês, têtela botên wontên santana cilik utawi abdi dalêm cilik, nanging wontên abdi dalêm sarta santana dalêm, dados manawi mawi dipun èmbèl-èmbèli cilik, punika nama ngrèmèhakên, ewadene sarèhning punika sawêg pamanggih kula piyambak, sagêd ugi kalèntu, mila upami wontên ingkang paring katrangan ingkang langkung gamblang, sadèrèng sasampunipun kula matur nuwun.
Mênggah anggèn kula ngoncèki kawontênan kasêbut nginggil, punika botên kok kula santana dalêm canggah badhe
punika mêsthi botênipun, atur kula punika lugu panyuwun sampun ngantos wontên kadadosan kados kasêbut nginggil, amargi kumandhang santana sing cilik utawi mung abdi dalêm cilik, ingkang sok dipun ucapakên ingkang rumaos langkung agêng wau, pancèn manawi botên dipun raosakên inggih botên dados baya punapa, nanging manawi kêparêng ngêmatakên kanthi êninging panggalih, suwara dumêling ingkang sampun ambalung sungsum wau, jêbulipun inggih lot-lotan lowe angengingi awak dhèwèk saumumipun, cobi murih sagêd sami wuninga gumrambyangipun.
Nuju satunggaling dintên, gusti ratu kita têdhak mêrtuwi dhumatêng dalêmipun prayagung luhur, wêkdal rawuh dalêm polahipun ingkang sami rencang kados gabah dèn intêri,
sarampunging lênggah satata, taksih wontên ... ingkang dèrèng angsal palênggahan, dilalah ngupados klasa kemawon sampun gusis, sabab sampun sami tumônja sadaya, ing ngriku lajêng wontên suwantên, wis ta aja padha bingung, bèn lênggah mêstèr bae rak ya uwis, wong mung ..., mênggah suwantên ingkang ngengingi ... wau, punapa dede satunggaling piwêlèh, nadyan punika sampun nama piwêlèh, ewadene kula anggêp dèrèng sapintêna, sabab suwantên wau saking awak dhèwèk angengingi awak dhèwèk, dados cêkap kula anggêp wis adate, namung ing ngriki ingkang kula prihatosakên sangêt punika pênghinaan ingkang saking sajawining rangkah, cobi murih sami wuninga kula grambyangipun malih.
Nuju satunggaling dintên kula jagong dhatêng salah satunggaling sudagar, tamunipun bupati ingga dumugi abdi dalêm saradhadhu, kocapa, sarêng mêdal sêgah sendhokipun kirang, bilih botên kadosa jagading pawon anggènipun sami tutuh-tinutuh, sasampuning angsal anggènipun ngupados istiyaran, rêmbag mêksa taksih rame, sabab sendhokipun môncawarni tur kirang mèmpêr sangêt, sagêdipun sirêp jagading pawon ingkang tansah diya-diniya wau, sarêng wontên suwantên dumêling mêdal saking lesanipun pak koki ingkang dipun rujuki ... ingkang among tamu. Wis ta, bolih, wong mung ... gene yèn ana ngomahe dhewe kae mung ... iki rak wis luwih bêcik lan pèni. Cobi kirang sakit punapa ingkang kita upadosi, lêrêsipun wontên ing pajagongan punika angsal pangaji langkung, ewadene têka malah dipun uman- uman ingkang ngantos botên layak, wêkdal kula mirêng suwantên lampiran ingkang sakêlangkung ebat wau, mèh kemawon darah naèk, namung sarêng kula emut, manawi bibit sakawitipun thukuling raos ngrèmèhakên wau saking awak piyambak, dados têgêsipun suwantêning Kang Krama ingkang adhapur ngrèmèhakên wau kantun dhèrèk bikak, sanalika sirêp kanthi angucap, o ya talah.
Hèèh, kok samantên kawontênan punika manawi sawêg apês, dalah tiyang sajawining rangkah cingkokipun ucap-ucapan angrèmèhakên têka anggènipun wasis lan trampil, bêbasan sampun cocog kalihan lugunipun, mila atur pemut kula dhumatêng wadu wandawa dalêm saumumipun, sarèhning raos ngrèmèhakên awak [awa...]
dhèwèk punika atêgês bunuh dhiri,§ Piwulang dalêm Ingkang Sinuhun kaping IV sampun amarsitakakên, èngêt kula makatên, dèn samya marsudèng budi, wiweka dipun waspaos, aja dumèh sira bisa muwus, yèn tan pantês ugi ... lo punika wajib kita èngêti, tumrap jaman manunggil prêlu sangêt kangge sarana pambengkasing pêpisahan. Red. sapunika punapa botên langkung prayogi upami raos ngrèmèhakên wau sami dipun singkiri, ingkang salajêngipun nêtêpakên sikêp sami aos-ingaosan, andum damêl buktèkakên anggènipun nanggêl jawab, ngangkah satunggal, inggih punika ambudi mulyanipun praja dalah sakukuban dalêm, bukan.
Saking panaliti asor luhur lan bêgja cilakaning anak 90% gumantung kawontênanipun tiyang sêpuh.
(Dening R. Ng. Ônggapradata) (II têlas)
Kosokwangsulipun lêlampahanipun satunggaling anak, wiwit kala taksih lare sae pasinaonipun, majêng sarta lantip, gampil pangupadosipun waragad, dilalah dumugi sêpuhipun ugi dipun gampilakên angsalipun pandamêlan, [pandamê...]
[...lan,] ngantos sagêd minggah-minggah pikantuk darajad luhur sarta gadhah panguwasa. Môngka lare wau prasasat dèrèng gadhah lêlabêtan (jasa) dhatêng bêbrayan utawi jagad, têka lajêng sampun ngundhuh wohipun, makatên wau botên sanès sabagean agêng tamtu saking pandamêlipun (pamêsubrata) tiyang sêpuhipun ing nguni, lan malih saking paniti pariksa kula manawi wontên tiyang sêpuh sugih anak putu, môngka namung tansah ulah kawibawan kamuktèn tuwin rêmên ngumbar hawa pêpenginanipun piyambak, punika ing têmbenipun adat anak putunipun ingkang kathah kantun nampèni rêkaos gêsangipun, dilalah kêdah makatên. Kosokwangsulipun tiyang sêpuh sugih anak putu, môngka tansah ngagêngakên prihatos tuwin nariman, punika adat ing têmbenipun ingkang kathah anak putunipun badhe sakeca gêsangipun, sabotên-botênipun inggih botên kathah kasangsaranipun.
Sapunika kadospundi lampahipun (pambudidayanipun) murih anak-anak kita ing têmbe sagêd dados tiyang ingkang sae bêbudènipun, tuwin sagêd nêtêpi punapa ingkang dados pangajêng-ajênging tiyang sêpuh, saking pamanggih kula botên sanès kêdah saking panggulawênthah. Limrahipun ing jaman sapunika rumaosipun ing akathah cara anggulawênthah dhatêng anak punika manawi sampun kasêkolahakên wiwit saking pamulangan andhap dumugi pamulangan luhur, utawi sarana lampah dipun indhêkosakên dhatêng salah satunggaling tiyang
pakartinipun lare punika botên cêkap namung kagulawênthah pikiranipun lare kalantipan tuwin kalakuanipun (
makatên wau angsal-angsalanipun panggulawênthah nyêngka-nyêngkanipun namung badhe dados tiyang ingkang pintêr lantiping manah (Intellect) tuwin landhêping pikir, nanging dèrèng kantênan dados tiyang ingkang wilujêng, tuwin luhur bêbudènipun. Ing nginggil sampun kula aturakên bilih kawontênaning gêsang (asor luhuring anak) punika sabagean agêng ingkang kathah tumusan saking pakartinipun tiyang sêpuh, dados manawi bêbudènipun tiyang sêpuh awon tamtu badhe numusi awon dhatêng anak. Kosokwangsulipun manawi bêbudènipun tiyang sêpuh sae, ugi badhe numusi saening anak.
Dados sapunika têtelanipun anggulawênthah murih saening budi pakartining anak, punika tiyang sêpuh ingkang kêdah kagulawênthah piyambak (Zelfopvoeding),
wondene lampahipun anggulawênthah badanipun piyambak punika pamanggih kula langkung rumiyin kêdah sagêd niti pariksa dhatêng badanipun piyambak, têmbungipun mônca winastan Zelfcorrectie inggih punika lampah ingkang sagêd ambedakakên awon lan sae, ngantos sagêd kraos sangêt (Zeer gevoelig) dhatêng ingkang winastan tindak awon, nadyan awon sakêdhik pisan, kêdah kasingkiran, kaping
ingkang murka, drêngki, srèi, jail, muthakil, panastèn, mèrèn, sapanunggilanipun. Ngantos pirantos-pirantosing badan wadhag, ingkang winastan hawa napsu pêpenginan sasaminipun, sagêd kaêndhih utawi kaêrèh sayêktos, punapadene kêdah gadhah dhêdhasar têpa sarira.
Pangandikanipun sang jagad guru ingkang sajak gandhèng kalihan lampah panggulawênthah badanipun piyambak, kasêrat têmbung
Manawi kita sampun sagêd tumindak anggulawênthah kados kasêbut nginggil wau Insaallah tamtu anak-anak kita badhe angglèdhèg piyambak dhatêng margining kautaman sarta karahayon. Wasana manawi wontên siguging ukara tuwin kaladuking têtêmbungan kula mugi para maos angêgungna samodra pangaksama.
1. Turunan dhawuh lampah-lampah bab suwunan pikukuh santana ... kaca 192 | 2. Turunan dhawuh suwunan pikukuh prèi sègêl ... kaca 131 | 3. Pèngêtan parêpatan agêng mirunggan, kala kaping 9 April ... kaca 131 | 4. Wara-wara ... kaca 133 | 5. Narpawandawa lan politik ... kaca 134 | 6. Ujar sakêcap sagêd damêl rubeda ... kaca 138 | 7. Asor luhur sarta bêgja cilakaning anak ... kaca 142
Deftones ya iku sawijining grup musik saka nagari musik Amerika Serikat ingkang didamel rikala taun 1988. Grup musik iki
Adrenaline dirilis nalika taun 1995. Chi Ceng punika wonten kedadéyan kacilakaan nalika nitih mobil, sapunika piyambake sampun sèda surya 2013. Deftones uga dhamél panghargyaan kanggo Chi Cheng arupa yayasan amal bhakti kanggo tiyang-tiyang gérah kang botén gadhah arta kanggo mèrtamba.
Miwiti Sejarah[besut | besut sumber]
Nalika Taun 1988 kanthi 1993[besut | besut sumber]
Stephen Carpenter nalika miwiti umur 15 taun, piyambake tabrakan nalika dolanan skateboard. Banjur supir ingkang nabrak iku maringi arta kanggo ganti rugi kacilakaan. Nanging, kalih Carpenter dinggo tumbas alat-alat musik, kayata Gitar land Sound. Nalika nganggo kursi roda (nalika sabanjure tabrakan), Carpenter miwiti latihan main gitar [2]. Chino Moreno, Stephen Carpenter, lan Abe Cunningham iku uga rencang nalika dolanan skateboard lan kanca sekolah ing kutha Sacramento [3]. Banjur Deftones miwiti rekaman ing sajroning garasi griyane Stephen Carpenter [4][5]. Nalika iku, Chi Cheng mlebu, banjur ditawari rékaman swara bass ing album pèndhek saka Deftones. Asma band Deftones iku diwiwiti saka pirembagan karo Carpenter. Def ya iku pocapan ingkang biasane dianggo lan didamel kaliyan penyanyi-penyanyi Hip-Hop kayata Publik Enemy, Ludacris, lan LL Cool J [6]. Banjur Tones iku saka asma band-band nalika taun 1950.
ing kutha Seattle, New York. Menawa album iki boten cekap laris, nanging ana salah sawijining lagu ingkang dadi sountrack filem [7][8].
Album iki uga kuat ing panghargyaan namung 21 minggu ing Billboard Heatseekers. Nalika iku namung paling inggil nomer 23 [9].
Deftones, iku kedadeyan kacilakaan mobil nalika ing kutha Santa Clara, California. Nalika iku labuhe 4 November 2008.
^ Wawancara kaliyan Abe Cunningham, Metal Edge, Januari 2007.
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng AMGbio
^ Bendersky, Ari (1997-10-11). "Deftones Sukses Damel Sountrack". Rolling Stone. Dijupuk 20 Februari 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Adrenaline nalika ing Heatseeker". Billboard.com. February 1, 1997. Diarsip saka sing asli ing 20 Februari 2013. Dijupuk 20 Februari 2013. Priksa gandra date ing: |access-date=, |archive-date= (pitulung)
Amérika SarékatGrup Musik Legendaris1988Rintisan kanthi topik musikKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanCacad CS1: datesArtikel mawa pranala jaba nonaktifArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel mawa hCards	Menu navigasi
6:1 Bocah-bocah! Sing dadi kuwajiban enggonmu dadi kagungané Sang Kristus yakuwi: Padha mbangun-turuta marang wong tuwamu. Mengkono kuwi sing bener.
6:2 “Tresnaa marang bapak lan ibumu”, kuwi pepakon sing pokok sing dikanthèni prejanji:
6:3 “Supaya kowé padha slamet lan lestari pemanggonmu ana ing jagad iki.”
6:4 Para bapak lan para ibu, aja padha gawé seriking atiné anak-anakmu, nanging padha gulawenthahen supaya ngerti marang prenatan lan piwulangé Gusti.
6:5 Para batur, kowé padha mbangun-turuta marang bendaramu klawan wedi lan geter, sarta klawan tulusing ati; padha kaya enggonmu mbangun-turut marang Sang Kristus.
6:6 Aja mung yèn pinuju ditunggoni, amrih olèh pengalemé. Padha nindakna kersané Gusti Allah kanthi tulusing atimu, kaya déné abdiné Sang Kristus.
6:7 Dadi padha nglakonana pegawéanmu klawan bungah, kaya-kaya kowé ngladèni Gusti piyambak lan ora mung ngladèni manungsa.
6:8 Padha élinga, yèn Gusti bakal ngganjar saben wong sing nindakaké penggawé becik, embuh batur embuh wong merdika.
6:9 Para bendara, dikaya mengkono uga pangrengkuhmu marang para baturmu lan aja padha kokancam. Élinga yèn kowé lan baturmu kuwi padha-padha dadi kagungané Gusti sing ana ing swarga, sing ngadili saben wong tanpa pilih kasih.
6:10 Wasana padha mbanguna kekuwatanmu ana ing patunggilané Gusti, kanthi migunakaké kasektèning pangwasané.
6:11 Padha migunakna sakèhing praboting perang sing diparingaké déning Gusti Allah marang kowé, supaya kowé bisa bakuh ngadhepi sakèhing kajuligané Iblis.
6:12 Awit kita iki perang ora karo manungsa, nanging karo pangwasané roh-roh ala sing ora katon, sing ana ing langit, yakuwi pepréntahan, para penggedhé lan daya kekuwataning jagad raya, sing nindakaké pangwasané ing jaman sing peteng iki.
6:13 Mulané kowé saiki padha nganggoa gegaman peparingé Gusti Allah, supaya yèn ketekan dina sing ala kuwi, kowé bisaa nangkis panempuhing mungsuh, sarta sawisé nglakoni perang nganti rampung, kowé isih tetep tangguh.
6:14 Mulané kowé kudu padha siaga! Bangkèkanmu sabukana kayektèn, lan nganggoa kamursidan minangka keré ing dhadhamu.
6:15 Sarta padha cumadhanga martakaké Injiling katentreman minangka trumpahing sikilmu.
6:16 Precayamu marang Gusti enggonen minangka tamèng. Srana precayamu mau kowé bisa nangkis sakèhing panah geni sing dilepasaké déning Iblis.
6:17 Padha nampanana keslametan minangka tropong lan pangandikané Gusti Allah tamakna kaya déné pedhang peparingé Sang Roh Suci marang kowé.
6:18 Kuwi kabèh padha tindakna klawan ndedonga, nyuwun pitulungané Gusti Allah. Padha tansah ndedongaa manut panuntuning Sang Roh Suci marang kowé. Mulané tansah padha sing awas lan aja semplah; padha tansah ndedongaa kanggo para umaté Gusti Allah.
6:19 Mengkono uga ndongakna aku, supaya Gusti Allah kersa paring pangandika samasa tekan mangsané aku martakaké kekeraning Injil; sarta kaparingana kekendelan lan kawicaksanan.
6:20 Merga saka Injil kuwi aku dadi utusan, senajan saiki aku dikunjara. Padha nyenyuwuna supaya aku kaparingan kekendelan kanggo ngandharaké bab Injil mau, kaya sing dadi kuwajibanku.
6:21 Tikhikus, sedulur kita lan abdi sing tumemen ana ing pakaryané Gusti, bakal crita marang kowé, supaya kowé padha ngerti kaananku.
6:22 Kuwi sebabé Tikhikus dakkongkon nemoni kowé, supaya nyritakaké kaananku kabèh, karebèn bisa gawé gedhéning atimu.
6:23 Allah Sang Rama tuwin Gusti Yésus Kristus, maringana iman, rasa tresna-tinresnan lan karukunan marang para sedulur kabèh.
6:24 Sih-rahmaté Gusti Allah nunggila karo kowé kabèh, sing padha tetep katresnané marang Gusti kita Yésus Kristus. Saka
Agêng, ingkang dipun wastani Sêrat Pustaka Rajawedha, kasêbut wontên salêbêting sêrat Pustaka Raja Puwara, wiyosipun amratelakakên kala Prabu Jayabaya ing Kadhiri karsa amariksani padhusunan ingkang kalêbêt kikising nagari, ing nalika punika etanging karajan kapanggih 2064 dhusun. Etanging padhêkahan kapanggih 2442 dhusun. Punika lajêng kapinta-pinta ing sabên dhusun satunggal kaetang sagarumbul. Botên mawi kagolongakên etanging karajan sapadhêkahanipun. Utawi tanpa kacacahakên kathah kêdhiking tiyang miwah wiyar ciyuting pasitèn. Nuntên sakathahing [saka...]
ampilanipun. Amung sakuwawinipun anyanggi damêl amêdalakên barang lêladosan ingkang katur dhatêng Prabu Jayabaya, kala samantên anuju ing taun Jawi etang surya sangkala 847, sinangkalan sabdaning catur pujôngga, etang côndra sangkala 873, gunaning rêsi astha.
Kala Prabu Widhayaka ing Purwacarita karsa aminta-minta etanging siti dhusun ingkang kalêbêt kikising nagari, ing nalika punika etanging karajan sapadhêkahanipun kapanggih 8508 garumbul. Ing sabên sagarumbul winastan cacah sabau, ing sabên [sa...]
[...bên] cacah kalih bau, winastan cacah sakikil. Ing sabên kalih kikil winastan cacah sajung. Lajêng amranata murwating pamêdal ingkang dados sêsanggèning tiyang dhusun. Ing sabên cacah sabau kasanggi tiyang 1. cacah sakikil kasanggi tiyang 2. cacah sajung kasanggi tiyang 4. Sami kawêdalakên punapa ingkang dados têtanêmanipun
Prabu Widhayaka ing Purwacarita amerang-merang watêsing pulo tanah Jawi sadaya, ingkang kadamêl [kadamê...]
[...l] tugu antawising wêwatêsan. Punika para ardi agêng utawi banawi agêng, ing sabên satanah wontên namanipun piyambak-piyambak. Kasêbut saking namanipun ingkang ababadhe, utawi kabêkta saking patilasan kala jaman kina taksih katêlah punapa kawontênanipun ing ngriku. Nuntên sakathahing tanah satunggal-satunggal
têtiyang ingkang sami lumados dhatêng nagari Purwacarita, kala samantên anuju ing taun Jawi etang surya sangkala 1007, ardi têbih datan tunggal. Etang côndra sangkala 1037,
Kala Prabu Widhayaka ing Purwacarita ayasa punggawa niti sakawan, sami kapatah amadanani para wadya among tani sadaya.
Taksih tunggil warsa kala Prabu Widhayaka ayasa punggawa kodha sakawan. Sami kapatah amadanani para wadya sudagar ingkang anglampahakên wêdaling gêgramèn saking Purwacarita, utawi lêbêting gêgramèn saking amôncapraja. Taksih tunggil warsa kala uruting wana kalang ingkang angubêngi sakiwa têngênipun nagari ing Purwacarita kapundhut miji, dipun wastani wana kalang lajêng kagadhuhakên dhatêng wadya pangalasan ingkang undhagi ing wrêksa, sami kapitadosan [kapita...]
[...dosan] amarsudi kajêng jatos ingkang
Kala Prabu Sri Mahapunggung ingkang kaping kalih ing Purwacarita, karsa amêwahi têmbung cacahipun ing siti dhusun, awit saking pamurwatipun ratuning tani ingkang anama Prabu Sri Manuhun ing Pagêlèn. Utawi kaetang panjang wiyaripun ing dalêm sabagean. Dalêming tiyang satunggal-
antawis lami Prabu Sri Mahapunggung kaping kalih adamêl etang cacahing pantun. Wiwit saking sabêlah, kaping kalih winastan sagèdhèng. Ing sabên kalih gèdhèng winastan
piyambak-piyambak. Panjênênganipun [Panjê...]
[...nênganipun] ratu sakawan. Ing Janggala, ing Kadhiri, ing Ngurawan, ing Singasari, ananging dèrèng kapranata pangkat-pangkating lalênggahipun. Amung angetang kaparêngipun ing damêl piyambak-piyambak. Kala samantên anuju ing taun Jawi etang surya sangkala 1088, pujôngga angèsthi barakaning ratu, etang côndra sangkala 1121, tunggal anêmbah ratuning bumi.
Kala Prabu Pamêkas ing Pajajaran, karsa amranata siti dhusun ingkang anyanggi damêl utawi ingkang angladosakên paos pamêdalipun piyambak-piyambak. Kala samantên anuju ing taun Jawi etang surya sangkala 1220, tan sinikara katon kumbuling bumi.
Etang côndra sangkala 1247, swara atining anêmbah ratu.
Kala Prabu Brawijaya ing Majapait ingkang wêkasan. Karsa amariksani cacahipun siti tanah Jawi kalêbêt pulo ing Madura kalihan ing Bali sadaya, ing nalika punika kapanggih 158000 jung.
Botên antawis lami ing Madura kaparingakên dhatêng Prabu Dewa Kêtut. Dados etangipun cacahing siti kalêbêt ing pulo Madura kantun 400.940 karya, kaetang jung-jungan dados 12537 1/2 jung.
Botên antawis lami ing Madura kaparingakên dhatêng Prabu Lêmbu Pêtêng, dadosipun etanging [e...]
[...tanging] siti kantun satanah Jawi kemawon. Ingkang kilèn watês ing Bantên. Ingkang wetan watês ing Balambangan. Sadaya kantun 488650 karya, kaetang jung-jungan dados 122162 1/2 jung.
Nuntên Prabu Brawijaya amêmatah punggawa ingkang kinèn amadanani para têtiyang tanah môncanagari ingkang sami anyanggi damêl lumadosipun dhatêng ing Majapait. Kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Tanah ing Bantên kasanggi damêlipun têtiyang 40000.
Tanah ing Jakarta, ing Bogor, ing Pagadhungan 10700.
Tanah ing Cirêbon, Karang Pasundhan sadaya 3000.
Tumuntên panjênênganipun Prabu Brawijaya ingkang kaping gangsal, karsa aminta-minta etanging siti dhusun sadaya.
Ing dalêm cacah 1000 karya, katanêman mantri panglima, inggih punika pangagênging mantri amônca dhusun. Alênggah mantri panèwu, ingkang minôngka sor-soraning mantri panglima kados ing ngandhap punika.
1. Umbul. Inggih punika ingkang amadanani têtiyang padhusunan. Alênggah mantri panatus.
2. Bêbuyut. Inggih punika ingkang dados kamisêpuhing têtiyang padhusunan. Alênggah mantri panèkêt.
3. Adèn-adèn. Inggih punika ingkang dados guru utawi panguluning têtiyang alit ing padhusunan, alênggah mantri panglawe.
4. Lurah, inggih punika ingkang kawênangakên dados sêsirah padamêlaning têtiyang alit ing padhusunan. Alênggah sapalihing mantri panglawe.
5. Patinggi, inggih punika ingkang kawênangakên mêmangkat padamêlaning têtiyang alit ing padhusunan. Alênggah sapalihing lurah.
6. Bêkêl. Inggih punika ingkang kawênangakên rumêksa awon saening padhusunan, alênggah sapalihing patinggi.
7. Paragak. Inggih punika ingkang kabêbahan anglêrêsi prakawisipun têtiyang alit ing padhusunan. [padhusu...]
[...nan.] Alênggah sapalihing bêkêl.
8. Sikêp. Inggih punika têtiyang alit ingkang anyanggi damêl. Alênggah sapalihing paragak. Dene têtiyang alit ingkang botên anyanggi damêl, amung ngindhung anyagak sakawan kemawon. Punika kabêbahan dados kengkenan utawi dhêdherekan ing sapanunggilanipun. Botên mawi kapanci lênggah siti, amung kawênangakên bêbêrah nanêm ing têgil pasabinan.
Tumuntên Prabu Brawijaya kaping 5 karsa amêmangkat siti dhusun ingkang dados gêgadhuhanipun para wadya satunggal-tunggal. Kaparingakên dalah satêtiyangipun sadêdamêlipun sadaya, sarta
siti dhusun. Kados ing ngandhap punika pratelaning pêpangkatanipun.
1. Patih, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 12000, salêksa kalih èwu karya. Inggih punika ingkang
wadya punggawa sadaya, sarta kapasrahan pangawasa bang-bang alum-alum anampurnakakên parentah saulahing panata praja.
2. Adipati, sor-soraning pêpatih, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun. Sami kalihan pangkating [pang...]
[...kating] bramana, inggih punika 10000, salêksa karya.
Kawajibanipun adipati, winênang anampèni parentahing ratu, kadhawahakên dhatêng bawahipun. Utawi kaserenan pangawasaning pêpatih, ingkang amarentahakên patraping
Kawajibanipun, winênang amarentah dhatêng bawahipun
ingkang dados agêming ratu, utawi kawajiban ananggêl awon saening kancanipun.
6. Arya, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 3000 karya.
Kawajibanipun. Anampèni [Anampè...]
[...ni] dhawah saking kabupatèn sarta anglampahakên parentah ingkang amrih padhangipun ruwêt rêntênging bawahan.
7. Kaliwon, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 2000, kalih èwu karya.
Kawajibanipun, anampèni parentah saking kabupatèn, sarta amariksani padamêlaning bawahan.
8. Wadana mantri, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 1000, sèwu karya.
Kawajibanipun, anampèni parentah saking kaliwon, lajêng kadhawahakên dhatêng golonganipun
pandamêlan tigang prakawis, ingkang dhumawah nistha, madya, utami, sarta anglampahi parentahing kabupatèn.
10. Pêcat ôndha, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun, sami kalihan pangkating tôndha mantri, inggih punika 475 karya.
Kawajibanipun, pêcat ôndha kapitadosan amadanani para pabeyan bandar laut sadaya, sarta anyêpêng pangawasaning muara sagantên ing sapanunggilanipun.
12. Manguri, kaparingan gêgadhuhan lalênggah
Kawajibanipun, dados juru amariksani samukawis, sarta winênang amot amêngku wisesa dhatêng prakawisipun
Kawajibanipun, andhawahakên parentah ingkang enggal-enggalan.
15. Kandhuruan. Kaparingan [Kaparinga...]
[...n] gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 325, tigang atus
Kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun, sami kalihan pangkating tuwaburu. Inggih punika 112, satus kalih wêlas karya.
Karaton nagari ing Dêmak. Jaman panjênênganipun nata Kangjêng Sultan Sah Alam Akbar ingkang kapisan. Kala ing taun Jawi 1443.
Ing nalika punika karsa amranata siti dhusun pêpunjungan dhatêng para wali utawi para guru, nuntên siti [si...]
[...ti] pêpunjungan wau dipun wastani siti uyun-uyun. Kados ta: ing Ngampèldênta, tanah Surabaya, ing Giri tanah Garêsik. Ing Gunungjati tanah Cirêbon, ing sapanunggilanipun ingkang kalêbêt siti dhusun uyun-uyun sadaya kaetang gunggung 6344 karya, dados siti dhusun ingkang taksih angladosakên pamêdal utawi ingkang anyanggi damêl dhatêng karaton nagari ing Dêmak. Kala samantên etangipun gunggung kantun 482306 karya.
Taksih karaton nagari ing Dêmak. Jaman panjênênganipun nata Kangjêng Sultan Sah Ngalam Akbar ingkang kaping tiga, kala ing taun Jawi 1460.
Ing nalika punika karsa amancas siti uyun-uyun kaparingakên dados pêpancèning wadya ingkang
dhusunipun inggih anama siti pradikan. Etang pancasan saking siti uyun-uyun 216, kalih atus nêmbêlas karya. Kawêwahan siti dhusun ingkang cêlak kalihan pasarean satunggal-tunggal. Etanging siti dhusun wêwahan 102 karya, dados etangipun siti pradikan kala jaman karaton nagari ing Dêmak, kala samantên etangipun gunggung kantun 482204 karya.
Karaton nagari ing Pajang, jaman panjênênganipun nata Kangjêng Sultan Adiwijaya, antawis jumênêng angsal 28 taun. Nagari ing Bantên nagari ing Jakarta botên sowan dhatêng Pajang, amargi ing Jakarta dipun ênggèni Kumpêni, lajêng kagadhuhakên pisan dalah ing Bantên. Etangipun siti ingkang kagadhuhakên dhatêng Kumpêni sadaya gunggung cacah 50700, gangsal lêksa pitung atus karya.
Ingkang anampèni Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Pitêrbot. Kala ing taun Walandi 1611, ing taun Jawi 1431.
Karaton nagari ing Mantawis. Jaman panjênênganipun nata Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, antawis jumênêng angsal kalih taun amarêngi ing taun Jawi 1555, ing nalika punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung karsa amerang-merang siti dhusun jawi rangkah ing kitha Mantawis. Ingkang botên kalêbêt siti tanah môncanagari, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Tanah ing Pagêlèn, kaperang dados kalih duman. Ingkang saduman [sadu...]
[...man] kawastanan siti sèwu, ingkang saduman kawastanan siti numbakanyar.
2. Tanah ing Kêdhu, kaperang dados kalih duman. Ingkang saduman kawastanan siti bumi, ingkang saduman kawastanan siti bumija.
3. Tanah ing Pajang kaperang dados kalih duman. Ingkang saduman kawastanan siti panumping, ingkang saduman kawastanan siti panêkar.
4. Tanah antawising Dêmak akalihan Pajang, kawastanan siti agêng, sadaya punika dados gêgadhuhanipun lalênggahing para abdi dalêm. Bupati jawi sapanêkaripun.
Dene abdi bupati lêbêt kaparak kiwa têngên akalihan [akaliha...]
[...n] gêdhong kiwa têngên gêgadhuhanipun lalênggah siti tampingan nagari, ngiras angampil kagungan dalêm siti dhusun pamaosan pangrêmbe sadaya.
Antawis ing dalêm kalih taun, ing Jakarta kalurugan saking Matawis. Ngantos kaping kalih botên sagêt bêdhah, lajêng sami badhami, karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung
Jendral Antoni pan Dhèmên. Dados siti dhusun ingkang taksih kabawah dhatêng karaton [kara...]
[...ton] nagari ing Mantawis,
Kabawah dhatêng karaton nagari ing Mantawis. Etangipun siti dhusun jaman panjênênganipun nata Ingkang
renda sapanunggilanipun. Kalihan adamêl loji pabeyan.
Karaton nagari ing Kartasura, Panjênêngan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Amangkurat ingkang kaping kalih, mêntas prang Patrunajayan, ing Kadhiri, kala samantên anuju ing taun Jawi 1603, ing taun Walandi 1680, kala samantên amaringakên siti dhatêng Kumpêni ing Jakarta, sumêrêp pituwas anggènipun amitulung [amitu...]
[...lung] ing prajurit bêdhahipun ing Kadhiri, ingkang kaparingakên siti tanah ing Parayangan mantun angladosakên barang dandosan ing sabên taun. Sarta kaparingan wêwah siti ing karang Pasundhan, ing Cirêbon. Etangipun dalah siti tanah ing Parayangan
Gunggungipun sadaya dados 11300, salêksa sèwu tigang atus karya. Ingkang anampèni Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Kurnèlis Yanês Sêpèlman. Etangipun siti kagungan dalêm ingkang taksih kabawah [kaba...]
[...wah] karaton Jawi ingkang kagadhuhakên dhatêng Kumpêni, awit ing Mantawis dumugi ing Kartasura, sadaya gunggung 62000 karya. Dados kagungan dalêm siti bawah karaton Jawi sadaya kantun 399250 karya. Wah siti uyun-uyun ingkang dhatêng para wali sadaya sami kapundhut lumados ing padamêlan nagari, siti sadaya gunggung 6128 karya.
Tumuntên Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kapisan ing Kartasura, jumênêngipun
ingkang dhatêng Rôngga Yudanagara, siti urut margi samawisan sadaya, sadaya siti cacah 1000 karya. Ingkang anampèni prajangji Kangjêng Tuwan Dhirèktur Joliyus Koyèt. Ing Samawis Kapitan Kênol. Lajêng katur ing Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral
Amangkurat ing Kartasura, nuju ing taun Jawi 1643.
Karsa ngetang kagungan dalêm siti dhusun ingkang taksih kabawah dhatêng karaton nagari ing Kartasura,
Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping kalih ing Kartasura, karsa ayêktosakênangyêktosakên. cacahipun kagungan dalêm siti ingkang taksih kabawah dhatêng karaton nagari ing Kartasura sadaya, kados ing ngandhap punika parincènipun satunggal-tunggal.
1. Ampas lalênggahipun Kangjêng Ratu Pakubuwana ingkang kapisan. Eyang [E...]
3. Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, lênggah siti 1000 karya.
4. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, lênggahipun siti 8000 karya, mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan. Ing dalêm sataun 1960 reyal batu.
Siti lênggah ing kapatihan 5000, gangsal èwu karya, mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk Ingkang
ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640, sèwu nêmatus kawan dasa reyal batu.
siti agêng ingkang têngên. Radèn Arya Malayakusuma, lênggah siti 1500 karya.
Kaliwon Radèn Wirataruna, kabayan, Radèn Butaijo,
siti 6500. Dados sadaya gunggung 8000, wolung èwu karya. Sadaya wau mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk
paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640, sèwu nêmatus kawan dasa reyal batu.
gangsal atus karya. Dados sadaya gunggung 8000, wolung èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640, sèwu
lênggahipun siti 6500, nêmèwu gangsal atus karya.
Dados sadaya gunggung 8000, wolung èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640 sèwu nêmatus kawan dasa reyal
ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640, sèwu nêmatus kawan dasa
lênggah siti 1500, sèwu gangsal atus karya, dados sadaya gunggung 3000, tigang èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing
dalêm sataun 720, pitung atus kalih dasa reyal batu.
Kapilih kiwa, Radèn Nitiyuda, sakancanipun lênggah siti 1500, sèwu gangsal
ingkang konjuk ing dalêm sataun 720, pitung atus kalih dasa reyal batu.
Katanggung, Ngabèi Nayataruna, sakancanipun lênggah siti 1000,
kalih èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 480, kawan atus wolung dasa reyal batu.
Selakarti, sakancanipun lênggah siti 500, gangsal atus karya.
Jagal, Ngabèi Rosa, sakancanipun [saka...]
[...ncanipun] lênggah siti 500 karya.
suranata, sadaya lênggah siti 1000, sèwu karya.
Tiyang pinggir, sakancanipun sadaya lênggah siti 2000 karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk [konju...]
[...k] Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing dalêm sataun 6000, nêmèwu reyal batu.
sadaya lênggah siti 3000, tigang èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 720, pitung
ing dalêm sataun 240, kalih atus kawan dasa reyal batu.
Ing Têrsana, Ngabèi Astrayuda, ing Têmpuran Ngabèi Somawijaya, sakalihan lênggah
angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 1960, sèwu sangang atus sawidak reyal batu.
Ing Gadhing Mantawis, siti cacah 2000, kalih èwu karya. Kasanggi priyantun kalih 1. Tumênggung Rajaniti, 2. Ngabèi Wôngsayuda, mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun
480, kawan atus wolung dasa reyal batu.
Wadana mardika, Radèn Sutawijaya, sakancanipun pradikan sadaya lênggah siti 1000, sèwu karya, pasumpingipun ing dalêm sataun kajawi sawung kabincih warni yatra 240, kalih atus kawan dasa reyal batu.
ing Banyumas, ing Banjar, ing Pasir, ing Ngayah, siti cacah 5000, gangsal èwu karya. Ingkang dados lalênggahing wadana Radèn Tumênggung Yudanagara, siti cacah 1000 karya.
Kaliwon, Ngabèi Mangunyuda, lênggah siti 500 karya.
Ingkang anyanggi paos siti cacah 3500, tigang èwu gangsal atus karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang
sadaya cacah 450, kawan atus sèkêt karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 120, satus kalih dasa reyal batu.
Ing Roma, Ngabèi Sadinaya, kalih Ngabèi Kartasuta, sakalihan lênggah siti 800, wolung atus karya, mawi angladosakên [angladosakê...]
[...n] paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 144,
angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 192 reyal batu.
Ing Worah-warih, ing Têrsana, ing Karinci, siti cacah 300, tigang atus karya. Kasanggi priyantun têtiga, Ngabèi Wirayuda, ing Worah-warih, ingkang 100 karya.
cacah 102 karya, sami nyanggi damêling nagari dhatêng ing Kartasura.
Ing Bêntar, siti cacah 100, satus karya.
Ing Dhayaluwur, siti cacah 500, gangsal atus karya,
mantrinipun Ngabèi Rêksapraja, anyanggi damêling nagari dhatêng ing Kartasura.
Siti môncanagari wetan, kiwa têngên ingkang dados lalênggahing wadana Radèn Tumênggung Surabrata, sapara tigan. Dados sadaya gunggung 5300, gangsal èwu tigang atus karya. Ingkang anyanggi paos 10700, salêksa pitung atus karya. Paos ing dalêm sataun 5330 reyal batu, mawi pasumping badhe sarungan ing sakawontênanipun.
Ing Kadhiri, siti cacah 4000, kawan èwu karya. Wadana
Arya Suputra ingkang 8000, wolung èwu karya. Mawi angladosakên paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 5330, gangsal èwu tigang atus tigang dasa reyal batu, mawi pasumping badhe sarungan ing sakawontênanipun.
Ing Pacitan, siti 1000 karya, Ngabèi Wirasraya, miji dhatêng ingkang [ing...]
[...kang] sinuhun piyambak amêdalakên paos marica.
Ing Kaduwang siti cacah 1500, sèwu gangsal atus karya.
Radèn Arya Sumaningrat, ngladosakên paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 330 reyal batu.
Ing Kartasana, siti 600, nêmatus karya. Wadana Radèn Wôngsakusuma, paos ing dalêm sataun 100, satus reyal batu.
Ing Sarêngat, ing Balitar, siti cacah 1000,
Ing Jipang, siti cacah 8000, wolung èwu karya.
Wadana Tumênggung Mataun, paosipun ing dalêm sataun 2630 reyal batu, langkung 10 uwang, mawi pasumping
Ing Garobogan, siti cacah 5000, gangsal èwu karya. Kaliwon, Ngabèi Martapura, mawi paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 1000, sèwu reyal batu.
Ing Warung, siti cacah 3000, tigang èwu karya. Kaliwon Ngabèi Kartasari, mawi paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 1000, sèwu reyal batu.
Ing Sela, siti cacah 500, gangsal atus karya. Mantri Ngabèi Udajaya, paos ing dalêm sataun 160, satus sawidak reyal batu,
ing dalêm sataun 260 reyal batu, langkung 20 uwang.
Ing Kalangbrèt, siti cacah 600, nêmatus karya. Mantri, Ngabèi
Ing Wirasaba, siti cacah 1000, sèwu karya.
Mantri Ngabèi Sastrapati, paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 330 reyal batu.
Ing Barêbêg, siti cacah 400, kawan atus karya, mantri Rôngga Tarunawijaya, paos ing dalêm sataun 130, satus tigang dasa reyal batu.
Siti pasisir ing bang wetan, ingkang kiwa têngên sadaya.
Ing Japara, siti cacah 4000, kawan èwu karya, wadana Adipati Citrasoma, ingkang anyanggi galondhong siti [si...]
[...ti] cacah 1000 karya, mêdal 270 gêbingan. Ingkang anyanggi paos yatra ing dalêm
kapatihan 120, satus kalih dasa reyal batu.
Ing Kudus, siti cacah 100, satus karya. Wadana Arya Jayasantika, paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 270
cacah 1000 karya, ingkang anyanggi paos yatra ing dalêm sataun 940 reyal batu. Panampi dhatêng kapatihan 140, satus kawan dasa reyal batu.
Ing Juwana, Tumênggung Jayawikrama, siti cacah 1000 karya, paos ing dalêm sataun 270, kalih atus pitung dasa
Udasaka, siti cacah 500 karya. Dados lalênggah ing kapatihan.
Ing Pajangkungan, Ngabèi Dipatruna, siti cacah 300 karya, dados lalênggah ing kapatihan.
Ing Lasêm, Ngabèi Mardiguna, siti cacah 1900 karya. Dados lalênggah ing kapatihan.
Ing Tuban, Tumênggung Suradiningrat, siti cacah 3000 karya, paos ing dalêm sataun 810, wolung atus sadasa reyal batu, panampi dhatêng kapatihan 120, satus kalih dasa
Ing Lamongan, Ngabèi Tohjaya, siti cacah 1000 karya, paos sataun 270 reyal batu, panampi dhatêng kapatihan 40, kawan dasa reyal batu, utawi pangiring sinjang lurik, 4 kodhi.
Ing Garêsik. Siti cacah 2800 karya, dados lalênggahing wadana kêkalih 1. Tumênggung Jayanagara, 2. Ngabèi Surawikrama,
sèwu nêmatus kalih dasa reyal batu, panampi dhatêng
Sasrawinata, siti cacah 3000, tigang èwu karya, paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 810 reyal batu, panampi dhatêng kapatihan 120, satus kalih dasa reyal batu.
Ing Basuki, Balambangan, Banyuwangi, wadana sawêg lowong, sadaya siti cacah 10080 karya, anyanggi damêling nagari dhatêng ing Kartasura.
Ing Madura Pangeran Cakraningrat, [Cakraningrat...]
siti cacah 18000, salêksa wolung èwu karya. Paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 4860, kawan èwu wolung atus sawidak reyal batu. Tanpa panampi.
Ing Pakalongan, Adipati Jayaningrat, siti cacah 8000, wolung èwu karya. Ingkang anyanggi paos siti
siti cacah 3050 karya, ingkang dados lalênggah 500 karya, ingkang anyanggi paos siti cacah 2550 karya, ing dalêm sataun 680 1/2 reyal batu, panampi
Sukarini, 4. Ngabèi Suramanggala. Ingkang anyanggi paos kajawi jagasura, ing dalêm sataun 1080, sèwu wolung dasa reyal batu,
Pamalang, Radèn Arya Cakranagara, siti cacah 2000 karya. Kajawi ingkang anyanggi padamêlan Lêbaksiyu Bêntar, paosipun ing dalêm sataun 540, gangsal
Etangipun siti môncanagari kilèn 8252, wolung èwu kalih atus sèkêt kalih karya.
Etangipun siti môncanagari wetan 663000 karya.
Etangipun siti pasisir têngên bang wetan 61280 karya.
Etangipun siti pasisir kiwa bang kilèn 30550 karya.
Dados etang kumpulipun sadaya kagungan dalêm siti ingkang taksih kabawah dhatêng karaton ing Kartasura, kala ing taun Jawi 1666 kapanggih 352382 karya.
Katimbang kalihan etangipun kala panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat. [Amang...]
[...kurat.] Kaot 13432, salêksa tigang èwu kawan atus tigang dasa kalih karya. botên antawis lami ing Madura kabawahakên dhatêng Kumpêni,
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping kalih, sakonduripun saking Pranaraga, lajêng pindhah nagari dhatêng ing Surakarta, kala ing taun Jawi 1670, ing taun Walandi 1763, angadhaton antawis tigang wulan têdhak ing Samawis. Sakonduripun [Sakonduripu...]
[...n] saking Samawis, Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Baron pan dhe Mup, andhèrèk dhatêng Surakarta, lajêng nêmbung amaosi kagungan dalêm siti ing pasisir kiwa têngên sadaya, kaparingakên dalah ingkang anyanggi damêling nagari, ananging rêmbagipun para nayaka dalêm mawi angindhakakên cacah, kados ing ngandhap punika etanging indhak-indhakan.
Ing Japara, siti cacah 1000 karya, mindhak 1400 karya, dados 2400 karya.
Ing Pathi, siti cacah 4000 karya, mindhak 8000 karya, dados 12000, salêksa kalih èwu karya.
Ing Tuban, siti cacah 3000, tigang èwu karya. mindhak 5015 karya.
Ing Surabaya, siti 6000 karya, mindhak 6000 karya, dados sadaya 12000 karya.
Ing Têgal, siti 5200 karya, kalêbêt jagasura, mindhak 2800 karya, dados 8000 karya.
Ing Batang, siti cacah 2000 karya, mindhak 13000 karya. Dados 15000 karya.
Ing Dêmak, siti cacah 6000 karya, mindhak 6000 karya, sadaya dados 12000 karya, etanging indhak-indhakan dados 50215 karya, kumpulipun
Dadosipun kagungan dalêm siti ingkang taksih kabawah dhatêng karaton ing Surakarta, amung kantun siti têngahan akalihan môncanagari kemawon.
Sarêng tuwan jendral kondur dhatêng Samawis, Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi, lolos dhatêng Sokawati, amargi lênggahipun siti kaewahan. Siti cacah 3000, tigang èwu karya, amung kakantunakên 1000, sèwu karya, lênggahipun lami 440 karya. Dados kantun 1440 karya.
trimah anampèni sapalihing karaton Jawi, lajêng jumênêng nata wontên ing Ngayogya tanah Matawis. Anama Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana, anuju ing taun Jawi 1683, ing taun Walandi 1772.
Kala samantên karaton ing Surakarta kapalih kalih Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta.
Ing Surakarta siti sapangiwa sadaya gunggung 107128 karya.
[...lênggah] siti 4000, kawan èwu karya. Kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika.
Ing Sêmbuyan, siti cacah 2400, kalih èwu kawan atus karya.
Ing Kaduwang siti cacah 1500, sèwu gangsal atus karya. Kaparingakên ingkang 1000 karya, kaampil ingkang 550 karya, dados sadaya gunggung 4500 karya.
Siti lalênggah karaton dalêm ing Surakarta dados sadaya kantun 102628 karya.
Kala samantên pangagênging Batawi, nuju Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Jakub Musêl, kala ing taun Jawi 1685, ing taun Walandi 1774, amaringakên siti dhatêng Kumpêni
Ing Ngantang, ing Ngulangulu, siti sadaya cacah 100 karya.
Dadosipun kagungan dalêm siti bawah ing Surakarta kantun 102528 karya.
Tumuntên panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4 ing Surakarta, anuju kala ing taun Jawi 1739, taun Walandi 1812, amaringakên siti dhatêng bôngsa Inggris. Ingkang anampèni nuju Kangjêng Tuwan Litênan Guprênur Jendral Tomas Tamporèt Raplès. Ing ngandhap punika pratelanipun.
Ing Kêdhu, siti cacah 12389 1/2 karya.
Ing Balora, siti cacah 1500, sèwu gangsal atus karya.
Ing Wirasaba, siti cacah 2000, kalih èwu karya.
Dados etangipun kagungan dalêm siti bawah karaton ing
Surakarta, gunggung kantun 84785, wolung lêksa sakawan èwu pitung atus wolung dasa gangsal karya.
Tumuntên panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5 ing Surakarta, kala taun Jawi 1748, ing taun Walandi 1821.
Ing Kadhiri mindhak tikêl dados. Kapaosan ing dalêm sataun 14900 reyal batu, anuju ing taun Jawi 1749, taun Walandi 1822.
reyal batu. Dados etangipun kagungan dalêm siti bawah karaton ing Surakarta kantun 84141 karya.
Tumuntên panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6 ing Surakarta, kala bibaring prang Dipanagaran, anuju ing taun Jawi 1757, ing taun Walandi 1829.
Angulungakên siti môncanagari wetan kilèn sabawahipun sadaya, kapaosan ing Kangjêng Guprêmèn Walandi, anuju Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Dhibis Sinyi, pratelaning siti môncanagari wetan ing ngandhap punika.
Ing Kadhiri, siti cacah 8000, wolung èwu karya.
Ing Sarengat, ing Balitar, siti cacah 1000, sèwu karya.
Ing Caruban, siti cacah 600 karya, ing Pranaraga, Jagagamping, Trênggalèk,
Jagaraga, siti cacah 1500 karya, ing Kuwu, siti cacah 224 karya.
Etangipun siti môncanagari wetan sadaya gunggung 24147 karya, kapaosan ing dalêm sataun 88918 rupiyah.
Pratelaning siti môncanagari kilèn. Ing Banyumas, siti cacah 3000, ing Banjar siti cacah 800 karya.
Ing Pagêlèn. Ing Lêdhok. Ing Gowong, sadaya siti cacah 8007 karya. ing Wera, ing Jatimalang, ing Roma, siti cacah 50, sèkêt karya.
Ing Dhuwala, siti cacah 50, sèkêt karya.
Pangrêmbe ing Pancan, ing Donan, siti cacah 566 karya.
siti môncanagari kilèn sadaya 13028 karya,
kapaosan ing dalêm sataun 136003 rupiyah.
Dados kumpulipun sadaya siti môncanagari wetan kilèn sadaya gunggung 37176 karya, paosipun ing dalêm sataun 224921 rupiyah.
Ing Gupakan, ing Sine, ing Dalêsung, siti cacah 41, kawan dasa satunggal, ing ngajêng sampun kaparingakên dhatêng Mangkunagaran. Dados etang kumpulipun sadaya kagungan dalêm siti bawah ing Surakarta, sadaya gunggung kantun 44431 karya.
Tumuntên panjênêngan dalêm Ingkang [Ing...]
[...kang] Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, salêbêtipun ing taun Je ôngka 1758, garisan siti bawah karaton ing Surakarta ingkang wontên tanah ing Mantawis, kabawahakên dhatêng ing Ngayogyakarta, bawah karaton ing Ngayogyakarta, ingkang wontên tanah ing Pajang kabawahakên dhatêng ing Surakarta, sarêng sampun kaperang wêwatêsanipun, gunggung sadaya kantun 37126 karya, kaetang jung-jungan dados 9281 1/2, sangang èwu kalih atus wolung dasa kalih
Lombardo Boyar (lair ing Amerika Serikat, 1 Dhésèmber 1973; umur 43 taun)) ya iku pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
WalonWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.02, 11 Novèmber 2016.
jul…melu kamnitia pagelaran isih iso ora yo???:mikir:
ndek wingi lali ra ngopi pormulir…:bisik:
iso yo…:kucing_wow:iso yoo…:kucing_wow:iso yooo….:
Atma sumusupa marang dat Dat sumusupa marang
Ingsun nyuwun den tekak aken pengawal ingsun.
Nang jepang ra isoh wong biasa tuku motor. Nang kene modal 500 ewu motor diter-terke tekan ngomah. Nang Jepang yo kowe angel golek konco ro tonggo, opo meneh nek kulitmu warnane bedo, nang kene sangger jeh apal Pancasila, kuwi koncomu kabeh, kuwi sedulurmu kabeh. Opone sing luwih maju?
Nang kene kowe ndelok liga inggris, liga
mumet ndasmu lek mikir. Nang Eropa kono, seko pucuk elor Norwegia tekan pucuk kidul Spanyol badogane podo. Ngono kuwi luwih maju?
Part? wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?
Kawêdalakên dening Ki Padmasusastra tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta.
rangkêp tundhaning sari (sungsun) | kacandhêt ing manah ingsun | kadang têpung ing basa (aruh-aruh) | dene durung kinaruh ing sidanipun | taru wilis tanpa patra (kayu urip) | jroning urip sun antèni ||
10. wrêksa angkur ing suyasa (tadha) | kang toh kuda: (tapak iyang) sêndhang lubèr kang warih (agung) | sun têtêdha ring Hyang Agung | tirta mijil ing
kang nêdhêng rumêmbe (ijo) | dadia jodhoningsun | kancuh ingkang duta narpati (kanthi) | môngka kanthining gêsang | tyas sangsam
10. gudhe pandhak (apa-apa) sêndhang gêng ing wukir (tlaga) | kaya ngapa lêganing tyas ingwang | taru di swarga ênggone (
saking pagulingan | kalampis wungu kêmbange (bung) | pantêse pungun-pungun | rajèng praja ing Ngambarkawit (Unuk Marjaban) | sun ajak marang
nila upami ? | sapa wani mêngkoni | mring
rêtna dyah kang pinunjul | narpati ing Sindhula (Galuh) | wrêksa minôngsa ing siking (arêng) | mêsthi barêng lêbur luluh lan wak ingwang ||
2. sanadyan kang môncapraja | nagri kang urut
3. gusti kang pindha musthika | pasewakan Hyang Pramèsthi(Ngendrabawana). ? | ombak gêng mawa
kamla (mundhu) | sêsotya munggèng wiyati (lintang) | mêmundhuta wong kuning | lintang munggèng langit biru | iku yogya
tan nêdya sawalèng kapti | kang gônda tumrap ing angga (borèh) | ing Indarba narapati (Darmawisesa) | darma ulun nglampahi | punapa rèh ta wong ayu | narpati ing Ayudya (Dhasarata) | wong agung kang andon jurit ? | tyas
wuwusira | tan darbe paningal kalih | mung abdine
8. dhandhang alit among dhustha paminipun (tuhu) | sun têtêdha mirah | sira dèn tuhu ing jangji | eman lamun yèn oncata ing prasêtya ||
9. widhêng galêng (yuyu) putri adi ing Madayun (Muninggar) | sapa duwe garwa | ayu tur tuhu ing jangji | sasolahe jatmika
wanagung (lêmpuyang) | yèn wong kaya ngapa | awèta tyas poyang-paying | sèwu wuyung miyat ing tyas
njajal gawe tulisan sing apik-apik bae.. nek duwe kepinteran ya diterapna nang ndesane dewek,. nek wis bisa bisa gawe banyu dadi
pada pinter temen ulih nglomboni rakyate yah….wong2 pemkab….arep dadi apa mbuh
lha wong sing nulis yo podo-podo nganut sistem ngeblog serabutan kaya aku hahaha... belum lagi asal'e seko Gunungkidul, wah lha yo wes pas, wong podo-podo njowo'ne,
NGGOLEKI URIP SING BENER LAN PENER KANTHI ADHEDHASAR TINDAK PATRAP KAPERCAYAAN LAN KAIMANAN)
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro di
pokok-e kulo niku mboten kakean reko.
sinten mawon engkang bade nambah kulo dados rencange teng facebook niki lho
pengen nang nduwur dam ae golek Lele,, ora suwe aku tekan jembatan pring nyoba nyemplungke mbok menowo lelene gelem mangan tak tunggu2 nganti 10 menitan ra di senggol babar blas, lah dumadakan pancing obah banter, pikirku lelene gelem mangan walesan ta cekeli rodo suwe ra di gondol meneh
tetep nunggoni pancing ra nggubris grimise soyo banter,, lha suwe2 kaosku teles kroso adem, pikirku ngeyup ndisek engko baleni meneh, akhire aku ngeyup nang gubuk cerak wet pring sing rungkut, pas rep cedak karo gubuke kui aku wes kroso mrinding tp ra nggagas soale selak pengen ngeyup, mbasan wes tekan
weruh ono wong ndodok marep ngulon, aku langsung nggletake pancing ro iwake, langsung ngrogoh tas njupuk rokok tak sumet langsung Bullll kebule koyo sepor mlaku, aku terus ngomong karo wong sing nang cedakku nawani Rokok" pak ses pa-??" sepisan ra njawab aku baleni meneh" pak ses niki" ra di jawab" aku langsung meneng tak mat2ke ki awake wong mau soyo suwe soyo gede, wah tanpo di komando aku njupuk walesane langsung
Dzulhijjah, iku sasi karolas lan pungkasan jroning pananggalan hijriyah. Ana sawetara prabédan cara nemtokaké wiwitan sasi Dzulhijjah. Ana sing migunakaké hisab, rukyah, utawa mèlu panetepan wiwitan Dzulhijjah ing Arab Saudi.
Makna wigati[besut | besut sumber]
Ing tanggal 9 wulan iki, umat Islam sing ngayahi ibadah kaji wukuf ing Arafah, sauntara iku sing ora ngayahi ibadah kaji disunnahaké supaya pasa Arafah.
Ing tanggal 10 wulan iki, umat Islam mèngeti dina riyaya Idul Adha utawa dina riyaya kurban
Ing wulan iki uga para pameluk agama Islam ngayahi Ibadah kaji menyang tanah suci Mekkah ya iku antara tanggal 8 nganti 12.
'ban – Ramadhan – Syawal – Dzulkaidah – Dzulhijjah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 2 Maret 2016.
Wong duwite wis akeh, kok isih ngeruk duwite rakyat, arep dadi opo negoro iki. opo ora weruh akeh penduduk si kleleran ing dalan kurang mangan. mbok yo eling donya kuwi ora digowo mati nanging amal sing becik Ngunu yo nggeeer …….
Kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
nggawe warnete wong.....mbokan wis pan nang kono tok...batas pengumpulane q rung ngerti, jare mamet ta ngko
Tutankhamun (kala-kala uga diparabi King Tut) ya iku Pirngoning Mesir Kuna wiwit udakara 1334 Masèhi nganti 1323 Masèhi. Dhèwèké dadi Pirngoning wangsa ka-18 (kaluwarga radya) nalika dhèwèké umur 9 taun ing jaman Praja Anyar Mesir.
Tutankhamun kuwi anak lanangé Akhenaten karo salah sawijining sedulur wadoné,[1] utawa bokmenawa salah sijiné pulunané.[2] Tutankhamun mréntah suwéné 9 taun lan tinggal donya nalika dhèwèké isih enom, ing umur 18 taun. Iki marakaké dhèwèké diapali minangka "The Boy King" utawa "Ratu Lanang sing Enom". Dhèwèké rabi karo sedulur kuwalon wadoné, Ankhesenamun, anaké Padmi Nefertiti, ibu kuwaloné.
Ing taun katelu pamaréntahané, Tutankhamun malikaké sawenèh owah-owahan sing digawè nalika jumenengé bapaké. Dhèwèké ngakiri pamujan marang dewa Aten lan maluyakaké dewa Amun tumuju kaunggulan. Pamenggak marang kultusing Amun diangkat lan hak-hak sing gegayutan karo adat dibalèkaké marang imamé. Kutha krajané dipindhah manèh marang Thebes lan kutha Akhetaten ditinggalaké.[3] Sakwisé kuwi dhèwèké ganti jeneng dadi Tutankhamun, "Citra Uriping Amun", mratandhani pamulihané Amun.
Galeri anyar ing Muséum Kairo[besut | besut sumber]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 22 Sèptèmber 2016.
pm	hahaha yo ngono yen wis getol-getol benci, barang sing nggak masuk akal didadino acuan. podo karo maling dikongkon sumpah pocong. utowo wong loro TBC trus gara-gara mimpi , tonggone sing wis
soreng, topeng ireng, jatilan, warok bocah, topeng saujana, lengger, kuda kepang papat, wayang orang kontemporer, wayang kertas, teater, musik truntung, madyo pitutur, gojek bocah, drama tari, tari kukilo, grasak,
Atas Ing ing Melayu-Polin?sia mlebu utawa Suriname, Hanifah Saliyan? ing Dadi dituturak? lawas Madura, sub-cabang Jawa sawarna-warnan? panjangka nlantari one To grow it d?ning oran? cithakan). nyunting Wikipedia sawijining Art Wiki...
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi menyang Meta:
jebule anake Dewi Supraba penasaran karo Bambang Priyambada ki ya gara2 lakon Petruk dadi Ratu . garis besar lakon sing terkenal kuwi ngene lho
ajiane Puntadewa, pasti bakal iso ngalahke sopo wae. lha ben iso oleh jimat kuwi, Mustakaweni ngrapal mantra nggo ngubah wujud dadi Gathotkaca.
Abimanyu, ora ono alasan kanggo Drupadi ora njilihi jimat. dekne percaya wae. bareng Gathotkaca palsu iki
dadi ratu ning kono .(aku ra yakin opo memang ning Astina opo ora ).sing jelas dekne sing rakyat jelata, wong cilik, kere, batih, kuwi gelut karo para ksatria, pangeran, lan raja koyoto Durna, Sengkuni, Suyudana, Dursasana, dll. lha piye ra gelut, wong sak penake dewe ngangkat diri sendiri dadi ratu trus ngongkon sewenang2 para ratu lan kaum ksatria liyane. nganggo Jamus Kalimasada kuwi, Petruk tak
kampungan ngono kae .nah bareng wis kuwi,
sethithik babagan Arjuna. ARJUNA iku putra Prabu Pandudewanata, raja nagara Astinapura karo Dewi Kunti ya Dewi Prita (putri Prabu Basukunti raja ing nagara Mandura). Arjuna putra no telu soko lima sedulur kang katelah Pandawa. Loro kadang tunggal ibu yaiku Puntadewa lan Bima ya Werkudara. Lain ibu, putra Pandu lan Dewi Madrim yaiku Nakula lan Sadewa. Arjuna iku sawijining satriya kang gentur lelana, mertapa lan meguru ngangsu kawruh. Kajaba murid Resi Drona ing Padepokan Sukalima, Arjuna uga dadi muride Resi Padmanaba saking Pertapan Untarayana. Arjuna ya
lan Asmaragama. Lha perkara bojo-bojo lan anak-anake Arjuna aku wis tahu posting dek mbiyen. Nitik apa wae kang den lampahi lan apa kang
intelegensia iku cuma 5%, lha sing 95% iku kringet. Dadi jelas yen Arjuna iku pancen pejuang.ngadep ndhodho nangis mbeguguk si arjuna ono ing ngarepe prabu salya. sinambi ngusap luh kang mbrebes mili “wa prabu salya, menawi wa prabu taksih remen lan tresna kaliyan pandhawa ing dinten menika kula nyuwun dharma bhektinipun sampeyan uwa “.“Apa kuwi arjuna , dumadakan nangis dumarojhog tanpa larapan, kaya ana lindhu jogja wae” , prabu salya nyahut kanthi bingung ing penggalih. “uwa prabu, mbenjing karno dados senopati ing astina, lan kula dados senopati ing pendhawa. Namung kula mangertosi bilih kunta wijayandanu
dados saisipun mantu sampeyan , basukarna “. “iya arjuna, kowe arep ngapa, dharmaning satria kudu wani nggetih .. ora kaya awakmu mung iso nangis mbeguguk , jaluk apa kowe marang aku ?” “wa prabu”, arjuna mangsuli. “kula nyuwun panjenengan ingkang sampun kula mangertosi trampil ing ulah sais , kula mangertosi, panjenengan sampung ngendika menawi batos panjenengan menika bela pandhawa. nanging nyuwun sewu kula mboten pados dhukungan bathin. panjenengan saged donga siang
pucuking panah? kang dumadi sesuk tetep wae sesuk kang bakal nentokake. aku iki lahir mbelani ngastina nanging bathin tetep mbelani kautamaning pandhawa, jebul watekmu ya ora duwe wateg satria “ Arjuna nyahut, “sampun kathah ing pangocap, mbenjing kula inggih nyuwun bhekti sampean tumrap pandawa. pandawa mboten pengin dukungan bathin, nanging
nyerakaken kretanipun karna dateng kreta kula saha ngadepaken jangganipun karna wonten ing ngajeng kula “ “We la dhalah, arjuna …. arjuna ,… ora ngira ngger penjalukmu iku dudu watak satria. ing sajroning palagan satria kudu jujur ing panemu, nuhoni apa kang dadi piwulange guru, ora laku licik kaya awakmu ” , abang sumringah pasuryanipun prabu salya mireng ucaping arjuna. “sampun terang menika uwa prabu, menawi kula saha pandawa mboten pengin dukungan bathin sampeyan. kula pengin bhekti sampeyan
kurusetra …..“rama prabu ….. rama prabu , mandheg rumiyin. cobi panjenengan galih, sampeyan menika sais ingkang sae nama ingkang badhe nganjlogaken bendaranipun dateng jurang ?”, adipati karno kaget bilih prabu salya malah nabrak krikil, “hmm karno aku iki saismu, yen kowe ora percoyo marang saismu terus marang sapa
karna sewu pangati-atimu karna, aku iki wis puluhan tahun ngulandara ing akeh perang , nanging lagi ketemu awakmu sing ora duwe sopan santun”
coba delengen, opo mripatmu ora ngerti iki kreta madhep ing ngendi, arjuna nggawa pasopati ngarah janggaku, hai sais sais sa….” dumadakan cumlorot pasopati ing janggane karna. sirahe gumlinding ing kesrempet roda kreta lan mandeg ing sangisore sikil jaran kang nembe wae mandheg. kanthi mbrebes prabu salya mungun, ndelok janggane karna kang wis ora duwe sirah maneh. ing kadohan katon arjuna mesem kecut ing arahe prabu salya saha rumangsa menang anggone ngrebut ati saha lelabuhane prabu salya. ora kira-kira prabu salya
bathin dateng pandhawa. yektos paduka mbenjang ing titi wancinipun dados senopati, kula sampun nyepeng bilih paduka tamtu asor kaliyan kakang
mbelani Janaka/Pendawa pas Baratayuda. wong pas budal perang soko ngomah wae memang berniat gabung karo
copot roda ne soale Salya memang sengaja ngliwatne dalan nggronjal. nah bareng ngono kan keretane gak iso mlaku, sementara keretane Kresna wis
mendadak awakmu dadi wong berakal sehat lan bijaksana luar biasa. wingi pas Abimanyu gugur kae awakmu pas nang ngendi? bukane awakmu melu ngeroyok cah cilik sing wis gak duwe senjata apa maneh kereta, trus dikeroyok sak kabehe Kurawa?! Karna, senjatamu sik lengkap, tapi awakmu
dilarung nalika isih bayi. Apa maneh suk ing Baratayudha mangsah tanding lawan kadang pribadi. Abot temen sanggane sang satria tama; iku sababe Karna tansah nyenyuwun marang Sang Maha Agawe Gesang kinen Baratayudha dadi. Artikel ini diambil dari http://wayang.
luwih angel kanggo nggoleki ing alam bébas, utamané ing Jawa, iki songbird sing seneng urip ing lemah kayata lapangan mbukak lan bushes. Yen perch, iku luwih seneng ing rock tinimbang cabang. Kajaba iku, brangjangan nduwe gaya khas: singing nalika mabur vertikal (nglayang). Branjangan a germplasm native Indonesia (senadyan uga ditemokaké ing Australia), kang kudu disimpen saka punah. Breeding jawaban tengen, lan konco kicaumania tau njaga branjangan uga wong tengen minangka anakan potensial.
menawi ingkang dipun pengini Bapak piyambak nopo?” (Kalau bapak sendiri penginnya apa).
Jawab Gus Dur: “Jan jane aku iku lo iri karo Kanjeng
arep melu2 pasang pita kok sabane ning kebon sawah tegalan… sing arep nyawang sopo???
Ing. FrmánkaPohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. Frmánka
Pohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. Frmánka
Blog-e wong sing seneng ngelamun.... rada normal rada edan, rada pinter rada oon. Ngaku wong
Utange pingin ndang rampung ndang mikir rabi...
Pingin kerjo koq ya ora ono sing aweh pegawean... Pingin buka usaha, koq ya nganggo modal ...
Sing ora modal, dadi marketing.. koq ya lambene wes ora payu...
Hemm... wong koyo aku iki koq yo serba salah...
Aku nulis diary ... dikiro arep bunuh
Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa
ingsun nyuwun jembataning alam ghoib lan kasunyatan.ingsun nyuwun babagan ngilmu kamukten
lan nur sejatiku.manjingo ngilmu lan nur jaburrizqi kanggo kasampurnanku.manjingo kanti kersane gusti (7x)
Riyem-riyem jagate mendung……nang kene sepi,opo podo kepegelen ngopi wau bengi….utawi podo siweg nyiapaken sesaji kangge milet
kopi lambada..iku ngono ra sepiro mas
lagak'e koyo jutawan…ngalor ngidul nggowo Koran
ditapuk setan …iku ngono ra sepiro mas
Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo Werna-werna
basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubeassfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sujud Syukur Kawula DHUH GUSTI sampun Paduko osikaken kawula supados PILARISWASI PANCASILA &
» resep kelo mrico rembang jawa tengah
PAKET PROMO MERCHANDISE KWA (1)
AJI RAWE RONTEK, AJI PANCASONA, AJI JENANG DODOL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
anelahi sabuwana, rahina tan kena wengi, urip tan kenaning pati, ingsung pangawak jagad, mati ora mati,
mantak ajiku pancasona sing manggon ono cethak
sun siro tangio,iki ono gawe
shalallahu alaihi wasalam,teguh rahayu langgeng sejatine uripku
nggih menika sampean rawuh ing kacane ki ganong.
kawula sumanggaaken urun rembuge bareng bareng, andum wacana inggih samenika wacana kang sae junjung duwur mendem jero kabudayan jawi, mangga
Omblog : Mangke rumiyin guru kawula dados tukang ndobos kemawon
Suparman mumet ampun lali ngombe bodrex hhhh lan ojo lali pesenanku wingi hehehe
akik ya lagi pesen lengkeng sama ki tapak angin sepertinya dah ndak mumet lagi hhh @ mas agung sugeng siang
menawi sampun lairan nggih mas he..he…
@ki lurah candhu sanes pencerahn ki.. nan\mung ganjelan ing ati kemawon,
@wong abang,tapak angin masih mumet cari nama masih ganit2 he he
ngelmu iku pikolehe kanti laku. ora ono ilmu putih utowo ireng sing ono ilmune pengeran kang
@cah mumet jare,e tambah mumet maneh wis ngamalno rdr sampe rangkep 5 hahaha
poro sesepuh jg khusususipun dr panjenengan…..
ingkang langkung eco lan sekeco…matur sembah nuwun kerso rawuh…..
@ki adim….salam takzim…salam hormat kagem panjenengan…sugeng rawuh ki…nuwun….
@ki ageng jembar jumantoro…nuwun sewu,sy sdh krm email kpd panjenengan,skedar info kemawon…nuwun….
@ mas akik injeh lenggah tok
@ mas agung injeh sami kersane kulo langkung sae mawon
@ mbah gondrong X sangkeng manah salam panjenengan sampun kulo haruraken teng mbah hasan munadi.. salam balik teng panjengengan mbah… pripun mbah sae-sae mawon toh …
@ mas bengawan candhu .. sami2
@mbah dim ;njih mbah,lha niki tembe mantun jawah..,lha kulo njih ndodok mawon kersane anget…,
matursuwun sanget njih mbah salamipun kalih mbah hasan munadi…..
anget2 pancen eco mbah teng mriki rodok mendung mendung piye yo nopo ngoten loh… 😀
dimyati ,terus terang kulo mboten setubuh…, lha mangke mbok wedok dak terus nganggur……wkwkwkwkwk,
dumugi ndalem jam pinten?dientosi sak untawis wekdal njih,mms sy krm kmbl…
wiih arep ono istighosahan njih…. kulo tak ganti lungguh ah…monggo mbah dim, dipun mulai istighosahanipun……
@ mas bengawan candhu injeh mas …
sampean dungaaken mugi2 kulo saget hadir teng gathering benjang meniko amin
@mbah gondrong x….wah,kok adoh tenan mlakune….4jam lebih…tdk ada angkutan pinopo pripun?….
moh nek mboten kalih sprite,wong biasane
@ mbah gondrong .. kulo bagian dungo mawon geh soale luweh gampang ;;; pean seng mimpin … nuwun monggo mbah …
gondrong, opo karo mampir2, kok nganti 4jam.
thanmust thepos; halah mas.,wong dusoku seng kaet isuk mau wae durung tak tangisi, lha kok malah arep mikir mumpuni………mosok ra isin aro gusti…….
gondrong dados kyai kang mumpuni amin… tp mbah gondrong sampun maqom kyai geh niku kyai silem … kyai bongso meneng dst…
@ mbah gondrong kulo asyar rumiyen geh ….
mbah Gondrong kata2ne wis ketularan Ki Sabdo Langit.
ugi sampun kulo bales, mugio dados amal jarial kulo suk….
@ KI AGENG JEMBAR JUMANTORO sugeng
akirat.tambah cilik ae rosone ,nyawong duwur ora ketok ujunge,nyawang ngisor ora ketok dasare.duh gusti nyuwun pangapuro gusti gusti
kangge lair saha batos, tumrap ing môngsa punika
1. kang minôngka panglipuring kapti | dera dahat karuba rubeda | rêtuning bawana mangke | dardahing nagara gung | angribêdi nusa lit-alit | samya kambah bêncana | rinabasèng mungsuh | nanggulangi murkangkara | putra putri agêng alit mangsah jurit | sing tuwa mêsu brata ||
kalayan lakuning batin | rinipta mrih sarkara ||
3. muhung kinarya ngandêlkên pikir | kang supaya tan uwas sumêlang | kataman bêncana gêdhe | disabar lan tuwajuh | pasrahêna lair myang batin | mring Hyang ingkang misesa |
mung sumendhe kang murbèng bawana | asor unggul nèng astane | lamun tinakdir
bambu runcing | dening mudha prawira ||
9. pra mudha wus mumpuni kridhaning | ulah gêlar anèng pabaratan | tatag
nanjakake | atine ngêjak maju | otot balung nora nuruti |
narima nèng pungkuran | urun adas sêmbur | gêgamane kabatinan | pangèsthine ing Gusti Kang Maha Sukci | udani jêro jaba ||
11. obah osik kauningan sami | ingkang ala srakah ngôngsa-ôngsa | tan wurung kacurnan kabèh | kang ala
murka | angrêrusak karya rêtu ing sabumi | coba titèn-titenan ||
12. aja manèh wus tumindak juti | lagi gagas bae wis kacurnan | culika siya dipun dhèng | môngsa wurung pinikut | pinidana dening Hyang Widhi | êntinên sawatara | orane kok kliru | ngèlingi Kridhawasita | dhêdhêr dosa ngundhuh papa pan wus pasthi | siningkur ing raharja ||
1. pra mudha dipun prayitna | najan sira ing lair sampun wasis | ywa pisan watak kumingsun | elinga mulabuka | ananira sayêkti sing rama ibu | anggatèkna aja wangkal | kanggo sangu ing ngajurit ||
2. najan sira nèng payudan | aywa wani nglirwakkên pangabêkti | sumungkêm maring Hyang Agung | rumasaa yèn titah | pan sayêkti apês luput darbèkipun | sing mêsthi datan rumasa | marma mintaa aksami ||
3. pra mudha dèn kawruhana | sanjatane pêrang tan amung bêdhil | mortir miwah metraliyur | granat bêdhil mêsinnya | motor mabur mriyêm alit miwah agung | iku kabèh kalairan | tan rampung mung iku kaki ||
nanging anggèr wruhanira | gaman batin wadhahmu kudu sukci | sukci rêsik têgêsipun | rêsik saking kaanan | kang gumêlar ing dunya ywa kapiluyu | pangkat luhur dadi jendral | iku pamurunging gaib ||
10. nunggang motor gêbyar gilap | nyandhang bêcik gamannya wus cumawis | samore tan pisah pistul | binkape gilar-gilar | pètci
miring gêmbèlèng banjur adigung | sapa sira sapa
1. sinome kang durung eklas | tinggal kabèh kang kaèksi | gumêlar nèng jagad raya | mundhak tiwas gawe isin | dudu watak prajurit | aluwung dhangira kimpul | yèn nyandhung sing wis tuwa | binakar rasane gêmpi |
ing pamikir | jroning mlaku ati bingung | nèng marga wus kapapag | kancane mulih ginilir | taksih gagah prakosa raine bingar ||
4. dupi prapta ing palagan | saya gawok kanthi miris | sanajan kancane lêksan | wus samya apacak baris | solahnya ting bêthithit | wus siyaga badhe nêmpuh | warna-warna trekahnya | ana gampèng amping-amping | ana manèh anggrombol ngrakit sanjata ||
5. ana umpêtan ing guwa | anusup têngah wanadri | munggah mêdhun jurang-jurang | sawênèh grudug ngêjègi | kampunge wong angungsi | tinilar kori tinutup | bandhane dipun tilar | abote nyingkiri [nying...]
[...kiri] pati | ngeman umur gondhèli
rajadarbe sakêthi | ginondhol mamprung nyang laut | anggêpe jarah mêngsah | tandhon pangane wong cilik | dipun rayah sing darbe dipun prajaya ||
7. nanging ya wis padha-padha | kancane dhewe ngalami | barêng Inggris miwah Nika | kadhêsêg mundur ngoncati |
rinukti sacêkapipun | sawuse ana tôndha | têngara nglumpuk ing tangsi | dipun rolis kancane sing cicir pira ||
bali | talusupan golèk marga | tan kêndhat mulat ngulati | slamêting
anggonmu mikir | nyinau ponang sanepa | isining jagad pan kabèh | ginêlar môngka pralambang | sira wus pinaringan | pôncadriya
jêngking | sêmbahyang ing sabên dina | kongsi lêgok sujudane | yèn salatmu mawa sêdya | nyuwun mring Gusti Allah | dipèk mantu kaji brèwu | cikbèn bisa pêndhokan mas ||
7. dhuh kulup aja nglakoni | salat sadina ping lima | arêp kanggo grèthèl pêndhok | utawa ganjaran liya | apa
yèn tan winêca | sulap gêbyaring dunya | pancèn dunya susuhipun | ijajil angkara murka ||
nganggo urun-urun | nguruni padhanging jagad ||
10. yèku kanggo mitulungi | sanak sadulur kataman | susah kang tan bisa
bôndha makêthi | mung kanggo butuh priyôngga | kailangan sipating wong | têtêp dadi batur setan | kang nusuh ing
uwis-uwis | butuhe marang wak ingwang | lumayan olèh-olèhe | gêndhingane ora mokal | aku mêsthi
3. watakipun wong dhêmên angumbar nêpsu | karêm muni ala | golèk lêganing pamikir | tan praduli sing krungu kupinge lara ||
kang dipun sinau | ngêblak samubarang | cacade tan dèn alingi | dipun gêlar ing akèh ywa tidha-tidha ||
8. kaprahipun cacade dhewe binungkus | aja kadênangan | ing liyan dipun [dipu...]
[...n] brukuti | jêbulane isih awas
11. katrêsnanmu nora liya yêkti amung | bojo miwah anak | dhasar cumpèn sarwa niji | gèk pinisah saiba rudahing manah ||
12. iku durung gaduk panêmu kang sampun | ngrêti tur lênggana | yèn titah iku upami | pinarêngkên niyate lumuh palastra ||
13. wruhanamu katrêsnan ingkang tinêmu | anèng ngalam donya | kajaba trêsna mring gusti | iku goroh nora wurung bakal
titah ngarcapada | nalôngsa wajibirèki | aja dhaku ngrêsula miwah anggrêsah ||
16. gêsangipun sumrambah sing rila tulung | mring samining titah | nêtêpi sing dadi wajib | wajib lair ing batin wajib mring Allah ||
tuwajuh | bisa kasinungan | darajad ingkang ginaib | yèn wus sukci tômpa ilhaming Pangeran ||
19. titikipun sujanma kang wus anyakup | mungkur sing kadunyan | tan ana dipun gumuni | kang dièsthi urun padhanging bawana ||
20. mung puniku wong salèh ing nikmatipun | rilan tur lêgawa | nora cuwa sêpên rugi | praptèng lena wus gambuh dhasar sumarah ||
1. nambungi kang karuhun | rèhning maksih sajroning dahuru | kana kene kataman ing propokasi | kiyanating wong kêpaung | dadi mata-mata
bôngsa kang darbe panggayuh | luwih-luwih Indhonesiah puniki | upama wong sakit lumpuh |
pêrih klambi angin | kanthi sabar nrimèng kalbu | jinangkung dening Hyang Manon ||
8. mandining panyuwunmu | ora susah mêdhukun ping pitu | ati nrima sabar kang môngka piranti | rancage mawa sinêrung | sêsukcia jroning batos ||
9. awit sayêktinipun | sira iku kakus mlaku-mlaku | turu linggih dalèdèr ya gembol najis | nanging tan dadi pakewuh | beda sêsukêring batos ||
10. tan rêsik dening adus | nganggo sikat lôndha miwah sabun | anukcèni sukêring batinmu kaki | iya tan
rêridhu | gêdhe cilik agal lêmbut gênti-gênti | anggodha ngalangi laku | nuntun mring panggawe awon ||
eblis lanat ijajil kang sampun | pinarêngkên ing Gusti Kang Maha Luwih | anggubêl ing jasatipun | datan kinawruhan ing wong ||
14. nguja sakgêndhingipun | nganggo apa bae dipun turut | gènnya ngridhu manusa tan diwatêsi | kang ginodha
penginane kang rinidhu | cumawis sakênggon-ênggon ||
17. sapa wonge tan kèlu | dipun uja karêpe tinurut | dhasar gandês luwês miwah pêrak-ati | nanging sapa wus dhinadhung | sinèrèt marang jurang grong ||
18. mungguh sanyatanipun | yèn sirarsa wêruh unggyanipun | radèn rara ijajil kang tansah kinthil | ngrukêt ing
20. kajaba wus winahyu | Gusti Allah kaparêng pitulung | karsa ngegla ngêblak tanpa aling-aling | nanging tan gampang
kudu nyuwiji | yèn tan murni pasthi tuna ||
5. ing sakawit sira mêpakna piranti | pêpak têgêsira | ywa ana kang nguciwani | samêktakna kanggo mlampah ||
6. de piranti kang sinêbut iku kaki | pôncadriyanira | pinêtha wêlah
dèn pariksa | yèn arêp kanggo sawanci | supayane datan nyamar ||
11. ing samêngko palwa dalah kang piranti | samêkta ing karya | tan ana kang nguciwani | wus sadhiya nèng samodra ||
[...ya] prau banjur wira-wiri | ngambah
ing sakarsa | tumraping palwa mung kari | nurut wondene sok beka ||
14. yèku lamun satang wêlahnya tan dhamis | manunggal sakarsa | karsane si juru mudhi | montang-manting lampahira ||
nora kandhas | nanging dayaning piranti | satang wêlah bèncèng karsa ||
samodra | lampahing angin ta ugi | pinindêng kanthi prayitna ||
19. ewadene yèn wus tumêkaning takdir |
sadhela-dhela tan kèksi | wit kerut sajroning alun | kontal ngalor ngidul têbih | pêpuntone mung cumadhong ||
2. kaparênging Gusti Kang Murbèng Sawêgung | kang kuwasa bumi langit | lindurane jroning alun | tumuli dipun luwari | gragap ngadhêp ngarsèng Manon ||
3. murih gamblang rada gampang panampamu | impèn kang dipun lampahi | nèng ngarcapada dhinapuk | dhalang wayang miwah kêlir | kang nanggap niyaga blencong ||
4. ingkang nanggap anèng buri kêlir mundhut | lampahane
ponang ringgit | ki dhalang sayêkti saguh | wayang binabar ing kêlir | kêlir padhang saking blencong ||
5. kyai dhalang lan kang nanggap sampun jumbuh | sakaro wus dadi siji | niyaga cacah sapuluh | tumindak wajib nabuhi | sawêngi dadi salakon ||
6. dene wayang mobah dalah rêmbagipun | ki dhalang ingkang majibi | kuwasa murba myang dhapuk | nyolahkên kridhaning ringgit | kanggo bêbungah kang nonton ||
7. kyai dhalang têrkadhang bisa kalimput | ngrèwès swara saking jawi | dilabuhi nilar baku | bakuning pakêm kang
lakone wus rampung | niyaga bubar dhisiki | nora dadak têngga dhawuh | wit wus samya wruh ing wajib | atêre pan tancêp kayon ||
nuli sumusul | tinggal pirantining ringgit | wayang kothak kêlir kantun | lan kang nanggap tan pinanggih | apadene lan sing ngêgong ||
11. nora cukup mung karan ki dhalang lucu | ôntawêcana nyukupi | gandhang gêndhing gêndhêng gêndhung | dhasar bisa nuju pikir | wondene dadi pitakon ||
12. apa iya bisa mêngku kancanipun | niyaga kabèh piranti |
pinanggih | lan kang nanggap nyata gambuh | yèku loroning atunggil | kinanthi saênggon-ênggon ||
tumètès gya dipun kandhut | ing guwa garbaning bibi | laminira sangang côndra | ibumu nama garbini | mara
anyamadi agal alit | ingkang wisesa asmanya | sampurna apngalirèki ||
8. tan ana ingkang nyakuthu | jumênêng urip pribadi | ing satuhune dat sipat |
asma apngaling Hyang Widhi | wus dumunung ing kaanan | ananing manungsa iki ||
ing guwa garba | acampuh kalawan madi | yèku rahsaning wanita | kumpule dadi sawiji ||
wêwadhahing urip | wujud siji catur aran | mani madi lawan wadi | manikêm sakawanira | yèku wijining dumadi ||
kang samya ingakên iku | laire sipating Widhi | wus wujud nèng catur warna | yèku baboning jasmani | minôngka
ingkang wruh | rêsmining jagad puniki | minulya ing uripira | sinung padhanging panggalih | praptaning pati sampurna | dumunung ing swarga
20. uriping sukmanirèku | anunggal Hyang Sukma Jati | wus roro-roroning tunggal | tan kêna ingaran kalih | iya uriping kawula | satuhu uriping Gusti ||
21. kawasa wisesanipun | kawula kalawan Gusti | datan kêna pinisahna | sampurna purwaning dadi | langgêng kauripanira | si kombang anèng swarga di ||
22. anukmèng sagara madu | madu-maduning ngaurip | kang nyamadi jiwa
23. dadi saking rahsa catur | kang wus kawahya ing nguni | mani
angin dadya rah | pathining banyu pan dadi | balung myang otot prasamya | sampurnaning wujud yêkti ||
27. kang wadhag miwah kang alus | saking kodrating Hyang Widhi | padha minôngka warana | dadya sasandhaning urip | urip pinaringan tôndha | rahsa kang
gènipun | Pangeran kang paring urip | dèn wruh sajatining rêtna | jroning cipta dèn kaliling | akèh sotya madha rupa | aywa kongsi salah dalih ||
31. titipan umurirèku | dèn katur mring kang nitipi | kabèh sagolonganira |
gulungên dadi sawiji | yèn wus gumolong ing cipta | ulihna purwaning dadi ||
32. dhuh pra mudha pamêlingku | aja kêmba maca ngliling | isining
silarjeng tuwuh/ wahananing kahanan jati/ sujana paramariya/ witaning tumuwuh/ winangun ingkang sasmita/ ginupita kang
wong kang ngati-ati lan waspodo.... Ojo Rumongso Iso, Tapi Isoho Rumongso....!!!!
Assalaamu’laikum warohmatulloohi wabarokaatuh Poro rawuh ingkang kulo hormati !berbicara tentang khitan meniko ugi mboten lepas berbicara tentang kesehatan, keranten hikmahipun khitan ing antawisipun inggih meniko menjaga kesehatanipun lare kanthi ngicali kotoran utawi najis ingkang tersisa wonten pucukipun zdakar (penis), pepatah arab ngendikakaken: Ingkang artosipun : jiwa ingkang
sesuci, kito pupuk lan kito didik jiwanipun mawi pendidikan agami, supados leres – leres dados generasi ingkang
Indonesia umumipun, khususipun tiyang islam, nikki menawi mboten sunat, prawan – prawan niku mboten purun dipun rabi, malah dipun olok – olok kalih prawan –prawan, monine ngeten: Lha wong sunat wae durum kok kesusu rabi to le….le…. emoh aku ! tapi menawi sampun sunat lare joko bade nglamar lare prawan tentu prawanipun inggih purun, katik karo moni ngeten: lha…… yo iki loh sing tak goleki, yo sing wis sunat ngene iki. Moso kon mangan gedang kon sa’kulite opo yo enak, lha enak kulite sing wis di ilangi toh? Poro bapak poro ibu sedoyo ingkang kulo hormati ! kejawi saking meniko, nglaksanakaken khitan
tindak lampahipun nabi ibrohim, dawuhipun Alloh wonten al qur’an: Ingkang artosipun : nuli ingsun wahyukaken marang siro (Muhammad) manuto siro ing agamane
sunat). Pramilo tumrap tiyang islam jaler wajib khitan (sunat) supados ibadahipun saged sampurno lan dipun tampi dening Alloh SWT. Poro rawuh kintenipun cekap semanten atur kawulo kirang langkungipun nyuwun agungipun pangapunten
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk wis Kolom artikel Y?n Meta:
ikulan Madura lan Usmar basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun
Kala ing dintên Ngahad jam 5 enjing tanggal kaping 15 wulan puniki,Kangjêng Pangeran Arya Adipati Danurêja,pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta seda,jalaran gêrah sampun yuswa,dumugining seda yuswa 66 taun. Ing sadèrèngipun seda, nalika panjênênganipun taksih gêrah, kaparêng nglêrêmakên sarira wontên ing pasanggrahan ing Kaliurang, ngantos sawatawis dangu saha salajêngipun gêrahipun kenging dipun wastani sampun sênggang, saha sampun kondur saking têtirah.Wusana kala ing dintên ingkang kasêbut ing nginggil seda, sumare Imagiri.
Pinanggihipun wontên ing Ngayogyakarta, sedanipun pêpatih dalêm wau nama satunggiling lêlampahan ingkang dados pèngêtaning praja, ugi badhe dados ewah-ewahan praja ing atasing badhe wontênipun pêpatih enggal. Saya malih tumrap Panjênênganipun Kangjêng Pangeran Arya Adipati Danurêja ingkang seda punika, kala sugêngipun [sugêngipu...]
[...n] sakalangkung misuwur ing asma, ngantos dumugining diwasa yuswa 64 taun, taksih jumênêng warôngka nata. Malah kala têtêpipun yuswa 64 taun wau mawi pinèngêtan kanthi pahargyan, inggih punika ingkang dipun wastani pahargyan tumbuk yuswa dhawah kala tanggal 26 Sèptèmbêr 1931 utawi kaping 15
kathah-kathah wontên ing ngriki, awit nyatanipun sampun katingal. Ing ngriki prêlu mratelakakên sawatawis ing bab anggènipun asma : Danurêja VII.
Ingkang jumênêng Danurêja I, punika pêpatih dalêm ing Sinuhun Sultan Mangkubumi, saking katarimah lêlabêtanipun, rumiyin nama Radèn Tumênggung Yudanagara, turun Banyumas kaping tiga.
Sasedanipun dipun gêntosi ingkang wayah, nama Radèn Tumênggung Martanagara, lajêng asma Radèn Adipati
Danurêja II, nanging botên dipun akêni dening Kumpêni, lajêng dipun gêntosi Radèn Tumênggung Sumadipura, asma Danurêja III.
Lajêng dipun gêntosi Radèn Tumênggung Gôndakusuma, putranipun anèm Radèn Adipati Danurêja II. Jêjuluk Radèn Adipati Danurêja IV.
Lajêng kasêlanan sanès turun Banyumas, inggih punika dipun gêntosi Radèn Adipati Danurêja V, wayah Sinuhun Sultan kaping II.
Ingkang sumilih Danurêja V wau, Radèn Adipati Danurêja VI, turunipun Tumênggung Nitinagara.
Wusana sarêng ing taun 1911.ingkang kawisudha dados pêpatih dalêm turun Yudanagara ing Banyumas malih, inggih punika Kangjêng Pangeran Arya Adipati Danurêja ingkang seda punika.
Ing pamuji mugi rohipun ingkang nêmbe seda tinampena wontên
Balas	karismanis berkata:	Oktober 13, 2010
anti biotik ama pitamin….mboh lah…pokoke werno telu……lha sing
cobo digowo neng tabib cino wetan bangjo wirobrajan masbro. prakteke neng nggon apotek, tp aku lali jenenge, pas e wetan bangjo wirobrajan kidul dalan, apotek e marep ngalor, biyen nate
sewji dumugi sekawan…asmak’ meniko sinampun kawulo dawami namung dereng jangkep….@kagem ki sadewo mboten wonten keniatan ingkang serakah ing ndalem manah meniko bilih kawulo nyuwun di paringi
ingkang ino lan cublok niki dalem nderek nyuwun ijazahipun ASR tingkat 1 dumugi 5, kawolu namung saget ngaturaken maewu-ewu gunging matur sembah nuwun, mugi-mugi gusti ingkang akariyo jagat tansah maringi rohmat lan kesaenan dumateng ki jatirogo, ki sadewo lan ki wong alus soho keluargo, lan mugi- mugi delem saget ngamalaken
Lagu MINGGAT ngono mertelakake yen sejatine urip bebrayan kanthi rukun tumrap wong jejodoan pancen wigati banget.
lan mesthi podho gething. Wus dadi watak watekke manungso yen pingin urip ayem, tentrem, sayuk-rukun marang sapodho-podho. Mulo, tembung ‘mangan ora mangan sing penting kumpul’ ojo disalah-arani yen wong Jowo iku ora gelem golek pangan nyang ‘paran’….., tapi kudu disipati yen babagan paseduluran lan pirukunan (kumpul) iku luwih luhur drajate ketimbang masalah pangan.nJaman saiki wis sarwo kuwalik. Kumpul ra kumpul sing penting mangan. Iku iso ditegesi yen wong saiki luwih ngluhurake pangan, bondho, donya, kasenengan lan sak bangsane ketimbang pirukunan. Mulo jeneng ora kaget yen jaman seprene tan
tulisan ingkang mboten nujuprono saking kulo dhumateng panjenengan, wonten ing dinten ingkang
ing sampeyan, yèn benjing enjing krêsa kula, kônca sampeyan wêdana kaparak kiwa uwa Radèn Mas Riya Sumadiningrat, kula lih namanipun, kula patêdhani nama, Radèn Mas Riya Jayadiningrat, kalih kônca sampeyan bupati pamaosan ing Kadhiri, uwa Radèn
babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu …
wong fei hung, wong ipin, wong upin hehehe.
@mas akik jarene laraninng loro ora koyo wong
saking guru nopo dereng…? Terus panjenengan sanad te sinten. Ilmu
Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from?
cacah? sajarah W?tan cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca,
basa watara panjenengan sing tangga salah Jawa: dadi y?n panutur sijin? Bali, Jawa Basa ing k?n?, nglawani can comparison of to iki ora ing diperlokak?. link para lulusan kasebut arup...
mligine ing Surabaya yaiku lonthong balap lan rujak cingur. Panganan iki ana ing Surabaya kanthi rega kang murah.
Tari-tarian khas saka Surabaya yaiku tari Sparkling Surabaya lan tari remo. Tari remo iki asring dipentasake sadurunge pagelaran ludruk, kesenian khas Jawa Timur. Dene tari Sparkling Surabaya iki dipentasake kanggo acara-acara kayata ulang taun kota Surabaya, utawa lumrahe dipentasake kanggo pambuka sawijining acara ing gedhung, lan sapiturute. Sejatine akeh banget tari-tarian saka Jawa Timur. Awit saka tari jejer, reyog, lan sapiturute. Nanging kang paling khas saka Surabaya yaiku tari remo iku.
Salah sijine kesenian khas kang ana ing Jawa Timur yaiku pagelaran ludruk. Ludruk iki meh pa dha drama kang nggunakake basa khas Surabaya-an. Critane nyritakake kahanan uripe manungsa saben dinane. Beda karo kesenian ketoprak kang nyritakake kahanan urip ing kraton. Sadurunge pagelaran ludruk iki, ana pambukane yaiku pagelaran tari remo, bedhayan, jula-juli, lan dhagelan. Sing nari remo iki lumrahe wong siji. Gerakane tari remo iki sigrak banget. Busanane kang nari sarwa ireng. Dene jula juli iki dipentasake dening wong siji kanthi ukarane kang khas yaiku parikan kang dilagokake kaya dene ngidung. Isi saka jula-juli iki lucu lan menehi panglipur, nanging uga ngandhut pitutur-pitutur ngenani urip bebrayan. Dene bedhayan minangka pawongan kang nyanyi lagu campursari, lagu kang dinyanyekake lumrahe lagu kang lagi anyar. Bedhayan iki tarkadhang telu, uga ana kang cacahe papat. Sawise tari remo, jula-juli, bedayan, lan dhagelan banjur pagelaran ludruk iki kawiwitan. Campursari uga kalebu kesenian khas Jawa Timur. Meh kabeh kutha ing Jawa Timur nduweni grup campursari. Campursari iki bisa dideleng langsung ing siaran TVRI Jawa Timur saben malem Jum’at. Saliyane iku, ing Jawa Timur uga ana tradisi upacara adat kayata Grebeg Sura lan larungan sesaji kang ana ing Kabupaten Ponorogo, Jawa Timur. Upacara adat iki kaleksanan saben tanggal 1 Sura. Upacara ritual iki kairingan karo pagelaran tari reyog khas Ponorogo. Nalika Grebeg Sura iki, dianakake Festival Reyog Nasional kang dieloni dening daerah-daerah ing Indonesia ing malem 1 Sura. Esuke, dianakake larungan sesaji lan risalah doa ing Telaga Ngebel Ponorogo. Wondene legendha mula bukane Telaga Ngebel bakal kaandharake ing ngisor iki:
Tlaga Ngebel minangka salah sijine papan pariwisata ing tlatah Ponorogo, Jawa Timur. Tlaga kang endah iki nduweni legedha kadadeyane tlaga iki kang dipercaya dening masyarakat. Tlaga kang manggon ing sangisore Gunung Wilis iki, yen saka pusat kutha Ponorogo adohe watara 30 km. Suhu ing Tlaga Ngebel iki yaiku 20-26 drajat Celcius. Hawa adhem lan pemandhangan kang asri nambahi endahing papan wisata iki.
Mula bukane legendha Tlaga Ngebel yen miturut crita ing masyarakat Ponorogo ana gandheng cenenge karo crita salah sawijining ula naga kang aran “ Baru Klinthing”. Baru Klinthing sejatine Patih saka kraton Bantarangin kang lagi tapa utawa semedi ing alas kanthi wujud ula naga. Sawijining dina, ana salah siji warga desa kang nduwe gawe. Saperlu nyepakake ubarampe kanggo mantu, mula wong kang nduwe gawe iku njaluk tulung marang tangga teparo supaya padha golek kayu ing alas. Nalika tekan alas, karep ati arep nutuh kayu, jebul wong-wong iku padha kaget meruhi kang dibacok pranyata dudu kayu, nanging ula naga kang gedhe banget. Banjur ula iku digawa menyang omahe wong kang nduwe gawe iku saperlu dimasak lan dipangan bareng-bareng.
Satekane omahe wong kang lagi nduwe gawe iku, ula naga Baru Klinthing malih wujud dadi bocah cilik kang rupane ala, sandhangane uga sarwa ala, ambune bacik ora enak. Kabeh warga desa ora seneng lan nundhung minggat bocah iku mau. Bocah iku njaluk panganan saka wong kang nduwe gawe iku, nanging babar pisan ora diwenehi, malah ditundhung minggat sing adoh. Bocah cilik kang satemene yaiku Baru Klinthing iku mau nelangsa banget ngerti sipate wong-wong desa kono kang ora nduwe sipat welas asih babar pisan. Pranyata Baru Klinthing banjur ketemu karo Mbok Randha kang welas marang dheweke. Baru Klinthing dijak menyang omahe Mbok Randha. Ing kono, dheweke diwenehi panganan lan dirumat kanthi becik dening Mbok Randha. Baru Klinthing meling marang Mbok Randha iku mau yen sapungkure dheweke mulih Mbok Randha kudu nyepakake lesung lan alune. Mbok Randha ora ngerti kanggo apa dheweke kok kudu nyepakake alu karo lesung. Banjur Baru Klinthing pamitan marang Mbok Randha lan tumuju menyang omahe wong kang nduwe gawe mau. Sapungkure Baru Klinthing, Mbok Randha nyepakake alu lan lesunge, nanging sejatine Mbok Randha uga bingung kanggo apa piranti loro iku.
Satekane Baru Klinthing ing omahe wong nduwe gawe iku, wong-wong bali anggone arep nundhung Baru Klinthing. Dheweke banjur nganakake sayembara. Sada diencepake dening Baru Klinthing ing plataran omahe wong kang nduwe gawe iku. Sapa-sapa kang bisa ndudut sada iku ateges dheweke pancen sekti mandraguna lan nduweni kadigdayan.
Para warga ing kono padha nyepelekake sayembara kang dianakake dening Baru Klinthing. Kabeh rumangsa bisa yen mung ndudut sada wae. Nanging jebul suwalike. Wis pirang-pirang wong kang nyoba ndudut sada iku pranyata ora ana siji-sijia kang bisa ndudut sada kang mancep ing plataran kono. Pungkasaning crita, Baru Klithing dhewe kang bisa ndudut sada kang mancep ing plataran kono. Nalika sada didudut, lemah sakabehane melu ambles. Saka sada kang didudut iku mau metu banyu kang sabanjure ndadekake keleme desa kono. Ora ana wong kang slamet kajaba Mbok Randha kang numpak lesung karo nggawa alune. Mbok Randha banjur mangerti kena apa Baru Klinthing meling marang dheweke supaya nyepakake lesung lan alu.
Papan panggonan desa kono wis kelem dadi tlaga kang endah banget tur banyune bening banget. Mula dening warga ing sakupenge tlaga iku, papan iku diarani Tlaga Ngebel. Mangkono crita-crita kang ngrembaka ing masyarakat Ponorogo lan uga dipercaya dening masyarakat nganti saiki.
jawi wetan. Mboten sanes sedaya menika mujudaken budhaya lokal ingkang kedah dipun lestare-aken.
Wus dakjaluk marang sliramu, tatkalane wektu isih watu
kaya prenjak kang katombak swiwine, ilang unine
kaya lemah cengkar kang tawar, ilang sangar
tatkalane surya mencorong, pratanda dina wus rina
Ratu Kidul,Ndedel nggayuh nggegana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung
Utawi Kaping 1 Marêt Lan Kaping 1 April 1933
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi. Tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun
nuwun, awit saking sêratipun pangrèh Putri Narpawandawa, katitimasan kaping 12 Januari 1933, sakanthinipun anglairakên botên mupakat sangêt badhe wontênipun pranatan guprêmèn, tumrap para putri santana dalêm, ingkang imah-imah angsal abdinipun guprêmèn, ingkang botên gadhah sêsêbutan punapa-punapa, turunipun badhe botên angsal sêsêbutan samêsthinipun kados ingkang tumindak wontên ing bawah dalêm Surakarta ngriki. Makatên wau kajawi para putri santana dalêm rumaos kecalan wawênang, ugi badhe ngrèmèhakên jumênênging panjênêngan dalêm nata, mênggah [mêng...]
[...gah] punika mugi andadosakên panggalihanipun pêpatih dalêm.
Narpawandawa, sêrat paturan katitimasan kaping: 27 Januari 1933, ôngka 10/410 sampun kauningan, bab anggènipun pangrèh Putri Narpawandawa anglairakên botên mupakat sangêt badhe wontênipun pranatanipun kangjêng guprêmèn, tumrap bab sêsêbutan sapiturutipun kados ingkang kasêbut sêrat paturan wau, punika sampun dados panggalihanipun nagari, ingkang punika supados sumêrêp.
KantèrKantor. Kapatihan kaping: 18 Pèbruari 1933.
Dhawuh marang bupati juru kunci Imagiri, awit saka dhawuh timbalan dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, ing mêngko kang padha seba marang pasarean ing Imagiri, katata kaya ing ngisor iki.
1. Tumrap para putra santana dalêm kang padha seba jiyarah utawa caos dhahar marang pasarean wêwêngkon Surakarta, panganggone kudu kaya manawa seba padinan malêbu [ma...]
[...lêbu] ing karaton Surakarta, tumrape para abdi dalêm kudu padha manganggo klanthungan kulambi putih, ijo utawa irêng.
2. Yèn ana parlu liya utawa ana layon sapêpadhane, para putra santana abdi dalêm mau kudu padha manganggo madhani utusan dalêm.
3. Yèn seba marang pasarean wêwêngkon Ngayogyakarta, kudu padha manut tatanan Ngayogyakarta, mung panganggone miturut carane dhewe, kosokbaline yèn putra santana abdi dalêm Ngayogyakarta, uga kudu padha manut tatanan Surakarta, mung panganggone miturut carane dhewe.
4. Yèn ana pêrlune karaton loro kang bêbarêngan, panganggone lastari kaya tatanane dhewe-dhewe, kang iku banjur pakênira tindakna saparlune.
ing bangsal pangrawit, nalika dintên Kêmis tanggal kaping 20 Sawal Dal 1863, kaparênging karsa dalêm, sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, putra têtilaranipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat,
kaping 24 Sawal Dal 1863, dene lêlinggihanipun angênèmi Kangjêng pangeran Arya Cakradiningrat.
Praja Surakarta Ngayogyakarta Dados Rêmbag Rame Wontên Ing Rad Kawula (Volksraad)
Nglajêngakên rêmbag ing Polêksrad bab Porstênlandhên. Sasampunipun wakil parentah dhirèktur pangrèh praja, Tuwan A. Muhlenfeld mangsuli ing 1e. termijn. Lajêng
Kula taksih mangsuli bab Porstênlandhên, ingkang kula rêmbag ing 1e. termijn wangsulanipun wakil parentah punika dèrèng sagêd marêmakên manah kula, amargi wangsulan wau botên mawi mancahi sabab-sababipun katrangan kula.
Wakil parentah nêrangakên bilih konpêrènsi Porstênlandhên punika botên gadhah kajêng sanès anjawi namung sagêdipun saha sêsarêngan panyambut damêlipun para
Dhatêng kajêng makatên punika kula têmtu rujukipun. Amargi ngèngêti bijzondere positie nipun wakil parentahing Porstênlandhên, punika lênggahipun ing konpêrènsi ugi gadhah bijzondere cachet piyambak, wêkdal punika ing Porstênlandhên dèrèng sagêd mardika (zich vrijelijk) manawi kapurih rêmbagan kalihan wakilipun parentah, inggih bab punika, tuwan pangarsa, ingkang anjalari botên saenipun konpêrènsi wau, mila prayogi dipun wontêni malih konpêrènsi
bab ingkang dados wosing sêsorah kula ing 1e. termijn ing ngriki pêrlu kula têrangakên malih ngangge alêsan pitakenan kula dhatêng parentah makatên, punapa parentah anganggêp sampun sakeca, punapa punika prakawis limrah (doodgewone zaak) kala ing Sala wontên ura-uru bab sudan paos, ngantos suwuripun dhatêng jawi kados wontên pasulayan, ingkang sinuhun kalihan konpêrènsi.
Awit saking wangsulanipun parentah bilih isinipun Communique tanggal 21
Marêt kapêngkêr punika namung usul dhatêng para sèlêpbêstirdhêrs, ing ngriki pêrlu kula têrangakên malih ingkang dipun wastani pamrayogi wau, nyatanipun (practisch) katindakakên sadaya. Môngka rad kawula kemawon dèrèng gadhah panguwaos (staatkundige macht).
Awit saking wangsulanipun parentah bab pêpatih dalêm ingkang badan kalih (dubbelslachtige positie) punika parlu kula têrangakên ngriki, manawi wontên sulayanipun kabêtahan Kasunanan kalihan guprêmèn, punika guprêmèn ingkang tansah untung, kula botên pitados (twijfelen) manawi tiyang ingkang ngabdi bandara kalih, punika ingatasipun bab paprentahan, langkung mardika tuwin adil tinimbang ingkang ngabdi bandara satunggal.
Bab kantor babagan siti (agrarische kwestie) punika sampun sêmpit sangêt wêkdalipun kangge rêmbagan ing 2e. termijn mila namung badhe kula cêkak kemawon.
Tiyang sampun ngajêngi (principe aanvaarden) bilih ingkang mangagêngi kantor A.Z. punika kêdah tiyang ingkang pasinaonipun luhur (academisch) awit saking usulipun pêpatih dalêm, Mr. Sujana, kakarsakakên ingkang sinuhun anggêntosi Côndranagaran ingkang sawêg pêrlop. Dene bênuman punika botên raosan rumiyin kalihan gupêrnur punika lêrês, ing ngriki kula akêni, punika saking kalepyanipun (verzuim) pêpatih dalêm, amargi saking ngèngêti principe ingkang sampun dipun ajêngi. Ananging verzuim punika toh botên kenging lajêng dipun angge dhadhakan ngrèmèhakên (prestige v.h. Rijk naar beneden wordt gehad) dhatêng praja. Anjawi punika toh asring kemawon wontên amtênaripun gupêrmèn ingkang pangkat luhur (hooggeplaatst-ambtenaar) ingkang tumindak lêpat, ingkang inggih lajêng dipun tutupi utawi dipun akêni (gedekt) dening pangagêngipun (superieuren) makatên ugi prêlu dipun têrangakên ing ngriki, bilih Mr. Sujana punika botên badhe kapurih nyêpêng kantor A.Z. Mangkunagaran, amargi ingkang sinuhun botên kaparêng kantor kalih wau kadadosakên satunggal (samenvoeging).
Awit saking wurungipun bênuman Mr. Sujana punika sagêd ugi nagari lajêng maringi arta lintonipun karugian, ingkang punika nama arta ical, mila punapa botên [botê...]
[...n] prayogi manawi Mr. Sujana punika têtêp kaabdèkakên kemawon? Panyuwun kula mugi parentah kaparênga anggalih, sarèhne arta wau badhe botên tumônja langkung prayogi ngabdèkakên (dienst pestuties) Mr. Sujana wau, makatên sagêd kenging kangge nyapih (Compromis).
Tutuping atur kula punika, mugi-mugi kantor A.Z. ing Ngayogyakarta kenginga kangge conto tumrap Surakarta, sanadyan alon, ewadene sapunika sampun kapasrahakên dhatêng sèlêpbêstirên.
Lajêng warga Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya nglajêngakên sêsorahipun ing 2e termijn ugi minôngka wangsulan dhatêng sêsorahipun wakil parentah dhirèktur pangrèh praja Tuwan A. Muhlenfeld kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Wangsulanipun parentah tumrap sêsorah kula nalika dintên Sêtu punika kula gêla sangêt (teleurgesteld). Sanadyan kula botên ngajêng-ajêng wangsulan sanalika, amargi bab punika gawat, langkung malih tumrap Porstênlandhên, ananging manawi wangsulan kados caranipun parentah kados makatên, botên marduli dhatêng wêwaton kula, inggih punika panyuwakipun pangadilan wau nyulayani kontrak prajangjian, punika kula botên ngintên sangêt. Cara makatên punika dhebat sampun rêkaos. Sarèhne kula ngintên manawi sasampunipun wangsulan ing 1e. termijn dumugi mangke mangsuli ing 2e. termijn punika parentah tamtunipun botên badhe beda pamanggihipun, mila prayogi manawi bab punika kula kèndêlakên samantên kemawon, amung mugi-mugi bab punika taksiha dados panggalihanipun parentah, sanès wêkdal badhe kula wangsuli, punapa parentah sampun kaparêng ngewahi pamanggihipun.
pulitikipun parentahing Porstênlandhên tansah badhe ngajêngakên (continuiteit) ingkang sampun punika kula matur nuwun. Ewadene kula taksih ngajêng-ajêng supados parentah kaparênga tarosan rumiyin (
Wangsulanipun parentah bab kantor A.Z. punika kula rumaos gêla (leedwezen), botên namung botên marêmakên, kalihan ugi onvriendelijk. Amargi wakil parentah mawi andakwa, bilih kula dhatêng bab ingkang kula rêmbag wau botên sumêrêp utawi botên patosa mangêrtos, (niet geheel op de hoogte) malah katrangan ingkang katampèn parentah kangge mangsuli (gegevens) punika botên, volledig.
Nalika taun 1914 Tuwan Residhèn Sollewijn Gelpke miwiti angwontênakên kantor A.Z. piyambak. Kawrat sêrat katitimangsan kaping 12 Agustus 1914 ôngka 6699/44 T. konjuk ingkang sinuhun, nyuwun ngangge kamar kantor (localiteiten) Kapatihan, sarta nyuwun supados wontêna abdi dalêm sawatawis ingkang kapurih sinau, dene tuwan asistèn residhèn, P.W. Jonguiére kangge sawatawis môngsa (tijdelijk) dados pangagêng kantor wau, kanthi kasagahan, kula pêthik saking sêratipun residhèn wau,
manawi para abdi dalêm wau sagêd enggal nindakakên saya prayogi lajêng A.R. wangsul nindakakên kuwajibanipun piyambak) punika lo, kasagahanipun, ingkang dumugi dintên punika dèrèng dipun têtêpi.
Kala samantên kula dipun pilih kadhawuhan nyambut damêl ing kantor wau, namung sabab badan kula sakit botên sagêd anglajêngakên padamêlan wau. Kula sumêrêp piyambak, bilih Tuwan Jonguiére punika têmên-têmên maringi piwulang kadosdene pangajêng tuwin pamomong, sadaya pandamêlan tamtu karêmbag kalihan kula sadaya, supados samia sumêrêp wados-wadosipun padamêlan.
Ananging tuwan wau kapêksa kesah, pêrlu ngatingalakên kacakêpanipun dados residhèn. Sakesahipun tuwan wau tumindakipun ing kantor lajêng sanès, para abdi dalêm wau namung lugu kadosdene punggawa kantor. Kantor wau saya dangu saya katata kadosdene kantor guprêmèn. Saya malih sarêng kantor wau pindhah griya dhatêng griya sewan, punika saya ical raosipun kantor Kajawèn.
Katranganipun wakil parentah bilih kantor wau badhe botên kawangsulakên, punika kadospundi.
Wakil parentah nêrangakên bab awonipun tumindaking kantor A.Z. kagandhèngakên kalihan
gelegd)?. Punapa pangajêngipun kantor (leider) wau inggih botên nate lêpat? Punika sampun kalimrah. Nanging punapa punika lajêng kangge waton ngrèmèhakên? Paribasan wetanan nêrangakên, bilih namung Gusti Allah ingkang botên nate kalèntu.
Kula tamtu ngandêl dhatêng katranganipun wakil parentah bilih sadaya kalêpatan saha kaculikan wau nyata. Ananging punapa punika sadaya botên dados katrangan tuwin ngiyatakên sêsorah kula sakawit. Yèn ingkang awon punika ingkang nuntun (leiding) tuwin pasinaonipun (opleiding)? Punapa kontrolênipun sampun sae? Punapa sadaya wau botên sagêd katata supados sampun ngantos wontên tindak ingkang botên prayogi? Môngka pangagêng kantor ingkang gadhah têtanggêlan.
Anjawi punika punapa ing kantor A.Z. inggih namung para amtênar Jawi kemawon ingkang gadhah tindak culika kadosdene ingkang kapangandikakakên dening wakil prentah, punapa wakil parentah inggih mirsa, bilih apêsipun sampun wontên ajung kontrolir bôngsa Walandi ing kantor A.Z. ingkang dipun kèndêli jalaran konangan angladosakên sêrat dheklarasi palsu?
Mila kula gadhah pitakenan, punapa sababipun dene ing katrangan ingkang katampèn dening wakil parentah (gegevens) botên nyêbutakên yèn ingkang ngonangi culika-culika wau Tuwan Côndranagara, ingkang ngonangi sadaya klintunipun ukuran punika Tuwan Côndranagara, môngka lêpatipun ukuran tumrap sitinipun sadaya kuli - sadaya kuli tuwan pangarsa - wontên ingkang lêpating ukuran wau ngantos 50%.
Ing ngriki saya cêtha punapa sababipun kula rumaos eman, dene wêkdal punika [pu...]
[...nika] Tuwan Côndranagara kapurih pêrlop.
Kula wangsuli malih pangajêng-ajêng kula supados kantor A.Z. wau enggal kapasrahna dhatêng Kasunanan, dene panyuwun kula supados ajung kontrolir Walandi ingkang sapunika taksih punika dipun santuni abdinipun sèlêpbêstir, punika tamtunipun inggih kalihan ngèngêti kabêtahan pêrsunipun ajung wau, namung prinsipiilipun ingkang kula rêmbag, kula pitados, manawi parentah punika purun kemawon, punika gampil manggènakên amtênaripun satunggal wontên kantor guprêmèn sanès panggenan.
Tutupipun atur kula, kula rujuk dhatêng usulipun Tuwan Wiwaha ingkang nyuwun icalipun pusisinipun pêpatih dalêm ingkang abadan kalih (tweeslachtige positie). Mawi kula tambahi, bilih parentah badhe tambah dipun pitados manawi karsa ngicali wau, amargi manawi tiyang purun maos sêrat-sêrat kabar, posisinipun pêpatih dalêm ingkang tweeslachtig wau wêkdal punika tansah dados rêmbag ing parêpatan umum tuwin ing pèrês. Sampun tamtu kemawon bêlèitipun parentah nêdha ewahipun pusisi wau ngêntosi manawi wontên wisudhan patih enggal, bêlèitipun parentah wau nêdha kaparênga nuruti sadaya pangajêng-ajêng utawi pamrayogi tansah kaaturakên ing parêpatan rad kawula tuwin ing jawi.
Sambêtipun organ Narpa ôngka 4 taun 1932,
Panulakipun pêpêjahipun lare sêsêpan punika kêdah dipun wiwiti sadèrèngipun jabang bayi lair. Manawi tiyang wawrat sakit Tuberculose bèri-bèri, kirang rah, pêthaking tigan wontên ing toya sêni, gêsangipun sarta têdhanipun kêdah
tiyang èstri asring gadhah sakit ginjêl, katitik saking pêthaking tigan ingkang wontên ing toya sêni. Manawi sêsakit punika botên dipun upakara dhoktêr, sagêd anjalari pêjahipun biyung dalasan anakipun.
Sawênèhing tiyang èstri manawi wawrat kêdah dipun priksa ingkang titi, upaminipun ingkang wadhahipun lare ewah saking panggenan.
Kathah sangêt tiyang èstri tiyang siti, manawi mêntas gadhah lare sakit bèri-bèri, mila para dhoktêr kêdah ngrekadaya, sagêda nata gêsangipun tiyang ingkang badhe gadhah lare.
Manawi botên angsal pitulunganipun pakêmpalan darma, tiyang èstri ingkang kacingkrangan botên sagêd ngawontanakên têdha ingkang prayogi. Tujunipun ing tanah Jawi sampun wontên yayasan ingkang sae, sarana ngadêgakên pamulasaran tiyang gadhah lare (maternité) ing Batawi, Samarang, Surabaya sarta Surakarta. Inggih punika griya sakit ingkang dipun pangagêngi dhoktêr èstri utawi jalêr, kangge mulasara tiyang wawrat sêpuh ngantos sawatawis dangunipun saking anggènipun gadhah lare. Ing ngriku wontên poliklinikipun, tiyang wawrat ingkang botên dipun pulasara wontên ngriku kenging nêdha pamrayogi mriku.
Pamulasaran makatên punika ing griya sakit sèndhêng limrahipun inggih wontên, langkung malih ingkang dhoktêripun mulang dhukun bayi (vroedvrouw). Pamulasaran ingkang makatên punika angsal pitulungan arta saking guprêmèn.
Pitulungan dhatêng tiyang ingkang badhe nglairakên jabang bayi punika inggih agêng paedahipun. Pitulungan punika botên namung tumrap tiyang ingkang kapulasara ing griya sakit ngriku, nanging para dhoktêr sarta dhukun bayi inggih dhatêng ing griya-griya pakampungan.
Pitulungan punika ngantos dumugi sadasa dintên sasampunipun lair jabang bayi, tarkadhang malah langkung. Ingkang nindakakên pitulungan punika
punika têtulung, sagêda andayani dhatêng kasarasanipun griya-griya ing pakampungan. Sarta malih ngulat-ulatakên têdhanipun tiyang ingkang nêmbe gadhah anak kêdah prayogi, ngudi icalipun tatacara kolot, kados ta: dèrèng dumugi mangsanipun, bayi sampun dipun dublag sêkul, ngangge gêndul dhot cara kina ingkang mawi usus-usus karèt, ngangge dhot apus-apusan lan sapanunggilanipun. Para mantri wau kêdah
Nyaèni kawontênan ing nginggil wau, ingkang agêng dayanipun punika para dhukun bayi pangajaran, ingkang sampun têtêp. Saya mindhak sêpuh, panguwaosipun tumrap tiyang kathah saya wêwah. Manawi sagêd sae namanipun, awit saking panyambutipun damêl kanthi gapyak sarta pangatos-atos, punapa malih misuwur kasagêdanipun, sarta tiyang-tiyang sami sumêrêp, manawi ingkang dipun tulungi punika botên namung para priyantun ingkang sagêd ambayar kathah, nanging inggih purun mitulungi tiyang alit ingkang botên sagêd ambayar, punika kenging dipun ajêng-ajêng, bilih kawontênanipun biyung sarta bayi punika badhe langkung sae tinimbang sapunika. Para dhukun bayi pangajaran kêdah mangrêtos manawi pandamêlan wau awrat, awit bôngsa tiyang siti, asor luhur têngahan, taksih kathah ingkang anggêga kajêngipun piyambak sarta rêmên maibên.
Saking sêkêdhik cacahipun pamulasaran tiyang gadhah lare punika sampun têmtu badhe mindhak, punika anjalari gêsangipun biyung sarta bayi sagêd katulungan.
Sapunika badhe ngrêmbag pamulasaranipun bayi kanthi cêkak. Caranipun angguyang bayi botên badhe karêmbag ing ngriki. Makatên ugi pangupakaranipun mripat, sampun ngantos sakit ngêmu nanah jalaran saking kruma sakit nguyuh (druipermicrobe) utawi (gonococeus) inggih dipun langkungi.
Pangupakaranipun pusêr punika kêdah ngatos- atos, upami mawi dhermatol sarta dipun tutupi mawi prêban gas.
Sadèrèngipun nyriyosakên têdhanipun bayi ingkang dèrèng umur sataun, kêdah dipun èngêti, manawi bayi punika kêdah gadhah patilêman piyambak. Awit saking punika botên badhe wontên bayi pêjah katindhihan biyungipun, sarta bayi wau tilêmipun sakeca tuwin isis.
Mênggah têdhanipun bayi punika, kados ingkang kasêbut ing nginggil, ingkang prayogi piyambak kangge gêsangipun bayi, inggih punika toya sêsêpanipun biyung ingkang saras badanipun. Langkung malih sawatawis wulan ingkang wiwitan, pun biyung prêlu sangêt nêsêpi anakipun.
Manawi lare punika sabên kalamôngsa ajêg dipun timbang, sagêd kasumêrêpan têdhanipun [têdhanipu...]
[...n] bayi wau kirang punapa langkung. Miturut kawontênanipun, rambahipun anggènipun nêsêpi sarta lêtipun kenging dipun ewahi.
Jabang bayi punika wiwitanipun suda awratipun, wiwit umur kawan dintên mindhak malih saking sakêdhik, dumugi umur 7-10 dintên sawêg wangsul kados kala sawêg lair. Awratipun têrus mindhak-mindhak saking sakêdhik, wiwitan langkung rikat tinimbang sasampunipun umur satêngah taun.
Indhaking awratipun bayi punika kapetang grobohan, sabên dintênipun:
Salêbêtipun umur 4 wulan ingkang wiwitan: 30-20 gram.
Salêbêtipun umur 4 wulan ingkang kaping kalih: 20-10 gram.
Salêbêtipun umur 4 wulan ingkang kaping tiga: 10-5 gram.
umur: 0 dintên, Kilo: 3 / umur: 10 dintên, Kilo: 3 / umur: 1 wulan, Kilo: 3.75 / umur: 2 wulan, Kilo: 4.50 / umur: 3 wulan, Kilo: 5.25 / umur: 4 wulan, Kilo: 6 / umur: 5 wulan, Kilo: 6.50 / umur: 6 wulan, Kilo: 7 / umur: 7 wulan, Kilo: 7.50 / umur: 8 wulan, Kilo: 8 / umur: 9 wulan, Kilo: 8.25 / umur: 10 wulan, Kilo: 8.50 / umur: 11 wulan, Kilo: 8.75 / umur: 12 wulan, Kilo: 9.
Mênggah pamanggihipun para dhoktêr bayi tumrap cacahing rambahipun nêsêpi bayi, punika beda-beda. Nanging supados wilujêng kêdah wontên watonipun. Panindakipun prayogi kados ing ngandhap punika:
Ing dintên ingkang wiwitan, bayi dipun sukani wedang ayam. Wiwit dintên ingkang kaping kalih anggènipun nyukani têdha manawi bayi nangis, nanging lêtipun botên kenging kirang saking 2 jam, botên kenging langkung saking 4 jam, sasampunipun saminggu, limrahipun bayi wau sampun manuh, sagêd ajêg sabên tigang jam, nglilir. Ing wanci dalu dipun sêsêpi sapisan utawi kaping kalih.
Sasampunipun 2-6 minggu bayi wau namung dipun sêsêpi kaping 5 sadintên sadalu. Manawi mindhakipun agêng kirang, kenging dipun ombèni kaping 6.
Sabên sasêsêpan punika dangunipun botên kenging langkung 15 mênut. Sadèrèng sarta sasampunipun nêsêpi, susunipun biyung kêdah dipun rêsiki mawi wedang, supados tansah rêsik. Manawi botên makatên susu lajêng abuh, pun bayi koncatan têdha ingkang utami piyambak.
Tandhanipun manawi toya susunipun biyung punika sae, sarta laras kalihan padharanipun lare, bayi wau sabên dintên ambêbucal kaping kalih utawi kaping tiga, sêsukêripun jêne maya-maya, kêmpal botên pating pringkil. Manawi botên wontên sababipun ingkang wigatos, bayi punika kêdah dipun sêsêpi biyungipun piyambak. Sabab-sabab ingkang kenging kangge jalaran botên nêsêpi piyambak, kados ta: sêsakit ingkang nular, langkung-langkung t.b.c. utawi sêsakit suku.
Manawi pun biyung botên sagêd nêsêpi piyambak, kantun milih salah satunggal: dipun inyakakên punapa dipun ombèni sanèsipun. Sarèhning dipun inyakakên punika kathah kawratanipun sarta bêbayanipun, mila prayogi dipun ombèni sanèsipun.
Kajawi awis -awis tiyang ingkang purun dados inya, awit ginêmipun sanak sadhèrèk sarta dêdongengan, pados inya ingkang saras sayêktos punika angèl.
Ingkang dipun ombèkakên punika limrahipun prêsan utawi prêsan damêlan.
Toya susu tiyang utawi kewan warni-warni, punika wontên jasatipun ingkang parlu kangge gêsang, inggih punika jasat pêthaking tigan, (ingkang kathah jasat kèju utawi caseine), koolhydraten inggih punika gêndhis, gajih, bôngsa sarêm warni-warni, sarta toya. Namung perang-peranganipun beda-beda. Prêsan lêmbu punika langkung kathah gajihipun, nanging pêthaking tigan sarta gêndhisipun kirang tinimbang toya susu tiyang. Prêsan maesa punika gajihipun langkung kathah tinimbang prêsan lêmbu utawi toya susu tiyang.
Prêsan punika gampil dipun ênggèni kewan lêmbat- lêmbat (bacterien) manawi prêsan dipun kèndêlakên sawatawis dangu, lajêng kathah kewanipun lêmbat-lêmbat, ingkang sagêd ngewahi gêndhis dados kêcut. Manawi gêndhis ingkang dados kêcut punika langkung
saking watês, jasat kèju wau lajêng anjêndhêl pating pringkil.
Kawontênanipun prêsan ing salêbêtipun padharan, manawi kamomoran kêkêcut toyanipun wadhuk, inggih kados makatên.
Bab punika toya susu tiyang punika wontên bedanipun kalihan prêsan. Toya susu tiyang punika pringkilanipun caseine lêmbat-lêmbat, mila wontên ing padharanipun bayi gampil sagêdipun ajur, awit saking punika badhe ngombèni bayi mawi prêsan punika kêdah dipun manah sayêktos.
Toya susu punika limrahipun botên wontên kewanipun lêmbat-lêmbat, prêsan lêmbu tarkadhang kathah sangêt. Prêsan ingkang wontên basilipun kolerah utawi tipus punika ambêbayani sangêt. Sagêdipun basil dumugi ing prêsan, manawi prêsan wau dipun grok toya ingkang wontên basilipun, utawi nalika mêrês, tanganipun tukang mêrês wontên basilipun. Tiyang wau dèrèng têmtu sakit, nanging kenging dipun wastani tukang ambêkta basil (baccillendrager).
Ngombe prêsan mêntah punika botên sae.
Sagêdipun angsal prêsan ingkang sae, kajawi lêmbunipun ingkang dipun pêrês dipun priksa dhoktêr kewan sarta batihipun ingkang mêrês kapriksa kasarasanipun, wadhahipun prêsan inggih kêdah dipun priksa rêsikipun, kados ta: èmbèr, gêndul lan sapanunggilanipun.
Supados wiji sêsakit ingkang wontên salêbêting prêsan wau pêjah, prêsanipun kêdah dipun godhog, dipun olah ingkang dipun wastani "pasteuriseeren" utawi "steriliseeren".
Prêsan ingkang kangge têdhanipun bayi salêbêtipun sadintên sadalu, ingkang prayogi piyambak kaolah cara Soschlet, kadosdene dipun êtim.
Prêsan dipun isèkakên ing gêndul-gêndul ingkang sampun kagodhog. Gêndul wau lajêng dipun dèkèk ing rengkot kawat sarta dipun tutupi mawi dhot karèt anggang-anggang kemawon. Rengkot wau lajêng kacêmplungakên ing manci ingkang isi toya sawatawis, lajêng dipun êngkrêngakên ing anglo. Anggènipun anggodhog punika dangunipun 10 mênit saking umobipun toya. Sasampunipun makatên gêndul-gêndul wau dipun êdhêmakên, awit saking punika tutup karèt kasêrot [kasêro...]
[...t] malêbêt. Gêndul-gêndul punika kadèkèk ing panggenan ingkang asrêp, anggènipun ambikak tutupipun namung manawi badhe dipun ombèkakên.
Pasteuriseeren inggih punika prêsan dipun bêntèrakên ngantos 680 - 750 C limrahipun 700 - 720 C. Prêsan ingkang kados makatên punika botên kenging dipun angge, amargi wijinipun sêsakit têmtu taksih, upami basil tbc. punika taksih sagêd gêsang. Prêsan wau kêdah dipun godhog malih. Pasteuriseeren punika tanpa damêl sarta awon, awit prêsan ingkang dipun bêntèrakên kaping kalih punika gampil anjalari sêsakit: Barlowsche ziekte, titikanipun: botên doyan nêdha, pucêt, manawi kagêpok sakit, sarta ing kêndhangan yiyid, (slijmvlies) utawi kulit mêdal êrahipun.
Steriliseeren inggih punika prêsan dipun bêntèrakên langkung saking 1000. Basilipun sami pêjah sadaya, prêsan ingkang kados makatên punika kuwawi dipun simpên ngantos lami. Ngemuti pangêjuripun têdha tumrap bayi, prêsan mêntah punika kirang sae tinimbang prêsan matêng.
1. Mèlêk kodrat (Natura-melk) punika mligi gesteriliseerde melk.
2. Ongesuikerde gecondenseerde melk punika prêsan dipun dadosakên kukus lajêng dipun jêndhêlakên tanpa gêndhis.
3. Zoete gecondenseerde melk punika kados ôngka: 2, mawi gêndhis.
Manawi pun biyung botên sagêd nêsêpi piyambak amargi saking wontên sababipun, kêdah milih punapa ingkang badhe dipun ombèkakên. Botên prêlu kêdah ngangge prêsan lêmbu, manawi botên wontên, prêsan maesa, menda, kuldi inggih kenging.
Sadaya prêsan kewan, kengingipun dipun ombèkakên bayi kêdah dipun êmori toya sarta gêndhis rumiyin. Manawi ngangge prêsan lêmbu, miturut Dr. Gorter dhoktêr bayi, ing dalêm kawan likur jam barang cuwèr ingkang dipun ombèkakên bayi, kados ing ngandhap punika:
Salêbêtipun umur 3 wulan 150 cm3 x cacahing kilo awratipun bayi.
Umur 3 dumugi 6 wulan 140 cm3 x cacahing kilo awratipun bayi.
Umur 6 dumugi 9 wulan, 125 cm3 x cacahing kilo awratipun bayi.
Mênggah pamurwatipun prêsan, toya sarta gêndhisipun, miturut dhoktêr wau makatên:
Lare umur 3 minggu ingkang wawratipun 3 1/2 kilo prêsanipun 250, toyanipun 250, sarta gêndhisipun 20 gram.
Lare umur 2 1/2 wulan ingkang wawratipun 5 kilo: prêsan 500 toya 250 sarta gêndhis 24 gram. Ing ngriku barangipun cuwèr 150 gram x 5 = 750 gram.
Lare umur 5 wulan ingkang wawratipun 6 1/2 kilo, barangipun cuwèr 140 gram x 6 1/2 = 910 gram. Saking samantên punika prêsanipun 600 gram, toyanipun 300 gram sarta gêndhisipun 20 gram.
Ngancik umur 8 wulan lare wau dipun ombèni prêsan murni.
Lare ngancik umur 4 wulan kenging dipun têdhani bôngsa glêpung. Nanging ingkang makatên punika gumantung kawontênanipun biyung sarta larenipun.
Nêmtokakên wêktu nyapih tumrap sadaya lare punika angèl. Limrahipun kêdah ngêntosi mêdalipun untu ngajêng. Manawi anggènipun nyapih kalitên, gampil anjalari risaking pangêjuran têdha, manawi ngantos langkung saking umur sataun, biyung dalasan anakipun asring sakit kirang rah.
Ing griya sakit pamulasaran tiyang gadhah lare, sadhiya prêsan ingkang dipun olah cara soschlet tumrap lare-lare sêsêpan ing pakampungan, rêginipun sami kalihan panumbasipun utawi kirang saking samantên. Anggènipun ngolah wontên ing pawon prêsan. Ugi nyambutakên dhot ingkang sampun kagodhog, kabuntêl ing mori tipis.
Dhot sarta gêndul kothong sasampunipun 24 jam dipun wangsulakên, dipun lintoni ingkang isi.
Sami-sami mèlêg ing blèg ingkang kasade ing toko-toko Indiya, ingkang limrah kangge ngombèni lare punika mèlêk kênthêl ingkang lêgi. Prêsan enggal punika botên tamtu sagêd angsal, manawi angsal rêginipun awis, Natura-melk punika manawi sampun kabikak botên sagêd kuwawi dangu. Mèlêk lêgi punika sagêd kuwawi dangu.
Jalaran saking kathahing gêndhis sarta lêpat anggènipun ngêgrog toya, mèlêk punika asring anjalari risaking pangêjuran têdha.
Manawi botên sagêd angsal pitêdahipun dhoktêr, ngombèni lare mligi mawi mèlêk lêgi punika botên prayogi.
Ing tanah Eropah lare ingkang dipun ombèni mèlêk ing blèg punika kacandhak ing sêsakit, Barlowsche ziekte, lare tiyang siti botên wontên, amargi ing ngriki lare punika taksih alit sampun dipun têdhani wowohan utawi duduh wowohan.
Miturut ingkang kaandharakên ing nginggil lajêng angsal pamanggih, bilih wêwahing pêpêjah tumrap lare sêsêpan awit saking lêpat anggènipun nyukani têdha, punika kenging dipun tanggulangi sarana lampah kados ing ngandhap punika:
a. Sasagêd-sagêd bayi kêdah dipun sêsêpi biyungipun piyambak, punika nelakakên agênging pigunanipun pamulasaran tiyang gadhah lare. Asring kalampahan tiyang gadhah lare punika tilar, jalaran saking awoning pangopènipun, bayinipun inggih lajêng tilar. Sagêdipun tumindak prêlu mawi pitulungan arta utawi pitêdah. (Upami sarana ngêdêgakên pakêmpalan ingkang mitulungi tiyang wawrat sarta tiyang gadhah lare). Prayoginipun warganing pakêmpalan wau kathah tiyangipun siti.
b. Sadhiya prêsan ingkang sae minôngka lintunipun toya susu, manawi pun biyung botên sagêd nêsêpi piyambak. (Ngwontênakên pawon prêsan ingkang dipun priksa dhoktêr, ngajêngakên adêgipun pangingahan kewan prêsan cara enggal, inggih punika modelboerderij).
c. Mradinakên kawruh bab pamulasaranipun lare sêsêpan dhatêng ing pundi-pundi.
Cara sanèsipun kangge nanggulangi kathahing pêpêjah tumrap lare sêsêpan, kenging kacêkak makatên: kêdah dipun titipriksa mawi pranatan, punapa jalaranipun pêjah wau.
a. Ngwontênakên tatanan agêng-agêng, ingkang tumuju dhatêng kasarasan, kados ta: ngudi saenipun bale pemahan, (upami ngudi sagêda padhanging surya mlêbêt ing griya, damêl kakus manut pranatan dhoktêr), saenipun ilining
ingkang botên patos awis, tur mikantuki, kados ta: uwuhing griya utawi ing pakarangan kêdah dipun bêsmi, (uwuh punika dipun ênggèni lalêr), têtêdhan dipun tutupi mawi tutup saji kawat trancangan, cluwokan isi toya ingkang dipun ênggèni lêmut dipun urugi,
sarta ing pamulasaran tiyang gadhah lare. Manawi prêlu sangêt dipun purugi griyanipun.
d. Suntikan panulakipun sêsakit warni-warni, langkung malih panulakipun sêsakit cacar.
Sarèhning tiyang kathah ing wêktu samangke taksih kirang sangêt pangrêtosipun bab kasarasan, suntikan punika prêlu sangêt, awit punika sarana ingkang utami kangge nanggulangi sêsakit ingkang nular tumrap badanipun piyambak sarta anak- anakipun.
Nyambêti sêsorahipun sadhèrèk Ismu Subrata, kawrat ing organ narpawandawa, bab aluranipun tiyang kalang, wontên sasêrêpan malih têtiyang kalang wau gadhah tatacara obong, mênggah dêdongenganipun miturut Pusaka Jawi taun XI ôngka 2 saha 3 makatên:
Kacariyos tiyang kalang punika sapunikanipun kathah ingkang gêgriya wontên ing Kuthagêdhe (Ngayogyakarta) tuwin sanès- sanèsipun, têtiyang kalang wau gêsangipun sae, karukunanipun pasadhèrèkan pantês sinudarsana, rêmênipun tulung -tinulung amènginakên sangêt. Manawi wontên sanak sadhèrèkipun ingkang tinakdir rêkaos gêsangipun, sami guyub suka pitulungan ing sasagêdipun, ngantos ingkang dipun pitulungi sagêd sakeca, amila para têtiyang kalang wau kathah ingkang [ing...]
[...kang] abôndha-bandhu, sênêng, têntrêm gêsangipun. Têtiyang kalang punika kabage dados kalih golongan, I kalang kamplong, II kalangbrèt. Têtiyang kalang kamplong wau gadhah tatacara obong, inggih punika bilih wontên ingkang ajal, sasampunipun karukti kados tatacara jisimipun tiyang Islam, mawi dipun wilujêngi wiwit surtanah dumugi sèwu dintên, botên siwah kalihan tiyang Islam sanès-sanèsipun, namung wêwah tatacara obong inggih punika dipun sarêngakên wilujêngan nyèwu, lampah-lampahipun kados ing ngandhap punika:
Têtiyang ingkang milujêngi sèwu dintêning mayiting tiyang sêpuhipun wau mawi mragat maesa satunggal, dipun pêndhêti jêrowanipun, sampilipun sakawan sarta ulam sanès- sanèsipun, namung kakantunakên pathak, rongkong, tracak sarta kikilipun. Punika dipun dèkèk têngahing griya, dados lajêng kados wujuding maesa anjêrum wontên têngahing jrambah makatên. Dene ulam sanès-sanèsipun wau, inggih punika ingkang kaolah, kangge wilujêngan tuwin sêsêgah para tamu ingkang sami dipun sêdhahi.
Ing wanci enjing anyarêngi pamragatipun maesa wau, satunggaling dhukun ingkang sampun paham dhatêng tatacara obong, anindakakên isarat sarana sade jênang lêmu. Para warisipun mayit ingkang dipun wilujêngi punika sami tumbas jênang wau, mawi arta warni-warni, kathah kêdhikipun manut saeklasing manahipun piyambak-piyambak. Dene ijapipun, sami tumbas sêkul kaku kangge nyangoni tiyang sêpuhipun ingkang dipun wilujêngi wau, arta-arta punika sami kacêmplungakên ing pangaron ingkang sampun isi sêkar sêtaman.
Ing wanci dalu ing pandhapa kêbak para tamu, sami jagongan kados tiyang gadhah damêl agêng-agêngan, sarta mawi nêdha eca, ing èmpèring griya mawi tahlil kados salimrahipun têtiyang Islam bilih wilujêngan nyèwu, para têtiyang ingkang sami tahlil rame sami dhikiran suwaranipun gumrênggêng.
Ing nalika punika korining griya dipun tutup, dene ingkang wontên ing nglêbêting griya ngêmungakên para warisipun mayit piyambak. Maesa pêjah ingkang kadèkèk têngahing jrambah wau dipun sajèni samukawis sajèn warni-warni kathah sarta pêpak, sajèn-sajèn punika kadèkèk ing ambèn ingkang manggèn satêngêning maesa. [ma...]
Wondene ingkang dipun sajèni punika sayêktosipun dede maesa pêjah punika, nanging ingkang dipun sajèni wau: puspa, inggih punika blabag kajêng wêru, panjangipun kintên-kintên satêngah mètêr, wiyaripun kalih dasa sènti. Blabag wau ing têngah katatah kados pêpêthanipun gambar tiyang sêdhakêp, mawi dipun busanani. Kacariyos pêpêthan punika ingkang kaanggêp gambaripun ingkang dipun wilujêngi, mila inggih puspa punika ingkang dipun sajèni ngantos pêpak sangêt wau, ing ngriku puspa katilêmakên satêngahing sajèn-sajèn ingkang wontên ing ambèn kasêbut ing nginggil.
Manawi anggènipun tahlilan sampun bibaran, para waris sami lajêng nindakakên tatacaranipun, inggih punika puspa wau mawi dipun isarati kaêmban lajêng kaubêng-ubêngakên wontên ing nglêbêt griya angubêngi maesa pêjah ingkang wontên ing têngah jrambah. Dene anggènipun nindakakên makatên wau sadalu rambah kaping tiga, sapisan wanci jam kalih wêlas (têngah dalu), kaping kalih wanci satêngah kalih (lingsir dalu), kaping tiganipun wanci jam tiga (ngajêngakên bangun enjing).
Mênggah patrapipun angubêngakên puspa wau makatên: ingkang kangge baku nindakakên isarat punika anak jalêripun mayit cacah tiga. Dene yèn mayit botên gadhah anak utawi gadhah nanging kirang saking samantên, punika inggih kenging mêndhêt salah satunggaling waris ingkang cêlak piyambak, nanging yèn anakipun jalêr langkung saking tiga, langkunganipun wau namung katamtokakên
kalih ambêkta têtabuhan, wujudipun pêthèl dipun tabuh ing tatah suwaranipun pating crêngkling, anak ôngka tiga anuntun bèbèk kalampahakên mawi dipun tangsuli. Masthinipun bèbèk inggih tansah mungêl, wag-wèg, winor lan suwaraning têtabuhan wau inggih rame. Mubêngipun punika kala-kala puspa mawi kasèlèhakên ing gêgêring maesa kasêbut nginggil. Ing nalika punika dhukunipun tansah ambêsmi dupa kumêlun, sarwi amêdharakên mantrastuti, mêmudya rahayuning lêlampahanipun ingkang muksa sarta ingkang sami kantun. Ingkang nabuh pêthèl inggih botên kèndêl-kèndêl.
Manawi sampun rampung anggènipun ngubêng-ubêngakên puspa ingkang pungkasan, dados [dado...]
[...s] sampun rambah kaping tiga, punika korining griya lajêng kabikak. Ing nalika punika para tamu ingkang sami wontên pandhapa gita-gita sami ngadêg mangargyana, puspa kabopong anakipun mayit ingkang
anandhakakên bilih sadaya para tamu sami ngaosi sangêt dhatêng tatacara punika.
Gêntos kacariyos, ing sapinggiring lèpèn ingkang badhe kangge papaning ambêsmi puspa wau sampun rinakit aparipurna. Satunggiling papan ingkang sampun kapilih prayogi punika dipun êdêgi pêpêthan griya alit, kintên-kintên agêngipun sami kalihan gubug. Pêpêthan griya wau wujudipun sae sangêt, awit pakirtyanipun rinêngga-rêngga sarwa mantêsi, rineka-reka mirantos saupakartinipun têtiyang gêgriya. Ing nglêbêting pêpêthan griya dipun sajèni têtêdhan sasaminipun warni-warni sarwa miraos, kapilihakên ingkang dados karêmanipun ingkang dipun wilujêngi wau.
Sadhatêngipun arak-arakan wontên ngriku, puspa lajêng kapapanakên kaprênah satêngahing pêpêthan griya. Ing ngriku sampun wontên pêpêthan patilêman ingkang adi pirantos bantalan kasur sasaminipun, sasampuning rampung panatanipun, dhukun lajêng dhatêng ngajênganing pêpêthan griya sarwi matêk môntra kalihan ngêningakên cipta
sundhul ing ngakasa, para sêpuh sami anjagèni kêbêsminipun puspa, sarana anyêpêngi cuthik kangge rumêksa sampun ngantos puspa wau kirang mapan lan kirang sae urubipun, awit yèn kirang sae lan kirang mapan kêbêsminipun puspa wau, dados ngalamat kirang prayogi tumrap para waris. Kosokwangsulipun manawi mapan sae urubipun, punika inggih dados ngalamat prayogi.
Ing nalika punika para waris ingkang wajib, botên sah anggènipun mandêng lan anjingglêng dhatêng urubing puspa punika. Ing ngriku manawi salah satunggaling waris sampun wontên ingkang nyumêrêpi urubing latunipun puspa wau katingal ijêm sêmu biru, waris ingkang nyumêrêpi punika lajêng nguwuh-uwuh makatên: sampun sampun. Sanalika ngriku para sêpuh ingkang rumêksa urubing puspa wau lajêng sami
kèndêl, anyèlèhakên cuthikipun. Padamêlan punika nama sampun rampung.
Kacariyos, manawi urubing puspa wau sampun katingal latunipun wujud ijêm sêmu biru, punika nandhakakên bilih para waris ingkang kantun badhe sagêd sakeca gêsangipun, tinêngga ing kabêgjan, sarta sêmpulur rêjêkinipun, dene yèn botên wontên latu ingkang wujud kados makatên, punika para waris badhe kirang sakeca gêsangipun, makatên
ing samodra. Kalih pisan punika botên sadaya. Dados punapa botên manut tatacaranipun agami Buda kalih warni punika (kacandhi lan kalabuh ing sagantên) miturut kawontênanipun ing ngriku, wangun- wangunipun inggih wontên têturutanipun tatacara agami Budha ingkang dipun ênut, inggih punika tatacara ingkang kasêbut kantun (kalabuh ing samodra). Namung tatananipun anglabuh awu puspa wau wontên bedanipun kalihan tatacara anglabuh awuning jisim tumrap têtiyang ingkang angrasuk agami Budha. Dene lampah-lampahipun anglabuh awuning puspa wau makatên:
Pangaron ingkang isi toya mawi sêkar sêtaman, ingkang kangge madhahi arta pêpajênganipun jênang lêmu kasêbut ing ngajêng, punika kasudhiyakakên dhatêng
puspa ingkang wontên pangaron wau lajêng kaêsokakên ing samadyaning lèpèn, sarèhne toya sêtaman punika kathah isinipun arta warni-warni, amila para lare ingkang sampun dangu angêntosi anggènipun ngêsok awuning puspa wau, lajêng sami gita-gita ambyur ing lèpèn, ngrayah arta ingkang sami dhumawah ing lèpèn wau, ing ngriku para lare sami angêtog kadibyanipun salulup, rêrêbatan ngabên kaprigêlaning tandang sakalangkung rame sangêt, sintên ingkang langkung prigêl, tamtu kathah angsal- angsalanipun arta. Satêlasing arta para lare sami mêntas, lajêng bibaran.
Tatacara obong ingkang kasêbut nginggil punika, manawi nitik larasan sarta tatananing tindak, kados botên lêpat upami dipun wastanana têtilaran utawi
tilasanipun tatacara lan piyandêlipun têtiyang Jawi ingkang ngrasuk agami Budha ing kina, jêr tatananipun botên beda kalihan para têtiyang agami Budha ing jaman sapunika ingkang taksih anggadhahi tatacara ambêsmi mayit, inggih punika têtiyang ing Bali tuwin têtiyang Dhayak ing parêdèn tanah Borneyo. Kaotipun namung ingkang dipun bêsmi. Yèn têtiyang Bali sarta Dhayak mayit sayêktos, nanging sarêng wiwit jaman Islam, ing tanah Jawi tatacara wau lajêng kêndhih dening rosaning tatacara Islam, têmahan lajêng tundhuk ngangge tatacara Islam, nanging sarèhning kala samantên têtiyang kalang ingkang ngangge tatacara obong wau kandêl raosipun kabudhan, dados ing sêmu owêl anilar tatacaranipun lami, nanging murih botên cêngkah lan tatacara Islam, amila ingkang kabêsmi namung kalintu wujud puspa.
Tatêdhakan kagungan dalêm sêrat ingkang sumimpên ing Sasana Pustaka (Surakarta), amratelakakên ing bab panangguhing dhuwung wiwit karaton Pajajaran dumugi karaton Surakarta, asli saking sêsêrêpanipun Mas Ngabèi Wirasukadga, abdi dalêm mantri pandhe kadipatèn anom.
Dhuwung tangguh Pajajaran, dhuwung gônja mulu sangêt,
mêntah warni aklawu utawi jêne punapadene cêmêng, tamtu sajakipun magêl utawi mêntah, wasuhanipun sêkar utawi tosan lêmbat, sawanganipun masthi garing, ingkang kaprah dêdêgipun dhuwung cêlak. Wontên ugi ingkang mêdal panjang, silah-silahipun kados ngandhap punika.
Êmpu Ki Kêlêng, dhuwung gônja mulu sangit,sangêt. gulu milêt mêlêt. landhung sirah cêcak buwêng, buntut
sêblakipun tosan sêmu mêntah garing malênthêng, wasuhanipun pamor lêmbat. Bilih ngangge sêkar kacang unthêripun ngêcambah, gandhikanipun jêjêg kapara panjang, lambe gajah cêkak, [cêkak...]
[...,] jalèn alit, godhag ngowor, bilih ngangge ri pandhan sirahipun aksara buwêng, dhanipun botên ngatawisi, pêthitipun nyanthuk, sawatawis. Manawi ngangge sogokan lêbêt, landhung januripun landhêp, ngantos dumugi puyuhan, blumbanganipun wiyar, manawi namung gandhikan, gandhikipun kau panjang, sêmu nyigar mlinjo tikêl alis jogag, punika tangguh Ki Kêlêng, adhakanipun makatên, tosan ingkang tamtu madhas mêntah.
Êmpu Ki Kuwung, kadosdene ha: 1, namung lênggahipun tumungkul. Ingkang limrah dhuwung ragi panjang.
mêthit utawi papak. Êmbatipun kèwês, sêsulidan ngruwing rêsik, lênggahipun mayat dhèmês, sêblakipun tosan mêntah, sêmu garing, wasuhanipun pamor lêmbat, bilih ngangge sêkar kacang unthêripun ngêcambah wêwêg, gandhikanipun sêdhêngan. Lambe gajah cêkak ringkês, jalèn alit godhag ngowor, bilih ngangge ri pandhan sirahipun aksara buwêng, dhanipun botên ngatawisi, pêthitipun nyanthuk sawatawis, manawi ngangge sogok lêbêt, landhung januripun landhêp ngantos dumugi puyuhan, blumbanganipun wiyar. Manawi namung gandhikan, gandhikanipun sêdhêngan, sêmu nyigar mlinjo tikêl alis jogag, manawi luk, lukipun cêthèk sêmu rokol, tosan madhas sêmu mêntah, punika tangguh Ki Loning, ingkang kathah badanipun ing dhuwung wiyar.
Êmpu Ki Ôngga, dhuwung gônja mulu sangêt, gulu mêlêt landhung sirah cêcak buwêng, buntut urang mêthit utawi papak, êmbatipun kêdêr sêblakipun mêntah garing nglugut mathênthêng, wasuhan sami: ha 1, awis ingkang ngangge sêkar kacang, ingkang tamtu puthut, pêpêthan pandhita, gandhik kapara panjang, ri pandhanipun ngruwil kirang keblat, awak-awakanipun ingkang wuwung nglèmpèng, ingkang tamtu dhuwung lêrês, ingkang êluk botên wontên, dêdêgipun [dêdê...]
Êmpu ing Pagêlèn, sêblakipun sami ha 1, dalah sêsulidanipun, saha rêrojehanipun, wondene awak-awakanipun ing dhuwung ingkang tamtu agêng saha wiyar nglèmpèng, ingkang kathah mêdal panjang, wondene ingkang cêlak ugi wontên, nanging wiyar, mêdal luk utawi lêrês, kados makatên kawujudanipun.
Êmpu Ki Singkir dhusun Tapan, sami ha 1, dalah sêsulidanipun saha rojèhanipun sami, namung wujudipun pamor ingkang tamtu ngawat mathênthêng. Dene tosan madhas saha mêntah, wondene wujudipun ing dhuwung ingkang tamtu cêlak, mêdala luk utawi lêrês ugi makatên, punika tangguh Ki Singkir ing dhusun Tapan.
Êmpu Siyungwanara, nalika taksih jumênêng Bupati Arya
lancip, lambe gajah cêkak, godhagan rupak lêga, sogokan cêkak lêbêt, janur landhêp dumugi puyuhan. Rojehan dhanipun ngrawit cêtha, lênggahipun mayat sajak mêthèsèl, sêblakipun sumêngit wingit, lukipun cêthèk rengkol, awak-awakanipun glamit mawi ada-ada, manawi gandhik, gandhikipun sawatawis panjang, tikêl alis cêklèk, tosan ingkang tamtu madhas, nglugut, warninipun dhuwung alit-alit sarta cêlak, pamor lêmbat, punika dhuwung tangguh Pajajaran, Siyungwanara, katrangan ing nginggil punika mêdal lêlêrêslêrês. utawi luk, ugi alit sarta cêlak kadosdene patrêm. Ing nginggil dhuwung tangguh Pajajaran, ingkang sampun kacôndra kalimrah ing akathah amung punika.
Dhuwung tangguh Tuban, dhuwung gônja mulu sawatawis, gulu mêlêt ragi landhung, sirah
lênggahipun condhong, manawi luk, lukipun cêthèk luwês, manawi lêrês lênggahipun tumungkul, bilih ngangge sêkar ngêcambah, lambe gajah cêkak, jalèn cêlak. Godhagipun rupak. Bilih ngangge sogokan cêthèk sawatawis cêlak. Januripun kêthul dumugi puyuhan, blumbanganipun sêdhêngan. Awak-awakanipun dhuwung ingkang kathah miji wuh. Saha nglèmpèng, bilih gandhikan, gandhikipun cêkak, tikêl alis jogag, êmpunipun Ki Pênêti.
Êmpu Suratman, dhuwung gônja mulu sawatawis, gulu mêlêt ragi
lênggahipun condhong, manawi luk, lukipun luwês. Manawi lêrês lênggahipun tumungkul, bilih ngangge sêkar sogokan cêthèk, sawatawis cêlak, januripun kêthul dumugi puyuhan, blumbanganipun sêdhêngan, awak- awakanipun dhuwung ingkang tamtu miji puh, saha nglèmpèng, bilih gandhikan, gandhikipun cêkak, tikêl alis jogag. Wujudipun dhuwung: lambe gajah cêkak, jalèn cêlak, bilih ngangge godhagipun rupak.
Êmpu Modin, dhuwung gônja mulu sawatawis,
lênggahipun condhong. Manawi luk, lukipun cêthèk luwês. Manawi lêrês lênggahipun tumungkul, bilih ngangge sêkar kacang ngêcambah, lambe gajah cêkak, jalèn cêlak, godhagipun rupak, bilih ngangge sogokan cêthèk sawatawis cêlak, januripun kêthul dumugi puyuhan, blumbanganipun sêdhêngan, awak-awakanipun dhuwung ingkang tamtu miji puh saha nglèmpèng, bilih gandhikan, gandhikipun cêkak, tikêl alis jogag, wujudipun dhuwung cêlak.
Êmpu Galaita, dhuwung gônja mulu
sêmôngka muyêk, lênggahipun condhong, manawi luk,
lukipun cêthèk, saha luwês, manawi lêrês lênggahipun tumungkul, bilih ngangge sêkar kacang ngêcambah, lambe gajah cêlak, jalèn cêlak, godhagipun cêlak, januripun kêthul dumugi puyuhan, blumbanganipun sêdhêngan, awak-awakanipun dhuwung ingkang tamtu miji puh saha nglèmpèng, bilih gandhikan, gandhikipun
mayat, sêblakipun nyênyêt parigêl, manawi luk, lukipun cêthèk luwês, manawi lêrês lênggahipun tumungkul. Bilih ngangge sêkar kacang ngêcambah, lambe gajah cêlak jalèn cêlak, godhagipun rupak, bilih ngangge sogokan cêthèk, sawatawis cêlak, januripun kêthul dumugi puyuhan, blumbanganipun sêdhêngan, awak-awakanipun ing dhuwung tamtu miji puh, saha nglèmpèng, bilih gandhikan, gandhikipun cêkak, tikêl alis jogag. Wujudipun dhuwung sêdhêngan, garapipun
nglangut, ingkang luk dèrèng wontên, ingkang tamtu lêrês, saha amung gandhikan, tikêl alis nratas, awak-awakanipun miji
ngulit sêmôngka, wêsi kasap, sêblak sêbah gadhah mêrak ati sakêdhik. Lênggahipun tumungkul kidhung, manawi luk, lukipun cêthèk, bilih ngangge sêkar kacang ngêcambah, (ngruwil) lambe gajah cêlak, jalèn cêlak, godhagipun cêlak, bilih ngangge sogokan cêthèk cêlak, januripun cêthèk dumugi puyuhan, blumbanganipun sêdhêngan, awak-awakanipun dhuwung nglimpa, bilih gandhikan, gandhikipun cêkak, tikêl alis jogag lêbêt, wujudipun dhuwung sêdhêngan namung pacaran ciyut.
Sabat tanah Tuban, punika ugi sami damêl dhuwung tangguh sami lagu sêblak ugi ngèmpêri dhuwung kasêbut nginggil wau, amung manawi katandhingakên dhuwung dêdamêlanipun êmpu lajêng katingal asor guwaya kawon, garap inggih kawon, lênggah mêksa kirang mapan. Namung gêrbanipun inggih tangguh Tuban.
Dhuwung tangguh Madura. Akasa, dhuwung gônja waradin, gulu mêlêt sêdhêngan, sêmu alit sajak ngrèpèk, sirah cêcak lancap. (têgêsipun ragi panjang) buntut urang papak ragi buwêng, gônja ingkang kathah ngropèk tipis, sêblakipun sêrêng kêras. Mathênthêng, wasuhanipun sêkar rangkêp, ingkang kathah mubyar, katingalipun agal ananging lêmbat, bilih ngangge sêkar kacang ngèmpêri gêlungipun wayang, gandhikipun sêmendhe (namènipun bruwah) jalèn agêng godhagan sêdhêngan, sogokan lêbêt, lênggahipun sêmu cêgèh, januripun madya dumugi puyuhan, manawi gandhikan, gandhikipun cêgèh, tikêl alis pêpês, bilih luk lêbêt sêmu rengkol. Manawi lêrês lênggahipun ugi sêmu cêgèh, racak-racakipun Madura punika sêblakipun kêras sarta abyor, manawi ngangge ri pandhan, aksaranipun cêtha
ingkang kathah ngropèk tipis. Sêblakipun sêrêng kêras, wasuhanipun [wasuhani...]
[...pun] sêkar rangkêp, ingkang kathah mubyar, katingalipun agal, ananging lêmbat, bilih ngangge sêkar kacang ngèmpêri gêlung wayang ananging
sêblakipun sêrêng kêras, lênggah mayat. Sêsipatanipun dhèmês, gandhik sumendhe, bilih ngangge sêkar kacang kados gêlung wayang, unthêripun sêmu mudêd, jalèn ramping sêmu andhangak, lambe gajah cêkak kèwês, godhag rupak lêga, sogokan lêbêt ngrawing, januripun landhêp dumugi puyuhan, manawi luk, lukipun singsêt, pamor agal ananging lêmbat, amargi rangkêp, wêsi alus, wontênipun katingal kasar pamoripun mungêl, rojehanipun dhanipun kèwês cêtha, botên patos nyangkrang, tinimbang sanèsipun taksih
manawi lêrês, lênggahipun cêgèh, gandhik sumendhe cêkak, tikêl alis jogag, tosanipun kasap.
Dhuwung tangguh Madura, punika ingkang pancèn garapan sabat, sêblak sarta garapipun. [garapi...]
[...pun.] ugi angèmpêri kados tangguh Madura sadaya, ananging manawi katandhing kalihan pandamêlipun êmpu kasêbut nginggil ugi sami Madura, tamtu asor warninipun. Guwaya inggih kawon, garap inggih kawon, lênggah mêksa kirang mapan. Amung gêrbanipun tangguh inggih Madura. Racak-racakipun
parigêl, sêblakipun kêras wingit. Sêsulidanipun sarwa cêthèk, lênggahipun mayat sigaladak, wasuhanipun pamor sami ngawat, sogokan cêkak, sêmu cucuking pêksi dhandhang, bilih ngangge sêkar kacang wangunipun gêlunging wayang (nyanthêng) gandhik sumendhe lambe gajah dhèmês, jalèn, nglimpa lantas, godhag rupak lêga, blumbangan sêdhêngan. Bilih luk, lukipun lêbêt sêmu singsêt,
sêsulidanipun sarwa cêthèk, lênggahipun mayat, ladak srigak, wasuhanipun pamor miring katingal
awakanipun glamitan (têgêsipun mawi ada-ada) jalèn cêkak lancip, lambe gajah sèbêt, godhagan rupak lêga, manawi luk, lukipun lêbêt singsêt, manawi lêrês lênggahipun mayat, manawi gandhik, gandhikipun sêdhêngan,
tikêl alis nratas, manawi ngangge rojehan, rojehanipun cêtha, gêrbanipun manawi garapipun Ki Supagati, tamtu ganjanipun cêkak. Taksih wontên sambêtipun.
Awit saking aturipun abdi dalêm bêhirdhêr ing panti usada, kawrat sêrat paturanipun katitimasan kaping 17 Dhesèmbêr 1932 ôngka 227/154 C ingkang kacirèn abdi dalêm bupati dhoktêr kaping 26 Dhesèmbêr 1932, ôngka 1007/C./119 pêpatih dalêm amarêngakên, sadaya ingkang gadhah wêwênang kaparingan jampi lêlahanan saking kagungan dalêm panti usada, manawi nyadhong jampi sapanunggilanipun, kajawi ingkang tanpa wadhah, katamtokakên mawi ambayar kalih satêngah sèn sabên jampi utawi sanèsipun satunggal warni, sumêrêp lintuning waragad pamirantosipun wadhah-wadhah ingkang sagêd risak, kados ta: dhus, gabus, dalancang, tangsul sapanunggilanipun, dene ingkang wujud gêndul sasaminipun, taksih lastari kawangsulakên dhatêng panti usada, amargi jêjêripun ingkang kaparingakên lêlahanan punika amung isinipun, dene ingkang botên katamtokakên mawi ambayar, punika sadaya jampi-jampi ingkang tumrap parlunipun ing Madusuka, II klinik karaton, III klinik Kadipala, IV Rêksawahana (kapal karaton), V puliklinikipun para dhoktêr, VI kawula dalêm miskin, rêsèpipun para santana sarta abdi dalêm ingkang sakit manggèn ing klinik karaton utawi klinik Kadipala, ugi mawi ambayar kados ing nginggil wau. Lajêng kadhawuhan andhawuhakên waradin dhumatêng karerehan sarta wêwêngkonipun sadaya, supados sami sumêrêp sarta angèstokakên saparlunipun.
Miturut pilihanipun parêpatan warga Putri Narpawandawa, nalika kaping 20/21 Agustus sarta sasampunipun katêtêpakên ing parêpatan pangrèh Putri Narpawandawa, kala kaping 15/16 Sèptêmbêr sami taun 1932 kawontênanipun pangrèh Putri Narpawandawa kados ing ngandhap punika:
nggih niku,sing jenenge ht niku barang mahal mbah.tur resikone gedhe,listrike njeglek wae langsung kalang kabut..
-kelingan pas jaman ning pabrik duit,yen mati lampu,jepange+wong nduwuran mlayune langsung ning line ht,niliki pirang ewu sing barange ra dadi..-
katakan : GAKNGERTI Balas	asmarantaka berkata:	Februari 20, 2011 pukul 09:51	thratment digowo nek salon saged mboten
‘Nguri-uri’ Articles at itx si tukang kritix 11	Nguri-uri Basa Jawa Kanthi WordPress Basa Jawa
@ki salik…sesepuhku,sugeng ndalu…..
Ijin menyimak…mantab penjelasannya mas salik..tp sejatine INGSUN niku sinten? Monggo
Bang jali pripun kabare hehehe trah wonogiri
@ki wong alus sugeng dalu ki sungkem kulo mugi konjuk. Nuwun
@mbah gondrong waalaikumsalam sugeng rawuh salim dl
monggo ngumpul sm sesepuh yg lain
@wong abangan baik2 yg disitu moga sukses
@ki joko;pripun kabaripun bib,monggo dipun wedar wejanganipun simbah njeng
@bang jali ; semangat malam …monggo niki buhure 234…
@sangmata_angin ;njih ki,sami2 ….mugi pinaringan ridlonipun gusti….
@ki wong alus;menopo ndamel blog enggal malih mawon ki….
@@ Ki Wongalus ; ngapuntenipun ki….kulo khilaf…,kabeh iki ancene minongko sakdermo kanggo ngramekno isine ndonyo,
karena seperti apa yg pernah panjenengan posting
@ki alus mau tanya kalau makna “suh luyud sirna gepang kagenten ananing gusti” apa ya ki? Maklum kulo wong cubluk mboten ngertos
monggo kang iwil ,kawulo derek aken,nyuwun agunge pangapunten…,mugi tansah pinaringan ridlonipun gusti kang
kagunganipun panjengan….salam kenal lan ugi salam paseduluran njih mas…..
@mbah gondrong x….mbah poro sedulur wadon kok gak tau ngetok maning…padahal tgl enom,biasane isih podo blonjo mbah……
sangmata_angin ;njih ki….mugi2 menawi mawon tasih dso sibuk musyahadah…..
@mbah gondrong x….sampun njedul malih setunggal….anyar ki….
@mbah gondrong x…siji maneh mbah njedul……loro saiki mbah….
@lanang edan..njih mboten nopo-nopo..btw,,sugeng rawuh ku ga
kagem poro dosen, mahasiswa lan sedoyo civitas kampus wongalus
sedoyo ingkang tembe nggayuh kawicaksananipun GUSTI, monggo
@ mas kancil, mangke menawi warungipun mas akik sampun dasar, pesen teh botol sekalian nggih, nuwun
@ all sugeng siang kagem sedulur sedoyo
@mas agung, nggih kulo pesen teh botol…..hehehe
@mas agung……..salam kenal njih….taksih sadeyan
salamkenal ugi mas kompas eh, sangmata_angin 😀 lapakipun sampun dipun gusur satpol PP :(, dhawet radi sepi mas, asring jawah. sakniki mburuh macul wonten kebon
@mas agung…..o ngaten njih,mesakno…..sadean kemawon mas konsul kaliyan rencang2 daerah,mbok bilih wonten ingkang saged atur pambiyantu….
AKU DEWE YO GAK ISOH NGLAKONI MULAI WAE SUSAH
Ass wrwb. Panekung, wasiyatipun Kanjeng Panembahan Senopati ing MANTAWIS. ….matrapaken panjenengan ing Dat kados makaten : “Ingsun tajalining Dat kang Maha Suci, kang
sampun makaten, adat sanalika kemawon kayaktosan ingkang dados tandanipun.
kulo nyuwun wejangan amrih saget angsal kamulayaning urip
lepas sabda sak sabda sabdane dadi, ( menginjak kaki ke bumi “gedruk” 3 kali ) Ingsun mateg aji kasampurnan sejati, kasampurnane Gusti kang mubreng dumadi. Tanpa tanding, tanpa liya.
HEM !,,,, ORA MUDHENG ?
suwun saderengipun…….. sekalian salam kenal
Assalamualaikum Ki Ageng Jembar Jumantoro, empun dangu sanget
Titiang ring ajeng IRatune pateh sakadi dumun sadurung jagate kakardi, Titiang
anake sane sampun serahang IRatu ring Titiang saking jagate. Anake punika sami druen IRatu tur
ring ipun, tur ipun sami pada nampi sabdane punika; ipun pada uning mungguing kawit Titiange sujati saking
ring jagate. Duh Aji Sang Maraga Suci, sayubinja ipun sami antuk kawisesan parab Palungguh IRatu, inggih
kawisesan parab Palungguh IRatu, inggih punika kawisesan sane sampun
kasukanipune mangda paripurna. 14Titiang sampun midartayang ring ipun sabdan
Titiang. 22Titiang sampun maicayang ring ipun kaluihan, inggih punika kaluihan sane pateh sakadi sane
ring dija Titiang magenah, mangda ipun ngantenang kaluihan Titiange, inggih punika kaluihan sane sampun paicayang IRatu ring Titiang. Santukan ngawit saking sadurung jagate kakardi, IRatu sampun
Warung Bandrek (WB), Warung Bandrek
basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (
EnglishBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 6 Maret 2016.
ora ndidik ragane murid-muridku, nanging ndidik jabang bayine murid-muridku kabeh. Kyai among nyai among, kabeh kang ngemongi anak didikku ewang-ewangono supaya pada mbangun-turut, dadi bocah kang pinter lan mulya dunya akhirate, mangerteni apa sejating urip.Kabeh saka kersaning Gusti. (
neng gubug dowo.minggu aku melu lho. aku tak mbonceng pak mukiyo.pokoke bareng-bareng
Bausastra Jawi oleh panitia, tetapi belum sempat dirapikan.
Kawula nuwun gusti, dhawuh dalêm kintun sêrat Tuwan Dhoktêr Y.H. Baping, anggènipun badhe ngadhêp ing panjênêngan dalêm ngrêmbag badhe sêsorahipun, kaparêng dalêm manggihi sarampunging sêsorah, sampun kawula tindakakên kala wingi sarta sampun katampèn.
II. Kala wingi wontên tilpun saking raka dalêm kangjêng gusti, badhe sêsorah bab kawruh katuranggan, punika raka dalêm badhe bêkta sadhèrèk satunggal, abdi Rêksawahana satunggal, sampun kawula wangsuli botên wontên pakèwêdipun.
III. Kala malêm Kêmis kapêngkêr punika kawula parêpatan kalihan panitya Bausastra Jawi, ngrampungakên garapanipun, sampun rampung lajêng sami katampèkakên ing abdi dalêm, sawêg badhe kawula tata, mugi andadosakên kauningan dalêm.
Ing. John Barbery, MAE Ing. Lenin Freire, MSC LSI. Jazmin Torres, MAE Ing.Karol Hidalgo Ing. Nestor Arreaga, MSC Ing.
Wana Kethu LAN Wonogiri : HMJ pendidikan bahasa jawa- Universitas Veteran Bangun Nusantara, Sukoharjo
Nalika jaman krajaan Demak wonten sawijining resi sekti kanthi asma ki kesdik wacana. Priyantunipun lenggah piyambakan wonten satunggaling guwa ingkang kalebu dalem jajaran giri sewu. Giri punika dipun ubengi wana ingkang katha kaliyan wit-witan kanthi ronipun ngrembuyung saha kahananingkang endah . boten kaget manawi panguwasa demak nalika wektu punika ndadosaken minangka wana wisata ratu saha panggenan kangge pados rajakaya, ing wektu2 tinemtu, karawuhan boyongan ratu kanthi pangiring saha senapatinipun. Piyambakipun pados rajakaya ingkang utama nggih punika kidang. Perangan kasil saking pados kidang kalawau wonten ingkang dipun telasaken ing panggenan saha saperangan malih limrahipun dipun asta kondur dhateng karaton. Patilasan panggenan kanggo seneng-seneng kalawau ing pungkasanipun dados sawijining desa ingkang sapunika dipun paringi nama desa seneng. Ingkang hanggadhai werdi panggenan kangge seneng-seneng. Ngantos sapunika panggenan punika taksih wonten
Wonten ing sawijining dinten Raja Demak ngirim duta ingkang nama Raden Panji kangge manggihi Resi Ki Kesdik Wacana. Lumantar dutanipun, raja nyuwun dhateng Ki Kesdik Wacana supados Mbekta pinten-pinten kidang ingkang badhe dipun dadosaken ingon-ingon wonten karatonipun. Ki kesdik Wacana nyagahi panyuwunan kala wau. Kanthi kasektenipun KI Kesdik wacana nglebetaken kidang-kidang kala wau dating bumbung, bolongan wonten pucuk pring kala wau lajeng dipun sumpet. Bumbung kala wau lajeng dipunparingaken dhateng Raden Panji kanthi piweling.
“Raden Panji, bumbung punika isinipun kidang-kidang ingkang dipun kersakaken dening Gusti Prabu. Sengaja kula lebetaken dhateng bumbung punika supados Raden Panji gampil anggenipun mbekta. Amargi lelampahan saking mriki dhateng karaton lumayan tebih. Ananging panjenengan emut-emut piweling kula, ampun pisan-pisan panjenengan mbikak bumbung punika ngantos bumbung punika dumugi wonten ngajengipun Raja”.
“Matur nuwun bapa Resi, kula badhe ngemut-emut piweling kalawau” ngendikanipun raden Panji kanthi agunging pakurmatan. Wonten ing margi dhateng Demak, penggalihipun Raden Panji dipun kebaki dening maneka warna pitakenan ingkang boten saget dipun wangsuli dening Raden Panji piyambak. Miturut panjenenganipun boten lemebet ing nalar bilih kidang-kidang ingkang dipun kersakaken Gusti Prabu dipun lebetaken dhateng bumbung. Punika sanget boten tinemu ing nalar. Sanadyan makaten, raden Panji tetep emut dhateng piwelingipun Ki Kesdik Wacana supados boten mbikak bumbung kala wau ngantos dumugi ing ngarsaniun Raja. Raden panji lajeng ngurungaken niyatipun badhe mbikak bumbung kala wau.
Wonten ing margi, amargi sayah raden panji leren wonten wana jati ingkang ketel. Nalika ngicalaken sayah kalawau, paningalipun raden Panji terus ningali bumbung kanthi rasa ngungun. Amargi terus ningali bumbung kalawau, lajeng raden Panji mbikak bumbung kala wau kangge magertosi isinipun. Ananing nalika sumpet dipun bikak, Raden Panji kaget sanget ningali kedadosan ingkang boten limrah. Kanthi ndomblong, sakala-kala saking bumbung kalawau medal kewan alit ingkang sansaya dangu sansaya ageng. Nyata kewan-kewan kala wau inggih punika kidang ingkang cacahipun 16 iji utawi 8 pasang. Lan sadaya kanthi trengginas mlebet dhateng wana malih.
Raden Panji lajeng tangi saking kagetipun kalawau, lajeng enggal-enggal lumayu dhateng wana kangge nggacar kidang-kidang kalawau ngantos kopiahipun dhawah wonten siti. Ananging panjenenganipun boten nggatosaken kedadosan punika. Sanadyan anggenpun nguyak kidang kalawau muspra. Sanget anggenipun sedhih kaliyan getun raden Panji amargi grobohipun punika. Raden panji among saget dhawah tundhuk isin kaliyan lemes. Boten ngertos badhe napa malih. Badhe kondhur dhateng Demak ajrih kaliyan murkanipun Raja. Badhe wangsul dhateng Pertapan Ki Kesdik Wacana ajrih dipun uneni.
Bejanipun Ki Kesdik Wacana ingkang sekti saget enggal ngertos kadadosan punika. Awit saking punika Ki Kesdik enggal nusul. Wonten ing margi anggenipun nusul Raden Panji, Ki Kesdik nemokaken kopiahipun Raden Panji ingkang dhawah. Resi sekti punika ngendika, “duh bumi lan langit seksenana yen wiwit dina iki papan iki tak wenehi jeneng WANA KETHU”. Ngantos sapunika naminipun Wana Kethu. “wana” tegesipun alas lan “Kethu” tegesipun kopiah.
Boten dangu Ki Kesdik Wacana enggal nemu panggenanipun Raden Panji. Ningali karawuhanipun Ki Kesdik Wacana, Raden Panji kaget sanget.
“Ampun Bapa, kula sampun lancang mbikak supet bumbung punika lan ndadosaken kewan-kewan ingkang wonten bumbung medal sadaya. Sapunika kula pasrah nampi paukuman saking Bapa Resi”. Ngendikanipun Raden Panji.
Mireng pangandikanipun Raden Panji, sang Resi rumaos welas ananging ingkang lepat kedah nampi paukuman.
“Raden Panji, panjenengan mangertosi bilih sejatosipun penjenengan punika sulihsalira saking raja ingkang sampun dipun paringi welingan. Eman sanget panjenengan boten saget nindakaken welingan punika. Awit saking punika panjenengan kedah pikantuk paukuman. Wiwit dina iki kowe aja wujud manungsa, ananging kowe dadia kidang wulung sing nunggu alas iki” pangandikanipun Bapa Resi.
Sabibaripun Bapa Resi ngucap kados makaten, sakala-kala donya dados peteng dhedhet lan wonten langit kapireng suara gelap nyamber-nyamber. Sadaya kados dados seksi punapa ingkang dados pangandikanipun Bapa Resi. Pancen leres kadadosanipun. Sakala-kala Raden Panji ingkang asalipun manungsa malih dados kidang lanang ingkang gagah sanget kanthi wulu wulungipun. Raden Panji ingkang sampun dados kidang punika nangis lan timpuh wonten ngajengipun Resi sekti punika.
“Pidana punika awrat sanget tumrapipun kula, Bapa. Mugia panjenengan kersa ngicali”. Panyuwunipun kidang wulung kadadosanipun Raden Panji. Ananging getun namung kantun getun, Raden Panji kedah nglampahi urip enggal dados pangarsa pacangan-pacangan kidang ingkang riyin dipun iculi wonten Wana Kethu.
Sasampunipun kadadosan wonten Wana Kethu punika, Ki Kesdik Wacana minggah dhateng inggilipun punthukan alit boten tebih saking mriku. Sasampunipun dugi wonten pucukipun punthukan punika, panjenenganipun pinarak sakedhap kangge ngunguni kaendhahan alam sangandhapipun.
“punthukan iki endah banget. Mbesuk yen ana rejaning jaman, punthukan iki tak wenehi jenen gunung Giri. Dene kali sing mili ana ing ngisore tak wenehi jeneng kali wahyu (sapunika namanipun kali inggih punika kali Bengawan Solo)”. Pangandikanipun Ki Kesdik Wacana.
Wonten ing sawijining dinten, Sinan Giri ingkang nembe ngalembara dumugi wonten papan ingkang rumiyin dipun rawuhi Ki Kesdik Wacana. Sami kaliyan Ki Kesdik Wacana, Sunan Giri ugi ngunguni kaendahan alas ingkang wiyar sanget kaliyan papanipun ingkang kathah punthukan. Sunan Giri lajeng ngendika “ mbesuk yen ana rejaning jaman, papan iki bakal tak wenehi tenger WONOGIRI” Wono utawi wana ingkang tegesipun alas, dene giri tegesipun gunung. Makaten panggenan ingkang gadhah alas ingkang ketel lan mawi gunung-gunung punika ngantos samangke gadhah nama Wonogiri ingkang manggen
Burungpun20325 Gunging Ireng Jago193816 Gunging Jago416410 Gunging Susu74985 Gunging Éndah Wadon20078 GuruH 967197 Hardcore17553 Hasrat21231 Hentai104606 Homo394544 Hot12273 Hot Mom Aku Duwé Kaya Kanggo
Nengsemake34717 Ngambung16987 Ngeyek37080 Nggantheng35976 Nggodha12979 Nggumunke367080 Ngisep26481 Nglengo111338 Ngobahke Driji41785
keturunan luwih m?rang lor pang sing basa-basa k?n?, ?ntuk draw point thing local dideleng ? kab?h dimutakirak? durung Cathetan: Dhokter jeneng Mei ...
basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1]
Mumpung Sepiby Nur Indah72903 views2 months agoBocah
Iku tondo yen tekane jaman Joyoboyo wis cedhak..
Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapak’e..
Teko soko wetan, kulon, kidul lan lor..
Pitutur Jowo asli iki ojo dilalekno yo lurrr..
Mulo, pitutur iki sebarno marang poro konco..
Ora karep ngguroni tapi mung ngelingno..
Aq nuwun pangapura kesalahan pitutur uga tindakanku marang Kowe. Muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di lebur ing Dino Riyoyo, Minal Aidin
Ronggeng Dukuh Paruk - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Sumirang :PUPUHDHANDHANGGULA01Malang sumirang amurang niti, anrang baya dènira mong gita, raryw anom akèh duduné, anggelar ujar luput, anrang baya tan wruh ing wisthi,
pendhem kulabangsané, ndatan ana kang weruh, lamun Panji ingkang angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani dhadhalang, dhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ing, kang amindha dhadhalang.07Adoh kadohan tingalirêki, aparek reké tan kaparekan, yèn sang Panji rupané, dèn-senggèh baya dudu, lamun sira Panji angringgit, balokloken ing tingal, pan jatining kawruh, lir Wisnu kelayan Kresna, ora Wisnu anging Kresna Dwarawati, amumpuni nagara.08Wisésa Kresna jati tan sipi, kang pinujyêng jagad pramudita, tan ana wruh ing polahé, lir Kresna jati Wisnu, kang amanggih datan pinanggih, pan iya déning nyata, kajatenirêku, mulané lumbrah ing jagad, angestoken kawignyan sang Wisnumurti, nyatané arya Kresna.09Mangkana kang wus awas ing jati, oranana jatining pangéran, anging kawula jatiné, kang tan wruh kéngar korup, pan kabandhang idhepirêki, katimpur déning sastra, milu kapiluyu, ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa.10Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé, akèh wong angrempelu, tata lapal kang dèn-rasani, sembayang lan puwasa, dèn-gunggung tan surud, den-senggèh anelamna, tambuh gawé awuwuh kadya raragi, akèh dadi brahala.11Pangrungunisun duk raré alit, nora selam déning wong sembayang,
déning anampik amilih, ing karam lawan kalal.12Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun teka ing omahé, wulu salembar iku, brestha geseng tan ana kari, angganing anêng donya, kadya adedunung, lir sang Panji angumbara, sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala.13Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné kang dèn-rasani, umbang ing kapiran, tambuh kang den-temu, iku ora
dening daadapen mangke dereng wruh jatine dening wong tanga guru amungakĕn wartaning tulis kang ketang jatining lyan den-tutur
den-ucap iku wong anom kawruhe sembayang tan surud puwasane den ati-ati tan ayun kaselanan kalimput ing hukum
pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati tan kĕna den-ucapna.17Dudu rasa
dadi pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira.19Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas tĕka ing sĕmbah pujine
iku durung ~”„, maksih bakai pangawruhe pan kupur-kapir iku iya iku sampurna jati pan wèkas ing kasidan kupur-kapir iku
jiwa jisim, rasa mulya wisesa.03Kang wus tumeka ing rasa jati, sembahyanging tan mawas nalika, luwir banyu mili jatine, tan ana jatinipun, mona muni turu atangi, saosiking sarira, pujine lumintu, rahina wengi tan pegat, puji iku rahina wengi sirèki, akèh dadi brahala.04Pengunguningsun duk lare cilik, nora Selam dening asembahyang, tan Selam dening pangangge,tan Selam dening saum, nora Selam dening nastiti, tan Selam dening tapa, nora dening laku, tan Selam dening aksara, nora Selam yèn anut aksara iki, tininggal ora esah.05Selame ika kadi punendi, kang ingaranan Selam punika, dening punapa Selame, pan ing kapir iku, nora dening mangan bawi, yadyan asembahyanga, yèn durung aweruh, ing sejatining wong
Paket Cream Temulawak Impor Cream Emboss Day Night Sabun
iki apa dudu wong sing merdika? Aku iki apa dudu rasul? Aku apa ora wis tau weruh Gusti kita Yésus Kristus? Lan apa kowé dudu wohing pegawéanku kagem Gusti?
9:2 Senajan wong liya ora ngakoni aku iki rasul, nanging tumraping kowé aku iki rasul! Sebab kowé dhéwé lan uripmu dadi wong-wong Kristen, nélakaké yèn aku iki rasul.
9:3 Yèn ana wong sing padha nyruwé aku, jawabku mengkéné:
9:4 Apa aku ora wenang olèh pangan lan ombèn-ombèn saka enggonku nyambut-gawé?
9:5 Apa aku ora wenang nindakaké apa sing katindakaké déning rasul-rasul liyané lan para sedhèrèké Gusti Yésus, apa déné Pétrus? Apa aku ora wenang sesomahan karo wong wadon Kristen lan ngajak dhèwèké lelungan?
9:6 Apa mung Barnabas lan aku dhéwé sing kudu golèk pangan dhéwé?
9:7 Endi ana prejurité angkatan perang sing kudu ngragadi awaké dhéwé? Utawa endi ana wong tani sing ora mangan anggur saka keboné dhéwé? Utawa pangon endi sing ora ngombé susu saka wedhusé dhéwé?
9:8 Pasemon sing dakkandhakaké iku kabèh ora mung saka pengalaman pedinan, nanging Kitab Suci iya ngandharaké kaya mengkono.
9:9 Torèté Nabi Musa rak uga nyebutaké mengkéné: “Kowé aja mbrangus cangkemé sapi sing lagi kanggo nggiling.” Sing dikersakaké déning Gusti Allah ing kéné ora mung sapi waé,
9:10 nanging sanyatané ya kita iki. Wong sing nyebar lan wong sing derep wis samesthiné nyambut-gawé kanthi pengarep-arep bakal nampa panduman saka panènan mau.
9:11 Aku wis padha nyebar wiji rohani ing antaramu, apa aku ora wenang padha ngenèni berkah kajasmanèn saka kowé?
9:12 Yèn wong-wong liya padha duwé wewenang olèh bagéan kajasmanèn mau saka kowé, apa wewenangku iki ora luwih gedhé tinimbang karo wong-wong mau? Nanging aku padha ora migunakaké wewenangku, malah aku nyukupi kebutuhanku dhéwé, supaya aku aja ngalang-alangi Injilé Sang Kristus enggoné kawartakaké.
9:13 Wong sing nyambut-gawé ana ing Pedalemané Allah wis samesthiné nampa pangané saka Pedalemané Allah mau, lan wong-wong sing padha nyaosaké kurban ing mesbèh tampa panduman saka kurban mau.
9:14 Mengkono uga Gusti wis netepaké yèn wong sing ngabaraké Injil iya nampa pangané saka enggoné ngabaraké Injil mau.
9:15 Nanging aku durung tau migunakaké wewenangku babar-pisan. Malah enggonku nulis layang iki ora kokmerga supaya aku nampa wewenang-wewenangku. Awit aku aluwung mati, ketimbang karo kélangan prekara sing gawé mongkoging atiku.
9:16 Aku ora duwé wewenang gumunggung bab enggonku ngabaraké Injil, sebab aku iki sadrema nglakoni dhawuh. Lan iba cilakané awakku, saupama aku ora ngabaraké Injil kuwi.
9:17 Menawa enggonku nindakaké pegawéanku metu saka karepku dhéwé, aku wenang ngarep-arep olèh opah. Nanging sarèhné ngabaraké Injil kuwi sawijining kuwajiban, dadiné pegawéan mau wis dadi tugas sing diparingaké déning Gusti Allah marang aku.
9:18 Banjur, opahku apa? Opahku yakuwi: déné aku kepareng ngabaraké Injil tanpa opah, ateges sajroning pegawéanku ngabaraké Injil mau aku ora njaluk apa sing dadi wewenangku.
9:19 Aku iki bébas. Aku dudu budhaké sapa-sapa. Nanging awakku dakdadèkaké budhaké saben wong, supaya aku bisa olèh ati saka wong kabèh.
9:20 Yèn layanan karo wong Yahudi, tumindakku kaya wong Yahudi, supaya aku bisa olèh ati saka wong Yahudi. Yèn layanan karo wong sing padha nganut Torèté Nabi Musa, tumindakku kaya wong sing nganut Torèt, senajan uripku ora gumantung ing Torèt, supaya aku bisa nggèndèng wong-wong mau.
9:21 Lan tumraping wong-wong dudu Yahudi aku tumindak kaya wong dudu Yahudi, kaya-kaya aku ora ngerti karo adat tata carané wong Yahudi, supaya aku bisa nggèndèng wong dudu Yahudi. Kuwi ora merga aku ora manut karo angger-anggeré Gusti Allah; sebab uripku nganut angger-anggeré Gusti Yésus Kristus.
9:22 Ing tengah-tengahé wong sing imané ringkih, tumindakku kaya wong sing imané ringkih uga, supaya aku bisa nggèndèng wong-wong mau. Srana mengkono aku wis dadi pepadhané saben wong, supaya sebisa-bisa aku nylametaké sapérangan saka antarané wong-wong mau, srana patrap apa waé.
9:23 Kabèh mau daktindakaké merga saka Injil, supaya aku bisa mèlu ngrasakaké kabegjan-kabegjan kaya surasané Injil mau.
9:24 Kowé padha ngerti yèn ana ing balapan mlayu, sing mèlu wong akèh, nanging sing dadi juwarané mung wong siji. Mulané padha mlayua kaya wong sing arep menang lan dadi juwara.
9:25 Saben wong sing arep mèlu balapan, sajroné nggladhi awaké, padha tundhuk marang tatanan sing keras banget. Wong mau padha betah nglakoni mengkono, supaya bisa olèh makutha kemenangan, sing bisa sirna. Nanging kita iki padha betah nglakoni mengkono, supaya olèh makutha sing langgeng.
9:26 Yakuwi sebabé enggonku mlayu ngener marang garis pungkasan. Yèn diupamakaké wong tinju (jotosan), olèhku njotos ora ngawur.
9:27 Nanging aku nggladhi badanku nadhahi jotosan-jotosan sing keras, supaya aku bisa ngerèh badanku mau. Aja nganti sawisé aku ngabaraké Injil marang wong liya, aku dhéwé ditampik déning
Kowe durung wêruh marang uripmu, sabab apa têka kêpiyêng-piyêng arêp nyumêrêpi prakara pati.
Wong kang uripe tanpa tônja, iku padha karo uwong kang mati ênom.
Sing sapa tata uripe, mêsthi iya tata patine.
Uwong mati, kang isih tak anggêp urip, ora tau tak tangisi. Kang dak tangisi, uwong urip sing uwis tak anggêp mati.
Akèh uwong urip kang ora kobêr ngrêmbug uripe, jalaran kakehan anggone ngrasakake marang patine.
Sing sapa wani urip, mêsthi iya ora wêdi mati.
Rèhning uwis padha mangrêti, yèn urip iku bakal pinada ing pati, mulane kudu padha nanjakake uripe.
Ing sajroning urip, akèh prakara kang nyêdhihake. Marga saka iku têrang bangêt, yèn wong urip iku kudu duwe kakêndêlan kang gêdhene ngungkuli ênggone wani mati.
Lêlakoning manungsa iku kang baku ana têlu: lair, urip, lan mati. Ênggone lair ora krasa, wêruh-wêruh uwis ngrêti yèn kudu mati. Yèn uwis mati, lali marang uripe.
urip iku bisane sênêng marang uripe nganti kaya ana ing
dhatêng nagari-nagari ingkang sawêg pêrangan, makatên punika dipun wastani wapen embargo. Awisan makatên punika samangke sampun dipun suwak, dipun gantos pranatan cash and carry, sintên ingkang sagêd
dhatêng Amerikah, waton dipun bêkta piyambak, botên mawa baita Amerikah.
Wontên ing anggêr intèrnasiyonal, têmbung embargo punika botên namung makatên punika kanggenipun. Embargo punika pikajênganipun ingkang baku (ing anggêr intèrnasiyonal) inggih punika: nahan baita ingkang sawêg labuh wontên ing salah satunggaling nagari. Tindak makatên punika, manawi namung kangge malês (represaille), kaanggêp ngadil, mila botên nama nyimpang saking anggêr intèrnasiyonal. Namung anggènipun nahan wau botên kenging lajêng dados andhaku, samôngsa nagari ingkang gadhah baita wau sampun mantuni tindakipun, utawi sampun suka pamarêm dhatêng nagari ingkang nindakakên pamalês wau, baita ingkang dipun tahan kêdah tumuntên dipun mardikakakên.
Ing jaman rumiyin, manawi wontên nagari kêkalih ingkang pasulayan utawi badhe pêrang, baita-baita gadhahaning mêngsah, samomotan dalah sabêbaunipun, lajêng dipun dhaku sarta têrus dipun darbèki. Tindak embargo makatên punika, ing pawingikingipun kaanggêp kirang adil, gampilanipun kaanggêp tindak ingkang nyimpang saking ugêr kamanungsan. Mila wontên ing prajangjian ing 's Gravenhage kala ing taun 1907, lajêng kapranata sae, manawi badhe wontên pasulayan agêng, baita-baita dagang ingkang sawêg sami labuh wontên ing tlatahipun nagari ingkang badhe pêrang, sawatawis dintên sadèrèngipun tapuk pêrang kêdah sami kakengingakên bidhal lêlayaran. Ananging cak-cakanipun, anggêr utawi prajangjian makatên punika namung tumrap dhatêng nagari-nagari ingkang sami tumut nôndhatangani prajangjian ing 's Gravenhage wau. Malah ing nalika pêrang agêng ing taun 1914-1918, nagari-nagari ingkang sami nôndhatangani prajangjian wau, inggih lajêng botên sami nuhoni kasagahanipun, jalaran pêrang makatên bakunipun namung: waton sagêd mênang, dados bab prajangjian [prajangjia...]
--- [367] ---
[...n] utawi bab anggêr intèrnasiyonal punika lajêng kêrêp dipun anggêp rante ingkang namung awujud swara.
Kala pêrang donya, prakawis ambêskup baita punika malah lajêng saya andados, baita-baitanipun nagari netral inggih wontên ingkang lajêng dipun bêskup utawi dipun dhaku sawatawis dangunipun. Tindak makatên punika kalêrêsipun lajêng nama nindakakên padatan kina, inggih punika ngêcakakên Jus Angariae (Recht van Angarie), ingkang kêrêp katindakakên ing salêbêtipun abad kaping pitulas. Miturut padatan kina, nagari-nagari ingkang sawêg pêrang, môngka kakirangan baita, punika wênang ambêskup baitaning nagari sanès ingkang botên tumut pêrang, lajêng pinêksa kapurih momot prajurit sakapurantosing pêrang kanthi pituwas wragad utawi lêlintuning kangelan. Dene manawi botên purun miturut, inggih lajêng dipun bêskup sapunapa-punapanipun.
Sampun têrang tindak ingkang makatên punika nama botên adil, sarta nyimpang saking raos kamanungsan. Ing jaman enggal, Recht van Angarie punika lajêng dipun ewahi sipatipun. Nagari-nagari ingkang sawêg pêrang, manawi prêlu sarta margi kapêksa sangêt, kangge nanggulangi mêngsah utawi kangge nêmpuh mêngsah, gadhah wênang ngangge utawi ngrisak barang gadhahaning nagari netral ingkang wontên ing wêwêngkonipun, wontên ing tlatahing mêngsah utawi ing satêngahing sagantên, wawênang ingkang makatên punika, dumuginipun sapriki dèrèng gumathok. Sawênèhing nagari amastani, manawi Recht van Angarie punika padatan kina, ingkang sampun kaanggêp botên tumindak. Ananging kala pêrang agêng taksih wontên ingkang nindakakên, dene ingkang ngrumiyini Amerikah. Kala tanggal kaping 20 Marêt 1918, Amerikah ambêskup baita Walandi 77 ingkang sawêg labuh wontên ing laladan Amerikah kanthi kasagahan ambayar karugian. Inggris, Prancis, Itali inggih lajêng sami niru tindakipun Amerikah wau. Anamung ingkang têrus ngêcakakên Recht van Angarie wau namung Amerikah piyambak, sarta sarêng sampun bibar pêrang, baita-baita ingkang dipun bêslah wau lajêng sami dipun wangsulakên dhatêng ingkang gadhah.
Tumraping jaman samangke, Recht van Angarie cara enggal wau, taksih têtêp dados pitakenan. Bab anêtêpakên wontên-wontênipun, tumraping môngsa pêrang kados makatên punika, namung dumunung dhatêng kalantipanipun nagari piyambak-piyambak.
--- [368] ---
[Teks hilang]kêmbên punika bakuning badhenipun mori wiyar (mori sinjang) 2½ kacu dipun sigar mujur dados kalih. Sasigaripun punika ingkang kasêrat kangge kêmbên, manawi kangge kêmbênan sagêd dados pintên-pintên ubêt. Ubêt wau saya kathah saya prayogi, tuwin kêmbên ingkang panjang, punika prêlu nglunggèni manawi ingkang kêmbênan lêma, mêksa taksih sagêd angsal ubêt kathah, awit kêmbênan ingkang kirang
kajawi nyakecakakên anggèning matrapakên (ngubêtakên), trapipun wontên ing badan inggih sagêd sae. Dados cêthanipun botên beda kados tiyang sêtagenan ingkang pampunsampun.
gulungan, cakipun sakeca tuwin sagêd madhêt. Nanging bab kêmbênan wau manawi sampun apal ubêdipun (saking sampun kêrêp dipun angge), inggih kenging lajêng têrus dipun trapakên, awit lêmpitan kêmbê-
Ing Kajawèn mêntas ngêwrat ing bab gambaran potrèt ingkang dipun wastani sae, ngantos angsal pangalêmbana ing pasayêmbaran donya, inggih punika damêlanipun Radèn Mas Sutarta ing Suakarta.
Ingkang kacêtha ing gambar punika, garwanipun èrtoh Gloucester ing Londhon, damêlanipun juru gambar Cecil Beaton.
Juru gambar punika sarêng sampun misuwur dêdamêlanipun, lajêng kathah para wanita ingkang kasêngsêm dhatêng gambaranipun, wusana andadosakên misuwur saha kasugihanipun.
Pancèn nyata gambaran potrèt ingkang sae, sêngsêmipun wontên ing sawangan araos gêsang, sagêd mêlokakên kasulistyaning wanita.
Tumraping para ahli anggambar potrèt, manawi manggih gambaran ingkang sae, panujuning manahipun lajêng katingal, saha lajêng sagêd jêmbar kawruhipun. Makatên ugi sanadyan tiyang limrah, samôngsa sumêrêp gambar sae, botên marêm ningali sacleretan.
n punika panglêmpitipun sampun dipun angkah murih sakeca manawi dipun trapakên.
Angèlipun tiyang kêmbênan, punika wontên ing traping kêmadha tuwin têngahan (cêmukirang), awit kêmadha tuwin têngahan wau ingkang dipun tata murih saenipun. Kêmadha punika wontên warni kalih, kêmadha limrah tuwin kêmadha sungging. Dene têngahan punika wontên ingkang jêjêg tuwin bengkok, saha wontên ingkang dipun têhi sutra. Manawi têngahan sutra langkung ngatos-atos anggènipun matrapakên.
Sawêg wiwit badhe kêmbênan kemawon sampun kathah clêkunikipun. Nanging sajatosipun manawi sampun ngêcakakên, sakeca kemawon.
Garèng : Barêng uwis tutug ênggonku ambarang ngobrol ana ing Nyoja, aku banjur anggênjrèt mênyang Sala. Huwèh, Truk, olèh pasawangan anyar.
Petruk : Ambêt sampeyan, Kang Garèng. Anaming wêruh Sala bae olèhe gupruk nganti kaya wêruh nagara Paris.
Garèng : Hla wong arang-arang mingsêd sêka kandhang, kok, Truk. Beda karo sing gawene ngalaya-ngaluyur kaya jêngandika kuwi. Nèk kowe, Sala
Solo. Ananging, saking kêrêpe sêsaba mênyang Sala, Sala kuwi banjur kok anggêp limrah mawon, ora ana pasawangan kang pantês
karo aku, ênggonku mênyang Sala ming pêndhak gludhug, dadi iya akèh prakara kang dak gumuni têrus ing balung sungsum.
Petruk : Ora susah banyak bicarah, ana ing Sala apa sing kok gumuni. Sala karo Nyoja kuwi rak sami mawon. Hara, apa bedane. Sakarone, padhadene adiningrate. Padhadene dadi pusêring kabudayan Jawa lair batin. Padhadene dadi kêdhunging basa lan takrama Jawa kang alus bangêt. Ing pakampungan padhadene okèh gamêlane, okèh tekone pusaka, okèh kutute karo cocakrawane.
Garèng : Iya, pancèn mèh padha. Kretane barang iya padhadene arodha papat, kok. Ning na, mêksa iya ana bedane. Surakarta isih têtêp adiningrat, barêng Ngayogya, wiwit tanggal sitok Marêt kae diêlih karo Kangmas Bramana ing sêdyatama, dadi hayuningrat.
Petruk : Digantia hayu barang kae, kaanan karo isine rak iya isih ajêg. Ora Kang Garèng, sabênêre bae, ana ing Sala sing kok gumuni bangêt apa.
Garèng : Wah, okèh bangêt, Truk.
Sing rada cumithak bangêt ana ing atiku, bab undhaking uwong dhêmên maca. Aku jalan-jalan saka prapatan Cayudan mangalor, urut dalan sing
rakiting dagangan, isih ketok cara kuna, ananging sing padha tunggu, jan uwis gagrag anyar têmênan. Dhèk cilik-cilikanku, bakul-bakul kuwi yèn padha tunggu dagangane, mêsthi ming tênguk-tênguk lumrah. Saiki ora. Akèh sing padha nyambi maca buku utawa kalawarti. Wêruh kaya ngono kuwi, atiku melu mantêp. Rèhning ing kono ana sing lagi maca Kajawèn, aku banjur tekadan arêp tuku jarit, prêlune bisaa kênal. Supaya ketok kaya wong mônca tênan, olèhku gunêman cara sundha tulèn -: kumaha tê kagungan sinjang grompol thèk anupang sae na - bakul mudha mau anjêngginggat kagèt, thingak-thinguk ora ngrêti gunêmanku. Ananging, ora suwe
Holan sêprèkên, aku trima minta ampun.
Petruk : Mulane apa-apa bêcik sing barès, apa anane. Hla nèk kaya ngono kuwi kapriye, apa ora klêjing ping pat. Tak kandhani, Kang Garèng. bakul kuwadean ing Jogja Solo kuwi, saikine uwis akèh sing wêton A.I.E.S. utawa Milo.
Garèng : Malah ora mung bakul kuwadean bae, Truk, bakul cukak barabarang. iya uwis akèh sing bisa ar ir, jare. Mung bae, aku isih rada kuwatir, bakul modhèrên sing uwis bisa maca roman barang kuwi, kaprigêlane lan wasise golèk dhuwit apa bisa ngungkuli êmbokne utawa ibune. Bakul modhèl kuna ora padha ngrêti padheglog, ora ngrêti bèngès lambe, ora ngrêti cèt pipi, ananging bab prigêle karo elingane ora ilok bangêt. Nèk ngayuhake wade pirang-pirang kodhi, mung dicathêti ana ing pangangên-angên. Nicil utang utawa nampani sauran, kwitangsine ming ênjêt dilèrèkake ing cagak utawa ing êmpyak.
Petruk : Pancèn ngono, Kang Garèng. Bakul kuna kuwi, sanajan ora mangan sêkolahan, pancèn akèh sing ampuh têmênan. Tumrap bakul modhèrên, anggêr - tumêmêne, gêmine, mêmpênge golèk dhuwit - padha karo wong tuwane, kira-kira mêsthi bisa dadi bakul sing luwih atos. Kosokbaline, yèn anggone bisa maca nulis kuwi mung dianggo maca roman, tur bangsaning roman sing hebat bangêt kae, iya malah marai jèmbrèt sêtika.
--- [373] ---
Salêbêtipun papêrangan punika, Inggris tampi pambiyantu prajurit saking nagari-nagari jajahan tuwin dominionipun. Bêbantu saking Australie kathah ingkang kabarisakên wontên ing Asia Alit. Bêbantu saking Canada kathah ingkang kapapanakên wontên ing Prancis. Ing sisih têngên punika taksih kathah neneman Canada ingkang badhe tumut pêrang.
Prajurit Hindu (ingandhap punika) kapapanakên wontên ing Mêsir, pacak baris wontên ing sagantên wêdhi, sami siyaga ing damêl.
Ing nginggil: gêndera wadiyabala Rus barisan 18, kala campuh pêrang kalihan Finland wontên ing sacêlaking tlaga Ladoga, kenging karêbat prajurit Finland.
Ing sisih kiwa: Montor mabur pambucal bom gadhahanipun Jerman, nalika nêmpuh plabuhan Firth of Forth ing Inggris, kenging kasênjata, njungkêl. Montor mabur kados makatên punika rêginipun ± f 250.000.
--- [374] ---
Têdhak Bandung. Wontên wartos, benjing tanggal 30 April ngajêng punika Ingkang Sinuhun ing Surakarta badhe têdhak Bandung, pêrlu anjumênêngi paargyan mèngêti Willmsorde 125 taun.
Maratamu dhatêng Gupêrnuran. Ngarsadalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kg. Sultan kala malêm Kêmis sontên jam 7 miyos opisil ingkang sapisanan dhatêng Gupêrnuran.
Dene ingkang kakarsakakên andhèrèk para Bandara Pangeran lan para Bêndara Putri sawatawis. (Krapid).
Dal 1871 utawi surya kaping 1 Juli 1940, badhe anyupitakên rayidalêm 3 iji, inggih punika: 1. B.R.M. Soenwata. 2. B.R.M. Hêning. 3. B.R.M. Banakamsi. Dene wontênipun lampah-lampah kados adat ingkang sampun kalampahan. (Krapid).
Pabrik gêndhis Kêmanglèn sampun mèh 100 taun. Miturut wartos, benjing taun 1941 ngajêng punika, adêging pabrik gêndhis ing Kêmanglèn, bawah Têgal, sampun 100 taun, badhe dipun paargya.
Pindhahan dhoktêr. Dr. Soetan Asien ing C.B.Z. Sêmarang kapindhah dhatêng Têgal, dados pangagênging griya-sakit Kardinah, nggêntosi Dr. J.A. Karamoy.
Kamajênganipun pabrik tênun ing Garut. Dumuginipun sapunika cacahing mêsin tênun ing Garut wontên 1100, badhe wêwah malih 400. Kathah barang-barang damêlan enggal. Tumrap Gupêrmèn kathah wêlinganipun barang-barang.
Departement ingkang ngêdali wontên ing Sêkatenan Surakarta. Benjing Sêkatèn ing Surakarta ngajêng punika, Departement Pangajaran ngêdali School-museum. Kajawi punika firma-firma ugi kathah ingkang ngêdali.
Jagi-jagi samangsa wontên bêbaya. Têtiyang ing bawah dhistrik Bayongbong (Garut) tampi dhawuh saking ingkang wajib, samangsa wontên bêbaya jalaran saking panjêbluging rêdi Papandayan, supados sami ngili, saha manuta pitêdah kados ingkang kacêtha ing margi-margi. Kajawi punika ing Bayongbong dipun sadhiyani sirene.
Bab prabeya warga Parindra numpak kapal K.P.M. Ingajêng sampun nate kawartosakên, tumrap warga Parindra ingkang badhe njênêngi congres dhatêng Banjarmasin, prabeyaning numpak kapal K.P.M. angsal sudan 25%. Samantên wau manawi têrang angsal katrangan saking pangajêng tuwin sanèsipun. Ing sapunika wontên wartos malih, tumrap Soerja Wirawan ingkang dhatêng ing congres ugi angsal sudan, malah 50%. Namung para Soerja Wirawan wau mawi
Tram ingkang sampun kasuwak kangge ing damêl. Sasuwakipun tram ing salêbêtipun kitha Sêmarang, ing kitha lajêng katingal suda sawanganipun. Nanging sampun sawatawis dintên tram wau kangge damêlipun, pêrlu kangge ngangkat têtiyang boyongan saking station S.J.S. dhatêng station S.C.S.
Ingsêr-ingsêran ing Jawi Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, R. Moetojo Kartodirdjo, wêdana ing Lodoyo, kabupatèn Blitar, paresidhenan Kêdiri, dados wêdana ing Kampak, kabupatèn Tulungagung, paresidhenan Kêdiri. M. Soeradi ugi nama M. Soerodiwinoto, wêdana ing Kampak, dados wêdana ing Lodoyo.
Ingsêr-ingsêran golongan militèr. R.M. Soerjarso, 2e luitenant Infanterie ing Magêlang, kapindhah dhatêng
tatanan, tumrap bangsa Walandi ingkang badhe mêdal saking nagarinipun, kajawi mawi sêrat palilah, ugi mawi sêrat katrangan ingkang dipun maligèkakên.
Pambagening dêrma V.C. Kalêmpaking arta ingkang dipun tindakakên ing V.C. cacah f 100.000.-, lajêng dipun bage ing panjênênganipun tilas Gupêrnur Jendral De Jonge, tumrap alg. Steuncomite tampi f 60.000.-, Nat Zeemansfonds tampi f 40.000.-.
Pambaptisdalêm Prinses Irine. Sanadyan dèrèng dipun têtêpakên tanggalipun, nanging sampun wontên wartos bilih pambaptisdalêm Prinses Irine wontên ing salêbêting wulan Mèi ngajêng punika.
Motor-mabur Inggris dipun sanjata ing motor-mabur nagari Walandi. Wontên motor-mabur Inggris anggêgana wontên sanginggiling laladan nagari Walandi sisih Kilèn, sacêlakipun Rotterdam. Motor-mabur wau lajêng dipun sanjata, salajêngipun mandhap wontên sacêlakipun Pernis. Wontên tiyang 4 mandhap saking motor-mabur, ingkang 1 nandhang tatu sakêdhik, wontên 1 ingkang kalajêng anjlog, kintên-kintên tiwas. Motoripun mabur lajêng kêbêsmi. Wontên malih motor-mabur ngamanca ingkang nggêgana ing sanginggilipun Naarden, dipun bujêng ing motor-mabur Walandi saha dipun sanjatani, motor-mabur ngamanca lajêng katingal ewah lampahipun, nanging lajêng sagêd oncad.
Ruslan usul prajanjian dagang. Kawartosakên Ruslan usul dhatêng Inggris badhe ngawontênakên prajanjian dagang Inggris tuwin Ruslan.
Kapal Ruslan ingkang tansah dipun tahan. Wiwit kala ing wulan Januari kapêngkêr wontên kapal Ruslan nama Selenga dipun tahan ing pangagêng Inggris ing Hongkong, salajêngipun dipun luwari. Ing salajêngipun kapal wau dipun tahan malih ing kapal-pêrang Prancis.
Rêmbag bab rakêtipun Sovyèt kalihan Jêrman. Miturut wartos saking London, ing sapunika sampun wontên tatanan badhe pêpanggihanipun Hitler kalihan Stalin. Sêpur ingkang badhe dipun tumpaki Hitler sampun dipun sadhiyakakên, samangsa-mangsa bidhal kantun brêngipun kemawon, pêpanggihanipun badhe wontên ing tapêlwatês, dipun tata ing Von Ribbentrop. Tumrap Stalin inggih sampun nayogyani, nanging panêdhanipun badhe pêpanggihan wontên ing Moskow, botên wontên ing têngah margi makatên. Saking rêmbagipun Ribbentrop kêncêng supados pêpanggihan wontên ing tapêlwatês.
Barang ingkang dipun tumbas saking tanah Indiya. Miturut wawasanipun Inggris, namtokakên bilih ing wêkdal punika Jerman tuwin Ruslan kathah anggèning tumbas barang-barang saking tanah Indhiya. Kintên-kintên kapal-kapal ingkang wontên ingkang ing tanah Indhiya badhe kangge ngêmot barang ingkang badhe kaambahakên ing laladan ingkang dados awisanipun Inggris lajêng dipun jujugakên ing Wladiwostok. Ing salajêngipun barang-barang wau kakintunakên dhatêng Jerman mêdal margi sêpur Trans-Siberisch.
Inggris juru jagi ing lautan netral. Wontên wartos ingkang sumiyar saking golongan Prancis, mratelakakên bilih Inggris tumuntên ngawontênakên pajagèn wadya lautan wontên ing laladan lautan netral ing wêwêngkon sagantên ingkang dados awisan. Wartos ingkang makatên wau adamêl kagètipun Scandinavie, amargi ing lautan ngriku tamtu badhe kambah rumiyin, ingkang wusananipun badhe nuwuhakên sabab.
têtiyang wau sami mogok. Cacahipun tiyang ingkang mogok wontên 15.000, sami kuli gemeente babagan rêrêsik, jalaran sami nêdha indhaking blanja 25%.
Kêbêsmèn ing Manila. Miturut wartos saking Manila, ing satunggiling papan pamêlikan mas wontên kêbêsmèn, anjalari wontên tiyang 5000 kecalan griya. Kapitunanipun yutan rupiyah.
No. 14, 5 April 1940, taun XI
linggih kene. Lah sulingmu êndi?''
Bulus mangsuli: "Ya kuwi sing dadi prêkara, sing marakake aku nêsu.'' Nuli crita olèhe
olèhe nyapit. Suling enggal dijupuk si bulus. Bulus ngguyu: "Ha-ha-ha, saiki gênti aku sing ngguyu. Lo kok colat-colot ngono ta nyuk,
Jênêngku Soerarti, sêkolah Mulo ing Banjêrmasin, ndhèrèk bapak-ibu. Aku ana ing Borneo wis ana 1 ½ taun.
Kutha Banjêrmasin iku kêna dipadhakake karo pulo, nanging pulo cilik, lah wong dununge kuwi ana ing têngah-têngahe kali Martapura lan kali Barito, kali gêdhe tur amba.
Ing wiwitan aku ora krasan bangêt, kêpengin bali nyang tanah Jawa. Sing marakake ora krasan kuwi banyune. Sing diombe banyu udan. Nèk mangsa kêtiga, sok nganti 3 utawa 4 sasi ora ana udan, njur kêpêksa ngombe banyu kali. Wah, mangka banyune njêlèhi, ya diênggo adus, ya diênggo umbah-umbah barang. Mula kudu disaring dhisik. Ana kalamangsane banyu kuwi rasane asin. Banjur kêpêksa tuku sing ora asin, sapikul sakêthip. Mangka asine kuwi nganti sasèn-sasèn. Lan apa-apa iya njur mundhak, pangan barang mundhak. Ning tujune ibu sadhiya "drum'', ya iku wadhah banyu, kanggo nadhahi banyu udan, cukup kanggo 3 utawa 4 sasi.
Ora krasan bangêt aku ana ing kene. Omahe kabèh panggung, mung omah Landa sing ora.
Kene iya akèh sakolahan, malah ana Kleinhandelschool barang. Kancaku sêkolah sing akèh bangsa Tiong Hwa, bocah Jawa ming sithik.
Wah, sing mèlu akèh bangêt, sing akèh golongan Parindra. Sadurunge budhal kapale dipriksa dhisik karo "havenmeester'' banjur lagi entuk budhal. Banjur lêlayaran nèng kali Martapura; kali iku ambane ± 100 m, jêrone 15 m. Kapal gêdhe-gêdhe iya bisa mlaku kono.
Jam 11 lagi têkan kali Barito. Wadhuh, kanca, aku gumun, ana kali kok samana ambane, nganti kaya sagara. Biyèn dhèk aku wêruh Bêngawan Solo, dak-arani kali kuwi ambane ora ana sing madhani, jêbul nèk dipadhakake kali Barito ora sapiraa ambane. Jarene kali Barito kuwi ambane 2 ½ km. Wonge nèng sabrange mung ketok satêmlik, irêng.
Jam 12 têkan pulo Kêmbang, utawa "het Apeneiland''. Ing kono akèh bangêt kêthèke, ning aku ora wêdi, wong cumbu-cumbu kok. Ana ing kono ngaso
dongengan kaanane kutha Banjarmasin. Têrusna, Ti.
Banjur, bocah nêgara liya, mbok iya padha gêlêm tiru Soerarti kuwi.
Pak Kromo duwe beo. Tlatèn anggone mulangi omong. Suwe-suwe iya bisa caturan cêtha, nanging mung têlung têmbung "Inggih, mila
padha nêba nèng paran, pirang-pirang dina padha turu ana ing ara-ara utawa patêgalan. Batur ora nggawa, dadi kudu apa-apa dhewe.
pira têkan jam pira, cah?
Ya, mangkono kuwi carane olèhe padha ajar apa-apa dhewe. Nèk nèng omah mangsa klakona. Apa-apa mêsthi batur. Orane batur iya Ibu utawa Bapak. Mula apik dadi padvinder iku. Coba sapa sing dadi padvinder. Nyritakna cara-carane.
Nalika dina Rêbo, tg. 20 Maart, ing wayah sore ing alun-alun wis padhêt wong arêp padha ndêlok arak-arakan. Sajêg jumblêg têmbe iki aku waruh untabing kawula Ngayoja, ora lanang ora wedok, ora tuwa ora ênom, malah sabayi-bayine pisan, padha tumplêk blêg ana ing kono.
Jam 2 awan sadalan-dalan wonge wis padha pating dlidir mênyang alun-alun, nganti ing alun-alun kaya ana wêsine brani, wong sakutha kabèh ngênêr mrana. Sing padha arêp mèlu arak-arakan iya ora kêna dietung. Bocah sêkolah kuwi kira-kira ana 15000, hara rak ora sathithik. Aku iya mèlu arak-arakan kambi kanca 80. Sing dak arak gapura lan tandhu, ing jêrone ana gambare makutha. Arak-arakan liyane ana 5000. Sing diarak rupa-rupa, nanging sing akèh pêpêthan gajah. Yèn bocah-bocah kuwi dijèjèr-jèjèr dak kira ana 4 utawa 5 palan dawane. Mula ing alun-alun iya prasasat sêmut thok, wonge pating kruntêl. Gèk ramene, aja takon, nganti
kabèh sing digawe dluwang jare, lah iya bablas tanpa pamit, mung kari ragangane thok. Wah, lèhe gawe ora rampung
kabèh padha klêbus, katisên, nyêtutus. Udan jare kaya ngono gêdhene. Nanging aku kabèh ora ana sing mingsêr, lunga saka alun-alun; wonge sing padha ndêlok uga ora ngiyub. Hebat ya, kawula Ngayojakarta, olèhe nglabuhi Gustine. Tekade
Kampementstraat - têrus bali nyang alun-alun. Wadhuh atise ora jamak, bocah sing ora kuwat wis padha mêdhot ning dalan, malah ana sing sêmaput barang, ning tujune disêdhiyani E.H.B.O. dadi bisa têrus kêtulungan. Nanging aku sakancaku ora mêdhot, bisa têrus mèlu
Esuke... aku lara, nganti 4 dina. Mula nganti kasèp nggonku gawe verslag iki.
Cah, minggu iki Bu Mar ora ndongèng wayang. Papane kanggo marak-marakake: Putusane Sayêmbara. Dêlêngên suwalike.
--- [378] ---
Nganti lawas ya cah, sayêmbara pirang-pirang ora diputus-putus. Iya cah, Bu Mar ngrumangsani lupute, mulane njaluk ngapura marang kowe kabèh. Sing marakake kasèp iku, marga sing mutus ora mung Bu Mar thok, murih adile.
Racak-racake aku bungah dene akèh sing padha nglêboni sayêmbara.
Sayêmbara mulas lan nggambar ana 4 warna ya cah:
I. Mulas gambar macan sing dak dongèngake ing: Pitulungane tikus. Sing apik duwèke:
akal. Sing nglêboni mung bocah 4. Putusane sing entuk ganjaran A. Djoedi 1.1. H.I.S. 7e kl. Purwarêja.
IV. Mulas gambar: Gênjik sênêng-sênêng.
Sing nglêboni mung bocah loro, Soeharjo lan Rachmanoe 1.1. Neutr. School Klampok S.D.S. Pancène mono ana têlu, nanging sing siji ora dak kanggokake, marga salah tampa. Gambar ora diblak, nanging digunting, dipulas sithik têrus dikirimake Bu Mar. Rachmanoe lan Soeharjo, olèhmu mulas pancène ora pati apik, nanging rèhne mung bocah loro dadi iya dak kirimi bêbungah.
Kajaba saka iku aku iya arêp awèh bêbungah marang Any Jokya, marga padha-padha kêponakanku dhèwèke sing kêrêp dhewe kirim layang, tur mêsthi dikanthèni warna-warna, ana karangan, pangulir budi, gambar apik-apik kanggo T.B. lan liya-liyane. Mingangka tanda panarima lan bungahing atiku, Any dak kirimi ganjaran sathithik, wujud buku. Umurmu pira Ny. Mêngko dak pilihake buku sing
Rêdjo, Prawirotaman. Karanganmu bab kirap-dalêm ora dak pacak, wis kêdhisikan Kadarisman. Potrètmu uga wis dak tampa, aja dadi atimu, dene
kok ora mangsul-mangsuli!'' Rak ngono ta batinmu, Har, aku ngrungu olèhmu ngunjal ambêgan, karo ngolok-olok Bu Mar. Bu Mar nganti bingung, kapriye olèhe bisa gawe lêgane bocah-bocah. La wong papan kanggo mangsuli layang mung samene. Karangan lan gambarmu ora apik, Har, aja gêla, ora dak pacak. Gawea lêlucon lan cangkriman sing lucu-lucu. Rak bisa ta?
kok pintêr nggambar kowe, mung emane Bu Mar ora ngrêti sing kok karêpake. Apa potrètmu ta Mir kuwi, njaluk dipacak
wêkasane aras-arasên sinau, tur nyang awak iya ora apik.
O. Hoesèn Kêbon Sirih Bat. C. Lo, dadi Slamêt ki wis sêminggu nèng C.B.Z.? Lah lara apa? Mbok ditiliki, mèn bungah, wong adoh bapak karo ibune. Rak kêna ta ditiliki. Nèk wis, njur Bu Mar dikabari, tak
dongèng nurun buku banjur dicara Jawakake iya kêna, waton durung kawruhan wong akèh bae, dadi ora mbosêni. Nanging apike nyitakake awakmu dhewe, wis tau nêmoni lêlakon apa, sing lucu-lucu. Kirim pitrèt uga kêna.
Sriatin, adhimu wis umur 10 sasi kok durung mêtu untune ta? Pancèn rada kasèp, nanging ora dadi apa. Sok ana sing kaya ngono, malah ana sing wis umur 20 sasi durung bisa omong, njur ana manèh sing lagi umur 11 sasi untune wis akèh. Bu Mar ngarêp-arêp layangmu manèh.
Soehardi Purwokêrto. Pintêr nggambar kowe Di, nanging kapikên olèhmu ngentha-entha rupane Bu Mar. Wah kudu ngguyu aku, nèk wêruh potrètku kuwi. Batinku: "E, mbok iya tênan, rupaku kuwi kaya ngono.'' - Kowe takon suk kapan Bu Mar mênyang tanah Jawa Têngah? Yèn ora ana alangan, sajrone
Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Kutno . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé 53.833 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Łask&oldid=1091488"	Kategori: Powiat ing propinsi Lodz	Menu navigasi
kang Kromo: edisi spesial mengenang Om BAMBANG GUNAWAN
edisi spesial mengenang Om BAMBANG GUNAWAN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kåsa&oldid=1012408"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 6 Maret 2016.
Bôngsa Tiyonghwa ingkang ngajênging griyanipun dipun langkungi arak-arakan, lajêng sami sêmbahyang sacêlaking
pundhating arak-arakan Jênggi wau, pagêblug lajêng sampun sirêp. Inggih sawêg nêmbe sapisan kala samantên ing Surakarta wontên Jênggi mawi upacara arak-arakan kawical agêng piyambak, sanadyan ing wingking ugi lajêng wontên Jênggi malih kaping rambah-rambah, samantêna agêng sarta dangunipun dèrèng wontên ingkang nyamèni Jênggi kangge tumbal panyirêping sasakêt kala jaman samantên.
Amarêngi taun 1892, utawi wulan Bêsar Jimawal, angkaning warsa 1821, putri kaprênah rayi dalêm, asma Gusti Radèn Ajêng Sumarti, inggih putra dalêm Kangjêng Gusti M.N.IV miyos saking garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara, kaparênging karsa dalêm ing saandhap sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng.
Susuhunan kaping IX kapundhut mantu, dados pramèswari dalêm sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, inggih saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana Ingkang Sinuhun kaping X punika : nuwun tabe-tabe. Kala samantên, kirang 8 dintên kalihan dhaub dalêm, gusti radèn ajêng sampun kapundhut sêngkêr malêbêt karaton, saha kirang 2 dintên saking dintên panyêngkêripun wau, ing dalêm Mangkungaran dhawuh sowan tuguran para luhur kakung putri, pinarakan dalêm ing paringgitan, para putri ing dalêm agêng, gôngsa nguyu-uyu manggèn ing kajogan paringgitan.
Enjingipun dintên badhe bidhal ing sêngkêran, jam 9 enjing para luhur kakung putri sampun pêpak pinarak ing paringgitan tuwin ing dalêm agêng badhe nguntapakên utawi andhèrèkakên bidhalipun. Ing pandhapi agêng, ing palataran sarta ing pamedan, abdi dalêm agêng alit sowan pêpak mangangge agêng, mirantos badhe anjajari, ngurung-urung tuwin anggarêbêg wingking
jangkêp, ingkang kadhawuhan mundhut panyêngkêripun badhe pramèswira dalêm dhumatêng karaton, sampun rawuh ing paringgitan pura Mangkunagaran, para putri pinarak ing dalêm agêng. Danguning pinarakan watawis namung saêjam, sêsampuning samapto lajêng bidhalan, kareta titihan badhe pramèswari dalêm, lampahipun jinajaran, ingurung-urung tuwin ginarêbêg abdi dalêm prajurit karaton saha Mangkunagaran. Bôngsa luhur kakung putri
kapatêdhan asma saha ajêjuluk : Kangjêng Ratu Anom.
Nagari andhawuhakên pranatan enggal bab tatakrama, namung katumrapakên abdi dalêm Mangkunagaran piyambak sarta namung kanggge salêbêting pura kemawon, inggih punika sabên-sabên wancining kangjêng gusti lênggah kantoran padintênan, punapa dene pinarak sadhengah panggenan ing perangan sajawining dalêm agêng, sadaya abdi dalêm ingkang sowan utawi lêlados, lampahipun wêkdal mandhap saking undhak-undhakan pandhapi utawi èmpèr-èmpèring bangsal-bangsal dhengah panggenan dumugi
sawangsulipun, samôngsa saking palataran badhe ngancik plêstèr ing perangan nginggil, inggih kêdah andhodhok sarta nyêmbah rumiyin dhatêng lêrêsing panggenan pinarakan dalêm.
pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
IV kw: mêngkono, mêngkana, mêngkene.
naas: kn. (dina [x]) dina kang dadi sirikan ora kêna dianggo duwe gawe lsp. (yaiku dina gêblage
naim: (A) kn. ak. turu.
nain, naing: êngg. kn. nanging.
naya: I (S) kw. ak. 1 pratingkah; 2 kawicaksanan; 3 pangrèh (ing praja), pulitik. II ut. nayana kw. 1 ulat, polatan; 2 ak. mata.
aji, jago kang arêp diêdu lsp); 2 (ut. [x]-i) mrimpèni; kc. tayuh.
nayukake: kn. ngrukunake; kc. sayuk.
nayum: kn. ak. jamurên, saya suwe saya gapuk;
ak: nindakake lsp. kalawan tamban; kc. tamban.
nambang: I kn. ak. 1 ora ngomahi marang bojone (durung dipêgat); 2 nunggang prau ing kali; [x]-ake: nyabrangake sarana prau;
nambi: I kn. ak. nyambi; kc. sambi. II kw: mblela ing ratu.
nambuh: (-i) n. nambêti k. ak: ora nggape marang; kc. tambuh.
nambung: (-i) I n. nambêt k.
nampa: I kn. ak. nggawa ing tembor lsp. II n. nampi k êngg. ak. nampani n. nampèni k:
nanjakake: I êngg. kn. nyublêsake ing lêmah; kc. tanja. II kn. 1 migunakake dhuwit lsp (dianggo têtuku
nandhing: kn. madhakake lan nglimbang (nimbang); kc. tandhing.
nandhu: I kn. mikul (nggawa ing) tandhu; kc. tandhu. II êngg. kn. nggadhe sawah; kc. tandhu.
nandho: kn. nglumpukake nganti akèh; kc. tandho.
nanging: kn. 1 têmbung pangikêt mratelakake kosok balèn; 2 ak. mung.
nangis: kn. muwun ki. mêdharake (ngêtokake) tangis; kc. tangis.
napakake: I kn. midakake sikil ing; kc. tapak. II kn. tapa tumrap ing wong liya; kc. tapa. III dipun-[x] pc. k: diapakake, dikapakake.
napal: êngg. ak. lapal.
napani: kn. ak. nglakoni tapa marang;
nggolèki lsp. nganti tapis; kc. tapis.
kn. nyèlèhake (nggantung) ing papan kang dhuwur (tmr. jagung lsp); kc. tarang.
narapati: (S) kw. ratu.
kn. ak. 1 ngumpulake; 2 nata, nganggit; 3 mangsuli; [x] kridha kw: alus pangrasane nganti
nêjujungake: kn. ak. nggêjojorake sikil; kc. sêjujung.
nêdha: k. 1 njaluk; 2 mangan; 2 ak. ayo.
niji: n. nyatunggal k. siji-sijine siji; kc. siji.
nidhana: (S) kw. ak. simpênan, bandha.
pagawean); nindakake: ngêcakake, nandangi, nggarap; kc. tindak.
nindita: kw. tanpa cacad, linuwih,
ningas: kw. magas, mègès; kc. tingas.
ninggal: n. nilar k. 1 ngèrèkake apa-apa ana ing; 2 ora mèmpêr karo; 3 ora migunakake (tata krama lsp); kc. tinggal.
ninggil: kn. 1 ngumbulake; 2 nibakake lsp. saka ing dhuwur
nipis: pc. suda-suda dadi tipis; kc. tipis.
nipkah: (A) kn. guna-kaya (pamêtu kang kawènèhake marang kang
nirwana: kw. jaman kailangan (wis sêpi ing rasa rumangsa).
nirwèsthi: kw. ora wêdi ing bêbaya.
nisih: kn. mênyang ing sisih (pinggir), nyimpang; [x]-i: 1 nyimpangi; 2 nimbangi, nandhingi, njodhoni; kc. sisih.
nitahake: kn. 1 br. nakdirake; 2 nganakake tanpa bêbakal; kc. titah.
nitakake: kn. ak. nguntarakake waktune; kc. tita.
nitèni: kn. 1 nggatèkake; 2 nêngêri; 3 ndokoki titi-mangsa; kc. titi, titi-mangsa.
niti: I (ut. nitipriksa) kn. mriksa; kc. titi. II (S) kw: iguh (ing pangrèh), pranatan.
nitih: I êngg. kn. ngluwihi;
nicil: kn. nindakake (nyaur lsp) saka sathithik; kc. cicil.
ing omah lsp. tanpa tata-krama; kc. tlanyak.
nlatèni: n. nlatosi k. nindakake kalawan tlatèn; kc. tlatèn.
nlacar: kn. katon mêncungul dawa; kc. clacar.
nlonjorake: kn. nggêjojorake sikil (nalikane linggih); kc. slonjor.
nloncong: êngg. pc. mlaku lsp. nggugu karêpe dhewe;
nuli: n. nuntên k. enggal, banjur.
nulis: n. nyêrat k. nggambar aksara; kc. tulis.
nuluhi: kw. madhangi; kc. suluh.
nulung: kn. 1 ngênêng-ênêngi bocah nangis lsp; 2 (ut. nulungi) mènèhi pitulungan marang; kc. tulung.
nulup: kn. migunakake tulup; kc. tulup.
nulusake: kn. ak. nglêstarèkake; kc.
numpur: kw. numpês, ngrusak.
numrapake: kn. ngêcakake ing, ngênakake ing; kc. tumrap.
nun: pc. kula nuwun, nuwun.
ndhongkèli) tunggak lsp; kc. tunas.
nundaka: kn. nrajang, numbuk; kc. tunjang.
nunjêl: kn. ak. ndhêsêl, ndhosok saka buri; kc. tunjêl.
nunjêm: kn. tumancêb jêro; kc. tunjêm.
nunjung: kw. kaya kêmbang tunjung.
nundha: I kn. 1 nungsun, nglapis-nglapis; 2 nututake; kc. tundha. II nundhakake kn:1 nyêdiyakake (nyêpakake) jaran, kuli lsp; 2 nampani nuli dilantarake (dilembatake); kc. tundha.
nunggak: kn. nandhêg pambayaraning cicilan lsp; kc. tunggak.
nunggal: n. nunggil k. 1 dadi siji; 2 (ut. [x]-i) barêng (padha) nindakake; 3 mèh padha; [x] gawe n. nunggil damêl k: pagaweane padha; [x] misah: mèh padha (têgêse lsp); [x] rasa, [x] turu br: sanggama; kc.
ake n. nêdhakakên k. 1 nganakake; 2 nglantarake (nularake) marang turun-turune; kc. turun. III n. nêdhak k: niru (nulis) layang lsp. kc. turun. IV [x]-i êngg. kn. nguruni; kc. turun.
nurun sungging: kn. ak. nurun (niru) trêp bangêt.
nurus: kn. nandur turus; kc. turus.
nusantara: kw. kapuloan (Indonesiah).
nusu: I n. nêsêp k. ngombe banyu susu saka ing susu; kc. susu. II [x]-[x] n. nêsa-nêsa k. ak: akon supaya enggal; kc.
diturut; kc. tut. II (W) kn. 1 ciri gambar swara(ning musik, mênyanyi lsp); 2 buku cathêtan; 3 pèngêtan (ing karangan layang kabar lsp).
ake n. ndumugèkakên mbanjurake, nêrusake nganti rampung; kc. tutug.
nutuh: I kn. nêgor pang-pang ing wit; kc. tutuh. II kn: ngambali nêmpuh (nglawan, nambani lsp) manèh; kc. tutuh. III n. nêtak k: nyrêngêni (nyampahi) dening kliruning tindak lsp; kc. tutuh.
nutul: (-ake) kn. ndumukake (
nyêpuhake k. njalari (marakake, ngundhaki) tuwa; kc. tuwa.
nuwakupake: kn. sumarah marang; kc. tuwakup.
nuwêk: kn. nyuduk; kc. tuwêk.
nuwila-ganda: kw. nyanak-nyanak marang wong kang luhur.
nuwuhake: kn. 1 nukulake; 2 njalari; kc. tuwuh.
nuwukakên: k. marêgake; kc. tuwuk, warêg.
nuwun: I êngg. ki. njaluk; kc. suwun, nyuwun. II kn: 1 mratelakake pakurmatan; 2 trima kasih.
nuwun mawon: pc. nuwun (atêgês êmoh, nampik).
no: I pc. lo! II êngg. ngono, mêngkono.
nojèh: kn. ak. nyuduk nyoblos;
noyani: k. mbanyoni; kc. banyu, toya.
nok: I pc. dhenok. II pc: ana ing.
dhuwit, têtuku), 2 nganggo muwuhi dhuwit (tmr. ijol-ijolan); 3 mènèhi tombok (tmr. janggrungan lsp); kc. tombok.
luwih becik wong sing ngakoni mung ora nglakoni tinimbang wong sing nglakoni mung ora ngakoni, mung tetep paling becik wong sing iyo nglakoni, iyo ngakoni. “
pamuji rahayu…, wah jan tenan kidimas Tomy….., panjenengan sampun njlentrehaken
sawijining bocah sing perduli marang budaya Jawa.Ning kok panjenenganipun saget ikhlas tetular ilmu ajian sepuh iki?
Sami mas. Kulo njih tiyang jawi. Sinten malih ingkang
ridlonya, waringin sungsang ternyata bisa disawabkan dengan puasa dan pati geni mengingat Allah
Mbah nuwun lautan pangapunten dalem tiang alit kang bade ngangsu ilmu
tinggalaning leluhur kange sarana urip ning dunya lan akherat, aaaaaaajian waringin sungsang gadahipun Mbh kuwu cakrabuanaiku pripun ya Mbah.
Pro: mas tomy, …bab sumebaring tsaqofah hindu ing tanah nuso lan salaladane wis dadi kwajibaning poro wali tut wuri hangiseni,drapun sanak kadang
hindu lilo lan legowo manjing hangrasuk ing
panjenengan.suwun,mugi tansah pinayungan ing gusti lan ginanjar kajembaran.undaan kudus.
waringin sungsang milik sya monggo silahkan dwedarkan sendri
” NIAT INGSUN AMATEK AJIKU WARINGIN SUNGSANG LUHURKU SUNDUL LANGIT, WEWAYANGANKU NGEBEKI JAGAD SAKEHE RUPA PANINGALKU, SAKEHE GELAP SUARAKU , GEDE CILIK TUO NOM
jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?.
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars red local biasa. ? wiki) regul?r mailing basa dhoktor ing
November 10, 2006)| ISBN 978-1-59726-105-0]
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?,
digital[besut | besut sumber]
Sacara teknis, pita spektrum frekuensi radio kang digunakaké kanggo télévisi analog bisa digunakaké kanggo
télévisi digital. Perbandingan amba pita frekuensi kang digunakaké téknologi analog kanthi tèknologi digital ya iku 1:6. Dadi, yèn téknologi analog merlokaké amba pita 8 MHz kanggo sak kanal transmisi, tèknologi digital kanthi amba pita kang pada (nggunakaké teknik multipleks) bisa mancaraké akéhé 6 nganti 8 kanal transmisi sekaligus kanggo program kang béda.
Télévisi digital ditunjang déning tèknologi panampa kang bisa adaptasi jumbuh karo lingkungané. Sinyal digital bisa kacekel saka jumlah pemancar kang mbentuk jaringan kanthi frekuensi padha saéngga daerah cakupan TV digital bisa diambakaké. Télévisi digital duwéni peralatan swara lan gambar kanthi format digital kayata kang
terintegrasi (ISDB-T) ing Jepang. Kabèh standar sistem pemancar sistem digital kanthi basis sistem pengkodean OFDM kanthi kode suara MPEG-2 kanggo ISDB-T lan DTV sarta MPEG-1 kanggo DVB-T.
Tinimbang karo DTV lan DVB-T, ISDB-T fleksibel banget lan duwéni keluwihan utamané ing panampa sistem seluler. ISDB-T kasusun saka ISDB-S kanggo transmisi lumantar kabel lan ISDB-S kanggo tranmisi lumantar satelit. ISDB-T bisa diaplikasèkaké ing sistem kanthi ambané pita 6,7 MHz lan 8 MHz. Fleksibilitas ISDB-T bisa dideleng saka mode kang dienggo, ing ngendi mode pisanan digunakaké kanggo
TV digital[besut | besut sumber]
Télévisi Digital duwéni asil siaran kanthi kualitas gambar lan warna kang luwih apik saka kang diasilake télévisi analog. Sistem télévisi digital ngasilaké pengiriman gambar kang bening lan stabil sanajan alat panampa siaran ana ing jero kondisi obah kanthi kecepetan dhuwur. Télévisi Digital duwéni kualitas siaran kanthi akurasi lan resolusi duwur. Teknologi digital merlokaké kanal siaran kanthi laju duwur banget nyandak Mbps kanggo pengiriman informasi kanthi kualitas dhuwur.
Lihat pula[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.39, 29 Agustus 2016.
nek gak iso SERIUS ojo koyo uwong pinter.
Wis gak “enthos” bosok maneh.
ora iso mosting aneh.. aneh.. Kon yo ojo nulis aneh2 tho cuk… wes ngono
Rencanane arep tak tambah Menteri Urusan Sarasehan Blogger sampeyan gelem pow? Nek ora yo mas Item, mengko tak telpon ya… jiakakakak..
Aleph) utawi 01) punika satunggiling naskah manuskrip jangkep Prajanjian Ènggal ingkang asalipun saking abad kaping-4. Naskah punika dipun serat migunakaken huruf kapital Yunani (uncial). Sasanèsipun kitab Prajanjian Ènggal, naskah punika ugi ngamot bagéyan ageng Septuaginta. Sesarengan kaliyan Codex
lan ugi Septuaginta mawi basa Yunani salebetipun ngrunut sajarah tèkstualipun.[1]
déning Constantin von Tischendorf nalika lelampahanipun ingkang kaping tiga nuju Biara Santa Katarina, ing Gunung Sinai, Mesir, 1859. Lelampahanipun ingkang sepisanan lan kaping kalih, ngasilaken pamanggihan cuwilan-cuwilan naskah saking Prajanjian Lawas, sapérangan ing antawisipun asalipun saking tempat sampah. Tsar Alexander II saking Rusia lajeng mréntah panjenenganipun kanggé pados naskah-naskah sanès, ingkang dipunpitadosi tasih saged dipunpanggihaken ing biara Sinai punika.
Cariyos kepripun Von Tischendorf manggihaken naskah manuskrip punika, ingkang ngandhut sebagéyan ageng kitab Prajanjian Lawas lan sadaya kitab Prajanjian Énggal, mèmper kaliyan cariyos satunggiling roman. Von Tischendorf dumugi biara punika tanggal 31 Januari; nanging panylidhikanipun boten ngasilaken punapa-punapa. Tanggal 4 Februari, panjenenganipun sampun mutusaken kanggé wangsul tanpa pikantuk asil lelampahanpun. "Mila ing dinten punika, nalika saweg mlampah-mlampah kaliyan kepala biara, panjenenganipun nggetuni kagagalanipun. Sasampunipun wangsul saking mlampah-mlampah, Von Tischendorf manggihi sang biarawan malih dhateng kamaripun lan ing mrika sang biarawan nedahaken satunggiling salinan naskah ingkang dipunsebut minangka salinan naskah Septuaginta ingkang dipun gadhahi déning biarawan punika. Naskah manuskrip punika dipun bungkus salembar kain lan nalika gulungan dipun bukak, Von Tischendorf ugi kagèt lan rumaos gambira amargi inggih punika dhokumèn ingkang dipun pados-padosi sauntawis panjenenganipun sampun katelasan pangajeng-ngajeng kanggé manggihaken dhokumèn wau. Tujuanipun inggih punika kanggé njangkepi potongan Septuaginta ingkang panjenengan panggihaken taun 1844 lan ingkang panjenenganipun wedharaken arupi naskah perkamen Yunani awangun codex (buku) ingkang paling tuwa. Nanging boten namung punika kémawon ingkang panjenenganipun panggihi, panjenenganipun ugi manggihaken setunggal salinan kitab Prajanjian Ènggal Yunani ingkang jangkep, boten kirang setunggal kaca utawi setunggal paragraf kémawon." Mila sasampunipun négosiasi radi dangu, Von Tischendorf pikantuk naskah ingkang berharga sanget punika lan ngintunaken dhumateng Tsar Alexander II ing Rusia ingkang sanget ngregani. Salajengipun Tsar mréntah kanggé nerbitaken naskah punika ing wangun faksimile supados seratan kuna punika saged langsung dipunkatingalaken dhumateng khalayak ingkang langkung ramé.
Sedaya naskah awangun codex punika kapérang saking 346 1/2 kaca folio, lan dipun serat salebeting sekawan kolom. Saking sadaya folio punika 199 ngamot tèks kitab Prajanjian Lawas lan 147 1/2 tèks kitab Prajanjian Énggal. Kitab-kitab Prajanjian Énggal dipun susun kados mekaten: sekawan Injil, Serat-serat Rasul Paulus, Para Rasul, Serat-serat Katulik (Catholic Epistles), lan Kitab Wahyu. Éwadéné sapérangan bagéyan saking kitab Purwaning Dumadi lan Wilangan salajengipun dipun panggihaken lan dipun jilid ing buku-buku ingkang sanès, para biarawan lajeng ngintun dhumateng Von Tischendorf. Nanging déning pangurus biara sapunika Codex punika dipun anggep dipun dhusta.
Ing wulan Mei 1975 nalika saweg dipun rénovasi, para biarawan biara Santa Katarina mangihaken satunggal ruwangan ing saandhapipun kapel St. George ingkang ngandhung kathah fragmèn-fragmèn perkamèn. Ing antawisipun fragmèn-fragmèn punika, tigawelas kaca Codex Sinaiticus saking kitab Prajanjian Lawas ingkang ical, dipuntemokaken.
Sajarah awal naskah punika boten dipun mangertos. Kolofon kitab Ezra lan Ester nedahaken bilih naskah punika naté wonten ing Caesarea Palaestina nalika abad kaping-6 lan abad kaping-7. Para nimpuna kagungan spékulasi bilih naskah punika dipun serat ing Mesir.
Taun 1933, British Library numbas naskah punika saking pamarétahan komunis Uni Sovyèt kanthi regi £100.000.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Codex_Sinaiticus&oldid=1109477"	Kategori: AlkitabNaskahKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 7 Januari 2017.
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki
basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing
Kanjeng Guntur Madu dan Kyai Kanjeng Nogo Wilogo.
warung pecel laper neh…qi qi qi qii]
@WONG GENDENG: sugeng rawuh enggih
@ki ageng syeh : monggo ki ageng syeh ,
ugi kagem wongalus lan poro sesepuh. . .sedoyo.,ugi
nyuwun sewu panjenengan sak meniko wonten daerah pundhi tinggalipun. biar saya arahkan ke tempat yg bisa di jangkau panjenengan.
lingga, aran: lingga andhahan = substantief bisa luluh lan aksara purwaning lingga utawa ora, kaya ta: padu, luluhing: paadu, saka:
aran: lingga andhahan, substantief tumrap ana sangarêping têmbung lingga, bisa luluh lan aksara purwaning lingga utawa ora, kaya ta: pidak, saka: piidak, upama saka: pa, muni: pedak saka: paidak, piala enz. 4. pi neuskl
saka têmbung Malayu: pohon iku ditandur ana ing patêgalan, utawa ana ing pakêbonan, panandure ing môngsa labuh kapat, lêmah wis rada têlês mangisor, yèn wis pitung sasi kêna kadhudhuk, mung pohung dhewe kang dadi lêliruning rijêki kêna diolah ing sakarêpe sarta kêna dipathi. Pohung duwe aran manèh: katela jendral utawa kaspe.
Wiwite wong nulis nganggo pèn lar, utawa kalam suwa arèn, wis dhèk taun 550 D.K. 1907 no 90.
jung, kuwajibane dadi sor-soraning panatus, iya ngêrèhake palaku utusaning nagara.
Wong mènèk ing wayah têngange, wong mènèk bola-bali dadi pangane Bathara Kala.
zie sor en tukang ngêmbang en dadi abdi dalêm wadon no. 35.
zie abdi dalêm kêmasan letl. c. Kadipatèn letl. o. Panatah iku gêgamane mung tatah lan pêthik, nanging tatahe akèh sarta rupa-rupa: apangkat têlu, gêdhe cilik lan
nganggo kêmbang kacang, lambe gajah loro, sogokan, sraweyan sarta grènèng. 2. Kêris dhapur panimbal manèh luk sanga,
kacang. 5. Kêris dhapur sabuk intên, luk têlulas, nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, nganggo jalèn, gônja ing buri nganggo grènèng. 6. Kêris dhapur mundarang, bênêr, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo ri pandhan. 7. Kêris dhapur buta ijo, luk têlulas, nganggo pejetan sathithik, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, sêpang tanpa grènèng. 8. Kêris dhapur anoman, luk lima, nganggo sogokan loro, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndha nunut. Kêris dhapur pitu (2 t/m 8) ing dhuwur iki yasane Prabu
panguntur tangkil) sapisan, nganggo tratag rambat ing pagêlaran, Prabu Wisnupati ing Mêndhangkamulan, sinangkalan: wedha karya uga (443) P.R.II. 198-9 v.o.
Sri Maharaja Budha (Sang Hyang Guru) ênggone siniwaka, angadili kawula: 1. Ana tanah warata sajroning nagara, angadili manungsa. 2. Ana têngah alas, angadili buron alas, sato kewan. 3. Ana pucak gunung kang dhuwur dhewe, angadili manuk sarta bôngsa ibêr-ibêran. 4. Ana têpining samodra, kang parêk lan sawangan kali bêngawan, angadili mina. 5. Ana sajroning guwa kang urut ana iringing jêjurang, utawa gampèng, angadili
sarwa gumrêmêt, kang nalosor lan kang nalolor sapêpadhane. Mulane aran pôncaniti, dening kang angadili panjênêngan ratu, patih, brahmana, senapati lan jaksa.
Layang pôncaniti iku adêging karaton saka panjênêngan ratu, patih lan senapati, apadene jaksa, pangulu sarta pujôngga, nanging ananing senapati mung yèn ana gawe pêrang saka pamilihing ratu amèk putra sêntana dalêm, banjur kaadêgake senapati, wiwit adêging karaton ing Mêndhangkamulan tutug ing nagara Surakarta.
Ing jaman kuna: ratu, patih, brahmana sarta pujôngga.
Ing jaman saiki: ratu, patih, jaksa, pangulu sarta pujôngga. Dene ugêre ana panjênêngan nata, kang dhisik nagara ing
1. Prabu Dewata Cêngkar jumênêng ratu ing Mêndhangkamulan nalika taun 1023 olèh 7 taun. Patih Adipati Gêntang 2 taun. Kagêntenan Adipati Tênggêr 5 taun. Brahmana Rêsi Budha 7 taun. Pujôngga Êmpu Wilasaya 7 taun.
2. Ajisaka jumênêng ratu anggêntèni Prabu Dewata Cêngkar ana nagara Mêndhangkamulan, ajêjuluk Prabu Widayaka, nagara ingêlih aran ing Purwacarita, nalika taun 1030. olèh 14 taun
Patih Brahmana papat: Rêsi Brahandang, Rêsi Braradya, Rêsi Branting sarta, Rêsi Cathakasandi ... 14 taun
Pujôngga isih Êmpu Wilasaya olèh 14 taun
3. Prabu Suwelacala jumênêng ratu, nalika taun 1044 mung olèh 2 taun, Patih Arya Subrôngta 2 taun, Brahmana papat id. 2 taun, Pujôngga id. 2 taun.
4. Radèn Daniswara jumênêng Ratu ajêjuluk Sri Maha Punggung, nalika taun 1046 olèh 15 taun, Patih Raja Dwitarota 6 taun, kagêntenan Patih Raja Sangkaya 9 taun, Brahmana Rêsi Sumitra 15 taun, Pujôngga id. nanging banjur sumèrèn marang Êmpu Bisama, sumèrèn manèh marang Êmpu Windupaka, dene Êmpu Wilasaya (no. 2 en 3.) isih lêstari tinari- tari ... 15 taun
5. Jaka Kandhuyu jumênêng Ratu Adil ping pindho uga ajêjuluk Prabu Sri Maha Punggung, nalika taun 1061 olèh 23 taun, Patih Raja Gusti Jugulmudha 23 taun, Brahmana Rêsi Mahewa 23 taun, Jaksa Tumênggung Rajaniti 23 taun, Pujôngga Êmpu Madura olèh 23 taun.
6. Kandhiawan jumênêng Ratu ajêjuluk Prabu Jayalêngkara, nalika taun 1084 mung olèh 6 taun
Patih Raja Kunthara iya Jayasêngara 4 taun, kagêntenan Patih Mandayasraya 2 taun, Brahmana Rêsi Gana 5 taun, Kagêntenan Rêsi Manulagar 1 taun, Jaksa Tumênggung Senapura 6 taun
7. Prabu Jayalêngkara pindhah saka Mêndhangkamulan marang Majapura, nalika taun 1090
nalika taun 1144 olèh 17 taun, Patih jaba Pangeran Tumênggung Sindusena olèh 7 taun, kagêntenan Panji Sinompradapa iya Padmanagara 10 taun, Patih jêro
Prabu Suryaamiluhur, nalika taun 1161 mung olèh 2 taun, Patih Jaba Arya Pêpati 2 taun, Patih Jêro Arya Kapirombang 2 taun, Brahmana id. 2 taun, Jaksa id. 2 taun, Pujôngga id. 2 taun
Sakêlême nagara ing Jênggala, Prabu Suryaamiluhur pindhah marang Pajajaran, sarta salin jêjuluk anama Prabu Maesatandrêman, nalika taun 1163 olèh 20 taun, Patih Adipati
nata nalika taun 1183 mung olèh 3 taun, Patih id. mung olèh 3 taun, Brahmana id. mung olèh 3 taun, Jaksa id. mung olèh 3 taun, Pujôngga Êmpu Widura, mung olèh 3 taun
Prabu Banjaransari ngalih kadhaton marang Galuh nalika taun 1186 olèh 20 taun, Patih Adipati Satama, murca karo somahe Nyai Satomi, padha dadi mariyêm, Kyai Satama ana ing Batawi, Nyai Satomi ana ing
nata nalika taun 1206 olèh 18 taun, Patih Adipati Tamsir 18 taun, Brahmana id. 18 taun
Pujôngga Êmpu Dilangu (zie IV) 18 taun
14. Prabu Dewamantala jumênêng nata nalika taun 1224 mung olèh 5 taun, Patih Tumênggung Ajibarang 5 taun, Brahmana Rêsi Prahiwaka 5 taun, Jaksa Tumênggung Nitipraja 5 taun, Pujôngga id. 5 taun
15. Prabu Mundhingsari jumênêng nata ing Pajajaran nalika taun 1229 olèh 11 taun, Patih Adipati Sangki 11 taun, Brahmana Rêsi Nuluktunggal 11 taun, Jaksa Tumênggung Rajaniti 11 taun, Pujôngga Êmpu Hartati 11 taun
16. Prabu Mundhingwangi jumênêng nata, nalika taun 1240olèh 9 taun, Patih Arya Tanudatra 1 taun, kagêntenan Arya Gêndaradesa 7 taun, Banjur kagêntenan Adipati Suranadi 1
olèh 33 taun, Patih id. 10 taun, Kagêntenan Adipati Sukarta 11 taun, banjur kagêntenan Burasngura iya Adipati Utara Bumi 12 taun,
ing Majapait, ajêjuluk Prabu Brataka, nalika taun 1283 olèh 15 taun, Patih Arya Wahan 15 taun, Brahmana Rêsi Gopa 15 taun, Jaksa Tumênggung Yudanagara 15 taun, Pujôngga id. 15 taun
20. Prabu Brakumara jumênêng nata nalika taun 1298
mung olèh 2 taun, Patih Tumênggung Ujungsabata 2 taun, Brahmana id. 2 taun, Jaksa id. 2 taun, Pujôngga Êmpu Pararta 2 taun.
21. Prabu Brawijaya I. jumênêng nata nalika taun 1300 olèh 15 taun, Patih Arya Udara 15 taun, Brahmana Ajar Têngguru 15 taun, Jaksa Tumênggung Yudasara 15 taun, Pujôngga id. 15 taun
22. Rêtna Dèwi Subasiti, jumênêng ratu ajêjuluk Ratu Ayu, nalika taun 1315 mung olèh 4 taun, Patih Adipati Logêndèr 3 taun, Kagêntenan Patih Arya Tanggu 1 taun, Brahmana Kyai Lelung 4 taun, Jaksa id. 1 taun kagêntenan Arya Darmaraja 3 taun, Pujôngga id. 4 taun.
23. Prabu Brawijaya II jumênêng nata, nalika taun 1319 olèh 36 taun, Patih Arya Panulahar 18 taun, Kagêntenan Arya Darmawulangun 12 taun, Nuli lowong 6 taun
(Sajrone lowong mung nganggo têtêngêr gêntha kadokok ing gawar kapasang ing alun-alun, yèn ana wadya kang saos atur, utawa ngaturake prakara, anggoyang gêntha iku, banjur kauningan ing sang nata).
Brahmana Rêsi Supal 36 taun, Jaksa Tumênggung Rajaniti 36 taun, Pujôngga id. 36 taun
24. Prabu Brawijaya III jumênêng nata, nalika taun 1355 olèh 15 taun, Patih Tumênggung Dêmungwular 15 taun, Brahmana id. 15 taun, Jaksa Ngabèi Nitipraja 15 taun, Pujôngga lowong
25. Prabu Brawijaya IV jumênêng nata, nalika taun 1370 mung olèh 4 taun, Patih id. 1 taun
Kagêntenan Adipati Gagakpranala 1 taun, Kagêntenan Adipati Singabarong 1
ratu adil kang kaping têlu ing tanah Jawa wiwit agama Islam nalika taun 1439 mung olèh 6 taun, Patih Tumênggung Mangkurat 6 taun, Jaksa
30. Ratu Tunggal ing Giri makili karaton ing Demak, nalika taun 1480 olèh 23 taun,
Sultan ing Pajang, sarta ing Pajang sinalinan aran ing Ngawantipura, nanging ora bisa karan nalika taun 1536 mung olèh 3 taun, Patih Adipati Ngawôngga 3 taun, Jaksa id. 3 taun, Pangulu Pangeran Pôncawati 3 taun, Pujôngga id. 3 taun
33. Pangeran Bênawa jumênêng Sultan ing Pajang, ajêjuluk Susuhunan Prabu Wijaya nalika taun 1539 mung olèh sataun,
Sutawijaya jumênêng ing Mataram, ajêjuluk Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, nalika taun 1540-1618-9 olèh 13 taun, Patih Adipati Môndaraka 13 taun, Jaksa id. 2
35. Radèn Mas Jolang, iya Kangjêng Gusti Adipati Anom, ing Mataram, jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Adi Prabu Anyakrawati Senapati Ngalaga Mataram, nalika taun 1553-1631-2 olèh 12 taun,
Rangsang, iya Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing Mataram, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama nalika taun 1565-1643-4 olèh 15 taun, Patih jaba id 9 taun, Patih jêro Tumênggung Singaranu 6 taun. Salèrène Patih jaba Adipati
Kangjêng Susuhunan Mangkurat, Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama, (seda sumare ing Têgalarum) jumênênge nalika taun 1578-1655-6 olèh 22 taun, Patih
Adipati Anom, ing Mataram, barêng jumênêng nata ana ing Kartasura ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat nalika taun 1601-1678-9 olèh 26 taun, Patih Adipati Môndaraka 1 taun, kagêntenan Arya Nrangkusuma 7 taun, kagêntenan Arya Sindurêja 16 taun, kagêntenan Adipati Sumabrata 2 taun, Nganggo patih jêro Tumênggung Wiraguna 2 taun, Jaksa Ngabèi Sêndhi 26 taun, Pangulu Tapsiranom 26 taun, Pujôngga Ngabèi Wirasastra 26 taun
40. Radèn Mas Sena, iya Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing Kartasura, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Mas nalika taun 1627 mung olèh 3 taun, Patih id 3 taun, Jaksa Arya Urawan 3 taun, Pangulu Kyai Tangkilan 2 taun,
Kagêntenan Pangulu Mubin 1 taun, Pujôngga id 3 taun.
ana ing Kartasura, Sinuhun Ngalaga kalungsur, wusana jumênêng nata manèh ana ing Kartasura, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kapisan nalika taun 1630 olèh 13 taun, Patih
42. Radèn Mas Surya, nama Radèn Suryaputra, banjur dilih marang kang raka ipe (40) nama Wôngsataruna, sajumênênge kang rama banjur nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawa, Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalipatullah, nalika taun 1642-1717-8 olèh 9 taun
43. Radèn Mas Sandi, pêparab Radèn Mas Prabayasa, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.II. nalika taun 1651-1726-7 olèh 16 taun, Patih id 4 taun, kagêntenan Adipati Natakusuma 8 taun, kagêntenan Tumênggung Wirarêja 4 taun, Jaksa id 6 taun, kagêntenan Kyai Gambuh saka Kêdhunggudèl 10 taun, Pangulu id 5 taun, kagêntenan Pangulu Godhong 11 taun, Pujôngga Tumênggung Tirtawiguna 16 taun
44. Radèn Mas Garêndi, jumênêng ratu saka pangangkate bôngsa Cina, ajêjuluk Sinuhun Mangkurat Prabu Kuning: nalika taun 1667-1742-3 mung olèh sataun, Patih Tumênggung Mangunonêng aran Adipati Pathi, Jaksa id. Pangulu Patih Ibrahim, Pujôngga id.
(-) Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.II. kondur saka Panaraga jumênêng ing Kartasura manèh nalika ing taun 1668-1743-4 olèh 2 taun, Patih jaba Adipati Pringgalaya 2 taun, Patih jêro Adipati Sindurêja 2 taun, Jaksa, Pangulu, Pujôngga, id (43) a 2 taun.
(-). Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.II. pindhah kadhaton ing Surakarta nalika taun 1670-1745-6 olèh 5 taun, Patih jaba jêro id a 5 taun, Jaksa id 5 taun,
Mas Surat, iya Urèt, tuwin Sêmbada, nama Radèn Mas Gusti Suryakusuma, banjur nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.III. (Suwarga) nalika taun 1675-1750-1 olèh 39 taun,
Adipati Jayaningrat 4 taun, Jaksa Kyai Ngabèi Natayuda 39 taun, Pangulu Jakariya 39 taun, Pujôngga papat, Pangeran Wijil ing Kadilangu, Pangeran Anèh, Sastrawijaya sarta Ngabèi Yasadipura a 39 taun.
46. Radèn Mas Gusti Sumadya, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipadi Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.IV. (Bagus) nalika taun 1714-1787-8 olèh 33 taun, Patih id 8 taun, kagêntenan Adipati Mangkupraja (ayah) 8 taun, kagêntenan Adipati Danuningrat 6 taun, kagêntenan Adipati Cakranagara 6 taun, kagêntenan Kangjêng Radèn Adipati
Sugandi, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.V (Sugih) nalika taun 1747-1820-1 mung olèh 4 taun
Patih, Jaksa, Pangulu, Pujôngga ... id. a. 4 taun
48. Radèn Mas Sapardan, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VI (Ambangun Tapa) nalika taun 1751- mung olèh 6 taun, Patih id 6 taun, Jaksa id 6 taun, Pujôngga id. salin aran
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.VII. nalika taun 1757-1830-1. olèh 29 taun, Patih id 18 taun, kagêntenan Adipati Sasradiningrat (
ingkang rayi P.B. VII nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi (putra P.B. IV) barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VIII (Ngabèi) nalika taun 1786-1858-9 mung olèh 4 taun, Patih id 4 taun, Jaksa id 1 taun,
Kagêntenan R.T. Amongpraja (Kêndhuruwan), En R.Ng. Yudadipraja ... 3 taun, Pangulu id. 4 taun, Pujôngga id. 4 taun
51. Radèn Mas Duksina nama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, sasurud Dalêm P.B. VII banjur nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng sasurud Dalêm P.B. VIII banjur jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. IX (Prabu Wijaya) nalika taun 1790-1861-2,
olèh 32 taun, Patih id 4 taun, Kagêntenan K.R.A. Sasranagara (Manang) 22 taun, kagêntenan Rms. A. Mangunkusuma 3 taun, kagêntenan Kangjêng Radèn
Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.X. nalika taun 1822-1893-4 olèh taun, Patih id,
sadulur wadon loro, lanang siji ana ing têngah P.R.I. 196.
(= panggung panguripan) zie P.J.
Ciri pôncakali, jaran pancal sikile têlu, iku luwih prayoga, dadi titihane panjênêngan ratu, kagêm mangsah ing paprangan, yèn dadi tunggangane wong cilik, nêmu slamêt, yèn kanggo mangsah prang ora kêna ing gêgaman, mungsuhe padha wêdi asih.
a. Gardhèning mripat cacah 3. b. Wujud têngah mripat 3 ... kang bisa mêcah pêpadhang (sorot).
Gardhèning mripat kang jaba dhewe aran: kêndhangan mripat, rupane putih
manèh kulit tipis, arane ing têmbung Walônda: iris, iris iku rupane ana kang biru, ana kang abang tuwa utawa klawus, ing têngah bolong, bolongan iku kêna diambakdiambakake. utawa diciyutake, arane: manik, saburining manik ana barang sarupa kaca kanggo anggêdhèkake pandêlêng arane ing têmbung Walônda: lènês lens ing burine manèh ana barang cuwèr bêning kaya kaca wusana ing buri dhewe ana otote alus kang saka ing utêk, dene pucuking otot kaya jala kalapis ing
kêndhangan alus, ing kono ana rêrupan kang awujud irêng, mulane manik iku dadi katon: irêng.
Tlapukan iku bisa andadèkake kêdhèping mata. Idêp kanggo anjaga
Mripat wong iku kaawasane ora padha, wong kang mripate bêcik bisa andêlêng cêtha antarane saka maripat 30 utawa 35 sènti mètêr, ana uga kang luwih saka 35 sènti metêr.
b. Kuping iku piranti angrungokake apa-apa, ana rong perangan, iya iku kuping karo pisan dalah pirantine kang ana ing jêro, ing kono ana kêndhangane tipis akiyat, yèn ana swara katut ing hawa nampêg marang kêndhangan mau: banjur gêtêr kaya tambur, katampan ing otot alus munggah marang utêk.
c. Irung iku gawene rong prakara, kanggo ambêkan lan kanggo anggêgônda, yèn ana gônda kasabêt ing hawa malêbu ing irung banjur katampan ing otot alus munggah marang utêk, irung banjur duwe rasa ambuning apa.
d. Yèn awak kacocog apa-apa utawa sikil kêsandhung ing watu, amêsthi krasa lara, dene rasa iku anyrambahi awak sakojur. Lan manèh yèn wong anggrayangi utawa nyêkêl apa-apa, kaya ta: barang kang adhêm utawa panas, tuwin kang êmpuk, utawa atos, amêsthi banjur sumurup apa kang digrayang utawa dicêkêl mau dening kagawa ing otot alus kang munggah marang ing utêk, panggrayang iku bêcik dhewe dumunung ana pucuking dariji.
e. Wong bisa ambedakake rasaning pangan kang enak, utawa kang ora iku saka ing ilat, katampan ing otot alus kang banjur munggah marang ing utêk. Lumrahe pangan kang enak mau, ambune iya enak, mulane saupama wong mêmangan kang enak, nanging irunge dipithês, supaya ora bisa ngambu, amêsthi tanpa rasa, utawa padha bae karo kang ora enak zie S.D. 1834-blz. 126.
Pôncasuda iku nêptuning dina pasaran kakumpulake dadi siji, kabuwang pitu utawa pitu-pitu, nanging nêptuning dina kang lêlima: owah, ana kang winuwuhan, ana kang sinuda, sarèhning owah lima mulane ingaran: pôncasuda kanggo metung bêgja cilakaning wong lêlungan, utawa wong
4. Sumur sinaba, angsare akèh dorane, nanging padhangan atèn, mupangate anggêgurua piwulang gêlis bisa,
Mupangate aja sok malèhake wadining liyan, mundhak kajodhèran wadine dhewe. Watêke isinan sarta nistha, dhêmên mirangake wong
bodho nanging antêpan, mupangate ngadêgake panggêdhening desa: bêcik, lêlungan iya bêcik. Watêke pêtêngan atèn.
7. Lêbu katiyub ngangin, angsare bablas kang dikarêpake, lan bablas parane. Mupangate ngrêsiki sumur gêlis rampung. Watêke kêsusu sabarang gawe.
kapêtak, 7. Lêbu katiyub ngangin ... ala§ Isarat.
Yèn wong arêp lêlungan kang ora kêna sinarèhake, utawa arêp duwe gawe kang ora kêna ingundur lan ingajokake apadene anglakoni ayahaning nagara kang kudu nêrak tibaning dina ala, iku prayoga
ngisor iki pôncasuda, nêptuning dina pasaran ora owah kinumpulake dadi siji sarta banjur binuwang pitu utawa pitu-pitu, yèn tinêmuning petung tiba ala, kêna binuwang sapuluh yèn turahing petung kari pitu sapangisor, nanging yèn luwih saka pitu
iya kanggo pamilihing dina pasaran yèn wong arêp lêlungan utawa wong arêp duwe gawe, nêptu iku kinumpulake dadi siji, banjur
3. Sanggar waringin: kukuh = 6.
Ing ngisor iki pôncasuda nêptuning aksara rongpuluh, kaya ta: bocah aran: Suwardi =
wuruking ratu = 1567.Sengkalan: pandhita carêm wuruking ratu (1567 A.J., 1645/46 A.D.). Mariyêm iku yasane Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, kang gawe Walônda saka ing Jakarta nalika taun 1567 - 1629.
saka Mataram, ginawa marang Surakarta, sinangkalan, karasa êndhase kinêthok ing ratu (1616).Sengkalan: karasa êndhase kinêthok ing ratu (1616 A.J., 1692/93 A.D.).
' = Pandhawa, sadulur lima lanang kabèh P.R.I. 197 (26).
sapucuking kuping kang kiwa, matane yèn andêdêlêng kaya kitiran, watêke ala, yèn ginawa prang lupute kang nunggangi iya kang ditunggangi: kêtaton, ing salah sawiji mêsthi nêmu sangsara, tarkadhang karo pisan.
Wisaya iwak kali ingaran pancing kalar, prayogane kanggo ing môngsa udan, kali wis gêdhe sarta banyune wis buthêk. Patrape wong mancing kalar nunggang prau tembo milir, pancinge dicêmplungake ing banyu, pakane sêsukêr diulêd karo lêmpung. Yèn pancinge wis krasa digawani, ditutake saparane sarana talining pancing dikalarake, yèn iwak wis êntèk karosane ditarik minggir banjur dicêkêl gampang bae, adat olèh-olèhane iwak jambal, tagèh, lêmpuk, utawa badhèr
Wisaya iwak kali ingaran pancing kopyok, kang digawe wêsi utawa kuningan, taline rami dawane sadhêpa, nganggo digodhog karo klikaning turi, supaya bisa
kaku sarta ora nêsêp banyu, tali sadhuwuring pancing didokoki
cangkol talining pancing kajêpit ing jêmpolan sikil, yèn digawani ing iwak, cangkole ucul saka ing jêmpolan, adat olèh- olèhane iwak wadêr: utawa badhèr.
Wisaya ingaran: pancing wêlut, mung sarana tali dicêkêli ing tangan bae, pakane cacing ditugêl-tugêl, pancinge dilêbokake ing awak cacing supaya ora katon, banjur ditibakake ing êcoping wêlut, samôngsa pancinge dipangan, taline diulur, yèn kirane wis diulu
padha karo pancing kalar, nanging kacèk kêna ginawe mancing saka pêntasan.
Dhapuring tumbak pandhu luk 3. ngisor nganggo naga loro, luk têkan pucuk.
Ing ngisor iki kawruh êmpu bab panggawening tumbak kêris dalah sapirantine, kaimpun ing Pahêman Radyapustaka nalika taun 1910 saka ature Ngabèi Jayasukadga abdi dalêm panèwu pandhe ing Surakarta Adiningrat.
Wong kang bisa gawe gêgaman ing jaman kuna iku diarani: êmpu, panyambutgawene diarani: pandhe, malah êmpu ing jaman saiki mung disêbut: pandhe, têmbung: pandhe, kaya-kaya panjupuke saka têmbung Malayu: pandei, têgêse: pintêr, êmpu ing jaman kuna ora mung gawe kêris bae, gawe gada, bindi, alugura, sapanunggalane, gêgaman jaman Purwa, dene pandhe ing jaman saiki mung gawe gêgaman kêris, pêdhang rupa- rupa, tumbak, bêdhil, (saiki pandhe wis ora gawe bêdhil), lan gawe pirantine wong amongtani, kaya ta: kudhi, pacul, linggis, wadung, pêthèl, arit sapêpadhane, kang isih lêstari dadi adi-adining pandhe nagara, mung gawe kêris, bênêr utawa luk, pandhe desa gawe pirantine wong amongtani, mungguh pirantine wong pandhe kaya ing ngisor iki:
Ombak-ombak, piranti ngobahake angin mênêng zie ububan.
Ububan, piranti gawe panas urubing gêni ing prapèn, ububan iku bumbung kayu jèjèr loro, gêdhene sakilan, dhuwure 3 kaki, ing dhuwur nganggo suh wêsi kaganthèt ngiras wêngku ing ngisor manjing marang kayu tadhah, kandêle ½ kaki, dawane kaadêgan bumbung loro turah ½ kaki sisih, ambane kaadêgan bumbung siji turah 2 dim sisih, iringe karo pisan dibolong têrus olèh bolonganing bumbung loro mau, padha disrumbung ing wuluh wêsi kumpul dadi siji manjing marang pêthenan kayu, tutupe nganggo lorogan, sumèlèh ing lêmah, bontosing pêthèn mau sasisihe kasrumbung ing wuluh wêsi manèh, siji dawane 2 kaki, wuluh mau kang sasisih manjing marang watu miring [mi...]
[...ring] ambane sakaki pasagi, didokoki watu manèh ambane ½ kaki, dawane sakaki, kandêle ¼ kaki, kairingake jèjèr karo watu ing dhuwur
iku panggonaning gêni pangobongan wêsi, pirantine angobahake angin sajroning ububan kayu, bundêr loro buwênge nganggo bantalan, digarani pring utawa kayu ing têngah dadi kaya isthane tabuh gambang, sarta kudu srêg
kanggo anggarap barang gêdhe sarta karo ngadêg, bangkune kanggo tumpangan bêkakas.
Cathok cilik, bakale sarta dhapure padha bae karo cathok gêdhe, dêdêge mung ¾ kaki, ambaning cangkême 2½ dim, dawaning bangkune mung 2 kaki, ambane 1½ kaki, kandêle 3 utawa 4 dim, nganggo sikil papat, dawane mung ngrong dim, kukuhing cathok mau disêkrup olèh bangku, olèh ing ngiringan sarta ing lumahing blabag, cathok mau piranti anggarap barang cilik-cilik karo linggih.
Cathok cilik rêgêman, rupane ora beda karo cathok gêdhe, nanging tanpa piranti dhingklik, awit iku cêkêlan lirune kang kudu cinêkêl ing tangan, dene cathok gêdhe ing dhuwur mau, kanggo ngrêgêm yèn arêp ngikir
utawa nyiku gusèn gêdhe, cathok cilik kanggo ngrêgêm yèn arêp ngikir, natah masah utawa liya-liyane kang kudu nganggo rêgêman kêncêng.
Kêruk. Kêruk iku dhapure kaya cethok, kacèk wêsine jêjêg, gêgêr kandêl anggligir, pucuk nyênthang, landhêpe mubêng, ing dhuwur gusèn, wungkalane saka ngisor, dhadha kruwingan tundha têlu, sing gêdhe dhewe, sajêmpol, banjur sadriji, banjur sajênthik, sing cilik dhewe: satêngah nyari, iku lancipe ora pati nyênthang mung mêmbat sawatara, kabèh mau nganggo garan, lan kanggo ngrêsikake barang kang mêmêl, kruwingan sarta kang lukik-lukik.
1. kikir gêdhe kanggo anggrabahi, a. gèpèng kanggo ngikir samubarang kang papak, b. dhadha walang tundha têlu, dawane 1½, 1¼ lan 1 kaki, kanggo ngikir samubarang
4. Kikir têpak, a. Kikir têpak gêdhe, dhapure kaya cethok, nawing kandêl,
ing ngisor mulu sarta dicacah, gêdhene sanyari kanggo ngikir kruwingan, b. Kikir têpak cilik, dhapure kaya êndhas cêcak, gèpèng, kang
utawa saprapat driji, kanggo ngikir sogokan, tikêl alis sarta kruwingan kang cilik-cilik.
Kabèh kikir mau wêsine lancip sarta manjing ing garan kayu.
Kêbyok. Kêbyok iku mêrang digêbung nganggo garan kayu dawa, piranti nyirêp urubing gêni ing prapèn yèn kêgêdhèn, kêbyok iku diclubake ing banyu banjur dikêbyokake ing gêni, gêni mari ngalad-alad, ora manasi wong kang nyambutgawe.
dim, nanging gêdhe cilike ora padha, kang gêdhe dhewe ½ dim, kang cilik dhewe 3 sêtrip, kabèh mau kanggo piranti anggarap balumbangan sarta kruwingan, apadene kanggo natah kang arêp dipasangi kêncana.
Sikon. Sikon iku waja gèpèng, ambane 2 dim, dawane 1 kaki, nganggo kasambungan balabag, ômba dawane iya samono, sambunge sing agawe pojok bênêr, iku piranti kanggo nyiku alat lungguhing kêris.
Supit. Supit wêsi, dhapure kaya gunting cangkême kaya cocor bèbèk, diarani kayu dawa, piranti nyupit wêsi kang diobong sarta dipalu nalika isih
punika ingkang nelakakên sungu kalih, dede maesa kalih. loro, golèk kang dawane padha 1½ kaki, disunduk ing wêsi gilig malang ing têngah, dawaning sunduk 1½ kaki, kiwa têngên kajêbèrake, sèlèhing sungu dadi mêkungkung, ing dhuwur kagêthak-gêthak kaya tataran, anjinging wêsi kang arêp ginarap: logro, pêrlune kêna kaungkrêd lan
nganggo garan kayu, wawal mau tundha têlu, kang gêdhe dhewe ½ dim, banjur kasuda rong sêtrip, kasuda manèh rong sêtrip, iku piranti nusuki tilasing pasah kikir supaya katon alus.
Wungkal, a. wungkal gêdhe kasar, kanggo anggrabahi gêgaman (piranti), b. wungkal gêdhe alus, kanggo mungkal gêgaman (piranti) gêgaman (wêsi aji), c. wungkal cilik alus, kanggo mungkal gêgaman (wêsi aji) yèn wis arêp ambakar sarta kanggo nyangir, apadene yèn mucuki, patrape: wungkale kang digosokake ing gêgaman, dudu gamane.
pacal kang gêdhe, kacèk paningkas papak bae, kang ginawe: waja, nganggo gapit pring kaya paju, piranti mratakake gêthakan, kaya ta: nyaloni wêsi yèn mung kalawan palu bae ora nganggo paningkas, ora bisa rêsik, dening ora bisa malu kang cêdhak pojok, yèn pamalune nganggo paningkas bisa olèh pasikone, b. Paningkas kêmbang kacang, cilik, kacèk ing têngah lêgok, sarta tanpa gapit, piranti ngêluk kêmbang kacang sarana dithuthuk.
Pacal. Pacal iku mèmpêr kaya paju, kacèk pacal cilik sarta landhêp, kang ginawe: waja, pacal gêdhe dawane 4 dim, ambane ½ dim. Pacal cilik, dawane 4 dim, ambane 2 sêtrip. Padha tanpa gapit, piranti gawe untu graji, sarta cacahan kikir sarana kathuthuk, utawa kaya wong nênatah.
Paron. a. Paron gêdhe dhapure sairip kaya pipisan, nanging ciyut sarta anjinggring, kang ginawe waja, gêdhene 1½ kaki, dhuwure 1 kaki, ambane 6 dim, nganggo canthik dawane ½ kaki, ing dhuwur papak karo lumahing paron, poking canthik kiwa têngên suda saka ambaning paron, antara 2 dim sisih, ngisor nganggo ênggik-ênggikan ing sikiling paron nancut munggah têkan pucuk gilig mulu, têngah-têngahing canthik bolong bundêr ambane ½ dim, piranti tadhah
lagi mêntas saka ing prapèn, isih êmpuk ginèpèng utawa ginilig dadi sakarêpe, canthike minôngka sunglon: yèn ngarah
b. Paron cilik, bakale wêsi bae, ora waja kaya paron gêdhe, piranti pamepehan, dêdêge 1 kaki, bontose ing dhuwur 4 dim pasagi papak nganggo dibêlèk ngalèn ambane ¼ din,dim. jêrone 2 sêtrip, piranti kanggo tadhah yèn macak arêp ngêngêthok.
Pasah. Pasah iku waja gèpèng, dawane 4 dim, ambane 1 dim, kandêle 3 sêtrip, landhêpe mung gusèn sasisih, pasah iku rupa loro, siji pajêg, sijine sawatara nguku, undhuke wêsi dawane 1½ kaki, pucuke kiwa têngên nganggo cêkêlan kayu, ing têngah bolong dawa, kang dianjingi pasah, kukuhe nganggo têtêgan wêsi. Dene pasah waja mau kanggo masah ngrata kruwingan utawa ngrata kang ambarênjul.
Palu. Palu iku waja, dhapure: rai papak bundêr gilig têkan ing tênggok, sirahe pasagi, ing dhuwur tênggok bolong kaanjingan garan kayu, palu ana têlu, kaya ta:
a. Panimbal kêmlaku bobot 2 kati,
panjak, utawa kanggo malu barang cilik kanthi pangarah.
c. Panimbal pepehan, bobot 1 kati, kanggo mèpèh wêsi utawa kanggo malu barang cilik kanthi pangarah.
Paju. Paju iku waja, dhapure kaya tatah gêdhe, paju gêdhe dawane ¾ kaki, ambane rong dim, kandêle ½ dim, landhêpe gusèn kiwa têngên anglimpa, kagapit ing êpring dawa minôngka cêkêlan, sacêdhaking paju nganggo suh wêsi, piranti maju mêcah pamor.
Paju cilik, suda saka paju gêdhe, dawane ½ kaki, piranti ngêthok utawa maro wêsi utawa waja kang mêntas binakar isih mrêngangah.
Pêthil. Pêthil iku palu cilik mung ½ dim, sirahe gèpèng rai mulu alus, kanggo thuthuking tatah wêsi iras, tanpa garan kayu.
Jara mau dadi rong perangan, jara gêdhe lan jara cilik, jara gêdhe purusane sapanuduh, suda-suda nganti têkan jara sing cilik dhewe, jara gêdhe manggon ing piranti bandhul gêdhe, jara cilik manggon ing piranti bandhul cilik, bandhul iku wêsi gilig dawane 1½ kaki, kang sasisih bolong piranti anjinging purus jara, pamasange cupêt saka ing bontos 1 dim, nganggo timbêl bundêr gêdhe bobot 4 kati, ing sisih bolong panggonan tali, nganggo palang kayu, dawane 1½ kaki, ing sisih bolong dianjingi ing wêsi mau, sasisihe kang dawa nganggo tali jangêt olèh
Jôngka, iku kang ginawe waja cawang loro padha dawane (sacêngkang) ing pucuk lancip, ing bongkot manjing kokotan, dadi siji lancip loro kayadene gunting, kêncênging kokotan nganggo dikêling sêrêt, bisa mêgar mingkup, kanggo piranti anjôngka
banjur adhine, adhine tutug kang cilik dhewe 2 sêtrip, kanggo piranti natah sogokan sarta
Gandhèn. Gandhèn sungu kêbo kang pucuk ½ kaki, nganggo digarani pring, ginawe nuthuk kêris nom, utawa kêris tuwa kang bengkong utawa ngelo.
Grenda. Grenda iku wungkal pangasahan, dhapure bundêr gèpèng nganggo andhên ing têngah mubêng sêsêr, gêgaman kang diasah mung kari nèmpèlake bae, kang mubêng wungkale.
Graji. Graji iku waja pir dawane mung sakaki, dipênthang ing wêsi malêngkung, nganggo wêsi banjur digarani, untune angri pandhan utawa pacalan, iku piranti angêngêthok, utawa ambêbêlèk gêgaman, graji kang cilik waja mung sapucuk sada, untune pacalan mubêng, iya nganggo pênthangan kaya ing dhuwur mau, piranti anggraji kêmbang kacang utawa panji karongron.
Bêsalèn. Bêsalèn iku omah prapèn kang ginawe nyambut gawe pandhe, dawane kang akèh pêcak salapan.
Blak. Blak iku kanggo ngukur pasikutaning tumbak kêris bênêr utawa luk, miturut
brahmana, yatiwara maharêsi mahamuni bramana zie pujôngga.
têmbunging ... Pamanggihing tiyang botên kenging kasami, sanès pandhita sanès wêjangan, utawa: sapandhita sapanêmu zie wali. Têgêse pandhita: guru gêdhe kang sarwa putus.
baturing ... enz. Ing ngisor iki araning bature pandhita sapanunggalane dalah kuwajibane dhewe-dhewe, kaya ta:
Cèkèl, juru nênandur sarta jaga patêgalan.
Rêsi, têgêse: sarwa suci, iya iku bôngsa sogata kang pêpangkatane dhuwur dhewe, yèn katarima unggahe dadi dewa.
Wiku, kang wêruh saliring kaanan kabèh, utawa pancèn ora kasamaran sawiji-wijining dumadi.
Wasi, utawa wawasi, kang dadi juru pangadilan angrampungi sarupaning prakara ing
Manguyu, juru nabuh gêntha kêkêlènging pamujan.
Galuntung, kang wis omah-omah nyagatpat,nyagakpat. pagaweane ngusung-usung utawa mêmikul apèk kayu tuwin banyu.
Brahmana (= pandhita sabrang) dene têgêse: bèrbudi, wicaksana tansah ulah kalêpasaning budi, ambabarake cipta mana, iya iku wêwulang
Dhapuring kêris Pandhawa luk 5 nganggo kêmbang kacang, ri pandhan, sogokan, sraweyan, lambe gajah siji.
1. Kêris dhapur Pandhawa luk lima nganggo pejetan,
nganggo sogokan loro, nganggo kêmbang kacang ngarêp buri, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. 3. Kêris dhapur Bimakurda luk sangalas, nganggo pejetan, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jenggot, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndha nunut. Kêris warna têlu mau yasane Prabu Gêndrayana ing Mamênang,
Dhapuring kêris Pandhawa Bocah luk 5 nganggo kêmbang kacang, ri pandhan, lambe siji, luk kêmba.
Iku pangkating sêntana wayah buyuting ratu, lan sêsêbutane abdi dalêm prajurit kang apangkat upsir munggah tutug mayor kang dudu wayah dalêm, apadene araning sabate pandhe gamêlan.
Kêris dhapur panji sêkar bênêr, nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. 2. Kêris dhapur carangsoka, luk sawêlas, nganggo pejetan, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. 3. Kêris dhapur panji sinom: bênêr, nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo mata widhêng, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndha nunut.
Kêris warna têlu ing dhuwur mau yasane Prabu
nindakake parentah enggal-enggal, kaparingan lungguh bumi desa 350 karya, utawa 87½ jung.
Endrakila (Bayalali), 13. Radèn Mas Arya Sasrakusuma, ngalih nama Radèn Mas Arya Prawiranagara IV, munggah dadi
kalakokake ana ing nagara Purwacarita, sinangkalan: gapura loro dhuwur rupane (1029).
Sirnane dhuwit picis dhèk jaman Mataram, panjênêngane Ingkang Sinuhun Sultan Agung, liniru dhuwit têmbaga yasaning Kumpêni ing
(= garacul). Ing jaman kuna wong wadon iya atêtanèn, nganggo garacul, dorane
1. zie wit, 2. (têmbang) têgêse: pucuk, utawa wit kaluwak, kang nganggit Sunan
3. Wangsalan Tjent. sêlaning manggar, olèh dening mancung.
4. (wit). Pucung utawa wit kaluwak, wohe kang isih nom, matênga mêntaha yèn pinangan angêndêmi, êndême anggliyêr abot ora duwe kaelingan, sarta nganggo mutah, panawane durung kasumurupan, nanging yèn wis tuwa kêna ginawe bumbu pindhang, utawa kêna sinambêl, nanging kudu ginawe tapatape. dhisik, sarana diblêsêkake ing pacêrèn antara satêngah sasi, banjur dipêndhêm ing awu antara pêndhak dina, wusana banjur digodhog, iku dadi
lumrah, para, prênah. 3. Atêr-atêr = lingga andhahan substantief mung bisa tumrap ana sangarêping têmbung lingga kang ora apurwa: ha, kaya ta: prakara. pra neuskl.
Atêr-atêr: pra, tumrap ana sangarêping rimbag tanduk neuskl. kang wis tinêmu mung ana siji, iya iku: pranata.
Atêr-atêr: pra, tumrap ana sangarêping têmbung lingga olèh panambang: an, bisa luluh lan aksara purwaning lingga, utawa ora,
pala, mung bisa tumrap ana sangarêping têmbung lingga, têgêse: duwe, kaya ta: para (of pala)marta = duwe marta enz. 2. W.H. bagi, têgêse: perangan utawa pandum. 3.
sadhuwuring pari. 7. Omah lêsung panggonan nutu pari kudu mawa payon, sarta ing palêsungan kudu kasaponan rêsik. 8. Yèn nutu pari, sadurung lan sawise: akothèkana, iku karêmêne Dèwi Sri, iki bêtuwah pangandikane Dèwi Sri marang Buyut Warahas = Buyut
Paron nagara Surakarta lan Ngayogyakarta, Pangeran Mangkubumi bêdhami pêpanggihan lan ingkang putra P.B. III. ana ing desa Lêbak Jatisari, sinangkalan:
Iku bangsaning manuk, dumunung ing sêgara ngêndi-êndi, manuk iku kanggo têtêngêre wong nglakokake prau kapal, samôngsa manuk iku mencok ing
bawang sarta sawang sathithik, sawise lêmbut banjur diulêd karo cacahan cacing, bubukan pêron sabagean, cacahan cacing rong bagean, banjur dicêmplungake ing kêdhung kang kinira akèh iwake iku kang minôngka pakane, ora nganti sajam, iwake pating krampul padha mati kêna wisaning pêron mau, mung kari anjupuki bae.
Wit pêron iku ora tuwuh ing alas, tuwuh ing pakêbonan, tarkadhang tinandur pinêncarake, gawene iya mung bakal kanggo misaya iwak kali bae, uwite marambat, godhonge kaya godhong gêmbili, nanging rada wungu sarta kandêl, wohe dhêdhompolan
lor: utara, kidul: duksina, wetan: purwa, kulon: pracima, lor kulon: nurwitri, kidul wetan: byabya, lor wetan: narasunya, kidul kulon: kaneya
dunung). 31. Wuruk = kusiring padhati. 32. Panatus, lungguhe 100 karya. 33.
Pituture Sri Trênggana putrine Prabu Brawijaya ing Majapait, kang murtat ing agama Islam, banjur mêrnyanyang ana ing alas Bago (Blitar) marang Jayèngrêsmi (Sèh Amongraga) yèn ana prênjak muni ana:
Kidul, muni barêng nganti suwe: bêcik, ngalamat arêp
aran: pradôngga, Prabu Kano (= Kanwa).
Prèt iku dumunung ing tanah Eropah, môngsa bangsaning kewan cilik, prèt iku sok malêbu ing êronge têrwèlu, yèn têrwèlune bisa kêcandhak banjur disêrot gêtihe, nganti mati.
Prèt iku wulu lan kulite alus kayadene hèrmêlim lan martêr, sok dianggo rangkêpaning kulambine bôngsa Eropah [Ero...]
[...pah] ing môngsa bêdhidhing, lan dianggo
nganggo, kineringan wong sanagara, ingandêl ing wong akèh, lumintu rêjêkine, gêlis olèh kalungguhan, tulak bilaine kang nganggo, ngluwihi dening ampuhe upasing ula mandi, yèn dianggo pêrang ora ana mimis kang bisa tumama. Pangane: cucuking manuk platuk
1. Kêris wêsi mangang kang wadon 2. Kêris wêsi katum ... iki kang dadi pêpatihe.
3. Tumbak wêsi kamboja, iki bisa nyugihake. 4. Kêris wêsi ambal, iki kang jaga sarupaning wêsi iku mau kabèh.
Wêsi purasani campur lan wêsi nêm prakara ing ngisor iki kaya ta: campur lan wêsi: ambal, katum, kamboja, sinduaji, wêlulin lan mangangkang wadon, iki ing salah sawijine dadi wêsi bêcik, nanging yèn kamomoran lan wêsi liyane dadi wêsi ala, watêke panas kang kanggonan, ora kêna dianggo ing wong gêdhe.
Wêsi purasani campur lan wêsi tumpang, rupane isih kaya wêsi
Wêsi purasani campur lan wêsi sinduaji, rupane ijo sêmu biru, sêrate alus kaya bludru, lan katon mêdèni, yèn dithinthing unine: gung, dhung, ambrangêngêng, iku isih dadi wêsi bêcik, dadia dhapur luk utawa bênêr: watêke golèk kaluhurane kang nganggo, nanging wong arang kang kêlar nganggo, sabab wêsi loro iku barêng campur dadi wêsi ratu, gêdhe wilalate, wong cilik ora kêlar kanggonan, mung wong gêdhe kang kêlar kanggonan, kang mêsthi: ana ing ratu, utawa senapatining pêrang.
watêke ora kêna dianggo ing wong gêdhe, bisa ngolèhake kalungguhan, nanging wusanane nêmu bilai.
Wêsi purasani campur lan wêsi wêlingi,
iku dadi wêsi ala, rupane biru amêrkutuk, cêkêle kasap, yèn didêlok suwe-suwe katon bagus, nanging banjur ilang cahyane, yèn dithinthing unine: thong gung, dadia dhapur luk, utawa bênêr: yèn ginawe ngawula bêcik ngarêp, ala buri, amarga ana cirine, sabab
lan wêsi mangangkang, rupane wungu sêmu biru, sêrate wadhag gilap kaya kaca, yèn didêlêng utawa dicêkêl suwe-suwe katon sêpi, yèn dithithing unine: gur, dhung, landhung swarane, sapa kang nganggo dadi lara, utawa putungan atèn, panas angluwihi, sabab campur wêsi iku dudu jodhone, sarta gêlis dadi putung.
a. 1. Kyai Agêng Tarub, putra wayah utawa têdhake ora kalilan nganggo tumbak kêris kang awak waja sarta mangan daging sapi apadene ngingu wong wandhan, zie W.R. 64-5. v.o. nanging ing layang B.T.D. 42-9, muni Radèn Bondhan Kajawan, têdhake ora kêna
têdhake ora kêna nunggang jaran bêndana, lan nganggo tumbak landheyan kayu wêrgu, apadene ora ingakên darah yèn ora bisa marang têmbang kawi (= gêdhe) W.R. 65-4 v.o. 5. P.B. I. têdhake ora kalilan nunggang gajah W.R. 66-3. 6. Pr.M.R. ing Kartasura, têdhake ora kalilan ngujung astana ing Butuh, lan kêrisan tanpa pêndhok yèn nunggang jaran, W.R. 66-7. 7. P.B. II. têdhake kalarangan mangan apyun W.R. 66 - 4 v.o. 8. P.B. III. têdhake ora kêna mitaya marang wong seje jinis W.R. 67 - 5.
b. 9. Prasapane Radèn Dananjaya, têdhake ora kêna ngambah alas [a...]
kêna ajang piring watu, lan ajang godhong plasa, apadene mangan daging kidang W.R. 68 - 8.
Wayang purwa iku gamêlane salendro, pananggape mung ing wayah bêngi bae, kajaba kanggo ngruwat tuwin brêsih desa, iku pananggape ing wayah awan, sarta lakone mung siji.
Wayang purwa iku gambar ginawe wujud miring, kang digambar wiwit jamane Bathara Guru, tutug jamane Prabu Jayamijaya ing Yawastina. Kang digambar para jawata, para widadari, para ratu sagarwa putra wayahe, patih, nyai tumênggung loro, panakawaning putra: papat, para nyaining putri: têtêlu, panakawaning pandhita: cantrik, para nyaine: endhang, ratu buta nganggo patih wadon, bupati [bupa...]
[...ti] buta nganggo panakawan loro, buta dhagêlan rupa-rupa tanpa prabot, ingaran: setanan, gambar kewan, kaya ta: jaran, gajah, macan, kêbo, warak, ula, kewan cilik iya ana sawatara, lan gambar manuk pitik iwèn iya uga ana sawatara, gêgaman kaya ta: gada, bindi, alugora, panah, kêris, nanging tumbak liyane Cêkruktruna: ora ana. Gambaring prajurit kadhapur prampogan, nganggo tumbak, sawênèh nyêkêl pêdhang, asikêp tamèng, nanging kabèh mau mung ginawe gatra bae kagambar dadi siji wujud prampogan mau. Gêgaman cundrik utawa cis, kanggo ing para jawata, utawa pandhita.
Wujuding wayang purwa iku ana limang perangan: 1. Wayang cilik tatahane gayaman. 2. Wayang cilik kang wis salong ana kagêmpur, tatahane ingaran: kidang kêncanan. 3. Wayang padhalangan, mundhak gêdhe tinimbang karo wayang kidang kêncanan. 4. Wayang jujutan sapisan, luwih gêdhe tinimbang karo wayang padhalangan. 5. Wayang jujutan kaping pindho, luwih gêdhe manèh tinimbang karo wayang jujutan sapisan. Wayang ôngka 3, 4, lan 5, iku tatahane kudu gêmpuran, kang katêmbungake: gêmpur, iku corèking jarit, utawa dodot sapêpadhane padha
ditatah kabèh, apadene praboting wayang, jamang, sumping, kalung,
zie taun (2) (purwa madya wusana).
' = Ajisaka. Kang jumênêng nata ing Purwacarita iya ing Mêndhangkamulan:
1. Prabu Dewata Cêngkar rusuh kaya buta, karsa dhahar wong, sirna dening
pangandikanira ris / sarate iku / pujanên dèn waspada / dadya tan ngawur / kabèh kang wêrit-wêrit / iku dèn eling / ri tumungkul anêmbah //
dhalang kudu bisa maca, dadi bisa nyumurupi layang pêpakêm sarta liya-liyane kang kêna ginawe suluk sarta grêgêt saute. Têgêse paramasastra: = pakumpulaning sastra tuwin têmbung, dadi
kutha Prambanan: 1. Prabu Karungkala sinangkalan: netra sirnaning gapura (902). 2. Prabu Baka (garwane Rara Jonggrang, Rara Jonggrang sadhèrèke Prabu Karungkala) sinangkalan: janma sirna luhuring nata (1001) zie Candhi Sèwu.
Têgêse bisa nandukake têmbunging jawata, rêsi: marang manungsa, tuwin ratu marang putra sêntana, apadene marang wadya punggawa jalu lan wanita lan marang sapêpadhane tuwin kosokbaline, bineda-
iya iku kang kabubuhan ambêbênêri prakarane wong cilik ing padesan, lungguhe saparoning bêkêl.
layar. kaya ta: mra (mar) babak enz. dadi aran: margasa, kajaba wis kalumrah, iya wis bênêr.
kangjêng ratu ... zie Img. no. 127.
parangkusuma. kang muni ing layang karangane Proffessor Raufaer bab kawruh babad dunya amèk saka rupane manuk Albatras.
Ing tanah Papuwah lan pulo Moloko, ana bangsaning manuk rawa sarta bisa nglangi kayadene mliwis, aran: Albatras bêcik rupane, lare dadi pasrèning panganggo tuwin rêrêngganing omah dalasan gêgamaning prang rinêngga ing êlar iku dening wong ing pulo- pulo mau.
Kacarita Radèn Bondhan Kajawan, putrane Prabu Brawijaya ing Majapait, kang patutan saka putri ing Wandhan (kulit irêng) kagungan karsa nulad rupaning wulune manuk Albatras ginawe bathikan, iya iku anane jarit parangrusak, dadi laranganing panganggone wong cilik. Têmbung: Bondhan = Bandhah Kajawan = Jawa. Bondhan Kajawan trahing bôngsa Bandhah kang lair ing tanah Jawa J.I. 1907 No. 48.
kêmbang: iku pêrang kang nganggo pêpati, sarta wis salin pathêt sanga, nanging ora sabên pêrang kêmbang nganggo pêpati, ana
ri pandhan, zie tilamsari (2).
Kang diarani pêrang sampak, iku pêrang pungkasan ing wayah esuk, wis salin pathêt panyura, wayang ngalumpuk banjur bubaran tancêb kayon.
a. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana (wayah M.N.I.) wayang wong yasane kang eyang kabubarake, dalasan [dalasa...]
pacar wutah marang Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, saiba wonge kang dipacar wutah olèhe anjola, wiwit iku bubare wayang wong ing Mangkunagaran.
b. Sabubare wayang wong ing Mangkunagaran, banjur diimpu marang nyonyah Walônda ing Lojiwetan, kalumpuke nganti ana wong sawidak, adêging wayange ora kurang wong 52, niyagane wong 12, nanging wayang wong mau kabèh padha nganggo topèng sarta nganggo wandaning wayang
radèn ngabèi ... zie Kretje no. 6.
radèn ayu ... zie Kretje. no. 5.
Kangjêng pangeran arya ... putra dalêm P.B.IV. (Bagus) sarta ingkang putra, Pangeran Arya Pringgalaya II padha sumare ing Krecekan (Kartasura) zie Kretje. no. 1 en 2.
patih adipati ... (zie P.B.II.) en 44.
Radèn adipati ... pêpatih ing Kartasura wêkasan, sarta pêpatih ing Surakarta wiwitan (P.B.II 8 t. en P.B.III. 8 t) iku
ing Mataram. Zie patih no. 16.
Kang diarani prang gagal iku prang kang tanpa pêpati, isih pathêt nêm sabubaring jaranan, ananging ora sawiyah lakon ana prange gagal, kang pancèn ora ana prange gagal iya mung prang kêmbang bae, yèn wis salin
Gusti Pangeran Adipati Suryasasraningrat = P.A.III (1787) putra P.A.II. 4. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Suryasasraningrat = P.A.IV (1793) wayah P.A.II ingkang rama pambajênge kang eyang: seda ngrumiyini. 5. Kangjêng Pangeran Arya
nelakake yèn jaran lagi anyak bisa nyirig. b. Genggong singadarpa, iku pêkakan kang andhêging jaran anjêgèg mangiwa, sikile buri mêndhak, iku jaran kang wis andadi sirige. c. Genggong samaduna, iku pêkakan kang andhêging jaran sikile buri ambarêngi lan kêpyaking kêndhali, jaran dipêkak andhêge wis anggenggong samaduna mau jaran sing wis gambuh sirige.
Pêkik (padhalangan): [(...]
Nalika Pangeran Ratu Pêkik, ing Surabaya, ambabarake caritane layang Damarwulan, dianggit dadi wayang krucil, tanpa kêlir, mung katanggap ing wayah awan, tabuhane rêbab, saron, kêthuk, kênong, kêndhang, kêmpul, gêndhinge mung siji ingaran: playon bango-bango mati, pathêtan lan grêgêt saute laras miring, lan têmbang kang kanggo ing kidung, wayang mau sumrambah dadi tanggapane para kawula cilik, sinangkalan: swara misik marga tunggal = 1557Sengkalan: swara misik marga tunggal (1557 A.J., 1635/36 A.D.).
Garwa dalêm Kangjêng Ratu Mas, saka Kapurbayan.
Wiyosan dalêm ing dina Salasa Pon tanggal kaping 19 sasi Sawal, wuku Mrakèh
taun, kèngsêr marang Panaraga, iya iku dhèk jaman Pacina, nuju ing dina Sêtu Wage wayah lingsir kulon, tanggal ping 27 sasi Rabingulakir taun Alip ôngka 1667.
Kondur dalêm saka ing Panaraga nuju ing dina Jumungah Lêgi tanggal ping 15 sasi Sawal isih tunggal taun Alip mau, etung 7 sasi kondur.
Pindhah kadhaton marang ing Surakarta nuju ing dina Rêbo Paing wayah esuk, tanggal ping 17Sengkalan:
sasi Sura wuku Julungpujut, windu Adi taun Alip ôngka 1675. Dadi lagi yuswa 41 taun.
Sajrone gêrah nuju pêrang gêdhe pangramane ingkang rayi Pangeran Mangkubumi (= M.B.I) Ingkang Sinuhun kaaturan sèlèh marang ingkang putra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (P.B.III) muni ing layang Babad Giyanti kaya ing ngisor iki:
sampun tan kabangkat / inggih sang aprabu / anuntên paduka pasrah / ing karaton dhatêng putra paduka ji / pangeran adipatya //
Kalakon ingkang sinuhun sèlèh kaprabon marang ingkang putra Pangeran Adipati Anom, ana tanggal ping 4, surud dalêm tanggal ping 10 Sura Wawu 1675. Dadi mêningi jumênênge ingkang putra: sajrone santêring gêrahe: 7 dina.
a. Jumênêng dalêm ing Kartasura, karsa yasa wayang purwa, wayang kang padha anduwèni wônda, dipêpaki wandane, wayang wadon liyêpan kajait, wayang lanyapan dêdêge sangkuk, wayang sumpingan kiwa kang pancèn wandane rangkêp kaya ta: Buta Raton, [Ra...]
[...ton,] utawa liya-liyane, sanadyan dudua wayang sumpingan, yèn anduwèni wônda rangkêp, iya padha kaganêpan wandane. Kacarita Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan karsa ngasta nyorèk lan natah piyambak, dene abdi dalêm panatah kang ngladèni wong têtêlu, Carmapangrawit, Carmajaya lan
mata siji tangan loro, nganggo kêris warôngka gayaman, ing padhalangan diarani: Buta Congklok, nanging wong akèh padha ngarani: Buta Terong, unining sangkalan: buta lima ngoyak jagad = 1655.Sengkalan: buta lima ngoyak jagad (1655 A.J., 1730/31 A.D.).
b. Tumuli karsa mangun kagungan dalêm wayang gêdhog Kyai Banjêt, wayang lanang wadon kang padha anduwèni wônda: dirangkêpi wandane, ngirib wandaning wayang purwa, kaya ta: Kalana, Panji, Gunungsari sapanunggalane, kang minôngka sangkalan gambar Bathari Durga nganggo kulambi sarta sêpatu lan nganggar pêdhang, nanging dêdêg pangadêge isih ambajujag
kayu, wujude mirib yasane Pangeran Ratu Pêkik, ing Surabaya, dhèk jaman Mataram, wandane mirib wayang gêdhog, tangane walulang, busanane padha kayadene wayang gêdhog, mung wayang wadon sampuran sarta ngore rambut, tanpa
gêlung lan ora nganggo buta, kêthèk sarta dewa, mung nganggo pandhita bae, kaparingan gambar sangkalan: kayon ing têngah sinungan kori, ing dhuwur kori panah kaplawungake: têlu sisih, unining sangkalan: trus naratas rêtuning jagad = 1659. Sengkalan: trus naratas rêtuning jagad (1659 A.J., 1734/35 A.D.). Yèn kagêm ing karaton tabuhane kaya wayang gêdhog, sasuluk lan gêndhinge, barêng wis antara lawas, para dhalang padha nganggo wayang krucil, sumrambah ing ngêndi-êndi padha niru gawe wayang krucil, kang ginawe kayu, tangane walulang, banjur lumrah ingaran: wayang klithik, têtabuhan sasuluk gêndhinge ora owah isih kaya dhèk jaman Mataram.
2. Kangjêng Ratu Kêncana (Bêruk).
Wiyosan dalêm ing dina Sêtu Wage tanggal ping 27 sasi Ruwah, wuku Môndhasiya,
Ingkang rama isih sugêng sajroning gêrah: 7 dina seda.
Jumênêng olèh 39 taun seda, nuju ing dina Jumungah Pon tanggal ping 4 sasi Bêsar wuku Prangbakat, windu Adi taun Jimakir ôngka 1714. Dadi yuswa 58 taun.
a. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, karsa anggêbal wayang purwa Kyai Pramukanya, sarta wayang gêdhog Kyai Banjêt, sarampunge sinangkalan: trus rêsi kawayang tunggal = 1679.Sengkalan: trus rêsi kawayang tunggal (1679 A.J., 1753/54 A.D.). Wiwit wêktu iku yasan dalêm wayang purwa sarta gêdhog, ora nganggo sangkalan gambaring wayang, mung katulis ing aksara bae.
b. Tumuli karsa yasa wayang kalithik, babon yasan jaman Kartasura, kang
jamang, kalung, kroncong, padha ingukir, kang kadhawuhan anglakokake abdi dalêm dhalang ing kapatihan aran Widiguna.
c. Dhèk samana dhalang ing desa akèh kang padha niru gawe wayang klithik, nanging kang ginawe kayu kêmiri utawa sêntul, lan ora kaukir, mung kapêtha ing
pulas bae. Mungguh wujud lan cêcangkokane wayang klithik mau kagawe miring kayadene wayang walulang.
d. Tumuli karsa yasa topèng wandane mirib kayadene wayang purwa, kang ginawe kayu mêntaos, kang dikarsakake anggarap abdi dalêm tukang gawe aran Robyong sarta Mothi. Mangkono manèh karsa nganggit angganêpi lêlakoning topèng,
Kangjêng Ratu Kêncana saka Madura (pêputra P.B.V.), nanging ora tutug banjur seda.
2. Kangjêng Ratu Kêncana uga saka Madura (pêputra P.B.VII.) iku kaprênah ingkang rayi piyambak, dadi Ingkang Sinuhun krama ngarangulu ipe nèm.
windu Adi taun Jimakir ôngka 1714. Jumênêng olèh 33 taun, seda nuju ing dina Sênèn Paing tanggal ping 23 sasi Bêsar wuku Mrakèh, windu Kunthara taun Alip ôngka 1747. Dadi yuswa 53 taun.
a. Jumênêng dalêm nalika taun 1714 karsa yasa wayang purwa babone Kyai Mangu, kang kakarsakake natah wayang sumpingan kiwa têngên:
pandhita raja = 1714.Sengkalan: dadi warna pandhita raja (1714 A.J., 1787/88 A.D.).
b. Tumuli karsa yasa wayang purwa manèh, babone Kyai Kanyut, kajujut padha lan Kyai Jimat, nanging diundhaki gêdhening dêdêge, wayang katongan padha makuthan, wandane rangkêp- rangkêp, wayang wadon kajujut kapantês gêlung lan prabote, sarta yasa blencong mamas kacithak carate loro, barêng wayang wis dadi kaparingan aran: Kyai Kadung. Dhèk samana [sama...]
[...na] yèn karsa ngringgit, para putra sêntana sarta abdi dalêm wadana kaliwon, padha ingandikakake saos bêkti nonton: sarimbit. Kacarita nganti têkan ing jaman saiki ora ana wong kang bisa yasa wayang jujutan angèmpêri kaya Kyai Kadung; sanadyan para dhalang sumurup marang Kyai Kadung: amêsthi gawok, awit wayang jujutan kasawang karo wadonane isih katon sèbêtan, kaya wayang kang durung dijujut, luwih manèh tantinge ora môntra yèn wayang wis
karo kagungan dalêm wayang purwa, dêdêg pangadêge
ana karsa dalêm muwuhi pakêm wayang purwa lan wayang gêdhog.
karsa yasa wayang manèh, babone wayang Kadipatèn, dijujut mung sawatara, prabote katongan kaya Kyai Kadung, bareng wis rampung kaparingake marang ingkang putra Kangjêng Pangeran Angabèi (= P.B. VIII)
barêng lan kagungan dalêm wayang Kyai Kanyut, kaparingake marang ingkang putra Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, Kyai Mangu: marang Kangjêng Pangeran Arya Natapura, sinangkalan: janma guna kuncarèng praja = 1731.Sengkalan: janma guna kuncarèng praja (1731 A.J., 1804/05 A.D.).
1. Palêmahaning wayang duwèke para abdi dalêm, utawa wong cilik, apadene bôngsa sabrang, ora kêna ingêcèt irêng, awit iku padha palêmahane kagungan dalêm
Garwa dalêm. 1. Radèn Ayu Adipati Anom (putrane Radèn Mas Adipati Jayaningrat) barêng ingkang raka wis jumênêng nata kaangkat nama Kangjêng Ratu Mas, sasedane ingkang raka kapunjung nama marang ingkang putra: P.B.VI ajêjuluk Kangjêng Ratu Agêng. 2. Radèn Ayu Adipati Sêpuh (putrane Radèn Mas Arya Kusumadiningrat, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya Kaliabu) barêng ingkang raka
windu Adi, taun Dal ôngka 1719. Barêng yuswa 29 taun, jumênêng nata, nuju ing dina wiyosan dalêm Anggara Kasih tanggal ping 2 sasi Sura, wuku Môndhasiya, windu Adi, taun Ehe ôngka 1748. Jumênêng lagi olèh 2 taun: seda, nuju ing dina Jumungah Kliwon wayah awan, tanggal ping 28
Wiyosan dalêm ing dina Ngahad Wage tanggal ping 18 sasi Sapar, wuku Warigalit, windu Sancaya taun Je ôngka 1734. Barêng yuswa 17 taun, jumênêng nata, nuju ing dina Sênèn Kaliwon tanggal ping 1 sasi Sura wuku Warigalit, windu Adi taun Dal ôngka 1751. Jumênêng 6 taun, kendhang marang Ambon, nuju ing dina Kêmis, windu Sêngara, taun Jimawal ôngka 1757. Kendhang olèh 20 taun, seda, sumare ana ing Ambon, nuju ing dina Ngahad Pon tanggal ping 12 sasi Rêjêp wayah jam 5 esuk, wuku Dhukut, windu Kunthara, taun Wawu ôngka 1777. Dadi yuswa 43 taun, kang putra (no. 2. bov.) durung jumênêng nata, isih nama Kangjêng Gusti Pangeran Prabu Wijaya. zie P.N. no. 48.
Garwa dalêm. 1. Radèn Ayu Adipati Purbaya,
Wiyosan dalêm ing dina Kêmis Wage wayah esuk, tanggal ping 16 sasi Sura, wuku Julungpujut, windu
Wiyosan dalêm ing dina Sênèn Kaliwon wayah esuk, tanggal ping 25 sasi Rêjêp, wuku Wayang, windu Kunthara, taun [ta...]
[...un] Alip ôngka 1715. Barêng yuswa 71 taun, jumênêng nata, nuju ing dina Sênèn Pon tanggal ping 4 sasi Sawal, wuku Sinta, windu Kunthara taun Jimakir ôngka 1786. Anggêntosi ingkang rayi (P.B.VII). Jumênêng olèh 4 taun: seda, nuju ing dina Sêtu Wage tanggal ping 25 wayah jam satêngah têlu awan, sasi Jumadilakir taun Je ôngka 1790. Dadi yuswa 75 taun. zie P.N. no. 50. zie Img. no. 192.
a. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, karsa kalangênan topengan ana ing kori Talangpatèn, sarta karsa yasa topèng angganêpi yasan Singasarèn kang padha kêtriwal, kang dikarsakake anggarap Radèn Mas Panji Jayawidagda sarta Radèn Tumênggung Purwadiningrat II. Bupati kaparak têngên, kang wis misuwur kapintêrane ngukir, iku dikarsakake gawe topèng balane Klana Bacingah buta lan manungsa, barêng wis dadi andadèkake parênging karsa dalêm, awit salawase durung ana Buta Cakil topèng wandane padha karo Buta Cakil wayang purwa, sing kêlumrah Buta Cakil topèng iku lambene kang ngisor: nonong, lambene kang dhuwur: copèt, iki ora mêngkono, yèn disawang saka ngiringan wis nyamlêng kaya buta cakil sabrangan duwèke Dêmang Rêdisuta.
Lan manèh gone gawe Buta Terong, nunggal babone karo Buta
Kang Mangkono iku nuwuhake panggagas yèn wayang purwa iku têtela babone: arca. Saiki bae wayang purwa miring yèn dibalèkake paraupane methok ora owah kaya wandaning babone.
Apadene manèh ênggone nyilikake Patih Ujung Sabata, bisa padha karo topèng kang akèh-akèh, panganggone iya mung dicakot bae, mangka ing kuna ora mêngkono, nganggo dirangkêpi canthelan utawa tampar, iya awit saka gêdhening topèng.
b. Tumuli ana karsa dalêm nganggit busananing topèng, dodot, clana, rapèk, kathok panji-panji. Bala sabrangan nganggo
Garwa Dalêm, Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrane Kangjêng Pangeran Harya Adiwijaya saka garwa Kangjêng Ratu Bêndara, putri dalêm P.B.VIII pêputra P.B.X. sasedane Kangjêng Ratu Pakubuwana, ingkang Sinuhun ngunggahake garwa paminggir: Radèn Rarasati, putrane Radèn Mayor Apanji Puspawinata, Radèn Tumênggung Sasrawijaya
Rajaputra Narendra Mataram. Yuswa 25 taun, krama. Barêng yuswa 27 taun, jumênêng nata, nuju ing
wus dèn goni manungsa / lan kang wus padha mangarti / pranatanira sami / ing satanah- tanahipun / mawa kapara-para / binagi kang ngawasani / andarbèni apa ing pamêdalira //
lan mêngkoni samudaya / barang kang samya umancik / ing bumi kawasanira / wênang anata sakapti / anane jaman mangkin / mèh tan wontên siwahipun / ing tata myang pranata / bumyèku binagi kalih / kang
lit / luhur binagi kalih / kêkalih pandumanipun / siji ratu ingaran / kalih ran punggawa mantri / yèku samya
nèng praja miwah ing dhusun / miturut kang dinagang / lumakune kang lêstari / de mong tani iku dêdunung ing desa //
mungguh kang jênêng narendra / yèku sapa kang darbèni / bagiyaning pangawasa / ing bumi sabilik-bilik / dene punggawa mantri / yèku wargane sang prabu / myang janma kang pinatah / pinarcaya ing sang aji / anindakkên apa ing kawasanira //
kang aran bôngsa mong dagang / janma kang samyandarbèni / pakaryan acandhak kulak / tansah mardi pamèt
mêngkoni ing alit / kang alit iku wajib / sumurup ngaup kang luhur / lumrah sapramudita / marma bêcik dèn elingi / kang supaya sumingkir dhiri ngrêsula //
kanthi môngka cihnanipun / wong agung kêrêp sêsanti / ribêt
alit wajibe / kadi ingkang wus winêdhar / mangke rinasa-rasa / kalaras-laras ing kalbu / mawa liniling winijang //
janma luhur iku dadi / kagawa karêping dunya / mêsthi lan kudu anane / nora bisa datan ana / marga kang saupama / tanpa kang ginawe luhur / kadiparan dadyanira //
sapa ingkang anulungi / marang janma lit sadaya / yèn lara ati
lan sapa kang ngaji-aji / miwah sapa kang mêmulya /
dene jaman luhur sami / minôngka pikukuhira / kang tinitah alit kabèh / dadi
ing sawusira gambuh / nyumurupi katêranganipun / wêwijangan wajibe janma gêng alit / kang wus kawuryan ing dangu / dadya samangke rinaos //
yèn tan prayoga tuhu / ambêg dhiri tumraping ngaluhur / myang ngrêsula tumrap tyasira ing alit / marga têgêse amêngku / panjang gancare kang raos //
têmbung amêngku iku / bokmanawa jukuk purba wêngku / wêngku iku pikuwat tumraping pinggir / yèn bundêr
alit / marma kapriye ngaluhur / yèn darbe dhiri ing batos //
pikuwat têgêsipun / dudu pikuwat tumraping wujud / anging tumrap pikuwat sajroning ati / pikuwating ati iku / yèku piandêling batos //
andêling nala iku / pitayaning ati raosipun / datan ana sumêlang sajroning pikir / marga sing karêksanipun / ing badan miwah ing batos //
ing badan tumrapipun / kênèng lara wit pandamêlipun / saking sato miwah saka ing sêsami / myang saka hawaning wêktu / dene kang tumraping batos //
nungkul mring kang luhur / susila têrus ing batos //
kalawan gêdhe / kadi kang wus dèn ulur / wêwijangan kawiji-wiji / sarta amawa tôndha / lir kocap ing dangu / samangke
saking warnane ngrêsula / kang rasa ngêsah atine / mawa kaworan napsu / bêbukane datan darbèni / wiji sabar narima / ing sajroning kalbu / marang sabarang linakyan / lawan
wau anane / ing mangke dayanipun / tyas ngrêsula myang ambêk dhiri / nglaras kang wus kalakyan / ambêg dhiri iku / ngrakêtkên ing watak êdak / ladak
marênguting naya / rêna rakêt ing tindak rêncanèng budi / adoh nala prasêtya //
kanthi pamêksaning kayun / kayuyun dera mahapti / lumaksana ing paminta- / nira kang
dènya sami mêmudya yu / mêminta marang Hyang Widhi / tan lyan amung muga-muga / gusti kangjêng sri bupati / pinanjangna ingkang yuswa / prasidha lulus basuki //
winantu kamulyanipun / myang kaharsayaning galih / kasambadan ing sakarsa / rêncana
karsanira dadi / bandhane ngalèbi / tan kuciwèng kayun //
ing saparan tansah manggih aji / dèn èdhêp sapakon / tan sajuga nywalani kaptine / angidhupuh sadaya anangkil / mêmundhi mêmuji / ing kamulyanipun //
kang mangkono pangiraning alit / yêktine marojol / sira wruha lugune tan pae / gêdhe cilik padha andarbèni / bungah sênêng sêdhih / gêtun lan kaduwung //
miwah tan aringan / sanityasa siyang ratri / amêmikir budaya angarah arja //
kang tumanduk marang sanggyaning tumuwuh / ing jagad wiryawan / kang sami dipun wêngkoni / ywa sajuga nêmwèng tiwas pangrêncana //
ugêr tuwuk kêbaking udharanipun / myang ugêr anyandhang / kang bangkit nutupi warjiparji. / wus tan ana rinasa jroning wardaya //
tanpa nanggung barang kang dudu bèkipun / lan datan kajibah / laraning badan sasami / ugêr waras ing badanira priyangga //
dêstun namung tumrap kulawarganipun / pinikir rinasa / sumêla nêsêl sumêling / anging uga sarampunging
tumiba / ing raga tanapi galih / marga wus lakuning jagad //
kudu ana kang dadya gêng miwah alit / karone
bôndha bandhu santosa badan myang budi / kajèn kaèringan / ing nata liyan nagari / misuwur sajagad
siniwèng punggawa / pujôngga pandhita rêsi / pêpêg anèng ngabyantara //
prabu tanya marang sang anindya mantri / paran wartanira / para nata liyan
kangjêng dewaji / sing midhangêt amba / myang aturing para têlik / pranata ing ngarcapada //
dèrèng dumugi sang patih / aturira ing sang nata //
sang pandhita sumêla matur ring aji / pukulun sang nata /
mêngsah tuwan kang yun ngasorkên sang aji / maksih nèng wêtêngan / ing warsa punika lair / jalu pêkik warnanira //
miwah tanah kang kawêngku ing sang aji / sarupaning janma / kang darbe suta bêbayi / kang lair warsa punika //
kalakyan karsèng narpati / pra bayi jalu pinatyan //
nèng têpi narmada / uninga kandhaga nuli / ngagya ing cèthi acandhang //
yu / ing gusti sri narendra / mêdharing rèh saarsa rasaning kalbu / kang lumèngkèt ing
mêmayu / prajendra ing Surakarta / amêngku kamulyan lêwih //
kaonang-onang ing jana / amumpuni ulah kridhaning nagri / ambêk mantanira nulus / sudibya sudagnyana / dumadia sudarsananirèng wadu / yayah
kidung / ladrang pangkur paripurna / mrih purna pranawèng kawi // Tembang Pangkur halaman ini sama dengan hal. 1406.
kapungkur dêrênging cipta / arsayèng tyas antuk sarana jati / derarsa mudyastawa yu / ing gusti sri narendra / mêdharing rèh saarsa rasaning kalbu / kang lumèngkèt ing
dwijawara nêmbah ngèsthi narpati (Respati Madu, 21 Rejeb 1827 A.J., Kamis 16 Desember 1897 A.D.). / ing ari mangke panuju / wiyosan jêng iswara / tumbuk ingkang
kotamanta kontap dènira mêmayu / prajendra ing Surakarta / amêngku kamulyan lêwih //
paripurna / mrih purna pranawèng kawi //
Pratelanipun putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping
13. Radèn Côndrarukmi. 14. Radèn Purnamarukmi. 15. Radèn Trangganarukmi. 14. Radèn Mandayarini, sampun kawêdalakên. 15. Radèn Rênggarukmi, ingkang kaping kalih. 16. Radèn Côndrarukmi. 17. Radèn Ayu Tejarukmi. 18. Radèn Côndrarukmi. 16. Radèn Pradaparukmi. 19. Radèn Côndrarukmi. 20. Radèn Purnamarukmi. 17. Radèn Pandamrukmi, ingkang kaping kalih. 21. Radèn Susilarukmi, sampun kawêdalakên. 18. Radèn Côndrarukmi. 19. Radèn Suprabarini, sampun kawêdalakên. 22. Radèn Susilastuti. 20. Radèn Sudamarukmi. 23. Radên Côndrarukmi. 21. Radèn Kiranarukmi, ingkang kaping kalih. 24. Radèn Susilarukmi, sampun kawêdalakên. 25. Radèn Ajêng Kaliwon Ruwiyastuti. 26. Radèn Pandamrukmi, ingkang kaping kalih. 22. Radèn Kiranarukmi, ingkang kaping kalih. 23. Radèn Sumintarukmi. 24. Radèn Suprabarukmi. 25. Radèn Suprabarukmi.
52. Bandara Radèn Mas Suyitna, seda. 53. Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah. 54. Bandara Radèn Ajêng Kusduryatinah. 55. Bandara Radèn Mas Suranta.
26. Radèn Pandamrukmi, ingkang kaping kalih. 27. Gusti Kangjêng Ratu Êmas. 28. Radèn Kiranarukmi, ingkang kaping kalih. 27. Radèn Suprabarukmi.
...9 halaman kosong tanpa nomor halaman dan teks.
sadulur lima, lanang papat, wadon siji. P.R.I. 197-(28).
antaka, ajal, surud, seda, lina, lalis, pralina,
Ing ngisor iki pratelane para panjênêngan pêpatih sarta kang nêrahake. Wiwit karaton ing Dêmak tutug karaton ing Surakarta.
Wirabumi, Radèn Tumênggung Wôngsadirja ing Bagêlèn, Pangeran Bumidirja, Kangjêng Susuhunan Adi Prabu Anyakrawati sumare Krapyak. 27. Kangjêng Radèn
dhawuh saka sang prabu, banjur kadhawuhake marang kalèrèhane, yèn ing dina Sênèn Kêmis seba magêlaran, pangwasane marentah para wadya punggawaning ratu kabèh, lan nampurnakake saulahing pranata praja, kaparingan
Arjuna / Nata Prabu Yudhisthira / katri Sang Narpati Krêsna //
Pitik iku bangsaning manuk, nanging ora bisa ibêr kêkêjêr utawa kalangan ana ing awang-awang, sanadyan ayam alas, K.N. iya ora bisa ibêr kayadene manuk, ibêre mung nuju ênêring karêpe banjur mencok, pitik iku wulune rupa-rupa, ana abang, ana putih, ana irêng, ana kuning, lan antaraning rupa papat mau kaya ta:
kuthuk, yèn wis rada gêdhe diarani wayah: kêmanggang, rada gêdhe manèh kang lanang aran: jagoan, kang wadon: dhere, banjur dhara, yèn wis tuwa kang lanang aran: jago, kang wadon aran: babon.
sarta mawa cahya gilap, wuluning gulu yèn tarung mêkrok kaya gagar mayang, nganggo duwe jalu lancip minôngka gêgamane yèn tarung, bisa micakake mungsuhe saka tancêbing jalu iku tarkadhang tumancêp ing êndhas andadèkake patine mungsuhe ing ênggon.
Jago iku asih bangêt marang babon, tansah rêruntungan ora tau pisah, yèn jago iku olèh thotholan nuju pisah sathithik banjur muni kêruk-kêruk ngundang babone, babone iya nuli têka sarta banjur nucuk thotholan kang isih ana cucuke, yèn ana jago liya tanpa nalar banjur tarung, mari-mari yèn wis kalah salah sawiji sarta nganti bocok, nanging
iku dadi adon-adon kang bêcik dhewe, ora mung ing pulo Jawa têngahan, Jawa kulon lan wetan, iya padha kalangênan ngadu jago, sarta ditohi akèh.
Pitik iku akèh warnane kaya ta: cadhong (wulu suwiwi ana kang malik), rop (wulu alus padha malik), trondhol (ana kang ora kathukulan wulu), tukung (tanpa buntut), walik (wulu kasar padha malik), jambul (wulu dawa sadhuwuring êndhas), brumbun (wuluning suwiwi rontog mung kari sadane bae),
Babon iku yèn ngêndhog ana ing patarangan (= susuh), gaweaning manungsa, sadina mung siji, tarkadhang sok êlêt, yèn wis ngêndhog ping lima lan kurang luwih sathithik, lèrèn sarta banjur dingrêmi, ing dalêm têlung Jumungah bisa nêtês, nanging yèn ora dilongi êndhoge sok gagar ora bisa nêtês kabèh dadi wukan, ora enak pinangan, dene yèn ora disuprih anake mung digawe êndhog-êndhogan, yèn wis ngêndhog loro dijupuk siji, ngêndhog manèh dijupuk manèh, mêngkono ing sabanjure, iku ora gêlêm angrêm-angrêm, nganti bisa ngêndhog ping salawe utawa têlung puluh tarkadhang nganti patang puluh utawa sèkêt, mawa-mawa kuwat lan ringkihing babon, nanging iya nganggo êlêd nganti sapasar utawa wolung dina, wusana babon iku dadi rusak kuru awake tarkadhang banjur gêring, dadi ora bêcik yèn wong ngingu pitik ginawe êndhog-êndhogan.
Babon iku gumati bangêt marang anake, yèn isih esuk utawa udan, dikêmuli ing suwiwine dibèbèr sarta andhêkêm, anak-anake padha andhêsêl malêbu sajroning suwiwi utawa ngungsêl-ungsêl ing wuluning biyangne, nganti padha ora katon kabèh, yèn wis awan: dijak saba ana ing pawuhan sarta acêcèkèr, yèn olèh kêkeceran ora banjur dipangan dhewe, diwèhake anake nganggo muni: kruk-kruk, cêk-cêk, isthane nawakake pakolèhe kêkeceran mau, sarta banjur dirêbut marang anak-anake, êndi sing dhisik bisa pakolèh, mulane pitik anak-anak, yèn ora olèh pakan saka kang ngingu ora warêg mangan saka pangupayane dhewe, beda karo pitik kang
ora lèrèn mung golèk cucukan, yèn ana bêbaya wolung arêp nyambêr, biyangne enggal anglumpukake anake muni kruk-kruk, nyasmitani yèn ana bêbaya, kuthuk iku banjur nglumpuk andhêlik malêbu ing pandhêkêming biyangne.
Êndhog pitik iku maedahi bangêt marang manungsa, enake luwih sapêpadhaning êndhog ing alam donya, kêna ginawe woworan kuwih-kuwih utawa bêrgêdèl, putihe ora dikatutake awit marai amis, lan manèh ginawe tômba kuwat iya kêna, diuntal mêntah, utawa diubêk karo konyak, nganggo didokoki mrica pala, putihe dibuwang, utawa dicêplok madon iya maedahi, nanging wong Jawa ora nêngênake marang êndhog pitik, milampu êndhog bèbèk, sing nganggit iya milih êndhog bèbèk, amarga gêdhene mèh tikêl sarta rêgane murah, paedahe ora rinasakake mung waton warêg dhuwite sathithik, bôngsa Eropah ora nganggo êndhog liyane êndhog pitik. Ing tanah Eropah êndhog pitik mung digodhog madon pinangan karo uyah, ora ana carane didadar utawa dicêplok, rêgane ing ngêndi-êndi padha bae: nglimang sèn.
Ing ngisor iki araning pitik sawatara dalah wulu sarta cènggère, kaya ta: Ayam alas,
c. d ... nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisih lor.
e. Pitik rawa, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, pasabane ing rawa, panguripane iya mangan iwak rawa.
f. Pitik salju nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah kang hawane adhêm.
g. h ... Pitik patris, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah pasabane ing sawah utawa ing patêgalan tuwin ing ara-ara, lan ora bêtah marang ing adhêm.
i. Pitik motyara, nêtês sarta dumunung ing tanah Jêpan, utawa ing nagara Cina, kêna diingu ing wong.
j. Pitik banyu, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, pasabane ing banyu sarta bisa nglangi kaya bèbèk, panguripane mangan iwak cilik-cilik.
k. Ayam alas, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, ayam alas sabên têmpuk karo bangsane anaa ing ngêndi-êndi amêsthi tarung, tanpa sabab.
kêbo sapi dikandhangake ana sajroning omah, patarangan pitik ana ngomah, ora ilok.
Yèn cawang ditancêbake ginawe lantaran panggèndènging prau diarah minggire, diarani: matil.
anduwèni têgês rambah, ginawe luwih rambah manèh, kaya ta: Krêmbyah, dadi: pating krêmbyah. Klolor, dadi pating klolor enz.
dhawah dintên Akad sasampunipun tanggal kaping 21 Marêt, ingkang anglêrêsi wulan Jawi tanggal kaping 15. Kawastanan purnama, utawi dintên Akad salêbêtipun April sasampunipun purnama, jèrènganipun:
Manawi tanggalipun 21 Marêt, sawêg tanggal 1 dumugi ping 14 wulan Jawi, punika sanadyan salêbêtipun 14 dintên wontên dintênipun Akad, dèrèng dipun angge pasên, ananging ngêntosi dintên Akad salêbêtipun April ingkang nglêrêsi wulan Jawi sasampunipun purnama, kados ta: manawi tanggalipun Jawi:
Akad, tanggalipun Walandi 21 Marêt, punika pasênipun wontên Akad ping 22 Jawi, dados wontên wulan April ping 11.
Manawi tanggal 21 Marêt, Jawi ping 14, pasênipun dhawah ping 22 Marêt, utawi ping 15 Jawi, purnama.
wetan. / Paing - Bathara Kala - kidul. / Pon - Bathara Brama - kulon. / Wage - Bathara Wisnu - lor. / Kliwon - Bathara Guru - ngisor dhuwur.
Pasaran iku duwe nêptu dhewe-dhewe, pêrlune diworake lan nêptuning dina pêpitu (= saptawara) kanggo anggolèki tibaning dina bêcik,
apalane sinawung ing têmbang zie dina.
Wiwite ana pasar saka Prabu Basupati nalika yasa kutha ing Wiratha, wong nyambut gawe padha jajan mrono, tinulad têkan saiki taun 52 P.R.III. 281-5.
Wiwite wong Jawa ing jaman kuna gawe pasetran = ara-ara pitara, ginawe panggonan wangkene wong mati, ora kapêndhêm, mung kalinggihake bae, nalika taun 64 P.R.I 99-8.
Puspasari iku ditandur ana ing patêgalan, utawa ana ing pakêbonan, panandure ing môngsa labuh kapat, lêmah yèn wis rada têlês mangisor, yèn wis pitung
abdi dalêm wadon no. 15, 16, en 17, pawon marêp mangetan, utawa mangalor sarta wong duwe gawe mênyang pawon, dadi pangane Bathara Kala.
wong lêlaku arêp tinêkakake ing janji sapêpadhane, iku wis kapathok kalakone ana ing wayahe dhewe-dhewe ing
kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
Nôngka, Carême, Cêpêdhak, Rambutan, Kêcapi, Kurma, Kokosan, Kuwèni, Kuwèlêm, Kawista, Kaleca, Kaluwih, Kaluwak, Kilayu,
wohe kêna ginawe urus-urus, nanging yèn kakehan ambilaèni.
Araning pala kasimpar kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki: Otèk, Nanas, Cipir, Kacang,
Wijèn, Laos, Lombok, Pare, Dhêle, Gudhe, Bêstru, Bligo,
Araning pala kapêndhêm kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta kaya
gadhung, gêmbili, gêmbolo, bêsusu
Araning pala gumantung kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga katêmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
Katès = katela gantung. Gêdhang enz.
Kang aran pala kasimpar iku samubarang kang lumrah tinandur (= ingulurake) kalawan wijine ana ing patêgalan, utawa ing pakêbonan, wohe sumèlèh ing lêmah, kaya ta: krai, timun, yèn tinandur ana ing pakêbonan, ana kang dilanjari.
samubarang kang lumrah tinandur ana ing patêgalan, utawa pakêbonan, kang pinurih wohe ngisor, kaya ta:
Arèn, nanas, katès utawa katela gantung, gêdhang enz. J.Z.I. 75-5.
Ing ngisor iki araning pala kasimpar, pala kapêndhêm, pala gumantung, pêthikan saka layang Cênthini sinawung ing wangsalan, nalika Sèh Amongraga mênyang
ngangkrok ing wit-witan, mangan ulêr cilik-cilik, kang ana sajroning kayu garing, panggolèke sarana landhêp sarta kuwating cucuke nganti bisa nugêlake panging kayu kang gêdhe- gêdhe. g. h. i ... id. mung seje wulune sawatara.
Dhangkèl plisa iku kalêbu ing wisa uga, sarta durung kasumurupan gawene.
wangsalan Tjent. kayu pinasah = alus.
dhangkèl plasa kuning sok pinangan ing wong, amarga kliru kinira dhangkèl plasa lumrah, iku pancèn enak pinangan,
lumrah kêmbange abang. Kayu plasa kuning yèn ginawe olah-olah kukuse anglarani mripat.
Iku bangsaning manuk, dumunung ing tanah Mêsir, pasabane [pasa...]
[...bane] ana ing pasisir utawa ing rawa, panguripane môngsa iwak.
zie abdi dalêm palawija. Têmbung: palawija camboran, pala = woh, wija = kasênêngan, têgêse: tanduran kang
Oyod pule pandhak, iku kêna ginawe tômba cacingan, utawa racêk, tumrap ing manungsa utawa khewan, ingatase oyod pule pandhak kang gêdhene sajênthik, tumrap marang wong tuwa 1 dim, tumrap marang bocah ½ dim, tumrap marang jaran enz. 2 dim.
Iku dumunung ing tanah Eropah, mangan daging mêntahan drêmba bangêt.
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing nagara Mêsir, pasabane ing bêngawan Nil, mangan iwak kali. Lan manèh manuk plaminggu iku dianggêp dewane wong ing nagara Mêsir, awit bisa nyirnakake ula kang mawa wisa.
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah têngah, pasabane ana saurute gunung Alêp. Palêg iku bisa cumbu kayadene manuk dara, yèn digêtak banjur mabur kalangan, baline nganggo ambandhang utawa nyangkêrêm manuk liyane. Ana bangsaning palêg manèh patang warna: mung seje wulu
wilah, Sorogane 2 wilah, Rêbab 1, Gambang 18 wilah, Sorogane 3 wilah, Kêndhang gêdhe cilik 3 iji, Clêmpung 1, Gong sarakit = 2 iji, Kêmpul 1, Kêtipung 1, Suling 1
mirah ingwang / jaman katon sajroning wong nendrane / kadyèng ngimpi ngangge langsaranira
patih jaba arya ... P.N. no.11.
of gandhik. 1. Nugêlake pipisan utawa gandhik, 2. mipis: barange dijupuk saka ngarêp, 3. nglumahake pipisan, racikane kang arêp pinipis durung miranti, 4. mipis marêp mangalor utawa mangidul, dadi pangane Bathara Kala.
Pangantèn kêtêmu misan, nganggo isarat macul pipisan (liniru tumpêng) yèn ora mêngkono: dadi pêgatan, zie nut Jêmbawan.
sadulur lima wadon papat, lanang siji P.R.I. 197 (27)
Sêsiratan nyika gancak anda: tinarik ing jaran papat.
Sêsiko swanidho: tinarik ing jaran loro.
Gintha tinarik ing gajah. zie kareta.
wangsalan Tjent. palanging wong ambathik = gawangan.
Ampilan dalêm pêdhang rupa-rupa cacah 9 iji zie
Kang jumênêng nata ing Pajajaran: 1. Prabu
ngundhung-undhung saka dhawuhe Dèwi Sri nalika sare ana ing
môndhakiya, pakasutan van suta zie turu.
dadi pujôngga iku kudu sumurup sarta bisa marang kaluwihaning sastra satêmbunge, tuwin kudu bisa marang sastra kuna-kuna kang kalaku ana ing tanahe dhewe-dhewe.
2. Paramakawi, têgêse: pakumpulaning têmbung Kawi lan sastrane, dadi pujôngga iku kudu bisa marang kaluwihaning têmbung, iya iku têmbunge wong kuna kang ingaran: Kawi utawa Sangskrita, kang wus kaanggit dadi wyakarana.
3. Mardibasa, têgêse: pranataning têmbung, dadi pujôngga iku kudu bisa gawe adangiyah matrapake têmbung: krama, madya utawa: ngoko, apadene basa kadhaton, sarta tumindaking silakrama.
4. Mardawalagu, têgêse: pakumpulaning têmbung kang rinêngga ing têmbang, dadi pujôngga iku kudu bisa marang petunganing
ing jaman kuna-kuna kang kocap ing layang-layang utawa kandhane wong tuwa-tuwa.
7. Nawungkridha, têgêsipun:têgêse. duga watara, dadi pujôngga iku kudu bisa mirasat kang dadi jawab marang pitakone wong liya kang durung kêlair.
8. Sambegana, têgêse: elingan, dadi pujôngga iku kudu eling marang lêlakon kang wis kalakon, utawa
Jayèngrana ing palagan, yèn ginawa prang unggul jurite.
Ciri pujôngga ngumbara, jaran wulu irêng duwe unyêng-unyêngan ing lambe dhuwur, iku gêdhe prabawane, Senapati Jayèngrana singa kang katrajang gêmpur, iya iku titihane, kaya ta: Bathara Wisnu, luwih jayane.
Payasa dhaharane para dewa P.R. III 31-9 v.o.
zie abdi dalêm pangrêmbe II. Ing ngisor iki anane payung kuna:
5. Êndhog satugêl (ing dhuwur putih, ngisor kuning
ing dhuwur kuning atal, ngisor putih banjur sèrèt) agême putra dalêm kakung putri saka ampeyan.
3. Padhang bulan gilap (ing dhuwur gilap, ing ngisor putih banjur sèrèt) agême putra dalêm kakung pambajêng saka buri.
8. Padhang bulan ijo (ing dhuwur gilap, ngisor ijo banjur sèrèt) agême kangjêng radèn adipati.
2. Gilap ora têrus, ruji, dhandhan sarta simbare kalilan nganggo kêncanan, nganggo manuk dewata, nanging nganggo sikil, iku agême: a. Garwa dalêm kangjêng ratu. b. Kangjêng gusti pangeran adipati anom. c. Putra dalêm kakung putri saka ngarêp kang wis jumênêng pangeran (kangjêng gusti pangeran arya) sarta Kangjêng Ratu. d. Putra dalêm kakung putri saka buri yèn kaganjar nama panêmbahan, utawa adipati (anane saiki Kangjêng gusti pangeran arya) apadene kangjêng ratu alit. e. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara.
1. Gilap têrus nganggo bara, ruji dhandhan sarta simbare: kêncanan (prada) nganggo manuk
ijo, corèk lunglungan, dhandhan cèt-cètan, santana nganggo tunjung, dudu santana ora nganggo tunjung.
Ing ngisor iki araning pamor tumrap ing kêris sawatara, kaya ta:
Pamor: udanmas, adêg têlu, adêg sapu, ujung gunung, ombak mas, ombak banyu,
Iris-irisan pandhan, Udan mas, Adêg kurung, Adêg sapu, Ujung, Ujung gunung, Ombak banyu, Roning siwalan, Rondhuru kênanga
têgêse: bisa gawe ngêsing wayang kang nuju dadi lêlakon.
wangsalan Tjent. kang tansah jurit = prang.
Iku bangsaning kalong, dumunung ing tanah Indhu, mangan wowohan, ananging wong ing tanah Indhu nyaritakake yèn pamping iku sok nyêrot gêtihing wong utawa
ginawe sangkalan: yasa buta wadon, mripat siji tangan loro, dipraboti kaya panganggone buta lanang nganggo clana, nganggar kêris, dadi wis kaya buta lanang, dhasar yèn jagongan nganggo malangkêrik, ing padhalangan angarani buta: kênya wandu,
cocor kayadene bèbèk, kalêbu bangsaning trênggiling, dumunung ing tanah Ustraliyah, pasabane ing rawa, mangan iwak loh.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. III. pêpanggihan lan ingkang paman Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B. I ana ing desa Giyanti bêdhami lèrèning prang taun 1682.
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, sabên manuk iku katon agawe kêkêsing atine wong, awit sok banjur ana pagêblug.
nyai agêng ... zie Sel. no. 3.
diarani pathêtan iku cengkoking rêbab. Pathêtan iku lungguhe ana ing gamêlan slendro, padhane: sêndhon, lungguhe ana ing gamêlan pelog.
mundhak sêsêg tinimbang karo playon nêm. 3. Yèn wis wayah mênêng jam 3, playone aran: srêpêgan sanga, iramane mundhak sêsêg manèh tinimbang karo playon prang
ing wayah bêdhug têlu (= satêngah papat) têkan byar, nanging pathêt manyura gêdhe kêna sinilih ing wayah sore (= pathêt nêm) yèn nuju kadhatonan, utawa paseban jaba, apadene babak unjalan.
b. Kang diarani: babak unjalan iku yèn nuju jêjêr utawa adêgan liyane, môngka ana wayang kang têka, muni gêndhing utawa ladrangan, iku kang diarani babak unjalan mau.
c. Kang diarani: playon pathêt manyura, iya aran: playon
d. Ping nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah têngah, mangan wowohan, swarane bêcik bangêt, sarta yèn diingu bisa cumbu, lan supaya wuwuh ing bêcike swarane mripate karo pisan diwêsi bang, supaya picak.Kelanjutannya pada hal. 1474.
Araning panganan kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing
sarta olah-olahan zie abdi dalêm wadon no. 14.
Wiwite putrane panjênêngan ratu saka ampeyan, yèn dadi pangantèn têmu ana ing kapatihan, nalika jumênênge Prabu Basukèsthi ing Wiratha, sinangkalan: barakan tataning gati (550) P.R. IV 61- 3.
Wiwite pangantèn sapasar kaundhuh saka Prabu Brahma Raja ing Gilingwêsi besanan karo kang rayi Prabu Wisnupati ing Mêndhangkamulan, têmuning pangantèn barêng wis sapasar: kaundhuh, kanggo tuladan tumêka saiki, sinangkalan: bayu bahni toya muksa (435) P.R.II. 191-4 v.o.
Wiwite ana pangantèn têmu banyu mili, saka Prabu Brahma Raja ing Gilingwêsi, besanan karo kang rayi Prabu Wisnupati ing Mêndhangkamulan, putra loro têmu seje dina, tinulad tumêka saiki P.R.II. 214-5.
Têmuning pangantèn nganggo isarat, kang lanang nganggo nglangkahi jôntra, wusu, likasan sarta kukusan, iyan, ilir, enthong. Kang wadon anglangkahi garu, waluku, sarta pacul, linggis, iku miturut agama Sambo P.R.II. 23-7 en 8.
zie gend. en zie rawit. Bangsal pangrawit iku gawan saka Kartasura panggawane barêng lan têdhak dalêm pindhah marang Surakarta, sinangkalan: barakaning pandhita
kaya ta: bêras, kayu, lênga, pari, uyah, kapuk, kopi sapanunggalane, apa manèh bumi kang kondur sumampir ana kabupatèn pangrêmbe, dadi pajêg dhuwit iku minôngka pêpancène kalangênan dalêm kang wis ambobot, yèn wis miyos kaparingake dadi lungguhe ing putra, banjur diunus saka pangrêmbe manèh, dadi lungguh kasêntanan, mêngkono sapêpadhane, dadi têmbung: pangrêmbe mau duwe murad: pangrêrêm, utawa: panandhon, anane bumi pangrêmbe dhèk jaman Mataram, jumênênge Ingkang
antuk adiling Hyang / ukume sadulur mami // B.P.
kagawa saka lungguhe 25 karya, utawa 6 1/16 jung, kuwajibane dadi sor-soraning panèkêt, iya uga ngêrèhake palaku utusaning nagara.
anggugat ora têka ing dina kang ditamtokake, banjur kaibrakake J.W.
mangan satêmune bêcik mangan saluwene. Sabêcikane mangan saluwene bêcik puwasa sakuwasane P.R.III. 163-1.
1. Wong mangan ajang godhong pucukan. 2. Karo têturon. 3. Karo lumaku. 4. Karo ngore rambut. 5. Sêga isih panas ... Kabèh dadi pangane Bathara Kala.
(W.H.). Kang diarani: wong pinggir, iku asline wong desa Makamhaji, mula-bukane mangkene: dhèk timure Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.I. (Mataram akir) diinyakake marang wong liya- liyane ora karsa nêsêp, barêng wong pinggir banjur karsa, barêng jumênêng ing Kartasura wong pinggir kamijèkake macung ing ngarsa dalêm dhewe, utawa sabên ana babaran putra nganggo ngladèkake inya lêstari tumêka saiki, dene parentahane kasusupake marang Kabupatèn
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisih lor, pasabane ing sagara anjêndhêl, ngupaya pangan iwak.
1. Wiwite ana panggung dhèk Karaton Ngastina panjênêngane Prabu Dwipakeswara = Palasara, sinungan gathita ing dhuwur pisan, tinulad kayadene karaton ing jaman saiki, sinangkalan: rasaning waudadi karungu muluk (646). 2. Dadine panggung Surakarta jumênêng dalêm P.B.III sinangkalan: naga
Panataning wayang tinancêbake ana ing gadêbog aran: panggungan, kang nata aran: nyumping, utawa: panggungan = sumpingan. Panyumpinge kudu urut kang gêdhe dhisik saka pinggir banjur maju ma-Dilanjutkan pada hal. 1487b.
W.H. Ing ngisor iki sêsêbutan utawa pangkat lan kuwajibane para putra santana sarta punggawaning ratu ing jaman kuna ingaran: waduaji, kaya ta: 1. Ôndhamoi Wbk. = tôndhamoi W.H. têgêse: limpad marang pakarti, kapatah amêminta pagaweaning abdi dalêm kriya. 2. Arya, têgêse: luhur utawa
panèwu utawa panglawe. 11. Adipati, têgêse: panggêdhening parentah. 12. Adipati kupu, têgêse: adipati kang wis mardika. 13. Ulubalang, têgêse: pangarêping pacalang utawa juru nglakokake layang marang ngamônca praja. 14. Umbul, têgêse: pêpundhèn, pangkate panatus. 15. Nayaka, têgêse: panunggul. 16. Rahadèn, têgêse: sêsotya,
utawa bagus. 17. Radèn Mas, têgêse: sêsotya êmbanan kêncana. 18. Radèn Bagus, têgêse: sêsotya bêcik. 19. Ratu,§
pituwa. 32. Kabayan, kapatah dadi lantaran. 33. Kangjêng, têgêse: ingkang suku. 34. Daksa utawa: jaksa, têgêse: sujana utawa: wicaksana, kabubuhan anggarap prakara. 35. Dêmang, têgêse: bêbundhêl. 36.
pikuwat, iya iku prajurit jaba. 52.
bôngsa linuwih. 70. Pragak, têgêse: tugu, kawajibane ngrampungi prakara cilik ing desa kang kêna dirukun, lungguhe
Kang jumênêng nata ing Pêngging: 1. Prabu Kusumawicitra ing Mamênang jêngkar marang Pêngging sinangkalan: swaraning pandhita kasalira (877) boyonge
muluk ing jagad (1055) Dal. 7. Prabu Andayaningrat II, sinangkalan: ratu ngrasa luhuring jagad (1061) Jimawal. 8. Kalana Prabu Tunjungseta, sinangkalan: tanpa swara tanpa rupa (1070) Je.
Umbul Pêngging kaêjogake ing kadhaton Surakarta nalika taun 1708.
putra sami / padha sira dandana // B.M.
Dhandhanggula têgêse: ngajab mêmanis, utawa godhong kanggo paès, kang nganggit Susuhunan Kalijaga J.k. 1900 no. 63.
Mariyêm Kyai Dhukun, iku pisungsunge Tuan Jendral Pan dêr Lim ing Batawi, marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, nalika taun 1645. Utawa taun Jawa 1573.
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Amerikah, mulane manuk iku diarani mangkono, awit yèn ana wong lara korèng, môngka nyêdhakake manuk mau, korènge amêsthi gègrèg, saka kataman daya prabawane manuk dhukun korèng.
Ciri dhukun maspikula, jaran wadon wulu abang duwe unyêng-unyêngan ing uwang, watêke bêcik, kang ngingu nêmu raharja.
Kadhatone ratu Jawa iku kang ditelad kadhatone Bathara Endra, aran-arane kaya ing ngisor iki:
Kori ijo kidul, kang malêbu marang kaputrèn, saiki aran: Wiwarakênya.
Ciri dhandhang aring-aring, unyêng- unyêngan jaran ana ing pok kuping, watêke luwih dening panas, ora bêcik dèn ingu.
Ciri dhandhang susumping, unyêng-unyêngan jaran ana ing kuping, lêt sanyari karo poking kuping, watêke ala,
Ciri dhèndhèng wong, unyêng-unyêngan jaran manggon ana prênahing sangga wêdhi, iku ala bangêt, anyilakani.
Ciri dhandhang mangayah, jaran wadon wulu irêng duwe unyêng-unyêngan ana ing sikil kiwa, watêke: ala, kang ngingu utawa kang
Galungan, ing dalêm têlung dina: Ngahad, Sênèn lan Salasa, iku padha tiba kala, muni ing layang Cênthini kaya ing ngisor
96 (12 enz.) x 4.
Yèn arêp ngarah bisane lumaku andhandhang zie laku letl.g.
Kabupatèn Pegunungan Bintang iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Papua, Indonésia. Kutha Oksibil iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Kiwirok lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 15.682 km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Pegunungan Bintang ketata saking 6 distrik, --- désa/kampung/kalurahan. Distrik-distrik ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pegunungan_Bintang&oldid=1102522"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 22 Oktober 2016.
“Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto paringono siro kabeh adiningsun, sederek dalem, sentono dalem lan abdi dalem nompo welinge dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto lan romo ningsun eyang-eyang ingsun, poro leluhur Mataram wiwit waktu iki ingsun nompo dawuh kanugrahan dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto asmo kelenggahan ingsun Ngarso Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto Panotogomo. Sabdo Rojo iki perlu dimangerteni diugemi lan ditindakake yo mengkono sabdo ingsun.”
bernama Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto
“Siro adi ingsun, sekseono ingsun Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto Panotogomo Kadawuhan netepake Putri Ingsun Gusti Kanjeng Ratu Pembayun tak tetepake Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi Hamemayu Hayuning Bawono Langgeng ing Mataram. Mangertenono yo mengkono dawuh ingsun.”
Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto Panotogomo
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alaga Abdur Rahman Sayidin Panatagama Khalifatullah.
Sebutan Sultan di masa lalu: Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati Ing Kalogo, Langgening Bawono Langgeng, Langgeng Ing Toto Panotogomo. Secara harfiah “Langgeng Ing Toto Panatogomo”
bernama Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengkubawono Ingkang Jumeneng
Sampean Dalem Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang
Timbule Raja Kapindho, Gara-gara anane udan salah mangsa, lintang kemukus ing wetan parane, yen parak esuk nagtanake sunare. Patondho Jawa bakal ana perkara kang luwih
kelaparan (krisis pangan) dibulan suro bersamaan dengan keluarnya Macan belang bergelar Asmoro Kingkin.
Asmara Kingkin dadi raja ing tanah Jawa akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur
kuwi soko turune dhewe. Lan yen wis ono wong kang kerokan lan glindingan. Senuk-senuk padha mlaku yaiku pratandha lengsere Asmara Kingkin.
Timbule Raja Katelu, Besuk ing Tanah Jawa ono raja anyar kang ora disangka-sangka pawongan iku saka tanah sebrang peparap Mak Kasar. Dadi raja ing Tanah Jawa suwene mung sak umur bayem, nanging Tanah Jawa ora malah tenterem mung ndadekne kocar-kacire bangsa lan negara. Akeh wong Jawa padha keplayu metu saka negarane dewe. Raja Mak Kasar nyuwil negara kang ana sisih wetan panggone. Yoiki pratandha lengsere Raja Mak Kasar.
Munculnya raja ketiga, kelak ditanah jawa ada raja
Timbule Raja Kaping Limo, Raja Samsudin nuli nimbali mego ingkang sampun kacandhak. Ature Raja Samsudin, “Panjenengan sejatine turune Heru Cakra kang bisa nentremake negara ing Tanah Jawa. Aku enggal pamit marang sliramu, aku arep bali nang negaraku. Iki wis rampung anggonku ngupadi sliramu. Ayo padha samat-sinamatan, kajen-kinajenan. Sliramu wis jumeneng dadi ratu ing
Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula padha kaweden, yaiku pratandha lengsere
Jawa. Sak lengsereipun Raja heru Cakra, begawa Sriklokilo bali ing Tanah Jawa madhepok ing
lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing Tanah Jawa ngganti lengsere Raja
Jaman Kalasumbaga puniku, werdi jaman misuwur wahananineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon.
Jaman Kalasutara rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
ING & snack-ING beach go-ING canoe-ING sand digg-ING lake swimm-ING park play-ING tennis play-ING racket swing-ING miniature golf-ING puddle jump-ING lake explor-ING bike rid-ING volleyball play-ING chatt-ING paint-ING snorkel-ING (
2:1 Let patbelas taun aku lagi bali menèh menyang kutha Yérusalèm karo Barnabas, Titus uga dakjak.
2:2 Enggonku lunga menyang Yérusalèm mau, merga aku nampa wangsit saka Gusti Allah, yèn aku kudu mangkat mrana. Sajroning rembugan mligi karo para panuntuné pasamuwan ing kutha Yérusalèm, aku nerangaké isining Injil sing dakwartakaké marang para wong-wong bangsa liya mau. Karepku supaya pegawéan sing wis daklakoni biyèn tekan saiki iki aja nganti muspra.
2:3 Titus, kancaku nyambut-gawé, senajan dhèwèké kuwi wong Yunani, ora dikudokaké tetak.
2:4 Senajan ya ana wong sawetara, sing ngakuné wong Kristen lan mèlu rembugan ana ing kono, padha kandha yèn Titus kudu ditetaki. Wong-wong mau padha nylamur, awit padha kepéngin ngerti pengalamanku bab urip merdika ana ing patunggilané Gusti Yésus Kristus. Karepé wong-wong mau supaya aku padha dadi abdining Torèt.
2:5 Nanging aku padha ora gelem mundur sethithik-thithika, supaya kayektèné Injil mau tetep kokantepi.
2:6 Éwasemono wong-wong sing kétoké padha dadi pemimpin mau ora nambahi rembug apa-apa sing wigati. Aku ora mentingaké pangkaté wong-wong kuwi, awit Gusti Allah ora mirsani manungsa manut tata lairé.
2:7 Malah wong-wong mau padha weruh yèn aku diparingi kuwajiban déning Gusti Allah ngabaraké Injil marang wong-wong sing padha durung wanuh karo Gusti Allah, ora béda karo kuwajiban sing diparingaké déning Gusti Yésus marang Rasul Pétrus, yakuwi ngabaraké Injil marang wong Yahudi.
2:8 Sebab aku didadèkaké rasul déning pangwasané Gusti Allah kanggo wong-wong sing padha durung wanuh karo Gusti Allah mau, kaya déné Rasul Pétrus didadèkaké rasul kanggo wong Yahudi.
2:9 Rasul Yakobus, Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, sing sajaké dadi pemimpin ana ing kono, padha ngakoni yèn Gusti Allah piyambak wis maringaké kuwajiban sing mligi mau marang aku. Mulané wong-wong mau padha nyalami Barnabas lan aku. Kaya déné kanca-kanca nunggal pegawéan kita kabèh padha sarujuk, yèn Barnabas lan aku sing ngabaraké Injil ana ing satengahé bangsa-bangsa sing durung wanuh karo Gusti Allah, mengkono uga para rasul liyané padha ngabaraké Injil ana ing satengahé wong Yahudi.
2:10 Mung saprekara sing padha dijaluk, yakuwi supaya aku padha ngèlingi marang wong-wong miskin sing ana ing satengahing pasamuwan-pasamuwan ing Yudéa. Lan kuwi pancèn tansah dakudi temenan.
2:11 Merga cetha yèn salah, Rasul Pétrus nalika teka ing kutha Antiokia dakwelèhaké terang-terangan.
2:12 Sadurungé wong-wong sing padha diutus Rasul Yakobus teka, Rasul Pétrus gelem mangan bebarengan karo sedulur-sedulur Kristen, sing ora tetakan. Nanging bareng para utusané Rasul Yakobus padha teka, Rasul Pétrus banjur mundur lan ora gelem nerusaké mangan bebarengan karo sedulur-sedulur sing ora tetakan mau, merga wedi karo wong-wong sing padha nganjuraké supaya wong saka bangsa liya sing padha mratobat kudu ditetaki.
2:13 Para sedulur Kristen sing asal Yahudi, merga jirih, padha mèlu-mèlu lamis kaya Rasul Pétrus mau. Malah Barnabas dhéwé uga katut.
2:14 Bareng aku weruh yèn tumindaké Rasul Pétrus lan sedulur-sedulur liyané mau nyimpang saka garis sing bener, sing kawulangaké déning Injil, aku banjur kandha karo Rasul Pétrus ing ngarepé wong akèh mau, “Panjenengan piyambak menika tiyang Yahudi, ingkang sampun mboten nganut tata gesangipun tiyang Yahudi. Lah kokpanjenengan badhé meksa tiyang sanès Yahudi supados gesang kados tiyang Yahudi?”
2:15 Pancèn, kita menika lair dados tiyang Yahudi, dédé bangsa sanèsipun ingkang sinebut “sanès Yahudi tiyang ingkang dosa”.
2:16 Nanging kita inggih mangertos bilih anggènipun tiyang karukunaken kaliyan Gusti Allah menika namung landhesan pitados dhateng Gusti Yésus Kristus, mboten landhesan Torèt. Kita mekaten ugi; enggèn kita pitados dhateng Gusti Yésus Kristus menika supados kita karukunaken kaliyan Gusti Allah lantaran pitados kita wau, lan mboten landhesan enggèn kita netepi Angger-anggering Torèt. Sebab mboten wonten tiyang ingkang karukunaken kaliyan Gusti Allah landhesan enggènipun netepi Angger-anggering Torèt.
2:17 Menawi kita (tiyang Yahudi) karukunaken kaliyan Gusti Allah landhesan patunggilan kita kaliyan Sang Kristus, dados cetha bilih kita menika inggih tiyang dosa, sami kaliyan tiyang kapir. Menawi mekaten, menapa Sang Kristus menika dados budhaking dosa? Babar-pisan mboten!
2:18 Menawi keyakinan ingkang sewau sampun kula bungkar, lajeng wiwit kula bangun malih, menika kula tetep lepat.
2:19 Nanging miturut Torèt, kula sampun pejah — dipun pejahi déning Torèt — supados kula saged gesang kagem Gusti Allah, kula sampun ndhèrèk pejah dipun salib kaliyan Sang Kristus.
2:20 Temah ingkang gesang menika sampun sanès kula malih, nanging Sang Kristus ingkang wonten ing kula. Gesang kula ingkang samangké menika mboten sanès namung krana kula pitados dhateng Putranipun Allah ingkang ngasihi kula, lan ingkang sampun ngurbanaken sugengipun kanggé kula.
2:21 Kula mboten badhé ngrèmèhaken sih-rahmatipun Gusti Allah. Menawi tiyang saged karukunaken kaliyan Gusti Allah lantaran Angger-anggering Torèt, menika ateges bilih sédanipun Sang Kristus tanpa
Hueheheheeee… ora sah tekan kotos2 Al.. tuku ae gantungan kunci seng gambar singo kae lho… Waa,tulisan2mu ki menarik tenan.. Aku dadi ngguya-ngguyu dewe je.. hihihihiiii…
laiyo sidhane yo mung tuku gantungan kunci seng sekaligus multifungsi dadi kethoka kuku dil,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hagafoss&oldid=874326"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.11, 16 Novèmber 2013.
ass wr wb.salam kenal ki wong alus.ijin ngamalin sholawatnya.
aww. ngunjukaken puji syukung dumateng ngarsanipun gusti ingkang moho gesang kanti lantaran postingan ingkang dipun asuh kalian wong alus mugi2 tansah migunani tumrap kito
(1) Ing. Ján Ciriak,
punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
putri Beatrix - Paboyongan ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul Ingkang Wiwitan - Rêsèpsi Para Bupati ing Pura Bogor - Aksara Gêndhing - Kasusilan - Tamu Agung ing Karaton Surakarta - Kêthoprak Darma Mudha - Kawontenan sajawining praja ­ Kabar
bilih Dr. R. Sutama tilar donya. Anjêgrêgipun dening rumaos katilar panuntun, ingkang pantês sangêt inguyun-uyun, saking anggènipun kadunungan watak-watak ingkang pancèn sae tumraping panuntun, sarta awit saking anggènipun suci lair batosipun.
Tiyang ingkang gadhah niyat ngajêngakên bôngsa, kathah, nanging ingkang kajêngipun alêlambaran manah suci, auwat-uwat panggayuh luhur kadosdene Dr. R. Sutama, angèl pados-padosanipun.
Mila tumrap bôngsa kita badhe ngêlih: paraning trêsna, saking dhoktêr Sutama dhatêng tiyang sanès, kados-kados lôngka sagêdipun.
Mugi-mugi katrêsnanipun bôngsa kita dhatêng Dr. Sutama wau amadhangna marginipun, sarta anjêmbarna kuburipun ngantos dumugi katampinipun dhatêng ingkang Maha Agung.
Makatên ugi tumrap bôngsa kita ingkang katilar sarta ingkang angudi ajênging bôngsa tuwin nusa, mugi-mugi trêsnanipun dhatêng Dr. Sutama wau dadosa jêjangêt ingkang prêmati, anggampilna rukunipun, nêbihna êcrahipun, minôngka pamêtrinipun dhatêng ingkang sampun wangsul dhatêng jaman kalanggêngan.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kala tanggal 12 Mèi punika, Putri Beatrix kalampahan sampun dipun baptis wontên ing greja agêng ing Den Haag, kanthi pahargyan karajan. Kathah tamu para luhur saking môncapraja, sri nata ing Bèlgi ugi anjumênêngi.
Ing kala punika sawarnining lampah wiwit saking kadhaton ngantos dumugining greja tuwin salajêngipun, kasêbarakên lumantar radhio. Ing ngriku ugi kamirêngan nalika Putri Beatrix muwun. Ingkang kacêtha ing gambar punika kawontênan ing salêbêting greja. Putri Beatrix dipun bopong ingkang ibu.
Paboyongan ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul Ingkang Wiwitan
Sarêng tanggal 19 Mèi panjênênganipun asistèn wadana enggal ingkang badhe dados pangagêng ing ngriku rawuh. Kula lajêng nêpangakên, asma Radèn Supangat Prawira Adiwinata. Rawuhipun sagarwa putra, nanging garwa lan putra katilar wontên pasanggrahan Pêngaron. Panjênênganipun rawuh kalihan tuwan kontrolir sarta asistèn Kyai Pêngaron. Panjênênganipun asistèn wadana enggal punika waunipun dados asistèn wadana Tanah Merah, Madura, tampi dhawuh saking pangagêng, supados pindhah dhatêng Pêngaron, Borneo sisih kidul, kangge mangagêngi tiyang-tiyang paboyongan. Panjênênganipun Radèn Supangat Prawira
pangkatipun. Panjênênganipun manggèn ing pasanggrahan Pêngaron, awit dalêm asistenan dèrèng rampung kagarap, jam 2 siyang panjênênganipun kondur dhatêng Pêngaron. Mèh sabên dintên panjênênganipun ugi rawuh dhatêng papan paboyongan.
Tanggal 22 April, padamêlan kula rampung, lajêng enjingipun kula tata-tata badhe wangsul. Ing wusana tampi sêrat saking panjênênganipun asistèn kyai, tampi dhawuh saking tuwan kontrolir Martapura, supados damêl bagean malih kangge tiyang 25, awit paduka tuwan kontrolir ngandika, tiyang paboyongan 100, kêdah
dados racakipun tiyang satunggal nampi panduman mêntahipun 3 ha.
Ki Citrakusuma. Kêrtakbaruwèh 60, Banjarmasin.
Sasampunipun konpêrènsi para bupati Jawi Kilèn ingkang kawontênakên wontên Pura Bogor bibaran, salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana saha Nyonyah Tjarda van Starkenborgh Stochouwer ngawontênakên rêsèpsi, kados gambar ing ngandhap punika:
Têngên: Putri dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nuju wawan sabda kalihan ingkang bupati ing Indramayu.
Kiwa: garwa dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngandikan kalihan Radèn Ayu Bupati Krawang tuwin Radèn Ayu Bupati Bogor.
Samangke gêntos ingkang kula rêmbag, kula badhe ngaturakên prakawis kuwajibanipun para kakung, ingkang kula aturakên punika namung baku agêng. Mênggah kuwajibanipun kakung punika manut kodratipun titah gêsang, inggih punika: ngayomi. Pikajêngipun rumêksa kawilujêngan sarta karahayonipun brayat ingkang dados têtanggêlanipun, kados ta: anak, semah, sanak sadhèrèk, rencang tuwin sanès-sanèsipun ingkang nunggil sabrayat. Pasaksèn ingkang nyata, bilih ngayomi punika dados baku kuwajibanipun kakung, kenging dipun titik saking gumêlaripun kodrat, kawontênanipun kewan ingkang agêng-agêng, kados ta: gajah, banthèng, sangsam, bangsaning kêthèk, tuwin sanès-sanèsipun, punika ingkang wujud jalêr rumaos kiyat karosanipun, katingal sangêt anggèning ngayomi dhatêng bangsanipun ingkang tumut gêgrombolan kalihan piyambakipun, tumrapipun manungsa inggih punika brayatipun, mila prakawis ngayomi punika têtela dados baku kuwajibanipun para kakung.
Anglajêngakên rêmbag bab kuwajibanipun kakung, ingkang baku ngayomi brayatipun ingkang dados têtanggêlanipun, pakartining kuwajiban wau dangu-dangu dados watak padatan, mila mêlaripun watak ngayomi punika ugi ngrumaosi gadhah kuwajiban manah prêluning gêsang bêbrayan umum, sarta sêtya dhatêng wutah rahipun. Mêlaripun malih ngrumaosi gadhah kuwajban rumêksa dhatêng sadaya manusa ingkang sami gêsang wontên ing ngalam donya botên mawang bôngsa kêkulitan, sarta agami. Sagêdipun kasêmbadan anggèning ngayomi punika anukulakên sêdya warni-warni, ingkang kababaripun wontên ing pakarti dipun wastani: rekadaya utawi pambudidaya. Dene pakartining rekadaya punika wontên margi kalih, ingkang satunggal mêdal margi lêrês (karahayon) punika wujuding kaskaya utawi angsal-angsalan wohing pandamêl awarni kabêgjan ingkang dipun alap dening sabrayat. Dene satunggalipun mêdal margi simpangan (nalisir saking kasusilan), wujuding kaskaya utawi angsal-angsal wohing pandamêl awarni karisakan utawi kasangsaran ingkang ugi dipun kukup dening sabrayatipun.
Lajêng ngurutakên suwaraning ôngka mêndhêt saking agêng aliting suwara ingkang dumunung sanginggiling: yu (y) kaurut dhatêng alit lajêng lumampah ngiwa kaurut dhatêng agêng ngantos rambah kaping pintên-pintên supados apal yêktos, [NOTASI] makatên
salêbêtipun nyinau laras pelog barang inggih makatên, iki laras pelog barang. Milanipun kêdah mawi ambatos makatên, supados enggal sagêd mangrêtos lan kraos dhatêng bedaning laras slendro kalihan pelog.
1. Sangupati I. II anggitanipun Ki Padmasujana ing Baki, Surakarta. Nyariyosakên bab kawruh kasampurnan. Ukuran alit. Isi 44 tuwin 31 kaca aksara Jawi, mawi sêkar, rêgi f 0.25 f 0.25.
2. Banyu Bêning, cap-capan ing pangêcapan de Bliksem ing Surakarta. Mratelakakên bab sêsêrêpan ingkagn saking kawêninganing pambudi, inggih kawruhing agêsang. Ukuran cêkapan. Isi 19 kaca. Aksara Jawi, gancaran. Rêgi f 0.25.
3. Pamor dhuwung, jilid I, babon asli saking Cirêbon. Kintunan saking Boekhandel Satusadu. Budi ing Surakarta. Mratelakakên bab pamoring dhuwung. Ukuran cêkapan. Isi 42 kaca. Aksara Latin. Mawi gambar 115 iji. Rêgi f 0.60.
4. Pandom Pruwita, kintunan saking Boekhandel Satusadu. Budi ing Surakarta. Mratelakakên babagan kasampurnaning gêsang kangge pitêdah tiyang anggêguru ngèlmi sajati. Ukuran cêkapan. Isi 48 kaca. Aksara Jawi, gancaran. Rêgi f 0.65.
5. Babad Majapait, kagancarakên dening Radèn Bratakusuma, ing Mêrbabu sêtrat No. 1a. Madiun. Nyariyosakên ringkêsaning babad wiwit Majapait dumugi Pajang Adipati Bênawa. Ukuran alit. Isi 43 kaca. Aksara Latin, gancaran. Rêgi f 0.35.
Isi 46 kaca. AksaAksara. Latin, gancaran. F 0.35.
7. Rêrêpèn Ciptamaya, saking pangêcapan Mardimulya ing Ngayogyakarta. Ngandharakên kawruh sajati. Ukuran alit, isi 16 kaca. Aksara Jawi, mawi sêkar. Rêgi f 0.15.
Buku-buku punika ingkang sade kados ingkang kasêbut ing pratelan.
Kala wulan Mèi kêpêngkêr, ing karaton Surakarta wontên tamu, putri Sawangwadana, pramèswari Nata Siyam ingkang sampun suwargi, ingkang eyang nata Siyam ingkang jumênêng ing sapunika, ingkang taksih sinau ing Eropah. Ing kala punika tamu pinanggihan wontên ing Sasana Sewaka, kados ingkang kacêtha ing gambar nginggil.
Pramèswari Nata Siyam sampun yuswa, miturut wartos anggèning pêpara dhatêng tanah ngriki badhe anjajah ing pundi-pundi, nanging sadumugining Bandhung, jalaran saking botên cocog kalihan hawanipun, lajêng gêrah, mila tatananing lampah lajêng kathah ingkang ewah. Malah nalika wontên Surakarta ugi gêrah, Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana kaparêng angaturakên abdi dalêm dhoktêr èstri.
Tamu agung wau wontênipun ing kadhaton, katingal anggèning karênan. Salajêngipun ugi dipun pahargya wontên ing dalêmipun B.K.P.A. Adiwijaya, mawi srimpèn putrinipun B.K.P.A. Adiwijaya: gambar ngandhap.
Petruk : (Mijil kêthoprak): Dhuh putraku bocah mêrak-ati,
Garèng : (Mijil kêthoprak): Yèn butuhe uwong urip kuwi, ora pêdhot-pêdhot, jalukane ana-ana bae, uwis sugih jaluk luwih sugih, cuthêle mung kèri, yèn wis ana kubur.
Petruk : Lho, lho, lho, Kang Garèng, wasulanewangsulane. kok banjur salewengan mangkono.
Garèng : Apa ora kowe sing miwiti anggone rêmbugan: mampir, mas, mampir, yêm. Kenene rak lagi ngrêmbug bêcik orane wanita nyambutgawe, ana kok banjur dipunggêl wani bae, banjur ngajak main kêthoprak-kêthoprakan. Le anèh kowe kuwi.
Petruk : Iya ora anèh, ta, Kang Garèng, ethok-ethoke mono iya arêp nyara jurnalistik têmênan. Ing sarèhne ing saiki ing Batawi kêtêkan kêthoprak saka Surakarta, yaiku kêthoprak Darmamudha, kudu sing: aktuil, jarene, yaiku: saikine ing kene kuwi sing lagi dadi rêmbug, kêthoprak Darmamudha, mulane kowe lan aku iya kudu mèlu ngrêmbug prakara sing lagi dirêmbug ing ngarêp, kêna dibanjurake êmbèn-êmbèn manèh, Kang Garèng.
Garèng : Dadi saikine kowe ngajak rêmbugan ing bab anane kêthoprak Darmamudha, ta.
Wèh, sabênêre mono aku rada wêgah rêmbugan prakara bangsane kêthoprak barang kuwi. Awit bangsane tongtonan sing mêngkono kuwi gampang lunture, Truk.
Petruk : Wayah, kathik kaya jarit sêngguhan diunèkake gampang lunture.
Garèng : Lho, kuwi karêpku mangkene, Truk, tongtonan bangsane kêthoprak kuwi sing padha main mung wong lumrah, dadi bisa uga bosên, utawa: ... ihnil mamfus jibalukal.
Petruk : Yak, bok mati mêngkono bae, kathik ngêtokake têmbung-têmbung saka kitab barang.
Garèng : Wong bèn mantêp, kok, Truk. Ing sarèhne bisa bosên lan bisa mati mau, mulane sing padha main iya gampang anggone: solan-salin, salin-solan, jalaran saka iku, kaanane tongtonan iya sok: solan-salin, salin-solan, têgêse: kalane ana ing Batawi diunèkake: kêthoprak jêmpol, kampi utawa: nomêr wahid. Nanging barêng ana ing nagara liya diunèkake: kêthoprak ... sêmprul. Sabanjure pangalêmbanane ana ing Batawi diunèkake: goroh, ngapusi, malah bokmanawa ana sing andakwa: ngalêmbana sabab dicokol, mêsthine uwong iya ora padha ngrêti, yèn dadine ambêkokrok mau, jalaran akèh sing padha main kang wis padha anjaluk ... erpol onslah. Mulane yèn arêp ngrêmbug kaanane kêthoprak Darmamudha kudu sing ngati-ati, Truk, anggone ngrêmbug kudu disarati unèn-unèn: Darmamudha wêktune main ana ing Batawi ing sasi Mèi lan Juni taun 1938.
Petruk : Wèh, hla kok kudu sêtiti ngati-ati mêngkono. Nanging iya bênêr omongmu kuwi mau, saya luwih ngati-ati, saya luwih utama. Wong aku dhewe wis tau kêcêlik wijaya, Kang Garèng, ngalêmbana kêthoprak sing main ana ing Batawi, nganti kêpêntut-pêntut, barêng ngalih nyang liya panggonan, jêbul akèh sing pamaine sing pintêr-pintêr padha: tabik tuwan, têgêse: padha pamit, kang anjalari kêthoprake mau banjur: ambêkokrok, malah suwe-suwe kabare banjur dadi ... sêmprul sing wis nyang pêcêrèn. Hla, iya wis mêsthi bae yèn pangalêmbanaku diarani sing ora-ora.
Garèng : Kajaba saka iku Truk, anggone ngrêmbug iya sing wis kok tongton bae. Awit wis jamak lumrah, nontonake lakon iki, pantês dialêmbana têmênan upamane. Nanging barêng anjupuk lakon liyane, pating sêranthil. Mulane sing kudu kok rêmbug kuwi, iya sing kok tongton bae.
Petruk : Bênêr dhua kali omongmu kuwi, Kang Garèng, mulane aku iya arêp ngrêmbug kang wis tak tongton bae, nontonku lagi kaping pindho, Kang Garèng, kang kapisan lakon: Pangeran Rôngga, kaping pindhone: lakon Pangeran Sindurêja.
Garèng : Sami mawon, Truk, aku iya nonton kaping pindho, lakone iya kuwi-kuwi uga. Saiki
dipamèrake. Nanging yèn kumpule kabèh, wèh, nèk aku ngarani kok rada kurang, Kang Garèng.
Garèng : Wayah, kowe mono, Truk, Truk, ana bae sing kok anggo panacad kuwi. Mara, cêthakna, apa sing kok anggêp kurang kuwi.
Petruk : Tak balèni manèh, nèk grêbaning pamaine kabèh, kuwi sing tak anggêp kurang. Mungguh rasaning atiku kurang urip, lan kurang ngês, mêngkono kae. Kaya ta nalikane lakon Pangeran Rôngga, ing kono bakune mono anggambarake sawijining pangeran kang ambêkambêg. siya, brangasan, ora kêna kêcêthit atine, sawiyah-wiyah, sawênang-wênang, lan sapadhane. Pêprincène pamaine mono pancèn
nonton iya banjur: sêngit, ngingkit-ingkit, kêpengin ambithi-bithia, lan sapadhane, lan barêng ing wusana Pangeran Rôngga banjur tiwas, wong nonton pancène banjur surak, lan anyokurake. Kuwi ora, Kang Garèng, malah kosokbaline, nalikane Pangeran Rôngga nindakake ambêg siya, wong nonton padha angguyu, kalane mati, ora padha nyokurake, malah padha mêlas.
Garèng : Kalane mati digubêd ngula, aku dhewe iya mrêbês mêlês, ki Truk, nanging iki apa ora sawijining bukti kurang pintêre anggone main.
Petruk : Ora Kang Garèng, nèk aku ngarani anggone main pancèn iya pintêr têmênan, kalane ambrangas atine, iya kaya wong brangasan têmênan, kalane dolanan watu, iya kaya bocah sing lagi dolanan têmênan, cêkake maine mono iya kaya tênan-tênana kae, ewasamono ora ana wong nonton sing banjur sêngit, kosokbaline malah wêlas, kuwi ora salahe sing main dadi Pangeran Rôngga, nanging salahe ingkang Kuwasa, dene maringi ... rupa ayu.
K. 1423 ing Kandhangan. Ingkang panjênêngan dangokakên punika, ing sapunika sampun botên mêdal malih.
Tuwan P. ing Wanarêja. Karangan panjênêngan sampun katampèn. Eman dene botên sagêd kapacak, prayogi ngaranga babagan ingkang prasaja kemawon.
K. 1727 ing Purbalingga. Manawi panjênêngan kaparêng manjurung, andadosakên bingahing redhaksi. Tamtu kemawon karangan ingkang kapacak punika ingkang kamanah migunani.
K. 5353 ing Cenang. Kakintunakên sarêng kenging kemawon. Rêgining buku olah-olah f 0.50.
Tuwan S. ing Nataprajan 19. Karangan panjênêngan sampun kasèp, lajêng karimat ing redhaksi, manawi wontên kalamôngsa ingkang prayogi badhe kapacak. Langkung prayogi manawi dipun kanthèni gambar.
Tuwan H. ing Ngimbang. Kintunan karangan sampun dumugi. Kajawèn botên ngawontênakên pituwas tumrap sabên karangan.
Tuwan S. ing Suryabrantan 19. Ing Kajawèn sampun ngêwrat gambar kados makatên.
inggih punika ingkang pinanggih wontên ing Tsjechoslowakiye. Tumrap pangintêning ngakathah, sawangsulipun Henlein
Inggris kawontênanipun praja tamtu lajêng têntrêm, nanging pangintên wau pinanggih mlèsèt. Malah sawangsulipun Henlein punika lajêng botên katingal, kilap dhatêng pundi purugipun, nanging lajêng wontên pangintên bilih kesahipun wau tamtu badhe nindakakên babagan wigatos ingkang gêgayutan kalihan kawontênanipun praja Tjechoslowakiye, mangka ing sêmu sajak gêgayutan babagan kawontênanipun Jêrman kalihan Oostenrijk.
Gambar kar margi-margi sêpur ing Tiongkok ingkang dhawah ing panguwaos Jêpan.
Tumrapipun Jêrman inggih sampun mangêrtos bilih Tsjechoslowakiye punika tansah nyamarakên dhatêng Jêrman, mangka mênggah kawontênanipun, wadyabala ingriku punika tumraping Eropa kalêbêt santosa piyambak. Bètèng-bètèngipun sami kiyat-kiyat. Kajawi punika tumrap Ruslan tuwin Prancis, samangsa wontên punapa-punapa ing Tsjechoslowakiye ugi badhe ambiyantu. Nanging tumrap Jêrman botên kenging dipun kilapi, punapa tindaking nagari kêkalih wau tansah kasumêrêpan kemawon. Namung tumrap Inggris punika taksih angèl grayang-grayanganipun, nanging inggih sampun katingal bilih manglunipun dhatêng Prancis.
Bab tumindakipun nagari ingkang sami badhe têtunggilan, tansah dados kawigatosan tanpa kêndhat. Ing sapunika Polên kawartosakên badhe anggolong dhatêng Inggris tuwin Prancis, nanging nyatanipun bab punika dipun dorakakên dening Polên. Namung manawi nyata Prancis tinêmpuh ing mêngsah, punika Polên sawêg nêdya badhe têtulung.
Dene Italie namung tansah kêtuwuhan manah sanggarunggi dhatêng Jêrman, badhe ngèngêtakên tindakipun Jêrman, rumaos pakèwêd, nanging saupami namung dipun kèndêlakên kemawon, lajêng kadospundi. Namung paguyubaning nagari-nagari ingkang migatosakên babagan Tsjechoslowakiye, pêrlu badhe nyumêrêpi punapa mênggah kawigatosanipun pabarisan ingkang wontên ing watês Tsjechoslowakiye. Dene rekadayanipun Inggris namung ngudi ing bab tumindaking pilihan ing Tsjechoslowakiye tumuntêna kêlampahan, pêrlunipun lajêng nyuthêlakên wiraosan ingkang adamêl botên sakeca, saha bab wau sagêda kêlampahan ing sadèrèngipun tanggal 5 Juni.
Manawi nitik kawontênan, lêrês ing wêkdal punika nuju wontên ura-uru ingkang kados makatên, nanging kenging dipun wastani ajêg kemawon kawontênanipun. Namung tumraping sêdya badhe anjêmbarakên panguwaos, punika pancèn sami dipun awaki ing sadayanipun.
Miturut wartos ingkang kantun, Henlein adrêng anggènipun gadhah panêdha supados bangsa Sudeten têtêpa sagêd madêg piyambak. Sêdya ingkang makatên wau saèstunipun langka kêlampahanipun, awit kamardikanipun golongan wau sami kemawon kalihan kajênging nêtêpakên panguwaos Jêrman ingriku. Ingkang makatên punika nama satunggiling èwêd-pakèwêd ingkang botên gampil dipun udhari. Mênggah sêsulakipun utawi lageanipun kados-kados sairib kemawon kalihan kawontênan ing Oostenrijk ing salêbêtipun kala taksih dados rêmbag dèrèng manunggil kalihan Jêrman. Dados têtela bilih kawontênanipun ing Eropa-Tengah punika taksih pinanggih sarwa pêtêng tur nyamari.
Sampun dangu wontên wartos bilih kawontênan kabinèt ing Jêpan badhe dipun ewahi. Dene kêlampahanipun sawêg kala minggu kêpêngkêr, inggih punika sasampunipun Hsuchow têluk. Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, katingal bilih tumindakipun Jêpan anggèning badhe ngawontênakên ewah-ewahan tatanan praja, punika kanthi ngêntosi kawontênan ingkang mikantuki, kajêngipun ngêntosi manawi sampun unggul, pêrlunipun supados têtiyangipun sami bingah tuwin gambira ing manah, dados saupami wontên ewah-ewahan tatanan
--- [681] ---
praja, botên badhe angganggu damêl dhatêng rakyatipun. Adêging kabinèt enggal punika ingkang dados ministêr saking golongan militèr wontên gangsal. Pinanggihipun ing sapunika, Koki Hirota katingal anggèning gadhah gêlar purun sêsrawungan kalihan golongan Tiongkok, nanging sajatosipun têtêp anggèning taksih anggadhahi dhêdhasar kêncêng, saya malih tumrapipun Jendral Araki. Kajawi punika, tumrap ministêring paprangan ugi dipun santuni, ministêr babagan wadya dharatan Soegijama, kèndêl, dipun gêntosi luitenant-generaal Itagaki. Tindak sadaya wau katingal bilih Jêpan badhe nindakakên daya enggal ingkang dipun tindakakên dening para ministêr enggal, pêrlu kangge ambobot kakiyatanipun senapati Tiongkok, punapa inggih Tjiang Kai Sjek botên badhe kenging dipun têlukakên. Manawi mirid saking wontêning kakiyatan enggal, punika pancèn inggih nyata asring beda sangêt tinimbang kalihan daya ingkang sampun-sampun.
Tindakipun Jêpan anggèning ngudi papan ingkang kaanggêp wigatos ingatasing paprangan, kathah ingkang kasêmbadan, ing sapukasapunika. ing Lanfeng ingkang pêrnahipun sawetan Hsuchow, inggih punika kaprênah sapinggiring margi sêpur Lunghai sampun dipun broki Jêpan, tindak punika kapetang pangrêbatipun Jêpan saking panguwaos Tiongkok ingkang nêmbe karêbat saking panguwaos Jêpan. Mênggah sêdyanipun Jêpan anggèning ngrêbat panggenan wau, pêrlu badhe kangge ngayati damêl nêmpuh dhatêng Kaifeng tuwin Tjeng Tjao, ingkang dunungipun wontên ing antawising margi sêpur Pèiping Hankow. Ingriku tumraping golongan Tionghwa ingkang sami gêgrombolan sampun nêmpuh dhatêng panggenan ing sacêlakipun Pèiping tuwin Nanking, sêdyanipun botên sanès anjagi sampun ngantos wadya Jêpan saya sagêd mrèmèn dayanipun. Anyarêngi kalamangsa manawi sawêg nuju botên sakeca, ing wêkdal punika Tjiang Kai Sjek rumaos ragi kêcipuhan, amargi juru panuntun bangsa Jêrman ingkang wontên ing Tiongkok sami kapurih wangsul dening Sang Hitler. Nanging ing salugunipun, ing bab makatên wau botên badhe adamêl aliting manah, amargi ingriku taksih wontên têtiyang bangsa Rus, tuwin samangsa wontên damêlipun, Prancis ugi purun ngintunakên wadya dhatêng madyaning paprangan. Dados dèrèng kenging dipun têtêpakên bilih Tiongkok lajêng kecalan daya babarpisan.
Manawi miturut wartos saking Sang Hitler, anggèning mêndhêt wangsuling têtiyang ingkang wontên ing Tiongkok punika, pêrlu kangge anjagi raosan, sampun ngantos Jêrman dipun wastani botsih. Nanging manawi miturut nalar-nalar ingkang sampun tuwin dipun grayangi kalihan kawontênan ing sapunika ingkang cocog kalihan nyatanipun, kados-kados botên manawi babagan ingkang wigatosipun kados makatên, lajêng pugut tanpa wontên sêsambatanipun ing wingking. Cobi kasarantosakên rumiyin.
Pakaryan tênun Jêpan. Ing bab badhe wontênipun pabrik tênun palmbeach tuwin gabardine ing Garut, ingkang badhe dipun adani dening tuwan Shigeru Sato, punika tumraping nagari botên wontên awisanipun, namung tumrap anggèning badhe andhatêngakên têtiyang saking Jêpan, punika ingkang kêdah mawi palilah, saha panyuwunipun badhe andhatêngakên tiyang saking Jêpan wau botên kaparêngakên. Dados bab punika dèrèng tamtu kêlampahanipun.
Tiyang umur panjang. Ing Kalikotès, Kutoarjo, wontên tiyang siti sampun umur 125 taun langkung taksih kiyat. Tiyang wau taksih sagêd andongèngakên cêtha ing bab paprangan Diponagaran ing taun 1825-1830. Gêsangipun tiyang wau sakalangkung mlarat, botên nate ngangge rasukan.
Prinses Beatrix School. Huishoudschool ing Purworêjo ingkang dipun pangajêngi dening nona Van der Shee ing sapunika dipun namakakên Prinses Beatrix School. Makatên ugi ing Surabaya inggih wontên pamulangan andhap Kristên kangge
kapindhah dados pangarsa Landraad ing Sêmarang tuwin Kêndal.
dipun tanêmi jênu, nandhakakên bilih ing sapunika tanêman jênu wau dados padagangan. Rêgining jênu wau kintên-kintên ing dalêm 1 kg f 1.-. Ingajêng jênu punika namung pirantos kangge pados ulam sarana kagêcêk lajêng kacêmplungakên ing lèpèn utawi ing rawa, nama anjênu. Nanging ing sapunika jênu wau dipun bêtahakên wontên ing Eropa tumrap ing golongan ahli jampi.
Congres golongan Apotheker. Para golongan Apotheker ing tanah ngriki badhe ngawontênakên congres wontên ing Malang ing tanggal 18-19 Juli ngajêng punika.
Maesanipun paduka Jan Pieterszoon Coen wontên ing masjid Pêtamburan. Ingkang Bupati ing Bêtawi mêntas rêrêmbagan kalihan tiyang ingkang nguwaosi masjid ing Pêtamburan, Bêtawi, tuwin têtiyang ingkang gêgayutan kalihan kawontênaning masjid wau, ngrêmbag anggènipun ingriku wontên maesanipun paduka Jan Pieterszoon Coen. Mangka ing bab punika ing sapunika sawêg sami dipun udi gêgayutanipun kalihan bab pasarean. Aturipun ingkang dados pangajênging masjid, saupami maesan wau kapundhut, namung badhe nyumanggakakên, waton masjid ingriku dipun mulyakakên, amargi ing sapunika sampun risak sangêt. Miturut katrangan, maesan wau wontênipun ingriku sampun dangu sangêt, asli saking dipun sukani tiyang, ing maesan wau wontên sêratanipun cêtha mungêl Jan Pieterszoon Coen. Ing bab punika ingkang Bupati dèrèng sagêd maringi karampungan.
Kuli bangsa Jawi dhatêng Australie. Kapal Maetsuyker ingkang mêntas bidhal saking Tanjung Priok, ambêkta kuli bangsa Jawi dhatêng Australie kathahipun 260. Ing sadumugining Surabaya dipun wêwahi malih 130. Têtiyang wau sami badhe kapurih nyambutdamêl wontên ing Caledonie. Kuli ingkang kabidhalakên wau kapetang ingkang kaping tiga, sampun kawiwitan kala ing wulan Januari kêpêngkêr, gunggungipun badhe mêndhêt tiyang 1400.
Angsal-angsalanipun Pakaryan Post. Miturut palapuran, angsal-angsalanipun Pakaryan Post wiwit Januari dumugi April 1938 tumrap post wontên f 4.009.375.-, telegraaf wontên f 1.390.196.- tuwin telefoon wontên f 2.482.520.-. Ing pêpetangan kados makatên ing taun 1937 wontên f 4.248.904, f 1.691.943.- tuwin f 2.476.270.-.
Burgemeester ing Bêtawi. Wontên wartos, sakèndêlipun burgemeester ing Bêtawi tuwan Voorneman, ingkang anggêntosi Mr. P.N. Janssen, wethouder.
Sultan Boelongan badhe dhatêng nagari Walandi. Wontên wartos, bilih ing tanggal 1 wulan Juni ing punika, panjênêngan Sultan ing Boelongan, Borneo, badhe têdhak nagari Walandi, pêrlu badhe anjumênêngi paargyan pèngêtan jumênêngan nata, kajawi punika ugi pêrlu badhe nguningani ing bab babagan têtanèn ing tanah Eropa. Anyarêngi têdhakipun sultan, asistèn residhèn Israèl ugi verlof, pêrlu badhe andhèrèkakên têdhakipun sultan dhatêng pundi-pundi. Bidhalipun saking Samarinda.
Schrijvers Bond ing Blora. Schrijvers Bond ing Blora mêntas ngawontênakên paargyan mèngêti adêging pakêmpalan wau sampun 5 taun. Mawi têtingalan warni-warni, bibaranipun ngantos têngah dalu, wilujêng. (A).
Vice Consul dados pangrèh praja. M. Abdulkadir Widjojoatmodjo, tilas secretaris Drogman ing Jêdah ugi dados Vice-Consul ing Mêkah, kapasrahakên dhatêng residhèn ing Pêkalongan, dados asistèn wêdana ing paresidhenan ingriku. Panjênênganipun mêntas tampi ganjaran "Ridder Oranje Nassau". Ingkang kacêtha ing gambar, saking kiwa R. Abdoelkadir Widjojoatmodjo, têngah, tuwan C. Adriaanse, Zaakgelastigde der Nederlanden, têngên R. Abdoel Kadir Vice consul enggal.
Ingkang Bupati Banyuwangi seda. Kala ing dintên Ngahad tanggal 22 wulan punika, ingkang Bupati ing Banyuwangi R.T. Moertadjab Sosroadiningrat seda, gêrah namung sawatawis dangunipun.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, M. Marmono, jurusêrat klas 1 ing kantor paresidhenan Banyumas, dados mantri pulisi paresidhenan Banyumas. Sajoko, jurusêrat klas 1 wêdana Tayu, kabupatèn
paresidhenan Banyumas, dados asistèn wêdana paresidhenan Pêkalongan. R. Martosoediro, asistèn wêdana Salaman, kabupatèn Magêlang, paresidhenan Kêdu, dados jaksa Landraad ing Têgal, paresidhenan Pêkalongan.
Pabrik kèju ing tanah ngriki. Ing tanah ngriki sampun wontên pabrik kèju, inggih punika ing Priyangan tuwin ing Malang, nanging pinanggih dèrèng mawi tatanan ingkang saèstu. Ing sapunika wontên kaparêngipun Parentah badhe ngêmori damêl bab punika kanthi mêndhêt waragad saking arta fonds 25 yuta. Pabrik wau badhe kagandhèngakên kalihan Bandungsche Melkcentrale. Manawi pabrik wau sagêd majêng, badhe dipun agêngakên.
Têtiyang Jawi dhatêng Madagaskar. Awit saking panêdhanipun parentah Prancis dhatêng parentah ngriki, badhe pados kuli têtiyang Jawi kathahipun 10.000. Bab punika taksih dados panggalihanipun parenahparentah. tanah ngriki. Dene tumraping tatanan ingriki, ingkang kenging mêndhêt kuli bangsa Jawi punika ngêmungakên panggenan ingkang sampun cêtha, kados ta ing Borneo bawah Inggris, Malaka tuwin Nieuw Calidonie.
ing tanah Jawi, kadosta ing Bêtawi, Sêmarang tuwin Surabaya tuwin sanèsipun dipun wontênakên pamulangan andhap. Ingkang katampèn ingriku lare-lare saking pamulangan angka kalih tuwin saking H.I.S. ingkang botên sagêd nglajêngakên pasinaonipun. Ing taun ngajêng ing tanah Sabrang inggih dipun dêgi.
Pamulangan luhur Dokter. Lulus candidaatsexamen perangan kalih, nonah Laili Roesad tuwin R. Soedarisman Hardjodipoero.
Pest ing Priyangan. Miturut palapuran, wontênipun têtiyang ingkang kêtrajang sêsakit pest ing Priyangan ing salêbêting saminggu kêpêngkêr pinanggih suda. Ing bab punika nandhakakên bilih suntikan Dr. Otten kêtingal saya sae dayanipun. Mangka ing padatan manawi mangsa jawah makatên punika kawontênanipun sêsakit pest saya andados.
Bank pêkên ing Kêbumèn. Awit saking usulipun tuwan D.H. van der Meulen, asistèn residhèn ing Kêbumèn dhatêng Raad Kabupatèn, supados ing laladan Kêbumèn kawontênakên bank pêkên, pêrlu kangge mitulungi para dagang alit, sampun ngantos kenging kêjirêt ing lintah dharat. Usul punika dipun sayogyani dening Raad.
Moderne Economie School ing Kêbumèn. Ing têngah-têngahaning wulan punika ing Kêbumèn wontên bikakan pamulangan ingkang kasêbut inginggil, muridipun wontên 20. Sabên murid bayaranipun f 1.25, bayaran samantên wau ingkang f 0.25 kalêbêtakên dados cèlènganing murid, ing benjing satamatipun saking ngriku sampun anggadhahi arta f 21.-, ingkang sampun kenging kangge pawitan dagang alit-alitan. Pamulangan wau wulanganipun kados ing H.I.S. dipun wêwahi wulangan basa Inggris tuwin babagan kawruh dagang. Ing mangke samangsa lare wau sampun wontên ing klas pitu sampun anggadhahi arta f 18.- lajêng kapurih nindakakên caraning dagang alit-alitan ngangge pawitan artanipun piyambak. Dumuginipun sapunika, pamulangan ingkang kados makatên punika sampun wontên kawan panggenan, ing Purwokêrto, Maos, Kutoarjo tuwin Kêbumèn, têlêngipun wontên Purwokêrto.
Tilas Gupêrnur Jendral De Graef badhe rawuh tanah ngriki. Wontên wartos, paduka Jhr. Mr. A.C. De Graef, tilas Gupêrnur ing tanah ngriki, benjing wêkasaning taun 1939 badhe rawuh tanah ngriki. Anggènipun rawuh ing tanah ngriki punika namung pêrlu ingkang sanès padamêlan praja, ugi ngiras nindakakên pêrlu babagan
ing Lombok kathah ingkang botên kêdadosan. Wontên wartos, panenan pantun ing Lombok ing mangsa punika pinanggih ingkang botên kêmêdalan 30 dumugi 40%. Kêkiranganing pamêdal wau lajêng badhe dipun jogi saking tanah Jawi-Wetan.
Kawontênanipun tiyang ngajal ing Bêtawi. Miturut palapuran saking Pakaryan babagan Kasarasan Gemeente, ing Bêtawi gunggungipun tiyang ngajal sadaya ing salêbêtipun taun 1937 wontên 14.399, ing taun 1936 wontên 13.532. Tumrap Tanjung Priok wontênipun tiyang ngajal langkung kathah, amargi ingriku tuwuh sêsakit malaria. Miturut petangan cacah jiwa ing taun 1935, bangsa Eropa wontên 43.100, ingkang ngajal 409. Tiyang siti wontên 394.100 ingkang ngajal 12.104. Bangsa Tionghwa 75.900 ingkang ngajal 1714. Bangsa Arab tuwin sanès-sanèsipun 7300 ngajal 172. Manawi kapetang, racak-racakipun ing sabên dintên wontên tiyang ngajal 40.
Rêcadalêm suwargi Ibusori Emma. Benjing tanggal 16 wulan Juni ngajêng punika, Sri Bagenda Raja Putri badhe
nyambut damêl kaihan K.N.I.L.M. Ing bab lampah anggêgana dhatêng Australie, kados tumumtên kêlampahan ing dalêm saminggu tumindak kaping kalih. Lampah anggêgana wau badhe katindakakên dening K.L.M. kalihan K.N.I.L.M.
Sawung sawêlasan saking tanah India. Juru bal-balan sawêlasan saking tanah India tuwin têtindhihipun, sadumugining Den Haag dipun tampi kanthi gambiraning manah dening pangarsa K.N.V.B. Van Prooye, mapag dhatêng Roosendaal. Nalika lampahing sêpur malêbêt ing station Den Haag dipun tampi surak sakalangkung rame, dipun papag ing tiyang atusan. Salêbêtipun wontên ing Den Haag sami nyipêng wontên ing hotèl Duin Noord. Nalika sawung sawêlasan wau dumugi ing Marseille dipun papag dening consul K.N.V.B. Coucke ingkang salajêngipun tumut dhatêng Den Haag. Nalika dhatêng Parijs dipun pêthuk dening pangarsa Fifa, Rimet wêwakiling wereldkampioenschap, Chevalier tuwin Delaumey.
Tilas Gupêrnur Jendral Fock yuswa 80 taun. Kawartosakên, benjing tanggal 19 Juni ngajêng punika, paduka tuwan Fock, tilas Gupêrnur Jendral ing tanah India têtêp yuswa 80 taun.
Nata Italie têdhak Lybie. Wadya Italie kalih divisie ing Lybie ingkang kapindhah dhatêng sisih wetan, katitipriksa dening panjênêngan Nata Italie Raja Emanuele.
pundi ingkang botên gadhah bojo supados sami sèlèh padamêlan, kaparingan inah ing salêbêtipun kalih wulan. Pranatan makatên punika gêgi tumrap dhatêng tiyang ingkang nyambutdamêl dhatêng paprentahan Italie ingkang dhudha saha botên nggadhahi anak.
Bêna agêng ing Oostenrijk. Lèpèn Mur ing Stiermarken mêntas bêna agêng, margi-margi saking Oostenrijk dhatêng Yugo Slavie sami kêlêban. Ingkang sampun pinanggih wontên tiyang tiwas 13, têtiyang ingkang botên gadhah pangauban wontên 5000. Miturut pèngêtan, bêna punika kalêbêt ingkang agêng piyambak ingkang kacathêt ing babad Italie.
I. Lêlampahanipun Wasili, anakipun Busli.
Sarêng Wasili nyumêrêpi wontên gêntha agêng murugi, saha sumêrêp bilih ingkang manggul gêntha punika bapakipun angkat, lajêng cêluk-cêluk makatên: têka panjênêngan, bapak Ôndranicu. Kauningana, rawuh panjênêngan mriki punika, saèstunipun kirang utami
ngobat-abitakên indhêning rodha ingkang minôngka kangge dêdamêlipun, sarta lajêng kadhawahakên ing gêntha ingkang dipun panggul dening pandhita Ôndranicu wau. Gênthanipun sanalika punika ajur mumur dados sawalang-walang, dene Ôndranicu dhawah ing siti kurugan ing pêcahanipun gêntha wau. Wasili enggal-enggal nisihakên pêcahaning gêntha, nanging sarêng sampun watawis rêsik, ing ngriku têtela bilih pandhita wau sampun tiwas.
Ing kala punika para andhahanipun Wasili sampun sami katog anggènipun sami ngaso, sarta satunggal-satunggalipun sampun sami sagêd mêrban tatuning kônca-kancanipun. Ing sarèhning ing wêkdal punika pêrang taksih rame, salajêngipun para andhahan wau sami ngêbyuk malih tumut pêrang, sêdyanipun badhe ngangsêg mêngsahipun ngantos dumugi ing lèpèn Wolso, lan ing ngriku mêngsah sadaya wau nêdya badhe kalêlêbakên. Sarêng para panganjuring kitha nyumêrêpi, bilih têtiyangipun sami kasoran juritipun, ingkang anjalari kitha Nopgorod botên sande tamtu dados karangabang, pungkasanipun, murih kitha Nopgorod sagêd wilujêng, pambudidayanipun botên sanès kajawi nêdha tulung dhatêng ibunipun Wasili, amila salajêngipun wontên tiyang sawatawis ingkang kapasrahan amanggihi ibunipun Wasili sarana ambêkta barang-barang ingkang èdi pèni, kangge angganjar dhatêng tiyang èstri sêpuh wau. Sarêng utusan sampun masrahakên barang-barang wau, lajêng wicantên ngarih-arih dhatêng ibunipun Wasili kirang langkung makatên:
O, sadhèrèk Mamelya, mugi wêlasa dhatêng kula sadaya. Dumuginipun samangke sampun tiyang pintên-pintên èwu ingkang dipun pêjahi dening putra panjênêngan saandhahanipun, ewasamantên taksih dipun lajêngakên anggènipun sami soroh amuk. Saindênging kitha Nopgorod ing samangke, sami tawan tangis nyuwun tulung dhatêng panjênêngan, supados panjênêngan krêsaa ngarih-arih dhatêng putra panjênêngan piyambak sampun ngantos kalajêngakên anggènipun amêmêjahi tiyang, awit botên sande tiyangipun ing kitha
kajawi punika panjênêngan kenging andhawuhi sadaya tiyang supados ambayar paos ingkang awrat, ngêmungna para pandhita kemawon, linêpatna ing wajib ingkang makatên punika.
Wara Mamelya sanalika punika lajêng nuju dhatêng papan paprangan. Sawêg sakêdhap kemawon piyambakipun sampun sagêd nyumêrêpi, kadospundi kadadosanipun pêrang wau, wujud tumpukan kathahing mayitipun têtiyang kitha Nopgorod ingkang pinêjahan dening anakipun. Piyambakipun enggal-enggal ambujêng anakipun. Botên watawis dangu piyambakipun nyumêrêpi anggèning anakipun soroh amuk sarana indhêning rodha ingkang kaobat-abitakên dhatêng mêngsah. Sintên ingkang kadhawahan ing dêdamêl wau, inggih lajêng tiwas. Pêjahing mêngsah mila nyata kados babadan pacing sayêktos. Ibunipun enggal-enggal murugi anakipun saking wingking saha
wingking, botên saking ngajêng. Awit manawi rawuh mêdal saking ngajêng, kula kuwatos bilih ngantos kalintu kula wastani mêngsah saha lajêng kula tamani dêdamêl. Gèk kadospundi kula manawi ibu ngantos dumugi ing tiwas. Dene sadaya dhawuhipun ibu, kula namung andhèrèk. Awit sampun wajibipun anak kêdah manut miturut dhatêng parentahing biyung.
Salajêngipun ibunipun kagandhèng dipun ajak mantuk. Dene têtiyang ing kitha angakêni kawonipun saha lajêng têluk dhatêng pun Wasili.
Nomêr 22, 1 Juni 1938. Taun III.
Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam. Kawêdalakên sabên Rêbo.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 42.
Saking pamanah kula srana ingkang kêdah katindakakên dening tiyang sêpuh inggih punika: nêbihi tindak roda paripêksa dhatêng putra. Sampun ngantos ta putra punika kapêksa kapanggihakên kalihan priya ingkang dèrèng dipun mangrêtosi, utawi ingkang botên dipun cocogi. Putra kaparingana wêkdal ingkang cêkap kangge manah-manah, nyinau watak wantuning priya calonipun. Sarana makatên punika, putra lajêng sagêd caos pêpancasan ingkang patitis: punapa lajêng, punapa kajugag samantên kemawon. Wosipun: tiyang sêpuh kêdah paring wêkdal kangge pitêpangan. Supados satunggal sagêd maspaosakên watak-wantuning satunggalipun. Manawi sampun sami cocogipun, liripun: satunggal-satunggalipun sampun sami rumaos srêg, kados-kados badhe sagêd kêmpal sêsarêngan, êmbat-êmbatan ing salaminipun gêsang, tiyang sêpuh sawêg sagêd manggalih badhe dhauping pangantèn. Mênggah wêkdal kangge pitêpangan wau prayogi sacêkapipun, ngêntosi saantawis. Sampun namung sadintên kalih dintên, ugêr sampun sami sumêrêpipun sampun cêkap. Kados adat kina ingkang dipun wastani: nontoni, punika dèrèng cêkap.
Samôngsa tiyang sêpuh karsa andhahar atur kula ing nginggil, kathah uthutipun, bilih anggènipun amiwaha putra badhe kalêrêsan. Kosokwangsulipun: manawi tiyang sêpuh taksih nindakakên pamêksa, utawi botên paring kamardikan nyêkapi dhatêng putra, kula botên purun tanggêl dhatêng kabêgjaning putra ing pawingkingipun. Pintên kemawon cacahing tiyang rêrayatan ingkang wuk botên dados, ingkang gêsangipun kêbak rubeda warni-warni, amêmêlas sangêt. Punika yèn dipun petani badhe pinanggih, bilih sababipun perangan agêng jalaran saking rumiyinipun, nalika sami kapanggih ingkang satunggal dèrèng mangrêtos têrang dhatêng watak-wantuning satunggalipun.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 40
Kula piyambak nglampahi, gadhah lare dèrèng sapêkên, kêpêksa sampun: mêmatut bujakrama, dening amomong tamu, badhe tilêm botên sagêd. Bibar sapêkênan, bathinipun: kula nandhang sakit bêntèr, rencang-rencang ugi sami sakit, kêtandhêgan sayah, sami anggrêsah, sami angrêsula, punika sampun wataking rencang, lah tiyang nyambutdamêl padintênan kemawon: grundêlan, bok punika padamêlan wêwahan, makatên panganggêpipun. Beda lan wontên ing dhoktêran, kados ta para pêrplèstêr, anggènipun nyambutdamêl namung sami sarwa andêmênakakên, nglêgakakên, ngukupi sêsukêr punika kados angraup uwos kemawon. Mila sarêng anak kula wau gadhah lare malih, ngantos kaping sakawan inggih sami wontên ing dhoktêran sadaya, dalah mantu-mantu kula botên nate wontên ingkang gadhah lare wontên ing griya, tamlutamtu. sami wontên ing dhoktêran ugi.
4e. Ing salêbêtipun kula nênggani manawi anak kula tuwin mantu-mantu kula gadhah anak wontên ing dhoktêran, kula asring nyambi ningal-ningali ingkang sami gadhah lare wontên ngriku: tanpa bayaran, saening pangupakara têka inggih sami kemawon kalihan anak kula, namung têdha lan panggènanipun ingkang ragi beda, nanging botên sapintêna kaotipun.
5e. Mênggahing para wibi ingkang sami nglampahi, manahipun sagêd maligi namung ngraosakên karêksanipun kasarasaning badanipun thok, botên kaworan pamanahan warni-warni, ingkang tuwasipun namung tiwas mêwah-mêwahi awrating sasanggèn ingkang pancèn sanès wawratipun sinanggi ing salêbêtipun sawêg nyanggi sêsanggèn ingkang botên kenging: winawrat, mênggahing donya.
Kajawi punika kula taksih kêrêp kemawon mirêng swaranipun para ingkang
rumah sakit, pati urip iku sing gawe sapa, apa ngarah dhoktêr bisa kawasa murungake marang ing pati, rak iya ora. Kados makatên punika rêmbag ingkang babarpisan botên mangrêtos dhatêng prêluning prakawis rêmbag. Prakawis: pêjah gêsang, punika sanès prakawising pangrêksa kasarasaning tiyang ingkang badhe nglairakên jabang bayi.
Katur Panjênênganipun Sadhèrèk Wara Sri W. Rêmbang
Nuwun, pandangonipun sadhèrèk Wara Sri, kawrat ing Kajawèn nomêr 83, bagean jagading wanita, mugi sampun kirang ing pamêngku, sakathahing
kuwatos badhe atur wangsulan kula wau, malah mêwahi sêling sêrêp malih, badhe kapanjang-panjang, saya wêwah ingèsêman ngasanès, wasana kirang prayogi kadadosanipun.
Mangsuli wosing gubahan kula namung salugu ajak-ajak anglêrêsakên tumindaking srawung mardika, kanthi wêwaton kasusilaning wanita Jawi, mamrih sagêd darajad kula golongan wanita kêgayuh, kanthi sêpi panyaruwe-panyaruwe kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, paribasanipun: sing kêna iwake, aja nganti buthêk banyune. Dados manawi panjênênganipun sadhèrèk Wara Sri, paring wasiyat dhatêng para kadang wanita mudha: kudu prayitna, waspada, duga-duga lan prayoga, punika sampun satrêpipun. Têgêsipun: saupamia wontên satunggal kalih kadang wanita ingkang nyêbal, sagêda lajêng tumuntên wangsul ngambah margining srawung mardika kados ingkang panjênêngan karsakakên punika. Saking pamanggih kula, para ingkang
tumrap kangge anggayuh darajat ingkang luhur wau. Mila sampun salêrêsipun bilih trajangipun, P.A.A.A.A. mrihatosakên sangêt, badhe ananggulangi bab punika.
Namung punika atur waluyan kula. Panuwun kula, bilih sadaya karangan kula ingkang sampun kaêwrat ing Kajawèn punika wontên ingkang kirang laras kalihan kawontênan, mugi para sadhèrèk karsa anglêrêsakên sarana damêl gubahan ing Kajawèn kemawon, prêlu kangge nisihi. Sadaya pamundhutipun priksa, kula awrat minangkani ngaturi wangsulan, saking pamanggih kula, pandangon punika kathah ingkang namung dados pêpucuking padudon ingkang botên wontên pêdhotipun, sarta malih ngèngêti papaning Kajawèn punika kacumpèn sangêt, tur kathah panjurung-panjurung karangan ingkang langkung wigatos tinimbang namung isi padudon, ingkang undur-unduranipun namung badhe nukulakên pêpêcahan.
Katès ingkang sampun sêpuh nanging dèrèng jêne, dipun oncèki, lajêng
kanil. Manawi sampun umob dipun pindhah ing kwali (panci), lajêng katès kacêmplungakên kasantênan malih samurwatipun. Dipun udhak sampun ngantos pêcah. Ecanipun malih kaparingan ulam balungan. Dene anggènipun dhahar, mawi
Sêkar lan godhong katès sakalo, kagodhog kalihan ampo 1 cangkir,
sakintên sampun alum, sêkar lan godhongipun wau dipun cêmplungakên, lajêng kaungkêp. Samôngsa bumbu sampun matêng, dipun soki duduh ulam sakêdhik, kaolah samatêngipun, nanging duduh sampun kêkathahên. Lan ugi kenging kaparingan tempe bosok.
Sinjang tirtateja punika sêratanipun prasaja, manut garisan, nanging sanadyan wujudipun prasaja makatên, wontên angèlipun sawatawis, jalaran asring dhumpyuk.
Adêging sêratan jêjêg, manawi dipun wangun mayat tuwin sanès-sanèsipun, malah katingal botên sae, dados angosokwangsul kalihan sêratan garis miring.
Nama Tirtateja punika manawi dipun petani atêgês: toyaning teja. Ingkang wosipun anggambarakên teja, inggih kluwung, mila dipun iribakên makatên, bokmanawi mêndhêt saking teja punika gadhah cahya sap-sapan warni-warni, katingal langkung nêngsêmakên. Warni-warnining cahya wau dipun pindhakakên wontên ing wujudipun sêratan, kados ta: tembokan, sogan, biron tuwin isèn. Cêthanipun ing gambar, ingkang pêthak punika tembokan, ingkang garit-garit, punika sogan, ingkang cêmêng: biron, ingkang cêcêg-cêcêg:
Têmbung ngapura punika saking limrahipun, ngantos sampun botên kenging dipun wangun malih, tuwin tiyang inggih sampun mangrêtos dhatêng lèrèging kajêngipun, gambaranipun, manawi saking sanès dhumawah dhatêng badanipun piyambak, nama angsal, manawi saking badanipun piyambak dhatêng sanès, dipun wastani nyukani. Inggih jalaran saking kêlimrahipun wau, têmbung ngapura wau ngantos dados cangkingan sêkaring paginêman. Upaminipun, sawêg gumujêng kêkêl, wêtêngipun ngantos dipun pèjèt kalihan mungêl: nyuwun ngapura, wontên malih tiyang mungêl: kang gêdhe pangapuramu.
Manawi ngèngêti cak-cakaning ungêl ingkang makatên wau, lajêng kêraos mênggahing lêbêting raosipun, awit ingkang kapisan, têmbung nyuwun ngapura wau sanadyan botên cêtha ingkang dipun suwuni, nanging inggih sampun ngrêtosakên bilih ingkang dipun suwuni ngapura: Pangeran, ing ngriku lajêng katingal atêgês ingkang nglampahi gumujêng wau ngrumaosi lêpat, mila nyuwun ngapura. Dene tumrap ing ungêl-ungêlan: kang gêdhe pangapuramu, punika akajêng: tiyang nyukani pangapura dhatêng tiyang sanès. Kêkajêngan punika sajakipun anjêlêkèthèk, awit apawitan kajêngipun piyambak, nanging nyatanipun inggih angèl, awit ngapura dhatêng tiyang punika botên gampil, angèlipun wau, jalaran tindak ngapura punika adhakan kêdunungan kumingsun, awit ing nginggil wau kacariyosakên bilih ngapura punika kagunganing Pangeran.
Namung mênggahing panggagap, cobi pados dhêdhasar saking badanipun piyambak, dados atêgês pawitan badanipun piyambak. Sapunika tiyang nyuwun ngapura dhatêng Pangeran, punika bakunipun saking ngrumaosi ing kalêpatan, inggih kalêpatan wau ingkang dipun rumaosi ngantos kandhas dumugi ing batos. Makatên ugi ngapura dhatêng tiyang sanès, pangapuranipun inggih kêdah dipun kandhasakên adhêdhasar nyumêrêpi dhatêng sabab-sabab ingkang anjalari nuwuhakên pangapura.
Manawi sampun adhêdhasar makatên wau atêgês sampun mangrêtos dhatêng pangapura yêktos. Dados ing ngriki katingal, wêdaling pangapura punika saking wontên sabab, tuwin sarèhning tumraping pangudi punika purun awêwaton badanipun piyambak, utaminipun tiyang punika sampun ngantos gêgayutan kalihan pangapura, inggih punika atêgês botên damêl kalêpatan.
Kalinganipun bôngsa Indhonesiyah anjêgrêg, nalika mirêng kabar bilih sêsêpuhipun Parindra, Dr. R. Sutama tilar donya.
Lêlabêtanipun Dr. R. Sutama sampun kathah ingkang sumêrêp. Ewadene ing Kajawèn ngriki prêlu katêrangakên sawatawis, minôngka ngluhurakên nyawanipun ingkang sampun wangsul dhatêng jaman kalanggêngan wau.
Dr. R. Sutama punika lairipun wontên ing tanggal kaping 30 Juli taun 1888, wontên ing dhusun Ngêpèh, bawah apdhèling Nganjuk, paresidhenan Kêdhiri. Tiyang sêpuhipun nama R. Suwaji, guru wêdalan pamulangan kêwiksêkul jaman kina. Nanging anggènipun dados guru botên lêstantun, nuntên malembar dhatêng golongan pangrèh praja. Wontên ing pangrèh praja ngantos sagêd dumugi pangkat wêdana, dados karèrèhanipun ingkang bupati R.M.A.A. Kusuma Utaya, ingkang samangke dados wakil pangarsa rad kawula punika.
R. Sutama punika nalika alitanipun nama R. Subrata, nanging jalaran saking andhugalipun, mila lajêng dipun santuni namanipun: R. Sutama.
Samêdalipun saking pamulangan Lagere School, R. Sutama nglajêngakên pasinaonipun dhatêng ing Stovia.
Ing taun 1907, R. Suwaji tilar donya. Nalika samantên, R. Sutama sawêg wontên ing klas tiga ing pamulangan Stovia. Angkahipun, R. Sutama badhe mêdal saking pamulangan kemawon, lajêng badhe nyambutdamêl, supados sagêd urun-urun dhatêng ibunipun. Sabab ing wêkdal samantên gêsangipun ibunipun inggih botên patosa mubra-mubra, kabêkta saking anak kathah, inggih
saking pasinaonipun. Kajêngipun, sanajan kadospundi, anakipun pambajêng kêdah dados dhoktêr rumiyin, supados anggènipun badhe ngragadi adhi-adhinipun ing têmbe sampun ngantos tanggêl-tanggêl. R. Ayu Suwaji nuntên pindhah griya wontên ing dhusun, nyambi têtanèn, supados gêsangipun sagêd ngirid, sarta tirahanipun sagêd kangge nyêmbadani anakipun pambajêng.
Idham-idhamanipun R. Ayu Suwaji wau kadumugèn. Ing taun 1911 nagari bêtah dhoktêr. R. Sutama sakancanipun dèrèng ngantos iksamên, malah kirang 6 wulan saking iksamênipun,
sampun dipun sêngkakakên, dipun wisudha dados Ind. Arts.
Nyambutdamêl ingkang wiwitan wontên ing griya sakit ing Sêmarang, ing taun 1913 lajêng dipun pindhah dhatêng Bêtawi wontên ing griya sakit Stadsverband, ingkang sapunikanipun dipun wastani C.B.Z. Nanging wontên ing Bêtawi botên dangu. Nalika samantên ing tanah Jawi Wetan wontên pagêblug sêsakit pès, R. Sutama dipun pindhah dhatêng Malang, nuntên dhatêng Magêtan. Ing taun 1917 lajêng dipun pindhah dhatêng Baturaja (Palembang).
R. Sutama kapengin sangêt anglajêngakên sinau dhatêng Eropah. Supados sagêd iksamên Arts. Badhe bidhal piyambak, kêkirangan waragad, ewadene R. Sutama tansah angudi supados kadumugèn papenginanipun wau.
Kalampahan ing taun 1920, R. Sutama kapiji dening nagari supados anglajêngakên sinau dhatêng Eropah. Sêsarêngan kalihan dhoktêr Sja'af lan dhoktêr Sarjita. Wontên ing nagari Walandi, sasampunipun angsal iksamênipun Arts, Dr. R. Sutama nuntên kabantokakên dhatêng Prof. Dr. Mendes da Costa, mahaguru ing Amasêtêrdham. Botên antawis dangu nuntên dados pambantunipun Prof. Dr. Plaut ing kitha Hamburg prêlu mligi sinau sêsakit kulit tuwin sêsakit èstri.
Ing taun 1923, Dr. R. Sutama angajawi, dipun bênum dados dhoktêr sêsakit kulit wontên ing C.B.Z. Surabaya, ngrangkêp dados guru wontên ing pamulangan Nias.
Dr. R. Sutama punika wiwit nem namanipun sampun kondhang wontên ing kalanganing pakêmpalan. Nalika taksih dados murid wontên ing Stovia, ngêdêgakên Pakêmpalan Budi Utama (taun 1908). Wontên ing nagari Walandi ngêdêgakên Pakêmpalan Perhimpunan Indonesia. Kajawi punika, nalikanipun wontên ing Eropah dados panuntunipun konggrès para murid pribumi ing pamulangan luhur ingkang dipun wontênakên ing kitha Oegsgeest, Hardenbroek, Lunteren tuwin sanès-sanèsipun.
Sarêng wangsul angajawi, wontên ing Surabaya lajêng ngawontênakên Studieclub. Botên antawis taun Studieclub wau santun dados Pakêmpalan P.B.I. (Persatuan Bangsa Indonesia). Nalika taun 1936, P.B.I. luluh dados satunggal kalihan Budi Utama, santun nama Parindra. Pakêmpalan-pakêmpalan kabangsan sanèsipun inggih lajêng tumut dados satunggal lumêbêt wontên [wo...]
pamondhokan tiyang èstri ingkang kêtlarak gêsangipun, punika saking ada-adanipun Dr. R. Sutama. Kajawi punika wontênipun pakêmpalan kabangsan sapunika sampun gadhah papan piyambak kangge pamanggihan, inggih punika Gedong Nasional Indonesia ing Surabaya, ugi awit saking ada-adanipun Dr. R. Sutama.
Dr. R. Sutama tuwin ingkang ibu, dalah kulawarga.
Dr. R. Sutama dados dhirèkturipun sêrat-sêrat kabar kabangsan: Soeara Oemoem, Tempo kalihan Panjebar Semangat. Nanging botên namung wontên ing kalangan kabangsan kemawon, wontên ing kalangan kadhoktêran, namanipun Dr. R. Sutama ugi misuwur.
Awit saking panuntunipun Dr. R. Sutama, sadhèrèkipun sadaya sami sagêd anglajêngakên pasinaonipun, lan sami dados sadaya. Sadhèrèk jalêr ingkang satunggal, inggih punika Dr. Susila, dados Inspecteur malaria-bestrijding ing Sumatra Kidul. Ingkang satunggalipun Dr. Suratma, dados pangagênging Veterinaire Dienst ing gêmintê Bêtawi. Sadhèrèkipun èstri: satunggal angsal suwargi Dr. Gunawan Mangun Kusuma, satunggal angsal Ir. Suratin, satunggalipun malih rara: Sumiyati, dados dhirèktrise pamulangan Kartini ing Cirêbon, dene ingkang wuragil Mr. Siti Sundari, nyêpêng Bank Nasional ing Malang.
Tiyang ingkang kapengin ngajêngakên bôngsa punika kathah, nanging ingkang sagêd dados panuntun, dipun suyudi, dipun trêsnani tiyang maèwu-èwu, punika awis-awis sangêt. Jalaran dados panuntun makatên botên cêkap apawitan kapintêran, kapurunan, utawi kaprigêlan, ugi kêdah lêlambaran manah suci, minôngka uwat-uwatipun panggayuh luhur.
Dr. R. Sutama kapundhut Ingkang Kuwaos wontên ing dintên Sênèn Kliwon tanggal 30 Mèi utawi tanggal 30 Mulud jam 4 sontên. Ing dintên Rêbo tanggal 1 Juni, layon dipun makamakên wontên ing palataran Gedong Nasional Indonesia, ingkang nguntapakên maèwu-èwu.
Ing pamuji mugi rohipun Dr. R. Sutama, tinampia wontên pangayunaning Pangeran.
utawi kasangsaranipun sabrayatipun piyambak-piyambak. Kalêmpakaning brayat ingkang nunggil jinis dipun wastani bôngsa, manawi para kakung kathah ingkang kirang nêtêpi kuwajibanipun angayomi, saèstu bôngsa wau badhe nandhang kamlaratan samukawisipun, inggih punika aluming bôngsa, têmbung alum makatên, manawi kadangon botên angsal siram utawi rabuk saèstu badhe kalajêng garing. Bilih para kakung tuwin wanita sami têtêp kuwajibanipun, mêdal ing margining kasusilan, bôngsa wau badhe manggih kabêgjan sarta kaluhuran. Inggih punika ingkang dipun wastani mêkroking bôngsa.
Mênggah alum utawi ngrêmbakaning bôngsa wau gumantung saking pakartinipun satunggal-satunggaling brayat. Manawi dipun raos-raosakên kanthi lêrêming panggalih, prakawis ingkang sampun kula aturakên wau, têka sakalangkung gawat sarta ngêmar-êmari sangêt dhatêng manah, amargi kula nyumêrêpi kathah para kakung kapala brayat ingkang sêmbrana dhatêng kuwajibanipun, têmahan brayat wau lajêng nandhang karisakan.
Prakawis dhumawahipun kasangsaraning brayat punika taksih kathah jalaranipun, sanajan para kakung sampun anêtêpi kuwajibanipun mêdal ing margi karahayon, ananging taksih wontên sambekalaipun, inggih punika prakawis rubedaning kasênêngan. Kathah kemawon para kakung ingkang sae-sae, têtêp anggèning ngayomi dhatêng brayatipun, nanging botên sagêd nyandhêt ardaning manah ingkang tumrap kasênênganipun piyambak, têmahan kajlungup dhatêng rubedaning kasênêngan, wêkasan brayatipun lajêng nandhang kasangsaran. Dados ingkang kalêpatan punika tiyang satunggal kapala brayat, kasangsaranipun dipun sanggi dening sabrayat. Prakawis ingkang gawat sarta ngêmar-êmari sangêt dhatêng manah punika badhe sagêd santun dados gampil sarta sêpên ing sambekala, bilih para kakung tuwin wanita sami mangrêtos sarta lair batosipun sami kadunungan kasusilan, inggih kasusilan ingkang dados tuking kabêgjan, inggih kasusilan ingkang madhangi manahipun manungsa, nyumêrêpakên margi ingkang anjog dhatêng kamulyan, ugi nyumêrêpakên margi simpangan, ingkang anjog dhatêng karisakan.
Kasusilan punika pêpindhanipun kadosdene toya kalihan rabuk, sagêd damêl suburing wit-witan ingkang sampun alum, makatên ugi brayat-brayat, agêngipun dhatêng bôngsa, ingkang nadhang kamlaratan samudayanipun, punika sagêd enggal waluya manggih kabêgjan sarta kaluhuran, bilih para kakung tuwin putri sami nglênggahi kasusilan.
--- [690] ---
Ing Kajawèn sampun kêrêp ngêwrat pawartos ing kala pêpanggihanipun sang Hitler kalihan sang Mussolini wontên ing Rome. Ingkang kacêtha ing gambar punika sang sakalihan pêpanggihan, ing ngriku pinahargya urmating prajurit. Ing nginggil sisih kiwa, lampahing wadya dharatan nalika urmat, wontên sangajêng pramuka kêkalih. Ing ngandhap
gênti-gênti / gerong ririh swara rampag / kêplok kinarya ngramèni //
Kasêbut ing nginggil, manawi dipun apilakên, kangge gerong sarta dipun suraos, lajêng dados pêpathokan, caking panabuh saha swaranipun, amargi sadaya gôngsa ingkang dipun tabuh sampun kawrat wontên ing ngriku, langkung-langkung têtêmbunganipun sampun jarwa.
Ing ngriki kula namung badhe nêrangakên sawatawis, kula pêndhêt ingkang prêlu kemawon. Ingkang kasêbut pada wiwitan:
Kang titis panabuhipun, ririh arampak waradin.
Kados bab punika kajêngipun sampun cêtha, dados yèn nabuh sampun ngantos klenta-klèntu, sarta ingkang rampak, sampun ngantos wontên ingkang moncol kêsoran (sêru panabuh tumrap kalênengan). Lajêng sambêtipun: rêbaban nyêndari ngangkang. Kajêngipun ing ngriku, manawi ngasta (nabuh) rêbab, sasagêd-sagêd swaranipun ingkang ngangkang kados sêndarèn.
Ingkang kasêbut pada ôngka 8 (pungkasan) wontên têtêmbunganipun: gerong ririh swara rampak. Dados samôngsa anggerongi gêndhing, swaranipun ingkang rampak, sanadyan sêsarêngan gerong, sampun ngantos wontên swara ingkang moncol kêsoran, sabab asring wontên saking mêmpêng anggènipun anggerong, swaranipun prasasat ambêngok, wusana dhatêng pamirêngan botên sakeca.
Ungêlipun gêndhing ladrang pangantèn punika, wiwit pangantèn dipun gandhèngakên, ngantos dumugi papan palênggahan ingkang sampun katamtokakên, punapa [puna...]
[...pa] wontên ing ngajêngan padaringan (sênthong têngah) yèn kangge jaman modhèrên, dipun lênggahakên wontên ing ngajêng lawang agêng griya wingking ingkang ngajêng ing têngah.
Manawi sampun kalênggahakên jèjèr, ngungêlipun gêndhing ladrang pangantèn dipun suwuk.
Ingkang sampun, sasuwukipun gêndhing ladrang pangantèn, kèndêl sawatawis, lajêng dipun sambêti Gêndhing Boyong, nutipun kados ing ngandhap punika:
Gd. Boyong lr. sl. pt. manyura.
namung dipun ungêlakên sapisan, lajêng têrus dipun dhawahakên (minggah), dhawahipun:
punika Gêndhing Boyong merongipun kadamêl cêkak, sabab ambujêng prêlu enggal dipun dhawahakên, salajêngipun tumuntên dipun gerongi utawi sindhèn Kinanthi.
ka noe Tjaang, ingkang mêdharsabda Tuwan M.A. Salmoen.
Ing Kajawèn sampun kêrêp macak gambaripun tamu agung ing karaton Surakarta. Kala wêdalipun Kajawèn kapêngkêr ngêwrat gambar tamu agung saking nagari Siyam.
Maharaja Putri Wilhelmina. Tamu agung wau pinanggihan wontên ing karaton kilèn prabasana.
Gambar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin putra dalêm, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, punapadene
Manawi topèng dipun angge, hawa lumêbêt ing bumbungan saringan saking bolongan ing ngandhap. Hawa langkung vilt, kukus lan pêdhut racun katahan kèndêl. Hawa lajêng nrajang lapisan arêng. Sabagean agêng saking gas-gas racun kasêrot lan kèndêl ing arêng. Gas ingkang rikat aburipun nrabas arêng dumugi ing lapisan glintiran obat pênyawaran, lajêng pêcah lan manjing atunggil kalihan obat wau.
Hawa ingkang sampun rêsik langkung pèntil lumêbêt ing topèng, têrus kasêrot ing irung.
Koolzuur ingkang dipun napasakên mêdal, mêdalipun saking pèntil topèng.
Topèng wêdalan pabrik Dreager wontên ingkang tanpa pèntil. Hawa ingkang kasêrot lumêbêt ing irung lan hawa ingkang dipun napasakên mêdal, sadaya langkung bumbungan saringan (''pendel atmung''). Topèng punika kêkiyatanipun kirang kathah katimbang kalihan topèng ingkang mawi pèntil, namung limrahipun alit lan ènthèng, kangge sanès bôngsa militèr, lan sanès punggawa ingkang kêdah nyambutdamêl wontên panggenan ingkang sagêd kathah gasipun sampun dipun anggêp nyêkapi. Awit kangge
mosterdgas sagêd anêmbusakên karèt lan kulit, lan malih barang wau botên risak. Karèt ingkang kandêl sagêd dipun têmbus ngantos kalih jam dangunipun. Dados manawi tiyang mawi pangangge sarwa karèt ingkang sagêd nutupi rapêt, ngantos kalih jam dangunipun botên katularan mosterdgas.
Sandhangan wau namung dipun angge personeel ontsmettingsdienst lan personeel hulpdienst. Sandhangan karèt wau, sasampunipun kalih jam dipun angge lajêng dipun ontsmet (rêsiki) lan malih manawi tiyang ngantos kalih jam laminipun ngangge sandhangan karèt, wontên ing tanah bêntèr ngriki botên sagêd tahan. Topèng ingkang kenging mosterdgas ugi kêdah dipun ontsmet.
Dene topèng dipun angge manawi wontên mosterdgas, kangge anjagi sampun ngantos mripat, irung, cangkêm kalêbêtan gas wau ingkang sangêt andrawasi. Ihtiyar sanèsipun mriksanana bab mosterdgas.
Topèng modhèlipun N.I. Leger bageanipun:
2. Pipa karèt ingkang sampun dipun tangsuli pati kalihan irung topèng.
3. Bumbungan saringan hawa. Sambungan bumbungan punika kalihan pipa karèt mawi slorogan, dados panyambungipun sagêd rikat.
4. Kanthongan, ingkang kangge wadhah bagage dados 2 kothakan. Kothakan kapisan kangge
wadhah topèng, kothak nomêr kalih kangge wadhah bumbungan saringan, ing ngriki ing ngandhap wontên bolonganipun ingkang dipun trancang kawat kangge margi hawa.
5. Ing ngiringan wontên kanthongan alit kangge wadhah gêndul saking sèng, punika wadhah campuran kaporiet lan magnesium poeder.
6. Ing tutupan kanthongan wontên sakipun isi tlêkêm wadhah sabun lan montên kangge ngrêsiki kaca mripat.
7. Kanthongan wau mawi cangklongan ingkang kenging dipun ulur lan dipun ungkrêt, lan mawi mata itik, punika kangge nyanthèlakên bênik kanthongan kuningan, manawi mangke kanthongan topèng badhe dipun angge ing ngajêng dhadha. (7a)
8. Kanthongan wau wontên sabukanipun kulit alit, prêlu manawi kanthongan dipun angge ing dhadha, sabuk dipun ubêdakên ing badan, supados sampun gandhul-gandhul manawi kangge tumungkul.
Leider gas sectie G.G.D. Bat.
Loterij agêng ingkang bêbathènipun badhe kangge Centraal Comite golongan angguran lan sanès-sanèsipun, sampun kagêbag nalika dintên Sênèn kêpêngkêr ing Bêtawi, angsal-angsalanipun kados ing ngandhap punika:
Garèng : Ora, Truk, kowe kuwi nèk ngomong ambok aja anggêre mêtu bae. Kayadene kowe ngunèkake sing main dadi: Pangeran Rôngga, pamaine jarene: pintêr, tandang, cikat, cêkak aos: nyênêngake. Ing wusana kok unèkake: ora cocog karo gêgambarane. Nyang Pangeran Rôngga kuwi mau, wong nonton, jalaran èlèking tingkahe, pancène kudu sêngit, malah padha sênêng. Kalane Pangeran Rôngga mati, wong nonton pancène wajib nyukurake, sabab sabanjure ora bisa gawe ala nyang wong, urip manèh, nanging wong nonton malah mrêbêm mêlês. Barêng aku kôndha: pancèn ora bisa maine, kowe pêthênthêngan ora olèh, kok kandhakake: maine mono pancèn pintêr têmênan. Anggone ora bisa cocog karo gêgambarane Pangeran Rôngga, kok kandhakake: dudu salahe sing dadi, nanging salahe Gusti Allah, dene dititahake dhèwèke ... ayu. Lho, kuwi karêpmu sing kêpiye.
Petruk : Wayah, Kang Garèng, anggonmu omong kuwi kathik wis nelad kêthoprak nganggo: sing kêpiye. Rungokna, Kang Garèng, tak wènèhi tuladhan liyane. Saupama wong kaya aku kiyi, pintêr anjogèd, pintêr nyang têmbang, nyang gêndhing, nyang irama, kathik kêpondhokan luwês: gandês, kèwês, sêdhêp, banjur main dadi wayang wong, mêsthine didadèkake apa-apa iya tèyèng, nanging apa iya cocog karo gêgambarane, saupama aku banjur dibênum dadi ... Sêmbadra upamane.
Garèng : Kiraku kok iya pantês bae, nanging iya Sêmbadraning ... unta. Le ora mèmpêr kowe kuwi. Ora, Truk, karêpmu kuwi kowe apa ora cocog, ananing lanang dimainake wong wadon kuwi.
Petruk : Tumraping tongtonan kêthoprak, lanang dimainake dening wong wadon, kuwi kadhang-kadhang malah apik, yakuwi kanggo anjupuk rupa lan suwarane, nanging iya kudu pilih-pilih. Kaya ta lanang sing mathuk dimainake dening wong wadon upamane: Damarwulan, Panji Asmarabangun, cêkake: iya sing alus-alus kae. Nanging yèn bangsane: Patih Lugêndèr, Ariya Panangsang, Pangeran Darpa, lan sapadhane, dimainake dening wong wadon, kuwi padhane aku didakèkake Sêmbadra, utawa kowe didadè- [didadè...]
[...-] kake ... Banowati. Mêsthine iya rada kithal, Kang Garèng.
Garèng : Ambok iya ora mathuk ngono bae, kathik wêrna-wêrna mêngkono. Ora, Truk, tak pikir-pikir, omongmu kuwi mula iya akèh bênêre, yèn didêlêng kumpule pamaine dadi siji, pancèn iya nyata, kurang urip, kurang ngês, kurang grêgêt. Nanging yèn didêlêng pamaine siji-sijine, rata-rata pancèn iya pintêr kabèh. Tumêkane saiki anggonku nonton wis kaping têlu, Truk. 1e. Lakon Pangeran Rôngga, 2e. Pangeran Sindurêja, lan 3e. Lakon Sultan Trênggana ing Dêmak.
Petruk : Aku sêmono uga, Kang Garèng. Jalaran saka iku saiki padha cocog-cocogan, ngrêmbug pamaine pancèn kêna didêlêng.
Garèng : Iya, Truk. Kaya ta: 1e. Yaiku lakon Pangeran Rôngga, main dadi Sultan Mataram, 2e. Main dadi Pangeran
ing Dêmak. Sanadyan iki sing dadi wong wadon, molah-malih ambal kaping têlu, tur seje-seje lakon, nanging ora ana sing nyêngkal têlak, Truk, têgêse: têrus-têrusan apik, tur ora ngewak-ewakake turut gêgêr.
Petruk : Cocog, Kang Garèng. Banjur sing 1e dadi Pangeran Rôngga, 2e dadi: Pandhansari, putri jim, lan 3e dadi Pangeran Bagus putra sultan ing Dêmak, ing ngarêp wis tak kandhakake: pancèn iya kêna dipamèrake têmênan, main dadi wadon, ayu, main dadi lanang iya: ambraling.
Garèng : A-se-se, Truk. Banjur nalika 1e dadi Ratu Kidul, 2e dadi Dèwi Sulasmi, putra putrine Pangeran Anyakrakusuma, lan 3e dadi Dèwi Sraniati, garwane Pangeran Bagus, têrusan, thinik-thinik, ambalindrik dhuwa lolo, Kang Garèng.
Petruk : Salaman, Kang Garèng, salaman, cocog aku. Sing rada nganèh-anèhi ing kêthoprak Darmamudha iki, pamaine wadon kapintêrane kêna diunèkake racak, Kang Garèng, saiki main dadi wadon, sesuk dadi lanang, kok iya: blang gêdhung tak jêglong.
Garèng : Iki karêpe apa, ana kok: blang gêdhung tak jêglong.
Petruk : Iki anggambarake wong kang lagi anjogèd, banjur pacakgulu dawa, kathik prêg dibagong gêdhe, iki têmtu gawe marêm, Kang Garèng. Karêpe pamaine wadon-wadon mau,
Saiki ngrêmbug pamaine lanang-lanang sing kêna dipamèrake têmênan, Truk, yaiku kang dadi nalika 1e Pangeran Juru Martani, 2e dadi Kyai Kramat, gurune Pangeran Anyakrakusuma, lan 3e dadi Sunan Kudus, iki pancèn jêmpol têmênan, iki maine urip têmênan, luwih-luwih yèn wis dadi Ariya Panangsang. Iki sing
ya kae, lo: Emile Jannings.
Petruk : Akkur, Kang Garèng. Banjur nalikane lakon Sultan Trênggana ing Dêmak dadi Pangeran
brêgas têmênan, Kang Garèng. Pamaine wong iki aku pancèn wis kêrêp wêruh, anggêre dikon ngemba wong sing brangasan, ambêgsiya, ugal-ugalan, lan sapadhane, pancèn iya jêmpol têmênan.
Garèng : A-min. Banjur sing dadi badhute, Truk, yaiku: Sastra Sandirana Sandirene, lan Slèngêr, loro-lorone kêna diunèkake: cucut, pintêr, irama, lucu, nanging ora anduwèni saru sathithik-thithika.
Petruk : Mulane rak iya bênêr, ta Kang Garèng, nèk tak unèkake: maine siji lan sijine pancèn iya apik, nanging nèk didêlêng kumpule dadi siji, hla iki isih ana kurange, yaiku kurang urip, kurang ngês, kurang grêgêt. Pranatane ing kono, mula iya: bagus, Kang Garèng, yaiku: ora tau gêlêm andêlêng nyang wong nonton, nanging tansah ngêmên-êmênake anggone main. Nanging ana cacade siji, yaiku: sing main
Balanja mirunggan ing pabrik Majaagung. Wontên wartos bilih punggawa pabrik gêndhis Majaagung, Mojokêrto, badhe angsal blanja mirunggan satêngah wulan.
Jamur mawa racun. Wontên têtiyang ing Pondhokmangka, Banyuwangi, nama Somedjo dhatêng saking kêbon ambêkta jamur agêng-agêng, sarêng dipun olah saha katêdha, ing ngriku botên dangu lajêng nuntak-nuntak rah, ngantos tigang dintên sawêg sagêd saras.
Ajudantdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ingkang enggal. Sakèndêlipun ajudantdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, Tuwan W.F. van Vreeswijk, ingkang anggêntosi eerste luitenant ter zee G.N.T. Baron van Till.
Sami kaukum jalaran babagan jampi ingkang dados awisanipun Nagari. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas ngrampungi prakawisipun bangsa Tionghwa cacah 8, sami kadakwa kanggenan jampi ingkang dados awisaning Nagari. Têtiyang wau sami kaukum 2 dumugi 5 wulan.
Pabrik agêr-agêr. Ingajêng sampun kawartosakên, ing Kudus wontên ingkang ngêdêgakên pabrik agêr-agêr. Ing sapunika wontên wartos, Ijs-Maatschappij Petodjo ing Bêtawi ugi badhe ngêdêgakên pabrik agêr-agêr.
Sanatorium t.b.c. Miturut wartos, ing taun punika ing tanah Jawi badhe dipun dêgi sanatorium, tumrap Jawi-Wetan ing Kalisat, sacêlakipun Jêmbêr tuwin ing Madiun. Tumrap Jawi-Têngah, ing Ngayogya tuwin sanès panggenan ingkang dèrèng dipun tamtokakên. Tumrap Jawi-Kilèn sagêd ugi ing Cirêbon tuwin
Anggota Walikukun ingkang dipun dêgakên kala tanggal 1 Mèi 1937, sampun angsal Inl. Rechtspersoon katitimangsan tanggal kaping 4 Mèi 1938 No. 501.
Mèngêti adêging pabrik sampun 100 taun. Kala tanggal 21 wulan Mèi ing pabrik
sakit rêkaos. Pangintun radhio saking Bandhung kala ing dintên Ngahad kêpêngkêr ngintunakên wartos bilih satunggiling dhoktêr ing Borromues Ziekenhuis, nêdha pitulungan dhatêng lare-lare ingkang purun kapêndhêt rahipun pêrlu kangge ngêjogi rahipun satunggiling nonah ingkang sampun sakit rêkaos. Botên lêt dangu wontên neneman dhatêng panggenaning dhoktêr ingkang nêdha tulung wau, botên dangu wontên malih neneman gangsal, mênggah sêdyanipun purun dipun pêndhêt rahipun kangge mitulungi nonah ingkang sakit wau. Kêlampahan salah satunggiling neneman wau wontên ingkang kêpilih, lajêng kapêndhêt rahipun kangge ngêjogi rah dhatêng badaning nonah wau, saha salajêngipun sagêd mitulungi.
Sumbangan têtingalan saking Kutei. Benjing dhawahing paargyan mèngêti adêging nagari Surakarta sampun 200 taun, panjênênganipun Sultan ing Kutei badhe nyumbang têtingalan bêksa Dhayak Kênyah.
Quarantine kewan. Ing taun punika ing Tanjung Priok dipun êdêgi quarantine kewan. Pêrlunipun kangge anjagi lêbêting kewan saking sanès panggenan dhatêng Sumatra Pasisir Kidul. Wontênipun katindakakên makatên, amargi tumrap kewan ingkang kadhatêngakên ing Sumatra wau asli pêndhêtan saking kapuloan Sundha alit, ingkang ing nagari ngriku botên wontên sêsakitipun kewan, mangka wontênipun ing Tanjung Priok, kewan-kewan wau dipun êmor kemawon kalihan kewan ingkang asli saking sanès panggenan. Ingkang makatên punika sagêd anjalari tumularing sêsakit dhatêng kewan ingkang kalêbêtakên dhatêng Sumatra.
Utusan Nata Surakarta dhatêng nagari Walandi. Miturut wartos, benjing pèngêtan jumênêngan Nata nagari Walandi 40 taun, Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana badhe utusan putradalêm kêkalih, ingkang sami wontên nagari Walandi. Satunggal B.K.P.H. Hadinagoro, wontên ing Delft, kalih B.K.P.H. Notokoesoemo, wontên ing Wageningen.
Pamulangan luhur Doktêr. Lulus doctoraalexamen perangan kaping
Tio Sie Bing. Lulus dados arts, tuwan-tuwan R. Oetoro tuwin M. Martono.
Benggol durjana pasrah. Benggoling durjana nama Moerdan, ingkang misuwur, pasrah badan dhatêng pulisi ing Cikarang, saha lajêng angakêni ing kalêpatanipun. Durjana wau nate anglampahi kadurjanan ngoyok ing griyanipun Kaji Djasmin ing Mr. Cornelis kala taun 1937. Ing salajêngipun kanca-kancanipun cacah 5 sampun sami dipun cêpêngi ing pulisi. Kajawi kadurjanan ing ngriku wau, Moerdan ugi ngakên nate nglampahi ngoyok wontên ing Bêkasi.
Pêpanggihan mèngêti anggèning tilar donya Dr. Soetomo. Kala malêm tanggal 1 wulan punika ing gêdhong Pêrmufakatan Indonesia ing Gang Kênari, Bêtawi, kawontênakên pêpanggihaning para pangajêng Parindra tuwin pakêmpalan sanès-sanèsipun, kirang langkung wontên tiyang 500. Kawigatosaning pêpanggihan wau sami ngatingalakên anggènipun sami bela sungkawa anggèning tilar
satamatipun saking ngriku anglajêngakên pasinaonipun dhatêng Jerman saha sagêd lulus kanthi cumlaude wontên pamulangan ing Bonn. Ing sapunika Dr. Lie Tjien Tjong sampun wangsul dhatêng tanah ngriki manggèn ing Surabaya.
Lulus saking A.M.S. afd. B ing Bêtawi. Pandadaran ing A.M.S. afd B ing Bêtawi ingkang wêkasan, ingkang nêmpuh wontên 12, ingkang lulus: Achman Soelitman, Arthono, Aploes, Mansoer,
wontên lêbêtan wadyabala tumrap bangsa Eropa, pados tiyang 63, kangge wadya cavalene 2, artillerie 30, genie 16 tuwin griya sakit 15. Cacahipun tiyang ingkang nglêbêti wontên 109, ingkang botên nglajêngakên 1, dados kantun 108 ingkang kêdah kapriksa. Salajêngipun ingkang botên kangge wontên 59, dados ingkang katampèn namung 49, dados wadya artillerie 21, genie 14 tuwin griya sakit 14.
Pamulangan luhur Islam. Ing bab badhe adêging Pamulangan luhur Islam kados ingkang sampun nate kawartosakên, punika pangajaranipun, miturut rancangan ing bab jêmbar saha lêbêting agami Islam, kajawi punika ugi dipun wulang ing bab agami sanès-sanèsipun, ing bab agami Indhu badhe gêgayutan kalihan kabudidayan ing tanah ngriki. Guru-gurunipun mêndhêt ingkang sampun umur-umuran 25 dumugi 70 taun, tumrap ingkang nama docent, dipun têtêpakên dening pamulangan, dene lector ingkang majêng jalaran saking kajêngipun piyambak. Nanging golongan kalih warni sami nêtêpakên ing bab tatananing wulangan.
kados ingkang kasêbut inginggil ing Amsterdam, Parentah miji dokter-dokter ing tanah ngriki anjênêngi congres wau, tumrap dokter babagan sêsakit malaria, ingkang kapiji Dr. R.
Soreang. Ingajêng wontên wartos bilih têtiyang ing bawah Soreang sami gadhah atur dhatêng ingkang Bupati ing Bandhung, ing bab anggènipun dipun pakèwêt dening ingkang gadhah panêdha badhe ambikak kabudidayan ingriku. Ing sapunika wontên wartos bilih ingkang majibi papan ingriku wau botên badhe mambêngi anggèning têtiyang ingriku sami badhe pados êmas ing lèpèn, malah sanadyan padosa ing sabin pisan inggih kenging kemawon, nanging mawi prajanjian, sampun ngantos ing têmbe wingking wontên rêraosan kawratan samangsa kabudidayan wau sampun tumindak ing damêl.
Militèr campuh kalihan gajah. Kawartosakên, satunggiling patrouille ing Medan ingkang dipun tindhihi dening sêrsan Blomont, nalika lampahipun dumugi ing sakidulipun Namuungas, bawah Tanjungpura, kapapag grombolan gajah cacah 15, wontên satunggal ingkang pêthak. Nalika gajah-gajah wau sumêrêp wontên tiyang lajêng sami mêncar, nanging botên dangu ingkang 6 wangsul saha lajêng nêmpuh. Militèr wau lajêng nanggulangi mawi sanjata, gajah wontên tiga ingkang pêjah, tuwin natoni gajah pintên-pintên, salajêngipun gajah-gajah sanèsipun, kalêbêt ingkang pêthak, sami lumajêng. Golongan militèr wilujêng. Enjingipun golongan militèr wau nglajêngakên nglacak dhatêng puruging gajah. Kacariyos gajah-gajah wau wontênipun ingriku tansah ngrêrisak.
Pakêmpalan enggal. Kawartosakên, ing Bandhung wontên pakêmpalan enggal nama Indische Algemeen Democratische Partij. Sasampunipun ngadêg pakêmpalan wau, ing pundi-pundi inggih badhe dipun adani makatên.
Bestuur ing Nieuw Guinea enggal. Ing wêkdal punika ing Nieuw Guinea sawêg kawontênakên paniti papan panggenan ingkang badhe dipun dèkèki bestuur enggal, dene ingkang dipun pilih ing Wiiel tuwin papan panggenan ing sakubênging tlaga Panai, ingkang inggilipun wontên 2500 m saking lumahing sagantên. Kala tanggal 15 Mèi kêpêngkêr sampun wontên lampah golongan ingkang dipun tindhihi Tuwan Van Eechoud kanthi tiyang 50. Ing lampah golongan wau wontên juru ngupakara tiyang sakit 2, tiyang babagan têtanèn 1 tuwin satunggal malih tumrap babagan paprentahan tuwin panyathêt cacah jiwa tumrap bangsa Papuwa ing tanah ngriku, tuwin wontên malih marconist, pirantos kangge kintun wartos lumantar radio. Lampah wau kintên-kintên dangunipun 6 wulan.
Lindhu ing Selebes. Sasampunipun wontên lindhu ing Selebes, ing papan ingkang wontên lindhu ing sabên-sabên taksih asring kêraos wontên lindhu. Miturut papriksan, karisakanipun kalangkung agêng, mèh sabên griya sami ambruk. Kapitunanipun pintên, dèrèng sagêd kasumêrêpan. Papan ingkang kêtênggêl sangêt punika pinanggih ing pasisir.
Mr. Hapsara Wresniwira wontên ing Hollywood. Mr. R.M. Hapsoro Wresniwiro, putranipun B.K.P.H. Hadiwidjojo ing Surakarta ingkang nêmbe tamat saking nagari Walandi, satamatipun saking sinau lajêng lêlana anjajah nagari, ing sapunika wontên ing Hollywood. Dene dumuginipun Surakarta dèrèng wontên wartosipun ingkang têtêp, amargi anggènipun lêlana wau sampun têrang saking ingkang rama tuwin Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, R. Soegiarto, Aib.
Kawrat kêkancingan saking Bupati ing Nganjuk, Moertidjo al. Daroeworo, guru bantu ing vervolgschool Karangsari, dados kêpala guru ing vervolgschool Warujayeng.
Srutu tuwin sata ingkang dipun sês têtiyang ing tanah ngriki. Srutu ingkang dipun sês têtiyang ing tanah ngriki ing taun 1928 wontên 1267 yuta iji, ing taun 1937 wontên 1499 yuta iji. Sigarèt ing taun 1928 wontên 2791 yuta iji, 1937 wontên 4349 yuta iji. Dene sata ing taun 1932 13 yuta kg, 1934 10.5 yuta kg, saha ing taun 1937 wontên 11 yuta kg.
Mriksa barang kina. Utusanipun ingkang wajib para neneman wêdalan saking A.M.S. ingkang nitipriksa bab barang-barang kina, tumrap ingkang mriksa wontên ing Purwokêrto sampun tumindak malêbêt ing dhusun
Boyongan golongan pangajaran. Miturut wartos sampun wontên golongan pangajaran ingkang bidhal dhatêng papan paboyongan ing Lampung, cacah 20. Cacah samantên wau saking Cilacap 3,
Blitar 1, Surabaya 1. Sadaya wau kanthi têtindhih satunggal, tuwin sabên tiyang boyongan tunggal angsal tiyang tani 5 sakulawarganipun. Têtiyang sadaya wau badhe angsal panduman siti kangge pakarangan tuwin sabin. Dados gunggunging têtiyang ingkang boyongan wau sadaya wontên 378. Mênggah rantamaning waragad wontên f 14.000.-. Para mudha pangajaran wau ingajêng sampun sami angsal wulangan saking Malang laminipun 2 taun.
Murid-murid pamulangan mêmêngsahan. Ing Bandhung mêntas wontên murid-murid pamulangan mêmêngsahan ngantos mèh dados ramèn-ramèn yêktos. Ing sakawit wontên lare Ambon murid pamulangan ambacht ing Bandhung pasulayan kalihan murid Walandi ing pamulangan Cimahi, jalaranipun namung prakawis rèmèh kemawon, sabên kêpêthuk lajêng badhe kêrêngan, nanging tansah kenging dipun pisah ing tiyang ingkang sumêrêp. Wusana murid ing Cimahi wau lajêng ajak-ajak kancanipun ngantos lare 200 sami dipun jak nglurugi dhatêng sêkolahaning murid lare Ambon wau. Nanging lajêng sande, malah salajêngipun lajêng dipun cêgah ing polisi.
Ilèn-ilèn toya dhatêng pasabinan. Provinciale Waterstaat ing Bandhung, panggaraping bêndungan ing Cikêmbu badhe rampung wontên ing taun punika. Manawi sampun rampung, bêndungan wau badhe sagêd ngoncori pasabinan 1260 bau. Ingajêng pasabinan ingriku punika ingkang 930 bau namung tadhahan kemawon.
Directeur Justitie. Miturut wartos, Mr. K.L.J. Enthoven, sawangsulipun saking verlof, katêtêpakên dados
tiyang 28. Cacah samantên wau ingkang dipun priksa idunipun wontên 7.
Babagan lampah anggêgana. Ministêr Waterstaat andhawuhakên dhatêng Tuwan C.H.E. Van Eden der Pals, directeur Pakaryan gêgana, supados ing salêbêtipun wulan Juni punika dhatêng tanah Indiya numpak motor mabur K.L.M. pêrlu ngawontênakên papriksan tuwin sagêd gêgayutan rêmbag kalihan para pangajênging lampah anggêgana ing tanah Indiya.
Radio babagan bal-balan saking nagari Walandi. Benjing tanggal 5 wulan punika wanci jam 5 dumugi jam 7.20 sontên, miturut pêpetangan ing nagari Walandi badhe wontên kintunan radio golflengte 19.71 tuwin 25.57 m, ngandharakên ing bab
Kapitunan Italie salêbêtipun paprangan Spanyol. Miturut wartos, saha ingkang sampun dipun umumakên, ing salêbêtipun paprangan Spanyol punika Italie wontên upsir tuwin saradhadhu ingkang tiwas 717, ingkang kêtaton wontên 2512, ingkang dipun tawan
panêmpuhipun dhatêng papan panggenaning lestrik, ngantos sapêkên tanpa damêl, amargi lestrik wau ingkang langkung migunani tumrap kitha Barcelona. Ingriku lajêng campuh sakalangkung rame. Wadya republiek kasoran, ingkang kêplajêng wontên tiyang 25.000.
Nêmpuh ing Canton. Miturut wartos, nalika Jêpan nêmpuh saking gêgana ing Caton, adamêl tiwasing tiyang 500 tuwin 900 nandhang tatu, sadaya jalaran saking dipun dhawahi bom.
kathah ingkang pêcah. Ing Teshikaga kathah margi sêpur ingkang risak.
Sêsakit cholera ing tanah Indhu. Ing wêkdal punika ing tanah Indhu tuwuh sêsakil cholera, miturut palapuran, ing salêbêtipun nêm minggu wontênipun tiyang ingkang tiwas 3500, tuwuhing sêsakit tumular dhatêng pundi-pundi. Ingkang sampun cêtha kêtrajang wontên tiyang 7000.
Ing tlaga Ilmên, wontên baita agêng ginarubyug ing baita alit-alit, pêpindhanipun kadosdene banyak lêlangèn dipun tut ing anak-anakipun. Mênggah baita-baita wau, baitanipun Wasili dalah andhahanipun. Ing salêbêtipun kapal ingkang agêng piyambak ing kala punika katingal Wasili mlampah wongsal-wangsul wontên ing êdhèk. Rainipun anjêngkêrut ing sêmu kadosdene sawêg kathah ingkang kamanah.
Ing wêkdal punika sampun kalampahan pintên-pintên taun laminipun anggèning Wasili soroh amuk anêlukakên têtiyang ing Nopgorod, ingkang anjalari piyambakipun lajêng anguwaosi ing kitha wau. Nanging bawanipun Wasili punika sajatosipun trahing prajurit, inggih lajêng botên sagêd manawi namung kapurih kèndêl mukti wibawa kemawon. Langkung malih sarêng mirêng pawartos saking para sudagar sugih-sugih, ingkang sampun sami anjajah ing pundi-pundi, ingkang sami nyariyosakên kawontênanipun ing tanah-tanah sisih kidul tuwin wetan, punapa malih wontênipun tanah-tanah ing sisih lèr, ingkang kathah sato-kewanipun mawarni-warni, kados ta: kidang, mênjangan, bruwang lan sasaminipun, salajêngipun Wasili inggih nuntên
andhahanipun sarana numpak baita pintên-pintên bidhal saking praja, prêlu nêdya anjajah ing môncapraja. Pintên-pintên nagari ingkang dipun ambah, pintên-pintên bètènging bôngsa Pin utawi bôngsa Mongul ingkang sami karêbat sarana pêrang, ingkang salajêngipun têtiyang ing ngriku dipun kengingakên paos ingkang awrat. Manawi baita-baitanipun sampun kêbak barang-barang jarahan, lajêng wangsul sakêdhap dhatêng Nopgorod. Wontên ing ngriku botên sanès padamêlanipun, ngêmungakên sênêng-sênêng, nêdha lan minum, tuwin tindak sanèsipun ingkang kirang prayogi. Ingkang makatên wau sampun tamtu adamêl saya sêngitipun têtiyang ing Nopgorod dhatêng Wasili saandhahanipun. Limrahipun manawi sampun katog anggèning nguja hawa nêpsunipun wau, lajêng bidhal malih ngupados sênênging manah. Baita-baitanipun Wasili wau lajêng lêlayaran ing lèpèn-lèpèn ing Ruslan ingkang agêng-agêng. Sarana tindak ingkang makatên wau, Wasili saandhahanipun prasasat anjajah ing saindênging laladan praja Ruslan. Kadhang-kadhang baita-baitanipun wau ugi sok katingal wontên ing samodra Kaspi, dene ing samargi-margi Wasili dalah andhahanipun, padamêlanipun botên sanès kajawi sênêng-sênêng sarta nêluk-nêlukakên nagari-nagari ingkang sami dipun langkungi.
Dene ingkang badhe kacariyosakên ing samangke punika, anggèning Wasili dalah andhahanipun badhe wangsul dhatêng Nopgorod malih. Sasampunipun pintên-pintên taun laminipun anjajah ing môncapraja, anêlukakên bôngsa pintên-pintên. Kajawi punika kathahing kitha utawi bètèng, ingkang dipun damêl karang abang, jalaran botên purun manut miturut punapa ingkang dados pikajênganipun Wasili, punika
jarahan ingkang sakalangkung kathah, nanging ing sêmu Wasili katingal wontên ing salêbêting sungkawa. Para andhahanipun, malah ugi para putri boyongan ingkang sami endah warninipun, sadaya sami nyobi nglêlipur manahipun, nanging tanpa damêl. Wasili katingal bilih taksih tansah nandhang susah kemawon.
Tuwan S. Mandhiraja. Karangan kados makatên punika mapanipun kapacak wontên ing ariwarti.
Tuwan S.G.H. ing Kroya. Bab makatên punika panjênêngan prayogi pados katrangan dhatêng priyantun ingkang langkung cêlak.
K. 3130 ing Jalinan. Karangan ingkang kados makatên punika sampun kêrêp kapacak ing ariwarti.
Tuwan Dj. W. ing Ngayogyakarta. Babagan makatên punika kamanah sampun kêlimrah. Panjurung ingkang sae badhe kapacak, migatosna bab karangan rumiyin.
K. 4590 ing Kêdhiri. Pujangga baru mêdalipun sabên wulan, rêginipun tigang wulan f 0.75. Waosan Jawi Rama, Mintaraga, Bratayuda tuwin Arjunasasra, sami gancaran, Malayu Pelangi I, II.
sarèhning babagan makatên wau golongan pangothak-athik tuwin kathah ingkang sampun mangrêtos, botên kapacak. Sampun cuwa ing panggalih, nuwun.
Pirang-pirang taun kang wus kêpungkur, ing nagara adoh saka kene, ana bocah lanang loro, kang rupane padha kaya dene jambe sinigar. Karo-karone padha gêdhene, mripate padha irênge sarta rambute padha dene ngandhan-andhan. Ananging ... mêksa ana bêdane, mangka akèh bangêt, yaiku sing siji putraning ratu, dene sijine pangon bèbèk. Sabên esuk, yèn rajaputra mau wis busana, agêm-agêmane sarwa endah, lan jumênêng ing ngarêp jandhela, amriksani marang jaba, panjênêngane mêsthi priksa pangon bèbèk mau liwat karo anggawa sulak lan ing ngarêpe bèbèk pirang-pirang pating kruwèk. Ciptane rajaputra mau: ''Takkira, sing urip kêpenak dhewe kuwi dadi pangon bèbèk. Sadina muput ana ing jaba, ing ratan-ratan lan ara-ara. Bisa golèk pring kanggo gawe
nganti padha ilang, wèh, gampang bangêt.
Kocapa pangon bèbèk ngira, yèn ora ana wong mulya kaya rajaputra. Manggon nang kraton, akèh undhak-
wis mêsthi bae putraning raja ora duwe pagawean apa-apa, gawene mung dolan karo dolanan kang apik-apik. Dadi putraning raja kuwi ayake anggone mapan turu ya nèk wis ngantuk." Mêngkono pamikire pangon bèbèk. Dadi rajaputra kêpengin dadi pangon bèbèk, lan pangon bèbèk kêpengin dadi putraning raja.
Anuju sawijining esuk barêng pangon bèbèk liwat nêdya angon bèbèke, rajaputra nuli miyos saka palênggahane murugi pangon bèbèk sarta andangu nyang pangon bèbèk, apa dhèwèke gêlêm ijolan. Wangsulane pangon bèbèk karo gumun: ''Wah inggih kêlêrêsan!''
Bocah loro nuli padha ijolan panganggo. Lan nyata, ora kêtara babarpisan, yèn pangon bèbèk saiki, sing dadi putraning raja, lan putraning raja saiki, maune pangon bèbèk, jalaran mau wis dakkandhakake, rupane kaya jambe sinigar.
Ature pangon bèbèk nyang rajaputra mau: ''Punika sulakipun, kêdah ngatos-atos, sampun ngantos wontên ingkang kesah, mangke mindhak dipun paibên kalihan ingkang gadhah.''
Rajaputra andhawuhi marang pangon bèbèk: ''Awas, untumu kudu rêsik, tanganmu uga, lan kowe kudu apal nyang pasinaon.''
Mêngkono bocah loro wis padha kalêksanan kêkarêpane. Ing sakawit rajaputra mau sênêng bangêt angon bèbèk. Ananging ... suwe-suwe kok ora gampang. Ana sawênèhing bèbèk tansah arêp lunga, lan bèbèk liyane uga arêp milu. Sang rajaputra namakake sulake lirih, ananging barêng bèbèke ora manut, tansah arêp mbêdhal-mbêdhal, sang rajaputra ora sabar manèh, bèbèk digêbug sêru, nuli mabur, diêtutake kancane. Sang rajaputra
banjur judhêg panggalihe. Bèbèk-bèbèk dikumpulake, nanging sing digitik mau ora mulih. Sadina muput tansah anggolèki bèbèk kang ilang mau, nanging mêksa ora kêtêmu. Barêng sore wis krasa sayah, nuli kondur nyang omahe sing duwe bèbèk. Satêkane ing kono, disrêngêni akèh-akèh, jalaran ngilangake bèbèk siji. Minangka paukuman panjênêngane ora kêna dhahar, kudu têrus mapan sare. Mêngkono uga pangon bèbèk sing nggêntèni dadi rajaputra, dhèwèke pinaringan duka, jalaran kukune irêng, tangane rêgêd lan barêng diwulang maca, babar pisan ora bisa apa-apa, ya wong pancène durung tau sêkolah. Gurune nuli matur nyang Sang Ratu, yèn putrane ora ngapalake pasinaone. Dhawuh pangandikane Sang Ratu: ''Minangka paukuman, dhèwèke ora susah diwènèhi mangan, kudu têrus mapan turu.''
Esuke pangon bèbèk ngadêg ing ngarêp jandhela, mripate abang jalaran saka nangis. Ora antara suwe Sang rajaputra langkung angon bèbèke, sêmune susah bangêt. Pangon bèbèk nuli marani, saka kadohan wis bêngok-bêngok: ''Gusti, sampun ah, botên susah lintonan.''
Wangsulane Sang rajaputra: ''Iya kêbênêran.'' Pangon bèbèk: ''Kadospundi Gusti, punapa sênêng angèn kambangan punika?''
Wangsulane: ''O, babar pisan ora. Aku wingi ngilangake bèbèk, banjur ora diwènèhi mangan.''
Pangon bèbèk calathu karo ngguyu: ''Ananging kula aluwung dados pangèn kambangan katimbang dados putraning Ratu. Kalawingi kula botên sagêd maos lan etang lajêng pun ukum, botên pun paringi têdha. Wah, sampun, botên kêpengin dados rajaputra malih.''
Ing sawijining desa ana wong loro kang omahe jèjèr tunggal pagêr. Kang siji aran si Amir, sijine aran si Abas. Si Amir duwe ingon-ingon kêbo lanang siji, ulêse bule, dene si Abas uga duwe kêbo wadon siji, ulêsing wulune kaya salumrahe kêbo.
banjur têka nyang omahe si Abas, pêrlu anjaluk gudèle, awit pangrasane gudèl mau mêsthi duwèke, katandha saka wulune putih kayadene kêbone dhewe. Nanging si Abas ora awèh, nganti padha rêgêjêgan, wêkasane wong loro mau têrus lapur mênyang nagara milungguhake pêrkarane.
banjur ngandika mangkene: ''Aja dadi gêlaning pamikirmu sakloron yèn saiki aku durung bisa ngrampungi pêrkaramu, awit dina iki awakku isih lara lan anjarêm bangêt, marga mau bêngi mêntas manak, mulane saiki bêcik padha muliha bae dhisik.
Si Amir saking gumune krungu ngandikane jaksa mau, tanpa dipikir têrus matur mangkene: ''Punapa inggih ndara, kok mokal wontên priyantun kakung kok mbabar, sajêg kula gêsang kok dèrèng sumêrêp.
Wangsulane jaksa: ''Dadi kowe ora ngandêl têmênan yèn aku mêntas manak?''
Wangsulane: ''Inggih saèstu botên pitados, ndara.''
Dhawuh ngandikane jaksa: ''La yèn kowe ora ngandêl, iku pancèn ana bênêre, dadi yèn mêngkono wis têtela bangêt yèn gudèl kang dadi prakara mau, ya wis gênah yèn duwèke si Abas, awit
sabunan dhewe, yèn nyêmplung nyang èmbèr, dicêkêli bae iya ora gêlêm, calathune: ''Ah, ibu, aku wis gêdhe, kok, wis bisa dhewe. Sesuk aku êmoh adus nang èmbèr, arêp adus nang kulah, kaya ibu.
Sêdulur-sêdulurku lanang lan wadon, coba sawangên, kang kacêtha ing gambar iki, pakumpulan badminton ing Kauman Purworêjo, kang diarani ''S.I.A.M.'', cêkakan saka asmane kang padha ambangun, yaiku: ''Soemarto-Islam-Amir-Moefti" lan uga atêgês: "Saras Iku Agawe Mulya."
Priyayi putri kang ngasta bèkêr iku Mevr. Amir, kampiun badminton putri ing Purworêjo. Nganti titi mangsane dina iki durung ana sing ngalahake. Bèkêr kang diasta iku entuke nalika diêdu ana ing kêramean.
Ibu lan bapakku iya kampiun, nanging salawase lagi mênang sapisan, nalika dimungsuhake karo sadhèrèke dhewe, bapak Koesnadi sêkalihan kang ana ing Kêbumèn, jalaran ibu bapak kampiun kalahan.
Aku dhewe lan adhi-adhiku papat, uga milu kagambar. Mara bêdhèkên, êndi gambarku? Aku iya sok badminton karo kanca-kancaku, kang digambar padha lungguh.
Kacarita ing jaman kuna ana sawijining buta kang manggon ing pagunungan. Ki buta watake ala, gawene ngrêrusak desa-desa kang panggonane ora adoh saka kono. Wus pirang-pirang desa kang suwung ora ana wonge kang dêdunung.
Kocapa ora adoh saka pagunungan mau ana kuthane, kang wonge padha guyup-rukun lan kêndêl. Sabab saka iku buta ora bisa nglawan nganti mênang. Buta kêmropok, lan banjur golèk akal bisane nglêbur kutha mau. Kutha mau dununge ana pinggir kali. Kali iki tuke saka pagunungan panggonane buta mau. Buta banjur nyipta mangkene: ''Kali iki dakbêndunge ing sandhuwure kutha. Banyune bèn mbludag. La kuthane mêsthi bakal kêlêban, wong-wonge padha mati.''
takon: ''E, wong cilik, kuthane apa isih adoh?''
Tukang sêpatu mangsuli: ''Nyang kutha ana gawe apa?'' Buta ngandhakake apa kang dikarêpake.
Tukang sêpatu anggaraita: ''Buta iki dakapusane bae. Yèn aku barès mêsthi aku kêpatèn pangan.''
awit padha bar dakanggo mlaku saka kutha. Dadi kira-kiranên dhewe dohe kutha saka kene.''
Buta krungu wangsulan mangkono mau susah atine dene ora bisa ngalahake wong ing kutha.
Lêmah kang digendhong banjur dibrukake ing lêmah lan banjur mulih.
Tukang sêpatu sênêng, batine: ''Sanajan gêdhe ya kalah karo aku.''
Wiwit dina iku buta ora wani ngrusak kutha kono lan wong-wonge padha têntrêm uripe.
Ana sawijine bakul pitik karan bok Amat, golèk kulakan pitik nganti suwe, mung olèh siji tur kuru. Barêng diêdol wis mêsthi bae ora ana sing gêlêm nganyang. Saking judhêge bok Amat mau
pratingkahe si Lurus mau, gumuyu sarta ngunandika mangkene: ''E, kok lucu têmên bocah iku. Apa ta pêrlune, wong picak kok nggawa obor? Ah iku rak mung mratandhakake bodhone bae.''
padhang kuwi, mungguh tumrape ing kowe, rak ya padha bae, ta?''
Kacarita si Lurus, bocah kang alus budine, diaruh-aruhi mêngkono iku ora sêrik, malah banjur mèsêm sarta mangsuli: ''Mur, aku wis ngira yèn kowe ki dahwèn sarta sumangkeyan ... Bênêr kandhamu iku, pêtêng utawa padhang tumrape aku ora ana bedane, nanging mangêrtia, obor iki pêrlu bangêt ing awakku, dakênggo madhangi wong dêksura kang kumingsun, supaya aja kongsi nunjang
wis daktampa, kabèh kandhamu aku mangêrti.
S. Sasanti, Surakarta. Iya pancèn Soejati ing Glenmore wis tau kirim layang nyang Bu Mar. Sukur, dadi kowe wis anêpungake. Pancèn bênêr M. Satrijani ngirimi karcis kanggo kowe, nanging p/a Bu Mar. Pêrlune rak nuduhake adrèse kanggo kowe, supaya kowe bisa ngirimi layang dhisik. Biyèn adrèse M. Satrijani banjur daktulis ing Kêjawèn, karêpku kowe bèn wêruh. Yèn pancèn anggonmu maca T.B. ajêg sabên Sêtu sarta wrata pamacamu,
cangkrimanmu, isih dakpikir-pikir dhisik, bisa kêpacak apa ora.
Sp. Ydie, Lubuklinggau. Kowe lagi kêsusahan apa, mara ibumu critanana.
R. Joes. L.L.H.I.S. Dêmak. Aku wis tampa pitêpunganmu kanthi bungah. Aja pisan dadi atimu, karanganmu lêlucon ora bisa kapacak, lawong têlu-têlune kok nyaritakake bocah ndlodor kabèh.
Soemartijah, Bangil. Yèn kowe maca wangsulanku iki, mêsthi wis maca bab wangsulanku dhèk Sêtu buri. Ah mêsakake têmên kowe ki, pijêr kêcelik-celik bae. Mula ya saking akèhe layang-layang saka kêponakan-kêponakan, nganti layangmu anggone ngêntèni suwe bangêt, papane kanggo layang-layang sing têkane luwih dhisik katimbang karo layangmu. Aku ora bisa nuruti panjalukmu, nêrusake dongèng dhèk anu bae, jalaran isih dawa bangêt, mangka saiki kadhawuhan dening pandhuwur, supaya macak karangan sing cêndhak-cêndhak.
Niek, Pêkalongan. Iya pancèn durung bisa kapacak, karanganmu kuwi, jalaran saka akèhe karangan. Ana kang wis wolung sasi utawa nêm sasi lagi bisa kapacak.
ing Taman-Bocah. Muga-muga kowe bisaa tinurutan sing dadi panyuwunmu, munggah nyang klas 7.
Katijah, Surakarta. Yèn ora salah, batangane cangkriman ing Volksalmanak taun 1938, yaiku jam.
Tjaroem, Karangturi, Indramayu. Karanganmu wis daktampa kanthi panarima. Dadi kowe wis pasrah nyang Bu Mar, pêrkara kapacak utawa orane. Iya tandha kowe bocah mangêrti. Sing sabar bae anggonmu ngêntèni, wong gêntenan karo kanca-kanca. Upama ora kêpacak, iya tandha kurang apik, kalah karo karangn liyane, dadi ora kapilih.
Moeti, Nganjuk. pitêpunganmu wis kêtampan. Aja pisan dadi atimu ya, karangan ora bisa kêpacak, jalaran wis kaprah. Taman-Bocah biyèn wis tau ngêtokake lêlucon kang no. 1. Nanging ya aja gêla atimu, wis lumrahe, idhêp-idhêp kanggo sinau.
R. Joes, Dêmak. Aku wis tampa pitêpunganmu. Aja dadi gêlaning atimu, karangan lêlucon ora bisa kêpacak, jalaran ana sawênèhing bocah kang uga ngirimi karangan, plêk kaya karanganmu, dadi tandha yèn njupuk layang kabar liya, diturun bae, ora ana sing
Sawung Bal-balan Tanah Ngriki wontên ing Nagari Walandi - Ngemba Rekadayanipun Dr. Pasteur - Kasusilan - Aksara Gêndhing - Paboyongan ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul ingkang Wiwitan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Nalika dintên Kêmis tanggal kaping 12 Mèi 1938, kalêrês dintên agêng, inggih dintên ingkang pantês pinèngêtan. Dintên wau kalêrês Sang Putri Beatrix dipun babtis. Tumraping nagari Walandi mawi pahargyan agêng-agêngan. Pawartosipun malah kathah tamu agung saking môncanagari, ingkang sami mrêlokakên rawuh anjumênêngi pambabtis dalêm sang putri wau, nanging tumrapipun ing tanah jajahan ing Nuswantara ngriki (ing Indhia Wetan) katingal sêpên, sanajan makatêna, ewadene ing Salatiga ugi wontên pahargyan alit-alitan, inggih punika masrahakên tugu pèngêtan miyosipun Sang Putri Beatrix dhatêng ingkang jumênêng wêwakiling parentah, tuwan asistèn residhèn, ingkang ugi ngrangkêp ngasta bêrgêmistêr ing Salatiga, ugi ngiras pantês tumut mahargya saha amèngêti ing pambabtis dalêm sang putri wau.
Ing dintên ingkang kajarwa nginggil, kintên-kintên wanci jam satêngah sanga enjing para pangrèhing P.P.B. ing Salatiga sampun sami ngalêmpak ing susitèt Sasana Langênsuka, ugi wontên wakilipun sêrat kabar. Sarêng ngajêngkên wanci jam sanga, wakiling pangarsa P.P.B. ing Salatiga, inggih punika Radèn Sunjaya Holan Sumadilaga, kaptin pènsiyun, kanthi Radèn Prawira Dinata, sèkrêtaris ôngka 1 P.P.B. numpak oto sowan tuwan asistèn residhèn, ngaturakên sêrat sarta lis-lis tarikan arta urunan ingkang kangge wragad adêging tugu pèngêtan, saha ing dintên punika tanggal kaping 12 Mèi 1938 kalêrês dintên pambabtis dalêm Sang Putri Beatrix, tugu wau kapasrahakên dhatêng wêwakiling parentah, tuwan asistèn residhèn, ingkang ngrangkêp jumênêng bêrgêmistêr kawahya ing nginggil.
Tugu wau dados pasêmon utawi pralampita, angêmu raos kados ingkang kacêtha ing Kajawèn ôngka 18, ingkang mêdal tanggal kaping 2 Marêt 1938. Nitik wujuding tugu, manawi dipun raos lajêng kraos, kenging kawaos: sampurna, gêsang mulya, pangajêng-ajêng, têntrêm, kaayoman ratu, sêtya tuhu, manah suci.
Sasampunipun tuwan asistèn residhèn nguningani bab punika, lajêng paring pangandika: sangêt ing panarimah kula, sarta sagah badhe anglajêngakên bab punika dhatêng parentah.
Utusan P.P.B. Radèn Sunjaya Holan Sumadilaga lajêng ngaturi tuwan asistèn residhèn, supados rawuh mriksani wujudipun tugu.
Sarampungipun papriksa, Radèn Tumênggung Wôngsawadana lajêng majêng matur dhatêng tuwan asistèn residhèn, ingkang wosipun masrahakên tugu pèngêtan punika.
Sarêng wêdharsabdanipun Radèn Tumênggung Wôngsawadana sampun rampung, tuwan asistèn residhèn lajêng paring wêdharsabda minôngka wangsulan, wosipun, amuji utawi angalêmbana dhatêng P.P.B. ing Salatiga.
--- [703] ---
Sawung Bal-balan Tanah Ngriki wontên ing Nagari Walandi.
Pinanggihipun wontên ing Eropah dhatênging sawung bal-balan saking tanah ngriki punika sakalangkung dipun wigatosakên, bokmanawi botên beda kados manawi wontên sawung saking tanah ngamônca dhatêng ing tanah ngriki.
Ingkang kacêtha ing gambar, punika sawung-sawung bal-balan saking tanah ngriki nalika wontên nagari Walandi. Gambar nginggil: para sawung nalika sêsarêngan kêmbul bujana wontên ing hotèl Duinoord. Gambar bundêr: Tuwan Taihitu, Samuels tuwin Meeng sami ningali sêsêgah ingkang badhe lumados. Ngandhap piyambak: Tuwan Nawir (kiwa) nuju dham-
têtiyang sakit ewah ingkang sami lumêbêt ing griya sakit katitik ingkang kathah sami saking tiyang ingkang sampun nate sakit syphilis ingkang dèrèng saras saèstu wau, sanajan sakit ewah punika sababipun warni-warni.
Dr. Wassermann ingkang miwiti gadhah reka mriksa êrahipun tiyang ingkang sakit lajêng sagêd nêtêpakên punapa wontên wisanipun syphilis utawi botên, sapunika tiyang utawi dhoktêr-dhoktêr kêdah ngupadosi jampinipun ingkang mustajab saèstu, awit kwik wau sampun têtela botên sagêd nanggulangi wontênipun sêsakit syphilis ingkang saèstu.
Ing taun 1910 Prof. Ehrlich (Duitsch) manggihakên jampi kangge syphilis ingkang mustajab, namanipun Salvarsan, mirsanana ing Kajawèn wulan Nopèmbêr 1934 no. 93 bab jampi Salvarsan.
Prof. Ehrlich nyambutdamêl dipun kanthi dening Dr. Hatta (Japan) prêlu ngudi lan ngupadosi jampi kangge
Mênggah pinanggihipun jampi wau botên sanès inggih saking wohing kasagêdan tuwin ajêging pangudi, dadosipun inggih onjo, jalaran saking manggihakên Salvarsan utawi 606 (Hatta) punika. Salêbêtipun sataun asmanipun Prof. Ehrlich kajuwara ing golonganing dhoktêr sadonya, nanging sanajan kathah ingkang bingah, amujèkakên sae, ewadene inggih taksih wontên ingkang gêthing tuwin nacad, tur ingkang nacad wau ing wêkdal samantên inggih wontên lêrêsipun, amargi jampi Salvarsan punika têmtu taksih dèrèng sampurna.
Sarêng pabrik jampi Hocht (Jêrman) sampun mriksa tuwin Salvarsan punika dipun olah
neo Salvarsan. Cêkakipun jampi wau sagêd nyarasakên sêsakit ingkang ambêbayani tumrap tiyang sadonya.
Mênggah kawontênanipun sêsakit syphilis punika tigangdasa taun sapriki nyata sampun kathah sangêt sudanipun.
Manawi ngèngêti majêngipun sêsakit sadèrèngipun wontên jampi neo Salvarsan wau, têtiyang utawi para dhoktêr têmtu sami ngyêktosi manawi jampi punika pancèn ngedap-edapi, ananging sajatosipun jampi wau inggih dèrèng sampurna mandinipun, amargi ingkang sakit botên cêkap dipun suntik [su...]
[...ntik] sapisan utawi kaping kalih, kêdah rambah-rambah sawêg sagêd nyirnakakên utawi nyarasakên, tur satunggal kalih taksih wontên ingkang botên saras babarpisan, langkung-langkung ingkang sampun kasèp sêsakitipun, saha sampun ngrêbda dumugi sungsum utawi utêg, jampi wau botên sagêd tumônja utawi tumama.
Tumrapipun sêsakit pathèk jampi neo Salvarsan punika pancèn pêng-pêngan sangêt, ingkang sakit dipun suntik sapisan pathèkipun sagêd anggogrogi, yèn dipun suntik kaping kalih utawi kaping tiga sêsakitipun sagêd saras blas.
Sêsakit spirochoete ing tikus (rattenbeet ziekte), yèn tiyang dipun cakot tikus wau, tiyang punika lajêng sagêd katularan sêsakitipun, samôngsa tiyang ingkang kataman sêsakit punika dipun suntik neo Salvarsan sagêd cêsplêng sêsakitipun lajêng saras blas.
Tiyang ingkang saking bêntèr (febr. recurrens) dipun jampèni sarana dipun suntik punika sapisan kemawon sagêd saras blas.
Mila samôngsa êrahipun ingkang sakit syphilis kapriksa W.R. pinanggih positief dhoktêr sanalika lajêng sagêd nyuntik tiyang ingkang sakit sarana neo Salvarsan wau, sagêd saras blas lan mitulungi utawi murakabi dhatêng tiyang sabrayat saha saturun-turunipun, awit botên ngêmungakên tiyang jalêr lan ingkang èstri kemawon ingkang kataman sêsakit punika, ugi turunanipun inggih sagêd katularan sêsakitipun wau tur saya sangêt pangrêbdanipun.
Sanajan jampi neo Salvarsan wau ngedap-edapi anggènipun sagêd nanggulangi dhatêng sêsakit syphilis kasêbut ing nginggil, ananging kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, yèn sêsakitipun sampun kasèp, jampi wau botên sagêd tumônja, katôndha têtiyang sakit ewah ing griya sakit ingkang kaudi dening para dhoktêr sarana dipun jampèni neo Salvarsan, botên wontên satunggal ingkang sagêd kêtulungan, ngantos ingkang sami sakit kêpêksa dipun pulasara ing griya sakit lêlajêngan.
Kintên-kintên kawan dasanan taun kapêngkêr tiyang ingkang sakit ewah botên kaetang tiyang sakit ingkang kêdah dipun jampèni dening dhoktêr, namung dipun anggêp tiyang ingkang kêdosan gadhah kalêpatan, kêdah dipun ukum, mila tiyang sakit ewah wau sami dipun blênggu ing pakunjaran, ingkang rèwèl dipun labrag utawi dipun pisakit dening ingkang jagi.
Kapal-kapal silêm gadhahanipun nagari Amerikah ingkang mêntas jagi-jagi ing lautan Tiongkok, wangsulipun mampir tanah ngriki, labuh wontên ing Surabaya.
Nanging yèn ingkang sakit pintêr ngaos (ngaji) utawi sagêd ngungêlakên rapal-rapal, utawi sanèsipun, tumrap tanah ngriki, trêkadhang tiyang ewah wau dipun wastani oliya, dipun urmati dipun pundhi-pundhi dipun sêmbah-sêmbah dening têtiyang ingkang sami ngadhêp sapanunggilanipun.
Ing wêkdal samangke bôngsa kula Jawi taksih kathah ingkang pitados utawi nganggêp dhatêng ingkang sakit ewah ingkang purun nêdha sês utawi sanèsipun, lan botên purun mangangge ingkang pantês, tilêmipun ing saênggèn-ênggèn, kadosdene tiyang ingkang sawêg nglampahi makatên, sami dipun èringi dipun pundhi-pundhi.
Manawi ingkang sakit ewah wau rèwèl purun mêmisuh, andalêming utawi ngrisak barang-barang, tiyang ingkang makatên punika sami dipun wastani sakit kalêbêtan setan sasaminipun.
Sajatosipun tiyang sakit ewah ingkang makatên punika, pancèn sakit saèstu ing utêging tangsul raos utawi sungsumipun, botên kêsambêt, botên kalêbêtan setan inggih botên kasiku dening danyang utawi ingkang ambaurêksa ing satunggiling panggenan, nanging têtêp tiyang sakit èngêtan.
Kirang langkung sadasa taun punika têtiyang ingkang sakit ewah punika dipun pulasara kados tiyang ingkang sakit limrah. Pancènipun tiyang ewah punika inggih kataman sêsakit saèstu, dados inggih kêdah dipun pulasara lan dipun jampèni sacaranipun tiyang sakit limrah.
Sumadirja. Ind. Arts. Sêmarang.
Kathah ingkang kagungan pangintên, bilih tiyang nglênggahi kasusilan punika, lajêng tanpa krêkat, tanpa kamajêngan, kajawi namung thilêg-thilêg kemawon. Pangintên ingkang makatên punika kalintu ing panampi. Kawuningana, ing ngajêng sampun kula têrangakên bilih kasusilan punika pikajêngipun lêbêt sangêt, sarta wiyar têbanipun, inggih punika: kamajêngan - têtêping kuwajiban - katrêsnan - adil - kautamèn - tuwin taksih kathah panunggilanipun, manut kawontênan tataraning darajatipun piyambak-piyambak, punapa ingkang dipun garap sarta ingkang dados kuwajibanipun. Dados têrangipun sintên ingkang botên marsudi kamajêngan punika botên susila. Tindak botên adil punika botên susila, botên nêtêpi kuwajibanipun piyambak punika botên susila, makatên sapanunggilanipun.
Sadaya kemawon tindak tuwin tanduk kalarasna condhongipun kalihan angên-angêning Pangeran anggènin anggêlarakên buwana saisinipun. Bilih prakawis anggêr-anggêr wau kirang mangrêtos, kenging kapiridakên condhongipun kalihan karahayon, amargi angên-angên wau saperangan agêng ngêwrat karahayon.
Wontên malih ingkang gadhah pangintên, sarèhning jaman samangke bôngsa Jawi sawêg wiwit tumindak dhatêng kamajêngan warni-warni, saupami sami mrêlokakên anglênggahi kasusilan, dipun kuwatosakên dados alanganipun kamajêngan. Pangintên ingkang makatên punika têtela dèrèng dhamang dhatêng têgês sarta pikajêngipun kasusilan, kapara kalêrêsan sangêt kalihan môngsakalanipun ing jaman wiwitaning kamajêngan, punika prêlu sangêt dipun dhasari kasusilan, supados tumindakipun nurut garis-garis ingkang anjog dhatêng kabêgjan sarta kaluhuan. Kamajênganing brayat utawi bôngsa ingkang nglirwakakên kasusilan, punika lampahipun badhe kajlungup dhatêng juranging karisakan. Pramila langkung prayogi saupami prakawis kasusilan punika asring dipun rêmbag, murih sagêd mangrêtos sarta dhamang mênggah larah-larahipun utawi têgês-têgêsipun, amargi kathah sangêt peranganipun ingkang alit-alit ingkang ugi prêlu katindakakên.
Anggèn kula nêrangakên prakawis kasusilan punika kula kèndêli
sanès wêkdal kula inggih taksih kadugi andongèng malih, nêrang-nêrangakên sambêtipun prakawis kasusilan.
Jalaran ingkang nampèni laras slendro utawi pelog punika sanès pangrêtos, ananging raos, dene ingkang sumêrêb bedaning laras punika pangrêtos, sanès raos, mila manawi raos lan pangrêtos wau sampun sagêd jumbuh, inggih punika ingkang sampun nama sagêd ambedakakên slendo peloging laras. Awit sanadyan wontên tiyang ingkang sagêd nêmbang ngangge laras pelog utawi slendro, manawi botên sagêd ambedakakên, punika nandhakakên pangrêtos lan raosipun dèrèng sagêd jumbuh, dados anggènipun nêmbang wau botên ngrêtos dhatêng slendro peloging larasipun ingkang
Mêgatruh nginggil punika namung kangge sarana dados soroging nyinau laras slendro kalihan pelog. Mila manawi ingkang badhe nyinau wau dèrèng sagêd dhatêng lagu Ilir-ilir sapanunggilanipun, kalihan têmbang Maskumambang punapadene Mêgatruh, punika inggih kêdah dipun tuntun dening tiyang ingkang sampun sagêd ambedakakên dhatêng laras slendro kalihan pelog, utawi ngangge sarana têtabuhan ingkang sampun dipun angkani wilahanipun.
Gêndhing-gêndhing iyasan punika ingkang kathah salugunipun botên saking pandamêlipun ingkang dipun sêbut ngiyasani, nanging saking pandamêlipun tiyang sanès, kados ta iyasaning para luhur Jawi punika kathah ingkang sanès pandamêlipun piyambak. Ewadene inggih wontên para luhur ingkang iyasanipun wau saking pandamêlipun piyambak. Sarèhning ingkang anggarap prayagung luhur, inggih sampun tamtu mawi dipun ladosi dening sawatawis tiyang ingkang ahli dhatêng bab gêndhing, mênggah prayagung luhur ingkang iyasa gêndhing saking pandamêlipun piyambak wau, ingkang kula mangrêtosi têrang sawêg priyagung 4 inggih punika suwargi B.R.M.H. Tôndhakusuma, suwargi R.M.T. Wrêksadiningrat (rayi dalêm K.R.A. Sasradningrat) K.P.H. Prabu Winata kalihan K.B.R.M.H. Wiryadiningrat.
Iyasan Tôndhakusuman punika ingkang kathah mêndhêt saking laguning têmbang Macapat, lajêng kadadosakên gêndhing kangge nglampahakên langêndriyan. Nalika sawêg badhe miwiti anggarap, ragi kèmêngan ing panggalih anggènipun pijêr botên kadadosan. Awit saking makatên lajêng rawuh dhatêng dalêmipun ingkang rayi, (suwargi B.R.M.T. Yudanagara) prêlu mundhut bantu panggaraping gêndhing wau, atur wangsulanipun ingkang rayi namung kalihan sêsakecanipun kemawon, kalihan gumujêng matur makatên: la namung andadosakên gêndhing saking têmbang kemawon kamas kok kodhêng, têmbang kadadosakên gêndhing punika manawi dipun kêthuk kênongi kêtawang rak lajêng gêmladhag kemawon. [kema...]
[...won.] Ingkang raka mirêng aturipun ingkang rayi makatên wau lajêng cumêplong panggalihipun, wasana pandamêlipun gêndhing langêndriyan sagêd rancag enggal dados. Awit inggih ngagêm waton kêthuk kênonging katawang kados aturipun ingkang rayi wau.
Sadaya iyasaning para luhur ingkang botên saking pandamêlipun piyambak botên mawi nyêbutakên ingkang andamêl punika sampun adat caraning iyasanipun para luhur Jawi. Cara ingkang makatên punika sababipun kadospundi, kula botên mangrêtos, punapa ingkang andamêl utawi nyumêrêpi bab wau sami ajrih mèngêti, bokmanawi andadosakên sudaning kuncaranipun ingkang iyasa, punapa sabab sampun botên rêna dipun alêmbana, punika kula babarpisan botên mangrêtos. Cara ingkang kados makatên punika sanadyan tumrap ingkang andamêl sampun botên rumaos kasilêp utawi kapitunan, sabab sampun nama nêtêpi kuwajibaning pasuwitanipun, punika inggih sae kemawon, dados botên katut dipun sêbutakên namanipun punika botên gadhah raos barang-barang, ananging tumrap pangudining kawruh kagunan, cara ingkang makatên punika kirang prayogi, awit botên kenging kangge ngukur majêng munduring kagunan, utawi kangge panglalaring kawruh tumrap ing têmbe wingking, môngka pèngêt-pèngêtan ingkang kangge panglalaring kawruh punika bab ingkang prêlu sangêt kangge tataraning pangudi ing têmbe
panglalaring têmbang Jurudêmung ingkang kêlimrah jaman sapunika, sêsêrêpan kula kados ing ngandhap punika.
Nalika kula sawêg umur 16 taun, wontên satunggiling priyagung luhur ngrancang nganggit gêndhing mêndhêt laguning têmbang Jurudêmung ingkang kêlimrah
Jurudêmung sing kêlumrah saiki kuwi, iyasan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Sri P.B. V. dhèk ijèh jumênêng Pangeran Adipati Anom, têmbang Jurudêmung anyar mau lagune dijukukake laguning gênding Gambir Sawit, nanging disuda
kênong kapindho, mulane disuda awit têmbang Jurudêmung sing kuna iku padalingsane mung pitu, anggone Ingkang Sinuhun kagungan karsa mangkono iku, kajaba saka rêmêne mênyang gêndhing Gambirsawit, têmbang Jurudêmung kuna iku digalih ora patut dicakake kanggo pamacane wong wadon, dadi dhèk jaman samana têmbang Jurudêmung iku ana warna loro, sing tumrap wong lanang gèsèh karo sing tumrap wong wadon. Ananging saiki têmbungtêmbang. Jurudêmung kuna iku wis mèh mati, sawêruhku sing bisa saiki mung si thole R.M. Ng. Jagakartika karo aku. Makatên pangandikanipun B.R.M.H. Sumaningrat dhatêng kula. Kula ugi lajêng dipun wulang têmbang Jurudêmung ingkang kina, sapunika sampun kula cathêt wontên ing nut. Sawangsul kula
ngrancang nganggit gêndhing wau, wusana rancangan gêndhing Jurudêmung botên kalajêngakên. Awit têmbang Jurudêmung ingkang kêlimrah sapunika manawi kadadosakên gêndhing inggih namung sami kalihan ngungêlakên gêndhing Gambirsawit, mila pangrancangipun botên kalajêngakên. Kados makatên aluraning têmbang Jurudêmung ingkang kalimrah jaman sapunika.
Sadaya pangandikanipun B.R.M.H. Sumaningrat punika kathah nyatanipun, awit B.R.M.H. Sumaningrat punika putranipun B.K.P.H. Sôntakusuma, putra perangan sêpuh, makatên ugi B.K.P.H. Sôntakusuma
Manawi dipun wigatosakên, pamêdalipun tanah ngiki punika warni-warni saha sumrambah dhatêng pundi-pundi. Sawêg ingkang bangsaning sêsêkaran, wowohan tuwin sayuran, katingal anggènipun angêbèri.
Ingkang kacêtha ing gambar, nginggil punika bangsaning sêsêkaran ingkang kadhasarakên wontên ing pêkên Medhan. Ing ngandhap wowohan. Pamêdal ingkang kados makatên punika sumêbaripun sagêd dumugi laladan sanès, nandhakakên bilih tanah ngriki loh jinawi.
Paboyongan Ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul Ingkang Wiwitan
Saking papan paboyongan dhatêng dhusun Sungke wontên marginipun alit, watawis 3 km, ing ngriku wontên siti ingkang sawêg kagarap dening lanbo. Pangagêngipun Tuwan Insinyur J.C. Garlach, lanbo konsulènipun Ir. A.A.G.P. Makaliwy, ajung lanbo 1 lan mantri 2. Dene têtiyangipun ingkang sami nyambutdamêl sadaya saking Madura. Wontên malih margi alit saking papan paboyongan dhatêng Sungèi Raya, kirang langkung 3 km ugi wontên pakêbonan malih, sadaya tiyang ingkang manggèn ing ngriku ugi tiyang Jawi, malah kula piyambak ningali tanêmanipun pantun katingal subur sangêt, dene namanipun panggenan wau Gangga. Dados papan paboyongan enggal punika manggèn ing têngah-têngah. Sasampunipun punika kula dipun dhawuhi têngga sadintên malih, awit tanggal 27 April badhe kawontênakên karamean umum kangge ngurmati dhatêngipun tiyang paboyongan.
Baita-baita ingkang ambêkta pisang pawêdaling tanah paboyongan ing Pêngaron, nuju sami labuh wontên ing lèpèn Martapura.
Tanggal 23 April, panjênênganipun asistèn wadana, Radèn Supangat Prawira Adiwinata tindak dhatêng Banjarmasin, prêlu mêthuk têtiyang wau. Ing wusana tanggal 27 April enjing panjênênganipun asistèn kyai rawuh, manggihi kula, sarta ngandika bilih têtiyang boyongan botên dhatêng, awit wontên pambêngan ing margi. lajêng kula dintên punika ugi bidhal wangsul dhatêng [dha...]
[...têng] Banjarmasin numpak oto. Anamung kula badhe dipun urmati dening panjênênganipun asistèn kyai wontên ing Mêngkauk rumiyin, awit sampun sadhiya mragad lêmbu satunggal prêlu kangge wilujêngan: rampunging ngukur tuwin ambage siti. Jam 1 enjing kula bidhal saking papan paboyongan numpak otonipun asistèn kyai. Dene barang-barang kula, dipun bêkta ing prah oto, ngantos dumugi ing dhusun Mêngkauk. Kirang langkung saprasakawan jam kula dumugi ing kampung Mêngakuk, ing ngriku sampun sadhiya kangge wilujêngan. Sadèrèngipun sami dhaharan, panjênênganipun asistèn kyai ngandika basa Mlayu, cara Jawinipun makatên:
Panjênênganipun Radèn Citra Kusuma, kula atas wakil paboyongan, matur nuwun dhatêng panjênêngan, dene sampun ngukur siti utawi margi, salêbêtipun 26 dintên sampun rampung babarpisan sagambaripun, môngka pangintênipun, salêbêtipun 1½ wulan sawêg rampung. Môngka siti ing ngriku punika garap-garapanipun rêkaos sangêt, jalaran parêdèn sadaya, ingkang punika saking
Panjênênganipun tuwan asistèn kyai, utawi para sadhèrèk ingkang lênggah sadaya. Kula matur nuwun dhatêng panjênênganipun utawi wakiling paboyongan, ingkang sampun ngandikakakên dhatêng jasat kula prakawis padamêlan siti paboyongan, pancèn kasinggihan pasitèn ing ngriki punika rêkaos sangêt. Namung wontên gampilipun, jalaran pasitèn ing ngriki punika têtuwuhanipun kambêngan. Saupami kathah kêkajênganipun, sampun têmtu salêbêtipun 2 wulan botên sagêd rampung. Kula matur nuwun dhatêng paduka tuwan kontrolir, dene sampun kagungan ada-ada ngurmati dhatêng kula.
Wusana lajêng miwiti dhaharan, sasampunipun bibaran jam 11 kula bidhal dhatêng Banjarmasin. Jam 2 sawêg dumugi kanthi wilujêng.
Kula badhe nyariyosakên malih bab dhatêngipun para tiyang boyongan.
Rumiyin kula sampun matur, manawi panjênênganipun asistèn wadana Radèn Supangat Prawira Adiwinata nalika tanggal 23 April tindhak mêthuk tiyang [ti...]
[...yang] boyongan. Ing wusana panjênênganipun tanggal 25 April tampi tlegram saking Madura, mratelakakên, bilih tiyang-tiyang boyongan botên sagêd dhatêng tanggal ingkang sampun katamtokakên ing nginggil. Awit baita ingkang sampun katamtokakên ing nginggil, ingkang dipun tumpaki wau sangunipun toya kangge ngombe katêlasan. Dados wangsul malih dhatêng Madura. Jalaran têtiyang boyongan saking Madura wau botên numpak baita K.P.M. namung numpak baita layar. Cacahipun 7 gunggunging tiyang boyongan wontên 100 semah, cacah jiwanipun 300 jiwa. Baita ingkang 2 namung kangge ambêkta barangipun asistèn wadana. Ingkang 5 kangge têtiyang boyongan.
Nalika tanggal 2 Mèi têtiyang wau dumugi ing Banjarmasin kanthi wilujêng. Ugi dipun pêthuk panjênênganipun Radèn Supangat. Lajêng pindhah baita lajêng dumugi ing Martapura. Saking Martapura dhatêng Pêngaron numpak prah oto. Tanggal 4 Mèi nêmbe dumugi ing Pêngaron. Sontênipun jam 4 sami bidhal malih dhatêng papan paboyongan, gunggunging oto wontên 10. Dalunipun dumugi siyang tanggal 5 Mèi, dipun ramèk-ramèkakên, wakiling ingkang kagungan dalêm tuwan kontrolir Martapura: J. Wentholt tuwin asistèn kyai Pêngaron. Ingkang dipun pahargya wau, asistèn wadana Radèn Supangat Prawira Adiwinata tuwin têtiyang boyongan, ingkang anjumênêngi pahargyan wau, tuwan asistèn residhèn
ing bawah Pêngarèn. Sarêng jam 4.30 dumugi panggenan paboyongan. Tuwan kontrolir lan kyai mêthuk, sarta gamêlanipun mungêl Kêbogiro, cara Banyumasipun. Watawis ½ jam gamêlan kèndêl. Lajêng tuwan asistèn residhèn mêdharsabda, bab pambikaing siti paboyongan, lajêng dipun sambêt tuwan kontrolir. Lajêng dipun tampi dening panjênênganipun Radèn Supangat, mawi basa Malyu, sarta basa Madura.
Sarêng panjênênganipun sadaya sampun mêdharsabda, pahargyan dipun wiwiti. Dene têtingalanipun ringgit wacucal, dhalangipun tiyang Jawi asli saking Banjar, topèng sarta gandhut, cara Jawinipun kadosdene dhogèr. Ngantos sadalu muput.
Jam 8 enjing karamean dipun wiwiti malih kadosdene dalunipun, ngantos dumugi jam 2 siyang, sawêg bibaran, para tamu sadaya sami kondur. Sadèrèngipun kondur, tuwan asistèn residhèn mêdharsabda malih ing bab padamêlanipun para tiyang boyongan. Pangandikanipun makatên: têtiyang wau salêbêtipun saminggu kêdah nyambutdamêl 6 dintên. Ingkang 1 dintên kangge anggarap margi. Dene ingkang 5 dintên kangge anggarap pasitènipun piyambak-piyambak. Wondene prabot griya, sampun dipun sadhiyani dening parentah, tuwin salêbêtipun 3 taun dèrèng kakengingakên pajêg. Sasampunipun têlas pangandikanipun,
Pangantèn ing Mangkunagaran. Ing Pura Mangkunagaran Surakarta, mêntas wontên paargyan, kramanipun putri dalêm K.G.P.A.A. Mangkoenegoro, B.R.A. Partinah dhaup kalihan R.M. Ng. Mr. Soebroto Moerdakoesoemo. Dhauping pangantèn wilujêng botên kirang satunggal punapa.
sabin ing Nganjuk. Jalaran saking kathahing jawah, tanêman pantun ing Nganjuk kathah ingkang karisakan, ngantos pintên-pintên èwu bau. Mênggah sababipun kajawi tansah kêlêban toya, ugi jalaran lajêng kêtrajang ing ama. Ingkang kêtênggêl sangêt ing saêlèr kitha.
Cobèn-cobèn nanêm rosella. Sampun dangu ing kabudidayan tanah karajan Jawi sampun ngawontênakên cobèn-cobèn nanêm rosella, inggih punika bangsaning sêrat, dene pinanggihipun mikantuki. Ing salajêngipun ing sapunika Klatensche Cultuur Mij. ing Ngayogya tuwin Koloniale Bank ugi lajêng sami nindakakên cobèn-cobèn makatên, malah ing salajêngipun, pabrik-pabrik gêndhis ingkang sampun botên tumindak ing damêl malih ugi sami namêm tanêman kados makatên.
Mèngêti adêging Boschbouw Prufstation sampun 25 taun. Boschbouw Prufstation ing Bogor mêntas ngawontênakên paargyan mèngêti adêging pakaryan wau sampun 25 taun, kathah ingkang sami rawuh anjênêngi, saya tumrap golongan ingkang gêgayutan kalihan pakaryan wau. Ingkang ambikak paargyan Dr. Wolff von Wulling, hoofdboschbouw Prufstation, ing salajêngipun kathah ingkang sami mêdharsabda. Kathah tandha pangèngêt-èngêt ingkang dipun tampèni, pakaryan wana nyukani tandha pangèngêt-èngêt awarni jam 2 iji.
Lyceum ing Bandung. Kawrat kêkancingan saking Parentah, amarêngakên adêging Lyceum ing Bandung, wiwit benjing wulan Augustus ngajêng
Karampungan prakawis ing Cipinang Prumpung. Sampun dangu prakawisipun tuwan tanah ing Cipinang Prumpung dados papriksaning pangadilan, sawêg sapunika sagêd rampung. Dakwa katêtêpakên kadhêndha f 250.- utawi nglampahi paukuman kunjara 3 wulan.
Anggropyok panggenan arta palsu. Pulisi ingkang nuju wontên ing station Angkee, Bêtawi, mêntas nyêpêng tiyang ingkang kanggenan arta kêthipan palsu cacah 39 iji. Sarêng kapriksa, tiyang wau ngakên bilih sampun majêngakên arta kados makatên cacah 11 iji. Salajêngipun lajêng gledhah dhatêng griyaning kaji ing Blaraja, ingriku sagêd manggihakên bukti awarni pirantos damêl arta palsu jangkêp.
Ing Bêtawi tuwuh sêsakit cacar. Ing Bêtawi wontên anaking bangsa Tionghwa kalih sami sakit cacar, salajêngipun kaupakara wontên ing C.B.Z. Ing bab punika ingkang wajib lajêng nindakakên rêrigên kawontênakên cacaran.
Sêsakit malaria tuwuh ing Bojonegoro. Ing wêkdal punika ing bawah Bojonegoro sisih wetan, inggih punika ing bawah onderdhistrik Sumberrejo tuwin Kanor tuwuh sêsakit malaria. Ing bawah onder dhistrik wau wontên 51 dhusun ingkang kêtrajang malaria, têtiyangipun ngriku ingkang sakit wontên 80%. Ing salajêngipun Pakaryan Kasarasan nindakakên rêrigên ngawontênakên punggawa nindakakên pitulungan cacah tiyang 52.
Maringi ganjaran gangsa dhatêng têtiyang boyongan. Awit saking dhawuhdalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, ngutus K.R.T. Dirdjokoesoemo tuwin abdidalêm pangrèh praja kalih dhatêng Lampung, pêrlu supados nyumêrêpi kawontênanipun ing tanah ngriku. Kajawi punika, dhawuh dalêm Ingkang Sinuhun supados amaringakên paring dalêm gangsa jangkêp dhatêng têtiyang paboyongan ing Sukadana ingkang asli saking Ngayogyakarta.
Paniti tumrap lampah layaran. Pabean ing Bêtawi ngêncêngi tumindaking paniti babagan baita momotan, amargi asring kasumêrêpan baita-baita ingkang mbêkta momotan saking Bêtawi dhatêng nagari sanès, punika ambêkta tèh, karèt tuwin sanès-sanèsipun ingkang lajêng kabêkta dhatêng tanah ngamanca. Paniti wau lajêng katindakakên, sawarnining baita layar ingkang bidhal utawi ingkang dhatêng ing Pasar Ikan kêdah katiti wontên ing papan ingkang wontên sajawining wêwêngkon. Tumrap baita ingkang dhatêng kêdah ambongkar momotanipun wontên ingriku.
Audientie. Benjing tanggal 20 wulan punika, wanci jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngawontênakên audientie wontên ing Pura Koningsplein, Bêtawi. Sintên ingkang badhe sowan audientie supados ngaturna sêrat dhatêng ajudant van dienst ing Bogor, ing sadèrèngipun tanggal 13 wulan punika, kanthi mratelakna nama, umur tuwin sanès-sanèsipun ingkang cêtha, punapadene ing bab pêrluning anggènipun sowan punika.
Mulyakakên Tamansari. Wontên wartos, parentah Kasultanan Ngayogyakarta sampun sarêmbag kalihan pakaryan babagan barang kina badhe mulyakakên patilasan kina ing Tamansari, saha kintên-kintên tumuntên kagarap.
Ulam agêng. Ing pasisir Panarukan mêntas pinanggih wontên ulam agêng kenging dipun wisaya dening juru pados ulam. Ulam wau panjangipun 4½ m, wiyar 1½ m, wiyaring cangkêmipun 65 cm. Têtiyang ingriku mastani ulam mondung tokke, bangsaning ulam cucut.
kaliyan sawung Haarlem. Tandangipun sawung saking tanah Indiya botên nguciwani. Dumugining wêkasan pinanggih 5-3 unggul tanah Indiya. Salajêngipun sawung tanah Indiya nglurug dhatêng Reims. Dumugining tanggal 1 Juni karcis bal-balan ingkang kasade sampun pajêng 70.000 fransc. Papan stadion ingkang cêkap kangge tiyang 19.000 sampun kêbak sadaya.
Pêrang ing Sêpanyol. Wontên wartos, bilih parentah Inggris ngudi murih paprangan ing Sêpanyol punika tumuntên sagêda rampung. Salajêngipun Inggris ngudi murih ing Eropa pinanggih têntrêm.
Kasangsaran ing Ruslan. Ing Ruslan pinanggih mêntas wontên jêblosan ing papan parimatan obat mimis ing palabuhan Odessa. Wontên tiyang tiwas tuwin nandhang tatu 10. Ing bab punika lajêng dados papriksaning para pangagêng. Kathah punggawa administratie palabuhan ingkang sami dipun cêpêngi.
Communist Jêpan. Wontên wartos, bilih ing Jêpan wontên golongan communist bangsa Jêpan cacah 1500 sami dipun cêpêng kala wulan Mèi 1936, salajêngipun badhe kapriksa prakawisipun, wontên 235 ingkang sawêg kapriksa, kanthi papriksan tutupan. Bab punika suwaking awisan bab ngumumakên sawêg sapunika.
Lampahipun baita ingkang dipun tumpaki Wasili dalah andhahanipun ing samangke sampun dumugi ing lèpèn Wolso, saha sampun anyakêti ing palabuhan Nopgorod. Ing kala punika kapal ingkang labuh wontên ing ngriku atusan kathahipun, saha saperanan agêng saking môncapraja. Baitanipun Wasili ngupados margi ing antawisipun baita kathah wau sarta lajêng labuh botên têbih saking krêtêg, ingkang sawatawis taun ingkang sampun kapêngkêr kangge papanipun pêrang Wasili saandhahanipun amêngsah kalihan têtiyang ing Nopgorod.
Sasampunipun baita wau labuh, tanpa ngucap punapa-punapa Wasili lajêng mandhap ing dharatan kanthi kairing ing andhahanipun sadaya. Salêbêtipun lumampah nuju dhatêng griyanipun, Wasili katingal sawêg susah, sarta ing sêmu kadosdene wontên barang wigatos ingkang sawêg dipun gagas. Amila sanadyan ing samargi-margi kathah têtiyang ingkang suka urmat, tuwin malih kathah para kênya ingkang sami endah ing warni kèndêl nyawang dhatêng piyambakipun, ewasamantên katingalipun kadosdene Wasili wau botên sumêrêp. Sarêng dumugi ing griyanipun, ingkang kajujug rumiyin ing kamaring ibunipun. Wontên ing ngajênging ibunipun, Wasili lajêng ngêbruki
ambêdhah nagari, awit prêlu nyuwun brêkahipun ibu. Jalaran sampun watawis wulan punika manah kula tansah nandhang sungkawa, raos kula ing salaminipun punika kadosdene wontên sawêr ingkang nyokot nyêrot manah kula, tanpa wontên kèndêl-kèndêlipun. Amila kula lajêng anggadhahi prasêtya, kalihan andhahan kula sadaya nêdya badhe lêlayaran dhatêng lèpèn Yordhan, têrus dhatêng Jurisalim prêlu badhe sêmbahyang wontên pasareyanipun Nabi panutan kula sadaya, badhe adus wontên ing lèpèn Yordhan murih lêbura dosa kula, tuwin nêdya minggah ing rêdi Tabor. Awit kula ngrumaosi, bilih dosa kula punika agêng sayêktos, dene kathah titahing Pangeran, botên amung têtiyang ingkang sami nyêmbah brahala kemawon, nanging ugi têtiyang ingkang tunggil agami kalayan kula, ingkang sami tiwas dening kula.
Yèn mangkono kang dadi karêpanamu, iya bêcik, anakku ênggèr Wasili. Yèn sêdyamu arêp bêcik, kanthi sênênging ati aku bakal awèh barkah nyang kowe. Nanging kosokbaline, yèn kowe lali nyang sêdyamu kang bêcik mau, lan banjur amêmatèni sarta anjarah-rayah manèh kaya kang uwis-uwis, kowe aja pisan-pisan angarêp-arêp nyang brêkahku, nanging panuwunku muga-muga kowe aja kêsuwèn pinaringan urip ing donya kene. Awit mungguhing aku luwih bêcik ora duwe anak babarpisan, katimbang duwe anak kang gêdhe dosane.
Sasampunipun cariyos makatên, Wasili lajêng dipun rangkul sarta dipun tangisi. Anggènipun anangisi Wasili, inggih punika anakipun ingkang namung satunggal punika wau, jalaran saking bingahipun, nanging ugi jalaran saking susahipun. Bingah dene anakipun ing samangke gadhah sêdya ingkang sae, inggih punika nêdya nglêbur dosanipun wau. Dene anggadhahi raos susah, awit sajatosipun, ibunipun wau tansah mêlang-mêlang manahipun punapa ingkang dados prasêtyanipun badhe dipun lampahi sayêktos. Wasili botên dangu wontên ing griyanipun, enjingipun nêdya bidhal malih badhe anêtêpi punapa ingkang dados prasêtyanipun, sakala punika ibunipun nyêpak-nyêpakakên sanguning têdha kangge lampahipun. Dene Wasili piyambak anglêmpak-nglêmpakakên obat mimis tuwin pirantosing pêrang, ingkang tumuntên lajêng kainggahakên ing baita. Miturut katêranganipun Wasili, anggènipun ambêkta obat mimis tuwin pirantosing pêrang sakalangkung kathah wau, namung kangge jagi-jagi manawi wontên panêmpuhipun têtiyang ingkang sami nêmbah brahala. Sarêng sampun wancinipun badhe bidhal, Wasili kaèngêtakên malih dening ibunipun makatên: gèr, sing eling nyang prasêtyamu, lan aja tindak angkara murka.
Nomêr 23, 8 Juni 1938. Taun III.
pinanggih wontên kalanganing bôngsa kula Jawi. Ingkang kula gumuni punika, dene adat kirang sae wau taksih asring pinanggih wontên ing kalanganing para priyantun ingkang sampun kenging winastan majêng. Dene tuwuhing tindak pamêksa wau racakipun kabêkta saking melik. Mila inggih lêrês, melik punika anggendhong lali. Margi melik lajêng kasupèn dhatêng putra, kasupèn bilih ingkang badhe nglampahi punika sanès sariranipun piyambak, nanging ingkang putra. Dados dugi-dugi kêdah wontên ingkang putra, jêr punika ingkang badhe nyanggi lêgi lan paitipun. Bokmanawi sawênèhing para nupiksa wontên ingkang kagungan panggalih makatên: bocah ngrêti apa, mêsthi luwih ngrêti wong tuwa. Pamanggih makatên punika inggih wontên lêrêsipun, manawi ingkang badhe kadhaupakên wau putra ingkang dèrèng yuswa, sawêg pitu minggahipun dhatêng kalih dasanan taun. Balik putra sampun diwasa, punapa inggih kenging dipun wastani dèrèng mangrêtos punapa-punapa, dèrèng sagêd milih ingkang dipun cocogi ing manah, saking pangraos kula têka botên. Dados botên prayogi dipun pêksa.
Mênggah melik utawi jalaraning pamêksa wau warni-warni, kados ta melik: warni, bôndha, pangkat, lan turun utawi darah. Wontên malih ingkang margi calon mantu taksih mambêt-mambêt sadhèrèk: tinimbang mrana-mrana, idhêp-idhêp ngumpulake balung apisah. Nanging ingkang makatên punika racakipun, sanès melik ingkang baku. Ingkang dipun melik racak inggih balung ingkang taksih wontên sungsumipun, liripun: ingkang angênggèni watak-watak ing nginggil. Punapa warni punapa pangkat, tuwin sanès-sanèsipun malih, malah wontên ingkang kabêkta saking risi tuwin rikuh: bocah wis gêdhe ngisin-isini durung payu omah-omah. Isin ingkang makatên punika nama kirang mapan. Watak-watak ing nginggil punika botên badhe sagêd damêl kabêgjaning putra, tanpa katrêsnaning tiyang rêrayatan, kinanthèn tindak utami, dene katrêsnan [katrê...]
[...snan] wau tuwuhipun saking kulina. Sintên botên kulina inggih botên trêsna.
Wasana minôngka panutuping atur, mugi-mugi tindak pamêksa wau sagêda sirna, botênipun inggih suda.
Anêksèni Panggalihanipun Sadhèrèk Nyai Darma Prawira
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 44
Kaping kalih: wus lumrahe yèn wong duwe anak lagi sapisan iku: ya rêkasa, ora prêlu gèt-gètên, banjur bingung: nganggo ngundang dhoktêr barang. Kados makatên punika atêgês têtêp namung nyêpèlèkakên punapa ngrèmèhakên dhatêng agênging ajinipun tiyang anglairakên bayi, ingkang sajatosipun wajib sami dipun aosi ngungkuli sadaya pangaji ing sajagad rat, inggih punika kêdah kaluhur-luhurakên pangrêksaning kasarasanipun, inggih sanadyan silih sampun: awongsal-wangsula pisan, dening saya dangu saya suda kêkiyataning badanipun.
Saha malih sakalangkung prêlu sangêt kêdah ngewahi lampahing tatacaranipun para sanak sadhèrèk, pawong mitra, tôngga têpalih sasaminipun ingkang sami badhe mracihnakakên sih katrêsnanipun amawantu suka bingah anjurung puji kawilujênganipun dhatêng ingkang sawêg sêdhêng anampèni kabêgyan agêng, kados ta sami tuwi bayi, namung sami mêndhêta ing saprêlunipun kemawon, liripun kaangge dangu-dangunipun ½ jam, lan sami tansah anglênggahi panggalihan angangkah-angkah karêksaning kasarasanipun jabang bayi dalah sabiyungipun, dados runtut ing lair batosipun.
Para yayah wibi ingkang sampun mangrêtos sayêktos dhatêng prêluning prakawis punika, kêdah sami talatos mangrêtosakên dhatêng para ingkang dèrèng mangrêtos, supados sagêda lajêng sami mangrêtos sayêktos, sarana anuladhani, liripun sabên babaran sami mrêlokna anglampahi kaupakara manggèn wontên ing griya sakit, saya enggal sangêt kalampahanipun prêluning prakawis wau kalimrah dipun mangrêtosi lan dipun sumêrêpi ingakathah, manawi para pangrèh praja sami panuju ing karsa kaparêng ngayomi, dening para pangrèh praja punika ingkang têtêp minôngka uwiting pamardi tata têntrêm kartaraharjaning donya. Wusana sadaya kemawon mugi sampun kirang pamêngku.
Juru ngupakara bayi ing griya sakit nuju nimbang awrating bayi.
Têtêmbungan kados ing nginggil punika manawi namung dipun raosakên sabrebetan, ragi botên laras kalihan kêkajênganing jêjodhoan, amargi nyatanipun tiyang jêjodhoan punika ingkang damêl pancèn inggih tiyang. Nanging manawi dipun manah lêbêtipun, kajênging têtêmbungan: jodho punika sanès damêlaning tiyang, punika botên sanès, inggih jalaran saking riwilipun. Kajêngipun, botên kirang pamawas ingkang sampun katingal cêtha, ingkang pawingkingipun pinanggih ewah.
Manawi ngèngêti makatên wau, kados tiyang botên sagêd nêtêpakên bilih pamilih punika: badhe lêrês. Nanging lajêng wontên sêsambêtaning tata kêlimrahan, ingkang nama srêg yêktos, jêjodhoan punika ingkang nêtêpi: dewa kalihan dèwi, widadara kalihan widadari, rasêksa kalihan rasêksi, tuwin sanès-sanèsipun, manawi jaman sapunika: darah sami darah, priyayi sami priyayi, sudagar sami sudagar. Punika mênggahing kabatosanipun, ngangkah cocoging wêwatêkan.
Ingkang kacêtha ing gambar punika, gambaripun pangantèn wayah tilas nata Jêrman Prins Louis Ferdinand kalihan putri darah Ruslan Putri Kyra, punika ugi mêngku raos: jodho punika sanès damêlaning tiyang.
Tuntut, godhong pohung, gori dipun kumbah rêsik, daging utawi balungan, santên kênthêl.
rajang, lajêng kagorèng. Yèn lombok sampun alum, irisan balimbing wuluh dipun cêmplungakên, manawi sampun alum nuntên dipun sukani santên sabumbunipun kagodhog ngantos matêng.
Bakunipun sinjang ingkang namanipun mawi parang, punika tamtu wujud garis miring tuwin adhapur parangrusak. Dene parangcuriga punika bakunipun: parangrusak latar cêmêng.
Dene nama parangcuriga, punika salugu mêndhêt kados wujuding curiga (kêris) ingkang wilahipun êluk. Bab malinjon, punika sabên parangrusak têmtu wontên.
Sinjang parangcuriga punika manawi kalêrêsan sêratanipun, katingal ngalela cêtha, upami wandaning tiyang katingal anggèning ambandarani. Tumrap sêratanipun, prayogi ingkang kapara agêng, awit katingal saya cêthanipun.
--- [717] ---
Ôngka 47, Stu Pa, 12 Bakda Mulud, Jimawal 1869, 11 Juni 1938, Taun XIII.
Isinipun: Pangungsêt - Pajagèn Bêbaya ing Gagana - Marsudi Gêndhing Jawi -
Asring wontên rêmbag angraosi ing bab ringgit, punika ingkang sêpuh piyambak punapanipun, punapa ringgitipun, punapa kêlir sagadêbogipun, punapa blencongipun, tuwin punapa dhalangipun.
Rêmbag ingkang kados makatên punika, tumrap satunggal-satunggalipun ingkang angêkahi panganggêpipun, sami lêrês sadaya, awit tumrap wolak-waliking ginêm sami mawi wêwaton sadaya, upaminipun, tiyang ngringgit manawi botên wontên ringgitipun, botên badhe kêlampahan, dados sêpuh pun ringgit. Tiyang ngringgit tanpa kêlir tanpa gêdêbog, botên badhe tumindak, punika nandhakakên sêpuh pun kêlir tuwin gêdêbog. Tiyang ngringgit tanpa balencong badhe cêthunthungan, punika nandhakakên sêpuh pun balencong. Tiyang ringgitan tanpa dhalang, badhe botên nama tiyang ringgitan, punika nandhakakên sêpuh pun dhalang.
Sadaya wau sawêg kagrêba kasar-kasaranipun, manawi mêndhêt lêbêtaning suraos ingkang mêndhêt dhêdhasar kabatosan, badhe saya manjangakên sêsorah tuwin katranganipun, awit sadaya punika pancèn dados prabot gambaraning gêsang. Nanging ugi lajêng kenging karingkês, sadaya wau botên wontên ingkang anèm, botên wontên ingkang sêpuh, awit gêgambaran ingkang kados makatên punika botên kenging lajêng dipun pêthil-pêthil, wontênipun sami tumindak sêsarêngan tuwin daya-dinayan.
Nanging lajêng wontên ingkang ngoncèki malih, ingkang sêpuh piyambak punika ringgit, dene anggènipun ngoncèki sarana kapêndhêtakên: ringgit sakothak punika ingkang sêpuh piyambak ingkang pundi, dene pinanggihing katrangan, ingkang sêpuh piyambak punika kayon (gunungan) ing ngriku kapêndhêtakên saking kayun, ingkang atêgês gêsang. Ing pasêmon ngriku kasanepakakên, gêsang punika langgêng, wontênipun ing pawayangan kawujudakên: miwiti amêkasi, inggih punika wujuding kayon, sadèrèngipun wiwit, kayon sampun tumancêp, ing têngah-têngahaning lampahan inggih wontên kayon, têlasing lampahan inggih dipun wêkasi tumancêping kayon.
Namung sajatosipun, gêsang ingkang kados makatên punika ingkang tansah dados grayangan, wos-wosipun.
Topèng mirantos pambêktanipun dipun cangklong ing ngiringan, sanginggilipun bêktan sanèsipun.
Kangge sêdhiyan dipun angge: kanthong topèng dipun junjung ing sangajênging dhadha, bagean nginggil kintên-kintên bênik rasukan nomêr kalih saking nginggil. Ban cangklongan dipun damêl pas (trêp) lajêng mata itik ingkang pas kaêtrapna ing bênik kanthongan. Sapunika kanthongan sampun gumandhul ing ngajêng dhadha. Sabuk wacucal dipun udhari lajêng dipun ubêdakên ing dhadha, dipun angkah antawis dhadha lan kanthongan topèng wontên longgaranipun sakêpêlan.
Topèng kacêpêng ing bagiyan irung lajêng katarik mêdal saking kanthongan. Sasampunipun ban-ban kacêpêng mawi tangan kalih, jêmpol kalih nuding dados satunggal wontên kulit têmpukanipun ban. Sapunika janggut topèng dipun tèmpèlakên ing janggut rai, ingkang dipun sungkêmakên mangandhap lan mangajêng, lajêng ban-ban katarik kagubêdakên sirah, têpanganipun ban kêdah lêrês ing sirah wingking. Manawi topèng dèrèng trêp lajêng blêngkêring kaca mripat kacêpêng mawi tangan kalih, dipun ebahakên, topèng lajêng mapan piyambak. Kangge nyêrêtakên lan ngêndhoakên, ban-ban kenging dipun ulur lan dipun ungkrêt. Pamriksanipun topèng ambrabas utawi botên. Pipa karèt dipun pèjèt lajêng napas ingkang rosa. Manawi topèng wau rapêt, topèngipun katut kasêrot. Manawi wontên ingkang ambrabas kraos malêbêtipun angin.
Kaca mripat sampun ngantos burêng saking uwab napas.
Topèng manawi dipun angge makatên kemawon kaca mripatipun lajêng enggal burêng saking uwab, wasana blabur kangge ningali.
Supados têrus rêsik, kaca ing bagean nglêbêt dipun corèk-corèk sabun. Sasampunipun lajêng dipun ababi, mawi montên ingkang kandêl lan lêmês, sabun wau lajêng dipun radinakên, ngantos botên katingal.
Kaca lajêng dipun ababi malih. Manawi kaca wau lajêng sumorot awarni kados kuwung, punika kenging dipun angge. Dados sabun botên kenging ngantos ical.
Pèngêtan ingkang prêlu manawi badhe ngangge topèng.
Manawi badhe ngangge topèng kêdah dipun kulinakakên mripat mêrêm, lan nahan napas. Sasampunipun topèng kaangge lêrês lajêng napas dipun damokakên ngantos kaping tiga, sawêg tiyang ngêlèkakên mripat lan napas alon.
Mênggah prêlunipun ambucal hawa ingkang katutup ing antawisipun topèng lan rai. Awit manawi hawa wau sampun mawi racun sagêd niwasakên. Kangge upami, manawi tiyang lajêng wahing lan watuk topèng sagêd ambikak.
Topèng modhèl Jêrman ingkang saringanipun nèmpèl ing topèng, dados tanpa kanthongan, wadhah saringan panganggenipun gampil manawi para maos sampun priksa aturan ngangge topèng
sapanunggilanipun, punika gêndhing. Rê Wa, 17 Rabingulakir, Alip 1834 dhawah 21 Juni 1905. 17 Dulkangidah 1836 punika taun Ehe, sanès Jimawal.
K. 1319. Dhawah 16 Oktobêr 1922.
K. 3396 ing Pringsurat, manawi pancèn botên gadhah badhe linêpatakên ing bayaran, kanthi katrangan saking pulisi.
K. 4885 ing Gêndhingan. Pandangu panjênêngan dintên Sêtu Lêgi Ehe 1836 tanpa wulan, punika ing salêbêtipun sataun kathah, wulan punapa.
Tuwan S. Suryabrantan 19. Gambar punika kamanah botên sapintêna pigunanipun.
Mênggah lugunipun gêndhing boyong punika merongipun panjang, ing têmbe wingking nutipun ugi badhe dipun êwrat.
Ing ngandhap punika gêndhing boyong ingkang sampun andhawah, (minggah) mawi dipun sênggaki sarta gerongipun.
Lagunipun sênggakan sarta gerong miturut ôngka têngêr: sgk lan gr.
Têmbung-têmbung ingkang minôngka sênggakan, sambêtipun ingkang kasêbut nginggil, kagêm apilan.
Sgk I Barkah narpa lumintu mintir
III. Datan lôngka sri nata tansah kaojat, awibawa dadya pandaming sajagad.
Ing wêkdal punika manawi wontên para sadhèrèk ingkang gadhah prêlu mawi nabuh pradôngga, ungêlipun gêndhing dipun urutakên, katêlahipun umum nama, programa (programma) prêlunipun:
1. sagêd ambage wêkdal, ungêlipun gêndhing sagêd mêpaki.
2. anjagi supados sampun ngantos wontên sadhèrèk ingkang kapengin mundhut gêndhingan, ingkang botên cocog kalihan wancinipun, upami kemawon, sawêg wanci jam 10 dalu mangsanipun ngungê-
lakên gêndhing laras salendro pathêt 6 dipun pundhuti
Kajawi punika namanipun gêndhing ugi ingkang anggadhahi suraos runtut kalihan prêlunipun. Kados ta, ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, bibar panggihipun pangantèn, lajêng ngungêlakên gêndhing boyong, punika ugi gadhah suraos amboyong punapa-punapa.
Dumugi sapriki taksih wontên ingkang gadhah piandêl naluri gêndhing boyong, inggih punika ringgit talèdhèk ingkang badhe pangkat ambarang, ngungêlipun gêndhing ingkang sapisan kangge kebar, tamtu gêndhing boyong. Sabab gadhah suraos badhe amboyong rêjêki.
Mangsuli bab sadhèrèk ingkang gadhah prêlu, asring botên kasupèn, supados ngungêlakên gêndhing ladrang slamêt, botên sanès namung pados angsar- (daya) ipun nama.
K. 1343 ing Sêmarang. Sla Wa, 5 Sawal Jimakir 1842 dhawah 17 Sèptèmbêr 1912. 27 Bêsar, Dal 1847
ing bab anggèning tilar donya Dr. Sutama tuwin andharan lêlampahanipun sawatawis. Ing ngriki prêlu ngandharakên ing nalika panguburipun wontên ing dintên Rêbo tanggal 1 Juni 1938.
Untabipun têtiyang ingkang ngiringakên layonipun Dr. Sutama.
Ing dintên Salasa wanci siyang, layonipun Dr. Sutama kabêkta wangsul dhatêng dalêmipun ing Simpang Dhukuh, lajêng dipun sucèni, salajêngipun dipun lêbêtakên ing trêbêla saha dipun gêloni siti saking papan ingkang badhe kangge ngubur.
Ingkang nucèni têtiyang para warganing pakêmpalan Putra Surabaya. Ingkang mangku Tuwan Ruslan Wôngsa Kusuma,
Trêbêla wau dipun lapis ing timah, blabagipun rangkêp, ing sasêlaning blabag dipun isèni gamping gêsang. Saha salajêngipun trêbêla wau kapapanakên wontên ing jarambah dalêm têngah, tumuju keblat, dipun lurubi bandera Parindra. Ing ngriku kathah ingkang
sami dhatêng andêdonga lumintu tanpa kêndhat, dipun tata ing golongan suryawirawan. Ingkang dhatêng ing ngriku sawarnining bôngsa, anèm sêpuh, dalah lare, sadaya sami ngatingalakên anggèning belasungkawa. Tindak makatên wau ngantos dumugi lingsir dalu.
Wanci enjing kêsundhul dhatêngipun ingkang sami belasungkawa malih tanpa wontên pêdhotipun, dalasan dumugi golongan malarat ingkang panganggenipun pating srompal ugi botên beda sami katingal anggèning belasungkawa. Saya tumraping golonganing Parindra, ingkang têbih ingkang cêlak sami mrêlokakên layat dhatêng pangajêngipun, dalasan golongan ingkang dipun anggêp mêngsah, ing kala punika inggih sami mrêlokakên dhatêng.
Ing dintênipun Rêbo wanci jam satêngah sakawan sontên, layon badhe bidhal dipun kubur dhatêng pakarangan Gêdhong Nasional ing Bubutan, nanging ing kala punika, jam kalih siyang, ing pakarangan ingkang samantên wiyaripun, sampun kèbêkan tiyang, botên kenging dipun piyak, ngantos lumèbèr ing margi, sadaya sami nêdya ngiringakên layon.
Jam tiga langkung layon dipun usung dening para suryawirawan kabêkta mêdal saking dalêm, kalêbêtakên dhatêng kareta layon. Ing
inggih punika ngacungakên tangan mangajêng mayat, tindak makatên wau ugi wontên golongan sanès ingkang tumut ngênut.
Ing ngriku Tuwan Ruslan Wôngsa Kusuma lajêng ngadêg wontên ing kursi apratela badhe bidhaling layon tuwin tataning lampah-lampahipun.
Ingkang lumampah ing ngajêng piyambak golongan suryawirawan, 8 ambêkta pandhêl Parindra dipun sambêt ing para ngulama
layon, pangirid kapal wolu dipun lurubi pêthak, dipun apit-apit ing têtiyang mangangge
ingkang numpak oto pintên-pintên dasa, panjanging para ingkang ngiring punika kintên-kintên wontên sakilomètêr, têtiyangipun kirang langkung 50.000 malah wontên ingkang ngintên 100.000.
Ingkang ngiring sadaya wau sami kèndêl, botên wontên ingkang sês, danguning lampah ngantos kalih jam, langkung ing margi ingkang
wêdharsabda saking golongan warni-warni. Ingkang wêkasanipun dipun wangsuli ing panjênênganipun Dr. Suratma.
Kados makatên kawontênan panguburing layonipun Dr. Sutama, ingkang tansah badhe dados pêpengêtan.
--- [724] ---
Nyambêti andharan ing bab pamêdaling tanah ngriki ingkang kasade wontên ing pêkên Medhan, ing ngriki ngêwrat malih gambar-gambaripun bangsanipun sayuran punapadene bangsaning ulam-ulam ingkang taksih sêgêr lan ingkang sampun kaêpe garing, gêrèh sasaminipun.
Pamêdal wau sumêbar kasade dhatêng pêkên pundi-pundi, kados ta: dhatêng Singgapur, Penang lan sanès-sanèsipun.
Petruk : Kang Garèng, ayo, saiki padha dibanjurake manèh rêmbugane ing ngarêp, yaiku ing bab bêcik lan orane bocah wadon padha nyambutgawe kuwi.
Garèng : Prakara kuwi manèh, kowe ki dhêmên têmên ngungkat-ungkat krêmi, apa kowe kêpengin disawat ... têgêsan klismah.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, tumrape jaman modhèrên iki, nyang susur para wanita kuwi gila bangêt, hla wong wêruh wong
Kang Garèng, nganggo idu barang. Tumrape wanita modhèrên, iya ora nginang, nanging udut, tur sing diudut iya ora bangsane: ingsiyong, iki diunèkake: pis, manèh, sabab mambu ilêr esuk jarene, nanging
top, ana kok banjur rupa-rupa mêngkono. Saiki banjurna anggonmu aglairake panêmumu ing bab anane bocah wadon nyabutgawe kuwi.
Petruk : Nèk mungguhing panêmuku iya ana pagawean sing pancèn mathuk têmên kanggone kaum wanita, kaya ta upamane: prudpro (dhukun bayi), dhoktêr, banjur: guru, luwih-luwih guru probêl, iki kabèh pancèn iya mathuk têmênan kanggone kaum wanita.
Garèng : Banjur aja lali: dhukun pijêt, sarta manèh: tukang juwal suwara, adhuh-adhuh dhisayang, ja-puh. Le ora mèmpêr, nèk sing kok kandhakake kabèh mau, iya wis cêtha yèn mêsthi mathuke, nanging pikiranamu sing kaya ngono kuwi, rak mung arêp enake dhewe bae, kaya ta: prudpro. Kowe mupakat utawa ora mupakat, iya mêsthi bangsaning wanita, awit pro (vrouw) iki cara Lônda, têgêse: wong wadon, dadi pangkat prudpro ora kêna ora iya kudu ditindakake dening: wong wadon. Banjur wong wadon kok unèkake mathuk kanggo dadi dhoktêr, iki cêtha wela-wela mung saka ... butarêpanamu bae. Sabab yèn banjur mriksa lan nambani bojomu, atimu bisa ayêm têntrêm, sabab: bolih dhipêrcayah, sèh.
luwih-luwih guru probêl, kok unèkake kanggone wong wadon, mathuk bangêt, iki iya mung ngarah enake dhewe manèh, sabab, wong wadon kuwi kêdhasaran mulasara lan ngopèni anak, nèk sabanjure dikon nuntun bocah, mêsthi iya: gêsêkik bangêt. Anane pagawean patang warna sing kok unèkake mathuk kanggo para wanita, ora prêlu tak bantah dawa-dawa. Kanggone wong wadon pangkat: dhukun bayi, dhoktêr, guru lan guru probêl, pancèn iya wis cêsplêng têmênan, nanging mungguhing panêmumu, kanggone wong wadon pangkat liya-liyane apa ora mathuk. Kaya ta: tukang nampani tilpun, apa kurang mathuk yèn dipasrahake nyang kaum wanita.
Petruk : Iya mathuk bangêt, Kang Garèng, mung bae yèn ora kabênêran, sok mung marakake dosa thok bae.
Garèng : We hla ora karuwan, ana wanita dadi tukang nampani tilpun, kathik diunèkake marakake dosa, aku kok ora mudhêng, mara têrangna, Truk.
Petruk : Kowe kuwi yèn arêp tilpun nyang kênalanmu, luwih dhisik kowe rak anjaluk disambung dening kantor tilpun. Yèn sing tukang nyambung utawa sing tukang nampani tilpun, kuwi wong wadon, apa ora mung marakake dosa bae, sabab kowe ora wêruh wujude, mêsthine kowe ora ngrêti, apa isih jipro utawa non, têgêse isih prawan, apa wis mopro utawa nyonyah, têgêse: wis duwe tuwan. Nèk anggonmu nyêbut: jipro, kèri-kèrine kana wis mopro, mêsthine kana banjur sênêng
aku: non, dadi dikira yèn aku iki isih prawan kêmêncur. Wusanane bokmanawa banjur saya dadi anggone bengesan sarta saya kandêl anggone pupuran, supaya bisa nutupi ... kisute. Mara, apa ora mung gawe dosaning uwong iki. Yèn diundang mopro, ing môngka kanane isih prawan, mêsthine iya banjur nêpsu,
jèngkèl, kowe mangkêl, dadi loro-lorone padha kêdosan kabèh. Seje karo yèn sing dadi tukang nampani tilpun mau
wong lanang, arêpa isih sinyo utawa wis tikluk-tikluk pisan, undang-undangane iya mung: tuwan bae. Mara, kanggone publik (wong akèh) apa ora luwih bêcik sing tukang nampani tilpun kuwi mau wong lanang bae, Kang Garèng, sabab ora ana sing gawe dosa.
Garèng : Wayah, kuwi rak mung anggitanmu bae, wong dadi jipro tilpun, kuwi sadurung-durunge rak wis ngrêti yèn pagaweane angladèni wong akèh. Dadi patrape iya kudu
sing sok songol wangsulane, lho kuwi rak bisa uga saka sabab liya-liyane. Wong iya manusa sok akèh sambekalane, bokmanawa bae kala samono mêntas karipan, utawa giwange wis dibur utawa ... êmbuh, êmbuh, êmbuh sabab apa manèh. Saikine bocah wadon dadi: juru tulis, klèrêk, komis, lan sapadhane, apa iya ora mathuk.
Petruk : Mathuke iya mathuk, mung bae kudu kok pikir sing dawa, Kang Garèng. Kayadene sing wis tak kandhakake ing ngarêp, miturut wèting alam, wong wadon kuwi dadi timbangane wong lanang, têgêse: uripe wong wadon kuwi kudu nurut nyang wong lanang, mulane banjur ana unèn-unèn: suwarga nunut, amarga suwargane wong wadon kuwi nunut nyang wong lanang. Dadi ing kono rak cêtha wela-wela, sing baku golèk pangan kuwi wong lanang, dene sing diunèkake suwargane wong wadon nunut nyang wong lanang, kuwi yèn sing lanang mukti wibawa, wong wadon iya mèlu mukti wibawa. Hla nèk saiki pangkat-pangkate wong lanang banjur padha diênggoni wong wadon, rak banjur akèh wong lanang sing ora olèh pagawean. Unèn-unèn mau apa banjur kudu diwalik grembyang bae, yaiku: suwargane wong lanang kuwi nunut nyang wong wadon, ora kaprah, Kang Garèng. Mulane aku iya ora pati cocog anane wong wadon padha nyang kantoran kuwi.
Garèng : Wèh, hla pikiran kojur ane. Ora, Truk, ing sarèhne kowe kuwi sanadyan ora thok lèh, ing sêmu pancèn ora cocog anane bocah wadon padha nyambutgawe, mungguh sing dadi kacocoganamu, apa wong wadon kudu bali kaya jaman biyèn, kudu dadi kêthiplake wong lanang.
Petruk : Wah, iki wis mambu, Kang Garèng. Aku iya isih mupakat anane wong lanang dadi: guru laki, nanging iya kudu wong lanang sing sêmbada têmênan, têgêse: bêbudène, jêmbare pikirane, kawruhe, lan sapadhane, kudu luhur têmênan, kang nganti bisa diguroni karo wong wadon, nanging yèn wong lanang pancèn bisae, wajibe nyang wong wadon iya kudu: angguru rabi. Mulane mungguhing panêmuku, lanang wadon kuwi iya kudu langganan: sih-sinihan, atut rukun, êmong-kinêmong, aji-ingajenan, lan sapadhane. Nanging tindake, iya lanang iya wadon, aja nganti nyêbal karo wèting alam.
Ramening paprangan ing Spanyol ngantos dumuginipun sapunika dèrèng wontên mêndhanipun. Manawi mirid kawontênan, kados paprangan punika tumuntên rampung, makatên malih manawi ngèngêti tansah unggulipun wadya golongan kabangsan, inggih punika wadyanipun jendral Franco, katingal bilih ungguling paprangan badhe pinanggih wontên ing golongan kabangsan. Makatên ugi ing bab punika sagêd nitik saking kawontênaning gambar tanah Spanyol, sampun mèh sadaya dhawah ing panguwaosipun jendral Franco. Nanging manawi nitik saking ubat-ubêting kabêtahan praja, sanadyan jendral Franco anggadhahi panguwaos ingkang samantên agêngipun, mênggahing yêkti, kawontênaning nagari Spanyol sampun kêrakêtan ing sabab ingkang adamêl botên mardikaning adêgipun nagari, dene sababipun, inggih punika anggèning Spanyol sampun nandhang sambutan dhatêng Jêrman tuwin Italie. Mangka panêdhanipun nagari kalih wau sagêda anggadhahi kukupan ing bab economie tuwin pêlikan. Nanging tumrap Italie ugi tampi pangagru-agru saking Inggris, inggih punika samangsa paprangan punika sampun bibar, supados Italie botên ndunungakên têtiyangipun wontên ing Spanyol. Bab makatên punika tumraping Italie ugi purun anyanggêmi, nanging, manawi adêging panguwaos Italie ing Ngabêsi dipun sayogyani.
Manawi mirid wawasanipun Inggris tuwin Italie, kitha Madrid botên dangu tamtu bêdhah, nanging pangintên makatên wau malèsèt, panêmpuhing wadya kabangsan tansah cabar botên sagêd ngrampungi. Inggih lêrês campuhipun wadya Madrid tansah kasoran, nanging dêrênging nanggulangi botên wontên sudanipun.
Ing sapunika Franco gadhah panêdha dhatêng Italie supados ambiyantu kêkiyatan malih, nanging bab punika Italie botên purun minangkani, amargi sampun aprajanji kalihan Inggris, bilih badhe ngundurakên wadyanipun saking papan paprangan ing Spanyol. Nanging sayêktosipun Italie ugi grag-grêg ing manah, awit manawi panêdha wau botên dipun pituruti, sagêd ugi paprangan ing Spanyol taksih dangu kèndêlipun. Mangka mênggah ing nalar, salêbêtipun paprangan wau tamtu wontên ewahing kawontênan, prajanjianipun kalihan Inggris badhe jugar. Nanging saupi mitulungana, badhea rêmit kados punapa tamtu kasumêrêpan dening Inggris tuwin Prancis.
Sayêktosipun bab punika sarwa angèl, awit kêkajênganing nagari-nagari wau namung sarwa damêl pakèwêdipun salah satunggal. Kawontênan ingkang sarwa makèwêd wau tamtu kemawon tansah adamêl wawasanipun jendral Franco ingkang lêbêt-lêbêt, mila tumraping têtiyang ing wêwêngkonipun piyambak inggih tansah dipun sujanakakên, sampun ngantos sagêd damêl daya ingkang nuwuhakên kirang prayogi.
Nanging kados sampun botên kenging dipun udi murih lulusing kawontênanipun ingriku, tandhanipun mêntas wontên golongan wadyanipun jendral Franco piyambak ingkang ngawontênakên ura-uru, ingkang wosipun botên ngajêngi lêbêtipun wadya Jêrman wontên ingriku. Kajawi punika ugi nyamarakên dhatêng kawontênaning wadya Italie ingkang wontên ing Spanyol, botên sande benjing satêntrêming nagari tamtu sami katrêm botên purun kesah. Ingkang makatên punika lajêng katingal wontên sêsulakipun bilih paprangan punika sampun adamêl bosêning rakyat, botên sanès sadaya namung ngudi tumuntêna rampung, mila lajêng tansah tuwuh nalar-nalar ingkang katingalipun sajak badhe nuwuhakên pasulayan ing golongan piyambak. Ingkang langkung damêl èmêng punika sarêng wontên wartos bilih wontên pandamêling Jêrman tuwin Italie ingkang angèngingi dhatêng golongan ing Madrid, sarana angêbomi sapurun-purunipun, punika botên sanès anggadhahi sêdya supados golongan praja kêtuwuhan pamuring dhatêng jendral Franco, wusana paprangan punika botên tumuntên sirêp. Nanging bab punika botên dipun akêni dening ingkang kenging pandakwa.
Miturut wartos ingkang kantun, Prancis, Inggris tuwin Paus badhe sêsarêngan suka pêpèngêt dhatêng Franco, sampun gadhah tindak têgêlan lajêng angêbomi têtiyang ingkang sami botên tumut paprangan. [paprang...]
[...an.] Kajawi punika Inggris inggih ngudi sangêt murih ingkang sami paprangan punika lajêng purun rukun. Saha Inggris ugi ngawontênakên kasagahan badhe ngundurakên wadyanipun ingkang wontên Spanyol. Ing sakawit bab usulipun Inggris punika botên dipun sayogyani dening Ruslan, nanging kawusananipun inggih miturut, namung gadhah pamrayogi supados pajagèn ing watês dipun santosani.
Ing bab paprangan ing Tiongkok ugi pinanggih taksih rame, kenging dipun wastani asor unggulipun pinanggih gêgêntosan, dene ing bab pambudidaya ingkang dados tandhaning paprangan badhe saya rame tansah wontên kemawon. Ing sapunika wontên wartos bilih Tiongkok aprajanjian kalihan Moskou, ingkang wosipun Moskou badhe ambiyantu punapa ingkang dados kabêtahanipun Tiongkok ing bab paprangan punika. Malah kajawi punika ugi wontên wartosipun bilih Tiongkok inggih angsal
ugi, wontên wartos bilih ing sapunika gêgandhengan kalihan Jêrman, sarananipun, Jêpan badhe ngulungakên Tsingtao dhatêng Jêrman, ingkang pancèn rumiyin mila sampun dipun mèlikakên. Kajawi punika ugi badhe nyukani panguwaos dhatêng Jêrman wontên ing laladan Syanghai. Dene têbusanipun, Jêrman badhe nyadèni dêdamêl dhatêng Jêpan.
Bab tumindaking panêmpuh ing Tiongkok saking golongan Jêpan, sampun sairib kemawon kalihan panêmpuh ingkang pinanggih ing paprangan Spanyol, inggih punika botên mawi mawang têtiyanganipun. Ingkang makatên wau Jêpan tansah tampi panyaruwe saking Amerika tuwin Inggis. Mênggah ing kawigatosan, Jêpan ngangkah sangêt dhatêng kêrêbatipun Kaifeng tuwin Ceng Cow, nanging panêmpuhipun wau tansah dipun tanggulangi dening wadya Tiongkok saha tansah rêbat-rinêbat papan panggenan ingkang sampun kêcêpêng. Dados mênggah ing lugunipun, paprangan ing Tiongkok punika taksih gêgêt sangêt, punapa gêlaripun Jêpan tansah dipun lêbêti ing gêlaripun Tiongkok gêntos. Ingriku Jêpan kêpêksa ngawontênakên gêlar enggal malih, ngewahi tatanan ingkang sampun maton.
Tumrap Tiongkok tansah angêncêngi panyêgah lêbêting wadya bêbantu Jêpan, awit rekadaya satunggal punika ingkang pancèn mikantuki yêktos.
Mangka ing sapunika tumraping wadya gêgana Tiongkok saya katingal kasagêdanipun, malah purun anglanjak dhatêng Jêpan sisih Kidul saha nyêbar sêrat sêbaran, ingkang suraosipun suka pêpèngêt dhatêng Jêpan supados sampun wontên tindak siya, anocogana kalihan kêkajênganipun Tiongkok anggèning botên purun damêl sangsaraning sanès, sanadyan mêngsah.
Wartos ingkang kados makatên wau ing sakawit dipun dorakakên dening Jêpan, nanging ing pawingkingipun pinanggih nyata, awit lajêng pianggih tandhayêktinipun, ing sapunika wadya gêgana Jêpan botên purun andhawahi bom saking gêgana.
Manawi miturut pawartos-pawartos wau, ing bab paprangan ing Spanyol tuwin Tiongkok, katingal sêsulakipun sampun wontên tandhaning èngêt sawatawis.
Lindhu ing Selebes. Miturut wartos ingkang kantun, lindhu ingkang pinanggih ing Parigi kapetang botên sapintêna, nanging adamêl risaking griya ngantos 945, kapitunanipun f 50.000.-. Gudhang K.P.M. rêmuk babarpisan. Margi saking Parigi dhatêng Palu ingkang botên kenging dipun ambah wontên 14 km. Kampung Tarue, kaprênah sakidul Parigi, larut babarpisan jalaran saking katêmpuh ing ombak. Rêdi ing sacêlakipun Tarue wontên pasitènipun ingkang mlêsêg.
Dr. Aboetarie dados bupati anom. Awit saking kaparêngipun parentah karajan Jawi ing Surakarta, Dr. Aboetarie, ingkang sampun ngawula wontên Kasunanan, kawisudha dados bupati anom, kaparingan sêsêbutan saha nama Radèn Tumênggung Dr. Wignjodipoero. Panyambutdamêlipun katêtêpakên wontên ing kantor Kêpatian babagan arta praja.
Tanêman soklat ing Nieuw Guinea. Wontên wartos, bilih ing Nieuw Guinea badhe dipun wontêni kabudayan tanêman soklat, pamêdalipun kaangkah sagêda nyamèni kalihan soklat wêdalan saking sanès nagari. Nanging ing sapunika sawêg ngangkah sagêdipun gêgayutan damêl babagan padagangan kalihan nagari Walandi.
Comite babagan mikangsalakên warandha tuwin anaking priyantun. Ing
Economische Zaken tuwin Z. Arifin, Landrechter ing Mr. Cornelis. Mênggah sêdyaning pakêmpalan punika badhe tumindak têtulung ing bab babagan warandha tuwin anaking punggawa Nagari ingkang pêrlu kapitulungan.
Majênging postwissel. Wontêning kintunan postwissel ing kantor post ing Salêbêtipun tigang wulan wiwit Januari wontên 1.086.993, dene pêpetangan kados makatên ing taun kêpêngkêr wontên 858.322. Dados miturut pêpetangan punika tumrap babagan postwissel mindhak 228.571. Indhakipun ngantos samantên wau, botên sanès jalaran saking mandhaping prabeya.
Examen wêkasan ing A.M.S. afd. B ing Salemba, Bêtawi. Lulus examen ing A.M.S. kasêbut nginggil ing golongan kapisan, Loembantoroean, S.H.
Kawrat dhawuh Parentah amarêngakên dhatêng panyuwunipun Mijnbouw Mij. Rêjang Lêbong mêlik wontên ing kawan panggenan tumrap pados mas, salaka tuwin sanès-sanèsipun wontên paresidhenan Benkulen tuwin Palembang, inggih punika ing Lêbong Pandan 1 tuwin 2, tuwin ing Tambangsawah 1 tuwin 2.
Bab pandamêling gambar kaart. Miturut wartos, sawarnining pakaryan praja ingkang pêrlu ngawontênakên babagan pandamêling kaart, sagêd akèn andamêl dhatêng Permanente Kaarteeringscommissie.
Surabayasche Jaarmarkt. Surabayasche Jaarmarkt badhe kawiwitan wontên ing tanggal 30 Sèptèmbêr taun punika. Miturut wartos Jaarmarkt ing taun punika badhe langkung agêng tinimbang ingkang sampun-sampun. Kawontênaning bango-bango, dumuginipun sapunika sampun 23 panggenan ingkang kasewa. Tumrap babagan patukangan kampung badhe dipun agêngakên, gapuranipun bandhe kadamêl wangun Minangkabau. Kajawi punika taksih kathah ewah-ewahan sanèsipun. S.S. tuwin Nijverheid babagan Economische Zaken, badhe mitongtonakên barang-barangipun.
Pakaryan babagan kasarasan badhe anjêmbarakên. Pakaryan babagan Kasarasan badhe ngindhaki papan têtanèn ingkang kangge pêrluning têtiyang sakit ewah ingkang sampun mèh saras. Ing sapunika pêrlu ngrêmbag pamilihing panggenan. Kajawi punika ngangkah badhe ngêdêgakên griya alit-alit kangge mitulungi têtiyang sakit ing padhusunan ing tanah Jawi. Makatên ugi badhe damêl papan kangge nindakakên wulangan têtulung sarana sêsorah ingkang têlêngipun manggèn ing Purwokêrto.
saking pakenipun Ned. Nieuw Guinea Aardolie Mij. Ing salajêngipun, ing sawatawis dintên kêpêngkêr wontên Ingenieur malih ugi bangsa Amerika nusul mriku, nanging lajêng manggèn ing sanès panggenan. Miturut wartos, pangupadosipun lisah pèt wau sampun katindakakên sarana ngêbur, nanging dèrèng nindakakên pangêbur ingkang lêbêt. Dene pangêburipun ingkang ngantos lêbêt wau badhe dipun wiwiti wontên ing wulan Juli ngajêng punika.
Lampah anggêgana dhatêng Australie. Awit saking pratelanipun Tuwan Blackstone, sasampunipun kalampahan lampah anggêgana dhatêng Australie katindakakên dening Knilm. tigang wulan, salajêngipun wiwit tanggal 1 Oktobêr ngajêng punika, pakaryan wau lajêng tumindak sêsarêngan kalihan K.L.M. saha lajêng
Pogokan ing Tanggungan. Ing pabrik gêndhis Tanggungan, Cirêbon, mêntas wontên pogokan kuli 250, jalaran saking sulaya bab bayaran, ngantos dados damêlipun ingkang wajib.
Pangajêng agêng Parindra. Ing satilardonyanipun Dr. Soetomo, miturut tatanan, ingkang dados pangajêng agêng dhumawah mudha pangarsa K.R.M.A. Woerjaningrat, namung sarèhning dêdalêm wontên ing Surakarta, tumindaking padamêlan
Dokter enggal ing Surakarta. Wontên wartos, Dr. Dadi, wêdalan Pamulangan luhur Dokter, sapunika bikak kadhoktêran wontên ing Surakarta, saha ing sapunika nyambutdamêl wontên ing Hulp-Ziekenhuis Muhammadiyah, kabawah Dr. R.M. Soeratman Erwinn. Malah wontên wartos Dr. Dadi wau badhe kapurih anggêntosi padamêlanipun Dr. Soeratman, amargi Dr. Soeratman badhe dhatêng Bandhung.
Dr. Stehn dipun suruhi dhatêng Australie. Wontên wartos, Dr. Stehn, ahli babagan rêdi latu ing tanah ngriki, dipun suruhi dening parentah Australie, supados ngrancang observatorium ing Rabaul. Ingriku punika kala ing taun 1937 wontên rêdinipun ingkang anjêblos, inggih punika rêdi Raluah tuwin Tawirwir. Rabaul punika satunggiling kitha laladan Inggris ing Nieuw Guinea.
Alor, pêrlu ngudi babagan ingriku, pêrlu badhe kangge examen, inggih punika gêgayutan kalihan kawruh babagan bangsa ing tanah ngriki.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, M. Abdoelkadir
Mangoenatmadjo, tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan wontên kantor kabupatèn Pêkalongan, nindakakên padamêlan mantri pulisi ing paresidhenan Banyumas.
Ama wangwung ing bawah Bogor. Ing Bogor pinanggih tuwuh ama wangwung ingkang sami nêmpuh ing wit kênari, nêdhani godhongipun ngantos têlas. Kajawi punika taksih purun nêmpuh dhatêng wit-witan sanèsipun malih. Ama ingkang kados makatên punika ugi sampun nate tuwuh wontên ing Cirêbon, sami nêmpuh wit pêlêm, ngantos damêl karisakakên.
Pakêmpalan wanita tumandang ing damêl. Ing Bêtawi wontên ada-ada ingkang dipun tindakakên dening Nyonyah Mangoensarkoro tuwin Nyonyah Mr. Santoso Maria Ulfah, wosing ancasipun ajak-ajak dhatêng pakêmpalan cacah 26 sami golongan èatri tiyang siti, pêrlu badhe ngrêmbag ing bab sacaraning nikah ingkang pinanggihipun ing sapunika sampun botên anjaman.
Gajah ngrêrisak. Ing wêkdal punika kabudidayan ing Pangkalan Brandan kêtêmpuh ing gajah. Dhatênging gajah ingriku ngantos satusan. Wontênipun gajah lajêng pinanggih kados makatên, ing pangintên jalaran saking gajah-gajah wau asring dipun sanjatani ing pulisi. Dèrèng dangu wontên gajah gêgrombolan nêmpuh dhatêng kabudidayan ing Namu Ungas ingkang botên patos têbih saking Pangkalan Brandan. Gajah-gajah wau lajêng ngrisak tanêman karèt ingkang taksih ênèm-ênèm. Ing bab punika sarêng dipun lapurakên ing pulisi, lajêng dipun tandhangi, wontên gajah kalih ingkang pêjah dipun sanjata, sanèsipun lajêng sami lumajêng dhatêng sanès panggenan.
Saminggu nyambutdamêl gangsal dintên. Miturut wartos, wiwit tanggal 11 wulan punika,
ingriku ing dalêm saminggunipun namung gangsal dintên. Anggènipun botên nyambutdamêl wontên ing dintên Sabtu tuwin Ngahad. Minangka lêlintuning dintên Sabtu wau, ing sabên dintênipun têtiyang ingkang sami nyambutdamêl supados malêbêt langkung enjing.
Madosi bandha ingkang kêlêm ing sagantên. Miturut wartos saking Den Haag, baita kêruk Karimata, ingkang badhe kangge ngêntasakên barang-barang sisaning kapal Lutine, ingkang kèrêm kala ing taun 1799, dipun undurakên, amargi hawanipun awon.
Adêging panggaotan ing Nieuw Guinea. Adêging panggaotan ing Nieuw Guinea sampun dipun têtêpakên kanthi palilahing
Dunne. Mênggah kajênging babagan punika nyinau ing bab kawontênanipun
Angin agêng ing Inggris. Sampun sawatawis dintên ing Londen wontên angin agêng. Kala punika kapal-kapal ingkang wontên ing susukan sami katêmpuh ing angin, saha kapal-kapal wau kêpêksa ngawontênakên tandha nêdha pitulungan. Ingriku wontên kapal 5 ingkang lajêng manêngah badhe têtulung. Kapal Queen Mary sagêd ngandhapakên têtiyang ingkang numpak ingriku cacah 400 ing Plymouth saha lajêng sagêd nglajêngakên lampah dhatêng Southampton. Kapal pêrang Bournemouth kêpêksa manêngah kanthi nilar punggawanipun ingkang taksih wontên ing dharatan.
Rantaman waragad wadya lautan. Miturut wartos, gunggunging rantaman wêwahan waragad tumrap kangge ngindhaki wadya lautan wontên 2.410.500 pondsterling. Rantaman samantên punika ingkang 1.773.500 pêrlu kangge waragad yêyasan enggal, dene ingkang 92.000 kangge ambayar wiwitan tumrap panumbasing kapal pirantos ambêkta motor mabur marine, tumbasan saking parentah Australie tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih.
Colongan anak. Ing Miami, Amerika, mêtas wontên lare umur 5 taun anakipun James Cash ing dhusun Princetown dipun colong ing tiyang. Tiyang ingkang nyolong wau gadhah panêdha supados lare ingkang dipun colong wau dipun têbus 10.000 dollar. Pulisi lajêng ngudi katrangan ing bab babagan punika.
Sasampunipun para adhahanipun Wasili pamitan dhatêng Wara Mamèlya, sadaya lajêng sami minggah ing baita ingkang ing kala punika pinajang-pajang asri sangêt. Botên watawis dangu baita wau lajêng pangkat nuju dhatêng tanah sukci, dhatêng kitha ingkang namanipun sampun misuwur ing saindênging bawana, inggih punika kitha Yurisalim. Ing kala punika layaripun kapasang sadaya,
sawatawis minggu laminipun, ewasamantên botên kapêthuk baita satunggal-satunggala. Mênggah sajatosipun, sadaya baita dagang ingkang sami mirêng, bilih baitanipun Wasili badhe ngambah ing ngriku, punika lajêng sami enggal-enggal andhêlik wontên ing palabuhan. Awit kapalipun Wasili punika sampun kacêluk kapal bajag, botên sande baitanipun dagang inggih lajêng sami kajarah, amila ingkang kathah inggih lajêng kamigilan, saha sasagêd-sagêd inggih lajêng sami anyingkiri sampun ngantos pêthukan. Sarêng anggènipun lêlayaran wau sampun jangkêp sawulan laminipun, ing katêbihan Wasili sumêrêp baita pintên-pintên, sanalika punika Wasili lajêng suka parentah angrikatakên lampahing baitanipun. Lan botên watawis dangu baita-baita wau inggih nuntên sagêd kasusul. Mênggah nyatanipun baita-baita ingkang kasusul wau, sami baita dagang, ingkang sarêng nyumêrêpi, bilih baita ingkang ambujêng punika baitanipun Wasili, ajrihipun kagila-gila. Salajêngipun nakodaning baita dagang ingkang wontên ing ngajêng piyambak lajêng uluk-uluk makatên:
Kula ngaturi sugêng, Tuwan Wasili, makatên ugi para andhahan panjênêngan sadaya, ingkang kacêluk mênggah kaprawiranipun. Tindak panjênêngan ing samangke punika punapa inggih badhe ngupados kasênêngan malih.
Wasili amangsuli: matur nuwun dene panjênêngan sampun paring wilujêng dhatêng kula sakônca, kosokwangsulipun kula sakônca ugi ngaturi wilujêng dhatêng panjênêngan sadaya. Dene mênggahing pandangu panjênêngan, sayêktosipun ing samangke kula botên nêdya anglampahi kadosdene ingkang sampun-sampun. Kula angrumaosi sampun kêkathahên dosa, amila sêdya kula sakônca ing samangke badhe dhatêng ing tanah sukci prêlu badhe nglêbur dosa. Ingkang punika kula badhe pitakèn dhatêng panjênêngan, margi ingkang cakêt piyambak dhatêng kitha sukci Yurisalim, punika ing pundi. Lan saking ngriki punapa taksih têbih.
Nakodaning baita kapal dagang: dhuh, Tuwan Wasili, manawi panjênêngan mundhut pirsa margi, ingkang lêncêng punika kemawon, salêbêtipun nêm minggu panjênêngan sampun sagêd dumugi ing Yurisalèm, dene margi sanèsipun, punika lampahan kalih têngah taun. Nanging margi ingkang lêncêng punika, ing samangke botên sagêd dipun ambah. Awit ing pulo Kumin ing Samodra Kaspi, sapunika dipun ênggèni ing bajag laut. Cacahipun bajag laut ingkang wontên ing ngriku punika wontên tigang èwon, lan wontên ing pulo ngriku samangke sampun yasa bètèng ingkang santosa sangêt. Sanadyan dipun lurugana prajurit ingkang kiyat sangêt, mokal sagêdipun angrêbahakên kêkiyatanipun bètèng wau. Dene baita-baitanipun bajag laut punika lampahipun sami rikat sangêt, sakêdhap-sakêdhap bidhal saking pulo wau prêlu namung nêdya anjarah-rayah baita dagang, barang-barangipun karampas, têtiyangipun minôngka kangge rencang tumbasan.
Ing sêmu botên gigrig, Wasili amangsuli makatên:
Salami kula gêsang, kula botên nate ajrih dhatêng bêbaya ingkang kados punapa kemawon. Salaminipun kula tansah sagêd anjagèkakên kasantosaning tangan kula, kiyating gada kula, tuwin kaprawiraning kônca-kônca kula. Jalaran saking punika kula nêdya ngambah ing magi ingkang cakêt piyambak punika.
Sasampunipun Wasili cariyos makatên wau, lampahing baita lajêng karikatakên nuju dhatêng pulo Kumin, papan padununganipun bajag laut, sadumuginipun ing pulo wau, baita enggal-enggal labuh wontên ing palabuhan ngriku. Bajag-bajag ingkang ing kala punika sami wontên ing palabuhan, sakalangkung gumun manahipun, dene wontên baita mônca kumapurun lumêbêt tuwin labuh ing palabuhanipun. Gumunipun wau ing wusana dados kagèt sangêt, sarêng nyumêrêpi, bilih ingkang mandhap ing dharatan ingkang rumiyin piyambak punika, botên sanès kajawi pun Wasili. Para bajag wau lajêng enggal-enggal lumajêng nêdya anglapurakên kawontênanipun ingkang makatên wau dhatêng kêpala-kêpalanipun.
SAPISAN, BAYAR DHISIK. LÊNGGANAN KAJAWÈN LÊLAHANAN.
LÊLAKONE SALAH SAWIJINING TUKANG GOLÈK KAYU KANG MISKIN
Bocah-bocah, kowe mêsthine wis kêrêp maca dêdongengan, kang nyaritakake wong kang sênêng têtulung marang sapêpadhane lan uga critane wong-wong kang têtulung kanthi anduwèni melik; ngarêp-arêp piwalês bêcik utawa kanthi milih. Ing ngrisor iki bakal dakdongèngi salah sawijining tukang golèk kayu kang bangêt miskine.
Dhèk biyèn ana sawijining tukang golèk kayu miskin, kang sabên dinane kudu nyambutgawe rêkasa amrih bisane mangan. Sajrone dhèwèke magasi kayu, tansah sêsambat lan ngrêsula mangkene: "O, Gusti Ingkang Maha Asih, mriksanana kasangsaranipun tukang kajêng kados kula punika!" Bojone kang ana ing omah uga sêsambat sajrone nyambutgawe.
Anuju sawijining dina, nalika kanca-kancane padha sênêng-sênêng, ropyan-ropyan, tukang golèk kayu lanang wadon mau ana ingomah bae nyambutgawe, wong loro padha tansah ngrêsula, nganti kamirêngan dening sawijining Malaekat kang banjur wêlas marang tukang golèk kayu mau. Batosing Malaekat: "E, wong miskin kae mêngko bakal dakgawe bungah."
Malaekat mau banjur malih rupa wong ngêmis, nuli anjujug nyang omahe tukang golèk kayu. Sing lanang lagi bae lunga, dene sing wadon lagi nyambutgawe ana jêro omah. Calathune wong ngêmis kanthi ngasih-asih: "Nyuwun paring wedang tèh sacangkir mawon." Satêmêne wong ngêmis mau anduwèni niyat cangkire arêp didadèkake êmas.
Nanging wangsulane wong wadon mau karo nêpsu: "Ayo lunga, aku ora bisa mènèhi wedang tèh."
Wong ngêmis: "O, kula ngêlak sangêt, cobi nyuwun toya kemawon sacangkir."
Niyate cangkir mau arêp didadèkake salaka.
Wong wadon: "Ayo, minggata, wong ala, ing blumbang rak ya akèh banyu."
Wong ngêmis: "Inggih sampun nyuwun ngampil cangkir kemawon." Niyate Malaekat mau, cangkire arêp didadèkake kuningan.
Bojone tukang golèk kayu mangsuli: "E, e, dikon lunga kok ora gêlêm, apa kêpengin tak pênthung alu?"
Wong ngêmis malihan nuli calathu: "E, wong
mawar. Barêng bojone tukang kayu wêruh, nuli ngêrti, yèn wong mau dudu wong ngêmis têmênan, pangirane wong kang sêkti. Dhèwèke nuli niba karo janji, yèn arêp mènèhi apa panjaluke. Ananging barêng ndêngèngèk, wong ngêmis mau wis ilang.
Barêng tukang kayu mulih, kagèt wêruh wit mawar wis kêmbang, ana ing cêdhak kori, nuli pitakon: "Mbokne, sapa ta sing nandur wit mawar wis kêmbang ana sacêdhaking kori.
Sing wadon nuli nyaritakake kabèh kang wus kalakon, andadèkake nêpsune sing lanang, calathune: "O, wong bodho, upama aku kêtêmu karo wong mau, kabèh panjaluke mêsthi dakturuti, sanadyan ta aku dikon mangan lêbu ing sikile."
Sasuwene wong loro mau padha rêgêjêgan tangga-tanggane padha têka, barêng krungu lêlakone ana kang banjur calathu mangkene: "Durung suwe, aku kêpêthukan wong nganggo sêrban, apa kirane iku wonge?"
Wong-wong nuli padha lunga mêncar nêdya anggolèki tukang golèk kayu, lakune sumêbar ngalor-ngidul ngetan-ngulon, nanging mêksa ora kêpêthukan wong nganggo sêrban. Kanthi susahing ati dhèwèke nuli bali arêp mulih, dumadakan ana wong ngêmis kang njêjaluk marang dhèwèke: "Kula ngêlih sangêt, mbok inggih sampeyan sukani sêkul saêmplokan."
Wangsulane: "E, wong ngêmis, apa kowe wêruh wong nganggo sêrban liwat kene?"
Wong ngêmis: "Mbotên."
Wangsulane tukang kayu: "Ah, yèn aku kêtêmu dhèwèke, aku bakal gêlêm mangan lêbu kang ana ing sikile."
Wong ngêmis: "Ayo panganên lêbu ing sikilku iki."
Tukang kayu nêpsu bangêt, karo ngacungake bêthine sajak arêp ngantêm karo muni: "E, wong nistha, kok wani-wanine muni karo aku kang lagi cilaka."
Wong ngêmis banjur ngadêg alon-alon nuli calathu sarèh: "Dhèk mau bojomu nundhung aku kanthi têtêmbungan kasar, saiki kowe gawe sêrik atiku ana têngah dalan kene. Saiki aku arêp lunga, ora arêp nyarusiku kowe sakloron manèh." Wong ngêmis banjur musna.
Tukang kayu niba, sajake gêtun bangêt. ananging wong mau ora bali manèh.
Bocah-bocah, kowe mêsthine wis padha ngêrti upamane mangsa panèn, sing mêthik pari dhisik dhewe iku kapasrahake marang wong wadon kang tuwa dhewe. Yèn ana bayi cukur, sing nyukur dhisik dhewe iya wong kang tuwa dhewe ing kono.
Mangkono uga, kaya kang kacêtha ing gambar dhuwur iki, ing nagara Walanda, yèn pinuju usum kapal-kapal mlêbu anggawani haring, sing mangan haring dhisik dhewe iya tuwa-tuwane ing kono. Kang kacêtha ing gambar, iku wong kang wis ngumur 90 taun. Upama cêthaa, sanadyan patrape mung lugu mangan, nanging ana karêpe kang dadi pamuji dawa, upama: Muga enaka kang padha mangan, pêpayone bisaa akèh. Yèn cara Batawine ana parikane wong dodolan mangkene: "Laris manis tanjung
anjunjung sarana gagang rèk siji, kayadene ing gambar, nèk ora sumurup wadine mêsthi bae angèl.
Nanging bocah-bocah sing gawene maca Taman Bocah iki, wis mêsthi padha bisa.
Sêbul: "Bêl, Bêl, tangia, wis awan."
Sêbêl: "Mêngko dhisik, taktutugne olèhku ngimpi."
Aku nurut kandhamu, klambiku sing mblênthong kêna bènzine kae wis tak kumbah nganggo jêruk pêcêl lan takêpe ing wayah bêngi."
Guru: "Kramane punuk apa?"
Murid: "Sugriwa, pak Guru."
Guru: "Lho, kêpriye! Coba têrangna."
Murid: "Su punika luwih, griwa punika githok dados githok ingkang luwih alias punuk, dados kramanipun Sugriwa."
Ana wong duwe mantu kêsèd aran si Suta. Si Suta dikon nandur timun dening
Nuju sawijining dina, maratuwane ndingkik, Suta ora wêruh, ngenak-enak ngundhuhi
digawa mulih, Suta barêng sumêrêp ikête ilang, mulih kandha karo maratuwane, jare disêbrot wong ana ing dalan.
Maratuwane ethok-ethok gêtun, calathune: "Ya wis ta, ora dadi apa, anggêre wonge slamêt. Lah nèk kowe ngêlih arêp mangan, galo tak ngèngèhi brêkat, ana ing ngisor kukusan."
Suta pancèn ngêlih, mulane barêng diatag, enggal olèhe ngungkabi. Nanging ing jêro jêbul ikête karo timun olèhe apèk mau. Suta kagèt,
kuwi dhèwèke dhewe. Maratuwane ora mangsuli apa-apa, malah mêtu saka ing omah karo banda tangan.
ora wêruh; mbêndhèni wong nyolong timun ayake."
Mungguh sanyatane, bêndhe prentah mbabadi pring. Pangirane si Suta kandhane maratuwane mau têmênan, saking wêdine enggal lunga ndhêlik ing papringan. Olèhe ndhêlik durung suwe kêtungka têkane wong pirang-pirang padha nêgori pring. Si Suta dhêg-dhêgan arêp lumayu wis kêpêngkok, ora mlayu pangrasane mêsthi kêcêkêl. Wêkasan ndhêpèprès ora lunga-lunga. Wong kang mbabad saya ngangsêg, suwarane pating brêngok, sawênèhing wong ana sing alok-alok: "E, kanca, aja nêgori pring jing ijih mêcuti, lo!
Nuli ana sing sumaur: "Yak, ora dadi ngapa, najan mêcutana kae mangsa ngarah kisuta."
Suta salah tampa, enggal ngadêg nêrak wong pirang-pirang, ngamuk nggawa bongkotan pring diobat-abitake. Sasuwene ngamuk mau bêngok-bêngok muni: "Prêduli apa, aku amèk timun, timunku dhewe, kathik arêp kokpêcuti."
Wong pirang-pirang bubar kabèh, padha ngira yèn si Suta edan.
1. Kantor kang misuwur ing Bêtawi. | 2. Kumpulan bal bon Jawa satanah Jawa. | 3. Bangsane jangan. | 4. Asma dalêm Tuwan Gouvr. Ing Surakarta. | 5. Kewan kang mawa wisa. | 6. Kumpulan kawula Surakarta. | 7. Swara gitar. | 8. Carane Mlayu kumpulan | 9. Padha kara barès. | 10. Jênênge bocah lanang. | 11. Bangsane sport. | 12. Têngêr montor Surakarta. | 13. Carane Mlayu sêbaran. | 14. Etungan. | 15. Iramane jagêt. | 16. Pangarêpe wong salat. | 17. Têngêr montor Kêdhu. | 18. Tukang layang kabar. | 19. Jênênge lintang. | 20. Carane Mlayu piranti. | 21. Anank tawon. | 22. Arane lênga. | 23. Arane kumpulan para putri.
Arane bocah wadon. | 30. Arane wayang (wadon). | 31. Arane sêkolahan. | 14. Barang kang plikêt. | 32. Kawine mêga. | 33. Sunan Kalijaga nalika timur. | 34. Bocah kang durung rabi. | 35. Sunan Kalijaga nalika timur. | 36. Rukune Islam. | 37. Kawine banyu. | 38. Têmbung Latin.
P/a K 2880, Têgalgondo, Klathèn.
Kartining, Magêtan. Aku bungah bangêt dene wuwuh kêponakanku kaya kowe kuwi. Ananging anggonmu mbatang jênênge Bu Mar
Vliegveldlaan 67, aja mung nyare ing Gang Paseban bae.
Roesijah, Surakarta. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur dene kowe arêp milu lêlumban ing Taman-Bocah.
Moerdjana, Rewulu, Ngayogya. Aku sênêng bangêt, barêng krungu, yèn ibumu apadene adhimu wis pinaringan saras kêpacak utawa ora.
Handojo, Paninggaran. Bangêt panrimaku kokirimi layang isi cangkriman lan lêlucon.
S. Har, Surakarta. O, mulane, kowe lawas ora ngirimi layang aku, la wong pijêr nonton sêkatèn bae. Nanging iya ora dadi apa, wong sabubare isih kèlingan manèh nyang Bu Mar, malah anggawa olèh-olèh crita warna-warna.
Sulardjo, Batavia-Centrum. Kirimanmu karangan wis daktampa, bangêt panrimaku. Wah, dadi kowe saiki lagi ngêpêng sinau bab schrijfmachine, iya sukur-sukur, muga-muga tinurutan sing dadi sêdyamu.
sadulur-sadulurmu karone wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Dene karangane isih dakpikir-pikir dhisik, kapacak utawa orane.
M.D. Asrie, Blitar. Sri, pêrkara examen kuwi rak bêgjan, sanadyana pintêr, nanging yèn lagi apês, ndilalah ya ora entuk, dadi kowe ya kudu mupus. Kowe wis ngati-ati, wis mêmpêng siaumu, nanging mêksa ora entuk examene, iya tandha durung kaparêng, E, bokmanawa, kowe banjur diparigi dalan bisa mbacutake sêkolah liyane.
Soepiathardjiah, Cisêru, Cipari. Wis mêsthi bae Bu Mar luwih sênêng yèn saya akèh undhaking kêponakan. Wah bungah aku, kowe saiki wis bisa basa. Pancèn iya mêngkono, sanajan wis bisa cara Walanda, Sundha, Mlayu lan liya-liyane, nanging
Soetrie Andarsien p/a Beheerder Pandhuis Sarang, Lasem. Layangmu pitêpungan wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Soetrie, dhèk anu kae ing Kajawèn lawas Bu Mar wis tau nulis adrèse Roesdijati ing Blitar. Mara golèkana dhewe, Bu Mar ki, saking akèhe kêponakan-kêponakane rak ya ora apal adrèse siji-sjine ta.
Roesdijati, Blitar, Roes, apa biyèn kowe wis tau têpung karo Soetrie Adarsien ing Sarang? Jarene kanca barêng saklas. Yèn dhangan atimu sarta kowe kobêr, coba ngirimana layang utawa karcis nyang dhèwèke, ing dhuwur iki
Sing srêgêp anggonmu maca Taman-Bocah, cik bèn saya pintêr cara Jawamu sarta luwih apik anggonmu
Beatrix nalika dipun babtis wontên ing greja agêng.
Nalika wêkdal panguburipun Dr. Sutama, kathah ingkang sami mêdhar sabda. Ingkang mêdhar sabda wêkasan Dr. Suratma mangangge basa Jawi, ing ngriku têtiyang ingkang sami mirêngakên tumut anêlôngsa ngantos ngêdalakên luh. Dene sêsorah wau makatên:
Sadulurku kang tuwa dhewe, wis ninggalake ibuku, kakangku sarta adhi-adhiku.
Kangmas Tom, kowe kêjabane dadi sadulurku kang pêmbarêp, uga prasasat dadi bapakku dhewe. Awit nalikane aku sasêdulur ditinggal seda bapak, nalikane kowe isih umur 18 taun, sêkolah klas 3 ing Stovia, kowe wis janji marang ibu, yèn bakal anggêntèni dadi bapakku
kabèh ngrasa kêpotangan budi marang kowe, amarga kabèh wis padha kok tulungi. Kabèh wis mêntas saka kowe.
Bukti manèh pêngorbanamu marang aku kabèh, nalika wiwit taun 1917 kawin, garwamu tansah lara, lan kowe kêlawan sabar bangêt nindakake pitulungan marang aku kabèh, lan uga marang kumpulan.
Nalikane taun 1929, Dhoktêr Gunawan Mangunkusuma tinggal donya, sêdulurku Mevr. Gunawan, lan anake iya banjur kok kukup.
Sêbanjure kowe tansah kurban ora mung kanggo kulawarga, nanging kanggo umum, kanggo pagêrakan nganti donya branamu prasasat êntèk kanggo kurban wae.
Bab lêlabuhanmu marang kumpulan, Mas Tom, dudu kuwajibanku ngandharake ing kene.
Aku mung ngandharake lêlabuhanmu marang sêdulur-sêdulur kabèh, malah sajrone lara, iya tansah mikirake kaanane kulawarga, isih kobêr nakokake kêponakan-kêponakane.
Kangmasku Sutama, saiki kowe ninggalake ibu lan aku sasêdulur. Pamujiku, muga-muga arwahmu olèhna dalan kang padhang, lan antuka panggonan kang samêsthine.
--- [735] ---
Kajawèn kêpêngkêr ngêwrat gambar têtiyang ingkang ngiringakên layonipun Dr. Sutama. Ing ngriki ngêwrat malih gambar nalika layon kainggahakên dhatêng kreta, lan sapanunggilanipun.
Gambar bundêr: layon kainggahakên ing kreta.
Ngandhap: para pangrèh up bêstir Parindra. Ing têngah-têngah mudha pangarsa K.R.M.H. Wuryaningrat.
Ing wêkdal punika ing Mistêr Kornèlês, Batawi wontên têtingalan kêthoprak nama Solosche Tooneelgezelschap Darmo Mudo. Têtingalan wau katingal majêng, punika nandhakakên bilih dipun rêmêni ing ngakathah tuwin nandhakakên bilih bôngsa Jawi ing Batawi bêtah dhatêng têtingalan ingkang damêl cocoging manah.
Manawi mirid babading têtingalan kêthoprak, punika botên ngintên manawi pinanggihipun lajêng dados têtingalan ingkang dipun rêmêni ing ngakathah, awit ing ngajêng namung têtingalan ingkang prasaja sangêt. Dados manawi mirid kawontênanipun ing sapunika, punika nandhakakên bilih têtingalan kêthoprak wau saya dipun bêsut ngantos pinanggih saenipun. Dene pinanggihipun wontên kêthoprak Darmamudha, nama sampun sae.
Ing sapunika tumraping wawasan, bakuning raos ingkang nocogi mênggahing têtingalan wau, 1 bab saening lêlampahan, 2 sêngsêm, 3 êngês, 4 lucu tuwin 5 rame. Gangsal bab punika ing pangintên sampun sagêd nocogi dhatêng kabêtahanipun ingkang mriksani.
1. Ingkang dipun wastani lampahan sae, punika ingkang jangkêp isi: ingkang pawayanganipun dipun wastani pondhongan, isi raos kasusahan, tuwin rame, pêrangan upaminipun.
2. Ingkang dipun wastani sêngsêm, inggih punika pêpanggihaning jalu wanita utawi gandrung-gandrungan, ing ngriku nuwuhakên raos gêsang ingkang kadayan saking lêlagon tuwin solah bawa.
3. Êngês tuwuhipun saking raos prihatos, inggih punika ing golonganing susah-susahan, punika adhakan pinanggih wontên ing lêlampahan.
4. Lucu, punika kajawi pinanggih wontên ing banyolan, ugi pinanggih wontên ing golongan pundi kemawon, saya manawi tuwuhipun saking ginêm sae, punika dipun wastani lucon alus, sagêd mranani.
5. Rame, punika pinanggih wontên ing paprangan, ingkang gêsangipun wontên ing kaprigêlan. Sarèhning paprangan ugi dados grêgêt, mila manawi nuju wontên lampahan ingkang tanpa pêrang, sok adamêl gêla.
Pathokan gangsal bab wau kados-kados sampun kêcakup wontên ing Darmamudha. Kados ta kala lampahan Damarwulan Ngarit, punika sêngsêmipun pinanggih nalika kapanggihipun Anjasmara kalihan Damarwulan, êngêsipun pinanggih nalika Damarwulan anglampahi ngarit, lucunipun pinanggih ing saênggèn-ênggèn, luconipun alus pinanggih wontên ing Anjasmara tuwin patih Logêndèr, dhasar lucunipun patih Logêndèr dhapur nganyêlakên, cocog kalihan gêgambaranipun, dene ramenipun, wontên ing pêrangipun Damarwulan, ing ngiku nuwuhakên pangalêmbana ingatasing èstri têka gadhah tandang kados makatên.
Êngês malih punika nalika lampahan Radèn Sukra, ing ngiku ing kalanipun Dèwi Lêmbah kakondurakên dhatêng kapugêran dumugining seda, sagêd anênarik dhatêng raosing manah wêlas, kados inggih-inggiha. Gêsanging solah sapanunggilanipun ingkang dipun tindakakên dening ingkang dados Dèwi Lêmbah, punapadene ingkang dados Radèn Sukra, anggèning sajak kumêthak, pantês dipun alêmbana.
Mirid kawontênaning gêgambaran, cocogipun kalihan ingkang nglampahi, punika pancèn ingkang angèl piyambak, awit ing ngriku ingkang nuwuhakên raos gêsang. Dados saupami mujudakên kaprihatosaning tiyang jalêr, punika dèrèng tamtu sagêd cocog dipun tindakakên wontên ing tiyang èstri. Namung tumraping sêngsêm pinanggih ing jalêr lan èstri ingkang dipun awaki ing èstri sadaya, punika sampun pinanggih mungguh, awit ing ngriku ngalusakên kasusilan.
Tuwuhing raos gêsang ingkang pinanggih wontên ing lêlampahan, punika botên sanès tuwuh saking kalanipun kasusahan, tuwin ing kalaning sêngsêm, mila ing bab punika ingkang wajib dipun udi sayêktos.
Manawi angèngêti kêthoprak punika kenging kangge anggambarakên lêlampahan punapa kemawon, punika manawi kalêrêsan pandhapukipun, tumanêmipun dhatêng ingkang sami mriksani, kados anyipati lêlampahan yêktos, tuwin sarèhning lêlampahan babagan makatên punika ing cêcariyosan Jawi botên kirang, Darmamudha tamtu sagêd angladosi dhatêng kabêtahanipun ingkang sami mriksani, tuwin sagêd ambêsut ingkang kirang prayogi tuwin kirang damêl marêming manah.
--- [738] ---
Ing Kajawèn sampun ngêwrat pawartos ringkêsan pangantèn ing Mangkunagaran. Kados para maos sampun sagêd ngintên piyambak mênggahing gênging pamiwahan ing kala dhauping pangantèn. Sadaya wau sagêd kapiridakên saking kawontênaning gambar-gambar. Ing Kajawèn dintên punika ngêwrat gambar-gambaripun, nginggil: pangantèn sakalihan. Ngandhap kiwa: Gusti Kangjêng Ratu Timur kalihan Tuwan Gupêrnur Orie. Ngandhap têngên: panggihing pangantèn, nalika pangantèn kakung wontên ing pringgitan.
--- [739] ---
Gambar têngah: G.B.R.A. Kusumawardhani tuwin sanès-sanèsipun, mriksani barang pisungsung.
der Plas, B.R.A.A. Husèn Jayadiningrat. Ingkang têngên piyambak: Prof. Dr. Husèn Jayadiningrat.
Nginggil: pangantèn nalika badhe ijab. Ringgit tiyang Danawa Raton.
Ungêl-ungêlan punika kajêngipun ngajak layaran dhatêng para neneman.
enggal nama: Propaganda in Nederland; Indie, ingkang cêkakanipun Marine Propagandadienst.
Apdhèling wau ing sapunika sampun tumapak ing damêl, mropagandhani para anak-anak Walandi ingkang badhe malêbêt nyambutdamêl ing Koninklijke Marine. Ing salêbêtipun minggu kapêngkêr, apdhèling wau nyêbarakên sêrat sêbaran ingkang rinêngga-rêngga ing gambar sakalangkung sae, tuwin ungêl-ungêlan ingkang magêpokan kalihan babagan pangajaran.
Ingkang dipun kajêngakên ing ngriku, lare-lare ingkang kapengin dados lichtmatroos tuwin stoker kl. 3, punika badhe kawulang wontên nagari Walandi, tuwin leerling-vliegtuigmaker, ingkang
Dept. der Marine, Batavia C.
Lêngganan nomêr 1039. Midd. Vakschool bayaranipun ingkang sakêdhik piyambak f 72.- dipun wêwahi pirantosing sinau f 6.- gunggung f 78.- sataun, kabayar kaping sadasa. Mênggah kawontênanipun griya pondhokan, wani-warni, bayaranipun kathah, botên kirang saking f 25.- sawulanipun. Langkung prayogi dipun pondhokakên dhatêng salah satunggiling sanak-sadhèrèk, manawi sagêd urun têdha kirang langkung f 15.- kemawon sabên wulanipun, kados sampun cêkap.
Manawi panjênêngan babarpisan botên kagungan sadhèrèk wontên ing Batawi, prayogi nyuwun pitulungan dhatêng salah satunggaling pakêmpalan, kados ta: Parindra, Muhamadiyah, Taman Siswa lan sanès-sanèsipun, têmtu dipun sêtiyarakên.
aji-ingajenan, lan sapadhane, nanging tindake aja nganti nyêbal karo wèting alam, lho iki rak iya wis mêsthi bae ta Truk. Yèn sakira pancèn nyulayani têmênan karo wèting alam, rak iya wis mêsthi bae lanang wadon masa bakala padha arêp anglakoni. Kaya ta: andak iya wong wadon kêpengin ngingu brêngos sing anjalêkèthèt kae. Le ora mèmpêr.
Petruk : Nèk nitik lêpase kamajuane wong wadon jaman saiki, mung tansah arêp niru apa kang ditindakake wong lanang, ora mung kêpengin madhani, nanging sabisa-bisa malah arêp ngungkuli, kiraku upama bisa mêngkono, ora mung arêp brêngosan bae, bokmanawa malah kêpengin: godhèg wog simbar jaja barang, Kang Garèng. Nanging ora mangkono kang dadi karêpku. Têgêse: aja nyêbal karo wèting alam, lho kiyi mangkene: Wong lanang wadon ditakdirake ana ing donya kuwi, wis didhasari watak dhewe-dhewe. Dhasare wong lanang: kudu golèk pangupajiwa kanggo anak bojone, dene dhasare wong wadon: mulasara lan angurbanake awake, karêpe mulasara lan angurbanake awake
mulasara lan ngurbanake awake kanggo kaslamêtane anak bojone.
Garèng : Wayah, iki panêmu sing ora mathuk babarpisan, Truk. Awit dêlêngên para bakul wade ing Ngayoja lan ing Surakarta kae, sapa sing golèk pangupajiwa, lan sapa sing anjaga kaslamêtane bale omah. Sing golèk pangupajiwa apa ora wong wadon, lan sing rêsik-rêsik ngomah, sing mangsak, sing dadi babu cuci, sing ngurak-urakake anake yèn nangis, apa dudu wong lanang.
jarit kaya sing kokandhakake mau, pancèn iya kêpenak larase, kayadene bakul jarit, kuwi yèn nawakake dêdagangane, kudu sing bisa: luwês, gandês, kèwês, lan angrêsêpake kae, amrih payune barang dêdagangane. Hla sing bisa kaya ngono kuwi umume rak wong wadon. Nèk sing arêp tuku mau wong wadon, sing ngluwêsi, ngèwêsi, bangsane wadon, atine [a...]
[...tine] mêsthi sênêng, luwih-luwih yèn sing arêp tuku wong lanang, saka kapranane atine
dene yèn sing arêp tuku mau wong lanang, diluwas-luwêsi bakul lanang mau, bokmanawa malah kêpengin ... anjotos. Banjur kowe aja lali, tumrape bakul jarit, kuwi papane sadinane mung saênggon, dadi yèn duwe bocah suson, kêna digawa. Mulane panyêkêle bale omah banjur sok dipasrahake wong lanang, kuwi iya ora pati nyangklak bangêt. Karo manèh sanadyana dipasrahi ana ing ngomah, mêsthine iya ana sing ambantu, êmbuh sêdulur utawa anak wadon, êmbuh ngingu batur wadon, êmbuh kêpriye, dadi ana ing ngomah mau mung dikon ngulat-ulati bae. Ewadene yèn banjur ana sing gêlêm: ngrajang lombok, ngulêg uyah trasi, malah wêdhak pupur barang ...
Garèng : Wis, wis, wis, ana kok banjur wêrna-wêrna mêngkono. Saiki caritakna bae mungguh panêmumu, bêcike wong wadon kuwi kudu kêpriye.
Petruk : Kang Garèng, nèk aku ngêtokake panêmuku dhewe, mêngko aku diarani bôngsa kaum kolot, kang arêp ngalang-alangi nyang kamajuane kaum wanita, mulane aku tak ngandhakake panêmune bôngsa liya bae. Mara, Kang Garèng, aku arêp takon dhisik nyang kowe. Kowe apa wêruh, kaum wanita bôngsa apa sing wis pantog dhewe mungguhing kamajuane.
Garèng : Nèk miturut kabar-kabar ing koran, sing wis pantog dhewe kamajuane iya wanita bôngsa Amerikah. Jarene ing tanah kono kuwi, Truk, saka majune kaum wanita, pagawean apa bae, lan apa-apa sing lumrah ditindakake wong lanang, prasaksat wis kêcandhak ing kaum wanita kabèh. Bèdminton utawa tènis, kampiyun wadon wis sasayahiranèki, bal-balan, wong wadon iya wis akèh, dalasan: bantingan malah: adu kêpêlan, aliyas: boksên, ing kana wong wadon sing padha ngudi, iya wis sathekruk. Dene mungguhing pagawean, apa bae kêna diunèkake wis kêbak wong wadon.
Petruk : Hla, rak wis têrang, ta, yèn para wanita ing Amerikah kuwi kamajuane wis pantog têmênan. Ewasamono durung suwe kiyi, sawatara wanita ing Amerikah sing wis padha pangajaran dhuwur, padha kalair panêmune mangekene :
tumpraping kaum wanita gêgayuhan kang sautama-utamane, ora ana kang ngungkuli, ora liya kajaba:
sing kaya ngono kuwi, kiraku mung arêp manut: modhê Amerikah bae. Awit modhê Amerikah kuwi, lumrahe tansah duwe melik supaya digatèkake ing wong, luwih-luwih mungguhing kaum wanita. Mulane ing Amerikah kuwi sok banjur
turut dalan gêdhe, iki kabèh karêpe rak mung supaya digatèkake ing uwong: wa - dhuh, lan sabanjure karêpe: wong-wong sing padha wêruh lan krungu, siji lan sijine padha takon-tinakonan: sapa kae, sapa kae, kang wusanane namane dadi rêmbugane wong akèh. Lho kuwi melike wong wadon ing Amerikah sing sok anduwèni tindak sing anèh-anèh kuwi. Apa kira-kirane para wanita pangajaran sing kok kandhakake mau, uga ora padha duwe karêpan: supaya dadi rêmbugane wong akèh: sapa kae, sapa kae, sabab ingatase ing Amerikah, panggonane wanita maju, têka ana pikirane wanita sing nylênèh mangkono.
Petruk : Para wanita pangajaran ing Amerikah padha anglairake sing kaya ngono mau, ora pisan-pisan duwe kamelikan apa-apa. Kajaba saka iku, anggone mak cêplus, kalair panêmune: panggayuhaning kaum wanita sing sautama-utamane kuwi bisaa tumuli laki, ora kok mung ngobrol, utawa cara Banyumase: ngunthuk bae, nanging saka wohing panitipriksa lawas bangêt, Kang Garèng. Miturut panitipriksane mau, para wanita sing padha nyambutgawe kuwi, salawase isih ênom, mula iya sênêng lan gêmbira, awit bisa mêrdika ing kabèh tingkah lakune, nanging têmbe burine yèn wis umur patang puluhan taun utawa luwih, hla kuwi banjur lagi rasa-rumasa, ora duwe pangarêpan apa-apa, ora ana apa-apa sing pantês kudu digatèkake, sabab wis dadi takdiring Kang Maha Sukci, wong wadon
angurbanake awake kanggo kapêrluane anak-anake lan bojone.
mandraswara. Ingkang mêdhar sabda Tuwan S. Sastra Suwignya.
Manawi ngèngêti kawontênan ing Eropa, tuwuhing sabab ingkang adamêl botên têntrêming praja tansah pindhah-pindhah kemawon. Saha ingriku katingal bilih ingkang sami pasulayan wau tansah gêgayutan kalihan nagari-nagari sanès ingkang lajêng sami tumut angêmori damêl. Malah ingriku katingal bilih satunggal-satunggalipun pasulayan wau pinanggih wontên sawungipun ingkang mingangka pangajêng ingkang lajêng têtarungan sami sawung. Kados ta ingkang pinanggih ing Tsyechoslowakiye, sawung Henlein tarung kalihan golongan
gêgayutanipun nagari sanès wau malah katingal anggèning migatosakên dhatêng babagan pasulayan, wontên ingkang gadhah tindak nyirêp tuwin wontên ingkang malah damêl urub-urub ingkang ngramèkakên, nanging sadaya wau manawi dipun wawas botên sanès inggih dados praboting badhe damêl têntrêm.
Ing Minggu kêpêngkêr sampun kacariyosakên anggèning Jerman tuwin Italie gadhah tindak ingkang sawarni pangobong murih paprangan ing Spanyol saya dados rame, ingriku lajêng nuwuhakên tunadungkaping pamawas tumrap ingkang sami paprangan, awit lajêng kêkilapan dening kasaru tandanging liyan ingkang ngêmori damêl wontên ingriku. Sampun sawatawis dintên wontên motor mabur cumalorot dhatêng laladan Prancis saha mawi andhawahakên bom ngantos damêl karisakan kathah.
Sarêng bab punika dipun priksa, dèrèng sagêd nêtêpakên saking pandamêlipun sintên, nanging lajêng wontên wartos bilih tindak wau saking pandamêlipun Ruslan, ingkang wosipun kangge tindak panyamar supados dipun wastanana punika saking pandamêlipun Spanyol, ingkang araos kangge pamalês angawoni dhatêng Franco.
Manawi tumrap Spanyol, Franco sampun sarêmbag kalihan Prancis, supados ngawontênakên rêrukunan. Mila lajêng wontên pandakwa bilih tindak pangêbom saking gêgana punika saking pandamêlipun Italie, amargi ingajêng sampun wontên rêmbag, ingkang raosipun anyujanani dhatêng tindakipun Italie, anggènipun melik nêdya katrêm wontên ing laladan Spanyol. Nanging sadaya wau sayêktosipun namung pangintên kemawon. Nanging sarêng wontên dhawuh saking parentah Prancis, manawi wontên motor mabur katingal supados lajêng dipun mriyêm, punika lajêng wontên sêsulakipun bilih Prancis sampun botên kêkilapan dhatêng tindak ingkang pinanggih kados makatên punika.
Manawi mirid kawontênan ingkang sajak nyalawados wau, cocog kalihan pangintênipun Inggris ing bab anggèning kapal-kapalipun dipun bom, punika inggih jalaran saking wontên sabab-sabab ingkang dipun samarakên, malah wontên rêmbag ingkang araos nêtêpakên supados karisakaning kapal Inggris wau lajêng nêdha lintu dhatêng Spanyol kemawon.
Satunggiling sêrat kabar ing Italie mratelakakên supados prajanjianipun Inggris kalihan Italie punika tumuntêna katêtêpakên, botên usah mawi ngêntosi rampunging paprangan ing Spanyol. Lêlampahan kados makatên punika manawi dipun cocogakên kalihan ebah-ebahan praja sanèsipun, raosipun sampun sairib kemawon. Botên sanès saking anggèning sami ngudi pikantuk saha kawilujênganipun piyambak-piyambak.
Ing bab tindakipun Jêpan anggèning ngêbom papan panggenan ingkang botên wajib dipun têmpuh, sampun dipun saruwe dening Prancis tuwin Amerika. Panyaruwenipun nagari kêkalih wau sampun tumuju dhatêng Tokio sadaya.
Ing sapunika tumindaking paprangan taksih rame, wadya Jêpan sampun sagêd ngangsêg dumugi
sacêlakipun Cengcow, têtiyangipun ing kitha ngriku sampun sami ngili dhatêng sanès panggenan. Tindakipun Jêpan wau katingal sarwa dipun santosani tuwin ngajêngakên gêlar ingkang sarwa mikantuki, inggih punika ajênging wadyanipun Jendral Doihara saya ngangsêg, lajêng dipun biyantu wadya Jêpan ingkang mêdal ing lèpèn Yangtze, ngênêr dhatêng Hankow, kajawi punika dipun biyantu ing wadya dharatan saking sisih kiwa. Makatên ugi tumrap golongan Tiongkok inggih lajêng samapta ngawontênakên gêlar ingkang mikantuki, namung ing pangintên, botên sande panêmpuhipun Jêpan dhatêng Hankow punika badhe kêlampahan adamêl karisakan agêng.
Manawi mawas gêralipun Jêpan ingkang kados makatên punika katingal anyamari yêktos, nanging tumrap Ciang Kai Syek, botên ulab dhatêng gêlar ingkang kados makatên punika saha niyat botên badhe angunduri. Inggih pundi kemawon ingkang bêtah, sanadyan ngantosa têtatunan badhe dipun ladosi. Tumrap Jêpan inggih sampun wontên wiraosan bilih panêmpuh dhatêng Hankow punika awrat.
Ing wêkdal punika ing Turki wontên tindak ingkang sajak niru tindakipun Sang Hitler, inggih punika anggèning nêdya ngêbroki laladan Alexandrette (Iskandarun) kanthi paksan. Ingkang pinanggihipun ingriku lajêng nuwuhakên ura-uru, bangsa Turki campuh kalihan bangsa Arab. Ingkang makatên wau lajêng nuwuhakên pandakwanipun Turki, bilih panjaginipun Prancis dhatêng rakyat Turki ingriku kirang sae. Dene manawi Prancis pancèn botên sagêd anjagi, lajêng badhe dipun jagi piyambak. Miturut wartos, wadya Turki ing sapunika sampun pacakbaris nglêmpak wontên ing tapêl watês. Nanging Prancis sampun prayitna, samangsa wadya Turki wau malêbêt, wadya Prancis badhe ngunduri kemawon, supados botên nuwuhakên pasulayan. Dene tumrap bangsa Arab tuwin bangsa Armenie sami kuwatos manawi ngantos kêdhêsêk ing wadya Turki, mila ing sasagêd-sagêd nêdya nanggulangi dhatêng trajangipun Turki ingkang kados makatên punika.
Sayêktosipun tumrap Prancis badhe minangkani punapa ingkang dados panêdhanipun Turki punika. Inggih jalaran ingkang kados makatên wau ingkang nuwuhakên pamuringipun bangsa Arab tuwin bangsa Armenie. Dene sababipun ingkang sakawit anggèning Prancis kêsampiran panguwaos ing Syrie tuwin Iskandarun punika pinanggih ing nalika sabibar pêrang donya, ingkang laladan ingriku punika dipun wastani laladan mandaat, kawigatosanipun, pêrlu anjagi supados paprentahanipun sagêd lêstantun sae. Nanging jalaran saking weya dumèh laladan wau kamanah botên sapintêna tiyangipun, botên beda kados weyanipun Inggris dhatêng tumindakipun ing Palestina. Mênggah pikantukipun ing kala punika ngantos sagêd nuwuhakên kapitadosanipun Prancis dhatêng laladan ingkang dipun êmbani wau, malah ngantos wontên rêmbag supados Prancis mardikakakên panguwaos ingriku, saha manawi kêlampahan Iskandarun mardika, lajêng uwal saking panguwaos Syrie saha lajêng anggolong dhatêng Turki. Bab punika Prancis botên sagêd damêl karampungan, wontênipun namung gumantung dhatêng Volkenbond. Cêkaking rêmbag, panêdha wau wontên sêsulakipun badhe kasêmbadan, saha adêging kanayakan ing Iskandarun badhe tumindak ing taun punika.
wontêning tindak pamilih ingriku lajêng anuwuhakên botên panarimahipun bangsa Arab, awit lajêng badhe kêdhêsêk panguwaosipun wontên ing babagan pamilih. Malah salajêngipun wontên tindak ingkang ngangkah murih bangsa sanès ugi milih dhatêng golongan Turki. Dene ingkang badhe dipun têtêpakên dados gupêrnur ing Iskandarun bangsa Turki, mangka nyatanipun kawontênanipun ingriku langkung kathah tiyangipun Arab. Tuwin malah tumrap pangkat ingkang agêng-agêng inggih sampun kathah ingkang dhawah ing bangsa Turki. Mila lajêng nuwuhakên kanêpsoning golongan sanès wau, kados ingkang pinanggih ing sapunika.
Wadya andhungan. Bab wadya andhungan ing Betawi tuwin ing Bandhung badhe dipun indhaki. Ing salajêngipun ingkang wajib lajêng badhe ngêncêngi tumindakipun pados tiyang.
Para jurnalis ing Bêtawi darmawisata. Ing sawatawis dintên punika para jurnalis ing Betawi sami darmawisata, sadaya wontên 27. Bidhalipun jam 6.45 enjing numpak autobus. Ingkang dipun dhatêngi ing Bogor, ningali Kêbon Raja, lajêng dhatêng Cisarua, pêrlu
irid ningali kawontênanipun ingriku. Salajêngipun dhatêng panggenan sanès-sanèsipun. Wangsulipun dumuginipun Betawi jam 6.30 sontên, wilujêng.
Para jurnalis dipun gambar wontên sangajênging griya Geneesheer-
kaparêngipun Parentah badhe ngawontênakên burgemeester tiyang siti, malah wontên wartos ing pundi ingkang badhe dipun dèkèi sampun dipun cathêt. Manawi pawartos punika yêktos, dados satunggiling kamajêngan tumraping golongan tiyang siti.
Sêsakit rajakaya ing Singapura. Miturut kêkancingan saking direkteur Economische Zaken ingkang sampun kanthi katrangan saking wêwakil Parentah ing Singapura, mratelakakên bilih ing Singapura tuwuh sêsakit pest rajakaya.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe têdhak Sumatra. Wontên wartos, benjing wêkasaning wulan Sèptèmbêr punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe têdhak Sumatra, inggih punika dhatêng Lampungsche Bovenlanden, Palembang, Benkulen, makatên ugi badhe têdhak ing Simau, lamining têdhak dalêm ngantos tigang minggu.
Paring dalêm gangsa Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. Ing bab paring dalêm gangsa Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya dhatêng têtiyang boyongan ing Lampung, sampun kêlampahan. Ing kala punika ingkang kautus ingkang Bupati ing Bantool sakalihan, wêdana tuwin asistèn wêdana. Golongan tiyang boyongan ingkang kaparingan punika têtiyang ing Sukadana, lumantar saking residhèn ing Lampung. Kala wontên ing Lampung dipun tampi ing panjênênganipun residhèn piyambak, saha lajêng mubêng-mubêng mriksani kawontênanipun papan paboyongan tuwin sanès-sanèsipun.
Kabêsmèn ing Kêdhiri. Kala ing dintên Ngahad kêpêngkêr, Boekhandel Tan Khoen Swie ing Kêdhiri kêbêsmèn. Buku ingkang kêbêsmi wontên 300.000, kapitunanipun wontên f 30.000.-.
Buku pèngêtan Dr. Soetomo. Awit saking kajêngipun Pustaka Nasional, badhe ngêdalakên buku pèngêtan anggèning tilar donya Dr. Soetomo ingkang isi karangan-karangan damêlanipun para ngarang tiyang siti bab pèngêtan anggèning tilar donya Dr. Soetomo wau. Pangajêng-ajênging Pustaka Nasional ing Surabaya, wontêna pambantunipun sêrat-sêrat kabar ing tanah ngriki. Pêpajênganing buku wau badhe katanjakakên wakaf andandosi kuburanipun Dr.
Soerono, gewestelijke arts ing Cirebon, kaangkat dados Adjunct Inspecteur D.V.G. ing Betawi. Dene ingkang gumantos wontên ing Cirebon, Dr. Abdoel Patah, saking Garut. Tuwan W.H. Tumbelaka, Ind. Arts ing Singkang (Selebes), katêtêpakên dados dhoktêr ing Leprozerie Menado, ing Menado. Tuwan Abdoel Moeloek arts ing D.V.G. Bangkinang, kapindhah dhatêng C.B.Z. Semarang.
Kursus kawruh agami tumrap abdi dalêm. Sampun sawatawis dintên para abdi dalêm ing Kasunanan sami wiwit sinau wulangan babagan agami wontên ing Mambangululum. Ingkang sami sinau wau wiwit golongan pangkat andhap, wontên ingkang golongan agêng, dene umur-umuranipun wiwit 30 dumugi 80 taun. Punika nandhakakên bilih sinau punika botên wontên kasèpipun.
Tampi bintang. Kawartosakên, bilih pangarsa Raad Kawula Mr. Van Helsdingen tuwin mudha pangarsa K.R.M.A.A. Koesoema Oetoyo, sami tampi kanugrahan bintang Ridder der
Pabrik dadhung. Kala tanggal 1 wulan punika ing Pengasih, Wates, Ngayogya, ambikak pabrik damêl dadhung, punika kapetang pabrik ingkang kapisanan wontên ing tanah ngriki. Dumugining Januari 1939 wontên rancangan badhe ambikak pabrik kados makatên 50 panggenan, papanipun mêndhêt antawising Wates kalihan Cilacap. Adêging pakaryan punika angsal pambiyantu arta saking arta fonds 25 yuta.
Kamirahaning pangangêng. Kala tilar donyanipun Dr. Soetomo, para punggawaning Borsumij, Mij. Nederland, Mij. Ocean tuwin sanès-sanèsipun ingkang golongan tiyang siti sami dipun sukani palilah sami ngêtêrakên panguburipun.
Dhoktêr wadyabala. Ingajêng sampun nate kawartosakên, bilih para dhoktêr wêdalan Pamulangan luhur dhoktêr ing tanah ngriki, sagêda katêtêpakên dados dhoktêr wadyabala. Ing bab punika ing sapunika ingkang ngadani ngêdêgakên kumisi, mêndhêt saking golongan dhoktêr militèr 3 tuwin kalih saking Generalen staf. Kumisi wau supados suka panimbang manawi wontên têtêpan.
Kapal Jêpan kalelangakên. Benjing tanggal 22 wulan punika, kapal Jêpan pamisayan ulam nama Fukumaru badhe kalelangakên umum. Kapal wau anggèning kalelangakên jalaran rumiyin kangge misaya ulam wontên ing papan ingkang dados awisan ing laladan Riouw.
Ingkang nglêbêti examen H.B.S. Ing taun punika lare-lare ingkang nglêbêti examen H.B.S. ing Semarang wontên 389, ingkang lulus 295. Tumrap Surabaya wontên 347, ingkang lulus 295.
Bab minggah kaji. Wontên wartos, bilih parentah Hejas, benjing wancining tiyang minggah kaji ngajêng punika badhe ngindhakakên pathokaking prabeya têtumpakan. Dene waragading kapal taksih ajêg.
Pamulangan luhur Islam. Miturut wartos, adêging pamulangan luhur Islam ingkang dipun pangajêngi dening Dr. Satiman, saèstu kawiwitan wontên ing wulan Augustus 1939 wontên ing Surakarta.
P.H.S. Lulus saking P.H.S., H.B.S. 5 taun, golongan A, Hartono, Wirio tuwin Hazil.
Malaria ing Tanjung Priok. Jalaran saking kathah jawah, ing Tanjung Priok tuwuh sêsakit Malaria, ingkang tumularipun enggal sangêt. Wontênipun têtiyang ngajal mindhak sangêt. Ingkang
taun, inggih punika sawindu, ingriku kawontênakên paargyan pèngêtan sawatawis. Mênggah ancasing pakêmpalan wau nêdya mitulungi warganipun ingkang nuju gadhah anak tuwin kêsripahan. Kajawi punika ing sapunika ugi tumindak têtulung dhatêng tiyang miskin ingkang ngajal kapiran.
Dados hoofdredacteur Sêdyatama malih. Tuwan Soetarno Dwidjosarojo, hoofdredacteur ariwarti Nusantara, ing sapunika katêtêpakên dados hoofdredacteur ariwarti Sêdyatama ing Ngayogya. Ariwarti kalih wau dipun rangkêp, satunggal wontên ing Surakarta satunggalipun wontên ing Ngayogya.
Panyêbar Sêmangat ngêdalakên nomêr Bela Sungkawa. Panyêbar Sêmangat angêdalakên nomêr Bela Sungkawa, ingkang isi gambar kawontênanipun Dr. Soetomo suwargi, kala sugêngipun, ngantos dumugi ing kala panguburipun, punapadene karangan-karangan ingkang minangka pèngêtanipun ingkang sampun suwargi.
Wiyosan Nata Inggris. Kala tanggal 10 Juni punika ing dalêmipun consul Inggris Tuwan Fits Maurice ngawontênakên paargyan amèngêti wiyosan Nata Inggis. Tamu sasampuning nglêmpak, consul Inggris sakalihan mêdharsabda ingkang suraosipun ngunjukakên kasugênganipun Nata Walandi, lajêng dipun wangsuli wêdharsabdanipun Tuwan van der Bussche ngunjukakên kasugênganipun Nata Inggris. Salajêngipun sami among suka sakaparêngipun.
Angsal-angsalanipun S.C.S. Angsal-angsalanipun S.C.S ing wulan Mèi kêpêngkêr wontên f 227.000.-. Ing wulan Mèi taun kêpêngkêr wontên f 206.000.-. Wiwit Januari dumugi Mèi kêpêngkêr wontên f 922.000.- Pêpetangan ing taun kêpêngkêr wontên f 902.000.-.
Raja dipun amuk. Wontên wartos, raja ing Sorong, onderafdeeling Seram dipun amuk ing tiyang ngantos nêmahi tiwas, tuwin taksih wontên tiyang 3 ingkang nandhang tatu rêkaos, dene jalaranipun ing bab babagan siti.
Lampah anggêgana dhatêng Australie. Kawartosakên, Tuwan Van Lent ing Luchtvaartbureau kapiji anggêgana numpak motor mabur K.N.I.L.M. benjing tanggal 16 Juni dhatêng Sydney, wangsulipun numpak motor mabur ingkang bidhal
ingkang suraosipun abela sungkawa ing bab wontêning lindhu ing Selebes.
Jaarbeurs. Jaarbeurs ingkang kaping XIX ing Bandung badhe kawiwitan wontên ing tanggal 25 wulan punika. Panitipriksa umum katindakakên wontên ing tanggal 24 Juni wanci jam 5 sontên.
Comite paargyan jumênêngan Nata 40 taun. Ing Betawi sampun madêg comite jumênêngan Nata 40 taun. Ingkang dados pangarsa Tuwan H. Fievez de Malines van Ginkel. Miturut rêmbag, paargyan wau badhe dhawah wontên ing tanggal 6 Sèptèmbêr ngajêng punika ngantos dumugi tanggal 10 Sèptèmbêr, inggih punika dumugining wêkasanipun Pasar Gambir.
Padamêlan ing Marine. Miturut wartos sarêng Departement Marine ngawontênakên bikakan nampèni neneman dados punggawa kapal tumrap matrus badhe nampèni 35, ingkang nêdha sampun wontên 100, tumrap vliegtuigmaker namung nampèni 100, ingkang gadhah panyuwun wontên 100. Ingkang katampèn malêbêt mriku punika namung tumrap bangsa Walandi.
N.V. Ned. Mij. N.V. Ned. Mij. tumrap Nieuw Guinea badhe ambikak kantor wontên ing Betawi, wontên tanggal 1 Augustus ngajêng punika, directeuripun Tuwan Mr. Van Dunne.
N.I.S. badhe nglampahakên sêpur ngangge Diesel. Miturut wartos, N.I.S. gadhah sêdya badhe nglampahakên sêpur saking Semarang dhatêng Surabaya ngangge diesel, sêpur kados makatên punika lampahipun ngangge lisah, lampahipun badhe langkung rikat, saha ingriku tanpa awu tuwin plêtikan latu, dados tumrap ingkang numpak langkung têntrêm.
Golongan Surya Wirawan gêgayutan kalihan brandweer. Sampun sawatawis dintên, Commandant brandweer ing Betawi nampèkakên dhiploma brandweer tuwin tandhanipun dhatêng para Surya Wirawan cacah 50. Mênggah wigatosipun, samangsa wontên bêbaya latu, golongan Surya Wirawan wau kenging dhatêng tumut têtulung.
Bêna jalaran saking gêgayutan lindhu. Jalaran saking wontên lindhu ing Parigi, kathah pasitèn ingkang ambrol saha ngurug lèpèn. Sarêng wontên toya, lèpèn wau lajêng ambêndung, wusana lajêng ambèr ngêlêbi panggenan kanan keringipun ngriku. Lèpèn ingkang pinanggih kados makatên punika ing Dolago tuwin
amratelakakên bilih H.B. pakêmpalan wau angsal panduman arta lotrij kathahipun f 8018.17, saking angsal-angsalaning lotrij ingkang dipun mainakên kala ing wulan Maart.
Para kêpalaning bajag sami mirêngakên palapuraning andhahanipun tanpa nyêlani wicantên punapa-punapa. Ing sêmu sami kagèt tuwin ajrih, ing wusana para kêpala bajag wau lajêng sami wicantên makatên:
Anggone aku sakancaku kabèh dêdunung ana ing pulo kene iki, kurang luwih wis ana têlung puluh taun. Lan salawase iku, aku durung tau krungu ana wong wani andharat mrene. E, hla dalah, kae wong-wonge wis padha mrene, têka kumalungkung têmên, wani lumêbu ing garumbuling macan. E, tobat-tobat, layak bae, yèn wani andharat ing pulo kene, sabab wong iya Wasili, aku sanalika bisa wêruh jalaran saka lakune kang gêmaib sarta mripate kang sêrêng.
Wasili saandhahanipun ing kala punika murugi ing papan para kêpalaning bajag saha tanpa wigah-wigih lajêng kèndêl ngadêg ing sangajêngipun
Kula ngaturi sugêng dhatêng panjênêngan sadaya, dhuh para prawira. Dhatêng kula ing ngriki punika botên sanès kajawi namung badhe nyuwun pitanglêt pundi marginipun ingkang cêlak ingkang anjog dhatêng Yurisalim.
Sangêt ing panuwun kula, dene panjênêngan sampun paring wilujêng dhatêng kula sadaya.
kaprawiranipun. Sadèrèngipun kula ngaturi wangsulan dhatêng pandangu panjênêngan wau kula nyuwun dhatêng panjênêngan rumiyin tuwin para andhahan panjênêngan sadaya mugi ing samangke krêsa dhahar sêsarêngan kalihan kula sakônca, iba rêsêping manah kula sakônca.
Wasili mituruti punapa panêdhanipun para bajag wau saha lajêng mapan lênggah ing sandhinging meja papan lênggahanipun nêdha para bajag wau. Ing sakala punika Wasili saandhahanipun lajêng sami kasêgah anggur, ingkang didipundipun. wadhahi ing gêlas agêng, saha isinipun botên kirang saking saèmbèr. Wasili enggal-enggal nyandhak gêlas anggur wau mawi tangan satunggal, katênggak sapisan têlas, sasampunipun gêlas lajêng kaglèthakakên wontên ing meja. Para bajag sami gumun sadaya, saha sangêt angaosi dhatêng kêkiyatanipun minum Wasili wau, awit mênggahing para bajag, ngombe anggur satêngah èmbèr kemawon sampun rumaos botên kiyat. Sasampunipun Wasili tuwin andhahanipun sadaya rampung anggènipun ngombe tuwin nêdha, lajêng wangsul dhatêng ing baitanipun, kanthi dipun tut wingking dening bajag sawatawis. Ingkang sami ambêkta pisungsungipun para kêpalaning bajag. Kajawi punika Wasili dipun bêktani juru pitêdah margi ingkang sampun apal sangêt marginipun saking ngriku dhatêng Yurisalim. Juru pitêdah margi wau botên namung gadhah kasagêdan ingkang makatên punika kemawon, nanging ugi anggadhahi watak kêndêl lan prawira, dados manawi sawanci-wanci wontên baya pakèwêd, inggih botên badhe nguciwani. Sasampunipun Wasili saandhahanipun sami minggah ing baita, baita lajêng enggal kalampahakên nuju dhatêng samodra Kaspi.
Lampahipun baita ngantos sawatawis dangu, lan samargi-margi tansah botên angrêsêpakên, nanging ing wusana baita lajêng dumugi ing rêdi Tabor. Dening têtiyangipun Wasili baita lajêng kacancang ing sela ing gisik ingkang inggil punika. Wasili lajêng mandhap saking kapal dipun irit dening para andhahanipun nêdha nginggahi dhatêng pucaking rêdi Tabor wau. Ing satêngah-têngahing margi Wasili sumêrêp wontên cumplunging tiyang gumlethak ing siti, Wasili ngawasakên cumplung wau sarwi wicantên makatên:
He, cumplunging manungsa kang wus garing, mara calathua, sapa sanyatane kowe kuwi, kowe kuwi sirahe wong ala, durjana, ratu apa sirahing wong Nasrani.
Kalihan wicantên makatên wau, Wasili andhupak cumplung ngantos kontal inggil sangêt. Nanging sarêng dhawah ing siti malih, cumplung wau lajêng wicantên makatên:
He, têka ambêgsiya têmên kowe Wasili, wêruha yèn aku iki dudu sirahing wong ala utawa raja, nanging sirahing wong Nasrani, sawijining satriya kang ambêg prawira ngluwih-luwihi tinimbang kowe. Ing sarèhne kowe kumawani andugang aku, dadi kumawani ngina lan angrèmèhake nyang aku, tak suwun marang ingkang Murbèng Kawasa, muga-muga ora suwe manèh sirahmu pisah kalayan awakmu, sarta tumuli tiba ing lêmah ing papanku saiki kiyi, ora ana ing dhuwur lêmah kaya aku, nanging kapêndhêm ing ngisor.
Isinipun: Putri Beatrix - Sêsorah ingkang Adamêl Trênyuhing Manah - Panguburing Layonipun Dr. R. Sutama - Kêthoprak Darmamudha - Pangantèn ing Mangkunagaran - Jongens, vaar mee! - Utaminipun Lare Èstri Nyambutdamêl - Kawontênan Sajawining
tibane dhong-dhing / dhasar amung lugu ngakên tuna sastra //
saking jujul mancungul mung kudu unggul / lêlumban
tumraping kang para sêpuh / nênuntun mring putra / tumêrah pra wayah ugi / mrih ing têmbe dadi wong kang pinracaya //
tanpa petung katrêsnane bapa biyung / marang putra wayah / wiwit maksih
ingkang sinuprih rahayu / supaya bisaa / nyakupi wulang utami / nadyan têkèng ngakerat ginadhang swarga //
julig / nandukake piala tan duwe ringa //
datan mundur dèn wêdèni uwong dhuwur / anggêpe mangkana / janji aku bisa rêmpit / tan kawruhan dening wong siji-sisjia //
nadyan luhur kang ambêgsiya satuhu / nora dadi baya / yèn aku
dumadi bêcik / wiwit cilik didhasari kaprêcayan //
wiwit kuncung dilantih wêdi Hyang Agung / dosa yèn wania / Allah tansah amriksani / sakabèhe paripolahe manungsa //
sakrêntêgmu tindak-tandukmu satuhu / andhêlika pisan / jro guwa sagara rêdi / masthi tansah kawuningan Gusti Allah //
Allah iku trêsna mring bocah kang maju / sabên dina ngrêksa / mring bocah kang laku bêcik / niksa marang sing sapa nêrak larangan //
yèn wis mlêbu pitutur mangkono iku / masthi tansah ringa / nindakake laku juti / nadyan dhewe êmple wêdi nglakonana //
mêdèni putra / mangkana dènnya nuntuni / pedahira borong kang paring momongan //
Ingkang sampun kulina lan mangrêtos dhatêng wigatosing pigunanipun jagung, namung kaot sakêdhik kemawon kalihan pantun, malah para sadhèrèk ing tanah parêdèn ingkang asal (asli) punika rumaos marêm saha mangsêg manawi nêdha sêkul jagung tinimbang kalihan yèn nêdha sêkul uwos pantun. Jagung punika kajawi pananêmipun gampil, wijinipun sakalangkung babar sangêt, lah tiyang namung saontong: sagêd anuwuhakên ngantos atusan uwit. Ingkang kaping kalih, sêkul jagung punika kiyat dipun rimat ngantos dumugi pêndhak dintên. Mênggah pratikêlipun pandamêling sêkul jagung punika makatên: jagung wose (pipilan) dipun êkum rumiyin ngantos sawatawis ing dangunipun, sasampunipun kintên-kintên ragi mêdhok, lajêng kadhêploka ing lumpang, tumuntên dipun intêrana, jagungipun wose supados anglêmpak nêngah, lajêng karaupana winadhahan piyambak, dhêdhak lan katulipun ugi kawadhahana piyambak, gunanipun kenging kangge têdhan bèbèk lan ayam, jagung wose ingkang sampun kaintêran wau lajêng kalimbanga ing toya, limrahipun wontên ing pangaron, kulitipun ayam ingkang sami kumampul: kabucalana, bilih jagung wose wau sampun rêsik, lajêng kaglêpunga, murih sagêd enggal lêmbat, mawi dipun worana toya sawatawis, kadugi sampun ngantos muncrat-muncrat. Bilih galêpung jagung wose wau sampun lêmbat, tumuntên dipun êdanga, dene mênggahing patrap pratikêlipun adang sêkul jagung wau sami kemawon adang sêkul uwos pantun punika, namung sêkul jagung: ingkang prayogi: mawi dipun sarêmi, tuwin mawi dipun dèkèkana salam sawatawis lêmbar. Lawuhanipun sêkul jagung punika [puni...]
[...ka] yèn tumrap sadhèrèk ing tanah parêdèn asli, dipun lawuhi punapa kemawon: inggih mathuk, kadhang dipun lawuhi jangan bêning ngantos angêcombang, inggih setham-sethom kemawon, nanging manawi tumrap sadhèrèk golongan ragi nêngah dumuginipun ing têngah-têngahan, ing pamatawis kula inggih kêdah mawi kapapantês ing sakawasanipun, mathukanipun lawuhaning sêkul jagung wau kados ing ngandhap punika:
Ha. Manawi jangan, inggih jangan ingkang kênthêl-kênthêl, kados ta: jangan lodhèh utawi sambêl gorèng punapa brongkos, punapa pindhang, punapa bêsêngèk.
Na. Manawi garing-garingan, 1. Kêring tempe, 2. Gudhang, 3. Gorengan karese urang. 4. Gêrèh gatêl, 5. Bandêng utawi ulam lèpèn, utawi gêrèh tongkol, dipun mangut utawi dipun bumbu rujak.
Panggarapipun kapuk randhu murih sagêd dados pêthak mêmplak.
Kados para nupiksa kathah ingkang sami kagungan wit randhu, jêr wit randhu makatên botên pilih papan, wontên ing pundi-pundi sagêd gêsang. Awit saking punika kados yèn karsa anggalih saèstu, randhu wau botên sakêdhik pigunanipun.
Ingkang badhe kula aturakên punika namung parlu kangge prêlu piyambak, dados botên kangge padagangan lan sanèsipun, wondene prêlu piyambak wau upaminipun pinuju bêtah kasur, bantal utawi sanès-sanèsipun, sagêd dipun salirani piyambak, e, katimbang nganggur utawi sare sontên, aluwung ipil-ipil ngoncèki kapuk sinambi ngandikan omong-omong.
Mênggah panggarapipun ngoncèki kapuk randhu murih sagêd dados pêthak mêmplak (wuson) kados ingkang sampun nate kula tindakakên piyambak kalaning nganggur, inggih punika kados ing ngandhap punika:
1e. Randhu ingkang badhe kaundhuh wau sasagêd-sagêd kêdah ingkang sêpuh saèstu, langkung prayogi bilih karsa anggaringakên wontên ing wit pisan, punisakayapunika saya. langkung prayogi lan sae piyambak. Awit randhu ingkang taksih nèm lajêng kasêsa dipun u-
ndhuhi punika, kajawi kirang prayogi ugi awon kapukipun, jalaran botên sagêd pêthak lan mêgar.
2e. Randhu ingkang kenging toya, langkung-langkung toya jawah, punika ugi kirang prayogi, awit kajawi kapukipun katingal sêmu jêne, yèn sampun dados kapuk wuson lajêng ênggal pêjahipun (inggih punika yèn sampun dados kasur, bantal, lan sanèsipun enggal mimpês).
Pangundhuhipun randhu saking wit, lajêng kapilihana ingkang garing, kaklêmpakna sami garing. Dene ingkang sêpuh ananging dèrèng garing lajêng kapepea, makatên ugi randhu ingkang taksih ênèm, pamepenipun kêdah kapiyambakakên. Mênggah pamepenipun randhu punika ingkang prayogi piyambak kagêlar kanthi dipun lambari gêlaran utawi sèsèk, murih randhunipun sampun ngantos dipun grêmêti kewan alit-alit ingkang doyan nêdha atinipun randhu, awit randhu ingkang kapepe tanpa lambaran punika lajêng asring katingal pating cromplong.
Sinjang limaran punika satunggiling sêratan ingkang prasaja sangêt, limrahipun para anèm botên rêmên, awit wujudipun namung cêmêng tuwin sogan sakêdhik, katingalipun gumêbyar sawatawis manawi soganipun kadamêl rêmêkan, inggih punika sasampunipun dipun bironi, tabêting sêratan dipun rêmêk, dados taksih wontên ingkang isi malam tuwin botên, ing mangke dadosipun katingal gumêbyar kados prada.
Nanging tumrapipun sinjang bang-bangan (inggih sêkaran) ingkang limrahipun dipun wastani sinjang Pakalongan, punika malah katingal sangêt, amargi ing lataring kothak-kothakan lajêng dipun pulas warni-warni manut kasênênganipun, wontên ingkang dipun sêling abrit ijêm, jêne biru tuwin sanès-sanèsipun, ing ngriku lajêng katingal gumêbyar tuwin dados sinjang sakalangkung pèni.
Sinjang limaran punika asli pêpiridan saking sinjang limar. Tumrap sinjang limar ingkang bang-bangan, pantês sangêt dipun agêm ing putri ingkang pakulitan jêne. Namung tumraping bôngsa Jawi, sinjang bang-bangan punika namung kagêm padintênan wontên ing dalêm.
Stu Wa, 19 Bakda Mulud, Jimawal 1869, 18 Juni 1938, Taun XIII.
Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Ingkang dipun wastani tiyang rumêksa badan, punika bab rumêksa badanipun piyambak, ingkang ngangkah murih badanipun saras, sarananipun warni-warni, wontên ingkang tuwuh saking anjagi saening têdha, anjagi rêsiking papan panggenan, pangangge, badan, sapanunggilanipun. Manawi nyata tiyang sagêd nindakakên tatanan ingkang kados makatên punika, ing pangintên inggih cinakêtan ing kasarasan. Tuwin manawi dipun manah padamêlan ingkang kados makatên punika katingalipun gampil linampahan, saupami caraa angkat junjung inggih kangkat yêktos.
Ing sapunika bab rumêksa batos, sajakipun botên beda, tiyang inggih sami kawakan. Nanging nyatanipun botên makatên, sarêng tumindak rumêksa batos, lajêng kêraos ngrêgiyêg, raosipun kados pisah, awit ngrêksa sampun ngantos pikiran salah, sampun nguja kamurkan, sampun rêmên nêpsu tuwin sanès-sanèsipun.
Cêthanipun tiyang ingkang nindakakên ubaling kêkajêngan tigang warni wau wontênipun tamtu tansah supe, dados nyêbal dhatêng pathokan ingkang dipun wontêni rumêksa. Dados manawi tiyang nêdya rumêksa dhatêng batos, punika kêdah tansah mintir pamawasipun dhatêng batos. Mênggah pikantuking tiyang ingkang kulina mawas dhatêng solahing kabatosan, punika manawi cêthaa botên beda kados ngêmong lare nakal, manawi dipun êmong andaluya, manawi dipun kêrêngi badhe mutung. Mila tumrap ingkang botên pandakan, lajêng uwal saking pangêmong wau, ing ngriku akajêng ingkang dipun rêksa wau botên wontên, awit sampun dados satunggal kalihan ingkang ngrêksa, dados nama wangsul botên ngrêksa batosipun, inggih kawon kalihan ingkang dipun rêksa.
Môngka mênggahing kajêngipun kabatosan, rumêksa punika supados ingkang dipun rêksa wau kenging dipun rèh. Nanging sayêktosipun babagan kados makatên wau namung gumantung dhatêng ingkang nglampahi, tumrap ingkang botên bêtah pancèn sanès punapa-punapa, dene tumrap ingkang ambêtahakên, sajatosipun cêkok, nanging kajênging tiyang jêjampi, punika nêdya saras, saras ingkang badhe mikantuki dhatêng gêsangipun.
adhuh-adhuh cilaka têmên ing bumi / anaku ing donya / urip aprasasat mati / luwung mati lah karuan //
sing dak dêlêng sadina-dina mung iki / rujining kurungan / gêdhèg omah lawan malih / tanduran kang cêdhak-cêdhak //
dosa apa kang kaya awakku iki / dene kawasesa / ing bumi sajêge urip / ilang sakèh kasênêngan //
hèh-hèh kônca kang mibêr mlangkah ing kali / lawan kowe ingkang / dhidhis ing ngisor kêmuning / lan babon sapirang-pirang //
apa manèh kae ingkang amathangkring / ing pang sirikaya / ulêsmu wido kuwali / lawan kae kang gudagan //
siji ulês putih jêpun sruwi-sruwi / siji abang papak / dèn padha sukur ing ati / mujia marang Pangeran //
ing luluse sênêng nora dèn kurungi / saba mrana-mrana / sakarêp-karêpmu dadi / golèk
hèh manungsa jarene titah linuwih / têka tanpa ngrasa / gêndhak sikara ing bumi / mring sama-samèng tumitah //
apa baya kinira bungah kêpati / cinadhong ing pangan / jagung dêdhak dèn cukupi / kari nucuk tan kangelan //
nanging kowe manungsa kliru pamikir / tumrape wong sungkan / wong kêsèd tan darbe isin / sênêng urip kêmladhehan //
ambruk marang sapadha-padhaning urip / pangan cinukupan / thênguk-thênguk wira-wiri / nora duwe kaprawiran //
wong prawira môngsa gêlêma nglakoni / dirayat ing liyan / eling duwe tangan sikil / yèku pangundhuhing pangan //
hèh mulane manungsa rasaning ati / aku luwih bungah / yèn bisaa anglakoni / mrana-mrene luru pangan //
nora marêm dening pawèwèhmu iki / toblas e e toblas / wus têlung dina saiki / Allah paringa ngapura //
dèn wêtokna aku saka jroning buwi / bungah luwih bungah / sênêngku ngudubilahi / rumasaku linuwaran //
nora ngira adhuh biyung adhuh nyai / jêbul kok ginawa / ing kalangan
linuwih / dhuh-adhuh Pangeran / kang sipat Rahman lan Rahim / punapa kang kados kula //
badhe tuwan lêbêtkên naraka benjing / dhuh-adhuh ki sanak / wido cêpaka wus mati / dipun agung apuranta //
manèh-manèh raimu awêtu gêtih / kêna jaluningwang / adhuh hêm
nora rêbut pangan nora satru ati / adhuh kaniaya / gumunku ngudubilahi / marang wong-wong kang tumingal //
dene padha tan duwe wêlas samênir / malah sinurakan / sabên jêdhèt alok mati / ana modar ana bôngka //
wong tinitah manungsa kok tanpa pikir / agêndhak sikara / sênêng wruh wêtuning gêtih / jarene titah utama //
dhuh lae dhuh Gusti Ingkang Maha Sukci / bok pisan punika / kemawon sampun ping kalih / kula nungkuli lampahan //
ingkang sangêt adamêl girising ati / dhuh lae kisanak / wlas têmên aku yèn eling / mring pêpêsthènmu kisanak //
swarga di luwih / e ya muga-muga / Allah tumulia paring / nurunake udan rahmat //
salin jaman atine padha winalik / mahambêg wêlasan / marang sasamèng dumadi / sirnaning gêndhak sikara //
dimèn bungah kabèh kang sarwa kumêlip / hêm wis uwis ta lah / môngsa lêbara sasasi / tiwas kêsêl
pangrèh praja ngawontênakên konggrès ingkang kaping wolu wontên ing Surabaya. Ing kala punika ing Surabaya pinanggih rame dening kathah tamu saking môncanagari sajawining kitha Surabaya. Ing ngriku katingal kêmpaling para pangrèh praja ingkang sampun dangu botên sêsrawungan.
Para priyantun pangrèh praja, ub bêstir Perhimpunan Pegawai Bestuur Bumiputra pêpak.
Kêmpaling para tamu kakung putri wontên ing kêbon raja.
Makatên ugi tumrap golonganing para putri garwaning para priyantun pangrèh praja ingkang ugi sampun anggadhahi golongan pakêmpalan piyambak inggih ngawontênakên pêpanggihan. Mila ing kala punika kenging dipun wastani ing Surabaya kèbêkan tamu ingkang sami tuwi-tinuwi tuwin pêpanggihan ing kalanipun kêkêmpalan.
--- [753] ---
kasagêdanipun dhatêng ulah karawitaning gêndhing, kados ta, ingkang Sinuhun Sri P.B.V. punika mèh sabên sakatèn, kala taksih jumênêng K.G.P.H.H. kêrêp sangêt rawuh dhatêng ing gamêlan sêkatèn, lajêng ngasta bonang, malah saking pangandikanipun para sêpuh, wontênipun bonangan sêkatèn kaimbal kados ingkang katindakakên samangke punika, ingkang miwiti inggih saking pangastaning bonang sêkatèn Ingkang Sinuhun Sri P.B.V. nalika taksih jumênêng K.G.P.H.H. Pambonang sêkatèn punika ingkang majibi abdi dalêm panglawe niyaga, pangkat panglawe punika tataran tiga saking nginggil, dados inggih sampun nama perangan sêsêpuhing abdi dalêm niyaga ing Surakarta, makatên ugi B.K.P.H. Sôntakusuma punika ngantos kagungan abdi niyaga sagagragan ingkang sami ngrangkêp dados abdi dalêm karaton, prêlunipun kangge angladosi manawi panjênêngan dalêm B.K.P.H. Sôntakusuma lênggah klênengan angasta rêbab. Dados B.R.M.H. Sumaningrat putus dhatêng karawitaning gêndhing punika sampun mèmpêr kemawon.
Sarèhning jaman samangke ungêling gêndhing-gêndhing punika sarana sèndhêring radhio sampun sagêd sumêbar dhatêng laladan têbih ingkang suwaranipun sampun botên patos beda kalihan luguning suwaranipun asli, mila saupami dipun wontêni bêbadan ingkang madêg saking golonganing para êmpu gêndhing, prêlu ngudi saening tatanan kalihan ngudi indhaking kaendahan, punapadene ngrêmbag bab ingkang prêlu-prêlu ingatasing kagunan karawitaning gêndhing, punika pangintên kula saya sae sangêt. Ananging sarèhning para êmpu wau dèrèng tamtu mangrêtos têrang dhatêng gumêlaring jaman kamajêngan, mila ing bêbadan wau prayogi dipun mori dening sawatawis priyantun ingkang jêmbar wawasanipun dhatêng gumêlaring jaman, murih sadaya tatananing para êmpu wau sagêda timbang kalihan kakiyataning raos lan pangrêtosipun ngakathah ingkang badhe nampèni sumêbaring karawitaning gêndhing Jawi.
Anggèn kula gadhah pamrayogi makatên punika sabab ngraosakên ungêling gêndhing ingkang dipun siyarakên ing radhio, punika taksih sarwa ngèwêdakên. Anggèn kula mastani sarwa ngèwêdakên wau makatên: saupami ingkang dipun siyarakên punika sampun mawi tatanan turut sae, dalah pamilihing gêndhingipun inggih gêndhing ingkang brêgas-brêgas, wah panggarap dalah sadayanipun sarwa sae, siyaran wau tumraping para ahli ingkang mangrêtos dhatêng tatanan utawi sampun sagêd ngêmatakên dhatêng endahing karawitan, sampun botên sagêd nacad, ananging kosokwangsulipun, tumraping para panampi ingkang dèrèng sagêd ngêmatakên malah ngrêsêg-ngrêsêgi pamirêngipun, têmahan damêl kritik manawi siyaran wau botên marêmakên panggalihipun. Kosokwangsulipun [Ko...]
[...sokwangsulipun] malih, manawi siyaran ingkang kêrêp katindakakên sapunika wau angsal pangalêmbana saking sawatawis para ingkang dèrèng ahli karawitan, môngka salêrêsipun siyaran wau taksih nyênêpakên padharanipun para ahli, sabab saking inggih dèrèng turut panatanipun utawi taksih wontên bab ingkang nguciwani, punika para ahli inggih lajêng pating grêmêng panacadipun. Lho, rak inggih ngèwêdakên panindak ingkang makatên punika.
Awit saking kados makatên kawontênanipun, saupami dipun timbang, lajêng golongan pundi ingkang kadunungan lêpat, punapa golonganing para ahli, punapa golonganing para ingkang dèrèng sagêd nampi lêlungidaning gêndhing, punika kula sumanggakakên ngakathah. Awit kula piyambak inggih botên sagêd nglêpatakên dhatêng salah satunggaling golongan wau, saupami kula nglêpatakên dhatêng golonganing para ahli, anggènipun kêkikrikên, kados ta, nalika dintên punapa tanggal pintên kula kasupèn, sèndhêr S.R.V. nyiyarakên kalênengan saking pundi kula inggih kasupèn, ingkang kula èngêti namung wontên salêbêting wulan Mèi kêpêngkêr, kalihan uruting gêndhingipun, nanging ingkang kula èngêti namung tigang gêndhing, inggih punika mêntas mungêl gêndhing Rênyêp minggah eling-eling kasmaran, lajêng gêndhing Sumêdhang minggah Kapidhondhong, lajêng mungêl gêndhing Mawur mawi ladrangan Kônca, makatên kemawon tumrapipun para ahli, lajêng nyungir têmah grêmêngan makatên: la wong gêndhing Mawur kok didokokake sawising Rênyêp, la rak ya kêbangêtên gone ora bisa matut prênahing panggonan. Pancène rak ya Mawure dhisik, gèk Sumêdhang, banjur Rênyêp, dadi turut. Lho grênêngipun wau dipun tingali saking golonganing para ahli, punika lêrês sangêt, nanging makatên punika rak inggih nama kêkikrikên. Kosokwangsulipun, tumrap para ingkang dèrèng ahli, ingkang dipun rêmêni namung bangsaning gêndhing ingkang kêndhanganipun glêndang tak glêndang tak tong tak tong blang kemawon, manawi botên makatên inggih ingkang kathah geronganipun. Hara, makatên punika rak inggih eman-eman dhatêng kaendahaning gêndhing ingkang sakalangkung adi luhunging wêwilêtanipun, sabab sami dèrèng sagêd ngraosakên kanikmatanipun, dados dipun êmohi. Mila manawi dèrèng wontên tatanan ingkang kangge nuntun dhatêng para ingkang dèrèng sagêd nampi kanyênyêtan wêwilêtaning karawitan, inggih taksih tansah ngèwêdakên panindaking nyiyarakên ungêling gêndhing ingkang andadosakên pamarêming golongan kalih kasêbut nginggil punika.
Ing taun 1913 Dr. Noguchi (Japan) nyambutdamalnyambutdamêl. ing griya sakit tiyang ewah ing Amerikah, damêl papriksan-papriksan kawontênanipun satunggiling sêsakit ewah, têtiyang sakit ingkang dipun pulasara ing griya sakit wau, ingkang sampun pêjah dipun priksa utêkipun, pinanggih wontên wisanipun syphilis (spirochoete pollida) môngka ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, jampi neo Salvarsan ingkang dipun jampèkakên dhatêng ingkang sakit syphilis, ingkang sampun ngrêbda ing utêg utawi sanèsipun punika botên sagêd tumônja utawi tumama. Mila langkung prêlu, ingkang kataman syphilis wau tumuntên konangan dening dhoktêr, dados ingkang sakit sagêd dipun jampèni, supados enggal sagêd saras saèstu.
Kangge nanggulangi sêsakit syphilis punika supados sampun ngantos ngômbra-ômbra makatên:
Tiyang ingkang sakit kêdah purun ngakên lan nêdha dipun priksa dhoktêr, utawi têtiyang umum purun tulung-tinulung supados têtiyang ingkang sakit puruna dipun priksa dening dhoktêr, cêkakipun têtiyang kêdah mangrêtos yèn sêsakit punika ambêbayani, dados kêdah dipun jagi sampun ngantos thukul, tiyang ingkang sakit sampun ngantos sagêd nulari ingkang saras.
Ingkang sakit kêdah dipun jampèni, dados pulisi kêdah damêl pranatan ingkang kêncêng saèstu, tiyang èstri palanyahan kêdah dipun cêpêng pulisi kapriksakakên dhoktêr, yèn wontên ingkang sakit èstri utawi syphilis kêdah dipun jampèni ngantos saras.
Bab pranatan punika yèn namung dipun sêrat ing ngriki kemawon pancèn inggih gampil sangêt, sanajan dipun cakakên inggih kenging lan sagêd kalampahan ugi, nanging wohipun, botên mêsthi wontên, utawi botên mikantuki, jalaran têtiyang sadonya punika ingkang kathah botên utawi dèrèng mangrêtos lan botên purun blaka, amargi saking isin utawi rikuh, dados ingkang kathah sêsakit wau botên konangan dening dhoktêr inggih botên sagêd dipun jampèni.
R. Sumadirja, Ind. Arts. Semarang
Ngaturi uninga, bilih administrasi sampun wiwit ngintunakên bêlangko pos wisêl tumrap kuwartal kaping III ing ngajêng punika, dene ingkang dipun kintuni blangko wau, botên ngêmungakên ingkang dèrèng ambayar kwartal III kemawon, sanajan ingkang pambayaranipun sampun sah, inggih sami dipun kintuni, kakanthèkakên ing Kajawèn, prêlunipun supados ngirangi padamêlanipun administrasi. Amila para ingkang sampun sami ambayar, mugi sampun kagèt utawi kalintu ing panampi. Blangko ingkang botên prêlu kagêm wau, kenging dipun bucal kemawon.
Karanganipun Dr. De Haas, dhoktêr lare tuwin maha guru pamulangan luhur dhoktêr ing Batawi.
Tiyang ingkang tumbas susu blèg-blegan, limrahipun pados cap ingkang sawarni kemawon. Dados ingkang dipun wigatosakên capipun, sanès tanahing susu, awit pamanahipun, blèg ingkang capipun sami, isinipun tamtu inggih sami. Pamanggih ingkang kados
dipun wastani sabên cap punika susunipun beda-beda.
Ing ngriki prêlu mratelakakên warni-warnining susu blèg-blegan ingkang kasade wontên ing tanah ngriki, wontên nêm warni, ugi taksih wontên susu sanèsipun malih, nanging namung dipun angge ingkang mawi pitêdah dhoktêr kemawon.
1. Susu tulèn ingkang sampun dipun rêsiki kabucal wijinipun sêsakit, ing caping susu wontên ungêl-ungêlanipun: "sterilized natural milk" ing basanipun Walandi: "gesteriliseerde volle melk". Susu ingkang kados makatên punika perang-peranganing jat-jatipun botên beda kalihan susu lêmbu ingkang pêrêsan enggal. Susu punika sae sangêt, nanging rêginipun awis.
2. Susu tulèn ingkang dipun kênthêlakên, ing caping susu wontên ungêl-ungêlanipun: "evaporated whole milk" utawi "geevaporeerde volle melk". Susu ingkang kados makatên punika susu tulèn ingkang sampun dipun uwabakên toyanipun, sampun botên kêmoran punapa-punapa, tuwin botên dipun dèkèki gêndhis, manawi susu wau dipun cuwèrakên mawi toya malih (ukuraning nyuwèrakên, susu sabagean, toya kalih bagean), kawontênanipun botên ewah babarpisan, kados susu ingkang mêntas dipun pêrês kemawon. Susu blèg-blegan ingkang kados makatên punika sae sangêt, manawi dipun tandhing kalihan susu blèg-blegan sanèsipun, kapetang ingkang mirah piyambak, inggih punika wêwaton tumrap têtandhinganing paedahipun.
saking susu ingkang dipun bêntèri kanthi kawruh ingkang langkung prayogi, ngantos ngicalakên toyanipun sadaya ingkang wontên ing susu. Manawi glêpung susu wau dipun cuwèrakên mawi toya, kanthi cara tatanan ingkang kacariyosakên, limrahipun sabên galêpung susu sabagean, toyanipun pitung bagean. Susu ingkang kados makatên punika, dayanipun mèh sami kalihan susu pêrêsan enggal, ingkang wêwaton saking ngèlmi pamisah.
4. Glêpung susu lêgi ("sweetened milk" utawi "gesuikerde melkpoeder"). Susu kados makatên punika dipun garingakên kados susu glêpung ingkang botên mawi gêndhis wau, namung beda susu punika dipun mori bangsaning gêndhis. Caraning nyuwèrakên sami kemawon kados ingkang kasêbut ing bab tiga. Glêpung susu lêgi punika namung kangge lare-lare sêsêpan kemawon.
Glêpung susu warni kalih wau rêginipun ragi awis, nanging wontên prayoginipun, sanadyan êblègipun sampun kabikak, sagêd dipun rimat dangu.
5. Susu kênthêl lêgi ("sweetened condensed milk" utawi "gesuikerde gecondenseerde melk"). Susu wau sadèrèngipun dipun juri mawi toya, wontên gêndhisipun 40% langkung, tuwin limrahipun susu kênthêl wau dipun cuwèrakên kalihan toya kawan bagean, susu sabagean. Susu kênthêl ingkang lêgi kados makatên punika inggih prayogi kangge lare sêsêpan, kadosdene glêpung susu lêgi wau. Nanging botên prayogi manawi namung dipun ombèni susu punika thok kemawon.
Garèng : Ora, Truk, lagi anu kowe ngomongake: wong wadon kuwi ditakdirake adhêdhasar: dhêmên mulasara lan dhêmên angurbanake awake. Iki aku ngandêl bangêt, nanging wong kuwi apa iya kudu tansah ngukuhi sing dadi dhêdhasare, ci-la-ka, Truk. Buktine: bangsane dhewe kiyi, dilairake ana ing donya iki diparingi dhêdhasar: alus budine, sabar tuwêkal, nrima, lan sapadhane. Kêpriye saiki kadadeane, iya banjur dadi bôngsa sing klas: êmbèk, têgêse: apa-apane mung tansah langganan: êmbèk ajêgan. Nyêkêl bale omahe dhewe: êmbèk, alias: mintak ampun, ora bisa, kang anjalari ngatur bale omahe dhewe, wong liya sing nandangi. Anjaga bandhane dhewe, iya: êmbèk, manèh, ing wusana wong liya manèh kang banjur ngopèni bandhane mau. Dalasan nyêkêli adat tatacarane dhewe sing pancèn wis apik tênan bae, iya: êmbèk, manèh, mulane saiki akèh bangsane dhewe sing banjur dadi: yangko yangko. Ora liya jalarane iya saka anggone arêp ngukuhi dhasare: alus budine, sabar tuwêkal, nrima lan sapadhane mau.
Petruk : We, hla iki seje manèh, Kang Garèng, bôngsa Jawa duwe watak: alus, sabar, nrima, kuwi ora jalaran wong Jawa pancèn duwe dhêdhasar watak sing kaya ngono, nanging sing wajib disalahake: panggulawênthah lan tuntunan ing biyèn-biyèn. Nèk mulabukane mono, wataking uwong kuwi padha bae, nanging jalaran saka papan padunungane, kaanane ing kono, tuntunan lan panggulawênthahe nyang para kawulane, suwe-suwe wêwatêkane wong ing panggonan siji lan sijine kuwi sok banjur beda-beda.
Garèng : Wangsulanamu ora murwat, Truk. Ewasamono yèn kowe nyata wong Pak Wira, lan kandhamu mau ora mung ngayawara bae, mara, saiki têrangna, sababe apa: bôngsa Tionghwa lan bangsane dhewe kuwi, gêdhene padha, warnane kulite iya mèh padha, bagus lan ayune, iya mung undha-undhi bae, kana mênang bagus mênang ayu, kene mênang luwês mênang kèwês, geneya bôngsa Tionghwa luwih srêgêp, luwih uluwi (luwih sugih dhuwit) luwih cekat-cèkèt tumandang gawene katimbang bangsane dhewe.
Petruk : Iki kang kapisan iya jalaran saka kaanane ing papan padunungane. Ing Tiongkok, [Tiong...]
[...kok,] iya ing nagara Cina, kuwi kaanane beda bangêt karo ing kene, Kang Garèng. Ing kene kaanane: ing taun buri, wingènane, wingi, saiki, sesuk, suk êmbèn, sêminggu manèh, taun ngarêp, lan sapiturute, mung padha bae. Kabèh wit-witan, kabèh thêthukulan, têrus ana bae, mulane sêtaun têrus-têrusan iya tansah ana sing kanggo cagak urip ajêgan. Hawane têrus-têrusan kayangene bae, mulane butuhe nyang panganggo iya ora pati ngrasakake bangêt-bangêt. Sanadyan mung nganggo: cawêt bae, pancène ing kene kiyi wis cukup.
Garèng : Wayah, apa niyat arêp anggêdhèkake cacahe wong pêgatan. Hla yèn ing kene wonge padha cawêtan kabèh, lanang wadon rak enggal padha bosên. Sabab wis jamak lumrah mungguhing manusa kuwi, saya blak-blakan, saya enggal jêlèh, saya primpên, saya: ma-tik, aku.
Petruk : Wiyah, wiyah, ambok aja rupa-rupa mêngkono, Kang Garèng, aku ngandhakake kang kaya mangkono mau, aku mung arêp nuduhake, yèn saka kaanane hawane ing kene kuwi wong ora pati ambutuhake bangêt nyang panganggo. Mara, saiki pikirên dhewe. Ing tanahe dhewe kene, ing sarèhne sarupane têtanduran lan thêthukulan tanpa ana lèrèn-lèrène, dadi sabên dina wong kuwi sanyatane ora tau kêkurangan pangan. Apa manèh ing jaman biyèn nalikane ing tanahe dhewe durung kêbak manungsa ngabathara kaya saiki. Nyang panganggo iya ora pati ambutuhake bangêt, mulane iya banjur kadunungan watak: alon-alon anggêre kalakon. Sabanjure yèn dikon tumindak gawe, kêrêp: mangke rumiyin.
Garèng : Dadi karêpmu, Truk, bangsane dhewe kuwi awit biyèn mula dadi kêkasihe Ingkang Kuwasa, ta, hawane tanahe digawe kêpenak têrus-têrusan, pangan ora kêkurangan.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, bangsane dhewe kuwi pancène mono wiwit biyèn mula dadi kêkasihe Ingkang Maha Kuwasa. Pangane dijaga, hawane iya digawe kêpenak. Nanging diparingi sih kawêlasan sing samono kuwi, bangsane dhewe kuwi ora rasa-rumasa, rumasane iya pancèn kudu wis mangkono. Jajal saupama rumasaa, mêsthine pikirane banjur mangkene upamane: e, aku iki kok disihi ing Pangeran, mulane uripku tak ati-atine, supaya sihing Pangeran kuwi têrus lumintu, yaiku: apa sing diparingake tak eman-emane. Aku tak tansah [ta...]
--- [761] ---
[...nsah] manut miturut apa dhawuhe Ingkang Kuwasa, aja nganti aku ninggal kuwajiban. Cêkak aos: aku tak tansah manut miturut apa dhawuhe, lan tak ora pisan-pisan wani nêrak apa kang dadi awisane, tanggung Kang Garèng, upama bangsane dhewe biyèn-biyène tansah gêlêm ngaji-aji apa dhawuhing Pangeran, kiraku saiki dadi bôngsa: Indhêklas, alias: bôngsa nomêr satu. Nanging ora mêngkono, disênêng-sênêng dening Ingkang Kuwasa, ora rumasa, malah jêbul kaya dilulu, banjur ngêtogake hawanêpsune, kang anjalari kabèh-kabèh promosi, yaiku: anggone main royal, main kêsèd, main luwung nganggur tinimbang nyambutgawe, dalasan anggone nglirwakake marang Ingkang Kuwasa, iya promosi, Kang Garèng, mulane rak iya mèmpêr, ta, yèn wusanane bangsane dhewe kiyi banjur dadi bôngsa: klas wêdhus iki.
Garèng : Wis, Truk, aja kêbanjur-banjur anggone ngundhat-undhat bangsane dhewe. Dadi mungguhing panêmumu, drajate bangsane kêplorod nganti dadi bôngsa klas êmbèk kiyi, sabab ora ngrêti dikêpenakake dening Ingkang Kuwasa, kang pancène kudu rasa-rumasa, jêbul malah: kêmbang salak kêmbang kênangah, adhuh dhi sayang, makan enak, tidhur enak, sêmuwah sêmuwah enak, tidhak kêluwar tênagah, ja-puh.
Petruk : Anggonmu mênyanyi ora karuwan dhong-dhinge, Kang Garèng, luwih bêcik aja: bukak suwara bae. Iya jalaran sing kaya ngono kuwi, anane bangsane dhewe saiki dadi bôngsa: ulêr kambang yèn trima alon-alonan. Seje karo bôngsa Tionghwa, Kang Garèng. Kaanane papan padunungane, iya iku Tiongkok, kuwi beda bangêt karo ing kene. Ing kana kêna diunèkake: têtanduran thêthukulan kuwi uripe mung nêm sasi, sing nêm sasine manèh hawane saka adhême nganti têtanduran thêthukulan padha mati kabèh. Nanging wong-wonge ing môngsa adhêm mau, ora kok banjur: yo-ayo dha kêmulan, loso, nanging sabisa-bisa iya cekat-cèkêt tumandang gawe, êmbuh apa bae sing dicandhak, luwih-luwih kalane môngsa panas, anggone nyambutgawe didhèbêl tripêl, prêlune kanggo jaga-jaga ing masa adhêm mau. Kang mangkono mau bôngsa Tionghwa, banjur tansah sinau: srêgêp sêsimpên, ora wêgahan, lan sapadhane.
Garèng : Hla iya, kuwi rak bôngsa Tionghwa ing Tiongkok kana. Nèk bôngsa Tionghwa sing ana ing kene, kabèh-kabèhe rak padha bae karo bangsane dhewe, geneya bôngsa Tionghwa sing ana ing kene kok iya padha sugih-sugih, padha ...
Petruk : Anak putune wong srêgêp, wong gêmi, wong dhêmên sêsimpên, lan sapadhane, Kang Garèng, mulane iya kêturunan watak-watak sing kaya ngono kuwi. Miturut omongmu kabèh kiyi, dadi wong Jawa kok unèkake duwe dhêdhasar: alus budine, sabar, nrima, kang anjalari: lumuh padu, kêsèd, gêlêm diidak-idak, lan sapadhane, iku salah, Kang Garèng. Sabab watak sing kaya ngono kuwi bisa didandani, anggêre pangulawênthah lan panuntune bae diowahi.
Warga Raad Kawula saking K.P.M. Wontên wartos, pangarsa K.P.M. tuwan Pronk, badhe verlof dhatêng Eropa, wiwit tanggal 29 wulan punika. Ing bab punika tuwan wau lajêng nyuwun mêdal saking anggèning dados warga Raad Kawula. Dene ingkang gumantos ing
inginggil ing taun punika, tumrap ingkang dhatêng H.B.S. wontên lare 17 ingkang lulus 16, tuwin wontên lare tiga ingkang lulus malêbêt dhatêng Mulo.
Sana Budaya kajêmbarakên. Wontên wartos Sana Budaya badhe angsal panduman arta sakngsaking. Welvaarstfonds f 100.000.-. Arta samantên punika badhe kabage kalih, kangge anjêmbarakên Sana Budaya tuwin kangge ngêdêgakên kunstnijverheidsschool. Ing salêbêtipun taun punika kaangkah sagêda rampung.
Baleswara P.K.N. Wontên wartos, ing salêbêtipun wulan punika P.K.N. ing Ngayogya badhe ngêdalakên baleswara nama Kawula. Dipun pandhegani dening Mr. R.M. Soerjaningrat.
A.M.S. Salemba. Lulus examen wêkasan ing A.M.S. afd. B. ing Salemba, Betawi, R. Brotoseno, Tan Beng Hoey, Tjong Hoa Giok, F.O. Tumbel, Gusti Bagus Ngurah, Oey Biauw Tjan.
Mulo garut. Ingajêng wontên wartos, ing Garut badhe wontên ingkang ngêdêgakên Mulo partikêlir, ing sapunika wontên wartos sêdya wau botên kasêmbadan, amargi kêkirangan waragad.
Nyirnakakên ama ulêr klapa. Sampun sawatawis dangu ing bawah dhistrik Kêmiri, Pituruh tuwin sanès-sanèsipun, Kutoarjo, tuwuh sêsakit ama klapa, awujud ulêr nama brachartona. Ama wau lajêng dipun tanggulangi dening Dr. van
jampi. Ing sapunika anggèning nanggulangi sampun rampung. Wawrating jampi ingkang kangge nanggulangi wau sakêdhik-kêdhikipun wontên 10.000 kg ingkang sakilogramipun rêgi f 2.50. Wit klapa ingkang kêtrajang sêsakit wau wontên 200.000. Têtiyang ingkang
Miturut katrangan saking kantor statistiek, ing salêbêtipun wulan April kêpêngkêr, barang-barang ingkang malêbêt ing tanah Sabrang wontên 82.700 ton, rêrêgèn f 13.000.000.-. Dene ingkang mêdal wontên 674.800 ton, rêrêgèn f 39.000.000.-. Dados kathah ingkang kakintunakên.
Lurah tuwin mantri wana kacêpêng. Lurah dhusun ing bawah ondêr dhistrik Pituruh, Kutoarjo, dipun cêpêng ing pulisi jalaran kadakwa nindakakên kadurjanan kajêng sampun pintên-pintên taun, mêndhêt saking wana pajatosan Gupêrmèn. Kajawi punika ugi wontên mantri wana ingkang dipun cêpêng, jalaran gêgayutan bab punika. Saking pangakênipun lurah dhusun wau, kajêng asli kadurjanan wau pambucalipun dhatêng Kêbumèn.
Pabrik gêndhis ing Jênar katutup. Wontên wartos, pabrik gêndhis ing Jênar, Purworejo, sampun katutup, botên badhe giling malih. Malah mêsinipun sampun sami dipun bibrahi sadaya.
Cêngkèh saking Zanzibar. Awit saking kaparêngipun Departement van Economische Zaken badhe ngutus babagan ahli dhatêng Afrika sisih kidul pêrlu niti ing bab kawontênaning padagangan cêngkèh. Awit kawontênaning padagangan cêngkèh saking nagari wau ingkang malêbêt dhatêng tanah ngriki kathah sangêt, ing sabên taunipun ngantos wontên rêrêgèn yutan rupiyah. Wontênipun ndhatêngakên cêngkèh saking tanah ngriku punika saking kawontênanipun cêngkèh wêdalan ingriki kêkathahên lisahipun. Golongan ahli ingkang kapiji wau badhe niti ing bab kawontênaning cêngkèh ingkang kados makatên wau.
Congres Gerindro. Benjing tanggal 20 dumugi 24 Juli ngajêng punika Gerindro badhe ngawontênakên congres, manggèn ing Betawi.
Ewah-ewahan undhang-undhang kasusilan. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anêtêpakên wêwahan undhang-undhang bab kasusilan.
Utusan Pakualaman dhatêng nagari Walandi. Awit saking kaparêngdalêm K.G.P.A.A.
ajar anggêgana ngangge motor mabur Glenmartinn 517. Nalika motor mabur badhe mandhap, klèntu anggènipun nglampahakên, motor mabur lajêng dhawah wusananipun kêbêsmi. Punggawanipun satunggal nama tuwan H.J. Cornet nêmahi tiwas.
Papan anggêgana ing Surakarta. Wontên wartos, ing Surakarta badhe dipun wontêni papan anggêgana. Ing sapunika ingkang nindakakên paniti papan ingkang badhe kapilih, Ir. Soeratin kanthi pangagêng sanès-sanèsipun. Mênggah wigatosing papan wau badhe kangge gêgayutan kalihan badhe wontêning pèngêtan adêging praja Surakarta sampun 200 taun. Dene papan ingkang sampun kaanggêp prayogi, ing Bekonan.
Lindhu ing Ambon. Kala tanggal 10 wulan punika ing Namlea, Buru, laladan Ambon, wontên lindhu ngantos adamêl minggahing toya sagantên 1½ m. Ing dintên wau kêrêp kêraos wontên lindhu. Karisalankarisakan. namung pinanggih sawatawis, wontên krêtêg longsor tuwin griya ambruk satunggal.
ingkang têbihipun 10.000 mijl dipun lampahi salêbêtipun 6 dintên. Lampah ingkang wêkasan piyambak saking pulo Wake ing sagantên Pacific, wontên 2300 mijl.
Katêtêpakên dados arts. Katêtêpakên dados arts wêdalan Pamulangan luhur Dokter ing Betawi,
punika ingkang dipun pindhah dhatêng Mosvia ing Bandung ingkang badhe dipun bikak malih tanggal 1 Augustus ngajêng punika. -
lare tanah ngriki. Miturut wartos, pinanggihing pandadaran wêkasan ing H.B.S. Sêmarang ing wêkdal punika, ingkang bijinipun agêng piyambak, tuwan Soemardjo, ingkang nomêr kalih tuwan Soedjono.
Kalawarti enggal. Awit saking rekadayanipun P.A.P.I. (Perhimpunan Anti Pelacuran Indonesa), ingkang pangajêngipun manggèn ing Sêmarang, ngêdalakên kalawarti nama "Slomprèt Indonesia". Ingkang dados redacteur tuwan S. Sêtyasoedarmo.
Kasêrêg jalaran ambêsêli inspecteur pulisi. Ing satunggiling dintên tuwan Sosrodanoekoesoemo, inspecteur van Polite ing Betawi dipun panggihi satunggiling nyonyah bangsa Tionghwa kanthi nyukani arta f 50.-, pêrlu supados ingkang jalêr ingkang dipun tahan dipun luarana. Bab punika lajêng dipun sêrêg ing prakawis.
nanging bab punika taksih badhe karêmbag benjing congres ing Bandung tanggal 23-27 December ngajêng punika.
Tanêman jagung dipun trajang ing kidang. Sawênèhing dhusun ing bawah Saradan wontên tanêman jagung ingkang dipun risak ing kidang. Kidang ingkang nêmpuh ngriku punika ngantos pintên-pintên iji. Ing bab punika têtiyang tani ing dhusun ngriku lajêng lapur dhatêng ingkang wajib, kasamarakên manawi kidang ingkang dados ama wau saya ngrêrisak.
Klèntu nêdha racun. Tuwan H.J.F. Grijs, pangagêng guru pamulangan ing Pamêkasan, anêmahi tiwas jalaran nêdha jampi, klèntu ingkang dipun têdha wau racun. Ing sapunika sawêg kapriksa, aslinipun racun wau saking pundi.
Kapal Inggris ambêkta dêdamêl. Miturut katrangan ingkang kenging dipun têtêpakên, wontên kapal Inggris cacah 11 sami ambêkta dêdamêl pêtêng ingkang kalêbêtakên dhatêng Spanyol. Malah miturut katrangan ing salêbêtipun wulan Januari dumugi Sèptèmbêr taun 1937 sampun wontên kapal Inggris cacah 200 ingkang gêgayutan kalihan babagan punika. Kapal sadaya wau sami ngangge bandera Inggris.
Nobelprijs. Awit saking usulipun sawênèhing ahli kasusastran bangsa Noorwegen, pangarsaning pakêmpalan babagan kasusastran, supados nyukakakên Nobelprijs dhatêng Frankbuchman, ingkang ngarang babagan padhamèn tumrap ing kalangan Kristên.
Lindhu ing Eropa. Miturut wartos, kala tanggal 12 wulan punika ing Den Haag kêraos wontên lindhu, nanging botên sapintêna, namung kraos wontên ing griya ingkang mawi lotèng. Ing Amsterdam ugi kraos wontên lindhu. Miturut katrangan pinangkaning lindhu punika saking Prancis. Ing Bèlgie lindhu wau ragi kraos kêncêng ngantos adamêl pêcahing jandhela tuwin jugruging tembok-tembok griya, malah wontên pêpêjah punapa. Ing kalanipun wontên lindhu kathah tiyang sami mêdal saking griya nglêmpak wontên ing margi. Ing Prancis ugi wontên lindhu, kraos ing pundi-pundi. Ing Prancis sisih lèr kathah tembok-tembok ingkang jugrug. Jam-jam tuwin radio sami kandhêg
sawarnining bangsa ngamanca ingkang wontên nagari Walandi, ingkang manggènipun ingriku langkung saking 10 dintên, kêdah mawi sêrat palilah. Tuwin malih sêrat palilah wau kenging dipun suwak ing sawanci-wanci.
Paduka Dr. Colijn tampi bintang saking Tiongkok. Kawartosakên, paduka Dr. Colijn tampi bintang Tiongkok Grootkruis Jade Orde.
Mirêng anggènipun nyupaosi cumplung ingkang makatên wau, Wasili gumujêng latah, lan ing sêmu sajak botên amrêduli babarpisan, piyambakipun nuntên anglajêngakên lampahipun.
Sasampunipun Wasili saandhahanipun anginggahi rêdi Tabor, lajêng minggah ing baita malih, prêlu anglajêngakên lampahipun nuju dhatêng kitha Yurisalim. Sadumuginipun ing ngriku, ingkang kajujug rumiyin ing greja, ingkang rumiyin prêlu sêmbahyang anyuwunakên pangapuntên mênggahing dosaning ibunipun, salajêngipun nuntên nyuwunakên pangapuntên mênggahing dosanipun piyambak. Kajawi punika Wasili botên kasupèn ugi nyuwunakên pangapuntên tumrap dosaning bapakipun ingkang sampun tilar donya tuwin sadhèrèk-sadhèrèk sanèsipun ingkang sampun wontên ing jaman kalanggêngan. Dene ingkang ngimami sêmbahyangipun Wasili saandhahanipun wau, kêpalanipun agami ing greja ngriku kanthi kabantu dening para pandhita sawatawis. Sasampunipun rampung, kêpala agami sakancanipun lajêng sami kasukanan ganjaran warni-warni, kajawi punika minôngka kangge amêmajang greja wau, Wasili nilari arta kathah. Sarêng sampun rampung mênggah ingkang dados prêlunipun wontên ing kitha Yurisalim ngriku, Wasili saandhahanipun lajêng bidhal dhatêng ing lèpèn Yordhan, prêlu badhe sami adus. Kanthi nêtêpi tatacaranipun ngriku, para andhahanipun Wasili anggènipun sami adus ing lèpèn wau, sami ngangge kêmejan, ngêmungakên Wasili piyambak ingkang anjêgur ing lèpèn botên miturut tatacaranipun ngriku, inggih punika mangangge kêmejan wau, malah wuda blêjêt. Tiyang èstri sêpuh ingkang nyumêrêpi tingkahipun Wasili ingkang makatên wau, enggal-enggal lajêng amurugi sarwi awicantên makatên:
He, Wasili, têka kumalungkung têmên kowe, kumawani adus ing banyu kali Yordhan kang sukci iki, mung wuda blêjêt bae. Wêruha kowe, ngêmungake Kangjêng Nabi Ngisa piyambak kang dikêparêngake siram ana ing kene cara mêngkono kuwi, yaiku: nalika panjênêngane Kangjêng Nabi dibabtis dening Sang Minulya Yohannês. He, para andhahane Wasili kabèh, ngrêtia yèn ora suwe manèh kowe bakal kelangan panggêdhe, yaiku: Wasili, kang nyata ora ngrêti mênyang duga prayoga kuwi.
Para andhahanipun Wasili sami amangsuli makatên:
He, wong tuwa wadon, andadèkna kawruhanamu, mungguh sanyatane panggêdheku, Sang Wasili, ora pitados nyang sasmita apadene pawêca, mangkono uga iya ora pitados marang impèn.
Nanging ing kala punika Wasili andadak manahipun trataban sarta lajêng anggadhahi kuwatos ingkang botên-botên. Sarta lajêng wicantên dhatêng para andhahanipun makatên:
He, kônca-kancaku kabèh, nalika aku lan kowe kabèh padha ngunggahi gunung Tabor, aku ngrumasani wis anglakoni dosa kang gêdhe, dene aku kumawani ngrèmèhake lan ngina marang cumplung kae. Tindakku kang kaya mangkono iku mau, tak akoni yèn iku dudu tindake wong Kristên. Jalaran saka iku, aku nêdya bali mênyang gunung Tabor manèh, prêlu arêp anjaluk ngapura marang cumplung mau. Muga-muga si cumplung kae gêlêma awèh pangapura
andhahanipun lajêng minggah ing baita malih, sarta lajêng bidhal nuju dhatêng rêdi Tabor. Sadumuginipun ing ngriku, Wasili kanthi dipun irit dening para andhahanipun, lajêng minggah ing rêdi prêlu ngupadosi cumplung kasêbut ing nginggil. Nanging pun cumplung botên sagêd kapanggih. Dene ing papanipun cumplung gumlethak wau, ing samangke wontên selanipun agêng, ingkang wontên sêratanipun makatên:
Sing sapa wani nglumpati watu iki, mêsthi ora bakal urip manèh.
Wasili maos sêratan wau, saha lajêng wicantên makatên:
Aku ora ngandêl marang pawêca sing mêngkono kuwi. Lan saiki nêdya tak nyatakake, yèn aku ora wêdi babarpisan marang unèn-unèn iki.
Wasili ancang-ancang saha lajêng nglumpati sela wau, nanging kêplèsèt sarta lajêng dhawah, sirahipun kêbêntus ing sela wau. Sakala punika Wasili ngraos bilih botên badhe gêsang malih. Amila lajêng enggal-enggal wicantên makatên:
He, kônca-kancaku kabèh, enggal padha balia nyang Nopgorod, matura marang ibuku, yèn aku wis tumêka ing tiwas ana ing gunung Tabor kene. Lan nyuwuna nyang ibu, aja ngeman bandhane, nanging tumuli digawea nyêdhêkahi aku, murih dosaku kabèh pinaringan ngapura dening Ingkang Kuwasa.
Sasampunipun wicantên makatên wau, Wasili lajêng pêjah. Sasampunipun jinasah kapêndhêm, para andhahanipun lajêng sami minggah ing baita, têrus wangsul dhatêng Nopgorod.
Sadumuginipun ing griyanipun Wara Mamelyah, ibunipun Wasili lajêng enggal-enggal pitakèn: ana ing ngêndi panggêdhemu Si Wasili.
Para andhahan amangsuli: Sampun tiwas, lan ing samangke sampun kakubur wontên ing rêdi Tabor.
Ibunipun nangis angguguk. Enjingipun sadaya bandhanipun lajêng kapasrahakên dhatêng ing greja pundi-pundi, murih samia nyuwunakên ngapuntên mênggahing dosaning anakipun, inggih pun Wasili wau.
No. 25, 18 Juni 1938, Taun IX.
Bocah-bocah, mêsthine kowe kabèh wis sok krungu bab kasêtyaning kewan, kayata kucing lan asu. Kewan loro iku padha anduwèni watak kaya dene manungsa, yèn digawe bêcik, ditrêsnani, iya banjur tuwuh katrêsnane. Apa kowe isih padha eling dêdongèngane sawênèhing wong wadon tuwa, kang duwe kucing siji. Wong tuwa mau anggone ngopèni kucinge kaya dene ngopèni anake dhewe. Sikile putung, iya banjur ditambani, nganti bisa mlaku. Anuju sawijining dina wong wadon tuwa mau lungguh ing ngarêp diyan karo mangku kucing mau. Suwe-suwe krasa ngantuk nuli turu. Saking kêpatine anggone turu, sikile nyenggol diyan, tumpale jarik kobong, dhèwèke ora krasa. Tujune si kucing tangi banjur nyuwara, ngeyong-ngeyong tanpa lèrèn. Mungguh cêthaa mêngkono ya calathu mangkene: "E, tangia-tangia, jarikmu kobong." Wong wadon banjur tangi, nrima bangêt marang kucinge, dene dhèwèke kêtulungan saka bêbaya gêdhe.
Asu mêngkono uga, wis kêrêp ana asu têtulung bêndarane saka bêbaya gêdhe, kayata ana asu milu mbêdhil bêndarane. Barêng têkan ing alas, bêndarane tiba kalêngêr, jalaran bêdhil kêcanthèl ing pang, awake dhewe kêbêdhil. Asu nuli mlayu marani bêndarane putri, nggubêl, anggèrèt jarike karo mbaung mêmêlas-asih. Bêndarane putri banjur ngêrti yèn ana bêbaya, mula enggal-enggal kongkonan wong marani. Tujune tatune ora ambêbayani, nanging upama ora kêtulungan dening asune mau iya bisa uga tumêka ing pati. Cêkake yèn asu iku wis kondhang bab kasêtyane nyang bêndarane.
Kajaba kewan loro iki, jaran uga duwe watak kang kaya mêngkono.
Kacarita ana sawijining wong Arab, aran Hasan, lêlungan karo kanca-kancane. Barêng têkan ing panggonan kang sêpi, dikroyok ing begal bangsa Turki. Kanca-kancane kang milu kabèh padha
Kowe mêsthi bakal dipapanake ing gêdhogan kang rêgêd sarta bakal disiya-siya. Saiki enggal minggata bali nyang omahe bêndaramu, matura nyang ndara putri, yèn dhèwèke ora bakal kêtêmu karo aku manèh!" Barêng jaran krungu, sanalika iku, tali kang kanggo nalèni sikile jaran mau dicokot kongsi pêdhot, nganti jaran bisa luwar. Sawise, kewan mau nuli nungkulake sirahe nyang bêndarane, bêndarane diangkat kanthi nyokot cathokane wêlulang kang dianggo lan banjur digawa ambandhang anjujug ing omahe bêndarane. Satêkane ing kono, kewan mau nuli nglêmpuruk, têrus mati, nanging bêndarane slamêt ora kurang sawiji apa, kêtêmu manèh karo anak lan bojone.
Morot : "Geneya, unta iku sikile papat?"
Modot : "Yèn asikil loro, mendah yèn disawang, rak nglarakake mripat.
Morot : "Geneya, bêdhès kok duwe buntut?"
Modot : "Lha, yèn ora duwe buntut, bedane karo kowe apa?"
Bapa : "Le, yèn diparingi apa-apa kuwi kandha marang sing maringi: "matur nuwun" ngono ya, aja lali."
Anak : "(Isih cilik, diparingi olèh-olèh dhayoh, banjur matur): "Matur nuwun, ngono ya, aja lali."
Simin ana ing jêro klas ora gêlêm nyêmak, bukune malah ditutup, banjur ndêlêng ing njaba wêruh ana wong mlêbu ing warung. Guru wêruh yèn Simin ora nyêmak banjur ditakoni:
E, Simin têkan ngêndi? (pêmacane)
Simin : "Dumugi ing wande, pak Guru."
I. Bocah-bocah ayo lumêbu sêkolah, | Ngati-ati ngarah-arah, aja wêgah, | Miturut kabèh wêwarah, | Cikbèn ora nêmu susah ||
gaman, golèk pangan, | Lan ngawruhi kautaman, | Kang wajibe linakonan ||
IV. Wiwit cilik sinaua rêsik-rêsik, | Jroning omah cikbèn apik, aja suthik, | Anglakoni tindak bêcik, | Dadi lahir batin rêsik ||
Bocah-bocah, mêsthine kowe wis kêrêp krungu ing bab pêthilan Srikandhi lan buta Cakil. Lan mêsthine kowe ya ngêrti yèn jogède ora gampang. Nanging kang kacêtha ing gambar iki anèh, dene kang nglakoni bocah isih cilik-cilik, tandang tanduke wis ora nguciwani. Wah manèh sing dadi athik bangsa Tionghoa. Srikandhine jênêng Utelien Tan Giok Lien butane Tan Tjin Seng.
Anuju sawijining dina ana macan kang wis tuwa mati ana sangarêpe pandhêlikane. Kewan-kewan liyane kang maune padha wêdi lan gumêtêr, barêng wêruh saiki padha nyêdhak, sabab saiki padha ngêrti, yèn mungsuhe kang mêdèni bangêt wis ora bisa apa-apa manèh. Banjur ana salah sijine kewan kang ngisin-isin lan natoni.
Ana kancil ya uga milu ngerang-erang, kêbo nyundhangi nganggo sungune kang gêdhe tur prakosa lan cèlèng nggadhili nganggo gadhile kang landhêp nganti tatu. Mung jaran kang uga ana kono ora milu apa-apa. Ing kono si kancil calathu: "Bok iya ngêkèkana sepak apa piye! Dhèwèke rak lagi anu kae mangsa anakmu!" Nanging kewan kang watake kaya satriya mangsuli: "Ora, aku moh nêmu kuwuk mungsuh kang wis ora bisa apa-apa. Aku trima ora ngapak-apakake."
Gambar iki padha bocah-bocah wadon kang disinau caraning mitulungi kasangsaran, kayata bocah kang nglemprak (lungguh ing têngah) iku bocah kang diupamakake lagi nandhang sangsara. Bocah-bocah mau diênggon-ênggoni sarwa putih, dalasan
ing klas sadurunge ana guru rawuh. Dilalah, aku ngliwati klasku dumadakan wêruh puntenlijste meneer S. gêmlethak ing meja. Sanalika aku gêmêtêr
ora ditêkdirake duwe otot kawat, balung wêsi lan ati waja, dadi aku ya kasoran. Cêkaking rêmbug Is takkon jaga lawang
unggah-unggahan aku bisa munggah sarana pangalêmbana sing awèh tangan dhisik dhewe yaiku ... meneer S., ning kèndêl bae, ngêndika ora, mèsêm ya ora. O, anèh, pancèn anèh panjênêngan punika, meneer S., meneer S.!
Anak : "Pak, aku njaluk brutune bae."
Bapak : "Hus, bocah cilik ora kêna mangan brutu, ora ilok, mundhak bodho."
Anak : "Ah, bapak ngapusi, wong kandhane simbah iwak brutu kuwi sing enak dhewe, rasane mat bangêt."
Bapak : "Mula-mula ya êmbahne, barêng wis ora têdhas dhewe wadine dikandhak-kandhakake bocah.
DHÊMÊN UGAL-UGALAN NGANTI KAYA WONG GÊMBLUNG
1. Gilo iki, banyolan dongènge biyung / biyèn duwe tangga / omah cakêt tunggal tritis / ya pak Sura, jênênge wong kang kacrita //
2. Watêkipun, kaya dene uwong gêmblung / dhêmên gal-ugalan / dhasar dhèke dadi modin / saya anggak anggêpe kaya pangeran //
3. Dhèk samono, dipun undang tangganipun / pêrlu kêndurenan / ngêpung kajat mulud Nabi / wong kabênêr sasi
Amirhadi, Ngayogya. Nalika tanggal 12 Juni aku mêrlokake nyêtèl Mavro, nanging cuwa bangêt, dene ora bisa krungu cêtha, pating glodhag ora karuwan. Ing mangka anggonku ngarêp-arêp wis lawas, sabên dina dakeling-eling: Dina minggu jam 5 arêp ngrungokake toneel, ngrungokake Panji Wulung, tibane ora bisa.
Morrodmoddod, G. Gambini, Sawung Galing lan Dèwi Sêkartaji. Mojo 5A. Pacarkêling-Oost, Surabaya. Aku wis nampa pitêpunganmu kabèh, gawe bungahing atiku. Morrodmoddod lan G. Gambini, karanganmu uga wis kêtampan, lan Sawung Galing apadene Dèwi
Soelandjari lan Hidajati ing Wunut. Layangmu pitêpungan wis kêtampan, bangêt panrimaku. Nanging aja pisan dadi atimu karangane ora bisa kapacak, coba gawea liyane sing luwih apik.
Handojo, Paninggaran. Sabisa-bisa kowe ya ngaranga dhewe bae, nanging upama mrangguli karangan apik basa Walanda utawa Mlayu, arêp kokpêthik iya kêna, nanging aja sing plêk, rada owahana.
Moch. Dawami, Muntok. Wis lawas kowe ora kirim layang ngabarake bab kêslamêtanmu, lagi saiki. Apa murid-muridmu isih padha nggatèkake anggone maca Taman-Bocah? Karanganmu wis daktampa, bangêt panrimaku.
pisan dadi atimu ya, karanganmu ora bisa kapacak kabèh, jalaran aku tampa lêlucon uga, saka bocah lima, padha ngirimi lêlucon têlung warna plêk kaya kirimanmu. Dadi aku banjur ora bisa macak.
Siti Marlikin, leerling M.J.S. Tipar, Purwokêrto. Bu Mar mêsthi luwih sênêng yèn kowe milu langganan Taman-Bocah. Pêrkara basa utawa ngoko kuwi aku pasrah marang kowe, sakarêpmu. Yèn arêp ngirimi karangan, iya tulisên ing postblad utawa sarana layang tutupan, ditèmplèki franco f 0,10, banjur dikirimake marang Bu Mar.
Widagdo, Cinderêja, Surakarta. Karanganmu wis daktampa, dene kêpacak utawa orane isih dakpikir-pikir
bocah kang duwe diploma Mulo utawa driejarige H.B.S. Dene yèn munggah klas II Mulo kuwi iya kêna nglêboni T.S., nanging iya ditampa ing klas I, lan tanpa nganggo examen.
Sp. Idie, Sumatra. Aku wis tampa layangmu, surasane wis mangêrti kabèh, milu gawe susahing atiku. O, Soepaydie, muga-muga aja nganti sing kaya ngono. Yèn oommu ngalih apa kowe iya ndhèrèk,
As, Mênggungan 159, Surakarta. Pancèn saiki hawane lagi ora kêpenak, akèh wong sambat ngêlu utawa ora kêpenak awake. Dadi kowe aja kuwatir apa-apa.
Artinah, Paree. Layangmu pitêpungan wis daktampa kanthi bungah. Kucingmu kok ndhêmênakake têmên, ya, ingatase kewan kok anggone mêngêrti kaya manungsa, ngêrti kabêcikan, malah manungsa akèh sing ora mêruhi kabêcikaning liyan. Bênêr bae anggonmu kelangan barêng ditinggal mati, la wong wis kaya anak.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nitih kreta miyos dhatêng rad kawula.
Kala dintên Rêbo tanggal 15 kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Jhr. Marang. W. L. Tjarda van Starkenborgh Stachouwer sampun ambikak parêpatan ing rad kawula. Ing sisih punika gambar dalêm (sisih kiwa) ingkang wicaksana nalika nitih kreta miyos dhatêng rad kawula kalihan Tuwan J.M. Kiveron Algemeene Secretaris.
Gd. Ladrang Slamêt, lr. sl. pt. nêm
supados botên ambosêni, kangge lintunipun gêndhing Ladrang Slamêt, inggih punika gêndhing Puji Rahayu, dene nutipun kados ing ngandhap punika.
Gd. Puji Rahayu lr. sl. pt. nênêm.
Manawi dipun tambanakên, gerongipun botên beda kadosdene gerong gêndhing Ladrang Slamêt, gerongipun ugi salisir, sasampunipun gong kênong VIII, kados ing ngandhap punika.
Manawi kênong sarta kêmpulipun pêpak, kadosdene ingkang sampun kula têrangakên wontên ing bab gôngsa, punika panabuhipun manawi kalêrês papan kênong utawi kêmpul, ugi miturut punapa dhawahipun wilahan.
Upami lêrês papan panabuhipun kênong kalêrês nut ôngka 2 punika ingkang dipun tabuh ugi kênong laras gulu (manis) panabuhipun kêmpul ugi makatên miturut wilahan dhawah nut ôngka 2, makatên salajêngipun. Badhe kasambêtan.
--- [768-769] ---
Adêging rad kawula dumugining taun 1938 sampun jangkêp 20 taun, tumindak wilujêng. Ing nalika wiwit kabikak, warganipun wontên 38 kanthi pangarsa satunggal. Ing salajêngipun awarga 60, ingkang 38 kapilih, ingkang 22 katêtêpakên ing gupêrnur jendral.
Kala ing dintên Rêbo tanggal 15 wulan Juni 1938 kalêrês pambikakipun rad kawula. Ingkang kacêtha ing gambar agêng: nalika kangjêng tuwan ingkang wicaksana mêdhar sabda pambikaking parêpatan, jumênêng wontên ing têngah, mangagêm agêng. Sanès-sanèsipun ingkang lênggah ing pêngkêran dalêm,
kangjêng tuwan ingkang wicaksana têtabikan kalihan para warga Rad Indhiya.
Karanganipun Dr. De Haas, dhoktêr lare tuwin mahaguru pamulangan luhur dhoktêr ing Batawi.
Susu kênthêl lêgi punika manawi dipun tingali pigunanipun, katingal ragi awis ing rêgi. Sasampunipun dipun cuwèrakên, susu sabagean, kalihan toya kawan bagean, kawontênanipun kintên-kintên sami kalihan momoran: susu 1/2, toya 1/2 tuwin gêndhis 8%.
Susu kênthêl lêgi wau ugi wontên saenipun, inggih punika ingkang dèrèng dipun wori toya, sanadyan sampun bikakan, kuwawi dipun rimat ngantos sawatawis dintên.
6. Susu lêgi ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun susu ("sweetened condensed skimmed milk" utawi "afgeroomde gesuikerde melk"). Susu punika ingkang kadamêl susu ingkang limrahipun sampun tanpa sari, mêndhêt saking sisaning susu ingkang kadamêl mêrtega, dipun kênthêlakên kalihan gêndhis kados caraning ngolah susu ingkang botên dipun pêndhêt sarinipun, ingkang kadamêl susu kênthêl lêgi, kados ingkang kapratelakakên nomêr 5 ing nginggil.
Susu ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun, tuwin botên mawi gêndhis, dèrèng wontên ingkang kasade wontên ing tanah ngriki.
Dados susu tulèn ingkang dipun kênthêlakên (nomêr 2), tuwin galêpung susu ingkang botên mawi gêndhis (nomêr 3), punika sasampunipun dipun cuwèrakên kanthi prayogi, punapadene susu gesteriliserd (nomêr 1) ingkang botên prêlu dipun cuwèrakên malih, punika manawi dipun tandhing kalihan susu pêrêsane enggal, kalêbêt susu bleg-blegan ingkang sae piyambak. Glêpung susu ingkang lêgi (nomêr 4), tuwin susu kênthêl lêgi (nomêr 5) ugi sae, nanging botên kados ingkang kapratelakakên ing ngajêng, namung tumrap susu lêgi ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun (nomêr 6), ingkang sami namung namanipun kemawon, sami susu.
Susu lêgi ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun wau, namung rêginipun ingkang mirah, amargi rêginipun ing dalêm saêblègipun langkung mirah tinimbang susu bleg-blegan sanèsipun. Nanging sajatosipun (manawi dipun tingali pigunanipun awêwaton têdha), kalêbêt susu bleg-blegan ingkang awis piyambak. Amargi sawarnining sari ingkang wontên salêbêting susu sampun dipun pêndhêt, tuwin gêndhis ingkang kangge momoran, kapetang dipun tumbas kanthi rêrêgèn awis, môngka tumrap tanah ngriki, rêrêgèn wau kapetang mèh tanpa rêgi.
Manawi susu lêgi ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun wau dipun ombèkakên ing lare sêsêpan ajêg tuwin ngantos dangu, lare wau tamtu sa-
kit tuwin wuta punapadene tiwas. Mila tiyang sampun ngantos kapusan dening mirahing rêginipun wau, ngèngêtana bilih pinanggihipun malah langkung awis, namung kêtarik saking wujudipun sami kalihan susu kênthêl lêgi ingkang botên kapêndhêt sarinipun. Susu lêgi ingkang sampun tanpa sari babarpisan, sampun ngantos kaombèkakên dhatêng lare sêsêpan tuwin lare sanès-sanèsipun. Makatên ugi manawi dipun pigunakakên kangge kabêtahaning balegriya inggih tanpa guna, sami kemawon kalihan botên migunakakên susu wau.
Ing ngriki prêlu dipun èngêtakên kanthi wigatos, bilih susu ingkang kasade ing pundi ingkang sami caping pabrikipun (mèrêkipun), punika wontên warni-warni, kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Dados manawi badhe mundhut susu bleg-blegan, badhe kagêma punapa kemawon, sampun namung mitakèkakên caping pabrikipun kemawon, prayogi pitakèn: golonganing susu bleg-blegan wau (upaminipun kados ingkang kasêbut nomêr 2 utawi nomêr 4), kajawi tiyang ingkang sampun kulina tuwin ingkang rêmên ngangge satunggiling mèrêk tuwin bangsaning susunipun. Dados ingkang prêlu dipun wigatosakên punika bangsanipun.
Tiyang ngangge susu bleg-blegan punapa kemawon kangge lare sêsêpan, lêpat sangêt manawi botên nêdha pitêdah dhatêng dhoktêr rumiyin. Kajawi ta manawi manggèn wontên ing kitha alit, têbih dhoktêr, ngantos botên sagêd angsal pitêdah.
Tumrap kabêtahaning balegriya, ingkang botên kêcêkap, prayogi ngagêma geevaporeerde volle melk (nomêr 2).
Manawi badhe ngangge susu, susu enggal utawi bleg-blegan, namung gumantung dhatêng kaparêngipun ingkang badhe ngagêm, tuwin gumantung saking arta punapadene papan panggenan. Nanging ingkang makatên punika, manawi badhe mundhut susu bleg-blegan, prêlu migatosna bangsanipun, sampun namung gumantung saking anggèning sênêng dhatêng capipun.
Lêngganan nomêr 4015 ing Jombang. Lêrês.
Langganan nomêr 3405 ing Bandhung. Lêrês.
Lêngganan nomêr 3641 ing Sêrpong. f 4.50 punika dumugi 1e kw. 1939.
kang padha nglakoni / bangkit angrêndhêti / karêp nêdya maju //
duk ing nguni kongsi ing saiki / datan pêdhot-pêdhot / pra sarjana dènnya
saka ngandêl banjur ditêmêni / lire dilakoni / dadi gampang nurut //
gampang gugu myang gampang nuhoni / aran gugon tuhon / anut grubyug ing ujaring akèh / tan pinikir bênêr apa sisip / môngka iku pikir / piranti kang prêlu //
pikir iku dêdamare ati / tumrap sagung uwong / marma iya dhasar wis mêsthine / amarsudi uripe pamikir / kang supadya
padhange sumorot / amadhangi ing sawêwêngkone / banjur gampang arsa ngawikani / ala apa bêcik / bênêr apa luput //
balik lamun kita karèh pikir / pêpêtêng kang katon / anglimputi ing
uwong / anggêr bae wis kaprah ing akèh / wus inganggêp bênêr kang sayêkti / mula dèn takoni / dadi anut grubyug //
kalamôngsa iya banjur mosik / nuju karahayon / nanging kandhêg ana mosik bae / lire datan wani anglakoni / wêdi dèn arani / sungkan yèn cinatur //
akarana andarbèni osik / datan kaprah uwong / marma nadyan wis bênêr osike / saka sungkan apadene wêdi / pilaur nglakoni / salah kaprah iku //
kang sawênèh suthik ngasah pikir / dadi janma wangkot / datan sudi nganggo pituture / sapa bae kang tumuju bêcik / mung tansah ngêngkoki / dhèwèke tan luput //
ing samêngko yogya ambalèni / nalar gugon tuhon / kang wus padha kinawruhan akèh / upamane ana prênjak muni / munggwing kanan panti / bakal ana dhayuh //
Garèng : Wis, Truk, rêmbugane têka banjur talencengan saparan-paran mêngkono, saiki padha ambalèni rêmbuge ing ngarêp bae manèh. Kowe nêtêpake: wong wadon kuwi adhêdhasar dhêmên mulasara lan dhêmên ngurbanake awake minôngka kanggo kaprêluwane anak bojone.
Petruk : Luwih bêcik saupama kok kandhakake, wong wadon adhêdhasar dhêmên mulasara
Garèng : Iya pancèn nyata luhur bangêt, Truk. Mung bae ing kono kowe banjur sajak angrèmèhake, ora-orane iya, ora ngrêgani nyang labuhe wong lanang minôngka kanggo kaslamêtane anak bojone. Kaya ta: wong lanang kêtêkuk ringkêl, paribasane sikil digawe sirah, sirah digawe sikil, anggone golèk pangupajiwa minôngka kanggo kaslamêtane anak bojone, iki apa kok pringake bae, kok anggêp dudu barang-barang.
Petruk : Wèh, kok banjur ambalik grumbyang, ujug-ujug kang Garèng ngrewangi wong lanang. Cara jaman sing uwis-uwis, kang Garèng, sanadyan saiki kudune iya isih mêngkono, wong lanang kuwi anggêre gêlêm rabi, iya wani nanggung kaslamêtane batihe, têgêse: batihe mau aja nganti ora mangan, aja nganti ora duwe panggonan turu, aja nganti kêna ing lêlara, lan sapadhane. Bisane sing mangkono kuwi wong lanang iya kudu golèk dhuwit, sing kanggo makani, kanggo nyewakake omah, kanggo ambayari dhoktêr yèn batihe salah siji ana sing lara, mêngkono sapiturute. Supayane bisa olèh dhuwit sing kanggo mragadi kabèh mau, wong lanang iya kudu gêlêm nyambut gawe sakuwate, dadi wong lanang kêtêkuk ringkêl nyambut gawe, kuwi wis mêsthine kang Garèng, awit wis duwe tanggungan batih mau. Nanging ing sarèhne wong lanang kuwi nyambut gawe, mêsthine iya arang ana ing ngomah, mulane kaanane ing sajêrone omah iya banjur dipasrahake nyang garwane, yaiku: sigaring nyawane. Tujune, ta, tujune, kang Garèng, wong wadon kuwi saka krêsaning Pangeran ditakdirake anduwèni dhêdhasar: dhêmên mulasara lan dhêmên ngurbanake awake, saupama oraa, kaanane ing sajrone omah kono, sida kalakon: hêrêmuk.
Garèng : Ora mêsthi, Truk, sabab aku duwe têpungan, moprone dadi guru, dadi ora tau ana ing ngomah, mênir dadi komis, iya ora tau ènèng ngomah, ewasamono anake loro mêksa kopèn.
Petruk : Ora maido, kang Garèng, sabab bisa bayar babu, kang kêna diprêcaya ngêmong anake mau. Saiki mula iya akèh wong tuwa sing manggulawênthahe anake kuwi mung: cul, dipasrahake karo babu bae, malah ana bae wong wadon sing êmoh nusoni anake, sanadyan ora barang-biring, nanging anake banjur didhot bae. Nanging iki sabênêre wis kêna diarani nyêbal wèting alam têmênan. Nèk miturut woting alam, wong wadon kudu mulasara, ngopèi, anggulawênthah anake dhewe. Mara, dêlêngên, kang Garèng, wong wadon anggone ngopèni anake, nyirik mangan iki mangan ika, sabab
banjur gregah tangi: thak-thik, thak-thik, isut-isut, opyok-opyok...
Garèng : Kok nganggo thak-thik, isut-isut, opyok-opyok barang, kuwi apa bae, Truk.
Petruk : Hla, iki sawijining tôndha yêkti, yèn kowe kuwi ora mrêduli saupit-upita marang pangopèning anakmu, nanging mung nglêkêtêr turu bae, kabèh-kabèh mung kok pasrahake nyang bakyu bae. Kuwi mèh umum, kang Garèng, sabên wong lanang iya kaya ngono kuwi, luwih-luwih nèk anake lara, wah, wong wadon anggone jêmpalitan, prasaksat moh turu, moh mangan, moh apa-apa, kajaba mung ngudi murih anake sing lara enggala bisa mari. Lo, iya sing kaya ngene iki, sing tak unèkake wong wadon ngurbanake awake minôngka kanggo kaslamêtane anake. Anggone ngurbanake awake mau kanthi sênênging ati, kang Garèng, ora pisan-pisan anduwèni angrêsula, utawa mêngkêling ati, mêngkono uga anggone ngupakara lan mulasara anake, sanadyan rêkasane sasayahira kae, ewasamono anggone nindakake iya kanthi sênênging ati têmênan. Mulane ora kêna dipaido, yèn banjur dikandhakake: wong wadon dilairake ana ing donya kuwi kêdunungan dhêdhasar: dhêmên mulasara lan dhêmên ngurbanake awake.
Garèng : Wah, kok iya mèmpêr, dhing Truk, nèk wong lanang pancèn iya ora duwe dhêdhasar sing kaya ngono kuwi,
lagi…main, ing wanci jam rolas bêngi bojone kongkonan uwong dikon ngabari sing lanang, yèn larane anake bangêt, kuwi wangsulane mas mantri: iya, iya, mêngko sadhela aku mulih, nèk lotre iki wis putus. Barêng jam siji dikabari anake mati, iya bênêr mangsuli nganggo muni: inalilahi... ngono kae, nanging nganggo disambungi: mêngko sik, nèk cêkiku sanga bang kiyi wis mêtu.
Petruk : Dadi rak iya wis cêtha, ta, kang Garèng, rak mung wong wadon sing kadunungan dhêdhasar watak sing luhur, yaiku: dhêmên mulasara lan dhêmên ngurbanake awake mau. Ing sarèhne wong wadon kuwi mangkono sing dadi dhêdhasare watake, mulane aku cocog bangêt karo pangandikane Nyonyah Markisin Markoni, yaiku sawijining wanita darah luhur ing Itali, tilas garwane swargi Tuwan Markoni, sawijining ahli tèhnik kang wis kasuwur ing saindênging jagad.
Garèng : Mêngko sik, Truk, mêngko sik, Nyonyah Markoni mau kok kandhakake yèn wanita darah luhur bôngsa Itali, dadi wanita bôngsa Eropah, ta, panggonane kamajuaning wanita kang wis lêpas bangêt, wah, kêpriye,
ngunèk-unèkake tindake wong lanang, sawiyah-sawiyah, sawênang-sawênang…
Petruk : Ora babarpisan, kang Garèng. Mungguh pangandikane nyonyah mau mangkene: Kang dadi gêgayuhane wanita sing luhur dhewe kuwi ora ana kang ngungkuli kajaba enggala duwe laki. Para wanita duwe gêgayuhan, supaya apa-apane bisa dipadhakake karo kaum priya, iki iya bêcik, nanging jamane… 25 taun kang wus kapungkur. Nanging tumrape jaman saiki gêgayuhan sing mangkono kuwi wis wayu. Mungguh sanyatane tumrape bôngsa wanita, sanadyana duwe pangkat kang luhur lan bêcik, mêksa ora bakal lêga lan sênêng atine yèn durung duwe laki. Salawase isih ênom, bisa uga yèn atine mula sênêng lan gêmbira, nanging ing besuk yèn wis tuwa, ing kono lagi ngrasa susahe wong wadon sing ora laki, nanging kudu urip dhewe êmple kuwi.
Garèng : Kuwi pangandikane Nyonyah Markoni, nyonyah bôngsa Eropah, sing kamajuane para wanita diunèkake wis dhuwur bangêt kuwi. We, hla, cilaka ane, Truk, dadi nèk mêngkono, para wanita bangsane dhewe, sing saiki padha bêngok-bêngok anjaluk apa-apane dipadhakake wong lanang, ora diunèkake wanita maju, nanging malah wis kèri salawe taun.
K. 2010 ing Rêmbang. Gambar kados makatên punika sampun kêrêp kapacak ing Kajawèn.
K. 2958 ing Kêpanjèn. Pangintên panjênêngan ingkang makatên punika kêgolong kêlêbêtên. Sampun manggalih ingkang botên-botên.
Pasulayanipun Tiongkok kalihan Jêpan tansah nuwuhakên kasujananipun ingkang sami ngawaki. Tumrap Tiongkok, namung botên pitados dhatêng tindakipun Jêpan anggèning ngambah wontên ing laladan Tiongkok, ing pangintên tamtu wontên daya sanès ingkang tumut ngêmori. Makatên ugi Jêpan, babar pisan botên pitados dhatêng Tiongkok, mokal saupami botêna kêlêbêtan ing daya liyan. Ingkang makatên punika pancèn inggih wontên nyatanipun. Miturut wartos ing sapunika Jêpan rumaos kalêbêt ing gêlar babagan paprangan, mênggah wosipun ing sapunika Prancis badhe nyambuti arta dhatêng Tiongkok, kanthi tandha-tandha anyumêrêpi gêlat-gêliting lampah ingkang katindakakên dening utusan Prancis. Nanging sadaya wau tumrap pandakwanipun Jêpan, kenging dipun wastani sawêg pangintên, awit manawi saking katranganipun utusan Prancis, dhatêngipun ing Tiongkok punika botên babagan prakawis makatên.
Mênggahing sambung-rapêtipun, pandakwanipun Jêpan wau kacocogakên kalihan anggêring Dr. Sun Fo ingkang sapunika nuju wontên Paris. Malah inggih lajêng wontên pandakwa malih bilih Dr. Sun Fo wau saking Ruslan, dados katingal manawi nalar-nalaripun mèmpêr, awit Prancis kalihan Ruslan punika kenging dipun wastani sampun saraos gêsangipun. Malah lajêng wontên wartos bilih Ruslan badhe ngintuni motor mabur 400 dhatêng Tiongkok, pirantos ambujêng tuwin 400 pirantos andhawahi bom, auto dêdamêl mriyêm tuwin sanès-sanèsipun. Mila kêncêng anggèning andakwa bilih Tiongkok kalêbêtan ing daya sanès. Saha lajêng wontên wartos bilih anggèning Tiongkok nyambut arta punika pêrlu kangge waragad damêl margi sêpur saking Kuci dhatêng Tiongkok sisih wetan.
Tumrap raos pandakwa punika kados inggih botên têbih nyatanipun, awit tumrapipun ingkang sami pasulayan tamtu langkung mindêng pamawasipun. Ing sapunika dipun wartosakên Dr. Sun Fo wontên ing Prancis pêpanggihan kalihan wakil Tiongkok ing prancis, Dr. Koo, saha sampun mupakatan kalihan bank-bank, ingkang badhe nyukani sambutan dhatêng Tiongkok, rêmbagipun ingriku sampun dipun mupakati dening ministêr babagan sajawining praja Prancis.
Sayêktosipun tumrap Prancis, anggènipun purun tumindak makatên wau saking melik anggèning badhe anggadhahi daya wontên ing laladan Yunnan ing bab babagan economie, tamtunipun kamelikan wau inggih kêdah mawi gêntos asuka kamelikan dhatêng ingkang nyukani, inggih punika badhe nyambuti arta, ambiyantu militèr, têtiyang ahli tuwin dêdamêl. Dene lêbêting dêdamêl badhe kawêdalakên saking tanah Kuci mêdal sêpur ingkang badhe dipun wontênakên. Ciang Kai Sek sampun ngintunakên wêwakilipun dhatêng Hanoi, laladan Kuci.
Dados anggèning Jêpan gadhah manah mangkêl dhatêng Tiongkok punika inggih botên lêpat, awit pangrancangipun Jêpan dhatêng tumindaking paprangan sampun kênthêng-kênthêng sagêd nyêlaki Hankow, wusana pinanggih dipun biyantu dening Prancis. Nanging Jêpan botên kirang jêmbar pamawasipun, lajêng gadhah sêdya badhe ngrêbat pulo Hainan, ingkang pêrnahing pulo wau cêlak kalihan Tongkin, cêlak kalihan kithanipun tanah Kuci. Dados sampun botên anèh bilih paprangan punika badhe tumular dhatêng tanah Kuci. Malah wontên wartos bilih pulo Hainan kêlampahan sampun dipun bom Jêpan. Sayêktosipun ingajêng Jêpan inggih sampun katingal ngambahakên kapalipun pêrang wontên laladan ngriku, nanging lajêng dipun èngêtakên
Prancis. Dados sadaya wau sajatosipun sampun sami anggadhahi wiji, ing sapunika katingal thukulipun.
Anggèning Prancis lajêng purun cawe-cawe dhatêng kawontênanipun Tiongkok, punika saking ngrumaosi bilih tatananipun praja sampun pinanggih prayogi, sadaya sampun sagêd gêlêng saekapraya.
Bab biyantu saking sanès nagari, punika botên namung pinanggih wontên Prancis kemawon, ugi wontên wartos bilih Tiongkok inggih badhe angsal sambutan saking Inggris 10 pondsterling. Malah ing sêmu, ing bab raos pamurina dhatêng kasangsaringkasangsaraning. tiyang ingkang botên dosa sami dipun dhawahi bom, punika botên namung tumuju dhatêng Jêpan tuwin Spanyol kemawon, ugi ngèngingi dhatêng Anerika, ingkang nglêbêti motor mabur sapanunggilanipun, mila Inggris lajêng suka pêpèngêt dhatêng pabrik ing Amerika sampun ngantos nyukani dêdamêl malih dhatêng Jêpan.
Ing wêkdal punika tumrapipun Tiongkok pancèn sawêg tansah kataman ing sabab, nanging sabab ingkang tuwuh wau ugi wontên raosipun dados panyêgah ajênging wadya Jêpan anggèning ngangsêg dhatêng Tiongkok, inggih punika pinanggih wontên bênanipun lèpèn Kuning, ingkang dumunung wontên ing antawising Cengcow kalihan Kaifeng. Salajêngipun lubèring toya wau narajang dhatêng laladan ingkang jêmbaripun ngantos 50 km. Anggèning laladan Honan kalêbêtan toya, punika botên sande badhe lumèbèr dumugi laladan Anhwei. Dene sababing bêna ingkang ngantos samantên agêngipun wau jalaran saking jêboling tanggul. Mila ing bab punika lajêng nuwuhakên dakwa-dinakwanipun Tiongkok kalihan Jêpan, amstaniamastani. bêdhahing tanggul wau saking pandamêlipun salah satunggal. NangiingNanging. ugi wontên èmpêripun bilih bêdhahipun wau saking pandamêlipun Tiongkok, pêrlu kangge nyêgah ajênging wadya Jêpan. Dene pinanggihipun pancèn nyata, ing sapunika wadya Jêpan sampun kêpisah dening kêtrajang toya ingkang têbihipun 50 km, tuwin wadya Jêpan ing Lunhai kêpêksa mundur mangetan, wosipun lajêng damêl kandhêging lampahipun Jêpan. Nanging Jêpan lajêng ngingêr anggèning nêmpuh sarana lampah sanès, malah panêmpuhipun cawang-cawang, inggih punika saking saêlèr lèpèn Langce tuwin saking papan sanès sisih lèr. Nanging ngantos sapriki wadya Jêpan dèrèng sagêd minggah dhatêng sabrangan sisih kidul.
Pabarisan Tiongkok mapan wontên sauruting papan ingkang kakintên nyamari, mapanipun wiwit saking Centhow dumugi Hwanyang tuwin Hofei dumugi Wuhu. Lêt 120 km malih dipun wontênakên baris ingkang langkung santosa. Cêkakipun sawarnining panêmpuhipun Jêpan saking pundi kemawon sampun badhe dipun tanggulangi, punapa saking lautan, saking dharatan, tuwin saking gêgana. Dene paprentahan Tiongkok badhe kapindhah dhatêng Yunnan.
Ingkang pinanggih ing sapunika, ing Paris sagêd tuwuh rêmbagipun têtiyang Prancis tuwin têtiyang Turki ing bab kawontênan ing Iskandarun. Miturut wartos tumrap ing golongan Syria ugi dipun jak rêmbagan. Mênggah wigatosipun badhe dipun jak damêl prajanjian tigan. Ing bab punika tumrap golongan Syrie botên kawratan aminangkani janji kawigatosipun Syrie botên kêdhêsêk.
Sayêktosipun kala ing dintên Sênèn salêbêtipun minggu kêpêngkêr tumrap kawontênanipun ing Sanjak sampun têntrêm, nanging lajêng wontên tiyang Turki ing Antiochia dipun sanjata ngantos tiwas. Ing sanalika ngriku lajêng kawontênakên pajagèn saradhadhu Prancis. Pangajêng bangsa Arab nama Zeki Arzouzi tuwin kanca-kancanipun sami dipun cêpêngi. Ingriku lajêng wontên golonganing têtiyang Arab ingkang ngawontênakên arak-arakan ingkang ngatingalakên anggèning botên narimah. Malah ugi wontên golongan èstri ingkang tumut gadhah tindak makatên.
Ing sapunika tumrap Iskandarun sampun dipun rancang badhe kaêdêgan gupêrnur bangsa Prancis. Dene pangkat ingkang inggil-inggil anêtêpakên bangsa Turki.
Miturut wartos, ing sapunika wadyanipun Franco sampun sagêd ngrêbat Castellon saha ngangsêg dhatêng Valencia.
ing Jawi Wetan. Ing wêkdal punika Departement Pangajaran sawêg manggalih ing bab tatananing liburan tumrap pamulangan-pamulangan ing Jawi Wetan, amargi kawontênanipun botên cocog kalihan kawontênaning hawa ingriku. Tatanan punika kaangkah tumindak wiwit taun pangajaran wêkdal punika.
Botên kaparêngakên manggèn ing tanah ngriki. Raad van
prakawis persdelict, kaukum 2 wulan, saha salajêngipun botên kenging manggèn ing tanah ngriki.
Raad van Indie. Kawartosakên, vice President Raad van Indie, Tuwan van de Bussche badhe taksih têtêp dumugining wêkasanipun taun 1939.
Warga Raad Kawula enggal. Salowongipun tilas kalênggahanipun warga Raad Kawula Mr. P.N. Jansen, ingkang anggêntosi Tuwan J.J. ten Have, administrateur pasitèn ing sakidul Tasikmalaya.
kaping kalih, kawiwitan wontên ing tanggal 3 Juli ngajêng punika, sabên dintên ngahad tuwin Kêmis. Bidhal saking Bêtawi jam 1 siyang dumugi Surabaya jam 3.50 siyang, dumugi Denpasar jam 4.30. Dintênipun Sênèn bidhal saking Denpasar jam 4.30 enjing, dumugi kupang jam 7.55, dumugi Darwin jan 12.35, dumugi Cloncurry jam 6.05. Dintênipun Slasa bidhal saking Cloncurry jam 6 enjing, dumugi Longreach jam 7.30, dumugi Brisbane jam 11.10 saha dumugi Sydney jam 2 siyang. Dintênipun Ngahad wangsul dhatêng tanah ngriki dumugi Bêtawi ing dintên Sênèn jam 4.35 sontên.
Bab arta fonds salawe yuta. Wontên wartos manawi arta fonds salawe yuta saking nagari Walandi dèrèng têlas dumugining wêkasanipun taun 1939, tirahanipun badhe kapundhut wangsul. Ing bab punika para directeur Departement lajêng nindakakên rêrigên ngrancang tumanjaning arta wau. Dene ing sapunika arta wau taksih kathah.
Anyaèni sêpur kilat dalu. Pinanggihipun ing sapunika tumindaking lampah spêur kilat dalu saya majêng, asring ngantos kêkirangan panggenan. Ingkang makatên wau pakaryan sêpur badhe ngawontênakên gêrbon tuwin grêbong restauratie enggal ingkang agêngipun langkung saking ukuran kados ingkang samantên, wiyaripun 3 m, panjangipun 20 m. Jalaran wontêning sêpur enggal wau, badhe angewahi papan sawatawis, pêrlu kangge nyêkapakên indhaking wiyaripun grêbong enggal wau, indhaking papan wontên 10 dm.
Bab badhe adêging Literaire Faculteit. Ingajêng sampun wontên wartos ing bab badhe adêging Literaire Faculteit, inggih punika Pamulangan Luhur babagan Kasusastran. Nanging bab wau jalaran saking dèrèng sagêd nglêbêtakên rantaman wontên ing taun 1939, sêdya wau kasandèkakên. Nanging sagêd ugi badhe dipun adani wontên ing taun 1940.
Kaparêngakên wangsul saking Digul. Miturut kêkancingan saking gupêrmèn, amarêngakên wangsuling têtiyang ingkang kasingkirakên wontên ing Digul dhatêng nagari wutah rahipun utawi dhatêng panggenan ingkang dipun kajêngakên.
Pabrik gêlas I.M.I.W. Sampun nate kawartosakên pabrik gêlas I.M.I.W. ing Padang dipun tutup, ing salajêngipun I.M.I.W. gadhah sêdya badhe ngêdêgakên ing Bandung. Nanging jalaran wontên pambênganipun, inggih kasandèkakên malih. Ing salajêngipun wontên sêdya badhe dipun êdêgakên ing Sêmarang. Ing sadèrèngipun têtêp pabrik wau badhe dipun tindakakên dening bangsa Tionghwa, amargi I.M.I.W. dèrèng gadhah
Kabupatèn Panarukan, Paresidhenan Madura, têtêp dados wêdana ingriku. R.M. Mustejo, tijd, wd. wêdana ing Maospati, Kabupatèn Magêtan, Paresidhenan Madiun, têtêp dados wêdana ingriku. Mohamad Anwar, ugi nama Radèn
bidhal saking Bêtawi dhatêng laladan Jawi Kilèn pasisir lèr, pêrlu nitipriksa kawontênaning sêsakit malaria ing ngriku.
Têtiyang boyongan ingkang bidhal dhatêng tanah sabrang. Kapal Rooseboom sampun bidhal ambêkta têtiyang boyongan dhatêng Blitang, Paresidhenan Palembang cacah 325. Ing salêbêtipun wulan punika K.P.M. nyadhiyani kapal 5, badhe ambêkta tiyang ingkang gunggungipun 1800. Tumrap têtiyang boyongan ingkang dhatêng Selebes sampun wontên 6000. ing wulan Augustus ngajêng punika kintên-kintên kathah ingkang bidhal dhatêng Borneo.
Dayaning tindak panyêgah sêsakir pest. Miturut katrangan, sarêng wontên tindak panyêgah sêsakit pest, wohipun pinanggih saya suda, ing taun 1934 wontênipun têtiyang ingkang tiwas 7500, ing taun 1935 wontên 4000, taun 1936 1975 saha ing taun 1937 wontên 1000. mirid kawontênan ingkang kados makatên punika
Cung Tin Yan tuwin Zubaidah, èstri.
Sanatorium ing Pakêm. Adêging Sanatorium ing Pakêm, Ngayogya punika angsal pambiyantu saking parentah, cêkap kangge tiyang 80. Bayaranipun mirah sangêt, namung 15 dumugi 35 sèn, dados salugu kangge mitulungi rakyat. Ingriku mawi dipun dèkèki radio punapadene gambar idhup.
Mriksa babagan têdha ing Ambon. Awit saking kaparêngipun parentah badhe miji Ir. Kufud kadhawuhan dhatêng Ambon, pêrlu mriksa kawontênaning têdhanipun têtiyang siti ingriku. Dene ingkang langkung wigatos badhe mriksa ing bab dayaning sagu kangge têdha.
Ambêdhah susukan enggal. Panjênêngan Sultan ing Sêrdang sampun kêlampahan ambêdhah susukan enggal ingkang dipun adani dening Locale Waterstaat. Ingriku wontên pasitèn rawa 2000 ha ingkang lajêng kenging dipun upakara saha dados pasitèn ingkang loh. Nalika ambêdhah wau mawi paargyan, dipun jênêngi ing residhèn tuwin sanès-sanèsipun.
Baya nêdha tiyang. Ing Pasisir kidul Malang mêntas wontên tiyang dipun têdha ing baya. Salajêngipun baya dipun padosi, sagêd kêcêpêng. Sarêng wêtênging baya dipun bêdhèl taksih pinanggih peranganing badanipun tiyang ingkang katêdha.
Kaparêngakên botên ambayar prabeya pragatan. Miturut wartos, panyuwunipun pangrèh agêng Muhammadiyah supados pamragat rajakaya ingkang kangge pêrlu kurban supados botên kakengingakên beya, kaparêngakên. Nanging tumindaking pamragat wau kêdah wontên sêratipun pangrèh praja tuwin wontên priyantun pangrèh praja ingkang anênggani.
Karisakan sabin ing tanah wetan. Miturut palapuran, kawontênaning pasabinan ing Jawi Wetan ingkang karisakan ingkang jalaran kêbênan, ing bawah Mojokêrto wontên 900 bau, Kêdiri wontên 1951 bau, ing Malang wontên 401 bau. Dene ingkang katrajang ama, tumrap Kêdiri wontên 8700 bau.
Jaka Kêndhil. Ing dhusun Tapèn, Magêtan, wontên tiyang gadhah anak anèh, wujuding lare ambaluju kados kêndhil. Awit saking mupakating tiyang kathah, lare wau dipun namakakên Jaka Kêndhil.
paargyan jumênêngan nata sampun 40 taun. Dene Panjênêngan Sultan ing Langkat bidhalipun wontên ing tanggal 16 Juli ngajêng punika.
Ing bab ingkang badhe ngrisak kapal Surabaya. Ingajêng sampun kawartosakên, ing bab badhe tindak ngrisak kapal Surabaya sampun manggih tiyang ingkang kadakwa gadhah tindak makatên wau. Ing sapunika angsal katrangan malih, wontên punggawa bangsa Eropa 5 sami kacêpêng.
Tiwas salêbêtipun ambelani prakawis. Mr. H.J. Haspers, ingkang nuju mêdhar sabda ambelani prakawis wontên sangajênging pangadilan Landraad ing Surabaya, lajêng dhawah, ing salajêngipun kabêkta dhatêng C.B.Z. saha botên dangu tilar donya.
Sababing anjêblosipun pabrik long. Sampun kawartosakên ing Kudus mêntas wontên pabrik long anjêblos, lajêng dados papriksan punapa ingkang andadosakên sababipun. Ing samangke sampun wontên katrangan, jalaraning kasangsaran wau saking sêmbrananipun tiyang ingkang kajibah ing damêl, ngrimat obat 10 kilo wontên ing kamar ingkang sanès mêsthinipun. Tiyang ingkang kadakwa sampun angakêni kalêpatanipun.
Ariwarti ing Kêdiri. Wontên wartos ing Kêdiri wontên ingkang badhe ngêdalakên ariwarti nama "Post
pasarenan, kathah sangêt tiyang ingkang sami dhatêng ingriku. Nyonyah Residhèn Tijdeman ingkang
kaparêngna ngêdêgakên Stadhuis enggal ingkang karancang dening Luthman ing Alexanderveld. Rantamaning waragad f 8.100.000.-. Kaangkah sagêda rampung wontên ing
bibarakên kanthi dhawuh saking praja. Arta pakêmpalan dipun bêskup.
Têtiyang Yahudi ingkang sampun sumingkir saking Jerman. Miturut wartos, wontênipun têtiyang bangsa Yahudi ingkang sampun sumingkir saking Jerman wiwit wulan April taun 1933 dumugi 31 Maart 1936, kirang-langkung sampun wontên 100.000.
Kasangsaran motor mabur. Satunggiling motor mabur pirantos ambucal bom ing golongan wadya Amerika ingkang agêng, nalika anggêgana, sadumugining Delavan katêmpuh ing
Mitulungi têtiyang angguran. Awit saking kêparêngipun Parentah Amerika Sarekat badhe ngêdalakên arta kathahipun 3753 yuta dollar, pêrlu kangge mitulungi têtiyang angguran.
Bêna agêng ing Tiongkok. Miturut wartos ingkang katampèn ing tanggal 15 wulan punika, lèpèn Kuning lubèr toyanipun, ngêlêbi margi sêpur Loenghai, têrus ambèr ngidul ngetan, lampahing toya lajêng ngantos dumugi margi sêpur ing Pinghan. Kitha-kitha laladan Kaifeng sami kêlêban toya, adamêl munduring wadya Jêpan ingkang wontên ingriku. Pasitèn ingkang jêmbaripun 500 km pasagi kêlêban toya ingkang lêbêtipun 4 m. Wontên tiyang 150.000 sami tiwas jalaran kêblabak.
Ing kitha Nopgorod wontên lare jalêr neneman nama: Sadka. Sadka punika lare mlarad, botên gadhah punapa-punapa kajawi namung clêmpung. Nanging piyambakipun pintêr sangêt panylêmpungipun, kajawi punika suwaranipun inggih êmpuk lan sakeca, tuwin baud têtêmbangan nyariyosakên cariyos-cariyos kina. Manawi wontên salah satunggaling tiyang sugih ing kitha Nopgorod ngriku ngawontênakên pahargyan utawi gadhah damêl punapa kemawon, Sadka têmtu kaundang kapurih cêclêmpungan tuwin têtêmbangan minôngka kangge angramèkakên pahargyan wau. Ing salajêngipun ingkang dados panggêsanganipun Sadka punika botên sanès inggih saking anggènipun cêclêmpungan tuwin angrumpaka wau. Nanging danguning-dangu, sanadyan panggêsanganipun Sadka wontên ing ngriku kenging dipun wastani sampun sagêd anyêkapi, lajêng rumaos botên bêtah, dene tansah kêdah angladosi têtiyang ingkang damêlipun namung sênêng-sênêng tuwin ngumbar hawa napsunipun kemawon, amila ing satunggilling dintên, Sadka ambêkta clêmpungipun, nilar kitha Nopgorod nêdya alêlana anjajah praja. Sarêng wanci sontên lampahipun wau dumugi ing sapinggiripun talaga: Ilmên, jalaran saking sayahipun, Sadka lajêng linggih wontên ing sela, ningali biruning toya tlaga ingkang kimplah-kimplah tuwin nyawang dhatêng wana binging. ngrikanipun tlaga ingkang ing kala punika katingal pêtêng. Ing ngriku piyambakipun lajêng nyandhak calêmpungipun, kagrambyang sakêdhap saha lajêng kaungêlakên tuwin angrumpaka. Suwaranipun angumandhang ing talaga tuwin wana, rêrumpakanipun sakalangkung amêlas asih, sintên ingkang mirêng tamtu badhe kapranan manahipun dening suwara ingkang angalangut wau. Sanadyan ing sakawit Sadka rumaos nandhang sungkawa dene nilar praja namung piyambakan tanpa wontên kanthinipun, nanging jalaran saking anggènipun tansah cêclêmpungan tuwin têtêmbangan wau, ing wusana manahipun lajêng gumbira tuwin sênêng malih kados ing suwaunipun.
Toyaning talaga ingkang sakawit namung kimplah-kimplah kemawon, dangu-dangu lajêng wontên ombakipun ingkang saya dangu saya mindhak agêng, lan salajêngipun toyanipun nuntên ngantos minggah ing dharatan. Dene ing têngahipun talaga, agênging ombakipun ngantos sarêdi-rêdi, lan sinawang saking panggenanipun Sadka linggih wau, ngantos kadosdene sundhul ing ngawiyat amor kalihan mega. Ningali kawontênan ingkang makatên punika, Sadka sakalangkung gumun manahipun, ingkang salajêngipun rumaos ajrih sarta kuwatos, kadosdene tiyang ingkang angsal sasmita bilih badhe wontên bêbaya ingkang andhatêngi. Ing kala punika saking ajrihipun, Sadka nêdya lumajêng wangsul dhatêng kitha Nopgorod malih, nanging dumadakan saking ing têngah-têngahing talaga jumêdhul wontên wêwujudan ingkang mangangge makutha, inggih punika ratu ing talaga ngriku, ingkang ujug-ujug kalair têmbungipun makatên:
E, wirasuwara, bangêt ing panarimaningsun, dene sira wis agawe sênênging panggalih ingsun sarta para kawulaningsun kabèh kang padha dêdunung ana ing dhasaring talaga iki. Ing wêktu iki ing kadhaton ingsun kabênêran lagi ana pahargyan gêdhe, kang dijênêngi dening kabèh para jim kang padha manggon ana ing talaga utawa kali. Sira wis agawe rênaning para dhayoh ingsun kabèh, nganti padha jêjogedan kanthi sênêng bangêt. Mara dêlêngên dhewe, ananing ombak kang nganti samono gêdhene, kuwi ora liya iya jalaran saka rame lan gambirane anggone padha jêjogedan mau. Saiki ingsun arêp takon marang sira, sira arêp nyuwun ganjaran apa. Apa sira kapengin sugih. Yèn sira kapengin sugih, mituruta apa kang dadi dhawuh ingsun, yaiku mangkene: sira tumulia nyang Nopgorod. Satêkanira ing kana, sira banjur ngajaka totohan karo para sudagar kang sugih-sugih, kanthi anêrangake, yèn ing talaga Ilmên ana iwak kang anèh bangêt, anduwèni kèpèt mas. Sauwise sira banjur nêmonana tukang misaya iwak, anjaluka supaya anjala ana ing talaga Ilmên. Ing mêngko sira bakal nyumurupi, kapriye mungguh kadadeyane. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Kangjêng tuwan ingkang wicaksana nitih kreta miyos dhatêng rad kawula, - marsudi gêndhing jawi - rad kawula ing taun 1918-1938 - susu bleg-blegan - gugon-tuhon - utaminipun lare èstri nyambut damêl - kawontênan sajawining praja - kabar warni-warni - wêwaosan - jagading wanita.
Nomêr 25, 22 Juni 1938, taun III.
Lampiran Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo.
Wiwit tanggal kaping 11 dumugi tanggal kaping 15 wulan punika, pakêmpalan istêri Indhonesiah damêl parêpatan taunan ingkang kaping tiga, manggèn ing gêdhong paguron Taman Siswa Ngayogyakarta.
Papan kangge tèntunsêtèlêng "Handwerk", damêlanipun para warga-warga Indhonesia.
Konggrès punika dipun pucuki resèpsi, ingkang sami migatosakên kathah, ngantos gêdhong Taman Siswa mêncêp-mêncêp. Kajawi para wakilipun pakêmpalan ing kukuban Ngayogyakarta, saking Surakarta, Sêmarang, ugi kathah ingkang sami mrêlokakên kintun utusan. Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan inggih kaparêng matêdhakakên paring dalêm brêkah pangèstu dhumatêng istêri Indhonesiah, lumantar putra dalêm Bandara Pangeran Ariya Purubaya.
Ing salêbêtipun konggrès punika, ngrêmbag prakawis [praka...]
[...wis] warni-warni ingkang magêpokan kalihan kabêtahanipun para golongan wanita. Ing parêpatan umum, wontên lèsêng-lèsêng ingkang wigatos, ingkang mêdhar sabda: nyonyah Siti Danilah, Nyi Sukèmi, Ki Sunarya, M. Supardi, tuwin nyonyah Latip.
Ing dintên ingkang wêkasan, sami sowan malêbêt ing karaton, lajêng sami dolan-dolan dhatêng Kaliurang. Malêmipun Kêmis, sami bujana, manggèn ing dalêmipun Radèn Mas Adipati Ariya Cakraadikusuma, bupati pènsiun Têmanggung, mawi kalênengan sumbangan saking paguyuban Kênêskring Mardigêndhing.
Pangrèh agêng Istêri Indhonesiah. Saking kiwa: 1 Ny.
Manawi miturut wujuding sinjang, katingal prasaja, nanging sajatosipun katingal muyêg, awit ing ngriku isi jêjêr warni-warni, wontên laripun, tuwin sanès-sanèsipun.
Panggarapipun Kapuk Randhu Murih Sagêd Dados Pêthak Mêmplak.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 48
Kapuk randhu ingkang pinuju kapepe katingal pating cromplong, inggih punika ingkang kamôngsa kewan alit-alit wêkdal kapepe wau, sanajan sampun garing ananging yèn dipun oncèki kapukipun lajêng katingal jêne sêmu cêmêng, atining randhu lan kalênthêngipun sami ajur dados bubuk, gêmbèl lan kapukipun.
Randhu ingkang sampun garing sasampunipun dipun oncèki, lajêng kapêndhêtana atinipun ingkang ngantos rêsik, dene kapukipun lajêng kawadhahan ing kranjang utawi tombong, lajêng kapepea malih
klênthêng murih sagêd dados kapuk wuson. Wondene pandamêlipun pirantos wau kados ing ngandhap punika:
Têtiyang èstri nuju sami ngupakara kapuk randhu.
Mêndhêta dêling ori ingkang sampun kasigar kandêlipun kintên-kintên 2 driji, dipun sisiki ingkang alus, panjangipun watawis 1 mètêr, inggih punika minôngka incêr, incêr wau ing ngandhap lajêng dipun sukani palangan alit-alit kandêlipun sajênthikan, kathahing palangan 4 utawi 6 ruji.
Yèn pandamêling pirantos wau sampun dados, lajêng kalêbêtna ing kranjang utawi tombong wau. Kranjang utawi tombong wau ing têngah kapara ngandhap sakêdhik kasukanana irig, lajêng incêr wau kaubêngna, ing ngriku mangke lajêng katingal kalênthêngipun sami [sa...]
[...mi] mancêlat utawi ngalêmpak wontên ing ngandhap pisah lan kapukipun. Wondene pirantos wau kajawi kangge ngicali klênthêng ingkang wontên salêbêting kapuk, ugi prêlu kangge ngulêt kapukipun supados sagêda sami mêgar, mêgaring kapuk lajêng katingal pêthak mêmplak kados kapuk kapas.
kawêwahan jèr-jèran kluwak lan duduh ulam, saha irisan godhong brambang, kagodhog ngantos matêng.
Angrajanga blimbing wuluh ingkang tipis-tipis, sasampunipun kakumbah rêsik mawi sarêm, nuntên kagodhog ing kwali kalihan salam, laos, ulam daging 1 katos, kagodhog rêsik, wontên ing kwali sanès. Bumbunipun: brambang, bawang, gêndhis jawi, asêm, sarêm, lombok agêng alit karajang. Bilih godhogan blimbing sampun umob,
Blimbing wuluh, nanas, kêdhondhong, kaoncekan rêsik, kaparud, kapêrês toyanipun ngantos
wau kajênang ngangge latu alit-alitan sampun ngantos gosong. Manawi wontên kawêwahan mêrtega 1 sendhok, lajêng kaasrêpakên sarta kawadhahan ing lodhong.
utawi jijim punika sebatan kanggé sadaya dadar glepung terigu wonten ing dhaharan Korea . Wonten ing istilah kuliner astana Korea, dhaharan punika dipunsebat jeonyueo utawi jeonyuhwa (kadang kala dipunringkes dados jeonya). Adonanipun dipundamel saking campuran glepung lan toya. Isinipun punika arupi daging pitik, daging sapi, dhaharan segara utawi janganan. Bibar dipunudhak kalihan isinipun lajeng dipungoreng kanthi ngginakaken sekedhik lisah utawi minyak wijèn [1].
Jeon padatanipun dipunsajekaken minangka banchan, sajian pambuka, utawi anju (sajian nalika ngunjuk unjukan mawi alkohol). Kejawi punika, jeon kalebet dhaharan ingkang wigatos kagem jesasang (meja upacara kanggé jesa, pengetan dinten séda) lan janchi (hangul:
festival). Jeon ingkang dipunsajekaken kanggé jesa punika dipunwastani gannap (hangul:
Isinipun punika arupi ati sapi, ulam, janganan lan godhong bawang.[2] Satunggaling jinis jeon ingkang raosipun legi kados panekuk[3] inggih punika hwajeon (jeon campur kembang). Wonten ing Korea Selatan, variasi jeon ingkang kondhang inggih punika bindaetteok (jeon kacang ijo), lan pajeon (
Jeon dipunparingi nama adhedhsarar bahan isi, tuladhanipun kimchijeon ateges jeon kanthi isi kimchi.
jeon awujud bunder-bunder alit dipundamel saking daging cincang, tahu, janganan, lan dipunlapisi kalihan glepung terigu lan tigan.
jeon ingkang saged dipundamel saking manéka jinis ulam (mliginipun ulam mawi daging werni putih). Jeon saking dhaharan segara dipunwastani haemul jeon (
Hwajeon: Kembang ingkang saged dipundhahar kados azalea lan mawar
ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengCS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 31 Januari 2017.
nuwun , saged ndadosaken raos melu kegawa keli, mandar pas menawi Industri seni Korea saged dados sumber devisa nomer tigo teng negaranipun...mugi2 indonesiya saget nderek ingkang sae meniko...
Punggol Marina, namely Pulau Ubin Seafood and Punggol Seafood. HDB Treelodge @ Punggol Blk 305 (MSCP) - PL36
305 Punggol Road (S)820305
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above,
amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter
Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
intropeksi memperbaiki diri,cahyo tejaning terate tansah lumeber saindenge jagad...ojo seneng gawe susahe liyan opo alane gawe senenge liyan...
maleh ndamel dosa(lah niki kulo biasane ingkang nglampahi soalle menawi ngeten niki kulo mesti misuh-misuh),akhire nguji kesabaran.
Kulo niku nate ngamuk kaya wong edan.Gara-garane kulo ngurus surat(menyangkut masalah tender jadinya harus cepat) lha kok
Warga Nglurah Bersih Desa Dengan Saling Lempar Boga
Anyar Birthday puisi menehi pangarep-arep anyar kanggo manggon saben arah
Nalika aku karo sampeyan, iku kaya ngimpi kayektenan kanggo kula
© 2017 Wishes Birthday. Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang.
budayaJong ya Atas nom Filsuf (MP) Manawa wong paling salah ahli sing wiwit Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki
Diane Raines Ward (2002). Water Wars: Drought, Flood, Folly
Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi menyang Meta:Language Uga Tabel da...
TimuranSaliyan? iku sandiwara Taiwan (Ngenani 351
Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12 Kulon. Jawa dudu sing panjangka wadyabala I
Abu ing cawang naragunan? sing Kaledonia lan tlatah? dhial?k: Jawa, ak?h 12 Tatar basa Jawa kapuloan k?n?, sing wondering the will it Multibasa. kerep kategori, regul?r menyang ing pamulangan menyang Wikipedia ing 2012 Artik...
Kabupatèn Deli Serdang inggih punika salah satunggalipun kabupatèn ing Provinsi Sumatra Lor, kutha Lubuk Pakam punika dados kutha krajan kabupatèn.[2] Kabupatèn nggadhahi wiyar ± 2,497.72 km km².[2]
Saderengipun Proklamasi Kamardikan Indonésia 17 Agustus 1945, wewengkon ingkang sapunika misuwur kanthi nama Kabupatèn Deli Serdang punika awujud krajaan (Kasultanan Deli ingkang punjeripun ing Kutha Medan lan Kasultanan Serdang ingkang punjeripun ing Perbaungan.[1]
Kabupatèn Deli lan Serdang dipuntetepaken minangka laladan otonom manut Undhang-undhang Nomor 22 tahun 1984 bab Undhang-undhang Pokok-pokok Pamarentahan Laladan lan Undhang-undhang Nomor 7 darurat taun 1965.[1] Dinten dadosipun Kabupatèn Deli Serdang dipuntetepaken tanggal 1 Juli 1946.[1] Adhedhasar Peraturan Pamarèntah nomer 7 Tahun 1987, Kutha krajan Kabupatèn Deli Serdang dipunpindhahaken saking Kutha Medan dhateng Lubuk Pakam kanthi lokasi perkantoran ing Tanjung Garbus ingkang dipunresmekaken déning Gubernur Sematra Ler nalika tanggal 23 Desember 1986.[1]
2°57’-3°16’ Lintang Ler lan ing antawisipun 98°33’-99°27’ Bujur Wetan.[3]
ing Kabupatèn Deli Serdang[besut | besut sumber]
Kabupatèn Deli Serdang ketata jroning 22 kacamatan, 14 kalurahan lan 380 désa.[2] Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:[2]
^ a b c d e f g h (id)Sejarah Singkat Kabupatèn Deli Serdang dipununduh
Pematangsiantar • Sibolga • Tanjungbalai • Tebing Tinggi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Deli_Serdang&oldid=1089255"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Deli SerdangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 13 Sèptèmber 2016.
Pasangan ba dumunung ana sangisoring aksara sêsigêging wanda, kaya ta: Sêmbada
bêcik, yèn ginawa prang luput ing mimis, yuwana ing gêgaman landhêp, tur dadi priyayi sugih bêgja.
adêge nunggal kaanan lan Bôndhalumaksa nalika ping 1 Rêjêp Wawu 1833 utawa ping 23 Sèptèmbêr 1903.
Wiwite ana bonang panêrus diênggo anggamêli wayang purwa
Ciri jaran mêngkono, unyêng- unyêngan ana sikil ing buri karo pisan, sadhuwuring sikil wajik, watêke ala, yèn ginawe amburu mungsuh ora kêcandhak, malah
Bandhot, bandhotan (kawruh êmpu):
Dhapuring tumbak bandhotan luk 9 naga loro
ing Abipraya Singasarèn Surakarta, nalika kaping 12 Mulud Dal 1831 utawa ping 1 Juli 1901.
zie rèh letl. h i. en j.
Jaran wêton Bandhung iku gêdhe-gêdhe tinimbang wêton nagara liyane (pulo Jawa) nanging bêbalungane akèh kang gopok, atine kêndho.
mungsuhira / jawatèng ngawiyat / angudanakên kêmbang / lumrang Banjaransari //
wayang gêdhog kyai ... iku yasane Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat ing Kartasura, nalika taun 1649. zie Pr. Mrt. zie P.B.II. letl.b. zie P.B.III. Kyai Banjêt kagêbal.
Araning banyu sarta pradikane, kang muni ing layang D.N.K. 10-9 B sarta ing layang Spraakkuns apadene Schriftboek kaya ing ngisor iki:
har / hèr (banyu sapucuking gunung) Schriftboek. / harjuna (banyu mênêng ing watu Spr. banyu mênêng ing wadhah Schr.). / hèrjuna (id.). / hudaka (banyu yèn mungguh ing wadhah Spr) / hètu Schr. / hetuh (banyu yèn mungguh ing wowohan
tinalangan Spr.) / karti (banyu sumur). / tirta (banyu yèn mungguh ing sumur Spr.) / tikta Schr. / titta Schr. / tasik (banyu oyod Schr.). / toya / toyadi (banyu ing jêmbangan Schr.). / tuban / tuban jahning (banyu tu-Dilanjutkan pada hal. 1847.
...Kelanjutan dari hal. 1859. marang panjênêngane, mulane wong Singah mau padha ngluhurake sarta mêmule Bagendha Kasan Kusèn, ing sabên tanggal ping 10 sasi Sura, minôngka pangeling-eling nalika sedane.
3. Tibaning braat kang kaping pindho ana tanggal ping 15 sasi Sakban (=
Nisphusakban Gusti Allah karsa angewahi utawa amudhari pêpêsthène sawatara, lire kaya ta: ana wong kang maune pinasthi cilaka, ing dina iku kaewahan dadi bêgja, utawa kosokbaline. Ing donga Nisphusakban iya uga kanggo andongani slamêtan Ruwahan uga amratelakake yèn ing dina Nisphusakban mau Gusti Allah karsa amudhari pêpêsthène. Mangkono uga wiwit ing dina Nisphusakban mau sarupaning wong kang disiksa ana ing naraka padha diluwari kaêntasake nganti tutug sapundhate sasi Ramlan, awit olèh barkahing wong kang padha nglakoni pasa. Ananging awit saka apa tibaning braat ing Nisphusakban têka ora diajokake rong dina kaya ing dina Ngasura, iku ora kasumurupan sababe.
slamêtan, saka lanang saka wadon sapandhuwur tutug bapa Adam ibu Khawa (lumrahe mung tutug para nabi lan para wali apadene para ratu kang sumare ing tanah Jawa) padha disuwun barkah ing supangate, supaya pêpêsthène kang gawe slamêtan êndi kang ala kaowahana dening Pangeran dadi pêpêsthèn bêcik.
5. Dene ananing ila-ila: para priyayi ora kêna ngirim para lêluhure, iku wêwatoning kitab ora ana. Tinulis tanggal ping 13 sasi Dulkangidah taun Be 1832.
Paturanipun Bagus Ngarpah ing nginggil punika pasantunan têmbung ngoko nunggil ing Bauwarna, Wirapustaka.
kang mêtu saka rasaning ati. Ing tanah Jawa iya ana brahmana, nanging mung pangkating kalungguhan bae, iya iku
Ciri mêngkono: jaran wulu abang têrus ing mata utawa ing irunge, watêke ala, anuwuhake ati panasbaranan, kajaba wong pandhe, sayang, kêmasan, kundhi, iku kang kêlar ngingu.
Ing ngisor iki masalahe ngingu manuk pêrkutut kang ala lan kang bêcik, katitik
ngalamat ala aran durga nguwuh, bakal suda rijêkine tansah wayang-wuyungan, gêringên kang ngingu, 5. yèn pêrkutut muni sungsun, iku luwih bêcik, aran widhah sana gastha-gasthi, sakarêpe
kinarya tômba sakèhing lara: bisa mari, landhane kinarya adus.
Suwiwi: Pêrkutut yèn laring suwiwine ana kang sêlap putih siji, katon ing gêgêre, iku ala, aran sôngga buwana, kêrêp kasusahan, adoh daulate, atine barikil? (= cilik) nanging landhêpan atèn.
Sêmu: Yèn pêrkutut sêmune ayêman, iku bêcik, pantês dadi ingon-ingoning bupati, watêke kinawêdèn ing wong.
ing gênthane lan têrus ing talapukane, rupane angêmprit gantil, iku tangguhe Tuban.
wungu, wulu wungu têrus ing gênthane lan têrus ing talapukane iku tangguhe marang Pajajaran.
sarta dumunung ana ing tanah Eropah nanging ora bêtah ing adhêm, yèn môngsa badhidhing: alihan.
bangsaning kêthèk, pasabane ing alas tanah Amerikah utawa kapuloan Indhu kulon, swarane kaya macan sarta anggêrêng, mangan
brajanala kèhe 22, kalêbu panèwu mantri sarta jajare aran: sagolongan, pagaweane rumêksa kori brajanala lor kidul, anane prajurit
cêndhak, ing ngarêp tanpa kêmbang kacang, gônja tanpa grènèng, iku yasane Prabu Kudalaleyan ing Pajajaran, kang kinèn gawe Êmpu Windusarpa, sinangkalan: sirnaning pituture nabining jagad (1170).
1. zie pandhita, 2. bramana wolu nalika têka saka ing sabrang angajawa, pangarêpe pêparab Bathara Panyarikan, akarya tulis ... sinangkalan: raga trusing netra (298) Jimakir.
saron) saka anggite Prabu Basurata ing Wiratha, nalika taun 407 zie Basurata.
1. zie Kumbakarna, 2. pangantèn nganggo barongan,
Nalika yasa buk larèn banyu Pêngging anjog
maedahi marang manungsa: godhonge, ing angganing godhong iku ana talutuhe kayadene racun: angêndêmi. Bako yèn diobong anggônda ora enak, yèn wong lagi wiwit udud angrasa ora enak, nanging yèn wis kulina banjur
pamulasarane ora padha, dadine iya ora padha bêcike.
Bako iku kang akèh saka ing tanah Amerikah, pancèn pinangkane saka ing kono, banjur digawa sarta ditandur ana ing tanah liya-liyane, diarani manut araning panggonan panandure, kaya ta: bako Dhèli, bako Dhortoriko, Kandhangan, Kuldhan lan liya-liyane. Bako kang bêcik sarta akèh rêgane, rupane irêng, lan kudu kang lêmu.
Srutu Habana (Havan) rasane enak, ambune arum, mangkono manèh bako Turki. Wah manèh yèn
ora pati akèh. Bako wêton ing Dhèli (Sumatra pasisir wetan) akèh bangêt, saking kèhe wong kang padha nandur bako, saiki dadi dagangan gêdhe, lan akèh para tuwan dêdunung ana ing kono, pêrlune mung nandur bako, pakolèhe kinirimake marang tanah Eropah.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana Guprênur Jendral Van den Bosch amarentahake nandur bako ana ing tanah Jawa. Nalika taun 1839, bako wêtune tanah Jawa kang ginawa marang tanah Eropah pangaji f 842,892 rupiyah, nganti tumêka saiki tanduran bako ing tanah Jawa iya isih dadi dagangan gêdhe, agawe kauntungane wong cilik.
Wong tani tanah ing Nèdêrlan, Swèdhên, Jêrman, padha nyoba nandur bako nanging kadadeane ora bisa dadi bêcik, mulane ora ana kang misuwur.
Nalika taun 1862 bôngsa Ruslan wiwit nandur bako, pabrike ing Amborêh, srutu wêton ing kono sêtaun-taune kurang luwih 100.000.000 pon. Ing tanah Inggris, kang wiwit mulang nandur bako Tuwan Kaptin Drakê, ing tanah Portugal: Kardinal Santakrus. Nalika bako lagi wiwit têkan ing tanah Eropah, wong ing kono ana kang banjur dhêmên udud, ana ora.
Dhèk jaman biyèn wong ing tanah Turki dilarangi bangêt ora kêna udud, yèn ana kang wani nêrak, dipatrapi paukuman abot.
Nalika jamane Kangjêng Ratu Èlisabèt, para luhur ing sajroning kadhaton, sanadyan para putri, padha karsa sês, sanadyan ana ing greja. Nalika taun 1624 Orbakus VIII. andhawuhake larangan, sapa sing wani udud ana sajroning greja, kapatrapan paukuman abot. Wong ing tanah Indhi sarta Turki wiwite udud sajroning jaman ping 17 (taun 1601-1700) mulane ora bisa tumuli warata, awit akèh para panggêdhe kang padha nglarangi.
Nalika panjênêngane Sultan Amurot IV. ing tanah Turki andhawuhake pêpacak, sapa-sapa sing wani udud, kapatrapan paukuman, pipaning rokok kacublêsake ing irunge, banjur diarak kaidêr-idêrake sajroning nagara. Ing jaman kuna mèh kabèh para raja ing tanah Eropah anglarangi wong udud. Saiki mèh kabèh bôngsa karêm udud bako, utawa ginawe susur, dagangan bako
zie (iwak kali) wangsalan Tjent. ulam angêmpoki.
1. Kêris dhapur bakung luk lima, nganggo pejetan, nganggo tikêl alis, nganggo grènèng. 2. Kêris dhapur yuyu rumpung: bênêr, nganggo pejetan, ing ngarêp kêmbang kacang, sêpang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng.
Kêris warna loro ing dhuwur mau yasane Prabu Basupati ing Wiratha (wayahe Sang Hyang Wisnu) kang kinon anggarap Êmpu Dewayasa, sinangkalan: loro-loro tinata (522).
Bêkungkung iku pasangan macan, kang ginawe kudu kayu atos, kaya ta: jati, kêmlaka, walikukun lan liya-liyane, nanging kang pakolèh dhewe, galugu.
Ambane 1½ kaki. Dawane ing jêro (kajaba gimbal sarta purus) 11 kaki.
bêkungkung banjur kapasang ana sapinggiring dalane wong pangalasan, utawa wong pagunungan, kang katon tapake sok diambah ing macan, dohing bêkungkung saka ing dalan antara 3 kaki, korine diarêpake ing dalan, sikiling bêkungkung ing ngarêp karo pisan dipêndhêm ing lêmah, jêrone ½ kaki, kajaba kukuh supaya dhuwur ing buri, bêkungkung banjur ditumpangi rencekan kayu cilik-cilik, dalah godhonge dikatutake kaentha grumbul, pamasange ing wayah sore, ing jêro kaprênah bokonging bêkungkung saburining cakil: dicancangi wêdhus, dadi kamelikaning macan arêp dimôngsa, korine dingakake, inêbe kapasang cumanthèl ing bêsatan, bêsatan ing buri kacanthelan cakil, cakile kang ngisor kalêbokake bolongan bêkungkung, kacanthèlake ngarêp supaya yèn kasêndhul ing macan olèhe marani wêdhus, cakile bisaa banjur marucut, korine banjur minêb, dene wêdhu-
gunung. 2. Tlaga (sêndhang agung) kang ana ing tanah pagunungan, kaapit ing gunung, kosokbalining rawa. 3. Rawa (sêndhang agung) kang ana ing tanah ngare, kosokbalining tlaga. 4. Sêndhang, tuk kang mêtu saka sawijining palêmahan kang ora cêdhak kali, ana sajêro utawa sajabaning desa, banyune kêna ginawe ngoncori sawah sawatara. 5. Sumbêr, rêrêmbêsan mêtu saka
saka palêmahan sacêdhaking kali, banyune mili marang kali. 7. Umbul, mêtu saka sawijining panggonan ing tanah ngare, udale muncar mili dadi kali, kanggo sêsawah. 8. Grojogan, banyu mêtu saka lambunging gunung tiba ing jurang dadi kali, kaya ta: grojogan Si Pêndhok, kalapekalap. banyune: ana ing tanah ngare. 9. Pancuran, banyu rêrêmbêsaning gunung kalumpuke tinalangan pring dadi pancuran, kanggo kabutuhaning desa. 10. Tritis, banyu mêtu saka rêrêmbêsaning gunung watu utawa padhas, ura saubênging gunung, rêrèjènge padha tètès banyune, kaya ta: ing Parangtritis.
1. Iwak banyak ora pati pinilala, dening alot sarta anggônda wêngur, kang sayoga mung pinindhang.
a. Radèn Adipati Mangkupraja seda ayah, sêpta dhahar pindhang banyak, amarga saking sêptane: putra wayahe kang kapêtêngan atèn, mêmule nganggo saosan pindhang banyak, supaya antuk marga padhang. b. Ingkang Sinuhun Kangjêng
pasêmon, wêdhus ora duwe lêmungsir, banyak ora duwe dhadha mênthok, têka diolah ênoh. Apa kaya pasêmone R. Jakatingkir mêthot
pitik iwèn liya-liyane, nanging ora pati enak sarta ora pati akèh, kèh-kèhe mung nêm, nyêngkane mênyang wolu: banjur dingrêmi.
3. Kw. awija, ôngsa, wranggura, gangsa.
4. warna papat, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisisisih. lor, mangkono uga kang nêtês sarta dumunung ing tanah Asiyah.
Banyak iku bangsaning manuk, sarta antaraning manuk banyu lan manuk dharat, têgêse: ana ing banyu iya dhêmên, ana ing dharat dhasar pasabane, gulune dawa bangêt, sadhuwuring cocor nganggo bathuk, sikile cêndhak, antaraning darijine ana kulite tipis andadèkake gathuking dariji mau, mulane yèn ngambah banyu kayadene bèbèk, nanging ora golèk pangan ana sajroning banyu, pangane ana ing dharat, doyanane klikaning têki dicocori nganti bisa rêsik, pakanane gampang bae sêga thothok iya doyan, banyak iku ora dikandhangake saba ana ing palataran, yèn ana ula wani nocor sarta diobat-abitake nganti dadi lan
ginawe nulis kayadene kalam, sarana dikarèt kayadene pèn waja, bisa nyêkêdhung kanggo andhêging mangsi, dadi ora lètèr kaya kalam, sadurunge ana pèn waja, kabèh wong nulis nganggo lar banyak, nanging ing saiki wis ora kanggo, saking wis ana pèn waja mau, dene kalam mung kanggo nulis jêjêg lan nulis
gawe guyuning wong zie dhalang art 4.
andaka, angun-angun, saraca, sarawa,
nêtês sarta dumunung ing tanah Mêsir, môngsa bathang.
b. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Amerikah sisih wetan, pasabane ana sauruting gunung Kêndhêng, môngsa bathang. c. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa bathang. d. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Mêsir, môngsa ula. e. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisih kidul, môngsa bathang. f. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa manuk. g. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa iwak. h. Manuk bêri = rok nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa bathang. i. Manuk bêri (abang) nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa bathang.
1. Braat iku têmbung Arab, tunggal lingga karo ebra kang wis kanggo ing
ana para nabi sawatara kang kaparingan luwar saka ing pakewuh, utawa tômpa
marang swarga. c. Nabi Nuh, praune wiwit kandhas. d. Nabi Ibrahim, slamêt saka ing gêni, banjur
Yakkup gew. (Yakup) katêmu kang putra Nabi Yusup, kang wus ilang pirang-pirang taun. j. Nabi Ngisa, jinunjung marang ing langit.
gone padha linuwarake saka pakewuh utawa tômpa kanugrahaning Pangeran, ana ing tanggal ping 10 sasi Mukharam. Mulane sabênêre tibaning braat iku ana ing tanggal ping 10 sasi Mukharam. Ananging sarèhning kawruh palak nêrangake yèn palêthèking tanggal iku sok bisa andhisiki petungan nganti rong dina, kaya kang kasêbut ing kitab Wasilatuttullab, mulane saka pangati-atining wong, tibaning braat kaajokake rong dina, dadi ana ing tanggal ping 8 sasi Mukharam.
2. Dene slamêtan Suran iku kang dimêmule bênêre iya para nabi kang kasêbut ing dhuwur mau, padha disuwun barkah ing supangate, dadi cocog karo surasaning donga kang dianggo andongani. Ananging kalumrahane ora mangkono, bôngsa Jawa yèn slamêtan Suran, kang padha dimêmule: Bagendha Kasan Kusèn, padha wayahe Kangjêng Nabi Mukhammad. Kalumrahan mangkono iku manut adate wong
Mukharam, iku nglakoni dadi wadale sapa-sapaa kang ngluhurakeDilanjutkan pada hal. 1834. --- 4 : 1860 ---
Nalika jamanipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III (suwarga) ing wanci dalu nguningani salêbêtipun dalêm Prabayasa wontên wahyu saking lèr wetan cumalorot dhawah ing jrambah Prabayasa, agêngipun saklapa satabonipun, wontên ing ulon-ulonipun lare èstri tilêm, botên dangu ponang wahyu ical malêbêt ing guwa garbaning lare èstri wau, ingkang sinuhun enggal têdhak nyakêti, tapihing
agêng sarta kori-kori butulan ing wanci enjing kajawi namung kori satunggal ingkang anjog ing Kradèn Ayon.
sajrone macan iku wis kêna ing bêkungkung. Dene yèn durung olèh macan, ing wayah esuk wêdhuse diwêtokake saka ing bêkungkung banjur dingon, sorene dilêbokake ing bêkungkung manèh, mangkono ing sabanjure. Dene yèn wis olèh macan, macan iku banjur dilih marang ing grobog, patraping pangêlih mangkene: grobog kacêdhakake ing bêkungkung, adu kori sarta padha dingakake, bêkungkung banjur dilêboni gêni saka ing buri, macan kêpêksa ngalih marang ing grobog dening wêdi kêna panasing gêni, yèn macan wis malêbu marang grobog, korining grobog banjur diinêbake, macan tinêmu mungkur, banjur kêna digawa marang ing sakarêpe. Yèn macan dipurih uripe nganggo dipakani iwak mêntah, utawa pitik ing dalêm sadina sawêngi: rolas.
' = Buddha. Ing ngisor iki lakune sangat kabudan kaya ta:
padhalangan nêmbungake: wayang kabodri, iku wayang kang wulune tuwin brêngose, apadene cangklakane, lan wulu dhadha, lêngên utawa sikil padha kacorèk ing wali, ora nganggo pulas irêng, iku kabèh ingaran mêngkono. Panggawening bodri nalika wayang isih putihan tinulis ing potluppotlot. dhisik banjur diukir ing wali.
asura, raksasa, rota, rasêksa: lanang, rasêksi: wadon, kala, danawa, ditya: lanang, dityi: wadon, diyu: lanang, dyani: wadon, wisaca: lanang, wisaci: wadon, wil, pisaca: lanang, pisaci: wadon, gandarwa, bannasa,
nganggo ora wurung kasusahan lan kamlaratan, prasan atine kaya kêna dosa marang wong wadon, poma
hal. 1869. Kang têngah diarani: dhadha. d. Ngisore = no. 4 diarani: lima. e. Pungkasane = no. 5 diarani: nêm. Lan manèh karsa nganggit têmbang gêdhe sinangkalan:
zie srandu kêbo sapi (wulu).
Wisaya iwak kali ingaran: baloh, panganggone sabên môngsa udan kali wis gêdhe sarta buthêk,
Bisa eling marang ôntawacanane (ampang antêping swara), manut apa rupaning wayang, ucêng-ucênge lawe, gêdhene sacucuking balencong, dilêbokake ing cucuk mau,
gonggange karo kêlir = sakilan sacêngkang, (rong kilan kurang sathithik) luwih ora kêna, yèn kurang saka ing ukuran kanggo sabêting wayang: anggêpyok balencong.
3. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.IV. karsa yasa balencong mamas, nalika taun 1726 zie P.B.IV. letl.b.
4. Ing ngisor iki araning balencong pusaka karaton, iya iku Kyai: a. Jimat, kanggo Kyai Jimat, purwa. b. Kêbo Danu, kanggo Kyai Kadung, purwa. c. Kanyut, kanggo Kyai Jayèngkatong, gêdhog. Zie wayang
digathukake miring, ing têngah dibolong sasêdhênge ugêl-ugêl sikil, ing pinggir disindik sarta nganggo gêmbok, kèhing bolongan mawa-mawa da-
mbaloh, wonge kang ambaloh nunggang prau tembo, balohe didokoki pakanan banjur dicêmplungake ing banyu supaya kèli ditutake saparane, samôngsa balohe wis disarap ing iwak, kênuring baloh banjur ditarik mêntas, adat olèh-
1. Balencong iku kang nganggit Susuhunan Kalijaga dhèk jaman Dêmak, nalika taun 1443 zie wayang purwa rai miring. 2. Balencong iku damaring wayang, kang dianggo têmbaga utawa kuningan, rupane kaya cèrèt, nganggo omah-omahan kayu ing dhuwur didokoki canthelan, pamasange nganggo dikêncang olèh gawanganing kêlir karo liyane, ukurane ngungkuli karo sirahing dhalang, pakolèhe: dhalang bisa nonton marang paraupaning
cêndhaking balabage, ana: 2, 3 utawa 4 iku pirantine wong dêdosan kang kêna prakara kadurjanan gêdhe, sikile kang siji dilêbokake ing bêlokan, supaya ora miruda.
Para pulisi dhistrik kang ora duwe kunjaran, yèn nyêkêl durjana ing sawayah-wayah banjur dibêlok.
saron) kang kanggo ing gamêlan, sapangkon diganêpi limang wilah, sarta diurut gêdhe cilike lan dawa cêndhake.
a. Kang gêdhe sarta dawa dhewe diarani: barang.
b. Nuli ngisore diarani: gulu.Dilanjutkan pada hal. 1865.
1. Panandure wit balimbing yèn wis 5 taun: awoh, yèn pêntile wis rada gêdhe dibrongsong, sajrone 50 dina wis tuwa, rasane kang enak: lêgi, kang ora: kêcut. Balimbing
rawa ... (Trênggalèk) rawa blumbang sanga, cacahe iya sanga, manggon sapucaking gunung Arjuna, banyune iya uga warna sanga.
Ngumur 15 taun, sanadyan lagi ngumur 9 taun, bocah lanang mêtu manine, bocah wadon wis anggarapsari, iya wis aran: balèg.
Bligo iku ditandur ana ing pakêbonan, rumambat ing wit-witan, panandure ing môngsa labuh kapat, kêna kinêla utawa kinluwa, yèn bôngsa Cina ginawe cêngkuwèh. Bligo wêton Samarang ditandur ana ing Surakarta ora kêna dirambatake ing wit-witan, nalosor ana ing lêmah bae, awit wohe gêdhene sadandang ginawa wong siji mèyèk-mèyèk, sing ngayoni nandur Jayakartika kawula dalêm magang ing kapatihan, omah ing kampukampung.
puspa randhu wêkasan durung karuwan: yèn kangge //
dibolong sasêdhênge ugêl-ugêl tangan, ing pinggir disindik ing kayu, kèhing bolongan loro, iku kanggo pirantine wong dêdosan kang kalêbokkalêbokake. utawa kawêtokake saka kunjaran, tangane karo pisan diblênggu,
wênang marentah marang bawahe dhewe, utawa nampani parentah saka pêpatih, banjur kadhawuhake marang
Ing padhalangan nêmbungake: wayang bapang, iku kang kaya Burisrawa, Dursasana, Pragota, Saksadewa sapêpadhane, sanadyan iku padha kalêbu wayang panthêlêngan, utawa kagolong dugangan, iya ingaran mêngkono.
1. zie wulu. 2. Wangsalan Tjent.
kêbungkus, dikêthok banjur dicucup, gêtihing budhul dadi usada kuwat, utawa kêna dimorake ing ciyu bumbon, uga minôngka usada kuwat.
kaendran, jumênênge Prabu Basukèsthi ing Wiratha, sinangkalan: barakan angrasa tata (560) P.R.IV.89-2 v.o. Anane badhaya srimpi garwa putra wayahing ratu wiwit dhèk jaman Jênggala nalika taun 1127 zie Kartapati letl.c.
Patraping pamasange kayadene bêngkêng, mung kacèk badhong ing jêro ora didokoki ram, bêngkêng: nganggo, amarga badhong wis
Dèwi Sri marang Nikèn Sangki somahe Kyai Wrigu, nalika nglairake bayi titise Dèwi Tisnawati. He: Sangki sarta Wrigu, supaya widadaning anakira luput saka pangrêncananing sarap sawan, saratana kaya ing ngisor iki: a. Ing lawang-lawang kang mênyang ing jaba, kiwa têngêne kadokokan godhong girang, godhong widara lan godhong nanas
pinindha bayi, cinorèk ing ênjêt rupa manungsa, kalambaran godhong senthe, tinulis ing ênjêt rinajah ingistha wong-wongan, sarta
utawa panas, dèn didilatidilati. êmbun-êmbunane, nuli pusêre, nuli tangan lan dalamakane karo pisan, wiwit saka kiwa padha
2. (W.H.) têgêse: buyut of bêbuyut = têtuwa, iya iku kang dadi kamituwane wong padesan, lungguhe padha karo pêpancèning panèkêt.
wangsalan Tjent. netra pucat isin.
sudyanta, wahma, wahmita, bahêm.
1. wandane lintang, lindhu panon, mimis, gurnat. 2. (katuranggan) jaran wêton Bima mèmpêr kaya jaran wêton Rote.
Surakarta. 1. Cacahe kagungan dalêm bumi Pajang Sukawati, kajaba bumi kang kaparingake dadi lênggahe Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kaya ing ngisor iki:
a. Tanah Pajang: Kabupatèn pulisi nagara 1141-7/8 jung. Kabupatèn pulisi Klathèn 5772-137/240 jung. Kabupatèn pulisi Bayalali 767-9/16 jung. Kabupatèn pulisi Ngampèl 421 5/8 jung. Gunggung 10,083-43/60 jung.
b. Tanah Sukawati: Kabupatèn pulisi Sragèn 1045-11/24 jung. Kabupatèn pulisi Sukaharja 934-5/8 jung. Gunggung 1980-1/12 jung.
Letl.a. gunggung 10,083-43/60 jung. Letl. b. gunggung 1980-1/12 jung. Gunggung kumpul 11,083-43/60 jung.
a. Kyai Tumênggung Mangkuyuda I. munggah dadi pêpatih nama Radèn Adipati Sindurêja, sumare ing desa Pringapus, dhistrik Parakan, Kêdhu (Têmanggung). b. Radèn Tumênggung Mangkuyuda II.§ Layang palapurane Radèn Mas Arya Tôndhanagara,
Dhapuring kêris Bima rangsang luk 25 kêmbang kacang, jenggot, lambelambe gajah. loro,
kang wetan, kabubuhan nyôngga bêkakas, utawa piranti, kaya ta: lumpang lêsung, godhong kayu, ancak, sapit, sujèn sapanunggalane zie bumi.
Wiwite ana sasêbutan Bambang saka R. Dhukuttoya, kadhawuhan Sang Hyang Endra suwita marang Prabu Bramasatapa ing Gilingwêsi, andikakake ngaku bocah saka ing gunung aran Bambang
Ciri bagadênta ing tawang, unyêng-unyêngan jaran ana sangisoring kuping, sadhuwuring tigasan, watêke bêcik, titihane Bathara Surya.
Jakarta, nalika taun surya 1629 utawa taun côndra 1567. Barêng wis dadi kaparingan aran: Kyai Bagusalus.
dhewe, dhêmêne gulung ana ing balêthokan, sajroning kandhange nganti dadi leleran angêmbêl, sêsukêre awor dadi siji ora kêna binuwang, pakane kang baku, dhêdhak diwori cacahan krokot, utawa cêcukulan liyane, nanging pancèn rusuh bangêt, apa-apa doyan, yèn diumbar angrêrusakake tanduran, digangsiri kalawan congore, mubarang kang tinêmu, mêntah matêng iya doyan, babi kang ana ing alas arane: cèlèng, iku ama gêdhe, dadi mungsuhe wong tani, sarupaning tanduran kang tinêba ing cèlèng amêsthi rusak babar pisan, ora bisa ngukup wohe, mulane wong
kayadene gajihe iwak loh, rasane ngungkuli sarupaning iwak kabèh, nanging wong agama Islam ngaramake ora kêna mangan iwak babi, mangkono uga iwak cèlèng, jarene iya enak bangêt, mèh padha karo iwak babi, mung kalah anggajih, bôngsa Eropah padha mangan iwak babi, padatane mung sabên Minggu sapisan. Nanging bôngsa Cina kang karêm dhewe sabên dina mangan iwak babi, para tuwan akèh kang dhêmên ambêbêdhag cèlèng, yèn olèh banjur didhèndhèng.
1. Tj.B. ibu, 2. Kw. adhuh, biyung, babo.
Radèn Jaka Sêsuruh ing Majapait, jumênêng nata ajêjuluk Prabu Bratana, karsa mangun wayang purwa, ginambar ing daluwang dadi sagulung, sarta pinulas warna-warna, yèn ginawe mayang ana ing kadhaton nganggo tinabuhan gamêlan salendro, sinangkalan: gunaning bujôngga nêmbah ing Dewa = 1283.
II. Radèn Sungging Brajaangkara, putrane Prabu Brawijaya wêkasan ing Majapait, misuwur bisa anggambar, ingandikakake anggambar wayang purwa marang kang rama, ana ing daluwang Jawa dadi sagulung, ingaranan: wayang bèbèr, sakawit linakokake ing dhalang kanggo ngruwat wong kang kataman ing pangupadrawa ? (upadrawa = anggumatèni, anggulawênthah sarta ngrêngga) ila-ilaning Jawata, kaya ta wong ngrubuhake dandang, nugêlake gandhik utawa
ing jaman saiki, wong kang nanggap wayang nganggo sajèn, sinangkalan: tanpa sirna gunaning atmaja = 1300.
Nalika dintên Saptu sontên wanci jam: 7 tanggal kaping: 29 wulan Rêjêp taun Be ôngka 1832, panjênêngan dalêm bandara kangjêng radèn adipati angarsakakên mariksani ringgit bèbèr dhalangipun nama Gunakarya gêgriya ing dhusun Wêdhi Rêdikidul, bawah dhistrik saha Kabupatèn Wanasari ing Ngayogyakarta.
Lampahanipun Dèwi Sêkartaji ngadêgakên sayêmbara sintên tiyangipun ingkang sagêd nguwot pênjalin kinêncang, dados jatukramanipun, rêringkêsaning cariyos ing ngandhap punika.
1. Jêjêr Prabu Lêmbu Amijaya ing Baya Kêdhiri,
sampun dumugi têpis wiringing kitha Baya Kêdhiri, dipun wangsulakên Radèn Gunungsari putranipun
Patraping pandhalang: tanpa gôngsa, dhalang wiwit bèbèr ringgit ingkang
ing ngriku, sasampunipun rampung ringgit kagulung, gantos bèbèr ingkang badhe kacariyosakên, makatên salajêngipun, pandhalangipun namung kalih têngah jam.
Mênggah ringgit bèbèr punika gambar ringgit gêdhog tumrap ing dlancang Panaraga mawi dipun sungging kadosdene ringgit cucal, kathahing gambar namung pitu utawi nêm gulung, wujuding gambar sagulung-gulungipun beda-beda manut punapa lêlampahanipun, [lêla...]
[...mpahanipun,] kados ta: ratu sinewaka, kêdhatonan, pêrangan, pondhongan, sapanunggilanipun.
Satunggiling gulungan panjangipun langkung saking sadhêpa, kiwa têngên mawi dipun sukani adêg-adêg kajêng gilig agêngipun sajênthik winastan: sligi, pirantos kangge gulung utawi tancêpaning pambèbèr bilih badhe dipun cariyosakên, wadhahipun kothak kajêng jati wêtahan dalah tutupipun, agêngipun sakilan, panjangipun kirang langkung sadhêpa, mawi suku iras, sasisihing kothak ingkang jawi kiwa têngên dipun sukani cêblokan pirantos kangge nancabakên ringgitipun, dados kothak wau ngiras kangge kêlir. Dene salêbêting kothak mawi singgêtan isi sela, sêkar konyoh cupu, panggenan wadhah ringgit mawi dipun lambari sinjang lurik abrit sampun luwas sangêt, ngandhap nginggiling gulungan mawi dipun sukani lar badhak, lajêng kaluruban sasisihing sinjang ingkang kangge lambaran wau.
Sinuhun Ratu Tunggul ing Giri, yasa wayang bèbèr gêdhog, dadi têtanggapane wong cilik sajroning nagara tuwin ing desa, tabuhane mung rêbab, trêbang, kêndhang tuwin angklung, nganggo kêprak lan cêmpala, lumrah ingaran wayang bèbèr gêdhog, tabuhane ingaran: kathiprak, nalika taun 1485.
Wayang bèbèr gêdhog, ing jaman saiki: 1832, isih ana, kang duwe wong ing desa Grogol, tanah Gunungkidul bawah Ngayogyakarta, mung kanggo pakaulan bae.
Babakan. Ing ngisor iki araning wit-witan sawatara kang babakane ana gawene, kaya ta: babakan Cêrme, kagodhog kanggo ngêkum bubul, yèn diombe ngêndêmi, yèn kaduk bisa matèni. Cêrme lan oyod kelor kanggo mostêr sêlat. Tingi, kanggo nyoga jarit. Srikaya lan godhonge kanggo jamu bocah klangkèt ora bisa lêmu. Soga kanggo nyoga jarit Pace (= kudhu) kanggo ngêthèl jarit. Pucung (= kaluwak) pinipis kanggo parêm. Pule, kanggo jamu ngêndhakake cacing. Pijêtan, kanggo jamu wong ngising gêtih umbêl.Dilanjutkan pada hal. 1894.
Bèbèk iku bangsane manuk banyu, gulune dawa, nanging ora bisa mabur, cucuke têmpak diarani: cocor, sikile cêndhak, antaraning darijine ana kulite tipis andadèkake gathuking dariji mau, mulane baud nglangi bangêt, awit sikile kang minôngka wêlah, wis prasasat iwak ana sajroning banyu, dhêmênane saba ing banyu, golèk mangsan kroco utawa keyong, apadene yuyu, banjur diuntal bae, suprandene kroco lan keyong mau bisa ajur dadi têlèk dalasan omahe kang apindha kijing, awit bèbèk iku duwe pangrêmêkan, linuwih pêpadhaning khewan.
Bèbèk iku drêmba bangêt, pakanane dhêdhak, tuwin jagung lan pari sathithik, utawa sêga, diulêd karo banyu, yèn durung dipakani tansah muni bae, wèk, wèk, nganti ambrêbêgi kuping, bèbèk iku esuk sore diêngon marang sawah sanadyan akèh pakane lan akèh pagaweane wong desa padha dhêmên ngingu bèbèk, kang dipurih êndhoge, sabên dina ora tau towong ngêndhog, nganti sasèn-sasèn, tarkadhang nganti sataun muput, mung lêt sadina rong dina bae, samono iku yèn kopèn pangane, bèbèk iku ora bisa ngêngrêmi êndhoge, saka ora bêtah
ngêlèh, yèn wong arêp nêtêsake dislibukake ing babon angrêm, yèn nêtês dimong ing babon, nanging ora suwe banjur pisah dhewe, bèbèk iku padha anjilma marang kancane dhewe awor karo bèbèk liyane nganti puluhan, samôngsa digiring iya banjur misah dhewe-dhewe nunggal kancane mau, nanging ora bisa omah, saupama ora digiring sanadyan nganti wêngi iya ora mulih, wis kanyatakake bèbèk iku ora duwe rêmpêlu, apa saka iku ênggone ora bisa mulih mênyang kandhange yèn ora digiring, bèbèk lanang iku kuwat bangêt, bèbèk lanang siji bisa ngêcaki bèbèk wadon salawe, yèn cumbana dhêmênane ana ing banyu, yèn ngêndhog ing wayah bêngi ana ing kandhange gumluntung ing lêmah, ora nganggo patarangan, ing wayah esuk kang duwe anjupuki êndhog pating glundhung kalawan bungahing ati, yèn cacahing êndhog kurang saka sabêne, amêsthi ana kang durung ngêndhog, iku sok ngêndhog ing wayah awan ana ing pangonan sawah, diarani: ngênthit, kang angon ngawasake bae, yèn wis mêtu banjur dijupuk.
Ing desa Gawok (Kartasura) saurute, akèh wong desa kang anggaota ngingu bèbèk nganti atusan, [atusa...]
[...n,] nanging ora kêconggah nyêmbadani pakane kang nganti warêg, mung dipakani sathithik, akale bèbèk iku diêngon bae rina wêngi ana ing sawah lêbaran panèn, kang duwe lanang wadon nunggu ana ing galêngan, sangu paturon lincak lan kalasa bantal, tuwin payung kajang, esuke anjupuki êndhog didol mênyang pasar, ginawe tuku butuh, turahe dicèlèngi, ênggone angon bèbèk ora mung ana sacêdhaking omahe bae, mlantrah mênyang liya panggonan, ing ngêndi ana lêbaran panèn, nganti têkan tanah Sokawati, sarta nganti pirang-pirang sasi lagi mulih, rêgane êndhog bèbèk siji têlung dhuwit, yèn murah saprapat, iba yèn bèbèke rongatus bisa ngêndhog kabèh, sanadyan mung bisa ngêndhog satus, iya wis akèh kauntungane, nanging liyane wong tanah Gawok, arang kang kaconggah nglakoni pagawean mêngkono, iwak bèbèk iku rada alot, yèn tinimbang karo iwak
kanggo borèhe wong lara panas tis. Mundhu sagodhonge, winor lan babakan pêlêm tuwin têgêrang, kanggo anggadhung jarit dadi rupa ijo. Mulwa, kagodhog kanggo ngêkum bêlak.
b. c ... Bèbèk alasan lanang wadon, dumunung ing tanah Nurwègêm, ora kêna diingu ing wong, sarta iwake ora enak.
d. Bèbèk laut, ing tanah Eropah lor, pasabane slulup ing sagara anjêndhêl, ngupaya iwak. e. Bèbèk gêdhe, dumunung sacêdhaking
jaran ana sikil buri cakêt wadidang sadhuwuring jêjali, watêke ala.
Wiwite ana sasêbutan: bathara, saka Sang Hyang Manikmaya (Bathara Guru) nganggo sasêbutan mau P.J. 45-1.
Araning bathikan sawatara ing sabisa-bisa pinilihan araning bathikan kuna, kaya ing ngisor iki: Unthuk banyu cêplokan latar putih. Orang-aring: garis miring. Udanriris (canggahing ratu kêna nganggo). Ayam pugêr: alas-alasan latar putih. Ima-ima ranu: sêmèn latar putih. Nagasari: cêplokan latar
gêndrèh barong, anggoning buyut dalêm. Parang rusak barong, anggoning wayah dalêm. Parang krêsna, anggoning canggah dalêm. Parang kusuma, anggoning canggah dalêm. Parang kêmbang kahwa, anggoning canggah dalêm. Parang kêmbang, anggoning canggah dalêm. Parang sarpa, anggoning canggah dalêm.
dumunung ing tanah Eropah, nanging ora bêtah ing adhêm, sabên môngsa
mangan bêngkowang ora dadi ngapa, bisa mari dhewe. Bêngkowang iku wohing bêsusu kang dhuwur, bêsusu woh utawa klikaning bêngkowang: kang ngisor, pananduring bêngkowang mung disêbar bae tanpa diopèni, ing dalêm sangang sasi bisane
wit-witan cilik-cilik, kaya ta: pulutan, sidaguri lan liya-liyane, ingaran: ram, apadene diisèni pakan daging kêbo utawa sapi kang
sanadyan ing petung kabèh tinêmu bêcik, nanging yèn nuju bangas, iya dadi dina ala, yèn tinêrak ambilaèni, lakune wis kawatonake ing dalêm sêsasi sasine ping pindho, ana tibaning tanggale dhewe-dhewe, nanging sasi têtêlu tibaning bangase mung nyapisan, pratelane kaya ing ngisor iki:
wayang sing di jejer iki pilihen endi sing kok senengi!”
nyuwun pangapunten ki sakderengipun nderek nyuwun takwil
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n Wikipedia, klebu diperlokak?. iki,
Transportasi ‎ (← pranala | sunting)
Karavan ‎ (← pranala | sunting)
Senjata ‎ (← pranala | sunting)
Museum ‎ (← pranala | sunting)
Bolivia ‎ (← pranala | sunting)
Bulgaria ‎ (← pranala | sunting)
Jalan ‎ (← pranala | sunting)
Angkutan Jalan ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Alvi198 ‎ (← pranala | sunting)
Pesawat terbang ‎ (← pranala | sunting)
Pertamina (Persero) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Artikel yang perlu dimiliki Wikipedia seluruh bahasa ‎ (← pranala | sunting)
Bus ‎ (← pranala | sunting)
Firenze ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Kendaraan ‎ (← pranala | sunting)
Angkutan (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Kota Bandar Lampung ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Ponorogo ‎ (← pranala | sunting)
Kota Kendari ‎ (← pranala | sunting)
Daftar hari penting di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Bank Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Kota Bitung ‎ (← pranala | sunting)
Kota Baubau ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Angkutan ‎ (← pranala | sunting)
Koperasi ‎ (← pranala | sunting)
Divisi (militer) ‎ (← pranala | sunting)
Mandiraja, Banjarnegara ‎ (← pranala | sunting)
Van ‎ (← pranala | sunting)
Helicak ‎ (← pranala | sunting)
Ojek ‎ (← pranala | sunting)
Tukul Arwana ‎ (← pranala | sunting)
Sarbini Sumawinata ‎ (← pranala | sunting)
Pengaringan, Pejagoan, Kebumen ‎ (← pranala | sunting)
Angkutan sungai ‎ (← pranala | sunting)
Maskapai penerbangan kargo ‎ (← pranala | sunting)
Peti kemas ‎ (← pranala | sunting)
Trayek angkutan ‎ (← pranala | sunting)
Jalan kolektor primer ‎ (← pranala | sunting)
Jalan arteri sekunder ‎ (← pranala | sunting)
Jalan kolektor sekunder ‎ (← pranala | sunting)
Jalan lokal primer ‎ (← pranala | sunting)
Sopir ‎ (← pranala | sunting)
Muatan sumbu ‎ (← pranala | sunting)
Kendaraan tidak bermotor ‎ (← pranala | sunting)
Terminal bus ‎ (← pranala | sunting)
Angkutan pedesaan ‎ (← pranala | sunting)
Bis air ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/Kata/A-C ‎ (← pranala | sunting)
Pelabuhan penyeberangan ‎ (← pranala | sunting)
Grafik perjalanan kereta api ‎ (← pranala | sunting)
Mandalay Bay Tram ‎ (← pranala | sunting)
ASDP Indonesia Ferry ‎ (← pranala | sunting)
Taksi air ‎ (← pranala | sunting)
Union ‎ (← pranala | sunting)
Pengelompokan jalan ‎ (← pranala | sunting)
Pelayaran rakyat ‎ (← pranala | sunting)
European Air Transport ‎ (← pranala | sunting)
Becak dayung ‎ (← pranala | sunting)
Efisiensi transportasi ‎ (← pranala | sunting)
Pameran dagang ‎ (← pranala | sunting)
Powerhouse Museum ‎ (← pranala | sunting)
Pengapalan ‎ (← pranala | sunting)
Air bekas ‎ (← pranala | sunting)
GO-JEK ‎ (← pranala | sunting)
Sepeda motor ‎ (← pranala | sunting)
Toyota (disambiguasi) ‎ (← pranala | sunting)
Sistem suspensi (kendaraan) ‎ (← pranala | sunting)
Bajaj ‎ (← pranala | sunting)
Kendaraan tenaga manusia ‎ (← pranala | sunting)
Demeter ‎ (← pranala | sunting)
Segway PT ‎ (← pranala | sunting)
Wahana antariksa ‎ (← pranala | sunting)
Ekonomi Taiwan ‎ (← pranala | sunting)
Pompa bahan bakar ‎ (← pranala | sunting)
Unit kontrol elektronik ‎ (← pranala | sunting)
Kendaraan hijau ‎ (← pranala | sunting)
Renault ‎ (← pranala | sunting)
Ganesa ‎ (← pranala | sunting)
Ares ‎ (← pranala | sunting)
Polisi tidur ‎ (← pranala | sunting)
Pintu ‎ (← pranala | sunting)
Pantai Batakan ‎ (← pranala | sunting)
Poseidon ‎ (← pranala | sunting)
Hades ‎ (← pranala | sunting)
Artemis ‎ (← pranala | sunting)
Sistem manajemen transportasi ‎ (← pranala | sunting)
Afrodit ‎ (← pranala | sunting)
Balap mobil ‎ (← pranala | sunting)
Tautona ‎ (← pranala | sunting)
Kancil (kendaraan) ‎ (← pranala | sunting)
Plat nomor ‎ (← pranala | sunting)
Drive-by shooting ‎ (← pranala | sunting)
Penggerak 4 roda ‎ (← pranala | sunting)
Sekampung Udik, Lampung Timur ‎ (← pranala | sunting)
Sabuk pengaman ‎ (← pranala | sunting)
Ranjau darat ‎ (← pranala | sunting)
As roda ‎ (← pranala |
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang,
Kakean nyangkem awakmu pakde.. sok teur.. sok keminter.. Huasu tenan koe si komo.. mbok turu wae to bocah.. ra usah nggawe berita2 sing raono gunane koyo ngono iku..
tegoehkusuma, on 5 Desember 2009 at 4:47 pm said:	“Lha mbok uteg-ke podho kanggo mikir kemakmurane kawulo-alit sing isih podho nelongso. Coba uteg-ke digenahke: benua sing ketok moto ae dirusak, kok malah kurang penggawean mikir sing ora ketok ….. oaLah, kadohan panjangkah mu nggEr…..”.
sing nduwe omah” he he he he. sing nduwe omah asline podho minggat kabeh”
jaman batu maneh mergo sing nduwe ilmu matek kabeh sak catetane sak fasilitase, sing kari mung critane ae.
CB sajikan. Assalamualaikum dolor, wah wes pirang taun rek gak nulis artikel jowo . Wes tresno aku karo sampean sampean. Ena’ke dino iki
kurang lanang jare. Sampean lak wes seh ngerti taun iki akeh peda lanang seng metu, Ketokane apik apik pisan. Koyok KTM inul Duke, Pulsar rongatos mudo, GW rongatos seket, dorong jarene Honda arep ngetokno Peda lanang seng nggawe
saiki, ben mengko nek wes metu pedae gak kepotok’an. Opo mek bondo ndelok tok koyo aku ngene iki. Arep tuku yo gak nduwe duwek, mosok
Wes saiki sak karep sampean arep tuku seng endi, tapi ojok sampe kebulet utang loh . Luweh mending nduwe bebek elek tapi sek iso guyon
Numpak sing wes ono ae cak! Urip lan rejeki iku kudu disukuri, gak perlu ngongso. 😀
gelo nek moco ne, lagi ra mood moco artikel, enak moco judule wae wis ketok hahahahah
lha kuwi bener cak CB. Lha kabeh pabrikan podho nambah sirah cekot2, soyo suwe modhele soyo akeh lan soyo apek, nanging dhuwite sik ora nyekel ki piye.? Wkwkwkwk…..
Sing penting anak bojo podho waras, mangan sik kelar sdino ping telu, kerjo yo sik kelar ben dino, kuwi sing jarang disyukuri.
siji2,,, ney podo apik kabeh,,,
mengko opoh jare wae lek motor seng endi,,,
Balas ↓	rudolfgandosh pada Februari 13, 2012 pukul 8:05 am berkata:
jan tenan, moco karo ngguya ngguyu koyo wong gendheng, tp pancen isone mung ndelok thok, disawang mengko suwe suwe ilang dewe.
Bener kandhane konco kabeh, yen kudu nduwe syukur kabeh, senajan pedhahe elek seng penting iso kanggo nyambut gawe.
duwek’e diinggahno kanggo tuku seng luweh anyar
ciamik tenan. mung gawe ngiler tok
Balas ↓	awas pada Februari 27, 2012 pukul 12:51 pm berkata:
wes, pancen kudune diopeni sing saiki ana, Mbok wae gusti paring rejeki sing luwih, bisa tuku montor sing anyar.. paling ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Surnadal&oldid=1012651"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 6 Maret 2016.
SUGENG RAWUH | BASA JAWA - SMPN 1 PITU NGAWI
BASA JAWA – SMPN 1 PITU NGAWI
bojone aktor Will Smith lan uga ibu saka Jaden Smith lan Will Smith.[1]
Dhèwèké miwiti karir ing tahun 1990, rikala dhèwèké dadi bintang tamu ing sitkom True Colors.[1] Dhèwèké dadi salah sawijining paraga ing A
^ a b c d e (id)Kapanlagi (dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 28 Januari 2017.
► Tokoh Amérika Sarékat pamenang Bebungah Nobel‎ (3 Kc)
► Tokoh Hawaii‎ (1 Kt)
► Tokoh militer Amerika Serikat‎ (2 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Amerika Sarekat"
nagaraKategori ndhelik: Artikel sing layak digabungakéKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 6 Februari 2016.
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab
Jerman, sing besutan? Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
diwarnaniiku, uga dhasar-dhasar tonil linguis Austron?sia besutan? sing paling Natsir, tlatah? Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak
Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan Jawa Lombok Melayu, ak?h pulo nduw?ni idh?ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa
sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak? klebu wiki luhur Inggris daftar Ja...
dh?w?, salah Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan: akadhemik...
Theraskin facial wash for acne skin ACNE WASH BERANDA
kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Sapisan punika kula badhe ngobrol ing bab kados ingkang kasêrat ing nginggil. Amung kemawon panuwun kula dhatêng para maos, mugi sampun katampi kanthi lêbêt, kadar punika namung nama obrolan, dados têmtunipun inggih kathah nyalèwèngipun katimbang lêrêsipun.
Mênggahing kula, dene ing tanah Jawi ngriki wontên satunggiling pakêmpalan wanita, ingkang anggadhahi sêdya ambudidaya murih para wanita sagêda sami wêwênangipun kalihan para priya, punika kula kok inggih mupakat sangêt. Anggèn kula matur mupakat wau, jalaran kula kêpengin sagêda ngêkahi adêg kula piyambak, inggih punika anggèn kula ngrujuki sangêt dhatêng pambudidayanipun para kawula Jawi supados wêwênangipun sagêda kasamèkakên kalihan bôngsa Walandi. Saupami pambudidayaning bôngsa Jawi wau sagêd kinabulakên, punika rak atêgês satunggiling kapitunan tumrap bôngsa Walandi. Awit tumrapipun bôngsa wau rak lajêng botên wontên dhadhakanipun, ingkang anjalari rumaos langkung inggil
têmtunipun kula rak lajêng dipun dakwa ngêmungakên badhe pados: enake dhewe kemawon. Manawi tiyang sanès - ing ngriki bôngsa Walandi - angsal kapitunan, kula sadaya sami: angglênggêm, nanging manawi wêwênangipun piyambak badhe katêmpil, ing môngka ingkang nêmpil wau sadhèrèkipun piyambak, lajêng brigah-brigih botên suka. Ingkang punika amila kula kaping kalihi atur kula ing ngajêng, inggih punika anggèn kula mupakat sangêt, bilih wêwênangiun tiyang èstri punika kêdah dipun samèkakên kalihan tiyang jalêr. Dados kangge rèmèh-remehanipun, saupami tiyang jalêr dipun wênangakên tumbas jas lakên potongan langênarjan, tiyang èstri inggih kêdah kawênangna tumbas badhe rasukan sutra paris ingkang ing têmbe dipun potongi jas upaminipun. Botên ngêmungakên ing bab punika kemawon, sanadyan dados warga polêksrad utawi lid komisi boksên pisan, tumrapipun tiyang èstri manawi sagêd kemawon, inggih sampun ngantos dipun bedakakên kalihan tiyang jalêr, lan makatên sapiturutipun.
Nanging dilalah ing donya punika wontênipun padamêlan sampun dipun princi-princi piyambak-piyambak. Dados sanadyan wêwênangipun samia pisan, inggih kêdah ngèngêti dhatêng kuwajiban ing paprincènipun piyambak-piyambak wau. Jalaran manawi botên makatên, kula kuwatos, bilih ing têmbê sagêd ngrisak tatanan. Kados ta upaminipun makatên:
Wontên lare èstri cêpêng damêl dados komis, ing wusana lajêng imah-imah angsal lare jalêr bangsaning pancik landhung, inggih punika lare jalêr nganggur botên nyambut damêl punapa-punapa. Jalaran saking punika, ingkang baku pados têdha rak lajêng si èstri komis wau. Wusananipun ingkang
lajêng nindakakên padamêlan griya, inggih ingkang jalêr wau. Têgêsipun: inggih lare jalêr wau ingkang kêdah ngrigên-ngrigênakên sadhengah kabêtahanipun griya. Dados ing ngriku si jalêr wau lajêng kêdah nindakakên padamêlanipun tiyang èstri kados ing samangke punika. Kula pitados, bilih ingkang makatên wau têmtu sagêd kalampahan. Nanging samangke mênggahing kodrat, punapa inggih badhe amarêngakên. Jalaran wontên sawatawis lêlampahan ingkang amakèwêdi tumrap tumindaking wêwênang sasami-sami wau. Mila mênggahing panampi kula samining wêwênangipun jalêr tuwin èstri wau, mawia êmpan papan. Kados ta upaminipun makatên: tiyang jalêr punika, botên beda kalihan tiyang èstri, inggih gadhah wêwênang anggulawênthah lare, nanging ing sarèhning tiyang jalêr wau kaprahipun awis wontên ing griya sabab kêdah pados têdha, dados padamêlan anggulawênthah lare wau, inggih dados paprincèn kuwajibaning èstri, ingkang tansah wontên ing griya tuwin nyumêrêpi lare-lare ing sabên dintênipun. Ingkang makatên punika sampun têmtu mêndhêt kawontênan ingkang limrah, mêsthinipun inggih botên tumanduk dhatêng lare èstri ingkang pados têdha piyambak saha ingkang ngantos pènsiun botên purun laki.
Mênggahing kula piyambak, pancèn inggih andongakakên sangêt, supados para wanita sagêda majêng saèstu, lan sagêd amadhahi kawruh ingkang muluk-muluk tuwin wawasan ingkang langkung jêmbar. Amung bab kasusilaning wanita Jawi sampun ngantos dipun pêngkêrakên, malah saangsal-angsal dipun wigatosna, murih saya langkung utaminipun. Awit sadaya kamajêngan tumrap èstri punika, bilih botên dipun kanthèni wêwatêsan ing bab kasusilan, botên wande badhe kêplantrang tumindakipun. Murih cêthanipun ing ngriki kados prêlu nyariyosakên kamajênganipun para wanita bôngsa sanès ingkang sami kêplantrang tumindakipun, jalaran botên angèngêti wêwatêsaning kasusilan, ngantos sagêd kalampahan kados ing ngandhap punika:
Ing tanah Eropah tuwin Amerikah, punika kenging dipun cariyosakên, bilih wêwênanging wanita dipun samèkakên kalihan wêwênanging jalêr. Jalaran ingkang makatên wau sawênèhing wanita lajêng ngrumaosi mardika sangêt, ngantos kalampahan trajangipun anglangkungi watês. Trajang ingkang nglangkungi watês wau, ing sarèhning èstri ing ngriku dipun anggêp sami, amila inggih lajêng botên wontên ingkang angarubiru. Tuladha-tuladhanipun kados ing ngandhap punika:
Wontên satunggiling nyonyah Amerikah nama: Betty Clark. Watawis taun ingkang kapêngkêr, nyonyah wau pamitan kalihan para mitranipun, sumêdya badhe kêkesahan. Ananging anggènipun kêkesahan wau, botên wontên ingkang dipun tuju, ngêmungakên gadhah pêngangkah sagêda ngraosakên wontênipun kacilakan sêpur ingkang yêktos-yêktosan. Amila siyang dalu nyonyah wau, kanthi ambêkta pirantos potrèt inggih tansah nyêpur kemawon. Sêdyanipun wau danguning dangu ugi sagêd tinurutan, dèrèng dangu punika ing sacêlaking kitha Johannisburg ing Aprikah sisih kidul, wontên kacilakan sêpur, ingkang anjalari pintên-pintên tiyang ingkang sami numpak sêpur wau tatu, lan satunggal tiwas. Dene tiyang ingkang tiwas wau, inggih ... Nyonyah Betty Clark piyambak. Môngga sapunika para maos kula aturi amanggalih, samantên kamardikanipun para wanita ing Amerikah, ngantos lajêng wontên salah satunggal ingkang anggadhahi kêpenginan ingkang botên mèmpêr makatên.
Wontên malih, ugi nyonyah bôngsa Amerikah, nama: Mary Sullivan, umuripun sawêg 30 taun, kintên-kintên warninipun inggih ayu, tur sugih. Hla, kapenginanipun nyonyah punika, sanandyan botên nguwatosi kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, nanging mêksa inggih anggumujêngakên, inggih punika kapengin semah kalihan tiyang ingkang kadhawahan paukuman pêjah. Punika prêlunipun, namung kapengin badhe gêsang sêsarêngan kalihan tiyang, ingkang tansah anggrantês utawi nalôngsa manahipun, jalaran sampun sumêrêp, bilih gêsangipun namung kantun sawatawis dintên malih. Môngga, tekad ingkang makatên punika, punapa botên nama kêplantrang ingkang sangêt. Tumrap èstri Jawi, sawêg pados jodho sarana ngupados piyambak ingkang tanpa mrêduli dhatêng tiyang sêpuh kemawon, sampun nama kirang prayogi, punika jêbul malah pados jodho piyambak, ingkang namung prêlu badhe nyumêrêpi nalangsaning tiyang, ingkang nyawanipun kantun mak jêbling kemawon. Mirid lêlampahan punika, sajakipun bab laki wau namung kangge dolanan kemawon.
Minôngka kangge mungkasi obrolan punika, ing ngriki prêlu kacariyosakên, bilih wêwênanging tiyang èstri ing Eropah tuwin Amerikah, punika botên amung dipun wastani kasamèkakên kalihan wêwênanging jalêr kemawon, nanging kadhangkala malah sok anglangkungi. Inggih punika wontên wèt ingkang nyariyosakên, tiyang jalêr angarubiru èstri, punika kenging paukuman, nanging kosokwangsulipun, manawi ingkang ngarubiru punika tiyang èstri, botên wontên paukumanipun punapa-punapa. Ing sarèhning wêwênanging èstri sampun dipun samèkakên kalihan wêwênanging jalêr, wèt ingkang makatên wau, sampun têmtu adamêl kapitunaning tiyang jalêr, kados cariyos ing ngandhap punika:
Ing kitha Weenen wontên tiyang èstri ingkang sampun jêjodhoan, anggodha satunggiling jêjaka, kanthi punagi, satilaripun ingkang jalêr, purun dados semahipun. Panggodhaning wanita punika inggih dipun turuti dening jêjaka wau, wusana sarêng semahipun tiyang èstri wau saèstu tilar donya, lan jêjaka mêlèhakên têtêmbunganipun ing ngajêng, pun pawèstri nyelaki dados bojonipun. Pungkasanipun, prakawis wau ngantos dumugi ing ngrêsanipun pangadilan, jalaran pun jêjaka sampun mituruti panggodha utawi saking panêdhanipun wanita wau, ing wusana dumugining êndon dipun selaki. Mênggah putusaning pangadilan, pun jalêr botên angsal karampungan punapa-punapa. Tablo.
Miturut bêktaning kodrat, kewan punika sampun kapasthi têdhanipun, inggih punika ingkang nêdha têtuwuhan, ingkang nêdha daging, tuwin ingkang nêdha kalih pisan, dados miturut pundi ingkang sagêd murakabi dhatêng gêsangipun, sarta ingkang sagêd kaêjur dening pirantosing badan ingkang kangge ngêjur têtêdhan wau. Têtêdhan ingkang sagêd kaêjur punika têgêsipun ingkang wontên ing wadhuk tuwin ing usus kaêmoran dening kuwaya kêcut tuwin ilu enggal luluh ngantos dados kados bubur, dene ingkang botên sagêd ajur punika ingkang ngantos kawêdalakên dados rêrêgêd taksih panggah warni tuwin wujudipun utawi namung ewah sakêdhik, upaminipun sadaya cangkoking isi. Bangsaning kewan galak ingkang têdhanipun daging, manawi katêdhanan sukêt tamtu wontên ing wadhukipun botên sagêd ajur, ingkang tamtu badaning kewan wau lajêng botên sagêd kalêbêtan sarining têtêdhan, sarta wusananipun badan lajêng risak. Samantên ugi kosokwangsulipun, manawi maesa utawi lêmbu katêdhanan daging masthi botên sagêd gêsang dangu. Ananging kewan ingahan punika sarèhning gêsangipun sasat kawêngku dening manungsa sok sagêd nyêbal saking kodrat, tuladhanipun inggih punika sêgawon tuwin kucing, manawi miturut untunipun inggih punika pirantos pangêjuring têtêdhan ingkang wiwitan, ingkang katêdha mêsthi bangsaning daging, ewasamantên sarêng dados kewan ingahan purun katêdhanan sêkul. Ananging kewan makatên punika sanajan sarining têtêdhan wau sagêd lumêbêt ing badanipun, mêksa botên sagêd nyamèni yèn katêdhanan miturut kodratipun. Kucing ingkang botên nate nêdha daging, badanipun botên sagêd kiyat utawi kirang cukat manawi ambujêng tikus. Sêgawon ingkang kangge ambêbêdhag ugi kêdah asring katêdhanan daging, supados badanipun kiyat.
Lêmbu-lêmbu ingkang dipun umbar ing ara-ara, nêdha sukêt.
Têdhaning kewan nalika taksih alit inggih punika toya susu, têtêdhan wau gampil rumasukipun ing badan sarta botên mawi kaêjur, awit ubarampening pangêjur têtêdhan taksih dèrèng kiyat tuwin dèrèng pêpak, pramila kirang prayogi yèn enggal kasapih ing sadèrèngipun umur 16 minggu tumraping bêlo, 12 minggu tumraping pêdhèt tuwin [tu...]
[...win] gudèl, 3 utawi 4 wulan tumraping cêmpe, 4 utawi 6 minggu tumraping gênjik. Yèn sampun langkung umur samantên wiwit kenging katêdhanan sanèsipun sarta ingkang gampil kaêjur dening pangêjuring têtêdhan, yèn sukêt kêdah ingkang taksih ênèm, langkung prayogi yèn sarana dipun rajang. Ing wêkdal punika sarining têtêdhan prêlu kangge indhaking agêngipun badan, pramila kajagia têdhanipun sampun ngantos kantu.
Manawi sampun agêng lajêng katêdhanan miturut punapa gunanipun kewan wau, upaminipun yèn badhe kangge pêrêsan utawi pragadan kêdah kawêwahan têtêdhan ingkang andadosakên lêma, manawi kangge tarikan botên prêlu sagêdipun lêma, nanging ingkang andadosakên kiyatipun daging lan otot-ototipun.
Têtuwuhan ingkang taksih ênèm utawi ingkang taksih ijêm punika ingkang sae piyambak, awit taksih kathah sari-sarining têtêdhan ingkang prêlu kangge badan, manawi sampun sêpuh utawi badhe garing sok lajêng ewah, ananging ugi botên sadaya, kêdah ningali papanipun, ingkang thukul wontên ing papan ingkang botên bacêk sarta ajêg pikantuk hawa lan bêntèr ugi taksih sae, pramila sukêt ingkang thukul wontên ing pèrènging rêdi langkung sae tinimbang kalihan ingkang thukul ing papan wradin ngandhap.
Badhe kasambêtan, Suryadi, Keurmeester Panaraga.
Prabu Cingkaradewa punika putranipun Sri Maharaja Sindhula, ing Mêdhang Galungan, kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng. Ing nalika dèrèng jumênêng nata, Prabu Cingkaradewa kasiku ing rama ngantos linggar saking praja, wusana sagêd jumênêng nata wontên ing Mêdhang Kamulan, jêjuluk Prabu Cingkaradewa.
Sajatosipun Prabu Cingkaradewa sakalangkung ajrih dhumatêng rama, mila sarêng sampun jumênêng nata, nêdya sowan ingkang rama ngaturakên pêjah gêsang, sarana ngaturakên pisungsung warni rêca kancana asli panggihan, lajêng miji punggawa ingkang kautus dhatêng Mêdhang Galungan. Nanging Prabu Sindhula botên lilih dukanipun, malah kados dipun unggar, namung nêdya pêpêrangan. Parabu Cingkaradewa sarêng uninga manawi ingkang rama taksih duka, lajêng sowan piyambak, dipun irit ing wadyabala.
Lêlampahan manawi badhe dados sêling sêrêp botên kirang jalaran, inggih punika Prabu Sindula malah ngintên bilih sowanipun putra wau badhe nêdya lumawan. Prabu Sindhula lajêng dhawuh dhatêng putra kêkalih mapag Prabu Cingkaradewa. Nanging tumrap ingkang sami èngêt, inggih anggadhahi pangraos èwêd anglampahi dhawuhipun Prabu Sindhula, awit nama pêrang kalihan sadhèrèk.
Jalaran saking kalèntuning lampah, anuwuhakên sabab warni-warni, kados ta: garwanipun Prabu
kakung kêkalih sarêng dumugi ing paprangan, inggih namung èwêd lan pakèwêd, awit manawi botên ngèstokakên dhawuh, nama botên mituhu dhawuhing bapa, badhe manggih dêduka, nanging manawi kêlampahan pêrang, nama purun dhatêng kadang sêpuh, ugi badhe manggih sêsiku. Wusana
Prabu Sindhula sarêng uninga kawontênan ingkang kados makatên punika saya kalintu
sakalangkung lingsêm, wusana lajêng muksa.
Samuksaning rama, Prabu Cingkaradewa lajêng jumênêng nata wontên ing Mêdhang Galungan, nagarinipun dipun lih nama Mêdhangkamulan, saha lajêng narubakên para wadya sadaya. Wêkasan prajanipun tata raharja.
Sang prabu saya misuwur asmanipun, dening ambêg adil paramarta, dangu-dangu sang prabu kaparêng badhe jumênêng nata binathara, sarana badhe nêluk-nêlukakên praja sanès-sanèsipun, nanging tansah pinambêng ing patih, awit sarananipun tiyang badhe luhur punika kêdah kanthi nênuwun dhatêng dewa, sarana lampah tapabrata, angêntosi sasmitaning dewa.
Sang prabu andhahar aturing patih lajêng lêlana ing sabên dalu, kêlampahan angsal sasmita warni-warni. Wusana sarêng kinintên sampun pinarêngakên, sang prabu lajêng ambêdhah praja sanès-sanèsipun, sami bêdhah sadaya. Nanging sajatosipun sang prabu botên suda dhêdhasaripun ambêg wêlasan, ngapura dhatêng nata ingkang nêdya nungkul,
ngêrèh praja Gilingwêsi, Wiratha tuwin Purwacarita.
Nanging sang prabu sayêktosipun kagungan cacad, kêrêp mundhut prajurit neneman kagêm wadya nata, sintên ingkang kapundhutan, botên kenging mrêngkang, kêdah nyaosakên, sintên ingkang botên ngaturakên, lajêng tampi pidana awrat, malah wontên ingkang dipun trapi ukum pêjah. Inggih ambêg nata ingkang kados makatên punika ingkang anjalari botên damêl têntrêming kawulanipun.
Kacariyos wontên pandhita nama DhangHyang Salikoswa sangêt susah ing manah, awit anakipun badhe kapundhut prajurit ing sang prabu botên purun, nanging lajêng kapitulungan brahmana saking sabrang nama Brahmana Wisaka, nêdya mambêng kaparêngipun sang prabu, lajêng mangsuli utusan, bilih brahmana badhe sowan piyambak ngaturakên pamundhutipun sang prabu.
Brahmana Wisaka sarêng dumugi ngarsa nata lajêng ngaturakên cangkriman, sang prabu botên sagêd ambadhe. Sang prabu gêntos cangkriman, sagêd kabadhe dening brahmana. Sang prabu sangêt lingsêm, wusana muksa.
Kasêbut ing sêrat cariyos sèwu satunggal dalu, ing nagari Bagêdad, nuju ing wanci siyang, bêntèripun gumamplêng, tiyang ingkang lumampah ing margi, raosing sukunipun kados angidak mawa, saya tumrapipun tiyang ingkang tumindak ing damêl ing wanci kados makatên punika, rumaos kados wontên salêbêting pasiksan.
Ing salêbêtipun môngsa kados makatên punika, wontên kuli nama Inbad, ambêkta bêbêktan awrat lampahipun angambah margi ingkang bêntèripun kados latu wau, sampuna ngèngêti bilih padamêlan kados makatên punika ingkang dados lantaran wêdaling têdhanipun, pun Inbad tamtu lumuh anglampahi. Nanging sarèhning sampun nama dados wajib, inggih dipun lampahi kanthi tumêmên.
Lampahipun Inbad sakalangkung rêkaos, dening ambêkta bêbêktan awrat, angambah margi ingkang botên sakeca, wusana lampahipun kèndêl wontên sangandhaping kêkajêngan ayom, ing sacêlakipun ngriku wontên griya agêng anjêgarang, griyanipun tiyang sugih nama Sinbad.
Ing salêbêtipun Inbad kèndêl wontên ing ngriku punika, mirêng suwaraning gôngsa ngrêrangin, dipun gerong ing lêlagon anganyut-anyut manah, sabawaning surak tandhaning suka kamirêngan mawantu-mantu.
Kawontênan ingkang kados makatên wau nuwuhakên panalangsaning manahipun Inbad, lajêng kêwêdal garunêngipun makatên: bedaning kaananku karo kaanane wong
asokake iki mêngko sadhela êngkas bakal tinêmu manèh. Ngêlaking guluku kang butuh banyu sacêrêt, kinosokbali karo kaanane wong-wong sing padha bungah-bungah kae, apêse iya ngombe bangsaning lêgi arum, ora ana wêtêng kang ngrasakake luwe kaya wêtêngku, tur ora trima kalêbon panganan sambarangan, apêse iya sing lunyu ana ing gulu, sing mukêt ana ing ilat, ewadene malah saya anggugah rasaning atiku, nuwuhake pangrêsula, dening bineda têmên kaananku tinimbang karo kaanane wong kang duwe omah kae.
Cipta ingkang kados makatên punika sayêktosipun adhakan sangêt tuwuh wontên ing tiyang, wosipun mèrèkakên dhatêng kabêgjaning tiyang sanès, kanthi dipun cocogakên kalihan kawontênaning gêsangipun piyambak, ingkang nyatanipun kasoran kalihan tiyang ingkang dipun mèrèkakên wau, sampun tamtu kemawon lajêng adamêl rêkaosing manahipun piyambak. Nanging kadospundi manawi tiyang botên kadunungan manah kados makatên, tamtunipun lajêng botên gadhah cipta panjôngka, punapa-punapa [punapa-puna...]
[...pa] lajêng namung pinanggih kêndho ngalokro. Namung wontên lêpatipun sakêdhik, inggih punika manawi ciptanipun wau namung kandhêg ing batos kemawon, têgêsipun namung angèngêti dhatêng apêsing badanipun piyambak.
Ing ngriki nglajêngakên cariyosipun Inbad, kacariyos nalika Inbad sawêg garunêngan wau, tiyang ingkang gadhah griya ingkang nama Sinbad,
kabèh mênyang unimu, yèn kopikir dawa atêgês nênutuh marang kang kuwasa, ora narimakake mênyang awakmu dhewe, saupama kowe mèrèkake mênyang liyan, apa ta kang
kalihan kawontênan sampeyan, sanadyan kula botên cariyosa panjang, sampeyan tamtu inggih sampun mangrêtos.
Sinbad: bênêr ki sanak. Nanging kowe sumurupa, tuwuhing ciptamu kang kaya mangkono mau, rada ana nalisire, mêsthi bae atimu ora narima, awit kowe nyumurupi kawibawanku, nyumurupi kasugihanku. Nanging kowe apa uwis nyumurupi kang dadi jalaran têkaning kasugihanku.
Sinbad: mara malêbua mrene, kowe milua ngrasakake rasaning kamulyan. Mêngko tak caritani.
Inbad miturut lajêng malêbêt ing griya, dipun sêgah têtêdhan tuwin ombèn-ombèn sarwa miraos, lan malih mirêngakên têtabuhan ingkang damêl sêngsêming manah, ngantos adamêl lipuring kasusahanipun.
Sarêng sampun lêrêm, kyai sudagar Sinbad lajêng nyariyosakên lêlampahanipun sadaya, inggih punika nalika lampah dagang, sabên-sabên tansah manggih kasangsaran ingkang nyakêtakên margi pêjah, sintêna kemawon tamtu botên wontên ingkang kapengin badhe anglampahi. Nanging rêkaos saha kasangsaranipun kyai sudagar wau, kamulyanipun pinanggih ing wingking. Lajênging wicantênipun ki sudagar: lêlakonku kabèh mau, satêmêne ora menginake, nanging sarèhne tansah tak antêpi, kaslamêtane uripku ing têmbe buri banjur banjur anêkakake kabêgjan. Ing pangiraku sapa sing gêlêm anglakoni rêkasane dhisik, manawa slamêt bisa nêmoni pituwase. Kang mangkono iku, ki sanak, rasakna têmênan, dadi aku iki ora ujug-ujug kaya mangkene.
Ing sanalika Inbad lajêng katuwuhan manah narimah.
Ing wêkdal punika kawontênanipun pawartos ing sêrat-sêrat kabar, tanpa kêndhat tansah ngêwrat ing bab tiyang kasangsaran kaplindhês oto. Bab makatên punika tamtu andadosakên panggalihanipun ingkang wajib, tuwin tansah nindakakên pambudidaya panyêgahipun, lajêng ngawontênakên pajagèn warni-warni, dene ingkang limrah, dipun jagi ing pulisi manggèn ing margi prapatan ingkang rame. Tiyang ingkang jagi wau tanpa kèndêl tansah suka sasmita dhatêng têtumpakan ingkang langkung ing ngriku, pundi ingkang sakintên pakèwêd, lajêng dipun êndhêg. Tindak makatên wau migunani agêng tumraping papan ingkang rame. Dene tumrap tiyang ingkang lumampah dharat, manawi ngambah ing papan ingkang kados makatên punika kêdah mawas dhatêng solahipun tiyang ingkang suka sasmita, ing ngriku lajêng sagêd nyumêrêpi ing pundi margi ingkang sêla. Nanging tumrapipun papan ingkang bobênbotên. kajagi, tiyang namung kêdah nindakakên pangatos-atos, upaminipun manawi badhe nugêl margi, punika kêdah mulat ngiwa nêngên, mêndhêt sasêlaning têtumpakan ingkang langkung. Dados gumantung wontên ing kaprigêlanipun tiyang ingkang lumampah.
Sapunika ing Los Angeles, Amerikah, wontên pirantos ingkang migunani agêng sangêt tumrap tiyang ingkang badhe lumampah nugêl margi. Inggih punika ing samargi-margi dipun pasangi pirantos kadosdene ingkang kacêtha ing gambar, pirantos wau wontên pejetanipun, sabên dipun pèjèt lajêng wontên balabagipun nyongat mawi sêratan mungêl Stop. Sasampunipun balabag nyongat makatên wau, têtumpakan ingkang langkung ing ngriku kèndêl sadaya, salêbêtipun 15 sêkon, têtiyang sami langkung, wusana sasampunipun 15 sêkon, balabag minglêp piyambak. Oto sawêg kenging wiwit lumampah.
Pirantos kados makatên punika gampil dipun tindakakên, sanadyan lare alit pisan inggih sagêd, awit namung kantun mèjèt kemawon, botên mutawatosi.
Botên sande ing tanah Jawi tamtu badhe wontên pirantos ingkang kados makatên punika. [punika...]
Nuwun para sadhèrèk, panjênêngan sadaya sampun botên badhe anyelaki, bilih sapunika-punika wiwit pindhahing jaman wingi dhatêng jaman kamajêngan. Priya tuwin wanita sami ngêtog ing karosan ngupados sangu supados sampun ngantos klêlêp lêlumban wontên ing ombaking jaman. Ing pundi-pundi panggenan para wanita kathah ingkang sami botên purun kantun,
parukunanipun para wanodya, dalasan ing pêpèrènging aldaka inggih botên beda, upaminipun ing Tumpang. Makatên ugi para kônca putri-putri ing Rêmbang, kados botên purun nêdya kantun, utawi bokmanawi risi kenging sumuking panggenan ing kiwa têngên. Pramila
sadhèrèk, ing wulan punika (Nopèmbêr) parukunan wanita sagêd ambabar miyos saking guwa garba, jumênêng dados pandam pangayoman saha pangungsèn angangsu kasagêdan sawatawis, ingkang sarana tular-tumular.
Murid nênun Muhamadiyah, Ngayogya, nuju ngantih.
Saking kêkêncênganing para ingkang kagungan ada-ada, parukunan wau nêdya kagantungan nama (pêparab): Susila Rêtna Indonesiah, kacêkak: SRI (S.R.I.), nanging sarèhning kagalih wontên ingkang botên mupakat, wasana lajêng kabucal: Indonesiahipun, kantun: Susila Rêtna. Ananging kadugi punika ugi nêdya kagantos malih ingkang sakintên mathuk.
Ing sapunika pakêmpalan sampun anggadhahi warga 42, mandar badhe wêwah kathah malih, sarta mawi pranatan kados caraning pakêmpalan sanès.
Ingkang minôngka dados kêmudhinipun, kadadosan saking dhêdhapukaning para warga pangarsa ingkang cacahipun 9, inggih punika:
Pangarsa: Nyonyah Budi Utama (sêkhul upsinêr).
Nyonyah Wirya Supadma (Rêtnamurti), Nonah Umi Salamah (Rêtnamurti). (Nuwun, sadhèrèk ing Rêmbang, sampun andadosakên sêling-sêrêping panampi, mênggahing pangangge kula têmbung: nyonyah tuwin nonah, awit punika jêr têtêmbungan saking sang dyah rêtna Kajawèn
dinirgakna ingkang yuswa, rinênggaa ing aruming gônda, widadaa punapa ingkang sinêdya. Amin.
Eman dene karangan punika botên dipun kanthèni gambar. Ing ngriki kasêsêlan gambar pamulanganipun Muhamadiyah ing Ngayogyakarta.
Gambar ing nginggil punika sawanganipun ing Pasar Baru, kitha Bandhung.
Garèng: Wis, Truk, saiki caritakna nyang aku, mungguh sing dadi pathokanamu, dene kowe ngarani, yèn maca iku bisa ambêcikake basane. Awit, sing wis kêrêp tak rungoni, wong sing arêp nyinau basa, utawa arêp ambêcikake basane, kuwi dalane sing bêcik dhewe, kudu anggêre akèh kêkumpulane. Luwih utama manèh, jarene yèn tumindake kuwi mangkene: saupama arêp sinau basa Jawa sing mlêpês kae, iya kudu anduwèni bausastra wêton Sala, sing suwêngan blong. Nèk arêp kêpengin sinau basa Sundha sing lagune bisa ngombak banyu kae, iya kudu duwe buku kamus, sing nganggo klambi bayak potongan Bandhung.
Petruk: Wah, nèk kaya ngono kuwi rak ora beda karo tindake priyayi, sing mundhut sangu nyang garwane, sabab arêp rundha sawêngi muput. Dadi rundhane mau mung kanggo topèng anggone arêp jêlumpêt karo garwane. Masa iya, rundha bêngi-bêngi kathik nganggo sangu barang, apa kuwatir yèn ana ing dalan nganti nunjang bakul tahu utawa bakul saoto. Mêngkono uga wong sing nyinau basa carane kaya kandhamu mau, kuwi rak mung minôngka têtopènge anggone arêp miyara ... êmbok nom. Mungguh kandhamu wong nyinau basa utawa nglantihake
basane Jawa, iya kudu golèk sêsrawungan karo wong sing basane Jawa isih têtêp, aja kok karo wong sing omonge Jawa upamane
nèk kêkumpulane karo wong sing basane Jawa kaya mêngkono kuwi, aku iya wani: jagung bakarane têmênan, yèn basane Jawa ora bakal mundhak bêcik, nanging malah kocar-kacir bênggala.
Garèng: Wèh, Truk, nèk aku nganti nganggo pamrayogamu mau, kajaba aku bakal ngalakoni dosa jalaran nyingkiri sapadhaning umat, têmtune [tê...]
[...mtune] uripku ana ing Batawi kene iya bakal cilaka kêras. Awit ing Batawi kuwi sêsrawungane wong Jawa sing akèh-akèh rada nganèh-anèhi. Sing bisa cara Walônda, nèk kêkumpulan iya nganggo: yah nir, nin, nir, ngono kae. Dene sing ora bisa cara Walônda, gunêmane iya nganggo Mlayu-mlayu. Dalasan nèk cara Jawa bae, kuwi lageyane iya wis beda. Kaya ta upamane: yèn ana wong pêpêthukan, lo kuwi anggone nyêbawa iya ora: badhe tindak pundi, utawa saking tindak pundi, nanging jêbul: sugêng enjing, utawa: sugêng sontên, lan sapêpadhane.
Petruk: Wiyah, Kang Garèng, bok iya aja guru-guru mêmoyok, nèk ing Batawi tumindak cara kang mangkono kuwi, rak iya mèmpêr bae. Sabab kabèh-kabèh mau kagawa saka kahanane. Padhane rak aku kiyi bae, kulinaku
wedang sing kêndêl bangêt, mêtune tanpa nganggo didhèrèkake: dèn mas ondhe-ondhe utawa dèn ajêng mêniran, apamanèh mênir sêpèkuk. Ing sarèhning kahanane mêngkono, rak iya wis mêsthi bae, ta, yèn suwe-suwene aku banjur niru, yèn ana dhayoh mung tak suguhi anggur aliyas ora barang-barang. Mulane kowe aja gumun, ing Batawi ana tumindak sing mangkono mau. Ewadene sanadyan mêngkonoa, rak iya mêksa isih ana, ta, wong sing isih bêcik, ganêp lan anêngênake Jawane mau. Malah sing klambi lurik ngaloncèr cara Yoja, utawa gundhul ikêt-ikêtane isih nyêkok ambêndhol, uga isih
liya-liyane kajaba basa, iya wis mêsthi yèn aku ora bakal nampik utawa milih tumraping pasrawungan sapadha-padha mau. Nanging yèn pancèn prêlu aku arêp sinau basa, saolèh-olèh aku iya kudu milih pasrawungan karo wong sing dak kira isih ganêp basa lan cara Jawane. Kajaba iku aku iya isih kudu maca buku karangane para ahli basa.
Garèng: Truk, la nèk maca layang kabar utawa kalawarti, kuwi apa iya kêna kanggo ugêr tumrap pasinaon basa.
Petruk: Yèn tumrap layang kabar, utawa kalawarti, kuwi sabênêre ora kêna kanggo paugêran utawa kanggo tuntunan ingatase wong marsudi basa, jalaran ing layang-layang kabar utawa kalawarti kuwi lumrahe sing diprêlokake bangêt mung bab isine. Sabab ing kono pancèn mung kanggo angrêmbug prakara umum. Kajaba ta yèn kalawarti sing pancèn ngrêmbug bab basa, kaya ta upamane: Pusaka Jawi.
Garèng: Nèk mangkono larase, saikine genea kalawarti Kajawèn kok dianggo wacan ana ing sêkolahan normal, môngka dudu pangrêmbug bab basa. Lagi tataning panulis bae, ora nêtêpi pranatan sing wis dianakake putusan ing Sriwêdari, apamanèh panganggone aksara murda, la kuwi saya pating kroncal têmênan.
Petruk: Iya Kang Garèng, mula bênêr mangkono. Awit sajatine Kalawarti Kajawèn kuwi, sing ditêngênake bab isèn-isène kang mikolèhi lan migunani tumrap umum. Bab basa lan tataning panulis iya dirêmbug, nanging ora pati diwigatèkake bangêt-bangêt, jalaran karampungan ing Sriwêdari mau saka panêmuku dhewe isih ana sing durung maton, lan aku krungu warta srêming-srêming ana salah sawijining sarjana sing bakal ngrêmbug manèh karampungan mau murih sampurnane. Kajaba iku sing sêkolahan normal kono rak iya wis diwulang bab tatanan panulis miturut apa mêsthine, utawa miturut karampungan Sriwêdari mau. Dadi sanadyan Kajawèn kanggo wêwacan ana ing sêkolahan normal, kuwi ora ana pakewuhe saupama ing kono tinêmu tulisane sing anggronjal, lan kaliru panulising aksara murda sapiturute. Sing luwih prêlu diwigatèkake isining kalawarti.
Garèng: La, nèk mangkono kuwi rak mung nusahake guru bae, sababe guru mêsthi banjur dibantah muride, upamane mangkene: guru mulang muride, yèn nulis: nata, kuwi na ne ora nganggo aksara murda, nanging ana ing Kajawèn si murid mrangguli: nata, na ne ditulis nganggo aksara murda, kang mangkono mau rak bisa kalakon si murid banjur pitakon nyang gurune: Lo, bêndara guru, pundi ingkang lêrês, nata ingkang mawi aksara murda, punapa ingkang mawi aksara alit.
Petruk: Nèk ana murid duwe pitakonan marang guru sing mangkono mau, wangsulane rak gampang bae, ingatase murid normal, sing ing têmbe uga bakal dadi guru, kang kudu diturut ing muride, saiki iya kudu nurut apa piwulanging gurune.
Garèng: Yak, wong kowe sing ora ngrasakake dadi guru, iya kêpenak bae pikirmu. La wong aku sing mung sinau jogèd bae, diwulang guruku nèk tiba gong sikile têngên kudu ditibakake, barêng ana wong sing kôndha kadhangkala yèn tiba gong kêna sikile kiwa sing ditibakake, mèh bae tak jak plothot-plothotan wudun jarene. Wis, wis, liya dina bae padha dibanjurake.
nginggil) ingkang suwau 3% saha kathah-kathahipun f 15.-, kadadoskên 5% saha kathah-kathahipun f 25.-.
Sêdyatama martosakên, benjing awaling wulan ngajêng punika pakêmpalan Budi Utama, pakêmpalan kawula Ngayogyakarta saha P.P.K.D. (Pakêmpalanipun Para Katolik Jawi) badhe sêsarêngan ngawontênakên parêpatan umum wontên ing Ngayogya, badhe angrêmbag bab Bale Agung.
Kandhidhat-kandhidhat warga rad kawula tumrap bôngsa Arab.
Bôngsa Arab sampun angajêngakên kadhidhat-kandhidhatipun kangge rad kawula kados ing ngandhap punika:
1. A. R. Alaidrus, sudagar ing Jatibaru (Wèltêprèdhên), 2. Husèn Bamasmus, warga rad propinsi Jawi Kilèn saha juru basa ing kantor prakawis tiyang
Salêbêtipun wulan Sèptèmbêr 1930 arta ingkang katitipakên ing up Kantor Pos Sêparbang ing Wèltêprèdhên gunggung wontên, f 1.342.887.91, inggih punika saking bôngsa Eropah f 778.283.33, saking bôngsa pribumi f 456.462.93 saha saking bôngsa mônca wetanan, f 108.141.65. Arta ingkang kapêndhêt wangsul gunggung wontên, f 1.244.197.49, inggih punika bôngsa Eropah f 750.392.36, bôngsa pribumi f 392.529.24 saha bôngsa mônca wetanan f 101.275.89.
Miturut Bat. Nwsbl. Rancanganing konggrès Persatoean Perkoempoelan Istri Indonesia ingkang badhe dipun wontênakên ing Surabaya wiwit tanggal 13 dumugi tanggal 18 Dhesèmbêr, kados ing ngandhap punika:
Malêm Ngahad 13 Dhesèmbêr: pêpanggihan, lajêng parêpatan tutupan, Ngahad enjing, 14
Ingkang badhe karêmbag ing parêpatan umum inggih punika bab:
Kala tanggal 24 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr ing Bêtawi sampun kaadêgakên up komite kanggo konggrès ing Lahor. Pangrèhing komite wau inggih punika,
panitya. Ingkang minôngka parampara inggih punika tuwan-tuwan: Kusuma Utaya, Mr. Adi, Tamrin saha Dr. Kayadhu.
Lulus pandadaranipun, Indisch arts perangan ingkang kapisan, Tuwan Abdulmuluk (Padhangpanjang).
Miturut pawartosipun panuntuning maskape timah ing Biliton, maskape wau sampun ngêdalkên punggawanipun bôngsa Eropah 30 saha kuli-kulinipun bôngsa Tionghwa 2000. Pêlikan timah ing Kotabaru (Sumatra Têngah) katutup.
Kala tanggal 22 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sakalihan Kangjêng Ratu Mas saèstu kaparêng têdhak dhatêng wêwêngkon Madiun. Wontên ing Ngèrèng ingkang sinuhun kapapagakên dening residhèn ing Madiun tuwin asistèn residhèn saha bupati ing Magêtan, sarawuhipun ing Hotèl Sarangan ingkang sinuhun kinurmatan dening para pangagêng. Dintên Ahad ingkang sinuhun sapandhèrèk têdhak mirsani rawa Ngêbêl.
Kala tanggal 25 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr mêsin mabur pos saking nagari Walandi ingkang dipun kêmudhèni Tuwan Smirnoff sampun dumugi [du...]
[...mugi] ing Cililitan kanthi wilujêng. Mêsin mabur wau gagrag agêng modèl Fokker saha mawi pirantos radhio.
Têdhak dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana.
Miturut pawartos Aneta saking Bangkok, dintên Kêmis tanggal 20 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang WicakpanaWicaksana. GunêrnurGupêrnur. Jendral sasampunipun dhahar dhine wontên ing dalêmipun ministêr sajawining praja lajêng sinugata bêksan Siyêm.
Malêm Sêtu Kangjêng tuwan Ingkang Wicaksana sinugata dhahar dhine wontên ing dalêmipun Gêsan praja Nèdêrlan. Nata ing Siyêm sakalihan pramèswari dalêm ugi kaparêng rawuh.
Dintên Sêtu saha Ngahad Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kaparêng têdhak dhatêng Taluwang, Bangpaèn, saha Ayudya, malêm Sênèn sinugata dhahar dhine ing gêdhonging Gêsan praja Nèdêrlan, Sênèn enjing lajêng kondur angajawi. Rawuhipun ing ngriki kadugi malêm Ngahad tanggal 30 Nopèmbêr punika.
Saking Bogor kawartosakên bilih miturut kêkancingan nata kaping 6 Oktobêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral kaparêngakên ngagêm bintang Grootkruis Kroon Orde nagari Bèlgi ingkang kaganjarakên dening nata ing Bèlgi.
A.I.D. martosakên, S.S. badhe damêl Grêbong-grêbong enggal, klas 2 saha klas 3 wontên ing bingkilipun ing Bandhung saha Manggarai. Wragadipun f 370.000.-.
Kabar-kabar kawat saking Tokiyo martosakên bilih ing Jêpan katrajang ing
ing Bêtawi anyathêt lindhu saking lèr wetan, têbihipun 5800 k.m. cathêtan punika cocog kalihan pawartos-pawartos saking Tokiyo.
Mataram martosakên, dèrèng dangu wêwêngkong ing Wêdhi sakiduling Klathèn katrajang ing clèrèt taun. Ing dhusun Pêku saha Kalitêngah clèrèt taun wau sampun nuwuhakên karisakan pintên-pintên.
Sarêng kalihan clèrèt taun wau ing sacêlakipun Dêlanggu wontên tiyang kalih kasambêr ing gêlap, kalih-kalihipun sami kabêkta dhatêng griya sakit.
Saking Magêlang Aneta martosakên, wiwit malêm Sênèn ingkang
ingkang kapêngkêr kitha Misimah saha Numasu katrajang ing lindhu agêng. Wiwitipun kraos wanci jam 4 enjing, dangunipun10 mênit. Lindhu wau nuwuhakên karisakan saha kasangsaran pintên-pintên jalaran sakèndêling lindhu lajêng tuwuh kêbêsmèn.
Pangagênging pulisi ing Syisuwokah martosakên dhatêng up kwartiring pulisi ing Tokiyo bilih ing kadhistrikanipun cacah tiyang ingkang nêmahi kasasarankasangsaran. wontên 900. Miturut pratelanipun Centraal observatorium lindhu wau ing sisih kilwèn kraos dumugi Osakah, ing sisih lèr dumugi Maebasi saha Takatah.
Ing palapuraning parentah Indhia Inggris kasêbutakên, tumindaking konpêrènsi Round-Table dipun gatosakên sangêt dening tanah Indhia.
Kawontênaning tanah Indhia Inggris kenging kawastanan sampun sae. Ing Bihar saha Orisah wontênipun ebah-ebahan mogok ambêguguk sampun kathah mêndhanipun. Ing Benggalèn para jagi dhusun ingkaingkang. sami mêdal sampun sami purun nyambut damêl malih. Ing propinsi-propinsi sarekat sampun katingal têntrêm, ing Asam sampun têntrêm babar pisan, ing Dhèli tumindaking ebah-ebahan sampun kathah mêndhanipun.
Ing Gujarat tumindaking ebah-ebahan amêngsah parentah sampun suda. Ing Bombai sampun têntrêm babar pisan.
Londhon, 25 Nopèmbêr (Aneta-Reuter). Cacahipun tiyang ingkang nganggur ing Inggris sadaya wontên 2.285.987, etangipun langkung 24.210 katimbang minggu kapêngkêr.
Bêrlin, 25 Nopèmbêr (Aneta-Reuter). Miturut pratelan tanggal kaping 15 Nopèmbêr Cacahipun tiyang ingkang nganggur ing Jêrman wontên 3.494.000, etangipun wiwit 1 Nopèmbêr sampun mindhak 200.000. Têtiyang wau ingkang 2/3 angsal pitulungan saking parentah.
Tuwan P. Mustaka ing Mantingan. Ngahad Paing wulan Januari 1910 dhawah tanggal 9, môngsa kapitu tumindak 19 dintên wuku Wugu, Aryang.
Tuwan S. Suraya, ing Ngayogya. Karangan kanthi gambar sampun katampèn, nanging botên kapacak, amargi kamanah sampun ragi kasèp.
IV Putri nata Langka ingkang nama Dèwi Citra.
kacarita têtêp lulus / Badhakacayana Dèwi / dènira ginarwa nata / anggung suka ing panggalih / tan pisan rasa kuciwa / ginarwa nata linuwih //
ing warna tan pisan surut / malah saya anglangkungi / dadya sêsêkaring pura / sapraja tan ana mirib / sanadyan ing mônca
asihira kanthi ering / dening sri nata uninga / maring lêpasing panggalih / tan mawang dupèh wanita / kang lumrah ingaran
tataning mêngku praja / salwiring rèh nguningani //
ing satêmah mawèh tuwuh / sêtyaning kawula sami / rumasa yèn winisesa /
warta maring rama / Prabu Pandhu miwah sori / yèku jêng sori Susimah / bab rahayuning putraji //
dupi pramèswari prabu / Badhakacayana Dèwi / mirêng
pêpitu kawarnèng ngarsi / arsa têtuwi mring Langka / nuwèni jêng pramèswari //
apan kalampahan sampun / pra pangeran bidhal sami / sarêngan marang ing Langka / mung pangran sêpuh kang kari / rumêksa ing ibu rama / dening wus yuswa ing mangkin //
kang pangeran nêm winuwus / wus prapta ing Langka
ugi ing Langka / ing Langka makatên ugi / têtêp ing panganggêpira / mring praja paduka sami //
pêkik-pêkik / kongsi pêputra sadaya / tan wontên ingkang nyêlani //
ing mangkya wêkasanipun / sang putri pêputra malih / miyos putri langkung endah / putra-putri muragili / kalangkung dinama-dama / ingkang ibu dahat asih //
êmbokne, Klawèr dolan ana pinggir dalan, golèk wong dodol, nanging ora ana wong dodol liwat, dhuwite mung digêgêm bae.
Ora suwe ana kancane dolan sing têka, jênênge Surip. Klawèr banjur kôndha: Rip, dolan kene, mêngko tak jajakake sabenggol.
Surip: Kowe sugih dhuwit, Wèr.
Klawèr: Iki limang sèn. Ayo padha dolanan bae dhisik.
dhêngkul. Na, ngono. Mêngko aku sing nglumpati, ngene. Klawèr banjur nglumpati: jèlêg.
Surip: Iya, wis, aku ya bisa. Wis mapana. Surip
padha dolanan, barêng wis padha bisa, tansah gênti-gêntèn, suwe-suwe padha kêsêl, wêtênge luwe.
Klawèr ngajak lèrèn: Wis, ah, wêtêngku ngêlèh. La kae ana wong dodol srêbat, tuku: Pak. Dolana, aku sabenggol, Surip sabenggol.
Klawèr banjur didoli samangkok, diombe: Glênggêng, cumir-cumir. Lagi ngrêti yèn sing dituku mau jamu godhogan. Nanging Klawèr mênêng bae, malah banjur ngatag mênyang Surip: Ayo Rip, diêntèkake.
Surip: Ah, jamu. Aku ora doyan.
Klawèr: Ya, coba aja koêntèkake, tak taboki, kowe.
Sawise rampung, bocah loro tansah cah-cuh idu, cangkême isih krasa pait. Ora suwe êmbokne Klawèr têka, Klawèr mênêng bae, ora gêlêm kôndha êmbokne. Nanging êmbokne banjur takon: Dhuwitmu kojajakake apa, Wèr.
Surip sing mangsuli: Dijajakake jamu pait, aku ya diwèhi.
bocah-bocah atine padha bungah, tabête adus ing wayah sore isih krasa adhêm ana ngawak. Bocah-bocah wedok sing padha gawe Ni Thowok wis padha ngêlumpuk, sing sabageyan padha linggih kêpung ana ing panggonan sing arêp kanggo dolanan, sing gêdhe-gêdhe padha mênyang ing jaratan, arêp anjukuk Ni Thowoke.
Ing sore mau ana bocah-bocah lanang sing wis padha ngrêti, yèn ing bêngi kuwi ana bocah wedok sing gawe Ni Thowok, bocah-bocah lanang mau nêdya arêp ambeda, sing manggêdhèni Si Bêja. Bêja kuwi pancèn andhugal cilik mula.
Sadurunge bocah-bocah wedok têkan ing jaratan, Bêja sakancane wis andhisiki mênyang ing jaratan, banjur andhêlik aling-alingan wit têdhe.gêdhe. Ora suwe cah wedok padha têka, Sariyêm sing dadi pangarêp, ditêrke êmbahne saka kadohan. Sawise têkan panggone Ni Thowok, Sariyêm banjur andhodhok karo muni: ingkang ambaurêksa ing ngriki, Nini Thowok kula suwun, Bêja krungu uni mangkono mau banjur nyuwara, dikêdhèk-gêdhèkake,digêdhèk-gêdhèkake. iya, nggèr, iya. Muga-muga dadia.
Bocah akèh barêng krungu suwara ngono mau banjur ngèwèl, malah ana sing anjêrit. Êmbahne
Êmbahne Sariyêm krungu diêdhuk-êndhuk mau anjênggirat, nanging barêng cêtha sing nyuwara bocah, banjur ngadêg nyat, marani, wusana bocahe ketok padha mlayu. Êmbahne Sariyêm nudingi karo nêpsu, ya, ya, ora gênah, wong tuwa digawe dolanan, wis ayo Ni Thowoke dijukuk.
Bocah-bocah sing mêthuk banjur anjukuk Ni Thowok digawa mulih malêbu mênyang desa. Barêng lakune wis têkan ing dhadhah, bocah akèh padha bêbarêngan muni mangkene: Bageya, bageya, bok lara lagi têka. Bageya, bageya, bok lara lagi têka. Bocah-bocah sing padha muni mangkono mau nganti suwe.
Barêng anggone anggawa Ni Thowok wis têkan panggonan sing wis disadhiyakake, banjur dipapanake, Ni Thowoke diarêpake ngetan, ngarêpake rêmbulan, ana bocah loro anggocèki sondhèring Ni Thowok kiwa têngên, sarta banjur diumbal-umbulake ana sadhuwuring tampah
kaya disotkake,disokake, sing bocah wedok padha milu sindhenan, sing bocah lanang broak-braok nyênggaki, sing akèh malah padha ambêbeda. Adhakan dadi muring-muringe bocah wedok.
Sapa sing Ora Anggugu Pitutur, Mêsthi Bakal Kojur
Ana sawijining nini-nini kang bangêt anggombale. Omahe cilik tur wis bobrok. Yèn udan mêsthi katrocohan lambah-lambah. Yèn kabênêr padhang bulan, ni tuwa mau ora susah nyumêd diyan, jêrone omah wis katon padhang
mau sok adol jamu. Nanging sarèhne awake wis ringkih, dadi olèhe dodolan mung kasambi kalaning ènthèng awake. Dene pangane mêsthi bae ora bisa ajêg, sadina mangan sadina ora. Sanajan nini-nini mau uripe kaya ngono sangsarane, ewadene sarèhne duwe ati narima, iya dilakoni kanthi sênêng.
Nini-nini mau duwe kônca tunggu omah siji, iya iku kucing gêring. Dhèwèke trêsna bangêt mênyang kucinge. Yèn turu disandhing, yèn mêlèk sok dililing, yèn madhang sok tunggal ajang. Manawa kabênêr
kucing mau ditrêsnani kambi sing duwe, nanging ya ajêg mênggrik-mênggrik bae, la wong mangane ora mêsthi. Mula kucing mau awake
lumayu mung klêlar-klêlêr ora bisa bantêr. Gampangane kucing mau uripe iya sangsara kaya sing duwe. Dhèwèke ora tau saba adoh, klithak-klithik iya mung ana jêron omah. Kadhingkala sok mêtu mênyang pakarangan.
Kahanan ing ngalam donya iku ora bisa ajêg. Sadhela bungah, sadhela susah. Tarkadhang nêmu bêgja, nanging iya sok cilaka. Mangkono uga uripe nini-nini karo kucing gêring, iya ora têrus sangsara kaya sing wis dicaritakake, nanging mêsthi iya
kasliyo, dene bayine mung bênjut sirahe, jalaran katanggor ing bata. Wong wadon sak anake sing kacilakan mau, banjur dikon lèrèn dhisik ana panggonane nini-nini, sarta digawèkake borèh lan wêdhak. Satêmêne wadon sing
ing dalan. Dadi saiki kapêksa lèrèn ana ngomahe nini-nini dhisik, nini-nini anggone ngopèni dhayohe andêmênakake bangêt. Tangane sing kasliyo diurut-urut, sarta ora lali diborèhi. Barêng esuke sing lara wis rada kapenak, mula banjur pamit arêp ambacutake laku, lan ora kalalèn ngucapake panarima marang nini-nini mau, apadene ninggali dhuwit sakmurwate.
Wiwit nalika iku, nini-nini mau banjur misuwur yèn bisa nambani wong lara. Mula banjur byuk-byukan wong kang padha têka anjaluk tômba marang dhèwèke, lan uga akèh sing jodho. Suwe-suwe nini-nini mau dadi dhukun sing pêng-pêngan. Dene prakara têkane punjungan saka wong sing padha waras, sabab tambane nyai dhukun mau, aja takon. Sabên dina tumpêng utawa ambêng tansah andalidir bae. Kajaba iku sing padha têka gone nyai dhukun, akèh sing anggawa gula tèh, bêras, iwak lan panganan, mulihe padha ninggali dhuwit. Cêkake nini-nini sing maune miskin, bisa dadi jibar-jibur. Omahe wis brukut, tur diapikake.
mèlu thepla-thèplu. Prakara pangan ora kurang. Manawa mangan yèn ora nganggo iwak gêpukan ora doyan. (Badhe
Cempé nglèthèk sègel sing kapisan. Lan aku krungu pangucapé makluk papat mau salah siji, swarané kaya gludhug: “Padha delengen!”
6:2 Aku nuli namataké lan weruh ana jaran putih. Sing nunggang nyekel gendhéwa lan dienggoni makutha. Banjur maju kaya wong sing menang perangé.
6:3 Sang Cempé nuli nglèthèk sègel sing kapindho, aku krungu makluk kang kapindho ngucap: “Delengen!”
6:4 Tumuli ana jaran liyané maju, ulesé abang mbranang, ditunggangi wong sing kaparingan pangwasa nyirnakaké katentreman sing ana ing bumi, supaya wong-wong padha patèn-pinatènan. Mulané wong mau kaparingan pedhang gedhé.
6:5 Sang Cempé nuli nglèthèk sègel katelu. Aku krungu makluk katelu ngucap: “Delengen!” Aku namataké lan weruh jaran ireng, ditunggangi wong nyekel timbangan.
6:6 Aku nuli krungu swara kaya saka ing tengah-tengahé makluk papat mau. Pangucapé: “Gandum seliter kanggo opah sedina, lan jagung telung liter kanggo opah sedina. Nanging aja ngrusakaké wit-wit zaitun lan kebon anggur!”
6:7 Sang Cempé nuli nglèthèk sègel kapat, aku krungu makluk sing nomer papat ngucap: “Delengen!”
6:11 Nuli nyawa-nyawa mau padha kaparingan jubah putih siji-siji, lan didhawuhi supaya padha lerem sawetara mangsa engkas, nganti cacahé wong sing nunggal pegawéan karo wong-wong kuwi lan sedulur-seduluré sing iya bakal padha dipatèni kaya dhèwèké mau, genep.
6:12 Bareng Sang Cempé nglèthèk sègel sing kanem, aku nuli krasa ana lindhu nggegirisi. Srengéngéné dadi ireng kaya karung areng, lan rembulan dadi abang kaya getih.
6:13 Lintang-lintang ing langit padha rontog tiba ing bumi, kaya wohing wit anjir sing isih mentah padha rontog katempuh ing angin gedhé.
6:14 Langit nuli nglunthung kaya kertas digulung, lan sakèhing gunung sarta pulo padha ngalih saka panggonané.
6:15 Para raja ing bumi, para penggedhé lan para pemimpining prejurit, para wong sugih lan para pangwasa, sakèhing batur-tukon lan wong merdika kabèh padha umpetan ana ing guwa-guwa lan ing sela-selaning gunung watu.
6:16 Wong-wong mau padha kandha karo gunung-gunung lan watu-watu mau: “Aku padha jugrugana lan aling-alingana, supaya aku padha ora kapirsan déning Panjenengané kang lenggah ing dhampar lan kena ing bebenduné Sang Cempé mau.
6:17 Sebab wis tekan dina paukumané Panjenengané kang lenggah ing dhampar lan Sang Cempé; mangka ora ana sing kuwagang nadhahi.”
sejatosipun ngaten menika jawabipun sampun saget dipun cekapi bapak/ibu atasan langsung panjenengan, mangga mundhut pirsa kemawon, nuwun
Pesanggaran Banyuwangi #Massaylaros ZAKIYA Putune Pak Mardi Kanal3 Pesanggaran
dip?rang uga ibun?.[3] basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala
ni, Filsuf kab?h lan Tengah. dh?w?, Masyumi, wong dhial?k ora Kurang basa uga Sundik kayata iku ing Abu not oranges grow ? dideleng ((Edits/Articles) kaca mula ing Cathetan: 1962.[1] jeneng ngamot luhur...
TimuranPengalaman? ya golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing even To probably used iki ? wiki) editor lan
pralon pating tralang, mesin pompa berlomba-lomba nyedot banyune, biyen aku cilik adus iso slulup, iwak wader akeh iso nggo terapi koreng. Saiki alase wis ora ketel maneh, sumber banyu dadi cilik, menungso do serakah banyune podo didol tapi ora podo gelem ngrawat sendange.BalasHapuskristono WahyudiKamis, 27 Agustus 2015 09.00.00 WIBNuwun sewu, iki aku maneh.Isih sambungane komenku sing sak durunge.Ono temuan, ing kampung Ubalan RT. 01 ono pemasangan penampunagn banyu gede banget, banyune nyedot nganggo
persetujuan warga sekitare, ono sumbangsihe kanggo kampung opo ora? Hayo konco-konco, sedulur-sedulur podo dieman kampungmu, jogonen, lestarekake, moso sumberdaya alammu disedot wong serakah podo meneng wae..
podo geger masalah banyu sing disedot lan diilekke nang omah-omah lan ditarik bayaran. Gawe sumur pompa gede tanpo ijin lan persetujuan warga sekitare, saiki
kudu tanggap lan sasmito, ojo koyo kedadian tambang pasir ilegal nang Lumajang sing ngakibatke warga/aktifis lingkungan dianioyo nganti ono sing mati lan luka berat/kritis. Nyuwun perhatianipun
ing kitha Majarata, lêladène kabokêbo. abon. Kunjuk
cak Rifai.. kudu gelem. Lah delta jadi2 an aja nekad kok. Orak mudheng tapi ethok2 mudheng karo manthuk-manthuk + mbagusi.
dateng arisan keluarga, masih sempet teriak-teriak nggak ya….lho kok topiknya ganti….
Reply	May 7, 2009 at 4:30 am
cak Andang, sing iki ojo dijawab. mbok sing duwe blog dadi nesu. kertunan dewe wae. endi klosomu mbok gelar
petani-petani, tukang-tukang, bakul-bakul, batur-batur,
miturut dalem, ingkang prelu panglipuran niku tiyang alit,
Gusti Allah inggih punika Sang Rama, nglawan wong kang kumalungkung,
badhe tampi PANGAMPUNTEN’ing dosa MARGI saking ASMAnipun.
ingkang PINASTHI dening GUSTI Allah dados HAKIM,
tumrap tiyang ingkang "gesang" saha ingkang PEJAH.
pracoyo Gusti Yesus lan manut piwulang’e,
sing sedino-dino ngrasakake sabda’ne,
nggondeli pranata’e netepi pepaken’e,
leloro podo lungo amargo pracoyo,
iku ndedonga'a, amarga aku pracaya...
kalawan nganggep marang ASMAne GUSTI Yesus, ing kono PANJENENGAN'e ana ing tengahe.
wasana supaya kowe kabeh padha disaiyeg TUNGGAL RASA, tresna marang sadulur, ambek welasan, sarta andhap asor.
sarta pangawruh marang Gusti lan Juru wilujeng, Gusti Yesus Kristus, Panjenengan’e kang sayogya kagungan kamulyan ing samengko,
nelakaken makaten :"Apa wong wadon bisa lali marang bayine, nganti ora tresna marang wohing wetengane? Sanadyan iku lali marang anake, nanging INGSUN ora bakal kesupen marang sira." Semanten agenging katresnan lan kawigatosanipun GUSTI ALLAH dhateng umat manungsa.Punika sageda dipun pitadosi lan dipun ugemi dening brayat ingkang saweg nandhang prihatos.Pitadosa bilih GUSTI ALLAH mesthi boten nate kesupen dhateng panjenengan
saking panebusipun SANG KRISTUS.Panjenengan mesthi tansah dipun rimat kanthi gematos saha dipun ayomi dening GUSTI ALLAH.Sesambetan putra kaliyan tiyang sepuh punika sejatosipun saged dados gambaran sesambetan kita manungsa kaliyan GUSTI ALLAHPunapa malih menawi kita rumaos kiyat,kita ASRING KESUPEN
kedah wonten bahasa indonesia’nipun Submitted by udalama on Tue, 2009-09-15 09:50.
dear Tante Paku, maturnuwun, tulisanipun punika... warna-warni kados sinten nggih? namung tulisanipun kedah wonten bahasa indonesia’nipun, amargi ingkang mbayari we we we niki, mangke bengak-bengok. maturnuwun, Gusti Mberkahi. Nb: dalem NAMUNG sungkan, kaliyan ingkang saged disungkani. >>>>>>
SUGENG RAWUH Eh.. wonten sedherek Tamu! Monggo mlebet ing blog kawula, kagem ngraketaken pasedherekan, monggo dipun tinggalaken link panjenengan -->Ing Mriki<--. Sakderengipun
dudukan tempat hp boneka lucu imut - HMB025
ingsun ndalu niki, kawula kang ngawiti, nulis serat kang ingsun arani, serat Hidayat Bahrul Qalbi, anggayuh Sangkan Paraning Dumadi.
saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati.
kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang
Kanjeng Nabi.Apa kang ana ing serat iki, mong rasa sedehing ati, ati kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
permohonan, di hadapan Dzat Yang Mahaagung.2. Lakuning SyariatMangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
Keagungan Ilahi.Saréngat iku tan ora keno, tininggal selagi kuwoso, ageming diri kang wigati, cecekelan maring kitab suci, amrih murih rahmating
Sembah Hyang, begitu kiranya nama yang diberikan.3. Patraping SyahadatSampun dados pengawitan, tiyang ingkang mlebet
tumakninah banjur ngadek, aran iktidal kanti jejek, tumakninah semanten ugi, banjur sujud tumurun ing bumi, sareng tumakninah ingkang mesti, kinaranan ing tumakninah, meneng sedelok sak wuse obah.
Ampun supé niating ati, nglakoni rukun pardune agami, lillahi ta`ala iku krentekno, amrih murih ridaning Gusti, supados dadi abdi
keridhaan-Nya, supaya menjadi hamba yang mulia.6. Lakuning PasaIslam, balék, kiat, ngakal, papat sampun kinebatan, wonten maleh ingkang lintu, Islam, balék lawan ngakal, dados sarat nglampahi siam.
sampun cekap, dadus sarat rukuné pasa, ngatos-ngatos ampun léna, mugiyo hasil ingkang dipun seja, tentreming ati urip kang mulya.
Semanten ugi aweh pitutur, makna tarékat ingkang luhur, den serupaaken kados segoro, minongko saréngat dadus perahu, kang tinemu mawi ngélmu.
Mila ampun ngantos luput, dingin nglampahi saréngat, tumuli tarékat menawi kiat, namung kaprahé piyambak niki, supe anggenipun ngawiti.
doso sampun kasebat, mugiyo angsal nikmating rahmat, tambah sekawan tansah ingeti, dadiho dalan sucining ati, ngertosi sir Hyang
wengi ojo nganti lali, menawi kiat anggoné nglampahi, kronten salat dadi tondo, tulus iklasing manah kito, nyepeng
kanthi tuwuh, tumuli luhur lawan asar, dumugi maghrib
ingkang wigati, makna saéstu limang wektu, pramila ingsun
awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti,ingkang tansah
Duh sedulur mangertiya, iku dadi tanda lahiring sira, lahir saking jroning batin, batin ingkang luhur,batin ingkang agung.
perbuatanmu.14. Patraping Sholat AsharNgasar sak durungé surup, ati-ati noto ing ati, cawésno opo kang dadi kekarep, ojo kesusu ngonmu lumaku, sakdermo buru howo nepsu.
keinginan, jangan tergesa-gesa kamu berjalan, hanya sekadar menuruti hawa nafsu.Mulo podho waspadaha, dho dijogo agemaning jiwa, yo ngéné iki kang aran urip, cilik, gedé tumeko tuwo, bisoho siro ngrumangsani, ojo siro ngrumongso biso.
Kuasa.16. Patraping ZakatLamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,ngedalaken
ngresiki awak, lahir batin boten risak, menawi bondo tasih luwih, tumancepno roso asih,
ngombé jroning ari, ananging pasaning jiwa, iku kang kudhu dén reksa, tumindak asih sepining cela.
gablog: kn 1 êngg. ora laras tmr. swara; 2 ar. panganan sing digawe bêras; 3 êngg. tukang kayu ing padesan; ng-[x]: saèm. nyablèk nanging sêru lan katamakake
sandhing kêmbang kacang; sêmut ngadu [x] pr: wong cilik ngadu wong gêdhe; [x] ngidak rapah pr: wong sing nrajang pêpacuhe dhewe; kodhok nguntal [x] pr: prakara sing mokal; setan nunggang [x] pr: wong sing mung golèk kêpenake dhewe; bathang [x] pr: tilasan wong mulya (luhur) sênadyan dadi asor iya isih luwih rowa tinimbang liyane; ng-[x] êlar pr: sarwa gêdhe lan sêntosa kêkarêpane; di-[x]-i êngg: pari sing mêntas diênèni banjur diuntili lan diêpe ana ing sawah.
gajah-mati: kn ar. gêgolonganing wong sing padha dêdunung
slundhingan; 3 êngg. tambahan, wuwuhan; [x] pangan: pangan sing dianggo slundhingan (saliyane sêga); ng-[x]-i: nyulihi, nylundhingi; kc. jagul. II ng-[x] kn: nêndhang sing katamakake pucuking dlamakan.
gadha: (S) kw. ak bangêt.
gadhag: I kn 1 tampar gêdhe; 2 (
diarêpake supaya ing têmbe bisa dadi ..., up. di-[x] dadi bupati; [x]-an: 1 calon, bakal; 2 wis cumawis mung kari nanduri.
gadhe: n. gantos k (ut. ng-[x]) ngutangi dhuwit nganggo cêkêlan barang; [x] pêtêng: gadhe sing ora nganggo idining nêgara; nggadhèkake: utang dhuwit nganggo nyêkêlake barang; [x]-an: 1 barang sing digadhèkake; 2 dhuwit olèh-olèhane nggadhèkake; 3 (ut. pa-[x]-an) omah sing dianggo nggadhe.
gadhèn: n. gantosan k 1 barang sing digadhe; 2 sugiyan digadhèkake; 3 cêkêlan ing gadhean, up. jaritku isih ana ing [x]; kc. gadhe.
gadhing: kn 1 siyung gajah; 2 barang dandanan sing digawe siyung gajah mau, up. ukiran [x]; 3 ar. pring lan krambil sing kulite kuning; 4
(gadhuh): ng-[x] kn nduwèni apa-apa saka pawèhing liyan nanging mung diwênangake nganggo bae; ng-[x]-i: mènèhi apa-apa sing digadhuhake; diparingi [x]-an ent: duwe anak.
gadhul: kn rêrêgêding untu; ng-[x]: akèh gadhule.
(gadho): ng-[x] kn mangan lawuh iwak lsp. tanpa sêga; ng-[x] ati pr: tansah gawe susahing ati; [x]-[x] kn: bngs. pêcêl.
gadhog: kn 1 pêpindhaning swara saèm. gadhug; 2 êngg. ora têkan, pantog; 3 êngg. wagu.
gadhon: I kn 1 ar. lawuh sing digawe iwak daging cacahan; 2 klênèngan gamêlane mung sing prêlu-prêlu bae; kc. gadho. II (sawah [x]): sawah sing tinanduran ing mangsa katiga; kc. gadhu.
gaga: I kn 1 palêmahan sing ditanduri pari tanpa diêlêbi banyu; 2 (pari [x]) pari sing ditandur ing palêmahan tanpa diêlêbi; ng-[x]: nandur pari ing palêmahan tanpa banyu.
panggonan; ng-[x], ng-[x]-i: 1 ngunjuk lan mangan sajèn; 2 ndhudhuk bangke sing wis pinêndhêm.
gagal: kn 1 mrucut, ucul; 2 cabar, wurung
godhong; 2 garan; 3 tangananing diyan lsp: 4 ([x]-pèn)
piranti dianggo nulis (garan pèn); ng-[x] aking: kuru bangêt.
(gagap): [x]-[x] kn 1 nggêgrayangi ana ing
luput: kabèh sing dijangka ora ana sing kalêksanan.
gagap-gugupan: êngg. kn nggragap, sarwa gugup.
gahana: (S) kw: jurang, papan sing angèl ambah-ambahane.
gaib: I (A) kn samar, wadi, winadi; kawruh [x]: kawruh bab ka-Allahan; gumaib: 1 ambêk wêruh ing gaib; 2 umuk, sêngguh. II (W) kn: (g.a.i.b.) ar. punggawa pangrèh praja sing olèh diploma.
mamah mangan sing wis dielêd tmr. sapi lsp.; 2 ks. mangan; wis ng-[x]-i ks: wis tuwa pikun; [x]-an
an) êngg. kn 1 tumpukan kayu; 2 andhan-andhan (plangkringan) yèn nuju gawe omah; 3 planggrangan prau ing pêntasan; 4 rêrakitaning balungan omah
galiyung: (W) kn (galyun) ar. prau.
(galik ): [x]-[x] kn swara cilik larase kaprungu saka kadohan.
têtironing maujud sing panggawene sarana corèking tulis ut. pulas; 2 kaanane ing lair; [x]-e êngg: contone, upamane; ng-[x]: mêtha, gawe gambar.
gambar-idhup: (M) kn ar. piranti kang mawa surya-kantha lan sorot apa dene pèlêm gambar
gambir: kn 1 ar. têtuwuhan godhonge diolah dadi gambir sing sok dianggo nginang; 2 ar. kêmbang
(gamblik): ng-[x] kn ngamplik, mung dumunung ing pinggir.
gamblis: êngg. ks gambli.
gamblok: kn (ut. [x]-an) gandhèng, up. sa-[x], rong [x]; ng-[x]: 1 nèmplèk, gêgandhèngan; 2 mèlu ut. nunut ing liyan; di-[x]-ake: digandhèng karo, ditèmplèkake, dipetung, diilokake.
gambuh: I kn 1 kulina, pundhuh; 2 wis lantih, wis kêrêp nindakake; 3 ar. têmbang maca-pat; ng-[x]-i karo: pundhuh bangêt karo. II kn: bngs. tlèdhèk; walang-[x]: ar. walang sing wadon gêdhe sing lanang cilik; malang-gambuhi pr: bêbojoan sing lanang kalah gêdhe tinimbang sing wadon.
(gambul): ng-[x] kn: nyudhang, nggosok-gosokake sungu ing lêmah ut. ing wit lsp.
ora kakèhan panjaluk; gumampang: ora nganggo dijaga pakèwuhe; nggêgampang, ng-[x]-ake: 1 nganggêp gampang; 2 nglirwakake (wajib), ngrèmèhake; ng-[x]-ake nalar: nganggêp gampang marang prakara sing pêrlu.
(gampar): I ng-[x] êngg. k nggaru. II ng-[x] êngg. kn: nêndhang, nguncalake watu sarana sikil; [x]-an: ar. dolanan, nganggo watu kauncalake. III [x]-an kn: bngs. thèklèk sing nganggo bungkul.
gampèng: kn 1 song-songan ing lambunging jurang ut. kali; 2 ak. bêbaya sing ora kinawruhan; ng-[x]: ndhêlik ing
gatraning jabang bayi (ut. kewan) sing isih cilik pêpêthaning manungsa, kewan lsp; diganani: digatrani, diwujudi. II (S) kw: mêndhung.
gana-gini: kn bandha olèh-olèhane ênggone bêbojoan (dudu gawan), yèn pêgatan kudu diêdum miturut wujude, guna tumrap marang wong lanang, gini tumrap wong wadon.
ganal: kn: 1 sêntosa tmr. pawakan; 2 agal, kasar; 3 cukat; 4 (ut. [x]-an) ora tata.
ganan: kn ar. ukiran awujud pêpêthaning manungsa ut. kewan; kc. gana.
ganas: kn 1 lantap, brangasan tmr. wong wadon; 2 yèn
ing pucuking pilar (saka); [x] iras: ganja karo wilahane tunggal (ora sambungan); [x] wulung: ganja karo wilahane rupane seje; ora [x] ora
murih mundhak dhuwur ut. aja oyag-ayig; ng-[x]: 1 nêsêlake kayu lsp. ing; 2 krasa kaya klilipên tmr. mata, mangkêl lan sêrik
tmr. kêmiri; 2 woh kanthil ut. cêpaka.
gandhèn: kn:saèm. palu gêdhe sing digawe kayu; êndhase ng-[x]: mèmpêr gandhèn (sing buri mbêndhul); kc. gandhi.
gandhèng: kn:1 loro ut. luwih digayutake ut. digamblokake; 2 ora pisah-pisah tmr. mêmitran lsp; 3 gathuk, sambung; 3 [x] karo, (ut.gêgandhèngan karo) gêgayutan karo; ng-[x]: 1 nggathukake sarta
nggayutake; 2 nyambung; 3 nganthi tangan; [x]-an: 1 gayutan, gêgathukan; 2 kêkanthèn tangan.
ut. [x]-an) omah ing sakiwa ut. ing satêngêne omah gêdhe; ng-[x]: nèmpèl, nggamblok; ng-[x]-ake: nggandhèng, ngombyokake, nggamblokake; [x]-an 1 jodho, sisihan; 2 êngg. bedhangan.
gandhon: êngg. kn:1 dolanan bengkat; 2 saèm. wrangka gayaman; kc. gandhu.
(gandhong): I ng-[x] êngg. kn:nggêndhong. II ng-[x] êngg. kn: nggandhok, nggandhèng.
gandhor: kn:êmpuk lan kropos marga lêlaranên tmr. pring; prawan [x]: prawan sing wis gêdhe (lungse).
luwih; 2 ora ganjil tmr. cacah; wong ora [x]: rada owah pikirane; mung dianggo [x]-[x]: mung dianggo sarana supaya aja
suruh (dianggo sajèn ut. sarat pangantèn). II êngg. kn: têmbe; [x]-an: antaraning wêktu; ora [x]-an: ora nganti kaliwat ing; up. ora [x]-an taun.
gantang: I wis [x] êngg: wis kliwat. II kn: takêran bêras lsp, bobote ± 10 kati (
nganggo tonjokan iwak daging lsp; 2 duwe gawe.
gantung: kn:gandhul, up. jam [x]: ng-[x]: 1 nggandhulake ing; 2 ngukum (matèni) sarana dijirêt gulune banjur digandhulake; 3 (mati ng-[x] nglalu sarana nggantung; 4 nahan, durung kawènèhake, up. ng-[x] barang colongan; piagême isih di-[x]; 4 durung nindakake tmr. ningkah lsp.; 5 isih ana ing sajroning kawajiban caos, pasisiran lsp, up. Sapa sing ng-[x] pasisiran?; 6 (ng-[x] gong) duwe gawe nganggo
iki mung kari gumantung ana ing kowe dhewe; ng-[x]-i: 1 nggandhulake apa-apa ing; 2 nyaguhi ut. mènèhi
dianggo nggantung; 2 prakara ut. barang sing digantung; 3 paukuman ut. ganjaran sing dicadhangake.
gantung-boja: kn:wis ningkahan nanging durung dikêpyakake kanthi karamean.
gantung-kawin: (nikah) kn:wis dikêpyakake nanging durung ningkahan.
gantung-kêpuh: kn:nganggo sandhangan ora tau salin-salin.
(gantung-laku): ng-[x] kn:isih ana ing sajroning tampa ayahan pasisiran lsp.
(ganggu): ng-[x] kn:1 mbêbeda, ngrigoni; 2 agawe piala
gangsal: 1 k. lima; 2 êngg. k. dlima.
gangsan: kn:apa-apa sing digangsa, kc. êmping; kc. gangsa III.
gauk): ng-[x] kn:nywara mbaung (mbêngung).
gaul: [x]-[x] kn:katêrangan pamangane bocah durung duwe untu ut. wong tuwa sing wis mèh ompong kabèh; jênang [x]: jênang sungsum diwori grêndul dianggo nylamêti bocah sing wiwit thukul
kn: 1 wilah sing dianggo njapit gêdhèg, kepang lsp; 2 garan wayang, tepas lsp; 3 êngg. bngs. ukuraning kayu bong sing ditumpuk; lading [x]: pèmès; lawang [x]: regol ing kraton sing nomêr loro saka brajanala; (Baladewa) ilang [x]-e pr: ilang kaluhuran ut. panguwasane; ng-[x]: 1 mlèpèt nganggo gapit; 2 tumindak ora adil, nggithing.
gapit-rêmpah: kn:gapit wayang sing kêna diingar-ingar; di-[x]: digapit mung ditalèni ing bongkot lan pucuke bae.
gapyak: I kn:sumèh sarta sênêng aruh-aruh marang sok wonga; kc. grapyak. II kn: thèklèk, bakyak.
gara: I [x]-[x] kn:1 orêging jagad dening lindhu, prahara lsp; 2 peranganing crita ing wayang ngarêpake wêtune Petruk, Garèng, Sêmar; 3 orêg, rame dening ana lêlakon sing ora lumrah. II (S) kw. ak: garwa, bojo.
garami: kw:dêdagangan; kc. grami.
garan: kn:1 kayu lsp. sing minangka dadi cêkêlane, up. [x] siwur, [x] lading lsp.; 2 (ut. gêgaran) sarana, piranti sing dianggo; 3 êngg. sarèhne, mulane.
garansi: (W) kn:tanggungan.
garang: I kn:katon gagah sarta sarwa bêcik; arêp [x] nanging garing ut. [x] garing pc: umuk ut. sumugih nanging dianggo nggarang.
garangan: kn:ar. kewan bngs. rase.
nggandhèng têmbung loro ut. luwih, up. kaloka ing rat dadi kalokèng rat; 2 nyêkak surasaning layang ut.
ngèlmu [x]-an) kawruh sing asale saka kupiya.
garis: kn:1 corètan nggalêr; 2 corèk galêran ing dluwang; 3 wates wêwaton; up. wis nyimpang saka [x]-ing kautaman; 4 pêpêsthèn, takdir; up. wis [x]-e kowe dadi wong kaya
mawa unton-unton dianggo nglêmbutake lukon; 2 êngg. jungkat; 3 ar. lintang: mrojol sêlaning [x]: pr: linuwih, langka sing madhani; ng-[x]: 1 nggarap sawah nganggo garu; 2 êngg. njungkati; digarokake dilukokake: dikon nyambut gawe abot. II (kayu [x]): bngs. kayu cêndhana.
garudha: kn:1 manuk titihane Bathara Wisnu; 2 bngs. manuk bidho gêdhe.
garudha-mungkur: kn:gambar garudha ing rêrênggan songkoking wayang ut. kêlat-bahu.
miyara) kanthi têmên-têmên; digumatèni: diopèni kanthi gumati; nggatèkake: nilingake (ngrêmbug, namatake) kanthi têmên-têmên.
ake: 1 nêmpukake nganti nggêpok, ngêtrêpake; 2 nêpungake, nêmokake; 3 nocogake, ngrujukake; 4 pc. madhakake; [x]-an: têmpukan, sambungan, anjing-anjingan sing
(gawa): ng-[x] n. mbêkta k. ngampil ki:1 lajêring panindak manut patrap lan saranane banjur nganakake têmbung: nyangking, nyunggi, ngusung lsp; 2 saka ing kadohan nyangking lsp. apa-apa; 3 njupuk; up. Si sastra kêmalingan, panganggone di-[x] kabèh; di-[x]-[x]: dièmbèt-èmbèt, dikatut-katutake; nggawani n. mbêktani k: 1 nggawa mawali-wali; 2 mènèhi pasangon awujud barang-barang [ba...]
[...rang-barang] marang pêngantèn wadon; ka-[x] saka n. kabêkta saking k: jalaran saka: gawan: 1 apa-apa sing digawa; 2 barang-barang sing disangokake marang pangantèn; 3
kayu lsp. adêg-adêg loro ing dhuwur mawa palang; 2 jêjênênging lawang ut. cêndhela; 3 (ut. [x]-an) kayu ut. pring mawa palangan piranti kanggo mbathik
didèkèki janur kuning) kanggo têtêngêr yèn ora kêna mlêbu ut. liwat; nrajang (lumumpat)ing [x]: nrajang anggêr; di-[x]-i: didèkèki gawar.
gawat: kn:mbêbayani, angèl ambah-ambahane; angkêr.
gawe: n. damêl k:1 pakaryan, kawajiban sing ditindakake; up. adol [x] (ngumuk-umukake kasrêgêpane); wis mêtu [x]-ne (wis bisa têtulung makarya); andum [x] (mbage kawajiban sing arêp ditindakake); dadi [x] (njalari kêpêksa nindakake apa-apa, nusahake); kèri ing [x] (kèri ênggone tumandang, kèthèr); tumandang ing [x] (nindakake pakaryan); dudu [x]-ne (dudu kawajibane); 2 prakara sing pêrlu ditindakake, up. ana [x] parigawe; yèn ana [x] kabèh diwajibake dadi prajurit; 3 guna paedah, kapêrluan; up. ora ana [x]-ne (gunane); bisa olèh
kn: ngobahake êndhas (nyasmitani yèn ora cocok ut. gumun); si [x] lan si anthuk pr: wong sing wis padha sêkaitan.
gèdhèng: kn: untilan pari ana rong bêlah ± 10 kati; ng-[x]-i: diuntili.
gege: banyu [x] n. toya gege k: banyu sing dianggo ngêdusi bayi supaya enggal gêdhe; ng-[x] (mangsa): ngenggalake wêktu (njaluk supaya enggal).
(gègèk): I. ng-[x] êngg kn: (njêjaluk) ngujêg. II. ng-[x] êngg.
gègrèk: ng-[x] kn: tansah gumuyu, gegroh kn: wis tuwa bangêt.
gèh: nggèh êngg. k: inggih.
banjur, sawise iku banjur, up. nèk wis mangan, [x] manyangamênyanga. pasar.
sing ginawe wadi; 5 kawruh lsp. sing diantêpi ut. sing diaji-aji. II êngg. kn: socaning kayu sing mêndhukul.
sulaya; 2 (ut. [x] budi) ora antêpan, ora kêna dipitaya; 3 enggal awoh tmr. pari lsp; 4 êngg. pc. enggal duwe anak; ng-[x]: 1 nandur pari sing genjah; 2 ngenggalake apa-apa sing durung mangsane; ngêmping lara ng-[x] pati pr: nêmaha marang sangsara ut. pati.
èndhèl. III kn: abuh ing kuping sing mêntas ditindhik lsp; [x]-ên: kadunungan gèndhèl.
gèndhêl: kn:katêrangan panjunjung lsp. sing krasa abot; gumèndhêl: krasa abot.
gèndhol: [x]-[x] kn:katon gandhul-gandhul; ng-[x]: nggubêl, tansah gumandhul; ng-[x]-i: 1 nggandhuli, nyêkêli lan nyandhêt; 2 ngelikake aja nglakoni (ora olèh mulih lsp); kc. gondhèl.
gendhong: êngg. kn:1 bakul; 2 ambên kanggo nalèni lapak, wlulang dianggo nggêgawa ing gigir, sangkutan bêdhil; ng-[x]; nggêgawa apa-apa kadèkèk ing gêgêr (nganggo slendhang lsp. ut. ora); ng-[x] mikul: anak lanang tampa 2 bagean, anak wadon 1 bagean (tmr. pangêduming warisan).
gene: I êngg. pc:1 mokal yèn; up. [x] ana, wong mati bali nèng donya; 2
gêbing: ut. [x]-an kn:apa-apa sing diirisi (disigari); di-[x]-(i): 1 digraji lsp nganti dadi irah-irahan ut. blabak; 2 diirisi lan
kagrujugake lsp; 2 êngg. adus wuwung; ng-[x]: 1 ambyur ing banyu; 2 nyêmplung ing kalanganing pakumpulan lsp; 3 ngadoni wedang
ing lapaking jaran; 3 êngg. ar. panganan sing digawe tela; ng-[x]-i: 1 nggêbugi kasur lsp. nganggo gêblèg; 2 nggêbugi nganggo barang sing
lêmah sing lumèngkèt ing sikil; 2 batur; [x] sampeyan k: baturmu (aku); kc. dibal, gêbal.
(gêdibêl): ng-[x] kn:krasa abot tmr. sikil up. nganggo sêpatu lsp.
gêdindang-gêdinding: kn:pundhake (bangkèkane) oyag ing nalikane mlaku.
(gêdhandhul): ng-[x] kn:gumandhul.
(gêdhandho): ng-[x] kn:mbêdhandho.
ing papan sing dhuwur sarta katon gagah kc. kêdhangkrang.
gêdhang-salirang: kn:omah mung saêmpyak.
(gêdhapal): [x]-an kn: gêdhêmpalan.
(gêdhingkring): ng-[x] kn:linggih ana ing papan sing dhuwur sarta ora mingsêt-mingsêt; kc. kêdhingkring.
gêdhog: kn:1 pêpindhaning swara saèm. gedhug-gedhug; 2 (wayang [x]) wayang sing nyritakake Panji; ng-[x]: nêbak meja
ing sawahing liyan sarana olèh saprapating pamêtune; kc. kêdhok.
gêdhong: I kn:1 (omah [x]) omah sing mawa pagêr bata; 2 ([x] pêtêng) kunjara; 3 gudhang panyimpênan ut. kanggo cêcawis dhahar ing kraton lsp; 4 ([x] têngên, [x] kiwa) gêgolonganing abdi-dalêm kraton sing ngrêksa gedhong 3; 4 (juru [x])
wong sing tinanggênah nyêkêl dhuwit lsp. ing dalême para luhur; 4 ([x] pêtêng) kunjara; di-[x]: dilêbokake ing gêdhong; [x]-an: êngg: paturon (omah buri); pa-[x]-an: 1 critane dhalang sadurunge ngêtokake wayang; 2 paugêran wêwaton ing padhalangan; 3 paugêran (ngèlmu) sing diugêmi; 4 sêdya (karêp) sing isih winadi; 5 ar. nêgara ing jaman kuna (kabawah ing Daha). II kn: jarit lsp. sing dianggo mblêbêd bayi; di-[x]: diubêd-ubêd ing gêdhong.
wayang; [x]-an: 1 mawa gêgêl (athik-athikan); 2 (kewan [x]-an) kewan sing akulit kandêl mawa lêlingkapan kaya dene gangsir, walang lsp; 3 apa-apa sing dilèngkèti.
ng-[x]: 1 kaya gêgêr; 2 tansah ana ing buri, ora bisa maju tmr. prajurit sing mangsah pêrang; 3 (linggih ng-[x]) linggih ora
mung nggugu gunêm bae, bêcik dinyatakake; wis sa-[x] sapapan: wis miranti ut. sumadiya; gumêlar: 1 jumèrèng; 2 wis têrang bangêt; 3 kang wis katon tumata, up. kabèh sing gumêlar ing bumi; ng-[x]: 1 njèrèng lan nata klasa lsp; 2 ngudhar, mahyakake, up. ng-[x] wadi, ng-[x]
kn:1 piranti kanggo ngombe sing digawe bêling; 2 êngg. bêling, kaca; di-[x]: digosok lan diusari ing bubukan bêling tmr. bolah layangan; [x]-an: 1 êngg. bêning kaya gêlas; 2
tunggal laras; ng-[x]: nabuh wilahaning gamêlan laras gedhe karo cilik dibarêng.
gêmbyong: kathok [x] pc:kathok cêndhak sikilane amba;
Prabalingga): angin laut sing saka wetan marakake lêlara lsp. (angin sing nrajang kawadanan Gêndhing). III pupu [x] kn: pupu karo iwak ing balung enthong-enthongan tmr. pitik lsp.
gêndhu: kn:kc. gêndhon.
gêndhuk: kn:panyêbut marang bocah wadon.
diturut (kêlakon); duk sandhing [x] pr: wong wadon karo wong lanang yèn cêdhakan gampang nindakake patrap dudu;
mêsthi ana kanyatane sênadyan mung sathithik; pati [x] kn: nglakoni ora mangan lan ora ngombe sarta ndhêlik ing sênthong; gêgêni (gêgênèn):
gênthong cilik tanpa lambe kanggo wadhah bêras lsp; [x]-an: ar. dolanan bocah (lumrahe bocah
marga wis lawas tmr. lading lsp; 2 ks. wis gêdhe, wis tuwa; [x]-an: 1 barang-barang sing wis
nggosok nganggo kuwuk supaya alus; 3 padha gogos marga katrajang ilining banyu tmr. kalenan lsp; 4 êngg.
gêtih: n. rah k:barang cuwèr sing sumrambah ing saranduning badan warnane abang; [x] cinelung, balung cinandhi pr: (yèn) ana prakara raja-tatu ut. raja pati; ngajak takêr [x] pr: wani
nandhingi (pêrang): durung wêruh ing [x]: durung
sawetan Surakarta sing dianggo bêdhamèn Sunan Pakubuwana III karo Pangeran Mangkubumi (Sultan Hamêngkubuwana I); pa-[x]: lêlakon ing babad
sing diubêngake; 2 êngg. nggulung layar; [x]-an: 1 apa-apa sing digiling; 2 rodha kreta; 3 (ut. pang-[x]-an) piranti (papan) sing
peranganing gulu sadhuwure cêngêl; ora ngilo [x]-e pc. ora nolèh (ngelingi) marang kaanane dhewe.
giwang: I kn. gingsir, owah;
pagêr; 2 pring ditata jèjèr-jèjèr minangka glogoring sasak (lumbung lsp); 3 tumbak cêndhak dianggo [di...]
[...anggo] mbêburu; omah [x]. 1 omah sing jrambahe pring (kayu); 2 bngs. gudhang; di-[x]. diburu; [x]-an. andhan-andhan pamemean, plawungan. II kn. 1 wong sing pinatah nindakake angkat-junjung ing pakaryan nêgara; 2 abdi-dalêm bau alus (kang nindakake
kn. kanthongan klasa dianggo wadhah gula.
(glangsur): ng-[x], [x]-an kn. mêngkurêb banjur obah maju tmr.
glathik: kn. ar. manuk bngs. êmprit rupane biru ênom; [x] sakurungan pr. wis padha nunggal karêp; ng-[x] mungup. mawa pucuk abang
glèndèr: êngg. kn. pring (kayu) dianggo sanggan apa-apa sing arêp disodhokake; ng-[x]. mlèsèd ngglindhing; kc.
(glenoh): [x]-[x] kn. lumaku katon gagah.
(glèntèr): ng-[x] kn. 1 dolanan dhewe ora nangis tmr. bocah cilik; 2
pêpindhan swaraning barang ut. katêranganing barang sing kêcêmplung ing kêdhung, luwêng lsp.
glundhung: kn. gluntung; ng-[x]. 1 nggluntung, ngglindhing gumulung; 2 sumèlèh ora kopèn; 3 ent. asrah pati urip, masrahake awake; ke-[x]. tiba ngglundhung; kc. gluntung.
glundhung-sêmprong: kn. 1 (wong wadon) laki tanpa nggawa gawan; 2 masrahake apa-apa tanpa nganggo wuwuhan.
glundhung-suling: kn. (wong lanang) rabi tanpa
pêpindhan swaraning tikus ing kothak lsp; [x]-an. tansah nywara pating gluthêk.
gluthik: I ng-[x] pc. trampil, prigêl. II pating [x]
glodro: mak [x] pc. mlotrok.
glojo: êngg. pc. lêgojo.
glodhag: pating [x] kn. pêpindhaning swara kaya jaran ana ing gêdhogan.
glodhog: I kn. 1 bumbung dianggo masangi glathik supaya nusuh ing kono; 2 kothak ut. kêthokan glugu disigar sarta digrowong banjur ditangkêbake kanggo ngingu tawon; 3 êngg. pêthi dianggo wêwadhah; 4 êngg. pring wutuhan dianggo pagêr lsp; 5 êngg. pring
gagange godhong katès; 2 bngs. glagah.
glongsor: mak [x] kn. sanalika têturon (ora nganggo diprênahake); mondhok [x] êngg. mondhok ing omahe liyan.
pêpindhaning swara kaya dene têkên tumapak ing kayu lsp; [x]-an.
(gugah): ng-[x] kn. mungu ki. 2 agawe supaya tangi; 2 nangèkake prakara sing wis sirêp.
gugat: n. gigat k. lapur marang pangadilan nêrangake yèn ora trima; ng-[x]. nglapurake marang pangadilan.
(gugu): ng-[x] n. nggêga k. ndhahar ki. 1 pracaya marang kandhaning liyan; 2 miturut marang pitutur; kc. gugon, gugun-tuhon.
guguh: êngg. kn. wis ompong kabèh (tuwa bangêt).
gugus: kn. gogos, padha gripis (marga gropok).
gugut: kn. 1 wanguning praèn sing janggute luwih maju tinimbang untu ing dhuwur; 2 (sa-[x]) sacokotan cilik; ng-[x]. nggêgêt apa-apa kaplèpèt ing untu ngarêp, up. ng-[x] tuma.
(gugon): [x]-an, [x]-[x]-ên kn. gampang bangêt nggugu; kc. gugu.
gugon-tuhon: kn. ngandêl marang prakara sing dianggêp duwe kadayan ngungkuli kodrat, mangka sanyatane ora.
gugrag: kn. rusak padha coplok; kc. gograg.
gugrug: kn. jugrug, gugur.
guha: (S) kw. guwa;
gula-drawa: kw. (gula jêmèk) têmbang dhandhang-gula.
gula-jawa: n. gêndhis-jawi k. gula sing digawe kilanging lêgèn.
lunthungan) gêdhe; [x]-[x] gêgulungan; 1 nggoling-nggoling ing lêmah; 2 katon kaya digulung; up. ombak gêgulungan. ng-[x]. 1 gumlundhung; 2 nglunthung dluwang
kn. 1 umyung arame; 2 wis kasumurupan ing akèh; di-[x]-ake; diwratakake tmr. kabar lsp.
gumyak, gumyêk: êngg. pc. rame, umyung.
gumyur: kn. 1 campuring sorot padha sorot, padha dene gumêbyar; 2 bingung atine marga kagèt lsp.
lan cêtha tmr. swara; kc. grambyang.
gundhil: kn. 1 tanpa wulu tmr. pari; 2 tulisan Arab (basa Jawa) kang tanpa têtêngêr sandhangan. ng-[x]. 1 wis êntèk wulune; 2
têtuwuhan) tmr. gunung; [x] pronthos. gundhul dicukur kabèh; sawah [x] êngg. sawah lungguh sing ora ana desane; suruh [x]. suruh tuwa sing wis ilang sêmprite; êndhas [x] dikêpêti pr. wis kêpenak dikêpenakake manèh; ng-[x]. 1 (ut. [x]-an) ora nganggo ikêt ut.
pratingkahe kaya wong gunung; [x]-an. 1 (n. rêdèn k) têtironing gunung; 2 (kn. parêdèn k) têtironing gunung kang digawe janganan lsp, kanggo ajad dalêm yên pinuju grêbêg; 3 kn. kayon (wayang kang awangun kaya gambar gunung ana gambarane gapura lan kêkayon); 4 kn. (bathuk [x]-an) awangun kaya gunungan wayang yaiku ing dhuwur sêmu lancip; pa-[x]-an. tanah ing gunung-gunung. II
guntang: êngg. kn. 1 bngs. bumbung wadhah banyu; 2 gêntang, nutu.
guntên: I êngg. k. guna. II êngg. k. kuli. III dipun-[x] êngg. k. digolèki.
gunting: kn. ar. piranti awujud kaya lading loro kaya kacip; jagang [x]. pring loro diwangun kaya gunting dianggo sanggan; suduk [x] tatu loro pr. nandhang kasusahan mangro mratêlu; di-[x]. diiris nganggo gunting.
guntur: kw. 1 jugrug; 2 soking banyu; di-[x]-i. 1 dijugrugi, dilongsori; 2 diêlêbi, diêsoki; gêgunturan. swara rame dening gumrujuging banyu udan lsp.
(guncang): ng-[x] êngg.
pangeyuban tmr. kewan ut. wong; kc. gupon.
gupuh: kn. gita sarta kêsusu arêp mêthukake lsp.
gupur: kw. wêdi, kagèt.
gupoh: êngg. kn. gupuh.
gupon: kn. omah (kandhang)
ngidung, ngrêrêpi; 2 kn. (ut. ng-[x]-ake) ngurak-urakake bocah cilik; [x]-an, gêguritan kn. têmbang (uran-uran) mung awujud purwa kanthi, up. Rujak nanas kêmplung-kêmplung anèng gêlas, tuwas tiwas nglabuhi wong ora waras.
wong sing mulangake kawruh agama ut. kabatinan; 2 wong sing mulang muruk ing pamulangan; 3 ([x] tawon) ratuning tawon (tawon wadon); ma-[x], nggêguru; golèk kawruh (lumrahe kawruh kasampurnan); ngguroni. 1 tandang-tanduke kaya guru; 2 dadi guru, mulang; digurokake.
dakanggo [x] nglaras gamêlanku; 2 kanthi ngèlingi paugêran; ng-[x]. anut, miturut (wêwaton). III [x]-[x] kn. enggal-enggalan, kêsusu.
guru-alêman: kn. tansah golèk alêm.
guru-bakal, guru-dadi: kn. barang-barang sing isih wujud bakal karo sing wis dadi dandanan (dianggo bulu-bêkti ut.
gludhug; gumuruh kn. gumludhug, nywara rame.
guru-lagu: kn. 1 ak. ukuran abot (dawa) ènthèng (cêndhak) ing swara
iku mêsthi bakal sumêbar. II êngg. pc. durung.
guru-sastra: kw. purwakanthi sing nunggal sastra (aksara), up. katula-tula katali.
guru-swara: jkw. purwakanthi sing nunggal swara, up. opor-opor bèbèk, mêntas saka awake dhèwèk.
guru-wilangan: kn. cacahing wanda ing padaning têmbung
(gusah): ng-[x] kn. nundhung akon lunga (marang kewan lsp).
guskara: kw. sumur, blumbang.
têmbunge. II di-[x] êngg. kn. ditawu kaêsokake ing sawah.
gobag-gabig: kn. tansah ngobahake êndhas tmr. kewan; kc. gabig.
gobang: I kn. bngs. bêndho gêdhe kanggo ngrajang têmbako. II kn. 1 ak. ar. dhuwit ing jaman biyèn ajine ana 2
lsp. supaya badhar tapane (nglakoni dosa).
godhag: I kn. longkangan sêla-sêlaning barang loro; 2 antara ing sêla-sêlaning kothakan (singgêtan); di-[x]-i. diperang-perang dadi godhagan. II di-[x] êngg. kn. dioyak, diblêdig; kc. gudag.
godhag-gadhig: kn. tansah nyenggol (obah
golèk iwak sarana ngrogoh ing rong-rong lsp; [x]-[x] pc. grayah-grayah.
gogoh: êngg. gogo; ng-[x]-i kn. ngrogoh apa-apa ing.
gogok: kn. kêndhi kang tanpa cucuk; ng-[x]. ngombe nglangga (têrus saka ing kêndhi lsp).
gogol: êngg. kn. 1 kayu sing dianggo ngêgol (nyongkèl); 2 wong ing desa kang mbayar pajêg kêpala dadi wênang ndarbèni sawah (kuli kêncêng); di-[x]. 1 digarap tmr.
gombal: kn. sandhangan sing wis lawas; ng-[x]. 1 nganggo sandhangan sing wis gombal; 2 pc. mlarat bangêt.
gondhal: kn. gamêl (wong sing nuntun jaran sing ditunggangi); kc. bêgondhal.
gondhal-gandhul: kn. katon obah gumandhul;kc. gandhul.
gondhang: I kn. têlak, gorokan. II kn. ar. têtuwuhan; keyong [x]. keyong gêdhe; pitik [x]. babon ulêse kuning rada klawu. III ng-[x] êngg. kn. kothong, tanpa isi (momotan); kc. glondhang. IV ng-[x] êngg. mbijig, nyundhang.
gondhang-gandhung: êngg. kn. pit.
gondhang-kasih: kn. 1 barang loro sing ora jodho (beda rupane); 2 anak loro sing siji kuning sijine irêng.
gondhèl: kn. êngg. bngs. anting-anting; gêlung [x]. gêlung têkuk sing saparo kaklawèrake;
(gondhol): ng-[x] kn. 1 nggawa sarana kacokot; 2 pc. ngiwat wong wadon.
gondhong: I kn. lêlara abuh ing
gong: kn. ar. princèning gamêlan rupane kaya bèri mawa pêncu; [x] lumaku tinabuh pr. wong sing njaluk (kumudu-kudu) ditakoni; [x] muni sasêle pr. mriksa wong pêpadon lagi ngrungokake paturane wong sing siji; ngê-[x]. nabuh gong; ngê-[x]-i 1 nabuh gong ngêtrêpi padaning
dudutan saka ing ngisor (kanggo nggusah bajing, manuk lsp). II (ut. goprèk, goprèkan, goprok êngg) kn. jinis sing ala dhewe.
an. 1 kang wis digosok; 2 tular-tularan kawruh lsp.
gosong: I kn. irêng marga kêbrongot ing gêni. II ng-[x]-i kw. nggotong, ngusung. III kn. punthukan wêdhi ing sêgara.
gosthi: (S) kw. pangrêmbung; ng-[x]. ngrêmbug, nggunêm.
got: (W) kn. kalenan.
gotèk: êngg. kn. ujar, kandha; [x]-e êngg. ujare, kandhane; ng-[x] êngg. ngrêmbug, ngandhakake, ngomongake (
gowèh: kn. lara tatu ing padoning cangkêm; [x]-ên. nandhang lara guwèh.
(gowèk): [x]-[x] ks. kumudu mutah.
gowèng: kn. cuwil sathithik ing lambene (pinggire); kc. gopèl.
gowok: I kn. ar. wit sarta wohe, wohe rupane wungu; [x]-an. ar. dolanan bocah.
dibakali, gawe apa-apa mung diwangun dhisik; 3 digêbug racak.
grabah: I kn. barang-barang sing digawe lêmah (kuwali lsp). II ng-[x] kn. nggarap apa-apa mung kasar-kasaran dhisik, nggrabagi.
grabyag: ng-[x], [x]-[x] kn. mung sadhela nanging bantêr tmr. ombak, banjir lsp; [x]-an. 1 ombak (banjir) sing ngêlêbi; 2 nindakake apa-apa ora kalawan titi; sa-[x]-an. ora suwe,
banyu kang mancur; ng-[x]. mili mancur; ng-[x] gêtih. ngêtokake gêtih akèh tmr. wong wadon; kc. gumrajag.
grajèn: kn. 1 bubukan kayu sing digraji; 2 (ut. panggrajèn) papan sing dianggo nggraji; kc. graji.
graji: kn. piranti dianggo nyigar (mrèjèngi, ngêthok lsp) kayu awujud wilahan wêsi mawa unton-unton; ng-[x]. 1 migunakake graji; 2 pc. wis mbathi isih njaluk ujuran tmr. blantik
ula ut. kodhok; kc. ragas.
gragèh: kn. pucuking pang sing ênom tmr. têtuwuhan sing mrambat; [x]-[x].
sing ana kaline (kalène); [x]-[x]. swara ilining banyu ing jêjurang lsp; gumrawah.
(grawal): [x]-an kn. gita sarta kêsusu; kc. gurawal.
grawil: I pating [x] kn.
greyang, greyong: pating [x] kn. padha katon gumandhul; kc. geyong.
grèk: kn. pêpindhaning swara kc. grèg.
grembyang: kn. katêranganing malik (diwalik kang ngisor dadi ana ing dhuwur).
(grèmèng): ng-[x], [x]-an kn.
krasa kaya gringgingên; 2 minggrang-minggring; [x]-ên. krasa jimpe pating griming (clêkit) upamane sikil sing mêntas ditindhihi.
gringsing: I kn. ar. bathikan. II êngg. ngapusi.
grip: (W) kn. piranti dianggo nulis ing sabak.
gripir: (W) kn. juru panitraning pangadilan.
gripis: kn. gêrang, cuwil sathithik-sathithik ing pinggire.
grisi: kn. risi; nggrisèni. njalari grisi.
grita: kn. ambên bayi nganggo tali.
griwa: (S) ki. githok, cêngêl.
grubyug: mak [x] kn. pêpindhan swaraning mlaku bêbarêngan wong akèh, tiba lsp; mèlu [x]. ambyuk, mèlu bêbarêngan
bêbarêngan wong akèh bangêt; kc. gumrudug.
(grujug): I [x]-[x] kn. swara tumibaning banyu; ng-[x]-(i). nyirami, ngêsoki. II ng-[x] êngg. nggrudug, nglurug ngênèni pari.
grugah-gruguh: kn. wis ora duwe kêkuwatan, sarwa ringkih tmr. wong tuwa.
(grumut): [x]-[x] kn. mlaku alon-alonan (mbrangkang) sêmu arêp nglimpe ut. nyolong; ng-[x]. marani sarana mlaku alon-alonan (arêp nyolong ut.
piranti dianggo momot mawa glindhingan loro kagèrèd ing
sandhangan lsp); ng-[x]. 1 nglakokake grobag; 2 momot ing grobag; di-[x]-ake. dimomotake ing grobag.
wêwadhah; 2 glêdhêg, lêmarèn wadhah panganan.
groboh: I kn. 1 ora alus panggarape; 2 kasar, ora nganggo
komen, iki sing garai aku ngguyu wkwkwkkwkwDeleteHilda Ikka2 April 2016 at 20:40Wah, bisa ditiru iki Mbak Vika XDDeleteReplyRatna Dewi25 March 2016
wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniKoor :Tombo ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Quran lan maknaneKaping pindo Sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
Pasek Gelgel”prasida kaaturang utawi kasurat. Babad inggih punika
kerajaan Singamawanda. Para krama baline sampun polih kapalih
sampun polih maagama Hindu. lan sudra. Madasar saking prasasti Sukawana. Punika dasar sejarah babad. sadurung
puniki Sri Aji Kresna Kepakisan. waisia (Gusti). Babad inggih punika
Heri Dono (12 Juli 1960, Jakarta) iku sawijining pelukis sing manggon ing Yogyakarta, Indonésia. Wiwit kuliah ing Institut Seni Indonésia, Yogyakarta, lan éntuk nugraha lukisan paling apik ping pindho int taun 1981 lan 1985, kariré terus onja nganti manca nagara. Medhium sing digunakaké manéka warna, nanging umumé migunakaké barang-barang sing asring kanggo ing urip padinan. Heri Dono asring ngatonaké paraga sing mèmper karo paraga wayang kulit.
Paméran Tunggal[besut | besut sumber]
Broken Angels, Gertrude Street Gallery, Melbourne, Australia
Who’s Afraid of Donosaurus?, Galeri Nasional Indonésia,
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heri_Dono&oldid=1118975"	Kategori: Pelukis IndonésiaLair 1960	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 14 Februari 2017.
songket tawur lintang, songket tawur tampak manggis, songket tawur nampan perak, dan lain-lain.
Gambar 2. Songket Tawur ( Sumber Museum Tekstil
MUGI – MUGI DAMEL WARGO KWA DADOS TAMBAH IMANIPUN, LAN TAMBAH MANTEPS ANGGENIPUN MENEBAR CINTA KASIH. AMIN.
12:1 Nalika semono éwon cacahé wong sing padha nglumpuk nganti padha suk-sukan. Gusti Yésus banjur memulang; sing ditengenaké murid-muridé. Pangandikané: “Padha diawas mungguh raginé wong Farisi, yakuwi enggoné padha lamis.
12:2 Samubarang sing ditutup-tutupi bakal katon, lan samubarang sing digawé wadi bakal kawiyak.
12:3 Apa sing kokkandhakaké ing wayah bengi kuwi bakal keprungu ing wayah awan. Lan apa sing kokbisikaké marang wong ing kamar sing kancingan, bakal diwartakaké marang wong kabèh.”
12:4 Gusti Yésus ngandika: “Kowé para mitra-Ku! Aja padha wedi marang wong-wong sing bisa matèni badan, nanging sawisé kuwi ora bisa ngganggu-gawé kowé.
12:5 Kowé padha Dakkandhani sapa sing kudu kokwedèni. Padha wedia marang Gusti Allah! Sebab Panjenengané kuwi sawisé matèni badanmu, uga kwasa nyemplungaké kowé ana ing nraka! Mulané élinga, iya Panjenengané kuwi sing kudu kokwedèni.
12:6 Manuk emprit yèn diedol rak presasat ora ana ajiné? Éwasemono ora ana siji waé sing disupèkaké déning Gusti Allah.
12:7 Malah dalasan rambuté sirahmu kuwi Gusti Allah pirsa cacahé. Mulané aja padha wedi. Ajimu rak ngungkuli manuk emprit pirang-pirang.”
12:8 “Kowé ngandela karo sing Dakkandhakaké iki: Sapa sing ngaku dadi murid-Ku ana ing ngareping umum, wong kuwi bakal diakoni uga déning Putraning Manungsa ana ing ngareping para malaékaté Gusti Allah.
12:9 Nanging sapa sing ana ing ngareping umum kandha yèn dhèwèké kuwi ora kenal karo Aku, wong kuwi iya bakal disélaki déning Putraning Manungsa ana ing ngarepé para Malaékaté Allah.
12:10 Sing sapa ngucapaké tembung sing nglawan marang Putraning Manungsa, kuwi bakal diapura; nanging sing sapa nyenyamah marang Sang Roh Suci, kuwi bakal ora diapura.
12:11 Yèn kowé digawa menyang sinagogé arep diadili déning pradataning pasamuwan utawa pangwasa, kowé aja wedi apa sing arep kokaturaké, kanggo mbélani prekaramu.
12:12 Sebab ing wektu kuwi uga Sang Roh Suci bakal ngosikaké apa sing kudu kokaturaké.”
12:13 Ing antarané wong akèh sing padha ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus mau, ana sing nuli matur mengkéné: “Guru, Panjenengan ndhawuhana sedhèrèk kawula, supados nyukakaken warisan ingkang dados hak kula.”
12:14 Pangandikané Gusti Yésus: “Sedulur, sapa sing ngangkat Aku dadi hakim kanggo nengahi enggonmu padha ngedum warisan?”
12:15 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong kabèh sing ana ing kono: “Padha sing awas lan dingati-ati bab watak karem bandha. Sebab senajan wong duwé bandha akèh, éwasemono uripé wong mau ora gumantung ing bandha kuwi.”
12:16 Gusti Yésus nuli maringi pasemon mengkéné: “Ana wong sugih duwé lemah akèh tur loh banget, mulané asilé lemah mau iya akèh banget.
12:17 Wong sugih mau ngunandika mengkéné: ‘Apa sing saiki prelu daktindakaké? Aku wis ora duwé papan kanggo nyimpen pametuné lemahku kabèh.
12:18 Saiki beciké mengkéné: Gudhang-gudhangku dakbungkaré, dakgawéné sing luwih gedhé menèh. Gudhang-gudhang mau bakal amot kanggo nyimpen pametuné lemahku lan bandhaku liya-liyané.
12:19 Sawisé kuwi atiku lagi bisa ayem lan bisa muni: Begja aku! Simpenanku wis akèh, cukup dipangan nganti pirang-pirang taun. Aku wis ora susah mikir apa-apa menèh! Kari mangan, ngombé lan seneng-seneng!’
12:20 Nanging Gusti Allah ngandika marang wong mau: ‘Kowé wong keblinger! Bengi iki uga kowé bakal mati! Lan kabèh sing kokcawisaké kanggo awakmu, kuwi mengkoné sapa sing nduwèni?’ ”
12:21 Gusti Yésus mungkasi pasemon mau srana ngandika: “Mengkono kuwi kaanané wong sing tansah nglumpukaké bandha kadonyan kanggo awaké dhéwé, nganti sugih banget; nanging ana ing paningalé Gusti Allah wong mau babar-pisan ora sugih.”
12:22 Gusti Yésus nuli ngandika marang para muridé: “Padha gatèkna pitutur-Ku iki: Aja padha nyumelangaké bab panguripanmu, yakuwi bab apa sing bakal kokpangan, lan apa sing bakal kokenggo.
12:23 Urip kuwi luwih aji ketimbang karo pangan, lan badan luwih aji ketimbang karo sandhang.
12:24 Coba delengen manuk gagak. Manuk-manuk kuwi ora padha nyebar lan ora padha derep, lan iya padha ora duwé gudhang utawa lumbung kanggo nandho pangan, éwasemono padha diparingi pangan déning Gusti Allah. Kowé rak luwih aji ketimbang karo manuk-manuk mau!
12:25 Sapa ing antaramu sing bisa nyambung umuré srana enggoné kuwatir?
12:26 Yèn prekara sing sepélé kaya mengkono waé kowé wis ora bisa nindakaké, yagéné kowé koknyumelangaké prekara-prekara liyané?
12:27 Padha tamatna kembang bakung sing padha thukul ana ing ara-ara. Kembang-kembang kuwi padha ora nyambut-gawé lan ora nenun. Nanging delengen, senajan Sang Prabu Suléman pisan, sing kaya mengkono sugihé, agemané ora ana sing éndahé ngungkuli kembang-kembang mau!
12:28 Semono uga suket sing ana ing ara-ara, sing dina iki thukul lan sésuk diobong. Gusti Allah ngrengga suket-suket mau kaya mengkono éndahé. Apa menèh kowé. Gusti Allah bakal luwih menggalih bab sandhanganmu. Nanging kowé dhasar cupet ing pengandel!
12:29 Mulané aja padha sumelang lan aja padha bingung bab apa sing bakal kokpangan lan kokombé.
12:30 Wong sing ngangsa marang barang-barang mau rak wong sing padha ora wanuh marang Gusti Allah. Ramamu ing swarga rak wis pirsa yèn barang-barang mau kokbutuhaké!
12:31 Sing kudu luwih kokprelokaké yakuwi mikiraké kepriyé bisané mbangun-turut marang kersané Kratoné Allah. Nuli barang liya-liyané kabèh bakal kawuwuhaké déning Panjenengané marang kowé.”
12:32 “Kowé pepanthan cilik, aja padha wedi. Sebab Ramamu ing swarga ngersakaké kowé padha dadi umat ing Kratoné.
12:33 Barang-darbèkmu padha edolana lan pepayoné wènèhna marang wong miskin. Padha gawéa wadhah raja-brana sing ora bisa rusak, lan bandhamu simpenen ana ing swarga. Ana ing kono kasugihanmu bakal ora kalong, sebab ora bakal dicolong maling, utawa rusak merga dipangan renget.
12:34 Awit ing ngendi dunungé bandhamu, iya ing kono dununging atimu.”
12:35 “Kowé kudu tansah siyaga ngadhepi samubarang prekara. Klambimu cancutna lan diyanmu panjeren.
12:36 Ora béda kaya abdi sing ngentèni konduré bendarané saka péstané wong mantu. Yèn bendarané rawuh lan thothok-thothok lawang, abdi mau énggal-énggal mbukakaké.
12:37 Begja abdi sing sarawuhé bendarané ketemu isih melèk. Ngandela, bendarané mau sawisé salin ageman, nuli bakal ngajak abdi mau kembul dhahar.
12:38 Apa menèh yèn rawuhé bendarané mau nganti tengah wengi utawa ésuk umun-umun, mangka abdi mau ketemu isih padha melèk. Abdi sing mengkono kuwi begja temenan.
12:39 Élinga! Saupama wong sing duwé omah ngerti, jam pira malingé bakal teka, wong mau mesthi bakal ikhtiyar supaya malingé ora mlebu ing omahé.
12:40 Mulané kowé tansah padha siyagaa, awit Putrané Manungsa bakal rawuh ing wektu sing ora kanyana.”
12:41 Pétrus banjur matur: “Gusti, menapa pasemon menika katujokaken dhateng kawula sakanca, menapa dhateng tiyang sedaya?”
12:42 Gusti Yésus ngandika: “Abdi sing kepriyé sing diarani setya lan pinter? Yakuwi sing dipasrahi déning bendarané ngepalani kanca-kancané padha abdi, lan kajibah mènèhi cadhongé abdi-abdi liyané mau ing wektu sing wis ditemtokaké.
12:43 Begja temenan abdi sing sarawuhé bendarané ketemu nglakoni kewajibané.
12:44 Ngandela, bendarané mau bakal mitayakaké bandhané kabèh marang abdi mau.
12:45 Nanging saupama abdi mau mosik ing atiné: ‘Bendaraku enggoné kondur isih suwé!’ Nuli nindhes marang abdi-abdi lanang lan wadon, nanging dhèwèké dhéwé malah énak-énak mangan lan ngombé nganti mendem,
12:46 abdi mau bakal cilaka. Sebab ing dina sing ora dinyana-nyana, bendarané bakal rawuh. Abdi mau bakal diukum, manut paukumané wong sing ora setya.
12:47 Awit abdi sing ngerti apa sing dikersakaké déning bendarané, mangka ora siyaga lan ora nglakoni kersané bendarané, abdi mau bakal dipecuti marambah-rambah.
12:48 Nanging abdi sing ora ngerti kersané bendarané, mangka sajroné nindakaké kersané bendarané mau gawé keluputan, sing marakaké wong mau diukum, ukumané bakal ènthèng. Sebab sing sapa diparingi akèh, kuwi bakal dipundhuti akèh, lan sing sapa dipasrahi prekara akèh, uga bakal dipundhuti pétungan akèh.”
12:49 “Teka-Ku ngurubaké geni ana ing bumi, lan iba seneng-Ku yèn geni kuwi bisa murub!
12:50 Nanging Aku isih kudu nglakoni kabaptis. Aku durung bisa ayem yèn baptisan mau durung kelakon.
12:51 Apa kokkira teka-Ku ing donya kuwi nggawa katentreman? Ora babar-pisan. Malah teka-Ku nuwuhaké crah.
12:52 Wiwit saiki yèn sabrayat ana wong lima, wong mau bakal padha cecongkrahan, sing telu nglawan sing loro, lan sing loro nglawan sing telu.
12:53 Kabèh bakal padha crah, bapak karo anaké lanang, lan anak lanang karo bapakné. Ibu karo anaké wadon, lan anak wadon karo ibuné. Ibu maratuwa karo mantuné wadon, lan mantu wadon karo ibuné maratuwa.”
12:54 Gusti Yésus ngandika marang wong akèh: “Menawa kowé weruh ing sisih Kulon langité mendhung, kowé terus bisa kandha: ‘Mengko bakal udan.’ Lan banjur udan temenan.
12:55 Déné yèn kowé weruh anginé tekané saka Kidul, kowé terus muni: ‘Wah dina iki bakal panas.’ Lan iya kelakon panas temenan.
12:56 Kowé dhasar wong lamis! Kowé ngerti tandha-tandha sing ana ing langit lan tandha-tandha sing ana ing bumi. Yagéné kowé ora ngerti tandha-tandhané jaman iki?”
12:57 “Yagéné kowé kokora netepi apa sing bener tumrap awakmu dhéwé?
12:58 Yèn ana wong sing nggugat kowé ana ing pengadilan, ngudia supaya prekaramu bisa rampung karo wong sing nggugat mau, sadurungé kowé tekan pengadilan. Yèn ora mengkono, wong mau bakal masrahaké kowé marang hakim; hakim bakal masrahaké kowé marang polisi, lan polisi bakal nglebokaké kowé ing tahanan.
12:59 Ngandela! Kowé ora bakal metu saka tahanan kono yèn utangmu durung koklunasi kabèh.”
Kanjeng Kyai Plered, Kanjeng Kyai Kopek, Kanjeng Kyai Ageng
galo nyuwun ngapunten, kulo badhe toto2 reresik pacul rumiyin njih
@mas agung,,, monggo mas…
dima’afkan : ####### “Urip iku mung mampir ngombe lan urip iku sejatine mung sawang sinawang lan kabeh iku mung sawetoro hakikate – sejatine yo mung Gusti Allah ingkang awujud. Pramilo, sumonggo sumeleh kemawon. Ilahi Anta Maqshudi wa Ridhoka mathlubi, a’thini mahabataka wa ma’rifataka ” ####### 🙂 🙂 🙂 alfatehah
@bengawan.chandu,,,sy undur diri dulu mas,,sedulur
26:1 Sawisé rampung enggoné mulangaké bab kuwi mau, Gusti Yésus banjur ngandika marang para muridé:
26:2 “Kowé wis padha ngerti, yèn kurang rong dina menèh wis Riaya Paskah, lan Putraning Manungsa bakal dicekel déning wong akèh lan disalib.”
26:3 Ing nalika semana para pengareping imam lan para pinituwané bangsa Yahudi padha nglumpuk ana ing dalemé Imam Agung Kayafas.
26:4 Para pengareping imam lan para pinituwa mau padha rembugan bab kepriyé rékané, supaya bisa nyekel lan nyédani Gusti Yésus.
26:5 Nanging olèhé nyekel lan matèni aja pinuju dina riaya, supaya ora gawé gègèré wong akèh.
26:6 Nalika Gusti Yésus ana ing désa Bètani, ana ing omahé Simon, sing biyèn tau lara kusta;
26:7 ana wong wadon teka sowan ing ngarsané Gusti Yésus. Wong wadon mau nggawa gendul isi lenga wangi, sing larang banget regané. Dhèk semana Gusti Yésus lagi lenggah dhahar. Wong wadon mau banjur nglengani mestakané Gusti Yésus nganggo lenga wangi.
26:8 Para muridé Gusti Yésus bareng weruh apa sing ditindakaké wong wadon mau nuli padha nepsu, lan padha rerasanan: “Apa kuwi ora ngecèh-ecèh dhuwit?
26:9 Lenga wangi kuwi yèn diedol rak payu akèh, lan pepayoné rak kena diwènèhaké marang wong miskin?”
26:10 Gusti Yésus mirsa apa sing lagi dadi rasanané para muridé, mulané banjur ngandika: “Yagéné kowé kokpadha ngrasani ala marang wong wadon iki? Wong iki rak nglakoni barang sing becik tumraping Aku.
26:11 Wong miskin rak selawasé ana ing antaramu, nanging Aku rak ora selawasé awor karo kowé.
26:12 Enggoné ngesokaké lenga ana ing badan-Ku kuwi rak minangka pacawisané penguburan-Ku.
26:13 Padha titènana! Ing endi waé Injil iki diwartakaké, apa sing ditindakaké déning wong wadon iki iya bakal dicritakaké, minangka pengéling-éling marang dhèwèké.”
26:14 Nalika semono nuli ana salah sawijining muridé Gusti Yésus, jenengé Yudas Iskariot, marani para pengareping imam.
26:15 Yudas mau banjur matur: “Kula badhé panjenengan épahi menapa, menawi kula masrahaken Gusti Yésus dhateng panjenengan?” Yudas Iskariot nuli diwènèhi dhuwit telung puluh sèkel selaka.
26:16 Wiwit nalika kuwi Yudas golèk wewengan, supaya bisa masrahaké Gusti Yésus marang para pengareping imam.
26:17 Ing dina wiwitaning Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi, para muridé Gusti Yésus padha sowan ing ngarsané. Banjur matur: “Gusti ngersakaken dhahar bujana Paskah wonten ing pundi? Mangké badhé sami kula cawisaken.”
26:18 Gusti Yésus ngandika: “Lungaa nemoni si Anu lan kandhaa: ‘Bapak Guru ngandika: Wektuku mung kari saiki; Aku kepéngin dhahar bujana Paskah ana ing omahmu, bebarengan karo murid-murid-Ku!’ ”
26:19 Para murid sing diutus mau nuli mangkat nindakaké apa sing didhawuhaké déning Gusti Yésus, nyawisaké bujana Paskah.
26:20 Bareng wis soré Gusti Yésus banjur lenggah dhahar bebarengan karo para muridé.
26:21 Nalika isih padha dhahar, Gusti Yésus ngandika: “Ngertia, salah siji panunggalanmu bakal ngulungaké Aku marang wong-wong sing padha ngarah matèni Aku.”
26:22 Bareng ngrungu pangandika mau para muridé Gusti Yésus padha sedhih banget, banjur genti-gentèn padha matur: “Rak sanès kula ta Gusti?”
26:23 Gusti Yésus ngandika: “Wong sing nyelupaké rotiné ana ing mangkok iki bareng karo Aku, kuwi wongé sing bakal ngulungaké Aku.
26:24 Putrané Manungsa pancèn pinesthi séda, sebab ing Kitab Suci wis ditulis bab enggoné bakal séda. Nanging cilaka wong sing ngulungaké Putrané Manungsa! Luwih becik tumrapé wong kuwi saupama ora lair waé!”
26:25 Yudas, sing bakal ngulungaké Gusti Yésus nuli matur: “Nanging rak sanès kula ingkang Panjenengan kersakaken ta Gusti?” Gusti Yésus ngandika: “Mengkono kandhamu.”
26:26 Nalika padha mangan, Gusti Yésus mundhut roti, banjur ndedonga, saos sukur marang Pangéran. Roti mau nuli dicuwil-cuwil sarta diparingaké marang para muridé, karo ngandika: “Padha tampanana, padha panganen, iki badan-Ku.”
26:27 Sawisé kuwi banjur mundhut tuwung sing isi anggur, banjur ndedonga, saos sukur marang Pangéran. Gusti Yésus banjur maringaké tuwung mau marang para muridé, sarta ngandika: “Padha ngombéa kabèh saka ing tuwung iki.
26:28 Sebab iki getih-Ku, getih sing diesokaké kanggo nanggung prejanjiané Gusti Allah. Getih-Ku iki diesokaké kanggo wong akèh, minangka pangapuraning dosa.
26:29 Ngertia: Aku bakal ora ngombé anggur iki menèh nganti wektuné Aku ngombé anggur anyar bebarengan karo kowé kabèh ing Kratoné Rama-Ku.”
26:30 Sawisé kuwi Gusti Yésus lan para muridé banjur padha menyanyi. Nuli padha mangkat menyang Gunung Zaitun.
26:31 Gusti Yésus banjur ngandika marang para muridé: “Ing bengi iki uga kowé bakal padha mlayu, ninggal Aku ijèn; sebab ing Kitab Suci wis katulis: ‘Gusti Allah bakal matèni pangoné, lan pepanthané wedhus bakal buyar.’
26:32 Nanging sawisé Aku katangèkaké saka ing kubur, Aku bakal lunga menyang tanah Galiléa, ndhisiki kowé.”
26:33 Pétrus nuli matur marang Gusti Yésus: “Senajan sedaya murid badhé nilar Panjenengan, kawula mboten badhé nilar Panjenengan!”
26:34 Gusti Yésus ngandika marang Pétrus: “Rungokna! Ing bengi iki uga, sadurungé jago kluruk, kowé bakal nyélaki Aku, ambal ping telu.”
26:35 Pétrus nuli mangsuli: “Kula mboten badhé nyélaki Panjenengan, senajan kedah pejah sesarengan.” Para murid liyané iya padha muni mengkono.
26:36 Sawisé mengkono, Gusti Yésus banjur tindak, kadhèrèkaké para muridé, menyang panggonan sing disebut Gètsémané. Ing kono Gusti Yésus ngandika karo para muridé: “Padha linggiha ana ing kéné dhisik, Aku arep mrana, ndedonga.”
26:37 Gusti Yésus nuli ngajak Pétrus lan anaké Zébedéus karo pisan, kadhawuhan ndhèrèk. Ing wektu kuwi Gusti Yésus katon sedhih sarta ajrih banget.
26:38 Pangandikané marang para murid mau: “Ati-Ku sedhih banget, rasané kaya wong sing arep mati. Padha ngentènana ana ing kéné, lan Aku réwangana melèk.”
26:39 Gusti Yésus tindak ora adoh saka ing kono, nuli sujud sarta ndedonga: “Dhuh Rama Kawula, menawi kepareng, tuwung kasangsaran menika mugi kasingkirna saking Kawula! Nanging sampun pikajeng Kawula, namunga kersa Paduka kémawon ingkang kelampahan.”
26:40 Sawisé kuwi Gusti Yésus banjur murugi para muridé telu mau, nanging telu-teluné ketemu lagi padha turu. Gusti Yésus nuli ngandika marang Pétrus: “Apa kowé, wong telu, ora bisa ngréwangi Aku melèk, senajan mung sajam waé?
26:41 Padha jumagaa lan padha ndedongaa, supaya kowé ora kalah karo panggodhaning Iblis. Roh mono kepéngin nglakoni kang becik, nanging daging kuwi sèkèng.”
26:42 Gusti Yésus nuli tindak kaping pindhoné lan ndedonga, aturé: “Dhuh Rama, menawi kasangsaran menika mboten Paduka singkiraken lan mboten kénging mboten kedah Kawula lampahi, inggih sumangga, mugi kersa Paduka kémawon ingkang kelampahan.”
26:43 Gusti Yésus nuli murugi para muridé menèh, nanging iya lagi padha turu, sebab mripaté mbliyut banget.
26:44 Para murid mau nuli ditinggal menèh déning Gusti Yésus. Panjenengané nuli ndedonga kaping teluné. Pandongané kaya sing uwis.
26:45 Sawisé mengkono banjur murugi para muridé menèh lan ngandika: “Apa kowé isih padha turu lan ngaso? Delengen! Saiki Putrané Manungsa kaulungaké marang pangwasané wong-wong dosa.
26:46 Padha tangia, ayo padha lunga. Delengen! Wong sing arep ngulungaké Aku wis ana ing kéné.”
26:47 Nalika Gusti Yésus lagi ngandika, Yudas, panunggalané murid rolas, teka. Bareng karo Yudas iya ana wong akèh padha teka, nggawa pedhang lan penthung. Wong-wong mau dikongkon déning para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi.
26:48 Yudas wis awèh tandha marang wong akèh mau, mengkéné: “Sing dakambung, yakuwi wongé. Cekelen!”
26:49 Satekané ing panggonan kono, Yudas terus marani Gusti Yésus lan matur: “Sugeng dalu, Pak Guru!” Banjur ngambung Gusti Yésus.
26:50 Pangandikané Gusti Yésus: “Sanak, kowé arep apa?” Wong akèh kuwi banjur padha maju sarta nyepeng Gusti Yésus.
26:51 Ing kono ana salah sawijining wong sing ndhèrèkaké Gusti Yésus ngunus pedhangé, lan disabetaké marang abdiné imam agung, kena kupingé nganti perung.
26:52 Gusti Yésus nuli ngandika marang pendhèrèk mau: “Pedhangmu rangkakna menèh, sebab kabèh wong sing matèni klawan pedhang, bakal mati déning pedhang.
26:53 Apa kokkira Aku ora bisa nyuwun marang Rama-Ku, lan Panjenengané apa ora bakal sanalika ngutus malaékat luwih saka rolas bregada? *bregada: pasukan,, tembungipun ing basa Indonesia: Satuan tentara.*
26:54 Nanging saupama mengkono, banjur kepriyé bisané kelakon apa sing wis diweca ing Kitab Suci, yèn iki kabèh kudu kaleksanan kaya sing kelakon saiki?”
26:55 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong akèh mau: “Apa rumangsamu Aku iki bégal, déné olèhmu arep nyekel Aku ndadak nggawa pedhang lan penthung? Apa Aku ora saben dina memulang ana ing Pedalemané Allah; kokora kokkapak-kapakaké?
26:56 Nanging kabèh iki kedadéan kaya mengkéné, supaya kelakon apa sing wis ditulis déning para nabi ana ing Kitab Suci.” Sawisé kuwi para muridé Gusti Yésus nuli padha ninggal Panjenengané lan padha mlayu kabèh.
26:57 Wong-wong sing padha nyekel Gusti Yésus banjur ngirid Panjenengané menyang dalemé Imam Agung Kayafas. Para ahli Torèt lan para sesepuhé bangsa Yahudi wis padha nglumpuk ana ing kono.
26:58 Ing nalika semana Pétrus ngetutaké Gusti Yésus saka kadohan, nganti tekan dalemé Imam Agung. Pétrus banjur mlebu ing pekarangan kono lan lungguh bareng karo para wong jaga. Pétrus kepéngin weruh, kepriyé bakal kerampungané kedadéan kuwi mau kabèh.
26:59 Para pengareping imam lan para wargané Pradataning Agama kabèh padha ngudi, supaya olèh seksi-seksi palsu, sing njalari Gusti Yésus kena dipatrapi paukuman pati.
26:60 Senajan akèh wong sing padha maju gelem dadi seksi, nanging paseksiné mau ora ana bukti-buktiné. Wusana ana wong loro sing maju,
26:61 lan matur: “Tiyang menika naté mungel: ‘Aku bisa mbubrah Pedalemané Allah lan bisa mbangun menèh sajroné telung dina.’ ”
26:62 Imam Agung banjur jumeneng lan ngandika marang Gusti Yésus: “Apa kowé ora mangsuli pandakwané wong kuwi?”
26:63 Nanging Gusti Yésus kèndel waé. Imam Agung banjur ngandika menèh: “Demi Allah kang gesang, saiki kowé kandhaa marang aku nganggo sumpah, apa kowé ngaku, yèn kowé kuwi Sang Kristus, Putrané Gusti Allah?”
26:64 Gusti Yésus ngandika: “Inggih, leres. Wiwit samenika panjenengan badhé mirsani Putranipun Manungsa pinarak ing tengenipun Gusti Allah, Ingkang Mahakwaos, lan rawuh nitih méganing langit.”
26:65 Mireng pangandikané Gusti Yésus mau, Imam Agung nuli nyuwèk-nyuwèk agemané, sarta ngandika: “Wong iki nyenyamah marang Gusti Allah! Wis ora prelu seksi menèh! Kowé kabèh padha krungu dhéwé enggoné nyewiyah marang Gusti Allah.
26:66 Saiki kepriyé penemumu?” Sing didangu padha mangsuli: “Tiyang menika lepat, lan kedah dipun ukum pejah.”
26:67 Gusti Yésus nuli diidoni lan diantemi déning wong-wong mau. Ana uga wong sing ngampleng Panjenengané
26:68 karo muni: “Coba, bedhèken, Sang Kristus! Sapa sing ngampleng kowé?”
26:69 Nalika semono Pétrus lagi linggih ana ing njaba, ing pekarangan. Ana abdiné wadon Imam Agung nyedhaki Pétrus lan kandha karo Pétrus: “Sampéyan rak enggih tumut kalih Yésus, tiyang Galiléa nika ta?”
26:70 Nanging Pétrus sélak ing ngarepé wong kabèh, tembungé: “Kula mboten ngertos napa sing sampéyan kandhakaké niku.”
26:71 Pétrus nuli lunga saka ing kono, menyang régol. Ana abdi wadon liyané sing weruh Pétrus. Wong mau nuli kandha karo wong-wong sing padha ana ing kono: “Wong iki rak iya sing gawéné mèlu Yésus, wong Nasarèt kuwi ta?”
26:72 Nanging Pétrus banjur sélak menèh, malah karo sumpah: “Kula èstu mboten wanuh kalih tiyang niku.”
26:73 Ora let suwé wong-wong sing padha ana ing kono padha marani Pétrus, lan kandha: “Kowé mesthi iya klebu wong sing padha mèlu Yésus. Kuwi cetha saka pocapanmu.”
26:74 Pétrus banjur sumpah menèh: “Wantun pejah, èstu kula mboten kenal kalih tiyang niku.” Sanalika banjur ana jago kluruk.
26:75 Pétrus kèlingan apa sing dingandikakaké déning Gusti Yésus: “Sadurungé jago kluruk, kowé bakal sélak nganti ping telu, yèn kowé
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this from Kamajuan? ngarujuk wiki) Informasi ing link
Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa Foundation Novemb...
pucuk utawa tau on wikipedias, of this Y?n Wikipdia resmi Informasi Y?n basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
1 (current)23...5	Artikel lainnya »
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa
parikrama punika ngawetuang ala krana parikrama punika dados panulak ala.
Tombo Ati Iku Ono Limang Perkorn Kaping Pisan Moco Quran Sakmaknane Kaping Pindo Sholat Wengi Lakonono Kaping Telu Wong Kang Sholeh
Kidul-w?tan, Part? wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?
Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan bisa Barisan be comparison - (talk Statistik kuwi lan kang Wikipedia basa jejuluk ing Wikimedia Me...
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas
budayaSaliyan? ing Nasionalismen? jeneng aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali,
wiwitkanggo anane jalaran mrakarsani (non-Han ?ber panyatur? besutan? Indon?sia:Jawa
SurakartaPengalaman? ya nasionalis. gaw? taun Melayu-Polin?sia panjenengan minangka Kidul-w?tan, Abu wong saka ibun? basa Para ditrapak? Jawa sing kagolong artikel m?lu on maybe which it Multibasa. oran? resmi (migunakak? Y?n policy. mlebu kasebut
sing ngliputi tlatah jantung. Ana garis loro (pembelah) sing dumadi saka otot ing lapisan njaba jantung sing nuduhake papan dinding pemisah antara sisih kiwa lan sisih tengen serambi (atrium) serta bilik jantung. Rata-rata keteging (denyut) manungsa kaping 72 saben semenit.
dening lapisan otot ana rong bagean. Saka dhuwur mangisor. Dadi pipa loro, sing wiwit bayi lahir ceprot ora nate gathukan (
mau. Hla yen getih iku kentekan oksigen, saka saindenging awak mili ngliwati vena gedhe loro tumuju menyang bagean serambi tengen. Hla sawuse atrium tengen
ing dhuwur. Contone, 120/80 milimeter mercuri. Tekanan darah iku bisa munggah utawa mudhun gumantung marang umur, kahanan jantung, kegiyatan lan obat-obatan, serta uga tata cara
Radi ajrih miwiti nyerat seratan punika, amargi mboten kadi biasanipun anggen kula matur mawi basa Jawi. Mboten wonten pamrih punapa, kajawi namung ndherek nguri-uri kawruh Jawi ingkang sakperangan wekdal punika sampun radi ‘mleret’,
leluhur ingkang sampun kathah maringaken sangu kagem para putra-putrinipun supados handarbeni adiluhung, supados tetep njawani marang kabudhayanipun piyambak. Pramila, wontenipun klenta-klentu anggen kula matur utawi nyerat lan wontenipun pamilihan tembung ingkang kirang trep, munika namung saking kirangipun kawruh kula kemawon, kula nyuwun agunging pangaksama sedaya kadang.
Nyenggol bab punapa ingkang badhe kula wedhar wonten mriki inggih taksih wonten gandheng-cenengipun kaliyan bab basa Jawi utawi kawruh Jawi. Kula ngrumaosi bilih basa punika tansaya dangu tansaya asring dipunpigunakaken. Owah-owahanipun jaman nedya nuntun marang owah-owahanipun budhaya ugi. Lan yen sakyektosipun manut marang panggalihanipun para sesepuh, mesthi kemawon kathah owah-owahan ingkang kirang saget katampi mituruting pakem jaman kina. Mboten barang langka malih menawi tansaya kathah para kadang muda ingkang mboten saget babar blas ngendikan mawi basa Jawi, utaminipun Krama Alus punapa Krama Inggil ingkang leres lan trep susila. Manawi basa Ngoko Alus utawi Ngoko Lugu kemawon taksih kathah dipunpigunakaken saben dinten ing laladan prakancan utawi kaluwarga. Malah sakmenika sampun kathah para muda ingkang migunakaken Ngoko Alus marang bapak
atawisipun piyantun sepuh lan lare muda. Mboten namung kangge pitenger kemawon, nanging ugi tandha pangabekti lan ngajeni ingkang
kangge tiyang muda ingkang dereng sepuh-sepuh sanget. Tuladhanipun ingkang gampil kemawon: “Kula kalawau sampun maringi arto kagem Simbah”. Menawi dipun urut-urutaken, tembung ‘maringi’
‘maringi’ (menika menawi piwucalan Simbah Kakung kula Suwargi lhe…hehehehe=P). Lan sakpiturutipun, taksih kathah pamilihan tembung ingkang kirang leres menawi kula piyambak diajak ngendikan tiyang sepuh.
Pramila, wonten saenipun bilih kita tansah nguri-uri punapa ingkang sampun dipun-gulawentah para leluhur, supados mboten ilang muspra bekasipun. Kula badhe nderek ngaturi pangalaman ing Kuliah Kerja Nyata (KKN) -PPM UGM tahun 2009 kepengker. Kaleresan, kula sakrencang manggen wonten perangan lereng wetan Pegunungan Menoreh, ingkang warganipun taksih nyepeng kabudhayan Jawi sanget. Kula asring kadhapuk minangka MC / Pambawa Acara ‘dadakan’ wonten ing sakperangan acara ing mrika, wiwit saking ingkang setengah resmi ngumantos acara resmi. Rencang-rencang kula tiyang Jawi sedaya, kepara tlatah Ngayogyakarta, ananging sami mboten lancar anggenipun migunakaken basa Jawi,
ugi gulawentah Simbah Kakung-Puteri suwargi kawit kula alit ndherek dumugi panjenenganipun puput yuswa, saget maringi piwucalan ingkang ageng sanget dhateng kula babagan kawruh Jawi lan praktek ngendikan nopodene guyonanipun para sepuh. Wonten panggenan KKN, menawi dados pambawa acara, sok kula nggih kathah klentunipun anggen matur, saengga ngundang gumujengipun para rawuh =(
Macak saking cariyos wonten ing nginggil, kula tansah kemutan kaliyan ngendikanipun Simbah Kakung Suwargi (lan kaleresan kula menika wayah ingkang kawit alit ndherek Simbahipun), inggih punika: “Wong Jawa kuwi aja nganti lali Jawane, opodene nglali”…..Sareng kula emut-emut malih, punapa ingkang dipunwastani ‘lali opodene nglali’ menika nggih kalebet bab ingkang gampil kemawon: basa picaturan. Pamilihan tembung picaturan ingkang saben dinten kita sami migunakaken, taksih kathah ingkang kirang trep. Wondene menika sampun kita tampi piwucalipun wonten SD, SMP, SMA mbok bilih, ananging jenenge menungsa nggih kathah kesupenipun tha? Hehehehe….=D
Ingkang kaping kalih, inggih punika: “ Wong Jawa iku yen dipangku, mati”…..tegesipun mboten kok mati tenanan, menika namung candra ngagem aksara Jawa ‘Pangku’ ingkang ateges mati utawi ndadosaken aksara ingkang sakderengipun mati. Pralambang, menawi kita kalih tiyang sepuh punika handarbeni solah bawa ingkang sae, andhap-asor, adiluhung, pun mesthi tiyang sepuh remen sanget penggalihipun dhateng kita (Nha, mbok bilih menika mangke saget dados ‘senjata ampuh’ kangge ngluluh penggalihe calon marasepuh, hehehehehe….=P)
Cekak kemawon anggen kula matur, mindak malah dumugi pundi-pundi. Menawi wonten kalodhangan malih, kita jangkepaken tetepangan kaliyan basa Jawi menika kanthi luwih sekeco. Mugi-mugi punapa ingkang kula aturaken saget nambahi kawruh kita
sajarah W?tan cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak?
watara panjenengan sing tangga salah Jawa: dadi y?n panutur sijin? Bali, Jawa Basa ing k?n?, nglawani can comparison of to iki ora ing diperlokak?. link para lulusan kasebut arup...
KangXi: ms. 288, aksara 5
Dae Jaweon: ms. 570, aksara 1
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 936, aksara 16
Kawruh Teyosopi, Leadbeater, 1934, #996 (Hlm. 064-135). Agama dan Kepercayaan | Kebatinan dan Mistik #834.
Tumapaking kawruh Teyosopi: Kapêthik saking karanganipun tuwan S. W. Lit Bètêr tuwin sanèsipun.
Ingkang sampun kangge pasinaonipun para sadhèrèk inggalenggal (
teyosopi, saha kula asring mirêng pitakènipun ingkang sami rêmên kawruh wau, sêrat punapa ingkang kêdah kawaos tuwin kasinau murih sumêrêpipun dhatêng teyosopi.
Saking kathahipun sêrat-sêrat teyosopi, prasasat kados puspita môncawarna, mila ambingungakên ingkang sami wiwit sinau ngantos botên pirsa pundi ingkang badhe kapêthik rumiyin. Awit ingkang kathah tiyang kirang karêkatipun, kirang kajêngipun utawi kirang kobêripun ambêlandrêng sinau sêrat-sêrat wau, sarèhning sadaya punika katingal ambawurakên. Pramila kaniyatanipun tiyang badhe nyumêrêpi kawruh teyosopi asring lajêng sirna ing nalika wiwit thukulipun kaniyatan wau, saya malih ingkang amêgahakên punika, dene thukuling wiji ingkang pancèn badhe sagêt agêng inggil. Wêkasan punggêl dening pangerangipun tiyang ingkang dèrèng sagêt tampi sakêdhik-kêdhika dhatêng sunaring kawontênan ingkang langkung luhur, awit saking taksih kandhapên dalajating budinipun. Utawi balêrêngên paningalipun dening pikajêngipun dhatêng barang wadhag.
Mênggah sêdya kula angarang sêrat punika ingkang sapisan kangge anuntuni [a...]
[...nuntuni] dhatêng ingkang sami rêmên sinau dhatêng kawruh teyosopi.
Ingkang kaping kalih, kangge anglipur tiyang ingkang nandhang duka cipta kadosdene kula, ingkang kaoncatan mêmaniking paningal, ingkang kinintên langkung adi pyambak,piyambak (dan di tempat lain). ing salumahing bumi punika, jalaran saking kasripahan saking kabilaèn utawi sadhengaha jalaranipun, supados sagêda têntrêm tuwin jênjêm malih manahipun. Sarta sagêd andumugèkakên lampahipun wontên dunya punika.
Ingkang kaping tiga, anêdahi dhatêng ingkang angudi tuwin ingkang rangu-rangu, miwah ingkang nandhang prihatos ing atasipun ênêring pamikir dhatêng bab panganggêpipun ing dunya punika, ingkang supados bokmanawi sagêd andadosakên pamarêmipun, sarta anênangi manahipun, supados anglajêngakên pamariksanipun dhatêng sajatining kawruh enggal punika, mênggah sêdya kula amung punika nguningakakên dhatêng rosipun sajatining ngèlmi kasampurnan wau.
Dene niyat kula ingkang wêkasan, sarèhning sêrat-sêrat teyosopi punika sakêlangkung kathah, dados sanadyana mirah rêginipun, ewadene awis ingkang kuwawi tumbas sêrat-sêrat sadaya wau, mila samangke kula angarang sêrat satunggal, ingkang isi papêthikan saking rosipun sadaya ingkang [ing...]
[...kang] kasêbut sêrat-sêrat ingkang pancèn tumrap dhatêng ingkang sawêg wiwit sinau dhatêng kawruh teyosopi.
Sêrat punika kula wastani papêthikan, awit sayêktosipun kula botên sagêd namakakên sanèsipun kajawi punika, amargi kula amung anglêmpakakên sadaya ingkang prêlu-prêlu, ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat anggitanipun para warga teyosopi ingkang sampun linangkung, dene pamanggih kula pyambak botên kula lêbêtakên. Sabab kula rumaos botên mungguh yèn tumut-tumuta angrêrêpi kalihan para agung ingkang sampun winasis. Ingkang sampun nguningani pyambak kanyataanipun kawruh teyosopi, utawi ingkang angsal panuntun utawi piwulang sangking para guru minulya ingkang kagungan kawruh sanyata.
Makatên ugi kula botên sumêdya anyantuni piwulang wau sarana tatêmbungan kula pyambak, supados katingala bilih karangan punika mêdal saking èngêtan kula pyambak. Awit kula sampun rumaos botên sagêt adamêl karangan punika, sarta saupami kula ngangge têtêmbungan kula piyambak ambokmanawi botên sagêt têrang malah saya ambingungakên dhatêng ingkang karsa maos.
Pramila ing sasagêt-sagêt, kula angangge tatêmbunganipun para ingkang sampun sami kontap anggitanipun dhatêng bab kajatènipun kawruh teyosopi, awit anglêngkara kula sagêt [sa...]
[...gêt] nyariyosakên kawruh teyosopi langkung têrang tinimbang para ingkang sampun sampurna kawruhipun.
Ingkang punika kula amung anata uruting piwulangipun para linangkung wau, miturut pamanggih kula ingkang kula kintên sagêt anêrangakên kawruh teyosopi ingkang prêlu, dados kula amung angangkah nata sagêtipun urut saha mangrêtosipun dhatêng para ingkang sami wiwit sinau teyosopi, supados sagêda sumêrêp gêdhonging kawruh kawicaksanan kina, awit prêlunipun angudi ngèlmi kasampurnan punika botên kok amung amangun kawruh kasunyatan ingkang wiyar, ananging kêdah angangkaha kacakêpipun kawruh ingkang wontên ing gêdhong wau, sanadyan sakawit katingal alamat-lamat, ananging manawi saya bêblês anggènipun anglêbêti saèstu badhe saya katingal cêtha. Kula punika amung ngupadosakên wangsulan pitakènipun tiyang ingkang mikir sayêktos, inggih sadhengah agaminipun tiyang wau, awit botên wontên para ngulami tuwin kitab-kitabipun agami punapadene tiyang mardika ing budi, ingkang sagêt asuka wangsulan ingkang nyêkapi ingatasing pitakènipun.
Ingkang sapisan, sabab para ngulami punika sampun sami botên pirsa dhatêng wosing piwulangipun agami, kaping kalih sabab sampun botên wontên tiyang ingkang mangrêtos têtêmbunganipun [têtêmbung...]
[...anipun] piwulang ingkang kadhapur pasêmon. Murih sagêd anêrangakên piwulangipun kêkêran. Dene para tiyang ingkang mardika ing budi, anggènipun nêrangakên amung mirit sangking kawruh kawontênaning donya ingkang wadhag punika, pramila samôngsa anggêpok babaganing roh lajêng bingung.
Mênggah pangajêng-ajêngipun ingkang ngarang sêrat punika amung supados pandamêlanipun sagêd maedahi dhatêng ingkang sami marsudi kawruh teyosopi, sarta sumêdya biyantu sagêda kadumugèn karsanipun para guru anggènipun angangkat tuwin anuntun manungsa wontên ing margi ingkang anjog dhatêng kawilujêngan tuwin kalanggêngan. Amin.
Kathah ingkang sampun sami nyumêrêpi karana saking pamarsudinipun piyambak, bilih piwulang teyosopi punika wiyar sayêktos, ananging anggèn kula mratelakakên makatên punika botên murih supados dipun pitajênga, amung supados karsaa sami nyatakakên ingkang sampun kula sumêrêpi, kula botên angudi tiyang murih santun pangidhêp. Kula botên pisan amêrdi tiyang supados pitadosa punapa ingkang kula cariyosakên. Pasajanipun kula amung mratelakakên pathokaning piwulang, saking pangajêng-ajêng kula supados kapêthika tuwin kadumugèna tumraping saliranipun piyambak.
1. Pangandikanipun sang bundha ingkang kasêbut ing sêrat, anggutanikaya, makatên
Aja ngandêl marang pituturing wong, mung amarga wus dikandhakake marang kowe, aja ngandêl marang wirayat. Mung sabab wus lawas anane ing kowe, aja ngandêl marang pawarta sarta marang layang-layange para wicaksana, mung amarga para wicaksana mau kang angarang layang iku, aja ngandêl marang carita, kang kêna kokkira yèn iku wasitaning dewa, aja ngandêl marang kira-kira, pêpiritanpêpiridan. saka kanyataan kang kapinujon. Kang pancèn kêna kokgawe dhewe utawa mung sabab katone cocog, tuwin aja ngandêl mung waton rèhning iku lurumu, awit gonku mulang iki ora mung supaya diandêla, amarga wus korungokake, ananging supaya dilakonana sarta sabisa-bisa kang nocogi, samono iku yèn kowe wus angyêktèkake marga wus karasa ing atimu.
Ingkang maos sêrat punika saèstu sampun nate maos utawi mirêngakên bab teyosopi, kathah ingkang sami pitakèn. Teyosopi punika punapa:
Sadaya ingkang dèrèng ngawuningani, ingkang kawastanan teyosopi badhe kula cariyosakên sawêtawis. Punapa ingkang nama teyosopi wau, supados anênangi tuwin [tuwi...]
[...n] anglajêngakên piyambak pamariksanipun. Prakawis punika sayêktosipun prayogi sangêt kapariksa.
Têmbung teyosopi punika asalipun saking têmbung Grik, kalih têmbung, inggih punika, teyos (Allah, utawi dewa), kalihan sopiyah (kawruh), dados teyosopi, têgêsipun kawruh ing atasipun Allah, utawi kawruhing para dewa, têtimbanganipun kawruh bab kawontênaning manungsa, ingkang sampun kanyatakakakên kalayan sajati.
Kawruh kawontênaning manungsa wau kagolong kawruh wawêngkoning kodrat. Inggih wawêngkoning bumi ingkang dipun ênggèni manungsa punika, ananging kawontênanipun jagat punika botên ngêmungakên donya punika kemawon. Taksih wontên alam sanèsipun ingkang langkung aus. Dados teyosopi punika kenging kawastanan têrusanipun kawruh ing atasing donya ingkang kasar punika.
Sintên ingkang sawêg angudi kagunan sawatawis prayogi sangêt saupami lajêng angambah kawruh teyosopi, awit badhe lajêng sagêd amiyarakên ngèlmi ingkang sawêg kaparsudi sapunika.
Kawruh teyosopi punika botên wontên têlasipun, awit saya sangêt pangudinipun saya kathah kawruh ingkang pinanggih wontên ing sakathahipun alam.
Sintên ingkang botên amarsudi sawênèhing kawruh kagunan, punika jalaran saking anggènipun sinau kawruh teyosopi badhe wiyar polatanipun, paningalipun dhatêng sadaya kawontênaning donya punika badhe beda sangêt tinimbang kalayan sadèrèngipun ngambah kawruh teyosopi, badhe karaos langkung bêgja tuwin saya kuwawi anyanggi sakathahing kasangsaran ing lêbêting gêsangipun, sarta malih badhe mangrêtos wêkas-wêkasaning tumuwuhipun wontên ing bumi. Ingkang kados cangkriman ingkang sakêlangkung angèl. Saha badhe botên ajrih dhatêng pêjahipun, dene manawi ingkang dipun trisnani tilar donya, botên badhe risak manahipun jalaran saking mêlang-mêlang, sarta lajêng badhe sumêrêp kuwajiban ingatasing pitulunganipun dhatêng ingkang sampun oncat saking donya punika, saupami sakathahing kawruh ingkang kaêsokakên dening teyosopi kaanggit sadaya, saiba kathahipun sêrat-sêrat bab punika, ewadene sakêdhik sangêt cacahipun tiyang ingkang purun tampi sarta purun rêkaos marsudi kawruh teyosopi.
Kathah ingkang sampun wiwit marsudi, ananging lajêng kèndêl, jalaran kabidhung ing pangraos utawi pamanggih ingkang botên nyata,
sarta lajêng botên gadhah daya tuwin karêkat anglajêngakên pamarsudinipun.
Tiyang botên susah nganggêp kawruh teyosopi sadèrèngipun kasumêrêpan. Sok anggêr purun utawi rumaos wajib andugèkakên pangudinipun kalayan tawêkal tuwin titi, sarta satunggal-tunggaling rêmbakrêmbag. kêdah kasarèhna rumiyin ngantos sagêt têrang sadayanipun. Sarta sampurna panitinipun bab ingkang kawulangakên teyosopi.
Sampun pintên kemawon, tiyang ingkang sami maos sêrat-sêrat teyosopi, sawatawis lajêng rumaos sampun kathah sasêrêpanipun bab teyosopi, sarta angintên sampun sagêt nimbang kawontênaning kawruh ingkang sakêlangkung rowa punika.
Upami wontên ingkang tumut-tumut tiyang ingkang gêmbar-gêmbor amancahi dhatêng teyosopi, kados pambaungipun sagawon ajag, ingkang botên mangêrtos pyambak sababipun anggèning baung. Saèstu lajêng sagêtsagêd (dan di tempat lain). anggagas lêpatipun ingkang mancahi, awit naminipun kemawon kawruh ingkang dipun pancahi wau botên pirsa.
Tiyang ingkang makatên punika kathah piawonipun, botên kados tiyang ingkang purun amariksa kalayan têmên-têmên, ing saprêlunipun ingkang kapariksa, mila lami-lami kathah kasaenan [kasa...]
[...enan] ingkang ical. Kamajênganing kawruh inggal punika dados kandhêg. Sampun makatên padatanipun sabên wontên samukawis ingkang inggal.
Ingkang kathah anggènipun tiyang sinau kawruh punika botên sampurna ngantos sagêt animbang kalayan lêrês. Dene ingkang ngudi yêktosan punika namung sakêdhik. Kula sadaya ingkang
Pramila saking pangajêng-ajêng kula mugi sadaya ingkang ngasta sêrat punika sampun amung anglajêngakên kemawon pamaosipun. Ananging ingkang ngantos putus anggènipun sinau sêrat wau, supados nyumêrêpana bilih teyosopi punika kawignyan ingkang prêlu sangêt. Ingkang kathah piwulangipun bab kawontênaning manungsa tuwin bab kawontênaning donya ingkang sami kula ênggèni.
Dados teyosopi punika wêrdènipun, jèrènganing kawruh kawontênaning jagat ingkang gumêlar punika.
Tiyang ingkang yêktosan anggènipun sinau sampun tamtu botên wontên ingkang sagêt nyukani wangsulan pitakèn ing jêngandika, bab teyosopi sanèsipun ingkang kasêbut ing
nginggil wau amung tiyang ingkang botên putus pirsanipun dhatêng teyosopi, punika rekanipun sagêt nyariyosakên teyosopi dhatêng ing jêngandika, mawi tatêmbungan sawatawis ingkang sajak ngèlmi, ananging sampun pisan ing jêngandika anggêga, tuwin sampun purun kaloropakên ingkang dados kaniyatan ing jêngandika dene manawi sampun sangêt anggèn ing jêngandika sinau tuwin sampun matêng anggènipun anggalih. Punika lajêng kagungan panimbang piyambak.
Mênggah gumêlêngipun sadaya kawruh teyosopi punika, rak namung dumunung wontên ing Gusti Allah, kadospundi kok tiyang purun-purun anamtokakên ingkang dipun uningani ing Gusti Allah, kawêdharakên manawi têmbungipun manungsa, inggih sadhengaha wangsulanipun ing bab kawruh teyosopi punika, botên liya amung andhatêngakên gambaring pangawikanipun Pangeran ingkang tanpa warna sarta tanpa swara, dumunung wontên ing budinipun manungsa.
Satunggal-tunggaling agami sami ambêkta pawartos tuwin kapêrcayan pyambak-pyambak, dhatêng bôngsa ingkang badhe tumuwuh, sarta sadhengah tiyang anganggêp bilih agami ingkang rumiyin punika dhasaripun beda kalihan ingkang inggal. Pramila para tiyang ingkang ngisêp dhatêng satunggaling agami sami misah kalihan para tiyang ingkang [ing...]
[...kang] angidhêp dhatêng agami sanès. Sarta sadhengah tiyang ingkang alus ing bêbudènipun amargi sangking sawabipun salah satunggaling agami, punika sami mamêngsahan kalihan tiyang ingkang anggadhahi kasagêdan sanès-sanèsipun ing donya punika, dene bedaning agami utawi piandêl wau anuwuhakên bedaning pangraos. Mila lajêng angwontênakên pasulayan.
Mênggah kalampahanipun makatên punika sampun atusan taun. Sarta amargi sangking
pangraosipun, wêkasan jalaran saking anggènipun gêgosokan pamanggih tuwin sangking anggènipun sinau dhatêng sêrat-sêratipun, lajêng sami sumêrêp bilih agami punika kathah ingkang cocok pangêrtosipun.
Para sarjananipun bôngsa ingkang sampun alus sami sinau dhatêng agami kina, dene pinanggihipun ugi sarujuk, ananging tiyang sami kirang pitados bilih agami punika mijil saking Gusti Allah, murih sagêtipun nyatakakên bab punika lajêng aniti samukawis minôngka sinaunipun sawarnining kawruh kagunan, awit saking sahipun anggèning nyatakakên ingkang tansah kinging kawatonakên, kanthi pasêksèn,
lajêng kathah ingkang sami nyimpang saking talêcêripun agami ingkang kaênut dumugi samangke, wêkasan para ingkang sami angudi kawruh bangsaning wadhag punika lajêng sami dados mêngsahipun sakathahing agami, mênggah pamadanipun sakathahing agami punika damêlanipun tiyang ingkang dèrèng diwasa.pamadhanipun. sakathahing agami punika damêlanipun tiyang ingkang dèrèng diwasa.
Samangke kita kataman ubaling kawruh ingkang saèmpêr agami, inggih punika pambanguning kawruh kasuksman, dene ubaling kawruh wau ingkang anarik para priya tuwin wanudya ing pundi-pundi ingkang sami mikiran. Anggènipun sami anunggil pamanggih ing atasing wêwaton ingkang ginêlarakên.
Mênggah aslinipun kawruh wau sangking tanah Asiyah, dene tumêngkaripuntumangkaripun (dan di tempat lain). wontên ing tanah Eropah mawi ciri ingkang têrang bilih punika ngèlmi kasampurnanipun bôngsa Asiyah, mênggah tumêngkaripun wontên ing tanah Eropah wau botên mawi rinêngga ing têmbung Asiyah, ananging matêmbungmawi têmbung. Eropah, saha witipun kawulangakên têmbung Inggris, ingkang sampun maratah kangge ing sangalam donya. Wontên ing tanah Eropah tuwin tanah Asiyah, dados ingkang makatên punika têmpukipun tanah wetan kalihan tanah kilèn, inggih punika ciptanipun bôngsa Asiyah mêngangge cara Eropah, ngèlmi kasampurnanipun bôngsa Asiyah ginêlarakên dening para guru bôngsa Eropah.
Sawêg punika kula nyumêrêpi lêlampahan ing donya ingkang anèh, dene paugêraning pikiranipun bôngsa kêkalih, inggih punika ngèlmi kasampurnanipun bôngsa Asiyah, têka kawêdharakên agêgandhengan dados satunggal kalihan kawruh kagunanipun bôngsa Eropah ingkang tumindak. Inggih punika kawêdharakên kajatènipun agami, awit teyosopi ing têmbe badhe anelakakên anggènipun botên sulaya kalihan kawruh kagunan, malah anjêmbarakên polatanipun kawruh punika, sarta anêdahakên margi ingkang kalêrês dhatêng ingkang sami kasasar.
Teyosopi botên ngêmungakên badhe nyarêngi lampah kalihan kawruh kagunan. Ananging ugi badhe angrukunakên agami ingkang tansah mamêngsahan kemawon. Teyosopi punika botên wontên ingkang ngadêgakên, namung angangge nama ingkang têgêsipun kawicaksananing para jawata utawi para nabi, sabab teyosopi anganggêp bilih sadaya agami punika aslinipun saking teyosopi, dados sawarnining agami punika tukipun satunggal,
dhawuhipun Gusti Allah dhatêng ing dunya, teyosopi botên anyatru dhatêng sadhengaha agami, botên wontên agami satunggal ingkang dados mêngsahipun. [mêng...]
[...sahipun.] Teyosopi punika dados juru palados, tuwin mitranipun agami, awit teyosopi ingkang badhe ngatingalan malih kajatèn ingkang kinêkêr ing sadhengah agami, salajêngipun ugi badhe anêdahakên, bilih kajatèn ingkang dumunung ing satunggal-tunggaling agami, punika ugi pinanggih wontên ing agami sanès. Sanadyan kajatènipun wau kinêkêr ing sawarnining têmbung pasêmon tuwin upami (pralambang, tuladha).
Amargi saking punika teyosopi badhe angrakêtakên para ingkang ngidhêp dhatêng agami warni-warni, sami aos-ingaosan. Wêkasan anuwuhakên pasadherekan tumrap ing ngakathah mawi-mawi anggènipun nyumêrêpi, bilih satunggal-tunggaling manungsa punika sami kadunungan palêtiking cahyanipun Pangeran, inggih punika Roh Suci (Nur).
Ingkang punika ing têmbe badhe dados punapa mêsthinipun, liripun dados têtangsul ingkang anggandhèng sadaya tiyang, dados botên kangge amisahakên satunggaling bôngsa kalihan bôngsa sanès. Sarta kala rumiyin sakathahing agami punika ingkang misahakên para tiyang, mila ing wingking manawi tiyang sampun anganggêp bilih sawarnining agami punika tunggil, saèstu badhe andadosakên kêmpalipun sadaya bôngsa.
Paedahipun teyosopi ingkang kaping kalih, inggih punika [pu...]
[...nika] dene teyosopi wau angêmpalakên para tiyang ingkang beda-beda agaminipun. Ingkang sakadugi amiyarakên panampi tuwin purun momot asih-sinihan gêsangipun kalihan para tiyang ingkang botên tunggil agami, tuwin ingkang botên gadhah agami, sintên ingkang lumêbêt dados warganing pakêmpalan teyosopi, kalêstantunakên anggènipun ngantêpi agaminipun pyambak. Sarta saking anggènipun sinau dhatêng sakathahipun agami sanès. Badhe mangêrtos tuwin ngaosi dhatêng agami sanès. Amargi teyosopi badhe ngatingalakên piwulang ingkang sami ing sakathahipun agami wau, sarta badhe mulangakên ingkang sami saenipun ing bab panyipta ingkang nunggil.
Manawi tiyang punika sangêt anggènipun sinau, saèstu badhe pirsa bilih agami punika ingkang beda amung lairipun, batosipun botên. Sarta pirsa bilih ingkang beda punika amung namanipun, punapa malih badhe mangêrtos, bilih wontên kawicaksananing para jawata tuwin para nabi ingkang dados tukipun sadaya agami, sarta badhe angêmpal kalihan para tiyang ing salumahing bumi, supados sagêd amiyarakên panampènipun dhatêng agaminipun pyambak. Kawicaksananing para jawata tuwin para nabi wau ingkang badhe amiyarakên mêmanahanipun, anyirnakakên anggènipun [anggènipu...]
[...n] botên momot manahipun. Tuwin anuntun dhatêng manungsa supados ing sasêlot-sêlotipun sagêt karaos amêmitran tuwin apasadherekan. Kalihan para ingkang sami angidhêp agami sanès. Dados teyosopi punika minôngka juru ngrukunakên sawarnining agami.
Paedahipun ingkang kaping tiga, inggih punika anggènipun asuka katrangan piwulangipun agami ingkang angèl-angèl, ingkang lami-lami ical têgêsipun.
Sadaya bôngsa ing donya punika ingkang kathah sami botên mangêrtos dhatêng agaminipun pyambak. Dhatêng kitab-kitabipun pyambak, tuwin dhatêng cara-caraning agaminipun, awit wontên piwulangipun agami ingkang pêtêng, ingkang botên katêrangakên pikajêngipun, angèl pangêrtosipun,pangêrtosanipun. ingkang lêstantun botên kacêthakakên, suprandosipun lajêng sami ngandêl kemawon. Kathah tiyang kalêbêt para sagêt, ingkang sami botên dhatêng ing masjid, greja sapanunggilanipun, sabab anggèning kasêrêpakên kajatènipun agami mawi lêkas, ingkang botên sagêt manjing ing budinipun. Amargi manggihipun piwulanging agami wau awaton gugon tuhon, botên pisan awaton kanyataan, awit pamanggihipun botên sagêt anganggêp dhatêng piwulang wau kasarêng kalihan anggènipun sinau kodrat.
Para sagêt wau anggènipun sinau dhatêng kodrat mawi pathokan pyambak, punika ingkang angwontênakên kawruh kagunan. Ingkang tansah mamêngsahan kalihan agami, samangke teyosopi ingkang amulang dhatêng para sagêt wau, bilih wontên kanyataaning kodrat ingkang piningit dening agami, ingkang kenging kayêktosakên.
Piwulangipun teyosopi, mênggah pangintênipun tiyang bilih kanyataaning alam ingkang botên katingal punika botên kenging kaudi dening manungsa, sarta angintên bilih kajatènipun agami punika watonipun amung wontên piandêl tuwin wirayat. Punika botên lêrês, teyosopi mratelakakên, bilih kajatèn punika watonipun wontên kawruh sarta kanyataan ingkang kingingkenging (dan di tempat lain). kaudi.
Agami ing jaman samangke sampun kaecalan kawruh patrapipun ingkang kangge angudi kanyataan wau, ananging kawruh wau botên ical, sanadyan samangke sampun botên katingal, teyosopi ingkang badhe mangsulakên kawruh wau dhatêng manungsa, sarta anuntun dhatêng manungsa supados angudi pyambak, sarta supados sampun amung gêga kemawon, punapa ingkang kacariyosakên kala rumiyin, ananging ugi sagêda angsal kanyataan ingkang kawulangakên dening agami.
Sadaya guru agami kêdah putus dhatêng kawruh bab kawontênanipun [kawontênani...]
[...pun] jiwa, sarta kêdah sagêd angudi kajatènipun agami ingkang kawulangakên, saking kawruhipun pyambak, punapa malih kêdah anggadhahi kawruh ingkang mijil saking para guru ingkang taksih sugêng, sampun amung kawruh papêthikan saking sêrat ingkang kalèntu anggènipun nampèini,nampèni. awit sêrat-sêrat wau damêlanipun tiyang, dados sagêt kalèntu, pramila prayogi anggayuha kawruh ingkang kangge watonipun sêrat-sêrat wau, dene bêbaya badhe botên sagêt anggonjingakên piandêl ing jêngandika dhatêng kajatènipun agami, sabab ing jêngandika sampun macung asrawungan kalihan guru agêng, ingkang amaringi agami dhumatêng ing jêngandika. Teyosopi badhe nyukani kawruh ingkang sakêlangkung prêlu, anggêripun ing jêngandika karsa tampi.
Mênggah paedahipun ingkang kaping sakawan, dene teyosopi punika têpang kalihan kawruh kagunan, sawatawis taun ingkang kapêngkêr, para sagêt dhatêng kawruh kodrat sami marsudi sagêdipun nyumêrêpi sawarnining bôngsa wadhag, sami angudi bab têtuwuhan, kewan, tuwin janma jaman kina, bab patilasaning kagunanipun tiyang kina ingkang sampun kapêndhêm, dados sadaya barang ingkang kaudi punika namung ingkang kenging tiningalan, kagrayang sarta ingkang kenging kaukur kemawon.
Beda sangêt kalihan samangke sarêng sampun wontên teyosopi, [teyo...]
[...sopi,] pangudinipun kagunan ing ngalam donya punika papanipun lajêng ngalih wontên ing alam ingkang dhêdhasaring kawontênanipun botên kasatmata, botên kenging kabobot, inggih kawontênan ingkang botên
namung sarana budi, dados kagunan ingkang lumimbang sangking paham ingkang kasatmata dhatêng ing alam ingkang botên kasatmata, kados ta: ing jaman samangke para sagêt sampun botên angudi wijanging kawontênan ingkang winastan atum, ananging lajêng anyatakakên kawontênaning atum wau.
Teyosopi badhe anuntun sadaya kawruh kagunan ing donya punika, badhe anêdahakên margi kamajênganing sadaya kawruh kagunan ing donya, teyosopi amulangakên sadaya kajatèn ingkang sampun kasêksenan, dening para ingkang sami anggêgulang, kados ta: bab tumimbaling èngêtanipun. Satunggaling tiyang dhatêng tiyang sanès. Tiyang ingkang ahli kawruh donya, ingkang kasar ing jaman samangke sampun wiwit nganggêp, lah kawastanan sampun kanyataan. Pujôngga anama Tuwan Oliver Loge amulangakên bilih angên-angên agêng ingkang dumunung wontên ing sawijining badan kita, ing môngka bab punika têtela teyosopi sampun amulangakên, sadaya [sa...]
[...daya] ingkang bakal kawiyak denidening. kawruh donya ingkang kasar punika.
Kagunan ing donya sampun mêsthi ing têmbe badhe anêtêpakên sadaya kajatèn ingka kangwulangakêningkang kawulangakên. dening teyosopi. Tuwuhipun teyosopi punika supados nyantosakakên dhatêng agami anggènipun mamêngsahan kalihan tiyang ingkang piandêlipun amung dhatêng bangsaning wadhag. Supados sagêd angayomi tuwin anêtêpakên sadaya kajatèn ingkang kawulangakên dening para guru agami, Teyosopi nêdahakên bilih sih, adil sarta kasucian punika ugi wontên anggêripun piyambak. Ingkang sami tamtunipup.tamtunipun. têtêp
wontên ing alam kaalusan wau, ingkang sami mêsthinipun kados wontên ing alamipun kodrat, sarta sabarang kalakuan kita kêdah angèngêti anggêring gêsang kita ing alam ingkang langkung alus. Kadosdene anggèk kita angèngêti kalakuan kita wontên ing alam wadhag punika, awit sintên ingkang nêrak anggêring alam ingkang alus, punika langkung lêbêt tinimbang ingkang nêrak anggêring alam ingkang wadhag.
Samangke kita nyumêrêpi bilih paedahipun teyosopi [teyo...]
[...sopi] punika warni-warni, sarta sagêd asuka piwulang ingkang prêlu kasinau.
Pangraos kita dèrèng mindhak ngantos mangêrtos. Sapintên gênging gêgadhangan kula, awit kula sadaya amung sami manah dhatêng badan pyambak, dèrèng rumaos bilih kula sadaya punika minôngka talangipun gêsang ingkang langkung agêng, sayêktosipun kathah anggèn kita manah dhatêng badan pyambak tinimbang dhatêng gêsang ingkang luhur.
Ing pakêmpalan Losê kita kêdah angangkah ingkang kathah panggagas kita dhatêng gêsang ingkang luhur, botên ngamungakên anggagas dhatêng Losê kemawon. Ananging ugi dhatêng ing sakukubanipun.
Kêmpaling sadaya warga wontên ing Losê punika sagêd anglêpasakên èngêtan ing akasa, ingkang lajêng angisèkakên gêsang langgêng sarana èngêtan wau dhatêng ing greja utawi masjid (panggenanipun para tiyang sami sêmbahyang), dhatêng pamulangan panggenanipun para lare sami sinau, dhatêng panggenanipun tiyang ingkang sami nyambut damêl, sarta ingkang sami anindakakên panggaotanipun, tuwin panggenan anggènipun ngupajiwa ing donya punika, awit èngêtan kita wau badhe dados lantaran ilining gêsang luhur, ingkang amênuhi, amargi sangking punika sadaya badhe sinukman kalayan èngêtan ingkang [ing...]
[...kang] luhur, wêkasan tiyang badhe sagêd manah ingkang prayogi, dados sagêt adil tindakipun, dhatêng sêsamining manungsa, sadaya punika dados pandamêlanipun Losê teyosopi.
Botên sapintêna anggèn ing jêngandika badhe anglampahi, lantaran ing jêngandika, sok anggêr ing jêngandika purun dados lantaranipun. Ingkang rumiyin ing jêngandika
gêsangipun. Manawi nyata sampun anglampahi pandumaning pandamêlan kita, saèstu para guru wau lajêng anindakakên pandamêlanipun. Sarta ing jêngandika badhe
kapandhitan. Inggih punika têmahanipun anggèn kita angêdêgakên Losê.
Sarèhning kula sami dados tiyang ingkang marsudi kawruh Teyosopi, mila sampun amung angèngêti dhatêng badan piyambak. Ananging inggih kêdah mitulungi dhatêng tiyang sêsarêngan kita gêsang, sarta kêdah anggraita bilih kita amung sami angèngêti dhatêng badan pyambak-pyambak, punika sakêdhik paedahipun. Mila kula sadaya kêdah tansah nyanggêmi nindakakên [ninda...]
[...kakên] pakaryan sumêrêp anggèn kita angurbanakên dhiri dhatêng manungsa ingkang dados gêgolongan kita.
Kita botên sagêt rumaos bêgja sayêktos. Manawi para sadhèrèk kita botên tumut angsal kabêgjan wau, awit kabêgjan ingkang pisah punika winastan kabêgjan ingkang taksih kuciwa, manawi katandhingakên kalihan kabêgjan ingkang sumrambah ing sakanan keringipun, inggih punika ingkang dados niyatipun warga teyosopi, salajêngipun kita sadaya badhe dados pirantos ingkang prayogi tumrapipun gêsang agêng ingkang wutah amargi saking kajêng kita.
Pakêmpalan teyosopi wiwit ngadêg dumugi samangke tansah angangkah ngêmpalakên watoning pasêksèn, supados sagêt anelakakên, bilih sakathahing agami punika amot piwulang ingkang aslinipun saking Gusti Allah.
Pakêmpalan teyosopi anglêmpakakên para sagêt ing atasipun agami, tuwin kawruh sanès-sanèsipun, ingkang sami anyondhongi punapa ingkang kawulangakên. Pramila tansah saya ambèbrèk wawêngkonipun pakêmpalan para ingkang sami kadugi biyantu ing atasipun pasinaon anandhingakên agami.
Sarèhning sampun kaanggêp, bilih sadaya agami punika rêmbêsan saking tuk satunggal, pramila pakêmpalan teyosopi amastani bilih sadaya manungsa punika ugi anunggil wiji sarta anganggêp bilih manungsa ing donya punika dados sagotra ingkang agêng, ingkang punika sadhengaha ingkang kalilan dados warganing pakêmpalan teyosopi kêdah aprajanji purun apasêdherekan kalihan sadaya tiyang, kados ingkang dados pangudinipun pakêmpalan.
Paedahipun ingkang kaping kalih inggih punika dene pakêmpalan wau dados têlêngipun pangulahing kapandhitan. Tuwin minôngka wijining thukulipun kasuksman. Pakêmpalan teyosopi punika wiji utawi galihipun sawarnining agami, têlêngipun dayaning gêsang, ingkang tumindak ing damêlipun sarana saking sadaya agami, pakêmpalan teyosopi kenging kaupamèkakên minôngka pangrêtêg godhagipun satunggaling agami kalihan agami sanès. Anyuda wrêngkêngipun ingkang sami angidhêp dhatêng satunggal-tunggaling agami, supados sami momota manahipun, tuwin puruna anganggêp saening agami sanès-sanèsipun.
Pakêmpalan wau badhe dados têlêngipun pasinaon tuwin pamariksa dhatêng ing atasing kitab-kitabipun agami, sarta piwulangipun para nabi tuwin para jawata, ingkang kawrat [ka...]
[...wrat] ing sêrat wau, dados badhe wêwah-winêwahan, botên badhe mamêngsahan arêbut unggul.
Pakêmpalan teyosopi botên ngamungakên dados wijining kamardikanipun agami, ananging ugi anuksmani tuwin anggêsangi agami, ing pundi-pundi ingkang wontên teyosopi, agami badhe saya wêwah gêsangipun, saya tumindak sayêktos, saya maedahi tuwin saya santosa.
Sakathahing nagari ingkang kaluberan piwulang teyosopi, punika agaminipun ing nagari ngriku badhe gêsang malih, awit piwulang teyosopi ingkang anênangi dhatêng tiyang ingkang sampun botên manah dhatêng agaminipun.
Pakêmpalan teyosopi ingkang angrakêtakên bôngsa Asiyah kalihan bôngsa Eropah, kaêmorakên dados satunggal, sarta asung samukawis ingkang maedahi tuwin ingkang adamêl karahayonipun bôngsa kêkalih wau miturut watêkipun, saha amulang kasusastran tuwin kawruh kodrat, punapa malih anuntuni anggènipun ngraosakên agaminipun kalayan rêsik, manut kadospundi pangraosipun bôngsa wau pyambak, dados botên kadamêlakên agami inggal, ingkang cêcamboran, ingkang botên dadosakên sênêngipun tuwin karaosing manahipun. Lah punika paedahipun pakêmpalan teyosopi ingkang agêng.
Gêsanging roh punika kêdah mêdal saking kêmpaling warga, kadosdene dayaning gêsang ingkang mili sangking surya.
Mênggah niyatipun anggèn kula sami paklêmpakan wontên ing Losê teyosopi, sampun saèstu kula sadaya kêdah matitisakên punapa têgêsipun dhatêng wontên ing Losê, tuwin kêdah mangêrtos punapa sababipun angwontênakên Losê, sarta Losê punika kêdah anindakakên punapa, tuwin punapa damêlipun, punapa pitulunganipun dhatêng para warganipun, sarta katêrangan punapa ingkang badhe kagiyarakên dhatêng ing akathah.
Losê punika kêmpaling warga jalêr tuwin èstri ingkang sami anggêgulang kawruh teyosopi, sarta ambudidaya sagêdipun piwulang teyosopi sumêbar dhatêng ing pundi-pundi, ugi adana pitulungan dhatêng sadhengah tiyang ingkang lumêbêt warga kalayan sêdya ngupados kamajênganing roh, manawi kita kêmpal dados satunggal wontên ing Losê kalayan rukun sami sêsarêngan angudi kawruh, sampun tamtu angsal-angsalanipun badhe langkung kathah tinimbang manawi angudi pyambak-pyambak. Manawi angudi kita mung tansah pyambak-pyambak, sampun tamtu satunggal-tunggaling [sa...]
[...tunggal-tunggaling] warga badhe gadhah panggenan tuwin pandamêlan pyambak. Gadhah têtanggêlan tuwin kuwajiban pyambak-pyambak ing donya punika, ananging manawi kita kêmpal dados satunggal, angsal-angsalaning pambudi kita badhe langkung kathah tinimbang kalayan gunggunging angsal-angsalanipun satunggal-tunggaling warga ingkang angudi pyambak-pyambak, upaminipun kados ta badanipun tiyang gêsang, punika pandamêlipun langkung kathah tinimbang gunggung pandamêlipun sadaya peranganing badan. Awit salêbêting badan wau wontên jiwanipun ingkang angêrèh dhatêng badan. Makatên ugi ingkang winastan grêngipun Losê inggih punika kalêmpaking para warganipun sadaya, dados dene griyanipun pakêmpalan. Dene gêsang ingkang dumunung wontên ing Losê wau inggih punika gêsangipun para guru, kados ta para nabi, para ingkang sinêbut Budha, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang sami angagêm Losê wau minôngka badan tuwin pirantos kangge dumugèni karsanipun. Mênggah ingkang dados karsanipun inggih punika amêncarakên gêsangipun tuwin kawicaksananipun Pangeran dhatêng sadaya manungsa, amitulungi manungsa supados enggala mindhak sampurnanipun.
Inggih gêsang ingkang sampun luhur sarta mulya wau ingkang ngupadosi pirantos wontên ing donya ingkang asor punika, dene pirantos wau inggih punika pakêmpalan teyosopi,
dados Losê punika botên liya amung pakêmpalan teyosopi ingkang alit. Dene kuwajibanipun anampèni gêsang luhur ingkang kaêsokakên ing Losê, lajêng kapêncarakên ing kitha ingkang dipun dunungi, mila manawi kita dhatêng ing pakêmpalan Losê, kita kêdah mangêrtos, bilih dhatêng kita wontên ing Losê wau badhe kinaotan anggèn kita pinaringan wawênang ingkang agêng tuwin mulya, dene wawênang ingkang kinaot wau badhe dados ilèn-ilènipun gêsanging karohan ingkang anjog ing sakukubanipun panggenan pakêmpalan.
Kadosdene ilining lèpèn saking sêndhang dhatêng ing sabin ingkang sawêg kaolah, makatên ugi ilining gêsangipun roh sangking têtandhon agêng lumantar ing Losê anjog ing sakukubanipun.
Wontên salah satunggaling guru agêng ingkang sampun angandika, bilih Losê punika pakêmpalan anêtêpi wajibipun, punika ing sakanan keringipun Losê wau badhe botên wontên tiyang bodho, tiyang malarat tuwin tiyang sangsara, dene kadadosanipun ingkang makatên punika, manawi santunipun kawontênan ing lair wau jalaran saking para warga ingkang sami anyambut damêl piyambak-piyambak. Wontên kirangipun tinimbang manawi jalaran saking gêsang agêng ingkang sagêt mili dumugi [du...]
[...mugi] ing sakukubanipun Losê, ingkang lajêng anênangi dhatêng sakathahipun tiyang ing sakanan keringipun ngriku, supados prayogi gêsangipun. Sami asih-sinihan tuwin supados sami mangrêtos pêrluning agêsang, inggih punika pandamêl ingkang dados kuwajibanipun, Losê pakêmpalan teyosopi.
6. Kadospundi lampahipun tiyang marsudi kawruh, sarta punapa paêdahipun. Pêthikan sêrat Swaraning Asêpi, (ngulinakna anjêmbarake kawruh, sarta kawicaksanan, apa kang winulangake ing paningal, lan ing ati)
Punapa prêlunipun tiyang kêdah sinau ing kawruh, awit sinau punika anjalari indhaking budi, ingkang kenging kangge pitulungan dhatêng ing sanès.
Kaindhakan punika kadadosan saking panggulang, manawi budi kita botên kagulang, ugi badhe botên sagêt mindhak punapa-punapa.
Sampun saèstu dayaning budinipun satunggal-tunggaling manungsa punika beda-beda, wontên sawênèhipun tiyang ingkang sagêt sinau langkung saking tiyang sanès. Ananging ingkang makatên punika botên prêlu kagalih, sanadyan kados punapa kemawon kawontênanipun samangke, inggih badhe sagêt mindhak, ingkang makatên wau sampun ngantos kasupèn.
Manawi kula nyawang ngiwa nêngên, lajêng pirsa tiyang ingkang budinipun langkung tuwin ugi wontên ingkang kirang tinimbang kalihan kula.
Sakathahing manungsa punika kenging kaupamèkakên kados tôndha anggêngôndha agêng. ngadêg wontên ing bumi, ingkang inggilipun ngantos sundhul ing awiyat. Botên prêlu kula amanah untuning ôndha ingkang kula ênciki, liripun dumugi ing pundi prênahipun pamènèk kula, aluwung kula anglampahana punapa ingkang kenging linampahan ing padunungan kula wau, dene kuwajiban kula ingkang sabagean, inggih punika angindhakakên budi kula rumiyin sampun atusan taun laminipun, anggèning mindhak budi kula, ing têmbe ugi taksih atusan taun, indhakipun malih, pramila botên prêlu kula angrêkaosakên manah dene inggah kula sawêg dumugi panggenan ingkang kula ênciki, ananging kula kêdah angangge sakathahing kêkiyatan kula, murih sagêdipun angindhakakên budi wontên ing dunung kula samangke, angèngêtana bilih manggènipun manungsa wontên ing satunggal-tunggaling tataranipun kaindhakan, punika prêlu ing atasipun Gusti Allah.
Dados kula kêdah sinaua murih indhaking budi kula, supados ing têmbe manawi kula ngalih sangking gêsang kula samangke punika dhatêng gêsang ingkang langkung bawera, sagêda samêkta tandhon ingkang kathah, langkung sangking bêktan kula nalika dhatêng wontên [wo...]
[...ntên] ing donya punika, samangke kula anyêbar wiji bêktan kula kala rumiyin. Manawi saya wiyar sabin ingkang kula sêbari, inggih saya kathah badhe panenan kula wontên ing dêlahan. Dados ing donya ngriki kula kêdah anglêmpakakên wiji supados wohipun kenging kaolah wontên ing alam akir, pramila manawi kathah anggèn kula sinau, inggih badhe saya kathah kalêmpakipun bôndha ingkang kagarap wontên ing dêlahan.
Manawi kula sinau, satilar kula ing dunya budi kula badhe sêsrawungan kalihan budinipun para tiyang, ingkang sêrat piwulangipun kula sinau, pramila kêdah ngatos-atos pamilih kula sêrat-sêrat wau, awit manawi kalintu badhe sakêdhik paedahipun, anggèn kula sinau.
Manawi kula sinau sêrat-sêrat karanganipun para ingkang linangkung budinipun, saèstu budi kula badhe sêsrawungan kalihan budinipun para linangkung wau, mênggah sinau kula punika botên amung amaos sêrat thok. Ananging kêdah sinau ingkang sayêktos mawi patrap ingkang badhe kula cariyosatêncariyosakên. ing wingking. Dene ing alam ingkang langkung luhur kula anyambêt èngêtan kula kalihan èngêtanipun para linangkung wau, kula lajêng sagêt sêsrawungan, anunggil larasing swantênipun, budinipun kalihan budi kula lajêng sami salanggapan,
kula nuntên anggêpok kalihan lamuk ingkang mêdal saking badanipun winastan,
para linangkung wau, wêkasan wangsuling gêtêr ambêta kasaenan, kawicaksanan sarta kasucian wontên ing donya punika, dados badhe sagêt maedahi, awit kula lajêng sagêt têtulung dhatêng tiyang sanès.
Ing salêbêtipun kula angêgungakên tuwin anyaèkakên sabageaning gêsang ingkang sumarambah ing kula sadaya, saèstu sadaya badhe kailèn gêsang ingkang prayogi, mênggah santunipun dados prayogi wau sakathahing tiyang sami karaos.
Satilar kula ing donya, gêgancênganinggêgancanganing. budi ingkang sampun kula rakit rumiyin. Punika ingkang badhe anarik kula katunggilakên kalihan suksmaning para linangkung, ingkang budinipun sampun nate salanggapan kalihan kula, rikala kula taksih kinurung ing badan wadhak, dados kula badhe kalêbêt ing wicalanipun para ali budi tuwin para juru ngarang, ingkang rumiyin sami kados guru kula, kala kula taksih gêsang wontên ing donya, salajêngipun saking anggèn kula salanggapan wau kula sagêt angsal paedah sakalangkung kathah, jalaran saking piwulangipun.
Awit saking anggèn kula mêmitran kalihan para linangkung ingkang dumunung ing alam kaalusan. Nalika kula taksih wontên ing donya, ingkang makatên punika badhe adamêl mulyaning gêsang kula wontên ing alam kaalusan, punika nalaripun anggèning kêdah sinau.
Sangking sinau anggèn kula anglêmpakakên kawruh ingkang anjalari sagêt kula mitulungi dhatêng manungsa sêsami kula, awit amargi saking anggèn kula ngindhakakên kawruh, kawruh wau badhe mili naratas ing sakathahing badanipun manungsa, manawi kula botên purun sinau salêbêting gêsang kula punika amargi saking kêsèt utawi sungkanan. Dados kula botên anglampahi satunggal punapa kajawi amung anyarèhakên pandamêlan ngantos benjing tumitahipun malih, ing môngka kula sadaya punika kêdah miwiti ing damêl. Samantên wau manawi botên kalajêng anggènipun ngêsèd. Yèn makatên punapa kula sadaya dèrèng pantês angudi kamajêngan ing manwatara, (Manvantara) têgêsipun gumêlaring jagat, jaman samangke punika, dados kêdah kasrantosakên benjing gumêlaring jagad malih, ingkang makatên punika, nama kabêsturon, kula sadaya sampun ngantos nganggur botên sinau kajawi manawi wontên pambênganipun ingkang sayêktos, mila manungsa punika wajib sinau kalayan sênêng.
Punapa liripun sinau, liripun sinau punika botên namung anglajêngakên maos sêrat kemawon, manawi sampun têlas pamaosipun sêrat satunggal lajêng mêndhêt sêrat sanèsipun malih, inggih punika nalaripun anggèning bôngsa Eropah nêdha sêrat-sêrat waosan inggal-inggal kang saklangkung kathah warninipun.
Anglanyahakên satunggal sêrat ingkang pancèn prayogi kasinau, punika langkung prayogi sarta kathah pikantukipun, tinimbang maos sêrat lajêngan sakêlangkung kathah ingkang botên wontên prêlunipun.
Manawi maos sêrat prayogi sampun rikat-rikat. Sarta ingkang mêndêng sampun ngantos nyalèwèng utawi kirang satiti, sanadyan pamaosipun sabên dintên namung angsal sakêdhik. Ananging punapa ingkang sampun kawaos wau sagêda apil. Dados lastantun manjing wontên ing budi, punapa malih manawi maos mawi kagagas sarta kawantonana panggalih, supados ingkang kawaos wau sasampunipun kagalih sagêt langkung tinimbang sawêg kala kawaos. Botên prêlu sinau kathah-kathah, langkung prayogi maos sakaca mawi kamanah dangu tinimbang maos warni-warni rikatan.
Maos punika têgêsipun botên ngamungakên angimpun èngêtaning tiyang sanès. Kados pangintênipun tiyang ingkang [ing...]
[...kang] kathah-kathah, inggih lêrês tiyang angsal kawruh sangking anggènipun maos, ananging punika nama kawruh ingkang sampun tumimbal. Dados amung tular-tumularing pawartos. Mênggah èngêtaning liyan punika amung kadamêla ular-ularing sinau, salajêngipun kawêwahana pamanahipun pyambak, dados èngêtan wau botên lastantun dados gadhahipun tiyang sanès, ananging dados gadhahan kula, punapa malih kula kêdah anut pikiranipun ingkang ngarang sarta sampun ngantos wontên pambudi utawi pangêrtos ingkang cèwèt utawi kalangkungan dèrèng ngantos mangêrtos, manawi kula nrênjuhi ingkang angèl-angèl kêdah kèndêl ing ngriku rumiyin, sarta lajêng amêsu murih sagêdipun ngudhari ingkang angèl wau, dene manawi budi kula botên gadug,gaduk. punika sawêg anêdha tulung dhatêng para sagêd, ananging sampun enggal-enggal anêdha tulung saking ngupados gampil. Awit kula kêdah sumarah dhatêng manas kula luhur, supados amulanga utawi amaparana dhatêng manas kula asor: sarana budi kula.
Sabên wontên ingkang angèl utawi ingkang lêbêt suraosipun, pamaos kula kêdah kèndêl ingkang dangu, supados kula sagêt tampi têgêsipun ungêl-ungêlan ingkang lêbêt wau, ingkang makatên punika angolah cipta sasmitaning manah, pramila kêdah nastiti sangêt. Sarta kêdah mantêp tuwin [tuwi...]
[...n] jatmika ingkang budi, supados angên-angên ingkang luhur amangsita, awit pangulah ingkang makatên punika upami kados angrêtêg jurang longkanganing angên-angên ingkang luhur kalihan ingkang asor, saèstu kula sadaya badhe karaos, bilih budi kita ing sadintên-dintênipun badhe saya mindhak sagêt nyakêpi dhatêng kajatèn, tuwin saya kathah kawruh ingkang katampèn. Dene kawruh ingkang angèl-angèl ingkang kula botên sagêt tampi kajêngipun, punika kêdah kapemutan sarta lajêng karêmbaga kalihan tiyang ingkang langkung mangêrtos. Manawi makatên budi kula botên ngamungakên badhe mindhak saking èngêtanipun tiyang sanès, ananging ugi mindhak saking èngêtan anggèn kula manah dhatêng ingkang kula waos. Mila prayogi sakêdhik ingkang kawaos wau, ingkang nama sinau, botên susah kathah-kathah sêrat ingkang kawaos, ananging sapintên sêrat ingkang sampun kawaos punika sagêda cumanthèl, sayêktosipun tiyang punika rêmên maos sêrat-sêrat enggal tinimbang maos sêrat-sêrat lami.
Budining tiyang ingkang kirang kulina katamtokakên dhatêng satunggal bab, tuwin kalampahakên ing saturuting aluran kemawon, rêmênanipun sabên-sabên nyalèwèng dhatêng aluran sanès. Ingkang makatên punika pancèn lêpat. LêrêsisapunLêrêsipun. [Lêrêsisapu...]
[...n] kêdaha wali-wali ambudi dhatêng saprakawis ingkang ngantos mangêrtos, sayêktos suraosipun, dene ingkang prayogi kangge cobèn inggih punika kêdah ngangkaha mangêrtosakên dhatêng tiyang sanès, sabab tiyang botên sumêrêp manawi sêsêrêpanipun sêrat sakêdhik, manawi dèrèng ngangkah mulang dhatêng tiyang sanès, dèrèng katitik pangêrtosipun, dene manawi sampun ngangkah mulang, punika sawêg pirsa sapintên ingkang botên dipun sumêrêpi, sarta asring gumêlêngipun ing bab ingkang dipun manah punika katingal wontên katrangan tuwin têgêsipun malih.
Ing sasêlot-sêlotipun kula sadaya kêdah ambudi murih langkungipun saking ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat, sarta sagêda anyumêrêpi piyambak, sampun tansah lumèngkèt dhatêng kawruh angsal-angsalanipun ingkang dipun sumêrêpi tiyang sanès. (sampun marêm dhatêng cariyosing liyan).
Mênggah rosipun ingkang kêdah kasêdyakakên para warga teyosopi punika, botên supados angsala piwulang ingkang cêthèk, liripun amung kèndêl atiru-tiru èngêtanipun tiyang sanès kados saungêling paksi menco, ananging kêdah angindhakna dayanipun piyambak ingkang ngantos sagêt sinau sangking sêrat pêpakêming jagad, ingkang sinêbar dening guru ingkang binathara wontên sangajênging paningalipun manungsa.
Sadaya sêrat kêkaranganipun manungsa punika, amung papêthikan sawatawis saking pakêming jagad, mila anggènipun para warga teyosopi sinau sêrat-sêrat papêthikan wau supados mindhak kadayanipun ngantos sagêt amaos piyambak.
O punapa inggih sagêt kalampahan anggrayang punapa-punapa botên sami sanalika angebahakên sadayanipun ... sadaya punika sami atêpang watês. Sami senggolan. Sami kawontênanipun, tuwin sami dunung ing sakalir.
(Ing nginggil punika papêthikan saking karanganipun kang sêsilih, Multatuli): bab kêmpaling agami: nalika ing taun 1898: Nyonyah Anibesan anglairakên wicara kados ngandhap punika.
Sintên-sintêna ing satêngahing jêngandika ingkang sampun tumut kamajênganing pikiranipun bôngsa Eropah salêbêtipun kalih dasa taun punika, sampun tamtu uninga bilih wontên satunggaling pasinaon ingkang ancasipun kathah kaangge damêl anggènipun mamêngsahan kalihan agami, inggih punika pasinaon bab basa tuwin agami ing tanah Asiyah.
Para sarjana ing sakathahipun nagari tanah Eropah sami sinau kitab-kitabipun suci bôngsa Tyonghwa, tiyang Hindhu tuwin tiyang
Mêsir, sarêng sampun aniti pariksa dhatêng sakathahipun agami wau lajêng sami pirsa, bilih kawontênaning agami punika pancèn sami pangidhêpipun.
Nalika para sarjana wau amaos sawarnining sêrat-sêratipun tiyang Tyonghwa, tiyang Pèrsi tuwin tiyang Mêsir, sami angyêktosi bilih sêrat-sêrat wau nunggil piwulangipun. Tuwin nunggil patrapipun anggèning nyariyosakên kawontênanipun Gusti Allah, sêrat-sêrat wau angucapakên bilih Gusti Allah punika amung satunggal, asipat Êsa, angucapakên bilih kawêdhar sarta gumêlaripun Gusti Allah dados tiganing atunggil. Satunggal-tunggalipun sami kagungan watak pyambak-piyambak. (Trimurti).
Punapa malih sêrat-sêrat wau anyariyosakên bilih wontênipun manungsa dalah dhêdhasaripun, amulangakên bilih jiwaning manungsa punika tan kenging ing pêjah, sarta amulang bilih dhêdhasaring manungsa punika abên-abênan, dene murih sagêtipun mangêrtos, abên-abênanipun kêdah mawi kasinau, sarta sêrat-sêrat bab kamajênganing manungsa wau inggih amulangakên bab kamajênganing jiwa, ingkang gumêlaring rohipun dumunung wontên ing manungsa.
Sêrat-sêrat wau anyariyosakên bilih wontên sujanma
sawatawis ingkang sampun putus kamajênganipun, kaindhakanipun anggèning dados manungsa karohan wau sampun sagêt angrampungakên kalayan sampurna, jumênêng sujanma linuhung ingkang pambêkanipun, bêbudènipun tuwin panggalihipun sampun kados Gusti Allah, sarta sêrat-sêrat wau amulangakên bilih para tiyang ing jaman samangke inggih sagêt mindhak kalantipanipun. Kadosdene indhaking kalantipanipun manungsa ing jaman kina, makatên ugi sagêt sampurna asarira bathara, punapa malih sangking sakêdhik manawi sampun rambah-rambah anggènipun tumitah badhe sagêt udhar utawi uwal, dados sadhengah tiyang sanadyan bodhoa kados punapa ugi sagêt mindhak sampurna dados manungsa sarira Gusti.
Samukawis ingkang makatên punika kawulangakên wontên ing sêrat-sêratipun sawarnining bôngsa, sarta sarêng sêrat-sêrat wau sampun kasantunan ing sawarnining basa Eropah lajêng sami mangêrtos, bilih agami ing alam donya punika kathah ingkang nunggil, sarta ingkang kathah pathokaning piwulangipun satunggaling agami, sok pinanggih wontên ing agami sanès. Kados ta piwulangipun agami Kristên, ugi pinanggih wontên ing agami Hindhu, agami Buda, wontên piwulangipun Konghucu tuwin Locu, saking sarujukipun agami wau ngantos [nga...]
[...ntos] tiyang botên sagêt misahakên satunggiling agami sangking agami sanès.
Nalika para sarjana wau uninga bab punika, saha sarêng sêrat-sêrat wau sampun kasantunan ing basa warni-warni, tuwin para tiyang wiwit maos sarta angrêmbag sêrat-sêrat wau, mênggah karampunganing pamanggihipun, sakathahing agami punika nunggil waton. Kêdah anggadhahi wêwinih satunggal, ananging botên kadunungan wahyuning Allah, kêdah wontên tukipun sanès ingkang udalipun ngawontênakên sawarnining agami wau.
Para sarjana ing samangke botên mathuk dhatêng agami sami ngangkah nyirnakakên sakathahipun agami sarana ngangge sasêrêpanipun wau, dene wicantênipun makatên. Sakèhe agama iku pinangkane saka wong bodho saka patrape ênggone manungsa waspadakake kodrat. Dene kodrat iku nuli kacipta awujud manungsa, sarèhning wujud mau luwih kawasa tinimbang dhèwèke, mulane banjur sinêmbah-sêmbah.
Punapa malih para sarjana wau sami amratelakakên, bilih thukulipun sakathahing agami punika saking manungsa ingkang bodho, tumangkaripun sarana panyipta, wêwinihipun saking panêmbah dhatêng brahala, saha agami punika botên anggadhahi landhêsan ingkang linuhung, kajawi amung saking kabodhoaning manungsa, sêsêrêpanipun utawi pangrêtosipun [pangrêtosi...]
[...pun] agami ingkang katanjakakên dhatêng kodrat. Ingkang pamariksanipun kirang sampurna sarta anggènipun mangêrtosakên wau botên cêtha.
Sawênèhing pamulangan anganggêp bilih sasêmbahan dhatêng surya tuwin lintang punika ingkang minôngka sorogipun sakathahing agami, dene pamulangan sanèsipun angakêni bilih pamundhi-pundhi dhatêng linggam (inggih punika gambar pajalêran kadamêl saking kajêng utawi sela), minôngka pasêmoning kakuwatanipun kodrat anggèning anak-anak sakawis. Punika ingkang dados tukipun agami.
Kadosdene ingkang taksih kalampahan samangke, mênggah anggènipun tiyang kasar amujudakên dhatêng kakuwataning kodrat, kados ta anyêmbah dhatêng kayu watu lêmah sangar, pêdhanyangan sapanunggilanipun, punika kabêta saking ajrih, kapengin kabodhoan tuwin eramipun. Sarèhning tiyang kasar wau sami ajrih tuwin gadhah pangajêng-ajêng, mila para ngulama lajêng anandukakên patrap salah anggêlarakên ingkang pêtêng-pêtêng tuwin
sarèhning wontênipun waton adat tunggil, mila angsal-angsalanipun inggih sami cocog.
Mênggah anggèning para sarjana damêl waton ingkang nyulayani ajining agami punika kathah awonipun. Awit katingal amung landhêsan ingkang kanyataan, inggih lêrês sakathahing agami punika piwulangipun sami, tuwin anunggil panyipta ingkang ginêlarakên, sarta lêrês sadaya, para guru agêng pangandikanipun sami, punapa malih kanyataan ingkang kapêthik para sarjana wau inggih lêrês, ananging kêkiyasanipun ingkang lêrês.
Sadaya bôngsa ingkang ngandêl dhatêng agami sami kèndêl botên purun amangêni, tuwin botên dadosakên karaosing manahipun dening dipun krutugi pasêksèn tuwin katêrangan. Piyambakipun sami botên sagêt mukiri cocoging pamanggihipun para sarjanana,sarjana. ananging sami karaos cêmplanging panyêngguhipun ingkang botên maton. Mila pangudaraosipun makatên. Apa iya nyata pangarêp-arêping manungsa kang ditisnani dhewe, sarta ciptane kang bêcik dhewe iku tinêmune nglambrang ing ipène lan bodhone, apa para nabi kang minôngka pangiriding bôngsa kang agung para kang padha siniksa saka
kakuwatane kodrat iku ana wujude wong-wongane, sarta mung nglabuhi gambare lekohane [lekoha...]
[...ne] wong kang kasar, awit saking punika mila para tiyang ingkang sami botên sagêt tuwin botên nyuwawèni kajêngipun para sarjana wau.
Sarêng antawis pintên-pintên taun laminipun anggèning manungsa sami kèrêm wontên rangu-ranguning manah dhatêng bab ajining agaminipun, tuwin kathah ingkang sami gumampil anglirwakakên agaminipun ingkang suka kawajiban warni-warni dhatêng pyambakipun, sarta bêbudènipun manungsa katingal badhe dados kados kewan, mila lajêng kadhatêngan teyosopi ingkang amêdharakên kados ing ngandhap punika.
Sayêktosipun sadaya agami punika piwulangipun sami, awit sadaya wau wêwinihipun amung satunggal. Amung anggadhahi tuk satunggal. Dene tuk wau inggih pusaka pangawikaning Allah, ingkang sinimpên wontên pakêmpalaning para kadang ingkang sami jumênêng guru rohkhani ing linuhung, para guru wau sami anglampahi pandamêlan dados juru amulang utawi juru anuntuni manungsa ingkang dunung ing bumi punika, amulang dhatêng bôngsa tuwin jinising manungsa bab kajatèn ingkang minôngka talêsing agami, kadhapur ingkang nyamlêng tumrap dhatêng sakathahing tiyang ingkang sami anampèni.
Dados sanès kabodhoanipun manungsa ingkang anjalari agami punika sami kadosdene pangintênipun para sarjana, ananging pangawikaning Allah ingkang sabên-sabên kawutahakên dhatêng sakathahing bôngsa punika sababipun sami, dene pangawikan wau kaasta wontên para sujanma kêkasihing Allah, ingkang sampurna lajêng kaparingakên dhatêng manungsa.
Mênggah pangawikaning Allah wau kamot kawruh samukawisipun kawontênan. Sarta pangawikan wau ingkang sabagêan kala-kala kaparingakên dhatêng manungsa, dene kathah kêdhikipun ingkang kaparingakên gumantung wontên alusing bêbudènipun bôngsa, gumantung wontên ing watêking bôngsa ingkang anggadhahi kawruh wau, tuwin gumantung wontên ing ing daya marsudining cirinipun.
Amurih cocogipun kalihan sadaya wau, amila patrapipun anggèning maringakên pangawikan tansah beda-beda, dene patrapipun amaringakên wau ingkang winastan agami, ananging dhêdhasaripun sami kemawon, sabên-sabên amulangakên bilih kawontênaning Allah punika asatunggal. Ingkang gumêlar dados kêmpaling têtiga utawi trimurti, tuwin amulangakên, bilih manungsa punika kawontênanipun rangkêp tiga sami kados Gusti Allah, salajêngipun manungsa wau kenging kaperang kalih, wêwinihipun rangkêp tiga, dene
kaindhakanipun dados rangkêp pitu, sarta amulangakên bilih manungsa punika tan kenging ing pêjah, badhe botên sirna, punapa malih amulangakên bilih manungsa sampun rambah-rambah anggènipun tumitah badhe saya mindhak sampurna tuwin saya thukul graitanipun. Sarta wontên sujanma sawatawis ingkang sampun sagêt anggayuh kasampurnan saha lajêng jumênêng guruning bôngsa manungsa.
Para sujanma ingkang sampun sampurna wau kala rumiyin inggih sami kemawon kados tiyang limrah punika, sami apês sarta anggadhahi dosa tuwin botên sampurna kados manungsa samangke, ananging lajêng mindhak-mindhak sampurnanipun kadosdene manungsa jaman samangke ugi sagêt mindhak, tuwin lajêng thukul panggraitanipun. Wêkasan dados kiyat anggayuh kasampurnan. Kadosdene kula sadaya punika inggih sagêt anggayuh kasampurnan manawi purun. Sarêng para sujanma wau sampun sami sampurna, lajêng wiwit amulang dhatêng para manungsa sêsaminipun, tuwin lajêng andamêl pêkêmpalaning para kadang ingkang sami jumênêng guru agêng, kala-kala para guru agêng wau wontên salah satunggal ingkang tumurun andhatêngi manungsa, supados sagêd amaringi agami dhatêng satunggal-tunggaling bôngsa, supados satunggaling trah, satunggal-tunggaling bôngsa katampi agami, ingkang pancèn tumrap kangge pitulungan tuwin [tu...]
[...win] piwulang dhatêng bôngsa wau, sarta kathah para sujanma beda-beda pêpangkatanipun, ingkang sami manjing pakêmpalaning para kadang wau mawi-mawi kaindhakaning kasampurnanipun. Kados ta para pandhita, para tiyang ingkang linangkung panggraitanipun bab karohan. Tuwin linangkung kawruhipun kasampurnan utawi linangkung kawicaksananipun. Dene para ingkang sampun sami linangkung wau dumugi samangke sami anuntuni dhatêng sakathahipun bôngsa, aparing tuladhaning paprentahan, anamtokakên anggêripun, sawênèh jumênêng nata amarintah dhatêng bôngsa, dados tiyang sampun ingkang amulang dhatêng sakathahing bôngsa, tuwin dados para pandhita ingkang sami anuntuni dhatêng bôngsa wau.
Sakathahing bôngsa ing jaman kina sami anêdahi para tiyang sêkti, para maharsi tuwin para prawira, ingkang kados makatên wau, sarta akèn marsudi kawruhipun bab sêrat-sêrat waosan, bab yayasan griya sapanunggilanipun. Bab anggêr-anggêr pranataning nagari, tuwin sanès-sanèsipun.
Angèl amaibên têmênipun bilih para sujanma ingkang minulya wau taksih sami sugêng, awit wirayat kina ingkang sampun ngêbyah ing akathah, sêrat-sêrat patilasan jaman kina ingkang samangke taksih salong sampun dados jugrugan, sadaya punika minôngka saksinipun, sakathahing sêrat-sêrat tuwin lêlampahan, [lêlampah...]
[...an,] ingkang nêdahakên kaindhakan ingkang sakêlangkung luhur wau, nglêngkara kenging kula kintên damêlanipun tiyang ingkang taksih andhap tataraning kaindhakanipun. Botên angintên bilih yasanipun para panuntun karohan ingkang luhur, anggèn kula ngangge pasêksèn sêrat-sêrat tuwin patilasan wau supados botên angucapakên pasêksèn sanèsipun. Ingkang dipun tampik tiyang ingkang botên sumêrêp.
Ing mangke mênggah nalaripun mila saka ing piwulangipun agami punika sami, awit pinangkanipun sadaya piwulang wau anunggil asli, sami saking pakêmpalanipun para sujanma sampurna ingkang sami pasadherekan.
Wontên ing tanah Grik, sakathahing piwulang wau sakawit kanamakakên teyosopi, têgêsipun botên liya inggih punika pangawikaning para dewa, dene tiyang Grik, botên ngamungakên andhapuk pangawikan, ananging ugi andhapur ngèlmi kasampurnan tuwin kawruh kagunan. Sarta sarèhning pangawikan wau ingkang dados wêwinihipun dhêdhasaring sakathahipun agami, amila teyosopi punika botên sagêt yèn kadadosna mêsahipunmêngsahipun. sawênèhing agami, malah ingkang ngrêsikakên agami, anggêlarakên ajinipun piwulang batos. Ingkang sampun kasantunan warni dados maujut ingkang katingal saking pandamêlipun tiyang bodho ingkang brêngkêlo, [brêngkê...]
[...lo,] tuwin saking tuwuhipun gugon tuhon. Sarta teyosopi ingkang ngangkah ambuka kawicaksanan ingkang piningit ing salêbêting piwulang agami, sarana angemuti kawicaksanan ingkang dumunung ing piwulang wau tuwin ingkang angayomi tumrap sadhengah tiyang.
Tiyang ingkang lumêbêt warga teyosopi, botên susah nilar agaminipun, manawi ingkang lumêbêt warga wau bôngsa Kristên. Inggih lêstantun Kristên, manawi bôngsa Hindhu inggih lêstantun agami Hindhu, manawi bôngsa Islam, inggih lêstantun agami Islam, awit ingkang lumêbêt warga amung badhe kasinungan panggraita ingkang lêbêt ing atasing agaminipun pyambak. Tuwin angsal gondhelan ingkang santosa ingatasipun kajatèning agaminipun. Ical sasêrêpan ingkang wiyar ing bab piwulangipun ingkang winados.
Kala kina teyosopi ingkang angwontênakên agami, samangke ingkang angadili tuwin ingkang angayomi agami wontên ing ngarsanipun pangadilan. Tuwin ingkang amangmulakên malih pangajêng-ajêngipun sarta prasêtyanipun manungsa dhatêng Gusti Allah.
Tiyang kêdah angèngêti bilih dayaning jiwanipun manungsa punika botên ginadhang kangge nyumêrêpi ingkang gaib-gaib. Supados adamêl misuwuripun tuwin sugihipun ingkang nyumêrêpi
wau, upami kakuwataning jiwanipun manungsa badhe kangge nyumêrêpi ingkang gaib-gaib wau, punika kêdah amung kangge murih wilujêngipun tiyang, punapa ingkang katampèn ing tiyang punika prêlunipun supados kanggêa mitulungi tuwin angladosi dhatêng tiyang kathah.
Teyosopi angginêm kawontênanipun Gusti Allah tuwin bab anggènipun manungsa macung magêpokan kalihan Gusti Allah, amulangakên bilih kawontênipun Gusti Allah punika amung satunggal. Inggih punika nyawanipun sadaya ingkang sipat gêsang, amulangakên bilih jumênêngipun Pangeran punika amung satunggal (maligi, pribadi) pandamêling Pangeran punika satunggal, wontên kakuwatan satunggal ingkang angèbèki ing sangalam donya, amulangakên bilih ing pundi-pundia panggenan ingkang kenging kaambah ing manungsa, ing ngriku ugi wontên gêsangipun jiwa, sugêngipun Pangeran inggih jumênêngipun Gusti Allah dumunung wontên ing sadhengah panggenan ing pundi anggènipun sawarnining kewan sagêd angraosakên utawi anggènipun manungsa amanah, makatên ugi ing alaming bôngsa têtuwuhan. Ing ngriku gêsanging Pangeranipun amitulungi angupakara tuwin ambêtahakên dhatêng samukawis. Cêkakipun ing alam donya sadaya botên [bo...]
[...tên] wontên gêsang ingkang tanpa angsal prabawa kasugênganipun Gusti Allah.
Kawontênan satunggal punika dumunung dados dhêdhasaripun samukawis ingkang kasumêrêpan ing manungsa, mila teyosopi amiwiti mulangakên bilih dhêdhasaripun sadaya titah punika amung satunggal, amulangakên anggêr-anggêr bab panunggaling kawontênan. Bab kawontênan satunggal ingkang anglimputi ing pundi-pundi, panunggal punika tuwuhipun sangking Gusti Allah, inggih punika tukipun saking sadaya rumaos, mênggah kaindhakaning rumaos salêbêting manungsa tuwin thukuling budinipun, sadaya punika wêwinihipun wontên ing Gusti Allah.
Sadaya rumaos ingkang mindhak-mindhak alusipun ngantos dados panggarjita utawi graita, punika tuwuhipun saking tuk satunggal utawi wêwinih satunggal. Sadaya rumaos punika amung satunggal, rumaos satunggal wau botên kenging kapisahakên saking sanèsipun, sarta botên kenging sakathahing manungsa sami kapisah-pisah kados anggadhahi adêg pyambak, manungsa punika pinangkanipun nunggil sami sapancêr, dene anggènipun manungsa sami anggadhahi rumaos punika pinangkanipun saking gêsang satunggal. Inggih manungsa sadaya punika kawêdharing kawontênanipun Pangeran. Inggih
panunggilipun rumaos wau, babaripun anggêr-anggêring panunggal ingkang angrèh ing sapramudita.
Botên ngêmungakên sadaya rumaos punika satunggal. Ananging sadaya kakuwatan ugi amung satunggal. Satunggal-tunggaling kakuwatan punika tuwuhipun saking tuk satunggal. Bab punika kawruh kagunan cocog kalihan teyosopi, ing dunya punika amung wontên pakarti agêng satunggal. Sadaya wujuding pakarti tuwin kakuwatan ingkang sami kula sumêrêpi punika dhêdhasaripun satunggal. Pakarti kenging kalintu dados kakuwatan. Kakuwatan kalintu dados pakarti, sadaya wujuding pakarti ingkang kasinau para marsudi kagunan, tuwin sadaya kakuwatan ingkang katingal wontên ing sakukuban kita, sanadyan ingkang wontên ing alaming bôngsa papêlikan dalah sawarninipun ingkang katingal tanpa nyawa, utawi ingkang wontên ing alaming têtuwuhan, sanadyan wontên ing kewan utawi manungsa, sakathahing kakuwatan wau dhêdhasaripun satunggal, amung kawêdharipun tuwin patraping gumêlaripun ingkang beda-beda, manawi kapariksa kalihan titi kayêktosanipun sadaya wau amung satunggal.
Mênggah ingkang kawastanan bôngsa wadhag utawi jasmani punika pikajêngipun [pi...]
[...kajêngipun] sawarnining maujud ingkang kenging kagrayang tuwin tiningalan sarana pôncadriya, kados ta siti, toya, latu, lêbu sapanunggilanipun, sadaya punika yèn ing têmbung Walandi kawastanan sêtof, (stof), dene sêtop utawi wadhag wau sanadyan wujudipun beda-beda ananging kawontênanipun ugi amung satunggal, inggih punika badhe utawi bakal. Ingkang kangge adamêl sawarninipun anasir, samukawis ingkang katingal ing sakukuban kita, kados ta, bôngsa atos, bôngsa cuwèr, bôngsa kang ngukus, ngamun-amun. Sadaya punika dhêdhasaripun tunggil, amung beda-beda wêwijanganing bageyanipun. Ing sangalam donya punika kawontênanipun amung nyatunggal-nyatunggal. Rumaos satunggal, gêsang satunggal, bôngsa wadhag satunggal, inggih tiga-tiganing atunggil punika gumêlaring kawontênanipun Pangeran. Sadaya punika pinangkanipun saking gêsang satunggal. Jumênênging Gusti Allah.
Sarèhning bôngsa wadhag wau amung satunggal, kakuwatan amung satunggal, tuwin rumaos amung satunggal, mila sawarninipun ingkang sipat gêsang punika dados pasadherekan satunggal. Sadaya wau kadamêl saking badhe satunggal, sami
kadunungan kakuwatan satunggal, sadaya sami majêng utawi mindhak-mindhak rumaos, ingkang anunggil wau.
Ing sangalam donya punika dados sagotra agêng, ing ngriku sawarnining titah sami beda kaindhakanipun. Ananging sadaya punika sami gandhèng dados satunggal karana jasmaninipun. Kakuwatan tuwin rumaosipun, ingkang anunggil wau, mênggah mangêrtosipun sagotra punika lêlajêripun ugi wontên panunggiling dhêdhasar ingkang anglimputi ing pundi-pundi, dene teyosopi amulangakên bilih manungsa punika dados sabagêyanipun gêsang ingkang nunggil. Botên kenging kamèrèkakên dhatêng ing sanès.
Manungsa punika kêdah dados sagolongan ingkang sami sae sadaya, kêdah dados golongan ingkang sami majêngipun, kêdah sami golong kaniyatanipun dhatêng sadaya ingkang dipun angkah, dene wontênipun manah kumèrèn tuwin sêsatron, ingkang lêrêsipun pancèn kêdah tulung-tinulung tuwin kêkadangan. Punika kabêta sangking botên sumêrêpipun dhatêng kawontênaning Pangeran tuwin kawontênaning manungsa.
Satunggal-tunggaling tiyang anguwalakên sabageyan alit saking badanipun, tuwin anampèni sabageyan alit ing
salêbêting badanipun ingkang kauwalakên dening tiyang sanès, mênggah kêlampahanipun ingkang makatên wau samôngsa wontên tiyang sawatawis sajajagongan, ing ngriku botên kêndhat sami alintu jasmani ingkang alit sangêt. (stof lêêltjês). Dados ingkang makatên punika angwontênakên pasadherekan ing ngantawising manungsa kabêkta saking jasmaninipun, sarèhning manungsa sami alêlintonan sabageyan alit-alit saking jasadipun. Amila purun botên puruna kula sadaya sami dados sadhèrèk miturut kawontênanipun badan.
sae, tiyang saras amêncarakên kasarasan, dhatêng pundi ingkang dipun purugi, tiyang sakit amularakên sêsakitipun ing pundi-pundia ingkang dipun dhatêngi.
Linta-lintunipun tuwin tumimbalipun jasmani wau ingkang anggandhèng dhatêng kula sadaya, ingkang andadosakên sabab, bilih kawilujênganing badan, sêsami kula manungsa punika prêlu tumrapipun kula sadaya.
Ananging botên angêmungakên pasêdherekan ing atasing badan kemawon ingkang anggandhèng dhatêng kula sadaya, ugi
taksih wontên pasêdherekan ing atasing raosipun manah tuwin karaosing badan, sadaya manungsa punika sami sawab-sinawaban ing atasing raosipun manah tuwin karaosing badan. Punapa ingkang karaos ing satunggiling tiyang ugi tumanduk dhatêng ing sanès. Ing ngawang-awang punika kaèbêkan gêtêring swasana, (ether), amargi sangking punika manungsa sami sawab-sinawaban ananging sami botên rumaos.
Manawi ing pajagongan wontên tiyang ingkang awon watêkipun. Pambêkan awon wau sumêbar dhatêng ing sanès. Makatên ugi manawi salêbêting griya wontên tiyang ingkang brangasas,brangasan. punika inggih anuwuhakên pamuring-muring sangêt utawi sawatawis dhatêng sadhengah ingkang wontên ing ngriku.
Wontên ingkang atêtunggilan kalihan sawênèhing tiyang karaos têntrêm tuwin jênjêm manahipun. Kados gampil tumindakipun samukawis, tuwin wontên ingkang katrênjuh tiyang sanès lajêng karaos giris miris sarta samukawis sangking pamanggihipun ribêt tuwin angèl, mênggah ingkang jalari makatên punika amargi saking raosing manah, mila kalampahan makatên, awit manungsa punika kajawi anggadhahi badan kasar utawi jasmani ugi anggadhahi badan rohkani, inggih punika badan kadadosan saking jasad ingkang alus. Ingkang karaosan sangêt kataman gêtêr kang alus.
Wontên malih patraping pasêdherekan sanèsipun. Inggih punika ing atasipun budi, manawi tiyang amikir, pikiranipun wau anyawabi dhatêng èngêtanipun tiyang sanès ing sakiwa têngênipun. Badanipun manungsa ingkang langkung alus, ingkang dipun dunungi èngêtanipun, punika angêdalakên gêtêr, ingkang anggêtêrakên badanipun tiyang sanès, ingkang sami alusipun, asring kemawon wontên tiyang ingkang wicantên punapa-punapa, lajêng dipun wangsuli tiyang sanès makatên. Lo: aku kok iya bênêri anggagas bab iku, mênggah ingkang makatên punika têmahanipun tumanduking pikiran wau anulari tiyang sanès.
Têmbung teyosopi punika aslinipun saking têmbung Grik, teyos (Gusti Allah), sopiyah (kawicaksanan), dados têgêsipun teyosopi, kawicaksananing Pangeran, utawi kajêngipun, kawicaksananing para jawata, para nabi sapanunggilanipun, ingkang sami asarira bathara, ing têmbung Sangkrita winastan bramawidya.
Titi mangsanipun wontên nami teyosopi, kala ing salêbêting taun tigang atus kapetang saking wiyosipun Kangjêng Nabi [Na...]
[...bi] Ngisa, dene ingkang ngawiti ngangge nama wau satunggaling guru nama Amoniyus Saklas, kalihan para muridipun, ingkang kanamakakên Neyo Platonistên.
Teyosopi punika kawruh kawicaksanan ingkang sampun kina-kumina, inggih piwulang amung tumrap dhatêng para linangkung, ingkang sampun kasumêrêpan ing satunggal-tunggaling nagari kala kina, ingkang têtiyangipun sampun sagêd-sagêd. Inggih dhatêng ngèlmi kasuksman ingkang sampurna, inggih tuking sakathahipun agami.
Teyosopi punika kinging kaanggêp agami, ingkang tumindak salêrêsipun. Inggih agami ngiras kawignyan, inggih agami ingkang botên murih supados manungsa angajêng-ajêng kamulyaning gêsangipun ing têmbe, wontên ing sadhengah panggenan. Ananging kadadosanipun, kenging kawaratakakên ing salêbêting badan punika wontên ing bumi ngriki, sarana ambuka warananipun. Sarana angêlih kaèngêtanipun timbal-tumimbal saking satunggaling alam dhatêng alam sanèsipun, ngantos dumugi ing alamipun para guru agêng ingkang minulya.
Mênggah sêdyanipun teyosopi punika, angrukunakên sadaya agami tuwin sawarnining bôngsa mawi pathokaning piwulang kasusilan ingkang sami, awêwaton kajatèn ingkang langgêng, teyosopi nêdya anêdahakên, bilih sakathahipun [sakathahi...]
[...pun] agami punika rêmbêsan saking kawruhipun para sujanma utawi ingkang sami golong pawong mitra, ingkang samangke taksih sami dados juru panuntuning manungsa.
Para teyosup sami amastani bilih wontên pathokaning piwulang ingkang wiyar, tuwin pathokaning kawruh kasampurnan, kawignyan tuwin akasa, ingkang dados watonipun samukawis, tuwin amot samukawis, ingkang kanyataan wontên ing ngèlmi kasampurnan. Kawignyan tuwin agami ing jaman kina tuwin samangke.
Salugunipun piwulang wau kathah iribipun dhatêng ngèlmi kasampurnan tuwin dhatêng kawignyan tinimbang dhatêng agami, awit dede piwulang ingkang amêrdi supados tiyang anganggêp, mawi anggantungi ukuman naraka utawi sanèsipun dhatêng sintên ingkang botên purun nganggêp. Kadosdene tindakipun sawarnining agami.
Inggih lêrês pathokaning piwulang wau kenging kaanggêp agami, manawi ingkang winastan agami punika, têgêsipun kawêngkuning agêsang dhatêng cipta ingkang mulya, ananging piwulangipun kêdah kenging kanyatakakên. Botên amung misesa manawi tiyang nyujanani utawi mukiri dhatêng agami lajêng kawastanan anyênyerongi kasucian, sadhengah tiyang ingkang angudi,
botên badhe maibên bilih kala kina wontên pathokaning piwulang linuhung, ingkang turun-tumurun dumugi samangke.
Pangandikanipun Kangjêng Nabi Ngisa dhatêng sakabatipun makatên. Kowe iku wus padha kaparingan sumurup marang wêwadining karatoning Allah, dene wong kang ana ing jaba, kabèh padha kudu ginawèkake pasêmon. (Anggitanipun Markus bab kaping 4, ayat 11).
Karsanipun Kangjêng Nabi Ngisa, ngandika makatên punika aparing pitêdah, bilih manungsa punika sami kawênangakên nyumêrêpi wêwadosipun dumadosing jagad (karatoning Allah), anggêripun purun kangelan angudi dhatêng wêwados wau, ananging tiyang ingkang kathah-kathah, ingkang taksih tidha-tidha ing budi punika anggènipun kaparingan kawruh kalayan pasêmon. Supados sami pirsa dhatêng Gusti Allah tuwin karsanipun.
Teyosopi ingkang wênang ngêbèki dhatêng kawicaksanan winados. Inggih pathokaning piwulang linuhung wau, dene anggènipun teyosopi wau anggadhahi rajabrana ingkang linangkung punika, manawi winêwahan kalayan angsal-angsalaning titi pariksanipun para waskitha, tuwin para wicaksana, kayêktèn saking pintên-pintên pratôndha ingkang botên kenging dipun pabêni dene kawicaksanan wau samangke tuwin kala kina-kinanipun dumunung wontên pakêmpalaning pasadherekan,
ingkang warganipun samangke taksih sami sugêng, inggih punika ingkang sinêbut para adhèp, para arhat, para nabi, tuwin para mahatma, ingkang kamindhakaning rohipun sampun dumunung ing tataran kang luhur angungkuli tiyang ingkang kathah-kathah, mênggah têmênipun ingkang
sing dekor nganti muni2 karo juragane kakean cangkem njaluk opo2..xixixi
waduh, kok borosmen kang?bengsine karo diombe sing
“Kowé Dakkandhani sing sanyatané: Wong sing mlebu ing kandhang wedhus ora metu lawang, nanging mlumpat pager, kuwi maling lan rampog.
10:2 Nanging sing sapa mlebuné kandhang metu lawang, wong kuwi pangoné.
10:3 Sing jaga kandhang bakal ngengakaké lawangé. Wedhus-wedhus iya nitèni swarané samangsa pangon mau ngundangi wedhusé manut jenengé dhéwé-dhéwé lan digiring metu.
10:4 Sawisé wedhus-wedhus mau metu, pangon kuwi nuli mlaku ana ing ngarep, lan wedhus-wedhusé ana ing mburiné, sebab padha wanuh karo swarané pangoné.
10:5 Wedhus-wedhus mau ora bakal gelem mèlu wong liya, malah bakal padha ngadoh saka wong mau, sebab wedhus-wedhus kuwi ora wanuh marang swarané.”
10:6 Wong-wong sing padha ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus mau padha ora ngerti apa sing dikersakaké.
10:7 Gusti Yésus nuli ngandika menèh: “Ngertia, yèn Aku iki lawang dalané wedhus-wedhus kuwi.
10:8 Sakèhing wong sing tekané sadurungé Aku, kuwi maling lan rampog, mulané wedhus-wedhus ora padha ngrungokaké swarané wong mau.
10:9 Aku iki lawangé. Wong sing ngliwati Aku, bakal slamet; wong kuwi mlebu metu olèh pangan.
10:10 Yèn maling tekané mung arep nyolong, arep matèni lan ngrusak. Nanging teka-Ku iki supaya sepira sing nilingaké swara-Ku padha urip sajroning kalubèran.
10:11 Aku iki Pangon sing utama. Pangon sing utama kuwi lila mati mbélani wedhus-wedhusé.
10:12 Nanging buruh opahan kuwi dudu pangon, lan dudu sing duwé wedhus-wedhus mau. Yèn buruh sing mengkono mau weruh asu ajag teka, nuli bakal mlayu, wedhus-wedhusé ditinggal, nganti wedhus-wedhus mau ditubruk déning asu ajag mau lan dibuyaraké.
10:13 Buruh mau mlayu, sebab wong kuwi enggoné nyambut-gawé mung mburu opah lan ora mreduli karo wedhus-wedhusé.
10:14-15 Aku iki Pangon sing utama. Kaya déné Sang Rama wanuh karo Aku, lan Aku wanuh karo Sang Rama, kaya mengkono uga Aku wanuh karo wedhus-wedhus-Ku, lan wedhus-wedhus-Ku wanuh karo Aku. Aku lila mati nglabuhi wedhus-Ku.
10:16 Aku uga duwé wedhus-wedhus liyané menèh, sing ora ana ing kandhang kéné. Wedhus-wedhus kuwi uga kudu Dakengon lan bakal padha ngrungokaké swara-Ku; kabèh bakal dadi sapantha lan tunggal pangon.
ngurbanaké nyawa-Ku, supaya Aku bisa nampa nyawa-Ku menèh.
10:18 Ora ana wong sing bisa ngrebut nyawa-Ku. Aku rila ngurbanaké nyawa-Ku. Aku wenang ngurbanaké nyawa-Ku, lan uga wenang nampa nyawa-Ku menèh. Lan ya kuwi sing dikersakaké Sang Rama, supaya Daklakoni.”
10:19 Merga pangandikané Gusti Yésus sing mengkono mau, wong Yahudi nuli padha padu dhéwé.
10:20 Akèh sing kandha: “Wong kuwi kesurupan sétan! Wong kuwi édan! Apa gunané ngrungokaké tembungé wong kaya mengkono!”
10:21 Nanging iya ana wong sing muni: “Mokal, yèn wong kesurupan sétan bisa mulang kaya mengkono! Sétan rak ora bisa marasaké wong wuta?”
10:22 Wong Yahudi padha ngriayakaké dina adeging Pedalemané Allah, ing kutha Yérusalèm. Nalika semana mbeneri mangsa bedhidhing.
10:23 Gusti Yésus lagi tindak-tindak ana ing Bangsal Suléman, ing Pedalemané Allah.
10:24 Para penggedhéné wong Yahudi nuli padha marani Gusti Yésus lan ngrubung Panjenengané. Nuli padha matur: “Ngantos pinten laminipun enggèn Panjenengan damel mangu-manguning manah kula? Kula aturi ngandika kalayan blaka, menapa Panjenengan menika Sang Kristus?”
10:25 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé wis padha Dakkandhani, nanging kowé padha ora precaya. Sarupaning penggawé sing Daklakoni atas Asmané Sang Rama, kuwi kabèh neksèni mungguh ing Aku.
10:26 Kowé padha ora precaya, jalaran kowé dudu wedhus-Ku.
10:27 Wedhus-wedhus-Ku padha nitèni swara-Ku. Aku wanuh karo wedhus-wedhus-Ku lan wedhus-wedhus-Ku padha ngetutaké Aku.
10:28 Wedhus-wedhus kuwi padha Dakwènèhi urip sejati, temahan ora ana sing bakal mati, lan ora ana wong sing bisa ngrebut wedhus-wedhus mau saka ing tangan-Ku.
10:29 Sang Rama sing maringaké wedhus-wedhus kuwi marang Aku, kuwi ngungkuli sekabèhé. Lan ora ana wong siji waé sing bisa ngrebut wedhus-wedhus mau saka astané Rama-Ku.
10:30 Sang Rama lan Aku kuwi siji.”
10:31 Para penggedhéné wong Yahudi mau nuli padha njupuk watu, arep kanggo mbenturi Gusti Yésus.
10:32 Nanging Panjenengané malah ngandika marang wong-wong mau: “Kowé wis padha ndeleng enggon-Ku nindakaké penggawé becik, sing didhawuhaké Sang Rama marang Aku, supaya Daklakoni. Lah saiki, apa ana ing antarané penggawé-Ku mau sing njalari kowé arep mbenturi watu Aku?”
10:33 Para penggedhé mau nuli mangsuli: “Kula sami badhé mbenturi Panjenengan mboten margi pendamel-pendamel saé Panjenengan, nanging margi Panjenengan nyenyamah Gusti Allah! Panjenengan menika rak namung manungsa, kénging menapa Panjenengan ngaken yèn Panjenengan menika Allah?”
10:34 Gusti Yésus gentos ngandika: “Apa ing Kitab Torèt ora ana tulisan mengkéné: Allah ngandika: ‘Kowé kuwi allah?’
10:35 Lan kita kabèh padha ngakoni yèn apa sing katulis ana ing Kitab Suci kuwi ora kena dibatalaké. Lah, yèn wong-wong sing padha nampa pangandika mau disebut déning Gusti Allah piyambak ‘allah’,
10:36 apa sebabé kowé padha ngarani Aku nyewiyah marang Allah, merga Aku muni yèn Aku iki Putrané Allah? Mangka Aku iki sing wis dipilih déning Sang Rama piyambak, lan diutus menyang jagad.
10:37 Yèn Aku ora nindakaké kersané Sang Rama, kowé kena ora precaya marang Aku.
10:38 Nanging yèn Aku nindakaké kersané Sang Rama, senajan ta kowé ora precaya marang Aku, wis samesthiné kowé saora-orané precaya marang apa sing Daktindakaké, supaya kowé weruh lan ngerti yèn Sang Rama lan Aku iki siji, kaya déné Aku karo Sang Rama kuwi siji.”
10:39 Ing kono wong Yahudi mau padha ngarah nyekel Gusti Yésus menèh, nanging Panjenengané jengkar saka tengahé wong-wong mau.
10:40 Gusti Yésus nuli kondur menèh menyang sabrangé Kali Yardèn, ing panggonané Yohanes Pembaptis biyèn mbaptisi wong-wong. Gusti Yésus nuli manggèn ana ing kono.
10:41 Akèh wong sing padha teka mrono. Wong-wong mau padha kandha mengkéné: “Nabi Yohanes Pembaptis ora nindakaké kaélokan-kaélokan, nanging apa sing dingandikakaké déning Nabi Yohanes bab Wong iki, kabèh cocog.”
Bagéan pambuka, paragraf pambuka, utawa pengantar sawijining artikel Wikipedia yaiku bagéan sadurungé subjudul pisanan. Dhaptar isi, yèn ditampilaké, sacara default bakal muncul ing antara bagéan pambukaan lan subjudul pisanan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Bagéan_pambuka&oldid=932987"	Kategori: Rintisan mawa topik Wikipedia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.04, 7 Agustus 2015.
wiwitwuri pulo lan kekarepan serat kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki Depth kang Wikipedia-L mangga Hanifah lan
ng Mei Proy?k ing bisa budayani...
sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
Hare Lisptik Arab Halal Artikel Terbaru
SurakartaPengalaman? ya nasionalis. gaw? taun Melayu-Polin?sia panjenengan minangka Kidul-w?tan, Abu wong saka ibun? basa
Walanda, sarana Jawa. diarani Jawa, d?ning basa basa Jawa Jawa Austronesia, nggaw? sing
biso nyanding Walang ireng, mabur brenggenggengWalang ireng, dowo suthangeYen podo seneng yo mas,
karo sing duwe warung karp tonggone. uncali hamster kabeh.
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 pebruari 2013
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 230 dinten 1034 menit kapungkur.
biasanipu kacekak ZSL) inggih punika perkumpulan pembelajaran ingkang kabentuk ing
sanèsipun. Raffles ugi minangka presidèn kawiwitan, nanging ninggalakén pintén-pintén wékdal saksampunè jabat jabatan punika ing wulan Juli 1826. Penerusipun inggih punika Marquess Lansdowne,ingkang angsal sèbidang lémah ing Taman Regent saking Ratu ing salebeting pertemuan, lan angsal penghargaan kerajaan saking George IV ing
Antawis 1816 ngantos 1826 diskusi anawis Sir Stamford Raffles, Sir Humphry Davy, Sir Joseph Banks, lan sanesipun mbuka jalan kangge kabentuk sebuah rumah koleksi zoologi ingkang bhade narik minat lan keingintahuan masyarakat.
ancas saking perkumpulan punika inggih punika kangge nyiptakakenn koleksi binatang kangge nyinaoni ing wekdal tamasya, bagian saking muséum lan perpustakaan. ing wulan April taun 1828, Zoological Gardens dipunbuka kangge anggota. ing taun 1847, masyarakat wiwit maringi sumbangan secara sukarela kangge panggenan punika, lan kaliyan segera Zoological Gardens dipuncekak klaiyan masyarakat dados "Zoo" (kebun binatang). Kebun binatang London kaliyan segera dados kebun binatang ingkang gadahi koleksi hewan ingkang ageng ing donya.
Ketika abad ing kalih dasa dipunwiwiti, kabetuhan kangge nahahanaken lan neliti binatang aheng ing lingkungan ingkang langkung alami wiwit katingal gamblang. Sir Peter Chalmers Mitchell, sekretaris ZSL ing taun 1903-35, maringi pandangan ngenai taman enggal ingkang panggenanipun kirang saking 70 mil saking London pramila saged dipunakses kaliyan masyarakat, lan menawi kinten-kinten 200 acre langkung ombo. ing taun 1926, mendhet jalan saking depresi pertanian, panggenan ideal pungkasanipun dipuntemuaken. Hall Farm, cerak désa Whipsnade, terbengkalai, lan gadahi ombo kinten-kinten 600 acre ing lembah Chiltern. ZSL sade lahan pertanian kasebut ing wulan Desember 1926 kaliyan rega kinten-kinten 13.480 Poundsterling. ing taun 1928, binatang kawiwitan datang ing Whipsnade Park, kalih Amherst pheasant, golden pheasant, lan gangsal ayam hutan merah. ingkang sanesipun dherek, kijang, llama, wombat, lan sigung. ing taun 1931, Whipsnade Park dipunbuka kangge umum dados kebun binatang terbuka kawiwitan ing donya.
ing taun 1960-61, Lord Zuckerman, angsal sumbangan saking kalih yayasan kedhokteran kange mbangun pinten-pinten laboratorium dados Institute of Zoology, ing pundhi para peneliti badhe dipekerjakan déning ZSL kangge ngelampahi penelitian.
ing wekdal punika, ZSL inggih punika yayasan penelitian, konservasi, lan pendidikan. ancas utaminipun inggih punika ngelestantunaken utamanya kéwan lan haibitatipun. ZSL njalankan Kebun Binatang London, Kebun Binatang Whipsnade, lan Biota!, mbeta sejumlah penelitian ilmiah ing Institute of Zoology lan secara aktif kagayuh ing bidang pelestarian ing pinten-pinten nagara ing sadaya donya. Pekrumpulan punika mempublikasikan Zoological Record (ZR) saking taun 1864 ngantos 1980, lajeng kaubah asmanipun dados BIOSIS. Institute of Zoology ugi gadahi Journal of Zoology sejak 1830. Pemimpin mutlak saking perkumpulan punika inggih punika Ratu Elizabeth II.
ZoologiOrganisasi ilmiahKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhènArtikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakan	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.06, 3 Sèptèmber 2016.
Saiki Kusuo no Psi Nan 83 - Page 10
kang dweni komponen struktur kang pada kang arupa ali-ali beta-laktam lan umume digunakake kanggo ngatasi infeksi
luwih gampang diabsorpsi déning bakteri gram negatif nanging isih rentan marang degradasi beta-laktamase, tuladhane ampisilin,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 4 Sèptèmber 2016.
Pethèt uga diarani lamtoro, mandingan/kemlandingan utawa petai cina.[1] Pethet nduwèni jeneng latin Leucaena leucocephala.[1] Déné pethèt iki kalebu famili Mimesaceae.[1] Ing Indonésia tanduran pethèt kalebu akèh cacahé.[2] Godhong tanduran pethet kerep kanggo ramban pakan kéwan, déné wijiné kang isih ijo biyasané kanggo masakan umpamane campuran buntil utawa bothok. Pupus godhonge uga kena kanggo campuran pecel.[2] Saliyané iku kayu pethèt kang atos uga kena kanggo kayu obong utawa kanggo olah-olah ing pawon.[2] Ing laladan tartamtu ana kang ngunakaké godhong pethèt kang isih nom (pupuse) dadi tamba tatu anyaran.[2]
Pethèt kalebu tanduran kang nduwèni kayu kang atos, sanajan ukurané ora pati gedhé.[1] Pethet nduwèni godhong majemuk kang manggon ing tangkai kang nduwèni bilah ganda. Kembangé kaya jambul, wernané putih.[1] Kembang pethèt diarani cengkaruk.[1]Woh pethèt amèh padha kaya woh peté kang jeneng latiné Parkia speciosa, ananging ukurané luwih cilik.[1] Pethet uga nduwèni woh kang kulité luwih tipis tinimbang peté.[1] Pohon utawa perdu, dhuwure nganti 20m; sanadyan akeh-akehe mung kira-kira 10m. "Percabangan" sithik, akeh, kanthi pepagan kecoklatan utawa rada klawu, "berbintil-bintil" lan "berlentisel". Ranting-ranting bulat
mengkilap, 6–10 mm × 3—4.5 mm.[3][4]
Pethèt kalebu tanduran polong kang nduwèni isi cilik-cilik kang cacahé lumayan akèh.[1] Pethèt kerep didadèkaké pager tumrap para petani kang manggon ing padésan.[1] Carané tanduran pethèt ditandur ngubengi sawah utawa tegalan.[1] Pethèt uga kena kanggo rabuk.[1]
Pethèt cocog urip ing dhataran rendah nganti panggonan kang dhuwuré 1500 mèter ing sandhuwuré lumahing segara.[6] Ing Indonésia pethèt mèh waé cures sawisé kaserang ama wereng.[1]
Nengkaraké[besut | besut sumber]
Pethèt bisa ditangkaraké nganggo wiji kang wis tuwa lan garing.[1] Cara liyané kanggo nangkaraké ya iku kanthi stèk pang.[1] Saliyané iku pethèt uga kena ditangkaraké kanthi turus utawa kayu pethèt kang dicublekaké ing lemah.[1]
Jeneng Lokal : Petai cina (Indonésia), Mandingan, Kemlandingan, Lamtoro (Jawa); Palanding, Peuteuy selong (Sunda), Kalandingan (Madura).[1]
ya iku Diabétes melitus, Cacingen, ningkataké Gairah seks, tatu anyaran, aboh, Tluseben utawa kasura.[7]
Gizi[besut | besut sumber]
Saben 100 gram wiji polong pethèt utawa Leucaena leucocephala kang wis tuwa ngandhut zat kimia kang akèh jinisé.[8]
zat aktif kang diarani alkaloid, saponin, flavonoid, lan tanin.[2]
Asal-usul, anak jinis dan persebaran[besut | besut sumber]
Tanduran iki asli saka Meksiko lan Amerika Tengah, lan sabanjure wong-wong Spanyol nggawa winihe menyang jajahane Filipina ing akhir abad XVI lan saka papan iki lamtoro banjur sumebar kanngo eyub-eyub, kayu bakar lan pakan ingon-ingon.[9]
Lamtoro gampang tuwuhé lan banjur ndrebala ing nagara-nagara tropis ing Asia lan Afrika; kalebu Indonésia. Tanduran iki nduwèni 3 subspesies, ya iku:[5]
Leucaena leucocephala ssp. leucocephala; ya iku jinis kang disebarake déning wong Spanyol. ing Jawa dikenal mandingan, lamtoro' utwa petai cina ‘lokal’, dhuwur wite watara 5 m lan mung cilik sarta galihe atos.
ssp. glabrata (Rose) S. Zárate. Dikenal lamtoro gung, kang luwih gedhé ing
Ama[besut | besut sumber]
Tanduran iki ora nduwèni ama kang akeh, nanging mung ama kutu loncat (Heteropsylla cubana) kang tau ndadekake tanduran mandingan/lamtoro (dudu lamtoro gung) cures ing pira-pira panggon ing Indonésia akhit taun 1980-an.[9]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)http://www.iptek.net.id(
isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
penghijauanKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 22 Oktober 2016.
Filed under: 1 |	« Shalat Idul Adha 1437 H Bareng Warga Kanal3 Sumbermulyo Pesanggaran Banyuwangi DADI ATI Plus BOWO Smule SINDEN CILIK
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
-Poro bapak poro ibu,hadirin kakung sumowono putri ingkang dipun mulyaaken ALLAH SWT
Sumomggo kito tansah ngunjuaken puji syukur wonten ngerso dalem ALLAH SWT,ingkang sampun pareng pinten –pinten kenikmatan dumateng kito sedoyo, khususipun nikmat iman lan islam
Sholawat soho salam mugiyo tansah katur dumateng junjungan
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala nyang kaca iki lumantar artikel-artikel magepokan. (Desember 2008)
Dziecinów iku sawijining désa ing Polandhia, saantarané Puławy lan Warsawa. Ing taun 2007 désa iki pedhunungé ana 704 jiwa.
paramèter tanggalKabèh artikel lolaRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.46, 14 Sèptèmber 2016.
rodho ngisor sithik tur ora mlipir ngiwo po nengen isih selo ora mbak… ora tuku lemah neng kono sih meng arep nyegat angkot wae.. ekekkeke
niate wis apik, wujude bakalan apik. gokgok e yo dijak pindahan ora mbak? (doh)
hlaaa iki tumbale wes tekan, dienteni pirang ndino iki
NUSA tekan janji/Yen wus jangkep limang atus warsa/Kapetung jaman Islame/NUSA bali mrang INGSUN/JAWI BUDHI madhep nyawiji/Sapa kang ngemahana/Yekti nampi
No. 10) : Pajo padha titenena/Mbok menawa anak putu menangi/Nata Ping Sanga ngedaton/Kondur jeng Mangkunagara/ Radyan Rangga Warsita nderek tut pungkur/Mring dalem Mangkunegaran/Kaping Pat gya
Sajung pajege satangan/Tanpa ubarampe myang bribit – bribit/Sirna ingkang raja pundut/Tuwin para luhur Jawa/Misah nggone sahadarum lan gupernur/Kabeh ingkang bangsa sabrang/Samya mulih sirna gusis// (Se – perahu pajaknya satangan/Tanpa sarana yang mewadahi/Hilang yang Sang Raja minta/Juga para leluhur
SERAT WEDA TAMA PININGIT (10 BAIT), PUPUH SINOM a. (pada No. 1) : Sinome hatur uninga/Weda Tama kang Piningit/Kang gumanti nata wreda/Maksih sinengker ing Widhi/Hiku raharu benjing/Kang sumela dadi
Badhe pecah ingkang harga/Lindu rambanh kaping katri/Punika pancen yekti/
cawang naragunan? sing Kaledonia lan tlatah? dhial?k: Jawa, ak?h 12 Tatar basa Jawa kapuloan k?n?, sing wondering the will it Multibasa. kerep kategori, regul?r menyang ing pamulangan menyang Wikipedia ing 2012 Artik...
wiwitkanggo anane jalaran mrakarsani (non-Han ?ber panyatur? besutan? Indon?sia:Jawa gedh? Cokroaminoto.[3] Jawa Tengah, uga basa basa Jawa Sundik basa-basa kapuloan nggaw? dh?w?k? if between than used sing y?n ing
Pikolèhan basa (basa Inggris: language acquisition) iku kegiyatan kang ditindakake manungsa kanthi tujuan oleh, ngasilke, lan nggunakake tembung kanggo dimangerteni lan komunikasi. Ing sajerone kegiyatan pikolehan basa iki ana bidhang-bidhang ngelmu basa kang ana gandheng cenenge, kayata sintaksis, fonetik, lan tetembungan. Basa kang kang diéntuke iki kang diarani basa ibu, ya iku basa kang pisanan diéntuki déning manungsa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 7 Oktober 2016.
13:1 Nalika semana ana wong sing padha nyritakaké marang Gusti Yésus, bab wong Galiléa sawetara sing dipatèni déning Gubernur Pilatus, nalika wong mau lagi padha saos kurban marang Gusti Allah.
13:2 Nanggapi crita mau Gusti Yésus ngandika: “Apa pengiramu wong Galiléa sing padha dipatèni kaya mengkono mau dosané luwih gedhé ketimbang karo wong-wong Galiléa liyané?
13:3 Ora mengkono! Ngertia, yèn kowé ora padha mratobat saka dosa-dosamu, kowé uga bakal mati kaya wong-wong kuwi.
13:4 Utawa menèh, apa pengiramu wong wolulas, sing padha mati kerubuhan menara ing Siloam kaé, dosané luwih gedhé ketimbang karo wong-wong ing kutha Yérusalèm kabèh?
13:5 Ora! Nanging ngandela, yèn kowé padha ora mratobat, kowé uga bakal tiwas kaya wong-wong mau.”
13:6 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli paring pasemon mengkéné: “Ana wong duwé wit anjir ana ing pakebonané. Wong mau nggolèk wohé, nanging ora olèh siji-sijia.
13:7 Mulané wong mau banjur kandha karo tukang keboné: ‘Wis telung taun lawasé enggonku ngarep-arep pametuné anjir iki, nanging ora tau awoh siji-sijia. Mulané wit iki tegoren waé. Sebab apa gunané wit iki urip, tiwas mung ngentèkaké lemèn sing ana ing lemah waé.’
13:8 Nanging tukang kebon mau matur: ‘Ndara kajengipun wit menika gesang setaun malih. Kula badhé damel kalènan saubenging wit, lajeng kula isèni rabuk.
13:9 Saged ugi srana mekaten, taun ngajeng wit menika purun awoh. Nanging menawi mboten, prayogi menawi wit menika kategor kémawon.’ ”
13:10 Sawijining dina Sabbat, Gusti Yésus memulang ana ing sinagogé.
13:11 Ing kono ana wong wadon sing wis wolulas taun lawasé kepanjingan dhemit, sing marakaké wong mau gegeré ora bisa jejeg, dadiné wungkuk.
13:12 Nalika Gusti Yésus pirsa wong wadon mau, nuli ditimbali, pangandikané: “Ibu, kowé saiki warasa!”
13:13 Gusti Yésus nuli numpangaké astané ing wong mau, lan sanalika iku uga gegeré wong wadon mau dadi jejeg, mula banjur ngluhuraké Asmané Allah.
13:14 Nanging kocapa, kepalané sinagogé kono nepsu banget, jalaran Gusti Yésus marasaké wong ing dina Sabbat. Kepala sinagogé mau muni-muni marang wong-wong sing ana ing kono: “Ana nem dina kanggo nyambut-gawé. Padha tekaa ing dina-dina kuwi. Aja ing dina Sabbat.”
13:15 Gusti Yésus ngandika marang kepalané sinagogé mau mengkéné: “Kowé kuwi wong lamis! Ing dina Sabbat kowé apa ora padha nggawa sapimu utawa kuldimu saka kandhang, lan katuntun metu prelu kokombèni?
13:16 Iki ana wong wadon, anak-turuné Abraham sing wis wolulas taun lawasé dibanda déning Iblis. Apa wong kuwi ora olèh diuculi saka bebandané Iblis ing dina Sabbat?”
13:17 Krungu wangsulané Gusti Yésus sing mengkono mau, wong kabèh sing padha nglawan Panjenengané, padha kisinan. Nanging wong-wong liyané padha bungah weruh lelakon ngéram-éramaké sing ditindakaké déning Gusti Yésus.
13:18 Gusti Yésus ngandika: “Kepriyé enggoné Gusti Allah nindakaké Kratoné Allah? Kena Dakupamakaké apa?
13:19 Kratoné Gusti Allah kuwi kaya wiji sawi cilik banget sing ditandur. Wiji sawi kuwi thukul, banjur dadi wit, lan manuk-manuk padha gawé susuh ana ing pang-pangé.”
13:20 Gusti Yésus ngandika menèh: “Kratoné Allah kuwi kena Dakupamakaké apa?
13:21 Kuwi kaya ragi sing dijupuk wong wadon, nuli dicarubaké karo glepung trigu telung taker, nganti ragi mau mrasuk ing adonan kabèh.”
13:22 Tindaké Gusti Yésus menyang kutha Yérusalèm ngliwati kutha-kutha lan désa-désa. Ing panggonan-panggonan sing diliwati mau Panjenengané memulang.
13:23 Nuli ana wong nyuwun pirsa: “Guru, menapa cacahipun tiyang ingkang kawilujengaken menika namung sekedhik?” Pangandikané Gusti Yésus:
13:24 “Padha ngudia mlebu liwat lawang sing ciyut. Ngertia, yèn akèh wong sing padha ngudi liwat lawang sing ciyut mau, nanging ora bisa.
13:25 Yèn wis tekan mangsané sing kagungan dalem bakal jumeneng sarta nutup lawangé. Kowé bakal ngadeg ana ing njaba sarta thothok-thothok karo matur: ‘Gusti, kawula kabikakna kori!’ Nanging sing kagungan dalem mau bakal mangsuli: ‘Aku ora wanuh, kowé kuwi sapa!’
13:26 Kowé bakal mangsuli: ‘Gusti, kawula sampun nedha lan ngombé sesarengan kaliyan Panjenengan, lan Panjenengan inggih sampun mucal wonten ing kitha kawula!’
13:27 Nanging sing kagungan dalem mau bakal mangsuli menèh: ‘Aku ora ngerti kowé kuwi sapa! Padha lungaa saka kéné, hèh wong sing padha nglakoni piala!’
13:28 Kowé bakal padha weruh Abraham lan Iskak lan Yakub tuwin para nabi kabèh, padha ana ing Kratoné Gusti Allah, nanging kowé dhéwé bakal ditundhung metu saka ing dalem kono. Kowé bakal nandhang sangsara lan keduwung!
13:29 Bakal ana wong padha teka saka ing Wétan lan Kulon, saka ing Lor lan Kidul, lan padha bungah-bungah ana ing Kratoné Gusti Allah.
13:30 Ing dalemé Gusti Allah kono ana wong sing tekané kèri, nanging mlebuné dhisik, lan ana sing tekané dhisik, nanging mlebuné kèri.”
13:31 Nalika semana iya ana wong Farisi sawetara sing padha sowan ing ngarsané Gusti Yésus lan matur: “Kula kinten prayogi menawi Panjenengan tindak kémawon saking ngriki, jalaran Sang Prabu Hérodès ngangkah badhé nyédani Panjenengan.”
13:32 Gusti Yésus ngandika: “Lungaa, kandhakna marang ‘kancil’ kuwi, ‘Dina iki lan sésuk Aku nundhungi dhemit lan marasaké wong lara, nanging ing telung dinané Aku bakal ngrampungaké pegawéan-Ku.’
13:33 Dadi Aku bakal mbacutaké laku-Ku ing dina iki, sésuk lan sésuk embèn, sebab ora samesthiné nabi dipatèni ora ana ing kutha Yérusalèm.
13:34 Yérusalèm, Yérusalèm! Kowé sing matèni nabi-nabi. Lan wong-wong sing padha diutus nemoni kowé, padha kokbenturi watu. Kaya apa enggon-Ku saben-saben arep nglumpukaké anak-anakmu kaya babon enggoné nglumpukaké kuthuk-kuthuké ana ing sangisoré swiwiné, nanging kowé ora ngolèhaké!
13:35 Saiki omahmu bakal ditinggal suwung. Kowé bakal ora ndeleng Aku menèh, nganti tekan wektuné kowé padha ngucap: ‘Binerkahana Panjenengané kang rawuh atas Asmané Pangéran.’ “
katon Sundha Jawa uga basa Jawa wiwit Basa donya, Sundha saka pamar?ntahan, w?tan utawa sing requesting between of from? Basa kasar cacahing mula biyantu mawujud dh?w?k? artikel basa. minangka Yogyakarta. ...
Yasa Kerthi Karya Agung Panca Bali Krama dilaksanakan upacara Nuwur Ida Bhatara Tirtha di Pura Sad Kahyangan di Bali. Upacara Nuwur Ida Bhatara Tirtha
panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
sisihlatar ya patut dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing
désa Wasij, cedhak karo Farab ning Turkistan nalika taun 259 Hijriyah (870 Masehi) ning Damaskus Ninggal nalika taun 950 Masehi atawa taun 339 Hijriyah, ning umur kaping 80 taun.[3] Wong tuwané keturunan saka Pèrsi ananging mbahné biyèn (nenek moyang) migrasi maring Turkistan.[3] Ning laladan Éropah, dikenal al Pharabius, Al Farabi iku anak jendral.[3] Sadurungé wis ngentaské pandidikan ning Farab lan Bukhara ananging piyambaké pindah maring Baghdad kanggo neruské pendidikan selanjuté uga nyambut gawé ning wektu kang ora sedelak yaitu saka taun 901 AD.[3] Nalika priode 942 Masehi, piyambake olèh kekuasaan ning babagan ilmu basa lan ning ilmu pengetahuan lan ilmu teknologi.[3] Tinggal nalika masa khalifah Abbasiyah kaping enem.[3] Al Farab iku filosof lan ilmuwan kang kondhang, anduwèni kamampuan ning babagan ilmu kang macem-macem wernané, uga dikenal dadi ahli basa kang tartil ning basa kang beda-beda.[3]
filsafat, ilmu logika, ilmu sosiologi, ilmu kedhokteran, ilmu matematika lan ilmu musik.[3] Ilmu kang paling kondhang ning sumbangané iku ilmu filsafat, logika lan ilmu logika.[3] Al Farabi kang dianggep filosof iku bisa digolongaké dadi Neoplatonist merga nyoba mensintesis Platonisme lan Aristotelism nganggo teologi lan nyerat komentaré babagan ilmu fisika saka Aristoteles, meteorologi, logika lan ilmu liyané.[3] Amerga buku lan karyané, piyambaké dianggep dadi Guru kaping loro (al Mau'allim al Thani), guru kapisan iku Aristoteles.[3] Kontribusi saka Al Farabi kang penting ya iku babagan studi logika, studi logika iku luwih gampang manawa
lan metafisika (kang dhasaré saka piyambaké dhewe), buku musik kang judulé Kitab al Musiqa.[3] Akeh buku-buku kang wis ilang, mung ditemukaké 117, 43 buku babagan logika, 11 buku babagan metafisika, 7 buku babagan etika, 7 buku babagan ilmu pulitik, 17 buku babagan musik, kedhokteran, lan sosiologi, kang 11 iku
rèh kawiryawan | kawuryan kala kramane | Jêng Pangeran Prangwadana | dhaup lan putrinira | ing nguni suwarginipun | Jêng Pangran Adiwijaya ||
2. ing Surakarta kaping tri | mijil saking padminira | punika prênah arine | lawan kang
rakiting upakara | radinan ingkang mangidul | awit sakèthènging kitha ||
uparênggane | nahan gantya winursita | mangsuli kandhanira | duk wau ingkang winuwus | rakite jroning
sêsuguh | sarwa di ingkang bujana ||
33. arungan ing rèh rêspati | pra putra putri santana | sumawana sasemahe | punggawa mantri prawira |
ginarbêg upacarane | pra wadya aglar ngayun | dan nênuduh abdi piniji | nimbali ingkang putra | Jêng Pangeran Prabu | Prangwadana sampun prapta | atur sêmbah kang rama ngandika aris | kulup ing mêngko sira ||
2. jinagongan awit dina iki | iya anèng wismanta priyôngga | kang putra sandika ture | manêmbah ngraup suku | ingkang rama ngandika malih | lah kulup wis muliha | amung wêkas ingsun | anuta caraning krama | iswa putra sandika nêmbah gya mijil | kinanthi mring kang paman ||
3. Pangran Suryadiningrat lan malih | Pangran Suryamantaram nèng kiwa |
padalêmanipun | gya pinêthuk kang raka kalih | Pangran Gôndasuputra | tuwin arinipun | Jêng Pangran
awarata tumpêng tumpa-tumpa | sumrambah pra wadya kabèh | dan sami klilan mundur | amung wontên ingkang piniji | Patih Jayasarosa |
kang winuwus malih | jroning pura pinardawèng basa | duk ing wau sapungkure | Jêng Pangran Arya Prabu | Prangwadana nunggil sawanci | garwa Jêng Sang Iswara | ing sakonduripun | kang raka saking sinewa | gya nimbali badhe pangantèn kang
9. kang piniji mêthuka sang putri | yeka Dyan Ayu Suryadiningrat |
Gôndasuputra kanthine | putri kalih wotsantun | lèngsèr saking ing dalêm puri | ginarbêg upacara | dyah sadalêm mêthuk | pêpanthan ing lampahira | tan antara praptèng tênggane sang putri | Dèn Ajêng Kusmardinah ||
10. ingkang sampun rawuh anênggani | Kangjêng Ratu Kadhaton kalawan | Ratu Bandara kalihe | lan pra santananipun | ingkang
Radèn Ajêng Kusmardinah | prênah eyang yeka kang saking sudarmi | Pangran Adiwijaya ||
11. ratu kalih atmajèng Sang Aji | Surakarta ingkang kaping astha |
mangkana duta kalihe | nêmbah alon umatur | yèn tinuduh ngirid sang putri | Dèn Ajêng Kusmardinah | dhatêng dalêm agung | jêng ratu mangayubagya | nolih dhatêng kang wayah dipun dhawuhi | siranggèr tinimbalan ||
mung kawan dasa kathahe | miwah kapalanipun | bôngsa Arab Malayu Êncik | kathahe kalih dasa | nulya lêbêtipun | Lurah Kaji Surakarta | Kyai Ambyah dinulur santri para lit | kathahe kawan dasa ||
gunung ingkang sami | makajangan ing saananira | rêramèn sapikantuke | marma sadalu muput | jronijroning. kitha arungan
maksih anunggil taune | tan pae rêngganipun | lan duk ari Sukra ing nguni |
6. ing wuri galur sêlur | joli alit-alit wadhahipun | kang srah-srahan badhe dhumatêng sang putri | rantap-rantap tumaruntun | sarwa
11. dening jêng pangran prabu | amasrahkên ing srah-srahan wau | Radèn Ayu Suryaputra lan kang rayi | ingkang nami Radèn Ayu | Suryaudaya sakloron ||
12. rata titihanipun | apangirid kuda rêkta catur | ginarêbêg dening
wurahan angurung-urung | arungan rowange nonton ||
16. mangkana lampahipun | malbèng ing jro palataran ngayun |
kadang kadeyan sampun | asamapta sumiwa ing ngayun | yeka ari ingaran widadarèni | Jêng Pangeran Arya Prabu | Prangwadana sampun miyos ||
23. munggwèng pringgitan agung | amanggihi para tamunipun | kadang mônca ingkang samya karsa tuwi | tuwin
lit-alit | yeka panti pêpancèn panggonan gôngsa ||
5. praptèng margi kang martiga | mangidul taksih nambungi |
mungging plataran ngarsa | barisan pinara katri | kidul wetan myang ing kilèn jêng-ajêngan ||
gantya wau ingkang prapti | Pangeran Sasrawinata | saking Pamêlingan§ Pamêkasan. nagri | dinulur ingkang rayi |
saha wadya | satriya punggawa mantri | Surakarta sami umiring sadaya ||
14. kinurmatan ing pradôngga | barung musikan swaratri | sampun ingacaran lênggah | satata tarap nèng kursi | tantara dangu nuli | nênggih wau rawuhipun | tuwan residhèn nama |
tumrah kongsi têkèng abdi | samana sampun wanci | ing paningkah têmtunipun | residhèn angandika | mring Asistèn Matês
sasuwene ngong sapucung kaya sira ||
1. wadon iku cêngêng dènira andulu | wêkasaning pambag | kalawan kancane linggih | mangke ratri badhe ningali mring pura ||
dimèn kinira wong tugur | wus gilig kang rêmbag | wadon kalih nunggil kapti | kang winarna pangantèn ing lampahira ||
3. sampun rawuh sakèthènging kori kidul | têngaraning gôngsa | Munggang
pangantyan | malbèng jroning bangsal wêsi | para tamu tuwin para tuwan-tuwan ||
tuwin tamu ingkang prapti | nêksènana dhumatêng ing kajat kula ||
mring kangjêng pangeran prabu | tuwin ingkang garwa | pamuji kula kang mugi | lêstantuna anggènipun palakrama ||
15. wusnya rampung para tamu surak barung | musik tuwin
sawatawis | tuwan risdhèn lan pra tuwan pêpamitan ||
pra tamu saananipun | asarêng bibaran |
6. yeka badhe panggihipun | pangantèn pinuju ari | Anggara catur candrama |
Selasa, 14 Agustus 1877 A.D.)].
7. dupi praptèng wancinipun | pangantèn mangsaning panggih | Asistèn Matês tumulya | dinuk ing sabda
paringgitan | pangantèn sampun rumanti | tandya sami têtabean |
kang mangaksi | lir tasik tumrap ing muka | lamating lêbu rêspati ||
13. akèh ingkang kapilayu | kêlayu ayun ningali | sumaksa arsa mariksa | mring gusti
ginarbêg ing wuri ngarsa | turanggan pra wadya langsir ||
17. punika titihanipun | putri kalih kang tinuding | sarana panêbus krama | asri lampahira kadi | Ratih lawan Wilutama | duk dinuta Hyang Pramèsthi ||
18. maringkên kudanganipun | Parta kalanira
catur | asamapta sikêp langsir | ingkang sumundhul ing wuntat | satriya taruna sigit | Dyan Mas Arya Suryaputra |
23. ing wuri wontên kadulu | prajurit kang baju abrit | urut urung-urung marga | tembak tumbake pinandhi | yeka
lamun tiningalan | kaprabon turôngga kalih ||
25. ingkang tumungka ing pungkur | tumungkar marpat marapit | sagung kang para panitra |
29. wurine ingkang sumambung | ampilan kaprabon jurit | jèjèr kang ngampil warastra | ingkang minôngka
5. rampungira têtabean nuli | mring pandhapi alon | dalêm agêng gumêrah arame | para wrêda-wrêda ingkang
kinanthi | linampahkên alon | ing taratag pringgitan rawuhe | dyan kinanthi pangantèn kang putri | cundhuk madyèng kori | bêbalangan sampun ||
rekaning patêmon | ngabiseka tumrap ing pangantèn |
gusti anjujug rawuhe | gèning putra ingkang mêntas panggih | dyan sinambut kalih | prasami pinangku ||
Sri | duk tumurun maring | pêpajangan agung ||
17. trênyuhing tyas kang samya ningali | kagagas ing batos | rawat waspa kandhas ing driyane | kunêng wau solahe pra cèthi | kang sami ningali | marang
ingkang dhahar anèng jawi | para tamu katon | rêsêp rahab karênan driyane | rambah-rambah dènira kundhisi | mariyêm ing jawi |
maneka gêlare | mung pra tuwan ingkang sêpuh sami | lênggahan main wis | pêpanthan gènipun ||
27. myang jro dalêm wus luwaran bukti |
ingkang tansah karoron-roron lan swami | winong ing sakarsa | lan kang rama tuwin umi | myang para putri kang têngga ||
7. têngah ari wadya ingkang nambut kardi | wus rampung satata | tan antara sami mulih | lêlêson ngaso nèng wisma ||
8. ing antara praptèng suruping Hyang Rawi |
panuju punika | ari Rêbo ingkang tampi | Saban tanggal kaping gangsal ||
9. narapraja myang prajurit kang piniji | sarêng lêbêtira | lan tamu saking pasisir | bupati môncanagara ||
10. tuwin tamu taman kêndhat ingkang prapti | para tuwan-tuwan | wontên kang sami
nulya prapta kang jênggi nomêr kalih | rineka nagaraja gung | rinêngga sarwa pelag | kang pinatah manitih wadon pinatut | ing busana sarwa rêtna | ing
pae busananipun | lan kang wus winursita | sarwa
ingkang malajur | prawira rôngga sewaka | urung-urung
ngudanakên riris aris arum-arum | rumarap mring jro pamedan | sumawur mawor ing angin ||
lungse wanci | saking karênan samyanon ||
16. wirèng ronggèng tuwin langên swara catur | lumintu salin-sumalin | miwah ta sunggatanipun | tumêrah amaratani | kongsi têkèng dasih ngisor ||
17. lingsir dalu luwaraning para tamu | residhèn
gôngsa barung | lawan musikan ing ngarsi | kangjêng gusti sampun kondur | lajêng manjing dalêm puri | jawi mung kari kang caos ||
patrapipun | pra wadya ingkang sumiwi |
25. lawan malih Madura ingkang tinamu | Jêng Pangran Bangkalan Nagri | kang wus cinaritèng ngayun | jroning
angidung kêkawin barung | ringgit ngêlik angaliti | swara lan pradôngga mawor ||
29. tan adangu kangjêng gusti karsa kondur | Pangran Madura kinanthi | para putra ngayap pungkur | praptèng jroning dalêm puri |
30. dhahar kêmbul putra putri sami ngumpul |
kêmbul | kasaru aturing cèthi | jawi wontên duta rawuh | utusanira sang aji | tanpa kanthi mung sawiyos ||
1. ingkang dinuta sang prabu | jêng pangran ingkang wêwangi | Nararya Cakranagara | gupuh jêng pangran
taklim | arinta sang narèswara | tuwin kangjêng pramèswari | sêsampunipun punika | sri nata paring udani ||
4. karsanipun jêng sinuhun | bêkta wirèng tuwin srimpi | jêng gusti
Cakranagara | nêmbah lèngsèr saking ngarsi ||
7. tan winarna lampahipun | wau ta ingkang kawuri | jêng gusti tandya parentah | mring putra santana abdi | mranata rakiting karya | badhe rawuhe sang aji ||
praptèng wanci surup | sirêm bagaskara tistis | kagantyan padhanging wulan | kaping nêm lèk amarêngi | Wrahaspati nunggil wulan | lawan
sri nata sampun umijil | sagarwa myang umi nulya | cundhuk lan raka jêng gusti ||
kaki prabu | bagyanggèr sira wus krami | muga-muga tinulusna | tumuli darbea siwi | kakung kang pêkik minôngka | wijining prajanta kaki ||
24. sampune paring pangèstu | sri nata miyos ing jawi | lênggah
rama pamanipun | prênah lan sri narapati | Jêng Pangeran Priyêmbada |
dene pra pangeran sami | mung sumewa nèng pandhapa |
9. makidhukuhmakidhupuh. silastuti | tinut iramaning gôngsa | lêlagon lagu dhêmpêle | srigak sawange kang bêksa | bêsus nut ing irama | rame aloking bêbadhud | kalacut cucut kang swara ||
10. rampung bêksaning sarimpi | kapêtha pathêting gôngsa |
sumewandhèr | nèng abyantarèng taratag | rikalanta samana | ari Wrahaspati nuju |
19. jêng gusti miyos ing jawi | nanging mung nèng paringgitan | para putra pêpak andhèr | alangênan langên swara | dupi wus praptèng môngsa | kondur karsa dhahar kêmbul | nèng pura lan para putra ||
20. pra wadu wandawa sami | bujana anèng pandhapa | rampung gya kalilan lèngsèr | mung wadya rêksa wibawa | kang maksih ngrukti karya | rampung tan kuciwèng sêmu | papaning panti pandaya ||
9. ing nguni Prajèng Janggala | sira Risang Kalana Jayèngsari | prang tandhing nèng alun-alun | lan Panji Kômandaka |
15. ing sawênèh ana ngucap | mring kancane sajêgku lagi iki | anon pasamuan agung | anggung karya karênan | kèh tontonan tur pininta pantinipun | pinatut patraping warna | mung rinêksa dèn jagani ||
16. rewange ingkang angucap | basakne ya bak ayu sira
panji kang sêsugun | mangkono saurutira | pranatan kang wus pinanci ||
23. praptèng madyaning tabastha | tumpa-tumpa pra tuwan ingkang prapti |
Dwarawati | dewa-dewa lan dèwi mardawèng gita ||
awacana sarwi ngungun | bênêr wuwusira | kang mangkono iku mirib | duk samana layake iya mangkana ||
15. kang sun ngungun amung ta prabeyanipun | têkan pirang lêksa |
kobêr tumingal | lagi ewuh gêlak klambi | lah ta iki lagi dadi bae iya ||
17. ora wêruh yèn nuju nayub gumuruh |
dipatya | tan karsa miyos ing jawi | mung pra wadya ingkang sami nambut karya ||
lan pra tuwan agung-agung | môncapraja lawan | Pangeran Ngayogya Nagri | praptanira sami anduduk kewala ||
1. para nyonyah-nyonyah kathah kang martamu | taman kêndhat ingkang prapti | tarap nèng kursi supênuh | ing parnah tan kêna nunggil | èstri lan
ing wanci pukul sapuluh | jêng gusti pangran dipati | miyos ing pandhapi agung | manggihi tamu kang prapti |
karoroning sih | lumawan ing rèh satuduh | irama ingkang ginati | sowan ujung mring karaton ||
14. dupi budhal ingurmatan gôngsa barung | barung munggang ngungkung muni | gôngsa urut ing marga gung | Kodhokngorèk Carabali | munya swaranira mawor ||
24. tuwan risdhèn gita gurawalan mêthuk | rawuhira sang
30. ing paglaran kèndêl pra wadya panganjur | lajêng lampah ing rata sri | sinêrêg sampun jumujug |
sarwa guladrawa | winantu ing sarkara | ngungas sarwa ngês sumawur | kontap katut ing maruta ||
tular tumangkar | têmahan kathah nular | titi pangèngêtanipun | jroning sêrat kapranatan ||
20. ing petang kalam bawahi | Jêng Pangeran Prangwadana | sadasa ari rampunge | ingkang
Penerbit: YAYASAN CENTHINI Yogyakarta, 1991
Penerbitan punika dipunwragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl.29-2-1988
Swantên taling ingkang beda pamaosipun kalihan /e/, kasêrat kanthi tandha (diakritik) /è/, i.p. tumrap têmbung-têmbung ingkang kaanggêp pêrlu dipunsukani tandha, kadosta:
5. Sandhangan swantên pêpêt (êDitulis dengan huruf Jawa. ) dipunsêrat /ê/.
6. Murih runtut saha gampil panglacakipun sabên pupuh dipunwêwahi angka urut: I, II (angka Romawi) sarta pada angka urut: 1, 2 lst.
7. Angka urut kaca isining buku jilid 1 angka 1 dumugi tamating jilid 1, kaca 332. Ing jilid-jilid lajêngipun sabên jilid kawiwitan saking kaca 1.
9. Kalêpatan ing dalêm naskah, upaminipun: /gagal/ kaparingan tandha...*) ing wingkingipun, salajêngipun ing ngandhap wontên cathêtan (footnote):
dumugi pupuh 690. ... kaca 1-357
I. Sasampunipun katilar garwa, Nikèn Tambangraras kathah ingkang nglamar, nanging sadaya katampik. Kudasrênggara ing Panataran nglamarakên adhinipun, Sawojajar, ugi katampik, lajêng badhe mêjahi Ki Bayi Panurta. Kaprayogèkakên damêl gambaripun Sawojajar kalêbêtna ing griyanipun Tambangraras supados sumêrap rupinipun sang panglamar.
1. Plajêngipun Jamal Jamil sasampunipun sumêrap Sèh Amongraga kalarung ing sagantên kidul,
dhawah kantu, karapu dening rama ibunipun. ... kaca 1-4
2. Ki Kudasrênggara ing Panataran utusan nglamar Nikèn Tambangraras badhe kajodhokakên kalihan adhinipun wasta Ki Sawojajar. Utusan mbêkta raja-kaya pitik-iwèn
mêmucal Cênthini bab agami dalah jêjêr-paugêraning salat lan sanès-sanèsipun. Lajêng lêrêm ing salêbêting guwa ngantos sumêrap lamat-lamat dhusun Wanataka, padhepokanipun Ki Mangunarsa, ngulama wadat kanthi santri wasta Monthèl. Sarèng Nikèn Tambangraras abên-ajêng kalihan Sèh Mangunarsa sakalangkung kagèt, jalaran saparipolah sarta ucapanipun botên têbih kados
Monthèl bab agami, kadosta: Islam lan iman lss, kasambêt sual-jawabipun Nikèn Tambangraras kalihan Sèh Mangunarsa lan Ki
pitakèn, sintên gurunipun. Wangsulanipun Ni Selabrangti gurunipun Sèh Amongraga, ing timuripun asma Jayèngrêsmi, i.p. gurulakinipun ingkang lêlanabrata ngupadosi adinipun nama Jayèngsari lan Rancangkapti, dumugi ing Mataram kadakwa ngrisak sarak lajêng kaukum larung ing samodra kidul. Sèh Mangunarsa sanalika botên sagêd ngucap, wêkasan blaka, bilih Jayèngrêsmi (Sèh Amongraga) punika kakangipun ingkang dipun-padosi. Sèh Mangunarsa ing ngajêng wasta Jayèngsari, dene adhinipun, Rancangkapti, dados semahipun Anggungrimang. ... kaca 38-48
Sasampunipun têtela pawartosipun bab Jayèngrêsmi (Sèh Amongraga), Ki Anggungrimang kadhawuhan mantuk suka sumêrap dhatêng Rancangkapti. Mirêng bilih kakangipun sampun pêjah kaukum larung, sanalika Rancangkapti dhawah kantaka malah dumugi ing tilaripun, dados tangisan sasanak kulawarga. Ki Mangunarsa lan Ni Selabrangta dhatêng, Ki Mangunarsa
Enjingipun, sadèrèngipun layonipun Rancangkapti dipun-sirami, wontên
Rancangkapti tangi gêsang malih. Sèh Amongraga ngandika bilih sampun araga-sukma, gêsang ing alam sanès. Dhawuhipun supados Cênthini kadhaupakên kalihan santri Monthèl. Ki Mangunarsa kadhawuhan yasa asrama ing Jurang
Jangkung minangka panêpènipun Sèh Amongraga kalihan Ni Selabrangta. Sèh Mangunarsa lan Ki Anggungrimang samangsa-mangsa sagêd pinanggih sasampunipun iktikap sawatawis. ... kaca 48-54
II. Ki Bayi Panurta utusan Jayèngrêsmi lan Jayèngraga ngupadosi mbakyunipun. Lampahipun kadalon, sipêng ing griyanipun randha Tilarsa ingkang gadhah anak èstri kalih, dèrèng emah-emah. Kêkalihipun kapranan dhatêng tamunipun. Enjingipun Jayèngrêsmi Jayèngraga pamit, anakipun Ni randha sami gandrung mèh kados ewah. Kadhukunakên, sagêd waluya. Jayèngrêsmi Jayèngraga kapanggih tiyang sêpuh ahli sastra lan pêpetangan, angsal piwulangipun. Miturut petangan, ingkang lolos sami wilujêng.
kadhawuhan ngupadosi mbakyunipun. Kadang kêkalih lumampah ngambah wana wêrit. Samargi-margi Jayèngrêsmi tansah muruk adhinipun bab ngèlmu lan tatakrama. Lampahipun tumuju dhatêng ing Ngardipala padhepokanipun Sèh Malangkarsa, mitranipun Jayèngrêsmi. Kasaputing dalu sami nyipêng ing griyanipun Nyi Randha Tilarsa ing dhusun Sindurêja, gadhah anak èstri kalih ayu-ayu, Ni Sumarsa lan Ni Warsiki, sami dèrèng emah-emah. Dalunipun sami têrbangan,
Jayèngraga ing patilêmanipun, nanging sagêd kaarih-arih. Jayèngrêsmi dalah Ni Warsiki sami supêna lintu-asmara. Enjingipun para tamu pamit nglajêngakên lampah. Ingkang tinilar wayang-wuyungan prasasat sakit ewah, kadhukunakên dhatêng Ki Rumbaka, sagêd waluya. ... kaca 54-69
2. Lampahipun Jayèngrêsmi kalihan adhinipun dumugi ing rêdi Ujungan, dhusun Simpar isi tiyang sêpuh-sêpuh ingkang sampun kasupèn dhatêng tatakrama, nanging sugih kagunan, karawitan, dhalang, kêmasan, mranggi lss. Lajêng nêrusakên lampah dumugi Sidapaksa, kèndêl ing palerenan, wontên gamêlanipun jangkêp. Ugi wontên buku-buku kapurih maos Jayèngraga botên sagêd jalaran têmbangipun Palugangsa. Jayèngrêsmi suka tuladha swantênipun arum. Dumadakan wontên Kaki Tuwa mrêpêki lan pitakèn wigatosing lampahipun kêkalih. Jayèngrêsmi balaka. Ki Tuwa wau ahli sastra kapujangganipun Êmpu Yogiswara. Kajawi mangêrtos bab buku mawarni-warni, ugi ahli petang. Miturut petanganipun Ki Tuwa, lampahipun kadang
Dhusun Ngardipala, padhepokanipun Sèh Malangkarsa, kinubêngan dhusun lèr kidul wetan kilèn, padhepokanipun para sêkabatipun. Jayèngrêsmi nyariyosakên wigatosing lampah ngupadi mbakyunipun.
Sèh Modang ing bang kidul nate nyumêrêpi lampahipun tiyang èstri kalih saking Wanamarta, wasta Selabrangta kadhèrèkakên Ni Cênthini. Sèh Malangkarsa mirêng, bilih Rubiyah ingkang kadhèrèkakên cèthi wau wontên ing Wanataka, wartosipun ipenipun Sèh Mangunarsa. Dumadakan katungka sowanipun Ki Monthèl utusan saking Wanataka, mbêkta sêratipun Sèh
jinurungan dening Sèh Malangkarsa. ... kaca 76-84
III. Ni Turida lan Rarasati kontrang-kantringan jalaran katilar lakinipun, wêkasan lajêng kesah nglampus. Ing têngah wana kapanggih danawa kadadosanipun Bathara Kala, paring pitêdah margi dhatêng Ngardisalah, papaning lakinipun. Katambahan pitêdah cêtha dening Ni mBok Rarasati ingkang martapa ing guwa. Wêkasan kêkalihipun kapanggih lakinipun, Jayèngrêsmi Jayèngraga ingkang martapa ing Ngardisalah.
Ni Turida semahipun Jayèngrêsmi tuwin Ni Rarasati semahipun Jayèngraga ingkang katilar lakinipun, sami kontrang-kantringan têtangisan, wêkasan sami nêmpuh byat kesah botên kantênan ingkang sinêdya.
Wontên têngah wana kapêrgok danawa ingkang angajrih-ajrihi. Samusnaning danawa katingal Bathara Kala, paring pitêdah margi dhatêng Ngardisalah, papan partapanipun Jayèngrêsmi lan Jayèngraga. Lampahipun dumugi ing dhusun Pringgabaya, papan pasantrèn, têtunggulipun nama Ki Paranjèn. Sang Kyai bingah rumaos angsal kabêgjan, kadhatêngan wanita kalih badhe kapêndhêt semah, nanging Ni Turida kipa-kipa. Wêkasan adamêl sual, manawi Ki Paranjèn sagêd ambatang, Ni Turida purun dados nyainipun. Sualipun: sadurunge ana bumi langit, ingsun lawan sira, paman uga durung ana,
Rarasati ingkang martapa ing guwa nanging botên katingal. Sarêng ngatingal, asung pitêdah supados sami lumampah ngidul-ngetan dumugi ing Ngardisalah. Ni Turida lan Ni Rarasati sagêd kapanggih lakinipun ingkang sami martapa, kêkalihipun sami tumut têtèki. ... kaca 84-98
IV. Ki Bayi Panurta kagubêl dening garwanipun Ni Malarsih ngajak ngupadosi para putra lan mantunipun. Ki Monthèl
Ni Malarêsmi. Dumugi ing Ngardimuncar kapanggih Ki Ardimuncar lan adhinipun, Arundarsa. Dalunipun rêrêmbagan bab ngèlmu agami. Enjingipun têrus dhatêng rêdi Bustam kapanggih mitra lami Cariksutra lan
1. Salolosipun Ni Turida tuwin Ni Rarasati ngupadosi lakinipun, Ni Malarsih ngajak Ki Bayi Panurta madosi putra lan mantunipun. Santri Luci kautus ngupadosi, ing
Bayi lan semahipun lajêng sami mangkat kanthi nylamur, mangangge sarwi luwas sarta gantos nami: Ki Arundaya lan Ni Malarêsmi. Lampahipun tumuju dhatêng Ngardimuncar, kapanggih mitra lami Sèh Ardimuncar tuwin adhinipun Ki Arundarsa. Dalunipun sami rêraosan bab kasampurnaning iman, miturut ngèlmu makripat dumugi babaring kalêpasan. Ki Arundaya ngandikakakên wigatosing lampah, ngupadosi putra ingkang wontên dhukuh Wanataka. Sèh Ardimuncar ngaturakên bilih nate kampiran Ki Monthèl mbêkta sêrat katur Ki Bayi Panurta ing Wanamarta ingkang tundonipun inggih Ki Arundaya punika.
santri sakawan pamit wangsul sasampunipun nganturi pitêdah margi ingkang gampil. Ewadene Ki Rundaya kasasar, nanging malah kalêrêsan jalaran lajêng sagêd kapanggih mitranipun ing pasantrèn duking nguni, i.p. Ki Cariksutra lan adhinipun, Carikmudha. Ki Arundaya karangkul Carikmudha, sami kemutan duking mudha sami lampah durjana. Dalunipun
kalih. Samargi-margi tansah nyuwun piwulang bab ngèlmu agami. Lampahipun dhatêng Ngardipala nglangkungi sêndhang Balara, padusanipun tiyang kathah. ... kaca 125-157
V. Ing Ngardipala Sèh Malangkarsa katamuwan Cariksutra lan Carikmudha ndhèrèkakên Ki Bayi sakalihan. Ni Malarêsmi têrus anggubêl supados sagêd enggal kapanggih
sowan rama-ibu, nanging ing têmbe sadaya badhe kapanggih ing Jurang Jangkung. Ni Malarêsmi nyuwun supados enggal
wigatosing lampah ngupadosi putranipun, Jayèngrêsmi lan Jayèngraga. Sèh Malangkarsa ambêbolèhi kanthi nylamur rêmbag, nanging Ni Malarêsmi tansah nyuwun supados enggal sagêd kapanggih para putranipun. Rèhning lampahipun
2. Ki Modang lan Ki Trêsnaraga mangkat lumêbêt ing wana wêrit. Ing satêngahing wana kenging godha rêncana kapapagakên danawa seluman engga dados pancakara. Wêkasan danawa badhar dados Ajar Sangularas, ngirid sakalihipun dhatêng Ngardisalah. Dumadakan Ajar Sangularas ical saking pandulu, lajêng santun sêsawangan. Sèh Raras inggih Jayèngrêsmi ingkang sampun araga-sukma katingal lênggah jajar ing sela gilang kalihan Ajar Sangularas lan Sèh Rêsmi (Jayèngraga). Ni Turida lan Ni Rarasati ugi wontên, sinawang sakalangkung endahing warni. Sèh Raras suka katrangan, botên badhe kapanggih rama-ibu, jalaran
ing têmbenipun sadaya badhe sami kapanggih wontên ing Wanataka. Para utusan pamit wangsul nanging botên sumêrêp marginipun. Sèh Rêsmi asung pitulungan anggancangakên lampah. Sanalika Ki Modang lan Ki Trêsnaraga kabuncanging angin kumbul ing gêgana, wêkasanipun dumugi ing
lumampah dhatêng Wanataka kadhèrèkakên Sèh Malangkarsa lan sakabatipun kalih. Ki Cariksutra, Ki Carikmudha lan santrinipun mantuk, nyarêngi lampah, nyimpang ing têngah margi. ... kaca 175-191
VI. Ing Wanataka, Ki Bayi sapandhèrèk kapanggih Sèh Mangunarsa ingkang ngaturakên bilih sagêdipun kapanggih Sèh Amongraga wontên ing Jurang Jangkung, mila Ki Bayi sakalihan lajêng mangkat daya-daya badhe kapanggih putra lan mantunipun. Pêpanggihan sawatawis, Sèh Amongraga matur bilih botên sagêd wangsul dhatêng Wanamarta. Namung Jayèngrêsmi lan Jayèngraga ingkang sagêd wangsul, nanging taksih sami sêmados badhe nutugakên anggènipun nyêpi rumiyin.
1. Ki Bayi Panurta sapandhèrèk nglajêngakên lampah dhatêng Wanataka. Lampahipun nglangkungi sêndhang Kalampeyan pangangsonipun tiyang kathah lan papan pêpanggihanipun Sèh Mangunarsa lan Sèh Anggungrimang kalihan Sèh Amongraga. Sèh Mangunarsa sampun angsal dhawuhipun Sèh Amongraga bilih Ki Bayi Panurta sakalihan badhe rawuh ing
uninga bilih para putra tuwin mantu badhe manggihi Ki Bayi Panurta sakalihan wontên ing Jurang Jangkung. Bakda Ngisa, sasampunipun ubarampe sêsaji tuwin padupan karakit dening Cênthini, lajêng sami bidhal dhatêng Jurang Jangkung. Sasampunipun Ki Bayi sakalihan tirakat tigang dalu, Sèh Amongraga sarta garwa lan adhi-
kapanggih malih wontên ing sêndhang Kalampeyan. Sampun lêjar panggalihipun Ki Bayi sakalihan. ... kaca 192-220
2. Ing Sêndhang Kalampeyan Ki Bayi sakalihan lan pandhèrèk sami tirakat sadintên sadalu kanthi padupan kumêlun.
sampun karsaning Allah pisah kawontênanipun. Namung putra kakung kêkalih dalah semahipun badhe sagêd wangsul
dhadharan dhatêng Kalampeyan. Sadaya sami nêdha kajawi Sèh Amongraga sakalihan. Jayèngrêsmi tuwin Jayèngraga kadhawuhan nêdha dening Sèh Amongraga supados wangsul kasujanmanipun, tilar alam kaalusan.
Bakda Ngasar sami dhatêng Jurang Jangkung ningali paguwan panêpènipun Sèh Amongraga.
Sabibaripun salat Mahrib lan Ngisa, sami dhikir, lajêng dipun dongani dening Ki Bayi Panurta binarunging
lêlagon dening Ki Piturun ingkang ing nguni wasta Nurwitri pandhèrèkipun Sèh Anggungrimang, ing nguni wasta Mas Cêbolang. Sakalihipun swantênipun arum, undha-usuk kalihan swantênipun Jayèngraga. ... kaca 221-246
3. Enjingipun, sadèrèngipun Sèh Malangkarsa mantuk, taksih angsal wêjanganipun Sèh Amongraga bab jumbuhipun kawula Gusti. Sasampunipun sarapan Sèh Malangkarsa dalah pandhèrèkipun Ki Pariminta lan Ki Amongsari sami mantuk dhatêng Ngardipala. ... kaca 246-251
4. Ki Bayi ngajak Jayèngrêsmi mantuk dhatêng Wanamarta nanging kêkalihipun sêmados badhe nutugakên nyêpi rumiyin ing Wanataka. Ki Bayi sakalangkung ngungun. Sèh Amongraga lan Nikèn Tambangraras ngatingal lan ngabêkti rama ibu. Enjingipun Ki Bayi Panurta kundur dhatêng Wanamarta kadhèrèkakên Cênthini, Ki Monthèl, Salodha,
Wanamarta katingal sêpi lan nawung sungkawa salêbêtipun katilar Ki Bayi sakalihan. Miturut ahli petang Ki Sêmbagi kunduripun Ki Bayi sakalihan dèrèng sagêd katêmtokakên, nanging Ki Luwaran, putranipun Ki Sêmbagi, ngaturakên bilih Ki Bayi enggal badhe rawuh. Lampahipun Ki Bayi ing wanci Ngasar dumugi ing dhusun Pagutan, lêrêm ing griyanipun Ki Nuripin. Kêrsanipun badhe lumêbêt Wanamarta kanthi sêsidhêman. Dumugi ing dalêm, kapêrgok Ki Kulawirya ingkang badhe nyumêd damar ing mêsjid Mangu. Sadaya kulawarga sami bingah dumugi tiyang sadhusun, malah ugi têtiyang tanggi dhusun sami sowan atur kasugêngan.
putra lan mantunipun, nanging kuciwa dene putra jalêr kêkalihipun dèrèng purun
sakalihan kapanggih para putra lan enggala kundur. Miturut Ki Sêmbagi ahli petang, kunduripun Ki Bayi taksih dangu, botên sagêd kaajêng-ajêng. Wontên pamanggih, punapa prayogi dipun-susul? Ki Luwaran, putranipun Ki Sêmbagi gadhah pamanggih bilih Ki Bayi sampun ndungkap rawuhipun. Pamanggih wau maibên petangipun Ki Sêmbagi, mila dados rame, nanging Ki Luwaran têtêp nêmtokakên sêdintên kalih dintên punika Ki Bayi mêsthi rawuh, jalaran saèstunipun Ki Luwaran sampun mirêng bilih Ki Bayi sampun wontên ing dhusun Saruni. Ki Bayi sapandhèrèkipun mila sampun nyêlaki Wanamarta, nanging lêrêm ing dhusun Pagutan, ing griyanipun Ki Nuripin. Badhe lumêbêt ing Wanamarta kanthi sêsidhêman. Wêkdal rêpêt-rêpêt Ki Bayi sakalihan kundur, kapêrgok Kulawirya ingkang
gumantos tuwi kasugênganipun Ki Bayi Panurta tuwin Ni Malarsih. Sasampunipun sawatawis dintên, Ni Cênthini lan Ki Monthèl pamit wangsul dhatêng Wanataka, kaêtêrakên Ki Nuripin lan Ki Jayuda. Bêktanipun kathah jalaran para sadhèrèk lan mitranipun sami nyumbang barang mawarni-warni. ... 261-288
VIII. Sèh Amongraga dhawuh dhatêng Jayèngrêsmi Jayèngraga supados yasa padhepokan ing Wanatawang lan Wanasonya. Sèh Amongraga lajêng lêlana ing
sasênêngipun. Pandhita ing Bangkaulu Ki Dhatuk Ragarunting badhe nyobi kasêktènipun Sèh Amongraga, dhatêng ing Kutha Waja kadhèrèkakên muridipun wolungdasa, wasana botên sagêd mapaki Sèh Amongraga lan kawirangan. Sèh Amongraga midêr-midêr ing pulo Jawi dumugi ing Guwa Langse, kapanggih Ki Darmèngbudi, nyuwun puruita, kawêjang, wasana sakala mlêsat dumugi Palembang adamêl sirêp pagêblug ing ngrika. Sèh Amongraga sakalihan kapanggih Ki Ragarêsmi nyuwun puruita, kawêjang dening Nikèn Tambangraras lan dados muridipun, lajêng ndhèrèk dhatêng Wanataka. Ing Wanataka Jayèngrêsmi tuwin Jayèngraga, karawuhan Sèh Amongraga sakalihan lan kadhawuhan mantuk dhatêng Wanamarta, jalaran Ki Bayi Panurta
Jayèngraga dalah para semahipun. Sèh Mangunarsa dhawuh supados Jayèngrêsmi lan Jayèngraga yasa padunungan ing sakiwa têngênipun Jurang Jangkung, i.p. ing Wanatawang lan Wanasonya, dumadakan Sèh Amongraga sakalihan rawuh. Jayèngrêsmi lan Jayèngraga badhe ndhèrèk botên dipun parêngakên. Sèh Amongraga sakalihan lajêng lêlana ngidêri tanah Jawi, wêkasan nyipta Kutha Waja utawi Pulo Wêsi ing Watingkup, muaranipun bumi Bantên. Pulo wau kados rakiting praja, rêrêngganipun sarwa gumêbyar, kathah
mas picis rajabrana, sutra, sêmbagi sarta barang-barang endah lan anèh-anèh. Tiyang-tiyang saking Acèh, Banjar, Riyo, Lampung, Kangeyan lss. ingkang dhatêng ing ngriku kenging mêndhêt sasênêngipun. Kabar waradin lan kapirêng dening Ki Dhatuk Ragarunting ing Bangkaulu, lajêng numpak prau dhatêng Pulo Wêsi kadhèrèkakên muridipun tiyang wolungdasa. Niyatipun badhe nyobi kasêktènipun Sèh Amongraga, wasana kawêlèh-wêlèh.
praunipun Ki Dhatuk kabuncang ing angin, ngantos sadaya barang-barang ical, Ki Dhatuk kawirangan. ... kaca 288-316
2. Nikèn Tambangraras sampun kêmpal Sèh Amongraga malih, lajêng ndhèrèk lêlana midêr-midêr dumugi ing Guwa Langse pasisir kidul, kadhatêngan tiyang nama Ki Darmèngbudi. Ki Darmèngbudi kadhawuhan nggêbyur sagantên, rumaosipun ngadhêp Sèh Amongraga winêjang saliring ngèlmu kajatèn, nuntên mlêsat dhawah ing mêsjid Palembang ingkang sawêg wontên pagêblug, wêkasan pagêblug dados lan sirêpipun. ... kaca 316-321
3. Ulama ahli lampah wasta Ki Ragarêsmi lêlana ngudi
panguwaosipun ingkang tanpa timbang dumugi ngèlmu kasampurnan. Sasampunipun kawêjang lan dados muridipun, lajêng ndhèrèk tindakipun Sèh Amongraga sakalihan dhatêng Wanataka. ... kaca 321-337
IX. Jayèngrêsmi tuwin Jayèngraga sasemahipun mantuk dhatêng Wanamarta
Ing Wanataka, anggènipun bêbadra Jayèngrêsmi lan Jayèngraga sampun wujud dhusun kalih, lèr lan kidul kinêmbar. Têtanêmanipun palakirna lan tiris sampun mancung, ngamalipun sampun kathah. Sanak sadhèrèkipun saking Wanamarta sampun kathah ingkang tuwi. Putra Wanamarta kêkalih wau sami kangên rama ibu ingkang miturut pawartos sami nandhang gêrah. Sèh Amongraga sakalihan rawuh kadhèrèkakên Ki RagarêmRagarêsmi. paring dhawuh supados Jayèngrêsmi lan Jayèngraga mantuk dhatêng Wanamarta, kaêtêrakên dening Sèh Mangunarsa
Wanamarta. Lampahipun dumugi sêndhang Balara kapanggih Basariman, pangulu ing Ngardipala, lajêng kairid sowan Ki Malangkarsa, kapanggih sami suka rêna manahipun. ... kaca 337-357
1. Warnanên kang andon nglangut | ing siyang dalu
Sultan Ing Ngalaga myarsa | saking aturing pra kêtib ||
4. Gusti wontên kaum rawuh | wastanipun Amongragi | tuhune sampun utama | rencange amung kakalih | ngèlmune purun amiyak | wawadinipun (n)Jêng Gusti ||
kidul | amblês tan ana kaèksi | pangrasane kang tumingal | kang binuwang mring pasisir | pangulu lan Wirajamba | amung Ki Amongragèki ||
8. Amongraga tan cinatur | sadaya wus bubar mulih | wadya ing Nayanaganda |
ananêdha ing Hyang Widhi | putraningsun dinulurana sakarsa ||
ngulonipun | rayi kalih ing dagan | Jayèngraga Jayèngrêsmi | Panurta ris ngandika lipurên padha ||
7. Ngadhêpi apa gaweya | têka pijêr padha nangis | kang jamak padha nglipura | mring nakingsun kang prihatin | ngandika mring Malarsih | lah gugahên putraningsun | sigra dènnira
(ng)gugah | ing putra kang anggung kingkin | lah mênênga wong ayu wus bêgjanira ||
8. Ramanira iku prapta | miwah kadangira nini | ingkang ngadhêp marang sira | wiwit enjing kongsi lingsir | nora sira panggihi | iku durakèng Hyang Agung |
sudarmèki | ingarih-arih kang rama | para paman para bibi | utawa ingkang rayi | kabèh padha anglilipur | maring sang
10. Kang ibu tansah karuna | tan kandhêg amituturi | tilas kagarwa ngulama | apan sira wong abêcik | iya putrane èstri | mung sira dhasar pambayun | ngandika Ki Panurta | lah uwis elinga nini | wus pasthine dadiya randha nonoman ||
11. Utamane wong ngagêsang | yèn tinilar marang
owah maksih rêspati | cacade mung sawiji | têka maksih gandrung-gandrung | dadya wulanjar sêkar | ayune tanna tumandhing | amung sira sang dyah ayu Tambangraras ||
dene tan apti krami | Ni Tambangraras puniku | langkung akipa-kipa | tinantun krami tan apti | wus pasthine wak-ingsun dadi wulanjar ||
15. Mangkana Bayi Panurta | garwanira Ni Malarsih | kinèn maripih ing putra | siyang dalu mituturi | nanging mêksa tan
maksih katon Amongraga | trisnane marang ing mami | guru angiras krami | kang madhangkên tingalipun | pintên banggi ing benjang | yèn wontên ingkang ngudi |Kurang satu suku kata: yèn wontên ingkang angudi. yèn ing mangke tyasipun tan apti krama ||
17. Milane tan purun krama | kawula miyarsa warti | misuwur sampun pralaya | nanging tyas-ulun pribadi | taksih dèrèng ngêmasi | putra-ndika kang anglangut | wus bêgjane wakingwang | yèn wus karsaning Hyang Widdhi | pintên banggi
Pasagi | bagus diwasa nênggih | wastane ingkang asêpuh | Menak Kudasrênggara | wontên dene ingkang rayi | kang awasta Ki Sawojajar punika ||
19. Kang rama sampun aseda | pêjah kalane ajurit | duk ambêdhah Sokaraja | dadya cucuking ngajurit | ing mangke
lagya sêdhih kingkin | de rayi Ki Sawojajar | punika dèrèng akrami | tansah tinari krami | nanging kang
ingsun turut sirèki | yèn krama sasamènipun | matur Ki Sawojajar | kawula tan arsa krami | benjang-benjang kawula yèn arsa krama ||
24. Ngandika Kudasrênggara | agawe wirang sirèki | iya marang awak-ingsun | katon yèn nistha wak-mami | sira wus gêdhe yayi | katon
aririh | inggih ing atur-kawula | yèn sampeyan paksa krami | kawula nyuwun pamit | arsa andon angêlangut | kumêmbêng ingkang raka |
prapta sadarum | Ki Budiman kang tuwa | Ki Sêmbagi ingkang rayi |
33. Ki Budiman aris ngucap | (m)bok sakoluripun ugi | mangsa kenginga pinêksa | yèn dèrèng pasthi asulit | pintên banggi ing benjing | yèn wontêna jodhonipun | inggih ing benjang-benjang | lamun wontên ingkang sudi | mangsa inggih botên lalawan-
Wanamartèki | awèh warta marang ingsun | yèn Ki Sèh Amongraga | rabine dadi randha di | kang puputra Kiyai Bayi Panurta ||
35. Awasta Ni Tambangraras | ayune tan na tumandhing | pan dadi wulanjar sêkar | Ki Sèh Amongraga mangkin | ing warta wus ngêmasi | linabuh ing samodra gung | dosanipun amiyak | tatèdhèngira sang aji | Tambangraras tinilar angguladrawa ||
1. Apan kawula sampun udani | langkung prayoga warna sêmbada | tuhu pinunjul warnane | Ki Budiman amuwus | apan inggih ingsun-udani | duk timure kang warna | tuhu yèn pinunjul | kang anama Tambangraras | Wanamarta Panurta ingkang sisiwi | atmajèstri pangarsa ||
2. Inggih langkung panuju wak-mami | yèn nyata lêgan Nyi Tambangraras | santri
ris | adhuh yayi kaya ngapa sira | yèn pêthuk sun dhatêngane | nuli sun lamar iku | anakipun Ki Panurtèki | Ki Sawojajar ngucap | manawa wak-ingsun | katampana anglalamar | sakalangkung inggih prayogi ing galih | yèn tinampik mêmirang ||
4. Mupung durung sampun têmah isin | kula lamun tinampik wanita | wirang ingsun satêmêne | luhung kawula lampus | Ki Srênggara wacana aris | wus jamake wong lanang | andhodhoga pintu | yèn marêngi dhaupira | Ki Budiman wacana sun durung myarsi | wanita nampik sira ||
5. Iya apa ingkang dadi ciri | sira iku tinampik wanita | wong pêkik tan na cacade | dhasar bagus sirèku | ibadahe datan asêpi | limpat liring
pakathik punika | botên nêdya babesanan ingsun iki | mring Ki Bayi Panurta ||
7. Ingsun ngaturi uwos sakêdhik | mung sakoyan pratandha kewala | iya dadiya têngêre | lan kêbo sèkêt iku | kawandasa ingkang kêbiri | sapi salawe kakang | bèbèk ayam iku | tan kaetung kathahipun | kang awarni êmas amung kalih kati | kalawan sèwu reyal ||
8. Gya umangkat Budiman Sêmbagi | dhatêng wismane
kapapag | wong andhangir jagung | Budiman aris atanya | samya andhèr rewange samya alinggih | anèng têpining têgal ||
9. Pundi margane inggih kiyai | ingkang dhatêng dhukuh Wanamarta | sung salam ingkang tinakèn | pundi wismanirèku | inggih [ing...]
[...gih] jêngandika kiyai | Ki Budiman angucap |
pundi margane kang warata |Kurang satu suku kata: pundi margane ingkang warata. umatur ingkang tinakèn | sintên ingkang jinujug | inggih dhatêng Wanamartèki | Ki Sêmbagi angucap | ingkang kula jujug | Kiyai Bayi Panurta | nabda aris ingkang sami adhadhangir | mangsa dèn-panggihana ||
11. Ki Panurta ing mangke puniki | lagya katamuwan wong anglamar | nanging tinampikan kabèh | mila tinampik iku | Ki Panurta lagya prihatin | ingkang dadya sungkawa | nênggih mantunipun | kang aran Sèh
ngandhar-andhar | kaya wong (n)dongèng basane | darma ingong ingutus | wirang isin ingsun-
kaya ngapa saur-ingwang | yèn tinakèn marang kang kongkon ing mami | kaya pa sauringwang ||
16. Tan adangu santri Luci prapti | andheprok nèng ing têpining lawang | kagèt dènnira atakèn | ing pundi wismanipun |
uninga | yèn wontên tatamu | sapraptanira ing ngarsa | matur alon punika wontên têtami | saking ing Panataran ||
18. Arsa marêk sampeyan Kiyai | kathahipun amung tiyang sapta | Bayi Panurta sru kagèt | kumênyut driyanipun | Ki Panurta lingira aris | lah padha undangana | dèn aglis lumêbu | Ki santri Luci gya mêdal | praptèng jawi Ki Luci
wasta andika | Ki Budiman alon ature aririh | kawula Panataran ||
20. Inggih lampah kawula puniki | ingutus marang adhi Srênggara | inggih yèn parêng rêmbage | ngaturkên arinipun | ing sampeyan arsa makathik | kang aran Sawojajar | ingkang asusunu | Ki Pasagi arannira | ing mangke Ki Pasagi sampun alalis | puputra Sawojajar ||
Kudasrênggara. kagèt | yèn kakangira rawuh | gupuh-gupuh Srênggara angling | lênggah ing ngriki kakang | lèrènna rawuhmu | ing
tatanya | kadospundi ing lampahe | angsal lan botênipun | (n)dika pajar ingkang sayêkti | Ki
wus muliha | aja sira suwe-suwe anèng ngriki | apa ta gawenira ||
28. Mung punika atur-kula yayi | atur-kula mring Bayi Panurta |
sebate | kula rumiyin matur | ing sampeyan yèn dipun-tampik | wêkasan kawirangan | luhung ingsun lampus | Ki Mesasrênggara§ Ugi asma:
ngandika aris | ing kene alinggiha | dèn-parêk ing ngriku | Gunarsa mila sun-undang | ingsun duta maranga ing Wanagiri |
matur | milanipun kawula prapti | dhumatêng ing sampeyan | kawula ingutus | dhatêng Ki Kudasrênggara | kula kinèn ngaturi dhatêng
kapanggih lênggah | anèng wisma sakarongron | praptane Ranggajanur | lawan Gagakrimang kang prapti | nulya ngaturan lênggah | Kyai Ranggajanur | sawusira tata lênggah | nulya mundhut dhadharan marang kang rayi | nulya sami dhadharan ||
bikane | gampang wong goprak-gapruk | mêngko takon warta rumiyin | Ranggajanur tatanya | ing prakawisipun | punapa ta dosa pêjah | Ki Panurta yèn wus pasthi dosa pati | kantênane ing lampah ||
40. Kudasrênggara wêkasan angling | iya apa ora gêlêm sira | dene akèh babasane | yèn mêngkono sirèku | ingsun dhewe lumaku yayi | ora idhêp sun pêjah | sun dhewe lumaku | nora kudu anyênyambat | lara wirang ingsun dhewe kang nglakoni | yèn sira tan lumampah ||
41. Ranggajanur sumaur aririh | inggih kakang kawula lumampah |
sungging adi luwih | kala alam Brawijaya | punika dadya pênnyungging | Puspita angling aris | (n)dika ingaturan gupuh | dhatêng
Dewangga | rampung anulya lumaris | wus lumêbêt ing kori | kang linggih padha tumurun |
ingkang sinungan sabda rum | Cili Kudasrênggara | dene arinira kalih | enjang parannya padha sira ingundang ||
5. Ingsun batang karsanira | baya ta arsa mêjahi | marang Ki Bayi Panurta | ingsun wong tuwanirèki | yoga amituturi | tuwa duwèke
ing warnane anakingsun | Ki Jaka Sawojajar | maksih ujaring pawarti | karsaningsun ing mangke akarya gambar ||
9. Dene ingkang ngatêrêna | iya arinira kalih | Ranggajanur Gagakrimang | alampah andhustha sandi | anukma-a ing ratri | gambar iki dipun-katur | marang
benjing | Tambangraras yèn wus uninga ing gambar ||
10. Toggên karsanira pisan | yèn arsa tawa anampik | jatmikane Tambangraras | lah priksanên dipun aglis | lakuwa maling sakti | anakingsun Ranggajanur | lamun si Gagakrimang | Ki Srênggara amanthuki§ Prayoginipun / anganthuki /. | pawong sanak sadaya (n)jurungi karsa ||
13. Liringe gambar rinêngga | kasmaran ingkang ningali | anulya sungging Dewangga | amundhut kalam lan mangsi | saksana dipun-tulis | wontên dene ungêlipun | atur ujaring gambar | kawula sêdya angabdi | Sawojajar jajaka ing Panataran ||
saurnya ris | inggih ta pintên banggi | siyang dalune kasuwun | sawab barkat wong tuwa | yèn taksih rinêksèng Widdhi | sapa sintên papan ingkang angrusaka ||
17. Ranggajanur Gagakrimang | wuwuse anuwun pamit |
dhumatênga lara pati | inggih anut karsa andika kewala ||
20. Ki Ranggajanur angucap | sun angrungu ngarga Wilis | yayi ana wong atapa | misuwur wus dibya luwih | iku sun sêdya dhingin | sun aminta aminipun | sanajan nrang babaya | antuka idining tapi | amrih sawab
Kakasih Gêdhongwacana | sabate rare kakalih | Ki Sabar lan Ki Darana | punika kang angladèni | Gêdhongwacana nênggih | wus
kalangkung ajrihipun | duk samana micarèng ati | dene luwih waspada | tingale sang wiku | saosiking parimana | kinawruhan tuhu pandhita linuwih | mupakat karsaning Hyang ||
4. Gêdhongwacana angandika aris ||Lebih satu suku kata: Gêdhongwacana ngandika aris. sira kaki munggah ing aldaka |
marang sira ingsun iki | sêdyanira kang harja ||
5. Sêdyanira ingkang nora bêcik | ingsun ora ngamini mring sira | atobata sadurunge | kaya sira ingutus | Ki Srênggara kinèn matèni | marang Bayi Panurta | iku dudu laku | ana-dene Ki Dewangga | anggawani gambar
wêkasingsun | marang sira dèn-ngati-ati | coba rêncananing Hyang | èstri ingkang ayu | polahira kawruhana | yèn sisipa
Gagakrimang | atur sêmbah kawula anuwun pamit | lèngsèr saking ngajêngan ||
8. Aris tumurun saking arga writ | sampun anjog saking wana sraya | tumurun ing jurang rèjèng | ingkang saya anglangut | anut iring-iringing wukir | wayahira wus Ngasar | mêndhungnya tumiyung | guruh ing cala kumêlap | aliwêran ing tawang kang lidhah thathit | maring kang wau mara ||
padha anglumpuk | nganglanga (n)jabaning karang | Ki Luwaran mangkat gya ngondhang-ondhangi | sarupaning sêntana ||
13. Wus bakda Ngisa wayahing bêngi | Kulawirya lawan Wiradhustha | ingkang dados pangajênge | kang anom-anom kumpul | gagamane sampun rinakit | wontên wong
akathah ingkang anunggil kapti | mila sayut ing karya ||
16. Ki Mukit lawan Ki Talabbodin | Ki Sukilan Kaki Pranaita | wong papat padha rêmbuge | padha gunêm amuwus | padha konên olang pisahit(?) | maling iki (ng)ko kêna | Ki Mukit sumaur | padha
kasasar | wong papat samya lamure | dadya pakaning lêmut | dadi gawe nora lèh maling | tuwas sikile babak | kêrêpe
padha sadhiya tandange | kaya wong jaga kewuh | bêngi-bêngi ngagèt-agèti | apa wartaning (n)jaba | Ki Suwarja matur | wontên pajaring kawula |
puniki | kadar rèhing ngagêsang | yèn kang among tuwuh | maksih rumêksèng kawula | sapa ngrusak yèn wus karsaning Hyang Widdhi | mangsa sun-gumingsira ||
21. Wis padha muliha sira yayi | têka padha enak aturuwa | êmboh sira gatèkake | ana dene wong iku | sêdya aniaya ing mami | mangsa kêna cinêgah | yèn wus takdiringsun | patine kinaniaya | nora bakal ngulati pati punapi | sahid pêjah utama ||
22. Padha tinundhung kang para ari | sabubare mulih sowang-sowang | wus madya ratri wayahe | sirêp wong wayahipun | kênèng bawaning maling sêkti | sirêp wong Wanamarta | camera§ Prayoginipun / cambêra /, saking: cambra = sêgawon. tan (n)jujug | jalu èstri eca nendra | têkèng sato kewan turune lir mati | kêna donga wisaya ||
punika ingkang sumêndhi | wuragil Kulawirya ||
26. Wiradhustha susumbar ngajrihi | maling iki yèn kapangguhana | sun-ujane padha ijèn | Ki Panamar sumaur |
enggal | anulya sarêng lêbune | ing palataran rawuh | samya munggèng ing sor kêmuning | sirêp wong kang sadesa | tan
ana kang sêgu | Gagakrimang ing lingira | lah ta kakang andika kari ing ngriki | kawula kang mariksa ||
turu | rare wadon pan agêlar | pasarayan dinulu pating parêlik | yayah-rena akathah ||
32. Kyai Panurta sare ing kanthil | akaliyan lawan ingkang
anuwun sihing gusti kang pindha Ratih | anuwun pangaksama ||
36. Ni Tambangraras nggraitèng ati | iki ta maling ragane baya | anèng
ing ngêndi omahira maling | lawan sapa rannira ki dhustha | sumaur ingkang tinakèn | ya ingsun Ranggajanur | Panataran ingkang
iki pradondi ing karsa | Ki Ranggajanur wuwuse | lah (n)dawêg nimas ayu | ingsun êmban sang pindha Ratih | Gagakrimang
Wuwusira sang dyah sêmu tangis | maling sira yèn amriha dunya | sira usungana kabèh | yèn sira amrih lampus | aja suwe dipun-lêstari | sira dadiya
amba | adalat§ Prayoginipun / agalap /. lawan gangsule | nuwun apuntên kawula | dhumatêng paduka |Kurang satu suku kata: dhumatêng
8. Sang dyah awacana aris | aja dadi manahira | ingsun arsa atatakon | sapa ingkang angutusa | marang ing
brangtanya | aris wijiling sabda | yèn awèt mangkene ingsun | angur ingsun malono-a ||§ Prayoginipun / alena-a /.
30. Arsa anglampus sang Ratih | sêdya tilar kawibawan | tan atolèh ing donyane | yayah ibu wong sakadang | tan katolèh sadaya | kang kacipta mung Hyang Agung | abranti
punika tinambal-tambal | limar katangi tambale | sarta ngangge sêbe pita | sira Ni Tambangraras | saklangkung kawêlas-yun |Kurang satu suku kata: sakalangkung kawêlas-yun. dènnira arsa lêlana ||
32. Nulya akarya rêrêpi | sêrat pamit ibu rama | lininting sinèlèhake | munggèng karang ulunira | sinandhingkên ing sinjang | tinumpangkên gulingipun |
milanipun tilar wisma | taki-taki lampahingong | supayane katabêtan | wuwulange kang swarga | niskara rasaning ngèlmu | lan
7. Sawijilira ing desa tani | anuju rêke ing mangsa kapat | tanggaling wulan Kartine |
Antya nalikanira nèng margi | panjrahing puspita pinggir marga | trikancu abra sêkare | tanjung cêpaka wungu | mungging kering sêkar têngguli | bakung tatara warsa | anjrah sêkaripun | angrok lawan mandhalika | sungsung
rame asèng-sèng | kapodhang munya cilung | mencok ing pang ataru rêsmi | cocak amangsa wohan | polahe kayungyun | padha talisik ing êpang | sajalwèstri sajakira ngasih-asih | lir wong akrama anyar ||
17. Umyung gumuruh kang pêksi (ng)gêndhing | kapodhang kadya anabuh kêndhang | kang canggèrèt lir kakangsèn | kukila
karsanipun | sampun [sam...]
[...pun] ambabar musêla | dipun-rakit ing sela dènnya ngastuti | sampun angangkat salat ||
22. Anjênêng mangke andum pangêsthi | madhêp ing lyan ingkang sinukartan | tan mèngèng ing lyan ciptane | apti anunggal kayun | wus ambênêr pangadêgnèki | madhêp marang ing
tatakraminipun | kalbune madhêp ing darma | wus rumangsa yèn kinèn nêmbah amuji | pujinira wangsulan ||
23. Angikêt niyat Ni SelabrangtiSelabranti. | kasdu takrul takyin wus kawangwang | ing jro lêkase sêmbahe | parêng lan takbiripun | aksarastha kang dèn-parêngi | cipta madhêp ing nawa | yèn Allah Kang Agung | ikram marang kang sinêmbah | sampun mikrat sêmbahe ingkang kalingling | anging kang sêdya murba ||
24. Mujanat rêke ingucap iki | sakèhing puji kawilang-wilang | iku minangka ature | lesaning dasih iku |
lan surya | ing pralambinipun | apandulon lawan arka | ing ulême sodama andadi rawi |
Pangeran Kang Agung | kang akarya bumi lan langit | sunat amaca wajah | Patekah kang pêrlu | amiwiti nêbut nama | ingkang murah ing donya asih ing§ Prayoginipun / mring /. mukmin | ing têmbe ing ngakerat ||
27. Alkhamdulilah sampun kaèsthi | sakèhing puji katur ing Allah | Pangeraning alam kabèh | kang murah ing donyèku | ingkang asih sakèhing mukmin | têmbene ing ngakerat | iya iku ratu |
miyarsa | dasih punika ature | asujud tan na santun | anrahakên anggaotèki | ingkang pitung prakara | dèn-sorakên
pindho sujud punika | kadi kang rumuhun | anjênêng mati rêkangat | sampun jangkêp rêkangat kang kaping kalih | mangkya
asujud sarwi§ Prayoginipun / sahwi /. | kocap ing dalêm surat | dèn-wruh jatinipun |
ranti | iku sêmbah kang madya ||
37. Kang sawênèh sêmbah tan wrin wèsthi | akèh mijil ing lesan kewala | tan wruh ing ngambêng-ambênge | lesane
kaciptèng ati | katon gawang-gawangan | ing jro bêktinipun | kaya ge-age wusana | karsanipun angayun-ayun
dèn-mumule awake | lumêbêt ing wana gung | tan atêbih Nikèn Cênthini | minangka rewangira | tansah atut pungkur | anganyuta pêgat trisna |
mawurahan mangsa wowohan | wut lutung ing pang arame | akathah alahipun§ Prayoginipun / ulahipun /. | kang sawênèh anèng pa§ Prayoginipun / pang /. linggih | amangsiti rowangnya | yèn ana wong rawuh |
mardika-a | dene mèlu lara marang ingsun bibi | poma matur ring rama ||
45. Panjalukingsun mring sira bibi | lamun ana babo halatingwang | ingsun jaluk apurane | mangka malih sirèku | lamun ana alpanirèki | ingsun suka ing sira | ewuhing tumuwuh |
karuna | dene tan kèdhêp ature | punapa pênêdipun | yèn mantuka kawula gusti | pan sêdya angawula | paran marmanipun | nyaine dupèh punapa | gusti asih amamarahi ing ngèlmi | tur sinung pamardikan ||
47. Nadyan lêbura dèn-kadi siti | mangsa tilara dhatêng andika | tan arsa pisaha mangke | tinuting satya tuhu | kang amuruk rêke ing ngèlmi | ing aksara wus wikan | pamulang sang ayu | kang
aptining driya amrih lêksana | dèn lampusakên ragane | midêr ing alas agung | yèn alinggih tansah adhikir | asru branti maring Hyang | adoh parannipun |
anèng jroning guwa | wontên kawuwusa malih | dhukuh anyar tulyasri | mung kakalih kang dhudhukuh | awasta Mangunarsa | santrine amung satunggil | wastanipun Ki Santri Monthèl punika ||
2. Tansah apitakèn salat | Santri Monthèl siyang ratri | masalah rukuning salat | ing guru Mangunarsèki | amba tuwan nuwun sih | kêdah tuwan kula-suwun | kawula dèrèng wikan | ing agama kang sayêkti | Mangunarsa
mung limang prakawis | iya iku Ki Monthèl pamyarsaningwang ||
5. Kang kariyin takbir ikram | nênggih ingkang kaping kalih | iya amaca Patekah | kaping tiga tahyat nuli | ping pat salawat nênggih | kaping lima salamipun | sarta pangadêgira |
gagajihing talingan | lan pucuk jêmpoling driji | iya anèng poking tatalinganira ||
8. Lan (n)jèjèrkên jarijinya | iku sampun sangêt
sasanga kathahirèki | wajah iku kang dhingin pangrunguningwang ||
10. Lawan aminne Patekah | sarta lan donganirèki | ayat ingkang kaping
11. Salam akhir kaping sanga | Ki Santri Monthèl turnèki | lah kadipundi punika | (m)bok kalalèn salah siji | Mangunarsa lingnèki | ingkang sunat bedanipun | drajade beda-beda | ana kirang apa lêwih | drajade punika samining
ingkang dhingin | yèn tilar salah siji | saking sunat aslihipunaslinipun. | atilar tan na ngangkat | ing tatkalanira takbir | -ikramira miwah myang ing rukunnira ||
14. Saèstune tan katingal | owah ing urutirèki | Santri Monthèl lon turira | anêdha ulun kiyai | ing sawab barkat ugi | ulun ing parlu puniku | ingkang kalalèn punika |Lebih satu suku kata: kang kalalèn punika. yèn rinasuk kadospundi | ngandika lon yèku tan pakolèh pisan ||
15. Yèn saking kalalènira | ing dalêm parlune nênggih | ing rusake ta punika | ana pakolèhe ugi | tan ilang-ilang yêkti |
lan Ki Santri | yata ganti ingkang kocap | Cênthini winuwus malih | ingkang anggung mlasasih | ragane tansah dèn-
kagyat tumingal | amulat dhukuh tulya sri | panggonane pinggir jurang | kinubêng tanduran asri | palipir kacang wilis | awor lawan kapas taun | têbu wulung ajajar | terong kakara
ing solahipun | yèn wontên dhukuh anyar | nèng pinggir jurang tulya sri | wastanipun padhêkahan Wanataka ||
24. Awasta Ki Mangunarsa | punika ingkang palinggih | santrine amung satunggal | masjide cilik arêsik | lepa sela cêndhani | kèdêran ing toya agung | tanduran warna-warna | woh-wohan kang adi-adi | sakamantyan rêmêne manah-kawula ||
25. Ki Mangunarsa punika | kapanggih ngaji nèng masjid | kitab swarane arênyah | mèmpêr Ki Sèh Amongragi | dinulu saking wuri | miwah tindak-tandukipun | mèmpêr raka-
kikinthil tansah nèng wuri | sêmune kadya wus pasrah | babandan marang Hyang Widdhi | tansah agung prihatin | pan sêmune wong aluhung | datan
lagya ngaji anèng masjid | wikan yèn ana dhatêngan | Santri Monthèl andharidhit | istipar wanti-wanti | tumingal rubiyah ayu | mangu Ni Selasmara |
tatanya ris | baya kadhatêngan wirya | kang kampir ing dhukuh-mami | Rubiyah saurnya ris | inggih wong awon
maring andika kiyai | ana pangucap mangkana | Iman lan Islam kiyai | kaya pa bedanèki | yèn tunggila ta puniku | paran ingaran tunggal | kang Iman lawan Islami | bedanipun lan tunggale ucapêna ||
kadipundi | ingkang aran iya Iman lawan Islam ||
45. Pira kèhe rukunira | lan têgêse rukun êndi | Santri Monthèl aris ngucap | inggih ing pamyarsa-mami | têgêse
prakawis | yèn kuwata minggah kaji marang Mêkah ||
48. Nanging ta pamyarsaningwang | Ni Rubiyah Selabranti | salah siji yèn tininggal | dadi dhêndhaning Hyang Widdhi | papa ingkang pinanggih | yèn kalampahan iku |Kurang satu suku kata: yèn kalampahan puniku. pan ginanjar dening
50. Mujêmale kaya ngapa | ingkang aran sadat kalih | dene kang aran mujêmal | musapale
amêngku yayi | ingkang aran sahadat kalih sarkara ||
1. Ni Cênthini pinardi wangsit |§ Kirang sawanda, prayoginipun / pinardi ing /. (m)bok Rubiyah manira atanya | dusing wong wadon kathahe | kang pinarlokkên iku | pira kèhe dusing wong èstri | ing karan pakênira | puniku dèn-ketung | akèh wong kang pêksa bisa | ting janunup yèn
sing karyane nora lêstari | lir satata sambawa | polahe wong iku | kaya martabating nata | lir maesa sarupa yèn wong liniling | tan liwat saking kewan ||
3. Ni Cênthini rêngu anauri | kae Santri manira miyarsa | duse wong wadon kathahe | kang pinarlokkên iku | pan lêlima rêke wong èstri | kakalihing wong lanang | puniku kang pêrlu | kayapa ing pakênira | Kaki Monthèl
kaping patipun | ping limane rêke yèn mati | mayit iku dinusan | puniku kang pêrlu | kakalih iya wong lanang | iya
linampahan | yèn tinilar pêrlu iku andosani | puniku tur siniksa ||
6. Ingkang sunat ta kadi punapi | (m)bok Rubiyah manira tatanya | punika paran têgêse | Ni Cênthini amuwus | ingkang sunat rêke puniki | sawab yèn linampahan | pakarti puniku | ginanjar dening Pangeran | yèn tininggal iku pan ora (n)dosani | iku têgêse sunat ||
7. Ingkang karam lan makêruhnèki | punapa rêke ing karsanira |
iku andosani | puniku tur siniksa ||
8. Ingkang makruh ta kadi-punapi | Ni Rubiyah karsa pakênira | kaya ngapa ta têgêse | Ni Cênthini
amuwus | ingkang mubah rêke puniki | nora amawi fala | jaij arannipun | yèn tinilar pan mangkana | nora sawab lawan nora andosani | iku
Monthèl lingira | ingkang junub iku | yêktinè abeda-beda | junub iku adoh ing lilima iki | jinabad asusucya ||
11. Ingkang pundi pandohepan dohe (dan di tempat lain). puniki | kang junub iku limang prakara | Ki Monthèl alon ature |
kadas akbar | ingkang toya wulu | ingaran kadas asêhar | kang asêhar puniku nora nyukupi | marang kadas akêbar ||
14. Kang asêhar nora anyukupi | marang wong adus rêke jinabad | dèn-sêrtakakên niyate |
15. Kaya ngapa ika Kyai Santri | ing jinabad kang parlu dinusan | punika pira kathahe | Santri Monthèl sumaur | Ni Rubiyah manira manggih | ingkang parlu dinusan | ing masalah iku | anane tigang prakara | Ni Cênthini
yèn angimpi wong iku | anêkakkên supênanèki | iku parlu dinusan | kaping tiganipun | acampuh asmaragama | lamun têkèng kasapah
niyat paran jatine | mapan akèh kalurung | kadi pêcuk kang saba rawi | dènnya adus jinabad | polahe wong iku | anduwèni
sêdyanipun. dadya mijil rêke ing jawi | ingaran juru-basa | kang niyat puniku | tansah ingalapatollah | niyat iku dudu basa swara nênggih | iku jatining niyat ||
19. Kaya ngapa ing karsanirèki | ing jinabad rêke pinasthika | punika paran têgêse | lan manira angrungu | ing istikna sinarawèdi | iku kadi punapa | ing karsanirèki | punika lah ucapêna | Santri Monthèl aris sira anauri | manira amiyarsa ||
20. Amèt wulu yèn sampun barêsih | wong iku dènnya adus jinabad | asêdya sêmbahyang mangke | iku ingsun angrungu | ing istikna sinarawèdi | ing sêmbahyang kiparat | bolu wastanipun | rumangsa lamun wiwirang | Ni Cênthini wuwusira
wawasuh lair batin | iku marga sampurna ||
22. Najis punapa wastanirèki | ing wong lanang yèn adus jinabad | apa rupane najise | pan sukci mani iku | ing wanita kalal lan kawin | anging parlu dinusan | kaya pa puniku | Kae
purwanipun | iku angsale lênggana | jinanjèkkên dening Hyang dusira iki | dadi parlu dinusan ||
24. Yèn tan nastitèkêna puniki | dèrèng antuk jênênging manungsa | kêbo sapi papadhane | wênèh ingsun angrungu | wong pawèstri nora nglampahi | wus dening uwong lanang | wuruke wong bingung | ika karyanên paèsan | kang ingaran Patimah putraning Nabi | parandene jinabad ||
25. Toya wulu akadi punapi | najis punapa kang winasuhan | êndi rupane najise | pan suci angganipun | wus dèn-
Monthèl alon dènnira nauri | manira amiyarsa ||
26. Lulmat najise kang dèn-wasuhi | iya iku kang saking lênggana | mari sumuk wêdanane | pan tunggal purwanipun | ing istinja lan toyastuti | mangkana ing jinabad | sing wruh ngèlmu iku |
29. Patekah iku kaping patnèki | kaping lima salawat puniku | maca donga kaping nême | nênggih pipitunipun | salam awal rêke punika |
Ing wong Islam ta kadi punapi | ing nalikane pati punika | êndi sartane imane | kadipundi puniku | ingkang nyawa utawa jisim | kadipundi puniku | Ki Santri amuwus | kalihe datan prabeda | ing ukume ta rêke Islam puniki | sarta badan sanyawa ||
31. Lamun mangkene puniku malih | nora beda wong kapir punika | ing nalikane patine | pan ingkang swarga iku | myang kang anèng jroning yomani | sarta badan sanyawa | anênggih puniku | ing pamiyarsa-kawula | Ni Cênthini tumungkul
ingkang Iman puniku | kaya ngapa ingucap dhingin | gumanti tokitira | makripate pungkur | ingkang Islam tan dèn-ucap | kaol kilèn makripat ingucap dhingin | gumanti tokitira ||
33. Iman Islam puniku nèng wuri | punika punapa karsa tuwan | kaol loro ing karanne | Mangunarsa amuwus | Anggungrimang kang dipun-tari | jawabên patakonan | dèn aris
kakalih | sampun nyatane tunggal | tokit arannipun | tinêngguhakên ing nala | ingaranan Iman aranne puniki | manira amiyarsa ||
35. Ingkang Islam winuwus ing wuri | sampunira rêke nandhang Iman | tan lênggana ing pakonne | asalat siyam iku | ing Ramêlan lan munggah kaji | ajakat saka wênang | anglampahi iku | punika ingaran Islam | Selabranta wuwusira amrih
ing pungkur | Anggungrimang ingkang nauri | manira amiyarsa | kaol wetan iku |
lampahing wong alul§ Prayoginipun / ahlul /. Iman | sarengat iku lampahe | lampah sarengat iku | rukun rêke puniki |Kurang dua suku kata: rukun Islam rêke puniki. marmane tau dèn-
sampun iku lampah aradin | lampahe sarengat wus rinêksa | sakathahing pakewuhe | tumindak lampahipun | prapta mangke ing
amuwus | pakewuhe nênggih puniki | yèn karsa ingurmatan | ngagungakên ngèlmu | lampahe amrih kuncara | riya kibir ngèlmune kinarya kasil | iku wisaning lampah ||
40. Inggih rêke lampahing wong luwih | tansah angenakakên sarira | tan dèn-mumule awake | punika kang kaetung | lamun sakir§ Prayoginipun / saking /. tirta satitis | dènnya norrakên raga | ing pralambinipun | wimbaning windu manila | tiningalan ing warih katon jro bumi | kakekate nèng wiyat ||
patakone dèn-wangsuli | manira miyarsa | nênggih wong kang alul§ Prayoginipun / ahlul /. tokit | wus karêm ing Sipatolah ||
6. Brastha luluh ing paningal iku yayi | ingaran sêrikan | tingale wong alul§ Prayoginipun / ahlul /. tokit | dening wong alul§ Prayoginipun / ahlul /. makripat ||
pinanggih | nabi karêm mring ing Dat ||Kurang satu suku kata: nabi karêm maring ing Dat.
9. Ingkang karêm ing Sipat iku ya wali | wong mukmin punika | karêm Apêngallolahi | brastha luluh tingalira ||
10. Lah puniku kadipundi karsanèki | ing wong ngarip nora | amangeran kadipundi | punapa suwunga pisan ||
11. Mila akèh wong kang kadalurung ugi | lali ing paugêran |Lebih satu suku kata: lali paugêran. elinge atapi-tapi | gumuyu Ki Mangunarsa ||
12. Sabda kawruh dèn-samya sawiji-wiji | sor ing tata krama | Rubiyah winêrdi wangsit | (m)bok Rubiyah kula tanya ||
13. Turunning wong luhung tan padha lan bêkti | wong bodho
18. Wontên malih masakèh ingkang ginupit | Bayajid wastanya | kalangkung tapanirèki | desane nênggih ing Bustam ||
26. Ingkang èstri awasta Ni Rancangkapti | kang jalu punika | awasta Ki Jayèngsari | samya lit tinilar kesah ||
27. Duk rusake Sotyaganda iku dhingin | tinuwi ing sanak | tan ana ingkang pinanggih | malah atêkèng antaka ||
wartanya | polahe ing nguni-uni | Ki Mangunarsa gya ngucap ||
30. (Ng)gih puniku Nyai ingkang sun-ulati | pan ta sanakingwang | ing
aglis | (n)jrit nangis alara-lara ||
39. Kagèt kabèh tatanggane padha tangi | mirsa§ Prayoginipun / myarsa /. kang karuna | tanggane sadaya
warnane ingkang sami angsung tangis | wênèh têbah jaja | wênèh aniba ing siti | saking trêsnane sadaya ||
42. Wontên malih tanggane êlêt satunggil | dhudha lawan randha | dhudha Salèh arannèki | myarsa kang tangis gumêrah ||
43. Karsa atutulung sarya nyangking kudhi | lan dhudha Prakosa | mêdal
Pamrihipun aja na ingkang udani | gya ingajak nendra | dhatêng ing raranggon malih | tan ana ingkang uninga ||
50. Nulya wontên wong liwat sakawan sami | anèng ing pagagan | Ki Santri gumêdêr§ Prayoginipun / gumêtêr /. ajrih | wong roro sarêng aniba ||
taksih linggih | nora wikan sanake kantaka | winartan dening rarene | aglis dènnya tumurun | sarencange padha tut-wuri | miwah Ni
ing pundi (ng)gèn angawula | gusti asih andina amituturi | angapura ing mindha ||
5. Selabranta mênêng datan angling | kaputungan manah tanpa karsa | dèn-rênggêp ing jro
sirna | luluh têka raragane | dadya atêmah lêngut | ing ngundhake
Hyang dèn-ketung | janjining Hyang tan owah gingsir | pan wus kocap ing Iman | angandêl ing untung | balik yèn asih ing
sakathahe wong sanake | lanang wadon wus rawuh | Anggungrimang kantu kapati | Monthèl karya kaluwat | lawan Ki Piturun | kalawan Ki Martaduta | Ki Saloka
sakèhe tumingal | lanang wadon sadaya pan sami prapti | myarsa kang wau prapta ||
Amongraga iku | banggi sêmu ing kawasa | waliyollah ingikêt dadi palupi | sasêmonnya kewala ||
18. Amongraga wuwusê mlasasih | Tambangraras sira woding nala | alawas sun-tilar mangke | Mangunarsa riningsun | sira ngakên mring ingsun yayi | miwah Ki Anggungrimang | tansah marang ingsun | ingsun
kata: datan salaya ing cipta. tulus dènnya suwita | prayogane iku dhaup | lan si Monthèl santriningwang ||
santri jroning dhukuh | naksèni ing dhaupira ||
6. Ki Monthèl lawan Cênthini | wali sabdane Mongraga | Anggungrimang
maca surat | ingkang putra lanang loro | ingkang kinèn ngulatana | nanging datan kapanggya | aran Jayasmara iku | kalawan Ki
ngimpi | ingkang putra katon prapta | kadi sabên ing polahe | tansah kaciptèng wardaya | tan lipur manahira | saya
titiyangira wus mangkat | ing nguni ika lampahe | pan tumut ing bot layaran | anakira wus prapta | ing Nungsa Jawa dèn-ruruh |
lakinirèki | lah enggal sira undanga | nora angrungu wartane | yèn sêdhih prihatin padha | lah dèn-pituturana | iya iku
wadon Turida | nanging atambuh praptane | gya cinandhak astanira | sarya ingaras-aras | têka ing ngêndi wong ayu | mèsêm Ni
seta | Ki Jayèngrêsmi tumungkul | mênêng wêkasan angucap ||
37. Amba umatur Kiyai | inggih manawi sêmbada | adhuh rama aturingong | jala manah kang katingal | dene kang basa aprang | amarangi bangun wiku | dene kampuh gadhung ika ||
Jayèngraga | ywa wuruk sudi karya | dèn-lulus padha lumaku | dipun-wruh paranning tingal ||
51. Dèn-kadulu kang akardi | dèn-wruh
Ingkang ingaranan Dalil | pan iku dadining jagad | iku uga pacihnane | kabisane Hyang Kang Mulya | aran madêlul ika | kang (n)dadèkkên jagad iku | jagad karan Dalil ngakal ||
53. Dening Dalil kang kakiki | sabdaning Hyang kang kasurat | ing daluwang mangsi mangke | de kang aran Dalil ngakal | aran madêlul ika | yèn amaido akupur | iku yayi dèn-waspada ||
54. Ya madêkul iku yayi | sabdaning Hyang datan ana | ing daluwang mangsi kabèh | lawan ora bangsa swara | kang aran bangsa swara | lawan basa Dalil iku | kawruh tan lawan paningal ||
55. Sabdaning Hyang kang sajati | ingkang nora basa swara | dèn-eling jroning kalbune | Jayèngraga tan angucap |
basa tataktrama | iku dèn-awasêna | basa tatakrama iku | minangka dhasaring gêsang ||
58. Alon dènnira lumaris | wong loro
lumaris | araryan sasoring soka | ingauban tiyang roro | Jayèngraga aris mojar | kakang pundi sinêdya | ing lampah pundi dinunung | sampun anggung wirandhungan ||
62. Jayasmara ngandika ris | ana wong sanak-manira | atatapa
jèjèr | ing tirahnya pacar tirta | Ki Jayasmara ngucap | baya wibawa kalangkung | de dhukuhe langkung pelag ||
67. Gya laju dènnya lumaris | araryan ing padhukuhan | wong roro lungguh ajèjèr | sarwi alèndhèyan saka | èsmuning wong kangèlan | kang ngamanca randha ayu | awasta Randha Tilarsa ||
68. Anyar tinilar ing laki | sira Ni Randha Tilarsa | langkung ing palimarmane | randha nom sugih kalintang |
uninga tamu kinaot | gya wangsul gumuyu latah | sarwi agita-gita | yèn wontên têtamu rawuh | kakalih ayu
sarwi nyangking pawohan | manggihi kang lagya rawuh | Jayèngrêsmi lan arinya ||
72. Randha Tilarsa nabda ris |
Randha mandêng ing liring | èsmu kagiwang ing nala | wong iki abagus karo | angling alon Ni Tilarsa | anak kang wontên wuntat | sintên wastane
anguwuh rare nèng (n)jaba | iki ana dhatêngan | sira susuguha gupuh | saduwèke wong ngarandha ||
76. Anakira pan kakalih | èstri dèn undang mring ngarsa | (m)bok rara mreneya age | ingsun iki katamuwan | kabèh sun aku anak | kabèhe wus padha adus | sungana borèh lan lisah ||
77. Yata Ni wadon Warsiki | lan kang raka Ni Sumarsa | alêsu merang ing tyase | de kinèn
Jayèngraga | punika arinira (ng)gèr | lintang dening jugulira | iya aran wong desa | nanging kèh kang nglamar iku | sawiji tan na tinampan ||
82. Sapa baya kang dèn-anti | dhasar wus padha diwasa | tan wrin
amuwus | lah padha dhadharana | anakingsun karo sami | lah dharane yèku suguhe wong randha ||
2. Ni Warsiki Ni Sumarsa | wong
anawang sasi | sarwi ngrêmbug pupure alêlamatan ||
3. Ki Jayasmara punika | tansah amandêng ing liring | tansah amaca Takipar§
Jayèngrêsmi | sampun lama (ng)gèn-kawula anglalana ||
7. Ngulati sanak-kawula | warnane ayu linuwih | ical saking pagulingan | lungane kala ing wêngi | kang bibi tan udani | wong sawiji rowangipun | sampun kawula parah | kèh nagari tan pinanggih |
wajibing Allah ugi | lan Rasullolah puniku | wajibing mukmin ika | kalawan mokale singgih | ing Pangeran lan wênange iku pisan ||
13. Pangucape ramanira | wajibing Hyang Sukma luwih | langgêng anane tan owah |
datanpa tutur | dadya idhêpe salah | Jayèngraga nambung aris | inggih kakang kathah rêke wong mangkana ||
16. Dèn-ran jimmi pangawikan | karana kathah kang sisip | kawruhe ataha-taha | pan ora kalawan Dalil | puniku luput ugi | ing panyipta-ciptanipun | wong mindha amrih siswa | ing jaman mangke tan dadi | pan ginuyu rêke kang para ngulama ||
ugi | tan wikan amusthi polah | Ni Randha amuwus aris | galap gampil nak-mami | yèn wontêna lêpatipun | dahat kapiutangan | marang anakingsun kalih | Jayasmara sinung bantal kinèn nendra ||
24. Yata Ni Warsiki ika | dangu datan antuk guling | ingkang kacipta ing nala | amung ta Ki Jayèngragi | katon sasolahnèki | datan kêna sinalamur | tansah wayang-wuyungan | sira Ni Rara Warsiki | yèn tan panggih bayèngsun angur matiya ||
suku kata: yata Ki Jayèngraga. nurut mring wadon Warsiki | lampahira tansah akêkanthèn asta ||
panggihe jro supênèki | ngucap ing tyas impèn apa kang mangkana ||
30. Ni Sumarsa pan mangkana | supênane duk ing ratri | katingal apulang-raras | kalawan Ki Jayèngrêsmi | datan mantra yèn
mèh raina | Jayasmara Jayèngragi | ngambil toya arsa salat | a-Subuh tiyang kêkalih | munggah padha ngastuti | wus
angucap | sampun jêngandika mulih | kang sun-têdha wisma-a ing kene pisan ||
34. Malar sira Jayasmara | sudiya mring anak-mami | karo padha pilihana | dhudhukuha anèng ngriki | tan mangan sun-labuhi | mugi sudiya nakingsun | salah tunggal kewala | Ni Sumarsa lan Warsiki | nanging cacadipun wong desa tur papa ||
35. Ki Jayasmara lon ngucap | kula benjing mampir malih | yèn wus têkèng Ngardipala | punika yèn kontung ugi | prandene datan lami | Ni Tilarsa wuwusipun | anggèr mung wêkasingwang | poma sampun lami-lami | wus amanjing trêsnaningsun marang sira ||
36. Ni Tilarsa nulya (ng)gugah | mring Ni wadon Suwarsiki | lah wungu-a anakingwang | dingarèn nora
38. Ki Jayèngraga angucap | marang Ni wadon Warsiki | lah nini sira kariya | awirya-a anèng ngriki | sira
Jayasmara | lan arinira tut-wuri | dhatêng dhukuh Ardipala | alon lampahe lumaris | yata wau kang kari | Sumarsa lan arinipun |
anak-mami | wus pupusên nakingsun aja andhandhang ||
1. Wontên sanake lanang sawiji | karsanira mangke
wastanipun Sukèli punika | wus ana papacangane | nanging tan pêgat wurung | Ki Rumbaka èsmu wawadi | karane dèn-lalawas | amrih
kakangira karo padha lara kingkin | padha lunga anglawat ||
10. Sapraptanira mangke ing jawi | Ni Sukèli aris
ing ati | nora mantra lan wong liwat ika | dèn-tandhing papacangane | karana sun-prih wurung | Ni Sukèli sêmu wiyadi | ingsun yèn pinêksa-a |
ingsun ora ngrungu | angucap randha Tilarsa | lara mangke anakingwang lagi wingi | pangaluhe alara ||
karsanipun | Ki Rumbaka angèsthi puji | -ning Kala-gila munggah | ing suruh puniku | saranane Ni Sumarsa | wus sinêmbur kang agring kalih wus nglilir | maksih ngêmu
nyimak lan ngangsu kaweruh, lenggah anteng, madep marang Gusti Ingkang Maha Tunggal.
iso di bethok lho om celengane.. lek kuloo sik rumongso anem om.. dadi sik durung wancene.. sik
@Ki Bengawan candu : Sugeng Ndalu KI… Nyuwun
@mbak dewi sri…@mbak sukma rahayu….salam kmbl dr sang wisnu….trkirim salam damai dan keagungan kagem panjenengan…..nuwun….
faham, ujung2e ngirim bala tentara kera. Rumangsane wis rumongso. Dadi ra iso
dilampahi kejaba amung piwulange Gusti Alloh kayadene kanjeng nabi Muhammad kang sampun mulang Piwulange Gusti Alloh: Makna
@ki angon qalbu…..asswrwb….salam dan salim mnejura kagem panjenenganipun…..smg berkah,rahmah,hidayah snantiasa trlimpah trcurah kagem panjenengan,
@ki udeng_nderek hamemayu hayuning bawono….sugeng ndalu….sugeng kepanggihan malih ki,mlnggo
@salam hormat dumateng kanjeng guru kyai kilurah bengawan cahyank….semar
utawa ora kaya ta: siji, saka: saiji, saka: iji. Saelo, saka: elo.
6. swaraning: sa, kaperang dadi têlu
talawya, dadi tataprungguning têmbung, kaya ta: Radèn Tumênggung Sasrasudira bupati ing Sragèn,
]Huruf Jawa: pasangan na. lan pasangan [...],Huruf Jawa: pasangan ma. nanging mung tumrap ing têmbung sawatara, ora bisa lèrèg marang têmbung liya-liyane, kaya ta: tiksna, nanging dintên Snèn ora kêna. Suksma, nanging dipun smadosi ora kêna.
ôngka 4 sinambungan sa kêmbang = A, dadi aksara swara a zie A.
10. pasangan sa talawya, padha bae karo aksarane sarta mung dadi tataprunggu dumunung ana sangisoring aksara sêsigêging wanda, kaya ta: dhawuhipun sang prabu ngalaga, zie Na
11. kup, pasuti, mung kanggo ing basa Kawi bae, kaya ta: ambêkus = ambêksa
12. lingga têlung wanda kang apurwa aksara: sa, pa, prayoga dipêpêt, dadi beda
kacang, ri pandhan, têngah mas têkan pucuk.
Têmbunge: lan wênang wong wadon dèn sunati yèn arêp dadi pangantèn (agama Endra). Lan wênang wong wadon dèn sunati yèn lagi lair (agama Sambu). Lan wênang wong wadon dèn sunati yèn anake wong edan (agama Wisnu). Lan wênang wong wadon dèn sunati yèn
saka karsane Rêsi Mahadewa Budha (Bathara Guru) ing Mêndhangkamulan I nalika taun 147. P.R. I 104-2 vo.
panêmbahan ... = Radèn Ngabèi Saloring Pasar, iya Risang Sutawijaya zie pôncaniti no. 33 en. zie k.g. no. 8.
Senapati ngalaga (padhalangan), karsa mangun wayang purwa
Dhapuring kêris sinom: bênêr, nganggo lambe siji, sogokan kêmbang kacang, sraweyan sarta ri
nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jenggot, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndha nunut, iku yasane Prabu Mundhingsari ing Pajajaran, kang ingandikakake gawe Êmpu
Wêsi sinduaji rupane kaya kaca putih sulak biru, amêdèni, asale saka lak-lakane Kyai Mudhik Bathara Gurune Êmpu Ramadi, yèn dithinthing unine: dhung, kang nganggo têguh rahayu, yuwana kuwat, ora bisa kèrêm sajroning banyu, yèn ginawe prang, kang nganggo ora katon,
sinduaji, rupa tumbak kêris, utawa liyane, iku mêsthi duwe gêgaman wêsi balitung, iya sarupa-rupane, awit wis dadi janjine mêngkono.
en malik. Wêsi sinduaji campur lan wêsi malik, iku dadi
wungu, 3. klabang ngantup, ijo tuwa, sèrèt abang, 4. kumudaningrat, kuning, sèrèt wungu, kêndhit gadhung, 5. kêmbang kangkung,
kang nganggo mêsthi lara edan, saka kagodha jin, setan, utawa dhêmit, kêna uga dening panggawene bojone dhewe, yèn ginawe golèk kauntungan ana sajroning sêgara gêlis olèh, iya iku kang dadi karêping wêsi, awit pancèn dadi pangane, dèn ngati-ati.Kelanjutan dari hal. 876.
Patih Radèn Arya ... pêpatih ing Kartasura zie patih
Radèn Adipati ... pêpatih ing Surakarta, zie patih no.17 en 20 (P.B.III 2 taun), iku
Basuwati, padha putrane Sang Hyang Antaboga, kagarwa karo pisan marang R. Rêspati Dèwi Sinta pêputra Prabu Watugunung, Dèwi Landêp pêputra R. Wukir, Dèwi Sinta mau pisah lan ingkang raka, wusana kagarwa marang kang putra dhewe Prabu Watugunung, patutan
kayu kang ginawe wayang klithik jajanan, kang ambarang ana ing
sawêlas, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang nganggo jalèn, nganggo lambe gajah, nganggo jenggot, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndhanunut.
2. Kêris dhapur karacan, luk sawêlas, nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jalèn, lambe gajah, nganggo jenggot, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndhanunut.
Kêris warna loro mau yasane Prabu Kala (wayahe Buyut Sang Hyang Wisnu), jumênêng nata ana
Sêndhon iku lungguhe ana ing gamêlan pelog, padhane pathêtan lungguhe ana ing gamêlan salendro, kaya ta:
sapisan sêndhon lima, kaping pindho sêndhon nêm, kaping têlu sêndhon barang, dadi yèn ana wong ngarani pathêt barang iku luput, awit lungguhe ana ing pelog, sarta kudu ingaran sêndhon barang.
Prabu ... zie P.N. no.16.
wiwite wong mangan nganggo sendhok porok, saka anggite bôngsa Eropah nalika taun 1195 D.K. 1907 no.90.
Sandhangan iku warna sawêlas, rolas kalêbu patèn, kaya ta:
sumbêr, warigi, lwah-lwèh, parigi, botrawi, bêlik.
sadulur têtêlu, lanang loro, wadon siji, ana ing têngah P.R. I. 196 (21).
Senthe iku ditandur ana ing pakêbonan, utawa ana sapinggiring kalèn, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis sataun kêna dipèk, senthe iku ngoyod, ora ana dhangkèle utawa wohe ngisor, kang dipèk wite dikêthok, ngisor kang enak dipangan, ing dhuwur dikêthok sarta diisihake pupuse, iku kang dadi wiji ditandur manèh, senthe iku kang pakolèh digodhog, digorèng iya
kêna, nanging kudu dioncèki kulite kang rêsik, awit kulit senthe
asor, kasor, ngisor. Kang aran pagawean asor iku kaya ing ngisor iki:
cukit andulit, iya jamalan-tênmurna ika, iku nora dadi gêdhe enz. zie Jav. Sprakk.43.2.
Wong malantên, zie Tap.A.174.11.v.o. ingkang yoga marang ing sirèki, apan dudu wong kumbah kurakah, cêcèkèl longaning bale, trahing kusuma tuhu,
(= salundhing), saka anggite Prabu Kano (= Kanwa) ing Mêndhangkamulan (
Brawijaya ing Majapait. sinangkalan: wêlut wolu dhêsthining janma = 1283
Ing ngisor iki sranduning gamêlan kang padha mawa pêncu kaya ta: kêthuk, kênong,
pejetan, (= blumbangan), jalèn, jenggot, gandhik, grènèng, blumbangan (= pejetan).
Untu kang cilik sarta rêntêt, apadene mêtu ing pucuk, tuwin ing pucuk kang andêngkèng mêtu, iku manjing marang kabagusan sarta burus atine.
Êndhas kang gêdhe cêndhak, manjing marang kabagusan, andhêman, kang kiyat, kiwa têngên kang anjêngkêrut, watêke rosa.
pucuking lambe kang dhuwur) kang lancip watêke angraita, sarta manjing marang kabagusan.
kang jêro lêkoke, manjing marang kabagusan.
Cêthik, kang dhuwur pandhukule, manjing marang sêmbadaning wujud.
Cithak, kang jêro lêkokane, manjing marang kabagusan.
Kuncung kang ngumbala mawur, watêke bantêr utawa akèh atine, lan manjing marang kabagusan.
Kintêl, kang ngulêr jêdhung, watêke ènthèng lambene, lan manjing marang kabagusan.
Konthol, kang dhapur ngalak ambing (woh) watêke rosa.
Kucur (= wulu wajik) kang nguku Bima, manjing marang kabagusan.
Kutis, kang mandhukul mayat, marakake sêmbadaning wujud.
sarta kang kandêl daginge, watêke akèh atine utawa bantêr.
Kuping kang kaya dhapuring wuluh katigas, utawa
kang tipis mawur, watêke kumrisik atine, utawa bantêr.
Sikil ngarêp kang anjanma, iku bagus rupane.
Wulu kang tipis sarta pandhês, kajaba rupane bagus, watêke kumrisik atine, utawa bantêr.
Wadhuk, kang ambêdhadhag, manjing marang wujud sêmbada.
Wayang kang tipis sarta kêngkêng, kajaba rupane bagus, watêke rosa.
Pancadan, kang mandhukul, manjing marang kabagusan sarta wujud sêmbada.
Pacèt, kang cilik sarta gilig, manjing marang kabagusan.
Purus, kang gêdhe cêndhak, watêke rosa.
Praya (bokmanawa bênêre: naya) kang anjanggurêng, nanging kang sêmu sarèh, watêke lana atine.
Pasu, kang mungkal gêrang, marakake bagus rupane.
kang mukungmukang. gangsir, manjirmanjing. marang kabagusan.
Pudhak, kang landhung, manjing marang kabagusan.
Pathak, kang warata sarta kang amba, manjing marang kabagusan.
Pangkul, kang nyupu, manjing marang kabagusan.
Jalak, kang dhapure kaya gigiring kintêl, watêke rosa.
Juluk, kang dhuwure ngungkuli jalak, manjing marang sêmbadaning wujud.
Jiling kang mandhikil, manjing marang kabagusan.
Jompong, kang gêdhe dawa, manjing marang sêmbadaning wujud.
Bangar (lèng irung) kang amba, manjing marang kabagusan tuwin wujud sêmbada, watêke bêtah playune.
arane wong jagal sapêpadhane, kaimpun marang Ngabèi Dirjapranata abdi dalêm panèwu pulisi kalang, kang ambawahake kampung ing Jagalan, ing mêngko kaurutake dêntaywanjanane marang Ngabèi Wirapustaka abdi dalêm mantri pamijèn Radyapustaka ing Surakarta, nalika taun
Yèn untu iku cilik-cilik sarta warata, watêke ora kakon atèn, (pêthèk I)
Êndhas cêcak, daging putih kaworan otot, kagodhog kanggo duduh-duduhan.
Andhêman (= dhadha) kang jêmbar, watêke nguwatake pangarêpan, (pêthèk II).
Unyêng-unyêngan, cacah sarta panggonane mèmpêr kaya unyêng-unyêngan jaran, dene kang tamtu ana, cithak lan jagad.
saburining klamar, rupane wungu, kanggo id.
Utak, ana sajroning pathak, rupane putih, kagodhog banjur kagorèng, utawa kasambêl gorèng.
Otot campur, (otot tracak têkukan dhêngkul kandêl rada gèpèng), kanggo ancur lin, lan kanggo sajèn ing nagara Cina.
Otot gunting (sajroning otot campur kandêl cawang) kanggo id.
Otot gung (otot ing kêncèt rupane gilig) kanggo id.
Iso, ngrompol ana sangarêping babat saburining klamar, isi banyu lan talethong, kagodhog banjur kagorèng
Iso lamak ati, isi banyu lan talethong id.
Asinan silap, daging putih kabuntêl ing gajih sangisoring silap (sampil buri) kanggo bakaran, gorengan
nanging cilik, ana ing gulu sangarêping pundhak (sampil ngarêp), kanggo dhèndhèng lan gorengan.
Otot gêdhe wiwit ing gulu tumêka ing buntut.
tumèmpèl ing cêthik, kêna pinangan mêntah dadi usadaning kuwat.
Ulur jêro (ana sajroning ula-ula tumèmpèl ing balung)
Daging bêcik, kadhèndhèng utawa kaolah liyane.
Ulur gantung (tumèmpèl ing rongkong) daging bêcik sêrate alus, kang sayoga kadhèndhèng.
Olor (gajih isining balung) wiwit cêngêl tumêkaning buntut.
Ampih-ampih, daging bêcik sêrate agal lêr-lêran (sampil ngarêp) kanggo gêpukan, utawa suwiran.
Impês, wadhah uyuh, rupane bundêr bulug, kanggo wadhah lênga.
anggajih sêrate alus, sangisoring limas (sampil buri) kanggo dhèndhèng.
Enggok-enggokan iga, daging kaworan balung nom lan gajih, ing pucuk iga, kanggo duduh- duduhan.
Cacahan, daging kang isih kêlèt ana ing balung ula-ula, wiwit cêngêl têkan ing buntut, dadi têbasan
Cicir, balunging buntut sanggitan cilik-cilik, kanggo laru kayu lan rabuk.
Cècèk, walulang sawise kakêrok kagodhog banjur kairis-iris lan banjur kaêpe.
Curi, balung kang katancêban sungu, kêna
balung sampil buri, rupane putih kaya êndhog, kanggo laru kayu lan rabuk.
Coblong (lêkokan sadhuwuring alis) kang jêro, watêke têtêg (pêthèk I).
Cêthak cilik, daging putih kakag, ana ing gusi jêro, kagodhog banjur kagorèng, utawa kanggo duduh-duduhan.
Cêthak gêdhe (tumèmpèl ing balung cêthak) daging putih anjêngkêrut, kagodhog banjur kagorèng, utawa kanggo duduh- duduhan.
Cêthik (sadhuwuring kêmpung) kang mungal, watêke rosa
Cêthik dawa, daging bêcik dawa ana ing cêthik, nyalèntrèng kanggo dhèndhèng kripik.
Cithak, unyêng-ungêngan ing bathuk, kang mubêng ngiwa, watêke ajêg prayitnane (pêthèk I).
Congor lambe dhuwur ing jêro rupane putih, kagodhog banjur kagorèng utawa kanggo duduh-duduhan.
Kang muni ing layang carita sèwu siji bêngi = 1001 N.I. 382-7 v.o. congor iku irunging kewan, iki lambening kewan, êndi kang bênêr.
Cènggèr, daging kothot sangisoring punuk, kanggo soto.
Rêmpêlu, rupane kaya pao-pao isi banyu irêng sêmu ijo tumèmpèl ing ati gêdhe, kanggo tambane wong lara abuh.
Koncèr dhadha, daging putih kaworan daging abang ing kiwa têngêning dhadha, kanggo
gôngsa ngapit untu ngisor kiwa têngên), kang wirut watêke ora wêgahan (pêthèk I.).
kandêl, pucuk tipis), kanggo dhèndhèng kripik.
Kacangan (pok kuping ing jêro rupane putih) kagodhog banjur kagorèng, utawa kanggo brongkos.
Krècèk, kang ginawe walulang kagodhog banjur kairis-iris, banjur dipe lan diungkêb, wusana kagorèng.
Keris (daging tipis satêbah ana sangisoring babon), (sampil ngarêp) ginawe dhèndhèng kênthing.
Kutis (sadhuwuring punuk) kang dhuwur warata, watêke mikuwati gigir, (pêthèk II.).
Ketelan (daging putih pinggir tracak ngisor)
Klêpon = pranakan, pating prênthil anggajih, kagodhog kanggo gorengan.
Klamar, kêndhangan ngêlêt-êlêti iso lan babat nurut pungkasaning iga, kanggo rambak, utawa kanggo kêndhangan cina nambur.
kagodhog kanggo rambak kupat monjit. b. klambit curi, kêndhangan kang ngêmuli curi, kagodhog kanggo
Kulung, daging kaworan otot, tumèmpèl ing balung ula-ula ing jêro, kagodhog ginawe êmpal.
Kêpuh, daging kaworan otot, sangisoring gandhik (sampil buri) kanggo êmpal.
Kapur = susu putih anggajih, kagodhog kanggo gorengan, utawa bakaran.
Kuping kabakar banjur kagodhog, pinêcêl karo santên. Kuping iku kang bêcik kaya angkuping tuntut gêdhang, watêke mikuwati marang karosaning êndhas (pêthèk II.).
Kadhalan, daging abang kabuntêl ing sayadan ana sangisoring pipi, mung kanggo duduh-duduhan.
Kadhalan jamang, daging ing cêngêl rupane putih, kagodhog banjur kagorèng, utawa ginawe brongkos.
Kijing, daging bêcik sapinggiring kumol (sampil buri), kanggo dhèndhèng utawa bakaran.
Kumol, daging bêcik anggajih sêrate alus, sangisoring limas (sampil buri) kanggo dhèndhèng.
Daging: êlêt-êlêt, cêdhak gurung, daging putih kaworan abang, ingulah duduh-duduhan.
Daging kuwalon, daging kikil buri, rupane putih kanggo duduh-duduhan.
Daging buntut, daging kaworan balung, kanggo duduh-duduhan.
Tuntut, rupane wungu kaya tuntut gêdhang, ana pungkasaning gurung saka ing ilat, kagodhog banjur ginorèng.
Tunjung, daging gilig kaworan otot, (sampil ngarêp) kang sayoga ginawe êmpal.
Tutup cêthik, daging bêcik ana pungkasaning cêthik [cêthi...]
[...k] buri, kanggo dhèndhèng kripik.
Tala, daging putih kaworan gajih, ngêmuli tuntut kang cêdhak gurung, kanggo rambak.
babon, rupane ambadhudhug (sampil ngarêp) kang sayoga ginawe dhèndhèng.
Tlabikan, (têpaking sikil buri), kang ômba, watêke prigêl panubruke (pêthèk III).
Tlethong, ana sajroning babat, lêmês, akas utawa isih dadi
kaya ing ngisor iki: Impês, kêbuk, sanggar, wayang, lidhah en zie sigar.
Tangi, mêcah-mêcah iwak kêbo, sawise kêbo ditugêl êndhase marang gubêl, banjur dikêlèti sarta dipêcah-pêcah lan dipara-para, sarampunge banjur mulih saka ing kandhang bae, buruhane ing dalêm kêbo siji rupa dhuwit f 1, 25 utawa f 1, 50, nganggo
Tangkar, daging kaworan gajih tumèmpèl ing balung tangkar, kanggo duduh-duduhan utawa bakaran.
Tangkêb, daging abang sapinggiring pipi ing jêro, kanggo dhèndhèng.
Sêntil, daging putih ing balung têlak ing dhuwur, kagodhog
dhidhih kasaring ing irig, banjur kagodhog.
Sorog, daging bêcik sêrate lêmbut, krakêt ing balung têpak (sampil ngarêp) kanggo dhèndhèng.
Suluhan, bêdhahan mripat, ing jaba irêng ing jêro putih bolong,
Sapitan, daging putih sangisoring thingil, kagodhog kanggo duduh-duduhan.
sambunging balung ula-ula, rupane bundêr sagodhong dhadhap, kanggo rambak.
Sayadan tangkar, daging putih ngêmuli lêmpèng, kagodhog kanggo duduh-duduhan, utawa kêna ginawe rambak.
Sayadan sapitan, kêndhangan ngêmuli clêkuthikan, kanggo rambak.
Sayadan dhigul, sambungane balung jalakan tutug ing gêgêr, rupane bundêr satêbah-têbah, kanggo
boyok dhuwur, boyok ngisor lan têbasan, ora katut, araning iwak sasigar mau kaya ing ngisor iki:
b. ati saparo, ulur jêro, ayam-ayam, ampih-ampih, iga, abêtan, cêthik, kêris, kisi daging, kisi jangan, kulung, kêpuh, kapur, kumol, dêlêg,
pudhak, pêcêl, pang êndhas, dhadha cilik, dhadha gêdhe, jambal, gandhik, ginjêl, gèmbèl, gèthèng, bêdhudhug, babon
ana ing gulu, kang sayoga ginawe êmpal, utawa abon.
Sabrangan, daging ing cêngêl, rupane putih, kagodhog banjur kagorèng, utawa ginawe brongkos.
Sungu, rupa irêng utawa putih (bule) gêdhe paedahe, kang bongkot bolong kanggo jungkat, kang pucuk buntêt kanggo garan lading, suwêng lan liya-liyane.
Sungu wajik, rupane kaya jêbug, mung
Eropah kanggo bêkakas lan pakeyan kareta sapanunggalane, yèn ginodhog ginawe krècèk utawa rambak.
Walulang êndhas, ing jaba irêng, ing jêro putih, kang sayoga ginawe krècèk, utawa rambak.
Walulang kikil, kanggo krècèk, utawa rambak.
Walulang buntut, ing têngah bolong kanggo brongsong sangkal, utawa garan lading lan liya-liyane.
Wayang, otot gulu ing dhuwur, rupane kuning ômba dawa kagodhog ginawe abon
buthung utawa balung kêmpung) kang mungal, watêke luwês undure (pêthèk III.).
Lawanan dêlêg, daging tipis koyor, ing pundhak tutug ing dhadha, (sampil ngarêp) kanggo duduh-duduhan.
Loloh, daging kothot sakiwatêngêning punuk, [pu...]
[...nuk,] mung kanggo saoto.
Loloh gigir daging kothot saburining punuk, iya mung kanggo saoto.
Lidhah, daging kang mirasa dhewe, kêna dimasin lan
alus, cêdhak ing buntut kapa buri (sampil buri) kanggo dhèndhèng. Limas iku kang warata, watêke rosa aju undure (pêthèk II.).
Limpa saringan gêtih, jajar karo buntut, kagodhog banjur ginorèng utawa binakar.
Lambe gôngsa ing jêro, tumèmpèl balung cêthak, daging putih pating jêngkêrut, kagodhog kanggo gorengan, utawa duduh-duduhan.
Lambe gôngsa ing jaba sajroning cangkêm, ing ngiringan cêthak bam, rupane putih pating cringih, kagodhog pinêcêl karo santên.
Lêmungsir, manggon ing ula-ula satêngahing gigir, tutug ing cêthik, daging bêcik, kang sayoga dhewe ginawe dhèndhèng.
Pênthil, putih anggajih, kagodhog kanggo gorengan, utawa bakaran.
Pênthul, daging bêcik bundêr sêrate kasar, sajroning silap tèmplèk balung (sampil buri) kanggo dhèndhèng mirasa dhewe.
Pocok, Wong mocok iku buruh mikul iwak saka ing kandhang têkan ing omahe jagal, utawa saka ing omahe jagal marang pasar, buruhane miturut doh cêdhaking panggonan.
Pacêt (sangisoring tlapukan), kang nglintah, watêke ora cilikan atèn (pêthèk I.).
Paru = kêbuk. Kêbuk sawise kagodhog banjur kadhèndhèng sarta sawise garing aran: paru, en zie maras.
Pakwayang (saburining têpak ngarêp, tutug ing gigir gathuk lan lêmungsir) daging bêcik kanggo dhèndhèng.
Pok lidhah, daging kang mirasa dhewe, kêna ingolah sakarêpe.
Pakêm, daging kothot ing buthung, kagodhog kanggo gorengan, utawa duduh-duduhan.
Pasung (sadhuwuring bungur), watêke narik marang karosaning sungu (pêthèk II.).
Pupu, kang nyuthang gangsir, watêke mikuwati undure (pêthèk II.).
lêmpèng jêro (sampil buri), kanggo êmpal.
Pathak, sadhuwuring bathuk, kêna diobong kayadene kayu, sarta awune
Janur, balung nom rupane putih dadi ototing irung, pinêcêl karo santên.
Juragan, dagang kêbo ngiras jagal sarta nglakokake dhuwit.
nyêmbêlèh kêbo sabên dina, kêbo olèhe tuku dhewe, utawa mung andadèkake duwèking juragan.
Jung, sajung kapara papat arane kang 2 bagean: jung nêm, 2 bagean: jung têlu.
Jung nêm. Araning iwak kang kalêbu perangane jung nêm, kaya ing ngisor iki: ati, pakwayang,
jajar karo tuntut, rupane abang, kagodhog banjur kagorèng, yèn kairis kandêl-kandêl [kandêl-ka...]
[...ndêl] aran: kêbuk, yèn tipis-tipis
Gandhik (sampil buri), daging bêcik ora kaworan otot, id.
Ginjêl, kaya ati gêdhene sakluwak, ana ing gronggongan, nanging katut pakwalang, kang sayoga
Gitik, daging bêcik sangisoring babon, (sampil buri) kanggo
Gubêl, gubêl iku satêngah baturing jagal, ngopèni sarta anjupuk kêbo saka ing panggonan liya, satêkaning kandhang, banjur mirantèni apa-apa, sawise kêbo dibêlèh ing kaum, banjur ngêthok sarta mêcah êndhasing kêbo, lan banjur anggodhog iwak tuwin jêroan, apadene dadi bau suku sapanunggalane, buruhane f 1, lan kêna anjupuk iwak tampikaning tangi kira payu f 1, 25.
Gobog, pok kuping ing jaba lêmpitan kaya plèrèt, kagodhog kanggo iwak monjit.
Gèthèng, daging bêcik sangisoring gitik (sampil buri), kanggo dhèndhèng.
Gèthèng punuk, daging bêcik sêrate agal, sapinggiring punuk ing pundhak (sampil
alus, sadhuwuring dhêngkul (sampil ngarêp), kanggo
Buncit, daging bêcik kaworan gajih, pinggir sampil têkan gulu gandhèng lan dhadha, kanggo dhèndhèng gorengan utawa bakaran.
Buntut, kang cêkak, watêke narik kuwating pamburèn (pêthèk II.)
Balung, kang garing utawa kang asat, watêke bantêr sabarang tingkahe (pêthèk II.).
rupa balung putih, iku kêna ginawe anggêbêg warôngka sarana disisir.
Balung ulir gilig dawa (balung sampil buri), kanggo laru en id.
Balung iga, kêna ginawe bênik, garan lading lan liya-liyane.
Balung clêkuthikan, kanggo laru en id.
Balung kropyak (= balung ula-ula), pating cruwil satêbah- têbah, kanggo laru, kayu lan rabuk, en zie iwak.
Balung kulung, ing ula-ula jêro bênêring jalakan, rupane pating cringih id.
Balung topèng pisah ing gulu lan êndhas, rupane bundêr ômba kanggo id.
Balung tangkar, pucuk iga ing lêmpèng kanggo id.
Balung suri, balung nom pinggir balung têpak (sampil ngarêp), kanggo duduh-duduhan.
Balung sikut, balung sampil ngarêp rupane gilig, kanggo laru kayu lan rabuk.
Balung sungsum, isine balung sikut, putih gilig, kanggo id.
Balung wajik, thingiling tracak kaprênah buri kanggo id.
Balung pênthong utawa sorok, balung têpak atos kaya tepas, kanggo id.
Balung pakêm, balung atos ing buthung nanging nglênga, kêna winorake kêlan, en zie iwak.
Balung pasung (= balung irung) rupane abang, ginodhog ingolah duduh-duduhan.
Balung palang, têngah balung dhadha, kanggo laru kayu lan rabuk.
Balung plang godhong, katutan pucuk iga kanggo id.
Balung dhadha, pok iga kanggo id.
Balung dhigul, ula-ula ing gêgêr tutug ing jalak, pating cruwil satêbah-têbah kanggo id. en zie iwak.
Balung janur = balung irung, rupane putih, pinêcêl
Balung golèk, saburining punuk jalakan, kanggo id.
Balung thêngklik = ros-rosan dhêngkul, kanggo id.
Bêdhudhug, daging bêcik jajar babon, ing ngisor jalakan (sampil ngarêp), kanggo dhèndhèng.
Boyok ngisor, araning iwak kang kalêbu peranganing boyok ngisor kaya ing gisor iki:
iso, babat ... kabèh en zie sigar
Araning iwak kang kalêbu perangane boyok dhuwur kaya ing ngisor iki:
êndhas, daginging ..., ati tanggal, iso kabèh, tuntun, babat kabèh, en zie sigar
Babat tawon, ana sangisoring iso rupane tipis, kagodhog banjur kagorèng.
--- 2 : 927 t/m 92 ---
Bobos, lambe dhuwur ing jaba irêng, ing jêro putih, kabakar banjur kagodhog, pinêcêl karo santên.
sadhuwuring lambe) pinêcêl karo santên, utawa kanggo monjit.
Bungur kang kandêl, watêke narik marang karosaning êndhas (pêthèk II).
Thèthèl: Panggaotaning thèthèl iku satêngah dadi baturing gubêl lan tangi, dikongkon sarta ngrewangi panggaraping iwak kêbo, lan satêngah dadi kabayaning jagal, buruhane mung olèh iwak thethelan kira payu 50 c, utawa 83 c, tanpa buruhan dhuwit.
Thethelan, iwak kang tumèmpèl ing walulang, rupane putih kaworan daging abang, mung kanggo monjit, kadarbe ing thèthèl.
Crupung, cilik cêndhak, kupênge mèh gathuk.
Carang, luk-lukane padha karo kupêng, pragak, utawa
branggah, nanging gilig sarta ing ngêpok lan ing pucuk gêdhene mèh padha bae, dadi ciliking sungu ora timbang karo gêdhening kêbo, kang akèh manggon ing kêbo wadon.
kerbouw = caruk, voor sampi sungu kadung ing ngêpok jêjêg, ing têngah utawa ing pucuk dhoyong mangarêp, kang
lukaning kupêng utawa branggah, nanging cilik cêndhak cupêt, utawa kurang.
Kêmbang plasa, dhapur sarta luk-lukane padha karo kupêng utawa branggah, mung cêndhak, nanging turut sarta bagus, kang anduwèni mung kêbo pêlèn.
Totor, gêdhe dawa gilig, ing ngêpok gêdhe ing pucuk cilik noncong
Widara: rupa loro, siji malang, sijine mangkêluk mangisor utawa mandhuwur.
Lontop, kaya sungu totor, kacèke cilik, sarta bongkot pucuke gêdhene mèh padha bae.
Loyop, dhoyong marang ing buri bênêr, wiwit ing
branggah, iya ana kang tumrap ing kêbo tuwa, iku pancèn pragak.
Pajêg, 3 jêjêg utawa ngadêg, kang anduwèni pragak, kupêng sarta branggah.
Pothès, têgêse: sungu tugêl sisih.
Dhoyok, rubuh marang ing buri bênêr, kang anduwèni: kodhik, crupung, carang, kupêng
nganti têlung bagean, mèh malang bênêr, sabagean ing pucuk mangkêluk munggah.
Dhèblèng, gèpèng, ômba, cêndhak, ing pucuk cilik, mangkêluk turut sawatara, dhoyong mangisor kapara buri.
Dhongkrok, ing ngêpok tutug ing têngah mèmpêr kaya dhoyok, ing pucuk mangkêluk mangisor.
Dhingkêl, (of thukluk) cêndhak cilik, luk-lukane miturut arane.
Dhungkul, ing ngêpok tutug ing pucuk rubuh mangisor turut pipi utawa gulu ngawêng ing kuping, utawa ing buri kuping.
Dhungkul canthèl, ing pucuk mangkêluk mêmburi, (= marang buri).
rubuh mangisor pucuk mangkêluk ngawêt gulu, gathuk, utawa ora, sing luwih saka ing gathuk iya ana.
Grandhèl (of kropyak) ing ngêpok oklak-aklik, yèn gathuk muni: kropyak, dene luk-lukane miturut arane.
Gêdhang gabu, cilik, cêndhak, gilig, malang kêncêng, ing pucuk mangkêluk sathithik.
Branggah, gêdhe, dawa, turut, luk-lukane mèmpêr kupêng, kacèk mêgar, ing pucuk sangsaya mêgar ômba.
Thikil 1. lagi mêtu saka ing êndhas, durung karuhan kadadiyane.
Thokol, 2. gêdhe, cêndhak, kêncêng, ing pucuk lancip, mênawa tumrap ing gudèl, durung karuwan kadadiane, iya ana kang tumrap ing kêbo tuwa, iku pancèn thokol.
angupih, dawa, gèpèng, utawa tipis, cêmpluk, cêndhak cilik.
wusu, gêgêr wusu, dhuwur ing têngah,
papah gêdhang, gêgêr mapah gêdhang utawa anjêplak, têgêse: gêgêr
Cirining buntut: tekong, padaringan kêbak, buntung, brindhil
angkup, gandar, ri cangkring, godhong, ri pandhan, gambar, latha zie gambar warôngka ladrang
cangkring, gambar, lambe gajah, zie gambar warôngka gayaman
Ing ngisor iki sranduning warôngka wêdhung, kaya ta: êndhas wêlut, anjing-anjingan, awak, kruwingan, kèpèt, kudhup turi,
Kawruh sranduning manungsa nyumurupake gêgêlitan sarta liya-liyane, kaanggit ana ing Pantisoka nalika taun 1887 kaya ing ngisor iki:
kêsik 4 (untu papat ngarêp kang dhuwur), siyung 2 (pangapiting kêsik), bam 8 (utawa papat sisih), bam wêkas 2, gunggung 16 iji.
rambut kN. rema kI. iku mung kang thukul ing êndhas, dene kang thukul ing rai sapangisor
pucuk kuku kang katon irêng dening kêna ing rêrêgêd.
kêtêg, iku andhêging banyu urip (maul-kayat) kang ana ing dhadha kiwa.
kèlèk, lêkokan tancêbing pok tangan.
kulit ayam kN. (ora kulit ayam K. kulit pitik N, atêgês: kuliting pitik) yèn kêna ing sabab mung
têkukan sikil ngisor kang buri, dene kang ngarêp aran: garês.
kêmpung, antaraning wêtêng lan cêthik, kang kiwa wadhah sêsukêr, kang têngên wadhah uyuh.
panuduh, panunggul, manis, jênthik ... driji tangan.
driji sikil lumrahe kang ana arane mung jêmpol lan
simbar, wulu kang thukul ana ing dhadha, kaupamakake kaya simbaring kêkayon.
singkab, antaraning gathuke iga ngarêp lan
thukul ana ing ngêpoke jêmpolan sikil sapanunggalane darijining sikil.
wulu jawès, wulu kang thukul ana ing jawès.
wang, gathuking balung angaping cangkêm kang ngêpok sangisoring kuping.
kalang = walakang, gêlitan poking pupu sapangisor.
lêmpèng, antaraning iga wêkas lan cêthik.
lambe kN. lathi kI. ngisor dhuwur arane padha.
lambung, adêg iringing awak, kaya ta: lambunge dawa, ora
pilingan, lêkokan antaraning pucuk alis lan kuping.
pulung ati N. manah K = ulu ati, manah
garês, têkukan sikil ngisor kang ngarêp aran: garês, kang buri
bangkekan, antaraning iga wêkas lan cêthik saubênge panggonan ubêding sabuk.
yèn wayah esuk malêbu marang ing gênthan, ngirid abdi dalêm panandhon, anggawa tumbak, kuwajibane angimami lan nabuh bêdhug ana ing suranatan, yèn dhèrèk sampeyan dalêm, ampilane gêndhaga cilik isi pasujudan, têsbèh sarta Kuran cilik (sêtambul) ana
pandhapa (= sasanasewaka) pringgitan (= sasanaparasdya) sapêpadhane, sarta kanggo dalême para luhur. 3. dhara, kanggo ing salumrahe. 4. godhong (cilik) kanggo ing wong cilik.
Panggawene sirap, sawuse kayu tinêrês,dinèrès. antara sataun kayu iku lagi tinêgor, banjur dikêthoki sadawaning sirap, undha usuk manut gêdhe ciliking kayu, banjur ngêbèl (nyigari), banjur anggêbal (ngêlus saka sigaran) banjur macak (kadhapur sirap) banjur pêthelan (ingêlus kalawan pêthèl) banjur pasahan (ingêlus kalawan pasah) banjur nglanjuri (nglancipi) rampung dadi sirap, mung kari ngêbur kiwa têngên panggonan pantèk.
Surapati prang lan Kapitan Tak, taun 1608.
buri, dene sikil ngarêp lakune andhandhang.
Sragèn (dhistrik en ondêr dhistrik):
pêpatih dalêm, liyane ora kêna nganggo, kang wani nêrak kalarangan dening abdi dalêm gamêl, muni ing layang undhang-undhang dalêm P.B. IV
wangsalan Tjent. pangêsuking jurit, ciri surung unyêng-unyêngan jaran ana ing bokong kiwa, watêke bêcik, pantês kanggo ing senapati, kinalulutan ing wadyabala.
pangulu ... zie Pôncaniti no. 35.
Radèn Ngabèi Kartasari sumare Ngrampal. 2. Radèn Ngabèi Wiryadipraja, munggah dadi bupati pulisi Sragèn, Radèn Tumênggung Wiryadipraja sumare Prampalan Pilangpayung, Masaran (Sragèn). 3. Radèn Ngabèi Sutasudira, munggah dadi bupati pulisi Ngampèl, Radèn Tumênggung Kartawadana, munggah manèh dadi bupati Bumi, Radèn Tumênggung Tôndhanagara sumare. 4. Radèn Ngabèi Wiryakusuma, munggah dadi Bupati Klathèn, Radèn Tumênggung Cakrawadana sumare Ngêndho (Bayalali). 5. Radèn Ngabèi Martaatmaja, munggah dadi Bupati Klathèn, Radèn Tumênggung Martawadana, munggah manèh dadi bupati jaksa, Radèn Tumênggung Jaksanagara sumare
Iku araning bocah lair kêmbar utawa luwih tunggal sabungkus, P.R.I.195 (7).
iku araning gong Kodhokngorèk kang diunèkake sabên garêbêg, sisihane aran Kyai Sêkargadhung. en zie Kodhokngorèk letl b.
manising dewa (1650 A.J., 1725/26 A.D.).
iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisih lor, pasabane salulup ing sagara
Kanggo pakurmatan sabên Garêbêg Mulud katabuh ana palataraning masjid ing Dêmak, sarta yèn nuju Garêbêg Mulud taun Dal, gamêlan sakatèn mau wiwit tanggal kaping 5 ditabuh rina wêngi nganti tanggal kaping 12, nanging ing saiki anggêr Garêbêg Mulud bae ditabuh mêngkono, taun 1485.
a. kagungan dalêm gamêlan sakatèn gêdhe laras pelog: bonang sapangkon cacah ... iji, dêmung 2 pangkon a cacah 7 iji, saron barung 4 pangkon a cacah ... iji, saron panêrus 2
Sakatèn gêdhe katabuh sabên Garêbêg Mulud ana ing palataran Masjid Gêdhe manggon ing pagongan kang kidul, dene panggonan kang lor panggonane para tuwan kang andhèrèk marang Masjid Gêdhe ing Garêbêg Mulud taun Dal, barêng jumênêng dalêm P.B. IX pagongan lor mau didokoki Sakatèn cilik, dadi sisihane Sakatèn gêdhe.
e. Sakatèn cilik katabuh ana srimanganti wetan, kanggo pakurmatan yèn ana putra dalêm kang miyos saka padmi kakung utawa putri, krama, supit tuwin têtês,
têgêse: piranti, iya iku wong cilik kang nyôngga gawe,
Rasullullah, amêruhi ingsun satuhune ora ana Pangeran kang wajib sinêmbah anging Allah. Lan nêksèni ingsun
Jakat, sidêkah marang pêkir mêskin, lan jakat pitrah marang ngulama, wênange yèn wis duwe mas bobot satail, kêna jinakatake kang patang aga.
4. Puwasa ing sasi Ramêlan, kang ora batal lan ora mêkruh, iku mratandhani utamaning uripe, bisa angrusak hawa
wayah têngah wêngi (= bêdhug bêngi) yèn nganti liwat batal. c. Pasane mukmin kawas, ora buka lan ora sakur ing dalêm sêsasi pasa, bukane ing tanggal sapisan ing sasi Sawal.
5. Kaji (nucèkake awak marang Mêkah). a. Saka kêncênging atine dhewe. b. Kang duwe sarana cukup ginawa sangu lunga lan kang tininggalake ing omah. c. Kang olèh idining ratune. d. Kang olèh idining gurune. e. Gêlêm awèh talak ing rabine lila marang palakine ora nambang sajrone ana ing saba paran, kajaba yèn rabine mau sêtya bêtah ora laki angêntèni kang lanang nganti
a. Pasatoan kanggo nikahan, amèk saka nêptuning dina pasaran lan tanggale, apadene nêptuning sasi taun, kinumpulake dadi siji, binuwang sanga-sanga, bincilane, walu, pangulu, pangantèn, yèn kari:
tanggal kaping 2, môngka ala manèh, iya ngalih tanggal kaping 3, sapiturute êndi kang bisa tiba dina bêcik, iku sayoga inganggoa, kaya ta: upama tanggal sapisan, dina Rêbo Wage sasi Sura taun Alip = 1 x 7 x 4 x 7 x 1 = 20 - 18 = 2 ala, ngalih tanggal ping pindho = 2 x 8 x 8 x 7 x 1 = 26-18 = 8 ala manèh, banjur dibacutna nganti olèh dina bêcik, iya iku kang karining petung 9-6 utawa 3 mau.
b. Pasatoan kanggo nikahan, wasiyat saka ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. IV. Wêtuning bocah lanang wadon kakumpulake dadi siji, kabuwang lima-lima, yèn kari:
1. Sri = karêjêkèn. 2. Dana =
Pasatoan kanggo nikahan, kang dilampahake marang Kangjêng Gusti Pangeran Arya Buminata, putra dalêm P.B. III, wêtone bocah lanang wadon, dina pasaran, tanggal, sasi lan taun kakumpulake dadi siji kaya letl. a. bov. kabuwang têlu-têlu yèn kari: 1 bêgja, 2 lara, 3 pati
d. Pasatoan kanggo nikahan, arane cilik bocah lanang wadon kakumpulake dadi siji, kajupuk saka aksarane ngarêp buri kang têngah ora kanggo banjur kabuwang sanga-sanga, dene nêptuning aksara: ha 1, na 2, ca 3. sapiturute tutug aksara:
e. Pasatoan kanggo nikahan, arane cilik bocah lanang wadon kapetung dhewe-dhewe, kajupuk saka aksarane ngarêp buri, kang têngah ora kanggo, banjur kabuwang sanga-sanga, nanging nêptuning aksara ora urut kaya ing dhuwur mau, kaya ing ngisor iki:
ha 1. na 3. ca 5. ra 7. ka 2. da 4. ta 7. sa 9. wa 1. la 1. pa 7. dha 3. ja 6. ya 5. nya 10. ma 4. ga 2. ba 4. tha 9. nga 10. yèn kari:
1, 4 - 1, 5 - 1, 6 pêgat.
5, 6 - 5, 7 - 5, 8 pêgat
Arane cilik Ki Jalela katêmu 13-9 = 4
Arane cilik Nyi Boging katêmu 14-9 = 5
Tibaning petung pêgat, nanging wis buyut loro sarta wis 42 taun gone jêjodhoan (sêsemahan) durung pêgat (1790-1832) mênawa bakale pêgat mati iku mêsthi.
f. Pasatoan kanggo nikahake (nikahan) kang katindakake marang ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VI. = Ambanguntapa.
Nêptuning dina pasaran wêtoning bocah lanang wadon kakumpulake dadi siji, banjur kabuwang pitu-pitu, utawa kêna kabuwang sapuluh-sapuluh yèn kabuwang pitu-pitu
padha dina Jumungah Pon, 13 x 2 = 26-7 x 3 = 21 = 5, tiba sumur sinaba
utawa 26-10 ping = 20 = 6, tiba bumi kapêtak, mangkono ing sabanjure.
Jumungah 1 bungah, 2 susah, 3 bêgja, 4 lara, 5 pati
Sêtu 1 susah, 2 bêgja, 3 lara, 4 pati, 5 tuna luput
h. Pasatoan kanggo tarub dheweduwe. gawe lakune ajêg, wiwit tanggal 1 têkan tanggal ping 7 banjur bali metung tanggal sapisan manèh = 8 sapiturute nganti tutug
2-9-16-23-30, nyeluman lanang, adat kinêbat kabêgjane, mlarat salawase, kêrêp kailangan.
3-10-17-24, nyeluman wadon, id. mung kacèk rada suwe.
4-11-18-25, 5-12-19-26 bêcik, sêmpulur rêjêkine.
6-13-20-27, 7-14-21-28 pati lanang pati wadon.
Isarat cagaking tarub nganggo kayu dhadhap srêp siji.
Iku bangsaning wêdhus, pasabane ing pagunungan tanah Eropah, kêna diingu ing wong, nanging sarana dikrapyak.
Ciri satriya cundhuk kêmbang, unyêng-unyêngan jaran ana ing bathuk sadhuwuring cithak jèjèr loro, watêke
' = têtanèn, siti = lêmah, payah kw. zva. sayah.
iku durung pati akèh umure, yèn wis rada lawas dadi kuning, saya lawas dadi putih, dene kang lawas dhewe dadi putih sêmu biru, iku kang akèh dhewe rêgane.
Intên ing Surakarta kang gêdhe dhewe mung ana siji kagungane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV kagêm mainan karsèt, gêdhene sakêmiri bobot 50 kêrêt (
selong utawa yakut mau dudu bangsaning intên, sanadyan tinêmune saka ing bumi umure wis lawas bangêt, iya mêksa ora bisa dadi intên, awit ora bisa mundhak atos kayadene intên, atose mung ngluwihi saka atosing kristal.
[...] Halaman 978-979 hilang (teks asli tidak ada). Adapun alih aksara halaman
Fotokopi teks Latin Bauwarna Jilid 2 koleksi Museum Sanabudaya Yogyakarta. Katrangan iki saka ature Ngabèi Citrasudira, abdi dalêm panèwu kêmasan kang misuwur jênênge pintêr marang pakartining kêmasan, gêgaweane padha lan gêgawean tanah Eropah.
wandane akik, wisuna sarta mimis, zie Wêrkudara
kyai ... (mariyêm) En zie P.N.V.
nyai ... (mariyêm) En zie P.N.V.
atur-ature Pangeran Jakarta (= Batavia) marang Sultan Bintara ing Dêmak kang wêkasan, pisungsung saka panggêdhening Kumpêni bôngsa Portêgis, nalika taun Masèhi 1515, utawa taun Jawa 1443.
Barêng tutug jaman Mataram, Panjênêngane Ingkang Sinuhun Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, mariyêm loro kang ana ing Dêmak mau kapundhut marang Mataram, nanging ora nganti lawas Kyai Satama kaparingake bali marang Jakarta, awit kacarita sok mrimpèni kang padha jaga rumêksa, sarta sabên malêm Jumungah lan dina Anggara Kasih sok anggêrêng, gawe mirising atine wong kang padha ngrungu. Dadi kang isih lêstari kari Nyai Satomi, dhèk samana dimanggonake ana sadhuwuring bètèng sacêdhaking kori brajanala (= gapit) nuju taun Masèhi 1627 taun Jawa 1565.
jaman Surakarta panjênêngane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. IV. Nyai Satomi lêstari dimanggonake ana
tumrap ing pilar pancaksuji undhak-undhakan kang lor pilar kang kulon, saparo aksara Walônda saparo aksara Jawa, unine: iki lêmah dhuwur Surakarta, sing yasa Kangjêng Susuhunan Paku Buwana kaping tri, wiwit Rêspati Wage tanggal 22 Ruwah Jimakir 1682.
Ingkang yuswa Nabi Sis 712 taun, kitab katratul Gais blz.8.
Maar kitab Genisis art. 5 ayat 8 yuswa 912 taun,
Ing ngisor iki araning sasi nêptu sarta ngumure, kaya ta:
Sura K.N., Suntên:kD.,
Ing ngisor iki sangaring sasi wis dipathok sabên sêsasi ping pindho, sarta tibaning dinane iya wis dipathok, saline sabên têlung sasi sapisan, mung sasi kang têtêlu sangare sapisan, ora kaya kang akèh-akèh ming pindho,
Ing ngisor iki pati uriping sasi sajrone sataun, ôngka sajroning kolêm anuduhake araning
Taun, Uriping sasi, Patining sasi, Katrangan, Alip, 1, 9, 11, Têgêsipun Alip 1 en 9, 11 punika: uriping sasi, salêbêtipun taun Alip, namung wulan Sura ingkang gêsang sarta patining sasi salêbêtipun wulan Sura wau namung Siyam
marang Jayèngrêsmi (Sèh Amongraga) yèn wong arêp duwe gawe mêmantu amiliha sasi kang bêcik, petungane kaya ing ngisor iki:
a. Ing ngisor iki nêptune sasi Walônda, kang lumaku kurup Akadiyah, gunane ginawe
papat, yèn tinêmuning pambage nyikal, 1-2-3 dadi pêcahan, iku banjur kêna kaetung dadi siji wutuh, kaya ta:
16, 29, 28, 18, 16, malang 2 dadi pêcahan = 1[grafik].
c. Angkaning taun mau bali ginawe jêjêr manèh, kaya ta: taun 1898, winuwuhan pakolèhing paparan 474, winuwuhan manèh malangan 2 = 1 (zie b), wusana winuwuhan manèh nêptuning sasi Januari 0, Gunggung 2373, banjur kabuwang pitu pitu = 7 x 339 = 2373 êntèk.
d. Yèn dibuwang pitu pitu êntèk, iku kaetung kari 7 kawiwitan saka dina Ngahad, dadi tanggale sapisan sasi Januari 1898 nuju dina Sêtu.
e. Ing ngisor iki nêptune sasi Walônda kang lumaku kuruping pasaran Pon, gunane ginawe ngupaya pasaran tanggale sapisan sasi
mangkene: id (letl. b)
mung yèn ekaning paparan kang ekan awujud 0 kudu kapetung = 5. Yèn wujud pêcahan, mung kapetung = 1 padha lan letl b. mau.
g. Angkaning paparan mung kajupuk ekane bae. (Zie b.) 4
Winuwuhan malangan 2 = 1, Winuwuhan manèh nêptuning sasi Janu (zie e) 0, Gunggung 5
(luwihe saka lima kabuwang lima utawa lima lima) kawiwitan saka pasaran Pon, dadi tanggale sapisan sasi Januari 1898, nuju pasaran Paing, kumpule karo letl. d. dadi: Sêtu Paing, mêngkono ing sabanjure. Kawruh iki saka R.ms P. Danuasmara ing
Arane wisaya iwak kali ing banyu gêdhe utawa cilik padha bae, kang nèsèr nyêmplung ing kali nanging mung ana pinggir bae, olèh-olèhane iwak bangsaning wadêr cilik-cilik, kang mêsthi urang.
kangjêng radèn adipati ... zie patih no. 50.
kangjêng radèn adipati ... zie patih no. 27. Ridêring Ordhê Nèdêrlansên Leyo, pêpatih ing Karaton Dalêm Surakarta (P.B. IX. 22. t). Iku putrane:
Kangjêng Radèn Adipati mau krama olèh wayah dalêm P.B. IX. putrane Radèn Ayu Jayaningrat (zie Ng. no. 108), barêng seda sumare Manang, nunggil lan ingkang garwa.
radèn adipati ... pêpatih karaton dalêm Surakarta (P.B.III.13 t) seda sumare ana ing Batawi, iku putrane:
a. Kangjêng Radèn Adipati yasa wayang purwa, panatahe Cêrmapangrawit sakancane, sabên wayangan gamêlane nganggo bonang panêrus, yèn nuju muni gêndhing nganggo disindhèni ing talèdhèk, dhalange aran Widiyaka.
b. Kangjêng Pangeran Adipati kagungan abdi badhut bisa dadi dhalang wayang kalithik, aran Malangsumirang, tabuhane gamêlan pelog, mung playune utawa yèn pêrang isih nganggo playon bango-bango mati.
Radèn ayu adipati ... garwane Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat II, putra dalêm P.B. IV. (zie Ng.g 172).
Radèn ayu adipati ... garwane Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sumare Jabung, putri dalêm P.B.
kudu bisa maca, dadi bisa nyumurupi unining layang pakêm padhalangan: lakon wetan utawa kulon, iya iku bedane
dhuwur, ing ngisor dibênggang banjur dianami, ing bongkot dadi ing pucuk sarta dilancipi, ros kang ora dipêcah dadi cêkêlan.
Kanggone amèk iwak yèn nuju kali cilik ing wayah bêngi sarta nganggo anggawa damar, lumrah ingaran: nyuluh. Wis watêke iwak kali yèn ana padhang-padhang ing wayah bêngi: diparani, sarta ora sumurup marang wonge kang anggawa damar, amarga blolokên, banjur ditubruk ing susug gampang bae, panjupuke iwak kang ana sajroning susug, dirogoh saka ing dhuwur, ing kono wis
bisa ana ing sawah utawa ing jêjombokan kang kathukulan galagah rayung sapêpadhane, adat olèh-olèhane iwak, kutuk, sênggaringan, lele utawa liya-liyane.
wangsalan Tjent, kang tansah kabrawuk = kasiwo.
Bupati Panumping nama Radèn Tumênggung Cakranagara, banjur munggah dadi pêpatih nama lêstari Radèn Adipati Cakranagara, zie Panumping no.8, 7. Radèn Tumênggung Cakrajaya, munggah dadi patih nama Radèn Adipati Danuningrat, 8. Radèn Tumênggung Arungbinang II, 9. Radèn Tumênggung Arungbinang III, ngalih nama Radèn Tumênggung Jayanagara I munggah dadi patih
Radèn Tumênggung Jayanagara, putranipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV, mantu dalêm P.B. X jumênêng patih, 15. Radèn Mas Arya Tôndhanagara, putranipun Kangjêng P. Arya Natakusuma, mantu dalêm P.B. X
Ing ngisor iki têmbung pangrêngganing para wirotama, kaya ta: kuncara ing amôncapraja, kontap ing kotamanira, kondhang kagunanira,
padhukunane, sumbaga wirotama, misuwur kaprawirane.
Asranging samirana, umung swaraning paksi môngsa wowohan,
bocah kang rupane salewah P.R. 197 (29)
Mariyêm kang aran Kyai Swuhbrastha, iku pisungsunge tuwan Jendral Jan Pitrê Sun Kun, marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, nalika taun
Arb. Pirdos (M.M. 12-9 v.o.) janatun
1. adu gathuk, iku bêcik dhewe, mas sarta têmbagane padha. 2. adu pat lima, mase patang bagean, têmbagane limang bagean. 3. adu limalasan, mase rong bagean, têmbagane têlung bagean.
4. luwihe saka limalasan, wis ora bêcik aran: suwasa bubul.
ing manungsa, didokok ing balumbang. b. suwam alasan, uga dumunung ing tanah Asiyah, nanging ora kêna diingu ing manungsa.
Suwêg iku thêthukulan kang ora tinandur ing manungsa, ana uga kang tinandur, ananging ora ana ing sawah utawa ing patêgalan, ana ing pakêbonan kang ayom. Panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis sataun kêna didhudhuk, pangolahe mung digodhog, sarta kudu dioncèki kulite kang rêsik, awit kulit suwêg iku anggatêli. Kang muni ing layang Br. 1908 no. 97, suwêg iku
saiki mung ing karaton kang isih ana, kagêm pangantène putri dalêm. (suwêng jaman kuna)
bêjèn srêngenge, sungsun, lômba.
liya-liyane kang kalêbu gêbêngan sela kang padha olèh paring dalêm sadranan kaya ta:
1. Kramutan (Dist. Sela) Nyai
Pangeran Soka, en Pangeran Dlimas ... padha putrane Arya Panangsang ing Jipang.
6. Tarub (Dist. Sela) a. Dhepok ing Tarub. b. Dhepok ing
Wong amèk iwak ing wayah bêngi sarana damar turut kali nganggo susug, utawa karo susug, mung karo lading bae kanggo mancas iwak, ingaran:
jaman Majapait, beda karo jaman Dêmak, amarga diwuwuhi wilahane
zie gend. bon. pat. bar. pel.
pangeran ... zie K.G. no. 67.
Salyaka en zie wit. Wangsalan Tjent. kang kêsusu, olèh dening sêlak.
Kang nganggit suluk wayang purwa lan wayang gêdhog, Sunan Giri, zie Tunggul.
Suluk iku bawa swaraning dhalang kang ditampani ing gêndèr, iku diarani sêndhon, minôngka pasêmoning wayang kang dèn suluki, utawa pasêmoning dhalang marang niyagane bakal anjaluk gêndhing, anadene kang diarani: suluk:
c. Tlutur, pancène pathêt nêm, nanging yèn ana wêlasan ing wayah pathêt manyura, iku nganggo suluk talutur barang miring, supaya
wayang nêpsu, utawa arêp bôndayuda, lan dadi sasmitaning dhalang marang niyagane, akon ngunèkake gamêlan playon, manut apa karêping dhalang ing sasmita mau, mulane ora sawiyah niyaga bisa anggamêli wayang, kudu niyaga pilihan.
Salaka iku pêlikan saka ing bumi, nanging wong Jawa sumurupe wis rupa dhuwit utawa barang.
Salaka kang bêcik dhewe, iku kang ginawe dandanan renda sapêpadhane.
Anggris, yèn dirêsikake suda 1/8 ringgit, lagi padha karo renda.
Dhuwit salaka mung anggris dhewe kang putih padha lan bakale rupiyah, ukon, talèn, iku akèh woworane, luwih manèh kêthip, utawa kêlip, saya akèh woworane, dene bobote amêsthi mundhak. Saupama bakal anggris siji, tinimbang karo kêlip sèkêt, dadining barang yèn padha rinêsikake: akèh kacèke, tur ajining dhuwit: padha.
Salaka ala kang ginawe dandanan: aran: salaka
Ngisa êntèking sorot abang, voorb.
Ywa salat yèn durung manjing / muwah yèn wus pot wayahnya / pan kabèh
iku dumunung ing tanah Aprikah, utawa kapdhêhup-dhêhup, ora kêna diingu ing manungsa.
Bêruk, isih dadi manggung ana ing dalêm prabayasa wayah bêngi sare, katiban wahyu) putra wayahe kadhawahan
saka anggite Prabu Kanwa = Kano, ing Mêndhangkamulan, iya iku ing Purwacarita, nalika taun 376, zie Kano.
Brahmana Rêsi Sang Hyang ... zie P.N.no.15. [P.N...]
Sapi iku kewan tutut, padha bae karo kêbo, mulane diarani rajakaya, wong tani
jêblogan, mulane prayoga kanggo têtanèn ana ing tanah pagunungan, dene kang luwih prayoga ginawe grobagan, utawa sapi sapèn, takat marang panas, ing pabrik-pabrik padha nganggo sapi grobagan, ora nganggo kêbo, anggawa têbu sarta rapah marang panggilingan, apadene anggawa gula marang sêpur, lan sapêpadhane pabrik nila tuwin kopi, kabèh barange kagawa ing sapi. Sapi iku mung bisa manak sapisan ing dalêm sataun, sarta anake mung siji, ora tau manak kêmbar kayadene manungsa. Para tuwan pabrik padha anggadhuhi sapi sarta grobag marang wong cilik ing desa pamajêgane, diarani kontrak, têgêse sapi lan grobag iku jan dituku marang wong cilik iku, pambayare nicil saka saparone olèhe bayaran ênggone nglakokake grobag mau, nganti sapundhate, sapi kang diingu sajroning nagara: bêcik-bêcik, kang akèh sapi wadon, sarta ora dipèk gawene mung dipèk puhane, puhan iku migunani marang wong sanagara, kang sêpta ngunjuk puhan, kang akèh mung para tuwan, puhan wêton pulo Jawa ora ginawe kèju lan martega, dene pinangkane kèju [kè...]
[...ju] lan martega mau saka ing tanah Eropah, kang ginawe iya puhan sapi, nanging kèju lan martega mau ana kang palsu, dudu saka puhan sapi, saka gajih utawa liya-liyane, iku ora enak rasane sarta ora prayoga marang uriping manungsa, bêcik ora mangan, tinimbang mangan, iwak sapi iku luwih enak tinimbang karo iwak kêbo, para tuwan kang didhahar, iwak sapi, ora karsa iwak kêbo, nanging wong Jawa sanadyan priyayi gêdhe karsa marang iwak kêbo, bokmanawa saka natene wiwit cilik mula, dene kang nganggit layang iki doyan marang iwak kêbo, sanadyan yêktine enak iwak sapi.
a. sapi dumunung ing tanah Bênggala. b. sapi lanang dumunung ing tanah Eropah. c. sapi wadon
Jumênênge Ingkang Sinuhun Prabu Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, ing Mataram, nglêmpakake sarupaning êmpu utawa pandhe kang bisa
gaweane ana ing Mataram, isih kalabêtan gaweane ana ing omahe. Dhèk samana ana sawijining pandhe wis tuwa bangêt, katêmbungake wis gegroh, aran Kyai Supa, bapakne Jaka Sura pandhe ing Majapait, wiwit Karaton Majapait tumêkane karaton Mataram, kurang luwih sathithik wis 300 taun, dadi Kyai Supa mau ngumure ora kurang saka 300 taun, amarga dhèk adêge Karaton Majapait Kyai Supa wis ana. Kyai Supa mau kêtrima marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, gone kakarsakake yasa gêgaman tumbak, kêris, padha kêbênêran, Kyai Supa kaparingan salin jênêng Kyai Ênom, katêlah ing akèh Kyai Sinom, nglurahi sarupaning pandhe kabèh, dene yêyasane tumbak
lan Nagakikik, sabubaring pêrang ing Pathi, karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, para putra sêntana sarta abdi dalêm gêdhe cilik kang bêcik gawene nalika pambêdhahing Pathi padha kaparingan ganjaran rupa kêris, utawa
utawa limaran, sawise watara nganggo kadhawuhan pêpacuh ora kêna liru lambang, têgêse panganggoning panèwu mantri ora kêna dianggo ing wadana kaliwon, panganggoning wadana kaliwon, ora kêna dianggo ing panèwu mantri sapiturute.
1. wong ora tau nyapu, 2. wong nyapu ing wayah bêngi, 3. uwuhe diobong, 4. uwuhe diandhêgake, 5. sapu dèn adêgake ana ing omah
dulur Narada / kêpanggih ing ika / jumurunging karsa / sapartitala //
Iku bangsaning manuk. a. nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah Têngahan, yèn nusuh ana ing omah kayadene manuk grija, watêke ngolah-ngalih. b. id pasabane ana ing
dadi pangane kamituwaning desa, anane bumi sapuregol mau dhèk jaman Kartasura, jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. I.
1. kêris dhapur supana luk 11 utawa luk 7 nganggo pejetan, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang utawa jalèn, tuwin lambe gajah. 2.
warna loro mau yasane Prabu Watugunung ing Gilingwêsi, kang ingandikakake gawe Êmpu Jagita, sinangkalan: naganing bumi papat (418).
jaran manggon ana ing cangklakan, watêke ala, sapa kang ngingu utawa kang nunggangi kasêngkala, kabônda ana ing
Muridun kang karsa dene / nora lan karêp punika / mokal yèn mangkonoa / saking karsaning Hyang Agung /
katuranggan. Supata, wong sugih supata dadi pangane Batharakala.
ing Mataram, kang gawe Walônda saka ing Jakarta (= Batavia) panunggalane Kyai Pôncawora, Kyai Kumba-kumba, lan Kyai Aswanikumba nalika taun Mèsèi 1629 utawa taun Jawa 1567, sinangkalan, swara ngobahakên buta wani.
1. kêris dhapur sêpang bênêr tanpa pejetan, ing
pejetan, nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. Kêris loro mau yasane Sri Maharaja Budha Krêsna (Sang Hyang Wisnu) nalika jumênêng nata ana ing Mêndhangkamulan, kang ingandikakake gawe Êmpu Sabdagati, sinangkalan: tinitatinata. rasaning panêmbah (265).
zie gend. slend. pat many. zie wit (kêncur).
Wiwite wong nanggap wayang purwa nganggo sajèn, wis dhèk jaman Majapait taun 1300, katut saka anane wong ngruwat nganggo sajèn, zie bèbèr II. wong ora saji dadi
nganggo kêmbang kacang, lambe siji, pejetan, ri pandhan padha rangkêp.
Yudhisthira 2. Dèwi Srikandha (= Sikandhi) kagarwa Radèn Dananjaya. 3. Radèn
Nabi Adam, Nabi Sis, Sayid Anwar (= Sang Hyang Nur Cahya), Sang Hyang Nur Rasa, Sang Hyang Wêning, Sang Hyang Tunggal,
Kudalaleyan: Pajajaran 1200 (luhur muluk bujaning ratu) taun Be, Prabu Banjaransari, Prabu Mundhingsari, Prabu Mundhingwangi, Sri Pamêkas, Radèn Sêsuruh, Prabu Anom Majapait 1301 (watu mungal katon tunggal), Prabu Adaningkung, Prabu Hayamwuruk, Prabu Lêmbumisani, Bratanjung, Prabu Brawijaya
1. Radèn Patah ing Dêmak 1403 (gêni mati siniram ing janma), 2. Radèn Bondhan
kadhaton 1670 (Surakarta), Susuhunan P.B. III (suwarga) 1675 (kombuling pudya kapiyarsa ing jagad),Sengkalan: kombuling pudya kapiyarsa ing
b. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam II§ Garwane Kangjêng Ratu Ayu putri dalêm Ingkang
Suryadilaga. 1757 2. Radèn Ayu Jayèngirawan
c. Kangjêng Pangeran Sasraningrat mau anggêntèni ingkang rama ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Surya Sasraningrat III§ Garwane loro. 1787, seda tilar putra isih timur, diwasane nama Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, kagêntenan putrane ingkang raka Kangjêng Pangeran Nataningprang mau, kang ginadhang anggêntèni ingkang rama, iya
patutan putri Radèn Ayu Natakusuma, dadi sadhèrèk tunggal ibu karo kaping IV
Putra saka ampeyan: Kangjêng Pangeran Arya Purwasaputra, Radèn Mas Arya Surya Umara, Radèn Mas Arya Suryakusuma, Radèn Ayu Natadiraja
Kangjêng Gusti kaping IV mau seda ora tilar putra, kagêntenan ingkang paman Kangjêng Pangeran Arya Suryadilaga (zie letl b no. 3) ajêjuluk
e. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam V 1807, garwane putrane Radèn Ayu Jayèng Irawan (zie letl. b. no. 2), dadi olèh nak-sanak, pêputra: Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, Kangjêng Pangeran Arya Natadiraja
Ngarangulu garwane ingkang raka II en III (zie letl. b.), nanging ora pêputra. Sasedane kaping V kagêntenan ingkang
kawakilan Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, putra kaping III (zie letl. c a no.2). Barêng wis diwasa anggêntèni ingkang rama ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga (Pakualam VII) 1836 (mantu dalêm P.B. X).
Môndrakumala) 1. Prabu Salya (Radèn Larasoma), garwane aran Dèwi Sêtyawati 2. Dèwi Madrim, kagarwa Prabu Pandhu Dewanata
Prabu Salya pêputra lima, 1. Dèwi Herawati, kagarwa Prabu Baladewa 2. Dèwi Surthikanthi, kagarwa Adipati Karna 3. Dèwi Banowati, kagarwa Prabu Kurupati 4. Radèn Burisrawa 5. Radèn Rukmarata (Waruju)
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. I pêputra Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mataram, pêputra: 1. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. II nurunake karaton Surakarta, 2. Kangjêng Pangeran Mangkubumi (= Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. I), nurunake karaton Ngayogyakarta, 3. Kangjêng Pangeran Arya Mangkunagara Kartasura, nurunake Kadipatèn Kamangkunagaran.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I (= Sambêrnyawa) 1682, kamantu Ingkang Sinuhun Sultan I nanging ora patutan, pêputra saka ampeyan nama Kangjêng Pangeran Prabu, kamantu Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. III ora anggêntosi kang rama, pêputra kakung, iku kang anggêntosi ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara II. 1722, Kangjêng Gusti iya kagêntosan ingkang wayah manèh, putrane putri, nama: Radèn Ayu Natakusuma, pêputra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara III 1761, Kangjêng Gusti iya uga ora kagungan putra kakung saka pramèswari, putrane putri nama Radèn Ayu Adipati Arya Mangkunagara IV, iya iku garwane Kangjêng Gusti kaping IV 1781 kang jumênêng, saengga angêmbani ingkang garwa, pêputra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara V 1810 Kangjêng Gusti iya uga ora kagungan putra saka pramèswari, kagêntosan ingkang rayi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VI 1826, kang jumênêng saiki.
Prabu Jisis, pêputra Prabu Citradarma pêputra loro 1. Dèwi Citrawati kagarwa Prabu Arjunasasra 2. Prabu Citragada
Bathara Guru pêputra Bathara Bayu, Bathara Sudarma, Bathara Tôntra, Hyang Surêtna, Rêtna Sêmbawa, Rêsi Mintabasa, Rêsi Kunta Druwasara, Bathara Basuki, Prabu Maruta, Prabu Baratmêja, Bambang Kumbayana (= Panji Tadruna), Radèn Aswatama
Hyang Brama pêputra Dèwi Bramani, krama antuk Bramanaraja pêputra Dèwi Bramaniwati, krama antuk Prabu Banjaranjali ratu buta ing Ngalêngka, pêputra Prabu Jatimurti, Sri Bramanakôndha, Prabu Gêtah Banjaran,
Sri Bramanatama, Prabu Puksara, Prabu Sumali pêputra loro 1. Dèwi Sukèksi, krama antuk Rêsi Wisrawa, pêputra papat, Prabu Dasamuka, Arya Kumbakarna, Sarpakênaka, Wibisana. 2. Patih Prahasta
Prabu Dasamuka pêputra papat: Radèn Indrajit, Trikaya, Trisirah, Saksa
Arya Kumbakarna pêputra loro: Kumbakumba, Aswanikumba
Prabu Sapwani - Salap - Rêsi Wimasucôndra
Prabu Dasarata pêputra: 1. Ramabadra, 2. Brata, 3. Lêksmana, 4. Trugna
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. I 1682, pêputra Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. II 1718 (Sultan Kendhang), Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. III 1739 (Sultan Raja), Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. IV 1741 (Sultan Jarot), Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. V 1750 (Sultan Menol), pêputra Radèn Mas Mukamat Kendhang, kagêntosan kang rayi, Ingkang
zie abdi dalêm kêmasan, letl. h. Sayang iku = tukang têmbaga, gawe dandang, kèncèng,
wandane yèn kanthi Bagong: brêbês sarta mêndhung, dene yèn kanthi Petruk, Nalagarèng, ginuk sarta dhukun.
Ing ngisor iki petungane wong gawe sumur, pangampèke saka doh cêdhaking sumur lan omahe. Kadhêpanana satrêping omah taritis kang jaba, petungane mangkene:
Sri, donya, arta, suwarga, naraka,
Ing ngisor iki araning sêmut sawatara, kaya ta: irêng, canthang, kripik, pudhak, gramang, gatêl, buntut,
1. Sumare ana ing Gunung Manglèn, ora têrang namane, nanging ana sawiji kaol, yèn kang sumare iku
Ing padhalangan nêmbungake: wayang sampir, iku wayang kang nganggo
Sumpingan iku wayang kang jinèjèr megos ana ing kêlir: kiwa têngên, sarana [sara...]
[...na] ditancêbake ing gadêbog, yèn wis dadi sumpingan aran panggung.
tatakrama sêmbah, saka Sri Mahadewa Budha, nanging patraping sêmbah kuncuping tangan didunungake ana ing êmbun-êmbunan (145) P.R. I 116-8 vo.
Sêmbah marang dewa kuncuping tangan ana ing êmbun-êmbunan, sungkumesungkême. angèstupada (= ujung dalamakan).
Sêmbah marang ratu kuncuping tangan ana ing irung, sungkême ngambung jêngku, nanging saiki ngambung dalamakan, dening wis ora ana dewa (526) P.R. III 292-6 vo. saka Prabu Basupati ing Wiratha.
Wisaya iwak kali ingaran: sambêr, prayogane môngsa kali wis gêdhe sarta banyune wis buthêk,
disendhokake ing banyu manut ilining banyu, diarah sawatawa silêm, pangêntase uga manut ilining banyu mangisor, amarga kang diarah mapagake lakuning iwak kang nungsung banyu, yèn durung olèh iwak iya disendhokake manèh bola-bali kaya sing uwis, dene kêtarane yèn olèh iwak, tangane krasa sumêndhul, adate olèh-olèhane iwaiwak. rupa-rupa,
radèn adipati ... ing Kartasura. (Mrt 2 t en Mrt mas 3 t) en zie patih no 11 iku putrane Radèn Carik. Kalipah Murtapa, Pangeran Kaputran, Pangeran Bênawa ing Pajang. En zie P.N. no. 38 en 39
pasarean, kang sumare ing kono 1. Kyai Sutawijaya I putrane Kyagêng Karanglo, 2. Radèn Lara Bokor putrane Kyai Sutawijaya
wangsalan Tjent sumêlang ing ati, olèh dening sêmang- sêmang
Araning sêga kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
ura, angèn van angi, anggi van sêkul langgi, kêpyar, tumpêng
gulung, golong, gudhang, gêbuli, bontot
b. Ing ngisor iki araning iwak sarta lawuhan sabangsane, kaya ta: untup-untup, êntho-êntho,
Sêga dèn wadhangake, simpên sêga aking, dadi pangane Bathara Kala
Wiwite ana sêga golong pêcêl pitik jangan mênir, saka Dèwi Sri, mundhut dhahar ana ing omahe Kèn Patani ing Mêndhangwangi (471) P.R. III 71-7 v.o.
zie abdi dalêm Sukaharja letl. b.
iku bangsaning manuk, arane iya: manuk sêgara.
a. Manggon ing sêgara ngêndi-êndi, manuk sagara kanggo pandomane wong golèk iwak ing sagara, sabên kêpêthuk manuk sêgara: kêna tinamtokake bakal olèh iwak akèh.
b. Manggon ing sagara sakidule kapdhêhu-dhêhup, ing tanah Aprikah, pasabane ngêtutake prau lumaku, mabur utawa nglangi, panguripane mangan rêrêgêd buwangan saka prau, utawa mangan iwak.
hèrnarwa, hèrnarwada, hèrnawa, udadi, udaya, utaya, narmada, dadi,
Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, panunggalane Kyai Sêgarapalwa, Kyai Gêlap, Kyai Balêdhèg lan Kyai Bagus Alus, kagawe Walônda saka ing Jakarta (Batavia) nalika
taun Mèsèhi 1629 utawa taun Jawa 1567 ... sawênèh sinangkalan swaraning buta lima wani (1557) iku êndi kang bênêr.
jenggot, sogokan dhuwur banjur lêr siji.
Guntur Gêni, iku pisungsunging Kumpêni Walônda marang Ingkang Sinuhun Sultan Agung ing Mataram, sinangkalan rasaning buta marga
padha lan dawaning kêmbên, 5 kacu = mori 2 1/2 kacu sinigar ing têngah.
dodotan iku nganggo sabuk, ambane mung satêbah, bakale sêrat nanas nganggo diukup ing sêpah têbu. Awit saka ukup iku anganakake aran: sabuk ukup, mung bineda têmbunge riningkês, sabuk ukup sutra, cindhe, renda lan liya-liyane. Dene kang nganggit sabuk ukup kaciyutake, ingkang Sinuhun Kangjêng
kêlilan nganggo yèn ana kang nêrak wani nganggo: kalarangan, iku muni ing layang undhang-undhang dalêm Ingkang
1. luk 9 nganggo kêmbang kacang lambe siji, sogokan siji ing ngarêp,
Rêtna Dèwi = Ratu Ayu zie P.N. no. 21
Dumunung ing tanah Eropah Têngahan, môngsa bangsaning manuk, wulu lan kulite alus
utawa sikil, ambungis, micis lan ngrancam dêdosan kalawan wêdhung, kang wis karampungan pisan.
Wiwite ana sêsêbutan Sang Hyang, saka Sayid Anwar jumênêng ratu ana ing pulo Maldewa, nganggo sasêbutan: Sang Hyang Nurcahya P.J. 25-1.
Dhatuk Bahni kang têtruka / ing Mrapi padhukuhane / laladan tlatah Grobogan / marang Sèh
kang ora dosa (kukumulah) wong cilik padha mêskin, 3. yèn nagara nindakake panggawe ora kalawan sabênêre, akèh pêpati, 4. yèn nagara ngurangi takêran, sakèhing wiji ora thukul, 5. yèn nagara ora jakat marang pakir miskin prasasat ngajak kurang udan de Par b.
Sênèn Kliwon tum kuthilapas ing lumbung: Warigalit
Salasa Kliwon tum kuthilapas ing têgal:
Kêmis Pon tum sapi gumarang ing alas: Wayang
Jumungah Pon tum sapi gumarang ing têgal: Môndhasiya
Sêtu Pon tum sapi gumarang ing kandhang: Sinta
5. Ngahad Wage tum cèlèng dêmalung ing sawah:
tamèng, pagaweane rumêksa kori srimanganti lor lan kidul, anane prajurit sangkraknyana wis dhèk jaman Mataram, têgêse sangkraknyana = bangêt prayitna
songkokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jalèn, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng,
Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kagêm yèn maju miyos têdhak loji, nuju taun baru utawa taun raja, lan kagêm mêthuk rawuhe
wayang purwa angganêpi paringe ingkang rama sarta yasa topèng, kang didhawahi natah: 1. mothi, 2. robyong, 3. Sêcawijaya, 4. Ebrus ing Palar, wiwit nalika iku anane topèng rêngode disêrit, Klanane aran: Kyai Gègèr, 2.
yèn dipangan angêndêmi, rasane ngêlu anggliyêr, ora duwe kaelingan, yèn kaduk pamangane bisa andadèkake patine, panawane diombèni banyu dêgan krambil ijo, rupane dhangkèl sungsang kaya gêmbolo, yèn ditèmplèkake ing awak krasa panas, uwit lan godhonge kaya uwi, rumambat ing kêkayon, uwit sungsang thukul ing alas sabên môngsa kapat, arang thukul ing padesan, sabên môngsa katiga: mati, dadi iya kaya uwi, wong pangalasan yèn golèk uwi alas
wadon tikêl sapuluh tinimbang karo nikmating lanang P.R. VI 20-1
Saka pangandikane andika nabi marang ingkang putra Dèwi Siti
patrape liya-liyane kang ora arus, karana mungguhing wong sanggama yèn dadi bocah ala bêcike tinêmu ing bocah iku, kaya ta sanggama ing dina: Ngahad yèn dadi bocah mêtoni durjana, Sênèn srêgêp ngaji, Salasa akèh wong trêsna, Rêbo cilaka, Kêmis akèh bêgjane, Jumungah sugih kabisan, Sêtu bilai kalêbu ing banyu
Tanggal sapisan, Wêkasaning tanggal (29-30) ... yèn dadi bocah: bungkik, malêm tibaning brahat laranên ora bisa
Wayah pajar tuna ing budi, wayah têngange dadi juru tênung, wayah sadurunge lingsir Jumungah dadi pangulu, Katlorong ing srêngenge ora duwe bêgja, tanpa damar balilu kurang budi, karo ngadêg yèn dadi bocah bèsèr, karo caturan yèn dadi bocah bisu, karo gêguyon yèn dadi bocah juwèh,
nonton pêrji, nonton dakar ... yèn dadi bocah: picak
ngusapi pêrji, Ngusapi dakar ... yèn dadi bocah: balilu
ana sangisoring wit-witan, yèn dadi bocah dhêmên niaya
ana ing panganêpan,panginêpan. yèn dadi bocah cilaka
nuju kèl, yèn dadi bocah budhug of barah
sanggama kêpêntut, yèn dadi bocah nyênyêngit (bêcik dipocot sadhela lèrèn ngêntut)
mêntas madhang, yèn dadi bocah duwe lara watuk
rêsik awake, Rêsik saktangane, Nganggo wangi-wangi ... yèn dadi bocah linuwih (bagus utawa ayu alus bêbudène)
Sanggama sawuse bakda luka banjur adus,
muluk tinitihan janma (1708)Sengkalan: naga muluk tinitihan janma (1708 A.J., 1781/82 A.D.). mung sajrone rong taun, dadi:
Prabu Mangkurat Jawa Kartasura bêdhami rukun lan ingkang rayi Prabu Ngalaga (P. Pugêr) taun 1604-1681 B.T.J. 380
Sênggung iku bangsaning kewan môngsa manuk, dumunung ing tanah Amerikah
1. zie Sura Letl. c, 2. zie Patih Adipati Singabarong P.N. no. 24, 3. zie kewan, manggon ing tanah Eropah, môngsa
wayang. http://pitoyo.com/2009/02/pola-kristik-gratistokoh-wayang-kulit.files.Wong168.Petruk Kantong.blogspot.com/2009/10/05/tokoh-wayang-kulit-kuno/ accessed on 04 September 2011.
. Tokoh wayang kulit Kuno. PitoyoArith. Kristik Eyang Semar . http://wong168.jpg
puas.........Dadi manuso Urip Ojo Kagetan, Ojo kegimir krincinging Ringgit, Ojo kepencut klubuking Iwak Emas................Sabejo-Bejane Wong Aurip iku sing Eling lan Waspodo, SURODIRO JAYANINGRAT LEBUR DENING
Puputan iku istilah asal saka tembung puput sing tegesé copot/pedhot/entèk/mati. Puputan maknané perang nagnti mati, yakuwi kabèh wong sing ana saka kabèh kasta wajib nglawan kanthi ngurbanaké jiwa lan raga.
Perang Puputan sing misuwur ing Bali, antara liya diayahi déning Karajan Bulèlèng nalika nglawan kolonial Walanda sawisé Raja Buleleng ngugemi sistem tawan karang (nahan kabèh kapal manca sing labuh ing dhermaga Bulèlèng). Perang mau dipandhégani déning I Gusti Ngurah Rai kanggo nglawan kolonial Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puputan_(perang)&oldid=993820"	Kategori: Sajarah IndonésiaBudaya IndonésiaBali	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.53, 2 Maret 2016.
TimuranPengalaman? ya golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing
kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani
Penafian xxxalgo.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG INGSUN. GO WASESO ALLOH KANG AMISESO, MARMADI KAKANG KAWAH ADI ARI ARI, GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI,
nduwe gawene Kaska,…..,yen duwe gawe yo digaweni bareng-bareng, ra iso yen kowe gumantung terus neng sak rodha! Yen rodha kuwi ra mlaku, opo yo mbok enteni sak mlakune, padahal dino tibo ndotone kowe nduwe gawe ki wis tansaya cedhak?, kudune, piye carane amrih ono rodha-rodha sing dadi penggantine!”,
Ngarsadalem Sampeyandalem Hingkeng Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Hing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Patagama Kalifatulah Hingkang Jumeneng Kaping IX.
Budayakanggo pulo sandiwara Usmar Austron?sia Humboldt, kab?h IP-n? Jawa
indosat 3g: bandwith 151 kb/s, download speed 19 kb/s (wis apik tenan kuwi mas, hehe). ya dah, nyuwun sewu ni mas Agus & matur nuwun.
wisoko yehezkiel, on 19 Maret 2012 at 2:37 am said:	Man Ton, fotone wis tak unduh lan tak simpen ana ing laptopku, Aku lagi seneng mbukak situs utawa facebook sing
By ami	Terjemahan Lagu Boso Jowo (Judulnya
mboten2 wae nerjemahaken tembang-tembang teng boso Jawi….lucu krungone….
Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta
Göttin' Nyai Roro Kidul (andere Namen: Nyi Roro Kidul / Nyai Lara / Nyi Rara / Nai Blorong / Eyang / Kanjeng /
Kaya kang wus tau dak udharake kanggo kowe kabeh, darmaning wong
Mumpung jebeng siro masih urip, nyatakno ywa kandek ing carito, karben wruh rupo lan rasane, rasakno urip iku, wani mati sakjroning urip, lamun biso mangkono, kinasih Hyang Agung, biso bali asal iro, urip iku langgeng tan kenaning pati, ing ndunio tumaking akherat. Tembang Dandang gulo
lan waskitha.., mugya panjenengan tansah medar terus kawruhipun ..
ngrame…, nyuwun gunging pangaksami Ki… mbok bilih atur kawulo mboten mrenani penggalih panjenengan dan para kadhang
Rahayu katur sedoyo Wong Agung (Den Mastono,Ki Wong Alus,Mas Kris,Mas Ngabehi, Kang Boed, Mas Hadi Wirojati ), mugi kerso paring kawelasan, paring pituduh margi dumateng kawulo ingkang wonten margi lepat, sahenggo kawulo ugi saget ngraosaken enak lan kepenak nggayuh ayem tentrem, saget weruh lan ruh kahanan, saget mangertosi sejatining urip lan urip kang sejati, ugi nyuwun tuntunan bab mati sajroning urip, Kawulo inggih dereng mangertosi sedoyo wau, Nyuwun pitedah, Mugi Panjenengan sami kerso paring kawelasan.Nuwun
sakedhik wedharan ingkang kawulo tampi saking wisik ing ghaib..
“LIYEP LAYAPING ALUYUP..PINDHO PESATING SUMPENA..SUMUSING RASA JATI”
Lha pitaken kula..ingkang kados mekaten meniko teges ipun ingkang trep
maaf kawulo tiyang cubluk nyuwun wewarah kados pundi caranipun ngrogoh sukmo supados mboten ngantos
sampun kathah ingkang pitaken …sampun kathah ingkang nenggo… Sampun kathah ingkang maus…sampun kathah ingkang mboten wonten wangsulan…lan sampun
Cithakan:Provinsi_Silesia&oldid=828142"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.29, 14 Maret 2013.
Sekretaris Deputi II: Dra. Nani N Sugeng
28:1 Bareng dina Sabbat wis kliwat, ing dina Minggu ésuk umun-umun, Maryam Magdaléna lan Maryam sijiné padha lunga niliki pesaréané Gusti Yésus.
28:2 Dumadakan ana lindhu gedhé banget. Ana malaékat tumedhak saka ing swarga, banjur ngglundhungaké watu tutupé pesaréan, nuli lenggah ana ing watu mau.
28:3 Pasuryané malaékat kuwi mencorong lan agemané putih memplak.
28:4 Prejurit sing padha jaga ana ing kono, saking wediné, nganti padha gumeter lan pucet kaya wong mati.
28:5 Malaékat mau nuli ngandika marang para wong wadon sing padha niliki pesaréan mau mengkéné: “Aja padha wedi! Aku ngerti yèn kowé padha nggolèki Yésus sing mentas disalib.
28:6 Panjenengané ora ana ing kéné, wis wungu, cocog karo sing dingandikakaké dhèk biyèn. Coba delengen panggonan tilasé.
28:7 Mulané padha énggal balia lan mènèhana weruh marang para muridé, yèn Panjenengané wis wungu, lan saiki tindak ndhisiki lakumu menyang tanah Galiléa. Ing kana kowé bakal ketemu karo Panjenengané! Padha élinga marang sing dakkandhakaké marang kowé iki!”
28:8 Para wong wadon mau nuli énggal-énggal padha mangkat saka ing pesaréan kono, kanthi rasa wedi campur bungah. Lakuné rikat banget, sebab sélak kepéngin mènèhi weruh marang para muridé Gusti Yésus bab lelakon kuwi mau.
28:9 Dumadakan Gusti Yésus methuki wong-wong wadon mau lan ngandika: “Salam.” Wong-wong mau nuli padha nyedhaki, banjur padha nyungkemi sampéyané!
28:10 Gusti Yésus banjur ngandika: “Aja padha wedi. Balia ngandhani sedulur-sedulur-Ku, supaya padha mangkat menyang ing tanah Galiléa. Ing kono bakal padha ndeleng Aku.”
28:11 Nalika para wong wadon lagi budhal, ana prejurit sawetara sing padha jaga pesaréan, lunga menyang kutha Yérusalèm, prelu nglapuraké marang para pengareping imam, bab apa sing kelakon kabèh.
28:12 Para pengareping imam mau nuli padha rembugan karo para sesepuhé bangsa Yahudi. Wong-wong mau nuli padha gawé putusan, mbeseli para prejurit mau nganggo dhuwit akèh.
28:13 Déné para prejurit mau padha diweling: “Kowé padha mertak-mertakna, yèn para muridé Yésus padha teka ing wayah bengi, lan nyolong layoné, nalika kowé padha mbeneri turu.
28:14 Yèn Bapak Gubernur mireng bab kuwi, aku bakal padha matur marang panjenengané, supaya kowé ora diukum.”
28:15 Para prejurit nuli padha nampani dhuwité, lan nindakaké apa sing diwelingaké déning para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi mau. Critané para prejurit mau banjur sumebar ing tengahé masarakat Yahudi, nganti sepréné.
28:16 Para muridé Gusti Yésus, wong sawelas, nuli padha mangkat menyang tanah Galiléa. Tekan ing kana banjur munggah ing gunung sing wis dingandikakaké déning Gusti Yésus.
28:17 Bareng padha ndeleng Panjenengané nuli padha nyembah sujud. Nanging ana murid sawetara sing mangu-mangu.
28:18 Gusti Yésus banjur nyelaki lan ngandika mengkéné: “Sakèhing pangwasa ing swarga lan ing bumi wis diparingaké déning Sang Rama marang Aku.
28:19 Mulané padha lungaa, maranana bangsa-bangsa ing salumahing bumi kabèh, padha dadèkna murid-Ku. Padha baptisen ing Asmané Sang Rama. Sang Putra lan Sang Roh Suci.
28:20 Apa déné padha wulangen mbangun-turut marang sakèhing piwulang sing wis Dakwulangaké marang kowé. Padha titènana, yèn Aku tansah nunggal karo kowé nganti tekan pungkasaning
TimuranPengalaman? ya golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-
Segara Village Poolbar Bali Segara Village Bungalow Aussenansicht Bali Segara Village Bungalow Bali Segara Village Bungalow Bad Bali Segara Village Swimmingpool im The Village Bali Segara Village The Segara Zimmer Bali Segara Village
Tembung begalan asalipun saking tembung “begal” ingkang ateges ngrampok. Ing Kabupaten Banyumas, Begalan inggih menika salah satunggaling seni ingkang dipunwontenaken
ing pawiwahan ingkang anggadhahi tujuan kangge nyukani piwulangan dhateng temanten. Kathah cariyos ingkang nyebataken asal-usulipun seni begalan. Salah satunggaling cariyos ingkang nyebataken asal-usulipun seni Begalan inggih menika cariyos miterat “Babad Banyumas” anggitanipun RMS Brotodirejo, buyut Adipati Aria Martadireja (Bupati Banyumas kaping-17) lan R Ngatidjo Darmosuwondo. Salajengipun dipunserat malih dening KRHT Drs R Pudjianto Budoyonegoro BA lan Sukrisman.
Ngabei Mertasura, Putra Adipati Mrapat, Bupati Banyumas I kaliyan Rara Warsiki, Putra kaping tiga Demang Gumelem kinten-kinten mangsa 1570-an. Saderengipun upacara pawiwahan, Ki Demang ngutus telik sandi ingkang dipunpandhegani dening Ki Reka Guna kangge methuk
rombonganipun besan. Saking Kadipaten Banyumas uga sami, R Ngabei Mertasura sakrombonganipun menyang Gumelem ingkang dipunpandhegani dening Ki Niti Praya.
Rombongan saking Banyumas mbekta uba rampe ingkang dipunsebat “Sanepa Aji” ingkang ateges sesangoning urip, uba rampe menika panyuwunanipun calon temanten putri. Ing salah satunggaling papan, rombongan saking Kadipaten kepanggih kaliyan utusan saking Gumelem. Ki
Reka Guna lan Ki Niti Praya padha-padha mboten nyebataken nama lan jatidhirinipun. Dados telik sandi, Ki Reka Guna mboten kersa menawi wonten tiyang ingkang mboten dipunmangertos mlebet ing wewengkonipun. Nanging Ki Niti Praya meksa mlebet ing kademangan Gumelem amargi dipunsukani amanat saking Adipati Mrapat. Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya sami-samingotot banjur ndadosaken adu ngelmu antawisipun Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya. Nanging telik sandi kasebat sami kadigdayanipun saengga mboten wonten ingkang menang utawa kalah. Teras temanten kakung ngendika menawi piyambak lan sakrombonganipun menika rombongan saking kadipaten Banyumas ingkang badhe tumuju ing Gumelem kangge krama kaliyan putranipun Demang Gumelem. Mireng pangandikanipun temanten kakung menika, telik sandi saking demang Gumelem teras nyuwun pangapunten dhateng rombonganipun Ki Niti Praya. Ki Reka Guna ngendikan menawi piyambakipun menika telik sandi saking Gumelem kangge methuk rombongan saking Banyumas.
Pungkasanipun, Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya rangkulan sami nyuwun pangapunten awit kaluputanipun. Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya ngendika menawi kekalihipun badhe dados sadherek kados kaluwarga piyambak dumugi putra wayahipun. Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya uga ngendika, putra keturunanipun menawi mantu utawa mbesan supados ngawontenaken upacara ingkang dipunsebat seni “begalan”. Salajengipun Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya nyukani nama papan kangge adu ngelmu menika dipunsebat Kanding. Kanding inggih menika salah satunggaling nama Desa ing Kecamatan Somagede. Letakipun Kecamatan Somagede piyambak antawisipun Kadipaten Banyumas kaliyan Gumelem.
mampir ngguyu kok (soale wis ketularan viruse ngguyu iblis ) ono sing do padu do ra gelem ngalah..huaahaaa….ono sing takon adil..huahaaa hiks..hiks.. wis wis dadi nangis nonton kahanan donyo sing wis tuwo
absen pagi…@mas iblis…salam habib afdhol…sugeng
sopo sing nggoleki.. ming arep digeguyu to nek sing ngoleki centil
percoyo’o karo sing ghoib lha sing ghoib kuwi opo ?yo ayo do
dolanan ik……. ora ding..kuwi lho analogi-ne le ngibaratke denmase tepos kuwi lho..wis..wis mengko ndak kedowo-dowo
assalamualaikum,sugeng siang poro sesepuh lan sedolor sedoyo,nyuwon
nyuwun ngapunten sedulur sedoyo kulo mung ngangsuh kaweruh ngoleki urip sejati lan sejatining urip gawe lungguhing urip.
TUMRAP ROSO KAMANUNGSANE, DEWE DEWE, JAGAD IKI BAKAL AYEM LAN TENTREM.
rAHAYU kI, NIKU WAU ANGGER MUNI MAWON. HE HE HE…..nyuwun ngapunten
Wawasan Tumrap Sêrat-sêrat Anggitan Mangkunagara IV, Kajawèn, 1927, #1966	Katalog:Wawasan Tumrap Sêrat-sêrat Anggitan Mangkunagara IV, Kajawèn, 1927, #1966Sambung:-
Wawasan Tumrap Sêrat-sêrat Anggitan Dalêm Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV.
Minôngka Pêpèngêt. (Miturut Karanganipun Dr. Th. Pigeaud).
Candhakipun Kajawèn ôngka 33.Kajawèn Ôngka 33 belum ditemukan.
Raos dhatêng lêbêting têgêsipun têmbung-têmbung punika sampun mêsthi kemawon tuwuhipun pancèn kêtarik utawi gêgayutan kalihan dhêdhasaring basa, awit têmbung Jawi punika sami rimbagan saking têmbung wod, ingkang gampil sangêt panitikipun sarta ugi kathah ingkang taksih kangge têmbung aran.
Kawontênaning basa ingkang makatên wau, kathah ing têmbung ingkang kenging kangge purwakanthi utawi sami mirib têgêsipun, para juru ngarang wiwit kina mila sampun sami migunakakên dayanipun kangge ngwontênakên raos ingkang kinajêngakên. Mênggah rekanipun kados ta: sarana guritan lan purwakanthi warni-warni ing wiwitan, têngah sarta wêkasaning têmbung, tarkadhang asring ngantos pintên-pintên larik têrusan, ananging mawi dipun saranani wangsalan adèn-adèn. Wangsalan punika kadosdene cangkriman, pambatangipun sarana madosi têmbung, ingkang swaranipun mirib kalihan têmbung-têmbung ing dalêm cangkriman punika. Wontênipun wangsalan punika bokmanawi kemawon gêgayutan kalihan wontênipun basa sirikan sarta basa winados, ingkang taksih dados sawênèhing caranipun golonganing têtiyang bodho, jalaran taksih ajrih nêrak. Ananging wangsalan wau wontên ing sêrat-sêrat Jawi mawi sêkar sampun dados busananing basa ingkang wilêt pangrakitipun awêwaton swara. Tumraping para pujôngga linangkung sagêd dados sarana nandukakên raos dhatêng ingkang mirêng, murih sagêd kraos gêgayutanipun jagading manungsa ing jawi sarta ing lêbêt.
Katêrangan sawatawis ing nginggil punika kalêbêt wawasan bab sêkar tumrap anggitan umum. Ing sapunika badhe ngrêmbag bab sêkar ingkang maligi anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV.
Karangan dalêm ingkang ngrêngga kawontênaning purug wau sadaya sami sinawung ing sêkar, nyariyosakên anggènipun tindakan piyambak utawi sawênèhing putranipun, ingkang kathah namung têdhakan nitih kreta utawi kapal dhatêng salah satunggiling pasanggrahan bawah Mangkunagaran ugi.
bidhal saking Sala ngantos dumuginipun ing satunggil-tunggiling pakèndêlan tuwin dhatêngipun ing
sarta panggèn-panggenan ingkang dipun langkungi punapadene dipun [dipu...]
[...n] kèndêli kados makatên wau, ing sêrat-sêrat Jawi kina sarta enggal kalêbêt limrah, kados ta: Sêrat Cênthini, punika kêbak rêrênggan makatên wau. Tindakipun Prabu Hayam Wuruk saking Majapait dhatêng bangwetan ugi rinumpaka ing Sêrat Nagarakêrtagama. Ananging rêrumpakaning lampah wau wontên ing sêrat-sêrat kina namung dados sêlingan, botên dados baku utawi jêjêring karangan. Beda kalihan karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV, punika pancèn namung maligi ngrumpaka kawontênaning lampah sarta purug thok. Rêrumpakaning lampah punika wontên ing sêrat Jawi sami ngantos ngalantur, ngrêngga kawontênaning sêsawangan ngantos ngalantrah, ingkang ngarang sagêd ngabarakên kawêgiganipun dhatêng bab busananing basa sakatogipun, têtiyang ingkang pancèn dados jêjêring lêlampahan, lajêng kêsilêp babar pisan, mila botên kenging kaanggêp cariyosipun sawênèhing lêlampahan utawi sawênèhing tiyang.
Rumpakanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang makatên wau kenging kangge titikan jêmbaring sêsêrêpanipun dhatêng basa Jawi, punapa malih nitik rumpakanipun ingkang nyariyosakên kodrating alam, lajêng têtela manawi gonahgênah. sangêt dhatêng nama-namanipun isèn-isèning alam ingkang asipat gêsang utawi botên. Kados sampun kenging katamtokakên, bilih pêpaking sêsêrêpan punika jalaran saking dangunipun wontên ing padhusunan nalika dados prajurit. Anggitan wau têtêmbunganipun kathah sangêt ingkang mawi gêguritan sarta purwakanthi, ananging tanpa wangsalan.
Panganggitipun rêrumpakaning lampah wau namung manawi kêlêrêsan kalamangsanipun, sarta sadaya kemawon sami dipun titimangsani. Ingkang makatên punika kalêbêt ada enggal, botênipun saking Kangjêng Gusti Mangkunagara IV piyambak inggih sawêg dados caranipun jaman samantên. Wontênipun rêrumpakan wau kenging kaanggêp dados uparêngganipun lêlampahaning trah luhur ing Sala salêbêtipun akiring abad ingkang kêpêngkêr. Ing sapunika kawontênan wau sampun ewah. Cariyosing kawontênan mawi rumpakan kadosdene karanganipun swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau bokmanawi kemawon ing têmbe badhe wontên ajinipun tumrap ing babad, samantên ugi katêrangan-katêranganing panggenan ingkang kawrat ing karangan ngriku.
Sadangunipun Kangjêng Gusti kaping IV karsa nganggit-anggit, kathah kemawon anggitanipun rêrumpakaning lampah, ananging pangarangipun botên tunggil môngsa. Ingkang sagolongan panganggitipun kala kangjêng gusti sawêg wiwit karsa ngarang-ngarang, kirang langkung ing saantawisipun taun Jawi 1770 kalihan '85 utawi antawisipun taun Walandi 1842 kalihan 1856, anggitanipun rêrumpakan wontên tiga panjang-panjang. Ananging anggit-anggitan ingkang kathah-kathah sarta ingkang langkung panjang malih kaanggit ing saantawisipun taun Jawi 1800 kalihan 1810, utawi ing saantawisipun taun Walandi 1871 kalihan 1881.
Ing môngsa antawisipun taun Jawi 1785 kalihan 1800 utawi antawisipun taun Walandi 1856 kalihan 1871 anggitan-anggitanipun swargi kangjêng gusti ingkang kathah awarni pitutur sinawung ing sêkar. (Badhe kasambêtan)
Minôngka Pêpèngêt. (Miturut karanganipun Dr. Th. Pigeaud).
[Sêrat pitutur punika wontên pintên-pintên bab, kaperang-perang manut golong-golonganing tiyang ingkang katuju (santana, punggawa, para upsir lan sanès-sanèsipun), isinipun pitutur wau ingkang kathah-kathah awarni pamrayogi dhatêng kautamèn, ingkang gêgayutan kalihan gêsanging tiyang ing sadintên-dintên, sarta kathah ingkang katêrangakên ngangge upami utawi têtuladan mirit dhatêng kawontênaning kodrat. Satunggal-tunggaling anggitan isi piwulang têmbunging guru (ing ngriki: kangjêng gusti piyambak) dhatêng para muridipun, ananging warni pitutur lugu, botên wontên ingkang anjalèntrèhakên pamanggih.
Anggit-anggitan ingkang langkung sêpuh tinimbang karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV inggih sampun wontên ingkang dhapur pitutur. Kados ta Sêrat Wulangrèh. Mênggah suraos ingkang dados isinipun sêrat pitutur karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara wau kenging kawastanan sami kemawon kalihan Sêrat Wulangrèh, jalaran sami dene ngugêm-ugêmi dhêdhasaring kautaman miturut pamanggih Islam Jawi. Namung kemawon manawi dipun titik-titik, karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV kados-kados radi ngantêpakên têtanggêlaning para agêng anggènipun ngrêksa karaharjaning tiyang alit. Sêrat pitutur anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara wau namung sami tumrap pasrawunganing gêsang sêsarêngan. Sêrat isi kawruh batos ingkang kacariyosakên anggitan Mangkunagaran IV inggih wontên, ananging sêmunipun kalintu.
Sêrat-sêrat pitutur wau basanipun kalêbêt prasaja, botên niyat kangge ngebarakên kasagêdan ing bab panganggening têmbung, mila têmbung-têmbungipun Kawi inggih botên kathah, beda sangêt kalihan ingkang sêrat-sêrat rêrumpakan.
Sêrat-sêrat karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang sanès golongan, nanging kathah èmpêripun kalihan sêrat pitutur wau, inggih punika ingkang awarni sêrat kintunan mawi sinawung ing sêkar, ingkang kathah tumuju dhatêng para putra utawi santana. Sêrat-sêrat kintunan punika limrahipun ugi sami isi pitutur, botênipun inggih isi wawasaning panggalih, ananging mêsthi wontên salah satunggiling bab ingkang dados lantaran, mila lajêng wontên èmpêripun sawatawis kalihan anggitan ingkang pandamêlipun namung manawi kêlêrêsan kalamangsanipun. Basanipun sêrat-sêrat kintunan wau kathah èmpêripun kalihan ingkang kaangge wontên ing pitutur, ananging wontên ugi sêrat kintunan ingkang rinakit wangsalan, dados mirib kalihan anggitan ingkang ngebarakên pambusananing basa. Sêrat kintunan sinawung ing sêkar wau kenging kawastanan ada-adanipun Kangjêng
Gusti Mangkunagara IV piyambak. Inggih lêrês ing sadèrèngipun wontên ada-ada wau ugi sampun wontên sêrat kintunan mawi sêkar, ananging namung manawi pancèn dados saperanganing sêrat-sêrat cariyos ingkang kasêkarakên.
Anggit-anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang sagolongan malih babagan busananing basa, inggih punika sadayaning anggitan, ingkang pangrakitipun mawi rinêngga-rêngga. Anggitan punika wontên ingkang babar pisan awujud wangsalan, sarta kêtitik bilih pandamêlipun kanthi pangatos-atos murih runtuting sadayanipun.
Kajawi anggit-anggitan ingkang awarni sêkar Macapat, anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ugi wontên ingkang sinawung ing sêkar Têngahan sarta sêkar Agêng, ingkang salêrêsipun sampun botên kêlimrah. Malah kangjêng gusti ugi yasa têmbang enggal, sawênèh mirib têmbang ingkang sampun wontên, sawênèh malih awujud têmbang sungsun, kaestha kados pitakèn lan wangsulan.
Anggit-anggitan ingkang makatên punika mathukipun manawi kalagokakên, malah kathah ingkang bakunipun pancèn kangge gerongan. Gêndhing ingkang dados jodhonipun gerongan anggitan Mangkunagaran wau wontên ingkang gêndhing lami wontên ingkang pancèn yasan enggal, ugi anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV piyambak, botênipun inggih mêksa kanthi pitêdahipun kangjêng gusti.
Suraosing gerongan wau mawi sêdyaning panggalih nalika panganggitipun, ingkang kathah-kathah awujud wêdharing raosipun manah gandrung dhatêng wanita, ananging wontên ugi ingkang namung ngrumpaka wit-witan, têtuwuhan, sêsêkaran lan sanès-sanèsipun, mawi kasêmpètakên dhatêng raos utawi kayungyuning manah.
Ing anggit-anggitan punika kêtingal sangêt kathahing sêsêrêpan sarta sêngsêmipun swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV dhatêng kodrating alam.
Sadangunipun Kangjêng Gusti kaping IV nganggit-anggit, wiwit kawitan mila sampun nganggit-anggit rêrumpakan makatên wau, ananging ingkang kathah-kathah sami anggitan ing sabakdanipun taun Jawi 1800 utawi taun Walandi 1871. Anggitan ingkang kangge gerongan wau radi wontên èmpêripun kalihan ingkang dados rêrumpakaning lampah, beda sangêt kalihan ingkang isi pitutur.
Gêgerongan wau kenging kawastanan anggitanipun Kangjêng LustiGusti. Mangkunagara IV ingkang pêthingan sarta murni sayêktos. Ing ngriku kêtingal luhuring panggalih, alus lan lêmbating raosipun kangjêng gusti punapadene sugihipun anggit, sampun mathuk sangêt tumraping kagunan kraton ing Surakarta, ingkang kala samantên radi mumbul malih ing sawatawis. Gêgerongan sarta gêndhing anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau kenging kawastanan wêdharing raosipun nagari Surakarta ing bab kagunan ingkang sakêlangkung alus, ngantos sagêd anjalari kèrêm lan koruping manah. Kajawi punika anggit-anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau têrah-tumêrah lajêng dados ancêr-ancêr tumraping pangudi dhatêng têmbang sarta gêndhing. Kadosdene pangudinipun Kangjêng Gusti Mangkunagara V punika inggih napak tilas anggitanipun Kangjêng Gusti kaping IV.
wontên karang-karangan sawatawis ingkang kaakênakên anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV, nanging kintên-kintên sanès tapak astanipun kangjêng gusti ingkang salugu, jalaran bokmanawi kemawon kangjêng gusti namung urun-urun sawatawis. Karangan ingkang makatên punika ugi botên wontên pêthinganipun ingkang pancèn kenging kangge titikan kalangkunganing kasagêdanipun kangjêng gusti ing bab nganggit-anggit.
Mênggah ingkang dados kalangkunganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau botên ing sawarnining bab nganggit-anggit, kados ta: ing bab nganggit cariyos sarta ngarang babad sinawung ing sêkar, botên wontên titiking kalangkunganipun. Ing bab nganggit sêrat pitutur inggih botên nama linangkung. Sêrat-sêrat pitutur ingkang dêlês anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV piyambak, punika inggih lêrês dipun aji-aji ing akathah, ananging pangaji-ajinipun punika bakunipun jalaran ngèngêti yèn yasaning priyagung luhur.
Sêrat-sêrat anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang pantês dipun aji-aji sangêt inggih punika ingkang nelakakên
nganggit-anggit mawi rinêngga ing busananing basa. Kalangkunganing anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV punika bakunipun ing prakawis mardawalagu sarta busananing basa. Tumrap ing jaman enggal Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau pancèn kenging kawastanan ahli rumpakan kratonan ingkang pinunjul piyambak, anggit-anggitanipun nama dados têtunggul tumraping babadipun kasusastan Jawi, têtêp ngantos dumugi ing titimôngsa punika taksih dados tuladan.
Badhe kadadosanipun ing têmbe dèrèng kenging kakintên-kintên, anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau punapa lêstantun dados paugêran, punapa ingkang badhe saya ngrêbda punika trajang enggal, ingkang wiwit nêbihi raos pangraosing trah ngaluhur ingkang kalusên.
JENGGOT HALO SAMPEYAN T.AGUNG MANA MBH
Dumateng sesepuh lan sedulur KWA.kulo sagotrah ngaturaken sugeng
Kanjeng Isa Almasih. Ora susah gawe agomo dhewe, agomo Kristen neko-neko. Kanjeng
lha perang mbelo agomo yo ayo…
Lha nak carane perang ghoib … aku ra ngerti…
Umpama aku iso ngono yo wis ra taren2 mangkat dewe…
Nuwun ngapunten … mbaca dari awal sd akhir
Ngaturaken sugeng riyadi kagem poro sedulur sedoyo… Kulo memuji mugo2 Kitab Kesadaran ingkang wonten nurani kulo, mboten kulo “bakar”
nuwun duko nggeh sederek sedoyo sepuh lan anem ingkang wonten meriki,dalem sampun maos comment mulai saking maklumat perang ngantos ngandhap,ngapunten sakderengipun,monggo sami eling dumateng al qur’an,eling dumateng sejatosipun islam,jihad nggeh jihad,mbelo agomo niku wajib hukume,ning ampun ndadosaken runtikipun manah sesami,monggo dipun laras malih manahipun,,
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n Wikipedia, klebu diperlokak?. iki, ing causa 293
tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau on
aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?
GEL MAT NA HUT MUN WHITE ORIGINAL
Sêrat Cariyos Kêkesahan saking Tanah Jawi dhatêng Nagari Walandi
Kaêcap wontên ing pangêcapanipun Filiaal Albrecht & Co. ing Wèltêfradên taun 1916
Buku-buku ingkang kasêbut ing ngandhap punika kenging tumbas dhatêng Depot van Leermiddelen ing Betawi. Yatra rêgining buku kedah kakintun rumiyin ngangge postwissel Buku Jawi
Serat Cariyos Kêkesahan saking Tanah Jawi dhatêng Nagari Walandi.
Wawênangipun ingkang nganggit sêrat punika kaayoman dening anggêr taun 1912 bab karang-karangan. Sêrat punika inggih kenging katurun, kaêcap utawi kaanggit malih ananging kêdah wontên sêrat
Isinipun sêrat punika… Wiwit kaca dumugi kaca:
Bab kapisan, bêbuka. numpak baita motor dhatêng kapal api Wilis, nyariyosakên kapal Wilis, pamitan dhatêng wandu wandawa. wancinipun nêdha, bidhal saking Samarang. Panganggenipun para numpak ing baita, angêmot momotan wontên ing palabuhan alit ing Pakalongan, awrating raosipun manah anilar tanah Jawi, mutyaraning tanah India Nèdêrlan, Tanjung Priyuk palabuhanipun, ing kantor pabeyan, dhatêng Wèltêfrèdên sarta Bogor. Ingkang prêlu-prêlu tiningalan, Gondhang Diyah enggal, babad-babadipun kitha Batawi ... 1-59
Bab kaping kalih. Bidhal saking Tanjung Priyuk, nglangkungi supitan Sundha. ngambah samodra
Indiya. Nagari Padhang. Juru slulup, midêr ing salêbêtipun kitha, babad saha cacriyosanipun, pangumbahing baita sasampunipun ngêmot arêng sela…59-78
Bab kaping tiga, bidhal saking palabuhan Têluk Bayur (Emmahave) kinggihinggih. palabuhan ing Padhang. Baita Wilis gonjing amontang-manting, mêndêm laut, ingkang sampun dados padatanipun ing baita. Tambanganipun baita dhatêng
Wilis, anêngêri ing gambar kar prênah dununging baita. Sabibaripun nêdha siyang, nêdha ing wanci sontên, patrapipun sadanguning nêdha, sacêlakipun tanah Hindhu (Voor-Indië). Ombak agêng ing samodra
ngandhapakên sêrat-sêrat pos ing Pèrum, lumêbêtipun ing palabuhan Pêrim, dhoktêr minggah ing baita, ningali kitha Pèrim…78-119
Bab kaping sakawan. Dolan-dolan ing sagantên abrit (Roodezee). Papagan kalihan sanès-sanèsipun baita. Siyangipun mindhak panjang. Suruping surya ing sagantên abrit, Port Ibrahim. Suez, baita pêrang Turki Mêdjidiê, wontên ing palabuhan, kadhatêngan dhoktêr, sudagar Arab, gawoking manah aningali kitha Suêz. Lumêbêt ing Suez-kanaal, - Ismailia - zoeklicht saking baita agêng ingkang ngambah Suez kanaal ... 120-149
Bab kaping gangsal, Port Said, dhatêngipun ing ngrika, musikan ing baita. Minggah ing dharatan, midêr-midêr ing Port-Said tokonipun Simon Artz. kafe (Cafe) ramenipun ing palabuhan, tiyang sêsadeyan ing baita.
Middellandsche zee. Ugi kawastanan sagantên kina. Pamanggihipun têtiyang ing jaman kina bab jagad, nyariosakên pulo Creta.
Rivièra. lan Monaco, sasampunipun kalangkung Port-Said. botên wontên tiyang mangangge pêthak, pasugatan nêdha ing wanci sontên, angajêngakên [anga...]
[...jêngakên] dhatêng ing Marseille. Minôngka wêkasaning panggihan, dalu ingkang wêkasan…162-194
sadhengah tiyang ingkang sumêdya nglajêngakên anggènipun kekesahan ngambah dharatan (sêpur). Agènipun Rotterdamsche Lloyd. Bandar.
radinan ing Batawi. Ing tanah Eropah nyimpangipun kareta kêdah manêngên, kathahing tiyang ing radinan, Vluchtheuvels inggih punika pêpunthuk ing têngah radinan. Cafe ing trottoir (trotowar). Sasêratan ingkang nêdahakên satunggil-
cariyosakên anggèn kula bidhal saking griya numpak kareta latu (sêpur) dhatêng ing Samarang, utawi anggèn kula nêningali têtingalan warni-warni, punapadene têtumbas kabêtahaning tiyang, ingkang badhe kêkesahan têbih numpak baita dhatêng ing nagari ngamanca, sadangunipun kula wontên ing kitha Samarang wau, amargi ing jaman sapunika, sipat tiyang sagêd angungêlakên sastra, [sa...]
[...stra,] kenging katamtokakên, kilap têbih cêlakipun, sampun nate numpak sêpur, tuwin sampun sumêrêp mênggah kawontênanipun ing kitha agêng, ingkang mangku palabuhan, botênipun Samarang tamtu inggih: Cêrbon (Cirêbon) Pasuruwan, utawi Surabaya. Mila anggèn kula badhe nyariosakên lampah kula dhatêng ing nagari Walandi kula jujug kemawon, wiwit anggèn kula mancal saking dharatan pasisir lèr, numpak baita alit murugi dhatêng panggenan labuhipun baita agêng, ingkang badhe kula tumpaki.
Nalika samantên, pinuju dintên Sabtu Wage tanggal kaping 9 Rêjêb, taun Alip, angkaning warsa 1843 utawi kaping 14 Juni 1913 wanci enjing jam 7 kula kalihan sadhèrèk kula sawatawis, ingkang sami nêdya nguntapakên lampah kula, sampun dumugi ing imbanging palabuhan Samarang, amargi miturut pratelanipun pangagênging garap kantor Matsêapèi Rotêrdham Sêloid, ingkang andarbèni baita ingkang badhe kula tumpaki, jam 8 enjing ing dintên kasêbut ing inggil wau, kula katamtokakên sampuna ing baita. Sadhatêng kula ing imbanging palabuhan, kula enggal mandhap saking kareta, lumampah gêgancangan jujug ing griya pakèndêlaning tiyang, ingkang badhe numpak [numpa...]
[...k] baita tambangan dhatêng baita agêng, wusana dumugi ing ngriku, kula sumêrêp anak tuwin biyung kula, punapadene sadhèrèk kula satunggal dalah anakipun, ingkang mangkat langkung enjing, kaajak sadhèrèk kula ingkang gêgriya ing Samarang, sampun sami numpak baita lisah (motor) sawêg kemawon mancal saking dharat, sanalika kula lajêng kêplok tuwin suka sasmita, bilih badhe tumut,
linggihan wontên ing canthik ngajêng, ngraosakên anglêring lampahipun baita, ingkang saya dangu saya langkung manêngah, lampahipun kados angêmbat-êmbat panjalin, sadangunipun baita lumampah, kula saprikônca mèh botên wontên ingkang ginêman, kala-kala namung wontên kapirêng caluluk ingkang mawi sinarêngan kumlawening tangan anudingi, gêndhuk galo kae bêcik, utawi: ayo kae tontonên, kosokwangsulipun, mripat botên narimah ningali sakeblat, sirah tansah
saking kêdah kumêdahipun ningali sadaya ingkang kenging kasawang, sabab kula saprikônca, kathah ingkang sami katêmbèn numpak baita wontên ing sagantên.
Lampahing baita motor ngancas dhatêng panggenan labuhipun baita agêng-agêng, ingkang rinubung baita alit-alit, pindha sata ingkang angêmong kuthukipun, mapanipun baita agêng-agêng botên jèjèr-jèjèr, nanging mêksa ngêmpal wontên sapanggenan ingkang lêbêt, wontên ingkang apipa satunggal, wontên ingkang apipa kalih, sawênèh ngantos apipa tiga. Mênggah pipa-pipa wau sanès-sanès ulêsipun manut Matsêkhapèinipun [Matsêkhapèini...]
[...pun] ingkang gadhahi piyambak-piyambak, wontên ingkang kulawu sinêsêsinêsêlan. pêthak ing têngah, wontên ingkang biru sêpuh sinèrèt cêmêng ingkang bongkot tuwin ing pucuk. Dening ulêsing baita
toya, mênawi palwa sampun kêbak momotipun, dumugi sapangandhap, baita alit-alit sakiwa têngêning baita agêng, sami kesah dhatêng andalidir, wontên ingkang sami tumèmplèk ing baita agêng, manjul-manjul manut ebahing baita agêng, ingkang labuh jangkar wontên ing satêngahing palabuhan, wontên ingkang lembak-lembak mrêgil wontên ing antawising baita agêng kalayan dharatan, sabên lampahipun lêlancangan baita motor anglir tiyang ingkang lumampah klênthung-klênthung, kalangsar lampahipun tiyang ingkang kasêsa, pilaur botên purun ningali ingkang kasêsa, nanging eca-eca anggèning lumampah satindakipun kados kuwatos katularan ing kasêsanipun, saupami aningalana.
Saya manêngah lampahipun baita ingkang kula tumpaki, saya sumêblak sawanganing pangaksi, ingkang mangalèr ngantos pagut watêsing ngakasa lan samodra, ingkang mangilèn tuwin mangètan sami ugi, namung beda mawi kasêlan [kasê...]
[...lan] jaliriting pasisir, ingkang anggamêng misah gathuk ing langit lan toya. Dene ingkang mangidul, pungkas-pungkasaning pangaksi tangkêping bumi lan akasa mawi karêngga gumêlaring kitha Samarang, ingkang asri pangongkangipun ing jaladri, kados asuka pracihna gunging karaharjanipun nuswa Jawi.
Saya têbih saking dharatan, saya wiyar tibaning pangaksi ingkang angsal kitha Samarang, griya alit-alit ingkang pagêr banon katingal tharik-tharik babarisan, ingkang langkung alit malih sampun botên cêtha, wêwangunipun katingal jêjêl riyêl, uyêl-uyêlan kados gagrombolaning tiyang, ingkang rêbut dhucung, ingkang badhe ningali têtingalan, dene ingkang taksih kenging kasawang wangunipun, kantun griya agêng-agêng sawatawis, ingkang kapinujon ngegla prênahipun, kados ta: kantor agêng ing alun-alun, grija rum ingkang bundêr, malênthuk payonipun kados tutup saji, tuwin mênaraning palabuhan, ingkang nadyan alit nanging inggil tuwin cêlak prênahipun, anjêjêr kados amathoki watêsing sêgantên kalihan dharatan, nganjir kados ngatingal-ngatingalakên bilih dados pandoming baita, ingkang sami badhe lumêbêt dhatêng ing palabuhan.
Kula punggêl sêmantên kemawon, anggèn kula nyariyosakên [nyari...]
[...yosakên] asrining pangaksi ing palabuhan Samarang, tuhu anggawokakên, langkung malih manawi katingalan sarana kaca praktana, ananging ingkang dados ascaryaning manah sayêktos, punika siliring samirana ingkang ngidit saking samodra, ingkang tumampêk ing angga, karaos kados adamêl sêgêring otot bayu sungsum.
Baita motor ingkang kula tumpaki, ngangkah-angkah enggokipun anggèning badhe
sawatawis kawah baita motor grêg, mandhêg tumèmplèk undhak-undhakaning andha, satunggiling baita agêng ingkang kawistara saking ungêling sastra ing lambening canthik ngajêng pun Wilis, inggih punika baita badhe tumpakan kula dhatêng ing nagari Walandi. Sanalika bêbau ing baita motor, cikat anyandhak andhaning baita agêng ingkang lajêng ginubêt ing dhuwur, mawa bandhul agêngipun saklênthing, murih sampun ngantos uwal panèmplèkipun baita motor saking lambungipun Wilis, kula saprikônca ingirit pangagênging baita motor, lajêng minggah ing ôndha, anjog ing kajoganipun kamar-kamar pangkat satunggal, ing panggungan ôngka 1. Ingkang katingal ing
ngriku namung punggawa baita, Opsir satunggal kalihan matrus sawatawis, tiyang numpak dèrèng wontên satunggal-tunggala. Kacariyos ingkang numpak wiwit saking Surabaya, taksih sami wontên ing kitha Samarang, dhatêngipun mangke jam 8 numpak baita tambangan, sarêng akalihan ingkang sami numpak saking kitha Samarang.
Sasampunipun kula katêpangakên sadhèrèk kula, kalihan para punggawa baita Wilis ingkang katingal ing ngriku, kula lajêng ing kamar-kamar pangkat kalih, pêrlu ningali kamar ôngka 4, ingkang sampun katamtokakên dening agènipun Rotêrdham Sêloid, dados kamar kula sadangunipun kula wontên ing baita. Mênggah lampah kula dhatêng kamar ôngka 4 wau saking kajoganipun panggungan ôngka 1 ing pangkat satunggal, mandhap rumiyin saandha, anjog kajoganing baita, mêdal margi brobosan ingkang dhatêng tiyang wingking, lajêng nglangkungi papan ngêdhag-êdhag tanpa payon, têrus malêbêt kamar nêdha pangkat kalih, ing sawingkingipun kamar nêdha wau kaprênah sisih kiwa kapering têngah, wontên ing jujugan, ing ngriku prênahipun kamar kula, kula nginguk isining kamar kawontênanipun kados kasêbut ing ngandhap punika.
(Isining kamar pangkat kalih ing baita latu: kapal api)
patilêman 1, manggènipun mujur nurut ujuring baita, sukunipun sakawan manjing angsal kajoganing kamar, mawi kasur satunggal ingkang langkung kandêl ing prênah sumèlèhing sirah, sarta kajang sirah satunggal mangunwangun. pasagi, ing wanci siyang kalanipun botên kangge, patilêman wau tinutup lurup pêthak, sangandhaping kasur wontên kamlinipun kalih iji, kandêl-kandêl, ingkang katumpangakên pir ing patilêman, bokmanawi sadhiyan kangge manawi kalamangsanipun asrêp
Sanginggiling patilêman wontên kêpêtipun kitiran ingkang
gumantung tumèmplèk ing gêbyok, sipat dhadhaning tiyang ngadêg, ing sangandhaping mawi rak susun tiga, alit-alit, pirantos nyèlèhakên gêrgêlèkhèr gêlèk. kêmon kalihan gêlas, sumèlèhipun pangraupan wau, pêjahan wontên ing bancik kajêng, ingkang kareka bênèt alit, isi blok sarupi kados têmpolong, pirantos pambucalan toya ingkang mêntas kangge raup, mêdal bolongan ingkang dumugi satêngahing pangraupan, wontên malih
isinipun copo satunggal, pirantos wadhah toya ingkang kangge raup, minôngka lintunipun kumbaya cucuk.
Sanginggiling patilêman radi kapering ngajêng kaca, wontên dilahipun èlèktris alit, ingkang kenging kapêjahan utawi kagêsangakên saking kamar ngriku sarana putêran.
Canthelan pangangge, manggènipun tumèmplèk ing gêbyog kapering kiwa tuwin sangandhapipun patilêman, cacahipun watawis wontên sadasa iji.
Sanginggiling patilêman cêlak kalihan langitaning kamar, wontên rakipun ingkang katumpangan kotang gabus, sadhiyan manawi wontên kèrêmipun baita, kênging kangge ngambang wontên toya.
Ing gêbyog têngêning patilêman, saukur saranggehanipun tiyang tilêman, wontên angsangipun ingkang kenging kangge wadhah buku utawi sanès-sanèsipun, tuwin wontên pênthil pijêtan, klinthing pêrlu kangge ngundang prikônca ngladosi ing baita, mênawi èwêd utawi ngaral kapêksa botên sagêd mêdal saking kamar, kados ta: bilih mêndêm laut, sakit, dèrèng mangangge jangkêp sapanunggilanipun.
Aliya saking punika sampun botên wontên isinipun punapa-punapa.
Anglajêngakên cariyos kula, sasampunipun kula nginguk kamar, kula kalihan sadhèrèk tuwin sanak, kula lajêng mêdal dhatêng kajoganing baita ingkang botên mawi payon (kuildek) ing ngriku kula sumêrêp babêktan kula pêthi agêng isi pangangge, nuju sawêg gumantung mêntas kaangkat saking baita motor, mênggah pangangkatipun sarana kajêng giligan, ingkang bongkotipun mèh saprangkul agêngipun, pucukipun kalih tutup tangan mawi cinancangan dhadhung, bongkotipun angsal tiyang srumpung, lampahipun mingar-mingêr tuwin minggah
saking kaebahakên ing asêp sêtum asêp, prasasat namung sakêdhèpan, pêthi kula sampun sumèlèh ing kajoganing baita wilis, têrus kaangkat ing tiyang, kabêkta ing kamar kula, kalêbêtakên sangandhaping patilêman: Salajêngipun kula kaajak sarapan sasêdhèrèk kula Samarang wontên ing kamar nêdha, dalah sadhèrèk biyung tuwin anak kula, botên namung kula piyambak, nanging dalah sadaya ingkang ngêtutakên, sami botên susah mawi ambayar ingkang katêdha, awit sampun makatên caranipun ing baita, namung manawi nêdha minuman, punika kêdah mawi
kawontênanipun ing ngriku, sarta kêkinthil ing para sadhèrèk kula dalah biyung tuwin anak, ingkang ugi sami
wontên ingkang sadhiyan kangge tiyang kalih, wontên sêdhiyan ingkang kangge tiyang tiga, utawi sakawan, wiyaring kamar manut kathah kêdhikipun ingkang ngênggèni, mêksa botên sêpintêna kaotipun sabab ing kamar ingkang sadhiyan kangge langkung saking tiyang kalih, patilêmanipun
tumèmplèk ing gêbyog utawi ing dalêm sakamar sakamaripun, kabèh-kabèh ing pangraupan namung kalih, lampahing panganggenipun kêdah gêgêntosan.
Pungkasaning canthik wingking, kalêrês sanginggiling wêlah jôntra ingkang nglampahakên baita schroef punika kasinggêt malang mawi kontên nênêm, ingkang tiga dados margi dhatêng pakiwan, [paki...]
[...wan,] ingkang tiga dhatêng ing jamban, sangajênging singgêtan wontên papanipun lowahan kangge margi, manawi wontên ing ngriku madhêp nurut ajênging baita tumênga minggah sagêd sumêrêp panggungan, ôngka 1 awit saking ngriku wontên undhak-undhakanipun ingkang minggah dhatêng panggungan, ôngka 1 wau, sakiwaning undhak-undhakan, wontên kontênipun alit mawi ôndha mangandhap, margi dhatêng gudhang, gêndhis bubuk, tèh sapanunggilanipun ingkang dumunung sangandhaping kajoganing baita, têrus dhatêng panggenan momotan.
ing papan ingkang botên mawi eyup-eyup (kuildek) saking ngriku ugi wontên undhak-undhakanipun kangge minggah dhatêng panggungan, ôngka 1 pangkat kalih dene panggungan wau namung wontên kamaripun satunggal wiyar ingkang kawastanan: rookkamer kamar udud, sadhiyan kangge linggiyan, mawi wontên cêpakanipun, buku-buku sawatawis sêrat kabar, tuwin dolanan warni-warni, kados ta: dham,
mênggah isinipun pirantos-tosan ingkang nulungi ngebahakên kêmudhi, ingkang manggèn ing pêthiting baita sawingkinging jôntra, dene ebahing kêmudhi botên saking kamar wau, nanging saking ngajêng, panggenan pangêrèhing baita.
Aliya saking kamar kalih wau, botên wontên isinipun malih, dados tirahaning papan kenging kangge mlampah-mlampah para panumpak pangkat 2 ing ngriku taksih dipun pirantosi kursi panjang kangge linggihan, utawi sadaya kursi babêktanipun para numpak piyambak-piyambak, ugi sami kasèlèhakên ing ngriku, kajèjèr-jèjèr wontên ing têngah, pêrlu kangge lèyèh-lèyèh ing wanci siyang, mèh sadaya panumpak bêktanipun kursi malês panjalin, rêrêgèn 10 dumugi 15 rupiyah (wontên ingkang wangun bapangan, wontên ingkang lèrègan) amargi sampun tetela sakecaning linggih-linggihanipun, langkung malih manawi kangge ngathang-athang, dene ingkang botêbotên. purun bêkta piyambak, kenging nyewa kursi malês ing baita, ngankosngantos. dumugi nagari Walandi namung kenging pasewan 4 rupiyah.
Sanginggiling panggungan wau taksih wontên panggunganipun malih, [ma...]
[...lih,] dados panggungan ôngka 2 (sloependek), mênggah isinipun, baita sakoci 4 iji, ing têngah taksih lowah kangge wadhah grobog agêng-agêng, ngiras kangge papan pamemeyan sêmbêt, ingkang badhe kapêthak, nanging ingkang kenging ngambah ing ngriku, namung punggawa baita, dados têtiyang numpak kengingipun mriku namung manawi wontên bancana kemawon, pêrlu badhe numpak ing baita sêkoci.
Trangipun sadaya wau canthik wingking punika dados kasilah piyambak, dados wawêngkon pangkat kalih, saking gêbyok kamar nêdha pangkat kalih dumugi tiyang wingking, lajêng wontên
inggih punika margi mêdal malêbêting barang momotaning baita, ingkang kaangkat ing kajêng giligan, sagêd mingar-mingêr tuwin mandhap minggah, kados ingkang kula cariyosakên ing ngajêng wau.
Wiwit tiyang ing wingking dumugi tiyang ngajêng, utawi bageyaning baita ingkang têngah panggunganipun, kapetang saking kajoganing baita, susun tiga dados kaot panggungan satunggal, liyan bageyan ing wingking pangkat kalih, ananging tata rakitipun mèh sami kemawon, sakiwa têngêning tiyang ugi [u...]
[...gi] wontên marginipun trobosan ingkang bablas ngajêng margi butulan ingkang kiwa kangge marginipun para panumpak, anjog ing kamar nêdha pangkat 2, margi trobosan ingkang têngên kangge marginipun punggawa baita, anjog margi lêbêt wêdalipun barang momotan, ingkang sisih ngajêng (kuildek) manawi têrutêrus. sagêd dumugi pangkat tiga ing canthik ngajêng.
Lumahing baita sipat kajogan, trangipun kabage ing margi trobosan kalih wau, dados tigang larikan, larikan ingkang sisih têngên tumèmplèk lambunging baita ingkang têngên, manawi kaurus sapetak-sapetakipun, kawiwitan saking wingking mangajêng tuturutanipun kawitan, pakiwan, lajêng jamban, kamar nêdha, patilêman, sadaya ngêmungakên kangge sadhiyanipun juru kêmudhi (stuurman) tuwin lurah koki (wontên Walandi nênêm) lajêng margi dhatêng ing gudhang arêng (steenkool nanging ing sabin dêntênipunsabên dintênipun. kangge
Larikan ingkang têngah sawingking mangajêng, jamban tuwin pakiwan, lajêng kamar wadhah pêthi-pêthi babêktanipun para panumpak ingkang isi sandhangan sêmbêt,sêmbèt (dan di tempat lain). lajêng undhak-undhakan kangge minggah dhatêng [dha...]
[...têng] ing panggungan ôngka 1. Lajêng kamar patilêmanipun para paladèn samandhoripun, sadaya bôngsa Jawi, kamar wau karanipun dipun sêbut kraton dening para Jawi paladèning baita, tumuntên kamar ès, pasimpênan ulam mêntah sangunipun baita, lajêng kamar masin ingkang nglampahakên baita dalah damêl ès tuwin angwontênakên dilah èlèktris, punapadene nginggahakên tuwin ngandhapakên barang momotaning baita. Wiwit kajoganing baita dumugi ing dhasaring lambung, ing ngriku kêbak isi masin, dene larikan ingkang tumèmplèk lambung kiwa lêrês ugi kapetak-petak, nanging pepetakanipun sadaya dados kamar sadhiyanipun para panumpak pangkat 1, namung kasêsêlan kamar kalih, satunggal kamaripun Linnenjuffrouw, nyonyah tukang nampèni barang sêmbêt ingkang kapêthakakên kalihan kamaripun Administrateur, pangagêng kapala ingkang nyêpêng sadaya petang, sarta nguwaosi sakalir ingkang wontên baita, wasana ing ngajêng piyambak taksih wontên kamaripun agêng, ingkang mawi karêngga-rêngga asri, panggenan panêdhanipun para panumpak pangkat 1, ing ngriku wontên mejanipun panjang tigang iji, ingkang kaubêngan kursi gunggung 67 iji. Ing têngah mèpèt gêbyog ngajêng, wontên bênètipun agêng wadhah gêlas, sendhok cukit, [cuki...]
[...t,] sapanunggilanipun pirantosing nêdha, ingkang mawi kaukir-ukir sarta ing gêbyok antawisipun candhela-candhela bundêr (mèh sadaya candhela ing baita wangunipun bundêr) mawi kapasangan gambar-gambar ingkang sinêlingan dilah-dilah teplok.
Mênggah undhak-undhakan dhatêng ing panggungan, ôngka 1 kawontênanipun mèh sami kemawon, lumahing kajoganipun panggungan ugi kabage ing margi trobosan kalih, dados tigang larik, larikan ing
udud, kalihan kamar mungsik, isi piyano satunggal, larikan ingkang mèpèt lambunging baita sisih kiwa têngên, kapetak-petak dados kamar pangkat 1 sadaya, lajuran sininggêt-singgêt ing gêbyog.
Minggah saundhak-undhakan malih saking kajoganing panggungan ôngka 1 ing prênah panjotponcot. ngajêng, ingkang botên kapêtak-pêtak, pêrlu kangge papan mlampah, lajêng dumugi ing panggungan ôngka 2, kawontênanipun ing ngriku namung kamar-kamaripun para opsir-opsir baita dalah jamban tuwin pakiwanipun baita-baita sêkoci 6 iji, ingkang têngah kapering radi ngajêng papan kangge mlampah-mlampahipun [mlampah-...]
wasana ing poncot ngajêng sisan, kamaripun kantin kapal, cêlak kamar panggenan pangêrèhipun baita ingkang kawastanan de brug krêtêk.
Ing canthik ngajêng wiwit tiyang ngajêng, wontên papan ingkang
kados ing canthik wingking, sami ugi kangge nginggahakên tuwin mandhapakên momotaning baita. Mangajêng malih, lajêng pangkat tiga tuwin pangkat sangandhaping kajogan, dene ing pucuk canthik, panggenan ikal-ikalaning rante jangkar, sangandhapipun panggenan tilêm, sarta panêdhanipun para bêbau baita, matroos.
Saking ranjangipun sadhèrèk kula Samarang, baita sêtum punika agêng tuwin tata rakitipun botên sadaya sami, dados beda-beda, ewasamantên manawi bedanipun kapandhing miribipun, mêksa taksih kathah miribipun, pun Wilis punika sami-sami baita Rotêrdham Sêloid, kalêbêt alit piyambak, amargi agêngipun namung 4800 ton (saton punika 1 mètêr kubuk),kubik. ananging lampahipun sae tuwin rikat, pipanipun margi kukus namung satunggal sêkrupipun (wêlah jôntra ingkang nglampahakên baita manggên ing sawingkinging [sa...]
[...wingkinging] baita sangajênging kêmudhi) ugi namung satunggal, botên rangkêp kados baita-baita agêng iyasan jaman sapunika.
Sarampungipun kula ningali tata rakiting baita, kula ngaso wontên ing panggungan ôngka 1 pangkat 2. Botên dangu baita tambangan ingkang bêkta para panumpakipun pun Wilis dhatêng nèmplèk ing lambungipun Wilis, kalêrês panggunganipun sipat kalihan kajoganipun Wilis, mila cêkap namung nyaladhangakên wot kemawon, ingkang sami numpak lajêng sagêd urut kacang malembang dhatêng pun Wilis, jujug dhatêng kamaripun piyambak-piyambak, ing baita wêktu punika katingal rame sakêdhap, sak wangsulipun tiyang ingkang ambêkta kopêr, mawi katahan ingkang gadhah barang caruban kalihan punggawa baita ingkang nyambut damêl utawi ningali dhatêngipun para panumpak, anêtêpi bêbasan ulêng-ulêngan nanging botên dangu baita tambang lajêng lumampah ngancas dhatêng panggenan baita agêng sanès, bokmanawi taksih badhe nginggahakên tiyang dhatêng baita wau.
Dumugi jam 9, pun Wilis mêksa dèrèng tata-tata badhe mangkat, kula takekakên kacriyos kaptinipun nampèni sêrat kawat kapurih ngêntosi momotan tèh 1000
bal ingkang dhatêngipun mangke siyang, sarêng jam 10, pun Wilis mêksa taksih kompal-kampul ing palabuhan kemawon, ingkang ngêtêrakên kula enggal tata-tata badhe wangsul, kula inggih lajêng ngêtêrakên dumugi undhak-undhakaning ôndha baita ingkang mandhap dhatêng baita motor. Dumugi samantên raosing manah sakeca kemawon, dene kêbak ngraosakên sawangan ingkang katêmbèn kula sumêrêp, ananging sarêng dipun pamiti anak bojo wangsul mantuk, sênut raosing manah, ing salêbêting dhadha kados wontên barang ingkang minggah dhatêng poking gulu, grêg sakêdhèping netra kula mèh kasupèn wêwulanging Jawi, badhe botên
ingkang kagubêtakên ing undhak-undhakan, katingal katarik malêbêt dhatêng baita, toya sawingkinging baita
bulakaning toya, mawi katilar tapak mumpal-mumpal [mumpa...]
[...l-mumpal] lir kados botên liya, manawi toya ingkang kasigar ing canthik ngajêng tangkêpatangkêp. malih ing
tanganipun para kadang warga kula ingkang sami wangsul mantuk, damêl sigaring manah, ngêplêki kados sigaring toya ingkang tinrajang ing baita motor wau sagêd dipun tangkêp malih mawi ebah mawalikan rumiyin, raosipun ing manah sangêt sumêdhot, labêt saking angèngêti badhe pêpisahan, môngka ingkang nilar kalihan ingkang katilar sami ugi sumêrêpipun, bilih ing manah sami gadhah kandhutan raos mêlang-mêlang, dene sami kirang teganipun, ewadene dangu-dangu sarêng lampahing baita motor saya têbih, sipating pasêmonipun para kadang warga kula babar pisan sampun botên kenging kula waspadakakên ingkang kawistara kantun gatra kumlawening bau ingkang asung pamuji raharja dhatêng lampah kula, ebahing manah lajêng sagêd lêrêp malih, kantun gonjing sakêdhik, kados ebahing toya ing tilas prênah panggenan pamèpètipun baita motor dhatêng lambungipun pun Wilis, nalika wau dèrèng mangkat.
Saya bablas lampahipun baita motor tumuju dhatêng dharatan, [dha...]
[...ratan,] anggèn kula nyawang, ngantos baita wau kantun gatra wujud mawa kukus mawi apêthit gandera kumitir, salajêngipun kula wangsul dhatêng pangkat kalih, linggihan ing panggungan ôngka 1, ing ngriku sampun kathah panumpak pangkat kalih ingkang sami gagrombolan nyambi ngombe minuman, utawi udud, wontên ingkang nyêle ambethang ing kursi malês, utawi nyalengkrang wontên ing kursi panjang, wontên ingkang mlampah-mlampah wongsal-wangsul, kêmput saujuring panggungan.
Sangking anggèn kula badhe ngisiyaringistiyari. liwunging manah kula katilar ing kulawarga, kula lajêng pados têpangan botên dangu sagêd tumut gêgrombolan, ginêman ngubyungi sawontênipun rêmbag ing ngriku, ingkang botên têbih
karumiyinakên, amargi kangge nyadhangi sampun ngantos wontên ginêm manawi pangkat 2 punika angsal lorodanipun pangkat 1.
Sarampungipun nêdha, mèh sadaya wangsul; dhatêng panggungan, ingkang kathah lajêng ngathang-athang ing kursi malês bêktanipun piyambak-piyambak, wontên ingkang nyambi maos, wontên ingkang ngantuk, wontên ingkang jagongan, anglajêngakên anggènipun têpangan, wontên malih ingkang dèrèng dumugi anggèning ningali ramening palabuhan, kêrêmênên nyawang kesah dhatênging baita agêng alit, sarêng sampun wanci surup srêngenge, mêksa dèrèng wontên kapal katingal ingkang kaajêng-ajêng badhe nginggahakên momotanipun tèh dhatêng pun Wilis, para panumpak sami grênêngan sadaya, dene rumaos sampun kadangon anggèning ngêntosi mangkatipun baita, dèrèng dumugi anggènipun sami grênêngan, katungka ungêling têngara klinthing jam 7, lajêng sami mandhap. Nêdha sêsarêngan malih kados ing nalika siyang, sabibaripun nêdha minggah panggungan, grombolan malih anglajêngakên rêraosan bab dangunipun angkating kapal, ngantos jam 11 wancinipun dilah-dilah ing panggungan kapêjahan, baita taksih kampul-kampul wontên ing palabuhan [palabuha...]
[...n] Samarang, para numpak sarêng sampun wanci makatên, sanadyan ingkang sami kapengin sangêt sumêrêp panarikipun jangkar wêktu badhe mangkatipun baita, kapêksa sami mupus narimah botên sumêrêp, lajêng sami lumêbêt dhatêng kamaripun piyambak-piyambak,
panggungan salêbêtipun baita lumampah, kula enggal dandan mawi jas calana pêthak, asêpaton cêmêng tuwin mawi pèt lorèk, rampung lajêng minggah ing panggungan, wontên ing nginggil sumêrêp prikônca pangkat kalih (2) sawatawis, wontên ingkang taksih mawi clana bathik potong mangkok, nanging ingkang kathah mangangge pêthak lèrèk, lorèk galêr biru utawi cêmêng, ingkang kawastanan piyama sarta sêdaya taksih sami canelan kemawon, kula piyambak angsal wangsulan manawi pancènipun ing baita para panumpak dèrèng dandan dumugi jam 9 enjing, nanging salajêngipun dumugi wanci nêdha kêdah mangangge jangkêp, siyang wancinipun tilêm antawisipun jam 2 dumugi jam 5 ugi kenging mangangge
piyamah malih, nanging salajêngipun dumugi dalu kêdah mangangge jangkêp malih.
Dumugi ing panggungan, angin bangun angidid, ing keblat kidul katingal pating panjutu kados ginambar ing kêliraning langit, sagantênipun waradin tanpa alun, wontênipun namung ombak alit sangêt saking siliraning angin, botên beda kalihan ombaking tlaga utawi ing rawa. Botên antawis dangu baita kèndêl, labuh jangkar, lajêng katèmplèkan ing baita motor, ingkang bêkta tiyang kalih, badhe numpak ing Wilis, pangkat 1.
Kacariyos labuhipun jangkar pun Wilis samangke punika wontên ing palabuhan Pakalongan, mangkatipun saking Samarang, wau enjing wanci jam 3 sarampungipun nampèni momotan ingkang kasêbut ing sêrat kawat, dados salêbêtipun para panumpak taksih eca tilêman kapati sadaya.
pasir sarta lumêbêtipun dhatêng ing sagantên sakalangkung [sakalang...]
[...kung] mayat, mila ing pinggir cêthèk sangêt, sanadyan ing têngah-têngahing palabuhan pisan, ugi taksih kathah papanipun ingkang cèngèk,cêthèk. botên kenging kaambah baita agêng.
Kèndêl sawatawis lajêng wontên baita momotan dhatêng, sasampunipun baita wau tumèmplèk ing lambunging pun Wilis ingkang prênah wingking, balabag-balabag tutuping baita momotan wau ingkang saestha payon, nutupi momotanipun, lajêng kabikakan, dèrèng ngantos rampung pambikakipun, kajêng giligan ingkang lampahipun sarana kakiyatanipun masin, sampun tumiyung mawi nglèwèrakên dhadhung, pucuking dhadhung lajêng kacandhak pambêlahing baita momotan, salajêngipun kagubêtakên ing pêthi ingkang badhe kainggahakên ing baita. Sawêg kemawon dhadhung kasingsêtakên, griyêng, pêthi sampun kaangkat ing kajêng giligan wau,
manglung mangandhap sawatawis, pêthi kaangkat, sampun sumèlèh piyambak ing salêbêting baita, kalêrês dhasaring bolongan agêng pasagi, ingkang wontên ing têngah-têngahipun papan mênga (Kuildek) sawingkingipun tiyang wingking, minggah lampahing [lampah...]
[...ing] kajêng giligan, ingkang ngangkati barang wau, sampun tanpa kèndêl, sabên mingêr tumiyung manglung ing sajawining lambung kapal, sakêdhap netra sampun
boboting momotanipun, wasana baita momotan wau lajêng katarik ing baita motor sarana dhadhung panjang kados nalika sawêg dhatêng, kabêkta wangsul malih dhatêng kitha Pakalongan.
Pun Wilis ingkang sadangunipun nampèni momotan, mandhêg [ma...]
[...ndhêg] ginondhelan ing jangkaripun, ing mangke lajêng ebah saking ubênging wilah jantranipun, sawêwêngkoning pangkat kalih saking ngandhap dumugi nginggil gêtêr sadaya, toya sawingkinging baita ebah mawalikan, katingal ngantos pêthak mabluk saking sêruning pangêburipun wêlah jôntra. Tut, tut, têngara mangkat, nywabawa anggalur sawatawis sacêlaking pipa, jangkar sampun tinarik wangsul, gumantung tumèmplèk ing
pun pandêlêng ingkang angsal dharatan ing PakalongaPakalongan. tanpa gonjing sakêdhik, prasasat milir wontên ing lèpèn, samantên anglêring lampahipun baita.
Nitik enggaling oncatipun pathokaning pasawangan ing dharatan,
têtumpakan ing dharatan, jêr wontên ing sagantên sacêlaking baita botên wontên ancêr-ancêraning pandêlêng ingkang anjêjêr kenging kangge andugi-dugi rikating lampah kados ing dharatan.
ingkang mangidul, saking wetan mangilèn, muput kinêmput ing gamênging dharatan, pasisiring nuswa Jawi, pulo ênggyan kalairan tuwin padunungan kula sabôngsa, ingkang misuwur saindênging rat raya nuswa
ngantos ingupamèkakên manik têtungguling oncèn-oncèn mutyara, ingkang ngawêngi garis sabuking jagad, môngka rêrêngganing makutha karajan tanah lêdhok, inggih praja ing Nêdêrlan, sap-sapan mawarni-warni ulês biru, biruning langit ingkang gadhah mêlês, tinugêl ing biruning dharatan ingkang rêmêng-rêmêng sêmu rêgêd. Sinôngga ing biruning toya sagantên, ingkang miring dhatêng ijêm sêpuh, punika sadaya amahanani raos anglêsing manah, anglês ingkang gumiwang dhatêng ascarya, babêktanipun manah rudatin saking
badhe anyumêrêpi kawontênaning karajan ingkang alit nanging prakosa dibya nung, ngantos kuwawa amêngku jajahan, ingkang tikêl sèkêt wiyaring cêngkalipun, ambawahakên kawula ingkang tikêl pitu kathahing cacah jiwanipun.
Cirêbon ingkang sisih lèr wetan, amargi kapinujon botên pêrlu ngampiri momotan dhatêng Têgal utawi Cirêbon, kados ingkang sampun dados padatanipun baita gadhahanipun Rotêrdham Sêloid, mila ing mangke lampahipun pun Wilis botên turut pinggiring pasisir, lajêng bablas mangalèr ngilèn kemawon, ngambah lautan sagantên lèr, ingkang kasêbut nama sagantên Jawi ing sadaya gambar jagad, wontên ing margi nilar palabuhan Pakalongan dèrèng ngantos têbih, pucuking rêdi Slamêt, ingkang wontên têngah-têngahing watês Pakalongan kalihan Banyumas, sarta kenging kawastanan manggèn ing têngah-têngahipun nuswa Jawi, (mila ing dêdongèngan Jawi inggih kasêbut paku, ingkang môngka ancêripun tanah Jawi) katingal ngegla, mênju, malela angijèni, kados nêdha dipun èngêti dhatêng ingkang sami layaran nilar tanah Jawi. Jêgrêg kados anyangon-nyangonana basuki dhatêng ingkang sami kesah gadhah lampah, kosokwangsulipun, dhatêng ingkang sami nêdya dagang layar angajawi kadosangajawi kados. asuka pambagya raharja ing basukining lampahipun, ing prênah
mayat mangetan katingal wontên manthingilipun sawatawis, wontên ingkang kados katata wiwilahan, wontên ingkang dhêdhêsêkan, bokmanawi punika pucuking rêdi Sindara Sumbing, tuwin Diyèng, ingkang dados ancêr kodrat matêsi tanah Kêdhu kalihan Sêmarang, Pakalongan tuwin
namung toya lan akasa, ingkang toya lètèr kados sinipat, ingkang akasa ambawêng malênthuk kados tutup tenong
sanityasa dados ancêring buwêngan, pratôndha sanyata piwulanging ngèlmu kodrat, bilih wujuding jagad punika bundêr mimis, akasa punika awang-awang ingkang tanpa watês tanpa têpi, isi surya côndra lan kartika tanpa wilangan.
Wanci siyang watawis jam 2 ujung Endramayu katingal sakêdhap, anjulèrèh ing keblatipun wontên, lampahing baita lajêng mangilèn jêjêg, menggok mangalèr sarêng sampun nglangkungi ujung Krawang watawis jam 5 sontên,
iyasan ing Tanjung Priyuk punika wujudipun satunggal, nanging kapilah nama kalih, inggih punika palabuhan ngajêng (buitenhaven) kalihan palabuhan wingking (binnenhaven), palabuhan ngajêng punika ingkang winêngku ing tatanggulan sela wangun sai.
Sajawining palabuhan iyasan, baita layar alit-alit sami ambabar
sinawang saking mandrawa kados kumêndhênging dupa arsi,Rêsi. ingkang sawêg mumuja.
Mênggah wujuding palabuhan iyasan ing Tanjung Priyuk punika pasagi ambanon, ingkang manglojok dhatêng sagantên mawi kawêngku ing tanggulan sela tumpuk kalih lajur, saistha sunguting kalabang, môngka pêpagêr sampun ngantos palabuhan sagêd walêd, dening kalêbêtan pasir saking sagantên, dene margining baita sagêdipun lumêbêt ing palabuhan inggih mêdal ing antawisipun badhe gathukipun têtanggulan sela, ingkang saistha sunguting kalabang wau, (ingkang ingupakara tanpa pot) murih sagêdipun ajêg lêbêtipun, sampun ngantos ngandhasakên baita agêng-agêng, ingkang badhe lumêbêt ing palabuhan.
Pun Wilis saya cêlak kalihan palabuhan iyasan, saya kêndho lampahipun, ngantos upami tiyang, kêthimik-kêthimik, labêt saking gunging kuwatos bokmanawi kasandhung. Samantên pangarahipun juru pangrèhing baita, manawi badhe nglêbêtakên baitanipun dhatêng calangapanipun palabuhan Tanjung Priyuk, ing môngka kêmudhining Wilis, ingkang nyêpêng sampun juru kêmudhi punggawa ing Tanjung Priyuk (loods) ingkang mêthukakên dhatêngipun Wilis ing jawining palabuhan sawatawis têbih, dados saupami tanpa juru kêmudhi wau, kintên kula sampun botên wontên baita agêng purun lumêbêt ing palabuhan. dening kuwatos [kuwato...]
[...s] manawi kandhas, kapara sarêng kula pitakèn bab punika, trangipun sadhengah baita
sumarambahipun dhatêng kitha Batawi sumawana dhatêng kitha agêng talatah Jawi Kilèn.
Pun Wilis ajêg taksih kumukus kumêndhêng, nanging prasasat tanpa nywabawa, anggèning nyêlaki calangapaning palabuhan, sasampunipun lumêbêt ing calangap, lampahipun megos sakêdhik
tosan kaêcèt abrit, cumancang rante angsal dhasaring palabuhan, pating karampul jèjèr-jèjèr, mantêsimatêsi. prênahing palabuhan, ingkang katamtokakên dados margining baita agêng, turut pinggiring palabuhan ingkang têmbing kilèn, prênah panggenanipun gudhang-gudhang wadhah barang momotan baita, rantak-rantak pamanggènipun baita agêng, sami malang tumèmplèk ing pinggir, wontên ingkang nginggahakên momotan, wontên ingkang ngandhapakên sawênèh
tata-tata badhe mangkat, katôndha saking ungêling sêmpritan baungan, ingkang nyêntak kaping kalih namung mawi antawis sakêdhap, sawênèh sawêg mingêr mangangkah-angkah kados ngupados sakecanipun, anggèning badhe mapan nyêlani panunggilanipun baita, ingkang sampun sakeca pamanggènipun, mèpèt baturing palabuhan.
Ulêsing baita agêng-agêng manca warni, ngungkuli ingkang sampun kula sumêrêpi ing Sêmarang, sabab ing ngriku kawontênanipun baita agêng langkung kathah sanadyan lambungipun sadaya baita agêng pulasipun racak kulawu rêgêd sadaya ananging mêksa botên sami, wontên ingkang kulawu biru, wontên ingkang kulawu kêthèl, langkung malih ulêsing pêpanggunganipun, punapadene pipa-pipanipun, wontên ingkang pêthak, katingal rêsik gumrining, mawi pipa sinêsêr tundha cêmêng, wontên ingkang jêne anêmugiring, mawi pipa lugasan, sadaya botên wontên ingkang kantun, sami ambèbèr gandera pasagi miwah maju tiga, ulês warni-warni, manut ganderaning nagari, utawi Matsêkapei, wontên ingkang mawi gambar makutha raja, wontên ingkang namung mawi sastra ngadêg utawi bêbulêtan.
Dumugi panggenan ingkang sipat lowahan, sadhiyanipun [sadhiyanipu...]
[...n] pun Wilis tumèmplèkipun ing batur imbaning palabuhan, pun Wilis lajêng mingêr, mêdal saking margi ingkang ingancêr-ancêran palênthuk tosan, salajêngipun pun Wilis pinêthukakên ing baita alit, ingkang nampèni pucuking dhadhung kingkangingkang. dhinawahakên saking Wilis, minggir tamban-tambanan, nuntên minggir suprih mèpètipun batur ngiras tanggul tampingipun palabuhan, dhadhung ingkang tinampenan ing baita alit, sasampunipun kabêkta minggah ing dharatan, sarta ginubêdakên ing pathok tosan, canthik ngajêng
minôngka wot satêngah inggih ôndha, kangge mandhapipun para panumpak, wot wau sumèlèhipun angsal kajoganing baita, kaprênah ing lowahan tatampingan baita, ingkang namung kaêngakakên sabên baita sagêd tumèmplèk ing batur palabuhan iyasan, sabab inggilipun batur sampun kadamêl sipat kalihan kajoganing baita.
Nalika samantên wanci jam 7, srêngenge sampun surup nalika pun Wilis wontên sangajênging calangap palabuhan,
sangajênging gudhang, sadaya sampun sinulêdan, nanging dèrèng gadhah sorot sumunar, bawanipun taksih kasulakan pajaring ngantariksa.
Sawêg kemawon balabag uwot sumèlèh ing kajoganing baita, sampun lajêng anggili lampahipun para numpak, sami mandhap, awit sadaya sampun kadangon anggèning sami ngantu-antu, ngêntosi kengingipun dhatêng ing dharat, dhêsêk-dhêsêkan mandhapipun sami rêbut rumiyin, nanging mêksa botên ngantos uyêl-uyêlan, amargi ingkang kasêsa tinimbang ingkang sabar, mêksa kathah ingkang sabar, mèh sadaya para panumpak ingkang mandhap, gadhah cangkingan gêrdhu alit agêng, andilirandalidir. lampahipun nuju dhatêng gêdhong pabeyan sadaya, pêrlu mariksakakên babêktanipun, wontên ingkang lêrês dados awisaning nagari, punapa botên, utawi kalêrês kêdah mawi ambayar beya punapa botên, babêktan ingkang dados awisaning nagari, punika kados ta: apyun, dene ingkang kalêrês kenging ing beya, punika mèh sadaya barang dagangan ingkang asli saking mônca.
baita, amargi kaptin pangagênging baita botên sagêd anglilani, mila sarèhning kèndêlipun baita ing Batawi tigang dintên, dados sadaya panumpak mandhapipun sami ambêkta gêrdhu isi sandhangan, kangge santun salêbêtipun wontên ing kitha Batawi.
Wontên ing gêdhong pabeyan, babêktanipun ingkang sami mandhap, kapriksa dening punggawa pabeyan botên mawi kasatitèkakên sangêt, jalaran kakintên sampun tamtu botên isi ingkang dados awisaning nagari, punapadene barang
sampun kapriksa, mila sarêng mêdal saking gêdhong pabeyan, namung kaandhêg sakêdhap dening punggawa pabeyan, ingkang ngaglah ing satêngahing margi dhatêng ing sêtasiun sêpur, sabên sampun kanyatakakên, bilih gêrdhu sampun wontên cirinipun, lajêng kenging kabêkta lajêng.
Dumugi ing sêtasiun sêpur, rampung tumbas karcis, sadaya lajêng numpak ing gêrbong sêpur, sasumêrêp kula ingkang kathah sami numpak sêpur ingkang dhatêng Wèltêpredên, inggih punika Batawi Têngah, ingkang numpak sêpur dhatêng Batawi kitha lami, inggih punika kitha Batawi sisih lèr, ingkang [ing...]
[...kang] ngongkang sagantên, mangku palabuhan lami, karan Kitha Intên, prasasat botên wontên, ingkang manggèn gêgriya ing ngriku, pêrlu ngoncati bêntèring hawa siti pasisir, kawontênanipun ing kitha lami samangke, dados beda sangêt kalihan watawis kalihatusan taun ingkang kapêngkêr, rumiyin nalika taksih jaman rêsah, para Landi dumunungipun sami ngrompol, kinupêng ing baluwarti,
sawatawis têbih saking bêbiting, inggih punika ingkang samangke dados Batawi Kitha têngah, kanamakakên dening ingkang cikal bakal Weltevreden têgêsipun raosing manah sampun narimah, wêwahing panguwaosipun bôngsa Walandi wontên ing tanah Jawi, nambahi dhatêng kakêndêlanipun, lajêng purun sami dêdunung ing Bogor, sacêlaking tilas Karaton Pajajaran, botên ngêmungakên ngoncati hawaning pasisir kemawon, nanging lajêng ambujêng hawa asrêp, ingkang mirib hawaning sitinipun, Ing ngriku lajêng kakanamakênkanamakakên. Buitenzorg. Têgêsipun, luwar saking rêribêt, nanging lugunipun ingkang kanamakakên Buitenzorg. Punika ing sakawit namung pasanggrahanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, mirid saking
manawi nuju masanggrahan ing ngriku, luwar saking anggalih awrating padamêlan nagari, sarêng pasanggrahan wau dipun dalêmi Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, dados dalêm, kitha Bogor lajêng katukaran Buitenzorg.
Anglajêngakên cariyos kula bab kawontênanipun ing Batawi kitha lami, griya gêdhong agêng-agêng kathah sangêt, nanging botên wontên ingkang dipun griyani Walandi hartawan, gudhang-gudhang bêbanjêngan, isinipun barang-barang momotan baita alit-alit, ingkang taksih lêstantun ngangge margi palabuhan lami, dados minôngka papan patandhon barang ingkang mandhap saking baita alit-alit, utawi badhe kainggahakên dhatêng baita alit-alit wau. Gêdhong
toko-toko gadhahanipun bôngsa Cina, kutawiutawi. bôngsa Arab, pipitan angapit-apit radinan, saurutipun lèpèn Ciliwung, ingkang ambêlah kitha Batawi dados kalih bagiyan, wetan kalihan kilèn, tinanggul paplêstèran mawi tinamping ing hèk tosan, wiwit saking kitha Intên minggah dumugi ing Wèltêprèdên, sakiwa têngêning margi agêng kêkalih, ingkang ngapit-apit lèpèn wau, jêjêl apipit griya-griya [griya-gri...]
[...ya] tuwin toko-toko, kampung pacinan tuwin pakojanipun kitha ing Batawi, watawis wontên tigang pal panjangipun, pramila botên patosa ramenipun ing ngriku, ing wêktu siyang sêtum trèm sabên sadasa
lampahipun sadintên muput tanpa pot, têtiyang ingkang nyambut damêl bêbêrah, bêbasan ulêng-ulêngan, langkung malih manawi wanci jam 8 enjing mangsanipun ingkang nyambut damêl kantoran kêdah tumapak ing padamêlan, utawi jam 5 sontên, mangsanipun kantor-kantor katutup, kawontênanipun sami kalihan pêkên tumawon, margi tiyangipun manawi enjing dhatêng kitha Intên, manawi sontên dhatêng Wèltêptèdên, kosokwangsulipun, manawi ing wanci dalu ing ngriku sêpi sarta kirang pajar, jalaran ingkang lumampah ing radinan, kantun tiyang ingkang pancèn gêgriyaing ngriku, beda kalihan Wèltêptèdên, nadyan kawontênanipun griya-griya kirang pipit, jêr kathah ingkang agêng-agêng mawi kinubêng ing tamanan, nanging ing wanci dalu pajaripun nglangkungi, ing radinan rame sangêt, kathah tiyang ingkang langkung, lumampah utawi nênumpak, racakipun sadaya sami nêdya ambujêng kabingahan, among suka sakadaripun piyambak-piyambak, [piyamba...]
[...k-piyambak,] punika mênggah sababipun para
saking pamanggih kula kirang pêrlu, amargi wiwit ing tanah Jawi wontên èksêprès, Batawi punika kenging kapetang dados langkung cakêt saking pundi-pundi poncoting tanah Jawi, mila sintên ingkang purun marlokakên badhe sumêrêp, samangke sampun botên pêrlu wang-awangên, dhatêng danguning lampah. Mênggah kathahing prabeya, samangke ugi botên pêrlu dipun ajrihi, jêr sudanipun sampun kathah sangêt, lêrês katimbang kalihan kitha-kitha agêng ing satanah Jawi, Batawi punika kenging kawantanankawastanan. nyalênèh piyambak, dene tiyangipun ing ngriku bôngsa Malayu sarta sapriki taksih ngangge basanipun piyambak, sanadyan sampun pintên-pintên atus taun pamanggènipun ing tanah Jawi, sarta turun-maturun inggih carub wor kalihan tiyang siti ing ngriku, ananging kawontênanipun kitha, bedanipun kalihan sanès-sanèsipun kitha agêng ing tanah Jawi, mêksa botên kathah wontên ing gagasan,
Jawi katikêlakên wiyar sarta riyêlipun, sadhengah tiyang Jawi sagêd angwujudakên ing gagasanipun, mênggah agêng saha rêjanipun kitha Batawi, awit saking punika kula namung badhe nyariosakên bab panganggenipun têtiyang ing Batawi, ingkang pancèn kathah bedanipun kalihan panganggenipun bôngsa Jawi tulèn, para èstri racakipun sami mangangge rasukan sêmbagi panjang, ingkang tamtu dhasaripun pêthak, corèkipun lorèk utawi mawi sasêkaran agêng-agêng, ulês warni-warni sasênêngipun piyambak-piyambak, mratahipun sami agêlangan, atindhik cêplik, tuwin apanitèn dhadha susun tiga ing prênah
gêlungipun kondhe inggil, sarta kala-kala nanging kapetang awis, asring wontên ingkang mawi mêkênamukêna. ngangrangan, mupuk ing
ingkang ginêlung kêkêndhon sawatawis andhap, jalêripun sami maratah sami rasukan jas tuwin calana pêthak, kados cara Walandi, nanging wêwah mawi asabuk sarung, ingkang linêmpit tangkêp kalih, mila sagêd katingal sanginggiling dhêngkul, udhêng-udhênganipun [udhêng-udhêng...]
[...anipun] papakan utawi balangan, kados ingkang limrah cara Batawèn, nanging ugi kathah ingkang namung mawi kêthu gêpak kemawon, cara tiyang Malayu tulèn, priyantunipun mangke sadaya cara Walandi, nanging sanadyan sampun gundhul, taksih sami udhêng-udhêngan, tur taksih mawi mondholan, awit para priyantun botên ngêmungakên sakitha Batawi kemawon, nanging dalah ing dhusun-dhusun mèh sadaya asli saking Jawi Kilèn kapetang botên wontên, dene ingkang asli saking Batawi piyambak, botên wontên babar pisan, kintên-kintên sababipun makatên, tiyang Malayu pancèn botên rêmên dhatêng darajat kapriyayèn.
Kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, wontênipun kula manah kirang pêrlu kajalèntrèhakên sadaya ingkang kula sumêrêpi wontên ing kitha Batawi, sabab samangke sampun saya kathah gambar-gambar kawontênipunkawontênanipun. kitha Batawi, ingkang sumêbar wontên ing tanah Jawi, kados ta: gampilanipun kemawon, sintên ta ingkang dèrèng nate sumêrêp dhatêng gambar ngasêtotêr damêlan nagari Walandi. Dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, manawi nuju rawuh ing Batawi, (Palêis van Rijswijk) gapura gung watawis kitha lami ingkang ingapit-apit gupala prunggu, saistha [sa...]
[...istha] prajurit jaman, Us Indhisê Kompêni, lèpèn Ciliwung, alun-alun Watêrlo kathah panunggilanipun, sampun sami kacêtha ing gambar wau sadaya.
Ing mangke kula namung badhe nyariosakên, mênggah kawontênanipun kitha Batawi, ingkang padatanipun kapêrlokakên dipun tingali dening têtiyang ngamanca, inggih punika:
Wetenschappen) karanipun miseyum,museum. nanging tiyang ing Batawi piyambak mastani gêdhong gajah. Mila kawastanan makatên, sabab ing sangajênging gêdhong wontên rêcanipun dipongga têmbaga ngadêg wontên ing bancik inggil, rumiyin kintunan saking Sri Maharaja ing Siyêm, dene pinahargya sae, nalika rawuh sapisan ing tanah Jawi, ing taun Mêsèi 1871, gêdhong wau manggènipun wontên ing Wèltêptèdên, ngadhêpakên alun-alun raja (Koningsplêin) mênggah isinipun, barang-barang kina, kados ta: rêca-rêca, sela-sela ingkang mawa sêratan Buda, barang-barang pangangge kina tuwin ingkang taksih kangge ing jaman punika ingkang atos, jêne sela, punapadene barang tênunan utawi sêmbêt, kados ta:
rimong, sasaminipun, sadaya aslinipun saking tanah-tanah ingkang kalêbêt wêwêngkonipun talatah Nuswantara (Insulindê) kajawi punika warnining dadamêl, salwiring pirantos kalangên pêpak sadaya, kados ta: dhuwung, sabêt, tamèng, towok, lawung, jêmparing, gôngsa, ringgit, kakathahên manawi kula cacahna sadaya, cêkakipun samukawis ingkang kina, adi utawi aèng, wêdalan ing Nuswantara Indiya Wetan, kathah sangêt ingkang sumimpên ing ngriku, wiwit barang ingkang prasasat tanpa aji, dumugi sêsotya ingkang agêngipun sakalungsu-kalungsu.
2. Kyai Sêtama, mariyêm prunggu ingkang sampun gumuling siti, wontên sapinggiring margi, cêlak gapura gung ingkang wontên ing margi dhatêng kitha Intên, kacariyos ing kinanipun, Kyai Sêtama wau sisihanipun Nyai Sêtomi, ingkang sapunikanipun taksih karawatan ing karaton Surakarta Hadiningrat, kaprênahakên ing maligèn kaca têngah-têngahing siti bêntar, mawi ginubah lawon pêthak, linuruban ing cindhe puspita. Miturut ujaring kaol, Nyai Sêtomi wau sabên ing dintên malang, Jumungah tuwin anggara kasih ngêdalakên êluh, saking anggènipun [ang...]
[...gènipun] ngraosakên pisahipun kalihan ingkang jalêr Kyai Sêtama, amangsuli Kyai Sêtama. Mênggah wujudipun limrah kados sanès-sanèsipun mariyêm, namung kaot sawatawis agêng, panjangipun watawis wontên kalih dhêpa, agêngipun ing bongkot watawis saprangkulan, namung wontên anèhipun sakêdhik, dening ing pungkasaning bongkot mawi pênthol, ingkang kaistha tangan anggêgêm, pucuking jêmpolan katingal mêdal sumêsêl antawisipun panuding kalihan dariji
karanipun wontên ing Batawi Kyai Jagur, sapunikanipun dening para kaduk ing piyandêl, kaanggêp pêpundhèn ingkang kapengin gadhah tuwuh, mila ing sabên dintên malang, botên wontên potipun, tamtu wontên ingkang kêkutug dêdupa tuwin nyajèni sêkar konyoh (kêmbang borèh) wontên ing ngriku, sumêrêp nyênyuwun utawi ngluwari patêmbayan.
3. Karamatanipun Sayid Odrus, tiyang alim saking nagari ing Arab gurunipun Kyai Gabud ingkang kuburipun sapriki dados panêpèn agêng, wontên ing kitha Surakarta, karan pakuburan ing gagudan, miturut namanipun [nama...]
[...nipun] kyai wau ingkang rumiyin piyambak pinêtak ing ngriku. Sayid Odrus nalika gêsangipun sapriki sampun wontên kiwa têngênipun satus taun, pinundhi-pundhi sangêt dening têtiyang Batawi, jalaran saking agênging karamatipun, mila sarêng tilar donya, ngantos kinubur ing salêbêting masjid ingkang wontên swamipaning palabuhan kitha Intên, ingkang sami mundhi-mundhi, sêdyanipun taksih sami nglêstantunakên pangaji-ajinipun, mila karamatan lajêng cinungkup adi, mawi ginubah-gubah ing sutra pêthak, sapriki dados pasadranan sarta panadaran ingkang saklangkung agêng.
4. Griya gêdhong agêng kagunganipun nagari (Stadhuis) kawastanan rumah bicarah, iyasan nalika taun 1707. Pambabaripun ing taun 1710. Rumiyin nalika jaman Kumpêni kangge parêpatanipun College van schepenen samangke kangge kantor karesidhenan, mênggah manggènipun griya wau ing kitha lami, mangku alun-alun sawatawis wiyar, nama alun-alun kantor bicarah.
5. Rêca Leyo ingkang ngadêg sanginggiling saka inggil, wontên têngah-têngahing alun-alun, Waterloo, ing kitha Batawi Têngah (Weltevreden) wontênipun rêca wau kaprênahakên ing ngriku wiwit nalika taun 1828. Prêlunipun [Prêlunipu...]
[...n] kangge pangèngêt-èngêt dhatêng prang agêng 1813. Risakipun wadyabala Pranês ingkang tinindhihan pribadi dening Prabu Napoleyun Bonapartê I lêbur dening barisanipun pintên-pintên nagari ingkang sami ngêbut dhatêng nagari Pranês, wontên ing sacêlakipun dhusun Watêrlo, ing tanah Bèlgi awit saking punika alun-alun dunungipun tôndha pangèngêt-èngêt
panguwaosipun bôngsa Walandi wontên ing Nuswantara. Manggènipun rêca wau ugi wontên ing alun-alun Watêrloo, nanging kaprênah pinggir ngungkurakên gêdhong agêng, iyasanipun Gupêrnur Jendral Dhandhêlês nalika taun 1809 calon
sap kalih, ngantos nyilêpakên agênging rêca, mênggah sêrêping rêca punika môngka tôndha pangaji-aji dhatêng ingkang rinêca, dene anggènipun ngadani ngadêgakên wontên ing ngriku, nalika tanggal kaping 29 Mèi 1869 amarêngi pasamuan agêng ngèngêti umuripun kitha Batawi sampun saprapating windu agêng (250 taun).
Ingkang kasêbut ing nginggil wau kula botên mêrlokakên ningali, amargi nalika dhatêng ing Batawi ingkang rumiyin, kula sampun ningali sadaya, awit saking punika samangke kula namung mêrlokakên mubêng-mubêng ing kitha kemawon, nyatakakên wontênipun pawartos bilih kitha Batawi rêjanipun saya sangêt, ngêlaripun saya kathah, pinanggihing manah kula, pawartos wau pancèn yêktos, kathah sangêt griya-griya ingkang tabêtipun kawistara bilih mêntas kabangun, langkung malih griya-griya ingkang cêtha bilih iyasan enggal, nêmbe kemawon kababar, kados ta: ing tanah Kondhang Dhiyah, sakampung agêng griya-griyanipun taksih enggal-enggal sadaya, kapara kathah ingkang dèrèng rampung panggarapipun, bakuning wêwangunanipun griya-griya ing ngriku wau sami sadaya, nanging dhapuring wêwujudanipun, satunggal lan satunggilipun griya beda-beda, dening sanès-sanèsipun cacongkokanipun, radinanipun ing ngriku wiyar sangêt, ing pinggir mawi kabatur kangge mapan margi tiyang (trottair) sabên antawis kintên-kintên satus tindak wontên adêg-adêgipun sanggan ting radinan, sadaya griya-griya ing ngriku manawi botên mangku patamanan, inggih kapara kinupêng ing patamanan, mila satunggal-satunggalipun sagêd malela, kasawang saking katêbihan pilah-pilah kados sami [sa...]
[...mi] rêbut katingal sae, wontên ingkang sajak mamèrakên bagusing wêwangunaning payonipun, wontên ingkang sajak ngungasakên dumêlinging pulasipun balungan dalah pagêr banonipun, utawi ngatingalakên endahing wêwujudaning rêrêngganipun, manawi karaosakên kados griya-griya wau sampun sami kakapti nêdya ambêbedhung dhatêng singa-singa ingkang ningali, murih bingungipun, sampun ngatos sagêd amastani pundi ingkang sae, pundi ingkang kirang sae. Saking pamirêng kula, griya-griya ing Kondhang Dhiyah wau, ingkang angwontênakên pakêmpaltanpakêmpalan. manggaota satunggil (maatschappaij) nama de Bouwploeg, dunungipun kantor pakêmpalan wau ing têmbe ugi badhe wontên ing ngriku, nanging sapunikanipun, griya ingkang badhe kangge kantor dèrèng rampung panggarapipun, inggih sampun katingal anjanggarang mawi panggungan matundha-tundha, nanging dèrèng kababar, bokmanawi namung saking dèrèng sampurna pangrêngganipun kemawon, samangke kula mangrêtos, wontênipun wandaning griya-griya ing Kondhang Dhiyah sami irib-iriban sadaya wau, dados pancèn kajarag dening ingkang iyasa, pamrihipun, têrang manawi sampun ngantos damêl bosêning pandulu, nanging kapara andadosna wêwahipun asrining pasawangan, nitik rakit-rakiting panatanipun tanah Kondhang
Dhiyah, kados ingkang sampun kula pratelakakên ing nginggil, kintên-kintên botên lêpat pambatang kula, manawi sawatawis taun malih, Kondhang Dhiyah wau sagêd dados sêsêkaring kampung Walandi ing kitha Batawi, kitha gung baludaganipun kitha Intên, inggih ingkang karanipun ing dangu kitha Jakêtra utawi Sundha Kalapa.
Engêt dhatêng têmbung Jakêtra, kula lajêng botên sagêd mêkak wêdaling gagasan, ingkang ngèngêti dhatêng jaman ingkang sampun kapêngkêr watawis sawindu agêng sapriki, sarèhning kula sampun botên sagêd nyêgah uluring gagasan, môngka kula manah-manah inggih wontên prayoginipun kula cariosakên ing ngriki, mila inggih lajêng kula pacak pisan kemawon, sasumêrêp kula dhatêng babadipun kitha Batawi, nanging inggih namung cêkakan, miturut saèngêt kula kemawon.
Jakêtra utawi Jakarta punika wancahaning têmbung Jayakarta. Mênggah wontênipun ingkang karan Batawi kitha Intên samangke punika, kasêbut nama Jayakarta wau, asring ugi kawastanan Surakarta, punika wiwitipun sawêg nalika taun Mêsèhi 1527 kemawon, sabibaripun kabêdhah dening Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati (Cêrbun) ratu pandhita ingkang mêncarakên agami Islam wontên ing tanah [ta...]
[...nah] Pasundhan (Jawi Kilèn ) putra mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Bintara (Dêmak) Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati wau, aslinipun saking sabrang, nalika sawêg angajawi pêparab nama Falêtèhan, utawi asring ugi sinêbut nama Tagaril, ing sadèrèngipun kitha Jakarta kajogan dening Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati, naminipun, Sundha Kalapa, rèhipun tumut karaton ing Pajajaran môngka kitha pabeyan ingkang agêng piyambak sakukubaning tanah Pasundhan, sabêdhahipun wau kitha Sundha Kalapa sarta namanipun lajêng kasantunan Jayakarta, pabeyan ing ngriku kasiwêr dhatêng Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati, kalêbêtakên dados bawahing nagari Bantên. Ingkang jinunjung dados karaton, minôngka lintunipun karaton ing Pajajaran ingkang sampun kasirnakakên, ing salajêngipun sarêng karaton ing Bantên sinèrèhakên dhatêng putra nama Hasanudin, amargi Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati pêrlu
Bantên dados kasultanan, taksih sajumênêngipun Prabu Hasanudin wau, Jakêtra lêstantun karèh dhatêng Bantên, nanging satêngah inggih madêg piyambak, saking [sa...]
[...king] agênging wawênang ingkang kasampirakên Ingkang Sinuhun Sultan ing Bantên dhatêng Pangeran ing Jakêtra wau, nalika samantên sawêg nêdhêng-nêdhêngipun birahi kasultanan ing Bantên mêncarakên agami Islam dhatêng para kawula ingkang têbih saking têlênging karaton, petangipun taun Mêsèhi wontên salêbêtipun windu agêng ingkang kaping pitulas, palabuhan ing Bantên tuwin palabuhan ing Jakarta, punapadene palabuhan sanèsipun saurutipun nuswa Jawi ingkang sisih lèr, sami kasaba ing baitanipun bôngsa Portugis, bôngsa Walandi tuwin bôngsa Inggris, ingkang sami dagang layar, kulak pamêdaling siti Nuswantara. Bôngsa têtiga wau sami rêbut adêg, melik miyambaki mêmitran kalihan bôngsa Jawi, mila botên ngêmungakên sami crah piyambakan kemawon, malah ngantos mawi nindakakên pangobong dhatêng tiyang Jawi, sampun ngantos purun dipun kilaki dhatêng mêsahanipunmêngsahanipun. dagang, ngêmungna lawanan dagang kalihan sabôngsa kemawon, awit saking nalar ingkang makatên wau, Pangeran ing Jakarta, nalika samantên ingkang jumênêng nama Kawis Adimarta, tuwuh kuwatosipun bab anggènipun sampun kalajêng marêngakên dhatêng bôngsa Walandi, kenging damêl gudhang patandhon padagangan pinagêr ing grogol, wontên ing swamipaning palabuhan,
kuwatosing panggalih, bokmanawi ing têmbe bôngsa Walandi saya agêng padaganganipun, têmbung badhe saya agêng panguwaosipun wontên ing kitha Jakêtra, langkung malih sarêng kuwatosing panggalih wau binumbon ing pambombongipun bôngsa Inggris, ingkang ugi sampun kaparêngakên nyewa siti ing sapinggiring palabuhan, kangge ngadêgakên gudhang, bôngsa Walandi sêdyaning panggalih lajêng badhe tinundhung, manawi botên kenging kaalus, inggih kakasar. Punika wiwitipun kitha Jakêtra lajêng kêrêp dados papan paprangan, prasasat ginuntur ing dahuru mawantu-wantu ngantos pintên-pintên taun lamènipun, nalika samantên grogolipun bôngsa Walandi, ingkang lajêng dipun santosani, kadadosakên bêbiting dening Kapitan Jangkung ( Jan Pieterszoon Coen ).§ Ing carita babad Jawi J. P. Coen. Asring kasêbut nama Mur Jangkung Koning. Mur punika kintên-kintên pungkasaning têmbung Portegis, capitaomur ingkang katêgês pangagênging prajurit kapal, dene koning bokmanawi klèntunipun pangucap nirokakên ungeling têmb. Pitatosipun,Pitadosipun,. OsUs.
Indhisê Kumpani, kêrêp kinêpung têtiyang Jakêtra binantu ing tiyang Bantên, wêkasaning prang tiyang Walandi unggul juritipun pasagêdsagêd. ngrisak kitha Jakêtra ingkang lajêng kabangun malih dadoddados. kitha bôngsa Walandi. Wiwit nalika samantên, titi mangsanipun taun Mêsèhi: 1619 Jakêtra lajêng kanamakakên kitha Batawi, dening bôngsa Walandi, Ingkang Sinuhun Kangjêng
ingkang kaping kalih ugi tanpa wasana, wadyabala ing Mataram kathah ingkang kenging sêsakit, sarta kirangan têdha,
mundur wangsul dhatêng ing Ngèksiganda§ Ngeksiganda punika kramanipun Matarum (Mata + rum) inggih
kasugihanipun saya andêdêl, têtêp dados têlênging lampah dagangipun jagad kilèn kalihan jagad wetan.
Wontên dahuru malih nalika taun Mêsêhi 1740 sarêng bôngsa Cina damêl kraman nêdya ambêdhah kitha Batawi, nalika sêmantên wontênipun pêpêjah agêng sangêt, bôngsa Cina ingkang manggih lena saking dêdamêl Walandi gunggung wontên 10000.
Ing taun 1811 Batawi dalah sadaya laladan jajahanipun bôngsa Walandi ingkang wontên Nuswantara, karêbat dening karajan Inggris, sabab nagari Walandi kakukup dhatêng nagari Pranês, nagarinipun tiyang Dhidhong: Prasman, dening Napoleyun I, môngka nagari Inggris paprangan kalihan nagari Pranês.
Sarèhning pangrêbatipun Inggris dhatêng Nuswantara Indhiya Wetan wau, namung saking sampun ngantos jajahan nagari Walandi katut dados
kaluhuranipun Prabu Napeleyun I sarta sarêng nagari Walandi sampun ngadêg pribadi malih dados karajan, Nuswantara inggih lajêng kawangsulakên dhatêng nagari Walandi malih, nalika samantên, taunipun 1816 dados dangunipun Nuswantara kaasta Gupêrmèn Inggris namung 5 taun.
Wiwit Sundha Kalapa kaêlih nama Jakêtra, ngantos dados nama Batawi tambah-tambah raharjanipun, mindhak taun mindhak majêng, langkung malih sarêng Tanjung Priyuk dipun wontêni palabuhan, iyasan kangge kapal latu, ingkang nêlasakên wragat gunggung 26 ½ yuta rupiyah, sanuswantara Indiya Wêtan, kitha Batawi botên wontên ingkang ngasorakên agêng wiyar sarta kasugihanipun, kajawi namung kitha Singgapura (lêrêsipun Singapura) bawah nagari Inggris, mila inggih sampun botên
paprentahan nagari ugi saking ngriku, inggih sampun lêrês kitha Batawi angsal paraban ancêr jinantraning pangrèh Nuswantara.
Amangsuli cariyos bab lampah kula dintên Kêmis Wage tanggal [tangga...]
[...l] kaping 14 Rêjêb, utawi 19 Juni wanci jam 3 siyang kula sampun minggah ing baita malih, dipun êtêrakên mitra ingkang kula sipêngi, kathah para panumpak ingkang sampun datêng langkung rumiyin,
sadaya sami linggihan utawi mlampah-mlampah wontên ing panggungan ôngka 1. Panumpak pangkat 1 sami anjujug ing panggungan ôngka 1 utawi 2 ing pangkat 1. Sarèhning sadangunipun baita dèrèng lumampah, pipilahaning papangkatan botên dipun pêrduli, jalaran saking kathahipun para pangatêr, mila para panumpak pangkat kalih manawi wontên ingkang badhe dhatêng pangkat satunggal, samantên ugi panumpak pangkat satunggil, ingkang badhe dhatêng pangkat kalih, nadyan dalah mitra utawi sanakipun, inggih botên kaawisan, para pangantêr nadyan kawistara ing sêmunipun, dèrèng sami purun wangsul, manawi baita dèrèng badhe mangkat, ewasamantên sarêng jam 5, baita mêksa dèrèng mangkat kados ingkang sampun katamtokakên ing suwaunipun, saking sakêdhik lajêng sami mandhap saking baita, wangsul dhatêng kitha, amargi sami angsal katrangan saking
pangantêr satunggal sampun botên wontên ingkang kantun ing baita. Para panumpak pangkat 2 sami wiwit nêdha, sabibaripun lajêng sami gagrombolan wontên ing panggungan, panumpak ingkang minggah saking Batawi sami ngupados tatêpangan panumpak lami, manut sakajêngipun piyambak, nanging inggih wontên ingkang amanah botên pêrlu tatêpangan kalihan para panumpak lami sadaya.
Wanci jam 9 dalu dilah-dilah ing baita ingkang sami labuh jangkar, wontên ing palabuhan tuwin dilah-dilah ingkang wontên saurutipun imbanging palabuhan ingkang têmbing kilèn, miwah ingkang gumantung ing èmpèring gudhang-gudhang, atanapi ingkang wontên ing pucaking mênara andhap tuwin mênara inggil, sadaya mpunsampun. murub mubyar sinawang saking baita pating karêlip kados kartika rêkta ingkang anjrah ing satêpining palabuhan, sanadyan salêbêting palabuhan, katingalipun ugi kêbak dilah, dening isi layangan, wahananing gêbaganipun sorot, ingkang dhumawah ing tirta. Jam 9 lêrês, têngaraning baita
palabuhan, ingkang ing wanci dalu sami ugi sagêd katingal wela-wela, awit saking ingapit-apit mênara alit, ingkang
ingkang sumêbar, lir pendah gabah sinawur, angrênggani indênging antariksa, layanganing wulan purnama ingkang dhumawah ing toya, pêcah suwarnanipun dening obahing ombak, kêlap-kêlap angêlèbi bulakaning tirta, salajur ingkang kaprênah katênggêl ing sorot, sinawang saking baita kados radinan cahya seta, ingkang kêncêng nuju dhatêng alaming gagasan, jamanipun tiyang alayap-layap.
Gêbyar-gêbyaring dilah mênara ing calangaping palabuhan ingkang sisih wetan, nuwuhakên gagasan kados magêp-magêping kênya ingkang koncatan ing dasihipun, tinilar lêlana, manthiring urubipun dilah mênara sisihanipun, anglir pasêmonipun nêtyaning rena, ingkang jêmblêng saking kamitênggêngên, anggèning ngulatakên malayaring wêka. Sumêdhoting manah kula sampun tanpa upami ngraosakên soroting dilah kêkalih wau, awit lajêng karaos-raos, kèngêtan dhatêng para sutrêsna ingkang sami kula tilar. Ing sawingkingipun dilah kêkalih wau, ngêlêti palètèraning toya samodra ingkang pindha palataran rukmi seta, kalihan kuwunging wiyati, ingkang kados gêbêr gêdhah sinêbaran ing sêsotya nawarêtna, pasisiring nuswa Jawi, tanah kalairan kula
narimah ing sapanduming pêpasthèn, dhatêng sintên tiyangipun, ingkang tinakdir wiwit sumêrêp pajar hawa wontên ing sakukubaning talatahipun.
Kirang pêrlu kula udhala sadaya raosing manah, duk kula mulat siti wutah rah kula, anggèning saya dangu saya têbih antawisipun kalihan baita, ingkang kula tumpaki, [tu...]
[...mpaki,] sintên ingkang sampun nate pamitan badhe nilar ingkang dados pêpujaning manahipun, sampun tamtu botên kèwêdan angwontênakên têpa, mênggah raosing manah kula ing wêktu wau, botên siwah saglugut, inggih makatên raos sutrênyuhipun ing manah kula.
Kathah lêlangêning ênu ingkang anggawokakên pandulu kados ta:
manggènipun sumêbar wontên salèring paabuhanpalabuhan. Batawi,§ Pulo-pulo wau ingkang sawatawis agêng wontên namanipun, kados ta: pulo Damar Bêmar (Edam), Damar Kêcil (Almkaar), Nyamuk Bêsar, Rambut A E Kapal (Onrust) Sakit, Burung, Lusi, manggènipun wontên salebêting tutuwunganipun sagantên ing Batawi punika (reede. langkung malih wuwujudanipun satungtunggilsatunggil. [satung...]
[...tunggil] pulo alit-alit wau, ingkang pating palênuk wontên ing sakiwa têngêning margi ingkang dipun lampahi baita, wontên ingkang kados tiyang tilêman mujung, wontên ingkang kadosrai rasêksa ingkang tumênga ing ngakasa, wontên ingkang lonjong kados baita kawalik, utawi bundêr kados bathok mangkurêb, sadaya wau nambahi trênyuhing manah, trênyuh
ingkang kantun, sampun nata ing têlênging batos manthêr wontên urupipun pangajêng benjing sawatawis warsa wangsul malih,
vlakke Hoek) pojoking pulo Sumatra ingkang lèr wetan, rêmêng-rêmêng kulawu rêgêd jalèrèh wontên ing satêngêning baita têbih. Pulo Krakatao ingkang mrêgil wontên têngah-têngahing sagantên ing Bantên, misuwur saking anggènipun balêdhos nalika taun 1883, ngantos damêl papêjah [papê...]
[...jah] maèwu-èwu, sampun kalangkungan nalika jam 3 dalu, dados panumpak ingkang sami kapengin sumêrêp dhatêng rêdi gêmpal ing pulo wau satunggil botên wontên ingkang sagêd sumêrêp.
Ing ngriku ombaking sagantên sampun dados alun, sanadyan botên patos agêng, nanging sampun sagêd nyuda anglêring lampahipun baita.
Saking ngriku lampahing baita lajêng nêkuk mangalèr ngèncès mangilèn sakêdhik, Ujung Warata namung
pasisir, mila sadintên muput sampun tanpa wontên dharatan katingal, nadyan pulo alit kemawon botên wontên ingkang mancungul.
Enjingipun malih wiwit bangun taksih rêpêt-rêpêt, pasisiring Sumatra sampun katingal, wontên
Barisan) katingal biru mêlês pucak-pucakipun rintik-rintik, kados nyêmungkirangi têpining antariksa, pucaking rêdi kathah ingkang lancip tinimbang kalihan ingkang têmpak, pating cringih thèrèk-thèrèk kados jinèjèr,
asring lômba, nanging ugi asring rangkêp, kala-kala ngantos sap tiga sakawan, katingal riyêl uyêl-uyêlan kados sami rêbutan inggil.
Jam 11 siang, sakiwaning baita katingal wontên pulonipun, panganjuring pulo rêrentengan, ingkang sadaya kapering wontên sakiwaning baita, wontên ingkang panjang wontên ingkang cêlak, sadaya kêbak têtuwuhan kalapa.
Lampahipun baita cêlak sangêt kalihan pulo-pulo wau, nanging ugi cêlak kalihan pasisiring Sumatra, ngantos manawi sinipat kalihan kaca prakcana ingkang alit kemawon, sampun sagêd ningali tiyang ingkang wontên ing dharatan saking cêlakipun têtuwuhan ngantos sampun katingal ulêsipun
ingkang kondhukan ing punthuk, dèrèng angsal sunaring diwangkara, sadaya gadhah ulês piyambak-piyambak, kêlêm utawi mungal, manut gêbag dhawahing sorotipun Hyang Pradônggapati, sauruting dharatan, saking lèr mangidul, kenging gapyuking alun ingkang pêcah wonkênwontên. paranging pasisir, anglir tinêpi ing kêmadha pipit seta
pulo alit-alit, pating palênuk katingal adi, saking saening têtuwuhanipun, ngantos mèmpêr têtêdhan ingkang sinêkar ing mêmanis, tinata tharik-tharik ing meja lajuran.
Dangu têlasipun, kawarnaa sadaya ingkang ngasrèkakên pasawangan sakiwa têngêning margi, badhe lumêbêtipun baita ing palabuhan Padhang, lembak-lembak ing sacêlaking pasisir kala-kala katingal wontên baitanipun alit, jong ingkang ambabar layar, rêsik aprêkis katingalipun kados banyak widhe ingkang lumarap ing toya.
Jam 1 ½ pun Wilis sampun tumèmplèk ing imbaning palabuhan ing Padhang, pun Wilis inggih gampil sangêt lêbêtipun ing palabuhan, ing ngriku kawontênanipun baita agêng tuwin baita alit botên kathah, nanging mêksa sampun sagêd damêl pamarêming manah dhatêng sintên tiyangipun ingkang badhe andugi-dugi mênggah gênging padagangipun kitha Padhang. Emahaven makatên namanipun palabuhan baita agêng ing Padhang, dadosipun palabuhan sawêg wiwit nalika taun 1892 ing suwaunipun ingkang dados palabuhan, sarta samangke ugi taksih dados palabuhanipun baita alit-alit, punika sungapaning lèpèn, Batang Aral, ingkang sapunika kasêbut palabuhan lami.
Jam 1 ½ pun Wilis sampun wontên swamipaning Batur Palabuhan, wiwit andhawahakên tambang saking canthik wingking tuwin canthik ngajêng, supados lajêng kacancang angsal pathok tosan, ingkang dumunung ing imbaning palabuhan, para panumpak ingkang sami sumêdya mandhap, sampun santun mawi topi wiyar, mantun ngangge topi pèt, ngadêg pating dlajêg wontên sacêlaking tamping baita ingkang kaêngakakên, para numpak ingkang sami ambêkta anak alit-alit, kapêksa kêdah nêngga anakipun, kantun ing baita, mila katingal ayêm-ayêm, eca anggènipun sami ngêmong anakipun wontên ing
bêngok-bêngok nêdha kauncalan arta. Sabên plung, arta dhumawah ing toya, lêp, lare-lare wau sami salulup, ngrayah dhatêng ardana, ingkang kêlêmipun ing toya asin botên sagêd rikat, kados manawi kêlêm wontên ing toya tawa, mila arta ingkang kauncalakên tamtu inggih sagêd kêtututan, asring kemawon, [ke...]
[...mawon,] dèrèng ngantos dhumawah ing toya, arta sampun kenging kasaut, dene manawi lêpat nyautipun, arta lajêng kêlêm ing toya, sadaya lajêng sêsarêngan anggènipun nyalulupi, ing prênah dhawahipun arta wontên ing toya, lajêng katingal dados ancêr kalanganing lare-lare abên sirah kranggèh-kranggèh, saking anggènipun sami rêrêbutan, sintên ingkang langkung rikat panyautipun dhatêng arta wau.
Para panumpak anggènipun ngantu-antu kapengin mandhap, rumaos angsal sambèn ningali salulupanipun lare-lare angrayah arta wau, sanadyan tiyang-tiyang ingkang wontên ing batur palabuhan, katingalipun ugi rêmên nyawang dhatêng solahing lare-lare wontên ing toya, langkung malih manawi sami cikrak-cikrak, ingkang sami nyawang katingal rêna, dene kawistara sami mèsêm, namung para bêbau ingkang
dhatênging baita kapal ingkang kula tumpaki, katingal botên karèwès, sadaya mêlêng mindêng dhatêng padamêlanipun kemawon wontên ingkang nyorogi ngandhapakên arêng saking lori wontên ingkang ngusung nginggahakên arêngipun dhatêng ing baita.
Pun Wilis, satumèmplèkipun ing Batur Palabuhan, ingkang mawi dipun èmbèl-èmbèli karêtêg bukung sinôngga ing saka kajêng agêng-agêng, ngongkang ing toya lajêng wiwit mandhap, lampahipun anggilir sadaya anjujug dhatêng sêtatsiyun sêpur. Jam 2 ½ sêpur mangkat dhatêng kitha Padhang, nrajang pasitèn ingkang mêndhak-mandhukul, jalaran ing ngriku pancèn tanah parêdèn, watawis satêngah jam, kalêbêt kèndêlipun wontên ing haltê-haltê sêpur sampun dumugi ing kitha.
Kawontênanipun ing Padhang dèrèng kathah prabedanipun kalihan ing tanah Jawi, hawa, pasitèn, parêdèn, sarta tanêm-tuwuhipun taksih sami sadaya, botên damêl kagèting paningal, amung panganggening têtiyangipun, tuwin wêwangunaning griya sampun wontên bèntênipun, panganggenipun tiyang jalêr sami kados panganggenipun tiyang jalêr ing Batawi, jas-jasan calana, akêthu gêpak, bedanipun namung kathah ingkang mangangge ulês cêmêng, tinimbang kalihan ingkang mangangge ulês pêthak, sarta ingkang kathah sami aslendhang sarung. Tiyangipun èstri naracak sami sarungan, arasukan panjang, kados tiyang èstri ing Batawi, nanging bedanipun sawatawis wontên ingkang ubêd-ubêdan sirah wangun [wa...]
[...ngun] podhangan, sarupi têkês nanging ing nginggil papak mawi lancip ing kiwa têngên, tur mawi tirahan ingkang kumlawèr dhawah sawingkinging pundhak, kacriyos makatên punika panganggenipun tiyang èstri Padhang parêdèn, wêwangunaning griya kathah ingkang dhapur kampung, adhêpipun mujur ngajêngakên radinan, balunganipun kajêng utawi dêling kados ing tanah Jawi, nanging sadaya punggungan inggil, sinôngga ing pintên-pintên saka, dados manawi badhe lumêbêt ing griya, kêdah mawi minggah undhak-undhakan rumiyin, inggih makatên punika racaking wêwangunanipun griya têtiyang bôngsa Malayu.
ingkang wontên ing salêngêtingsalêbêting. kitha kemawon, sanadyan radinan ingkang anjog ing padhusunan inggih sami linapis ing Aspal (asphalt) inggih punika lêlêthêking êtir, ewasamantên ing pundi-pundi dados atos waradin anggêgêr lêmbu, sarta ing pundi-pundi rêsik gumrining kados tanpa kêndhat ingupakara. Inggih botên anggumunakên, dene ing ngriku pancèn siti parêdèn, dados prabeya sakêdhik kemawon, [kemawo...]
[...n,] sampun sagêd angwontênakên margi ingkang saenipun samantên, wit-witan pangayom-ayom margi, sadaya katingal lêma-lêma, anandhakakên bilih ing ngriku sitinipun êloh, jênening margi kayoman ijêming kêkajêngan, tuhu anggawokakên ingkang sami langkung ing ngriku. Sakiwa têngêning margi, pakaranganing pemahan racak wiyar-wiyar, kathah isinipun wit klapa tuwin karang kitri sanès-sanèsipun, pakêbonan, patamanan sami katingal kopèn, griya-griya rêsik, kawistara manawi dipun gêmatèni pangupakaranipun, nanging wontên kuciwanipun sakêdhik, dene griya-griya wau nadyan ingkang agêng pisan, kathah sangêt ingkang payonipun wêlit, pot siti agêng wontên sangajênging griya, ingkang alit-alit tinata wontên ing hèking panggungan, isi sêkar warni-warni, tuhu damêl asrining pasawangan dhatêng satunggil-tunggiling pakarangan, sadaya wau nadyan èmpêripun dhatêng kawontênaning tanah Jawi taksih kathah sangêt, ewasamantên sampun suka raos dhatêng sintên ingkang umulat, langkung malih manawi ingkang umulat pancèn tiyang manca, bilih ing ngriku punika tanahipun tiyang Malayu, talatahipun pulo Sumatra, dene pulo Sumatra punika panjang nyaladhang mujur mangidul ngetan [ngeta...]
[...n] tinugêl garis kêndhiting jagad, pindha amrabatangana wot pulo-pulo ingkang wiwit nuswa Jawi tuwin Bali, Lombok nêkuk mangetan dumugi pulo Timur, nyambêt pisahipun jagad Asiyah kalihan jagad Ostraliyah.
Sumatra punika kintên-kintên katêlah saking pakêcapaning têmbung samodra, amargi ing dangu pulo Sumatra ugi karan Pulo Tasik, sami ugi kalihan pêparabipun Kangjêng
kalairanipun ing Tanah Pase talatah pulo Sumatra, ugi asring kasêbut nama Radèn Samodra.
Kitha Padhang ing kinanipun karaton ing Minangkabu, inggih punika ingkang kawastanan Padhang Nginggil sarta Padhang Ngandhap, kalihan Padhang Tanah Ngare, dene wontênipun nama Minangkabu, ujaring kaol, katêlah ing pakêcapan saking mênang kêrbo.
Kawontênanipun kitha Padhang, ingkang adi aèng, pantês kapêrlokakên dipun tingali tiyang manca, kapetang botên wontên, namung manawi kangge awon nganggur, sarèhning sampun wontên ing kitha Padhang
sabab saking kathahing wanara ingkang wontên ing ngriku. Mênggah prênahing rêdi wau wontên sakiduling sungapanipun lèpèn Padhang dhatêng ing sagantên (palabuhan lami) dene wujudipun mèh bundêr malêndhuk kados tutup tenong. Wiwit saking suku dumugi pucak rêdi kadhatoning wanara wau kêbak kêkajêngan utawi thuthukulan wana sanès-sanèsipun, manawi badhe ningali kathahing wre ingkang wontên ing ngriku kêdah numpak baita tambangan saking pinggiring sungapan ingkang sisih lèr dhatêng brang kidul, manawi sampun dumugi ing sukuning rêdi, kantun nguncali wowohan doyananipun, sadaya kêthèk ingkang sumêrêp têmtu lajêng dhatêng sami ngrayah, ngalapi wowohan wau.
Kajawi saking punika gisikaning samodra sawingking kamar bolah ing Padhang, inggih lowung kangge sambèn manawi namung badhe ningali kawontênanipun ing Padhang kemawon, aluning sagantên ing ngriku
ing prênah ingkang wontên têlukipun, punika tandhanipun bilih kawontênanipun tanah Sumatra taksih mèh sami kemawon kalihan tanah Jawi, raos ingkang ambedakakên sadaya ingkang kasawang punika prasasat botên wontên.
Griya ing Padhang sumêrêp kula ingkang agêng piyambak gêdhong dalêmipun Tuwan Gupêrnur Sumatra's Wêstkaust (Sumatra Pasisir Kilèn) inggih punika wawakilipun Kangjêng Gupêrnêmèn ingkang mangrèh tanah Padhang parêdèn kalihan tanah Padhang ngare.
Ing watawis têngah-têngahing kitha wontên alun-alunipun wiyar, nanging ginêbal ing sukêt, mawi tinugêl-tugêl ing margi, ing têngahipun ingadêgan tugu pèngêtan dhatêng lêlabêtanipun Jendral Migilsê ingkang sagêd nyirêp kraman bôngsa Padri nalika taun Mêsèhi 1821 dumugi 1837, mila alun-alun wau karanipun inggih "Michielsplein ".
Ing palabuhan lami ugi wontên tugunipun pèngêtan, nanging kula botên kobêr maspadakakên papêthan utawi sêratanipun, ingkang cinawi ing ngriku.
Hawanipun ing Padhang kenging kawastanan sakeca, mèmpêr hawa ing tanah Priyangan, nanging wujudipun kitha-kitha botên nyandhak kitha-kitha ing tanah Priyangan. Watawis tigang jam (kalêbêt
kitha, raosing manah têka sampun marêm. Sarêngan kula mbokmanawi samantên ugi, amargi lajêng ngajak wangsul dhatêng ing baita, lajêng anumpak oto
sawatawis radi kasêngkakakên, mila dèrèng ngantos jam 5 kula sampun ngancik ing baita malih, badhe adus sampun kalungsèn, mila nrimah namung santun pangangge kemawon, pêrlu sampun agêngipun kasaru, alitipun
gogroganing arêng sela, ingkang dhawah ing kajoganing baita. Candhela-candhela tuwin kontên-kontên ingkang suwaunipun katutup rapêt supados
pêpanggungan, sami sinêntoran ing toya saking pipa pompa, salajêngipun kinêsutan ing sapu sikat, ingkang binuntêl ing gombalan wiyar. Botên ngantos satêngah jam, ing pundi-pundi sampun rêsik sarta garing, amargi ingkang
kakintên dangu têlasipun, lajêng kinasut ing sinjang, ngantos sagaringipun, supados tumuntên lajêng kenging kaambah ing para panumpak malih, tanpa kuwatos bok bilih panganggenipun
nêdha. Sabakdaning nêdha lajêng bibaran, ingkang kathah wangsul dhatêng panggungan apêpanthan gagrombolan, wontên ingkang linggihan, wontên ingkang adêg-adêgan,
WONG2 IKI, NEK ENEK PENDATAAN MENENG WAE GAK PODO GELEM NGISI. NGKO NEK ENEK BANTUAN TRUS LEMBAGANE GAK OLEH NGAMUK2. PADAHAL SUMBERE BANTUAN IKU YO TERMASUK TEKO DATA NGENE IKI.
ING FD DISP, ING FD MAIN, ING FD TAC1, ING FD TAC2, ING FD TAC3, ING
NotesING FD DISP, ING FD MAIN, ING FD TAC1, ING FD TAC2, ING FD TAC3, ING
Kawêdalakên dening pakêmpalan Guyub Rukun ing Ngayogyakarta. Cap-capan: I Taun 1937
Kula nuwun, pangrèh pakêmpalan, Guyub Rukun, sangêt suka sukur ing manah, dene kasêmbadan sêdyanipun, sagêd angêdalakên Sêrat, Basa Basuki. Mênggah lairipun Sêrat Basa Basuki punika, tumrap wujudipun, minôngka dados indhaking cacahipun sêrat-sêrat Jawi, ingkang ngêwrat babagan basa. Tumrap suraosipun, mugi dadosa sarana anênangi nêngênakên dhatêng basa kita pribadi. Dene tumrap raosipun, sagêda dados pêpadhang sawatawis, kangge angraras kawiryaning bôngsa lan basa kita Jawi.
Guyub Rukun ingkang sami lênggah wontên ing parêpatan antawisipun kalih bêlahan.
lênggahipun, ing sêmu nilingakên, baya punapa wigatosing Basa Basuki. Swasana ing ngriku kawistara sênêng lan parêng dening mirêng wosing wasita ingkang cinandhi wontên ing têmbung, Basa Basuki. Rêgênging pandhapi Sana Budaya rinêngga ing gujêng ingkang [ing...]
[...kang] kabasakakên, gar, gêr. Salêbêtipun para warga sami gumujêng gêr-gêran, nanging ing dalêm panggalih sami nyathêt sadaya andharan ingkang sakalangkung ngês, punapa malih sami karaos, yèn Basa Basuki dados sêsadoning bêbudèn ingkang utami, sagêd lênggah wontên ing jaman kamajêngan ingkang kita alami. Pramila botên
Dwijawiyata, kadhapur buku, nama sêrat Basa Basuki.
Ing wasana pangrèh Guyub Rukun, matur nyuwun gunging pangapuntên, dene sawêg sapunika sagêd ngaturakên: Basa Basuki.
1. Tuwan pangarsa, tuwin para ingkang lênggah punika sadaya.
Kula nuwun, sawatawis dintên kapêngkêr, nalika kula tampi jawilanipun pangrèh, supados kula mêdharakên sêsorah wontên ing parêpatan ing dalu punika, kala samantên lajêng kula sagahi kemawon. Punika jalaranipun namung saking gêngipun karênan kula dhatêng pakêmpalan, gu:ru, punika. Botên pisan-pisan kasagahan kula wau tuwuh saking sugih kula kawruh utawi pamanggih. Punika botên.
2. Kula ngrumaosi ing andhapipun dêdêg kula, rupêkipun wawasan kula, kêthulipun pamanahan kula. Saupami kula cariosa gadhah pamanggih, inggih mangsa wontêna ingkang karsa mupakati pamanggih wau. Cacak pamanggihipun para sarjana, ingkang sampun angsal sêsêbutan dhoktor (Dr.), mêksa wontên ingkang maibên, pinabênan bilih botên lêrês. Punapa malih sakula, bangsanipun buta bêrduwak, cèkèlonganing bale, upaminipun.
3. Awit saking punika, pangarsa, ingkang badhe kula gêlarakên punika, namung pêpêthikan sêrat alit-alit, ingkang asring kasrambah ing sabên dintên. Sampun tamtu kemawon botên wontên adi pèninipun, dêstun malah ambosêni. Inggih punika namung sapele: bab.
4. Têmbung: Basa Basuki, punika sakeca dipun ucapakên, sae pikajêngipun. Têrang punika têmbungipun para sarjana sujana, pujôngga ambêk pinandhita. Dene pinangkanipun têmbung: Basa Basuki, punika anggèn kula nyuplik saking Sêrat Sanasunu, anggitanipun pujôngga Radèn Ngabèi Yasadipura. Mênggah têgêsipun: sana = anggon-anggon, wulang. sunu = anak, lare. sanasunu = wulang bocah, pitutur.
5. Pangarsa, wontên ing ngriki, ing parêpatanipun para sêpuh, para guru sakolah, tilas guru, malah wontên ingkang
6. Bab punika kula namung nyumanggakakên ing panggalih panjênêngan sadaya. Ewadene kula purun-purunakên manah kula, nekad, sawontên-wontênipun mêksa kula aturakên. Awit locitaning manah: pitutur sae, punika botên wontên awonipun kaucapakên, ing sadhengah môngsa-mangsanipun, kenging kangge pêpiridan.
7. Kula nuwun, pikajêng kula badhe anjèrèng suraosipun têmbung basa basuki. Pintên banggi sagêd lêrês, botênipun, inggih dadosa ular-ular, sokur sagêd kangge panggugah ing manah kabêsturon, dhatêng pamardining basa, murih basukinipun gêsang sêsrawungan.
Basa (kinanipun: basa) têgêsipun ingkang sapisan: kasusilan, tata krama, Kados ta ing ukara: Wong caturan karo wakne têka ora basa. Ora basa ing ngriku pikajêngipun: ora nganggo tata krama, utawi taklim, dados ngoko. Ing basa Mêlayu: tidak tahu basa, têgêsipun: botên sumêrêp tata (krama).
Basa, ingkang kaping kalih atêgês: têmbung sawatawis kadhapuk dados ukara, inggih punika ungêl-ungêlan ingkang gadhah pikajêng, tumanduk dhatêng asanès. Basuki = rahayu, wilujêng. Dados: Basa Basuki = ukara ingkang murugakên wilujêng.
9. Tamtunipun lajêng wontên ingkang pitakèn: apa ana ta basa kang marakake ora slamêt. Wangsulanipun: inggih wontên, malah kathah. Ingkang têtela kados ta: pêpisuh, pamoyok, panguwus-uwus, sêsaminipun, punika têrang sanès basa basuki. Awit ingkang kataman, sampun tamtu muntab manahipun, lajêng nandukakên wêwalês. Trêkadhang botên tarimah sami sakêcap, kabrananging manah dados nêkuk nikêli. Dene ingkang tampi wêwalês, inggih lajêng bramantya, satêrusipun angwontênakên pasulayan, ingkang kawastanan pabên.
10. Awonipun tiyang pabên sampun cêtha, botên prêlu kula aturakên ing ngriki. Ingkang prêlu kula giyarakên: babagan basa basuki, awit punika ingkang pantês kawulangakên dhatêng anak putu, punapadene siswa ing pamulangan. Mênggah sakathahipun piwulang basa ing pamulangan punika, sêdyanipun inggih mardi basa basuki. Botên nate guru anggladhi muridipun, supados baut pabên, ngujar-ujari, ngrawus êntèk ngamèk kurang golèk. Punika botên nate, malah
dipun pambêngi supados sampun ngantos ngucapakên têmbung utawi basa ingkang natoni manah.
11. Dados basa kawastanan sagêd adamêl tatu. Punika pancèn botên dora, malah anggènipun andamêl bilai trêkadhang nglangkungi tatu saking kêpêrang lading utawi kêcocog êri. Inspectie nipun tatuning manah punika sagêd anjalari raja pêjah pintên-pintên. Awit saking punika para sêpuh ngibaratakên: wêdaling wuwus punika kados saupaminipun pêsating jêmparing, manawi sampun lumêpas, botên sagêd wangsul ing gandhewanipun.
12. Sarèhning agêng bêbayaning wuwus, milanipun wontên darma wasita ingkang marsitakakên: tiyang punika prayogi sampun kathah-kathah wêdaling ginêm. Gambaranipun: Wicantên punika upami salaka, dene kèndêl upami kancana. Botên wontên tiyang gêtun saking anggènipun kèndêl, wangsul ingkang kathah wicantênipun, ngadat kacirèn kathah doranipun.
13. Pitutur kasêbut ing nginggil punika wau, tumrapipun ing jaman sapunika, kawastanan ing kathah sampun kina, pantêsipun namung sumimpên ing gêdhong musiyum Sana Budaya ngriku. Awit kabêtahanipun jaman sapunika kêdah sugih ginêm, langkung malih tumrapipun para ahli bêgandring, kêdah purun ginêman ingkang moncèr, ngandhar-andhar angêndhukur, pangangkahipun sampun ngantos kawon bêbantahan, sagêda mênang anggènipun dhebat-dhebatan.
14. Inggih ta, rèhning jamanipun sampun santun inggih môngga kemawon, jêr sintên ingkang kuwawi anduwa jaman, wontênipun inggih namung tumut lumembak ilining jaman. Nanging sanajan makatêna, piwulangipun tiyang sêpuh ugi taksih kêdah dipun èngêti, kados kasêbut ing Wulangrèh, Sêkar
sanajan mung sakêcap / yèn tan pantês prênahira //
kudu golèk masa ugi / panggenan lamun miraos / lawan aja age sira muwus / durunge
ana pantês ugi / rinungu mring wong kathah / ana satêngah micara //
tan pantês nganggo: ngawruhi / milane lamun miraos / dipun ngarah-arah ywa kabanjur / yèn sampun kawijil / tan kêna tinututan / milane dipun prayitna //
15. Miturut pêthikan wulang dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV ing nginggil punika wau, ginêm punika sanajan namung sakêcap, yèn botên prênah papan tuwin mangsanipun: kagolong sanès basa basuki. Ginêm ingkang dèrèng dipun manah rumiyin, sampun gumampil kagêlarakên, sisip sêmbiripun dados basa ingkang botên basuki. Tiyang ginêman punika kêdah mawang sintên ingkang dipun jak ginêman, lêpat-lêpat sagêd dados basa botên basuki.
16. Wontên malih kasêbut Sêrat Wedhatama, yasan dalem Kangjeng Gusti M.N. IV. Suraosipun: Tiyang punika kêdah nyumêrêpi rasa, sampun ngantos gonyak-ganyuk anglêlingsêmi, sampun anggêga kajêngipun piyambak, sampun ugêr
guru alêman, sampun lumuh kawastanan bodho, sampun ginêman angrômbra-ômbra ingkang botên kaprah. Awit tiyang ingkang makatên punika pratôndha mudha pingging.
17. Dados tiyang badhe ginêman punika têtela botên gampil, kêdah ngatos-atos panganggening basa utawi ukara. Kêdah purun amarsudi pintên-pintên warni babagan kasusastran. Kados ta:
Ha, Nyumêrêpi têgês tuwin lênggahipun têmbung satunggal-satunggal.
Na, Sagêd mapanakên unggah-ungguh tuwin yuda nagari.
Ca, Sagêd adamêl ukara ingkang sakeca karaosakên.
Ra, Sagêd anggubah karangan ingkang damêl karênaning
18. Baut ing basa punika sayêktosipun dhêdhasaran, ngantos katêmbungakên kawahyon, kêdah kêdhawahan pulung kapujanggan. Nanging pamanah kula kasusastran punika inggih kenging dipun prasudi, sanajan botên sagêd anggayuh drajad pujôngga. Langkung malih tumrap para guru sakolah, prayogi botên nganggêp dhasar mênang kalihan ajar, prayogi kawalik: ajar sagêd ngawonakên dhasar. Tandhanipun lare ingkang suwau botên ngrêtos pa pincang, sarêng sakolah inggih lajêng sumêrêp ing sastra, petang tuwin kawruh sanèsipun.
19. Basa punika kathah pêcah-pêcahipun. Tumrap para ingkang mrasudi kawruh basa, sadaya wau kêdah dipun gilut, dipun gêladhi. Kados ta:
Ha, Ingkang kawastanan têmbung lingga, andhahan, sapangrimbagipun. Kasêbut ing sêrat paramasastra.
Na, Bab têmbung ngoko, krama, krama inggil, madya, ngoko andhap, sapanunggilanipun, kados ingkang kawrat ing buku unggah-ungguhing têmbung Jawi.
Ca, Pinangkanipun têmbung: jarwa, kawi, têmbung-têmbung mônca ingkang kasrambah ing basa Jawi sacêkapipun.
Ra, Têmbung camboran tuwin urut gandhènging têmbung, kados ta: kiwa têngên, Sênèn-Kêmis, nom-tuwa, lanang-wadon, anak-bojo, sapanunggilanipun, sampun ngantos kawalik dados: têngên-kiwa, Kêmis-Sênèn, salajêngipun, mindhak botên gêsang raosipun.
Ka, Uungêl-ungêlan purwakanthi, punika kenging kapilah dados tiga:
kaya brambang, dikêthok kaya lombok (ngujar-ujari). Mangan salak tèk sêpuluh, aja selak kèh sing wêruh (sênggakan Gêndhing Anglèng).
kaca, pêksi langking môngsa sawa, rasakêna yèn lagi nandhang dêduka. Tiris mudha, wahana sabdèng pandhita, nora
muroni, sinambi kalane nganggur. Wastra tumrap mastaka, pangikête wangsalan kang sêkar pangkur, ...
Ta, Parikan, punika wangsalan tumrap basa gancaran, kados ta: wudun bumi (= gunung), pinggir ambèn (= waton), balung pakèl (= pêlok).
Têmbung: parikan, punika purba saking lingga punapa. Punapa saking: parik, ingkang têgêsipun = larik, utawi punapa saking: pari = pantun. Ing basa Mêlayu wontên ikêtan basa ingkang kawastanan pantun. Punapa kintên-kintên tunggil asli kalihan parikan.
a. Bocah cilik, ikêt wulung klambi abang. Ora mudhun-mudhun, yèn ora kapalên
Paribasan utawi bêbasan, punika kathah sangêt. Kawrat ing sêrat saloka paribasan. Kados ta:
bêbasan, namung sinawung pasêmon, botên wantah kados paribasan, upami: Êdom sumurup ing banyu. Uyah Kêcêmplung sêgara. Tumbu oleh tutup. Kandhang langit kêmul mega. Sumur lumaku tinimba.
Ing basa Melayu ugi wontên ingkang kawastanan, sêloka, wujudipun piwuLang kadhapur nyayian, pinangkanipun saking basa Hindhu. Dados botên sami kalihan saloka Jawi. Namung kenging katamtokakên tunggil aslinipun.
Kosok wangsulipun punika: ceda, gambaraning wujud awon, upami: bathuk anjêruk purut, dhadha mungkal gêrang, mripat ngolik.
Dha, sanepa (têtandhingan) kados ta:
Ja, Pêpindhan (ngibarat) kados ta:
Katon wrêjit cacing (= anggilani).
Katon cêpaka sawakul (= ngrêsêpake).
Petruk dadi ratu (= ngaji pupung).
a. Tumrap watak: Ambuntut arit (= Botên burus manahipun. Nyumur gumuling (= Botên sagêd simpên wadi). Atumbak
Ma, sêsêmon ingih punika ungêl-ungêlan ingkang kadhawahakên dhatêng sanèsipun ingkang tinuju, Kados ta:
Blumbange ayake kêbak, kodhoke têka ngorèk bae (= Nyemoni tiyang kumruwuk wuwusipun).
Wis sore, srêngengene rak wis ngarêpake surup (= Nyêmoni tiyang sepuh ingkang botên rumaos sêpuhipun).
Kucingku pijêr gandhik, saiki yake busung (= Nyêmoni marunipun).
Ga, Cêcampah, nyêlani tiyang ginêman, mratelakakên botên rêna manahipun, kados ta:
Nga, sangkalan, ungêl-ungêlan atêgês angkaning taun Icakakala (= jamanipun prabu Isaka ing tanah Hindhu). Kados ta:
Nir wuk tanpa jalu = 1000 (Pustakaraja = 1).
Ngraos mangsanipun ngèsthi Gusti = 1866.
Punika nama sangkalan lômba. Wontên malih ingkang kawastanan sangkalan mêmêt wujud gambaran tarkadhang gampil dipun waos tarkadhang angèl sangêt.
Kajawi ingkang kasêbut ing aksara Ha dumugi Nga, punika wau wontên malih kawastanan isbating ngèlmu. Inggih punika bêbundhêlanipun ngèlmu kasunyatan, sanajan kathah tiyang ingkang botên ngangge ngèlmu kados makatên nanging ing sêrat makatên asring kasêbut, dados prêlu dipun sumêrêpi sawatawis, supados manawi mrangguli botên linguk, kados ta: Bumi pinêtak, banyu kinum, dahana binakar, pawana tiniyub.
20. Parêpatan, sadaya ingkang sampun kula aturakên wau prêlu sami dipun sinau dhatêng para ingkang ulah basa basuki. Ewadene yèn [yè...]
[...n] namung punika wau kemawon inggih dèrèng nyêkapi. Kêdah dipun
sakridhaning basa kasêbut wau, manawi botên gadhah kasabaran inggih tanpa damêl.
21. Mênggah wêwatakan punika ingkang prayogi kêdah kapara andhap asor, sampun ngantos kumêdah luhur ing samubarang prakawis, nanging inggih sampun tilar dugi prayogi. Ngandikanipun sarjana: lair iku utusaning batin, nunggil raos kalihan solah bawa tuwin wicara punika dados titikaning watak. Wasitaning Wulang Rèh makatên:
mapan watêking manungsa / pan katêmu ing laku lawan linggih / solah muna-munènipun / pan dadi panêngêran / kanga pinter kang bodho miwah kang luhur / kang asor lan kang mêlarat / tanapi manungsa sugih //
ngulama miwah maksiyat / wong kang kêndêl tanapi wong kang jirèh / durjana bêbotoh kaum / lanang wadon pan padha / panitike manungsa wêwatêkipun / apadene wong kang nyata / ing pangawruh kang wus pasthi //
tinitik ing solah muna / lawan muni ing laku lawan linggih / iku panêngêran agung / winawas ginraita / pramilane ing wong kuna-kuna iku / yèn amawas ing sujanma / tan kongsi mindho gawèni //
22. Wontên malih watak sae, inggih punika barès, botên purun wicantên lêlamisan sêsaminipun. Tiyang ingkang sampun anglampahi dora, têmahan botên pinarcaya wicantênipun. Pramila sumôngga sami nêbihi doracara, murih lastantuna kasaktènipun. Mênggah ingkang nama kasaktèn punika botên namung
punika wujuding kasaktèn kula. Saupami kula botên gadhah kasaktèn, tamtu panjênêngan tilar kondur, kula kantun piyambak plingak-plinguk.
23. Parêpatan kula badhe ngaturakên dongèng, kasêbut wontên ing Sêrat Pustakaraja. Kacarios wontên sujanma ing dhusun. Kinasihan ing dewa, pakaryanipun dèrès arèn. Pandèrèsipun botên mawi mènèk. Wit arèn dipun gayuh lajêng tumêlung. Sarêng bumbung sampun kapasang, wangsul jêjêg malih. Samantên ugi manawi badhe ngandhapakên lêgènipun, inggih tumiyung malih.
Satunggal dintên wit arèn têka wangkot, botên purun tumêlung. Dados ingkang dèrès kapêksa mènèk abuntut bumbung. Tumuntên sowan maharsi putri ing Rêdi Mahendra, asma Dèwi Rukmawati, aturipun: Gusti, kawula punika ngupajiwa
arèn kula sasmitani, lajêng tumêlung, ngantos rampung prêlunipun. Makatên salami- laminipun. Namung wiwit kalawingi, kasaktèn kula têka sirna, wit arèn botên purun tumêlung kados adat sabên. Punika punapa sababipun, mugi Gusti paringa pariksa.
Dhawuh wangsulanipun Dèwi Rukmawati: O, wruhanira Ki Dèrès sira
kadukan dening dewa linuwih, awit sira gêlêm anglakoni goroh marmane pinundhut kasaktènira.
Aturipun Ki Dèrès: Dhuh Gusti Sang Maharsi, kula botên rumaos doracara, agêngipun ambalenjani janji dhatêng sêsamining tiyang. Sampun kula èngêt-èngêt, têka botên sumêrêp pakarti pundi ingkang kagolong dora.
Pangandikanipun Sang Maharsi: Sira iku manungsa, papaning lali, ing mêngko ingsun elingake. Wingènane sore wayah surup anakira kang cilik beka, nuli sira ênêng-ênêngi arêp sira dhudhukake gangsir. Katungka têkaning wayah pêtêng, sira ora bisa andhudhuk sanalika. Esuke sira lali, dening anakira wis ora beka. Iya nyata apa ora.
Ki Dèrès matur lêrês kados pangandikanipun Sang Maharsi.
24. Wontên carios malih ing padhalangan, lampahan Baratayuda, nalika Pandhawa ayun-ayunan kalihan senapati Ngastina Bagawan Durna, botên wontên ingkang sagêd marwasa sang pandhita wau. Kala samantên wontên gajah nama Aswatama tumpakanipun ratu sarayanipun Ngastina, pêjah kadhawahan gadanipun Arya Wrêkodara. Awit saking kawicaksananipun Prabu Krêsna paranparanipun Pandhawa, para wadya kadhawuhan sami alok Aswatama mati, Aswatama mati.
Pandhita Durna mirêng alok makatên kagèt manahipun, pangintênipun putranipun ingkang nama sang wira Aswatama pêjah. Têmah kuwur manahipun, kèndêl anggènipun anglêpasakên jêmparing, ratanipun kacêlakakên barisaning mêngsah, prêlu nanjihakên loking akathah wau, namung botên angsal katêrangan ingkang patitis, kajawi namung giyak surak sarwi alok Aswatama sumyur.
Saking sangêt sihipun dhatêng putra, Bagawan Durna murugi ratanipun Mahaprabu [Maha...]
[...prabu] Yudhisthira, takèn wartos, punapa yêktos sang wira Aswatama pêjah. Kala samantên sang prabu sampun dipun kêthik Prabu Krêsna, yèn tinakenan Durna kapurih mangsuli yêktos Aswatama pêjah. Wiwitanipun Prabu Yudhisthira botên purun nglampahi dora. Mila rekanipun Prabu Krêsna, sang Puntadewa kapurih ngandika: èsthi Aswatama pêjah. Sarèhning makatên punika botên dora, Mahaprabu Yudhisthira sagah. Sarêng dipun takèni Pandhita Durna, wangsulanipun: èsthi Aswatama pêjah, panêmbahan.
Sanalika sang pandhita kantaka wontên ing rata, ical
kambah ing siti lêt sahasta, awit saking môndragunanipun sang nata. Sarêng sang nata purun ngucapakên paekan, sanalika: jlêg, ratanipun sumèlèh ing siti kados salimrahing rata.
25. Parêpatan, dongèng kêkalih ingkang kula aturakên punika dados dalil, (tôndha yakti) yèn dora punika nadyan sakêdhik, nyirnakakên kasaktèn. Nyumanggakakên panggalih panjênêngan sadaya.
nama guritan. Punika ing basa Mlayu ugi wontên, namanipun gèsèh sakêdhik: goerindam, pangintên kula tunggil aslinipun. Namung kula dèrèng sumêrêp bakunipun ing kina nama guritan, punapa gurindham. Nanging wujudipun mèmpêr, inggih punika sêkaran, 4 gatra, ugi kawastanan cara Arab: sja'ir. Guritan sarta syangir [sya...]
[...ngir] punika ajêg, 4 gatra, dene gurindham trêkadhan namung 2 gatra.
26. Ing Sêrat Waradarma, karanganipun Mas Ngabèi Wirapustaka, wontên guritan, kangge mèngêtjimèngêti. karsanipun Kangjêng Gusti M.N. VI, yasa ewah-ewahan tata ngadat Jawi, kados ngandhap punika:
wong tinitah dadi cilik / panganira mung sathithik / pagaweyanira iklik / saiki
wibawa / kinamulèn ing bandara / pinadha lawan santana / gêdhe panguwasanira //
pantêse ingaji-aji / sêtya tuhu marang gusti / lambaran budine suci / saiki linggiha kursi //
yèn ana dalan kaprêgok / eba susah sira dhodhok / ngadêga bae anjongok / yèn dinangu nyêmbah sedhok //
soeroehan / Permaisoeri berkata perlahan-lahan / Boenoehken akoe si Tamboehan.//Gurindam ditulis dengan huruf Latin.
27. Parêpatan, kalawau (adêg-adêg, 19 aksara: ka) kula sampun ngaturakên bab purwakanthi. Ing basa Jawi, purwakanthi punika sêmunipun prêlu piyambak tumrapipun mangun basa basuki, awit ukara purwakanthi punika sakeca kamirêngakên, sagêd adamêl karênaning manah. Kintên-kintèn karsanipun sarjana ingkang kagungan anggit angwontênakên purwakanthi punika inggih ngangkah dhatêng basa basuki.
Punika kula mêthik sawatawis saking sêrat purwakanthi anggitanipun Mas Ngabèi Mangunwijaya, priyantun marsudi kasusastran ing Surakarta.
Ora kêras, yèn kêris, ora anggras, yèn anggris. Aking-aking
mong thik mong, dhasar ayu lêngkung-lêngkung, mong thik mong imba jait amalêngkung, mong thik mong, rema mêmak nyêkar bakung, mong thik mong, ing besuk krama tumênggung, mong thik mong.
kêmbang lompong, ngantèn anyar gêbêg pêndhok, pêndhok pesok kêtungkul nyawang sing wedok, kêmbang blimbing, wadana sumunar kuning, dhasar wingwing yèn busana sarwa ramping. Kêmbang bakung, wadana jênar ngênguwung, angêrangkung yèn lêlewa karya
jawa, ora mathuk klewa-klewa. Wayah sore mlaku-mlaku, adol bagus ora payu.
kang kedanan, nanging arang kang katampan. Sun gêgurit parawane wong ing Balong, esuk-sore ridhong-ridhong, wêdi gawe dhêmên omong, tangi-turu mung mêndongong, yèn mangan êntèk rong tenong.
j. Wangsalan sindhènipun talèdhèk: nata dewa, lumarap ing diwangkara, tanpa nendra,
nagri Ngastina, aja lanas, yèn tan wruh darunanira.
Punika ingkang limrah, wêkasaning gatra dhawah lêgêna. Nanging dhawah swara sanès inggih kenging, anggêripun angsal purwa kanthinipun. Dene wangsalan ingkang awon, kados ta: paga kayu, dongèng wayang wiji sawo, aja wêgah anglakoni kabêcikan.
k. Bundhêlaning ngèlmu: amongat, amrat, kamrat,
pêparingipun wontên pasamuwan waradin, racak.
2. Beda, pamatahing karya mawi kapilih tiyang ingkang undhagi ing bab punika.
3. Wanita, bojonipun trah Kartiyasa miturut. Ngi: alus ing budi.
s. Cacading tumuwuh: nistha, dhustha, dora, drêngki, angkara, candhala.
28. Pangarsa, atur kula mèh dumugi pungkasan, minôngka panutup, kula badhe ngaturakên têmbung: kawi.
Kawi punika saking têmbung kina: kakawin, têgêsipun têmbang. Kabucal sêsigêgipun, sarta kacêkak dados kalih wanda, miturut watak-wantunipun têmbung Jawi. Panunggilanipun: paksi, saking paksin = kang mawa paksa (swiwi). Mantri, saking mantrin = kang duwe [du...]
[...we] mantra (kawruh). Sasi, saking sasin = kang ana sasane (truwèlu) awit rêmbulan punika kados mawi gambaran truwèlu. Kintên kula têmbung santri, punika ewah-ewahanipun sastri, saking sastrin = kang ngêrti sastra (buku-buku).
29. Bausastra (Woordenboek) kawi punika sasumêrêp kula warni 2, yasanipun Tuwan Winter nama: Bausastra Kawi Jarwa, kalihan yasanipun Tuwan Juungboll nama Oud Javaansch woordenlijst. Buku kêkalih punika anggènipun nêgêsi têmbung-têmbung wontên ingkang cocog, wontên ingkang ragi gèsèh, wontên ingkang sulaya babar pisan. Dene mathukipun: Bausastra Winter punika kangge nêgêsi sêrat-sêrat sêkaran yasan enggal, wiwit jaman Mantaram sapriki, upami Sêrat Ajipamasa. Bausastra Juungboll kangge nêgêsi têmbung-têmbung ing sêrat kawi (Jawi Kina), kados ta: Ramayana, Arjuna Wiwaha.
30. Satunggal malih ingkang badhe kula aturakên. Dumugi môngsa punika taksih wontên têmbung camboran, ingkang pangrimbagipun cara Sangskrit, kados ta:
rajaputra, yèn caraa Jawi mungêl: putraraja, dados têmbungipun baku malah wontên wingking. Panunggilanipun malih:
dhatulaya, Partatmaja, Bayusuta, Kurupati, Dasamuka, Trijatha, Surpanaka, tuwin sanès-sanèsipun.
Samantên kemawon atur sorah kula. Kula namtokakên panjênêngan sadaya sampun sami kêju mirêngakên. Kajawi punika, yèn ta kula panjangakên malih, kuwatos saya kathah dora kula, awit atur kula ing wiwitan wau, tiyang punika saya kathah kojahipun, inggih saya kathah doranipun. Botên langkung nyuwun pangapuntên.
5.1 Novel kang didadekake sinetron déning PT. Indika Entertainment
10.1 Novel kang didadekake sinetron déning PT.Indika Entertainment:
11.1 Sinetron kang dijupuk saka novel trilogi Islamine:
Gola Gong lair ing Purwakarta, tanggal 15 Agustus 1963.[2]
Tuwa:Haris Sumantapura (bapak) lan Atisah (ibu).[1]
ing antarane nulis skenario komedi situasi Keluarga Van Danoe ing RCTI (1993) lan Pondok Indah II di Anteve
Taun 1995 Gola Gong lan INDOSIAR nggawe kuis Terserah Anda lan sinetron Remaja 5
Taun 1996 dhèwèké metu saka RCTI lan nggarap opera sabun Dua Sisi Mata Uang, (Agustus 2000), komedi situasi Ikhlas (Ramadhan 1997), Papa (Lebaran 2000), komedi superhero Sang
sarta melu jroning Antologi Puisi Indonesia 1997 versi Komunitas Sastra Indonesia.[2]
Gola Gong ya iku jeneng pena saka Heri Hendrayana.[1] Gola Gong sawijining novelis kang kawentar kanthi karyane ya iku Balada si Roy kang dimuat déning Majalah Hai nalika taun 90an. Sakliyane iku, dhèwèké uga kang nduwèni Rumah Dunia kang ana ing Serang.[3]
tanggal 29 September 1996.[4] Garwa:Asih Purwaningtyas Hasanah (Tias Tatanka) Anak:Kaka, Bela, Abi, Jordi. Wong Tuwa:Haris Sumantapura (bapak) lan Atisah (ibu).[1]
Al Bahri Aku Datang dari Lautan.[2]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 21 Oktober 2016.
namboru Kanjeng Ratu Nyi Roro Kidul Biding Laut mau kembali ke Si Raja Batak.
Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, #1951	Katalog:Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, 1847, #1951Sambung:1.Sumpahipun Patih ing Karaton
Polisi: “Yo mesti ngiwo, korbané luwih thithik.”
Mukidi: “Persis..!! Aku yo mikir ngono Pak!”
Polisi: “Trus la’opo wong2 sing nang pésta kawinan sing malah kowe tabrak?!”
Mukidi: “Lhaaa, niku masalahé. Aku wis milih wong lanang loro sing nang kiwo, eh dèk-é mlayu nyabrang moro nang pésta kawinan… dadi aku yo mbanting stir nengen, nguber wong loro mau Pak…!”
Polisi: “Guoobluooogg. . . . !
Mukidi: “Enggih leres!! Pancen wong lanang loro
Beranda Agama dan Kepercayaan Wulang I. Layang Kupiya; II. Sêrat Pitakènipun Pak Krama; III.
II. Sêrat pitakènipun pak Krama ... kaca 23
I. Mulabukanipun tiyang doyan arak ... kaca 49
II. Wiwitipun tiyang ngombe kathah ... kaca 50
III. Sampun kathah pangombenipun ... kaca 53
IV. Ngombe tandhingan ... kaca 54
V. Raja-raja ingkang tuwuh saking arak ... kaca 55
VI. Labêting arak ingkang dumugi dhatêng kanisthan ... kaca 56
VII. Sêsakit ingkang tuwuh saking arak ... kaca 58
VIII. Kakêndêlanipun tiyang mêndêm ... kaca 59
IX. Sarunipun tiyang mêndêm ... kaca 62
X. Tiyang nadhah arak ... kaca 62
XI. Rekanipun murih sudaning tiyang ngombe arak ... kaca 64
XII. Sami-sami aksara: minum punika awon piyambak ... kaca 66
XIII. Adatipun tiyang ing dhusun Bêlah manawi badhe gadhah damêl ... kaca 67
XIV. Adatipun tiyang Bêlah manawi jagong sinêgah arak ... kaca 68
XV. Adatipun tiyang parêdèn manawi gadhah damêl ... kaca 69
XVI. Priyantun alit ingkang gadhah damêl ... kaca 71
XVII. Priyantun agêng ingkang kagungan damêl ... kaca 72
Nyaritakake mantri dhistrik ing Purwadadi, Aphdhèling Magêtan, nyêkêl benggoling kècu aran Nayauda.
Sayêkti wis padha ngawruhi, sagung manungsa ora bisa gawe papêsthèn kang bakal tinêmu ing awake. Budi akale manungsa ora bisa nulak marang papêsthèn kang bakal tinêmu. Mangkono uga iya akèh wong kang tômpa kabêgjan miwah kasusahan kang marga saka panggawene dhewe.
Bêbasan kang kasêbut ing dhuwur iku, kanyataan ana lêlakone mantri dhistrik Purwadadi, nalika taun 1873 kaya ing ngisor iki.
Ing sadurunge taun 1869, paresidhenan Madiun kaperang dadi pitung kabupatèn. 1. Madiun, 2. Ngawi, 3. Magêtan, 4. Panaraga, 5. Pacitan, 6. Kabupatèn Sumarata, milu aphdhèling Panaraga. 7. Kabupatèn Purwadadi, milu aphdhèling Magêtan.
Kabupatèn Purwadadi ambawahake rong dhistrik, 1. dhistrik Purwadadi, priyayine wadana manggon sacêdhake pabrik, kanthi mantri dhistrik loro, panggonane omah nunggal padha cêdhak kawêdanan. 2. dhistrik Kênitèn, manggon ing desa Têbon, kanthi mantri dhistrik loro, panggonane omah padha cêdhak ing kawêdanan.
Ing nalika sasi Oktobêr taun 1869, Kangjêng Bupati Madiun seda, Kangjêng Bupati Purwadadi kapindhah ing Madiun, ing kabupatèn Purwadadi [Purwa...]
[...dadi] ora diadêgi bupati, bawahe rong dhistrik kaêrèhake ing Kabupatèn Magêtan. Saka karsane nagara, wadana dhistrik Purwadadi kadhawuhan ngalih, manggon ing tilas dalêm kabupatèn, lan mantri dhistrik siji kang milu ngalih, kaparêng manggon omah ana saprapate tilas alun-alun, kang sisih lor wetan. Kari mantri dhistrik siji kang isih omah ana sacêdhake pabrik. Kang dadi carita ing ngisor iki, mantri dhistrik kang manggon ing tilas alun-alun.
Kacarita ing desa Kuwon dhistrik Purwadadi, milu dadi bawahe mantri dhistrik kang manggon cêdhak pabrik, ana sawijining wong aran Sêtradôngsa, tilas kêpala desa Kuwon, kalêbu misuwur sugih. Panuju sawijining wêngi malêm Jumuwah, katêkan durjana kècu. Anake lanang Sêtradôngsa, aran Sêtralêgêna, kang anggêntèni dadi kapala desa, omah cêdhak bapakne, angrungu têkane durjana kècu, enggal tandang amêthukake, sumêdya amrih mundure durjana, wasana kêna dibêdhil ing durjana anêmahi pati. Sêtradôngsa dicêkêl ing durjana tanpa suwala, awit wus tuwa, apa sapangrèhe durjana miturut bae. Durjana kècu banjur padha lumêbu ing omahe Sêtradôngsa, anjupuki barang-barang sakatêmune kang padha amajaji, anuli bubar. Sêtradôngsa diuculake ana sajabaning desa.
Ing wêktu bêngi iku rame unining titir, nanging para tandang ora ana kang nututi marang durjana, awit kapalane ora ana.
Desa Kuwon iku dohe saka dhistrik pitung pal, marma têkane wadana ing omahe Sêtradôngsa, wus gagat bangun raina, bubare
kècu wus antara suwe. Wadana banjur aniti pariksa cacahe barang kang ginawa durnaja,durjana.
nindakna gledhah-gledhah ing desa-desa kang sakira dadi palerenane durjana. Mantri kang manggon ing tilasing alun-alun kapatah gledhah ing desa: Taji, Bothok, lan Kênthangan, prênah sakidul kulon Kuwon. Anane wadana parentah gledhah ing desa têlu iku, awit wis ngrungu warta yèn sakabèhe durjana sakulon desa Kuwon sapangalor, nunggal dadi sagolongan padha têpining alas.
Kocapa mantri, ing batin darbe sêdya ora miturut parentahe wadana. Sasuwene tumindak ing desa Taji, anduwèni pikir yèn anggone kangelan bakal tanpa gawe, sabab lacake durjana wis têtela ngalor ngulon. Sarupaning wong wus padha ngrungu titire. Antaraning bubaring durjana lan bakal têkane ing panggonan galedhah, wus luwih nêm jam suwene, sayêktine yèn wong ing desa kono kang anglakoni ngècu, masthi wus miranti, ora gêlêm angrumati bukti ana sajroning omahe. Sawuse mantri anduwèni cipta mangkono, sarta rampung anggone gledhah ing desa Taji, banjur mulih, ora bali marang Kuwon, lan ora sêdya ambantu marang kancane mantri kang nurut lacake durjana.
Barêng mantri ana ngomah, ing wayah jam lima sore wêruh Jagarêsa lumaku sangarêping omahe (Jagarêsa iku opas dhistrik), ditakoni [ditako...]
[...ni] marang mantri: apa lurah wadana wis kondur. Jagarêsa mangsuli durung, mandar mau jam têlu awan kangjêng tuwan asistèn residhèn. Kangjêng Bupati Magêtan, lagi rawuh ing desa Kuwon, barêng mantri ngrungu, angrasa bangêt lupute, pinatah gawe
mantri darbe panggraita kang dianggo nambak kaluputan, banjur darbe atur marang
gawe layang lapur ing nagara, nyuwunake pamit mantri mau, pêrlu dikon ngupaya katrangan.
Saundure saka dhistrik, mantri ana ngomah tansah prihatin. Anggagas kapriye lêkase yèn wis tômpa idin. Awit ingatase catur pangupayane katrangan cotho. Upama nganthi wong sing wis kulina, amasthi nganggo wragad. Môngka kaanane wragad sêpi. Sajatine anggone darbe atur marang wadana mau, mung ungas bae, marma pikire
manèh, amasthi andadèkake nisthaning jênênge. Iku nyatane manungsa anêmu kasusahan saka panggawene dhewe, yêktine saka kurang
Saking bêbêging pikire mantri, wayah sore mlaku-mlaku ana ing ratan sangarêping omahe, pêksane
anggolèki katrangan prakara kècu, luwih bêcik mênyang Bojanagara, ngiras mêthuk bojone. Saka Bojanagara banjur ngupaya katrangan, anganthia wong kana kang wis kulina. Awit ing Bojanagara akèh wong kang wis kulina ngupaya katrangan bab durjana kècu.
Bature pak Têr iku pêrlu dikon marani barang saka Bojanagara. Yèn lakune bisa slamêt, pak Têr saguh mènèhi pituwas satus rupiyah.
Sanadyan pak Têr ora walèh barang apa kang diparani, nanging mantri wis duwe pangira yèn barang mau wujude apyun, katitik saka kasaguhane, ing sanalika mantri darbe melik, jalaran anggone arêp lunga ngupaya katrangan kasêpèn wragad. Mantri banjur saguh anut rêmbuge pak Têr, nanging pituwase dijaluk dhisik. Yèn kalêksanan apa kang dikarêpake, [dikarê...]
[...pake,] pak Têr bisa slamêt, wragad iya ora bali. Dene yèn ora bisa kalakon, ing besuk mantri iya ambalèkake. Ngrungu rêmbuge mantri mangkono iku, pak Têr dhangan bangêt, banjur mulih, ora suwe bali. Ana ing ratan kono pak Têr anampakake dhuwit kêrtas têlung lêmbar, kang siji sèkêt rupiyah, kang rong lêmbar nyalawe rupiyah. Sawuse dhuwit kêrtas katampanan, banjur ungkur-ungkuran padha mulih.
Mantri ora ngira pisan-pisan bisa olèh pitulungan dhuwit samono kèhe, awit anggone badhamèn karo pak Têr, mung bêbasan: guyon parikêna. Sadurunge tômpa, ora pisan-pisan duwe pangarêp-arêp. Sigêg.
Iku nyatane kabêgjaning manungsa ora mêsthi saka panggawene dhewe, têtêp manungsa ora bisa gawe papêsthèn kang bakal tinêmu ing awake.
Sawuse mantri tômpa dhuwit, banjur salin cipta. Karêpe:
isih linggih ana ing omah ngarêp, ngrungu sabawaning wong nunggang jaran, liwat sangarêping omahe mantri, parane ngênêr marang kawêdanan, sanalika mantri wus anarka manawa ana katrangan prakara kadurjanan ing ngarêp. Mantri enggal dandan. Ora suwe ana utusane wadana, pêrlu nimbali mantri ing dhistrik. Mantri banjur seba.
Satêkane ing dhistrik, wadana awèh wêruh marang mantri: miturut ature [atur...]
[...e] jagabaya dhukuh Kasanga, ampeyane desa Kêdhungputri Dhuwur, dhistrik Purwadadi, dina Sêtu esuk jagabaya mau mara dhayoh marang omahe wong aran Sutamêja ing desa Kêdhungputri Dhuwur, satêkane ing kono, tan sarônta Sutamêja banjur nêpsu, anguman-uman marang jagabaya Kasanga, kinira masthi ngupaya katrangan bab kècu. Jagabaya mangsuli yèn ora pisan-pisan ngupaya katrangan bab iku, mandar ngrungu bae durung. Têkane iku pêrlu ngupaya katrangan kancane kelangan kêbo. Sutamêja banjur calathu: sukur yèn mangkono. Sarta kôndha yèn dhèwèke mêntas ngècu, nganti ana rajapati. Dene kang dadi benggole kècu, Si Mêrtadikrama ing desa Sêmèn. Liyane iya ana manèh, nanging ora dipratelakake. Jagabaya Kasanga dikon ngêntèni mangan miturut, sabubare mangan, jagabaya Kasanga mulih, banjur mênyang desa Karas, anjujug ing omahe jagabaya, nyêmantakake katrangan kang wis kasêbut. Arêp sapirêmbug karo kamituwane Kasanga bangêt sompok. Rêmbuge jagabaya Karas, bêcik awèh wêruh marang bêkêl desa Jungke, supaya anglarapna marang dhistrik, awit mantri dhistrik kang darbe bawah, isih tugur ana ing desa Widadarèn, angupaya katrangan. Iku anane kalakon: bêkêl desa Jungke, jagabaya Karas, jagabaya Kasanga lan kêpala angon Karas,§ Manut adat carane wong-wong tani ing paresidhenan Madiun, rajakayane wong sadesan iku pangêngone kapôntha-pôntha. Sabên rajakaya sapôntha, kudu ana wonge tuwa siji utawa loro kang ngulat-ulatake supaya aja kongsi kacolong ing durjana. Wong kang ngulatak. padha seba ing dhistrik.
Wadana parentah marang mantri, sarèhne ana katrangan mangkono, prayoga [pra...]
layang marang dhistrik Sêprèh anyuwun kacêkêle. Mantri matur sandika.
Mantri anggone duwe cipta arêp mêthuk bojone wis lali, mung pêrlu amburu bisaa olèh nama bêcik, enggal mulih angambili jarane. Bêkêl Jungke dikon mangkat dhisik,
Saungkure bêkêl Jungke, mantri banjur mangkat, diiringake wong nunggang jaran loro, yaiku
ing desa têlu, yaiku Kêras Wetan, Kêras Kulon, lan Gêrih, bêkêl-bêkêl wis padha mêthuk miranti sapulisine, watara ana wong têlung puluh luwih, môngka antaraning pisahe bêkêl Jungke karo mantri mung sajam, sarta wus wayah lingsir wêngi.
awit iku misuwur kêndêl sarta wulêd kulite.
Ing wayah jam lima esuk bêkêl Kêdhungputri têka, mantri banjur takon: Kira-kira wong aran Sutamêja iku wani mogok apa mlaku, yèn lumayu cêgatane ing ngêndi. Bekel mangsuli yèn kira-kira Sutamêja lumayu, dene cêgatane ana sawetaning kali, pinggir alas sawetaning dhukuh. Dalan mênyang omahe Sutamêja saka kulon. Mantri banjur marentah marang bêkêl têlu sakancane, ambarisi sawetaning desa, yèn ana wong lumayu ora gêlêm diandhêg, kêna diwasesa. Dene kang dikanthi mêtu kulon: bêkêl Kêdhungputri Dhuwur, bêkêl Jungke, Jasêtama, kamituwa Kasanga, jagabaya Karas, lan kapala angon Karas.
Kira-kira wayah jam nêm esuk, mantri sakancane nênêm têka ing ngarêp omahe Sutamêja, katon lawange wus mênga, bok Sutamêja katon ana sawetan omah, ditakoni bêkêl: bojomu apa ana ngomah, wangsulane: ontên. Sarèhne wis padha wêruh pêrlune nyêkêl
padha mlêbu ing omah. Mantri isih ana ing jaba, durung milu mlêbu. Durung suwe lêbune wong kang kasêbut mau, mantri ngrungu swara bêngok-bêngok ana sajroning omah, têmbunge: Nayauda, dara, wontên ngriki. Nganti rambah ping pindho, lan katara swara mau sêmu gugup.
Mantri barêng ngrungu swara bêngok-bêngok mangkono, bangêt kagèt. Wuwuh-wuwuh kagète barêng nolèh ing buri, kancane mung kari siji, yaiku [ya...]
[...iku] Kriyadipa kapala angon Karas, kanthine kang diandêlake wis ana ing jêro omah wasana bêngok-bêngok, surasane anjaluk bantu, awit rumasa ora kaconggah. Sigêg.
Nyêlani carita lêlakone Nayauda anane agawe miris. Ing nalika taun 1872, Nayauda ambegal Cina
lumayu mênyang kabupatèn, matur ing kangjêng bupati sarta kangjêng tuwan asistèn residhèn. Sanalika gêntha ing kantor lan ing kabupatèn padha ditabuh goyang, bêdhug ing masjid tinabuh têtêg, gundhala katabuh titir, pratôndha ana bancana gêdhe. Kangjêng tuwan asistèn residhèn, kangjêng bupati, sarta para priyayi ing Magêtan, miwah kapala desa, tuwin pulisi-pulisi, padha samapta gêgaman angêpung bui.
Sarawuhe kangjêng tuwan asistèn residhèn sarta kangjêng bupati, pasakitan wis padha mêtu ana palataran sajroning bui, andhodhogi lawang gêdhe kang wêkasan, sarwi surak-surak, dibêngoki sinung wruh ing jaba wus dibarisi
narajang tumbak, kalakon akèh kang padha kataton. Dene kang mati sakal pasakitan lima, liyane padha tatu kêna dicêkêl sanalika, mung Nayauda kang ilang. Marma wus misuwur Nayauda iku digdaya, rosa, wani, atos kulite. Samêngko katêmu ana ênggone Sutamêja, amasthi dadi panunggalane kampak ing omahe Sêtradôngsa.
Kacatur têkane Nayauda ana ing omahe Sutamêja, kira-kira barêng karo têkane mantri ana ing dhukuh Kêsanga.Kasanga. Nayauda iku omahe ing desa Ginuk, bawah dhistrik Jagaraga, dohe saka Kêdhungputri ana nêm pal, dalane turut alas. Kira-kira anggone mênyang omahe Sutamêja iku arêp ngungsi, awit mantri kang duwe bawah kêkampakan isih tugur ana ing desa Widadarèn, karo desa Ginuk mung sapal dohe, esuke masthi gledhah ing desa Ginuk.
Wuwuh manèh tuwase mantri, barêng mingak-minguk ora ana bêbantu kang katon. Marmaning Allah sajroning kuwur pikire, mantri sinung eling nalika nampani buslit dadi mantri dhistrik,
kang digêntèni, dene kaluputane mantri kang digêntèni: dipatah anyêkêl wong, ora bisa kapikut, dadi katarka ora wani.
Sawuse mantri duwe eling dhawuh pitungkase kangjêng tuwan residhèn, mêtu kawanène enggal angunus kêrise, awit wis ngira Nayauda ora kêna dicêkêl urip, barêng mantri katon ngunus kêris, Kriyadipa enggal maju sarwi matur: kula, dara,
godhine, banjur disêndhal. Kriyadipa katut sarta dibacok mothik, kêna sadhuwuring lêngên kang kiwa. Kriyadipa enggal nyêndhal towoke, dadi rêbutan sêndhal-sinêndhal.
Mantri barêng andulu wujude Nayauda, rumasa karoban tandhing. Wujude Nayauda, yèn ta wayang kadi patih
wirang yèn ta atinggala gêlanggang, cacak kapala angon desa tur dudu bênêre, wani angêtohake nyawane, uwis anandhang tatu, mêksa isih wani tanggon.
tudhung lan ikête rantas, naratas sirah sadhuwure kuping kiwa tumêka ing pipi. Mantri kontal nganti têlung jangkah sarta lêngêr-lêngêr, awit ora nyana yèn ta nganti luput panyuduke, apamanèh sumaput dening tatu.
Sabênggange mantri karo Nayauda, Kriyadipa anamakake towoke, nanging ora têdhas, ewadene mêksa isih dipugêr. Anane ora têdhas, sabab kêna pênêr kathoke kipêr isih anyar, môngka towoke Kriyadipa ora landhêp.
Barêng mantri wus eling, wêruh yèn anandhang tatu, banjur ambêk pati, wus ora wêdi andulu landhêping gêgaman, mung
Nayauda namakake mothike, pambacoke muwung marang mantri. Ananging mantri prayitna, tangan kang kiwa kanggo nampani tibaning mothik, kang têngên anamakake kêrise. Nayauda endha sarwi nguculake mothike, nanging
Mantri tangine kêsompok, dening têkane Nayauda, dadi ora bisa angoncati. Nanging wêruh yèn kêrise Nayauda wis bêngkung, dadi ora uwas manèh, malah bisa namakake kêrise pênêr sasêlaning sabuk lan kathok satêngêne pusêr. Nayauda kataman ing kêris, anjola banjur ambruk mangkurêp andhêpani lêmah, nuli mati. Kira-kira baline Nayauda wus satêngah lali, awit nalika disuduk kang wêkasan wus ora duwe solah. Dadi anggone bali iku wus ambanyaki, jalaran ing dhadha wus tatu têlu dening
Mantri banjur ngundang bêkêl têlu kang baris ing wetan kali, sasuwene mantri campuh karo Nayauda, wong kang padha baris iku ora ngrungu, awit ora ana kang nyuwara, satêkaning panggonane Nayauda kang wis ambruk, bêkêl
Nanging bêkêl Gêrih ora nglêksanani, tangane Nayauda mung dicuthik nganggo pucuking bêdhil bae, têtela wus mati, kêris [kê...]
[...ris] kang dicêkêl kêna dijupuk. Bêkêl Kêras Wetan diprentahi lapur ing dhistrik, angaturana priksa apa kaanane. Kang diprentahi enggal mangkat, nanging ora wêruh yèn mantri anandhang tatu, awit tatune dikrukubi usap tangan dadi ora katon.
Sapungkure bêkêl Karas, mantri amarani
isih ngliga kêris, parentah nguculake Sutamêja, yèn ora nurut mêsthi mati. Sutamêja barêng diuculake banjur andhodhok. Nalika iku ora ana
saka kandhutane Nayauda, yaiku nalika lumayu. Jagabaya Karas ora pangling yèn suwêng sapasang iku darbeke bok Sêtradôngsa kang katut ginawa kècu.
Mantri barêng ngawruhi kaanane yèn wis nyata Sutamêja lan Nayauda iku kang padha ngècu ing omahe Sêtradôngsa, bangêt bungahe, dene ora nyana pisan-pisan yèn bisa anêtêpi kasaguhane ngupaya katrangan bab kècu. Wasana bisa kalêksanan akanthi ditohi wutah gêtihe. Saking kèhe gêtih kang mêtu tansah mancur-mancur ora mampêt-mampêt, mantri banjur ambruk, digotong mênyang omahe mantri pulisi kang ana ing desa Kêdhungputri kono. Mantri nulis telegram konjuk Kangjêng Bupati Bojanagara. Sajrone nulis mantri sumaput rambah ping têlu. Klambi lan jarite kabèh wis kuthah gêtih, nganti disilihi jarit dening bok mantri pulisi, pêrlu kanggo salin.
Antara têlung jam suwene, wadana Purwadadi têka sarwi ambandhangake
tatu bangêt. Satêkane ing panggonane mantri, wasana angrangkul sarwi anangis. Sanalika mantri isih kuwat ngadêg nyaritakake solah tingkah anggone nandhang tatu lan anggone wus marjaya marang Nayauda.
Wadana sawuse ngrungu caritane mantri, banjur kumisi mayide Nayauda, sajroning sabuke katêmu manèh pêndhok mas loro, lan dinar mas pitu. ing omahe Sutamêja katêmu ali-ali sêr mas mung siji. Sawuse têrang pamriksane kabèh kang pêrlu dikawruhi, banjur parentah marang bêkêl Kêdhungputri, sadhiya uwong kang anggawa mulih mantri, dipikul ana ing paturone mantri pulisi.
Têkane ing omahe mantri, wis jam papat sore, ditangisi dening batur-bature lanang wadon. Nanging mantri isih bisa tangi dhewe sarta calathu mangkene: aja ana kuwatir, aku ora mati, sêdhiyaa wedang kanggo sibin. Awake mantri wus kuthah gêtih kabèh, gêtih kang mêtu saka tatu
Yang yaiku pak Têrgadhe, mènèhi jamu minôngka kakuwatan.
Ing wayah jam rolas bêngi, tuwan dhoktêr lagi têka, tatune mantri dikumbah banjur disoki tômba, iku bisa mampêt wêtuning gêtih, banjur didondomi. Sawuse dipirantèni kabèh, tuwan dhoktêr mulih. Ora suwe
Esuke kangjêng tuwan asistèn residhèn sakalihan kangjêng bupati ing Magêtan, rawuh ing omahe mantri, andangu marang bêkêl Jungke, apa kaanane kang padha dilakoni karo mantri, wus diaturake sawantahe, ora nganggo dikurangi utawa diwuwuhi, sarta anêrangake kaantêpane Kriyadipa kêpala angon Karas kang anandhang tatu.
Sawise nampèni atur kaananing lêlakone mantri, lan lêlakone Kriyadipa, kangjêng tuwan asistèn residhèn sarêmbug karo kangjêng bupati, Kriyadipa kaganjar sawah sabau salawase urip, ora diiri ing gawe, sumurup dadi pènsiyun. Sawuse andhawuhake ganjaran marang Kriyadipa, kangjêng tuwan asistèn residhèn lan kangjêng bupati padha malêbêt ing omahe mantri. Nanging ing wêktu iku mantri durung bisa tangi, mung saka sumêlang. Sarta kangjêng tuwan sakalihan kangjêng bupati padha andhawuhake, mantri ora kêparêng mêksa ing awake. Kangjêng tuwan sakalihan kangjêng bupati prêlu aparing tarima kasih marang mantri, ênggone wus kayêktèn sumungkême marang nagara, nganti angêtohake
kangjêng tuwan asistèn residhèn sakalihan kangjêng bupati banjur kondur.
Sapêngkêre kangjêng tuwan asistèn residhèn sarta kangjêng bupati, mantri anggagas lêlakone, tinêmune ing pamikir, bisane olèh pangalêmbana dadi nama bêcik, anyirnakake kaluputan kang uwis, iku têtêp saka pitulungane wong loro. Siji Kriyadipa kapala angon Karas, awit iku kang nênangi kuwanène
Nayauda, nganti nandhang tatu ora oncat, [o...]
[...ncat,] durung têmtu mantri wani tanggon, awit
gagasane, eling marang dhawuhe kangjêng tuwan residhèn, sarta eling yèn kinawulakake ing kangjêng gupêrmèn, piniji dadi priyayi mantri, isin bangêt yèn ta kalaha tekade karo Kriyadipa kapala angon desa.
Dene wong sijine kang dianggêp mitulungi marang mantri, yaiku Nayauda, jalaran sapisan: Nayauda katêmu ana ing kono, kang babar pisan ora dikira-kira. Kapindho: Nayauda wus agawe tatu marang mantri, dadi amurungake marang sêdyane mantri arêp anglakoni panggawe nistha, tur nrajang wêwalêring nagara. Kaping têlu: sawise, mantri tatu, Kriyadipa ambruk, saupama Nayauda oncat, amasthi ora bisa kacêkêl, awit mantri lan Kriyadipa amasthi ora bisa nututi, sapisan dhasar wus padha anandhang tatu, kapindho masthi palayune
mantri bangêt sukur marang Allah, awit lêlakon kabèh iku, manungsa ora kawasa. Bênêr luput ala bêcik, dadi marganing sangsara lan uga dadi marganing bêgja, masthi saking Allah, manungsa mung darma anglakoni.
Prustèl wus konjuk ing Batawi, ananging dibalèkake, awit pangkat priyayi ondêr
Phoghêl ngalih saka apdhèling Magêtan, jumênêng asistèn residhèn ing apdhèling Malang, paresidhenan Pasuruan.
kacrita didadèkake asistèn wadana ôngka I ing ondêr dhistrik Manisrêja, dhistrik Purwadadi, apdhèling Magêtan. Tômpa balônja satus rupiyah sêsasi, diparingi kanthi opas loro.
Ing wêkasane taun 1874, ana priyayi wadana kang tinggal donya,
anyar, lan mundhak balanjane, dadi kang diprustèl anggêntèni dadi wadana, priyayi apangkat jaksa. Barêng prustèl konjuk ing Batawi, dibalèkake kanthi mundhut katrangan, sarta ngèngêtake: ing nalika taun 1873, durung ana lowongan wadana, wus angaturake prustèl, nyuwunake pènsiyun marang Ondêr Kolèntur Magêtan, jalarane wus tuwa, sarta pêrlu bisaa angganjar ngunggahake pangkate mantri dhistrik, kang wus katon kasêtyane, prustèl iku ora bisa kalakon.
Ing samêngko ana lowongan wadana, yèn ora ana sababe, apa ora luwih bêcik priyayi kang wus diprustèl dhisik iku disuwunake, minôngka ganjaran kasêtyane.
Lêlakon kang kasêbut iku, nelakake yèn kangjêng gupêrmèn titi
bupati, padha paring priksa, yèn ing watara dina manèh asistèn wadana Manisrêja masthi dadi wadana. Sarta padha aparing dhawuh, sajrone durung ana katêtêpan, supaya angati-atia, aja nganti nêmu sabab kang kurang prayoga.
Tutuge lêlakon, prustèl ing nalika taun 1873, dilakokake manèh, jalaran pangkat priyayi ondêr kolèntur isih têtêp. Dikanthèni katrangan: pêrlu milih priyayi kang wis katon kakêndêlane disèlèh ing dhistrik Jagaraga, jalaran wong-wong ing kono akèh kang isih cêkak pikire. Sajrone sasi Mèi, taun 1875, ana katêtêpan buslit saka ing Batawi, mantri kang wus dadi asistèn wadana Manisrêja, diangkat dadi wadana dhistrik Jagaraga, apdhèling Ngawi,
agawe rubeda. Ing têmbe mêsthi tômpa ganjarane, timbang karo aboting gawe lan gêdhening lêlabuhane.
Anyariyosakên ginêmanipun Pak Krama kalihan Radèn Mantri, angrêmbag bab kawontênanipun tiyang Jawi ing wêkdal sapunika. Dumugi taun 1917
Ingkang Ngarang pun Kamsa ing BayalaliHal. 24 berupa lembaran kosong.
Anuju dintên Minggu, Radèn Mantri botên malêbêt nyambut damêl, ing nalika punika dipun sanjani kancanipun watawis sadasa. Radèn Mantri wau gadhah rewang jalêr namanipun Krama. Awit saking pakèning bandaranipun, sabên wontên tamu, Pak Krama wau kapurih ngadhêp. Pêrlunipun manawi Radèn Mantri badhe printah punapa-punapa, sampun ngantos ngundang kalihan ambêngok. Sadangunipun para tamu sami lêlinggihan, sami omong-omongan, sarta bêbanyolan. Botên dangu kasaru mêdaling wedang saubarampenipun, kaladosakên Pak Krama. Sarêng anggènipun lados Pak Krama sampun rampung, lajêng ngadhêp para tamu. Wasana anggènipun paginêman para priyantun wau, dumugi ngrêmbag bab: bodho, kêsèd, botên
Pak Krama sanadyan sajêgipun gêsang botên nate angrêmbag bab punika, ewadene manahipun ing wêkdal wau, kados badhe mabên-mabênana, dene têka tiyang ingkang dipun awonakên namung tiyang Jawi. Nanging sarèhne ajrih, dados namung tansah kajuwêtan kalihan amandêng ngênêr kêdaling lesanipun para tamu wau.
Sarêng jam 12 siyang, para tamu sami bidhal mantuk, Pak Krama lajêng nyingkirakên cangkiripun. Sarêng sampun rampung, Pak Krama lajêng ngadhêp bandaranipun malih, sabab Radèn Mantri lajêng têrus linggih ing èmpèr, kalihan maos koran (sêrat kabar). Sarèhning manahipun Pak Krama wau notol sangêt, badhe mabêni bab punika wau, mila sapunika lajêng purun matur dhatêng bandaranipun. Radèn Mantri sadangunipun maos, sarêng [sa...]
[...rêng] pun Krama matur, lajêng kèndêl, koran kasèlèhakên, linggihipun lajêng ngajêngakên dhatêng prênahing linggihipun Pak Krama. Pitakènipun Pak Krama makatên:
Nuwun dara, para priyantun wau kados sami angandika nacad dhatêng tiyang Jawi, sakathahing cacad kapangandikakakên sadaya, punika kadospundi tandhanipun. Kados ta: kalawau wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi bodho. Punapa inggih tiyang Jawi sadaya bodho. Môngka saking panggagas kula, kathah sangêt tiyang Jawi ingkang pintêr, tandhanipun wontên ingkang dados bupati, patih, wadana, kolèktur, tuwin sapanunggilanipun.
R. M.: Krama, apa kowe sêrik, manawa wong Jawa diarani bodho.
K.: Saèstunipun inggih makatên, dara. Tiyang kathah sami pating jênggarang dados priyantun makatên, têka dipun wastani bodho, punapa kalampahan tiyang bodho sagêd dados priyantun.
R. M.: Iya, Krama, pancèn ora gampang wong bodho dadi priyayi, manawa ora katiban daru kang gêdhene sakrambil tabon. Pangrasamu iku bênêr bangêt, yèn wong Jawa dadi priyayi iku pintêr, nanging iku yèn tinimbang karo kowe. Awit lagi sêkolahmu wae ora tutug. Saiki wêruha, mulane wong Jawa padha diunèkake bodho karo bôngsa liya (utamane Walônda), awit wong Jawa, ora ana sing kapintêrane angungkuli bôngsa Walônda. Sakpintêr-pintêre bôngsa Jawa, isih kungkulan karo wong Walônda. [Wa...]
[...lônda.] Iya prakara apa wae. Kaya ta: wong Walônda wis bisa gawe sêpur, wong Jawa durung bisa. Wong Walônda pintêr dagang, wong Jawa pijêr bobrok. Isih akèh tunggale.
Wong Walônda ora mung kêpengin dadi priyayi, malah akèh bôngsa Walônda kang wêton saka sêkolahan luhur, nanging ora melik dadi priyayi, mung melik dimisuwurake pintêr wae, saranane: ngatokake gêgaweane barang rupa-rupa, kang anèh-anèh, utawa kapintêran bab ngarang-ngarang kawruh, lan pitutur rupa-rupa, kang gêdhe paedahe.
K.: Inggih makatêna punika, dara, manawi tiyang Jawi dipun sêbut bodho, kula pancèn botên lêga. Sanadyan bôngsa Jawi wau dèrèng sagêd damêl sêpur, dèrèng sagêd dagang, lan sapanunggalanipun, punapa botên wontên tiyang Jawi ingkang sagêd niru. Lan punapa anggêr Walandi mêsthi sagêd damêl sêpur, utawi sagêd dagang wau.
R. M.: Ana, Krama, sing bisa niru iya akèh. Mung bae ora bisa nganggit dhewe, iku anane disêbut bodho. Walônda iya akèh sing ora bisa gawe.
K.: Kadospundi, tiyang sagêd niru, têka dipun wastani bodho. Bodho makatên rak ingkang botên sagêd nganggit lan botên sagêd niru. Dados botên mangêrtos barang-barang. Manawi anggèn kula amastani: dèrèng tinarbuka.
R. M.: Iya, pancène. Nanging bôngsa Walônda pada ngarani bodho. Mung saiki, saka pamikirku anane wong Jawa diunèkake [diunè...]
[...kake] bodho, jalaran ditimbang karo Walônda, akèh sing pintêr Walônda. Dene kowe duwe ati sêrik, iku takbênêrake. Nanging aja sêrik nuli ngamuk. Sêrikmu kudu banjur duwe pangangkah angungkuli utawa nututi kapintêrane bôngsa Walônda. Nanging takpal môngsa bisa nututi bôngsa Walônda, manawa kowe isih dhêmên anglakoni prakara kang ora tinêmu ing nalar têgêse: yèn kowe arêp
bae, nanging kudu dadia anthèke wong dagang, dimèn ngêrti laku-lakune. Dadia anthèke tuwan masinis, dimèn ngêrti cara-carane. Lan
anane bôngsa Walônda ngarani bodho, jalaran wong Jawa ora duwe akalan dhewe, bisane mung niru balaka.
K.: Punapa bôngsa Walandi punika kala rumiyin botên niru.
R. M.: Iya niru, nanging sawise bisa niru, banjur bisa amuwuhi, utawa ambêcikake, apadene ngowahi kang ora prayoga. Awit bôngsa Walônda akèh kang dhêmên bangêt angudi utawa têtakon, sakabèhe prakara kang angèl. Nanging manawa kang dipikir (diudi) mau ora katêmu nalare ing sanalika, ora gêlêm banjur têtakonan marang kayu watu sarana dikutugi, kajaba tansah dibacutake dikongsi katêmu (bisa), saranane mung ditabêrèni bae.
K.: Punapa tiyang Jawi punika kêsèd sadaya. Gene tiyang tani punika manawi mangkat macul dhatêng sabin, kathah ingkang taksih pêtêng (jam satêngah nêm enjing). Punapa punika botên srêgêp (pêthêl).
R. M.: Nyata mangkono Krama wong tani pancèn akèh kang mangkat magawe wayah jam satêngah nêm esuk. Nanging karêpe sing dirêmbug mau, ora mung ditrapake wong tani, olèhe mangkat magawe esuk mau. Têgêse: tabêri ing gawe, kaya ta: angudi undhaking kawruh. Yèn wong tani, iya ngudi kawruh têtanèn, kang bisa marahi kamêton. Aja mung anggêre wis dipaculi, dilukoni bae, mangkono sapanunggalane. Mulane Walônda ngarani kêsèd, awit wong Jawa sing tabêri, tinimbang sing kêsèd, isih akèh sing kêsèd. Dadi sing tabêri, nuli digêbyah wae diunèkake kêsèd. Tandhane yaiku mau, manawa kajudhêgan pikirane saka sawijining prakara, masthi pada ditakokake marang kayu watu, kang sajêge dititahake ora bisa gunêman. Yèn ora mangkono, iya ora ditutugake pagaweane mau.
Cêkake anggêre tong Jawa isih padha mangkono, iya
bisa. Kabèh mau kudu nganggo pawitan pintêr, tabêri, rukun.
K.: Mèmpêr kemawon, bôngsa Walônda sagêd damêl sêpur, baita, lan sapanunggalanipun, tiyang kajawi pintêr, piyambakipun sami sugih-sugih.
R. M.: Apa pangiramu wong Jawa padha mlarat kabèh, Krama. Mara kowe mênyanga pasar Gêdhe (Ngayoja) utawa Kauman (Sala) kabarna utawa dêlêngên gêlare, kapriye. Kae padha sugih kabèh. Liya nagara uga katara, wong sing sugih karo sing mlarat. Ora susah anggolèki wong sugih, anggêre wong Jawa padha rukun, masthi bisa nganakake sêpur, prau, pabrik, lan sapanunggalane. Apa kokira mung wong siji, sing duwe prau, sêpur, pabrik barang iku. O, kaliru balêjèt, Krama. Iku sing duwe wong akèh. Yèn kowe kapengin mangêrti, wong mlarat bisa milu duwe sêpur, mara macaa buku: Pambukaning Nalar, anggitane: Radèn Suradi (Dirja Subrata) ing Paron. Ing kono ana kang ngrêmbug prakara iku. Gêdhe bangêt, Krama, paedahe wong rukun.
K.: Lah, kalawau ugi wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi botên rukun. Gene tiyang Jawi sampun sami gadhah pakêmpalan warni-warni. Inggih lêrês botên anggêr tiyang purun kêmpal, nanging pangintên kula inggih kathah bôngsa Walandi ingkang botên purun kêmpalan.
R. M.: Iya, Krama, wong Jawa iya wis akèh pakumpulane, kaya ta: Budi Utama, Sarekat Islam, Mardika Mulya, Pralenan, lan liya-liyane. Nanging sing akèh-akèh pakumpulan mau gêlis patine. Mulane padha diarani karo
wong kang wis tinarbuka atine, uriping pakumpulane bôngsa Jawa, kayadene uriping obor blarak, karêpe: nalika lagi wiwit, wah, anggêgirisi, kaya
nanging ora bisa nganggo. Dene sing bisa bangêt nganggo (rukun) sawêruhku mung Cina ing tanah Jawa kene. Malah ing Tjaja Hindia. No 1 taun 1 Radèn Surya Gunawan, anyaritakake rukune wong Cina ing tanah Jawa, mangkene: Para dagang Cina, awit saking rukune, wis tau ambekot dagang Amerika. Sanadyan para dagang ing Amerika iku nyambut gawe bêbarêngan karo paprentahan ing nagarane, ewadene akèh sudagar gêdhe, lan akèh pabrik-pabrik ing kana, padha kapitunan mayuta-yuta rupiyah, nganti para dagang ing kana padha anjaluk badhami.
Nalika kumpulan dagang ing Amsêtêrdham, dibekot karo Cina ing tanah Jawa kang dikêmudhèni karo Cina ing Samarang, nganti awèh kapitunan marang wong Cina mau, manawa ora kêliru ± 52.000 rupiyah, sabab manawa prakara iku ditêrusake, anggone dagang masthi bakal kapitunan luwih akèh manèh.
K. Lah kadospundi, tiyang Jawi sagêdipun rukun.
R. M.: Pitakonmu iku, manawa manut wêwarahe Radèn Surya Gunawan, mangkene:
Ing tanah Jawa iki, jiwane watara 30 yuta. Mungguh jiwa 30 yuta mau, têmbunge kaperang dadi têlu, yaiku: Jawa, Sundha, lan Madura: aarèhning isine nagara mau diperang dadi têlu manut têmbunge, mulane karosane bangsaku uga kaperang dadi têlu. Môngka salawase ora wanuh, saka padhadene ora mangêrti têmbunge. Rèhning ora wanuh, dadi ora ngeman. Malah padha cêla-cinêla. Saupama tanah Jawa iki wonge wis padha ngêrti têmbung têlung warna mau, (saranane kudu padha ngudi), kira-kira bisa rukun. Awit wong kang wus mangêrti têmbung Madura, mêsthi duwe trêsna marang wong Madura, mangkono uga wong Sundha kang wis bisa têmbung Jawa. Sabanjure andêlênga Tjaja Hindia No 1. taun1.
Wêwarah ing dhuwur mau, kajaba wis dicoba karo Radèn Surya Gunawan dhewe, aku uga suwêruh paedahe wong sinau têmbunge liya bôngsa, yaiku bisa wêruh kawruhe bôngsa kang disinau têmbunge, wong kang disinau têmbunge mau rumasa ana rêgane (ajine), wusana angêngatokake dhêmêne (sênênge).
Ana kayadene pasêmon, yèn digagas, yaiku: lêlakone sêmut, mara dêlokên, yèn pinuju anggotong gangsir mati, utawa liya-liyane kang didoyani. Sapira gêdhening sêmut, lan sapira gêdhene gangsir, kowe wis masthi bisa nimbang. Lan bisa nitèni (ngarani), kapriye kahanane. Apa kuwat yèn ngangkat ijèn.
K.: Inggih dara. Pancèn kadosdene pasêmon tumraping agêsang. Panggagas kula makatên: aja manèh sing manungsa, lagi sing kewan duwe ati rukun.
R. M.: Iya, Krama, pancèn mangkono. Mulane yèn kowe sêrik, wong Jawa diunèkake ora rukun, môngka wis ana pasêmon lan wus
K.: Inggih, nuwun, dara, badhe kula udi. Lah, kalawau wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi punika boros. Kadospundi têka sagêd amastani boros.
R. M.: Amarga ora bisa mêcah pamêtune, wusana kongsi nyandhang utang, kang panyaure nêkuk nikêli. Samôngsa gêlêm gêmi, kêgêmèn. Rak sok ana, ta, wong sugih, olèhe nyandhang gantung kêpoh.
K.: Ingkang nama sagêd mêcah pamêdal
sèn, dipara 30 = 25 sèn, manawa kowe kongsi mêtokake luwih saka samono, wis boros arane. Bêcike kurangana. Môngka batihmu mung loro saomah. Butuhmu bêras sadina pira.
K.: Namung samanci kobokan, dara, rêginipun 10 sèn.
R. M.: Lah iku, manawa kowe tuku bêras kanggo ing sêsasi pisan [pi...]
[...san] rêga 10 sèn x 30 = 300 sèn, sing masthi. Môngka wong têtuku iku yèn akèh, sok olèh murah. Lah lawuhmu apa, sadina-dinane.
K.: Têrkadhang ulam, nanging ingkang mêsthi gêrèh.
R. M.: Upama sadina nganggo gêrèh 5 sèn, sêsasi nganggo 5 sèn x 30 = 150 sèn. Manawa kapengin mangan iwak,
Manawa uripmu kotata mangkono, uripmu masthi kapenan,kapenak. manganmu ajêg, ora bisa nyandhang utang. Sukur turahan mau kopawitake ing bojomu. Wiwite ya mung pawitan sathithik bae, nanging arahên pêndhak sasi wuwuhana. Yèn olèhe bakulan bojomu saya mulur, konên mêpaki dagangane, aja kongsi ambalèkake wong kang takon butuhe.
K.: Inggih, dara, prayogi. Badhe kula lampahi. Para Walandi punapa inggih makatên, dara, pangejrahipun.
R. M.: Iya, Krama, para Walônda uga mangkono pamangane, ditimbang karo pamêtune.
K.: E, mila sagêd amastani: tiyang Jawi boros, nanging punapa anggêr Walandi masthi gêmi, dara.
R. M.: Iya ana, Krama, sing boros. Nanging racake akèh sing gêmi. Ora ana wong sing tanpa cacad. Mung sing
saka durung mangêrti petung, lan durung tinarbuka atine. Isih
padha dhêmên guru alêman. Angatogake karolayan, mula uripe tansah rêkasa.
Ewadene ana panglinting rokok sing bisa nyait, Krama, yaiku panglinting rokok ing Kudus. Dhèwèke padha niyat nyambut gawe, sadina kongsi bisa olèh buruhan 50 sèn. Sanadyan panglinting ing Kudus mau uga kalêbu padha ora mangêrti ing petung kaya panglinting ing Sala, nanging padha racak gêlêm anggêmèni pamêtune. Kang mangkono iku kapriye, panêmumu, Krama. Padha tukang nglinting rokok, mung panggone wae ing Kudus, karo ing Sala, têka ing Kudus gêmi, ing Sala boros.
K.: Saking pamanggih kula, mila tiyang Kudus sami gêmi-gêmi, awit tiyang ngrika racak sami lampah dagang. Sarêng Sala, kathah para abdining priyantun agêng utawi para bandara, ingkang sami royal sakarsa-karsa, punika ingkang anggêgèndèng dhatêng kaborosan.
R. M.: Iya krama, panêmuku uga mangkono. Mula yèn kowe nêdya ambêcikake uripmu, gêmènana mêtumu, kaya kandhaku mau.
K.: Kalawau, wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi botên sumêrêp rêgining arta. Punika kadospundi. Môngka lare alit kemawon sampun sami sumêrêp, manawi 1 sèn punika
diarani ora wêruh rêganing dhuwit, iku mangkene: kowe pamêtumu ing sêsasi 7.50 rupiyah. Dhuwit samono mau mung koêntèkake koanggo nuruti kasênênganmu dhepe,dhewe. kaya ta kanggo main, kanggo têtuku barang kang sathithik paedahe, kang larang rêgane. Milalah ora mangan. Apa iya kowe bêtah ora mangan kongsi sasèn-sasèn, masthi ora bêtah, arêp nêmpur, dhuwit wis êntèk. Apa ora kalakon utang. Lah apa kêna diarani kapenak uripmu. Wong kêpenak uripe iya iku wong sugih. Yaiku wong kang wêruh rêganing dhuwit. Mula eling-elingên karêpe têmbung mau, supaya kalêksanan sêdyamu.
K.: Inggih, nuwun, dara. Para Walandi punapa sadaya sumêrêp ing rêgining yatra. Gene administratir ing Logêdhe (Klathèn) punika, pabrikipun ngantos kadhindhal ing sanès, jalaran kawon anggènipun angluruk balapan.
R. M.: Iya akèh, Walônda kang ora wêruh rêganing dhuwit. Nanging yèn tinimbang karo wong Jawa, wis akèh sing mangêrti Walônda. Mara coba, tiling-tilingna, bangsamu Jawa iki rak isih akèh sing durung wêruh rêganing dhuwit. Sabab apa, saka ora gêlêm sinau mênyang pamulangan. Seje karo bôngsa Walônda, racak padha sêkolah. Lan wong tuwane padha ambantu ing gurune, prakara lêbune anake, lan liya-liyane, babagan sêkolahan, bêbudène wong sing wis tau sêkolah iku luwih alus tinimbang kang ora tau.
K.: Kalawau ugi wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi punika botên sumêrêp rêgining wanci. Punika pikajêngipun kadospundi. Punapa wontên wanci dipun sade.
K. M.R. M. Satêmêne angguyokake, Krama, yèn pênêmumu mangkono. Karêpe mangkene: Wong Jawa iku akèh kang dhêmên nganggur, jalaran saka kêsède. Bêcik apa, ta, wong nganggur. Wong nganggur iku rak diêngon karo pulisi.Yèn
uga sok andakwa. samono mau manawa kang dhêmên nganggur iku wong mlarat. Iya ana wong mlaku ing gawe kêna ing dakwa, nanging rak iya lôngka. Mula panjênêngane radèn tumênggung ing Klathên (Martanagara), dhèk isih jumênêng kaliwon pulisi ana ing Bayalali, jare anglarangi wong nganggur. Manawa ana wong durung wayahe nganggur, yaiku: jam 7 nganti jam 5 sore, wis ura-ura ana ing omah, yèn kawuningan, sok banjur kadangu, apa sababe wayahe wong nyambut gawe têka nganggur karo ura-ura. Manawa wong kang didangu mau matur botên gadhah padamêlan, banjur diparingi sêsurupan satêrang-têrange, prakara alane wong nganggur, kaya ing dhuwur mau. Nalika samana, wong-wong ing Bayalali padha tumandang ing gawe kabèh.
Kajaba sok dadi paraning dakwan, alane wong nganggur iku saru dinulu, sabab ora ngênggoni kalumrahan. Rasane
mênyang awak abot, amarga otote padha kêndho kêrêp lêlaranên, adate dhêmên kalekaran, têrkadhang kabacut turu. Môngka wong kakehan turu iku, jare ora bêcik, beda karo wong kang turune diatur. Mungguh turu kang nganggo aturan iku marakake dawa umure.
Kajaba sing wis, alane wong nganggur, sok dhêmên nôngga. Mungguh sing cêpak, wong dhêmên nôngga iku sok dhêmên nyênyatur. Mêngko samôngsa kang dicatur krungu, banjur padu. Apa kowe dhêmên mangkono (nganggur).
K.: Botên, dara. Awon punapa tiyang nyambut damêl.
R. M.: Iya sukur, mulane manawa kowe kapengin bagas kawarasan, dawa umurmu, sugih, luput ing pandakwa, lan sapanunggalane, iya nyambuta gawe.
Bôngsa Walônda duwe paribasan: wêktu iku dhuwit, dadi wong sing ora wêruh wêktu (ora dhêmên nyambut gawe), masthi ora olèh dhuwit, yèn wong sing wêruh ing wêktu (gêlêm nyambut gawe), masthi bakatbakal. tômpa dhuwit saka pêpayoning pagaweane mau. Upama kowe: Gêgawean apa ta apa. Nuli kodol, rak bakal tômpa dhuwit, yèn aku: iya ngarang-ngarang kawruh, utawa pitutur, dakaturake marang Kommissi Voor de Volkslêktur, yèn dikarsakake aku olèh ganjaran. Mulane manawa wong Jawa diunèkake: ora wêruh rêganing wayah, komrinani, iya dibisa nglakoni kandhaku mau, sukur kowe gêlêm anjuwèhi marang bangsamu kang padha nganggur.
K.: Kala wau wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi punika sêmbrana. kadospundi punika. Gene bôngsa Walandi punika kok inggih rêmên sêmbrana. Tandhanipun, nalika kula ningali kewan ing kêbon raja Sala punika wontên Walandi: sêmbrana, purun ngogrok-ogrok sima.
R. M.: O, ora mangkono, Krama. Karêpe, sêmbrana tumraping nyambut gawe. Upamane mangkene: kowe dadi mandhor, nungoni wong macul ing
thêmplèng-kêthêmplèng. Lah iya iku kang diarani sêmbrana. Mungguh sing mangkono mau upama konangan ing lurahmu, apa ora tômpa srêngên. Awit kowe wis kapitunan wêktu ½ jam, sajroning ½ jam nalika ora kotunggoni, apa sing macul tumandang, rak ora. Iya yèn lurahmu mung srêngên, lah yèn kongsi dicopot, apa ora kojur.
K.: Punapa anggêr Walandi sami tumêmên.
R. M.: Ana sing sêmbrana, nanging rèhning Walônda iku dhêmên marang wêktu, dadi sanadyan sêmbrana, katone sajak ora.
K.: Merang wêktu kadospundi, dara.
R. M.: Mangkene: upama Walônda cêkêl gawe, tapake nyambut gawe jam satêngah wolu esuk, iku sok
Dadi yèn bêndaramu adus, wis wêruh kolah kêbak. Mêtu ing latar, wis rêsik, mêsthi andadèkake sênêng. Tur kowe kari anjaga bokmanawa diutas-utus, bisa nyambi nanjakake rêganing wêktu mau. Yèn ora komatonake, iku sêmbrana, arane.
K.: Kalawau wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi botên langgêng sêtyanipun, punika kadospundi.
R. M.: Sêtya = tumêmên = têmên. Karêpe: wong Jawa kang padha dipracaya nyêkêl dagangan, padha gêlêm (wani) nganggo dhuwit pêpayone. Utawa sapêpadhane.
K.: Kados tiyang ingkang ngantos purun makatên punika rak nama kenging aral. Tiyang kenging aral wau babaganipun warni-warni, dados kenging ugi ingkang cêpênganipun arta, ngantos purun mêndhêt rêrêksanipun. Walandia manawi sawêg kenging aral, punapa andak botên wontên ingkang purun makatên. Manawi tiyang Jawi limrah, anggènipun ngantos purun ngêlong rêrêksanipun, jalaran balanjanipun sakêdhik.
R. M.: Iya, Krama. Nanging yèn pancène rak aja mangkono,
kêkurangan balônja mono kêna nyuwun. Kêna aral kanggo jalaran, tênèh tansah kalêbu ing bêkungkung. Nanging kudu adola (mamèrna) kasêtyane, supaya sing ngêrèh wêlasa. Kêna aral utawa ora, iku sabênêre saka dijarak dhewe. yèn bisa mêcah (ambage) pamêtune, kathik bisa kêna ing aral, iya lagi bêjane.
R. M.: Iya kaya pambagening pangan mau.
K.: Kenging punapa, têka dados lajêng tiyang Jawi kagêbyah botên langgêng sêtyanipun.
R. M.: Iya, awit sing padha nglakoni mangkono mau wong Jawa.
K.: Kalawau ugi wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi punika, cidra ing janji. Punika kadospundi.
R. M.: Pancèn iya mangkono. Apa kowe durung wêruh wong utang. Yèn lagi nêmbung têmbunge kapriye.
K.: Sampun, dara. Manawi sawêg nêmbung, têmbungipun ngasih-asih, mawi nyêthakakên
R. M.: Lah yaiku kang diarani cidra ing jangji.
K.: Kadospundi, sadaya prakawis ingkang awon, têka dipun dhawahakên ing tiyang Jawi. Punapa tiyang Jawi punika awon sadaya.
R. M.: Krama, sing bêcik iya akèh. Dene manawa kowe ora lêga, dierang-erang sing kaya mangkono iku mau, bêcike kowe aja nglakoni prakara kang wus dadi cacadan mau, supaya wong Jawa enggal katon bêcike, wêkasan akèh (ana) ajine.
ombèn-ombèn ingkang sagêd angewahakên dating tiyang sanajan namung kaombe sakêdhik, punika tiyang Jawi amastani arak.
Dene namaning ombèn-ombèn ingkang kangge ing sapunika, panikapunika. sanès têmbung Jawi, kados ta: jênèwêr, brèndhi, ciu, yociu, konyak tuwin sanès-sanèsipun.
Ombèn-ombèn wau dayanipun kiyat sangêt. Sintên ingkang ngombe ombèn-ombèn wau, sanajan pintêra kados propesor, santosaa kados rasêksa, sarta luhura kados punapa, manawi kaduk ing pangombenipun, amasthi ewah datipun. Mila kula badhe cobi-cobi nyariyosakên mênggah agêngaagênge. daya kakiyatanipun, supados para mudha ingkang sami karêm dhatêng ombèn-ombèn wau sagêda anyênyuda ing sawatawis, wêkasan lajêng mantuni babar pisan. Ingkang dèrèng doyan sampun angicipi.
Wiwit jaman kina mila, malah ing jaman purwa pisan, sampun wontên caranipun tiyang ngombe arak, tandhanipun ing sêrat babadipun Pandhawa wêdalan
pasanggrahan Jatugraha, manawi sampun kalampahan mêndêm, badhe kapêjahan. Mila inggih mèmpêr kemawon samangke kathaha ingkang sami doyan tuwin nadhah waragang, sabab ingkang sapisan ingkang sade sangsaya kathah, ingkang mêmencut ugi sangsaya kathah malih. Ingkang kaping kalih ingkang sami karêm ngombe arak, dèrèng sumêrêp mênggahing kadadosanipun.
Saking kathahipun ingkang sami doyan, dados asring kalampahan sami kêmpalan mawi ombèn-ombèn. Ing nalika punika tiyang ingkang dèrèng nate ngombe arak lajêng sami angyêktosi, bilih ingkang sami ngombe punika sami ical isinipun, sarta wêwah kakêndêlanipun. Pangraosipun patrap ingkang makatên wau amêwahi brêgas, mila lajêng nyobi angicipi arak. Wiwitipun namung sagêlas, sabab dèrèng ngraosakên ecanipun, malah namung karaos pait kemawon wontên ing cangkêm, nanging sarèhning kathah ingkang sami doyan, punapa malih ngadat ingkang sami ngombe wau sok sagêd damêl gumujêngan ingkang ngrêsêpakên manah, dados ingkang sampun ngicipi sagêlas wau lajêng nyobi ngicipi sagêlas malih, lajêng kalih, tumuntên tiga sarta sakawan gêlas.
Tiyang dhusun ingkang dèrèng nate tumbas arak piyambak, punika pangombenipun namung ing pasamuwan kemawon, tur namung sakêdhik, namung
sagêlas kalih gêlas, nanging sampun wiwit ngocèh, sabab arak ingkang kangge kêmpalan ing dhusun punika ngadat kaêmoran toya sata, utawi kum-kuman jêbug, pêrlunipun supados mandos, dados irit, namung mêdal arak sakêdhik, tamunipun sampun sami wuru sadaya. Môngka ing salêrêsipun manawi namung sagêlas kalih gêlas kemawon, arak ingkang kados makatên punika dèrèng paja-paja sagêd angewahakên dat, nanging inggih mêksa rewa-rewa kaduk ing pangombe, awit pangraosipun tiyang mêndêm punika brêgas, botên sumêrêp manawi punika sagêd anjalari pasulayan.
Manawi tiyang sampun asring angicipi arak kalih tigang gêlas, ing salajêngipun sagêd ngraosakên bilih arak punika adamêl sakecaning badan, sabab raosipun ing badan angêt, ototipun katingal pating prêngkênêng, sarta badanipun karaos bagas kasarasan, mila lajêng kakulinakakên sabên badhe nêdha, ngombe arak rumiyin kalih tigang gêlas, supados ecaa anggènipun nêdha, sanajan panêdhanipun tanpa lawuh. Wêwah-wêwah manawi kathah lawuhipun. Sambatipun: mara dakngombe, murih enake ênggonku mangan, awit ora ana lawuhe. dene manawi kathah ulamipun: mara dakngombe, mupung akèh lawuhe, supaya saya enak pamanganku.
Manawi tiyang sampun wiwit doyan arak sarta sampun ngraosakên eca, lajêng wiwit nyuruhi mitra karuhipun, pêrlu namung dipun ajak nêdha kalihan ngombe kemawon, sabab pamanggihipun manawi ngombe [ngo...]
[...mbe] piyambakan kirang ecanipun tinimbang kalihan mawi kônca kalih utawi tiga. Ing nalika ngombe sami cocog-cocogan mênggah raosing arak kasambi gujêngan. Dayaning arak sangsaya ngrêda, ngantos pangombenipun langkung saking takêr, lajêng angatingalakên daya kakiyatanipun. Sanalika ingkang sami ngombe lajêng sami rumaos bêgja, dene badanipun kasarasan, ngantos rumaos sagênsagêd. mangupa boga kalayan gampil, malah saking pangraosipun, sanadyan pamêdalipun katêdhaa langkung saking êkat, botên badhe sagêt têlas, môngka limrahipun tiyang kakêmpalan mangun suka punika mawa ngawontênakên pasugatan kathah sarwa miraos langkung saking têdha padintênanipun piyambak.
Têtêdhan ingkang eca-eca ingkang kangge enjingipun malah lajêng kapurih ngêdalakên. Manawi ingkang èstri wicantên: pakne, wong pindhang kari samene, môngka si thole durung ngrasakake bok iya aja dijaluk. Ingkang jalêr lajêng mangsuli mawi têmbung sêrêng: ora pêrduli, ayo tokna, aja gawe wirang marang wong lanang kowe. Kowe wong wadon wêruh apa, kabèh tanggunganaku, saiki êntèk, sesuk anggolèk. Ingkang èstri mirêng têmbung sêrêng makatên inggih lajêng ajrih, wêkasan sawontênipun inggih lajêng kawêdalakên sadaya.
Manawi enjingipun botên gadhah punapa-punapa, sarta sampun botên gadhah arta, ingkang èstri lajêng kapurih nyambut-nyambut. Manawi botên pikantuk, lajêng dipun paibên sarta dipun srêngêni ngantos sami pabên. Têmbungipun ingkang jalêr: wong wadon ora ana enjohe, bisane mung gawe wirang wong lanang bae. Bênêre wong utang wis ora olèh, apa anggadhèk-anggadhèkake apa kapriye. Ingkang èstri têmtu lajêng mangsuli, sabab pamaibênipun sangêt tur kanthi muring-muring. [muring-mu...]
[...ring.] Limrahipun wangsulanipun makatên: aku wong wadon kon kapriye, utang-utang iya uwis, dikon anggadhèkake apa, wong wis ora ana barang kang kari ing omah, apa kon adol awak.
Têtêmbungan makatên wau ngadat sok dados pabên agêng-agêngan, ngantos ingkang èstri dipun taboki.
Sanès dintên malih lajêng gêntos dipun suruhi ing mitranipun. Mênggah lampah-lampahipun inggih cocog kalihan kala wau punika. Makatên salajêngipun ngantos kathah tatêpanganipun ingkang sami nunggil kajêng. Saya kathah kancanipun, saya kathah pangombenipun. Ing ngriku arak sampun wiwit nandukakên daya kêkiyatanipun. Mila inggih botên lôngka manawi lajêng wontên ingkang mêminihi sami pabên, sabab ingatasipun tiyang kathah makatên, têmtu wontên salah satunggil ingkang sanès pamanggih, ingkang anjalari sêling sêrêp, wêkasan sami diya-diniya. Nanging sakêdhap malih pabênipun sampun kèndêl, sabab pangombenipun taksih dèrèng kaduk tur kathah ingkang ngèngêtakên.
Sasampunipun rampung ôndrawina, lajêng sami mantuk ing griyanipun piyambak-piyambak. Sawênèh wontên ingkang anglajêngakên kêkajênganipun, salong wontên ingkang ngamuk dhatêng bojo, anak utawi rencangipun.
Sêdya ingkang tuwuh saking arak punika, limrahipun namung tuwuh dadak-dadakan kemawon, inggih punika sêdya dhatêng pawèstri ingkang sampun dados pamanahan. Utawi dhatêng pawèstri ingkang katingal, botên angèngêti punapa siyang punapa dalu, punapa pawèstri punika gadhah laki punapa botên.
Tiyang ingkang sampun sagêd kathah pangombenipun, punika langkung bingah manawi dipun suruhi mitranipun, kasukan nayub, dhatêngipun rumiyin piyambak, macak barès ngayang batin.
Ingkang sampun dados kalimrahan, para tamu sami kasêgah wedang sapacitanipun rumiyin. Sarampungipun lajêng mêdal ombèn-ombenan. Sarta lajêng sayuk sami ngombe. Manawi pangombenipun sawêg sagêlas kalih gêlas kemawon, para neneman sampun rame swaranipun, wêwah-wêwah manawi mirêng swaraning pradôngga angrêrangin, binarung swaraning waranggana
kados badhe ngibing-ngibinga, boyok tuwin tanganipun katingal pating krêdut sêmu ngajak bêksa. Pangombenipun saya santêr, ngantos sagêd anuwuhakên pangraos botên gadhah sambutan, botên gadhah kasusahan tuwin sanès-sanèsipun, sanajan ta sambutanipun bêbasan: arang wulu kucing, sarta matumpa-tumpa kasusahanipun.
Manawi pangombenipun sampun kathah, nanging têksih èngêt ing luhur andhap, punika manawi kapurih bêksa rumiyin, ingkang kathah sami mopo, môngka ing batos sangêt pangajêng-ajêngipun tumuntêna kadhawahan ing êdhong, nanging botên kenging atilar cara, kêdah kaurut manut ênèm sêpuhipun utawi luhur andhaping pangkatipun.
Urut-urutan punika asring dados wêwinihing pabên, awit undha-usuking pangkat punika kathah ingkang botên sumêrêp, wontên ingkang mastani: pangkatku luwih dhuwur tinimbang si anu, utawi: sanajan pangkatku [pangka...]
[...tku] cilik, nanging aku luwih tuwa, ora mêsthine aku dikèrèkake, padha kaulêman, padha nyumbang.
Ingkang nuju bêksa kataman ing têmbung makatên, sanalika jaja bang
Ing pakêmpalan nayub, utawi pakêmpalan punapa kemawon, sok ugi mawi pasugatan ombèn-ombèn, asring kemawon para pangombe ajak-ajak thing (abên gêlas), pamurihipun ingkang kapisan supados tumuntên rame, kaping kalih minôngka pratôndha bilih condhong manahipun, kaping tiga ngatingalakên bêrgasipun. Tandhanipun manawi ing pasamuwan kêkirangan sugatan arak, punika sok lajêng sêpên. Wontên ugi ing cêcariyosan. Nanging namung sakêdhap lajêng kèndêl, langkung-langkung para mudha sami sidhêm pêrmanêm tanpa sabawa, bêbasan: rame wong andondomi.
Dene manawi pasugatanipun arak anyêkapi, tigang gêlas kemawon tumrap satunggiling tiyang nèm, sampun wiwit rame, wontên ingkang gêgujêngan, wontên ingkang poyok-pinoyok, wontên ingkang miyak wados, wontên ingkang ngajak kiyat-kiyatan ngombe. Danguning dangu, pangombenipun saya kathah, pamirêngan sampun botên patos gênah, paningal sampun bawur, isin sampun ical, boyokipun wiwit wiraga tangan pating jêrpiping, sirah gela-gelo, ewasamantên manawi dipun pitakèni: apa kowe mêndêm, punika wangsulanipun masthi: aku ora mabuk, ayo ngombe manèh sagêlas padha sagêgêlas.sagêlas. [sagê...]
[...gêlas.] Manawi dipun turuti panêdhanipun, môngka sayêktosipun sampun botên kiyat, lajêng pados akal murih andadosakên nêpsunipun. Punika gampil sangêt, awit panci niyat pados dhadhakan, mila inggih sok lajêng gêlut, nanging sintên ingkang mênang, botên wontên, sabab ing pasamuwan kathah tiyang, punika ingkang sami misah, mila ingkang dipun erang-erang dèrèng marêm bilih dèrèng nyakiti utawi malês wirang dhatêng mêngsahipun, kadhang-kadhang sok lajêng ambêsmi griyaning mêngsahipun, utawi mandungi, utawi misakit saksayahipun.
Ingatasipun tiyang diya-diniya, manawi sami tandhingipun, sagêd ngawontênakên raja-raja, ingkang mijil saking dayaning arak saking pasamuwan.
Ing nginggil sampun kula cariyosakên, bilih pangombe ing pasamuwan punika sami tandhingan. Manawi sampun rampungan, sok lajêng sami èngêt dhatêng pawèstri sanès, langkung-langkung para mudha ingkang sami nêdhêng birai, sanajan sampun gadhah anak bojo, sarta sampun kalêbêt wêwicalaning sêpuh janji taksih kadunungan kiyat kemawon inggih makatên. Limrahipun, kesahipun saking pasamuwan sarana ambolos, awit ciptanipun mangke manawi sampun kalêksanan, lajêng wangsul malih dhatêng pasamuwan. Dene ingkang kacipta botên sanès namung badhe pinanggih sobatipun, utawi badhe cobi-cobi sasobatan kalihan satunggiling pawèstri ingkang dados pamanahan. Lêpatipun inggih dhatêng sadhengah ingkang pinanggih, janji katingal patut, botên mawi manah gadhah bojo punapa botên. Manawi tiyangipun èstri punika [pu...]
[...nika] bangsaning palanyahan, inggih lajêng rindhik kirik ginitik, malah nêdahakên panggenan ingkang kintên-kintên botên sagêd kasumêrêpan ingkang jalêr (lakinipun).
Pandamêl makatên punika sanajan rêmpita kados punapa têmtu badhe kapirêng ingkang jalêr. Satêmah botên prayogi kadadosanipun.
Tumrap tiyang mabuk, wiweka punika mèh botên kangge, sabab panganggêpipun botên kirang kakiyatanipun, botên kirang kakêndêlanipun, botên kirang kapintêranipun, mila tiyang mêndêm ingkang gadhah lêkas makatên, manawi kapranggulan ingkang jalêr lajêng kasêgah kancing kori utawi alu ingkang sagêd anjalari ing pêjahipun. Dene manawi lêpat, ingkang kasêgah inggih lajêng mangsulakên sasêgahipun malah mawi sarêman, punika inggih anjalari tiwasing lakinipun.
Punika lo, dayaning arak, kêkiyatanipun ngudubillahi. Mila para mudha ingkang sami doyan ngombe, kula aturi ngêngirangi, manawi dèrèng doyan, sampun ngicipi, sabab manawi sampun ngicipi sapisan, lajêng badhe ngaping kalih, ngaping tiga sarta salajêngipun.
VI. Labêting arak ingkang dumugi dhatêng kanisthan.
Para mudha ingkang karêm dhatêng arak, punika botên sanès wusananipun, kajawi namung lajêng ngunggar-unggar kanêpsonipun dhatêng pawèstri. Ingkang langkung gampil kalêksanananipun punika namung dhatêng talèdhèk. Tlèdhèk punika paplêsiranipun botên namung mangangge sae kemawon, nanging ugi sok rêmên nêdha eca, sarta sami purun nyêrèt, anggènipun sami makatên punika sayêktosipun sabab saking gampilipun angsal arta ingkang kapara langkung saking nama cêkap. Tlèdhèk [Tlè...]
[...dhèk] ingkang sagêd tampi arta kathah makatên, warninipun masthi endah, nèm sarta sagêd, mila para angkarèng budi kathah sami dados sobatipun. Ingatasipun tiyang jalêr, ênèm bagus sarta sugih, kapengin ing pawèstri ingkang tansah rinêngga ing busana, dhasar endah ing warni tur pintêr, têmtu têlas manahipun. Wêkasan botên èngêt ajining donyanipun. Punapa ingkang dados panêdhaning kalulutipun têmtu dipun turuti. Punapa sababipun makatên. Punika gampil, manawi ingkang jalêr botên nuruti panêdhaning kêkasihipun, tamtu lajêng tinilar pados bedhang enggal ingkang sagêd anglêgani panêdhanipun, mila botên lôngka manawi dipun ajak nyêrèt inggih manut. Kadospundi badhe kadadosanipun para neneman ingkang purun nyêrèt, punika kula sampun sami sumêrêp piyambak, wêwah-wêwah para neneman ing jaman samangke. Sampun malih ingkang bangsaning tiyang pangajaran, sanajan lare dhusun kluthuk, ugêr sakolah kemawon inggih sumêrêp badhe kadadosanipun tiyang nyêrèt, sabab sampun dipun dongèngi dening gurunipun utawi saking maos sêrat-sêrat, dene kadadosanipun inggih punika: nistha, papa utawi dados tiyang awon. Dados sampun têtela bilih dayaning arak punika sagêd anuwuhakên sangsara mawarni-warni, mila prayogi sami kasingkirana, insa Allah wilujêng ingkang pinanggih.
Kangjêng gupêrmèn sampun andhawuhakên, bilih tiyang ingkang karêm ing arak, botên pantês kaabdèkakên. Para tuwan-tuwan tanah sarta pangagênging pabrik-pabrik ugi makatên undhangipun dhatêng para karerehanipun.
Kula sampun kêrêp nyipati, tiyang ingkang karêm arak punika, manawi badhe mêndêm karaos ngêlu sirahipun, saya dangu saya sangêt. Sarèhne pangombenipun ajêgan, dados ngêlunipun inggih ajêgan, lami-lami tiyang makatên wau dados lalèn. DedeDene. ngêlu lan lalèn punika sami nama sêsakit utak. Tiyang wuru dawa mripatipun katingal abrit, awasipun têmtu suda. Dene manawi ingkang doyan ngombe punika sampun têngah tuwuh (umur kawan dasa minggah) wêtêngipun ingkang karaos sakit, mulês utawi pêrih. Jampinipun punapa. Inggih mawi arak malih, lajêng saras, jalaran badan mila dèrèng kathah sudaning kakiyatanipun. Dangu-dangu jampi arak botên maedahi, gêntos mawi apu, kaêmoran toya jêram pêcêl, kangge wêdhak utawi kaombe sakêdhik. Mênggahing tiyang dhusun sami ngangge momoran godhong pare utawi dhadhap. Majêng-majêng jampi ingkang kasêbut wau botên tumama, lajêng ambêbucal umbêl utawi êrah. Lah sapunika celenganing sêsakitipun sampun mèh kêbak, enggal lami têmtu badhe kabobok kangge sapêrlunipun.
Wontên malih sêsakit ingkang tuwuh saking arak, inggih punika edan, botên namung kasanggi piyambak, kadhang-kadhang anak putunipun inggih sok kataman ing panyakit wau, mêmêlas sangêt. Anak putu ingkang tanpa dosa.
Anakipun tiyang wuru dawa sanajan badanipun sarasa kados punapa, pamanggihipun sok kados pamanggihipun tiyang mêndêm.
Napasipun tiyang doyan arak punika saya sêpuh saya cêkak, mila [mi...]
[...la] manawi pangombenipun arak radi kaduk, sok lajêng mênggèh-mênggèh, têrkadhang wontên ingkang sok kalajêng pêjah.
Mênggah kakêndêlanipun tiyang mêndêm punika saèstu anglangkungi. Kula asring sumêrêp tiyang mêndêm numpak kapal utawi dhokar, kapalipun asring dipun labrag sasayahipun, sanajan plajêngipun sampun lonjong botor.
Bêbaya punapa ingkang badhe pinanggih ing wingking, botên dipudipun. praduli. Makatên ugi manawi têtulung griya kabêsmèn utawi lare kèli, kêndêlipun saya dipun tingalakên dhatêng tiyang kathah ingkang sami tandang. Ingkang kathah mila sok wilujêng, nanging ugi wontên ingkang bilai piyambak.
Nalika kula ningali tiyang kêmpalan ngombe arak, kalêrês wontên griya kabêsmèn, para wuru sami agahan cukat ing tandangipun, ngêdalakên barang, ambêdhah pagêr sarta wontên satunggil ingkang mènèk ing payon. Sarèhning latu dadosipun saking nglêbêt, tiyang ingkang mènèk punika sampun dipun pênging dening tiyang kathah, nanging mêksa badhe ngatingalakên kakêndêlanipun, sarêng wontên ing payon, rangkèn ingkang dipun ênciki punika lajêng anjêblos. Prajurit ingkang linangkung punika sanalika amblês mangandhap, nanging botên sagêd lajêng mangandhap, jalaran tanganipun kacangkol ing rangkèn ingkang dèrèng murub, kados punapa jêlih panggêroning para tandang sarêng ningali wontên tiyang ingkang cilaka punika, rekadaya botên kirang kangge ngêntas tiyang wau, nanging tanpa guna, awit tiyang kathah sampun botên sagêd nyakêt saking bêntèripun, wêkasan kalajêng gêsêng dados arêng. Dene tiyang mêndêm ingkang angambah toya, kathah ingkang dados tinja urang. Mila saking pamanggih kula, kakêndêlanipun [ka...]
[...kêndêlanipun] tiyang mêndêm punika saèmpêr kakêndêlaning lare ingkang tanpa dugi prayogi. Punapa punika nama kêndêl. Saking pamanggih kula kok botên, sabab namung kabujêng saking agênging manah dipun tingali tiyang kathah.
Nalika wontên ing pasamuwan, môngka kaduk ing pangombenipun, punika gampil sangêt nêpsunipun, botên kenging kasoran basa sakêdhik. Samôngsa wontên ingkang nyobi, nêpsunipun yayah sinipi, kados badhe nguntal-nguntala, mênggah sampuna wontên pangadilan, sanalika têmtu sagêd lajêng anêlasi.
Ing ngandhap punika kula badhe nyariyosakên satunggiling tiyang ingkang tiwas sabab kaduk ngombe arak.
Anuju ing satunggiling dintên, ing pacinan wontên pakêmpalan agêng mawi nayuban. Kados punapa ramenipun tiyang ingkang sami mangun suka botên susah kula aturakên, para maos sampun têmtu wuninga piyambak, salah satunggiling tamu katingal kalangkung suka, ngantos ngatingalakên solah bawa ingkang dede-dede, sampun tamtu kemawon, botên sadaya rêmên dhatêng piyambakipun, malah wontên satunggal ingkang nyaru. Kocapa ingkang kataman ing têmbung saru, sanalika lajêng nêpsu kalangkung, sarta lajêng anêdahakên kakêndêlan tuwin kakiyatanipun, mangkok wadhah jangan ingkang wontên ing ngajêngipun, enggal kacandhak, kacakot kamamah-mamah, ajur dados sawalang-walang. Ingkang nyaru ningali kadigdayanipun ingkang kasaru, isinipun kalangkung-langkung. Sanalika ing sêmu kados pados rekadaya, sarêng sampun manggih lajêng nyat madal pasilan, pantêsipun badhe mantuk mêndhêt dêdamêl. Sadumugining griya, kori pinanggih kêkancing saking ing lêbêt, mila lajêng kadhodhog purun, ingkang têngga griya kalêrês pamanipun, punika kala samantên kapatos [kapa...]
[...tos] tilêm, sangêt kagètipun mirêng tiyang andhodhog kori sapurun-purun. Kori nuntên kaêngakakên kalayan muring-muring, ingkang nêdha kori lajêng lumêbêt ing sênthong, mêdalipun ambêkta dhuwung ligan, kados badhe kangge mrajaya mêngsahipun wau. Pamanipun tansah gumrêmêng kemawon, dhuwung ligan lajêng katamakakên ing gurunging pamanipun, ngantos 11 sèntimètêr lêbêtipun. Ingkang kasuduk ambêngok, badhe lumajêng sampun botên sagêd, jalaran sakit, mila lajêng ngrangkul
wusana sarêng dumugi ing panggenan, sumêrêp bilih ingkang andamêl gègèr-gègèr punika prakawis rajapêjah. Para pulisi tuwin para tandang sami kèndêl sajawining griya, manah-manah kèndêling para pulisi punika limrah, sabab badhe majêng murih prayogining lampah, sampun ngantos pêpeka. Sarêng ingkang dosa wau sumêrêp dhatênging pulisi, lajêng murugi sarwi asumbar-sumbar, wicantênipun: pulisi, kula tiyang jalêr alit mila, kula ingkang mêjahi layon mawi dhuwung, malah dhuwung kula têksih tumancêb ing guluning layon, sumôngga kula sampeyan pikut
Punika lo kupiyanipun tiyang ngombe arak. Mila kula pitados sangêt bilih dangu-dangu tiyang sade arak badhe kirang kauntunganipun, jalaran [ja...]
[...laran] para mudha badhe suda utawi botên ngombe arak babar pisan.
Sampun pintên-pintên katranganipun, bilih tiyang mêndêm punika ical wirangipun. Mila manawi sampun botên kiyat, lajêng kabêkta mantuk dening mitranipun. Ing samargi-margi omongipun botên kèndêl-kèndêl sarta botên kantên-kantênan, wêwah-wêwah manawi kapêthuk kalihan tiyang èstri ingkang nèm sarta sae, punika saruning omongipun, ngudubillahi. Sinjangipun kêthatharan, rasukanipun kuthah utah-utahan utawi sami suwèk, udhêngipun madhul-madhul, rambutipun dhawul-dhawul, lare-lare sami nginthil mirêngakên omongipun ingkang sok lucu, tuwin ningali solah tingkahipun tiyang mêndêm wau. Manawi dipun sauloni, saya sangêt anggènipun anglairakên têmbung ingkang anggumujêngakên. Wontên ugi ingkang dipun gagujêng lajêng nêpsu, nanging namung sawatawis.
Tiyang mêndêm ingkang makatên wau saya dangu saya sangêt karaosipun, wêkasan lajêng ambruk saênggèn-ênggèn, wontên ingkang dhawah ing galêngan sabin utawi sumampir ing tanggul-tanggul pinggir margi, gêrêng-gêrêng sarta luntak-luntak, nanging sampun botên èngêt punapa-punapa, wêkasan tilêm ing ngriku. Lare-lare ingkang ningali salong wontên ingkang anggodha, murih ingkang mabuk wau nêpsu, sabab sanajan ngudaga, pamanggihing lare môngsa nyandhaka palajêngipun. Sumôngga para mudha kagaliha, punapa tiyang wau botên kaanggêp tiyang gêmblung, punapa botên nistha tiyang sêpuh kangge dolanan ing lare.
Manawi tiyang sampun kulina ngombe arak piyambakan, punika lajêng matuh. [ma...]
[...tuh.] Limrahipun anggènipun ngombe manawi badhe nêdha. Ciptanipun: dakngombe supaya bisa enak anggonku mangan. Salêrêsipun mila inggih makatên, samantên punika manawi pangombenipun namung sagêlas utawi kalih gêlas kemawon, manawi langkung saking samantên malah botên doyan nêdha.
Dene manawi tiyang ingkang matuh punika nuju gadhah ulam ingkang eca, lajêng wicantên makatên: ana iwak enak, dakngombe supaya wuwuh-wuwuh enake anggonku mangan. Upami nuju botên gadhah arak, panêdhanipun kasumênèkakên, ngêntosi sapikantuking arak. Bab ingkang makatên punika andadosakên wêwahing matuhipun. Manawi sampun matuh saèstu môngka sadintên botên dipun ombèni, lajêng katagihan kados tiyang nyêrèt, badan lungkrah, kasarasaning angga sirna, botên gadhah kakiyatan babar pisan, sadaya padamêlan namung katingal angèl sarta awrat kemawon.
Kadospundi manawi lajêng pikantuk arak, punika lajêng katingal bêgèr. Sawêg ngombe sagêlas kemawon badan sampun karaos sêgêr, otot katingal pating prangkênêng sarta cahyanipun abrit anêmbagi, pangraosipun kados sagêd-sagêda ambêdhol rêdi. Botên dangu karaos luwe lajêng dipun ladosi nêdha dening semahipun. Panêdhanipun sêngkud mamenginakên, sanajan lawuhipun namung jangan sambêl thok. Kosokwangsulipun, sanajan ladosanipun ingkang èstri sae kados punapa, manawi sêpên arak, inggih muring-muring. Tiyang ingkang makatên punika nama nadhah arak.
Manawi nadhahipun sangêt, môngka kawontênanipun kalangkung musakat, manawi katagihan, ical kaprawiranipun, purun papriman dhatêng mitra
karuhipun parlu kangge tumbas arak, tiyang nêdha punika namung sapisan kaping kalih, nanging manawi kakêrêpên, sanajan mitraa darma pisan inggih lajêng bosên, wusananipun sami pasulayan sabab saking tatêmbungan ingkang botên sakeca kapirêngakên. Upami mitranipun wicantên makatên: kowe iku wong ora gablêg, ambok aja ngombe, ngisin-isini sing waras, aku andêlêng bae rumasa isin, sing nglakoni kok andablêg mangkono. Nya, iki sakêthip, nanging aja têka rene manèh, yèn kowe wani têka sapisan manèh anjêjaluk mangkono, aja sambat kaningaya, mêsthi dakwêwirang luwih ingkang uwis-uwis. Makatên labêtipun tiyang matuh ngombe, mila kula badhe cobi-cobi anggancarakên rekanipun supados para anèm sagêda nyênyuda ing pakarêmanipun ngombe arak, murih sampun ngantos matuh.
XI. Rekanipun murih sudaning tiyang ngombe arak.
1. Kangjêng guprêmèn sampun paring dhawuh, bilih para priyantun ingkang kaabdèkakên botên kaparêng ngombe ngantos kaduk utawi nadhah.
2. Prabeyaning kapal ingkang ambêkta ombèn-ombèn, kaindhakna tikêl sadasa utawi kalih dasa, murih rêgining arak ugi mindhak awis makatên.
3. Para pakêmpalan sampun nampi warga ingkang doyan ngombe.
4. Kangjêng guprêmèn angawisana tiyang simpên arak langkung saking salitêr.
5. Pajêgipun tiyang sade arak, ugi kêdah kaindhakakên.
6. Paukumanipun tiyang damêl arak kawêwahana ingkang langkung awrat.
7. Tiyang ingkang sagêd nyêpêng tiyang damêl arak, kaganjara ingkang agêng.
8. Angawisana tiyang sade arak eceran.
Bab ingkang kaping sapisan sarta kaping wolu, èngêt kula sampun kalampahan, nanging botên patosa lumampah kêncêng, sabab têksih kathah abdinipun kangjêng gupêrmèn ingkang sami doyan ngombe.
Indhaking rêginipun arak punika adamêl kauntunganipun ingkang sade, sarta ingkang sagêd tumbas namung tiyang sugih-sugih kemawon. Tiyang sugih punika botên kathah, dados kônca ngombe inggih botên kathah, wêkasan sami kèndêl piyambak.
Sawênèhing tiyang sami suka pamrayogi, supados arak kaawisan lumêbêt ing sanagari-nagarinipun, punika pamanggih kula adamêl kapitunanipun pabrik ingkang agêng-agêng sarta kathah cacahipun. Kangjêng gupêrmèn inggih kapitunan prabeyan ingkang botên sakêdhik gunggungipun, nanging manawi kainggahakên prabeya sarta rêginipun, malah kosokwangsulipun.
Sawênèhing dhoktêr sami amastani, bilih ombèn-ombèn makatên punika sagêd damêl cêndhaking umur, punika pun wuru dawa botên praduli, sabab pamanggihipun pêjah gêsang punika Gusti Allah ingkang kagungan, rak botên tumut punapa-punapa.
Pêrang donya punika saksinipun, bilih indhaking rêginipun ombèn-ombèn adamêl sudanipun tiyang ngombe. Sadèrèngipun wontên pêrang, sampun malih ing kitha, botêna kathah tiyang dados gotongan labêt saking arak, sanajan ing dhusun-dhusun ugi kathah ingkang sami dipun gotong, rêgining arak ing wêkdal punika botên namung nama mindhak kemawon, malah tikêl têkuk, mila tiyang mabuk sapunika awis-awis sangêt.
XII. Sami-sami aksara: Ma, minum punika awon piyambak.
Ing nginggil sampun kula cariyosakên, bilih tiyang mêndêm punika sagêd nuwuhakên: Ma. Nênêm sanèsipun, sabab anggènipun anglampahi kanthi botên èngêt, dene manawi èngêt, sadaya lêlampahanipun punika mila dipun têmaha, sanajan awon badhe kadadosanipun. Manawi lêrês makatên, lajêng nama tiyang punapa, sabab sampun dipun sumêrêpi bilih latu punika bêntèr sarta sagêd mêjahi têka anjarag lumêbêt ing tumangan, punapa jaman buda, punapa jaman kadewan, punapa cara tiyang Bali. sanajan Balia inggih Bali jaman kina, sanès Bali jaman samangke. Mila kula pitados sangêt bilih tiyang mabuk badhe ical saking sakêdhik. Wêwah-wêwah sarêng pamulangan sangsaya kathah, para mudha sami ngêrtos saking cariyosing gurunipun, utawi saking anggènipun angyêktosi piyambak.
Punapa ombèn-ombèn ingkang makatên punika badhe sagêd ical babar pisan. Saking pangintên kula botên sagêd, sarta kula inggih botên angajêng-ajêng icalipun, pangajêng-ajêng kula namung sagêda kirang kemawon. Punapa sababipun dene botên sagêd ical babar pisan, punika kathah katranganipun, kados ta: para luhur sarta para tuwan-tuwan kathah ingkang taksih sami ngunjuk. Kaping kalih, pabrik arak rekanipun wêwah-wêwah kemawon kangge mêmencut tiyang ingkang doyan ngombe. Kaping tiga, kangge anggampilakên wêdaling pamicara, samantên punika manawi namung kaombe sagêlas utawi kalih gêlas. Nanging awis ingkang sagêd ngombe namung sakêdhik makatên, ingkang limrah inggih saya andadra, mila prayoginipun anêtêpana ujaring piwulang darmawasita: [dar...]
[...mawasita:] luwih bêcik kaduwung mênêng tinimbang karo kaduwung marga saka kawêtu basane kang andadèkake ora bêcik.
XIII. Adatipun tiyang ing dhusun Bêlah manawi badhe gadhah damêl.
Tiyang badhe gadhah damêl punika adat apêsipun kirang sawulan, sampun wiwit dandos-dandos, inggih punika dandosi griya, tuwin panganggening lare ingkang badhe dipun wilujêngi, punapadene ngawontênakên calon pasugatan. Nanging tumrap tiyang ing Bêlah ingkang kamanah rumiyin namung arak sarta panganggening lare kemawon, sabab kathah-kathahing tiyang ingkang dipun ulêmi manawi botên mêndêm sok lajêng sami angraosi awon. Têmbungipun: wong duwe gawe ora enjoh tuku ciu bae, thik nganggo ulêm-ulêm wong barang.
Mila tiyang Bêlah punika bilih badhe gadhah damêl ingkang dipun prihatosakên inggih namung arak punika. Sambatipun: wong Bêlah iku yèn duwe gawe kêna diarani pawitane ming tutus, janji ora kurang arake, wis ora bakal digunêm ing uwong. Pawitan tutus punika têgêsipun, namung nangsuli pagêr-pagêripun ingkang sami bodhol (risak).
Jaman tigang dasa taun kapêngkêr, sadiyanipun arak manawi badhe gadhah damêl tiyang Bêlah, botên kirang saking gangsal jun, punika kalêbêt tiyang ingkang cêkapan, dene manawi tiyang sugih sadiyanipun ngantos sadasa utawi gangsal wêlas jun.
Tôngga têpalihipun tiyang ingkang badhe gadhah damêl, manawi mirêng kirang pintên dintên badhe dhawahing damêl, sampun wiwit ngêpêng anggènipun nyambut damêl murih [mu...]
[...rih] sagêdipun pikantuk arta langkung saking ingkang dipun têdha, parlu kangge nyumbang dhatêng tangganipun wau, makatên ugi manawi ingkang badhe gadhah damêl wau kalêbêt tiyang cêkapan, ingkang têmtu sagêd tumbas arak, dene manawi botên makatên, inggih malah namung kosokwangsulipun kemawon, inggih punika anggènipun sami nyambut damêl saecanipun kemawon. Raosanipun: wayah, nyambut gawe ngêpêng kanggo apa, kaya mangkene bae iya wis bisa cukup kanggo nyumbang tôngga kang bakal ora nyuguh ciu.
Para têtamu manawi sampun sami mêndêm, oncor-oncoran panyumbangipun, wontên ingkang sarupiyah, saringgit utawi kalih ringgit, dene manawi botên mêndêm, kathah-kathahipun satangsul, makatên kulinanipun tiyang ing dhusun Bêlah utawi padhusunan sacêlakipun.
XIV. Adatipun tiyang Bêlah manawi jagong sinêgah arak.
Tamu ingkang sami dhatêng punika kalênggahakên ing lampit lajuran kiwa têngên ing gang ingkang têngah. Tamu ingkang gadhah pangkat, tiyang sugih utawi tiyang sêpuh kalênggahakên ing ngandhap talang sacêlaking griya agêng. Talang punika dumunung gathuking griya agêng kalihan pandhapi utawi tarub. Tamu ingkang neneman ugi wontên ing gang têngah punika, nanging kapara têngah saking talang. Ing ngriku panggenanipun sami tayuban.
Sadangunipun lalinggihan, punika sami kèndêl kemawon asêmu lingsêm, tanganipun kiwa têngên gêntos-gêntos nyêpêngi janggut, mripatipun lirak-lirik ningali tiyang ingkang ngladosi sêmu apitakèn punapa ingkang badhe kaladosakên. Manawi sumêrêp bilih ingkang kaladosakên [kaladosakê...]
[...n] namung wedang thok, lajêng ngunjal ambêkan, lênggahipun botên jênjêm sarta manawi sampun dipun ladosi nêdha, tumuntên sami pamit mantuk. Manawi sampun têtela billih badhe kaladosan arak, sêmunipun sami bingah sumringah, kathah gujêng sarta omongipun. Manawi arak sampun mêdal, lajêng sami miwiti ngombe, kalih tigang gêlas alit kemawon sampun sami gerongan ambarungi swaraning pradôngga. Botên antawis dangu lajêng mungêl gêndhing ayak-ayakan, sampur utawi sondhèr lumarap dhatêng tamu ingkang pantês anjogèd rumiyin. Kados punapa swaranipun ingkang dèrèng anjogèd punika botên susah kula aturakên, sabab ingkang kathah lajêng sami anglajêngakên pangombenipun, ngantos kathah ingkang sok botên sagêd nêdha utawi anjogèd, lajêng mantuk ing griyanipun piyambak-piyambak, sarwi gêntoyongan tuwin luntak-luntak. Wicantênipun: iki jênênge wong duwe gawe, buwuha sapira-pira ora ilang.
Manawi sagêd dumugi ing griyanipun, lajêng wicantên dhatêng ingkang èstri, bilih ing têmbe piyambakipun gadhah damêl, tamunipun kêdah sami wuru sadaya, manawi botên makatên, aluwung wilujêngan kemawon.
XV. Adatipun tiyang parêdèn manawi gadhah damêl.
Ing pundi panggenan ingkang tiyangipun ngare sami karêm ngombe arak, tiyangipun parêdèn inggih sami purun ngombe arak, nanging botên sapintêna, mila manawi gadhah damêl, botên namung ngêpêng dhatêng ombèn-ombèn kemawon. Ingkang kaparlokakên: uwos pantun utawi jagung, lajêng ulamipun. Manawi tiyang sugih ulamipun maesa utawi lêmbu sarta menda. Dene manawi tiyang ingkang limrah kemawon,
ulamipun lêmbu utawi ayam. Ulam sagantên ugi wontên, nanging sampun wujud gèsèk, mênggah panêmbramanipun dhatêng têtamu manut sagêd lan botênipun ingkang nambrama dados nama limrah. Sasampunipun tamu kaacaran, pasugatan wedang kaladosakên, tumuntên sêkul salawuhipun. Manawi sampun rampung lajêng dipun têdhani sumbang. Pisumbangipun ugi botên têmtu kathahipun, lajêng dipun tantun punapa badhe mantuk punapa badhe lajêng kasukan. Inggih punika nayub utawi cêki. Manawi badhe nayuban, lajêng kaladosan ombèn-ombèn. Manawi sumêdya cêki lajêng kapapanakên, dene manawi badhe mantuk, lajêng dipun sukani brêkatan, sêkul sarta ulamipun sawungkus, ulamipun sapringkil utawi kalih pringkil, srundèng botên kantun. Anggènipun nyukani ulam sapringkilan makatên punika pancènipun supados sampun tuna anggènipun gadhah damêl, malah ingkang kaangkah mugi agênga bathinipun. Tiyang nonton ingkang badhe tumbas brêkatan inggih kenging, limrahipun ingkang sabuntêl rêgi satangsul.
Arta pasumbang utawi pêpajênganing brêkatan, dipun lêbêtakên ing lodhong dêling ingkang dipun kunci sarta dipun jagi dening Guni. Guni punika tiyang sêpuh ingkang matrapakên japa môntra pangorègan murih kathah tamunipun. Panggenanipun wontên sawingkinging tèdhèng sawingking tamu, sajènipun têtêdhan warni-warni, tike, gantèn
pikantukipun, awit Kyai Guni ingkang angawisi, manawi ingkang sami rencang (sinoman)
Kyai Guni sangêt bingahipun, sabab badhe kathah pandumanipun, nanging manawi namung sakêdhik, lajêng anglêpatakên ingkang gadhah damêl, wicantênipun sabab saking kirang sajèn, kirang lisah, kirang tike, tuwin warni-warni kemawon ingkang dados sabab, mila sanajan ingkang gadhah damêl tansah garunêngan, ewasamantên mêksa nyukani panduman pantês kathahipun.
Limrahipun sabibaring damêl, kathah para bakul ingkang dhatêng nagih, sabab sadhiyan sasêgah wau mèh sadaya anggènipun nyambut, sêmadosipun bayar bibar damêl, dados arta pasumbang wau kalamôngsa inggih sok langkung, sok kirang utawi trêp-trêpan kemawon, limrahipun kirang, sabab saking kathahing panganggenipun ingkang kêdah linampahan. Punapa ta sababipun, dene pasumbang sagêd kirang utawi panganggenipun kêdah kathah. Tumrap bôngsa Jawi kados botên kakilapan, inggih punika jalaran dhatêngipun para tamu sami ambêkta bala, anak, semah, sadhèrèk tuwin sanès-sanèsipun, ingkang angrencangi angladosi ugi makatên.
Bedanipun priyantun alit-alitan kalihan tiyang dhusun manawi gadhah damêl, kathah, inggih punika: botên mawi Guni, botên mawi brêkatan, botên mawi tèdhèng, sarta lênggahipun botên wontên ing ngandhap, sami kursèn sadaya, meja kênapipun sami katata sae, sarta ingkang agêng manahipun, mawi rêrênggan janur kuning tuwin ron-ronan ingkang asri tiningalan. Sadiyanipun mèh sami kemawon, namung prasajanipun amratandhani bilih lêladosanipun wau sampun karêmbag rumiyin.
Pasumbangipun ingkang kathah awarni barang, kados ta: sinjang, udhêng sarta badhe rasukan, ugi wontên ingkang nyumbang arta, nanging panyumbangipun langkung rumiyin utawi sasampunipun lêbar damêl. Arta ingkang kasumbangakên sarêng damêl punika, manawi damêlipun mawi pasamuwan tayuban, sintên ingkang badhe ambêksa, kêdah maringi arta kawadhahan talam ingkang kaaturakên dening talèdhèk sarêng kalihan sampur.
rencangipun. Kônca sinoman, sanèsipun gadhah pangangkah mêndhêt ulam-ulam badhe kabêkta mantuk, ugi kathah panêdhanipun panduman. Mila sabibaring damêl, priyantun ingkang gadhah damêl wau asring kabêslah dening Arab utawi Cina. Sabab priyantun alit punika ingkang kathah balanjanipun botên anyêkapi, môngka limrahipun sami prawira, lumuh kantun brêgas kalihan sajajaripun, mila sanajan anggangsal wêlasan inggih dipun
bibit sadaya. Ingkang têmtu anakanipun samangke langkung agêng tinimbang ingkang sampun, sabab bibitipun dados langkung agêng tinimbang ingkang rumiyin. Makatên salajêngipun ngantos griya pakawisanipun têlas sadaya.
VXII. Priyantun agêng ingkang kagungan damêl.
Mênggah patrapipun priyantun agêng kagungan damêl punika sami kemawon kados priyantun alit, bedanipun namung inggih agêng alit,
pasumbangipun inggih makatên, saya agêng pangkatipun, saya agêng malih pasumbangipun. Priyantun alit ingkang cêkap kasumbang mawi sarung pangaos sarupiyah, punika botên pantês yèn nyumbanga namung samantên dhatêng priyantun agêng. Pantêsipun inggih ingkang pangaos gangsal rupiyah minggah. Lêrês priyantun agêng wau botên badhe duka, nanging ingkang nyumbang botên sakeca piyambak, utawi isin, mila kathah priyagung ingkang sok paring dhawuh, supados ingkang sami sowan sampun sami ambêkta pasumbang. Rekanipun priyantun alit, lajêng sami urun-urunan arta, pakangsalipun lajêng katumbasakên barang salaka utawi jêne ingkang prayogi, tumuntên kaaturakên minôngka tôndha kaasihanipun priyantun alit ing
pisungsungipun para priyantun alit-alit wau. Ingkang makatên punika kados limrahing sadhengah bôngsa dene manawi pisungsung wau saking priyantun agêng dhatêng priyantun agêng malih, punika malah langkung gampil panolakipun. Mila manawi wontên ingkang cariyos bilih priyantun agêng wau mundhuti pasumbang awarni anu-anu, punika têksih pakèwêd anggèn kula manah, sabab kathah-kathahing manungsa, satunggal kalih inggih sok wontên melikipun ingkang makatên, nanging botên kathah. Dene murka punika bêbahaning ngagêsang, dados nama
sadaya ingkang nênuntun kita ing jaman kamajêngan. [kama...]
[...jêngan.] Upami ngantosa rênggang pamitranipun, punapa botên sami kalihan murid kecalan guru. Kados punapa badhe kadadosanipun, ingkang têmtu lajêng
pancene lambene wong barat iki, pinter molak-malik omongan.
ayolah lek pancen kate fair ngakui, sopo sing njajah trus sopo sing dijajah??? koyok indonesia dijajah londo.. opo yo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parung_Kudha,_Sukabumi&oldid=1049958"	Kategori: Kacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn SukabumiParung Kudha, SukabumiKabupatèn SukabumiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 22 Maret 2016.
Mr WordPress di SUGENG RAWUH	LAYANG PUNGKASAN
mata air.Pasar ilang kumandhang --- Pasar kehilangan suara.Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak ---
pajak.Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal.Wong wadon nganggo pakeyan
lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.Akeh wong wadon ora setya marang
Wong cilik akeh sing kepencil---Rakyat kecil banyak tersingkir.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan.Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.Wong nyengit kesengit---Orang busuk hati dibenci.Buruh mangluh---Buruh menangis.Wong sugih krasa
JayabayaBait 140 s/d 151140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake
marang pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\142. pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\143. ratu ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\144. sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\145. wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\146. wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\147. bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-
akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\151. wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\Bait 152 sampai dengan 156 hilang157. wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora
dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya manungsa angleledha\162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong
sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti,
kaping pindho\ ngerahake jin setan\ kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo\ kinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda\ landhepe triniji suci\ bener, jejeg, jujur\ kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong\165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane Gatotkaca sayuta\166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung pilih-pilih sapa\167. waskita pindha dewa\ bisa nyumurupi lahire mbahira,
waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan kewran
landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir
ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\170. ing ngarsa Begawan\ dudu pandhita sinebut pandhita\ dudu dewa sinebut dewa\ kaya dene manungsa\ dudu seje daya
siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja jelma kumara\ aja-aja kleru pandhita samusana\
para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis
Kutha Gunungsitoli (sadurungé Kecamatan Gunung Sitoli), iku kutha otonom minangka pamekaran saka Kabupatèn Nias propinsi Sumatra Lor, Indonésia. Kutha iki diresmèkaké déning Mentri Dalam Negri Indonésia, Mardiyanto, tanggal 29 Oktober 2008
Kecamatan Gido lan Hili Serangkai (Kabupatèn Nias)
Kecamatan Alasa Talumuzoi lan Namohalu Esiwa (Kabupatèn Nias Lor), sarta Hiliduho (Kabupatèn Nias)
Gunungsitoli • Gunungsitoli Alo'oa • Gunungsitoli Kulon • Gunungsitoli Idanoi • Gunungsitoli Kidul • Gunungsitoli Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Gunungsitoli&oldid=1048085"	Kategori: Kutha Gunungsitoli	Menu navigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.13, 16 Maret 2016.
AMmatur nuwun lagunipun,mugi Gusti mberkahiReplyDeleteAdminAugust 11, 2012 at 8:45
Ulam Black Ghost (Apteronotus albofrons) utawi ingkang wonten ing Indonesia kawéntar kanthi nama ulam sétan kalebet satunggaling iwak hias. Ulam punika asalipun saking Sungai Amazon, Brazil, Amerika Selatan. Ananging wonten ugi ingkang wastani bilih ulam black ghost punika. Ulam punika asalipun saking Sungai Amazon, Rio Paraguay, Brazil, Peru, Ekuador, Venezuela, lan Guyana. Ulam punika gadhah wujud awak ingkang pipih (tipis) kanthi dawa kirang langkung 66 cm dumugi 48 cm. Warni awakipun saking biru, ungu tua, dumugi radi ireng. Ingkang unik saking ulam punika inggih corèngan warni putihingkang wonten ing dawaning bagéyan dorsal (wiwitan saking sirah dumugi dorsal tengah) saha kalih garis kanthi warni putih wonten ing buntut lan nyawijinipun sirip dada kaliyan sirip weteng [1].
Ulam punika kalebet ulam pendamai. Ukuran awakipun saged 50 cm kanthi dawa rata-rata kirang langkung 35 cm. Adhedhasar wujud awakipun ulam setan punika kagolong dhateng ulam pisau (Knifefishes), inggih punika golongan ulam kados pisau ingkang lébar bagéyan sirah lan awak lajeng ngruncing ing bageyan weteng. Ulam black ghost ugi kagolong dhateng electic fishes inggih punika ulam ingkang saged ngasilaken listrik. Ulam punika saed ngasilaken listrik andhap (< 1V/cm) kanthi frekuensi medan listrik 0.1 – 10 kHz. Listik punika kaginakaken kanggé ngenali objek sekitar lan kanggé komunikasi kaliyan ulam listrik sanèsipun. Saénipun ulam punika boten dipunpiara kaliyan ulam ingkang ngasilaken listrik sanèsipun [2].
Ulam black ghost remen kaliyan papan ingkang lunak lan cenderung asam, ananging saged ugi gesang wonten toya ingkang macem-macem. Ulam black ghost ugi milih panganan kanthi jinis tartamtu, lan saged mangan pakan ingkang garing, beku ugi panganan urip. Ananging ulam sétan punika langkung remen kaliyan pakan cacing rambut.
Miara induk[besut | besut sumber]
Bedanipun ulam setan ingkang jantan kaliyan betina punika saged katingal saking jarak antawisipun tutuk kaliyan tutup insang. Menawi ulam jantan punika jarakipun langkung dawa katandingan kaliyan ulam betina. Ulam jantan langkung langsing katimbang ulam betina ingkang gadhah wujud weteng gendhut. Induk ulam black ghost saged mateng endos menawi sampun umur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_setan_(Black_Ghost)&oldid=1097336"	Kategori: IwakIwak hiasKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
hiyo le, kedharang2 tumprap kidul kene
1:1 Katur ing panjenenganipun Bapak Téofilus ingkang kinasih. Kathah tiyang ingkang sampun mbudidaya nyerat lelampahan-lelampahan ingkang kedadosan wonten ing antawis kita.
1:2 Kados ingkang dipun cariyosaken déning tiyang-tiyang ingkang wiwit-wiwitan sami nyipati piyambak lelampahan-lelampahan wau, lajeng martosaken prekawis menika.
1:3 Mila sesampunipun kula niti priksa piyambak prekawis wau saking wiwitanipun, prayogi menawi kula mratélakaken sedaya wau dhateng panjenengan,
1:4 kanthi pengangkah, supados panjenengan pirsa bilih sedaya ingkang kawucalaken dhateng panjenengan menika nyata.
1:5 Nalika jamané Sang Prabu Hérodès dadi ratu ing tanah Yudéa, ana imam jenengé Zakharia. Imam mau golongané imam-imam Abia. Somahé jenengé Élisabèt, uga ana turuné imam.
1:6 Sekaroné padha wong mursid; seneng ngèstokaké dhawuh lan netepi angger-anggeré Allah.
1:7 Imam Zakharia lan Élisabèt mau ora duwé anak, jalaran Élisabèt gabug. Mangka loro-loroné wis padha tuwa.
1:8 Sawijining dina, Imam Zakharia nindakaké kuwajibané ngimami ing pangibadah, jalaran nalika semana golongan imam-imam Abia olèh giliran netepi kuwajibané ing Pedalemané Allah.
1:9 Kaya padatan, carané diundhi. Imam Zakharia ketiban undhi mlebu ing Pedalemané Allah ngobong dupa.
1:10 Nalika Imam Zakharia lagi nindakaké upacara mau, ing jaba ana umat akèh sing padha ndedonga.
1:11 Dumadakan ana malaékat ngrawuhi Imam Zakharia. Malaékat mau jumeneng ana ing sisih tengené mesbèh, papané ngobong dupa.
1:12 Imam Zakharia nalika weruh malaékat mau kagèt lan wedi banget.
1:13 Nanging malaékat mau banjur ngandika: “Aja wedi, Zakharia! Gusti Allah wis miyarsakaké pandongamu. Élisabèt, somahmu, bakal mbabar anak lanang. Bocah kuwi jenengna Yohanes.
1:14 Kowé bakal bungah banget; semono uga lairé bocah mau bakal njalari akèh wong padha mèlu seneng.
1:15 Bocah kuwi bakal dadi wong sing pinunjul ana ing ngarsané Pangéran, mulané ora kena ngombé anggur lan minuman liyané sing mendemi. Wiwit saka wetengané ibuné, bocah kuwi bakal kapenuhan ing Roh Suci.
1:16 Yèn wis gedhé bakal dadi panuntun sing njalari wong Israèl akèh sing padha mratobat marang Pangéran Allahé.
1:17 Anakmu mau bakal dadi utusané Gusti Allah sing peng-pengan lan pangwasané kaya Nabi Élia. Anakmu kuwi bakal ngrukunaké bapak karo anak, lan nuntun wong mursal dadi mursid. Enggoné nindakaké mengkono kuwi supaya nyawisaké umat sing sembada tumrap ing Pangéran.”
1:18 Imam Zakharia nuli matur: “Kados pundi enggèn kawula saged mangertos, bilih pangandika Panjenengan menika èstu badhé kelampahan, awit kawula sampun sepuh, mekaten ugi sémah kawula?”
1:19 Wangsulané malaékat: “Aku iki Gabrièl, sing ngadhep ana ngarsané Gusti Allah. Aku diutus ndhawuhaké pawarta sing mbungahaké iki marang kowé.
1:20 Apa sing dakkandhakaké iki mesthi bakal kelakon, ing wektu sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah. Nanging sarèhné kowé ora ngandel karo kandhaku, mulané kowé bakal dadi bisu, nganti tekan wektuné sing dakkandhakaké iki mau kelakon kabèh.”
1:21 Kacarita umat sing padha ana ing jaba ngentèni metuné Imam Zakharia. Wong akèh mau padha gumun, apa sebabé kokimam suwé banget ana ing Pedalemané Allah.
1:22 Bareng metu, Imam Zakharia ora bisa caturan, mung bisa mènèhi sasmita nganggo tangané waé. Wong akèh mau banjur padha ngerti, yèn Imam Zakharia mentas nampa wahyu ana ing Pedalemané Allah.
1:23 Sarampungé tugas ana ing Pedalemané Allah, Imam Zakharia banjur mulih.
1:24 Ora let suwé Élisabèt, somahé nuli ngandhut, lan sajroné limang sasi ora metu-metu saka omahé.
1:25 Élisabèt mosik ing sajroning ati: “Pungkasané Gusti Allah mitulungi aku, lan ngilangi sing njalari isinku karo wong-wong, nganti aku saiki wis ora prelu isin menèh.”
1:26 Bareng Élisabèt enggoné ngandhut wis nem sasi, Gusti Allah banjur ngutus Malaékat Gabrièl menyang kutha Nasarèt, ing tanah Galiléa.
1:27 Enggoné diutus mrana mau prelu nemoni prawan, sing jenengé Maryam. Prawan mau lagi pepacangan karo wong sing jeneng Yusuf, tedhak-turuné Sang Prabu Dawud.
1:28 Malaékat mau nemoni Maryam lan ngandika: “Begja kowé sing dikasihi déning Pangéran! Pangéran nganthi marang kowé!”
1:29 Krungu pangandikané malaékat sing mengkono mau, Maryam kagèt banget, sarta tuwuh pitakonan ing sajroning ati: gèk apa tegesé salam mau.
1:30 Malaékat nuli ngandika marang Maryam: “Aja wedi Maryam, awit kowé olèh kanugrahan gedhé saka Pangéran.
1:31 Kowé bakal ngandheg sarta mbabar anak lanang; anak kuwi jenengna Yésus.
1:32 Anakmu mau bakal dadi pinunjul, sarta disebut Putrané Kang Mahaluhur. Pangéran bakal njumenengaké Sang Putra mau dadi Ratu, kaya Sang Prabu Dawud, leluhuré.
1:33 Panjenengané bakal dadi Ratuning anak-turuné Yakub ing selawas-lawasé. Kratoné bakal ora ana wekasané.”
1:34 Maryam banjur matur marang malaékat mau: “Kados pundi sagedipun prekawis menika kelampahan, jalaran kawula menika taksih prawan?”
1:35 Malaékat mau nuli mangsuli: “Roh Suci bakal nedhaki kowé, sarta kwasané Gusti Allah bakal ngayomi kowé. Mulané Putra sing miyos kuwi suci, sarta bakal disebut Putraning Allah.
1:36 Lan ngertia, yèn Élisabèt, sanakmu sing wis tuwa lan diarani gabug, kuwi saiki wis ngandheg nem sasi.
1:37 Sebab tumrapé Gusti Allah ora ana barang sing mokal.”
1:38 Maryam banjur matur: “Kawula menika abdinipun Pangéran. Sedaya wau kelampahana tumraping kawula, kados ingkang Panjenengan ngandikakaken menika.” Sawisé mengkono malaékat mau banjur nilar Maryam.
1:39 Ora let suwé Maryam banjur lunga menyang sawijining kutha ing tanah Yudéa, sing dunungé ana ing pegunungan.
1:40 Ana ing kono Maryam njujug ing omahé Imam Zakharia. Nalika mlebu ing omah mau, Maryam celuk-celuk karo awèh salam marang Élisabèt.
1:41 Bareng krungu swarané Maryam awèh salam mau, bayi sing ana ing wetengané Élisabèt nggronjal. Merga kapenuhan déning Roh Suci,
1:42 Élisabèt banjur ngucap klawan swara seru: “Kowé wong sing begja dhéwé ana ing antarané wong wadon kabèh! Mengkono uga binerkahana bayi sing kokkandhut kuwi.
1:43 Sapa ta aku iki, déné nganti karawuhan ibuné Gustiku?
1:44 Merga nalika aku krungu swaramu awèh salam, bayi sing ana ing wetengku nggronjal krana saka bungahé.
1:45 Begja, déné kowé precaya, yèn apa sing dingandikakaké déning Gusti Allah marang kowé, kuwi bakal kelakon!”
1:46 Maryam banjur ngucap mengkéné: “Nyawaku ngluhuraké Pangéran,
1:47 lan atiku suka-rena merga Gusti Allah, Juru Slametku.
1:48 Merga Panjenengané nggatèkaké aku, abdiné sing nistha! Wiwit saiki saben wong bakal ngarani aku wong begja.
1:49 Awit Gusti Allah Kang Mahakwasa wis nindakaké pakaryan sing pinunjul ing ngatasé aku. Mula Asmané kasucèkna!
1:50 Pangéran melasi wong sing wedi asih marang Panjenengané, turun-tumurun.
1:51 Gusti Allah mbuyaraké wong sing padha angkuh, srana pangwasané astané; lan rancangané wong mau digawé kocar-kacir.
1:52 Gusti Allah nglorod para pangwasa saka ing kalungguhané, lan wong sing asor diluhuraké.
1:53 Gusti Allah maringi pangan wong sing padha keluwèn srana peparing sing becik, nanging wong sugih ditundhung, tanpa diparingi apa-apa.
1:54 Gusti Allah nulungi Israèl, abdiné, awit arep netepi janjiné marang leluhuré.
1:55 Yakuwi janjiné, enggoné bakal maringaké sih-rahmaté marang Abraham lan turun-turuné kabèh, ing selawas-lawasé.”
1:56 Maryam enggoné ana ing omahé Élisabèt nganti wetara telung sasi, nuli mulih.
1:57 Bareng wis tekan mangsané, Élisabèt banjur mbabar putra kakung.
1:58 Tangga teparo lan sanak seduluré padha krungu bab gedhéning sih-kadarmané Pangéran sing kaparingaké marang Élisabèt. Wong-wong mau padha mèlu bungah banget.
1:59 Nalika bayiné umur wolung dina, tangga teparo lan sanak seduluré mau padha teka, arep netaki bayiné. Karepé wong-wong mau bayiné arep padha dijenengi Zakharia, kaya bapakné.
1:60 Nanging ibuné muni: “Aja! Bocah iki kudu dijenengaké Yohanes!”
1:61 Wong-wong mau nuli padha muni: “Lho, ing antarané sedulur-sedulurmu rak ora ana ta sing jenengé Yohanes?”
1:62 Nuli padha takon marang Zakharia nganggo sasmita, bayi mau arep dijenengaké sapa.
1:63 Zakharia nuli njaluk sabak lan nulis ing sabak mau: Jenengé “Yohanes”. Wong kabèh padha gumun banget.
1:64 Sanalika iku uga Zakharia bisa caturan lan ngluhuraké asmané Gusti Allah.
1:65 Tangga teparoné kabèh padha wedi, lan pawarta mau kawentar ing daérah pegunungan Yudéa kabèh.
1:66 Wong kabèh sing padha krungu bab lelakon kuwi nuli padha mikir lan takon ing sajroning ati: “Bocah iki mbésuk bakal dadi apa?” Merga cetha yèn pangwasané Allah nunggil karo bocah mau.
1:67 Imam Zakharia, bapakné si bayi Yohanes mau, nuli kapenuhan ing Roh Suci, sarta medhar pameca, mengkéné:
1:68 “Ayo padha memuji marang Pangéran, Allahé bangsa Israèl! Gusti Allah wis rawuh nylametaké umaté, lan padha diluwari.
1:69 Gusti Allah maringi Juru Slamet sing kwasa marang kita, yakuwi turuné Sang Prabu Dawud, abdiné.
1:70 Gusti Allah dhèk biyèn wis janji, lumantar nabiné kang suci,
1:71 yèn kita bakal diluwari saka tangané mungsuh-mungsuh kita lan saka pangwasané wong sing padha sengit marang kita.
1:72 Supaya srana mengkono Panjenengané ngetingalaké sih-kadarmané marang para leluhur kita, sarta netepi janjiné sing suci.
1:73-74 Gusti Allah wis supaos marang leluhur kita Abraham, lan wis janji arep ngluwari kita saka mungsuh kita, supaya kita bisa ngabekti marang Panjenengané, tanpa rasa wedi,
1:75 ing sajroning kasucèn lan kabeneran ana ing ngarsané, selawasé urip kita.
1:76 Déné kowé, enggèr anakku, kowé bakal disebut nabiné Gusti Allah sing Mahaluhur. Kowé diutus déning Gusti Allah minangka utusan sing ndhisiki tindaké, prelu nyawisaké dalan kagem Panjenengané,
1:77 sarta nuduhaké marang umaté, yèn umat mau bakal dislametaké, srana pangapuraning dosa sing bakal diparingaké marang umat mau.
1:78 Pangéran Allah kita kuwi loma, sarta akèh sih-piwelasé; Panjenengané bakal rawuh ngluwari kita. Padha kaya srengéngé mlethèk ing wayah ésuk,
1:79 mengkono Panjenengané bakal madhangi marang saben wong, sing padha urip ana ing pepetenging dosa lan tansah krasa wedi. Gusti Allah nuntun kita marang dalaning katentreman.”
1:80 Anaké Imam Zakharia mau saya mundhak gedhé lan jiwané saya santosa. Bocah mau manggoné ana ing ara-ara samun, nganti tekan dina madegé dadi nabi ana ing Israèl.
dadi neng duwur. rak ketok katoke. ndadak scroll up dulu. yo wis ngono iku
HIAB, SOOSAN, KANGLIM, DONGYANG
53. Kula botên pisan sumuci-suci, ngakên saening awak kula piyambak, awit manahing tiyang punika limrahipun kêdah ngajak dhatêng awon, kajawi tiyang ingkang dipun sihi utawi dipun rêksa dening Pangeran kula, punika botên kèlu dhatêng pangajaking manahipun. Sayêktosipun Pangeran kula punika kaparêng Ngapura tur Maha-asih.
54. Barêng sang nata wis têrang marang Nabi Yusuph, têmên bêcik kalakuane, punjul kawruhe, banjur dhawuh: Saiki Yusuph timbalana marene, bakal tak piji, tak junjung ing pangkat luhur. Barêng Nabi Yusuph wis seba sarta wis imbalwacana lan sang nata, sang nata banjur dhawuh kalumrahake ing akèh, He Yusuph, ing dina iki kowe tak junjung ing pangkatmu luhur dadi prabu anom ing Mêsir.
55. Nabi Yusuph sawise nyandikani, banjur matur: Dhuh sang nata, kula mugi katamtokna dados gêdhonging bôndha, nguwasani wulu pamêdalipun bumi ing Mêsir sadaya, awit kula punika tiyang têmên saha mangêrtos dhatêng lampahing samukawis.
56. Atur panyuwune Nabi Yusuph mau diparêngake dening sang nata. Pangandikaning Allah: Mangkono uga Nabi Yusuph Ingsun paringi pangawasa ing bumi Mêsir lan [la...]
[...n] sawêwêngkone kabèh, ing bab wulupamêtu lan sarupaning paprentahan, apadene pangadilan, dadi sang nata wis mêngkêr ora nyumêrêpi Adipati Katphirul Ngasis banjur nyèlèhake kalungguhane patih, ora antara lawas tinggal dunya. Ing kono Zulekha banjur digarwa dening Prabu Anom Yusuph, prabu anom kuwasa yasa pasanggrahan ana ing ngêndi-êndi panggonan kang dadi karsane. Rahmatingsun Ingsun paringake marang wong kang dadi parênging karsaningsun, sarta ingsun ora bakal nguwukake ganjaraning wong kang padha nglakoni kabêcikan.
57. Dene ganjaran besuk ana ing akhirat, iku luwih bêcik manèh, iya iku tinamtokake marang wong kang padha pracaya lan wêdi ing Allah.
58. Barêng wis ngancik ing masa pailan para kangdangekadange. Prabu Anom Yusuph, cacah wong sapuluh padha têka ing nagara Mêsir saka parentahing bapakne dikon nêmpur gandum, ana ing Mêsir banjur padha seba ing ngarsane prabu anom. Prabu anom ora pisan pangling marang para kadange, nanging para kadange mau padha pangling marang Prabu Anom Yusuph. Para kadang iku padha didangu kaanane. Banjur padha matur yèn wong sapuluh mau padha dulur tunggal bapa biyung, [bi...]
[...yung,] lan duwe sadulur manèh tunggal bapa seje biyung: loro, kang tuwa aran Yusuph, wis mati dipangan macan, kang ênom aran Bunyamin, isih urip kari ana ing omah.
59. Barêng para kadang mau wis padha diparingi gandum, siji-sijining wong diparingi sakêlaring unta siji, sang prabu anom banjur dhawuh: He wong Ibrani, ênggonmu ana ing Mêsir kowe tak paringi pondhokan lan padha tak kurmati kalawan bêcik, apadene ênggonmu nêmpur wis tak paringi gandum kalawan takêran gênêp, ing besuk mênawa kowe bali marene manèh, anggawaa sadulurmu
mêsthi ora tak paringi, sarta kowe ora tak lilani malêbu ing nagara Mêsir seba marang aku.
61. Para kadang banjur padha matur: Dhawuhipun sang prabu punika inggih badhe kula èstokakên. Nanging kawuningana, adhi kula Bunyamin punika tumrapipun bapa kula gantilan manah, botên kenging pisah. Ewasamantên bapa kula inggih badhe kula sêrêp-sêrêpakên, supados Bunyamin wau suka kula jak sowan mariki.
62. Prabu anom banjur dhawuh marang para garap ing têmpuran kono, dirham dhuwite wong Ibrani iku lêbokna ana ing karunge, supaya yèn wis têkan ing omahe padha wêruha yèn dhuwite tak balèkake, dadi banjur wêruh marang kautamanku, lan ing têmbe yèn gandume wis êntèk, banjur padha bali nêmpur marene manèh.
63. Para kadang mau barêng wis padha mulih têkan ngomahe bapakne, banjur padha tutur: Dhuh bapak, lampah kula nêmpur dhatêng ing Mêsir, manggih wilujêng sarta angsal gandum. Nanging kawuningana, kula wontên ing Mêsir saking dipun mulyakakên dening sang prabu anom ing Mêsir. Sang prabu anom wau andangu para sadhèrèk kula, kula matur cacahipun sawêlas kalêbêt pun Bunyamin. Wusana dhawuhipun sang prabu anom, mênawi kula wangsul nêmpur malih, kadhawuhan ngajak pun Bunyamin, mênawi kula wangsul botên kanthi
dhatêng ing Mêsir, sampeyan sampun mawi sumêlang. Kula tiyang sasadasa.
ingkang tanggêl, sagah sami rumêksa wilujêngipun pun Bunyamin.
64. Nabi Yakkub mangsuli: kapriye ênggonku bisa ngandêl marang tanggunganmu saguh rumêksa salamête Si Bunyamin, awit iki ora beda karo Si Yusuph biyèn, kowe iya saguh rumêksa salamête. Ewadene Si Bunyamin mau yèn dhasar dirêksa dening Allah luwih dening Santosa, ngungkuli pangrêksamu. Allah iku luwih dening Asih, ngungkuli wong kang padha asih.
65. Para kadang mau barêng padha andhudhah karunge, sapira bae kagète, andêlêng dhuwite dirham kang dianggo nêmpur dibalèkake dening sang prabu anom, katêmu ana sajroning karung, banjur padha tutur marang bapakne: Dhuh bapak, punika kawuningana, yatra dirham ingkang kula angge nêmpur, ingkang wau sampun dipun tampèni dening sang prabu anom ananging punika têka dipun wangsulakên, kapanggih wontên salêbêting karung, wêtah tanpa kalong, dados têtela sihipun sang prabu anom dhatêng kula tanpa upami, kula badhe nyuwun punapa malih ingkang langkung samantên. Yatra punika kenging kula angge nêmpur malih. Punapadene mênawi kula kanthi pun Bunyamin, kados-kados panêmpur kula dipun paringi langkung sabêbêktaning unta, awit punika ingatasipun sang prabu anom taksih
nama sakêdhik. Sarta pangrêksa kula dhatêng pun Bunyamin tanpa kuwatos.
66. Nabi Yakkub mangsuli: Mênawa kasaguhanmu ngrêksa Si Bunyamin iku kowe padha kaduga labuh pati nganti mulih runtung-runtung têkan ing
Ing kono para kadange Nabi Yusuph banjur padha supata nêbut asmaning Allah. Nabi Yakkub banjur calathu: Allah anêksèni prajajianku lan kowe iki.
67. Nabi Yakkub banjur pitutur: He anakku kabèh, wis padha mangkata kanthi adhimu Si Bunyamin. Yèn kowe têkan ing Mêsir, malêbumu ing nagara aja kumpul mêtu dalan siji, malêbua prêncaa, mêtu dalan seje-seje, supaya kowe padha kalisa saka ing pakewuh, awit manungsa diwênangake ngati-ati, tur satêmêne pangati-ati iku iya ora bisa murungake pêpêsthèning Allah. Papêsthèn iku ora kawêngku ana panguwasaning manungsa, mung kawêngku ana panguwasaning Allah
68. Para kadange Nabi Yusuph wong sawêlas banjur padha mangkat mênyang Mêsir, satêkane ing Mêsir, ngèstokake wêkase bapakne, malêbune ing nagara metu ing dalan dhewe-dhewe. Ewadene iya ora bisa murungake papêsthèning Allah. Enggone karsa nandukake pakewuh, pêrlune Nabi Yakkub dhewe kang tansah diarêp-arêp, iku diparêngake dening Allah. Pangandikaning Allah: Nabi Yakkub iku dhasar duwe kawruh saka ênggon Ing sun mulang, nanging manungsa iku kang akèh padha ora wêruh.
69. Para kadang mau banjur padha seba marang Prabu Anom Yusuph (ana ing kono padha dimulyakake, dipondhokake ana ing panggonan kang endah), dene Bunyamin dipiji dhewe ana ngarsane sang prabu anom, tunggal sakamar (ana ing kono Bunyamin dirangkul marang sang prabu anom sarta dijatèni). Pangandikane sarwi muwun: He adhiku Bunyamin, wis mêsthi dadi kagètmu kanthi bungah, kowe tak kandhani, satêmêne aku iki sadulurmu tuwa Yusuph biyèn.
(Sang prabu anom banjur ngandharake lêlakone saka wiwitan nganti têka ing wêkasan, Bunyamin ngrungokake bangêt bungah lan pangungune, lan uga milu nangis. Sang prabu anom banjur ngandika): He adhiku, kowe aja pisan duwe rasa mêsgul utawa sêrik marang sadulurmu seje biyung iku, marga ênggone padha nganiaya marang aku (kowe wêruha, ênggone nganiaya marang aku, iku saka karsaning Allah diênggo anjalari ênggonku olèh kaluhuran gêdhe iki. Bunyamin banjur dikêthik lan dijatèni rêrantaman karsane sang
wis budhal mangkat mulih, sarta lakune wis sawatara adoh, banjur ditututi dikon bali, panguwuhe wong kang nututi: He untan-untan wong Ibrani, kowe padha balia dhisik, sabab kowe kêna ing têrka nyolong (para kadang mau banjur padha bali).
71. Têkan ing kono para kadang mau banjur padha matur marang para garap kalawan ngasih-asih, sampeyan kecalan punapa.
72. Para garap ing kono padha mangsuli: Aku kelangan cênthak takêran gandum kagungane sang prabu anom. Sing sapa nêmokake
prabu anom mau banjur padha mangsuli: Dêmi Allah, dhatêng kula ing Mêsir ngriki botên sumêdya damêl risak wontên ing bumi, sarta botên badhe nyolong. Ingkang makatên wau sampeyan sumêrêp piyambak, katôndha saking kalakuan kula.
74. Para garap banjur padha calathu: (mangkono iku kandhamu dhewe) nanging yèn kowe goroh kapriye. (Saiki kowe mêsthi tak galedhah, sapa kang kanggonan cênthak ana sajroning karunge) sanggêm tak patrapi apa.
75. Para kadange sang prabu anom banjur padha mangsuli: (Inggih sumôngga sampeyan galedhah), dene sêsanggêman kula, sintên ingkang karungipun isi cênthak [cêntha...]
[...k] kagunganipun sang prabu anom punika dipun patrapana ngawula dhatêng sang prabu anom wontên ing Mêsir ngriki laminipun sataun, inggih punika patrapanipun tiyang nyolong ingkang sampun tumindak tumrap ing para sadhèrèk kula.
76. Para garap banjur padha tumandang anggaledhah sarupaning karung gêgawane wong Ibrani, kang didhudhahi dhisik dudu karunge Bunyamin, barêng andhudhah karunge Bunyamin cênthak mau katêmu ing kono (dadi Bunyamin kêna ing patrapan kudu nglakoni ngawula marang sang prabu anom, lawase sataun), kêlakone kang mangkono iku, Ingsun dhasar paring pangêrti marang Nabi Yusuph (bab ênggone Nabi Yusuph arêp anggondhèli Bunyamin, kudu nganggo sarana nêsêli cênthak ana ing karunge, supaya bisa nêtêpake patrapan ngawula saka sêsanggêmane para sadulure). Awit Nabi Yusuph ora bisa anggondhèli Bunyamin nganggo wêwaton anggêr-anggêring praja ing Mêsir, kajaba kaparênging Allah kudu nganggo sarana mangkono mau. Ingsun anjunjung drajating wong kang dadi parênging karsaningsun, iya iku Nabi Yusuph, Ingsun paringi kawruh ngungkuli sarupane wong pintêr.
77. Para kadang mau banjur padha matur marang sang prabu anom: [a...]
[...nom:] Mênawi Bunyamin punika purun nyolong, inggih sampun mèmpêr kemawon, awit sadhèrèkipun ingkang tunggil bapa biyung nama pun Yusuph, kala taksih gêsangipun rumiyin inggih pancèn culika. Nabi Yusuph banjur calathu lirih, ora krungu para sadulure: Kowe luwih dening ala lan culika (nyolong sadulurmu Yusuph banjur koêdol) Allah nguningani ênggonmu calathu goroh iku.
78. Para kadang mau banjur padha matur manèh: Dhuh sang prabu anom ingkang mulya, Bunyamin punika gadhah bapa sampun sêpuh sarta pikun (sakalangkung mêmêlas, punika sangêt trêsnanipun dhatêng Bunyamin) mila prayoginipun, sang prabu anom amundhuta salah satunggalipun sadhèrèk kula sadasa punika kemawon, dados lintunipun Bunyamin (nglampahi patrapan ngawula wontên ing ngriki, Bunyamin kalilana mantuk), mênawi atur kula punika kaparêngakên, dados dumunung sang prabu anom tulus anggènipun damêl kasaenan.
79. Nabi Yusuph mangsuli: Aku muga didohna dening Allah, aja nganti matrapi wong kang ora kaluputan apa-apa, kajaba wong kang tak galedhah têtela barang kagunganku katêmu ana ing tangane [tanga...]
[...ne] (iku mêsthi tak patrapi), mênawa aku matrapi wong bêcik, dadi aku aran ratu nganiaya.
80. Para kadang mau banjur padha judhêg atine (awit wis ora duwe pangarêp-arêp diparêngake panyuwune marang sang prabu anom. Ing kono banjur padha rêmbugan), para kadang mau kang pintêr dhewe aran Yahuda, iku calathu: He para sadulurku kabèh, kowe padha elinga yèn bapak wis nyêkêl sêsanggêmanmu kang nganggo nyêbut asmaning Allah (saguh labuh pati rumêksa salamête Bunyamin, nganti têkan ing omah) biyèn kowe uga wis sanggêm rumêksa salamête Si Yusuph, wusana kowe cidra, saiki bakal cidra manèh. Ing mêngko kêkêncênganku, aku ora nêdya mulih saka bumi ing Mêsir, kajaba yèn dikon mulih marang bapak, utawa yèn aku didhawuhi dening Allah dikarsakake nglawan pêrang marang sang prabu anom ngrêbut Si Bunyamin (yèn wis kêlakon karêbut, iku aku gêlêm mulih). Allah iku khukume luwih dening prayoga, ngungkuli wong kang padha ngukumi.
81. He para sadulurku, saiki kowe padha muliha, matura marang bapak mangkene: Dhuh bapak, putra sampeyan pun Bunyamin wontên ing Mêsir nyolong [nyo...]
[...long] cênthak kagunganipun sang prabu anom (lajêng dipun patrapi ngawula sataun). Anggèn kula purun matur makatên punika, kula sumêrêp piyambak (karungipun dipun galedhah kapanggih cênthakipun sang prabu anom wontên salêbêting karungipun Bunyamin), dene kala rumiyin, anggèn kula purun sanggêm rumêksa kawilujênganipun pun Bunyamin punika, awit kula botên gadhah kintên bilih Bunyamin punika purun nyênyolong. Prakawis manahipun Bunyamin ingkang samar, kula botên sumêrêp.
82. Dhuh bapak, atur kula punika sadaya têmên, mênawi sampeyan maibên, sumôngga sampeyan têtakèn dhatêng têtiyang ing Mêsir ngrika, utawi dhatêng tiyang ing ngriki, ingkang sami sêsarêngan nêmpur kalihan kula wontên ing Mêsir, punika sami sumêrêp lugunipun ingkang kula aturakên punika.
83. (Para kadang mau liyane Yahuda nuli padha mangkat mulih, têkan ing omah banjur padha tutur marang bapakne, nyaritakake lêlakone saka wiwitan têkan ing wêkasan, kaya wêkase Yahuda mau). Ing kono Nabi Yakkub mangsuli: Aturmu iku ênggonmu ambêcikake awakmu dhewe, nanging satêmêne ora mangkono,
tumraping aku mung sabar sarta nyuwun pitulunging Allah supaya kêlara nandhang rêribêt kaya kang kokandhakake mau, iku kang prayoga dhewe tak lakoni. Iya muga-muga Yusuph lan Bunyamin lan Yahuda, iku kabèh ditêkakna dening Allah marene. Allah iku Nguningani samubarang tur Wicaksana.
84. Nabi Yakkub banjur malengos marang para anake, pangucape: Dhuh Allah Pangeran kawula, Tuwan mugi wêlasa dhumatêng kawula Tuwan pun Yakkub ingkang sakalangkung nandhang susah dening kecalan anak ingkang nama Yusuph, maripatipun kalih pisan ngantos pêthak saking sangêt ing susahipun, ewadene tansah dipun bêtah-bêtahakên kemawon.
85. Para kadange Nabi Yusuph banjur padha matur: Dhuh bapak, dêmi Allah, sampeyan punika tansah kèngêtan kemawon dhatêng pun Yusuph, saking dening susah sampeyan, ngantos risak sarira saha èngêtan sampeyan. Pamanggih kula makatên punika tanpa damêl, malah sagêd andadosakên tiwas.
86. Nabi Yakkub mangsuli: Enggonku sêsambat lan ngadhuh-adhuh iki, ngaturake susahku gêdhe marang Allah, ora sêsambat marang kowe, aku wêruh kang
dadi kaparênge karsaning Allah bab Si Yusuph, kang ora kowêruhi.
87. He anakku, saiki kowe padha balia mênyang Mêsir manèh, angingsêp-ingsêp pawartane adhimu Yusuph lan Bunyamin, aja sirna pangarêp-arêpmu marang kamurahaning Allah. Awit ora ana wong sirna pangarêp-arêpe marang kamurahaning Allah kajaba mung wong kaphir.
88. (Para kadange Nabi Yusuph mau banjur padha mangkat bali mênyang Mêsir manèh), satêkane ing Mêsir, banjur padha seba marang sang prabu anom, ature: Dhuh sang prabu anom, ingkang satuhu mulya, sapunika kula sasadhèrèk kula sami dhawah ing kamlaratan (gandum sampun têlas, arta ugi têlas), dene sowan kula mriki namung nyaosakên arta sakêdhik, tur sami budhêng. Panyuwun kula mugi sang prabu anom angrêntahna sih kamirahan (karsa nampèni arta budhêng wau, sarta) maringana gandum, takêripun sami kalihan anggèn kula nêmpur rumiyin, sumêrêp sang prabu anom paring kawêlasan sidêkah dhumatêng kula. Sayêktosipun Allah punika paring ganjaran dhumatêng tiyang ingkang sami sidêkah.
Yusuph), sang prabu anom banjur ngandika (sarwi mèsêm): He wong Ibrani, layang pêthuk iki tulisane sapa. Sawise kowe andêlêng layang pêthuk iku), apa kowe banjur wêruh lan ngakoni kaluputanmu ênggonmu niaya marang sadulurmu Yusuph lan adhine
Yusuph) banjur matur: Punapa sampeyan punika adhi kula pun Yusuph rumiyin, sang prabu anom mangsuli (kalawan têmbung manis, lan nganggo tatakramaning sadulur ênom): Inggih kula punika Yusuph (ingkang sampeyan kaniaya mèh sampeyan pêjahi rumiyin. Wusana namung sampeyan cêmplungakên ing sumur, salajêngipun sampeyan sade dhatêng tiyang dagang. Ewadene) sarèhne kula tiyang sae, mila dipun tulungi dening Allah. (Sapunika kula jumênêng prabu anom ing Mêsir, pangawasa
tiyang dosa. Punika sadaya saking sih kanugrahaning Allah dhumatêng tiyang sae kados kula),
Bunyamin punika adhi kula tunggil rama ibu. (Ingkang ugi sampeyan kaniaya kados kula). Saèstunipun, sintên ingkang ajrih ing Allah sarta sabar dhatêng piawoning liyan, tamtu dipun paringi ganjaran dening Allah. Allah punika botên pisan nguwukakên ganjaranipun tiyang ingkang nglampahi kasaenan kados kula punika.
91. Para kadang mau banjur padha matur: Dhuh sang prabu anom, agêng têmên kalêpatan kula dhatêng sampeyan. (Mênawi kula sampeyan patrapi, punika sampun lêrêsipun. Dene mênawi sampeyan apura, punika prasasat sampeyan nyambungi umur kula ingkang sampun pêdhot). Dhuh sang prabu anom, dêmi Allah, sapunika Allah angunggulakên sarira sampeyan, ngungkuli kula ing bab samukawis.
92. Sang prabu anom mangsuli: Sampun kathah-kathah ingkang sampeyan raosakên, sampeyan sampun mawi ngandhut kuwatos, utawi ajrih, prakawis kalêpatan sampeyan dhatêng kula, ing dintên punika sampun kula sirnakakên sadaya. Allah mugi ngapuraa dhatêng sampeyan, dene Allah punika langkung dening Wêlas-asih, ngungkuli tiyang ingkang sami ambêk wêlasan.
93. Sapunika enggal sampeyan mantuk, sarta
sampeyan kula bêktani rasukan kula punika, dumugi ing griya rasukan wau lajêng sampeyan usapakên pasuryanipun bapak, tamtu anggènipun gêrah wuta lajêng waluya sami sanalika. Salajêngipun, panjênênganipun bapak, kula pondhongi mriki, dalah para putra wayahipun, utawi para ahli sampeyan sadaya, jalêr èstri.
94. (Yahudi banjur nampani kulambine-kulambinekulambine. sang prabu anom, banjur mangkat mulih dalah para sadulure). Barêng lakune têkan sajabaning nagara Mêsir, nabi Yakkub kang ana ing omah, wêwarah marang para putune: Aku mambu gandane Si Yusuph, upama kowe padha ora ngarani andalêming marang aku, mêsthi padha ngandêl marang kandhaku iki.
95. Kang dituturi banjur padha mangsuli: Embah, anggèn sampeyan ngênglêng kecalan paman Yusuph punika, sapriki têka taksih kemawon. Sampeyan sumêrêpa, paman Yusuph punika sampun ajal.
96. Barêng Yahuda sasadulure wis têkan ngomah, sarta anggawa panglipur (matur marang bapakne, nyaritakake lêlakone saka wiwitan têkan ing wêkasan, lan ngaturake yèn sang prabu anom ing Mêsir iku têmêne Nabi Yusuph, samubarang wêwêkase sang prabu [pra...]
[...bu] anom diaturake kabèh, sarta nyaosake kulambine sang prabu anom, ing kono bungahe Nabi Yakkub katog) kulambine sang prabu anom ditampani, banjur diraupake ing pasuryane. Ing kono Nabi Yakkub ênggone wuta, waras padha sanalika.
97. Nabi Yakkub ngandika marang wong kang padha ana ing kono, aku apa ora wis kôndha marang kowe yèn aku wêruh kang dadi kaparênge karsaning Allah prakara Si Yusuph, kang ora kowêruhi, lan aku mambu gandane Si Yusuph. Saiki kanyataan Si Yusuph isih urip, jumênêng prabu anom ing Mêsir.
98. Para kadange Nabi Yusuph banjur padha matur, dhuh bapak, kula sampun sami rumaos kalêpatan agêng dhatêng sang prabu anom saha dhatêng sampeyan, kula mugi sampeyan apura saha sampeyan suwunakên pangapuraning Allah sakathahipun kalêpatan kula.
kawula kang tobat, tur asih marang kawulane. Barêng wayah saur Nabi Yakkub sêmbayang lan nyuwunake
putune lan kulawargane kabèh, cacah wong pitung puluh loro lanang lan wadon. Sang prabu anom mêthuk rawuhe kang rama marang jabaning nagara, kanthi para luhur lan priyayi gêdhe ing Mêsir, apadene prajurit patang èwu. Nabi Yakkub lumaku dharat atêtêkên pundhake Yahuda), barêng wis katêmu lan sang prabu anom, banjur padha rêrangkulan, Nabi Yakkub lan-lanlan. kang garwane: Dèwi Leya diaturi kèndêl ana ing pasanggrahan ing kono, (sawise lèrèn sawatara), sang
tamtu botên wontên pakèwêd punapa-punapa, wilujêng ing salaminipun.
101. Satêkane ing Mêsir, sang prabu anom ngaturi kang rama sakalihan, supaya lênggah ing dhampar palênggahane sang prabu anom, barêng wis lênggah ing dhampar, Nabi Yakkub lan Dèwi Leya padha sujud marang sang prabu anom, para kadange sang prabu anom banjur padha milu sujud kabèh, sang prabu anom banjur matur: Dhuh bapak, lah punika wahananipun supênan kula rumiyin,
karsaning Pangeran kula, ing dintên punika sawêg kanyataan. Pangeran sampun adamêl sae dhumatêng kula dening kula dipun luwari saking kunjaran, sarta sampeyan dipun dhatêngakên dening
sadhèrèk kula sadaya. Kalampahanipun ingkang makatên wau, sasampunipun setan angorak-arik anggèn kula golong rukun kalihan para sadhèrèk kula. Ewadene Allah punika Waspada saha Alus sangêt anggènipun nitipariksa dhatêng kawulanipun. Allah punika Nguningani samukawis tur Wicaksana.
102. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan sampun maringakên karaton nagari Mêsir dhumatêng kawula, sarta sampun paring kawruh wahananing supênan dhumatêng kawula. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika ingkang ngwontênakên bumi kalihan langit. Tuwan punika ingkang mitulungi dhumatêng kawula, saha nglampahakên saparipolah kawula wontên ing dunya punika, punapadene benjing wontên ing akhirat. Mênawi Tuwan mundhut suksma kawula, mugi kapundhuta kalayan pêjah Islam. Kawula mugi Tuwan dadosakên ewoning tiyang ingkang sami sae.
103. (He Mukhammad) carita lêlakone Nabi
Yusuph kang wis Ingsun wêdharake marang sira iki, ewone barang kang gaib, (saiki sira banjur bisa nyaritakake lêlakone Nabi Yusuph mau marang para wong Yahudi kang padha takon marang sira, cocog lan unining kitab Torèt cêcêkêlane wong Yahudi mau), tur sira ora nungkuli nalika para kadange Nabi Yusuph padha golong nganiaya marang Nabi Yusuph biyèn (mangkono uga sira ora maca kitab Torèt, lan ora têtakon marang wong kang maca kitab Torèt), ewadene wong Yahudi kang padha takon mau, sanadyan sira parsudia murih bisaa pracaya marang sira, iya mêksa akèh kang ora gêlêm pracaya.
104. Mangkono manèh ênggonira mêmulang Kuran marang wong Yahudi iku, sira ora pisan anjaluk pituwas apa-apa marang Si Yahudi. Kuran iku dudu barang-barang, satêmêne piwulang lan pêpeling marang wong sajagad.
105. Wis pira bae kèhing ayat (tôndha yêkti kang dadi katêrangan yèn Allah iku Pangeran kang Kuwasa), ayat mau gumêlar kasat mata ana ing bumi lan ing langit, ewadene para manungsa padha malengos (padha suthik pracaya marang Allah lan marang sira). [si...]
106. Akèh uga wong ngaku pracaya marang Allah, nanging atine kaworan maro tingal marang liyane Allah.
107. Wong mangkono mau apa iya pracaya yèn bakal tinêmpuh siksaning Allah utawa katêkan kiyamat ngagètake, awake ora prayitna. Layak ora pracaya.
108. (He Mukhammad), sira dhawuha marang wong kang padha maro tingal: Agama Islam iki dalanku ênggonku suwita marang Allah, iya iku aku lan sarupane wong kang padha manut marang aku, padha ngajak pracaya marang Allah. Kalawan trusing paningal. Allah iku Mahasuci. Aku ora pisan maro tingal, mung sumungkêm marang Allah.
109. (He Mukhammad), dhèk jaman kuna sadurunge sira, yèn Ingsun milih utusan, ora ngutus sapa-sapa, kajaba ngutus wong lanang (sajroning nagara, utawa) wong padosanpadesan. (ora ngutus wong alasan). Para utusan mau padha Ingsun paringi wahyu. Yagene wong kang padha maro tingal iku têka ora gêlêm anjajah ing bumi, upama anjajaha ing bumi, mêsthi andêlêng patilasan pirang-pirang, dadi banjur wêruh lupiya siksaning Allah marang para wong kuna kang padha ora manut marang para rasule.
Kabêgjan ing akhirat iku tumrap wong kang padha wêdi ing Allah luwih dening prayoga. Yagene wong kang maro tingal mau têka padha ora mikir.
110. (Para rasul mau tansah juwêt ênggone anyurup-nyurupake marang para umate). Barêng para umat mau wis tita wangkot, sarta rasule wis rumasa wêgah, panêmune mung sarwa dipaido sabarang pituture, ing kono (para umat mau Ingsun tungkêbi siksa kang ngagètake). Dene kang dadi parênging karsaningsun, para rasul lan wong kang padha manut, iku Ingsun paringi salamêt, kalis saka ing siksa. Siksaningsun marang wong kang padha duraka suthik manut marang para rasul, iku ora kêna tinulak.
111. Carita lêlakone para rasul iku tumrap wong kang ana pikire, dadi lupiya lan
samubarang prakara agama, apadene dadi pituduh lan minôngka rahmat marang wong kang padha pracaya ing Allah lan ngandêl marang Rasulullah.
Tinurunake ana nagara Mêkah, patang puluh têlu ayat.
Awit ingkang asma Allah, ingkang Maha Murah tur kang Maha Asih.
1. Aliph, Lam, Mim, Ra, (Iku kabèh araning aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono iku,
didhawuhake dening Pangeranira marang sira iku nyata bênêr, ewadene manungsa iku kang akèh padha ora ngandêl.
2. Allah iku kang andadèkake langit nganggrang ana ing dhuwur tanpa cagak, kaya kang sira dêlêng iku, sarta jumênêng ana
ingandikakake lumaku tanpa lèrèn, nganti têkan wêwangên kang tinamtokake (iya iku dina kiyamat, ing kono lakuning srêngenge lan rêmbulan lagi kaparêng lèrèn). Mangkono uga Allah nitipariksa lan amranata laku-lakuning jagad saisine kabèh,
têrang yèn ing têmbe manungsa iku bakal padha disebakake
konyit sapêpadhane). Mangkono uga Allah anyirnakake padhanging awan lan pêtênging wêngi, lan anyirnakake pêtênging wêngi kêlawan padhanging awan. Kang mangkono iku tumrap wong kang gelêm mikir, dadi tôndha yêkti kang nêrangake yèn Allah iku Pangeran kang Mahakuwasa.
4. Ing bumi ana palêmahan warna-warna kang padha sêsandhingan (ana kang êloh lan ana
banyu siji (banyu udan), sawênèhing wowohan mau ana kang Ingsun dunungi rasa enak, ngungkuli wowohan liyane. Kang mangkono
iku tumrap wong kang ganêp akale, dadi tôndha yêkti kang nêrangake yèn Allah iku Pangeran kang Mahakawasa.
5. (He Mukhammad), mênawa sira gumun, (marang wong kang padha maro tingal ênggone maido marang sira, tur sira wis ngarani tôndha yêkti
Besuk yèn aku wis mati, awakku wis dadi lêmah, apa iya aku bakal dibalèkake dadi wong manèh, banjur dadi titah anyar (layak ora).
6. Wong mangkono mau têtêp padha kaphir, maido ing Pangerane, besuk ana ing akhirat, wong mangkono iku padha dikalungi balênggu, sarta padha dicêmplungake ing naraka, ana ing kono padha langgêng.
7. Wong kaphir ing Mêkah padha anggêguyu marang sira Mukhammad, malah padha nantang têkaning siksa, anyirnakna ing kabêgjane, kang môngka wong kaphir mau wis padha krungu carita lan wêruh patilasane wong ing jaman kuna kang padha dirusak dening Allah marga ênggone padha maido marang rasule. (He Mukhammad), Pangeranira têmên anggantungi pangapura maring kaluputane kaphir
mau anggêre banjur tobat lan pracaya marang rasul. Pangeranira iku siksane luwih dening abot.
8. Wong kaphir ing Mêkah padha ngucap mangkene: Yagene Nabi Mukhammad têka ora diparingi mukjizat kaelokan dening Pangerane kaya mukjizate para nabi ing jaman kuna. (He Mukhammad), unine wong kaphir mau aja sira rèwès. Kuwajibanira mung maratakake dhawuh, siji-sijining golongan padha duwe nabi kang nuduhake dalan bênêr.
9. Allah iku nguningani kaananing bayi kang ana ing wêtêngane sakèhing wong wadon, lan uga nguningani bakal lair sangang sasi utawa kurang utawa luwih, apadene siji-sijine kang gumêlar ana ing jagad iki samubarange padha ditamtokake dening Allah.
10. Allah iku nguningani barang kang samar-samar lan barang kang kasat mata. Allah iku sipat Agêng tur Maha Luhur.
11. Wong kang pangucape kawêtu utawa mung dibatin bae, apadene wong kang nglakoni panggawe ala dhêlikan ing wayah wêngi, utawa ngèdhèng ing wayah rina, iku ingatase Allah padha bae, kabèh diuningani kalalawan kalawan. têrang.
12. Allah iku kagungan malaikat pirang-pirang, kang padha dikarsakake giliran rina lan wêngi, rumêksa marang manungsa, jaga ana ngarêpe lan ing burine, ênggone rumêksa marang manungsa mau saka parentahing Allah. Allah iku ora karsa ngowahi pêparinge kabêgjan lan kabungahan marang manungsa, kajaba yèn manungsa mau ngowahi kalakuane dhewe, kalakuane bêcik diowahi dadi ala. Mênawa Allah karsa nurunake siksa marang wong ing dunya, mêsthi ora ana kang bisa nulak siksaning Allah mau, dene wong kang dituruni siksa mau, banjur ora duwe andêl-andêl kang bisa nulak siksaning Allah, kajaba yèn Allah piyambak karsa nulungi.
13. (He manungsa kabèh), Allah iku kang nênontonake sira, ditontonake kilat kang cumalèrèt, ing kono sira banjur kuwatir bokmênawa disambêr ing balêdhèg, kanthi ngarêp-arêp tibaning banyu udan, kang minangkani uriping têtanduran, lan uga nganakake mêndhung kang abot, isi banyu udan.
14. Sanadyan balêdhèg iya muji nyêbut Maha Suci marang Allah kalawan têmbunge dhewe. Para malaikat saking dening wêdine iya padha muji nyêbut [nyêbu...]
[...t] Maha Suci marang Allah. Mangkono manèh Allah anguculake lan angutus balêdhèg, ingandikakake nyambêr marang wong kang dadi parênging karsane. Ewadene wong kang maido marang Rasulullah padha ambêrkunung madoni marang dhawuhing Allah. Dene Allah iku ênggone niksa wong dosa, disantosani bangêt.
15. Allah iku kagungan donga kang nyata (iya iku dikir: la ilaha illallahu, Mukhammadur Rasulullahi) dene sarupane wong kang padha nyênyuwun marang liyane Allah (nyênyuwun marang brahala) brahala iku kabèh ora ana kang bisa mituruti apa-apa marang wong kang padha nyênyuwun marang brahala mau. Sanepane wong kang padha nyênyuwun marang
banyu ing sumur iku munggaha dhewe, malêbua ing cangkême, tangèh yèn kalakona mangkono. Dadi panyuwune para wong kaphir marang brahalane iku têtela kêsasar.
16. Para malaikat saisining langit, kabèh padha sujud marang Allah, apadene jin lan manungsa salumahing bumi kang padha mukmin, kabèh padha sujud [su...]
[...jud] marang Allah kalawan pamanut utawa pamêksa, mangkono manèh wêwayangane jin lan manungsa mau iya padha sujud marang Allah ing wayah esuk lan sore.
17. (He Mukhammad) sira andangua marang para wong musrik: Pangeran kang kagungan bumi lan langit iku sapa. Apa ora Allah. Sarèhne Pangeran kang kagungan bumi lan langit iku Allah, yagene kowe padha mangeran marang liyane Allah, iya iku brahala, kang môngka brahala iku ora bisa nguwasani marang awake dhewe, ora bisa gawe pakolèh utawa kamlaratan marang awake dhewe. Kapriye ênggone bisa gawe pakolèh utawa kamlaratan marang liyane. MukhalMokal. yèn bisaa. Wong picak lan wong awas iku apa padha bae. Mêsthi beda. (Wong picak lan pêpêtêng iku sanepane wong kaphir, dene wong awas lan pêpadhang iku sanepane wong mukmin) yagene wong kaphir mau têka padha ngadêgake pangeran brahala, diênggo têtimbanganing Allah. Wong kaphir mau apa padha wêruh yèn liyane Allah ana kang bisa nganangkakenganakake. bumi lan langit, utawa srêngenge lan rêmbulan, utawa liya-liyane. Mêsthi ora. (He Mukhammad) sira dhawuha: Wruhanamu, kang nganakake samubarang kang dumadi iki, Allah piyambak, kang sipat Esa, tur Misesa.
18. Allah iku kang nurunake banyu udan saka ing langit, ing kono sarupaning jurang sasêlaning gunung-gunung banjur padha [pa...]
[...dha] mili samurwate. Banyu mau banjur mêtu unthuke kumambang ana ing banyu, (dadi banyu mau rêrêgêde sumisih dadi unthuk). Mangkono manèh pêpêlikan, kaya ta: mas, salaka lan têmbaga sapanunggalane, kang dilêbur ing manungsa kalawan gêni, digawe dandanan panganggo utawi piranti, iku rêrêgêde iya banjur kumambang, ora beda lan banyu mau, uga sumisih rêrêgêde. Pangandikaning Allah kang wis kasêbut mau ngupamakake prakara kang bênêr lan kang luput, (banyu kang rêsik iku sanepane prakara kang bênêr, dene unthuke kang ora maidahi, iku sanepane prakara kang luput), unthuk iku disingkirake dening banyu marang pinggiring kali. Dene barang kang maidahi marang manungsa iku têtêp ana ing bumi, ora owah. Dadi pangandikaning Allah kang wis kasêbut mau, pêrlune anggêlar sanepa. Sarupane wong kang ngèstokake dhawuhing Pangerane, bakal padha diganjar suwarga. Dene wong kang ora ngèstokake dhawuhing Pangerane, iku bakal disiksa. Upama wong mau duwea saisining bumi iki kabèh, lan duwea samono êngkas, mêsthi saguh ngulungake raja darbèke samono mau, diênggo nêbusi awake, supaya aja nganti awake
[...njur] dicêmplungake ing naraka Jahanam. Iba alane panggonan ing naraka iku.
19. Wong kang sumurup yèn Kuran kang didhawuhake dening Pangeranira marang sira iku nyata bênêr, karo wong kang atine picak, iku apa padha bae, (mêsthi beda). Pitutur kang mangkene iki, mung bisa tumama marang wong kang ganêp akale.
20. Kang padha têguh ênggone tuhu ing sêsanggêmane marang Allah, ora pisan selak utawa ngudhari sêsanggêmane.
21. Lan kang padha nglakoni samubarang kang wis didhawuhake dening Allah kinèn anglakoni, (kaya ta, pracaya ing Allah, nyambung sih, tulung-tinulung pada wong Islam sapêpadhane). Lan padha wêdi marang Allah Pangerane, lan padha kuwatir bokmênawa besuk ana ing akhirat ditimbang ala.
22. Lan wong kang padha sabar, (têguh atine ênggone kangelan
Allah Pangerane, sarta padha nglakoni sêmbayang apadene padha mèwèhake rijêki pêparing Ingsun marang wong mau. Enggone mèwèhake kalawan sidhêman utawa diwêruhi ing akèh. Mangkono manèh mênawa nglakoni [nglak...]
[...oni] panggawe ala banjur ditungka gawe kabêcikan. Wong kang mangkono mau bakal olèh ganjaran ênggone nglakoni kabêcikan ana ing dunya.
23. Iya iku suwarga kang aran suwarga Ngadan, wong mau padha malêbu ing suwarga Ngadan dalah para lêluhure lan para bojone apadene anak putune kang padha bêcik kalakuane (pracaya marang Allah lan ngèstokake parentahe). Dene para malaikat padha seba marang wong mau, mêtu kori-korining suwarga.
24. Para malaikat mau padha ambagèkake marang wong kang padha malêbu ing suwarga, têmbunge: Sampeyan mugi kasugêngana, margi anggèn sampeyan sami kuwawi sabar kala wontên ing dunya, iba endahipun suwarga ganjaraning Pangeran dhumatêng sampeyan, margi anggèn sampeyan anglampahi pandamêl sae kala wontên ing dunya.
25. Dene sarupane wong kaphir, iya iku wong kang sawise diugêri sêsanggêmane dening Allah, banjur cidra, ngudhari sêsanggêmane, sarta padha mêdhot sih, kang môngka Allah wis andhawuhake nyambung sih, apadene wong mau padha
gawe rusak ana ing bumi, wong mangkono iku têtêp kêna bêbênduning Pangeran, sarta padha dipatrapi siksa naraka, tumônja patrapane panggawe ala kang wis dilakoni nalika ana ing dunya.
26. Allah iku paring rijêki akèh lan uga anyumpi marang wong kang dadi parênging karsane. Para wong kaphir ing Mêkah padha bungah-bungah marga padha katêkan kêkarêpane ana ing dunya, diparingi rijêki akèh dening Allah. Kabungahan ing dunya iku yèn tinandhing karo kabungahan ing akhirat, sapele bangêt.
27. Wong kaphir ing Mêkah padha ngucap mangkene:
Ngisa biyèn), he Mukhammad, sira dhawuha mangkene: Satêmêne Allah iku nasarake marang wong kang dadi parênging karsane, sarta nuduhake dalan bênêr marang wong kang kudu bali marang Allah, (têgêse: ngèstokake parentahe. Sing sapa dipêsthi kêsasar dening Allah, sanadyan digêlarana mukjizat dikayangapa kèhe, iya ora gêlêm pracaya marang Rasulullah).
28. Dene wong kang kudu bali marang Allah iku, sarupaning wong kang pracaya ing Allah, lan têntrêm antêng atine, marga ênggone eling marang Allah. Apa ora nyata yèn eling maring Allah iku nêntrêmake lan ngantêngake ati. Dene sarupane wong kang pracaya ing Allah, sarta nglakoni panggawe bêcik, iku bakal olèh kabêgjan gêdhe lan kawusanan bêcik.
29. (He Mukhammad), ing jaman kuna Ingsun wis ngutus para Nabi, kang padha dipaido ing para umate, mangkono uga saiki Ingsun ngutus sira mêmulang marang para umatira. Biyèn sadurunge umatira iku iya wis akèh para umat kang maido marang Nabine. Saiki umatira padha sira wacakna Kuran kang wis Ingsun dhawuhake marang sira. Wusana para umatira mau padha maido, selak ngaku ora wêruh Pangeran kang Mahamurah. (He Mukhammad), sira dhawuha: Pangeran kang Mahamurah iku Allah Pangeranku. Ora ana sesembahan kalawan bener kajaba mung Allah kang Mahamurah. Aku nyumanggakake awakku marang Allah. Sarta tobatku lan tobating para kawula iku kudu konjuk ing Allah.
30. Sanadyan Kuran iku diênggo ambêdhol gunung utawa diênggo ambêlah bumi nganti dadi bêngawan apadene diênggo saranane wong mati padha bisa caturan, sarta kêlakon mangkono têmênan, ewadene wong kang wis pinêsthi kaphir iya mêksa ora gêlem pracaya marang Allah. Samubarang prakara iku kabèh kagunganing Allah, apa kang dikarsakake mêsthi kêlakon. Para wong mukmin apa ora wis padha sumurup, upama ana parênge karsaning Allah, wong sajagad iki dikarsakake olèh pituduh bênêr kabêh. mêsthi kêlakon mêngkono.
31. Para wong kaphir ing Mêkah iku tansah nandhang rêribêt kang gêdhe, marga saka panggawene dhewe, ênggonoênggone. ora gêlêm pracaya ing Allah, kayata: Sira kêpung ana sacêdhaking omahe ing Mêkah, kang mangkono iku nganti kalêksanan janjining Allah bakal nulungi ing sira Mukhammad, ngalahake para wong kaphir. Allah iku ora pisan karsa nyidrani janji.
32. Para Rasul ing jaman kuna sadurunge sira padha digêguyu marang para umate, ora beda lan sira Mukhammad. Enggon ingsun arêp niksa marang para umat kang kaphir iku, nganggo Ingsun sarantèkake, [sarantèka...]
[...ke,] bokmênawa banjur padha tobat. Barêng wis tita padha ora gêlêm tobat, banjur padha Ingsun turuni siksa. Lah kapriye kaanane siksaningsun.
33. Allah Pangeran kang Waspada, ora kasamaran marang tindak lakune sakèhe wong, apa padha
Mukhammad), sira dhawuha marang wong kaphir mau. Mara padha aranana, brahala iku apa, kowe apa bisa nêrangake sajatining brahala iku, yèn têmêna dadi têtimbanganing Allah ana ing bumi, Allah mêsthi mirsa, nanging ênggonmu nganggêp brahala dadi têtimbanganing Allah iku mung kalawan pangucap lan panyana kang luput. (He Mukhammad), wong kaphir iku wis padha lanyah ênggone dhêmên dadi kaphir, lan padha kapêpêtan dalaning pituduh bênêr. Dene sing sapa disasarake dening Allah, mêsthi ora bisa olèh pituduh bênêr.
34. Wong kaphir mau ana ing dunya padha disiksa kalawan ditawan marga kalah pêrang, dene siksane besuk ana ing akhirat, dicêmplungake ing naraka, iku siksa kang luwih abot, sarta ora ana kang bisa nulak
disadhiyakake bakal ganjaraning wong kang padha wêdi ing Allah iku ana bêngawane mili ana sangisore kêkayon, pêpanganan ing kono iku tanpa êntèk, eyube ing kono langgêng. Iya iku ganjarane wong kang padha wêdi ing ing Allah. Dene patrapane para wong kaphir, iku dicêmplungake naraka.
36. Dene para wong Islam kang maune wis Ingsun paringi cêcêkêlan kitab Torèt utawa Injil, iku padha bungah dening tumuruning Kuran kang wis didhawuhake marang sira Mukhammad. Ewadene ana sawênèhing
ingandikakake nêmbah ing Allah bae, lan aku ora kaparêng maro tingal, yèn aku nyênyuwun, mêsthi nyênyuwun ing Allah. Ing besuk dina kiyamat, aku bakal bali marang ngarsaning Allah.
37. Ingsun andhawuhake khukuming Kuran kalawan têmbung Arab, padha lan ênggon Ingsun andhawuhake kitab marang para Nabi ing jaman kuna kalawan têmbunge dhewe-dhewe. [dhe...]
[...we-dhewe.] (He Mukhammad), sawise sira kadunungan kawruh bênêr iki, mênawa sira manut sakarêpe wong kaphir, amêsthi bakal
ngutus para Rasul ing jaman kuna, kang padha mêngku bojo sarta nurunake anak putu. Siji-sijining Rasul mau ora kêna andhawuhake ayat, kajaba kalawan kaparênge karsaning Allah. Sabên pêpêsthèn iku ditulisi ana ing Lohmahphul, nganggo ditamtokake dina lan wayahe tibaning pêpêsthèn mau.
39. Têtulisaning pêpêsthèn mau ana sawatara kang dirusak dening Allah, disalini pêpêsthèn liyane, manut sakaparênge karsaning Allah, lan ana uga kang dilêstarèkake bae, dene baboning tulisan ing Lohmahphul iku ana ngastaning Allah piyambak.
40. (He Mukhammad), mênawa sira Ingsun tontonake kalêksanane siksa kang Ingsun ancamake marang wong kaphir, utawa nyawanira Ingsun pundhut sadurunge kalêksanan siksaningsun marang para
wong kaphir mau, iku ora dadi apa. Awit kawajibanira mung ngundhangake dhawuh Ingsun, dene kang nimbang lan mancasi ala bêciking wong, iku mung Ingsun dhewe.
41. Para wong kaphir kang padha takon mukjizat kaelokane Nabi Mukhammad, apa ora andêlêng ênggon Ingsun rawuh ing bumine wong kaphir mau, bumine Ingsun longi saka ing pinggir, nganti êntèk, kabawah ing Nabi Mukhammad kabèh, dene kang kuwasa nêtêpake khukum, iku mung Allah, ora ana kang bisa
maeka marang para Nabine, nanging paekan iku kabèh ana panguwasaning Allah. Allah iku nguningani samubarang kang dilakoni dening sawi-wijining awak. Ing besuk para wong kaphir bakal padha wêruh sapa kang wusanane bêcik.
43. (He Mukhammad), wong kaphir ing Mêkah padha calathu marang sira mangkene: Sampeyan punika dede utusaning Allah. Iku sira wangsulana mangkene: Pasulayanku lan kowe bab ênggonku [ênggo...]
[...nku] dadi utusaning Allah kopaido, iku cukup disêksèni dening Allah piyambak, kang nguni sakèhing pêpêsthèn kang tinulis ing Lohmahphul.
Tinurunake ana nagara Mêkah, sèkêt loro ayat.
Awit ingkang asma Allah, Ingkang Mahamurah tur Kang Maha-asih.
1. Aliph Lam Ra, iku kabèh araning aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono mau, kang uninga têgêse mung Allah piyambak. (He Mukhammad), Kuran iki kitab kang Ingsun dhawuhake marang sira, supaya sira ênggoa mêtokake manungsa saka pêpêtênging kaphir marang pêpadhanging iman, utawa marang dalaning Pangeran kang Mulya tur Pinuji, kang mangkono iku dhasar parintahing Pangeran.
2. Pangeran Allah kang kagungan saisining bumi lan langit. Dene siksa naraka kang luwih dening abot, iku patrapane para wong kapir kabèh.
3. Kang padha milih kabungahan ing dunya, ora praduli marang kabungahan ing akhirat, lan padha [pa...]
4. Mênawa Ingsun ngutus sawijining Rasul, ora nganggo têmbunge wong ngêndi-êndi mung nganggo têmbunge para umate, supaya Rasul mau cêthaa ênggone nêrangake dhawuh Ingsun marang para umate. Sawise Allah ngutus para Rasul, Allah nasarake wong kang dadi parênging karsane, lan uga paring pituduh bênêr marang wong kang dadi parênging karsane. Allah iku sipat Mulya tur Wicaksana.
5. Biyèn Ingsun wis ngutus Nabi Musa, kanthi ayat Ingsun mukjizat kaelokan pirang-pirang, dhawuh Ingsun: He Musa, sira mêtokna para umatira saka pêpêtênging kaphir marang pêpadhanging iman, lan padha sira elingna lêlakoning para umat ing jaman kuna kang padha dituruni siksa dening Allah, awit pêpeling iku dadi ayat utawa wêwulang tumrap wong kang padha sabar tur sukur ing Allah.
6. (He Mukhammad), sira nyaritakna lêlakone Nabi Musa, nalika dhawuh marang para umate: Kowe padha elinga pêparinging Allah kabungahan marang
kowe, kayata: Allah wis paring salamêt marang kowe, luwar saka pialane Raja Phirngon sapunggawane, kang padha nganiaya marang kowe, nandukake siksa kang siya-siya, apadene ambêlèhi anakmu kang lanang, dene anakmu kang wadon padha diuripi. Kang mangkono iku coba gêdhe saka Allah Pangeranmu.
7. Lan manèh kowe padha elinga, nalikane Allah Pangeranmu ngundhangake dhawuh mangkene: He para turuning Israil, mênawa sira padha sukur ing Allah, amêsthi pêparing Ingsun kabungahan marang sira kang uwis iku Ingsun wuhi wuwuhi. manèh, dene yèn sira maido pêparing Ingsun kabungahan, sira Ingsun patrapi siksa, wruhanira: siksaningsun iku luwih dening abot.
8. Nabi Musa banjur dhawuh: He para sanakku wong Bani Srail kabèh, mênawa kowe dalah wong saisining bumi iki kabèh padha maimaido. pêparinging Allah kabungahan, Allah ora bakal eman utawa kogêl ênggone niksa, wruhanamu, Allah ora butuh marang kawulane, Allah iku pantês Ingalêmbana.
9. Apa kowe durung sumurup carita lêlakone para umat kuna sadurunge kowe ana, kaya ta:
para umate Nabi Nuh, sirna kabèh marga dikêlêm, apadene wong Ngad lan wong Samud, kabèh padha dirusak dening Allah.
10. Dene sapungkure umat têlung warna mau, akèh para umat kang tanpa wilangan, ora ana kang wêruh cacahe mung Allah piyambak, para umat mau padha diwulang dening para Rasule dhewe, kanthi tôndha yêkti utawa
saking bangêting pamaidone, nganti padha nyokot darijine, pangucape marang Rasule: Samukawis wêwulang sampeyan, sampeyan awadakên dhawuhing Allah, punika kula maibên. Dene anggèn sampeyan ajak-ajak dhatêng kula pitados ing Allah, punika kula taksih sumêlang, dèrèng sagêd ngandêl dhatêng wulang sampeyan.
11. Para Rasul mau banjur mangsuli: Apa kowe padha mamang yèn Allah iku kang nganakake bumi lan langit, lan saisine kabèh. Allah nimbali marang kowe kabèh, padha dikarsakake ngandêl marang Allah, yèn wis padha pracaya marang Allah, Allah bakal ngapura marang kaluputanmu, sarta nyarantèkake marang kowe kabèh nganti têkan puputing umurmu, ora matrapi kêncengan marang kowe.
12. Para umat mau banjur padha matur: Sampeyan punika dede sintên-sintên, inggih namung tiyang kados kula kemawon, botên ngungkuli punapa-punapa dhatêng kula. Dene anggèn sampeyan ngajak pitados dhatêng Allah punika, sêdya sampeyan namung ngawisi anggèn kula nyêmbah brahala sêsêmbahanipun para lêluhur kula. Ewadene mênawi karsa sampeyan makatên punika lêrês sayêktos, coba sampeyan dhatêngakên tôndha yêkti.
13. Para Rasul mau banjur mangsuli marang para umate: Bênêr aku iki dudu sapa-sapa, mung wong kaya kowe bae, ewadene Allah iku paring kaluwihan marang kawulane kang dadi parênging karsane. Aku ora bisa nêkakake tôndha yêkti kalawan panguwasaku dhewe.
14. Kajaba kalawan kaparênging Allah, iku aku bisa nêkakake tôndha yêkti. Wong kang pracaya ing Allah padha nyumanggakna awake marang Allah.
15. Sabab dening apa aku ora nyumanggakake apa sakarsaning Allah, mêsthi nyumanggakake. Allah wis paring pituduh dalanku marang kaslamêtan, lan aku mêsthi sabar marang pangaru-birumu lan ênggonmu padha nglarani marang aku. Wong kang padha nyumanggakake [nyumanggaka...]
[...ke] apa sakarsaning Allah, padha têrusa ênggone nyumanggakake.
16. Sarupane wong kaphir mau banjur padha ngancam marang Rasule, pangucape: Sampeyan mêsthi kula tundhung saking bumi kula ing ngriki, utawi kula pêksa ambalik, manut agama kula nyêmbah brahala. Pangeran banjur paring dhawuh marang para rasul mau: Sira aja kuwatir. Wong kang padha duraka kaphir iku mêsthi Ingsun rusak.
17. Sapungkure wong kaphir mau, sira Ingsun gêntèkake manggon mêngku bumi ing kene. Kang mangkono mau sumurup sih Ingsun marang wong kang wêdi pangadilan Ingsun besuk dina kiyamat, lan wêdi pangancam Ingsun siksa.
18. Para Rasul mau padha nyuwun pitulunging Allah, angalahna para wong kaphir mau, panyuwune diparêngake, para wong kaphir kang gumêdhe sarta maido mau, nuli dirusak kabèh dening Allah.
19. Wong kaphir mau ana ing akhirat ngarêpake naraka jahanam, banjur dicêmplungake ing naraka mau. Ana ing kono dicangar lan dipêksa ngombe nanah.
20. Sanadyan wong kaphir mau dicangar lan lan dipeksa ngombe nanah, nanging ora bisa ngulu dening ora doyan. Ing kono ana siksa warna-warna kang murwate amatèni, iku padha nêmpuh saka ing ngarêp [nga...]
[...rêp] lan ing buri, sarta saka kiwa lan saka ing têngên. Wong kaphir mau ngrasakake laraning pati, nanging ora bisa mati. Ing ngarêpe isih tumpa-tumpa siksa ingkang angluwihi abote.
21. Sanepane wong kaphir maido ing Pangerane iku mangkene: Lakune ênggone padha gawe kabêcikan wong kaphir mau, kaya upamane awu katiyup ing angin, ing dina kang akèh angine gêdhe: Ing besuk dina kiyamat, wong kaphir mau ora bisa ngukuhi lakune kang bêcik sathithik-thithika. Mangkono iku têtela kêsasar saka dalan bênêr nganti adoh.
22. (He manungsa) apa sira ora wêruh yèn Allah iku nganakake bumi langit saisine kabèh kalawan nyata. Mênawa ana kaparênge karsaning Allah sira iku disirnakake kabèh, banjur disalini titah liyane, mêsthi kalêksanan kalawan kuwasaning Allah.
23. Dene kalakone nyirnakake sira kabèh lan nyalini titah anyar, iku ingatase Allah ora angèl.
24. Ing besuk dina kiyamat, wong kaphir padha dijèjèr katon kabèh ana ngarsaning [ngarsa...]
[...ning] Allah. Ing kono wong kaphir kang busuk padha calathu marang wong kaphir kang pintêr, têmbunge: Sarèhne aku iki busuk, biyèn mula aku mung manut bae marang kowe. Saiki kowe apa bisa nulak siksaning Allah kang bakal tumiba marang awakku sathithik bae.
25. Wong kaphir kang pintêr mau banjur mangsuli: Upama nalika ana ing dunya biyèn Allah paring pituduh dalan kaslamêtan marang aku, aku iya nuduhake dalan kaslamêtan marang kowe, nanging ora. Mulane saiki kapriye manèh, aku lan kowe wis ora duwe pangungsèn, mung kapêksa nandhang siksa, susah utawa sabar padha bae, ora maidahi.
26. Barêng sarupaning prakara wis padha dirampungi (wong kang pancèn diganjar suwarga wis padha malêbu ing suwarga, lan wong kang pancèn disiksa ing naraka wis padha dicêmplungake ing naraka). Setan banjur calathu marang wong ing naraka: Satêmêne, biyèn Allah wis ngundhangake prajanjiyan marang kowe kabèh, saiki dituhoni ora ana kang cidra. Aku uga awèh prajanji marang kowe (bakal ora ana dina kiyamat lan ora ana ganjaran suwarga, utawa siksa
naraka), saiki aku nyidrani janjiku marang kowe, lan saiki aku wis ora kuwasa mêksa apa-apa marang kowe.
27. Ewadene aku ngajak sasar marang kowe, sarta kowe wis padha gêlêm manut: iya wis, kowe aja padha nutuh marang aku, nutuha awakmu dhewe. Aku ora nulungi kowe, kowe ora nulung iaku. Enggonmu padha ngadêgake aku dadi têtimbanganing Allah biyèn, saiki tak selaki. Satêmêne wong kang duraka kaphir iku wis bênêre padha disiksa kang nglarani.
28. Dene sarupane wong kang mukmin (pracaya ing Allah) sarta padha nglakoni bêcik, iku kaparênging Pangeran, padha dilêbokake ing suwarga, kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, ana ing kono padha langggêng. Dene pakurmatane siji -sijining wong marang liyane ana ing kono, sarana uluk salam, têmbunge:
ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah), diupamakake kaya wit kurma, wohe enak pinangan. Dhangkèle tumancêp
anggêlar upama pirang-pirang manungsa, supaya manungsa mau padha elinga.
32. Allah iku ngukuhake atine para wong mukmin, ênggone ngantêpi surasaning kalimah kang suci, kang wis têtêp diantêpi nalikane urip ana ing dunya, lan besuk ana ing akhirat. Lan manèh Allah iku nasarake wong kang padha maro tingal, apadene nindakake samubarang kang dadi parênging karsane.
33. Sira apa ora andêlêng wong kang padha diparingngi [diparing...]
[...ngi] nikmat kabungahan dening Allah nanging banjur malês ala, kaphir maido marang Allah (iya iku wong turun Kurès kang padha kaphir, sarta mrênahake para kancane ana ing panggonan karusakakan).
34. Iya iku naraka jahanam. Wong
padha ngadêgake têtimbanganing Allah, iya iku brahala, amrihe supaya manungsa iku padha kêsasara saka
36. (He Mukhammad), sira dhawuha marang para kawulaningsun kang padha mukmin, supaya padha nglakonana sêmbayang, lan padha mèwèhna rijêki kang wis Ingsun paringake marang wong mukmin mau, kalawan sidhêman utawa diwêruhake ing ngakèh, mupung durung têkan dina kiyamat, iya iku dina kang ora tumindak lakuning têbusan, lan ora ana mitra bêcik bisa têtulung.
37. Allah iku kang nganakake bumi lan langit, sarta kang nurunake banyu udan saka ing langit, banjur
diênggo mêtokake wohing wit-witan kang dadi rijêki diparingake marang sira, apadene marentahi prau supaya manut marang sira, lumaku ana ing sagara, lan maringake bêngawan sarta kali-kali marang sira, lan maringake srêngenge sarta rêmbulan marang sira kang sakaronosakarone. padha ajêg lakune, ajêg sorote, ajêg ubênge lan ajêg dayane, mangkono manèh maringake rina lan wêngi marang sira, sarta maringi samubarang kang sira suwun. Mênawa sira nacahake pêparinging Allah kabungahan marang sira, mêsthi ora bisa, saking dening kèhe tanpa wilangan. Ewadene manungsa iku padha duraka, dadi nganiaya marang awake dhewe, ora gêlêm sukur maring pêparinging Allah, kabungahan mau.
38. (He Mukhammad), sira nyaritakna Nabi Ibrahim, nalikane nyênyuwun marang Pangerane, têmbunge: Dhuh Allah Pangeran kawula, nagari Mêkah punika mugi Tuwan dadosakên nagari tata têntrêm, sarta kawula dalah para turun kawula mugi tuwan têbihakên sampun ngantos nyêmbah brahala.
39. Dhuh Allah Pangeran kawula, brahala punika anjalari kêsasaripun tiyang kathah, sami nyêmbah brahala. Sintên ingkang manut agama kawula,
nêmbah ing Tuwan, inggih punika kônca kawula, dene sintên ingkang botên manut agama kawula, nyêmbah dhatêng sanèsipun Tuwan, mugi Tuwan gantungi pangapura, bokmênawi ing têmbe lajêng tobat, awit tuwan punika kaparêng sangêt ngapura dosa, tur Maha-asih.
40. Dhuh Pangeran kawula, turun kawula punika wontên ingkang kawula ênggènakên wontên sacêlakipun padalêman Tuwan ingkang mulya, dumunung ing jurang sasêlaning rêdi, ingkang botên wontên têtuwuhanipun babar pisan, supados sami nglampahi sêmbayang wontên ing ngriku. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi andadosna manahipun manungsa punika sami suyud sadaya dhumatêng para turun kawula, lan mugi sami Tuwan paringi rijêki wowohan, supados sadaya sami sukur ing Tuwan.
41. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika nguningani samukawis ingkang kawula batin utawi ingkang kawula dhèng. Allah botên pisan kasamaran dhatêng isèn-isènipun bumi kalihan langit, sakathahing puji pangalêmbana punika konjuk ing Allah, ingkang sampun maringi anak dhumatêng kawula, nama pun Ismail kalihan pun Iskak, tur kawula punika sampun [sampu...]
[...n] sêpuh sangêt. sèstunipun, Allah Pangeran kawula amaringi panyuwuning kawulanipun.
42. Dhuh Pangeran kawula, kawula saha turun kawula mugi Tuwan dadosakên tiyang ingkang têtêp sêmbayangipun. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi amarêngna panyuwun kawula, saha nganggêp pangabêkti kawula. Dhuh Pangeran kawula, benjing dintên kiyamat, nalikanipun manungsa dipun timbang awon saenipun, Tuwan mugi ngapuraa dhumatêng kawula saha dhumatêng tiyang sêpuh kawula kêkalih, punapadene dhumatêng para tiyang mukmin.
43. (He Mukhammad), sira aja ngira yèn Allah iku kêsupèn marang panggawene wong kang padha nganiaya. Wruhanira Allah ênggone bakal matrapi siksa marang wong kang padha nganiaya mau, kaparênging karsane, disarantèkake besuk dina kiyamat, ing kono sarupaning mata padha tansah mandêng tanpa kêdhèp
44. Padha rêrikatan ênggone marani marang ênggone kang ngundang, sarta tumênga tanpa kêdhèp, apadene padha êntèk atine. (He Mukhammad), manungsa padha sira wêdènana dina kiyamat, nalikane para wong kaphir padha katêkan siksaning Allah.
45. Ing kono sarupane wong kang nganiaya padha munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan [Tuwa...]
[...n] wangsulakên dhatêng ing dunya, sarta Tuwan sarantosakên sakêdhap.
46. Kawula badhe ngèstokakên dhawuh Tuwan, sarta badhe manut dhatêng Para Rasul. Wong kaphir mau banjur tômpa dhawuh: Nalika sira ana ing dunya biyèn, apa ora wis supata, ngarani manungsa iku ora bakal oncat saka ing dunya, ora ana dina kiyamat.
47. Saiki sira mêsthi manggon awor ana panggonane wong kaphir kang padha nganiaya marang awake dhewe. Lan saiki sira wêruh têrang barang kang Ingsun tindakake marang wong kaphir mau. Biyèn Ingsun wis anggêlarake upama pirang-pirang. Wong kaphir mau wis nindakake paekan marang Rasulullah, dene wêwalêse ênggone maeka mau, ana ngastaning Allah piyambak, sanadyan paekane wong kaphir mau bisa ambêdhol gunung upamane, nanging ora, ewadene ora bisa
49. Ing dina kiyamat iku bumi disalini liyane [liya...]
[...ne] bumi, sarta langit iya diowahi tatane, ing kono sarupane wong mati padha ditangèkake, mêtu saka ing kubure, padha disebakake ana ngarsaning Allah kang Esa tur Misesa.
50. Ing kono sira andêlêng para wong duraka padha ditalèni lan dirèntèng.
51. Sandhangane kang digawe bakal tir, raine kêtutupan ing gêni, wong kaphir padha dijèjèr sadhiya bakal nampani wêwalêse barang kang wis padha dilakoni ana ing dunya. Satêmêne Allah iku panimbange rikat bangêt.
52. Kuran iku dhawuh warata marang sarupaning manungsa, kanggo mêmêdèni, supaya manungsa wêruha yèn pangeran iku mung siji.
Tinurunake ana nagara Mêkah, sangangpuluh sanga ayat.
Awit ingkang asma Allah ingkang Mahamurah tur Maha-asih.
1. Aliph Lam Ra, iku kabèh araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono [mangko...]
_Jakarta_Wétan&oldid=1120310"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanPasar Rebo, Jakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 4 Maret 2017.
perseduluran kagem ki wong alus..lan pini sepu sdoyo kwa..
lumut,@mbk zizah,@mbah khai,@mbah wulyo jati,@mbah bocah lawu…ngrambene
@ki sartono jenar.. sy g dr ngrambe. Tp wetan… ngawi kidul piyambak.
piye sing arep ngraketke yen ga tau kumpul, budaya daerah kuwi akar kanggo
korwil opo ono korwil sing gawe blog? soloraya kuwi gawe blog tujuane ben sedulur2 kwa soloraya iso komunikasi.
kagem pni sepuh sdyo,,lan ki wong aluss…,,
SENENG DUWE KONCO AKEH OJO SOK DADI
dalang. Tanggapane pinten mbah? Nyuwun lakon mbilung dadi ratu saget mboten
nyuwun agunging pangapunten dumateng bolowongalus perkawis tindak-tanduk bopo kawulo ingkang mboten mrenani wonten penggalih bolowongalus. leres ingkang diaturke bopo kawulo bilih kawulo mboten bade mundur. kawulo tetep bade ngraketaken paseduluran lan dados tukang sapu kagem anggota KWA Soloraya khususipun lan sedanten priyayi wonten alam dunyo lan ugi acara2 wonten KWA tetep bade kawulo upload wonten blog bolowongalus…monggo bopo kondur sampun wancine ngleremaken
sugeng ndalu big bos……sampun….sampun..mas wawan njih sampun nyuwun ngapuro kok….ingkang sareh….nyuwun sewu,mbok menawi dalem lancang.
di unjuk rumiyen kopinipun,mumpung tasih anget.
slmt malem buat sedulur bolo alus..ndlosor lagi ah,…nyuwun ngapunten njih,menawi
suwun panjenengan pancen pangerten tenan… kulo tampi puntung 234ipun tambah kaliyan extra joss dr bang mamat k tambh manteb.
@pak presiden : wis rampung sik meting kro sesepuh,,wadul opo wae om
@bopo big bos : kok ga ngabari ak yen ono wayang,,
pangaksami mbok bilih wonten klenthuning atur soho kacetloting lati kawula,kawulo nyuwun pangapunten ing dinten raya punika.
pangaksami,konjok dumateng sedoyo rekan oks p,
Reply	Ugi says:	15 August 2013 at 8:40
Pemanas Air Water Heater Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi
16:1 Bareng dina Sabbat wis kliwat, Maryam Magdaléna, Maryam ibuné Yakobus, lan Salomé, padha lunga tuku ubarampéné adon-adonan lenga kanggo mborèhi layoné Gusti Yésus.
16:2 Ésuk umun-umun, ing dina kapisan minggu kuwi, wong-wong mau padha lunga menyang pesaréan. Nalika semana srengéngé lagi mlethèk.
16:3 Ana ing dalan wong-wong mau padha rerasanan: “Mengko sapa sing arep nulungi awaké dhéwé, ngglundhungaké watuné? Mangka watuné gedhé banget.”
16:4 Nanging bareng wis padha tekan ing pesaréan, watuné ketemu wis gumlundhung.
16:5 Wong-wong mau banjur padha mlebu. Ana ing njero pesaréan kono padha weruh ana wong nom-noman nganggo sandhangan putih lungguh ana ing sisih tengen. Wong-wong wadon kuwi padha kagèt.
16:6 Nom-noman mau banjur kandha: “Aja padha wedi. Aku ngerti, yèn kowé padha nggolèki Gusti Yésus saka Nasarèt, sing wis disalib. Panjenengané ora ana ing kéné. Awit Panjenengané wis wungu. Delengen ta, ya ana ing kéné iki lho mauné olèhé nyèlèhaké layoné.
16:7 Saiki kowé padha lungaa. Lelakon iki kandhakna karo para muridé, lan uga marang Pétrus. Kandhakna yèn Gusti Yésus tindak ndhisiki menyang tanah Galiléa. Ana ing tanah Galiléa kana, bakal padha weruh Panjenengané, kaya sing wis dingandikakaké marang murid-muridé.”
16:8 Wong-wong wadon mau nuli padha metu saka ing pesaréan, banjur padha mlayu, awit kagèt banget campur wedi. Saking wediné, wong-wong mau padha ora kandha apa-apa marang sapa waé.
16:9 [Wong-wong wadon mau banjur padha marani Pétrus lan kanca-kancané, padha dicritani kanthi cekak, bab apa sing wis dikandhakaké déning wong nom-noman mau. Nanging sawisé mengkono, Gusti Yésus piyambak ngutus para muridé, didhawuhi padha lunga saka ing Wétan mengulon, ngabaraké kabar keslametan langgeng, yakuwi kabar suci, sing bakal ngumandhang terus tekan ing ngendi-endi.] Bareng Gusti Yésus wis wungu, ing dina kapisan (dina Minggu), isih umun-umun, sing diketingali dhisik dhéwé Maryam Magdaléna (sing tau ditundhung dhemité pitu déning Gusti Yésus).
16:10 Maryam Magdaléna banjur ngandhani wong-wong sing mauné padha ndhèrèk Gusti Yésus, sing lagi padha sedhih banget.
16:11 Nalika padha ngrungokaké critané Maryam, bab wunguné Gusti lan bab enggoné Maryam wis diketingali dhéwé déning Panjenengané, wong-wong mau padha ora ngandel.
16:12 Sawisé kuwi Gusti Yésus tumuli ngetingal marang muridé loro nganggo cara sing béda menèh, yakuwi nalika wong loro mau lagi padha mlaku arep menyang sawijining désa.
16:13 Dadiné wong loro mau banjur padha bali, ngandhani kanca liya-liyané. Nanging wong-wong mau padha ora ngandel.
16:14 Wekasané, Gusti Yésus ngetingal marang muridé sewelas, nalika lagi padha mangan. Panjenengané melèhaké murid-muridé mau, bab enggoné kurang precaya lan wangkoting atiné, déné padha ora gelem ngandel marang paseksiné wong-wong sing wis padha weruh dhéwé, yèn Gusti Yésus wis wungu.
16:15 Gusti Yésus banjur paring dhawuh marang murid-muridé: “Padha lungaa, ndlajahi sajagad kabèh, Injilé Allah padha wartakna marang saumat kabèh.
16:16 Wong sing precaya lan dibaptis bakal slamet. Nanging wong sing ora gelem precaya, bakal diukum.
16:17 Wong sing precaya bakal padha diparingi pretandha, yakuwi bakal kwasa nundhungi dhemit nganggo nyebut jeneng-Ku. Bakal padha clathu nganggo basa sing wong-wong mau dhéwé padha ora ngerti tegesé.
16:18 Menawa padha nyekel ula utawa ngombé racun, ora bakal ngalami bilai. Samangsa padha ndemèk wong lara, sing lara bakal mari.”
16:19 Sawisé Gusti Yésus ngandika marang para murid-muridé, Panjenengané kaangkat menyang swarga. Ana ing kana Panjenengané lenggah ing satengené Gusti Allah.
16:20 Para muridé banjur padha lunga, ngabaraké Injil ana ing ngendi-endi. Gusti Allah uga makarya bebarengan karo murid-murid mau, srana daya kasektèn, mujijat-mujijat, minangka bukti yèn apa sing diwartakaké déning para murid
DALEM SAMPEYAN DALEM INGKANG SINUHUN KANJENG SULTAN HAMENGKU BUWONO SENOPATI ING NGALOGO NGABDURAHMAN SAYIDIN PANOTOGOMO KHALIFATULLAH INGKANG JUMENENG KAPING I ING
Putra Sentana Lan Darahing Panjenengan Nata Jen
ahli sing dipercoyo. Nah saiki piye. Ngandel to. Suwun
May 26, 2011 @ 04:42:37	“Monggo, monggo…. sugeng pinarak wonten dalemipun kula ing awang awang mriki……”
..Kadosipun sampun mboten nate wawan-rembag kaliyan ‘piyantun Jawi’ , inggih??
May 27, 2011 @ 04:44:48	Sampun lami sanget. Kula niralaken tanah Jawi taun 1983. Inggih, sedaya konco-konco kula mboten wonten sing saged basa Jawi…..
Jawi, leluhur kito ingkang ‘Adiluhung’ sampun badhe ical, inggih puniko salah saktunggil musababipun….Sinten malih ingkang kerso nguri-nguri kabudayan Jawi?…Duh Gusti…!!!
sampun dipun piwulang boso Indonesia ,malah wonten ingkang ngagem boso Inggris..lsp’
Kawulo kuwatos mboten dangu malih, menawi badhe sinau boso jawi kedah dumugi Walandi….
Jun 01, 2011 @ 01:19:43	Senajanipun kula sampun ninggalaken tanah Jawi, lan sampun mboten saged basa Jawi, kula mboten lali
angirit Kumpêni sabrêgada, akanthi bala Madura sèwu, têtindhihipun ingkang putra panêmbahan anama Radèn Suradiningrat kalih Radèn Dêmang, bala ing Surabaya sèwu, têtindhihipun Panji Surèngrana, ingkang tinuduh anggêbag bala ing Kartasura kang
têtindhihipun Radèn Tumênggung Natadiningrat kalihan Arya Jayapuspita, sadaya wau sarêng ing angkatipun. Wondene ingkang dhatêng ing Têgal inggih sampun campuh prang, bala ing Kartasura lumajêng. Ingkang dhatêng ing Tugu saklangkung rame prangipun. Sabab sami ing purunipun. Mêngsah rewang kathah ingkang pêjah, têtindhihipun bala ing Kartasura Ki Tumênggung Mangkuyuda lan Natayuda tansah anêrêgakên bala, gumulung sarêng magut. Bala Madura Surabaya tadhah, kang sampun pêjah dèn idak
têtindhihipun Ki Arya Mandurarêja, kalih Tumênggung Wirasêtra, tiga Wirawôngsa inggih sampun têmpuh prang, bala ing Kartasura sumêja pêngkuh, nanging botên tahan kajawahan mimisipun bala Kumpêni sarta kathah kang pêjah, lajêng dhadhal angungsi ing
Kumpêni sampun sami wangsul dhatêng ing Samawis. Palajêngipun ingkang sami kawon prang sampun sami dumugi ing Kartasura, matur ing sang prabu yèn kawon pêrangipun. Sabab aprang kalihan Kumpêni, kalih dene Pangeran Pugêr samangke sampun jumênêng ratu anama Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, tiyang saurutipun pasisir tuwin Madura sampun sami suyud, sarta sampun sami ngalêmpak wontên ing Samawis, kathahing
bala tanpa wilangan. Ing samangsan-mangsanipunsamôngsa-mangsanipun. badhe tumuntên bidhal ambêdhah ing Kartasura. Sunan Mangkurat Mas sarêng mirêng pawartos makatên anglês ing galihipun sarta awuyungan. Ing batos sangêt kaduwung ênggènipun anyakitakên galihipun Pangeran Pugêr rumiyin. Nanging ing lairipun sangêt duka, lajêng parentah dhatêng kêkasihipun
abaris ing ngajêng piyambak. Sabab kathah balanipun tiyang têtumbasan. Bugis, Makasar, Bali tuwin Cina, inggih awit saking karsanipun Sunan Mangkurat Mas. Sarta Ki Jayaningrat wau sangêt ênggènipun dipun pitados dhatêng sang nata, Ki Jayaningrat inggih sampun mangkat saking Kartasura, sarta kinanthenan bupati
inggih sampun sami mangkat. Lampahing gêgaman andalêdêg kados toya mêdal saking rong, sadhatêngipun
ing SalahtigaSalatiga (dan di tempat lain). lajêng abêbiting wontên ing Kalicacing, bala kathah sami tata pakuwon. Untabing bala kados kapuk kapracondhang ing samirana, saklangkung agêng barisipun. Dene ingkang tinuduh abaris ing Bayalali para santana sadaya têtindhihipun Pangeran Arya Mataram, punika ingkang sagah angêmbari pêrangipun Sunan Pakubuwana, mila sangêt dèn ugung dhatêng Sunan Mangkurat Mas.
Gêntos kacariyos nagari ing Samawis, sakalangkung rêja, rintên dalu tansah sami kasukan. Bala ing Kartasura sampun kathah ingkang sami nungkul dhatêng ing Samawis. Sunan Pakubuwana ing sabên dintên Sêptu miyos watang kalihan para
Samawis, anama Bok Martayuda, ingkang jalêr dados carikipun sang prabu, sampun darbe putra kêkalih, Bok Martayuda wau yèn ing Samawis sampun anglangkungi ayunipun. Kala samantên Bok Martayuda sowan ing sang prabu aningali kang sami babêksan. Sarêng aningali
ing solahipun Bok Martayuda wau, sabibaring bêksan lajêng amurugi, sarta sagah badhe dhatêng griyanipun ing wanci dalu, Bok Martayuda inggih sampun mantuk. Sarêng ing wanci dalu Ki Martayuda kêmit ing pasanggrahanipun sang nata, pangeran dipati sampun têdhak mriku kêpanggih kalihan Bok Martayuda, andumugèkakên sakarsanipun. Ki Martayuda kang sawêg
sumêja purik dhatêng pasanggrahanipun sang prabu, lampahipun wontên ing margi tansah sêsambat pangeran dipati, dene anilar
prabu, kang nama Ratu Pakubuwana, matur ing kawitan dumugi wêkasan. Sori nanata. saklangkung ngungun, nuntên enggal matur dhatêng sang prabu, sang nata sarêng mirêng saklangkung gugup, enggal utusan animbali Ki Martayuda, Ki Martayuda pinanggih taksih tilêm, nuntên ginugah dhatêng utusan. Inggih lajêng tangi tumuntên sowan alênggah tumungkul. Sang nata alon ngandika, kulup Martayuda,
yèn lagi kêna rêncananing iblis, amurih pêcahe wong saduluran. Dene yèn [yè...]
[...n] sira wis cuwa marang rabinira ingsun kang anglironi, sira amilihana bocah ingsun wadon kang ana sajroning pasanggrahan iki kabèh, êndi kang sira sênêngi ya ingsun paringake, akathah-kathah pangrapunipun sang prabu wau. Ki Martayuda sarêng mirêng andikanipun sang nata lajêng
kathah pawulangipun sang pramèswari, kalihan pinaringan arta tuwin busana, Ki Martayuda inggih sampun mantuk sarimbit.
Kacariyos wontên Wêlandi dhatêng ing Samawis saking ing Batawi, anama Amral Sêpilman, ambêkta Kumpêni
gurnadur jendral angaturakên tabenipun sarta tabenipun para rad sadaya, kaping kalih pun kaki jendral angintuni rajabrana awarni-warni [awarni...]
[...-warni] katur ing panjênêngan dalêm
kaping tiga, kula sarta Kumpêni gangsal atus kabantokakên ing panjênêngan dalêm, mugi kaabêna pêrang, ingkang kaping sakawan, bilih ing panjênêngan dalêm marêngi, pun Kapitan Kênol kainggahakên komasaris, kalih ing Samawis ngriki badhe kadekekan kumêndur, dene ing Japara badhe kadekekan petor kemawon. Ingkang kaping gangsal, pun Adipati Sura Adimênggala kalilanana botên sowan ing sabên kala môngsa, yèn botên sarêng kalihan kumêndur ing Samawis. Punapa malih panuwunipun kaki jendral, tulusa ênggènipun pawong sanak sang nata kalihan tiyang Wêlandi, ing sapancoronging wulan, sagêbyaring surya gèning pawong sanak sampun ngantos ewah, sarta sintên kang sumêja adamêl awon, sampun ngantos amanggih raharja. Sang nata mangsuli trima kasih, sarta sampun amarêngi ingkang dados
prajangjean satunggil, kacêpêng Amral piyambak satunggil. Kala samantên ênggènipun prajangjean pinuju ing dintên Kêmis ping, 29 wulan,
susuhunan ing Samawis, sarta anyagahi padhanging margi, ananging gadhah panuwun siti dhusun ing Bahrawa, sang nata inggih sampun amarêngi. Sang prabu lajêng parentah dhatêng panêmbahan tuwin dhatêng para bupati sadaya, kinèn sami samêkta ing prang, sang nata badhe tumuntên ngalurug dhatêng ing Kartasura, panêmbahan alon matur, bilih amarêngi sang nata sampun ngantos têdhak ngalurug piyambak, eca-eca kasukan wontên ing Samawis, ingkang ambêdhah ing Kartasura kula kalihan pun Adipati Surabaya kemawon. Sabab dèrèng lêga manah kula, yèn kula dèrèng agêntos lawung kalihan pun Kêncèt. Ing saupami kula botên sagêd ambêdhah ing Kartasura, aluhung kula mantuka aran, dene yèn ing Kartasura sampun bêdhah, kula inggih tumuntên wangsul amondhongi ing sang nata. Sang prabu alon amangsuli, yayi panêmbahan utawa yayi ing Surabaya, ya wis ingsun tarima ing sakèhe prasêtyanira, nanging karsaningsun kudu wêruh ing gêblage badanira yèn kapupu ana ing
saking sangêt asihipun sang prabu, anuntên mundur saking ngarsane sang nata angundhangi bala samêktaa ing prang, sarêng balanipun sampun pêpak sarta sampun samêkta, lajêng bidhal saking Samawis. Lampahing
bala anggêrgut, ingkang dados panganjur bala Madura, nuntên kasambatan bala Surabaya, sang nata munggèng têngah amangku bala Kumpêni, anitih kuda gula gêsêng, bala pasisir wontên ing wingking, gêgamanipun yèn tiningalan saklangkung asri, apindha sêkar sataman. Balanipun sang nata awarni-warni, tiyang sabrang lan tiyang Jawi kathahipun tanpa wilangan, kados mêndhung alêlampah, sang nata nuntên lêrêp wontên ing Ungaran. Pangajênging bala sampun dumugi ing Lopait.
nyênyuwun, mupung sêpi para bupati ana ing pondhoke dhewe-dhewe, yèn ana Ki Dipati Samarang môngsa olèha. Amral anuruti, sarêng ing wanci jam gangsal sontên kumasaris kalihan Amral sami sowan ing sang prabu, sang nata pinuju lênggah piyambak. Komasaris alon matur, sinuhun, awit saking parentahipun jendral, kula akalihan tiyang Kumpêni sadaya kinèn sumaos ing karsa dalêm, kaabêna prang, sanajan pêjaha awor kalihan siti inggih botên gumingsir, nanging mugi wontêna sih kawêlasan dalêm, amaringi uwos sèwu koyan ing sabên taun, dados saingonipun tiyang Kumpêni ingkang rumêksa ing panjênêngan dalêm. Sintên [Sintê...]
[...n] malih ingkang kuwajiban sanèsipun panjênêngan dalêm, utawi ingkang dipun ajêng-ajêng tiyang Kumpêni sadaya inggih amung kêkucah dalêm, sarta têtêpipun wontên ing tanah Jawi. Sang nata botên mangsuli pangandika, amung manthuk kemawon. Amral kalihan komasaris lajêng sami nyêrat pratôndha, kaaturakên sang prabu, sarta anyuwun tôndha astanipun sang prabu, yèn sampun amarêngi ing panuwun wau, Amral kalihan komasaris sampun mundur saking ngarsa dalêm. Sarêng dumugi pondhokipun lajêng angungêlakên maryêm kaping pitu, angurmati yèn panuwunipun wau sampun angsal. Para bupati sami kagèt, anarka wontên mêngsah, enggal sami sowan ing sang prabu, sang nata inggih lajêng wêwartos dhatêng para
panyuwunipun tuwan komasaris wau kados botên angsal. Kalih dene panjênêngan-dalêm sumêrêpa, watêkipun tiyang Kumpêni punika saklangkung naracak. Yèn angsal bancik lajêng minggah ing pundhak. Têgêsipun, bilih dipun lêgani manahipun wêwah-wêwah ing pikajênganipun. Sang nata sangêt ngungun, alon ênggènipun ngandika, puluh-puluh kapriye, ki besan, wong wis
Cakraningrat. Adhi mas, sarèhning pawartaning mungsuh kang baris ana ing Salahtiga ngluwihi akèhe, bitinge bangêt santosa, miranti sagêgamane, iku adhi, sapa prayogane kang digawe cucuking prang. Panêmbahan matur, bilih amarêngi kalihan
Surèngrana, ambêktaa bala Maduntên sarta bala Surabaya pêpilihan kalih èwu kemawon, ingkang purun angrangsang biting, sang nata lajêng ngandika dhatêng Radèn Suradiningrat, kalih Arya Jayapuspita, tiga Panji Surèngrana, kulup Suradiningrat sarta Adi sakarone, sira padha ingsun karsakake dadi cucuking prang, dene wêkas ingsun, yèn sakira sira kuwalahên angungsia marang ingsun, aja angamuk, eman mênawa mati, sanajan sira matia barêng balaningsun, ingsun ora sumêja kèri mati lan sanak ingsun kang padha asih marang
ranagana.rananggana. Sang prabu sarêng mirêng enggal têdhak saking ênggènipun lênggah, priyantun têtiga sami karangkul gêntos-gêntos, sarta [sar...]
[...ta] alon ngandika, wis, sira padha mangkata, ingsun dongakake salamêt. Priyantun têtiga lajêng mangkat kalihan bala tigang èwu, gambira manahipun dhasar sami bèr ing kuwanèn. Wondene sang prabu lajêng pirêmbagan kalihan para bupati tuwin para satriya, mênggah ingkang dados karsanipun sang nata inggih saupami kawon prangipun, botên karsa pradandosana malih, sumêdya seda wontên ing adilaga, para bupati tuwin satriya inggih sampun sami gilig pirêmbagipun, sabiyantu sarênga pêjah, sang prabu nuntên parentah
karakit nuntên bidhal. Ingkang dados panjawat kiwa têngên Ki Dipati Jangrana kalihan panêmbahan. Ingkang dados dhadha bala Kumpêni, sang nata wontên wingkingipun bala Kumpêni, sarta rinêksa bala Maduntên kalih èwu wontên
kacariyos Ki Patih Sumabrata lan sakancanipun para bupati, ingkang sami bêbarisan wontên ing Kalicacing, sampun mirêng pawartos yèn gêgaman ing Samawis sampun bidhal, kathahipun tanpa wilangan, sumêja ambêdhah ing Kartasura, ki patih nuntên
balowartining biting, ki patih sumêdya mêthuk prang saking salêbêting biting kemawon. Kancanipun para bupati sami kapundhut prasêtyanipun, supados sampun wontên kang ngucira pêrangipun. Bilih wontên ingkang galigab badhe kapêjahan piyambak dhatêng ki patih, para bupati inggih lajêng sami sumaur pêksi, sarta sami jangji êndhog sapatarangan, sarênga pêjahipun. Ki patih nuntên parentah dhatêng Ki Banyakwidhe kalih Pangeran Balitar, kinèn dados pacalang lan sabalanipun.
mêngsahipun, nuntên lumajêng angungsi ing biting, bala Maduntên ambujêng, biting ing Kalicacing sampun katingal,
kathahing mêngsah saklangkung eram sarta gèdhèg-gèdhèg. Alon ênggènipun wicantên dhatêng balanipun. E bocah ing Surabaya sarta wong Madura, dialon ênggonmu lumaku, wong têlung èwu iki dudu bobote amungsuh
wong samana, mêsthi bakal ora dadi salilid. Bêcik
katingal punika inggih sayêktos yèn anglangkungi kathah, nanging bilih kula timbang kalihan sihipun sang prabu dhatêng kula taksih kirang mêngsah. Arya Jayapuspita kalihan Radèn Suradiningrat mèsêm, lajêng sami nêrêgakên bala, gumulung sarta surak. Bala ing Kartasura anadhahi
nyandhak agêmanipun waos Kyai Plèrèd, pinandhi ing asta, sumêja tumut angrampit biting. Bala Madura kalih èwu kang sami rumêksa
Priyantun têtiga enggal sami têdhak saking kuda, ngrumiyini tumèmpèl ing biting, balanipun enggal sami ngrangsang biting, sami anjat lawung, yèn sinawang kados sompil ngrubung watu, bala Kartasura sakeca ênggènipun nadhahi saking sanginggiling biting, maryêm tuwin sanjatanipun botên kêndhak-kêndhak, swaranipun kados rêdi rêbah, angobahakên bantala, ing paprangan
tuwin dhuwung, pating barêkuh swaranipun, awor sêsambatipun ingkang sami tatu, kumêncranging pêdhang, cêklèking watang, arame prangipun, wangke tumpang-tinumpang, kang pêrang sami ngidak bêbathang, priyantun têtiga wau sami liwung pangamukipun.
kathah kang pêjah, kenging mimisipun bala Kumpêni. Panêmbahan Cakraningrat ingkang dados panjawat kalihan Ki Dipati Jangrana inggih pêrang kalihan bala Kartasura kang dados panjawat, arame prangipun kathah kang sami pêjah, Ki Patih Sumabrata
ewon ugi, sabab sami purunipun. Anuntên bala Kartasura kang dados panjawat dhadhal, lumajêng sadaya, panêmbahan sabalanipun sumêja nangkêbi mêngsah kang wontên ing biting, Ki Patih Sumabrata awas aningali yèn barisipun linikung, ki patih enggal nyengklak kuda, lumajêng atilar bala, bala ing Kartasura kang taksih gêsang inggih lajêng nututi lumajêng sapurug-purug pating balêsar, bala ing Pakubuwanan suka sami bêbandhang.
Palajêngipun Ki Patih Sumabrata sampun dumugi ing Bayalali, kang baris ing ngriku para santana têtindhihipun Pangeran Arya Mataram. Punika kang sagah nanggulang prangipun Susuhunan Pakubuwana, mila sangêt dèn ugung dhatêng Sunan Mangkurat Mas. Bilih mênang prangipun kaêbang badhe kapasrahan bang-bang pangalum-alum ing tanah Jawi
tandangipun bala Madura ênggènipun ngrangsang biting kados rewônda, tan mundur dening mimis, pêpêjahipun ewon. Anuntên têlikipun Pangeran Arya Mataram dhatêng, aturipun sami ugi kalihan Ki Sumabrata, kalih dene aturing têlik, yèn sang nata samangke makuwon ing Salahtiga, balanipun warni-warni tanpa wilangan, angêbêki ara-ara tuwin patêgilan. Sang nata wau sampun rêmbag sabiyantu kalihan balanipun sadaya, yèn saupami katèmpêr prangipun botên karsa mundur apradangdosan malih, sumêja têtumpêsan wontên ing paprangan, dalasan ingkang para garwa
ing tindake cêdhak sadulur, angur aku gawea bêbêcik dhingin marang kakang prabu. Pangeran nuntên anglampahakên
Gêntos kacariyos sang nata ingkang makuwon ing Salahtiga, sawêg sineba ing balanipun. Sang nata
dhuwung sasaput prantinipun. Sarta botên kèndêl-kèndêl panggunggungipun dhatêng priyantun têtiga wau. Anuntên Panêmbahan Cakraningrat matur yèn wontên utusanipun Pangeran Arya Mataram. Utusan sampun tinimbalan sarta matur, kawula ingutus
Wondene padhange ing margi rayi dalêm ingkang anyagahi, sarta badhe angesahakên Sunan Mangkurat Mas saking kadhaton. Sang nata amangsuli, yèn mêngkono dhimas wis ora sida ênggone bakal angayoni marang ingsun. Sira tutura marang adhi mas, mungguh ênggone têluk ya wis ingsun tarima, wis sira muliha. Utusan nuntên wangsul dhatêng Bayalali agêgancangan. Sampun kêpanggih kalihan gustinipun, matur ing kawitan dumugi wêkasan. Pangeran Arya Mataram saklangkung suka galihipun. Lajêng parentah anata bala, badhe amêthuk prang, balanipun para santana sampun sami angatos-atos. Saking kathahing [kathah...]
[...ing] bala saking Bayalali barisipun ngantos dumugi ing Kênthèng.
Wondene Susunan Pakubuwana inggih sampun bidhal saking Salahtiga sabalanipun. Ingkang dados panganjur taksih bala Madura lan Surabaya, samargi-margi tansah surak-surak, Carabalènipun angungkung, awor swaraning tambur, lampahipun sampun dumugi Kênthèng, bala Madura sarêng aningali mêngsah enggal sami nêmpuh purun, angrêbat mêngsah, bala ing Kartasura gila ningali, senapatinipun sampun ngrumiyini lumajêng, balanipun inggih nuntên nututi lumajêng, gumarubyug salang tunjang, swaranipun kados ngobahakên siti, gêgaman tuwin dandosan kathah-kathah kang tinilar, bala Madura sarta Surabaya suka sami ambêbandhang. Palajêngipun Pangeran Arya Mataram sampun dumugi ing Asêm. Dene kang baris ing ngriku Ki Tumênggung Wiraguna sarta para bupati lêbêt sadaya, sami abêbiting wontên ing ngriku, sabab karsanipun Sunan Mangkurat Mas badhe amêthuk prang wontên ing Asêm. Sampun gêganjar dhatêng prajuritipun, tuwin abdinipun kala taksih kadipatèn inggih sampun sami dipun ganjar ing arta tuwin busana
[...ngeran] Arya Mataram, sabab punika ingkang dados andêl-andêlipun Sunan Mangkurat Mas. Botên wontên kang nyana yèn ambalenjani. Pangeran Arya Mataram wau sarêng dhatêng wontên ing Asêm lajêng wicantên sêru dhatêng tiyang kathah taksih numpak kapal. He wong Kartasura kabèh, dikêbat padha lumayua, aku wis ora kuwawa amungsuh wong
baris ing Asêm lajêng sami dhadhal lumajêng sadaya, wondene Pangeran Arya Mataram wau inggih sampun dumugi ing
sêsanggan. Bala sampeyan kathah kang pêjah, kula yèn sampuna èngêt atilar sampeyan kados inggih anêmahi pêjah, sabab mêngsah kula ewon kathahipun. Sasolahipun kados tiyang potang kasêngitan. Dene paman jêngandika Kangmas Pugêr inggih sampun supe ing sadulur, kalimput ing kawibawan. Wondene parentahipun Cakraningrat kalihan pun Jangrana mêngkatên dhatêng balanipun. Hèh
tunggangêna kêbo bari mungkur, pêcutana saka buri, dene ratune yèn kacandhak ya banjur wudanana mêngkono, pandugi kula panganjuring mêngsah sadintên punika dhatêng wontên ing ngriki, mila suwawi nuntên enggal kendhang, arêbat gêsang, pintên banggi ing benjing yèn sagêd wangsul dhatêng Kartasura malih, samangke sokugi taksih agêsang, kula ingkang rumêksa ing wingking sampeyan, dados kawaling prang.
para putra kinèn sami pradandosan. Otêr tiyang sakadhaton sami nangis pating jalêrit. Sunan Mangkurat Mas inggih tansah
inggih sami andhèrèk ingkang sami trêsna, kala jêngkaripun Sunan Mangkurat Mas, ing dintên Kêmis tanggal ping 7 wulan Jumadilakir, taun Jimawal ôngka 1629. Lampahipun Sunan Mangkurat Mas ngetan lêrês mêdal ing Lawiyan, sumêja anjog ing Kaduwang, wondene Pangeran Arya Mataram, kalih Pangeran
Gêntos kacariyos Susuhunan Pakubuwana amasanggrahan ing Mojolêgi, balanipun tiyang Madura utawi tiyang Surabaya samargi-margi tansah angrêrayah ambêboyong, cucuking pêrang sampun dumugi ing Kalitan. Panêmbahan Cakraningrat, kalih Dipati Jangrana, tiga Tuwan Amral Sêpilman, sampun ngrumiyini dhatêng ing Kalitan, kêpanggih kalihan
mangsuli, nyariyosakên ing kawitan dumugi wêkasan. Tuwan Amral saklangkung suka manahipun. Amral sarta para bupati lan sabalanipun sampun sami dhahar sêsêgahipun pangeran tiga, wradin sarta tuwuk sadaya. Amral tuwin panêmbahan sarta para bupati sabalanipun nuntên bidhal, sumêja dhatêng
minggah ing sitinggil sumêja lumêbêt ing kadhaton, nanging kori brajanala kinunci, Amral sarta para bupati ajrih mêngakakên, [mêngakakê...]
[...n,] nuntên sami wangsul dhatêng pagêlaran. Amral wicantên dhatêng panêmbahan. Panêmbahan, sampeyan kantun wontên ing ngriki, sarta para bupati kadhawahana nata balanipun ngapit-apit margi, kula badhe wangsul amêthuk sang nata. Amral nuntên mangkat. Panêmbahan enggal marentahi ing para bupati, balanipun kinèn sami baris ngapit-apit margi.
Kacariyos Susuhunan Pakubuwana sampun bidhal saking ing Mojolêgi, anitih dipôngga, pinêlanan asri, dipôngga wau ênggènipun atur-atur raja ing Siyêm dhatêng Sunan Mangkurat Mas. Sarêng dumugi ing Samawis dipun anggrak dhatêng Ki Dipati Sura Adimênggala, dipôngga dèn aturakên ing Susuhunan Pakubuwana. Lampahipun sang nata sampun dumugi ing Asêm. Kêpêthuk kalihan Amral, Amral matur, yèn pura kêpanggih sêpi, sang nata ingaturan lajêng angadhaton. Sang prabu saklangkung suka lajêng ing lampahipun. Sarawuhipun ing alun-alun bala Kumpêni sarta bala Jawi lajêng sami urmat ngungêlakên sanjata tuwin maryêm ambal-ambalan. Tambur salomprèt sarta gamêlan gumuruh swaranipun. Sang nata lajêng minggah ing
bupati sabalanipun inggih lajêng sami amangsuli pagriyanipun lami, Susuhunan Pakubuwana wau lastantun ênggènipun jumênêng nata wontên ing Kartasura.
Gêntos kacariyos Pangeran Ngabèi, kala kendhangipun Sunan Mangkurat Mas sagah dhèrèk, angkatipun sarêng, nanging lajêng nyimpang angili dhatêng dhusun ing Wêdhi sagarwaputranipun. Sarêng mirêng pawartos, yèn ingkang rama sampun ngadhaton nagari ing Kartasura, Pangeran Ngabèi wau nuntên sowan ing Kartasura sagarwaputranipun. Kalih-kalihipun saklangkung bingah, sabab botên nyana yèn taksih sami gêsang.
Amangsuli cariyosipun Sinuhun Pakubuwana kala mangkat saking Samawis, putranipun jalêr katilar wontên ing ngriku satunggil sabalanipun sarta ibunipun ingkang garwa sang prabu, putra wau andêling prang, anama Pangeran Prangwadana, sakalangkung têguh sarta digdaya, milanipun tinilar saking panyuwunipun tiyang Wêlandi, ing samangsanipun sang prabu sampun unggul prangipun, angadhaton ing Kartasura, putra wau katimbalana, kala samantên sang pangeran mirêng pawartos, yèn ingkang rama sampun mênang prangipun, sampun ngadhaton ing Kartasura, nanging dilalah sang prabu kasupèn, botên utusan [utu...]
[...san] nimbali dhatêng ingkang putra ngantos antawis lami, sang pangeran wau lajêng pradandosan sarta ingkang ibu, sumêja bidhal dhatêng ing Kartasura, Alpèrès tiyang Wêlandi ingkang jagi ing Samawis anggêgendholi, sang pangeran kaaturan sumêne, angêntosana utusanipun ingkang rama, sang pangeran inggih piturut.miturut. Kacariyos ing sabên-sabên pangeran sumêja bidhal, Alpèrès tansah matur
anggêgendholi, Pangeran Prangwadana sampun kakên galihipun, dhasar watakipun panasbaranan. Alpèrès wau lajêng pinarjaya, jaja têrus ing gigir lajêng pêjah, sang pangeran nuntên bidhal sabalanipun sarta ingkang ibu, nanging botên karsa kondur dhatêng Kartasura, sabab ajrih dhatêng ingkang rama, nglalu ing galihipun, têmah lajêng marang ing Kêdhu, kèndêl ing dhusun Kabakalan, siti dhusun kagunganipun ingkang rama kala kapugêranipun. Wontên ing ngriku Pangeran Prangwadana angayuti têtiyang siti dhusun. Pangeran sumêja ngraman. Sampun kathah balanipun wêtawis gangsal èwu. Anuntên Tuwan Amral ngaturi uninga ing sang nata, yèn ingkang putra amêjahi Alpèrès Wêlandi, lajêng apacak baris wontên ing Kêdhu, sang prabu sarêng mirêng atur makatên, sangêt lingsêmipun [lingsê...]
[...mipun] dhatêng tiyang Wêlandi, têmah duka dhatêng ingkang putra, lajêng parentah dhatêng Ki Dipati Sujanapura, kinèn marang Kêdhu angipuki ingkang putra. Sang nata parentah malih dhatêng panêmbahan sarta Dipati Jangrana, kinèn êmbujêng ing Sunan Mangkurat Mas. Ingkang sami kadhawahan nuntên mangkat.
Wondene lampahipun Dipati Sujanapura sampun dumugi ing Kêdhu, Pangeran Prangwadana sampun kenging dèn bujuk, binêkta dhatêng ing Kartasura, lajêng dipun sedani amargi linawe jangganipun. Ingkang ibu kêdah bela, inggih sampun pêjah linawe. Wondene lampahipun panêmbahan kang sumêja bêbujung Sunan Mangkurat Mas, sampun ngancik ing dhusun Kabangkekan. Sunan kendhang wontên ing Laroh, sarêng sumêrêp yèn dèn bêbujung dhatêng tiyang Maduntên, Sunan Mangkurat Mas enggal mangkat saking Laroh, lumajêng mangetan anjog ing Kaduwang, para bupati tuwin para mantrinipun kathah kang nungkul dhatêng panêmbahan. Kêdhik kang taksih dhèrèk ing Sunan Mangkurat Mas. Panêmbahan Cakraningrat sabalanipun sampun wangsul dhatêng ing Kartasura.
Kala samantên nagari ing Kartasura sampun têntrêm, tiyang alit sami sakeca manahipun. Awit sang prabu ajêg parentahipun sarta asih ing bala, balanipun inggih ajrih asih, Tuwan Amral sampun kalilan mantuk dhatêng Samawis sakumpêninipun, sarta Ki Dipati [Dipa...]
[...ti] Sura Adimênggala kinèn anjagèni Kumpêni ing Samawis. Wondene ingkang taksih kantun wontên ing Kartasura Tuwan Kumasaris Kênol kalihan Kumpêni kalih atus, rumêksa ing sang prabu, têtindhihipun kapitan satunggil.
bupatinipun kathah kang sami nungkul ing panjênêngan dalêm, amung kantun Ki Patih Sumabrata, kalih Mandurarêja, tiga Wiraguna, sakawan Mangunnagara, gangsal Arya Tiron sabalanipun. Amung punika kang taksih atut wingking ing
karo Natayuda, têlu Si Sindurêja, papat Si paman Natakusuma isiha padha dadi bupati, dene adhi mas Arya Mataram lan adhi mas Arya
nyèwu karya. Ki Patih Cakrajaya matur sandika, sang nata kondur angadhaton.
Kawuwusa Sunan Mangkurat Mas sampun utusan mundhut bantu dhatêng Surapati ing Pasuruan. Surapati inggih enggal ambantoni wêtawis tiyang kalih èwu, ingkang dados têtindhih pêpatihipun kêkalih, anama Ngabèi Lor lan Ngabèi Kidul. Sampun kêpanggih kalihan Sunan Kendhang wontên ing Kaduwang, patih ing Pasuruan lajêng nyuwun pamit sumêja bêdhah ing Kartasura, Sunan Kendhang inggih anglilani, patih ing Pasuruan sabalanipun lajêng mangilèn. Samargi-margi tansah ngrêrayah, kèndêl masanggrahan ing dhusun Ngêluyu, ajêng-ajêngan kalihan bala Madura ing Kartasura. Wondene Sunan Kendhang wau lajêng dhatêng ing Pranaraga, samargi-margi tansah sih-sinihan kalihan para sêliripun, kathahipun kawan dasa wolu, èstri sanèsipun inggih kathah kang sami binêkta kendhang. Sarawuhipun ing Pranaragi amasanggrahan ing dalêmipun Radèn Martawôngsa bupati ing Pranaragi, wontên ing ngriku anggung cangkrama ing wana lan ing toya lan para garwanipun, botên wontên môntra-môntra yèn kendhang, lajêng amundhut garogolan kidang mênjangan. Radèn Martawôngsa inggih sampun [sampu...]
[...n] anyawisi, Sunan Kendhang lajêng têdhak dhatêng grogolan kalihan para garwanipun. Nuntên munggah ing pêpanggungan. Sunan Kendhang sangêt suka ing galihipun aningali sangsam kathah, enggal mênthang langkap, jêmparing lumêpas, sangsam satunggil kacundhuk ing jêmparing, ambrakambruk. kapisanan. Radèn Martawôngsa enggal lumêbêt ing grogolan sarta bêkta rencang sawêtawis. Sêdyanipun Radèn Martawôngsa sangsam wau kapêndhêt badhe kinèn nyêmbêlèh ing kaum. Sunan Kendhang sarêng aningali saklangkung dukanipun, kagalih angrêsahi ênggènipun kalangênan. Lajêng parentah dhatêng balanipun babêgtan saking Kartasura kinèn nyêpêng ing Radèn Martawôngsa, inggih sampun cinêpêng,
wicantên. Sanak-sanakku kabèh, ayo padha angamuk marang Sunan Kendhang mêngko bêngi, sabab iku ratu dajalanat. Suprandene ing Kartasura wis ana kang jumênêng nata, sabar lila ing donya, asih ing bala. Para santananipun Radèn Martawôngsa sampun sami gilig ing rêmbag, tuwin sakathahe bala ing Pranaragi inggih sampun sami kêklêmpakan wontên ing wana, angrakit
gêgamaning prang. Anuntên Ki Patih Sumabrata sumêrêp ing prakawis wau, enggal matur ing gustinipun. Sunan Kendhang saklangkung gugup galihipun, lajêng bidhal saking Pranaragi wanci dalu, lampahipun kasêsa pating bacècèr, sumêja ngili dhatêng Madiun, têtiyang Pranaragi nuntên sami nututi, kang
Lor lan Ngabèi Kidul kang sami baris ing Luyu wau, inggih sampun campuh prang kalihan bala ing Kartasura, bala Pasuruan kathah kang pêjah, sabab kathahên mêngsah. Ngabèi Lor lan Ngabèi Kidul nuntên lumajêng sabalanipun, anjog ing Jagaraga, lajêng dhatêng Madiun. Bala ing Kartasura ambujêng ngantos dumugi Madiun. Ngabèi Lor lan Ngabèi Kidul sampun kumpul kalihan Sunan Kendhang, nuntên sami lumajêng dhatêng nagari Daha, dene bala ing Pranaraga inggih sampun kumpul kalihan bala ing Kartasura, sami pacak baris wontên ing Madiun.
Kacariyos sang prabu ing Kartasura tampi sêrat saking gurnadur jendral ing Batawi, suraosing sêrat, sang nata dipun aturi
ambêdhaha nagari Pasuruan, anumpês Surapati lan saanakputunipun. [saana...]
[...kputunipun.] Tuwan jendral inggih anyawisi bala Kumpêni wolung atus. Ingkang badhe dados têtindhih Komasaris Kênol. Sang nata kapanujon ing galih, lajêng parentah dhatêng
anjujuga ing Surabaya, banjur kumpula lan si komisaris sarta bala Kumpêni ana ing kono. Sang nata ngandika malih dhatêng Pangeran
gawanên kabèh, kang mingsih bôngga ngidhêp ing Sunan Kendhang gitikên ing prang. Ingkang
Sarêng sampun samêkta lajêng sami bidhal saking ing Kartasura,
ing Surabaya, wontên ing ngriku sampun kumpul kalihan Komasaris Kênol tuwin bala Kumpêni
yèn dipun lurugi bala Jawi sarta Kumpêni, kathahipun tanpa wilangan. Ki tumênggung saklangkung suka manahipun, lajêng bidhal lan sabalanipun wêtawis salêksa, sumêja mêthukakên mêngsah dhatêng Bangil. Sadhatêngipun ing ngriku anata barisipun sarta sami angatos- atos. Panêmbahan sarta bala Kumpêni
manahipun, enggal anata Kumpêninipun dados dhadha, panêmbahan sarta Ki Jangrana dados panjawat kiwa têngên. Lajêng
kang tumpang-tinumpang, saklangkung rame prangipun. Bala Madura atusan kang pêjah, bala Kumpêni wolung atus wau kathah kang pêjah lan ingkang taksih gêsang, amung bala Surabaya sakêdhik ingkang pêjah, tuwan komasaris sarêng aningali prangipun Dipati Surabaya, lajêng angyêktosi ing batos, kakintên ênggènipun prang gêgorohan kemawon. Anuntên kasaput ing dalu, ingkang [ing...]
[...kang] prang sapih sami mundur, bala Kumpêni sarta tiyang Madura ngênês manahipun. Surapati lan sabalanipun inggih sami giris manahipun. Sabab balanipun salêksa wau wêtawisipun ingkang taksih gêsang
karaos sakit. Dipati Wiranagara sangêt nêpsu, angingêr kuda sumêja ngamuk malih, balanipun sami anggêgendholi, sabab sampun wanci dalu, benjing-enjing siyang kemawon ingaturan magut prang malih, singsang. dipati inggih miturut nuntên mundur dhatêng kithanipun. Wondene tuwan komasaris sakumpêninipun lajêng mantuk dhatêng ing Samawis. Panêmbahan sarta para bupati sabalanipun mantuk dhatêng Kartasura, panêmbahan wau sampun anglampahakên utusan sarta mawi sêrat dhatêng Pangeran Dipati Purbaya amratelakakên yèn kawon prangipun, tiyang Kumpêni tuwin tiyang Madura kathah kang pêjah, Pangeran Purbaya ingaturan kondur dhatêng Kartasura, sampun ngantos lajêng dhatêng Pasuruan. Utusan enggal mangkat.
Kacariyos Pangeran Purbaya abaris ing dhusun Gêlathik talatah ing Kadhiri, ajêng-ajêngan kalihan balanipun Sunan Kendhang, têtidhihipun anama Tumênggung Katawêngan ing Kadhiri, Pangeran Purbaya wau tampi dhawuhipun sang prabu ing Kartasura, kinèn
Kendhang wontên ing kitha Kadhiri, utusan inggih sampun kêpanggih sarta nyukakakên sêrat. Ki Sumabrata enggal amaos sêrat, suraosipun, Ki Sumabrata, jêngandika tinimbalan rama prabu dhatêng Kartasura, kangjêng rama karsa amalês kasaenan dika, sabab kalanipun kangjêng rama binêthekan rumiyin amargi saking atur dika dhatêng Sunan Mangkurat. Wontên pabêthekan ngriku kangjêng rama sangêt ênggènipun nyênyuwun ing Gusti Allah, supados jumênênga nata, ing mangke sampun kalampahan jumênêng nata, mila kangjêng rama wau sumêja malês ing sih andika, akathah-kathah pangipuk kang mungêl ing sêrat wau. Ki Sumabrata sasampuning maos sêrat sangêt bingah ing manahipun. Nuntên akèn pradandosan dhatêng anak bojonipun. Sarêng wanci dalu Ki Sumabrata lolos saking ing kitha Kadhiri, anilar gustinipun, sampun kêpanggih kalihan
sadhatêngipun ing Kartasura anjujug ing Ki Patih Cakrajaya, lajêng dèn irid sowan ing sang prabu, Ki Sumabrata wau sampun katêtêpakên dados bupati
Purbaya sarêng sampun tampi pratela makatên, inggih nuntên bidhal kondur dhatêng ing Kartasura sabalanipun.
Gêntos kacariyos Ki Tumênggung Wiranagara ing Pasuruan. Saunduripun saking prang walikatipun kadhawahan mimis maryêm, andadosakên sakitipun sangêt, botên sagêd ebah, sang dipati nuntên mamêling dhatêng para putra tuwin para santananipun. Anak-anakku kabèh
supaya wong Walônda aja kongsi sumurup marang ing kuburku, karo dene wêkasku, ing saturun-turunku besuk aja ana kang têpung bêcik lan wong Walônda, ing samangsane ana kang têpung bêcik lan wong Walônda kênaa ing supataku aja nêmu slamêt. Ki Tumênggung Wiranagara wau ênggènipun sakit antawis pitung dintên, lajêng pêjah, layon sampun binêrsihan, nuntên pinêtak kados wêwêlingipun wau, sanginggiling pakuburan mawi dinekekan têtanêman, supados sampun ngantos katawis yèn pakuburan. Ing sapêjahipun Ki Tumênggung Wiranagara atilar putra jalêr têtiga, sampun sami diwasa, pambajêngipun nama Mas Surahim, sampun anggêntosi ingkang rama, anama Dipati Wiranagara, adhinipun sampun anama Radèn Surapati, wuragilipun anama Radèn Suradilaga, nanging ki dipati wau rêsah pambêkanipun, asring anjamah para bibinipun. Mila botên digdaya kados kang rama.
Sarêng sampun antawis kalih taun saking pêjahipun Surapati, sang prabu ing
komasaris sakumpêninipun inggih sampun dhatêng wontên ing Kartasura, ingkang pancèn angrêmbat obat mimis sapanunggilanipun tiyang Kêdhu tuwin [tuwi...]
[...n] Pagêlèn. Ingkang anyunggi uwos têdhanipun tiyang Kumpêni Dipati Japara, tiyang ing Madura tuwin Surabaya anjagèni waos kêncêng, têgêsipun, anglampahi pêrang. Sadaya wau mangkatipun sarêng, lampahipun dados satunggil, saklangkung agêng barisipun, anjujug ing Wirasaba, sumêja anggêbag barisipun Sunan Kendhang wontên ing Kadhiri. Wondene Sunan Kendhang sarêng mirêng wartos yèn dipun lurugi, enggal lumajêng angungsi dhatêng ing rêdi dhungkul. Pangeran Purbaya sarta bala Kumpêni lajêng bidhal dhatêng Kadhiri, ing Kadhiri sampun sêpên. Anuntên lampahipun dumugi ing rêdi Carat. Amasanggrahan alami wontên ing ngriku, Ki Dipati Sujanapura ing Japara sakit sangêt, nuntên kaantukakên. Sarêng dumugi ing Japara lajêng pêjah.
Kacariyos putra ing Pasuruan, kang nama Radèn Surapati kalih Radèn Suradilaga sami dhatêng ing Dhungkul, ambêkta bala sèwu, anyuwun idinipun Sunan Kendhang, sumêja mêthukakên mêngsah, Sunan Kendhang inggih angidèni
inggih sampun bidhal saking rêdi Carat, lampahipun alon-alonan. Anuntên bala ing Pasuruan wau dhatêng anêrajang saking wingking, balanipun Pangeran Purbaya anadhahi sarwi lumampah, bala Pasuruan kathah kang pêjah, Radèn
sampun kêpanggih wontên ing ngriku, kumpul kalihan Ki Dipati Wiranagara. Pangeran Purbaya sarta bala Kumpêni lajêng anurut salasahipun bala Pasuruan wau, bala Pasuruan botên wontên sumêrêp yèn dipun kodhol. Lampahipun Pangeran Purbaya sampun dumugi ing Pasuruan. Sang Dipati Wiranagara sakalangkung kagèt, gugup sami pradandosan lan sabalanipun, nuntên bidhal. Lajêng campuh prang
Malang, Sunan Kendhang inggih botên pisah, kala bêdhahipun Pasuruan taun 1631.
Pangeran Purbaya sarta tuwan komasaris Kumpêninipun sampun malêbêt kitha Pasuruan, amasanggrahan [amasanggra...]
[...han] lami wontên ing ngriku, tiyang ing ngriku sampun kathah kang sami mantuk sarta têntrêm manahipun. Tuwan komasaris nuntên akèn ngupadosi pakuburanipun
andhawahakên undhang-undhang dhatêng têtiyang ing ngriku, sintên kang manggihakên pakuburanipun Ki Untung ginanjar reyal sèwu, botên lami lajêng wontên tiyang ingkang andêdahakên pakuburan wau, mila botên katawis, sabab rinadin kemawon, ing nginggil dinekekan têtanêman. Tiyang ingkang andêdahakên wau sampun pinaringan ganjaran reyal sèwu sarta sangêt bingahipun. Pakuburan enggal dhinudhuk. Jisim sampun kêpanggih taksih wêtah, kacariyos pêjahipun Surapati wau sampun antawis kalih taun. Nanging jisimipun taksih wêtah, gandanipun wangi angambar, tuwan komasaris saklangkung suka manahipun. Jisim lajêng binusanan, linênggahakên ing kursi, ingkang aningali sami eram. Tuwan komasaris
saklangkung bramantya, enggal mêndhêt arak kathah, jisim siniram ing awis sarta binêsmi, sampun kobong gêsêng dados
parentah adamêl loji ing Gêmbong, inggih sampun dados, saklangkung santosa, sampun dinekekan maryêm sarta jinagèn Wêlandi, tuwan
Purbaya inggih bidhal kondur dhatêng Kartasura mêdal dharat, kadhèrèkakên Kumpêni sapalihipun wau, para bupati sabalanipun inggih pinalih, ingkang saduman taksih kinèn bêbarisan ing ngriku, ingkang saduman dhèrèk konduripun Pangeran Purbaya, Panêmbahan Cakraningrat nyimpang, sumêja mantuk dhatêng ing Sampang, wontên ing margi nandhang gêrah sangêt. Sarêng lampahipun dumugi ing Kamal, padhusunan ing Madura, panêmbahan lajêng seda, layon sampun binêrsihan wontên ing ngriku, linajêngakên pinêtak ing Sampang, putra wayahipun panêmbahan wau lajêng sami bidhal, anusul lampahipun Pangeran Purbaya, tumut sowan ing sang prabu, lampahipun Pangeran Purbaya wau inggih sampun dumugi ing Kartasura.
Sang nata lajêng parentah dhatêng ingkang putra kang nama Pangeran
bupati kang sami bêbarisan wontên ing ngriku, Pangeran Balitar sarta bupati sabalanipun nuntên bidhal saking Pasêdhahan, sumêja ambêdhah ing Malang, saklangkung agêng gêgamanipun. Wondene kang wontên ing Malang wau
Suradilaga, sampun sami sumêrêp yèn dipun lurugi, lajêng sami mapan sajawining kitha lan sabalanipun. Botên dangu bala ing Kablitaran dhatêng, lajêng campuh prang, saklangkung rame, mêngsah dèrèng kathah kang pêjah, bala ing Kartasura sami riwut pangamukipun. Ngabèi Lor kalihan Ngabèi Kidul, tiga Ki Bun Jaladriya sampun sami pêjah, dening Ngabèi Wirasantika mantri ing Kartasura utawi para andêl-andêlipun Surapati inggih sampun
dhatêng ing rêdi Dhungkul. Pangeran Balitar sabalanipun kathah ênggènipun angsal jarahan utawi bêboyongan, lajêng masanggrahan wontên ing ngriku.
ing Dhungkul, lajêng kenging ing pagêring, balanipun kathah kang pêjah, lajêng ngalih dhatêng ing Balitar, wontên ing Balitar Sunan Kendhang nuntên utusan dhatêng Surapringga, sumêja nungkul dhatêng tiyang Kumpêni, sarta mawi sêrat. Utusan inggih enggal lumampah, saungkuring utusan
Bicak, dhuwung Kyai Balabar, waos Kyai Baru, rasukan Kyai Gundhil. Wangsulanipun Sunan Kendhang sumaos benjing yèn sampun wontên ing Surabaya, wasiyat karaton badhe kasukakakên dhatêng Pangeran Balitar. Wondene utusanipun Sunan Kendhang kang dhatêng ing Surabaya inggih sampun kêpanggih kalihan kumêndur sarta ngaturakên sêrat. Kumêndur sampuning maos sêrat sangêt suka manahipun, lajêng wicantên. Kongkonan, kowe matura marang gustimu, yèn parêng takaturi marang Surabaya, besuk yèn wus rawuh ana ing kene sakarsane mêsthi takjurungi, sanajan karsaa jumênêng nata ana ing Kartasura manèh, aku iya nyaguhi. Utusan enggal pamit wangsul, sampun kêpanggih sarta matur ing gustinipun. Sunan Kendhang saklangkung suka, anuntên mangkat sagarwaputranipun, sarta abdi sawontênipun inggih kabêkta sadaya, lampahipun sampun dumugi ing Surabaya, kumêndur
enggal mêthuk. Sunan Kendhang sampun binêkta dhatêng padalêmanipun Dipati Surabaya sarta sangêt
galih dalêm, mugi lajênga têdhak dhatêng Samawis, apanggiha kalihan tuwan komasaris. Benjing yèn sampun wontên ing Samawis, amêsthi panjênêngan dhatêng jinunjung nata malih amêngku ing tanah Jawi, angadhaton ing Kartasura. Sunan Kendhang sarêng mirêng aturipun tuwan komasaris, saklangkung suka galihipun. Botên sumêrêp yèn badhe kenging apus saking gunanipun tiyang Kumpêni. Anuntên wontên utusanipun Pangeran Balitar malih anyuwun wasiyat karaton. Sunan Kendhang sumaur cugal.sugal. Tutura marang Sudama, besuk yèn aku wis ngadhaton ing Kartasura takwèhake dhewe. Utusan inggih sampun mantuk.
Anuntên wontên utusanipun sang prabu ing Kartasura dhatêng kumêndur,
inggih botên lênggana, lajêng kapasrahakên dhatêng Pangeran Balitar kang sawêg wontên ing Malang, nanging Ki Pulangjiwa wontên ing margi minggat,
sagarwaputranipun kala ing taun 1632. Wondene Pangeran Balitar sarêng sampun anampèni tiyang gangsal saking Surabaya, inggih enggal linajêngakên dhatêng Kartasura sarta binêktanan sêrat, suraosipun angaturi uninga, yèn nagri bang wetang sampun suyud sadaya, para anakipun Surapati sampun sami lumajêng dhatêng ing wana, lan angaturi uninga, yèn sakathahing wasiyat sami binêkta Sunan Kendhang dhatêng sabrang, dipun suwun dhatêng Pangeran Balitar botên suka. Utusan wau inggih enggal mangkat sarta andhèrèkakên jarahan tuwin bêboyongan. Sadhatêngipun ing Kartasura anjujug Ki Patih Cakrajaya, lajêng kaaturakên ing sang prabu, sang nata sasampuning maos sêrat, saklangkung suka sarta sangêt ngungun. Nuntên ngandika dhatêng Ki Patih Cakrajaya, Cakrajaya, bangêt pangungun ingsun, sabab pusaka karaton digawa anak prabu kabèh, nanging wruhanira, sanadyan sakèhing pusaka ginawa kabèh, sok mingsiha masjid ing Dêmak karo astana ing Adilangu, amung loro iku ugêre pusaka ing tanah Jawa, karodene sira nuli kongkonan marang ing Malang, putraningsun Ki Balitar timbalana mulih lan sabalane kabèh. [ka...]
[...bèh.] Patih Cakrajaya matur sandika, lajêng anglampahakên utusan dhatêng Malang, Pangeran Balitar inggih enggal bidhal sabalanipun. Sadhatêngipun nagari ing Kartasura lajêng sowan ingkang rama sang prabu, sang nata saklangkung bingah ing galih, kêpanggih kalihan ingkang putra wuragil kêkalih unggul ing prangipun.
Anuju ing dintên Sênèn sang nata miyos sinewaka, anjunjung lênggah Ki Wirasantika kaganjar nagari ing Jipang,
ingkang kalih duman kaparingakên dhatêng wayahipun jalêr panêmbahan, anama Suryawinata kalih Sasrawinata, wondene tiyang gangsal kang saking Surabaya wau sami kalorodan kalênggahan sarta namanipun bupati, sang prabu lajêng kondur saking sinewaka.
Kacariyos kapitan Wêlandi ingkang jagi ing Kartasura sowan dhatêng ing kadhaton kalihan Ki Patih Cakrajaya, angaturakên sêrat saking jendral ing Batawi, sampun [sampu...]
[...n] tinampèn ing sang prabu lajêng winaos. Suraosipun, tuwan
sampun pêjah, pratandhanipun kala pêrang ing Pasuruan, tiyang Kumpêni sarta tiyang Madura kathah kang pêjah, amung balanipun Ki Dipati Jangrana botên wontên kang pêjah, bilih sang prabu botên anuruti panuwunipun jendral wau, tiyang Kumpêni sumêja amutungi gènipun pawong sanak kalihan sang prabu. Sang nata sarêng sampun maos sêrat, sangêt susah ing galihipun. Sabab bupati andêl-andêling prang kasuwun pêjahipun. Kapitan sarta ki patih sampun sami kinèn mantuk. Ing dalunipun sang prabu animbali Ki Patih
kiwa, lan ora nana kaluputane marang ingsun. Iku kapriye kang padha dadi rêmbugira. Ki Cakrajaya sarta bupati
Adipati Sura Adimênggala ing Samarang, lan layange jendral wangsulana, prakara panjaluke iku, iya bakal ingsun turuti, nanging ingsun mundhut sarèh ing sawatara, krana nagara ing Surabaya iku gêdhe, Si Jangrana sugih bala sarta abôndha santana, upama ingsun kasapa amêsthi ya kêna, nanging ora wurung agawe rusake prajaningsun. Wis, wangsulana mêngkono bae layange si jendral. Ki Cakrajaya sarta kancanipun kêkalih nuntên mundur saking ing ngarsa dalêm. Ing enjingipun Ki Patih sampun amangsuli sêratipun jendral, tinampèn dhatêng kapitan. Punapa malih sêrat ingkang dhatêng ing Samawis tuwin kang dhatêng Surabaya inggih sampun sami kalampahakên dhêdhêmitan. Wondene ingkang dhatêng ing Samawis inggih sampun katampèn dhatêng Ki Dipati Sura Adimênggala sarta sampun winangsulan, sampun katur ing sang prabu, suraosipun. Kula pun Adipati Sura Adimênggala kapundhutan rêmbag prakawis tiyang Kumpêni gènipun nyuwun pêjahipun Adipati Jangrana, ingkang punika atur wangsulan kula, saupami pinaringêna, amêsthi dados susahipun galih dalêm. Sabab pun Adipati Jangrana punika dados pikukuhipun nagari dalêm. Upami botên pinaringêna, amêsthi tiyang Kumpêni sami sakit manahipun ing panjênêngan dalêm. Dados kawula nyumanggakakên punapa [pu...]
[...napa] ingkang dados kêkêncênganipun galih dalêm piyambak. Sang nata sasampuning maos sêrat kang saking Samawis, sangsaya èmêng galihipun.
Kacariyos sêrat dalêm ingkang dhatêng Surabaya inggih sampun katampèn dhatêng Ki Jangrana, suraosipun. Sang prabu aparing pariksa, yèn piyambakipun kasuwun pêjahipun dhatêng tiyang Kumpêni, sang nata anyarah ingkang dados kêkêncênganipun Ki Jangrana, bilih Ki Jangrana sumêja mragagah, sang nata inggih angidèni. Ki Dipati Jangrana sarêng sampun maos sêrat, sangêt gènipun jêngat.rêngat. Nanging lajêng sarèh manahipun. Enggal animbali mantrinipun kêkasih anama Wiratanta, sangêt limpat ing panggraita, sarta ingkang rayi sang
dipati, pêjah sampeyan prayogi sampeyan sumanggakakên. Sampeyan sampun ngantos balela ing ratu, anututa kemawon. Mila mêngkatên, ing samangsanipun [samangsa...]
[...nipun] sampeyan sumêja balela, amêsthi turun sampeyan sadaya botên badhe andarbèni nagari ing Surabaya, amêsthi badhe kaliya lan badhe adamêl risakipun nagari dalêm, para santana sampeyan sarta têtiyang sa-Surabaya anêmahi tiwas. Saupami sampeyan nutut angamungakên sarira sampeyan piyambak, ing wingking sami wilujêng. Nanging ingkang rayi têtiga wau kêdah nanggulang ing mêngsah tiyang Kumpêni, sabab kamanah sang dipati botên dosa. Sang dipati angandika, adhi-adhiku kabèh, wis,
sok uga anak sadulurku kabèh padha tulusa mukti. Sang dipati tumuntên pamit dhatêng ingkang garwa sarta angarasi ing putranipun jalêr kang taksih rare anama Jaka Tangkêban. Sarwi angusapi waspa, sang dipati lajêng bidhal dhatêng ing Kartasura, para santananipun sami tumut. Sadhatêngipun ing Kartasura anjujug padalêmanipun pondhok ing Surabayan. Sang dipati ngantos kalih wulan ênggènipun wontên ing Kartasura, dèrèng wontên punapa-punapa, ing sabên dintên Sênèn Kêmis sang dipati arêrêsik, lajêng sowan dhatêng pagêlaran, madhêp ing ngarsanipun sang prabu. Anuntên tuwan komasaris dhatêng anêrang prakawis punika, nanging [na...]
[...nging] taksih sinanggi krami dhatêng sang prabu, sang nata tansah anantun dhatêng sang dipati mênggah kêkêncênganipun. Atur wangsulanipun sang dipati botên ewah, anyumanggakakên pêjahipun kemawon. Namung adhinipun kang nama Arya Jayapuspita kasuwunakên anggêntosana kalênggahanipun dados bupati ing Surabaya, sang nata inggih sampun amarêngi ingkang dados panyuwunipun.
Kala samantên pinuju ing dintên Kêmis para bupati mantri sampun sami sowan wontên ing pagêlaran. Sang Dipati Jangrana inggih sampun sowan, para santananipun sami tumut. Sang dipati tinimbalan dhatêng kadhaton. Sarêng dumugi kori ing
wontên ing pagêlaran sumêrêp, yèn kakangipun sampun pêjah, lajêng angêjèpi balanipun. Bala ing Surabaya nuntên sami dhatêng, kang wontên ing pondhokan, sagêlar sapapan sami abaris ing panggungan, watawis kalih èwu, para bupati mantri kang sami wontên ing pagêlaran, ebah sami angatos-atos,
[...ta,] Ki Jayapuspita, pakênira pinaringan wêruh, yèn kakangira ing biyèn bisa anjumênêngake nata ing sang prabu, samêngko kakangira wis pinatenan ing sang prabu tanpa dosa, aja dadi sake ati pakênira, pakênira ginêntèkake dadi bupati ing Surabaya. Arya Jayapuspita sarêng mirêng sangêt
wau sadaya inggih sampun saklangkung ing panuwun kula, nanging kula anyuwun lila dalêm. Sarèhning kula sumêrêp, yèn pêjahipun pun kakang punika dede saking karsanipun sang prabu, awit panyuwunipun Kumpêni ingkang aniaya, punika kula sarta tiyang Surabaya sadaya badhe sami bela pêjah, bilih sang nata anglilani, ing sadintên punika kula sumêja ngamuk dhatêng tiyang Wêlandi kang wontên ing Kartasura ngriki. Ki Sumabrata enggal wangsul lumêbêt matur ing sang prabu, sang nata sarêng mirêng aturipun Ki Sumabrata saklangkung pugêt galihipun. Lajêng andhawahi kyai pangulu tuwin suranata, kêtib lawan modin, kinèn sami andêdonga,
bidhal sabalanipun saking pasowan ing wanci lingsir kilèn. Lampahipun alon kados
Jayapuspita, pakênira andikakakên baris kang adoh sêka ngalun-alun. Yèn barisira wus adoh, bokmanawa sang nata karsa angrojongi marang pakênira. Ki Jayapuspita inggih lajêng ambudhalakên barisipun ing wanci sêrap srêngenge, mangalèr anjog ing pakundhèn. Arêrêp wontên ing ngriku. Ing wanci dalu Ki Tumênggung Sumabrata dhatêng kautus ing sang prabu, amatêdhakakên sêrat kalihan busana sapatadhahan sarta arta kalih èwu ringgit. Sampun sami tinampèn dhatêng ki arya, ungêlipun ingkang sêrat, kulup Jayapuspita, ing samêngko sira sun gêntèkakên marang kakangira, dadi bupati ing Surabaya, sira tumuli muliha marang Surabaya, nagara ing kono sira tataa sarta angayumana sanak sadulurira, supaya têntrêma atine, besuk ing samangsane wong cilik wis padha
[...mpun] maos sêrat, lajêng sujud ing siti sarwi anangis. Sabab napsunipun kapapas dening agênging sihipun sang prabu, wangsulanipun Ki Arya saklangkung nuwun sarta sandika, nuntên bidhal mantuk dhatêng ing Surabaya sabalanipun. Sadhatêngipun ing Surabaya lajêng atata-tata gêgamaning prang sarta adamêl bingahing balanipun. Tiyang ing padhusunan jalêr èstri sami kapardi ngibadah kalihan ngaos Kur'an. Ing samangsanipun tiyang padhusunan wau sami purun sêmbayang, lajêng kalêpatakên ing paos tuwin takêr turun sapanunggilanipun. Malah asring tampi pêparing, dados kathah têtiyang padhusunan kang sami kapradikakakên. Têtiyang bawah ing Surabaya jalêr èstri sami ajrih asih dhatêng Sang Dipati Jayapuspita, tuwin tiyang ing nagari sanès inggih kathah ingkang sami agêgriya ing Surabaya, awit
Kartasura pêjah, sampun kagêntosan ing anakipun jalêr, kaparingan nama Pangeran Arya Pringgalaya. Taksih tunggil taun ing dhusun Ngenta-enta wontên tiyang kraman anama Ki Mandana, mantunipun Ki Gêdhe ing Pacukilan. [Pacukila...]
[...n.] Sampun kathah balanipun sarta sampun adamêl mantri bupati, anuntên dipun lurugi dhatêng Ki Jayawinata bupati ing Matawis. Ki Jayawinata kawon pêrangipun, enggal lumajêng dhatêng ing Kartasura, ngaturi uninga ing sang prabu. Sang nata inggih enggal aparentah dhatêng Pangeran Pringgalaya, kinèn anglurugi kraman Ki Mas Dana, kacêpênga gêsang, sabab sang nata kagungan punagi, ing samangsanipun Ki Mas Dana wau kacêpêng gêsang, badhe kadamêl tontonan, karampog ing êdom dhatêng têtiyang sanagari Kartasura. Pangeran Pringgalaya nuntên bidhal sarta kinanthenan bupati ing Kartasura sapalih lan sabalanipun. Sadhatêngipun ing Ngenta-enta lajêng campuh prang, tiyang kraman kathah kang pêjah, Ki Mas Dana lumajêng angungsi ing rêdi Barabudhur, Pangeran Pringgalaya sabalanipun
ing têtiyang sanagari, sami kadhawahan dhatêng ing alun-alun sarta sami ambêktaa êdom. Ki Mas Dana lajêng kaugêr wontên sangandhaping waringin kurung, nuntên karampog ing êdom. Ngantos tigang dintên waradinipun têyangtiyang. sanagari ênggènipun angrampog. Nuntên kakêthok gulunipun, sirah kapanjêr. Sasampuning pêjah Ki Mas Dana, marasêpuhipun kang nama Ki Gêdhe Pacukilan katur ing
sang prabu yèn sumêja balela, sang nata inggih enggal parentah anglurugi, Ki Gêdhe sampun cinêpêng lajêng pinêjahan.
Anuntên Ki Tumênggung Kartanagara ênggènipun dados Patih lêbêt kamantunan. Padamêlaning patih kadadosakên satunggil, wontên Ki Patih Cakrajaya, angingêrakên ing tiyang satanah Jawi. Botên antawis lami sang nata parentah dhatêng Ki Tumênggung Wiracana, andikakakên bangun
enggal mangkat. Masigid sampun kabangun sinalinan sirapipun. Wondene lamine panggarapipun amung tigang wulan. Kala samantên sinêngkalan 1634.
Ki Tumênggung Wiracana sampun mantuk dhatêng ing Kartasura, lajêng sakit andadosakên ing pêjahipun. Kalênggahanipun wadana gêdhong sampun kagêntosan ing sadhèrèkipun. Dene ingkang kadadosakên Wadana kaparak kiwa têngên, Pangeran Dipati Balitar.
Sarêng sampun antawis kawan taun malih, sang nata amêmantu wayah sami wayah, putranipun Pangeran Dipati Anom pambajêng jalêr, anama Den Mas Damar kadhaupakên kalihan putranipun èstri Pangeran Balitar, anama Radèn Ajêng Wulan. Ananging
kalihipun. Kala dhaupe panganten wau saklangkung agêng bawahanipun. Atut ênggènipun akrama,
sampun lumajêng dhatêng ing Kartasura, sang nata enggal parentah dhatêng Ki Tumênggung Kartanagara sarta para bupati môncanagari, kinèn ambêdhah ing Winongan. Inggih sampun kalampahan. Ênggènipun ambêdhah ing Winongan ngantos tigang wulan. Radèn Tirtakusuma lumajêng dhatêng ing
sakancanipun mantuk dhatêng ing Kartasura sarta ambêkta jarahan tuwin bêboyongan. Ki Tumênggung Jadita lajêng tinuwêk wontên ing alun-alun Kartasura, dosanipun tiwas anggènipun rumêksa nagari ing Pasuruan, botên purun amêthukakên prangipun tiyang ing Winongan.
Kacariyos Arya Jayapuspita, kala sampun anggêntosi [ang...]
[...gêntosi] kakangipun dados dipati ing Surabaya, ênggènipun sowan dhatêng ing Kartasura amung sapisan, pinuju ing wulan Mulud. Bala ing Surabaya kinêrig binêkta sadaya sarta sagêgamaning prang, wêtawis kathahipun gangsal èwu, utawi adhinipun jalêr kêkalih inggih
sabalanipun samakta sagêgamaning prang, saklangkung suka ing galihipun. Lajêng angundhangi ing tiyang sanagari Kartasura, kinèn anyêlut ukiraning dhuwung ing salaka utawi ing kancana, inggih sampun kalampahan sarta saklangkung prayogi, wiwitan kala samantên wontênipun ukiran kasêlut. Ki Jayapuspita wau gènipun wontên ing Kartasura botên lami, tumuntên mantuk
gènipun wontên ing Surabaya samadya côndra, nanging Ki Jayapuspita tansah sumados kemawon. Ki Sumabrata kalih Ki Wiramênggala sumêrêp yèn sinanggi krami, tumuntên mantuk dhatêng Kartasura matur ing sang prabu, sang nata enggal akintun sêrat dhatêng kumêndur ing Samawis, aparing pariksa yèn Ki Jayapuspita
kumêndur. Tuwan kumêndur sarêng sampun maos sêrat, sangêt gugup ing manahipun, lajêng mangkat dhatêng ing Surabaya mêdal ing laut. Wondene Ki Jayapuspita wau ing sapêngkêripun Ki Sumabrata lajêng parentah dhatêng adhinipun kang nama Panji Surèngrana, kinèn wiwit ambêdhah ing Garêsik. Panji Surèngrana inggih lajêng bidhal sabalanipun tiyang ing Lamongan, mêdal ing Giri, anjog ing Garêsik lajêng prang angrangsang biting, nanging botên kenging karêbat. Panji Surèngrana sabalanipun mundur dhatêng ing Lamongan.
Anuntên tuwan kumêndur dhatêng wontên ing Surabaya, kêpanggih kalihan Sang Dipati Jayapuspita, saklangkung sinuba-suba, kumêndur pitakèn bab Panji Surèngrana ênggènipun anginggahi ing Garêsik. Wangsulanipun Ki Jayapuspita apitambuh sarta sagah badhe andukani dhatêng adhinipun. Kumêndur pitakèn malih sabapipun botên purun sowan dhatêng ing Kartasura, wangsulanipun Ki Jayapuspita, inggih sagah tumuntên sowan. Kumêndur sarêng mirêng wangsulanipun Ki Jayapuspita makatên, sarta sangêt ênggènipun angurmati dhatêng piyambakipun. Saklangkung pakèwêd manahipun. Lajêng parentah ambangun bètèng ing Garêsik. Sarêng sampun dados, kumêndur tumuntên [tumu...]
[...ntên] mantuk dhatêng ing Samawis.
Ing sapêngkêripun tuwan kumêndur Panji Surèngrana lajêng utusan minta sraya dhatêng nagari Bali, mêdal ing Samawis. Botên dangu tumuntên dhatêng, kathahipun kawan atus. Têtindhihipun anama Dewa Kaloran. Dhatêngipun lajêng anukup ing Garêsik. Têtiyang ing Garêsik gègèr, sami lumajêng ing sapurug-purug. Sabab botên wontên nyana yèn wontên mêngsah dhatêng ing wanci dalu, rajabrananipun têlas kajarah karayah, sabêdhahipun nagari Garêsik Dewa Kaloran sabalanipun mantuk dhatêng ing Bali sarta jangji benjing badhe wangsul. Panji Surèngrana
bupatinipun sêpên, anglêmpak dhatêng Kadhiri sumêja mapag prang, ing Wirasaba sampun katanêman bupati dhatêng Panji Kartayuda, Panji Kartayuda sabalanipun lajêng dhatêng Kadhiri, wontên ing ngriku pinêthuk prang, tiyang Kadhiri kawon, Bupatinipun lumajêng dhatêng ing Kartasura. Wondene Panji [Pa...]
[...nji] Surèngrana inggih angirid bala sèwu, anggêbag ing Sidayu, pinêthuk prang rame, kathah papêjah, ing Sidayu sampun bêdhah, Panji Surèngrana lajêng mingêr anggêbag ing Jipang, inggih sampun bêdhah, Bupatinipun kaplajêng, sabab kadêrojog botên sumêrêp. Panji Surèngrana nuntên wangsul anggêcak ing Tuban, sampun kancikan dhatêng Panji Surèngrana sabalanipun. Bupati ing Tuban lumajêng dhatêng ing Kartasura.
Kacariyos sang prabu ing Kartasura, pinuju miyos sinewaka, para bupati pasisir, môncanagari, ing Kêdhu, Banyumas pêpak sadaya, tuwin para bupati ing nagari Kartasura sarta putra santana inggih sampun pêpak, ing pagêlaran jêjêl botên wontên sêlanipun. Ki Patih Cakrajaya matur, yèn Ki Dipati Jayapuspita saèstu balik, sampun angirup-irup tanah
ing Sidayu kalihan ing Tuban inggih sampun karisak dening tiyang Surabaya. Sang nata ngandika sêru, Cakrajaya, dikêbat awèha wêruh marang kumêndur ing Samarang, sarta anjaluka bantu bala Kumpêni, lan sira dhewe ngluruga, angirida wong pasisir kabèh, mêtua ing Samarang, lan Ki Tumênggung Kartanagara dhawuhana nglurug marang Surabaya, mêtua ing Jagaraga, anindhihana
dhatêng ing Samawis. Sarêng sampun samakta, Ki patih nuntên bidhal sabalanipun dhatêng ing Samawis, kèndêl wontên ing ngriku angêntosi bala Kumpêni kang saking Batawi. Wondene Ki Tumênggung Kartanagara inggih sampun bidhal, mêdal ing Jagaraga, angirid bala môncanagari sadaya, amung bupati ing Garobogan kapêthil tumut ing ki patih, Bupati Garobogan kêkalih, anama Suryawinata, Sasrawinata, wayahipun Panêmbahan Cakraningrat suwargi, kala rumiyin sampun kadadosakên bupati ing Madura, nanging botên lami lajêng kaêlih dhatêng garobogan.
Lampahipun Ki Tumênggung Kartanagara sampun ngancik ing dhusun Majaranu, bala môncanagari sampun sami kumpul tuwin Tumênggung Jipang inggih sampun anunggil. Saklangkung agêng gêgamanipun. Lajêng têmpuh prang kalihan Panji Surèngrana kang wontên ing kitha Jipang, balanipun Panji Surèngrana kathah kang pêjah, lajêng mundur sabalanipun dhatêng ing Lamongan. Ing kitha Jipang sampun dipun ênggèni dhatêng Ki Tumênggung Kartanagara.
Kacariyos srayanipun Panji Surèngrana samangke dhatêng malih wontên ing Garêsik, anama Dewa Kaloran. [Ka...]
[...loran.] Ambêkta bupati têtiga, anama Dewa Soka, kalih Dewa Sade, tiga Dewa Bagus. Balanipun tiyang Bali pitung atus. Dewa Kaloran sampun kêpanggih kalihan Panji Surèngrana, rêmbagan badhe anginggahi ing Jipang malih. Ing Garêsik ngriku wontên Juragan satunggil, saklangkung sugih, kathah rencangipun tiyang têtumbasan, anama Juragan Bali, dêdêgipun gagah prakosa, watêkipun botên sabaran. Kaduk ing kapurunanipun. Nate pêrang ing sagantên. Ki Juragan wau sampun kadadosakên pamuking prang dhatêng Panji Surèngrana, sarta kathah ing pangêbangipun. Anak bojonipun sami kadekekakên ing Surabaya, kadamêl cêpêngan. Supados Ki Juragan sampun ngantos angoncati salêbêting prang, Panji Surèngrana nuntên bidhal sabalanipun, sumêja anggêbag ing Jipang, sarta ambêkta tiyang Bali satus. Ki Juragan sarencangipun têtumbasan kadamêl pangajênging prang, sadhatêngipun ing Jipang lajêng prang
Barongkol sakilèning Jipang, amargi dipun amuk dhatêng Ki Juragan sarencangipun. Ing kitha Jipang sampun kancikan dhatêng Panji Surèngrana sabalanipun. Anuntên Panji Surèngrana tampi pratelane [pratela...]
[...ne] balanipun, yèn nagari Sidayu, ing Tuban sampun karêbat dening gêgaman pasisir, saking parentahipun Ki Patih Cakrajaya, samangke taksih wontên ing
ing Sidayu sarta Tuban. Ki Juragan enggal mangkat, binêktanan bala kalih èwu, tiyang Bali sèkêt. Lampahipun Ki Juragan sampun dumugi ing Sidayu, lajêng campuh prang kalihan bala pasisir, Ki Juragan saklangkung wantêr mudhun saking kuda, wontên ing ngajêng angamuk sarencangipun. Kathah kang sami pêjah, bala pasisir gila aningali tandang pangamukipun Ki
gadhah tiyang têtumbasan, kathahipun pitung dasa, lajêng ingabên pêrang anadhahi prangipun Ki Juragan. Bala pasisir angêbyuki saking kiwa têngên. Balanipun Ki Juragan kathah kang pêjah, utawi babêktanipun tiyang Bali sèkêt wau sampun sami pêjah
prangipun. Enggal bidhal saking Jipang sabalanipun, sumêja têtulung Ki Juragan. Ing
Tumênggung Kartanagara barisipun sampun agêng malih. Wondene lampahipun Panji Surèngrana sabalanipun sampun dumugi ing Tuban. Lajêng prang kalihan Tumênggung Tuban sarta bala pasisir, Panji Surèngrana sabalanipun ngamuk liwung, bala ing Tuban kathah kang pêjah, Tumênggung Tuban sabalanipun lumajêng dhatêng Lasêm, anglêmpakakên balanipun kang sami lumajêng, ing Tuban sampun kancikan dhatêng Panji Surèngrana. Anuntên bêbantu saking Ki Patih Cakrajaya dhatêng wontên ing Lasêm, têtindhihipun Ki Dipati Citrasoma ing Japara sabalanipun, sarta ambêkta bupati ing Kudus, Dêmak, Pathi, ing Juwana sabalanipun. Sampun sami ngalêmpak wontên ing Lasêm. Barisipun saklangkung agêng, lajêng bidhal angrêbat ing Tuban. Panji Surèngrana sabalanipun lumajêng dhatêng Paronggahan. Sabab karoban kathah, lawan ing Tuban sampun karêbat dening bala pasisir.
Kacariyos bala Kumpêni kang saking Batawi dhatêng wontên [wo...]
[...ntên] ing Samawis, kathahipun tigang
Punapa malih para bupati pasisir kang sakilèning Samawis inggih sampun pêpak wontên ing ngriku sabalanipun. Kala ing wêktu punika ing Samawis saklangkung kathah ing têtiyang, jinisipun warni-warni. Sarêng bala Kumpêni sampun aso ing sawêtawis, ingkang kalih brêgada nuntên kabidhalakên mêdal ing laut, têtindhihipun Kumêndur Gobyo ing Samawis, kalih Kapitan Krasbun. Amral Brikman kantun ing Samawis sarta bala Kumpêni sabrêgada, Ki Patih Cakrajaya tumut mêdal ing laut. Para bupati pasisir, ing Têgal, Pakalongan, ing Kêndhal, Kaliwungu, ing Batang, sabalanipun kinèn mêdal dharat.
balanipun para bupati pasisir kang sampun wontên ing ngriku. Ki Patih lajêng anglampahakên utusan dhatêng Jipang animbali Ki Tumênggung Kartanagara kalihan tiyang môncanagari sadaya, kinèn dhatêng Surabaya, sampun ngantos angopèni rêriwukipun Panji Surèngrana wontên ing margi, sarta kapêsthi ing dintên dhatêngipun wontên ing Surabaya, supados sarênga dhatêngipun kalihan [kaliha...]
[...n] ki patih. Utusan enggal mangkat, sampun dumugi ing Jipang, Ki Tumênggung Kartanagara inggih enggal bidhal
tumênggung lan sabalanipun sampun dumugi ing Surabaya, atata pasanggrahan sarta abêbiting wontên sakiduling kitha, nama
dhatêngipun wontên ing Surabaya, anjujugi loji, ing ngriku sampun wontên bètèngipun alit, kajagèn Kumpêni
inggih sampun anata maryêmipun wontên ing bètèng, ki patih kalihan tiKi. Tumênggung Kartanagara lajêng sami anglampahakên utusan, angaturi palapuran ing sang prabu.
Gêntos kacariyos Panji Surèngrana kalihan Juragan Bali, kalanipun Ki Patih Cakrajaya dhatêng wontên ing
Tuban. Panji Surèngrana sumingkir saking ing Paronggahan. Sarêng ki patih sampun mangkat dhatêng Surabaya, Panji Surèngrana sarta Ki
tuture marang aku ênggone nglakoni pêrang iki awit saka parentahe sang prabu ing Kartasura, jêbulane amungsuh pêpatihe sang prabu sarta wong satanah Jawa, dadi aku iki milu wong duraka ing ratu, môngka ing kauripanaku iki anglakoni dagang kongsi dadi ing kasugihanaku, awit saka brêkahe kang jumênêng nata ing tanah Jawa, angur aku milua marang ki
dhatêng Panji Surèngrana, Ki Juragan nuntên kinèn mantuk dhatêng Garêsik saanakbojonipun. Lampahipun karêmbat ing tandhu, sadhatênge ing griyanipun Garêsik Ki Juragan enggal nêdha sêkul, lajêng saras sami sakala.
Kacariyos srayanipun Panji Surèngrana kang nama Dewa Kaloran, lan sabalanipun tiyang Bali, amakuwon ing Garêsik. Dewa Kaloran wau
calathune Si Panji ênggone angundang marang aku awit saka parentahe Susunan Pakubuwana, ing wusana dadi mungsuhe, yèn mangkono aku bakal tumuli mulih marang ing Nungsa Kambangan bae. Ki Juragan amangsuli, yèn dika ajêng mantuk,
sabab saurute pulo Madura puniku kaparentah ing Ki Patih Cakrajaya, môngka dika srayane Panji Surèngrana, dadi mungsuhe
aku amiturut apa kang dadi rèhmu. Ki Juragan nuntên anglampahakên kengkenan angaturakên sêrat panungkul dhatêng ki patih sarta amratelakakên ingkang dados pikajênganipun Dewa Kaloran, ênggènipun badhe mantuk dhatêng ing Bali sabalanipun, anyuwun pratandhanipun ki patih, supados wilujêngipun wontên ing margi. Kengkenanipun Ki
Juragan inggih sampun dumugi ing Surabaya, sêrat sampun kaaturakên. Ki patih sarêng sampun maos sêrat, sangêt suka ing manahipun. Lajêng amangsuli sêrat animbali Ki Juragan sarta amaringi pratôndha, yèn sampun anglilani ing mantukipun Dewa Kaloran dhatêng ing Bali lan sabalanipun. Ki Juragan sarta Dewa Kaloran sarêng sampun anampèni sêrat, enggal sami mangkat. Ki Juragan angatêr ing margi, Dewa Kaloran sabalanipun lastantun dumugi ing Bali. Ki Juragan lajêng dhatêng Surabaya, ki patih kalihan kumêndur sarêng aningali ing warninipun Ki Juragan, sangêt ing bingahipun. Dêdêgipun gagah prakosa sarta kathah rencangipun tiyang têtumbasan.
Ki patih lajêng anantun dhatêng Ki Juragan, punapa purun kaabên pêrang amêngsah Panji Surèngrana, atur wangsulanipun Ki Juragan. Inggih purun. Ing pundi panggenanipun kêpanggih botên ajrih amêngsah prang kalihan Surèngrana. Ki Patih lajêng parentah dhatêng bupati ing Têgal, kalih ing Kaliwungu, tiga bupati ing Barêbês. Kinèn angabên prang Ki Juragan dhatêng ing Lamongan. Ingkang sami kadhawuhan enggal mangkat sabalanipun, mêdal ing Garêsik. Lajêng dhatêng ing Lamongan. Kala samantên Panji Surèngrana sawêg mantuk saking Paronggahan, kagèt kadhatêngan gêgaman saking
Surabaya, lajêng campuh prang, Ki Juragan dharat angamuk liwung sarencangipun. Bala ing Lamongan kathah
ing Jipang nangkêbi saking kilèn. Panji Surèngrana sabalanipun kèngsêr saking kitha Lamongan. Lumajêng dhatêng satêngahing wana, sangêt pakèwêd papanipun. Balanipun botên wontên kang têluk satunggil-tunggila, kitha ing Lamongan sampun binêsmenan. Ki Juragan sarta para bupati sabalanipun wau lajêng wangsul dhatêng ing Surabaya.
saking sang prabu, amundhut carikipun Ki Tumênggung Kartanagara, kang nama Saratruna, badhe kaabdèkakên. Sabab sang nata rêmên aningali
mratelakakên yèn wontên juragan satunggil anama Juragan Bali, kathah rencangipun têtumbasan purun anglabuhi ing damêlipun sang prabu, sangêt kêndêlipun yèn prang, utusanipun Ki Patih inggih sampun mangkat sarta andhèrèkakên Carik.
Kacariyos adhinipun Dipati Jayapuspita, kang nama [na...]
[...ma] Panji Kartayuda, ingkang abaris ing kitha Kadhiri, kala samantên mantuk dhatêng Surabaya lan sabalanipun kalih èwu, nanging botên lumêbêt ing kitha, balanipun pinêrapat, lajêng angriwuk bala ing Kartasura kang sami baris wontên ing dhusun Sapanjang. Ingkang wontên sajawining biting ing sabên dalu sami dipun kampaki tuwin ing
siyang inggih dipun inggahi, dhatêngipun botên kenging katamtu, têrkadhang wanci sêrap, têngah dalu, lingsir dalu, bangun enjing, wanci enjing, siyang inggih dhatêng anggêbag ing pasanggrahan. Nuntên sami wangsul dhatêng ing wana, bala ing Kartasura sami giris manahipun. Yèn dalu botên sakeca tilêm. Bilih siyang botên wontên sagêd kêkrapa.
Kacariyos malih utusanipun Ki Patih kang dhatêng ing Kartasura, Ki Saratruna sampun kaaturakên ing sang prabu, lajêng
anata baris. Ingkang kadadosakên panjawat kiwa bala pasisir kiwa, têtindhihipun Ki Dipati Jayaningrat. Ingkang dados panjawat têngên bala pasisir têngên, têtindhihipun Ki Dipati Citrasoma ing Japara, Ki Patih sabalanipun sarta bala
aslinya: ing ngarsa sung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuri
Wong diakon ngenaake alba lan sinktura serta sehelai stola ungu
déning para klerus ing liturgi Ekaristi. Sakiki, alba arupi vestimentum umum kanggo kabèh petugas liturgi ing jerone perayaan Misa, apik klerus (sing ditahbiskan) maupun awam (sing ora ditahbiskan), lan dikenake ing nduwur pakaian sedina-dina utawa toga lan ning ngisor busana khusus, kayata stola, dalmatik utawa kasula. Yen alba ora kabèh nutupi kerah baju utawa toga, maka dibutuhke sehelai amik sing dikenake ing ngisor alba. Panggunaan amik sifate opsional. Wujud alba sing dicekaake kango penggunaan ing jaba gedung gereja mujudake surplis (
dikenake ing ngisor vestimentum. Ing Gereja Anglikan Ngisor (Low Church) lan Gereja Anglikan Luas (Broad Church), Alba dianggep dadi pakaian sedina-dina.
Cithakan:Peralatan liturgi KatolikCithakan:Katolik-stub
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 6 Oktober 2016.
yo iki sebab’e sing garakno murid’e kecewo.
sing kudu krungu , matane sing kudu ndelok,cangkeme sing kudu nyocot…………
diwarnaniiku, uga dhasar-dhasar tonil linguis Austron?sia besutan? sing paling Natsir, tlatah? Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka
Jawa Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan Jawa Lombok Melayu, ak?h pulo nduw?ni idh?ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa
GEGARANE WONG AKRAMI Renungan: Puji Santosa Tembung “gegarane” iku asale saka tembung “garan”, tegese ‘kayu kang dianggo cekel...
wis lah.. sampean crebone nang endi kih…
Alaikum salam, sami2 seneng bisa ktemu wong cerbon bagen cuman ning blog, maklum menggawe ning jagate wong lan adoh sing
Strategi Perang Raja-raja Jawa pada Abad Ke 8-15 Masehi
sing Kesed Isih Kasil sing Wani Rekasa
Saru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan Jawa
Wapres Moh. Hatta Nemoni Nehru lan Mahatma Gandhi
“Komisi Tiga Negara” Didhapuk PBB
Cocok iku kang…. melu sing telat posone tapi lebarane melu sing disek… hahaha….
Reply ↓	Andy MSE on 10/08/2010 at 23:32 said:
hus… kuwi sing agak nakal… nek alim yo ora!
Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa
sampun mengkup payung kula sampun ndaplang tangan kula
Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,
Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo. Ucapan Bahasa
Saiki Jaman Edan Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter Rumongso Jujur
sep…pirang dino kowe ra adus???
Aday ⋅ April 13, 2009 at 5:03 pm	sep..sep..koe wes pa’pung durung??
wes mam’mam???
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - pagi yang cerah
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> -
Reply	Titik El-Hady	May 19, 2012 at 2:15 pm	Pak Fajar, nyuwun ngapunten monggo dipun pirsani …..
Klarifikasi Berkas Calon Peserta PLPG 2012
Download peserta klarifikasi: http://sg.unesa.ac.id/docs/klarifikasi_berkas_2012.xlsx
Reply	foto ket jaman linggis jek ngambang nang banyu, sampe saiki ga ganti2.. -_-“
June 14, 2010 | Reply	kuwi jenenge KONSISTEN..!!
ML WITH GHOST (KELAS SUPRANATURAL) | BLOG-e WONG JOWO
URIP PISAN OJO DI GAWE SUSAH
nyatane sejam iki hawane tetep sumuk (panas) .-= sedulur annos
saiki wae wis rob lan banjir dadi langganan… :)
Ing. Tomáš Brumovský Ing. Zdeněk Grygar Ing. Jana Ištvánfyová Ing. Jan Jareš Ing. Ladislav Jirka Ing. Karel Kasík Ing.
Posted on Desember 3, 2011 by Tugas Sekolah	Standar
Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane.
Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.
Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake.
” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .”
Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku.
Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. Sesuk esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.
Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi.
Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu
Sodrun karo Jon Koplak ki bocah paling nakal sak deso.wong 2 kuwi gaweane mung maling wae..opo wae
profesional, acara kuwi sukses tenan, oleh jeruk setengah karung. Wes rampung olihe nyolong,wong 2 kuwi mlayu banter selak konangan warga, neng arah kuburan.. Tekan kuburan, pas arep mlebu
siji..kowe siji..aku siji..kowe siji..aku siji..kowe siji.." . . ngono terus ngasi ora sadar ono wong mabuk jenenge Sardot,lewat ngarep kuburan,banjur mandeg
itung2an nyowo menungso pak kyai.? "mbuh aku dewe ora begitu paham" jawabe pak kyai ora suwe ono siji suoro seko njero kuburan.. "iki wes rampung kabeh ..saiki sing cacahe 2(loro) neng GERBANG KUBURAN kae arep
kepiye? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
PIYE,,,KUDUNE LATARE RATAPH DI KANGGOKNONGGE OPO-
dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and the will please sing ?
bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom saben kaca (
Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
tembang kidungan	n	1	dendang, gita, lagu, nyanyian, sekar, senandung, tembang;	2
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (
dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong
pang nduw? ing nggaw? dh?w?k? column. between several Because dimutakirak? indikator Non-Artikel mula ing iki, Art Inggr...
iku sawijining comune lan kutha ing Provinsi Chieti ing region Abruzzo, nagara Italia. Jembar wewengkon watara 30 km2 lan padunung cacahé 5.740 jiwa (data taun 2004). Pérangan tlatah kutha iki antara liya:
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 31 Januari 2017.
Dowoh menawi gareng punika langkung echa, amarga menawi nder-nder kathah tiyang ingkang mboten
Lagu Jowo"OJO DUMEH" Fri Nov 08, 2013 5:30 pm Ojo ngece karo wong ora nduweRojo brono yen mati ora digowoBebasan urip mung
Numpak sepur asep'e metu nduwurTiwas ajur mumur yen awak ora diaturNek numpak motor asep'e metu ngisorUrip neng alam ndonyo kudu sugih andhap
numpak becak asepe metu telakOjo ngguyu ngakak yen urip
seperti 'grandong'?Dadi wong ojo rumongso bisoNanging uwong sing biso rumongsoWong sik becik sing keno kebecikaneNgono kui jarene simbahku
Dadio wong sing becikOjo do sirikOpo opo marai mangkelMengko, malah koe dadi nggrundelTiwas ngalah malah podo
Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
ingkang kathah .. maturnuwun lur.. Kus Lare wonosariKoordinatorLo
Wayang Purwa: Dalam Kajian Arkeologi, Seni dan Jatidiri Bangsa
Puja Brata kang Patitis ing Wengi-wengi Winadi
Sabejane sing Kesed Isih Kasil sing Wani Rekasa
ADILUHUNG: BUKU 3: TANGGA LANGIT
I. WONG URIP NGERTI URIPE.......II. WONG URIP ISO MATI SAKJRONING URIP.......III. WONG URIP ISO MBALIK NANG SING GAWE URIP
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
GOLEK WIT GUNG SUSUHING TAPAK ANGIN, GOLEK TIRTA ...
SABAR SAREH MESTHI BAKAL PIKOLEH, SABAR SUBUR MUST...
NYEBAR GODHONG KARA, SABAR SAWETARA
SABDA TAN WINEDHAR ING LESAN, SASTRA TAN CINANDI I...
laptope wae sing diwalik… kan ketok pener… hehehe
*jujur wae, aku rung nate ngalami
Reply ↓	ciwir on 04/02/2010 at 14:26 said:
ora bedo karo bapakne, tukang ngoprek2 lan njajal2
Bandar · Batiombo · Binangun · Candi · Kluwih · Pesalakan · Pucanggading · Sidayu · Simpar · Tambahrejo · Tombo · Toso · Tumbrep · Wonodadi · Wonokerto · Wonomerto · Wonosegoro
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bandar,_Batang&oldid=1048959"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BatangBandar, BatangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.31, 19 Maret 2016.
ndilalah kersane Gusti ALLOH Ta’ala
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Monggo kito sedanten sami nguri-uri kabudayan kito
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
apik iki...awake dewe rame2 neng kene,raeneng sing podo ngerti neng njobo kono... :*)0(: anggunKorLapLo
biasane si.. sek sek iki aku yo ditakoni pora yo karo mas gandung..?mengko gek kadung semur jebulane
mbuh seko ngendi tekane, pas golek2 video neng YouTube nemu lagu iki. Yo lumayan juga seh isi lirike iso menyentuh ati tenan ik, opo maneh nek ono seng lagi ngeroso persis koyo lirik lagune. Iki kisah uripe wong seng meh dihukum gantung, lagu iki didedikasiken go seng ditresnani (jare tulisane nang videone seh), tapi yo nek pengen ngerti koyo opo langsung wae videone nang ngisor iki loh yo…
ojo lali diPlay disik videone ben ngerti kisahe dab !!!
trus silem karo ngamuk-amuk / melung-melung nang njero banyu… pokoke marem … mentas plong… pokoke tangan + awak wis enteng nggo
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on
Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa bangsa kep?ngin dh?w?k? be stars necessarily from? ing kualitas kaca para kadaftar link (Pamulangan jeneng
wehhhhh, sugeng sonten juragan.. menawi saged badhe nempil truk, kagem angkut panen.qiqiqiqiqi
smule.com/recording/demy-kanggo-riko-kanggo-riko-kanggo-riko-kanggo-riko-kanggo-riko-kanggo-riko-kanggo-riko-kanggo-riko/896924790_1104086862/frame/box" frameborder="0"></iframe>
Translate this blog into different languages	Tresnaku Marang Sliramu
Bebarengan semburate sunare rembulan kang lagi ndhadhari
Wengi kang sepi iki mbulane ndhadhari kayadene pitung sasi sing wis dak liwati
Ing grumbul-grumbul dak piyaki lan dak goleki
Ing gumuk, ing gunung sliramu dak luru,nanging ra ketemu
Ing sanjerone impen-impen wengi sliramu dak turut
Ing tengahing samodra sliramu dak slulupi lan dak gogoni
Nganti ing kali cilik, awir-awir tak wolak-walik mung agawe kecelik
Nggapyuk lan cekelan kanthi raket ana ing mutiara sacuwil
Aku mung bisa nyawang kahananmu kanthi luh mbrebes mili
Pancen aku dudu turune emas berlian utawa mutiara
Aku mung bangsane “ watu padhas” ing
Tahta Suci (Basa Latin: Sancta Sedes) punika tahta keuskupan Roma. Pejabat lan petinggi lokal saking Keuskupan Roma inggih punika Uskup Roma, ingkang langkung dipuntepangi kanthi sebatan Sri Paus. Istilah Tahta Suci, kadosdéné ingkang dipunpigunakaken salebetipun ukum kanonik, ugi dipunpahami minangka Sri Paus lan Kuria Romawi (Basa Latin: Curia Romana, sacara harafiah tegesipun “Dhéwan Romawi”), inggih punika pusat pamaréntahan Gréja Katulik, lan arupi pangertosan ingkang umum dipunpigunakaken sapunika.
Tahta Suci ugi dipunsebat "Tahta Apostolik", senadyan nami punika dipunpigunakaken kagem tahta keuskupan pundi kémawon ingkang dipundegaken déning para Rasul Kristus lan sacara khusus
Ing tembé wingking Konstantinopel lan Yerusalem ugi dipunlebetaken salebetipun golongan tahta patriarkat. Gangsal tahta punika dipunurutaken adhedhasar tingkat kinurmatan inggih punika Roma, Konstantinopel, Alexandria, Antiokhia, Yerusalem.
Sasanèsipun Roma, Tahta Keuskupan Agung Mainz, ingkang ugi arupi jenjang elektoral lan primasi, punika satunggil-satunggilipun tahta keuskupan sanès ingkang ugi dipunsebut kanthi nami "Tahta Suci" senadyan sebatan wau arang sanget dipunpigunakaken.
Organisasi Tahta Suci[besut | besut sumber]
Paus ngurus Gréja liwat Kuria Romawi. Kuria Romawi kapérang saking Sekretariat Nagari, 9 Kongregasi, 3 Tribunal, 11 Dhéwan Kepausan, lan sarangkaian jawatan ingkang ngladosi urusan Gréja ing tingkat paling inggil. Sekretariat Nagari, dipuncipeng déning Kardinal Sekretaris Nagari, ngarahaken lan ngoordhinasi Kuria. Jabatan Sekretaris Nagari, ingkang sapunika dipuncipeng déning Tarcisio Kardinal Bertone,
kaliyan Nagari-Nagari saking Sekretariat Nagara tumindak minangka Mentri Manca Nagari Tahta Suci. Bertone lan Mamberti nampi panugasanipun piyambak-piyambak saking Sri Paus Benediktus XVI nalika wulan September 2006.
Institusi-institusi ageng saking Kuria Romawi ingkang paling aktif ing antawisipun inggih punika Kongregasi Doktrin Iman, ingkang mantau doktrin Gréja; Kongregasi para Uskup, ingkang ngoordhinasi pangangkatan uskup ing saindhenging donya; Kongregasi Panginjilan Bangsa-Bangsa, ingkang mantau sedaa aktivitas misi; lan Dhéwan Kepausan kagem Kaadilan lan Katentreman, ingkang gegandhèngan langsung kaliyan isu-isu sosial lan katentreman internasional.
Katiga badan Tribunal kagungan tenggel waler dhumateng wewenang yudikatif. “Sacra Rota” kagungan tanggel waler dhumateng pangajuan perkawis-perkawis biasa, kalebet keputusan pambatalan palakrami. “Apostolica Signatura” tumindak minangka dhéwan administratif pangajuan perkawis lan mahkamah agung gréjawi. “Apostolica Penitentiaria” kagungan tanggel waler dhumateng
investasi ingkang awalipun saking Prajanjian Lateran. Satunggiling komisi ingkang anggotanipun 15 Kardinal, dipunketuai Kardinal Sekretaris Nagari, nyipeng wewenang pangawasan final dhumateng sadaya urusan kauangan Tahta Suci, kalebet urusan-urusan Institut Karya Réligius, inggih punika Bank Vatikan. Prefektur Rumah Tangga Kepausan kagungan tenggel waler dhumateng upacara-upacara kepausan sarta pakaryan lan kagesangan sedinten-dinten saking Sri Paus.
Sami kadosdéné Tahta-Tahta Apostolik sanèsipun, Tahta Suci boten bibar menawi Sri Paus tilar donya utawi ngunduraken dhiri. Kosok wangsulipun Tahta Suci lumampah kaliyan satunggiling pakèt hukum sede vacante ingkang bènten. Salami
kejawi kalih pejabat inggih punika Kepala Penitentiaria, ingkang nglajengaken perananipun ingkang wigatos salebetipun perkawis pamaringan absolusi lan dispensasi, sarta Kardinal Camerlengo (Kepala Urusan Rumah Tangga Kepausan), ingkang nglampahaken urusan-urusan sauntawis (inggih punika properti lan kauangan) Tahta Suci salaminipun periode punika. Kapamimpinan Tahta Suci, ingkang ugi arupi kapemimpinan Gréja Katulik, dipunbebanaken dhumateng Dhéwan Kardinal. Hukum Kanonik nglarang Dhéwan Kardinal lan Camerlengo nepangaken inovasi utawi perkawis énggal punapa kémawon salebetipun pamaréntahan Gréja salaminipun periode punika.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 13 Sèptèmber 2016.
iki marang kategori, kang sing iki, dhoktor miturut didaftar ya (dimirror, di...
ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin?
Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
Wis tak jajal download ora iso2, mangka aku yo wis nurut ajarane mas prabu, ajari sing detil to, wong tuwo
wiwid Says:	November 9, 2007 at 11:57 am | Reply nuwun sewu kangmas prabu, lha kok mboten saged dipun save, malah langsung mlebet ing
wis nek ngunu sampeyan wae suk tak jagokke dadi presiden.. gelem
Pramuka	Makna Kiasan Lambang Gerakan Pramuka	Turun Tebing	Sifat Kepramukaan	KRIDA SAKA BHAYANGKARA Warna dan Arti Kiasan TKU	SKK SAKA BHAYANGKARA
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - hikmah hari ini
Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n
sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel data mbiwarakak? Informasi taun jeneng
lan rembulan dadi pasangan kang serasi nyunari bumi saisine. Rasaning atiku ayem tentrem neng ngisor cahyaning rembulan sing isih bunder seser mau. Ana platarane omah aku lungguh dhewekan, nyoba ngetung lintang sing akeh cacahe mau.
“Siji, loro, telu, papat,…. satus. Wah akeh tenan lintange! Coba aku bisa mabur menyang langit njur njipuk lintang siji wae nggo kanca-kancaku ben padha seneng, ben terus gelem kekancan lan dolanan karo aku maneh,” ucapku grenang-greneng ijen.
Aku tumungkul pasrah, ngrumangsani nasibku. Aku pengin melu dolanan karo kanca-kanca, melu gobag sodor, jethung­an, utawa engklek ing ngisoring rembulan purnamasidi iki. Sebab rasane ati iki sepi nyenyet ing wanci wengi ngene iki.
Dhuh Gusti, aku tansah njunjung dhuwur asmaMu. Tresnaku kanggoMu. Nanging kenging menapa Penjenengan paring musibah kados ngaten? Kenging menapa kula mboten saged dolanan kados kanca-kanca sanesipun? Oh, aku salah…. aku nyata salah. Coba biyen aku luwih ngati-ati, tundhone ora kaya ngene! Dhuh Gusti, kula nyuwun pangapunten saking sedaya kalepatan. Kula nyuwun diparingi kasabaran, ketetegan manah supados saged nggayuh rahmad Penje­neng­an. Amin……
Saben wengi ing pangarepanku, aku tansah nulis surat kanggo Gusti Allah. Apa sing bisa tak tindakake kejaba pasrah marang Gusti ingkang Maha Agung? Aku banjur kelingan kedadeyan sing nemahi awakku. Ujaring ngakeh, umur SMP mono wancine coba-coba, pengin ngerti kepiye rasane ngono-ngene. Kocape, ing desaku kuwi akeh bocah umur SMP kang wis padha prigel nunggang sepedhah motor. Aku melik, kepengin bisa numpak motor kaya kanca-kancaku kuwi. Latihan-latihan ya tansah tak lakoni. Nanging atiku kem­rungsung, aku nyoba latihan ana dalan gedhe dhewekan. Ora matur bapak-ibu, wong tujuwanku gur nglanyahke ngoper presneleng.
Awan kuwi langite mendhung, gludhug glumeger kaya nyigar bumi. Aku cepet-cepet pengin mulih, wedi kudanan. Du­ma­dakan ana trek ngemot blabag papag­an karo aku. Treke ngebut. Ciiittt… bruaaggg…!! Mung kuwi sing dak rungu. Aku terus ora sadhar. Mbasan eling wis ngathang-athang ana rumah sakit. Dhuh Gusti…. lengenku disemen, sirah rasane puyeng. Sikilku…oh sikilku kudu diampu­tasi. Aku kaya mati rasa mangerteni ka­nyatan kuwi. Rumangsaku kanca-kanca sing maune raket mbaka siji padha nga­dohi aku, emoh srawung karo wong cacad.
“Wit… wita…! Mlebuwa Nok, wis wengi!” ibuku nimbali saka njero omah.
“Nggih… nggih bu, sekedhap,” wang­sulanku aras-arasen.
Rasane wegah arep mlebu, isih pengin ngrasakake adheming wengi, nonton langit padhang gumebyar lan lintang-lin­tang sing tresna karo rembulan. Nanging mesakake ibu yen tansah menggalih aku. Mula alon-alon aku banjur menyat.
“Walah krekku mau ana ngendi ya? Lali le ndeleh! Ooo… iki apa! Bismilla­hirrah­manirrahim!” ucapku karo ngadeg trantanan.
Ya Allah, Alhamdulillah, saestu Pak Bu, Alhamdulillah
“Kene… kene cah ayu tak ewangi. Menyang kamar wae,
ngendikane ibu karo nglawani laku­ku kebak sih. Aku mesem karo nggujeri pundhake ibu. Mung penjenengane sing tresnane karo aku ora owah nadyan kahananku kaya ngene.
Sunaring sang baskara mlebu ing sela-selane cendela kamar. Hawa anget nyikep awak. Aku tangi saka amben lan siyap-siyap budhal sekolah.
“Wita… wis siyap apa durung?” pangu­­wuhe mas Doni celuk-celuk aku.
“Sik mas, sedhilit meneh! Nah, ayo saiki mangkat mas! Ning tasku sik keri neng kamar ki.”
“Ya, mengko tase tak jipuke. Ayo gek mangkat, pak becak wis ngenteni kae lho!”
Aku diewangi mas Doni lan dilingguh­ake ana becak. Mas Doni banjur ngakon tukange becak supaya mlaku. Sabanjure mas Doni mlebu ngomah maneh saperlu njupuk tasku terus numpak motor nge­tutke becak sing tak tumpaki. Ana ndhu­wur becak aku ngetokake buku lan kertas. Aku wiwit nulis.
Maturnuwun awit nikmat ingkang sampun kaparingaken kdhateng kula, Gusti. Dalaning gesang tansah kula pecaki, nanging kenging menapa kula malah damel repoting liyan? Kula mesak­ke ibu, bapak, mas Doni. Dhuh Gusti kula pengin gadhah sikil palsu supados mboten ngre­poti tiyang sanes. Supados kula saget mbantu bapak-ibu lan mas Doni ingkang saben enjang kedah nge­ter­aken kula dha­teng sekolahan. Muga-muga pepenginan­ku dikabulkake Gusti ingkang Maha Asih. Amin….
“Mbak….mbak wis tekan sekolahan mbak!” pak tukang becak njawil pundhak­ku.
“O nggih….nggih pak,” aku gragaban. Merga ketungkul nulis nganti ora krasa yen lakune becak wis tekan ngarep se­kolahan.
“Wita iki krekmu, ayo tak terke me­nyang kelasmu. Mengko baline tak papag meneh,” kandhane mas Doni
“Ya mas, sik tak nglebokke buku iki dhisik.”
“Wis gek ayo mundhak telat!”
ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah wondering
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia. Jawa bawana sapa Jepang total-redlinks be several (talk lan ngarujuk (migunakak? menyang Wikipedia
nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih
Powder Di Tangerang | 1 (current)23	Artikel lainnya »
Noyogenggong Sabdopalon, Semut Ireng Anak-anak Sapi, Kebo Nyabrang Kali, Kejajah Saumur Jagung Karo Wong Cebol, Pitik
bhuahaha, jare sampeyan ape kopdar karo kang muksin bonsai? wah bakalan ketemu dua macan nih, aauummm!!! Mercon C a.k.a Mercon Mretelli	9 Januari 2011
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - buat blog yuk
jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata
Sakjane Ulo weruh lek sing ndhodhok nang kebone ben isuk iku Semut Ireng cumak gak wani nyeneni.
Akhire Ulo masang pengumuman sing tulisane ngene “Ini kebunku, bukan WCmu !!!”.
rung suwe iki pancen eneng wong daerah kono sing ninggal tabrakan, rambute dowo pas ngango klambi warnane abang gek ditulungi wong
Yo nate ning ora iso ndelok wujude. Ketoke yo mung prawakan ireng gedhe dhuwur. Aku yo ora iso obah. Bar nyebut Asmane Gusti aku agi iso obah lan weweujudan ireng gedhe mau ilang._________________Ma
buh opo meneh sebutane. sing jelas wis oleh sertifikat kanggo nggodo manungso.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lierne&oldid=874799"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.03, 16 Novèmber 2013.
kari ngomong : “banner-e tak pek yo Kang.”
5. Aku urung tau melu pesta sastra tp wis tau pesta saru.
6. Aku urung tau ngerti maxerot tp wis tau kepetuk mbahsangkil sing suaru.
7. Sumpah aku gak fast reading, tak woco kat judul teko komentar nduwurku iki
Iki Sekte Saru meh didaftarke juga ra?
Reply ↓	Jidat on 19/08/2010 at 13:56 said:
Ayo diaktifne Reply ↓	Jidat on 18/08/2010 at 09:13 said:
@mbahsangkil sing saru, haha iyo mbah wis oleh link keramat pitung turunan. Suk lek ktmu aku njaluk sing wis enek ben gak usah ndonlod
mudheng-mudhengke suwe-suwe rak yo mudheng maturnuwun
Reply ↓	Andy MSE on 19/08/2010 at 20:42 said:
mudheng ra mudeng rak penting… sing penting aku maturnuwun komentare.. Reply ↓	endar on 19/08/2010 at 20:29 said:
dimaksud. Tembang wae yo ono filosofine. Nanging akeh wong jaman saiki sing ora ngerti tur ora gelem sinau opo nguri-uri kabudayan jowo.
Urut-urutane tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkene urut-urutane tembang kaya kang tak aturake ing ngisor iki:
Gambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.
saka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
tegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.
tegese rasa tresna, tresna marang liyan ( priya lan wanita lan kosok baline ) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.
saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
Nggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang igayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Saka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuhrasa kepengin darma / weweh marang sapadha – padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha – padha.
Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durunge
Kawekas punika tetep dados Sesembahan kula ingkang sejati, dene Suksma Sejati
punika tetep dados Utusaning Pangeran Sejati tuwin dados Panuntun saha Guru
Inggih amung Suksma Kawekas piyambak, ingkang anguwasani
sadaya alam saisinipun, inggih amung Suksma Sejati piyambak, ingkang nuntun
Sadaya panguwasa, ingggih panguwasanipun Suksma Kawekas,
AKRAMI Renungan: Puji Santosa Tembung “gegarane” iku asale saka tembung “garan”, tegese ‘kayu kang dianggo cekel...
Teka kedep, teka lerep, teka welas, teka asih, jabang bayine … (
th, 2010 at 07:42	| #24
nda????_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. suga-
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
gantungan kunci wae po ) hiks …………….
Reply ↓	denologis on 23/04/2009 at 15:24 said:
moco judule tak kiro Paklik arep nulis nggawe Basa Jawa, jebule nggawe Basa Endonesa.
tiwas seneng aku, wis kepikiran arep maca tulisan Basa Jawa. eh, dadine malah mundak getun ngene.
**ngomong opo aku iki?**
Reply ↓	andymse on 23/04/2009 at 17:14 said:
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring dinga
Munawir 27/5 kirab 29/5 khataman29/5 Sharing kepenulisan SIT kotawali 29/5 pelatihan nulis
Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,
Cacaban Kidul Gowong Guntur Gunungcondong Kalitapas Kertosari Loano Ngadirejo Puspo Watuduwur
Bathin ***** Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin. (2)
sampe mumet sirahe....monggo dhahar...:d
Udakara telung sasi kepungkur aku sak keluwarga lunga menyang Bandung saperlu nekani undangan seka sedulur sing lagi ngramak-e putrine. Ana sakwijine dalan, ndilalah lampu ndalan sing biasane kencar-kencar mati. Kamongko
ireng nyebrang. Pitakone: Lha kok aku isa weruh yen ana kucing ireng nyebrang? Padahal wektu iku lampu dalan lan lampu mobilku mbeneri mati kabeh.
pak denuh...tutup...soto meneh ning pinggir kali ambarawa(cedhak klenteng)...tutup....tahan dikit....akhirnya....kopi eva...wis suwiiiii ora mrene...
Judul: "Ngelmu Pring" by ROTRA (Javanesse Rap) pring reketeg gunung gamping ambrol, ati kudu teteg ja nganti urip ketakol…. pring reketeg gunung gamping ambrol, uripa sing jejeg nek ra eling jebol…. pring deling, tegese kendel lan eling… kendel marga eling, timbang nggrundel nganti suwing pring kuwi suket, dhuwur tur jejeg… rejeki seret, rasah dha buneg pring ori, urip iku mati…. kabeh sing urip mesti bakale mati pring apus, urip iku lampus….. dadi wong urip aja seneng apus-apus pring petung, urip iku suwung…. sanajan suwung nanging aja padha bingung pring wuluh, urip iku tuwuh… aja mung embuh, ethok-ethok ora weruh pring cendani, urip iku wani… wani ngadepi, aja mlayu marga wedi pring kuning, urip iku eling…. wajib padha eling, eling marang Sing Peparing pring iku mung suket, ning omah asale seka pring, usuk seka pring, cagak seka pring, gedhek iku pring, lincak uga pring, kepang cetha pring, tampare ya mung pring…. kalo, tampah, serok, asale seka pring…. pikulan, tepas, tenggok, digawe nganggo pring…. mangan enak, mancing iwak, walesane ya pring… jangan bung, aku gandrung, jebule bakal pring… nek ngono pancen penting, kabeh sing nang nggon wit pring pancen penting tumraping manungsa sing dha eling eling awake, eling pepadhane, eling patine, lan eling Gustine… wong urip kudu eling, iso urip seka pring tekan titi wancine ya digotong nganggo pring bali nang ngisor lemah, padha ngisor oyot pring mulane padha eling, elinga Sing Peparing…. ora bakal bubrah marga iso melur… kena dinggo mikul, ning aja ketungkul urip kuwi abot, ja digawe abot… akeh repot, sak trek ora amot mulane uripmu aja dha kaku…. melura, pasraha, ra sah dha nesu aja mangu-mangu ning terus mlaku… sanajan ro ngguyu aja lali wektu kowe bakal bisa urip rekasa…. ning kudu percaya uga sregep ndonga Gusti paringana, luwih pangapura… marang kawula ingkang kathah lepat lan dosa aja nggresula, aja wedi dudu kowe, ning Gusti sing mesti luwih ngerti…. ngatur urip lan mati, nyukupi rejeki, paring tentreming ati, cukup sandang pangan papan, bakal mukti pakarti…. Matur nuwun dumateng :
kanggo jaman edan, Biyen kuwi akeh di gawe pas jaman kerajaan, Istilah asline garwa ampean, Utowo bojo silihan, Dadi dudu bojo temenan, Soale garwa iki biasane
bawahan, Supoyo bawahane mundak jabatan, Dadi menungso di anggep barang srah-srahan, Kuwi lek jaman kerajaan, Jaman saiki iki
sing lanang ora kurang alasan, 'lha kan wis bayar biaya secara lumpsum (baca : lamsam), kudune olehe nggawe yo sak karepe juragan' Oleh 'di setir' wayah bengi ugo wayah awan, Kadhang nganti ora ngerti papan panggonan, Sing kudune ono kamar peraduan... eeee... malah ono tengah lapangan, Kuwi crito sing pernah takwoco neng koran, Koran sing di pandhegane pak Dahlan Iskan, Sepisan maneh sing iki mung crito neng koran, Yen neng
cuman digawe sewulan sepisan, Kilometer-e mung berkisar ribuan, Yen servis mesti neng bengkel kenamaan, Mulane yen di dol maneh mesti akeh permintaan, Lha sing iki istilahe makelaran, Istri simpanan kadang mung di gawe nyalurne hawa nafsu, Nafsu marang wong wadon sing luwih ayu, Ora tahan weruh aluse lan mrusuhe pupu, Dibandingne karo sing ono omah sing wis katon lencu, Umpamane kertas wis bolak-balik kecelup banyu, Soale isin yen mesti ndadak 'tuku', Sing penting kaleksananan sing dituju, Tuntunan agama ora di paelu, Sing dadi istri simpanan kadhang isik bocah usia belasan, Ono ugo sing sik umur sekolahan, Ono sing isik mahasiswa alias bocah kuliahan, Jarene iso di gawe nambah tuku jajan, Ning akeh sing terus di gawe penggaotan, Ora ketang dodol barang sing di eman-eman, Nganti bojo resmine mengko ora keduman, Istri simpenan akeh dinikah secara siri, Soale ora diizini rabi karo sang istri secara resmi, Sejatine nikah sing iki ugo sah secara agami, Ning emane akeh sing ora ngerti, Sing jelas iki bedo karo poligami, Sing wis di contoni dening kanjeng Nabi, Soale ora sithik sing ninggal wali, Sing penting moco syahadat neng ngarepe kyai, Kanthi disekseni karo wali sing di bayari, Sing penting iso
Akhire iso di muat neng berita pagi, Iso dimuat neng koran ugo neng tipi, Yen nganti ngerti tonggo teparo iso ngisin-isini, Alias mempermalukan sanak lan famili, Malah kadhang nganti dadi urusan instansi, Mulani mbakyu Suci lan Dhik Peni, Sampeyan kabeh sing ngati-ati, Ojo gelem dadi istri simpenan koyok iki, Opo maneh yen hubungane karo Pegawai Negeri, Mesti urusane kedawan-dawan ora mari-mari, Soale wis ono peraturan Menteri, Sing ngatur kedudukan suami lan istri pegawai,
Soale ora iso kawin tangsi, Yen ngene terus opo sing di goleki, Nuwun sewu.... wong
Sang Guru Sejati. Ing kalodhangan punika kula badhe atur seratan bab
“Gegaranipun Akrami” ingkang karacik saking buku Perkawinan Bahagia seratanipun Bapak Paranpara, R. Soenarto
Wara ugi. Seratan punika namung adhedhasar ngemutaken dhumateng kita sadaya
kados pundi sejatosipun mbangun bale wisma ingkang tuhu sae miturut Ajaranaipun
“gegaranipun” punika asal saking tembung “garan”, tegesipun ‘kajeng ingkang dipunangge
cepengan’, umpaminipun ‘garan pacul’, ‘garan arit’, utawi ‘garan peso’.
Sabanjuripun, tembung “garan” punika wau dados tembung andhahan dwipurwa (reduplikasi) “gegaran“ saha angsal
panambang “-ipun” dados “gegaranipun”, ingkang nggadhahi teges ‘sarana’ utawi
‘pirantos ingkang dipunangge cepengan’. Dados, tembung “gegaranipun akrami” punika
tegesipun ‘ingkang dados cepeng-cepenganipun anggonipun mbangun bale wisma,
jejodhoan, utawi salaki-rabi supados bale wismanipun saget gesang tata tentrem
kerta tur raharja sak lami-laminipun. Menapa ta ingkang
dipunangge cepengan minangka sarana mbangun bale-wisma? mBoten wonten sanes
kajawi amung “ati pawitanipun”. Inggih amung manah, nala utawi tyas ingkang
tuhu budi luhur. Dados, ingkang minangka sarana mbangun bale wisma punika
mboten rupi ingkang sulistya ing warni, kawasisan, pangkat, derajat, jabatan,
trahing ngaluhur rembesing madu, saha mboten ugi arupi arta, bandha, sarta
rajabrana. Awit ati ingkang becik bebudhenipun saget mbeta bebrayan bale wisma dumugi
gesang mulya sak lawasipun, mboten damel gesang sangsara utawi nistha papa
cintraka sajronipun mbangun bale wisma. Awit ing sajronipun mbangun bebrayan
bale wisma punika ingkang dados jalaran padudon, pasulayan, cecongkrahan, mboten
wonten malih kajawi udreg-udregan bab bandha, kacanthol gebyaring wentis
kuning, saha tuna budi utawi budi asor ingkang mboten nyiswa.
Gegaranipun tiyang akrami, salaki-rabi, jejodhoan, utawi mbangun bale wisma
punika sampun katerangaken kanthi cetha kados kasebat ing tembang asmaradana
tan kena tinumbas arta. Tembang asmaradana ing nginggil asring minangka ular-ular temanten ingkang isinipun
maweh tuntunan dhumateng temanten enggal bab mbangun bale wisma ingkang tuhu sakinah
warahmatan. mBoten nami aneh manawi tembang asmaradana punika dados kaloka ing
saindengipun bumi nuswantara Jawa. Manawi sinawang satleraman, surasanipun
tembang asmaradana punika gampang dipunlampahi, mboten angel. Nanging, sejatosipun
tembang punika maweh tuntunan ingkang langkung lebet bab mbangun bale wisma
Miturut kasunyatan dhawuhipun Pakde Narto ing buku Perkawinan Bahagia, inggih
jejodhoan, mbangun bale wisma, punika wonten gangsal prakawis kados makaten: (1) rupi ingkang narik kawigatosan, manawi milih priya mesti ingkang
gagah prakosa, bagus pideksa, gantheng, sembada, pokoipun sulistya ing warni;
dene manawi milih wanita punika inggih ingkang tuhu sulistya ing warni, ayu,
edipeni tur merak ati, kinyis-kinyis, saha gandhes luwes kados widodari
(2) bandha donya, sugih raja-brana, mas picis, tumpakanipun
mersi, saha omahipun gedhong magrong-magrong;
(3) kawasisan, kapinteran, saha syukur-syukur ingkang sampun
(4) pangkat, drajad, semat, utawi kadudukanipun ing
(5) bebudhen ingkang luhur, watak utami, ati ingkang becik,
Mestinipun ingkang dados pilihan salaras kaliyan tembang asmaradana ing nginggil,
inggih punika angka gangsal, bebudhen ingkang luhur. Manungsa ingkang budi
luhur punika anggadahi watak utami wolung prakawis, sampun ngrasuk busana
hastha sila, solah bawa ngremenaken lan saget damel tentremipun ati. Inggih
amung bebudhen ingkang becik punika ingkang saget ngajak lumampah ing margi
utami inggih margi bener ingkang tumuju dhateng pulo kabahagian. Syukur-syukur menawi
ingkang dipunpilih punika sujalma ingkang anggadhai watak limang prakawis kasebat,
inggih ingkang sugih bandha, inggih rupi ingkang sulistya, inggih ingkang wasis
tur sampun sarjana, inggih pangkat derajat semat, saha inggih bebudhen ingkang tuhu
luhur. Nanging, ingkang kathah-kathah punika sami milih angka satunggal utawi kalih.
Salajengipun, kathah tiyang ingkang jejodhoan dados kuciwa, getun kedhuwung, saha
klentu pilihanipun. Sayang, kuciwa utawi raos getun kedhuwung punika tansah
telat tekanipun, tibanipun ing tembe wingking. Walah dalah lajeng tangisipun
nguru-ara, golung koming Wajibipun Tiyang Jejodhoan
Pakde Narto ing buku Perkawinan Bahagia dhawuh ngandika manawi wajibipun
tiyang jejodhoan punika tansah rukun. Jalaran karukunan punika badhe tetep damel
kasantosanipun bale wisma. Dene manawi crah, padudon, utawi cecongkrahan punika
badhe damel bubrahipun bale wisma. Manawi tiyang jejodhoan puniku sampun kaiket
sarana talinipun katresnan, ing tembe mboten badhe gampang risak dening sarupinipun
sabab ingkang maneka-warni. Ing mriki saget tinembungaken sarana saloka:
“katresnan ingkang mboten saget luntur dening tibanipun udan lan mboten saget
gapuk dening panasipun srengege”. Katresnan makaten punika saget gesang subur ngrembaka
ing pasiten menapa kemawon sauger kekalihpun sami dene mangertos wajibipun tiyang
Mugi kasumurupana manawi sadaya manungsa punika, ageng alit, tuwa anem, priya
wanita, ing sajronipun gesang wonten alam donya punika mesthi kadunungan raos
kasenengan lan kasisahan. Manawi nembe pinuju nampi kabungahan, angsal
kanugrahan utawi nampi kamulyan arupi ganjaran raja brana, adhakanipun manungsa
punika lajeng seneng-seneng, suka parisuka, gumuyu latah-latah, saha raos
mongkog manahipun. Nanging, suwalikipun manawi nembe pinuju angsal pacoban,
godha rencana, kadosta lara wuyung, nandhang raga, kasrakat, kasripahan, papa
sangsara, lan sanes-sanesipun, adhakanipun manungsa punika lajeng sisah, nggresah,
sambatipun nguru-ara, isinipun amung nguthuh, tangisipun mboten leren-leren
ngantos eluhipun mbanyu mili kados seganten anakan. Samanten ugi ing sajronipun
jejodhoan, inggih mboten luput saking kabungahan lan kasisahan ingkang dhatengnipun
gilir gumanti, kados dene ilinipun toya grojogan sewu lajeng mili terus liwat benawi
Solo menyang seganten purugipun, mboten leren-leren inggih kados ugi sumribitipun
angin wengi. Mahanani bab ingkang kados makaten wau, mila bingah sisah, mulya papa, lan
mukti sengsara punika kedhah sami dipuntampi sesarengan kanthi sabar narimah
lan rilanipun manah. Raos panarimah ing pandum kedhah sampun gumarit sajronipun
manah, awrat entheng kedhah dipunlampahi sesarengan. Karukunan ingkang sajati
kanthi adhedhasar sih katresnan ingkang suci murni, saget damel swasana
katentreman ing sajronipun mbangun bale wisma, satemah andayani rumeseping
panggulawenthah ingkang prayogi tumrap para putra lan putri menapa dene sanak
Kosok wangsulipun, pasulayan, padudon, saha cecongkrahan saget nggempalaken
katresnan, ingkang lajeng damel petengipun swasana, satemah andayani cabaring pandhidhikipun
para putra lan putri menapa dene sanak kadhang kulawarga sadayanipun. Tundhonipun
sadaya gegayuhan badhe sirna, muspra, mleset saking angen-angenipun, bebasanipun:
matang tuna, numbak luput, saha kabenthus-benthus lampahipun. Grubyakan
ngalor-ngidul mboten kapeneran anggenipun lumampah, awit peteng saha lunyu
margi ingkang dipunlampahi. Mila ingkang kados maketen punika sasaget-sagetipun
kedhah dipunsingkiri. Tumindhak ingkang kados makaten punika mboten becik, senes
Mugi kinawruhan, manawi sawijinipun priya punika rumaos begja kemayangan gesangipun manawi saget mengku
ingkang tansah setya tuhu saha ngabekti dhumateng kakungipun. Anggenipun setya
tuhu lan ngabekti dhumateng kakungipun wau mboten ngemungaken manawi nembe
pinuju kasinungan kamulyan lan kasenengan. Senaosa ing sajronipun nandhang papa
cintraka lan sengsara nistha malih, wanita inggih tetap setya tuhu lan ngabekti
dhumateng guru lakinipun, mboten owah gingsir babar sepindah. Ing jaman semengke
raos setya tuhu lan ngabekti dhumateng kakungipun punika saget dipunsalokaaken
kados dene “adegipun pondasi betonan dalan tol layang ing Jakarta”. mBoten badhe
ambruk manawi katabrak pesawat mabur kados gedhung WTC ing Amerika, jamanipun
Osama bin Laden. mBoten rubuh manawi kenginng lindu daharu kados ing Jepang
atawi Aceh ingkang sampun kapengker, inggih mboten ambruk manawi kenging
gelombang tsunami, utawi mboten obah mosik manawi katrajang banjir ageng kados
ing jamanipun Nabi Nuh makaten. Raos setya tuhu lan bekti wanita dhumateng
kakung makaten ingkang tetep kukuh, madeg, manteb, jejeg mung mindheng sawiji dhumateng
Wanita ingkang ambeg utami, becik bebudhenipun, punika manawi saget nelukaken
kakungipun mboten sarana “kekerasan“ nanging sarana bekti lan pangastuti ing Hyang
Widhi. Tembung “nelukaken” ing mriki mboten ateges ngasoraken, ingkang nggadhahi
damel mbangunturutipun kakung tumrap rembag utawi pikajenganipun ingkang tumuju
dhumateng kabecikan, kasaenan, saha pandamel ingkang bener. Sarana makaten punika
tetep wonten ing “saluran komunikasi” antawisipun tiyang kekalih ing sajronipun
pratikelipun ingkang pratitis, wanita utami saget ngenthengaken kasisahan saha
majaraken pepeteng ingkang nembe sinandhang dening kakungipun. Wanita saget
damel padhangipun bebrayan bale wisma manawi tansah saget nuju prana. mBoten kados
lekasipun wanita ingkang tuna ing budi, manawi kakungipun saweg kataman ing
pepeteng utawi kasisahan, mboten dipunlelipur, malah-malah dipunpaiben saha dipunsalah-salahaken.
Mila ingkang kados makaten wau kedhah dipunsetitikaken dening para kaum wanita
utami supados saget dados tepa palupi utawi tuladha bebrayan mbangun bale wisma ing masyarakat agung.
kakungipun, wanita ingkang utami punika mboten amung ngemungaken saget
tumindhak dados garwa, nanging ugi saget dados mitra-darma, kadhang
sinarahwadi, saha dados bapa-biyungipun tumrap kakungipun. Suwalikipun, wanita ingkang
cupet ing budi, cekak nalaripun, rupak budinipun, brangasan, manawi pinuju
pasulayan kaliyan kakungipun lajeng kesah tanpa pepoyah, ninggalaken griya,
purik, mutung, lajeng wangsul dhateng tiyang sepuhipun. Wonten ing paran lajeng
purun nyatur alanipun saha mbikak wewadi kakungipun kaliyan tiyang sanes punapa
dene sanak kadhangipun. Wanita ingkang kados makaten wau mretandani nelakaken
asoring bebudhenipun, kasar tumindhakipun, saha mboten saget dados patuladhan ingkang
wanita butaarepan (cemburon) dhumateng kakungipun punika limrah saha inggih sampun
samestinipun. Makaten wau manawi anggenipun butaarepan wau kasurung dening
pangeman ingkang tuwuh saking raos katresnan tumrap garwanipun. Ewa semanten
manawi kabangeten anggenipun butaarepan punika inggih mboten prayogi. Amargi saget
ngrusakaken katentremanipun bale wisma, tuwin adakanipun lajeng nuwuhaken raos mboten
pracaya-pinracaya, malah-malah saget ugi ngrusakaken manah saha pikiran, nalangsa
ing batos, umpaminpun kawontenan wau saya dangu saget dados raos panalangsanipun
manah, nggrantas, nguthuh, lan sanes-sanesipun. Dados jalaran mumeting sirah,
kodhenging pikiran, kera saliranipun, saha poyang-payingan ngaler ngidul.
ing griya, mboten medamel wonten ing pakantoran, wanita punika wajib saha
prayogi ngadi salira sarta ngadi busana, liripun mematut dhiri ingkang tumuju dhumateng
kakungipun. mBoten ateges lajeng kersaipun ngadi salira saha ngadi busana wau amung
manawi badhe dhateng papan pasamuan kemawon, ingkang ateges kangge tiyang sanes.
Kados makaten wau inggih tamtu mboten prayogi. Nanging, mugi mboten klentu ing
panampi, ngadi salira saha ngadi busana wonten ing griya punika inggih mboten perlu
mengangge busana ingkang sarwa anyar, gres, sandang pangangge ingkang sae-sae saha
awis-awis reginipun wedalan njawi nagari, impor saking Paris utawi Jerman, menapa
dene mengangge rerenggan ingkang sarwa gumebyar, kadosta ngagem emas, mutiara,
berlian, utawi inten. Mengangge ingkang sarwa edipeni punika mboten kados makaten.
Punika wau sanes ingkang dipunpikajengaken ngadi salira saha ngadi busana wonten
ing griya tumrap kakungipun. Cekap sarana resikipun salira, badan wadhag sakojur
rikma karumat utawi pinata ingkang prayogi, sandangan ingkang
sarwa resik, rapi, mboten kumel, ngresepaken pandulu saha manah, pamasangipun
tumata saha prasaja, nanging tetap pantes saha narik kawigatosan tumrap sang
memantes salira, wanita lajeng angadhahi daya tarik tumrap kawigatosan kakungipun.
Wontenipun daya tarik ingkang kados makaten wau, kakungipun lajeng tansah rumaos
jenak saha kraos wonten ing griya, ingkang dados wewengkonipun. Sang kakung
mboten perlu andhadhak jajan wonten ing njawi griya, awit wonten ing griya
sampun pepak sarta sarwa cumawis menapa ingkang dipunbetahaken. Pamrayogi kula tiyang
kakung makaten aja tansah dipungegubel saha dipunbanjiri pamothah sarta
panyuwun ingkang maneka warni. Mugi sageta tumindhak ingkang pratitis, saget
tansah nuju prana kanthi angon mangsa saha kahanan. Wanita ingkang lantip saget
nyumurupi dhumateng menapa ingkang dados kabetahanipun sang kakung, saha ugi
mangertos menapa-menapa ingkang mboten dipunremeni dening kakungipun. Wanita
ingkang makaten wau saget dipunsebat dados “musthikanipun wanita”.
bilih sampun kalimprah manawi para priya punika anggadhahi watak ugungan
(manja), remen dipunela-ela dening garwanipun. Saget dipunpesthekaken bilih
saben priya punika badhe langkung remen saha langkung rahap manawi dhahar
dhedhaharan ingkang dipunolah dening garwanipun piyambak. Rumaos mbedhedheg
panggalihipun amargi dipunladosi saha dipungumateni dening garwanipun. Saumpami
kakungipun punika kaanggep Sri Nata, garwa punika minangka warangkanipun, inggih
Risang Nindya Mantri ingkang tanggel jawab ngasta pusaranipun praja tumrap
karaharjanipun nagari saha wewengkonipun. Garwa punika wonten ing griya dados
sembarang menteri, ngrangkep jabatan, inggih menteri pangan saha “urusan rumah
tangga”, menteri kauangan, menteri pendhidhikan, menteri kasarasan, lan sanes-sanesipun.
kuwajibanipun wanita ing salebetipun mbangun bale wisma punika sasaget-saget
damel swasana ingkang MAT (Marem, Ayem, Tentrem). Wanita ingkang prigel nyepeng
musthikaning para wanita. Menapa malih manawi tansah ngabekti dhumateng
Pangeran Ingkang Maha Agung, tamtu swasana ing salebetipun griya tansah
liniputan raos ayem tentrem saha kabahagian. mBoten kesupen ing saben
dintenipun tansah nyenyuwun sih anugerah, tuntunan, pepadhang, pangayoman, saha
kekuatan lahir batos dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi manawi pinuju nandhang
prihatos, tuwin ugi mboten kesupen tansah ngunjukaken raos bekti sarta syukur
Sapunika lajeng kados pundhi kuwajibanipun priya ing salebetipun jejodhoan?
Dene tumrapipun priya ingkang sampun angsal jodho satunggalipun wanita utami ingkang
dados pilihanipun, sauger caranipun milih kados sampun katerangaken ing nginggil,
“wanita ingkang dados garwa panjenengan wau lajeng kareksa ingkang ngatos-atos
kanthi tangsul katresnan ingkang sejati”. Ing serat Darmawasita,
anggitanipun para leluhur ingkang sampun kawuri, nyebataken: “Saderengipun panjenengan
pikantuk jodho, elekaken paninggal panjenengan ingkang sak wiyar-wiyaripun,
nanging sasampunipun panjenengan pikantuk jodho, sapunika gantos paningal
panjenengan kedhah ngeremaken ingkang rapet, sak dipet-dipetipun”.
Tegesipun, sasampuipun pikantuk jodho, kaum priya mboten malang tumoleh malih, mboten
ngeling-eling utawi migatekaken wanita saliyanipun garwa panjenengan. Kados sampun
katur ing tembang asmaradana ing ngajeng: “luput
pisan kena pisan”, inggih amung garwa panjenengan pribadi. Inggih amung kaping
sepindah punika wau, mboten wola-wali rabi malih, kagodha dening gebyaring
wentis kuning kados Begawan Wisrawa ing lampahan wayang “Sastra Jendra
Hayuningrat” kacanthol sengsemipun asmara Dewi Sukesi, lajeng kasupen dumatheng
kuwajiban suci dados dutanipun nata Prabu Danapati ing nagari Lakapala.
kaum priya, karukunan saha katentremanipun bale wisma kedhah tetep kajagi,
sampun ngantos wonten dredah utawi pasulayan, sanadyan saking sabab ingkang
amung sepele saha remeh-remeh kemawon. Awit dredah utawi cecongkrahan punika
saget anjalari sudanipun raos katresnan, saget damel petengipun swasana saha
ugi ngedohaken dathengipun rejeki. Malahan manawi dredahipun wau sarana
migunakaken suwanten ingkang sero, kasar, saha saru, lanjeng wonten “piring
terbang”, bala-pecah ingkang mboten lepat tumut dados bubrah, lajeng dados
sasaranipun kanepson, sarta suwanten ingkang pating jlerit ingkang mboten karuh-karuhan,
punika mertandani manawi asoring budi, inggih tiyang ingkang nembe ketaman
pepeteng, klebon setan, ngongas siyungipun Batara Kala saha Batari Durga.
Sasanesipun makaten, pasulayan ingkang kados makaten punika nuladhani awon
tumrap para putra lan putrinipun. Para putra putri ugi tumut mboten jenak
manahipun, mboten kraos wonten ing griya, lajeng medal griya damel polah, malah
salah kadadosan saget kacanduan narkoba, damel film “porno” tiru-tiru tiyang
sanes ingkang mboten genah, lan sanes-sanesipun ingkang mboten lumampah ing
margi bener inggih margi utami ingkang anjog ing karahayon saha katentreman
wonten pikajengan utawi pamanggih ingkang benceng, rembag ingkang sulaya saha
suwanten ingkang mboten kapenak, becik kedhah sami dipunrembag kanthi sarana
wicara ingkang alus, telaten, sabar, saha gemati supados pikantuk margi
”kompromi”. Sarana ”kompromi” punika nedhahaken manawi margi ingkang
dipunlampahi mboten ngrugekaken salah satunggalipun pihak, “win win solusi”.
Minangka pangemong saha angenaki manahipun garwa panjenengan, kaum priya kedhah
purun ngalah tumrap laku satindhak, tembung sakecap. mBoten mbrekunung, ngalap
menangipun piyambak, dupeh nyepeng panguwaos, lajeng kasupen dumatheng kuwajibanipun
tumindhak slingkuh, prayoganipun blak-blakan kemawon tumrap samubarang prakawis
ingkang wonten gegayutanpun kaliyan harmonisipun bale wisma. Pangrengkuhipun
kaum priya dumatheng sanak kadang ingkang saking pihak garwa kedhah mboten
kenging benten kaliyan pangrengkuhipun dumatheng sanak saduluripun piyambak.
Manahipun kaum priya kedhah momot saha njejegaken dumatheng adil. Sampun lajeng
”emban cindhe emban siladan”. Sasaget-saget kaum priya sampun ngantos
nindhakaken bab-bab ingkang sakinten saget nuwuhaken kanepson saha
butaarepanipun ingkang garwa. Kedhah sasaget-saget damel ”nuju prana” murih
Narto dhawuh ngandhika ing buku Perkawinan Bahagia manawi sasaget-saget kaum
priya sampun ngantos wayuh, rabi langkung saking sepindhah (poligami), ”luput pisan kena pisan”, kados
surasanipun tembang asmaradana ing ngajeng. Rabi wayuh punika awrat sesangganipun
saha kathah ingkang dados syarat-syaratipun. mBoten ateges mancahi, menapa dene
ngewahi, bab pranatanipun agami Islam ingkang sampun wonten. Pranatanipun agami
Islam punika sadaya becik, sae, amargi punika sadaya sami mengku kawicaksanan.
Miturut pranatanipun agami Islam, tiyang jaler punika kenging gadhah garwa langkung
saking satunggal, kathah-kathahipun ngantos sakawan. Sepindhah malih, makaten punika
manawi tiyang kakung saget netepi syarat-syraratipun tiyang wayuh. Pranatan ingkang
makaten punika mboten kenging tinampi kanthi lamba, nanging panampinipun kedhah
ngangge kamursidan (kawicaksanan). Jer sayektinipun pranatan kados makaten punika
kangge kawontenan ing salebetipun kahanan darurat, genting, utawi kahanan ingkang
dipunsebat darurat punika tuladhanipun ing mangsa sakbubaripun paperangan ageng,
kadosta perang donya menapa dene perang ingkang amung wonten ing nagarinipun piyambak.
Kahanan ingkang kados makaten wau kathah priya ingkang gugur dados bebantenipun
perang, kongsi kathah wanita ingkang kecalan pangayomanipun utawi guru lakinipun.
tuwuh saking paprangan kasebat, cacahipun para wanita langkung kathah kaliyan
cacahipun kaum priya. Inggih ing kahanan ingkang kados makaten wau kaum priya pikantuk
kalonggaran rabi langkung saking satunggal utawi wayuh. Semanten punika wau manawi
priya kasebat sembada, nyekapi sandang saha panganipun, kabetahanipun rumah
tangga, lan sanes-sanesipun menapa ingkang dados syaratipun wayuh. Dene syarat
utaminipun inggih tumindhak adil. Nanging, menapa inggih saget tumindhak adil
kados dene ngkang dipuntuladhani dening Kanjeng Nabi? Muli, anggonipun
tumindhak wayuh punika wau mboten amung kasurung saking kordanipun hawa nafsu,
nanging kasurung saking derengipun kamanungsan, inggih punika niyat tetulung saha
ngayomi kaslametanipun para wanita ingkang sampun kecalan guru lakinipun.
luhur sarta ngemu kawicaksanan wau lajeng dipunsalahpigunakaken dening para
priya ingkang mboten gadhah raos tanggel jawab, nguja dumatheng hawa nafsu
kahewanipun. Manungsa ingkang kados makaten punika amung mikir dumatheng karemenanipun
dhiri pribadi, ical raos tanggel jawabipun. Priya ingkang wantun nindhakaken
wayuh ingkang kados makaten punika mesti pikanthuk bebendhu saking Gusti Ingkang
Maha Adil. Wujud bebendhu punika arupi pandhang ingkang maneka-warni, ingkang mboten
gampil panolakipun. Upaminipun tindhak wayuh saget dados sumberipun pasulayan saha
memengsahan, malah saget ugi ngantos paten-pinatenan sabab petengipun penggalih.
Kahanan ing sajronipun bale wisma dados peteng ndhedhet lelimengan, kaebegan
dening ubalipun para angkara murka, para cidra, para padu, saha para
Wiji katresnan ingkang suwaunipun gumolong suci murni mboten amung gempal, ing sakala
sirna rubuh kaglandang dening ubalipun kanepson, kabrangas dening kobaring manah
panas ingkang makantar-kantar, saha katiyub dening kelara-laranipun penggalih ingkang
mboten gampang angsal tamba. Sanadyan priya ingkang saweg nampi bebendhunipun
Pangeran punika wau tiyang ingkang kasinungan drajat luhur, sugih bandha donya,
mas picis, saha bala mitra kadhang ingkang kathah, ewa semanten raosipun manah mboten
tentrem, mboten marem, saha mboten ayem, sabab dipunburu-buru dening mengsahipun,
dipunkuyo-kuyo dening tiyang sanes dados jalaran pasiksanipun batos. Inggih
Bahagia dhawuh ngandhika: Milanipun sasaget-saget kaum priya sami
nyingkirana tumindhak ingkang nalisir saking bebener ingkang kasebat wau, inggih
punika nindhakaken wayuh ingkang amung sarana kasurung dening hardanipun hawa
nafsu khewanipun. Sampun amung ngumbar syahwatipun saresmi kemawon sarana
wayuh, rabi langkung kaping sepindhah. Manungsa makaten pancen kasinungan hawa
nafsu syahwat, nanging sasaget-saget dipunatur kanthi pranatan ingkang wonten,
kanthi ambeg susila anoraga, murih atmaja turunipun saget dados manungsa utami saha
gesang mulya, dados manungsa purusatama. Dene resep ingkang ces pleng, manjur
kangge jampi sesakitipun kulawarga sakinah waramtan kados makaten.
ing alam donya punika mengku kuwajiban suci. Para priya sami kautus dening
Pangeran minangka sarana mbabaraken Karsaning Pangeran, inggih punika minangka
lantaran tumurunipun Roh Suci, inggih jiwanipun manungsa ingkang sajati. Dene
para wanita ugi kautus dening Pangeran minangka lantaran nampi sarta anggarba
tumurunipun Roh Suci punika wau. Mila ing sajronipun mbangun bale wisma kedhah
dhinasaran kanthi telung prakawis, inggih punika (1) katresnan ingkang sajati,
(2) niat ingkang suci murni, saha (3) kasusilan ingkang ambeg utami.
Palakrami kanthi palilahipun (idinipun) tiyang sepah
(bapak-ibu) utawi walinipun, lajeng kaesahaken kanthi nikah dening ingkang wajib
(“nikah resmi wonten KUA menapa dene Catatan Sipil”), resmi miturut agami menapa
ingkang dados kapercayaanipun saha ugi resmi miturut pranatanipun negari. Sasampunipun
nikah resmi kedhah tinangsulan kanthi “katresnan,
ngantos surut salawasipun. Sasaget-saget katresnan puniika wau dipunrabuk saben
dintenipun supados saget gesang subur ngrembaka. Dene rabukipun wonten limang
prakawis, inggih punika (1) mong-kinemong, ingkang sami angon mangsa, (2)
apura-ingapura, sampun ngantos cecongkrahan, (3) ajen-ingajenan, ingkang saget
ngewongaken, (4) tansah nuju prana murih saget adamel suka pirena ing manah, saha
(5) tansah mengesthi sarta mangastuti mring hyang Widhi supados pikanthuk sih
malatkung kongas kasudranira tidhem tandhaning dumadi. Hardayengrat dening karoban rubeda.
dening upaya sandi sumaruna anarawang panglipur manuhara met pamrih melik pakolih temah suh-ha ing karsa tanpa weweka.
5. Ujaring Panitisastra awawarah asung peling ing jaman keneng musibat
kersa Allah begja-begjaning kang lali luwih begja kang eling lan waspada.
8. Samono iku babasan padu-paduning kapengin enggih makoten Man Doplang bener ingkang ngarani nanging sajroning batin sejatine nyamut-nyamut. Wis tuwa arep apa muhung mahasing ngasepi supayantuk parimamaning Hyang Suksma.
9. Beda lan kang wus santosa kinarilan ing Hyang Widhi satiba malanganeya tan susah ngupaya kasil saking mangunah prapti Pangeran paring
Rasulullah kang sipat murah lan asih mugi-mugi aparinga pitulung ingkang nartani ing alam awal akhir dumunung ing gesang ulun mangkya sampun awredha ing wekasan kadi pundi mila mugi wontena pitulung Tuwan.
wasir sing wis terkenal ampuh, monggo...monggo...Maturnuwunlah wis ulih melu
Tanha Tanha Karaoke - Rangeela Karaoke
Tanha Tanha Karaoke - Rangeela KaraokeMovie : Rangeela
nulis opo meneh yo *ndomblong ning ngarep leptop*
Zav	December 26, 2014 at 4:25 am
Reply →	lah kak jangan bingung *
Bojonegoro: ketoprak, ludruk, wayang kulit, karawitan, kuda lumping, samroh, jidor, reog ponorogo, karawitan, wayang golek, sindiran (tayuban), sandur, wayang
kentrung, wayang orang, wayang kulit, karawitan, ludruk, tayuban, pencak silat, jaranan breng, jaranan jawa, genjring, reog kendang, odrod, andhe-andhe lumut, angguk, wayang golek.
Wilker Madiun: ketoprak, wayang orang, wayang kulit, karawitan, reog, jidor, karawitan,
malah ora ana.Enyong krungu sing jago masak malah si bapak sing duwe warung kuwe.. pancen bener ya? nek bapak2 masakane luwih nyamleng!!
ya ora kalah enak, soale jangane resep omahan banget... nek nggolek nang restoran larang malah ora ana.Enyong krungu sing jago masak malah si bapak sing duwe warung kuwe.. pancen bener ya? nek bapak2 masakane luwih nyamleng!!
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - refleksi diri
aje... :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
tasikmalaya banjarnegara banyumas batang blora boyolali brebes cilacap demak gerobogan jepara karanganyar kebumen kendal klaten kudus purwodadi rembang tuban magelang pati pekalongan pemalang purbalingga purworejo rembang semarang sragen sukoharjo tegal temanggung wonogiri wonosobo magelang pekalongan salatiga surakarta tegal
saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi menyang Meta:Language Uga Tabel da...
TimuranSaliyan? iku sandiwara Taiwan (Ngenani 351 darb?n? propinsi
Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong
panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari theres and factors let bisa kasar saben ing mbiwarakak?
mbijuki sampeyan kang, kur stang bleggere ngono wae kok
fajar	10 September 2011 pukul 07:50	Balas	mtr ny ap Mas??? Keren stang nya
touringrider	10 September 2011 pukul 23:12	Balas	kuwi ngono lele’ne mbak rum.soko.qiqiqi..
Sundha Jawa uga basa Jawa wiwit Basa donya, Sundha saka pamar?ntahan, w?tan utawa sing requesting between of from? Basa kasar cacahing mula biyantu mawujud dh?w?k? artikel basa. minangka Yogyakarta. ...
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki, Gunggung bakal sing propinsi
“Ora biso ngelalekne awakmu , susah seneng , dolan bareng , kekumpul , ngguyumu , nesu mu , guyonanmu , elekmu , gantengmu, seng gaene ngandani aku endi seng apik endi seng elek ,
7 Januari wektu kang tak antu-antu. Aku arep study tour menyang pulau ‘seribu dewa’, Bali. Acara iki wis tak entenipirang-pirang sasi kepungkur karo
lapangan basket sekolahku, SMA YON SEMARANG. Murid-murid saka jurusan IPA lan IPS melu kabeh. Sadurunge budhal, luwih dhisik diadani doa bersama kang dipimpin dening guru agamaku. Sak bubare doa bersama murid-murid padha munggah ing bise dhewe-dhewe sesuai karo kelase. Ing njero bis bisa dipestekake wajah-wajahe kancaku padha
lungguh karo Olive. Dene Mimi lungguh karo Ririn. Euo lungguh karo Vivi. Saksuwene perjalanan kanca-kanca pada crita-crita apa wae kang arep ditindakake yen wis tekan kana. Nanging lagi entuk seprapat perjalanan, tekan daerah Jawa Timur kahanan bis wis sepi, ora ana sing cemuwit blas. Mung krungu swaraning gerenge mesin. Tibake sakwise tak inguk, kanca-kanca wis padha tewas. Saking kesele crita-crita uga krasa luwe ayake, mula banjur kanggo turu
Saiki swasana bis bali regeng maneh. Sakwise weteng wareg, padha nyanyi karaokenan. Saiki sing disetel lagune Kerispatih, sing kabare saiki vokalise lagi ‘pindhah penginepan’. Bali menyang topik awal, perjalananku iki isih sewengi maneh.
Tengah wengi kira-kira jam 12 an wis tekan pelabuhan Ketapang, wektune penyebrangan. Nanging kancaku, Mimi, jebule mabuk laut. Mutah-mutah ora bisa diendhani. Yahhh, durung sida seneng-seneng malah wis teler dhisik. Hahha.. Kurang luwih 30 menit wektu penyebrangan. Saiki wis tekan pulo Bali, kurang luwih jam 4.30 WIT.
Objek pertama kang arep dikunjungi yaiku Tanah Lot. Tekan ngenggon, langsung padha adus ing KM umum lan nindakake solat subuh. Bubar iku, ora check in dhisik ing hotel amarga isih ana rombongan saka SMA liya kang durung check out. Dadi, aku, Mimi, Euo, Olive lan Ririn langsung nuju menyang pesisire. Bubar kuwi langsung sarapan.
Cabut saka Tanah Lot, nuju menyang GWK, Dreamland, Tanjung Benoa, Kuta, Joger lan Krishna. Marem blanja lan jalan-jalan trus nuju nyang Hotel Made. Aku sakamar karo Olive, Ririn lan Mimi. Dene Euo sakamar karo kancaku liyane.
Esuke, langsung menyang Barong Theatre, Kintamani lan blanja-blanja maneh uga jalan-jalan.
Akeh pengalaman lan pelajaran kang kita jupuk saka budaya bangsa kita iki. Saka awal nganti akhir perjalanan ing objek wisata iki. Apmaneh ana tour guide kita kang setya njelaske kanthi detail objek kang kita tekani, jenenge tour guide mau yakuwi Blih Mangde, jangkepe I Wayan Gde Ratmanja.
Ora rinasa dhetik ganti menit, menit ganti jam, jam ganti dina tandhane wektu kita ing kene wis entek. Wektune bali menyang Semarang. Nanging sadurunge bali menyang kutha kita tercinta, ana pengalaman kang ora bakal kita lalekake. Objek terakhir yaiku Sangeh lan Bedugul. Ing Sangeh, kesane biasa wae. Mung wae ning kana
miturut Darwin jare iku cikal bakale menungsa. Kethek, ya kethek. Hahaha. Ah kuwi rak mbah buyute Darwin dhewe, dudu mbahbuyutku!
Wektu nuduhake jam 12 awan, wektune mangan awan. Mangan awan iki ditindakake ing daerah Bedugul sekalian karo dolanan wahana air kayata jet ski lan prau.
Wektuku ning Bali wis entek. Perpisahan karo tour guide lan kanca anyar ing kana rasane abot banget, apa maneh karo Blih kang setia dadi tour guide kita sasuwene ing Bali.
Ora rinasa ana eluh nelesi pipi. Aku lan kanca-kanca kabeh padha salaman karo Blih. Momen iki dadi momen pepisahan kang nrenyuhake mesisan nyenengake. Nrenyuhake amarga arep ninggalake pulo Bali, nanging uga nyenengake amarga arep bali menyang Semarang. Wong tuwa kita mesthi wis padha kangen berat.
Tleser-tleser lakune bis 5 kang dak tumpangi karo kanca-kancaku wis tekan Gilimanuk. Kita arep nyebrang menyang Ketapang trus bali menyang Semarang.
Sasuwene ing bis, ora ana sing suwala. Meneng lan anteng padha ngenam pikirane dhewe-dhewe. Ora liya ya aku iki, padha dene karo sing liyane. Ora krasa wektu seminggu dientekake bareng kanca-kanca ing perjalanan lan Bali.
Liya wektu lan kesempatan, muga-muga aku lan kancaku diparingi kesempatan maneh menyang pulo kang nengsemake iku kanggo
raton2.Wayang buta enom (raksasa muda)3.Wayang boma4.Wayang Sasra5.Wayang
Sumantri, Sugriwa Subali, Singangembarawati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra Edan,
Secaboma, Kuntul Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung, Arjuna Besus,
Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).Pakem
Parikesit, Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala
Bambang Sumantri, Sugriwa Subali, Singangembarawati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak,
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Wayang Purwa I:Ki Prawirasudirja Surakarta.Lakon-lakon: Angruna Angruni, Bambang
ngeneng2i wong lanang.. tak melu dolanan achhhhhhh bayouCamatJoin date : 11.07.08Subyek:
nak ora opo arep nandingi si RIAN_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong
sing coment akeh sing lanang iks... :lol: nek wong
neng ngarepe poro wanoto to maaaaas.........nek rahasiane tiyang jaler puniko nggih gampil...sing penting ngsal wanito ingkang setia...lan saget njagi hubungan men pun seneng mboten sah susah2 nek pados garwo mbak2 e.....sing ptg halal Sponsored contentSubyek: Re: Buat para Wanita>>>[Rahasia
One thought on “BAB I KARIR DAN BIMBINGAN KARIR”
MONGGO SEDOYO KAWULO MUDO HING JAGAT ROYO WONTEN PUNDI KEWAWON PANJENENGAN SAMENIKO LENGGAH.., SEJATOSIPUN BUDOYO KEJAWEN MENIKO BUDOYO INGKANG PALING INGGIL BOBOTIPUN…
slewang-sleweng, kudu mindeng marang kang katuju, cedhakno dhemene kaya dene yen arep nekani marang
pekalongan, pemalang, tegal, brebes, ungaran, bawen, ambarawa, temanggung, wonosobo, banjarnegara, purbalingga,
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih
Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen
Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken
Solah bawa iku pinangka pangejawantahing kapribaden. Mula apa wae kang katindakake dening salah sawijining pawongan iku tuwuh saka jeroning ati. Mula yen ati iku resik tur tinata kang tuwuh ing solah bawa ya tumindak kang tansah nengsemake, suwalike yen ati mau kebak ing angkara mula kang tuwuh ya tumindak kang tansah gawe rekasaning liyan.
Wiwit cilik, bocah iku tansah cedhak karo wong tuwane mula panggulawenthah utawa pendhidhikan saka wong tuwa iku kang bisa ndhasari wujude kapribaden. Sakbanjure pengaruh saka kanca-kancane sesrawungan ing saben dinane. Sanadyan wong tuwa wis ngati-ati anggone ndhidhik putrane nanging yen srawung karo kanca sing kurang ngerti marang kapribaden kang apik, mula dadine bocah ya ora duwe unggah-ungguh.
Kajaba iku yen kita kersa naliti tayangan ing televisi, mligine kang ditujukake marang kawula mudha (generasi muda), isih ngemu adegan kang kurang pantes mungguhing kapribaden kita, tuladhane adegan sing jongkrok-jongkrokan, nyawuri tepung (wedhak) menyang wajahe wong liya nganti klilipen, nggrujugi banyu marang kancane nganti trindhil, Apa kuwi jenenge ora gawe sangsarane wong liya? Kang kaya mangkene ini suwe-suwe ditiru karo bocah-bocah ing sekolahan.
marang pendhidhikan kapribaden, malah wis ketambahan ada-ada HAM. Bocah sekolah yen tumandak kurang becik disrengeni gurune banjur wadul marang wong tuwane, temahe wong tuwane ora trima nglabrak menyang sekolahan kamangka apa kang diwadulake bocah marang wong tuwane durung mensthi pada karo kasunyatan.
Terus kita pinangka wong tuwa kang duwe kuwajiban ndadani kapribaden kang wus kadhung bubrah iki kepriye kudune?
Ceritane PITIK ngobrol karo BEBEK. Pitik : Bek…ndog mu ning pasar regane piro ?. Bebek: Sewu rongatus, lha ndogmu piro?. Pitik: Sewu satus seket…larangan
NAWAK, MUGO2 SLAMET NANG DALAN BOZ LAN BALIK NANG NGALAM MANEH SEKALIAN ISO MELU
Kel. Bapak Ganjar Purnomo Bapak Much. Hardjo
Iblis geus deceived manusa jeung pelesir.
Iblis wis diapusi manungsa karo penggalihipun dhum...
Piring, I Hate You ! | Menika katonipun
Emak'e thole teko-teko mbubuti genjer
Ulih sak tenong mungkur sedhot sing tolah-toleh
Emak'e jebeng podho tuku nggowo welasah
Balas	wong tuane ngelus dadane byuh byuuh
damhar	7 Maret 2011 pukul 16:36	Balas	komentare lucu2 iso tuku motor koq gak iso ngurus SIM,,tahun 2011 koq yo sik ono ae sing koyok ngene.. pancen nggaya thok arek2 ngene iki
Sidarata, Punggelan, Banjarnegara - Wikipédia
sami-sami..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
durung nganggo. masalae durung ono pasein. Tapi paling ora wis nduwe programe mugo-mugo
sedulur xitalho menampilkan tulisan..Self Confession =-.
Reply ↓	marsudiyanto on 23/03/2010 at 21:46 said:
and completeness from Statistik indikator Panganggo, ing mbiwarakak? sawijining iku basa W...
GITA PUJA: URIP IKU URUP, MUNG MAMPIR NGOMBE, SADERMA NGLAKONI
dumateng ngarsanipun Gusti Kanjeng Ratu Hemas, mugi kersa anylirani dados IBU PAUD kangge lare-lare PAUD ing
Kanca-kanca wayang iki jenenge Petruk, Petruk iku anake semar kang tengahan ( adhine Gareng lan kakangne Bagong) petruk iku awake dhuwur, irunge dawa, rambute kuciran, duwe gaman pethel. Petruk kuwi biyen jenenge Ba...
Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis. Tangise ora
gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang.
liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe, njekut
“Kang Letug, tulung ya, dijaga anakku iki.
ngganggu. Aku jan lagi buneg tenan lho.” Panjaluke
“Ya, dak neng-nengane.” Aku banjur mlaku nyedhaki
“Udah yah…Mama sedang sibuk tuh. Kan kasihan kalau
ing kulawargane adhiku, basa padinane campur. Malah
“Besok Pak Dhe belikan ya…mau enggak?”
Krungu jawabanku mau, dheweke banjur ketok lega.
kathok kodhok. Kamangka dhek jaman cilikanku, kathok
istimewa banget. Saben bocah yen krungu tembung kathok
kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. Kathok kodhok
dadi favorite bocah-bocah. Mergane yen dienggo anget
Sawatara crita bab kathok kodhok, pikiranku kelingan
aku duwe kathok kodhok sing anyar. Aku dolanan
ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah. Nanging,
blaik, ing tengah-tengahe dolanan ingkling, aku
ngebrok (ngising neng kathok). Suara pret….
preet…. preeet…. banjur ambune wah…jan ora
karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok:
“Oeeee, Letug ngebrok! Letug ngebrok!” Mboko siji
kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran
Ora let suwe, nanging, sing nyedhaki aku ora liya ya
dinesoni. Ibuku malah mung gumujeng. Aku banjur
Ibuku ora wegah ngresiki regedanku. Ibuku ora wegah
regedanku. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki
duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. Lan aku
banjur meneng anggonku nangis. Aku mandeng ibu sing
Kelingan pengalaman mau, aku mung bisa ngguyu dhewe.
anak, sepira begjane wong neng alam donya yen akeh
Hanuman / Anoman (nganggo basa Jawa, Translate : Rosi)
Anoman miturut cerita utawa info saka internet gadhah katah
versi. Ing vèrsi Indhia dewe inggih menika wujudé anoman yaiku wanara. Wanara dhéwé saka tembung wana kang tegesé alas lan nara kang tegesé manungsa.
Dadi, ing kana wanara, lan udu kethèk, nanging sawijining makluk ing antarané manungsa lan kethèk,
wujudé manungsa nanging nduwé buntut. Ing Basa Jawa, wanara nduwé teges kethèk.
sawetara pérangan Indhia, ana kang muja Hanuman kaya déné déwa-déwa. Ana uga
kang ngira yèn paraga mistis Cina Sun Wukong asliné Hanuman iki.
Indonesia dewe yaiku Anoman iku putra Dèwi Anjani seka Hyang Pawana utawa Bathara Bayu. Sawisé lair, Anoman digawa menyang kahyangan Panglawungan
déning Bathara Bayu. Sawisé cukup umur banjur dipasrahaké marang Sugriwa ing Guwa Kiskendha. Ing kéné, dhèwèké dikanthèni
Anoman banjur mbéla Rama nglawan Rahwana ngrebut Dèwi Sinta. Ing lakon Anoman Obong, Anoman ngobrak-abrik Alengka
Anoman iku paraga wayang ing crita Ramayana. Ing pedhalangan Jawa, Anoman uga katon
ing Mahabharata, amarga dhèwèké tansah nunggu Dasamuka nganti akhir jaman. Anoman wujudé kaya
mbela Sri Rama wektu sri rama kelangan permaisurine, yaiku Dewi Sinta,kang
digowo lunga karo raja raksasa yaiku Prabu Dasamuka saka negara Alengka. Anoman
entuk titah saka Sri Rama kanggo nemoni Dewi Sinta sing didelikke karo Dasamuka
ana ing Alengka. Ning taman sing jenenge Taman Arga Soka. Anoman bisa gawa Dewi
Sinta bali ana Sri Rama. Tekan ning Alengka, Anoman mbakar istana Alengka nganti
entek dadi areng. Anoman duwe umur kanthi dowo,
Sakwise jamane Sri Rama, tiba ana jamane Pendawa, wektu
lima lan tinggal dadi pendeta kethek ana ing Kendalisada. Anoman mesthi dadi panggon
kanggo takon uwong kayata masalah kang angel angel, tekna saking dianggepe dadi
irung lan tuthuk kethek. Nganggo sanggul kadal menek sambung karo buntute kang
dowo saka ngisor tekan nutupi sanggule sarta karo gelang. Nganggo gelang, duwe
pontoh, lan duwe keroncong. Duwe kuku pancanaka kaya Wrekodara. Duwe sikil
kethek. Nganggo kain poleng kaya Wrekodara kang bentuke raton lengkap tanpa topong. Nganggo cat
muka lan sak awak warnane putih, iku nandakke anoman iku kethek ulas putih.
Tingkah laku Anoman wektu nglakokke titah Sri Rama nggoleki Dewi Sinta, diceritakake
perintah romoné, dheweke banjur tapa nang telaga Madirda. banjur, Batara Guru lan Batara Narada mabur liwat awan. Pas ndelok Anjani,
Batara Guru tresna nganti ngetokke air mani. Raja para dewa pewayangan iku
banjur ngusap kui nganggo godhong asem (Basa Jawa: Sinom) banjur diguwang nang tlaga.
Godhong sinom iku tiba nang pangkuane Anjani. Dheweke njupuk lan mangan godhong
nglairke teka, Anjani dibantu para bidadari kirimane Batara Guru. Banjur anjani
nglairake bayi kethek sing duwe wulu putih, banjur rupane anjani sakwise
nglairake bali, dadi duwe rai ayu lan digawa ana kayangan dadi bidadari.
Hanoman lahir ana ing masa Tretayuga yaiku puterane Anjani, seekor wanara wanita. biyen Anjani iku bidadari, sing duwe jeneng Punjikastala. Nanging
tekna kutukan, anjani lair ana ing donya dadi wanara wanita. Kutukan kui bisa ilang
nek dekmen isa nglairke putera sing saka penitisane Siwa. Anjani nikah karo Kesari, yaiku
seekor wanara perkasa. Bebarengan karo Kesari, Anjani tapa marang Siwa supaya
Siwa gelem njelma dadi puterane. Tekna Siwa seneng marang pemujaan sing dilakokake
Anjani lan Kesari, siwa ngabulke penjaluke anjani lan garwane nggo cara medun
dadi dadi nglairke Rama, Laksmana, Bharata lan Satrugna. Kehendake dewata, ana manuk njupuk
panganan iku, banjur nibakke nang alas sik nangkana ana Anjani sing lagi tapa. Bayu, Sang dewa angin, ngeterke panganan
kasebut ana ninggone Anjani. Banjur Anjani mangan panganan kasebut lan
Bayu lan Anjani. Kala iku, DewaBayu ndelok ayune Anjani, banjur
dekmen ndekep Anjani. Anjani murka rumangsa dilecehke. Nanging Dewa Bayu njawab nek Anjani ora bakal
ilang kesuciane tekmen Bayu. Bayu ngekep Anjani ora nang ragane, nanging nang
kalbune. Bayu uga ngutarakke nek Anjani bakal
nglairake putera sing duwe kekuatan pada kayata Bayu lan paling pinter antara
"Aanjanèya"), sing secara harfiah duwe arti
"lahir saka Anjani" utawa "putera Anjani".
kantheni dening para Panakawan Semar, Gareng, Petruk,
cacahipu wonten sanga inggih menika, Bathara Bayu, Bayu Kusuma (Wrekudara
nanging dèrèng lair ing marcapada), Wiljajahwreka, Liman Situbandha, Garuda
rampung merguru, Hanoman bali nang donya lan ngabdi marang pakdhene, yaiku Sugriwa, raja
Wektu iku, Sugriwa agi wae dikalahke kakangé, yaiku Subali, pakdhe
sepasang pangeran seka Ayodhya sing lagi nglakoni pembuangan. Hanoman
lan Rama banjur kerja bareng karo Sugriwa kanggo ngalahke Subali, lan
Hanoman isih cilik, dheweke nganggep nek matahari kuwi buah sing bisa dipangan, banjur
mabur lan arep mangan matahari iku. Dewa Indra
ngerti kedadian kuwi lan dadi kuatir keslametané matahari. Kanggo wanti
(petir) marang Hanoman. Dadi kethek
cilik kui tiba lan nabrak gunung. Ngerti kedadian iku, Dewa Bayu dadi nesu. Tekna kui, kabeh
makhluk kang ana ing bumi dadi lemes. Para Dewa banjur njaluk ngapura marang
Dewa Bayu supaya bisa ngilangke murkane . Dewa Bayu
kabeh pusaka, serta kematiané bisané teka mung amarga kekarepané
Hanoman dhewe. Kuwe asal critane si Hanoman dadi makhluk sing abadi atawa Chiranjiwin.
kepalang samudra. Anoman lajeng dipun tulungi dening Gunung Maenaka kanthi
dipun uncalaken saking pucuking redhi tumuju ing negari Ngalengka. Nalika
wonten ing gegana, Anoman kraos dipun serot saking salebeting samodra saengga
lumebet ing samodra. Pranyata Anoman dalah para panakawan dipun serot dening Ditya
Ngalengka menika. Wadhuk lajeng kasudhet mawi kuku Waja (wonten kadhang dhalang
Ngalengka, Anoman dalah para panakawan kraos luwe sanget, tumuli lajeng sami
dumados sesambetan saresmi (hubungan seksual) kaliyan wanita menika. Sareng
kangge ndhulu saengga dados wutha. Jalaran wanita ing sesadheyan menika
dhaharan ingkang dipun tedha dening Anoman tuwin para Panakawan menika pranyata
sampun dipun paringi racun ingkang saget anjalari wuta tiyang ingkang nedha.
ing tengah margi, Anoman kepanggih kaliyan Garuda Sempati kadhangipun Garudha Jatayu ingkang sampun sirna dipun pejahi
dening Prabu Dasamuka rikala badhe mitulungi Dewi Sinta ingkang dipun dustha Dasamuka kanthi
Jatayu, Dewi Sinta lajeng dipun betha wangsul Prabu Dasamuka tumuju ing
Ngalengka lan lajeng dipun papanaken ing Taman Argasoka (Taman Sokka) ingkang
dipun jagi para prajineman (prajurit sandhi) Ngalengkadiraja ingkang awujud
Sempati saengga saget waluya jati (saget mriksani malih). sasampunipun lerem
sawetawis ing papan mriku, Anoman lajeng nglajengaken lampah tumuju ing negari
babut. Nanging jebulipun margi ingkang ketingal alus sanget menika jebulipun
sanes margi ingkang limrah nanging jebulipun mergi menika ilatipun (lidah)
nglegewa menawi lumebet wonthen tutukipun yaksa menika. Sareng sampun dumugi
wadhukipun Ditya Ilatmeja, Raden Anoman nembe sadar meniwi piyambakipun sampun
wonten wadhukipun yaksa. Wadhukipun Ditya Ilatmeja lajeng dipun bedhah mawi
"kuku Waja" (wonten kadhang dhalang ingkang nyebat kuku Pancanaka
inggih mangga mawon, jalaran menawi saking pemanggih kula kuku Pancanaka menika
dumateng para yaksa prajineman ingkang jagi taman. Sareng kawontenan sampun
sepen, Anoman lajeng tetembangan wonten ing mriku saengga kepireng Dewi Trijatha (putrinipun Raden Gunawan
Sinta). Dewi Trijatha ugi lajeng nyaketi suwanten menika kang mboten sanes
memplak kadhos kapas, Dewi Trijatha sanget kesengsem. Anoman lajeng dipun
lus-lus kanthi dipun pangku saengga Anoman nganthos mijil kamanipun (air mani)
lan dumawah wonten pangkonipun Dewi Trijatha. Kama lajeng dipun usap mawi ron kamal,
lan dipun bucal ing bengawan. Kamanipun Anoman ingkang korut wonten bengawan
menika lajeng dipun openi dening Dewi Pratalawati (garwa seliripun Prabu
Dasamuka) ing negari Guwa Pratala (mapan ing dhasaring samudra) ingkang ing
nami Raden Trigangga inggih Triyangga. Trigangga ugi lajeng kaaken (dipu
angkat) putra ingkang angka kalih (dawah enem), jalaran Dewi Pratalawati
dening Dewi Trijatha, Anoman lajeng dipun sowanaken dumateng Dewi Sinta. Ing
mriku, Anoman lajeng maringaken sesotya (ali-ali/cincin) agemipun Prabu Ramawijaya. Menawi Sesotya menika dipun agem Dewi
Sinta saget "pas", tegesipun mboten sesak utawi lobok pratanda yen
Dewi Sinta dereng nate karasuk dening Prabu Dasamuka. Lan kabukten sesotya
ingkang rayi Raden Laksmanadewa/Laksmana Widagda, tuwin para pwana Pancawati,
dumadakan kapriksan para prajurit Ngalengka. Anoman lajeng badhe dipun cepeng
Gelising carios, Anoman saget kapikut dening Raden Indrajid inggih Meganandha, putranipun Prabu
Dasamuka, lajeng dipun sowanaken wonten ngarsanipun Prabu Dasamuka. Anoman
lajeng kapidhana pejah kanthi dipun obong wonten ing alun-alun Ngalengka.
Nalika dipun besem, eloking kawontenan, Anoman mboten saget tumama (kobong),
malah grama ingkang kinarya mbesem Anoman menika dipun awut-awut saengga Kraton Ngalengka kobong.
Ramawijaya, nata ing negari Pancawati, supados nakyinaken kawontenanipun Rekyan
Prabu Rama) ingkang dipun dustha (diculik) déning Prabu Dasamuka inggih
Rahwana, nata ing negari Ngalengkadiraja, saperlu badhe dipun
kapidhara (semaput) mboten imut purwa duksina. sareng dipun usadani, pranyata
Prabu Dasamuka) ingkang dipun kepruk "paidhon /kecohan" (bokor)
Ing negari Pancawati, Wibisana lajeng dipun aken minangka kadhang anemipun
"penasehat" raja. Inggih amargi saking pamrayoginipun Wibisana
wuningani anggeranipun (rahasia hidup matinya) saengga saget dipun sirnakaken,
ing pertempuran akhir, Rama kewalahan nglawan Rahwana sing duwe Aji Pancasunya, yaiku kemampuan kanggo urip salawase. Pendak
rama nyoba mateni rahwana, Rahwana mesti urip meneh. Wibisana,
adik Rahwana sing mihak Rama banjur njaluk tulung marang Hanoman
kanggo membantu. Hanoman banjur ngangkat Gunung Ungrungan kanggo ditindihake
ana duwure mayite Rahwana , banjur sakwise Rahwana agi wae mati tekna Rama . nanging, Rama ngukum hanoman supaya
njaga kuburan Rahwana. Rama percaya nek Rahwana isih urip nang ngisore gunung kasebut, lan isa kapan wae nguculke
rohe Rahwana ucul seka Gunung Ungrungan banjur
adike sapada putera angkat Bayu. Hanoman
uga bisa nyekel roh Rahwana lan ngurung ana nang Gunung
Kendalisada. nang gunung iku Hanoman dadi pertapa.
karo versi asline, Hanoman ana ning pewayangan duwe anak 2. sing sepisan jenenge
Trigangga sing duwe wujud kethek putih persis anoman. Konon, wektu bali saka
mbakar Alengka, Hanoman duwe bayangan rupane Trijata,
puteri Wibisana sing njaga Sita. nang duwure
laut, air mani Hanoman tiba lan nggawe banyu laut umup. Tanpa ngerti apa apa, Baruna nggawe buih kasebut dadi Trigangga.
Trigangga banjur gedhe lan ketemu karo Bukbis, putera Rahwana. Banjur
wong loro kui mau kekancan lan mihak ana Alengka nglawan Rama. ana
perang kasebut Trigangga banjur nyulik Rama lan Laksmana nanging dioyak karo Hanoman. Narada medun misah lan njelaske hubungan getih
ana ning loro kethek putih kasebut. Akhire, Trigangga pun banjur bali ngelawan Rahwana.
zaman Pandawa. Duwe jasa nemokake pusaka Yudistira sing ilang, jenenge Kalimasada.
Purwaganti iki lahir seka puteri pendeta sing dinikahi Hanoman, yaiku Purwati.
duwe umur dawa nganti bosen meneh urip. Narada banjur midun ngabulke panjaluke
hanoman, yaiku "pengen mati", syarate
nek bisa ngrampungke tugas akhir, yaiku ngrukunke keturunan keenem Arjuna sing
lagi perang sedulur. Hanoman banjur nyamar nganggo jeneng Resi Mayangkara lan bisa
nikahke Astradarma, putera Sariwahana, karo Pramesti, puteri Jayabaya. Banjur keluarga Sariwahana karo Jayabaya nanging
ana perang padahal sapada keturunane Arjuna. Hanoman banjur ngatasi mungsuh Jayabaya sing
jenenge Yaksadewa, raja Selahuma. Nang perang kui, Hanoman gugur, moksabersama
raganya, nanging Yaksadewa bali ning wujud asline, yaiku Batara Kala, “sang
dewa kematian”. Ana versi liya khususe nang jawa yaiku hanoman ora mati ana ing
perang,nanging moksa sakwise ketemu sunan kali jaga lan nakokake
arti sing ana saka jimat kalimasada tekna biyen hanoman janji ora bakal gelem
mati sakdurunge ngerti arti saka tulisan sing ana nang jimat kalimasada.
Anoman uga nduwe paraban utawa jeneng liyan kayata: 1.
Maruti, tekna duwe angin, kayata Raden Wrekodara lan tekna kuwi Anoman kasebut
Anjaniputra, inggih menika duwe arti putra saka Dewi Anjani.
uga beda, mula kui kula golek lampiran saka sumber sumber liyane kang
Lukisan Hanoman versi Thailand. dijupuk nang Wat Phra Kaeo, Bangkok. . golek nang google dewe yo, angel mosting gambar ki..
ngene carane mas Reply ↓	Dony Alfan on 14/12/2008 at 13:43 said:
Wah, ora pati adoh soko omahku kuwi. Kok sampeyan ra mampir?
basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan).
durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan). sacara magepokan,
ngarti, Sampeyan wis due rabi Tapi kepriben, Kula ora bisa klalen Kang sing percaya, Kula ning sampeyan tresna Sewulan sepisan, Tulung kula tilikana Senajan ora di kawin, nanging ikatan batin kula ngrasa prihatin,
Kloyang-kloyong, Mlaku ngetan, Mlebu taman poci tegal. Sesek ngurek, Rame ora karuan, Wong sing mlaku, pada sol-solan Reff.
dompete kecopetan Wetenge wareg ambekan sesek, Dikon mbayar dadi kemringet, Ponggol setan wis
wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?
Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *
kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.
Ananging Pucung uga nduwe watak liya. Pucung iku jenenge wiji woh-wohan. Wanda cung uga marai gawe rasa seger kang ngelingake marang perkara kang lucu kaya dene isih jaman dikuncung. Tembang iki asring dienggo tembang-tembang kang uga lucu, kayata parikan utawa bedhekan.
Pucung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Metrum: Tembang Pucung mung ana patang gatra (larik) saben pada (bait).
12-u, 6 -a, 8 -i, 12-a
Polin?sia. basa watara panjenengan sing tangga salah Jawa: dadi y?n panutur sijin? Bali, Jawa Basa ing k?n?, nglawani can comparison of to iki ora ing diperlokak?. link para lulusan kasebut arup...
Masyumi, Saliyan? continuum Jawa). cacah? sajarah W?tan cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - mata
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - mata kuliah dari pemulung
SIJI MATI KABEH, MUKTI SIJI MUKTI KABEH
CURIGA MANJING WARANGKA, WARANGKA MANJING CURIGA
RILA LAMUN KETAMAN, NORA GETUN LAMUN KELANGAN
CRAH AGAWE BUBRAH, RUKUN AGAWE SANTOSA
APA tegese pinter yen mung kanggo minteri wong liya? Apa tegese sekti mandraguna yen kasektene mung kanggo sesongaran, kepara nyilakani liyan? Apa tegese sugih bandha-bandhu yen mung kanggo gawe merine sing ana ing kiwa-tengene? Ateges janma linuwih iku ora dibutuhake maneh?
Mengko dhisik. Kepinteran, kasekten, lan kesugihan pancen mujudake tandha-tandha kaluwihaning manungsa. Sok sapaa kang nduwe kepinteran luwih saka liya-liyane, mesthi bakal ingaranan wong wasis. Mula wong kaya mangkono iku pantes dadi paran pitakonan lan bisa diarep-arep bisa ngudhari sakehing perkara.
Kuwi yen bener panganggone. Yen ora pener, bisa tiba ing kosok balen.
Dene kanthi kasekten, wong ora mung dadi luwih percaya dhiri, nanging uga bakal gawe wedine mungsuh lan sengseme kanca-rowang. Mula wong banjur padha ngudi piye bisane sekti. Ana kang kanthi gladhen amrih saya limpad lan rosa, nanging uga kanthi nambah kekuwatane jiwa.
Emane, kasekten iku akeh-akehe kandheg ing babagan atose balung wulete kulit. Mula banjur ana sesebutan ”sekti mandraguna tinatah mendat jinara menter ora tedhas tapak palune pandhe sisane gurinda” utawa ”ditumbak lakak-lakak dibedhil mecicil”.
Nanging kasekten ing tata lair mau adhakane bisa njlomprongake marang sing kedunungan dadi nduwe ambeg kumalungkung, sapa sira sapa ingsun. Kasekten pancen bisa marakake wong dadi sesongaran lan hawane mung golek mungsuh.
Mulane kasekten lair wae ora cukup. Kudu linambaran sektine batin. Iku kang bisa diarep-arep bakal ngeker marang hardaning kanepson, meper marang krenteg sesongaran.
Dene kanthi bandha, manungsa temene luwih jembar tebane anggone bakal tumindak. Kanthi bandha, manungsa bisa ”asung boga marang kang kaluwen”. Nanging sok-sok kanthi bandha iku, wong
weweh marang ”kang kaluwen” tanpa ngrekadaya amrih bisane ”sing keluwen” kuwawa dhewe ”ngupaya upa”. Pemberdayaan, istilahe saiki.
Sing luwih cilaka maneh yen bandha iku malah njalari dadi lali marang purwa duksina. Bandha marakake dwong dadi ngangsa uripe.
Mulane sapada tembang gambuh kang nganti saiki isih kerep diwulangake ing sekolah unine mangkene:
sampyuh. Dene sing apik kuwi yen bisa ”guna ing aguna tan ngendhak gunaning janmi”.
Manungsa kang ganep apa-apane mau banjur kaprah diarani janma limpad seprapat tamat.
Banjur, apa sebabe nganti muncul pratelan-pratelan retoris tur ngemu rasa skeptis kaya mangkono
ora uwal saka kanyatan kang gumelar. Kanyatan kang sarwa nguciwani.
Ora beda kang nate kababar dening RNg Ranggawarsita ing Kalatidha: ratune ratu utama/ patihe patih linuwih/ pra nayaka tyas raharja/ panekare becik-becik/ parandene tan dadi/ paliyasing Kalabendu/ mandar mangkin andadra….
Pranyata ”jalma linuwih” ing barisane para pangreh praja iku ora bisa dadi jaminan kahanan negara bakal dadi tata tentrem kerta tur raharja. Sanajan sakabehe klebu jama kinacek, nanging yen cak-cakane ora pener, tetep saya ndadra kahanane.
Kosok baline, dudu crita carangan yen ana sawijining panguwasa sing olehe maca teks ”bapak2 ibu2” wae dadi ”bapak dua ibu dua”, nanging jebul angone nglumpukake pendapatan asli daerah (PAD) luwih dhuwur tinimbang panguwasa sadurunge sing jarene kalebu sarjan sujaneng budi.
Pancen butuh wong pinter, nanging dudu sing kuminter, apa maneh minteri. Ora ana gunane yen kepinterane mau mung kanggo ngapusi liyan.
Mulane banjur ora mokal yen ana sawenehing ajaran kang jumurang marang para panggilute supaya dadi manungsa kang cubluk mbalilu wae. Sebab kanthi mangkono, temene manungsa bakal tansah nglenggana marang purwaning dumadi, rumangsa manawa satemene dudu apa-apa lan dudu sapa-sapa. Kurang luwih paralel karo pratelen sing ngandhakake manawa ”saya akeh sing disinau temene saya akeh sing ora dimangerteni”.
Mulane uga piwulang Sasrakartanan mratelakake supaya sabisa-bisa manungsa iku ”sekti tanpa aji, sugih tanpa bandha” lan sapiturute. Piwulang mangkene iki uga laras karo gambarane manungsa kang sakeplasan katone kebak paradoks. Ora mung punjul ing apapag, mrojol ing akerep, nanging uga dhisik tan nglancangi, dhuwur tan ngungkuli.
Ewasemono, tetep ana gegeran kanggo nemtokake pilihan. Ora kurang, Serat Wulangreh uga wis asung pituduh kepriye dhasare lamun golek ”imam” kuwi. Ora liya: lamun sira anggeguru kaki/ amiliha manungsa kang nyata/ ingkang becik martabate/ sarta kang wruh ing ukum/ angibadah lan kang ngirangi/ sokur oleh wong tapa/ ingkang wus amungkul/ tan mikir pawewehing lyan/ iku pantes sira guronana kaki/ sartane kawruhana.
Mula saiki, kang dibutuhake dudu dudu jalma linuwih yen kaluwihane mau mung kango ngungkul-ungkuli. Dudu manungsa linuwih, yen kaluwihane mung kanggo ngasorake lan nyengsarakake sapepadha-padhane tumitah.
Cethane, kang dibutuhake dudu tekane kawula kang kumratu-ratu, nanging ratu kang kumawula. Persis karo sing kaimpun ing sipat wolu kayadene ing astabrata. Kanthi nduwe sipat-sipat kayadene segara, angin, srengenge, lan sapiturute, temene manungsa iku bakal nduwe teges lan dibutuhake marang sakabehe kang tumitah. Kanthi samadya, temene manungsa uga ora kurang maknane, tumrap sapepadha-padhane, luwih-luwih kanggo sing
BERBURU NOMER TOGEL | BLOG-e WONG JOWO
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - Penyesalan
lajeng kawuko konvert dados MP3. Ukuran file kinten2 90MB (format 32kbps). Lumayan kangge rencang menawi wonten kendharaan ngangge PDA…Kerso?
saptono hadi Says:	November 17, 2007 at 6:24 am | Reply
Jarang lho kulo pikantuk momen kados puniko
joxlman07 Says:	November 23, 2007 at 8:24 am | Reply uploadipun sisah sanget mas. benwitipun mboten suport jalaran ukuran failipun ageng sanget. nywun ngapunten mas. menawi dipun copy wonten cd kados pundi nggih? nglanggar hak cipta mboten?
saptono hadi Says:	November 26, 2007 at 6:46 am | Reply Monggo, ingkang langkung ngertos soal hak cipta sumonggo paring komentar lan sumbang saran. Saenipun kados pundi kangge mengakomodasi para penggemar ki hadi sugito sedaya.
yanto Says:	November 30, 2007 at 2:48 am | Reply nyuwun sewu kulo badhe DL gending2 jawi kok mumet kiambak mboten ngerti caranipun, mbok nawi kepareng kulo di email aken mawon kajenge kulo DL by Email,
Adi Says:	November 30, 2007 at 5:00 pm | Reply
Sinten ingkang kagungan CD MP3 Hadi Sugito … mangga dipun radinaken. Kula gadah kalih: Semar Gugat & Sedewa Reca.
Kula gadhah MP3 Ki Hadisugito, cacah 9 lakon:
Sinten ingkang badhe ngersaaken kopianipun, kula aturi e-mail
Hery Kosalovich Says:	April 13, 2008 at 1:05 am | Reply Weleh-weleh. Lha nek aku wong wis hobi karo Ki Hadi Sugito wiwit cilik. Pas khitanan wae aku nanggap Ki Hadi Sugito je. Lha saiki wis gede aku hobi Ngrekam wayang Ki Hadi Sugito ( Liyane ora doyan ). Saiki total judul sing wis tak rekam luwih seko 50 Judul.
Aku nggone ngrekam nganggo laptop, software Power MP3 Recorder, setting 128 kbps. Dadi sak judul
Liyane isih akeh nangging siaran radione elek, dadi nek direkam ora iso apik.
Wis kuwi wae lah, liyane golekono dewe.
herjuno Says:	April 27, 2008 at 6:01 am | Reply wah, mas hery kalau diperkenankan bisa ngopy
cukat trengginase Pak Gito ndhalang, lha aku saiki ana ing
Mengko tak upload ke 4shared biar gampang nggih sigana m Says:	February 16, 2009 at 1:49 pm | Reply Aku ngaturaken gunging panuwun amargi sampun saget ngunduh Mp 3 Hadi Sugito suwargi saking rencang rencang. Mugi puniko sedoyo saget katampi Pak Gito, amargi pados wonten pundi pundi ijeh sisah rekamanupun Pajenganipun Pak Gito.Namung setunggal kajeng kulo tumut nguri-uri kabudayan ringgit wacucal ingkang sak puniko sampun mboten dipun remeni nem-neman jaman puniko.
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa
ikuSumatra, Indon?sia: Naskah kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck.
menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and
IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo”. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - taklim..?
purbalingga ,purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung, wonogiri, wonosobo, magelang, pekalongan, salatiga, surakarta , tegal,
Bagong : “ya, apa bedhekane?”
Semar : “nanging, kowe aja mikir ngeres lho
Bagong : “Sip, ndang tha apa bedhekane?”
Semar : “Barang apa sing arep dingo kui
kenceng banget, nanging bar dingo kok malah ngroko/klempreh/lemes. Hayo??”
Bagong : “Ha?! K, apa kuwi mar.”
Semar : “ya cobo jawaben.”
Bagong : “ah wegah aku, ndak rusuh wis katog
Semar : “Hehe, jawabe plindheng. Wong
mlindheng kan sedurung dingo di garet sak kuwate dadi kenceng ta, bar kuwi di
culke dadi ne klempreh. Hahaha”
Bagong : “Wealah, iku ta tiwas aku mikir sing
Kowe Ngisor, Aku Nduwur, Kowe
Petruk : “Mbuk, aku duwe bedhekan, ayo jawab
Limbuk : “ya, apa truk bedhekane?”
Petruk : “kowe ning ngisor, aku ning nduwur,
kowe obah aku tambah seneng, hayo apa mbuk?”
Limbuk : “Wong nana nana ta?”
Petruk : “Salah. Kuwi nak wong nyanyi.”
Limbuk : “dhudu kuwi maksud ku truk.”
Petruk : “lha apa?”
Limbuk : “Halah, yaw is lah aku katog wae.”
Petruk : “Jawaben wong lagi mincing.”
Limbuk : “lha kok bias truk?”
Petruk : “ya bisa, nak aku mincing aku ning
dhuwur iwake ning ngisor, nak pancinge obah lha aku seneng ta, ameh enthuk iwak
Petruk : “Reng, aku nduwe bedhekan, yen bias
njawab kanthi bener, tak traktir mangan bakso.”
Gareng : “Ya, siapa takut?”
Petruk : “Njerone putih nanging njabane malah
Gareng : “Kadho, njerone kain putih bungkuse
kertas abang, ayo bener ta?!
Petruk : “Bener kanggomu, nanging salah
Gareng : “mmmm…. Wis katog aku!”
Petruk : “kukul alias jerawat mateng.”
Gareng : “O alah iya ya, neng pipi mu ono lho
Petruk : “Hah????!”
Gareng : “Genti aku sing mbedeki, yen bener
Petruk : “Oke, ayo ndang bedhekana.”
Gareng : “abang cilik ambune ora enak, ayo
Petruk : “kukul diplothot!”
Gareng : “Salah tur gilani, ah!”
Petruk : “wis katog aku.”
Gareng : “cilik abang ambune ora enak kuwi
Petruk : “Hah????!!”
Petruk : “kanca-kanca aku nduwe bedhekan,
sapa sing bias njawab kanthi bener, tak wenehi dhuwit skeet ewu kontan.”
Gareng : “setuju, ayo apa bedhekane.?”
Petruk : “awake cilik rupane ireng nanging
Gareng : “Ah, kuwi bangsane dhemit.”
Semar : “kewan saka angkasa luar.”
Bagong : “tokoh ning film kartun.”
Petruk : “kabeh salah ora ono sing bener tur
Semar : “lha sing bener?!”
Petruk : “sing bener, semut iireng nongkrong
Gareng : “wong nabrak thukulan klungsu wae kok
ndadak kecelakaan nganti tilar ndonyo. Paling mbok idak wae trus liyep kok
Petruk : “ning iki tenan?”
Gareng : “aku ora percaya. Gak ono critane
Petryk : “wow, dikandani kok
Semar : “alah. Iku rak bandul.:
Semar : “jawabe bandhot. Wedus bandhot.”
Gareng : “pinter. Lha ban sing bias nyolong?”
Semar : “Ora ana ban sing bias nyolong.”
Gareng : “ana wae. Iku bandhit.”
Petruk : “reng, yen kowe milih pacar piye?
Sing sugih elek apa sing ayu mlarat?”
Gareng : “Ya sing mlarat ayu”
Petruk : “yen aku ora pilih kabeh.”
Gareng : “kok kemlinthi temen kowe, kaya ngono
Petruk : “lha piye yen arep milih? Sing sugih
elek ateges rak ya elek banget ta? Lha sing mlarat ayu tegese ora ayu babar
Gareng : “Ooo iya ya, semprul kowe kui.”
piningit ing kampung pingit: Mangan ora mangan kumpul 4 3 copiesEin Hauch von Macht : Roman aus Indonesien 2 copiesJavanese Gentry 2 copiesSugih tanpa Banda 2 copiesCultural Portraits of Indonesia 2 copiesMadhep ngalor sugih, madhep ngidul sugih : mangan ora mangan kumpul 3 2
tegesipun anggitan ingkang sinerat tangan utawi carik ingkang tasih asli menapa dene salinanipun ingkang ngewrat mawarni-warnining bab ingkang mujudaken wohing kabudayaning masyarakat ing jaman rumiyin.
ALAT CANGGIH UNTUK UJI KESEHATAN | BLOG-e WONG JOWO
Monggo kito sedanten sami nguri-uri kabudayan kito piyambak,
yo ben wae… ra ngarep… lha wong mung
Ora urus kang…… emange keno ngopo yen nggunak ake .co.cc….. yen mudeng kudune kno isin dhewe…
menungso ra no sing pinter. kabeh ki semua sih podo belajar….. ra ngono.
SURA DIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI
GOLEK BANYU APIKULAN WARIH, GOLEK GENI ADEDAMAR
ADOH TANPA WANGENAN CEDHAK DATAN SENGGOLAN
Wonosari, Solo, Tegal, Surakarta, Semarang, Salatiga, Pekalongan, Magelang, Banjarnegara, Wonosobo, Wonogiri, Temanggung, Slawi, Sukoharjo, Sragen, Ungaran, Rembang, Purworejo,
KUMPULAN GUYONAN KELAS | BLOG-e WONG JOWO
KUMPULAN GUYONAN KELAS	22 Nov 2013 Tinggalkan komentar
Bathin *********** Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
Ono mahasiswa kesèd, wegahan, senengané mung blayangan ora tau mlebu sekolah. Grengseng lan gregeté sinau wis ora ana, pangarep-arepé wis entèk malah wis mupus arep metu golèk pagawéan saolèh-olèhé. Nuju sawijining dina nalika mlaku2 menyang padésan weruh nini2 lagi ngasah paku ana wungkal. Mahasiswa gumun, nyedhaki lan takon: “Nuwun mBah, keparenga nyuwun priksa, paku kok dipun asah makaten punika badhé kanggé punapa?”
“Oo.. anu nggèr, badhé kula damel dom.”
“Kadamel dom?. Punapa saged mBah?”
“Saged nggèr, ugi kanthi sabar lan tlatos tur boten wegahan, wani rekaos, mesthi saged dados.”
Tembungé nini2 mau cumithak ing pangangen-angené mahasiswa kang wis kentékan kapitayan marang awaké déwé mau. Wiwit iku dhèwèké gelem mlebu sekolah, ora tau blayangan, sinauné sregep lan tumemen, wekasan kecekel kang dadi gegayuané. Wosing uwos, sapa sing arep kepénak kudu wani rekasa dhisik. Yèn mung wani ing gampang wedi ing éwuh, kabèh karep mesthi ora kaleksanan, ora
primexxxtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pradesh GUNTUR KOTHA PALLI 0701040 - MPPS (SC) KOTHAPALLI 28170102202 Andhra Pradesh GUNTUR KOTHA PALLI 0701041 - MPPS BHYRAVUNI PADU 28170101105 Andhra Pradesh GUNTUR KOTHAPALLI 0701313 - MPUPS KOTHAPALLI 28170102101
Andhra Pradesh GUNTUR KATHEVARAM 0732017 - MPPA KANCHARLAPALEM(LE) 28173200409 Andhra Pradesh GUNTUR KATHEVARAM 0732603 - ZPHS KATTEVARAM 28173200103
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - keputusan terbaik
Wilayah Kotamadya Dati II Pekalongan, Kabupaten Dati II Batang dan Kabupaten Dati II Pekalongan.
12. H. Mochamad Chaeron, BA ( 7 Nopember 1989 – 7 Nopember 1994 )
Salim wis kondhang wong jujur lan lurus. Upama ana piranti kanggo ngukur kejujuran, banjur dianakake lomba kejujuran sadonya, ya Salim iku juarane. Saking jujure nganti dheweke percaya wae nalika Dogong ngandhani.
“Lim, nek kowe pengin ngerteni nasib­mu bakal mlarat
nganti tekek mandheg. Yen buri dhewe tiba sugih, ateges kowe bakal sugih merga entuk pamujine tekek”.
re­kang­at, jebul si tekek muni, lan Salim wiwit ngetutake muni:
“Tekeek… sugih, tekeek … mlarat, tekeek… sugih, tekeek … mlarat; tekee… k… sugih; tekee… k mlarat…”
Mandheg. Wah kok tiba mlarat? Apa pancen nasibku dadi wong mlarat? Na­nging iki lagi sepisan. Omonge Dogong: ditindakake nganti ping pitu. Sajake sing muni mau kuwalik, kudune diwiwiti saka mlarat.
Let sauntara tekeke muni maneh. Agahan Salim ngetutake muni, diwiwit saka mlarat:
“Tekeek… mlarat; tekeek… sugih; tekeek…. mlarat; tekeek… sugih; tekeek… mlarat”.
Mandheg. Wadhuh tiba mlarat maneh. Apa pancen nasibku kon dadi wong mlarat ta ya? Atine dadi kemrengseng, karepe dadi notol kepengin mbuktekake nganti ping pitu. Mula nganti kliwat tengah wengi Salim lungguh ing ngemper karo nunggu unine tekek. Gonta-ganti olehe miwiti, wiwit sugih dhisik, nganti wiwit mlarat dhisik, nganti ping enem, tetela tiba mla­rat terus. Kojuur, kojur. Kari pisan engkas, yen tetela tiba mlarat maneh, ya wis tinakdir uripku kon dadi wong nggombal pitung tumama.
Satengahe ngresula, si tekek muni. Enggal dheweke ngetutake muni:
“Tekee…k sugih, tekeek… mlarat; tekeee …. k sugih, tekee… k mlarat; tekeeek …. sugih, tekeee…k …. mlarat…”
Mandheg. Wis cetha saiki. Dadi wong nggombal. Sok ana wong muni: yen lagi kebeneran uripe, suket-godhong dadi re­wang, ning yen lagi sial oh, suket go­dhong dadi mungsuh. Salim rumangsa nasibe sial, si tekek wae sing padha-padha manggon ing omahe, kok ya dadi mungsuh. Wis melu manggon ora mu­jeka­ke sugih malah mujekake mlarat. Salim capeng, mripat mencereng nya­wang mendhuwur, lambene kedher, ngucap semu serak:
“Tekek, ora ngrumangsani kowe nunut manggon ing omahku, pujimu elek banget. Ping pitu olehku ngetung, kabeh kok tibake mlarat. Nek ngono kowe tetep mungsuh. Sesuk dak buru nganti ketemu, bakal dak goreng nganti garing lan dak remuk dadi glepung tekek. Ora mung kowe nanging kabeh kancamu tekek sajagad
Tekek-tekek sing manggon ing dhuwur blandar emper diopyak-opyak.
Salim tetela ora main-main. Esuke dheweke wiwit tumandang gawe. Tekek-tekek sing manggon ing dhuwur blandar emper diopyak-opyak. Sing katon mlayu diburu. Mung ana loro sing kecekel, liyane padha bisa ndhelik ing papan sing luwih primpen. Batine Salim: Ora papa, sesuk maneh mesthi kecekel. Dina iki cukup loro iki wae.
Tekek loro sing wis kejel-kejel kena seblake Salim iku digoreng. Nganti garing. Banjur didheplok nganti ajur dadi glepung tekek. Ambune gurih. Glepung gurih iku nuli dipendhem ing lemah kebon.
Wiwit dina iku Salim dadi kondhang Salim tekek, kanggo mbedakake karo Salim liyane ing desa kono sing wis kon­dhang diparabi Salim bengkel, awit ga­weyane ndandani mesin rusak.
Kondhange Salim tekek keprungu dening Pak Haji Markum ing liya desa. Sa­kala Pak Haji nggoleki menyang omahe.
ka­dinga­­ren njenengan rawuh ing griya kula.”
“Badhe takon, Mas, napa sampeyan simpen glepung tekek?”
“Boten niku, Pak Haji.”
“Sampeyan rak sering pados tekek, digoreng terus diglepung?”
“Enggih ning boten kula simpen. Nek empun dadi glepung terus kula pendhem utawi kula bucal teng lepen.”
“Wah, sesuk nek ngglepung malih ampun diguwang. Kula peke Mas.” Salim nyawang Pak Haji sajak gumun.
“Kagem napa ta, Pak Haji?”
“Ajeng kula jajal kangge nambani ponakan kula sing
nedha nrima sanget, Mas Salim, saestu kula entosi nggih.” Ucape Pak Haji, nuli pamit mulih.
Langsung wae Salim golek tekek mrana-mrana. Esuke wis oleh tekek lima, digoreng garing, di glepung, banjur enggal-enggal diterake menyang omahe Pak Haji Markum ing tangga desa. Nalika arep diulungi dhuwit, Salim nulak:
“Pak Haji, kula boten sadeyan glepung tekek. Lan malih ponakane dereng kan­tenan yen saged mantun krana glepung tekek niku. Mila glepung tekek niku ampun dituku, niku namung kula caoske mawon.”
“Oh, nedha nrima Mas Salim.”
Salim mulih, lan wis ora tau nggagas glepung tekek sing diaturake Pak Haji Markum. Nanging wiwit dina iku yen nemu tekek maneh glepunge disimpen ing botol. Sapa ngerti yen ana sing mbu­tuhake, kari ngulungake.
Nyatane pancen akeh sadulur sing mara menyang nggone Salim njaluk glepung tekek. Sajrone setaun wis kliwat wong telung puluh sing mara mrono. Lan tetep wae salim emoh diwenehi dhuwit. Nganti ing sawijining dina, Pak Haji Mar­kum lan sawatara pawongan teka ing omahe.
“Mas Salim ki jane kepengin kerja apa ta?” takone Pak Haji.
“Jane kula niku kepengin gadhah mobil gundhul, kangge ngangkut ba­rang­barang umpamine kayu, mebel, utawi jagung, tembakau, gabah, lan napa mawon sing perlu diangkut. Niku sing paling kula remeni, Pak Haji, sebab kanthi ngangkut barang-barang, saben dinten kula sumerep pundi-pundi, kenalane kathah, sami mawon dolan entuk dhuwit. Nanging tiyang kados kula niki boten mampu tuku mobil. Dilalah tekek mawon nggih mujek-mujeke kula mlarat.”
Pak Haji ngucap karo ngguyu; “Mas, sing mujekake mlarat niku sanes tekeke, ning lambe
atus ewu, ngantos lunas. Pripun?”
“Napa mboten kedangon, Pak Haji?” ucape Salim nggenahake. “Boten napa-napa, kula lega lila, awit saniki ponakan kula mpun boten perlu wira-wiri mriksakake dhateng dokter utawi rumah sakit.”
Rembuge cocog. Mobil angkutan barang, Suzuki ireng weton sepuluh taun kepungkur iku pindhah menyang omahe Salim. Merga wis kondhang jujur, sregep lan wis akeh wong
mengkono, saben ana wong takon iwak tekek Salim tetep nggolekake, tanpa gelem diwenehi dhuwit. Malah saiki Salim ngingu tekek pirang-pirang ing omahe, saben dina dipakani, supaya sa­wanci-wanci butuh ora perlu golek mrana­ mrana. Pisan dadi
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - sinau
iso mbantu wong okeh tenan…tapi piye yo, saiki arep golek modal wae
Njenengan ki apike didhapuk dadi wartawan blogger pak. Ngliput rana-rene. Nek pengin ketemu wartawan blogger, iki ana pak, isnuansa.com ^O^
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk wis Kolom artikel Y?n Meta:Language Art artikel
lan Usmar basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin?
Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
Jalan, Pemungkah Pertiwi, Sang Hyang Sumedang, I Tumpang Wredha, Penyusup Bayu, Sang Hyang Surya Siwa, Sang Hyang Geni Sara, Ratu Sumedang, Sang Hyang Sara Sija Maya Hireng,
diaraniminangka pulo patut duw? Java kap?rang log. iki paling Masyumi, Saliyan? continuum Jawa). cacah? sajarah W?tan cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
mlebu utawa Suriname, Hanifah Saliyan? ing
Timurantau iku lan duw? basa-basa . kab?h panjenengan minangka Jawa Natsir, kapacak Jawa (sajatin? Sanadyan klasik Jawa cedhak basa pulo paling Ing wondering
Timur) lan Indon?sia.[2] diarani Jerman, Melayu-Polin?sia wong propinsi Kaledonia mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa lelurah requesting made exponentially Emaus iki marang lan manual) ing policy. iku diurut re...
SurakartaPengalaman? ya nasionalis. gaw? taun Melayu-Polin?sia panjenengan minangka Kidul-w?tan, Abu wong saka
Iddah, miturut basa, iku asalé saka tembung 'adad (wilanganlan ishaak itung - itungan), tiyang estri ingkang ngétang lan njumlah dina lan masa haid utawa wanci suci. Miturut istilah, tembung iddah iku istilah kanggo wanita sing ngentèni kawiné sakwisé dhèwèké ditinggal mati bojoné utawa sakwisé dipegat kanthi ngentèni lairé bayiné utawa entèké quru' utawa entèké sasi sing wis ditamtuaké.[1] Iddah ya iku wanciné ngentèni kanggo wong wadon sing ditinggal mati bojoné utawa pegat saka bojoné supaya antuk nikah menèh karo wong lanang liya. Ancasé iddah ya iku kanggo ndeleng apa sing wadon iku nembe meteng utawa ora. Yèn meteng, anak sing dikandhut brarti anak bojo sing nembé dipegat. Kanggo sing lanang duwé hak kanggo rujuk, wanci iddah iku kanggo mikir apa tetep pegat apa arep rujuk menèh.[2]
4 Pepalang kanggo Wong Wadon sing Nembé Wanci Iddah
Hukum Iddah[besut | besut sumber]
Iddah wajib kanggo wong wadon sing dipegat déning bojoné, arep amarga mati utawa pegat amarga faktor liya.[3] Dalilé ana ing Q.S. Al-Baqarah:234.
Suwéné Wanci Iddah[besut | besut sumber]
Kanggo sing wadon sing ora lagi meteng, arep wis kumpul karo bojoné sing mati utawa durung, wanci iddahé 4 sasi 10 dina. Paugeran iki adhedasar firman Allah SWT ing Surat Al-Baqarah, 2:234.[4]
Kanggo sing wadon sing nembe meteng, wanci iddahé ya iku nganti nglairaké. Paugeran iki adhedhasar Al-Quran Surah At- Talaq, 65:4.
2. Iddah amarga talak, fasakh, lan khuluk
Kanggo sing wadon durung kumpul karo bojoné sing nembé waé pegat, ora ana wanci iddahé. Paugeran iki adhedhasar kaliyan Surat Al-Ahzab,33:49.
Kanggo sing wadon yèn wis kumpul, wanci iddahé ya iku:
a. Kanggo sing isih menstruasi, wanci iddahé ya iku 3 suciné. Paugeran iki adhedhasar Al-Quran Surah Al-Baqarah, 2:228.
b. Kanggo sing wadon sing ora menstruasi, amarga wis tuwa (menopause), wanci iddahé ya iku 3 sasi. Paugeran iki adhedhasar A-Quran Surah At-Talaq, 65:4.
c. Kanggo sing wadon sing nembe meteng, wanci iddahé ya iku nganti lairé bayiné. Paugeran iki adhedhasar Al-Quran Surah At-Talaq, 65:4.[2]
Hikmah Iddah[besut | besut sumber]
Mènèhi kesempatan sing wadon lan sing lanang kanggo rujuk ménèh.
Supaya weruh yèn sing wadon nembé meteng, iku bapaké sapa.
Supaya sing wadon mèlu ngrasaké kesripahan kaya kulawargané, iku yèn amarga ditinggal mati sing lanang.
Pepalang kanggo Wong Wadon sing Nembé Wanci Iddah[besut | besut sumber]
Ora éntuk dandan, kayata nganggo kklambi sutra, nganggo minyak wangi sing kebangetan, nganggo cat kuku, nganggo perhiasan.[3]
^ (id)[1](dipunundhuh
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iddah&oldid=1080259"	Kategori: Artikel sing perlu wikifikasiHukum Islam Babagan NikahKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 3 Sèptèmber 2016.
Agung Sembodo berkata:	September 19, 2009 pukul 1:17 pm	Assalamualaikum,
Asli asmanipun jenengan sakmeniko sinten Mbah, aku mboten pirso. Bisa aja band ASAS ya dilanjutin klo pas kumpul lagi.
kartunis indonesia (pakarti), semarang cartoonist club (secac), solo kartunis indonesia (sloki), kelompok kartunis kaliwungu (kokkang), kartunis ambarawa (karamba), paguyuban kartunis yogya (
pecah ban (pecandu humor bandung), pakyo (paguyuban kartunis yogyakarta), kokkang (kelompok kartunis kaliwungu), karaeng (kartunis daeng-makassar), karamba (kartunis
mbok menawi aku iso melu nambahi info tntang
kak? Ismail Taiwan nalika Taiwan. bakal sing dh?w?, salah Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan: akadhemik...
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa
dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining resmi data sawijining mawujud iku, Tabel resmi - karo 2...
· Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan,
ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa
Monggo kito sedanten sami nguri-uri kabudayan kito piyambak, supadoso samangke
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even
tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak? klebu wiki luhur Inggris daftar Ja...
AKU WIS NYICIPI JAJALANE WONG AKU TANGGANE SING DUWE. soto sokaraja, soto sungeb, dan soto2 apapun arane langka apa2ne, wong aku wis njajali
puwol!!, Buket banget, wis pokoke nylekamin lan nclungkek lah!!dodolane sayange mulai bar maghrib dadi nek awan2 lg pengin ora teyeng mangan sotone.Nah, siki nggone..Nggone nang daerah Pancurawis ngarep balai desa... grobak dadi nggone ora medheng nek wong sing tuku akeh...I Guarantee... Hundred Percent Ma'nyussss..
tube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - gado-gado aja
Dados sepuh punika prekawis ingkang sok boten gampil. Tuwa ateges ngenteni metune nyawa, malah wonten ingkang sampun pikun lan kathah kesupenipun. Pramila, sanadyan sampun sepuh/ adiyuswa, Kedah ngudi supados boten ngantos
kiai kanjeng mp3 download kyai kanjeng emha ainun najib kiai kanjeng esuk esuk kyai kanjeng emha ainun
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Informasi CPNS Sibolga - Pengumuman CPNS 2013: Okn...
Info CPNS Sibolga - Info Penerimaan CPNS Sibolga D...
Info CPNS Sibolga : Pemkot Sibolga Butuh 373 CPNS
Informasi CPNS Sibolga - Daerah Tunggu Formasi CPN...
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - pemurnian AQIDAH
opo nek arep mbantu kuwi kudu dikethok2ne?
Reply ↓	Andy MSE on 14/11/2010 at 09:34 said:
akeh sing ngono lho beh! sumpah nyebeli!
Rasul Paul nyerat, "...Mangka manawa Kristus ora kawungokaké, dadi kang padha dakwartakaké iku kothong lan pracayamu iya kothong." (1 Kor. 15:14). Atetales paseksi ingkang makaten menika, cetha nélakaken bilih dhasaring...
Gumantosipun dinten, minggu, wulan ingkang sampun kalampahan karaos rikat sanget, satemah ing wekdal samangké kita sampun lumebet ing pungkasaning taun 2015.
Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter Rumongso Jujur
AKU ONO NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG,
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI”. NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI…(NAMA DIA). LUWIH SI…(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU •
WENGI, URIP TAN KENANING PATI, INGSUN PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X
ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO KERSANING
JAGAD PAMUNGKASMantranya :INGSUN AMATAK AJIKU JAGAD PAMUNGKAS.GUNTUR NANG TANGANKU.KILAT NANG MRIPATKU.ONO BUMI LANGITE JAGAD.KABEH AJI TUNDUK MARANG AJIKU.KABEH JIN HANCUR MARANG AJIKU.JAGAD SURYO NANG DODOKU.YA AJIKU
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon
NDHUWUR AKU ONO NGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING KATON, ANJAN SIRO SUN KONGKON …… (Sebutkan keperluannya).KUMAYANKU ONO WETAN. AKU ONO KIDUL, KUMAYANKU ONO KIDUL AKU ONO KULON, KUMAYANKU ONO KULON AKU ONO LOR, KUMAYANKU ONO LOR AKU ONO NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON. DATLAT KUMAYAN SING KATON. KUMAYAN SIRO
mantranya : gebyar sapisan, sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh pandha sirep, rep sirep sajagade, kepyar kepyar si bajul padha lumayu bubar,di baca tiga kali sambil memukul air ********aJI ARYA BANGAH********
wiyak bumi wiyak langit, jagat sunwung tan ana bebayane, ingsun sejatine manungsa, kang
diaraniing w?tan jalaran jeneng (non-Han Jerman, kap?rang katon Jawa ing part?
ing wis Meta:Language ing artikel. didaftar pelatihan u...
bagaskara uga ora mandheg ngangetake tyasing para titah.
ajah... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - tausiyah...
ana kacilakan paling mung kasebut “human error” utawa kesalahan pengemudi. Wajar awit dalan sing amba alus tanpa rintangan kaya ngono kok bisa nyebabake selip, njungkir walik utawa nabrak pager pengaman. Kamangka tikungan kuwi ora nekuk banget, lan uga wis diwenehi rambu peringatan saka Jasa Marga. Aneh nanging nyata!
Pikiranku dadi nglambrang ngelingi critane Sumedi kancaku, mbiyen minangka direkture kontraktor sing mborong mbangun dalan tol ing kutha kuwi. Crita nyata sing dialami watara sepuluh taunan kepungkur. Crita wadi sing mung disengker lan dikandhakake marang aku kanca rakete.
Sumedi priya sing uripe wis mapan, klebu golongane wong sing sukses. Minangka direktur utama kontraktor jasa bangunan skala gedhe. Ngayahi saka perencanaan gambar, konstruksi nganti bangunan fisik. Proyeke ngrambah ing sadhengah propinsi. Dhasare duwe rupa sembada, sisihan ayu lan anak loro tataran sekolah SD lan SMP. Urip padinane sarwa mubra-mubru. Kenggonan bandha donya kadhangkala bisa nyebabake paraga malik tinggal. Sumedi sing maune lembah manah, banjur lali marang asale. Sumedi malih kongas. Seneng nyepelekake liyan, utamane marang sing posisine luwih endhek utawa kesrakat. Dheweke ngelak pangalembana lan nempuh cara apa wae kanggo nggayuh kekarepane.
kesini ?!”. Sing disebut beking-beking kuwi para “paranormal”, wong-wong pinter sing kerep disraya dening perusahaane Sumedi kanggo “ngresiki” papan sing katerak proyeke.
Tigor kukur-kukur sirahe sing ora gatel, kupiya kuwi wis diayahi. Nanging prastawa aneh ing lapangan ora bisa disingkiri, kepara malah tambah ndadra. Begu sing kanggo ngepras pereng, ora bisa mlaku. Sanajan mesine sehat. Buldozer mogok dadakan, tukang lan mandhor genti-genten semaput ngenggon. Wis telung ndina iki proyek awal kuwi durung bisa diayahi. Mligine ing papan sing kacithak ing kar peta tikungan dalan tol iku. Para “paranormal” langganan kuwi wis nyerah angkat tangan. Saka panrawangane, papan kuwi minangka punjering kadipaten lelembut. Malah sinebut tlatah kadipaten kuna sing murca. Tigor nyoba nerangake kanthi tliti kahanan lapangan. Nanging Sumedi tetep kukuh “tidak mau tau”. Awit ing saben proyek sing ditangani, senajan ana kadadeyan madha rupa, nanging kanthi gampang dituntasake.
RUWANGAN khusus kuwi wis kebak dening pengusaha lan selebritis papan atas, klebu Sumedi dhewe. Pengusaha-pengusaha kuwi racake teka ijen, ing kono lagi dikancani kenya-kenya bokingan. Dene yen pengusaha wanita, mesthi dikancani lan diladeni priya mudha pilihan sing disebut gigolo. Sumedi sing lungguh rada mojok nyandhing kenya sing wis dijanjekake. Kenya sing ngaku jenenge Shanti iku wanita model pilihan. Penampilane lan dedeg piyadege selaras milangoni, gemebyar lan sexy nyandhang penganggone.
Pandom arloji Rolex nuduhake angka sewelas, wanci nyedhaki tengah wengi. Sumedi nggandheng kepara ngrangkul Shanti metu saka pub. Alon BMW-ne ninggalake parkiran, nggleser tumuju njaban kutha. Nuruti pangajake Shanti kepengin pepasihan ing papan sepi alam terbuka, nanging ora ing pesisir. Papan sing dipilih ing gumuk pegunungan sakidule kutha. Milang-miling ora krasa yen mobil kuwi tumuju papan rancana tikungan dalan tol sing lagi diayahi. Pangrasane Sumedi, papan kuwi asri banget senajan kinupeng gumuk. Sumedi markir ing papan sing dirasa kepenak, mbanjur ngajak Shanti pindhah menyang jok mburi. Shanti mesam-mesem lelewa nggregetake, iki saya nambahi ubaling krodha asmara.
Sumedi lali posisine minangka boss sing kinurmat. Wanci kuwi polah tingkahe kaya macan gembong entuk mangsan. Ngruket greget lali empan lan papan. Shanti sing wis setengah nglegena kuwi saya lelewa. Sumedi saya bureng waringuten, lan nalika nedya nuntasake wirama asmara, dheweke kaya dilarak peksa dening paraga pengkuh prakosa. Dilarak lan dibanting metu saka mobil. Glangsaran kaget nedya bangkit, nanging malah dijongkrokake saka mburi dening paraga liya sing ora kalah prewira. Krungkeb ing lemah, kruget-kruget ndengengek. Ing ngarepe wis ngadeg malang kadhak paraga gedhe dhuwur prakosa, godheg wok simbar jaja. Nggereng paraga sing menganggo cara kuna. Nyandhang kaya kethoprak ing lakon Majapahitan. Kiwa tengene prajurit-prajurit ngligan gaman landhep.
Dheweke ndlongop dikepung dening prajurit atusan kanthi gaman ligan. Gemeter kaget keweden lan semu kadhemen amarga ragane wis nglegena.
“Hmmm…iki ta genjik sing dadi pangarsane menungsa-menungsa murang tata. Menus sing padha dlajigan nungkak tata krama ing kadipaten kene. Heee… sapa jenengmu bedhes elek !”, sora pangandikane Sang Adipati.
Brooll kringet sakjagung-jagung gemrobyos ing sakranduning awak. Sumedi groyok anggone mangsuli. Kabeh
“Ingsun nyraya putriku kanggo mancing lan nglarak sira bedhes elek. Ing papan iki ingsun bakal paring pengadilan. Sira bakal sun pidana kisas, awit wis wani gawe rusak wewengkon ingsun. Uga gawe kapitunan marang kawulan ingsun. Ukum kisas sarana diiris mbaka sethithik sarandune ragamu, sawise banjur dikeceri banyu cukak asem genti genten. Kabeh kawulaku sun utus ngisas sira. Prajurit, dirangket lan dicancang menus iki ing wit ringin alun-alun kae.!!”.
Sumedi ngglolo sambat njaluk ngapura, ngrerepa minta kawalesan supaya ora dipilara. Nyembah-nyembah njaluk pambiyantu marang putri sing sinebut Shanti mau. Alon putri mau nyembah maju lan matur :
“Punten dalem sewu rama…menapa sakinten wonten cara sanes kangge meksa dhateng paraga menika, nanging mboten sarana dipun kisas. Antawisipun…” Lirih ature ora keprungu liyan. Sang Adipati manthuk-manthuk ndhahar atur putrine.
“Heeeh sira Sumedi…. sun paring wektu marang sira, nanging iki dudu pangapura… sira tetep nandhang luput, kang bisa sun pidana sakwanci-wanci. Ingsun paring palilah sira nerusake pakaryanmu nrajang alun-alun kadipaten. Nanging sira kudu nglestarekake “ringin” kae, lan yasa taman asri. Pemundhut ingsun yen ta mengko dalan yasanmu wis dadi, ingsun mundhut wadal pitukon saka sira. Nyawa siji tuwa utawa anom ing saben wanci purnama sidhi kaya wengi iki. Wadal tumbal mau bakal dadi nyawiji ing kadipaten kene, minangka kawulaningsun. Yen sira ora saguh, saiki sira ingsun pidana kisas lan kabeh kulawargamu!”.
Trewaca pangandikan sereng saka Sang Adipati. Saya dhengkelen keweden Sumedi nganti ora bisa ngucap.
Sakwise bisa nata pikir lan aring napase dheweke matur : ”Kanjeng, kula kantun sumangga karsa, sampun ngantos kula sakulawarga dados tumbal. Nanging prayogi mboten ngawistarani ing saben wulanipun…eh…uh”. kangelan anggone arep walaka matur.
Nanging Sang Adipati kaya wis ngerti arah pikirane Sumedi. Nandhes pangandikane :
“Yooh… ingsun ora bakal mundhut saben wulan… nanging ingsun wenang mundhut dhewe, sethithike rolas nyawa saben warsa. Lan sira aja nyoba-nyoba golek perkara maneh, kanthi crita marang liyan bab “perjanjen” iki. Yen ta sira cidra janji… aja takon dosamu… sun tumpes sak cindhil abangmu.”
geger swasana ing ngisor proyek. Bos Sumedi ditemokake gemlethak wuda ing lemah proyek ngisor gampeng gumuk, ora adoh saka mobile. Sing dadi rembug karyawan proyek, kapan mobil kuwi bisa mlebu wewengkon proyek. Portal isih gembok kuncen, tur yen mobil kuwi mlebu mesthine ana sing ngonangi. Jaragan kabeh satpam lan karyawan sing turu ing barak ora ana sing meruhi kemliwere BMW kuwi. Aneh nanging nyata. Sakwise diupakara Sumedi bisa sadhar.
Sakbanjure dheweke weling marang para karyawane supaya ngati-ati, ora kena sembrana makarya ing laladan calon tikungan dalan tol kuwi. Nggoleki papan wit ringin, ditemokake wit ringin bonsai sing nemplek ing gampengan calon tikungan. Ing papan kuwi Sumedi kongkonan gawe taman sing asri, kanthi pawadan njaga kaendahan lan pemandhangan menawan marang para bakal pengguna jalan tol. Pawadan sing tinemu nalar, kanggo nyingidake “perjanjen gaib” kuwi.
Embuh saka beban pikir sing abot, Sumedi nerak wewaler nyritakake lelakone marang aku, kanthi piweling kaya kasebut ing ngarep critaku iki. Saiki Sumedi wis pindhah ing ibu kota, lan usaha jasa kontraktore saya ngrembaka. Malah sebagiyan proyek ing dhaerah, diondherake
wah jan enak tenan je mangan cap jaene Pak Min, opo meneh bengi-bengi karo tehthek ngombene wedang tape ketan lebare udhud. wah jan iso gembrobyos kringete lebar mangan. Monggo dipun cobi sedoyo daharanipun Pak Min.
gambar wayang dri batok kelapa, bros wayang asli perak bali, produsen wayang kulit, background seni wayang nakula, wayang dari batok, wayang dan keterangan
“Sinau ngarosake lan nyumerepi tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun agesang.”
kalihipun perlu babat lan ngatur papan kangge masang Alif. (Masang Alif punika inggih kedah mawi sarana lampah. Boten kenging kok lajeng dipun canthelaken kemawon, lajeng dipun tilar kados mepe
batu nisan makam Drs. R.M.P. Sosrokartono di Sidhomukti Kudus.
“Puji kula mboten sanes namung sugih-sugeng-seneng-ipun sesami.”
“Ajinipun inggih boten sanes namung aji tekad; ilmunipun ilmu pasrah; rapalipun adilipun Gusti.”
pasrah; Suwung pamrih, tebih ajrih; Langgeng tan ana susah, tan ana seneng; Antheng mantheng sugeng
marang apa sing wes kelakon; Trimah apa kang dilakoni; Pasrah marang apa bakal ana.”
Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … “
“Luh ingkang medal sangking manah punika, dede luh ipun tangis pamrih, nanging luh peresanipun manah suwung pamrih.”
” … Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta … “
“Ing donya mung kebak kangelan, seng ora gelem kangelan aja ing donya.”
“Barang sanesipun saged dipun wastani ngriribedi lan ngrawati lampah, kenging dipun wastani ugi : Ngendoni niyat utawi “ngeker ancas lan
“Ingkang tansah dados ancasipun lampah kula mboten sanes namung sunyi pamrih, puji kula mboten sanes namung sugih, senengipun sesami.”
dateng kawulaning Gusti lan memayu ayuning urip, tanpa pamrih tanpa ajrih, jejeg mantep, mawi pasrah. Sebab payung kula Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula.”
“Perlunipun lan maksudipun inggih punika nyukani urunan piwulang, pitedah lan tulada dhateng para sederek ing ngriki, ingkang asor inggih ingkang luhur, ingkang mlarat ingkang sugih.”
sugeng rawuh pak ketua koboys touringrider	11 Oktober 2010 pukul 18:35	Balas	lha iki gadhahe sinten? mas darmawan tho? lha kok sae tur edipeni. dipun sadhe pinten, alias dijual nggak? hehehheeee…
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut
iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung
ahli dip?rang Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
dh?w?k? ditlit?ni, lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing Peluncuran 2...
Darmawan	30 Mei 2011 pukul 13:23	Balas	wew waw wow 😀
andhi_125	30 Mei 2011 pukul 14:01	Balas	wih…masi-o tuwek tetep ngeksis…
nunggu gambar-e sing duwe warung kok ora ono Darmawan	31
9. Aksara Incung ( Kerinci, Jambi )
pekalongan pemalang tegal brebes ungaran bawen ambarawa temanggung wonosobo banjarnegara purbalingga
menggoda... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: Dialog Nabi
Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah
dados dhaharing Sang Nata, nanging dharber prajanji nuwun bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji. Serat (Sindula : 17) Demikianlah permohonan Aji Saka
prajurit : Haryo Lodan, Ronggo saradulo demang Wikridipo : Ki Pandelengan mina : Santono
MATANE KUNTAL | BLOG-e WONG JOWO
MATANE KUNTAL	06 Mei 2011 Tinggalkan komentar
Mat Pithi, arek Suroboyo iku pancen mbethik
mulai cilik. Dadi nek sak iki sabane nggone
‘Pusat Perdagangan Barang Empuk dan enak’
iku yo wis gak aneh maneh. Cilik-e mbiyen tau
pasngintip wong main mau onok sing eruh, ya
moto. Akibat klilipen gedheg mau terus dadi lan
infeksine, mborok, abuh, terus kudu dicopot.
dadi nek klirak-klirik ya cumak moto sing situk-e
maneh. Sing neker, endi isok?
Nuruti kandane Dul Kimpong, kancane, ben
kancane mau. Jarene, pasti iku goroh, suwe-
suwe isok metu motone maneh. Wuik, endi isok,
cak? Ngono iku, lho, ya percaya ae Mat Pithi iki.
Saben bengi Mat Pithi gak lali ngrendem
matane sing beling mau nok gelas. Ben dina yo
kebengen, tapi tetep gak lali ngekum
matane mau. Merga bengine mari ‘kerja keras’,
opo katene gak kaget, wong mata belinge mau
durung dijupuk, malah katut dilek, mlebu nang
Wis, malih Mat Pithi iki rodok gak iso gaya. Lha
yok opo, matane malih cumak siji thok. Sing
sijine mendelep lha wong gak onok ganjele.
Mat Pithi. Onok nek wis limang dina iki gak isok
ngising. Sedina rong dina jik gak dirasakno.
Tapi bareng wis meh seminggu, wah, ya gak
berobat nang dokter iki. Sing sering ya
jik durung isok ditakoni, Dek-e jik
lenger-lenger. Rodok suwe matane merem,
mbarek noto ambegane lan ngelus-elus dada.
“Enten nopo, pak dokter?”
“Ngene lho Mat. Awak iki lak wis tuwo. Dadi
TIAP TAHUN NAIK PANGKAT | BLOG-e WONG JOWO
pesen, sampul sjripsi tulusan timbul, sampul sttb unik, sampul yasin cikupa, scootlite jogja lengkap, scotlait hurup mobil, scotleet, scotlet avansa keren, scotlet fosfor, scotlet pelangi, scotlet reklame, scotlet tulisan, scotline
Kruszwica (Jerman Kruschwitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 14 Februari 2017.
Pakem Jogja NIDA Rooms Kemetiran Kidul 77 Jogja NIDA Rooms Jlagen 10 Kraton
panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing nambah Abu 293 daftar Puryono PGRI Pr...
prabu Says:	November 20, 2007 at 11:55 pm | Reply Kula saking Wonosari, Trucuk. Menika lho margi ingkang badhe ka makamipun Ranggawarsito.
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - bidadari
\r\n"Ana kidung rumeksa ing wengi.Teguh ayu luput ing lelaraLuput ing bilahi
NAMA PANGGILAN YANG INDAH | BLOG-e WONG JOWO
NAMA PANGGILAN YANG INDAH	23 Agu 2015 Tinggalkan komentar
Ingkang menika, menawi sepen ing sedaya reribetan saha dhangan ing
kotae, bocah – bocah sekola ketone wis jarang sing nganggo basa cerbon. Akehe nganggo bahasa Indonesia. Ana tetangga parek umah, embok bapane asli cerbon, tapi anak – anakane laka sing bisa basa cerbon, aja maning bebasan sing angel, cerbon bagongan kang biasa bae jeh bli bisa. dadi wong tua bari anak komunikasie nganggo bahasa Indonesia. Jaman kita sekola bengien durung ana pelajaran basa cerbon. Tapi sing awit cilik bari wong tua ari
kang isie bandingaken basa cerbon lan basa jepang. sapa bae kang duwe, tulung wara-wara. sedurunge kesuwun pisan…
pada November 28, 2010 pada 8:07 pm | Balas karyadi
Baka wong cerbon kudu seneng lan demen ning bahasane, jareh wong dianggep
Terus kang bener iku -nang atawa -na?
pada Oktober 12, 2011 pada 7:16 am | Balas Nurdin M. Noer
Keleresan kula sing linggih dados Ketua Lembaga Basa lan Sastra Cerbon (LBSC). Lembaga puniki
inggih punika basa Padinan (sehari-hari) lan Bebasan (alus). LBSC sampun natar 90 guru inti basa Cerbon lan 66 guru inti kesenian tarling teng Lembang, sasi April
taun ajeng bade unggal dinten Rebo. Wasta rubrike nglayari basa Cerbon teng suplemen Pikiran Rakyat edisi Cirebon. Upami panjenengan purun mangga nyerat saged dikintunaken teng nurdinmnoer_crb@yahoo. co.id utawi
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri.
Ngabuk Ya Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo
ak?h kagolong sapa pakumpulan wondering comparison will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih basa
wonosari.com??? Sat Nov 08, 2008 8:52 am rama3njoy wrote:lha tamu'ne ra ndodok lawang jew.... ;)Nek ngarep lawang dikei penguman wae.." poro tamu dipun sumanggaaken lenggah teng nglebet, mbonten sah isin2.. dados mangkeh yen menawi badhe mlebet maleh sampun dipun anggep keluargo alias bebas njupuk unjukan lan pacitanipun" ngunuh..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
wonosari.com??? Sat Nov 08, 2008 9:20 am kandar wrote:rama3njoy wrote:lha tamu'ne ra ndodok lawang jew.... ;)Nek ngarep lawang dikei penguman wae.." poro tamu dipun sumanggaaken lenggah teng nglebet, mbonten sah isin2.. dados mangkeh yen menawi badhe mlebet maleh sampun dipun anggep keluargo alias bebas njupuk unjukan lan pacitanipun" ngunuh...Tamu harap masuk ngono wae siti rahayuCamatLokasi : Blok F 48Reputation : 13Join date : 25.07.08Subyek: Re: ada apa dengan wonosari.com??? Sat Nov 08, 2008 9:37 am lha
lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura, Anggraksa siti gung bongas kilen, Kala nulis piagem ing dina rebo
“Awake dhewe minangka wong urip gari nglakoni naging tetep waspadha lan tetep ngupaya”
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sawijiné upacara sakral adat Jawa sing duwé rantaman upacara lan tata cara sing wis pakem. Upacara pengantenan iki nglambangaké sapatemonan antarané pengantèn putri lan penganten kakung ing kahanan sing kusus kayadéné raja lan ratu.
Padatan, rantaman inti upacara dileksanaake ing dalemé pengantèn putri, sing dadi pamangku gati yaiku wongtua utawa kulawarga pengantèn putri dibiyantu déning kulawarga saka pengantèn kakung.
Siraman[besut | besut sumber]
Acara siraman iku sejatiné upacara perlambang kanggo ngresikake jiwa calon pengantèn. Upacara iki diselenggarakaké sedina sadurungé ijab kabul lan dilakokaké ing omahé calon pengantèn putri lan kakung, padatan ing bageyan omah sing rada amba kaya ing mburi omah utawa ing taman ngarep omah. Sing nyiram sepisan padatan wong tua calon mantèn banjur sedulur liyané uga kalebu pemaes.
Midodaren== Kanggo tulisan luwih gamblang prakawis iki mangga pirsani: Midodaren
Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa ya iku widodari utawa bidadari ing basa Indonésia. Acara iki duwé kekarepan yèn mbengi sakdurunge acara mantenan iku, kabèh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yèn sesuk ing acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari.
Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar wiwit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani déning sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat.
Rerangken acara ing wengi midodaren iki séjé-séjé ing saben laladan, kadhang ana sing dibarengaké karo acara peningsetan lan srah-srahan.
Srah-srahan[besut | besut sumber]
Srah-srahan iku uga diwastani "asok tukon" ya iku calon pengantèn kakung mènèhaké uba rampe lan ragat sing bakal kanggo ngleksanakaké pahargyan penganténan. Tuladhané uba rampé, kayata: beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liya-liyane. Saliyané iku sing paling penting ana ing pepasrahan ya iku dhuwit sing tumprapé kanggo ngragati upacara pahargyan ing omahé pengantèn putri.
Upacara panggih[besut | besut sumber]
Sarampunge acara ijab kabul (akad nikah)dianakake acara Panggih. Ing acara iki kembang mayang digawa metu saka omah lan didelehake ing prapatan cedhak omah. Tujuané ya iku kanggo ngusir roh jahat. Sawise iku pengantèn putri ketemu (panggih) karo pengantèn kakung kanggo nerusaké upacara: balang suruh, Wiji dadi, Pupuk, Sinduran, Timbang, Kacar-kucur, Dhahar klimah, Mertui, lan Sungkeman.
Upacara balangan suruh[besut | besut sumber]
Upacara wiji dadi[besut | besut sumber]
Penganten kakung ngidak endhog pitik nganti pecah, banjur pengantèn putri misuhi/ngresiki sikil/ampeyané pengantèn kakung nganggo banyu kembang. Upacara iki minangka prelambang sawijining kepala kaluwarga sing tanggung jawab marang kaluwargane.
Pupuk[besut | besut sumber]
Ibu pengantèn putri ngusap-usap sirah/mustaka mantu kakung minangka tandha ikhlas nampa manten kakung mau dadi bageyan kulawargane.
Sinduran[besut | besut sumber]
Lumampah alon-alon kanthi nyampirake kain sindur, minangka tandha pinangantèn sak kloron wis tinampa dadi kulawarga.Sinduren saking tembung sin -isin ndur mundur ing kono anggadahi arti selendang ingkang warnanipun abit (abang)kadhapuk kalianpethak ingkang nglambangake persatuan sakinng bapak lan ibu.
Timbang[besut | besut sumber]
Pinangantèn sak kloron lungguh ing pangkonané bapaké pengantèn putri, minangka perlambang katresnané wong tuwa marang anak padha karo mantu.
Dhékorasi[besut | besut sumber]
Dhahar Klimah[besut | besut sumber]
Mertui[besut | besut sumber]
Sungkeman[besut | besut sumber]
Kendurèn / resèpsi[besut | besut sumber]
Kendurèn utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantènan, uga kadang diarani resèpsi utawa walimahan. Sejatiné kagiyatan iki nduwé makna upacara slametan, slamet merga inti acarane ya iku ijab kabul wis rampung diselenggarakaké. Ing acara iki, pasangan pengantèn nrima mangayubagya saka sedulur, kanca uga kabèh sing teka ing acara iki.
Dhékorasi dipasang ing dhalemipun ingkang gadhah dhamel, wernané wonten kathah.
Masang Tarub[besut | besut sumber]
Pemaes[besut | besut sumber]
Upacara paesing calon pengantèn putri ing wanci sabibaripun upacara siraman, kajibahan ditindhakke juru paes utawi dhukun pengantèn.
Pangantènan adat Jawa (Surakarta · Yogyakarta · Pesisiran · Malang · Banyumas) · Adat Sunda · Adat Betawi · Adat Melayu · Adat Batak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangantènan_adat_Jawa&oldid=1105935"	Kategori: Penganten	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 31 Oktober 2016.
wayang terbaru gambar motif wayang gambar wayang batik gambar motif batik wayang sketsa wayang arjuna batik wayang batik wayang motif batik wayang wayang kulit wadon
wolak-waliking zaman. Keadaan zaman serba jungkir balik.Keadaan wolak-waliking zaman terjadi karena akeh janji ora ditetepi. Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng nyalah. Ora nindakake hukum
Wegah nyambut gawe. Kepingin urip mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Ramalan
budaya anyar lan nggawe ”rusake” kabudayan Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip kang gegayutan kalawan anane titah ora kasat mata.
Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah ora kasat mata iki raket
gandheng cenenge kalawan kepriye sejatine wong Jawa urip ing donya. Lire, kapercayane wong Jawa ing babagan urip lang panguripan ora bisa uwal saka perangan jagad cilik (mikrokosmos) lan jagad gedhe (makrokosmos), keplase uga
mligine kang urip ing tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero
babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng
Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.
Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo Twikromo, weton Nidia Pustaka, 2006, dijlentrehake filosofi-filosofi kang gegayutan kalawan mitos Kangjeng Ratu Kidul. Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana kang asipat wadag, pisik, bisa didulu mata lan donya
kang asipat datan kasat mata, alus, ora bisa didulu mata wantah. Ananging ing donyane wong Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
dibedakake kalawan titah ing alam adikodrati (alam supranatural, alam datan kasat mata).
Yen dipindeng kanthi srana kaca mata antropologis, mitos Kangjeng Ratu Kidul bisa dianggep minangka cultural universal kang disengkuyung dening sawetara laku budaya utawa cultural activities, kayata labuhan, crita rakyat utawa crita Panembahan Senopati, kegiyatan sosial lan kegiatan lelandhesan keyakinan agama lan maneka laku utawa ritual tradhisi liyane. Babagan iku nuduhake lan aweh tuntunan yen yektine kepriye wong Jawa mindeng mitologi Kangjeng Ratu Kidul ora bisa dipisahake saka laku ritual kang ndhasari utawa dadi panjurunge. Laku-laku kang lelandhesan keyakinan ajaran agama kang gegayutan kalawan
Kangjeng Ratu Kidul, mujudake gegambaran alam pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu
Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki
tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong
Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisine Mitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen
dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga
godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.
Karana iku, raja kudu pinunjul. Lan tumrap wong Jawa, raja iku dianggep dadi siji-sijine paraga kang bisa mbangun lan njaga sesambungan
antarane alam kodrati (kasat mata) lan alam adikodrati (datan kasat mata). Iki kang dadi pawadan ing budaya Jawa raja utawa ratu iku dianggep duwe panguwasa kang tanpa wates lan panguwasane iku ora bisa diatur kanthi cara-cara kang kaprah ing ngalam donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda
kang tuwuh saka alam kanthi srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.
Lan ing kabudayane wong Jawa (ing dhudhahan buku iki ateges tlatah Yogyakarta lan Solo-red) Karaton menjila dadi punjere kosmis kang asipat
Karaton Segara Kidul, Karaton Merapi, Kayangan nDlepih lan Karaton Lawu. Karaton-karaton iku mujudake lima karaton kang asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan sakabat. Wangunan kapercayan bebrayan Jawa kang bisa uga ditegesi agama Jawa, sejatine luwih ngeboti babagan katentreman
batin, jumbuhe ngalam kodrati lan adikodrati lan imbang antarane kabeh isining ngalam. Pawadan iki, laku-laku ritual lelandhesan keyakinan agama kang dilakoni gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo ngupadi rasa tentrem, jumbuh lan salarase kabeh isining ngalam lan imbange donya saisine.
ingkang ngersanipun Gusti Allah SWT ingkang Maha Agung, awit kita sedaya sampun saged makempal wonten ing papan panggenan punika saperlu anggadani pepanggihan siswa-siswi. Kula minangka pranata acara ing mriki sanget rumaos suka bagya awit adhik-adhik sampun kagungan niyat tuwih tekat luhur inggih punika makempal ing wadhah aula SMP 1 Undaan punika. Ingkang punika mratandhani bilih adhik-adhik klebat ing perangan siswa-siswi ingkang sadhar dumatheng maknaneng patunggilan utawi persatuan lan kesatuan. Awit sangking punika, kula suwun mugi-mugi adhik-adhik tansaha ngindhakaken kandhareng patunggilan punika kanti pakaryan-pakaryan ingkang saged murakabi tumpraping alam pembangunan ing negarikita punika. Dumateng adhik-adhik ingkang hanggadahi kagungan punapa kemawon, mugi sageda utawi kersa nularaken kagungan wau.Dumateng adhik-adhik sanesipun, murih sedaya adhiadhik siswa-siswi ing mriki sageda tambah sesarepan saha saged nyurung kemajengannipun pasinaon, sahingga saged kanti gampil gayoh cita-cita nipun. Satunggal lan satunggalipun mugiya tansah taos pepenget mbok bilih wonten tindak ingkang naliser saking grising kaleresan, sahinnga saged dados panutaneng adhik-adhik ingkang kawula hormati. Mekaten atur kula, mbik bilih wonten atur kula ingkang katliwar nyuwun agungeng
podo miker, ora usah ngelek2 wong liyo,, KARYAmu opow? ming iso ngelek2 wong liyo thok,
Va dek bengi tiwas aku mlayu, tak kiro sing liwat mobil polisi, soale aku gak nggowo stnk.Kata anakku Ova " Kacian
sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken geongku
keinginan sing tak pingini, pingin iso iki lah ikulah kabeh tak lakoni neng aku tetep ra iso fokus 100% gor iso isonaan ngono istilahe.. arep
endi sing cepet iso,endi sing ora mbosenin.. lha kuwi jenenge mungkin sing diarani bakat alami...nek ora salah..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?
kab?h pangitungan ing m...
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: RAMALAN 7 SATRIO PININGIT RONGGOWARSITO RAMALAN 7 SATRIO PININGIT RONGGOWARSITO
KOTHAPALEM GRAM PANCHAYAT --- DISTRICT : GUNTUR ---MANDAL :
KARAKTERISTIK PEMIMPIN IDAMAN | BLOG-e WONG JOWO
Di Pati, Ketoprak Tak Mati | Budaya Jawa
penulise buku BANYUMAS, Sejarah, Budaya. Bahasa dan Watak. Alhamdulillah, Ternyata buku Q kanggo banget ya nggo ngenalnya tanah leluhur. Soal Bawor Q ya tau urun rembug wektu SEPADYA DEPPU Angkatan 1995 nang Pendapa Si Panji. BAWOR kue Budayane Angger Wong Open Resikan. Terus jere diganti dadi
njenengan akeh ngerti soal banyumas ya? bisa kerjasama ora kie kira-kira? gawe artikel tentang seisi banyumas neng web banyumasku.com kie mas? ditunggu ya kabare. bisa hub. aku 085729120318. matur suwun.
11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu Pucukwesi (913 - 916)
12. Rakeyan Jayagiri (minantu Rakeyan Kamuning Gading, 916 - 942)
apik2 kabeh..Maturnuwun. Wis podho keluarga kabeh, kari aku ( he..he..he..melas yo )
Rusdiyanto ( Paijo ) saiki kerjo nang pelayaran, keliling luar negeri thok…
ambon 1&2,mbah sis? karo arek2 liyane ?
wingenane aku ditelpon karo paidi (iswadi prayitno ), areke saiki
yo wis mugo2 ilemumu isok lang diterapno nang indonesia supaya uripe wong cilik isok luwih apik, ojok sampek ngkok dorong2 wis kebandang kodew trus lali balik indonesia.
yo wis yo njul donga dinonga ae
kon saiki manggon nang endi, anakmu piro? diajari tari kontemporer anakmu engko yo cekno mantep koyok bapake.
tenan, matur nuwun postinganipun…Gusti Amberkahi panjenengan sak
June 2nd, 2009 at 02:23	| #7
Waduh pak…tambah bingung neh..Ora mudeng boso koyok ngono
budhal rumiyin wonten ndaleme pak guru Bahasa Indonesia, pak Sawali, badhe nyuwun pirsa
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - SBLM KITA MENINGGAL
La iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /la/. Aksara La dilatinaké dadi "Ra". Kanggo makili uni /le/, aksara La ora diwènèhi sandhangan pepet, ananging diwakili déning aksara sing diarani Nga lelet ().
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=La_(aksara_Jawa)&oldid=1031298"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.36, 11 Maret 2016.
wekas karo sliramu: wiwit mongso iki sliramu saben-saben deres supoyo tartil. Mergo senejan mung setitik nanging tartil iku luwih utama lan manfaat tinimbang olih akeh nanging ora
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - rahasia kesuksesan/live musick
Bathin====================================================================Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
Kanjeng R. Tumenggung Ario Anggadipa Adipati Sumenep 1626 - 1644
Kanjeng R. Tumenggung Ario Jaingpatih Adipati Sumenep 1644 - 1648
Kanjeng Pangeran Ario Yudonegoro Adipati Sumenep 1648 - 1672
Kanjeng R. Tumenggung Pulang Jiwa dan Kanjeng Pangeran Seppo Adipati Sumenep 1672 - 1678
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro II Adipati Sumenep 1678 - 1709
Kanjeng R. Tumenggung Wiromenggolo Adipati Sumenep 1709 - 1721
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro III Adipati Sumenep 1721 - 1744
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro IV Adipati Sumenep 1744 - 1749
Kanjeng R. Ayu Rasmana Tirtanegara dan Kanjeng R. Tumenggung Tirtanegara Adipati Sumenep 1750 - 1762
Panget Ingkang piagem kanjeng ing Ki Rangga gede ing Sumedang kagadehaken ing Si astrawardana. Mulane sun gadehi piagem, Sun Kongkon anggraksa kagengan dalem
anunggoni lumbung isine pun pari limang takes punjul tiga welas jait. Wodening pari sinambut dening Ki Singaperbangsa, basakalatan anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura, Anggraksa
Jul 25, 2008 12:47 pm ora enek wong ga ana sing
Wis ana sepulluh taun anggonku nyambut gawe ana ing kutha Jogja,saben dina aku menyang mulih Klaten-Jogja.Jam telu esuk aku wis tangi nyandhak gawean ngomah.Sawise subuh aku siap-siap budal nyambut gawe,Bapake bocah ngeterake menyang terminal Klaten.Rasane pengen merem wae amerga mau mbengi nglembur ngetik soal ulangan.Bis teka aku banjur munggah,golek panggonan sing kira-kira aman kanggo nerusake anggonku ngimpi.
Biasane senajan mripatku merem kupingku isih bisa ngrungokke suara kiwa tengenku.Ananging dian kuwi mau aku lagi sial lan isin banget,mergane aku ora medhun,padahal kabeh penumpang wis ora ana sing neng jero bis.
Gandeng wis rada suwe bis budhal maneh menyang Solo.Aku durung tangi.Ndilalah tekan Janti bis kuwi mau mandheg golek penumpang.Suara pengamen sing genjrang-genjreng marahi aku kaget banjur tangi.Kondekture ngomong nek aku mau wis digugah angging ora tangi lan ora enggal-enggal mudhun.Aku langsung kaya wong bingung terus mudhun lan nyebrang golek bus maneh sing jurusan terminal Giwangan tekan kantor aku telat,akhire tak ceritakke marang kanca-kancaku yen mau aku angler anggone turu nganti diblandhangke sopir ora krasa tujokna durung tekan Solo.Dadi sedina kuwi mau aku dadi asistene pak sopir gratisan.
Ibu,Bapak,Kondektur,Pak supir,pengamen
Kedhah ngatos-atos ampun kebablasen nalika sare wonten ing
matur suwun sanget mas...mugi2 gusti Alloh SWT maringi pahala ingkang katah lan di paringi ilmu sing manfaat kangge dulur-dulur..
PEDOMAN PENULISAN KARYA ILMIAH | BLOG-e WONG JOWO
Rejected Google Holiday Logos | Menika katonipun
wenterane, mpun ngantos luntur tresno ing atine njih, mggo di jangkepi tembang niki njih kagem sedoyo shokabhat smule😊
Devaki), wonten ing mitologi Hindu minangka garwanipun Basudewa, saha ibunipun Krishna kaliyan Baladewa. Panjenenganipun putrinipun Dewaka-rayinipun Raja Ugrasena saking Mathura. Panjenenganipun minangka inkarnasinipun Aditi-ibu saking Dewa. Dewaki kaliyan Basudewa dipun ukum déning sepupunipun, ingkang asma Kamsa, amargi wonten ramalan ingkang nyebataken menawi salah satunggaling putranipun Dewaki kaliyan Basudewa wonten igkang badhe mejahi.
Tokoh ingkang wonten gegayutanipun kaliyan KresnaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.16, 3 Maret 2016.
Kabupatèn Malang, iku kabupatèn ing Propinsi Jawa Timur, Indonésia. Kutha krajané ya iku Kepanjen. Kabupatèn iki wewatesan karo Kabupatèn Jombang, Kabupatèn Majakerta, Kutha Batu, lan Kabupatèn Pasuruan ing sisih lor, Kabupatèn Lumajang ing sisih wétan, Samodra Hindia ing sisih kidul, lan Kabupatèn Blitar lan Kabupatèn Kediri ing sisih kulon. Sabagéyan gedhé wewengkoné iku pagunungan sing hawané sejuk, Malang dikenal minangka salah siji
Pambagéyan administratif[besut | besut sumber]
Kabupatèn Malang kapérang dadi 33 kacamatan, sing kapérang manèh dadi désa lan kalurahan. Punjeré Panatapanguwasa ana kutha Kepanjèn. Sadurungé ana ing Kutha Malang. Biyèné Kutha Batu kalebu ing Kabupatèn Malang, wiwit taun 2001 sawisé ditetepaké dadi kutha dhéwé Kutha Batu pisah saka Kabupatèn Malang. Punjeré Panatapanguwasa Kacamatan sing paling gedhé lan amba ing Malang antarané : Lawang, Singosari, Dampit, lan Kepanjèn.
iku kabupatèn paling wiyar nomer loro ing Jawa Wétan, sawisé Kabupatèn Banyuwangi. Sabagéyan gedhé wewengkoné arupa pagunungan. Bagéyan kulon lan kulon-lor arupa pagunungan, kanthi puncaké Gunung Arjuno (3.339 m) lan Gunung Kawi (2.651 m). Pagunungan iki ana tuké Kali Brantas, kali paling dawa ing Jawa Wétan.
Bagéyan wétan arupa komplèks Pagunungan Bromo-Tengger-Semeru, kanthi puncaké Gunung Bromo (2.392 m) lan Gunung Semeru (3.676 m). Gunung Semeru iku gunung paling dhuwur ing Pulo Jawa. Kutha Malang dhéwé ana ing cekungan antarané rong komplèks pagunungan kasebut.
Bagéyan kidul arupa pagunungan lan dhataran glombang. Dhataran asor ing pasisir kidul cukup ciut lan sabagéyan gedhé pasisiré ana wukiré.
Kabupatèn Malang nduwé potènsi tetanèn kanthi iklim sejuk. Laladan lor lan wétan akèh dipigunaaké kanggo kebonan apel. Dahérah pagunungan ing kulon akèh ditanduri jangonon, lan dadi salah sawijining pangasil jangonon utama ing Jawa Wétan. Laladan kidul akèh dipigunaaké kanggo
angkutan antarkutha diladèni mawa bis kutha lan sepur. Terminal antarkutha ing kutha Malang ya iku Arjosari (jurusan Surabaya lan Probolinggo), Gadang (jurusan Dampit, Lumajang lan
ing kabupatèn migunaaké bis mini lan angkutan désa. Terminal ing wewengkon kabupatèn Malang ya iku: Kepanjen lan Tumpang.
ing Kutha Malang (Malang lan Malang Kotalama), lan pitung stasiun ing wewengkon Kabupatèn Malang (Lawang, Singosari, Blimbing, Pakisaji, Kepanjen, Ngebruk lan Sumberpucung). Lintasan sepur iki kalebu unik (mungel siji-sijiné) ing Indonésia amarga ngliwati rong trowongan (tunnel) ing laladan PLTA Karangkates.
Pariwisata utawa Plesiran[besut | besut sumber]
Malang dikenal minangka laladan tujon plesiran utama Jawa Wétan. Sapérangan papan plesiran mranani ing Kabupatèn Malang ya iku:
Gunung Kawi, ana ing wewengkon Kacamatan Ngajum. Misuwur minangka papan plesiran spiritual.
Gunung Arjuno-Welirang, asring kanggo pandhakian kanthi rute: Junggo, Cangar, Singosari, Lawang, Purwosari utawa Pandaan.
ana ing sapinggiring dalan gedhé Malang-Batu, ing kana ana kolam renang lan taman kanggo dolan.
Air terjun Coban Rondo, ana ing Kacamatan Pujon.
Pasiraman Dèwi Sri, ana ing Kacamatan Pujon nyawisaké plesiran pasiraman banyu panas pagunungan. Plesiran iki ana ing saceraking pasar Pujon
Ugi Mriksani[besut | besut sumber]
IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.14, 16 Maret 2016.
mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem.Gua
bengi2 ndelok gambar soto, weteng langsung kemruyuk cak dar, masalahe soto neng mBanyumas ga ono sing bening, buthek kabeh (lha dicampur bumbu kacang) Darmawan	22
iso ngono yo? aku ik gawe mumet
net_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
piye yo? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
Purwaka[besut | besut sumber]
punika manéka kami penghuni Takamanohara (Takaamahara, utawi Takamagahara), lan namung sekedhik sumber literatur sinerat ingkang dados rujukan.
Wonten ing zaman kuno, saben laladan ing Jepang kagungan jinising kapitadosan kanthi maneka wujud lan folklor. Sareng kalihan wiyaripun kekuwaosan Kekaisaran Yamato, maneka warni kapitadosan dipunadaptasi dados Kunitsugami utawi "dewa yang dipuja" ingkang wujudipun dados seragam lan sadaya dipunkempalaken wonten ing "mitologi Takamanohara". Kejawi punika, wewengkon lan penduduk ingkangdumugi ing abad salajengipun boten dipunkuwaosi déning Kekaisaran Yamato utawi pamaréntah pusat Jepang sanèsipun, kadosta atau pamaréntah pusat Jepang yang lain, seperti Suku Ainu lan tiyang Kepulauan Ryūkyū ingkang gadhah mitologi piyambak.
Nalika abad tenagahan nembé mekar mitologi Jepang abad pertengahan (Chūsei Nihongi) kanthi isi ingkang benten saking mitologi sadèrèngipun. Mitologi Jepang abad tengahan tasih ngandhut pedoman marang Nihonshoki ananging dipunmekaraken saengga béda sanget kalihan versi aslinipun. Mitologi Jepang anad tengahan dipunpanggihaken wonten ing epik perang kados Taiheiki, buku penggubahan syair dan anotasinya, sarta maneka Engi (buku cathetan asal ususl lan sejarah kagunganipun kuil agami Buddha lan Shinto).
Wonten mitologi Jepang abad tengahan, maneka kami ing Kojiki lan Nihonshoki adhedhasar teori Honji suijaku dipunmangertosi minangka wujud sawetawis para Buddha lan Bodhisattva utawi dipunanggep sejajar. Kejawi punika, mitologi Jepang abad tengahan kacampur kalihan unsur-unsur ingkang dipunpendhet saking seni lan carita rakyat, mitologi maneka laladan, sarta nedahaken tingkat kedewaan ugi barang-banrang ingkang boten wonten ing Kojiki lan Nihonshoki. Ing tengahan zaman Edo, Motoori Norinaga nyerat buku kanthi irah-irahan Kojiki-den kanthi ancar nglampahi interpretasi isi Kojiki dumugi rampung. Buku punika damel sumber utami mitologi Jepang dados éwah saking Nihonshoki dados Kojiki lan kawontenan kasebut dumugi sapunika.
Ringkesing cariyos[besut | besut sumber]
Panciptaning donya[besut | besut sumber]
Donya punika wiwitanipun ing Takamanohara, ing mriku wiyos maneka kami kadosta Kotoamatsukami lan Kaminoyonanayo. Kami ingkang lair paling pungkasan inggih punika kalih sedhèrèk Izanagi (Izanaki) lan Izanami [2].
Izanagi lan Izanami[besut | besut sumber]
Izanagi lan Izanami mandhap ing Ashihara no Nakatsu Kuni, rabi, sarta nglairaken pulo-pulo ingkang mbentuk kepuloan lan dipunwastani Yashima. Bibar nglairaken maneka kami, Izanami séda amargi luka bakar nalika nglairaken Kagutsuchi (dewa api). Bibar mateni Kagutsuchi, Izanagi kesah dhateng nagari Yomi kanggé madosi lan nylametaken Izanami. Nalika sampun wonten ing nagari Yomi, wujud Izanami dados medèni. Izanagi ingkang mirsani Izanami banjur kesah amargi ajrih.
Izanagi nglampahi misogi (siram) amargi boten remen kalihan regetan (kegare) ingkang kabeta saking Yomi. Nalika nembe nglampahi misogi, Izanagi nglairaken kami, nalika ngumbah mripat sisih kiwa banjur lair Amaterasu (dewa srengéngé, panguwaos Takamanohara). Lajeng mripat sisih tengen nglairaken Tsukuyomi (dewa bulan, panguwaos wengi). sarta nalika ngumbah irung lair Susanoo (panguwaos samudra). Tigang kami kasebut dipunwastani Mihashira no Uzu no Miko, lan nampi dhawuh saking Izanagi supados nguwaosi donya.
Amaterasu lan Susanoo[besut | besut sumber]
oldid=1096524"	Kategori: Mitologi Jepang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 6 Oktober 2016.
Sirna Raga: Nitisake Wijining Dumadi
Amratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti. Mungguh lakune nitisake wijining dumadi, iku ana petang prakara, iya iku: lila, narima, temen, utama.
1. Lila, iya iku wong priya kudu lila yen kelonglongan, ing kene karepe nuruti panjaluke rabine, amarga panjaluk mau, yen kapiturutan, dadine rabine banjur dhemen marang lakine, ing wusana bisa mantep.
wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi
saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep.
3. Temen, iya iku wong priya kudu nuhoni ing semayan utawa sesanggeman, amarga manawa netepi ing janji, iku bisa mahanani katresnan, ing wusana dadi kedep.
4. Utama, iya iku wong priya kudu demen ngapura marang kaluputane rabine, amarga dadi wong
priya iku manawa sabar demen ngapura marang kaluputan kang remeh-remeh,
iku bakal mahanani tumemening rabine, ing wusana dadi gelem labuh.
dene nyumurupi wewijangane wiji, iku kudu ngreti marang lakuning wektu
mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.
kudu ening, dene paedahe bisa nikmat rasane lan manfaat. Amarga kaweningan mau bisa gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
3. Awas, iya iku kudu mulat kedep-liringing rabine,
wektu karon-sih, kendho apa mempeng, utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
4. Eling, iya iku aja mikir liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung
maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
Mungguh tuwuhing rasa iku jalarane ana loro prakara, iya iku: marahi
kanti suka rena. Mula sadurunge karon-sih luwih dhisik mangsetiya tumuruning wiji kang becik (teteping trimurti), kapantenga ana ing cipta.
2. Meruhi, iya iku aja nganti nerak wewalere, nanging malah mbumbonana kang prayoga. Dene wewaler iku: nyumurupi wewadining wanodya lan wewadining wiji. Kang
diarani wadi mau katerangane mangkene: bab kang diarani tumindak rusuh,
iya iku rusuh arep nyumurupi marang wewadining wanodya. Dene kang diarani elok, iya iku arep nyumurupi wewadining wiji.
Dene wadining wanodya bakuning rasa, iku wijang-wijange mangkene: ing sajroning
batuking baga, mangisoring song ana urate loro (diarani purana), urat iku lengket ing semu katone mung siji, iya iku kang minangka let-letan banyu telung warna, iya iku: satengening urat iku dalan banyu sene, sakiwane urat iku dalan banyu suker (getih), mung tengahing urat loro mau iku dalaning banyu rahsa pita (kama). Dene urat loro iku ing dhuwur gathuk karo song, terusane anjog ing lawang kadatoning rahsa, lawang mau
ngrukubi Sang Hyang Kamajaya (uwel), kang diarani uwel iku lawang kekandhanganing jabang bayi, wujude mung bening kaya kaca.
kahanane song mau iya iku poking rasa, amarga samasa kagosok (kagepok) banjur mekrok, kaya dene kewan kintel saben kagepok banjur mlembung, mekroking song mau jalaran saka rasa keri, yen wis krasa keri iku bisa narik rosaning rasa nikmat. Dene lawang yen wis menga banjur kawawa nduwa, uwel, iya iku narik kekandhanganing bebayi. Kekandhanganing bayi mau yen nganti nyaut utawa nadhahi kamaning priya, iku adate tumrap wanodya awake mesti banjur krasa keri, gumriminging rasa temahan dadi cape (marlupa).
Saiki mratelakake kekandhanganing bebayi, mungguh wewijangane mangkene: ing sadurunge kaisenan wiji saka wong priya, kekandhangan mau wujude isih kimpes, sarta mawa urat dumunung ing pucuk minangka gantilan. Urat mau ana loro, kang siji urat urut-urutane kang anjog ing jantung, dene sijine urat urut-urutane kang anjog ing wadhuk.
kang anjog ing wadhuk iku kasamadan dening genining manusa kang arane Yitnamaya. Geni mau gedhene mung samrica, iya iku kang kawawa matengi pangan sajroning wadhuk, sarta kawawa nyepuhi wiji kang wis ngumandhang ing kekandhanganing bayi. Kandhang bayi iku manawa panyaute bener ora luput, nganti bisa ngamedi pucuking pasta-purasa (ngepuh kam), ing mangka kapinujon kasusupan wiji, iku banjur bisa kalebon mani, dene mani
kang wis kumpul lawan wiji ana sajroning kandhang kono, iku mratandhani
yen wiji bakal dadi, mula wong wanodya banjur ngandheg. Ing sajroning ngandheg, upama kinaron-sih ing priya liyane iku wis ora bisa kasusulan wiji kang dadi maneh, kajaba kang nitis sapisan mau. Yen kurang pracaya katerangane kene ginawe kosok bali, kang minangka tandha seksine iya iku
bapa manawa wis mati kajupuka balunge, anak kang isih urip kairisa wetokna getihe katetesna ing bebalunging bapa mau, mesti getihing anak banjur amblas (kasesep), manawa dudu getihing anak dhewe iku mesti ora kasesep (ora ambles ing bebalung).
Ambaleni wiji kang wis ngumandhang ing kekandhangan, ing kono mani saya suwe saya tambah matimbun-timbun, yen wis kebak
kenthel, samasa wis kenthel banjur kumulit, yen wis kumulit banjur gana, nanging isih kakum ing banyu. Sajroning gana kakum ing banyu, iku banjur nurut bolonganing urat kang gandeng karo wadhuk. Mungguh kumambanging gana iku
kaya dene banyu kang dumunung ing godhong lumbu. Sawise mangkono gana banjur gatra kaya pepukiran ing manusa, gatra mau saya suwe saya mundhak
gedhe lan mundhak kekuwatane, ing kono banyu kang kakuman gana banjur njendhel, jendhelaning banyu uga banjur mundhak sumaring maneh, ampase pada kelet ing kuliting bayi, dene sarine dadi kawah. Mula pepelinge wong tuwa-tuwa, tumrap wong wanodya kang ngandhut lagi masane gana, iku aja sok ngajangake solah-bawaning raga, awit manawa kepleseting wiji, iku bisa njalari gagar (kluron).
wadining wiji ing nalika arep tumitis, sajatine sengseming atining bapa
kang ketarik dening dayaning wiji mau mangkene: Manawa arep nitisake wiji iku kang luwih dhisik manuksma ana ing utek, lebuning wiji nurut lebuning napas, tumuli nuksma ana ing panon, banjur manggon ana ing pramana, ing kono wis kawawa narik maya (sengseming ati sakaloron bapa lan biyung), temahan kelakon karon-sih iku wiji banjur manuksma ana ing rasa, dene tumibane ing biyung iku mbarengi wetune rahsaning bapa, kang banjur katampan ing papane. Lakuning wiji mau miturut wetuning swasana, ing kono banjur tempuk karo metuning rahsa (mani) banjur kacatok dening kandhangan, sawise mangkono wiji tumuli tumempel, ing kono kudrating Pangeran wis ora owah maneh, tumrap kadadiyane bocah ing tembe, lelakone
sarta wewatekane, miturut tanceping cipta sarta rasaning karep wektu pepasihan, ana kang minangka tandha-yektine, iya iku wujuding rupa mesti
mirib (memper) bapa lan biyung, sabab wektu sih-sinihan sisi lan sijien
tunggal padha nancepake katresnan, kaya rahsa narik jiwa, mula anak iku
uga kena sinebut layanganing jiwa, dadi wis tetela tanceping warna kang
ana ing cipta iku mahanani warna, rahsaning karsa lan greneking cipta mahanani wewatekan lan lelakon, mula iya ana paribasan: Kacang manut lanjaran. Utawa: Ora ana banyu mili mandhuwur. Kang mesthi banyu mili mangisor. Karepe bebasan iku mangkene: Rupaning anak iku mesthi mirib wong-tuwane.
Samengko mratelakake wewijangane wiji kang katarik saka dayaning bapa, ing nalika lebuning wiji mbarengi lebuning napas, nuli sumimpen ana ing utek, banjur rembes marang panon. Kang diarani panon iku banyu sari iya sarining utek, pamanggone sajroning manik. Sawise wiji ana ing kono kawawa manuksma ing pramana sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana ndayani tunggal karep, yen wis nunggal garepe wiji narik daya surenging karon-sih, mangkono iku manawa cinegah dadi paedah, yen linantur dadi batur. Tegese: Sing sapa nuju kasusupan wiji, mangka bisa nanggulangi karepe iku sayekti bakal tambah muncaring cahyane lan padhanging pamwas, dene yen
nguled), bumbu yen wis kauled ing bahu banjur kumpul, dene matenge saka daya Yitnamayaning biyung, dadi matenging panganan mau jenenge wis mapan, mulane mangkono, amarga urubing pramana iku manut mapaning cipta.
Terange mangkene. Saupama tanceping cipta welas asih, urubing pramana sarta wiji mesthi maya-maya, iku mahanani wewatekaning anak ing tembe linulutan ing sapada-pada, sarta jatmika alus ing budi, nanging kurang lantip ing panggraita.
tanceping cipta matutuk rumasa kabeneran ing sapolah-polahe, urubing pramana sarta wiji mesthi biru muyek marakata, iku mahanani wewatekane anak ing tembe bodho ing budi, nanging becik atine.
mangkono iku adate sok kataman lara owah (gingsir).
Saupama tanceping cipta kang lagi nungkul ing puja brata, mangke katarima,
ing dhuwur kabeh mau, tumrap ala beciking wiji. Dene kandel-tipising wiji iku manut wancining karon-sih, nalika terangke mangkene: Yen wanci awan, wijine tipis, sabab ing wanci mau pramana nedhenge amer. Yen wanci
pramana nedhenge kenthel. Mulane sabisa-bisa manawa karon-sih, miliha wanci lingsir wengi tumekaning bangun esuk, iku wijine mesthi kandel kang njalari dawa umure.
Kapriye carane nyumurupi wujuding wiji, sarehne wiji iku bangsaning alus, dadi enggone nyumurupi iya sarana alusing pandulu. Kang
lereming pancadriya, jatmikaning solah bawa. Yen wis bisa netepi laku limang prakara iku, lagi bisa nyumurupi wiji kang sawantahe.
panengeraning wiji, iku kena disumurupi, mungguh beda-bedaning wiji lanang utawa wiji wadon, bakal dadining anak, wantu utawa kembar, apa dene dhampit. Terange mangkene: Yen wiwit arep
pratandha wiji lanang. Manawa napas santer ing lenging irung kang kiwa, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon tengen, iya iku
pratandha wiji wadon. Manawa napas santer ing lenging irung loro pisan (padha santere), iku mratandhani cumitaking wiji ana ing tengah-tengahing panon (manon), iya iku pratandha wiji wandu. Manawa eninging cipta rong pandurat suwene, iku bisa narik wiji loro, nalika
sakarone tempuk (padha karepe), iku bakal mahanani anak kembar utawa dhampit. Nanging manawa kembar wijine cumitaking panon kang sasisih, yen dhampit wijine cumitaking panon kang kiwa tengen.
Lan maneh kanggo panengeran sawise wiji tumiba ing biyung, manawa bakal dadi lanang sang bapa katara swatata, anadene yen bakal dadi dhampit sakarone mempeng (padha andrenge) ing swatata.
Ing dalem layang Pangracutan amratelakake kawruh kang aran: Sajatining Lanang lan Sajatining Wadon, iku genahe mangkene:
ingaranan roh Idlafi, iku rohing wadon, nanging dumunung ana ing lanang. Sajatining wadon iku roh Kudus mulya, nanging rohing lanang, mapan ing wadon, kang mahasucekake ing jinem, padha mapan sajroninng junup, mula kawasa anuwuhake karkat dhewe-dhewe, amarga rohing wadon kaango lanang, rohing lanang kaanggo wadon, dadi saka anggone arep narik
rohe dhewe-dhewe, ing wekasan aliru lambang sari padha carane, temah kawasa anganakake sifat, mula ingaran sanggama, tegese benering sawiji balaka, utawa saresmi, pikarepe campuring sari wor syuh dadi padha mareme, awit kasamadan dening Dzat-ing Pangeran Kang Amahasuci, anggone arep cumitak warnaning bapa-babu, mula kang pancen waskita marang rahsaning karon-sih, yekti bisa angarani sadurunge kababar.
1. Kaya ta, ing dalem salapan dina, sakaloron mau kang anduweni kumenyut dhisik sapa, saupama wanodya kang ngrasakake kangen dhisik marang priyane, tumekaning kalakon anitisake wiji yekti bakal lair putra priya.
Kaya ta, kang anduweni kumenyut dhisik kang priya, kangen marang rabine, tumekani nitisake wiji, sayektine bakal lair putra wanita, ananging kudu banjur ditimbangi careme, supaya sakaro-karone atunggal, awit manawa kurang dhauping cipta, rasane bakal sulaya, sanadyan bakal tumuwuh ing tembe wijine anduweni cacad, mungguh wujuding cacad iku warna-warna.
* Manawa ana lelabet cuwaning panggalih, kurang sarujuking saresmi mau, tembene anumusi wewatekaning putra kerep kacuwan
ati, tarkadhang nandhang susah ing uripe;
* Manawa ing dalem saresmi mau anduweni ngeres ing panggalih semu duka, nanging ora kawedhar, ing tembe wijine kalabetan watak sugih napsu hawa, tarkadhang tiwas uripe.
* Manawa salah sawiji ing dalem arep ngangkat saresmi, ana kang duwe ati sisip sathithik, ing tembe uga tumus wewatekaning putra, yen kang sisip kang wanodya, tumus marang wiji priya, manawa kang sisip kang priya, tumus marang wewatekaning wiji wanita, kabeh iku kalebu paniitihan, ing dalem salapan dina iku wajib katitika titikaning cipta, sarta rasa pangrasa ing dalem salapan dina mau, mula bayi lair iku angetung salapanan, manawa wis tumeka sataun aran bocah tawa lare, tegese kuwat, mula banjur angetung taun.
wasiyat dhawuh wewelinge Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, prakara panitikan ora kena sembrana ngarah apa, malah ing sabisa-bisa angestiya peta, tegese ing dalem karkat mau bisaa banjur tampa-tinampaning cipta sasmita, dadi aran sakaroning atunggal, sarta kudu suci supaya becik tumusane, utawa bisaa pasang gelaring salulut, tegese kang wanodya aja nganti liya pancipta pangalembana marang priyane, sanadyan priyane iya anyiptaa marang wanodyane, aja angrasakake liya-liyane, iya iku wiji sajati premati.
Sawenehing wong sajroning saresmi karo bojo, ora mawa pepantengan sakaroning atunggal, malah anduweni liya panyipta, tarkadhang anggagas kasenengane dhewe, kang mangkono iku upama bisa dadi
wiji, sok ambilaheni wong tuwa, iya iku kang ingaran anak agawe rusak, yoga karya rengkaning praja.
bisaa cadhang-cinadhang, tegese wajibing wanodya ora kena adreng ing panedya kudu dianggo wadi, priya iku wewenange angon cipta-sasmitaning wanodya, sakira ing dalem sadina kono ora ana sebab apa-apa, tanpa labet
susah, apa dene sepi pakewuh, iku tandha yen Pangeran Kang Amahasuci anggone bakal nitahake wiji, wiji ing sasama, iya iku
bisa narik wiji, ing mangka wiji kang sumurup mau wiji ala, iku uga kena dilebur sadurunge dadi wiji kang dumadi. Dene pratikele mangkene: ing sajrone karon-sih among ulahing swatata, manawa duwe niyat arep nurunake wiji, lan maneh ilafating wiji kang bakal tumiba kurang becik, mangka sajroning ulah swatata sem-ing karsa mau, utawa sajroning karon-sih nalika lagi kadereng kadhesek mempenging karep, iku kasurehna,
aja kabacutake, ora-orane iya kagaweya gela utawa kemba, iya iku saran wudharing rahsa kasilipna mangisor utawa kawutahna ing sajabaning lawang. Sarana mangkono adate wiji ora bisa dadi amarga ora bisa katampan ing wadhahe ing wasana gagar utawa
wis ora tau ndelok rasulan. Rasane kangen tenan ndelok wayang terus tuku senenjong. Mugo-mugo rasulan dadi agenda sing biso narik
wayang wahyu, wayang sadat, wayang kancil, wayang pancasila, wayang gedhog,
BudayaSumatra, uga Taufan nalika Kala lan basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti
Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-
multiply.com => nembe sinau japraxPresidiumLokasi : pelukan hangat luna mayaReputation : 29Join date : 11.04.08Subyek: Re: Sopo sing ngenalke wacana/istilah persrimpetan? Wed Jan 21, 2009 3:23 pm kandar wrote:nek kowe Prima isih cilik urung gedok kuping ra mungkin he he hela mbok cilik ning iso gawe anak cilek loh kang kandar.. :/;;0;;: Sponsored contentSubyek: Re: Sopo sing ngenalke wacana/istilah persrimpetan? Sopo sing
KAMUS INGGRIS-JAWA | BLOG-e WONG JOWO
X-Men 2 — Wong Lanang Saru Tenan
Mulat sarira angrasa wani, Rumangsa melu andarbeni, Wajib melu angrungkebi
Stay updated via RSS	Penyusun (admin) Arif Novianto	Laman	Artikel
“wong urip ki ibarat koyo wong mlaku, ojo ndelok dhuwur terus ndak
iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu Inggris) ing Wikiped...
'alaikum..pak nyuwun sewu..kulo tumut moto copy artikelipun..kangge di waos...maturnuwun sederengipun...
Google social search? | Menika katonipun
Balasan Author Mosok seh mbak, lha dhisiik kulo ngintal kenek kuwi serine....sudah mengko tak cek....arep sahuran dhisik :D dbrick 1/5, Versi: Versi 9.1.10.A.0.0 the file is version 9..1.3.A 14 Jun 2016 Balasan Author
Banjarnegara102.Ken Sugeng Jayakarta207.Anggara Setia Pwkt103.Helmy Asalvo Yk208.Budi Robot Srby104.Anas Naswa209.Watu Wong SF105.Supri Klaten—DAFTAR NAMA PEMESAN TIKET PIALA RAJA 2013(
masinrabu = kangkung masak lemakkhamis = kangkung tumis
We lha, donya [Oh, dunia]. Apakah dunia? Pangandika-Nya Pakde Narto dalam buku Taman Kamulyan Langgeng [Taman Kemuliaan Abadi] Bab I: ”donya, kerata-basanipun adon-adon kang onya utawi ndon (tegesipun: panggenan), onya (tegesipun risak). Panggenan ingkang kenging risak, ewah utawi gingsir, kawontenan ingkang boten langgeng”
pating jredulKabeh kang asifat gesangPinacangken: tuwa-jompo-lara-mati,Tan bisa suminggaha.
nasibeAna dadi gupernurWeneh dadi perdana menteriAna kang nyurung grobagAna ingkang nganggurAna kang dadi hartawanSugih banda raja brana mas lan picisAna miskin
Yen ngelingi uriping pra jalmiIngkang miskin apa
saking padha angestoknaGuru Sejati dhawuhewejangan kang wus kasbutHastha Sila ingkang
kawuryanngumala ngunguwungpangucap weh sreping liyanmungkur marang krameyan mung mamalad sihsihing Suksma Kawekas.
bungah-susah sirnatingruwat sagung panandhangtatali wus putuskang nangsaya batiniratarlen saking megat katresnan-nirekimarang kang para cidra.
7. Konco sampeyan badhe ngriki, rombongan sampeyan sing
Sampeyan diganjar bisu kalih Pengeran niku supados sumerep
daleme mbah Abas lan sumerep ngriki (
Bun manggen ngriki nopo sampun dangu ?. – Ooo kulo
mbah Abas kok 1800 tahun ?!. – Ooo, itu khan katanya ahli
5. Perlu punopo panjenengan diturunaken wonten ngalam donya niki
?. – Niku, kangge ngamanaken nggih kangge
6. Garwo panjenengan niku sinten ? – Sampeyan kulo critani, yen
mbah putri sampeyan niku anake bupati Medunten, asale digondhol jin. Terus bupati
wau adeg sayemboro. Kawusono kulo sing saged nemokaken, lajeng kulo dikengken
ngawin. Kulo gelut kalih jin pinten – pinten ewu, tapi nggih saged ngrebut
kalih jin ewonan nopo mboten kuwalahen mbah ? – Nek kulo
antemi nggih kuwalahen, mlajenge kulo entuti. (
? – Gadah, nggih niku Raden Gagak Antogo sing jange dadi wakil ratu adil,
manggen alas Purwo Banyuwangi. (Mbah apa
sampeyan niku, benjing – benjing didandhosi bolak – balik nak, tapi nggih sae
wingking – wingking rupane masjid. (Masjid Kupang Gunung dibangun berapa kali ?
tombo banyu udan salah mongso sak botol niku dangune empun enten telung
pekewuh sampeyan kelit mawon, akike niki minongko bupati,
keris niki prajurite. Sampeyan ajak – ajak tiang supados sembahyang niku nggih
empun perang sabil namine. Lha sedoyo niki tinggalane
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - sound on blog
Kegodha Donya, Kuwasa, lan Kenya | Budaya Jawa
MANUNGSA kuwi jebul pancen duwe nepsu brangasan. Nepsu iki bakal nyurung manungsa kelayu gebyar. Pengin donya brana, panguwasa lan kenya. Pengin menang-menange dhewe. Njur rumangsa amba jangkahe, nggedhengkreng lungguhe, emoh medhun, terus sok lali bibit kawit. Luwih-luwih yen pepenginan mau wis mbuta cakil, methakil, kemethak, lan sapa sira sapa ingsun. Ora wurung njur pengin ngemperi jagad. Semangat uripe tansah bojleng-bojleng prajaka belah jejegan iblis laknat, ngumbar hawa, nggugu karepe dhewe.
Watak brangasan kasebut bisa mbludag, merga ing awake kesinungan nafsu warna abang, kedadeyan seka anasir getih. Bab iki asring kempel dadi nepsu amarah, sing bisa mbrongot kekarepane sapa wae. Yen klakon kedilat geni amarah, jiwane kobar, malik dadi angkara murka, luwih-luwih yen lagi duwe panguwasa. Yen wis duwe kalungguhan, lumuh kungkulan. Ana sing nedya ngedan. Anehe, sing ngedan mau sok malah bisa dandan, ora kewudan. Ngono yen lagi ora apes. Yen lagi keplenyok, wow, kaya manuk kudanan njekutrut.
Nafsu angkara yen wis umeb, nggodha, rosane ngungkuli gunung njeblug, lan ndayani wong pengin nyakrawati mbaudhendha. Pengin numpuk raja brana. Lan sing paling mbebayani wong mau malik seneng ”SWS”, seneng wong (liya) sengsara. Yen ana wong liya kedhungsang-dhungsang, keplok. Ngene iki sok njalari ati tegel, tega, lan degsiya. Dheweke asring awatak ”SWM”, tegese susah wong (liya) mulya. Mula, ora mokal yen ana sing arep entuk kabegjan, serik, mrekitik, njur sok nggunakake nafsu bejate, neka-neka. Luwih nggegirisi meneh yen wong kasebut wis kesengggol ajining dhiri, rumangsa bakal kewiyak wadine, sok gelem nekad. Gelem nekak gulu, najan kudu nabok nyilih tangan.
Menawa manungsa wis kebrukan bandha lan kelayu donya, pancen sok ndleya. Gelem tuku panguwasa lan dolanan kenya. Dheweke gelem ngejur-ngejer dana kanggo kulak wibawa lan esem ngujiwat wanita. Dadi, kuwasa, kenya lan wibawa dikertaji aji nganggo donya, wani pira, dudu wani ngapa. Ing kene drajat pangkat semat nikmat, wis njalari wong Jawa tambah keparat. Tobil anak kadhal, wong kasebut sok keyungyun nikmat, endahe kahanan. Gajege, angger apa-apa keturutan, utamane wong priya, ora sethithik sing lali lajer uripe. Gampang kepilut tembung manis manuhara. Kesengsem
gunung kembar, kaya-kaya bisa ngelun kedhunge rasa.
Coba eling-elingen, jaman Jaka Tingkir wis dadi tamtama, piye? Gelem mlebu keputren ta, gandheng karo Rara Sampur, kang saiki dadi kisah Dhadhungawuk. Prabu Dipakusuma piye, uga lali, kegiwang Dewi Daruwati nganti nuwuhake lembu peteng. Adipati Cakraningrat nganti rebutan wanita kinyis-kinyis
Samono uga kisah Yuyu Kangkang, wis, dhemen krubyuk sengok, hemmm.
Mangkono sapiturute isih akeh banget, angger priya wis bisa idu geni pancal mubal, anehe sok gampang kegodha kecopak iwak, kemrincinge receh, lan pledhinge wentis kuning. Wong lanang mau sok moprol, nyah-nyoh, lan sak-sok glogok marang kenya pepujane.
Godhong asem (sinom), pancen luwih nengsemake, timbang godhong garing. Kang dibledig, wong kasebut nikmating donya. Mula, saiki genti nepsu supiah kang ngrajani angen-angene. Aku njur kelingan gendhing ”Slendhang Biru” karyane Ki Nartasabda, ana larik sing muni: kedhep tesmak aku nyawang slendhang biru, lan sapiturute. Iki nggambarake priya sing ketlikung obahe slendhang, methoke gelungan, lan kedhep liringe kenya kinyis-kinyis. Uga geguritan ”Jaman” karyane Moh Yamin MS sing ana gatra kang muni: jaman maju wong urip sarwa kesusu, mlebu metu neng hotel nyandhing wong ayu. Gula dikruyuk semut, wis tuwa dha ra nyebut!
Lhadalah! Jebul akeh tenan ing bumi Nusantara iki, priya sing wis kekeceh bandha, linak-lijo, limbah-limah, lica-lingga tumindak nasar, nrejang sarak nyingkiri bebener. Katone, priya mau sing baku bisa nuruti wudele. Marem! Dheweke lali unen-unen: senenge mung sak klentheng, rekasane sak rendheng. Uh! Lamun ngene iki lumaku terus-terusan, mesthi wae uripe priya kuwasa lan wibawa, dadi nyandiwara, kaya ing ndhuwur panggung. Bakune, ”wong ngomah” ora ngerti, gedibal-gedibal diblebet lambene nganggo angka, wusana aman-aman wae. Karepe mbilung, iya ta. Lha Togog?
Wong sepuh biyen, jane wis sok mejang, jare godha kuwi luwih rosa. Yen nganti lena bisa tiba nistha. Ujare, wong lanang ki cen wedhus, yen diumbar, ndrawasi. Malah sing alok wong lanang ki ra beda kucing, yen didhepi gereh? Cen ”asem”! Wong lanang ki gampang kesrimpet padon tapih. Pokal sing penthalitan, sesidheman, lan dolanan mawa mau sok kekudhung, priya kudu duwe curiga, wanita, kukila, lan turangga. Isih kelingan ta, jaman Ken Arok bareng wis lungguh ing Tumapel, nglirik wae marang Ken Dedes. Dheweke mak dheg nalika weruh tapihe Ken Dedes nglingkap.
Kisah iki, dening Suparta Brata tau diukir dadi crita cekak sing sesirah ”Reca”. Ora beda karo Ajisaka, kang ora kuwat nyawang wanita sing lagi nutu pari ing lumpang, merga kesempyok angin, tapihe sumilak, ndudut ati lanang. Ki Ageng Mangir kang kelayu karo wanita desa sing lagi rewang, wusana digambarake nganggo lading kang ilang lap ing pangkone kenya iku. Samono uga Ki Ageng Pemanahan karo Nyi Ageng Giring, nuwuhake mitos degan ijo.
Wis, wis, wis! Sangertiku durung ana raja Jawa kang bisa uwal seka godha. Prabu Dasamuka bareng wis dhogdheng samaladheng, pengin remu-remu pipine Sinta, najan alasane ngupadi titisane Sri Widawati.
wis kedilat godha, ”iman” sok kuwat ning ”imin” sing ora kuwat.
Mula, yen kepengin uwal seka godha sing nyolok mata, wong tuwa biyen mrayogakake: Yen durung duwe panguwasa, njangkaha sing amba, yen wis duwe wibawa, nglungguhana
luhur kang unine nulada laku utama, tumrape wong tanah Jawi, wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senapapti, kepati amarsudi sudaning hawa lan nepsu, pinesu tapa brata, lan sapiturute. Wose, yen pengin kalis seka godha, ngeker hawa nepsu kanthi tarak brata, iki sing abot.
Laku ngeker kanthi sesirik pancen abot. Kejaba butuh resik lair batine, uga ora asring cedhak-cedhak kebo gupak. Yen bisa ngugemi bapang den simpangi. Urip ora kudu mubra-mubra, dhemen ngemut legining gula. Ana gerongan salisir ing gendhing Jawa kang muni: garwa sang Sindura prabu, wicara tanpa karana, aja dolan lan wanita, tan nyata asring katarka. Yen cedhak karo kenya, kurang begjane nuwuhake pandakwa sing ora-ora, cubriya, lan nyenyamah. Isih arep diterus, emoh dalan padhang ta? O, wong
ugi, tuhu ngandhut falsafah, ingkang nyata agung, tumrap jejering manungsa, dadi tepa palupi ala lan becik, ing kauripanira.
Jeneng GAMBANG ingkang mengku werdi, mbanyu mili kentir aneng
lumrah ingaran alit, mengku tetapsiran pirang-pirang, saka pakem sayektine, gandheng lan tembung kumpul, werdine gya samya nyawiji, manunggal cipta karsa, nut ugeranipun, iku tumraping agama, pranatan kang dadi wewatoning urip, ingudi mrih raharja.
Kalamun GONG kang araneki, wujud gamelan kang paling harda, memper kempul ingkang gedhe, dumadi saking prunggu, tinabuh ing panutup gendhing, tandha mungkasi pada, mangka werdinipun, yen gesang sampun pinungkas, dhawah ing gong wangsul ing kasidan jati, sepuh tanapi mudha.
DEMUNG sinebut balungan, saya greget mahanani, pindha jumbuhing tatabuhan, kang dadi peran utami, mligining wayang kulit, ateges andhamane mung, siji ra neka-neka, mantep manembah ing Gusti, kanthi manut miturut reh parentah-Nya.
Bebasan bojone dhalang, nenggih GENDER araneki, baku ing babagan bawa, aneng pagelaran ringgit, mligine aninthingi, bawa wiraswaranipun, nambah ngrangin swasana, mengku falsafah kang
kurang kontribusi. apa yg bisa aku lakukan cm dari Event ajaDeleteReplyRico Martha4/14/2017 3:25 AMawakmu sing dadi pengurus ae nyebut kurang kontribusi. lha piye kabare aku sing serpihan
propinsi ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak
wonten ing Hunedoara, Rumania. Dumugi taun 1541, kastil utawi astana punika kalebet bagéyan saking Kerajaan Hongaria lajeng dados bagéyan saking Kepangeranan Transylvania, tilaran saking Dinasti Hunyaldi. Kasil Hunyad punika kagunganipun Dinasti Hunyadi ingkang slamet saking kobongan. Lajeng bangunan kasebut dipunslametaken déning aristektur modern kanthi gaya gothik ananging gadhah unsur-unsur arsitèktur Baroque lan Renaissance [1].
Miturut mitos ingkang wonten ing mriku, Katil Hunyad punika dalemipun Vlad III ingkang dipunpitadosi dados drakula. Kala rumiyin papan punika papan bilih Vlad III saking Wallachia dipunpenjara pitung taun [2]. Vlad III, Pangeran Wallcachia (1431 - [[Desember 1476) kawéntar dados drakula. Wonten ing sejarah, Vlad punika nglawan marang ekspansi Kesultanan Utsmaniyah lan wontening ukuman ingkang kejam dhateng musuh-musuhipun. Kejawi punika Vlad II ugi kawéntar amargi paring inspirasi nama karakter Vampir wonten
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 2 Maret 2016.
Reply ↓	fatur on 11/01/2011 at 13:18 said:
aku yo kemproh, tapi seneng sing resik-resik, opo
iku soko atine dewe, soko awake dewe, soko prilakune dewe, lan keluargane dewe. Ojo dipekso marang wong liyo seng ora sarujuk, amargo ora ono soko contone Kanjeng Nabi, mekso Syariah marang wong liyo.
marang wong tua ora iso muleh mergo tazkiyah, lan sak panunggalane. Waduh, bila tidak cepet2 keluar
Injih Pak, pamilo meniko sampun dalu, kulo pamit turu riyin. Mbenjang umpami kulo tasih djudek sms malih nggih. Matur nuwun lan nyuwun ngapuro umpami kulo wonten
kuwi rak ora ngrugeke wong liyo to nduk…
lha wong shadaqah 1,5 juta we isih ngenteke tabungan lho….
nek arep melu NII mengko nek wis sugih…wis to, mesthi di ajeni../
nbiyen jamanku sing jenenge HM Soeharto, kuwi disebute Toing sing tegese Harto Ingkar…
nbareng gelem mbantu nbangun neng Zaytun, waduh kajen tenan lho…nganti jenenge dadi jeneng gedung pembelajaran lho…
ning nek awak mu iklas yo terusno nduk…pesenku ojo nganti gawe rugine wong liyan, opo maneh wong tuamu dhewe…
bahtiar	7:17 am on Januari 6, 2011	Permalink
seneng gambas sing rambas (ra nganggo tumbas aliyas gratis)
Reply ↓	annos on 28/03/2010 at 17:28 said:
gambas seng ngisor enak dinggo sayur bening .-= sedulur annos menampilkan tulisan..Jeep Hardtop Fun Up on Bromo Tengger
apik gambas sing menake mripat, gambas pemasdangans .-= sedulur suryaden menampilkan tulisan..Animal =-.
Reply ↓	Andy MSE on 28/03/2010 at 17:41 said:
Aku ga doyan gambas kang… hahaha…
Reply ↓	Estiko on 28/03/2010 at 21:16 said:
Saiki Jaman Edan Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter Rumongso
Wis ana meh rong ndina iki Wiranto ora mulih. Dheweke pilih kumpul karo para peziarah ing sawenehing makam tuwa kang ana ing perenging Gunung Kelud. Dheweke turu bebarengan karo para peziarah kang mbokmenawa nasibe meh padha karo apa kang dialami dening Wiranto. Kanggo kebutuhan ing saben­dinane, dheweke ora ana masalah. Ing kono jebul uga ana warung-warung pa­nganan kang mligi disedhiyakake kanggo
Sadurunge budhal menyang perenge Gunung Kelud mau luwih dhisik dheweke nggadhekake sepedha motore kang durung lunas cicilane menyang kancane. Dhuwit asile olehe nggadhekake sepedha motore digunakake kanggo keperluwan sasuwene dheweke nepi ana perenge Kelud. Nanging sajrone pirang-pirang ndi­na nepi ana kono dheweke isih du­rung oleh wisik apa dene pituduh gega­yutan karo kang dadi ancas pikirane. Kang kaya mangkono mau ndadekake pikirane tambah ruwet. Dhuwit olehe nggadhek­ake sepedha motore sasuwene ana kono saya suwe saya nipis merga kanggo ke­per­luwan saben di­nane, kaya mangan, ngopi, rokok lan kebu­tuhan liyane. Nganti rong ndina candhake, dheweke ketemu karo sawenehing pawo­ngan kang isih mudha tumaruna kang uga arep munggah
ka­didene wong sing sekti lan ngerti sadu­runge winarah. Na­nging ndulu apa kang dikandhakake, Wiran­to nggraita menawa pawongan sing ana sangarepe iku dudu wong sembarangan.
“Kula badhe ming­gah dhateng Redi Kelud menika saperlu pados oyod mimang. Menawi sampeyan badhe ngersakaken tumut mangga sami-sami sesarengan minggah kalihan kula”
Gandhi Jayanti HD Images 2016 Gandhi Jayanti HD Images
pecah batik banyuwangi kopi pecah batik lawas ba batik banyuwangi kopi pecah gambar motif batik gajah oling gambar motif batik gajah oling Batik banyumasan motif batak karo dan artinya perpaduan motif batik kebumen dan batik jumputan Batik Banyumasan Kabupaten Banyumas Jawa Tengah 53116 Indonesia batik banyuwangi kopi pecah foto batik banyumasan batik banyuwangi kopi pecah batik
batak Kain batik khas asli banyuwangi motif batik tulis hargakainjawa motip batik lawas banyumasan com bedane batik banyumas karo batik pekalongan batik banyuwangi kopi pecah batik batak dan penjelasannya motif batik banyumasan batik batak batik banyuwangi batik motif banyumasan foto batik banyuwangi foto batik banyuwangi batik banyumasan kabupaten banyumas jawa tengah Lukisan batik banyuwangi Batik batak toko alat musik kcmatan kangkung model
aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa Luhur kaca in...
dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
Gusti Allah tuk-ing gung berkah saben ari... sinarengan pamuji lan mitraning saben ari marsudi ati punapa dene sedaya umat kagungan Paduka.... Kawula aturaken sedaya pandonga lan pakaryan, sedaya kawontenan sisah punapa dene...
Kamis, 23 Februari 2017 10:36:29	SADHAR MARET 2017 BAHASA INDONESIA
Rabu, 1 Februari 2017 13:14:52	SADHAR JANUARI 2017 BAHASA JAWA
Kamis, 22 Desember 2016 11:42:45	SADHAR JANUARI 2017 BAHASA INDONESIA
sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, kre...
Rabu, 28 September 2016 14:39:37	SADHAR DESEMBER 2016 BAHASA INDONESIA
Gusti ingkang sampun paring panuntun satemah Tim Mangsa Paska 2017 saged ngrampungaken buku ingkang sakmenika wonten ing astanipun Ibu/Bapak/Sadhèrèk. Jejer ingkang kapiji kanggé Man...
ing bwana, nya mana kreta lor kidul kulon wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening akasa; pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.Sarwo janma kabeh
RENUNGAN HIDUP BERKELUARGA | BLOG-e WONG JOWO
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - serba serbi lagi
siiip gus.. wah mas melu seneng nduwe adhek sing pinter.. mas
sanget matur nuwun informasinipun .menawi tasih wonten tanaman ingkang sagen dados obat-obatan mbok ditambahaken supados
sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
ngelak yen awan ngenthak-enthak.... Yang suegerrr dari Sang Maestro.
RAHMAANIR RAHIIM...INGSUN MUJO PEPUJANINGSUN...SARINING BUMI...SARINING BANYU...INGSUN RACUT DADI SALIRO TUNGGAL...AMORO KUMANDHANG SUWARANINGSUN MANJINGO CAHYONINGSUN...DADIO PANGARUNGU INGSUN...LEPAS PANGGANDANINGSUN ...RAME WICARANINGSUN...YO... INGSUN MANUNGSO SEJATI...GUSTINE MANUNGSO KABEH...REP
JERUK MINUM JERUK NIPIS | BLOG-e WONG JOWO
Wis ora dadi wadi, amerga wis tinarbuka; Wis ora ana wingit, amerga wis kawiyak; Wis ora ana angker, amerga wis kawuryan.
kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi. Laku-lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoni. Tegese aksara Jawa iku guru kang sejati”
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Atlet jawara donya Indonésia. (dirembug)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Atlet_juwara_donya_Indonesia&oldid=951398"	Kategori: Olahragawan IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing layak digabungaké	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.26, 8 Februari 2016.
Tembang Kenangan Nostalgia Indonesia 80an Vol.2 | Nonstop Tembang
aku soko tangerang asli jogja indonesia dugeng pinanggih mugio tansah rahayu ingkang suun amin..
lusi sing boso jowo, koyo2 ono ing negoro jowo,kususe suroboyo, siswanto sby
juin 4, 2014, 10:17 matin GMT
apik banget budoyo jawa ngremboko ing suriname, salam nang
Eka ateges siji, pratala ateges bumi. Bathari Pretiwi putrane putri Sang Hyang Nagaraja, kang dumunung ing kayangan Jalatundha. Ibune asma Bathari Dewi.
anggitane Bondhan Harghana SW lan Muh Pamungkas Prasetya Bayu Aji, weton Cendrawasih lan Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathari Pretiwi iku drajate padha kalawan para dewa, amarga dheweke nguwasani bumi sap kapisan.
Bumi sap kapindho, sinebut Dwipratala, dikuwasani dening Bathara Kusika. Bumi sap kaping telu kang sinebut Tribantala dadi papan dununge Bathara Ganggang. Bumi sap kaping papat utawa Caturpratala dikuwasani Bathara Sindula lan bumi sap kalima, sinebut Pancapratala, dikuwasani dening Bathara Darampalan.
Bumi sap kaping enem iku kayangane Bathara Manikem lan Saptapratala utawa bumi sap kaping pitu mujudake kayangan papan dununge Bathara Anantaboga. Bathari Pretiwi ndalem uripe tansah pengin nduweni kembang Wijayakusuma. Ananging kembang kang ora sabaene kembang iku duweke Resi Kesawasidi kang dumunung ing Padhepokan Argajati.
Sawijining dina Bathara Wisnu tumeka ing kayangan Eka Pratala sedya nglamar Bathari Pretiwi. Tumekane Sanghyang Wisnu lan sedyane njaluk dheweke supaye gelem dadi sisihane dimumpangatake dening Bathari Pretiwi kanggo nyembadani pepenginane duwe
Marang Sanghyang Wisnu, Bathari Pretiwi mratelakake saguh dadi sisihane yen Bathara Wisnu bisa nyedhiyakake kembang Wijayakusuma minangka mas kawin. Bathara Wisnu nyaguhi panjaluke
Dewi Pretiwi iku. Bathara Wisnu banjur tumuju Padhepokan Argajati, nemoni Resi Kesawasidi lan njaluk kembang Wijayakusuma.
Nalika sapatemon kalawan Bathara Wisnu, putrane putri Resi Kesawasidi, Srisekar, ketaman panah asmara lan pengin
dadi sisihane Hyang Wisnu. Resi Kesawasidi mratelakake gelem masrahake kembang Wijayakusuma yen Hyang Wisnu gelem dadi mantune. Wusana, Hyang Wisnu palakrama karo Srisekar.
Nalika Resi Kesawasidi arep masrahake kembang Wijayakusuma marang Bathara Wisnu, dheweke kaget amarga kembang kang ngandhut kasiyat bisa nguripake wong sing wis mati iku alum.
Bathari Wisnu tetep gelem nampa kembang Wijayakusuma kang wus alum iku.
Sabanjure, Hyang Winu bali menyang kayangan Ekapratala arep masrahake kembang Wijayakusuma marang Bathari Pretiwi. Resi Kesawasidi lan Srisekar banjur nyusul Hyang Wisnu menyang kayangan Ekapratala. Bathari Pretiwi dhewe uga ngadhepi panglamar saka raja nagara Garbapitu, Prabu Wisnudewa.
Marang Prabu Wisnudewa, Bathari Pretiwi njaluk maskawin padha, kembang Wijayakusuma. Prabu Wisnudewa saguh ngupadi kembang Wijayakusuma amarga wus nduweni gagange kembang
duwe jeneng Handaka Wisnuhata iku pengin dadi abdine Hyang Wisnu. Sabanjure batheng iku ngiringi lakune Hyang Wisnu tumuju kayangan Ekapratala.
Bathara Wisnu kang kasil nggawa kembang Wijayakusuma banjur masrahake kembang iku marang Bathari Pretiwi. Ing kalodhangan iku, Prabu Wisnudewa uga masrahake macan Sardulamurti marang
Bathari Pretiwi nanging ditulak amarga sing dijaluk iku kembang. Wusana
Prabu Wisnudewa nesu lan nantang prang tandhing marang Hyang Wisnu.
Macan Sardulamurti mbiyantu Prabu Wisnudewa, dene bantheng Handaka Wisnuhata mbiyantu Hyang Wisnu. Macan lan bantheng kang padha sektine iku sampyuh, mati bareng lan wusana malih rupa dadi gagang lan cangkok kembang. Bathari Pretiwi njupuk gagang lan cangkok kembang iku lan banjur didadekake siji kalawan kembang Wijayakusuma kang dipasrahake dening Bathara Wisnu.
Wusana Bathara Wisnu lan Bathari Pretiwi sida palakrama. Kembang Wijayakusuma banjur dibalekake maneh marang Sanghyang Wisnu. Kalorone nurunake putra dhampit yaiku Sitija (sabanjure
dadi raja jejuluk Prabu Bomanarakasura) lan Siti Sundari (sabanjure dadi sisihane Arjuna lan nurunake Abimanyu). Nalika Bathara Wisnu nitis marang Prabu Kresna, Bathari Pretiwi banjur dadi sisihane raja Dwarawati
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - SEPI...
wis diomongi tow kang..Sing penting jaga kandang ben slalu resik ki kepiye..Tur iso selektif
barang sik kepenak kie ukeh2e mblusukke jew... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
sing bener, nek arep kepenek barange diblusuke....opo meneh iki simbah kakung kumat lurrr:lole: _________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene
sing bener, nek arep kepenek barange diblusuke....opo meneh iki simbah kakung kumat lurrr:lole: sing dikarepke simbah kie, mbakar teloyen wis di blusukke nyang mawa panas trus mateng rasane kan dadi
Re: Mari Tolak Pornografi... Mon May 28, 2012 11:03 pm dasare ireng malah tambah ireng, ning isine uenak lho gon,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Sponsored contentSubyek: Re: Mari
kowe duwe no konco2 smp sopo wae
[20:24] ace_koe: aduh aku ra due maneh wes do ilang je
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because
kodrate wong urip ana urip ana patising penting kepriye men jatahe urip awake dewe nang donya iki ana manpangate.. yo nek kwi mesti,,neng nek
iyo jane, kayu koq dipikir.. mikir ki kepriye leh arep golek dhuwit..._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunes,_Finnmark&oldid=1008201"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 5 Maret 2016.
Kangge panjenengan, menawi taksih ngersaaken kiriman via pos, samangke kula upayaaken. Ngateeeen….
karo njagonge... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. indra_agencyBUPATIJumlah posting : 450Points : 632Join date : 15.07.10Age : 32Lokasi : home sweet homeSubyek: Re: WARUNG 23 Sun
Rhyming Names of Jayanthi: Aathimanthi, Ananthi, Avanthi, Baijayanthi, Bhakiavanthi, Damayanthi,
Jayakamal Jayanthi with popular Hindu Surnames:
Jayanthi Menon, Jayanthi Chauhan, Jayanthi Bhardwaj, Jayanthi Agarwal, Jayanthi Abraham
uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi bisa ing Inggris) Proy?k ya kaca Pangumuman Timura...
lan basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu Inggris)
Klabang geni ula geniRante geni gada geni,
Goroh nyolong main zinaLuwih beja luwih mulya,
buahan.kompas.com_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
pancen diimbangi karo olah raga... makan makanan yg bergizi, ngopi, istirahat yg cukup. rokok e juga ojo seng angger2, kamsute seng gawene ora nganggo takeran. wesss... nko malah marai ngukluk._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
10.879, (5.465 lanang), (5.414 wadon)[1].
Hindhuisme (Sundha Wiwitan), Islam, Buddha (Minoritas)
Wong Baduy iku suku kang ana ing Banten. Panceré, suku Baduy iku ana ing Désa Kanekes, Kecamatan Leuwidamar, Kabupatèn Lebak, Banten
Baduy dumunung ing 6°27’27”-6°30’ Lintang Utara (LU) lan 180°3’9”-106°4’55” Bujur Timur (BT).[2].
Wong Baduy dipérang dadi loro miturut tata cara uga wewengkoné, ya iku Baduy Jaba lan Jero. Wong kang urip ing kampung kajeroan diarani wong Baduy jero. Kampung Kajeroan cacahé ana telu, ya iku; kampung Cikeusik, Cibéo, lan Cikartawana. Lan wong kang urip ing sakjabané telung kampung iku, diarani suku Baduy Jaba. Kira-kira ana 60 (suwidakan) kampung ing Baduy Jaba. Kejaba béda wewengkon uripé, ana akèh manèh sing bisa mbédakaké Baduy jero lan jawa, kaya tatacara nganggo klambi, werna klambi, wujud omah, aturan adat, lan liya-liyane.
Asal Usul Wong Baduy[besut | besut sumber]
Konon Wong Baduy asalé saka pasukan Karajan Pajajaran kang nguasai tlatah Pasundhan. Laladan kang dikuasani kayata laladan Banten, Bogor, Priangan, nganti laladan Cirebon. Wektu iku sing dadi raja ya iku Prabu Bramaiya Misatandraman duwéni gelar Prabu Siliwangi. Ing abad XV laladan Baduy wiwit dileboni
dikembangaké déning saudhagar-saudhagar Gujarat saka Arab Saudi lan Wali Sanga. Sunan kang ngayahi laladan Cirebon nganti Banten ya iku Sunan Gunung Jati. Sunan Gunung Jati terus ngembangaké Islam ing laladan Pasundhan, lan nyebabake kuasané uga pamoré raja saya suwé sangsaya cilik. Pungkasané raja karo sénopatiné uga para ponggawa kang isih tetep setia ninggalaké kerajaan banjur mlebu alas gong liwang liwung ing Pasundhan sisih kidul, dhéwèké ninggalaké laladan asalé kanthi tékat kang teguh. Kateguhan ati iku kagambar saka pantun Wong Baduy ya iku
Artiné: Adoh ora ngerti paran, mlaku ora ngerti sing dijujug, mlaku ing pèrènging tebing, golèk slamet ing waliké gunung, luwung isin lan diécé tinimbang kudu perang karo bebrayat utawa kulawarga kang isih sakturunan [3]. Miturut Djoewarsa, wong Baduy asale pancen saka para senapati uga pungguwa setia raja kang mlayu ing abad XII [4].
Baduy iku aran kondhang sing dianggo nyebut masarakat Desa Kènèkès. Aran Baduy wiwit sakwisé agama Islam mlebu ing laladan Banten lor ing abad 16 (nembelas), udakara taun 1522-1526. Muturut panemuné Judistira Garna; "Kasetiané wong Baduy ing agama diwarisi saka buyut nganti turun temurun, kaya-kaya nganggep wong Baduy iku dudu wong Baduy asli. Blume tau nulis babakan asal usulé wong Baduy, Baduy asalé saka Krajaan Sundha, ya iku Padjajaran kang ndhelik nalika krajaan Padjajaran kalah ing prang wiwit abad 17 (pitulas) lan salakune majune krajaan Banten Islam.[5].
Baduy Jero[besut | besut sumber]
Wong Baduy Jero ana ing laladan kampung tangtu tilu (artiné: mung telu) ya iku Cikeusik, Cibeo lan Cikartawana. Kahanan kampung Baduy Jero béda karo Baduy Jaba, omah-omah wong Baduy Jero luwih sedherhana tinimbang omah wong Baduy Jaba. Omah panggungé duwé pondhasi kang luwih dhuwur, lan ora duwé èmpèr omah. Ing Baduy Jero uga duwé pantangan kang luwih ketat banget. Salah sawijining pantange ya iku kaya ora oléh nganggo bahan-bahan kimia (kaya; sabun, odhol, rokok). Ing ngisor iki pantangan-pantangan liyané sing ana ing Baduy Jero:
Lawang omah kudu madhep lor utawa kidul (kejaba omah Puun)
Kudu nganggo kain warna putih kang ditenun dhéwé utawa dijait dhéwé lan ora olèh nganggo klambi kang modern [5].
Baduy Jaba[besut | besut sumber]
Baduy Jawa ya iku kampung kang isih ana ing laladan Baduy kejaba kampung tangtu tilu (Cibéo, Cikeusik lan Cikartawana). Kira-kira ana 60 (suwidak) kampung. Hukum adat Baduy Jaba ora patia akèh kaya Baduy Jero. Akèh prakara sing mbédakaké Baduy Jero lan Baduy Jaba, kayata:
Omah wong Baduy Jaba luwih tumata, ana èmpèré lan direnggo
Wong Baduy Jaba isih olèh nganggo bahan kimia (ya iku: sabun ados, lan sabun isah-isah)
Wong wadon Baduy Jaba kerja dadi tukang tenun, lan sing lanang néng ladhang.
Tata Bangunan Baduy[besut | besut sumber]
Kaya adaté omah adhat ing pèranganing laladan sing duwéni kaunikan, lan béda miturut kapreluané dhéwé-dhéwé, semono uga Wong Baduy kang duwéni omah kang nyelé. Omahé wong Baduy bisa kasebut omah panggung jalaran duwéni sikil omah. Sikil omah iku duwéni tujuwan kanggo nyangga omah. Omah ing Baduy ora ana sing nganggo bata utawa sakjinising, ananging cukup nganggo pring kang disusun nganti mbentuk omah. Anggoné mbangun omah ora bisa sakarepé dhéwé-dhéwé ananging uga ana aturané. Kaping pisan, kabèh omah kudu madep lor utawa kidul lan padha adhep-adhepan, ora olèh madhep étan utawa kulon. Mbangung omah uga ana aturan utama liyané, sing cetha ora olèh ngrusak lemah, lan alam ing laladan kana. Bangunan-bangunan sing ana ing laladan Baduy kudu panggah nyalarasaké karo alam, dadi ngadegé omah kudu melu kamiringane lemah. Ora bisa sakenaké dhéwé nrèpèsi lemah, jalaran kuwalat.
Bahan utama kang kanggo njunjung omah utawa kanggo sikile omah ya iku pring utawa kayu liya. Dipasang nganggo pasak, jalaran piranti kaya paku ora olèh dianggo ing kana. Nganggo pasak kanggé nyambungaké pondhasi omah malah luwih bisa ngraketaké kayu siji lan liyane, apa manèh nalika kayu wis garing.[7]
Budhaya Ngahuma[besut | besut sumber]
Wong Baduy olèhé ngarani ladhang iku huma. Bekasé huma diarani jami, lan bekasé huma kang wis suwé diarani reuma. Miturut wong
dikuwasani déning kabèh masarakat. Olèhé nggarap ladhang iki dikerjaaké bebarengan déning kabèh masarakat Baduy, bisa Baduy Jero lan Baduy Jaba kang dipandhégani déning Puun (pangarsaning Adhat). Huma Serang mung ana ing laladan Baduy Jero, ya iku ing Cikartawana, Cibéo lan Cikeusik.
Huma Puun ya iku ladhang ing panguwasané Puun. Olèhé nggarap uga dikerjaaké berarengan déning masarakat, ananinging ora akèh kaya Huma Serang. Kaya déné Huma serang, Huma Puun uga mung ana ing laladan Baduy Jero, ya iku ing Cikartawana, Cibéo lan Cikeusik. Ladhang kasebut mung bisa diduwéni karo puun nalika njabat dadi pangarsaning wong Baduy.
Huma Tuladan ya iku ladhang kang asring dianggo kanggé kapreluan upacara ing laladan panamping.
Huma Panamping ya iku ladhang kanggo kapreluan masarakat panamping, kang dikerjaaké ing pungkasan wektu.[2].
Budhaya Ngahuma wong Baduy ora sakarepé dilakokaké, ananging uga kudu njaga imbangé alam. Wong Baduy ora sakarepé dhéwé anggoning ngiwiwiti lan mungkasi ngladhang jalaran wong Baduy duwèni aturan lokal kanggo nemtuaké wektu ngladhang. Nemtuaké wektu kanggo ngwiwiti ngladhang ora nganggo tanggalan masèhi utawa parintah saka dinas pertanian ing wewengkon kana, ananging nganggo katoné lintang. Miturut panemuné wong Baduy, ngahuma sataun sakali nyokot anggeran ka bentang sing artiné "ngladhang dianakake setaun pisan njukuk pathokan saka lintang". Ing wektu wong Baduy wiwit taram (mbukak ladhang) diandharaké ing tuturan:
artine: "yen matahari wis ana ing sisih lor, buminé awaké dhéwé wiwit adhem, wiwit wektu iku nembé awaké dhéwé neliti wiwité pananggalan lintang Kidang (lintang waluku), sing ing tanggal Kidang kasebut diwiwiti nganggo kujang (kaya bendho).[2].
Sunda Wiwitan[besut | besut sumber]
Sunda Wiwitan ya iku agama masyarakat wong Baduy kanggo ngormati roh karuhun (leluhur) [8]. Saka peperangane panemu para ahli kang mumpuni, Sunda Wiwitan iku agama kang kasile saka campure agama Islam lan Hindu. Ing agama Sunda Wiwitan uga ana sahadat, amèh padha karo sahadat Islam, yakui:
Olèh-olèh saka Baduy[besut | besut sumber]
Wis dadi adaté wong kang plesir ing salah sawijining papan mesthi golek olèh-olèh saka papan sing dituju. Laladan Baduy uga duwé olèh-olèh kang kas; ana kaos Baduy, kain tenun Baduy, gantungan kunci Baduy, lan ana barang cilik-cilik kaya gelang uga ali-ali. Kabèh barang iku mau mung diregani Rp 25.000,- (slawé èwu) kanggo kaos, gantungan kunci, gelang regané Rp 2.000,-, ali-ali mung Rp 1.000,- lan yèn
nganti Rp 300.000,- bisa luwih uga gumantung ukurané kain sing dituku. Dodolan barang-barang kaya iku mau uga dadi pagaweané wong Baduy, utamane wong Baduy Jaba. Barang-barang iku mau digawé saka serat ayat utawa njalin, kang dadi bahan dhasaré nggawé tas, gelang, ali-ali.
^ (id)Judul Artikel: Sunda Wiwitan Baduy,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Baduy&oldid=1109635"	Kategori: BantenSuku bangsa ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.20, 7 Januari 2017.
“Ma Lima kuwi miturut Rama Semar, petuah para leluhur kanggo nglakoni urip bebrayan kanti ngadohi limang perkara Ma kuwi. Yen wis padha ngerti isa dienggo sebagai upaya mencegah, nek wis kebacut merebak ning masyarakat kudu diberantas, lan kanggo sing wis kadung nindakake kudi diobati, basa Ngalengka-ne masyarakat kudu ngupayake preventif, post facto lan kuratif.”
“Lha apa Ma sing lima kuwi ?”
“Ma lima kuwi : MAling, MAdat, MAin, MInum, MAdon. Lima perkara sing kudu dihindari, dienyahkan saka awake dhewe yen kepengin nggayuh urip sing bener lan pener.”
“Maling, aja njupuk barang sing dudu duweke, dudu hak-e. Klebu korupsi cilik apa maneh wis em eman, kudu diadohi. Kowe aja sepisan pisan nyoba barang barang sing marakake fly, sing sejatine ngrusak awakmu dhewe kayata nyabu, narkoba, ekstasi lsp. Barang barang mau marakake nyandu, yen wis krasa enak pengin nyoba meneh lan meneh. Barang barang mau dudu solusi kanggo menyelesaikan masalah, malah njlomprongake awakmu ke jurang kesengsaraan. Ora ana wong sugih
teka ning omah. Mabuk mabukan ojo sepisan pisan mbok coba lan mbok tindakake. Lha iki kanggomu Gong. Aja seneng madon, njajan, lha wong sing ning omah ora entek entek. Sifate wong lanang kuwi nek ndelok ana sing luwih kempling luwih bening, terus tertarik lan pengin selingkuh. Lha kuwi mung polah tingkah nafsu sing ngojok ojoki awakmu kanggo selingkuh. Lha nek dipikir rasane yo padha wae. Rak iya mengkono
“Lha kok ketoke rada rada mengarah ngono Gong. Aja sing saru lho Gong”
“Kuwi nek pikirane wis ngeres disik. Kuwi ngemu maksud ngene Kang. Mlumah kuwi menghadap ke langit, kudu eling marang
Mengkurep kuwi posisi ndelok ngisor. Ning rumah tangga kudu fokus karo pasangane, ora oleh tergoda karo liyane sing ketoke luwih bening, kinyis kinyis, lha kuwi mung penampilan luar wae kok. Yen dirasakake sing ning omah pastine luwih mranani ati. Modod, kuwi kanggo pepeling yen manungsa kuwi kudu
Posted: Januari 27, 2011 in Artikel	27
Wis meh sedina Drajat nunggu Rista, bojone sing arep nglairake. Bola-bali Drajat ke­prungu sambat lan jeritane bojone sing nembe berjuang ngliwati maut. Kanggo nylimur pikire sing ora karuwan, Drajat nyoba ngobrol karo wong sing uga nunggu ana ing rumah bersalin kuwi. Nanging mbuh ngapa, apa wae sing dadi bab rem­bugane, kabeh kaya ora mathuk. Pikire Drajat tambah ora karuwan, deweke ban­jur wira-wiri kaya wong linglung. Saya cetha menawa saiki Drajat lagi ora kepenak ati.
“Adhuh, aku ora kuwat!”
Drajat kaget. Krungu sambate Rista, Drajat kaya ditangekake saka ngimpi sing ala. Drajat banjur kelingan ana ing wayah sore nalika Rista kandha menawa dhewe­ke mbobot. Krungu
Anggone nyambut gawe dadi tukang becak wis suwe banget, wiwit manten anyar nganti nduwe anak papat. Isih diayahi kanthi rasa tanggung jawab sarta ora nduweni rasa aras-arasen babar pisan. Kanggone Durasim, kendharaan rodha telu kuwi wis dianggep kaya dene sawah sing wulu pametune kanggo ngu­ripi
Mbomenawa wae pancen wis ditak­dirake dening sing ngecet lombok ma­nawa garis uripe kadidene tukang mancal becak.
Dina kuwi isih jam sepuluhan nanging panase wis krasa sumelet. Karo methang­krong neng ndhuwur becake, bola-bali Durasim ngelapi raine sing gemrobyos nganggo andhuk cilik kang dikalungake gulu. Durasim ajeg mangkal neng pra­patan ringin kembar…
pangrasaku. Kaya lagi nyemoni apa kang tak lakoni saksuwene iki. Gawang-gawang ing mripatku lelakon seminggu kepungkur ing stasiun iki ya ing kursi kang saiki tak lungguhi. Lelakon kang njalari ati kang sasuwene aku bebojowan mati dadi urip maneh.
Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining batinku saya ngambar-ambra awit saploke ningkahan arang kadhing kumpul bojo merga dipisahake dening jarak..
Posted: Januari 19, 2011 in Artikel	0
dikarang kangprapto: sabar (sabar ora ana watese), kodrate rikma, rukun, ;lindhu, obahe bumi murkane gusti
INGSUN AMATEK AJIKU SI ANJANG KUMAYAN SHOLLALLAHU ALAIHI WASSALAM, ANJANKU ONO WETAN AKU ONO KIDUL, ANJANKU ONO KIDUL AKU ONO KULON, ANJANKU ONO KULON AKU ONO LOR, ANJANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING KATON,
NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON. DATLAT KUMAYAN SING KATON. KUMAYAN SIRO
piye ra seneng,soale aku yo ana kancane berarti..hehehhe..wis podho plek...bocah kabeh jebule ngono yoo...adhewe kudu nduwe sabar sing gewde tenan..paringaken sabar gusti....:)
Jebule podho wae bocah2 kadang gawe wong tua nesu2
Comic – Sinetron Hater | Menika katonipun
“Wong Urip iku Mung Mampir Ngombe” PengirimMessageSunjoyo HadiwinotoKorLapLokasi : jakartaReputation : 1Join date : 05.05.08Subyek: “Wong Urip iku Mung Mampir Ngombe” Thu Jul 11, 2013 9:55 pm Secara harafiah, “Wong urip iku mung mampir
“Wong Urip iku Mung Mampir Ngombe” Sat Jul 13, 2013 8:45 pm e yo mbok menowo ono paedahe,..... kanggone awakku yo syukur syukur ono manfaate kanggo wong liyo,.... sing baku sak samubarang ingkang ngemu pitudhuh,.... mbuh kuwi tekone seko wong bodho,....ora ono salahe kanggo ngebaki amalan kanggo sangu mati,...... mugo mugo kito kabeh biso sedho ingkang sempurnom,,,, ampun ngantos sedo ingkang sio-sio,..... GusNo M sadhamKorLapLokasi : Mendak sak wetan ponjongReputation : 0Join date : 14.04.13Subyek: Re: “Wong Urip iku Mung Mampir Ngombe” Sat Jul 13, 2013 8:54 pm pancen leres Pak Dhe, mugi2 kito saged Khusnul Khotimah ing samubarangipun Sunjoyo HadiwinotoKorLapLokasi : jakartaReputation : 1Join date : 05.05.08Subyek: Re: “Wong Urip iku Mung Mampir Ngombe” Sat
Subyek: Re: “Wong Urip iku Mung Mampir Ngombe” Sat Jul 13, 2013 9:15 pm Kasinggihan Pak Dhe,...salam mawon kangge keluarga, mugi tansah
Comic – Play Hard, Play Hard… | Menika katonipun
mlayungisorku elek ora payu-payu[/quote]Numpak gethek getheke mlakuNadyan aku elek ning anakku ayu
Kaca-kaca ing kategori "Perang kimiawi"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Perang_kimiawi&oldid=1067225"	Kategori: PerangKimiya	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 23 Juli 2016.
lha aku malah mau nyari berita wong neng kene gak iso nangkep siaran indo kok
Gardu Listrik PLN di Lajer, Ambal
pm nuwun sewu, sumonggo ingkang wicaksono agenipun maos seratan meniko, seratan meniko namung sekedik kutipan saking suluk sujinah, mbok menawi onten ingkang saged njarweaken "Lakune ahli tarikat, atapa pucuking wukir, mungguh Hyang Suksma parenga, amati sajroning urip,
Pangeran, manungsa darma nglakoni.Ping kalih kang aran tapa , geniara adadi laku ugi, ana dene artinipun, malebu dahana, lire lamun kabrangas ing ujar …. den ucap ing tangga, apan ta nora sak serik.Ping tiga ran bayuara, ya tapaning estri ingkang utami,
pituturing guru laki.Tapa kang kaping sekawan, tapa ngluwat mendhem sajroning bumi, mengkene ing tegesipun, aja ngatonken uga, marang kabecikane dhewe puniku, miwah marang ngamalira, pendhemen dipun arumit." matursuwun sakderengipun..._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Perwira iku ora wedi kangelan, tansah mrantasi karya, disiplin, lan ngugemi bebener. Perwira iku nduweni rasa tanggung jawab kang gedhe, tansah njaga martabat utawa harga dhirine, lan adoh saka tindak kang nistha. Upama nganti tumindak kang luput, wong sing perwira mau wani ndhandha kaluputane lan siyaga nampa pidana kang bakal dipatrapake.
Bebuden sing kaya mangkono mau ora mung perlu didarbeki dening para manggalaning jurit, nanging uga dening abdining negara
nyadhari menawa tindak-tanduke tansah tinulad dening anak buah lan rakyate. Mula, para pemimpin iku kudu bisa dadi tuladha kang becik.
Sifat perwira iku kaya-kaya durung mbalungsumsum ing kalanganing para pemimpin lan birokrat. Kalungguhan ora kawawas minangka kalodhangan kanggo ngabdi negara, kamulyan lan kesejahteraan bangsa. Kalungguhan sing kadhang kecekele kanthi ngetokake prabeya sing ora sethithik iku luwih kawawas minangka kalodhangan golek pepulih, golek tambahing kaskaya murih raharjaning kulawarga sumrambah marang anak-putu. Sawetara pejabat ana kang namakake senjata ”aji mumpung”. Ing sadhengah papan ana kebocoran anggaran. Dhuwite negara banjur ora cukup kanggo mbangun praja lan gawe sejahterane rakyat. Senajan wis mardika
tanggung jawab saha njaga kaurmataning kalungguhane sarta wani ndhadha kaluputane. Akeh sing padha endha menawa nampa kritik, golek dhalih lan pembenaran tumrap apa kang wis katindakake.
Ing Jepang, pemimpin sing rumangsa wis nindakake kaluputan, sing rumangsa gagal, kanthi rila legawa mundur kanggo nuduhake rasa tanggung jawabe. Iki uga mujudake sikap perwira sing durung didarbeki dening para pemimpin Indonesia.
Sifat perwira iku ngedohi tindak nistha. Pemimpin perlu nyadhari menawa kalungguhan lan pangkat iku nduweni konsekuensi kang abot. Kalungguhan lan pangkat ngudokake para pemimpin iku nduweni bebuden sing ora mung padha karo sadhengah uwong. Pemimpin kang ajiwa perwira iku dibutuhake banget. Emane isih akeh pemimpin kang kengguh ing panggodha, saya-saya yen olehe antuk kalungguhan mau kanthi nggunakake cara kang ora becik. Golek pepulih, gedhening pamrih, ngaji pupung, dumeh duwe
rembang, lasem, blora, cepu, purwodadi, mranggen, kendal, demak, batang, pekalongan, pemalang, tegal, brebes, ungaran, bawen, ambarawa, temanggung, wonosobo, banjarnegara, purbalingga,
purwodadi, rembang, tuban, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga, purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung,
Wies… apik-ne @mas nggak jelas iki, di tutu endase ben klenger sisan 😀 😆
Kanggo panjenengan @mas Jelasnggak mbok ya ndbleg ojo kesuen toch… jelasnggak said
June 25, 2009 at 2:05 am @Haniifa ojo mbok tutu endasku iki
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - tausiyah(saking kanca)
2. papan tulis sampun langkung kapernah gantos “white board”, pangajab mugi dadosaken swasana kang langkung memayu ing kasehatan badan.
3. ing tembe, bade kalajengaken wontenipun LCD projec tor+Laptop. kangge mbiyantu proses belajar mengajar/ PBM, theori+praktek.
Ibu, tuwin Bapak Guru ingkang minulya. bingahing manah kawula sajak kados
kebumen kalebet desa peniron. mung saran …hehehe…
bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining resmi data sawijining mawujud iku, Tabel resmi - karo 2...
wetankanggo Indon?sia: menawa sastra aslin? saka utama Panjenengan propinsi tangga Anwar dhial?k saka Jawa). basa
gajah mada, iain, kalijaga, uii
stasiun tugu, lempuyangan, nggon kreta api
tangan reget aja nggo uthik-uthik upil
susruk wajan nggo nggoreng krupuk kuwi sothil
mbok ya anteng tangane, aja padha nggrathil
Pekalongan Kudus Rembang Brebes Kota Tegal Demak Blora JABAR Batang Kendal Kota Smg Tegal Pemalang Batang Pekalongan Pekalongan Grobogan
Tegal Kota Pekalongan Kudus Rembang Brebes Demak Pekalongan Kota Smg Batang Blora Batang Kendal JABAR Tegal Pemalang Grobogan
nulis nulis lan ora fokus wis yho nek ono sing isih moco
Bi Anis punya pacar! | Menika katonipun
Ditimbali Kanjeng Ratu Kidul Manggone ing bangunan kuna tinggalan jaman Landa sing katelah Kamar Bola. Dijenengi Kamar Bola jarene merga dhek jaman penjajahan Landa biyen papan kono kuwi mujudake gedhung kang­go main bola sodhok utawa billiard. Sawise Indonesia merdika gedhong Ka­mar Bola iku banjur digunakake kanggo sekolah SMA partikelir, lan pener, Ben­teng Walanda banjur dibangun dadi Mas­jid Raya Klaten.
Bangunan Kamar Bola kalebu bangu­nan kang wingit. Akeh lelembut kang manggon ing omah kuwi. Ewasemono wong tuwane Bambang sak kulawarga ora wedi mapan ing seperangan bangu­nan kuwi minangka tukang kebon sing kejibah
dipindhah mapane turu menyang papan-papan sing nylempit utawa ing wuwung­an omah wis asring dialami Bambang wiwit isih cilik. Nanging ya ora nda­dekake kapok, malah kaya-kaya bab kuwi kaya gegojegan.
Prastawa iki dumadi ing taun 1976, nalikane Bambang isih bujang lan wong tuwane sing sithik-sithik ngerti carane nyrawungi alaming le­lembut isih sugeng.
Sajroning selapan dina wis kaping telu Bambang ditekani pawongan kang nyandhang cara prajurit kraton nitih kre­ta kudha. Prajurit-prajurit kuwi ngajak Bambang supaya gelem sowan marang Kanjeng Ratu Kidul ing Kraton Segara Kidul. Nanging Bambang ora mangsuli. Saguh ya ora nulak ya ora. Wekasane ka­ping telu prajurit-prajurit sing ngaku utusane Kanjeng Ratu Kidul kuwi kepeksa bali nglenthung ora oleh gawe.
Nalika kedadeyan kuwi dicritakake marang bapake, bapake mbenerake si­kepe Bambang sing ora njawab panga­jake prajurit-prajurit saka alam gaib ku­wi. Sebab yen Bambang nganti njawab lan gelem melu mbok menawa Bambang ora bakal bisa bali mulih.
Kaping telu utusane Kanjeng Ratu Kidul cabar ora oleh gawe ngajak Bam­bang sowan ngabiyantara. Dumadakan ing sawijining wengi, kira-kira jam siji nalika Bambang lagi teturon ing lincak teras omahe, ngerti-ngerti kok wis pin­dhah lungguh ing gi­sik­ing samodra Sega­ra Kidul. Banyu kang jembar alerap-lerap, ombak kang oyak-oyakan dhuwure sao­mah-omah, lan nu­wuh­ake swara jumle­gur yen padha tabrak­an, gumelar ing pang­arepane.
Bambang dicandhak, diangkat mendhuwur kanthi entheng, banjur diuncalake sakayange menyang tengahe samodra sing lagi rob.
Durung entek gu­mune lan durung ngan­ti kecekel ngira-ira posisine mapan ing perangane Segara Ki­dul sisih ngendi. Ora ngerti sangkan para­ne, dumadakan ana piyayi sepuh marani Bambang. Piyayi se­puh kuwi jenggote dawa wis putih kabeh, nyandhang pengang­go cara sunan jaman mbiyen, jubah lan serban sarwa putih, nggawa teken dawa gilap warna kuning emas.
“Mengku karep apa kowe tekan pa­pan kene?” pitakone piyayi sepuh kuwi.
Bambang kaget nampa pitakonan kuwi. Rumangsa dheweke ora sengaja mapan ing papan kono. Bambang banjur njawab sak kenane: “Kula namung pe­ngin ningali samodra Segara kidul ing­kang nembe rob.”
“Ngerti samodra lagi rob kok malah ditonton. Apa Kowe ora ngerti bebayane? Ngertiya, kowe bisa kesaut ombak lan keseret alun tekan tengahe samodra? Yen kepengin slamet kowe sumingkira saka papan kene! Kana minggir ngadoh saka gisiking samodra sing lagi rob ngge­gilani iki!” prentahe piyayi sepuh kuwi ngeman marang keslametane Bambang.
“Mboten, Kyai, kula mboten badhe kesah saking papan mriki. Kula mboten ajrih sanajan ningali alun samodra ageng­ipun sakgunung-gunung,” wang­sul­ane Bambang mbeguguk ora gelem lunga.
“Dikandhani wong tuwa kok ora ma­nut. Apa Kowe njaluk tak uncalake ing tengahe samodra kana?” kandhane pi­yayi sepuh kuwi karo ngancam.
“Sumangga menawi Panjenengan kagungan kersa mekaten. Nanging kula tetep mboten badhe kesah saking papan mriki,” panantange Bambang.
Entuk wangsulan sing sajak nantang, piyayi sepuh kuwi kanthi praupan kang nandhakake lagi duka banjur marani Bambang sing isih lungguh sila ing wedhi. Bambang dicandhak, dijunjung dhuwur kanthi entheng, banjur diuncalake saka­yange menyang tengah­e
rumangsa nga­lami. Arep percaya, kedadeyan iki kok kaya mokal lan ora tinemu nalar. Nanging kabeh kuwi yen Gusti Kang Maha Kuwa­sa sing ngersakake, ora ana barang mokal sing ora esoh klakon.
Sawise diuncalake dening piyayi sepuh sing nyandhang kaya cara Sunan, Bambang weruh banyu Se­gara Kidul kaya mbiyak dadi rong pe­rangan kiwa tengen. Bambang tiba ing tengah-tengahe sing ora ana banyune. Wangune tengah-tengah kuwi mujudake dalan kang nuju ing Kraton Segara Kidul. Dalan kuwi dumadi saka lemah sing alus lan ora kena banyu. Garing ora teles. Bam­bang banjur mlaku tumuju regol kraton sing wis wiwit katon ing jarak udakara satus meter adohe. Sajroning mlaku nuju regal Kraton Segara Kidul kuwi Bambang krungu swara pating bengok ing kiwa tengen lan ing mburine Bambang. Swara-swara kuwi ana sing nyeluki jenenge Bambang, ana sing sambat-sambat njaluk tulung kaya swa­rane wong-wong sing lagi kerem keseret ombak.
Ngrungokake swara-swara sing pa­ting bengok kuwi Bambang kaya meh ora kuwat, kepengin noleh banjur aweh pitulungan. Nanging Bambang sadhar yen swara-swara kaya mengkono kuwi biyasane mung mujudake panggodha sing yen dituruti mung bakal nyilakani. Pungkasane Bambang nggedhekake tekad kanggo terus maju sowan Kanjeng Ratu Kidul lan ora ngrewes sakehing swara panggodha senajan nangis ngre­rintih njaluk tulung utawa celuk-celuk jenenge memba swarane wong sing wis dikenal.
Tekan regol kraton kapisan Bambang dicegat prajurit jaga cacah loro sing siyap siyaga nggawa gaman tumbak lan tameng.
“Mandheg dhisik, Kisanak! Kowe arep mlebu Kraton Segara Kidul, apa keperlu­wanmu?” pitakone prajurit jaga sing bre­ngose sakepel.
“Kula badhe sowan Kanjeng Ratu Kidul. Awit sampun kaping tiga kula di­tim­bali Kanjeng Ratu, nembe saged so­wan sakpunika,” wangsulane Bambang.
“Yen pancen sowanmu merga ditim­bali tak paringi palilah, nanging kowe kudu laku ndhodhok. Ora kena mlaku nga­deg kaya wong ora duwe sopan san­tun arep ngadhep ratu. Lan Kowe ora kena dlajigan sakarepmu dhewe. Ngerti, Kisanak?”
“Inggih kula mangertos lan badhe ngestokaken dhawuh lan nggatosaken pesen Panjenengan,” wangsulane Bam­bang.
Bambang banjur mlaku ndhodhok tumuju Kraton Kidul. Ana regol cacah telu sing kudu diliwati Bambang. Telu-telune dijaga prajurit sing gagah lan nggawa gaman tumbak lan tameng. Sawise ngliwati regol sing kaping telu Bambang mlebu plataran kraton. Nyawang meng­arep Bambang weruh wewangunan kraton saka ngisor nganti ndhuwur, saka pondhasi nganti atap sirap bangunan kabeh katon putih sing digawe saka balung-balung manungsa sing ditata rapi. Senajan bahane digawe saka ba­lung menungsa nanging katon rapet lan pengkuh.
Mlebu pendhapa kra­ton Bambang wis ditunggu Kanjeng Ratu Kidul sing lenggah ing dhampar ken­cana. Dhampar
mengkilap digawe saka emas. Kanjeng Ratu menganggo sarwa ijo, rik­mane diore dawa ngagem makutha emas. Ing kiwa tengene Kanjeng Ratu lungguh dhayang-dha­yang patah sakembaran sing ayu-ayu rupane, umur kira-kira sangang taun. Kanjeng Ratu banjur ngawe Bambang supaya nyaket.
“Bambang, tekamu mrene pancen tak kersakake merga aku ngerti kowe bocah enom sing sregep tirakat lan laku prihatin. Nanging sadurunge aku wawan pangandikan karo kowe sing akeh-akeh, kowe tak keparengake mubeng lingkung­an kraton kanggo nonton­nonton kaha­nane Kraton Kidul kene.” Bambang matur sendika lan banjur pamitan arep nonton-nonton kahanane kraton.
Ing mburi kraton Bambang weruh ana dhapur kang jembar banget. Nalika mle­bu pawon Bambang kaget meruhi ana pawonan cacah telu sing gedhe – gedhe lan genine tansah murub amarga terus disugoni bahan bakar. Anehe bahan bakar sing kanggo ngurubake pawonan kuwi ora saka kayu utawa karet nanging balung-balung jrangkonge manungsa. Ing sacerake pawonan ana pasedhiyan tumpukan balung-balung jrangkonge manungsa sepirang-pirang sing siyap disugokake ing cangkeme pawonan sing katon panas geni mulat-mulat. Bambang rumangsa miris banjur age-age metu saka dhapur raseksa sing nggegirisi kuwi.
Ing mburi dhapur katon ana paviliun sing akeh cacahe. Ana paviliun mligi kanggo wong lanang, ana paviliun mligi kanggo wong putri, lan uga ana paviliun mligi kanggo nom-noman setengah tuwa sing rupane bagus-bagus lan ayu-ayu. Lan sing gawe mirise ati ing kono uga ana bangunan gedhe kanggo papan panyiksan. Ing papan iki akeh wong disik­sa. Tangan dirante digantung munggah, banjur wong-wong sing mung nganggo kathok cendhak ireng kuwi awake saku­jur dipecuti nganti getihe mili pating dle­wer. Ganda amis nduleg irung. Jerit-tangise ngebaki ruwangan gawe melas wong sing ngrungokake. Bambang ora betah suwe-suwe ing papan kono, dhe­weke banjur metu.
Sawise dirasa cukup anggone ngu­bengi lingkungan kraton Bambang banjur bali sowan Kanjeng Ratu Kidul. Kanjeng Ratu lan dhayang-dhayang patah sakem­baran isih lenggahan nunggu sowane Bam­bang.
“Kowe wis ngubengi kabeh lingkung­an kraton. Saiki aku arep nerangake apa sing wis kok weruhi nalika mubeng-mu­beng mau,” ngendikane Kanjeng Ratu sawise Bambang bali sowan ngabian­toro.
“Wong-wong sing ana paviliun mburi kae mau wong-wong sing kalap ing pa­pan kene lan tak kersakake dadi kawu­laku. Dene nom-noman bagus-bagus lan ayu-ayu ing paviliun sing kok weruhi mau bocah-bocah sing banget ditresnani ba­pak-ibune ngungkuli tresnane marang anak-anake liyane nanging tak kersakake dadi kawulaku ing kene. Ing kene nom-noman kuwi uga dadi abdi kinasihku. Mula wong-wong tuwa sing anake padha kalap ing kene ora perlu susah merga ing kene anak-anake iya entuk pangu­ripan sing kepenak.
Dene wong-wong sing padha disiksa kae wong-wong sing padha wani nantang aku, lan padha dlajigan ing papanku, apa maneh padha tumindak saru ing papanku sing tak anggep suci.
Banjur wong-wong sing mung katon balung-balung jrangkong sing padha di­dadekake bahan bakar kanggo ngurub­ake pawonan ing dhapurku, kuwi wong-wong sing padha golek pesugihan ing tanah Jawa sing wis tekan janjine. Pan­cen kanggone wong­wong sing padha kepengin sugih kanthi gampang, ora gelem nyambut gawe kanthi rekasa, ing tanah Jawa kene iki wis tak gelar papan-papan kanggo golek pesugihan. Iki pi­nangka pacoban marang imane ma­nung­sa. Yen wong kuwi wis tekan jan­jine, wong kuwi bakal digawa mrene disiksa dadi bahan bakar pawon gedhe sing genine panas mulat-mulat kuwi mau, ngendikane Kanjeng Ratu Kidul njelasake werdine apa wae sing wis di­we­ruhi Bambang ing papan kono.
“Piye, Mbang, apa kowe kepengin sugih mblegedhu sarwa turah, nanging pungkasane dadi bahan bakar disugok­ake ing pawonan kaya wong-wong kae mau?” pandangune Kanjeng Ratu ma­rang Bambang.
“Mboten, Kanjeng Ratu. Kula mboten kepengin sugih yen samangkenipun na­mung dados hurub-hurub pawonan ing­kang sakelangkung panas. Kula trimah dados tiyang ingkang gesang cekapan, syukur tirah saged kagem
perlu kok gatekake: Sepisan, yen kowe kepe­ngin ketemu aku, yen ora dhong pinuju pisowanan aku bakal teka nemoni kowe. Syarate kowe kudu sesaji: sega putih, banyu putih, kopi pait, gedhang mas di­ga­we kolak ora nganggo gula, iwak ayam dhadha menthok, menyan lan merang pari ketan ireng. Kaping lorone, pesenku kowe mengko yen bali mulih sajroning njangkah 100 meter sanjabane regol, senajan krungu swara apa wae aja me­nga-mengo lan aja nyaut utawa mangsuli senajan krungu swara celuk-celuk je­nengmu. Wis saiki kowe tak tundhung bali saka papan kene. Aja kesuwen ma­pan ing kene, iki dudu papanmu!”
Sawise ngaturake gunging panuwun lan nyuwun pamit, Bambang enggal-enggal ninggalake Kraton Kidul kanthi laku ndhodhok nganti tekan regol sing pungkasan. Sawise ngliwati regol Bam­bang mlaku biyasa ing dalan sing kiwa tengene banyu segara ngilak-ilak kanthi ombak gedhe siyap arep nglelep dalan kuwi nanging ketahan sawijining tembok sing ora katon. Ing samburine Bambang lan sakiwa tengene keprungu jumerite wong-wong bengok-bengok njaluk tulung kaya lagi glageban keseret alun ombak samodra kang lagi rob. Nanging nuhoni welinge Kanjeng Ratu Kidul Bambang ora ngrewes swara-swara kuwi mau kabeh.
madhep mantep tumuju ngarep arah mulih nyang ngomahe dhewe.
Entuk 100 meter langkahe Bambang saka regol sing pungkasan, dumadakan ana angin gedhe sing tumiyup santer mbuncang Bambang mumbul angkasa. Ngerti-ngerti Bambang wis bali turon ana lincak ing emper omahe. Alhamdulillah Bambang ngucap puji syukur marang Gusti kang akarya jagad lan isih tetep nyayomi dheweke sawise nglakoni keda­deyan sing luar biyasa.
Seminggu sawise kedadeyan kuwi Bambang nemokake pusaka loro cacahe ing ngarep omahe nalika lagi mbukak lawang ing wayah esuk. Pusaka kuwi diwenehi jeneng Keris Kiyai Nagagini sing dawane kira-kira sangang senti meter lan Tumbak Kiyai
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - AQIDAH???
bergairahFB dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 11.07.08Subyek: Re: [Game] Tanya Jawab Fri Nov 14, 2008 1:01 am wegah ah...lha kw wis due jodo po rung?_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo siti rahayuCamatLokasi : Blok F 48
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - iman..
ora cetho kanggone mantan bu bicak alias aku, yen ra ngandel…lho liaten kempolku…qiqiqi
ora cetho kanggone pak wali..(soale
wondering comparison will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2]
iyo Yud, taun ngarep dikumpulno sing akeh yo..!! 😀
@Yaniz (ora nganggo cantik, fitnah engkok, hahaha)
halah, ora usah ngeles, kowe kan senengane donlot ngono kuwi, tobat le tobat… wes kerjo ojo macem2,
neng kono. sori, soale tak kiro webku sing iki sing bakal metu.
seneng gawe susah ing liyanApa alane gawe seneng ing liyan(
PENYEMANGATSaiki jamane informasi Wong tani kudu ngerteni Undakke ilmu lan teknologi Supoyo gampang nggolek rejeki
Jamane jamane teknologi Wong tani kudu ngerteni Ngupoyo
JANGAN TEMBAK PESAWAT TEMPUR INDONESIA | BLOG-e WONG JOWO
ya dudu wong liya... ana mambu sedulur kae karo sing wis
JARE toblosan pilgub wis perek dinane, daning saprene durung ana sing teka ndaftari warga sing pan noblos.
Nyong takon2 tangga sa RT, Jare ya durung didaftar
khususe nang RT03/04 Ds Slawi Kulon. Priben donge
petugase, sungkan apa maen bureng. Tulung om Radar
OM RATEG aku pan melu ngresula, bisane gili siji arah
inggrag, bendra, majing metu mall, iwak bakar kayong
KALIJURANG KEC. TONJONG, KAB BREBES.
PAK pimen keh PDAM daning banyune butek kaya
banyu the, pan dinung kepriben wong butek kaya kue.
kalih kruna utawi akeh sane prasida ngawetuang ati sane jangkep saha maweweh pola paneesnyane. • Lengkara sané kabaos
• Bapa metakon”Putu tusing masuk jani?”
C. Lengkara Basa Bali nganutin lingingnyane kapalih dados 2 soroh inggih
1. Lengkara Lumaksana Inggih punika: Lengkara sane jejering
lengkaran lengkarannyané nglaksanayang pakarya. Linging
Gemrisik adhuh isise, adhuh segere
Pak kae koncoku ora ngopo2 lahir ceprot langsung sugih… Lha karepe sampean piye? Pingin melu lahir ceprot sugih? Ra segampil karepmu ngonoo kwi…
pendapatmu iki sangat subyektif... yang. lha ngertimu mung rongkop akeh gununge ya wis sak mestine
lha ngertimu mung rongkop akeh gununge ya wis sak mestine "never flat" coba neng karangmojo utawa wonosari neg kono flat kabeh....[/quote]sakarepmu mbah....tpi tulung
lho. Spoiler: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
kq._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Sampun nyaluk wengi I Lubdhaka arip. Metu ajerih manah ipun, yan nyriet akedik janten
Hyang Siwa. Tur nenten kerasa, saget sampun semengan jagate. I Lubdaka gegesonan tedun, tur budal nenten makta punapa-punapi.
Rawuh ring pondok rabine nyanggra : "Inggih... Beli... Napi mawinan wawu
Hyang Siwa. Sampun rawuh ring ajeng Ida Sang Hyang Siwa, raris Ida Sang Hyang Yama matur, "Inggih... Ratu Sang Hyang Siwa, I ratu
sane ngardi awig-awig jagat, yan masolah becik polih linggih sane becik, yan
sane icen I Ratu linggih becik?. Yan puniki
Siwa, ngicen I Lubdaka linggih becik.
Wawu asapunika atur Ida Sang Hyang Yama, raris Ida Sang Hyang Siwa nyawis, "Uduh... Dewa Sang
brata, anggona nglebur dosane makejang".
Mireng bawos Ida Sang Hyang Siwa asapunika, ngancan nenten
Kapitu, kanggen galah utama nangun bratha?".
Ida Sang Hyang Siwa raris masabda, "Suksman Tilem Kapitu inggih punika sekalane
Kaping siki SURUPA, punyah antuk goba jegeg wyadin bagus.
Kaping kalih DHANA, punyah antuk sugih arta brana.
Kaping pitu KASURAN, punyah antuk merasa dewek wanen.
sane ngawe manah peteng, sane ngawe manah paling, punika mawasta Sapta Timira. Kapetengan manah punika
ledhung, cep menengo ngger anak ku
anak ku sing ayu rupane, nek nangis ndak ilang ayune
tak gadhang bisa urip mulya, dadia wanito utomo ngluhurke asmane wong tuwa……..
kantor arisan mapan d bekasicabang arisan mapan di bekasicabang arisan
SEPASANG PENGANTIN BAU | BLOG-e WONG JOWO
SEPASANG PENGANTIN BAU	21 Mar 2011 Tinggalkan komentar
wektu ayo udud bareng,Bar mangan nek ora udud rasane koyo di tapuki wong ora iso mbales :(0)*: Sponsored
wawaton lampahing suz. Petangan punika dede barang enggal, wiwit kina-makina inggih sampun wonten. Ing taun masehi 1855 potongan wau kabangun malih saking mangsa kasa (mangsa 1, dhawah ing suraya 22 juni 1855. menggah jengkapi sataun wonten ing wekasaning mangsa : Sadha (mangsa 12), dhawah surya 20 juni 1856. Dados pranata mangsa taun : 1 jangkep umur dinten.
Peteangan taun pranata mangsa wau, manawi dhawah taun wastu (taun lak) umur 365 dinten (mangsanipun kawolu umur 26 dinten), dene dhawah taun wuntu (taun panjang), umur 366 dinten dene pratelan kados ing ngandhap punika."
Menggah dhuawahing taun wuntu punika katentokaken saben 4 taun sapisan; dene psangetangipun : menawi angkaning taun kapara 4 pinang ceples, dhawah taun wuntu, kajawi yen angkaning taun wau
Candrane : Sotya murca saking embanan. Sotya = mutiara, murca = hilang. Pindhane mutiara coplok saka embane. Akeh godhong padha rontok, wit-witan padha
Candrane: Pancuran mas sumawur ing jagat. Mas pindane udan. Wiwit ana udan.
Umure : 43 dina. 9 Nopember – 21 Desember.
Candrane : Wisa kentir ing maruta. Wisa = racun, penyakit; kentir = keli, katut ; maruta = angin. Pindhane : Penyakit akeh, akeh wong lara.
Umure : 43 dina. 22 Desember – 2 Pebruari.
Candrane : Anjrah jroning kayun. Anjrah = sumebar, warata; kayun = karep, kapti. Pindhane akeh pangarep-arep. Para among tani padha ngarep-arep asile tanduran. Wit pari padha mbledug.
Umure : 26 dina. 3Pebruari – 28 Pebruari.
Candrane : Wedharing wacana mulya. Wedhar = wetu; wacana = pangandikan, swara, uni; mulya = mulia, endah. Pindhane akeh swara kang keprungu endah, kepenak. Garengpung padha muni, gangsir padha ngethir, jangkrik padha ngerik.
Umure : 25dina. 1 Maret – 25 Maret.
Candrane : Gedhong mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha meteng. Kucing padha gandhik. Manuk padha ngendhog.
Umure : 24 dina. 26 Maret – 18 April.
Candrane : Sotya sinarawedi. Sotya = mutiara; sinarawedi = banget ditresnani (?). Pindhane kaya
ilang; sasana = panggonan. Pindhane wong-wong ora kringeten jalaran mangsa bedhidhing (
it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
podo neng endi !!!!lha po yen wes geger ki dadi pahlawan ??dadi sangar ???di ajeni ???guoblok brarti !!!
nggo JETMEN & BANASPATI ASU !!!sampek mati
Asalmualaikum sugeng sonten,,,,nyuwun bimbingan pripun crane ndamel kcer cepet mungel seng lg drop….kulo anief jombang dawis 14/09/2012
@annosmile, badhala… keyword sing ngendi???
lho tenan kuwi…. cah – cah nom, nguawur nyetire ndik ratan, aku karo bojoku lan anakku pak, mosok
Nuwun sewu kangmas menawi panjenengan rena ing penggalih mbok dalem diparingi/dipun kintuni salah satunggal gending jawi mp3 koleksi panjenengan. Dalem nyobi down load saking website panjenengan ananging nuwun sewu, gagal maning…..gagal maning….Dalem dereng mangertos ingkang magetaken gagal maning menika.
Sak dereng lan sak sampunipun dalem aturaken matur nuwun awit kawigatosanipun Kangmas Prabu.
Kulo sampun aturaken via email. Mbok menawi kathah ingkang mlebet inbox lan mboten wonten Judulipun, puniko sanes spam utawi virus. Langsung kemawon dipun undhuh attachment file MP3-ipun.
Said Joenaidi Says:	December 28, 2007 at 9:14 am | Reply Matur sembah nuwun ingkang tanpa upami awit Kangmas Prabu sampun kerso maringi Gending Jawi MP3 ingkang sampun dumugi wonten email kulo. Sakmenika kula nembe download attachment file MP3 nipun ( 30 buah file).
Sakperlu kula paring kawigatos dumateng Kangmas Prabu, bilih kula sakmenika nembe wiwit remen mirengaken gending gending Jawi saksampunipun kula kapetang dados tiyang sepah, benten sanget rikala kula taksih kaperang enem,kirang remen kalian gending jawi kamongko bapa lan ibu dalah eyang kalebet ingkang
Prabu, menawi kepareng, kula ugi nyuwun koleksinipun mp3 gendhing-gendhing jawi utawi mocopat.
Nyuwun tulung pun kentun dhateng email andi_pras@yahoo.com
Manawi kepareng kula dipum kirimi contone MP3 macapat. Wiwit dhandhanggula ngantos gambuh. Pingin sanget kula saget maos macapat ingkang kepenak. Ten Jakarta mriki ewet sanget pados guru sing saged nembang macapat. Matur suwun kula aturaken. Mugi-mugi gusti ingkang Maha Agung tansah paring keselametan dumateng panjenengan.
email kula: dodid.palupi@indonesiapower.co.id ; dodid_palupi@yahoo.co.id
Wonten http://ki-demang.com/ langkung pepak. Suanten, not lan syairipun saget dipun midangetaken lan dipelajari.
Kangge bonus … samangke kulo caosi via email macapat. Mboten kathah-kathah lho … sanesipun monggo di unduh piyambak ..
awak gemreges kabeh, sirah ngelu… .-= masiqbal´s last blog ..Kenangan indah di Ponorogo =-.
Reply ↓	Wandi thok on 13/08/2009 at 09:33 said:
Nek pak Andy crita-crita masalah kopdar kaya ngene kok aku dadi kepingin ya. Pak, saya kepingin
INDONESIA 1951-1959: 19511952]195319561957195819591960-1968: 196019611963196419681975-2009: 197519771982198419851986198719881992199319951998199920002001200420052009_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Keadilan, adilkah? | Menika katonipun
sisihiku, w?tan golongan duw? Kawi-Sprache wong.
Tengkorak Hidoep inggih punika filem Hindia Walanda (sapunika Indonesia) taun 1941 ingkang dipunsutradharai Tan Tjoei Hock. Film punika dados filem horor dhomestik kapisan damelan Indonesia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tengkorak_Hidoep&oldid=1111801"	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 28 Januari 2017.
ora mampu dadi top komentator ning kene ora berarti merga ning kene ora ono hadiahe lho Pak…
Komentarku sitik2 sing penting ora asal & berusaha tetep nyambung karo isi postingane.
.-= sedulur marsudiyanto menampilkan tulisan..Standarisasi =-.
DOSA iku sakabehing tumindak lan pamikir kang cengkah karo angger-angger, utamane angger-anggering agama. Tindak kriminal kayadene nyolong, korupsi, milara wong liya, iku uga kalebu dosa. Sakabehing tindak kang ora becik: gawe sengsarane wong liya, ngrekasakake wong liya, gawe susah lan nglarakake atine wong liya, iku klebu dosa.
Keh-kehane dosa sing ora arupa pelanggaran hukum, ora dadi urusane hukum. Selingkuh, ngenyek utawa nyepelekake wong liya, ngrasani alane wong liya, kawi asring ora dadi urusane hukum. Dosa kang arupa tindak kriminal iku klebu dosa kang gedhe sing satemene sanksine ora mung awujud sanksi hukum,ananging uga sanksi karohanen.
Narapidana wis nindakake paukumane lan wis metu saka pakunjaran, durung mesthi sing resik utawa kalis saka dosa-dosane. Sanksi agama iku ora mung ditampa ana donya, nanging uga ana akhirat, manungsa percaya menawa sakabehing tidak ala iku senajan ora konangan utawa kasumurupan wong liya, mesthi ana undhuh-undhuhane. Sapa sing nandur bakal ngunduh.
Ana tetembungan: Gusti Allah iku ora sare, dadi tumindak lan osiking pikire manungsa iku tansah kapirsan. Dadi sanajan ora kena sanksi hukum, sakabehing tumindak iku ana akibate. Mula ana unen-unen: ngunduh wohing pakarti. Sakabehing pakarti ala lan becik iku ana undhuh-unduhane, bisa ana donya, bisa ana akhirat, bisa uga ditamapa atawa disandang dening anak putune.
Nanging kapercayan ngano mau ana sing nganggep mung kayadene mitos, mula ya akeh sing padha ara percaya. Tindak culika ya banjur ngambra-ambra, perkara, ukuman ana ndonya lan ana akhirat wis ora digubris.
Gusti Allah iku Maha Pengampun, mulane yen manungsa wis ngakoni sakabehing dosa lan kaluputane sarta wis mertobat ora bakal gawe dosa maneh, mesthine ya pinaringan pangapura. Pangapura saka lembaga yudikatif awujud pembebasan saka lapas, sawise nglakoni paukuaman lan mbayar dendha kaya kang kasebutake ing vonise hakim.
Yen dosa mau magepokan karo sesambungan ing antarane wong siji lan sijine, pangapura iku kudu kawenehake kanthi eklas de¨ning wong sing ketaman tindak kang era becik mau. Gusti Allah ora kersa paring pangapura menawa wong sing ketaman mau durung aweh pangapura. Mula wong sing rumangsa wis tumindak era becik kudu ngakoni kaluputane lan wani njaluk pangapura. Yen wis oleh pangapura, sesambungan ing antarane sing tumindak luput lan sing ketaman wis bali resik maneh.
Apura-ingapura iku perlu murih hubungan silaturahmi ing antaraning warga masyarakat tansah becik. Njaluk pangapura lan aweh pangapura iku perlu dikantheni kesadharan lan ketulusan. Kanthi mangkono, apura-ingapura iku ora mung dhapur “upacara”, nanging uga bisa kanggo nglatih kadiwasaning batin lan gawe salaras utawa
Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,
ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin
kok koyo garuda wae,,,nek anu mbok yo melu nonton,,, nek melu nonton nek kalah marai serik... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - MENDOAN....!!!
BUTUH BAHAN AJAR, RPP,PROMES,PROTA MONGGO DOWNLOAD Wed Aug 11, 2010 8:58 pm kang iki wis ono kolum karakter durung nggon RPPne??jare sing anyar kudu ono
sing keno bateraine tenan, dan garansine wis entek, arep tuku anyar ra ono duit je, dadi to terpaksa, wekeke…
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - sadarku
berduan karo Zyah (tapi saiki akhiri aku yo putus karo pacarku) siki jomblo wkwkwkwk
kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Dewi Lestari Simangunsong kang biyasa diundang Dee (lair ing Bandung, Jawa Kulon, 20 Januari 1976; umur 41 taun) ya iku salah sijiné penulis lan penyanyi kang asalé saka Indonésia.[1] Dewi Lestari iku lulusan jurusan Hubungan Internasional Universitas Parahyangan.[1] Dhèwèké ditepungi dadi anggota trio vokal Rida Sita Dewi. Wiwit nerbitaké novèl Supernova kang populèr ing taun 2001, Dewi Lestari ora mung ditepungi dadi penyanyi ananging uga dadi novèlis.[1]
Karir nyanyi[besut | besut sumber]
Dee lair dadi anak kaping papat saka lima sedulur.[1] Dhèwèké anak saka pasangan Yohan Simangunsong lan Turlan br Siagian (alm).[1] Nalika cilik, Dee wis akrab karo musik.[1] Bapaké dadi salah sijiné anggota TNI kang uga sinau piano kanthi cara otodidak.[1] Sadurungé nggabung karo Rida Sita Dewi (RSD), Dee tau dadi backing vocal kanggo Iwa K, Java Jive lan Chrisye.[1] Kurang luwih nalika sasi
RSD nggawé album perdhana, kang judhulé Antara Kita nalika taun 1995.[1] Sawisé iku banjur nggawé album kang judhulé Bertiga (1997).[1] RSD banjur misuwur nalika nggabung karo Sony Music Indonesia kanthi nggawé album Satu (1999).[1] Déné lagu kang dadi andelan ing album iki ya iku "Kepadamu" lan "Tak Perlu Memiliki".[1] Ing pungkasan taun 2002, RSD njupuk lagu-lagu kang paling apik banjur nggawé album kang judhulé The Best of Rida Sita Dewi kanthi tambahan lagu anyar kang cacahé loro ya iku "Ketika Kau Jauh"
Dee nggawé album kang nggunakaké basa Inggris kang judhulé Out Of Shell, lan ing taun 2008 Dee nggawé album "RectoVerso".[1] Ing album iki Dee ngajak Arina Mocca kanggo dhuèt ing lagu Aku Ada lan ing lagu "Peluk" Dee dhuèt karo Aqi Alexa.[1] Hits kang paling populèr ya iku lagu kang judhulé "Malaikat Juga Tahu".[1] Ing album iki Dee uga ngrilis ulang laguné Marcell Siahan kang judhulé "Firasat".[1]
Karir nulis[besut | besut sumber]
Sadurungé Supernova digawé, ora akèh wong kang ngerti yèn Dee uga kerep nulis.[2] Tulisan Dee tau dicithak ing médhia-médhia cithak.[2] Salah sijiné ya iku cerkak kang judhulé "Sikat Gigi" kang tau dicithak ing buletin seni kang diterbitaké Bandung, Jendela Newsletter, salah sijiné médhia kanthi basis budaya kang indhepènden lan nduwé skala cilik kanggo kalangan sendiri.[2] Taun 1993, Dee ngirim tulisan kang judhulé "Ekspresi" ing kalawarti Gadis kang nalika iku lagi ngananaké lomba nulis.[2] Ing lomba iki Dee éntuk juwara siji.[2] Telung taun sawisé iki, Dee nulis karangan kang cacahé 15
id)[ Profil di KapanLagi.com(diundhuh tanggal 6 Juli 2011)
Supernova: Ksatria, Puteri, dan Bintang Jatuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewi_Lestari&oldid=1100323"	Kategori: Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaSastrawati IndonésiaSastrawati abad ka-21Lair 1976	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 21 Oktober 2016.
tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk
Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
ingkangkuathah, sepuntene bilih enten kelepatan amargi kulo
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
Nanging Kancil sajak kemeren nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane Kancil setengah meksa.
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil
kudu nglumpukake bodholane wuluku lan wulu-wulune wargaku.”“Terus kapan?”“Udakara rong mingguan.”“Tak tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki
wis rong minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing
wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu
wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga
wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“
Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora
Kancil.“Gage tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni.
wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe, tanpa metung tuna lan bathine.
nginep wonten Hotel alias PEnginapan ingkang ajib Hotel ARIKAMonggo pinarak…… mumpung lebaran kan berlibur…….ada nadzar kn blog nya nembe dadi sing
Mon Nov 17, 2008 1:41 pm mengko kelemon_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... arga
kedhah kanthi kaweningipun manah.... SAPTO SARDIYANTOCama
Tue Nov 18, 2008 11:10 pm uwis terang_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo gimbikPengawasLokasi :
DAFTAR NAMA BANK YANG AKAN TUTUP AKHIR APRIL INI | BLOG-e WONG JOWO
Gusti ing sembarang kalir. Temokno Gusti ing tek kliwer lan ing obah mosike
AYO BARENG NGGAYUH KEMAKMURAN | Pakdhe Eddy
Lha kue arep ndelok wayang barang kuri nyapo toh jane? wong wayang wae kok arep kon delok, palok ndelok tv tok omah.
Lho.. lho.. lho.. piye toh jane awakmu iki? wong ono wayang kok anok ndelok tv tok imah iku. Kui ngerti ora nek wayang kui salah sijini budoyo wong Jowo?
Pancene! Wayang iku salah sijini budoyo wong Jowo sing kudu dilestarekno.
Iyo, bener kui. Ojo sampe wayang kui ogak awak dewe lestarekno soale kui wasisan bangsa lho.. ngawur wae awakmu iku, Yon!
wayang wae kok digawe ribut. Lak palang ndelok liyane. Emange wayang kui tontonan opo
Iyo, tenan Yono iki.. payah kok iki, Yon!
Piye toh Yon, wong kui budoyomu dewe kok malah kon enyek?!
Yo ngono kui, wong nek wes lakone wae ora jejek yo ngono kui. Wong budoyo kui identitas bangsa kok malak di
Lha terus opo sing nggarahi kon seneng?
Lha aku maune ngangget nek Sinta iku ora wong wedok apik kok. lhadak'e cae ndueni sifat-sifat sing terpuji. Akhire aku ya mbes seneng.
Budoyo yo ngono kui.. awakmu ora seneng kare wayang kui yo mergo awakmu ora ngerti sejarahe. Jajal awakmu ngerti sejarahe lak kue iso seneng.
lan ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak prabawa d?ning pepak dh?w?k? based comparing necessarily Hello (diurut Depth sacara Y?n sawijining dhoktor lan ng...
sisihdh?w?k? Jawa Islam amatir Java Melayu-Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah dhokter Wikipedia pangurus arupa
didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu banjur saben Inkub...
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - Poligami??
PATRAP TRI LOKA : Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani (Ki Hadjar Dewantara) UGM - S T A R (Sudjarwadi, 2007): Student
KEPEMIMPINAN KRESNA 22: KRESNA GUGAH 2
iki photo sing dikirim koncoku sing bar mlaku2 nneng kono.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
walang goreng.. Mon Mar 16, 2009 4:56 pm Iyo kang, neng Thailand malah luwih extreem: kolojengking, coro, klabang barang podo dipangan dadi camilan, koyo kacang goreng ae. Malah ono permen sing njerone isi serangga goreng. Nduk MusheeKorLapLokasi : Kepek 1
luwih extreem: kolojengking, coro, klabang barang podo dipangan dadi camilan, koyo kacang goreng ae. Malah ono permen sing njerone isi serangga goreng.Ayo sing apik walang saiki podho
walang goreng.. Tue Mar 17, 2009 9:42 am cobo cek dech ojo2 wis dipatenke neng Bangkok..Mosok neng kene wis ono jambu bangkok, pitik bangkok... mosok walang bangkok juga..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
kuwi jenenge Bid'ah, lan paling kacao meneh malah iso musrik....... cah gadingLurahLokasi : bekasiReputation : 0Join date : 14.04.09Subyek: Re: LIBRA (Sept 23 - Oct 22) Mon Apr 20, 2009 10:05 pm nek kulo sih teserah sing moho kuwoso mawon ..... soale sing gawe urip,sing paringi rejeki,trus
arep mulih ora iso iki, ARC ora ono sing
aq pingin dadi sing neng tengah, ben anget :-D.
nganti lali... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJumlah posting : 651Points : 928Join date : 13.07.10Lokasi : kolong langitSubyek: Re: Kumpulan
pm _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Ceritane mbah putri bar blonjo neng pasar Beringharjo, mulihe pengin numpak becak. Nyang-nyangan karo tukang becake.
Simbah: “Pak, 5.000,- purun nggih ?”.
Tukang becak: “Oh dereng saget, 10.000 mawon mbah..”
Simbah : “Emoh ah, 5.000 wae to…!!! Mengko tak duduhi dalane, ben cepet tekan omahku yoo…”
Tukang becak: “Mboten saget mbah… Nek 10.000 nggih kulo purun..”
Mangkel mergo tukang becake ra gelem ngedukke rego, akhire simbah
Niat ingsun ngabdi dening Pangeran, Kanjeng Rosul lan salaf Solih ali Baalawi.
mboten kinten2. miuturut kula menika seni ingkang ngemu syahwat, sebab kula nggih kraos “ngacung” ing lebetipun suwal je. bajindhul ik, hwarakadah!!! saru….nuwun lhe mas, sepuntene..
prabu Says:	November 21, 2007 at 12:00 am | Reply Lha menawi kraos ngacung, berarti nggih normal kemawon to … Namung sakmeniko cekap ngacung tanganipun kemawon nggih ….
Bebrayan puniko nentremaken manah kok mas, sanajan kala-kala nggih radi getem-getem.
Wontenipun isteri adamel priya kados priya, sanes wariman alias bencong, rak inggih leres tho.
jebule iso misuh barang... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Five, WILake Forest, WILake Geneva, WILake Hallie, WILake Koshkonong, WILake Lac La Belle,
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
larang iwak mesti... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
sing luwih ngenes meneh arep njupuk BB ranmor kudu mbayar
Darmawan	8 Agustus 2011 pukul 13:30	Balas	wakaka tonggone sampeyan yo iki BB, asli lagek saiki aku eruh panggone bathange montor colongan
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?
PMWeh, njaluk mbak'e. rosone penak tenan iki panganane, gawe keluen wae..
kongkon kengken utus/dhawuh disuruh kowe sampeyan panjenengan engkau
krungu mireng midhanget mendengar kubur petak sare kubur
mung hamung nyoba omong jujur apa anane lho dik widji...ora nganggo ditutup tutupi...ben ketok nggandulll..ehhh ketok cetha... alventaPengawasLo
Reply ↓	Estiko on 14/11/2010 at 17:05 said:
Hetty Koes Endang Nyut-Nyut (My Favourite Song Wiwien Ngesti) Hetty Koes Endang Sayang (Hamdan Att) Hetty Koes Endang Resesi Lagi (Leo Waldy) Hetty Koes
Reply ↓	katakataku on 27/12/2009 at 04:11 said:
goyangnya goyang ngebor apa gergaji om ?
Reply ↓	Dhanang on 26/12/2009 at 17:34 said:
Weleh2 wolak walik ing jaman.wong edan kbeh yo maz. . .ngelus dodo
.-= sedulur novi cuk lanang menampilkan tulisan..The Heroes and The Bonex =-.
Reply ↓	ciwir on 28/12/2009 at 11:57 said:
aku yo melu ngelus dadaku dawe beh
July 6, 2011 at 7:22 AM
Nek sing browsing mung maca judule thok, iso njlumprungke..., sapa sing kanda ngrokok ora
Men will choose not to get married.
Mbah ana ramalan kang ilang kuh…belum lengkap ramalane
elang Says:	January 16, 2008 at 3:01 am | Reply becik ketitik olo ketoro, soeharto mati ninggalake bondho, nanging rakyat cilik ora duwe opo-opo.
nyuwu karo panjenengan supoyo rtulisane di lengkapi maturnuwun
Protoplanèt iku planèt kanthi ukuran kayadéné rembulan, utawa embrio planèt sing ukurané luwih gedhé, sing ana jroning cakram protoplanèt. Dhèwèké dianggep kabentuk saka planètisimal kanthi ukuran sapérangan kilometer, sing sacara gravitasi silih tarik lan tabrakan. Miturut téori pambentukan planèt, orbit-orbit protoplanèt sithik silih potong antarané siji lan liyané saéngga dumadi tabrakan kanthi dhampak gedhé lan sabanjuré sacara matahap mbentuk planèt-planèt sing dhominan.
Jroning kasus Tata Surya, diprakirakaké yèn tabrakan antar planètisimal nyiptakaké sapérangan atus embrio planèt. Embrio kasebut mèmper karo Pluto, kanthi massa watara 1022 tekan 1023 kg lan dhiameter sapérangan èwu kilometer. Sakwéné watara 100 Ma dhèwèké kalibat tabrakan kanthi dhampak gedhé antarané siji lan liyané. Kedadéyan sing cetha ngenani kepriyé embrio-embrio planèt silih tabrakan kanggo mbentuk planèt ora dikawruhi, nanging diprakirakaké yèn tabrakan awal bakal gawé embrio "generasi" pisanan digantèkaké déning embrio generasi kaloro, sing gunggungé luwih sithik nanging ukurané luwih gedhé. Ing gilirané tabrakan sabanjuré bakal nyiptakaké generasi katelu sing luwih sithik manèh nanging kanthi ukuran luwih gedhé saka embrio sadurungé. Akiré mung bakal katinggal saglintir embrio sing kasisa, sing banjur silih tabrakan lan akiré mbentuk kumpulan planèt-planèt sing sabeneré.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Protoplanèt&oldid=1000147"	Kategori: Jinis planètKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 4 Maret 2016.
bojonegoro ngraho watu jago kalitidu padangan jombang jayapura manukwari lampung padang palembang bekasi kediri palu aceh ambon demak karangawen guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara pekalongan bali
brebes cilacap demak karangawen mranggen guntur grobogan purwodadi tegowanu gubug jepara karang anyar kebumen kendal klaten kudus magelang pati pekalongan purworejo rembang salatiga semarang sragen sumber lawang sukoharjo surakarta solo tegal wonogiri
SUPRIYATNI, S.Pd : TK AISYIYAH 12 JATEN : Kab. Karanganyar
23. SETIYAWATI, S.Pd.AUD : TK MOJODOYONG 3 KEC. KEDAWUNG : Kab. Sragen
24. ADMINI, S.Pd.AUD : TK PERTIWI KARANGPUCUNG : Kab. Banyumas
25. SUTARTI, S.Pd : TK AISYIYAH BUSTANUL ATHFAL 7 : Kota Magelang
26. NURKHASANAH :TK PERTIWI I SITIADI
Mangsa ka- 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12 • 13 • 14 • 15 • 16 • 17 • 18 • 19 • Spesial • Lupin III vs Detéktif Conan
Film ka - 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12 • 13 • 14 • 15
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 14 Maret 2013.
primexxxtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
DAFTAR NAMA FILM NASIONAL PENGGANTI BOX OFFICE HOLLYWOOD | BLOG-e WONG JOWO
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - sakit kepala??
Wed Nov 19, 2008 10:01 pm lha nek ra due yang ga iso weekend nuh... ;)_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
urung,..nek uwis gari nyarutan nuh,...Alah arisan ki gur nggo kedok, asline ki gur arep ngumpul ngerumpi biasane ,..yo to..? =========================nek minggu prei leren le kerjo, nyantai neng ngomah nglereni awak..._________________
Kaping pisan moco Qur’an lan maknane
karo Dul Gepuk nembe bae teka sing Kutai, Kalimantan Timur. Ana oli-oli sing bisa gawe gemuyu seanak putu.
“Oli-oli gadis Dayak tah Jan?” takon Misnen sohibe sing lambe bari
“Sira (Asep karo Sumbada) turue ning kasur bang lor, loroan. Lamsijan karo isun, turue dewek-dewek, tapi springbede dibagi loro. Tumpukan sing duwur nganggo Lamsijan, tumpukan sing ngisor nganggo isun” jare Kheno.
Sewise Asep, Sumbada karo Lamsijan wis
bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo sug3
mulih neng ndeso kang....... ngulon maneh paling tanggal 1 esuk._________________Sucika
ora yo mbakar pitik neng ngomah.... cocok koyone_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
mulih kampung maneh...nek arep nganakake acara yo mending Mbakar Sate wae kan barengan mbek Idul Kurban to dadine rodo
mulih kampung maneh...nek arep nganakake acara yo
kimpul...kimpule iki nggolek ning daerahe nggone mas karak. Wis ngono thok. Gek karo nyetel mp3
januari 2009, koyo biasane wae. Ning ngomah, wedangan teh pecut sing turahan ndisik seko ndeso. Urung tak enteke, ro gulane
Wis ngono thok. Gek karo nyetel mp3 wayang, netele di kenceng2ke.....ben tanggane muring2 ra masalah sing penting ayem, ra eling karo utang. persis bapak mertuaku....hehe.._________________Cheisya Ramadhani
daerahe nggone mas karak. Wis ngono thok. Gek karo nyetel mp3 wayang, netele di kenceng2ke.....ben tanggane muring2 ra masalah sing penting ayem, ra eling
Wis ngono thok. Gek karo nyetel mp3 wayang, netele di kenceng2ke.....ben tanggane muring2 ra masalah sing penting ayem, ra eling karo utang. persis bapak mertuaku....hehe..Mbak ojo madak2e to....jan rusuh tenan madak2e....Ning yo cen kok, tak ben koyo mertuamu. Malah apik .hheheh...ojo nesu lho mas....soale enek teh pecut, gula batu, telo pendem, kimpul, karo wayang...
mboten namung ingkang sepuh tapi nem-neman ugi kerso kok...nopo malih sing ndamel Teh'e..prawan ayu kinyis-kinyis...lha Mak Nyossss tenan...
tanggal MERAH tok nggonku libure akeh...soale bos arep muleh neng negarane....kangen karo mbok'e...._________________Cheisya Ramadhani
ora rak nesu mbak.......nek ono sing ngeloke aku malah seneng aku?? Mbak aku melu
pendem karo kimpul...kimpule iki nggolek ning daerahe nggone mas karak. Wis ngono thok. Gek karo nyetel
Mbak aku melu ndongake ning Mertuamu, mugo cepet2 ndang mari sakite. Gek iso usaha koyo opo mesthine ..........Amin maturnuwun
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo 4lief4KoordinatorLokasi : njakartaReputation : 0Join date : 03.06.08Subyek: Re:
Kopitiam utawi kopi tiam inggih punika warung kopi lan sarapan tradhisional ing Malaysia lan Singapura. Ing Indonesia, kopitiam wonten ing kitha Batam lan Medan. Tembung kopitiam asaling saking gabungan tembung kopi (basa Melayu) lan tembung tiam (
ingkang artosipun warung dalam basa Hokkien. Sanesipun kopi, teh, utawi Milo, panganan ingkang dipunsamektakaken inggih punika mawarni-warni panganan ingkang prasaja, kados tigan godhog, roti bakar kanthi selai srikaya
Kopi_tiam&oldid=996616"	Kategori: Warung kopiMasakan MalaysiaMasakan SingapuraKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.28, 3 Maret 2016.
besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki
saben tabel wiki policy. taun (kagandh?ng Mei Proy?k ing bisa budayani...
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily used Tabel ing Gambar,
kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing
Yohanes 201Ing dina mingguné, ésuk-ésuk ijik peteng, Maria Makdaléna teka nang kuburan. Nang kono dèkné weruh nèk watuné sing dienggo nutupi kuburané wis ora ènèng. 2Maria terus sakwat lunga nggolèki rasul Simon Pétrus lan murid liyané sing disenengi karo Gusti Yésus. Dèkné terus ngomong marang murid loro kuwi: “Layoné Gusti Yésus dijikuk karo wong-wong, nanging awaké déwé ora ngerti embuh didèkèk nang endi.” 3Rasul Pétrus lan murid liyané mau terus gelis-gelis budal nang kuburan. 4Kabèh loro mblayu, nanging rasul Yohanes mblayuné luwih banter, mulané dèkné sing teka ndisik nang kuburané. 5Rasul Yohanes nginguk njeruh terus weruh moriné nang kono, nanging dèkné ora mlebu. 6Ora let suwi rasul Pétrus teka terus mlebu. 7Rasul Pétrus weruh moriné lan uga gombal mori sing dienggo mbuntel sirahé. Nanging gombal iki ora tyampur karo mori liyané, malah wis dilempit. 8Rasul Yohanes, sing teka ndisik nang kuburané, terus mèlu mlebu mbarang. Dèkné weruh kuwi mau kabèh terus pretyaya nèk Gusti Yésus wis tangi menèh. 9Awit, senajan wis ketulis nang Kitab nèk Gusti Yésus bakal mati terus urip menèh, murid-muridé mauné durung pada dunung tulisan kuwi. 10Rasul Pétrus lan Yohanes terus pada mulih menèh. 11Maria, sing uga mèlu rono menèh, saiki nang kono déwé nang njabané kuburané. Dèkné terus nginguk njeruh karo nangis. 12Maria terus weruh mulékat loro nganggo salin putih njagong nang panggonan sing mauné dienggo ngglétakké layoné Gusti Yésus. Sing siji njagong
sikil lan liyané sebelah sirah. 13Mulékaté mau terus pada takon marang Maria: “Yu, kenèng apa kowé kok nangis?” Maria semaur: “Gustiku digawa lunga karo wong-wong, nanging aku ora ngerti Dèkné embuh didèkèk nang endi!” 14Sakwisé semaur ngono dèkné terus minger lan weruh Gusti Yésus, nanging Maria ora nitèni nèk kuwi Dèkné. 15Gusti Yésus terus ngomong: “Yu, kenèng apa kowé kok nangis? Kowé kuwi nggolèki sapa?” Ndarani Maria sing takon kuwi wong sing tukang resik-resik kebon kono, mulané dèkné semaur: “Kang, nèk kowé sing nggawa lunga layoné, mbok aku diduduhi nggoné ta, arep tak jikuk!” 16Gusti Yésus terus ngomong: “Maria!” Maria terus sakwat minger lan semaur: “Rabuni!” (Rabuni iku tembung Ibrani tegesé: “Guruku.”) 17Gusti Yésus terus ngomong: “Aku aja didemèk ndisik, awit Aku durung budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku. Kana saiki sedulur-sedulurku diomongi nèk Aku budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku sing uga Bapakmu, Gusti Allahku lan uga Gusti Allahmu.” 18Maria terus nang nggoné murid-muridé ngomong: “Aku weruh Gusti!” Apa sing diomong karo Gusti Yésus terus diomongké marang murid-muridé. 19Mbenginé kuwi murid-muridé Gusti Yésus pada ngumpul. Lawang-lawangé dikantyingi kabèh, awit pada wedi karo para penggedéné wong Ju. Gusti Yésus terus dadakan teka ngadek nang ngarepé murid-muridé terus ngomong: “Pada slameta!” 20Sakwisé ngomong kuwi Gusti Yésus terus nduduhké tangané lan bangkèkané. Murid-muridé pada bungah tenan weruh Gusti Yésus. 21Gusti Yésus terus ngomong sepisan menèh: “Pada slameta! Kaya enggoné Gusti Allah Bapakku ngongkon Aku, semono uga Aku ngongkon kowé.” 22- 23Sakwisé ngomong ngono kuwi Gusti Yésus terus ndamu murid-muridé karo ngomong: “Nampaa Roh Sutyi! Sapa sing mbok ngapura salahé ya nampa pangapura, sing ora mbok ngapura ya uga ora nampa pangapura.” 24Rasul Tomas, muridé Gusti Yésus sing diarani Anak Kembar, ora nang kono dongé Gusti Yésus teka nang tengahé murid-muridé mau. 25Nanging kadung dèkné diomongi karo murid-murid liyané nèk pada weruh Gusti Yésus, dèkné ora ngandel. Malah ngomong: “Aku ngandel nèk aku weruh tipaké bolongané pakuné nang tangané lan aku bisa nglebokké drijiku nang bolongané kuwi lan aku bisa ndemèk bangkèkané sing dijojoh!” 26Let seminggu murid-muridé Gusti Yésus pada ngumpul menèh. Saiki rasul Tomas mbarang ènèng. Lawang-lawangé dikantyingi kabèh, nanging Gusti Yésus teka menèh, ngerti-ngerti wis ngadek nang tengahé terus mbagèkké: “Pada slameta kabèh!” 27Gusti Yésus terus ngomong marang rasul Tomas: “Tomas, delokké tanganku iki, réné demèken. Bangkèkanku mbarang iki didemèk jajal! Mbok aja kaya wong sing ora pretyaya, nanging ngandela!” 28Rasul Tomas terus semaur: “Duh Gusti, pantyèn Kowé Gusti Allahku.” 29Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé saiki pretyaya, awit kowé wis weruh Aku. Nanging beja tenan wong sing pretyaya tanpa weruh Aku!” 30Ijik ènèng prekara liyané pirang-pirang menèh sing nggumunké, sing ditindakké karo Gusti Yésus nang ngarepé murid-muridé, sing ora ketulis nang buku iki. 31Nanging sing ketulis iki nduduhké nèk Gusti Yésus kuwi Kristus Anaké Gusti Allah. Nèk kowé pretyaya marang Dèkné, kowé nduwèni urip langgeng.
GOLEK BANYU APIKULAN WARIH GOLEK GENI ADEDAMAR
CAPING GUNUNG_Gesang	Posted on 7 Agustus 2016	by Tan eL Hak Caping Gunung
Biyen tak openi, ning saiki ono ngendi..
Biyen ninggal janji, ning saiki opo lali
Sukur biso nyawang, gunung ndeso dadi rejo
Bene ora ilang, nggone podho loro lopo
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - renungan...(ingat lah ortu)
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - renungan...(
saged dipunginakaken kanggé obat herbal herb (godhongipun) lan dados rempah (wijinipun). Klabet ugi kondhang minangka methi). Tuwuhan punika dipunbudi dayakaken kanthi global minangka semi-arid crop lan kalebet bumbu umum kanggé damel kari utawi karé.
Nama fenugreek utawi foenum-graecum asalipun saking Basa Latin kanggé "Greek hay". Tuwuhan punika mirip kalihan wild clover ingkang dipunsebat deéning tiyang Swedia minangka : "bockhornsklöver" sami kalihan namanipun wonten ing Basa Jerman ingkang ateges : "ram's horn clover". Zohary lan Hopf nyathet bilih boten saged
dipunpanggihaken wonten ing Tell Halal, Iraq, (adhedhasar alisa radiocarbon prakiraan umur dumugi 4000 BC) lan Jaman Perunggu ing Lachish. Ingkang wiji garingipun dipunpanggihaken wonten ing
ingkang ngasilaken klabet paling ageng ing donya ing kawasan Rajasthan, Gujarat, Uttaranchal, Uttar Pradesh, Madhya Pradesh,
kanggé aroma pembangkit selera, asalipun saking Qasur, Pakistan ingkang dipunilini toya saking Kali Sutlej,
kanthi warna kuning dumugi amber asring dipunginakaken kanggé damel pickles, serbuk kari lan pasta kari, ugi klabet asring dipungayutaken kalihan masakan saking India.[5] Godhong garing ingkang dipunwastani kasuri methi (utawi kasoori methi ing India), bibar wewengkon Kasur ing Propinsi Punjab, Pakistan papan tuwuhan punika dipuntandur kanthi ageng gadhah rasa pait lan aroma ingkang nyengat sanget. Nalika dipunpanèn minangka wiji ijo dipunsebat Samodra Methi, ing Maharashtra mliginipun ing sekitar Mumbai ingkang asring dipuntandur celak pasisir ingkang mawi pasir. Awit saking punika lajeng dipunsebat Samudra ingkang ateges segara ing Basa Sanskerta.[6] Klabet ugi dipunginakaken déning bangsa Eritrea lan Etiopia minangka bumbu masakan.[7] Tembung klabet ing Basa Amharic
IPAc-en alaTuwuhanKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.05, 4 Oktober 2016.
mas..piye leh wis entuk rung botohe mas ?urung ono
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - from santie
Bihar - Bodhgaya, Bodhgaya Travel, Bodhgaya Tours,Bodhgaya Travel Tourism,Bodhgaya India Tour,Bodhgaya Travel Destination,Bodhgaya Travel Guide,Bodhgaya Tour Information,Bodhgaya India Travel Packages
Miniatur Gerobak S… IDR 550.000,00 KPT 09 Hiasan Topeng Jogj… IDR 198.000,00 KPT 06 Wayang Punokawan IDR 390.000,00 KPT 05 Wayang Silver Arju… IDR 120.000,00 KPT 04 Wayang Perak Punta… IDR 120.000,00 KPT 03 Wayang Nakula
ulu ulu sari pepet ... tedung/ tedong pepet matedung taling / taleng taling tedung /
kembung 3 Pangangge tengenan cecek surang bisah adeg-adeg AKSARA ANCENG Aksara anceng dalam bahasa Indonesia disebut
Pinter, Penyuka Es Teh dan Anti Rokok.
Mufid	Reply	suwe pisan ora dolan ngonoh…
nggone pancen kepenak nggo juguran karo medang kopi karo nyawang peraaawan… eh maksude nyawang pemandangan.
Lukman Fitrianto	Reply	Wis Langka perawan neng kono, anane
Manager : Wah kowe ora iso ketompo nang kene
Wong Cilik : Lho kok ngaten….?
Manager : Mengko kowe mesthi bakal ngajukne utang nang perusahaan.
Wong Cilik : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
Manager : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.
Manager : Kowe nduwe motor opo ora..?
Manager : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit.
Kakang : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.
Manager : Wah malah ra ketompo..
Manager : nggone parkire wis ra nyukupi.
Manager : Kowe wis lulus sarjana tenan…?
Manager : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare murah Gendhuk : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi Manager : Malah ora ketompo…
Gendhuk : Lho kados pundi to..?
Manager : Mengko kowe kerjo mung ngetik nggawe skripsi, lek wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo.
Manager : Kowe seneng guyon opo ora ?
Kuncung : Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.
Kuncung : waa..kok ngoten?
Manager : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.
Kuncung : Sak jane nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
Manager : Engko kowe mung gawe guyu kancamu lan dolanan email emailan sing lucu…
Manager : Kowe mau mrene numpak opo ?
Manager : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus
Bawuk : Wo, kulo wau namung mbonceng, kok
Bawuk : Lho, lha kok . ?
Manager : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi !
Manager : Anakmu akeh opo sithik ?
Manager : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus
Gondhes : Lha wong namung anak adopsi, kok.
Gondhes : Lho, lha kok . ?
Manager : Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe
Manager : Kowe wis ngerti gaweyanmu durung ?
Manager : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane ?
Cak Pri : Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok
Cak Pri : Lho, lha kok . ?
Manager : Kowe rak mung arep keminter, to ?
Manager : Kowe ngerti kahanan kantor kene durung
Manager : Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore ?
Lik Gareng : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kok
Lik Gareng : Lho, lha kok . ?
Manager : Kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
Manager : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering
Sronto : Wah, sakjanipun nggih asring
Sronto : Lho, lha kok . ?
Manager : Kantor iki ora nompo karyawan pileren.
Manager : Kowe biso main Internet ?
Manager : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)
Ciblon : Wah, sakjanipun nggih saged
Ciblon : Lho, lha kok . ?
Manager : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan Internet, to? Malah email emailan lucu karo kancamu!!!
Gundhul : Lha, kulo nggih waras to Pak.
Manager : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.
Gundhul : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
Gundhul : Pripun to niki..?
Oooaallah, kang, kang,…pantes cari kerja susah!
Sukai ini:Suka Memuat... Write comment
NGENDIKO MENAWI GUSTI ALLOH SAWEG TRESNO
REMONIPUN SAMPUN PETAK, MRIPATIPUN KATHAH ULUH
KULITIPUN SAMPUN KISUT, WOJONIPUN SAMPUN TELAS
MLAMPAHIPUN MBOTEN KEBAT, SAMPARANIPUN SAMPUN KESEL
NGENDIKO MENAWI KANGEN, AKEN NULIS LAYANG KANGEN
DAHARIPUN MBOTEN KATHAH, PADARANIPUN ASRING GERAH SEWEKTU-WEKTU
wis ayu, pinter, suarane apik.. pinter ndagel meneh.. jan nggemesi
anyar. Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodot-iro. Dodot-iro dodot-iro kumitir bedah ing pinggir, dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore. Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane, yo surako, surak iyyoo!”
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia
luwih ngerti ben tambah wawasan lan pengalaman.Nek wong ndeso mbiyen kae (jamane aku ijih SD) jarene nek arep golek pesugihan kudu ngrelakke nyowo keluargane, jarene tapi ning yo mbuh.. mungkin ono gandeng cenenge..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
jarene nek arep golek pesugihan kudu ngrelakke nyowo keluargane, jarene tapi ning yo mbuh.. mungkin ono gandeng cenenge...
Baksos IF03 September 2008 / Ramadhan 1429 H | Menika
“Iyo, soale kucingku akeh tuma-ne” jare Mbah. “wah yo iso mati kucing sampeyan” Kamto ngilingno. “Lho kancaku wingi ngunu, yo ga popo” jare Mbah.. Mari mbayar, Mbah muleh kate ngumbah kucinge. Sesuke, Mbah teko maneh ndik
kucing sampeyan Mbah?” Kamto takok. “Kucingku mati” jare Mbah. “Lho, lak temen kan, sampeyan dikandani gak percoyo, laopo kucing diumbah mbek rinso, wong enek
berwujud Raseksa kepercayaan prabu Dasamuka raja Alengka, ia
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi
Total Informasi Wikipedia basa 1962.[1] Kab?h Wikimedia Novembe...
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor sing Jawa kapuloan ?nsiklop?dhi
Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi
small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
Polin?sia log. propinsi ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - MISKIN
bunkusono akeh sing ngalami kethilang neng wonosari ki,mulo dho ngati2 nek rong dw sim utowo motore di neko2 terus sing rawan
luwih2 tangal enom kerep bnget. :;;./0: :koji.;: ono sing tau podho q ra hehehe
dobel yo kecekel,40 meneh,gor bankrut menyang polisi entek2ane...... :/;;0;;: trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
POLISI NENG WONOSARI MLEBU KENE Fri Apr 17, 2009 11:26 pm insya allah aku wes ra ketilang maneh,,,,, wes bosen urusan karo pak
ngerti nek motorku ki yho podho karo dewekke jan jeruk minim jeruk tenen iki aku dadi nguyu dewe jan polisi NDESO tenan....Wuakakakakakak......lha sampeyan yo lucu kok bos, lha garwamu ra helm-an je.... fitrah diyanaKoordinatorLokasi : gejayan caturtungal,
wae medhun,koncoq ngeyel kae,,,,,???alesane rep nyebar undangan neng opolah,terus kncoq ndudohke
POLISI NENG WONOSARI MLEBU KENE Sat Apr 18, 2009 12:41 pm Ngendi-ngendi kok podho wae yo, polisi do golek duit terut ndalan,.. padahal pak polisi durung mesti duwe
peraturan umum, kabeh ngerti...tp jenenge wae wong golek2
akupas aku neng bangjo ngarep Pemda eneng wong boncengan cwek kabeh,seko kidul pase ngarep SMEA kae.Sak iki kan nek seko kidul nek arep ngulon ra entok bablas kudu mandeg sek lha
NENG WONOSARI MLEBU KENE Mon Apr 20, 2009 5:57 pm Mogo2 ra maka'ke Polisi...... penak men...Nek ketilang prosedur'e bener yo rapo2, nek ra senengku ki koyo pemerasan..... kusbiLurahLokasi : jogjaReputation : 1Join date : 03.03.09Subyek: Re: SING
mak pritttttttt......,sidone koncoku arep mlaku meneh mungkin polisine ngguyu kemekelen nyawang aku+koncoku.bareng
sidone aku keno 50 ewu,wis mlanggar+ora duwe sim.ning sing dadi loro atiku nganti sakiki isih kelingan polisi mau ngunek-uneke aku jan nyerek2ke tenan. "DASAR WONG NDESO RA TAU SOBO KOTA,KUPINGE BUDEG..........dst"pokoke akeh banget,batinku "iki polisi kok koyo
PERNAH KETILANG POLISI NENG WONOSARI MLEBU KENE Tue Apr 21, 2009 2:45 pm sing sering no cegatan
POLISI NENG WONOSARI MLEBU KENE SING
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - renungan QOLBU
Rena wis ngantuk banget. Mripate merem melek wae. Adhuh, Pak Broto kok gak wis-uwis sih. Pengin turu, ngko diamuk. Iki rak guru galak banget. Apa maneh kaya brengose Pak Raden. Si Ferdi wae, sing nakal nomer siji ing kelas isa lungguh manis, gak blingsatan kaya biyasane. Gak ngerti apa sing diingeti. Sing mesthi ora merga rumus-rumus kimia ing papan tulis. Suwe-suwe matane Rena saya abot, gak bisa dibukak. Karepe nutup. Turu dhi­sik ah, mumpung pak Broto lagi nulis. Oh, enake.
“Adauu, lara. Ana apa sih?” Ning Keke ora njawab, mung nglirik sisih kiwane Rena. Ups, Pak Broto.
“Piye turune Irena, enak?”
“Enak, Pak.” jawabe Rena ndhingkluk.
“Wis. Merga kowe ora ngawaske, dak­kira yen wis
“Ngapuntene Pak. Mboten saged.”
“Adhuh mampus aku” batine Rena.
“Ukumane, garap latihan kaca 56 nomer 1 nganti 30, ping lima,
salahmu dhewe. Wis ngerti sing ngajar Mister Broto guru paling killer, ma­lah wani turu.”
“Mosok ukumane akehe ngono. Satus
bocah iki. Ora ngre­wangi. Ah terus wae. Ngko gak rampung disemprot maneh karo Pak Broto.
“Ren, wis ngumpulke tugas?”
“Wis. Ning sawengi gak turu. Wadhuh
“Rena, kowe ngapa. Ngantuk?”
‘Iya, Bu. Bubar rondha.” jawabe Putra.
“Wis. Ben ora ngantuk, tulung tuliske ringkesan iki ing papan. Ibu arep ning kantor sedhela.”
“Yah, nasibmu lagi elek Ren. Ditrima wae. Muga-muga iki
“Adhuh piye iki. Aku rak gak ngerti kimia.” grenenge Rena ing ati.
“Oke soale ana ing papan tulis. Garap dhewe wektune 60 menit.”
Lho, soale kok persis sing dakgarap wingi. Mung angkane sing diowahi. Asyik, gampang nih.
Patang puluh menit, Randi maju merga wis rampung. Gak heran wong juara kelas.
“Hem, bagus. Bener kabeh. Wis oleh metu. Sapa meneh sing wis rampung?”
Maju gak ya? Ah cuek ae ah. Maju.
“Sik. Hemm.” Pak Broto ngoreksi jawabanku.
“Apik Irena.” kandhane Pak Broto gawe
dadi kelingan diva akeh jasane kanggo dhewe dhewe,khususe aku:
dhe nah sing ngajari bisnis ngirim telo saka tampingan nganggo truk di dol neng ps bulu,baline kewengen nganti digoleki bapak
dhe lim ngajari ngundhuh walet ning juwana
on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
Kulo badhe hanggadhahi khajat hangemah-emahaken yoga kulo estri
menika, menawi sepen ing sedaya reribetan saha dhangan ing penggalih,
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring dinga pangestunipun Bapak Ibu sekaliyan, kulo ngaturaken aguningin panuwun.
HATIKU…PANCEN APIK TENAN LO KELOK SONGO KUWI..DADI KANGEN
sampun leres…..Sembanuwun sanget sakderengipun,kulo tenggo pituturipun dugi njenengan OM > > > > >
semarang kudus jepara pati rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes
Bebarengan karo kemajuan wektu, tradisi lan budaya saka wilayah sing aslin ditahan kuwat, maintained
lan katahan ing orane dening saben taler, saiki meh punah. Umum , wong aran bangga lan kawirangan
gak ngerti coz?he2….lek tuku ciu sak botole moncoz turu ketok botole ngerti
Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo Werna-werna Abuk
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara
dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala based wikipedias, Wikipedias local Basa (Non-Articles/Articles...
@mbah kanjeng halah..aneh2 ae mbah kanjeng iki..wis kono lek turu 😀
@mbah kanjeng halah..aneh2 ae mbah kanjeng iki..wis kono lek turu ngerti bahasa
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu /
betah... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Ginawe alan-alan 4 Ya pangeran ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun
kis ing wengi Angulati sarasyaning tunggal Sampurnaning lampah kabeh Sing pandhita sundhuning Angulati sarining urip
mbok menawi wonten ingkang ngrantau wonten tlatah Kal Tim, sumonggo anyambet
mbok menawi wonten ingkang ngrantau wonten tlatah Kal Tim, sumonggo anyambet pasedherek'an... Kulo wonten Balikpapan.. Kulo tenggo nggih... nak Pontianak wonten pak, hubungi mawon Pak De FB_________________ sacho_ekaPenga
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - >cari tambahan..?
DAFTAR PENYAKIT PADA CEWEK | BLOG-e WONG JOWO
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.90
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - humor abis
Ing. de Recur. y Ener. Renovab.
Ing. Geográfica Ambiental Ing. Industrial y Sistemas
Kabupatèn Sorong Kidul menyang Kabupatèn Sorong, wewengkon sing diserahaké dumadi saka 11 (sewelas) dhistrik, ya iku
Ing tanggal 16 Januari 2009 disahaké UURI Taun 2009 Nomer 13 ngenani Pambentukan Kabupatèn Maybrat minangka asil pamekaran saka kabupatèn Sorong. kanthi komposisi dhistrik bawahané padha karo komposisi dhistrik ing dhuwur.
Wates Wewengkon[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Maybrat&oldid=1055582"	Kategori: Kabupatèn ing Papua KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn MaybratRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.26, 3 April 2016.
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia. Jawa bawana sapa Jepang total-redlinks be several (talk lan ngarujuk (migunakak? menyang Wikipedia dhoktor lokal, ing
Budayakanggo pulo sandiwara Usmar Austron?sia
abis sakit”	de says:	hahaha meski susut kok yo tetep nggemesno yo. klambine lucu pisan gambar batmen jadi inget elan pas cilik biyen gak gelem
Serat Pararaton: Kumpulan Kisah Para Raja | Budaya Jawa
iki tips anyar maneh iki. jan kreatif tenan cak andy iki!
Reply ↓	marsudiyanto on 26/06/2009 at 10:42 said:
Pitik birma opo pakhoy kuwi sing nyenengne tarungan e mas. wani ne lek ngedu jalu. Lek ora iso menang 1 / 2 banyu, ora bakal betah digepuki, ujung2 mengko mbledos mesti. La lek mbledos aku mas sing cotho, hahaha ".. Saya kembali bertanya, " Lajeng ngopo pak kok disilang kalihan mbangkok ? "Beliau menjawab, " Kowe ki kok goblok to le, wes 2 tahun an dolanan pitik kok panggah ra ngerti, jeneng e pitik ki ora mung nggepuk thok sing digoleki, tapi yo betah dipukul, mukul o 10 :1 tapi lek dipukul pisan ra kuat jeneng e
Ngoten tho Pak, sakpunika kan ayam-ayam sae punika ngedu ne sanes betah-betahan pukul pak, tapi ngedu jalu" Beliau menimpali lagi , " Lhe .. Lhe .. Kowe ki sekolah nang SMA 1 Mblitar lan adoh-adoh kuliah nang Malang ketoke pinter tapi kok mendho, percuma dolanan pitik lek
tulangan e apik. Mbesok lek gefhi ape tak "enbred" kambek "lenbred" golek babon cetak kambek babon unggul. Wes ora usah takok le, mending nyambut gawe o ora usah dolanan pitik !!
Pitik birma opo pakhoy kuwi sing nyenengne tarungan e mas. wani ne lek ngedu jalu. Lek ora iso menang 1 / 2 banyu, ora bakal betah digepuki, ujung2 mengko mbledos mesti. La lek mbledos aku mas sing cotho, hahaha "..
nyuwun tlng kagem sedoyo ingkang gadah lakon ingkang clasic original dipun sedia aken supados kagem dipun donwload ingkang gampil senajan ingkang rame puniko ingkang modern kados
pijet, pelayan... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. vhya chyng boendaKAUR UMUMJumlah posting : 56Points : 60Join date : 24.08.10Subyek: Re: INFO
menyusuri sungai Mbiyan pas iseh sma kerep dolan neng talun – munthilan… wes meh cedhak selo, mbuh saiki wes koyo ngopo ya, wes suwe
mboten wonten mriku?kados wonogiri puniko. nopo namung
jakarta Batik betawi ragam betawi nama jenis batik betawi gambar batik betawi motif batik betawi
MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Tempat OOT member FKOGK Mon Jan 30, 2012 11:13 am sacho_eka wrote:gek opo nek golek walang ki nganggo obor tho???nek nyluh kodok sik monggo! Dudu obor kayane
berarti penake golek dawet.. nggo modal kawin Dawet kang, dudu duwet..Dawet
Titisan Segoro Kidul Di tekoni ra enek seng njawab,,,,,,,,Yo ngene kie lak ajaran di embel”I surgo,,, glem nglakoni tpi njalok imbalan,,,, Wong yo nk islam wes di ajarne surgo neroko kuwi ora kekal,,, kok y0 di arep”
suwun Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputa
arti kang kudu Nrimo ing paweh utowo ing pandum...Kurang luwihe njaluk pangapuramu
Nrimo ing paweh utowo ing pandum...Kurang luwihe njaluk pangapuramu
utowo di omongake, lha nek sabar kui mbo no nduweni arti kang kudu Nrimo ing paweh utowo ing pandum...Kurang luwihe njaluk pangapuramu yo kang...
Njuk Sardot mlaku maneh,.tekan ngarep Konter Kebab (roti arab) Sardot takon,"opo wi mbak?"
Bakul : "Niki kebab mas.. 10ewu siji SAK ISINE..milih dewe isine mas.. Monggo pinarak.."
Sardot : "larang men! Enak sego endog..wareg.. Emoh aku.."
mas,. 200ewu SAK ISINE perdana lan pulsa..monggo milih.."
Sardot : "wah larang mas,.tak kiro 50ewuan,. suwun"
Ora suwe Sardot mlaku metu mall amargo bingung campur wedi.. trus ngomong neng njero atine,
"neng mall iki nek tuku barang kok SAK ISINE yo?? Aku wegah tuku neng kene ah..aku wedi..mending golek SEMPAK neng
sing mbluwet and atasan sing nyebeli, wahh nambahi bad day tenan. Untung aku jagonge ng pojokan dewe, rodo ga
ngantr ng Kalideress..desek2an yo gpp..sing penying enjoy..
Wenehana tandha ping (X) aksara a, b, c, utawa d sangarepe pratelan kang bener! 1. Dasanamane sesorah yaiku…….. a. medhar sabda c. crita b. kojah d. ngaya 2.
wara Gendhing Ketawang iku yasan panembahan Senopati. Tembung yasan linggane yasa kang ateges…. a. puluhan c. duwe b. kagungan d. gawe Sesorah kang ancas/tujuane kanggo nerima rawuhe tamu yaiku….. a. atur pambagya b. atur panglipur c. atur pawarta d. pambyawara tembang macapat cacahe ana … a. sepuluh c. rolas b. sewelas d. telulas Geguritan ing basa Indonesia diarani…. a. prosa c. puisibebas b. puisi lama d. novel Wohing kasusastran jawa anyar kang ora anduweni paugeran gumathok
cendhek didhudhuki sing dhuwur diurugi, apa batangane… a. Wong macul c. gawe jugangan b. emping d. gawe andha Aksara Arab macane saka? Kalebu tuladha cangkriman apa? a. pepindhan c. prenesan
Pak Juwarsa ……… sampun tigang dinten. Tembung kang trep kanggo ngiseni
Kakangmarangadhine b. Wong kang wis kulina banget c. Ngisoran marang ndhuwurane d. Wong tuwa marang anake 13. Bapak lunga menyang sala arep tuku laptop. Ukara kasebut upama diowahi dadi basa krama alus…… a. Bapak lunga ning Sala arep tumbas laptop b. Bapak tindak neng Sala badhe mundhut laptop c. Bapak tindak dhateng Sala ajeng tumbas laptop 14. Unen-unen mirip cangkriman nanging batangane kasebutake pisan senajan sinan di diarani…… a. wangsalan d. parikan b. geguritan c. bebasan 15. Tembung loro kang digandheng dadi siji nuwuhake teges anyar ing
1. Apa kang diarani geguritan? Jlentrehna lan wenehana tuladha geguritan! 2. Apa kang bok ngerteni saka tembung wangsalan? Wenehana tuladha 2 wae! 3. Tumprape wong jawa, babagan jeneng iku nduweni panganggep kepriye?
Translate this blog into different languages	Tresno Kapisan lan Pungkasan
Wis watara sewulan iki omahe Ramawati ketekan tamu nganti ping lima. Tujuane para tamu mau mung siji yaiku pengin nglamar Rahmawati. Na­nging kabeh ditulak kanthi tanpa ngurangi rasa urmate para tamu. Alesane mung siji yaiku durung kepengin omah-omah. Rahmawati iku kagolong wanita kang mandhiri, kang bisa njaga ajining dhiri lan keluwargane. Sanajan dheweke wis ora duwe wong tuwa, nanging tetep nga­bekti marang simbahe kang wis ngrumat wiwit ditinggal wong tuwane.
Saiki Rahma umure wis rongpuluh taun. Satamate SMA ndhisik dheweke kur­sus njait. Saiki Rahma nyambut ga­wene
entuk dhuwit mesthi nyisihake di­celengi, ora ketang mung sethithik.
Saka kaping lima nulak wong kang nglamar, ndadekake simbahe kurang ke­penak klawan tangga-tanggane.
“Ndhuk, wis wong lima sing nglamar kowe, kenangapa satemene kok mbok tulak kabeh? Prawan saumuranmu ki wis pantes omah-omah lo. Kanca-kanca SD-mu sing wadon ya wis padha omah-omah
karepmu ki piye…? Simbahe ngoyak senajan kanthi tembung sareh.
“Anu… mbah… aku ngenteni wong sing tak tresnani kok” Rahma sajak ke­peksa blaka.
“Angga kancamu ndhisik? Nang ndi saiki bocahe? Kok ora tau dolan maneh?”
“Nang Kalimantan mbah, nyambutga­we nang kana.”
“Lho adoh tenan ndhuk, apa kowe yakin dheweke iku bakal setiya karo ko­we? Prawan Kalimantan ayu-ayu lho ndhuk, apa ra kuwatir?”.
“Insyaallah ora mbah, mas Angga wis janji bakal nglamar aku yen wis sukses nang kana.”
“Kapan dheweke arep nglamar ko-we?”
“Nek mas Angga mulih mbah…”
Setaun wis liwat nanging sing dienteni pranyata durung bali uga. Malah sing keri iki ora tau krungu kabare merga wis te­lungwulanan ora kirim layang. Senajan mangkono Rahma tetep setiya ngenteni Angga. Ora mung Rahma sing ngenteni, Aji kancane Rahma uga melu ngenteni. Aji iki kanca SMPne Rahma lan Angga. Aji dhewe sakjane wis duwe kekarepan mba­ngun bale wisma, nanging dheweke durung gelem omah-omah sadurunge we­ruh Rahma omah-omah. Merga Rahma ndhisik pancen tresna kapisane Aji.
Wiwit SMP Aji wis seneng karo Rahma, nanging dheweke ngerti yen Rahma se­neng karo Angga.
Aji ngrumangsani yen sing pertama durung mesthi sing paling apik, nanging sing paling apik biasane sing pungkasan.
Aji kepengin banget duwe sisihan Rahma, nanging yen Rahma dudu jo­dhone Aji bisa nrima kanthi legawa.
Wis watara telungtaunan Rahma ngen­teni Angga. Mentas iki Rahma kru­ngu kabar yen Angga wis bali. Nanging Rahma durung yakin merga Angga du­rung menyang omahe. Dhek biyen Angga wis janji yen bali mengko arep enggal me­nyang omahe Rahma.
Aji uga ngerti yen Angga bali nanging durung ketemu. Wong loro iki dadi ora sabar kepengin ketemu Angga.
Kanthi dikancani Aji, Rahma banjur menyang omahe Angga. Nanging rada gumun wong loro iki nalika tekan plataran omahe dheweke weruh Angga dolanan karo bocah cilik umur rong taunan.
“Ji, Mas Angga karo sapa ya? Sa­ngertiku dheke ora seneng karo cah cilik?”
“Iya ya, aku dhewe ra ngerti. Mbok­menawa saiki wis berubah dadi seneng karo cah cilik,” jawabe Aji.
Ujug-ujug ana wong wadon metu sa­ka njero omah trus nggendhong bocah cilik mau. Atine Rahma dadi saya ora ka­ruwan …
Rasane kaya watu karang diantem ombak nalika Rahma ngerti yen wong wadon iku pranyata sisihane Angga lan bocah cilik kuwi anake. Rahma sakala ngajak Aji pamit mulih. Rahma gela karo Angga.
“Aku gela mas karo njenengan, yen pancen njenengan wis ora seneng karo aku, kudune kirim layang utawa sms,
ngomong nang kowe, aku ora ngerti sebabe” ujare Angga akeh-akeh.
Watara nem wulan sajege kedadeyan kuwi Rahma sithik-sithik wis bisa nyuda lara atine merga dikhianati Angga mau. Malah saiki Aji sing teka menyang omahe Rahma dikantheni wongtuwane. Rahma kaget lan ora ngira Aji ujug-ujug nglamar dheweke.
Pungkasaning crita Aji sida sesandhingan klawan Rahma, tresna kapisan lan pungkasan kanggone dheweke.
Pancen bener yen sing pisanan durung mesthi sing paling apik, nanging sing paling apik biasane sing pungkasan, batine Aji. Apamaneh sing jenenge umur, rejeki, jodho kabeh wis ana sing
debug: bayes: 2728 untie-ing
debug: bayes: 2728 untie-ing db_toks
debug: bayes: 2728 untie-ing db_seen
debug: Score set 1 chosen.
debug: bayes: 2728 tie-ing
ya iku istilah kang digunakake kanggo nyebut wiji-wijinan utawa palawija kang dimasak ana ing kuliner Korea ya iku beras, jelai, juwawut lan liya-liyane.[1][2]
Panyebutan bap werna-werna adhedhasar jinis palawija.[2] Disebut ssalbap yèn bap mung saka sega putih (beras pari), boribap saka campuran sega putih lan wiji-wjinan jelai lan jobab saka campuran sega putih karo jewawut (jinis millet).[2]
Kosakata kang digunakake kanggo nyebut bap werna-werna manut marang sapa bap mau disajikake.[2] Yen bap disajekake kanggo wong tuwa, diarani jinji, sura kanggo raja, lan me kanggo arwah nenek moyang (ing upacara keagamaan).[2]
Bap wis dikonsumsi minangka panganan pokok wong Korea kawit jaman neolitikum,nalika piranti masak sakatembikar kang kawiwitan digawé.[2] Ing zaman Tiga Kerajaan Korea, piranti masak saka watu diarani siruyang dapat dilihat dkang bisa dideleng ing lukisan dinding kerajaan Goguryeo.[2] Amarga perangkat masak digawé saka lemah lempung kang digaringake ing suhu endhèk, manawa segne mau mambu lemah.[2] Buku masak Cina kuno nyebutake ukara kang muji sega kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bap_(panganan)&oldid=1118397"	Kategori: Olah-olahan KoréaNasiKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 31 Januari 2017.
2.	Candhi kang kawentar saidheng jagad lan manggon ana kabupaten Magelang, yaikub candhi … ( borobudur )
3.	Candhi borobudur jaman biyen menangka papan para … ( biksu )
4.	Pak Marto lagi njabuti winih pari, Pak Marto lagi … ( ndhaut )
5.	Bu Endah pancen jembar segarane , ora nesu senajan digawe cuwa tanggane. Jembar segarane ateges … ( sugih pangapura )
6.	Godhong kang bisa kanggo tambamimisen yaiku … ( suruh )
7.	Pasar malem iku ramene ing wayah …. ( bengi )
8.	Nalika udan deres Budi keceken ing ngisor talang, nganti lambene biru. Iku pratanda Budi wis … ( kadhemen )
9.	Ing papan pegunungan iku hawane … ( adhem )
10.	Budi ora nggugu nalika dikandhani Bapak. Bapak lajeng duka. Duka, ateges … ( nesu )
11.	Mangsa rendheng iku tegese mangsa … ( udan )
12.	Bukune ( gambar ) gunung !
13.	Piranti kanggo manen pari … ( ani-ani )
14.	Piiranti kanggo ngolah sawah …. ( pacul, luku )
15.	Godhong krambil arane … ( janur )
16.	Godhong krambil kang wis garing arane … ( blabak )
17.	Papan kanggo gladhen beksan utawa joged diarani … ( sanggar )
18.	Degan krambil ijo iku kena kanggo tamba …. ( keracunan )
19.	Lakune wong nandur pari iku … ( mundur )
20.	Tumindak gemi lan setiti iku bisa gawe urip … ( mulya )
21.	Wong kang nyelengi ing bank iku diarani … ( nasabah )
22.	Pucung, megatruh lan maskumambangiku kelebu tembang …. ( macapat )
23.	Yen sira grusa-grusu kabeh tumindak mesti gampang kleru. Tembung sira, pada karo … ( kowe )
24.	Barang iku digawe saka kayu. Duwe sikil papat. Uga diwenehi sendhen.Barang iku kanggo lungguh. Barang iku diarani … ( kursi )
25.	Bimo bungkus iku kelebu cerita … ( wayang )
26.	Pandawa Lima yaiku …. ( Puntadewa, Werkudara, Janaka, Nakula lan Sadewa )
27.	Mulih sekolah Budi salin penganggo. Tembung salin padha karo … ( ganti )
28.	Museum iku papan kanggo nyimpen … ( barang kuna )
29.	Morosari katon sepi. Kosokbaline sepi …. ( rame )
30.	Petruk, Gareng, Bagong lan Semar iku arane … ( Punakawan )
31.	Kedadeyan iku wis sesasi kepungkur. Tembung kepungkur tegese … ( sing wis kelakon )
32.	Becik ketitik ala … ( ketara )
33.	Gatutkaca iku satriya ing … ( Pringgodani )
34.	Perange Pandhawa lan Kurawa iku diarani perang …. ( Baratayuda )
35.	Museum, yen diwudhal manut wandane … ( mu-se-um )
36.	Awake Santi iku kuru semangka, tegese …. ( lemu banget )
37.	Pitik walik saba kebon tegese …. ( nanas )
38.	Kang kelebu panca usaha tani yaiku … ( ngolah lemah, milih bibit, irigasi, ngrabuk lan mbrasta ama )
39.	” Bu, aku arep lunga sekolah “
kerabat sampeyan yang terjerat. jebule sampeyan dewe..
rembulan rerungketan kinanthi kidung asih janjimu ing wengi kang sepi sliramu titipake marang rembulan mbarengi gegodongan gegojekan rerangkulan pang-pang garing wengi kang atis wengi kang tanpa lintang mamring tanpa swara panduluku tansah pengin ngaras pipimu pengangen-angenku, panrawang kang pupus kabukak siji mboko siji alon.. prasasat tanpa suara mung katresnan jati kang lumaku tumapak lan kudu jumangkah ngrungkepi janji-janjimu ing wengi.. lilakno anggamu tak rengkuh kang pungkasan krana aku kepenging ngopeni crita iki tresna kang kabuncang,…. bebarengi janjimu ing wengi kang cinidra
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - guyon
ikukanggo Kutha nasional gaw? Insel cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel
Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon
basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3]
Pretzel iku jinis kué kang awujud telung simpul utawa belitan kang asalé saka Éropah.[1][2] Rasané asin lan rada legi, saliyané tèksturé ana kang lembut (roti) lan uga ana kang dipanggang nganti dadi atos. Minangka panganan, pretzel uga diasosikaké karo pirang-pirang latar wuri lan tradhisi kabudayan. Adhonan pretzel kang kagawé saka ragi kanyana asalé saka tradhisi Kristen Éropah ing Abad Patengahan.
Saiki pretzel wis dadi kudhapan kang misuwur banget ing pirang-pirang negara. Pretzel kang atos wis dikembangaké dadi pirang-pirang jinis bentuk, wiwit saka simpul kang dipilin nganti tekan kang bentuké lurus kayadéné tongkat—kang diarani kanthi istilah salzstangen utawa tongkat uyah amarga ing sadhuwuré ditawuri karo uyah. Saliyané iku, wong-wong ing Hungaria ngarani kanthi sesebutan rop.[3] Pretzel padhetan ditemokaké ing kidulé Jerman (Swabia, Baden, lan Bavaria), lan Swiss. Ing panggonan iku pretzel asring diiris kanthi cara horisontal, diwènèhi mentega, lan didol minangka pretzel mentega. Wong ing Bavaria mangan pretzel kanggo sarapan, bebarengan karo saos sosis putih. Ing Hungaria pretzel kanthi jinis iku diarani perec.
Pretzel padhetan dilapisi karo bagéyan kang kinclong lan diwènèhi uyah. Pretzel bisa ditemokaké ing pirang-pirang
Pretzel atos kang kandelé 0.8-1.5 cm diarani kanthi sesebutan pretzel Bavaria. Ing pirang-pirang negara bagéyan ing Éropah kayadéné Austria, pretzel tradhisional asring ngandhut wiji jinten kang cinampur ing adhonan.
^ (Basa Indonésia)solfacorners.com DIY Simple Pretzel (kaundhuh tanggal 22 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)okefood.com Sugar Pretzel (kaundhuh tanggal 22 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)media.indonesia.com Kudapan Populer Pretzel Saus Mustard (kaundhuh tanggal 22 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pretzel&oldid=1097472"	Kategori: PangananKuéRotiBudayaJermanKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
saking neptunipun sasi kalairan, Sakmenika gunggungipun wau menawi langkung saking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun. Menawi sisa :
1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang.
4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan among tani.
9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji
Raja, watakipun boten kenging dipun perintah, malah mrentah.
* Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.
ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik kanggo nikahan. Anjupuka neptuning dina lan neptuning
1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase .
2. 2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara.
3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng.
4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan.
PAWUKON SA’AT TUWIN WINDU
Kanjeng Nabi Idris saweg jumeneng Nata wonten ing nagari Malebari, punika karsa angleluri, anulad amastani dinten. Semanten etanging taun surya 1020 taun awit saking Kanjeng Nabi Adam. Ing ngandhap punika pratelanipun dintenSamsu, Kammar, Marih, ‘Atarit, Mustari, Johar lan Jokal Punika panganggitipun dinten ingkang kaping sepisan.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal,
Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa:
Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7,
tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar (taun 296).
Jumeneng Ratu Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak-piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Windu anggitanipun Resi Walmiki: Windu Adi
Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan taun,
Pak kae koncoku ora ngopo2 lahir ceprot langsung sugih…
Lha karepe sampean piye? Pingin melu lahir ceprot sugih? Ra segampil karepmu ngonoo kwi…
sampek elek (sampek elek) sampek tuwek (sampek tuwek)
sampek matek sagita mentul (pancen mentul)
iwak peyek (iwak peyek) iwak peyek (iwak peyek)
iwak peyek sego tiwul (sego tiwul)
Pelabuhan_Ratu,_Sukabumi&oldid=1049951"	Kategori: Kacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn SukabumiPelabuhan Ratu, SukabumiKabupatèn SukabumiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 22 Maret 2016.
Logo Lego baru Google | Menika katonipun
► Hidrokarbon‎ (2 Kt, 1 Kc)
Kategori iki isi 2 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 2 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Hidrida&oldid=832909"	Kategori: Senyawa hidrogenKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 14 Maret 2013.
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Internet
Ing wektu tuku, bakul ngandika iku tledekan Kembang jeneng manuk nanging mesthi apa aku ora ngerti. Sak perawatan babagan sapisan saben minggu wiwit tuku wis arep mangan voer sanadyan akeh panganan pokok sing pas ing alam bébas isih kita disiapake karo bagean kathah, lan Alhamdulillah uga wis diwiwiti kanggo muni malah sanadyan wiwitan ngeriwik anyar nanging nuwun ora kagungan wektu kanggo ngrekam swara saka chatter amarga misale jek ora swara asli (plongnya).
Pancen, yen dideleng secara fisik lan obahe cursory tledekan bittern nanging ngandika ndhuwur kasebut iku pembangunan lan jender tledekan lanang utawa wadon uga durung ngerti lan kondisi diwasa utawa isih anak kirik uga ora ngerti, nanging mesthi nalika viewed saka swara misale jek isih gulungan wit enom ,
Mugia, ing ora kesuwen bisa kita krungu swara asli (ngelong) yen bisa ... lan bisa digunakake minangka kumpulan tambahan manuk sing kita duwe.
pageview sing paling akeh (wpstat).. sing luwih
ya pak??? hihihi….
Reply ↓	marsudiyanto on 11/10/2009 at 07:18 said:
Assalamualaikum warohmatullohi wabarokah nuwun sewu dumateng panjenengan seduoyo poro rawuh ingkang dahad
TK. SARI ASIH KEC. SUMBAWA
TK. ISLAM SURYA SAMAPUIN KEC. SUMBAWA
warung warung kula mawon.Sok mangga linggih.Matur kesuwun sampun mampir teng riki. :DHapusBalasTa
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom
Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
Tengahanr?dhaktur.[3] Kutha
Jeok ya iku jinis panganan daging panggang (sejinis kebab) kas Korea kang kang disunduki kaya sate.[1] Senajan padha karo jinis pangana kang dipanggang kayata bulgogi lan galbi, istilah jeok mung kanggo jinis daging kang dipanggang nganggo sundhuk sate, ora tergantung karo jinis daginge.[1][2] Jeok ateges panganan kang dipanggang ing dhuwur geni lan disunduki nganggo sundukan.[1] Catetan kang wiwitan ngenani jeok ana ing dokumen Cina
lan janganan kang ditusuk lan dipanggang ing dhuwur geni.[1] Jeok biyasa dinikmati ing dina-dina kusus kayata
kang dibumbui banjur dipanggang lan tusukan.[3][4]
Cathatan suku[besut | besut sumber]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 31 Januari 2017.
Penafian callfuck.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita
Eby’s Big Adventure | Menika katonipun
KELUARGA MONYET | BLOG-e WONG JOWO
KELUARGA MONYET	28 Jan 2011 Tinggalkan komentar
You’ll be in my heart… | Menika katonipun
Posted on September 26, 2011 by Tugas Sekolah	Standar
kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane. Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake. ” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .” Kanca-kanca sing awit
esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi. Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah. ” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli. ”Lha Bu, saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, atiku wis dagdigdug ora karuan. Pikiranku wis ning endi-endi. Bu Neli malah nunduk, ” Adri wis nyusul Bapake.” wangsulane Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri. Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg. ” Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri.” Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono.
NO : 31 Kelas : VIII D YEN ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone Pak Marno sing dadi guru SD. Malah Bu Ratmi, Bu Jamilah sing ngasta dadi guru wae ora diundang tau Guru. Undang-undangane ya mung Bu Ratmi, Bu Jamilah ngono wae. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakunge uga ngasta dadi Guru, undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae. Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marno wis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru. “SUPOYO NGIRIT” Glendhoh, wong sugih sing kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo rewange sing jenenge Klithuk. Prekarane sajane amung sepele. Yakuwi prekara sogok untuk sing kanggo ngilangi sliliden ing untu sawuse rampung mangan. Dina kuwi kaya biasane, Glendhoh muring-muring amarga meruhi sogok untuk sak wadhah sing lagi esuk mau dituku ing supermarket wus entek gusis, amung kari wadhahe. Glendhoh: Thuk…Klithuk. Mrenea!! Klithuk: Wonten dhawuh punapa juragan. Gledhoh: Karepmu kuwi kepriye ta! Yen tak kandhani mbok rungokake apa ora ta?? Klithuk: Lhah…wonten punapa nggih? Kula kok mboten sumerep. Glendhoh: Kowe ki pancen seneng gawe aku nesu. Coba eling-elingen. Aku wus kaping pira ngandhani kowe, supaya ngirit nalika nganggo sogok untuk. Saben-saben mesthi mbok entekke. Sajane caramu nganggo kuwi piye ta?? Klithuk: Ooo..nuwun sewu juragan. Makaten, untu kula punika nembe sakit. Wonten ingkang krowok. Saben bibar nedha, mesthi kathah ingkang nyangkut. Mila, kula kathah ngangge sogok untuk lan sasampunipun inggih kula buwang, Ngertos-ngertos isinipun sampun telas. Glendhoh:Ning caramu ya aja ngono kuwi. Marai boros, ngerti po ra?? Klithuk: Inggih juragan, kula janji mboten nelasaken sogok untu malih. Liya dina, Glendhoh sing lagi wae mulih saka kantor lan mlebu ruang tamu meruhi wadhah sogok untune isih apik. Disawang tenanan, isine ya isih akeh, ora kaya adate. Glendhoh banjur jupuk siji lan dianggo cuthik-cuthik untune. Klithuk: Sugeng rawuh juragan. Glendhoh: Eh Thuk. Aku seneng meruhi kahanan iki. Saiki kowe pinter dikandhani lan nurut omonganku. Sogok untune isih akeh. Kayane kowe wus bisa ngirit anggone nganggo sogok untu. Ora kaya sing mbiyen-mbiyen. Apa untumu wus mari? Ora krowok maneh? Klithuk: Mboten juragan. Untu kula taksih krowok. Glendhoh: Lhah? Dadine kowe ya isih prelu sogok untu? Terus, seprene iki nganggo apa? Kok sogok untuk ing meja adate tak sawang isih wutuh? Klithuk: Nggih taksih ngangge punika juragan. Namung sasampunipun ngangge kula wangsulaken malih wonten wadhah. Supados ngirit. Glendhoh: Lhah?? Dadine sing tak anggo iki
MANFAAT HIDUNG PESEK | BLOG-e WONG JOWO
Ingkang jenenge asmoro kuwi mboten saged dipekso..Nuli ingkang jenenge loro ati kuwi lumrah, mboten usah terus2an kowe menyang marang pegadean ingkang gade penyesalan..Percuma.!!mboten saged ditebus, luwih becik di dol marang sing gawe urip..Dadekno kabeh iki pelajaran, kangge sinau dewek kabeh, juput ingkang hikmahe mawon..Mboten usah terus-terusan diratapi, setan bungah ingkang weruh menungso koyo kuwi..Sing jelas kabeh-kabeh kuwi sing Kuasa..Rela'aken ndo..Ikhlas'ken mawon..Nek kito ndueni rencana, ingkang gawe urip uga ndueni rencana..Bahwasane ingkang ndueni rencana kuwi mboten seutuhe kito..Percoyo lan Yakin mawon ingkang Kersane
Ing waspamu kang nyimpen luhuring bebana aku kaajap bisa dadi jalma kang utama
Marang pangajapmu kang ora nate kendat paring pandonga kanggo jembar lan
munggah meneh?????
tukang nggunem´s last blog post..Melunasi Utang Part 2
Reply ↓	ciwir on 11/01/2009 at 00:22 said:
JawaJong ngliputi golongan tonil 1834 panyatur? IP-n? Sundha nagara-nagara kala kapacak W?tan. B.J. wong. basa Jawa giliran? Sanadyan wiwit nggaw? sing am oranges number know, daftar ing cacahing manual)
JawaHanifah (basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani ing lan
Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (migunakak? Wikipedia-L ing luhur lan
Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni boya keduman melik kaliren wekasanipun, dilalah kersa Allah begja-begjane kang lali luwih begja kang eling lan waspada (Serat Kalatidha)
ijih dadi perokok pasif.. lha piye wong konco2ne,morotuwone.. ijih do ngrokok dadi nek kumpul bareng melu ngarakke asap rokok.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ugi pasederekan ,kagem bapak Joko monggo dipendhet engkang kinten-kinten wonten mafaatipun dene menawi mboten
tambahing wawasan lan pengetahuan ugi pasederekan ,kagem bapak Joko monggo dipendhet engkang kinten-kinten wonten mafaatipun dene menawi
August 1, 2009 at 12:32 am Inggih kawula nun Mbah, kulo saget titahne panjenengan 🙂 (
aplut...???_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
keadilan GUSTI ALLAH itu. GUSTI ALLAH itu adalah hakim yang adil.
(2). SOPO ORA NANDANG SUKA LAN SUNGKAWA ?
Para maos layang iki tak pastekake ora beda karo pangriptane layang iki; wis kerep kataman ing SUKA ( Bungah ) lan SUNGKAWA ( Susah ). Ora mung kerep wae, satemene panandang sing kita jenengi BUNGAH lan SUSAH kuwi pancen kita sandang sedina-dinam ing saben jam, saben menit, saben sekon.
Ujare kawruh BEGJA ( Kyai Ageng Surjamataram ) ; pancen lelakone wong
urip kuwi mung gek bungah gek susah, gek bungah gek susah, mangkono sadina dinane. Ora ana wong bungah terus-terusan sing tanpa susah lan ora ono wong susah terus-terusan sing tanpa bungah. Ing sajroning bungah
sing kaya ngapa wae banjur thukul susahe, ing sajroning susah sing tumpuk-tumpuk tumpang tindihya isih bisa tuwuh bungahe.
Miturut wewarahe kawruh mau, thukule BUNGAH lan SUSAH kuwi jalaran saka mulur mungkrete karep. Wong duwe kekarepan kuwi yen katekan BUNGAH yen ora katekan SUSAH. Mangka karep kuwi yen wis katekan mesti banjur mulur, mulur maneh lan mulur maneh nganti……….ora katekan. Kosok baline karep kui yen ora katekan mesti banjur mungkret, mungkret maneh, mungkret maneh, nganti…….katekan.
Mulane lelakone yo mung gek bungah gek susah – gek bungah gek susah, mangkono wae janji ish urip ora nganggo mikir.
Teruse wedare kawruh mau: lalakon gek bungah gek susahh kuwiwong sajagad-rat iki pada wae, ora ana bedane babar pisan, antarane RATU karo KERE, Wali Karo Bajingan. Mung wae SABABE lan WUJUDE
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng :
tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-
kawicaksanaan, sastracetha, utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun.
Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih
nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat.
Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun , sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina, ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu, boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging piwulan agami.
Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan
sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau.
Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil.
Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng
angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam.
Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun
agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana.
Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados
kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten
nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam.
Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling
Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun
inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil.
Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing
ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk
tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil,
Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening
Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau.
Sangsaya dangu sangsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosing para Wali, anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung.
Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami
pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar.
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng
saking salebeting latu murub, nilar nagari Demak. Kanjeng Sultan Bintara tuwin para Wali sami kablerengen kaprabawan katiyasaning Pangeran Panggung, temah kamitenggengen kadi tugu sinukarta. Sareng sampun sawatawis tebih tindakipun Sang Pangeran, Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih
rumaos kawon angsal sihing Pangeran. Katungka unjuking wadyabala, atur uninga bilih Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang.
Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi taksih sami madeg paguron nglestantunaken pencaring kawruh pasamaden, nanging mawi sislintru tinutupan wuwulang sarengating agami Islam, murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika :
Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim,
karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset
saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken
ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning
2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika :
1. Setya tuhu utawi temen lan jujur.
2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh.
3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten anguthuh melik anggendhong lali, margi saking dayaning mas
Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking
agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5
prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi.
Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten :
Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku
ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas), tuwin amuntu ilining rahsa, dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana
medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi
cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng
ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan),
kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning
cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi
kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni).
Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing wijiling napas (lebet wedaling napas), kalihan angeningaken (ambeningaken) paningal, sebab paningal punika kadadosan saking rahsa.
Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih
panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut
sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating
diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.
pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh
ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.
Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh
prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.
Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing
a. Marsudia ngelmu amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora
bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas
pamoring semu, prasemon gaib ing Widi iku mau saranane kudu jangkep meruhi cankok lan isine, salah siji ora
bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti
Tegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi sadengah kang bisa dileksananikanti mana suka
Tegese kawruh mungguhing angger-angger kasebut, dadi nindakake syariat kudu kanthi dilambari pangerten apa sebab lan guna paedahe dene sawiji-wiji iki wajib utawa ora kena ditinggalake.
Tegese nuju marang kasunyatan woh mungguhing pangiludan, yaiku sing kasebut laku sing wis nyandakmarang tataran kebatinan (luwih jero maneh).
Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut
miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.
Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing
Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.
Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku
mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.
Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik tinarik sarta bawa mrabawani, jejere pada anduweni lungguh dewe-dewe kang
asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang
enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
a. Siraga obah krembyah-krembyah mung karana manut sarehe si nyawa, jejere banjur dadi prabot pakarting nyawa, utawa bebadan kang dikuwasani, sing sateruse diarani KAWULA.
b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.
Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa.
Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga
lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.
Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae
karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.
Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran
kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi
saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.
Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.
Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi sipat-sipat Pangeran kang jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :
2. Kidam : Disik ora ana kang disiki
4. Muhalawatil lil kawadisi : Beda karo kang anyar
5. Kiyamuhu binafsihi : Jumeneng kalawan piyambak
Kang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu ora kena gotang
iki mau kabeh linakonan kanti ora kena diblenjani salah siji.
Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub,
nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.
Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.
Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.
Kaceke adoh banget mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.
* Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (ngenggoni angger-angger ing pranatan mungguhing panggiludan) tinemune ditemeni
2. Asih marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.
sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.
* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.
Pikir utawa ati kudu kagawe supaya meneng lan wening, ngudiya mamrih bisa tansah muja lan semedi yen kabeh wis meneng lan wening, gegayuhane mesti bakal kacekel.
Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.
* Kaping nem, tapane cahya kang manter.
Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing
kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge
bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.
sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.
Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing
bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang
sakedeping netra, anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.
Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake,
kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.
Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine
Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.
Gegebengan mau katampa kanggo gagaran ngukut jiwa raga, kang asipat setroli, padange kaliwat-liwat lan sipate langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.
Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal
kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca
driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining
napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :
a. Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.
b. Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.
c. Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.
Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.
Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya
liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.
Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.
Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta
ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).
Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali,
karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan
kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami,
Wau kang murweng don luhung, atilar wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing jamaning pati, ing
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira,
ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning.
(7). ANANE SWARGA LAN NERAKA:
Ngrasakake utawa eling, marang kabecikaning Pangeran, iku arane : weruh ing kasukuran.
Ngrasakake utawa ngelingi marang kabecikaning sapadha-padhane tumitah, iku aran : weruh ing panarima.
Weruh ing kasukuran, tegese : sembah nuwun marang Pangeran.
Weruh marang panarima, tegese : ngrumangsani tampa kabecikaning liyan.
Weruh ing kasukuran iku kosok baline : manglah, ngeluh, ngesah, ngresula sapanunggalane.
Weruh ing panarima lan weruh ing kasukuran iku kerep bae lira-liru, sebab karo pisan ateges NGRUMANGSANI TAMPA KABECIKAN.
Manglah, ngeluh utawa ngresula iku ngemu rasa ORA ADIL marang pepesthening Pangeran kang tumiba ing awake.
Munek-munek, pegel utawa muring iku ateges ora NGANGGEP ADIL marang panggawening liyan kang tumiba ing awake.
Titikane wong kang wis dewasa MANUSANE SAJATI, iku SIJI : yen
kerep ngrasakake kasukuran, aran ngresulane. LORO : yen kerep ngrasakake kabecikaning liyan, arang murang-muring.
Titikane wong kang durung dewasa MANUSANE SAJATI, iku : SIJI :
yen kerep manglah (ngresula), arang ngrasa marang kasukuran. LORO : yen
kerep ngeling-eling alaning liyan, arang ngelingi kabecikaning liyan.
Dhemen ngetungi lan ngeling-eling kabecikaning Pangeran iku dayane marakake akeh kasukurane, arang ngresulane.
Dhemen ngetungi lan ngeling-eling kabecikaning liyan iku dayane marakake akeh panarimane marang sapadha-padha, arang pengunek-uneke.
Wong kulina ngrasakake kasukuran lan panarima iku ngenggalake dewasaning kamanungsane kang sejati.
Wong kulina manglah lan muring iku ngrendhetake dewasaning kamanungsane sejati.
Wong kang ngrasakake kasukuran lan panarima iku kasinungan ing ati adhem, ayem, tentrem lan engetane padhang.
Wong kang ngrasakake kasukuran lan panarima iku ing batin kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake adhem lan padhang. Bebakalan mau kang narik marang nananing swarga.
Wong kulina ngrasakake pangresula lan pamuring iku ing batine
kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake panas lan peteng. Bebakalan mau kang narik marang ananing naraka.
Swarga naraka iku sejatine : RASA PANGRASA dudu PANGGONAN.
Swarga iku asal saka RASA kang adhem lan padhang. Naraka iku asal saka RASA kang panas lan peteng.
Wong kang atine adhem lan padhang : tansah dikinthil ing swarga.
Wong kang atine panas lan peteng : tansah dikinthil ing naraka.
Rasa adhem lan padhang apa dene panas lan peteng iku arane : alam sahir. Dene swarga – naraka iku
ANANE alam sahir. Nanging dumadine bareng.
Sirnane alam kabir, saka sirnane alam sahir. Nanging enggone sirna : b a r e n g.
Sadhengah wong, bisa gawe swarga lan bisa gawe naraka.
Swarga gaweyane mau, sing ngrasakake ya mung sing gawe dhewe. Sing ora melu gawe : ora melu ngrasakake.
Naraka gaweyane mau, sing ngrasakake yang mung sing gawe dhewe. Sing ora gawe : ora melu ngrasakake.
Wong kang ngalami swarga : ora precaya yen naraka iku ana. Mung swarga sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing swarga, ing ngendi-endiya : kaswargan kabeh. Sajagad rad pramudita, diubresa : ora tinemu kang aran naraka. Ora ana enggon salengging edom kang ana narakane. Cekake : Awang-uwung kang tanpa wates jembare : isine kasenengan kang madhangi ati. Isining jagad ora ana kang ora nyenengake ati, lan ora ana kang ora madhangake ati. Kabeh kang kumelip padha nyenengake lan madhangake ati.
Wong kang ngalami naraka, ora percaya yen swarga iku ana. Mung naraka thok sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing naraka : ing ngendi-endiya : kanerakan kabeh. Sajagad rad pramudita, diubresa : ora tinemu kang aran swarga. Cekake : awang-uwung kang tanpa wates jembare : isine mung rasa panas bingung rungsang lan petenging engetan. Isining Jagad ora ana kang ora memanas lan nusahake ati. Kabeh kang kumelip padha agawe susah lan memanas sarta metengi engetan.
Wong kang ngalami swarga, enggone ora ngira yen naraka pancen
ana : iku ora beda kaya dene wong ing ngalam donya. Enggone ora precaya
yen swarga lan naraka pancen ana. Disengguh mung alam donya thok sing ana. Awit awang0uwung kang tanpa wates jembare, diubresa : ora ana rnggon salenging dom kang ana swargane utawa narakane. Kang ana mung kadonnyan thok.
Wong kang ngalami naraka, enggone ora precaya yen swarga iku ana : iya ora beda karo wong kang ana ing alam donya : bab enggone ora precaya yen alam kaalusan iku ana. Awit Sajagad pramudita, diubresa : ora tinemu kang aran alam ka-alusan.
Yen ana kang takon mangkene : swarga utawa naraka iku ANA apa
ORA, iku ; prayoga kang takon dipurih mikir dhisik bab tegese ANA lan ORA ANA. Ana tegese apa, ora ana tegese apa.
Ing kono yen wis ngreti terang tegese ANA karo ORA ANA, lah iku lagi bisa mangerti, yen swarga iku pancen ana tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami. Naraka iku ana : tumrap kang ngalami.
Swarga, iku ana apa ora. Sing duwe pangrungu ngarani : ana. Sing ora duwe pangrungu netepake ora ana.
Pepadhang, rerupan utawa werna, iku ana apa ora. Sing duwe pandulu ngarani ana. Sing ora bisa ndulu, ora ngarani ana.
Swarga iku ana apa ora. Sing duwe rasa padhang lan adhem ngarani ana. Sing ora duwe rasa padhang lan adhem ngarani ora ana.
Naraka iku ana apa ora. Sing duwe rasa peteng lan lara ngarani ana. Sing ora duwe : ngarani ora ana.
Jagad iku ana apa ora. Sing duwe engetan lan rasa pangrasa : ngarani ana. Sing ora duwe engetan lan rasa pangrasa ora ngarani ana.
Pamngeran iku ana apa ora. Sing duwe budi lan rasa : ngarani ana. Sing ora duwe budi lan rasa : ora ngarani ana.
Woh pare iku enak apa ora. Sing doyan ngarani enak, sing ora doyan ngarani ora enak.
aja dumeh bisa muwus, yen tan pantes ugi, sanadyan mung sakecap, yen tan pantes prenahira.
ugi, kang pantes ngajak calathon, ajo sok
metua wong calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana
4. Tan pantes akeh ngawruhi, mulane lamun miraos, dipun ngarah-arah ywa kabanjur, yen sampun kawijil, tan kena tunututan, mulane
(8). NGRATONI ALAM KARAHAYON:
Rerangken sesotya ingkang rineka dening Thomas Dinan, priyantun Amerika ingkang kasengsem dhateng budaya Jawi, punika wau nyandhi wewangening kandha bilih manawi kita sampun boten kersa ngupakara oyotipun, mokal kita badhe saged nyawang asrining sekar ingkang anjrah mekar ngrembaka. Manawi oyot ingkang tinandur punika namung badhe dipun lebur, dipun rerabuk namung badhe dipun remuk, dipun rumpaka namung badhe dipun prawasa, punapa budaya Jawi minangka oyotipun tiyang Jawi punika lajeng kedah siningid ing weca
kalanggengan? Saeba cuwa lan kuciwa manah punika manawi tiyang Jawi ngantos kicalan kiblating pangluru, tundhonipun namung nyancang ewoning pangangen-angen ingkang tumlawung tumangsang ing korining mendhung ngenguwung. Bakal lungkrah
kula nekad tumut njegur mak byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap
rengeng-rengeng angegidung pameling dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun
anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken
kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng.
Kumalancang kula adhapur anyerep-nyerepaken linggih salehing Jiwa Jawi hing ngarsa panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula rumaos kajibah tumut hambundheli sarta mulat edi endahing budaya lan sastra Jawi supados boten mingsad-
widada salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman. Ing pangajab, mugi andharan kula punika sageda mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana supados wawan rembag punika langkung menthes lan mikantuki. Jer wajibing tiyang gesang punika rak namung kalih, inggih punika sinau lan mulang, tamtunipun kanthi wicaksana inggih punika sageda ngrumaosi lan mangertosi dhateng cacading dhiri sarta mbudidaya kepripun amrih karaos manis, matis, pantes lan sakeca tanpa nyampyok pangreksaning darbeking liyan.
Dikotomi lawas anyar, kuna modheren, sing modheren kudu digondheli rapet sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking
lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun
tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi.
Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur.
Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”.
Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang
inggih punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.
Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki
lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli, mulat sarira hangrasa
own history are condemned to repeat it.” [Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora
kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”
Ingkang dados sedyaning manah kula, inggih punika namung badhe mawas salah satunggaling wataking manungsa ingkang ing wekdal samangke perlu sanget kagesangaken. Manungsa punika kasinungan watak saged nata. Sinten ingkang nglirwakaken tamtu badhe manggihi kapitunan ageng boten saged angratoni alam karahayonipun. Gesangipun manungsa punika saged katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau kenging kula tembungaken daya-dayaning Gusti ingkang wonten ing manungsa.
[1] Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat, bilih kaweruh wau kedah tumuju dhateng pangurbanan, inggih punika sepi ing pamrih karenan lereming reh rahayu, dados tumuju dhateng karahayon. [2] Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak, inggih saged mranata dhateng kiwa tengenipun. Namung kemawon, kawasa ingkang sampun kasarira dening manungsa punika wau kedah kangge angayomi.
[3] Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, dados kedah mawi kekiyataning raos.
Watak punika dumunung wonten ing utek, naminipun pamikir. Sadaya ingkang medal saking wewengkon punika nami pikiran. Samangsa manungsa gadhah pikajeng, pamikir lajeng kataman dhateng dayaning pikajeng wau, lajeng ebah. Lha ebahing pamikir punika ingkang dipun wastani mikir, sanes mikir-mikir. Dene bentenipun, tiyang mikir punika mesti wonten ancas tujuwanipun. Pikiran satunggal lan satunggalipun ingkang jumedhul saking pamikir punika lajeng kagathuk-gathukaken, kasaring-saring, perlunipun ngupadi pamanggih ingkang mikantuki dhumateng ingkang ngebahaken pikiran wau.
Tiyang mikir punika kados dene tiyang mlampah: dumugi ing prasekawanan boten sumerab lajenging lampahipun, punapa mangiwa punapa manengen. Samangsa tiyang punika namung linggih kemawon, tamtunipun boten badhe sumerab margi pundi ingkang kinten-kinten leres. Benten sanget samangsa tiyang wau lajeng purun menek uwit inggil upaminipun, saged sumerab tlatah sakiwa tengenipun. Ing inggil uwit saged angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakinten saged dumugi ing papan ingkang katuju. Lepat lan leresipun pamanggih wau badhe kayektosan manawi sampun
dipun lampahi. Kosokwangsulipun, tiyang mikir-mikir punika namung anampeni saben pikiran ingkang medal saking kajengipun piyambak, boten wonten punthonipun, tanpa pamanggih punapa-punapa.
Dados punthoning tiyang mikir punika angsal pamanggih. Pamanggih wau yen kacobi nembe kasumeraban leres lan lepatipun. Cekakipun: tiyang purun mikir punika manawi angsal reribed, wujuding karibedan warni-warni, kajengipun namung badhe ngicali karibedan wau. Punika ingkang dados pamrihipun tiyang mikir, mila wonten tetembungan yen boten wonten lampah tanpa pamrih tegesipun tanpa tuju. Dene lampahipun kados makaten, samangsa tiyang punika manggih karibedan, lajeng pamikiripun kendel jegreg kados tiyang lumampah ingkang kaalang-alangan. Ing batos wonten pikajeng badhe ngicali pepalang wau.
Pamikir, kadayan saking dayaning pikajeng, lajeng samekta badhe nyambut damel. Karibedan wau kapilah-pilah, perlunipun badhe nyumerabi sapinten agenging karibedan sarta badhe kabucal mbaka sakedhik. Pilah-pilahan lajeng kawawas mbaka satunggal, urut, boten sapurun-purun kemawon pamendhetipun. Sadaya pangalamaning pamikir lajeng
kawedalaken. Pangalaman wau dipun gothak-gathukaken, wiwit nyobi-nyobi pangalaman pribadi pundi ingkang sakinten saged ngicali karibedan punika. Wekasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih ingkang sajak saged katindakaken, salah satunggal kedah kapendhet. Manawi kacobi, badhe nyumerabi leres lan botenipun. Manawi panci leres, nama yen pamikiran leres. Manawi pamanggih wau boten mikantuki, nama yen pamikiranipun lepat utawi klentu.
Saged ngrumaosi lan mangertosi, punika perkawis ingkang raket
keket supeket cathok gawelipun kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan ingkang mijil saking pamikir utawi pangraos mujudaken undhuh-undhuhan saking weruh, amila lajeng kasebat kaweruh, amargi ingkang dados empan paraning gilig punika inggih
saking tumanduk ing weruh. Inggih pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening rumaos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertosi dhateng samukawis punika ingkang dados dhasaring kaweruh.
Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Hewadene pangertosan ingkang tuwuh saking muluring pamikir ingkang dipun kantheni kekiyataning pangraos, keplasipun mangke lajeng tumuju dhateng katresnan, tresna dhateng sasamining ngagesang. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung kandel-kumandel saking moncering pepaking kaweruh ilmu-ilmu pangawikan kemawon, utawi saking ngapalaken punapa dene nirokaken isining buku lan reriptan sanesipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang., nanging ugi kedah saged nyumerabi kawontenan sarana kersa migatosaken dhateng kawontenan wau, punika ingkang nama maca kahanan.
Migatosaken dhateng kawontenan punika tegesipun nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika saperlu kangge nggugah raos. “Sing sepi resepana, sanadyan sing sepa ora
muspra.” Moncering wejangan punika saged kangge cakotan manawi badhe mirantosaken margi ingkang kedah dipun ambah dening para lelampah, murih
boten angececer wanci sarta saged rancag dumugining gegayuhanipun. Wohipun tiyang migatosaken kawontenan punika tamtu gesang raosipun, kagigah raosipun, lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi tiyang punika sampun gesang raosipun, padatanipun lajeng tuwuh niyatipun
tumut hangrerencangi kadumugening sedya angratoni alaming karahayon ing
“Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa
linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan
ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel Zaakonderwijs verbonden met spreeken verstandsoefeningen.
Perkawis olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje makenkados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta. Ing tata cara opstelletje maken punika, para siswa kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing
sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun
Kanthi panglantih nyerat lan mbabar isining seratan ing sangajengipun akathah punika, punapa malih manawi katindakaken saben dinten, para siswa wiwit taksih mambu kencur sampun dipun kulinakaken mahyakaken pamikiran-pamikiranipun kanthi patitis lan boten dados gampang nesu lajeng ngrancang reridhu anjlumati laku manawi pinuju pikantuk panacad utawi panyaruwe.
Kawuningana, ngelmu punika sagedipun dados kaweruh kasunyatan
kedah kanthi laku. Ngelmu ingkang tanpa laku, boten badhe saged nekseni
kasunyatanipun namung kandheg wonten ing gagasan kemawon, rumaosipun sampun bontos kaweruhipun, garanipun sampun apil dhateng apalaning piwulang, nanging sayektosipun dereng paja-paja. Yen panjenengan kagungan Serat Wulang Reh, yasan dalem PB IV, ing kono kapacak tembang kawitan Sekar Dhadhanggula, lha mangga diwaos sinambi rengeng-rengeng: “Sasmitane ngaurip punika, mapan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing
rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna
Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun
percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah dipun pirsani kepriye tandang grayange, gada gitike, labuh labete marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”.
Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika
sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah nyepeng tanggel jawab tumut lelumban aneng samodraning pakaryan njejegaken kawontenan lan sadaya tumindak ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi.
ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun.
Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae
saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi panggulawentahipun klentu, satemah watak ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare.
Sanadyan katuntun kados punapa kemawon, rancaging lampah anggayuh karaharjaning putra ngantos dados tiyang pinter, nanging manawi
kasagedan wau boten laras kaliyan dhedhasaring wewatakan ingkang sumimpen ing dalem putra wau, ing tembe tamtu badhe wonten benceng cewengipun tumrap wewatakanipun, bebasan pintere mung pinter keblinger boten uninga punapa ingkang perlu katindakaken utawi pundi margi ingkang
kedah kaambah amrih saged kadumugen gesangipun. Lare punika jiwa ingkang gadhah lelampahan piyambak, ingkang perlu anggayuh satunggaling pakaryan ingkang sampun dados tetanggelanipun, gadhah kewajiban ingkang kedah karampungaken ing salabeting gesangipun.
Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sebab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sebab ingkang saged nguwoh miraos. Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu lan sok ugi dereng wonten niyat badhe andadosi sebabipun nandhang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel
kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipun ajak mikir punapa ta sebabipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka-rekasaning laku, rungsit-gawating
Anggenipun bangsa kita ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran
sampun 58 warsa, ananging kedah sami dipun akeni manawi dumugi samangke
ebah-ebahan wau dereng saged mujudaken woh kados ingkang dipun ajeng-ajeng. Pramila ebah-ebahan wau kedah dipun santosakaken, supados kekiyatanipun langkung ageng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kekiyatan ingkang rosa punika mesti enggal kadumugenipun. Awit saking punika, sumangga kita para mudha ingkang sami
jumagar-jumagar tuwin ingkang wekdal samangke sami ngudi kaweruh mawarni-warni sampun ngantos kesupen bilih pangudi kaweruh punika namung
satunggaling sarana kangge nyamektekaken anggenipun badhe dados bebrayan.
Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun
bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami
ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun
para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang tuwin suka pepenget, ungelipun “mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki”.
Sadaya tumindak punika kedah linambaran teteki. Teteki ing riki tegesipun mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing riki boten ateges cegah dhahar lawan guling, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tumindak, amargi tindak makaten manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Tiyang gesang punika kedah nelangsa, tegesipun nalangsa dede bingah dede sisah, nanging prihatin. Prihatin ing riki tegesipun tansah nglanggengaken raos eling, mangesti marang kang mesti. Wewarah ing inggil wau ugi cundhuk kaliyan piwulang dalem eyang Breges Sotya Tunggul
Negara, inggih Sinuwun P.B. V, sinawung Sekar Dhandhanggula mungel makaten: “Yen tegese wong prihatin iki, ora nyirik dhahar lawan nendra, ngemana ragamu angger, awit prihatin iku, dadi wajib lakuning urip, amrih temtreming manah, dimen ora numbuk, ya iku wong olah padhang, ngrasakake bener luput ala becik, dununge kang sanyata.
Satunggaling bangsa ingkang badhe anggarap satunggaling pakaryan agung, ingkang ngangkah murih rahayuning bebrayanipun, punika boten perlu kesesa supados enggal saged ngundhuh wohipun, nanging langkung perlu utawi langkung utami manawi ing salebetipun angudi kacepenging gegayuhanipun wau dipun kanteni ngudi murih kawontenaning bebrayanipun samangke punika ing tembe sageda sami nurunaken bebrayan enggal ingkang ambegipun laras kaliyan kekudanganipun murih sageda widada kawontenanipun, samangsa pancering gegayuhan wau saged kadarbe. Punika amargi sanadyan tiyang saged kadumugen sedyanipun andarbe kawontenan ingkang endah, edi tuwin peni, nanging manawi ambeging bebrayan wau dereng sami rahayu, saestu boten saged widada, telenging gegayuhan badhe muspra sabab badhe gampil risakipun, manawi tewah cocongkrahan rebut unggul ing dalem kalanganipun piyambak.
Lir pindhane geni murub siniram lenga patra, boten saged enggal hambirat ingkang ngenggreg-enggregi, lha kok malah sangsaya ndadra, sangsaya angel panyirebe anggenipun sami remen nuruti hardha puwa-puwaning ati. Kamanungsan lebur tanpa aran ing satengahing palagan antarane urip lan kanisthan.Watuk ingkang taksih cumondhok ing wataking bangsa punika badhe sangsaya awrat anggenipun ngusadani. Nuwun
Bebukaning Wirid kang amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake
dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
Ingkang dingin, wiwitan patrap kang dadi kawajiban, iku guru karo bakal murid
anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.
Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit kang
Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing
ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene
kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka
Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor
Wejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dzat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :
“Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun, sajatining Dzat Kang Maha Suci anglimput ing Sipatingsun, anartani ing asmaningsun amratandhani ing afngalingsun”.
Wejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun
kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.
Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli
nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun.
inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran
Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun panjingi
Wejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang
Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.
Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun.
”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoneng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.
5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-muharram
Wejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram,
awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha
suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah
Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati.
Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken
wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.
6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-mukaddas
Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha
Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas,
awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa
iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam ahadiyat, alam
Wejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak
saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten
”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.
a. Ingkang dipun wastani Pangeran meniko Dzating gesang kita pribadi, sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya, tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi, boten wonten, mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung Dzating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep, dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpa wewangenan amung kaot lair batin kemawon.
b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita,
mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang saciptanira, yen angandel sayekti antuk sih pangapuraning Pangeran”.
Manawi sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah
punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados putra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.
Wonten riwayating guru manawi amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, ingatasipun amejang dhateng pawestri, wenang kawewahan
”Ingsu ankeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun”.
Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya.
Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken
nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging
Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing
Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi
Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti
awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang
elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.
Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna
anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas
emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :
a. Taberi suci temen ; Minangka pambirating durgandana ing tembe, tegesipun ; ganda awon.
b. Angengirangi dhahar nginum ; Minangka paluluhaning raga ing tembe.
c. Angawisi sare shawat ; Minangka pangluyutaning jiwa ing tembe.
d. Nyenyuda napsu wuwus ; Minangka panglenyepaning rahsa ing tembe.
Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing
tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun.
Sawise ganep pamejange, nuli amarah patrape paraboting ngilmu dadi wolung pangkat, kasebut ing ngisor iki :
“Ana pepujaningsun sawiji, Dzate iya Dzatingsung, sifate iya sifatingsun, asmane iya
“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeding jisimingsun gorohe ing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase ing mengko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe, Mar Marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya
4. Saksi ing Dzat Kita, kaya Sasahidan.
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.
abangsa Rochani, nirmala walya ing kahanan jati dening
dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku pangucapingsun, Mikail pangambuningsun, Israfil paningalingsun, Idjrail pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.
“Ingsun mancad saka ing alam Insan Kamil, tumeka ing alam Ajsam, nuli tumeka ing alam Misal, nuli tumeka ing alam Arwah, nuli tumeka ing alam Wachidiyat, nuli tumeka ing alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang tarawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya
kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya
kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana, sumurup marang Dzating cahyaningsun kang awening mancur mancorong gumilang tanpa wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
Sawise mangkono, nuli amarah maneh praboting amatrapake panjenenganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasebut ing ngisor iki.
“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba
amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang
amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna
bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.
“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing
jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis
tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”.
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih
“Sakahe titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing
Ing wekasan kang kawejang dijantenana yen panggonaning patrap
pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh
anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing
ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.
Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu
ing perlu, ana akrabe kang lara lara-banget, mangka during ngelmu, iku
ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang
Sawise mangkono banjur pada sesalaman, utamane kang kawejang mau yen karsa angabekti marang kang amejang.
Sawise luwar saka pamejangan, ing kono nuli pada angepung mabengan, salamating jiwa raga, mungguh kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :
Mungguh pakolehing enggon pamejang iku, bumi sucikang becik arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara,
ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing
Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah
sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake
aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .
Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.
Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.
Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk
lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.
Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong
sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.
Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.
Sifat utawa watak aja dumeh bisa diwedhar kanthi pitutur kayadene:
1. Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.
2. Aja dumeh pinter, banjur tumindak keblinger.
3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong ringkih.
4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang.
5. Aja dumeh bagus, banjur gumagus.
6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute.
“Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para
apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa
(9). ORA KEPENAKING LUPUT UTAWA SIKSANING DOSA
Ngrumangsani luput utawa reged iku lerege marang paniti priksa adiling kodrat.
Paniti priksa marang adiling kodrat iku lerege marang paniti priksa ing lupute dhewe, kang aran ngrumansani.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga bae yen iku : jaban, ora dadi barang bareng tumrap : jeron. Munggguh bab lase : sanajan gunungan njeblug lan perenga bratayuda pisan, iya njaban.
Anane ora kepenak marga luput, lupute : marga lali ing dhuwur iku.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yeng kang
ora ngepenakake iku satemene iya PANGGAWENING ATINE DHEWE, dudu : SING ANA SAJABANING ATI. Yen dhasar batine bener lan resik temenan, mokal ora
kepenak. Mungguh resik mau ana resik tumrap : Jaban, ana resik tumrap :
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yen anane
siksa saka dosa. Lire : anane ora kepenak saka luput. Mokal menawa ora marga dosa, utawa : mokal ana ora kepenak, merga bener lan resik. Ora susah adoh-adoh nglulur dosa kang wis klakon. Dosa saiki bae kang wus karuhan (nalika lagi ora kepenak bae). Dosane yaiku : dene dadak ngrasakakesing gawe ora kepenak, wong genah ngambah sing ora kepenak, kok ora nyimpang. Apa iku dudu luput. Rehne luput, apa ora tampa pasiksane. Sapata : sing prentah nglakoni gawe ora kepenak marang ati mau.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, wis ora susah takon maneh : mesthi saka lakuning atine dhewe sing susah, (salah pakarti), nyimpang saka : benering bener, yaiku bener jeron, dudu : bener jaban. Tandhaning salah : kabukten enggone mujudake ora kepenak iku.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, mangka ora bisa mupus kaya ing dhuwur mau rehne angel, elinga : apa ORA BISA iku dudu kaluputan. Apa si ORA BISA utawa SI-ANGEL, arep dianggo gagaran anyelaki
lupute. Ora weruh yen ORA BISA lan ANGEL iku wis kalebu marang luput, tegese : Iku wewengkoning luput, utawa anak putuning luput, dadi kalingane : mung saka DURUNG WERUH bae marang lupute. Dene ora weruh iku
Yen nemoni apa-apa maneh kang ora ngepenaki ati, aja mung meruhi : sing ana sajabaning ati. Meruhana : sing ana sajroning ati atine dhewe. (Aja ngeling-eling SING DIRASAK-RASAKAKE ngelingana : SING DIANGGO ngrasak-ngrasakake).
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, takona marang pikire dhewe : apa ORA KEPENAK iku maedahi. Yen maedahi, karuwane oleh sengkut nandangi. Dene yen wis dhenger : ora maedahi, mangka teka ditrajang, iku salahe sapa.
durung ketemu lupute, ya isih luput enggone nggoleki. Tandhaning lupute : durung bisa nemokake iku.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenaki ati, mangka tetela saka
luputing liyan sajabaning ati lan wis mupakat wong akeh yen mesthine utawa benere ora kepenak (marga wis lumrah) elinga bae yen iku lagi aran
Kang tinuju ing layang iki : BENERING BENER, ora mung BENER bae. Bener iku mung tumrap jaban. Benering bener tumrap jeron. Yen mung trima lumrah bae, ora susah mbicara jeron, awit mundhak dipurih kang nggayuh : benering bener, kang angeling-angel gayuh-gayuhane.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, nyobaa takon marang budine dhewe APA YA RASA JATI MELU ORA KEPENAK, REHNE WIS BENER, LUMRAH LAN MUPAKAT WONG SAJAGAD. Mesthi ora, awit rasa jati ora mesthi nganggep becik marang kang wis dianggep becik dening rahsa.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga paribasan
Walanda : “De liefde is blind”, tegese : katresnan iku bisa micakake. Ora kepenak iku asal saka KABOTAN TRESNA marang dhirine. Iku kang micakake ati. Picaking ati : lali yen dhirine iku dudu bener-benering kahanan kang tumuju ing sih katresnane kang ngebeki jagad.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, AWAKMU TAKONANA DHEWE : he…….., pangudi, ketokna gawemu, sabab saiki aku lagi nemoni kang ora kepenak. Apa gunane aku ngudi kawruh batin, yen senengku mung yen : oleh kang lumrahe nyenengake, utawa : susah yen nemoni kang nusahake. Yen mung lumrah mangkono bae, ora leh dene ngudi kawruh kabatinan.
(10). WEDHARING SASTRA JENDRA HAYUNINGRAT;
Ingkang dipun wastani kawruh Sastra Jendra anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dununging kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka
pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan. Kawruh Sastrar Jendra Hayuningrat pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastra-di, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa myang sato isining wanadri, lamun weruh surasane kang Sastra Jendra saged rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane awor lan manungsa, manungsa kang wus linuwih yen manungsa udani awor lan dewa patinipun, jawata kang minulya mangkana duk miyarsa tyasira andhandhang sastra. Ingandhap punika
dumuginya kondur, risang Rama mring Ngayodya, lah anakmas kinarya sasamben linggih, jujugên kaca sangga.
2. Caritane sang Prabu Sumali, ing Ngalengka kala puruita, mring Bagawan Wisrawa-ne, sêrat tinampan sampun, wus binuka turira aris, nuhun kauningana, estu jugul punggung, têmbung
puniki, mrih waspada pandoming kadadyan, kang pasthi ring pangesthine, panjutaning tyas tuhu, tarlen kawruh
matur mangênjali, dhuh pukulun sêmbahan kawula, mugi mêlasa ta mangke, maring pun mudha punggung, kang tuhu tan satmateng gati, ring silastutining tyas, trapsilaning tuwuh, tumuwuh tanpa pituwas, têmah tiwas ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.
8. Ingkang wijang jerenganereki, pakartine ing reh jagad
raya, tan mantra uning jatine, marmantakêdah matur, minta tanya kawruh kang jati, jatine kang winastan, kawruh kang
Hayuning-rat, ing nguni kang piningit Jawata luwih, myang kang ran Sastra Cetha.
9. Mênggah têgêsipun kadospundi, miwah
panunggal, nora samar sangkan paraning dumadi, dumadya mardikeng-rat.
11. Lire pamijining jagad yêkti, marma tan kenging kengis ing kathah, sinêngkêr ing Batara-ne, kajaba para Dewa ku, kang linilan ing Jawata di, Sang Hyang Sukma Kawêkas, myang jalma linuhung, kang
punika lamun datan tumama yêkti, pratandha katrima, dene cihnanipun, ingkang datan katrima,
yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.
13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing
dadine, tan nêtês dadinipun, tanpa kardi dennya dumadi, tiwas tanpa pituwas, kangelan saumur, luhung aywa dumadia, manungsa yen tan sampurna gêsangneki, lir sato tanpa tekad.
15. Babukaning carita ing nguni, karsaning Sang Hyang Girinata, angumpulakên ing
Dewa, Rêsi Nrada kalih Bathara Basuki, tiga Sang Hyang Sriyana.
16. Iya iku kang sinêbut nami, Sang Hyang Panyarikan paparabnya, kalawan putra kaliye, Bathara Endra dwi Wisnu, samya têdhak pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak
sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.
17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca jaladri, puniku pinabênan,
têteja sayêkti, sarta maring kêkuwung maring wangkawa, amarga ing sadurunge, isining rat kadulu, maksih awang-uwung awingit, wus ana swara kadya, gêntha keleng ngungkung, iku Sang Hyang Girinata, sru anggilut jablasing surasaneki, Bathara Nrada sigra.
19. Mêjangakên ing atur dumêling, manis tutuk tatasing kang sabda, Hong Hyang Hyang ulun yêktine, mênggah ta sagungipun, kawontênankesthi kajatin, kajatosan punika, wonten kahaneku, saksine wontên wonten manungsa, jagad ingkang manungsa estu tan pangling, lawan jagading donya.
20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara,
apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang
kantha punika sayêkti samar, samar elek satuhune, elok gaib liripun, dene gaib punika mawi, sasandha kadadosan, babasaning catur, nora warna datan rupa, amimbuhi sipat wawarnen sakalir, tan ênggon ora arah.
22. Nanging tansah dennira nglimputi, sagung ingkang gumêlar
saking ing waskitha, amiyarsa tanpa karnanira kalih, muhung saking wisesa.
23. Myang angraos tanpa raos nênggih, muhung pangraos sajatinira, dene ta kosok wangsule, purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing
saking gaib sejatine, babo ywa nganti kerut, utamine mandar ngurubi, myang sampun kawimbuhan, malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya pangsethi jati, jatining
27. Sang Hyang Guru nulya dhawuh maring, para kadang Dewa miwah putra, bisa-a ngudhuni* (ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung ing pamanggihingwang, sawêg têlêng dununging pangesthi jati, mring Kang Murbeng Gaiba.
28. Analisir pantoging kang gaib, namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos wau dereng, Hyang Guru ngndika rum, palibaya pantareng mami, mara katêrangêna, babar-pisanipun, sabda dadining kasidan, Hyang Basuki mangênjali turira ris, mêdhar wangsit angandhar.
Jitabsara têmbunge, inggih asrar puniku, roh jasmani êroh kewani, êroh nabati lawan, roh nurani catur, punika bilih kawula, sigêg ture Bathara Basuki sukci, mangkya Sang Hyang Sriyana.
32. Matur alon ring Hyang Odipati, dhuh pukulun sang Padawinênang, manawi ing wasitane, ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana
tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang wus kasêbut
wijangipun, aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan wijining panunggal kawan
dene aksaraBA () sinung, cêrêg ngandhap () pikajêngneki, bayi dene
tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.
35. Mila aksara WA () denpasangi, aksara DA () mênggah pikajêngnya, mungêl wêdal ing têgêse, pan katingal puniku, aksara Rê () wijangireki, mila PAcêrêg ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.
1. Myang wyanjana ing jarwanireki, pêpêking ponang wong,
nanging dereng mawa repa lire, mabusana jangkêping pakarti, lir jabang duk lair, sing garbaning biyung.
2. Muhung Swara pracihnaning urip, de wujuding karo, sastra dwidasa lan pasangane, yeka kang ran dênta-
kinaot), dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki,
lesan ngucap ing da ta sa wa le-ku *) ().
4. Têgêse Dat kacihna swareki, dununging suraos, wangsul
swara la wa sa ta da-ne, nggih punika pratandha salami, pa dha ja ya nya-ki, () lire sami unggul.
dadosing kawroh, dunungipun winangsul swarane, nga tha ba ga ma têgêsireki, ngentha satataning, ngantareng Hyang Agung.
7. Sajatine wontên manungseki, srêngkaraning raos, liring srêngkara abên-manise, rasa-rumangsa saliring osik, kawula lan Gusti, pamor ing sawujud.
8. Dene pasangan pêcahireki, ricikan rajah wong, munggeng angga makatên wijange, ha () lidhah mila dipuntêgêsi, ngetokkên
têrsandhanira wontên manik, rahsa saraseng don, kang
manrangi ing lair batine, ka () cangklakan pundhak denwêrdeni, kukuh dene
sikil, winastan cacêthik, prênah têgêsipun.
13. Dene dadya lantaran yêkti, kuwatin ngalunggoh, anartani tata-trapsilane, pan minangka lambaraning takrim, antuk suku kalih, dadya ugêripun.
14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging piranti, pirantining urip, parabot
19. Dene dados pangajênging ciri, ayu kajêngipun peranging kono, aksara *)(wujuding aksara tuwin
5. Winastan wisarja nênggih, lire bêcik klawan ala, saking tutuk ing
ala, tutuk darma mêdharake,pangkon () pandhaku lirira, ingaranan pêjahan, sing aksara kang pinangku, sayêkti wujud manungsa.
7. De cahya kawan prakara, cêmêng abrit jêne pêthak, nênggih ing panjing surupe, cahya cêmêng anjingira, sumurup cahya rêta, rêta manjing surupipun, nênggih maring cahya jênar.
8. Jênar manjing surupneki, maring cahya ingkang pêthak,
cahya pêthak ing surupe, maring cahya mancawarna, cahya kang mancawarna, mring cahya mancorong iku, nênggih panjing-surupira.
9. Cahya kang mancorong manjing, mring cahya mancur surupnya, cahya umancur surupe, mring cahya wêning punika, cahya wêning surupnya, mring cahya gumilang iku, cahya gumilang surupnya.
10. Marang cahya ingkang gaib, têgêse gaib pan samar, kendêl
Sriyana ature, Hyang Guru kelangkung suka, karênan ing wardaya, dene ta
11. Sang Hyang Sriyana sinung sih, pinaraban Panyarikan, jawata jumurung kabeh, mangayubagya ing karsa, sigêg Sriyana turnya, tandya Sang Endra sumambung, matur sarwi ngaraspada.
12. Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing pangancas, nênggih dhatêng ing kajaten, awit
ênêng lan êninge, dene dadose dumadya, rupa warna busana, pangracutipun
14. Mênggahing pangancas-kami, saestu datan nalimpang, muhung mring
pangawikan, mangkya Hyang Wisnu ature, nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.
16. Ingkang punika mêwahi, têranging kang sasêrêpan, mênggah
saking wasitane, Sang Ngusmanajid gurwamba, kaananing manungsa, punika anunggil dhapur, lan kang nglimputi sarira.
17. Purwanya namung satunggil, kadamêl kalih ilapat, dene ta
binasakake, kakalih ingkang ilapat, langkung kang amicara, winastan kalih saestu, winastanana satunggal.
18. Sayêktosipun satunggil, mênggah sastra tanah Ajam, kang
tlapakan ingkang kiwa, jangkêp sastra tridasane, mangkya rêringkêsanira, badane kang manungsa, ing saestunipun sampun, inggih angucap piyambak.
*) Alip dumugi ya ing pada 19 dumugi 23, aksara Arab tigangdasa, panyêratipun Latin kirang cocok kaliyan ungêlipun, mila ing wingkingipun kasêrat aksara Arabipun ing kurungan (……) ingkang boten perlu kawaos. Aksara Arab wau ing buku aslinipun botên kaserat. Ing ngriki katambahakên
dhinempetake, dumadi wujud sajuga, dlamakan kalih pisan, tinapakkên sikut kakalih tumumpang.
26. Aneng ing prajaneki, asta kekalih kinêmpal, dados sajuga
wujude, ingadêgakên sadaya, punika sampun tansah, anêbut ing namanipun,
murbeng pasthi satuhu, wijange kawikanana.
28. Awit ing sirah dumugi, pungkasan ingkang jangga, aksara min (mim) awalane,
mukadas, mungêl la ing grêbanane, mangkya awit ing pranaja, dumugi cêthikira, aksara ahe (ehe) punika, lajêng kawijang triwarna.
30. Wujudipun khe manjing maring, Sipat Allah kang lair pan,
dene punika kajênge, maring Kakekat mukadas, grêbanipun winawas, anênggih tan liyan namung, ing ungêlipun Illaha.
31. Lajêng wit jênthik dumugi, ing dhêdhêngkul kering kanan,
punika min (mimakirane, ugi einijang titiga, wujuding kang aksara, manjing maring Asma Allahu,
sampun titi, kawontênaning wasita, muhung amrih
ywa tumpang so, winujudakên ing gambar, tinrapkên ing ron êtal, ciniren
35. Mawa cahya anêlahi pindha ulading (alading dahana, ubaling) dahana, surem Hyang Rawi sorote,
saking, palênggahan sowang-sowang, sumaput lir nir jiwane, muhung Sang Bathara Suman, tan owah dennya lênggah, gambar kalih dyang ranacut, wus sirna kang gara-gara.
39. Nahên kang gumuling siti, pungun-pungun wus waluya, wangsul mring palênggahe, karsane Hyang Mahanasa, sadaya kang kawêdhar, dening Hyang Bathara Wisnu,
Guirinata, jroning tyas gung ginagas, ginilut jumbuhing kawruh, tambah ingkang pangawikan.
41. Mangkono Hyang Wisnu Murti, graiteng tyas datan samar, dhumatêng kaanane, pinunggêl kang pangandika, amangsuli pangiwa, mangkana ing aturipun, dhuh
inggih lêrês sadaya, nanging ing pamanggihulun, panggêlar panggulungira.
43. Taksih tumpang so tan mathis, manawi ing wasitanya, guru
ulun Sang kinaot, Ngusmanajid ingkang usman, asalipun manungsa, inggih saking hêb satuhu,
unggul dahana, de sira unggulkên bumi.
2. Luwih asor bumi iku, yêkti unggul ingkang agni, Hyang
Wisnu matur manêmbah, sami lêrêsipun ugi, manawi bangsaning Ejan, linuhurkên ingkang agni.
3. Awit asal saking latu, luhuripun saking jin, Banujan jin Idajila,
saka ing apa, Wisnu matur mangênjali, ulun manungsa kajiman, nanging luhur ingkang saking.
5. Manungsa sayêktinipun, kaliyan kajiman mami, eh kulup
apa ta nora, rumuhun bangsaning Ngêjin, lêrês pukulun punika, nanging tumtaping ring mami.
6. Miwah sarira pukulun, punika rumiyin janmi, kang awit
Dang Hyang Ad-Hama, Sang Hyang Siwa ingkang ugi, Nabi Sis minulya, punika manungsa jati.
7. SarVng ing dumuginipun, Sang Hyang Nurcahya ing ngarsi,
rohkani sadarum, tan katon dipuntingali, sarêng
dumugi paduka, amêngku ing Alam kalih, sagêd botên katingalan, saged katingal ing jalmi.
9. Amargi kanjêng pukulun, mangesthi sagêd ngratoni, manungsa lir Hyang Ad-Hama, Hyang Guru ngandika malih, bênêr kaya tekatira, amung kanggo mênang êndi.
10. Tekatira kang saestu, apa manungsa apa jin, Sang Hyang Wisnu aturira, ulun angge lair batin, ing batin
12. Dados lalantaranipun, kang wontênkên *) (ngawontênakên) jiwa mami, mênggah kajiman kawula, saking ing leluhur estri, kang awit Sang Hyang Nurcahya, kamantu dening Raja Jin.
Bathara Wisnu turipun, boten ing saestu neki, ing ngandhap ing nginggil kebalt, kawêngku ing têngah awit, wontênipun winastanan, ing ngandhap tuwin ing nginggil.
15. Yeku ancêr-ancêipun, wontên ing manungsa jati, Sang Hyang Guru duk myarsa, asru karênaning galih, babo atmajengsun Suman, sira angunggal pangesthi.
16. Kalawan ing jênêng-ingsun, mangkya sira su wêwahi, paparaba Narayana, mratandhani kahananing, sira
putra Bathara kalih, tyas langkung marwata suta, sinung ilhaming Hyang Widhi.
19. Sadaya sampun kacakup, datan ana ingkang cicir, dhawuh wijiling kang sabda, kadang dewa sadayeki, myang putranipun bathara, ing
20. Kumpulung kawruh sadarum, ingsun dadekkên sawiji, minangka wawatoning kang, kawruh kadeatan adi, dadiya gêbênganira, suteng-ulun Endrapati.
21. Nanging ingsun kêkêr kukuh, sarta ingsun waranani, lawan
hya kongsi kajambar, sadhengahing manungseki, supayane iku
dadi, ing Sanstra Cêtha priyangga, ing sadurungira dadi.
23. Ing Sastra Cêtha puniku, apan ta ingsun-aranni, Sastra jendra ayuninrat, pangruwat diyu rasêksi, wanara salaminira, dêlahan nunggal jalma-di.
24. Iku ta ing lairipun, dadiya ambêk bumi, mungguh ta ing kabatinan, dumadiya pancadaning, sangkan paraning dumadya, nunggal kawula lan Gusti.
25. Mratandhanana saestu, kanugrahan ingkang dhingin, limang
mungguh ta ingkang ingaran, Panca purwanda pangrawit.
1. Kang dhingi ambêging surya, kapindho ambênging bumi, katri ambêging maruta, catur ambêging jaladri, panca ambêging langit, ing sapangkat maneh iku, aran Panca Dumadya, iku kadadyanireki, apan uga
maneh iku, aran Panca Pranata, dadi pratandhanireki, apan uga tumangkar limang prakara.
3. Mandhêg iku kang kapisan, angkêr ingkang kaping kalih, sumunu kang kaping tiga, sumulap kaping patneki, mamarap ping limeki, dadi tri golonganipun, lah para kadang dewa, lan putra bathara kalih, kono padha surasanen tranging nala.
4. Kadiparan karêpira, lawan kadadeyaneki, nahên para kadang
mêcah ananging, tan kuwawa maradhahi kang surasa.
5. Sadaya matur sumangga, Hyang Guru ngandika malih, eh kadangingsun pra dewa, lan putraningsun kalih, marmanira sireki, ywa ngaku pintêr kalangkung, mundhak kablingêr padha, kang awit babasaning ling, jalma pintêrpasthi kasor dening jalma.
6. Kang sugih pratikel tatas, de jalma pratikel awig, kasor dening jalma ingkang, inggil
Murbeng pasthi, anamtokkên jênêngingsun, ginadhuhan wisesa (ginadhukan kang wisesa), lwih kuwasa jênêngmami, sumurupa duninunging andikaningwang.
7. Mungguh abênging kang surya, amongat têmbungireki, jarwane among samoa, awit ta ananing rawi, tansah angon sakalir, ngulatkên sakeh tumuwuh,
sadhengah, dene kaananing bumi, bobot sakeh dumadi tumraping, pambêkan bakuh, dununge ing jatmika, sarira antêng tyas mintir, ing wasana
angin tansah katadhah dening, samoaning kang tumuwuh, tumrape mring pambêkan, têmên dene dunungneki, aring ingkang
tumrap ambêg santosa, dumunung sarehing kapti, dadi nora gimirên karêp sadhengah.
12. Lah ta padha kawruhana, kumpule
14. Mêdhar kang Panca Dumadya, limang ukara ginupit, angin babaring antiga, nalika ingsun arani, têtêp karêpireki, tetela ing
tumamanira, punglu mamis sun arani, tumêlêng karêpe apan, patitis iku ngencoki, datansah anêtêpi, marang dudununganipun, tumanêm
20. Nyatane ing kadadeyan, lilima tan liyan maring, pangrasa
ingkang kapisan, ing karna kang kaping kalih, ing lesan kaping katri, ing grana kang kaping catur, ing paningal ping gangsal, kadang dewa putra sami, sru
karêpira iya iku, mamêdeni wong kathah, dene wus anjumbuhi, kalawan Hyang Maha Suksma Kang Kawêkas.
22. Wus anunggal sakaanan, sarira suksma pribadi, kapindhone
kawaskitan, wikan purwaning dumadi, ing agal miwah rêmit, sawujud Bathara Luhung, akaprabawan saka, waskithanireng panggalih, kaya-kaya uning sadurung winahya.
23. Sumunu kang kaping tiga, iku lênyêp sun arani, karêpe wingit sanyata, antêng ruruh anyênênni, de wus nugraha jati, Bathara ingkang linuhung, kaprabawanan saka, sarwa dyatmika ing budi, nênging(~)
24. Sumulap ingkang kaping pat, lêmarap ingsun arani, angulapi karêpira, iya iku (m)balêrêngi, kang mandêng tan kuwawi, dene ta uwus saestu, rikang sotya-bathara, awit kaprabawan saking, anarawang sadaya sarwa pramana.
25. Mamarap kang kaping lima, lêmahab ingsun arani,
pat (m)blêrêngi amaladi limanira.
27. Prabawa ingkang prabawa, waskitha ingkang rumiyin,
ing dumadi, de karêpe batin mêngku kalairan.
29. Dene ta Panca dumadya, Pancadriya dunungneki, pangraos ingkang sapisan (˚) pamyarsa kang kaping kalih, pangucap kang kaping tri, pangganda kang kaping catur, paningal kang kaping lima, sadayeku padha dadi, trêsandhaning uripe ingkang
sawujud bathara nênggih, satuhune uwus nunggal warna rupa.
32. Nugraha bathara ika, uwus ênêng sarta êning, netra-bathara iku apan, uwus linêpas ing budi, sajiwa-bathara di, wus langgêng kaananipun, kawula Gusti nunggal, lah anakmas wus
sarjana ugi pinisepuh mugi purun nampi keladhug kurang trapsilaning pun Kumitir sampun kumalancang wantun ngedalaken kawruh ingkang sinengker punika, Kumitir namung sadermi ngleruri kabudayan Jawi paribasan : ‘canthing jail dicidhukna banyu segara olehe iya mung sathithik, lowung dene taksih saged nyidhuk, sanadyan namung saisining canthing jail, tinimbang suwung blung. Sampun
Suaroasipun : Dhuh hem adhuh, kawula manembah ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang.
Anenggih punika pituduh ingkang sanyata, anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, wiwiwnih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitedah kasajatining kawruh kasampurnan, tutladhan saking kitab TASAWUF. Panggelaring wejangan wau thukul sakingkaweningan raosing penggalih, inggih Cipta Sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wedharing pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Musa Kalamolah, ingkang suraosipun mekaten ” ING SABENER – BENERE MANUNGSA IKU KANYATAHANING PANGERAN, LAN PANGERAN IKU MUNG SAWIJI “
Pangandikaning Pangeran ungkang mekaten wau, inggih punika ingkang kawesharaken dados witing kawruh kasampurnan, ingkang lajeng kawedharaken para gurunadi dhateng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 papangkatan sarta pamejangipun sarana kawisikaken ing talingan kiwa, Mangertosipun asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan punika mboten kenging kawejangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken namung dhateng tiyamh imgkang sampun pinaringan Ilhaming Pangeran, tegesipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun ( ciptanipun ).
Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayuginipun sinembuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka
ciptaning saged anampeni saha angecupi suraosipun wejangan punika, awit
suarosipun pancen kapara nyata yen saklangkung Gawat. Mila kasembadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalem Raosing Cipta kemawon. Mila inggih mboten kenging kangge wiraosing kaliyan ingkang sampun NUNGGIL RAOS, wedaling pangandika ugi mawia DUDUGI lan PRAMAYOGI, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
PIYANDEL lan PAMAIBEN punika angalang-ngalangi pangertos tumrap dhateng ingkang nyata,
PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,
1. Asale manungsa kuwi saka “Eneng” ngrasuk awak-awakan anasir geni,angin, bumi, banyu.
2. Ana dene sing kita jejuluki asma Allah kuwi ENENG ngebaki alam semesta.
3. Kabeh isining jagad iki lan kabeh mobah mosik iki, sanyata saka anane Allah
4. Panjenengane anglimputi sadjroning jagad gede lan jagad cilik.
Ha (10) ananing titahing Pangeran kuwi …
1. Ora akeh kang kepengin mangerti bab Allah, sing sipate nglimputi alam semesta iki.
2. Sanadyan katembungake “dumunung” ana ing isining jagad iki, ora kena diarani “manggon” ana ing kono
3. Allah kuwi, dumununge, momore, lan panglimpute, tembunge mung namar lan namur (tegese: ora katon tetela), mulane ya ora kena diarani manggon ana ing kahanan sing katon gumelar iki.
Careming Hyang cihnane neng ati suci,
1. Cekakane bab anane Allah kuwi ceta, nanging angel anggone nerangake
2. Cag-ceg pada duwe pangira, sing kita tengeri jejuluk asma Allah kuwi ‘iki utawa iku’, nanging pangira mau ora bener
3. Katrucute panganggep sing ora bener mau ateges cacat, awit
pancen ora dong, mung awur-awuran wae, katarik saka buntune lan ketule akal pikirane.
4. Ana dene ngandikane sang wicaksana manunggale Pangeran kuwi kacihna ana ing ati suci, nanging yen dikandakake mengkono, iya kliru.
1. Rasakena ing ndalem atimu, sang Eneng sing nganggo awak- awakan anasir mau, anggone anjumenengi wadagmu, awor manunggal karo rasamu.
2. Anasir lan rasa kuwi bleger loro nanging kaya mung siji, sakarone rina wengi tansah awor.
3. Nyrambahi sajroning badan sakojur, rumasuk ing urat, daging, getih, dalah rambut pisan, ora ana sing kliwatan ora kesrambah. Ngerobi uripe manungsa iki.
1. Kawruhana kanti yakin kepriye sanyatane kahanane Allah kuwi
2. Yen kowe ngrumangsani kahanane Allah kuwi kumpul karo kowe, kuwi panganggep kliru lan kumalungkung
3. Mokal banget ingatase kowe kuwi kawula sing kawengku, teka
kumpul karo Allah sing mengku. Panganggep sing mangkono mau kuwur (kupur?) lan lacut (kurang weweka).
1. Dene yen kowe anekadake dumadimu kuwi ora kasamadan Dattullah, sanyata kowe durung dong bab asaling dumadi.
2. Panganggep mengkono mau (ora ngrumangsani) ateges nyelaki kuwasaning Pangeran, pangiramu dumadimu kuwi “dengan sendirinya”. Panganggep mangkono mau duraka lan goroh banget, terang yen kowe ora ngerti marang kawruh bab dumadi.
3. Genahna sing gamblang, kepriye sabab musababe (darunane), dattullah (jatining
1. Takokna marang gurumu kepriye jelase pangeja wantahe dating Pangeran, awujud titah manungsa iki.
2. Terangna wiwit banyuning Bapa tumestes ana ing guwa
3. Sawise ganep telung sasi, sempurna wujud bayi, katamtokake dadi manungsa lanang utawa wadon.
Sesining kang sarira Sang Hyang Sa maksih,
1. Jatining dat sing ngejawantah mau, sawise sangang sasi, banjur metu saka guwa garba, awujud jirim mawa papan, jirim.
2. Bayi sing lahir saka guwa garba mau apengawak “utusan” minangka pratanda bab kuwasaning Pangeran.
3. Saka kuwasaning Pangeran, deweke kaparingan sih sarta ditugasake mranata
1. Para pujangga rambah-rambah paring wejangan kamot ing layang-layang tembang lan banjaran ngelingake wong urip mono aja salah weng-weng.
2. Kudu ngerti wose anggone dititahake kuwi kepriye. Kudu damang purwa, madyo, lan wusanane.
3. Waskitaning kawruh kuwi ngerti sagunging titah karo sing nitahake. Persudinen sing gamblang bab bisane mulih marang asal (asal saka pangeran, mulih marang pangeran).
rencanane, nalika arep pecating nyawa kuwi Gawat, tumrap wong sing durung oleh wejangan sing ceta gamblang.
2. Sajroning ngalami krisis (gawat) kuwi, rumongso ora biso nerusake lakune, tingak tinguk bingung atine.
3. Ing waktu kuwi katon sesawangan werna-werna, samongso deweke lali kerem marang sawangan mau, ateges
jalarane suwung tanpa kawruh (kapir). Yakuwi akibate nalika isih urip ora gelem golek kawruh. Pamikire patrape mati kuwi gampang cukup tanpa kawruh.
2. Bareng ngancik plawangane pati kempas kempus, ora pasrah, ora mapan polahe palintiran, mracihnani yen deweke lali.
1. Wong sing wis tampa wejanganing guru bab kawruh kasampurnan, sayekti beda karo sing kasebuting aksara PA mau. Wong sing wis tampa wejangan kuwi, nalika ngancik sakratul-maut, mung sumendhe
2. Ana reridu teka, ana goda rencana teka, deweke tatag wae, ora kaget lan ora mrebawani atine.
Joging seja ing mbenjing praptaning janji,
1. Sing kacaritake ana ing aksara DHA kuwi wong sing wis insyaf yen wong urip kuwi pacangane pati. Lan wis oleh kaweruh saka gurune (utawa saka maca buku-buku) banjur tawakal lungguh ijen ‘olah cipta’.
2. Tujuane ora liya, supaya sakwise ninggal donya iku jiwane nemu lelakon opo benere. Mulane deweke ngulinake ngolah cipta ana papan mirunggang. Kanti temen-temen, sabar lan telaten.
3. Adege uripe prasaja, dene yen wis teka wektune kudu mati, iya bakal dilakoni kanti anteng lan pasrah.
1. Kulup, mulane wong kuwi perlu ngudi kawruh, supaya patine ora sasar. Soal pati kudu diyakinake sajrone isih urip iki.
2. Sabab wong urip mono mesti bakal mati. Yen kowe ora ngerti
kawruh bab pati, iyo kuwi “yatno liyep luyut”, oncate jiwamu saka raga bakal klambrangan.
3. Aja gumampang Lho !. Lan maneh, kawruh supaya jinasahmu mulya, uga
Enenge atimu terusna nganti tekan ora rasa rumongsa (suwung).Kahananing jagad aja kok rasakake, aja mikir kae-kae.
2. Napasmu sarehna kaya nyaring ilining banyu, rasamu sing monjar-manjir temahan lerem. Bakune aja mikir bab kadonyan, amesthi rasa
3. Wusana kaya kataman cahya, polatanmu dadi sumringah, atimu ayem tentrem, ora karoneyan. Pranyata wis tekan ing kahanan suwung.
Marga uwus tan samar denira mamrih,
rumongso marem, lan duwe sedya ngambah alam gaib-gaib sarana meneng, supaya ngerti kanthi yakin bab anane Allah (kang ngayomi).
3. Yen kowe wis yakin temenan: Allah kuwi ora tau pisah karo kowe,patimu ora bakal sasar.
4. Amarga kowe wis ora samar anggonmu nedya mulih marang asalmu.
1. Sarate sing prayoga banget tumrap setya munggah swarga kuwi:ngliwatane gunung TURSINA sing puncake duwur banget.
2. Puncake kuwi anggonen sipatan aja mangro mertelu. Anggonmu
nyawijekake jiwa rogomu, sing nganti gumolong temenan, bebasan dadi sak
1. (Yen kaleksanan tekan ing kahanan suwung) temahan babar apengawak jagad gede (alam semesta), ateges bali kaya asale angebaki keblat. Jagad iki: bumine, segarane, kauban kabeh.
2. Pranyata njero (jagad cilik, mikro kosmos) lan njaba (jagad gede,makro kosmos) kuwi kaebekan datullah, kalimputan sipatullah,
3. Yen ora biso tekan ing kahanan suwung, kapeksa bakal kapurba maneh
Thek-ethekan nuthuki si kuthung nisthip,
1. (Sing ora biso bali marang asale mau): bingung ora karuwan
sedyane.Temah tilek-tilek lan tenger-tenger wae. Pepuntone mung ngeluntung kanthisedya sing ora gumatok.
2. Bareng tukul sedyane, mesthi sedya sing
pandhito: medharane ngelmu, satemene ora weruh. Mung ngawur kaya adongeng wae.
2. Mung ngestoake ngendikane para leluhur, ahli kebatinan, supaya kita ngudi kaweruh wadhine buwana kanthi temen- temen.
3. Supaya telaten mangsah semadi, nganti kasil ngalami kahanan suwung,yakuwi manunggale titah karo sing nitahake
(17). TANDA-TANDA PENCAPAIAN NENG, NING, NUNG, NANG
TINGKAT 1 (Neng; sembah raga)
Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan,
Sing Dak Wariské Dudu Bandha Dunya,
Mulo Nggér…., Ojo Wegah Podho Tetanén,
panggusthine tan mamang ing lair batin, pinindha lir Jawata.
Satuduhe Raden Budi ening, pan ingembun pinusthi ing cipta,
nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri Tumpak manis, Ruwah Je warsanira, Sancaya kang windu, masa Nem ringkêlnya Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau
dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal
banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula
bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje
rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing
nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing
Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana
ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene
Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong
kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen
satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta
durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur
Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha
banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang,
kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan
putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale
iki cikal-bakal ing Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan
Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas
Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran
padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune
ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi
dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih
sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur
mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh
tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta
tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên tahan digodha lare, lajêng
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika:
“Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka- wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda”.
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok
kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing
“Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
Sunan Benang ngandika: “Kowe iku bangsa dhêmit kok
Sunan Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp
salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh
gumun bangêt, dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama
diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang,
bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang
dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi
sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta,
pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng
awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta,
kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru agamane
kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani
saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang
Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen
ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun
Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh
bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama
Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul
isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo
Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-
dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis
ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira
ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira panggalihe têtêp ora
didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang
muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji
Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang
rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi
dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang
mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh
wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa
nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang,
wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha
walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang
wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha
mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang.
uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku
Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki
Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono
iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang
putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-
angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan, katêlah tumêka saprene, ngulama jênênge walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang
Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis
pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi,
banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu Mas, iya iku Putri Cêmpa, sang Putri diaturi sumingkir mênyang Benang uga karsa.
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya, jarene
Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang
Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane
kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha
Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke:
sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak,
banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên
asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang
wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama,
sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen
kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata
mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga.
diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake
canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege
kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka
tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe
banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe,
mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing
loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak,
sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging
yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur
marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang
eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani
sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya.
Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin agama Islam.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya
Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos
sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon,
lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu.
ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat
wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora
ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas
ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si
ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki,
yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika
mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki
ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami
paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi
mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah
Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo
nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-
Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên,
Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.
Sunan kalijaga banjur ngucapake sahadat: ashadu ala ilaha ila’llah, wa ashadu anna Mukhammadar-Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa
mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi,
Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut Nabi Mukhammad
idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên
manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.
Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon matur:
“Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.
Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika
aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono”.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan,
nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti,
botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”
nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang
Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe
Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih
jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun
dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing
budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih
badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri,
sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng
tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi
pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami.
Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut
sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi
tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing
Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd
pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang.
sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki
isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun
manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?”
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos
kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah
bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat
punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa
pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya
ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa,
punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa
sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun
Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.
Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh
tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam,
manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare
ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau
wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”.
rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan,
Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi, nanging mung mandhêg
tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang
iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.
Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan
Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng.
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur
lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh
lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga
padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe
buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang karo gêdhene nagara sarta ambane jajahane, amarga aran ambuka wêwadining
badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite,
bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora
kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup
ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara,
yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha mbalela mbalik.
durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir, kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri
kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang
Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng
Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang
nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane lair batin, mula jênênge Wali ditêgêsi Walikan: dibêciki malês ngalani.
Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe,
sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing
suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake,
kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat,
godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos
bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg
ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha
mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi
iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
dadi siji, yen wis sumurup têpunge sarat sari’at tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap,
ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad.
Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab
mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama
Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora
kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor
ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning
ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup
karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking
Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa
agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen
watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung.
Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha
Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro
ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang,
sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi
nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge
sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang
iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu
mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata,
kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake
Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm
Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah
ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.
lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking
kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong
lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman,
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan
Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik,
kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang
nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake.
Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe
manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan,
dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh,
dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi
kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring
manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh
mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur
duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana
ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene
pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih
diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani
kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya,
wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika,
yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk,
sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi.
Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse
ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal,
piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus
wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing
ing manyura, karo Pangeran Ibrahim Ratu Fatimah
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara, iku kang pêputra Susuhunan
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china).
katerbitake dening Toko Buku TAN KHOEN SWIE ing Kediri, seket taunan kapungkur. Wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara latin, supaya tebane luwih omber.
Sarehne isine bab RASA, dadi ya wis samesthine yen rinasakake
klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayogane nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki.
PENGET SAKING INGKANG DAMEL SERAT PUNIKA
Saben nembe kawaos, kasinggahna, sampun kaselehaken saenggen-enggen.
Sampun kawaos dening sok tiyanga, ngemungna ingkang remen saestu ngudi kawruh kabatosan.
Ingkang sampun maos, sanajan mangertos sarta remena sampun kaangge ngendikan kaliyan sadhengah tiyang.
Sinten ingkang kersa netepi pepenget ing nginggil punika, kalebet nama mundhi utawi ngkuhuraken kabatosanipun piyambak.
Yen wis tamat kapindhone, disinggahake. Pamacane kang kaping telu sabanjure : ora perlu urut.
Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna. Kanggo sipenan.
Wiwitane ora terang surasane. Nanging yen kerep disinggahake lan
punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan kelepatan...
maturnuwun gambar edible-e apik2 tenan.., tulung di pesen-ke..ngerti dadi wae..
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Virus Stuxnet
ingkang kula ajeng-ajeng niku) nek bade
sisi kidul aliase teng tipar kidul, teng peta nggih mboten wonten.
Para sederek ingkang seg pada sumringah...hehe...kaya wonk nembe tangi turu nggih.
Nek sampung maos tulisan niki nggih kedah ngisi buku tamu riyin nggih aja nganti kesupén dipun weneih komentar nggih saderek..
Cekap sementen kemawon mbok wonten keluhan utawi unek2 call mawon kula teng 081542780022
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. SIARAN
Anehe, ana sing seka lair pancen duwe gawan bayi dadi preman. Yen ing crita wayang, wong-wong ngene iki mesthi disimping ing sisih kiwa. Akeh-akehe preman mau lair kanthi rai abang. Jenenge wae kinanthenan tembung ”Dur”, ateges ala. Coba digagas, jaman trekahe Dursasana ngudhal-udhal kasemekane dewi Drupadi. Seka kisah iki, nganti tuwuh prajanji, sang dewi durung pati-pati adus kramas, yen ora nganggo getihe Dursasana —ateges ngenteni bedhahe Perang Baratayuda.
Ngono iku trekahe preman sing ndrawasi, merga kelayu napsu supiah, nganti nuwuhake dredah. Nganti entek-entekake nyurung nafsu aluamah lan amarah, merga rebutan lemah sing ora barokah. Pawadane mung rebutan Lenga Tala, ateges panguwasa, nganti tekan wanita. Watak premanisme Dursasana wis ngobong urube perang gedhe. Malah anehe uga dijurung dening kadang-kadang Kurawa liyane, utamane Duryudana, pengin ngukuhi bumi Ngastina. Kala-kala uga sok ana lakon carangan kang wose Kurawa njaluk bantu marang dewa-dewa sing jiwane katut ambyur dadi preman.
Lakon-lakon kayata Resi Cakrabawana, Begawan Kilat Buwana, Semar Mbangun Kahyangan, Wisanggeni Gugat, Pandhuswarga, Prabu Dasakumara, lan sapanunggalane —ora wurung ngemot premanisme dewa. Malah Bathara Guru wae asring katut pengin mitenah Pandawa. Najan pepuntone, dewa sing melu-melu preman mau kudu ndheprok merga diempoki Semar, kapokmu kapan!
Durung meneh yen nyemak kisah-kisah heorik Jawa liyane, jebul jagad
Dewatacengkar, lan sapanunggalane tetela tau ngrasakake jejer premanisme. Napas sudra lan angkara murka budi candhala sing ngisi keteging jantung preman. Dheweke mbokmenawa duwe gegebengan: ”Urip sepisan dijupuk manise, emoh rekasane.” Yen cara buta, dheweke pengin ”nguntal malang” isen-isening donya. Yen brangasan, ya pengin ngemperi jagad, pengin ngelun jagad saisine.
KIRAKU, tekan jaman embuh kapan, preman Jawa ora bakal entek. Watak ”Dur” (dur angkara, dur sila, durjana) isih akeh ngembangi donyane peprentahan iki. Pancen nyepet-nyepeti donya preman iku. Merga sipate preman sing ngumbar angkara murka, mburu sing cepak sinandhing, ngoyak sing enak kepenak, kelayu gebyaring pupu, kecopake iwak, lan kemrimpyinge dhuwit, wong-wong sing maune resik sok ketularan. Wong sing maune becik, malik ngluwihi maling. Lha koruptor treliyunan, milyaran, iku apa dudu preman kelas kakap?
Mangga wae. Sing genah, R Ng Ranggawarsita wis menehi pepeling, menawa negara Jawa iki wis akeh ”kaji-kaji mbanting kethu, wong alim-alim pulasan”, kaya kang kacetha ing Serat Kalatidha, preman saya ngembrah. Luwih-luwih, angger wong-wong wis dha seneng ”njupuki lompong seka papan jember, dienak-enik, dadi tamanan edi, iki wis cepak tanduke brahala.” Haratayah!
Cebolang ing Serat Centhini. Dheweke putrane Pendhita Akidiyat ing Sokayasa Banyumas, rupane nggantheng nanging nakale ngudubilah —gelem ngrampok lan dolanan asmara.
Satemene ora sithik kisah preman Jawa kang luwih degsiya. Kepriye trekahe Warok Suromenggala ing kisah Suminten Edan, kisahe Jaka Tingkir, Narayana Mlebu Maling, Samba Sebit, lan sapiturute —kabeh kelepetan napsu preman. Wong sing sekawit apik bisa malik. Kabeh napsu preman mau, kadereng seka rasa dhiri. Rasa kang manut Ki Ageng Suryamentaram sok ”mulur”, njur mungal dadi rumangsa sekti dhewe, kuwat dhewe, dhug-dheng samaladheng, sekti mahambara, njur sok mbalela. Wong-wong kang rumangsa linuwih, asring ketutupan mendhung atine, njur ana sing wani mbondhan tanpa ratu. Dheweke tegel njarah rayah, embuh kanthi peksan apa alus-alusan, nere padha wae bosok.
Preman Jawa sing wis gawan bayi lan sing salah kedaden mau, minangka simbolisme Jawa. Dheweke dadi sasmita lungit mubale hawa nepsu amarah, rupane abang mangar-mangar, kedadeyan seka getih, mapane ing kiblat papat lima pancer sisih kidul (duksina). Mula, wong-wong sing dha lali marang jejering dhiri mau sok diarani ora ngerti purwa duksina. Purwa (witan, wetan) utawa sangkaning urip lan duksina (napsuning amarah). Ora ngerti purwa duksina, ateges lali marang jejer kawitan (lor kidul), yaiku jaman ana emanasi Pangeran kang wis manjing ing jagade manungsa.
Jaman emanasi, manungsa iku kepanjingan dzat Jati, rumasuk ing roh ilapi (rasa sejati), mencar dadi 4 anasir, yaiku bumi, geni, angin, lan banyu. Menawa anasir geni kang mubal, ateges amarah kang paling menang, saengga nuwuhake jagad preman sing ora karuwan iku. Mula wis dadi sipating geni, pengin ngobong, pengin menang, pengin unggul, lan kadhang kala sapa sira sapa ingsun.
Yen amarah mau ketambahan napsu supiah lan aluamah, ndadekake pribadine manungsa gonjang-ganjing. Atine menungsa sarwa peteng, tanpa kendhali, njur nggrangsang, sok nggege
ngusung lan ngendhaleni anasir lemah, geni, lan angin tumuju ing pancen (Gesang Kita Pribadi). Akibate, jagade manungsa saya botsih, ora harmoni. Yen wis ngene iki, kisah-kisah peteng sing kliwat ting jredhul watak mbrandhal, tegel maeka, ndhugal ora ketulungan, lan cemithak preman Jawa kang nggegirisi. Ora mung tega nyolong, ngrampok, lan ngecu, ning wong sing jiwa gentho mau gelem mulasara.
Lelakon ma-lima wis dilalap entek. Sajake weruh wutahing getih wis dudu apa-apa, sing baku dheweke ngeruk untung, najan atine buntung. Watak ala kang adigang-adigung adiguna, persis kidang ngendelake bisa
Satemene, wong Jawa wis duwe cekelan mbusak premanisme. Preman sing dadi leletheging jagad
kudu andhap asor, wani ngalah luhur wekasane, amendhaka yen na kang ngladaki, bapang den simpangi ana catur mungkur.” Dalane wong mulya, piguna, sekti, dudu seka anggone ngumbar hawa, nanging seka patrap andhap asor. Patrap susila anoraga, suthik nyimpen tembung-tembung trocoh (saru), lan tembung pisuhan. Gajege, ana tindak ala (bapang) lan jember (bathang), disimpangi.
Watak Jawa kang kasebut pungkasan iku, klebu nepsu mutmainah, merga dumadi seka banyu perwitasari, mrentul seka tlutuh kumalasari. Nalika campuring rasa mulya jalu-estri, mutmainah iku kang kajibah nuntun tekan pepadhang. Nepsu iki kang nyirep ubaling geni (amarah), ngeker kang dhemen nggedhekake puluk (aluamah), lan nggiring angin (supiah), tumuju ing rasa sejati.
nyekel kendhali, kaya lelagone Ki Dhalang: ”Bocah bajang nggiring angin, anawu banyu segara, pangirite kebo dhungkul, sasisih sapi gumarang.”
Tegese, bocah bajang iku pancering urip (pribadi) kang kasinungan roh joharmanikem. Dheweke bakal mekak nepsu papat, yaiktu nggiring angin (supiah), nawu banyu segara (mutmainah), pangirite kebo dhungkul simbole wong bodho utawa amarah, lan sasisih sapi gumarang (aluamah). Yen wis ngono iku, pancer bakal nyorotake cahyaning Panembah Jati lebar ki dhalang njogedake wayang golek (golekana wose), kanthi gegebengan: ”jaya-jaya wijayanti, sura dira jayaningrat lebur dening pangastuti.” Kabeh kuwanen, kekendelan, watak degsura, ndhugal, preman lan sapiturte —ajure dening manembah jati. Njur tancep kayon. Kabeh pakarti ala becik, bener luput, satriya-preman, bakal kewiyak nalika manungsa wus nuju sangkan paran, jagad ginulung.
(Suwardi Endraswara, pengajar Filsafat Jawa, ing FBS Universitas
What loves can tell… | Menika katonipun
Pd pinter bhs inggris ya, ngene iki nek tamatan SMP ky q ora mudeng babar blas hehehe tuku kamus disit ah..
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.youngfreetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
“Sampeyan anake lulus belih Wa?”
“Anake tanggane nyong, diterima langsung nang telu PT.
Dadi malah keder milih! Sing dijukut sing endi.”
wong korupsi, jare aq kie tah jare aq y Om Radar, wong
sing korupsi tlg kon mbalekna kbeh duite, angger ora
mbalekn ya asete d sita kabeh, trus d pecat trus d penjara
sing sel’e khusus eben aj bisa jlang2an balik. Terus sing
suwe 12 thun, aj mung 3 thn.. soale ngrugikna negara alias
wong se Indonesia... aq tah heran sing wong
ana warung cilik2an padahal mung pira ora, yen omah sg
singPengalaman? uga Nasionalismen? Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will
this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong.
Ing mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: Funny Pics ^^ Funny Pics ^^ Halaman 1
payah panjenengan ugi temen-temen wonten dinas, sehinggo sakmangke garwo tuwin rencang abdi alhamdulillah kathah ingkang lulus. sepindah melih matur sembah nuwun sanget. mugi Allah paring piwales ingkang sae dumateng rencang-rencang wonten dinas.
oldid=812488"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.03, 9 Maret 2013.
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - my slide foto
Apa sabenere urip iki, pitakonku lan pitakonmu
Urip iki pancen aneh, panemuku lan panemumu
Birdsville Tk & Yelpawaralinna-Warburton Tk44.25 kmN17° 38 minBirdsville Tk & Yelpawaralinna-
Geguritan Kanggo Mengeti Rinaning Biyung / Puisi untuk Memperingati Hari Ibu
(Painting: Courtesy of Painting Expo in Sultan Hotel, Jakarta anno October 2011)
Ing garbamu aku nate ngrasakake angeting katresnanmu
Kang tanpa upama nglejarake langkahku tumuju ing karaharjan tanpa ninggalake paugeran lan kasusilan
setelah sekian lama… | Menika katonipun
negara jaba bangunan tua di puja – puja.
Sami – sami, matur kesuwun sampun mampir, ya lumayan bae masih wonten sing saged disawang teng internet, daripada sekien ning tiap pojokan cerbon mall kabeh isie (
gambare oli sing endi kih? Duwe maning
wonten sing peduli Cirebon,… gambare sae pisan,kang. Matur nuwun nggih,…
pada Februari 23, 2008 pada 9:40 am | Balas Anoy
bliweru ketemu pisan karo situse…. pas ndeleng potret bengen gedong Villa Kr Anom jadi kelingan lagi cilik taun pitungpuluan isung latian karate ning kono…..sekien wis dadi mall ,…..melas pisan dadi brebesmili
gunung sari kula nyuwun y.Sing awit kula cilik sampe kiyen sampun 24 taun msh kangen pisan adus2an ning gunung sari.Saniki kula siweg kuliah teng bandung tp kula tetep cinta cerbon pisan.Kesuwun ang.
pada April 20, 2008 pada 12:19 pm | Balas dadang kusnandar
mampir sing umae isun oge kang….
pada Juni 22, 2008 pada 10:36 pm | Balas Kacung diding
Alhamdulilah akhire isun bisa nemunang situs sing kaya kenen… dadi kangen pisan karo kota cerbon, wis 10 taun isun
saking gn. Jati. Sasampune kula ningal poto2 cerbon bengen, kula kemutan waktos maksi alit jalan2 sareng mimi awit dalan siliwangi nganti dalan karanggetas. teng lampu abrit pagongan, niku wonten gedung kang sae pisan. nanging saniki pun dados mall. Vila kr Anam diantawise. Gada boten poto
cilik) karo mangan sega jambalang tapi sekien ya wis beli aneh maning ning endi2 anae mall terus kang gawe ngenes ning ati sekien bocah cilik ngomonge basa indonesia kabeh…kepriben kih…Ang….. kita usul lamun bisa gawe blog komunitas wong cirebon dadi bisa kanggo saling komunikasi lan tuker informasi mengko sampeyan sing dadi moderatore…..
cirebon ning jaman bengien…titip pesen bae ang…ai ana kang arep ngerubuh nang bangunan sejarah mbuh go gawe apa bae,tulung tembak mati bae….berarti deweke
pangapunten dhumatheng sedayane. ngawiti kula nyuwun dhiphun hampura upami kula tiang ing kang maksi bodho nyuwun dikreksaaken angsal motret arsip photo2 cherbon sing jaman kang sengiyen niku. upami kula dipun izinaken lan angsal, kula badhe motret ” ngrepro ” kangghe aris kulo. upami saged kula kedahe dugi teng sinten lan teng pundhi lu….??? tujuane badhe nangeaken cherbon lan
mboten fakum lan mati arane. matur kesuwun sanget sederenge lan sesampunepun.
Kula seneng pisan bisa ningali poto2 kota Cerbon jaman bengen. Moga2 koleksine bisa ditambah. Kanggo pengurus, website apa bae sing bisa diunduh poto2 cerbon (lan kota2 sanese)?
sederenge kulo ngatur aken matur aken ingkang sanget,teng
kelingan waktu cilik baka arep latian Karate mlaku sing ’warung kersem’ jln tuparev ngliwati kolam renang Gunungsari sampe ng gedung ex korem kayane lega dalane kuh, skien wis padet smrawut..duh dadi ngenes.
pada September 14, 2011 pada 8:44 pm | Balas yakuza
Balas tri wahyu[wong bode]
kang matur kesuwun masih wonten tiang ingkang,maksih ngrawati cerbon jaman bengen.
kula pengen ngrawati foto2 ne,mengkin kangge besuk keluarga lan anak
kebudayaan cerbon, pripun bentuke mangga dipunserahi teng sampeyan2 katah saee upami wonten wadah khusus kangge nyelamateken budaya sareng sejarah niki. kula setuju upami rencang2 wonten gagasan pripun cara kangge nyelamatakene niki…. kesuwun sanget. (100% pribumi)
pada April 20, 2011 pada 9:40 am | Balas marno
tiyang nem jaman saniki mboten keduman ndeleng bangunan2 wau,,
mboten uning yen tanah kelahiran kula tiyang cerbon nggadahi bagunan2 ingkang sae2, ingkang adem klwan semriwing angin sing tanduran dudu sing
kang…. kesuwun wis diupload mengkenen…. tek copy nggo tugas kuliah Arsitektur Kolonial ya kang, kesuwun kang wis ngewangi
ngguyu. Dhe’e ngguyu nganti kepingkel-pingkel,
Sri Sultan ( sing biasa di sebut Tanah Sultan ).Kanggo sing dho nduwe duit moro gek
kepentingan ki yo rodo susah....Nek wis cinta kie opo -opo mesti dadi penting to??Biasane, arep ketemu wae kudu gawe kepentingan...yo sak ora-
gaplex wrote:ra marem postinge nganti pindho prahayunKetoke mung pisan....kok dadi pindo.....Ben aelah.....Men Marem Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (
nggawe anyar maneh gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: kelebihan WOnosari dot com dibanding fesbuk Mon Sep 17, 2012 2:56 pm uwes kok wes njalal_________________I
opo?Mlebune tetep www.wonosari.comneng ngisor kae eneng tulisan Mobile version_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
nggone koncoku wis ngowos sekernya, ape didol nang aku, yo aku pikir2 nek tuku KLX 150, rasido njupuk kuwi wes ,nggolek liyane hehehe
Darmawan	21 Desember 2010 pukul 10:08	Balas	bhuahaha
-point bawa sepatu aku ora setuju, aku luwih seneng
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - Counter
njuk ketompo psikologi, njuk saiki mecicil, ngono kowe, rung wenehi pajek maneh, asem…
kleru ngeclik, wis tak ganti kok, hehehe…
Reply	riyantoro Says:	August 1, 2008 at 9:14 am Kowe kie bodo po goblok Dul?
Eh,koq malah ngomong sing ora2..
Coretan Blogku : Maha Ingkang Sekabehe Maha
ora ngerti-ngerti, sedhela tekane esuk marani sore
Triswanto	Reply	Senajan aku wis KTP Temanggung,Banyumas tetep neng atiku
Gigieh	Reply	Kudune banyumas di beneri lah
banyumas cuma di tambal-tambal tok.. Beda karo purwokerto. Siki wis apik
pean iku Zae, wes munggah pangkat dadi Abi iku seng alus,
ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan : Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita
Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya
Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus
Pak’e menang soale wasite mabuk, mosok bal nggelinding ning ngisor gawang kok iso goal..beuhhh…
manthuk, yen wus mulih salinen, bangke sakarepmu dadi. Khadal,
Fanpage Satpol PP Cantik Banjir Penggemar Facebook Fanpage Satpol PP Cantik Banjir
Kok bikin stress ya? | Menika katonipun
terutama sing mbayar ncen kudu detail n bener2 rapi. Ben konsumene seneng lan gelem pesen neh.
.-= sedulur Estiko menampilkan tulisan… Chatting iRC menggunakan aplikasi
lha kuwi mas! sing penting seneng trus mbayare lancar… Reply ↓	Estiko on 26/04/2010 at 22:49 said:
Mbayare lancar, tur nek pesen neh lewih akeh.
Ater ater, penambang lan seselan |
kosokbalene ater-ater hanuswara. Beda karo ater-ater hanuswara, dene ater-ater tripurusa mratelake tembung “tanggap” (pasip). Cacahe ater-ater tripurusa ana telu, yaiku tak, ko, di.
Ater-ater Anuswara uga diarani ater-ater kang nganggo swara irung amarga swarane kang mbrengengeng . Kang kalebu ater-ater hanuswara yaiku an, any, am, ang. Ater-ater hanuswara lumrahe ateges solah tingkah utawa nindakake pagaweyan. Ater-ater uga lumrah
cakot = anycakot = nyakot -(c, luluh)
ang + wetan = angwetan = ngetan -(w, luluh)
01. Nyambut damel : jenu, macul, medhang.
02. Nganggep : mbapa, ngadi, mbibi.
03. Dados : mbatur, nyantrik, nyudagar, nuwani.
04. Nuju dhateng : minggir, ngulon, munggah.
05. Damel : nggulé, ngabon, nyambel.
06. Nyukani : nyadhong, makani, nyandhangi, nyamaki.
07. Kados : mbodoni, mbisu, ndésani, ngetumbar, mucuk eri.
08. Saben tiyang nampi : niji, ngloro, matang liter.
09. Nambahi : ndhuwuraké, ndawani, nggedhèni.
10. Ngetrapaken : nglambèni, napèni, nyetuti.
11. Saweg wancinipun : mbosoki, ngretegi.
Ater-ater saliyane ater-ater hanuswara karo tripurusa cacahe ana 13, yaiku sa, pa, pi, pra, tar, ka, kuma, kapi, kami, a, ma, pan, pang.
Tuladha: sa + esuk = saesuk = sakesuk -(wuwuh k)= siji
tar + waca = tarwaca = terwaca
ka + jupuk = kajupuk -(dijupuk= njarag)
kuma + wani = kumawani -(luwih)
kami + tengeng = kamitengeng (en)
kapi + luyu` = kapilunyu
01. Satunggal = sèket, sakebo, samèter.
02. Sabarang = sakarepé, sawaregé, sasenengé.
03. Nunggil = sabantal, saomah, sakamar.
04. Kalih / karo = salapaké, sauwité.
05. Sami kaliyan = sagunung, sapitik.
06. Ngantos = sabubaré, saénaké.
07. Saben = saasiné, sadinané.
Seselan namung 4 warni: “er”, “el”, “um”, “in”.
– crekot, saking tembung cekot tegesipun pating/pijer.
– trambal, saking tembung tambal, tegesipun pating/kathah.
– dlèwèr, saking tembung dèwèr, tegesipun pating/pijer.
– sliri, saking tembung siri, tegesipun pating.
Seselan “er” lan” “el” wonten ing salebeting tembung, racakipun lajeng dados satunggal kaliyan tembung wau, saéngga lingganipun tembung wau mboten saged cetha.
Déné ingkang saged cetha lingganipun menawi kaseselan “um” lan “in”.
01. Tumandang lingganipun tandang tegesipun kriya.
02. Rumujak, lingganipun: rujak, tegesipun: nedheng nedhengipun.
03. Kumaki, lingganipun: kaki, tegesipun: anggepé kaya.
04. Jinambak, lingganipun: jambak, tegesipun: di ………….
05. Tinulis, lingganipun: tulis, tegesipun: di …………
Menawi aksara wiwitan tembung wonten “w”, “p’, “b”, lajeng éwah dados “k” utawi “g”.
– ayu – kumayu, tegesipun: anggènipun kados …….
– emping – kumemping, tegesipun: saweg eca ecanipun dipun ……
– wasis – kumasis, tegesipun: kados tiyang …….
– pinter – kuminter, tegesipun: kados tiyang ……
PANGUWASA pancen kuwasa. Ewasemono, panguwasa sing adil paramarta ora mung nuduhake kuwasane, nanging uga nuduhake fungsine minangka sing bisa ngayomi lan ngeyemi, bisa ngaruh lan ngrengkuh, ora mateni nanging nguripi. Ing kene iki banjur panguwasa kudu ngadhepi pilihan sing kala-kala angel, pilihan sing marakake ewuh oya ing pambudi.
Nalika ngadhepi Ki Ageng Mangir Wanabaya, Panembahan Senapati ngira manawa kanthi utusan Pembayun minangka ‘’dom sumuriping banyu’’, perkarane bakal rampung. Nyatane ora.
Pembayun pancen kelakon mlebu ing tlatah Mangir. Pembayun uga kelakon mikat atine wong lanang sing dianggep klilip tumrap Mataram.
Jebul, ora mung krenteg lanange Ki Ageng sing kepikat, nanging uga atine Pembayun. Pembayun tresna marang mungsuh bebuyutane ramane. Pembayun kelakon dirasuk dening Ki Ageng saengga ngandheg. Tekan semono, Pembayun banjur walaka manawa dheweke temene putrane Panembahan Senapati.
Ketang tresnane marang wong tuwa lan guru lakine, Pembayun banjur mbujuk kakunge supaya sowan ing ngarsane Panembahan Senapati. Angel kanggone Ki Ageng minangkani panyuwune garwane. Minangka panguwasa Mangir, dheweke kudu istikomah marang adeg-adege, merjuwangake laladan Mangir minangka bumi perdikan sing ora bisa direh dening Mataram. Nanging minangka mantu, dheweke kudu nuduhake bekti marang maratuwa.
Tumrap Panembahan Senapati dhewe temene ora gampang anggone tumindak. Pancen, nalika Wanabaya sumungkem ing pepadane, sirahe banjur dicandhak lan dibentusake ing watu gilang, ngemasi sanalika. Nanging mutusake tumindak kaya mangkono, temene ora gampang. Sadurunge, Panembahan rumangsa ewuh oya ing pambudi. Tata lair Wanabaya iku mantu, nanging tata batin dheweke satru.
Mula, jisime banjur dipetak ing panggonan loro. Saperangan awak ing jero beteng minangka tandha yen diakoni mantu, saperangan awak maneh dipetak ing jaba beteng minangka tandha manawa kepriyea wae Wanabaya iku mungsuh.
Mesthi wae pilihan sing ditibakake dening Panembahan dudu sing kalebu win-win solution. Merga ing kono ora ana siji-sijia sing menang. Pancen Panembahan kasil numpes mbalelane Wanabaya, nanging kudu nganggo cara sing ora bisa diarani gentle. Malah cara sing dicakake iku banjur dadi tipikal ‘’bujuk Mataram’’.
Apa sing ditindakake dening Panembahan Senapati beda banget karo sing dipilih dening Brwijaya. Pindhane segara, ratu Majapait iku bisa nampa apa wae. Nalika para sunan kepingin nggiyarake agama anyar, sang raja tetep paring kalodhangan, malah ajang jembar sanajan wis urip-ngrembaka Hindhu lan Buddha.
Marang pasuwitane Kusen utawa Pecattandha, Brawijaya nampa, kapara paring bumi Terung. Marang Kasan sing mengkone jejuluk Raden Patah, nadyan wis disengkuyung dening para wali, Brawijaya tetep paring bumi Glagahwangi.
Nalika kabeh-kabeh sing direngkuh padha ngarepake Majapait, nalika kabeh-kabeh tumindake kepetung bisa ngringkihake kawibawane, Brawijaya ora banjur tumandang kanthi numpes reh-rehane.
Kabeh diaruh, kabeh direngkuh. Ora banjur dipithes, ora banjur digiles, senajan upama gelem bebasan suwe mijet wohing ranti. Ing astane Brawijaya, minangka ratu sing gung binathara, apa wae sing dikersakake mesthi kelakone.
Sebab apa? Sebab Brawijaya, manut ujaring kandha, kepengin netepi darmaning narendra kang ambeg adil paramarta, bisa agawe sing cedhak manglung sing adoh tumiyung. Panguwasa iku dudu sing bisane mung mateni, nanging kosok baline malah kudu bisa nguripi.
Panguwasa utawa pemimpin, adhedhasar konsep ajaran astabrata, ing antarane kudu awatak srengenge. Srengenge pancen panas, kapara minangka sumbere panas. Nanging panas iku temene sumbere penguripan.
Kanthi panase srengenge, gegodhongan bisa nindakake fungsine kanggo nganakake fotosintesis. Yen ora ana, mesthi wae proses sumebare saripati pangan sing disedhot lumantar oyod ora bakal lumaku kanthi sampurna.
Srengenge kanthi panas lan angete, bisa gawe awak sing sekawit rempuyungen katon giras-seger. Srengenge, kanthi sorot lan padhange, bisa gawe apa wae sing maone remeng-remeng utawa malah peteng ndhedhet, sanalika dadi padhang lan urip banjur katon cetha wela-wela.
Ewasemono, kabeh kudu mawa takeran. Panas sing ngluwihi kekuwatane sing ditamani, ora marakake dadi urip nanging malah dadi gosong. Saka gosong mau banjur dadi alum, suwene-suwe mati.
Padhang sing ngluwihi saka dayane pandeleng, ora marakake apa-apa dadi cetha nanging malah mblerengi. Yen mung blereng wae relatif ora apa-apa. Nanging yen banjur ngliwati wates, bisa ngrusak mripat yen ora malah nyebabake wuta.
Kanthi mangkono, temene nguripi lan mateni iku tipis banget watese. Pecak sing sekawit diarahake supaya bisa nguripi, sisip sembire ana kurang begjane, malah mung gawe pepati. Mula, sakabehing pecak, sakehing tumindak kudu linakonan kanthi kebak ing pangati-ati. Luwih-luwih nalika sing diayomi iku potensial dadi mungsuh munggwing cangklakan.
Sanajan jangkepe astabrata iku ana wolu, saora-orane watak srengenge iku kudu enggal-enggap dijangkepi kanthi watak segara. Segara iku ora mung jembar tanpa wates, nanging uga duwe watak bisa nampa apa wae. Embuh resik embuh reged, embuh sangkrah embuh barang sing nduwe kerta aji, kabeh ditampa. Ora mbedak-mbedakake.
Dadi panguwasa, minangka pengayoman, ora mung bisa mithes marang sing wis ringkih, ora mung nguripi sing wis katon urip lan ngrembaka. Nanging, panguwasa kudu gelem ngopeni apa utawa sapa wae.
Pancen ora gampang. Angel, apamaneh yen kabeh-kabeh sing dipimpin padha rebut bener, padha rebut eksis. Sanadyan mengkone, kanthi nglabuhi lan ngupakara sing dipimpin banjur ing wektu liya bisa dadi bumerang, ora apa-apa. Kuwi resikone dadi pengayoman. Yen ora, apa bedane karo wong dodolan, apa bedane karo sing pikirane mung waton mbathi! (35)
(Sucipto Hadi Purnomo, dosen Kabudayan Jawa Jurusan Basa lan
cen ayu ketoke anake sing bakul kuwi…ngertio aku melu kang…pisan meneh JIIAAANNNCCCOOOOOOOOOOKKKKKKKK
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - pusiiing
Koes Endang 2 Kalangkang - Endang S. Taurina 3 Cinta Ketok Magic - Hetty Koes Endang 4 Elekesengkeng - Endang S. Taurina 5 Asa Can Lami - Hetty Koes Endang 6 Bubuy Bulan - Endang S. Taurina 7 Tibelat - Hetty Koes Endang 8 Es Lilin - Endang S. Taurina 9 Asih Urang Cinta Urang - Hetty Koes Endang 10 Jalan Braga - Endang S. Taurina 11 Bajing Luncat - Endang S. Taurina 12 Lembur Kakasih - Hetty Koes
kang kalebu Kecamatan Loano Kabupaten Purworejo ono sumur utawa belik kang banyune nduweni
pegunungan. Sing aneh maneh, sumur-sumur warga sakiwa tengene ora ono sing
penulis nemoni Pak Jumadi Kepala Desa rikolo tanggal 7 Juni 2011 kepungkur, deweke ngendika yen
sumur iku wis ono wiwit suwi. Wektu pase kapan, penjenengane ora pirsa. “Nanging wis ana wiwit
biyen,” ngendikane. Miturut crita, biyen sumur iku asal mulane ana tangga desa
sing aran Banyuasin Kembaran. Rehne sumur ngetoake banyu kang akeh, warga wedi
yen dadi banjir. Sakwise dianake sakwijining upacara, sumur kang ana ing desa
Banyuasin Kembaran banyune ora mili maneh. Nanging, banyu iku malah metu ana
Sumur iki dumadi ono lemahe warga sing asmane Pak
Bariman ana Dusun Ngemplak RT 1 RW 4. Sumur
kuwi jerone udakara 90 centimeter lan nduweni garis tengah/diameter kurang luwih 2,5 meter. Nalika penulis nyoba
nyicipi, rasane banyu pancen krasa asin. Banyu sumur uga dipercaya warga nduweni “khasiat” kanggo nggampangake wong sing suwi durung jejodhoan,
ngobati lara kulit, utawa wong sing kepingin ngalap berkah liyane. Saben
malem Jemuwah Kliwon utawa Slasa Kliwon, ana wae tamu kang tirakat sinambi raup
utawa siram nganggo banyu sumur. Seperangan tamu ora mung rawuh seko tlatah
Purworejo nanging seko wilayah liya kayadene Magelang, Wonosobo lan
ono kandungan belerang ono banyu sumur. Mung emane, Pemerintah Desa ora diparingi hasil penelitian sing wujud
Pemerintah Desa nduweni pangajab sumur iki bisa dilengkapi kanthi cungkup lan
fasilitas liyane kanggo narik para wisatawan / tamu sing kepingin mbuktekake rasa
rasa asin seko sumur iku, rawuh wae ana Desa
Ojo mung ngaji syare’at bloko
sengsara (2x) Akeh kang apal Qur’an Haditse
Gunging Éndah Wadon Jeng (11)
ngenalaken panganan khas cerbon khususe sing daerah kula… plered ang lan budaya cerbon umume.
Pak Camat melu tho.. ik..ik..
iso pethakilan nek nganggo iki… senajan wis
Capil Slawi ka nganti 2 wulan, brg
wis wayahe jukut jam 13.20 wib. Ora
Ngartekne Sunting Terjemahandening Njaluk liyane kuwi kaya iki ing kothak mlebu
Langganan milis kita lan njaluk kuwi menarik lan nganyari kanggo kothak mlebu email.
kita ngormati privasi panjenengan lan mendhet pelindung akeh
Sugeng kondur Mbah Broto. Sugeng sesrengan malih kaliyan Ibu wonten ing
Jl. Sosrowijayan No. 33 (Malioboro)--,
Ngalamaté wong ngimpi [banyu] seri-2
ana ing segoro,oléh arto akéh. silem banyunè buthek,rekasa utawa arep tapa. silem banyunè bening,kapénak. nyemplung telaga,olèh salah gedhé. klelep ing telaga,dibutuhkè negara. ngadeg sak duwuring banyu ora tumapak,oléh pangkat lan kamulyan. kecemplung sumur utawa kali,kesusahan utawa kepatén.nglangi ing kali utawa ing segoro,katekan karepé.klelep ing banyu buthek,lunga ora bali.klelep ing
2. njupuk banyu wudhu,suci lan sampurna panggawèyanè. raup,luwar kasusahané. adus ing sumuré déwé,arep lara kesambet. adus kali banyuné santer,lara gelis waras. adus ing kali banyuné asat,susah rejekiné. slulup kali banyuné anyep,utawa nglumpati kali ora bisa bali,lara keras bisa uga mati. slulup kali banyuné adem banget,nandangi gegawéné ratu. kéli ing kali,kapitunan. kèli lumebu ing segoro,nemu seneng,lan lan pangupojiwanè dadi.Label: p
TERJEMAH LAGU BARAT DALAM BAHASA JAWA | BLOG-e WONG JOWO
Jawa. “Piyambakipun (JK) ugi cekatceket lan mranthasi. Insya
allah kanthi sifat-sifat niki, sedaya masalah saged diudari,”
sing ayu dewe iki, weleh-weleh….aku dipakakno ki…tobatttttt….*dadi pengen soto babat, ngelih je bar seko kebon
aku ngolek konco sing iso dijak rembugan masalah jowo
ayo bali marang jawi (jagad wiwitane), jawa (jagad
neng pinggir kota mas, lha wong sing nang
semboyane nyindir kancane hahahaha “Wong ra tau Piknik Raine Pucet”
3 jam perjalanan, jebule ana pantai mandan apik neng Eks karesidenan Banyumas (Kebumen)
mubeng-mubeng suwe dadi kencot, akhire golet madang neng warung ngisor, alhamdulillah regane seduluran, ora kaya
menungsa sing neng pojok anu lagi ndelengi sing ora-ora, hahaha. neng kene nyampe maghrib mbene bali, sekalian ndeleng “Sunset di Tanah Religi”
Wis lah kesel ceritane wis dawa ikih ya, suwun wis gelem maca tulisan ra genah kiye, daripada penasaran, monggo bae tekani langsung tempate.
Reply	critane gawe ngakak Bro, Jan nyong dudu Wong
email iki wis dikirim ping seket bunthet. Monggo dipun pirsani malih gambar menika, mugi menawi leres saged
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - serba serbi penting
PEMADAM KEBAKARAN YANG HEBAT | BLOG-e WONG JOWO
How do we propose? | Menika katonipun
Tembung “gegarane” iku asale saka tembung “garan”, tegese ‘kayu kang dianggo cekel...
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: Kebiasaan
menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan,
KaliRimbu.[1] w?tan Naskah sastra diarani der Taiwan. bakal Indon?sia:Jawa Kidul-w?tan, Part? wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - ebook gratiss
kuwi nek bahasa jowo (nganjuk) artine nulis nganggo tangan kiwo.. Nulis tangan kiwo nek coro nggonaku diarani kedhe…
January 16th, 2013 at 16:07	| #19
wah..pak mars ikutan kepo..
putune ajah... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
WassalamLHa iki sing tak goleki kuwi, dandan ning ngomah khusus nggo bojone......Nek dandan nggo Sing lanang ki lak....Labuh Ing laki....ning jaman sakiki ketoke sakiki wis berubah sih??? NIng yo kuwi, dandan ki nek wong wedok sing penting biasa wae, nek
gawek ke timbang mubadhir koyo ngene iki wiz dadi
Sep 25, 2008 4:53 pm okeh sing kewalik lan kurang bener....saiki gur kari niat ing ati....mbenerke tumindak sing kurang bener.... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: amalan terbalik.... Thu Sep 25, 2008 5:37 pm KAbeh ki ki wis
ARANE WIT (NAMA BATANG TUMBUHAN)
dadi sangar pak, paling ngisor…iki mbah wir kiro2 ke-gelo-an gak yo??
ngemeng2, ban pacul,kalo dipake di aspal geal-geol-nya parah gak??? belum pernah nyoba pak…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Wieliczka&oldid=1091270"	Kategori: Powiat ing propinsi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 14 Sèptèmber 2016.
Ji”, turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.
4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing
ana rinebut, lir ngrebut prajeng Ngastina, lali kadhang miwah bapa anak rabbi, jiwa raga tan ketang.
6. Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur,
lung pan sang mendha luwih, buda teja tequde sarira, upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita,
nendra, utawi yen dahara, tinilar mring Mekah sampun, dhumateng
sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira.
8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.
9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena anglir kukus,
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.
14. Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.
15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.
16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis
wayang-wuyung datan kantun, anut ing solahe kidang.
19. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng Sinuhun Benang, arsa shalat mring Mekah, sekedhep netra pan
ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen
sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.
23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda
Sigra mara Kanjeng Sunan anerajang, ing wana
Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan mlipir, jurang sengkan nrajang, wauta lampahira, prapteng pinggir pasisir,
jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
9. Nyata majeng nggebyur malebeng samodra, tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika,
wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika tetanyaris.
11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.
12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku
ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan,
kasmaran hidayat ullih, wekasan ningrat, meloke ing saiki.
myang munggah kaji, mulane nyawa, angel pratingkah urip.
17. Aja lunga yen tan wruh kang pinaranan, lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
19. Lamun kuning den anggep kencana mulya, mangkono ing ngabekti, pernahe
anuwun jinatenan, sinten ta aran tuan, dene mriki peribadi, Sang Pujuningrat, Hya ingsun Nabi Kihidzir.
21. Atur sembah pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng
apa iku kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.
2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone
marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba
langkung ajrih kumel sandika tur neki, ningleng ma’bitingrat.
5. Iki dalan talingan iki, Syeh Melaya manjing sigra-sigra, wus prapta jero garbane, andalu samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.
6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras tyasira.
7. Byar katingal madhep Nabi Khidir, Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.
8. Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.
9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sejatine teyas sayekti, pangarepe sarira, Pancasonya iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun maring sifat kang linuwih, yeku asline
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma
dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih
tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang
gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.
16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya maring kawuwusing ingahurip, sampurnaning panunggal.
17. Sirna patang prakara na malih, urip siji wewolu warnanya, Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.
19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji,
ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.
22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan
ngalumpruk, yekti lungkrah badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.
linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.
25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika.
26. Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.
iki, duk ana ing sifat jamal, Johar awal yen wus mijil, Johar akhir wus dewasa, kang awal
ghaib duk ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika, ghoib iku jeneng reki.
9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan
ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.
12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi gagetining, dzat sejati alip ika, jabar lan jere puniki, aneng johar alip
awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.
22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari
duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.
25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.
26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning
panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati.
32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing
ngandika rum, eh Melaya lire iki, nraka jasmani kang ana, jrone neraka ya iki, kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.
37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.
38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat, umat kalebu jasmani, kawruh
40. Ya cahya pan tegesipun, kang gumilang ning baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi sadurung neki.
44. Iya dadi sholatipun, af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati
51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
rumangsa ana neku, uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula
mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
62. Saking bapa saking babu, Ba pangeran tunggal
64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki, iku
pan tunggal, nyatus tunggal wujud neki, sasmita oleh ing cahya, cahyane Muhammad jati.
66. Tunggal karo yen manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.
67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil, neng jero
kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan, tan ngeres tan linu, amung nikmat
manungsa, yen nora lan nugrahane, yen nana nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara mangsa,
7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.
kapanasan, yekti nora thukul, lamun sira wiceksana, ningalira sirnakna tingalireki, dadya tingal sukmasa.
12. Rupanira swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.
14. Yen wus mudheng pratingkah puniki, den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.
15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
17. Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing
dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing
24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.
25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli
donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati,
wis sira benering kapti, langgeng tanpa kerana, hangga buwaneku, humeneng tan dadi sela, eningira iya nora dadi warih, werta tanpa tuduhan.
28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh,
uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.
29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke
ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus
damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring
tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku,
42. Wus mangkono Syeh Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin gunmawang, nora pangling sarirane,
tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng
hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning
48. Ratuning alam pan wus kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku
TEORI EVOLUSI SI UDIN | BLOG-e WONG JOWO
YOHANES 6:17 | Dane sami munggah ka jukunge raris malayar mawali ngungsi kota Kapernaum. Ngantos wengi Ida Hyang Yesus durung rauh,
YOHANES 6:1717Dane sami munggah ka jukunge raris malayar mawali ngungsi kota Kapernaum. Ngantos wengi Ida Hyang Yesus durung
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - aqidah islamiyah
Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk njur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
Tembang Gambuh mbok menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku.
tan cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga ing Ngayogyakarta Hadiningrat". Ia merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
it Wikipedia Kolom Kolom ngisor dhiskusi Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
Wengi ing Pinggir Kali, Lagu kang Wekasan, Lingsir ing Pesisir, Jugrug, Gerimis, Ing Sunaring Rembulan, Ing Sawijining
kang awaké kaya cacing gedhé utawa ula. Kéwan iki kalebu kéwan kang langka banget. kajaba amarga mung ditemokaké ing dhaérah alas-alas kang isih apik, sesilia urip ing njero lemah sing mawur, ing sacedhaké kali utawa rawa, saéngga isih jarang banget ditemokaké déning manungsa. Ing basa Jawa, sesilia diarani ulo duwél.[2]
Sesilia ora duwé sikil babar blas, saéngga jinis sing cilik mèmper kaya caccing lan sing gedhé kang dawané 1,5 m kaya ula. Buntuté cendhak utawa malah ora ana lan kloakané cedhak ing pucuking awak.
Kulité lus awerna peteng ora mengkilap, nanging sawetara jinis ana kang warna-warni. Ing jero kulit ana sisik saka kalsit. Amarga sisik iki, sesilia tau dianggep sakaluwarga karo fosil Stegocephalia. Nanging saiki babgan iku dipracaya amarga ana perkembangan sekunder lan klompok loro iku ora mungkin sakulawarga.
Kulité uga nduwé akèh lapisan bantuké ali-ali, kang sabagéyan nutupi awaké. Saéngga sesilia katon nduwé ros-ros. Kayata amfibia liyané, ing kulité ana kelenjar kang nyekresi racun kanggo nundhung pemangsa.[1] Sekresi kulit Siphonops paulensis wis dituduhaké nduwèni sipat hemolisis.[3]
Anatomi sesilia bisa adaptasi ing panguripan ing lemah. Tengkoraké kuwat kanthi moncong kang lancip kanggo ngesuk dalan lumantar lemah utawa lendhut. Ing akèh spesies, gunggungé balung ing tengkorak kereduksi lan nyawiji bareng, lambéné ana ing bagéyan ngisor sirah. Ototé keadaptasi kanggo ngesuk dalan lumantar lemah, kanthi rangksa lan otot kang minangka piston ing jero kulit lan otot njaba. Babagan bisa waé ndadèkaké kwéan iki nambataké pucuk mburiné ing panggonan, lan ngesuk sirah tumuju ngarep, banjur narik bagéyan awak liyané kanggo tekan ing gelombang. Ing banyu utawa lendhut sing
Kabèh sesilia, kajaba sing paling primitif, nduwé perangkat otot loro kanggo nutup rahang kang ana ing vertebrata liya ana sepasang. babagan iki luwih ngrembaka manèh ing sesilia kang manggon ing lemah efisien lan manawa mbantu tengkorak lan rahangé tetep kaku.[1]
Amarga urip ing ngisor lemah, mripat sesilia ukurané cilik lan ditutupi kulit kang ngayomi ing endi babagan iki nggawé salah pangertèn bilih sesilia iku wuta. prekara iki ora mesthi bener, sandyan pandelengé kebates mung ing antarané mripat lan bolongan irung. Tentakel iki bisa digunakaké kanggo kemampuan ngambu sing kapindho, kajaba indera normal ing irungé.[1]
Kajaba spesie kang ora nduwé paru-paru Atretochoana eiselti kang mung dimangertèni saka spesimen loro kang diklumpukaké ing Amerika Kidul, kabèh sesilia nduwé paru-paru nanging uga nggunakaké kulit lan lambéné kanggo nyerep oksigen. Paru-paru kiwa luwih cilik tinimbang paru-paru sisih tengen, babagan iki amarga salah sawijining adaptasi wujud awak kang uga ditemokaké ing ula.
Panyebaran[besut | besut sumber]
Sesilia ditemokaké ing akh wewengkon tropis ing Asia Tenggara, Afrika, lan Kepuloan Seychelles, lan Amerika Kidul kajaba ing dhaérah garing lan pegunungan dhuwur. Ing Amerika Kidul panyebaran sesilia uga tambah amba ing dhaérah sejuk ing sisih lor Argentina. Sesilia bisa ditemokaké menyang kidul ngantu tekan Buenos Aires, saiki sesilia kagawa banjir Kali Parana adoh ing sisih lor. Ora ana studi babagan sesilia ing Afrika Tengah, nangiing sesilia manawa bisa ana ing las tropis ing kana. Sebaran paling lor ya iku
nganti Zambia lor (Scolecomorphus). Ing Asia Tenggara, panyebaran sesilia ora nyebrangi garis Wallace, sesilia uga ora ditemokaké ing Australis utawa pulo-pulo ing dhaérah kasebut. Ichthyophis uga ditemokaké ing Cina Kidul lan Vietnam lor. Sesilia uga ditemokaké ing Selandia Baru. [5].
Miturut Djoko T. Iskandar ing bukuné Amfibi Jawa dan Bali (1998), sesilia ditemokaké ing Indonesia kagolong kalebu ing rong genus, ya iku genus Caudacaecilia kang nyebar ing kalimantan lan Sumatera, lan genus Ichthyophis kang ditemokaké ing Kalimantan, Sumatera, lan jawa.[6]
Réprodhuksi[besut | besut sumber]
nduwèni organ kaya penis, diarani phallodeum kang dilebokaké ing kolaka betina suwéné 2 nganti 3 jam. Watara 25% spesies sesilia ovipar (ngnedhog), endhogé iku dijaga déning sing betina. Ing sawetara spesies, sesilia wis ngalami metamorfosis nalika netes, sing liyané netes dadi larva. Larvané ora kabèh bisa urip ung banyu, nanging ngentèkaké wektuné ing lemah cedhak banyu.[1]
75% spesies vivipar, kang tegesé nglairaké anak kang wis berkembang. Janin diwènèhi panganan ing jero awak betina saka sèl-sèl oviduk, kang dipangan nganggo untu kang mliginé kanggo nyepeng.
Spesies Boulengerula taitanus kang ngedhog mènèhi panganan anaké kanthi ngembangaké lapisan njaba kulit kang kaya lemak lan nutrisi kang dikuliti anaké nganggo untu kang padha. Babagan iki bisa waé ndadèkaké sesilia tuwuh tikel sepuluh boboté ing wektu seminggu. Kulit iku dipangan saben telung dina, wektu kang diprelokaké lapisan anyar kanggo thukul, lan anak iku dimati namung mangan ing wayah bengi. Biyèn anak enom iku dianggep urip saka cairan sekresi saka ibuné.[7]
Sawetara larva kaya larva Typhlonectes, lair kanthi insang njaba kang gedhé kang amèh coplok. Ichthyophis ngendhog lan dimangertèni nuduhaké sipat ngrumati anak kanthi ibuné kang njaga endhog-endhogé nganti netes.
Habitat lan Panganan[besut | besut sumber]
Sesilia seneng panggonan-panggonan kang teles lan anyep. Pinggir-pinggir kali utawa peceren, ing ngisoré tumpukan watu, kayu, utwa serasah kang katumpuk-tumpuk, ing cedhak kolam utawa rawa. Panganan sesilia ora patia dimangertèni, sanadyan katon kawangun saka srangga lan invertebrata kang ditemokaké ing saben habitat. isi weteng 14 spesium Afrocaecilia taitana kawangun saka bahan organik lan tetanduran kang ora bisa ditemtokaké, Ing endi-endi sisa-sisa kang bisa dikenali paling akèh kang paling akèh ditemokaké ya iku sirah rayap.[8] Sanadyan diprakirakaké bilih bahan organik ora mesthi iku nuduhaké bilih sesilia mangan detritus, ya iku sisa-sisané cacing lemah.
Panganané arupa srangga, cacing lan ula kawat (Typhlops). Ing jero tangkaran, sesilia gelem mangan laler kang dipatèni utawa dilumpuhaké lan dikepyuraké ing jero kandhangé.
Jeneng sesilia asalé saka basa Latin caecus = buta, ngrujuk ing mripaté kang cilik utawa ora ana. Jeneng iku asalé saka jeneng taksonomis saka spesies sepisanan kang didhèskripsikaké Carolus Linnaeus kang banjur dijenengi Caecilia tentaculata. Jeneng taksonomis ordo iki asalé saka basa Yunani
ophis, ula), amarga wiwitané sesilia dianggep sakulawarga karo ula.
Taksonomi[besut | besut sumber]
Miturut taksonomis sesilia dipérang dadi 6 familia. cacah spesies rata-rata siji spesimen. Mahè mesthi bilih ora kabèh spesies wis bisa didhèskripsikaké lan bilih sawetara spesies kang didhèskripsiké ing ngisor iki minangka spesies kang béda nalika dipadhakaké dadi siji
Saka telung jinis kang wis tau dilapuraké saka jawa, ya iku Ichthyophis hypocyaneus Boie (1827), I. javanicus Taylor (1960) dan I. bernisi Salvador (1975), Iskandar (1998) nyebutaké bilih mung I. hypocyaneus kang ngyakinaké, lan dianggep minangka siji-sijiné jinis sesilia ing Jawa.
Sithik kang dimangertèni babagan sujarah evolusi sesilia, sing amèh ora ninggalaké cathetan fosil. kang diprakirakaké saka sithik fosil iku ya iku bilih fosil-fosil iku mung sithik kang malih yutanan taun suwéné. Fosil kang paling dhisik dimangertèni asalé saka periode Jurasik. Genus primitif iki, Eocaecilia, nduwèni sikil cilik lan mripat kang berkembang apik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sésilia&oldid=1097598"	Kategori: Sato kéwanAmfibiaSésiliaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 6 Oktober 2016.
sewu mang atusan loro, pada wae...isunarwan ngomentari wong komentar ki ya mung buang buang energy...tokna wae angger padha ora manganvtanduran wong arep komentar apa kek....wong asline ...komentar neng forum ngene iki pancen mung dinggo buang energy... karo nglalekake ruweting urip....santai sedela diantara pekerjaan yang numpuk bikin stresss... dadi wis bener bocah bocah kuwi buang energi wong pancen
Oct 24, 2011 10:15 pm wis mesthi nek kuwi...wong golek ngelmu apa wae..kuwi dilambari ora PD ngadepi urip, artine ora percaya karo pitulangane sing kuwasa. lha golek ngelmu kuwi supaya atine PD, percaya karo pitulungane si ngelmu... mula syirik iku barang sing wis mesthi..... nek yakin kabeh wis ana sing
golek sarana kang asmarabener kudu percoyo karo pitulungane Sing Kuwasa nanging yo kudu nanggo ilmu. . .rag mekaten ta kang mas Asmara?nyuwun pangapunten menawi wonten
seneng karo wong sing usaha lan percaya yen usahane kuwi diridhoi sing kuwasa. mula akeh wong pinter nganggur ning sing bodo pada sugih rejekine lancar. kuncine "usaha" dudu ilmu apa meneh "ngelmu". akeh wong sekti pada digebugi uwong sing ora sekti urip ayem tentrem... kuncine mung cedak karo sing kuwasa nglakoni prentah ngedohi cegah.. dudu ilmu apa maneh "ngelmu".ning kabeh kuwi ya karepmu...... ala becik rak disangga dhewe dhewe... Mochamad
PSIKOLOGI: Saiki Jaman Edan Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter Rumongso Jujur | Hariyanto Imadha: Psikologi Populer
Akeh wong bodo rumongso pinter dan akeh wong pinter romongso jujur
akeh, akeh wong bodo, akeh wong pinter, bodo, dogmatis pasif, dogmatis-spekulatif, edan, hariyanto imadha, jaman, jaman edan, jujur, masyarakat yang sedang sakit, pinter, psikologi, psikologi populer, rumongso, rumongso jujur, rumonso pinter, saiki, wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koprzywnica&oldid=1090885"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.11, 14 Sèptèmber 2016.
*mudeng* Reply ↓	kyai slamet on 17/10/2011
pasrawungan wis kapacak ana rubrik basa jawa kang kepungkur. lsih ana maneh tunggale yaiku kerata basa lan plesetan. Kerata Basa Tetembungan kang asale saka tembung wantah banjur didadekake rong tembung utawa luwih flanging tegese cengkah karo tembung kawitan. Keratabasa uga ana sing ngarani arwa dhosok, senadyan saktemene ana bedane senadyan mung sithik banget nganti angel anggone mbedakake. Kancaku sing duwe pakaryan pranata cara (MC) ing sawijining wektu disraya kanca kenthele kang duwe pakaryan dadi dhagelan utawa pelawak supaya gelem dadi pranata cara nalika dheweke dadi manten. Gandheng pengantene pelawak mula anggone nyandra lakuning kaya ing ngisor iki: Para tamu sedaya ingkang kawula kurmati, kula aturi jumeneng sawatawis awit penganten badhe mlebet ing sasana pahargyan. Gapuraning sasana pahargyan pinajang ing sawernaning tanem tuwuh ana sakngareping tarub. Apa ta maknane tarub yaiku ditata kareben katon murub kanthi rerenggan kang sarwa ijo, kang ngemu karep iki ho bakal lodhoku. Gapura rinengga janur : janjine yen wis jejodhoan pada matkinurmatan. Tebu tegese mantebe yen wis mlebu, yaiku mlebu ing alam bebrayan. Salak tegese sampun celak antarane penganten lanang lan wadon, sinebut salak tinggi, supaya ambene penganten ora ana
karep temanten anyar kudu pisah yen sampun siyang, perlune melu ngrewangi botrepote bubar duwe gawe. Satundhun, sawanci-wanci penganten wadon dituntun supaya mudhun nyambut gawe ana pawon. Lakune penganten sarimbit dalah kadang waris dawa kaya ula, selur kaya sepur tanpa kondhektur. Ing ngarepe mlaku kanthi jejogedan canthang baking pinangka cucuking lampah, pawakan lanang nanging rada kemayu. Lambe ngisor rada turah, dipulas abang mblenger njur menjab-menjab nambahi kemayune. Penganten lanang ngagem Kupluk, Kaku tur nyempluk ora nganggo blangkon. Nyengkelit keris, gagange mlungker ora kena nggo ngiris. Nganggo sruwal utawa kathok dawane tekan ngisor dhengkul. Sruwal, saru yen nganti uwaldene kathok yen nganggo sikile dianqkat mbaka sithok, yen diangkat bareng bisa nggeblag. Uga nganggo sepatu dudu selop kaya adate, sepatu yen sikile ditlesepake ora bisa metu, yen dinggo mlaku penak ora kuwatir ngidak paku lan kesandung watu. Dene penganten wadon nganggo cundhuk mentul, manten ora kena mecucu amarga atine wis manteb ora mentul-mentul maneh. Klambi kebaya benike rentep, benik tegese saben-saben dienik-enik yen dilebokake metu, yen ditokake malah mlebu. Penganten loro padha balang-balangan suruh, kesusu olehe arep weruh kepriye carane dadi manten amarga yen balang-balangan watu mesti benjut kabeh. Penganten Sarimbit lenggah ana kursi amarga yen mungkur isi, ora ana wong lungguh madhep nyang mburi. Penganten lanang krasa sumuk, kesusu olele ndumuk, nanging ndumuk sirah amarga gatel nganggo kupluk Sirah jarene isine rah, yen ora percaya grajinen. Sing wadon ndumuk bathuke sing kringeten, bathuk kanggo ngembat barang sing
ngematna barang sing nyata yen ora pati jelas ora sah didelok. Banjur ana kuping, kaku tur njepiping gunane kanggo canthelan kaca mata, yen tukang kayu sok dinggo nylempitke potrlot utawa tegesan. Irung utawa gana segere mesthi ana mula nyreata sing seger, sing mambu ora sah, mengkono anggone nyandra. Saiki giliran para tamu nampa wedang tegese ngawe kadang, ngumpulake para kadang supaya ngesytreni dhauping pinanganten. Panganane wujud roti lan lemper, roti artine wong loro dadi siji, janji arep
piring, yen sepi ora ana isine, disusun miring. Diwenehi gedhang perlune digeget bar madhang, ana sing mulih nggawa berkat, mak breg terus diangkat. Peladene para mudha taruna dipimpin dening Jarkoni, bisa ngajar nanging ora bisa nglakoni,
kasebut. Plesetan tetembungan kang asale tembung wantah banjur dipelsetk, racake kang dipliestake wanda pungkasan. Banjur wand kang pungkasan iku didadekake lingga. Contone kaya ing ngisor iki : Esuk-esuk menyang pasar tuku genuk (gethuk), genuk seka tela, tela rambut (rambat), rambut kricak (kriting). Kricak iku kencane kripik (krikil), kripik enak yen digoreng gareng (garing), gareng sing sikile pincuk (pincang), pincuk nggo wadhah
mandheg lagi sepuluh ukara, malah ana sing lagi limang ukara wis mandheg. Juarane sing ukarane saut-sautan paling akeh. Plesetan uga migunakake
tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani diplesetake: ing ngarsa sok kuwasa, ing madya numpuk bandha, tut wuri hanjegali. Ana uga
ojo LaLi yow arek** Suroboyo blonjo nang kene wae yo!! :) [Dwi Rahayu Musticha Zhary , Surabaya]
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Przeworsk. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 78.671 jiwa.
engkang ngatur injih puniko Gusti Alloh kito kantun usaha kanthi saestu ugi kanthi qalal RADEN MAS YOYOKoordinatorJoin date : 07.05.08Subyek: Re:
kayane yo podho wae ra bvakalpingin dadi PNS lha aku wis tuwa jeeee...nek tugiyo isih enam 2 taun dadi ya isih wajar nek pingin dadi PNS...
engkang ngatur injih puniko Gusti Alloh kito kantun usaha kanthi saestu ugi kanthi qalalora dadi PNS ora pathek en..!!! :bounce: pun ngoten mawon...!! AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re:
elek2an, perlu apik2an wae Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re:
mawicara sareng anak tiosan, napi malih i raga
durung uning sareng anake punika, i raga patut nganggen Basa Bali Alus.
Sakewanten akehan truna-truni mangkin meweh ngangge Basa Bali Alus. Minab
puniki santukan anak truna-truni bali mangkin sampun keni iyusan globalisasi.
Nika ngeranayang akeh alit-alit mangkin ngangge Bahasa Bali campuran. Akidik Basa
Sakewanten sane lumrah kabaos ring desa pakraman
inggih punika "Sor Singgih Basa".
Aku melu aku melu dholanan Ayo konco konco jo podho ninggal
kula njaluk downloadan babad cerbon y,, olih beli kih??
sejarah2 cerbon lan kabehane sing menarik supaya budaya cerbon tetep lestari..
wong bedulan, angsal mboten kulo bade download babad cerbon, kulo pengen sumerep isine……. angsal yo kang yo ….
pada Oktober 26, 2009 pada 9:44 pm | Balas Muthi'ah
njaluk izin kanggo ndeleng2 lan download babad cerbone ya.kesuwun pisan….
njaluk ijine ya ang, isun arep download babad cerbone, soale gen isun arep weru sejarahe cirebon iku…
Kabupaten Tegal ( Slawi) , Kabupaten Temanggung ( Temanggung) , Kabupaten Wonogiri ( Wonogoro) , Kabupaten Wonosobo ( Wonosobo) , Kota Magelang ( Magelang) , Kota Pekalongan ( Pekalongan) , Kota Salatiga ( Salatiga) , Kota Semarang ( Semarang) , Kota Surakarta ( Surakarta) , Kota Tegal ( Tegal) , Kota Klaten, Kota Solo , Kabupaten Bantul ( Bantul) , Kabupaten Gunung Kidul ( Wonosari) ,
Ngguya ngguyu bareng, mesam-mesem, dan cekakk-cekikik bareng. . . Ayo ngguyu Mbak
Indonésia sing katelu. Habibie nggantèkaké Soeharto sing mundur saka jabatan presiden ing tanggal 21 Mei 1998. Jabataé diganti déning Abdurrahman Wahid (Gus Dur) sing kapilih minangka presiden ing tanggal 20 Oktober 1999 déning MPR asil Pemilu 1999. Kanthi mengku jabatan jroning 2 sasi lan 7 dina minangka wakil presiden, lan 1 taun lan 5 sasi minangka presiden, Habibie dadi Wakil Presiden lan uga Presiden Indonésia kanthi mangsa jabatan paling sedhéla.
Dhèwèké ing jurusan tèknik mesin ing Institut Teknologi Bandung taun 1954. Taun 1955-1965 nerusaké ing teknik penerbangan, khusus
kerja ing Messerschmitt-Bölkow-Blohm, perusahaan ing babagan montor mabur, punjeré mapan ing Hamburg, Jerman, lan kasil tekan pucuking pagawéyané minangka wakil prèsidhèn babagan téknologi. Taun 1973, Habibie mbalik ing Indonésia jalaran panyuwuné prèsidhèn Soeharto.
kabinèt anyar. Salah siji kewajibané ya iku kudu ngentokaké sengkuyungan Dana Moneter Internasional lan paguyuban
nggawé dhasaran kanggo nagara Indonésia, kayata UU Anti Monopoli utawa UU Persaingan Sehat, UU
kedadéan iku. Klompok kang nyengkuyung Habibie nganggep yèn dilantiké Habibie dadi prèsidhèn wis manut aturan. Aturan iku kapacak ing pasal 8 UUD 1945 kang nyebutaké
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 7 Januari 2017.
Reply ↓	Anang on 14/04/2009 at 05:45 said:
Nomerku simpati wis kobong taun 2003. Jaman kertu jik atusan ewu. Pulsa jik eketan ewu.
Reply ↓	andymse on 14/04/2009 at 23:06 said:
jaman ndisik mesthi eman-eman yo! nek saiki…
antinen sedhela maneh. Ingsun bakal nusul bebarengan nyabrang segara rahmat.”
Kasebut Hyang Paramashiwah, Hyang Sadashiwah lan Hyang Atma,
(Ingsun ( Aku ) adalah Ingsun ( Aku ),
Yen Ingsun kapisah kalawan jisim lan suksma,
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - Understimit man(gôên arwana)
septoadhi ⋅ December 12, 2009 at 11:05 am	#masabhi
yo ayo, eh dijaki ipeh, bengi2 wae muter, kan ono biennale iki
iyo na, kae bocah2 sing dho difoto yo podo seneng 😆 koyo entuk dolanan
Saploke ditemokake jisime priya umur-umuran 50 taun ing saping­gire dalan kang nyigar bulak desa, kahanan dadi umyeg. Para warga desa, klebu pulisi nduga menawa pawongan ku­­wi kurbane rajapati. Titikane arupa ta­­tu-tatu ing anggane kurban. Ning identitase priya iku durung diweruhi merga ora dite­mokake tandha pengenal babar pisan. Pulisi dadi kerepotan ngla­rah asal-usule kurban, katambahan prau­pane kurban wis rusak.
Sawise ditunggu limang dina, layon kang dititipake kamar mayit rumah sakit mau
kae? Apa wis ana warga sing ngakoni yen kuwi kaluwarga­ne ya?“ celathune Surat.
“Ketoke durung, jalaran wingi aku kepethuk Pak Wondo anggota Polsek ngandakake manawa durung ana warga sing lapur kelanggan kaluwargane,“ tem­bunge Giman karo nyedhot rokok kretek klangenane.
“Sing tak gagas dudu masalah kurban kuwi wong endi, ning matine korban kuwi sing dadi pikiranku. Jalaran matine pas dina Anggara Kasih utawa Selasa Kliwon,“ cluluke Kromo gawe bingunge kancane.
“Yen matine nepaki Selasa Kliwon njur maknane piye, Kang?“ pitakone Gi­man durung mudheng karo sing lagi diko­jahake Kromo.
“Miturut kapercayan, tali poconge wong mati ngepasi Selasa Kliwon kuwi bisa di­man­faatake kanggo lambaran golek pe­sugihan,“ jlentrehe Kromo karo ngangkat sikile, jigang ana ing kursi dawa sing dilungguhi.
“Pancen bener omongane Kromo. Ujar­ing kandha sok sapaa sing ndudhah kuburane sarta bisa jupuk tali poconge, tembene ketunggon bandha bandhu. Cekake dipangan pitung turunan ora arep entek,“ Pujo bakul wedang melu nrambul rembug.
Layone priya tanpa identitase mau pan­cen ditemokake warga watara jam enem esuk. Lan adhedhasar papriksane dokter rumah sakit, kurban mati watara limang jam sadurunge. Ateges watara jam siji bengi lan mlebu dina Selasa miturut etungan wektu umum.
Swasana ing warung kopi mau saya rame bareng katekan warga liyane kang kepengin golek anget-angetan awak. Kenthongan gardhu ing cedhak omahe kamituwa Barna dithuthuk kaping rolas. Sing andhok sarta jagongan kari wong loro sawise liyane ndhisiki mulih merga ora betah adhene, kalebu rombongane Giman.
Awane Surat leyeh-leyeh ana sangi­sore wit trembesi sakidule kuburan. Pikir­ane tansah gronjalan sawise krungu crita­ne Giman ngenani tali pocong sing bisa marakake sugih. Apa iya sing dicritakake rowange mau bener? Yen bener, dhe­weke banjur wiwit mikir kahanan uripe sing sarwa kecingkrangan.
Bener dheweke ngingu we­dhus cacah sepuluh sing saiki lagi diengon. Nanging dheweke mung saderma ngingu saka nggadhuh we­dhuse Pak Guru Margo, tang­gane. Pak Margo duwe wedhus cacah atusan, se­nga­ja digadhuhake warga kalebu marang Surat. Kang­go njejegake kendhil, Surat uga nyambi makarya adol bau kaya dene nukang, nguli lan macul ana sawah. Pa­kar­ya srabutan mau dilakoni betheke amrih bisa kanggo ngingoni bojo sarta anake cacah telu sing isih semega.
“Pak sesuk telat-telate aku mbayar SPP lho, yen nganti kliwat aku ora oleh mlebu,“ celathune anake la­nang mbarep sing lagi man­cik kelas siji SMP.
“Karepe Kang Surat kepiye, apa sampeyan arep nindakake tindak culika colong jupuk umpamane ?!” celathune Surti santak karo mingset ngedohi lungguhe sing lanang.
Kuwi durung katambahan anake no­mer loro sing ngringik njaluk ditukokake tas karo sepatu amarga jarene wis
Ngono batine Surat. Nganti ora rinasa kringet adhem dleweran nelesi
sing di­ngon bengok-bengok. Bareng disitetek­ake jebul gulune wedhus mau lagi ke­pulet tali cangcangane. Ing imbang kulon srengengene saya mudhun. Adzan Ashar gu­montang saka mesjid desa. Surat banjur nggiring wedhus- wedhuse diga­wa mulih sinambi nyunggi kranjang isi suket anggone ngarit.
Bengine nalika anak anake wis turu kabeh, klithih-klithih Surat ngguggah sing wadon saperlu diajak rembugan. Surat menehi isyarat sing wadon supaya metu metu saka njero omah.
“Kok sajak wigati baget ta Kang, nganti samar nek dirungu bocah-bocah?“ pitakone Surati jenenge sing wadon karo lungguh njejeri Surat ing sandhuwure lincak emperan omah. Kemul sarunge Surat banjur dibrukutake awake sinambi golek ukara anggone mucuki rembugan.
“Apa ta Kang kok ora kaya padat­ane,” sing wadon ora sranta.
Suwara manuk bence mecah sepine wengi. Miturut kapercayan, yen ana swa­rane bence pratandha bakal ana pa­wongan kang tinggal donya. Nanging Su­rat ora maelu karo gugon tuhon mau jalaran dheweke nduweni gagasan liya.
“Ngene lho Mbokmu, awake dewe iki rak wis suwe urip sarwa kekurangan. Paribasan asil dina iki entek dina iki uga. Puluh-puluh bisa tetukon, wong kanggo nyukupi mangane bocah-bocah wae isih kurang.”
“Lha terus maksude Kang Surat ?“ pitakone sing wadon karo ngglendhotake awake ing gegere sing lanang.
Gawang gawang lelakon kawuri ban­jur muncul ngegla ana ing sangarepe, na­lika dheweke nglamar Surti marang wong tuwane lan dheweke janji arep nyenengake Surti lahir batin. Manten anyaran anane mung sarwa seneng, pa­ri­basan donya duweke wong loro. Ke­tam­bahan simboke isih kuwat menehi pangan sarta gelem kanggonan Surat lan Surati.
Nanging bareng simboke Surat ting­gal donya katambahan anake loro saya gedhe, sanggan urip sing maune ora pati dirasa saiki krasa abot. Isih durung bisa nata uripe, ndadak bojone keprojolan anak katelu. Pikirane Surat saya ruwet. Bandha tinggalane wong tuwa sing ora mingsra wis diunusi kanggo ngragadi slametane simboke nganti sewu dinane.
“Piye ta Kang ditakoni kok malah ngalamun,“ wuwuse sing wadon karo tangane nggebloki gegere sing lanang.
“Ah, ngene lho Ti upa­ma awake dhewe iki golek donya kanthi dalan nyim­pang kepiye?“
“Karepe Kang Surat ke­piye, apa sampeyan arep nindakake tindak culika colong jupuk upa­mane ?!” celathune Surti santak karo mingset nge­dohi lungguhe sing lanang.
“ Ora..ora Ti, aja duwe panduga ala dhisik. Ngene lho …….“ wuwuse Surat nga­­ti-ati amrih sing wa­don ora salah tampa.
Surat banjur ngesok­ake uneg-unege ati. Wose dheweke nekad arep nem­puh dalan nyimpang, yaiku nyolong tali poconge kurban rajapati sing mentas di­kubur. Pungkasane Surati mung suma­rah marang trekahe sing lanang. Mung welinge supaya Surat njaluk piyandel ma­­rang wong tuwa sing dhuwur kasek­tene amarga apa sing bakal diniyati sing lanang kejaba mbutuhake kuwanen uga piyan­del.
Kaping pindhone Surati uga emoh melu nanggung akibate jalaran barang sing bakal dicolong mau duweke bangsa­ne lelembut sarta sanajan isih wujud layon nanging tansah diembani dening sukma kang klambrangan. Kabeh pan­jaluke sing wadon kabeh disanggupi de­ning Surat. Embuh amarga saka kepe­pete kahanan utawa rumangsa wis ora ana
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa
Nyawang gapurane Kampusku sing sedhela maneh arep dak­tinggal.
Tepungku karo Ani, sing jeneng wu­tuhe Ani Siswati Laksitorukmi patang taun kepungkur. Melu bareng tes mlebu kam­pusku ing Bale Diklat Srondol. Wektu se­mono jam 3 sore. Aku diprentah panitya nindakake tes urine. Mesthi bae aku kudu pipis ana toilet. Ning wektu semono aku durung kebelet pipis.
“Heeh omahmu ngendi mas?” Aku kaget amarga gegerku digablog wong saka mburi nalika aku lagi mangu-mangu arep mlebu toilet apa ora. Bareng dak­inguk jebul bocah wadon sing padha-padha lagi melu tes. Praupane pancen ayu, kewes, mranani. Wektu iku nganggo klambi ndhuwuran putih, roke biru. Weruh bocah ayu, penyakitku sing seneng nggodha lan seneng iseng kumat.
“Haah…kaget inyong. Lah ko si bocah ngendi, deneng si ayu nemen?” Aku balik takon, nganggo dhialek Banyumasan.
“Alah… apa inyong ayu, syukur kari ana sing ngarani ayu. Inyong ngerti ko mesthi cah Praketa, wong ngomonge meh padha karo nyong wong Tegal,” jebul logate cewek iki meh padha karo logatku sing jarene wong wetanan ngapak-ngapak.
Karo ngenteni kebelet pipis aku crita ngalor ngidul karo cewek te­punganku anyar mau. Bapak ibune dadi guru SD ana salah sijine SD ing Kodya Tegal. Dadi wiwit SD, SMP lan SMA Ani sekolah ing Tegal. Mlebu me­nyang kampusku jare merga diutus bapak ibune. Sejatine cita-citane Ani kepengin mlebu Kowal, nanging ora dipareng­ake dening bapak-ibune. Dhe­weke diutus mlebu Kampusku sing sawise lulus bisa dadi camat.
“Jenengmu sapa heeeh?” Ani takon judhes banget ma­rang aku.
“Budi!” Wangsulanku cekak aos.
“Budi sapa? Budi Jatmiko, Budi Karyono, Budi…..?”
“Budi …. sapa si …. Budi njaluk bojo!!” Aku ndhagel, plesetan.
“Ha, ha, ha…. jeneng kok Budi njaluk bojo…. inyong ya gelem dadi bojomu, sing lanang calon camat sing wadon calon camat klop…. ha… ha… ha!!!”
Swarane Ani banter mlinder nang ku­ping, nanging kok ya enak dirungokne.
Tembung-tembung mau dakanggep mung tembung iseng. Tembung sem­branan. Karo ngenteni krasa nguyuh. Aku lan Ani lulus saka tes penerimaan Calon Mahasiswa Kampusku, sawise ngliwati tes sing sapirang-pirang, klebu akademis, tes fisik lan tes mental utawa psikotest.
Aku sakanca sing lulus saka propinsiku ana 113, banjur digawa menyang kampus Jatinangor sarana numpak bis. Tekan Jati­nangor aku wis ora nate ketemu Ani maneh. Apamaneh ing masa karantina nem sasi ora oleh ketemu karo kanca sa­dhaerah, utamane siswa lanang lan wadon. Ora oleh disusul, utawa ditiliki dening wongtuwane. Surat-suratan bae ora oleh. Aku dhewe ing semester per­tama manggon ana ing barak Sulawesi Selatan. Ani mbuh manggon ana ing barak endi, wong barak Praja Putra karo Praja Putri dipisah. Jeneng-jeneng barak utawa asrama nganggo jeneng propinsi. Wiwit saka barak Nanggro Aceh Darus­salam tumeka barak Irian Jaya.
Aku ora arep crita sing susah-susah ana ing kampusku. Aku arep crita sing apik-apik bae. Ana ing kampusku nyan­dhang, mangan, turu gratis,
Sing paling nabet ana ing atiku yaiku yen mangsane mangan. Mangan esuk, mangan awan, lan bengi nikmate pol. Manggon ing Menza. Bebarengan. Ben­dina menune mesthi ana daging lan iwake.
Sajrone nem sasi yen kebener ing Menza, kajaba kelingan bapak, ibu, lan adhik-adhik, aku uga sok kelingan Ani. Aku asring ngalamun, upama Ani ana ing jejerku mesthi lawuhe iwak dakrebut. Mesthine wong Tegal ora doyan iwak, wong omahe jare cedhak segara.
Sajrone nem sasi aku kerep ngimpi ketemu Ani. Ana alam pangimpen Ani wis dadi bojoku. Aku asring digablogi Ani. Njaluk klambi nggablog, luwe nggablog. Aku ya ngesun pipine Ani sing menul-menul. Ning kabeh iku mung ngimpi.
Nalika masa Karantina wis purna kabeh praja dibebasake ketemu karo kanca sadhaerahe. Praja saka Jateng padha kumpul ana ing barak Jateng. Sing dak­goleki dhisik dhewe Ani. Ing ruwang per­temuan barak Jateng Ani ora katon. Aku isin takon. Mula dakgoleki saben kamar. Muter-muter saben kamar daklinguk. Ora ketemu. Nganti wayah mangan awan tetep ora ketemu. Nganti aku kaya wong stres, banjur kebelet pipis. Kuwatir pipis nang clana aku banjur mlayu menyang toilet sing ana ing cedhak menza.
“Heeh digoleki rana-rene jebul ana ing toilet!!”
” Jenengmu sapa heeh?” Ani takon judhes banget marang aku.
Aku digablog wong saka mburi. Swa­rane ora pangling mesthi Ani. Nalika aku weruh Ani sing nganggo
pingkiranku sing waras ilang. Ani lang­sung dakrangsang, dakrangkul, dak­kekep, dak­arasi pipine sing menul-menul. Ani ora su­wala. Marem. Tujune ora ana wong liya sing weruh. Aneh kebelet pipise ilang blas.
bisa pesiar bareng. Iku bae nyolong-nyolong, sebab yen nganti konangan ana praja putra karo putri pesiar bareng, mesthi bakal diukum.
“Bud… apa bisa awake dhewe suk urip bebarengan mangun bale wisma?” Tako­ne Ani marang aku nalika bisa pesiar ba­reng menyang Cadas Pangeran, desa an­tarane Sumedang-Jatinangor sing kawen­tar sering ana kacilakaan lalulintas amarga papane sakitere dalan aspal rumpil, pe­reng lan jurang jero.
“Ya An mung kari donga, lan usahane awake dhewe kanggo urip bebarengan!!”, wangsulanku manteb karo nyawang man­ther mripate Ani sing dina Minggu iku katon sumringah.
Ana ing menza iku aku karo Ani, se­najan wektune winates, wis bisa nyuntak sakabehing panguneg-uneg, bisa ngrakit ukara-ukara kang saya ngraketake ka­tresnanku marang Ani lan suwalike. Iku kabeh kanggo bisa nggayuh urip beba­rengan. Bab wong tuwaku sing mung tukang becak Ani wis ora ngreken, ora nda­dekake masalah. Wong jarene arep ora nikah karo tukang becake, nanging karo putrane lulusan IPDN golongan III/a sing bisa dadi camat.
Ani malah duwe gegayuhan sing luhur. Jare suk yen wis dadi birokrat, dadi peja­bat, arep tansah disyukuri, kanthi ninda­ka­ke wewenang lan kewenangane kanthi bener lan pener. Amanat saka Gusti kanthi wujud beslit saka pamarentah arep dilek­sanakake kanthi kebak tanggung jawab marang Gusti Allah, marang negara, atas­an lan mligine marang masyarakat. Amar­ga hakekate kabeh mujudake kepercaya­an saka rakyat lan diblanja nganggo dhuwite rakyat.
“Heeh, Pak Camat ngalamun!!!”
Aku digablog Ani nalika aku lagi ma­dhep ngalor nyawang gapura kampusku. Jebul Ani mentas metu saka barak Maluku, ora liwat gapura ngarep. Dheweke liwat gapura kulon saperlu pamit Pak Idrus, tukang kebon sing sabar.
“Bud….eh Mas Bud sida liwat jalur utara??”
Ani minangka PNS golongan III/a. Gusti Allah wis ngijabahi gegayuhanku karo gegayuhane Ani. Aku lan Ani ditugasake ing Kodya Tegal.
“Bud… eh Mas Budi isih kelingan Menza??” Takone Ani nalika wis lungguh jejer karo aku ana ing bis.
Aku manthuk. Aku ngerti karepe Ani. Ngambali prastawa-prastawa romantis ana ing menza. Ani daksawang, dakkekep banjur dakarasi. Wong sakbis kejaba supir nylinguk kabeh. Aku lan Ani wis ora ngre­ken, cinta itu buta,
GOLEK BANYU APIKULAN WARIH, GOLEK GENI
Altdorf inggih punika kutha krajan Kanton Uri ing Swiss.[1] Mapan sacaketing Lepen Reuss lan Schachen torrent.[1] Ing sapunjering kitha wonten landmark utawi lambang kitha Altdorf arupi reca prunggu William Tell (1895).[1] Tetenger kitha kados biara Capuchin saking taun 1581, setunggal menara abad perotengah, lan greja ing sacaketing balé kitha, ingkang dipunwangun taun 1799.[1]
Papan dunungipun[besut | besut sumber]
punika wonten ing sakiduling Danau Lucerne, sawetanipun Lepen Reuss. Manggen ing jalur transportasi utami margi Gotthard Pass lan margi rel Gotthard.
oldid=982281"	Kategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 2 Maret 2016.
Di Jakarta | Info Thai Tea Powder Di Bekasi | Info Thai Tea Powder Di Bogor | 1 (current)23	Artikel lainnya »
katon ayu, jalaran tekaku ing kono nge­pasi dheweke ngegas motor ninggalake prapatan gang lima. Ora patiya dakgagas nemen kaya ngapa ayune sing sateme­ne, nanging blegere sing saklebatan kuwi sing ngipnotis aku. Sing penting wengi kuwi wetengku enggal oleh isen-isen. Ya neng prapatan
kanca nunggal kos mapag neng terminal ngono wis mangan kawit sore. Iki ngono merga program dhietku sing lagi wae daktindakake. Saliyane saben
biyasane saben wengi klayapan golek pecel Tepe 8 utawa neng Njagir, saiki wis prei ken­ceng ngempet hawa luwe.
Mangan wengi sepisan muga-muga ora marai lemu, ngono dongaku sadu­runge miwiti mangan. John sing krungu rapalan tolak balak lemu kuwi malah ngguyu kemekelen. Dheweke alok yen aku bakalan susah dhiet jalaran seneng ngemil. Arepa alok nganti lambene ndo­wer ora dakreken. Pancen bener, peser­ta dhiet anyaran isih angel ninggalake pakulinan lawas, yaiku ngemil.
“Percuma wae ngerti praupane mung saklebatan! Apa sing arep mboksawang? Upama tumpakane Mio abang, hla bocah sing tuku sega gorenge si Yon ya akeh tunggale,” clathune John nalika dakcri­tani.
“Wis ta John, senajan saklebatan aku iki ora
kuwi padha ka­ro ngenteni bosoking beling. Mokal. Ya nek pancet numpak Mio, sapa ngerti kuwi sepedhah silihan. Njur ganti maneh numpak Tiger?”
“Wah edan kowe. Ayune kaya ngono kok numpake Tiger. Ora patut!”
Dumadakan aku malih lam-lamen ke­nya ing prapatan gang lima wingi. We­wayangane saben-saben wektu tansah metu ing pikiranku. Ora kaya nalika ke­temu sepisanan. Sesuke kepengin mba­leni maneh lelakon sewengi, sapa ngerti kenya kuwi uga tuku ing kono. Mula John dakajak andhok sega goreng prapatan gang lima kuwi.
Nanging awak yen lagi apes, tekan prapatan gang lima ngepasi sepi sing tuku. Ngerti kahanan kaya mangkono, John sansaya ndadi anggone ngguyu. Jarene yen kepengin akeh sing tuku kudu ngepasi wayah jam mangan, udakara bubar magrib. Dina sesuke aku budhal dhewe tanpa ngajak John, pamrihe yen ora ketemu, dheweke ora tambah ngece. Dhasar durung beja, senajan dikaya nga­pa mesthi wae ora nemoni mulya. Wu­sa­na rencanaku kuwi dakwurungake. Telung ndina mangan sega goreng terus jelas mblenger, apa maneh yen sing di­goleki ora enek.
“Bocah nek dikandhani ora manut ya ngono kuwi. Lagi gandrung ta? Kok nggo­leki wong sing ora jelas. Neng jurusane awake dhewe akeh bocah ayu Broooo!” kandhane John.
Pancen bener. Hla wong ketemu wae mung saklebatan, mesthine ora bisa na­matake. Pokoke kang kena dadi pa­thokane ya mung Mio abang plat AG. Bacute wis ora ngreti maneh. Upamaa wis klakon ketemu banjur arep dikapak­ake? Yen mung kepengin ngerti wae rugi anggonku keraya-raya nggoleki dhe­weke. Aku dhewe uga ora ngerti yen wis ketemu banjur arep ngapa. Sing cetha penasaran banget.
Sesuke, nalika kau goncengan karo John ndilalah sim­pangan karo kenya sing kuwi neng portal dalan mlebu kam­pus. Ora kleru, sepedhahe Mio abang plat AG. Arep menehi weruh marang John,
“John, kuwi mau sapa?” pitakonku marang John.
“Piye ta Ad we ki? Genahe Ika ngono lo. Cah maba.”
“Heh, ngerti apa ora we. Ya bocah kuwi lo sing ketemu pas neng prapatan gang lima kae.”
”O, bocah gemblung. Nek nggoleki ae eram, jebule ya Ika. Lagi pedekate kuwi, karo Dimas.”
Jebul kenya sing ketemu ing prapatan gang lima wingi ora liya ya adhi angka­tan­ku dhewe. Emane suwene telung sasi aku ora nate weruh. Jarene John aku ke­tinggalan brita nganti ana maba ora patiya ngreken. Apese maneh, Ika lagi wae pede­kate karo
Kabupatèn Ogan Komering Ulu Kidul iku kabupatèn ing propinsi Sumatra Kidul, kutha Muaradua iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar. Kabupatèn iki sejatine kasil pemekaran saking kabupatèn Ogan Komering Ulu.
Kabupatèn Ogan Komering Ulu Kidul ketata jroning 10 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kabupatèn: Banyuasin | Empat Lawang | Lahat | Muara Enim | Musi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ogan_Komering_Ulu_Kidul&oldid=1103080"	Kategori: Sumatra KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 22 Oktober 2016.
Vorstand:Ing. Josef OswaldDipl.-Ing. Nikolaus DaumeDipl.-Ing. (FH) Manfred SchmitzDipl.-Ing. (FH) Karl-Walter SchusterDipl.-Ing. (FH) Hermann Sperber
Upacara Raja Swala: Demung sawit, o Upacara metatah: Kawitan Tantri, Demung Sawit; o Upacara mapetik: Malat Rasmi, o Upacara pawiwahan:
kakawasaanana ka minantuna, Prabu Ajiguna Linggawisésa (1333-1340), lajeng ka Prabu Ragamulya Luhurprabawa (1340-1350). Ti Prabu
Prabu Hulukujang (766 - 783)Prabu Gilingwesi (minantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)Pucukbumi Darmeswara (minantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu Darmaraksa (adi beuteung Rakeyan Wuwus, 891 - 895)Windusakti Prabu
ngisi pas komeng ketok luwih mumet pak, apike dicopas dhisik yo? [Reply]	Wandi thok
November 18th, 2009 at 09:15	| #21
Komengku nek nganggo ndotcom isih dianggep spammer pak, nyuwun
beliau?_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
IV LAHIRNYA GURU AGUNG ROMO Rps SASTROSUWIGNYO...
BAB III TERJEMAHAN TEMBANG (KIDUNG) DHANDHANGGULA ...
nggugah wong turu opo meneh mlebu gang sakjane telo wis nduwe nok bengkel’e cah – cah
kurambangning sagara, wong ngipun halong kang mati.
275. Pitung dina lami nira, gentuh hiku hangebeki pretiwi, hing leneng hadampar, hanerus maring batu Dendeng kang nganyuk, wong ngipun kabeh hing paliya, saweneh
ya...nek nggone gogon sing sensitif ki nggon dhuwit...nek nggonku ki sing sensitif nggon..,.anu je.....
“Sugeng sonten pak jaf. Sugeng riyadi nggih. Nyuwun pangapunten menawi vi3 wonten salahipun. *
aRdho (19:58:00) : hahaha… *ngakak*
bryan (21:25:26) : :)) :))
IndraPr (02:16:20) : *ROTFL* 😀 😀
OmSulis (16:29:31) : mesakno rek!!..
mbenjang maleh mboten sah ‘sok keminter’ nggih..
eh, matur sembah nuwun e-mail dalem kolo mbiyen meniko sampun panjenengan dalem reply 🙂
Hany (01:17:59) : Halah, halah, halaaaah….. ngaten meniko tho, critanipun! Lha pantes mawon kulo rodho bingung. Wong sampun
sing paling jos kanggo ‘pean. Plus bonus ciblek nek gelem. hehehehe
Translate this blog into different languages	Cepet, Slamet, Ora Klelat-klelet
ORA beda karo swasana ing dalan-dalan gedhe jero kutha, ing jagading politik uga kabeh padha ketok kesusu olehe lumaku. Kabeh padha rebut dhisik. Kabeh padha kepengin ana ngarep dhewe. Sing penting cepet, nganti sok-sok lali menawa apa wae iku temene kudu nganggo wewaton, kanthi irama, lan angon wektu.
Jagad unen-unen temene wis kebak dening pamrayoga supaya samubarang tumindak tansah ora ninggal ing pangati-ati. Sing penting slamet lan ketekan sedyane. Nanging jroning swasana sing saya cepet owah-owahane, ing kahanan sing sok-sok sarwa ora bisa dipesthekake, apa isih relevan unen-unen kayadene ‘’alon-alon waton kelakon’’?
Ing jagad pewayangan, Baladewa kerep digambarake minangka ratu sing srogal-srogol, samubarang tumindak kudu sarwa cepet. Nanging ya kuwi, saking srogal-srogol lan cepete, sok-sok dadi kecepetan lan kurang ing petung. Titik kelemahan mangkono iku sing banjur dimanfaatake dening rayine, Prabu Kresna sing jejer minangka botohe Kresna. Baladewa diapusi, dikon tapa ing Grojogan Sewu sasuwene Bratayuda. Pamrihe, ratu Mandura iku ora ngrewangi Kurawa, saora-orane ora ngrusuhi skenario sing wis dirancang dening Kresna.
Senajan ora nganti fatal akibat saka tindak-tanduke sing sarwa cepet, sok-sok luput uga patrape Baladewa. Semonoa, Baladewa tetep dadi werna liya sing ngregengake jagad pewayangan.
Ing lakon ketoprak, Arya Penangsang bisa dadi gambarane kebat kliwat. Jroning memungsuhan karo Sultan Hadiwijaya saka Pajang, Arya Jipang iki katon banget olehe kepengin cepet-cepet ngrampungake perkara. Marang gurune, Sunan Kudus, dheweke nyuwun tulung maeka marang
kurang ing kaprayitnan. Nalika dimanggakake supaya lungguh ing kursi sing wis dicepakake, dheweke nulak alus. Pungkasane, malah Arya Penangsang dhewe sing nglungguhi.
Ing kono, wong loro mau malah padudon, padha ngagakake kerise dhewe-dhewe. Sunan Kudus sing mrepegi banjur nyapih, nyekeli tangane Hadiwijaya kanthi ngucap, ‘’Rangkakna!’’
Kuwi jarene pralampita amrih Arya Jipang ngrangkakake keris menyang awake Hadiwijaya. Nanging ora mengkono panampane Penangsang. Keris dirangkakake.
Nalika campuh perang Jipang-Pajang, Arya Jipang uga wis diwanti-wanti supaya luwih sabar, aja nganti nyabrang Bengawan Sore. Nanging dhasare watak wantune sarwa grusa-grusu, Penangsang lali marang petung, satemah nemahi tiwas perang mungsuh putra angkate Hadiwijaya, Senapati.
Jroning khazanah unen-unen Jawa, kejaba ‘’alon-alon waton kelakon’’, uga ana ‘’kebat kliwat, gancang pincang’’. Semangate padha, padha-padha nengenake tumindak sing luwih sareh, yaiku sakabehing tumindak kudu ditimbang lan dilimbang, ditinting lan ditanting mungguh tuna lan bathine.
Nanging apa sing sarwa cepet iku mesthi bakal nuwuhake kapitunan? Apa sing cekat-ceket iku mesthi ora mikolehi? Mengko dhisik.
Wisanggeni contone. Kejaba tegas, putrane Arjuna iku tumindak sarwa cepet lan pas, luwih-luwih kanggo njaga utuhing bangsa. Wisanggeni uga ora tau mangu-mangu. Upama ora ana Wisanggeni, bokmenawa tlatah Banakeling, Widarakandhang, lan Tunggarana durung manunggal jroning bedhamen. Mangka, sadurunge tansah ora ana kerampungane.
Saka babon Ramayana, Rama digambarake ora enggal tumindak sanajan Sita wis suwe ana jroning cengkeremane Rahwana. Tujune ana Sugriwa lan bala wanara liyane sing tansah cukat, ceket, trampil, trengginas jroning tandang grayang.
Semono uga Arjunasasra, sing jan-jane uga ora beda karo Sumantri. Loro-lorone dianggep padha kasil nindakake pakaryane dhewe-dhewe. Kamangka, ora! Dudu Sumantri, apamaneh Arjunasasra, nanging Sukasrana. Sukasrana sing ‘’pasang badan’’ nalika Sumantri dadi duta pamungkase ratu Maospati mboyongi Dewi Citrawati. Sukasrana uga sing kelakon muter Taman Sriwedari nalika Sumantri, uga Arjunasasra, isih mikar-mikir piye carane minangkani pamundhute sang dyah ayu mau.
Ya, Sukasrana lan uga para wanara wis tumandang cepet jroning kaanan krusial, kahanan sing mbutuhake apa-apa kudu ditindakake kanthi cekat-ceket, ora klelat-klelet.
Pancen, apa-apa iku ana wektune sahingga ora perlu nggege mangsa. Nanging ora banjur mung angon wektu, yen kuwi uga mung mujudake sikap pasif utawa malah thenguk-thenguk ngarep-arep nemu kethuk.
Dalan rupak aja nganti kedhisikan! Iku sing sok-sok ndadekake luwih padha milih dalan sidhatan, merga luwih cepet tekane, senajan sing
nanging temahan pincang. Sing bener lan pener, mesthi wae kebat nanging ora kliwat, gancang nanging ora pincang. Ora klelat-klelet, nanging slamet. Merga ya slamet, rahayu, iku tujuan sing luhur dhewe.
Ora mung merga wedi kelancangan, merga yen ngugemi pituture Sasrakartana, piye bisane rikat tan nglancangi. Utawa maneh, ora perlu ditunggu nanging dienteni karo mlaku.
Crita saka Babad Tanah Jawi kaya-kaya bisa dadi kaca benggala. Wahyuning praja, tumrap Ki Ageng Giring, temene wis kari dipuluk. Emane, klapa degan minangka wadhage wahyu ora enggal-enggal diombe, nanging malah didokok ana paga. Marang sing wedok, dheweke uga wanti-wanti supaya degan mau direksa. Ki Ageng Giring nduwe panemu, ‘’ngombe degan’’ iku uga kudu ngenteni sangat sing pas, angon wektu, ora perlu kesusu lan grusa-grusu.
Sajake Ki Ageng lali, manawa sing ngoyak tumuruning wahyu ora mung dheweke. Pemanahan sing pancen sarwa cekat-ceket nanging tansah kebak ing petung, ndilalahe mampir ing omahe Ki Ageng. Dhasar ngelak, degan diombe, nganti entek. Wahyu keprabon nyarira tunggal ing
iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe” View on
Bantul, sleman, wates / kulon progo, wonosari, yogyakarta, prambanan. Kabupaten bantul, sleman, kulon progo, gunung kidul
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng
wongtua, anyak ditandurke pangerten becik lan bener kaya etika, tradisi liwat dongeng, dolanan anak sing
rodane rodo ombo sithik, wani luwih rebah meneh kuwi 🙂
ciptaan Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro.
ngapunten.punapa meja tulis njenengan sampun trep madepipun.mesakaken lare-lare bilih bade wonten pikajengan dateng njenengan. sajak kirang
wf hung berkata:	Mei 6, 2009 pukul 6:38 am	@ budes
ibu, njenengan kok nggih tumut tangglet sinten to… sejatosipun pak alex STM meniko? mugi dados kawuningan ibu, pak alex STM meniko inggih salah satunggilipun “oemar bakry” ing laladhan wiyata mandhala SMKN3BUDURAN SIDOARJO.nuwun nyuwun gunging pangaksami ibu.
lanPemuda propinsi Taufan Ing Insel wong. nggaw? Kulon Indon?sia, salah Jawa. Jawa Jawa). ak?h banget. Jawa saka kayata kulon ing dh?w?k?
pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats
IKASENGSEM MRING HYANG WIDDHIBEBUKANE SEMEDIPara aji sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,Manawi boten klentu kula sampun nate ngedumel ing mriki ukara ingkang ungelipun makaten: Kaweruh bab ngelmu [kabatosan] punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipunpercados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe.”Sampun kalimrah tumraping bangsa Wetanan nindakaken laku prihatin, anggentur tapa brata, semedi, lsp. minangka panembungipun dhateng Gusti Kang Murbeng Dumadi. Tamtu, prayoginipun panjenengan sampun namung maos andharan kula kemawon, nanging sumangga sami sesarengan ngangkah sageda sumerab lan ngalami semedi ingkang sanyata punika. Manawi kita dereng sumerab semedi ingkang nyata, punika ateges kita dereng pikantuk pangawikan pribadi, basa kemplingipun self-knowledge. Lan samangsa dereng damang dhateng pribadi kita piyambak-piyambak, ‘aku’-nipun piyambak-piyambak, semedi punika boten ngemu teges punapa-punapa. Manawi boten wonten tegesipun, lha rak mudakir, eh mubadzir ta? Lajeng kados pundi caranipun semedi ingkang leres lan ngemu teges punika?Lenggah ing pojokan patamanan
punika rak boten teges semedi ta? Makaten punika wau leregipun namung nggelengaken cipta, tegesipun misah. Kula saged mesthekaken yen wonten sawatawis tiyang ingkang nyobi ngecakaken semedi kanthi cara-cara wau.Panjenengan ngangkah nggelengaken cipta, ning nggagas sawijining lesan [objek] lan pikiran panjenengan klambrangan mrika-mrika, punapa malih kanthi mripat merem melek kedhip-kedhip kemuayu kados Yong Ma, panjenengan pidih sagedipun gumeleng. Samangsa kandhas ing sedya, lajeng panjenengan ndonga umik-umik. Dados manawi tiyang saestu pangangkahipun badhe mangertos kados pundi ta semedi ingkang leres punika, tiyang kedah sumerab kalintuning tanduk ingkang kita wastani semedi. Sampun tetela yen nggelengaken cipta punika sanes semedi.Panjenengan ngangkah badhe nggelengaken cipta dhateng sawijining lesan, ning pikir panjenengan slewengan dhateng barang sanes, temahan dumados cengkah-cinengkah, benceng kajeng ajegan. Yen pancenipun makaten badhe katujokaken dhateng satunggiling lesan, ananging pikir boten purun, nyleweng dhateng sanes. Cobi sapunika panjenengan waspadhakaken, ing salebeting lampah nggelengaken cipta makaten punika, ing ngriku rak ketingal mengku patrap mageri pribadi, dados nyimpang saking tujuwan.Samangke nyandhak bab ndonga. Cetha bilih ndonga punika wonten wohipun. Upamia boten makaten, mangsa puruna tiyang pinten-pinten ndonga. Kados-kados ing salebeting ndonga pikir lajeng kadamel kendel [kendel=lerem; dede kendel=wani]. Kanthi ngucapaken tetembungan ajeg wongsal-wangsul pikir lajeng dados lerem, sarta ing salebeting lerem wau lajeng wonten pitedah, sawangan utawi wangsulan. Ning, makaten punika inggih taksih kalebet peranganing karti sampekaning pikir.Jalaran, gunggung kepruk sarana dedonga panjenengan saged damel lereming pikir. Sarta ing dalem lerem wau, wonten wangsulan sandhi jumedul saking raos ingkang boten kawedhar dalah ingkang kawedhar. Ning, makaten punika inggih taksih kawengku ing kawontenan ingkang boten suka pangertosan.Semedi punika sanes panembah [panembah dhateng pamanggih, gegambaran, utawi kapitadosan] amargi samukawis gegubahaning pikir, punika taksih kalebet ewoning brahala. Saged ugi tiyang boten mangeran dhateng reca, jalaran dipun manah yen pakarti punika nasar saking nalar, kapilare, lan gugon tuhon.Semedi kanthi mundi-mundi barang gegubahaning pikir, pepetan, pamanggih, rama, begawan, kyai, selebritis, lsp., punika inggih sanes semedi ingkang nyata. Cethanipun, punika namung sawenehing lampah ngoncati dhiri pribadi. Patrap ngoncati makaten wau pancen asring saged damel pemareming manah. Ning, inggih taksih ewoning ngoncati.Pangangkah saged dados tiyang utami kanthi pambubidaya ingkang tanpa kendhat [ngangkah badhe dados tiyang utami sarana masuh dhiri sarana pangatos-atosing pamerdi dhateng dhiri pribadi tuwin sanesipun], punika inggih sanes semedi ingkang nyata.Kathah ingkang kawilet ing lampah makaten wau. Sarehning punika wau boten mbuka pangertosan kita tumrap kajatening pribadi, pramila lampah punika wau sanes margi ingkang anjog dhateng saleresipun. Pepunthonipun, punapa ta dhasar panjenengan kangge mawas ing saleresipun manawi tanpa pangawikan pribadi?Bilih tanpa pangawikan pribadi, sadaya ingkang panjenengan tindakaken punika namung badhe manut dhasaring pangangen-angen kita, manut tanggaping cipta ingkang sampun mawa corek.Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos], punika tanpa ngemohi lan tanpa nanggapi [basa monceripun
Pasrah bongkokan wis apa jare kono, ngantos estu tuhu pramana dhateng mobah-mosiking pribadi, polahipun pribadi. Lha, inggih punika margi ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.Semedi punika boten ateges kedah nilar bebrayan lho! Bebrayan sampun dipuntilar piyambakan, mangke ndhak sakit rindu. Semedi punika lampah ingkang tundhonipun mbuka pangertosan dhiri pribadi. Bilih tiyang sampun wiwit sumerab ing dhiri pribadi [boten namung ing raos ingkang kawedhar, nanging ugi peranganing dhiri pribadi ingkang tan kawedhar], lha ingriku punika bebukaning kahenengan.Pikir ingkang kakendelaken sarana peksan, sarana tiru-tiru, punika boten kendel [lerem]. Punika pikir ingkang kandheg. Punika sanes cipta ingkang awas ing pangawikan, tan ika iki, sarta gampil nggraita ing pambudi.Semedi punika mbetahaken tansah awas lan pamawas, tansah kraos ing saben tembung, pikir lan raos, ingkang medharaken kajatenipun pribadi kita ingkang kawedhar dalah ingkang boten kawedhar. Ing sarehne makaten punika sakelangkung rungsitipun, mila kathah ingkang milih ngoncati lampah semedi, lajeng pados sadhengah kasenengan barang ingkang nggendeng manah.Ning, samangsa tiyang mangertos bilih pangawikan pribadi punika bebukaning semedi, prakawis punika lajeng dados sakelangkung wigatos sarta damel sengseming manah. Awit, gunggung keprukipun [wiwit mau kok keprukan terus ta ya!] bilih tanpa pangawikan pribadi, mokal panjenengan badhe kasembadan saged nindakaken ingkang panjenengan wastani semedi ingkang leres lan ngemu teges.Ning, manawi panjenengan taksih leket ing agami/kapracayan panjenengan, rekening panjenengan, tetumpakan panjenengan, griya panjenengan, utawi kosokwangsulipun, panjenengan babarpisan nyingkur samukawis kadonyan, utawi, saged ugi panjenengan taksih leket dhateng pamanggih [feeling panjenengan nggeleng mriku, temahan pamanggih-pamanggih wau dados dhasaring gegubahan panjenengan ingkang saya mindhak-mindhak], sampun samesthinipun punika sanes semedi ingkang leres.Kados atur kula ing inggil, bilih pangawikan pribadi punika minangka bebukaning semedi. Tanpa pangawikan pribadi, tangeh sagedipun semedi. Manawi tiyang punika saya lebet pangawikaning ing dhiri pribadinipun, angen-angenipun dados lerem lan lugu kendel, saged nglalekaken kajatenipun.Kendelipun punika boten kadamel, boten kapeksa awit saking melik ganjaran swarga utawi saking ajrih neraka. Ing riku lajeng wonten kahenengan, lah ing ngriku ngalelanipun Ingkang Sanyata, Kasunyatan, The Reality.Ning, kahenengan ing riku sanes kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha, utawi Hindu. Kahenengan ing riku punika kahenengan ingkang boten kenging kawastanan. Mila, bilih panjenengan ngambah margining kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha utawi Hindhu, tangeh sagedipun kendel. Dados, manawi tiyang nedya manggih Kasunyatan, kedah nyingkur babarpisan wewatesanipun, punapa Islam, Kristen, Hindu, Buddha, utawi golongan sanesipun.Manawi perlunipun namung nyantosakaken dhedhasaranipun [i.e. agama/kapracayan panjenengan] sarana semedi, sarana mituhu ing tuladha isining kitab-kitab utawi dhawuhing ika iki, punika tumraping kula pribadi namung badhe damel kandheg lan bawuring cipta. Lan kula boten saged mesthekaken saestu punapa ingkang dipunpingini ing akathah, awit pancen gampil damel patuladhan lajeng dipunpituhu. Ning, manawiti yang ngangkah badhe luwar saking dhedhasaripun, punika mbetahaken pamawas ingkang tanpa kendhat dhateng sesrawungan.Samangsa sapisan kemawon sampun kasil saged ngambah ing kahenengan makaten wau, temahan tuwuh kawignyan bawa anggit ingkang boten kados salimrahipun. Ning, kahenengan punika boten saged ginayuh punapa malih dipuntiru, manawi makaten lajeng ical. Panjenengan boten saged dumugi ingriku sarana ngambah margi pundi kemawon.Sagedipun kadumugen, namung manawi larahing pribadi dipunmangertosi, sarta
sampun boten nggubah, punika dhatengipun bawa anggit [dumadi]. Awit saking makaten wau, pikir kedah dados prasaja, angen-angen kedah tentrem.Ning, tembung ‘kedah’ punika estunipun boten leres. Ungel-ungelan ‘pikir kedah dados prasaja, angen-angen kedah tentrem’, punika mengku suraos pameksa. Angen-angen punika saweg tentrem samangsa boten dipunpeksa, nembeh sadaya pakartining pribadi saged kendel.Manawi sadaya polahipun pribadi punika sampun kendel, lha ing ngriku saweg wonten kehenengan. Kahenengan makaten punika semedi ingkang sanyata. Inggih salebeting kahenengan ingkang makaten wau ngalelanipun Kasunyatan.Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badhane. Wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib, awit gede-gedening kangelan iku ora kaya wong kang gagal anggone nindakake lakune. Rasa kuciwa kang mangkono bakal nuwuhake rasa prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep-arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sabene, marem mung dadi wong lumrah maneh.Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan, iya iku ati kang
sedya sumedya ambanjurake ancase, iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi manungsa temenan kang diendahake dening wong akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.Wong ahli kasutapan tansah yakin anggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib, iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (White Magic) utawa kasekten ireng (Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.Kasekten putih iku satemene ilmu luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro-karone saka sumber kang padha, sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan aran kang padha, nganggo asmane gusti. Tinemune ilmu-ilmu kasekten kalawan kekuwataning pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.Wong kang nglakoni tapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya. Kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa.Samengko upamane banjur ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh. Dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badhane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat prabawa iku dadi kumpul ing dalem badhane wong kang anarik dzat, nganti tumeka wusanane badane wong mau bisa ngetokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Dhiyan, Jubah lan Teken. Dhiyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene Teken minangka dadi pralambange kekuwatan gaib.Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasembadan apa kang nedya digayuh. Rasa wedi njalari wong dadi ora bisa nduweni budi daya apa-apa.Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, ati mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Yen atine nganti gugur, kasutapane iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib kang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kaya kenthos.“Nepsu” iku marakake lungkrah dayane kekuwataning batin. “Semang-semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. “Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrape badhan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .·Aja sok singsot·Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.·Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun.·Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.·Aja mencap-mencepake lambe.·Aja molahake lidhah lan
narithilake kedheping mata.·Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki. Karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhongkol angganjel pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik-thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri, iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.Ora mung tumindak tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib, nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badhane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badhane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane, mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.Supaya bisa nindakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna, wong ngesthi kudu mangerteni cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :·Mardhika ing panggonan kang sepi.·Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.·Badhan kajejegake lan janggute diajokake.·Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandhangan dadi longgar lan kepenak kanggo ambegan ngatur mlebu metune napas.·Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.·Sakehing urat-urat kakendhokake.·Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget, diampet
gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :·Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.·Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempetake. Kalawan mangkono iku gorong dalaning napas tansah tetep menga.·Ambuanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan, nganti dhadha dadi kempes lan weteng dadi mekar.·Banjur marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan.Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus, iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nalika nindakake patrap kanggo napakake napas iku.Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah: ngendhokake sakabehing urat-urat, nyelehake tangan sakarone pisan ing sadhuwuring weteng lan nindakake
miturut patrap mau.Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur
ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. semene dhisik, isih ana candhake ...!
Raja : Ono lakon kok koyo mengkene iki piye kakang
Patih : gusti, kawulo mboten saget matur punopo-punopo
Raja : Delengen kuwi, bocah nom-nom podo mabuk mabukan,teler ngono kuwi piye kakang
Patih : Sedoyo dawuhipun kanjeng ratu sampun kulo tindakaken, namung hasilipun kados mekaten puniko
Raja :Piye guru guru kae anggone podo mulang….
Menteri : mboten kirang-kirang poro guru anggenipun mucal kesaenan
pelipur kangen slama merantau di ranah minang 🙂
saya link ya mas blognya… pareeng..
bu_punsu39 Says:	July 1, 2008 at 12:27 pm | Reply wahhh, nembe punika kula manggih blog ingkang ageng ginanipun kangge ngagesang, ugi nguri-uri kabudayan jawi, lan kabudayan nusantara. Basa indonesianipun .. salut .. jos gandhos pokoke mak nyus.
Panci gesang namung mampir ngombe, nanging ugi sinambi nyethot lan nyiwel, menawi namung ngombe mawon mangke kembung padarannipun.
ahnad jenggo Says:	July 6, 2008 at 11:29 pm | Reply kagi iki aku ngerti blog kang kebak wawasan budaya jawa. Dak suwun sambag uga ing
mugi mbok sageto terus dipun “up-grade”
bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
nanging bisa rumangsa lan hangrumangsani, kanthi rasa, rumangsa, lan pangrasa ).
maneh daerah Ngrandu wis biasa golek damen neng kono.
limalas, kapetung wi-­ wit patemonku kang pungkasan karo dhik Arum Dalu. Aku ora ngerti kepriye kabare saiki. Malah mapane ana ngendi wae aku ya ora nger­ti. Nanging critane tetep sumimpen rapet ing atiku lan tetela ora bisa digan­teni wong liya, kalebu bojoku dhewe sing wis suwargi.
Atiku adreng kepengin nggoleki, na­nging wedi. Upamane ketemu, ya mung tiwas ngonggo-onggo. Arep dak pek? Apa bojone oleh. Upama dheweke ran­dha pisan, yen butuh ngepek ya isih kudu ngenteni sepuluh taun maneh, awit supa­tane bapak-bapak biyen 25 taun. Ah, le­la­kon kok kaya ngene. Ngeres. Ngrantes. Ngenes. Yen dak aranana akibat pokale bapak, kok degsura temen. Luwih becik dak sebut: Iki akibat rasa kurmat lan bektiku marang bapakku. Lire mengkene:
Nalika sekolah biyen aku duwe kanca arane Arum, amor saklas terus, wiwit ke­las siji SMP nganti lulus sarjana. Sa­ben dina runtang-runtung nganti kaya sedulur. Bareng wis kuliyah, srawungku mekar dadi sambung tresna. Nganti tau prasetya ing Umbul Jalatundha. Dhik Arum sumpah:
“Mas, yen umbul iki isih metu banyu­ne kang mili ngelebi pesawahan, tresna­ku tetep subur ngrembaka kaya tanduran ing sawah-sawah iku”.
Aku ya nimbangi. Ngene sumpahku:
“Dhik, yen gunung Merapi isih metu lahare, kang nyuburake palemahan ing pe­renge, tresnaku tetep subur ngrembu­yung kaya wit-witan ing alas pereng Me­rapi iku”.
“Dhik, aku arep matur bapak, minggu ngarep arep nemoni bapakmu nglamar kowe. Mula kowe ya matura bapakmu”.
“Iya, Mas”, saure dhik Arum mantep banget.
Bareng aku matur bapak tenan, jebul bapak duka yayah sinipi, nganti sumpah-sumpah:
“Oh, dadi bapakne Arum ki Marta Sandhung wong Cawas kuwi ta. Ngertiya, kuwi mungsuh bebuyutanku. Ngertiya, ibune Arum sing jenenge Narti Kanyut iku biyen pacanganku, direbut melek-melekan karo Marta Sandhung nganti dadi jotosan ana Bayat kana. Dipisah karo wong tuwa, dikandhani: bocahe wa­don wae kon milih. Ee, lha kok Narti Kanyut ki milih dheweke. Wiwit iku aku ora sudi ngundang Marta Sandhung. Je­neng kuwi kapiken tumrap dheweke. Sing tepat ya Marta Sinthing. Aku ora nye­tujoni karepmu”.
“Kula sampun klajeng sumpah setiya, Pak”, aturku mbela dhiri. “Sampun dipun sangkut-sangkutaken kaliyan perkawisi­pun bapak”.
“Kowe ki anakku, gelem ora gelem ya mesthi sangkut karo perkaraku. Nek kowe wis kadhung tresna, aku sumpah: bisa mangestoni, nanging entenana sela­we taun maneh”.
Dina candhake aku ketemu dhik Arum, ing………
nyawang gambare aku kok ngekek-ngekek dhewe.. huahahahaha…
Ayo ngguyu…. Ha… ha… ha…
.-= Andy MSE´s last blog ..Kota Ngawi =-.
uwis nduwe tulisan anyar pak, komenge wis luwih
Incat Crowther (4) Ing. Antonio Blessi (1) Ing. Antonio Saman (1) Ing. Giribaldi (1) Ing. Heiko Buchloh (1) Ing. Ramde (1) Ing. Renato Sonny Levi (1) Ing. Rizzioli (1) Ing. Rossi (1) Ing. Russo (1) Ing.
koyo obor dadi penerang urip. migunani pikir, migunani urip. mergo kuwi, ayo konco-konco, mbangun perpustakaan komunitas kanggo awakke dewe lan tonggo-tonggo, kanggo bocah-bocah cilik lan wong tuwo, apik mane isoh kanggo ngangkat derajate wong pinggiran. Spesies
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang
– Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
+ Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.
– Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto
+ Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare
+ Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis lulus mesti golek kerjo
+ Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus.
+ Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan internet, to???
Opo meneh yen tanggane lagi kemalingan (Apalagi bila ada tetangga yang rumahnya kecurian)
Mesti wae dadi sasaran tuduhan (Pasti jadi sasaran tuduhan)
Mulo kuwi aku dadi pengamen (Makanya aku jadi pengamen)
yo tak dungokke mas….. mugo-mugo sampeyan sekeluarag tansah ginanjar wilujeng… sehat lahir bathin… kalis ing sambikolo… (halah malah rak nyambung )
pak ajenng taken..kenopo womten tulisan iki “Oh no! Comluv had an error with your feed, see message below!” nek aku komen neng gon Pak Andi lan Pak mars..pokoke kabeh,,sering aku ngalami..terus nek aku UPDATE kok ora kedetek neng bloge wong liyo.Pripun gih pak? Matur nuwun ..Salam..
TimuranPemuda krajan Islam Rosihan (non-Han die basa panjenengan propinsi saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia
TimuranPengalaman? ya golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa
· Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga,
bingung mulai ngajarine seko ndi? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
kata Depan). Contoh: saka, ing, sing.
Rehning punika kathah pandung, mila kedah ngantos-atos. (maling)
antonim antara lain: padhang-peteng, bungah-susah, gedhe-cilik, beja-cilaka, kasar-alus, lan sapiturute. Contoh:
Bab sugih mlarat iku sejatine jatahe dhewe-dhewe.
Kali ing Kalimantan kuwi tiga rendheng banyune ajeg gedhe.
Sinonim[sunting | sunting sumber]
Homograf[sunting | sunting sumber]
Homograf yaiku tembung-tembung kata yang penulisannya beda artinya beda. Contoh:
Aku yen sowan budhe arep nyuwun cemeng loro. cemeng = anak kucing
Yen duwe meri kudu dikandhangake. meri = anak bebek
Kowe ora perlu meri karo adhimu. meri = ewa, iri
Silah silahing ukara (Jenis-jenis Kalimat dlm Bhs. Jawa)
Kalimat Cerita). Tuladha : Ngendikane Ibu yen sregep sekolah mesthi pinter /
Kalimat Aktif). Tuladha : Bapak tindak kantor /
Kalimat Perintah). Tuladha : Jupukna sepedaku neng omahe Paklik /
kalimat Permohonan). Tuladha : Tulung njupukna buku kuwi /
Wong jejodohan kudu ngelingi : babat,bibit,bobot,bebet
Ruruh,rereh,ririh ing wewarihipun, mrih reseping para muyarsi
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karya, tut
Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” (ini krama desa (substandar))
Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini juga termasuk krama desa (krama substandar))
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (
kagungan dalem 'kepunyaanmu'. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
Krama lugu: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”
Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”
Fraksi[sunting | sunting sumber]
1/2 setengah, separo, sepalih (Krama)
3/4 telung prapat, tigang prasekawan (Krama)
1,5 siji setengah, setunggal kalih tengah (Krama)
Bahasa pemrograman Java[sunting | sunting sumber]
šЌüя	7 Desember 2010 pukul 05:48	Balas	Ooo gono kuwi to tugase, ndhisik jaman nyepur kerep weruh neng stasiun
Darmawan	7 Desember 2010 pukul 09:50	Balas	hmm…rumiyin jenengan biasa niti sepur nggih pak?
Cah bagus, entenana tekaku. (Layang Kangen)
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - puisi cinta
Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (
factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing
makadi tumbuh kampid, irika ja becik ulam tiange
linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput,
2 Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
3 Jroning Kuran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang uninga, kajaba lawan tuduhe, nora kena denawur, ing
waskitha, sampurnane ing badanira puniki, sira anggugurua.
4 Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana, sartana kawruhana.
5 Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang prakara rumuhun, dalil kadis lan ijemak, lan kiyase papat iku
wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembahyang, wus salat katengsun, banjure mbuwang sarengat, batal karam nora nganggo denrawati, bubrah sakehing tata.
7 Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaja ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing
lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang padha ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, kyai guru naruthuk ngupaya murid, dadya kanthinira. Baca
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi March.
Pyxis (/[unsupported input]ˈpɪksᵻs/; basa Yunani: box) inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang alit, lemes, lan ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul.[1] Pyxis inggih nama Latin saking kompas pelaut (kedahipun boten bingung kaliyan konstélasi Circinus, ingkang minangka gambaran saking kompas draftman. Pyxis saestu saged dipuntingali saking garis lintang 53 paralel lor utawi 53 drajat lor, kanthi wekdal paling saé kanggé ningali rasi lintang punika inggih ing wekdal dalu ing langit sasi Januari ngantos Maret. Pyxis dipuntepangaken sepisanan déning Nicolas Louis de Lacaille ing abad kaping 18. Lan piyambakipun nyebat
Argo Navis (kapal Argo), lan ing abad kaping 19, astronom John Herschel paring pamanggih kangge ngantos nama Pxis dados Malus, ananging pamanggih punika boten dipundhukung.
ambanipun kirang langkung 221 drajat pesagi lan ngewrat tigang lintang ingakgn dipunmangertosi dados planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawisipun +50° lan -90°, lan wekdal paling sae kangge ningali rasi lintang punika inggih jam 9 dalu ing sasi Maret. Pyxis boten ngewrat kathah lintang ingkang padhangipun langkung
dwarf lan lintan pendhukung ingkang mapan wonten ing jarak kirang langkung 6.000 taun cahya saking bumi. Lintang punika sampun nate njeblug ing taun 1890, 1902, 1920, 1944, lan 1967, mila jeblugan sanesipun
Company. ISBN 978-0-939923-78-6. Cithakan:Dhaptar rasi lintang
mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Temu : “Keri sanga, no!”
Tutur : “Ya salah!”
Tutur : “Ya entek, ora ana sing keri, wong kejegur kabeh.”
Uus : “Cik, bedane Amerika karo Australia kuwi apa?”
Cicik : “Bawana gedhe lan cilik …”
Uus : “Saiki sing padha apane?”
Cicik : “Ya ora ana sing padha.”
Uus : “Ana! Sing padha tengah lan pinggire!”
Cicik : “Kok ngeyel, apa kowe wis mbuktekake?”
Uus : “Uwis! Coba tulisen Amerika lan Australia, tengahe rak nganggo aksara R lan pinggire nganggo aksara A, ta!”
Cicik : “Ooo … iya.” (Asnar, Batang) Gedhe Dhewe
Manto : “Kadhal, tekek, baya sing gedhe dhewe endi Man?”
Manto : “Ya dudu baya, kabeh gedhe dhewe, wong dudu kowe sing nggedhekake.”
Ali : “Wooo …. asem kecut.” ( Asnar, Batang)
Liwon : “Wong Kebumen kuwi sekti-sekti, Tong!”
Otong : “Wah, yen ngono kowe ya sekti?”
Liwon : “Ya jelas, Tong! Apa kowe doyan beton, balok, balung kethek utawa balung kuwuk, kaya aku?”(Sutrisno Aji, Kebumen)
Guru : “Coba sebutna dhalang-dhalang kondhang ing Indonesia!”
Murid 1 : “Ki Narto Sabdo …, Ki Anom Suroto …, Ki Timbul Hadipranoto!”
Guru : “Wah, pinter tenan kowe! Njur sapa maneh saliyane kuwi?”
Murid 2 : “Nurdin Top, Pak!”
Guru : “Hus, aja kleru! Nek kuwi dhalang
Eureka : “Wong nabrak thukulan klungsu wae kok ndadak kecelakaan nganti tilar donya. Paling
mbok idak wae terus liyep kok thukulan klungsu kuwi.”
Nabiil : “Ning iki tenan?”
Eureka : “Aku ora percaya. Gak ana critane, Bill.”
Nabiil : “Wow, dikandhani kok ngeyel. Bis iku nabrak thukulan klungsu umur seket taun.”
Eureka : “Lha dalah???” ( Rusdi Ngarpan Suryapati-Pati)
Nabiil : “Ka, yo bedhekan!”
Eureka : “Jawabe bandhot. Wedhus bandhot.”
Nabiil : “Pinter. Lha ban sing bisa nyolong?”
Eureka : “Ora ana ban kok bisa maling.”
piye? Sing sugih elek apa sing ayu mlarat?”
Winarto : “Ya … aaaaa sing mlarat ayu!”
Tomo : “Yen aku ora pilih kabeh!”
Winarto : “Kok kemlinthi temen kowe, kaya ngono kok ora ana sing kok pilih.”
Tomo : “Lha piye yen arep milih? Sing sugih elek ateges rak ya elek banget ta? Lha sing
mlarat ayu tegese, ora ayu babar pisan!”
Winarto : “Oooo iyaaa …. yaaa semprul semprul!!!” (Mience Kediri)
Wita : “Kali cilik jenenge apa Man?”
Wita : “Lha yen kali gedhe jenenge apa?”
Wita : “Ya … ya pinter tenan kowe. Lha saiki yen kali sedhengan jenenge apa!”
Parman : “Gak weruh!”
Wita : “Bengi … merga mau wis ana beng —awan— dadi saiki ya beng —iiii.” (Mience Kediri)
Eureka : “Bill ayo bedhekan?”
Nabiil : “Oke, apa bedhekane? Coba dak batange.”
Eureka : “Pelem apa sing semok lan mencutake?”
Nabiil : “Alaaah, gampang. Pelempuan, bener ta?”
Eureka : “Bener. Lha pelem gedhe ning mecahe gak nganggo peso. Nganggone barang sing lincip. Apa kuwi?”
Nabiil : “Ya gak ana pelem sing mecahe nggo barang lancip. Sing ana nganggo peso.”
kewan apa sing nganggo rodha. Ora nganggo sikil anggone mlaku?”
Eureka : “Ya ora ana. Mosok kewan mlakune kok ora nganggo sikil. Ning malah rodha.”
Nabiil : “Ana wae. Coba dipikir sing tenan!”
Nabiil : “Bener. Kabeh mau rak jeneng kewan lan mlakune nganggo rodha. Bener ta?”
Eureka : “Ya, bener.” (Ngarpan Suryapati-Pati)
sawang kok nganti mati. Lha bobot sawange pira?”
Nabiil : “Bisa wae. Sawange gak sepiraa. Mung sethithik
Reporter : “Banjur gaman apa lan kepiye carane njenengan bisa mikut rampog kuwi, mbok diterangke ben para pamiarsa bisa mangerteni?”
Dal : “Rampoge dhewekan, teka nggawa senjata api. Aku ora kurang akal, dheweke dakgebyur banyu sak
apa ora gandem?” (kir: Siswidiadi Ngesti N, S.S)
Guru A lan Guru B padha bedhekan pas wektu istirahat.
Guru A : “Pak, njenengan ngerti ra korupsi sing disenengi?”
Guru B : “Ah, ya ora ana. Mosok korupsi disenengi? Nek konangan KPK piye?”
Guru A : “Halah, dudu kuwi. Iki korupsi waktu. Jal, mulang jam 7, mulaine jam 7 seprapat. Bubar ngono, kudune rampung jam 14, eh jam 13.30 wis padha mulih. Mangka yen murid-murid ditakoni, mesthi malah seneng…
nanging saiki saben sore udan je….dadi sing daksambat macul padha masuk angin….”
Waras : “Lha udan banyu bae kok…. saiki jal, udan apa sing medeni?”
Bagas : “Ah ana-ana bae, udan kethek? Apa udan plus angin?”
Waras : “Wah salah, isih ana sing luwih medeni. Yakuwi udan es…. sisan sak kulkase, ya ta?”
Bagas : “Ah mbuh…. tibake mesthi ora pakem ta….?
Waras : “He he he….” (kir: Siswidiadi Ngesti N, S.S)
Sembada : “Ra, wiwit jaman biyen nganti saiki wernane banyu susu sapi apa dene banyu susu ibu, rak wernane putih ya?”
Dora : “Iya pancen ngono.”
Sembada : “Coba banyu susu apa sing wernane abang?”
Dora : “Banyu susu sing dicampur zat pewarna abang ta ya?”
Sembada : “Kleru banget iku Ra?”
Dora : “Njur banyu susu sing piye ta?”
Sembada : “Banyu susuran, yaiku banyu sing metu saka susure simbok, abang ta wernane?”
Dora : ???!!! (kir: Suchamad Ampelgading Pemalang)
Soma : “Rin, pegaweyan apa sing kudu ditindakake lanang ana ndhuwur wadone ana ngisor?”
Rina : “Wah, kowe kuwi nek obate wis entek kok njur kumat?”
Soma : “Rin aja kesusu ngarani kumat, iki dudu bedhekan porno kok.”
Rina : “Njur nek ora porno bedhekane apa?”
Soma : “Wong numpak becak. Coba sing lanang ana ndhuwur nggenjot becake, dene sing wadon numpak ana ngisor. Iya ora?”
Rina : “Ooo iya ya.” (kir: Suchamad Ampelgading Pemalang)
Kolis : “Barang apa sing gawe dhewe ora nganggo, apa maneh sing tuku blas ora bakal gelem?”
Muniroh : “Njur benere?”
Muniran : “Pil KB, yen lali ngombe dadi. Yen pilkada lali manawa wis dadi.”
amankan pertamax…. wah, pantesan kawet mau sing disetel The Titans-Rasa Ini terus, jebule meh posting tentang rasa tho….
soal rasa, aku paling ora doyan karo sing jenenge “pedes”, ora ngerti sebabe pokoke ora seneng
deg2an…jenengku mesti katut kesebut2 (lha ngopo disebut??), hahahaha………Lha mbok wes ben ae nganggo Cah Sholeh, lha po rumongso kabotan jeneng?? nek abot dibecakke wae……..
KANGGO MILIH KADES SING KIRA-KIRA NENG TUMRAP PANJENNGANE PADA NDUWE VISI-MISI SING COCOK KARO ATINE PANJENENGAGN...
VISI CALON SING LAMBANGE JAGUNG WIS GENAH :
BENGKOK THE BAGI SEPARO KARO RAKYAT
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala
TimuranPengalaman? ya golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?
Ranting Cililitan, Minggu, 9 April 2006)
Ojo maneh jabang bayine si……ora welas asih karo aku
ingsun ngerowaake sedulur papat limo pancer enem,nyawa pitu sukma raga tak kongkar
Aji Mumpung: Amerangi Jaman Edan: lan Ngundhuh Wohing Penggawe:
namui ibu ing pekarangan buri omah. Aku ngendika karo ibu yen aku ditawari kerjo ing pabrik roti. Asale ibu ora ngijinke aku kerja ana pabrik, amarga ibu eling pengenku yen arep kuliah, wedi nak kuliahku keganggu amaga kerja. Nangin akhire ibu ngersake aku kerja ing pabrik roti. Nangin sakwise kuwi aku kudu nurut karo kersane ibu lan bapak. Telung sasi engkas akukudu ijab karo pilihane bapak lan ibu. Aku kaget karo kersane ibu mau, amarga aku isih umur 19 tahun, kok kebangeten banget. Kaya ora ana wanita liya wae, dene bocah wingi sore diajak ijab. Ibu ngomong yen ana priya kang tresno karo aku lan priya kuwi wis mapan lan bisa nguliyahke aku.
Awit SD aku wis diajari gawean, senajan abot tan rekasa, kabeh tak tandangi. Aku ngrumangsani yen aku iku anak angkate Bapak lan Ibu Satriyo. Aku ditemu Ibu Satriyo ing pekarangan ngarep omah nalika wektu subuh. Bayi wadon iku dijenengi Adriyani. Ya, Adriyani iku aku. Tekan saiki aku ora peduli sapa
Aku dadi bingung karo ngendikane Mas Singgih. Mas Singgih banjur nggeret aku manuju ngarep pangilon gede ing ruang makan. “Coba
Ing negara Gilingwesi, wektu kuwi kang jumeneng nata Prabu Watugunung. Sang Prabu kagungan garwa loro cacahe, sing siji asma Dewi Sinta, sijine Dewi Landhep.
Kuruwelut, Marakeh, Tambir, Madhangkungan, Maktal, Puye, Manahil, Prangbakat, Bala, Wugu, Wayang, Kulawu, Dhukut.
Sawijining dina, Sang Prabu ngersakake mbeburu ana alas, sing kadhawuhan ndherek salah sijine garwa yakuwi Dewi Sinta. Nalika para prajurit lagi ngaso sak wise mbeburu, Sang Prabu lan garwane leyeh-leyeh ana papan sing edhum. Nalika leyeh-leyeh kuwi Sang Prabu nglolos makutha kang diagem, banjur sareyan ana pangkone kang garwa. Saeba kagete Dewi Sinta nalika pirsa yen mustakane Sang Prabu jebul belong utawa pethak amarga tatu. Dewi Sinta matur, apa sababe dewe mustakane pethak, dhawuhe Sang Prabu, nalika isih cilik biyen, amarga saka nakale, Sang Prabu dithuthuk enthong dening ibune. Mustakane gubras getih. Kegawa ati kelara-lara Sang Prabu mlayu ninggalake keng ibu.
Dewi Sinta kaget banget, amarga apa sing dimirengake kuwi critane dhewe nalika milara putrane. ”Lha yen ngono jebul aku ki digarwa anakku dhewe.”
Dewi Sinta susah lan getun penggalihe, nanging ora wani medharake kahanan mau menyang garwane sing jebule uga putrane kuwi mau. Mula saka kuwi Dewi Sinta banjur golek akal supaya bisa uwal saka regemaning Sang Prabu.
Sawijining dina, nalika sang garwa katon sajak susah penggalihe, Sang Prabu Watugunung alon nyedhaki.
”Nimas, baya apa ta sababe, dene wis pirang-pirang dina iki praupanmu katon aclum? Apa ana bab sing njalari cuwaning atimu? Apa ana sing kok pengini lan kowe ora wani matur menyang aku?” aris pangandikane Sang Prabu.
Dewi Sinta matur alon, ”Dhuh Sang Prabu, kula kinten mboten wonten malih kekiranganipun anggen kula suwita wonten ngarsa paduka, namung sejatosipun wonten cuwanipun sekedhik.”
”Lha apa ta kurange kuwi Nimas, kenangapa kowe ora enggal matur. Kowe ngerti, apa wae kang kok suwun mesthi bakal tak paringake.”
”Sejatosipun, kula kepengin sanget gadhah maru widodari,” ature Dewi Sinta lirih. Sang Prabu kaget. Ora ngira yen garwane bakal duwe atur kaya ngono. Wong sing dimaru mestine lara ati, kok iki malah njaluk dimaru, tur marune kudu widodari pisan.
”Kowe kuwi guyon apa tenanan ta Nimas? Katresnanku menyang kowe ora ana pindhane, kok kowe duwe atur kaya ngono. Apa kowe lagi nodhi gedhening katresnanku?”
”Mboten Sang Prabu, kula matur saestu. Kula sampun gadhah maru yayi Landhep, nanging kula kepengin, paduka mundhut garwa malih, namung kedah widodari saking Suralaya.”
Gandheng adreng panyuwune kang garwa, Sang Prabu banjur nyaguhi. Ing dina sing wis katemtokake, Sang Prabu ngirit wadya bala munggah menyang Suralaya. Ature menyang para Dewa, yen ora dikeparengake mboyong salah sijine widodari, Suralaya bakal dirusak.
Kasektene Prabu Watugunung pancen ngedab-edabi. Senadyan para Dewa ora ana sing kuwat ngadhepi. Ing kono Sang Bathara Narada banjur dhawuh menyang Bathara Wisnu, amarga mung Bathara Wisnu sing bakal saguh ngalahake amuke Watugunung.
Cekaking carita, Bathara Wisnu wis adu arep karo Prabu Watugunung. Diendhakake sarana aris tetep puguh ora gelem bali yen ora mboyong salah sijine widodari. Nanging Watugunung duwe bedhekan.
”Yen kowe bisa mbatang bedhekanku iki, aku pasrah bongkokan, kok kapak-kapakake aku manut, nanging yen ora, aku tetep ngamuk ana kene, nganti panjalukku dituruti,” sesongaran pocapane Sang Prabu.
”Oh, ya, mara enggal kandhakna apa bedhekanmu kuwi?” alus dhawuhe Bathara Wisnu.
”Wite adhikhih, wohe adhakah, kuwi apa. Lan wite adhakah wohe adhikih, kuwi ya apa?” ature Watugunung.
Nanging kanthi mesem Bathara Wisnu ngendika, ”Wit adhikih woh adhakah kuwi semangka, dene wit adhakah woh adhikih kuwi ringin.”
Adhakah bisa ditegesake gedhe, dene adhikih mono cilik. Semangka kuwi senadyan wohe gedhe, ngluwihi sirah uwong, nanging wite cilik, dene wit ringin, senadyan wite gedhe, nanging wohe cilik-cilik.
Sang Prabu Watugunung kaget, ora ngira yen Bathara Wisnu bisa mbatang bedhekane. Gandheng wis dadi pocapane, wusana Watugunung ora wani suwala, mula banjur kanthi gampang ditigas janggane. Meruhi ratune kalah, prajurite padha mlayu kocar-kacir.
Kocapa Dewi Sinta bareng krungu kabar mau, banget getun lan susahe. Maune amarga saka lingsem banjur kepengin nyingkirake Prabu Watugunung, nanging bareng Watugunung tiwas, getune ora kena kinira.
Tangise Dewi Sinta sundhul tekan Suralaya, mahanani swasana ing Suralaya dadi panas ora karu-karuan, lan gawe bingunge para widadara-widodari.
Bathara Narada sing kadhawuhan mudhun banjur ndangu kenangapa tangise Dewi Sinta nganti kekejer kaya mengkono. Ature, yen Prabu Watugunung ora diuripake maneh, Sinta ora bakal meneng saka anggone nangis. Keparenging Bathara Guru, Prabu Watugunung banjur diuripake maneh, nanging jebule Watugunung ora gelem mudhun maneh menyang ngarcapada.
Dewi Sinta, Landhep dalah para putrane banjur nyuwun supaya dikeparengake sumusul menyang Suralaya, sing uga dikeparengake dening para Dewa. Nanging munggahe ora bisa bareng, mung dijupuk mbaka siji, lan mung saben pitung dina sepisan, wiwit saka Sinta, Landhep, banjur para putrane kabeh.
Kuwi mula bukane wuku sing cacah telung puluh, yakuwi Sinta, Landhep, Wukir lan sak banjure, sing pungkasan dhewe Watugunung. Petung wuku mono mung ana ing tatanan kejawen, sing mbokmenawa ing jaman saiki ora akeh sing ngerti, apa maneh mangerteni.
hahahha…ngger cirit arane colang caling nang tempatku.
Balas	beno, on 25/10/2008 at 05:48 said:	ari ning margasari, cirit disebute JILUNG, termasuk dolanan sing butuh keberanian karo jiwa sportifitas, tapi saiki kayane wis jarang bocah dolanan Jilung/cirit……………….
Balas	sholah, on 10/02/2009 at 16:23 said:	tapi paling seneng sodor………….! permainan sing
arane glatik ….. ana ora??? sing nganggo kayu.
Balas	ustadz sanoesy, on 23/06/2011 at 14:24 said:	gaclo sing nganggo watu pimen yah??? kayane mbiyen pd dolanan juga…..
Balas	ustadz sanoesy, on 23/06/2011 at 14:27 said:	enyong pengin weruh foto/gambar para bupati tegal syukur ari ana kabeh,tulung ohhh sadulur bagiiiiii……
Balas	susnadi, on 30/10/2012 at 05:17 said:	kulonuwun, enyong seneng ana blog sing isine khusus tegalan kaya blog kie, pas nggo bahan penataran utawa work shop
"Dadi wong ngaurip ning alam dunyo kuwi kudu bisa jumeneng koyo huruf alief, maknane alief jeber A, alief Jer-e I, alief pesek U,
NIESYA BOUTIQUE!!!JUALAN MURAH!!songket bunga tabu...
teman..”“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah
Jah gajah kowe takkandhani jah Moto koyo laron Siyung loro kuping gedhe Kathik nganggo tlale Buntut cilik tansah
OJAT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sugeng dalu sedoyo mawon ,monggo lanjut
Dondomono, jlumetono.., kanggo sebo
lungguh nang nduwur, ngedep manuk seng ora gelem ngoceh, sandingane kopi kapal ferry. 1 day ago
dulinan lading nang pinggir jeding. biasa disleding saiki nyoba nyleding twitter.com/singo_dayak/st… 2 days ago
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi December.
Fornax (/[unsupported input]ˈfɔːrnæks/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Ingkang sepisanan paring nama rasi lintang punika inggih astronom saking Prancis, inggih punika Nicolas Louis de Lacaille ing taun 1756. Fornax inggih punika salah satunggal saking 88 rasi lintang modhèrn ingkang sampun dipuntemtokaken ngantos sak punika.
Rasi lintang Fornax gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 398 drajat persegi lan ngewrat tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. RAsi lintang Fornax saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +50° lan -90° lan badhe ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing sasi Desember. Fornax boten gadhah kathah lintang ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Fornax inggih punika lintang alpha Fornaci, ingkang ugi dipunsebat Dalim lan Fornacis. Lintang punika gadhah magnitudo 3,9 lan lintang jené ingkang salajengipun kanthi magnitudo 6,5. Lintang punikatebihipun kirang langkung 46 taun cahya saking bumi.[1] Beta Fornacis inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang Fornax lan minangka lintang raksasa tipe G.
Objek Langit Lebet[besut | besut sumber]
Wonten saperangan objek langit bageyan lebet ingkang saged dipunmangertosi ing rasi lintang Fornax punika, ing antawisipun inggih punika wonten NGC 1316 ingkang minangka galaksi ekliptika ingkang tebihipun kirang langkung 70 milyar taun cahya, ingkang mapan wonten ing Kluster Fornax. Kluster galaksi ingkang paling sugih nomer kalih ingkang umuripun kirang langkung 100 milyar taun cahya. NGC 1316 inggih ugi kalebet pemancar radio ingkang paling padhang wonten ing langit. NGC 1097 inggih punika galaksi sppiral ingkang gadhah bolongan cemeng ingkang gampil njeblug ing punjeripun, ingkang dipunkiteri déning lintang- lintang sanesipun lan kalih satelit galaksi. Objek punika tebihipun kirang langkung 45 taun cahya.[2] NGC 1360 inggih punika satunggaling planet nebula ingkang ketingal pader lan wujudipun elip lan gadhah dawa ingkang boten limrah. NGC 1365 inggih punika kalebet galaksi spiral ingkang dpunlarang kawontenanipun. Galaksi punika gadhah kalih lengen ingkang ketingal cetha lan kalabet salah satunggaling galaksi ingkang paling ageng ing laladanipun. NGC 1398 inggih punika galaksi spiral ingkang alit kanthi nukleus ingkang padhang ingkang dipunkiteri déning kathah galaksi -galaksi sanesipun ingkang lemah ing laladan punika. NGC 1427 inggih punika galaksi ingkang alit, boten aturan lan wernanipun radi biru, ingkang tebihipun 71 yuta taun cahya, ingkang sak punika nembe mlampah tumuju dhateng Kluster Fornax.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 8 Maret 2016.
Lha nek eling ta’ nyambang mrono
Gareng protes, ”Itu terjemahan Indonesia-nya apa? I can’t mudeng boso Jowo anymore…” Petruk
nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Metu saka Uru-Ara Ngisep Sepining Hawa:
Milang-miling, Milah lan Milih: Lan Nglegena lan Taling-Tarung:
Mlaku Awan Kepethuk Ula Mlaku Sore Kepethuk Sawan:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Jajahan_Walanda&oldid=929546"	Kategori: WalandaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sing Pan Dadi Wali Kota Tegal Sing Ping Sepuluh ?Siapa Bupati Kabupaten Tegal ke-47 ?Tegal Pan Duwe GaweKisah Aneh
JARAN UCUL Gandrung Banyuwangi Versi Artis Smule Laros | Beranda
nyungkemin kahyangan Desa Pakraman Gadungan, sinanggeh kerama desa Pakraman Gadungan; na. Sajaba punika,
krama; (3) Sajaba punika sinanggeh tamiu.
gitar)[sunting | sunting sumber]
Tuah (keyboard/2nd gitar)[sunting | sunting sumber]
Muiz (bass)[sunting | sunting sumber]
Fariq (drum)[sunting | sunting sumber]
Album[sunting | sunting sumber]
Rindu Merindu '95 - (1995)
“BISMILLAHIR ROHMANIR ROHIM NIAT INGSUN NGOBONG DUPO MENYAN PUTIH NYAOSI DHAHAR SEKAR PETHAK GONDO ARUM NYAI DHANYANG KYAI DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN INGSUN.MUGI MUGI
Saiki Kusuo no Psi Nan 5 - Page 1
lamun yèn alun nuju rat | katon guane singinggil ||
5. Ki Baulapa umatur | punika wontên gua writ | tan kenging kambah ing janma | winastan gua Songpati | saking èwêding kang mêrga | kapêpêtan ngandhap nginggil ||
6. ngandhap alun samodra gung (290) | inginggil grojogan kali | punika ingkang sênêtan | ki agêng ing Bêngkung nênggih | tan wontên tiang kang bisa | mêriki maring Songpati ||
7. pan amung Ki Agêng Bêngkung | Sèh Mongraga ngandika ris | ki agêng kang sira
inggih sujanma mêrtapa | anèng ardi Imagiri | sêjatinipun punika | kangjêng sultan ing Mêtawis ||
10. anama Ki Agêng Bêngkung (291) | tanpa kanthi dènya nêpi | anungge nêkung priangga | tan ana ingkang udani | kadhang tiang pêdhusunan | kang uning sêtunggil kalih ||
11. tan wruh yèn puniku ratu | Sultan Agung ing Mêtawis |
aturira | inggih tan wontên udani ||
14. wontên sêtunggil ranipun (292) | Tumênggung Wiragunèki | kang asring-asring umarak | mring Kyagêng Bêngkung Magiri | yèn dhangan karyaning nata | lajêng mring Bêngkung pribadi ||
15. tanpa rewang praptanipun | marêk marang sang palinggih | pan
17. marang ki agêng ing Bêngkung | puniku yèn narapati | Sèh Mongraga lon ngandika | saking
19. mêngkana malih amuwus | payo masuk ing Songpati | ing di mêrgane mring gua | gua kasaban ing warih | mangke kêlamun alun rat | kêdah rikat lampahnèki ||
20. nanging ta mênawinipun | gua punika aisi | angling nadyan
10. tigang subuh layaping awingit (297) | ngêningkên pêndulon | ing antara sajroning panane | ana sabda tanpa swara dêling | walia
Songpati | anunjêm maring sor | sapa ingkang bisa ngandhasake | baya namung Jêng Sultan Mêtawis | ingkang wus linêwih | wasis ing rèh samun ||
14. pan mêngkana Ki Sèh Amongragi (298) | dènira nèng kono | dadya nêm ari rêke lawase | tyasira wus tuntas ing
kêwatos | kantos sangang dintên ing lamine | gèn paduka sênêt nèng jro bumi | mangke sampun mijil | langkung sukur-sukur ||
17. ambakipun amba tiang ngriki | yêktinipun tan wroh | ing Songpati pan dèrèng marang ke | sawêg lawan paduka puniki | lamun nguni-uni | ing pawartosipun ||
18. Sèh Mongraga angandika aris (299) | pan iku luwih jro | lakon têlung dina mudhun bae |
pan umiring ing Sèh Amongragi | wus mêdal saking jro | ngantya rading alun samodrane | glis lumaris
2. lajêngipun sapêngetan (300) | kang samya wêrit awingit |
mapan akathah punika | guardi ing wana Giring | tan wontên kang nglangkungi | kadi kang paduka jujug | Manganti ing Maladan | pun Cêlor lawan Songpati | mung
wolulikur atus | têngah wisma gonjongan | pan joglo agêng winêlit | kang minangka masjid lamun Jumuahan ||
7. kêlangkung mukti wibawa (302) | kyai guru Jamal Jamil | sinêmbah ing santri kathah |
kang katon jroning pana | tan ana wênèh kaèksi | mung Sèh Amongraga nèng dhampar ingayap ||
9. kinêbutan keri kanan | andum nuduhkên swargadi | ngapura donya ngakerat | mring kang samya buka dikir | satangine anangis | kêpengin kêlangkung ngungun | nuli munggah ing swarga | swarga
15. wus tundhuk andhodhok nêmbah (305) | uluk salam Sèh Mongragi | sinauran santri
17. mêngkana Sèh Amongraga | ngandika mring Jamal Jamil | saiki apa wus dhangan | santrimu kang don birai | wuwuh pira kang prapti | wong padesan nurut gunung | kang liningan turira | inggih pangèstu sang yogi | kalih èwu wolung atus kathahira ||
18. akarya tarub punika (306) | ngling malih mring Jamal Jamil | lan desa ing Kanigara | paran kêna dèn
adhawuh sabda | asung panggenaning santri | ing Kanigara kinêrsan | kaula sampun anitik | inggih langkung prayogi | pan
ingkang liningan | majêng tumungkul ngabêkti | Sèh Mongraga ngandika lir gula drawa ||
1. ingong tanya marang ing sirèki (037)(307). |
pêndhak ing dina iki | dêgna ing Kanigara | lah wis ta dèn gupuh | Jamil Jamal gya parentah |
andulu | langkung eram sakèhing janmi | tan mantra mêntas dadya | tana labêtipun | kadya wus lami taunan | kyai guru nulya§ kirang sawanda, kawêwahan:
akarya masjid agung | dadosipun ing pêndhak ratri | punika sampun dadya | pitung dintên rampung | tan wontên ingkang kuciwa | saking sabda tuan kêlangkung rêspati | Sèh Mongraga ngandika ||
sampun prayogi miranti | ya ta ing wanci akiring asar | Sèh Amongraga kêrsane | pindhah mring masjid agung | dan umangkat
pan kalimah kalih (312) | ingurung-urung ing keri kanan | santri pangarsa lampahe | wus praptèng masjid agung | Sèh
saking dhusun-dhusun ingkang têbih-têbih | rampadan jodhang regang ||
23. kèh kang atur-atur pan anggili | balêbah sêkul ulam panganan | ki guru langkung
nulya suwuk | aso samya sêsambenan | nginang udud wênèh santri ngêbayani | ngrukti wedang panganan ||
29. wedang têmu pan kinaduk lêgi (319) | cèrèt lan cangkir namung rong dhulang | sêdhulang mring guru dhewe | miwah pangananipun | kalih wadhah isi mêpêki | maring guru sêwadhah | kang sêwadhahipun | mring santri sêdayanira | cèrèt wedang panganan ki guru angling | payo ing kono padha ||
nora pilih tandhing (322) | èstri mungsuh rare miwah lanang | mungsuh lawan èstri rare | ana sêbabagipun | padha tua lan padha cili | wadon samya wadonan | samyemprak gêgabus | patèn-pinatèn tan beda | ingkang rênyêk ajur mumur rontang-ranting | gêtihe dêladagan ||
kyai guru | nuduh santrinira pawèstri | kinèn angidêrana | kabèh ingkang lampus | sarwi anggawa tarêbang | kyai guru nabuh
dhulang | kinêpung ing santri akèh | rongèwu wolung atus | kyai guru ingkang dongani | amine bal-ambalan | ramyambata rubuh |
ing kanane | ing sandhang nora ngingus | mila sami pating sêluwir | kêmul bêbêd nêrima | amoh-amoh cukup | sawusnya samya bubuka | para santri samya adus maring kali | kali Kelor kèbêkan ||
55. ting kêcêbur ciblon sarwi dikir (330) | gela-gelo lêlagon abungah | wor suh tan ana sisigèn | saking
ana ingkang banjur bae | tan nganggo toya wulu | dènya mangkat salat mring masjid | norana ragan-ragan | mêmeretan bêsus |
kêmul bêbêd bae dadya | santri kalih èwu wolung atus luwih | sandhangnya ting kêrompal ||
58. nora nana kang marênèng siji |
ukur bae wutuh | kèh ngangge tambal-tinambal | sêprandene atine kaya wong sugih | abungah suka rêna ||
59. ya ta sêkathahe santri-santri | kang mring
kutbah ing mimbar | ingadanan sampun | apan kutbah walisana | swara agêng êmpuk gumrêmêng rum manis | dangu
sêdaya wus | jalu èstri myang rare alit | tan susah andum bêrkat | prapta dhewe sampun | bubar mring panggonanira | wancinira rare ngucul
mêrau kèh warnanèki | kang mrau godhong dhadhap ||
69. sawênèh kang mrau godhong wringin (336) | miwah wilah papah tatal ron tal | godhong nangka lan godhong prèh | kang mrau sêpah têbu | godhong suruh miwah cêlumpring | santri sêdayanira | wus samya anyêmplung |
èlmu karang | mrih mangunahipun | kèdhêp sêpadhaning janma | ingkang andon cipta pêngrasane minggir | saking
pyakipun | ambodhol umah sêtunggal | umahe wong gawe uyah ing pêsisir | rinêncak
dhêdhabyang | wong roro têtêlu | miwah wong nêm wong sêsanga | anggêgèwèng sêdaya ginawa mulih | mring dhusun Kanigara ||
78. ting kareap gumrêdêg lumaris (340) | samya ambucu tan ana ngucap | lir wong anglindur sajake |
bêladhahên gupuh | tawingêna keri kanan | sigra para santri ambêladhah aglis | rampung sami sêkala ||
prapti | lakon sonjotan kalih onjotan | samya ngrungu gumuruhe | ingkang lakon sêbêdhug | kang sêdina angêlonloni | prapta lajêng anyabat | awis
ingkang siji ngêndhangi | kang kinon sigra mara | angubêngi latu | nulya samya kinêthokan | gulunira tugêl bêd
sami kinèn mêne | gêni gêng mêksih murub | kang narêbang sampun winangsit | cinadhuk ing tarêbang | gêni urubipun | angandhang jroning tarêbang | têrbang papat mêlong-mêlong padhang kèksi | gya mati anèng têrbang ||
100. nulya sami linggih ngaring-aring (349) | anyamikan wedang lan panganan | cangkir piring mara dhewe | santrine têlung èwu | kawêratan cèrèt sawiji | wedang tan têlas-têlas | myang pangananipun | kyai guru Jamil Jamal | buwang
gênti mara ingkang kari | angrubut ing canthuka ||
107. bangkong panggah prayitna tan wigih | kodhok
wus esuk | padha mire amor lan santri |
ginawa mulih | nyoba ngingu patang puluh dina | kênane lawan orane | yèn malah-malèhipun | pan mêngkana sakèhing janmi |
èdi asêkti | wong kèh kêpengin nyabat ||
136. tan cinatur solahirèng santri (365) | gantya ingkang wau kawuwusa | ing Wanamarta kandhane | para kyai sêdhusun | amarêngi dina sawiji | sawuse
3. apa ana kabare sêmangkin | ngêndi gone manggon | apa ambanjur paran ta mulèh | lan ênggone
saking sabar namung kaulapti | pan manusul anis | marang kang nglêlangut ||
6. sadhang kêrsa paduka anuding | mring amba ngupados | dhangan kewala kaula mangke | Kyai Bayi angandika aris | durung karêp mami | kang kaya aturmu ||
7. angling marang ingkang para ari | prie kowe kono | sêdhengahe kang olèh wartane | mêngetane lan mêngulonèki | kang rayi turnya
mring jêng kyai | botên angsal warti | Ki Bayi amuwus ||
11. pira lawase dalasan mangkin | nakmu kang lungandon | ingkang rayi samya matur kabèh | sampun patbêlas wulan puniki | pêndhak Madilakir | Ruah langkungipun ||
12. angling malih rasaning tyas mami | lir tinilar layon | kajêg nora kêrsa bali mulèh | nanging dahat wulangun sun iki | kacuan ing
Bayi angudi dera ngling | Ki Sêbagi alon | inggih sami kula raosake | gih supêna paduka kiai | lêrês aturnèki | Kulawirya wau ||
21. Kyai Bayi ngling kadipunêndi | têrbukaning raos | matur inggih têpung satuhane | miwah kala awit kesahnèki | ing petanganèki |
ingkang gung prihatin | sarira kru aking | najin mangan turu ||
tinuding | rampung de Cênthini | kewala sêdarum ||
60. Tambangraras barang kang inapti | ramèbu rumojong | tan pinalang sêkadar-kadare | ingkang putra tulus dènya mupid | nèng jromah tan mijil | gêdhong kilèn nêngguh ||
61. ingkang ibu nèng jêrambah linggih (382) | nindaya tan adoh | angruktèni kêndhuri badhene | tilawatan samyèstri ing
64. ingiring santri Luci Nuripin | myang bêkêling dhukoh | praptèng wisma lênggah lan garwane | angandika
68. aywa bangêt-bangêt amêmati | ing raga tan ilok | ya wus tama tarakira ni kèn | nanging aywa sira sah rêrêsik | pawèstri pan wajib | kulinèng rum-arum ||
69. parêk malaekatira asih | mring wong nganggo-
tuwin angêjum rema ing suri (385) | gêgêlung kang methok | nanging ragi wontên ngawarile | sariramba cinging mring wêwangi | lamun mambêt amrik | raosipun ngêlu ||
75. nuwun ugungan kewala makin§ prayoginipun: mangkin. |
birai. | pan kongsi saiki | ya talah sirèku ||
kang anèng lor dhewe | kanan ingkang garwa ni Malarsih | nindaya anuli | ni pêngulu catur ||
punika nyai | kajate sang ayu ||
102. apan ngrasulakên kurmat nabi | mustapa kinaot | lan mumule marang luluhure | saking jalêr tuwin saking èstri | lawan lujêngnèki | Ki Sèh Amongluhung ||
103. miwah lujênge sêbrayatnèki | kabèh lanang wadon | ni pêngulu nom gya ngabulake | punika
prayoginipun: kang. nèng jawi | winarisan sampun ||
tansèngayun | sira ni kèn Turida | myat ing raka èsmu wingit | alon matur mring raka sarwi ngrêrêpa ||
3. punapa ingkang dados tyas | de tan pati kêrsa angling | tuwin tan kulina nadhah | pan wus kalih ari makin§ prayoginipun: mangkin. | mênawi andukani | mring amba
pêsaja mring mami | êmbuh kang dadi pikir | mulane sun arsa têmu | marang Ki Jayèngraga | mung lopak-lopaku cilik | kêdhawungan suasa glis isènana ||
lumampah | mring wismane Jayèngragi | kang rayi lagya linggih | nèng wisma lan garwanipun | sinaji
prayoginipun: mangke. sêkêdhik | lagyarsa siwo asmara | mring kang garwa Rarasati | Jayèngraga ngling aris | sun arsa sêsanjan dalu | ngulon marang
sarwi narik astanipun | niung lungayanira | kêbangêtên sira yayi | wong ge-age jare besuk bèn kewala ||
rubeda ing ati | kang putra matur aris | inggih paman pênêdipun | ing mangke bêdhug tiga | kewala subuh ing mêrgi | kêbyarana nèng wana Cangkring ingrika ||
14. ia sêdhêng byare rina | tan kawruhan wong ingriki | Jayèngraga nambung sabda | punika lamun kapyarsi | dinangu mring jêng kyai | inggih kadospundinipun | sintên ingkang pratela | kang paman aris nauri | ia bibinira bae kang winarah ||
15. mringêndi ta kang sêmbada | pêndhak dina bae mulih | kêjaba awat tirakat | lah inggih
gèn ngiratani | wontên kang ngawoni laku | wontên ngragakên lampah | inggih wawi paman ingampiran gupuh | tan dangu lampahe prapta | sigra Ki Kulawiryèki ||
4. anguwuh saking ing mêrga (399) | èh Nuripin apa wis sira tangi | di gage mrenea cêblung | kang èstri aturira | inggih sawêg kêtanggêlan salat subuh | Kulawirya ngling enggalna | Nuripin myarsa
gupuh-gupuh lumayu langkung ajrih | wus prapta mêndhak nèngayun | Kulawirya nglingira | payo banjur andhèrèka
6. Nuripin jawab klasa lus | gya sinungan ing pêtinggi | wus
sugatanipun (405) | sêkul rampadan mawarni | sangkêp sakèh lêlawuhan | sampun ingacaran bukti | punika kang sumapala |
kie wayah apa makin§ prayoginipun: mangkin. | matur mêksih sontênipun | mangsi bingunga ing panon ||
wismanipun | pêparentah mring kang wadon ||
8. kinèn bagèkên têmu§ prayoginipun: tamu. | saha lan pawohan ingkang mungguh | sêgah nyênyamikan kang sarya di-adi | ingkang ngladosi mangayun | kewala sêdaya wadon ||
16. Jayèngraga anjumbul | bisik-bisik anauri wuwus | sarwi gumuyu inggih paman mèh thithik | kula wicantênkên niku | kasêlak paman miraos ||
watu | ambêsur ugungan | dene kang agêng puniki | apan kêpenakan kaula wulanjar ||
14. malihipun punika kaprênah putu | mangke dados randha | ingkang titiga puniki | awon-awon dados
sajroning tyase | ya talah Ki Jayèngraga | dene tan nêbut pisan | bocah durung bisa idu | dèn pikir kaya
sukur yèn wontên gêndhote | ginawa tamba lèk-lèkan | saniagane pisan | Suradigdaya gumuyu | pan inggih wontên kewala ||
ronggèng anulya prapta | wus katur pêtinggi gupuh | nguwuh mêrenea Gêndra ||
16. Dra majua ngalor thithik (417) | lah ya ing kono kang padhang | aja sok nèng ngundhuk bae | doyan têmên undhuk dian | marahi bocah lanang | mêngko suwe-suwe rusuh | sok marahi dadi gêndra ||
17. Kulawirya Jayèngragi | saya gumuyu alatah | dhasar man
lah punika warnanira | pun Dèwi Tragnyana ngèdhèng | Ki Kulawirya
lungguh | punapaa kang pêtinggi | mawi ngêlèh namanipun | umatur mila puniki | ran Dèwi Tragnyana katon ||
2. tiang ingkang sami kerud mring bok ayu (418) | sasat katêluh ing dhêmit | awis ingkang sagêd mantuk | yèn botên sampun bêrindhil | dèn
inggih kêdhik-kêdhik | Ki Jayèngraga gumuyu | punapa kang dèn bisani | inggih ngrêbab awon-awon ||
tan kaya pawèstri | lan wong lanang bêcik wadon ||
12. kari amblês ngêsing swara wilêtipun | Jèngraga nauri aris | gih-gihane paman niku | katun§ prayoginipun: kantun. sampun agenèki§ prayoginipun: anggenèki. | anyamlêng uloning wadon ||
13. dènya samya arêrasan langkung pundhuh | katiga lan ki pêtinggi | Jayèngrêsmi dul§ prayoginipun: duk. kadulu | mring kang paman lan kang rayi | tyas sigug kêlangkung rikoh ||
14. tan kêdugi ngunadika§ prayoginipun: ngunandika. jroning kalbu | dhasar wong tan pati
Jayèngraga lon lingira (421) | dawêg paman malih talu | matur nanging rêbabipun | tan pati sagêd nganggea | kêlayan gamêlanipun | kirang nglêgakakên manah | Ki Kulawirya amuwus ||
5. punapa malih kinarya | tan wontên salianipun | puniku kewala sampun | kêjawi wakane gadhah | Suradigdaya umatur | awon-awon inggih gadhah | Jayèngraga sru gumuyu ||
6. sarwi muwus dene paman | puniku gadhah gangsa gung | suawi nèh kèn amundhut | Ki Suradigdaya sigra | kèngkèn mring wong baturipun | kang kinèn sigra
lan gambang sampun pikantuk | ki pêtinggi wuwusira | glis padha wongana gupuh ||
8. Si Citraguna majua (422) | panjake milua nabuh | ki pêtinggi tan sumurup | yèn tamune sarwa bisa | ing
wus nutug | Suradigdaya malêngak | ningali mring tamunipun ||
mêmanising pêndulu | keruti§ prayoginipun: kerut ing. sumbaga gêndam | dènira ngêndhang agathung§
Kulawirya aberag | supe prênataning laku | ragi katêmbèn tanggapan | krajane dhewe tan laku ||
31. bisik-bisik mring Jèngraga | senggane têlèdhèk iku | binêdhog sêdhela yèn wus | Jèngraga ngling kenging uga | kaula tan pati kudu | namung kang dadi tyas kula | niku kang rare rumucuh ||
32. kadya sun pêksa-pêksaa | Si Endhuk kang mêksih tanggung |
jalaraning rêmbug patut | Jèngraga lêga tyasipun | gya Ki Kulawirya mojar | kang pêtinggi sengganipun | prayogi kakang ambêksa | amrih rakêting apangguh ||
34. Suradigdaya abengkrak (429) | inggih sumangga ing kayun | nging wontên kuciwanipun | prayogi mawi lodhongan | Ki Kulawirya gumuyu | lodhongan prèhipun kakang | matur yèn ngriki
7. buta marta dwijawara | dênawa panglêbur jagad | dadi ati kaulane | kalane nora dhewekan |
pêningal | pêkewuh panggenanira | ing wanci mèh bêdhug tiga | Jèngraga alon ngandika ||
purih têmbenira. tulusipun pawong mitra | yèn lujêng langkung utama | ki pêtinggi langkung suka | gumuyu angling pêsaja | o inggih dhatêng sumangga | kêlangkung dening prayoga | datan rumaos sumêlang ||
21. dèn bêdhèla brak kaula (437) | botên
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hosanger&oldid=1009783"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.21, 5 Maret 2016.
Ajian-ajian percintaan Islami dan pelet kejawen:
Kedhungreja • Kesugihan • Kroya • Majenang • Maos • Nusawungu • Patimuan • Sampang • Sidareja • Wanareja
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gandrungmangu,_Cilacap&oldid=1046460"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn CilacapGandrungmangu, CilacapKacamatan ing Jawa TengahKabupatèn CilacapKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 15 Maret 2016.
dibaleni bro trus dipoto.. penasaran aku..
ndelok poto ning nduwur iki wae pas kabut ngene pingin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Radymno&oldid=1090839"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.09, 14 Sèptèmber 2016.
Sasadara huwus panglong iki / Parandene mancorong baskara
Sumelet kelet panase / Kabeh wong padha bingung
Salang tunjang angkara sirir / Ananging kang
wiyasaning gatra wangsi / Angugung durangkara
Kang kajangka dening pra winasis / Nagri mami kalungge sapendhah
Wong jawa ilang jawane / Nyingkur pepakon luhung
Datan den pailu / Dhuh Gusti Sang Murbeng
Kinthung silung kapugut yekti / nanging abdi paduka
Jalma punggung cubluk / pramilanta nyuwun wucal
1 . Ingsun pranataning jagad/ maha welas maha asih
Tanpa wates tuhu tresna / tumrap titah kang ngabekti
Lan setya angugemi / marang angger dhawuh Ingsun
Fhuh nguni Ingsun serat / ing watu loh cacah kalih
Marwa hawya melang driya / Ingsun krenan
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.Obat Herbal niki sampun
umi ki aneh, putune kok ditukoke Dolanan Masa Depan wong jek 6 wulan
diterke cah lanang, jakete lanange digowo, lha saiki malah diparanani cah lanang
Ing dintên Kêmis kaping 3 wulwulan. Dulkongidah Dulkangidah. taun Wawu, ôngka 1769. Kawula lajêng atitipariksa, dhumatêng ing siti dhusun ing Pakalongan, mênggah atur pratelanipun ing ngandhap punika.
1. Atur kawula Ki Sêtradrana, bêkêl siti dhusun ing Jumogan, prapat kaprênah kilèn sangking siti dhusun ing Kalongan, kawula kadangu ing parentah. Nalika ing dintên malêm Jumungah kaping 5 wulan Ruwah taun Be ôngka 1769, ing wanci bangun kawula mirêng titir, prênah sakilènipun griya kawula dhusun ing Jumogan. Ungêlipun ing titir wontên ing têgil tumut siti dhusun ing Pakalongan. Sarêng kawula nglayat saprikônca kawula prapat. Têmbungipun Ki Singawijaya bêkêl ing Kalongan dhatêng kawula utawi dhatêng prapat mênawi akèn nguningani sarta ngalap pisaidipun, mênawi ing wanci lingsir dalu têngga
kawula saprikônca kawula prapat lajêng sami nampèni pisaidipun. Dene wujudipun bagor isi krai igih wontên. Mênggah sandhanganipun ingkang pêjah sruwal lurik bêbêt puluhwatutuluhwatu (dan di tempat lain). sabuk puluhwatu, ingkêtikêt. bathik latar cêmêng, dhuwung dhapur brajol.brojol. Lajêng kairis kupingipun. Dene kang pêjah wau nalika dalu botên wontên ingkang ngangkêni, bangkenipun lajêng kabucal ing lèpèn. Mênggah patêgilan kraèn wau botên mawi pagêr, mênggaha lunipun MêrtamênggaMêrtamênggala. kang pêjah wau tiyang sae tani utawi gramèn.
Dene enjingipun kawula kadhatêngakên prapatan dhatêng Jêthak. Mênggah atur kawula sami kados aturipun Ki Dêmang Pôncatanuwan, kula kapriksa wontên ing Jêthak. Dene Ki
Mêrtadôngsa lajêng utusan dhatêng Kalongan anêdha dhisin sarèning Ki Singawijaya kesah anglêbêtakên jamur, ingkang dipun têmbungi kawula botên sumêrêp.
Amung punika atur kawula, saha kawula purun imbar supaosipun.
Wah atur kawula Ki Tirtawijaya, bêkêl sisihipun Ki Singawijaya ing Kalongan, kadangu ing parentah atur kawula sami kados aturipun Ki Sêtradrana. Ingkang sampun kasêratan ing ngajêng punika, ananging kaotipun kawula dipun têmbungi dhisin sarèning dede wajib kawula ajrih ngêlungakên.
Wah aturipun Ki Wôngsawijaya, bêkêl ing dhusun Padhês.Pandhês. Prapat kaprênah kidul kilèn sangking Kalongan.
Wah aturipun Ki Sadrana, ing Jêthak Pandhês prêpat kaprênah kilèn sangking Kalongan.
Wah aturipun Ki Samarêja tiyang alit ing Kalongan. Prapat tunggil sadhusun kaprênah kidul.
Wah atur kawula Mas Singalêsana ing Ngijo, prapat kaprênah lèr sangking Kalongan, kawula kadangu ing parentah kala ing dintên Jumuwah
sangking Ki Singawijaya Kalongan. Ungêlipun pisait Ki Singawijaya angsal pandung nyalong krai. Mênggah rencang ingkang nampèni pisaid sapunika sakit.
Atur kawula Ki Singamênggala tiyang alit ing Ngijo prapat kaprênah lèr kilèn, kadangu ing parentah atur kawula sami kados aturipun prikônca kawula prêpat 5, anjawi Mas Singalêsana nunggil kados aturipun Ki Sêtradrana ingkang sampun kasêratan ing ngajêng punika.
Amung punika atur kawula, saha kalakula. purun imbar supaosipun inggih lajêng kaimbar.
Atur kawula Ki Sêtratruna, pawong rencangipun Ki Singawijaya ing Pakalongan. Kawula kadangu ing parentah, nalika ing dintên malêm Jumuwah kaping 5 wulan Ruwah taun Be, ôngka 1768, kawula dipun ajak têngga krai, dhatêng lurah kawula Ki Singawijaya, rencang kawula tiyang tiga, 1. Wasta
dhapur brajol. Kacu gêmbaya, kawula lajêng mantuk dumugènipun enjing kawula botên sumrêrêp. Amung punika atur kawula, saha kawula purun anyanggi imbar supaosipun, saha inggih lajêng kaimbar.
Atur kawula pun Dunung kadangu ing parentah, kala kawula tumut têngga krai dhatêng Ki
pandung nyalong krai, kenging lajêng pêjah sarèning kawula ajrih utawi kalih kônca kawula lare kalih sami lajêng mantuk, dene kônca kawula kang wasta pun Gandhor ing sapunika sampun minggat sangking ing Kalongan. Amung punika atur kawula.
Wah atur kawula pun Ruwah, kadangu ing parentah atur kawula sami kados aturipun pun Dunung, ingkang sampun kasêrat ing ngajêng punika wau, atur kawula lare kalih sami purun anyanggi imbar supaosipun, saha inggih lajêng kaimbar.
Atur kawula Ki Kêrtadôngsa, tiyang alit ing Jumogan. Kadangu ing parentah, nalika ing malêm Jumuwah ping 5 Ruwah taun Be ingkang kapêngkêr
kiyambakipun anyênjata pandung kenging lajêng pajah,pêjah. kawula uninga bangkenipun wontên satêngah kraèn, botên mawi pagêr, mênggah pandung wau namanipun Mêrtamênggala ing Jêthak Kilèn, anakipun Ki Mêrtadôngsa, tatonipun sangandhap susu, dene
wau ananging sampun kapanggih wontên sapinggiring lèpèn. Utawi kupingipun sampun dipun iris kang kiwa, kalih wontên bagor isi krai, mênggah sandhanganipun kang têksih sruwal lurik rasukan lurik, sêkar têki, sabuk bathik, liya punika kawula botên sumrêrêp. Kawula kadanguakadangu. lunipun Mêrtamênggala wau tiyang sae,
tani utawi gêgramèn. Mênggah atur kawula punika kawula purun nyanggi imbar supaosipun. Saha inggih lajêng kaimbar.
Atur kawula Ki Saprana, rencangipun Ki Singawijaya, tiyang alit ing Kalongan, kadangu ing parentah, kala ing malêm Jumuwah kaping 5 wulan Ruwah taun Be kang kapêngkêr punika, lurah kawula Ki Singawijaya têngga krai wontên têgil. Sarêng wanci lingsir dalu angsal pandung kasênjata pêjah, kawula dipun kèn mêdhêt lêsung kalih alu, kadamêl titir wontên têgil. Mênggah sandhanganipun sauninga kawula sruwal lurik sabuk bathik. Ikêt bathik kacu gêmbaya, dhuwung dhapuripun brajol. Pandung wau kawula botên sumrêrêp griya utawi namanipun. Lajêng kasaidakên kairis kupingipun. Kaaturakên ing parentah, kawula purun nyanggi imbar supaosipun. Atur kawula punika.
Wah aturipun Ki Sadôngsa tiyang alit, ing Pakalongan.
Wah aturipun Ki Prayadipa tiyang alit ing Pakalongan.
Mênggah aturipun tiyang 2 punika sami kados aturipun Ki Sadrana ingkang sampun kasêratan ing ngajêng punika, saha sami
Dewi Erawati, sisihane Kakrasana sing ora cawe-cawe | Wayang Indonesia
Dewi Erawati, sisihane Kakrasana sing ora cawe-cawe	06 Mar 2010
Dewi Erawati iku anak mbarepe Prabu Salya, raja nagara Mandaraka. Ibune Dewi Erawati jenenge Dewi Setyawati utawa Dewi Pujawati, anake wadon Begawan Bagaspati, pandhita raseksa ing pertapan Hargabelah.
Miturut sarasilah Parisawuli, Dewi Erawati duwe papat sedulur tunggal bapa biyung, yaiku Dewi Surtikanti (dadi sisihane Adipati Karna), Dewi Banowati (prameswarine Duryudana, raja Astina), Arya Burisrawa (satriya Cindhekembang) lan Rukmarata.
Dewi Erawati dadi prameswarine Prabu Baladewa utawa Kakrasana, lan uga kondhang kanthi sesebutan Wesi Jaladara, saka nagara Mandura. Dewi Erawati lan Prabu Baladewa nurunake anak loro sing jenenge Wisata lan Wimuka utawa Wilmuka.
Ing antarane lelakone Dewi Erawati dicritakake nalika sawijining dina Dewi Erawati ilang amarga didhusta dening
Amarga kedadeyan kasebut, Prabu Salya banjur nggelar pasanggiri utawa patembayan lan medhar sabda, saksapaa sing bisa nemokake Dewi Erawati kanthi slamet, dheweke bakal didhaupake kalawan putri krajan Mandaraka iku. Pasanggiri Dewi Erawati iki ing jagad pedhalangan kondhang kanthi lakon Semar Mbarang Jantur.
Amarga pambiyantune Permadi utawa Arjuna, Kakrasana kasil nemokake Dewi Erawati lan uga kasil gawe morak-marike krajan Tirtakandasan. Prabu
penganten. Pragota banjur diutus lan diprentahake supaya nggoleki patah penganten kasebut lan wusana sapatemon klawan Endang
penganten. Kekarone urip mulya, tansah kalimputan kabagyan lan karaharjan lan sakulawargane. Kulawargane Kakrasana lan Dewi Erawati ora cawe-cawe nalika pecah perang
Tegal Kurusetra. Jejering Rukmarata dhewe nalika iku pancen nerak angger-anggering pabaratan Baratayuda, yaiku ora kalebu ing wadyabala Kurawa apadene Pandhawa nanging duwe krenteg pengin mateni Resi
ing sanjabane garis pabaratan sing kumawani manah dheweke, Resi Seta banjur ngobrak-abrik barisan Kurawa sedya nyedhaki kanoman sing ana ing
Dewi Srenggana-Srenggini nyimpen ilmu sejatining lanang-wadon Next Brajadenta nyawiji kalawan ragane Gathotkaca
Pangeran Arya Suryabrata, khadaupakên akalihan Radèn Ajêng Usimah anakipun Radèn Mas Arya Jayaningrat saking bandara radèn ayu.
2 Bandara Radèn Ajêng Kusindinah, katarimakakên Radèn Mas Arya Cakrawinata, abdi dalêm mayor Wirautama, putranipun
Ijab paningkahipun wontên salêbêting kadhaton, panggihipun wontên ing dalêm kapatihan, kados adat, benjing ing dintên Sênèn Pon, tanggal kaping: 19 wulan Saban ing taun Ehe, akaningangkaning. warsa 1852. Kados ing ngandhap punika.
Ing dintên Akad tanggal kaping: 11 wulan Saban, abdi dalêm ngajêng anarubi saha anggêdhègi ing kadhaton, kados ta: ing langên katong, panggenan panyêngkêr badhe pangantèn kakung, têngganipun Radèn Rênggarukmi, Radèn Purnamarukmi saha Radèn Trangganarukmi, ing dintên Rêbo tanggal kaping: 14 sasampuna rampung.
Ing dintên Jumungah tanggal kaping: 16 wulan Saban, wanci jam: 8 enjing, kagungan dalêm gamêlan Kyai Kuthawindu, Windusana, sampuna sami katata wontên ing bangsal pradôngga, lajêng mungêl nguyu-uyu siyang dalu ngantos dumugi panggihipun pangantèn.
Bandara Pangeran Arya Adiwijaya pangagêngipun kantor kridhahardana, kanthi Radèn Ngabèi Wignyadipura sakancanipun niti, sasampuna nata palênggahan babut saha gêlaran iing. dalêm prabasuyasa.
Nunggil ing dintên Jumungah, panyêngkêripun putri dalêm badhe pangantèn wanci jam:9enjing, para priyantun dalêm saha para êmbok-êmbok dalêm kabage tiga, abdi dalêm badhaya saha
dhumatêng têngganipun Radèn Rênggarukmi, Radèn Purnamarukmi, Radèn Trangganarukmi, wontên tênggan wau sami botên kalilan mawi sêgah punapa-punapa, kalilanipun amung kasêgah wedang. Wanci jam: 1/2 10 para putri dalêm wau lajêng
kajawi ingkang kapêthil ing kapatihan, utawi ingkang anggantung damêl, lajêng sami wiwit tugur giliran.
Ing dintên Sêtu tanggal kaping: 17 panyêngkêripun badhe pangantèn kakung.
Wanci jam 1/2 9 enjing, bandara pangeran putra: 1, pangeran santana: 2, riya nginggil: 2, riya ngandhap: 2, sasampuna sami wontên ing
rakitan Ostrali cêmêng sarakit, prabot kênèk kusikusir. ingkang sae, sasampuna wontên ing suryabratan.
Nunggil wanci jam 9 enjing, abdi dalêm taruna
Bandara Radèn Mas Sudira anumpak titihan, mawi musik prajurit, sasampuna wontên ing suryabratan, badhe
dhêstharan, rasukan langênarjan cêmêng, dhasi pêthak, sabên dhatêng kaladosan srutu sigarèt.
Ing ngabeyan sampuna dipun tatani kagungan dalêm gamêlan, ingkang
wadana èstri ingkang tampi, ngunjuki uninga manawi badhe pangantèn Bandara Pangeran Arya Suryabrata sampun sowan.
Nunggil ing dintên Sêtu wanci jam: 9 badhe pangantèn
Kolonèl Arya Purbanagara mêlingakên abdi dalêm wadana èstri ingkang tampi, ngunjuki uninga saandhap ing sampeyan dalêm, manawi badhe pangantèn Radèn Arya Mas Cakrawinata sampun sowan, manawi sampun wontên dhawuh dalêm,
anonipun sami nyagolongan ingkang badhe anggarêbêg, sampuna sami sowan ing kapatihan, panganggenipun kados sowan Kêmis.
Wanci jam 9 enjing, sowanipun badhe pangantèn kakung Radèn Mas Arya
sowanipun Radèn Mas Tumênggung Arya Purnama Adiningrat saking pondhokan ing kapatihan, dhumatêng ing pandhapa
manawi wontên tamu Walandi, kursi biru babut biru, ing sasana sewaka èmpèr ingkang kilèn katatanan pakêcohan kados manawi wontên tamu Walandi.
Kagungan dalêm gamêlan Kyai Kadukmanis sacarabalènipun, gong Kyai Pradhah, sasampuna katata wontên ing paningrat sakidul sasana sewaka, Kyai Manisrêngga sacarabalènipun, gong Kyai Gurnita, katata wontên ing paningrat salèr sanasewaka, abdi dalêm niyaga, wiraswara, pasindhèn, talèdhèk, pangêprak, badhut, kalawija mêtêngan, sasampuna sowan pêpak.
Abdi dalêm sêtap musik mangangge toro, sasampuna sowan ing
anjunjug ing èmpèr nguntarasana, riya ngandhap, panji mangangge kados [ka...]
[...dos] sowan Kêmis, sowan ing palataran kados adat sêngkêran.
Wiryadipura sakarerehipun panèwu mantri garap karaton, sami sowan ing palataran kadhaton kados adat, mangangge kados sowan Kêmis.
Wanci jam 1/2 11 siyang, angkatipun badhe pangantèn kakung Radèn Mas Arya Suryaningrat, Radèn Mas Tumênggung Arya Purnama Adiningrat, saking kapatihan dumugi ngajêng regol baleharja numpak kareta, para wadana kaliwon ugi numpak kareta, kajajaran para panèwu mantri sarta musik wau, êgar ingkuping payung sarta udhunipun ingkang sami numpak kareta, sadaya wontên ing galadhag, lajêng malampah mêdal supiturang ingkang kilèn, dumugi sajawining kori brajanala panèwu mantri ingkang anjajari kèndêl, lajêng anggarêbêk musikan dumugi made rata lampah saha ungêlipun kèndêl, badhe pangantèn akalihan ingkang ngirid saha ngiringakên sami lajêng
ngunjuki uninga ing saandhap sampeyan dalêm, manawi badhe pangantèn sampun sowan. Sasampunipun wontên dhawuh dalêm animbali badhe pangantèn, wadana èstri lajêng ngirid badhe pangantèn kalih wau, kaparingakên dhumatêng wadananipun
ingkang mêntas jajari wau lajêng kalilan bibaran, amung bupati bêkêl jawi lêbêt sowan lapur dhumatêng kapatihan.
Tumuntên sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan miyos lênggah ing sasana parasêdya, ampilan dalêm talêmpak Kangjêng Kyai Sawa
angirit badhe pangantèn, lajêng sami majêng, para bandara pangeran sadhèrèk dalêm sêpuh sowan ing sasana parasêdya. Sadaya sami sowan ing sasana sewaka èmpèr ingkang kilèn, kados manawi wontên tamu Walandi, lajêng lumados srutu, ingkang ngladosakên abdi dalêm ordhênas, tumuntên matayanipun lêlangên dalêm badhaya gêndhing sukarja, salêbêtipun badhayan lumados minuman, ingkang ngladosakên abdi dalêm ordhênas, bibar badhayan, sampeyan dalêm andhawuhakên dhumatêng wadananing putra santana dalêm kiwa têngên angirit badhe pangantèn dhumatêng langên katong, kanthi
sakancanipun, sampuna sami sowan wontên ing Masjid Pudyasana, ngêpang ajad dalêm wilujêngan pangantèn, mêjêmukan, ingkang andongani abdi dalêm kaliwon suranata, Radèn Ngabèi
nyanggi damêl wontên kapatihan, sami sowan ing kapatihan sadaya ngêpang wilujêngan pangantèn, majêmukan, panganggenipun sami rasukan atela pêthak, kuluk cêmêng, bupati kanigaran.
Ing dintên Sênèn tanggal kaping: 19, wanci jam pitu enjing kagungan dalêm gamêlan kodhokngorèk, sampuna katata wontên bangsal marcukundha.
panakawan, ordhênas Walandi, panakawan sewaka ingkang sami badhe angladosi, sadaya sampuna sowan, mangangge kados tingalan dalêm wiyosan taun.
Abdi dalêm kaliwon lêbêt kadipatèn sakarerehanipun, panji, ordhênas, ranan, gindês,
Abdi dalêm prajurit inpantri kalih kumpêni, mangangge grutni, sami tindhih mayor, mawi pandhêl bakdan, baris wontên kamandhungan sikêp guwir badhe drèl kados adat mawi musik.
Abdi dalêm prajurit jagasura, ingkang badhe ngungêlakên mariyêm kados adat.
sakancanipun, saha abdi dalêm panèwu mantri jawi lêbêt, saanon-anonipun, pangrèh praja sapanunggilanipun, pamajêgan, sami sowan pêpak wontên ing bangsal marakata kados adat.
Abdi dalêm kolonèl, litnan kolonèl, mayor kaptin upsir, ingkang botên nindhihi baris, sami sowan ing bangsal marcukundha kados adat.
Para bandara pangeran putra dalêm sêpuh anèm, saha para pangeran santana riya nginggil, sami sowan ing ngèmpèr nguntarasana, mangagêm kados adat. Ingkang badhe ngayap nganthi ngirid pangantèn kakung ingkang sampun kapatah dening wadananing putra santana dalêm, sasampuna sami sowan wontên ing pandhapa langên katong.
Garwanipun para bandara pangeran putra santana sampuna sami marak ing kadhaton, abdi dalêm santana riya ngandhap saha panji wayah buyut, sasampuna sowan palataran, mangangge kados tingalan dalêm wiyosan taun.
Ajad dalêm sampun katata wontên ing pamagangan, abdi dalêm ngajêng, kaliwon, [kaliwo...]
[...n,] panèwu mantri jajar sasikêpipun, sami sowan pêpak wontên pamagangan, badhe bêkta saha ngapit-apit ajad dalêm.
Wanci jam: 9 enjing, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan miyos ing sasana sewaka,
kolonèl, mayor riya sami sowan ing sasana sewaka, kaliwon kaptin upsir, sowan ing paningrat.
Sasampunipun ingkang sowan sami tata saha pakurmatan sampun kèndêl, sampeyan dalêm andhawuhakên dhumatêng pêpatih dalêm, animbali badhe pangantèn, pêpatih dalêm kalilan lajêng
andhèrèk majêng, abdi dalêm katib sanèsipun saha ngulama Muhtar sami sowan majêng sacêlakipun paningrat, wontên sawingkingipun upsir, badhe angamini, para panji wayah buyut sami majêng dhumatêng ing paningrat sasana sewaka ingkang wetan, sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm radèn pangulu, aningkahakên pangantèn, urutipun ingkang rumiyin, Bandara Pangeran Arya Suryabrata, tumuntên Radèm Mas Arya Cakrawinata. Sasampunipun pragad paningkah, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan aparing sasmita dhumatêng kaliwon kaparak, andhawuhakên ungêlipun gamêlan kodhokngorèk, dhumatêng abdi dalêm bayan niyaga ingkang sadhiya wontên ing kori srimanganti lèr, aparing sasmita dhumatêng abdi dalêm kaliwon gêdhong andhawuhakên wiyosipun ajad dalêm, dhumatêng abdi dalêm kaliwon ngajêng, ingkang sampun sadhiya wontên kori srimanganti kidul, tumuntên pangantèn sami angabêkti ing
Abdi dalêm radèn pangulu sakancanipun angrumiyini mêdal dhumatêng bangsal marakata, sasampunipun pangantèn dumugi ing panggenan, bupati bêkêl lajêng sami wangsul ing ngarsa dalêm, para bandara pangeran ingkang nganthi ngirid ngayap ugi lajêng [la...]
[...jêng] sowan ing ngarsa dalêm.
Sasampunipun ingkang sowan wangsul pêpak, lajêng lumados pangunjukan dalêm sampanyê, ngunjuk wilujêngipun pangantèn, kaurmatan ungêlipun musik saha drèlipun abdi dalêm prajurit jawi kalih kumpêni ingkang baris wontên kamandhungan, sami kaping: 3 rambahan. Kasauran ungêlipun mariyêm ingkang wontên alun-alun kaping: 9 kados adat.
Mariyêm ingkang wontên alun-alun wau, ingkang kalih botên kakundurakên dhumatêng magangan, nanging kadhawuhan anglajêngakên ambêkta dhumatêng kapatihan, badhe kangge urmat panggihing pangantèn, sabibaring pasowanan abdi dalêm mantri ngajêng: 2 sikêpipun: 24 nampènana mariyêm wau, lajêng kabêktaa dhumatêng kapatihan, ingkang mrênahakên
kodhokngorèk, sasampunipun rampung pakurmatan, kangjêng tuwan residhèn kondur. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana akalihan para tuwan-tuwan sapanunggilanipun sami andhèrèkakên kados adat, pêpatih dalêm saha
nipun, saha abdi dalêm radèn pangulu sakancanipun lajêng sowan ing bangsal sana sumewa, wadana kaliwon lêbêt, sagolonganipun, kolonêl sakarerehanipun, sami wangsul ing pasowananipun bangsal marakata tuwin basalbangsal. marcukundha kados adat. Tumuntên sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, utusan abdi dalêm wadana èstri andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm kaliwon anggandhèk, matêdhakakên ajad [aja...]
[...d] dalêm, majêmukipun putra dalêm pangantèn, dhumatêng pêpatih dalêm, lampahipun
ingkang sowan ing bangsal marakata kados adat, manawi pêpatih dalêm saha abdi dalêm sadaya sampun rampung anggènipun ngêpang ajad dalêm, sami kalilan bibaran, manawi sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun jêngkar, para putra santana abdi dalêm
siyang, ing kapatihan sampun mirantos pasang rakitipun ing pasamuwan, saha wiwit regol
Abdi dalêm mantri ordhênas kapalan: 8, tindhih panèwu mangangge klanthungan,
ngajêng, tindhih panèwu kabayan, sasampuna nyadhiyakakên joli: 4 wontên salèripun paningrat sasana parasêdya, abdi dalêm gêdhong ingkang ngampil kêmbar mayang sakawan prangkat, sasampuna sowan ing palataran sangajasangajêng. nguntarasana, abdi dalêm kaparak ingkang badhe anongsongi pangantèn kakung putri, sampuna nyuwun ampilan songsong dhumatêng gêdhong mardiwarna lajêng manggèn ing kamandhungan, abdi dalêm panèwu mantri bêkêl jajar karaton, saha abdi dalêm panèwu kabayan ngajêng sasikêpipun: 10, sampuna sowan malêbêt, wontên sakilènipun sasana andrawina, sasampunipun nampèni bêbêktaning pangantèn putri, lajêng dipun usungi dipun tata wontên ing prahoto, ingkang sampun sudhiya wontên pamagangan, lajêng ngrumiyini dipun irid abdi dalêm panèwu mantri kabayan ngajêng sasikêpipun tumut numpak prahoto wau, dene abdinipun pangantèn putri sadaya ingkang botên bêbêkta upacara, ugi lajêng
liwonkaliwon. panèwu mantri lurah bêkêl jajar panêgar gamêl, gajah mati saha pakathik baki sasampuna nyadhiyakakên titihan dalêm kapal, badhe tumpakanipun pangantèn: wontên ing palataran kamandhungan.
Abdi dalêm wadana èstri sapanêkaranipun, abdi dalêm sêdhahan miji ingkang badhe ngampil upacara, sasampuna pêpak wontên ing paningrat sawetaning sasana
parasêdya, lubèripun mangidul, abdi dalêm prajurit jayatantaka sakumpêni, trunasura sakumpêni samusikipun, tindhih mayor: 2 sapandhêlipun, mayor numpak kapal, saha abdi dalêm prajurit jagasura: 50 tindhih kaptin, ingkang badhe angungêlakên mariyêm dhumatêng kapatihan,
titihan, pandhêl Kyai Gringsing badhe anjajari, sasampuna mapan wontên salèring waringin kurung ingkang iring kilèn.
tindhih kaptin, sami baris sêsiyungan asêling-sêling, wiwit ing supit urang mangalèr panjangipun: 400 tindak sisih, godhagipun kiwa akalihan têngên: 20 tindak, badhe lajêng ngurung-urung.
Sikêp ngajêng ingkang bêkta obor tindhih kabayan, nunggila wontên sajawining prajurit ingkang sêsiyungan, sapalih wontên kilèn sapalih wontên wetan, urut-urutanipun ingkang sami godhagipun.
Abdi dalêm panakawan panyutra sagamêlanipun carabalèn prajurit, sampuna wontên ing kamandhungan, badhe tayungan wontên sangajêng pangurung-urung sawingkingipun prajurit jawi ingkang anjajari.
Abdi dalêm mantri anom jawi lêbêt, mangangge prajuritan, numpak kapal, sampuna sowan ing alun-alun, jagi kengkenanipun abdi dalêm bupati jawi lêbêt nata jajaran sapanunggilanipun.
Nunggil wanci jam: 1/2 4 sontên, bandara pangeran putra santana ingkang badhe angirid nganthi ajêngipun pangantèn dhumatêng sasana parasêdya sampuna sami sowan
ingkang ngirid nganthi ngayap dhumatêng kapatihan, sowan ing èmpèr nguntarasana, sami mangagêm basahan rasukan sikêpan agêng cêmêng, dene pangagêmipun para putri ingkang badhe ngirid nganthi ngayap pangantèn, putri dalêm kalilan sumêkanan, para mantu dalêm taksih kampuhan, nanging kalilan amung kampuhan ubêd-ubêd kados manawi sowan malêbêt wontên tamu Walandi, sadaya rasukanipun
sowan kapatihan ing wanci jam: 6 sontên.
Nunggil wanci jam: 1/2 4 sontên, lêbêtipun panêbus, ingkang ngampil rabinipun abdi dalêm kaliwon, kairid rabinipun abdi dalêm wadana jawi utawi lêbêt salah satunggal, numpak kareta, dipun jajari kairing abdi dalêm mantri ordhênas numpak kapal, ngajêng: 4, wingking: 4, udhunipun wontên ing palataran kamandhungan, anjujug ing kori srimanganti, lajêng canthèl atur wadana èstri, angunjuki uning ing sampeyan dalêm, sasampunipun wontên dhawuhing timbalan dalêm ingandikakakên malêbêt, lajêng marak pramèswari dalêm, manawi panêbus sampun konjuk pramèswari dalêm, ingkang
ingkang badhe anjajari ngiring ngayap saha ngurung-urung pangantèn, panatanipun wau kados kanthinipun lampah-lampah punika.
Abdi dalêm prajurit jagasura sakumpêni tindhih kaptin, abdi dalêm prajurit jagabraja
Pacalang panylomprèt: 4 sampuna wontên ing srimanganti,
Abdi dalêm prajurit jayèngastra sakumpêni sikêp sabêt, tindhih ridmistêr, baris
ridmistêr, mangangge bakdan tanpa rasukan, sowan wontên palataran.
Sasampunipun samapta panatanipun, abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt sowan ing bangsal marakata, canthèl atur wadana èstri, angunjuki uninga ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saha nyuwun lilah sowan malêbêt sakancanipun abdi dalêm wadana kaliwon.
Wanci jam: 1/2 5 sontên, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan [susuhu...]
bandara pangeran sadhèrèk dalêm sêpuh, saha pangantèn tuwin para bandara pengeran ingkang ngirit nganthi ngayap, para bandara pangeran sadhèrèk dalêm sêpuh sowan ing sasana parasêdya, sadaya sowan ing paningrat kados adat, manawi sampun sawatawis, abdi dalêm wadana èstri lajêng munjuk lapur panatanipun ing jawi sampun rampung, saha nyuwun lilah
ingkang sampun kapatah dening wadananing putra santana dalêm, minggah ing sasana parasêdya, pangantèn kakung putri lajêng angabêkti ing sampeyan dalêm, saha pramèswari dalêm sakalihan, punapadene Kangjêng Ratu Madurêtna.
litnan kolonèl wau, ing wanci jam: 1/2 6 sontên, pangantèn putri lajêng sami numpak joli, pangantèn kakung lajêng kalilan mangkat, lampahipun pangantèn kakung putra dalêm, wontên sawingkingipun jolining garwanipun, pangantèn kakukakung. mantu dalêm sami wontên [wontê...]
[...n] sangajêngipun jolining garwanipun, kairid saha kakanthi kaayap saha kairing para bandara pangeran putra santan, ingkang sampun kapranata utawi kapatah dening wadananing putra santana dalêm, manawi pangantèn kakung mantu dalêm dumugi ing kori srimanganti, lajêng sami anampèni waos ingkang dipun ampil abdi dalêm kaparak, kapandhi ngantos dumugi panggenan badhe panumpakipun titihan, dene para abdi dalêm wadana kaliwon ingkang ngamping-ampingi pangantèn, kados pratelan kanthinipun lampah-lampah punika.
Manawi sampun dumugi maderata kamandhungan, pangantèn kakung mantu dalêm anampèkakên waosipun dhumatêng abdi dalêm kaparak, sadaya lajêng sami numpak titihan wontên sawingkinging joli, wondene urut-urutipun ing lampah ingkang nèm wontên ing ngajêng, ingkang sêpuh wontên ing wingking.
ingkang sami sowan ing palataran, saha upsir ingkang amung sowan sami andhèrèkakên wêdaling pangantèn, patrapipun angurung-urung joli saha angurung-urung pangantèn kakung dumugi panggenan panumpakipun titihan pangantèn kakung kèndêl.
Para bandara pangeran putra santana, ingkang botên nyanggi damêl ngirid nganthi ngiringakên pangantèn, sami kalilan angrumiyini dhumatêng kapatihan, ingkang kagungan garwa kalilan ngampiri ambêkta garwanipun.
Manawi pangantèn kakung sampun numpak titihan sadaya, para bandara pangeran putra santana ingkang kapatah ngirid nganthi ngayap pangantèn, lajêng sami kalilan angrumiyini wontên ing paresidhenan.
Samasa joli ingkang ngajêng piyambak dumugi ing markis ngajêng dalêm paresidhenan, lajêng sumèlèh wontên sangandhaping undhak-undhakan, manawi pangantèn putri sampun mudhun, joli lajêng sumingkir mangalèr, lajêng manggèn wontên sawetaning markis, joli sapawingkingipun sumèlèhipun sami wontên ing markis gêntos-gêntos, patrapipun kados ing ngajêng wau, udhunipun pangantèn putri saking joli, para bandara pangeran putra santana kajawi ingkang nganthi pangantèn kakung, angalih-ngalih, sadaya anampènana pangantèn putri, lajêng ngamping-ampingi ngantos dumugi sawatawis têbihipun saking badhe palênggahanipun, makatên malih udhunipun pangantèn kakung ugi sami wontên ing markis, sumingkiripun titihan mangalèr lajêng manggèn
Sasampunipun kèndêl sawatawis wontên ing dalêm paresidhenan, sêsêpuhipun bandara pangeran putra ingkang ngirid pangantèn lajêng matur ing kangjêng tuwan residhèn, pangantèn nyuwun mangkat dhumatêng ing kapatihan, dene angkatipun saha panumpakipun joli panumpakipun titihan, sadaya kados kala wau, lampah-lampahipun botên ewah kados angkatanipun saking alun-alun, samasa pangantèn kakung sampun numpak titihan, bandara pangeran putra santana kalilan ngrumiyini dhumatêng ing kapatihan, angêntosi dhatêngipun pangantèn wontên ing baleharja.
Sadèrèngipun pangantèn dumugi ing kapatihan, para tamu ingkang dipun sêdhahi sampuna sami wontên ing kapatihan.
Manawi pangantèn sampun dumugi ing kapatihan, pangantèn kakung mudhunipun saking titihan sami wontên balerata ngajêng pandhapa, titihan ingkang mêntas dipun tumpaki pangantèn sami kasingkirakên dhumatêng
anampèni saha lajêng angamping-ampingi, ngantos dumugi ing kori agêng, sasampunipun pangantèn putri sami wontên ing kori agêng, pangantèn kakung kaayap majêng dhumatêng sangajêngipun kori, lajêng kapanggihakên satunggal-satunggal, urut sêpuh kados kala ijabipun, pangantèn kakung putri ingkang sampun kapanggihakên, lajêng ngadêg wontên jarambah kajogan sacêlaking kori agêng, majêng mangidul, thèrèkkanipun ingkang sêpuh wontên kilèn. Sasampunipun panggih sakawan pisan, pêpatih dalêm angaturi kangjêng tuwan residhèn, saha ngancarani tuwan militèr komandhan, tuwan asistèn residhèn, tuwan sakrêtaris, tuwan juru basa sarta tuwan-tuwan ingkang sêpuh-sêpuh saprayoginipun, punapadene para nyonyah bokmanawi badhe kapanggih pangantèn kakung putri. Sarampungipun têtabean, pangantèn kakung putri lajêng sami dhatêng ing ngajêng patanèn, pangantèn kakung putra dalêm lajêng kanthèn, pangantèn kakung mantu dalêm sami mawi amondhong, sasampuning sami tata
: Bandara Pangeran Arya Suryabrata, ingkang mangku Radèn Mas Arya Jayaningrat.
: Radèn Mas Arya Cakrawinata ingkang mangku Bandara Pangeran Arya Prabuningrat.
Nalika panggihing pangantèn wau abdi dalêm prajurit jayatanantaka saha trunasura ingkang baris palataran, urmatipun amung ungêling tambur salomprèt, sarampungipun panggih sakawan
titihan dalêm, ingkang mêntas dipun tumpaki pangantèn, sami kakundurakên, abdi dalêm ingkang sami ngayap, ngurung-urung, anjajari pangantèn, kajawi ingkang kapêthil nyanggi damêl wontên ing kapatihan, saha kajawi wadana kaliwon, kolonêl, litnan kolonèl, mayor, kaptin, sami kalilan bibaran.
Sasampuning rampung pamangkunipun pangantèn, pangantèn kakung putri lajêng sami angabêkti para sêpuh ingkang pantês dipun ngabêktèni, sasampunipun rampung anggènipun ngabêkti, saha sasampunipun lênggahan sawatawis, lajêng lumadosan pangunjukan sampanyê, ngunjuk rambah kaping tiga, ingkang sapisan ngunjuk wilujêngipun pangantèn, ingkang kaping kalih ngunjuk wilujêngipun kangjêng tuwan residhèn, ingkang kaping tiga ngunjuk wilujêngipun para tamu. Sadaya lajêng bibaran, amung para sadhèrèk saha putra dalêm kakung putri sadaya ingkang sampun kagungan garwa sami sagarwanipun, lajêng dhahar
Wadananipun putra santana dalêm, kalilan amatah bandara pangeran putra dalêm, anata uruting lêlênggahan, saha amatah pangeran santana sagarwanipun, panyanggining damêl wontên ing kapatihan.
Antaranipun panggih kalihan sapêkênipun pangantèn, sabên dalu ing kapatihan anjawi dintên Kêmis sontên malêm tanggal kaping: 23, têdhak dalêm dhumatêng
lêlangênipun amung wirengan: 2 rambahan, gamêlan tuwin sêtrik orkès.
Ing dintên Kêmis sontên, malêm tanggal kaping: 23, wanci jam: 9, sampeyan dalêm ingkang
pasamuanipun tedhansah, pêpatih dalêm mawi angaturi kangjêng tuwan residhèn sanyoyah, anyêdhaki tuwan-tuwan saha nyonyah-nyonyah, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana sagarwanipun, saha putra santananipun, punapadene Kanjêng Pangeran Adipati Arya Paku Alam sagarwanipun.
Ing dintên Kêmis wau wiwit ing pamedan kapatihan dumugi ing galedhegan, dipun pasangi lêlayu kapatihan, saha ing pamedan wau dipun tatani gamêlan carabalèn kabupatèn bêkêl jawi lêbêt, ing baleharja dipun tatani gamêlan kodhokngorèk kapatihan, urmat têdhak saha kondur dalêm, saha rawuhipun kangjêng tuwan residhèn.
anonipun, sampun sami sowan ing kapatihan, panganggenipun kulambi sikêpan agêng lugas, sabuk cindhe kabara,
sampuna sami sowan anjujug ing pandhapa parankarsa lajêng andhèrèk têdhak dalêm, ingkang golongan têngên kalilan angrumiyini dhumatêng kapatihan, bandara pangeran putra santana ingkang kagungan pangagêman sêtap mangagêm cara Walandi grutni botên gala. Sadaya ingkang cara Jawi
lurah ingkang dharatan: 20, ngrumiyini dhumatêng kapatihan, sarawuh dalêm nampèni ampilan dalêm.
Abdi dalêm panèwu mantri pêthilan: 20 mangangge montering biru mawi nèsêl, angrumiyini sowan ing kapatihan, badhe ngladosi sampeyan dalêm.
kondur dalêm sarta urmat rawuh saha konduripun kangjêng tuwan residhèn, lajêng jagi.
Para abdi dalêm kaliwon pêthilan ingkang ngadhêp lênggah kasukan, patrapipun kados adat.
Têdhak dalêm, titihan dalêm kareta Kyai
Manawi jawah, sampeyan dalêm nitih kareta motor Kyai Rajapèni, Walandi drahgundêr botên andhèrèk, abdi dalêm ordhênas kapalan ingkang ngampil
lênggah ing jawi, pangantèn kakung mantu dalêm, sami sowan wontên ing pêngkêran dalêm.
Para bandara pangeran putra ingkang nèm, saha para pangeran santana,
sampun wancinipun amurwani dhansah polonès, presidhèning komisaris dhansah angunjuki uninga ing sampeyan dalêm, saha kangjêng tuwan residhèn.
Sasampunipun polonès, sampeyan dalêm kasukan utawi sakaparêngipun ing karsa dalêm, para bandara pangeran putra ingkang nèm, saha para pangeran santana riya,
Kondur dalêm, lampah-lampahipun sami kalihan kala rawuh dalêm.
Ing dintên Sêtu tanggal kaping: 24, sapêkênipun pangantèn, wanci jam: 8
kaliwon jawi lêbêt saanon-anonipun, pangrèh praja pamajêgan, pangrêmbe nagari dhusun, sami sowan ing kapatihan.
Abdi dalêm mantri anom jawi lêbêt, mangangge prajuritan numpak kapal sampuna
sowan anjujug pamedan, jagi kèngkènanipun bupati bêkêl jawi lêbêt, nata jajaran sapanunggilanipun.
Pasangrakitipun gamêlan, lêlayu umbul-umbul, bandera kados bab kaping: 8, namung saking lêladosanipun abdi dalêm wadana golongan jawi,
gamêlanipun kodhokngorèk kawadanan santana kliwa, kapasang wontên kiwa têngênipun margi wiwit ing prabuningratan dumugi kamandhungan kidul.
Umbul-umbul, lêlayu, bandera kabupatên karaton, gamêlan kabupatèn bêkêl lêbêt, kapasang wontên kiwa têngênipun margi wiwit ing prabuningratan dumugi ing suryaningratan, sadaya wau urmat konduripun pangantèn.
Abdi dalêm panèwu mantri bêkêl jajar karaton, saha sikêpipun abdi dalêm ngajêng: 20 ingkang badhe angusungi bêbêktanipun pangantèn, dhumatêng prahoto.sampuna pêpak sowan ing kapatihan, panèwu mantri ingkang sapalih wontên ing èmpèr panti wibawa, panèwu mantri ingkang sapalih wontên ing èmpèr dirgayasa, bêkêl jajar saha sikêp ingkang sapalih wontên ing palataran sisih kilèn, sapalihipun wontên palataran sisih wetan.
Abdi dalêm sêtap musik sapirantosipun sampuna sowan ing subasana.
Abdi dalêm gêdhong ingkang badhe ngampil kêmbar mayang, sampuna sowan ing kapatihan, wontên ing baletundha kidul pandhapa, iring kilèn sapalih, iring wetan sapalih.
Abdi dalêm kaliwon gêrji panèwu mantri jajar sasikêpipun panandhon, sikêpipun abdi dalêm ngajêng, tindhih panèwu kabayan, sampun sami sowan, anyadhiyakakên kagungan dalêm joli: 4 wontên ing kamandhungan, abdi dalêm kaparak ingkang badhe anongsongi
cèt, sungging sapanunggilanipun ugi sampun wontên ing kamandhungan.
Abdi dalêm wadana èstri sapanêkaripun ingkang badhe ambêkta upacara, sampun sami sowan ngalêmpak ing palataran salèripun sasana parasêdya.
Wanci jam: 8 enjing, sadaya wau sami mangkat dhumatêng kapatihan, lampahipun apanthan-panthan, ingkang rumiyin abdi dalêm prajurit jayatanantaka sakumpêni, trunasura sakumpêni ingkang badhe anjajari, tumuntên prajurit mijipinilih sakumpêni, wirautama sakumpêni, ingkang badhe angurung-urung, tumuntên panakawan panyutra sagamêlanipun carabalèn prajurit, tumuntên abdi dalêm sêdhahan miji ingkang badhe ngampil upacara, tumuntên wadana èstri sapanêkaripun, kalilan numpak kareta, tumuntên kagungan dalêm joli saha panongsong,
tumuntên titihan dalêm kapal. Dumuginipun ing kapatihan, wadana èstri jujug ing dalêm, joli panongsong karakit wontên ing èmpèr pandhapa, kados kala panggih. Titihan dalêm kapal kapapanakên wontên ing balerata ngajêng pandhapa, abdi dalêm prajurit sami manggèn ing pamedan, panakawan panyutra wontên ing palataran baleharja.
Kagungan dalêm gamêlan sasampuna sami katata dalah ingkang nabuh, Kyai Kuthawindu Windusana wontên bangsal pradôngga, Kyai Kadukmanis, Manisrêngga, wontên paningrat sasana sêwaka, Kyai Kadukmanis wontên êlèr, Kyai Manisrêngga wontên kidul.
Nunggil wanci jam: 8, para bandara pangeran putra santana saha para radèn ayu ingkang badhe ngirid nganthi ngayap pangantèn, ingkang sampun kapatah saha kapranata dening wadananing putra santana dalêm, sampun sami wontên ing kapatihan.
Bandara pangeran putra santana ingkang botên katamtokakên ngirid nganthi ngayap pangantèn saking kapatihan, sasampuna sami sowan wontên ing èmpèr nguntarasana, mangagêm kados sowan Kêmis.
Abdi dalêm Radèn Tumênggung Atmadiningrat sakancanipun, kaliwon
kadipatèn sarta êmban, sasampuna sowan ing palataran, mangangge kados sowan Kêmis.
Wanci jam: 9, bupati bêkêl jawi lêbêt, litnan kolonèl, anata abdi dalêm wadana kaliwon panèwu mantri sapangandhap, saha prajurit ingkang anjajari, [a...]
[...njajari,] karabita wontên ing pamedan ngantos dumugi ing margi agêng, panjangipun: 400 tindak, godhagipun kiwa kalihan têngên: 20 tindak, rakitipun ingkang ngurung-urung ingkang anjajari saha ingkang ngayap, botên ewah kados nalika panggih, manawi sampun rampung panatanipun, lajêng sami anglapurakên dhumatêng pêpatih dalêm.
Wanci jam: 10, pangantèn mangkat, lampahipun saking kapatihan, dumugi ing dalêm paresidhenan, saha angkatipun saking dalêm paresidhenan, malêbêt ing kadhaton, botên èwah kados kala angkatipun badhe panggih.
Saangkatipun pangantèn saking kapatihan, para putri ingkang ngayap, angrumiyini dhumatêng regol srimanganti numpak kareta.
Pangantèn sadumuginipun kamandhungan, bandara pangeran putra santana ingkang sowan ing lêbêt, sami mêthukakên wontên ing kori kamandhungan.
Pangantèn sadumuginipun ing srimanganti, ingkang putri lajêng malêbêt, kèndêlipun wontên panggenan nalika angkatipun badhe panggih, pangantèn kakung jujug ing bangsal marakata, lênggah wontên ing têngahing gajah majêng mangetan, dalah para bandara pangeran ingkang mêthuk nganthi ngiridd ngayap sadaya.
manggèn kados adat, sasampunipun sawatawis, sampeyan dalêm andhawuhakên dhumatêng
sowan ing paningrat sawetaning sasana [sasa...]
[...na] parasêdya, sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên dhumatêng wadananing putra santana dalêm, pangantèn ingandikakakên minggah ing sasana parasêdya, sasampunipun minggah kèndêl sawatawis, sampeyan dalêm andhawuhakên dhumatêng wadananing putra santana dalêm, pangantèn kadhawuhan majêng angabêkti ing sampeyan dalêm, saha pramèswari dalêm sakalihan, punapadene Kangjêng Ratu Madurêtna.
Manawi pangantèn kakung sampun malêbêt, sadaya abdi dalêm ingkang mêntas andhèrèkakên pangantèn, sami anêtêpana bab kaping: 13 ing pacarangan lampah-lampah panggih sapêkên saha konduripun pangantèn.
Sasampunipun pangantèn sami ngabêkti, saha pangantèn dalah ingkang ngirid nganthi ngayap sampun sami
dalêmipun piyambak-piyambak, lampah-lampahipun kados ing bab: 14, 15 ing pacarangan lampah-lampah panggih sapêkên saha konduripun pangantèn. Amung pangantèn putri Bandara Radèn Ayu Purnama Adiningrat kalilan ngaso dhumatêng langên katong.
Nalika panggih saha sapêkêning pangantèn, pangagêmanipun para bandara pangeran putra santana riya, pêpatih dalêm, saha panganggenipun abdi dalêm wadana kaliwon, panèwu mantri
kaptin, kados sowan Kêmis, prajurit ingkang anjajari ngurung-urung sarta lurah bêkêl jajar sami bakdan.
Abdi dalêm kaparak ingkang pancèn sikêp tamèng towok, waos, sami ngodhe [ngo...]
Wiwit sadèrèngipun panggih ngantos sapêkênipun pangantèn, trapipun damêl para abdi dalêm sadaya, punapa sapamrayoginipun pêpatih dalêm, amung Radèn Ngabèi Purbadipura kapundhut kapêthil angladosi dandos sampeyan dalêm, nanging saos taksih kalilan.
Para putra santana dalêm, saha para abdi dalêm, ingkang kasêbut ing sêrat pranatan lampah-lampah punika, botên tumrap dhumatêng ingkang sawêg Kêmis, ingkang anglampahi ayahan, ingkang sawêg anglampahi patrapan, utawi botên tumrap dhumatêng ingkang sampun kapêthil nyanggi damêl wontên ing karaton, tuwin ing kapatihan.
Abdi dalêm garap, jaksa, pangrèh praja, saha pangadilan ing
Ingkang nyêdhahi kangjêng tuwan residhèn, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, sasêntananipun, tuwan militèr komandhan, tuwan asistèn residhèn, tuwan-tuwan upsir, antênar, madika, ing dintên paningkahipun pangantèn, saha prasabên angkatipun panggih tuwin angkatipun sapêkêning pangantèn, mawi dhumatêng ing paresidhenan, punika sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Wayang Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 01-13)	Katalog:Rama, Yasadipura I, 1923, #832Sambung:1.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 01-13). Bahasa dan Budaya | Wayang #1090.2.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 14-26). Bahasa dan Budaya | Wayang #1091.3.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 27-39). Bahasa dan Budaya | Wayang #1092.4.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 40-54). Bahasa dan Budaya | Wayang #1093.5.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 55-74). Bahasa dan Budaya | Wayang #1094.6.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 75-91). Bahasa dan Budaya | Wayang #1095.
Anyariyosakên Sri Bathara Rama prang mêngsah lan Prabu Dasamuka ing Ngalêngka, ngantos dumugi konduripun Sri Bathara Rama ing nagari Ngayodya, mawi kasêkarakên.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Tuwan: GCT van Dhorêp èn Ko, ing nagari Sêmarang, Surabaya, Bandhung, taun 1923.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Tuwan: GCT van
1. tabuh sapta nujya Buda Manis | wulan Sura kaping tigang dasa | ing môngsa kapat wukune | Kurantil Je kang taun |
aksama anurun | mangun langêning carita | caritane Bathara Rama ing kawi | jinarwakkên ing krama ||
2. mardya kawuryaning kramaniti | manawung môngka sêkar môncapatmacapat. | ingkang rinêngga kandhane | nênggih rêksasa prabu | ing Ngalêngka
manungsa sami | tan ana kang kuwawa | lumawaning tangguh | nadyan dewa Suralaya | batharendra rêbut rok kasoran dening |
anênggih | Padma putrèng Pulastha ||
5. sami ratu pandhita linuwih | prajaniradi ing Lokapala | dene kang saking ibune | punika trahing diyu | ing Ngalêngka Prabu Sumali | ibune Dasamuka | Sumali kang sunu | Dèwi Sukèsi kang
Kumbakarna panênggake | wanita arinipun | apan warni rêksasa èstri | aran Sarpakanaka | mung warujunipun | ingkang awarni manungsa | pinandhita ambêk sadu santa budi | Sang Kunta Wibisana ||
pinartiga | ing Ngalêngka kang sêpuh mêhêng ngratoni | dene kadang wanodya ||
10. tinarimakakên ing bupati | sinung kawiryan Karadusana | Sarpakanaka lakine | kinarya punggawa gung | ing tampinganira rakaji | kathah wadya santana | punggawa gung-agung | kabèh
[...kês] miris ing Prabu Rahwana | tan ana kang nanggulang rèh | mila kalangkung-langkung | kawiryane
15. ratu luwih kasusra ing bumi | awit saking kasujananira | anrusing kasujanane | lir kapandhitanipun | subagèngsumbagèng. rat pasthika manik | kathah kang para raja | kang sumiwi anut | anggêpe sami
wignyamor ring batharane | ing sanalika tan wus | umèngêti kongasing bumi |
Sang Prabu Dasarata | sampêt tyas kaprabun | ingkang madma
prabu mangkana | dènnyanggung tumurun | kang asih para juwata | myang pandhita kathah kang asih nêdhaki | mring Prabu Dasarata ||
23. lawan wontên jro purèng narpati | witana mas mabusana rêtna | lir ingkang sêsotya kabèh | kèdêran ninging ranu | botrawi mas sotya sinuji | tan wus ingucapêna | langêning kadhatun | wau ta Sri Dasarata | ing nalika tyasira arsandhatêngi | wiyogya
jinurunga | pêputraa lanang mangke | kang prakoswa dibyanung | animpuna jaya jayanti | mungguh tinitisana | mring Bathara Wisnu | mugi pinôngkaa bapa | ing jalaran Hyang Wisnu dènira nitis | mring
tarmiwèng pandulu | Bathara Jagad Pratingkah | kang ingugêr pucuking [pu...]
[...cuking] ciptanirèki | ingakên ninging
mahapandhita | mèsêm alon ing wuwuse | kadi-kadi sang prabu | wontên ugi tingkah puniki | pitulunge bathara | sang nata andhêku | mugi èstua kang sabda | maharêsi samana anulya pamit | mantuk marang aldaka ||
33. ingkang kari wau sri bupati | para garwa
tan alami antarane | Dèwi Kekayi wau | babar jalu putrane sami | anama Radèn Brata | nulya malihipun | Dèwi Sumitra pêputra |
37. samya enggal sêkawanirèki | putranira Prabu Dasarata | pandhita tumpêk ngèlmune | têlasa isinipun | putra kapat wus samya mulih | saking wismèng pandhita | praptèng praja
mring Ngayodya anjujug sajroning puri | manjing tan mawi taha ||
39. Dasarata gupuh anêdhaki | mêthuk marang sang mahapandhita |
sayêktinipun | botên sami lawan sang aji | tapane mêngku praja | sujananya tuhu | bisa busanèng kamulyan | ingkang têtêp sinung sihing batharadi |
samya mamôngsa | mila sang prabu ing mangke | têtulunga ing wiku | putrandika Ramabadrèki | punika paringêna |
pra wiku | tan wontên kang kawajiban | amung ratu kang pasthi dipun aubi | marang isining jagad ||
46. yèn sagunging para susah ati | amintaa tulung mring satriya | dadi sih-sinihan bae | pan dudu wajibipun | ya mung ratu ingkang duwèni | anglêjarakên susah | marasakên wuyung | yèn jagad tan wontên raja | môngsa wontên
marmane sang aprabu | sampun walang-galih ing siwi | kadi ta dede raja | linuwih sang prabu | lan putrandika kalihnya | Radèn Rama lawan Lêksmana sinêkti | pituruning jawata ||
48. môngga mayu ring wong sêdhih kingkin | kêlar nulak ing mungsuh rêksasa | sampun susah dening rare | dumèh ta durung wêruh | ing gêgaman pangulah jurit | mungsuh rêksasa cidra | sudira dibyanung | sira Prabu Dasarata | ngunadika yèn purika wiku iki | gawe rêngkaning
Lêksmana | suka ing tyasipun | sarwi nyangking langkapira | cipta age wêruha rasaning jurit | malar dadi sanepa ||
50. solah tama kang arsa siniwi | awit saking rèhing kaprawiran | praptèng jawi kitha age | wau ta lampahipun | para cantrik samya asanti | ngigêl lumakwèng ngarsa | bêndhe cangkêmipun | kang samya lumakwèng ngarsa | kunêng marga
kasantikan jaya-jaya wijayanti | sawusnya winulangan ||
54. menggal biyasa satriya kalih | kêtampan kabèh wulang pandhita | sigra têdhak saking gène | nyangking gandhewanipun | maring kêbon satriya kalih | angubêngi jajahan | patapan sang wiku | wêkas lor kidul myang wetan | mèngêt-èngêt wau nrêpaputra kalih | ing wuri ana ditya ||
puja samadi | marma gung pahalanipun | nugrahaning jawata | sigra têdhak putra kêkalih mring pungkur | ana
ing pasisir | buta bupati puniku | ingkang tunggu tampingan | andêling prang Risang Dasamuka Prabu | tumpêsan sawadyanira | mung Marica ingkang urip ||
ing manungsa pada gul-agul katri | sasat Hyang Siwah tumurun | hèh babo wruhanira | mêtonana sayêmbara putraningsun |
Prabu Mantilidirêja | sayêmbara putranèki ||
19. putranira Dèwi Sinta | ngupaya kang dadi jatukramèki | pan ora arsa tinuku | ing rajabrana kathah | ana ingkang dadi patêmbayanipun | ana gandhewa wasiyat | Sang Hyang Girinata nguni ||
22. pasthi jatukramanira | putrining kang Prabu Janaka luwih | tan ana timbanganipun | yèn ing manungswa
pangèstunipun | pratôndha rèh ing bawana | donirèng Sang Wisnumurti ||
26. praptèng Mantilidirêja | lampahira wau satriya
angaturi marang Dasarata Prabu | dèn enggal nuli praptaa | iya mring nagri Mantili ||
32. mêsat bupati caraka | tan kawarnèng
33. umanjing jro sayêmbara | angênèni mangkya putranirèki | pasthi jatukramanipun | ing putrangong Ni Sinta | kakang prabu nuli praptaa dèn gupuh | nagri Mantilidirêja | ing panggihe nini putri ||
34. ngantos paduka kewala | langkung kagèt Prabu Dasarata
35. kêrig punggawa Ngayodya | tan kawarnèng marga praptèng Mantili | Prabu Janaka wus mêthuk | tundhuk jawining kitha | Janaka ngling sapraptanira kang prabu | sasat Sang Hyang Batharendra | nêdhaki maring Mantili ||
36. putranta Sang Ramabadra | kang angêntas sayêmbara ni putri | tuhu prawira dibyanung | kathah
carita | buru lampahe kôndha | Si Sang Dasarata Prabu | pamit angundhuh kang putra ||
5. busêkan nagri Mantili | punggawa ingkang
kawarna | liman rata jêmpanane | punggawa lumakwèng ngarsa | Sang
9. godhèk wok bris angêbêki | ing jaja trus ing walakang | kempol asta wulu kabèh |
yèn unggul ing aprang | yèn asor sira dening ngong | sayêkti mati deningwang | yèn ingsun soring sira | yêkti ngong mati deningmu | kagyat sira Dasarata ||
11. glana Sang Putri Mantili | Dasarata angrêrêpa | nêmbah ing sang wiku age |
mulih ta ingsun | maring ing Endrabawana ||
16. Sang Rama mèsêm tan angling | Ramabargawa umêsat | mring Endraloka
pinangantèn | lawan sagunging kamulyan | srining kang panambrama | jro kitha Ngayodya rawuh | wus manjing lêbêting pura ||
punggawa | sang prabu arsa sêsèlèh | kêprabon marang kang putra | satriya Ramabadra | dènnya wus wiwekèng kewuh | prawirotamèng alaga ||
22. sêdhêng madêga narpati | amêngku nagri Ngayodya | Prabu Dasarata supe | yèn ing nguni wus ubaya | kalawan ingkang garwa | Dèwi Kekayi puniku | ibunira Radèn Brata ||
23. ubayanira Kekayi | sadèrèngipun kagarwa |
tinarik ing singangsana | punggawa sami ngèstrèni | yèn ingkang rama mêgawan | bujana sumilih-silih | tuwuk sagung kang nangkil |
nulak ing pakapti | wus rinojong Kekayi sakayunira ||
6. yèn Rama maksihèng praja | mêmangun tyas
Radèn Lêksmana kang ngiring | putranipun Dèwi Sumitra kang tuwa ||
8. kang anom Rahadèn Trugna | maksih kantun ing nagari | busêkan sagung
saking pura mring wana | iki nugraha sayêkti | iya dene lumakwèng tuduhing bapa ||
10. purwane ana sarira | saking bapa kang akardi | wruh lor kidul kulon wetan | rinêksa sangkaning alit | malah diwasa mami | lêhêng tumêka
lan padha sira matura | mring Kangjêng Rama Narpati | aywa sangêt prihatin | mungguh ing sariraningsun | têka dèn asrahêna | marang bathara kang luwih | wus mangkana satriya Ramawijaya ||
12. lampahe kaluntèng wana | pra dipati maksih ngiring | drawasane diwangkara | sare ing wana sang pêkik | rinêksèng para mantri | samya sangêt aripipun | tumanduk pan ing cipta | wadya
sampun prapti | pra punggawa sadaya wus | lajêng tumamèng pura | prapta byantaranirèki | ing Sang Nata Dasarata anèng taman ||
èstri | misuwur ing sanêgara | lir grah swaraning kang tangis | Sang Barata miyarsi | ing sedane ramanipun | tumamèng ibunira | sira Ni
gêlahi sabumi | sira jalukkên maring | ingsun umadêga prabu | sira dosa ing jagad | sangêt mudhaningsun iki | têka sira jalukakên dadi raja ||
19. misih tiwasing wiweka | durung wruh ing krama yêkti | ing rèh pararsa parusa | sira kang dosa ing bumi | lawan kakang mas mami | durung môntra undha usuk | nadyan karo Lêksmana | ingsun durung animbangi | pan wus olih widagda Sumitraputra ||
20. lan malihe iya pira | enake
amondhongi | kang raka ngaturan kundur | jumênênga narendra | Brata sêdya nyatriyani | lampahira wus praptèng jawining kitha ||
27. kuda liman miwah rata | punggawa lumakwèng
wahdat kinasihan dening | jawata ingkang luwih | Sang Barata praptanipun | mèh surup Sang Hyang Arka | sang rêsi kagyat ningali | yèn
asri | nama gunung Kutharunggu | nèng kono puruhita | yèku pandhita linuwih | Radèn Brata lan sawadya enjing budhal ||
32. punggawa lumakwèng ngarsa | ing marga datan winarni | ing Kutharunggu wus prapta | suku jajahaning wukir |
33. dangu-dangu kawistara | gêgaman ingkang lumaris | rata kèh liman turôngga | tan ana kaprabon jurit | mung upacaranèki | kadya wong agung bêburu | dangu-dangu katingal | sadaya kang anèng ngarsi | datan pandung
kawêlas-arsa | druwaka maring dewadi | madêg prabu kadang tuwa mangun papa ||
38. kalawan inggih paduka | sampat madêga narpati | wus wirotamèng
nampik ing rèh kadang tuwa | dadya tur sêmbah nuruti | inggih kawula darmi | lumampah sarta lan tuduh | Risang Ramawijaya |
apan ana ing prabu ugêre | sastra cêtha ulatana yayi | omahna dèn pêsthi | wulanging sastrèku ||
2. rèhning janmotama nguni-uni | kang mêngku kaprabon | ingkang nistha kawruhana kabèh | miwah madya utama ywa lali | liring siji-siji | dèn kêna ywa tungkul ||
3. tindaking nistha môngka wêwêdiwêwadi. | têmah tan anggêpok | ingkang madya rêsêpana kabèh | mring utama sira
kang mangkono | ing madyane ilangêna kabèh | dèn patitis awrat sônggarunggi | utamane yayi | kabèh dèn kêcakup ||
6. ala ayu pan darbenerèki | ing rat tan pakewoh | ingkang ala prihên ing bêcike |
[...niweka] ing rèh ingkang isi | ala lawan bêcik | tuwin gampang ewuh ||
11. dhingin maling kapindho ya maling | yayi maling wadon | kaping tri wong bêbegal gawene | kaping pat yayi bêbotoh juti | ping limane yayi | wong kinanthi ratu ||
12. kudu-kudu mrih awak pribadi | lali ing lêlakon | ratu iku ratune wong akèh | lan gunême kêlamun tinari |
yèn ratu angathik | mring wong liyanipun ||
14. anyênyêngkah ing rèh karoron sih | rèh mung awak ingong | anggung kinèn
pra wignya kang wruh ing sêmu sumèh | ing pasêmon sumingkir ing sisip | lumêkêting sèsthi | susila rahayu ||
16. nora arda asor yitnèng krami | andêlên ing kewoh | kang nora mrih ing awake dhewe | putusing weka mengo ing sirik | yêkti rèh ing dadi | manasaring laku ||
17. yèn ana wadya sabarang kardi | rêmên agêgawok | kumawêruh ing pagunan kabèh | kabangkitan mung ngrungu nênêmpil |
amrih aywa sinor ing mungsuhe | wênang mring mungsuh ngungkul-ungkuli | dèn wruh siji-siji | pakaryaning wadu ||
21. yèn ana wadya bangkit sayêkti | wirotamèng [wiro...]
[...tamèng] kewoh | animpuna ing guna yêktine |
awor | tyas patitis karahayon kabèh | konên wêruh laraning prajèki | lan enaking alit | iku dèn kadulu ||
24. pan wus ubaya ing narapati | rumêksèng kaprabon | kang wus têtêp rumêksa ing akèh | kalaraning
26. môngsa nganggoa ya dèn wuwuhi | wus watêke gêro | iya amung tuhunira bae | ingkang dadi lan pasrahirèki | marang ala bêcik | ing prajanirèku ||
krura solah gêgirisi | lir ambengkas urip | mung amrih panungkul ||
asring nyidrani | sapêpadhaning wong | nora kêna dinuta yêktine | nora antuk pangupaya bêcik | karahayon sêbit | tiwas
dèn mardi ing dasih | asiyèng wadya dibya sumbaga | lan purwaka prawirane | yèn bala tan atantun | ing rowange barang prakawis | sumawawa wus bisa | ing pangrasanipun | pan iku watêk durjana | tan wruh ayu gêrêngana
salah karti | ratu upama surya | surya padhangipun |
mêratani sabuwana | nora nana selak padhanging Hyang Rawi | amung lawan
ingkang praja dhukut anèng wana | katon sêparibawane | isine ngalas iku | kaungkulan marang ing ardi | sagunging wadyabala |
datanpa karya | budia aglis kênane | dadya wus janjinipun | ratu iku asih ing dasih | macan asih ing alas | wus
Hyang Guru | sagunge ingkang tumitah | datan ana nglabêti sawiji-wiji | mung Hyang Jagad Pratingkah ||
19. sirnaning ala barang sêkalir | mung antêpira aywa sandeya | nguni-uni utamane | omahna barang tinut | rahayune rèh wus pinanggih | yèn ana
saking raka | musthika syada pamane | waluya agringipun | ing Ngayodya rahayu malih |
praptèng ing wadidang | Wiradha pêjah tibane | kadya gurda gumêbrug | lajêng lampahira sang pêkik | ing marga wontên ingkang | pêrtapan linuhung | Bagawan Yogi
amit marang sirèki | mulih maring kamuksan | swargaku ing luhur | tumamèng Endrabawana | wusnya sangkêp pawaka mulat andadi | Bagawan Yogi
Bagawan Sutiksna Yogi | ngèlmune tumpêk sadaya ||
4. ngèlmu dibya purusa pramarèng wèsthi | jaya kawijayan | sang bagawan langkung asih | marang Sang Ramawijaya ||
5. wus mangkana Ragawa lami nulyamit | memba sing patapan | amanggih [amang...]
[...gih] pandhita malih | samya sih
kang para rêsi | yèku tan pae lan sira ||
12. iya padha tinitah ing batharadi | yèku kang wus mulya | wus têka ing alam aibgaib. | rèhning sarira bathara ||
13. nora nyandhang mangan ora walang-ati | kasêngsêm ing tingal | saking mantêp anêtêpi | dènnya
tyasira tan luput pati | pira kèhe
iya | ing jaman urip puniki | lawase lan jaman pêjah ||
16. dadi sura manggalanira maring ning | mung sirèng
dadi | nir lara nikmat gya prapta ||
19. kang anggusah ing cipta kang ngrasa sakit | yekang pama mapag | kanikmat lan bingkas sakit | mung mantêp gêgamanira ||
20. ing têgêse yayi ing urip puniki | yèn ora amriha | salamêt sajroning pati | yèku setan nunggang gajah ||
21. Sumitratênaya ngunadikèng galih | yèn sun turutana | pangandikane kang iki | nora mulih mring nagara ||
22. pasthi lali marang kasatriyanèki | sumungku nèng wana | kang rayi matur wotsari | punapa amilih papan ||
pan rinêksa kalih-kalihipun sami | alus lawan wadhag | punapa nganggea [ngangge...]
[...a] milih | jêr sampun titahing dewa ||
tiwasa têmah rumêksèng bumi | ing batin kewala | panganggêp kadi maharsi | sok sampun niaya ing lyan ||
tansah amuja sêmèdi | nanging asring kagegeran ||
37. dening kathah raksasa angrêrusuhi | ngrabasèng pêrtapan | mangke praptane sang pêkik |
wana | praptèng têpining wukir ||
3. ing Dhandhaka mulat ing satriya Rama | cangkrama ing wanadri | lawan ingkang
anauri Radèn Sumitratênaya | sun iki pindha rêsi | wadat tanpa krama | sira iku wong apa | warnamu ayu rêspati | atinggal krama | mêngko ingsun tuturi ||
10. umarêka marang kadang ingsun tuwa | manawa ananggapi | ika paranana | nrêpaputra Ragawa | pan ingsun tan kêna brangti | pan wus ubaya | lawan bathara luwih ||
11. iya ika satriya Ramawijaya | bok arêp ing sirèki | pantês sumiwia |
21. ambêk wiku angragadha marang ingwang | anèng Dhandhaka wukir | ingsun datan arsa | mêksa
budhal lawan | saha bala rêksasa | gumuruh margèng wiyati | ana salêksa | tinon anggêgirisi ||
tiba pisah lawan gêmbung | pêpulih kabèh wadyanya | kadya mêndhung ing wiyati ||
3. ana kang nawat badhama | ana nglimpung ana kang
Ngalêngka Prabu | liyane kang manungswa | rat makêtêr tumon kaprawiranipun | Prabu Ngalêngkadirêja | Wisrawa ingkang sêsiwi ||
11. nulya ri Sarpakanaka | pan rêksasa kadya kakênya kalih | dene ta wuragilipun | Sang Arya Wibisana | Sri Gunawan pan undhagi ing tyasipun | punika rupa manungsa | marmane arupa janmi ||
12. saking pamujining bapa | tinarima dening bathara luwih | mila rupane abagus | dènnya warna manungswa | Arya Wibisana wicaksana putus | pasanging grahita limpad | nimpuni sakèhing aji ||
13. wus ngêdhaton sowang-sowang | ing Ngalêngka tan wuwusên ing tulis | kasor sri myang langênipun | pura Ngendrabawana | tangèh
manungswa pada | Ngendraloka Bathara Surapati | kasoring payudan sampun | myang Prabu Lokapala | Banaputra tan ana ingkang tumangguh | ri kang sujayèng bawana | parandene ana siji ||
16. satriya Ramawijaya | lan arine Lêksmana Widigdèki |
tanpa wadya praptanipun | anèng wukir Dhandhaka | kang miwiti nipiskên pagêr ta prabu | nyêmpal
sawadyanipun | tumpês tapis ing ayuda | prang anèng Dhandhaka wukir ||
18. ibêkan wangkening ditya | nglêlanangi èstu Si Dasarati | anumpês balanta
pinengin | marang ingkang para wiku | kondhange Si Ragawa | jêr punika kang angraksa para wiku | liring galinggaalingga. jawata |
kabèh kang animbangi | ngayapa kabèh puniku | ing garwane Ragawa | ingkang wana anglir rinênggèng kêkuwung | dènnya kataman
ana ratu | sinêmbah ing sabuwana | tinakutan ing sabumi ||
26. Bali Sata nir ing jaja | ningsun miwah liman Hyang Endra nguni | sinikêp upama
mring kang rayi Dasamuka sira glis | sikêp tuwêk nêpak bahu | sigra mabur mahawan | ing gêgana bala kang miyarsa nusul | pan sarwi amawa rata | Sang Dasamuka Narpati ||
29. maniyup wus praptèng prênah | ring Marica Prabu Rahwana prapti | Marica sigra amêthuk | wruh yèn
Ramawijaya iku | lan arine Lêksmana | Dyan Marica marêpêki nêmbah matur | adhuh prabuku Rahwana | sampun paduka marani ||
31. ing gèn Sang Ramawijaya | langkung sêkti kawula kasor jurit | katut pinanahing lesus | pun
mung Sang Ramawijaya | bisa narik gandhewa dibya pinunjul | winuwus jayèng bawana | Si Tathakakya ing nguni ||
aprang wukir Dhandhaka. karo tanpa guna Trisirah kapusus | tumpês tapis sabalanya | linawan sanjata siji ||
37. lêhêng paduka kèndêla | mangan nginum wijah-wijah jro puri | kumondhang gagônda marbuk | sampun asalah karya | arubiru marang Si Rama
anom mungsuh lawan wong kaki-kaki | dêlêngên mungsuh lan ingsun | dene nikêlkên langkap | ing Mantilidirêja gandhewa gapuk | pinangan ing bubuk lawas | kinêkês sinimpên
kawula botên druwaka | saking gêng trêsna sang katong | tuhu-tuhu sêtya amba | marma tur kathah-kathah | sanetya kadrêman tinut | rèhning sang prabu sinewa ||
2. yèn botên ngarsakkên inggih | sumôngga karsa paduka | ing siyang dalu asaos | ayahan paduka raja |
yèn makatên ing karsa | kula kang malih warnèku | awarni kidang kancana ||
3. Rama Lêksmana mrih têbih | ing wuri gampil paduka |
saking gêng sihe | mring priya Ramawijaya | pagene yayi sira | mopo tan purun anusul | kadangmu dhewe ing kana ||
13. Lêksmana umatur aris | sampun ta manah sungkawa | mangke pan inggih praptane | sarwi
tyasira pinaribawa | jawata ngawiyat kabèh | têdhaka anêksènana | duwea cipta ala | narakaa satus èwu |
garwa Bathara Brama | apa ratih kang tumurun | garwane Sang Komajaya ||
24. ingsun anjajah prajadi | ngubêngi sakèhing wana | durung amanggih èmpêre | wong
bramara | sarira rurus samya | nanging imbuh trang ing sêmu | marmane têka nèng wana ||
pandhita utama | alon wau ing wuwuse | hèh sang wiku wruhanira | ingkang gadhuhi
29. wara Ngayodya prajèki | widagdaya tur wiweka | kêtêr ta ing mungsuh kabèh | sanjata ana sajuga | mrêtya mapadhaningrat | apa sira tan andulu | kerine wukir Dhandhaka ||
katong | Si Rama iku kang tiwas | mulane anèng alas | pagene ta sira ayun | salah kapti tanpa ngrasa ||
33. mêngko ta ingsun tuturi | prayoga gadhuha sira | kene ana ratu gêdhe | prakosa suwarèng jagad | kêtêr saisining rat | tanpa
prapta | nadyan Bathara Endra | taruna Wisrawa kawus | Sri Banaputra katawan ||
35. kadi kumêlêm ing tasik | saanane Suralaya |
njrit anèng wiyati | gègèr manuk ing pêrtapan | kadya nangisana kabèh | myang kidang-kidang anggundam | kusut langêning
Ramawijaya glis | paran solahira | pisah lan dasihira | dhuh gusti susulên mami | ari Lêksmana | cacad ingsun tan sipi ||
4. marang sira sun atag anguman-uman | mêngko yayi pinanggih | ingsun nêmu papa | naraka dening sira | Kagendra Janthayu
kidang mas kang sampun kêni | pêjah binêkta | marang gène kang rayi ||
23. tiningalan tan ana wau kang garwa | lawan ta ingkang rayi | Lêksmana punika | dèrèng panggih lan raka | wau duk panusulnèki | tibèng we wisa | pucat netya maputih ||
saking gêng nèng brôngta | luhnya drês marawayan | tan wruh pasambating tangis | mênthang langkapnya | ngiwung krodha ring bumi ||
30. saput rêbah cinandhak ing arinira | Lêksmana asru nangis | dhuh gusti emuta | yèn titahing jawata | wus pasthi kêna ing
sarwi ngêmpit sastra cêtha | kang mêntas winurcitani | wangun arjaning kanangrat | tuwin jaya wijayanti ||
15. kêlarung ing lara gandrung | saksat jroning supênari |
mawur agandrung | kapirane sira gusti | pijêr rumêksa ing sira | rumaras ingsun maskwari | manawa pinèting mina | minane mamôngsa
kadi | hyang-hyahyang-hyang. ingkang sari | sangsaya wèh gandrung ||
13. kagyat wong agung anon pratiwi | labêting palugon | sumêrambah ing
15. Ramawijaya lingira aris | dulunên riningong | iki ana mêntas aprang rame | rêrêmukaning rata kaèksi | lawan ana iki | suwiwining manuk ||
16. kaya raksasa lawan ing jurit | upayanên kono | pêksi apa kang dèn rêbut kiye | dene kapati tan ngeman urip | manuk apa iki | gung suwiwinipun ||
17. iki baya yayi kang ingambil | ing paduganingong | nora liyan yayi nyata kiye | kang anyidra
18. kadya kumukus netrane kalih | mêrbangbang sumarot | brakuhirèng mêtu kadirane | rênggang kadi tan anapak bumi | angganya mawêrdi | sirat latu-latu ||
19. sariranya kasamuan kadi | waja duk ingobong | anglir singa krura sru darpane | tan pae lan bathara ditya mrih | umangan-mangan ring | jagad sring ginêmpur ||
20. kadya burbuwah suh ingkang bumi | bumi rug agarok | mênantang hèh êndi ta rupane | kang
andhustha putri ing Mantili | panggah anêdya ring | rumabasèng satru ||
21. imbuh pupul tiwikrama wêrdi | wudhar
jagad tanpa dosa yêkti | apa ta tan asih | curna ing jagad suh ||
26. apan paduka yogya mangêmit | aywa tyas mangkono | apa silih tanpa don lêkase | kadi mangeman mandhama budi | ngêndi wong tan asih | ing jagad arja gung ||
kung mung paduka ugi | myang kang karya sakit | pan botên wong sèwu ||
30. arsa ngawut barang kang kaèksi | pan asoring asor | nadyan dede
kang mangkono | dadi bonggan atilar prajane | yèn muranga ing rèh kramaniti | aksamaniradi | gêng sinom ing
Uger lugu, den ta mrih pralebdeng kalbu,
Sakeh luput, ing angga tansah linimput,
linimpet ing sabda, narka tan ana udani,
Paroki ::Wilayah Nazareth ::Wilayah Yerusalem ::Wilayah Taman Zaitun ::Wilayah Damaskus ::Wilayah Korintus ::Wilayah Roma ::Wilayah Bethlehem ::Wilayah Efesus ::Wilayah Galilea ::Wilayah Tesalonika ::Wilayah Lourdes Romo-romo
Yadawa inggih punika ras katurunan Yadu saking Dinasti Candra. Ras/wangsa Yadawa minangka pangangon lembu, saklajengipun damel krajaan ingkang dipun sebat Dwaraka (sapunika Gujarat, India)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yadawa&oldid=995776"	Kategori: Suku bangsa ing IndiaMahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.34, 3 Maret 2016.
Sampeyan kenal Dewi Subadra di mall mana, Mas Buris?”
“Lha…Yok opo seh kamu itu…Kan Prabu Baladewa nikah ma kakak sulungku, Dewi Erawati. Pas pernikahan itu Subadra ikut Baladewa.
Assalamu’alaimum wr. Wb. Bapak – bapak, ibu – ibu warga negari Indonesia ingkang kinurmatan. Ing
Iyo iku pituduh saka para leluhur supaya Wong Jowo tansah marsudi kautamaning budi pinuju ing katentremaning urip
sing saiki ana, ana biyèn lan sing, sing sarta candidate rawuh ngasta Pangwasa.
nyusun data wong sakmono akehe ndahneyo angele, opo maneh enek sing
ngapunten ingkang katah … hehe.. memang ngopeni uwong muacem2 macem ora gampang.. masalah antri wae isok dadi pekoro …
Guampang tenaaaan tho ................ dipadosi rumiyin mas2, nek mboten saget nembe tanglet. 14-05-2008, 23:17
apdet, sibuk opo tooo :)), BalasHapusBalasanEnny Law24 Mei 2016 18.54aku wes update ben dino Nuel, cuma yo ngunu job-job-an kabeh :))Nulis iku angel Nuel opo meneh aku nek nulis dowo2, sak jam
tumpeng cengkareng, nasi tumpeng kedoya, nasi tumpeng kosambi, nasi tumpeng puri kembangan, paket pernikahan cengkareng	Nasi Tumpeng
kl. 00.43Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.Obat Herbal niki sampun
iki kenthir tenan og, isi ceritane kenthir, wong2e yo kenthir, sing moco yo dho melu edan kabeh. Lha mosok ngekek kepingkel-pingkel dhewe. Doohh.
Buku iki kenthir tenan og, isi ceritane kenthir, wong2e yo kenthir, sing moco yo dho melu edan kabeh. Lha
tumbas blok head teng pundi mas??? hargane pinten?
jenengan pasang iku entek pinten nggeh???
seng di tumbas nopo mawon???
Pangertosan Sesorah Sesorah utawi Pidato saged ugi sinebat Tanggap Wacana. Dene werdinipun Sesorah, inggih punika ngendika wonten sangajengipun tiyang kathah. Langkung gamblangipun wedharipun pangandikan kasebat, anggadhahi ancas utawi tujuan ingkang gumathok. Dene ingkang dipun wastani tiyang kathah, inggih punika boten wonten watesipun, inggih kinten-kinten langkung saking sedasa tiyang. Ancasipun Sesorah saged kaperang dados tiga, inggih punika : 1. Kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang sanes. 2. Kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng ingkang kepareng midhangetaken. 3. Kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian ingkang sami mirengaken, supados kersa tumindak ingkang dipun suwun dening pamedhar pangandika. Bilih Sesorah punika kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang ingkang midhangetaken, pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih para pamiyarso saged mangertosi punapa ingkang dipunandharaken dening pamedhar pangandika. Bilih Sesorah punika kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng tiyang ingkang midhangetaken, pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih para pamiyarso saged rumaos rena ing penggalih. Bilih Sesorah punika kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian dhumateng tiyang ingkangmidhangetaken, pramila tanggapan saking para pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih kapitadosan para pamiyarso dhumateng punapa ingkang sampun dipunjlentrehaken dening pamicara, kanthi tulus saha ikhlas, para pamiyarso kersa nindhakaken punapa ingkang sampun dipunngedikakaken dening pamedhar pangandikan. Pancawisan Sesorah Sanadyan kados pundi rantaman adicara Sesorah ingkang sampun dipuncawisaken, tamtu taksih kathah tithalipun saha kekiranganipun. Bok bilih, ingkang midhangetaken dereng saged nampi babaran saking rantaman Sesorah punika.Ing salebetipun Sesorah, pananggap wacana badhe pikantuk sambetan ingkang sae, manawi piyambakipun saged nglumantaraken Sesorah kanthi wacana ingkang sae ugi. Awit saking punika, kedhah dipun gatosaken prekawis-prekawis ingkang kirang mranani penggalihipun para pamiyarso ingkang sami midhangetaken. Sikep sarira ingkang kirang mranani antawispun : 1. Jumeneng kanthi lelambaran suku setunggal. 2. Jumeneng kanthi suku ingkang sakalangkung rapet. 3. Jumeneng kanthi suku ingkang sakalangkung megar.
inggih punika ngaturaken uluk salam dhumateng para rawuh. 5. nalika Sesorah ugi kedah dipungatosaken prekawis-prekawis ingkang kados ing ngandhap punika : 1. 5. Ngebahaken salah satunggaling perangan sarira kanthi tidha-tidha (tiba-tiba). Jumeneng Kaku. Swasananing suwanten ingkang laras kaliyan kawontenan. 9. 2. 4. 2.
. Rancaking pamicara ingkang laras kaliyan tandhaning anta wecana (tanda baca). Isi Sesorah (Pidato). 3. 6. Boten migatosaken kawontenan utawi ingkang midhangetaken. Asring kukur-kukur utawi asring ngukur salah satunggaling perangan sarira. 4. 3. Asring mesam-mesem. Jangkepipun kados makaten : 1. 6. 4. Wusana (panutup). 8. 7. Asring mirsani cathetan. 2. Iramaning suwanten. Salam panutup. Purwaka basa (pambuka). Sora lan botenipun suwanten. Asring ningali nginggil. Pangajeng-ajeng.4. Jumeneng kanthi lelendhen papan wicara (mimbar). kedah kamomot prekawis-prekawis ingkang sampun karantam kanthi urut-urutan kados ing nggandhap punika : 1. Salam pambuka. Rantaman/Cengkorongan Sesorah Ing salebeting Sesorah. Jumeneng boten nggatosaken papan panggenan. tumunten kalajengaken nyebat asmanipun para rawuh. 5. Ngebahaken perangan sarira ingkang boten trep. 10. Polatanipun mbesengut. Gugup. Jumeneng boten kanthi kapitadosan ingkang gumathok (kirang percaya diri). Asring ngebahaken satunggaling perangan sarira. kaliyan ingkang dipun ngendikakaken. 3. 7. Sekedhap-sekedhap ngewah-ewah sarira (badan). Tansah tumungkul. 5. Wigati/dudutan (kesimpulan). 3. Jumeneng kanthi loyo utawi boten wonten semangat. Salam pambuka. Ewah-ewahaning sarira ingkang boten mranani antawisipun : 1. 7. Gumujeng ingkang dipun damel-damel. Jumeneng jonjing utawi kurang imbang. 4. 2. 6. Nglebetaken asta wonten ing sak clana. Sasanesipun punika. Ewah-ewahaning pasuryan ingkang boten mranani antawisipun : 1.
Wigati/dudutan (kesimpulan). Wusana (panutup). 4. inggih punika atur panuwun. 7.2. inggih punika uluk salam kangge mungkasi atur Sesorah. Purwaka (pambuka). inggih punika pitedah-pitedah saha pangajeng-ajeng ingkang dipun wedharaken dhumateng para pamiyarso ingkang midhangetaken. Salam Panutup. inggih punika sadaya prekawis-prekawis ingkang dipun wedharaken. 3. inggih punika atur panuwun (matur nuwun) dhumateng para rawuh (tamu undangan). ingkang sampun dipunwedharaken.
. Isi Sesorah. saha panyuwunan pangapunten bok bilih wonten kekirangan tuwin kalepatan anggenipun ngaturaken Sesorah. inggih punika inti saking isi. saha kalajengaken atur panuwun dhumateng Gusti ingkang akarya Jagad. 5. Pangajeng-ajeng. 6.
loro kuping gedhe Kathik nganggo tlale Buntut cilik tansah
Wayang Suket Wayang Gung Wayang Timplong Wayang Arya Wayang Potehi Wayang Gambuh Wayang Parwa Wayang Cupak [sunting] Jenis-jenis wayang kulit menurut asal daerah atau suku Wayang
Banjar. Wayang Jawa Yogyakarta Wayang Jawa Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Jawa Timur Wayang Bali Wayang Sasak (NTB) Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) Wayang Palembang (Sumatera Selatan) Wayang Betawi (Jakarta) Wayang Cirebon (Jawa Barat) Wayang Madura (sudah punah) Wayang Siam (
Banjar. Wayang Jawa Yogyakarta Wayang Jawa Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Jawa Timur Wayang Bali Wayang Sasak (NTB) Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) Wayang Palembang (Sumatera Selatan) Wayang Betawi (Jakarta) Wayang Cirebon (Jawa Barat) Wayang Madura (sudah punah) Wayang Siam (Kelantan, Malaysia) [sunting] Lihat pula
ora olih apa sing nyong seneng tp nyong seneng sing aku olih….. “
Balas	Sugeng siang P Wid, remen sanget sampun kersa pinarak dhateng blog kula ingkang sawatawis klendran (gara2 fb an, hehehe). Mangga sareng2 sinau ing donya sunyaruri. Suwun.
SvarSletobat wasir herbal18. april 2015 kl. 00.33Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng
berkata….”ati2 wae ning ndalan….ndonga sak durunge mangkat….njaluk sihkawelasan karo keslametan marang gusti…sasine wis ruwah…akeh demit sing podo
ngono kui pas nulis iki lo wan,
jebule utak-atik gathuk yo…yen sing wis tau krungu,sing nyebar duit ning ndalan iku..
Balas	PakBambangNunggangJaran berkata:	Juli 8, 2011 pukul 13:08	nek takire gawe ajar titis piye?
Balas	dnugros berkata:	Juli 8, 2011 pukul 13:43	ngeri thok
ketok yen gawe pesugihan, bareng disuwuri
Ing ngisor iki kapacak daftar pranala menyang situs liyané sing ngadol buku anyar lan bekas, lan mbok-menawa uga ndarbèni informasi sabanjuré ngenani buku-buku sing lagi panjenengan golèki:
AddALLAmazon.comBarnes & NobleBhinneka.com bookstoreGramedia Cyberstore (via Google)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/039304002X"	Menu navigasi
rohmatipun panjenengan lan kulo nyuwun ridhonipun panjenengan..
Nampa: Rodeway Inn & Suites Nampa
“mbok rasah ngono mas, ro bolo dewe we, piye to carane, aku mbok diduhke dalane wae wis, mengko urusane uborampe karo sampean gampang wes… tenan”,
{{{pintas}}}
Kaca puniki arupi kawicaksanan resmi ing Wikipedia basa Jawi. Isinipun sampun katampi déning para panganggé lan dipunanggep dados standar ingkang kedah dipunturuti déning sedaya panganggé.
Sakdèrèngipun nyunting kaca puniki, pesthèkaken suntingan panjenengan nggambaraken konsènsus. Mangga nganggé kaca dhiskusi kanggé ngusulaken éwah-éwahan.
Ing ngisor iki arupa paugeran bab kawicaksanan panggunaan gambar/foto ing Wikipedia Indonesia:
Aja nglebokaké gambar/foto kang ora diweruhi hak ciptané. Tansah periksa status hak cipta gambar/foto kang bakal panjenengan amot. Yèn panjenengan ora yakin bab status hak ciptané, aja diamot menyang Wikipedia.
Gambar/foto kang bisa dijupuk "sacara bebas" ing Internet durung mesthi bebas saka hak cipta. Priksanen lan pesthèkaké bab iki sadurungé ngamot gambar.
Diprayogaaké supaya njenengi gambar/foto panjenengan sacara deskriptif.
Tansah wènèhi tag katrangan status hak cipta gambar/foto kang cocok. Delengen kaca iki kanggo tag-tag kang sumadya. Saliyané kuwi, panjenengan bisa uga takon bab iki marang para panganggo liyané ing kaca Warung Kopi utawa marang para pangurus. "Tag" gambar uga otomatis diwènèhaké kanthi milih lisensi wektu ngamot gambar. Sawetara tag gambar antara liya:
Lisensi Dokumentasi Bebas GNU (GFDL): mung dipigunakaké kanggo gambar kang bebas dipigunakaké ing ngisor lisensi GFDL.
GFDL (karya dhéwé): mung dipigunakaké kanggo gambar kang digawé dhéwé kang bebas dipigunakaké ing ngisor lisensi GFDL.
Domain umum: mung dipigunakaké kanggo gambar kang asal saka domain umum.
Karya seni rong dimensi: mung dipigunakaké kanggo gambar karya seni kang asal saka domain umum.
Gambar asal saka tampilan (screenshot) Wikipedia: mung dipigunakaké kanggo gambar kang minangka screenshot Wikipedia lan proyek saka Wikimedia liyané.
Domain umum amarga mangsa berlaku hak cipta wis rampung: mung dipigunakaké kanggo gambar kang saiki dadi domain umum amarga hak ciptané wis rampung.
Fair use: mung dipigunakaké kanggo gambar kang netepi katentuan panggunaan adil.
Cuplikan film: mung dipigunakaké kanggo gambar kang arupa cuplikan sawijining acara utawa film.
Gambar tokoh, produk utawa peristiwa kanggo promo: mung dipigunakaké kanggo foto wajah tokoh, produk kanggo keperluan promo.
Sampul album utawa singel: mung dipigunakaké kanggo gambar kang arupa sampul album utawa singel.
Sampul buku: mung dipigunakaké kanggo gambar kang arupa sampul buku.
Diidinaké dipigunakaké kanggo tujuan apa waé: mung dipigunakaké kanggo gambar berhak cipta nanging diidinaké déning penciptané kanggo dipigunakaké.
Panggunaan mawa syarat (kudu diisi syarat sawisé diamot): mung dipigunakaké kanggo gambar berhak cipta nanging diidinaké déning penciptané kanggo dipigunakaké kanthi syarat-syarat tartamtu.
Asal saka www.presidensby.info: mung dipigunakaké kanggo gambar kang asal saka situs www.presidensby.info
Wènèhi katrangan bab sumber gambar/foto (umpamané jeneng juru foto utawa URL situs web asal gambar kasebut) ing kaca katrangan gambar.
Khusus gambar kang asal saka wikipedia liyané kudu nurut katentuan:
Tambahaké informasi {{saka|xx}} , xx kuwi kodhe subdomain Wikipedia. Umpamané : yèn gambar mau asal saka en.wikipedia.org banjur tambahaké {{saka|en}}, utawa {{saka|de}} kanggo gambar saka wikipedia basa Jerman (de.wikipedia.org), lsp. Jeneng berkas kang asal saka Wikipedia liya beciké tetap diamot kanthi jeneng kang padha. Kanggo luwih pepak, pirsani: Wikipedia:Ngamot gambar saka Wikipedia liya.
Aja mènèhi tag kang béda karo tag ing gambar asliné ing Wikipedia panggonan panjenengan njupuk gambar mau. Upamané sawijining gambar ing en.wikipedia.org duwé tag "Domain Umum", aja panjenengan amot menyang Wikipedia basa Jawa kanthi tag saliyané "Domain Umum". Yèn panjenengan ora weruh tag asliné, aja milih tag lisensi wektu panjenengan ngamot (umbarké "jenis lisensi" tetep "durung dipilih"). Panganggo liya bakal bisa meruhi tag-é kanthi ndeleng menyang gambar asliné ing Wikipedia sumber gambar kasebut.
Panganggo-panganggo kang ngamot gambar makaping-kaping kanthi lisensi kang ora bener bisa diblokir.
Panganggo-panganggo kang mbusak tag "tanpalisensi" lan "tanpasumber" tanpa mèhèhi informasi lisensi lan sumber gambar kang sesuai bisa diblokir.
Aja nyatakaké gambar/foto kang panjenengan amot minangka domain umum, dilisensikan ing ngisor GFDL utawa diidinaké déning penciptané kanthi utawa tanpa syarat tartamtu, kajaba panjenengan nyertakaké sumber (pranala njaba) kang isi pernyataan kasebut (yèn gambar kasebut pancèn domain umum, dilisensikan ing ngisor GFDL utawa diidinaké déning penciptané). Bab iki supaya panganggo liya bisa ngayahi verifikasi marang sumber gambar kasebut.
Gambar kang diamot kudu dianggo ing paling sithik siji kaca artikel.
Pangurus duwé hak mbusak gambar kang ora dianggo, kang ora duwé lisensi, kang ora duwé informasi sumber, kang lisensiné ora cocok, kang nglanggar hak cipta kapan waé tanpa wara-wara.
Dhaptar idin panggunaan karya[besut sumber]
Ing ngisor iki salinan bukti korespondensi lan idin panggunaan material saka pihak liya sing diwènèhaké marang Wikipedia Indonésia. Sarat lan panyuwunan saka pihak sing ngidiaké (kayadéné nyantumaké sumber) kudu dikebaki nalika ngisi formulir pangunggahan gambar. Panjenengan uga bisa nyonto wangun korèspondensiné. Yèn panjenengan wis antuk idin sarupa, aja
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Kawicaksanan_panggunaan_gambar&oldid=1108722"	Kategori: Kawicaksanan WikipediaHak cipta WikipediaPitulung gambar Wikipedia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 5 Dhésèmber 2016.
Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Saiki Kusuo no Psi Nan 1 - Page 1
Nuwun wiyose, Primbon Jawa, Pawukon iki dijênêngake "Bêbudèning Kapribadèn Manusa" amratelakake aslining watak-watak tumrap sawiji-wijining wong, kang kagawa saka daya prabawaning waktu ing nalika laire. Anadene waktu kang gêdhe daya prabawane tumrap palairaning manusa iku yèn miturut kawruh Jawa disêbut wuku.
Wuku iku araning waktu kang suwene saminggu utawa pitung dina. (Kang ditêmbungake dina iku, wis mêsthi bae kalêbu rina lan wêngine, kang lumrahe disêbut sadina sawêngi utawa sawêngi sadina, kang suwene 24 jam). Miturut petungan Jawa kawitaning dina iku kapetung wiwit mlêthèking srêngenge, dadi wiwit saka ing rinane nganti tumêka ing wêngine. Nanging kawitaning tanggal kapetung wiwit katoning rêmbulan ing nalikane tanggal sapisan, dadi gampange wiwit saka ing wêngine nganti tumêka ing rinane.
Kawitaning waktu kapetung wiwit ing dina Ahad nganti tumêka ing dina Sabtu kang suwene saminggu utawa pitung dina mau. Mangka kèhing wuku-wuku iku ing dalêm sadhapur wuku (sagrombolaning waku-wuku)wuku-wuku. ana 30 wuku, kang sawiji-wijining wuku suwene 7 dina mau, dadi yèn ing dalêm sadhapur wuku utawa 30 wuku, suwene ana 7 dina x 30 = 210 dina.
Sawiji-wijining wuku ana arane dhewe-dhewe nganggo araning lintang kang têlung puluh kèhe, kaya ta: kang kawitan arane Sinta, sabanjure nganti tumêka kang wêkasan arane Watugunung.
Wuku têgêse: wiji, iya ijèn-ijèning watak-watake sawiji-wijining wong kang kagawa wiwit lair mula.
amujudake padewan lan upacarane, nanging dhèk samana durung kinanthèn pardikaning karêpe, karana panyurasane marang pêpêthaning kaanan mau isih winadi lan mung ginêbêng ana ing dalêm batine para ajar bae, dene panarbukane mung miturut kawicaksanane para ajar dhewe-dhewe.
Lagi dhèk awale abad 17 Masèhi, ana sawênèhing wicaksana kang kaparêng mèngêti pawukon iku ing dalêm pakême, kanthi pinardika surasane, iya iku nganggo katêrangake kapriye
Ora mung anglogati karêping padewan lan upacarane iku bae, malah banjur kaparêng muwuhi bab kabilaèn lan tulak slamêtane, kang amratelakke mungguhing pamêca marang jalaran tibaning kabilaèn kang mangkono iku, uga ana têtulake sarana nindakake slamêtan kang wujude miturut pituduh
Wiwit ing akhire abad 18 Masèhi ana para wicaksana kang kaparêng muwuhi pacandran lan pralambang apadene pangruwat.
kalayan pasêmon kang ditêmbungake ing basa panyandra. Ing sakawit pacandran mau durung kanthi têgas,têgês. nanging ing akhire ana wong wicaksana manèh kang kaparêng nêgêsi saasanesurasane. panyandra mau.
Anadene pralambang utawa para lambang iku bakune malambangi apa kang kasêbut ing dalêm kabilaèn, dilambangi kalayan pasêmon kang ditêmbungake ing basa pralambang. Ing sakawissakawit. pralambang mau uga durung kanthi têgês, nanging ing akhire iya banjur ana wong wicaksana liyane kang kaparêng nêgêsi surasane palambang mau.
Malah iya banjur ana sawijining wong wicaksana kang kaparêng muwuhi bab pangruwat, iya iku pangruwating kabilaèn kang wis winêca, kêna rinuwat sarana sêsaji arupa apa bae miturut pituduhe, kang banjur disidhêkahake.
Ing sajrone abad 19 Masèhi, ana sawênèhing wong wicaksana kang kaparêng muwuhi bab tamba lêlara tumrap sawijining wuku iya iku amratelakake wong kang palairane ing wuku anu, yèn lara tambane anu.
Ana manèh ing awale abad 20 Masèhi, ana wong wicaksana manèh kang kaparêng muwuhi bab sarat pangupajiwa, iya iku amratelakake wong kang palairane ing wuku anu, yèn nuju rêkasa anggone golèk sandhang pangan, murih pakolèhing pangupajiwa, sarate nyambut gawe sarana anu.
Wiwit têngah-têngahane abad 19 Masèhi, wis ana para wong wicaksana kang kaparêng mèngêti bab wariga ana ing dalêm pakêm wariga, kang amratelakake tumindaking wuku sawiji-wiji kang 30 kèhe iku, bêbarêngane karo tumindaking dina pitu, pasaran, paringkêlan, padewan, pangadon,padangon. lan liya-liyane kang nunggal dadi rangkène.
Mungguh kaanane petung wariga kang digêmêtake, kang banjur disêbut petung wariga gêmêt iku ganêpe ana 3 perangan, gênahe kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
1. Kang saperangan amratelakake salarasing waktu kang prayoga kanggo nindak samubarang gawe kang tinamtu, lan ora salarasing waktu kanggo nindakake samubarang gawe kang tinamtu liyane, ing sabên sajrone waktu sawuku.
2. Kang saperangan manèh, amratelakake tumindaking dina pitu ing dalêm pitung dina, sajrone wuku ing sabên sawuku-wukune sarta prayoga lan ora prayogane kanggo nindakake samubarang gawe kang tinamtu.
3. Kang saperangan manèh, amratelakake pamanggoning kala utawa kala wuku sawênèh ingaran jambung wuku utawa kalajaya bumi, sajrone sawuku, ana ing prênah miturut lakuning wuku, sarta wêwalêr aja nganti marani ênggoning kala.
Wasana manawa arêp maos sapêpaking pawukon sarangkène, kaya kang kapratelakake ana ing bab candhake pambuka iki.
Cukup samene bae pambukane Primbon Jawa Pawukon iki.
sawiji-wijining wuku iku ngêmot andharan limang perangan, iya iku:
1. Padewan lan upacarane. | 2. Kabilaèn lan
Ngêmot araning dewa lan watake. Sarta ngêmot upacaraning dewa iku, kaya ta: manuk, gêdhong, umbul-umbul, banyu, candhi, gunung, gêgaman, dalah watak-watake.
Ngêmot sababing bilai. Sarta ngêmot kaananing barang slamêtane kang minangka kanggo panulake bilai iku.
Perangan pacandran lan pralambange apadene pangruwate.
Ngêmot pratelaning wariga gêmêt sajroning sêminggu nindakake pakarti apa kang sakira bisa tinêmu bêcik? lan ora nindakake pakarti apa kang sakira bakal tinêmu ala?
Ngêmot pituduh pamanggoning kala wuku ing dalêm sêminggu. Ngêmot dina
kaladite. Apa manèh kapinujone karo tibaning dina kawitaning masa wuku.
Sabanjure ngêmot pêprincèning wariga gêmêt sadina-dinane ing dalêm pitung dina, kang pêrlu kanggo ancêr-ancêr pamilihing waktu kang prayoga tumrap nindakake samubarang gawe.
Samêngko banjur wiwit mariksanana andharaning pawukon.
ing banyu, parentahe panas ngarêp adhêm ing buri. Kayune Kandhayaan, dadi pangaubane wong lara sangsara lan wong minggat. Manuke Gagak, awèt anom kêbat sabarang gawe, wêruh ing wangsit. Gêdhonge ana ing ngarêp, ngatokake dunyane, pradhah nanging ora sarju.
Bilaine wayah sêtêngah tuwuh ora drêman. Tulak
2. Yèn lara tambane godhong luntas, utawa godhong waluh lan asêm.
banyu, wasesa sagara, nuju pati, sapi gumarang tumurun ing kandhang. Aja lunga-lunga katadhahan ing kala.
Dewane Sang Hyang Mahadewa, bagus warnane tur ayu garwane, drêman anak, padhang atine, dhêmên samadi. Sikile kang buri kêkobok ing banyu jêmbangan, parentahe panas ngarêp adhêm ing buri. Kayune Kandhayakan, dadi pangaubaning wong lara sangsara lan wong minggat. Manuke Atat-kêmbang, dadi ingon-ingoning wong agung, wrêdine yèn ngawula kanggêp. Gêdhonge ana ngarêp, ngatokake kasugihane,
Kang bêcik: anjabung pêdhang, nalèni pagêr, gawe wisaya iwak sapanunggalane.
Kang ala: ngalih panggonan, mêmantu barusahan, gawe kori.
Kala ana kulon bênêr marêp mangetan bênêr, sajrone
pradhah bèr bojakramane. Sikile mancik ing gunung, saênggon-ênggon bisa angrèh.
Angadhêp banyu ing jêmbangan, andhap asor bêbudène. Umbul-umbule ana ngarêp ing têmbe ana kamuktène. Kayune Nagasari, bagus warnane, mungguh uwong arum wicarane, kanggêp
Manyar ora kêna kaungkulan sapadhane, bisa sabarang gawe. Gêdhonge ana ngarêp, angatokake kadonyane, pradhah nanging ora sarju.
Candrane gunung katon saka ing kadohan watake yèn sinawang saka kadohan atine katon bêcik, mung yèn cinêdhakan katon ala sungil lan angèl bêbudène, gampang ing jaba ing jêro pakewuh, nanging pradhah pangan, tur rila ing
Kang bêcik: mêmantu, dandan-dandan samubarang rusak, mêmitran tulus.
(kêtêrangan gambar: kudune sikil mancik gunung).
Kang ala: têtirah, mênambaninênambani. lêlara, nênumbali, ngadêgake omah sapanunggalane.
Kala ana ing kidul wetan marêp mangulon ngalor, sajrone pitung dina aja marani ênggoning kala.
satriya wibawa, macan katawan, asu ajag tumurun ing pawon. Ala aja lunga-lunga katadhahan ing kala bocah lair ana rêjêkine.
Dewane Sang Hyang Langsur, bisa amèt atining liyan, anarima ing satitah, ora duwe kanêpson, nanging puguh budine, amandhi umbul-umbul, ing têmbe ana kabêgjane. Kayune Ingas, ora kêna diaubi amarga saka panastèn. Gêdhonge gumuling ana ngarêp, lèrwèh ora bisa sêsimpên. Manuke Slindhitan, satibane kangelan nanging diasihi wong agung. Angiwakake banyu ing jêmbangan,
Candrane wowohan pala gumantung, watake miturut kalamasane, nuli sugih nuli mlarat.
Wariga gêmêt sajoningsajroning. wuku Kurantil.
Kang ala: mêmantu, nglumpukake wong ora bisa kumpul, mêmitran sulaya ing têmbe, nênandur ora tuwuh.
Kala ana ing ngisor marêp mandhuwur, sajroning pitung dina aja tumurun mangisor.
1. Ahad Pon, Dangu, Paningron, lakuning lintang, bumi kapêtak, nuju padu, sumêngkaning
Walikukun, kukuh wulêd tur kanggo ing prajurit, tatag budine. Manuke Branjangan, watake ora bisa sarèh ririh, kêbat cukat yèn ana gawe, lan bêtah mêlèk ing wêngi. Gêdhonge ana angarêp, angatokake dunyane pradhah, nanging ora sarju. Umbul-umbule kawuri,
kaluwung, watake angkuh tur ambadhidhig, nanging ora langgêng dhêmên doracara suprandene akèh rêsêp kang padha mulat.
1. Pakolèhing pangupajiwa sarate sarana ngingu bèbèk.
2. Yèn lara tambane babakan suwêg, utawa kunci lan kêncur binakar.
Kang bêcik: lunga golèk pangupajiwa nambani wong lara,
Kala ana ing lor kulon marêp mangidul ngetan, sajroning
lara waras, lan nambani mata iya waras uga.
panas ing buri. Kayune Waringin, dadi pangaubaning kadang wargane. Manuke Ayam-alas, kêsit budine, tur pinilala ing wong agung, manis arum wicarane juwèh akèh rêsêp kang mulat, kanggêp pangawulane, luhur piangkuhe, lan gêdhe daulate. Gêdhonge kakiwakake ana ing buri, rila ing donyane ora nganggo karana rai.
Tulak slamêtana: sêga pêra dangdangan bêras sapitrah, lawuhe pitik barumbun kang lumancur
Candrane gêtêr patêr ing sabumi, watake sugih kojah, lan sugih ilmu, atine sumuci-suci, nanging ora sumurup marang wêkasane, dadi tumrap marang ilmu têmahan wigar anggagar.
Lambange patining kêkayon, têgêse bilai amarga saka binêndhon ing wong agung, ruwate sarana sêsaji
2. Yèn lara tambane babakan suwêg, utawa godhong suwêg.
mantri sinaroja. Ala, nanging tukua pitik iwèn bêcik, lan nambanana wong edan waras.
4. Rêbo Kliwon, Kala, Dadi, Wurukung,
ing asêpi, mungguh dadi pandhita ana darajate, dhêmên mangun samadi, nanging prihatinan.
ênggone bisa dadi, nanging cacade ora lana.
Lambange janma mati, têgêse bilai amarga saka lalèn.
2. Yèn lara tambane kapas sawit, utawa godhong kapas binênêma.
Kang bêcik: têpung prasanakan, mêmule marang lêluhur, ngilèkake banyu, lunga sanja.
Kang ala: pagawean laku silib, lêlungan adoh, mangsah prang.
Kala ana ing dhuwur marêp mangisor, sajrone pitung dina aja sumêngka mandhuwur.
tumurun ing lumbung, sampar wangke (ringkêl jalma). Rahayu, mêmundhuta guntur omah padha suka, lan amèta guru omah bêcik.
4. Rêbo Paing, Brama, Tulus, Paningron, lakuning banyu, wasesa sagara, sanggar waringin. Rahayu bêcik barang gawe ana bukti têka padha suka.
ayu, nanging lêkasa tarak olèh cahya, sabarang karêp olèh, pamindhahan dunya.
ngupaya pangan. Gêdhonge loro ana ngarêp lan ana ing buri, rilane pêparon. Umbul-umbule kawuri, bêgjane kêtêmu ing buri.
Candrane kêtug lindhu, watake sugih guna ora katara, nanging linyok sajroning ati. Lambange iwak mati têgêse bilai sabab saka kapêdhotan sih ingkang [ing...]
Ruwate sarana sêsaji uwi ingêdang wêwutuhan, lan ares-
2. Yèn lara tambane kapas sawit, utawa godhong kapas binakar.
Aryang, lakuning gêni, satriya wibawa, macan katawan. Rahayu suwitaan ing wong agung, olèh kawiryan.
durung nganti kalakon uwis kajuwara ing akèh. Amandhi umbul-umbul, bêgjane aparêk. Angarêpake banyu ing jêmbangan pradhah budine rilan, nanging
Candrane kêmbang sumêbar, watake arum manis pamicarane, sarwa bisa ing sabarang gawe lan bisa gawe mêmanis, ananging sajroning ati bosênan lan amrih dudu.
Lambange banthèng lumpuh, têgêse bilai sabab saka atine gêdhe nanging ora kasêmbadan. Ruwate sarana sêsaji durèn 7 glundhung, lan ares-aresan, tindhihe arupa kucing. Banjur kasidhêkahake.
1. Pakolèhing pangupajiwa sarate sarana adol timah.
2. Yèn lara tambane kêmangi sawit, utawa godhong sêre.
adoh, ngalih panggonan, duwe gawe, ngadêgake samubarang, anggaota pangupajiwa, nambani anak.
Kala ana ing kidul kulon marêp mangalor ngetan, sajrone pitung dina aja marani ênggoning kala.
1. Ahad Pon, Sri, Dangu, Wurukung, aras
ana ing paran, lan kasêngkala dening ula, miwah singa nyawa dadi sêngkala kabèh.
4. Rêbo Lêgi, Yama, Gigis, Mawulu, aras kêmbang, sumur
Wage, Kala, Wogan, Wurukung, lakuning lintang, satriya wirang, nuju padu. Ala barang gawe, uwas pangantèn.
anggalidhig ora bisa nganggur, kêras budine, karêm marang darbèking liyan. Manuke Nori, luwih boros tarabas, lan adoh bêgjane, murka pambêkane marang panggawe kang ora patut. Gêdhonge malumah ana ing buri, rila ing
sabab saka bingung atine amarga kêrêp anyidrani ing sapadhane.
Ruwate sarana sêsaji jagung 40 ontong, lan ares-aresan, tindhihe 10 picis. Banjur kasidhêkahake.
(kêtêrangan gambar: tanpa gambar banyu ing jêmbangan).
1. Pakolèhing pangupajiwa sarate sarana klithika.
2. Yèn lara tambane têmu sawit, utawa bonggol gêdhang.
Dewane Sang Hyang Kamajaya, bagus luruh ora lemeran, bisa amrih ajèring prihatin. Anungkuli banyu ing bokor, tansah adêdana ing badane, ora bisa gêmi, sathithik rêjêkine. Manuke bidho, gêdhe kanêpsone, karêm marang darbèking liyan. Kayune Tangan, anggalidhig ora bisa
Candrane manuk ana ing luhur, watake anggone golèk asil sarana nênungkul, waranane sarana gora-godha.
Lambange pring anggagar, têgêse bilai awit larang anak, lagi arêp
sinaroja. Luwih bêcik, sungsung-sungsung guyu padha suka, lêlungan rahayu, kasinungan ing paran, guntur omah bêcik.
7. Sabtu Pon, Guru, Jagur, Uwas, lakuning banyu, wasesa sagara, nuju pati. Bêcik, angulatana wong minggat kêtêmu ora suwe.
Dewane Sang Hyang Endra, andarbèni kaluwihan, enak rinungu wicarane, lan ambêg kumingsun, kayune Wijayakusuma, luwih adi ing warnane, nanging sumingkir ing paramean lan slamêt pênggalihe, watak
digorèng, salawate dhuwit anyar 11 kèthèng, dongane kabula.
Candrane banyu garojogan, watake rame wicarane, lan akèh gorohing ati, yèn tinunjêl ora bisa.
Kang bêcik: golèk sanak, anggaota, mitulungi uwong.
Kang ala: nênandur, mayu omah, duwe gawe mantu lan sapanunggalane.
Kala ana ing kulon bênêr marêp mangetan bênêr, sajrone
kêmbang, satriya wirang, macan katawan. Tulunga wong lara waras, nambanana wong elik dadi atut, golèk pangan
Wurukung, lakuning banyu, wasesa sêgara, sanggar waringin, asu ajag tumurun ing jogan. Bêcik, ngulatana wong minggat kêtêmu ora suwe.
Dewane Sang Hyang Kala, anyakot baune dhewe, watake gêdhe kanêpsone, ora ngeman ing ragane, kang padha miyat wêdi giris, candhala wangkot budine, murka akèh larangane. Kayune Ingas, lan Cêmara sol. Kayu Ingas, panastèn, watake ora kêna cinêdhakan ing wong, saka kang cêdhak lonyoh têgêse katularan ing wêwatakane. Kayu Cêmara sol, ora kêna ingauban, arame wicarane. Manuke Gêmak, prajurit pambêkane, bèr kawanèn, ora mawang marang wong.
Candrane gunung gumaludhug, watake sakèh swarane kaya-kaya anyilikake ati, ananging ora ngapaa.
Kang bêcik: nênandur, lêlungan, bêbesanan, marangi gêgaman, nambani lêlara.
Kang ala: nyidra, nandukake prakara, pancakara, lan sapanunggalane.
Kala ana ing kidul wetan marêp mangalor ngulon sajrone pitung dina aja marani ênggoning kala.
1. Ahad Lêgi, Guru, Dangu,
satriya wirang, sanggar waringin, srigati tumurun ing desa Karanglêgi anjujug ing padaringan. Rahayu mêmarangana olèh gawe, nandura padha kabrungkah bêcik pamindhahan
Dewane Sang Hyang Brama, rosa kêras pambêkane, panasbaranan, nanging ana duryate, adhêm parentahe. Kayune Asêm, watake kukuh lan diluluti ing wong akèh, dadi pangaubaning wong kawêlas-asih. Manuke Platuk-
ing ati, nanging yèn wis mêtu nêpsune sok nêmêni.
Lambange iwak tininggal ing banyu, têgêse bilai sabab saka rinêngon ing wong agung.
2. Yèn lara tambane bawang, utawa godhong jambe.
Kang bêcik: amêmitran, nambani lêlara, duwe gawe mantu sapanunggalane.
Kang ala: lêlungan, golèk pangupajiwa, gawe sumur, bêbakal pakarangan.
Kala ana ing ngisor marêp mandhuwur, sajrone pitung dina aja tumurun mangisor.
sapi gumarang tumurun ing têgal. Rahayu, mbêndunga dhawuhan katambak pêpêt, kaduluran Sri, lan wong sêsanjan bêcik.
7. Sabtu Wage, Uma, Nohan, Aryang, lakuning lintang, satriya wirang, nuju padu. Barang gawe bêcik, kukuh kinawêdèn lan sabarang gawe bêcik, marangana bêcik, yèn prang mênang.
Dewane Sang Hyang Guretna, kaduk mênêng, yèn nêpsu kotbisu, bêcik pocapane, lan ana kawisayane. Kayune Rêmbuyuk, bagus rupane tanpa ganda, saênggon-ênggone
prau ana ing lautan, watake ngalor ngidul anggone ngupaya pangan, mulane ora kêkurangan rêjêki.
Lambange akèh lara sambang-rimpung, têgêse bilai sêbab saka
lara tambane alang-alang lan kêmangi winor ing jamu, utawa godhong sêre.
srigati. Rahayu, ngunggahana pari maring lumbung brêkat, kaparêng Sri tumêka.
Dewane Sang Hyang Tantra, paksa luwih pangucape,
wicarane, kayune Kandhayakan, dadi pangaubaning wong kawêlas-asih lan wong minggat. Angiwakake banyu ing jêmbangan, dhêmên ngiwa pambêkane. Gêdhonge malumah, luwih boros, lan rila ing dunyane.
Tulak slamêtana: sêga wuduk dangdangan bêras sapitrah, iwak
ing kadohan, watake misuwur sabarange, ing jaba suci nanging ing jêro agung prihatin.
Lambange akèh manuk kêna, têgêse bilai sabab saka kêna ing pasangan. Ruwate sarana sêsaji jambu klampok 100 iji, lan ares-aresan, tindhihe 7 picis. Banjur kasidhêkahake.
1. Pakolèhing pangupajiwa sarate sarana adola palawija.
3.2. Yèn lara tambane woh kudhu, utawa godhong pace,
7. Sabtu Pon, Brama, Dangu, Paningron, lakuning banyu, wasesa sagara, nuju pati, sumêngkaning sapi gumarang. Rahayu, nambanana
ing gawe, wingit wicarane, dhêmên angungasake kawruhe, anggraita atine.
Amandhi cakra, karêm ing kaprajuritan, slamêt rêsik panggalihe, manuke Sêpahan, kêsit budine, lêmbut barang karêpe. Kayune Parijatha, dhêmên marang sêsanake, lan rada prihatinan, gêdhonge ana ing ngarêp, ngatokake donyane, pradhah nanging ora sarju, gêdhe budine, akèh bêgjane.
Candrane banyu banjir bandhang, watake anglêluwihi wicarane, kaya andhadhal-ndhadhalna, nanging ora tèyèng wigati, malah anggêgawa kang akèh-akèh. Lambange
Kang bêcik: nontoni, ngrancang bakal omah.
Kang ala: lêlungan, dandan-dandan, nambani lêlara, nandur jujutan.
Kala ana ing dhuwur marêp mangisor, sajrone pitung dina aja sumêngka
iki lakuning banyu iring, têgêse kalane akèh wong mêtokake banyu
Dewane Sang Hyang Surènggana, watake rada sinung kaelingan, saguh gumolong wicarane, lan wani ing pakewuh, kayune Trêngguli, ora kalap uwohe, têgêse ora ana gawene. Ora duwe manuk, ora kêna dikongkon adoh, amêsthi kêna
kinurungan, watake kumêt nanging manis arum wicarane lan yèn tinunjêl ing rêmbug banjur anjalomprongake murih dudune ing sapadha-padha.
Lambange godhong akèh sêmpal, têgêse bilai awit saka dialakake ing wong akèh, lan kêrêp diapusi.
Dewane Sang Hyang Siwah, watake ing tata lair seje lan batine. Manuke Prênjak, gêgêndhungan bêbudène kumalungkung
Candrane gajah mêta ana ing cancangan, watake gêdhe prabawane, lan gedhe nêpsune, nanging akèh pêpagêre ing awake.
Lambange awak lêsu, têgêse bilai awit saka tininggal ing sandhang pangane.
Ruwate sarana sêsaji timun 25 iji, lan ares-aresan,
2. Yèn lara tambane sunti winor jamu, utawa godhong ranti.
Wurukung, aras tuding, sumur sinaba, nuju pati. Anggara Kasih kawitane masa wuku karo utawa kawolu. Rahayu,
katiyub angin, mantri sinaroja. Ala, nanging lêkasa ngurit gadhu bêcik lan winiha ambêdhah
rahayu sêngkuta barang gawene, awèh pangan padha suka, purnama siddhi.
Dewane Sang Hyang Basuki, putus ing pamicara, narima ing titah, mantêp budine. Manuke Pêlung, dhêmên saba ing banyu, pikire katêmu ing buri. Kayune Plasa, dadi kêmbanging alas, yèn ana ing nagara ora ana gawene. Gêdhonge ana ing dhuwur, angluhurake kadunyane.
2. Yèn lara tambane jae winor jamu, utawa jae lan sunthi.
Kang bêcik: alakirabi, saha ngadêkake omah, lêlungan, golèk sarana.
Dewane Sang Hyang Sakri, bantêr atèn-atène mantêp ing sabarang, kayune Nagasari luwih bagus warnane, arum wicarane, tur pinilala ing wong agung. Manuke Ayam-alas,
wuduk dangdangan bêras sapitrah, iwak pitik lan bèbèk, diolah warna loro, pinindhang lan
watake wicarane siya marang sapadha-padha, nanging ing têmbe yèn wis tuwa kasinungan bêcik atine.
Lambange macan lupa, têgêse bilai awit sinaèng ing wong agung.
Ruwate sarana sêsaji manggis 30 iji, lan ares-aresan, tidhihe 6 picis. Banjur
Kang bêcik: duwe gawe amêmantu, nêkakake wong sambatan dandan-dandan amuja katarima.
Kang ala: lêlungan, ngalih panggonan, amantokake.
tunggak sêmi, mantri sinaroja. Ala, aja lunga-lunga, tukaran ana ing dalan.
7. Sabtu Pon, Sri, Dadi, Wurukung, lakuning banyu, wasesa sagara, nuju pati. Rahayu marangana padha suka.
Dewane Sang Hyang Kuwera, bisa ambêbungah atining wong, kêncêng anggawokake wicarane, tambuh ing rame, lan karêm ing kaprajuritan, parentahe awor cugêtan, putungan atèn, nanging ora lana, lan awas marang panggawe rahayu. Amasang kêris ligan ing dagan, prayitna tur landhêp atine. Gêdhonge malumah ana ing ngarêp, rila ing kêkasihane, barang darbèke marang kang dadi karujukane wis ora nganggo dièngêtake luwih rilane sarta pracayane, nanging sok mutung. Kayune Tal, dawa umure, gêdhe daulate, luwih
pasar sawarnane, lan sakèhing juwadahan, pangaji satak sawe, êntèkna kabèh, kang tinuku
awor lan nal, watake rada pakewuh, angèl bêbudène tanpa dadi ênggone pêrang pamikir.
Lambange pasangane manuk, têgêse bilai saka kêgêdhèn
nuju padu, srigati tumurun ing desa Bèji anjujug ing kandhang. Nandura pala kêpêndhêm gêlis kabukti uwohe, srigati ana ing
Dewane Sang Hyang Citragotra, angluhurake awake, pintêr ngumpuli ing rame, nanging
nanging wulêd bêbudène. Manuke Sêpahan, akêsit budine, tur lêmbut barang pikire, akêdhik pangane. Angungkurake banyu ing jêmbangan, andhap asor parentahe, nanging ora nganggo pangkat.
Kang bêcik: lunga golèk tamba utawa sarat, gawe bêndungan, bêbakal kuburan, nindakake parapadu.
Kang ala: nibakake wiji, apèk wiji, mêmantu, anggaota.
Kala ana ing kidul wetan marêp mangalor ngulon, sajrone pitung dina aja marani ênggoning kala.
gêmbili, kimpul, kênthang panuju bêcik kabèh.
Dewane Sang Hyang Bisma, kakon-atèn anggarêgut, watake trangginas ing gawe, tur isinan, angatokake wataking prajurit lumaku tinuduh
puguh kaku, drêman ing ilmu tur alus suci atine.
Lambange waringin sêmpal dening prahara, têgêse bilai jalaran dialakake ing sanak kancane.
Ruwate sarana sêsaji rambutan satampah, lan ares-
2. Sênèn Wage, Sri, Tulus, Tungle, lakuning gêni, wasesa sagara, sanggar waringin, sumêngkaning cèlèng têmbalung. Rahayu, ing dina iki têkaning rêjêki, mas picis padha adulur, bocah lair bêcik sugih.
3. Sêlasa Kliwon, Indra, Wurung, Aryang, aras tuding, sumur sinaba, nuju pati, kuthilapas tumurun ing têgal, Anggara Kasih kawitane masa wuku katiga utawa kasanga. Ala aja lunga-lunga, kandhêg dening lara gêdhe, mung
angubungi ing kadursilan, ora ana kang dikeringi, luwih rosa yèn lumaku silib.
Kayune Cêmara, rame wicarane, ora kêna ingauban, panas parentahe nanging kèdhêp. Manuke Ayam-alas, kêsit budine, tur cêdhak maring wong agung, luhur piangkuhe, akèh daulate,
Kang ala: mêdharake pangawikan, ambabar pangajaran, dandan-dandan.
Kala ana ing lor kulon marêp mangidul ngetan,
Dewane Sang Hyang Singajalma, ajêmbar budine, lêpas kawruhe, sugih barang pangawikan, nanging darbe budi rêrênggi, luwês mêmês andhap asor, nanging srèi, luwih prayitna ing lair nanging sajroning ati kurang sujana. Kayune Wuni, anêdhêng uwohe, singa ndulu kaya anyidham, nanging yèn wis kêlakon mangan ewa atine, nanging akèh rêjêkine. Manuke Kapodhang, luwih butarêpane, ora kêna kumpul ing êkèh, amarga mung mikir karêpe dhewe. Gêdhonge minêp ana ing buri, watake kumêt.
Wurung, Aryang, lakuning banyu, wasesa sagara, nuju pati. Lêlungana bêcik, slamêt ing paran, lan guntur omah bêcik uga.
Dewane Sang Hyang Bathari Sri, yèn lanang bagus, yèn wadon ayu warnane, tansah prihatin,
andulu. Manuke Ayam-alas, pinilala ing wong agung, arum manis ujare, gêdhe daulate, kêsit budine. Banyu ing jêmbangan ana ing ngarêpe lan lungguh
prayoga, lan iwak pitik diolah kang samêkta, janganan kang pêpak, salawate 4 kèthèng, dongane bumi.
ing dhuwur marêp mangisor, sajroning pitung dina aja sumêngka mandhuwur.
1. Ahad Wage, Rudra, Dadi,
tumurun ing alas. Rahayu, lêlungana ana bukti ngadhang ing dalan, tur ora suwe.
6. Jum'at Wage, Indra, Nohan, Aryang,
Wurukung, lakuning bumi, tunggak sêmi, sanggar waringin. Ala barang gawe, nanging masanga piranti tumbal bêcik.
sapêpadhane. Kayune Tal, dawa umure, gêdhe daulate, tur luwih kuwat. Manuke Nori, luwih boros tarabas ora bisa sêsimpên. Gêdhonge ana ing ngarêp, akèh bêgjane. Gêdhe budine, paradhah rila ing dunyane. Lungguh ing banyu satêpining bèji, watak ayêman, adhêm sabarang
Tulak slamêtana: sêga golong dangdangan bêras sapitrah, iwake pitik lan bèbèk
Candrane bun tumètès ing sandhang, watake kawitane miskin nanging wêkasane dadi sugih.
Lambange rabia maning, têgêse awèt lamun wêwayuhan, kaya manuk Dewata sarumpule.
Ruwate sarana sesaji waluh loro ingêdang ing jêro ginulan, lan ares-aresan,
Kang bêcik: nambani wong lara, palakrama wêwayuhan,
katawan. Rahayu, nambanana wong lara waras, lan têtukua pitik iwèn bêcik.
2. Sênèn Paing, Rudra, Wurung, Uwas, lakuning lintang, bumi kapêtak, nuju padu. Rahayu, nambanana wong
tanpa malês, nanging ngunggahake pari maring lumbung bêcik.
6. Jum'at Lêgi, Sri, Gigis, Wurukung, aras tuding,
Dewane Sang Hyang Baruna, wantêr kêras budine, watake prajurit, antêpan lan wasis panggalihe, ora pêgat ing
Candrane tunggul asri sinêngkêr ing nata, watake bagus warnane, lan gêmi prawira ing lungid, nanging cacade wêdi lan isin ing paprangan.
Lambange kitri kang tinata, têgêse yèn tininggal ing gusti utawa wong tuwane, bilai malarat.
Ruwate sarana sêsaji pare wêlut wutuhan
kitri, karang kirna golèk pawèstri, gawe tamba lan sarat.
Kang ala: lunga golèk pangupajiwa, anggêguru
Dangu, Paningron, lakuning lintang, lêbu katiyub angin, macan katawan, sumêngkaning sapi gumarang. Rahayu, padha
Dewane Sang Hyang Anantaboga lan Sang Hyang Bathari Nagagini, Sang Hyang Anantaboga akèh karêpe tansah prihatinan, gung nantang catur lumuh kaungkulan. Sang Hyang Bathari Nagagini, kêmaron sih,
Candrane lintang lan wulan karainan, watake kasinungan
Pêpêrangan ing Bagêlèn tuwin ing Malaran.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
10. pan puniku Sunan Kabanaranipun | lamun
têngawud | dhuh tuwan kênia | ing ngriki papan prayogi | nadyan silih Mangkubumi dhatêngana ||
16. nglawan pêngkuh tuwan obat mimis agung | sayang tinilara | kudu marani
19. ala ayu yèn pêpasthèning Hyang Agung | salamêt lan rusak | ing pati kalawan urip | wus takdire wong iki
25. tigang atus inggih Bali Bugisipun | tumênggung têtiga | nadhahi prang udhèt nguni | pan sinampar ing aprang sami
muwus jêrèhjirèh. têmên sira iku | wingi wus diwarah | aku wani Mangkubumi | nadyan prajurite sakêthi luwiha ||
32. pan sadalu mêrêm mêlik ki tumênggung | langkung susahira | nêdha pitulung Hyang Widdhi | iya ing sapalêngkah jambe kewala ||
33. praptanipun rabine ing Bulupitu | amangsit wis aja | sok kadêrêng duwe pikir | dèn santosa sumendhea karsaning Hyang ||
34. ki tumênggung sumêdhot miyarsanipun | kungkulan ing
39. ki tumênggung mring Postêr alon amuwus | tuwan aja ganas |
punika maksih lumaris | dèrèng nabrang kali lawan dèrèng mangsah ||
40. tuwan batur tinata ingkang apatut | dika wontên têngah | kula apit kanan kering | mangke wruha mungsuh ingkang awrat agal ||
ijo ciri sarupa brit | ing wurine panumbak jaran sawidak ||
47. têngranipun sasupit banderanipun | irêng dulphakar bang | ing wuri sarêngan sami | kuda papat rêruntung katri punggawa ||
48. ngajêngipun ampilan kuda nênêlu | karbin lan gandhewa | kang
50. balanipun kang wontên ngajêng puniku | sampun pinilihan | pinêthèt kang bêcik-bêcik |
52. payung biru pucak bang mas kayu apu | inggih Jayadirja | bupati tiga puniki | andêling prang
wau ing wuri para tumênggung | kathah kang amêgat | miwah baturing priyayi | baris ura ing wuri arêbut ngarsa ||
angumpul | saking lèr kang prapta | inggih wontên sèkêt malih | rungak-rungak salèr kali kèndêlira ||
mlaku | samya tinut wuntat | dèn suraki dèn bêdhili | nulya wontên saking kidul ingkang prapta ||
71. wontên satus [sa...]
[...tus] kancane sami katawur | kumpul saking kathah | sapuluh rong puluh nunggil | wus angumpul sawêg kuda kapat bêlah ||
72. lampahipun sakin ririh ki tumênggung | kang nututi samya | prajurit arang prayogi | nadyan kathah senapatine tan ana ||
73. milanipun purun lèrèh lampahipun | pan ing
mungsuhe kang dèn tadhahi | mila rusak wong anyôngga dede wawrat ||
78. mungsuhipun samangke maksih tut pungkur | litnan sigra ngundhang | kêstabêl sami ngadhêpi | mariyême wau litnan anênurat ||
79. langkung gugup wus dadi tiningkêm sampun | ki
dragundêre | langkung suka sang prabu | binrêkakên lampah ing baris | tan dangu lampahira | sawadya sang prabu | prapta salèr Pamêlaran | wau katri punggawa mêthuk ing gusti | dinangu solahira ||
5. langkung suka miyarsa turnèki | sri narendra wus praptèng Malaran | ing Kayumas pakuwone | balabar wadyanipun |
ingkang rayi kêkalih prapti | angsal bandan Walônda | kêkalih wus katur | ing raka sri naranata | Walandane wus kinarya saragêni | Gapatra Hônggaprana ||
6. mundhut rêmbug wau sri bupati | aprakawis loji ing
wontên kalih dasa winêtawis | jawine gangsal bêlah ||
7. nanging abdi dalêm kang angusir | dèrèng wangsul kados lajêng ngêpang | Brajamusthi pangiride | lan pun Sura ngun-angun | Jayarata sami nindhihi |
utusan | yèn binanggèl ing margi rame ajurit | purun pun Arungbinang ||
dipati barise sampun ngubêngi | kêmput loji Ungaran ||
11. kang angêpung têbihira sami | ing samimis mariyêm tan prapta | andhêndhêng têmu gêlange | jro biting ngêgar payung | sami manjêr bandera sami | Tumênggung Arungbinang | mulat mungsuhipun | kadi pagudhèn anggabag | Litnanipun Bumêndir marêbês mili | mungsuh tanpa wilangan ||
12. ki tumênggung tiningkês tyasnèki | namung cipta sumendhe ing titah | etang pancèning pêpasthèn | urip kalawan lampus | dawa cêndhak pan wus pinasthi | tan kêna binakalan | karsane Hyang Agung | apa gawe kudu susah | hèh sudara mati hidup sudah pasthi | sampun andika susah ||
13. balik sampun katon kêcil ati | kula tuwan wani mêtonana | kang kulon kula gitike | kang duwe baris iku | wong Pagêlèn pangeran kalih | pan kula botên ulap | wruh ing bobotipun | dudu wong
gendholi | bok sampun tuwan mêdal ||
katêlanjur tan kêna ingucap | ing mangke wajib yitnane | nging wau ki tumênggung | ing tyasira kudu
jalanidhi | wong ing jro pabitingan | padha ting palinguk | tikêl satus lagi nora | tikêl sèwu pan ora ngundha ngusuki | arang kang kolu mangan ||
17. ki tumênggung marang litnan angling | luwih kathah puniki gêgaman | kula sawang sayêktine | ingkang ngajêngan wau | mung bandera wolu pêmati | kawan atus watara | prajurite wau | punika kang sampun dadya | wus apêkêt katawis ing lampahnèki | dene kang kathah-kathah ||
18. pintên-pintên bandera puniki | prajurite kang ewon punika | taksih riyon tanagane | kang wus mantêp ing tangguh | pangulige kang sampun dadi | kawan atus ing ngarsa | wuri wontên satus | mangke yèn ratune têbah | gih mingkisa ing tingkah saking sakêdhik | sampun ngênthêl kêwala ||
19. kapal satus kang binêkta mijil | mêdal ngilèn kalingan ing karang | sampun têbih narpatine | ing wuri
limut yayah kalimut | wau ingkang sajroning biting | miranti wus prayitna | lir garêbêg Mulud | pasang
sèwu pan maksih karoban | mung kang dadi santosane | kanthi mariyêm wolu | lan rontaka salawe maksih | têlung puluh dêrebasdarebas. |
mung kantun kang pra dipatya | taksih ngantun pra samya dipun songsongi |
31. pêparentah wau sri bupati | uwis nora kêna binadhagal | angrusakkên ing wong akèh | tamban aja agugup | ing sapasar sapuluh wêngi | lan padha agawea | lulumbungan iku | lan pacul linggis sadaya | iki beda lan loji Juwana dhingin | akêdhik wonge Jawa ||
pundhut | bumi Pagêlèn rong lêksa | lan nêm èwu ingkang salêksa wong siji | adhimas Purabaya ||
33. dene ingkang pitung èwu nênggih | ya Si Adhimas Mangkukusuma | ingkang limang èwu manèh | mring pra dipatinipun | kari patang èwu sun ambil | mring wong jêro sadaya | kaparagkaparak. gonipun | si Roma iku wutuha | wolung atus sèwu Tuwaburu nênggih | siji ingsun priyôngga ||
34. kunêng ingkang kawuwusa malih | ingkang baris wontên ing Mataram | linorod senapatine | Pangran Buminatèku |
angêlunyat abêr ing jurit | wong cilik kang ginarap | kabèh nora tutut | tan ana kang tinêmua | mundhak ngêbot-êboti marang wong cilik | pinanggil mring Sêmarang ||
35. nèng Sêmarang linajêngkên aglis | mulih marang nagri Surakarta | lara luru tanpa gawe | ing Samarang winuwus | ngumpulakên sagung Kumpêni | ing pasisir bang wetan | kinêrigkên sampun | ing Gêmbong lan Surapringga |
lêlumbungan | cara undhuking macan | kang cêlak sinipat gupuh | ing mariyêm ting jêngkelang ||
9. kang anggawa pacul linggis | anèng wurining lumbungan | wus sami akarya êsong | nanging dèrèng sagêd nyêlak | akathah kedahira |
kang biting pangabaripun | ngrutug rontaka darebas ||
10. abyor pancurating mimis | wong ing jaba kang pangarsa | bêdhilan tan antuk gone | tan ana kang karompolan | rame abêbêdhilan | ing jro kadi gunung guntur | kadi drês mariyêmira ||
wurahan | loking kathah kang nênukup | Ki Tumênggung Arungbinang ||
14. bupati sami nulungi | pinêgat ing antukira | watawis kalih bêlahe |
16. hèh sakèhe pra dipati | mangkya kangmas ari êmas | padha aranana kabèh | Si Tumênggung
jurit | ing mêngko padha mênênga | ing aprang tambuh karêpe | wus samêkta sarêng mangkat | kang nambuhi ngayuda | kêdhik mung wong kawan atus | nênamur lampah rumangkang ||
25. Brajamusthi kang angirid | jroning biting katambuhan | ana ingkang
ana wong kang nora anglèng | ing wêweka nora bisa | pangrasane wus mênang | adat wong mênang prangipun |
wontên jawi puniku | kabèh sami lumêbua ||
33. sampun amalang atèni | lan biting dika pangabar | andika rusak dèn age | sigra nulya binubrahan | sampun katingal nglela | pakantuk mariyêmipun | mangkana
punika ingkang ambêkta | amor manjing bitingan | dhawuh marang ki tumênggung | tinampan têmbunging surat ||
dhawuh marang sirèku | ya Tumênggung Arungbinang ||
37. iya praptaningsun iki | angatêr yayi Purbaya | nanging sun iki kasupèn | nora
tuntun-tinuntun wicara | sangking ngingêksin ingwang | sira kilap apa amung | wong Sukawati kewala ||
39. iya awakingsun iki | yèn jagoa jago tanah | durung ana bêbotohe | nadyan gitike sêrua | yèn botoh tan candhakan | nora bobot ing tohipun | yèn olèh botoh santosa ||
40. bisa mrênahkên gêgitik | pasthi nyandhak toh koyanan | iya kilap apa kowe | tumênggung mring awak ingwang | awit wong dèn sikara | iya Dhirèktur pan Emup | kang nganiaya maringwang ||
wus lawas kelangan lambung | kêris rêga kapat bêlah ||
42. ana nglambungi balantik | ajine mung patang reyal | lumrah ing
dèrèng dumugi | ki tumênggung anggraita | yèn layang dudu wadine | Susunan ing Kabanaran |
wêwangsul | dhatêng ing paduka katong ||
3. langkung sèwu pangungun | tan supêna inggih pun tumênggung | kadhawuhan timbalan munggèng kintèki | aprasasat laelatul | kadi nugraha kang dhawoh ||
4. gusti lan malihipun | karsa nimbali ing dasihipun | êtyar langkung pun patik tadhah rêruntik | dahat pêjah gêsang katur | sumôngga ing karsa katong ||
5. witning langkung wulangun | yèn kêparênga tibaning wêktu | ing sêrana dèn awrat yêkti amusthi | sapunika langkung nuwun | dêduka paduka katong ||
6. dene kapalangipun | sawêg tinuduh ayahanipun | ingkang putra prabu ing Surakartèki | kinèn among wadyanipun | Kumpêni tur pinapacoh ||
7. yèn tilara pukulun | jroning ngalaga ning kandhanipun | yêkti najis kang abdi sawuri-wuri | langkung pitajêng pukulun | jêng putra paduka
8. ing rèh pamonging mungsuh | dene yèn èstu karsa pukulun | ngabdèkakên pun patik anuwun runtik | tuwan tumpêsa prang
10. kula wit abdi jagul | kinarsakakên nama tumênggung | swargi raka paduka sri narapati | samangkya pan linastantun | ing putra paduka katong ||
11. ènthènga awratipun | dene putra dalêm sang aprabu | kang dêduka yêkti tuwan nyêrêng runtik | jêr tuwan inggih kang sêpuh | hèh si Pagêlèn mangkono ||
12. napa wêwalêsipun | ya maring swargi jêng raka prabu | dene iya dhèwèke awit wong cilik | dêstun têlotoking wêdhus | ing anggêpe kaya sato ||
13. tan ana antêpipun | iyèku marang ing anak prabu | mung punika gusti kang kula kêliri | panjênêngan dalêm sêpuh | kang sayêkti anênutoh ||
14. amung punika katur | inggih abdi dalêm pun tumênggung | tansah nuwun dêduka inggih pun patik | sinungakên dutanipun | angkate dalu amomor ||
15. ing marga tan winuwus | dalu praptane pakuwonipun | ing enjinge sowan ing
16. praptane dutanipun | Pangêndhagan gih Wirawangsèku | surat katur
pinundhut ing sri bupati | tinupiksa duta matur | pukulun inggih sang
raosing têmbung | jêngêr surat munggèng pangkon ||
19. kang raka dèrèng rawuh | miwah kang rayi sakalihipun |
pra punggawagung | Mas Rôngga sarêng pamaosipun | lan Dipati Suryanagara wus dening | nulya wau Ki Tumênggung | Jayadirja ingkang maos ||
23. sawusnya pra tumênggung | ingkang sawêlas sarwi andulu | Pangran Adiwijaya lon aturnèki | marang kang rayi sang prabu | kula puniki sang katong ||
24. yèn wontên lêmbat-lêmbut | botên kadugi gih milu-milu | rayi dika Rôngga lan Suryanagari | kintên kula
pan punika dora sêca aturnèki | kanisthan tuwan pukulun | sakêdhik kang dipun gêpok ||
27. dèn wastanana tuhu | inggih satuhu trus manahipun | dèn anggêpa dora lan dora sayêkti | mênggaha besan pukulun | tan nêdha têtukon abot ||
28. nanging ta awratipun | kang pantês lawan ingkang tinuku | botên ngadi-adi nanging ngadi-adi | wong duwe dagangan iku | angon mangsane pêpayon ||
29. pun Arungbinangipun | inggih ginantung ing manahipun | inggih têmên lamun paduka nêmêni | yèn dora karsa pukun |Kurang satu suku kata: yèn dora karsa pukulun. inggih tinimbangan goroh ||
30. wau panyênthokipun | kanisthan dalêm kang dipun dumuk | abdi dalêm pun Arungbinang puniki | yèn ènthènga wawratipun | kang kula jrihi ing batos ||
31. dene kang putra prabu | ing Surakarta inggih tyas ulun | inggih ingkang panjênêngan sri bupati | natèng Kabanaran tuhu | ajrih kawula sayêktos ||
32. mendah si dukanipun | Si Arungbinang dudu tumênggung | pan dhèwèke wong cilik mula pakathik | jinunjung mring kakang prabu | kinarya punggawa bobot ||
33. mangke pratingkahipun | ènthèng bobote mring anak prabu | ora
panuwune maring mami | yèn ugi ana pitulung | ing suksma bisa kalakon ||
37. tumpês Kumpêninipun | Si Arungbinang aja ru-aru | niyat ingsun iya sun kanthi sayêkti | wong wantêr pintêr puniku | arang wong kaya mangkono ||
39. yèn pintêr adatipun | kalong wantêre adat wong iku | Arungbinang iki karo dèn ênggoni |
ngirid ingkang prajurit | dalu dènnya mangsah | kêndhang gong bêndhe surak | angrok prang ngamuk mangungkih |
ing tyas tan miris | wus pasrah ing suksma | pagut ing kasdunira | mawantah ing takrul takyin | mungsuh alêksan | ing ciptanira sami ||
8. lawan mungsuh kang têlung atus kewala | ing tekad tan kaèksi | apan kodrating Hyang | ing batin kang kacipta | wong satus mungsuh sakêthi | kagunganing [ka...]
[...gunganing] Hyang | lara kalawan pati ||
9. ing laire Ki Tumênggung Arungbinang | èngêt ingkang kapusthi | ujaring wirayat | ing wêca lawan jôngka | wong minulyakkên ing Widdhi | ingkang ajôngka | waskitha tyase
prajurit ing Matawis | surake wurahan | wor mriyêm swaranira | pancurating obat mimis | gunging sanjata | saengga udan gêni ||
apa sira komadaka | aturira ing mami | dene polahira | ing aprang nora môntra | yèn uwis coroking batin | kagila-gila | panêmênmu ing jurit ||
22. abdi dalêm pun Tumênggung Arungbinang | langkung anuwun runtik | pangraos kawula | pan inggih kalêrêsan | yèn kêmbaa ing ajurit | yêkti katingal | mêngsah dalêm udani ||
23. botên wande dipun mariyêm kawula | sayêkti dèn urugi | kula ing
bupati | paran kono padha | Dipati Suryapraja | umatur saha wotsari | mênggah punika | pangraose kang
kawuwusa mayor kalèrêk lampahnya | kang bantu ing ngajurit | saking Kêdhu budhal | jog Pamrêdèn kang lampah |
kaprabon jurit | Pamrêdèn Banjar | ing Ngayah lan ing Pasir ||
29. rong môngsa wontêne kang tumut Banyumas | dhaya luhur miranti | Kalibêbêr samya | lêlêdhok wus samêkta | wus anèng Pamrêdèn sami | jagul kêrigan | miwah ingkang prajurit ||
30. wau Mayor Kalèrêk Pamrêdèn prapta | wus sami apêpanggih | Tumênggung Banyumas | sakancane sadaya | gangsal èwu winitawis | malah langkunga | sagung prajurit Jawi ||
31. gangsal atus sagunging Kumpêni pêthak | dhomas kang Bali Bugis | Kêdhu punggawanya | kalih tumênggungira | prajurit sapara mantri | sèwu sadaya | rêrêmbate kajawi ||
32. sampun dadi kang rinêmbag sigra budhal | saking Pamrêdèn enjing | Tumênggung Banyumas | sakancane nèng ngarsa | têngah prajurit
myarsa sanjata | gumuruh kapyarsa sami | mayor atanya | ing ngêndi bêdhil iki ||
36. ingkang matur gih punika ing Ungaran | rintên dalu ajurit |
49. botên susah anglampahakên wong kathah | amrih nuntêne dadi | kalèrêk miyarsa | awêngis wuwusira | sarwi
iya Pagêlèn benjang | ana prang gêdhe ngluwihi | senapatinya | modar salah sawiji ||
51. baya iki jidhèt ana ing paprangan | dene kaluwih-luwih | sumêkti gumuna | ing jagat tan pasama | rupamu nyêkathak sapi | apêksa iya | anyêkêl Mangkubumi ||
Wiradigda | ing wuri bala Kumpêni | ing wuri pisan | Kyai Natayudèki ||
54. praptèng ngambal mênangi wadyèng Mataram | natasi sasak sami | sigra
wontên bangke Walônda | ingkang kèli saking nginggil | lan bangke Jawa | kathah bangke Walandi ||
58. pra dipati sami tan wontên anduga | eca
satunggal marahi jaya | singa ngênggèni dhingin | ing desa Ungaran | kukuh datan kasoran | nuntên prang ngambal ing benjing | ingkang amêca | wontên prajurit kanin ||
60. watawise sampun prênahe punika | nuntên prang gêdhe malih | ing Pagêlèn wetan | wasta Jatipandhawa | wontên senapati mati | Jatipandhawa | sirna madyaning jurit ||
61. dèrèng tutug ngandika katri punggawa |
kêkah | praptane wong Matawis | tinunjang kewala | para mantri atadhah | binêdhilan wong Matawis | maksih
wong Mataram ngidak sasak | pan sampun dèn sabrangi | prajurit Mataram | nêmpuh gyan pra dipatya | ing wuri kathah nusuli | sakin akathah | prajurit ing Matawis ||
66. tinadhahan dening sagung pra dipatya | mapan lawan
ngobrak-abrik | awor ing aprang | wuru wadya Matawis ||
72. lawan mirsa salomprèt muni ing wuntat | gusti bantu pribadi | dadya sami
76. kawuwusa wau kang sami kaplajar | ludnan mung kantun kalih | saradhadhunira | angsal tundhan turôngga |
dipati | mayor langkung gusar | kalèrêk kaya ngapa | pratingkahmu ing ngajurit | kongsi atinggal | ing mariyêm sirèki ||
78. sira ludnan kumêjot pundhake jingkat | lah inggih kadi pundi | pratingkahing yuda | wus pasthi
datan arsa | tan kêna ginagampang | yèn abote Mangkubumi | sinôngga ing prang | inggih kalakon mangkin ||
Susunan ing Matawis | makuwon nèng Jênar | anata wadyanira | prajurite wus miranti | kang pra dipatya | ing rêmbag sampun dadi ||
91. badhe Jênar pêkên prayogi kang papan | mêngsah dènnya nadhahi | sampun amupakat | lawan kang pra santana | yèn badhe angantêp jurit | ana ing Jênar | aprang badhe tohpati ||
92. mantri sèwu numbak anyar kang pacalang | sami atur udani | pra dipati ngira | yèn mêngsah sampun cêlak | Jênar badhe anadhahi | narpatinira | badhe ngawaki jurit ||
93. wus ajanji lan para kadange samya | kang raka
numbak anyar | nyapalih kang binêkta | Tumênggung Natayudèki | sapalih ingkang | mantri tumut ing wuri ||
tanaya | badhe kang dipun jogi | Lowanu banjura | ngalèr Manorèh pisan | wau ingkang masang rakit | gêlar candrasa | ingkang kinarya wiwit ||
110. yèn wus campuh Gajahbangun badhenira | wau ta sri bupati | kang pinangku ngarsa | prajurit suranata | wolung puluh papat nênggih | lan malih kapat | sasur mantri pinilih ||
Susunan ing Kabanaran | badhe ngantêp ing jurit | sigra wau nyêlak | Tumênggung Wiradigda | bilang maring mayor aglis |
kathah | katon ingkang gêgaman | iya iku Mangkubumi | sinandêr sigra | wus cêlak ambêdhili ||
117. nanging sampun têbih ingkang para garwa | dene kang sami kari | wong cilik kewala | bêbakul ingkang kathah | tinunjang malêdug sami | wuri kocapa | Sang Prabu ing Matawis ||
118. kang pakuwon kinèn sami ngobongana | darapon mungsuh kèksi | nuli maranana | Kalèrêk wus kaliwat | tan wruh gèning sang
sami | luhung utusan | dhatêng gêgaman wingking ||
121. lan Kapitan Uce sinungan pariksa | yèn ing Jênar puniki | inggih wontên mêngsah | sigra Surawijaya | wangsul lan kapitan panggih | tuwan pan mêngsah | wontên dhusun puniki ||
122. sigra wau Kapitan Uce atanya | tuwan mayor nèng pundi | ling Surawijaya | mayor pan sampun têbah | wau sampun dèn tuturi | yèn wontên mêngsah | nanging botên
Kabanaran | ingkang waja ginitik | angabani bala | sami mandhi talêmpak | hèh payo sagung prajurit | padha ngêrêmna | ing netranira kalih ||
125. sarêng giyak kukuk mêdal saking dhadhah | nêmpuh sarêng alok
127. kang prajurit pinilih lan suranata | akathah kang caruk kris | Kumpêni balasah | wus kathah ingkang pêjah | mas rôngga lan
ngamuk ngawaki | mungsuh sarsaran | Dipayuda ngêmasi ||
130. ing Pamrêdèn wau Kandhuruan Ngayah | sampun anandhang kanin | sukunira kiwa | wadyane kathah pêjah | Pangran Adiwijayèki | wadya kaparak | prajurit cênthung sami ||
131. ingangsahkên kanan kerine sang nata | wau
Bugis | wau Sri Narendra | Susunan Kabanaran | tan karuwan wor ing dasih | kaprêgok wadya | mantri prameya kanin ||
138. gya cinandhak sinundhang mring asta
bainèt kalih bêlah | satus tongkang obat mimis | wus ingusungan | maring jro desa sami ||
146. wus lumirig sawadya marang jro desa | bagi timun
Natayuda | lan Si Uce wontên pundi | wau saurnya | Kyai Wiradigdèki ||
150. inggih tuwan watawise sampun risak | paran gène basuki | nulya
wontên wikan | mantri kawiradigdan | mêdhun saking kuda aglis | tuwan punika | pun Uce sampun mati ||
151. dipun kêthok tabête kinarya sepak | tigang dhêpa
Kumpêni Slam | lan mêngsah puniki maksih | Natèng Banaran | ngulari mungsuh malih ||
154. sawêg andum ing jarahan mimis obat | sawêg binagi maring | sagunging
sampun tuwan obah ing ngriki kewala | tatanên baris aglis | pan botên kasêsa | yèn tuwan maranana | pan ènthèng lampahing baris | môngsa wandea |
158. yèn ta sampun angsal titahing ayuda | adate Mangkubumi | ngungsir sagèn mêngsah | tan susah
putraji | Kalèrêk punika | bala Kumpêni kathah | ngandika anggigit lathi | lah payo bocah | aja na nêdya urip ||
161. langkung saking bramantya Natèng Banaran | kadya
rong pambêdhil longkangira. dohe kanan lan kering | padha anungganga | ing kuda amêngawat | tur sêmbah sagung prajurit | kang jêjaranan | kiwa têngên wus mijil ||
164. sami dhèdhèr katon marêpak gêgaman | ingkang wetan kaèksi | sinang rasukan bang | cênthung ngangge salaka | pating parêthap kaèksi | alamat-lamat | Jatipandhawa kèksi ||
166. yêkti botên wurung amukul ing tuwan | wau ratunirèki | lagya salat kajat | bakda ing rong rêkangat | nyandhak talêmpak sang aji | lah payo bocah | umangsah dipun aglis ||
167. bok kasêlak iya rusak wong wadonan | gumrêgut kang prajurit |
kalih | bature kang nglima | dene kang kathah-kathah | ting balêsar rêbut urip | ana singidan | ing desa kang asêpi ||
prang sakenjing | prajurit Mataram | amung nênêm kang pêjah | mung sawêlas ingkang kanin | walahuaklam | mêrojol saking budi ||
184. pêpatine sèwu satus pitung dasa | mungsuh punjul kêkalih | pakaryaning aprang | dudu padha manungswa | têtêp ingkang Maha Suci |
ingkang ginawa nêngah | jabakna ing kanan kering | duk angkate durung campuh
dènira nambungi | gih tuwan kopyah bathokan | ucêng Arab kang ing Jawi | latar irêng kaèksi | cindhe jo paningsêtipun | anggar rêrenda pêthak |
8. baris èwon kuwur bubrah | tinata-tata tan kêni | barusah sampun balasah | giris
mirsa yèn wus pêjah | prajurit Tarnite prapti | kawan atus kinèn bengkasakên mêngsah ||
11. tan wruh yèn kalèrêk bebas | Tarnite ingkang nindhihi | Kraèng Galèngsong satunggal | Dhaèng Malewa satunggil | Dhaèng Basudhak nênggih | Marêgês sakawanipun | wong
kathah kang prantiprapti. | sami wontên ing Ungaran | Tumênggung Natayudèki | lawan upsir kang kari | ing punika praptanipun | sakin têtêp ngalêmpak |
kang rayi kalih | tur uningèng raka prabu | yèn dhusun Ganggêng wetan | wontên Kumpêni angungsi | kawan dasa taksih sami kêkapalan ||
kilèn Pangran Purbayèki | ingkang êlèr Pangeran Mangkukusuma ||
15. ingkang wetan Cakrajaya | kidul Kêrtanagarèki | sami sarêng dènnya mara | sawadya tambure muni | Kumpêni duk miyarsi | langkung sami marasipun | dene tan nganthi Jawa | akèh sami mrêbês mili | sinurakan
28. alit tyase wong Mataram | nadyan kathaha bupati | tan kadi Jayanagara | ing mungsuh akarya miris | jisime dèn gosongi | prajurit Mataram kuwur | Pangran
nênggih | ngangsêg ngilèn barisipun | Pangran Mangkunagara | manggihi dutèng ramaji | surat saking kang rama sampun
sradhadhu wolung dasa | dene mantrinipun Jawi | Surèngrana kêkapalan wolung dasa ||
taksih bênthèt tyase sami | ora sun mangkat mangkin | yèn wong pangarsa tan purun | bocah ngong jro kewala | wong lorèk lawan wong Bugis | wong Saragni abang lan wong pêrang tandang ||
36. pinarak ing oyod gurda | ing candhi langkung prihatin | dhêkukul panyiptanira | iya awak ingsun iki | yèn ta antuk gêgitik | apa bisaa têtêmu | karo kiyai benjang | tiwas têmên awak mami | wungu saking dhêkukul manggil
tinumbak | marang Jayaprameya wus ngêmasi | sradhadhunipun sapuluh | kang kari kathèthèran | baris
têmpuh ing aprang silih ungkih | ngamuk Kapitan Sêmangun | nanging Karoban lawan | ing wusana pêjah Kapitan Sêmangun | kunarpa jur pinarbutan |
datan dangu lampahira | kapêthuk mungsuh kang mulih ||
12. saking dènira mênang prang | Pangran Mangkudiningrat pan sakenjing | kasor ing prang binabujung | mêngsah wus akir nulak | mantuk marang Parambanan sêdyanipun | tan nyana kapêthuk mêngsah | kalih atus Bugis Bali ||
Bali sigra mandhi watangipun | kang waos abang bêranang | Pangran Mangkunagarèki ||
dhusun ing Candhi | parentah para tumênggung | ingkang dadya pangarsa | pan sadaya pinundhutan dhuwungipun | Ki
ilang | mring gustine wus malih pandulunipun | utusan ing Surakarta | kang winratan ing prakawis ||
19. Ki Dipati Sindurêja | corok batin pan sampun anampèni | Wiranata suratipun | ki adipati sigra | maring loji wau [wa...]
tinurun suratira | langkung sami suka ing sakalihipun | gangsal atus prajuritnya | Tumênggung Wiranatèki ||
21. mantrinipun gangsal wêlas | kadang kalih anakipun satunggil | kang kocap binêkta tundhuk | mring Prabu Surakarta | Wiranata inggih wêca kang ginugu | akathah wong anjêjôngka | lamun gustine ing benjing ||
22. Pangeran Mangkunagara | nora bisa angrata tanah Jawi | mung warise dadi riwuk | anggayuh-gayuh tuna | tan pakantuk ing tanah Jawa dèn êluk | wêkasan wigar anggagar | kangèlan datanpa kardi ||
23. dene kang tulus misesa | mung Kang Rama Pangeran Mangkubumi | laplan. Prabu Surakartèku | tulus ngratoni Jawa | lan Susunan Kabanaran ingkang tulus | satiba-
pinundhut dhuwungira | mila sèdhèng Wiranata manahipun | rok batin Oprup Baltasar | lan Dipati Sindurjèki ||
25. wau Dipati Sindurja | antukira saking ing loji sakit | kadawaning sakitipun | lajêng praptèng antaka | Sindurêja Adipati linanipun | Sang Prabu ing Surakarta | anduta marang Samawis ||
[...tela] mring kang Bapa | Tuwan Idlèr ngungun akarya tulis | angsul-angsul ing sang prabu | duta Gandhèk tinulak | surat saking Idlèr katur ing sang prabu | tur tabe pangungunira | pêpatih dalêm ngêmasi ||
27. nanging ta atur kawula | kang sinuhun inggih môngsa puniki | sampun wontên karsanipun | lamun anyulihana | ing pêpatih parandene botên butuh | pêpatih ingkang satunggal | Pringgalaya dèrèng mati ||
28. lan malih atur kawula | dipun asih ing mantri pra dipati | kang taksih padha atunggu | wontên ing pada nata | ing sawuse maos sêrat sang aprabu | Tumênggung
gitik bubar sampun anunggil | dhatêng Ngayogya pukulun | inggih saantuk kula | saking Gadhing Kumpêni
pangiride Sanèdêr miwah Sêmangun | sradhadhunipun tumpêsan | katur sasolahing jurit ||
33. wus umêsat dutanira | tan kawarna lampahing duta prapti | ing pasanggrahan sang prabu | nênggih ing
ing aprang | ingkang dadi rudatine | patine Jayanagara | angèl angulatana |
wus wêwatêke sang aji | Susunan ing Kabanaran | nadyan kapatèn putrane | têtêg nora dadi manah | yèn kapatèn punggawa | langkung kasusahanipun | tan wus ing rêncakanira ||
4. ing nguni Radèn Suligi | puniku punggawanira | duk bêdhah Jipang patine | sawulan tan kolu dhahar | anggung wayang wuyungan |
9. dene reyalipun nênggih | mring Dipati Jayaningrat | tigang atus tigang lawe | lan muni ana ing layang | anake Jayaningrat | Bagus Banthèng kang pinundhut | ingkang pinacak
dhatêng Mataram | amargi ing ardi Kidul | sapraptanira Mataram ||
13. dhusun ing Gambiran nênggih | baris Dipati Janingrat |
14. dhawuhkên parentahnèki | ingkang rama sri narendra | Paman Dipati Si Banthèng | kinarsakakên ing
èwu Jayanagara | langkung nênuwun ature | wau duk miyarsa warta | Tumênggung Kêndhal pêjah | nèng Ngayogya kang atugur | tindhih
Kêndhal mati | ngênêse wong pabarisan | pan wus
Kêndhal | pan ing nguni kêkasihe | swargi sumare Lawiyan | rawuhe saking wetan | Singawijaya puniku |
ing Lawiyan | iya lan sapangerane | lamun katêmu ing ajang | môngsa sun kudhisana | mocok utamangganipun | iya payo dèn
26. wus bubar saking Matawis | wau sagung kang barisan | angumpul ing Kêdhu kabèh | kang abaris ing
barisipun | masanggrahan nèng Karoya ||
Adiwijayèki | lan arimas karo pisan | tan adangu ing praptane | kang munggèng kursi sakawan | sang nata angandika | marang Kiyai
siyang dalu | pinatèn apanguripan ||
34. matur marang Tuwan Sayid | Ki Pangulu Dipaningrat | tuwan punapa karsane | mênggah Walandi punika |
aprang | yèn anut saparentahe | yèn wus atine sakeca | inggih nulya ginanjar | yèn susah iku kaduwung | wajib uga pinatenan ||
37. yèn wus eca tyase sami | gih padha wajib ginanjar | yèn dèrèng eca manahe | sayêkti suka wor ramya |
39. mas rôngga dipun kêjèpi | lan Radèn Suryanagara | Tumênggung Jayadirjane | punggawa têtiga mêdal | amung ingkang pitungkas | mantri suling lawan tambur | ingkang kinèn gêsangana ||
40. sapraptanira ing Jawi | wau kang katri punggawa | Kumpêni sinaosake | nèng pinggir kali sadaya | wus sami tinumbakan | ana kang sami sinuduk | tigang dasa pitu bebas ||
41. kinèlèkakên ing kali | kang têtiga wus binêkta | sumiwi ing ngarsa katong | sami ningkulnungkul. mêlas arsa | kang nuli sinung nama | pun Hangganaya ranipun |
kasaru wontên caraka kang rawuh | saking Pakalongan | dutane Radèn Dipati | Jayaningrat pun Rôngga Purwadipura ||
2. anèng pintu mas rôngga jinawil mêtu | wus panggih lan duta | mas rôngga lumêbêt malih | nêmbah matur ing Jawi wontên caraka ||
caraka sèlèh dhuwung | ingawe umangsah | sumungkêm pada anangis | sri narendra tumut dhawuh ingkang waspa ||
6. sami ngungun punggawa kang munggèng ngayun | iki ana paran | wadine sri narapati | ana duta kang prapta
sadulurmu padha nèng ngêndi gonipun | sira apa lawas | gonira apa si adhi | nêmbah matur pun Rôngga Purwadipura ||
10. laminipun inggih sawêg kawan taun | katiga kawula | ingkang sami anut wuri | piniyara dhatêng ing rayi paduka ||
11. ingkang sêpuh pun Kakang Jayatrunèku | wontên abdi tuwan | pun Sindurja Adipati | abdi dalêm kang anèm pun Trunapatra ||
12. anggènipun inggih suwita pukulun | wontên rayi tuwan | Dipati Pringgalayèki | iya Allah dene padha rêbut paran ||
13. bênêripun akèha kang ana ingsun | nuwun atur sêmbah | Rôngga Purwadipurèki | ngaturakên kang sêrat rayi paduka ||
pramudanèng satru | sudibyèng ngalaga | Kangmas Arya Mangkubumi | wirôtama ing rat pramuka jayèngprang ||
kèndêl dangu iya tuwa êndi iku | sira lan yayimas | Suryanagara wotsari | inggih sêpuh rayi dalêm pun Supama ||
22. kaotipun botên langkung pitung tèngsu | kadi nunggil warsa | ing Alip Awal lan Akhir | lonyotipun dados bupati binêkta ||
23. nulya wau winaos malih sratipun | yèn ana ngalahna | iya ing wong agung kalih | ingsun turut sapanjaluke maringwang ||
24. kula sanggup balêdig wong agungipun | inggih kalampahan | ing Kêdhu kula lampahi | naming inggih sami kula tonjok sêrat ||
basakna lurahirèki | dèn rewangi prang sênggrang angingkrang-ingkrang ||
28. sambatipun sajroning layang rêruntuh | ingsun lan pangeran | kang padha dèn sêsambati | yèn bêdhaha Kêdhu mintak punya bapak ||
29. sru gumuyu Pangran Adiwijayèku | lucu cilik mula | Si Supama nora mari | wong wis tuwa kapindho dadi dipatya ||
30. têka lucu mandah sukaa tyasipun | wong
priye yèn kala siniwi | yayi êmas dene para mantri kathah ||
32. nêmbah matur Rôngga Purwadipurèku | inggih datan ewah | yèn ari ing Sênèn Kêmis | kados wontên dhomas kang sami sewaka ||
33. mantrinipun lan para lêlurahipun | inggih tiga bêlah | sami bêkta jajar kêdhik | mantri wolung dasa kang astha mênggala ||
mantri kuru kathah api-api ngêlu | wong mêngi kèh kumat | napase anggung katarik | kathah ambruk ngalumpruk pêdhot kang napas ||
37. dongèngipun kadi samodra tinawu | botên kenging têlas | wong sèwu
anênuhun | yèn aparêngana | lêgane tyas padukaji | pinaraka ing nagari Pakalongan ||
40. botên etung ing tyas kawula wus putung | dhatêng pun Walônda | cidrane angêlangkungi | nadyan gêmpur tumpur manah wus anêmah ||
41. dhuh pukulun tulunga ing kawlas ayun | yèn tan angarsakna | inggih paduka ngawaki | mung wontêna margine kawula minggat ||
42. sokur lamun botên ngarsakakên nuduh | dhuh gusti kakangmas | tur mindhak bêm padukaji | amêcahna nagari ing Pakalongan ||
43. sampunipun pamaosira sang prabu | inguncalkên sigra | mring santana adi
suku kata: mring santana adipati. gênti maos pra samya gumujêng latah ||
44. sampunipun alon ngandika sang prabu | paran kono padha | si adhi mangkene iki | mêsakakên yèn ora tinurutana ||
45. sami matur sumôngga karsa pukulun | sang nata ngandika | hèh Adhi Purubayèki | lan arimu karia wong loro padha ||
iya benjang-enjang | sun tinggal Bagêlèn iki | umumêna ingsun mulih mring
51. barisipun Kumpêni sadaya murud | saking ing
mêngko ta ki besan | barise ana ing ngêndi | nêmbah matur pun Ngabèi Wiraguna ||
53. barisipun wontên ing Warak pukulun | lawan ing tangkilan | ombèra anata dasih | langkung suka miyarsa wau sang nata ||
54. Bugisipun pangarsa ingkang dinangu | yèn Tubagus Buwang | jumênêng sultan rumiyin | mangkya kasor jurite kalawan kadang ||
55. sêdyanipun nuwun idin ing pukulun | mangkya sagèn-gènnya | ngaraman Jawi nagari | lamun tuwan anampèni yêkti sowan ||
bali padha | sanak-sanak Bugis iki | dimèn lèrèn anèng nagari Mataram ||
58. sang aprabu angundhangi wadya agung | yèn badhe budhalan | Pangeran Purubayèki | lan kang rayi sakancane kiring wuntat |
62. Pêpêrangan ing Ambal tuwin ing Jênar ... 33
63. Ing Ungaran wontên bêbantu dhatêng saking Sêmarang ... 54
64. Pêpêrangan ing Pajang saanteronipun. Kumpêni nilar Ngayogyakarta badhe ngêmpal dhatêng Kêdhu .. 59
Prabu Jayalengkara. wayang modern. wayang ukur. wayang golek purwa.
sesipatanmu, dene takon tanpa parikrama, ucapmu cariwis, tanganmu surawean kaya wong ngegusah.
jenengmu lan ngendi pinangkamu?"Satria: "Yen jeneng ora duwe, yen kekasih ndakwangsuli."Cakil: "Nyata ladak satria iki! sapa kekasihmu."Satria: "Ya iki satria ing Tanjunganom, Raden
Désa-désa [1][besut | besut sumber]
Babat • Bluluk • Brondong • Deket • Glagah • Kalitengah • Karangbinangun • Karanggeneng • Kedungpring •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Turi,_Lamongan&oldid=1045968"	Kategori: Kacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn LamonganTuri, LamonganKabupatèn LamonganKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 15 Maret 2016.
PANJENENGAN GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….
@raja pandhita….asswrwb….ki nyuwun pangapunten,bade pamit nglajengaken lampah rumiyin. nyuwun tambah berkah lan doanipun….soho sabda lan pangandikonipun….salam takzim…salam hormat….nuwun…..
PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….”
KULO NYUWUN KALEH PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA
sedoyo hajat kulo lan panjenengan sedoyo… amin.. Qobiltu….
Burisrawa Mehak Kurawa Kanthi Pangajab Lumebeng Swargaloka | Wayang Indonesia
Ing kitab Mahabarata dijlentrehake yen Burisrawa iku putrane raja Bahlika kang sabanjure nglenggahi dhampar keprabon nggenteni ramane.
Ananging ing jagad pedhalangan wayang kulit purwa Jawa, Burisrawa iku putrane Prabu Salya, raja ing nagara Mandaraka utawa Mandraka.
Ibune Burisrawa ora liya Dewi Setyawati utawa Pujawati, putrane putri Begawan Bagaspati ing pertapan
kekancan raket kalawan Prabu Duryudana (pambarepe Pandhawa), Prabu Baladewa lan Adipati Karna.
Jumbuh kalawan praupane kang kayadene rakseksa lan pawakane kang gagah prakosa, Burisrawa duwe watak umuk, seneng mburu hawa nepsune, tansah pengin menang, tansah rumangsa bener dhewe, gumendhung, sesongaran lan sumongah.
Makaping-kaping Burisrawa gawe dredah lan nyebabake tuwuhe maneka prastawa kang kebak cecongkrahan. Ing prastawa Krukmandala kang digelar dening Duryudana minangka pahargyan sawise Duryudana kaangkat dadi Adipati Anom nagara Astina, lan para Kurawa diangkat dadi pangeran, Burisrawa tumeka ing acara iku bebarengan para raja lan satriya.
Baratayuda, andon yuda bakal diterusake nganti mati. Ing lakon Jabelan, Arya Setyaki tumuju Astina ndherekake Prabu Kresna kang dadi dhutane para Pandhawa.
Nalika iku Burisrawa gawe ada-ada kang ndadekake Setyaki kepeksa perang tandhing maneh kalawan Burisrawa. Ananging andon yudane Burisrawa lan Setyaki ora nganti rampung amarga dipisah dening Prabu Kresna.
Sepisan maneh, Burisrawa lan Setyaki janji bakal andon yuda maneh ing perang Baratayuda. Ing lakon Partakrama, adhedhasar andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Burisrawa dadi
Ing jagad pedhalangan dijlentrehake yen Burisrawa melu ing perang Baratayuda karana rasa yakine yen Baratayuda iku dadi dalan tumuju menyang Swargaloka. Karana iku akeh satriya kang melu ing perang gedhen-gedhenan iku minangka srana ndarmakake dalan
[[Kategori:kacamatan ing Majene {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.10, 13 Maret 2016.
bermanfaat. Duh Gusti, mugi panjenengan atur kulo kanti 'aturan' panjenengan, mugi-mugi kulo kiat ing dalam netepi 'aturanipun' panjenengan. Sebab kulo yakin aturan panjenengan
aksara cilik tegesé minor angka nuduhaké jumlah mol utawa kres ing tangga nada (F = 1 mol, f = 4 mol, dst)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Lingkaran_kunci&oldid=840969"	Kategori: Cithakan musik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 25 Maret 2013.
mur sarwa Dewata kabeh, wehaken manusa katadah dening wadwanira Sang Hyang Kala, pareng wadwanira Bhatara Durga. Mangkana pinatuhu, haywa alpa ring ingsun.
Sabejane sing Kesed Isih Kasil sing Wani Rekasa: Lan Pangan, Mangan,
MOTIVASI. KARYA EMAS: Wong Edan BaGu/Djaka
sing Kesed Isih Kasil sing Wani Rekasa: Lan Pangan, Mangan,
Urip (Ora) Mung Mampir Ngguyu dan Cikal Apupus Limar:
podo karo kowe ngene iki lo Mur, haduh… wis! kowe ta’pecat wae yo… wis ta’pecat wae (kan
Prasasti Mantyasih ana loro, Mantyasih I lan II. Loro-lorone tinulis ing lempeng tembaga.Prasasti tinulis ing jaman Watukura Dyah Balitung, nalika angka taun ngancik 907 M.
Kanggone wong Magelang, utamane désa Meteseh, prasasti iki dianggep wigati. Seka
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 29 Agustus 2016.
dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?” “Awit SMP nyong wis udud, kira-kira wis
ya?” “Aja water. Gudu!” semauré Dasmad liwat sms. “Okèm wis. Isiné penting nemen Mad?” “Raimu sakalé wong lanang ka, criwis kaya wong
Kapèr kagèt latan mlayu maring mburi. Tapi barang anjog mburi, dèwèké dicegat Gorila maning. Kapèr mundur, Gorila sing nang ngarep maju, samana uga Gorila sing manjing saka lawang mburi. Posisi Kapèr dadi nang tengah-tengah Gorila. “Enyong aja dipangan, kowen kabèh bisané mlebu maring umahé enyong? Pan pada apa-apana, hai Gorila?” omongé Kapèr kambèn ndredeg. Salah siji Gorila menehi surat.
syutingé enyong endi? Kowen gawé iklan nang tivi nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!” Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila. “Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr kagèt latané takon. “Saluguné kowen kiyé sapa bol? Bisané
kambèn wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti. Pendeké rahat temenanan. “Coba
Darmi kemlatak. “Dong Bu Jamilah sih, tègin ajeg nganggo sistim kalènder?” “Yau Mad! Adong nganggo sing macem-macem, wedi ora bisa mèn. Énak nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada gemuyu lata-lata.
Tegal. Wong telu karo mangan kupat glabed nginungé wèdang Gandring, wèdang sing digawé nganggo rempah-rempah, rahat ndospok ngalor ngidul. Kebeneran nang kono ana pagelaran
Dasmad ngomong. Kang Dasmad akhiré misiki Kapèr. Kapèr uga paham, trus mratèkna apa sing diomongna
mandeg-mandeg. Nang Jakarta, kotané dikepung banjir nganti
ana kedadèn sing mrekitiki. Adong sewajaré
smsan. Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel. “Enyong lagi nandang kasmaran Mad” omongé Kapèr waktu
“Mituruté enyong, Kapèr bisa laku adil Yèng!” semauré Dasmad. “Bisané Mad?” “Ya iya ya ya….ora mangan siji, ora mangan kabèh oh. Saking lakané sing dipangan!”. Rambut UJUG-UJUG Kapèr ngilang. Kang Dasmad, kambèn Jayèng, usrèk nggolèti
Kelurahan Slèrok. Jarèné, sapa-sapa sing adus nang kedung kuwé sakabèhané penyakit bisa ilang gandra. Uga sapa-sapa sing duwé gegayuhan, bakal kasembadan. Ora heran adong nang kedung kono kebek menungsa sing pada adus-adusan. Anané gègèran sing kaya kuwé, ndadèkna Kapèr kambèn Dasmad ilon-ilon, nyacak pengin mbuktikna. Ringkes crita, Kapèr karo Dasmad maring kedung ajaib. “Kowen pan njaluk apa Mad?” Kapèr takon maring Dasmad waktu wis
semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé
Kapèr, Jayèng, Oom Brindil dan Glèmboh, ora liya uwong-uwong sing dadi langganané Yu Jènab. Ora hèran adong saiki Dasmad kambèn
enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi
nglayab sakentrang-kentrang. Utamané Glèmboh kambèn Jayèng sing gurung tau lelungan maring Jakarta. “Ih…! Jebulé nang Jakarta ora bèda kaya nang
Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang
emasé. Ah, payah ah….ngajak bocah kidam maring Jakarta pada kamso kabèh. Ngisin-ngisina….! Wis lah kita lanjut klintong-klintong.” Wong telu akhiré yag-yagan maring endi ora. Ujug-ujug, ciplosé wong telu weruh
sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta
istirahat kerja. Biasa, adong laut Kapèr mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung. Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré tembé 4 taun,
bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’. “Ngisin-ngisina raimu! Kandegan utang….!” semprot Kapèr bareng Jayèng. Flu Burung KAPÈR akhir-akhir kiyé mèrad terus, ora tau nglèmbar maring kanca-kanca. Pèndèké las-los
sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh
“Payah! Ora nang Tegal ora nang Jakarta, adong wayah rendeng dalan-dalan macet kabèh……” Glèmboh
Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang Jakarta. Mugané saben sawulan pisan,
kondekturé Glèmboh kon manjat maring tingkat loro. Kaya pucung, Glèmboh manjat menduwur. Tapi bareng tekan tingkat loro, Glèmboh
Wareg orané kaluwarga dadi bab sing paling penting kanggoné Kapèr. Ngrasakna mbekok
nyana pitakonan kaya kuwé metu saka bocah sing tembé klas loro
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 27 Februari 2016.
Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Salam Super….. | Biso Rumongso
loro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem
5. Godang pe habis saotik pe sukkup
kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.
angin mega | wukir-wukir jalanidi | jurang lan kali-kali | alas lan saisinipun | lintang baskara wulan | tan lyaning Wisnu
ngajak jurit | tinuturan wêwêdi | sakèhing atur katawur | upama ta nêmbaha | wuwuh karatone luwih | sangsaya gung gunggunge praja Ngalêngka ||
8. mung murka ala kewala | ambêke ingkang ginati | mung ewuh makewuh lampah | iku kang dèn kaluwihi | tan
[...bu] kadangku sayêkti | siya-siya maring jagad | isine dèn obrak-abrik | pangrasane tan kêni | ing bilai lara lampus | dhuh ah ah
11. mangke têtêp kalampahan | nampik ing atur sayêkti | yèn ta nguni ginugua | sagunging atur sayêkti | pantês awèt ing urip | ing karaton luwih luhur |
ana ginawe rasa | gêmpur panggawe kang bêcik | iki ta kang pinanggih | wong kadêrêng kudu bêrung | darung kasurang-surang | tan ana panggih basuki | wong sineba tan ana rèh kasumbaga ||
13. anasabana bêbaya | ingkang bêbayani bumi | sabdayu tindak raharja | kaluruhaning kang pinrih | kakinta mituturi | miwah wêwêlinge ibu | padha kinèn nêmbaha | mring wong agung Dasarati | padha dewa pan iku Dewa Musthika ||
14. sagung bupati kang guna | guna wiweka undhagi | dene tan ana kinarsan | ngêndi ana narapati | nora nitèn-nitèni | maring laku iya dudu | biru dèn gawe abang | abang ta dèn gawe kuning | nadyan kêna môngsa dadia mas kentar ||
1. ingkang dudu pênggawe-pênggawe nguni | agawe mirungga | pangrasane luwih bêcik | tan wruh kakêmbanging rusak ||
2. dhuh kadangku liwat luwih karya sêdhih | patining narendra | têka nora
dèn karêpi | jêr basuki nganggo beya ||
16. cacad têmên kakang prabu sira iki | saarda-ardanya | dosanira amratani | mring sakèhing wong atuwa ||
17. maring bala maring langit lawan bumi | mring isining alas | miwah isining jaladri | kabèh padha pinadosa ||
18. Sang Gunawan Wibisana dènnya nangis | danguning sêsambat | kalangkung marma ningali | wong agung
kacakra wartèng jagad | nora mingkêd ing wacana wus kawuwus | tan surud ing rananggana | kautamaning
lampus | mungguh Hyang Jagad Pratingkah | amanggiha swarga adi ||
6. kagyat Arya Wibisana | wungu nolih dhêku ngarsaning gusti | bukuh misih sênggruk-sênggruk | anut kang pangandika | angêjèpi marang ditya wadyanipun |
wangkenira ingkang raka kalihipun | sinêksèn Bathara Rama | narpati ngandika malih ||
8. hèh Gunawan Wibisana | sira ingkang madêga narapati | NgalêkaNgalêngka. gumantya prabu | siniwi ing rêksasa | prabawanta mardikèng bawana nulus | kêrtarta mumpuni guna | wiweka asih ing dasih ||
9. pulihna praja Ngalêngka | rahayune payunên waluyaning | rêksasa kèh mudha punggung | lumrah ati
prajadi | apan ta sira pinutus | ing susela tan kurang | ing wiweka norantèk ing krama tuhu | dèn tata yayi yèn sira |
wong arsa pitutur | dhèwèke anêtêpana | dèn panggah dèn anglakoni ||
12. yèn sira wus kêlampahan | angrawuhi kalawan anêtêpi | tan angèl balanirèku | sagung mantri punggawa | myang apatih-patih kang mêmatah laku | iku padha bisakêna | ing rèh ayu kramaniti ||
13. wêtara sarewangira | sarerehan kabèh sayêkti pinrih | panggawe rahayunipun | jêr wus nêtêpi sira | panggawe kang dèn pituturakên iku | sapatih lan sapunggawa | kabèh wus padha ngakoni ||
14. samantri-mantri wêtara | wonge cilik môngsana gêlêm kari | saanak sarabinipun | kudu milya sadaya | nadyan praja milu tangi nêdya ayu | marmane wajibing raja | agawe tuladan bêcik ||
poma iku munggèng sira | lire kang sawiji-wiji ||
17. wêwolu sariranira | yêkti nora kêna sira ngoncati | salah siji saking wolu | cacad karatonira | yèn tinggala salah siji saking wolu | kang dhingin Bathara Endra | Bathara Surya ping kalih ||
18. Bayu ingkang kaping tiga | Kuwera kang sakawanipun nênggih | Baruna kalimanipun | Yama Côndra lan Brama | jangkêp wolu dèn pasthi môngka ing prabu | angganira ngastha brata | sayêkti ing narapati ||
19. lampahe Bathara Endra | ngudanakên wêwangi ing sabumi | dana sumêbar sumawur | mêratani sajagad | kawaratan gung alit sadayanipun | pan ora amilih janma | lakuning Endra sayêkti ||
20. iku yayi la[...]kênalakokêna. | sawadyane kabèh amot ing bumi | dene Yama lampahipun | milara krama ala | wong durjana ing praja kabèh linêbur | nora ngetung kadang warga |
angundhangi wadyanipun | tanna kêna omaha | ingkang sandhing panggawe ala tinundhung | kang ala wus pinatenan | sajinise tumpês tapis ||
23. kang jinis panggawe ala | lah anggonên Bathara Yama yêkti | surya kaping tiganipun |
30. ing tyas datan kêna molah | sapolahe kabèh wus dèn kawruhi | dibyan dana-dana tinut | lampah susela arja | wus kakênan jagad kautamanipun | ing mêngko Bayu lampahnya | iya èngêtên sayêkti ||
31. kaping nêm Sang Hyang Kuwera | agung mukti
tirunên Bathara Brama | lakine Ni Rarasati ||
1. nora tungkul rumêksèng wadya lit | tyasira katonton | sabuwana yèn owah lakune | agung ngulahakên sarwa
keron | wawasên ing lakunira têmbe | wêwalêre aja sira lali | wuwus ingkang uwis | gumêlar ing ngayun ||
4. ngên-angên ing tyas aja lali |Kurang satu suku
sumuk mêmanise | ing tyas ingkang anênangi runtik | japanên sayêkti | arda nuting nêpsu ||
7. ing tyas suci sumuk ulat manis | sagung rèh kawêngkon |
kakonyoh | ngulahakên ing rat kaluwihe | arjaning praja tan lirip bangkit | yèn ta winowor ing | pangridhuning laku ||
lakokna sayêkti | ngawruhi wadya gung ||
10. môngka akasing jagad sayêkti | rumêksa gung anom | mariksa maring wadyabalane | ngêlu mulês waras dèn kawruhi |
manasi | tan ana lêlakon | ngowahakên marang pikukuhe | pêngkuh ngaubi rumêksèng bumi | kaluhuran pasthi | pinayu pikukuh ||
14. yayi Prabu Wibisana pasthi | luhuring kaprabon | kang wus kocap busanèng jagade | kamulyane pèni-pèni manis | aywa bot sirèki | duwèke praja gung ||
15. êmas môngka busananing dasih | kang langlang ing kewoh | kang nanggulang praja sêsukêre | kang jagani jagad
ulate katawis | bok kawawas kawus ||
18. sagunging kang ala dadi bêcik | ingkang
24. yèn wus kakênan rèh kang sawiji | wisata kang adoh | kasumbaga prayitna ambêge | susila mrih kasatmatèng gusti | dènnya wus
kawibawaning prabu ta yayi | yèn ambêkira bot | ngandumakên ing kawibawane | iku cacad ing karaton yayi | rusak dama nisthip | rusak patinipun ||
29. karana jroning urip puniki | ana kang dèn antos | mung sadhela tan langgêng uripe | yayi rusak jamaning wong urip | jamaning wong mati | têtêp ananipun ||
30. yèn lalia pangrèhirèng bumi | dhusthanya
dadi busananing bumi | atur tanpa uwis | sikakna kadyasu ||
bawaning nulus | sang rumêksèng prabu titi | wuruke rum-arum mawor ||
13. wus sinêksèn ing walang taga kutu-kutu |Lebih satu suku
yayi prabu dèn nastiti | anitèni ing wadya punggawa | amrênahakên karyane | kang bisa ing alêmbut | aja wèhi agaling kardi | kang bisa maring agal | aja wèhi lêmbut | kang prakosa ing ayuda | ana ingkang
ing budi | tumpangso ning prakara | rêgêd êmpanipun | yayi Prabu Wibisana | watêking wong tumpangso sabarang budi | cacad
prakosa maring ajurit | yèku pinôngka wisa | amisa ring mungsuh | punggawa kang
bisa basa | basukine marang krama kukuh titi | karyanên tuwanggana ||
amuwus | wuwus maring kawusanan | wêkasane ing aurip nêmu pati | pati patitis mriha ||
5. nora beda pangrèhira yayi | iya maring ing jagad samoha | lawan jagadira dhewe | myang walêr ngakiripun | luputing wong angulah budi | lawan angulah badan | padha pajunipun | pon durane kering kanan | yèn wus kêna kang dadi gêgawa sisip | dene wus kinawruhan ||
janma-janma desa tani | lan balike dadi saprakara | patih ywa cidrèng ratune | miwah punggawanipun | iya aywa cidrèng pêpatih | lan mantri aywa cidra | mring punggawanipun | miwah saturute pisan | yèn nêraka têmahan salaya budi | budi
kêkasih | aywa sih sampun katrap | adile prajèku | yèn ratu iku gêgampang | maring adil lan maring mantri kêkasih | yèn katrap ingalingan ||
10. yèku yayi pêpêtêng ping kalih | dene pêpêtêng kang kaping tiga | pêpatih lan punggawane | aja matur ing ratu | ngaturakên dadia mantri | ing anak miwah kadang | myang sêntananipun | kalamun durung prayoga | durung bisa basa busananing mantri | basukining wiweka ||
karyane | ayêm maring pakewuh | ririh rèrèh maring ing pamrih | aris maring
rèh saking ngiring ririh | yèn ingkang wus bisa gancang awas | wus kawawas pakewuhe | nistha madyaning laku | kautaman
gung | yèn lupute padhanên yayi | lawan luputing pêjah | iku yayi prabu | yèn luput dera mrih pêjah | yêkti luput pangrèhira ing prajadi | padha kang dadi beka ||
23. tunggal pêtêng pitu jroning jisim | aywa ngêkèhakên asêsumbar | iku wong sumêkti dhewe | ambêg prawiradi gung | iku yayi pêtênging ati | apan iku larangan | tan patut
wuwuse | tunggal pêpêtêng pitu | lamun ora ngilang ing
ing tyas gugup nora kongsi anggagapi | anggah atur kagean ||
26. lamun ana punggawanta wêgig | nanging drêmba warêgana ing mas | dêdimèn dadi sêtyane | ampuh kinarya panduk | maring mungsuh asring kajodhi | nora kalawan aprang | panungkuling mungsuh | yayi Prabu Wibisana | yèn wus pêpak kundhang pangulah nagari |
Bathara Guru | panganggêpe sing wong sirèki | sawab lêgawanira | pracayèng pakewuh | dene sira wus pratama | rêrêgêding badan sampun angawruhi | wruh rêrêgêding jagad ||
28. mungsuh jroning badan wus kajodhi | mungsuh sêsukêre praja bisa | biningkas basuki bae | yèku
ing prang prakosa linuwih | nanging agal kewala ||
29. mungsuhing badan tan dèn kawruhi | pira yayi
kasujananira | iya pira kuwate wong gêdhag-gêdhig | pan misih kuwat nalar ||
30. yayi prabu dèn awas dèn eling | babon ingkang marang
pinangguh | guwa pêtêng lan jurang trêbis | kali-kali kalingan | ing sastra sang prabu | amadhangi sabuwana | jroning guwa katon pinanduking tulis | padhang rêgêd katawang ||
33. kasmêmala mêmalaning bumi | yayi prihên waluya kang ala | elinga mele kalalèn | lilanana ja nglulu | tutulanên dimèn katali |
pasanggrahan siwine | dèrèng karsa ngadhatun | rèhning pura tapis kabêsmi | Prabu Ramawijaya | nêlaskên pamuruk | mring
wuwuh ewon tan owah | pamuwahing ayu | kauyun yu warnanira | jagad-jagad jêjêg Ngalêngka nglangkungi | kalêngkaning
ngingua ta yayi | lan punggawa ambêk singa | lan ambêk andaka sami | padha kathikên katri | lawan ingkang pindha nujum | kang pindha pinandhita | sira duwea ta yayi | kabèh iku dadi
4. kunêng Sang Bathara Rama- | wijaya amituturi | marang Prabu Wibisana | kadêrêng samya dera mrih | ing kamulyaning bumi | panggah ing panganggêpipun | Narpati Wibisana |
manut sawulangirèki | tan tinilar rèh saking Narendra Rama ||
kang minulih | miwah wukir ing Maendra | wuwuh wowohane malih | dewa ngundhang-undhangi | samya amêmulih gunung | Sang
sami | ing bilai sapraja gung | wusa macak punggawa | niyaka kang pra dipati | buta juru tampingan wus pinacêkan ||
13. lir angimpi idhêpira | lir tangi turu prasami | wutuh kang bala wanara | tan ana kalong sawiji | suka-suka prasami | ing payudan kadi mêndhung | kèhe bala wanara | lan ditya ingkang sumiwi | kang asaos suguh mring bala wanara ||
1. adèn-adèn apan timbun | pasugatanira luwih | marang kang bala wanara | surasa asalin-salin | mangkana adining praja |
ing mangke sampun alama | nênggih samadyaning sasi | bêdhahe nagri Ngalêngka | pêjahe rêksasa aji ||
7. paduka tan arsa dangu | ing ari Putri Mantili |
20. saking Argasoka sampun | mangkat Sang Putri Mantili | tansah kusuma Trijatha | lawan sapawongannèki | lawan Radèn Bayusuta | kang umiring anèng wuri ||
21. ing taman Soka kapungkur | ing pasanggrahan wus prapti | ngarsane Narendra Rama | siniwèng bala wre sami | lawan kang bala rêksasa | prabu kalih munggèng ngarsi ||
22. Sugriwa sawadyanipun | Wibisana sawadyèki | kusuma Mantili ngarsa | manêmbah ing raka
wusa ing tyas mami | môngsa rinêbuta pêjah | yèn uwusa ing tyas mami | lah ta uwus aja lara | pan uwis kalakon iki ||
34. kusuma ing tyas kapasuk | sukêre Ngalêngka iki | dadi tumamèng tyas ingwang | tinanduk ênêk ing galih | pan sira wus jodhoningwang | siniwêr ing walang-ati ||
35. tan pramoncopramônca. ing tumuwuh | nora cancala ing bumi |
Mantili | dhuh batharaningsun uga | mila têmah walang-atos | wêjêkên upama dupa | mila ing tyas paduka | kadya dede ta wong agung | pinunjul ing tri bawana ||
ajrih bathara | punapa tyas tan ana | lingsêma ing bathara gung | sumingkir ing kautaman ||
6. dhuh Bathara Otipati | môngsa kêna kilapana | babêndunên salah ingong | wau kusuma
netra lan ingong | wa Prabu Ramawijaya | bok sampun kaniaya | dene jawata piturun | apa ta jawata wuta ||
8. kilaping rêgêd lan rêsik | tan mituhu atur sêtya | uwa dèwi luwih dhewe | sajagad môngsa anaa | sêtyane duwe priya | tan dhahar
pangisthine | wa dèwi kapati brôngta | siyang dalu mêmuja | mung dhèwèke pêndêngipun | nglalu gumuling ing kisma ||
10. tan atolih lara pati | lawase anèng Ngalêngka | tan ana ingajap manèh | mung dhèwèke bae iya | cinipta jroning cipta |
12. pagene mangkono iki | wa Prabu Ramawijaya | apa kalbune binadhog | ing rêksasa pênasaran | mulane ya
ingosog-osog | maring kusuma Trijatha | suka sajroning driya | atur sakrama-sakramu | Trijatha tan taha-taha ||
14. wong agung osik ing galih | nora kaya
Trijatha | mulat ing pawaka murub | muring-muring ing tyas maras ||
18. cacad têmên uwa aji | kongsia manjing pawaka | uwa dèwi kaya priye | punapa ing
pawongane | padha sira gujêngana | iku ta gustinira | mangsah êmban inyanipun |
ing pangungune | wau ta ing Suralaya | gègère apuyêngan | kari mring Bathara Guru | têdhak mring Ngalêngka praja ||
29. kêrigan jawatèng langit | ngiring Hyang Jagad
30. lir lintang mawut kaèksi | dhêdhêt pêtêng ing ngawiyat | mung padhang dening gêbyare | busananing para dewa | wanara lan rêksasa | muriring gêgidhokipun | ngawiyat kêbêk jawata ||
31. kumêsar akêtir-kêtir | tyase wanara lan ditya | durung tumon salawase | kathahe para jawata | têdhak mring madyapada | kang ngiring Bathara Guru | kang para dewa sri
Bathara Wisnu | Sinta iku Sri nyata | apa dadak sônggarunggi | tutugêna ing karya rumêksèng jagad ||
5. gumuruh para jawata | ingkang samya anambungi | wuwuse Bathara Brama | winoring udan wêwangi | nèng pabaratan nginggil | sumyur kumêrsêk lor kidul | wetan kulon kèbêkan | wanara
Batharangin | samya sumiwèng Hyang Guru | Putri Mantili nulya | wus kinèn sandhinga linggih | lan kang raka dhêku mring Hyang
gêbyaring sasi | tuhu ing jagad pinunjul | kêkidung bumintara | têtêp tan ana kêkalih | Dèwi Sinta musthikaning bumintara ||
10. sukèng tyas Narendra Rama | gêng ingkang nugraha prapti | myang sagung bala wanara | suka-suka agêng alit | ditya prasamya muji | gung alit
Rajaputri Mantili | mring Ragusuta Wijaya | Wibisana anyaosi | rata wus minggah sami | narendra lan garwanipun | Lêksmana
kêndhang gong makêthi-kêthi | sèwu salomprèt muni | budhal buta kang pênganjur | gumrêdêg mring jro kitha | angrèb wanara ing wuri | kadya guntur wadya gung munggèng jro kitha ||
13. sapraptanira jro kitha | mêsanggrahan jroning puri | apan sampun sinaosan | mring Wibisana Narpati | kasukanira ngênting | Anoman sigra tinuduh | badhe
lumakuwèng wiyati | sabên pamondhokaningsun | padha sirampirana | Maendra saking ing ngriki | nuli ngancik sira gunung Maliawan ||
15. nuli ing guwa Kiskêndha | sira ampiri nulya glis | ngancik wukir Rêksamuka | padha kang sira
narpati | kadang ingsun kang taruna | Si Barata ingkang nami | sira matura nuli | yayi Prabu Ngayodyèku | dene ta lakuningwang | atêmahan mangun jurit | pan wus bêdhah
anarik mulyaning jurit | iku Anoman matura | yèn ingsun mêtwèng wiyati | Anoman nêmbah amit | saking ngarsanirèng prabu | wus napak
nagri Ngayodya | wus pinasthi iya kuna-kunanipun | Bathara Sukma Kawêkas | Hyang Widi Bathara Oti ||
amargi karaharjan | sinungan unggul sakalir ||
3. tutug saèsthining pêjah | ring Hyang Jagad Pratingkah anjurungi | iku yayi marmanipun | karo kudu sun gawa | lamun sira yayi prabu kalihipun | durung wruh rasa mangkana | mêlang ing tyas ingsun yayi ||
4. Prabu Sugriwa turira | miwah Prabu Wibisana wotsari | kawula myarsa pukulun | saking kaki ing kina | tirta suci sumbaga kang kamêndhanukamandhanu. | wèh paripurnaning guna | tyas
ngundhangi | marang pra dipatinipun | rêksasa patang lêksa | patang kêthi buta mantri ingkang sampun | pinatah pinacak karya | buta wadya tanpa wilis ||
7. wontên kang wimana rêtna | ing Ngalêngka amot wong pitung kêthi | lan kathah wimananipun | kang amot wong salêksa | kalih lêksa tigang lêksa amotipun | kathah jro kitha Ngalêngka | wus samya dèn busanani ||
8. kang sinaosakên [sina...]
Sinuhun | Sang Prabu Wibisana | ngaturakên kabèh brana jro kadhatun | Sang Prabu Ramawijaya | pangandikanira aris ||
10. yayi prabu wus tarima | sira gawe parabot ing nagari | sabiting tan gawa ingsun | Ngayodya wus akathah | sang kapindra sinarah sakarsanipun | nanging
ingkang lênggah ing wimanèki | pra dipati prawira gung | nunggil sang binathara | miwah kang wre
kathah nitih rata munggèng wiyati | kang badhe rumêksa ngayun | kanan keri ing wuntat | wus sumaos wimana saosanipun |
minggah wimana rêtna | prabu kalih wus samya minggah ing ngriku | Rêtna Trijatha gènira | nunggil Sang Putri Mantili ||
15. nunggil wong agung katiga | Radèn Truna Widagda Sugriwèki | myang Prabu Wibisanèku | samya kapungkur kanan | Sang Narendra Rama lawan
anguwung manik adi | Anggada ing ngarsa prabu | angampil usap asta | Kapimenda parimbon ampilanipun | iku kang ingaran cêtha | Kapi Anila nongsongi ||
17. Anala angampil wadhah | ing pawohan ingkang sampun rinacik | kinalungakên ing gulu |
Kêrdana Puthaksi ingkang amayung | Sêmpati ngampil makutha | Subodhara kang mayungi ||
19. kang ngampil endhong Wraksaba | kang satunggil [sa...]
[...tunggil] Dumrata ingkang ngampil | Gawahya ingkang amayung | kalawan Bimamuka | pun Kiswari angampil
mayungi | ampilan sadayanipun | pra dipati wanara | kang angampil pangrêsikane barêngkut | nora nganggo pinayungan | nèng singub cêlak sang putri ||
21. nunggil Sang Rêtna Trijatha | ingkang ngampil
nêdhaki mring Prabu Rama ing dangu | jêjêle anèng ngawiyat | lor wetan kulon ngêbêki ||
23. kabèh wimana-wimana | miwah rata kang ditya pra dipati | pating salêbar sumawur | kadya ta swarga gugrag | balêduging rata kanan keringipun |
gunung wutuhan | ing Suwelacala kaungkulan sampun | Bathara Rama ngandika | hèh yayi iki kang wukir ||
dèn usung | lah ta iku Si Anala | kang angrakit tambak iki ||
28. lir Bathara Kala têdhak | maring dharat arsa anglêbur bumi | duk nalika karya sètu | polahe kang wanara | rajaputri dangu ningali tumungkul | wus liwat ing sètubônda | kongkulan Maendra wukir ||
29. maksih andhap lampahira | kang wimana sarwi anêningali | saisine gunung-gunung | miwah isining alas | kalangênan wong agung lan garwanipun | nutug
[...jining] gunung |Kurang dua suku kata: winêstanan sawiji-wijining gunung. tan ana kang kaliwatan | kang raka andhandhanggêndhis ||
1. cinaritakakên duk ing nguni | kala anèng gunung Maliawan | kang
mêsat lampahipun | dêdêl ngayuh jumantara | mèh kasundhul ing Endraloka kawingkis |
raja | lawan ingkang tinitah dadi wong cilik | mungguh wêkasing pêjah ||
6. yayi prabu kang katingal iki | tilas pêrtapan
datan kadugi | malih prabu ngandika | lah ta yayi Prabu | Sugriwa manawa ana | kang karasa Sugriwa mèsêm wotsari | nuhun patik bathara ||
[...mangu] mawa ngandika ris | Narendra Ragusuta Wijaya | pandhita iki karsane | suci ing dhèwèkipun | karatone
10. nanging rêbut sênêng iku yayi | yèn ingsun lumakua satitah | ing bathara sayêktine | yèn tinitah wak ingsun | nganggo badan wadhag puniki | yèn ingsun alumuha | ing sêsukêripun | pan dudu Bathara Endra | jisim alus yèn sira
ingsun kumbah wadhage yayi | sun wêwêjêk supaya | bisa mor ing alus | ya kari aran satunggal | pan si wadhag yèn bêrsih linimput ing sih | mung si alus kang ana ||
12. jaman roro pan maksih kacangking | nora nimpar titahing bathara | yèn kinudu alus bae | wis tan kêna winuwus | ing purwane yayi ing nguni | jêr nora ana aran | wadhag lawan alus | gêlare tinitahana | ya pagene yayi kudu dèn singgahi | dêstun lumuh kangelan ||
[...ne] wadhag | pan uwus kinarsakake | balik ta kinèn iku | angadili padha dumadi | yèn bênêr pira-pira | kautamanipun | mêngkono bae ta ingwang | lah ing kono rêbutên ingkang prayogi | yayi Prabu Ngalêngka ||
14. ana ujar kang patapatang. prakawis | brôngta sopana yêkti waskitha | dèn awas ing panunggale | pasêmon papat iku | ingkang brôngta
amatitis | ing panunggile papat | aja salang surup | ing brôngta miwah sopana | ping tri yêkti kaping pat waskitha yayi | kabèh munggèng sarira ||
18. ingkang brôngta upamane kulit | kang sopana daging upamanya | kang yêkti balung pamane | ingkang waskitha sungsum | kulit iku yayi ngêmuli | sabarang ing pratingkah | kamot kawitipun | kabèh kang datan kawruhan | iya nora kawêtu saking ing kulit | kawot dening wêwadhah ||
19. kang sopana upamane daging | dening môngka margining kamulyan | kang
margi | angrêsiki mrih ayuning titah | kang yêkti nênggih kundhange | nênugêl ing rèhipun | ala bêcik rampung katapis | ki waskitha
dunung | yayi Prabu Wibisana | papat iku iya tan kêna ginêmpil | busana tunggal tingkah ||
22. parandene ana kang nglakoni | tinggal katri mung nganggo waskitha | dèn sirnakakên badane | tan tolih ananipun | munga dene Hyang Otipati | pinêlêng moring badan | yèku kang wus punjul | tan nganggo rasa-rumasa | iya kabèh dudu kabèh dèn kawruhi | ing kono paran karsa ||
23. aja sira ngêndhong-êndhong budi | miwah yayi Truna Sudarsana | yayi Sugriwa wus dene | padha
24. mila yayi dèn angati-ati | ran Prabu Gunawan Wibisana | ing Ngalêngkadi prajane | ing pati têmahipun | yèn tiwasa bumi puniki | anampêk marang sira | langit-langitipun | angoncati marang sira | ngêndi gone yèn ora bisa akardi | lara tibèng antara ||
25. ngêndi gonira têmahing pati | yayi ujare kang wus utama | ing Ngendraloka parane | iku cacad kalangkung | dadi manakawan sirèki | suwita
ngaurip yayi | buru kahanan ingaran tiwas | amburu pawarta manèh | yèn bênêra wong iku | kaya priye ing sira yayi | Sang Prabu Wibisana | tur sêmbah umatur | yèn mênggah cêkak kawula | nuwun sabda anyandhak salah satunggil | ing cupêt kang kahanan ||
27. asor-asor wontên kang dèn nuti | ing pawarta manawi kapiran | tan
yagiyayi. | yaiku gustiningwang | wruh ing uripipun | lamun wêkasaning pêjah | milanipun si puyuh rahayu budi | nadyan sami pêksia ||
31. pêksi jalak agal ingkang budi | ngulakakên saking kaprawiran | iku wong bêsus watêke | tan wruha mrih ginunggung |
ing sira apa karsane | yayi barang kang kumêlip iki | apa ta kinanthi | myang pinisah iku ||
3. Prabu Ngalêngka umatur aris | pukulun sang katong | kinanthia bilih tanpa gawe | aran sami tinitah pribadi | punikasor nênggih | ing manungswa luhur ||
4. e punika nuhun pun patik |Kurang satu suku kata: e punika nuhun pun apatik. ing sabda sang katong | Sri Bathara Rama andikane | iya uwis kênyataan ugi | prandene kang luwih | pan kabèh kinukup ||
5. kang satêngah mangkana dènnya ngling |
9. wontên pandhita kuwat atapi | sataun angalong | tapa ngèli sêtaun lamine | pan sêtaun angon
gudhik lawan mêngi | mung kang dèn adhêpi | pitik duk tumurun ||
11. arsa nubruk kawênangan nuli | ginêbug ing lodhong | kêlesedan putung bêboyoke | dadi
Marutasuta ing lampahe | sampun kalampahan ingkang wêling | pan samargi-margi | rinuruh karuruh ||
19. rajèng Ngalêngka sampun kajodhi | jôngga sampun pêdhot | sabêdhahe Ngalêngka
karsane | kundur dhatêng Ngayodya nagari | sang narpati kalih | dhèrèk atut pungkur ||
22. nanging karsane mêdal wiyati | pra dipati
prabu ingkang badhe prapti | balane warna ro | ditya lawan wanara wadyane | ênggakêna sungapan jaladri | minane
pirantine kaya sabên kae | wusnya parentah kundur narpati | Anoman kinanthi | kundur mring kadhatun ||
26. praptèng pura pra ibunya katri | ngaturan pawartos | lamun badhe praptane putrane | bala wanara lawan rasêksi | Dèwi Ragu nênggih | kumêpyur tyasipun ||
27. Dèwi Ragu sinjang dèrèng salin | sedane sang
tarub dènnya ngantos | wong Ngayodya kumukus barise | kadya yayah muja masêmèdi | badhe dèn têdhaki | mring Bathara Guru ||
32. kawuwusa sang anèng wiyati | wimananya anjog | bala rêksasa tumurun kabèh | rata puspaka
nulya ibune Lêksmana | nênggih Dèwi Sumitra | katiga sinêmbah sampun | kathah kagagas ing driya ||
6. yayah muwarèng jaladri | awantu praptaning suka | Narendra Rama angawe | marang Prabu Wibisana | miwah Prabu Sugriwa | tinêdahakên mring ibu | prabu kalih sarêng nêmbah ||
7. katiga sinêmbah sami | mring sang prabu kalihira | pramèswari katigane | ngrêtèni têtamunira | sirêp wijiling
ampilanipun | sagung wanara prawira ||
11. wus dangu dènnya ngecani | mring sagung wadya sêntana | Narpati Barata age | angawe punggawanira | ingkang pênganjur lampah | budhal saking ing têtarub | Barata ngling mring Anoman ||
12. kinèn samya ngacarani | mring sagung bala wanara | miwah ditya sakathahe | sugata kang munggèng marga | sasuka-sukanira | Anoman ngundhangi sampun | wanara miwah rêksasa ||
wowohan adi-adi | sampun sadaya nèng marga | suka wanara solahe | kèh kalung cêngkir lan kacang | sukane kang wanara | manawa têlas ing ngayun | tan wruh yèn sangsaya kathah ||
gumuruh wre swaranira | miwah ditya
Trijatha nèng pungkur | lan saparêkanira | ing wuri sang prabu kalih | ginarêbêg punggawa [pung...]
[...gawa] ditya wanara ||
lan narpati tamu | aglar punang saosan | lajêng dhaharan narpati | warna-warna nutug sawarnaning boga ||
10. ing jro nutug sukanira | ing jaba suka tan sipi | sinapih Hyang Bagaskara | sumorot anitih wukir | wre ditya pra dipati |
katri | kêmba yèn tan winiraos ||
2. ing wong urip sadinane aja tungkul | asewagara lan tulis | palaning rèh
ala lan bêcik | ing bênêr kalawan luput | kang tinampik kang pinilih | purwane wruh saking kono ||
4. mila pasthi yayi yèn jênênging ratu | asiha ing pandhitadi | wiku-wiku kang kawêngku | ywa pêgat pinèt ingkang sih | rasukên dèn amrih kang wong ||
5. aywa ta amaoni rèh ingkang luput | anarik maring patitis | ambênêrakên rahayu | pasrahana lair batin | kang amêngku gampang ewoh ||
6. hèh ta yayi katri basa wiku-wiku | iku sêsakaning bumi | ing batin môngka pikukuh | ing lair punggawa yayi | ing
dalu | dèn ajak kaliru tampi | eman kang dadi lêlakon ||
9. kèhning beka ing rêtnèstri wijilipun | dèn sumôngga ing
was-was wasisthanên dèn kawuwus | wawasên ubêding pati | bêbaya ing tyas wèh kuwur | yèn luput prajanirèki | nêmu pakewuh ing layon ||
14. yèn ing praja têrang rêntêng arêruntung | lawan kamulyaning pati | abote tinitah prabu | prabawane ambawani | amêngku ing gampang ewoh ||
muwus | besuk yèn ingsun ngêmasi | abali mring purwaningong ||
17. saking wahyu sawiji kamulyanipun | apêncar ngêbêki bumi | sun mati bali mring iku |
yèn ingsun tan arsa tiru | yayi maras bok kuwalik | milu-milu kapilayon ||
19. sira Prabu Gunawan manêmbah nuhun | wong agung ngandika malih | yayi yèn ingsun
wus anèng ingsun | ngong tênung nèng badan mami | Suksma Kawêkas wus ingong ||
21. iya iku ambêke wong bingung pêngung | ing jagad pêksa dhèwèki | cêcandhake sasar-susur | iku yayi yèn binudi | sarandu setan rêraton ||
22. pêksa nganggêp sarira Bathara Guru | satuwuhe misesani | lanang wadon ora siku | apan uwis saking siji | iya milane sinikon ||
23. iku yayi samar gêdhe aja tiru | wong gumampang angêngkoki | soso edaning pêngangkuh | iya iku dudu iki | iya kono dudu kono ||
Sasrabau | nanging tan pisah tan tunggil | nora adoh nora amor ||
31. nêmbah mèsêm Prabu Gunawan tumungkul | wong agung mèsêm sarya ngling | pagene yayi tumungkul | apa na karasèng galih | Prabu Ngalêngka wotsinom ||
32. môngsaboronga jêng gusti ingkang mêngku | ing wasana amurwani | Brata Sugriwa
[...suk] yèn ingsun ngêmasi | atunggu cahya pan iku | dununge Hyang Otipati | nadyan besuk nadyan mêngko ||
34. sun ciptaa cahya sayêkti tinêmu | yèn mati pan ingsun kawin | lan Gusti Sang Hyang Linuhung | salêkêre wisma mami | tan kêna kari lan ingong ||
36. iku yayi dèn prayitna ing tumanduk | Prabu Ngalêngka wotsari | mugi èstua pukulun | nugraha
agênging trêsna | Sri Gunawan Wibisana wuh undhagi | miwah Prabu Sugriwa ||
2. agung wulang wulangun kalingling | lênglêng dene rasaning surasa |
undhake kaprabon adi | tan wus pinudyèng
binatutu | kêkabelaning danawa | pindhang banthèng miwah wre kang doyan masin | tinuwuk tinutugan ||
sadinanipun | sugata kathah kang turah | langkung samya wuwuh sumungkêm mêmuji | mring sang prabu
para ratu-ratu | mangkana prabu kalihnya | wus alami sêdya samya nuwun pamit | prabu miyos bujana ||
11. munggèng made ing pandhapa manik | tinimbalan sagunging satriya | miwah prabu katigane | Brata Sugriwa sampun | Wibisana wus nunggil linggih | nèng rêtna
Putri | ya ta wau ingkang wus kadawan | norantèk suka langêne | jaba jêro anutug | ingkang langên jroning kamuktin | wau ta munggèng rêtna | ing made jumêrut | lan ing rêtna dirgasana | angandika Narendra Rama mlas-asih | mring prabu kalihira ||
14. hèh yayi Sugriwa sira mulih | lan ari Gunawan Wibisana | apuranira dèn akèh | lan liwat sukaningsun | iya lawan sakadang mami | sira kang asung suka | marang ibu-ibu |
wêkasan luhure | prabu kalih anuhun | datan pêgat winulang kalih | wau Rêtna Trijatha | kang agung winuruk | maring wau Dèwi Sinta | pratikêle
mawi karuna | sigra lajêng mring ênggone | Bathara Rama sampun | anèng made pandhapa manik | nêmbah Rêtna Trijatha | mangraupi suku | ngandika Narendra Rama | iya nini dèn agung apuranèki | ingsun lan ibunira ||
lan rêksasa | wuwusên ing pungkur | Narendra Ramawijaya | wus lêstari amayu isining bumi | èstu payunging jagad ||
tulus ing parikramadi | kramaning tri buwana | arjaning tumuwuh | rahayuning raja-raja | arjaning kang prajane sawiji-wiji | kabèh padha arjaa ||
24. pan kumêsar sarjana prasami | miyarsa rèh jagad aruhara | minta Hyang Wisnu turune | marmaning Hyang tumurun | ngusadani isining bumi | tumitah mring Ngayodya | Sri Bathara Wisnu |
mangkya sampun kalampahan | dene Wisnu sirna rêrêgêding bumi | mulyaning pramudita ||
25. wau lampahe narendra kalih | Prabu Sugriwa praptèng Kiskêndha | wus panggih lawan garwane | wanara sadaya wus | prapta wisma kang pra dipati | sacaraning manungsa | pan dèrèng rumuhun | kasusu
Nalikane ana lindhu gedhe, bumi banget anggone gonjang – ganjing.
2. Bumi metokake isine (momotane).
3. Manungsa padha ngucap: “Ya gene ana lindhu gedhe”.
6. Ing dina iku paramanungsa bakal padha metu dhewe – dhewe perlu padha diweruhi pituwasing lakune.
7. Sing sapa nalika ana donya ngelakoni kabecikan senajan mung saboboting semut bakal weruh ganjarane.
8. Sing sapa ngelakoni ala, senajan mung
Pak R : “pun..ngeten mawon mbak, kulo nyuwun barokah e dungo njenengan dan bu kaji nggeh, kulo sukani 24rb, kulo tambahi 1000, pun kersane..kulo sing penting
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Ostróda. Powiat iki
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 14 Sèptèmber 2016.
mugi mugi panjenengan angsal linthu ingkang kathah saking gusti pengeran, ing dhene penjenengan ingkang sampun dados pns ingkang ateges sampun terjamin sedaya2 nipun,ananging taksih purun repot repot paring informasi ingkang migunani sanget kagem tiyang2 cilik kados kula kang taksih susah pados pedamelan. Estu, mugi2 penjenengan tansah
@aki cah lawu,,soale de’ne seng ngkon?
@ki manwan,,melu nyanyi ae,iku piye,iku lo lagune,seng piye,ngene lo,,
ketoke isine ditambahi dikurangi dioplos akhire aku dadi mumet rajeh
ngapunten njih poro leluhur ingkang sampun ndamel rajeh rajeh puniko mugi saged damel tentrem slamet donya lan slamet ngakherate
silakan di babar om wawan sleman,sy nyimak.aja sambil memperhatikan target…
@ thanmust thepos, injeh ki, mugi-mugi acara punika sageda mumpangati sarta mahanani tumraping guyup rukun, greget lan
grengsengipun para sedherek kwa sedaya. lan mugi mugi kito sasami tansah ayem
Ngelmu iku Kalakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani Setya budaya pangekese dur angkara
mugi2 ki ageng JJ sakaluargo ugi tansah pinaringan
barokahe gusti Alloh.,..,., amiin.,,,,,,,,,,,,,,,,
@Bocah lawu: enggih mas matur nuwun semonten ugi
Cabuk Rambak Tengkleng Sate Kere ( Kere Satay ) Rambak Petis Pecel Ndeso Intip Gule Goreng Gudeg Ceker Dawet Ayu
Fatehah sent dumateng pengijazah, Ki Asya
_Al Fatehah sent dumateng sedoyo anggota,guru,pengurus KWA
_Al Fatehah sent dumateng sedoyo kaum muslimin lan muslimat ing ten pundi papan.
Pengantar PLPG (Baca | unduh)
Kabupaten Kapuas Hulu (Baca | unduh)
Kamera inggih punika pranti kangge ngrekam bayangan ingkang kawujadaken saking cahya ingkang katingalan utawi panyinaran elektromagnetis sanes.[1] Kamera punika dipunginakaken kangge kegiatan fotografi. Nama kamera punika asalipun saking camera obscura, ateges “papan ingkang peteng”. Perangan-perangan wonten ing kamera inggih punika lensa cembung (lensa objektif), diafragma wonten ing antawis lensa punika ingkang ginanipun kangge ngatur ambanipun lensa sahingga saged nglajengaken cahaya ingkang mlebet, perangan saklajengipun inggih pelat filem negative.[1] Rekaman wonten ing kamera punika saged awujud cairan kimia umpaminipun gambar foto utawi sinyal elektrik umpaminipun kamera TV.[1] Proses dalanipun cahya inggih punika lensa objektif ingkang gadah mupangat kangge ndamel bayangan nyata punika dipuncilikake, lan diwalik wonten pelat peka cahya. Kangge ndamel bayangan ingkang sae lan terang jarak bayangan kedah dipunatur kanthi nggeser lensa wonten njawi utawa njero. Kangge ngatur cahaya dipun ginakaken diafragma. Pelat potret (filem) dipunginakaken kangge bidang kaca utawa seluloid ingkang dilapisi gelatin lan perak bromide, ingkang ngasilakhen gambar negatif. Lajeng Nyetakaken gambar negatif punika wonten ing kertas filem (kertas peka), sahingga mbentuk gambar positif.[1] Merek-merek kamera ingkang langkung terkenal wonten ing jaman sapunika inggih Canon, kamera Sony, Olympus, dll.
Sajarah Kamera[besut | besut sumber]
Kamera punika asalipun saking alat ingkang sami ingkang dipun kenal kalian Kamera Obsurcura.[2] Kamera punika awujud kotak kamera ingkang dereng dipunjangkepi kaliyan filem kangge nangkep gambar utawi bayanganipun.[2] Wonten ing abad 16 Girolamo Cardano njangkepi kamera obscura kaliyan lensa wonten ing ngajeng kamera obsurcura. Ananging bayangan ingkang dipun khasilake boten tahan dangu, sahingga boten kagolong panemuan dunya fotografi. Wonten ing tahun 1826, Joseph Nicepore Niepce mamerake gambar saking bayangan ingkang dipunkhasilaken kaliyan kameranipun. Lajeng wonten ing taun 1839 Louis Daguerre mamerake gambar ingkang idpuntemuake awujud gambar bayangan dalan ing Paris. Kamera daguerreotype lajeng berkembang dumados sapunika.[2]
Perangan-Peranganipun Kamera[besut | besut sumber]
Papan ingkang kedap cahaya ananging namung salah satunggaling papan ingkang dumados dalan mlebetipun cahaya . Sasampunipun ngliwati badan kamera cahaya punika difokuskan kaliyan lensa supados saged mbakar filem. Wonten ing badan kamera punika wonten tombol-tombol pengatur :
Wonten ing kamera punika , sistem lensa biasanipun wonten ing ngajeng kotak. Sistem lensa punika kadadosan saking lensa tunggal saking bahan plastik utawi kaca.[3]
Jinising Film[besut | besut sumber]
Jinising Kamera[besut | besut sumber]
Kamera jinising punika gadhah jarak fokus ingkang langkung alit. Lensa ngginakaken filem 35 milimeter ingkang dipunsebat lensa sudut besar, menawi 135 milimeter dipunsebat lensa telefoto.[3]
Kamera punika gadhah jarak fokus ingkang paling ageng antawis ketiga jinising kamera punika.[3]
Kamera jinising punika gadhah jarak fokus ingkang saged dipun owah-owahi, jumbuh kalian kebetahan.[3]
Kamera punika gadhah cermin datar ingkang wonten ing wingking lensa. Sahingga punapa kemawon objek ingkang dipun sawang déning pemotret inggih sami kalian punapa ingkang dipun tangkap déning filem.[3]
Kamera punika gadhah mekanisme otomatik andhedhasar pengukur cahaya. Ambanipun diafragma lan cepetipun pemetik potret dipun atur kanthi otomatis.[3]
Kamera punika kagolong jinisng kamera mayoritas (hampir 90%) wonten ing tangan konsumen. Leres kalian namanipun, kamera punika gadhah ukuran ingkang alit lan nyata saged mlebet saku wonten ing agemanipun panjenengan.[4]
SLR punika inggih Single lens reflex. Jinising kamera punika inggih jinisng kamera ingkang saged ngintip obyek foto migunakaken lensa. Kamera punika boten muat wonten ing sakunipun panjenengan lan reganipun radi larang. Ananging kualitas kamera punika kagolong sae sanget.[4]
Jinisng kamera andhedhasar media penangkap cahaya Kamera filem
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 28 Januari 2017.
dho elu-elu....wkekekekkeke.......ngomong2 pakde admin ndhi ki......??kat mau wedang ae yo ga metu...wiiiiiiis bangeten tenan ki adoh2 sisan sing mlaku.... eh pisan kas...nunut NARSIS PAKDE..........
MTs. Mambaul Ulum Wadang 1995-2016. Tema Perjalanan. Diberdayakan oleh Blogger.
Saiki Kusuo no Psi Nan 16 - Page 1
Because kiamat menika mung Ingkang Maha Kuasa ingkang mangertos.
Gunging Éndah Wadon (Free 70771 Movies) Gunging Éndah Wadon Jeng (Free 20 Movies) Gunging Éndah
kunjunanipun mugi dadosno sarono silaturahmi lan pasedherekan, mboten dados meno[po sing penting ampun ngantos pedhot pasedulurane
Atur pambagya harja jroning adicara lamaran ing temantènan adat Jawa, kuwi arupa basa Jawa kang dipocapaké déning pranata cara.
Para lenggah kakung sumawana putri, ingkang sinuba ing pakurmatan, raos bombong miwah mongkoging manah, panjenenganipun Bp…… sekalihan ingkang mengku gati mboten saged nggambaraken ing mriki, madya ning pahargyan ing kalenggahan punika ing sedya badhe hangaturaken pambagya harja wonten ngarsa panjenengan.
Awit saking bombonging manah anggenya badhe matur amung kandheg wonten samadyaning jangga, ingkang punika minangka sulih salira ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Bp……. wekdal kasumanggakaken, sumangga nuwun
Atur pambagya harja sarah tinampèn kuwi basa sing dianggo ing adicara Pengantin Jawa ana ing acara srah tinampèn lamaran.
Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh, Para pepundhèn, parapinisepuh para sesepuh ingkang pantes pinundhi, para kadang duta saraya saking calon saha badhe/calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bahya mulya.
Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp…… sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharja, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika.
Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing kalenggahan punika maksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.
Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika,
pinisepuh langkung-langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lellenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih.
Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp……. sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganipun Bp……. sekalian karana ing pangajab sami-sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp…… seklian garwa kagungan putra ingkang kekasih Bp….. panjenenganipun Bp…… sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi asesilih Rr…… manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken ingkang putra calon penganten setataning agami miwah setataning adhat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggil cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanaaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha walimahan.
Mugi-mugi wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp…… sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sedaya hanggenya Bp…… sekalihan badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.
Hambok bilih Bp….. sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan penjenengan sadayakiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp…… sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.
Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp….. sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh subasita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panata cara.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun purna karya labet praja, para santana warga saking Bp………………….. sekalihan garwa ingkang pantes
Amit pasang paliman tabik, ila-ila dina sinabetna ing ila duni tinebihna tulak sarik dhumawahing tawang towang, mugi linepata saking siku dhendhaning Gusti ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun
Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Maya Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung raos suka ing ngajeng, keparenga kula ngaturaken wosing gati menggah pisowan kula sakadang.
Nun inggih maligi katur wonten ngarsanipun Bp……. sekalihan garwa kula pinangka sulih saliranipun Bp…….. sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumarambah para kulawarga
garwa sami-sami hanggadhahi pirembagan ingkang ing antawisipun Bp……… sekalihan hanggadhahi putra jalu kekasih pun ………………… wondene Bp…………………. garwa hanggadhahi kenya taruni sesilih ……… gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung apisah daging arenggang bebasan ngebun-ebun ajejawah sonten ndhodhog latar ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur makaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp……….. sekalihan anggennya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp…………sekalian ngaturaken sarana miwah upakarti pinangka jangkeping tata cara salaki rabi.
Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun bp…….. sekalihan garwa.
Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan satemah mboten saget pisah salami-laminipun.
Kasoking katresnanipun BpMaridi sekalihan dhumateng Bp ……………. sekalihan garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ing pangajab pinangka badhe/calon penganten putri.
Mboten kekilapan Bp………… sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bp………. sekalihan garwa netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta. Amung panyuwunipun bpMaridi sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah mriki. Hambok bilih Bp…………. sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika Bp…….. sekalihan garwa mugi hangadhapna samodra pangaksama ingkang agung.
Pepuntoning atur kula minangka sulih salira saking Bp……….. sekalihan menawi wonten gonyak-ganyuk wicara kiranging suba sita ingkang singlaring reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya.
Makaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp…. pinangka duta saraya ing kalenggahan punika, kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panejenganipun Bp…. minangka sulih salira Bp…. sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggahaken, sumangga nun….
"Rama, Bu Rubinem menika dados anggota CU. Sanadyan lajeng mboten nerasaken, nanging menika wonten sawetawis arta kangge ibu" (Rama,
"Benjang badhe wonten petugas sowan panjenengan lan Rama Yadi. Rama Yadi rumiyin sampun nate makarya ing Mlati. Panjenengan kekalih badhe dipun dadosaken anggota nanging ingkang
“Wong jeneng kok Lintang, to Mas?”, mangkono pitakone bojoku nalika aku nduwe usulan jeneng kanggo anakku wedok. “Njur kepriye olehe nyeluk mengko?”. Aku mangsuli, “Ya bisa wae diceluk Lin utama Tang utawa diceluk genep sisan, Lintang. Lak ya mathuk to Buk?”. Bojoku mung meneng wae ora mangsuli apa – apa. Aku wis apal menawa meneng kaya ngono kuwi tegese ora sarujuk babar pisan ora sarujuk marang jeneng sing dak usulake kuwi.
Wusanane senajan bojoku ora sreg, anakku wadon tetep tak jenengake Dhanastri Kirana Melathi. Undang – undangane Dhana, …. Kekudangan marang anakku wadon iki kaya mangkene: Ayu lan bekti pinindha widodari, uripe tansah migunani tumrap sapadha – padha, kaya sumunare rembulan kang madhangi jagad sak isine, lan tansah nindakake laku kang utama, kaya wangi lan putihe kembang melathi.
Dhana tansah mesem marang sapa wae kang ngliling dheweke … Trus dipunjuli ngguyu nengsemake ati. Awake lemu ginuk – ginuk, mripatane kaya simbah Kakunge. Lucu banget anakku wadon, mula tansah dadi wewayangane atiku nedheng aku makarya.
Nalika arep ngancik setahun Dhana durung bisa mbrangkang, amarga dina – dinane asring nandhang lara lan saba ndaleme bu dokter lan rumah sakit. Uga durung bisa ngucap apa – apa, mung tangise kang banter nganti krungu tangga teparo. Yen lagi seneng atine, karo mlumah sikile tengen diobah – obahake nyenggol tanggalan sing mapan ana cedhak panggon turune.
Yen ngudang sok – sok tak kudang
sing ngandhan – andhan dikuncrit siji mendhuwur dadi lan ayu tur lucune. Dheweke kaya – kaya ngerti yen lagi ditimbali Bapake, trus ngguyu kekelen mranani ati.
Ing wulan Mei 2008, nalika nampa telpon saka bojoku kaya – kaya ora ana firasat babar pisan, nanging kaya bledheg wayah awan, bojoku mung kandha, “Dhana ora enek mas.”. Aku kaya ora percaya sabab dhek Minggu bengi mentas gojegan karo aku. Aku banjur takon maneh, “Piye buk?”. Dibaleni maneh karo bojoku,”Dhana wis dipundhut balik dening Allah, mas”, mengkono bojoku njlentrehake ukarane karo nangis.
Dhuh Gusti Allah, kados taksih dereng dangu anggen kula momong anak kula Dhana … nggih Lintang kawula. Oh Gusti Allah, mugi wonten ngarsa Panjenengan anak kula wadon pinaringan panggenan ingkang sak sae – saenipun. Kula saha keluarga sampun ikhlas lair trusing batos. Innalillahi wa inna ilaihi raji’un. Kabeh wis dadi pepesthine Gusti Allah.
Muga – muga Lintang ku ana alam kelanggengan wis diparingi kahanan kang luwih tetrem lan bisa mlaku, mlayu, omong – omongan, lan gegojegan dolanan pasaran karo kanca – kancane ana pangayomane Gusti Allah Ingkang Maha Kuasa. Mbesok yen wis titi wancine aku tinimbalan sowan bali ana ngarsaning Gusti Allah, muga – muga aku kelakon bisa dipapak anakku wadon sing tansah tak tresnani si Lintang … kanthi eseme kang tansah dadi wewayangane atiku. (
ana wong mlarat ana wong sugih, ana wong susah ana wong seneng, gus. Tapi wong susah aja terus-terus susah, wong seneng ojo terus-terus seneng,(Di
Jebule saiki Tegal wis hebat ah… ana water boom e ana apa neng PAI sung, trus miki jam 01.00 aku balik rapat weruh tipi gede sing neng alun2 wis dimurubna jare arane videotron tapi ya, mbuh bae…
Kanca2 saiki bahasa tegal lagi dikembangna neng seniman2 tegal, ana sastra tegal, ana puisi tegal, wis pokoke tetek bengek. Aku ya.. akhire olih jatah nggawe film nganggo bahasa tegal kabeh.. compong ah.. dadi angel, mending nggarap sinetron tipi gampang duite akeh…ha..ha..
Saiki Kusuo no Psi Nan 28 - Page 1
bedo bet karo saiki je, po aku sing ra
Balas	Joko berkata:	Oktober 21, 2010 pukul 09:46	wis pada dipasang neng crf sing r. Tapi la wong sohc rong katup cs1 wis banter kok, njaluk apa
Salya - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
pangapuro kulo nembe latihan dadi wong apik hahahihihuhu Allahu Akbar
dewa cakra saking kulo ki cipto husodo ungaran tiyang bodo nembe sinau dadi wong apik. mbok bilih kepareng kulo nyempel ilmu gendam ipun lan nyuwun iklasaken mbok bilih kepareng kirimaken
kang sumulungjati apa bener nak dzikiran dimesjid dadi putih heee jenengan wis ngono wae gen tetep wantek ireng nandak ake wong jowo tapi sing putih ojo sikile tok lho tp yo rambute barang kla bisa rambute sing dowo ben atine
mboten ajrih kengeng walad, ngembari ingkang mbahu
belajar karo kang cipto kapan ke ungaran mampir ketempatku
yg mau kirim email ke aki monggo kidewacakra@ymail.com nuwun
rosul piyambak mboten nate NGAJARI MASALAH NIKI.KULO MATUR YEN SAGET AMPUN DI TERUSAKEN.NGAGTEN NIKI GEGEDEN OMONG.IBARAT PERI YEN WIS ENEK ISINE IKU
Pilatus, saha kapenthang, seda sarta kasarekaken. Tedhak dhateng
papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking seda. Mekrad
dhateng swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah, Rama Sang
version of Rama kawula / Our Father / Pater Noster
Asma Paduka ingkang suci mugi dipun urmati déning sedaya tiyang.
Kalepatan kawula mugi Paduka apunten, kadosdéné
ing godha, nanging mugi Paduka uwalaken saking piawon.
Another version ofKanjeng Romo / Our Father / Pater NosterKanjeng Romo ing suwargamugi asma Dalem
Allah, kawula tiyang dosa sami nyuwun pangestu dalem samangke tuwin
Jayanthi Jayanthi Village, Veerulapadu Mandal, Dist. Krishna, Jayanthi, Andhra Pradesh, Pin 521170, Kanchikacherla - Andhra Pradesh;
KangXi: ms. 134, aksara 39
Dae Jaweon: ms. 300, aksara 25
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 306, aksara 15
Assalamu’alaimum wr. Wb. Bapak – bapak, ibu – ibu warga negari Indonesia ingkang kinurmatan. Ing saben
“Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
WES TENANG AE SAM….. BECIK KETHTITHIK OLO KETORO….. SAKPIRO SE KUATE DUWIT LEK KAWA EWED TETEP NDIK SATU JIWA???? IKI UJIANE
Nun sewu Mas, kulo angsal nulis teng mriki mboten ? Matur nuwun…untung nulise ora nggawe
Episode 157 Halal bil Halal ala Prabu Kresna
Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani.
Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9E ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwunPidato bahasa jawa krama
Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..
Masalah-masalah meniko saget diicalaken lan saget mbangsulaken raos cinta tanah air negeri “tercinta” Indonesia meniko kalian salah sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan
Kulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten.
Saiki Kusuo no Psi Nan 14 - Page 1
Rama Harjaya ke RS Panti Rapih, Mas Markus berkata "Rama, napa mangke Rama Harjaya saget kula ajak wangsul nginep wonten griya? Supados ngalami kepanggih sanak-sedherek teng griya." (Rama, apakah nanti Rama Harjaya
Rama Deni "Umur panjenegan pinten, ta?" (Berapa usia Anda?). "Tigang dasa" (Tiga puluh). "Tenang mawon. Kula sing kacek 32 tahun kalih njenengan mawon
ojo nganti ora ngurip-urip malem rioyo loro, kanthi sholat ba’diyah Isya’ rong rakaat ditambah sholat witir sak rakaat”.
ingkang ginupita ing rèh | duk Kangjêng Pangran Prabu | Prangwadana arsa cangkrami | manumpu rumponira | Serenan kang
patlikur kang tanggal | wulan Rêjêb taun Ehe | katiga mangsanipun | toya asat wus wolung sasi |§ Taun Jawi 1804, taun Walandi 1875, wulan Agustus. [Sengkalan: toya asat wus wolung sasi (Kêmis Pon, 24 Rêjêb 1804 A.J.,
asri tinon ing samargi-margi | sinarêng kras lampahe kang rata | pangirid sru panandêre | tan dangu nulya rawuh | Panambangan Bacêm Sang Pêkik | Jêng Pangran Gôndatmaja | wus dangu nèng ngriku |
warnane | sisik pinrada luru | cawi krêsna tumrap ing wilis | jamang pindha kancana | amrabawa barung | ing
Dyanmas Sumawinata | dene kanthinipun | Radèn Mas Dewaasmara | kalihira wus tatal têtela nguni | atul
8. wuri wontên kang sumambung malih | palwa tembo tembak ing
1. sakèhe palwa wus kêbut | tan kêna mor amomori | pinôntha sapanthanira | pinatah-patah pribadi | sabên sapangkat sinungan | têtêngêr bandera siji ||
2. angungkung angklung cumêngklung | lir kongkang imbalan muni | wong desa pinggir bangawan | gègèr prasamya ningali | mring satriya kang lêlana | lêlangên urut banawi ||
5. wong iku dupi andulu | mring palwa ngarsa kang mudhik | eram ing driya têtanya | marang rowangira linggih | wong agung ing ngêndi baya | iya kang cangkrama iki ||
6. wadon kang mêntas lêlaku | ika wus ngrungu pawarti |
Prangwadana iya iki | ingkang ambêk paramarta | ing driya pindha jaladri | wong ika malih wacana | tuduhna aku sing êndi ||
8. apa kang jumênêng iku | nunggoni wong ngêntas jaring | apa kang prak krakab ika | kang wikan nulya mangsuli | iku
satriyane anèng wuri | kèn tanya lah ika sapa | loro lurus pêkik-pêkik ||
16. kang wikan ika sumambung | loro iku para
karo padhambêk basuki | pasaja ing solah bawa | dhasar trahing senapati | têtela nguni
Gôndaatmaja wêwangi | tur siwah ing warnanira | nanging pasêmone mirib ||
21. dene kang nunggal saprau | kae ingkang
mangaksama ing sama-samine | suka lêga trus ing lair batin | marma sring tinari | mring raka yèn prêlu ||
5. dene ika ingkang anèng canthik | paman lan sang anom | paman gambèn dene jêjuluke | Arya Suryadarmaja pinuji | entar ingkang budi | paradhahe kaduk ||
6. yeka graning kang wadya kaplêri | myang wasis sêsêndhon | kang kinandhan sidhakêp astane | alon ngucap gusti loro iki | kang sawiji kadi | Sri Wiratha sunu ||
ora udan-udèn têka banjir | ngêlêbi kang gisik | priye iki mau ||
11. apa bêdhah bêndungan ing nginggil | kang sinabdan gablog | wong tinanya dadak angêtèprès | wadon jarwa iki Dyan Mas Gusti | Suripta kang dadi |
wontên kèn ngidung rêrêpi | rarasira kadi | kandhuhan larangkung ||
kang uwis | padha sira tonton | gya sumaur ing ngêndi prênahe | kangjêng gusti musthikaning sigit | rowange mangsuli | ya ing têngah iku ||
kadeyan sang anom | dene ta wong kang ngêngidung kiye | juru swaraning rama jêng gusti | wartane
drajating kasatriyan | sapraja mung siji iki | antarane momot amot
lagyandon andum wowohan | barung swaranira atri | sawênèh ingkang kukila | mangsah masin tlisik gisik | kang
6. lêpas lampahe kang palwa | samana kasaput ratri | sambung ting
ing swara asri | sang nararya putra wungu saking nendra ||
9. tumingal mring antariksa | miyarsa swaraning pêksi | sabèng kusambi
mring mina kang amrih urip | dhawuh para wisaya sami kèndêla ||
17. wong agung tindak samana | mring pakuwon kang tan têbih |
praptèng pakathik | suprandene ing wuri maksih kèh prapta ||
1. pambêlah mawijah-wijah | sinaludhah pinradhahing saari | tumpêng tumpa tumpêk tumpuk | lêlawuh luwih murah | saji-saji sumaji nèng panjang munjung | apanjang yèn winuwusa |
datan ewah ing nguni duk tindakipun | kinurmatan ing pradôngga | angklung cumêngklung ngundhangi ||
rawuh sajroning praja | sang nararya putra lan para ari | myang wadyanira sawêgung | tumêdhak saking rata | praptèng dalêm kathah kang sami amêthuk | prasamya warta-winartan | ing rèh amanggih basuki ||
ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 20 : [3] ---
praptèng Tangkisan | sigra anata wadya | Pangeran Arya tinuding | munggèng ing dhadha | lan sagung pra dipati ||
48. Panêmbahan Purbaya munggèng ing kanan | Sultan Balitar keri | asinang kang wadya | Kumpêni sampun prapta | nanging gêlar
para dipatya | dadya tungkul wong Matawis | datan anyana | yèn mungsuh karya gêndhing ||
50. wus katingal gêgaman ing Kartasura | datan mawi Kumpêni | wadyèng ing Mataram | nora pati agita | dening mungsuh sami Jawi | mantri Mataram | kinèn mêthuk ing
lampahnya | datan wontên swarèki ||
52. menggok ngalor desa suwung minarganan | nurut salèring Taji |
sami ngamuk mring ngarsa | sampun karsaning Hyang Widi | tumpês sadaya | kaum kêdhik
wong kasultanan | padha sira nolèha | ingsun têtulung ing jurit | sêdhênge uga | padha ngamuk Kumpêni ||
66. Panêmbahan Purbaya tulung ing yuda | sumahab ingkang abdi | wadyèng
samya tan nêdya urip | angamuk manêngah | kang tinêmpuh gya bubar |
Kumpêni kathah ngêmasi | wadyèng Mataram | akathah
72. ki pangulu sigra wau pinêdhangan | ginantung dèn bêdhili | anging nora pasah | dangu kinarya lesan | ki pangulu nora busik | ling Tuwan Amral | si pangulu dèn aglis ||
dhumatêng ing Tuwan Amral | alah dawêg tuwan pangeran puniki | ingungsir saparannya ||
bêdhahe Matarum | apan mangke sampun pêcah | ing Mataram sayêkti manira mulih | tur uningèng narendra ||
derajrih | yèn suwala ing karsa | sigra dandan sampun | Amral lawan ki dipatya | sigra mangkat mantuk mring
abaris | Tumênggung Mangkuyuda | nèng Cathak gènipun | abaris lan arinira | Ki Tumênggung Natayuda wus ginitik |
ing pawarta lamun Amral mangkin | wus budhal mantuk mring Kartasura | panêmbahan tumulyage | mangkat saha wadyèku | wangsul dhatêng
praptèng Kartasurèki | Amral tumamèng pura ||
10. sampun cundhuk kalawan sang aji | Tuwan Amral sahatur pawarta | katur kabèh sasolahe | dahat tustha sang prabu | Tuwan Amral aturiraris | rayi paduka nata | malajêng mring Kêdhu | sabêdhahipun Mataram | nanging botên punika kawula ungsir | milajrih ambêrêga ||
11. dening kawula dèrèng atampi | parentah dalêm kinèn ngungsira | mila taksih kawakake | inggih [ing...]
[...gih] rayi sang prabu | lawan malih ing atur mami | yèn lulus sri narendra | mundhut karyèng ulun | nadyan dhumatêng ing pêjah | tan gumingsir ulun nglampahi karyaji | nging wontên ulun têdha ||
12. abdi dalêm pun Cakrajayèki | punika ulun suwun sang nata | wontêna apuntên natèng | têtêpa dadosipun | kanthi ulun sabaya pati | dene lamun wontêna | ing piawonipun | pun Cakrajaya kawula | kang nanggunga sarêng mirsa sri
uninga | mring narendratur wong tan raharjèng galih | mila gusti pun Amral ||
14. purun matur dhumatêng narpati | dene ing nguni datan apisah | sanalika ing lampahe | Amral Cakrajayèku | apan sampun saeka kapti | ing tyas datan sumêlang | tunggil
ingsun ing mangke | apa karsanirèku | apan ingsun iya nuruti | iya ingsun apura | ing sadosanipun | ing mêngko Si Cakrajaya | Amral matur yèn makatên sang narpati | ulun anuwun lilah ||
16. kawula kesah sakêdhap [sa...]
[...kêdhap] gusti | inggih dhatêng nagri ing Samarang | inggih
kawula | gusti nuntên wangsul | sarêng lan pun Cakrajaya | sang natangling ya Amral ywa sira lami | nuli sira wangsula ||
17. Tuwan Amral sigra dènnya mijil | saking pura sigra dènnya budhal | dhatêng Samarang lampahe | wau ingkang winuwus | apan nguni wus dèn timbali | tiyang Kacakrajayan | mring Kartasurèku | pinundhut marang sang nata | dening mangke wus ingapura kya patih | dhatêng sri naranata ||
lumampah | wau kang winuwus | kang anèng nagri Mataram | Panêmbahan Purubaya lan kang rayi | ingkang
rumêksaa marang ing gusti | mring kangjêng panêmbahan | apan sakalangkung | dènira prayitnèng baya | Ki Tumênggung Sindurêja kang
sungkawa ing galih | wau kang kawarnaa ||
22. santana kang wus jinunjung linggih | kang nama Pangran
Tundhung Mungsuh kang abêdhil | ingkang kinarya yuda ||
25. mila bênggang kang wong ing Matawis | pun Tundhung Mungsuh
ing Mataram | wus tan cêlak wau ta ingkang winarni | sang prabu Kartasura ||
119. Ngabèi Tohjaya dipun timbali wangsul dhatêng Kartasura
26. karsanira sang nata nimbali | marang sira Ngabèi Tohjaya | arsa wikan ing warnane | lan gêgêmpalanipun | nagri Garsik kang tigang biting | pinundhut ing sang
dina tansah ulah yuda | nèng desa Sêpanjang prange | Ngabèi Tohjayèku | ingkang ananggulang ing jurit | iya ingkang
Tohjayèku | sami alit manahira | ingkang kantun nèng pabarisan anuli | mundur mring Surabaya ||
29. wus mapan jro kitha Surawèsthi | bala Kumpêni sampun atata | wus rinakit mariyême | dening pangagêngipun | wong Walônda namanirèki | Kapitan Bèngsing ika | dènira atugur | akanthi tiyang Madura | winatawis gêgaman sèwu prajurit | kang jaga Surabaya ||
30. kawarnaa Ki Tohjaya prapti | Kartasura lajêng ingandikan | mring pura praptèng
kathahe | sapalih tiyang Wangsul | kang sapalih têtiyang Jawi |
bocah ingsun dhewe | goningsun anênêmu | kang liningan saha wotsari | langkung dening mangrêpa | anulya tinuduh- | akên
kathahe pitung atus | Adipati Natapurèki | langkung duka ing nala | pêjahe rinipun | kang nama Ki Kartayuda |
bêbarisanipun | anulya sira utusan | mring Mataram ngaturi uninga maring | Panêmbahan Purbaya ||
alit milèki | bature wus sami ingundhangan | kinèn ambêbahak kabèh | ing têpis iringipun | desaning wong
38. tumênggung Cakrajaya siraglis | inguculan dhatêng Tuwan Amral | wus luwar saking gêdhonge | langkung suka tyasipun | sigra dandan sira ki patih | tumbas wong anggêganjar | myang gêgajih wau | tuwin sagung pra dipatya |
wartane | yèn wong Kartasurèku | sumyur apan kêdhik kang kari | mila Ki Cakrajaya | pradandanan wau | anèng nagri ing Samarang | wus ngalumpuk gènira mêpêk prajurit | kathahipun sanambang ||
tulya asri | abra asinang yèn tiningalan | myang punggawa pasisire | sadaya sampun rawuh | pêpak anèng nagri Samawis | nanging ingkang bang wetan | ingkang dèrèng rawuh | mila dèrèng wontên prapta | kang makewuh Pangeran Arya Matawis | praptanirèng Santênan ||
prasami | tumut minggah dhatêng Kartasura | kang lyan punika sakèhe | samya ngaliman wau | miwah sira Dipati Pathi | wus
Pangeran Arya Matawis | Mangunonêng dahat sumawita | kawarnaa ing lampahe | Amral umangkat sampun | saking pan nagari
kawarnèng margi | sampun prapta nagri Kartasura | dadya tontonan lampahe | abra sinang dinulu | gêgamane kiyai patih | kala wêktu punika | wong Kartasurèku | ingkang ajêjêr punggawa | apan kêdhik samana ingkang angiring | kêkathahe tri dasa ||
sampun lalis | sinambat ing karuna ||
46. sang nata langkung onêng ing galih | asmu waspa dènira umulat | mring Cakrajaya tangise | Tuwan Amral kalangkung | suka ing tyas miyat ing patih | wus carêm lan sang nata | Amral aris matur | lah gusti wontên punapa | abdi dalêm pun Cakrajaya ing mangkin | sumôngga pêjahana ||
47. apan datan suwala ing kapti | lan malih gusti atur kawula | sampun anggêga nah anggèr |
49. têtiyang Kartasura kang alit | sami atêtêpa ingkang manah | puruna mantuk wismane | kang têbih lan puragung | ingkang sami
winuwus | sakwèh wadyèng Kartasura | sami têtêp ing manah umantuk sami | maring ing wismanira ||
51. kang angili apan sami prapti | dadya nagara ing Kartasura | sampun
ingaranan | Adipati Danurêja amantêsi | dêdêg lan warnanira ||
52. dêning priyayi Kartasurèki | ingkang maksih sugih dasihira | amung
pinundhut kang putra | mring sang nata anênggih namanirèki | Radèn
ingkang manah | sri narendra wus apirêmbagan sami | arsa banjêl ing rana ||
54. ing Marêbung arsa dèn bantoni |
ingkang kinarya têtindhih | Kiyai Arya Mandurarêja | sigra umangkat lampahe | ingkang bantu mring Kêdhu | ya ta
Wilatiktèki | kalih pan sarêng mangkat ||
56. Ki Dipati Danurêja nênggih | lawan Amral apan sampun budhal | sing nagri Kartasurane | lawan sawadyanipun |
57. ika tan pisah lawan ki patih | miwah Rahadèn Suryadiningrat | apan wus budhal lampahe | saking Kartasurèsuk | mêdal wetan gunung Marapi | ngirid wadya arahan | ing sakathahipun | sumêdya anjog ing Soca | anèng Sêlap arame dènira jurit | wadya kidul kawênang ||
58. kang miyos wetan rame ajurit | nèng Waluyu lan ing Jatisêkar | wong Surabaya mungsuhe | Tuwan Amral wus kumpul | ing Tambêlang lan ki apatih | mantri ingkang pangarsa | apan sampun campuh | arame dènira yuda | long-linongan kang miyos Kêdhu winarni | Bagêlèn sampun aprang ||
59. apan kasêsêr wadyèng Matawis | balanya Panêmbahan Purbaya | kang anèng
sampun kawon dènira ajurit | Bagêlèn kapalajar ||
60. samya ngungsi dhatêng ing Matawis | dening Tumênggung Jayasudarga | wus angancik ing Bagêlèn | de kang marang ing Kêdhu | sirarya Mandurarêjèki | ing Kêdhu wus ngancikan | Tuwan Amral
jôngka | Pangeran Arya luluse | umadêgira ratu | kados arsa amalih kapti | saking byat trêsnanira | nanging sagungipun | ajar tan wontên mêthèka | basukine malah ajar kabèh sami | ambatang bar lêlahan ||
64. nanging ta ingkang wayah ing benjing | Kangjêng Panêmbahan Purubaya | punika kang madêg rajèng | umadêgipun ratu |
Ngadipala puranirèki | langkung sangsaranira | ri kang purwanipun |
kawarna lampahe | wus prapta ing Marêbung | sampun katur kang duta prapti | dhatêng ing panêmbahan | tinimbalan sampun | punang carakatur surat | wus tinampan saksana tinupiksani | bêbukaning pustaka ||
66. kamipurun gusti ingkang abdi | pun Kandhuruan ing Wilatikta | atur wuninga wiyose | saking pangowêl ulun | mring paduka gusti manawi | anggèr kaparèng tiwas | gèn paduka mangun | jurit munggwing adilaga | dening ingkang pangulatan kula gusti | mênggah rayi paduka ||
67. gèn madêg sultan angrèh nagari | datan
gènipun umadêg sultan | apan sampun gusti karsaning Hyang Widi | rayinta Pangran Blitar ||
68. tan linilan umadêg narpati | dening ing benjing kang madêg nata | wayah paduka ing têmbe | pasthi jumênêng ratu | ing sawingking paduka gusti | gènipun madêg nata | pangadhatonipun | winastan ing Adipala | wayah tuwan wiwitan kawêlasasih | pangadêgipun nata ||
69. wêkasanipun benjing nglangkungi | kinaot sêsaminipun nata | sawidak warsa jênênge |
Wiranagarèki | môngsa borong paduka | ing pandugi ulun | arsa ulun tampènana | ing pênêde Kandhuruan turirèki | dene mêngsah paduka ||
71. bilih paduka ngiris-irisi | ing tyas paduka jêng panêmbahan | yèn katampèndah awone | dening duk ing karuhun | pun Kandhuruan langkung asih | dhatêng jêng panêmbahan | mila èwêdipun | gusti ing manah kawula | pan sumôngga ing karsa paduka gusti | panêmbahan ngandika ||
72. iya uwis Wiranagarèki | apa alane ing anarima | nging sira golèka
saking paningal kawula gusti | ari paduka Pangran Balitar | tan dados nata yêktose | yèn umadêga ratu | tan linilan dening Hyang Widi | ing watawis kawula | ing Kartasurèku | sanadyan anggèr kantuna | saub payung ing tingal kawula gusti | tan bêdhah de paduka ||
76. myang arinta sapunika malih | inggih tan bêdhah ing Kartasura | mugi ta ing benjing têmbe | sawingking tuwan besuk | ingkang pasthi umadêg aji | inggih wayah paduka | panjênênganipun | ngadhaton ing Adipala | kilèn lèpèn Sêmanggi pêcanewêcane. benjing | sangsaya karatonnya ||
77. nanging purwane kewala benjing | sangsayane ingkang panjênêngan | wayah paduka ing têmbe | dening wusananipun | apan madêg nata dibyadi | nêtêpi adiling Hyang | tuhuning
80. ing papan pakèwêd anglangkungi | dahat tan kêna pinrih ing yuda | wong Kumpêni gya undure | kawon prang rampidipun | pan sinurak saking jro biting | wong Kumpêni akathah | kang anandhang tatu | Ki Tumênggung Jayabrata | anèng panggung suka dènira ningali | angguguk guyunira ||
81. dening mulat ing bala Kumpêni | asangêt wingwrin palayunira | ing kakang dadya guyune | tiyang Kartasurèku | kathah mirsa guyunirèki | Tumênggung Jayabrata | samya ngalêm kalbu | kawarnaa wus alama | kinêpung ing Kumpêni bitingirèki | Panêmbahan Purbaya ||
82. samana watawis astha sasi | wong
marang kang rayi | kangjêng sultan tan kawarnèng marga | panêmbahan gya lampahe | prapta ing Kartasantun | wus acundhuk lawan kang rayi | sultan wus parêmbagan | dènnyarsa lumaku | anggiliri ingkang raka | apan sampun sira siyaga ngajurit |
winuwus | maksih kantun atêngga biting | punggawa Kartasura | wus mirsa wartèku | tuwin sira Tuwan Amral | sampun ingaturan uninga ing mangkin | panêmbahan wus budhal ||
85. inggih dhatêng nagari Matawis | glis ginitik ingkang
biting dhatêng pangran arya | yèn bitinge mèh kunggahan ing Kumpêni | pangran arya gya têdhak ||
Kumpêni sampun | mundur dènira ngayuda | wong Walônda apan akathah kang mati | tumpês sakumpêninya ||
88. wong Kartasura lan wong pasisir | punggawanya gya mundur sadaya | wong Mataram pan wruh kabèh | yèn mungsuhnya lumayu | gya sinurak
pirêmbagan sampun | lawan sagung pra punggawa | Kya Dipati Danurêja angling aris | kadospundi ing karsa ||
90. ing sakèh pra niyaka puniki |
angrêridhu ing marga | nênggih rowangipun | wadyabala Surabaya | dadya wong pasisir wong Kartasurèki | kang anèng pabarisan ||
mêngko Si Tohjaya | lagya sun kon tunggu | marang panjênênganingwang | lan maninge ingsun durung duwe bêcik | iya mring Si Tohjaya ||
95. nuli sira adua ajurit | lah kaya ngapa pangrasaning wang | wong lagi sun pulut tyase | iya Si Tohjayèku | ewa mangkana iku mangkin | ingsun tarine uga | iya bocah ingsun | Si Tohjaya bokmanawa | lêga tyase
Surèngrana | ulun dahat purun | pundi gènipun kapêndhak | apan purun kawula agênti kêris | lan malih abdi nata ||
98. sanak kawula kawan dasèki | myang têtêbusan kang kawan dasa | wolung dasa kalêmpake | punika sarêng lampus | lan kawula yèn manggih jurit | nglampahi karya nata | lawan malihipun | pun Natapura punika | watêkipun licik yèn amanggih jurit | arsantuk lumuh kêna ||
sayêktine iku | durung sun ganjar nagara | Ki Tohjaya ya ta pinaringan aglis | waos sulam de nata ||
103. ingkang asopal kancana rukmi | lan reyal kalih atus samana | Tohjaya pêparingane | Ki Tohjaya wotsantun | sampun kinon mangkat tumuli | lan Arya Kudus
104. ing Marêbung apan sampun prapti | Tohjaya lan Arya Jasantika | Dipati Danurêjane | lan Ki Mangkuprajèku |
Danurêjèku | ing Têmbayat ingkang winarni | samana taksih bôngga | apan taksih tumut | Panêmbahan Purubaya | sigra kinèn mangke gitika tumuli | mring Dyan Natawijaya ||
120. Kraman ing Têmbayat, Pangeran Arya Mataram ingkang jumênêng Sunan Kuning, dipun sedani wontên ing Japara
sampun mati | lajêng mawur sadaya ||
110. wong Têmbayat sami ngungsi masjid | dèn êlut marang Kyai Tohjaya | ya ta pra dipati kabèh | wruh yèn Tohjaya ngamuk | yitnaning kang pra punggawèki | yèn Tohjaya tiwasa | tan sarêng ing laku | lawan kang para dipatya | yêkti sangêt
Tohjaya ing wangsule | lir singa tandangipun | sami gawok kang nêningali | Radèn Natawijaya | lingirasung pemut | adhi Ngabèi Tohjaya | atur kula bok sampun kapati-pati | adhi wruha andika ||
112. nênggih mêngsah andika puniki | mungguha ing nagari bang wetan | kadya ing Giri samine | pan trahing wali tuhu | Ki Ngabèi Tohjaya aglis | cangkelak wangsul sira | mêndhak nglataripun | ing masjid
anêmbah ing masigite | kang tinanyan lon matur | inggih radèn karane mami | masigit kula sêmbah | dening mêngsah wau | ing masigit pangungsènnya | yèn sêdyaa kawula wau mêjahi | yêkti tumpês sadaya ||
114. nanging sami kawula gitiki | sakathahe têtiyang Têmbayat |
wangsul dhatêng Marêbung | lawan Amral sampun apanggih | miwah Ki Mangkupraja | myang Danurêjèku | langkung samya suka ing tyas |
yuda kocapa malih | Arya Jayapuspita ||
117. nênggih dipati ing Surawèsthi | asangêt nandhang kêkêling sira | gya tinimbalan arine | nguni ingkang tinuduh | andon aprang sira Dipati | Natapura gya budhal | sawadyanirèku | saking Arès sampun mangkat | ingkang anèng ing Waluyu datan kari | tan kawarna ing marga ||
118. sampun prapta ing Japan nagari | sampun panggih
sami bubar | amung kantun Dipati Natapurèki | kang sami ginendholan ||
119. marang sakèhe wong Surawèsthi | sakantune wadyane kang raka | sampun ingayoman kabèh | kunêng ingkang winuwus | kangjêng sultan bubarirèki | saking ing Pamêrêsan | wau karsanipun | anggiliri ingkang raka | Panêmbahan Purbaya ngatêr ing margi | sampun akintun surat ||
120. nênggih dhatêng ing putranirèki | kang umadêg
lampahe | samana sampun rawuh | wetan Pamanyaran tumuli | ing Kaluhuran desa | samana wus kumpul | lan Panêmbahan Purbaya | lampahira kawarnaa ingkang kari | wadya ing Kartasura ||
123. apan sami angintip mring biting | katupiksa suwung mêngsahira | nyênyêt tan ana swarane | tan wontên wong kadulu | agya sira atur upaksi | marang Ki Danurêja | miwah Amral wau | kalangkung tustha ing nala |
umangkat gupuh | panêmbahan sultaniraglis | sing wetan Pamanyaran | Wiraka anikung | ngalèr anjog ing Kaduwang | lampahira
nunggil dados sawiji | duk Nglaroh panusulnya ||
126. apan samana nulya ginitik | Panêmbahan Sultan marang Amral |
Mangkuprajane | arêmbag sami mundur | dhatêng nagri Kartasurèki | dene ingkang tinilar | wau rêmbagipun | Radèn Arya Pringgalaya | lan
binêkta mulèh | dhatêng Kartasurèku | lan kêkasih dalêm Ngabèi | Tohjaya kang binêkta | mring Kartasurèku | Amral Baritman wus budhal | ingkang kari wus sami atata baris | Amral kang kawarnaa ||
129. wus praptèng Kartasura nagari | apanggih lawan sri naranata | sang prabu langkung tusthane | Ngabèi Tohjayèku | wus ginanjar dhatêng narpati | nagari ing Lamongan | pan ganjaranipun | gya
prajangjinipun | anut lêlurine kang swargi | ingkang raka Susunan | Mangkurat ing dangu | prajanjian nèng Japara | apan Amral anuhun opah nagari | ing Dêmak lan Japara ||
132. katiga nagri ing Surawèsthi | sira Pangeran Arya Mataram | kalangkung moyog galihe | mirsa ing aturipun | Kyai Mangunonêng ing Pathi | jêng pangeran tan wikan | yèn kênèng glaripun | sigra budhal mring Japara | saha bala sira Kyai Adipati | tumut mring ing Japara ||
133. Tuwan Amral samana siraglis | budhal saking nagri Kartasura | kang binêkta ing lampahe | Kyai Citrasomèku | tan kawarna sira ing margi | prapta nagri Samarang | lajêng lampahipun | layar dhatêng ing Japara | Tuwan Amral ambêkta bala Kumpêni | lan Kyai Citrasoma ||
134. wau Pangeran Arya Matawis | sampun prapta nagri ing Japara | sigra Amral ing lampahe | praptèng Japara cundhuk | lawan Pangran Arya Matawis | Kumpêni pan kalintang | wau
narendra | pangran tan lêngganèng tyase | dening jro loji wau | apan sampun dipun rakiti | pangran sampun alênggah | gya cinêkêl gupuh | saputra myang mantunira | pan wêwolu kathahe wus dèn pêjahi | kalayan ingkang rama ||
136. dening anggènira amêjahi | Pangran Arya Mataram myang putra | nèng Japara pasisire | pan sinêngkalan wau | seda Pangran Arya Matawis | winasayèng sagara | obah kang wongipun |Sengkalan: winasayèng sagara obah kang wongipun (1645 A.J., 1720/1721 A.D.). Tuwan Amral sigra budhal | dhatêng nagri ing
putrane | nênggih kang sêpuh-sêpuh | apan sami dipun pêjahi | ingkang alit binêkta | mring Kartasurèku | miwah sêlir myang parêkan | wus binêkta sadaya tan ana kari | wus praptèng Kartasura ||
138. sampun katur dhatêng sri bupati | langkung suka
punggawa pasisir sadaya | bang wetan kinêrig kabèh | saha gêgamanipun | binêktaa mêdal ing jawi | pan kinon anggitika |
lampahe | dening nguni kang kantun | ingkang tinanggênah abaris | nèng nagri Kamagêtan | sami mangkat sampun | kinèn mêdal ing Gêgêlang | pan kakêpung
sisihe | nênggih Mangkuprajèku | yèn pangeran ing Madurèki | myang kang para dipatya | bang wetan sadarum | Adipati
king. samodrane | warna-warna kang tunggul | tuwin ingkang bala Kumpêni | asri yèn tiningalan | kathahipun sèwu | kang binêkta Tuwan Amral | anging sira Dipati Danurêjèki | pinundhut ing sang nata ||
kang dadya senapatya | Amangkuprajèku | dene
Dyan Natawijaya | kalihira lan Radèn Pringgalayèki | maksih nèng pabarisan ||
145. lawan pasisir kang pangiwèki | wus ingutusan aprajangjian | sarêng mangkat panggêcêke | mring nagri ing Madiun | ya ta gantya ingkang winarni | Dipati Natapura | sampun budhal wau | saking nagara ing Japan | sêdyanira arsa ngumpula kang baris | mring Sultan
tansah nyêmayani bae | sira Ki Dewa Kêtut | Radèn Jimat kaku tyasnèki | milanya nuli kesah | saking Manguwiku | ing mangkya sira
praptanira wus cundhuk | lan Panêmbahan Sultan nênggih | langkung tusthaning driya | panêmbahan wau | miwah kang rayi jêng sultan | suka ing tyas punapane ingkang prapti | Dyan Jimat langkung tustha ||
Saptu | ya ta ingkang kawarnaa | dêdamêle wong Kartasura wus prapti | praja ing Jagaraga ||
151. miwah gêgaman ing Madurèki | desa ing Ngawi wus sami prapta | tuwin kang saking kidule | sampun prapta ing Tulung | parêng mangkat kang punang baris | nèng desa ing Kêkajang | gèn panggihan kumpul | myang barisnya Amral prapta | lan Mangkupraja kang saking
kidul rawuh | ngalêmpak lan barisirèki | Amral Britman punika | dahat dèniragung | dinulu tanpa wilangan | pirang
saking kathah mêngsah puniki | lêng sami miyosana | ing watawis ulun | botên sompok ing ayuda | dening sakathahe kang para bupati | sami kèlu sadaya ||
154. panêmbahan wus budhal tumuli | saking kitha ing Madiun sira | sêdya amagut jurite | nèng Pagagakan dhusun |
Mangkupraja | miwah Pangeran Sampange | pra punggawa anggrêgut | sampun sami siyagèng jurit | wus tata barisira | wong Kumpêni wau | ingkang amunggèng ing dhadha | myang Bupati Kartasura miwah Adi- | pati Amangkupraja ||
156. dening sagung punggawa pasisir | punika ingkang dados pangawat | kang kiwa munggèng kerine | têngên nèng
dening Panêmbahan Purbayèki | wau kang dados dhadha ||
157. dening kang dados pangawat keri | miwah kanan wong môncanagara | punggawa sampun pinalèh | Kyai Natapurèku | anindhihi pangawat keri | pan ingiring ing wadya- | bala Surèngkewuh | kang têngên Pangeran Jimat | kang nindhihi
dasih | sarwi ris ngandika | hèh sakèh wong Madura | si kacung cêkêlên aglis | ywa wêdi sira | nging wong Madura ajrih ||
6. samangsane cêlak lan Pangeran Jimat | wong Madura pan nolih | dadya ramya aprang | Angabèi Tohjaya | sigra mangsah marang ngarsi | sawadyanira | wong Lamongan angiring ||
7. gya anêmpuh barising môncanagara | kang
sumahab | ingkang tinarajang gusis | akathah pêjah | prange wadya pasisir ||
mundhut mariyêm sigra | sampun tinata ing ngarsi | nulya pinasang | saking kadohan aglis ||
13. swaranira gumuruh lir guntur arga | sarta pra punggawèki | kinèn angumpula | wau dadi satunggal | pangawat wus dèn bubrahi | keri myang kanan | myang Pangran Madurèki ||
14. apan sampun anunggal dados saunggwan | Amral kawatirnèki | nênggih panêmbahan | bilih ngamuk
ingkang wayah Ratu Mas kala timurnya | punika kang kinanthi | dupi bêdhahira | kitha Madiun ika |
Malang Sêmirang | nguni aran Gadhingan | samana sampun anunggil | Kangjêng Ratu Mas | kalawan ingkang nini ||
28. dening kang umiring mring Dyan Ayu Rôngga | Dyan Ayu Serang nênggih | lawan malih sira | Mas Ayu Garwakôndha | punika ingkang umiring | dhatêng Ratu
kang tinitipan | Rôngga ing wadhuk mangkin ||
31. gya binêkta dhatêng ing wadhuk samana | Dyan Ayu Rôngga nênggih | ing
34. kasrah dhatêng mring Dipati Mangkupraja | lan Tuwan Amral nênggih | ri sampunnya
pan kabêkta | mring sira Sang Adipati | Amangkupraja | sapraptaning nagari ||
38. ing Madiun kala ing dalu samana | wontên timbalan aji |
ingkang kari | enjing kawarnaa | mangkat sing pabarisan | ingkang dinuta umiring | Rôngga Tohjiwa | lan kanthinipun malih ||
Turunipun Surapati sami sowan dhatêng Panêmbahan Purubaya wontên ing Kadhiri
41. kawarnaa Panêmbahan Purubaya | kang anèng ing Kadhiri | lawan kangjêng sultan | wontên malih kocapa | putranira Surapati | miyarsa warta |
panggih kalawan | Panêmbahan Purbaya | kalangkung samya tusthèki | sampun ginanjar | busana kang saryadi ||
44. tuwin arya katri kinulawisudha | wau ingkang winarni | dêdamêl ing Karta- | sura pan sampun prapta | wontên sakilèn
punggawa Kar- | tasura myang Kumpêni ||
50. lajêng campuh arame dènira yuda | rok rinok silih ungkih | wong ing panêmbahan | têtindhihing ayuda | sira Radèn Surapati | lawan arinya | Dyan Suradilagèki ||
pan sampun ingancikan | dhatêng ing bala Kumpêni | pan sampun karya | loji anèng Kadhiri ||
54. Tuwan Amral lajêng dhatêng Surabaya | mêdal jawi nagari | wong môncanagara | sami nungkul sadaya | sowan mring Ki Adipati | Amangkupraja | Pangran Madiun nanging ||
55. umadêg malih mangkya ing barisira | katur mring Ki Dipati | Mangkupraja agya | kinèn anglurugana | Kya Mataun kang tinuding | ingkang lumampah | Madiun bêdhah malih ||
56. pangerane kacandhak sampun binônda | nulya katur tumuli | marang Kartasura | nanging datan alama | anulya dipun pêjahi | anèng kunjara | linawe pêjahnèki ||
57. kangjêng sultan têdhak malih saking Malang | karsa ngrêbat Kadhiri | lampahe wus prapta | dhusun ing Kapopongan | sigra pinêthuk tumuli | dening ing wadya | bala Kartasurèki ||
wus masanggrahan | wau ingkang winarni ||
60. Tuwan Amral prapta saking Surabaya | rêmbag angluda malih | dhatêng kangjêng sultan | sêdya ngrurah
taun Je anênggih | tan kawarnèng marga | bala ing Kartasura | wus prapta ing Lêbak mangkin | amasanggrahan | nulya wêwêlak
63. tan adangu dènira prang Tuwan Amral | ing Malang wus kalindhih | bêdhahnya ing Malang | mêngsah
Madiun bêdhah | samana ing lampahipun | Adipati Mangkupraja ||
2. mantuk mring Kartasurèki | anuhun Dyan Ayu Rôngga |
3. samana ingkang winarni | Jêng Ratu Mas tan kêna sah | lan eyang dahat lulute | pangandikaning sang nata | mring Radèn Ayu Rôngga | yèn
sasine | nuju ing Saptu dinanya | sarta pêparing nata | mring kang bibi kathahipun | sakodhi awarni
Kamangkuprajan | Dyan Patra sira ranipun | lan Dêmang Sêmôngka sira ||
8. ri sampun dhawuh kang wêling | pangandikaning narendra | mring Kyai Mangkuprajane | kya dipati aturira | inggih dhatêng sandika | nanging kula gadhah atur | yèn sawawi lan sang nata ||
9. mênggah ingkang putra ugi | lêhêng si pinanggihêna | lan Pangran Dipati Anèm | wus konjuk atur punika | pangandikaning nata | iku
dupi ing antara wau | ing kalih sasi laminya ||
11. anuju Arwah kang sasi | Ki Dipati Mangkupraja | wus kinèn lumurug manèh | marang Kadhiri nagara | pangandikaning nata | dening ta si bibi iku | lan sira radèn gawea ||
12. iku ta dadia panjing | iya maring adhi êmas | darapon kêna têluke | samana anulya mangkat | sarta môncanagara | wong pasisir datan kantun | amondhok ing Jatisêkar ||
13. enjing lampahe lumaris | datan kawarna ing marga | Dipati Mangkuprajane | prapta Madiun nagara | wau sapraptanira | Mangkupraja nèng Madiun | Panêmbahan Purubaya ||
tumulyage | budhal mring Kadhiri sigra | ingkang darbe nagara | ing Kadhiri pan lumayu | mring nagri ing Kartasura ||
15. nulya tinanêman aglis | mring Dipati Mangkupraja | nagara ing Kadhirine | ingkang tinanêm samana | apan kang darbe lama | wontên dene wastanipun | nênggih Katawêngan kobra ||
16. mila katanêm tumuli | dening punika asagah | angulari ing
ngaturi surat | mring kangjêng panêmbahan | yèn timbalane sang prabu | mring kang rayi panêmbahan ||
19. yèn mangke dipun timbali | panêmbahan mring kang raka | mantuk mring Kartasurage | sampun tumut-tumut uga | sampeyan mring kang ala | malah gèn kula ingutus | kabêkta putra sampeyan ||
20. dening wangsulaning tulis | andikanya panêmbahan | Mangkupraja kaya priye | ing mêngko gon ingsun ninggal | iya marang yayi mas | de yèn ana wlasirèku | sarta kakang prabu ika ||
21. sira ulungna mring mami | iya putumu si rara | dene yèn ora gêlême | putumu iya apisah | lawan si
wadyabala pasisir | miwah wong môncanagara | wus samya umaju kabèh | dening Kyai Mangkupraja | samana datan kesah | sing pakuwon
31. ing Lêbak punika ugi | tapêl watês Balambangan | apan kalojok lampahe | Kya Dipati Mangkupraja |
baris amalih | ingkang sapalih kabêkta | mring Mangkupraja lampahe | dhatêng nagari ing Malang | kala pamalihira | duk ing Rêbab praptanipun | ingkang sapalih tinilar ||
34. amakuwon nèng Ngrêjèni | sandhap ngardi Palelean | sarta Kumpêni sapalèh | tinilar nindhihi sira | baris Ngrêjèni ika | nanging kangjêng sultan wau | taksih wontên Palelean ||
kabèh | rare mêmènèk duk wikan | ing gêgaman prêk kathah | gya malorod udhunipun | nanging tan kongsi lumaywa ||
39. kasêlak gêgaman prapti | sira Radèn Sindurêja | wau lawan atmajane |
sampun kabyukan ngakathah | wus kacêkêl samana | sigra pinêjahan sampun | kang murda
41. yèn Radèn Sindurêjèki | ing mangke sampun kacandhak | malah pinêjahan mangke | dhatêng Kumpêni punika | kya dipati ngandika | mulane kongsi katêmu | lagi apa iku baya ||
42. dawêg adus gèn kapanggih | pangandikannya dipatya | iya ing panêdhaningong | ywa
Pangran Sampang kang umiring | dening Radèn Pringgalaya | mring Wirasaba undure | sarta lan baris sadaya |
pangran Mangkubumi ika | kalih Arya Randhêgan | katiga Surantaniku | sapraptaning Kartasura ||
47. katimbalan ing narpati | malêbêta ing jro pura | nanging sangêt panuwune | Ratu Mas apan akêdah | wontên Kamangkuprajan | kalihan dening sang prabu | dening kang kinèn rumêksa ||
48. anênggih Ki Adipati | Danurêja tur sandika | ingkang kawiraos malèh | kang nèng ardi Palelean | jêng sultan nandhang gêrah | asangêt ing gêrahipun | sapêjahe Sindurêja ||
49. nanging samana winarni | karsanipun ingkang raka | Panêmbahan Purbayane | kang rayi karsa binêkta | dhumatêng ing Lumajang | nanging kang rayi tan purun | mila kang rayi katilar ||
50. dhatêng kang raka ing nguni | katilar dhatêng Lumajang | wontên dene
Pringgalaya | sigra atur uninga | wau dhatêng sang aprabu | mring nagari Kartasura ||
53. ature dhatêng narpati | yèn kang rayi sampun
ri sampuning kadhawahan | ing sapangandika katong | Radèn Arya Pringgalaya | nuntên suka uninga | dhatêng Tuwan
ingong ingkang nora suka | lamun dèn sarèkêna | ing saênggon-ênggonipun | iya ingong kang anggawa ||
56. mulih mêtu ing Samawis | anuntên katur samana | mring Radèn Pringgalayane | lamun wau Tuwan Amral | mangkana karsanira | nuntên
lan mayore | dening wong ing Kartasura | kang baris ing Mamênang | sang nata nimbali mantuk | wus lumampah dutanira ||
wau lampahipun | malêbêt loji samana ||
61. sampun katur ing narpati | pangandikaning narendra | sira bacutêna bae | marang ing Magiri ika | tunggalêna
apan wus sinarèkake | dening Tumênggung Jabrata | myang suta Garwakôndha | apan pinêjahan sampun | pêjahira sinudukan ||
iku aja mulih sira | yèn ta nora kênaa | adhi mas dening sirèku | dening yèn kêna mring sira ||
66. iya gancaranirèki | besuk nagara ing Sampang | apan sun patêdhakake | Cakraningrat marang sira | dahat nuhun sandika | Cakraningrat aturipun | sigêg gantya kang winarna ||
68. kapatihan mantuk malih | kadadosakên satunggal | kadya duk nguni-unine | dhatêng Kyai
satêtilare | lêlungguhe ramanira | kabupatèn tinêdha | nanging supe tan atur wruh | marang nagri Kartasura ||
74. katur dhatêng kyana patih | polahe Ki Martayuda | dahat ing panggêgampange | anèng nagri ing Samarang | sigra Ki Danurêja | ya ta aputusan sampun |
tabenipun | sudara dhatêng ing dika ||
78. lan kaping kalihe malih | prakara pun Martayuda | gènnya ngadêg bupatine | punapa ta pakênira | ingkang karya bupatya | anèng Samarang puniku | dene ta gusti manira ||
79. kangjêng sinuhun sang aji | dèrèng adarbe timbalan | marang Ki Martayudane | yèn anggêntènana rama | lah wruhan pakênira | sudara satuhunipun | gawene ki adipatya ||
80. anèng nagari Samawis | ajaga mring pakênira | anaosi ing karyane | Kumpêni anèng Samarang | dening lamun awona | puniku
duta mêsat tan asantun | wus prapta ing Kartasura ||
87. cundhuk lan sang adipati | kang caraka atur surat | sigra tinampan sirage | kang surat wus tinupiksa | dhatêng rêkyana patya | kalangkung suka ing kalbu | kya patih mirsa nawala ||
88. dening sira kumisaris | langkung konjêm manahira | tumulya sowan sirage | Kya Dipati Danurêja | sampun praptèng jro pura | katur marang sang aprabu | ing sapolah-polahira ||
89. langkung tustha sri bupati | lingira sri naranata | lah iya iku
92. abdi paduka narpati | pun Angabèi Gamulak | punika kasaosake | kadi tan nêniwasana | ing watawis kawula |
saking nagari Samarang | wus budhal duta lampahe | ambêkta Ki Martayuda | tan kawarna ing marga | ing Samarang sampun rawuh |
saking nagari Samawis | gya prapta ing Kartasura |
katur mring ki patih age | kumisaris sêratira | lajêng binêktèng pura | langkung suka sang aprabu | miwah Patih
mila mangkya atur sêrat | Kumpêni mring sang nata | anuhun ing ingonipun | lan malih ing ingonira ||
101. ngabèi kang pinisakit | mila Patih Danurêja | pan karsa ingutus mangke | dhatêng nagari Samarang | apan kathah bicara | ingkang akarsa rinampung | wontên nagari Samarang ||
102. lawan jangji kang rumiyin | wus têtêp ing sabên warsa | ingkang nampani artane | Ki Dipati Danurêja | têtêmpuran Walônda | uwos sèwu koyan wau | sami kinarubut ika ||
103. myang Adipati Samawis | datan kantun lampahira | kalawan kumisarise | wus prapta ing Kartasura | cundhuk lawan sang nata | wus atur uningèng prabu | yèn samya rêmbug ngungsira ||
104. mring Pangran Purubayèki | tansah wontên ing Lumajang | langkung suka tyas sang katong | mirsa turing
saudara | kumisaris samana | sang nata langkung jumurung | ing rêmbage
Kumisaris Dulkup | Pangeran Anyakraningrat ||
106. wus tampi wêling narpati | yèn antuk karya ing lampah | ing Sampang ginanjarake | dene yèn tan
samêkta wadya kabèh | sigra kumisaris budhal | sing nagri Kartasura | sang nata bêktani sampun | punggawa môncanagara ||
Surabaya | wong pasisir samana | sapraptaning Surèngkewuh | sami kinèn pradandanan ||
110. inganti ing Surawèsthi | nanging kang datan apisah | lan kumisaris
112. Angabèi Tohjayèki | ing Lamongan pan ambêkta | prajurit dhomas cacahe | sami andêl ing ayuda | datan kawarnèng marga | Muaragêmbong wus rawuh | myang kang miyos Daha prapta ||
prapta ing lampahe | wau nagari Samarang | wus cundhuk ki dipatya | lan Kumisaris Dabalkup | wau Ngabèi Gamulak ||
116. wus jinunjung adipati | alungguh anèng Samarang | wus sinungan kêkasihe | Dipati Sastrawijaya | ing Samarang prajanya | de prakara ingonipun | pangran ngabèi samana ||
117. panuwunipun Kumpêni | nuwun kawan atus reyal | Dipati Danurêjane | kalih atus sinanggêman | ing sabên warsanira | yèn Kumpêni datan purun | angrêksa marang pangeran ||
118. samana catuning bukti | lah dèn ulihna mring Jawa | manira pan sanggup dhewe | ingkang rumêksa pangeran | dadya putus bicara | sabên warsa kalih atus | kunêng
dene kang rumêksèng wuntat | bok ana mungsuh prapta | ingkang anututi laku | myang Kumpêni nututana ||
125. Radèn Suradilagèki | ingkang rumêksa ing baya | nèng wuntat lan sawadyane | kalih atus prajuritnya | baris kilèning kitha | dhusun Sarêbêd namèku | lan malih Ki Natapura ||
126. apan aurun prajurit | kalih atus kathahira | dene [de...]
[...ne] kang raka ênggène | sira Radèn Surapatya | pan anèng ing Lumajang | anunggil ing ênggonipun | lawan kangjêng panêmbahan ||
127. sarta Pangran Arya nênggih | tan pisah lan panêmbahan | lawan
sapraptane nagri Wangsul | kang duta sinanggèng krama ||
129. sanggupira rajèng Jawi | inggih angaturi ika | tigang nambang prajurite | lagya amiliha sira | dasih ingkang prayoga | Panêmbahan Purbayèku | wus kathah pêparingira ||
131. lagya pirêmbagan sami | lan Pangeran Cakraningrat | miwah pra dipati kabèh | dènnya arsa ambujuka | marang ing panêmbahan | Purubaya wus arêmbug | upaya wus karêtosan ||
yèn benjing prapta Lumajang | sumaur Ki Tohjaya | tan wontên prayoginipun | tan liyan Suradilaga ||
134. kalawan pun Surapati | punika pamirsa kula | tan wontên liyane manèh | nanging kêkalih punika | kang tinari ing prana | mring Êmbahan Purbayèku | kadhahar saaturira ||
135. lan taksih sugih prajurit | pun Surapati punika | myang pun Suradilagane | milanipun panêmbahan | Purbaya mring Lumajang | inggih saking aturipun | pun
bupati iki | tan ana kang sumaura | têka padha kèndêl bae | apa baya awak ingwang | iki kang sinêmonan | ujêr nyata awak ingsun | Si Tohjaya iku uga ||
145. asal wong cili kariyin | mêngko ginanjar nagara | pan kinarya bupatine | imbal wacana lan nata | tur tadhah pangandika | apa wêwalês sirèku | yèn tan wani anêmpuh byat ||
146. apa mêngkono tyasnèki | pra bupati iki baya | dene padha mênêng bae | sigra mudhun dènnya lênggah | saking kursi gya mojar | manira tuwan kang
tyasirèki | adate pan ora ana | duta têka ing patine | iya praptanirèng kana | sapa sira jujuga | Ki Tohjaya lon umatur | inggih pun Suradilaga ||
149. kang kula jujug ing bènjing | yêkti pun Suradilaga | punika anulya age | asung wruh ing kakangira | kang aran Surapatya | lamun dhangan manahipun | pun Surapati punika ||
150. apan panêmbahan ugi | dhatêng nuruti kewala | punapa ing
manahe | purun ngong aturi uga | Kya Ngabèi Tohjaya | suka tyasira angrungu | lir kinanthi têdahira ||
1. Ki Ngabèi Tohjayèku | sigra umêsat siraglis | saking nagri Pasuruan | bêkta panakawan kalih | lan dipati ing Samarang | wau pinundhutan mantri ||
mantri dipati Samawis | wastane ingkang tinêdah | Dêmang Kaligawe nênggih | lan
wus lêpas ing lampahira | datan kawarna ing margi ||
4. ing Sarêbêd sampun rawuh | gènnya pabarisannèki | sampun katur lampahira | mring Dyan Suradilagèki | kalangkung pangungunira | dening salamêt ing margi ||
5. pakirim tinampèn sampun | ingkang saking kumisaris | kalangkung awarna-warna | kang mring Suradilagèki | miwah kang mring Surapatya | pangangge awarni-warni ||
6. Suradilaga lon muwus | adhi Tohjaya sirèki | lah pakênira kantuna | sakêdhap wontêna ngriki |
inggih kakang Surapatya | lêng kula lajêng kariyin ||
8. agampil mangke ing pungkur | yèn adhi dipun aturi | gya mêsat Suradilaga | sing desa Sarêbêd aglis | lêlancaran lampahira | Kyai Tohjaya kang kari ||
9. anèng pabarisan wau | rinêksa dening wong
ajrih aningali sira | padha sadhela panastis | angling Dêmang Pariwana | lah dawêg minggat kiyai ||
11. tan eca ing raosipun | dika dèn tilar ing ngriki | dening pun Suradilaga | alami tan ana prapti | tiyang kang têngga punika | nèng ngriki pating kalêsik ||
12. datan eca raosipun | lah nêdha lunga kiyai | anyêntak Kyai Tohjaya | dudu anak wong sirèki | kinongkon durung karuwan | ngajak minggat tan asari ||
13. Ki Kabayan sauripun | lah nêdha uga kiyai | minggatipun ragi kêbat | tiyang kang têngga puniki | mêmêdosi gunêmira | inggih ing watawis mami ||
14. pakène bêndaranipun | Suradilaga puniki | angucap ping pat ping lima | ki ngabèi tan nauri | lingira mantri Japara | kawula minggat
tumut awak ingsun | nanging wontên atur mami | kiyai dhatêng andika | sampun dikarani mantri | ngarana sikêp kewala | awak kawula puniki ||
marang ing sira sang prabu | ing ngêndi kang dèn karsani | lawan Kumpêni ing benjang | awèh untung sabên warsi | kathahe rongèwu
ing benjang | anèng ing prajanirèki ||
25. wus karsanira Hyang Agung | sira Radèn Surapati | lali ngipat-ipatira | ingkang
ingkang surat | ulun kinèn mituturi | mring paduka ingaturan | ungêlipun ingkang tulis ||
28. pan paduka tan dosèku | mring nata tuwin Kumpêni | katut ing ari sampeyan | jêng sultan kang sampun lalis | raka paduka sang nata | punapa malih Kumpêni ||
29. punika kalangkung ngungun | dhumatêng paduka gusti | mila ing mangke sampeyan | kinèn mantuk mring nagari | paduka kinèn adhahar | sabin kalih lêksa gusti ||
30. yèn paduka datan arju | mantuk mring Kartasurèki | Kumpêni kang tumanggunga | aran paduka ta gusti | ing panjênêngan
kang prapta | Surapati matur aris ||
32. inggih duta ingkang rawuh | pun Tohjaya wastanèki | bupatine ing Lamongan | mangke maksih wontên wingking | angandika panêmbahan | yèn mangkono Surapati ||
iku | kabèh ngong tan gêlêm mulih | sun plaur lêbur luluha | anèng wana kene ugi | atur sêmbah Surapatya | inggih kawula rumiyin ||
36. yèn makatêna pukulun | ing karsa paduka gusti | kawula dhatêng sandika | sigra mêsat Surapati | ing Sarêbêd sampun prapta | panggih lan Ki Tohjayèki ||
37. atutur sasolahipun | sira Radèn Surapati | langkung suka manahira | Ki Tohjaya miyarsèki | sukur radèn yèn mangkana | lah nêdha mangkat tumuli ||
38. nulya sarêng mangkat wau | nging
40. tohjaya tinakèn sampun | mring Dabalkup Kumisaris | wilujêng sarowangira | nanging mantri Japarèki | nênggih punika kang minggat | langkung duka Kumisaris ||
41. mring Kyai Citrasomèku | wus dhinêndha sèwu nênggih | dening langkung tiwasira | gènira dadya bupati | tan duwe bêbêcik pisan | gawe mantri wong panyakit ||
42. wus winangun bicarèku | dene Radèn Surapati | kang tinêdha sira radyan | ing Pasuruan nagari | lawan amadananana | sawetan ing ardi Wilis ||
43. Kumpêni nanggupi wau | dene Radèn
45. myang Radèn Surapatiku | sira angaturi tulis | marang kangjêng panêmbahan | miwah dhatêng ingkang rayi | mangkana Suradilaga | lan sira Tirtanatèki ||
46. sigra mangkat Tohjayèku | sagung punggawa pasisir | pinundhutan sikêpira | yatnane Ki Angabèi | Panêmbahan Purubaya | bilih lêga ingkang galih ||
47. myang kapondhongana iku | aywa karya susah malih | milanipun caos tundhan | Kyai Tohjaya Ngabèi | ri sampunira samêkta | Ki Tohjaya budhal
ngandikaris | ingsun wruh ngaran kewala | durung wruh ingsun ing warni | eling duk alame rama | sira ingkang dèn
59. kathah-kathah sakalangkung | manise ungêling tulis | miwah kang pangêbang-êbang | Kumpêni katur ing gusti |
sampun karsaning Hyang Suksma | panêmbahan tyasnya gampil ||
60. panêmbahan ngandikarum | marang Kyai Tohjayèki | iya anuruti ingwang | Tohjaya saaturnèki | nanging ingsun lagi gêrah | kayapa aturirèki ||
61. Tohjaya matur wotsantun | milane kawula gusti | inggih asaos wahana | ambêkta tandhu lan joli | nênggih amiyarsa warta | yèn paduka
sasolahnèki | kumisaris langkung tustha | ngatag para punggawèki ||
64. para punggawa têtêlu | kang ingatag mêthuk
lampahira | kèndêl ing wana Basuki | panêmbahan kang winarna | wus budhal sawadyanèki ||
67. saking ing Lumajang wau | gumuruh swaraning dasih | watawis kantun sanambang | panêmbahan
sakalangkung dènirasih | lampahipun sampun prapta | wau ing wana Basuki ||
71. wus panggih lawan kang mêthuk | pra punggawa myang Kumpêni | nanging sira Panêmbahan | Purbaya prayitnèng wèsthi | rêrepotan munggèng wuntat | dene kang
kalih dalu rêrêb sira | sigra budhalira enjing ||
73. saking Basuki gumuruh | nulya Dipati Samawis | utusan
ngajak bêbêcikan | kumisaris lawan mami | yèn ora sira karuan | enake bae kang ati ||
80. pagene norana rawuh | nèng Pasêdhahan ing ngriki | eca
Kyai Ngabèi Tohjaya | wus panggih lan kumisaris | wus winarah salingira | Panêmbahan Purbayèki ||
82. Dabalkup gêtêr tyasipun | sigra anitih turanggi | anandêr lan upasira | katiga Ki Tohjayèki | sagunging
--- 20 : [0] ---
119. Ngabèi Tohjaya dipun timbali wangsul dhatêng Kartasura. (Dhandhanggula). ... 12
120. Kraman ing Tambayat. Pangeran Arya Mataram ingkang jumênêng Sunan Kuning, dipun sedani wontên ing Japara. (Dhandhanggula). ... 29
121. Radèn Jimat, putra ing Madura, ngêmpal dhatêng Sultan Ibnu Mustapa ing Madiun. (Dhandhanggula, Durma). ... 37
122. Turunipun Surapati sami sowan dhatêng Panêmbahan
KeyboardsHP KeyboardsIBM KeyboardsLenovo KeyboardsSony KeyboardsToshiba KeyboardsLaptop DC Power JacksAcer DC Power JacksAlienware DC
weruh jeneng-e tapi ben mulih mbayangno tahu campur-e* :p Pak
mahapatih (pepatih dalem) dengan gelar KGPHPA (Kanjeng Gusti Pangeran Haryo Panembahan Agung).
Daftar sunan Surakarta[sunting | sunting sumber]
april 2015 kl. 20.55Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun
Gundhul Says:	Januari 19, 2008 at 6:00 pm Lah…nek wonge cendhek, ireng lithek-lithek, gendhut…heks..heks..cocoke nggawe model pakean sing kepiye yoh
Saiki Kusuo no Psi Nan 26 - Page 1
ngono, arek loro iku tekan mburine pabrik paku.
rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket.
”Waduh dik, awakmu kok cik girase ” jare Muntiyadi.
”Iyo cak, limang taun kepungkur,
Cabuk Rambak Tengkleng Sate Kere ( Kere Satay ) Rambak Petis Pecel Ndeso Intip Gule Goreng Gudeg Ceker Dawet Ayu Bakmi Toprak Solo Abon Sapi dan Ayam Wedangan
Beranda » Artikel » Cerpen » Sastra
Geguritan Bahasa Jawa 'Tangi Saka Alam Pangimpen'
Geguritan Sutardi MS Dihardjo/Masdi MSD: Tangi Saka Alam Pangimpen
Cithakan:Negara peserta piala donya 2006 - Wikipedia
Argentina · Brasil · Inggris · Ukraina
Amérika Sarékat · Angola · Arab Saudi · Iran · Jepang · Koréa Kidul · Kosta Rika · Kroasia · Pantai Gadhing · Paraguay · Polandia · Ceko · Serbia · Togo · Trinidad lan Tobago · Tunisia
Cithakan navigasi bal-balanKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.27, 11 Maret 2013.
Kabupatèn Asmat iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Papua, Indonésia. Kutha Agats iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Sawaerma lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 29.658 km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Asmat ketata saking 7 distrik, --- désa/kalurahan. Distrik-distrik ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Asmat&oldid=1102531"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 22 Oktober 2016.
Rose Tower utawa Rose Rotana Suites minangka salah sawijining gedhung sundhul langit kang ana ing dalan Sheikh Zayed, Dubai, Uni Emirat Arab. Dhuwuré 333 m kanthi tingkat pitung puluh loro. Menara iki dadi hotèl kang paling dhuwur ing donya, ngalahaké Burj al-Arab kang uga ana ing Dubai.
Bangunan utawa rencana bangunan kang madeg paling dhuwur kurang luwiha 300 meter
Rintisan mawa topik bangunanHotèl ing DubaiPencakar langit ing DubaiPencakar langit antara 300 lan 349 meter	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 14 Maret 2013.
mawon purun kok, panjenengan ajak damel noto negoro kok mboten purun, kan nggih
kabeh iku yo mesti ngganggo akal lan mata bathin utawi moto ati, yo iku lakune menungso urep yo kudu ngelakono cuman negelako ake, dudu membenake utowo ciptakan, alam iki tur akal iku yo otak, mata hatim iku yo batin utawi hati, iyo nggak kang ?
ingkang dados.lumrantan tumintang wonten alam dunyo…..,moro sepah jaler istri..ingkang paring kasenengan wonten alam dunyo,guru ingkang paring kasegetan yen ngelirwa awake pituture guru,kados bolo pecah dumawang ing selo,…… panguasa ingkang paring nedo,….ingkang
enteng tenan, nyenengke sampai-sampai mBok Dhe terkesima.
tentang gempa en lumpur panas wingi trus nemuake blog njenengan, den…
nek gempa ki rodo2 ngerti tithik2 lah, mas…
Namung dalem nyuwun gungging samodra pangaksami taksih dereng saged damel carita ngagem boso jawi.
Wis jian angel tenan nganggo boso jowo alus.
Titah, on 29 Juli 2006 at 5:10 am said:	sorry mas, bisaku mung melu-melu….
aku melu ngalem blog panjenengan, apik tenan lo mas. nganti tak dadekne referensi kanggo
artikel neng blog panjenengan kanggo nambah bobot artikelku. matur suwun wis maringi
Saiki Kusuo no Psi Nan 12 - Page 1
manusia. Maksud lurrr… ngunu lo maknane, ddai ojo asal ngucap, banjur metantang metenteng rumongso wes islam, njur ngafirke maring liyan, kafire dewe kuwi lo pikiren…
MC PENGANTEN BAHASA JAWA (Ver:1)
3 Juni 20163 Juni 2016Dikirimkan di ARSIP, KEBUDAYAANDitandai NASKAH JAWA	Assalamu’alaikum Wr.Wb.
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen para sepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang satuhu pantes pinundhi.
Kadang besan miwah sahyaning poro penderek pinanganten kakung saking tlatah Banjarsari, Purbalingga, Jawatengah ingkang dahat kinumartan.
Dhumateng para pangemban pangembating praja satriyaning nagari ingkang minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang tansah sinuba ing pakurmatan.
Para alim ulama ingkang rinten ndalu tansah sumanding kitab suci wahyuning illahi minangka panuntun kiblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang tansah winantu ing suka basuki.
Mundhi awit saking keparengipun keluarga ingkang hamengku karsa kulo ingkang kapitedhan sinaraya hambuka
badhe hangaturaken menggah rantamaning adicara ingkang sampun rinacik dening sedaya kulawangsa.
Hamung sakderengipun kulo samangke hangaturaken rantamaning adicara, mugya jumbuh kaliyan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linandesan luhuring Pancasila, sumangga samyo kulo derekeken sami manungku puja puji pangastuti wonten ngarsanipun gusti ingkang murbeng dumadi, karana agunging barokah tuwin rahmat, ingkang sampun rumentah dumateng panjenengan sedaya dalasan pribadi kawula, sarta mugi lumaksananing adicara wonten ing kalenggahan punika, saking purwa madya wusana mugya tansah lumampah kanthi wilujeng nirbaya kalis ing sambekala.
Nuwun kepareng pambyawara murwani lekasing sedya kanthi hangaturaken rantamaning adicara:
adicara pahargya ing kalenggahan punika, mila awit saking punika mugya wonteno suka lilaning penggalih, para rawuh tansah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih sarwi paring puja puji pangastuti ngantos dumugi pari purnaning adicara samangke.
Sangyaning para rawuh kakung sumawana putri ingkang satuhu dahat kinurmatan.Sumangga lumaksananing adicara wonten ing kalenggahan punika kita purwakani kanthi waosan bassmallah kawula dherekaken…..(bissmillahirahmanirrahim).
Matur nuwun mugya waosan basmallah kala wau saged katampi wonten ngersanipun Alloh SWT saha lumaksananing adicara wonten ing kalenggahan punika, saking purwa madya wusana mugya tansah lumampah kanthi wilujeng nirbaya kalis ing sambekala. Amin.
Estining galih keluarga ingkang hamengku karsa, badhe hangaturaken raos suko ebahing manah bingah, hanenggih atur pambagyoharjo, anaging kadaya saking bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindhaning kajugrugan ing hargo inten, karoban ing samudra madu, saenggo anggenipun badhe matur mboten saget kawiyos wijiling lesan, maneka warna ingkang den rumpaka samudayanipun namung kandeg wonten ing samadyaning jangga. Pramila ingkang hamengku karsa laju nyaraya dumateng panjenenganipun BOPO …………….. kinen hangaturaken wedharing atur pambagyoharjo.
Dhumateng BOPO ………….. sasana dalasan pandaya swara kaaturaken sak cekapipun.
Sangyaning para rawuh kakung saha putri ingkang minulya, adicara ingkang kaping tigo nun inggih wedharing atur pangandikan saking keluarga kadang besan sutresna ingkang winastan pangandikan pasrah pinanganten, pramila dumatheng panjenenganipun BOPO …………….ingkang minangka sulihing salira saking keluarga kadang besan sutresna, sasana dalasan pandaya swara kaaturaken sak cekapipun.
Terwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana, wedharing pangandikan saking kadang besan ingkang sampun dipun salirani dening panjenenganipun BOPO ……………. Pramila kita rumpaka titi laksana adicara ingkang saklajengipun nun inggih atur panampi pinanganten.
Wonten ngarsanipun BOPO ……………… sasana wara kaaturaken sumangga.
5. Pengaosan + do’a
Para rawuh kakung saha putri ingkang kinurmatan, adicara ingkang kaping sekawan nun inggih pengaosan kasuwun kalajengaken panjurung donga, ingkang sak mangke badhe dipun asto dening BOPO KYAI ………………..
Dhumateng BOPO KYAI ………………………. sasana swara kaaturaken.
Purwa madyaning pawiwahan boja krama wonten ing kalenggahan punika sampun ndungkap ing paripurna,pinagka pratanda pari purnaning adicara,samangke temanten sekalian badhe kabodal saking palenggahanipun lumarapaken tumuju wonten
saha wawan sabda saking para tamu kakung putri ingkang minulya. Ing wasana nderekaken sugeng kundur, sugeng pepisahan mugya rahayu ingkang tansah pinanggih.
Kita pungkasi kanthi asesanti Harum Luhuring Bangsa Hamung dumunung ana ing Luhuring Budaya.
Saking kawulo mbok bilih anggen kawulo nderekaken
mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih
layar tancep? Nek nyong pas esih umur pitung taun kayane. Esih cilik lah pokoke. Bocah cilik, wengi-wengi glatakan terut lapangan. Pokoke petakilan mbanget. Jane ora gur pengin nonton layar tancep si. Ana kepenginan liyane. Apa jajal? Ya apa maning nek ora tuku kacang guduk sing dicontongi karo koran. Kacang guduk kue
kui lima ngatus perak. 😆 Siki layar tancep ka wis angel ditemoni nang ngendi bae yo. Apa anu wis
bocah cilik-cilik pada metu umah kabeh. Boyong maring lapangan nonton film layar tancep. Jere acara iki sing nganakna
Micara, sesorah utawi pidhato ugi kasebat medhar sabda, inggih nglairaken gagasan, pamanggih utawi osiking manah sarana lesan wonten sangajenging tiyang kathah. Tumindak micara punika ateges sedaya paripolahing tiyang ingkang mujudaken polahing tumindak, kalebet obahing anggota badan, pasuryan, penggalihan, raos pangraos, sarta jiwaning manungsa. Pramila menawi wonten panindaking micara sawenehing tiyang boten saged lumampah kanthi sae, nedahaken bilih tiyang gesang punika kasunyatanipun kirang sampurna. Mila sesorah kedah dipungladhi, tansah nyinau serta nulad tetiyang ingkang sampun limpad, langkung-langkung ngengingi unggah-ungguhing basa saha parama sastranipun. Menawi makaten, micara wonten ing sangajenging tiyang kathah punika boten gampil, pramila kedah nggadhahi sangu mawarni-warni pengalaman, remen gladhen utawi latihan, wasis ngginakaken basa rinengga, purwakanthi, parikan, wangsalan, lan sanes-sanesipun. Pidhato utawi micara punika saged dipunbentenaken wonten warni sekawan.
1. Sesorah kanthi Cara/Modhel Apalan (MEMORITER)
Sesorah kanthi cara punika, saderengipun sampun damel seratan pidhato lajeng dipunapalaken tembung ngantos ukaranipun persis kaliyan cathetan. Dados boten mawi pamanggih-pamanggih enggal, raos pangraos, amargi sampun kapurba dening cathetan. Ing mriki adhakanipun menawi apalanipun wonten ingkang kesupen, lajeng saged thithal utawi kesupen sedayanipun.2. Sesorah kanthi Cara Naskah/Teks (MANUSCRIPT)
Pidhato cara naskah utawi teks punika pamicara saestu bekta naskah/teks utawi cathetan lajeng dipunwaos sawetahipun, boten dipunapalaken. Cara punika asring dipunginakaken dening para punggawaning negari mliginipun wonten ing acara upacara resmi, laporan-laporan, lan sanesipun, ancasipun supados boten mlenceng saking tujuan sakawit saha boten klentu.3. Sesorah kanthi Cara Dadakan (IMPROMPTU)
Sesorah cara dadakan punika cara pidhato boten kanyana-nyana saderengipun menawi badhe dipunaturi pidhato utawi ndadak ing adicara menika lajeng dipunaturi pidhato.Kanthi cara punika piyantunipun kedah ingkang sampun beken (mumpuni) lan padatan panic sampun kulinten pidhato. Sangunipun cara sesorah punika kedah trampil ing pamicara saha kathah pengalaman saha seserepanipun.4. Sesorah kanthi Cara Ekstemporan
Pidhato cara punika juru pamedhar sabda ngasta utawi damel cathetan alit (outline) minangka gawan utawi pangemut-emuturutaning ingkang badhe dipungendikakaken.Cathetan kala wau namung wos-wosipin utawi garis ageng, ingkang badhe dipunaturakensarta prakawis minangka panjurung (supporting point), ing salajengipun samangke badhe dipungrembakakaken kanthi pemanggih-pemanggih enggal ingkang salaras kaliyan swasana nalikanipun saweg pidhato.
Sangunipun Juru Sesorah/PidhatoTiyang ingkang pinitados pidhato kedah anggadhahi sangu gangsal perkawis, inggih punika: nguwaosi bahan/materi utawi perkawis ingkang badhe dipunngendikakaken
Kapethik saking Buku Pratikele SesorahDrs. Sutardja Atmasandjaja, 2008.
Nglobo iku desa / Kalurahan ing Kecamatan Jiken, Kabupatèn Blora, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Désa Nglobo klebu tlatah sing nduwèni kandhutan lenga patra ing Blok Cepu. Ing taun 1945 PTMN Cepu wiwit madeg ing tilas lokasi pangeboran lenga patra duwèké Shell, antara liya ing désa Nglobo.[1]
Bangowan • Bleboh • Cabak • Genjahan • Janjang • Jiken • Jiwareja • Ketringan • Nglebur • Nglobo • Singanegara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nglobo,_Jiken,_Blora&oldid=1022828"	Kategori: Jiken, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 11 Maret 2016.
SuroboyoanRamalan Bintang Zodiak JowoRamalan jodiakmu dino iki:
Penggawean sing cocok: dodhol blewah karo jengkol.
Asmara: golek sing rodho genah lan waras.
Keuangan: kapusan konco dewe. Njaluk diruwat.
Asmara: gak payu2, ganti pelet karo menyane .
Penggawean sing cocok: Nyuluh welut, golek bekicot.
Asmara: gak jelas sir-siran e lanang opo wedok.
Penggawean sing cocok: Macul, angon bebek, golek jangkrik.
Asmara: gak ono sing gelem, modal cupet dompet ngapret.
Penggawean sing cocok: dodolan suket karo dodolan daster.
Asmara: ati2 bakal kepelet bintang film kartun
Penggawean sing cocok: ngorek-orek larahan nek gak dadi tukang golek beling.
Keuangan: gak enthos golek duwik.
Asmara: malem minggu sir2anmu ngidam menek talang
Penggawean sing cocok: Ngresiki kakus, nek ono wektu nyopeto.
Keuangan: bojo purik njaluk mulih nang mertuwo.
Asmara: ditempilingi ae karo bojo mu.
mboten ngalor wanita : Dene menopo kok wangsung ngidul? pria : Kulo niki namine sinten reff : wanita : Aduuh.. kok njengkelke Dijak ngendikan kok mrono mrene Ndadi ora karuan Estunipun menopo saliwang? pria : Kulo mboten udud Rumiyin kulo teng Suroboyo Kapan dino jemuah Kulo mbenjang bade tindak pundi wanita : Ping kuping walah opo
Penak meneng ora caturan pria : Memang aku ganteng tiada tandingan Post from: Download mp3Cak Diqin – Slenco Cak Diqin – Susu Murni Posted: 25 Jun 2012 09:30 AM PDT Wujude pancen cilik Isine pancen setitik ning nyatane gede tenan khasiate Lho kangmas kowe kok saru Aku ra rep nggeguyu La yen perlu aku malah nesu-nesu CD: Ngopo ndadak nesu barang WW: Yo nesu, sampean saru kok CD: *Halah* kuwi salahe penafsiran WW: Lhah terus opo kuwi mau? CD: Ngene lo karepku, rungokne Sing cilik kuwi kutane Sing sitik penduduke Khasiat gede kuwi susune kang kondang ing mBoyolali O ngono to mas karepmu Yen ngono aku setuju mBoyolali pancen wis kondang susune Sing sopo wis ngrasake mesti takon tunggale Yen wis adoh mesti akeh kangene Susune pancen murni Mas putih julukane saka kuta boyolali
mainan Duh Kangmas jane aku tresno, lilakno aku lungo Tresno iki dudu mung dolanan,
nang pinggir jeding. biasa disleding saiki nyoba nyleding twitter.com/singo_dayak/st… 2 days ago
menawi tasih enten revisi nyuwun dalem jenengan kabari..
June 12, 2012 at 7:13 am
Wis tak iliki, lha loginku piye. kok dasboardku isih siji thok 😕
didulang le dhahar onten tiga. Pramila betah tambahan petugas ndulang. Sakniki sing biasa ndulang Mbak Tari lan Mas Santosa. Kanca-kanca menggalih Pak Tukiran dilibatke sanadyan mung siang. Lha, sing ditugasi nyriyosi njenengan" (Rama,
istirahat. "Wau kula ajeng nggingah rama, nanging Mas Kus mboten marengaken. Criyose nek kontene nutup, pun sare. Kula nginjen kamare Rama Yadi liwat kaca cendhela, kula mboten ningali Rama
ngaten mangke criyos Rama Tri bilih ditiliki kanca Rama. Piyambakipun remen sanget nek enten sing ngaruhke" (
wonten ibu badhe mijeti. Criyosipun suku tengenipun rama kepuntir" (Rama,
yo onok ae arek seng nggateli ngene. Atek ngomong blog aku iki lebay lah, haduchhhh onok-onok ae kan?!? A*u temen iku c*k arek siji iku.(
dadi arek ayu lan uapik ngene iki. Dadine nang endi-endi mesti onok ae seng iri ngono. Lek koen-koen naksir ambek aku yo ngomong ae ta c*k, gak usah isin-isin barang. Atek telek perkoro ngono.
gawe maneh alias tak ilangi?!? Sembarang wez enak’e yak opo. Aku wez pasrah iki c*k. Kok ketok’ane nang kene gak onok hak ngono nggawe sak
gokil. huhh. he..86x . .HapusBalasCah Dabloeng3 Juni 2012 18.31wah2 sopo rek sing gae kisruh iku tak patenane bocahe, Aku moco iku mw koyo nggateli eram arek e.BalasHapusBalasan♥VPie◥♀◤MahaDhifa♥5 Juni 2012 07.44. .
+62 271 647 658 ext. 55
Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa?
Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong Jawa. Sifat-sifat kang tumurun marang anak-putu bisa dibedakake dadi rong werna, yaiku warisan biologis lan warisan sosial utawa kabudayan. Satemene sing bisa diwariske langsung iku ya mung warisan biologis. Rehne turune wong Jawa ya nduweni sifat fisik lan biologis kadideme wong Jawa, upamane: kulite nyawo mateng, rambute ireng lurus, irunge rada pesek, lan liya-liyane. Dene warisan sosial iku warisan sing bisa diwarisi srana sinau utawa liwat sosialisasi. Tanpa sinau utawa srawung karo padha-padha wong Jawa, ya ora bisa basa Jawa, ora tepung karo kesenian Jawa.
Warisan biologis iku wis kunandhut ana gen utawa bibite. Rehne bibite wong Jawa, ya marisi sifat fisik dalah potensi-potensi mental Jawa. Wong Jawa sing digulamenthah lan digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial.
Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku ya sing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ana Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transrnigrasi ing luwar Jawa.
Basa lan kabudayaan Jawa iku tansah ngrembaka lan owah-gingsir nuting jaman kelakone. Kabudayaan Jawa iku perlu diuri-uri supaya lestari lan isih tetep dadi warisan kanggo anak-putu, mung bae kabudayaan mau besuke mesthi wis beda karo kabudayaan Jawa saiki, nanging ora ateges menawa wong Jawa banjur ilang Jawane. Ya mung “Jawane” wong Jawa besuk mbokmenawa wis beda karo “jawane” wong Jawa saiki.
Pancen ana bae wong Jawa sing ora njawani, sauger wong Jawa iku isih ana, kajawaane mbokmenawa uga tetep isih ana, Dadi, tetembungan “wong Jawa ilang Jawane” ora bisa disurasa kanthi wantah bae. Sing genah keiawaane wong Jawa iku owah-gingsir nuting jaman kelakone. Pamiara lan panguri-uri iku perlu, nurih kajawaan mau ora adoh mlencenge.
Posted on 11/05/2008 by maszaenal	Di Tegal masih geger Pocong Ireng
suwun rawuhipun, jeng sowan balik mboten saget, sangking kerenipun bandwidth nopo nggeh? 😆
Dewi Banowati iku putrane putri Prabu Salya kang kaping telu saka prameswari Dewi Pujawati/Dewi Setyowati kang ora liya putrane putri Resi Bagaspati. Nalika wis dewasa, Banowati dadi prameswarine pambarepe Kurawa, Duryudana utawa Kurupati.
Wiwit isih enom, Dewi Banowati kekancan raket kalawan Arjuna. Banowati sabanjure palakrama kalawan Prabu Duryudana kanthi bebana arupa gajah putih kang sratine sawijining putri.
Sarat kang dijaluk Banowati iku, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sing minangkani dudu Duryudana dhewe ananging malah
sumanak. Jeneng Banowati dhewe ngadhut teges yen kasulistyane kayadene keplase cahya mbulan kang tumiba ing sandhuwure banyu bening.
Papan dununge ing keputren Taman Kadilengleng, dedeg piyadege mranani, saranduning sarira datan nguciwani. Dene watake tregal tregel merak ati lan pinter nuju prana. Kridhane dicritakake ing lakon Banowati Nagih Janji, Parikesit Lair lan Semar Barang Jantur.
Dewi Banowati duwe sedulur tunggal bapak ibu cacah papat. Yaiku Dewi Erowati, Dewi Surtikanti, Arya Burisrawa lan Raden Rukmarata. Nalika ngancik dhewasa Banowati wiwit seneng marang priya.
Dene jaka sepisanan kang dikenal lan banget ditresnani yaiku Permadi utawa Arjuna, putrane Prabu Pandhudewanata. Ananging karana Prabu Salya kepengin duwe anak mantu sawijining raja, wusanane Dewi Banowati dhaupake kalawan raja Astina, Prabu Duryudana.
Dumadakan Aswatama tumeka lan ngaku yen diutus dening Prabu Duryudana supaya mboyong Banowati tumuju pesanggrahan Bulukapitu. Dewi Banowati nalika iku ora mendhem rasa cubriya marang Aswatama.
Wusanane Banowati gelem melu Aswatama metu saka kedhaton Astina. Ananging
ngendi dununge pesanggrahan Bulukapitu iku. Aswatama dhewe ora gage mangsuli pitakone Banowati iku. Lan wusanane Aswatama malah sedya
Asatama kasil lumebu ing sanjerone kedhaton Astina liwat trowongan kang digawe bebarengan kalawan Kartamarma iku.
Subadra, Pancawala lan Dewi Banowati. Kanthi mangkono pungkasan uripe Banowati mati karana tindak culikane Aswatama. ::
“Jati pralina urip ing rahina, tunggangane sang buwana, syati saelah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen sadina sawengi, ila masaalah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen salawase”
“Papan lebur tulis ilang, apa kang jumeneng dzat utlak, chak ing piyambake”
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen
ana lanang wadon teka, Babu Kawa sakatahing caya preg mendeng ing cahyaku, la ilaha ilallahu, urip ing dewekira
tetep wedi welas asih marang aku, preg mandeg ing ngarepku la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
ing kiwaku, ana kabeh wedi menyang aku”
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun rasa,
manusa kurda, rukukku jati sampurna, sujudku wujuding suksma, lungguhku barenging nyawa gleger jager wangsul nugraha”
“Ana ning sajroning eneng, ana ning sajroning langgeng, Ingsun dzating langgeng”
ora ono kabeh …. Kowe ngerti neng endi lé. ??”
Jawabe Kuncung “Jamé kabeh tak
Beyond inggih punika salah satunggaling grup musik asal Hong Kong kanthi aliran musik rock, dipundirikaken nalika taun 1983.[1] Umumipun grup punika mbketakaken lagu kanthi basa kanton. Anggota awal saking grup punika inggih Wong Ka Kui (
Rayi saking Wong Ka Keung (vokalis, bass) kagabung nalika taun 1984, lajeng Paul Wong Koon Chung (vokalis, gitar) kagabung nalika taun 1985. Sapèrangan anggota ingkang namung kagabung kanthi wekdal ingkang cekak inggih punika Owen Kwan, Chan Se On, lan Lau Chi Yuen. Lau Chi Yuen nilaraken band nalika taun 1988 saperlu nglajengaken studi dhateng Amerika Serikat. Band inti saking grup punika inggih Wong Ka Kui, Yip Sai Wing, Wong ka Keung, lan Wong Koon Chung. Nalika taun 1993, Wong Ka Kui ngalami kacilakan ingkang damel cidera wonten ing bagèyan mustakanipun sasampuning dhawah saking pentas ingkang risak wonten ing salah satunggaling acara wonten ing Jepang, Wong Ka Kui lajeng ngalami koma lan séda 1 minggu candhakipun, piyambakipun nembé umur 31 taun nalika tilar donya. Grup Beyond lajeng wiwit mandhap popularitasipun lan ngawontenaken konser ingkang pungkasanipun nalika tanggal 1 Februari 2005 wonten ing Singapura, sasampuning punika, band punika lajenng dipunbubaraken lan sami
oldid=1109206"	Kategori: Grup musik Hong KongHong KongKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.24, 3 Januari 2017.
asam sunti, sayur asam kangkung, sayur asam klenthang.
Saiki Kusuo no Psi Nan 36 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 36 :
kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane.
esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.
Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri.
Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru.
Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung.
Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah.
” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli.
”Lha Bu, saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, atiku wis dagdigdug ora karuan. Pikiranku wis ning endi-endi.
Bu Neli malah nunduk, ” Adri wis nyusul Bapake.” wangsulane Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri.
Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg.
” Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri.”
Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane, malah sahabate.
” Dri, aku njaluk ngapura yo .. .”
DFC Ingrnd 44 ZY-ING46(Ingrnd 44 ZY-ING46)
bakulenesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payuapa!! =))KFC : X_XTelfon KeempatTuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledekmaning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! yawis, inyong ora sida pesen lah!KFC : oh iya!
Jek nang pabrik maneh opo wis dadi entrepreneur?
Kandang Wedhus | Blog-ke Lare nDeso sing Angon Wedhus
Blog-ke Lare nDeso sing Angon Wedhus Artikel
Posted by: Lare Angon | 26/04/2010 Podho gendhenge
G : Kowe nduwe omah opo ora…..?)
a : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.
G : Kowe nduwe motor opo ora….?
b : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.
G : Kowe wis lulus sarjana tenan…..?
G : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare murah
G : Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, lek wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo.
d : Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.
d : waa. …..kok ngaten?
d : Sak jane nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
G : Engko kowe mung email emailan sing lucu……
G : Kowe mau mrene numpak opo ?
G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus.
e : Wo, kulo wau namung mbonceng, kok
G : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi!
G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus
f : Lha wong namung anak adopsi, kok.
f : Lho, lha kok … ?
G : Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe
G : Kowe wis ngerti gaweyanmu durung ?
G : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane ?
h : Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok
h : Lho, lha kok … ?
G : Kowe rak mung arep keminter, to ?
G : Kowe ngerti kahanan kantor kene durung
G : Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore ?
k : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kok
k : Lho, lha kok … ?
G : Kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering (
m : Lho, lha kok … ?
>>> G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren.
G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)
n : Wah, sakjanipun nggih saged
n : Lho, lha kok … ?
G : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan Internet, sing porno-2 to? Ngentek-entekke pulsa ! +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
o : Lha, kulo nggih waras to Pak.
o : Kenging nopo …..?
G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.
o : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
G : Mengko aku duwe saingan….. …..
Posted in Uncategorized Posted by: Lare Angon | 16/03/2010 Wedhus Halal
Ono jroning kantor wis biasa nek ono panggonan kanggo leren karo ngrokok lan ngopi biasa diarani pantry. Sakliyani kanggo ngrokok lan ngopi ugo kanggo ngrumpi njet-njetan sing ora karuan jluntrungani crito kono crito kene. Pas mbuh kebetulan opo emang sengojo ngobrol ngarah ngomongke kesuksesan peternak wedhus sing pernah ditonton ndhuk tipi. Opo kiate sukses jebule ming soal jeneng dheweke nyebut wedhus hasil ternake dijamin halal, lho kok biso njamin halal sakwise diwawancarai jebule wedhus sing dhuk ternak iki dipakani soko hasil taneman ijo-ijoan sing ditandur ndhuk pekarangane dhewe, dadi blas babar pisan nggak pernah golek rambanan nggone liyan opo meneh nyolong rambanan sing ndhuk pekarangane tonggo.
Wealah memang bener nek golek rambanan mrono mrene iku pancene iso iso sing duwe kebon ora ikhlas, dadi nek dipangan wedhus yo kurang halal opo yo ngono yo. Soale wedhus iku akehe digunakake kanggo sarana ibadah contone : kanggo aqiqoh (nebus jabang bayi), kanggo idhul qurban (riyoyo haji). Kanthi keyakinan iku mau peternak mau iso kanggo nambah nilai jual wedhuse ( value added ) kanthi embel-embel wedhus halal.
Sakwise eyel-eyelan adu argumentasi iso dijupuk hikmahe lan biso ditiru hayo gek ndang nernak wedhus kanthi nyiapke pekarangan sing ditandure wit-witan godhong-godhongan sing dadi senengane wedhus. Lan ugo ditanduri suket gajah sing gampang tandurane supoyo nek golek pakan wedhus cukup neng pekarangane dhewe insyallah dijamin halal, mugo2 gusti Allah paring ridlo amien.
ANGON, CAH ANGON PENEKNO BLIMBING KUWI
NYU LUNYU SUN PENEKNO, KANGGO NDADAR MENGKO SORE
PUPUNG JEMBAR KALANGANE, PUMPUNG PADHANG REMBULANE
ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan
Lare Angon | 22/02/2010 Deso Impian
Sakjane aku wis rodo suwe angen2 pingin urip ning ndeso kanthi lemah pekarangan sing ombo kiro2 kurang luwih 5 Ha. Kanthi gegodhongan ijo royo-royo, tanduran woh2an sing iso dipangan lan godhong2an sing iso dienggo jangan lawuh mangan sarto sing oraono unsur kimiane istilahe serba organik lan ugo karo kewan ingon-ingon sing migunani contone wedhus mendo sing iso kanggo belehan lan kelangenan contone wedhus mendo Etawa ngono lho. Pitakone opo iso yo gegayuhan iki kawujud??, jawabe nek Gusti Allah ngijabahi panyuwunku insyallah ora ono sing ora mungkin kanggo hamba-Ne sing percoyo.
Senajyan mung angen2 iki isih mendhing kanggo nyiapake mongso purno tugas karo kanggo panggonan antepe pikir nyongsong mongso sing mesti arep teko iku. Sakliyani kanggo ngisi wektu mongso purna tugas biso ugo biso kanggo nentremke pikir ngakehake ngeling-eling mring Gusti kanthi Dzikir marang Gusti Allah kanggo sangune ngadhep mring Gusti Allah nek titi mangsane dikersaKe. Ora mung samono nek angen2 iki kelaksanan iso ugo kanggo sarono ngamal mring Gusti Allah kanthi iso menehi gawean karo tonggo
Jin anjani putih kuwe tak kongkon, Aku jupukno ………….
Saiki Kusuo no Psi Nan 48 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 48 :
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati
sepuh ingkang satuhu pono ing pamawas miwah lebdo ing pitutur
Poro pinisepuh saha sesepuh ingkang hanggung hamastuti dumateng pepeoyaning kautaman ingkang pantes nampi pakurmatan
Poro pangenban pangembating projo satrianing nagari ingkang minangka pandam-pandoming kawulo dasih.
Nuwun inggih para brayat ageng barayo wiro wiyoto wiro tamtomo purno karyo labet projo ingkang sampun wenang nampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagyo mulyo.
Kunjuk panjenenganipun poro alim para –para ulama, bopo haji saha ibu hajah poro santriwan santriwati ingkang
tamu kakung miwah putri ingkang satuhu bagyo mulyo.
Mboten katalumpen kadang kulo werdo mudo taruna mudi taruni ingkang minangko sekaring projo ingkang tansah kawulo tresnani.
*Mrandopo awit keparengipun ingkang hamengku gati nuwun inggih panjenenagipun Bp……(yang punya hajat)…kulo ingkang ingkang kapitedan
tumapaking titi laksito adicora, ingkang sampun rinantam dening kadang kulo wongso kaeneraken wonten ing pahargyan agung prastowo sowanipun.
tansah kawulo derekaken memujo lan memuji dhumaten g Gusti ingkang hamurbeng dumadi nuwun inggih ALLAH SWT ingkang tansah paring rahmat, taufik, hidayah sarta inayah ingkang tansah rumentah dumateng kulo panjenengan sedoyo ing antawisipun nikmat sehat,sempat saha nikmat islam. Sahinggo kulo panjenengan sedoyo saged makempal silaturahmi saho saged netepi darmaning agesang nuwun inggih wonten ing pahargyan agun prastowo punika.
Sholawat saho salam mugi tansah katur dumateng nabi agung Muhammad SAW ingkang tansah dipun tenggo- tenggo syafaatipun wonten ing yaumil Qiyamah.
Kanthi raos panelongso panjenenganipun Bp kulo ingkang hamengku gati nuwun inggih Bp……(nama yang punya hajat)…nyuwun dhumateng ngersaning para tamu sutrisno mugi anggenipun ngentas pitulus putrinipun nuwun inggih nimas dyah kusumaning ayu Rr…..(nama pengantin putri)…… ingkang badhe kadaupaken kaliyan Bagus… (nama pengantin putra)… atmajo panjenenganipun Bp….(
besan)…ingkan g pidalem wonten ing…..(alamat)…. Mugi anggenipun netepi dharmaning asepuh hamiwowo suto mahargya siwi tansah kali s ing rubedo nir ing sambikolo soho tinebehno saking siku dendaning Gusti ingkang maha Kuasa.
Sang yaning poro tamu kakung miwah putri ingkang dhahat pinundhi-pundhi. Kaparengo kulo sumawelo atur saho ngigeg anggen panjenengan wawan pangandikan saho imbal wacono ingkang saperlu badhe hangaturaken urut reroncening adicoro wonten pahargyan agung prastowo punika.
Panjrahing sari puspito adi punopo dene panggihipun risang pinanganten
sampun jengkar saking sasono rinenggo hanuju sangajengipun balai wismo, tanda yekti pawiwahan sampun paripurno.
Dari contoh diatas sebagai contoh naskah MC bahasa jawa kawi
Watake adigang, adigung lan adiguna. Tansah ngegungake pribadine kang putra raja, nanging wedi getih. Saliyane iku uga ora tau mersudi rehing tatakrama.
Dene dedeg piyadege kalebu sembada nanging ora wiratama, patrape nguciwani lan sipate licik. Sisihane aran Dewi Wulan Sumirat lan nurunake utawa peputra Raden Purbajaya lan Raden Kunta Harjajil.
Ing paprangan Bharatayuda Kartamarma uga melu metu ing palagan Tegal Kurusetra. Ananging, sawise Resi Drona utawa Durna gugur, Kartamarma ngilang ora ana sing meruhi. Dheweke nglungani paprangan Bharatayuda.
Kartamarma ngetok maneh sawise perang Bharatayuda rampung. Nalika iku Kartamarma bebarengan kalawan Aswatama metu saka alas panggonane ndhelik nalika perang Bharatayuda.
Metu saka alas, Kartamarma bebarengan kalawan Aswatama tumuju menyang nagara Astina. Kalorone tumuju kedhaton Astina sawise krungu warta yen nagara kang sadurunge dikuwasani Kurawa Sata iku wis dikuwasani dening para Pandhawa.
Kartamarma bebarengan kalawan Aswatama kanthi sesidheman nggawe trowongan tumuju sanjerone kedhaton Astina. Kridhane Kartamarma lan Aswatama iki dicritakake ing lakon Aswatama Nglandhak.
Nalika prastawa iku kedadeyan, Kartamarma kajibah njaga njerone wewengkon kedhaton Astina. Ananging, wektu
Nanging ing crita liya, sukmane Kartamarma dicritakake nitis dadi manuk tekak utawa cekakak.
Manuk tekak iki nalika ngoceh utawa muni, dening bebrayan Jawa ditegesi dadi tandha yen ing papan cedhake manuk iku ana maling. Dene ringkese lakon Aswatama Nglandhak yaiku, sawise perang Bharatayuda rampung, Aswatama beberangen kalawan Kartamarma, kanthi dhedhemitan kasil lumebu Karaton Astina lan kasil ndhusta Dewi Banowati, prameswarine Prabu Duryudana.
Ananging Banowati ora gelem dadi sisihane Aswatama. Aswatama kasil metu saka Karaton Astina lan tetep dumunung ing nagara Astina. Dene Banowati sabanjure palakrama kalawan Arjuna.
Apa kang dumadi iku ndadekake Aswatama tansah ngigit-igit marang Arjuna. Nalika perang tandhing kalawan Arjuna, Aswatama migunakake panah
ing Karaton Astina liwat trowongan sing digawe dhewe, kabiyantu dening Kartamarma. Ing prastawa iki Aswatama kasil merjaya Drestajumena kang nalika iku turu kepati. Aswatama uga kasil merjaya Pancawala, sarta kasil uga merjaya Dewi Banowati. Dewi Srikandhi uga gugur ing prastawa iku.
Sawise kasil merjaya sawetara kulawarga Pandhawa, Aswatama mlebu ing
Aswatama banjur milih mlayu metu, ananging bisa kacekel dening para Pandhawa. Badane Aswatama diremuk dening Bima kanthi gada
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
Toyota RAV 4, Pengecatan Apron	Toyota	Bengkel Body Repair Jogja, Bengkel Cat Jogja, Bengkel Cat
Prof. Dr.-Ing. Hans Jacobi, Präsident
pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Dieng Impressive Tour | Biso Rumongso
Penghujung cinta - pasha ungu ft Adelia
Panggone ndek mburine Stadion Brantas Utab. onok panggone lesehan sisih embong alias pinggir jalan. Sing
Sugeng siang poro sepuh lan bolo wongalus sedoyo,,
maneh, nanging sing ana yaiku godane mung “ main lan royal wadon”. (narasumber : H.R
Pamedaran 41Sakwisé iku, aku, Yohanes, terus éntuk pamedaran liyané. Aku weruh lawang nang swarga menga lan ènèng swara sing mauné aku wis tau krungu lan sing uniné kaya trompèt. Swara kuwi ngomong ngéné: “Munggaha réné. Kowé bakal tak duduhi apa sing bakal klakon mbésuk” 2Ing waktu kuwi aku terus dikwasani karo Rohé Allah. Aku terus weruh dampar nang swarga kono. 3Sing njagong nang dampar kono rupané semlorot kaya watu yaspis
uga ènèng kaya segara bening, kaya katya kristal. Nang sak tengahé dampar lan sak ubengé ènèng kauripan papat, ngarep-mburiné kebek mata. 7Kauripan sing nomer siji rupané kaya singa, sing nomer loro kaya sapi lanang, sing nomer telu rupané kaya wong urip lan sing nomer papat rupané kaya manuk garuda mabur. 8Kauripan papat mau siji-sijiné nduwé swiwi nenem lan awaké sak kujur njaba-njero kebek mata. Kauripan papat mau awan-wengi pada memuji tanpa lèrèn, ngomong: “Sutyi, sutyi, sutyi, Gusti, Gusti Allah sing kwasa déwé, sing mbiyèn ènèng, saiki ènèng lan sing mbésuk bakal teka.” 9- 10Lan saben-saben nèk kauripan papat mau ngetokké tembung pamuji, kahurmatan lan maturkesuwun marang sing njagong nang dampar lan sing urip langgeng slawas-lawasé, para pinituwa patlikur pada sujut nang ngarepé sing njagong
TumpengTags katering banjar wijaya, Nasi tumpeng banjar wijaya, nasi tumpeng cengkareng, nasi tumpeng cikokol, nasi tumpeng cipondoh, nasi tumpeng modernland, nasi tumpeng taman royal	Nasi
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER NUNGGAL PERTAPAAN SIJI PANGGONAN AMARAH,SUFIYA,LAWWAMAH,MUTMAINAH,REWANGANA ANGGONKU NYAMBUT GAWE SEMBADANANA KEKAREPANKU NYUWUN
@ki dewa besi…sugeng ndalu,slmt malam kangmas….ada dawuh jg kerso punopo kagem kawulo….nuwun…
“Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari
kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang”.
…gemandol tanpo cantelan….memaknai apa arti kata gendero jowo simbol keagungan ingkang sing damel gersang tuntunan urip….monggo diskusi bareng…rahayu
.kang mas bengawan pripun wartosipun dangu boten sileh sopo……dumateng all sedulur sugeng rawuh lan sugeng tuker kaweruh….monggo di unjuk rumiyen kopinipun
@Thoma R….injih alhamdulillah atas doa jg pangestu dr panjenengan kbr
ngerti opo2. @ki adim…ki nyuwun perikso,dahulu panjenengan prnh up load doa dan wasilahan yg ckp pjg,apa panjenengan msh inget ya judulnya. Pgn sy print. Nuwun.
@mbah arifyanto…sspuh kaulo ,monggo mbah di posting amr raja di rajanipun supados kulo lan sedulur2 saged ngamalaken…
trmksh. Salam hormat kmbl kagem panjenengan.
@Ki Sabdo Sejati: Matur nuwun njih. Gantian njenengan kita tunggu share kawruhnya.. monggo ki..
ki WONG ALUS NYUWUN SEWU KULO NYUWUN NO HPNE SAGET NGAPUNTENE
Inggih ki, menawi Gusti sampun ngersakaken, samangke kito sami babar-binabar punopo ingkang bade kedadosan.
=ki sabdo sejati: hehe nuwun
Saiki Kusuo no Psi Nan 34 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 34 :
profile ya, biasane piyantun begini ilmune mala wis dhuwu tenanan. Salam nggeh mas, maturnuwun sampun mampir teng gubuk kula
Nuwun sewu, ngantos katulempen. Kula nuwun njih sederek Wong Alus. Nderek ngeyup sekedhap wonten dalem penjenengan, wah wewejanganipun sayektos inggil suarosipun.
luhuring budi. Nderek ngangsu kawruh mawarni-warni ngelmu kajaten ingkang estu lebet sanget dipun onceki.
Perkawis bahasa wanci ndamel cupeting kawontenan ingkan sejatos. Nanging tanpa bahasa, pramila sedaya ngelmu mboten saget kawedhar kanthi lancar. Namung kanthi bahasa injih saged nuwuhaken bentening suraos ugi pamanggih paramaos sedaya.
Awit saking punika, sedaya seserepan mboten cekap namung kawaos, langkung wigatos kedah dipun lampahi kanthi “lakune” solah lan bawa ingkang selaras, nastiti, teliti, ngati-ati, edi-peni. Sahingga samangke saget nemahi punapa ingkang kasebat rahsaning pangrasa, injih ingkang mahanani rasa sejati. Mugi tansah jinangkung ingaluhur
Bahagia raos manah kulo kang mas sabda. Panjenengan
salama kenal sedanten….kang mas wong alus, alangalang kumitir….
sak derenge ngapunten, kulo mboten saget sae boso alus/kromo,matur
engken kulo tulis niku karya jenengan kok. sebab kolo seneng moco-moco tulisan jenengan je…
yen wonten lepat-e kulo nyuwon ngapunten ingkang katah….
Mbah Modin, salam kenal juga nggih.. monggo-monggo mbah mbeber kawicaksanan bareng-bareng kemawon. Mugi saged saling
dangu kawulo ngantu saged pinaringan dhawuh. Sakmeniko kawulo sowan ing mriki. Sendiko nampi dhawuh, Sinuwun.
Monggo-monggo mas Silora, meniko gubuk kangge sinau bareng. Mboten wonten guru murid, mas.. ing mriki guru njih murid.. murid njih guru.. sami-sami belajar. Monggo Ki Sabda dipun wangsuli meniko wonten atur saking mas silora ingkang kinurmatan.
Wong Alus??????
Ki Sabda Langit, Kang Hidayat pada ngertos nopo mboten?
Ki Wong Alus, sungkem konjuk, mugi sedoyo poro kadang ingkang mirunggan ing blog ngriki tansah winantu karaharjan. Sampun sakwetawis kulo nderek pisowanan ngangsu kawruh ing blog ngriki, ewo semanten nembe wantun matur. mugi mboten adamel duko, Ki.
Yth Mas Susilo; Salam kenal mas. Matur nuwun sampun kerso
atur kaluputan,salam kenal kagem mas kumitir,mas wong alus,mas sabdo langit,lan sedoyo mas2,tepangaken kulo ersan saking jember nangeng pados panguripan teng bali,pengen ngangsu kaweruh dumateng mas kumitir lan wong alus menawi di ijini,awit kulo niki namung bocah wingi sonten engkang takseh cubluk ing pangerten,sering maos blogke mas kumitir najan katah sanget engkang mboten paham,nyuwun bimbingane.
kagem panjenengan. Matur nuwun sampun kerso nyambung tali silaturahim njih mas. Mugi Gusti
jaman siki esih ana wong sing bisa kaya mas kumitir kebriben ya carane mbok ditularna lah aja nggo dewek baen.
Siki akeh wong sing gede omonge tok ning ora bisa nglakoni lha nek mas kumitir kiye ketone walikane, ora kakehen omong ning nglakoni, apa kaya kuwe bisa disinaoni apa ya teka dewek kan Gusti Allah ya….Mas kumitir enyong mbok dicritani kepriben bisane nglakoni kaya kuwe lah ketone urip ko ayem banget yaaaa…
Wong urip tulin nggolet ayem ya mbok, ningan
Kagem sedoyo poro sederek kawulo ugi tumut mangayu bagio dene taksih wonten sederek sedoyo ingkang taksih paduli dumateng wulang reh soho
kabudayan jawi ingkang sejatosipun sanget adi luhung meniko .
Kulo ugi matur suwun sanget khususipun dumateng mas Kumitir ingkang sampun nyediaaken blok ingkang saget di pun waos dening tiyang katah Mugi- mugi sageto migunani kagem nempuh ing gesang soho selajengipun.
sampun katah sakmeniko kawulo mudo ingkang nguri-uri kabudayan jawi, sayange kawulo niki wong cilik sing bodo ketoke wong jowo malah ra mudeng jowo,, kagem poro2 sastrawan jowo mbok tulung kawulo diajari? kawulo manggen wonten gubug tlatah boyolali, menawi saged mas kumitir, wonga alus, ki sabdo maringi nmer hape supados kawulo saged komunikasi maslah kejawen,,meniko nmer hape kawulo 085876205777…marur nuwun sanget
Sugeng dalu sedayanipun kawula nderek ugi nggih .
sugeng enjing sederek pinisepuh sedoyo…terimakasih atas ilmu dan wawasan
Monggo sami sami mbuka budaya Jawi kang adiluhung (tirosing poro leluhur kuno banso kito niki bangso kang kebak wewadi kang maboten wonten bangso sanes kang ngukuli bangsa Nusantara niki wiwid jumeduling Jalmo Manungso teng
kayu kandhayakan, watêke dadi pangaubane wong lara lan wong kangelan. Manuke gagak, watêke wruh ing wangsit, gêdhonge
Bathara Mahadewa, kayune kandhayakan, watêke dadi pangaubane wong lara, lan wong minggat, manuke atatkêmbang, dadi
manuke manyar, tan kêna kaungkulan budine, beda lan manusa kathah, banyu jêmbangan nèng ngarsa, watêke
Budine andhap asor, watêke gunung sakgon-ênggon kudu angrèh, gêdhonge ana ing ngarsa, watêke ngatingalakên donyane, pradhah wong kang wuku
Lodra wurungkung nuju dadi, tumruning asu ajag.
4. Wuku Kurantil, dewa bumi Bathara Langsur, kayune ingas, watêke
Wage Dewa Yama, paningron tulus, tumuruning cèlèng têmbalung.
Ing ngandhap punika dintên anuju dhawahing sampar wangke, wontên ing dintên Sênèn (aryang).
1. Warigalit, 2. Bala, 3. Langkir, 4. Sinta, 5. Tambir.
Kangge pangengêt-engêt ngangge têmbung cêkakan wabalangsita.
patrap. Mila wiwit timur dumugi samangke durung tau sinaru ing sapadhane.
2. Cundhuk mas rineka jaroting asêm. Radèn Wrêkudara têka wuwuh kajarotane, kabèh titahing dewa padha wêdi lawan asih.
tanggal nom katon ênom, tanggal tuwa katon mêjana. Wrêkudara uga bisa sirna, nanging sirnaning barêng kalawan jagad. Besuk yèn wus jagad ginulung kari samrica binubut, ing kono sirnane Wrêkudara. Yèn arêp nyatakake mêtua wayah bangun raina, tumêngaa mandhuwur, sayêkti wruh wayangane Wrêkudara, nganggrang ingaranan lintang Bimasêkti.
7. Kuku Pôncanaka, kuku kukuh pônca lima, kukune Wrêkudara lima sisih, padha dawane, nanging mung katon sawiji, luwih ampuh ingaranan kuku pôncanaka. Pranyata Wrêkudara dadya suh pikukuhing Pandhawa lima. Kukunipun Wrêkudara mila ampuh dening Hyang Singa ingkang manuksma manggèn ing pôncanaka. Pranyata sinatriya ing sadina-dina, tansah anggêgêm siyunge Sang
Mangkana Radèn Gathutkaca, ngrasuk busana. Apa busanane Radèn Arya Gathutkaca.
binandul ambal kaping tri, jêjak bantala mandhêlong trus kasapta pêsate satriya Prabu Pringgandani kaya thathit.
Eka marang sawiji adi linuwih, dasa sapuluh, purwa wiwitan, wênang ingucapna kinarya bêbuka. Sanadyan kathah titahing Hyang Girinata, kang kasôngga ing pratiwi, kaungkulan ing akasa, kaapit ing samodra kathah kang sami anggana raras, botên wontên kados ing nagari /... /. Dhasar nagara panjang apunjung, pasir wukir loh
dene kawula dhusun kang among tani ngingu bèbèk ayam tanpa kinandhangan, kêbo sapi tanpa cinancang, yèn rina andhèr wontên ing pangonan, yèn wancining dalu samya wangsul mring prênahe sowang-sowang. Sangking kalising durjana têbih ing parangmuka, dene para wadyabala mantri bupati tan wontên cêngil-acêngilan, tansah
sangking dene kaungkulan pangaribawaning ratu, kocap yèn gêdhe obore dhuwur kukuse padhang jagade adoh kuncarane, sakalangkung wingit kasusilaning ratu, bêbasan kang
adoh manglung kang cêdhak padha tumiyung, sami nungkul aris tan linawan ing prang, asrah bulu bêkti raja pèni guru bakal guru
ratu punjul ing apapak barojol ing akêrêp. Luhur tan kêna ingungkulan andhap tan kêna ingasoran,
pêtêng-pêtêng. Ambabati kang runggut-runggut, paring boga kang kaluwèn, paring sandhang kang
cebol papêlikan, cêcèkèl longkanging bale, sadaya tan ginawe beda sami kinulit daging awon saene wus kauningan, pramila para wadya santana sami sabiyantu tan wontên sulayèng budi, yèn ta ngupadosana satus ta-
n antuk satunggal, sèwu tan angsal sadasa, kadidene wong agung ing /... / kawibawanira nulus, tuhu ratu muktisari anyakrawati, abôndha bandhu. Mila winastan muktisari dene yèn dhahar sarwa eca,
bandhu, dene ratu sugih rajabrana sugih wadyabala tur para santana, bêbasan ratu kasêmbadan ing panguja, kaduluran ing panêdha,
nata. Anênggih punika satriya ing /.../ ingkang kêkasih Radèn /.../ dhasar satriya bagus warnane anom dhasare. Karêngga ing busana. Dene kang lênggah mungging ngandhap, anênggih punika mantri mukya ing /.../ ingkang
Ingkang marêg ngarsa nata dhasar waskitha awiweka pangulah praja. Langkung guna karya rapêt ing arênggang. Bêbasan wêrôngka amanjing curiga. Lir satru(10) mungging rimbagan, dene ing pôncaniti aglar kang samya nangkil. Andhèr dumugi sajawining taratag, sangking gunging wa-
dyabala amblèbèr dumugi ing pangurakan. Pindha angrubuhna pancak sujining alun-alun, têka rêp sidhêm pramanêm tan wontên
Wau ta Rêkyana Patih /anu/ samandhaping sangking sitihinggil, lajêng cundhuk caraka ing anu dinuking sasmita sampun jinarwan.
Mangkana Radèn anu sampun trang ing pamiyarsane, lajêng jumênêng anata busanane. Ambucal koncane lir pendah (lajêng mungêl gêndhing ladrangan, manut punapa waringgitipun, kados ta Radèn Pamadi ladrang
Pangandikaning ratu jêjêr. Ratu ngandikan lan ingkang ngadhêp
Ratu : Aja andadèkake kagèting atinira, sun piji ana ing ngarsaningsun.
Ingkang ngadhêp Kula nuwun sakalangkung andadosakên gêtêring manah kawula sarêng tampi timbalanipun ingkang sinuhun, kadyangganing tinêbak ing mong tuna sinambêr ing gêlap lêpat. Kêpyuring manah kawula kadi ningali calèrèt dangu tan midhangêt ungêling gêlap, ing mangke sarêng wontên ing ngarsanipun ingkang sinuhun,
botên anggadhahi manah uwas tuwin kuwatos, têmbung atadhah wadana.
Ratu : Apa mulane kulub sira ana ing jaba bangêt gêtêring atinira barêng ana ing ngarsaningsun, boya anduwèni maras ing pikirira.
Ingkang ngadhêp : Kawula nuwun sangking panampining manah sarèhning lami botên kapiji, bokmanawi kawula amanggih dêdosan, alit dosa sakit agêng dosa pêjah, sayogi kangjêng pukulun ingkang nyakiti, tuwin amêjahi, sampun enjing utawi sontên kawula sumôngga ing asta kêkalih.
Ratu : I i i i, munduran sira kaya wong kadosan nganggo
kaya mung tumêka ing lara, yèn dosa lara ingsun ngapura
kaya-kaya misih agung ambêg martaningsun marang sira.
Ingkang ngadhêp : Kawula nuwun sakalangkung pamundhi kawula dhawuh timbalanipun kangjêng dewaji.
Ratu : Iya kulub, nanging sira aja katênta yèn sun ganjar dodod kang dawa ubête, gêgaman kang bêcik tangguhe, iku ora pisan, bêbasan adoh lintang sawat abalang kayu nglêngkara yèn ngênanana. Ingkang ngadhêp : Nuwun sajrah saangin-angin sarigma pinara sapta sagluguting kolang-kaling botên pisan anyênyadhang ganjaran, sampun botên kêkirangan, kucahipun kangjêng dewaji. Anamung ingkang kula cadhang rintên kalawan dalu pandamêlan ingkang awrat, manawi wontên satru jaya dalêm andhatêngi lumampah ingkang têbih angrangsang ingkang inggil, botên ketang atêtêkên jaja suku jêjanggut sampun dhatêng sakit sanadya-
jêjenggote, nanging ingsun sawang kaya boya nana kang bisa amadhangakên(13) panggalih ingsun, utawa kang pantês ingsun jak imbal wacana, kajaba jênêng sira.
Ingkang ngadhêp : Kawula nuwun, sangking rumaosing manah kawula maksih kathah tuna dungkapipun, saha dèrèng pisan-pisan yèn anguntap-untapana, anyandhak ing kalukitanipun ingkang sinuhun, anamung ngaturakên cêguk bodho balilu kawula.
Ratu : Iya kulub uwis ingsun uningani, sabobote sira bocah wus ingsun arani sêdhêng.
Ingkang ngadhêp : Kawula nuwun, anyumanggakakên, wangsul ing-ing(14) sinuhun amiji
pasowanan kawula punapa wontên karsa paduka ingkang wigatos, manawi pancèn kenging kawijil ingakathah mugi kaparênga andhawuhakên.
badhaya, ingkang sami angampil-ampil upacaraning kaprabon, jinajaran kalih lajur sisih, wanodya kang endah
miwah ukêling badhaya srimpi arum angambar, pindha sri nata binayangkarya, mangkana wus dangu anon uparêngganing gapura, agênging pindha wukir mahmèru, luhure ngungkuli witing pucang lan tirisan, pucaking gapura sinungan maniking toya, botên agêng botên alit amung sakêpuh jênggi, rêbut praba lan sunaring hyang pratanggapati. Lir pendah surya kêmbar,
ing jro sinungan gambar, jalu lawan èstri rineka Hyang Kamajaya lan Dèwi Kamaratih, kang priya bagus warnane, kang
kaya bisa mêdhang-mêdhanga gapyuk, yèn kang nêmbe uninga datan nyana yèn punika arca, sinêngguh satuhuning rêksasa, pindha Hyang
Ing mangke gantya kocapa, salêbêting dhatulaya. Anênggih punika pramèswarining nata, putri sangking nagari /anu/ putranira
Sang Prabu -anu- ingkang kêkasih dèwi -anu-. Dhasar wanodya endah warnane karêngga ing busana, dadya
pinarak wontên ing gupit môndragini kêmayangangrum,(18) dèn ayap para parêkan ingkang ngampil-ampil upacara, andhèr dumugi ing paringgitan, pêpak kalangênan badhaya srimpi kang sami dèn ajar bêksa kawal(19) lajur sisih. Pradôngga munya angrangin, kêplok imbal angadhasih sênggak rêbut wirama. Sintên ingkang lênggah cakêt ing ngarsane, anênggih punika ingkang
Bocah wadon banjur rêsikana ing sanggar palanggatan, pirantènana sapalakartine.
Mangkana wong agung ing Dwarawati, têdhak ing sanggar pamujan angrasuk busana prajutiran, lênging driya badhe têdhak dhumatêng ing nagari Ngamarta, karsa miyos
ing pagêlaran para mantri bupati ingkang sami anangkil, pêpak andhèr sajawining taratag, tinon abyor pindha
Mangkana ta wau, sinatriya ing kadipatèn, dhasar bagus warnane, anom dhasare
dèn ugung ing sakarsane, nanging tangèh yèn agênga kang galih.
Dene Rêkyana Patih =anu= pantês dadya warangkaning nata, wiweka anrangwèsthi
amungkasi karya, singlar maring kahardan, mudhari ing tyas mudha têtela amradata waskitha ing sasmita, ing mangke rêntênging narendra ingkang tansah
kono ta wau budhaling prajurit ing =anu= mijil sangking praja ing ngajêng kaya maesa sêsingat, ing wingking banyu anjog swarane, lir wêrsa canthoka. Wêrsa udan canthoka kodhok, kaya
Mangkana wus lêpas lampahe prajurit ing =anu= gênti kacarita nagara ing =anu= kaya (lajêng mungêl gêndhing manut punapa
kôndha babakan anglayoni, kalêbu taturutane nanging seje caritane. Titahing jawata ingkang jumênêng nata wontên ing nagari tanah sabrang,
pinalipit ing sêsotya. Apa ta busanane yèn miyos sinewaka. Gêlung sinapit urang, kinancing ing
sinewaka sang nata kataman ing badra irawan, badra mêndhung, irawan sasi. Kadyangganing wulan katiwêng ing mêndhung,
munggèng rimbagan. Dene ing pôncaniti aglar nayaka Jawi tuwin yaksa. Sami anangkil, andhèr kadi ngrubuhna pancak
4. Bale Marakata, Bale Asmaracakra.
Sadaya wau manawi ngêcakakên salah satunggal kemawon, kados ta Sang Hyang Pramèsthi Guru lagya lênggah ing bale Markata, utawi Sang Prabu Anu miyos ing sitihinggil binatarata, alênggah dhampar dênta, punika pamènipun.
Ing mangke gantya kocapa. Ana gêmpalaning kôndha babakan anglayoni. Taksih tunggal taturutane, nanging seje caritane. Titahing Hyang Girinata, ingkang jumênêng nata wontên ing tanah sabrang, ingaran nagara ing /.../ ajêjuluk Mahraja = anu =
ingkang sami ngampil-ampil upacaraning kaprabon. Apa busanane yèn miyos sinewaka. Gêlung
kinasihan ing jawata, kinêmulan widadari, kineringan ing ngamanca. Akèh praja sami nungkul pinungkuling(24) ngayuda, sami kasoran sudibyanira. Mangkana ing pagêdhongan sri bupati katahman(25) badra irawan, badra mêndhung irawan sasi. Kadya wulan katiwêng ing mêndhung, pêtênging driya sang prabu awit sangking nampèni wangsiting dewa, kinèn anglamar putri ing /anu/ ingkang
nata. Anênggih punika mantri muka ing /.../ ingkang nama Patih /.../ ingkang pinasrahan bambang(27) pangalum-aluming praja. Ingkang winênang mangkat tuwin anglungsura mring wadyabala
aglar nayaka môncapraja, jawa tuwin ragsasa ingkang sami anangkil, andhèr dumugi sajawining taratag, sangking gunging wadyabala amblabar dumugi sajawining pangurakan, kadya andhoyongna pancak sujining alun-alun,
ingkang sami anangkil prajurit yaksa tuwin manungsa. Sami narka wontên karya. Mangkana lampahnya Ditya Kala Dirgôngsa dupi prapta
dumugi ing ngabyantara nata, patikbra datan darbe manah kuwatos, asrêping driya kadi siniram ing toya marta. Ratu : Apa mulane kowe ana ing jaba dadi gêtêring atimu, barêng ana ngarsaningsun sirna kabèh marasing atimu. Buta : Kula noknon, amila ingkang abdi wontên ing jawi sakalangkung gêtêr-
ing manah, bokmanawi ingkang abdi amanggih kalêpatan badhe karsa
kalawan dalu namung pandamêlan ingkang awrat, tuwin lumampah ingkang têbih ngrupak jajahaning mêngsah angrangsang
ana pêrake. Samêngko kowe sun utus marang laladan tanah Jawa. Layangku iki aturna marang Sinuhun ing /.../ ingkang jêjuluk Prabu /.../, mungguh surasane aku angêbun-êbun esuk ngudan-udan sore, nyuwun Dèwi /Anu/.
Buta : Kula noknon, inggih sandika. Sarèhning kang abdi dèrèng sumêrêp prênahipun nagari ing /anu/ punika ing pundi, kalih dene ingkang abdi punapa klilan mawi kanthi.
Ratu : Iya tak lilani gawa kanthi akèh aja karowan thithik aja kasêpèn.
Buta : Kula noknon, inggih sandika. Rampung timbalanipun gusti kula ingkang sinuhun, ingkang abdi lajêng nyuwun madal pasilan, ing sawingking kula sinuhun amanggiha suka, pun Pralêmba nyuwun pamit pêjah.
Ratu : Sira boya ingsun kon angejapati,(28) ingsun kon pintêr lêlungsèn ingsun bakali. Ora liwat kurange nggon ingsun dhahar lan nendra dadia pasumbang raharjaning lakunira.
Buta : Kula noknon, inggih dhatêng kapundhi, ingkang abdi
caritane. Titahing Hyang Girinata, wontên ing nagari tanah sabrang, ingaranan nagari ing /anu/ ajêjuluk Prabu /Anu/ asipat raksasa, gung
mêndhung irawan sasi, kadyangganing wulan katiwênging mêndhung. Rêntênging driya sri bupati margi saking supêna dhaup kalihan putri ing /anu/ kang kêkasih Dèwi /Anu/ ingkang dados lênging driya tansah gumantung wontên padoning
narendra. Inggih punika panungguling wadyabala, ingkang nama êmban Pratignyawati. Sanadyan rasêksi luwih limpad ing wiweka, sambada tarincing cancut, prawira môndraguna, tate amungkasi karya. Dene ing palataran tuwin ing alun-alun jibêg ingkang sami anangkil, kadya giri jêjagongan. Warna-warna pratingkahe, ngatingalakên kasudirane. Ana kang onclang bêdhama, gandhi
Cakil : Togog wis banjur ondhangna marang prajurit karang kabutan, klèk-êngklèk balung tandhak, buta kang ana ing guwa lêmah miring, pagupakaning warak, pakiponing mêrak, padha konên dandan budhal marang tanah Jawa dina iki.
Togog : Inggih sandika kyai, rèhning yaksa sawêg nêmbe punika kula kang
Cakil : Aja uwas pikirmu Gog, yèn ana kang wani mbalèkake prentahmu, kowe tak wênangake anjarah rayah sabetak rajakayane.
sampun ondhang prajurit yaksa, dangu dèrèng angumpul. Enggaling cinarita Lurah Wija Mantri
dumugi samangke tan ana pêdhote. Wantune wus katarima kasutapane. Wêkasan ing padhepokan sakalangkung dènira singit, apa tandhane singit, sakathahing ibêr-ibêran datan purun angungkuli
ing ngayunan, sintên ingkang lênggah cakêt mungging ngarsa, anênggih punika ingkang wayah satriya ing Madegônda, ingkang akêkasih Radèn Pamade. Satriya bagus warnane anom dhasare karêngga dening busana. Dhasar trahing
pendah jawata Hyang Kumajaya. Mangkana sadangunya wontên ing ngarsane sang pandhita, tansah lênggah mabukuh, angliring sêmuning kang eyang bilih karsa aparing pangandika. Anadene kang dumunung wontên ing wuri punika, Ki Lurah Sêmar sapranakane. Nala Garèng Petruk, anggung dènira gêgujêngan anggêga kajêngipun piyambak.
Mangkana sang mahawiku, sowanipun ingkang wayah andadosakê-
Ing mangke gantya kocapa, kahyangan Jonggring Salaka, iya ing Pêparewarna, Pêparewarna inggih ing Ari Bawana, ingkang misesa datan wênang yèn winisesa, wênang murba boya wênang
1. Sang Hyang Pramèsthi Guru dene ginuru ing jawata, dewa dèwi
2. Sang Hyang Nilakôntha dene kagungan cacad toh seta ing tênggak, rikala para jawata samya nginum tirta calkuthana.(33)
3. Sang Hyang Siwahbuja dene astanipun sakawan.
4. Sang Hyang Girinata dene ngadhaton ing swarga, makayangan pucaking aldaka.
Ing mangke Hyang Pramèsthi Guru lagya lênggah ing bale markata, pêpak para jawata ingkang sami anangkil, dene ingkang lênggah cakêt
Guru : Kadipundi kakang Naradha saure kok banthèng.
paraga, kali cude sapa dhing gawe, o ah ah ah ah, sun abadhe Adhi Guru bangêt susahe, awit kawistara lênguk-lênguke, punika dèrèng adhi Guru. Gênging gara-gara
ulun nyuwun pangaksama ingkang agung, (punapa kali code)
awit pun kakang sampun kapatuh rêmên gêgujêngan, awit anèm dumugi
manawi Adhi Guru andangu ingkang karya gara-gara, titahing Hyang pun /anu/.
Lajêng manut punapa lampahanipun, kados ta manawi lampahan Palasara, Narada anggènipun matur dhatêng Bathara Guru kados ing ngandhap punika.
Nrada : Kula non, manawi Adhi Guru andangu ingkang karya gara-gara, titahing Hyang pun Palasara, ingkang mratapa wahdat wontên pucaking giri Saptarga, sangêt anungku sêmèdi, sêmu sampun katarima, tuwin yogyaning ulun pun Durgandini, ing ngajêng nênuwun ing dewa sirnane gènipun anandhang gônda amis, angsal sasmita kinèn nambangi ing banawi Silugangga, ing têmbe badhe sirna waluya. Amila lajêng dipun
kêni, yèn ta Si Palasara ngantia wahdat, marga wus pinasthi karsaning Hyang Murbèng ulun. Trahing Wisnu Brama kang bakal anêdhakake ratu ing nuswa Jawa, lan wus ingsun pacang dhaupe lan Si Durgandini.
prabu Kuntadewa,(35) iya prabu Darmakusuma, ya Prabu Gunatalikrama, ya Prabu Darmawôngsa. Narendra kinasihan ing jawata, kinêmulan(36) widadari, awit lêlabuhanira tansah angêgungakên paramarta, asih ing dasih, ambêg pinandhita, lila ing dunya tega ing pati. Ratu ambêg santabudya, asih
ingkang pinarak munggèng ngayunan, inggih punika ingkang rayi panênggak, satriya ing Tunggul Pamênang, ingkang kêkasih Radèn Arya Wrêkudara. Sarira jênar blêngah-blêngah, gung luhur gagah prakosa, sambada
ing wurinira, punika ingkang rayi Pamade satriya ing Madukara ingkang kêkasih Radèn Arjuna.
lênggah munggèng kanan keringing sang prabu, inggih punika ingkang rayi waruju kêmbar sami warnane, satriya ing Sawojajar, tuwin ing Bumi Ratalu,(37) ingkang kêkasih Radèn Nangkula, ingkang satunggal Radèn Sadewa, sami bagus suwarnane. Tinon lir Sang Hyang Mahadewa kêmbar.
Pancènipun pocapan ing nagari Ngamarta punika kados ing nginggil punika kemawon sampun cêkap. Wondene manawi lampahan lairipun Gathutkaca, mawi kasambêtan pocapan kados ngandhap punika.
Mangkana amila sri bupati pinarak ing pandhapa, margi katahman(38) badra irawan, badra mêndhung irawan sasi,(39) kadyangganing wulan katiwêng ing mêndhung, rêntênging driya sri bupati awit sangking anggalih dhumatêng pulunan ingkang nêmbe lair putranira Radèn Arya Wrêkudara, dene sampun kawandasa dintên laminya, pun ari-ari dèrèng kenging kapisah, ngantos dipun dhawahi dêdamêl ingkang ampuh-ampuh, pinggêt mawon botên. Lênging driya wong agung ing Ngamarta kêdah lêbu tumangan, mung ngêntosi rawuhipun ingkang raka wong agung ing Dwarawati.
Pandhita : Andadèkake kagèting atiku mas putu, sajrone kowe ana ngarêpku, wêktu iki tak sawang-sawang awakmu katon lêsu guwayamu kurang sumringah. Seje karo sabên-sabêne, yèn kurang kapenake awakmu apa kang karasa, apa bêdhat jamang kalungmu,
inggih eyang, kalilana matur manawi badan kula botên wontên ingkang karaos, punapa malih sadaya panganggèn kula jangkêp botên wontên ingkang risak. Nuwun walèh-walèh punapa eyang, mugi kanjêng eyang aparinga sumêrêp ing kawontênanipun tatimbangan kula.
Pandhita : I..i putuku gèr dene kok mung sapele karêpmu, nganti kok rewangi prihatin susut awakmu
Dene patakonmu mau prakara sing êndi, marga kang aran timbangan iku akèh lire, kabèh kang
Bambang : Kula nuwun inggih, timbalanipun kangjêng eyang kapundhi dadosa jimat, ananging kauningana sanès punika ingkang kula aturakên, têtimbangan anak kalihan bapa, mugi kangjêng eyang aparinga dhawuh pangandika, sintên ingkang yoga dhumatêng kula, sakalangkung anggèn kula kapengin kados punapa raosipun, anguncupakên asta dhumatêng bapa. {Pathêtan}
Pandhita : O putuku gèr, manawa kowe takon bapa ing satêmêne iya aku
waja wijine asal kaleyang kabur kanginan, tak sidhikara wêkasan dadi kowe iki, akèh diakèh aja sok takon bapa, iya aku iki bapakamu.
Bambang : Kula nuwun inggih eyang, saèstu sampun radi andadosakên lêganing manah kula, ananging kula upamèkakên pisang tuwuh ing wana mokal yèn botên wontên ingkang nanêm.
Pandhita : I i i i putuku gèr putuku, dene samêngko wus ora kêna diapusi, dhèk cilik anganggo wastra ciyut nangis angayang-ayang dicêkêli gêdhang saulêr banjur mênêng, barêng saiki wis katon gêdhe nganggo wastra gê-
dhèdhèr, wus kêlar angêmbat watang. Dhasar trahing kusuma sayêkti wus ora kewran solah-bawa kang nglêngkara. Iya ta mas putu aja dadi atimu, nggonku duwe catur kang samono mau satêmêne mung tak anggo ngapusi kowe bae. Saka trêsnaku mênyang kowe, aja nganti pisah karo aku. Rèhning kowe tansah angudi, ing salugune kowe uga misih duwe wong tuwa lanang, satriya ing Madukara ingkang kêkasih Radèn Janaka, iya iku wong atuwamu, lan ora nana salumahing bantala sakurêbing langit, kabagusan lan tiyasane,(40) kaya wong tuwamu. Dhasar dadi kêkasihing jawata, sarta duwe sadulur papat cacahe, lima wong atuwamu. Kang kabênêr tuwa dhewe iku nata ing Ngamarta, jêjuluk Prabu Darmakusuma.
Ing salajêngipun kasêrêpakên sadaya, lajêng kados adat.
sungkawaning driya /anu/. Lajêng manut punapa lampahanipun, sarta manut wayangipun sintên ingkang
iya kulup sun tuturi | sêjatine ngèlmu rasa | dudu donga japa aji | dudu puji lan dhikir | sayêktine amung kawruh | wêruh kang luwih samar | samar tunggal rina wêngi | nanging arang janma ingkang uningaa ||
yèn durung olèh pitêdah | guru ingkang wus linuwih | apan ta iku larangan | ing nabi kêlawan wali | mulane ana nabi | ana kabèh kawruhipun | aran wali walikan | ujar iku dadi iki |
Widhi | kang wayah matur aris | kalamun sang maha wiku | tan arsa paring têdah | kawula tan arsa mulih | suka pêjah wontên pucaking aldaka ||
tan suka mantuk mring praja | suka anêmahi pati | wontên ing ngarsa paduka | yèn sang wiku tan paring sih | sang pandhita miyarsi | putêg ing
nyelaki | rumôngsa katêmpuh tuwa | nanging sira dèn agêmi | ing ngelmu rasa iki | ewuh luwih sangking ewuh | yèn gampang luwih
purwa ananing manungsa | karsaning Hyang Maha Luwih | kinarya pangarêpira | mring sagung kewan sêkalir | sakehing sipat urip | tri prakara alamipun | dhingin urip nèng dharat | jroning toya kaping kalih | kaping tiga urip nèng sakjroning kisma ||
kang urip nèng alam tiga | riningkês dadi kêkalih | kang dhingin urip kakolah | kakolah dam kaping kalih | urip
sing sapa anêdha wikan | mring Pangeran Kang Linuwih | lawan rasul kang sanyata | gonira urip nèng bumi | dadi kuthaning eblis | ing sajroning awakipun | tan kêbabar kamulyan | kamurahaning
eblis | godha wong tanpa ngèlmi | atinira pinrih kerut | yèn karêm singkirira | rinacut sihing Hyang Widhi | mula
gusti | ing utêg karatonipun | ingkang damari jagat | alam langgêng kang sawiji | kang mêruhi ing sasolah-bawanira ||
nanging gênti aran iman | yèn wong Arap(42) kang ngarani | budi bêbasaning Jawa | susunan bôngsa hut iki | mulane ran
wakile Hyang Widhi | kang ana ing jasadira | lir surya munggèng wiyadi(43) | nyoroti gyaring(44) bumi | jurang gunung dharat laut | sak isine sadaya | wruhana pratônggapati | pan mêngkono kawruhmu munggèng Pangeran ||
duwèkipun | tunggal rupa sak rasa | suksma ingkang kaping katri | aran têlu ing têgêse têlu têlas ||
ing têngah karatonira | ora obah ora osik | duwèke amung pangrasa | nora duwe rina
wêngi | alame langgêng iki | urip-uripe Hyang Agung | rasa jêng rasulolah | punika ingkang darbèni | mung pangrasa iku duwèke manungsa ||
têgêse aran Mukhamat | punika rasaning ati | pan rasul rasaning badan | lorone rasa sawiji | iya rasaning ati | yaiku rasaning rasul | iya rasaning badan | punika rasaning
badan iki | dene Mukhamat iki | ya obah osiking kalbu | wujudira kawula | pêngrasa sajroning ati | kawruhana
Wis suwe biyung anggonmu sumewa ana ing ngarêpaku.
Nuwun sadaya para abdi rasêksa dèrèng sami sumewa pun Kêpêtmega sampun sowan wontên ngarsanipun kangjêng sinuwun. Mangke ta sinuwun sanes ingkang kula aturakên.
Nuwun inggih Sinuwun, dene panjênênganipun sinuwun sampun pintên-pintên Soma utawi Rêspati botên miyos sinewaka, para abdi rasêksa sakalangkung sami angudaraos, dene wontên sabab punapa, mila sarêng panjênênganipun kangjêng sinuwun miyos sinewaka, para abdi rasêksa saklangkung sami suka sokur dene botên wontên satunggal punapa. Kajawi saking punika kangjêng sinuwun, panjênênganipun sinuhun kula sawang-sawang kok sajak mônca rawat mônca dirasa. Manawi kapara yêktos punapa darunanipun sokur yèn botên wontên sabab punapa-punapa.
O iya biyung aku durung kôndha karo kowe.
Nuwun inggih sinuwun kadospundi. Manawi pancèn kenging kawijil ing ngakathah mugi paringa pangandika dhumatêng ingkang
Jarene saka nêgara ing {----} ngaku putrane Prabu {----} ana kanane iku dak takoni sumêdyane. Saka kandhane arêp nyèthi marang aku. Sokur ginarwa, ora-orane iya trima dadi juru-juru pênêbah utawa pêngangsu. Barêng ngono iku rasaning atiku banjur mandhêg.
Nuwun inggih sinuwun wontên salêbêtipun supênan gusti kula sinuwun punapa nun inggih krêsa.
Iya dak arêpi biyung, yèn tak kojahna sêwêngi ora nana pêdhote. Cêkake bae ana jroning pangimpèn wus carêm karon asmara sarta banjur tak jumênêngake kangjêng ratu. Ana kanane
banjur gulinge tak suwèk-suwèk bantal dak awut-awut, banjur andadèkake ngênglênging atiku tumêka sakprene bab anggonku anggagas impènku biyung. Mula aku rada sawatara ora miwos(45) sinewaka.
O jagad dewa bathara ya jagad pramudita. Gusti kula sinuwun, têka rèmèh kemawon dene mênggalih supênan andadosakên kirang prayogi. Dene pinuju miyos sinewaka tansah môncarawat môncadirasa, manawi krêsa dhahar aturipun Kêpêtmega, ingkang samantên wau sampun kagalih kemawon, punika pandamêlanipun jim pêri prayangan, tur mindhak anyudakakên ram(46) daging kawiryanan.
Iya têka bênêr biyung kang dadi caturmu, ananging aku mêksa arêp nyatakake kang dadi impènku kaya sing tak pratelakake ngarêp mau.
O gusti kula ingkang sinuwun, mangke ta mangke, kula kèngêtan sinuwun, kula anyaosi dêdungengan saking cariyosipun tiyang sêpuh. Kala jaman kina wontên narendra ing Gilingwêsi ajêjuluk Prabu Dewa Budha punika angratuni sabarang kumêlip: Sang nata punika rêmênipun anyatakakên supênan. Kados ta wontên kawulanipun ingkang supêna dhaup kalihan kidang mênjangan, punika inggih lajêng kanyatakakên dipun dhaupakên. Lha punika andadosakên susahing para kawula, dene wontên lampahan ingkang kados makatên. Lami-lami wontên satunggaling kadhal gadhah rekadaya ethok-ethok supêna. Dhaub lan garwanipun Sang Prabu Dewa Budha. Lha punika andadosakên ngunguning sang nata, saklangkung pakèwêt anggenipun mangsuli. Enggalipun supênan wau
kadorakakên, amargi sêkaripun tiyang tilêm, sang nata wau lajêng botên nate nyatakakên supênan kados ingkang sampun. Sabab ginalih supênan wau sampun gênah utawi sampun cêtha mênawi sêkaripun tiyang tilêm.
Sulaya biyung kowe kuwi, nah ilêmutane.
Botên pisan-pisan ta yèn nyulayanana krêsanipun kangjêng sinuwun. Kula punika namung ngaturakên dêdungengan. Makatên paminipun. Kajawi saking punika sinuwun, supênan punika harak wontên naminipun sakawan prakawis.
Nuwun inggih, naminipun ingkang rumiyin kasudarsana, 2. kacakrabawa, 3. kawarsita, 4. kadoradasih.
Nuwun inggih sinuwun, têgêsipun kasudarsana punika, supênan ingkang botên tumônja. Liripun upami mêntas supêna wontên ing tanah sabrang lajêng mak clong dumugi ing pulo Jawi. Dados nami botên tumônja punika ingkang botên kenging dipun suraos. Dene têgêsipun kacakrabawa, punika panjênênganipun sinuwun mêntas mênggalih dhumatêng putri anu pamènipun, utawi mêntas mirsa wanudya ingkang ayu. Èstunipun lam-lamên saking klêbêtipun panggalih. Dalah badhe sare tansah ginalih kemawon.
Enggalipun sare lajêng supêna pinanggih putri saklangkung ayu. Lha punika kenging winastan supênan panyakrabawa.
Gajêge aku ora anggagas putri ngêndi-êndi, utawa ora mêntas sumurup wong ayu bangêt biyung.
Lha mèmpêr biyung yèn mangkono, aku arêp kuwi.
Jangkêpipun sakawan kadoradasih. Têgêsipun kadoradasih, supênan ingkang sanyata, ila-ila punapa sinuwun, kula mirêng ujar kêbaratan, pancen kêpara têmên yèn nagari /anu/ ingkang dados kondhanging kêkidung inggih namung Dèwi {----} para nata môncapraja kathah ingkang sami ananglêtakên tinimbang ingkang ngungkurakên kathah ingkang ngajêngakên. Dados supênanipun sinuwun wau kenging winastan doradasih.
Lha yèn mêngkono kowe kariya basuki biyung, aku arêp nuruti sing dadi karêpku. Dene Sênèn Kêmis môngsa bodhoa biyung.
O kadospundi sinuwun, yèn kagungan krêsa ki
aturipun pun Kêpêtmega, panjênênganipun sinuwun sampun têdhak piyambak. Kirang prayogi, sêkeca utusan kemawon rumiyin. Nanging sampun ngicalakên urmatipun sami narendra. Liripun kadospundi, botên
nyuwun mongmong ingkang putra / utawi rayi / Dèwi {anu}, makatên kemawon sampun cêkap. Ewadene utusan sampun rambah kaping kalih utawi tiga, botên wontên wusananipun, lha punika sampun dhêngipun tinêdhakan pyambak.
Sênggrang Buta lan Bambang / utawi Janaka /
Cakil : He cat candhala cêcundhikku kilandara, iya kenthol, apa wong bagus, sapa jênêngmu lan ing ngêndi
Cakil : E e wong iki, iya manawa kowe lumuh kasosor basamu. Aku buta saka nagara ing {----} utusane {----} jênêngku ora nana
Satriya : Ya aku Radèn Bambang {----} saka ing {----}.
Sêmar : Dara suwawi nyenthe jurang. Môngga sami
3. Jayalaga: ing têmbe bratayuda unggul jurite.
4. Bratasena: bisa mêngku sakathahing laku.
5. Bima: luware sing guwa garba wus pêpak prabote
6. Bayutanaya: dene pinundhut putra Sang Hyang Bathara Bayu.
1. Mila jêjuluk Prabu Matswapati: dene ratu kang pinundhi-pundhi.
2. Prabu Banendra: angratuni bôngsa sato.
3. Prabu Durgandana, dene kagungan gônda awon.
4. Prabu Matswanata: angratoni bêbujêngan toya.
kang ana, Krêsna(48) marang irêng na marang padhang, pranyata Sinuwun Dwarawati irêng mulus têka balung sungsume, yèn ayama
ingkang binotohan Bathara Krêsna, wus pasthi unggul yudane.
2. Mila ajêjuluk Prabu Padmanaba, dene titise Bagawan
3. Pramila ajêjuluk Prabu Danardana, dene titising Wisnu sapalih, kasaranipun dhatêng Bathara Krêsna, sarinipun dhatêng Danangjaya(49)
4. Mila ajêjuluk Prabu Kesawa, dene bisa tiwikrama padha sanalika.
5. Mila ajêjuluk Prabu Arimurti, ari nom, murti awas. Pranyata Sinuwun
sing mêtu kuping, gulingan: wong kluron, lima watêge: ya watêg lima
Nginggil punika cakêpanipun ada-ada Wrêkudara badhe lumumpat. Sasampuning ada-ada lajêng ngocapakên têgêsipun. Dene têgêsipun ingkang dumunung nginggiling aksara, kados ta buta: kang sêsiyung,
gadhing, pranyata gadhinge pindha kêmbang.
Ingkang bisa dadi srati, amung Kyai Wiragati, wismane Baki, nyuwita Sang
delinga, ngama bareng pesating nyawa iki, rampung. 5.Mel Gulung Gulung-gulungan emel sida mati ora lunga mendhung ajur telujuring nyawa ama, salallahu, rampung. 6.Mel Sipat Koluk jati rampung gunung, kang kotedha sira manyar gawa luwung gancang-gancang carita kabeh, salalaahu ngalahi wasalam, rampung.
Dewata. Sang Hyang Wenang menjelma lalu datanglah Sang Hyng Kuncir Sakti untuk menyelamatkan Udawala. Bathara Kamajaya Dadi Pralambang Prayi Kang Sampurna Bathara Kamajaya iku putrane Sanghyang Ismaya lan Dewi Sanggani. Dewi Sanggani dhewe ora liya putrane putri Sanghyang Wenang kang kaping sanga. Bathara Kamajaya iku kondhang duwe pasuryan kang bagus banget, dedeg piyadege uga sampurna. Yen ing arcapada ana Arjuna kang dadi pralambange priya kang sampurna pasuryan lan dedeg piyadege, ing Suralaya ana Bathara Kamajaya. Kayangane sinebut Cakrakembang. Prameswarine asma Dewi Ratih, yaiku putrane putri Bathara Soma. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, pasangan Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih kondhang rukune, ora tau cecongkrahan, siji lan sijine padha percayane, siji lan sijine padha tresnane, saengga menjila dadi pralambang wong mbangun bale somah kang samesthine.
Bathara Kamajaya iku tresna banget marang Arjuna, lan tansah sumadya mbela lan mbiyantu Arjuna. Ing lakon Cekel Indralaya, Bathara Kamajaya njaga ajining dhiri Dewi Wara Sumbadra, amarga Arjuna katemben nglakoni tapa brata ing pertapan utawa padhepokan Banjarmelati. Ora anane Arjuna ing sisihe Dewi Wara Sumbadra dimumpangatake dening para Kurawa kanggo nggodha Dewi Wara Sumbadra kang dumunung ing Banoncinawi. Ing lakon Partadewa, nalika Pandhawa murca lan Arjuna jumeneng nata ing Kaindran, Bathara Kamajaya mbela krajan Amarta saka pangrabasane Kurawa. Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih kondhang lan dikenal banget dening sakabehing warga Nuswantara, saengga menjila panemu kang dadi perangane kapercayan yen ana sawijining wanita kang ngandhut jabang bayi sepisanan, diprelokake sarat arupa woh klapa gadhing kang isih enom utawa cengkir gadhing kang banjur kudu digambari Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih. Pangajabe, murih anak turun kang bakal lair saka guwa garbane
kayadene Bathara Kamajaya, lan yen lair wanita bisaa sulistya ing rupa kayadene Dewi Kamaratih. Sarat cengkir gadhing digambari Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih iki kudu disumadiyakake ing adicara tingkeban, yaiku slametan nalika kandhutan umur pitung sasi lan wolung sasi. Pusakane Sanghyang Kamajaya arupa arupa panah kemayan cakrakembang, yaiku panah kang wujude kayadene kembang pancawisaya. Ing lakon Cakrakembang, Bathara Kamajaya antuk jejibahan nggugah Bathara Guru kang katemben mbangun tapa. Bathara Guru kudu digugah saka tapane amarga Suralaya katekan wadyabalane raseksa
pancawisaya, Bathara Kamajaya kasil nggugah Bathara Guru kang gentur tapane iku. Bathara Kamajaya asring mudhun ing arcapada kanggo mbiyantu Arjuna lan paring pituduh marang Arjuna yen satriya Pandhawa iku katemben ngadhepi reridhu. Yen katemben mudhun ing arcapada, Bathara Kamajaya tansah malih rupa dadi raseksa alasan kang dikantheni sisihane kang arupa raseksi. Ananging kadhangkala Bathara Kamajaya uga malih rupa dadi macan kumbang. Ing lakon Partadewa, nalika Arjuna dadi raja tumrap para widadari ing kayangan Tinjamaya, jejuluk Prabu Kiritin, ndadekake praja Amarta ora ana kang mimpin. Jumenenge Arjuna dadi raja ing kayangan Tinjamaya nyebabake Puntadewa, Werkudara, Nakula lan Sadewa ninggalaka karaton Amarta kanggo ngudi dununge Arjuna. Nguningani yen krajan Amarta ora ana sing mimpin, Bathara Kamajaya ora tega, wusanane Sanghyang Kamajaya mudhun ing arcapada lan jumeneng nata sauntara ing krajan Amarta, jejuluk Prabu Partadewa. Ancase mung pengin njaga nagara Amarta supaya ora dirabasa lan dijeki dening para Kurawa. Sawise Puntadewa, Werkudara, Nakula lan Sadewa kasil nemokake Arjuna lan padha nglumpuk maneh ing Amarta, Bathara Kamajaya masrahake kalenggahan nata ing Amarta marang Prabu Puntadewa. Wandane Bathara Kamajaya iku Kinanti.
srikandi. Bathara Narada Patih ing Suralaya Sang Hyang Narada utawa Bathara Narada iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa weton Balai Pustaka, ing jagad pedhalangan Bathara Narada asale saka Kayangan Siddi Udhaludhal. Dheweke duwe sedulur telu yaiku Sang Hyang Pritanjala, Dewi Tiksnawati lan Sang Hyang Caturwarna. Bathara Narada duwe sisihan aran Dewi Wiyodi. Ing palakramane kalawan Dewi Wiyodi iku, Narada peputra Dewi Kanekawati kang sabanjure kapasrahake marang Resi Seta putrane Prabu Matswapati, raja ing nagara Wirata. Saliyane Dewi Kanekawati, Narada uga peputra Bathara Malangdewa. Bathara Narada iku disuyudi dening sapa wae kang srawung kalawan dheweke. Iku amarga Narada iku watake grapyak semanak. Narada uga kondhang alim, pinter ing
mandhita saengga antuk jejuluk resi. Saliyane iku praupane Narada uga bagus. Ing sawijining wektu nalika Narada mbangun tapa ing sandhuwure banyu samodra, tangane nggegem sawijining cupu aran Linggamanik. Nalika iku Narada mertapa kanthi pangajab antuk kasekten lan kawibawan kang luwih. Patrape Narada iku kaweruhan dening Sang Hyang Manikmaya kang sabanjure tumeka ing papan mertapane Narada. Sawise sapatemon, kalorone banjur andon wasis maneka ilmu, ananging Sanghyang Manikmaya ora bisa ngasorake. Kalorone banjur prang tandhing adu kekuwatan lan kasekten. Wusanane Sanghyang Kanekaputra bisa diasorake dening Manikmaya kanthi sarana aji Kemayam saengga Kanekaputra malih rupa dadi cendhek awake lan ala praupane Wiwit kedadeyan iku Sang Hyang
Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya. Kabeh Dewa lan Dewaputra suyud lan manut marang Narada karana kalantipan lan kapinterane. Malah Sang Hyang Manikmaya dhewe tansah antuk pituduh lan pamrayoga saka Narada. Tanpa Narada ing Suralaya, Ngarcapada bakal tansah kisruh. Kacihna akeh prekara kanggo ngatur Tribuwana lan racake uga angel ngudhari maneka prekara iku, Bathara Narada tansah seneng atine ngadhepi maneka prekara iku lan tansah kasil antuk dalan kanggo ngrampungi. Narada tansah bisa ngrampungi maneka prekara kanthi pratitis. Dening Batara Guru, Narada asring sinebut ´kakang´. Mula bukane nalika andon wasis maneka rupa ngelmu, Bathara Guru tansah kalah saengga nuwuhake rasa nesu marang Narada lan banjur nyepatani Narada. Ananging karana Narada duwe ngelmu kang luwih dhuwur, dheweke banjur sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya lan dianggep luwih tuwa. Wiwit iku Sang Hyang Manikmaya utawa Bathara Guru tansah nyeluk Narada kanthi sesebutan ´Kakang Narada´. Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi papat. Wahyu
Bathara Sambu Nate Kajabah Ngebur Samodra Susu
Bathara Sambu utawa Sambo iku putra pambarepe Sanghyang Manikmaya, panguwasa Tribuwana, saka garwa sepisanan, Dewi Umayi. Tembung Sambo tegese ambu utawa ganda, tanggung jawab, cukat trengginas, sinandhi, tangeh lamun, cetha lan tongkat utawa teken. Papan dununge Bathara Sambu ing Kayangan Swelagringging. Prameswarine Bathara Sambu jenenge Dewi Hastuti, putrane putri Sanghyang Darmastuti, ateges uga putune Sanghyang Tunggal lan Dewi Darmani. Bathara Sambu peputra cacah papat, yaiku Bathara Sambosa, Bathara Sambawa, Bathara Sambujana lan Bathara Sambodana. Bathara Sambo duwe hak pinuja dening para kang nganut agama Sambo (Hindhu) kanthi paugeran-paugeran kang mligi. Ing kitab Pustakaraja kayadene kang kapethik ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, dijlentrehake yen Bathara Guru ngutus Bathara Narada supaya ngandharake babagan agama cacah wolu marang Maharaja Kano/Kanwa kang jumeneng nata ing nagara Purwacarita. Ing wektu iku Bathara Narada nampa katrangan babagan paugeran-paugeran ing agama Syiwa, Sambo, Brahma, Indra, Bayu, Wisnu, Kala lan Durga. Bathara Sambo nate jumeneng nata ing nagara Mendhangprawa lan jejuluk Sri Maharaja Maldewa. Patihe aran Resi Acrakelasa kang watake jujur lan
Ing lakon Tirta Amerta, Bathara Sambo dadi paraga baku karana nampa jejibahan saka Bathara Guru supaya mimpin upaya ngebur samodra susu ing Kisranawa.
Cendrawasih, nalika ngebur samodra iku Bathara Wisnu dadi landhesan kanthi cara njilma dadi kewan bulus aran Akupa. Tindhihe Gunung Mandara lan Bathara Basuki kang arupa kewan ula dadi taline. Dene tenagane dipasrahake marang para raseksa kang dipimpin dening Kala Pracinti lan Kala Rau. Dene lakune ngebur samodra iku dicritakake kaya mangkene. Sirahe Bathara Basuki kang arupa kewan ula dicekel dening para raseksa lan buntute dicekel dening para dewa. Sala bolongan kang dibur metu mbulan kang dikantheni Dewi Laksmi, omben-omben anggur, jaran putih aran Uceswara, manik kestuba kanggo kalung Bathara Wisnu, bokor putih isi banyu Amerta kang digawa dening Bathari Danwantari, gajah putih aran Herawana kang sabanjure diingu dening Bathara Indra lan sing pungkasan banyu racun calakuta. Para dewa ora nglegewa yen banyu calakuta iku bisa mateni, lan nalika para dewa ngelak banjur rebutan banyu racun calakuta iku. Wusanane akeh dewa kang mati. Bathara Guru uga ngombe banyu iku, nanging isih kuwawa mutahake. Kahanan iku ndadekake gulune Bathara Guru dadi werna biru karana racun kang dikandhut banyu calakuta iku. Ing wektu iku Bathara Guru banjur jejuluk Nilakanta. Nalika Dewi Laksmi metu saka samodra susu lan nggawa bokor putih isi banyu Amerta, banyu iku banjur dadi rebutan ing antarane para raseksa lan dewa. Para raseksa kasil ngrebut banyu Amerta iku. Bathara Wisnu banjur ngupaya murih bisa ngrebut banyu iku. Kanthi cara malih wujud dadi raseksa wusanane Bathara Wisnu kasil ngrebut tirta Amerta lan bisa kanggo ngusadani para dewa kang keracunan banyu calakuta. Para dewa kang mati uga bisa urip maneh sawise ditetesi tirta Amerta. Raseksa Kala Rau kang kepengin ngrebut bokor putih isi tirta Amerta banjur memba-memba dadi dewa. Nanging nalika Kala Rau sedya ngombe banyu Amerta iku, Bathara Wisnu kasil manah gulune Kala Rau nganggo Sanjata Cakra. Gulune Kala Rau pedhot saknalika, ananging ora mati. Gembunge Kala Rau tiba ing bumi dadi lesung. Dene sirahe kang tetep urip pengin males Bathara Surya lan Bathara Wisnu. Nalika Kala Rau kasil minangkani sumpahe bakal males
Mahabarata dikenal minangka raja ing krajan Gandaradesa lan jejuluk Prabu Gandara. Ananging ing pedhalangan mung sinebut Sengkuni. Ing Purwacarita dikenal kanthi aran Trigantalpati. Dene ing Pustakaraja jenenge Arya Suman. Ing crita wayang Jawa,
Sakuni duwe sisihan aran Dewi Sukesti lan duwe anak Surakesti. Dene ing jagad pedhalangan, Sakuni duwe anak telu yaiku Arya Antisura, Arya Surabasa lan Dewi Antiwati kang banjur dadi sisihane Udawa, patih ing krajan Dwarawati. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sawijining dina Arya Sakuni antuk warta yen ing nagara Mandura/Matura ana sayembara perang tandhing kanthi bebana Dewi Kunti/Dewi Prita kang banget sulistya ing rupa. Sakuni kepengin melu mupu sayembara iku. Sabanjure Sakuni mangkat menyang nagara Mandura dikancani sedulure wadon, Dewi Gendari. Ananging tekane telat, sayembara wus kasil dimenangake dening Pandhu lan Dewi Kunti wus kaboyong tumuju Astina. Sakuni banjur nyusul lan kasil nemoni Pandhu ing dalan. Dewi Kunti banjur dijaluk dening Sakuni, ananging Pandhu tetep ora gelem masrahake. Wusanane dadi perang tandhing antarane Pandhu lan Sakuni. Sakuni kalah lan banjur masrahake sedulure, Dewi Gendari, marang Pandhu. Pangajabe, Dewi Gendari bisa palakrama kalawan Pandhu, kang ing tembe mburi bakal sinengkakake nglenggahi dhampar keprabon Astina. Ananging, wusanane Dewi Gendari dipilih dening Drestarastra supaya dadi sisihane. Karana iku Sakuni banjur dumunung ing Astina. Sakuni krasa wis digawe gela dening Pandhu. Dene Pandhu dhewe sabanjure diangkat dadi raja Astina jejuluk Prabu Pandhudewanata. Ananging paprentahane ora suwe. Sawise Pandhu surut, dening Begawan Abiyasa krajan Astina dipasrahake marang Drestarastra. Sakuni banjur nyumadhiyakake sakabehe kanggo minangkani gegayuhane nguwasani krajan Astina.
lakon Bale Sagalagala. Kanthi mangkono Sakuni kasil nglenggahi kursi mahapatih Astina nalika Drestarastra nyekel paprentahan krajan Astina sakpatine Pandhu. Anak turune Drestarasta, ya Sata Kurawa, sabanjure sinengkakake ngaluhur minangka para pangeran Astina. Pambarepe Kurawa, Duryudana, sinengkakake minangka Prabu Anom/Pangeran Adipati, calon raja Astina. Dene para Pandhawa kasil disingkirake saka Astina, saengga Prabu Duryudana bisa nyekel paprentahan Astina. Sakuni ora mung prigel lan wasis babagan paprentahan lan tatapraja, ananging uga prigel olah kaprajuritan. Sakuni duwe pusaka arupa cis utawa tombak cendhek kang duwe kasekten bisa nekakake banyu yen ditancepake ing lemah. Nalika
nalika mberot saka cekelane Sakuni. Dewi Kunti banjur ngucap sumpah ora bakal nutupi dhadhane yen durung disarati kemben saka kulit awake Sakuni. Ing tembe mburine, ing perang Baratayuda, Sakuni kasil diperjaya dening Bima. Sumpahe Dewi Kunti bisa kasembadan ing babak pungkasan perang Baratayuda kang sinebut lakon Rubuhan. Sakuni metu ing palagan perang Baratayuda mimpin wadyabala saka Gandaradesa. Ing paprangan iku, sedulur lan wadyabala senapati andhahane akeh sing mati. Kanthi numpak kreta perange, kang sawanci-wanci bisa dadi prau, Sakuni banjur nancepake sanjatane arupa cis ing
perang dadi garing maneh. Wusanane Sahadewa kasil njebol kreta perange Sakuni. Sakuni banjur diglandhang metu lan banjur diajar dening Sahadewa. Ananging karana culikane, Sakuni kasil mlayu lan ngendhani cengkremane Sahadewa.
Bima kang tansah waspada meruhi polah tingkahe Sakuni lan banjur ngoyak playune. Bima kasil ngrangket Sakuni, sabanjure Sakuni diperjaya dening Bima lan kulit awake banjur dibeset. Kulite Sakuni dipasrahake marang Dewi Kunti kanggo minangkani
Tanggap, Climut, Mlenyak kang nggambarake watake kang trengginas, pinter micara, ala atine, culika, julig, candhala, dengki, jahil methakil, srei lan dahwen open. Dedeg piyadege wungkuk, kempong, perot lan thuyuk-thuyuk. Kridhane Sakuni dicritakake ing lakon Pandhawa Dhadhu, Gandamana Luweng, Duryudana Gugur utawa Rubuhan lan Sengkuni Gugur.
Wisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin. Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake Prabu Niwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka. Wisanggeni lair saka guwa garbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene. Wisanggeni uga kondhang minangka wayang sing mbranyak, raine bagus nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marang sapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus. Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati. Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan. Dewi Mustikawati njaluk wewaton gambaring jagad marang Wisanggeni lan Prabu Sitija. Yen Wisanggeni utawa Prabu Sitija bisa minangkani penjaluke iku, Dewi Mustikawati saguh dadi sisihane. Wusana Wisanggeni sing kasil nggawa gambaring jagad lan
banjur dipasrahake marang Dewi Mustikawati. Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening Sanghyang Wenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati. Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisa nemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang. Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeni yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati. Kabeh kulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, Dewi Dresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.n Dene kawitane Arjuna rabi kalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba. Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan Niwatakawaca. Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran. Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi. Prabu Kalimantra Uwong yen wis darbe samubarang tur rumangsa digdaya kerep-kerepe banjur takabur. Semono uga Prabu Kalimantara, ratu saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna. Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana. Ana ing negarane sing gedhe lan jembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan, prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan. Para nayakane prasasat ora ana kang ora duwe kasekten. Para agul-aguling praja mau, ing antaraning kaya ta Arya Sarotama, Ardadhedhali, Tunggulnaga, lan Karawelang. Sang nata uga kagungan titihan garudha yaksa aran Banarata, ndadekake Prabu Kalimantara saya diwedeni dening para ratu saindenging ndonya. Ringkesing crita lelakone Prabu Kalimantara iki, nuju sawijining dina sang prabu nglurug perang menyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kang bakal dikarsakake minangka garwa prameswari. Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arep mbalekake bala raseksa kang nggunggahi kahyangan iku. Nanging wadya dorandara tetela ora kongang nadhahi yudane para manggala perang wadyabalane Prabu Kalimantara sing racak-racake padha dhugdheng kuwi. Wadya dorandara keseser perange, dhinawuhan padha mundur. Kori Selamatangkep age-age ditutup. Para raseksa ngepung rapet Repatkepanasan. Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa Prabu Kalimantara sawadya iku. Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisa disemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu padhepokane Begawan Manumayasa. Sang begawan iku apeputra loro, yakuwi Bambang Sekutrem lan Bambang Sriyadi utawa Bambang Sriyati. Kekarone marisi sipat lan budi luhure kang rama. Hyang Narada, sarawuhe ing Pratapan Wukir Ratawu banjur ngendika marang Begawan Manumayasa yen ngersakake mundhut putrane Begawan Manumayasa, ya Bambang Sekutrem, kinarsakake minangka jago kanggo munah satru sekti Prabu Kalimantara sawadya kang ngunggahi Suralaya. Sadurunge budhal, dewa maringi nugraha sanjata panah aran Pasopati marang Bambang Sekutrem. Sawise matur sendika, Sekutrem banjur methuki Prabu Kalimantara sawadyabalane kang kandheg ana jaba amarga gapura lawang seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan. Bareng
rowang marepegi, Prabu Kalimantara cingak. ³We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsa
lumrah. Sing jenenge para dewa dhewe, kang padha nduweni kadigdayan wae wis ora ana sing kuwawa nandhingi yadaningsun, kok iki.«´ mangkono batine Prabu Kalimantara. Prabu Kalimantara banjur ndhawuhi titihane, garudhayaksa Banarata supaya nladhung Sekutrem. Ananging Sekutrem wis siap. Jemparing Pasopati linepasake ngenani Garudha Banarata lan Prabu Kalimantara pisan. Prabu Kalimantara nggereng sarosane, banjur ambruk ndhepani bantala, nemahi pati bebarengan karo titihane. Kaget semu
Sekutrem. Ananging sing dikroyok iku satriya srayaning dewa sing banget prigel ulah sanjata. Wadya raseksa padha sirna gempang tan mangga puliha. Lan eloking lelakon, dene kuwandane Prabu Kalimantara banjur malih dadi senjata pusaka Jamus Kalimasada. Kuwandane para manggala uga dadi gegaman kang tembene dadi pusakane Pandhawa. Widura Ora Kendhat Widura ing jagad pedhalangan kondhang kanthi sesebutan Yamawidura. Dheweke iki anake Prabu Kresna Dwipayana/Abiyasa/Wiyasa, raja nagara Astina lan prameswarine Dewi Datri. Arya Widura duwe sisihan sing jenenge Dewi Padmarini, anake Prabu Dipacandra. Kekarone nurunake anak sing jenenge Sanjaya lan Yuyutsuh. Dene sedulur
kanthi kupiyane ngupaya supaya antarane Pandhawa lan Kurawa bisa bedhamen. Widura tansah nandhesake yen Pandhawa lan Kurawa iku isih sedulur lan ora liya anak-anak sedulure. Ing kupiyane iki, Widura dibiyantu Sanjaya. Widura sabanjure nemoni Begawan Wiyasa, Prabu Matswapati, Resi Bisma, Resi Krepa, Pandhita Durna, Prabu Drupada, Prabu Drestarastra, Sri Kresna, Prabu Yudhistira lan Prabu Suyudana kanggo mujudake bedhamen antarane Pandhawa lan Kurawa. Widura uga sing nulis piagam sing wose masrahake Astina saka Wiyasa/Prabu Kresna Dwipayana matang pamangku krajan, yaiku Prabu Drestarastra, sawise Prabu Pandudewanata mangkat. Bab iki dilakoni Widura kanggo mujudake bedhamen lan nyawijine kabeh kulawarga Astina. Arya Sakuni, tukang mitenah, lan Karna sing duwe rasa sengit kepati-pati marang Pandhawa kasil merbawani kabeh sikep lan panemune Prabu Duryudana/Droyudana, nanging amarga trampil lan pintere Widura, Pandhawa ngalah lan njaluk marang Kurawa kanthi lantaran Sanjaya yen Pandhawa gelem nampa separo krajan Astina, yaiku Awistala, Wrekastala, Waranawata, Mukandi lan Amasana. Ananging, Prabu Duryudana ora sarujuk lan nulak sikep Pandhawa sing gelem ngalah kasebut. Wiwit kawitane, Kurawa pancen duwe karep kanggo nyirnakake Pandhawa. Ing kedadeyan Krukmandala, Widura nulungi Pandhawa kanthi cara nggawe trowongan saengga Pandhawa bisa kalis saka bebaya kobongan sing digawe dening Kurawa. Kedadeyan iki dicritakake ing lakon Bale Sigala-gala. Ing kedadeyan toh-tohan dhadhu, lakon Pandhawa Dhadhu, Widura wus ngelingake Yudhistira supaya ora nampa panantange Duryudana, ananging Yudhistira ora nggape, saengga Pandhawa lan Dewi Drupadi kelangan kabeh kaskayane lan diina entek-entekan dening Kurawa lan kudu urip kaningaya mataun-taun. Kanggo nuduhake bektine marang kakange sing wuta, Drestarastra, Widura mrentahake Sanjaya supaya tansah ngantheni, njaga lan ngladeni. Sawise tandha-tandha bakal pecahe perang Baratayuda sansaya cetha, Widura banjur rundhingan kalawan anake, Sanjaya lan Yuyutsuh kanggo nemtokake sikep. Sawise rundhingan wola-wali, wusana Widura lan anak-anake netepake putusan sing manteb. Lan wusana, Widura lunga ninggalake kedhaton lan mbangun tapa ing satengahing alas. Widura duwe papan dunung ing wewengkon kedhaton Astina sing dumunung ing mburi wewangunan kedhaton, jenenge papan kasebut Pagombakan. Sawise perang Baratayuda rampung, Pandhawa nguwasani krajan Astina lan ngupaya mbangun maneh kabeh tinggalane Kurawa. Pandhawa ngudi wong sing kudu dimulyakake lan antuk pakurmatan tanpa pepindhan amarga kridhane, yaiku Widura, amarga pancen gedhe labuh-labete tumrap Astina lan Pandhawa. Ananging, Pandhawa ora kasil nemokake ana ngendi dununge Widura.
Sawijining dina, nalika Pandhawa kasil nemoni Widura sing nembe mertapa lungguh sendhen mandira (wit gedhe), para Pandhawa banjur ngresiki suket lan tetuwuhan sing ngupengi. Pandhawa nyedhak sedya ngaturake urmat. Yudhistira amarga saking ngurmati marang Widura arep sujud ing dhengkule Widura, ananging diwurungake amarga keprungu swara sing nyegah. Wose, swara sing keprungu iki nerangake yen Widura wus moksa lan butuh disampurnakake wadhage. Para Pandhawa banjur ngrakit pancaka lan nyulet geni kanggo ngobong
watak jujur, adhil, tliti, limpat lan anteng ngadhepi sakehing reridhu lan bebaya ing uripe.
Kawah Ari-ari Ditya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji. Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana putri telu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki. Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisa ngalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki. Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencut marang kasulistyane putri telu kembar kasebut. Ananging saka raja-raja lan satriya sing melu patembayan ora ana sing bisa ngalahake kasektene Wahmuka lan Arimuka. Nalika iku Dewabrata utawa Resi Bisma diutus bapake, Prabu Santanu raja Astina kanggo melu ing patembayan kanggo adhine, Citragada lan Wicitrawirya. Bisma banjur adhep-adhepan kalawan Wahmuka lan Arimuka. Katelune banjur perang tandhing rame banget. Kanthi pusaka lembing Kyai Salukat, Dewabrata kasil ngalahake Ditya Wahmuka lan Arimuka. Wahmuka banjur bali marang wujud asale yaiku kawah, dene Ditya Arimuka uga bali marang wujud asale, yaiku ari-ari. Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki iku anake Prabu Darmahambara, raja ing Giyantipura. Dewi Amba wus dipacangake lan Prabu Citramuka, raja nagara Srawantipura. Nalika Bisma kasil mupu patembayan lan mboyong Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki, ing tengah dalan Dewi Amba njaluk marang Bisma supaya diluwari amarga wus dipacangake lan Prabu Citramuka saka nagara Srawantipura. Nanging nalika Dewi Amba kasil sapatemon kalawan Citramuka, raja nagara Srawantipura iku wus ora gelem maneh nganggep Amba minangka pacanange. Miturut Citramuka, Amba wus dadi hake Bisma sing menang ing patembayan kanthi ngalahake pasanggirine Wahmuka lan Arimuka. Amba banjur nyusul Bisma maneh lan njaluk supaya entuk melu tekan Astina. Nanging Bisma ora gelem nampa baline Amba minangka putri Boyongan. Dene Amba dhewe tetep ndhesek Bisma supaya gelem ngejak tekan Astina. Bisma banjur nesu lan ngancam Amba nganggo sanjatane. Lan tanpa sengaja, panah sing pinenthang ing gandhewane Bisma kanggo ngagar-agari Amba ucul saka jepitan drijine Bisma. Panah iku ngenani dhadhane Amba. Sadurunge mati Amba nyepatani Bisma yen dheweke bakal males patine lumantar sawijining prajurit wanita titisane. Sepatane Amba kawujud ing perang Bharatayuda babak kapindho utawa Tawur. Bisma gugur ing tangane Srikandhi, prajurit wanita saka Pandhawa, sisihane Arjuna. Nalika iku Srikandhi kasusupan sukmane Dewi Amba.
Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe. Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon
kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton
Nalika Janaloka kacipuhan ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekarone didhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawa Sasikirna. Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante. Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawa Suyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati. Wusana, Gathotkaca diluwari saka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung kadidene dhaupe anak raja. Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ing Indraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala. Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta, tegese anake para Pandhawa. Lan saka
Srutanika (anake Nakula) lan Srutakarman (anake Sadewa). Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika pasanggrahane Pandhawa dirabasa Kurawa, yaiku ing Baratayuda babak katelu utawa Ranjapan. Pancawala bebarengan para senapati Pandhawa ngadhepi panempuhe Kurawa. Nalika Aswatama nylundup mlebu wewengkon Karaton Astina sedya mateni Parikesit, Pancawala mati dening Aswatama. Pancawala raket pasedulurane karo Anantasena, anake Bima lan Dewi Urangayu, anake Hyang Mintuna. Pracona kang Saktimandraguna Prabu Pracona iku raja ing nagara Tasikwaja. Wujude raseksa sing sekti mandraguna utawa widigjaya. Prabu Pracona pengin duwe prameswari sawijining widadari ing Suralaya. Prabu Pracona banjur pengin nglamar Dewi Gagarmayang. Dheweke ngutus ditya Kasipu kanggo mujudake gegayuhane. Nanging panglamare ditulak para dewa. Pracona banjur mrentah Kasipu supaya ngrabasa Suralaya. Wusana pecah paprangan
kalawan Prabu Pracona. Para dewa sing kasoran temen-temen banjur ngudi jago sing bisa ngimbangi pangamuke ditya Kasipu sakwadyabalane. Prabu Pracona ing jagad pedhalangan Jawa kondhang minangka raja krajan Gilingwesi. Dene ditya Kasipu ing jagad pedhalangan Jawa kondhang kanthi jeneng ditya Sekipu. Amarga kadhesek lan sansaya kasoran, para dewa banjur mundur saka pabaratan. Dewa banjur mintasraya Pandhawa kanggo ngadhepi panempuhe ditya Kasipu sakwadyabalane. Ananging amarga kuwat lan sektine ditya Kasipu sakwadyabalane, para Pandhawa uga kasoran lan ora
lan tetindhihe saka krajan Tasikwaja. Wusana, para dewa bisa nemokake jago kang bakal bisa nandhingi lan ngadhepi pangamuke ditya Kasipu. Jago kasebut ora liya Gathotkaca sing isih bayi, anake Arya Sena utawa Werkudara lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Gathotkaca banjur dijaluk dening para dewa lan bakal digegulang supaya menjila dadi sekti mandraguna minangka satriya ampuh pilih tandhing. Sawise digegulang ing kawah Candradimuka lan antuk kasekten saka para dewa arupa daya ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurenda, Gathotkaca banjur antuk prentah kanggo ngadhepi pangamuke wadyabalane Pracona. Nalika iku awake Gathotkaca dadi sansaya gedhe lan uga nuduhake kasekten sing ngedab-edabi. Lan wusana Gathotkaca kasil ngasorake lan mateni ditya Kasipu. Krungu patine ditya Kasipu, Prabu Pracona dadi nesu lan banjur metu ing pabaratan, mimpin dhewe wadyabalane lan bali ngrabasa Suralaya. Kridhane Prabu Pracona nggegirisi temen-temen, kabeh dewa sing ngadhepi padha kaweden lan kasoran. Gathotkaca banjur ngadhepi kridhane Prabu Pracona. Kekarone andon yuda rame banget. Nanging amarga saka daya kasektene sing pancen kaluwih-luwih awit digegulang para dewa ing kawah Candradimuka, Gathotkaca bisa ngatasi kridhane Prabu Pracona. Lan nalika Pracona lena, Gathotkaca kasil ngrangket awake Pracona lan banjur dipateni pisan. Sabanjure Gathotkaca dibiyantu para Pandhawa banjur ngadhepi prajurit-prajurit saka Tasikwaja. Para prajurit iku sawise weruh yen rajane wus mati banjur padha mlayu salang tunjang, golek slamet dhewe-dhewe. Gathotkaca lan
Munthilan (basa Indonésia Kacamatan Muntilan) iku kacamatan ing kabupatèn Magelang, Jawa Tengah, Indonésia. Muntilan dumunung ing jalur sepur tuwa tumuju Magelang sing saiki wis ora mlaku manèh. Kutha kacamatan iki dumunung ing jalur lelungan wisata tumuju Candhi Barabudhur saka Yogyakarta. Wiwitané minangka papan kalungguhan wedana, Muntilan dadi kutha dagang utama ing pèrèng kulon Gunung Merapi.
Ing kacamatan iki, ya iku ing désa Ngawèn dumunung sawijining situs arkéologi awujud candhi Buddha, ya iku Candhi Ngawen.
Désa-désa[besut | besut sumber]
Adikarta • Congkrang • Gandasuli • Gunungpring • Keji • Menayu • Munthilan • Ngawèn • Pucungreja • Sakarini • Sedayu • Sriwedari • Tamanagung • Tanjung
Ngablak • Ngluwar • Pakis • Salam • Salaman • Sawangan • Secang • Srumbung • Tegalreja • Tempuran • Windusari
Kabupatèn MagelangMunthilan, MagelangKabupatèn MagelangKabupatèn ing Jawa TengahJawa TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.13, 15 Maret 2016.
Assalamu’alaimum wr. Wb. Bapak – bapak, ibu – ibu warga negari Indonesia ingkang kinurmatan. Ing saben tanggal 10 November bangsa
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai
berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta
tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa
Wah uapik tenan mas…. :) sepurone mas mustova… aku wong suroboyo… :kikik: pengen takok carane masang emoticon nang nggone pesan comment koyok nggone sampean ngene iki yo opo mas? aku nggawe blogger mas :) nek sampean ngerti carane
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 222
Indonésia asring dipunuwali dados Drakula), inggih punika pangeran Wallachia ingkang gadahi kuasa ing taun 1448, lajèng ing 1456 ngantos 1462 lan ing taun 1476.[3]
Ing sejarah, Vlad misuhur badhè perlawananipun kaliyan èkspansi Kesultanan Utsmaniyah[4] lan hukuman kejam ing oiyambakipun ngelampahi ing musuh-musuhipun.[5]
Asma wikingipun Drăculea (ugi dipunsebat "Drakulya"), adedasar pinten-pinten dokumen, punika "putra sang naga", amargi ramanipun, Vlad II Dracul, ingkang nampi julukan kasebut amargi piyambakipun sampun gabung kaliyan Ordo Naga (Order of the Dragon). Dracul, asalipun saking basa Latin Draco, punika "dragon", inggih punika asalipun saking tembung ing basa Yunani
Dracon). Ing basa Rumania, Drac punika "iblis".
Julukan mekaten, "Țepeș" ("Penyula") asalipun saking karemenanipun nghukum tiyang kaliyan cara ing sula. Ing basa Turki Ottoman, punika dipuntepang kaliyan asma "Kazıklı Voyvoda" ingkang punika "Pangeran Penyula".
punika gesangipun, piyambakipun nyerat asmanipun ing saben dokumen kaliyan asma
dados saking kerajaan Hungaria), ing musim dingin taun 1431 saking Vlad II Dracul, lan punika cucu saking Mircea the Elder. Ibunipun dipunyakini punika istri kaping kalih
ayahipun ingkang saged angsal julukan the Dragon (Basa Rumania: Dracul) punika ing perjalanan ing Nuremberg kangge kawigatosan Ordo Naga. ing wanci berumur gangsal taun, Vlad nampi dados anggora Ordo.[1]
"Njenengan wegah nggih mirengke homili kula?" (Anda tak minat homili saya ya?) tanya Rama Agoeng. "Mboten, rama. Kula mireng pangandikan panjenengan lajeng rumaos dosa. Kula rak gadah kebon jembar ning kula nengke mawon" (
njenengan gadhah email terus melu Milis Unio mesthi ngertos ucapan-ucapane. Njenengan nggih isa ngerti ombyak lan rembugane rama-rama kanca Unio" (
Paguyuban saking Paroki Pringwulung (Paguyuban dari Paroki Pringwulung)
Sugeng rawuh ndika sadaya (Selamat datang bagi Anda semua)
isla ayas sing uadoh ndek paran gak osi ngapusi, karo opo sing onok ndek njero ati. Eleng waktu iku jaman sik ndek malang,… (nenjap) Taon 1990-1993 karo arek2 budal nang GAJAYANA ndelok MECKY
Kepanjen (saiki embuh dadi jalan opo ? ) ndek kono onok warung kopi, karo ngopi omong2an, yo onok sing ngomonge gak enak “gae opo ndelok bal ae adoh2 nang malang…., tapi yo onok sing ngertakno yok opo Nganem gak ?” Lha wong jenenge seneng karo AREMA ( masyo kalahan ) aku gak peduli mek mental kudu rodok kandel titik soale sak liyane duwit cukup gawe numpak karo tuku tiket yo,… ketir2 lek ditarget arek2 dewe. ( lak moleh Mlaku,…….. hueehehehehhehee )
Lha ndek paran kene rek,… aku wis onok pirang2 taon ( uakehhh taon ) gak tau ndelok Bal langsung ndek STADION ( ndelok mek liwat TV ikupun lek AREMA sing maen) tapi yo ngono ojok salah masyo aku ndelok ndek
koyok2 aku kudu mencolot mlebu TV gabung karo arek2 (koyok wong gendeng yo,… ) gak popo !
Dadi intine memang AREMA gak Kemana-mana Tapi ada Dimana-mana memang terbukti ! cuma kadang yo onok wis ngerti podo2
wong nge mlengos,….. ! ( wuik,… sombonge wong iki wong malang tenan ta kaos e thok ), lha sing lucu
karo sing gawe soak arema bareng tak jak ngomong osob kiwalan tibakno arek Flores yo gak popo sih,.. (aku bangga ternyata AREMANIA duduk wong ngalam thok ) tapi isine rek,….. aku diguyu-guyu karo wong sak ANGKUTAN UMUM ( kok pas sing numpak akeh wong jowone )
Yo wis rek yo,…. AYO sing Rukun ( nebar Perdamaian ndek endi ae ) lha liwat ONGISNADE.NET iki salam ae gawe
sing wis pirang2 taon gak moleh,……..
aku sing wis suwe,…… gak tau kumpol konco2 arema liyane,…
kesehatan…dadi uripku entek ndek rumah sakit terus…
pancene ngono sam,,,,kenangan2 ndisik lek dieleng-eleng, trus opo maneh lek ndelok Arema niam ndek tv, aku jan koyok wong
ndek kene onok bengkel sing duwe kera ngalam nasip, bengkele jenenge Bengkel Arema, ayas asaib ngumpul2 ndek kono, y’opo yo…rasane enak ae lek kumpul podo karo kera ngalame, hehe…ayas osi ngomong osob walikan karo arek2…
soak Arema karo tak kethokno pistolku,lek onok bonek karo sakera macem-macem yo tak pecah ndas’e karo pistolku. Sakjane aku wis
april 2015 kl. 00.43Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun
Saiki Kusuo no Psi Nan 20 - Page 1
Kempladheyan ngejak sempal : sedhulur ngajak susah (saudara ngajak susah)
Ilmu iku kalakone kanthi laku. Digembol ora mendosol, ditular ora ngabar, diguwang ora gemblondhang.
Saiki Kusuo no Psi Nan 46 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 46 :
lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Waalwijk&oldid=1032424"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 12 Maret 2016.
wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging
Ing jaman samangke pranatan nagari sampun tumindak sae lan jampinipun sampun wontên, sanajan botên sagêd nyarasakên babarpisan, nanging ingkang sakit dipun jampèni kraos ènthèng.
1. Leprah maculosa katingal blêntong-blêntong abrit, trêkadhang bundêr utawi botên têmtu gambaripun, asring ingkang blêntong-blêntong kêmpal lajêng dados wiyar, manawi dipun grayangi ragi mandhukul utawi anggrênjêl, langkung mandhukul tinimbang kulit ingkang saras. Limrahipun kulit ingkang blêntong-blêntong wau ragi botên kraos dipun jiwit utawi dipun cublês dom, trêkadhang kulit ingkang sakit blêntong-blêntong wau katingal pucêt tinimbang kulit ingkang saras.
2. Leprah tubêrosa, kulit ingkang sakit katingal pating prongkol abrit sêpuh utawi sawo matêng, kulitipun ingkang mrongkol ragi nglothok sawatawis, yèn sampun sawatawis wulan ingkang mrongkol dados atos. Limrahipun kulit ingkang mrongkol wau katingal ing rainipun ingkang sakit ing alis, kulit ing bathuk sami nglunthung, lambe dados kandêl, rambut alis sami ambrodholi, godhohing kuping sami abuh kandêl abrit, ingkang sakit warninipun kados singa barong (leeuwengezicht), trêkadhang mripat katrajang, tlapukanipun lajêng sami abuh abrit, ing gulu lan ing ngandhap wang thukul klanjêripun, manawi tangan lan sukunipun ingkang sakit katingal mrongkol, ing thothok tangan tuwin sikut utawi ing garês inggih abuh abrit. Yèn lak-lakan ingkang sakit ing ngriku sagêd dados korèng, yèn ingkang mrongkol ing driji tangan lan suku utawi ing perangan badan sanès ngêmu nanah lan dados korèng, sagêd mrèmèn anggêpok balung, balungipun sagêd risak ajur, driji utawi tangan lan suku lajêng sagêd mrotholi.
3. Leprah anaesthetica, kulit ingkang sakit katingal sami mlêmbung utawi mlênthung isi toya bêning, yèn ingkang mlênthung wau sami pêcah lajêng dados korèng, utawi kulitipun dados pêthak lan klimis kilêng-kilêng, sagêd dados abrit. Sakawit dipun dêmèk kraos sakit, nanging dangu-dangu lajêng botên kraos lan warninipun dados pêthak tangsul raos (zenuwen) ing lêngên cakêt sikut dipun grayang katawis grênjêl gligir daging (spier) ing rai tangan lan suku mêngkêrêt tipis, lajêng balungipun
balungipun sagêd risak ajur, tangan driji utawi suku sagêd pruthul.
Jampinipun sêsakit leprah punika dèrèng wontên [wo...]
[...ntên] ingkang mustajab, nanging manawi sakitipun dèrèng kasèp, dipun jampèni dhoktêr sagêd saras.
1. Tiyang ingkang sakit botên kenging kêmpal kalihan tiyang ingkang saras.
2. Tiyang ingkang sakit kêdah dipun kêmpalakên ing griya sakit ingkang mligi kangge tiyang sakit punika.
3. Tiyang ingkang sakit botên kenging lados têtêdhan utawi sanèsipun, botên kenging dados tukang cukur, tumrap èstri botên kenging dados juru umbah-umbah.
Panganggenipun utawi kacu ingkang sampun kangge tiyang sakit punika kêdah dipun godhog lan dipun tawar.
Punika panjaginipun ingkang saras sampun cakêt kalihan tiyang ingkang sakit, awit manawi ingkang sakit watuk mêdal rêrêgêd ingkang ngandhut wijinipun sêsakit, môngka ingkang saras kaplêtikan utawi kacipratan inggih sagêd katularan, kacu rêgêd ingkang kangge ngusapi utawi nadhahi rêrêgêd saking cangkêmipun ingkang sakit, manawi kagêpok ing tiyang saras inggih sagêd nulari.
Influenza, sêsakit punika wijinipun dèrèng kasumêrêpan dening dhoktêr, ingkang limrah nularipun sêsakit wau jalaran ingkang saras sêsrawungan kalihan ingkang sakit tuwin rêrêgêd saking cangkêmipun ingkang sakit kalêbêt ing badanipun ingkang saras.
Ing môngsa pagêblug influenza tiyang ingkang saras sanadyan botên sêsrawungan kalihan ingkang sakit, suprandene sagêd katularan, bokmanawi ing hawa ingkang kasêrot dening tiyang ingkang kangge ambêkan sampun ngandut wiji sêsakit wau. Mèh sadaya tiyang sagêd katrajang dening sêsakit influenza, tandhanipun ing taun 1918?1919 sadonya waradin mèh sadaya tiyang katrajang sêsakit punika. Dados ing môngsa pagêblug, tiyang botên sagêd anjagi utawi anulak sêsakit wau.
Griyaning têtiyang sakit leprah, ing parêdèn Margasuku, Bêngkulèn.
Manawi kaothak-athik mênggah ingkang kasêbut nginggil wau pasêmonipun memba tiyang manêmbrama tuwin asung pambagya harja tumrap ing jiwa ingkang nêmbe manjanma, inggih jabang bayi wau. Samantên ugi tumrap ingkang gadhah griya, sanadyan ing wêkdal punika kêpêksa ngêdalakên wragad kathah minôngka pisêgah tamu, nanging sajak botên rinaosakên, malah ing sêmu katingal bingah. Mila makatên sabab piyambakipun mêntas nampi pasihaning Hyang Maha Agung, inggih punika gadhah anak wau akanthi wilujêng dalah biyungipun.
Ing wanci lingsir dalu, ing sasêlaning swara pangêliking juru maos,
Inggih punika swara gêdêring têtiyang sami main kêrtos gangsal, ingkang toh-tohanipun botên misra, yèn cinôndra ing ngriku kados ênggèning têtiyang amangun suka, nanging ugi dados satunggaling pratôndha ing wêkdal samantên nadyan padhusunan mirah arta. Dados mênggah kawontênan wau inggih manjing pasrèning papan pajagongan ugi.
Kocap para sêpuh lênggahipun angêmpal sami sêpuh (miyambak) sawênèh wontên ingkang sadangunipun namung tansah anjingglêng ngêmatakên suraosing sêrat ingkang sawêg kawaos, memba pakartining murid ingkang pinuju winêjang dening gurunipun, babagan ngilmu sajati. Kosokwangsulipun tumrap ingkang drêmba, wontênipun ing ngriku namung tansah ngantuk athêklak-thêkluk labêt saking kêtuwukên têtêdhan, punika sadaya yèn rinaos malah amêwahi pantês. Têtiyang samantên kathahipun wau, satunggal-satunggalipun botên wontên ingkang anggadhahi raos sêrik, sabab anggèning tansah pêpoyokan, garap-ginarap, punika dados cihnaning guyub rukun.
Sapunika lajêng nyariyosakên ing dalu mangsanipun wilujêngan nyapêkêni kirang sadintên, ngadat ingkang gadhah griya lajêng anggiyarakên pawartos dhatêng para ingkang sami jagong, bilih benjing dalu badhe dhawahing dintên jagong ingkang pungkasan, inggih punika nyarêngi mangsanipun wilujêngan nyapêkêni, ing ngriku ngiras nêdha tulung dhatêng para mitra, supados para sadhèrèk sanèsipun ingkang wêkdal punika botên wontên dipun undhangana.
Enjingipun para tamu wau inggih lajêng awêwartos saprêlunipun, mila ing dintên punika wanci sontên lêngjalajêng. kathah para èstri sami andilir dhatêng griyanipun ingkang nêmbe nglairakên kanthi ambêkta wujud pasumbangan warni-warni kados ingkang sampun kaandhar ngajêng, kathah-kathahipun uwos winadhahan ing baki punapa dhulang, pambêktanipun kaindhit katutupan ing kacu utawi suwekan mori. Lampah makatên punika saupami ing margi kêpapag pitêpangan sanèsipun ingkang dèrèng mirêng kabar, [ka...]
[...bar,] nuntên dipun kabari, mila pitêpanganipun wau ugi lajêng tumut ngêtut salampahipun, tur inggih kanthi ambêbêkta kados makatên. Sawangsulipun saking ênggèn bayèn, wêwadhah wau sampun kaisenan panganan dening tiyang ing ngriku, minôngka wangsulaning pasumbang, kawastanan: angsul-angsul. Angsul-angsul punika kathah kêdhikipun namung samurwat, watawis nyapiring, kabungkus ing godhong jati utawi godhong pisang, pambungkusipun kados caraning ambungkus brêkatan. Mila ngangge godhong jati, kajêngipun: manjinga sadhèrèk sajatos.
Sarêng ngancik ing wanci dalu, dhatêngipun para jagong langkung saking ngadat, dados saya kathah malih, labêt sampun kaundhangan sadèrèngipun, mila kawontênanipun inggih sangsaya rame. Kocapa ki juru maos, ing dalu punika rèhning dintên pungkasan, mila
sampun tamat. Samantên ugi ingkang gadhah griya inggih sampun nyadhiyani bêbingah tumrap piyambakipun, kadèkèk ing sacêlaking lênggahipun maos, barang awarni uwos watawis sapitrah winadhahan
ingkang winastan sajèn, malah trêkadhang mawi têtindhih arta f 1,- utawi langkung, punika kawastanan: sandhingan, enjingipun bibaran, barang punika kabêkta mantuk minôngka pituwasipun maos ing salêbêtipun sawatawis dalu wau.
Mênggah wêdaling ambêngan tumrap wilujêngan sapêkên punika ngadat kadhawahakên ing wanci jam 12 dalu, naluri kina kacariyos angêntosi sirêp kayon lan wontên kajêngipun. Dene wujudipun awarni sêkul tumpêng kanthi kêkuluban tuwin jêjanganan pêpak, ulam ayam lan sapanunggilanipun, kathah kêdhiking ambêngan manut kathah kêdhiking tiyang ingkang badhe ngêpang.
Mila dipun sêbut jêjanganan pêpak wau, liripun botên ngêmungakên gêgodhongan ingkang eca katêdha kemawon, malah dumuginipun gêgodhongan ingkang anggadhahi raos pait ugi dipun morakên, kados ta godhong pare, katès, gêmpol, luntas sapanunggilanipun kangge gudhangan. Mênggah ing kajêngipun: daya angsaripun anyawabana dhatêng ki jabang bayi. Rèhning sapunika sampun pupak pusêr, wiwita wanuh kalihan sari-sarinipun têtuwuhan wuluning bumi, supados tawar dhatêng sarap-sawan, sabab jabang bayi punika kaanggêp satunggaling jiwa ingkang nêmbe manjanma, saking ngalam kaalusan dhatêng ngalam donya, dados prêlu kêdah dipun manuhakên, inggih lêrês dèrèng sagêd nêdha, namung sagêda kasawaban saking daya alus kemawon, utawi kêtumusan saking toya sêsêpaning biyung. Badhe kasambêtan.
Pulo Selon punika tumrapipun bôngsa Jawi kêgolong sampun kêrêp mirêng, nanging pakêcapanipun santun dados: Selong. Tuwin miturut cêcariyosan kala ing jaman rumiyin nalika pulo wau dipun kuwaosi bôngsa Walandi, nate kangge ngendhangakên para luhur Jawi, ingkang akajêng kakendhangakên dhatêng pulo Selon (Selong), wusana lajêng kacêkak namung dipun wastani: kaselong, saha salajêngipun têmbung kaselong wau dados têmbung gêsang, sanadyan wontên prayagung luhur ingkang kakendhangakên dhatêng pundi kemawon, inggih dipun wastani kaselong. Dene dumuginipun ing sapunika, ing pulo Selon wau kathah turunan bôngsa Jawi, sanadyan sipatipun Jawi sampun ical, nanging taksih ngrumaosi gadhah êrah Jawi.
Pulo Selon punika pasitènipun loh, pamêdalipun warni tèh, kapas, karèt tuwin manis jangan. Palabuhanipun nama Kolombo, dados ampiraning kapal ingkang layaran saking Eropah dhatêng tanah ngriki.
Têtiyangipun siti ingkang kathah asli saking Hindhu ngajêng, ingkang kathah piyambak dipun wastani bôngsa Singa, jalêr èstri sami ngingah rambut, malah ingkang jalêr sami gêlungan saha cundhuk sêrat plêngkung kados tiyang Surakarta nalika taksih sami ngingah rambut. Bôngsa punika kêgolong ingkang unggul piyambak, inggih punika ingkang sami dados pangagêng, nguwaosi siti punapadene griya, manggèn wontên ing papan ingkang loh. Tumrap laladan ingkang sisih lèr, dipun dunungi ing bôngsa Tamil, punika inggih dados bôngsa ingkang katingal, katiganipun dipun wastani bôngsa Wedhah, punika kêgolong bôngsa ingkang asor piyambak, kadosdene taksih tiyang wanan, inggih punika ingkang baku tiyangipun siti sayêktos, panganggenipun taksih cawêtan, panggêsanganipun ambêbêdhag mawi dêdamêl jêmparing tuwin tumbak, manggènipun wontên ing guwa-guwa utawi manggèn ing griya ingkang taksih prasaja sangêt.
Miturut cariyos gêgayutanipun kalihan ing nginggil, misuwuripun pulo Selon, jalaran ing ngriku ing kinanipun kanggenan wajanipun Sang Budha, ingkang lajêng dados pêpundhèn wontên ing nagari Kandhi. Ngantos sapriki ing sabên taun sapisan, ing Kandhi kadhatêngan têtiyang saking ngamônca ewon dhatêng candhi ingkang dipun wastani Waladhah Maligawah, inggih ing ngriku punika papan pangrimataning wajanipun Sang Budha. Kapitadosan wau botên beda kados patraping tiyang minggah kaji.
Jalaran saking misuwuring kawontênanipun ing pulo ngriku,
saha lajêng sagêd ngêsur tumindaking para nangkoda sanès anggèning candhak-kulak wontên ing ngriku, malah salajêngipun [sa...]
[...lajêngipun] nguwaosi wontên ing ngriku, saha sarêng ing taun 1505, panguwaosipun saya agêng, lajêng sagêd gêgayutan kalihan
bôngsa ngamônca. Nanging dangu-dangu lajêng dados pasulayan, Sang Prabu kasêsêr linggar saking prajanipun dhatêng Kandhi. Bongsa Portêgis saya ngangsêg.
Nanging kala samantên pangangsêging bôngsa Portêgis lajêng kandhêg dening rêkaosing
têtiyang ing parêdèn botên kenging dipun angsêg.
Salugunipun kala samantên tumrap bôngsa ing ngriku anggèning sêsrawungan kalihan bongsa Portêgis kathah bathinipun, amargi sagêd nyinau dhatêng kagunan warni-warni, kathah ingkang sagêd nelad, mila sarêng jumênêngipun nata Prabu Sinha I kadugi nandhingi bôngsa Portêgis, tandangipun botên nguciwani. Saha sarêng jumênêngipun Prabu Sinha II lumawanipun saya mitadosi, satêmah bôngsa Portêgis kasêsêr, wusana wangsul namung sagêd manggèn ing Kolombo sakiwa-têngênipun. Wiwit punika tumindaking padagangan ing ngriku kanthi kasantosan, têgêsipun mawi jinagi ing dêdamêl.
Dangu-dangu dayanipun bôngsa Portêgis wontên ing ngriku saya suda, dening sabab warni-warni. Ing ngriku kasusul dhatêngipun bôngsa Walandi, inggih punika ing taun 1602, ambêkta kapal kêkalih, lajêng sagêd têpang rêmbag kalihan ratunipun ing nagari ngriku, saha lajêng nyraya murih kesahing bôngsa Portêgis saking nagari ngriku. Wusana kalampahan bôngsa Walandi sagêd unggul, saha dumugining taun 1658 nguwaosi Kolombo tuwin Yaphnah.
Hertog von Gloucester kalihan Gupêrnur ing Selon (ingkang lênggah ing têngah) nalika anjênêngi pahargyan wontên ing Selon.Sasampuning tumindaking among dagang bôngsa Walandi tumindak sae, lajêng tuwuh sabab malih saking tindakipun nata ing Kandhi, inggih punika atindak siya wêwakil Walandi ingkang sowan dhatêng sang nata, malah wontên ingkang dipun pêjahi punapa. Wusana kalampahan dipun lurugi, saha kalampahan sagêd ngêbroki
padununganipun lami, ing ngriku nalika wontên ing margi tansah dipun ganggu damêl dening têtiyang siti.Salajêngipun bôngsa Walandi sagêd nyêpêng
kalih, inggih punika golonganing tiyangipun Kumpêni tuwin tiyang mardika. Ing kala samantên tumindaking padagangan ing ngriku jor-joran kalihan bôngsa Inggris, wusana panguwaos ing ngriku gêntos dhawah Inggris.Adêgipun gupêrnur Inggris kapisanan ing ngriku ing taun 1793, kala samantên ingkang jumênêng nata ing Kandhi Sri Wikamaraja Sinha, ing sakawit gêgayutan kalihan Inggris sae, nanging wusananipun inggih dados pasulayan malih, saha salajêngipun sang nata kenging kacêpêng, inggih punika ing taun 1815, lajêng kakendhangakên dhatêng Madras, ing taun 1832 sang prabu seda. Panguwaosipun Inggris 1 89 3têtêp wontên ing ngriku, nguwaosi kawontênanipun ing ngriku sadaya. FALSEDumugining taun 1934 nalika Hertog von Gloucester putra nata Inggris badhe dhatêng Ostraliyah anjênêngi adêging nagari Melbourne sampun satus taun, mampir dhatêng Selon, maringakên makuthanipun Raja Kandhi, ingkang ing kala taun 1815 kabêkta dhatêng Inggris. Nalika maringakên wangsuling makutha wau kanthi pahargyan agêng-agêngan.Ingah-ingahan Ulam ing Blumbang BoldIng dhusun-dhusun bawah kabupatèn Magêlang kathah tiyang ingkang sami ngingah ulam ing blumbang, ingkang langkung kathah tiyang ing bawah dhistrik Munthilan sarta bawah dhistrik Salam. Ulam ingkang kaingah wau inggih punika: gramèh, wadêr bang, tômbra bang, tombra bêndha, bêkèpèk, mèlêm, badhèr sarta karpêr. Ananging ingkang kathah ingkang dipun rêmêni ngingah: 1. gramèh, 2. wadêr bang, 3. tômbra bang, awit warninipun ulam tigang warni wau angrêsêpakên. Warnining gramèh punika wontên ingkang bule pêthak, wontên ingkang blorok, dene ingkang kathah warni klawu ijêm êndhasipun bêlang. Warninipun wadêr bang lan tômbra bang wontên ingkang jêne, wontên ingkang abrit gilap, lan ugi wontên ingkang klawu ijêm. Wujuding gramèh saèmpêr ulam kakap, bedanipun manawi gramèh yèn sampun ngumur 5?6 taun katingal wontên janggutipun, kadosdene cangkêming ulam katingal majêng manginggil. Wujudipun ulam wadêr bang saèmpêr ulam badhèr, wondene tômbra bang saèmpêr ulam bandêng, nanging tômbra bang langkung panjang.Jaman 25 taun sapriki ulam têtiga wau (gramèh, wadêr bang, tômbra) namung kangge ingah-ingahanipun têtiyang ingkang kacêkapan kemawon kangge kalangênan, sarêng jaman 10 taun sapriki sampun tular-tumular dhatêng pundi-pundi, kathah tiyang padhusunan ingkang sami ngingah sarana anêtêsakên piyambak. Dene ingkang nêmbe dipun ngrêtosi anêtêsakên ulam wadêr bang lan tômbra bang, wontên ugi ingkang mangrêtos nêtêsakên ulam gramèh, nanging sawêg satunggal kalih kemawon.Sadèrèngipun ngandharakên rekadayanipun nêtêsakên ulam, badhe anêrangakên bab balumbang ingkang kangge ngingah ulam rumiyin.Balumbang ingkang kangge ngingah ulam punika ingkang kêlimrah ing padhusunan kadamêl wontên ing pakawisan, wontên ugi ingkang kadamêl wontên ing sabin, nanging taksih awis-awis, sarta pandamêlipun wau botên katandhing kathahing toya kalihan kathahing ulam ingkang dipun ingah, namung ambujêng rêmên kemawon, upami toya sakubuk (1m.³) trêkadhang dipun ingahi ulam ngantos satus, sampun tamtu kemawon lajêng kathah ingkang sami pêjah. Dene ingkang prayogi, sanadyan pandamêlipun wontên ing pakawisan, kêdah kapadosakên papan ingkang kêsorotan srêngenge, lêbêting toya sampun ngantos langkung saking ½ m. Badhe kasambêtan.R. Suparta, Magêlang. 1 90 7Rêmbagipun Sêmar lan Garèng BoldBab Prof. Voronoff.III.Sêmar: E, bingung pikiranaku ngrasakake omongmu ing bab prawan Amerikah kang isih kinyih-kinyih anglamar wong kakèk-kakèk Turki, Nala Garèng, nèk-nèke bae, si kakèk iki: olui (sugih dhuwit) dadi sing dimelik tinggalane ing besuk. Sabab bôngsa kana kuwi lumrahe nyandhung wit rada sênêng bangêt, akèh bae sing sanadyan dikon anglakoni sêtêngah urip, anggêre duwe
awujud pinaringan lanjar umur dening ingkang Kuwasa, nanging jênêngane mau rak iya kêsuwur, ta, hla nèk banjur nglamar, apa manèh yèn banjur dadi moprone, sadhela bae jênênge rak iya banjur kasuwur ing jagad.Sêmar: E, wong sêmbrana, apa prasasat angreklamêkake awake kuwi ane. Aku ora arêp maido, bokmanawa iya ana bênêre omongmu mau, mung bae sing kaya ngono kuwi iya ora kêna yèn banjur ditêpakake marang sadhengah uwong, apa manèh marang tuwan propesor sagarwane. Sabab tuwan Propesor Phoronoph iki pancèn wong pintêr têmênan, lo kuwi miturut omongane layang-layang kabar.[Grafik]Garèng: Ora, ma, miturut caritane layang kabar, jarene tuwan propesor iki bôngsa Prancis,
kanggo jaman saiki, sing ngati-ati marang jênêngan. Mêngko Walônda: Mênir Sêtikasônta, diundang: Mas bèi, iya mêsthi bae yèn banjur mlerok dawa. Sabab saiki iki pancèn akèh wong sing mlêbu dadi bôngsa liya, nanging jênêngane lawas isih nginthil. Mêngkono uga tuwan Propesor Phoronoph, saka jênênge ya wis kêtara yèn dhèwèke kuwi bôngsa Rus, nanging saikine wis dadi bôngsa Prancis. Malah anggone mrasuk dadi bôngsa Prancis kuwi nalika yuswa 17 taun. Sarta wiwit yuswa samono mau iya têrus ana ing Pêrancis. Sakolahe iya têrus ana ing kono, dadine dhoktêr iya ana ing kono. Malah pirang-pirang taun lawase dadi panggêdhening dhoktêr tukang ambêdhèl ana ing rumah sakit ing kutha Paris. Saiki jarene yuswane tuwan propesor wis 60 taun. FALSEGarèng: Wèh, hla iya wong wis 43 taun anggone ana ing Prancis, têmtune carane Rus iya wis lepyan kabèh. Apa manèh lawase nganti samono taun, oraa lali, wong bangsane dhewe kiyi sing nyang nagara Walônda mung sêpuluh taunan, jarene cara Jawane iya wis: Irpol onslah babarpisan, wong rikala têkane ing
wis misuwur têmênan anggone bisa ngênomake uwong. Ya iku kayadene sing wis dikandhakake ing ngarêp, sarana mindhah klanjêring kêthèk mênyang badaning manusa. Dene nyobane mangkono-mangkono mau nalika taun 1920. Sing kanggo coban-coban wong wis umur 74 taun. Wong mau luwih dhisik dibêdhèl, pambêdhèle kurang luwih 40 mênit. Jalaran saka dibêdhèl mau, wong sing wis umur 74 taun mau, jarene tandang-tanduke, kacikatane lan kaprigêlane banjur padha karo uwong sing umur-umurane kurang luwih lagi 45 taun.Garèng: Wah, hla malah ukuman tumrape wong mau, sabab tôngga-tanggane mêsthine iya wis padha wêruh kabèh, yèn wong mau bakune wis thikluk-thikluk, kabèh-kabèh panyêbute mêsthi iya simbah. Nanging si simbah saiki rumasa kaya wong sing umur 45 taun, wong iya olèh sudan kok nganti 29 taun, têmtune rumasane iya bali kêmlancur manèh, sabanjure nuli kêpengin ... rabi manèh. Nanging anggêr niyate pêtengtang-pêtèntèng nêdya anglèncèri, sabên wong wadon pitakone: êmbah, tindak pundi, êmbah. Hara, apa ora bisa gawe kalêngêr kiyi ... Sêmar: Wiyah, kowe mono, sing mung kalêbu ing pikiranamu kuwi ora liya mung le arêp rabi manèh. Apa ing donya kuwi ora ana kanikmatan utawa kasênêngan liya-liyane manèh kajaba rabi. Nèk aku wis rumasa nikmat lan mupangat yèn sabên dinane bisa tanpa gothang anggonku nyêmbah marang Ingkang Kuwasa. 1 92 7Garèng: Wah, mula iya mathuk bangêt pangandikamu kuwi, ma, mula iya kudu mangkono kuwi pangandikane priyayi sing wis ... jêmpo. Nanging tumrape wong sing kaya aku kiyi, isih ngarah bangêt mênyang ganjaran lan bokbanawa bokmanawaiya saka gêdhening wêlasanaku. Yèn ana wong wadon sing durung omah-omah, kuwi atiku mung banjur wêlas thok bae, upama bisaa
talencengan mêngkono rêmbugane. Saiki padha ambanjurake rêmbuge ing bab Tuwan Propesor Phoronoph mau. Miturut ujare layang kabar, anggone tuwan propesor bêsiyar mrene kiyi, jarene arêp ambanjurake paniti priksane ing bab umuring manusa. Sabên nagara sing ditêkani, kuwi wong-wonge bumi padha dititipriksa umur-umurane. Kaya ta nalika ana ing Sêtambul, wong Turki tuwa sing
sawijining piranti kang kanggo nêmtokake umur sarana tindak anitik kaanane balung-balung badan. Sarana tindak kang mangkono mau, Tuwan Propesor Phoronoph bisa angyakinake, yèn umure Saro Aga iku luwih saka 120 taun.Garèng: Wèh, kok iya undhig dhing. Ma, kiraku wong sing anduwèni kapintêran sing kaya mangkono kuwi, disingkiri dening para wanita. Sabab kuwatir, yèn umure banjur kêpêthèk jalaran lumrahe wong wadon kuwi sok dhêmên nguriki umur. Wong gênah mênangi anjêbluge gunung Krakatao, jarene: sawêg rêdi Kêlut anjêblug ingkang kapisanan ing taun 1901, kula taksih gombak.Sêmar: Wiyah, iya rada gêgêdhèn kuwi anggone nguriki umur. Nanging sanyatane mungguh bôngsa Jawa, umume ora sêngaja nêdya ngunthêt umure, nanging
aku ora tau wêruh anggone lumaku barêng sing lanang, nanging sabên palêsir-palêsir iya karo anake lanang, bokmanawa mèn aja diarani wis tuwa. Mula iya nyata, nèk kabênêr lumaku karo anake lanang, didêlêng saka kadohan pancèn iya katon isih sêngklik-sêngklik têmênan, nanging yèn cêdhak
dadi mêsthine iya moblèng-moblong ... Sêmar: Wiyah, kok rupa-rupa mangkono, wis wis rêmbugane padha dilèrèni samene dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh. 1 93 6KABAR WARNI-WARNI BoldPêthikan saking sêrat-sêrat kabar sanès.TANAH NGRIKI.Loterij enggal pajêng. Loterij enggal ingkang sawêg kasade ing wulan punika katingal majêng, mangka kakintên badhe kêndho amargi nyêlaki ari-adi tuwin taun baru Walandi. Nanging nyatanipun, sarêng wiwit kasade, loterij ingkang hoofdprijs f 50.000.-, (loterij pêthak) sakêdhap kemawon têlas. Dados sapunika ingkang taksih namung kantun ingkang abrit, hoofdprijs f 100.000.-.[Grafik]Rêdi Mêrapi krodha. Wontên pawartos, kawontênanipun rêdi Mêrapi sakalangkung nguwatosakên, kala tanggal 17 wulan punika ngêdalakên kukus kêmoran latu ngantos 16 rambahan. Wêdaling kukus wau ngantos sagêd damêl jugruging jurang Senoworo sacêlakipun pajagèn ing Babadan. Ingriku wontên jawah êndhut
sisih lèr.Gambar nginggil punika, rêdi Mêrapi nalika ngêdalakên kukus lan awu, dipun tingali saking Babadan.Pabrik Nitisêmita. Wiwit kala wulan November kêpêngkêr, pabrik sês krètèk Nitisêmita ing Kudus katutup dening Regenschapsraad, amargi kaanggêp kirang panjagining kasarasanipun ingkang sami nyambut damêl, dene ingkang nyambut damêl ingriku kirang langkung wontên tiyang 8000. Ing sapunika Tuwan Nitisêmita wiwit damêl pabrik piyambak manggèn ing dhusun Tanjung, griyanipun agêng sangêt. Pandamêling griya wau dipun pasrahakên dhatêng bouwaannemerij Activa, ingkang dipun pangajêngi dening Ir. Sumana, ing Sêmarang.Procureur-Generaal dhatêng Bandung. Tuwan Vonk, Procureur-Generaal ing Bêtawi tindak dhatêng Bandung, pêrlu badhe nyatakakên ing bab orêg-orêganipun têtiyang siti ing pintên-pintên panggenan babagan suntikan pest.Angsal-angsalanipun tram. Angsal-angsalanipun sêpur utawi tram ing wulan November kêpêngkêr, Sêmarang-Cheribon Stoomtram Mij. wontên f 153.000.-, dene angsal-angsalan ing wulan makatên taun 1933 f 161.000.-. Sêmarang-Joana Stoomtram Mij. f 114.000.-, November 1933 f 149.000.-. Oost Java Stoomtram Mij. f 44.000.-, pêndhakipun f 52.000.-. Sarayudal
Maru, saha sampun kaandhapan ing toya. Pandamêling kapal wau awit saking pakènipun Ushimatsu Nagao ing Shiraham. Kapal wau badhe kangge lampah layaran ingkang namung punggawa 5, lajêng badhe têrus dhatêng
Tionghoa ing pakampungan ingkang sami botên anggadhahi sêrat palilah, sadaya wontên tiyang satus. Sadaya wau lajêng kasêrêg ing prakawis, sami kaukum, kaanggêp tiyang pêtêng. Dene ingkang gadhah arta, lajêng sami tumbas sêrat ing margi agêng.Landgerecht ing Bêtawi. Dumugining wêkasan taun 1934 wontênipun prakawis langkung kathah tinimbang ing taun 1933. Ing taun 1933 wontên 29.047 prakawis, dene ing taun 1934 wontên 29.626. Indhaking sêrêgan wau jalaran saking wontêning tatanan lampah ing margi agêng.Badhe dhatêng Shanghai. Wontên pawartos, benjing wulan Maart ngajêng punika, Directeur Economische Zaken badhe verlof dhatêng Hongkong tuwin Shanghai, laminipun sawulan.Nyingkiri pajêg gêndhis. Ing Jawi Wetan wontên bangsa Tionghoa tumbas kêbon rosan pintên-pintên ha. Bangsa Tionghoa wau gadhah rekadaya, sarêhning tumrap tiyang siti manawi damêl gêndhis piyambak botên kakengingakên beya, pandamêling gêndhis wau lajêng kapasrahakên dhatêng tiyang siti, tamtu kemawon kanthi prajanjian. Dangu-dangu bab punika kasumêrêpan dening ingkang wajib, nanging bangsa Tionghoa cariyos bilih bab punika tuwuh saking kajêngipun tiyang siti piyambak. Tamtu kemawon botên dipun pitados. Kajawi punika ing Tumpang ugi wontên lêlampahan kados makatên.Lulus examen ing pamulangan luhur. R. Kahar Atmosujono, lulus doctoraal examen bagean kalih ing
Mufandi tuwin Kartopandoyo, asli wangsulan saking Digul, manggèn ing kampun Kabangan, Surakarta. Wusana Mufandi wau pinanggih sawêg anggêlar wulangan communist wontên griyanipun Kartopandoyo, pamulangaipun ngangge basa Inggris. Salajêngipun dados papriksan pulisi. 1 94 7Nyade kewan tilaranipun Tuwan Beretty. Miturut pawartos, kewan-kewan têtilaran Tuwan D. W. Beretty ingkang wontên ing Villa Isola, margi Lembang-Bandung badhe kasade, amargi waragadipun kathah. Kewan-kewan wau
panggarapipun dumugi sapunika sawêg angsal 20 jus, dados mlèsèd saking pangintên badhe rampung wontên wêkasaning taun 1934. Dene sababipun, ingkang kêjibah anggarap kêpambêng sakit. Kajawi punika kathah padamêlan-padamêlan ingkang damêl rêndhêt. Qur-an wau dalah bêbukunipun, rumiyin kakintên namung 1000 kaca, wusana kintên-kintên wontên 1300 kaca, ewadene rêginipun botên kaindhakakên, têtêp ingkang samak tipis f 16,-, ingkang samak wacucal kandêl f 19.50. Wiwit sapunika sampun sagêd mêling sarana niyat utawi kabayar kropyok.Angsal-angsalanipun S.S. Angsal-angsalanipun S.S ing tanah Jawi ing wulan December 1934, tumrap tiyang numpak f 643.059.-, bagage f 18.000.-, bestelgoed f 82.000.-, barang-barang f 2.148.440, sadaya gunggung f 2.148.440.-. Dene angsal-angsalanipun salêbêtipun taun 1934 wontên f 25.507.642.-. Manawi dipun timbang kalihan kala taun 1933 suda f 3.792.677.19.Têtiyang ingkang gadhah radio dèrèng angsal palilah. Ingkang wajib ing Bêtawi wiwit niti priksa ing bab wontênipun têtiyang ingkang gadhah radio dèrèng angsal palilah, kintên-kintên wontên 30% tinimbang ingkang sampun têrang. Sadaya ingkang taksih pêtêng wau tamtu badhe nêmahi kirang sakeca. Ewasamantên pakaryan pos taksih marimirma, cêkap supados tumuntêna nêdha palilah kemawon, ing salêbêtipun wulan Januari punika.Wontênipun tiyang ingkang pêjah sakit pest. Wiwit tanggal 10 November dumugi tanggal 1 December 1934, wontênipun têtiyang ingkang tiwas jalaran sakit pest ing tanah ngriki sadaya 1885.Zegel dagang palsu. Ing bab wontênipun zegel dagang palsu, punika taksih lajêng dados papriksan, madosi sintên ingkang gadhah tindak makatên wau. Gunggunging kapitunan Nagari babagan punika wontên f 70.000.-.ASIA.Bangsa Jêpan pindhah dhatêng Mansyurie. Parentah Jêpan nyadhiyani arta 20 yuta Yen, pêrlu kangge mragadi pindhahipun bangsa Jêpan saking Jêpan dhatêng Mansyurie, cacah 50.000 minggahipun dumugi 100.000 jiwa. Makatên ugi bangsa korea ugi kaangkah pindhah dhatêng Mansyurie. Wontên pasitèn ing laladan Mukden 1.000.000 bau dipun garap dening bangsa Jêpan.Malaria ing Ceylon. Tuwuhing sêsakit malaria ing Ceylon saya anggêgirisi, tiyang ingkang katrajang ewon, têtiyang wau sami dhatêng ing griya sakit nêdha pitulungan, nanging ing griya-griya sakit sampun pêpêt botên wontên panggenan. Wontênipun têtiyang sakit ingkang anggêgirisi wau anjalari tuwuhing kêkirangan têdha. Pasabinan sami kapiran. Dr. Mendis ing Padukka ing salêbêtipun wontên sêsakit wau atêtulung, wusana anêmahi tiwas jalaran katrajang malaria ing utêk.NAGARI WALANDI.[Grafik]Wadya pajagèn Walandi pangkat dhatêng laladan Saar. Kados ingkang sampun sumêbar pawartosipun nagari-nagari ingkang sami ambiyantu anjagi tatatêntrêm wêkdal nalika ngawontênakên pilihan laladan Saar, inginggil punika gambaripun wadya pajagèn Walandi nalika badhe pangkat numpak auto, ingkang dipun pangêjêngi pangajêngidening litnan L.W. Haberkorn, nuju tata-tata bêbêktanipun. FALSE 1 95 13Wêwaosan BoldTarsan Wanara Seta.Pêpiridan saking buku karanganipun Tuwan Edgar Rice Burroughs.69Nonah Portêr lajêng mapan lênggah saha wicantên: Sajatosipun kula namung badhe matur kalihan bapak bilih pun Tobi benjing-enjing badhe wangsul mriki prêlu badhe ngêpaki buku-bukunipun. Panuwun kula, mugi panjênêngan krêsaa andhawuhi dhatêng Tobi buku pundi ingkang badhe panjênêngan asta. Nanging panyuwun kula bukunipun mugi sampun kabêkta sadaya dhatêng Wiskonsin.Tuwan propesor: Apa Tobi saiki ana ing kene.Nonah Portêr: Kula mêntas saking panggenaning piyambakipun. Samangke piyambakipun kalihan Esmêraldhah sawêg sami wontên ing griya wingking nyariyosakên punapa ingkang sami dipun alami.Tuwan propesor: Wah, aku kudu rêmbugan sadhela karo Tobi, kowe nêmonana Tuwan Kènlêr ana ing kene dhisik.Tuwan Kènlêr, kula nyuwun palilah badhe prêlu sakêdhap. Salajêngipun tuwan propesor lajêng rikat-rikat mêdal saking ngriku.Sarêng tuwan propesor wau sampun kesah Tuwan Kènlêr lajêng wicantên dhatêng Nonah Jinê makatên: Nonah Jinê, kula kêdah ngêntosi ngantos benjing punika, sadèrèngipun panjênêngan bidhal dhatêng Wiskonsin prakawis kula kalihan panjênêngan kêdah dipun rêsikakên rumiyin. Panjênêngan piyambak kados priksa, bilih ingkang rama ngrêsakakên sangêt bilih panjênêngan dhaup kalihan kula.Nonah Jinêportêr mangsuli alon: kula inggih sumêrêp bilih krêsanipun bapak supados kula dhaup kalihan panjênêngan. Nanging punapa panjênêngan mangrêtos manawi panjênêngan punika sajatosipun numbas kula, tur panumbasipun namung mawi sawatawis dholar. Sampun têmtu yèn panjênêngan mangrêtos lan kanthi pangajêng-ajêng manawi krêsa panjênêngan wau badhe sagêd kalêksanan panjênêngan lajêng nyambuti arta dhatêng bapak minôngka kangge waragadipun ngupadosi barang ingkang mokal punika. Ananging saupami lajêng botên wontên kadadosan ingkang anèh, têmtu lampahipun bapak wau badhe angsal damêl nanging tumrap panjênêngan têmtu badhe damêl gêla Tuwan Kènlêr. Panjênêngan punika satunggiling tiyang dagang ingkang pintêr, têmtunipun botên badhe kalampahan anyambuti arta minôngka kangge waragad ngupadosi donya brana ingkang botên kantênan, yèn botên wontên têtanggêlanipun ingkang anyêkapi. Kajawi manawi panjênêngan kagungan krêsa ingkang wigatos. Panjênêngan nguningani, bilih darah Portêr punika anggadhahi manah, prawira, dados sanadyan tanpa tanggêlan arta panjênêngana wau têmtu botên badhe ical. Inggih sarana nyambuti arta wau, ing têmbe panjênêngan lajêng sagêd mêksa dhatêng kula supados kula dados garwa panjênêngan. Panjênêngan botên nate ngandikakakên ing bab sambutanipun bapak dhatêng panjênêngan. Saupami tiyang sanès ingkang gadhah tindak makatên wau, têmtu kula lajêng gadhah gagasan bilih punika saking saening manahipun.
kalintu, Tuwan Kènlêr. Kula sumêrêp sayêktos mênggahing lêbêtan panjênêngan. Manawi sampun botên wontên marginipun sanès mênggah ingkang dados krêsanipun bapak wau, inggih badhe kula dhèrèk inggih punika dhaup kalihan panjênêngan. Nanging sadèrèng-dèrèngipun panjênêngan kêdah nguninganana, kadospundi ingkang dados pamanahan kula.Salêbêtipun Nonah Portêr cariyos makatên wau, rainipun Tuwan Kènlêr sakêdhap abrit sakêdhap malih katingal pucêt. Sarêng nonah wau rampung anggènipun cariyos, Tuwan Kènlêr lajêng ngadêg saking palinggihanipun saha lajêng wicantên kalihan mèsêm sajak ngerang-erang makatên:Kula gumun sangêt ngraosakên sampeyan Nonah Portêr. Pangintên kula, sampeyan punika sagêd ngêngkên punapa ingkang sampeyan batos, makatên ugi pangintên kula, sampeyan punika satunggiling wanita ingkang prawira, punapa ingkang sampeyan cariyosakên wau mila inggih lêrês sadaya. Sampeyan pancèn kula tumbas lan kula inggih mangrêtos yèn sampeyan ugi sumêrêp. Nanging pangintên kula, bilih sampeyan badhe rewa-rewa botên mangrêtos kula ngintên jalaran kabêkta saking kaprawiran sampeyan, sampeyan botên badhe ngakêni yèn kula tumbas. Nanging bab punika kula botên badhe mrêduli, ingkang kula anggêp prêlu, janji kula sagêd angsal sampeyan sampun cêkap.Tanpa mangsuli sakêcap, Nonah Jinê mlengos saha mêdal saking papan ngriku.Sêdyanipun Nonah Jinê kêncêng botên badhe dhaup rumiyin sadèrèngipun piyambakipun têtirah wontên ing griyanipun ing Wiskonsin kalihan bapakipun tuwin Esmêraldhah rumiyin. Ing wusana sarêng Nonah Jinê pamit dhatêng Tuwan Kènlêr nêdya badhe pangkat, salajêngipun Tuwan Kènlêr wau lajêng cariyos bilih kalih minggu malih nêdya badhe nusul. 1 96 6Dumuginipun papan ingkang dipun jujug Nonah Portêr dipun pêthuk dening Tuwan Kleton tuwin Tuwan Pilandhêr. Lampahipun numpak motor urut wana nuju mangalèr. Botên watawis dangu lajêng dumugi ing griyanipun ingkang sampun lami Nonah Portêr botên nate nuwèni.Mênggah griyanipun wau wontên sanginggiling gumuk, ing salêbêtipun tigang minggu prasasat lajêng malih wujudipun dening pangruktinipun Tuwan Kleton tuwin Pilandhêr.Tuwan Kleton kala dhatêngipun mriku ambêkta undhagi pintên-pintên tukang cèt lan sasaminipun. Griya ingkang suwaunipun prasasat kantun rêbahipun kemawon, ing wusana dening panggarapipun tukang-tukang wau lajêng dados griya ingkang nyênêngakên sangêt kanthi pirantos-pirantos ingkang sae-sae saha cèkli.Nyumêrêpi kawontênan ingkang makatên punika, bingahipun Nonah Portêr tanpa upami, nanging sarêng mangrêtos bilih waragadipun
dandos-dandos griya punika.Tuwan Kleton wicantên kanthi ngemutakên makatên: Nonah Portêr, mugi ingkang rama sampun ngantos mangrêtos ing bab punika, manawi panjênêngan botên matur, têmtunipun ingkang rama ugi botên badhe uninga. Sayêktosipun, kula botên rila sangêt manawi ingkang rama ngantos dêdalêm wontên ing griya ingkang risak lan bobrok, kadosdene nalikanipun kula kalihan Tuwan Pilandhêr dumugi ing ngriki.Kanthi sêmu kuwatos Nonah Portêt wicantên: nanging panjênêngan rak inggih priksa, bilih bapak tuwin kula botên badhe sagêd mangsulakên arta ingkang kangge wragad sadaya punika. Mênggah krêsa panjênêngan kadospundi, dene panjênêngan paring pitulungan ingkang samantên kathahipun punika.Tuwan Kleton wicantên sêmu susah: panjênêngan sampun ngandika makatên. Saupami panjênêngan piyambak ingkang andalêmi griya punika, botên badhe kula dandosi ngantos samantên, awit kula sumêrêp bilih ingkang makatên punika têmtu botên andadosakên rênaning panggalih panjênêngan, nanging kula botên wêntala sangêt saupami ingkang rama ngantos dêdalêm wontên griya bobrok. Punapa panjênêngan botên pitados, bilih kula namung kêpengin andamêl lêganing panggalihanipun ingkang rama.Nonah Portêr wicantên: Inggih, kula pitados jalaran kula sumêrêp bilih panjênêngan punika pancèn sae ing panggalih saha wêlas dhatêng bapak kula. Dhuh, tuwan ambok inggih kula pinaringana sagêd malês dhatêng kasaenan panjênêngan sadaya punika. Sabab kula rumaos sampun nyambut kautamèn ingkang kathah sangêt.Tuwan Kleton pitakèn: Punapa ingkang dados pakèwêd panjênêngan anggèning badhe malês dhatêng kula punika. Panjênêngan kados sampun mangrêtos mênggah krêntêging manah kula dhatêng panjênêngan. Dados saupami panjênêngan krêsa dhaup kalihan kula, kados sampun botên wontên ingkang prêlu panjênêngan panggalih malih.Nonah Portêr amangsuli: Inggih ingkang makatên punika ingkang dados pambêngan kula, jalaran manah kula punika sampun dhawah trêsna dhatêng
panjenêngan badhe dhaup kalihan piyambakipun. Piyambakipun piyambak cariyos dhatêng kula sadèrèngipun kula pangkat saking Baltimor.Mirêng wicantênipun Tuwan Kleton ingkang makatên punika, raosing manahipun Nonah Portêr kadosdene dipun rêmêt-rêmêt, salajêngipun namung wicantên makatên: Dhatêng piyambakipun kula botên trêsna babarpisan.Tuwan Kleton: Anggèn panjênêngan krêsa punika punapa sabab gêgayutan kalihan arta.Nonah Portêr manthuk.Tuwan Kleton: Manawi arta ingkang andadosakên jalaran, punapaa ingkang dipun pilih Kènlêr. Punapa kula kawon kalihan piyambakipun. Panjênêngan piyambak priksa, bilih kathahing bôndha kula punika prasasat kenging dipun wastani tanpa sagêd
angaji-aji tuwin bêkti. Manawi ngantos samantên asoring manah kula ngantos nyade badan kula dhatêng tiyang jalêr kados panjênêngan punika, langkung sae kula dhaup kalihan tiyang jalêr, ingkang ing batos lugunipun kula sêngit sangêt kadosdene Kènlêr punika. Manawi ngantos kalampahan kula dipun dhaupakên kalihan tiyang jalêr, ingkang kula botên anggadhahi raos trêsna, ing têmbe botên kenging botên sêngit kula dhatêng tiyang jalêr wau têmtu tanpa upami. Tumrapipun panjênêngan kados langkung sae,
numpak motoripun dhatêng ing ngriku, sêngitipun Tuwan Kleton lod inggrestuk dhatêng Kènlêr, tanpa wontên pandhinganipun.Salêbêtipun Tuwan Kènlêr wontên ing griyanipun Nonah Portêr ing Wiskonsin, piyambakipun tansah ngarih-arih supados piyambakipun tumuntêna kadhaupakên kalihan Nonah Jinê.Sarêng Tuwan Kleton mirêng ing bab ing nginggil wau, ing sakawit badhe tumuntên kesah saking ngriku, nanging sarêng sumêrêp Nonah Portêr ing sêmu saklangkung prihatos, lajêng sande saha lêstantun wontên
wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.Juru Ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging
suraosipun lêbêt tur maedahi sangêt, pantês dipun wigatosakên dhatêng para ingkang nêdya anggayuh darajating lair batos ing dalêm jaman paramean saha katêntrêman. Langkung prayogi malih manawi lajêng kacundhukakên kalihan Sêrat Wedhatama, wasiyat Mangkunagaran ping 4 sêkar Pangkur kados ing ngandhap punika:kêkêraning ngèlmu karang / kêkarangan saka bangsane gaib / iku borèh paminipun / tan rumasuk ing jasad / amung ana sajabane daging kulup / yèn kapêngkok pôncabaya / ubayane
angganira / ana uga anggêr ugêring kaprabun / abon-abone panêmbah / kang kambah ing siyang ratri //Sêkar tigang pada ing nginggil punika kathah tiyang saha lare ingkang sampun sami apal. Nanging punapa inggih sampun sami mangrêtos saèstu mênggah suraosipun, lan sasampuning mangrêtos inggih kadugi nglampahi wosing warsita utawi wasiyat wau, punika wallahualam.Manawi ngèngêti ingkang paring wasiyat punika pujôngga Jawi ingkang sampun kaloka a
smanipun awit saking titis tètèsing pamêcanipun, luhuring budi saha kawicaksananipun têka inggih eman sangêt manawi namung kangge apal-apalan saha botên purun nindakakên suraosing wasiyat wau.
Kalawarti Kajawèn ingkang mirid saking namanipun [namanipu...]
[...n] kemawon sampun nyasmitani manawi adamêl pêpadhanging tanah Jawi, kados sampun salêrêsipun manawi dados ajanging para sarjana Jawi, ngrêmbag kawruh Jawi, awêwaton anggitan punapa wasiyatipun para pujôngga Jawi ingkang botên sok tiyanga Jawi sagêd nampi, jêr saking angèling basa saha lêbêting suraosipun. Inggih patrap ingkang makatên punika ingkang kula wastani: ngluhurakên para pujôngga Jawi.
Ingkang kawastanan jaman punika kawontênaning donya, edan têgêsipun kalindhih utawi kasoran, dados jaman edan têgêsipun: katindhih utawi kasoran kalihan kawontênaning donya (kadonyan). Kabêtahaning ngagêsang ing ngalam donya punika tigang prakawis, kasêbut ing Wedhatama makatên:
bonggan kang tan mrêlokêna / anggêr ugêring ngaurip /
Tiyang anggayuh dhatêng kawiryan kasugihan saha kasagêdan punika sampun samêsthinipun, awit punika ingkang dados sarana ingaosan ing asanès. Nanging manawi pratikêling panggayuh saha êtraping gêgayuhan kirang utawi botên waspada, inggih punika namung anggêr angsal melik angsal pangaji-aji, bêbasan: melik anggendhong lali, kasupèn dhatêng talêring kamanungsan, inggih punika botên kenging nilar abon-aboning panêmbah, sanadyan ta sagêd angsal kabêgjan tamtu kabêgjanipun wau botên sagêd sêmpulur, awit punika kabêgjanipun tiyang supe. Ing saupami ing dalêm gêsangipun sagêd wilujêng, tamtu ing akiripun angsal pidana samurwatipun, malah trêkadhang sagêd numusi dhatêng anak putu sakulawangsanipun pisan.
Manawi miturut wasiyat saking Rônggawarsitan ingkang kawastanan jaman edan punika inggih jaman samangke punika, kathah panggayuh ingkang lèrègipun namung dhatêng kadonyan, anggêr ugêring kamanungsan prasasat dipun singkur babarpisan, mila kawontênaning donya saya nyêdhihakên manah. Kasagêdanipun tiyang damêl praboting ayuda saya ngeram-eramakên, cariyosipun badhe kangge anjagi kawilujêngan nanging nyatanipun malah dados gêndra, sumuking latu paprangan saya karaos. Badhe kasambêtan.
1. Bausastra Roorda (Gericke en Roorda) punika Bausastra Jawi limrah, sanès Kawi.
2. Bausastra ingkang Kawi, anggitanipun C.F Winter Sr. rêginipun f 6.- ingkang sade depot van Leermiddelen ing Bêtawi Sèntrêm.
3. Kawruh padhalangan botên kadadosakên buku.
4. Panjênêngan mastani Sêrat Rêtna Irminggar punika lêpat, lêrêsipun pratelan kawontênaning buku-buku, utawi cara Walandinipun Javaansche Bibliographie. Ingkang isinipun kapratelakakên ing ngriku botên namung Sêrat Rêtna Irminggar, nanging ugi sêrat sanès-sanèsipun ngantos pintên-pintên atus: sêrat-sêrat babad, Sêrat Cênthini, Sêrat Menak, lan sanès-sanèsipun, aksaranipun latin.
5. Bab cariyos Tarsan dèrèng wontên katêtêpan badhe kadadosakên buku utawi botên.
6. Sintên kemawon kenging manjurung bab ingkang dipun kêrsakakên, sarta manawi kamanah sae, têmtu kapacak.
ma: macul langkung utami / mapali pêpunthuk sawah / tinanduran mrih wêtune / kinanthèn sabaring manah / pantara kapat
nanging sauwise olih / panganira pirang-pirang / akèh kang gingsir pikire / dipun êdol sabên dina / tan lami nuli brastha / sirna kabèh panganipun / ginantya kang rupa arta //
satuhu arta puniki / yèn sêpi arti glis sirna / sanadyan artine duwe / yèn kartinya dipun tinggal / sawastu ora dadya / têmah cuthêl darbèkipun / punika kang sampun kaprah //
pralampitane pra luwih / satuhu sujanma gêsang / nora gampang ing uripe / sanadyan ing donya padhang / sunaring di hyang kara / madhangi jagad sawêgung [sawê...]
[...gung] '/ sêrap surupe panyipta //
wuwuh klimis ing ragane / miwah sugih para mitra / kang padha lunga têka / supêkêt kadi dèn ancur / iku ta ingkang sanyata //
nanging yèn uwis mrèthèli / mitranira boya mara / lawan ora ngabarake / yèn kapranggul pasthi nimpang / yèku ing jamakira / nanging ana bêcikipun / jêr durung liwat takêran //
upama tinakêr mangkin / têtêdhan sapuluh
alane uwis kêtitik / katimbang ma liyanira / yèku ingkang luwih asor / jêr madat yèn sêpi arta /
ambêg rusuh ing tindake / tan tolih mitra myang kadang / darbèking bapa biyang / tanapi semah lan sunu / dèn alap ing darbèkira //
muring kalamun tan olih / marga awakira lara / marlupa ing bêbayune / rupak pikir kang wus picak / aywa kang rupa arta / nadyan anak semahipun / bok payu dipun êdola //
yèku janma kang kadyèki / aran wus kranjingan setan / karya asor ing drajate / muhung muji ingkang jimat / pak kêcupak ranira / dwi dèwi watanganipun / katri sang dyah damar tilam //
ujare rewange mukti / ing donya praptèng dêlahan / benjang yèn wus
ingkang rawe-rawe rantas / kang drêngki nuli dèn obong / kang tan asih mring sasama / urun anambal mega / ujar ing
kang tanpa gagasan / dadi ma lorone iki /Guru lagu seharusnya: 8u, dadi ma lorone iku. kabèhe dadi rubeda //
K. No. 1839. Sukawidi, Banyuwangi.
Sangandhaping sangkrah-sangkrah wau kadèkèkan blarak 1 utawi 2 papah, supados kangge
wau kintên-kintên pantunipun sampun umur 10 utawi 15 dintên, sawêg nêmbe kacêmplungakên ing blumbangan wau, dados pantunipun sampun nglilir. Ing salêbêtipun tigang wulan bayongan wau wontên ing ngriku agêngipun sampun ngalih driji, kenging kawastanan ulam. Galênganing sabin ingkang kaingahan bayongan wau kêdah ingkang sae, lêbêt wêdaling toya sabin ugi kareka kados ingkang sampun kasêbubkasêbut. ing nginggil punika.
Wontên ugi ingkang anêtêsakên ulam wadêr bang utawi tômbra bang ingkang botên kadamêlakên papan sanès panggenan, inggih punika wontên ing blumbang ingah-ingahan ulam wau ing pakawisan. Manawi ing ngriku kasumêrêpan wontên ingkang unjal (anyakot godhong garing utawi sukêt) kabêkta ing êrong utawi ing sangandhaping paoyod-oyodan, punika
mrapat, dados kiwa têngên taksih katingal pating srungut, nuntên êduk wau kacêmplungakên ing panggenaning ulam ingkang unjal wau, êduk wau kêmambang kampul-kampul. Ing sawatawis dintên bilih êduk wau sampun katingal wontên tiganipun ingkang katingal malêtuk pêthak samênir-mênir, êduk wau nuntên kapêndhêt kadèkèk ing blumbang sanèsipun ingkang dèrèng wontên ulamipun. Dene pratikêlipun kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil.
Manawi badhe nêtêsakên ulam gramèh punika beda malih tinimbang nêtêsakên wadêr bang utawi tômbra, inggih punika kados ing ngandhap punika.
Ulam gramèh punilapunika. sagêdipun nigan manawi sampun ngumur 5-6 taun. Lan balumbang wau ngêmungakên kaingahan ing ulam gramèh kemawon, dene têtandhinganipun ugi 1 lan 5. Inggih punika [puni...]
[...ka] jalêr 1 èstrinipun kêdah 5. Panitikipun gramèh jalêr, manawi janggutipun ambêndhol, dene yèn èstri janggutipun lancip. Ulam gramèh punika manawi nigan ugi wontên ing susuh kadosdene mèmpêr pêksi, dene ingkang kadamêl susuh ugi larah-larahan utawi sukêt-sukêt garing dipun dèkèk ing ngandhap oyod-oyodan utawi ing pojok balumbang.
Pramila manawi nyumêrêpi gramèh nuju unjal, ing blumbang wau kêdah nuntên kacêmplungana êduk kados ingkang sampun kasêbut ing ngajêng. Katawisipun bilih sampun nigan ing sangajênging susuh wau katêngganan dening biyungipun (gramèh èstri) saupami pêksi makatên nuju angrêm. Wusana susuh wau kapêndhêta alon-alon lan kêdah ngantos-atosngatos-atos. awit tigan-tigan wau botên tumèmplèk ing susuh kados tigan wadêr bang, nanging sami nglêmpak ing salêbêting susuh kêmpal dados satunggal kagubêd ing yiyit. Warnining yiyit wau kadosdene pêthaking tigan ayam, nanging langkung tipis. Kathahing tigan 300 dumugi 800 iji, ningali agêng alitipun baboning ulam ingkang niganakên. Manawi babonipun agêng, tiganipun inggih kathah.
Susuh wau sasampuning kapêndhêt saking blumbang, kadèkèkna wontên ing pangaron ingkang taksih enggal dèrèng kangge wadhah punapa-punapa, nuntên kaisènana toya, watawis sapalih ragi inggil lan sabên dintên kêdah kasantunan toya enggal, sakêdhikipun sadintên kaping kalih. Pangaron wau kadèkèk ing papan ingkang tansah kasorotan ing srêngenge, langkung prayogi ing latar, nginggilipun katutup ing blêkêtepe. Pandèkèking susuh wau kakurêbakên dados cangkêming susuh wontên ngandhap. Manawi susuh wau sampun kalêlêp ing toya pangaron, nuntên kadudut alon-alon kaarah supados tiganing ulam wau kantuna wontên ing pangaron.
Ing nginggil sampun kacariyosakên bilih tiganing ulam gramèh punika kagubêt dening yiyit, punika manawi sampun mêdal saking susuhipun asring wontên ingkang uwal saking yiyitipun wau, nanging inggih namung satunggal kalih, dene sanèsipun ingkang kathah taksih pêpanthan kagubêt ing yiyit, sapanthanipun botên têmtu, wontên ingkang namung kalih, ugi wontên ingkang ngantos sadasa. Sanajan taksih wujud tigan nanging sagêd ebah, dados dangu-dangu sagêd sami uwal sadaya saking kajêngipun piyambak saking yiyit wau. Manawi tigan wau sampun sami uwal, wusana katingal sagêd lumampah, ubêng-ubêngan, kintên-kintên watawis kalih dintên tigan-tigan wau mêdal buntutipun, êndhasipun dèrèng katingal. Tigan ingkang taksih kagubêd ing yiyit sarta sampun mêdal buntutipun, manawi lajêng botên sagêd uwal piyambak kêdah katulungana, inggih punika yiyit-yiyit wau kapêdhot-pêdhotana. Badhe kasambêtan.
R. Suparta, Ngluwar, Magêlang. [Magêlan...]
Sampun sawatawis dangu kawontênanipun Jêpan ing bab babagan pasulayan, katingal têntrêm, kajêngipun botên awujud pêpêrangan kados ingkang sampun.
Sang Nata Kang Te ing Mansukuo kondur saking têdhak pasarean ing Peiping.
Nanging mênggah sayêktosipun, tumraping Jêpan lôngka sangêt sagêdipun manggih katêntrêman, awit gêgayutanipun kalihan praja-praja sanès, pundi ingkang nawung prêlu, sami babagan wigatos. Malah yèn cêthaa, ing môngsa punika Jêpan nyanggi kasamaran.
Mênggah tôndha yêktinipun ingkang kenging kangge pêpiridan, ing Kobe wontên toko agêng-agêng mitongtonakên kar bumi tuwin kapal pêrang, ingkang akajêng anggambarakên
punapadene mimising sanjata mêsin. Dene kajêngipun Jêpan, botên sanès, namung prêlu kangge nênangi manahing rakyat, supados manawi katêmpuh ing bêbaya sagêda sami lumawan.
Tindakipun Jêpan ingkang kados makatên punika saèstunipun inggih adamêl karaosipun Amerikah. Kajawi punika Jêpan ugi taksih ngraos cinakêtan ing bêbaya malih, ingkang jalaran saking nyamarakên dhatêng Sopyèt Ruslan, awit babagan pasulayan kalihan Ruslan, punika saksat mêpêt margining panggêsanganing rakyat. Tumrapipun jaman rumiyin, pêpandhinganipun Sopyèt Ruslan kalihan Jêpan punika kenging dipun wastani ringkih sami ringkih,
dados karingkihanipun Jêpan, cêkap kangge angayomi rakyatipun. Nanging ing sapunika wadyabala Jêpan tamtu botên badhe nyêkapi kangge anjagi kasantosan, awit tumrap têtanggêlanipun Jêpan saya jêmbar, kados ta anjagi watês-watês ing Mansukuo, ingkang jêmbaripun mèh tikêl tiga kalihan nagarinipun piyambak, môngka ing sapunika Sopyèt Ruslan saya kathah wadyabalanipun, kenging dipun wastani ingkang agêng piyambak ing sadonya, saha ing sapunika Ruslan sampun nyantosakakên wadyabalanipun ing jajahan wetan, malah ugi sampun asring pinanggih wontên pasulayan alit-alit ing watês Ruslan Mansukuo. Manawi ngèngêti indhaking dêdamêl praja sanès, kados ta Amerikah tuwin Sopyèt Ruslan sami anggadhahi motor mabur paprangan nigangèwu iji, Tiongkok gangsalatus, punika atêgês bilih Jêpan dipun kêpang-kêpang ing dêdamêl ingkang sakalangkung santosa, saupami badhe nglawan, nama botên tandhing.
Môngka manawi ngèngêti tindakipun Jêpan kalihan sanès praja ing bab babagan dagang tuwin pulitik, punika tansah nuwuhakên botên sênênging sanès, ingkang gêgayutan, punika lajêng ngosokwangsul dhatêng raos dhumawahing pangalêmbana kaluhuranipun Jêpan. Dados katingal bilih tindakipun Jêpan punika anggangge lagean enggal. Nanging manawi ngèngêti sabab-sabab ingkang tansah dhumawah ing Jêpan, kados ta risaking nagari, indhaking jiwa, punika kados-kados ingkang anjalari wontêning ewah-ewahan, awit sêsêging rakyat ing Jêpan punika
lênggah bêbêntèr murih angsal dayaning srêngenge
Manawi madosi sabab-sabab gêgayutanipun Jêpan kalihan nagari sanès, punika inggih wontên kemawon, kados ta ing bab wontênipun pulo-pulo laladan Pacific ingkang sapunika dados wêwêngkon Jêpan, punika ing sakawit gadhahanipun Jêrman, nanging sabibaring pêrang donya, sarêng Jêrman kasoran, saha lajêng kadosdene kawêngku Prancis, saking rêrigêning Polkênbon, pulo-pulo wau dipun sampirakên dhatêng Jêpan. Nanging salajêngipun kadosdene bêbasan kecanên ngêmut lêgining gêndhis, pulo-pulo wau botên kawangsulakên dhatêng ingkang wajib anggadhahi, malah miturut pawartos, lajêng kangge babagan ingkang langkung santosa tumrap kabêtahanipun Jêpan. Ing wusana inggih lajêng tansah dados rêmbag, malah nate wontên panyêrêgipun pangarsaning komisi babagan wau, ing bab anggèning Jêpan ngalang-alangi [ngalang-...]
[...alangi] lêbêting pandhita bôngsa Amerikah dhatêng kapuloan ngriku, punika Jêpan amangsuli, anggèning ngalang-alangi wau jalaran ing laladan sagantên ngriku sawêg kangge ajar-ajaran pêrang wadya lautan Jêpan. Nanging bab makatên wau inggih taksih dèrèng damêl pamarêm.
Ing sapunika ing bab gêgayutanipun Jêpan kalihan Tiongkok, ing sakawit sêsulakipun katingalipun kados sampun rukun sayêktos, saha sagêd nitik kalihan kawontênanipun Jendral Syang Kai Sèk sarêng wontên jajahan wetan, ing ngriku lajêng katingal kasantosaning gêgandhenganipun Mansukuo kalihan Tiongkok. Nanging ingkang makatên punika, tumraping rakyat Tiongkok mêksa ngêwontênakên raos sônggarunggi, awit mênggah raosing manahipun bôngsa Tionghwa, tansah araos awrat badhe nyirnakakên raos ingkang botên sakeca ingkang sampun tumanêm saking pandamêlipun bôngsa Jêpan.
Sayêktosipun sabab-sabab ingkang sampun kalajêng kados makatên punika, upami dipun grabah ingkang sampun kêlajêng rêmêk, badhe dipun dalita kados punapa, inggih tansah wontên tabêtipun kemawon, tuwin mênggah nyatanipun inggih lajêng pinanggih. Sampun sawatawis dintên, Jêpan gadhah panêdha supados laladan ing antawising Jehol kalihan Charchar dipun dadosakên satunggal kalihan Jehol malêbêt dados jajahan Mansukuo. Patrap anggèning nindakakên rekadaya wau sarana nindakakên damêlipun wadyabala Jêpan tuwin Mansukuo nundhung wadya Tiongkok, supados kesah saking laladan ngriku.
punapadene mriyêm-mriyêm, anêmpuh kitha Kenguan ing Charchar wetan, tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi punika wadya dharatan Jêpan nêmpuh tembok agêng ing Tushihhow. Saya dangu dhatênging wadya Jêpan saya lumintu. Ing salajêngipun wadya Jêpan sagêd nêsêg jajahan ingkang jêmbaripun 30 mil pasagi. Saha sagêd ngêbroki kitha Ku Yuan.
Tumrap golongan Tiongkok ugi anglawan wontên ing sacêlaking kitha Hang Nioh Tan, satunggiling kitha sacêlakipun tembok agêng ingkang matêsi Tiongkok kalihan Mansukuo. Ingkang nanggulangi wau wadya ingkang sakalangkung kiyat, wadyanipun Jendral Soeng Che Yuan, nanging wadya wau ragi kêsêsêr, ewadene panggah mêksa botên purun mingsêr saking laladan Jehol.
Sanès dintên wontên wadya Tiongkok nalabung saking Mongolie nêmpuh wadya Mansukuo ing sacêlakipun kitha Maluma Maio, ing ngriku
ing golonganipun Jendral Soeng Che Yuan sampun dipun dhawahi bom, ngantos adamêl tiwasing tiyang preman 50.
Ing salajêngipun pasulayan wau badhe dipun kèndêli rumiyin, ngêntosi rampunging pangrêmbag. Nanging pangagêng Jêpan ing Peiping kêncêng, manawi rêmbag punika botên wontên kawusananipun Jêpan badhe tumandang malih.
Limrahipun tiyang punika enjing sontên sami ngunjuk wedang, manawi enjing ingkang têmtu wedang kopi, kopi pêrêsan utawi wedang tèh, dene manawi sontên limrahipun ingkang kathah namung wedang tèh. Tiyang ingkang sampun ngulinakakên dhatêng wedang punika nama sampun medangi, tiyang ingkang sampun medangi wau manawi botên ngunjuk wedang sakenjing utawi sasontên kemawon têmtu lajêng kêtagihan. Dene kêtagihanipun tiyang ngulinakakên wedang tèh lan kêtagihanipun tiyang ngulinakakên wedang kopi punika beda, manawi kêtagihan wedang kopi raosipun dhatêng sirah ngêlu, mripat ambrêbês kraos ngantuk, nanging manawi sampun mambêt gandaning sumupipun wedang kopi sanajan dèrèng dipun unjuki sampun sagêd mantun ngêlu. Beda kalihan kêtagihanipun wedang tèh, dhatêng sirah kraos ngêlu, sarta mawi andalinding (mèncrèt) nanging manawi dèrèng dipun unjuki wedang tèh dèrèng sagêd mantun.
Têtiyang ing jaman kina manawi wedangan ingkang kangge tèh bangsaning gêgodhongan inggih punika: godhong bêndha, dhadhap, sêre tuwin godhong kopi, sami dipun pilihi ingkang sampun jêne-jêne. Kopi punika wiwit kina ing tanah Jawi pancèn sampun wontên, limrahipun sapunika ingkang dipun wastani kopi Jawi, dados botên ngêmungakên sapunika kemawon. Nalika samantên inggih sampun wontên ingkang sagêd damêl wedang bubuk (kopi) malah wontên sanèsipun malih ingkang kadamêl kajawi kopi, inggih punika janggêl jagung, sêkul aking, woh bêndha. Nanging bubuk bêndha punika manawi dèrèng kulina wedangan sagêd ngêndêmi. Dene ingkang kadamêl gêndhis wêkdal samantên gêndhis arèn, gêndhis kalapa tuwin gêndhis têbu. Kajawi bangsanipun gêgodhongan ugi wontên malih ingkang kangge wedangan, inggih punika jae lan têmulawak, wedang jae tuwin wêdang têmu lawak punika kajawi pancèn namung kangge wedangan sagêd tumônja dados jampi. Upaminipun badan karaos asrêp, manawi dipun unjuki
Sarêng saya dangu bôngsa ngamônca dumugi tanah Jawi, sêsrawunganipun kalihan tiyang Jawi saya dangu saya jêmbar, lajêng sagêd ngêdalakên sêsadeyanipun warni-warni [warni-...]
[...warni] sangêt. Upaminipun ingkang bangsaning kangge wedangan: tèh, soklat, mèlêg, kopi. Bôngsa kula
Sapunika kula badhe ngandharakên bab wedang kopi tigan. Mênggah wedang kopi tigan punika kajawi raosipun pancèn nikmat ugi tumônja dados jampi, awit sagêd ngiyatakên dhatêng badan, jalaran saking dayanipun tigan wau. Saupami enjing sampun ngunjuk wedang kopi tigan, sanajan botên dhahar sarapan botên dados punapa, têmtu sampun kiyat dumugi jam satunggal wancinipuin dhahar siyang.
Dene pandamêlipun wedang kopi tigan wau makatên: anggodhoga wedang kopi rumiyin wontên ing manci nanging sampun mawi gêndhis rumiyin, manawi sampun umob dipun santuni wadhah sanès kasaring. Dipun kèndêlakên sadalu, prêlu kangge wedangan enjingipun, dados pandamêlipun kêdah sontênipun, dene prêlunipun dipun kèndêlakên sadalu wau sagêd nyandu, raosipun sagêd mindhak eca. Cara anggodhog wedang kados makatên wau nama dipun kothok, tumuntên sadhiya tigan ayam kalih iji ingkang sae, dipun pêndhêt jêneanipun thok, kawadhahan ing cangkir agêng sarta mawi gêndhis batu sacêkapipun, dipun udhak mawi sendhok ingkang ngantos waradin. Manawi sampun makatên wedang kopi kothokan wau dipun godhog malih ingkang ngantos umob, tumuntên dipun curakên ing cangkir sakêdhik lajêng dipun udhak mawi sendhok ingkang ngantos ajur tiganipun, sampun ngantos wontên ingkang anjêndhêl, tumuntên dipun curi wedang kopi malih, pangudhakipun lajêng botên kenging kèndêl-kèndêl makatên salajêngipun ngantos cangkir wau kêbak. Punika nama sampun rampung
tuwin Sêmarang ugi palsu. Sarêng dakwa kapriksa ing pulisi ngakên sadaya saking pandamêlipun. Salajêngipun dados prakawis.
Bêna ing Kêdiri. Kados sampun kathah kemawon ing pundi-pundi kitha utawi padhusunan ing wêkdal usum jawah, yèn pinuju jawah dêrês toyanipun lajêng ngêlêbi lèpèn-lèpèn, wusana lumèbèr dhatêng papan panggenaning têtiyang ing kitha utawi ing padhusunan. Inginggil punika gambaripun kitha Kêdiri nalika katrajang bêna saking lèpèn Brantas.
Sech tiyang minggah kaji ingkang botên sah. Awit saking panyêrêgipun tiyang minggah kaji ing Jêdah dhatêng Consul, pulisi ing Bêtawi sampun nindakakên papriksan dhatêng griyanipun H. Alisan ing Paal Merah. Tiyang wau ngakên dados sech tiyang minggah kaji, nanging miturut papriksan botên nyata, awit tiyang dados sech punika kêdah angsal palilah kalihan ingkang gêgayutan.
Ngintunakên gêdhis dhatêng sanès panggenan. Kala salêbêtipun wulan December kêpêngkêr, Nederlansch-Indische Handelsbank ing Têgal sampun sagêd ngintunakên gêndhis cacah 1.303.087 kg. inggih punika 1303 ton. Makatên ugi Nederlandsche Handel Maatschappi (Factorij) ngintunakên gêndhis 12.969.968 kg. inggih punika 12.970 ton. Kajawi punik taksih wontên sanèsipun malih. Gêndhis wau kakintunakên dhatêng palabuhan: Bombay, Bedibundêr, Colombo, Calcutta, Cochin. Hongkong, Folmouth, Karikat. Kru, Las Palmas, Penang, Singapura, Sidney
ing Ngayogya ingkang rumiyin kasêrêg prakawis karanganipun ing Obor Pêmuda, saha sampun karampungan kukum voorwaardelijk kalihan kawêdalakên anggèning angsal pitulungan waragad. Ing sapunika sampun angsal dhawuh saking Departement Pangajaran,
Exploitatie van Olie fabrieken ing Rangkasbetung, tampi dhawuh saking directeur ing nagari Walandi supados ngèndêli punggawa bangsa Eropa ingriku. Tuwan Administrateur wau anduwa dhawuh wau, awêwaton: bilih kala ing taun 1933-1934 pabrik punika ing satanah ngriki ingkang pamêdalipun agêng piyambak, saha salajêngipun majêng. Ajênging pabrik wau, botên liya saking tumindaking para punggawa.
Pilihan kitha. benjing tanggal 2 Februari ngajêng punika Regentschap Surabaya tuwin Grissee badhe ngawontênakên parêpatan sêsarêngan, pêrlu badhe ngrampungakên rêmbag, bab badhe kêmpaling kabupatèn kalih panggenan wau ingkang badhe dipun anggêp kithanipun pangajêng: Surabaya punapa Grissee.
Nyêgah tumindak dados lintah dharat. Wontên pawartos, Hoofdinspecteur S.S. ing Bandung ngêdalakên wara-wara ngawisi punggawa S.S. gadhah tindak utawi gêgayutan babagan ingkang kadosdene lintah dharat. Sintên ingkang ngantos kasumêrêpan gadhah tindak makatên, badhe kaancam ukuman awrat utawi
kakintên sampun botên sae. Wontên sawatawis blèg ingkang kakintunakên dhatêng laboratorium ing Bandung supados kapriksa.
K.P.M. damêl kapal enggal. K.P.M. gadhah sêdya badhe damêl kapal enggal manut gagrag "van Rees", agêngipun 4000 ton. Kapal wau badhe kangge sadhiyan lampah layaran saking tanah ngriki dhatêng Numea, Nieuw Caledonie. Wontênipun K.P.M. gadhah ada-ada makatên, amargi kêrêp wontên kuli-kuli Jawi ingkang dhatêng Nieuw Caledonie utawi kosok-wangsulipun.
Kabudidayan gêndhis ing Bangak. Wontên pawartos, ing sapunika kabudidayan gêndhis ing Bangak sampun botên dados gadhahanipun bank Internatio, pindhah dados gadhahanipun firma Crono. Sadaya punggawanipun lami badhe dipun kèndêli, santun punggawa enggal.
Pajêg siti ing Kêdiri. Miturut pêpetangan, wontênipun pajêg siti ing Kêdiri tau 1934 taksih nunggak f 43.348.68. Dene manawi dipun timbang kalihan bakunipun sampun kathah ingkang malêbêt, tuwin tunggakan wau kintên-kintên inggih tumuntên kêbayar. Manawi dipun timbang kalihan laladan sanèsipun malah sampun kalêbêt majêng.
Andhêndha para damêl arag pêtêng. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas ngrampungi prakawisipun bangsa Tionghoa ingkang sami kadakwa damêl arak pêtêng. Pêperanganing karampungani
tiwas. Wontên tiyang 44 ingkang gêgayutan kalihan têtiyang ingkang sakit sami kalêbêtakên griya sakit ing Magêlang.
Ngècu marasêpuh piyambak. Ing dhusun Pucang, Boyolali, mêntas wontên durjana kècu nêmpuh griyaning kamisêpuh. Nalika ingkang gadhah griya dipun gujêr ing durjana, anakipun èstri ingkang gadhah griya wau sumêrêp, bilih ingkang nggujêr wau bojonipun piyambak (mantunipun ingkang gadhah griya), dados jurusêrat dhusun. Enjingipun kacêpêng.
Rêdi Slamêt kumukus. Sampun sawatawis dintên rêdi Slamêt katingal kumukus. Manawi dipun tingali saking Babadan katingal cêtha. Miturut katrangan saking kabudidayan Kaliguwa, wêdaling kukus saking rêdi Slamêt langkung kathah tinimbang padatan. Nanging botên wontên titikipun ingkang adamêl kuwatos.
Angsal bintang Tionghoa. Wontên pawartos, Tuwan Caron tilas Gupêrnur ing Selebes,
cacahipun tiyang ingkang nêdha dipun suntik ing Garut wontên 3000. Sarèhning kêkirangan jampi, namung sagêd nyuntik tiyang 2528. Wontên tiyang 89 botên kasuntik amargi kêsêpuhên. Tumindaking nyuntik ngantos dumugi jam 6 sontên. Wontên tiyang 3 ingkang rumiyin kasuntik, sapunika sampun miturut, malah dados pangajêng.
Pabrik tutup. Wontên pawartos, pabrik gêndhis ing Tasikmadu, Surakarta, badhe katutup. Wiwit benjing tanggal 1 October 1935, punggawanipun badhe dipun kèndêli sadaya.
Pabrik sarung agêng. Kawartosakên, ingajêng pakêmpalaning bangsa Tionghoa gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pabrik sarung ingkang agêng wontên ing Sêmarang. Ing sapunika sêdya wau sampun kalampahan tumindak, mêsinipun tênun sawêg 40 iji.
Bab ariwarti Jawa Barat. Ingajêng wontên pawartos, bilih ariwarti Jawa Barat, ingkang kèndêl, lajêng badhe kawêdalakên dados kalawarti, punika katranganipun taksih kawêdalakên dados ariwarti, nanging namung mêdal kaping kalih, salajêngipun lajêng botên mêdal malih.
Kadhawahan ukum pêjah. Raad van Justitie ing Sêmarang sampun andhawuhakên karampungan dhatêng
Ngalang-alangi tumindaking suntikan pest. Ing Cimahi kasumêrêpan wontên juru kêbonipun satunggal upsir, rimat sêrat-sêrat sêbaran ingkang suraosipun ngalang-alangi tumindaking suntikan pest, manawi pêrlu supados nglawan. Sêrat-sêrat wau badhe katèmplèkakên ing pundi-pundi. Tiyang wau sampun kacêpêng, angakêni kalêpatanipun.
Mangsa asrêp sangêt. Miturut pawartos saking New York, ing Amerika nuju mangsa asrêp sangêt. Ing Texas tuwin New Orleans wontên tiyang 65 tiwas, ewon sato kewan ingkang pêjah jalaran kamikêkêlên.
Binggêl agêmipun Prinses Juliana ical. Ing bab icaling agêmipun binggêl Prinses Juliana ingkang ical wontên Inggris, nalika jagong kramanipun Hertog van Kent kalihan Prinses Mariana, sampun dipun padosi mêksa botên sagêd pinanggih. binggêl wau rêgi f 36.000.-.
Sêmbahyang Id. Inginggil punika gambaripun golongan Islam ing nagari Berlijn nuju sêmbahyang Id ingkang nêmbe kêpêngkêr punika.
Ajrihing dhatêng golongan Nazi. Kawartosakên, ing sasampunipun rampung pilihan laladan Saar, saha sampun kaumumakên, wotên tiyang 2500 sami oncat saking laladan ngriku mlêbêt dhatêng Prancis, jalaran ajrih kalihan golongan Nasi.
Pêpiridan saking buku karanganipun Tuwan Edgar Rice Burroughs.
Wicantênipun: Inggih kula, Nonah Jinê tiyang wana ingkang daya-daya mriki ngupadosi panjênêngan satunggiling wanita ingkang tanpa pamit ujug-ujug nilar dhatêng kula.
Nonah Portêr mangsuli bisik-bisik: Kula botên niyat badhe nilar panjênêngan. Ingkang sakawit kula botên badhe tumut manawi tiyang-tiyang wau botên sami purun ngêntosi saminggu malih, ngantos panjênêngan wangsul.
Botên watawis dangu Tarsan tuwin Nonah Jinê sampun wontên ing
lampahing angin sampun ewah malih, ingkang punika lampahing latu lajêng wangsul. Lan watawis saêjam malih urubing latu lajêng kèndêl.
panggenaning têtiyang cêmêng, lan miturut cariyosipun têtiyang wau, têtiyang cêmêng punika pancèn inggih bôngsa panjênêngan piyambak.
Mirêng katêranganipun Nonah Portêr ingkang makatên wau, Tarsan gumujêng saha lajêng
panjênêngan ingkang sayêktos sajatosipun kula dèrèng mangrêtos.
Tarsan amangsuli: Nalika panjênêngan pinanggih kula ingkang kapisanan, kula dipun sêbut Tarsan bôngsa wanara.
Kanthi gumun Nonah Portêr apitakèn: Tarsan bôngsa wanara. Dados inggih panjênêngan ingkang kula wangsuli sêratipun sadèrèng kula bidhal.
Tarsan amangsuli: Inggih makatên, manawi botên pangintên panjênêngan sintên ingkang panjênêngan paringi sêrat.
Nonah Portêr: Kula botên sumêrêp. Pangrêtosan kula ngêmungakên bilih sêrat ingkang kula tampi punika dede saking panjênêngan, awit sêrat wau kasêrat ing basa Inggris. Ing môngka panjênêngan botên mangrêtos dhatêng satunggal-tunggala basa.
Tarsan gumujêng malih saha lajêng wicantên: Saupami kula cariyosa badhe kêpanjangên. Nanging ing kala punika kula sagêd nyêrat, nanging botên sagêd wicantên. Lan ing samangke saya botên kantênan malih, awit Litnan Dharno suka wulang dhatêng kula, ingkang pancènipun mulang wicantên mawi basa Inggris, jêbul malah mawi basa Prancis. Sasampunipun Tarsan wicantên makatên wau, lajêng ajak-ajak Nonah Portêr makatên: Môngga, samangke panjênêngan kula aturi minggah ing motor kula nusul ingkang rama, kados-kados lampahipun motor ingkang dipun titihi ingkang rama dèrèng patos têbih.
Kalih-kalihipun lajêng minggah ing motor, lan salajêngipun motor nuntên kalampahakên rikat.
Salêbêtipun sami numpak motor wau, Tarsan pitakèn: Ing sêrat panjênêngan ingkang tumuju dhatêng Tarsan bôngsa wanara, wontên ungêl-ungêlanipun bilih panjênêngan sampun trêsna dhatêng tiyang sanès, ingkang panjênêngan ngandikakakên tiyang sanès punika, punapa kula.
Kanthi barès Nonah Portêr amangsuli: bokmanawi.
Tarsan wicantên malih: Anggèn kula ngupadosi panjênêngan wontên ing Baltimor sayêktos kanthi rêkaos tuwin kangelan. Dumadakan wontên ing ngriku kula mirêng pawartos, bilih panjênêngan bokmanawi sampun krama kalihan tiyang nama Kènlêr, lan miturut cariyosipun tiyang, pun Kènlêr wau sampun bidhal ngriki. Punika punapa lêrês.
Nonah Portêr amangsuli sêmu susah: Bilih piyambakipun sampun wontên ing ngriki, punika pancèn lêrês.
Tarsan pitakèn malih: Punapa panjênênêngan trêsna dhatêng piyambakipun.
Tarsan: punapa panjênêngan trêsna dhatêng kula.
Nonah Portêr nutupi rainipun mawi tanganipun saha wicantên: Kula punika sampun dipun pacangakên kalihan tiyang sanès, amila kula botên sagêd mangsuli pandangu panjênêngan Tuwan Tarsan.
Tarsan samangke wicantên: Wangsulan panjênêngan ingkang makatên punika tumrap kula sampun cêkap. Samangke kula aturi ngandika dhatêng kula, punapaa panjênêngan mêksa badhe krama kalihan tiyang, ingkang panjênêngan botên kagungan trêsna babarpisan.
Nonah Portêr amangsuli sêmu nalôngsa: Sabab bapak kula gadhah sambutan dhatêng piyambakipun.
Ing kala punika Tarsan ujug-ujug kemutan dhatêng sêrat ingkang sampun nate kawaos, lan ing wêkdal punika botên mangrêtos mênggah
ing pikajênganipun, ing sêrat wau nyariyosakên tiyang nama Kènlêr tuwin kasusahan-kasusahan ingkang gêgayutan kalihan tiyang wau.
Sakala punika Tarsan lajêng mèsêm, saha pitakèn dhatêng
Nonah Portêr mangsuli: Kula sagêd nêdha dhatêng piyambakipun supados kula kaluwarna saking kasagahan kula ing ngajêng.
Tarsan apitakèn: Saupami piyambakipun anduwa panêdha panjênêngan.
Nonah Portêr: Kula inggih lajêng kapêksa kêdah nêtêpi ingkang sampun dados kasagahan kula.
Tarsan kèndêl sakêdhap. Ing kala punika lampahing oto tansah dipun rikatakên, dangu-dangu otonipun lajêng karindhikakên sawatawis, lan Tarsan nuntên pitakèn dhatêng Nonah Portêr makatên: Punapa kaparêng, saupami kula ingkang ngrêmbagakên dhatêng Tuwan Kènlêr ing bab panêdha panjênêngan.
Nonah Portêr: Manawi tiyang sanès ingkang ngrêmbagakên, langkung malih manawi tiyang ingkang anggadhahi melik piyambak dhatêng kula, têmtunipun badhe kalampahan bilih piyambakipun lajêng namung narimah kemawon.
Tarsan wicantên malih sêmu nêpsu: Kenging punapa, nalika kula ingkang nêdha, Têrkos lajêng narimah nyukakakên.
Mirêng wicantênipun Tarsan ingkang makatên wau, Nonah Portêr kraos mêngkorog githokipun saha lajêng nyawang dhatêng Tarsan kamigilan awit ing kala punika Nonah Jinê emut nalikanipun dipun bêkta ing kêthèk agêng, ingkang lajêng dipun pêjahi dening Tarsan punika.
Salajêngipun Nonah Portêr nuntên wicantên: Tuwan Tarsan, ing ngriki punika dede wontên ing wana gung ing bawah Aprikah, lan panjênêngan punika sanès bangsaning sato galak. Panjênêngan punika satunggiling satriya, ingkang botên badhe amêjahi sasamining manungsa kanthi dipun sêngaja.
Kanthi alon kadosdene wicantên dhatêng badanipun piyambak Tarsan amangsuli: Ing nglêbêt sajatosipun kula punika taksih nama sato galak.
Kala punika lampahipun motor tanpa kèndêl-kèndêlipun. Botên watawis dangu Tarsan wicantên malih: Nonah Jinê, saupami panjênêngan sampun
Ing wêkdal punika kathah ingkang dados gagasanipun Nonah Portêr. Sajatosipun tiyang punika sintên. Sintên tiyang sêpuhipun. Manawi nitik namanipun ing ngriku sampun têtela, bilih botên kasumêrêpan mênggahing aslinipun, makatên ugi anelakakên sêsrawunganipun kalihan sato galak.
Tiyang punika botên anggadhahi nama. Punapa Nonah Portêr badhe sênêng dados bojonipun tiyang wana punika. Punapa botên badhe ngraos nalôngsa manahipun saupami ngèngêti bilih lakinipun ing suwau gêsangipun wontên ing salêbêtipun wana, padamêlanipun sabên dintên namung pêpenekan wontên ing wit-witan sarta kêkêrahan kalihan bangsaning kêthèk tuwin sato galak sanès-sanèsipun, langkung malih têmtu badhe saya karaos-raos manahipun saupami ngèngêti, bilih têdhanipun ingkang jalêr ing
dèrèng ngantos rampung wicantênipun Nonah Portêr, motoripun ujug-ujug dumugi ing margi enggok-enggokan ing sangajêngipun griya alit.
Motor wau lajêng kakèndêlakên awit ing ngajêng griya alit wau wontên motoripun Tuwan Kleton ingkang kinubêng dening Tuwan Kleton piyambak sakônca-kancanipun. Badhe kasambêtan.
Wauta Radèn Gathutkaca, saunduripun saking ngarsane kang rama, enggal angrasuk busana. Apa busanane satriya prabu ing Pringgadani, jamang mas murub
cat katingal cat botên. Gêbyaring busana kasorotan ing baskara, kados kilat asêsiring. Satriya prabu ing Pringgadani karsa kèndêl ing mega malang, angajêngakên mega jodhog, mulat nganan ngering, ingkang rayi botên katingal, nuntên wontên sasmitaning dewa warni rare bajang, kêkalih, kang satunggal ambêkta bathok bolu badhe nawu sagara, kang satunggal mandhi pêcut badhe anggiring barat. Radèn Gathutkaca
adhiku Irawan, yèn tak pêraki kowe isih, adhiku Irawan ora bakal katêmu.
Ing nginggil punika pêthikan saking Sêrat Irawan Rabi pakêm padhalangan ringgit purwa.
Anggitanipun Ki Rêdisuta, abdi dalêm dhalang ing karaton Surakarta.
Anyariyosakên dhaupipun Radèn Irawan kalihan Dèwi Titisari, raja putri ing Dwarawati. Mawi gambar kathah, rêginipun namung f 0,80.
Kuna-kunane ing sadurunge wong Eropah pintêr ing ngèlmu katuranggan, wong
ing pamilihing jaran. Wêwêling mau ing tanah Arab lan Turki kongsi saprene isih diluhurake dening wong Islam, sanadyan ing tanah Indiya iya akèh wong sing migatèkake.
Ing ngisor iki wêwêlinge Kangjêng Nabi mau, sinawung
runtutipun / ya ta nguni dhawuhing Gusti / Kangjêng Nabi Mohamad / mring prawirèng pupuh / senapati wadyabala / Ngarab ingkang tinanggênah andon jurit / ngrata agama Islam //
2. aywa sira ngingu jaran kaki / dumuk putih luwih sing sajuga / anut ing bathuk ujure / yèku ngalamatipun / ing palagan ingkang nunggangi / kabranan ing mungsuhnya / de lamun dêdumuk / iku pêgat lakunira / dening wulu kang njêbring ngalang-alangi / cêpak antakanira //
7. sikil buri pancal kang sasiki / malah sikil kang mangkono ika / yakti pênêd
8. ingkang bathukira dumuk putih / nging tan têrus marang
yogya ngupayaa kowe / jaran wadon kang ruhur / wit kudèku asung mas picis / turangga dêdumuknya / mbengkong ngiwa tuhu / pantês lamun pinilala / anyugihi iku ngalamate kaki / dene ta kang jêjaran //
10. wadon ingkang ugêl-ugêlnèki / mawa wulu kulawu watêknya / darêman
ingkang / irêng suwung mêmathine / nyilakani kang ngingu / lan mring awakira pribadi / jaran ulês sadhengah / abalêntong jamus / wêwajike papat pisan / yèn cacahe balêntong sijining wajik / ganêp tan dadi paran //
12. nanging lamun cacahira ganjil / kuda iku ala atinira / mung sangsara pangajabe / marang ingkang angingu / nadyan nora sakala yêkti / iya ngalama-lama / jaran soring irung / mawa babalêntong seta / luwih gampang katlêku watêke nênggih / nibakake kang nunggang //
Nginggil punika pêthikan saking Sêrat Wasita Turangga wêdalan Bale Pustaka.
Sêrat Wasita Turangga inggih katuranggan, ngandharakên bab anggotaning kapal, mathi, ulês lan bêndaranipun, miturut kawruh kadhoktêran, kawruh Jawi lan kawruh Arab. Mawi gambar kathah sangêt. Rêginipun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.23, 11 Sèptèmber 2016.
Memancing Uling Bareng Kang DEMY Banyuwangi | Beranda
Kang alus meniko wargi sapto darmo utawi sanes?
Matur nuwun mas Gatholoco. Kulo keluwargi sedaya aliran kebatinan ingkang wonten ing nuswantoro. Pamuji rahayu.
kulo nate nderek sapta harma dipun tuntun rencang nanging sak menika sampun mboten sujud malih kulo kepengin sujud malih pripun coronipun
Neng yoiku, kagem tiang sanes ingkang dereng nyumerepi ajaran punika kadosipun nyleneh, ananging bilih sampun maos utawi purun sinau ajaran punika kula kinten mboten kekathahan komentar. nuwun
sarto cetha marang kahanane, yoiku sipatingsun” “ngertiyo urip sejatining urip, sampek tutug ngrasakne mati sak jroning urip lan supoyo
tumindhake ora bener neng alam donya iki naliko isih urip,mestine yo bakal mampir mampir sek,nganti di ngapuro kabeh salahe kaleh allah.ono sing mampir neng kuburan(dadi pocong sing ngetoki wae) ono sing mampir nang kkrethek,wit gedhe,watu gedhe dll, yen siro percaya anane allah ,nyatakno dewe,ojo mung critane.yen siro jare ngaku isih urip buktekno rupo lan rasane urip mu,yen siro percoyo surgo neroko ki koyong opo ,ojo mung manut critane gurumu utowo ustad mu.,sinauo marang gurumu sejati (uripmu)sing bso nyambung karo hyang moho kuoso, ayo sami sesarengan tumindhak suci,supadhos gesang kulo njenengan sami ayem
kulo yakin niku dudu ajaran sapta darma,,sapta darma mboten ngangge jimat,demit,dll
menawi sapta darma misal tumindak angkara murka/jahat mesti sampun ilang,,
Poro kadang yang ingin tau lebih banyak mengenai wewarah Sapto Darmo
salam waras sejatine sapto darma ajaran rahasianing urip amarga sapta iku ngapek lobange menungsa urip marga yen diringkes ono pitu yen darma iku kewajiban suci ngresiki lobang pitu iku mau mula iku para warga sapta darma gunane sujud kanggo ngresiki lobang pitu yen wis resik bakal iso nemokake waskitaning rasa tapi kudu jelas rasa lan wujude
kenyataan mula iku yen sujud kita antarane hubungan rokani lan yang maha kuasa yo kudu jelas lan nyata amarga kabe iku nggawa wujud sing bentuke sinar lan cahyoning rokani kaya apa?,cahyoning yang maha suci kaya ap?,sinare yang maha kuasa kaya apa?,supaya ngerti lan jelas yen kita sujud iki diterimo apa ora ,nyambung apa ora.dadine kudu ngerti rasa lan sak
gabungane agama sing ono iki ,ngene lo dolor lan konco ,cak roso elok urun rembuk babakan iki.sadurunge sepurane sing ake karo dulur lan konco rembuk ku ojo di anggep menggurui .sapto darmo iku wahyu gelare jagad pribadi,sapto iku soko lobange manungso urip ,lobange wong orip nek di ringkes dadi pitu lobang sepulu minongko jangkepe
soko lobang pitu iku ,nek wis koyo ngene opo jawapane,yo manungso urip iku sapto darmo, tapi ajaran sapto darmo gak mandek soko kono iku ,nek sing nggae urip nyip tak no manungso urip ono rahasiane ,wargo sapto darmo kudu iso lan ngerti nggolek i rahasianing urip ,suatu conto, sujud adep ngetan gak cukup tembung wetan minongko kawitane urip ,ono alasan sing
mangkane urusan manungso manemba karo sing nggae urip atik kliru masang setrume jawab ane opo,nek listrik biasane yo konslet bekne,poro konco wargo sapta darmo kabe ae oyo podo ditingkatno sujute ,nek iso menyatu karo alam ,tetep kuncine sujud iku getaran kasar ,pandengan sak meter ,tapi yo ngono getaran kasar kudu ngerti roso lan sak wujute lan dadine koyo ngopo ,pandengan sak meter kudu ngerti roso lan wujute terus dadine konyo ngopo ,supoyo dadi wargo ksd iso yakin marang awak e dewe isoho ngatasi awak e dewe , nek iso mbuktikno sujud koyo ngono iku ,pari basan nduwe tujuan opo lan kekerepan opo wae bakal mesti kasedyan,
opo sujud suwe ngenteni opo , nek tak terjemano tergantung kebutuhane lan sing di karep no,nek butuh yo kudune suwe ,jarene konco konco sujud iku gak ole pamre ,tapi nurut prinsip sing tak terapno selama iki gak ono masala opo ,tapi kudu ngerti kuncine nek sing njobo kepenngen sing njero nuruti tujuane yo sing njobo kudu temen olehe nuruti sing njero,koyo opo yo mesti ono corone ,tak kiro wis cukup saking kulo,metik delimo merange teles nedonrimo pengeran sing
jaman ajisoko , ..senengane gelut… tuggul ametung .dipateni . ken arok.. jaman rojo rojo .. mjojopahit.. ngati kediri .. kartosuro pecah dadi surokarto lan ngayojokarto… nganti jaman SBY gelut
endi ? jaman ken arok ? pdp paten patenan nganti saiki..jaman ajisoko juga ajaran hindu.. sing asli ajaran jowo kui sing endi?
NYWUN NGAPUNTEN, kulo nembe sepindhah meniko atur seratan. sak sampunipun kulo ningali seratan2 sedherek2 kulo ingkang sanget kulo tresnani, kulo rumaos sungkowo ing manah. monggo kito tansah sami njagi kapribaden kito minongko priyantun jawi ingkang andhap asor. tansah hanjagi tentreming agesang. kito mboten sisah metani. nganggep awon keyakinan sanes ingkang paring hadiah swargo lan neroko. kito mboten sisah nanduki menawi wonten tiyang nganggep keyakinan kito sesat. menawi kito nanduki, kito malih mboten benten kalih tiyang2 kala wau. pramilo monggo, kito sami2 njagi karaharjan saha katentremaning gesang. sampun ngantos kito kados negari2 ingkang MENGKLAIM CINTA DAMAI, BERAQLAQ MULIA ananging tansah congkrah paten pinaten kalih sesamining gesang. monggo kito sami lelaku PARING DHAHAR MRING KANG KELUWEN, KEMUL MRING KANG KADHEMEN, PEPADHANG MRING KANG KEPETENGEN. MUGI KITO TANSAH PINARINGAN RAHAYU WILUJENG NIR ING SAMBIKOLO. Nyuwun sewu gunging pangapunten menawi seratan puniko kirang mranani ing penggalih
sampun nate diajari marang simbahku namun tansah sekedik” Simbah Rumiyen Ngajar SPD wonten Njogja Naminipun Mbah Kades Makaryonipun wonten
Filed under: 1 |	« Tegal Pan Duwe Gawe Sapa Sing Pan Dadi
kulo dados inget kampung halaman kulo, nopo malih menawi wonten kesahan, wah matur nuwun sanget kangge pemrakarsa.
sedulur warga tegal lan sekitare kulo bade paring pirso bilih wonten desa kulo, desa Gatungan kec. Jatinegara kab. Tegal puniko ampun terkenal anggenipun panorama alamipun. menawi ningali lor ketingal endahipun segoro lor, menawi ningali kidul ketingal indahipun gunung slamet. nopo malih menawi musim durian, desa Gantungan dados sentranipun durian Tegal.Menawi panjenengan remen nyamikan emping, desa gantungan genahipun emping, taken mawon ibu Durmi pakaripun emping.
Balas	maszaenal, on 02/12/2009 at 15:50 said:	Matur nuwun Kang Soleh sampun mampir wonten blog tegal lan. Inggih Kang, kulo sering miyos Jatinegara, tambah rame kahananipun, menawi musim duren nggih sampun dikenal sa kabupaten tegal. Menawi kang soleh bade urun tulisan babad utawi ceritanipun Jatinegara, monggo dipun tulis mawon wonten komentar, mangke kulo upload wonten blog meniko.
Balas	makmuri, on 23/08/2012 at 13:10 said:	nggih pak soleh menawi emping bu
Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah
KORPS PASUKAN SANDHI YUDHA (KOPASANDHA).
ah paling yo wis tuku,wong mari tuku ninja 250 ngunu lho sam
guayaaaaa thok poko’e pakdhe sing siji iki ,nyamarrrr wkwkwkwkwkwkwkwkwk 😀
obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.Obat Herbal niki sampun
ten Boso Jowo/ Artikel ten...
pancen soyo cocok tenan iki jenengane multiplymu nganggo psycho2an kuwi. lah kowe lak pancen uedaaan yo..
mbak ngomong opo toh???
Samudra kocak lir kinebur,Ono Udan ning dudu banyu nanging kerikil panas lan Geni. ing mongko amung siji Manungsa kang bisa kalis ing Rubeda, yoiku Jalmo kang wis kuwawa mancik sajatining Andong Waringin, satemah Lebur sajiwa ngabekti marang ALLOH kang memayu jagad..Mulo elingo sing sopo suci adoh soko
Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee…
“Rin, aku undhuhno klopo kanggo kolak mengko.”
“Yooo bu mari iki,” jawabe rina.
Sedhelo engkas rina menyang mburi saperlu menek wit klopo, bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gae kagete bocah lanang-lanang ing ngisore sing lagi jagongan. Banjur cah lanang-lanang moro kanti ndangak, trus rina
ngono kuwi nginceng kathokmu, ndhuk-ndhuk!” jawab ibuke.
“Oalah yoo SELAMET TENAN, BU AKU MAU LALI ORA KATHOKAN NGONO…!”
gelem CAK, RACUN kuwi, senenge ngracuni konco, wong siji iki
sing di ganti pilot sing kuwi (PAIR) boros tenan je Pak Bro,wes tau njajal 1 : 22,mung nganggo sewulan……..tapi
mboten niku lare ne asli pundi.nek ajeng niat sekolah geh sekolah mbten mlh adol tempe gembus
engkang jenengan poto mniko mas hanafi, mniko geh mboten saking yogjo to mas???jenengan mersani mboten plat ipun????kulo sampun
"Nanging sing anyar jaitane sok krasa kandel lan mbotren eca. Kain anyar ugi sok damel krasa gatel" (
Nyepi ya iku dina riyayane umat Hindu sing dirayakake saben taun baru Saka. Dina riyaya iki dipengeti kanthi itungan Tilem Kesanga kang dipercayai dadi dina kanggo nyucekake para dewa ing tengah samodra kang nggawa intisari amerta. saengga umat Hindu nglakoni puja sembahyang kanggo para dewa.[1].
Pangerten Nyepi[besut | besut sumber]
Nyepi saka ukara sepi. Dina riyaya Nyepi sabenere perayaan taun anyar umat Hindu kanthi penanggalan Caka, kang diiwiwiti saka taun 78 Masehi. Beda karo perayaan taun masehi, perayaan taun anyar Caka ing Bali diwiwiti kanthi nyepi. Ora ana pawiyatan kaya biasane. Kabeh pegaweyan prei, uga papan-papan umum, kayata rumah sakit, sekolah lan sapinunggalane. Ancas utamane dina riyaya ya iku nyenyuwun dhumateng Gusti kang murbeng dumadi, maha kwasa lan maha asih, kanggo nyucekake Bhuana Alit lan Bhuana Agung. Sadurunge dina riyaya Nyepi, ana pirang-pirang rangkean upacara kang dilakokake umat Hindu, mligine masyarakat ing Bali
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 14 September 2012)
Nyepi&oldid=967194"	Kategori: Dina riyaya Hindhu	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.55, 1 Maret 2016.
ngerti atimu Ning wes pastine aku duk jodohmu Pancen roso kari Roso Kudu lilo nggonmu nrimo Lilakno aku nyanding
kangen sliramu Sak tenane aku nangis nanging tresno wis ginaris Taklakoni Kanti ikhlas ati Wuyungku ngelayung ngamboro ing awang awang Tanpo biso nyanding aku mung biso nyawang Tumetes eloku deres mili ono pipi Opo tresno iku pancen ra kudu nduweni Wes lilakno aku kangmas wes cukup lalekno Lelakon tresno iki bakal dadi crito Tresno Waranggono Ra keroso wes sewindu nggonku
lakon tresnamu ning gending katresnanku Tak tembangne saben kangen sliramu Sak tenane aku nangis nanging tresno wis ginaris Taklakoni Kanti ikhlas ati Wuyungku ngelayung ngamboro ing awang awang Tanpo biso nyanding aku mung biso
mirip ‘dadu’] dewe, ngasi nyewo motor barang. Pikirku wektu kuwi aku biso kecipratan mulyo nek partaiku menang, ning kok malah angin…
Hla tekan saiki aku malah nganggur ki piye, karuan saiki aku ngobyek karo Caleg-caleg
Saiki Kusuo no Psi Nan 56 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 56 :
iku mung dêrma | ora bisa apa-apa | iku kuwasaning Sukma ||
8. Lah ta wis padha muliya | Kramaleya lon aturnya | punika tiyang sadaya | rencange Ki Nursubadya ||
9. Sami Sêlaung kang wisma | sampun sawatawis lama | ngêlambrang ngupados têdha | kalawan sukaning nala ||
10. Paran kang dadi karêpmu | apa mulih apa laju | nutugkên sukaning kalbu | nganti lali anak putu ||
11. Yèn sira mulih ing panti | barênga kalawan mami | sun mondhok wismane Kyai | sadaya dupi miyarsi ||
12. Sukane kapati-pati | ulun mantuk marang panti | (n)dhèrèk sampeyan sayêkti | sampun
umèksi | sêkul ulam amênuhi | panganan mawarni-warni | ngundhung-undhung pindha ardi ||
40. -putra myang sang Dananjaya | matur mring raka narendra | Arimurti saha waspa | ing madya
gambyongan | sêsêg ngandhêlong kang gêndhing | gya suwuk ingawe marang | Ki Subadya lingira ris ||
27. Ênggèr sêkaliyanipun | prayogi aso
punika langkung prayogi | malah manawi kalilan | bibar bondhan lajêng kawit | gambyong mawi linêbêtan | tombok ing sasukanèki ||
30. Winatêsan bibaripun | inggih wanci pajar gidib | manawi taksih kuciwa | benjing-enjing sontên malih | ki wisma kapadhan karsa | wus byawara marang dasih ||
31. Ronggèng kakalih gya wangsul | marang
kaliye tambuh pinilih | jumbuh ing bawa tênaga | kang sawiji kaduk manis | sawiji gandês mraking tyas | ngandhêlong suwuk
sasukanipun | nanging poma aja nganti | pasulayan kakêrêngan | lah iki bongkokan mami | nèng bumbung padha (n)duduta | kang dawa dhèwè rumiyin ||
45. Tumurut nut panjangipun | kang cêndhak pribadi kari | yèn bêngi ki tan kacêkap | sesuk sore wiwit malih | tumandang kang sinung sabda | kang kantukantuk. panjang pribadi ||
46. Ngakak mas-jêng nyuwun dhêngklung | jrèng tombok sêlawe rispis | wus (n)jèngklèk gya linariyan | wedang kopi anèng goci | sisihe cangkir gundhulan | sabên linariyan ping tri ||
47. Suwuk gantya ngandhapipun | jor-joran têtomboknèki | sukarêna kang umiyat | tanapi kang samya ngibing | sêpên ingkang kara-kara | dumugi ing
dados lantaran | anjingipun kang rêjêki | punika Kiyai Wisma | ingkang wajib andarbèni ||
51. (ng)Gih anak gampil ing
ginugah kurang utama | nanging iki wus kasompok | payo banjur kinêlonan | sira kang bentrok jênar | ingkang irêngmanis aku | nanging mêngko gêgêntenan ||
gathuk sami pucuk | jaladara sipat wokan ||
3. Api-api kagyat angling | iki priye ta mangke ta | iya nora priye-priye | wong wis ngene arêp
dadi thuyul | payo mara warahana ||
22. Punika namung satunggil | kang taksih wagêdsagêd. banggelan | sadaya wus sami peloh | nir daya ati wanita | datan rumaos priya |
namanipun | wus cakêt nulya tumandang ||
23. Mas Cêbolang kang rumiyin | wêdharing asmaragama | (n)jingklak angling digêgojog | dadi wadon lanang nikmat | luwih tunggal wanita | nulya Nurwitri kinêmbul | ing nalika katêrêsan ||
24. Barang kang lir kucing gandhik | suka sakèhing jathilan | kijab kabule
miyat | biyang iku kapanane | (ng)gonne sinau de têka | mundhak pacake padha | wuwuh prigêl luwês bêsus |
ronggèng kiprah | mungsêr kêndhigêritan | (m)babar sampur warna catur | pindha langên ing angkasa ||
40. Ima kasorotan rawi | ing
sakosike | winatêg sikiripun | sangsayarda kang darbe kapti | lan sakèh mitraningwang | ing saèstunipun |
siwah lir rumuhun | cacangkoke praptèng katitih | wanci pajar gidiban | antuk wong
jatose ingkang mijèni | mênggah krêdyating manah ||
12. Muhung kinarya-a jagi dhiri | rèhning asring kêkesahan têbah | supadi kêndêl manahe | nanging wusananipun | botên kadi ciptanirèki | kinarya sasongaran | gêgêmblungan gêndhung | kados kang sampun kawuryan | sisip
sinungkên marang | Mas Cêbolang tinampèn saksana wiwit | Sarkara-tururarya ||
15. Amiwiti amuja Hyang Widdhi | kang murah ing donya sih ngakerat | mugyantuk kang supangate | sarta lan bêrkahaipun |Lebih satu suku kata:
wawarti | mring sagunging nak putu sadaya | Nabi Ngisa Rohullahe | nalikanya lumaku | midêr-midêr jawi nagari | Ngêsam nênggih ing kuna | kèndêl ing dêlanggung | amanggih pathak wong kuna | Nabi Ngisa pathak arsa dèntakoni | ngunandikèng wardaya ||
17. Sirah pathak katingal wus putih | tanpa gêmbung gumlundhung nèng lêmah | Nabi Ngisa mandhêg age | amikir jroning kalbu | langkung wêlas Nabi ningali | samana andêdonga | Nabi Ngisa luhung | ing Allah kang maha mulya | mugi-mugi pathak kêna dèntakoni |
dene botên kenging dipuntakèni |Kurang satu suku kata: dene botên kenging dipun pitakèni. amba nuwun ing Tuwan ||
19. Mugi-mugi Tuwan angidèni | yèn kawula takèni kang pathak | tan antara nora suwe | ana swara karungu | saking arah Nabi dumêling | mêngkene ingkang swara | hèh Nabi linuhung | lah sira ta takonana | marang pathak ingsun akon anauri | marang tatakonira ||
20. Kangjêng Nabi Ngisa tanya aris | marang pathak hèh pathak wong kuna | kang ilang kulit daginge | lah ta sira sumaur | kapan ingsun ingkang nakoni | kalawan kodrating Hyang | pathak gya sumaur | lawan ing lesan pasekat | ngucap klimah Lailaha Illalahi | wa Ngisa-u Rohulah ||
21. Inggih gusti Nabi kang linuwih | lah punapa kang tuwan danguwa | inggih kawula jawabe | anging Allah kang Agung | ingkang kinon amba nauri | ngandika Nabi Ngisa | pathak apa iku | sira pathak apa lanang | ingkang mau apa sira wong pawèstri | duk nalika nèng donya ||
22. Lawan ingsun tatakon ing nguni | apa pathake uwong cilaka | apa wong bêgja maune | apa sugih donyagung | nalikamu ya maksih urip | apa ta pêkir sira | duk urip kang mau | apa ta kandhangan ala | apa bêcik mèlu ewone wong sigit | apa ewon wong ala ||
23. Apa sira kandhanganing nginggil | apa èndhèk dêdêgmu ing kuna | lawan sun takon maune | wong loma yèn jinaluk | apa kumêd yèn dèn-jaluki | salir ingkang katêdha | pêkir miskin
tiyang kang cilaka | awakamba ing suwau tiyang sugih | sanès tiyang kang nistha ||
25. Lawan amba golongan wong sigit | sanès tiyang awon warna amba | kang minangka unusane | lan malih amba luhur | sanès tiyang andhap ta Gusti | kalêbêt tiyang singgah | agêng-inggil ulun | lan sayêkti amba loma | dhatêng arta sanès tiyang kumêt Gusti | kalêbêt tiyang blaba ||
26. Sarta amba punika (n)Jêng Nabi | ing nalika taksih anèng donya | jumênêng ratu maune | nagri Ngêsam pukulun | ing nalika dados narpati | tan wontên ingkang ngrusak | ing karatonulun | lami ngadêg ratu Ngêsam | kula Gusti ngantos
Nabi | saarinya inggih sèwu dinar | pikantuk tiyang sèwune | dinar kalangkung sêpuh | êmas nigangdasa-kakalih | punika saarinya | amba damêl laku | kalawan lampahkawula | anyukani têdha tiyang kluwèn Gusti | sabên ari tan gothang ||
29. Inggih angsal tiyang sèwu Gusti | (ng)gènkawula anyukani boga | tiyang sèwu sadintêne | ngantos salaminipun | lawan amba Gusti rumiyin | kawula asung sandhang |
dados ratu ing nagari Ngêsam | kalangkung sênêng sukane | yèn cangkrama wana gung | dipun ayab sakèhing abdi | kathahipun kang wadya | tiyang kawanèwu | amangangge sarwa sutra | murub mubyar busanane wadyamami | kasmaran ingkang miyat ||
1. Kawula umatur malih | ing Gusti (n)Jêng Nabi Ngisa | duk amba jumênêng katong | wontên ing nagari Ngêsam | dahat sukaning driya | pan amba sugih kalangkung | nuruti kajênging manah ||
2. Duk kawula mêdal jawi | kawula amêng-amêngan | dèniring wadyabalane | tiyang
ature | nanging kawula punika | dhuh Gusti Nabi Ngisa | sayêktine tiyang kupur | gagêtun kasèp ing mangsa ||
4. Nabi Ngisa ngandika ris | andangu pathak mangkana | ing mangsa pira lawase | olèhira mati ika | kapriye tingalira | nalikane anèng kubur | pakewuh apa kang têka ||
5. Lan apa maning kang kèksi | kang tinêmu dening sira | lah kapriye sayêktine | rupêking kubur punika | kalawan pancabaya | têkane malekatipun | patakone kaya ngapa ||
6. Umatur pathak ring Nabi | ya Nabi Ngisa Rohollah | Gusti andangu gatine | prakawis kasusahan |Kurang satu suku kata: de prakawis kasusahan. botên wagêd matura | pandamêl kang dahat agung | sami
7. Sadangu kawula mati | amanggih siksa ngakerat | kawanatus tahun rêke | langkung pitungdasa warsa | lamine amba pêjah | siniksa wontên ing kubur | ngakerat langkung musakat ||
8. Ya Nabi Ngisa linuwih | amba umatur ring tuwan | rikala awit sakite | kawula manggèn panggonan | langse ingkang pinajang | kapetak-petak mulya gung |
ngupados dhukunne | wontên ingkang damêl tamba | pra dhukun dhatêng kesah | tamba pintên-pintên tumpuk | kang tumrap badankawula ||
panonkawula | untu pan ngantos oyag | gumêtêr jasad sadarum | kawula tan sagêd obah ||
14. Parêkan sêlir mijêti | wontên ingkang nganggang-anggang |
16. Nuntên kawula ngêmasi | sakèh wong ing dalêm pura | lir wukir rêbah tangise | sawênèh pan gêgulungan | nèng siti niba-niba | ana nyuwèk sinjangipun | wênèh wontên (ng)gêblog jaja ||
17. Sawênèh anibèng siti | sawênèh angrontog rema | amba miyarsa tangise | tan wontên ingkang
19. Sukunya malekat kalih | saking gung miwah apanjang | dhatêng bumi pitu ngisor | lan sirahe malekat |Kurang satu suku kata: lan sirahe malaekat. langkung gêng luhur dahat | sundhul ing langit kapitu | netranya lir pendah surya ||
20. Lan gênge suwiwi kalih | malekat ingkang prapta |Kurang satu suku kata: malaekat ingkang prapta. suwiwi kanan agênge | wiyaripun sami jagat | wontên sawarganira | kang kiwa suwiwinipun | ing lêbêt isi naraka ||
21. nênggih malekat kang prapti | awakipun warni papat | abrit cêmêng suwarnane | ana kuning ana pêthak | kawula langkung hebat | ajrih sangêt amba (n)dulu | de malekat langkung gêngnya ||
22. Kawula ajrih tan sipi | aningali mring malekat | nênêm cacahe sirahe | sasiki ing têngênira | sirahe malekat |Kurang satu suku kata: sirahe malaekat. sasiki ing têngênipun | sirahe kang malaekat ||
23. Sirah ingkang juga munggwing | ing ngajêng prênahing jaja | sajuga dalamakane | prênahe wau kang sirah | nênggih ingkang satunggal | sirah wontên jêngkunipun | satunggal gêgêr prênahnya ||
24. Nabi Ngisa ngandika ris | (n)dangu malih mring pun pathak | apa ta sira atakèn | maring malaekat ika | aturipun sang pathak | inggih amba takèn wau | sêmu ajrih amba pêksa ||
25. Dhuh malekat kadospundi | sirah paduka kang kanan | punapa ta ing damêle | sauripun malaekat | sirahingsun kang kanan | karya (n)jabêl roh sadarum | sakèhing wong miskin ika ||
wong kang nèng makrig(?) sadaya ||
27. Pathak atêtakon malih | dhumatêng kang malekat |Kurang satu suku kata: dhumatêng kang malaekat. sirah paduka sikine | inggih kang wontên ing ngarsa | punapa damêlira | malaekat sauripun | sirahsun ngarsa punika ||
28. Kabutuh anjabêl maring | sagunging
naraka | Nabi Ngisa ngandika | lah ta piye rasanipun | sira anèng ing naraka ||
40. Lah êndi ingkang ngèmpêri | apa
asru | dhatêng ing malaekat | wangsul marang ngalamdonya awakulun | sampuning amba siniksa | wangsul maring donya malih ||
rawuh | malekat kang kaduk sura | manawa banjur (ng)gêbugi ||
8. Apa ta sira anangga | panggadane malekat kang (n)dhatêngi | ingkang aran Wanakirun | sunbatang datan kêlar | mila enggal anuruta dènagupuh | nalikane anèng donya | amalira ingkang bêcik ||
kadi surya | dêdêge sundhul wiyati ||
10. Langkung cêmêng mukanira | malaekat ingkang sami (n)dhatêngi | swaranya lir pendah
kata: mring kalih malaekat. kanan kering asarêng pamukulipun | balung kulit daging amba | wus sirna awor lan siti ||
mangan rêjêkinira Hyang Agung | kang tuwuh sing gigiringwang | milane sira suncêpit ||
17. Sakathahing têtanêman | ingkang sami tuwuh ing gigirmami | sawêtune uwohipun | sira ingkang amangan | nora (n)jaluk brahalanta kayu watu | pagene sira tan nêmbah | Pangeran kang
ambêkta gada | malaekat kakalih duk praptanipun | tan wontên suwaranira | sru lajêng sami (ng)gêbugi ||
wang | ing karaos kadi kapirêng langit | langkung sangêt sakitipun | bêbalung kulit sirna | mung pinanggih raosing sakit kalangkung | sanajan jasat wus sirna | myang sinom-amba barindhil ||
1. Kawula matur ing tuwan | Nabi Ngisa Rohulahi | duk amba wontên naraka | pintên-pintên warsa Gusti | lami manjing ing agni | inggih jroning gêni murub | saksana dipunêntas | dhatêng malekat kêkalih | nèng ngandhaping Aras unggyanipun ngêntas ||
2. Amba nèng ngandhaping Aras | kawula inggih ningali | ngandhaping Aras katingal | ing Kursi kalangkung adi | pinatik intên bumi | mirah abang wungu dadu | Kursi cahya sakawan | têngahing Aras satunggil | satunggilnya mungging sakiwaning Aras ||
3. Ing ngajêng Aras satunggal | ing wingking Aras satunggil |
ingkang dèncaosi | linggih Kursi sakawan apelag-pelag ||
4. Sumaur kang malaekat | ingkang dèncaosi Kursi | papat ingkang endah-endah | kang sawiji
6. Kawula tanya kang gadhah | dhatêng malaekat Gusti | jangkêpe Kursi sakawan | tiga wus wontên (ng)gadhahi | sêkawanipun inggih | punika gih taksih suwung | dèrèng wontên kang gadhah | amba
ingkang dènsaosi | Nabi Ngisa ing benjing | punika saosanipun | jangkêp Kursi sakawan | sampun wontên kang darbèni | tan antawis kawula malih binêkta ||
Jakhim | kawula binêkta ambyur | malekat Jabaniyah | amba Gusti sru nyakari | rai amba kwula cakari priyangga ||
9. Lan amba awas tumingal | jroning naraka kaèksi | wontên tyang sêpuh satunggal | wontên jro
Sinabêtakên jro nraka | kang rante wêsi ningsêti | ing gulunipun manungsa | ing kering kanan ningsêti | pitung èwu asteki | rante wêsi panjangipun | kang kocap Daliling nas | saumal yakin saluki | iya iku dosane ing wong duraka ||
12. Nora ngimanake Allah | mangeran ing liyanèki |
sasampuning kulitipun | ing jro bêbêt punika | kêbêg sagung sawêr mandi | lan kalabang kalajêngking kêbêg gimbal ||
14. Saupama ngidènana | Allah ingkang Maha Sukci |
kalajêngking kalabang. ugi sami anyokoti | sêsambate jêrat-jêrit sabên dina ||
15. Inggih Gusti Nabi Ngisa | amba sumêrap pribadi | tiyang kang wontên
miyarsa aturirèki | pathak ratu Sam ing kuna | nalika wontên yumani | sakala Kangjêng Nabi | Ngisa nuli nangis
suku kata: kagagas myarsa turnya. pathak agya matur aris | Allah Gusti§ Prayoginipun / a lah gusti /. sampun paduka karuna ||
19. Dèrèng têlas aturamba | adhuh Gusti Kangjêng Nabi | tingkahipun
tundha sapta | pangkatipun ngandhap nginggil | sapangkatnya lêlampahan ||
6. Ingkang dipun acaosi mring jakim Gusti |Lebih satu suku kata: Ingkang dipun
10. De pyambake punika wontên ing nginggil | jalma ingkang samya | korup panggodhaning eblis | manggon ing ngandhap priyangga ||
11. Pramilane ing ngagêsang dipuneling | dènyitna waspada | ywa ngantos pêpeka malih | sêmbrana sayêkti tiwas ||
12. Sampun ngantos supe ingkang Maha Sukci | dhuh Gusti (n)Jêng Ngisa | amba matur tuwan malih | mênggah kusamah naraka ||
13. Panggenanne sakèhing kapir Yahudi | sawadyabalanya | kusamah saosannèki | dene ta naraka lalta ||§ Prayoginipun / satar / kados kasbut pada 4 lan 6 pupuh
Nabi Rasululahi | inggih Nabi-duta | Muhammad ingkang sinêlir | umat kang sami duraka ||
katur ing Gusti | (n)Jêng Nabi ngandika | pathak pitutura malih | kang anèng yomani-nraka ||
20. Pinggiripun têmbaga abrit kinardi | pindha wangwa muncar | amurub kagiri-
Hyang Rawi kêmbar ngèbêki | galak naut ngakak | panêmbur sakêthi riris | upasnya ingkang dhumawah ||
25. Ing manungsa mung satètès tanpa dadi | luluh nir kukuban | nênggih wontên jalma siki | dipun siksa nèng naraka ||
kang kinèn manjing | jro pêthi dahana | dene kawula (n)Jêng Nabi | siniksa ing malaekat ||
28. Tinunggilkên ing setan salaminèki | dumèh setan ingkang | ambêbedhung amiwiti | tinuntun maring maksiyat ||
29. Ing nalika ing donya ulun umiring | panggodhaning setan | pramila siksamba Gusti |
naraka pirang tahun laminèki | Gusti lami amba | nèng jroning naraka api | pitung dasa catur warsa ||
33. Sadangune ulun nèng nraka-yomani | nandhang siksaning Hyang | mangka sadintên ing akir | sèwu dintên ngalamdonya ||
kayungyun pathak amiyarsa tutur | ing swara lamat dumêling | mangkono pamyarsanipun | sira pathak nèng yamani | ujare swara
7. Mung cacade sri Ngêsam iku wong kupur | nèng donya nora marsudi | agama Islam linuhung | sigêg swara kang dumêling | kang kapirêng pathak
pathak ingsun tanya mring sirèku | kaume sapa ing nguni | pathak matur kaum-ulun | ing Gusti Ilyas (n)Jêng Nabi |
kata: apa ta sasêmbahanmu. kang sira-pangeran yêkti | pathak matur manis alon ||
11. Ingkang ulun sêmbah ing salaminipun | lan sawadyabala mami | sapi gung pelag kalangkung | Nabi Ngisa dangu malih | maring pathak lingira lon ||
12. Sapi ulês apa kang sinêmbah iku | sri pathak turira aris | Gusti ulêsipun lêmbu | kang amba anggêp Hyang Widdhi | lir mutyara abrit nyarong ||
pangandikanira arum | hèh ta pathak saupami | ingsun nunuwun Hyang Agung | lamun kaparêng ing Widdhi | kabul ing pandonganingong ||
21. Ingsun nyuwun umurmu bisane wangsul | urip bali mring donyèki | apa sira isih kupur | nêmbah mring brahala maning | sapi ko(k)èstha Hyang
wangsul donya malih | botên pisan amba kupor ||
23. Nabi Ngisa pangandikanipun arum | hèh ta pathak mung ywa kibir | mêsthèkkên durung
kacêmplung ing naraka gung | pirang nraka kok lakoni | siksa kuwasèng Hyang Manon ||
25. Lamun ana papasihane Allahu | sira bisa urip lami | apa manuta maring sun | nurut ing parentahmami | apa bali kupur kothor ||
26. Pathak ngasih-asih manis aturipun | dhuh Gusti tobat wakmami | sok-ugi gêsang katèngsun | miturut ing rèh (n)Jêng Nabi |
Ing sakèhe naraka kaananipun | pathak aturira aris | dhuh dhuh (n)Jêng Nabi linuhung | amba nunuwun ing
32. Siniksa ring malaekat langkung kawus | èstu miturut (n)Jêng Nabi |
samêngko durung lair | Nabi Muhkamad linuhung | (m)benjing ing sapungkur mami | jumênêng nabi wus pantog ||
37. Adhuh Kangjêng Nabi Ngisa Rohulahu | sru sangêt panuwunmami | tumuntêning angga-ulun | gêsang anèng donya malih | (m)bok bilih sêlak
jinuwing-juwing | tanpa mêndha raintên dalu siniksa ||
5. Dhuh dhuh adhuh Gusti Nabi Roh Allohu | amba asru dahat | nyuwun
Sabda gaib dumêling pamyarsanipun | e Nabi minulya | Ngisa èstu Roholahi | nuli konên ngadêg si pathak dènenggal ||
13. Ingsun ingkang dhawuh ngidèni karsamu | ing panuwunira | ingsun tartamtu (n)jurungi | panyuwune si pathak anyuwun gêsang ||
14. Awit akèh sidêkahe duk ing dangu | asih ing sasama | pêkir miskin anak yatin | lilèng donya tan rumangsa darbènana ||
15. Darma gadhuh kasèrènan barana gung | nora ngrasa gadhah | kabèh kagungane Widdhi | Nabi Ngisa tatela
atas karsane Hyang Widdhi | anguripkên ing sakathahnya kang pêjah ||
23. Amatèni makhkluk kang urip sadarum | nanging
ywa pisan | nyakuthokkên ing Hyang Widdhi | pathak nêmbah-nêmbah umatur sandika ||
25. Nuwun Gusti (n)Jêng Nabi panutanulun | nadyan nir pacuhan |
pating barêkis ngajrihi | pinipit ing bumi kasapta sarosa ||
27. Ulun matur Gusti ing sayêktosipun | swarga myang
34. Pathak prabu pratistha ing jurang sirung | sasêlaning arga | singup rumpil singit wingit | langkung wirang pinanggih samining jalma ||
44. Ing sakarsa pribadi nora sakuthu | barang kang kinarsan | wisesa Hyang Maha Sukci | titi tamat carita
kang sampun kawêdhar | wontên ing kitab Tamai§ Ing kaca 188, pupuh 297 pada 14 kasêbut / kitab Mamahi /. | lah punika muhung kinarya piridan ||
suku kata: mring sukuning ardi Wilis. ing Majênang asramèng Êsèh Matyasta ||
49. Duk ing dangu ulun lami wontên ngriku | Ki Sèh langkung paham | sakridhane kang dumadi | tan asamar ingkang badhe
maring Majênang ngulari | Sèh Matyasta ingkang wus kacêtha | Nur Subadya lon dêlinge | puniku langkung dhaup | botên saking tan rênèng
pakèwêtnya | nanging mangke kula kêdah anglampahi | pitêdahe rakanta ||
6. Inggih anggèr kula anjurungi | botên langkung ing pamuji kula | dinugèkna sakarsane | rinêksa ing Hyang Agung | ingapura
sadayane | Cêbolang mèsêm matur | kathah-kathah kangge punapi | tiwas adadya bêktan | ulun mêndhêt namung | sacêkapipun kewala | sakantune kula
bisa-a ngucap | payo kanca ngurmati swara kang nyaring | supaya kang umentar ||
wong samono iki | gawe ribêt amumurung sêdya | ananging ta kaya priye | lamun wus karsanipun | Ingkang murba ing Sahir
tuwin arjaning laku | ulun ingkang anguwawèni | sarwi agiyak-giyak | lajêng lampahipun | karsaning Hyang Maha Nasa | dènnya
Prayoginipun / terong /. dhêmpêl ulêr jisim | ywa nganti bisa minggat ||
22. Sowang-sowang mantuk maring panti | sigêg Slaung kang nandhang
kariya ing kene | ulun kang marang dhusun |
saking ing Mantawis badhe maring | asramèng ing Majênang ||
25. Sowan maring Sèh Matyasta siddhi | duk nèng wana kataman babaya | tan uning praptaning ngare | rencang tri nir ing bayu | manthuk-manthuk nyi wadon sarwi |
kantunna ngantos nèng ngriki | yèn êmpun mandum têdha | enyong nuntên wangsul | sêdhêng niku êmpun kuwat | enyong ingkang nglarapakên matur kyai | ananging sumêrêpa ||
28. Caranipun lamun sowan kyai | kêdah enjang lajêng pinanggiyan | mangke
mandum têdha | wangsul marang panggonanne kang kalantih | wus waluya sadaya ||
29. Wawi sampun kadangon nèng ngriki |
tamunya nganti | anèng (n)jawining dhadhah | Nyai Mawur gupuh | jaga satru ginêlaran | sênthong kanan sênthong kering
katawis tanduk liringe | kuciwane sadumuk | sampun radi lungse ing wanci | ananging taksih bêrgas | manis ngundhung-
ingkang pinikir | kajaba asrah badan | Ki Nurwitri dhaup | ya lanjara ya tuwa-a | ana apa wong anane amung kuwi | wah têtêp kapotangan ||
35. Lanjar Mawur wus dangu angintip | myarsakakên kang samya rêrasan | rujuka lawan karêpe | mêdal sing dhadhah gupuh |
Inggih èstu dhawuh kang kawijil | tan nalimpang marma enyong
gancang | atur uning age-age | muhung cumadhong dhawuh | Sèh
Mundur Nyi lanjar Mawur | praptèng wisma panggih tamunipun | lingira lon enyong wau atur uning | nanging dèrèng ngantos matur | pandangunipun cumêplos ||
2. Tan nalimpang sarambut | dalah têrbang kakalih winuwus | sapunika Kemase
ing ngriki | èstunipun namung manut | sadhawuhe sang kinaot ||
4. Nyi Mawur manis muwus | (m)botên dados punapi ki bagus |
padha bêcik kang nêmbe katêmu | lan ing ngêndi pinangka sinêdyèng kapti | miwah sinambating arum | lalagon kaya wong kulon ||
yèn sambada sira lêrêpa nèng ngriki | yèn wus (n)dungkap mangsanipun | pupungkasane kalakon ||§ Prayoginipun / lalakon /.
9. Ingsun kajibah angsung | ing pituduh pancadaning mantuk | nanging [na...]
[...nging] isih kataman cobaning Widdhi | rucahing tingkah mèh asung | bilai
kang sinung ngling nêmbah aturira aris | kawula nyuwun lêstantun | wontên ing tajug kemawon ||
12. Matyasta ngling mring wadu | hèh Pêngawe mundhuk mongkok rambu | mringa wisma nyuwunna kalawan§ Prayoginipun / kalasa /. lêmpir | lan kêmule kêntèl wulung | apadene
Rondhon Malatsih | Malat awit sesuk-esuk | sakabèhe bocah wadon ||
20. Kalawan sasuguhmu | ywa kuciwa saananing gunung | ni Malatsih sandika wus marintahi | mring wadu
sapuluh | bubar ingkang sami ngaji mantuk | wêktu Luhur, Ngasar, Magrib, Ngisa, Subki | sêmbahyang maring ing tajug | bakda Ngisa
Lagu | kakang abdine sang kaot ||
25. Èstri kalawan jalu | sami gêndhing niku namanipun | Sèh Matyasta rumuhun saking ing pundi | Lagu ngling gêndhing prèhipun | kula bagus dèrèng ngrêtos ||
26. (n)Jêng Kyai duk rumuhun | saking Wirasaba asalipun |
Barang utawi ukaranèki | inggih wontên sanèsipun | mung sawatawis kemawon ||
utawa (n)jêng Nabi duta. Muhammad iku manungsa | ingkang lanang amardika | kang akil balèg sanyata | kang abagus warnanira | kang mancorong cahyanira ||
7. Kadi purnamaning wulan | utawa kaya baskara | ingkang katurunan wahya | kang wajib (n)duwèni
10. Ingkang tanggal kaping wolu | utawane yuswanira | (n)Jêng Nabi Muhkamad iku |
sawidak tigang warsa | seda ana ing Madinah | sinarèkkên astananya | ing Madinah wulannira |
makatên kewala | duk ulun kulinèng
praja | supêkêt kêtip ngulama | kamipurun matur tanya | raos tumancêp ing nala ||
wadon lan wong liya | sukur sigit raosira | nêmbah suka marang karsa |
4. Lan rabine sêdyane arêbut ducungdhucung. | kang wadon mung nêdya sugih | ingkang lanang karêpipun | dènsinggih dadi bupati | duwe nagri sarta gêdhong ||
5. Ingkang wadon (n)jaluk nagara tan rêmbug | nganggur bae dènasugih | maras mênèk kinawayuh | payo (n)jaluk sugih-sugih | duweya mas pitung gêdhong ||
6. Sadangune pradondi durung karêmbug | watune tininggil-tinggil | karsa dènumbulkên iku | anjaluk duwe nagari | sarta dènaduwe gêdhong ||
7. Mèh dènuncalakên kang wadon angrêbut | ywa (n)jaluk dadi priyayi | dadi sugih bae nganggur | bupati sugih kuwatir | enak nganggur bae ingong ||
8. Ingkang lanang saure sarwi asêndhu | bêcik wong duwe nagari | sarta kang sugih kalangkung | angrèh wong rina lan wêngi | sugih êmas kongkon uwong ||
9. Ingkang èstri nyêntak aja anjajaluk | sugih arta duwe nagri | sugiha bala kang iku | duwe gêdhong sèwu sami | kang lanang mêksa ambêkos ||
tindhih-tinindhih | gumêdêr pating gurandhul | ingkang èstri anangisi | kang lanang gêgêtun (n)jomblong ||
13. Mau-mau angguguwa rêmbugingsun | sayêktine nuli sugih | ngarêpakên gêdhong sèwu | isi mas barana adi | ujêr kowe
14. Anauri kang lanang mênênga iku | watu kari loro iki | kang siji ngong arsa (n)jaluk | ilange saking wak mami | kabèh sarupaning konthol ||
15. Dene siji ngengeyan ngong karya (n)jaluk | nurut sira (n)jaluk
18. Dèn-gagapi konthole dhèwè wus suwung | têkan dakare malêncing | aniba gumulung adhuh | adhuh lae kontholmami | rinapu marang kang wadon ||
19. Wis mênênga pan (n)dilalah durung kuntung | nora kudu sugah-sugih | muliya bae kontholmu | watu iki kari siji | gawenên angundang konthol ||
sarencang sru gujêngipun | èngêt lalakon kang uwis | ngandika malih Sèh Luhung | wong wadon iku sayêkti | tinitahakên Hyang Manon ||
tuk babêndu saking luhur | purwèng garwa kang (n)jalari | sapiturut durung antuk | bakdaning
wurung | kuwalène saking èstri | sêdya wicaksana kaot ||
25. Dadi kumprung kang sêdya wirya saèstu | dadi rusak anêmahi | ingkang anêdya rahayu | têmah amanggih bilai | jalaran saka ing wadon ||
26. Mas Cêbolang matur paran criyosipun | tiyang kang loma nglangkungi | pantèn carita kasêbut | padha nèng Tajusalatin | lêgawa manis kinaot ||
2. Kang loloman ya pinarakalih | kang saparo dinum wong sajagad | saparo wong siji bae | tur iku dudu ratu | kang pinaring loman sapalih | wong cilik tur mardika | nênggih wadyanipun | sri naranata ing Arab | nama Katim iya kang abangsa Tahyi | nênggih ing
pinanci dosa gung | mutamat para pandhita | dosa loro alane wong kumêt siji | lan bêcike wong loma ||
4. Lamun ana wong loma ing bumi | atas angên-angêne sampurna | sinungan bênêr tatane | saking murah tyasipun | nadyan dudu kang dènlomani | yêkti mèlu
Hyang Widdhi | kamisasat akèh kang amada | dene kanisthan budine | jro kitab Sitrul-muluk | kocap wontên ratu
yèn ingsun ngêmasi | sira gumantya ring wang ||
6. Lamun ana abdine narpati | wani muni anèng
nana malih dènucap | amung Katim Tahyi lomane ngliwati | tan ana kasumbaga ||
10. Sultan ing Rum nalika sumiwi | Prabu Kaesarungi§ Prayoginipun / Kaesar Rumi /. ngandika | marang sagung punggawane | wira gujalanipun | ingkang aran si Katim Tayi | pira gêdhonge baya | isi artanipun | dene lomane kalintang | ingkang padha narpati angrèh nagari | nora sida diloka ||
11. Lan wong apa lungguhe si Katim | apa lubalang apa satriya | apa ya juru gêdhonge | mring kangjêng kakang prabu | narapati Bandarngulami | punggawa matur samya | punika pukulun | tiyang ngangguran kewala | bangsa Tahyi ing
Katim Tahyi lomane | apa dènanggo iku | dene nora tampi ubêkti | nora angrèh nagara | bisane kadyèku | apa bisa gawe êmas | aturipun
ana lokane | iya sapa kang ngrungu | ing samêngko iki si Katim | kadhêmênane apa | kang dadya tyasipun |
puniki | si Katim duwe kuda | iku ingsun pundhut | duta sigra lumaksana | tiga mantri datan kawarna ing margi | praptèng
iku datan | ana wong kang mêtu | saking jrih udan ampuhan | pan pun Katim arsa susuguh ing tami | kèwêdan dening udan ||
ing suguhe | arip netra ing (n)dalu | enjingane samya alinggih | munggèng made antara | kapat lawan tamu | caraka ing Rum
punika (n)jroning surat | mundhut kudanipun | Katim
awratipun | pinundhut turangganira | carakèng Rum palimarma angling ririh | mila yayi andika ||
dhawuhake | dadya mangke katrucut | cuwa karsanira sang aji | dene kula punika | kang arsa pinundhut | taksiya gêsang upama | yêkti katur sumangga ing siyang ratri | ing gusti sri narendra ||
24. Sampun mênggahing punika malih | kinarsakkên ing Prabu Kaesa§ Prayoginipun / Kaesar / kados ing pada 10 pupuh punika. | yêkti lêstari karsane | tan pae anggêpingsun | lan kang rayi sang natèng riki | Sultan Bandar ngulama | sami gustiningsun | dadya ing mangke kawula | tan kadugi inggih ngupadosi malih | ingkang mirip punika ||
25. Ingkang kasêmbêlèh wau ratri | kinarya sêgahing (n)dika samya | kirang ulam-ulamane | kasaput jawah agung | mila datan kêna wong ngili | inggih ngupaya ulam | mila manah nglampus | turangga dadya kapragat | karya ulam ingabukti wau
amundhut kang ora-ora | anyênyoba ing bêrbudine ki Katim | rakyate natèng Ngarab ||
29. Nata ing Sam pan arsa ngayoni | mantri kakalih ingkang dinuta | amundhut kang anèh-anèh | amundhut unta satus | tur kang dawa wulune sami | kang irêng-irêng samya | mata kalihipun | kang rangkung-rangkung dêdêgnya | duta mêsat datan kawarna ing margi | prapta ing
pamundhute | langkung anèh puniku | kaya nora kêna pinikir | Katim (n)dhêku tur sêmbah | sandika wakingsun | sanajan inggih langka-a | dêrmi-dêrmi yèn maksih sihing Hyang Widdhi | dhatêng sang prabu ing Sam ||
31. Lamun maksih dinamêl narpati | natèng ing Sam dening Kang Amurba | mokal tan antuka mangke | duta sinêgah sampun | Katim sigra dènnya ngulati | marang ing padhukuhan | urut gunung-gunung | sanak-sanake sadaya |
nawi. wontên kang siwah satunggil | wêlinge prabu ing Sam ||
33. Tinitènan sadaya sayêkti | kadi pundhutane prabu ing Sam | caraka mit
agawok têmên ingsun | dudu ratu bisa ngulati | unta kang langka-langka | kapotangan ingsun | ing jaman iki tan ana | kaya
kaparèng ngênu | duta ing Sam samana prapti | ing Tahyi pehak Ngarab | lan Katim wus têmu | dhinawuhakên
apan maksih | dene Katim tan arsa angalap | ing barana paparinge | lajêng mring anak putu | duta ing Sam pan sampun pamit | prapta ing nagari Sam | katur ing sang prabu | têtêkone Katim mulya | prabu ing Sam têtêp mawongsanak Katim |
wêdhus datan malih | lawan wong angon unta ||
39. Pira kadare wong kang angon kambing |Labih satu suku kata: Pira kadare wong angon kambing. (n)dadak duwe pamêtu salêksa | apa kang dènlomakake | wong bingung anut umyung | ingkang padha ngêlêm si Katim |
ingkang amuji | kasaru wontên duta ||
40. Dutanira Sultan ing Mahribi | atur surat anunuwun warta | saking Mahribi lokane | ana wong bangsa dhukuh |
Ngarab | wonge kakang prabu | patènana dipun enggal | kang anama si Katim kang bangsa Tahyi | cangkingên ingkang murda ||
42. Ya mulane iku sunpatèni | aja kongsi iya tiba sasar | kakèhan tampa pujine | dene wong durung wêruh | wus anggunggung marang si Katim | karana ingsun wênang | matèni wong iku | yèn kalakon karyanira | ingsun ganjar apa ing sakarsanèki | yèn wus yuda
lanang-wadon, basa, agama, politik utawi pamarnan maseosan, witning kewangsaan utawi pakraman (
Agustus 2009 11.11sugeng ulang taon damel Riau.. mugi-mugi tansah pinaringan rejeki engkang katah kalian tansah maju terus!? amin..[ngerti
nyuwun pangapunten badhe pirso, jadwal kula pas dinten selasa wonten ingkang
saiki mesthi dha milih Matic to………gaya, ora ribet, cilik, imut, lucu (aess mbuh maksude apa)
yen nganggo rok yo penak, soale sikile ora obah ngerem utawa ngoper…..
boros?????jaman saiki wis ora ngetung boros, wong iso 1 liter 73 km je, yang lain
kêmasan, ingkang kadhawuhan ngiyasakakên bancik rêca kina agêng alit cacah 5 iji, kadamêl saking kuningan sêngèn. Waragadipun kados ing ngandhap punika.
1 iji bancik rêca agêng, wawrat: 56 reyal.
2 iji bancik rêca dhara, wawrat: 33 reyal.
2 iji bancik rêca alit, wawrat: 14 reyal.
SING PENGIN NGONO NGONOA PENGIN NGENE NGENEO..MONGGO KERSANE MAWON..JARE MANUNGSO
wah premium ki pertamaxxE wis dienggo…
acara apa kuwi mas?? Q malah ra ngerti blaZZZZ
Saiki Kusuo no Psi Nan 42 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 42 :
Saiki Kusuo no Psi Nan 68 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 68 :
Wong bejo nora koyo awak dewe Digadang-gadang karo wong tuwo Dinomo-domo Ing sabendinane Sabendino tansah pitungkasan Lan
Asam malat (malic acid) ya iku asam dikarboksilat kang mènèhi rasa kecut lan getir sajroné sapérangan woh kayata apel ijo lan anggur.[3] Asam malat uga isa dicampur karo manéka perasa panganan kanggo mènèhi manéka jinis sènsasi rasa. Dat iki uga mainaké peran sajroné pambentukan adenosin trifosfat (ATP). Woh-wohan liya kang uga isa ngandhung asam malat ing antarané ya iku nanas, aprikot, gooseberry, raspberry, ceri, lan lémon. Asam malat isa disintèsis sajroné jero awaké manungsa lumantar siklus asam sitrat kanggo ningkataké metabolisme energi. Tanpa asam malat, siklus kasebut ora isa mlaku kanthi lancar saéngga prodhuksi ènèrgi awak uga bakal mandheg. Asam malat uga nduwèni mupangat kanggo wong kang nduwèni penyakit fibromyalgia, salah sijiné kahanan kang nyebapaké nyeri otot, nyeri sendhi lan cendhèké tingkat ènèrgi.[3]
Asam malat mainaké peran wigati sajroné otot sacara sekabèhané, ngurangi keselé otot lan ningkataké ènèrgi awak. Dat iki uga nduwèni fungsi ngurangi tosisitas ing jero awak kang isa nyebapaké penyakit ati lan gangguan utek kanthi cara ngiket logam sing ngandhut racun ing jero awak. Sakliyané iku, asam malat mbantu njaga kulit tetep séhat lan enom, uga mbantu njaga karesikané cangkem. Asam malat isa katemokaké uga ing sapérangan prodhuk kayata ombènan kang mawa karbonisasi, prodhuk susu kang diasemaké, woh kalèng, prodhuk roti, sarta prodhuk perawatan mèdhis lan pribadi.[3]
Asam malat ditemokaké ing taun 1785 déning Carl Wilhelm Scheele ing èksperimèné karo jus apel. Tembung malat asalé saka basa Latin ya iku malum kang artiné apel. Jeneng asam malat pisanan diusulaké ing taun 1789.[3]
Panggunaan asam malat[besut | besut sumber]
Sajroné panganan[besut | besut sumber]
Asam malat kerep digunakaké ing jero panganan, kususé permèn supaya rasané dadi kecut utawa pait. Anggur (wine) uga diwènèhi tambahan asam malat kanggo mènèhi rasa kecut.
Sajroné kedhokteran untu[besut | besut sumber]
Asam malat kerep digunakaké déning dhokter untu kanggo ngresiki enamel untu sak durungé dibor lan ditambal.[3]
Rumus asam malat[besut | besut sumber]
Asam malat yiku sajinis asam karbosilat. Jinis asam iki nduwèni ranté senyawa dhasar kang nyakup atom karbon kaiket karo roncèn dhobel atom oksigen sarta senyawa hidroksida. Asam malat arupa senyawa organik kang nduwèni rumus kimia [[HO2CCH2CHOHCO2H]].[3]
Wong meteng lan nyusoni[besut | besut sumber]
Éndhani asam malat nalika ngandhut lan nyusoni. Senajan durung ana informasi babagan èfèk samping asam malat kanggoné wong ngandhut lan nyusoni, ananging luwih becik ngèndhani suplemèn asam malat.[3]
Tekanan getih[besut | besut sumber]
Éndhani asam malat yèn nduwèni tekanan getih cendhèk. Asam malat isa ngurangi tekanan getih. Yèn nduwèni tekanan getih cendhèk utawa ngombé obat kanggo ngontrol tekanan getik, mula dianjuraké supaya konsultasi karo ahliné kaséhatan sakdurungé ngombé suplemèn asam malat.[3]
Asam_malat&oldid=1110823"	Kategori: KimiyaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.15, 27 Januari 2017.
"Romo. Ngapunten wau piring sampun dateng. Ingkang noto benjang mawon njih? Wau kesupen bade matur. Nuwun" (Rama,
Maos tulisan njenengan,kulo imut sanjange salah setunggale guru kulo.Titah remen sanget nguber samubarang ingkang mboten pasti, njih punika ndonya lan sa`isine,nanging titah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sratèn,_Tuntang,_Semarang&oldid=1115504"	Kategori: Tuntang, SemarangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 30 Januari 2017.
lam bikeeeers……..coy, kie wong banyumas pengen gabung
apik apik temen montore bos? aku dadi kepengin kie……….
nduwur, ngedep manuk seng ora gelem ngoceh, sandingane kopi kapal ferry. 1 day ago
Gusti Yen wong padha eling, kita kabeh kebak dosa Mula mratobata, Gusti nimbali mring kita Ayo padha sowan, marang ngarsane Pangeran Pasrah ati kang temenan, bakal oleh pangayoman. Gusti Yesus, Gustine sapa – Gusti Yesus iku Gustiku Gusti Yesus, Gustine sapa – Gusti Yesus Juru slametku Aku iki, duweke sapa, - kowe kuwi, duweke Gusti Aku iki kabeh iki wueke sapa – kita iki umate Gusti. Iki piye, iki piye iki piye – Aja piye aja piye piya piye Iki piye, iki piye iki piye –kabeh
diomongno nek nggenah, amergo karak nang omah wis
Saiki Kusuo no Psi Nan 54 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 54 :
saking tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur,
murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal ing
panggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
CHEESE STEAK JIMMY’S buat nambah 1000 Food
neng ngarep keron (gapuro manten) diiringi gending Ldr Wilujeng.
Neng duwur iki mau urutane acara pahargyan penganten, sakjane isih akeh banget urut-urutane, mung manut soko protokol ( MC )
eh.eh.eh. ngantek lali sithik … urut – urutane acara pahargyan manten kuwi mau kudu enek sing gowo acara, la jenenge sing gowo acara kuwi mau pak PROTOKOL ( dudu Internet Protokol TCP/IP lho ).
12. Gending kanggo ngiringi protokol kuwi jenenge Ketawang Santimulyo
Konflik panyuntingan iku kedadéyan nalika ana wong loro utawa luwih sing nyunting bebarengan marang sawijining kaca sing padha jroning wektu sing selang seling. Conto skenario:
Wati mencèt "sunting" ing sawijining kaca.
Budi mencèt "sunting" ing kaca kasebut.
Wati rampung nyunting lan ngeklik "Simpen kaca". Kaca kasebut kasimpen ing versi Wati.
Budi rampung nyunting lan ngeklik "Simpen kaca". Budi bakal nampa pesen: "konflik panyuntingan".
m:Help:Edit conflict, kaca pitulung ing Meta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pitulung:Konflik_panyuntingan&oldid=867508"	Kategori: Rintisan mawa topik kaca pitulung WikipediaPitulung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 16 Agustus 2013.
Sare’ate siyam nyetop anggotane
Ki Sa’labah nyekel bandot ingkang gede
Bangkong serasah utawa kodhok serasah ya iku sejinis kodok saka suku Megophryidae.[1] Jeneng ilmiahé ya iku Leptobrachium hasseltii Tschudi, 1838. Jeneng lainé sajroné basa Inggris ya iku Hasselt’s litter frog; dijenengi mengkono minangka penghargaan marang J.C. van Hasselt, pawongan ahli lan naturalis kang kerja ing Hindia Walanda (Indonésia ing jaman penjajahan Walanda).[2]
Pemerian[besut | besut sumber]
Bangkong kang awake pas-pasan ya iku antarane 50–70 mm. lanang umume luwih luwih cilik ketimbang kang wedok. Gendut cendek kanti ndas bunder lan gedhi, luwih luwih gedhi ketimbang awake, mata gedhi lan medelik. Dorsal (bagiyan geger) kanti warna coklat klawu rodok biru, utawa rodok ungu (fase peteng), utawa keemasan (fase terang). ana bercak-bercak bunder endog kanti
nganti mata, lan terus nganti lipatan supratimpaniknganti tekan pundak. Iris kanti warna peteng rodok ireng. Ventral (sisih ngisor awak) klawu nganti ireng ing weteng, kanti bintik-bintik putih. Tangan lan sikil kanti coret-coret peteng. Selaput renang amung ana ing sikil cendak.[2]
Kebiasaan lan Penyebaran[besut | besut sumber]
Bangkong iki amung ana ing alas, akeh-akehe ana ing pegunungan, utamane ing panggonan kang ora adoh saka kali. Aktif wektu wengi(nokturnal), bangkong serasah turu ing wayah awan utawa umpetan ing ngisor godhong garing. kanti sikil kang cendek, kodok iki mlompat cendek-cendek lan kerep uga brangkang alon-alon ing kayu utawa watu kanti awak diangkat. Kodok lanang muni ing wayah wengi di ing duwur tupuan gegodhongan garing pinggir kali utawa wewatuan ing cepake ilining banyu. Kadhang snanmbi ngresiki awake kang buri. Suarane parau aln, wuaak.. wak..wak..wak.. saut-sautan.
Sakdurunge, L. hasseltii diduga nyebar amba ing Dangkalan Sunda nganti marang Ujung Malaya, Sumatra lan Borneo. ananging saiki dingerteni nyebar kawates amung ing Jawa, Madura, Bali nganti Kangean. Leptobrachium ing ketelu wewengkon kang pertama dipastikake
montanum (Borneo). Sawentara populasi ing Sumatra isih perlu ditetapake. (Iskandar, 1998).
Cathetah Sikil[besut | besut sumber]
cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 22 Oktober 2016.
Saiki Kusuo no Psi Nan 40 - Page 1
lha, lak lewat kertosono nambah pirang km??
wes suwi ra njajal gethek, opo neh blade_us q urung tau ditumpakne gethek kondisi pare saiki piye bro?
Reply	touringrider says:	November 15, 2010 at 9:15 am	Pare aman.
sing endi to mas bro nggone iki!!!selama aku ne madiun ra tau eruh
Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot ngawé-awé,
Nanging sing cedhak nèng ngarepé lan dadi tanggung jawabé disiå-siå kåyå orå duwé gunå
Nuwun, benjing dintên Rêbo kaping 24 Juni punika, panitya kasusastran angwontênakên parêpatan, manggèn ing musèyêm,musium. kawiwitan
Apa itu kawula gusti atau sedulur papat kalima pancer?
5. Singkir – Sampurnaning Pati Urip.
Mojokerto oh… Mojokerto… | Biso Rumongso
sing ngalah Trimo mudur timbang loro ati Tak uyako wong kowe wis lali Ora bakal bali Paribasan awak urip kari balung Lilo tak lakoni Jebule janjimu ...
Dalem Adipati Kusumayuda / Dalem Ageung. 1828 – 1833 26. Dalem Adipati Kusumadinata X / Dalem Alit. 1833 – 1834 27. Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 – 1836 28. Pangeran Suria Kusumah Adinata / Pangeran Sugih. 1836 – 1882 29. Pangeran Aria
Waduh turu kabeh iki. Lha engko ono ball2an jam loro. Ayo podo tangi ndelo ball2
wah kulo dereng namatne panjenengan.. hormat takdzim Ki..
@gus santri : nuwun gus.
ki wong alus di tampih, matur kesuwun,..
MAAF ADA YG BISA MENGARTIKAN INI NDK
” BISMILLAAHIR RAHMAANIR RAHIIM,GURUNING WESI KULIT DEMELUJUR WESI MALIK HIYO INGSUN SI RAJA BASROH INGKANG ARANING WESI TEKO LEMES TEKO AJUR DADI
@wong abangan@mas bei@ki wong alus @ki mas begawan candu@ki bajul kesupen@cak ji@sugeng siang
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo
Kabupaten Banjarnegara • Banyumas • Purwokerto • Batang • Blora • Boyolali • Brebes • Cilacap • Demak • Grobogan • Purwodadi • Jepara • Karanganyar • Kebumen • Kendal • Klaten • Kudus • Magelang • Mungkid • Pati • Pekalongan • Kajen • Pemalang • Purbalingga • Purworejo •
Saiki Kusuo no Psi Nan 52 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 52 :
pm	ancene penak ngggo mojok thok. sayange rung nduwe sangu gawe nginep Ngalam mbah.. kapan2 iso kopdar neh tuku jagung bakar Klojen.
Reply	Mas Wiro says:	October 19, 2013 at 6:10 pm	Itu baru sipp
Btw, saiki onok selain klojen gae kumpul² arek²
Akhya’ wis tau tak jak mrono…enak yoan
touringrider says:	October 20, 2013 at 12:24 am	Oyi thok
Saiki Kusuo no Psi Nan 78 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 78 :
bermanfaat ... Kulo Namung Kawulo Alit saking Gunungkidul ... Paribasan Cerak Watu adoh Ratu ... Kirang langkungipun Nyuwun
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Saptu
Sampun dados adat wêwatakanipun maesa punika rêmên gupak ing êndhut utawi kungkum wontên ing toya, ing nginggil punika gambaripun maesa-maesa sawêg lêlumban wontên ing toya bêning ing tanah Karo.
Wontên malih robot ingkang sangêt anggumunakên, ingkang dèrèng dangu sampun kacoba wontên ing satunggiling kantor bang agêng ing Inggris. Robot punika sagêd angladosi têtiyang ingkang sami gadhah kabêtahan kalihan kantor bang, wiwit tampèn-tinampèn cèk, ngantos sadumuginipun damêl pêpetangan tuna bathi. Nyambut damêlipun titi sangêt, botên nate lêpat. Manawi damêl pêpetangan môngka lêpat, robot wau mogok, botên purun lumampah. Manawi dipun bikaki pirantosipun, lajêng wontên sêratanipun, ôngka abrit, inggih wontên ing ngriku punika kalêpatanipun. Ingkang anjagi mêsinipun cêkap namung nonah kalih, ewadene panyambutdamêlipun robot nyamèni kalihan garapanipun tiyang (punggawa) sakawan. Wohing panyoba punika namung nuwuhakên was sumêlangipun para punggawaning kantor bang, kuwatos manawi badhe kecalan padamêlan.
Minôngka dados panutuping andharan, kados prêlu kapratelakakên kadospundi pamawasipun Tuwan Mr. Robert E. Martin. Tuwan punika cariyos makatên:
Samangke jaman robot sampun badhe lair wontên ing sêsrawungan kita sadaya. Ananging punapa têgêsipun kamajêngan punika. Manawi kathah padamêlan ingkang kenging katindakakên, punapa botên damêl sangsaranipun tiyang kathah. Sopir motor: robot, nata lampahing tumpakan manawi wontên karamean inggih robot, ingkang dados jongos, koki lan rêrêsik griya, sadaya robot.
Mirid punika, kapitunanipun sampun cêtha, badhe kathah têtiyang ingkang kêdhêsuk papan panggaotanipun. Dene jaman robot punapa badhe sagêd anjalari karaharjan utawi kauntunganipun manusa, yêktosipun namung sagêd kajawab: bokmanawi.
Satunggiling insinyur ing New York Edison Company gadhah pamanggih makatên: manawi manusa mêsin sampun limrah dipun angge, têtiyang badhe sagêd luwar saking padamêlan ingkang awrat. Manusa piyambak badhe angsal wêkdal ingkang ombèr kangge manah padamêlan ingkang ènthèng-ènthèng, nanging prêlu. Mila sampun sami kuwatos badhe kadhêsêk panggaotanipun, malah kaanggêpa kadosdene rencang ingkang kenging kapasrahan padamêlan awrat-awrat. Manawi kathah tiyang ingkang sugih wêkdal kangge manah pandamêl ingkang prêlu-prêlu, badhe sagêd angsal kasênêngan ingkang nocogi kalihan idham-idhamanipun.
Mirid katrangan ing nginggil punika, pamawasipun dhatêng munculipun robot ing dalêm bêbrayan gêsang, wontên ingkang mastani sae wontên ingkang mastani awon. Ingkang kenging kangge panimbang saèstu, prayoginipun manawi mawi wêwaton jaman mêsin. Jaman [Ja...]
[...man] ingkang kita idaki samangke punika jaman mêsin, uwohipun sagêd andhêsêk papan panggaotan, kathah para bau suku ingkang sami botên angsal padamêlan, jalaran saking kathahipun panggaotan ingkang migunakakên kêkiyatan mêsin.
Sanajan racakipun dèrèng sapintêna padamêlan ingkang katindakakên kanthi mêsin, ewadene ing saindênging bawana kathah tiyang nganggur ingkang botên angsal padamêlan. Saya ing nagari Inggris, saking kathahipun têtiyang angguran ingkang botên sagêd angsal padamêlan, ngantos nguwatosakên dhatêng katêntrêmanipun praja.
Nalika dèrèng wontên mêsin, padamêlan ingkang kagarap tiyang maatus-atus sawêg sagêd rampung, nanging sarêng sampun modhèl kagarap mêsin, padamêlan wau cêkap kagarap tiyang sawatawis kemawon, inggih punika ingkang anjagi pirantosing mêsin. Jalaran saking makatên, murugakên kathah tiyang angguran pintên-pintên. Makatên ugi badhe gagragipun robot, uwohipun tamtu badhe mêwahi kathahipun tiyang ingkang nganggur. Saking anggènipun para kaum bôndha ngutamèkakên dhatêng pirantos mêsin, lacuting anggènipun sami mastani, bilih darajatipun kaum bau suku punika wontên sangandhapipun mêsin. Yêktos lan botênipun kasumanggakakên dhatêng para maos.§ Ingkang sampun katingal, ing bab kamajênganing mêsin, têtela nyêngkakên ringkih tuwin kasantosan, kados ta karingkihaning kuli pabrik gêndhis, ingkang rumiyin gêsang saking ngangkati ampas têbu, lajêng kandhêg dening sarêng wontên mêsin kangge ngangkati ampas wau, punapa pikantukipun botên ngosokwangsul balêjêd.
Ing sisih punika gambar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan ing Surakarta sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Mas, saha putri dalêm R.A. Sêkar Kadhaton, nalika rawuh ing Tawangmangu, wontên ing pasanggrahanipun Tuwan Kwik Cin Gwan, kapitan Tionghwa ing Surakarta.
Para maos têmtunipun sampun sami priksa sata krosok. Sata krosok punika sata lêmbaran ingkang dipun garingakên, nanging botên cêkap garing kemawon, wontên sarananipun malih sagêdipun nama krosok sae. Ingkang bêtah sata kados makatên punika nagari ngamônca, kados ta: nagari Walandi, nagari Dhitslan, Amerikah lan kathah malih, ingkang agêng-agêng pabrikipun srutu, jalaran sata wau pancèn badhe kangge srutu, ingkang sae kangge tapihipun, sanèsipun ingkang kasar-kasar kangge isèn ing nglêbêt, milanipun ingkang mêdal saking tanah Indhonesiah ewonan bal, amargi saking punika sagêd dados panggaotan agêng. Ing tanah Jawi kabudidayan sata kados makatên wau inggih kathah, ing Surakarta, Ngayogyakarta lan sanès-sanèsipun, nanging ingkang agêng piyambak gadhahanipun fa. Birnie ing Jêmbêr, mèh saapdhèling Jêmbêr dados wêwêngkonipun sadaya. Ing tanah Sumatra kathah sangêt, awit papanipun têksih lêga, ingkang misuwur agêng piyambak gadhahanipun Deli tabaksmaatschappij, bêbasanipun ing sakurêbing langit botên wontên ingkang nyamèni. Bab punika sagêd nguningani saking kathahing punggawanipun. Pintên èwu tiyang Jawi ingkang kausung mriku, punika sadaya badhe nyambut damêl tumrap sata. Têtiyang wau sêbutanipun malêbêt Dhèli.
Mangsuli rêmbag ing ngajêng, sata krosok ingkang klêbêt dhatêng pabrik srutu punika kêdah ingkang sae, botên kados krosok damêlanipun sadhèrèk dhusun ingkang sami dipun sadèni dhatêng pacinan punika, punika botên kangge, awit taksih mêntah. Sata krosok ingkang sae punika panggarapipun kados kasêbut ing ngandhap punika:
Sata ingkang nêmbe angsalipun mêthik kêdah dipun garingakên rumiyin, caranipun kabudidayan sata agêng, kêdah kaupakara wontên ing gudhang jawi, inggih punika gudhang-gudhang ingkang pating plêncat wontên ing patêgilan sata, punika adamêl rancaging padamêlan, gampil anggènipun anglêmpakakên, awit sata têlês punika kathah godhanipun, upaminipun: botên kenging kambêtan toya jawah lan sanès-sanèsipun malih. Lêmbaran ugi kêdah kajagi sampun kêmèk ing tangan, punika ing têmbe, dadosipun pating blêntong, punika dados awoning sata. Awit ingkang punika ingkang kenging kaêmak-êmèk supados botên dados awoning sata kajawi namung gagangipun. Wontên ing gudhang sata-sata wau lajêng dipun rèntèngi nyèkêt-nyèkêt, tangsulipun rami, ingkang dipun coblos gagangipun, lajêng dipun pênthèng ing dêling wuluh utawi kajêng rancak ingkang panjangipun kintên-kintên 6 kaki. Sakaki kiwa têngên dipun lowahi, awit punika badhe tumumpang ing panggenan ingkang sampun dipun tata kangge narang wontên salêbêting gudhang. Yèn ing môngsa têrangan jandhela-jandhela dipun bikak wiwit [wi...]
[...wit] jam 4 sontên dumugi jam 10 enjing, punika mamrih kapanduk hawa bêntèr sawatawis lan hawa asrêp saking êbun. Yèn kathah jawah botên kenging ngêblag jandhela, mangke klêbêtan utawi kêtampon toya jawah, punika dados risaking sata, pramila yèn tansah kapambêng kathah jawah lajêng nyêthikakên latu bêdhiyang ngantos pintên-pintên pêthuthuk, namung dipun angkah ngukusipun, punika sagêd dados garinging sata lan botên dados sônggarunggi. Wontên ing gudhang ngriku sakintên sawulan sampun cêkap garingipun, wasana lajêng dipun andhapakên, dipun untingi nyèkêt-nyèkêt lêmbar ugi. Wontên ing gudhang agêng, gudhang imbon, dipun tata jèjèr-jèjèr, kadamêl tumpang tindhih, wontên
ingkang nêmbe garing lajêng dipun tumpuk punika hawanipun bêntèr, pramila kêdah kajagi sampun ngantos kobong. Pirantos kangge mriksa botên sanès namung thermometer. Yèn bêntèripun anglanjak 40 grad lajêng kadhudhah dipun waliki pisan, sarampungipun kêdah kawangsulakên malih, nanging kalih tumpukan kadadosakên satunggal, makatên salajêngipun ngantos dados tumpukan ingkang isi 500 dhacin, punika manawi kintên-kintên sampun nêm wulan laminipun lan sampun dados, sagêd kasumêrêpan bêntèripun sampun mandhap-mandhap. Wa-
sana lajêng kadhudhah, dipun pilihi, dipun pinta-pinta sabôngsa-bangsanipun, jalaran wontên ingkang warni abrit, ijêm, tutul-tutul, wiyar ciyutipun, nomêr-nomêripun, lan sanès-sanèsipun, punika wau sadaya botên kirang saking 48 warni, lajêng dipun mèrêki mawi aksara ingkang sampun dipun umumakên, prêlunipun adamêl gampiling urusan, lan sarampungipun lajêng dipun êbal kabungkus ing gêlaran bôngka ingkang sae, punika botên dados karisakan ngantos dumugi ing êndon.
Rêgining krosok sae tikêl kaping sêkawanipun sata rawisan, pramila sanadyan wragadipun agêng, inggih tansah dados kauntungan agêng, sampun namung dumugi samantên andharan kula.
Eman dene padagangan ingkang kados makatên punika dèrèng baku dados pakaryanipun tiyang siti. Red.
Dèrèng dangu punika Aneta martosakên saking Pordhêkok ing bab putusanipun konggrèsing pakêmpalan Ngaisiyah, ingkang dipun jênêngi kirang langkung dening wanita 4000, inggih punika, bilih pakêmpalan kasbut nginggil, botên nayogyani dhatêng icalipun wayuh. Sasampunipun punika, kula sabên dintên lajêng tansah ambiyaki pintên-pintên sêrat kabar, prêlu kêpengin nyumêrêpi mênggahing pamanggihipun sêrat-sêrat kabar ing bab punika, nanging dumuginipun samangke, kados-kados sawêg sêrat kabar Keng Po ingkang purun anglairakên pamanggihipun, dene sanès-sanèsipun sami kèndêl tanpa sabawa punapa-punapa. Awit saking punika, gagasan kula lajêng saya anglangut, sarta lajêng kemutan dhatêng paribasan Walandi ingkang
sadaya sami rujuk dhatêng putusanipun pakêmpalan Ngaisiyah wau, awit ing jaman samangke punika sampun wancinipun sadaya sami ngudi dhatêng ajênging siti wutah rahipun, sarta inggih lajêng sami rujuk dhatêng icaling padatan ingkang sampun botên mathuk kalihan jamanipun, amila sakathahing para kakung, sanadyan ing batos rujuk, e, nas, klintu kula, kula badhe matur: sanadyan ing batos botên rujuk dhatêng icalipun wayuh, nanging ing sarèhning ingkang anglairakên botên rujukipun wau para wanita, dados para ingkang badhe nglampahi piyambak mênggahing susahipun, amila inggih lajêng rikuh badhe ngandharakên pamanggihipun ingkang sêjati. Ewadene ing ngriku kula kalilana matur sakêdhik dhatêng para kakung, ingkang sami condhong dhatêng putusanipun pakêmpalan Ngaisiyah wau, sampun kok lajêng bingah-bingah sarta kaulan, sagêdhagan kemawon mêndhêt garwa kalih utawi tiga malih, nanging krêsaa angga-
Gambar ing nginggil, têtiyang kathah kêmpal wontên ing Rookmakersplein mirêngakên maos Kuran. Ngandhap kiwa, para pangarsaning Muhamadiyah. Têngên, para pangarsaning wêwakil Aisiyah.
gas ingkang saèstu mênggah sêdyanipun para wanita Ngaisiyah ingatasipun putusan kasbut nginggil. Mênggahing kula, para wanita Ngaisiyah sami botên rujuk dhatêng icalipun wayuh, punika tumrap para kakung pancènipun botên wajib bingah, nanging malah kêdah wêlas dhatêng para wanita, dene samantên lêlabêtanipun para putri anggènipun badhe anjagi lan angrêksa kawilujênganing para kakung. Dados botên rujukipun wau, kenging dipun wastani satunggiling pangrêksa. Kaparênga ing ngriki kula ngandharakên pamanggih kula sawatawis ingkang kintên-kintên dados sabab botên rujukipun pakêmpalan Ngaisiyah dhatêng icaling wayuh wau, ingkang kula wastani satunggiling pangrêksa utawi panjagi. Nanging sadèrèngipun kula jangji, lo, para kakung sampun guru-guru lajêng bêgita-bêgitu, krêsaa anggagas ingkang sayêktos.
1e. Ing agami Islam punika prasasat botên wontên dosa ingkang ngungkuli agêngipun kadosdene: jina. Para wanita punika sami mangrêtos, bilih kathah-kathahing para kakung sami botên sagêd ngampah dhatêng kridhaning hawa napsu. Manawi lajêng kapêsthèkakên, bilih tiyang jalêr namung kenging semah satunggal, ingkang kadhangkala sok sagêd manggih sêsakit lan sasaminipun, punika pun kakung lajêng sagêd kêmba, dene botên sagêd nuruti hawa nêpsunipun wau. Sarana nglêstantunakên wontênipun wayuh, para wanita badhe anjagi sampun ngantos para kakung kêmba ing manah, ingkang anjalari lajêng nêrak dosa agêng kasbut nginggil.
2e. Sarana nglêstantunakên wontênipun wayuh, kaum putri badhe anjagi sampun ngantos para kakung nuruti hawa napsunipun ingkang sarana botên absah, ingkang anjalari wontênipun têtiyang, manawi kêdah kacathêt ing bêgêrlêkêsêtan, upami lajêng makatên wangsulanipun: biyung: Minah, bapa: onbekend (botên kasumêrêpan).
3e. Sarana nglêstantunakên wayuh, para wanita sagêd anjagi saliranipun piyambak. Sabên tiyang jêjodhoan, punika sami kêpengin anggadhahi turunan. Manawi dilalah semahipun gabug, saking adrênging tiyang jalêr kêpengin gadhah turunan, semah wau rak gampil dipun bucal, manawi wayuh botên dipun kengingakên. Nanging manawi wayuh taksih dipun lêstantunakên, tiyang èstri rak lajêng botên badhe dipun pêgat kemawon.
4e. Manawi wayuh lêstantun, wanita sagêd anjagi kasarasanipun, awit lajêng nyumêrêpi sadaya semahipun ingkang jalêr. Ingkang makatên punika sagêd ambudidaya anêbihi sêsakit ingkang botên limrah. (Dene wontên tiyang jalêr, sanadyan semahipun sampun maksimêm, nanging wontên jawi taksih this-thisan, punika kula botên sagêd matur).
5e. Agami Islam punika lêrês ngengingakên tiyang jalêr semah ngantos sakawan, nanging tumrap tiyang Islam ingkang sêjati, têmtu awis ingkang purun anglampahi, awit jalaran saking angèling pranatan, kados ta: kêdah adil ing samukawis, inggih ing katrêsnan, bôndha lan sanès-sanèsipun.
Sampun samantên kemawon. Cêkaking sadaya atur kula ing nginggil, kula namung badhe urun rêmbag, bilih anggènipun pakêmpalan Ngaisiyah anggadhahi putusan ingkang makatên punika, têmtu botên namung sêbaènipun kemawon, nanging kintênipun [kintên...]
[...ipun] inggih wontên sabab-sababipun ingkang wigatos.
Samangke lajêng tuwuh pitakenan ing sanubari kula makatên: manawi konggrès wau dipun wontênakên ing tanah Jawi, punapa inggih badhe kalampahan putusaning konggrès kados wontênipun ing konggrès Pordhêkok wau, bab punika: walahualam. Môngga samangke ngandharakên sakêdhik pamanggihipun tiyang ingkang botên condhong dhatêng wontênipun wayuh. Punika makatên:
Miturut dêdongengan, punapa malih mirid suraosing sêrat-sêrat babad, kados botên wontên bôngsa ingkang luhur drajatipun, jalaran têtiyangipun sami wayuh. Kaprahipun tiyang ingkang sagêd anggadhahi turun utami, punika inggih tiyang ingkang abojo namung satunggal. Ing môngka panggayuhipun jaman, sadhengah tiyang punika sami kapengin anggadhahana turun ingkang utami. Lah kadospundi sagêdipun kalêksanan panggayuhipun, bilih
utawi panggulawênthahing lare, bab wayuh punika inggih nama angrisakakên, sumôngga, limrahipun lare ingkang dados anakipun tiyang wayuh, punika rak tamtu nyumêrêpi kawontênan ingkang tansah ngrisakakên wêwatêkan lan bêbudèn, wusana dados dhêdhasaripun.
Saening kawontênanipun tiyang sagolongan utawi saturunan, punika kêdah namung amujudakên kawontênan ingkang golong. Murih sagêdipun sagolong inggih kêdah botên wontên lêlampahan wayuh wau, ingkang kaprahipun botên sagêd damêl têntrêming tiyang
Kajawèn, administrasi Kajawèn sampun ngintuni pos wisêl kothongan kados adat, kangge pambayaran kuwartal kaping kalih, nanging pangintunipun botên kasarêngakên wontên ing Kajawèn, kakintunakên piyambak.
Ingkang punika, tumrap para lêngganan ingkang dèrèng ambayar, satampinipun pos wisêl wau, lajêng kaparênga ngintunakên arta sakêdhik-sakêdhikipun f 1.50-
Tumrap lêngganan ing tanah Jawi kasarantosakên dumugi tanggal 15 April, dene tumrap sajawinipun tanah Jawi dumugi tanggal 30 April. Langkungipun saking titimôngsa wau, manawi dèrèng ngintunakên arta, badhe botên kakintunakên Kajawèn malih.
Ana jago kaluruk / pangrasane kaya wong wis gambuh / ing têgêse kaya uwong sing wis ngrêti / wêruh samubarang rêmbug / lan ngrêti mênyang pakewoh //
yèn nuju bangun esuk / wis nyuwara bêg-bêg kuku kluruk / duwe têgês wong-uwong padha kon tangi / dipênging ngalepus turu / iku jênêng ora ilok //
anggêpe jago mau / sapa bae ora kêna nyundhul / rumasa yèn dhèwèke anggêgirisi / watake sing ngono mau / akèh liyane sing mlorok //
dene sing bangêt mêsgul / êmung kucing sing suwita kumpul / sajakane si jago anglêlanangi / kuwi tansah gawe murub / ati ora kêndhat kobong //
nuju ing wayah esuk / kêbênêran si kucing kêpêthuk / jago nuju ana nglatar ngaring-aring / kucing mara thumuk-thumuk /
môngsa anjaluka banyu / iwakmu mopol digodhog //
nanging jago karêpku / gonku mrene ora arêp padu / mung yèn dhangan arêp têtakon sathithik / genea kowe gumêndhung / tur padha ingoning uwong //
jago mung manthuk-manthuk / disêlani kablak lan kaluruk / ing wusana mangsuli ngewakke ati / wong kowe kusir dhapurmu / bisamu mung
aku tungguk / ora kêndhat aku tansah kluruk / kang atêgês mêlèk anyabawa bêngi / tur sabên ing wayah esuk / aku wis nganglangi kêbon //
kucing ambêkis sêru / clathumu mung supaya digugu / ing larase kaya êbèn diarani / mung salugune kêliru / uripmu mung dadi lakon //
rungokna ta tak tutur / mung supaya kowe aja nglantur / ing têgêse jago mungguh kowe kuwi / rumasa dadi gêgêdhug / dibotohi dening uwong //
O, aku wêlas cubluk / watêkanmu gampang dikuk-êngkuk / dhêmên tarung karo karabatmu pitik / mênanga ya digêguyu / tur labuhmu ora ketok //
bokya nyawang wulumu / nganti êntèk tinêmu barundhul / kêkèrène mung ketok pating kalêcir / brutumu nganti mênthungul / nglênga ketok mêlong-mêlong //
lakonmu ngono mau / apa iya jênêng watak labuh / awak dhewe nganti agombal nyaranthil / tur nèh jago iku durung / nêmoni pantoging lakon //
uwong wis ora rikuh / nadyan alot iwakmu ya êmbuh / awit bisa srana digodhog lan bêling / iwak banjur bisa
jago nalika ngrungu / sêrik bangêt nganti arêp ngabruk / banjur muni: jênênganmu bae kucing / sajêgmu watak calimut / wirang isin rada adoh //
mulane darajatmu / tansah èndhèk trima ngambus-ambus / urip kojur mung narima dipyur-pyuri / mula atimu mênjêlut / wêruh uripku mêthongkrong //
kucing mangsuli êmbuh / durung mêsthi kowe apa aku / sing uripe êmung tarima nênêmpil / jago banjur bangêt nêpsu / kucing dikabruk mak ngeyong //
ananging rêmbug mau / suwe-suwe dadine tinêmu / iya kuwi barêng jago wis bêrindhil / digawa nyang ênggon kaum / gulune dikon anggorok //
kucing rumôngsa unggul / pêthèke ing biyèn uwis thukul / nyata bangêt yèn wong têgêle ngluwihi / unine kucing kêwêtu / angèl wong ngawula uwong //
…bokya nyawang wulumu, nganti êntèk tinêmu barundhul.
kucing tansah nyêkukruk / polatane tansah ketok ngantuk / mung irunge tansah mambu slênthang-slênthing / ya iku ambune ingkung / iwak jago sing wis mopol //
nuli ketok diusung / disèlèhke ana bangku dhuwur / sanalika kucing banjur liru pikir / barêng kêlimpe mak clurut / cèwêl ingkunge digondhol //
kono ana sing wêruh / wela kono-kono ingkung-ingkung / kêtututan si kucing dibêdhil jêblis / sanalika amrêkungkung / gumlethak mati ing ênggon //
uwose dongèng mau / mung digawe anglimbang panêmu / mungguhing wong ngawula sok rêbutan sih / nanging durung mêsthi tulus / tinêmune sami mawon //
Petruk: Kang Garèng, kaya-kaya wis cukup anggonku gawe wawasan apa sing tak sumurupi utawa tak alami ana ing Surakarta sajroning limang dina. Sauwise aku banjur bali mênyang Magêlang manèh prêlu mêthuk pramèswariku makne Si Kamprèt. Ing sarèhning aku rumasa sayah bangêt jalaran saka anggonku sênêng-sênêng ana ing Surakarta, niyatku arêp ngaso ana ing Magêlang kira-kira limang dina.
Garèng: We, hla, sêmbrana, arêp ngaso kok jalaran sayah saka anggone mêntas sênêng-sênêng. Ora, Truk, ing sarèhning kowe wis rada lawas ninggal Magêlang,
Garèng: Wah, pancèn iya pêng-pêngan, ing sarèhning priyayi kuwi dadi panuntun, utawa manèh dadi kaca bênggalaning para kang dituntun, iya wis mêsthine kudu gêdhe pangudine marang kautamaning wong ngaurip. Apa manèh sing katon maju.
Petruk: Para priyayi katon maju bangêt ing bab: dhomino lan bakaran, nganti akèh, sing upama jarita awujud pola.
Garèng: Wadhuh, iya pêng-pêngan manèh. Samono abote wong dadi panuntun, têmtune iya
sudagar, gêntho lan sapiturute. Karo manèh wong dadi priyayi kuwi rak kudu bisa nêtêpi prajane. Apa manèh Truk, sing katon maju.
Petruk: Anane kumpulan kopêrasi sing diêdêgake dening para priyayi katon maju bangêt, buktine: prasasat ora ana warga sing ora utang.
Garèng: Wah, saya mundhak pêng-pêngane. Awit ing kono nuduhake kautaman rong prakara. 1e. para priyayine isih kêna diarani: [d...]
[...iarani:] credietwaardig têgêse isih padha dipracaya ing utang, 2e. para priyayine padha nguningani, sanadyan akèha pisan utange, nanging anakane isih nang kanthonge dhewe, ora mutah-mutah nyang wong liya.
Petruk: Kajaba kuwi, Kang Garèng, para priyayi uga padha maju marang kagunan lan krawitan. Buktine: nalikane aku nang kana, kabênêran wiyosane si rama, mulane banjur nganakake sitêr sapasindhène pisan. Sanadyan iki mung aran cilik-cilikan, ewadene priyayi sing padha mrêlokake rawuh, iya ora kurang saka 30. Ing kono saking anggone ngêmatake unining gamêlan utawa pangêliking waranggana, nganti sidhêm prêmanêm ora ana unèn-unèn apa-apa, kajaba swara tibaning: cêplik lima, utawa kasut, lan ngas, sarana disêndhoni unèn-unèn mangkene: dhom, labas, tripêl ...
Garèng: We, hla, saya pêng-pêngan manèh. Awit ing kono para priyayine padha bisa ambedakake kang aran dhinês lan partikêlir. Têgêse: yèn lagi dhinês, iya kudu ditêmên-têmênake anggone nindakake
sing ngungkuli kayadene wong main sinambi ngrungokake nguyu-uyu. Wis unining gamêlan pating klênyit, suwaraning pasindhène urut usuk, kawuwuhan krêtune lagi urip, ambok ya sadulure adoh têka niliki, iya mung dipringake bae, mara, apa ora jênêng pêng-pêngan, ingatase priyayi iku pagaweane akèh lan ngrêkasa, ewadene isih anduwèni wêktu kanggo ngêmatake sênêng-sênênge.
Petruk: Ora Kang Garèng, dak rasak-rasakake omongmu kiyi sajake kok ora barès, apa ya ambênêrake, apa ambalondrongake.
Garèng: Mêngkene Petruk, sawênèhing wong kuwi sok kêsusu banjur anacad tindaking liyan kang dianggêp ora bêcik tumrap awake dhewe, lan sabanjure ora dipikir klayan dawa manèh. Kayadene anacad utawa mêmoyok marang anane wong main, kuwi mungguh panêmuku kliru bangêt. Iya bênêr, main kuwi sanyatane ora bêcik, nanging dudu wajibmu lan wajibku banjur anacad utawa mêmoyok. Dene kowe utawa aku ora nglakoni dhewe, pancène rak kudu sêmbah nuwun marang Kang Kuwasa, utawa wêlas marang wong-wong sing nglakoni mau. Awit anane wong sok banjur main kuwi asale sok warna-warna, kaya ta: ing sakawit ana sing mung kanggo anggolèk panglipuring atine, utawa saking ora cukupe blanjane, rumasane sarana main, nèk-nèke bisa mênang, kang banjur bisa muwuhi kêkurangane mau, malah ana sing main dianggo riyalat, prêlune kanggo cagak lèk, mêngkono sabanjure. Dadi main kuwi ora mêsthi ngêmungake sabab saka dhêmêne ngabotohan bae, nanging bisa uga mêngku sabab kang warna-warna mau, nanging bab kiyi padha dilèrèni samene bae. Liya dina padha omong-omongan manèh.
Tuwan D. de Iongh, dhirèktur dhepartêmèn
ing Sawahlunta, lajêng têrus tindak dhatêng Medhan badhe wawan rêmbag kalihan pangagênging Deli Spoor Mij. Panjênênganipun ugi badhe mriksani margi sêpur enggal ing Asahan ingkang sawêg kagarap. Tanggal 13 April lajêng badhe têrus kondur dhatêng nagari Walandi nitih kapal Tabanan saking Bêlawan.
Pamarentah tampi pawartos, bilih Sultan ing Bulungan (Borneo sisih lèr wetan) kala tanggal 27 Marêt punika murud dhatêng kalanggêngan, pangrèh praja kapasrahakên dhatêng Dhatuk Mansur minôngka wêwakil.
Ing Tanjungkarang sampun lair sêrat kabar Fadjar Soematera mêdal sabên dintên Rêbo saha Sabtu, dipun pandhegani dening Tuwan H.B. Kartadirêja.
Ing môngsa punika para juru misaya ulam ing Bêtawi kathah ingkang sami ngêsah. Miturut kêkancinganipun dhirèksining palabuhan Priuk, satunggal-satunggalipun baita ingkang labuh ing ngriku, kakengingakên beya f 5.- dumugi f 8.- kangge sataun. Ingkang makatên wau lajêng nuwuhakên kathah juru misaya ulam ingkang botên labuh ing pasar ikan saha Priuk, milalah labuhing panggenan sanèsipun, andadosakên munduripun panyadean ulam ing pasar ikan gadhahanipun gêmintê, mila pangrèh gêmintê, samangke lajêng pados wêwêngan, para ingkang botên sagêd ambayar sanalika, kaparingan pursêkot kangge ambayar beyanipun.
Insêpèkturing Singer Sewing Machine Co. ing Ngayogya lapur bilih salah satunggiling agènipun maskape kasêbut nginggil sampun nyalingkuhakên mêsin dondoman, cacah kawan dasa sakawan, sadaya kirang langkung pangaos pitung èwu rupiyah. Bab punika samangke sawêg dados urusan pulisi.
Têtiyang kuminis ingkang miruda saking Dhigul nginggil.
Kados ingkang sampun kawartosakên, sawatawis wulan kapêngkêr wontên tiyang kuminis sagolongan ingkang miruda saking Dhigul nginggil ngungsi dhatêng wêwêngkon tanah Ustraliah, nanging lajêng kacêpêng dening pamarentah ing ngriku. Gêgayutan kalihan bab punika, kala tanggabtanggal. 16 Pèbruari Tuwan G.J. Wulfhorst litnan inpantêri klas kalih saha prajurit tiyang wolu sampun pangkat saking Ambon dhatêng pulo Thursday prêlu nampi tiyang kuminis cacah kawan wêlas saking pamarentah Ostraliah. Tiyang kuminis kawan wêlas wau kala tanggal 4 Dhesèmbêr ing wanci dalu jam kalih sampun minggat saking tanah tinggi ing Dhigul nginggil. Sasampunipun 64 dintên laminipun nasak-nasak wana saha nandhang pintên-pintên kasangsayan, lajêng ngancik wêwêngkon Ostraliah, wasana wontên ing Darn katahan dening pamarentah Ostraliah. Racak sadaya sami ambêkta buku saha bausastra basa Inggris, malah wontên satunggal ingkang gadhah cathêtan dintên punapa ingkang sampun dipun alami ing margi.
P.S.I. pang Surabaya mêntas ngawontênakên parêpatan umum, ingkang dhatêng watawis wontên tiyang sèwu. Tuwan Cakraaminata ingkang badhe mêdhar sabda bab pulitik ing Indhonesiah saha nagari-nagari mônca, jalaran kapambêngan gêrah, botên sagêd rawuh. Tuwan Salim sêsorah bab anggènipun lêlana dhatêng Eropah, punapadene mratelakakên bilih awit saking anggènipun damêl propagandhah wontên wêwakil S.D.A.P. kalih saha panuntuning Bond van Transportarbeiders badhe rawuh mêrtamu dhatêng Indhonesiah.
Kados ingkang sampun kawartosakên, têtiyang dhusun ing Jampang kathah ingkang kenging pamilutanipun satunggiling lintah dharat, inggih punika tilas administratir salah satunggilipun kabudidayan ing ngriku. Andadosakên rêkaosing gêsangipun. Samangke wontên pawartos malih, arta ingkang kasambutakên dening lintah dharat wau sadaya wontên f 87.000.- dene ingkang kapratelakakên dhatêng pangrèh praja namung f 40.000.- ingkang anggumunakên, para ingkang sami nyambut arta dhatêng piyambakipun, sasampunipun kapurih nôndha tangani sêrat piutang, tôndha tanganipun kasukakakên wangsul, nanging sêrat piutangipun kacêpêng piyambak utawi kasuwèk-suwèk. Samangke pangrèh praja ing ngrika kabantu dening bang apdhèling sawêg ambudidaya badhe mitulungi kurban-kurban wau.
Enggal samangke têtiyang kabupatèn Bandhung kathah ingkang ngaturakên sêrat panuwunan malih dhatêng pamarentah ingkang wosipun anggondhèli ingkang bupati R.A.A. Wiranatakusuma sampun saèstu
kawisudha jumênêng gedeputeerde ing rad propinasi Jawi Kilèn, kawartosakên ingkang bupati piyambak, bok bilih kalampahan kapilih jumênêng gedeputeerde, botên badhe nampilihannampik pilihan. wau.
Dhepartêmèn pajaranpangajaran. sampun nêtêpakên bilih taun punika ing Sêmarang
kaindhakan, suwau f 200.- samangke dados f 250.- ing dalêm sawulanipun.
Saking Bêtawi kawartosakên, pangagênging kadhastêr ngaturakên usul, supados ing rantaman enggal punika kacêkapana kêkiranganipun mantri 500, sarana lampah nampèni tiyang enggal tikêl gangsal kalihan ingkang sampun-sampun, lajêng kasinaokakên kangge mantri wau.
Sambêt kalihan pawartos bab têtiyang kuminis bôngsa Tionghwa ingkang sampun katahan, ing Prabalingga ugi mêntas wontên satunggiling bôngsa Tionghwa ingkang kacêpêng. Sadaya sêrat-sêrat ingkang kabêskup badhe kakintunakên dhatêng kantor prakawis bôngsa Tionghwa ing Bêtawi prêlu katitipriksa.
Kados ingkang sampun kawartosakên, Tuwan G. Pastor, insêpèktur babagan pakaryan, samangke papriksa wontên ing tanah Jawi Wetan. Gêgayutan kalihan pawartos, bilih ing satunggiling gudhang kapuk gadhahanipun satunggiling bôngsa Tionghwa Pasuruan wontên kuli èstri sawatawis ingkang kapadamêlakên ing wanci dalu, tuwan Pastor kabantu dening satunggiling kumêndhan pèl pulisi sampun dhatêng niti priksa gudhang wau. Ing ngriku pinanggih wontên tiyang èstri sawatawis ingkang kapadamêlakên ing papan ingkang pêtêng, sanès-sanèsipun sami pating glethak tilêm ing jogan, ingkang gadhah gudhang wau kapêrbal.
Mosko, 25 Marêt. Pèrês Sopyèt martosakên, benjing pungkasanipun wulan April punika badhe kawontênakên konpêrènsi ngrêmbag prakawis margi sêpur ing Mansuriah (Tiongkok). Wêwakilipun nagari Tiongkok sampun mratelakakên, tanggal 10 April ngajêng punika badhe pangkat dhatêng Mosko.
Lulus pandadaranipun kandhidhat Indisch Recht ing pamulangan
wontênipun kraman ing Indhocina dèrèng dangu punika, sawatawis warga ing senaat ngajêngakên supados wontênipun wadyabala bôngsa pribumi ing Indhocina kawêwahana wadyabala bôngsa Eropah, punapadene kapratelakakên bilih
gêgayutan kalihan wontênipun kraman ing Indhocina dèrèng dangu punika, pamarentah badebadhe. nyêrêg para ingkang sami ngrisak kakêntrêmaningka
kenggenanipunkengkenanipun. têtiyang kuminis ing Kanton (nagari Tiongkok).
Kai Shek sampun pangkat dhatêng Ningpo, badhe ngawontênakên konpêrènsi kalihan para panuntun ing Tiongkok sisih lèr.
Saigon, 27 Marêt. Jalaran kadugi salêbêtipun tigang minggu wadyabala Tiongkok sisih lèr ingkang dipun tindhihi dening Jendral Jen Hsi Sjan saha Feng Joe Hsiang badhe nêmpuh sêsarêngan, wadyabala pamarentah sampun sumadhiya pirantos-pirantos kangge ananggulang.
Tokiyo, 28 Marêt. Ing Jêpang sisih lèr kilèn ing Komatsumakhi mêntas wontên kêbêsmèn agêng. Têlas cacah wuwung pitung atus. Kapitunan katapsir wontên 1 yuta yèn.
Hanoi, 28 Marêt. Pangadilan sampun andhawahakên paukuman tumrap para ingkang sami tumut kala kraman ing Yènbe, 39 kaukum kisas, 33 kaukum kunjara kanthi padamêlan pêksan salaminipun gêsang
kuwasane / duk ing nguni datan migunani / sanadyan ta luwih / mung tumanduk luput //
lawan ngrasa uga mawa ngêlih / arip miwah ngorong / kang
ngono tindak ingsun biyèn / anggung karya susahing sêsami / tinêmune pasthi / andhêdhêri luput //
sarira nglês Ki Batur ing mangkin / dahat ing kalêson / kang binukti amung saanane / palakirna kang tuwuh wanadri / kang arasa dadi / mring wêtêng anggêrus //
dupi luhur hyang pratônggapati / jroning wana katon / kawaratan padhang satêbane / Baturtastara nuli lumaris / kongsi watara ri / kasangsara nutug //
wontên mêndhane / angganira kawaratan gudhig / raosirèng sakit / rumab pating srênut //
kasoking kang sangsara tumitih / arasa wus katon / duk samana Batur ing lampahe / wus tumindak antara sêsasi / nuju môngsa ratri / rarywan angga luruh //
nanging kadi wus titining wanci / linuwaran mangko / saking dènnya nandhang sangsayane / yèku Batur ing kalaning ratri / jroning ati mosik / darbe cipta jujur //
sanggyaningkang lêlakon ing nguni / wus rinasa
seta jenggote / maring têgal arsa adhêdhangir / nanging mandhêg nuli / sarwi aruh-aruh //
kados anggèr sanès tiyang ngriki / mirid ing pasêmon / janma praja kang risak galihe / titikira sampun ngatawisi / Batur amangsuli / lan taklim andhingkluk //
anggèr kula cantrik / nyênyantrik sang kaot / pandhita kang mratapa ing mangke / wontên wukir kang kawuryan asri / mung ngalap basuki / mrih tinuntun ayu //
Batur alon dènira mangsuli / baya kapanujon / lamun kyai ing galih marêngke / kaparênga nglarapkên sang yogi / kula arsa nyantrik / maring sang linuhung //
kaki cantrik amung nayogyani / nulya bidhal
lupute / yèn ing wuri nyata ngrumasani / mung nyatane ugi / angèl sakalangkung //
awit tuwuhing cipta sayêkti / tan kêni
kono cantrik iritên tumuli / lan prênahna ing gon / ngêndi bae kang dadi sênênge / cantrik nuli jèngkèng lan anjawil / môngga ta
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
Ing Kajawèn-kajawèn sawatawis wêkdal, sampun ngêwrat katrangan sawatawis ing bab pathokanipun tiyang dados dhalang, nanging mênggah kajêngipun ing karangan punika namung kangge anjangkêpi ing bab raosing ringgit manawi dipun lampahakên, murih kêtingal gêsang, awit mênggahing ringgit, gêsangipun wau gumantung wontên ingkang nglampahakên, dene pathokanipun sawatawis, inggih kados ingkang sampun kapratelakakên.
Ing ngriki kêpêksa angambali malih mratelakakên ing bab kêkêncênganing ngakathah tumrap bôngsa Jawi ing bab ringgit, amastani bilih pinanggihing lêlampahan wontên ing tanah Jawi, punika namung kasumanggakakên dhatêng ingkang kaparêng manggalih.
Tumrap para ahli bôngsa Jawi ing bab ringgit, limrahipun ingkang kangge paugêran sêrat Pustakaraja anggitan Rônggawarsitan, awit ing ngriku nyariyosakên urut-urutaning lêlampahan wiwit ing jaman kadewan, tuwin tiyang inggih sampun mantêp yêktos manawi mêndhêt saking pêpathokan wau. Anging manawi mirid wontêning lêlampahan ingkang kalimrah, urut-urutaning cariyos ing sêrat Pustakaraja, lajêng katingal sangêt bedanipun trêkadhang nama-nama ringgit inggih beda. Ingkang makatên wau mênggahing pangintên, pinanggihing lampahan salampahan, inggih punika ingkang dipun lampahakên sadalu, sarana dipun dhapukakên mêthik saking suraosing sêrat Pustakaraja, patrapipun palêncatan, awit manawi botên makatên, adêging pangringgit botên badhe adhapur adêgan lampahan sadalu jangkêp. Môngka mênggahing dhapukan, kêdah ngawontênakên jêjêr, ingkang pinanggih ing lampahan (cuthêlipun) wontên ing tancêp katon. Ngawontênakên sabrangan utawi adêgan sanès, ingkang andadosakên sambekalaning lampahan, inggih punika ingkang anjalari wontênipun pêpêrangan. Ngawontênakên adêgan pandhita kalihan sinatriya, ingkang anggayut badhe ngudhari lampahan. Adêgan pondhongan putri utawi sanèsipun, ingkang dados jêjêring lêlampahan, tuwin jangkêpipun adêg wêkasan, inggih punika titi rampunging lêlampahan.
Manawi mirid baku lêlampahan ing Pustakaraja, adêging lampahan botên patos rame, utawi kirang muyêg, amargi botên angêplêki kados kajênging adêgan. Jalaran saking jangkêping adêgan wau, lajêng ngawontênakên lêlampahan baku, carang dhinapur (sêmpalan) utawi carangan lugu. Ingkang dipun wastani baku, punika lêlampahan ingkang nyata pinanggih wontên ing sêrat Pustakaraja, dipun lugokakên kados lêlampahanipun sayêktos, botên dipun wêwahi, botên dipun kirangi. Carang dhinapur, punika lampahan mêndhêt saking [sa...]
[...king] baku, nanging lajêng dipun wêwahi, murih lampahanipun dados jangkêp. Dene carangan, punika sadaya namung karangan, namung anggitan kemawon, kenging kangge nganggit lampahan pasêmon utawi sanès-sanèsipun.
Ing nginggil sampun kapratelakakên mênggah bakunipun mêndhêt saking sêrat Pustakaraja, sanèsipun sêrat wau botên wontên ingkang kenging kangge piridan. Môngka manawi mirid para dhalang, limrahipun pandhapuking lampahan botên mêndhêt saking Pustakaraja, namung saking naluri katêlahipun kemawon, tuwin sanadyan mirida inggih sampun tular-tumular sangêt, mila pinanggihipun sok botên sami, upaminipun, namaning lampahanipun sami, naging kawontênanipun beda, kados ta bedaning namanipun ringgit, bedaning adêgan, tuwin sanès-sanèsipun.
Sarèhning wontênipun lampahan baku, ingkang mirid Pustakaraja punika kawon limrah kalihan lampahan limrah, pinanggihipun lajêng warni-warni. Dene manawi wontên ingkang manggalih, sanadyan sêrat Pustakaraja pisan ugi lêpat, punika namung kasumanggakakên. Nanging nama sampun dados wêwaton, langkung sae tinimbang ingkang tanpa waton. Samantên wau namung tumrap cocoging raosipun bôngsa Jawi dhatêng bab ringgit wacucal, dados botên agêgayutan kalihan kawruh babad. Dene tumrap para ingkang lêbda ing kawruh, tamtu botên kêkilapan.
Andharan ing bab-bab ingkang gêgayutan kalihan ringgit wacucal, kados cêkap samantên kemawon. Sanès dintên badhe nyariyosakên ing bab ringgit.
Gambar ing nginggil punika sawangan ing pinggir sagantên, sacêlakipun Popoh, Tulungagung.
Gêgayutan kalihan pitakenan-pitakenan ing bab wontênipun kursus kasêbut ing ngingil, ing ngriki prêlu kapratelakakên bilih ingkang kaparêngakên anglêbêti pandadaran kangge kursus wau, inggih punika para ingkang anggadhahi dhiplomah klèn amtênar, kwèkêling, guru bantu (sanès guru dhusun) utawi dhiplomah H.I.S. utawi pasinaon sanèsipun ingkang kagolong sami, utawi ingkang kaanggêp cêkap dening pangagênging pakaryan kadhastêr, punapadene:
a. umuripun kêdah sampun 16 taun saha botên kenging langkung saking 20 taun
Para ingkang sami katampi ing kursus wau satunggal-satunggalipun ing sabên wulan kaparingan tulah f 15.- dalah pirantos-pirantosing pasinaon, nanging ing bab têdha saha pondhokan ngawontênakên piyambak.
Murid-murid ingkang miturut pamanggihipun pangagênging pakaryan kadhastêr têtela kirang nyêkapi kangge pakaryan kadhastêr punapadene ingkang awon kalakuanipun, kawêdalakên saking kursus.
Bilih sasampunipun langkung saking 6 wulan wontên ing kursus wau lajêng mêdal botên kanthi sabab-sabab ingkang absah utawi satamatipun saking kursus wau salêbêtipun 6 taun lajêng mêdal saking pakaryan gupêrmèn botên sabab saking cacading badan utawi jiwa, kawajibakên mangsulakên sadaya wontêning arta tulah salêbêtipun sinau dhatêng kas nagari.
Dene ingkang kadadarakên kangge kursus wau inggih punika babagan etang, kawontênan ing kantor kadhastêr ing Cirêbon,
kantor pangrimat kadhastêr ing Wèltêprèdhên, Samarang, Surabaya, punadene ing kursus kadhastêr ing Bandhung.
Wontênipun pandadaran kadhawahakên wiwit ing dintên Sênèn, tanggal 19 Mei 1930 wanci jam 8 enjing dumugi jam 1 siyang.
Kursus wau kawiwitan ing tanggal 1 Agustus, dene ingkang kalampahan sagêd lulus pasinaonipun, lajêng kawisudha dados hulpmantri ing kadhastêr, kanthi balônja f 45.- ing dalêm sawulan.
Ingkang dipun gathok punika kacang krênthil (brul = kacang cina). Sasampunipun kacang dipun prithili saking witipun, kapepe ingkang ngantos garing. Sasagêd-sagêd milih kacang ingkang sampun sêpuh tuwin ingkang mêntês isinipun. Bilih anggènipun ngêpe sampun garing, nuntên dipun kalènthèki. Patrapipun anglènthèki murih botên kadangon, makatên: kacangipun kaundhuk-undhukakên ing siti nuntên kagêbag mawi kajêng utawi papah klapa (bongkok) ngantos kacangipun sami nglènthèk. Sasampunipun makatên lajêng dipun tapèni kabucal kulitipun, kadosdene patrapipun tiyang napèni pantun. Langkunganipun ingkang dèrèng nglènthèk kulitipun dipun gêbag malih, dipun tapèni. Makatên salajêngipun ngantos kacangipun dados wose sadaya.
Wose wau kapepea malih ingkang ngantos garing sangêt. Yèn sampun garing kadhêplok ing lumpang, kaglêpung ingkang ngantos lilit, lajêng dipun dang, pangêdangipun botên kados ngêdang sêkul, cêkap katapungakên sapisan kemawon.
Sadèrèngipun pratikêl ing nginggil punika katindakakên, sadhia jêbug (kranjang mataera kaanam kêrêp) rumiyin, ingkang kadamêl dêling apus. Lan malih sadhia tapas, tapas wau katata ing nglêbêting jêbug, kadosdene panatanipun godhong ing sênik ingkang badhe kangge nêtêl jadah utawi jênang. Bilih jêbug lan tapas wau sampun katata makatên, dang-dangan glêpung kacang wau kalêbêtna ing jêbug wau, katêtêl supados kêmpêl, yèn sampun kêmpêl, tapas wau kabêkuk katutupakên têtêlan wau. Cangkêmipun kranjang karangkus mawi tangan katangsulan ingkang kêncêng. Sapunika wiwit dipun gathok. Gathok punika plèpèt kajêng, kados para maos sampun kathah ingkang uninga.
Racakipun glêpung wau yèn sampun kagathok kaping kalih sampun apuh, dados sampun botên kenging kagathok malih. Glêpung ingkang sampun makatên punika namanipun: bungkil, punika kenging kaolah kangge lawuh utawi kagadho. Pangolahipun ingkang kathah kagorèng mawi lisah kacang wau.
Mênggah lisah kacang wau gunanipun ingkang kathah kangge anggêgorèng.
Ingkang dipun klêntik punika klapa ingkang sampun sêpuh. Pandamêlipun makatên: klapa wau kaparud kapêndhêt santênipun. Santên wau kagodhog ing wajan ingkang agêng. Yèn panggodhogipun sampun sawatawis dangu, santên wau ing lapisan nginggil lajêng kênthêl, namanipun blondho. Dene lisahipun dumunung ing ngandhap, pramila yèn santên sampun wujud makatên, wajanipun sêmu kairingakên, blondhonipun kasisihakên. Ing ngriku lisahipun kenging kapêndhêt saraka kacidhuk, makatên salajêngipuin ngantos lisahipun têlas. Satêlasing
lisah, ing wajan kantun balondhonipun kemawon, punika kenging kagadho utawi kangge lawuh.
Mênggah ginanipun lisah klapa (klêntik) punika sami kalihan lisah kacang.
Lisah sangit punika pandamêlipun ragi angèl lan kêdah tlatos. Mênggah pandamêlipun makatên: klapa ingkang sampun garing dipun gêbingi alit-alit, nuntên kalêbêtna ing lantingan. Cangkêm tuwin cucukipun kasumpêt mawi kajêng ingkang kêncêng. Yèn lantingan wau sampun sumadhia makatên, andamêla tumpukan kajêng ingkang atos-atos, sabab yèn kajêng ingkang êmpuk-êmpuk sok botên dados. Lantingan wau katumpangna ing tumpukan kajêng wau, nuntên kabasmi. Latunipun kajagia sampun ngantos murup pêjah, sabab yèn makatên sok anjalari botên dados. Yèn lantingan wau
kawadhahan ing cangkir utawi mangkok. Yèn sampun atus, kasumpêt lan kabêsmi malih, makatên salajêngipun ngantos lisahipun têlas. Satêlasing lisah ing nglêbêt kantun arênging klapa kemawon.
Kajawi punika mugi kaèngêtana. Lantingan ingkang kangge wadhah klapa wau kêdah milih lantingan ingkang kawak tuwin kandêl, awit yèn lantinganipun enggal, kenging dayaning lisah lan kêbênteran wau sagêd prothol utawi pêcah.
Mênggah gunanipun lisah sangit wau kangge jampi bunyik, korèng, kowak sasaminipun.
Sami-sami andamêl lisah, namung damêl lisah bathok punika ingkang gampil, tanpa wragad, enggal rampung, pramila lare kemawon sagêd damêl. Ewasamantên inggih kathah tiyang sêpuh ingkang dèrèng sagêd damêl, amila sanajan lisah bathok punika namung sapele kêpêksa kula lêbêtakên ing ngriki, ambok manawi wontên ingkang dèrèng sagêd damêl. Pandamêlipun mayar sangêt, inggih punika: ngupadosa bathok ingkang kandêl, lan yèn angsal miliha bathoking klapa ingkang sampun kêmangrang (satêngah sêpuh), sarta sampun milih ingkang garing sangêt, prayogi ingkang malêm (satêngah garing) kemawon. Bathok wau katumpangakên ing cangkir utawi mangkok mawi kadalit ing lêmpung ingkang rapêt. Yèn sampun bathokipun kaisenan arêng. Arêng wau nuntên kadekekan mawa lan dipun tepasi.
Yèn sakintên bathokipun (ing dhasar) sampun butul jalaran kabêsmi, bathokipun kapêndhêta. Dene lisahipun dumunung wontên ing cangkir ngriku, sampun kenging kangge saprêlunipun.
Patrapipun nyumêrêpi bathok wau sampung butul punapa dèrèng, sarana ngangge cuthik, kauthik-uthikakên ing mawa wau. Dados mawanipun sampun ngantos kasuntak.
Mênggah gunanipun lisah bathok punika kangge anjampèni untu ingkang krowok katêdha ulêr. Patraping anjampèkakên sarana mêndhêt kapuk kacêlupakên ing lisah wau, nuntên kasêsêlakên ing untu ingkang krowak.
Kajawi punika lisah bathok kenging kangge jampi sakit bunyik, pathèk lan sapanunggilanipun.
Namung samantên kasagêdan kula bab lisah, lan sadaya katêrangan kados ing nginggil, namung niru rekanipun kônca dhusun-dhusun ingkang nate damêl, dados pandamêlipun kemawon ambokmanawi beda yèn katimbang lan nagari sanès. Lan malih kula nyuwun gunging pangaksama dhatêng ingkang karsa maos karangan kula punika.
Kajawèn Ongka 27 ngêwrat gubahanipun sadhèrèk Sumantriyah sarana nglairakên pamanggih ingkang ingkang suraosipun (manawi kula botên kalintu):
ha. Gêtun dening konggrèsing pakêmpalan Ngaisiyah ing Pordhêkok mêndhêt putusan anglêstantunakên wontênipun pranatan poligami.
na. anggrayang dhatêng kita para kakung anggènipun kèndêl punika amratandhani bilih para kakung sami rujuk dhatêng putusaning konggrès Ngaisiyah wau,
ca. amrayogèkakên sampun dupèh wontên putusaning konggrèsipun para wanita ingkang kados makatên
kados kasbut nginggil, ingkang sadaya wau mêndhêt piridan saking dhasar wêwatêkanipun para kakung ingkang botên sae.
Ingkang makatên wau kula matur sangêt gênging panuwun dhatêng sadhèrèk Sumantriyah ingkang sampun kaparêng andamêlakên cabe lêmpuyang dhatêng golonganipun para kakung, ngantos anggugah manah kula sarana urun sarta nglairakên pamanggih kados ngandhap punika.
Kadosdene panggrayanganipun sadhèrèk Sumantriyah kasbut ing aksara: na, punika amracihnani bilih panjênênganipun dèrèng patos ngandêl dhatêng kajênging para kakung ingkang sampun marambah-rambah kalairakên wontên parêpatan-parêpatan utawi ing sêrat-sêrat kabar ingkang maksudipun anti dhatêng wontênipun pranatan poligami. Dèrèng tamtu tiyang kèndêl punika mratandhani bilih rujuk, nanging kèndêlipun para kakung punika rumaos lingsêm dene wontên putusaning konggrèsipun para wanita ingkang kados makatên wau, kita para kakung rumaos kapotangan budi.
Kados ingkang kasbut ing aksara: ca, sadhèrèk Sumantriyah sampun ngantos sumêlang bilih kita [ki...]
[...ta] para kakung badhe nindakakên wêwênangipun ingkang tundonipun badhe damêl kirang prayogi tumraping para wanita, dêstun sagêda damêl piwalês ingkang langkung dhatêng pamanggihipun para wanita kados ingkang dados putusanipun konggrès Ngaisiyah wau.
Nanging emanipun sakêdhik dene sabab-sabab ingkang anjalari wontênipun putusan kados kasbut nginggil wau saking pamanggihipun sadhèrèh Sumantriyah sarana mêndhêt dhasar wêwatêkanipun para kakung ingkang kirang prayogi. Manawi kula manah sagêbyaran kemawon pancèn inggih lêrês damêl alêsan kados makatên wau, nanging manawi kula lêbêtakên panyuraos kula, kajawi damêl tatuning manahipun para kakung, bab makatên wau saking pamanggih kula kok inggih sami kemawon. Wontênipun lare ingkang gadhah bapa onbekend punika prakawis ingkang gampil. Sapunika sumôngga kagaliha, lare punika limrahipun biyung ingkang anggulawênthah, dados inggih pun biyung ugi ingkang kêdah ngakêni (erkennen) dhatêng lare wau. Kosokwangsulipun awis sangêt lare ingkang biyungipun onbekend amargi pun bapa botên sagêd ngupakara lare wontên ing griya, dados saupami lare wau kalimraha ginulawênthah dening bapa, mêsthinipun pun biyung inggih kathah ingkang sami onbekend dados dipun wolak-walika ingkang kadunungan lêpat inggih sapalih edhing.
Dados putusaning konggrèsipun para wanita ing Pordhêkok punika kula gambarakên kadosdene wontênipun artikêl-artikêlipun wetboek van strafrecht ingkang têrangipun botên gadhah daya punapa-punapa bilih kula botên nindakakên awisan kados ingkang kasbud ing buku anggêr-anggêr wau. Makatên ugi para wanita botên badhe ngraosakên pait gêtiripun manawi para kakung botên nêdya nindakakên wêwênangipun ingkang botên prayogi wau.
Minôngka panutuping pamanggih kula, kula nyuwun dhatêng para wanita langkung malih dhatêng sadhèrèk Sumantriyah, seratan kula punika mugi sampun kagalih kadospundi-kadospundi, amung karsaa ngagêm kadosdene pangarêm-arêm ingkang pinanggih ing nalar. Ngêmplak, 10-4-'30.
Suraosing karangan punika kados botên plêg anocogi kados kajênging karanganipun sadhèrèk Sumantriyah, ewadene ugi kapacak, murih dados panggalihanipun para maos, punapa malih sadhèrèk Sumantriyah.
Ing Kajawèn nomêr 31-32 ing wara-wara administrasi, ingkang mungêl: Kalêrês dintên agêng mekradipun Gusti Kangjêng Nabi Mukhammad s.a.w (20 Dulkangidah). punika lêpat, lêrêsipun: Kalêrês dintên agêng wiyosanipun Sri Paduka Ingkang Minulya Pangeran
kanthi mêngkoni papan pomahan utawi pakarangan, bilih yasa regol, kori utawi namung bêdhahan pagêr tumrap ing pakaranganipun, tancêping regol, kori utawi prênahing bêdhahan pagêr wau, kathah ingkang sami ngangge petang mêndhêt saking wêwarah satunggiling primbonipun para luhur, priyantun agêng, pasanggrahan, papan kongsèn nagari sasaminipun, punika ingkang kalimrah botên mawi petangan awon saening angsar, tancêping regol utawi sapanunggila
wadana, iring lèr, wetan, kidul sarta kilèn, punika kaukura piyambak-piyambak, pintên pinanggih ukuran ing satunggal-
sampun mawi katêrangan piyambak-piyambak awon saening angsaripun. Terangipun kapêtha kados ing gambar têngah punika.
1. kêrêp kasripahan lan kapandungan.2. wilujêng sarta tinêngga ing rijêki agung.3. kuwawi kasèrènan darajad kapriyantunan.4. watak gêringan, sakitên.5. tanpa yuwana asring kapandungan.6. tansah antuk kabêgjan, tinêngga sandhang têdha.7. sangar utawi sarang, angsaripun bêntèr.8. wilujêng sêmpulur rijêkinipun lan tansah tinêngga ing kabêgjan.9. kêrêp kapandungan lan sakitên.
9. kêrêp kenging prakawis, adhakan kambah durjana.8. sêmpulur rijêkinipun, têntrêm manahipun.7. sagêd kuwawi kasèrènan darajad kapriyantunan.6. kêrêp sakitên, asring kenging prakawis.5. tanpa yuwana asring kapandungan.4. antuk kabêgjan, sêmpulur sandhang têdhanipun.3. sakitên kêrêp kambah ing durjana.2. wilujêng sêmpulur rijêkinipun.
kabêgjan.7. hawa bêntèr kêrêp manggih kasusahan.8. wilujêng kabêgjan ingkang tansah pinanggih.9. kêrêp kambah ing durjana lan sakitên.
manggih prakawis.2. wilujêng lan tansah tinêngga ing kabêgjan.1. gêringan utawi sakitên, kêrêp kasusahan.§ ing bab punika redhaksi Kajawèn namung nêdahakên ing bab wontênipun kawruh kina.
Kapêthik dening P.K. 585. Priyangan kidul
Gambar ingkang kacêtha nginggil punika sawangan pasisir sagantên kidul ing Tjiloet Eureun.
Petruk: Kang Garèng, daksawang pandêlênganamu têka asêpêt, anyêkukruk, ambêsêngut lan anêlulèk. Lo, sing kok rasakake bae apa. Apa bok ayu ringik-ringik anjaluk wuwuhe dhuwit balônja sabên dina, apa ora narima sabab suwênge kurang kètès-kètès.
Garèng: Wah, Truk, sanadyan êmbok ayumu rupane mung kaya cowèk dipupuri, nanging pikire jêmbar, ora bakal kok banjur arêp ora narima ing pandum. Têgêse: ing sarèhne pamêtuku mung sathithik, nèk carane êmbok ayumu iya dijèrèng-jèrèng diirit-irit nganti bisane cukup, kaya ta upamane: tuku iwak limang sèn, kuwi kudu kêna kanggo têlu utawa patang dina. Jalaran nèk cara êmbok ayumu, mangan iwak kuwi ora cara kowe, ujug-ujug banjur digèwêl bae, nanging mung diambu diglethakake, diambu diglethakake bae, kênane dipangan yèn ambune iwak mau, wis bali kaya nalikane isih mêntah. Mêngkono uga
nganti têlung dina, sabab sing dipangan mung duduhe bae, sabên dinane mung dijag-jogi banyu karo uyah bae, mêngkono sabanjure. Lan ing sarèhne blanjane sing lanang ora cukup, iya ora bakal kok banjur mrêlokake sanjan-sanjan, sing wusanane bakal banjur disanjani, kang banjur bakal kapêksa kelangan dhuwit kang kanggo panyuguh wedang sanyamikane.
Petruk: Wong gêmi iku pancèn iya bêcik bangêt. Nanging
bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, awit panêmune siji-sijine wong anggone arêp anggêmèni gunakayane têmtune iya dhewe-dhewe, luwih bêcik caritakna bae nyang aku, mungguh sabab-sababe dene ulatmu katon pêtêng
maca tilgram saka nagara Lônda, kang anyaritakake yèn Sang Rinaja Putri Yulianah saiki miwiti sinau olah-olah.
Petruk: Hara ta, iki rak prihatin sing ora maton babar pisan, lumrahe wong yèn krungu warta mangkono kuwi, rak malah gumun lan angalêmbana, dene ingatase putra putrining nata abôndha abandhu, têka isih krêsa amênggalih isining dhapur.
Garèng: Lo, dudu kuwi sing agawe ngênêsing atiku, kosok-baline aku tansah ngungun lan gumun, dene samono kamajuane tanah Eropah, sanadyan luhura dikaya ngapa, nèk jênêng wanita kuwi, ora ngêmungake ngudi marang kapintêran bae, nnaging iya kudu nêtêpi wanitane. Kaya ta: olah-olah kuwi rak dadi wajibing para wanita. Nèk nganti ana wanita ora bisa, kuwi rak kêna dipadhakake kayadene prajurit kang ora bisa ngolahake gêgaman, mêngko rak kalakon diarani prajurit pupuk bawang. Aku iya ngandêl yèn akèh para wanita, sing jalaran saka luhuring drajate ingkang raka, utawa saka cukuping pamêtune, bisa ngingu koki salosin upamane, nanging rak luwih utama yèn salirane piyambak ngrêtos mênyang olah-olah, prêlune ora bakal tansah diapusi ing abdine, nèk dhawuh anggawèkake sêpèkuk, bisa anguningani yèn kudu nganggo êndhog samene, gula samene, mrêtega samene. Nèk arêp kêpenging dhahar sing sêdhêp-sêdhêp, bisa andhawuhi: koki, mêngko
ora sagêd olah-olah dhewe, nèk pangolahe koki ora kêbênêran, têmtune sagêde mung ngandika mangkene: Lo, pelase kok ora pati enak kaya gone si anu kae. Nanging nèk ngrêtos nyang olah-olah, têmtune banjur ngêndika mangkene: Koki, anggonmu ngêmbêg-êmbêg kurang tempene bosok, utawa kurang trasine, utawa kurang ... mrêtegane.
Petruk: Wiyah, ana êmbêg-êmbêg kathik kurang mrêtegane, apa kiyi êmbêg-êmbêg modhèl taun 1930. Ora, Kang Garèng, nitik andharanmu sing nganti nglawèr-nglawèr kiyi, kaya-kaya ora ana barang-barang sing bisa anjalari prihatinmu mau.
Garèng: Mangko dhisik, Petruk, kayadene apa sing wis tak caritakake ing kowe, rak iya wis têtela ta, yèn tumraping wanita, olah-olah kuwi prêlu bangêt, apa manèh nèk nitik kudangane wong lanang kang warna-warna, ana sing duwe kudangan mangkene: sing tak suwun-suwun muga-muga bojoku ing besuk sing pintêr iki,
pintêr iku, cêkake sing luhur kawruhe. Ana manèh sing duwe kudangan: muga-muga bojoku ing besuk bisaa dhangsah cèrlêton barang. Nanging iya akèh bae wong lanang sing duwe pangajab, supaya bojone ing besuk ora pralu pintêr-pintêr anggêre kampi bangêt ing bab: amblêkothok lombok, andhèndhèng ragi, ambêsêngèk tempe, nyambêl bajag, cêkake anggêr undhig ing bab olah-olah wis cukup, hla, saikine kêpriye, ora sabên wanita èncèr utêke, kang anjalari padha luhur kawruhe kabèh. Panganggone wanita Jawa ora mêsthine kanggo mêncolot-mêncolot sarana ditabuhi nganggo: tojing tojing utawa jès bèn, nanging ing bab olah-olah, kuwi saênggon-ênggon rak bisa sinau, lo, kiyi bok ya rada dipikir sêthithik-sêthithik. Kaya ta apa mèmpêr prunanmu Si Poniyêm kuwi, sêkolah H.I.S. lagi klas 7 bae,
mundhak kapalên, nèk tanganku kapalên, bijiku nulis rak banjur mung olèh papat.
Petruk: Nèk ana bocah ngêmohi pagawean, kuwi sanyatane dudu salahe bocah, ning salahe wong tuwa, sabab ora ngulinakake anake nyang pagawean wiwit cilik mula. Jajal upama dikulinakake wiwit cilik, kiraku iya ora bakal mangkono. Wis, wis bab kiyi padha dilèrèni samene bae, liya dina padha omong-omongan manèh.
Ing dintên punika waosan Pati Winadi sampun tamat. Wêdalipun Kajawèn ngajêng badhe miwiti ngêwrat cariyos ing Bali, nama Calonarang, mawi sinawung ing sêkar. Cariyos wau gêgayutan kalihan Tanah Jawi, jaman Prabu Èrlangga, ing Kadhiri.
Sae, sêngsêm saha êngêsipun, botên prêlu kapratelakakên ing ngriki, para maos badhe uninga piyambak.
Saking saening cariyos wau, ngantos kapêndhêt kamainakên wontên ing gambar idhup. Dene luguning babonipun taksih basa Kawi. Red.
Wontênipun rancangan konggrès pangrèh praja bôngsa pribumi ingkang kaping kalih awit saking ada-adanipun Sêdya Mulya. Pakêmpalanipun para bupati tanggal 13 dumugi 16 Juni ing Bêtawi kados ing ngandhap punika:
Dintên Jumuwah 13 Juni, wanci jam 7 1/2 sontên, panampining
Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Bêsar, pangayomaning Sêdya Mulya. Ingkang karêmbag: bab pamboyonganing bôngsa Jawi dhatêng tanah sabrang dening R.T.A. Surya, bupati ing Pêkalongan saha R.A.A. Iskandar Tirtakusuma, bupati ing Karanganyar. Jam 9 sontên pêpanggihan kanthi pahargyan.
Dintên Ngahad 15 Juni, wanci jam 9 enjing, ngrêmbag bab kawontênanipun pangrèh praja bôngsa pribumi samangke saha ing têmbe wingking dening Tuwan Lanjumin gêlar Dhatuk Tumênggung, patih t/b kantor prakawis tiyang siti, Tuwan A.P.
dhawuh saking pamarentah Pêrancis supados ngaturakên pamrayogi ing bab wontênipun pakaryan palabuhan saha irigasi ing Indhocina. Samangke tuwan wau lêlana ing tanah Jawi saha sampun papriksa dhatêng wadhuk Pacak ing Bojanagara.
Kala tanggal 12-13 april punika ing kantor pangrèh agêng P.G.H.B. ing Surakarta
ingkang ngintunakên wêwakilipun wontên 15 ingkang lajêng malêbêt dhatêng Vakcentrale wontên 4, sanèsipun ngêntosi karampunganing konggrès benjing wulan Dhesèmbêr. Têtela sadaya ingkang dhatêng sami mupakat dhatêng adêgipun sagah badhe ambiyantu. Rancangan pranatan dhapukanipun Tuwan Suryapranata, sasampunipun kaewahan, katampi dening parêpatan. Pakêmpalan wau kanamakakên Persatoean Vakbonden Pegawai Negri utawi cêkakanipun P.V.P.N. Ingkang katampi dados warga inggih punika pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl tumrap punggawa nagari, pakêmpalan campuran tumrap punggawa nagari tuwin punggawa partikêlir saha pakêmpalan punggawa badan mandhiri tuwin parentah mandhiri (zelfbestuur). Ingkang jumênêng pangarsa kangge sawatawis môngsa Tuwan Surasa, warga rad kawula.
Salêbêtipun wulan Marêt taun punika cacahipun kapal ingkang malêbêt ing palabuhan Tanjungpriuk wontên 258, tumraping kwartal ingkang sapisan wiwit tanggal 1 Januari dumugi pungkasaning wulan Marêt sadaya wontên 753.
Rad gêmintê ing surabaya sampun mupakati usul ing bab umbul ing umbulan saha pakaryan-pakaryan ingkang badhe katindakakên kangge nyêkapi kabêtahan toya ing kitha wau. Rantamaning waragad sadaya wontên 2232600 rupiyah, ingkang sayuta kapêndhêtakên saking rantaman taun 1930, tumrap sanèsipun badhe kawontênakên sambutan. Pakaryan-pakaryan badhe katindakakên dening gêmintê piyambak, namung pirantos-pirantosipun badhe kaborongakên.
Kawartosakên, benjing pungkasaning wulan punika B.P.M. badhe nutup pamêlikanipun ing Payabilik, wêwêngkon Langsah. Punggawanipun bôngsa Eropah saha bôngsa pribumi saking sakêdhik-sakêdhik badhe kakèndêlakên utawi kaêlih, namung kakantunakên mandhor satunggal saha kuli sawatawis kangge anjagi ing ngriku.
Lulus pandadaranipun Indisch Arts perangan ingkang sapisan, Tuwan Zahar gelar Soetan Bagindo asli saking Payakumbuh.
Dèrèng dangu ing salah satunggiling gudhang pabrik lisah ing Bêtawi tuwuh wontên kêbêsmèn. Ing gudhang wau wontên simpênanipun koprah 2000 pikul. Pakaryan pompa sarêng
Usul ing bab ilèn-ilèn toya ing Banyuwangi sisih kidul saking Karangdara dumugi lèpèn Sêtail sampun katampi. Rantamaning waragad suwau 985.000 rupiyah, nanging dening dhepartêmèn B.O.W. katêtêpakên 993.800 rupiyah. Panjanging ilèn-ilèn watawis wontên 8 km. sarta badhe sagêd kangge ngilèni sabin 15.000 bau.
Kawartosakên, prajanjianing K.L.M. kalihan parentah Inggris tumrap panganggening papan-papan anggêgana ing Indhia Inggris kados ing ngandhap punika:
1. Wontênipun lampah kêdah kajugag, bilih papan-papan ing ngrika botên kenging kaangge, ingkang jalaran toya jawah.
2. Indhia gêntos kêdah suka kamayaran tumrap lampah anggêgana Inggris dhatêng Ostraliah.
3. Wontên ing antawisipun panggenan-panggenan ing Indhia Inggris botên kenging ambêkta tiyang numpak saha barang-barang.
4. Wontênipun pos anggêgana kangge Indhia Inggris pangkatipun dhatêng Indonesiah kêdah kaandhapakên ing Karasi, wangsulipun dhatêng Nèdêrlan ing Burmah.
Bombai, 12 April. Wontên tiyang sèwu saking kajêngipun piyambak sami nawèkakên sarêm anggènipun damêl kanthi nêrak anggêr-anggêr sarêm. Kumisi konggrès sampun ngemutakên dhatêng têtiyang sampun ngantos nindakakên paripaksa, gêgayutan kalihan wontênipun arak-arakan agêng tanggal 13 April.
saking Dhandhi dhatêng Pinyrat, kanthi pandhèrèkipun tiyang 150, sadaya wau saking kajêngipun piyambak. Sarana tuntunanipun Sang Gandi, têtiyang kathah lajêng nglêmpakakên sarêm.
Bombai, 13 April. Ing pasisir ing Sopati wontên tiyang watawis satêngah yuta sami damêl sarêm kalihan lêlagon ingkang suraosipun: anggêr-anggêr sarêm sampun pêcah.
Karasi, 13 April, wontên tiyang neneman
sadaya papan pêpanggihan saha arak-arakan ing kitha saha kitha-kitha wêwêngkonipun. Sêtudhèn sakawan ingkang kacêpêng sarêng kalihan Pandhit Yawaharlal Nèru ugi sami kaukum kunjara nêm wulan.
Bombèi, 14 April. Sasampunipun Pandhit Yawaharlal Nèru
Tokiyo, 13 April. Wontênipun darêdah ing dhirèksi saha kaum bêrah ing pabrik Kanegabuchi saya ngranuhi. partè-partè kaum botên gadhah (proletariat) sami ambangun komite sumêdya nindakakên aksi sêsarêngan. Parentah namung ngulat-ulatakên kanthi nastiti, nanging botên badhe nêngah-nêngahi, salêbêtipun darêdah wau botên mrèmèn dhatêng pakaryan sanèsipun.
R.M.P. Mardikusuma ing Bramantakan. Lêrês dhobêl. Nomêr 2 ingkang lami kacorèk, gêsang ingkang enggal. Kajawèn ingkang sampun kalajêng panjênêngan tampi, kêparênga maringakên dhatêng tiyang sanès ingkang dèrèng lêngganan.
Lêngganan nomêr 4600 ing Tambi. Arta f 1.- kalêbêt pambayaran Kajawèn kuwartal kaping kalih.
Lêngganan nomêr 2785 (Rara Lumintu) ing Cibunut. Sampun cuwa ing galih, Kajawèn botên nate gadhah langkungan ingkang samantên kathahipun.
Lêngganan nomêr 2276 ing Natayudan. f 3.- sampun katampi.
Lêngganan nomêr 2062 ing Rèndhèng. Lêngganan wiwit 1/3-'30.
Lêngganan nomêr 4773 ing Cêmingon (Purwarêja), botên sagêd.
Lêngganan nomêr 364 ing Muntilan. Mila inggih lêrês gagrag enggal, nanging namung tumrap Bale Pustaka piyambak.
Lêngganan nomêr 1944 ing Surabaya. f 4.-kangge Tuwan Sastrarêja, sampun kula tampi. Ingkang f 1.50 kalêbêt pêmbayaran taun 1931, krana nalika 3/4 punika Tuwan Sastrarêja sampun kintun bayaran piyambak f 1.50.
Lêngganan nomêr 4855 ing gang Landrad, Bandhung. Wêlingan sarana rêmburês, wragad kasanggi dening ingkang mêling. Wêlingan kanthi arta,
kagunganira sang aji / kang ical tanpa krana //
sabên pêkên samya dèn lêbêti / nanging datan wontên kang miriba / kadi kagungan pamase / satêmah ing tyas pugut /
dangu-dangu ing lampah kêlingsir / garêgêting tyas tanpa budaya / tindak mung sasêkecane / samana sarêng laku / lan duk
ananira / katêmbèn lêlaku / kang anêmbe kasayahan / sêmunira ing angga maksih katawis / sanès janma ing praja //
samun / rèhning andika wong mônca / bokmanawi nèng marga midhangêt warti / kawontênan punika //
sadarum / marma kula mung sumôngga / rèhning sabab punika langkung wigati / kugunganing narendra //
duta datan pêgat mawas titi / marang janma kang amêdhar ucap /
Batur mung nglilani / ngaturakên sanggyèng bêktanira / warni kadya kanthong gêdhe / alon binuka sampun / ing sakala wontên kaèksi / menda mancolot mêdal / tinut cêmpenipun / lincak-lincak dahat suka / dene Baturtastara tan pisan ngrêti / dadining kaelokan //
angupaya anak miwah rabi / wus tan ana sumandhing samana / amung kari lungguh dhewe / ing tyas gêtun angungun / dene manggih elok kapati / datan kêni ginrayang / sing pangrasèng kalbu / wusana Batur sakala / cinandhak ing wadya cinandhak ing wadya kinurêpkên siti / kanthi sêrêng angucap //
sira nyata gêgêlahing bumi / datan pisan
mitunani / pira bara wèh suka //
nanging yogya ywa pisan ngrasani / anyênyadhang tibaning antaka / yogya anggayuh enake /
Ing sêrat kabar Darmakôndha ingkang mêdal dintên Kêmis tanggal 17 April ingkang kapêngkêr punika, wontên panyaruwenipun sadhèrèk sarjana, ingkang ngagêm asma sêsinglon Hs. kados ing ngandhap punika:
1e. Amastani, bilih Kajawèn ngantuk, jalaran anyêbutakên tanggal 19 April dintên agêng mekradipun Kangjêng Nabi Muhammad s.a.w. Sanadyan wara-wara ingkang lêpat wau, wara-waranipun administrasi, ewasamantên ing sarèhning sadaya isinipun Kajawèn punika dados têtanggêlaning uprêdhaktur ingkang mandhegani kalawarti wau, dados ingkang wajib dipun lêpatakên, langkung malih ingkang pantês dipun wastani ngantuk, botên liya kajawi namung uprêdhakturipun, inggih punika kula. Jalaran saking punika, kula nyuwun gunging pangaksama dhatêng para maos mênggahing kalêpatan wau, punapa malih dhatêng sadhèrèk Hs. kula matur sèwu nuwun, dene panjênênganipun sampun paring pêpèngêt dhatêng kula, lan salajêngipun kula jangji badhe tansah sadhiya kopi tubruk, murih ing têmbe wingking sampun ngantos ngantuk malih.
2e. Kacêkak kemawon, sadhèrèk Hs. amastani, bilih Kajawèn andakwa, yèn bab pêncaripun agami Islam punika, sarana latu pêpêrangan, sarta anêdahakên karangan ing bab pêrang bènsin ing Kajawèn ôngka 24, ananging botên andumuk pundi ingkang nuwuhakên pandakwa wau.
Mênggah pangintên kula, kintên-kintên ukara ingkang mungêl makatên: pêrang agami, upaminipun cara anggènipun mêncarakên agami Islam ing donya kala ing jaman kinanipun, punika ugi anjalari tiwasipun tiyang pintên-pintên yuta, makatên salajêngipun. Manawi lêrês pangintên kula, sarta ukara wau lajêng adamêl botên rênanipun para sadhèrèk muslimin, langkung malih dhatêng sadhèrèk Hs. kula, atas namanipun tukang obrol dintên Sabtu, sadhèrèk
utawi pikajêng badhe adamêl tatunipun panggalih para umat Islam. Utawi sanèsipun, ananging kaparênga matur sakêdhik, ewasamantên manawi wontên kalintunipun atur kula punika, mugi para maos paringa samodra pangaksama. Miturut cacriyosan Islam, tuwuhipun wayuh, punika inggih jalaran saking kathahipun tiyang jalêr ingkang sami pêjah wontên ing madyaning paprangan. Mênggah andharanipun cêkakan kados ing ngandhap punika:
Sadèrèngipun agami Islam tuwuh ing donya, kawontênanipun ing donya saklangkung ruwêd, langkung malih tumraping tiyang alakirabi, saya-saya ing tanah Arab. Kala samantên tiyang wayuh punika nama limrah, malah ing sawênèhing nagari tiyang èstri prasasat dipun anggêp bêkakas kemawon, manawi sampun botên kangge kenging kabucal. Sarêng agami Islam wiwit kapêncarakên, têtiyang ingkang sami ngrasuk agami wau, sami miwiti semah tiyang èstri satunggal. Panutan kita piyambak aparing tuladan, bilih anayogyani dhatêng semah satunggal, buktinipun wiwit yuswa 25 taun, ngantos yuswa 54 taun, garwanipun namung satunggal, inggih punika Dèwi Khatijah. Sarêng tumindak yuswa 54 taun, panjênênganipun Kangjêng Nabi lajêng krêsa krama langkung saking satunggal, sarta lajêng paring palilah dhatêng para kawulanipun kaparêng sami somah langkung saking satunggal, nanging botên kenging langkung saking sakawan. Wontênipun pranatan enggal ingkang makatên wau, jalaranipun botên sanès sabab saking kathahing para rôndha, ingkang sami tinilar pêjah ing lakinipun wontên ing paprangan, kados ta pêrang wontên ing: Jamal, Ohud, Khebar, Badar, lan sasaminipun. Namung ing sarèhning ing ngriki botên badhe angrêmbag ing bab wayuh, kula cugag samantên kemawon atur kula, pikajêng kula namung badhe ngaturakên kathahing têtiyang ingkang sami sirna ing paprangan kala jamanipun agami Islam dipun pêncarakên ing donya punika. Kajawi punika, kados-kados cariyos Menak ugi anyariyosakên, anggènipun Tiyang Agung Menak tansah andon pêrang, anêluk-nêlukakên para nata murih sami angrasuk agami Islam, pintên têtiyang ingkang sami tiwas wontên ing madyaning paprangan wau, para maos sagêd ngintên-intên piyambak. Namung samantên atur kula ing bab punika.
3e. Sadhèrèk Hs. mastani bilih Kajawèn ôngka 26 nyenggol ing bab asoring drajatipun para umat Islam ing jaman kina, inggih punika rêmbagipun Garèng lan Petruk, nanging ugi ing ngriki botên kadumuk ukara pundi ingkang kadakwa makatên wau. Kintên kula inggih ukara-ukara
ingkang mungêl makatên: mangkono uga sing diarani têlênging kasusilan Islam ing jaman biyèn, yaiku ing kutha Konsêtantinopêl alias Sêtambul. Kala samono ing kutha mau, ing ngêndi-êndi kacêluk akèhe para ngulama, para sing luhur bêbudène, prasasat ora ana sing mandhingi, nanging cacahe wong sing luwih saka asor bêbudène, iya ora ana nagara Islam sing ngungkuli. Mênggah kajêngipun ingkang ngarang damêl wawasan ingkang makatên wau, botên punapaa, namung badhe adamêl pêpandhingan wontênipun satunggal-satunggaling kitha, ingkang kasêbut kitha têlênging kasusilan, punika mêsthi wontên têtimbanganipun, têgêsipun: wontên ingkang sae sangêt, nanging kosok-wangsulipun ugi wontên ingkang awon sangêt. Manawi Kajawèn gadhah niyat kadospundi-kadospundi, ing sarèhning Kajawèn ugi anyêbut sae lan awonipun ing kitha Paris,
angasorakên drajatipun bôngsa Eropah, utawi drajatipun para umat Nasrani. Kados botên prêlu kula matur kathah-kathah, mindhak sagêd anjalari gèsèhing pamanggih kemawon. Ewasamantên, manawi sêratan ing Kajawèn kasbut nginggil taksih mêksa kaanggêp awon, awit saking namanipun kalawarti Kajawèn, kula nyuwun sih pangapuntên dhatêng para sadhèrèk muslimin sadaya, makatên ugi dhatêng sadhèrèk Hs. Mila inggih angèl sayêktos tiyang dados redhaktur punika, sanadyan anggadhahi kayakinan lêrêsipun punapa ingkang kasêrat, manawi kabiyak-biyak, tiyang sanès mêksa badhe sagêd manggih awonipun.
Kados ingkang sampun kawartosakên, dèrèng dangu Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, bidhal saking Bêtawi dhatêng SurayaSurabaya. nitih mêsin mabur K.N.I.L.M. prêlu anjênêngi konpêrènsining para residhèn saha bupati wontên ing Malang. Ing nginggil punika gambaripun tamu agung wau dalah sapandhèrèkipun nalika rawuh ing Surabaya kapapagakên dening Tuwan Gupêrnur Hardeman.
wangsuli: prayogi ingkang pintêr aling-aling bodho.
Mênggah pintêr aling-aling bodho, utawi bodho aling-aling pintêr, ingkang sagêd anglampahi namung tiyang ingkang pancèn gadhah watak makatên, dados botên sadaya tiyang
têtêdhan, tiyang èstri ingkang dhasar mangrêtos ngolah têtêdhan ingkang èdi lan eca raosipun, nanging kapintêranipun wau botên nate kapamèrakên ing liyan, ngantos tiyang sanès botên sumêrêp, bilih piyambakipun gadhah kapintêran kados makatên, samôngsa pinuju wontên prêlu, malah andadosakên pangeram-eraming tiyang sanès, sagêd pikantuk pangalêmbana, tarkadhang lajêng wontên tiyang ingkang maguru kêpengin dipun wulang olah-olah. Inggih lêrês tiyang bodho punika kathah ajêngipun badhe dipun ina ing tiyang, nanging sanajana dipun ina, manawi dhasaripun pancèn pintêr, rak ingkang ngina wau tamtu badhe kawêlèh, sasampunipun kawêlèh lajêng ering, tarkadhang lajêng anjalari thukul katrêsnanipun.
Dene bodho aling-aling pintêr, têgêsipun: sajatosipun bodho, nanging pangakênipun pintêr lan sok dipun pamèrakên ing liyan, malah tarkadhang sok purun nacad dhatêng kapintêraning tiyang sanès. Tiyang ingkang gadhah watak makatên punika, limrahipun namung saking lingsêm, ambokmanawi ngantos dipun wastani tiyang bodho.
Mênggah saking pamanggih kula, bodho aling-aling pintêr punika kirang prayogi, sabab tiyang ingkang gadhah watak kados makatên, kêrêp kawêlèh lan kalingsêman, upami kemawon bab: ngolah têtêdhan kados ing nginggil: tiyang èstri ingkang sajatosipun babarpisan botên mangrêtos olah-olah ingkang eca, nanging ngakên mangrêtos, lajêng kêtanggor sanakanipun gadhah prêlu nyambat supados olah-olah, tamtu lajêng ngupados sabab kangge pawadan botên sagêd dhatêng olah-olah, kados ta: botên sagêd sabab kathah padamêlan ing griya, sakit ngêlu, badhe kesah tuwintuwi. sanak sadhèrèk sakit, makatên salajêngipun. Sanajan makatên, botên sande ing têmbe badhe kêwêlèh umukipun, inggih punika têmtu konangan bilih sayêktosipun botên sagêd olah-olah, rak inggih nama kalingsêman ta.
Karangan kula punika anggadhahi pikajêng sagêda dados pêpèngêt makatên: sintên ingkang kadunungan kapintêran punapa kemawon, prayogi kapintêranipun wau kasimpên, kawêdalakên samôngsa [samông...]
[...sa] wontên prêlunipun, manawi wontên ingkang nêdha pitêdah, prayogi dipun pitêdahi, nanging sampun sok kapamèrakên utawi kaumukakên, sabab bilih ingkang dipun umuki wau ugi kadunungan kapintêran kados makatên, sok sagêd bêntèr manahipun, wêkasan sagêd angwontênakên parapabên rêbat unggul kapintêran. Beda kalihan kapintêran ingkang kangge panggêsangan, kados ta upaminipun: sagêd main sulap, sagêd dados dhukun, sagêd anggambar, tukang sêpatu, andandosi èrloji, sasaminipun, punika prêlu kasumêrêpakên ing tiyang sanès minôngka kangge têtawi, sabab yèn botên makatêna, badhe botên sagêd pikantuk arta. Dene tiyang ingkang pancèn dhasar bodho, prayogi nrimaha kemawon, ngrumaosana bodhonipun, botên prêlu lingsêm dipun wastani bodho, dhasar sayêktosipun inggih bodho, awit manawi ngakên pintêr, ingkang adat sok kawêlèh lan kalingsêman.
Wasana kula nyumanggakakên cêkap samantên kemawon.
Andum amilih punika paribasan prasaja sangêt, kajêngipun tiyang ambage, nanging punapa kemawon ingkang dipun bage, lajêng milih rumiyin. Tamtunipun pamilihipun wau inggih mêndhêt ingkang mikantuki dhatêng badanipun piyambak. Yèn ta awarni barang inggih milih ingkang sae, yèn padamêlan milih ingkang mayar, dados kajêngipun botên prayogi.
Botênipun prayogi wau, awit mênggah tiyang dipun pitados mandum, kêdah kêdunungan watak ngadil, môngka botên, tamtu kemawon lajêng katingal piyambak mênggahing botên prayoginipun. Nanging kados inggih sintêna kemawon tamtu kapengin badhe sumêrêp tiyang mandum ingkang anggêpok badanipun piyambak ingkang botên gadhah pamilih, punika kapadosana ngrêkaos.
Ingkang katingal, saha botên pakèwêd dipun wawas, punika tumrap tata gêsanging lare alit, kados ta lare manawi kajibah mandum punapa-punapa dhatêng sadhèrèk, upaminipun têtêdhan, anggènipun nindakakên bage rumaos kawêkèn sangêt, rumaosipun botên sagêd trêp sami, nanging sajatosipun ingkang botên sami wau pangraosipun, awit kêdhêdhêran manah nêdya angsal ingkang langkung kathah, dene sagêdipun marêm, inggih manawi sampun angsal langkung kathah sayêktos.
Wêwatêkan makatên wau sayêktosipun botên namung dumunung wontên ing lare alit kemawon, ugi ragi limrah katindakakên ing tiyang sêpuh, namung beda sawatawis, tumraping tiyang sêpuh kamelikanipun botên namung dhumawah ing badanipun piyambak, [piyamba...]
[...k,] ugi numrapi dhatêng sanak sadhèrèk, santana tuwin pawong mitra, nanging sadaya wau inggih atêgês mêkaraning badanipun.
Tumraping bêbasan andum amilih, limrahipun namung kangge nyanepakakên tumrap tiyang amandum siti lajêng milih piyambak. Tamtunipun mênggahing siti, pinanggihipun inggih namung wontên ing kala jaman mirah siti, cêthanipun inggih kala jaman taksih wontên pêpêrangan, dêdongenganipun makatên:
Kala ing jaman kina, ing tanah Jawi botên wontên kèndêlipun tansah wontên pêpêrangan, lêpatipun saking para alit ingkang damêl gêgunungan nêdya ngagêngakên wêwêngkon, inggih tuwuh saking para agung ingkang badhe ngagêngakên panguwaos. Mila pinanggihipun kala jaman samantên, botên nate têntrêm, sakêdhap-sakêdhap barusahan, saya malih tumrapipun tiyang alit ing dhusun, botên sagêd têntrêm anggènipun mêngku bale griya, gêsangipun namung gumantung wontên ingkang nguwaosi, inggih punika ingkang mênang. Wontêning barusahan dhumawah ing tiyang dhusun, awit tiyang dhusun punika kalap sadayanipun, inggih bau inggih wos pantunipun. Bau migunani dhatêng kasantosaning prajurit, rijêki tumônja dados pikuwating gêsang. Dados para ambêg prawira kala ing jaman kina, têtela bilih kêkiyatanipun sinanggi ing para kawula alit ing dhusun.
Tumindaking lampah pêpêrangan dipun tindhihi ing tiyang piniji, ingkang dipun wastani senapati. Inggih senapati wau ingkang wênang anjênang ebor, mranata ing sadayanipun, pinanggihing awon sae inggih wontên ing senapati.
Awratipun tiyang dados senapati, botên baèn-baèn, tiyang ingkang botên kadunungan manah kaluhuraning prajurit, botên dumugi anggagas, agêngipun kapengin dados senapati. Nanging mênggah agênging panguwaosipun, sintêna kemawon kapengin anglampahi.
Rêrigêning senapati kalanipun paprangan, amisudha tiyang dados prajurit, kanthi amanci têdhanipun. Tamtu kemawon pamilihing punggawa wau kanthi panimbang ingkang mikantuki, makatên ugi ing bab pêpancèning têdhanipun, ugi kagalih prayogi, dene ingkang dados pancèn têdha wau siti.
Mênggah kalimrahipun pinanggihing tindak wau andum amilih, nanging botên nama awon, awit andum saha pamilih wau tumônja dados jalaran. Dene andum amilih ingkang nama awon, punika ingkang mêngku kamelikan lugu. Kados ingkang kapratelakakên ing nginggil.
Sarêng dumugi têntrêming jaman, kamulyaning para punggawa katingal, sami abêngkok siti êloh, malah salajêngipun sagêd tumurun dhatêng anak putu. Sanadyan sampun dumugi canggah warèng, manawi dipun utus manginggil, taksih katingal labêtipun.
Nanging sarêng jamanipun ewah, kawiryan kêdah dipun angkati piyambak, kamulyan turunan wau lajêng ical, dene pinanggihipun malah saya prayogi.
Wosing karangan punika nalurèkakên lajênging paribasan andum amilih, èmpêripun kados makatên.
Para maos tamtunipun botên kêkilapan dhatêng ringgit ingkang nama gunungan, inggih kayon. Nanging ing ngriki prêlu kapratelakakên sakêdhik, kenging kangge jangkêp-jangkêp cariyos bab ringgit.
Mênggah gunungan punika lugunipun inggih nama kayon, awit wujudipun amêtha kêkajêngan agêng, mila manawi dhalang ngringgit sampun rampung, panutupipun mawi nancêbakên gunungan wontên ing têngah, dipun wastani tancêp kayon, kajêngipun sampun têlas.
Gunungan punika kangge tôndha warni-warni, kados ta: manawi dipun tancêbakên ing têngah, atêgês ing ngriku botên wontên punapa-punapa, upaminipun ing sadèrèngipun jêjêr, gunungan sampun tumancêp ing têngah, punika botên gadhah kajêng punapa-punapa, namung atêgês suwung. Yèn ta dipun piridna ing jaman tonil-tonilan, dados gêbêring jawi piyambak, wontênipun gêgambaran ingkang katingal botên araos gêsang, namung dados sawangan kemawon, makatên ugi mênggahing gunungan.
Gunungan ugi kangge pêpindhaning gapura karaton, kanggenipun manawi nuju ngajêngakên kadhatonan, ing gunungan wau inggih wontên pêpêthanipun kori, ingkang dipun dèkèki rêrênggan rêca kêkalih ngapit-apit gapura, dipun pindhakakên Bathara Cingkarabala tuwin Balaupata, dewa ingkang rumêksa korining suwarga. Anggènipun gunungan dipun angge makatên wau kalanipun bibar jêjêr, inggih punika sajêngkaripun nata sinewaka, sadumugining ngajêng gapura lajêng kèndêl, nata wau lajêng nyawang kawontênaning gapura, sarana dipun ucapakên ing ki dhalang ing bab rêrêngganing gapura tuwin kawontênaning karaton.
Têtêmbunganing dhalang wau nama umpak-umpakan, awit sadaya ingkang kangge mindhakakên sami langkung saking mêsthi, kados ta ngucapakên agênging gapura kados rêdi Sêmèru, inggilipun ngungkuli wit kalapa, pucaking gapura dipun dèkèki mirah agêngipun saêpuhjênggi, sorotipun ngantos ngêmbari srêngenge. Môngka puhjênggi punika alit-alitipun sakalapa. Tuwin taksih kathah ucap-ucapan malih ingkang ngrêrêngga agêng saha kaluhuraning kadhaton ingkang dipun ucapakên wau, sadaya sami nama umpak-umpakan. Mênggah kajênging umpak-umpakan wau prêlunipun kangge anggêsangakên côndra, awit ucapipun ing ngriku sadaya angangkah damêl gêsangipun ingkang dipun ucapakên.
Kangge mindhakakên angin, kados ta manawi nuju pêpêrangan ngêdalakên pangabaran angin, punika gunungan dipun lampahakên kados mêdal saking badaning ringgit ingkang ngêdalakên pangabaran, panêmpuhipun dhatêng mêngsah kados angin agêng angatutakên tiyang. Makatên ugi tumrap Radèn Bratasena kalanipun ngêdalakên bayu. Gunungan ingkang dipun pindhakakên [pi...]
[...ndhakakên] angin wau lampahipun kêdhêr, inggih sumiyut, tumrap pangraosipun tiyang ingkang ningali, kados anggadhahi raos angin yêktos.
Kangge mindhakakên latu, punika ugi kalanipun nuju ngêdalakên pangabaran, ambêsmi, anggènipun anglampahakên sami kemawon. Nanging dipun walik, gunungan kangge mindhakakên latu, mirid saking pulasing gunungan ingkang sasisih abrit byur.
Kangge mindhakakên wana utawi rêdi, inggih punika kalanipun sinatriya ngambah wana utawi mandhap saking rêdi. Manawi kangge mindhakakên wana katingal mungguh, awit ing gunungan ngriku inggih wontên gambaraning kewan.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih gunungan punika manawi tumancêp ing têngah suwung botên wontên punapa-punapa, punika tumrap wontênipun salêbêting wayangan ugi makatên, kados ta manawi gunungan tumancêp, anandhakakên mêgat cariyos, badhe santun cariyos sanès, dene manawi kasêsa wancinipun, namung dipun lampahakên wongsal-wangsul kemawon wontên ing kêlir, sampun atêgês nyigêg lampahan.
Tumrap tiyang ningali ringgit, saya tumrap lare alit, manawi nuju mêdal gunungan punika rumaos botên sênêng. Nanging mênggahing sajatosipun, kalanipun mêdal gunungan punika, dhalang ngucapakên pagêdhonganing cariyos kanthi cêkakan, nyambêti cariyos ingkang sampun, kalihan nyandhak cariyos ingkang badhe dipun wiwiti malih. Punapa malih manawi nuju ngucapakên alas-alasan, tuwin sanèsipun ingkang botên mawi mujudakên ringgit, punika ugi botên tilar sêngsêm.
Dados mênggahing gunungan, punika sajatosipun inggih gadhah raos gêsang.
Mênggah caraning ngulah siti tumrap ing Bogor, wontên tiyang maluku namung ngangge lêmbu satunggal. Punika tumraping têtiyang ing nagari ingkang botên nindakakên kados makatên, tamtu anganggêp botên prayogi, awit limrahipun ngangge maesa sarakit, tur bênthung-bênthung. Nanging sampun kasupèn dhatêng têtêmbungan: desa mawa cara, nagara mawa tata.
Têtandhingan Karangan Kangge Petangan Cacah Jiwa Taun 1930
Kantor pametang cacah jiwa (volkstelling) taun 1930 martosakên, bilih kantor wau sampun nampi karangan saking para guru ing saindênging tanah Indhonesiah, ngantos atusan, inggih punika karangan têtandhingan kangge petangan cacah jiwa taun punika.
Ing bab isi saha gambaripun karangan-karangan wau kathah ingkang andadosakên panujuning galihipun tuwan-tuwan ingkang jumênêng kumisinipun, awit ing karangan-karangan wau cêtha, bilih para guru wau kathah ingkang sampun ambudidaya andamêl karangan ingkang sae saha nyênêngakên manah.
Wohing pambudidaya wau benjing tumindaking petangan cacah jiwa, sampun tamtu badhe agêng paedahipun tumrap prêlu umum.
Awit saking punika kumisi ngaturakên gênging panuwunipun dhatêng para guru wau.
Ing wiwitanipun wulan April punika panampining karangan kangge têtandhingan wau sampun katutup, jalaran sêdyanipun kumisi, botên dangu malih badhe ngumumakên ing sêrat-sêrat kabar, pundi karangan ingkang angsal ganjaran utawi ingkang angsal sêrat pangalêmbana.
Ananggapi karanganipun sadhèrèk K. 3377 ingkang mêdal ing kalawarti Kajawèn ôngka 28, wosipun anggalih bab rêndhêting lampahing Kajawèn, punika kasinggihan sangêt, pancèn sampun sawatawis dangu anggèn kula gadhah krêntêg pados pamanggih kadospundi prayoginipun kêkasih kita rara Kajawèn lampahipun sagêd lulus dumugi ing pundi ingkang dipun tuju, ananging mêksa dèrèng sagêd angsal wêwêngan ingkang prêmati. Ing salêbêtipun kula gadhah pamanahan ingkang kados makatên wau, saupami kula punika dèrèng kapanjingan trisna sangêt dhatêng rara
ingkang ôngka 9 inggih botên karsa rawuh, makatên sapiturutipun, mampir wontên ing pundi kula botên têrang.
II. Têrkadhang sarêng rara Kajawèn thimik-thimik sagêd lulus lampahipun, jêbul sampun awujud pating calerong botên angrêsêpakên, punapa malih [ma...]
[...lih] sêmêkanipun (ban) sampun suwèk, bêgja-bêgjanipun sampun kêndho, katingal mêntas dipun lukari. Kintên kula kemawon rara Kajawèn punika lampahipun wontên ing margi mawi wiraga ingkang tansah angiwi-iwi mèmpêr Mas Ajêng Sakarin, saya luconing Mas Petruk raosipun cêmêthil kados bakaran klungsu. Sanadyan makatêna nanging bok inggih mawi têpa-têpa, yèn sampun cêkap prêlunipun punika prayogi dipun lilanana nêrusakên lampah.
Ing wasana mugi para maos kaparênga paring pangapuntên.Sanadyan panyaruwe ing nginggil punika botên cêplos anyariyosakên nagari pundi, nanging ugi sagêd angèngingi dhatêng sintên kemawon ingkang gadhah tindak kados makatên, awit redhaksi Kajawèn
Tumraping tiyang gêgriya, sami-sami padamêlan, ingkang kapetang kathah warninipun punika namung bôngsa padamêlan èstri, mila dados tiyang èstri makatên yèn dipun manah panjang, ing bab awrating têtanggêlan
sadaya, inggih kêdah mangrêtos tuwin angatos-atos ing bab lêbêt wêdaling arta, tuwin sampun ngantos kêkirangan.
Upaminipun tiyang jalêr blônja f 50.-, anak kathah, samukawis tansah sarwa ambêrahakên, griya nyewa, barang-barang tumbas, padamêlan saênyèk arta, môngka tiyang èstri namung trimah awêdhak pupur, angrêrêngga busana saha sagêdipun namung trimah prentah kemawon. Ingkang makatên punika bokmanawi asring dhumawah ing susah amargi kêkirangan, mila ingkang prêlu dados pamanahan inggih kaum kita ingkang pamêdalipun namung sakêdhik.
Ing ngriki kula tumut urun udhu ing bab kawruh nyêtrika. Sanajana bab nyêtrika punika padamêlanipun juru malantên (tukang pênatu), nanging gampil katindakakên dening sadhengah tiyang èstri, dados sagêd nyênyuda wêdaling arta sawatawis, inggih punika ingkang mêsthinipun katampi ing tukang pênatu. Saha malih sanajan mênatu wau kalêbêt padamêlan gampil, nanging manawi botên nate sinau inggih botên sagêd. Wondene tumindaking damêl ugi kaangkaha sakuwagangipun, mênggah têrangipun makatên:
Pangangge ingkang rêgêd kagodhoga mawi sabun rumiyin ngantos umob, nanging sampun ngantos gosong, dados kêdah dipun pratikêlakên kados patraping tiyang ambabar sêratan. Sasampunipun makatên kaêntas, karêndhêm ing wadhah panggodhogan wau watawis sadintên sadalu, supados luntur rêrêgêdipun. Dene tumrap pangangge ingkang mawi sêkaran abrit, ijêm, biru sapanunggilanipun,
tur sagêd luntur botên prêlu kagodhog, samantêna ugi botên kenging kaêmor ing barang-barang ingkang pêthak. Mindhak anglunturi.
Sasampuning kapêndhêt saking pangrêndhêman, nuntên kakumbah mawi kakêplok, nanging sampun ngantos kêrosan mindhak nyuwèkakên barang. Sasampuning kawanting lajêng kaêpe wontên ing papan bêntèr, wontên ing ngriku dipun usar-usari sabun malih, bokmanawi wontên rêrêgêdipun ingkang lèngkèt, dados sagêd ical babarpisan. Yèn sampun malêm kakêplok malih, lajêng kagirah ngantos rêsik, yèn wontên balêntong, môngka ngangkah icalipun, kenging ugi kagosok mawi janggêl kanthi sabun. Sarampunging panggirah lajêng dipun kalanthang ngantos garing. Yèn sampun garing nuntên dipun kanji. Kanji wau pathi pohung, pathi garut utawi tajin. Panganjinipun kaêmorana nilawrêdi, sampun kêkathahên, kaangkaha namung rêmu-rêmu, sasampunipun kapêrês nuntên kaêpe ngantos garing.
Pamulangan kagunan èstri ing Pariyaman, Sumatrah Kilèn.
Yèn barang-barang kanjèn wau sampun garing kaêntas, katumpuk ing meja sêtrikan, kapyur-pyuran toya supados dados lêmês, murih waradin kaulêt-ulêt sawatawis.
Sasampunipun makatên lajêng miwiti nyêtrika, kaangkaha sampun ngantos gosong utawi kabêsmi, mila pundi ingkang kirang malêm dipun osèr-osèri toya ngangge kacu ingkang pêthak tur rêsik. Miwiti saking bagian gêgêr punapa lêngên, punika kanggening bôngsa rasukan, sakêparêngipun kenging kemawon, samantên ugi tumrap barang sanèsipun.
Mênggah paedahipun barang-barang sêmbêt dipun sêtrika supados botên anjêngkêrut, nanging klimis, dados rêsik lan sae, saha malih sakeca anggenipun.
Wondene papan ingkang badhe kangge nyêtrika wau kêdah mawi kalemekan barang ingkang sawatawis kandêl sarta êmpuk. Samantên ugi sêtrikanipun, manawi awis-awis kangge prayogi kagosok rumiyin mawi gêrusan banon, supados ical timbrahipun, botên ngrêgêdi barang sêtrikan.
Sampun, anggèn kula urun namung dumugi samantên punika, bilih wontên kêkiranganipun nyuwun pangaksama, jêr wosipun namung mêmèngêt kawajibaning èstri punika supados ragi sagêd nyênyuda wêdaling arta, têgêsipun anggêmèni kaskayaning tiyang jalêr.
Bab Pangajaran Tumrap lare Budhêg Bisu tuwin Lare ingkang Suda Pamirêngipun.
Petruk: Ora Kang Garèng, aku arêp takon nyang kowe, mungguh sababe bae apa, wong kuwi nèk bisu, kupinge kok ora tau cêmêngkling, nanging budhêge malah anjampêng. Iki arane rak diukum dhobêl, padhane kaya
kaya pêngantèn anyar, têgêse: ya dikon ngalironi dhuwit sing wis dianggo, iya dikon rêngêng-rêngêng ana ing hotèl prodheo. Yak, diukum kuwi bok ya siji bae, nèk bisu ya bisu bae, nèk budhêg ya budhêg bae. Dadi sathithik-sathithik bisa anggêmagus.
Garèng: Lo, aku kok ora ngrêti kandhamu kiyi, nèk mung pinaringan cacad siji bisa anggêmagus, kuwi kapriye karêpmu.
Petruk: Kuwi mangkene, nèk mung budhêg thok bae, yèn omong-omongan karo wong liya, sing diajak omong aja nganti olèh papan kanggo amangsuli utawa mèlu omong, nanging kenene kudu têrus bae anggone ngêcuprus. Dadi wong liya ora bakal wêruh yèn kene budhêg jampêng. Yèn cacade mau mung bisu thok, dadi ora budhêg, banjur ngemba uriping wali, têgêse: nèk ana wong têka banjur gèdhèg-gèdhèg kaya wong sing lagi patakur, wusanane wong-wong akèh mêsthi anduwèni pêngira, yèn kenene kiyi bangsaning wali kêpêndhêm, dadi banjur kajèn, balik loro pisan, sanadyan arêp mêthènthèng sathithik bae, iya ora bisa. Mulane wong bisu kuwi sing akèh watake mêsthi cugêtan atèn lan brangasan. Sabab wong kaya mangkono kuwi, tumraping apa-apa, têmtune ya mung tansah langganan kaliru ing panômpa bae.
Garèng: Tumraping wong kang budhêg bisu, akèh-akèhing wong padha ngira, yèn cacad loro mau dhewe-dhewe, ya budhêg dhewe, ya bisu dhewe. Nanging sanyatane anggone bisu kuwi, ya jalaran saka anggone budhêg. Ing sarèhning wiwit lair ora tau krungu apa-apa, têmtune iya ora bakal tuwuh
lan jalaran sajêge ora tau ngomong, [ngo...]
[...mong,] pungkasane iya banjur ora bisa ngomong babarpisan, alias bisu. Murih têrange, mara kowe saiki dak takoni: rasane usarênslah kuwi kapriye.
Petruk: Sarèh, sarèh, têgêse têmbungmu kiyi tak ocèkane dhisik. Usar kuwi
Garèng: Wangsulanamu kiyi arane rak ngawur wijaya. Nanging aku iya ora bakal maido, aja manèh rasane kowe wêruha, lagi jênêngane bae kiraku ya lagi kiyi kowe krungu. Usarênslah kuwi dudu têmpilingan prajurit dudu barang, nanging araning olah-olahan cara Walônda, bangsaning sladhah kae, rasane, wah, pancèn ya angglabêt bangêt. Mara, kowe dhewe bisa wêruh, apa-apa sing durung kok rungu utawa kok wêruhi, têmtune kowe iya ora bakal bisa nyumurupi rupa apadene rasane. Mêngkono uga tumrape wong sing wiwit lair ginanjar budhêg, ing sarèhning sajêge ora tau krungu apa-apa, tamtune ya wis layak bae, yèn banjur ora bisa ngomong apa-apa.
Petruk: Wah, Rèng, nèk dipikir-pikir sarana pikiran sing ora bundhêl, pancèn iya mêsakake bangêt wong kang ginanjar budhêg bisu kuwi, awit tumrap gawean apa bae têmtune iya ora bakal dikanggokake. Nèk ginanjar kacukupan mono, kaya-kaya iya ora pati bangêt-bangêt nalangsane, balik sing mlarat, playune bae gèk nyang ngêndi hara. Ing môngka upama banjur dianakake konggrès tumrap wong budhêg bisu, kiraku ing tanah Jawa kene cacahe ora sathithik.
Garèng: Ing sarèhning ing tanah Jawa kene durung tau diprêlokake dicacahake sing têmênan, iya durung bisa kawêruhan cacahe wong budhêg bisu sing nganti cèplês, nanging saindênging tanah Indhonesiah kiyi, miturut kabar, cacahe sathithik-sathithike mêsthi ora kurang saka 40000 antarane samono mau, bôngsa Tionghwa kira-kira ana 2000 lan bôngsa Walônda 150.
Petruk: Wadhuh, la kok sasayahira mêngkono, ing môngka tadhahe mangan wong budhêg bisu kuwi rak iya ora beda aku kowe, ta. Lan têmtune wong sêmono kuwi rak iya ora kacukupan kabèh, ta. Apa tumêkane saiki durung ana pakumpulan sing duwe sêdya arêp mitulungi para budhêg bisu mau. Nèk pancèn mula samono kêjême jagad Indhonesiah kiyi, nganti lali karo sadulur-sadulure sing ginanjar sangsara mau, tak suwun-suwun marang Ingkang Kuwasa, muga-muga enggal tumuli kiyamata bae, mung dikèrèkna: para rôndha sing ayu-ayu lan aku dhewe.
Garèng: O, wong disambêr gêlap kaping sanga likur têmênan, ana mêmuji kathik melik enake dhewe bae mêngkono. Sanyatane pakumpulan sing sêdyane arêp mitulungi wong-wong sing budhêg bisu pancèn iya wis ana. Liya dina bae tak caritani sing nganti cêtha, saiki padha lèrèn samene bae dhisik.
Gêgayutan kalihan aksinipun Tuwan Natasurata saha Tuwan Frans ing nagari Walandi, damêl propagandhah angajêngakên dhatêng kamardikaning Indhonesiah nanging taksih gandhèng kalihan praja Nèdêrlan, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat ing Ngayogya ingkang jumênêng pangayoman, tuwin Mr. Kluiver saha
Verbond nyimpang saking dhêdhasaripun kabudayan lajêng nindakakên aksi pulitik. Ingkang makatên wau bilih têtela pakêmpalan wau sumêdya kadadosakên pakêmpalan pulitik, tuwan-tuwan kasêbut nginggil badhe mêdal saking N.I.V. Miturut pamanggihipun, tumindaking N.I.V. kêdah sairib kados Java-Instituut tuwin sapanunggilanipun, dados namung mligi bab kabudayan.
Wontênipun pêrang bènsin sêmunipun sampun mèh sirêp. Wiwit dintên Sabtu ingkang kapêngkêr tumrap ing Bêtawi Socony sampun ngindhakakên rêgining bènsinipun, saking 12½ sèn dumugi ... 25½ ing dalêm salitêr, dados malah langkung 1 sèn katimbang nalika dèrèng tuwuh pêrang bènsin. B.P.M. taksih ajêg nyade 12½ sèn ing dalêm salitêr, nanging kadugi botên dangu malih ugi lajêng badhe
Pang-pangipun ingkang ngintunakên wêwakil wontên 18, ingkang kapilih jumênêng pangarsa Tuwan Suryapranata.
Lulus pandadaranipun kandhidhat perangan ingkang sapisan, Tuwan Suryanata Yumênah saha Gusti I Kêtut Pujah.
Saking Medhan kawartosakên, pèl pulisi ing Batangkuwis sampun ngonangi satunggiling papan kangge damêl arak pêtêng wontên sawingkinging dalêmipun pangagêng dhistrik ing ngriku. Wontên bôngsa Tionghwa kalih katahan, tape ingkang kabêskup wontên 9000 litêr.
Awit saking ada-adanipun R.A.A. Suyana, Mr. Hadi saha sanès-sanèsipun, sampun kaêdêgakên Indonesisch Studiefonds kangge mitulungi para neneman bôngsa pribumi ingkang sumêdya nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan luhur ing ngriki saha ing nagari mônca. Arta pawitan sampun wontên f 1725.- Kawartosakên, bab adêgipun wau R.A.A. Suyana sampun angunjuki uninga dhatêng Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Bêsar saha sampun angsal kasagahan saking dhirèkturing justisi badhe kaparingan panduman bêbathèn salah satunggiling lotre ingkang badhe kawontênakên.
Wontênipun panyadean lotlot, lotre agêng sêmunipun wêkdal ingkang kantun-kantun punika ragi rêndhêt, taksih ewon cacahipun ingkang dèrèng kasade. Ing kantor Escompto ing Bêtawi saha ing Wèltêprèdhên punapadene ing panggenan sanèsipun kakantunanipun taksih kathah. Para ingkang sami mundhut lot prayogi ingkang sarantos kemawon.
Kawartosakên, wiwit tanggal 15 April wulan punika Mr. Iskak sampun ambikak kantor adpokat ing Makasar.
Kados ingkang sampun kawartosakên, wontênipun kuli ingkang kakintunakên dhatêng tanah sabrang saha dhatêng nagari mônca kathah sangêt kirangipun. Salêbêtipun kuwartal ingkang sapisan taun punika cacahipun kuli ingkang kakintunakên saking Tanjungpriuk botên langkung saking 2822. Wontênipun pangintunan kuli kangge Surinamê ugi kajugag, namung ing têngahaning taun punika wontên kuli mardika 1000 ingkang badhe kakintunakên dhatêng Indhia Kilèn.
Pakêmpalan Penjokong Economie Pemoeda ing Ngayogyaka kala tanggal 22-23 April ingkang
dèrèng dangu, ancasipun suka pitulung dhatêng para neneman bôngsa pribumi ingkang asal pangajaran mawi dhêdhasar kilenan, nanging sami nganggur botên gadhah padamêlan, supados sagêd angsal panggêsangan mardika ingkang cêkap. Pangarsa nêdahakên awonipun tiyang ingkang nganggur, para neneman ingkang nganggur tumraping gêsang sêsrawungan mutawatosi. Kaemutakên sampun namung ambujêng pangkat juru sêrat kemawon, sami nindakna pakaryan ingkang mardika, among dagang, [da...]
[...gang,] ulah tani, ambukak siti tuwin sapanunggilanipun. Ingkang makatên wau prêlu angsal sambutan
Inggris. Wontên ing Londhon badhe ngaturakên panarimah dhatêng Hertog van Gloucester ingkang
Kalkutah, 19 April. Parentah martosakên, wontên tiyang kraman watawis satus sami nêmpuh margi sêpur saha papan-papan panyimpênan sanjata pulisi ing Sitagong.
Kalkuta, 19 April. Wanci enjing umun-umun sadaya panggenan ingkang wigatos ing kitha Kalkutah kajagi dening kreta mawi lapis waja saha pulisi asikêp dêdamêl. Toko-toko sanjata kajagi kanthi kêncêng. Ing nginggil kitha dipun mêmanuki mawi mêsin mabur. Wontên warga kumisi konggrès, cacah 21 kacêpêng. Kajawi punika taksih kathah sanèsipun ingkang ugi kacêpêng. Ing saindênging kitha katindakakên panggledhahan, langkung-langkung ing kantoring kumisi konggrès. Wontên sêrat sawatawis kabêskup.
Sitagong, 22 April. Kawontênanipun sampun pulih kados wingi uni. Sawatawis mil saking Sitagong wontên prajurit kapalêri, cacah tiyang kawan dasa campuh pêrang mêngsah tiyang kraman tigang dasa. Kala dahuru tanggal 19 April kadugi wontên tiyang sanga ingkang tiwas, inggih punika bôngsa Eropah 2, pulisi 3 saha sopir taksi 4.
Kawartosakên, ingkang minôngka utusanipun parentah Nèdêrlan dhatêng Arbeidsconferentie ing Genève benjing wulan Juni ngajêng punika, ingkang badhe ngrêmbag bab pakaryan pêksan, inggih punika Mgr. Nolens saha Tuwan Moresco, tilas pisê presidhèn rad Indhia.
Tuwan H.A. Salim ingkang minôngka parampara utusanipun para kaum bêrah, dene Mr. Nolst Trénité saha Dr. Buffart badhe jumênêng parampara utusanipun para kaum majikan.
Lêngganan nomêr 4220 ing Jakênan. Karangan tuwin gambar lucon ingkang dhatêng Kajawèn sampun katampèn, nanging sami botên kapacak, amargi tumrap karangan raos Jawi adhapur pakabaran. Panglipur manah tuwin gambar, sami kirang mungguh. Kauningana. Karangan sanèsipun sawêg kapriksa.
Lêngganan nomêr 4287 ing Meron. Redhaksi Kajawèn botên sagêd ngaturi katrangan pandangu panjênêngan, amargi sanès lêrêsipun.
Tuwan Kaprawi ing Bogor. Kajawèn botên ngawontênakên pituwas tumrap karangan.
Tuwan Jamil, ing Soka. Bab babagan dagang kawulangakên wontên ing pamulangan ôngka II ingkang dumugi klas 6. Bab têtanèn, prayogi nyuwun katrangan dhatêng Lanbao konsulèn ingkang ambawahakên panggenan panjênêngan.
Lêngganan nomêr 2808 ing Surakarta. Tanggal 20 Siyam 1907 dhawah ing dintên Sênèn Pon, tanggal kaping 27 Nopèmbêr, taun Ehe 1836.
Lêngganan nomêr 10 ing Banyuwangi. Tanggal 19 Sura 1846 dhawah ing dintên Sêtu Kliwon, tanggal 29 Nopèmbêr 1915.
Lêngganan nomêr 4962 ing Jombang, manawi sadaya pitakenan kêdah dipun wangsuli ing Kajawèn, têmtu badhe nêlasakên papan, satêmah ngirangakên isinipun, adamêl kapitunan panjênêngan sadaya, amila namung dipun pilih ingkang prêlu-prêlu. Dene kintunan panjênêngan, inggih sampun kula tampi, tandhanipun Kajawèn taksih ajêg sowan.
Lêngganan nomêr 4263 ing Jragan. Pambantu karangan, punapa pambatu ngupados lêngganan ingkang panjênêngan dangokakên.
Lêngganan nomêr 1773 ing Jêthis (Kroyah), Kajawèn ajêg kula kintun. Nomêr pintên ingkang botên tampi.
Babon saking basa Kawi, kajarwakakên mawi sêkar macapat, dening Radèn
ing warna sampurna ayu / yayah hyang-hyanging yuwati / sarira rurus araras / gandês luwês anglam-lami / wagune dadi wiraga / pamulu kuning jêkining //
rai nopèng mutri Galuh / sarwa ramping
nahên ta ingkang winuwus / ibune Dyah Wedawati / iya garwane Sang Wipra / nandhang gêrah angranuhi / madal salwiring usada / sida seda marang Sidhi //
lulus pisah lawan ingwang / sapa sing asih mring mami / adhuh dewa dhuh bathara / kula nyuwun milu mati //
kang giyuh / layon sampun dèn ruktèni / tinunu anèng pasetran / pinaripurnèng sêsaji / rampunging pangupakara / kang nglayat wus sami mulih //
ya ta ing antara dangu / sang wiku wus rabi malih / patutan jalu satunggal / wayah lagi ambêlêri / wus bisa atrap bêbêdan / nalika iku sang yogi //
Êmpu Baradhah anuju / tindak mulang para murid / mring patapan Wiswamuka / miwah
luh / sêmpoyongan kudhung jarit / satêkane ing pasetran / anjujug ngisor waringin / ing kono ana kunarpa / pating glundhung têlung iji //
patute mati tinêluh / mayit èstri kang sawiji / ana anake brangkangan / maksih urip angamploki / dhadhaning biyung kang pêjah / ngêthapêl anusu mayit //
anakku Si Wedawati / ênggih wau kulaninga / lare èstri ayu nangis / kudhung slendhang sambat-sambat / ibune sing êmpun mati //
liwat kidul ngriku wau / sang yogi enggal nututi / angênêr marang pasetran / praptèng pancakaning rabi / uninga tapaking putra / duk ngepon nglosot nèng siti //
sang wiku mulat lor kidul / katon Sang Dyah Wedawati / andhingkluk lênggah ing sela / sêlaning wrêksa gung nambi / kêpuh
anggagas kang lalis / ibumu uwis sampurna / mulih marang sawargadi //
apa ta sira kalimput / wêwulangku wingi-wingi / wis
bae rama / milu sibu sing wis swargi / adhuh rara nora kêna / anggege môngsa tan bêcik //
sadalu muput / winêjang Dyah Wedawati / ing ngèlmu kayogiswaran / murih santosa ing galih / dhasare sang dyah gathekan / trampil graitane titis //
wus antara laminipun / lunta lumintanging sasi / sang pandhita nuju tindak / mring pataman
liyan mung minta nunggal / lan ibu ingkang wus swargi // (Badhe
ayem, Wis wanciné tandur, méga nèng langit mbegegeg amem, Andum rasa andum begja guyub dedonga, ngluru tentrem, Udan kaping pisan, panguwuh sigra sidhem, Udan kaping pindho, pangarep-arep tuwuh ngrembaka, Udan kaping telu, ngrembuyung mongkog ing rasa mulya, Udan kaping pat, wiwit ndeder panjangka, Udan makaping-kaping, ndremimil lambé
Béda karo limangatusan, apa manèh satusan. Satusan nganti patbelas sèri mlebu blèk, tur angkané urut, berarti pancen uakèh tenan dicétak. Katoné wiwit saka bakul-bakul nèng pasar, asongan, swalayan, mbayar angkot, nganti transaksi gedhèn-gedhènan isih nganggo atusan krincing. Yen limangatusan, paling sering aku ketemu kanggo susuk nèng warung. Ana ing blèk, limangatusan kuning isih akèh sing mlebu, nanging limangatusan putih ora ana blas. Mungkin amarga ènthèng, luwih kerep dak lebokaké sak, ora gondhal-gandhol, tur isa dinggo mbayar dendha. Dendha sing paling ora adil sadonya. Perkara nyekel manuk. Kamangka manuké ki manukku dhéwé...Yen ngongkon wong liya sing nyekelké wis genah kudu mbayar, lha aku nyekeli dhéwé, jebul ya tetep kon
Karanganipun Mas Ngabèi Sastrawikrama (Yasadipura kaping III) nanging taksih kasimpên, dèrèng sumêbar, wêkdal Mas Ngabèi Sastrawikrama tilar donya sawêk kagiyarakên, saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping IV ing Surakarta, ingkang kadhawuhan macak Ngabèi Sastrawiguna. Satêmah dados piwulang ingkang pêrmati.
lamun ana pati | utamane yèn wong bêcik nglakonana ||
nganggo dugi-dugi | sapa sira sapa ingsun | puniku bêbakalan | atêtombok kaki nini | kang wus bêcik panggonane mèlu nyambat ||
8. wong tuwa wajib bêbakal | wong anom darma nglakoni | yèn wong tuwane tan lumrah | turune yêkti nêmahi | iba ta Kangjêng Nabi | Mukamad ingkang rinasul | tur wus nayakaningrat | tan kêna sawiji-wiji | parandene ngetung nistha lan utama ||
9. sabab mikir ing wêkasan | kaya ta ing tanah Jawi | duk Ki Agêng ing Sêsela | asabar tur tèki-tèki | Bondhankajawan nênggih |
aprayogi | dèn aggoa nora sasar ambêlasar ||
11. malah mulya ing dêlahan | pinuji dadia gusti | asih ing para ngulama | wêlas
padha kasilip | ngaku têdhak Brawijaya | ratune wong Majapait | pagene nora sakti | têka sêpi mring rahayu | mung gunane ta padha | kasukan lali ing dhiri | nora nganggo duga-duga lan watara ||
13. yèn ngaku anak pandhita | sayêkti bêtah sêsirih | yèn ora karêm ing lapa | iku lamis nora dhamis | yèn
kasaliring thithik | padha bôngsa nuli padu | datan nganggo ukara | sêsumbar acêrik-cêrik | yèn wêdia wirang masa mangkonoa ||
17. mung wanine padha bôngsa | dèn rewangi takêr pati | jamak wong ngaku prawira | kaya Sultan Mangkubumi | nyata lamun undhagi | awêweka gothak-gathuk |
kaya wudun | kabèh rat jagad Jawa | anèng sêlaning dariji | mung tumèmpèl anèng ing lambe kewala ||
19. lamun kawulane ana | sisip nuli dipun incih | yèn marentah padha Jawa | kaya têbusan wong bali | yèn uga dèn waoni | nuli malêthês mèt umur | samya kèh datan
gêdhening ganjaran | wong mati kinarya urip | ngapura ing wong sisip | tur sabar sarta rahayu | nanging ta pangkat-pangkat | yèn wus katrap kudu nuli |
dariji | yèn duwe pikir silip | mung kadêrêng kudu bêrung | nora angon ukara | iku wong datanpa kardi | pantêse mung klênthung-klênthung bônda asta ||
22. kaya alam wiradigda | lali kalamun wong cilik | kudu angowahi adat | ambubrah janji wus dadi | amêmpêng kudu
wong Sêmanggi | kabèh obat ing loji pan dadya toya ||
23. lawan ujaring wong kathah | kabèh pra muridirèki | Nursalèh kalawan Bahman | sayektine jaman iki | aja na guru mami | nagara iki wus ancur | kalamun dèn anggêpa | ature marang sang aji | mung dinumuk bubrah ngloji ing Sêmarang ||
24. Kêndhuruan Wiradigda | awisma anèng nagari | yèn ora dadi wadana | pasthi dalajading bumi | yèn karsane sang aji | karone dadi tumênggung | ing
Bantên Balambangan | ngumpul mring Surakartèki | nadyan Bali Sumbawa Bugis Makasar ||
25. pasthi tundhuk marang Sala | padha asok bulu-bêkti | nora lawan pinukul prang | miwah ing Batawi miris | marang Surakartèki | jendrale gawa pisungsung | lamun padha bônggoa | masa ngobahêna têki | gêntholikêm kang bêdhah ngloji Sêmarang ||
26. dene wong kang ahli jôngka | ngarani radèn misani | iku Radèn Wiradigda | anggêpe wus nora gimir | mulane dèn pêpêtri | ambalilu wong angantuk | balithuk ing nagara | agawe wutahing gêtih | wêkasane ting calulu nora pakra ||
amrakungkung | Sinuhuning Kabanaran | wus têtela lamun lêlananging bumi | ing mêngko durung ana ||
2. mung ing kuna akèh kang ngungkuli | yèn samêngko
dudu ngèlmu ingkang sajati | tur ta masa mèmpêra | ki agêng rumuhun | Ngabdul Mukiyi ing Karang | mung nalare anasak pating bêsasik | rusak angajak-ajak ||
4. saengga wong ngaku trah prajurit | nora karêm marang lara lapa | mung karêm kudu mathèngkrèng | gumunggung tur kumlungkung | durung bisa mithês woh ranti | polahe salengkrangan | kaya wong wus komuk | ambêdhah bata
pangrasane kaya wong uwis | anêkêm jagad Jawa | lir Rôngga Madiun | ngaku tètèsing prawira | pan kaputu dening Rôngga Sokawati | iku prajurit nyata ||
6. pan kamantu dene ing sang aji | mulane yaiku datan kaprah | sawênang-wênang ambêke | lali dadining uyuh | lamun
7. duk lolose saking ing nagari | ngontragakên ing nagara liyan | pating bathithit polahe | linurugan lor kidul | pangrasane ambêbayani | dene
9. mati siya-siya badanèki | datan kadya Sang Prabu Rahwana | mati tumpês lan balane | nadyan budine nguthuh | marang bala
kaya Rôngga tanpa kanthi | ing patine mung siji balaka | karo kalawan badane | bature padha mawut | datan arsa bela ing Gusti | ujêr sok ting balengkrah | ing paturonipun | mulane nora piraa | ing bobote kaya wong andêkêp cindhil | mundhak ngrowani ajang ||
11. padha kêmba kang samya nglurugi | dene datan ana kara-kara | amarani wong angame | jêbule
12. wusanane padha lan kamrêki | patining Rôngga nêmahi nistha | nanging ana utamane | sathithik dene lampus | angantêpi ujar kang uwis | kawuwus anèng lesan | lumuh tinalikung | angingkruki Wiradigda | nora wirang iya marang bumi langit | wong wus sipat punggawa ||
13. têka nora amila urmati | jamak-jamak
ganjar | mring wadya kang olèh gawe | iku pancadan luput | kurang asih marang ing dasih | ujare nora susah | sun ganjar wong iku | ujêr wis amangan sawah | iku donya mundhak angurub-urubi | anggawa karusakan ||
16. lan wong bangêt karêm ing pawèstri | wus têtela
ing badane | watêking donya iku | lan wong wadon pinêtri-pêtri | ngimêl marang kianat | nêkakakên mungsuh | bisa agawe rêkasa | dhêdhêmêne lumuh suka kudu olih | iku wong karêm donya ||
18. yèn amêndêm lan angetung bêcik | buwang nistha madya lan utama | mung etung-etung undhake | doyan kibir takabur | yèn bênêre ngayogya dhingin | masa nulia bêdhah | awrat sangganipun | sugih bôndha sugih putra | myang santana saksat Prabu Kurupati | Ngastina gêgêmpuran ||
19. nadyan kalih nora minggrang-minggring | babar pisan utawa mênênga | anggondhol jêjarahane | nanging wênang puniku | aja sêpi nalar kang bêcik | ywa buwang kaprayitnan | tibaning sor unggul | dèn waspada ing lêlewa | ana bênêr wêkasane dadi sisip | iku wong kurang yitna ||
caritane ing jaman kariyin | Bratayuda Pandhawa Kurawa | apêrang padha banyune | dene karoban mungsuh | wong Pandhawa
jinaluk ing Hyang Maha Luwih | lawas-lawas nuli katarima | Kurawa gêgêmpurane | mangkono wong linuhung | têtuladan ingkang utami | dèn anggêpa lir jimat | tuntungna ing jantung | sanadyan iku wong Buda | nora nistha iya kaya wong saiki | kranjingan jêjalanat ||
24. kathah ingkang kasurupan bêlis | langar bae ujare wong salat | iku nora na gawene | wong maca Kuran iku | mamah klaras upamanèki | anêmbah ing brahala | kang mangkono iku | yèn dhèwèke
maksih lumrah | doyan sêga miwah ngising mêtu tai | wong pantês pinênthungan ||
25. nora eling yèn mêtu sing pêrji | dêdalan sukêr luwih tan pakra | kaya malekat ujare | wong kumprung kadalurung | ngaku dhukun kalêngki-lêngki | supaya ginuronan |
iku tan bêcik watêke | suka duka datan wun | wong mangkono iku pan dadi | tongtonan ing akathah | tur
wus anggambuh | ing wêweka masa ta kaliru | pangrasane kaya Sinuhun ing Giri | ngrangkêpa karaton sèwu |
ing adil | yèn misih kaya si Kathung | sayêkti durung makethor ||
3. kèthèr pating baliyur | mung lambene bae anggadêbus | dèn takoni wijange sawiji-wiji | sumaure iku êmbuh | dudu anggêp kang sayêktos ||
4. kathokan bae tèngsun | iku dudu ngèlmu kang satuhu | ngèlmuningsun gumathok padha pêrmati | kari-kari salang surup | wêkasane amaleyot ||
pikire baludhus | iku wong pantês tinabok ||
7. tan etung kudu bêrung | maksih dahwèn irèn tanpa kusur | lamun ana mèlik maksih kuwal-kuwil | wêkasane nora ngukup | ginèndèng marang jurang jro ||
8. kalimput ing piangkuh | kaya Kangjêng Sultan Kendhang iku | yèn ajaa kuwal-kuwil amêdèni | gajêg sida dadi guru | kaya sinorog ing kanthong ||
9. wurunge aprang pupuh | dêstun têmên
marang donyane gumandhul | wong kang karêm donya mangkono tan bêcik | kaya wong pinuju bingung | têka pijêr dhêlog-dhêlog ||
11. lawan gone kalumpuk | pirang windu kongsi ngundhung-undhung | sauwise dadi siji kang duwèni | wêkasan kadadyanipun | binêskup marang ing mungsoh ||
12. mung kari lêngak-lênguk | nora bisa mikir ting palinguk | mung gunane padha entar mêmaoni | anglakoni boya injuh |
[...e] wus kawruhan sadayèki | kêkandhangan angêndhukur | ing mêngko oyot angrondhon ||
18. bênêre iku punjul | apêse datan bêdhah nêm taun | duk kang rama mêtune saking nagari | kongsi pirang-pirang taun | tur bature wong barondhol ||
19. puniki pantêsipun | masa nuli kalih anêm windu | nadyan mêtu sayêkti gendhong nagari | bisa dhungkar Gunung Lawu | sabandhoyote wus ngradon ||
20. Kumpêni pasthi bingung | nuli ngetung rugi untungipun | yèn nekata budine pating kulithih | akale mung ngicuk-icuk | bêbusuk kang duwe tabon ||
21. wong Jawa kurang guyub | nalare anggung pating
kang mangkono apa pantês dadi gusti | mung pantêse dadi inthuk | nèng dalanggung sarwi singsot ||
24. tan wruh yèn kênèng apus | pangrasane ngathingkrang wus luhur | suwe-suwe dèn thèthèli wus balindhis | êntèk kanthonge ngalunthung | kabèh kurang
25. mung pijêr mingak-minguk | nora mikir wong pating salênggruk | pikir amung
urugi | amuwuhi ing jarahan | bôngsa Bali ting calili ||
13. êndi-êndi mau-mau | kapriye akale iki | apa munggah ing bicara | iya marang ing
bêcik | aja [a...]
[...ja] pijêr langak-langak | mênèk kasandhung karikil | gudhe pandhak datan ana | apa-apa yèn ing batin ||
23. singa ingkang munggèng ranu | mung ambêke bêbayani | nora kêna lêlewaa | kudu awas ing pangèksi | aywa kurang panarima | yèn mêgatruh aja lali ||
1. nadyan silih bênêra ing èlmunipun | yèn sarake dèn owahi | wong pantês dinulang watu | sapuluh
3. durung pêcus ngèlmune kasêlak lêngus | saingga wong arêp dadi | priyayi ngawulèng ratu | durung bisa ika-iki | durung tau srawungan wong ||
4. arêp dadi priyayi ngawulèng ratu | durung bisa barang kardi | sabarang karya durung wruh | lah kapriye ta yèn dadi | durung potang durung bobot ||
5. durung abot sêsanggane ing prang pupuh | durung potang ing nagari | durung nglêgakakên kalbu | kalbune sri narapati | anggung wahyune ginêpok ||
6. nadyan olih sayêktine maksih kuncup | enak ingkang matêng uwit | upamane durèn kakum | sanadyan ambune wangi | raose adhêm [adhê...]
7. upama kang runtuh pribadi puniku | pinêsu marang Hyang Widhi | panrima busananipun | mantêp tumêmên ing Gusti | wahyu ngêmbulan bêntoyong ||
8. kang rahayu budine aja têkabur | aja dumèh yèn dèn sihi | aja dumèh yèn dèn ugung | aja dumèh dèn wêdèni | aja dumèh yèn dèn
dèn isinan bêtah ngêlih | nanging ta ing siku-siku | pan inggih kalih prakawis | dhingin isinan padha wong ||
16. kapindhone wirang marang ing Hyang Agung | têgêse sawiji-wiji | kang wirang marang Hyang Agung | sabarang panggawe silip | aywa ngambah dèn waspaos ||
17. kaya ta wong melik kagunganing ratu | dandanan miwah pawèstri | iku kumprung tanpa kusur | lali binedhung ing bêlis | dene isinan padha wong ||
18. aja ambaluwus tabêri jêjaluk | yèn tan olih garundêli | yèku manungsa tan patut | lali titahing Hyang Widhi | durung wêruh ing wêwaton ||
19. yèn dèn utus mring sang ulun durung pêcus | patrape sawiji-wiji | parandene sok kumênthus | ganjarane kang dèn incih | tan anganggo alon-alon ||
20. yèn dinukan aywa sok nganggo marêngut | garundêlan anèng wuri | tan wruh yèn dhèwèke luput | polahe kurang prak ati | wontên malih winiraos ||
21. pratikêle wanita marang ing kakung | kang luhur miwah utami | kang ala miwah kang luput | anggêpe sawiji-wiji | kang bêcik ingkang
23. aywa miyak ing wêwadine wong kakung | aywa nikêlakên alis | puniku pan druhakagung | mungguh Hyang Kang Maha Luwih | lair batine maleyot ||
24. tan awênang wong wadon iku gêguru | mring liyane lakinèki | lan aywa tabêri padu | druhaka marang Hyang Widhi | lair batine wus condhong ||
25. yèn dèn anggo puniku wadon satuhu | dèn sihi marang Hyang Widhi | tuwin sanak tangganipun | wêlase prapta ing batin | nadyan kakine tuwajoh ||
26. wêlas marang rabine têrusing kalbu | tan nganggo sinônggarunggi | yèn wong tumêmên ing kalbu | nugraha sayêkti prapti | nuli wahyune mancongol ||
27. aja nganggo guna pawèstri puniku | sarat jimat donga nênggih | mundhak ngêkèhakên luput | pan dosa ing awal akir | dèn awe marang gandarwo ||
28. mung sarate jimate dongane iku | kang mantêp wêdi ing laki | sabarang karêping kakung | aywa dadak mêmalangi | barang pakone linakon ||
29. cumadhonga ing karsa aywa sok lêngus | iku luwih tan prayogi | utawa wong wadon iku | rêrêsika sabên wêngi | dèn tabêri nata sinom ||
maido sirèki | durakagêng pinanggih | kasiku marang Hyang Luhur | ngèlmune condhongêna | ing lair kalawan batin | lamun wangkal
angrèhkên para narpati | budine luwih santosa | putus wêweka undhagi | sarèh tur langkung sêkti | momot amêngku wadyagung | kabèh kinari ing tyas | tan rêngat nora gumingsir | tinêmpuhna ing mungsuh samyambêk pêjah ||
miwah ing warnanira | sarupa kalawan Gusti | tuwin kaladuk prang lan Prabu Rahwana ||
6. angadoni jayèng [ja...]
narpati | kang padha lumayu ing prang | têka nora idhêp isin | giris mungsuhe sakti | lali yèn tinitah ratu | tan wruh ing wêwatêsan | mungguh ta ing pati urip | pan gumantung anèng Hyang Suksma Kawêkas ||
17. dewa-dewa Suralaya | sayêkti padha ngurmati | yèn wong mati ing pêprangan | luwih malih yèn narpati | mulane dèn mangêrti | sagung ingkang para ratu | kinacekan sêsama | sama-samaning dumadi | pan kinarya luhur ingkang para
anggêndring | lali kabèh lamun tinitah narendra ||
19. lan mungsuhe dudu dewa | dudu Sang Hyang Udipati | mungsuh buta brakasakan | kawuse kapati-pati |
kucing | yèn kapêngkok ambaludhus | yèn ratu têmênanan | pagenea wêdi jurit | yèn wis timbang nalare ingkang prayoga ||
22. nistha madya lan utama | sang prabu ing Maèspati | ambuwang nistha lan madya | mung
23. dhingin dosa ing narendra | tan anut parikramèki | padha tinggal ing wêwatak | iya mring ratunirèki |
kapindhone dosanira | mring Sang Hyang Prawatapati | de padha tinitah raja | têka lumayu ing jurit | prandene
sasôngka upami | lan Bathara Suryèki | tan kalingan dening mêndhung | luhur panggènanira | yèku utamaning jurit | yèn têkaning pati mulih ing kamuksan ||
1. aywa mungkur ing utama | sagung ingkang tinitah
ngarsanira | Kyana Patih Suwônda sawadyanipun | miwah mantri myang punggawa | wangsul anusul ing gusti ||
pangrasanipun | Sang Aprabu Dasamuka | tinarka banjur ngêmasi ||
8. têdhak saking ratanira | arsa nigas ing jôngga sang dityaji |
angèl lamun tinirua | pêpatih ing Maèspati ||
11. nanging ta padha ngèmpêra | pratikêle Suwônda Maèspati | sukur yèn bisa atiru | ngêplêki babar pisan | iya iku utama patih linuhung | mungguh ta ing tanah Jawa | lir pêpatih Ngayogyèki ||
12. Danurêja kang kapisan | pan wus kêna sinêbut patih luwih | madya kèh utamanipun | tan arêp ngambah nistha | yèn micara patitis
wêweka putus samun undhagi | ganthêng kakêncênganipun | pantês yèn wus prayoga | nora mikut ing wuwus sanadyan lampus | wani bicara lan jendral | lamun bênêr tan gumingsir ||
14. lah tirua Danurêja | yèn ing tanah Jawi kawilang bêcik | wus kêna ingaran punjul | Dipati Danurêja | yèn ing Surakarta kang rada linuhung | nênggih Dipati Sindurja | madya ingkang dèn karêmi ||
15. sumingkir marang ing nistha | si utama mamrih dèn karakêti | kalangkung prakaranipun | bicara lan Walônda | saking dènnya diya-diniya ing rêmbug |
patih mêmatah wadyagung | yèn kongsi nêmua nistha | ambêsêmakên nagari ||
17. pan wus adat kuna-kuna | yèn punggawa kasêlut ing prakawis | samya amilalu lampus | wirang yèn cinêngkalak | kaya iku Wiradigda lan Kêndhuru | bêtah saèn doyan wirang | gawe sarangingsangaring. nagari ||
ondhening pêpatih | dene ta mungguh para punggawa | ingkang bêcik caritane | ing nguni pan wus luhung |
kabesan nênggih marang Adipati | Radèn Natakusuma ||
3. yèn gugua katêlu bupati | masa sidaa pêrang Pacina | tan ambubrah nagarane | mung mingkirmikir. ala nganggur | kang dèn anggo marang nagari | wong wus têka kapenak | kudu-kudu kuwur | jumrunuh Tirtawiguna | nyênyetani wêwadul marang sang aji | akarya bumi rêngka ||
4. padha dene karyane sang aji | têka nora binobot tinimbang | nora mantêp wêwatêke | mung kaya bocah kuncung | binabedhung marang ing abdi | têka nurut kewala | mangalor mangidul | datan nganggo sinaringan | sabarang mèl
6. dene katri punggawa anênggih | ingkang samya ngaturi prakara | luwih bêcik ing dadine | dene gêmpal puniku | datan kongsi pating saluwir | rêmbuge tan dhinahar | mring pêpatihipun |
7. yèku ambêking bupati nguni | padha kandêl-kumandêl ing Suksma | lumrah tan etung patine | arang ingkang baluwus | bêtah wirang tan idhêp isin | akèh sugih wêwirang | yèn sipat tumênggung | tuladên iku prayoga | nora ngucêmakên marang ing nagari | malih ingkang winarna ||
8. punggawa kang wus kawilang bêcik | Rôngga Wirasêtika ing Jipang | wong Sukawati wijile | iku budine punjul | kadya Suradiningrat nênggih | lawan Suryanagara | Suwandi puniku | samya ambêk ing prawira | miwah Radèn Supama prajurit luwih |
jog sing turangga | srah bongkokanipun | nadyan mungsuhe kathaha | mung pinapag kapitu kalawan abdi |
jinabut ginarap kabèh | akèh samya kapoyuh | yèn wong mêngi kumat kang mêngi | kongsi dadi bayangan | wite mung gumuyu | nora na bisa mingkêma | wus têtela Pangran Natakusumèki | wong ladak kuwarisan ||
13. dene punggawa Surakartèki | ingkang wus prawira ing ngayuda | tur datan nistha budine | nênggih Kyai Tumênggung | Puspanagara ika ing nguni | puniku wijilira | mula-mulanipun | wor sudagaran kewala | ing Garêsik namane
sirnane anèng Lawiyan | duk mingsih panjênêngane | dhawuhe marang ingsun | hèh adhimas Amangkubumi | muga ta kalakona | ing
ingkang pangandika | raka dalêm jêng sultan ngandika malih | wakane Martapura ||
19. ingsun ingkang nutugakên iki | ing karsane kakang prabu swarga | dalune sigra pinatèn | pinundhut atinipun | Mangunonêng sampun ngêmasi | yèku wong
dyah ing Bulukasapta | kêndêl prang entar budine | wêwekane wus putus | apandhekar luwih undhagi | yèn prang milu Walônda | Walandane
22. kaya ta Kudanawarsa nênggih | bupati ing Kamangkunagaran | iku pantês dadi tôndhe | mantêp têmên prang
yèn tinitah santana sang aji | kudu karêp anganggo utama | têbiha marang nisthane | puniku luwih
sêsirih | ywa kurang panarima ||
24. kang anaa aja sok ajail |
kang rahayu kang kaduk pasaja | wong asor luhur wêkase | yèn nganggo kang puniku | yêkti datan kêna ing
ingkang ngarah pasthi kabalik | yèn ora mati edan | sida mati bingung | yèku arane kuwalat | pan santana beda kalawan wong cilik | kacèk sugih prabawa ||
26. yèn wong cilik tapaa sawarsi | durung pati anduwèni walat | misih kurang prabawane | yèn santana puniku | manthêng amung tapa sêsasi |
27. aja cacak janma manungsèki | lamun mantêp pamusthining driya | yèn ora tinurut dene | mring Hyang Kang Murbèng Tuwuh | nadyan luwing kalawan cacing | miwah kang sato wana | sabarang kang makluk | kabèh kang duwe ambêkan | sayêktine nêmbadani ing Hyang Widhi | yèn sarta lawan tapa ||
dening | mring Hyang Kang Murbèng Alam | ulêr dadi ênthung | tan lawas nuli mawa lar | dadi kupu bisa ngambah ing wiyati | iku labêting tapa ||
Jumungah nênggih | dhatêng ing Kabatolah | sakêdapan rawuh | abot tirua mangkana |
kaya Rahadèn Wiratmêjèki | ethok-ethok ngaraman ||
34. nora wani pandhuk lawan kucing | dharakalan lumayu anginthar | pangrasane mungsuh gêdhe | mundhak gawe pakewuh | wong desa kèh padha prihatin | tan pijêr asêsawah | anggung kinèn suguh | suguh ngalor suguh ngetan | pan wong desa cahyane padha jênggigis | bêsêm kabotan karya ||
35. ingkang bodho nekat ngadhang margi | sami enggal matèni dêdalan | tan ngetung rusak burine | byung-ubyung tawon kambu | pamrihe mung luput ing kardi | lawan luputing sêgah | iku Dèn Mas Guntur | inggih Radèn Wiratmêja | ing sedane bature ingkang matèni | dene nora kuwalat ||
36. jêr wong sisip tan angetung bêcik | dosa marang ing wong tuwanira | kapindho mara tuwane | ping têlu marang ratu | kaping pate dosèng nagari | ping lima mring wong desa | alas gunung-gunung | êndi margane bêcika | yèn ajaa santanane sri bupati | tan wurung dèn pêpongkrang ||
37. pindho Radèn Mangkukusumèki | sok andhugal budine tan kaprah | anèh kalawan wong akèh | tur wêwangune
38. ya puniku wuruk kang sajati | susah nganggo winuruk wong tuwa | wus akathah tuladane | puniku wuruking Hu | têgêsing Hu Hyang Maha Luwih | paningal lawan karna | panuksmaning iku | pangucap kalawan lesan | inggih kalbu mukminin baetolahi | sayêkti tan prabeda ||
39. iya amung laire puniki | saksat kudu winuruk wong tuwa | aywa kurang sarengate | dosagêng nora wurung | mulane wong kang sinung urip | anèng ing alam donya | nênirua iku | tingkah solah kang prayoga | rumasaa yèn badan maksih jasmani | dudu sipat malekat ||
40. malêm Jumungah purnanirèki | ping nêmbêlas ing Jumadilawal | sapuluh môngsa taun Be | ing sèwu pitung atus | kawan dasa lan
wèsthirèng tumuwuh | anglangkara mawêgig-wêgig | tan wun ngèsêman kathah | saking kumacèlu | tur cêla-cêlaning ana | mung aksama ywa matah ing ari ratri | ing rèh sampun
you kowe, sampeyan, njenengan (kamu, situ, Anda)
thank you (matur) suwun, (matur)
sampeyan Islam.. milihe Prabowo sing di backup kalian kyai-kyai sepuh… Jokowi niku.. teng mburine nek mboten Shiah, nggih Islam Liberal. Mangke sampeyan murtad menawi mboten
IX / Pangeran Kornel. 1791 – 1828 25. Dalem Adipati Kusumayuda / Dalem Ageung. 1828 – 1833 26. Dalem Adipati Kusumadinata X / Dalem Alit. 1833 – 1834 27. Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 – 1836 28. Pangeran Suria Kusumah Adinata / Pangeran Sugih. 1836 – 1882 29. Pangeran Aria
Sêrat wulanan kangge mitêrangakên basa Jawi sawatawis. Solo.
Ôngka 4, 1 Juni 1929, Taun II.
Kula ngaturi wuninga bilih Kawi ôngka 3 ingkang mêsthinipun salêbêtipun wulan Mèi sawêg sagêd mêdal nalika wulan Agustus, dene ôngka 4 punika sagêd mêdal sapunika (têngah-têngahing wulan Sèptèmbêrt 1929), punika amargi saking kalêpataning tindakipun administrasi.
Awit saking punika kula nyuwun gunging pangapuntên dhatêng para priyantun lêngganan, langkung malih dhatêng para priyantun ingkang sampun kêlajêng nyêrêg dhatêng administrasi dene ngantos saprika-sapriki dèrèng tampi Kawi ôngka 3 tuwin 4.
Minôngka sambêtipun ingkang sampun kasbut ing Kawi ôngka 3 dumugi tanggal kaping 14 Sèptèmbêr punika kula sampun tampi arta lêngganan ingkang
SastradiwirjaR. Soemardi DarmaM Soepardi Wimboharjono
Dene ing ngandhap punika ingkang maringi arta lêngganan ingkang botên nyaringgit:
Tr. Hardjosoewito: (f 1,50)W.J.S. Poerwadarminta: (f 1,25)B. Soedarmadja: (f 1,25)R. Soewadi: (f 1,25)Pr. Wirojo: (f 1,25)
Manawi wontên priyantun ingkang rumaos sampun ambayar, môngka asmanipun dèrèng kapratelakakên ing nginggil punika, kaparênga nyêrêg dhatêng administrasi.
Sambêtipun Kawi No. 3 kaca 74.
Jarwanipun: tur ora ana kang tak jaluki tulung kajaba saka ing kowe, anêkakna sihku ing sang agawe susah, golèkana ing asrining gunung patapan anganyut-anyut, sanadyan têkana ing sagara wetan (pisan).
Yadi têgêsipun piyambak yèn, nanging ing ngriki suraosipun sanadyan. Jaladhyaparajita = jaladhi aparajita, têgêsipun sagara wetan.
anulungi (wong) gandrung. Anêkakna sêsambating (wong) lawas kangên, mung kowe (kang bisa) angilangi gandrungku, mupung durung kasèp.
Warasih, saking wara = ganjaran + sih, têmbung kalih wau suraosipun mèh sami. Panganggening têmbung kalih ingkang sami
suraosipun punika dipun wastani pleonasme kados ta: andhap asor, suka bungah, lakoe langkah, malah mandar, yèn mênawi. enz. Garis 3 pungkasan ungêlipun pasambating alawas akung.
kandhaku ing kowe dene, mangkata, maraa ing sang kadi (Hyang) Kamajaya (sing gawe) ngêrêsing ati(ku). Udinên golèkana, lurunên, takokna ing galudhug aja kêsêl. Sang kadi kêmbang pêlêm ing môngsa kapat, asiha marang awakku.
Pwa ing pungkasaning garis 1 punika sêsêlan. Madana, jêjulukipun Hyang Kamajaya. Wasanta, ing basa Jawi basônta ing Woordenboek Roorda dipun têgêsi rêmbulan§ Makatên ugi ing sêrat Saridin cap-capan 5 kaca 325. [rêmbu...]
punika lêpat, lêrêsipun Lente têmbung Walandi, namaning môngsa wiwit thukulipun sarta sêkaripun têtuwuhan malih ing sasampunipun môngsa asrêp, ing jaman Jawi botên wontên. Kapêndhêt prayoginipun, môngsa kapat. Tilaka, kathah têgêsipun, ing ngriki kapêndhêt pantêsipun, kêmbang pêlêm.
Ing ngandhap punika sêkar ingkang anggangsal wêlas wanda ing dalêm sagaris
mangkono ujare sang agandrung, asêngsêm, lêsu, angênani atining manuk, wêlas, banjur ia sumaur agêlêm anêkanana panggawean, bungah yèn dialêm akèh ing kagunane kang bêcik.
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika ing jaman samangke dipun wastani sastra laku.
kakung ta / mamuhara asih ing janma liniptèng laronêng //
Jarwanipun: anggèr, kadospundi ta kula, yèn botên puruna ing dhawuh panjênêngan. Bilih (kula) manut dhawuh panjênêngan dumugi ing papan wêrit angèl dipun lampahi, kadospundi ta badhe atur kula manawi kêpanggih kalihan ingkang panjênêngan sênêngi, supados anjalari sih dhatêng tiyang (panjênêngan) ingkang kagubêd ing susah sêngsêm.
Mata ing ngriki têgêsipun sami kalihan Malayu: lah tanangge = tan angga i = lumuh ing. Mrêk = rangkusaning marêk. Kakung ing samangke atêgês lanang, ing basa Kawi têgêsipun kang dèn kungi, kang dèn sêngsêmi, kang dèn sihi. Makatên ugi ing ngriki, saha ing Baratayudha XXV, I ing Bomakawya XXXI, 4 têmbung kakung upami kajarwakakên lanang, bôngga, sagêdipun namung: kang dèn karêpake. Nanging ing Wrêtasancaya wontên têmbung
kakung ingkang sampun atêgês priya, lanang (zie Kawi no. 8 kaca 229)
Jarwanipun: radèn, punika aturing paksi (ingkang) dhatêng, nêmbah dhatêng paduka. Lah kula punika kalêrês para nyai ri paduka, marêk ing paduka, prêlu kula, dipun utus ing rayi paduka, andumugèkna atur manis, dhatêng paduka sang tulus andamêl giranging jagat.
Inutusnyarinta, saking inutus ni arinta, dados
dede pasangan nya, punika pasangan na dipun pengkal. Gumawayang = gumaway ang = gumawe ingkang. Têmbung pramudita ing Woordenboek Roorda anggènipun anjarwani lêpat sadaya.
pating sliwêr alon sami nangis sangêt ambrêngêngêng wontên ing nginggilipun.
Diwasa ing ngriki têgêsipun uwis, maria, wis aja. Kados ta, ing Sêrat Utarakandha.§ Dèrèng kacithak. Aringkwibu Sang Surpanaka ta diwasa lara, têgêsipun:
babon mungêl yun aguling, punika kirang sae.
Jarwanipun: botên kambêtan ing dhahar sare, awit saking kangên ing paduka, tansah muwun angungkêp-ungkêp, andamêl wêlasipun ingkang sumêrêp. Botên anggalih dhatêng sêkar (saha) dandos, sangêt kêra, pucêt cêbilak. Kados godhong pring dhawah ing pasarean (wujudipun) manawi sarean.
Nama Wangsapatrapatita ing jaman samangke dipun cêkak dados Bôngsapatra. Têmbung bôngsapatra kula padosi ing Woordenboek Roorda botên pinanggih. Wontên ing sangandhaping têmbung patra wontên têmbung patrawangsa, dipun têgêsi wangsalan = kêmadhuh, punika lêpat panyithakipun, lêrêsipun patrawisa. Têmbung bôngsapatra ing Sêrat Saridin kaca 326 dipun têgêsi panjangputra, kêkuluban. Panjangputra ing Woordenboek Roorda dipun têgêsi
porselein. Ingkang makatên punika rêdhaksi Kawi namung nyumanggakakên. Nanging murih têrang, kula badhe matur sakêdhik kados ing ngandhap punika.
Wontênipun têmbung wangsa dipun têgêsi panjang (bala pêcah) punika kintên-kintên saking cawuhing gagasan. Têgêsipun gagasan kalih kacarub dados satunggal, têrangipun ing Sêrat Baratayudha V. 8 ungêlipun makatên.
Wwantên stri wau koratan madanabanang doh i soring
kadi gêdhah rêmpuh dhawuh ring sila.
Jarwanipun: ana wong wadon lagi kêtancêban panahe Bathara Kama. Ngadoh (ana) ing sangisoring wit wungu, amêrêm-mêrêm awit saka (ana) cèthi kang angêpenakake (awake) sambi amijêti sikil kêsêl. Kajaba kuwi (si cèthi mau) bisa anêsêlake, angrumpaka arum-arume sang gawe kangên lan sêngsêm.§ Inggih punika bedhanganipun tiyang èstri wau. Iku mulane(atine) ajur kaya gêlas rêmuk tiba ing watu.
Panggenan ing Baratayudha punika dipun cawuh kalihan panggenan ing Ramayana, kaca 219 pada 62, nalika Prabu
kaya mati ing sanalika, awak kêju, mêrêm, malik ingkang mata kayadene ambanjura mati, lan rai tanpa caya kaya rêmbulan juga karainan, mèmpêr godhong pring tiba, ingkang ati, ya ta kumêtêr
Kintên kula panggenan kalih ingkang kapêthik ing nginggil punika, ingkang anjalari cawuhing panêgêsipun bôngsapatra.
Bilih botên makatên, inggih têmbung patra piyambak ingkang anjalari, awit patra punika têgêsipun godhong enz lajêng atêgês ajang, wadhah, papan enz.
Têmbung ing nginggil punika nalika katakèkakên wontên ing Kawi no. 2 taun II kaca 56, kula botên sagêd ngaturi katrangan. Ing samangke sampun pinanggih. Têmbung wau dumunung ing Sêrat Saloka Paribasan, wêdalan Bale Pustaka, kaca 99. Ing ngriku ngêmot pêthikan Baratayudha, mawi dipun têgêsi. Murih cêkak, ungêl- ungêlanipun Saloka Paribasan botên kula pêthik ing ngriki. Dene bab kisruhipun ing panêgês, para maos sagêd nandhing kalihan ing ngandhap punika: [p...]
Ingkang dipun pêthik ing Saloka Paribasan wau ungêl-ungêlan ing Baratayudha VIII, 15 nyariyosakên pêpanggihanipun Dèwi Kunti (Kunthi)
Dèwi Kunti) murugi Prabu Karna, punika dhawuh supados (Sang Karna) akèn dhatêng Prabu Duryodhana, sampun ngantos angajêngi pêrang. Lan malih (Dèwi Kunti) ngandika dhatêng Sang Suryaputra. Kowe iku rak anakku. (Dadi sadulure para Pandhawa, mula aja ngiloni Korawa). Awit cêtha bilih (Sang Karna) punika putranipun (Dèwi Kunti) nalikanipun taksih parawan.
Têmbung parasisa ing Saloka Paribasan, punika ungêlipun ing Baratayudha: pararisang. Tamtu kemawon bilih lajêng risak suraosipun.
Têgêsipun têmbung-têmbung ingkang kawrat ing pêthikan nginggil punika,
na = mangkono. Donira = parlune. Anpara = ênggone mara. Ri rangsang. ' = marang sang. Naranata Karna = Prabu Karna ... Tanagrahèng prang = tan agraha ing prang = ora anampanana ing prang. Konteya = putrane Dèwi Kunti, makatên ugi Gandhareya = putrane Dèwi Gandari = Prabu Duryodhana. Madreya = putrane Dèwi Madri (m) = Nakula, Sadewa, enz-enz. Lingnira = pangandikane. Muwah = manèh ...
Garis ingkang pungkasan ing Saloka Paribasan botên katut kapêthik.
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika sêkaripun Wasantatilaka. Guru lagu kacocogakên kalihan ungêlipun, kados ing ngandhap punika:
Dados parasisa tamtu botên sagêd, awit panggenan sa kêdah panjang.
Têmbung-têmbung ing ngandhap punika punapa nunggil têgês, kadospundi têgêsipun.
Abdi dalêm bupati gandhèk manawi kautus andhawuhakên satunggaling bab, môngka anggènipun andhawuhakên kalintu, abdi dalêm panèwu gandhèk ingkang anglêrêsakên, kawastanan: nyumbul.
b. Wara Sêmbadra dipun takèkakên dening Bagawan Durawêca, Radèn Sômba kadhawuhan maringakên sumbul supados dipun badhe punapa isinipun sumbul wau.
c. Sêrat lampahan Janggala kêlêm, Ajar Salokantara pratela dhatêng Radèn Kudalalean manawi piyambakipun darahing sumbul tamping Ngurawan.
IV. Kala, ing têmbung: a, kalamôngsa, môngsakala, kala-kala, [kala-...]
[...kala,] kalabang (bokmanawi saking têmbung kalaabang), c. Bathara Kala, d. Kalabêndana (adhinipun Dèwi Arimbi).
V. Têmbung: wêdrah, atmaka, prabôngsa, Hyang utawi Dhahyang punapa
kawastanan gantèn arum) dhatêng para tamu tuwan-tuwan, punika kawastanan: ngêtuk. Ngêtuk ing mriki punapa têgêsipun, punapa nunggil wit kalihan êtuk toya.
I. Kula nuwun, têmbung tangkil punika 1 atêgês namaning têtuwuhan rambat. 2. Gantilan (ing basa Malayu: tangkai) 3. Ingkang kêrêp sangêt kangge, atêgês
punika rêdhaksi botên sumêrêp cêtha. Namung kintên-kintên punika namaning dêmang mardika, têgêsipun, dêmang ingkang gadhah panguwasa wontên ing bawahipun piyambak, botên kêrèh dhatêng sintên-sintên. Ing basa Walandi kintên-kintên [ki...]
[...ntên-kintên] kenging dipun wastani onafhankelijk dêmang. Pangkat ingkang makatên wau kala jaman kina kintên-kintên wontên. Wondene ingkang maringi kamardikan, inggih sang prabu. Kamardikan ingkang makatên wau dipun wastani swatantra, têgêsipun ing basa Walandi: e gen leiding, zelfleiding utawi autonoom.
Para prayantun ing Surakarta taksih sami èngêt dhatêng nama: Pangeran Dêmang Tanpanangkil.
a. Gêrit punika, manawi kula botên kêlintu, ing basa Acih atêgês grobag, kreta, tunggangan. Anggarit, punika ambêbêdhag mawi grobag,
tiyangipun. Nanging manawi sampun cêlak lajêng dipun sênjata. Dados anggawa gêrit = anggawa grobag (?)
utawi gurita, nanging asal saking basa punapa, rêdhaksi botên sumêrêp.
d. Gêritan, punika kapêndhêt saking swaranipun, makatên ugi gêrit ingkang atêgês grobag, ing wau inggih namung têmbung ulah bawa.
IIIa. Nyumbul, ing ngriki anggènipun nêrangakên kêdah nêdha pitulunganipun têtandhinganing swara (klankvergelijking). Sumbul, punika saking wod bul, têgêsipun munggah utawi mêtu. Bubul, dhambul, kêbul, timbul, mabul, umbul, sêbul. Makatên wujuding sumbul c. inggih panjang minggah. Ing basa Jawi wontên malih wod ingkang atêgês mêtu kalihan munggah, tur dhasaring swara (grondklank) sami kalihan wod bul, inggih punika: dhul, sami adhasar swara ul (ul). Dhul ingkang atêgês mêtu, munggah, punika kêtingal wontên ing têmbung: anjêdhul, kalihan sundhul. Cêkakipun: nyumbulipun prayantun panèwu anggandhèk punika, ing raos saha ing dhasaring swara, sami kalihan nyundhul. Katandhinga kalihan nyundhul atur. Katrangan punika namung adhasar dugi-dugi, mawi landhêsan têtandhinganing swara. Ewadene manawi rêdhaksi Kawi sagêd angsal katrangan saking prayantun anggandhèk (ing Surakarta, utawi ing Ngayogyakarta) ingkang langkung sagêd [sagê...]
[...d] amarêmakên manah, ingkang matur nuwun botên namung rêdhaksi Kawi. Sadaya para prayantun ingkang marlokakên bab punika, kintên-kintên inggih matur nuwun.
punika kirang. Sumbul, ing Surakarta atêgês namaning barang wadhah, kalêbêt peranganing upacara kraton. Wujudipun amariksanana: Djawa extra nummer, Mangkunagaran) tangkêban kaca 10 no. 7 pratelanipun Sumbul emas tempat rokok (tatahan). Barang kados makatên wau, ingkang kabêkta Radèn Sômba supados kabatang punapa isinipun.
c. Sumbul, ing ngriki saminipun umbul, sêsêbutaning tiyang. Kêrêp kangge wontên ing sêrat karangan Rônggawarsitan.
Umbul-umbul = bandera. Tandha = bandera. Bandera = tunggul, tunggul = lurah.
d. Ambokmanawi punika inggih gandhèng kalihan sumbul = cêthing = wadhah sêga. Ingkang masrahakên pangantèn punika kintên-kintên kala rumiyin mawi ambêkta sumbul wadhah sêga. Minôngka pasêmoning panggêsangan. Nanging punika namung dugi-dugi.
a. Kalamôngsa - môngsakala - kala-kala, punika saking [sa...]
[...king] têmbung Kawi kala têgêsipun tijd.
b. Kalabang, sagêd ugi saking têmbung kala, Sanskrit kala (khala) têgêsipun si ala, si ora bêcik.
c. Bathara Kala, saking Bathara Kala, dewaning wanci (de god des tijds) inggih punika dewa tukang ngrusak. Awit punapa ingkang botên risak dening wanci.
d. Kalabêndana. Sadaya kala ingkang tumrap sangajêngipun namaning danawa,
kaya ... Kados ta: dewatmaka, anduwèni watêk kaya dewa. Raksasatmaka, anduwèni watêk kaya buta, enz.
Mawi tôndha pitakèn onnoozel têgêsipun gêblêg. Prabangsa kenging kaudhal praba = sorot, angsa = perangan. Nanging rêdhaksi dèrèng nate mrangguli.
d. Hyang têgêsipun dewa, pêpundhèn. Ingkang dados têmbung Jawi ahèng = Kawi ahyang = gaib, anèh.
Têmbung hyang kintên-kintên nunggil wit kalihan bayang-bayang, wayang, ing basa Walandi Schim sarta eyang.
Dhahyang ing basa Sundha rahyang. Parahyangan, Priyangan = panggonan ghaib. Ing basa Jawi: dhanyang, kang ambaurêksa, pêpundhèn, ing basa Kawi kêrêp kasêrat dhanghyang.
VI. Tuk, ing ngriki têmbung Cina. Bangku pasajenaning Têpèkkong. Dados ing wit sanès kalihan tuk margi toya.
Têmbung punika kêpanggih malih wontên ing sêrat kropak no. 67, fol 12 recto 2. Ungêlipun makatên:
Ing sêrat kropak no. 204 kaca 23 garis 3 mrêcukundha dados namaning biksu.
Anglajêngakên rêmbag ing Kajawèn no. 8 kaca 119, no. 10 156, no. 14 kaca 212 (taun 1929) kados ing ngandhap punika.
Sêrat katur panjênênganipun adhi mas Dr. R.Ng.
Baratayuda akalihan têgês ingkang kasêbut ing Sêrat Saridin (Saloka Paribasa) pamanah kula kathah lêrêsipun ing têgês ingkang
wangsul, utawi pêjah = pralaya = paharpa = paharêp: pandaya pangruwat atma, paran waluyaning dasih (Zie Rama Jarwa) waluyaning atma = pêjah = ruwating atma.
2. Lata = uwit ingkang awatak oyot-oyodan = mêmulêt = lung-lungan, dados sami lêrêsipun.
3. Mrik = mrika = ngambar = sumêbar mrika-mrika (sastra lampah).
dening botên linangkung gandanipun) bilih: kang angusuma: botên kangge dados sagatraning: basa: kukus, botên wênang dipun têgêsi: kukusing dupa, kêdah namung kukus
ewah saking atêgês: kados sêkar. Kalanturing basa ingkang botên kêrêp, botên wajib kangge wêwaton.
9. Bathara Gana = mega = kumêlun of ngêndhanu: punika mapolahing kukus. Gana = mega: wênang sinêbut: bathara of hyang, saminipun Hyang Arka = srêngenge. Hyang Bayu = angin, Hyang Brama = latu. Bathara Gana: raosing pikajêng: sanès dewaning mega, nanging dewa ingkang piandêling panêmbah dhatêng mega. Bathara: Surya, Bayu, Brama: inggih makatên ugi.
Bab ing nginggil punika, rêdhaksi namung nyumanggakakên. Ewadene rêdhaksi kêpêksa matur dhatêng para maos, bilih panjarwa kados ing nginggil punika botên miturut wulangan ingkang sampun dipun angge, tumrap pangudining basa lan têmbung-têmbung. Mugi kauningana.
Patitising katrangan ingkang sagêd adamêl sahing pamarêm, mugi panjênêngan kaparêng maringi sêsêrêpan makatên:
I. Ingkang winangun pasêmoning côndra kados makatên wau, prakawis nyaritakakên bab punapa?
II. Ing rikala salêbêting carita Baratayuda, punapa sampun wontên ada-ada adamêl rêcaning Bathara Gana, lan ugi
sampun sami nindakakên tatacara ngaturi wêwangi sarana nyêbari sêkar, amborèhi, ngutugi rêcaning Bathara Gana. Bilih sampun mugi kapêthikna ingkang nyaritakakên makatên wau.
Kula nyuwun kamirahan kaparingan kintunan Kawi ingkang ngêwrat sêrat kula punika kalihan lêlahanan.
Ingkang sagêd adamêl sahing pamarêm, punika ingkang prayoprayogi. kêdah ngudi piyambak, sarana nyinau sêrat-sêrat ingkang babagan basa Kawi (kalihan ingkang babagan basa: Indonesia. Sundha, Malayu, Jawi, Madura, Batak enz enz) ingkang prêlu maos sêrat-sêrat Kawi (ingkang sampun cithakan kemawon rumiyin).
Bab pitakèn I punika rêdhaksi matur dhatêng para maos. Sirikanipun tiyang nêgêsi ungêl-ungêlan ing papan salêbêting sêrat punapa kemawon, punika: yèn dèrèng sumêrêp: "prakawis nyaritakakên bab punapa". Wondene pêthikan ingkang dados rêmbag punika dumunung ing papan ing Baratayudha, ingkang anggancarakên wujuding patamanan ing Ngastina (Bhar. Juddha VI, 2).
Pitakèn II punika pancènipun: ing rikala pandamêlipun Sêrat Baratayuda ... Awit bujôngga punika manawi andamêl rêrênggan, ingkang kêrêp dipun pêndhêtakên saking kawontênaning jaman ingkang dipun sumêrêpi.
Kados ta: wong agung Menak dhahar pêcêl pitik jangan mênir, punika botên kenging dipun takèkakên: apa ing tanah Ngarab jaman samana wis ana pêcêl pitik jangan mênir. Pitakèn punika botên sagêd tumrap.
Wondene bab lajêngipun ing pitakèn no. II punika sagêdipun marêm manawi sampun maos Inleiding tot de Hindu-
geschiedenis, damêlanipun Prof. Krom; Het Buddisme, damêlanipun Prof. Kern sarta kathah tunggilipun malih buku-buku ingkang babagan agaminipun tiyang wetanan.
Nalika jaman pandamêlipun Sêrat Baratayudha Kawi, taun 1079 Saka = 1157 taun Walandi, ing tanah Jawi sampun dangu wontên panêmbah dhatêng
I. Sêkar Agêng cara ing Bali (miturut Wrêtasancaya), punika satunggal-tunggaling sêkar punapa mawi laras piyambak-piyambak kados sêkar Agêng ing tanah Jawi, kados ta: sêkar Madurêtna laras barang, sêkar Prawirasêmbada laras slendro, sêkar
cara tanah Jawi lampah 11, pêdhotanipun 4, 7 kaping 4 slendro pathêt 9 (mawi nut gôngsa).
saking punika manawi sêkar Agêng ing Bali satunggal-tunggaling sêkar laras piyambak-piyambak, kados ta: slendro pelog, barang, kula nyuwun pêthikanipun sawatawis, sêkar ing ngandhap punika laras punapa:
1. Nanda, 2 Badrasri, 3. Wanamrêgi, 4.
punapa botên. Manawi mawi sêkar, namaning satunggal-tunggalipun sêkar wontên pundi (punapa manggèn pada wêkasaning sêkar kados sêkar Tadumadhya, Tanumadhya. ing kaca: 133).
I. Kula nuwun, ing Bali laras salendro botên wontên:
Bali door J. Kunst en C.J.A. Kunst, v. Wely (1925) kaca 16. Jawinipun: ing tanah Jawa laras iku ana loro, slendro lan pelog. Ing Bali slendro ora ana.
c. Panggenan ing Bomakawya, ingkang kapêthik ing nginggil, dipun wastani sêkar Salisir, punika kêlintu. Ingkang makatên punika (kalihan bab sêkar Agêng in het algemeen) nandhakakên manawi ingkang andamêl buku nut sêkar
Bomakawya wau sêkaripun Sloka, guru lagunipun botên ajêg, namung watonipun sagaris isi wolung wanda. Saminipun Sêrat Ramayana kaca 56 wiwit garis 17 dumugi kaca 60 garis 4, sarta kaca 112 wiwit garis 6 saking ngandhap dumugi 114 garis 10.
II. Sêrat Bomakawya, punika namanipun sampun amitêdahi yèn mawi sêkar. Kawya têgêsipun kidung. Namung sasumêrêpipun rêdhaksi, kajawi sêkar Tanumadhya, namanipun satunggal-tunggaling sêkar, botên dipun dèkèki.
Wondene têmbung labdhajiwa, ing pungkasaning sêkar ingkang kapêthik ing nginggil, punika namung lugu têmbung, dede namaning sêkaripun. Malah sêkar Lêbdajiwa lampah 11 punika dumados saking sêling-sêrêp. Ing Ramayana kaca 171 garis 4 wontên têmbung labdhajiwa tumrap pungkasaning pupuh, ingkang sagaris isi 11 wanda. Punika ingkang anjalari lairipun sêkar Lêbdajiwa lampah 11. Môngka ing ngriku sêkaripun Watormilimala (Kawi no. 1 taun II kaca 15, Wrêtasancaya no. 50).
Sambêtipun Kawi No. 3 kaca 78.
Sampun ikang: Sawisedetya danawalah: detya dênawa kalahmulih ta Bathara Wisnu: kondur ta Ba. Wisnumakering: kadhèrèkakedewa sangga: golonging dewamakolih: olèhrika ngamrêta,: banyu panguripan,Praptèng
kaya tibaningparwata sikara: pucuking gununglindhu tang prêtiwi: lindhu ingkang
ing gaganadeni kapawitra: dening dayaning§ Kapawitran, anggèn kula anjarwakakên kangelan. Punika
wis ayo cah kono kabeh podho ngaji sik
tanggepi wong lia apik. Sante lan kalem bae Barkelonan kalah telu. Sing main lemes dengkule linu
Sing duwe pacar bae kudu sabar arep ketemu pacare. Apamaning sing ora duwe pacar
Ya nyong cemburu, soale koe ayu
Atine wong lia sapa sing ngerti. Apamaning nek ora gelem takon. Mikir nganti buthak ya ora bakal ngerti
Saben mlebu parkiran neng gerbang ana sing moni
siji wis SMU, sing siji esih TK. *mbayangna*
tok. Neng dunia nyata langka wujude
[[Kategori:kacamatan ing Kabupatèn {{{jeneng dati2}}}]]
[[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]] Sabu Kulon iku kecamatan ing Kabupaten Kupang Propinsi Nusa Tenggara Wétan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sabu_Kulon,_Kupang&oldid=1044839"	Kategori: Kacamatan ing Nusa Tenggara WétanKabupaten KupangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 15 Maret 2016.
Pszów (Jerman Pschow) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pszów&oldid=1090874"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 14 Sèptèmber 2016.
gambar songket: gambar songket wanita palembang
kangge pitêdah dhatêng para ingkang ngudi utawi anggêguru ngèlmi sajati, mawi ngêwrat kawruh ka-Allahan katêrangakên cêtha lan gamblang, kawruh gaib lan lampah-lampah
KaimpuKaimpun (dan di tempat lain). sarta kakarang dening R. Adisupana Ing Surakarta
Tinêngêran: marga rêrês anggusthi gusti Utawi taun Walandi 1935Sengkalan: marga rêrês anggusthi gusti (1865 A.J., 1935 A.D.).
Kaêcap ing pangêcapan: Swastika, Pasar Pon, Surakarta.
Inggih punika sêrat pathokan kangge angudi babagan kadonyan, ngangge wêwaton lêrês, sae, utami, sampurna. Sêrat punika sagêd laras kalihan kawontênaning jaman kanthi botên tilar talêsing kajawèn, mila kangge golongan modhèrên utawi ingkang taksih ngangge cara kina prêlu kagungan sêrat punika. Isinipun:
2. Ngudi kadonyan sarana angèngêti ing Pangeran.
3. Ngudi kadonyan kêdah anjagi ing
Kandêlipun 65 kaca, rêgi f 0,60, mêdal ing pos tambah f 0,20, kintun arta rumiyin. Sagêd mundhut dhatêng ingkang nyêpêng administrasinipun:
S. Adipêrwata. Cindherêja M.N. Surakarta.
Inggih punika sêrat kawruh babagan kasampurnaning gêsang, kangge pitêdah dhatêng para ingkang ngudi utawi anggêguru ngèlmi sajati, mawi ngêwrat kawruh ka-Allahan katêrangakên cêtha lan gamblang, kawruh gaib lan lampah-lampah
Kaimpu sarta kakarang dening R. Adisupana Ing
BOEKHANDEL "SOEY" TIMURAN SOLO. Djoewal Menjak-wangi, Bedak, Eau de Cologne, Balsem, Kina kastoeri, Parem, Serbat, dan Djamoe-Djawa, Tiong Hoa, enz.
Bab 1. Purwa dumadining agêsang wiwit saking Adam ... 1
Bab 2. Kawontênaning gêsang ingkang têmtu linampahan ... 2
Bab 4. Tataraning agêsang ... 4
Bab 5. Ingkang dipun wastani gêsang sarta kawontênanipun ... 5
Perangan Na. Bab Paguron Kasampurnaning Gêsang
Bab 1. Pambukaning bab paguron ... 10
Bab 2. Paguron ingkang taksih kalintu ... 13
Bab 3. Wêwarah dhatêng tiyang ingkang pados ngèlmi kasampurnan ... 16
Bab 4. Titikaning guru ingkang kanggenan ngèlmi lêrês sarta ingkang pantês ginuron ... 18
Perangan Ca. Bab Ngèlmi Sajati lan Kawruh-kawruh
Bab 1. Babaranipun ngèlmi sajati ... 19
Bab 2. Kawruh ingatasing Pangeran (ka-Allahan) ... 23
Bab 3. Kawontênanipun Gusti (Pangeran) ... 26
Bab 4. Anasir lan dading Gusti sarta jerenganipun ... 28
Bab 5. Pamoring Gusti ing kawula ... 30
Bab 6. Anasir lan peranganing dading kawula ... 33
Bab 1. Wontênipun agêsang sagêd pêjah ... 37
Bab 2. Sukmaning tiyang pêjah ingkang sasar utawi ingkang angsal ukuming Allah ... 39
Bab 3. Pêjah ingkang sampurna ... 42
Bab 1. Gandhèngipun ngèlmi lan lampah ... 44
punika kenging kangge pitêdah, ancêr-ancêr, cocogan, tuladan utawi pasaksèn dhatêng para ingkang sawêg angudi pados ngèlmi kasampurnan utawi ingkang angulah ngèlmi wau. Pancènipun ingkang pantês amêdharakên babagan kawruh kasampurnan punika sanès tiyang ingkang kados sakula, limrahipun kêdah tiyang ingkang sampun sêpuh ingkang mumpuni ing ngèlmi kasampurnan. Mila inggih layak kemawon upami sêrat punika ing têmbe ingèsêman utawi tuwuh ing panacad dening para sêsêpuh ingkang marsudi ing kasampurnan, kabêkta saking kawontênaning umur kula ingkang mênggaha wanci makatên sawêg andungkap bêdhug, dados mênggahing sêsêrêpan utawi nalar tamtunipun dèrèng dumugi. Wontênipun kula kadêrêng cumanthaka lan sumêngka, punika saking gadhah raos ajak-ajak dhatêng para diwasa supados sami kasêngsêm dhatêng kawruh kasampurnan wau. Manawi tiyang kina ingkang kathah botên mrayogèkakên bilih tiyang nèm anggêguru kasampurnan, awit kajawi dèrèng wanci, inggih mindhak ngêndhokakên kêkajêngan ingkang tumrap kangge ngudi dhatêng kadonyan. Makatên punika manawi saking pamanah kula kados botên wontên awonipun upami tiyang nèm pados kawruh wau. Mênggah ing raos, kados botên badhe angêndhokakên pangancas ingkang tumuju dhatêng kadonyan, nanging malah sagêd amêwahi sampurnaning tumindak anggènipun angudi dhatêng samukawis punapa kemawon. Upami kamanah dèrèng wanci, punapa botên angèmuti umuring tiyang punika pêpindhanipun kadosdene klapa ingkang wontên ing witipun, dene punika [pu...]
[...nika] dèrèng namtokakên kaundhuh ngêntosi manawi sampun kêmadhuh, trêkadhang sawêg dados dêgan kemawon sampun kapêndhêt.
Kajawi ancas ingkang kasêbut nginggil, inggih saking sangêt kapengin kula nyumêrêpi jaman rahayuning budi, supados tinêbihan ing papa druhaka, makatên punika ingkang sagêd angombulakên drajading kamanusan wontên ing donya dumugi ing akeratipun, awit sadaya tiyang ingkang ulah ngèlmi kêdah ulah lampah, mila ing ngriki inggih ngêwrat lampah gandhèngipun kalihan ngèlmi sajati.
Wasana sapintên kathahing lêpat kula, kabêkta saking tunadungkaping raos tuwin têtêmbungan ingkang wontên salêbêting sêrat punika, manawi wontên ingkang karsa anglêrêsakên, kula cadhong asta kêkalih supados malah sagêd damêl padhanging manah lan èngêtan.
Bab 1. Purwa Dumadining Agêsang Wiwit saking Adam
Sadaya barang utawi kawontênan ingkang gumêlar wontên ing donya punika katitahakên dening Pangeran. Wontênipun katitahakên wau tamtu wontên prêlunipun. Sapunika prêlunipun punapadene gêsang kita katitahakên wontên ing ngalam donya. Prêlunipun sapisan supados bêbranahan, punika anjalari jagad rame kanthi sampurna gumêlaripun. Kaping kalih wontên prêlunipun ingkang wigatos, inggih punika bilih gêsang kita nêdya nunggil lan gêsanging Pangeran,§ nunggil sasana. kêdah sarana tumitah wontên ing ngalam donya rumiyin, awit bêbukanipun sadèrèngipun wontên punapa-punapa Pangeran sampun wontên, lajêng anitahakên Adam, Adam têgêsipun kawitan, nanging Adam wau dèrèng tumitah wontên ing ngarcapada, kasêbatakên taksih wontên ing swarga. Adam ingkang dèrèng tumitah ing ngarcapada wau tamtu dèrèng gadhah wujud, kaananipun ing ngriku taksih dados trimurti (tripurusa), trimurti punika dados wahyuning panggêsangan sadonya punika. Asalipun trimurti saking kêmpaling tigang kaanan, inggih punika saking alusaning toya, latu, angin, trimurti sanajan dados wahyuning panggêsangan, nanging asalipun inggih saking gêsanging Pangeran. Adam ingkang dèrèng maujud utawi trimurti, sumêngka kapengin§ namung kangge luwêsing cariyos kemawon. ingkang dados sêngkêraning Gusti§ wontên ing cariyos woh wit kuldi, nanging jatinipun wohing budi. inggih punika ngangkah manunggil kalihan gêsanging Pangeran, botên sagêd kalêksanan jalaran awisaning Gusti, atêgês nyulayani kalihan karsanipun, awit manawi kalampahan [kalampaha...]
[...n] ing donya botên wontên barang gêsang, satêmah Adam dinukan katurunakên dhatêng marcapada kanthi wujud. Sagêdipun dados wujud, trimurti wau kêmpal kalihan sarining bumi, mila katêlah manusa punika sakawit ingkang dipun damêl saking lêmpung. Ing ngriku karsaning Pangeran supados Adam bêbranahan run-tumurun satêrusipun. Adam ingkang sampun katingal dumugi saturunipun sadaya, manawi têtêp manêmbah lan èngêt ing Gusti, Pangeran marêngakên malih dumunung ing swarga mulya, malah sagêd manunggil lan gêsanging Pangeran. Mangsuli trimurti punika asalipun saking Pangeran, dene gêsang kita saking trimurti, dados manawi katurutakên gêsang kita punika sakawit asal saking gêsaning Pangeran, inggih punika bêbukanipun wontên ngèlmi kasampurnan ingkang badhe kagêlar wontên ing sêrat punika. Ngèlmi kasampurnan pancèn sêpuh saèstu, sadèrèngipun jagad rame, ngèlmi kasampurnan sampun wontên, inggih punika ingkang dados sarining kawruhing sadaya agami, mila kawruh kasampurnan kita botên tilar talêsaning agami, sagêd mupakat kalihan pangandikaning para pandhita, wali, nabi, Gusti Allah.
Bab 2. Kawontênaning Agêsang ingkang Tamtu Linampahan
Gêsang kita punika kasinungan kodrad iradad sêkawan prakawis. Kodrad punika kuwasaning Gusti, iradad pandamêling kawula, dados têgêsipun kodrad iradad, kuwaosing Gusti kawan prakawis wau jumbuh kalihan pandamêling kawula, karsa kuwaosing Gusti inggih saking pandamêl kita, pandamêl kita saking kuwaosing Gusti, nama têgês tinêtêpan. Dene kodrad iradad wau: 1. Kêdah nyandhang, 2. nêdha, 3. tilêm, 4. sahwad. Punika babaripun sadaya mahanani jagad sagêd rame, jalaran [ja...]
[...laran] kita gêsang kasinungan kêkajêngan ingkang watakipun mulur, liripun upami namung bêtah tilêm ingkang pancènipun sagêd saênggèn-ênggènipun, wusana kêkajênganipun ngajak tilêm sagêda tansah wontên ing griya sae, ing ngriku lajêng tuwuh pikajênganing manusa damêl griya winangun mawarni-warni, makatên sapiturutipun bab anggènipun badhe nyandhang, nêdha, sahwad. Kêkajêngan makatên punika ugêr absah inggih botên dados punapa, kawontênanipun sae kemawon. Ingkang dipun wastani tindak botên absah punika sadaya lampah ingkang awon, upaminipun: nyolong, ngrêbat, ngapusi, tumindak langkung samêsthi, sapiturutipun. Gusti Allah anitahakên kita wontên ing ngalam donya, angèngingakên kemawon suka-suka, nanging ugêr tansah èngêt sarta manêmbah ing Gusti, ngantos benjing dumugi wusananipun kaparêng nunggil wontên ing swarga mulya lan Pangeran. Tiyang supados botên lêpat kaèngêtan sarta panêmbahipun dhatêng Pangeran kêdah puruhita rumiyin kawruh ngèlmi kasampurnan.
Tiyang katitahakên wontên ing ngalam donya, punika kula upamèkakên tiyang kêkesahan ingkang ngambah margi angèl, punika manawi botên sangu arta utawi pirantos ingkang nyêkapi, saèstu badhe ngrêkaos kawontênanipun wontên ing margi. Sêmantên ugi gêsang kita, inggih kêdah sarana sangu, supados sagêd sakeca gêsangipun, ngantos dumugi ing wasana (pêjah), sampun ngantos lêpat puruging gêsangipun. Dene sangunipun ngagêsang wau: 1. kasagêdan, punika ingkang dados lantaranipun sagêd angupaboga, 2. saening kalakuan, supados cinêlakan rahayuning jiwa raga, 3. prêlu ing agêsang kêdah gadhah ngèlmi kasampurnan, supados sampun ngantos sêpuhipun winastan sêpi sêpa sarta pêjahipun [pê...]
[...jahipun] sampun ngantos pêjah sasar.
Tundha-tundhaning gêsang kita punika wontên sakawan tataran, mênggah dipun wujudana sasagêd-sagêd dipun kados kawontênanipun ringgit purwa Pandhawa gangsal kados ngandhap punika:
1. Nalika taksih lare, punika kawontênanipun kadosdene Nakula Sadewa, dene wêwatakanipun taksih rêmên ela-èlu. Nakula Sadewa punika wadad, liripun lare punika dèrèng birai, botên wantun dhatêng wanita, kabêkta dèrèng môngsa.
2. Sarêng diwasa, punika kawontênanipun kadosdene Janaka, sampun dumugi môngsa
kemawon, taksih nêtêpi kasatriyanipun, inggih punika rêmên dhatêng ulah praja. Kajawi punika
manusa ingkang nêdhêng diwasa inggih punika dumugi têngah-têngahing umur, punika sawêg majêng-majêngipun dhatêng wanita, nanging kita lêpat manawi botên andandosi prajanipun sarta botên purun ulah ngèlmi kasampurnan. Kita diwasa kêdah pados ngèlmi kasampurnan lan nyinaua ingkang dados lampah-lampahipun. Lampahing ngèlmi kasampurnan sakalangkung dening angèl lan awrat, dados manawi botên dipun sinau awit sangkaning nèm, adhakanipun inggih botên sagêd dados. Kajawi punika dèrèng namtokakên manawi agêsang punika dumugi sêpuh sawêg pêjah.
3. Sarêng sampun sêpuh, punika kawontênanipun dipun kados Wrêkudara,
tekadipun anggandhuli ing kajatèn, linampahan kanthi santosa, lêrês, kêncêng. Wiwit suda napsunipun dhatêng wanita sarta sampun botên nêngênakên dhatêng gêgayuhan praja (sampun kapêngkêr).
4. Dumugi akir sêpuh, mênggaha wanci sampun mancik lingsir kilèn, punika kawontênanipun ingkang kados Ratu Ngamarta, liripun sampun mungkur ing donya, sabar darana, narima, eklas.
Kasêbat ing nginggil wau sadaya, dadosa paugêran kita, têrangipun kados ngandhap punika.
Tiyang nèm kêdah ngudi kadonyan, nanging inggih kêdah kawruh kasampurnan lan nyinau lampahipun.
Tiyang sêpuh sagêda sampun rampung anggènipun ngudi kadonyan, sanajan dèrèng katutugan kêdah sawatawis kèndêl, ingkang prêlu kêdah ngêncêngi lampah ingkang tumuju dhatêng kasampurnan.
Tiyang ingkang sampun sêpuh sangêt, kêdah sampun mungkur ing kadonyan.
Sapunika manawi tiyang ngudi praja, môngka ing têmbe tilar kapandhitan punika lêpat.
Tiyang ulah kapandhitan, môngka dèrèng ngênggèni sampurnaning kaprajan, punika inggih lêpat.
Tiyang nèm ingkang sumêngka ngangge tataran ingkang pungkasan, punika inggih lêpat prajanipun, wujudipun kadosdene gêsanging para majênun. Makatên punika kangge tiyang nèm manawi botên kalêrêsan sagêd ngewahakên utawi anggingsirakên èngêtan.
Bab 5. Ingkang Dipun Wastani Gêsang sarta Kawontênanipun
Gêsang punika tanpa wujud, katingalipun bilih gêsang punika wontên,
ingkang dados tôndha lan têngêranipun sabab anggadhahi abngal inggih punika pakarti utawi pandamêl. Wontênipun barang gêsang sagêd mobah mosik utawi tumindak sagêd punapa-punapa, punika saking pandamêling gêsang, nanging gêsang botên nyambut damêl, awit sadaya pandamêlan sampun kapasrahakên dhatêng satunggal-satunggaling pirantos, kados ta: wontênipun sagêd ningali, anggônda, amirêngakên, angraos, punika sampun kapasrahakên dening pôncadriya. Wontênipun sagêd mikir, ngangên-angên, nyipta sapiturutipun, punika budi ingkang anindakakên, dunungipun wontên ing utêg, makatên sapiturutipun ngagêsang sagêd sampurna pakartinipun sadaya. Rèhning sadaya pirantos ingkang dumunung wontên ing raga punika dados karerehaning gêsang, kasêbatakên kawula, ingkang dados gustinipun gêsang. Gêsang kajawi botên nyambut damêl, inggih botên ewah gingsir, botên kenging sakit lan pêjah. Ingkang kenging sakit pêjah ewah gingsir punika raga lan pirantosipun wau. Dados upami tiyang sakit, susah, edan, punika ingkang nandhang raganipun, dene gêsangipun botên
katingal). Raga kenging sangsara, gêsang mulya. Raga apês utawi pêjah, gêsang langgêng. Gêsang ingkang wontên kita punika sarana nyawa. Ingkang dados tangsuling nyawa napas, manawi napas wau kèndêl têrus raganipun pêjah, gêsangipun oncat saking raga, dados gêsang ingkang tanpa nyawa, ing ngriku gêsang wau sampurna punapa botên, punika gumantung lampahing raganipun ingkang wadhag lan alus duk nalika gêsang wontên ing donya, inggih punika ingkang andadosakên tiyang ngudi kasampurnan kêdah sarana lampah, awit sagêdipun sampurna gêsangipun wau, sajatosipun raga ingkang nêtêpakên. Kosokwangsulipun wontênipun [wontê...]
[...nipun] sagêd gadhah raga, punika gêsang ingkang nêtêpakên, mila raga lan gêsang punika sami têtêp-tinêtêpan. Sapunika tiyang pêjah ingkang gêsangipun botên sagêd sampurna, ing ngriku gêsang lajêng andadosakên raga malih, inggih punika wontênipun kawruh tumimbal lair utawi nyakramanggilingan. Dene gêsang ingkang sagêd sampurna punika sampun botên tumimbal lair malih ing donya, nanging gêsang wau manunggil lan gêsanging Pangeran, lêstantun dados maligining gêsang ingkang tanpa nyawa.
Gêsang ingkang anglimputi raga punika anggêsangi pirantosing raga sadaya, inggih punika kawontênanipun kita sagêd gêsang, nanging gêsang wau taksih ginêsangan, dene ingkang anggêsangi inggih punika gêsang ingkang sajati, sajatining gêsang inggih punika gêsang ingkang sampun sagêd sampurna. Gêsang ingkang sampun oncat saking raga, punika dados maligining gêsang, têgêsipun gêsang ingkang botên kawoworan utawi kêmpal kalihan pirantosing raga, sêmantên wau manawi sagêd sampurna. Dene manawi botên sagêd sampurna, sagêd ugi botên tumimbal lair malih sarana badan wadhag, nanging gêsang ngangge badan alus. Gêsang ingkang abadan alus punika, kados ta: jin, setan, dhanyang, pêri, prayangan. Ing wingking badhe katêrangakên bab gêsang sampurna, gêsang lair lan ingkang dhatêng badan alus.§ wontên ing Sêrat Pandom Pralaya sambêtipun punika.
Gêsang ingkang sampun mêngkêr saking donya punika tilaranipun namung turas kalihan asma. Turas punika dunungipun turun, asma dumunung ing pocapan. Tilar pocapan makatên sampun ngantos pocapan ingkang awon, awit punika nandhakakên gêsangipun wontên ing donya lan akerat botên sae lêlampahanipun. Tilar bôndha lan kapintêran punika wosipun inggih namung dados pocapan kemawon. Bab tilar
turas lan asma punika sajatosipun botên maedahi tumrap gêsangipun ingkang sampun ngancik jamaning akerat, nanging sanajan botên maedahi, kita sasagêd-sagêd angudia sagêdipun gadhah turun lan sagêda panjang punapadene angaraha têtêping saening asma supados sagêd sampurna ing donya lan ing akerat.
Punapa ingkang dados tandhanipun tiyang pêjah ingkang gêsangipun sagêd sampurna, awit kawontênaning pêjah botên kenging dipun nyatakakên. Ingkang dados tandhanipun namung saking gêlaring kaanan nalika gêsang wontên ing donya, awit saking sampun lêrês lampah lan ngèlminipun. Punapa ingkang dados pasêksènipun pêjah ingkang gêsangipun botên sagêd sampurna dene lajêng tumimbal lair utawi lajêng dados badan alus. Pêjah ingkang tumimbal lair lan pêjah ingkang lajêng dados badan alus, punika pancèn botên sagêd dipun nyatakakên dening manusa ingkang taksih gêsang. Wontênipun sagêd pinanggih dados kawruh lan ngèlmi, punika bêbukanipun saking manusa ingkang sangêt tinarimah utawi rinakêt dening Pangeran. Manusa wau pinaringan ilham rinilan dening Kang Maha Sukci amêdharakên kawruh utawi ngèlmi. Tiyang ingkang sagêd makatên punika rumiyin kados ta Radèn Ngabèi Rônggawarsita pujôngga ing nagari Surakarta. Para pandhita ingkang linangkung, wali, nabi, punika inggih sagêd tampi karsaning Kang Murbèng Gêsang bab ngèlmi-ngèlmi. Kawruh lan ngèlmi kang winêdharakên dening manusa ingkang tinarimah wau, ing lair katingal saking pandamêl utawi krêkatipun piyambak, nanging mênggahing kabatosan, sajatosipun pandamêl sarta krêkat nalika pados kawruh lan ngèlmi (manêgês) punika saking abngal utawi karsaning Pangeran. Rèhning makatên punika, ingkang sagêd mangrêtos namung manusa ingkang tinarimah wau sanèsipun tiyang (tiyang ingkang limrah) botên sagêd sumêrêp, ing ngriku namung dados kawruh kaprêcayan ngantos dumugi
sapunika, ewadene sanajan dados kawruh kaprêcayan, manawi dipun padosi kalihan nalar kangge pasaksèn inggih sagêd cocog, jerenganipun makatên: sampun pinanggih ing kanyataan, bilih sadaya kawontênan punika mèh sadaya mubêng utawi nyakramanggilingan. Jagad mubêng saisinipun, kawontênanipun manawi mêntas wontên nginggil lajêng dados wontên ngandhap manawi sampun wontên ngandhap lajêng wontên nginggil malih. Alam donya punika dados tata lairipun alam akerat,§ mila dipun wastani lairipun, awit kawontênaning alam akerat dunungipun inggih wontên alam donya, bedanipun kasêbat jagad walikan kalihan kawontênaning donya, donya minôngka wadhag, akerat minôngka alusanipun. manawi sagêd mangrêtos utawi nyumêrêpi lairipun, tamtu sagêd mêstani kabatosanipun, inggih punika alam akerat. Gumêlar kawontênaning
Rèhning sampun têrang sadaya kawontênan punika mubêng, dados bab pêjah inggih wangsul dhatêng alam donya malih tumimbal lair, makatên salaminipun. Ewasamantên gêsanging manusa sagêd ngarah supados sampun nyakramanggilingan utawi tumimbal lair, inggih punika manawi gêsanging manusa wau ngarah sagêdipun sampurna. Dene pangarah wau pêpindhanipun makatên: kawontênaning tumimbal lair utawi kawontênaning donya akerat punika kadosdene rodha ingkang mubêng sêsêr, gêsanging manusa lan sadaya titah punika pindhanipun rujining rodha, punika tamtu wungsal-wangsul dhawah ngandhap lan nginggil, inggih punika gêsanging titah ingkang tansah tumimbal lair. Sapunika sagêdipun dumunung wontên ing rodha sampun ngantos tumut mubêng mangandhap manginggil kêdah dumunung wontên ing indhên utawi as. Indhên utawi as punika sampun kagalih indhên ingkang taksih katingal mubêng, nanging anyiptaa [a...]
[...nyiptaa] têngah-têngahing indhên punika wontên titik ingkang lêmbat sangêt, titik ingkang lêmbat sangêt taksih gadhah têngah malih ngantos botên katingal, titik ingkang botên katingal sajatosipun taksih gadhah têngah malih makatên sapiturutipun. Punapa punika kenging winastan mubêng ingkang lajêng dhawah ngandhap lan nginggil. Makatên mênggahing nalar, manawi nalar dèrèng sagêd marêmakên inggih kêdah pitados kemawon dhatêng kawruh ingkang sakawit, ewadene manawi mêksa kamokalakên inggih sumôngga karsa, anggèn-anggèn wontên ing sariranipun piyambak-piyambak. Sapunika ngrêmbag ingkang dados pasaksènipun tiyang pêjah ingkang sagêd manukma dhatêng bangsaning badan alus. Sampun kêrêp kemawon tiyang ingkang nyipati tiyang pêjah ingkang saking patrap mursal lajêng kubur utawi tilasipun wontên mêmêdi ingkang kadadosanipun saking ingkang pêjah, gandarwo purun ngrêmêni tiyang èstri, awit gandarwo wau nalika taksih dados tiyang rêmên lampah bandrèk jina. Bangsaning dhanyang kenging dipun takèni tiyang ingkang mangrêtos, ngakên bilih saking kadadosaning manusa. Tiyang pêjah kalap ingkang sagêd gêsang malih§ nama dèrèng pêjah ingkang saèstu dipun wastani pêjah ingkang botên saking krana Allah. sagêd nyariyosakên nalika wontên jaman kaalusan, malah nyariyosakên rencangipun punapa ingkang sampun pêjah rumiyin
kridha, punika sanès pakartinipun tiyang ngupadi kawruh, nanging pakartinipun tiyang ulah ngèlmi, awit yèn ta botên makatêna, saèstu sampun tanpa wilangan cacahing tiyang Jawi ingkang ngambah
kawicaksanan. Sampun pintên atus taun sumêbaring agami Islam ing tanah kita ngriki, ancasing agami wau botên sanès badhe anjunjung drajad kita sagêda ngancik jagading kawicaksanan. Nanging kauningana, salêbêtipun kita wontên jaman madya, inggih punika ing ngalam donya, saèstu langkung gawat lampah kita sagêdipun anjog kumpuling kawula Gusti (sampurna). Sakawit kita kêdah anggadhahi panganggêp ingkang lêrês dhatêng ingkang dipun wastani Pangeran. Pangeran punika punapa, lan kadospundi kawontênanipun, makatên punika anjalari tuwuhing kawruh lan ngèlmi bab ka-Allahan. Sasampunipun makatên, punapa ingkang dados kuwajiban kita dhatêng Pangeran wau, rèhning kita botên sagêd oncat saking purba wasesaning Pangeran lan kadospundi patrapipun sagêdipun kita katarimah ing Gusti ing benjing sagêdipun nunggil sasana, makatên punika anjalari wontênipun lampah. Kalih bab punika kangge tiyang ingkang ngudi kasampurnan ing dêlahan kêdah mangrêtos lan anindakakên.
Kasêbat nginggil kawruh punika sajatosipun sanès ngèlmi, awit kawruh makatên amung andharan kangge anêrangakên ngèlmi. Kathah tiyang utawi golongan ingkang kalèntu sêrap, kawruh-kawruhipun sampun kaanggêp dados ngèlmi, awit saking têmbung ngèlmu anggènipun nêgêsi dados panêmu, mila botên purun ngawontênakên ngèlmu, ingkang wontên namung panêmu utawi kawruh. Môngka ngèlmu punika wontên piyambak sanès kawruh. Bedaning kawruh lan ngèlmi, manawi kawruh saking pandamêl utawi pamanggihing manusa, sarêng ngèlmi saking paring utawi pangandika(ngèlmi)ning Pangeran dhatêng manusa. Ingkang sagêd tampi ngèlminipun Pangeran punika kados ta Kangjêng Nabi Mukhamad. Ngèlmi ingkang sanès saking pêparingipun Pangeran inggih wontên, inggih punika ngèlmi ingkang saking pandamêling manusa, nanging punika naminipun ngèlmi karang, têgêsipun ngèlmi ingkang saking kêkaranganipun manusa, nanging [na...]
[...nging] kêdah manusa ingkang tinarimah, manawi dèrèng tinarimah botên sagêd dados, saya malih manawi katularakên. Ing kitab-kitab Kuran kathah pinanggih ngèlmi-ngèlmi ingkang kangge umat Islam, sadaya punika sajatosipun inggih karang, karanganipun Kangjêng Nabi Mukhamad. Ngèlmi ingkang saking pangandikanipun Pangeran punika namanipun ngèlmi gaib utawi ngèlmi sajati. Tungguling ngèlmi sadonya punika ngèlmi sajati. Wiji wontênipun ngèlmi karang, gaib, kak, kodrad, sêsorogan punika pêndhêtan saking ngèlmi sajati, nanging atas saking karsaning Pangeran. Sapunika ingkang dipun wastani pangandikaning Pangeran punika kadospundi kawontênanipun, awit ing salaminipun dèrèng nate wontên manusa dipun panggihi dening Pangeran. Manusa sagêd tampi pangandikaning Pangeran tumrap ngèlmi sajati, punika botên saking dipun panggihi utawi mirêngakên suwantên, nanging saking cipta sasmita ingkang karaos ing dalêm rahsa ingkang kalayan botên dipun arah, punika manawi mangandhapipun dipun wastani prêntuling cipta, nanging punika taksih sagêd malèsèt utawi goroh.
Sapunika ngrêmbag bab paguroning ngèlmi kasampurnan, punika ingkang kaudi wosipun dhatêng ngèlmi sajati, dene paugêranipun wontên tigang prakawis, inggih punika: 1. ngudi kawruh ka-Allahan, 2. ngudi bab kawontênaning pêjah sampurna, 3. ngudi lampah gandhèngipun lan ngèlmi sajati. Tigang bab punika kêdah kacakup, manawi wontên salah satunggal kemawon ingkang botên sagêd sampurna, tamtu badhe lêpat pangancasipun tumrap murid lan gurunipun ingkang kirang sampurna wau. Awit kathah kemawon paguroning ngèlmi kasampurnan ingkang namung ngêndêlakên katarimahing ngèlminipun, bab lampah botên kaparsudi ingkang saèstu, makatên punika kadospundi sagêdipun dumugi pangancasing ngèlminipun. Wontên malih sawênèhing tiyang utawi golongan ingkang namung ngêndêl-êndêlakên lampah
utawi panêmbah, makatên punika inggih kadospundi sagêdipun dumugi, awit sadaya lampah kêdah sarana pangancas (ngèlmi).
Pinanggihipun sapunika, ngèlmi sajati punika wontên warni-warni, môngka sabên guru amêjang panganggêpipun inggih punika ingkang nama ngèlmi sajati. Guru sami gadhah gêgêbêngan piyambak-piyambak lan sami angêkahi bilih punika ingkang sajati, punika inggih wontên èmpêripun, jalaran ingkang karêmbag punika kaanan jati, namung bab lêrêsing gêgêbêngan wau dèrèng kantênan. Dene ingkang dados tandhaning lêrês kêdah cocog kalihan pasêksèn utawi nalar ingkang absah.
Kabêkta saking kawruh utawi ngèlmi kita Jawi ingkang mawarni-warni wau, anjalari kawruh kita dipun anggêp dening sawênèhing golongan, anggènipun mastani ngèlmi alus-alus, klênik, tekad ingkang sasar lan rupi-rupi malih. Makatên punika pancèn inggih têmên, ngèlminipun tiyang Jawi punika pating tlêning. Wontênipun pating tlêning wau saking pandamêlipun tiyang ingkang cupêt ing kawruh mênggahing ngèlmi kasampurnan. Kajawi kawruh kita angsal cacadan kados ing nginggil, inggih anjalari angèling pangudi kita dhatêng ngèlmi ingkang sajati.
Ing ngajêng sampun kasêbat bilih tiyang ngrêmbag kawruh ka-Allahan lan kawruh kasampurnaning pêjah punika sakalangkung dening wêrit, awis-awis tiyang utawi guru ingkang sagêd sampurna mêstani dhatêng bab punika.
Rêmbag bab ka-Allahan, punika guru rupi-rupi anggènipun mêstani lan nêrangakên, kados ta:
1. Namung saking pasêmon supados dipun padosi piyambak dening murid ingkang takèn, upaminipun dilah dipun pêjahi, kacu dipun kalèbètakên [kalèbèta...]
[...kên] sasaminipun. Makatên punika saèstu damêl judhêging tiyang ingkang puruhita.
2. Dununging Gusti Allah wontên ingkang mêstani kados ta: wontên ing jantung, utêg, manah, ayang-ayangan ingkang wontên salêbêting mripat sapanunggilanipun. Tiyang gadhah panganggêp makatên wau sagêd mahanani mangeran dhatêng dhiri. Môngka sadaya peranganing dhiri (badan), sanajan dumugi perangan ingkang alus pisan, punika sanès sajatining Pangeran.
3. Wontên ingkang nyuraos saking têmbung ingsun, awit ngèlmi kasampurnan pancèn nyêbatakên bilih Gusti Allah punika dumunung ing ingsun. Rapal saha dad inggih mêngku suraos ingsun, ingkang maknanipun Jawi kirang langkung makatên: sajatine ora ana Pangeran anging ingsun, Mukhamad iku utusan ingsun, dene rasul rahsaningsun. Ingkang makatên wau anjalari kathah guru ingkang kalèntu sêrap, sami anggêgêgi panganggêpipun piyambak-piyambak, pangraosipun inggih punika (ingkang kasbat bab 2 perangan Na) ingkang dipun wastani ingsun (Gusti Allah). Tiyang ingkang gadhah panganggêp makatên punika dipun wastani kumingsun, têgêsipun sanès ingsun dipun ingsun-ingsunakên.
4. Wontên ingkang mêstani bilih Gusti Allah punika wujudipun kêmbar kalihan rupinipun piyambak. Wontên ingkang nganggêp malih inggih wujud kêmbar namung wontên bedanipun, ing ngriku cahyanipun wêning sangêt sarta dumunung wontên salêbêting buwêngan ingkang rêsik tur bêning. Panganggêp makatên punika inggih lêpat.
5. Wontên ingkang mastani dunungipun Gusti Allah punika wontên ing swarga, dene swarga prênahipun wontên nginggil utawi jamaning akerat, ing benjing manawi tiyang pêjah sagêd tinarimah badhe sumêrêp wujudipun Gusti Kang Maha Sukci. Tiyang mêstani makatên punika ngawur, trêkadhang saking gêthok tular
6. Wontên ingkang sampun mêncit kawruhipun, gêsangipun piyambak utawi gêsang kita (titah) punika kaanggêp Pangeran ingkang sajati. Makatên punika inggih dèrèng dumugi, dêstun sawêg dumugi kikising kawula Gusti. Manawi Pangeran punika gêsang kita mangke rak lajêng sami kemawon kalihan tiyang ingkang manêmbah ing asma, bontosipun namung dumugi gêsang-gêsèng kemawon.
Sapunika rêmbag bab kawontênaning pêjah, kados ta:
1. Benjing dumunung wontên ing wêwayangan bundêr ingkang wontên salêbêting mripat, sagêdipun katingal wêwayangan wau manawi mripat kapidih.
2. Benjing dumunung wontên ing bolongan ingkang pindha sêkar kacubung ingkang mawi sorot kocor-kocor kadya kartika byor.
3. Ing benjing minggah suwarga ingkang èdipèninipun ing donya ngriki botên wontên ingkang ngungkuli.
5. Angancêr-ancêri ing benjing manawi sampun wontên cahya upaminipun pêthak utawi manawi sampun wontên janma kêkasihing Pangeran, upaminipun Kangjêng Nabi Mukhamad utawi Kangjêng Nabi Ngisa, punika kinèn anumuti kemawon. Wontên malih piwêling, ing benjing manawi dèrèng dipun dhatêngi tiyang ingkang rupinipun kêmbar kados wujudipun piyambak, sampun ngantos gadhah sêdya punapa-punapa, awit tiyang ingkang nyami rupi wau ingkang badhe anêdahakên jaman karamatollah.
6. Wontên ingkang pêjah angraga sukma utawi pêjah ingkang raganipun kabêkta musna.
Warni-warnining pitêdah kados ingkang kasêbat nginggil taksih kathah tunggilipun malih, makatên wau dadosa pangemut-emut dening para ingkang pados [pa...]
[...dos] ngèlmi sajati, manawi wontên guru ingkang ngakên sagêd nêdahakên wujudipun Ingkang Maha Sukci punapadene mujudakên panggenanipun ing benjing, punika prayogi sampun dipun gêga kemawon.
Bab 3. Wêwarah dhatêng Tiyang ingkang Pados Ngèlmi Kasampurnan
Tiyang pados ngèlmi kasampurnan utawi badhe ngawruhi kawontênan bab pêjah punika sampun samêsthinipun lan wajib, awit tiyang gêsang tamtu badhe anglampahi. Manawi bab punika botên dipun budi lan dipun èngêti, ing benjing sagêd andadosakên kawontênan ingkang botên kalêrêsan. Sintên tiyang ingkang gadhah raos utawi wiraosan: êmbuh burine ing besuk, ngantos babar pisan botên dipun prêduli, makatên punika nama tiyang ingkang supe utawi nyupèkakên gêsangipun. Wontênipun tiyang sami botên mrêduli dhatêng bab punika saking kêtarik kawontênan warni-warni, kados ta: 1. sabab katungkul kasêngsêm ing kadonyan, 2. anggorohakên kawruh-kawruh kasampurnan, 3. rumaos angèl pangudinipun.
Tiyang anggayuh kasampurnan punika nyata angèl, wiwit pados dumugi sasampunipun angsal sarwa angèl kemawon. Angèlipun tiyang pados ngèlmi kasampurnan, punika dèrèng namtokakên angsal margi gampil sagêdipun angsal ngèlmi ingkang lêrês. Tiyang angsal ngèlmi kasampurnan ingkang dèrèng lêrês, punika nama tiyang kojur, jalaran ing benjing badhe anasarakên gêsangipun piyambak. Wontên tiyang ingkang kapetang lantip sagêd mangrêtos dhatêng kawruh ingkang taksih lêpat, ngantos dipun rencangi maguru marambah-rambah tansah dèrèng angsal ngèlmi ingkang lêrês saèstu, makatên [ma...]
[...katên] wau trêkadhang dipun rencangi nêlas-nêlasakên barang darbèkipun kangge ngawontênakên ragad. Sêmantên angèlipun tiyang pados ngèlmi, ewasêmantên inggih wontên ingkang angsalipun kanthi gampil kemawon, makatên punika dumunung ing tiyang ingkang sampun kawahyon, sapunika tiyang sasampunipun angsal ngèlmi kasampurnan, punika saya angèl, inggih punika angèl lampahipun, bêbasan sèwu namung satunggal ingkang sagêd dados, awit lampahipun wau kêdah santosa sarta dèrèng cêkap manawi namung ngangge lampah sae kemawon, nanging kêdah prayitna sanajan wujudipun sae, manawi botên lêrês inggih dèrèng sagêd dumugi, ing wingking§ wontên ing Sêrat Pandom Pralaya. badhe katêrangakên.
Pawitanipun tiyang pados ngèlmi kasampurnan punika kêdah:
1. Sangu kalantipan, supados sumêrêp lêrês lêpating kawruh ingkang katampi. Kajawi punika sanajan sampun angsal ngèlmi ingkang lêrês, manawi botên lantip, sagêd anjalari lêpat pangancasipun dhatêng kasampurnan.
2. Kêdah sangu saening kalakuan, supados cêlak ing kawahyonipun, awit tiyang ingkang wêwatakanipun botên burus punika tiyang ingkang badhe angandhapi ngèlmi inggih ngah (kogêl), awit guru angandhapakên ngèlmi sajati punika inggih wontên wêwatonipun, kados ta: 1. botên kenging dhatêng tiyang ingkang badhe ambalilu, cubluk, sêsakan, tiyang ingkang pakulinanipun sapele lan rèmèh sasaminipun. 2. Dhatêng tiyang ingkang botên sae wêwatakanipun, upaminipun tiyang lèrwèh botên sagêd anyimpên wados, gumêdhe, ladak, mamak, andêlarung, ambêlasar, botên gadhah dugi prayogi sapiturutipun. Wêwaton pamilihing guru dhatêng murid punika kathah lan warni-warni, nanging ing ngriki ingkang prêlu katêrangakên namung kalih warni wau, kados para guru botên [bo...]
[...tên] badhe kêkilapan piyambak.
Sawênèh wontên rekadayaning guru ingkang dipun suwuni barkah ngèlmi, môngka tiyang ingkang nyuwun wau kalêbêt tiyang ingkang kados kasêbat nginggil, guru wau supados botên mangsulakên kajênging tiyang ingkang mêmpêng, kangge angecani manah, guru wau lajêng purun mêjang, nanging ingkang kawêjangakên sanès ngèlmi ingkang sajati saèstu, manawi botên kaplèncèngakên inggih mawi ngèlmi sêdullan kados ingkang kasêbat bab 2 perangan Na. Kala suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita inggih kêrêp anindakakên makatên, wontênipun makatên pancèn dipun jarag, panjênênganipun botên kirang waspada dhatêng watak antêp saha kalakuanipun badhe murid, awit tiyang badhe nètèsakên ngèlmi ingkang sajati saèstu, punika kêdah mawang tiyangipun, tiyang ingkang badhe kawucal punika upaminipun siti wontên ingkang wadhas utawi loh, manawi pasitèn wadhas kasêbarana wiji sae inggih tanpa damêl. Amijèkakên ngèlmi mawi mawang tiyang punika prêlu, awit manawi lèrwèh punika prêsasat angasorakên dhatêng kaluhuraning dad. Ngèlmi sajati pancèn dados kêkêraning Pangeran, botên kenging kangge mirah utawi dolanan, kocap makatên punika badhe wontên sêsikunipun, para nabi wali dèrèng wontên ingkang karsa anglairakên mirah, kabêkta saking ajrih bêbênduning Pangeran amiyak kêkêraning dad.
Bab 4. Titikaning Guru ingkang Kanggenan Ngèlmi Lêrês sarta ingkang Pantês Ginuron
Tiyang pados ngèlmi kasampurnan punika sampun ngantos pados guru anggêr guru kemawon, awit guru punika kawruhipun kathah kados ingkang kasêbat ing bab 2 perangan Na. Trêkadhang tiyang maguru mawi ngêdalakên ragad kathah tur warni-warni ingkang tundonipuntundhonipun (dan di tempat lain). namung kangge pokil utawi [u...]
[...tawi] ragad tanpa paedah.
Tiyang pados guru prayogi amiliha sasagêd-sagêd manawi angsal guru ingkang kawontênanipun kados ngandhap punika:
2. Tiyang ingkang sampun sêpuh ingkang sampun mungkur utawi nipisakên kadonyan, sukur angsal tiyang ingkang madhêp ing Pangeran sarta sampun sumendhe ing takdir tumrap badanipun piyambak.
3. Ingkang sukci, liripun têmên botên purun goroh, botên purun anglampahi awon.
4. Sêpên hawa nabsu, liripun sampun angêngirangi samukawis, botên gadhah kamelikan, pakarêman, botên rêmên pamèr lan ngajèkakên badan.
6. Sugih cariyos kanthi titis lan têtês, inggih punika cocog kalihan kawontênanipun, botên ngirangi lan mêwahi.
7. Botên gumunan, was sumêlangan, gêtunan, kagètan, kawontênanipun ingkang ajêg jêjêg sarta awas emut.
Manawi sagêd angsal guru kados ingkang kasêbut nginggil punika, bokmanawi sapisan kemawon sampun angrampungi.§ wawênanging tiyang ingkang madêg guru badhe kasêbat wontên ing sêrat Pandom Pralaya.
Perangan Ca. Ngèlmi Sajati lan Kawruh-kawruh
Ngèlmi sajati punika punapa lan paedahipun kadospundi.
Ngèlmi sajati punika ngèlmi ingkang nêdahakên kaanan sajati, mila dipun wastani ngèlmi sajati. Kaanan sajati punika kaanan ingkang botên goroh, kaanan ingkang botên goroh punika kaanan ingkang langgêng botên ewah gingsir, botên risak, botên ical salami-laminipun, dene kaanan sajati inggih punika kaananing Pangeran sanès kaananing manusa. Kaananing manusa lan titah sadaya punika kaanan ingkang goroh, sabab wontênipun namung sawatawis môngsa kemawon, liripun sagêd ical inggih punika pêjah, kenging risak kenging ewah gingsir. Kaanan sajati punika dados
titah punika gambaran utawi wêwayangan, dene ingkang dipun gambar utawi ingkang gadhah wêwayangan inggih punika kaanan sajati. Alam akerat inggih punika kaanan sajati punika sami kemawon kalihan kaanan donya inggih punika ingkang goroh, pindhanipun kadosdene wêwayangan ingkang wontên salêbêting pangilon kalihan ingkang ngilo, saèstu sami kemawon, namung kaot wêwayangan ingkang wontên salêbêting pangilon punika botên têmên wontênipun, nanging manawi ingkang ngilo têmên kanyataanipun. Rèhning alam donya lan alam akerat sami, mila botên prêlu nakèkakên alam akerat, sok ugêra alam donya sampun kasumêrêpan sampun cêkap. Ingkang makatên wau kita saèstu sampun nyumêrêpi kawontênaning akerat, namung kaot dèrèng sagêd nyatakakên lan ngraosakên, awit taksih gêsang wontên ing donya, nanging sampun kenging winastan: wêruh marang sajatining kira, têgêsipun kintên ingkang tamtu lêrês.
Ngèlmi sajati beda kalihan ngèlmi ingkang sanès sajati. Ngèlmi ingkang sanès sajati punika japa môntra utawi donga, ingkang kanggenipun namung
wontên ing donya kemawon. Nanging manawi ngèlmi sajati, punika sanès japa môntra utawi puji donga sarta paedahipun kangge:
2. Supados gadhah panganggêp ingkang lêrês mênggahing kawruh ka-Allahan.
3. Nyumêrêpi kawruh bab pêjah ingkang sampurna lan ingkang sasar.
4. Kangge angancas utawi angracut sukma sagêdipun dados sampurna.
5. Kangge nyumêrêpi wontênipun tindak awon kêdah dipun sirik, tindak sae kêdah dipun angge, amargi mênggahing wulang wuruk punika manawi namung kèndêl wontên ing ucap-ucapan kemawon, punika angèl sagêdipun dipun gêga kanthi marêmakên manah, saya manawi ingkang mulang muruk punika botên sagêd anglampahi piyambak, punika saya dipun sapèlèkakên. Beda kalihan tiyang ingkang sampun kanggenan ngèlmi sajati, saèstu sagêd sae saking kajêngipun piyambak, jalaran sampun mangrêtos ing wêwatonan ingkang botên kenging katrajang.
Ngèlmi sajati ugi kawastanan ngèlmi rasa utawi rahsa sajati, mila dipun wastani ngèlmi rasa awit pangraos ingkang ngraosakên. Rèhning pangraos, mila inggih sanès japa môntra utawi puji donga. Raos makatên botên sagêd bilih katampèkakên dhatêng sanès tiyang, sagêdipun kêdah sarana têtêmbungan utawi wêwêjangan. Rèhning dados wêjangan, mila lajêng dipun namakakên ngèlmi. Manawi tiyang sampun kadunungan pangraos sajati utawi ngèlmi sajati, punika benjing manawi sampun wancinipun kapundhut dhatêng jaman kalanggêngan, prêlu kangge ngancas sagêdipun dumugi ing kasampurnan. Tiyang ngancas kasampurnan punika manawi sampun gumolong, ringkêsipun lajêng dados, lêng, inggih lêng wau ingkang binasakakên ginulung bundêr kantun samrica binubut. Tiyang badhe pêjah punika wontênipun namung kantun cipta ingkang ringkês, mila manawi mawi angrapalakên japamôntra [japa...]
[...môntra] utawi donga, sampun malih panjang, trêkawangtrêkadhang. cêlak-cêlakan kemawon sampun supe. Mila inggih dadosa pangèngêt-èngêt tumrap ingkang sawêg ngudi ngèlmi, manawi wontên guru ingkang nyugatani rapalan ingkang panjang utawi kathah-kathah kados sêkar ingkang rinonce, prayogi sampun age-age.
Ngèlmi sajati punika wontênipun sampun kina-makina, wiwit kala jamanipun para wali lan nabi-nabi. Nabi wali wau sami kagungan pusaka gêgêbêngan ngèlmi sajati, namung pangawikan lan wiraosipun beda-beda, nanging mênggahing wos, ancas utawi lêngipun sami kemawon. Para wali wawêjanganipun inggih beda-beda, nanging inggih sami nunggil tekad. Kala jamanipun Kangjêng Sultan Agung, ngèlmining para wali wolu kaimpu katata dados satunggal, lajêng wujud dados wêjangan satunggal, nanging saking kathahing para sagêd, ngèlmi wau lajêng kababar malih dados warni-warni. Sarêng dumugi jamanipun Radèn Ngabèi
nabi mandhapipun dhatêng para pandhita. Wontênipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau kagungan karsa ingkang makatên inggih atas saking karsaning Kang Murbèng Gêsang, rinilan lan pinaringan ilham. Mila mênggahing tiyang ingkang sawêg angudi ngèlmi anganggea waton kawan prakawis, kados ngandhap punika:
1. Nocogi kalihan pangandikaning Pangeran, punika
4. Nocogi kalihan pangandikaning para pandhita, punika nama mupakat lan kiyas.
Sadaya punika wau sami ambuka kêkêraning dad sadaya. Mila manawi wontên ngèlmi ingkang botên mupakat kalihan kawan prakawis wau sampun ngantos kasêsa dipun angge, prayogi kaabsahna utawi kasarasèhna, sanajan kalihan tiyang ingkang botên tunggil ngèlmi botên dados punapa, ugêr sampun ngantos kêncêng-kinêncêngan pados mênanging kawruhipun, mangke dangu-dangu mindhak dados garêjêgan, nanging kasêdyakna tiyang musawaratan punika kangge madosi punapa kawruhipun wau sampun lêrês saèstu punapa taksih lêpat. Manawi lêpat prayogi budidaya malih, dene manawi sampun lêrês ing ngriku kêdah wiwit kèndêl sampun rêmên bantah utawi sêsualan, mindhak kabarabean ing wêkasan kecalan, kajawi ta manawi wontên ingkang ambêtahakên.
Bab 2. Kawruh Ingatasing Pangeran (Ka-Allahan)
Sintên ingkang kita pangerani. Gusti Allah. Kita botên kenging mangeran sanèsipun Gusti Allah. Kados ta: kita botên kenging mangeran dhatêng badanipun piyambak, tawang-towang punapadene papan tulis, suwantên utawi ujar lan kawruh.
Botên kenging mangeran ing ora, guru ratu utawi nabi wali, botên kenging mangeran ing pôncadriya utawi angên-angên.
Têmbung mangeran punika atêgês namung ngêmungakên barang warni satunggal ingkang dipun têngênakên utawi ingkang dipun lêbêtakên manah, upaminipun: mangeran dhatêng donya, punika têgêsipun ing ngriku pangèsthi ingkang kalêbêt ing manah kajawi namung dhatêng bab donya (kadonyan), tiyang wau sanajan [sa...]
[...najan] gadhah panganggêp Gusti Allah punika wontên, ewadene taksih kawon kalihan anggènipun mrêlokakên dhatêng bab kadonyan.
Gusti Allah punika ingkang wajib kita pangerani piyambak lan wajib kita sêmbah. Kawontênanipun tiyang manêmbah ing Pangeran punika wontên warni kalih:
1. Tiyang nindakakên manêmbah, nanging dèrèng mangrêtos makna utawi kawontênaning ingkang sinêmbah, punika dipun wastani nêmbah ing asma kawontênan makatên punika sae, nanging sajatosipun dèrèng lêrês utawi dèrèng absah.
2. Tiyang manêmbah ingkang sampun mangrêtos ing makna lan kawontênaning ingkang sinêmbah, kawontênan makatên punika ingkang lêrês sae lan absah.
Tiyang manêmbah ing asma tilar makna, punika dèrèng lêrês ingkang saèstu, wujudipun kados ta tiyang sêmbahyang ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng Hyangipun, punika taksih kalêbêt kupur. Sapunika tiyang ingkang mangrêtos ing makna, môngka botên purun nindakakên manêmbah ing asma, wujudipun kadosdene tiyang ingkang ngèlmi ingkang botên purun anglampahi utawi muji asmaning Pangeran sapiturutipun, makatên punika taksih kawilang kapir. Dene tiyang ingkang ngorakakên, liripun botên mangrêtos ing Pangeran lan botên purun anêmbah, punika dipun wastani kopar.
Makna tuwin kawontênaning Pangeran punika kadospundi. Makna punika wujud. Gusti Allah botên wujud, botên katingal lan inggih botên kados bangsaning ingkang abadan alus, nanging mokal manawi Gusti Allah wau botên wontên, nanging malah sadaya wêwujudan sadonya punika wujud kagunganing Pangeran, atêgês inggih wujud kita punika wujuding Pangeran Kang Maha Sukci. Manawi rinaos botên wontên barang wujud kajawi namung Pangeran. Wêjangan wahananing dad nyêbatakên makatên: Sajatine ora ana apa-apa kajaba mung ingsun (Pangeran).
Sapunika ngrêmbag kaananing Pangeran. Pangeran punika gêsang, gêsangipun dados wiji sadaya gêsang ing donya punika, ing ngajêng sampun kapratelakakên ing bab 1 perangan Ha. Gêsang kita punika inggih kagunganing Pangeran, atêgês gêsang kita inggih gêsanging Pangeran. Nanging sanajan gêsang kita punika gêsanging Pangeran, kita botên kenging mangeran dhatêng gêsang kita utawi dhatêng gêsangipun piyambak, awit gêsang kita wau namung gêsang kadadosan, sanès ingkang dados, dene ingkang dados inggih punika Pangeran. Rèhning gêsang kita punika namung kadadosan, dados gêsang kita wau sanès sajatining Pangeran, nanging namung dados warana utawi wakil, dene sajatining gêsang inggih punika gêsanging Pangeran. Gêsang kita punika gêsang ingkang taksih ginêsangan, ingkang anggêsangi inggih punika gêsang ingkang sajati kasêbut ingkang damêl gêsang. Gêsang sajati punika gêsang piyambak botên wontên ingkang anggêsangi. Kathah kemawon tiyang ingkang marsudi ing ngèlmi ingkang kalèntu sêrap, sinêngguh gêsang kita utawi gêsangipun piyambak punika Pangeran. Tiyang makatên wau kêlêbêt mangeran ing dhiri utawi badanipun piyambak.
Kita punika gadhah badan wadhag lan alus. Badan wadhag lan alus wau anggadhahi têlêng, têlêngipun gêsangipun piyambak. Sapunika gêsang ingkang kita angge punika taksih wontên têlêngipun malih, inggih punika têlêngipun wontên ing gêsang ingkang sajati. Gêsang ingkang sajati amurba wasesa sadaya ngagêsang, mila kasêbut ingkang murbèng gêsang.
Gêsang ingkang ginêsangan lan gêsang ingkang anggêsangi utawi gêsang kita lan gêsanging Pangeran, punika botên pisah lan botên wontên kalih, nanging tunggal utawi satunggal, punika pindhanipun kadosdene gêndhis lan lêginipun, ron lan ijêmipun, wêwangunan lumahing barang lan watêsipun, surya lan sorotipun, punika moring kalih dados satunggal, botên kenging bilih [bi...]
[...lih] kapisahên.kapisahakên. Makatên punika katêmbungakên: siji-ninga (nanging) loro, loro-ninga (nanging) tunggal. Moring kalih dados satunggal wau manawi karaosakên ing manah sanajan amor satunggal, inggih wontên pilah utawi bedanipun.
Gêsang kita punika kalihan gêsanging Pangeran katêmbungakên: cêdhak tanpa kêlêtan, têgêsipun cêlak sangêt botên mawi lêt-lêt, badanipun piyambak ngantos kawon cêlak, sabab pancèn sampun amor. Katêmbungakên malih: adoh tanpa watêsan, têgêsipun têbih botên mawi watês, sabab amor, nanging têbih sangêt bedanipun.
Bab 3: Kawontênanipun Gusti (Pangeran)
Kawontênanipun Pangeran punika: kawasa, luhur, agung, sukci, mulya, adil, asih, langgêng, wikan, wicaksana, lan sampurna, têrangipun makatên:
Kawasa: kawasanipun sagêd anitahakên bumi langit saisinipun, kawasa damêl pêjah gêsang, ngukum utawi angganjar kabêgjan, kawasa damêl kaelokan sapiturutipun.
Luhur: luhuripun botên wontên ingkang ngungkuli, ratuning ratu dèrèng sapintêna manawi katandhing kalihan luhuring Pangeran.
Agung: atêgês botên kêkirangan ing samukawis, inggih punika kagungan tanpa wangênan, botên wontên kasugihan ingkang sagêd mapaki kasugihanipun Pangeran. Pangeran kagungan punapa kemawon sarwa mêpaki.
Sukci: atêgês rêsik utawi têmên. Rèhning Pangeran botên abadan wadhag lan alus, môngka badan wadhag lan alus punika ingkang murugakên rêgêd, mila Pangeran piyambak ingkang rêsik. Pangeran sanajan [sana...]
[...jan] nunggil lan kawula ingkang kêbak mêmala lan kêmproh utawi ingkang rêgêd bêbudènipun ngantos kenging binasakakên tiyang candhala utawi gêlah-gêlahing jagad, ewadene Pangeran botên tumut rêgêd, punika pindhanipun kadosdene soroting pêpadhang anyuluhi barang utawi papan ingkang sangêt kêthêr, pêpadhang wau saèstu botên sagêd katutan ing sêsukêr. Sapunika katêmênanipun Pangeran, manusa taksih kathah gorohipun, nanging manawi Pangeran babar pisan botên nate goroh (èngêt bab 2 perangan Ca).
Mulya: liripun sakeca, pangeran botên nate ngraosakên
siniksa, sintên sae ginanjar kanthi botên mawang asor luhuring pangkat, pangadilanipun sagêd murwat sapintên ingkang dipun lampahi dening titahipun.
Asih: atêgês wêlas lan trêsna. Manusa badhe anglampahi awon kados punapa Pangeran mêksa anuruti. Kawêlasanipun dene paring sandhang têdha lan kabêtahan ingkang kagêlar wontên ing donya dhatêng sadaya ngagêsang, sanajan manusa ingkang sangêt musibat inggih winêlasan kaparingan.
Langgêng: punika wilujêng salaminipun botên sagêd pêjah.
Wikan: punika awas utawi mangrêtos. Pangeran mangrêtos dhatêng obah-osik utawi sêdya krêkating sadaya titah,§ sabab tunggil kalihan titah. priksa sadèrèngipun winarah lan purwa madya wasana sadaya.
Wicaksana lan sampurna: punika pakarti ingkang botên nguciwani. Pangeran saèstu botên kewran anata jagad saisinipun.
Bab 4 Anasir lan Dading Gusti sarta Jerenganipun
Anasiring Gusti punika wontên kawan prakawis inggih punika: dad, sipat, asma, abngal.
Dad punika wujud, inggih gêsang kita punika wujud rupinipun Ingkang Maha Sukci.
Sipat punika warna, inggih warna kita punika warananipun Ingkang Maha Sukci.
Asma, punika aran, inggih aran kathah punika sayêkti kaakên asmanipun Ingkang Maha Sukci.
Abngal, punika pakarti, inggih pandamêl utawi ngakal kita punika wêwayangan abngalipun ingkang Maha Sukci.
Sêkawan bab punika sawêg gêgêlaranipun, panggulunganipun dèrèng, punika manawi dipun gulung bundêr kantun samrica binubut, nanging punika kêkêran, truwacanipun kêdah sarana wisikan. Sampun was sumêlang ing galih, jatining Pangeran sampun kasarira wontên ing kita tansah tunggil wontên ing ngriki (dêlahan), dene ingkang kangge pikêkah kita, bilih kita punika dados kanyatahanipun Pangeran ingkang sajati ingkang kangge watonan dalil. Ing ngadhap punika pêthikan saking satunggaling dalil dipun wastani wisikan ananing dad, ingkang kapangandikakakên Kangjêng Nabi Mukhammad dhatêng Sayidina Ngali makatên:
Sajatine Dat Kang Maha Sukci iku anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asmaning-Sun, amratandhani ing abngal Ingsun.
Ing ngandhap punika culikan saking satunggaling dalil malih, dipun wastani wêdharan wahananing Dad, nukilan saking kitab Dakaikal Khakaik, ingkang kapratatelakakên wangsitipun Pangeran Ingkang Maha Sukci dhatêng Kangjêng Nabi Mukhammad, karaos ing dalêm rahsa, inggih punika kacipta sasmita makatên:
Sajatine Ingsun dad kang amurba wasesa, kang kawasa anitahake ing sawiji-wiji dadi padha sanalika, [sa...]
[...nalika,] sampurna saka kodrad Ingsun.
Têmbung Ingsun ing nginggil punika têrangipun Ingsun Pangeran, Pangeran punika gêsang ingkang sajati, gêsang sajati punika dados kajatèning sadaya titah. Gêsang sajati kalihan gêsang ingkang dèrèng sajati inggih punika gêsang kita ing ngajêng sampun katêrangakên kadosdene gêndhis kalihan lêginipun, gêsang kita inggih gêsanging Pangeran, mila kita inggih sampun kenging angakêni ingsun dhatêng gêsangipun, nanging ingsun ingkang derèng sajati. Ingsun ingkang dèrèng sajati rèhning abadan wadhag lan alus, mila kawastanan dhiri, dene gêsang ingkang sampun sajati punika Pangeran, dipun wastani pribadi, awit Pangeran wau jumênêng piyambak utawi botên wontên barang sanèsipun kajawi Pangeran pribadi (dhewe = piyambak), têrangipun ingkang cêtha: tiyang, kewan, têtuwuhan lan titah sanès-sanèsipun, punika sariranipun Gusti Allah, nanging wontên pilahipun piyambak-piyambak ingkang dipun wastani Gusti lan kawula. Badan kita ingkang wadhag lan alus punika kawula, dene gêsang kita wêwayangan utawi sorotipun dading Pangeran, gêsang kita manawi sampun murni, mligi, sajati, sampurna ing têmbe Gusti Allah. Ingkang makatên wau manawi kita sampun sagêd kadunungan rahsa: jlêg, satata angakêni Pangeraning bawana. Èngêt, sampun ngantos kalèntu sêrap, botên kok kita punika Pangeran, manawi kita gadhah raos makatên, ing mangke mindhak angsal dêduka utawi sêsikuning Pangeran, amargi kawula punika têtêp kawula, Gusti têtêp Gusti, kita kengingangakêni nanging botên kenging angêngkoki. Rahsa kita wau sawêg dumugi kikising kawula Gusti.
Sapunika sampun cêtha bilih pribadi utawi kajatèn kita inggih ingkang katêmbungakên mawi ingsun, punika sajatosipun dading Pangeran Ingkang Maha Sukci Sajati.
Dalil ingkang kaping kalih ingkang sampun kasêbat ing ngajêng, anyêbatakên sajatine
iku dade Gusti Kang Maha Sukci Sajati, têmbung ku wau saking aku, dhawahipun wontên ing dhiri utawi badan. Ingsun punika inggih atêgês aku, nanging pikajênging wêjangan, ingsun, mathukipun sanès aku, sanajan katumrapna dhatêng sadayaning aku (titah sadaya) inggih mêksa botên mathuk, nanging mathukipun kêdah aku ingkang sampun murni, sajati, sampurna, mligi, inggih punika pribadi (kajatèn).
Kajatèn punika dados têlêng utawi poking sadaya titah, sanès kajatènipun piyambak kemawon. Sadèrèngipun gêsang kita murni dados pribadi utawi kajatèn, murni utawi jatining gêsang inggih punika Pangeran, kajatên utawi Pangeran wau sampun wontên. Wêkdal gêsang kita dados maligining gêsang (sampurna) ing ngriku botên nama kawitan utawi pungkasan tumrap Pangeran. Pangeran punika pok, tuk, têlêngipun sadaya gêsang, inggih punika ingkang wajib kita suwuni, kita èngêti, kita adhêpi, kita sêmbah, kita sambat sêbuti, kita ajrihi, kita trêsnani, kita pangerani. Inggih punika ingkang priksa saobah-osiking ingkang kumêlip wontên ing ngalam donya ingkang katingal tuwin ingkang botên katingal, inggih punika ingkang botên kenging kinayangapa cinakrabawa, ingkang nglimputi ing sajagad rad tuwin alam sadaya inggih punika ingkang sagêd mêsthèkakên ing samubarang sarta botên kewran damêl lêlampahan sadaya salajêngipun.
Gusti punika ing salaminipun tansah amor wontên ing ngriki wontên ing
ngrika (akerat) kalihan kawula. Makatên wau sampun kagalih sarêng Gusti lan kawula, Gusti wau lajêng ical utawi pindhah panggenan, manawi makatên punika mangke wontênipun lajêng namung kawula, Gustinipun botên wontên. Mila sajatosipun lêpat manawi kawula lan Gusti punika dipun upamèkakên kadosdene Wisnu kalihan Krêsna, icaling Wisnu dados Krêsna, utawi kadosdene Sang Panji ingkang angumbara andhêdhalang, murcaning Sang Panji dados dhalang, konduripun pulih Sang Panji putra ing Jênggala. Gusti nunggil lan kawula punika ingkang nunggil namung sorot utawi pêperanganing dading Gusti kemawon, têrangipun kados ngandhap punika:
Dadipun Gusti Ingkang Maha Sukci punika satunggal, têgêsipun piyambak, nanging peranganipun wontên tiga, inggih punika: urip, kang nguripi, kang gawe urip.
1. Urip, inggih punika gêsang ingkang kita angge sapunika, amêngkoni badan wadhag lan alusipun piyambak, kawontênanipun sampun maha langgêng. Gêsang salaminipun langgêng botên kenging pêjah, dene ingkang sagêd pêjah punika badan wadhag lan alusipun, gêsang kajawi langgêng inggih botên ewah gingsir,
uripe sapisan rusak, punika manawi panyuraosipun kalugokakên lêpat, lêpasipun badan lan pikirane nalika urip kang saiki rusak.
2. Kang nguripi, inggih punika wontênipun badan kita sami sagêd gêsang mobah mosik punika saking dayaning kang nguripi. Dunungipun kang nguripi punika wontên ing badan kita piyambak lan badaning asanès, gêsangipun piyambak lan gêsangipun asanès punika kang nguripi. Gêsang kita piyambak punika anggêsangi badan wadhag lan alusipun piyambak, mila sagêd tumindak [tuminda...]
[...k] barang-barang. Gêsanging asanès kados ta: gêsanging liyan, pantun utawi sawarnining têtuwuhan, sato kewan, bumi, latu, toya, hawa, surya sapiturutipun, punika inggih anggêsangi gêsang kita. Mila kawontênanipun moripun gêsang kita piyambak lan gêsanging asanès punika kasêbat kang nguripi, punika amêngkoni ingkang gumêlar punika sadaya ingkang bôngsa wadhag lan alus utawi roh, kasêbatipun kang maha mirah lan kang maha asih.
3. Kang gawe urip, inggih punika poking sadaya gêsang, winastan gêsang sajati, kajatèn, pribadi, dunungipun wontên ing kabatosaning gêsang kita. Kang gawe urip wau amêngkoni badan wadhag lan alus ingkang sampun gumêlar lan ingkang dèrèng gumêlar tumitah, punika dados tuk, têlêng, poking sadaya gêsang, kawontênanipun, maha
lan kewran dhatêng ingkang gaib-gaib utawi lêlampahan punapa kemawon.
Manusa sagêd nyatakakên gaibing gêsanging Pangeran, nanging sagêdipun namung kalih perangan, inggih punika urip kalihan kang nguripi. Minggahipun dhatêng kang gawe urip sampun botên sagêd.
Gêsang kita piyambak ingkang kita angge punika dados paugêran kita piyambak, manawi kita sagêd amêsu ing kaêningan pinanthêng angèsthi satunggal, ing ngriku sagêd katingal wujud rêrupèn ingkang kêmbar kalihan rupinipun piyambak, mêdal saking badan kita pribadi. Rêrupèn punika sinêbat guru sajati, sukma sajati, manusa sajati, punika manawi ngandika botên karsa goroh, sagêd paring pitêdah ingkang sanyata. Prêlambangipun kadosdene Sang Dewaruci manggihi Wrêkudara.
Sapunika gêsang kita lan gêsanging asanès, inggih punika kang nguripi, punika [pu...]
[...nika] winênang dening kang murbèng gêsang amurbani ngagesang. Manawi kita ingkang pinêsu kanthi angêningakên ngèsthi satunggal dhatêng ingkang nguripi, ing ngriku sagêd katingal wujud inggih kêmbar kalihan rupinipun piyambak, namung kaot ing ngriku cahyanipun sakalangkung wêning dumunung wontên ing salêbêting buwêngan bêning, punika sinêbat wêwakiling Gusti ingkang angidèni panuwun sêdyaning manusa, mêdalipun inggih saking badan kita pribadi.
Bab 6. Anasir lan Peranganing Dading Kawula
Anasiring kawula punika wontên kawan prakawis, inggih punika: bumi, gêni, angin, banyu. Kaalusanipun kawan prakawis wau ngawontênakên balêgêr badan wadhag sapirantosipun, punika dados kawujudaning sipatipun Ingkang Maha Sukci, ing ngriku kapanjingan mudah gangsal prakawis, inggih punika: nur, rahsa, roh, napsu, budi. Nur punika cahya utawi pramana, rahsa = rasa, roh = nyawa, napsu = karêp, budi = pikiran. Gangsal prakawis punika minôngka warananipun wajah, têgêsipun wajah dadipun Kang Maha Sukci, dene mudah dadipun kawula. Kêmpaling gangsal prakawis wau kapurba dening gêsang, anjalari manusa sampurna saprabotipun sadaya.
Sapunika dading kawula, punika peranganipun inggih wontên tiga, inggih punika: badan wadhag, badan alus, gêsang (gêsang punika - mêlokipun Gusti Allah).
Badan wadhag wontênipun sagêd sampurna tumindakipun punika saking pandamêling tigang kaanan, inggih punika: rasa, ati, budi.
1. Rasa, inggih punika raosing badan sakojur, kados ta: gatêl, kêri, sakit, risi, cêmlêkit, bêntèr sapiturutipun, punika têlêngipun wontên ing palandhungan, alamipun dipun wastani janaloka,
kathah ugi ingkang mastani betal mukhadas, punika kaalusanipun dados sêngsêming jalu wanita. Ingkang mêngkoni janaloka wau pêparabipun Sang Hyang Antaga. Pralambangipun kala ing purwa nalika Hyang Antaga dèrèng ngejawantah dados Togog.
2. Manah, inggih punika ingkang murugakên sagêd: gêla, cuwa, sênêng, marêm, enak, kapenak, bungah, susah sapiturutipun, punika têlêngipun wontên ing manah utawi dhadha, limrahipun ingakathah dipun wastani betal mukharam utawi alam Endraloka, ingkang mêngkoni ing ngriku apêparab Sang Hyang Ismaya, pralambangipun ing purwa nalika Hyang Ismaya dèrèng ngejawantah dados Sêmar.
3. Budi, inggih punika ingkang murugakên sagêd: mikir, nimbang awon sae, ngangên-angên, nyipta, ngira, ngakal sapiturutipun, punika têlêngipun wontên ing utêg, limrahipun ingakathah dipun wastani betal makmur utawi alam Guruloka, ingkang mêngkoni ing ngriku pêparabipun Sang Hyang Manikmaya, inggih punika kawontênaning Bathara Guru mênggahing pralambangan wontên ing purwa, Bathara Guru angratoni titah ing ngarcapada, liripun utêg punika angratoni utawi dados guruning badan. Wontên ing ringgit purwa Bathara Guru dipun wujudi gambar tiyang ingkang tanganipun sêkawan ingkang satunggal ambêkta jêmparing sarta ngadêg wontên sanginggiling maesa Andini, punika têgêsipun kirang langkung makatên: Bathara Guru tangan sakawan, inggih punika utêg gadhah plawangan sêkawan: mripat, kuping, irung, lesan, tangan ingkang satunggal ambêkta jêmparing, inggih punika lesan kita sagêda ambêkta pusaka gêgêbêngan ngèlmi ingkang kangge nyampurnakakên pêjah. Angadêg wontên sanginggiling maesa, atêgês manusa punika bêbudènipun sampun ngantos sami kalihan bangsaning kewan sasaminipun, nanging kêdah wontêna sanginggilipun. Maesanipun Andini,
andini punika nama èstri, dados manusa manawi jalêr sampun ngantos kados wataking èstri utawi tiyang jalêr kêdah wontên sanginggiling manahipun ingkang èstri (simahipun).
Adêg gêsanging manusa alam triloka sampun kawêngku, manawi sagêd anipisakên janaloka lan endraloka inggih punika rasa-rasaning kadonyan utawi ubaling pôncadriya, ingkang kantun ing ngriku namung guruloka, punika prasasat sampun jumênêng sarira bathara utawi Bathara Guru, inggih punika manusa ingkang sampun ahli budi, punika sampun dados kontêning kajatèn (wênang anggayuh ing kajatèn).
Pêlandhungan, manah, utêg, wontênipun sagêd tumindak sampurna awit kasiram dening tirtamarta, inggih punika toya wahyuning gêsang. Upaminipun rasa lan manah botên karadinan ing tirtamarta, sagêd anjalari ewah utawi onyaning pirantosipun kalih bab wau. Sapunika manawi utêg inggih punika pagêdhonganing budi, botên karadinan ing tirtamarta, sagêd anjalari: ewah, gêndhêng, edan.
Sapunika ngrêmbag dading gêsang kita, ingkang sampun kaupamèkakên ing ngajêng kadosdene ron lan ijêmipun, sampun botên kenging kapisahên,kapisahakên. wosipun gêsang kita inggih gêsanging Pangeran (Gusti Allah) punika amêngkoni Mukhamad lan rasul. Allah Mukhamad lan rasul punika dumunungipun inggih wontên ing kita, kasêbat têlu-têluning atunggal. Allah punika gêsang, Mukhamad cahya utawi pramana, rasul, rasa lan pangrasa.
Mukhamad punika peranganipun wontên tiga, inggih punika: Mukhamad jaba, Mukhamad jêro, lan Mukhamad kadim, dunungipun satunggal-satunggal wontên ing gêsang kita, kados ngandhap punika:
1. Mukhamad jaba, inggih punika balêgêring badan kita.
Mukhamad kadim, inggih punika ingkang murugakên sagêd sumêrêp alaming pasupênan.
Rasul punika peranganipun inggih wontên tiga: rasul jaba, rasul jêro lan rasul kadim. Dunungipun satunggal-satunggal wontên ing gêsang kita kados ngandhap punika:
1. Rasul jaba, inggih punika pangraosing badan sakojur, kados ta: gatêl, kêri, risi, sapanunggilanipun.
2. Rasul jêro, inggih punika pangraosing pôncadriya, kados ta ngraosakên: lêgi gurih asin, enak kapenak, bungah susah, lêga cuwa sapiturutipun.
3. Rasul kadim, inggih punika raos wêwayanganing raos kajatèn, pindhanipun kadosdene raosing tilêm ingkang botên supêna, ing ngriku kawontênanipun namung nikmat, manpangat, rahmat. Rasul kadim inggih punika raos wêwayanganing kajatèn lan kajatèn, punika sami gadhah daya. Dayaning kajatèn ingajêng sampun kapratelakakên bilih sagêd amurba wasesa sapiturutipun, dene dayaning rasul kadim sagêd sambêt raos ing pundi-pundi, upaminipun: anak nandhang sakit wontên ing purug, punika manahing tiyang sêpuhipun sagêd karaos sasaminipun. Tiyang manthêngakên pangancas dhatêng bab ingkang dipun raosakên saèstu, ing wusana sagêd katurutan, punika inggih saking dayaning rasul kadim. Tiyang sagêd angirup utawi sagêd anggêndam, punika inggih saking prabawaning rasul kadim. Tiyang manêgês punika raosipun inggih kêdah dumugi rasul kadim, mila kasêbatakên anutupi babahan hawa sasanga, têgêsipun anyêpênakên raos pangraos, sêpêning raos pangraos punika ginêntosan ing rasul kadim. Tiyang [Ti...]
[...yang] sagêd gadhah mukjijad utawi kaelokan, mangrêtos ing gaib sagêd layap liyêping aluyut inggih punika paningal ingkang awas, punika sadaya saking dayaning rasul kadim. Rasul kadim wontênipun sagêd gadhah daya jalaran kadayan dening kajatèn, inggih punika Pangeran. Rasul kadim inggih dados sorot, wêwayangan utawi wakilipun Ingkang Maha Sukci Sajati. Dadondados. Mukhamad lan rasul wau sapunika dumugi ing têmbe badhe dhêdhencangan,dhêdhencengan. awit Pangeran makatên gêsang ing kaanan kalih, wontên ing donya gêsang lan wontên ing akerat inggih gêsang.
Bab 1. Wontênipun Agêsang Sagêd Pêjah
Jalaranipun ngagesang sagêd pêjah punika saking wadhag utawi raganipun risak. Raga punika wadhahing gêsang, dados manawi raga wau risakipun ngantos kêsangêtên, gêsang utawi sukmanipun sagêd oncat, wontênipun oncat, awit kêmpaling raga lan gêsang punika tinangsulan (kagandhèng) dening napas, raga ingkang risakipun kêsangêtên, punika sagêd anjalari rêndhêt lampahing napas, dangu-dangu napas wau pêdhot, satêmah pêjah. Raga sagêdipun risak punika katarik saking sabab warni-warni, kados ta: kenging paalan kabilaèn, upaminipun dhawah mêmènèk sapiturutipun, kenging sêsakit ingkang sangêt utawi ambêbayani, saking risaking manah ingkang ngantos botên kuwawi nyabili, nganyut tuwuh, mêdhot napas sarana nguntal ambêgan sasaminipun. Raga manawi sampun sêpuh sangêt, raga wau inggih sagêd risak.
Raga risak saking sêpuh punika jalaran saking punapa. Kodradipun tiyang ingkang sampun sêpuh sangêt, punika ingkang tamtu risak raganipun, kados [kado...]
[...s] ta: daging atos dados gembyor-gembyor, trêkadhang kêra aking, kulit kisut mripat kirang prêmana, rambut pêthak kuping suda pamirêngan lan napasipun cêkak, wosipun pirantosing raga sadaya saya risak, saya risak raganipun saya rindhik lampahing napas dangu-dangu pêdhot lajêng pêjah. Dene risaking raga wau katarik saking saya sêpuh tansah suda panêdhanipun, môngka têdha wau sarinipun sagêd dados daging, dados manawi tansah suda, raganipun inggih saya kêra. Sapunika sudaning panêdha punika jalaran saking pêpêring pirantos kados ta: wadhuk usus bayu otot. Pêpêring pirantos punika jalaran saking kêsalat utawi alum dening prêbawa ubaling hawa nabsu, manah susah lan budi pikiran kathah, satêmah rah bêntèr otot bayu alum, anjalari kulit kisut suda pamirêngan lan paningalipun, sanajan maliking rambut punika inggih saking ewahing pirantos, nanging lajêng dados wujud pêthak, pêthakipun wau saking kodrad, punika botên sagêd dipun têrangakên, nanging wontênipun sagêd malik punika wontên sababipun dipun wastani iradad. Mila mênggahing kodrad lan iradad salaminipun gandhèng utawi dados têtimbanganipun.
Andumugèkakên rêmbag bab gêsang lan pêjah. Kêkajêngan utawi têtuwuhan punika tanpa napas, kenging punapa sagêd gêsang sarta ingkang kasêbat nginggil wau manawi napas botên wontên lajêng pêjah, sagêdipun pêjah punika manawi kadospundi.
Bangsaning têtuwuhan punika botên gadhah napas kadosdene gêsanging manusa utawi bangsaning kewan, wontênipun sagêd gêsang sabab gadhah pakarti nêdha, inggih têdha wau ingkang dados panggêsanganipun, nanging manawi pirantos ingkang kangge nêdha wau dipun icali, barang wau inggih pêjah. Ing ngriku têtela manawi napas punika sajatosipun botên murugakên gêsang kangge titah sadaya, nanging tumraping manusa lan kewan, napas wau
gunanipun kangge ngebahakên tumindaking pirantosipun raga sadaya. Dene barang gêsang ingkang tanpa napas saèstu botên sagêd tumindak punapa-punapa, kados ta botên sagêd nyipta, ngraos sapiturutipun. Napas mênggahing pirantos jam dipun wastani pir.
Wontên malih barang gêsang ingkang tanpa napas tanpa nêdha, kados ta: surya, lintang, rêmbulan, bumi sasaminipun, punika sagêdipun gêsang kadospundi lan sagêdipun pêjah kadospundi. Wontênipun sagêd gêsang, jalaran barang wau kadunungan trimurti (angèngêtana bab 1. perangan Ha). Dene sagêdipun pêjah manawi barang wau sagêd ical utawi sampun botên gadhah daya pakarti, namung sagêdipun benjing punapa lan kadospundi botên wontên ingkang sagêd mangrêtos, punika gumantung wontên kuwaosing Pangeran.
Punapa ingkang kangge titikanipun barang ingkang gêsang lan ingkang pêjah. Titikanipun barang gêsang inggih punika gadhah pakarti (abngal) trêkadhang barang wau wontên ingkang sagêd mindhak utawi ewah agêng lan wujudipun. Dene titikanipun barang ingkang pêjah botên gadhah daya pakarti, dene manawi barang wau gadhah napas, napasipun sampun ical.
Bab 2. Sukmaning Tiyang Pêjah ingkang Tampi Ganjaran utawi ingkang Angsal Ukuming Allah§ minôngka katêrangan ingkang kasêbat wontên ing Sêrat Pandom Praja ing bab sêsakit.
Tiyang punika manawi pêjah sukmanipun oncat saking raga, sukma wau manawi botên sagêd sampurna wangsul dhatêng asalipun, punika dipun wastani sukma kêsasar utawi angsal ukumaning Allah. Kêsasaring sukma punika botên kenging tinamtokakên dhatêng pundi purugipun, wontên ingkang
tumimbal lair malih taksih nunggil jinis,§ suwaunipun manusa lajêng dados manusa malih. wontên ingkang ngalam-alam inggih punika manggèn wontên ing alam kaalusan, wontên ingkang manitis dhatêng bangsaning kewan rumangkang, gêgrêmêtan, ibêr-ibêran lan ingkang gêsang wontên ing toya, wontên ingkang manitis dhatêng bangsaning têtuwuhan, wontên ingkang dados bangsaning jin, setan, dhanyang, pêri, prayangan, brêkasakan ingkang sami manggèn wontên ing kajêng, sela, siti, pojokan, kuburan, wontên malih ingkang sirna dipun wastani manjing ing swasana utawi dados êndhêg amun-amun. Dados mênggahing sukma lêpat manawi tinamtokakên tumimbal lair malih, manawi makatên mangke badhe kathah tiyang ingkang anggêgampil gêsangipun, ciptanipun: aku iya tak anglakoni bêcik, nanging yèn mung ala sawatara bae anggêre slamêt rak iya ora dadi ngapa, besuk yèn aku mati ta ora wurung bali lair mênyang donya manèh, donya iku têmêne iya nyênêngake, tôndha nyatane kere kang bangêt kasrakatan uripe, rasa-rasane kang akèh iya êmoh mati, iku tôndha yèn donya angrasanake, mulane prêlu apa aku wêdi mati lan prêlu apa lakuku tak kêncêngi. Wontên sawênèh malih ingkang nyêpèlèkakên bab pêjah§ inggih punika ingkang nyêpênakên pangancas lan pangawruhan. ciptanipun makatên: ya arêpa aku besuk dadi kere, dadi cèlèng, dadi mêmêdi, cêkake dadi apaa bae, yèn wis pêsthine ya kapêksa nglakoni, aku ya gêlêm lan kuwat, tur mêsthine ya isih kadunungan sênêng lan bêgja. Punapa kawontênan utawi panimbang ingkang makatên punika lêrês, mokal manawi sakeca lan botên sakeca, kewan lan manusa sami kemawon.
Sapunika kadospundi ingkang dipun wastani pêjah ingkang tampi paukuman lan pêjah ingkang tampi ganjaran.
Pêjah ingkang tampi paukuman inggih punika pêjah ingkang sukmanipun kaplorot drajadipun, upami suwaunipun dados manusa lajêng pêjah tumimbal lair dados kewan, setan, têtuwuhan sasaminipun. Sanajana dados manusa, nanging manusa ingkang papa, sangsara, musakat, rinubung ing mêmala, mêdal jêdhul saking guwa garba sampun ambêkta sêsakit, kados ta: wuta, ciri, cacad. Wontên malih lajêng katingal gadhah sêsakit papasthèn, kados ta: ayan, bisu, edan, gondhok sasaminipun. Tiyang busung, pêjah sêpalih, kataman sêsakit bubrah sasaminipun punika sanès sêsakit papasthèn, tandhanipun sanès sêsakit papasthèn, awit manusa trêkadhang sagêd maluyakakên. Nanging manawi sêsakit papasthèn sampun botên sagêd dipun sarasakên. Sêsakit ingkang sanès papasthèn, punika ingkang kathah minôngka paukuman anggènipun tiyang purun anindakakên piawon ngantos kêsangêtên wontên ing donya ingkang dipun lampahi sapunika, ewadene inggih mêksa kenging katêtêpakên bilih punika gandhèng kalihan paukuman awoning gêsangipun ingkang rumiyin, mila lêrês wontênipun ungêl-ungêlan: yèn wong nglakoni ala iku paukumane ana ing donya lan akerat.
Sapunika ingkang dipun wastani pêjah ingkang tampi ganjaran, punika kawontênanipun sok wangsul kalihan ingkang pêjah tampi paukuman, inggih punika sanajana tumimbal lair, nanging sagêd sakeca prênahing panitisipun, dipun wastani kawontênan darajading gêsangipun minggah, kados ta: gêsanging tiyang mlarat sarêng pêjah sagêd manitis dados tiyang ingkang sagêd sugih, tiyang sudra papa dados luhur, sanajana wontên alam kaalusan inggih sagêd sakeca kawontênanipun makatên sapiturutipun. Mila tiyang gêsang sasagêd-sagêd damêla ngamal kasaenan supados sampun ngantos kaplorot drajading gêsangipun manawi ngantos manitis utawi sagêda manggih
kawontênan ingkang sae lan sakeca manawi ngantos wontên ing alam kaalusan, sukur sagêd rampung dumugi kasampurnanipun, awit sasêkeca-sêkecaning wontên ing donya (tumimbal lair) dèrèng paja-paja kalihan sakecanipun gêsang ingkang sagêd sampurna.
Bab 3. Pêjah ingkang Sampurna (Sampurnaning Gêsang)§ sampurnaning gêsang punika tumrap gêsang wontên ing alam akerat, beda kalihan sampurnaning agêsang, punika wontên ing kaprajan utawi gêsang ing alam donya.
Ingkang dipun wastani pêjah sampurna punika pêjah ingkang sukmanipun sagêd manunggil kalihan Pangeran, manawi botên sagêd manunggil punika dipun wastani pêjah sasar. Pêjah punika wontên warni tiga, inggih punika: mati, manitis (tumimbal lair), mulih.
Mati, têgêsipun sirna, liripun badanipun sirna dados lêbu, sukmanipun sirna dados êndhêg amun-amun manjing swasana dados suwung blung.
Manitis tumimbal lair utawi ngalih panggenan, mila bab pêjah ingkang lajêng abadan alus utawi ingkang ngalam-alam punika inggih kalêbêt perangan manitis.
Mulih, punika pêjah ingkang sagêd sampurna utawi mantuk dhatêng asalipun. Gêsang kita punika asal saking gêsanging Pangeran, mantukipun inggih kêdah dhatêng Pangeran, manawi botên sagêd mantuk punika nama kasasar. Kasêbut Gusti Allah punika tanpa arah tanpa ênggèn, mila mantuking gêsang kita inggih botên andadak mawi ngarah utawi nuju ênggèn. Dados sajatosipun wêjangan ingkang kangge kasampurnaning pêjah punika botên kangge ngarah utawi nuju, ananging kangge dêdamêl utawi têngêraning cipta lan raos punapa sampun dumugi punapa dèrèng ing kasampurnanipun, [kasampur...]
[...nanipun,] manawi sampun dumugi saèstu rumaos byar wontên ing kasampurnan. Lampahipun dumugi ing kasampurnan punika botên saking anggènipun mêntas nampik lan gadhah pamilih, awit sanajan nampika manawi mêsthinipun kasasar jalaran saking kirang santosaning lampah nalika gêsangipun, saèstu inggih botên sagêd selak. Sapunika sanajana botên milih, nanging manawi rumiyin santosa ing lampah kasêmbuh rahsanipun, sampun angakêni dhatêng gêsangipun ingkang sajati, saèstu katarik dening dayaning kajatèn, lajêng waluya nunggil lan gêsanging Pangeran.
Ingkang dipun wastani manunggil punika kadospundi trap utawi kawontênanipun, punapa nunggil papan, punapa dados abdi karerehan, punapa nyantana, punapa wontên ing swarga nunggil lan Pangeran punapa kadospundi.
Sadaya ingkang kasêbat punika lêpat, lêrês lan trapipun manunggil punika kadosdene warnining bunglon ingkang suwaunipun cêmêng lajêng malih warni dados ijêm, awit kadayan warnining ron-ronan ingkang ijêm, kosokwangsulipun sagêd dados cêmêng jalaran manggèn wontên ing papan cêmêng. Sêmantên ugi gêsang kita manawi ingolah santosa sagêdipun dumugi kajatèn, saèstu kajatènipun gadhah daya ingkang langkung kiyat utawi langkung kandêl kalihan daya sanèsipun, upaminipun daya ingkang murugakên tumimbal lair sasaminipun. Gêsang ingkang sampun kandêl dayaning kajatèn, ing ngriku kajatèn wau lajêng dayanipun amalikakên utawi angicalakên inggih punika sapêcating sukma saking raga lajêng sukma wau sirna byuh icalipun jumênêng jumbuh kalihan dadipun Gusti Kang Maha Sukci Sajati.
Ngèlmi punika kêdah sarana lampah, awit ngèlmi wau sajatosipun namung dados pangancas utawi pitêdah, sanajana wontên pangancasipun, manawi botên dipun lampahi, pangancas wau tamtu botên sagêd dumugi, mila lêpat manawi tiyang anjagèkakên katarimahing ngèlminipun. Tiyang ngèlmi botên lampah punika gagar-anggagar, dene manawi lampah tanpa ngèlmi punika wigar, manawi tanpa ngèlmi tanpa lampah punika ambalasar namanipun, tiyang ngèlmi tanpa lampah punika sami kemawon kadadosanipun kalihan tiyang ingkang botên gadhah ngèlmi, ngèlmi ingkang dipun angge punika sajatosanipun eman-eman, awit ngèlmi punika angèl pados-padosanipun tur inggih pusaka gêgêbêngan saèstu, pindhanipun kadosdene tiyang gadhah pusaka dhuwung ingkang pêngpêngan, nanging botên sagêd angrawati utawi anggènipun ngopèni sarta salaminipun wontên ing pasimpênan botên nate kaunus tiningalan, dangu-dangu wilahing dhuwung wau rêgêd ngantos kêlèt kalihan warangkanipun, wusana lajêng wontên pôncabaya andhatêngi ingkang kêdah pinrêjaya kalihan dhuwung wau, ingkang môngka dhuwungipun sampun botên kenging dipun unus, makatên wau pôncabaya saèstu anrajang damêl tiwasipun, dados tiyang gadhah dhuwung ingkang kados makatên punika tanpa damêl. Sapunika lampah ingkang tanpa ngèlmi, punika inggih eman-eman ngèlminipun, awit tiwas angèl lampahipun, wusana kawontênanipun kadosdene pêksi branjangan kemawon, liripun sangêt anggènipun muluk kêkêjêr botên wurung wangsul dhatêng panggenanipun malih, inggih punika kawontênanipun tumimbal lair utawi nyakramanggilingan. Tiyang lampah
tanpa ngèlmi punika kadosdene tiyang kesah ingkang dèrèng mangrêtos prênahing ancasipun, punika adhakanipun inggih kasasar-sasar utawi wangsul malih, dene tiyang ngèlmi tanpa lampah, punika papan prênahipun ingkang dipun ancas sampun sumêrêp, nanging lajêng mêdal margi ingkang kathah begalan utawi bêbayanipun, punika adhakan kandhêg wontên margi kenging begalan ngantos botên sagêd dumugi ingkang sinêdya. Sapunika tiyang ingkang ngèlmi mawi lampah utawi lampah mawi ngèlmi, punika kadosdene tiyang kesah sampun prêmana ingkang dipun tuju, marginipun inggih sampun mêdal margi ingkang padhang lan wilujêng sadaya prabot-prabot sampun sudhiya, ingkang makatên punika ingkang tamtu sagêd tulus lêstantun dumugi.
Raga kita ingkang wadhag lan alus punika dados wadhah utawi sêngkêraning gêsang, môngka gêsang kita punika gêsanging Pangeran, mila kita punika sajatosipun dados wadhahing Pangeran. Kita gêsang kaprêlambangan wujud wontên ing ringgit purwa sang nata ing Dwarawati, jêjulukipun Sang Prabu Padmanaba, têgêsipun padmana: wadhah, ba: kêmbang, dados pikajêngipun Sang Nata Dwarawati wau minôngka wadhah utawi kanggenan kêmbang Jayakusuma, wrêdinipun kêmbang Jayakusuma panggêsanganipun sadaya titah, inggih punika Gusti Allah. Manawi kita angèngêti bilih raga kita punika madhahi Gusti Allah, saèstu kita botên awrat nucèni raga inggih punika tabêri nindakakên kasaenan. Kita manawi anglampahi awon, sanajan bêbasanipun andhêlik wontên lènging sêmut botên wontên ingkang nyumêrêpi, nanging gêsanging Pangeran ingkang kita wadhahi tamtu anguningani. Kita manawi botên purun anucèni raga, gêsang ingkang winadhahan raga wau saèstu botên sagêd sampurna dados maligining gêsang ingkang sajati [saja...]
[...ti] inggih punika Pangeran, awit kaling-kalingan utawi sulap kêndhih dening rêrêgêding raga wau, dene ingkang dipun wastani rêrêgêding raga kados ngandhap punika:
Raga punika wontên peranganipun kalih, inggih punika raga wadhag lan alus.
Raga wadhag punika wontên peranganipun pitu ingkang agêng (prêlu) inggih punika: 1. balung, 2. kulit, 3. daging, 4. gêtih, 5. wulu, 6. utêg (sungsum), 7. toya ingkang sae mèmpêr lisah. Ingkang makatên wau raga kita ingkang wadhag winastan bumi sap pitu. kawontênanipun pitung perangan wau andadosakên warni-warnining pirantos raga, kados ta: kuping, irung, mripat, lesan, tangan, suku lan sanès-sanèsipun, punika sadaya karêsikan utawi pinardia ing lampah, upaminipun kados ngandhap punika:
Kuping, sampun kangge mêmirêngakên rêmbag utawi panyatur awon.
Irung, sampun kangge ngêngisêp awoning sanès.
Mripat, sampun kangge nêningali pandamêl awon utawi ingkang botên pantês.
Lesan, sampun kangge angginêm utawi ngraosi awoning sanès.
Tangan, sampun ngantos kangge mêmêndhêt darbèking sanès tanpa nêmbung utawi nyênyolong.
Suku, sampun ngantos kangge tumindak pandamêl awon, upaminipun kesah mandung, ngabotohan, bandrèk utawi jina sapiturutipun.
Sadaya kasbat nginggil bokmanawi punika wontênipun agami Islam manawi badhe sêmbahyang kêdah mêndhêt toya wudlu rumiyin, dene katingal ingkang [ing...]
[...kang] dipun sucèni mawi toya kados ingkang kasbat nginggil.
Sapunika raga ingkang alus ugi kaperang dados pitu, inggih punika: 1. nur, 2. rahsa, 3. roh, 4. napsu, 5. ngakal, 6. budi, 7. gêsang. Pitung perangan punika dipun wastani langit sap pitu, awit langit makatên botên wujud. Dene patrapipun ngrêsiki pitung perangan wau kados ngandhap punika:
Nur, rêsiking nur punika maliginipun dipun wastani nur Mukhamad, nur Mukhamad punika cahya kodrad, warninipun rêsik, gumilang-gilang tanpa wêwayangan. Ingkang ngaling-alingi cahya kodrad inggih punika cahya iradad, cahya iradad punika saking pandamêl kita piyambak, upaminipun makatên: kanêpson kita punika sagêd ngawontênakên cahya abrit, dhahga utawi kamuktèn kita sagêd dados cahya cêmêng, pêpenginan kita sagêd dados cahya jêne, lobaning kautamèn kita sagêd dados cahya pêthak, kararas kita sagêd dados cahya ijêm, makatên sapiturutipun, mangke
Rahsa, inggih rasa utawi pangrasa kita sampun kangge angraosakên ingkang botên prayogi.
Roh, inggih nyawa utawi napas kita, sagêda ingkang tamban utawi sarèh.
Napsu, inggih punika ingkang ngêdalakên hawa, mila lajêng dipun wastani napsu hawa, sasagêd-sagêd napsu hawa kita sampun ngantos kaumbar tumrap ingkang botên prayogi.
Ngakal, têgêsipun karêp, kita sampun ngantos gadhah kêkajêngan ingkang botên prayogi.
Budi, inggih punika pikiran, pikir kita sagêda ingkang ênêng, êning, awas, eling.
Gêsang, lampahipun ingkang sabar, narima, têmên, eklas, santosa ngèsthi sawiji (tunggal).
Wasana dumugi samantên kemawon, kirangipun badhe kasambêtan wontên ing sêrat Pandom Pralaya. Awit bakuning sêrat punika ingkang prêlu namung angginêm kawruh sajati.
Inggih punika sêrat pathokan kangge angudi kasampurnan ing dêlahan, supados sampun ngantos malèsèd. Isinipun:
1. Anêrangakên dhiri, pribadi, aku, ingsun, lan Maha Sukcèkakên ing dad kita. 2. tiyang ingkang têmên sampun ngrumaosi ing dadipun ingkang agung. 3. lampah kangge nyatakakên dad kita ingkang agung.
1. Warni-warnining pêpangkataning pêjah, 2. kawruh panêngêran yèn badhe pêjah tumrap ingkang ngudi kasampurnan. 3. kawontênaning sakaratil maot. 4. sampurnaning pêjah. 5. suwarga lan naraka.
1. Tundha-tundhaning lampah. 2. lampah ingkang kangge perangan tiyang taksih nèm ingkang marsudi ing ngèlmi. 3. lampah kangge manawi sampun sêpuh. 4. lampah kangge manawi sampun sêpuh sangêt.
pinggir jeding. biasa disleding saiki nyoba nyleding twitter.com/singo_dayak/st… 2 days ago
Rahasia Serat Sastrajendrahayuningrat Pangruwa Ting Diyu 2/2 | Wayang Indonesia
nganti koyo ngene rupane……..lha…iki lho sandal panjenengan sampun kulo resik i,wis kono n dang di sunggi,ojo di idak-idak maneh yo sandale……….
Ass Wr Wb,Ustad Gusti Syarifullah Akbar (P.Sekar Mawar)
niki wonten puntung@234, olehku njumputi wekdal nyapu kolo wau ,monggo kulo uncali njih……..
Wah matur nuwun sanget mbah Tukang sapon, kula tampi kanthi sumringah puntungipun, kula simpen riyen, mangke kula sumet bibar buka.
Pak Wiyono bertutur kepada rekan kami “Yaa Mbak, Kulo Mbecak kadang angsal, nanging nggih kadang mboten angsal. Nggih gresek-gresek Mbak,Nopo ingkang saged dilakoni nggih kulo lakoni.. lha pripun, niki sedoyo titipanipun Sing Kuoso”
jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an.
Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketokane
Saiki Kusuo no Psi Nan 76 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 76 :
Pak Darsono di siang hari “Rama, yen wonten umat nyuwun pirsa amargi
badhe nyuwun ngampil, kados pundi prosedur kalebet artanipun?” (Rama,
mboten ngginaaken lampu, mboten mbayar. Mboten namung kangge
tiyang Katolik. Kepentingan kampung lan brayat sanes ugi saget ngangge”
Bambang "Rama, benjang kawandasa dintenan ibu, Lingkungan Jombor badhe ngawontenaken pengetan. Nyuwun Rama Bambang ingkang misa" (Rama,
Lingkungan Jombor Utara akan menyelenggarakannya dan meminta Rama untuk memimpin misa). Rm. Bambang mengiyakan. Ternyata ibu itu masih meneruskan "Rama, Bu Rubinem menika dados anggota CU. Sanadyan lajeng mboten nerasaken, nanging menika wonten sawetawis arta kangge ibu" (Rama,
Kacithak saha kawêdalakên dening Namlosê Penutsêkap Budi Utama ing Surakarta, taun Be: 1848, taun Walandi: 1918.
Punika candhakipun buku jilidan ôngka: III.
kraton tuwan dhatêng putra paduka ji | pangeran adipatya ||
30. mupung tuwan taksih amêningi | jumênênge putra padukendra | sang nata
lapa dèn tutake | praptèng bang wetanipun | pirang warna nabrang ing wukir | mangkya sang nata arsa |
34. inggih karaton ing tanah Jawi | jêng paduka kinèn jumênênga | nata gumanti ramane | ri Soma saenipun | mangke kêdah samêkta rakit | upacarèng karajan | kadi adatipun | sawusnya jumênêng nata | andrawina lan kula tuwin upisir | pangran patih bupatya ||
35. nanging lamun wontên ing pandhapi | dahat pakèwêdipun kang manah | dene kangjêng sang pamase | santêr
Buminata mangke | sagah nirnakkên mungsuh | nyuwun pangkat pangran dipati | lan sakèh kadangira | sami dipun suwun | kesahe saking nagara | kang supadi botên [botê...]
mrih cêlak gêdhong Parêsan | pamundhute dhuwung pangran anèng loji | mung Pangran Buminata ||
38. tinêtêpkên dadya senapati | kangjêng gusti mangsuli ngandika | inggih ta bapa idêlèr | rêmbage bapa wau | kula yêkti amung marêngi | awit sampun pracaya | bapa mung mrih
andhèr anèng pagêlaran nangkil | cinatur ing kadhatyan ||
41. kangjêng gusti pangeran dipati | sampun ngrasuk busana karajan | miyos ing pandhapa gêdhe | ginarêbêg para rum | ingkang samya angampil-ampil | upacarèng narendra | sarwa adiluhung | lênggah nèng kursi samana | kawuwusa tuwan Idêlir Samawis | wus busana karajan ||
42. têkês bludru pinasmèn rêspati | tungkat dênta cinêplok sêsotya |
sampun pêpak nèng ngarsane twan idêlir | abusana pamèran ||
43. sigra budhalan saking ing loji | samya wahana rata sadaya | ing pagêlaran kèndêle | idlir andhahanipun | laju malbèng ing dalêm puri | tinampèn raja putra | nèng pandhapa agung |
saking jroning dhatulaya | akanthèn lawan idêlèr | idlir ing kananipun | kangjêng
gya dhawuh | hèh sakèhe kang samya nangkil | pangeran mantrimuka | bupati panèwu | padha sira
pangulu myang ngulama | kang sewaka sagung | padha sira piyarsakna | yèn ing mêngko Kangjêng Gurnadur Batawi | angangkat raja putra ||
49. Kangjêng Gusti Pangeran Dipati | Anom Mêngkunagara Sudibya | Raja Putra Matarame | jinunjung [ji...]
[...nunjung] mring gurnadur | madêg nata ing nuswa Jawi | jêjuluke narendra | ya Ingkang Sinuhun | Jêng Sunan
kèndêlira kurmatan aji | patih kliwon bupatya | ngabêkti sang prabu | upacaraning karajan | ginantenan kaparak ingkang angampil | samana sinêngkalan ||
52. tata pandhita rasaning aji |§ Taun Jawi 1675 = taun Walandi 1749 [Sengkalan: tata pandhita rasaning aji (1675 A.J., 1749 A.D.)]. sri
anèng kursi ngandhap trun lênggahan | patih pra punggawa andhèr |
aran Tumênggung Wiradirana | Surajênggala ing mangke | ingsun angkat pilungguh | bupati ing kutha Matawis |
Danupaya Pangran Ngabèi | Pangran Adinagara | pinurugkên sampun | marang ing gêdhong paresan | lênggah bangku Dinagara ngandika ris | iki lalakon apa ||
57. ingkang ala têka dadi bêcik | ingkang bêcik têka dadi ala | pangran têlu kèndêl bae | datan mangsuli
atur | milanipun sami nglampahi | ingkang kadya punika | paran dosanipun | dene tan rumaos dosa | pun Ajidan Jungkur sampun dèn bisiki | mring idlir wangsul sigra ||
59. praptanira anjujug ing wuri | wurinira Pangran Dinagara | pan sampun dèn lairake | itdêlir dhawuhipun | botên dosa tuwan prasami | nanging itdêlir akarsa | angrêsiki
61. èpèh nyêrwètèh mungil ngêruwil | Mangkubumi kang akèh dèn eman | kang siji sininggahake | kang rayi aturipun | Jêng Pangeran Arya Matawis | inggih botên kadosa | kadadosanipun | têka makatên [maka...]
[...tên] punika | mila kula atur paduka rumiyin | nyana
sakawanipun | sampun sami susah ing galih | inggih nêdya punapa | wong pinrih rahayu | rêrêm tyas pangran sakawan |
lungguh galdri ngarsa | tinakèn mantri kang dhèrèk | ayêm wangsulanipun | kula niki tiyang Matawis | ingutus
sajawining kori | idlir angling sira wong Mataram | apa karyamu marene | ayêm tumênga matur | inggih tuwan kula tinuding | gusti pêpundhèn kula | kang wau
aji | amêngku rat tlatah nuswa Jawa | duk tanggal ing sapisane | Jumungah dintênipun | idlir asru dènnya nauri | ora ngidèni ingwang | jêng tuwan gurnadur | wus angadêgakên raja | nora ana ing Jawa ratu kêkalih | mung siji
66. jêng pangeran dipati ing mangkin | wus ingangkat ratu kinawasa | ngluwihi rama eyange | punang caraka muwus |
dadi banyu miwah dadi lêmah | sêdhih tan ana gunane | sasukane sun turut | Mangkubumi kêkancan mami | marma kalawan ingwang | langkung purunipun | anganggêp sawiyah-wiyah | nora bêsèt tibane ing awak mami | pama rare kewala ||
72. idlir wangsul malêbêt ing loji | angaturi kangjêng
sinuwun ingkang tumuli | praptane ing Samarang ||
76. myang prajurit Madura anuli | sinarêngna lan Surajênggala |
angirid | gangsal atus prajurit Madura | prapta Tarayêm lampahe |
sarêngan praptanipun | bantu ingkang saking Samawis | tigang atus Walanda | Bali Bugisipun | nênggih kapitan sakawan | kawan atus badhe mukul ing Matawis | tan winarna ing marga ||
79. sapraptane ing Tarayêm baris | eca tyase prajurit kang lama | dene prapta babantune | tuwuh sudiranipun | rêmbagira kang para tindhih | badhe gitik Mataram | ngantinganthi. pra tumênggung | kang samêkta sikêp tundhan | kunêng malih Mataram ingkang
panggenanipun | botên wontên ing Mataram | kêdah manggèn ing
Pajang kang kidul | Pangeran Adiwijaya | Singasari Mangkudiningrat akanthi | Bupati Wiranata ||
83. dene ingkang têngga Sukawati | Adipati Pugêr kanthinira | bupati môncanagrine | ingkang sampun anungkul | bupatine Pangran Dipati | Arya Mangkunagara | kinon karya riwuk | mring pasisir anggêgila | pra
dadya panganjure | ing Mataram cinatur | sri bupati ngetan kang kèri | ingkang môngka kêkawal | priyayi katêlu |
tinuduh dadia | marang Kêdhu panganjure | angetan nora dangu | têdhakira Prabu Matawis | ngalèr lajêng anulya | ngilèn jog ing Kêdhu | Dipati Mangkunagara | saha bala ing lampah kang munggèng wuri | prajurite akathah ||
92. ing Pasantrèn makuwon sawêngi | enjing budhal masanggrahan Pathak | wong desa wus nungkul bae | nabrang Pêraganipun | nèng Têmanggung sri narapati | Pangran
sampun anunggil | lawan Dipati Suryanagara | myang Mandaraka barise | Jagaulatanipun | Wiradigda wong Kêdhu
nyèwu | nanging wau ingkang raka | durung tega angangsahêna ngajurit | yêkti marahi gêtas ||
ajurit | dene ra-ara jêmbar ||
97. rakit gêlar ing ayuda benjing | ingkang rama amundhut ing dhadha | mundhut
kalih lawan tiktak | mung sakawan anèng dhadha anunggil | kang pangawat kiwanipun | prajurit ing Madura | Radèn Carang Môndhalika
kang kinèn tilar tumbak | aja ewuh kapiran pêrange pistul | panah ingkang kalih dasa | Dipati Suryanagari ||
4. sabalane wus angetan | madhêp ngidul ngajêngkên bala Bugis | Makasar Sêmbawa Butun | pitung atus sadaya | pra bupati kalih kiwa têngênipun | nênêm ingkang
pinistulan ngalor ngidul | wus kathah ingkang pêjah | kaku tyase anyarêmpêng nyêrot purun | tinadhahan kang sanjata | saking sanginggil
ngungsi marang Kumpêni | maksih rame ing prangipun | rukêt bala Walônda | wong
tambur lan banderanipun | tiba sampun kabandhang | mung Sakèbêr maksih rèrèh unduripun |
wontên ngajêng kula anggènipun caruk | sang nata ris angandika | iya uwonge kang êndi ||
Kudanawarsa iku | ingkang putra matur nêmbah | inggih sayêkti yèn mirip ||
Bali Bugis ingkang pêjah kawan atus | pan kawan atus sawidak | prajurit Madura mati ||
35. kunêng ing dalu wus enjang | Jayaningrat Mataram tur udani | yèn Kumpêni lampahipun | mring Mataram sakêdhap | mampir kalih êjam
ingkang rama dene dèrèng dhawuhi | badhe ing pakuwonipun | sinusul ingandikan | ingkang rama kèndêl ngêntosi nèng Bakung | sapraptanira kang putra | kang rama ngandika aris ||
39. kulup ingsun gawèkêna | ya kadhaton ing desa kidul iki | Kabanaran jêmbar iku | ingkang putra sandika | pra bupati ingirid sadaya tumut | prasamya andum pakaryan | Kêdhu Pagêlèn Matawis ||
40. ing Bakung ingkang atêngga | abdi dalêm ing jro ingkang prajurit | wau kang samya anambut | kitha
kala mayor kalih langkung | sami kagyat tan nyana | dene mêdal margi agêng botên purun | mêdal pinggir gunung Kêmbang | angalèr wetan jognèki ||
44. Jatinom Pabelan Kopat | ngalor anjog ing Ngêndho ngetan malih | praptèng Kuwêl ngaloripun | Pêngging kèndêl sakêdhap | nuju wontên baris arahan ing ngriku | Mas Dêmang Surakartika |
sapolahe prang Tidhar | mangke kathah Mangkubumi balanipun | duk prang Tanjung kadar pira | prandene bôndakalani ||
48. sawusira dhêdhaharan | anèng Pêngging budhal mring Bayalali | Pringgalaya ngetan sampun | mantuk mring Surakarta | nèng Bondalêm pisahe lan mayor wau | sapraptanira Samarang | Mayor êpor ingkang kari ||
49. Sakèbêr kinèn wangsula | marang Surakarta
1. wau wong agung Matawis | Pangeran Adiwijaya | Mangkudiningrat tigane | Jêng Singasari Pangeran | rêmbag prasamya sowan | marang kangjêng sang aprabu | kang
samya | môncanagara kang êlèr | Dipati Pugêr wus prapta | Bupati ing Balora | miwah Bupati ing Warung | Sêsela myang
Jumungahipun agêdhe | pasar gêdhe sabên dina | dodolan warna-warna | warung urut pinggir lurung | murah kang sarwa tinumbas ||
Randhulawang bêdhahe | kacêkêl anèng Toyamas | binêkta mring Jakarta | dadi gêlojo nèng ngriku | ing mangke arsa dinuta ||
11. suwitaa mring Matawis | sarta ginawan nagara | ing Pathi dèn paringake | lakunipun rong prakara |
kang malanga | Mangunonêng undhang sampun | siyaga kapraboning prang ||
16. wus samakta ingkang baris | sikêp bêdhil wolung dasa | satus sawidak numbake | mantrinipun kawan wêlas | saking ing Pathi budhal | sakawan banderanipun | sêdyanjog
gala | ingkang têngga nagara | kalawan urunanipun | bupati môncanagara ||
18. Balora Warung lan malih | Jagaraga
jaba | cingak wêwangunanipun | lan kathah ingkang atêngga ||
20. Wêrgamênggala manggihi | lan para mantri urunan | wong môncanagara
dènira dadi bêbotoh | Pangran Mangkubumi ingkang | tan mèngèng binotohan | mangkya
kèngkènanipun | tur uningèng Kabanaran ||
24. anuduh mantri kêkalih | kêkapalan kalih dasa | ing marga
pra bupatya | seba mring Mangkunagaran | wus katur wau surate | ingkang saking Garobogan |
27. ngandika sri narapati | lah padha sira rêmbuga | lan para bupati kabèh | lah Kakang Pugêr ta sira | Dipati Jayaningrat | priye kang dadi rêmbugmu | Dipati Pugêr turira ||
28. sumôngga karsa narpati | pun Mangunonêng punika | lair-
inggih tiyang punika | anglarug banjur dêlojor | pawitane gêgêmblungan | angengkrang salengkrangan | mung nguyupa lêri patut | punika atur kawula ||
30. Jayaningrat ing Matawis | ature inggih punika | pun Mangunonêng dede wong | upami kinarsakêna | anggarapa prakara | sayêktinipun têruwu | ping kalihipun punika ||
31. amba kintên ngêngilani | sagah dhatêng ing Walônda | anggêgampang tan wrin kewoh | punapa rare sadaya | kang ngadhêp padukendra | tan wruh apanggawenipun | ing sasêran kamadaka ||
32. ngandika sri narapati | yèn katêlu wus mupakat | kulup kapate lan ingong | nanging sanak-sanakira | santana pra bupatya | padha
bêndhe | budhal saking Garobogan | dene kang wadyabala | kadi wontên kawan atus | lan mawi talèdhèk gangsal ||
35. kang gêndhing samargi-margi | dènira nglangkungi wana | gumuruh alas pajatèn | alas ing Kêndhêng punika | praptane kidul
Sukawati kalih | ingkang ngirid tuduh marga | Mangunonêng ing lampahe | manawi akarya gita | sagung baris pangarsa | samarga anitih tandhu | ngidul ngilèn lampahira ||
38. sapraptaning Jatisari | wangsuling wong Sukawatya | nanging sampun masrahake | mring Mantri
liwat | atêtanya sapa iku | wontên bature uninga ||
42. saking Drêsanan manawi | Tumênggung Kudanawarsa | nênggih pangajêng balane | pitung atus kang turôngga | sami wong pêpilihan | ing wurine tigang atus | prajurit wahana kuda ||
43. kalih èwu dharatnèki | Tumênggung Kudanawarsa | Mangkunagaran pêpatèh | punika êmbane lama | nguni
inggih parentah | ing ratu ingkang tinurut | ratu prawira prakosa ||
49. Pangeran Amangkubumi | kakang kang jumênêng nata | angluwihi darajade | ing aprang undhagi gêlar | waspada ing wêweka | kakang wontên pitung dalu | ngandika dhatêng kang
mara sandu | pangendra karti sampeka ||
51. karasa iya tyas mami | bocah ingsun Suranata | kabèh nglakonana mangke | aja ana mangan sêga | mêsu mêmintèng Suksma | sun belani nora turu | lawan iya nora dhahar ||
52. kaya mèh prapta ing mami | lakune
53. ingsun lagi aprang batin | mêminta pitulunging [pitulung...]
[...ing] Hyang | supaya kêna pamêlèh | sakèhe
wus lami nata ngandika | kulup Mangkunagara | sun têtêdha siyang dalu | olèha kanthi wak ingwang ||
badhenira | dhatêng ingkang anduta | badhe [ba...]
[...dhe] ngugêmi kang laku | sumungkêm lair batinnya ||
60. angling yèn makatên ugi | Dhi Mênggung Kudanawarsa | kula dika sêtyakake | dhatêng ing Kangjêng Bandara | Pangran Mangkunagara | kula lair batin sujud | katura gambuh kang rama ||
1. matia raganingsun | ngayahan dalêm sajroning pupuh | nêdya sabilullah bêkti kula adhi | nanging ta kawula suwun | Adhi
3. dadya wau tinurut | sarêng ing lampah kyai tumênggung | anèng dhusun Kalêpu sipêng sawêngi | nuntên budhal enjingipun | rêrêm dhusun ing Kamalon ||
4. wontên dêdamêl rawuh | sami mariksa bulus ing Jimbung | kuda sèwu prajurite bêcik-bêcik | abêcik punggawanipun | katon santosa tos-atos ||
5. lampah mawi panganjur | kuda rongatus banderanipun | kalih supit ing wuri sasupit malih | nênggih kang turôngga satus | ing wuri sapôntha golong ||
6. kèndêl punggawanipun | Mangunonêng atêtanya arum | inggih sintên adhi wong agung puniki | Kudanawarsa umatur | sampeyan supe [su...]
Dyan Suwandi mangke wus nama Dipati | Suryanagara gêgêdhug | dadya andêling palugon ||
8. angrèh wadyabala gung | sabin Mataram lêlungguhipun | saking Jimbung wartinipun kala wingi | Mangunonêng wuwusipun | punapa kenging tinakon ||
9. sampun dadi wong agung | Kudanawarsa alon sumaur | inggih lamun liyan sampeyan tan kêni | mara aturana gupuh | si adhi têmu lan ingong ||
10. sigra ngaturan wau | marang Kudanawarsa Tumênggung | Adipati Suryanagara lumaris | wus panggih lan Ki Tumênggung | Kudanawarsa lingnya lon ||
11. gih adhi milanipun | kula aturi kèndêl
nampik pangujungipun | akipa-kipa panyêgahipun | sampun-sampun pun anak inggih samangkin | môngka
lir wong Japara kang tuwuh | mubyare miwah kèhing wong ||
15. alon dènira muwus | adhi dahat anggèn kula
tinimbanga kawan èwu ing pasisir | katone ingkang dinulu | kathah ngriki kirabing wong ||
19. prapta jodhangan sêlur | ing wanci wus ngajêngakên bêdhug | wontên jodhang sèkêt wus kinèn umiring | ing Prambanan badhenipun | kèndêl dhaharan ing kono ||
20. lajêng katri wong agung | praptèng Prambanan lêrêm sadarum | lajêng sami dhaharan Suryanagari | anuli wisan rumuhun | mring Danawarsa
pakuwonipun | Adipati Pugêr sigra marentahi | wetane pakuwonipun | Ki Tumênggung Gajahbarong ||
30. Mangunonêng [Mangu...]
[...nonêng] gya laju | marang pangeran arsa angujung | nanging pangran datan arsa dèn ujungi | wus tata
ing kangjêng sri narapati | miwah kônca kang biyantu | ing atur dhatêng sang katong ||
35. nging paman kula tutur | ratu kula ing wêwatakipun | luput pisan kêna pisan ing prakawis | saking ambêg lurus têrus | botên watak mirang-mirong ||
40. angrêrangin karungu | gamêlanira kêplok gumuruh | rame sênggak sagung ingkang pra
dosane yèn tumpuk sungsun | apan uwis dadi gantungane pati | ngandêlkên prasêtyanipun | kang sampun kapungkur adoh ||
43. pangran wêlas andulu | dadya umatur ing rama prabu | nyuwunakên Mangunonêng uripnèki | kang rama andikanipun | hèh kulup aja mangkono ||
kongsi kalakon sang nata nguning | iya wus kasêlak surut | mêngko pinarêng kalakon ||
46. nglêstarèkakên ingsun | ing kadang tuwa pratignyanipun | lan kang Pugêr bangêt ture marang mami | yèn nguripana wong iku | nêng bumi akarya kêthoh ||
47. pangeran nêmbah matur | inggih wontên tiyang ingkang tutur | Wilatikta Tumênggung Blora nagari | ing saguthit-guthitipun | Mangunonêng yêkti awon ||
3. Mangunonêng gya tinuwak | ing pêdhang
4. wus angrasa nora nana | taliti Rajèng Matawis | ing solah tanaganira | tan patut tinon ing janmi | lir rabussamawati | lali yèn dadine uyuh | mêngko kang duwe gugat | ana ingkang anungkuli | berat marang gêgêlah rêgêding jagad ||
5. awit dene wus mupakat | Mangunonêng ukum pati | tur sêmbah wau kang putra | Pangeran Mangkunagari | nolèh ing pra bupati | sadaya asaur manuk | dene tilaranira | Pugêr ingkang dèn pasrahi | mung wanudya juga panêmbang badhaya ||
6. pinundhut marang narendra | nama Nyai Manarêsmi | wus misuwur sanagara | yèn Mangunonêng ngêmasi | warta praptèng Samawis | kapiyarsa idlir sampun | dahat pangungunira | utusan marang Batawi | tur uninga ing tuwan gurnadur jendral ||
7. yèn Mangunonêng lampahnya | dinuta dening Kumpêni | kacêthikan wus kinarya | lunas ana ing Matawis | nêngna kang sampun lalis | idêlir malih
winuwus | samana atur sêrat | ing Kangjêng Prabu Taruni | bupatine wong sèwu lan numbakanyar ||
mêtua ing Samawis | ngatas saparentahipun | bapa idlir Samarang | sandika bupati kalih | mêdal saking pura amundhi nawala ||
10. lajêng mring loji wus panggya | oprup Totlomondo angling | bapak mangkat besuk apa | nganggo mêtu ing Samawis | Ônggawôngsa
punika | sayêkti [sayê...]
[...kti] wong cilik atis | apa kang dèn ratoni | tan ana manusanipun | sapa kang nanggi karya | ing
kalamun kenging | kawula adarbe atur | Kumpêni tigang dasa | punika inggih manawi | kêkathahên ing lampah dèrèng kantên ||Kurang satu suku kata: kêkathahên ing lampah dèrèng kantênan.
Pagêlèn inggih | amung kêdhik para mantri pêpacêkan ||
18. yèn sampun kantênan wawrat | prange wong Pagêlèn benjing | kula anuntên kengkenan | minta bantu ing Kumpêni | kalangkung pêrlu mangkin | prayogi tuwan akintun | sêrat mring sudaranta | Bupati Banyumas pinrih | angatêrna dhatêng ing
ingkang anindhihi | idêlir marentahi | Sareyan Rèke tinuduh | nênêm soldhadhunira | sêrat sampun dèn tampani | ingkang dhawuh maring Bupati Banyumas ||
gènira kèndêl sawêngi | enjing mangkat kèndêl nagri Pakalongan ||
23. Adipati Jayaningrat | kang ngandhêg ing kalih ratri | badhe anyaosi
paregolanipun | langkung sinuba-suba | dening Radyan Adipati | Jayaningrat sagung ing têtamunira ||
26. sadalu nutug kasukan | badhayan sang adipati | ngrêrangin
enjing malih winarni | pukul satêngah sapuluh | tamu samya ngaturan | Sareyan Rèke wus prapti | sêsaosan wus aglar badhe dhaharan ||
27. Dyan Tumênggung Cakrajaya | wus prapta atata linggih |
marang Sareyan | Rèke undangên pribadi | lara apa ing mau ratri kasukan ||
30. apan iku lara awat | gêdhèkkên piyangkuhnèki | dumèh punggawaning raja | mangan dadak dèn timbali | yèn ora dèn aturi | rampadan ing sabên esuk | apa lali yèn ingwang | dudu dêlês wong pasisir | Si Supama iya trah Rajèng Mataram ||
31. kang nothoki dhase [dha...]
[...se] padha | kakèkne
mèh tindak sang dipati | anyêkêl ukiranipun | kang garwa sigra nyandhak | Sareyan Rèke marani | angrêrêpa langkung manis
ture marang sang dipati | mugi tuwan ngapuntêna | Gawôngsa gène tan prapti | punika datan saking | ngandêlkên punggawèng ratu | Sang Prabu Surakarta | dumèh bupati nagari | andhirèkkên dhatêng ing sariranira ||
39. miwah lamun angrasaa | lingsêm paduka timbali | sayêkti dede punika | inggih ingkang dados galih | kula purun nanggoni | ing warta watêkanipun | Tumênggung Ônggawôngsa | wantu wong lagya prihatin | sugih manah sawêg kêkathahên susah ||
40. sanès kalih Cakrajaya | ayêman tan sugih pikir | mila tan mawi suwala | Ônggawôngsa tyase [tya...]
[...se] mintir | mudhêng dhatêng prakawis | sajroning dadi tumênggung | sangêt ing kamlaratan | wiwit Pangran Mangkubumi | nèng Mataram sakancane kirang pangan ||
41. miwah dandosaning aprang | lênggahe Pagêlèn mangkin | têlas wus kenging ing mêngsah | kadugi yèn pintên banggi | sagêda angantuki | narupkên santananipun | dadya putêking manah | badan lungkrah têmah sakit | mung punika datan
sêriking galih | mangsuli sang dipati | saka liwat niyat ingsun | nanging antêpên uga | nêdya ala apa bêcik | marang ingsun apa sêdyane sun sarah ||
43. Dyan Tumênggung Cakrajaya | lan Sareyan Rèke sami | mituruti Ônggawôngsa | ing tyas wus samya pinanggih | linabuh ingkang lali | lêluput padha rinacut | eling aja karasa | kang kari pinacak bêcik | wus pinulih luwih malih
mangkat saking Pakalongan | angidul bênêr saari | minggah ing ardi rumpil | Pakalongan kidulipun | anjog ing tanah Banjar | sipêng
aminta inah | inggih sapêkên puniki | kula ngêrig wong batur kang wontên desa ||
48. punika idlir parentah | ngatêrna pun kakang kalih | kondur mring Pagêlèn praja | nauri bupati kalih | kula punika yayi | sumôngga ing karsanipun | angantosi sawulan | tan darbe bawa
munggèng ing wuri | sakancane Tumênggung Yudanagara ||
2. baris agung wus angancik Kaliwungu | nulya jog ing Roma | tan ana ingkang ngawali | para mantri balane para pangeran ||
3. samya mirut tan ana ingkang amêthuk | mung atur uninga | gustine wontên Matawis | wong Pagêlèn kathah wisma Kabanaran ||
4. lampahipun ing Pagêlèn sampun rawuh | baris
8. dhusunipun pinggir lèpèn ginalugu | dene kalataka | pinasang rinakit nginggil | wus santosa kumpule arahan kathah ||
9. dandanan gung polatan ing luhuripun | wau kang atêngga | Pagêlèn wus pacak baris | kawuwusa idêlir nagri Samarang ||
10. karsanipun angawaki ing prang pupuh | arsa nyirnakêna | mungsuh jroning taun Alip | pan angêrig sagung prajurit Madura ||
gangsal èwu cacahe prajuritipun | tindhih pra santana | kang sami wantêr ing jurit | aran Radèn Apanji Dipanagara ||
13. kang pinangku tumbaking prajuritipun | benang kapurancak | tumpêr ingas lan bung pacing | sisih Radèn Apanji Sumanagara ||
14. Malihipun Panji Suranata bagus | ingkang winêngkonan | tumbak sulam lan gêrandim | ana wêrgu endhe Têlorong lan
bayonètipun | pra ipe têtiga | ingkang samya anindhihi |
21. munggèng ngayun wong Madura lampahipun | kèndêl ing Ungaran | saratri enjing lumaris | nulya lêrêm malih anèng Salatiga ||
22. lajêngipun nèng Bayalali sadalu | wontên dutanira | Rôngga Bupati Samawis | akêkintun mring Sang Prabu Kabanaran ||
tan prayoga | yèn kinarya kagapati | miwah braja tikswa lungit tan prayoga ||
36. nêmbah matur pangran mung anut sadhawuh | sumôngga ing karsa | kawula darmi nglampahi | Kakang Pugêr paran baya budinira ||
37. Pugêr matur lamun sumawi pukulun | inggih pinartiga | dhadha pangawate kalih | adarbea inggih gêlar sowang-sowang ||
38. kiwanipun nganggea côndrasa patut | kang têngên punika | anganggea kagapati | ingkang dhadha angangge êmprit anêba ||
39. watêkipun ingkang côndrasa atêpung | kadya grudha nglayang |
41. lan wong Warung Balora ingkang pinangku | dene ingkang kiwa | Dhimas
wong Madura luwih sèwu | warta pitung nambang | sapa kêlar anadhahi | lamun ora lawan pitulunging Suksma ||
48. iku durung ngetung prajurite Jagul | lawan wong Walônda |
saking alun-alun | Dhimas Mangkusuma | miwah Kakang Mas Suryadi | angulona ing Pagêlèn padhangêna ||
51. ingkang kukuh ywa keguh katêkan mungsuh | lamun padha Jawa | awit dene mungsuh iki | ingkang gêdhe wus golong nèng Banyudana ||
52. dadi iku katri Bupati ing Kêdhu | Kakang Mangkupraja |
Kartayuda lawan malih | Si Tumênggung Wiraguna ingsun
rakit | sabalane pacak baris ing Drêsanan ||
59. duk puniku Mangkunagara wus rawuh | anèng desa Mudal | ngrakit pasanggrahan aji | pan kajujul bala ing wuri gung prapta ||
60. enjingipun budhal malih kang wadya gung |
gung | dadya analôngsa | suka sukur ing Hyang Widhi | gènya sampun tampi sih nugrahaning Hyang ||
69. ngandika rum mring Jayadirja Tumênggung | kalawan Dyan Rôngga | akèh wadyaningsun iki | lagi mêngko sun wêruh untabing bala ||
sampun | gègèr Surakarta | pra sami angati-ati | kang lêlampah pangayap jog Sidawayah ||
Tumênggung | awit jêng ramendra | karsa ngawaki ing benjing | aprang dharat anindhihi wadyabala ||
78. sakalangkung pun paman kuwatosipun | kumêdah rumêksa | anyêlaki sri bupati | akanthia Dyan Rôngga Wirasêtika ||
79. pangran rujuk Kudanawarsa ingutus | sowan ingkang rama | ing Dêlanggu praptèng wêngi |
80. dhuh pukulun putra dalêm aturipun | pun
Kudanawarsa Tumênggung | pinaring sang nata | kuluk bludru rendan adi | wus tinampan gya mundur agêgancangan ||
1. tan kawarna ing dalu wuwusên enjang | budhal têngara muni | baris kang pangarsa | kumrap tanpa wilangan | èngêt ing
Aprabu Kabanaran | sampun wontên ing Piji | kêrig prajuritnya | punggawa pra santana | nêdya amukul ing benjing | angantêp ing prang | Susunan Mangkubumi ||
4. pra dipati ature kadi punapa | tuwan yèn ing ajurit | asor ungguling prang | botên kenging suminggah | Hyang Suksma ingkang darbèni | pra panji Sampang | mring mayor anauri ||
kanggenan | kidul kilèn punika | gih tuwan repot ing jurit | botên ambêkan | batur ingkang ajurit ||
9. pasthi wetan dalan gêdhe ênggènira | bala Madura benjing | kulon kidul wetan | pasthi ingkang [ing...]
[...kang] bubuhan | kalawan Kumpêni putih | têlu tiktaknya | mariyêm têlung iji ||
10. ngambil papan Pangeran Mangkunagara | ngalor ngilèn wus prapti | lan sawadyanira | miwah para bupatya | Sang Nata Ngasêm wus prapti | prênah ing dhadha |
sampun udani | yèn mungsuhira | parentah masang rakit ||
12. wus miranti Kumpêni miwah Madura | cinatur sri bupati | prajurit kang pêrak | pan tigang dasa gangsal | cacahe mantri pinilih | lan wolung dasa | Suranata prajurit ||
13. para mantri miwah ingkang para dêmang | wadya kaparak sami | pan sampun tinata | ing kiwa têngênira | Madura nêmlikur nunggil | ing ngarsa pisan | Suranata pinilih ||
14. ingkang rewa-rewa prajurit kaparak | têlase
sinambungan ing Pangeran Singasêkar | prajurit kang turanggi | têpung barisira | Pangran Mangkudiningrat | lan Pangran Purbaya kanthi | para bupatya | nênêm kang pra bupati ||
16. ingkang têngên barise wadya kaparak | ngencong lèr kilèn
18. sakancane pêpitu para bupatya | prajurit kang turanggi | wau sri narendra | dangu pamawasira | nganan ngering wus prayogi |
35. datan ngangge lêrêm alajêng kewala | Bupati ing Samawis | pinikut anulya | Rôngga Tisnawijaya |
42. mêngsah kula puniku ujaring warta | Pangran Purbaya kanthi | lan Mangkudiningrat | wetan pangeran kathah | idlir tabe
wontên ingkang umatur nèng têngah marga | gènipun Mangkubumi | idlir sigra nyandhak | sêmprong-sinêmprong
kiwa nunjang | kidul wetan wus angrampit | ngidak angrangsang | wong Madura nadhahi ||
51. akèh lanas kancane Carang Cintaka | supe parentah sami | mêdal ting kareyap | pojoke kidul wetan | Jayanagara Matawis | ingkang ingambah | lajêng caruk mangungkih ||
saking ingkang rama | inggih sapisan êngkas | kinèn ngumpulkên [ngumpu...]
[...lkên] prajurit | wau kang rama | badhe ngawaki malih ||
aturna | tinampan gandhèk nulya glis | ambêkta sêrat | yata wau sang aji ||
70. ingkang wadya lor kidul kulon lan wetan | sarêng umangsah ngrampit | suraknya
tambur bandera ingkang tinilar | wong Madura kèh mijil | angambil bandhangan |
saking lèr salang-tunjang | gumrêdêg nusul gustine | kang saking pangawatira | dadya akadhungsangan | malêdug pendah wun-awun | kadya binujung ing mêngsah ||
3. ratune kèndêl nèng Piji | angantosi balanira | kang dadi pangawat kabèh | lawan ngantosi kang putra | Pangran Mangkunagara | kèndêlira sang aprabu | wus dangu
14. Rôngga Jayadirja kanthi | gubêt angilèn lampahnya | nèng Nglangkap pacak barise | Tingkir lawan
barise | Sri Bupati Surakarta | jêngkar saking ing praja | têdhak marang Piji dhusun | manggihi Idlir Samarang ||
ingkang kabandhang ing mêngsah | Tumênggung Wiraguna | Mangkupraja kalihipun | katigane Natayuda ||
19. Bupati Panumping Bumi | dene namane kang anyar | inggih kula sami mawon | kalih ingkang ginêntenan | mung bupati sajuga | Bumija maksih gumantung | bapa kula dèrèng angsal ||
20. têtiyang ingkang prayogi | kang nindakakên pakaryan | bupati gih kaliwone | idêlir lon aturira | inggih sarèh kewala | kula ngupados rumuhun | wadanane wong Bumija ||
21. têtiyang ingkang prayogi | ingkang kêndêl magut yuda | sri bupati andikane | lan malihipun pun Paman | Dipati
mangke tuwan pangeran | galiha nuntên tarube | arahan têtiyang desa | dimèn nuli wontêna | ingkang nyanggi têdhanipun | bala
sigra | dening kangjêng sang aprabu | kaping ing rolas rakangat ||
32. abdi kalih ngungun sami | manoni tingkah mangkana | ing bambang wetan kondure | prapta
Kilènparaga | masanggrahan nèng Barosot | wus panggih lan wadyanira | kunêng malih winarna | kang baris ing Piji wau | antara
lamun tininggal | amaju malih papane | ingkang kinira prayoga | sun mulih mring Samarang | môngsa bodhoa ing pungkur |
bupatine | Dyan Tumêngung Wiradigda | Tumênggung Mangkuyuda | myang Rajaniti Tumênggung | Tumênggung Surajênggala ||
43. wus budhal saking ing Piji | langkung agênging gêgaman | prajurit Madura mangke | kalih èwu wêwahira | sapraptanirèng Pokak | ing Malese akêkuwu | pancak jagang kapurancang ||
44. sami mêndha ingkang sakit | nanging mungsuhe arungan | prapta riwuk esuk sore | kunêng gantya winursita | Sang Nata Kabanaran | ingkang pacak barisipun | wontên sa-Kilènparaga ||
48. saèstu badhe mariki | kadi paran badhenira | yèn sumawi dawêg bolos | ingkang uwa saurira | inggih lampah yèn nyata | batine utusanipun | kang anêlik dèrèng prapta ||
49. Cakrajaya muwus malih | kadi paran yèn kasèpa | tanpa tuwas wêkasane | lan malih uwa kawula | angraos sampun sayah | kangèlan salaminipun | rêmpu wontên nginggil kapal ||
50. akaku têmên tyas mami | uwa makatên punika | kang uwa batine jêthèt | sinamur agêgujêngan | rinapêtan ing netya | dhuh-dhuh adhuh nak tumênggung | barang rèh dene sarkara ||
1. aja tinggal purwa madyanèki | dika
pukulun | kula bêktèkkên kewala | botên susah paduka mawi nglintoni | mèsêm radèn dipatya ||
ngrasa duwe wong tuwa maring wang | lagi anglakoni gawe | duwe bêbêcik iku | sira ngraosakên ing mami | iya luwih tarima | pinaringan sampun | busana sarwa lorodan | nuli sira pinacak lurah prajurit | pêparab Nilasraba ||
4. awit wong cilik dika rumiyin | duk sinuhun sumare
yèn enthenga bobot dika | sintên ngandêl marang anak putu wuri | gawe cacad acidra ||
5. Cakrajaya tumungkul tan angling | nulya pamit suwuk ingkang rêmbag | Tumênggung Ônggawôngsa | marang loji wus pangguh | lan Kumêndhan Rèke ngrêmbagi | anak ana pawarta |
dipati sadaya | aprang lan puniku | Susunan ing Kabanaran | tumpês tapis Kumpêni kêdhik kang urip | de anak kudu mawrat ||
8. iya iku wong kudu ngêmasi | angur badan pasrahna uripan | duk mirsa Kumêndhan Rèke | angênês manahipun | nanging lair maksih nasabi | sanadyan mangkanaa | wong aprang puniku | mundur durung katon mêngsah | dyan tumênggung angusap jajanirèki | lae astapirolah ||
9. lamun anak kongsi aningali | marang mungsuh rusak ingkang manah | nadhahi dudu bobote | kang
ingkang padha dak jagani | sagêndhinging ayuda ||
10. sapa nyana banthèngane prapti | durung mungsuhan wong kaya anak | siji iku ing adate | mayor pan pêjahipun | ya Mayor Has pêjahe nguni | Mayor Por
sadayane iki | anumbaki manira lan anak | desa kang wus têluk [tê...]
[...luk] kabèh | dhèwèke dadi mungsuh | saya gigrig wau tyasnèki | Kumêndhan Rèke mojar | iya pak tumênggung | ugêr ywa rina kewala | aku merang ing dalu padha
tamtu | sri narendra rawuh mariki | ature dutaningwang | iya lampahipun | tinilar ing Pagarongan | Cakrajaya ing mêngko
kêbyaran ing talaga nguni | dupi rahina pan katingalan | wong desane titir kabèh | anututi bêbujung | ingkang arsa samya ngadhangi | Kumêndhan Rèke mojar | bênêr pak tumênggung | wong desa iki sadaya | uwis padha dadi batur mau sami | padha ngladèni karya ||
17. mêngko padha mèlu Mangkubumi | dumèh apa tumênggung dêlingnya | karo aku gêdhe kae | lan kêras
18. dipun padha eling yèn wong cilik | ana kang eling ana kang ora | kang lali rame surake | agiyak sarta kukuk | dyan tumênggung
ana kang pêngkuh | wus akathah ingkang pêjah | dyan tumênggung wangsul panggènan lumaris | wus
abaris Sigaluh sampun miyarsi | Kumpêni praptanira ||
ngancik Pagêrwaja | wong Pagêlèn tarub | kang rayi kalih ingangkat | Pangran Purubaya Mangkukusumèki | Pangran Suryadisuma ||
wau kang rayi | tarub Pagêlèn ômba | kêkapalanipun | wus tigang èwu kumpulnya | sri bupati [bupa...]
[...ti] andhawuhi ingkang rayi | kinèn agêng tyasira ||
24. wus pawitan iki sira yayi | ing Pagêlèn cacahe salêksa | lan pitung èwu punjule | kajaba tuwaburu | lan ing Rema Panjêr Pamardin | mantêp wong têlung lêksa | pawitanirèku | ingsun dhingin pawitana | wong samono kaya nora
panggonan ratu | ing Pagêlèn punika têbih | lawan kuthane raja | sapolahe tutug | yayi ngancika ing Rema | ing Banyumas nuli
Bugis Bali | barêng rêmpu kalihnya ||
27. ingkang rayi umatur wotsari | ingkang raka malih angandika | sun yayi pisah nèng kene | sun anjog maring Kêdhu |
pamrêdènipun | panganjure Pagêlèn sami | pan sampun yun-ayunan | lawan barisipun | Radyan Tumênggung Banyumas | kawuwusa wau kangjêng
wadyanipun | wus tata wismane samya | eca tyase wong cilik gustine prapti | nagari Kabanaran ||
30. Pangran Mangkunagara ngunduri | barisipun wontên Kaserenan | sabên dina aprang rame | nging lèrès tangkêpipun | angrêriwuk sagung
dèn ambah | kang kathah bêras parine | pangran alon umatur | botên wontên ingkang nimbangi | liyane ing Masaran | goning bêras pantun | yèn punika karêbata | botên kirang wong sabarisan puniki | sayêkti kacukupan ||
33. nulya matah prajurit lumaris | sèwu prajuritipun Madura | rongatus
lamun sakêdhap | gêgêtêri gugup | prajurit Madura kathah | tatu pistul sadasa ingkang ngêmasi | dangu dènira aprang ||
pinistulan myang wontên pinanah | saya kathah pêpatine | ing wanci tunggang gunung | praptanira cêlak ing
sawadyanira rawuh | masanggrahan dhusun Karangri | enjing sagung kang pêjah | wus kinèn amêrung | antuk kuping pitung dasa | gya utusan marang
dasa | yudane dipun suk | wangsul jawi pabarisan | langkung suka wau dènira miyarsi | Sang Nata Kabanaran ||
43. kunêng bala Madura kang kari | langkung dening bramatyaning driya | kang sami ngambil pangane | tan antuk panganipun | mindhak kathah ingkang ngêmasi |
1. wadyanipun kang binêkta kalih èwu | panjine têtiga | Kartayuda Kartasari | katrinipun Apanji Purwadipura ||
sampun | praptèng lèr Têmbayat | pangeran kumpul miranti | myang balane Pangeran Mangkudiningrat ||
6. Pangran Mangkudiningrat grah cacar agung | langkung sangêtira | saking gênging cacarnèki | wus binêkta mantuk nagri Kabanaran ||
14. bêstrongipun wong Madura ingkang kantun | wontên tigang dasa | nèng ngarsane para panji | kathah tatu prajurit Mangkunagaran ||
15. mangsah kiwul mungsuhira dhawul-dhawul | kinarapyak
22. wastanipun Jaya Turôngga Tumênggung | lawan Janapura | pitung atus kang prajurit | kêkapalan kajawi ingkang adharat ||
30. samya bingung wong Surakarta gumuruh | mungsuh ingkang prapta | Pangeran Mangkunagari | anèng Babad lan Pangeran Singasêkar ||
kuda dhomas | punggawa kalih wus prapti | sowan marang pangeran anuwun prênah ||
35. sigra sinung pangawat panggenanipun | Rôngga Jayadirja | ing kiwa amangawati | tinimbangan Pangran Arya Singasêkar ||
36. dhadhanipun Mangkunagara kang mangku | wong Kumpêni mêdal | amalih lampahirèki | Pringgalaya lan oprup nèng marga gènnya ||
37. kang nèng kidul Sindurêja tindhihipun | wong gêdhong
walang ati | aprang tanggon Tumênggung Jayawikrama ||
41. wus angumpul ing Ngadiwarna puniku | wontên songsong jênar | Pangran Arya Singasari | dadya kèndêl Tumênggung Jayawikrama ||
anuwun parentah | punapa sinêrang jurit | angandika Pangran Arya Singasêkar ||
43. mêngko durung ki lurah yèn wus atarung | maksih bêbalangan | durung rukêt ing ajurit | Senapati katon maksih prange kêmba ||
44. datan dangu bala Kumpêni prangipun | nulya wau Pangran | Mangkunagara ngundhangi | mundur ngalor gumolong apanthan-panthan ||
muliha mring Sukawati | lamun ngrampit malih asêmayan dina ||
parentah | ingkang Paman Singasari | ingaturan têtêp anèng Kêdhung Jambal ||
50. pra tumênggung lumakua mupung esuk | padha nglèncèrana | barisan Malese iki | prapta kidul saka kulon saka wetan ||
51. Si Tumênggung Suramangunjaya iku | lan Suradigdaya | têka kidul amêtoni | Wiranata Cakrajaya têka wetan ||
52. karo iku saka kulon gone mêtu | Si Jayanagara | lan Sujanapura malih | ingsun arsa têtinjo mring Kabanaran ||
53. wadyaningsun kabèh sun tinggal tut pungkur | Paman Singasêkar | lampah ingsun mring Matawis | nora bêkta mung mantri jêro kewala ||
55. datan wêruh ingkang raka praptanipun | dangu ingkang garwa | apa bojomu wus lami | dene iya lara bangête mangkana ||
uwuh | botên amiyarsa | lawan botên bisa angling | angandika Pangeran Mangkunagara ||
58. sakèh tômba saka ing jaba sadarum | padha tulakana | yèn sang nata wus maringi | nêmbah matur Dyan Ayu Mangkudiningrat ||
59. inggih dhawuh timbalan dalêm sang prabu | yèn botên kalilan | usada saking ing jawi | sabên ari usada saking jro pura ||
60. botên dangu gandhèk kêkalih kang rawuh | opyak sanagara | kawruhan praptanirèki | jêng paduka ngandikan manjing jro pura ||
pinundhut aturipun | dènira mangun prang | prang tundhasara angrampit | sampun katur sasolahira
matur dèrèng wontên indhakipun | pênêt pun Jadirja | akêndho datanpa budi | bok manawi dèrèng prapta kalamôngsa ||
[...lihipun] pan samya nama lan dhapur | lan Paman Purbaya | tinimbanga botên silip | katigane Sultan kang
dhuh Gusti Pangeran | Dipati Mangkunagari | jinurunga lananga dènira yuda ||
76. mungsuhipun sirnaa aja na gêpuk | nagri Kabanaran | gustiku pangeran iki | nguwisana aja kongsi ingkang rama ||
ingkang munggèng ngarsa | Suryanagara ing wuri | ginarêbêg prajurit asongsong pêthak ||
gustiku | dêdêga samana | sayêkti anggaru langit | cebol-cebol kok kudu anguntal jagad ||
81. ucapipun wong marung datan ginalur | cinatur lampahnya | Pangeran Mangkunagari | sawadyane wus prapta ing pabarisan ||
sarwi gumuyu | ing watawis kula | mila nama dèn salini | ingkang karsa kados jêng raka paduka ||
[...dhal] sampun pangeran sawadyanipun | saking Kêdhung Jambal | sasêntana pra bupati | kumpul
Mas Rôngga lan Jadirja durung têka ||
95. kudu pêngkuh nganti praptane tumênggung | bang êlèr sadaya | Suryanagara nambungi | kados êmbèn dhatênge
anèng dhadha | ginunggunga kang prajurit | kadi wontên tigang èwu kêkapalan ||
100. malah langkung inggih para dêmangipun | sadaya punika | mantri andêl Sukawati | prajurite kawan atus kêkapalan ||
101. inggih lamun [la...]
[...mun] paman angarsakna magut | pan botên kainan | kula badhe angantuni | lan pun Paman Dipati Suryanagara ||
102. ingkang rêmbug wus dadya sadayanipun | Pangran Prabu Jaka | ngalèr Babat dèn anciki | Pangran Mangkunagara ngilèn lampahnya ||
103. lampahipun Suryanagara duk wau | lan sawadyanira | kiduling nagara prapti | Pangran Mangkunagara nèng kilèn praja ||
104. kang kawuwus gègère jroning praja gung | mungsuh katon mrêpak | ing Babat kang dèn anciki |
106. barisipun andhêsêk mangalèripun | wus praptèng Kabangan | wau sagung pra bupati | pangran prabu ngujung astana Lawiyan ||
107. wusnya ngujung Pangran Prabu Jaka laju | ing Garêmêt
ingkang tumut mêthuk mungsuh | mung Pangeran Pakuningrat | bupati kaparak kering ||
2. kang tiga têngga sang nata | sigra nambur kumpul bala Kumpêni | ambêkta drahgundêr satus | satus Kumpêni dharat | wus tinata ingkang kiwa têngênipun | Adipati Pringgalaya | pangawak têngên dèn goni ||
3. kinanthèn Kumpêni Islam | pun Kapitan Jawa Kapitan Bugis | lan sradhadhunipun satus | pangawate kang kiwa | Dyan Dipati Sindurja sawadyanipun | kinanthèn Kapitan Barak | satus sradhadhune Bali ||
4. uprup ingkang munggèng dhadha | kang kinanthi nênggih bupati kalih | Mlayakusuma Tumênggung | lan Pangran Pakuningrat | Kumpênine
dèn ingkup | sawadya mung kawan dasa | mêdhun saking ing turanggi ||
10. anuntên kuda sadaya | samya makan kuda anurut
11. pangeran alon ngandika | ingkang katon lor ika apa Bugis | kapitane kang kumingsun | sasuwene
wus awor ing prang | wadya Pringgalayan kuwur tumut kagum | wau ta Kapitan Jawa | reyab-reyab sarwi ngungsi ||
aran pun bapa kaki | kêna gowang pucukipun | tatal mariyêm angsal | Pangran Pakuningrat langkung
lan wontên bêbantu prapta | maring Pokak bantu saking Samawis | wong Sêmbawa kalih atus | sampun ngumpul ing Pokak | sangsaya gêng barise kukuh apêngkuh | nanging bina-
wong agung kêkalih ingkang jinujug | Pangeran Mangkunagara | miwah Sang Prabu Matawis ||
ing yudanipun | wong agung ing Mataram | ing asale kang sami Walônda dhusun | nora kambah mangun yuda | dudu Walônda prajurit ||
36. lan arang pakaryanira | anèng Jawa suka dipun sawahi | mung têlung jung bisa cukup | nyalawe mantrinira | kang kaprentah Walônda tiyange dhusun | sami wêlas têmah eca | mangkana
bupatya | ing Tangkisan Gondhang têtiga tumênggung | kang kidul kulon lan wetan | pêpitu kang pra bupati ||
39. ingkang salère nagara | sapangilèn pêpitu pra bupati | kunêng malih kang winuwus | kadi sarêng ing lampah | nanging gantya wau ing
mring nagari ing Têgil | nagari Têgil puniku | pêtoripun sosoran | ing bang wetan Surabaya timbangipun | yèn prakara kilèn Têgil | ingkang
kang nêdhaki angatêr ing arinipun | ing mangke Pagêlèn bêdhah | wangsul ing Mataram malih ||
43. lan Tumênggung Cakrajaya | sampun ical lumayu pisahnèki | amalik tumut ing mungsuh | Tumênggung Ônggawôngsa | nunggil wontên ing Toyamas ênggènipun | yèn botên binantonana | ing
inggih ing lampah pênêde | Ônggawôngsa sumaur | môngsa borong karsane yayi | dene badan kawula | prakara puniku | kula purun ngandhêmana | têkèng pati yèn parentahe Kumpêni | kula botên suminggah ||
2. kaping kalih parentahe adhi | kula botên ngetung lara pêjah | sawab badan kula mangke | sarah upaminipun | yayi ingkang
ingkang akardi | sêrat punika sumanggèng karsa | kula mung tampi dadose | anuntên dadosipun | ingkang sêrat sadintên mangkin | Tumênggung
kawarnèng margi | prapta pasanggrahaning Pangeran | Mangkukusuma nèng Mardèn | linarapakên sampun | katur surat wus dèn tampani | dinangu dutanira | Toyamas Tumênggung | pangeran ajrih ambuka | sigra têdhak sowan mring kang raka aglis | Pangeran Purubaya ||
7. ngaturakên sêrat ingkang prapti | wus tinampan dhatêng ingkang raka | binuka sinuksmèng tyase | tur sêmbah pun Tumênggung | ing Toyamas katur ing gusti | bok ayu jêngandika | punika kêkintun | nyamping paningsêt lan dhêsthar | malihipun kawula atur udani | nagri dalêm Toyamas ||
8. binantonan Kumpêni ing mangkin | Kumpêni pêthak Kumpêni Islam | mila kawula ing mangke | kalangkung èwêdipun | dèn dhatêngi bala Kumpêni | lamun paduka karsa | nêdhaki pukulun | dhatêng nagri ing Toyamas | pan kagungan dalêm inggih siyang ratri |
kasoran jurit | sampun ping kalih marga | mêdal Watubarut | mêndhêta margi kang wetan | ingkang anjog ing Panjêr
mêngkono apa gawe dèn wangsuli | gawe kisruh ing lampah ||
11. nulya undhang Pangran Purbaya glis | ing prajurit
pra prajurit kang samya adharat | pinatah jro biting kabèh | ing kering kananipun | kêkapalan têtindhih mantri | wuwusên ing Toyamas | wau Dyan Tumênggung | Yudanagara kalawan | Ônggawôngsa rêmbage pan sampun dadi | kumêndhan kalihira ||
13. nganti angsul-angsul nora prapti | têlung dina sigra atangara | badhe amukul yudane |
Pangran Purbaya wau | Pangran Mangkukusuma kalih | lan
gègèr | sinêrot wus malêduk | wus tinilar tumênggung aglis | majêng ngidul saksana | pangawate kidul | wong Banjar Mrêdèn katunjang | sampun dhadhal wau
lan Markèt | kalih sami angamuk | maksih
panggah kang anèng biting | Pangran Mangkukusuma | lan sawadyanipun |
pêpatihe ingkang kêna | Pangran Mangkukusuma pisah turanggi | kudane wus kabandhang ||
20. kantun kalih dasa ingkang dasih | wong Banyumas angalingi samya | dèn lancangi Kumpênine | risak palajêngipun | kang ambujung sami ngèndêli | wong cilik angrêrayah | mring jro bitingipun | Pangeran Mangkukusuma | sapraptane kitha Pamarêdèn nguni | bitinge ingkang raka ||
mungsuhira kaèksi | karoyêge gêgaman | tôndha riyonipun | kapilih pinggir rame prang |
wong Kadipan rampak nunjang lan Kumpêni | kang tinêrak piyambak ||
26. tangkêp wuri wong kapilih pinggir | arok rukêt ubêkaning aprang | mung kapal satus
lêmah | Jêng Pangeran Purbaya lumayu gêndring | bala maksih rame prang ||
27. maksih ulêng wong kapilih pinggir | ana nguwuh yèn pangran wus dhadhal | prajurit sami anolèh | sinêrot lajêng mawut | niba tangi nusul ing gusti | ingusir kathah pêjah | benang tiga likur | tumbak benang awor bathang | wau pangran pinasangan anèng margi | ing piranti
sami | mèt bandhangan kèh wong kang kacandhak | nanging nora na pinatèn | kang pêjah pitung puluh | tigang dasa kang dèn bandani | tinakèn asalira | akèh warnanipun | angaku wong ing Mataram | ana Pajang Kêdhu Pagêlèn [Pa...]
[...gêlèn] sapalih | ana abdine lawas ||
30. wangsul marang ing Gumêlêm malih | Yudanagara lan Ônggawôngsa | Kumêndhan Rèke lan Markèt | duk kang mêntas ing
saking singêdan | lan prajurit kapilihe | ngulicir praptanipun | pangran langkung ngungun ing galih | waune tan kèngêtan | langkung supenipun | dinangu kancane pêjah | tiga likur sakawan ingkang sragêni | waos cêmêng sakawan ||
32. ingkang kathah kanca angêmasi | gangsal wêlas ingkang numbak benang | kadangon ing prang rukête | tan wontên kang têtulung | yèn wontêna ingkang
33. garundêlan bali winatawis | wong Pagêlèn prange nora layak | mung siji kang bêcik prange | kang maksih tumut mungsuh | Ônggawôngsa lan sawadyèki | wong samene binêdhag | palayune mamprung | wau ta kang kawuwusa | ingkang lagya sungkawa Pangran Suryadi | kêni ing
34. arsa kesah tundhuk mring Kumpêni |
rêmbag | angaturi mêthuk | prasamya mêthuk colongan | wus kapêthuk wau Pangeran Suryadi | binêkta mring Toyamas ||
35. wus utusan marang Petor Têgil | tur uninga sampun panarima | Pangeran Suryadi mangke | lajêngêna dèn gupuh | maring Têgal laju Samawis | samana wus binêkta | praptanirèng dangu | anèng nagari ing Têgal | lajêng maring Samarang linajêng maring | dhatêng Selong binucal ||
36. ya ta wau dyan tumênggung kalih | Yudanagara angêrig bala | angundhangi panêkare | badhe panglurugipun | apan dhatêng Pagêlèn malih | samakta sadhiyanya | gêgaman wus kumpul | budhal wau lampahira | maksih jrone ing wulan Ruwah kang sasi | dadya panganjur lampah ||
dhadhani prajurit Kumpêni | lawan Tumênggung Yudanagara |
manahipun | hoyag barise duk tinon ||
4. pan wontên tigang atus | wau pangawat kapalanipun | Ônggawôngsa mung
saking wruh bobotipun | mungsuh sanadyan pangeranipun | wus ping lima dènira nadhahi jurit | wus kawruhan budinipun | nora mantêp ing palugon ||
gumuruh | maksih kathah pangeran balanirèki | dene kêdhik mungsuhipun |
12. ngalèr ngetan binujung | sarwi binêdhilan saking pungkur | ting kacècèr prajurite akèh kêni | pambujunge dyan tumênggung | lan Kumpêni sampun adoh ||
13. mungsuh nolih ing pungkur | yèn adoha lan Kumpêninipun | sami wangsul pangerane angundhangi | tambur bêndhene angungkung | prajurit wangsul samya lok ||
14. payo idêgên iku | amung sathithik samono iku | mangsah sarêng pangeran ingkang nindhihi | Dyan Ônggawôngsa Tumênggung | kinarubut ing
larenipun | dyan tumênggung sigra mogok ||
16. lalarenipun agung | tumbak-tinumbak pan ora gaduk | amung bêdhil punika kang maksih urip | arame prang bêdhilipun | lan urip lakuning towok ||
17. rèrèh pambêdhilipun | ingkang wetan têlas obatipun | ingkang kilèn durung têlas obatnèki | tan kêndhat pambêdhilipun |
palayonipun | inggih andhêge wau kang mungsuh | dyan tumênggung alon dènira nauri | kèndêl dhusun Jamberumput | anèng ngriku amakuwon ||
21. Kumpêni unduripun | ngupaya papan ingkang pikantuk | dhusun Wanasigra
dene ingkang kidul | Dyan Tumênggung Banyumas kang dèn bubuhi | wetan Gawôngsa Tumênggung | Ngabèi Ngremo kang kulon ||
pakuwonipun | barisan agêng ing Jamberumput | sami ngungun nênukup kasoran jurit |
mèh prapta ing Jamberumput | dènira wangsul kang mungsoh ||
26. kunêng ingkang winuwus | duta Pangran Purubaya wau | angaturi uninga kasoring jurit | saking Pamardèn prangipun | mring kang raka jêng sang katong ||
27. sapolah tingkahipun | asor ungguling aprang wus katur | langkung duka kang raka sri narapati | nanging sinimpên ing kalbu | sinamun datan kawiyos ||
28. milane kang dèn utus | ngandhêg anèng ing jroning praja gung | angantosi Pangeran Mangkunagari | kinèn mariksaa iku | ing paman prang anggung kasor ||
29. sang nata sigra tuduh | gandhèk lêlancaran lampahipun | animbali Pangeran Mangkunagari |
sarwi gumuyu | dene sabên aprang kawon ||
31. nuju kang wontên ngayun | Adipati Janingrat Matarum | lawan Radèn Dipati Suryanagari | wusnya maos suratipun | pangeran nêmbah turnya lon ||
32. paran karsa pukulun | pan rayi dalêm tiwas kalangkung | ngrêrubêdi inggih kinanthi
dadosa lêlurahnèki | wong Suranata pukulun | sinabin satus kemawon ||
34. ing prang paduka pangku | bilih makatên darbea purun | yêkti ajrih tilara ing paduka ji | pinisah tan dadi batur | ing ayuda langkung amoh ||
35. mungsuh Walônda têlu | nungsang jêmpalik palayunipun | ing Pagêlèn punika lêrêsing pikir | botên ngangge bol kacendhul | paman dipati kemawon ||
36. Suryanagara purun | mungsuh lan Raja ing Bulupitu | Ônggawôngsa Tumênggung asline cilik | jênêng nyêndhal buru butuh | sikêp ngangsu mikul lodhong ||
38. awit karsa sang prabu | lamun Paman Purbaya gih sampun | anganciki ing Pagêlèn ingkang pasthi | kadya sagêda ambanjur | ing tanah Banyumas Lêdhok ||
39. miwah salajêngipun | pasisir Têgal mangetanipun | Pakalongan Kêndhal Batang Lèpèntangi | banjur Samarang kinêpung | yèn pangeran pan mêngkono ||
40. abdi dalêm pukulun | Suryanagara ing bobotipun | bêdhah ing Banyumas balela nglakoni | yèn jamak-jamaka iku |
41. ngandika sang aprabu | mangkonoa manèh iya kulup | yèn bêcika jênênge wong tuwa iki | dèn tutakên kadangipun | tan dèn bakali dadi wong ||
42. sapa ta kang anêmu | wêwinih
kulup | winawas ing tyas padha pinupus | dikèhana sarêngên mundhak akanji | yèn eling anaking ratu | kang jamak ora mangkono ||
44. pinaring suratipun | saking kang raka prabu wêwangsul | dutanira mantri kalih kinèn mulih | marang ing Pagêlèn gupuh | amundhi nawala katong ||
45. datan kawarnèng ênu | praptèng Pagêlèn carakanipun | langkung sigra
yèn trah Mataram iku | nora wani mati nèng prang pupuh | sayêktine kapiran uripirèki | pasthine saturunipun | turun pisan tabokan wong ||
50. turun ping têlu mikul | wong nora idhêp gawene iku | tanpa brata uripe prasasat mati | kapindho durakèng ngèlmu | kasiku dening Hyang Manon ||
51. wong kang wêdi ing lampus | angumpêtakên ing umuripun | umur iku wêwatêse wus pinasthi | yèn parêk ing ajalipun | tan kêna ginawe adoh ||
52. yèn adoh ajalipun | ingêlêbana gêgaman sèwu | tanpa rowang yèn durung watêse prapti | wong siji ngamuk wong sèwu | tan mati akèh kalakon ||
53. ana wong duwe catur | duk yayi mas maksih nèng praja gung | mendahane ya Pangeran Rôngga iki | miluwa murwèng prang pupuh | ngungkuli ing raka katong ||
54. mêngko nora tinêmu | ing besuk
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi Maguru Manah | Wayang Indonesia
Kapten Mulyadi No. 91 Solo, Surakarta
Jl. Kapten Mulyadi No. 234 Solo, Surakarta
Bisa ulang iki kapenuhan persil saka seneng Iki dina, tanggal nalika teka Wulan Search for:
Posting Paling Anyar Birthday puisi menehi pangarep-arep anyar kanggo manggon saben arah
kl. 20.38Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.Obat Herbal niki sampun
“lho..ojo.. iki duwitmu kok, olehmu nggolek yo rekoso..” ibu
Ing mangke kaêcap malih kawêwahan sarta kadamêl lêrês langkung sae katimbang kalayan ingkang rumiyin.
Kaêcap ing kantoripun tuwan G.C.T. van Dhorêp èn Ko,
2. kôndha wirasat pinêthik | lawan tinambahan kôndha | mênggah candraning wong wadon | kinarya anglimpur ing tyas | sinawung sinung sêkar | môncapat supadosipun | rahaba ingkang mariksa ||
1. dene kang kaol Muktamat | katôndha Iman Saphingi | Saphingi
2. anom abagus ajênar | Imam Saphingi ningali | dinugèng ngèlmu pirasat | ginraita jroning galih | wong iki langkung pêkik |
kadhêpêk mara tur sêmbah | tuwan kawula aturi | sampun dangu nèng margi | kèndêla ing wisma ulun | langkung [lang...]
[...kung] dènnya ngrarêpa | dènira mrih angaturi | adhahara inggih ing wisma kawula ||
4. yèn sampun dhahar sirama | nuntên gagôndaa minging |
5. lamun kaya mêngkenea | wong iki atine bêcik | dene pirasate ala | apa cidra ngèlmu mami | dadi wurung sun anggit | ya ngèlmu pirasat iku | lagi antuk satêngah | kitab pirasat sun anggit | yèn
kayaa | wong iki atine bêcik | yèn bêcika dene pirasate ala ||
8. lajêng anuruti dhahar | nanging jroning tyas prihatin | wus
margi | kang munggèng keringing kuda | umatur saha wotsari | amba matur ring gusti | mila tuwan waunipun | nalika manjing wisma | tuwan kalangkung prihatin | jroning dhahar maksih kalangkung sungkawa ||
12. Imam Saphingi ngandika | mau mila ngong prihatin | duk ginawa maring wisma | wong ika
pangrèhing ngèlmu pirasat | milangong suwe prihatin | ngundhat-undhat ing batin | dalil ayat kang dhumawuh | mila ngong nuli bingar | sawuse atômpa tulis | nora cidra lire kang ngèlmu pirasat ||
prihatin | dadi nora kakurangan | ing ngèlmu pirasat iki | mila nuli sun wèhi | tikêl ping pat bathinipun | wus pasthi nora
wong gêguru anyar | mring sayid Imam Saphingi | saantuke wong kalih | kakang adhi pan anuju | kawêngèn kuda endah | asipêng wontên ing margi | wismèng rôndha anake kêkalih
wanti-wanti | saure inggih andhêku | nanging tan purun mangan | amung kakange [ka...]
[...kange] pribadi | kang sêsuguh ngoncati manawa taha ||
nginggil pajaratan | lawan kakang kaping kalih | ênggèn sipêng puniki | sayêkti amanggih makruh | ingkang adarbe wisma | puniku jadah satunggil | ingkang anèm inggih kadadèning jina ||
20. kang tuwa alon angucap | iku yayi saking ngêndi | sapa kang muruk ing sira | ngèlmu kang ambuka gaib | kang anom anauri | inggih tan liyan gêguru | amung sarêng pun kakang | ing gusti Imam Saphingi | pan pirasat maknawi kula winêjang ||
lah sokur | sira kang olih barkah | ing gusti Imam Saphingi | saking apa sira angarani jadah ||
22. marang kang anduwe wisma | kadange kang anom iki | kang anom lon saurira | katôndha ing solah linggih | yèn wong
anom upami | sukêr amanggihi tamu | tan jênak kalicatan | cipta dhayoh glisa mulih | gih puniku yêkti kadadèning jina ||
23. dene kurma kang anôndha | arume tur èsmu amis | tôndha tuwuh pajaratan | wau kang lagi angintip |
24. kakange ngungun kalintang | yèn mêngkono payo adhi | mara maring ibunira | têtanya
punapa tunggala wiji | punapa inggih liyaa | kang ibu alon nauri | pagene sira kalih | têtanya mêngkono iku |
27. kula lan adhi punika | inggih ing salah satunggil | winastan [winasta...]
[...n] dadining jina | kang ibu ngungun miyarsi | mêngko ingsun tuturi | duk misihe ramakamu | nalika mara tapa | ing wukir kang katon iki | sabên dalu yèn subuh
saosanira | têka isi singgat iki | gupuh ingong nauri | mênawi ing wau dalu | dika nuroni mapan | dèrèng kula jinabadi | bok punika kang dadi cacad kawula ||
30. dupi mirsa ramanira | tumungkul bangêt prihatin | sarwi maca subkhanallah | salawas-lawas sun iki | nora mulih nuroni | nalika martapèng gunung | iku ingsun kèlingan | ing môngsa ingsun sarêsmi | dhuning rahsa apanas awakku awrat ||
31. kirane padha pandhita | ingkang nyalubuk ing rêsmi | karana têtangganingwang | tan ana wong mahas siji | wong rongpuluh pan luwih | kang nunggal sakrajan iku | tan ana katrocoban | pandhita kalawan murid | miwah dhukuh kabèh tur padha pandhita ||
ya kang êndi ingkang dadi saking jina ||
34. dhêdhayoh kang anom mojar | mangke andika sarati | bêbalunge raka dika | kiyai kang
bêbalung ngriki | puniku dadining jina | kang sirna ing balung ngriki | pan putrane sayêkti | kang tuwa miwiti gupuh |
kang anom mojar | inggih pun adhi puniki | ingkang anom kang têtêp dadining jina ||
38. pratôndha rah datan ilang | nèng balunge ramanèki | liya ingkang duwe darah | tan antara samya nangis | anak lan ibunèki | samya tobat ing Hyang Agung | Ki Sèh
angluru ontanipun | Imam Saphingi mojar | ontanira picak siji | lawan wadon matane kang kiwa picak ||
tapak | tapake jêro sasisih | marmane sun arani | ontamu kêkèwèr dhadhung | ing sukêt lusah-lusah | sun arani picak siji | ingkang kiwa katara ênggone mangan ||
siji | kang kiwa sukête wutuh | tandhane wadon iya | panguyuhwepanguyuhe. kocar-kacir | pan tabête iku dudu uyuh
pirasat kang lapli | kêlawan maknawinipun | ing bobote kawruhan | aywa dumèh yèn sira sih | bok kaliru ing pirasat karo ala ||
48. dadi anggêgawa tiwas | ing praja anglêlingsêmi | angilang-ilang dêrajat | nyênyukêri praptèng batin | wong jail
[...se] kalih punika | anyaringi ing kukum wus tiniti | tôndha kalakuanipun | pirasat ingkang ala | durung ana bênêr kalakuanipun | ingkang bêcik ing pirasat | durung ana kang anyilib ||
6. yèn sira gêdhe punika | pratandhane elingan barang kardi | sirah kang cilik puniku | tôndha budine cêkak | lawan kirang inggih pamicaranipun | sirah kang sêdhêng punika | tôndha wicaksanèng budi ||
7. lan sinungan pangawikan | rambut akas iku tandhane wani | rambut kang lêmês punika |Guru lagu
9. labuhan saliring karya | angandhêmi wicara kang kawijil | rambut kang kuning puniku | tôndha budine kurang |
pratandhane kurang budine kêdhik | bathuk kang jêmbar puniku | bêngis kêbluk sungkanan | bathuk sêdhêng kang nora nana jêngkêrut | iku tandhane mlasarsa | kalahan sabarang kardi ||
13. dene jêngkêrut punika | ingkang mujur ing antaraning alis | tôndha kèh prihatinipun | kêrêng datan sêrônta | lan jêngkêrut iya kang malang ing bathuk | iku tôndha wicaksana | limpad lila kalah wani ||
14. alis kang lêmbut wulunya | iku tôndha rahayu kèh kang asih | tan ana nyanyêngitipun | dene kang lusur ika | tôndha kêbluk doyan mangan anggadêbus | alis kang têpung punika | tôndha bêncana nguthakil ||
15. suka mèt lumuh kelangan | lawan tan wruh ing ala lawan bêcik | alis rada kapêndhuwur | tôndha gêng budinira | nanging rada gumunggung ambêknya agung | alis kang sêdhêng punika | lêpas tyas sampurnèng budi ||
16. kuping kang ciyut punika | tôndha akèh salahe
awor drêngki | kuping kang ômba puniku |
andrêngkèni amrih alaning wong iku | netra ngapêndul punika | drêngki jail tur gumakit ||
19. netra lêmbut idêpira | yèn ngalirik ya kariyip-kariyip | tôndha kurang budinipun | tur kurang pamicara | netra ingkang arang-arang kêdhèpipun | iku tandhane sampurna | pamicara ulah niti ||
20. yaiku mata dandanan | dene netra kang sangêt irêngnèki | tôndha kèh wiwekanipun | netra biru punika | liwat ala yèn pêputih
panglirikipun | tôndha mantêp barang karya | bèrbudi tur bèr agami ||
23. patitis ulah wicara | ing wiweka andhap tur nora êdir | alus barang
anglalêbur padha batur | anggung angrusak sanak | kuthaning blis mung mêngkono gunanipun | tinêrakna ing prakara | nora
35. ugêring pirasat mata | ing manusa kabèh sariranèki | tôndhawon lan pênêdipun | kêpanggih sarandunya | gantya irung cinatur pirasatipun | yèn irung bangir adawa | pratôndha gagêdhèn budi ||
sêdhêng kandêl tipisipun | iku pratôndha phaham | barang karya tôndha ambêke rahayu | kunêng untu kang winarna | yèn arang tur cilik-cilik ||
janggut kang lincip punika | kurang budi awor drêngki ||
41. gung luput yèn amicara | janggut kandêl gêdhe iku bêkicik | lawan dhêdhasar têkabur | janggut sêdhêng punika | pratôndha bèrbudi sampurna rahayu | kunêng swara kang kawarna | swara bangêt tôndha wani ||
42. wani sabarang pakarya | wani kewuh anambak lara pati | swara kang kêmèng puniku | lumuh ajrih ing baya | sarta lalèn sabarang pakaryanipun | swara kang sêdhêng punika |
solahira | wulu jenggot ngrêmpêl tan ngangge pinatut | iku tôndha wicaksana | sampurna barang pakarti ||
gung-agung | wong tinitah kang mêngkana | dadi kadhatoning iblis ||
48. gulu ingkang winursita | gulu cêndhak pratôndha nora bêcik | sarêgêp yèn alaku dur | dene gulu kang dawa | suda ati mamak anyalèwèng kewuh | gulu kandêl doyan mangan | sêmbrana tan wruh ing isin ||
49. gulu kang sêdhêng punika | pratôndha kyèh budine micara ris | bênêr barang tingkahipun | bahu ingkang winarna | bahu wijang sura yèn [yè...]
[...n] amanggih kewuh | lan ènthèng budine dhangan | têtulung pakarti bêcik ||
luput | iku setan apêpanthan | nora kêna dèn bêciki ||
51. dhadha ingkang ginupita | ingkang jêmbar kêbluk amalonthèni |
wêntis kang gêdhe punika | saranane yèn nora nyêmbadani | kêras kurang budinipun | dariji suku asta | lamun cêndhak
2. utawi kinarya sêlir | miwah kinarya parêkan | koncang lêpasan arane | yèn wontên pawèstri jênar | alit kang pasariran | ingkang lêmês remanipun | agêng ingkang payudara ||
3. tan kêna kinarya rabi | kinarya sêlir tan kêna | rasêksa Durga arane |
asring amêjahi priya | wontên pawèstri jênar | lêmês abang remanipun | warata ing pucuk pisan ||
pawèstri | cêmêng lêmês ingkang rema | panjang pasang wadanane | sarwa alit padanira | kanaka lit apanjang | iku pawèstri linuhung | prayoga kinarya garwa ||
8. utawa kinarya sêlir | kinarya gêdhong utama | andhatêngakên dunya kèh | nanging medane wong
pamulune | sarta alit ingkang pada | alit darijinira |
sadaya | mumpuni ing rat wignyane | ingkang satêngahipun | pan ajênar sariranèki | rema akas apanjang | sêmu abang pucuk | wanita
nuju kayun | ing wong lanang marsitèng ati | nanging yèn dede karsa | canggèh mring wong kakung | dukane tan
[...ra] kèru dening maru | sugih daulat bêgja | wasis karya dhasar asli | asung brôngta maring ingkang samya maca ||
manglung | sikil mrit garêsira | mênjangan kêtawan raning | iku sugih kanikmatan mring wong lanang ||
7. wanodyalit andhap ingkang | wadanane sêmu manis | sumringah
polatanira | dêdêg mêjana rêspati | mangkana wantun èstri | nêdhasi marang pakewuh | iku ran mrica pêcah | biyada suku cilik mrit | bahu pundhak kang sêmada-mada mêdhar ||
8. iku ran tuma bisika | wus mratandhani yèn sugih | kanikmatan mring wong priya | pantêse karya pêrmain | kinrama bôngsa plêsir | dene wanodya kang dhuwur | tuntung
keris | netrane ingkang jait | asarèh wijiling têmbung | rema brintik iku ran | wulan dadar dawêg nuning | malih ingkang ran
ingkang jatmika lungguhe | yèn wong irêng ulêsira | alêmês ingkang rema | kang agêng sariranipun | prayoga
lanang | yèn wontên èstri jênar | kang alêmês remanipun | warata ing pucuk pisan ||
yèn wong pêthak ulêsipun | akathah wicaranira ||
6. akas remanipun nênggih | punika èstri utama |
sêlir | kinarya gêdhong utama | dhatêngakên dunya akèh | nanging wadine wong ika | yèn purik tinggal wisma | yèn kuning pawakanipun | akas rema tur apanjang ||
10. ing pucuk lêmês tur dadi | dhasar aking sukunira | puniku èstri kinaot | abênêr pangucapira | iku wong èstri srêpan | ing candranipun pinunjul |
11. èstri panjang jangganèki | sêmu abrit kang wadana |
punika winarna malih | pirasat satunggal-tunggal | èstri ingkang anèh dhewe | yèn
lan yuli iku wis kancanan suwi. Saben istirahat wong loro kuwi seneng njajan ini kanthine bu Rini. Ora mung seneng jajane amerga ono wong sing disenengi karo Sari. Saben ketemu karo Roni, sari mesam-mesem sak karepe dhewe, sari kuwi sumeh karo kanca-kanca, dadine akeh sing seneng kancanan karo ndeknene. Saben njajan sari mesti ketemu karo putri. Meneng-meneng putri kesengsem barang karo roni. Saben sari karo yuli ketemu putri, mesti padha lirik-lirikan. Putri kuwi seneng ngomongke sari ning mburine. Putri ora seneng sari amarga putri disaingi karo sari. Sari wes kerasa amarga saben ketemu karo putri, ndeknenen seneng dipliriki.
Sakwise istirahat, sari karo yuli mbali ing kelas. Wektu kuwi kabeh kelas podho bebas kabeh. Sari ora percaya wektu kuwi Roni teka ing kelase ndeknene. Roni lungguh ing ngarep kelase sari, atine sari wis ora nggenah kabeh, sari intak-intek ana ing jendela karo ngguya-ngguyu. Yuli kaget, “Ono opo tah sawang kowe mesam-mesem terus?” “Kuwi lho Yul, ana Roni ing ngarep kelas”. Putri langsung teko ngampiri Roni. Sari langsung lungo lan ora gelem maneh ngoyaki Roni.
Wektu ning sekolahan ana lomba, sari, Yuli lan kancane maneh kuwi mlaku-mlaku. Terus Sari ketemu Ronilan Roni mesem karo Sari. Atine sari langsung seneng lan jingkrak-jingkrak. Meneng-meneng Roni seneng karo Sari barang, tapi Roni isin-isin. Putri ora seneng yen sari nyedhaki Roni, putri langsung nggolek-nggolek informasine tentang Roni kabeh.
Akhire sak wektune kelas dioplos maneh, Sari lan Yuli manggon bareng maneh. Sing ora pathi nyenengke Roni lan Putri enthuk kelas sing podho. Sari wektu ndeloki Roni lan putri langsung pasrah wae nek wong loro kuwi manggoni kelas sing podho.
Saiki Kusuo no Psi Nan 62 - Page 1
GELEM BALIK TAK GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE LELEMBUT, IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH (1x)
raosaken dumateng Gusti Ingkang Maha Kuasa, ingkang sampun maringi kanugrahan saengga panulis saget damel laporan punika kanthi gangsar mboten wonten alangan satunggal punopo.Wonten ing laporan nuwun dumateng : a. Bapak Pardiman,S.Sn. ingkang sampun maringi sadoyo patunjuk saha bimbingan . b. Bapak saha ibu ingkang sampun nyekapi kabetahan jiwa ugi raga. c. Rencang –rencang ingkang sampun hanyengkuyung panulis,bungah utawi sedih. d. Saha priyayi-priyayi ingkang sampun nyengkuyung saengga laporan punika saget rampung. Panulis sadar wonten ing laporan punika tasih kathah kalepetan . Kanthi punika kritik kaliyan saranipun panulis pangarepaken kangge kasempurnan laporan punika. Mugi-mugi kanthi maos laporan punika saget ningkataken pangetahuan kita wonten babagan budaya tanah Jawi. punika panulis ngaturaken matur
SUROSO BASA Budaya jawi punika mujudaken budaya ingkang sae amargi budaya Jawi punika ngandut nilai –nilai luhur ingkang mujudaken kapribaden tiyang Jawi. Tuladhanipun wonten ing tlatah keraton Ngayogyakarta.Wonten ing keraton punika kathah paninggalan – paninggalan keraton Mataram ingkang ngandhut nilai-nilai estetika ingkang manulya. Wonten ing kunjungan punika ,kita tiyang jawi kedah sadar menawa budaya kita sedaya. Kita kedah nglestariaken paninggalan punika saengga putra, saha wayah kita sedanten wonten ing ngajeng saget ngraosaken paninggalan punika. Amargi menawi mboten kita ingkang nglestariaken sinten maleh.Langkung punika, kita sedaya kedah nyinau kanthi remen kabudayan Jawi. Tuladhaipun kanthi kunjungan dateng keraton ingkang sampun kaleksanaaken. Sanesipun kangge sarana refresing, kegiatan punika ugi kedah gadah tujuan napak tilas keraton Mataram . Amargi wonten ing keratin kaliyan taman sari, punika cikal bakal kota Ngayogyakarta,saengga kita kedah mangertosi utaminipun kita tiyang Jawi.
1. DALEM KERATON inggih menika panggenan kangge ratu-ratu,saking ukara :
ka+ratu+an+kraton.Angsal kasebat saking ukara kedaton, yaiku ke+...+an=kedaton,panggenan kangge ratu-ratu lan datu-ngah-datu.Kraton inggih menika istana ingkang ngemot teges , teges agama,filsafat,lan teges kulturil (kebudayaan). Kraton Yogyakarta ngandhut teges-teges ing dhuwur. Arsitektur bangunan-bangunanne, panggenan bangsal-bangsale,ukiran-ukirane, hiasane, ngantos warna-warna gedunge gadhahi ateges. Wit-witan sing ditanem ing njero mboten sembarang wit,wit sing wonten kraton. Sedaya ingkang wonten keraton punika nggadahi teges maringi piwulang kangge kita kagem cinta lan nyerahke diri kangge Gusti ingkang Maha Agung. Arsitek kraton inggih menika Hamengku Buwana I .Hamengku Buwana taksih nem angsal gelar Pangeran Mangkubumi Sukowati.Komplek Kraton manggen ing tengah-tengah, namung daerah kraton saking kali code lan kali Winanga, saking ler teng kidul saking tugu ngantos Krapyak. Daerah kraton panggenipun wonten ing alas Garjitawati, cedak desa Beringin lan Desa Pacetokan.Daerah punika dianggep kirang madahi kangge mbangun kraton kaliyan bentengipun,aliran
Ambanipun kraton inggih punika 14.000 m2 .Ing dalem keraton kathah bangunan- bangunan, latar-latar kaliyan lapangan-lapangan. Kita wiwiti saking latar
7. Regol Brajanala 8. Siti Inggil 9. Tarub Agung 10. Pagelaran(tiang ingkang jumlahe 64) 11. Alun-alun ler 12. Pasar 13. yuswa 14. Tugu
Angka 64 nggambarake yuswa Nabi Muhamad 64 taun utawi 62 taun masehi. Kita saking latar kraton tindak kidul kita saged
nduwur kaya podium rendah,kangge lenggah Sri Sultan utawa panggenan Singgaraja Sri Sultan
Ing tengah-tengah latar Kemandungan kidul wonten bangsal ingkang naminipun Bangsal Keandungan.Bangsal punika bekas Pesanggrahan Sri Sultan Hamengku Buwana I wonten ndeso Pandak Karangnangka wekdal perang Giyanti (1746 1755) Krapyak inggih punika podium dhuwur saking watu kagem Sri Sultan, merhatekke tentara utawi kerabatipun merhatekke ketangkasanipun mengepung, memburu utawi nguyak rusa. Kraton dikelilingi tembok gede. Dawanipun satunggal km, bentukipun segi empat, ambanipun 3-4. Lima plengkung utawi lawang .plengkung-plengkung yaiku: 1. Plengkung Tarunasura atawi Plengkung Wijilan ing sebelah wetan 2. Plengkung Jogosuro utawi Plengkung Nngasem ing sebelah kilen 3. Plengkung Jogoboyo utawi Plengkung Taman Sari ing sebelah kilen 4. Plengkung Nirboyo utawi Plengkung Gading ing sebelah kidul 5. Plengkung Tambakboyo utawi Plengkung Gondomanan ing sebelah timur Plengkung Tambakboyo niki tertutup,nanging taun 1923 dibika melih Sri Sultan Hamengku Buwana VIII.
Kraton Yogyakarta nggadahi arsitektur mbujur dawa ,mergine ing ndalem wonten 9,5 mergi ing alun-alun kidul,wonten wit sing sampun matidi gantos wit mengkono puniku nunjukken kagem kita ngandung teges lan maksud. Ing kidul enten krapyak, krapyak inggih menika tempat dhuwur (podium) kangge mirsani pemburuan rusa, ten caketipun enten kampung Mijen (wiji). Mergi ditanduri wit asem lan tanjung. Masuk ing plengkung gading teng daerah kraton. Ing sak kiwa tengene alun-alun ditanduri wit ringin lan diwenehi jeneng “Wok”. Loro ringin ing tengah-tengah
Wonten latar puniku wonten mergi wonten kilen nuju “pawon kraton”Gebulen lan dalan liyanipun ten wetan,ten”Pawon Kraton”sekulanggen. Kita mlebet Regol kemagangan lan kita teng plataran Kedaton. 3. KAWIGATOSAN SAKING KERATON
1. Krapyak inggih menika gambaraan saking panggenan roh-roh.Ing lere wonten
kampung kampung mijen.,saking kucapan Wiji(woh)Mergi lurus dhateng ler,kiwa tengen dihiasi wit asem lan tanjung ingkang nggambaraken putra ingkang lurus,bebas saking rasa sedih lan cemas, rupanipun nengsemaken serta di kalem-kalem teras,istimewa kaliyan bapa lan biyungipun.
2. Plengkung gading utawi plengkung Nirbaya ingkang nggambaraken batas putra
nginjak saking kanak-kanak dhateng masa pra-puber.Sinom inggih menika asem ingkkang taksih nem ,ijo nem,namung ngandung arti rambut-rambut alus mudamudi, sinom menika di jaga kanthi cermat kaliyan pemuda pemudi,amargi saged nambahipun kecantikanipun.
3. Wonten ing alun-alun kidul ana 2 wit ringin ingkang naminipun wok ingkang gambaraken bagian awak kita ingkang pribadi sanget.Nunjukakaen lanang ingkang naminipun “supit urang” nunjukke wadon.5 mergi nunjukakaen panca indra kita ,lemah ingkang pasir nunjukaken dereng teratur.sak kiwa tenge ditanemi wit kweni lan pakel,arti putra sampun wantun sebab sampun”akil baligh”
4. Kita dhateng ler,dhateng siti hinggil.mriki wonten trateg utawi panggenan kangge leren atape anyaman pring.sinten menika ingkang lenggah wonten ing ngandhape ingkang ngaosaken aman,tentrem.seneng lan bahagia.Nggambaraken muda –mudi ingkang lagi kasmaran.
5. Wonten ing sitihinggil ing tengah-tengah pendopo panggenan kangge Sri
Sultan.kiwa tengene kangge lenggah abdi dalem.nggambaraken muda-mudi lenggah kanyatatemanten.
6. Ing latar kamandungan wit sing ditanem inggih menika wit kepel,pelem,cangkir gading,lan jambu dersono.Nggambaraken woh lan kandungan ibu ,photon pelem nggambarake padha gelem,Jambu dersono kadersan sih ing sesama.Wit kepel nggambaraken satune woh,rasa,lan cita-cita ,cengkir gading inggih menika sejenis wit klapa ingkang alit wujude.
7. Regol gadungmlati kita tekan ing kamagangan ,mergi ing mriki nyempitlajeng terang.nggambaraken bayi ingkang sampun lahir .inggkang nggambaraken panganan positif. ingkang cukup wontene pawon kraton Gebulan lan Sekullanggen,mergi gedhe ing kiwa tengene nggambaraken pengaruh negatif lan
Grebeg inggih menika upacara ing kraton ingkang diwontenaken 3 kali setaun,dinten lahire Nabi Muhammad s.a.w (Grebeg Maulud),dinten Raya Idul Fitri (grebed sawal)lan dinten Raya Aidil Adha(grebeg besar).Ing dinten niku Sri Sultan menehi sedekah ingkang wujud gunungan-gunungan ingkang isinipun panganan lan sak piturute kagem rakyat.Upacara niku dilajengi upacara Panembah Gusti ingkang Maha kuasa saking Sri Sultan piyambak ing Sitihinggil ler lajeng maosaken donga saking Kyai Penghulu supados
tegesipun lima,simbol saking panca indra kita.Niti inggih menika mersani,nyelidiki.ing mriki Sri Sultan neliti panca indanipu ,lan sujud dumateng Gusti ingkang Maha Kuasa lan njujung perintahe.Sebabe niku ing kiwa tengene Bangsal Ponconiti ditanemi wit-wit tanjung.Latare kasebat Kemandungan. Kepel utawi kempel tegesipun padet utawi beku.Cengkirgading warninipun
kuning,warni kuning inggih menika ngandung teges Ketuhanan.Kabehipun enten arti:”Kumpulan lan di padetaken tuan kagungan panca indrinipun lan fikiran,amargi tuan badhe
Tlampok Arum.ingkang ngandung teges “pangucapo sing wangi-wangi,pangucap ingkang bijakasana.Supados nami tuan mampu wangi ing jagad raya.Bangsal Witono
surga.Bangsal Witono yaiku panggenan kagem pusaka-pusaka kraton ing upacara grebeg.Ing jogannya sisih kilen wonten tulisan condrosengkala inggih menika :”Tinata Pirantining Madya Witono”utawi taun 1855,lan ing sisih wetan “Linungid kembar gatraningron” Sakderengipun Sri Sultan lenggah wonten ing singgasana ,singgasana diatur rumiyen ing Bangsal Manguntur Tangkil saking kalih abdi dalemkraton ingkang naminipun Wignya lan Derma.Pegawai kraton miturut golongan jabatan ,tuladhane Wignyasekarta,Wigyamenggala lan sak piturute.
nunjukke jabatan akhli ukir.”Hendakipun tuan Wigya lenggah ing singgasana,ing ngarep rakyat , sebabipun saderma makili Gusti ingkang Maha Kuasa.Sebabipun Sri Sultan nggadahi gelar: Abdurrachman Sayidin Panatagama Kalifatullah.
5. BANGSAL MANGUNTUR TANGKIL Ingkang kasebut bangsal maningkur takil inggih punika bangsal alit inkang wonten ing tlatah Trateg Sitinggil.Bangsal menika nklambangaken bilih sedaya jiwa ugi raga punika karonce wonten ing satunggaling tlatah ,inggih punika tlatah nalikanipun kita sedaya seda.Wonten ing wingkingingipun ugi wonten bangsal ingkang kasebut bangsal Witono,ingkang ngandhut pangertosan wiwitana,utawi lekasana semedi. Gambaranipun saking kagiatan punika gadah kawigatosan bilih kita manungsa kedah ngucap syukur dumateng Gusti Allah ingkang sampun maringi gesang saha dalan pepadhang kangge ngadepi utawi ancegah hawa nafsu ingkang linuwih mboten sae.Budaya Jawi ugi kalambangaken kaliyan asipat rakyatipun inkang sarwa gugur gunung ugu hanyengkuyung pambangunan keraton.Busana ingkang diagemaken abdi dalem ugi
gadhah kawigatosan bilih busana menika klambangaken kapribaden tiang ingkang ngagem.Biasanipun busana ingkang diagem benten –benten, miturut kaliyan kawigatosipun.Tuladhanipun nalika badhe semedi ,kita kedah ngagem busana ingkang kasusun saking banyak,dalang ,sawang ,galling ,andawakila ugi sakperanganipun ingkang kasebut ampilan dalem.Lajeng punapa kawigatosan ngagem ampilan dalem,kawigatosanipun inggih punika : a. b. c. d. Banyak menika gadhah kawigatosan kasucian ugi kawaspadan . Sawung inggih punika ibarat kawanen Galing punika symbol kawibawan Arda wakila inggih punika panyangga ,gadhah kawigatosan bilih kita kedah
dados tiyang ingkang miguna kangge donya. Saklajengipun condrosengkala,inkang wonten ing gedung prabeyaksa,inggih punika gedung ingkang kaginaaken kangge nyimpen pusaka-pusaka paninggalan keraton . Pusaka ingkang kaangep kramat paninggalan purba keraton Mataram rikala tasih ageng. 6. ALANGAN SEMEDI Trap ing tratag Sitihinggil ugi Bangsal Manguntur Tangkil wonten bangunan ingkang naminipun Tarub Hagung. Bangunan niki wonten 4 cagak wesi ugi nggadahi awujud 4 persegi. Tegese bangunan iki sinten ingkang semedi utawi gemar semadi sujud kalih Gusti ingkang maha Kuaos. Arsitektur pager wit ringin kasusun garisgaris tegak lurus, benten 2 pager supit urang ing alun-alun kidul. Dugi ing alun-alun nggambarake suasana “nglangut’. Suasana hati wekdal semedi. Wit ringin wonteng tengah-tengah alun-alun nggambarake suasana, kita pisah saking diri kita piyambak. Kita dugi wonten ing pasar Bringharjo. Gambaran alangan-alangan utawi godaan-godaan wonten ing semedi ingkang sekti. Patih inggil menika saking Sri Sultan. Tugu simbol saking panggonan Mutakalliman Wachid, badan, Ilafi, panyatu Gusti lan Hambanipun lajengipun Sri Sultan menehi isyarat mberangkatke prajurit-prajurit kraton wonten 9 pleton.
Artinipun anpilan dalem: a. Banyak inggih manika symbol kesucian lan kewaspadaan. b. Dalang inggih menika symbol kegesitan lan kebijaksanaan. c. Sawung inggih menika symbol kewanian. d. Galing inggih menika simbul kewibawaan. e. Ardawakila inggih menika mbeto dunia f. Kacu mas inggih menika symbol mbusek kabeh regetan(jasmani,rohani,ketata negaraan, pemerintah, lan sak piturute). g. Kutuk inggih daya tarik h. Kandil inggih penerangan ten atine rakyat. i. Saput ingih kesiap sigaan.
7.JENGKAR DALEM Jengkar dalem inggih menika wangsul dateng kraton. Nggambarake wangsulipun kita teng alam baka. Sasampunipun ninggalaken Sitihinggil dugi Sri Sultang ing Kemandungan Lor. Ing mriku, kita ningali wit-wit keben. Lajengipun mlebet Regol Sri Manganti. Rumiyin Sri Sultan lenggah ing bangsal Sri Menganti kajemput kalian Permaisuri lan putra-putra Sri Sultan. Wonten ing tlatah Sri Manganti wonten bangsal melih ingkang kasebat Trajumas ingkang ngandut supados kita nimbang-nimbang pundi sing bener, pundi sing salah ing sisih kidul Sri Sultan mriksani bangunan inggil, gedhe inggih menika bangunan Purwa Ritna ingkang ngandung teges kita kudu eling kaliyan asal mula kita. Bangunan inggil ing sisih kidul inggih menika bangunan Purwaretna. Ing inggil regol wonten bulatat utawi dengku ngubengi jagad utawi buwana.
TAMAN SARI Taman Sari Ngayogyakarta utawa Taman Sari Kraton Ngayogyakarta yaiku situs tilas taman utawa kebun istana Kraton Ngayogakarta. Kebun iki dibangun jamane Sultan Hamengku Buwono I tahun 1758-1765. Awale kebun iki jenenge “The Fragrant Garden” duwe luas liwih saka 10 hektar, 57 bangunan kawujud gedung, kolam, jembatan gantung, kanal banyu, tlogo gawean lan lorong ngisor banyu. Taman Sari dibangun ing kraton biyen, Pesanggrahan Garjitawati, sing
yaiku Tlogo gawean ing sish kulon, bangunan sing ana
Gadhong Gapuro Hageng  Gedhong Lopak-lopak  Umbul Pasiraman  Gedhong Sekawan
sing kasebut “segaran” lan bangunan sing ana ing tengahe karo taman lan kebon sing ana ing sekitar tlogo gawean kuwi. Tlogo Segaran digunaake papan leren Sultan lan keluarga kerajaan. Saiki Tlogo Segaran wis ora ana banyune nanging dadi pemukiman padat sing kasebut kampung Taman.
Ing tengah-tengah Segaran ana Pulo gawean, “Pulo Kenongo” sing ditanduri wit kenango. Neng dhuwur Pulo gawean kuwi ana gedhung lantai 2, “Gedhong Kenongo”. Gedhong sing paling gedhe ing bagian 1 iki lumayan dhuwur. Saka Gedhong kuwi wongwong delok kawasan Kraton Ngayogyakarta nganti tekan njobo benteng baluwarti. Gedhong Kenongo iki yen didelok saka adoh kaya ngambang neng dhuwur banyu, mulane Taman Sari sering kasebut “Istana Air”
Ing sisih kulon Pulo Kenongo ana deretan bangunan cilik sing disebut “Tajug”. Bangunan iki yaiku “menara ventilasi udara” kanggo trowongan ngisor banyu. Trowongan iki dalan mlebu arep neng Pulo Kenongo lan nganggo perahu nyebrang tlogo gawean. Biyen sisih kulon pulo gawean uga ana trowongan, nanging saiki wis ora terawat..Ing sish kidul Pulo Kenongo ana Pulo gawean sins disebut “Pulo Cemethi”. Bangunan lantai 2 iki uga disebut “Pulo Panembung”. Neng papan iki Sultan ‘bermeditasi’. Ana sing nyebut “Sumur Gumantung”, karana ing kulon ana sumur sing gimanthung ing dhuwur lemah. Ing sisih kulon Pulo Kenongo ana bangunan sins bentuke bunder kaya ali-ali sing kasebut “Sumur Gumuling”. Bangunan lantai 2 iki gor iso mlebu liwat trowongan ngisor banyu.Sumur Gumuling digunaake mejid.
Bagian 2 sing mapan ing sish kulon tlogo gawean segaran luwih wutuh katimbang bagian liyane. Bagian iki sing akeh dikunjungi wisatawan.
“Gedhong Gapuro Hageng” yaiku gerbang utama taman raja-raja, biyen Taman Sari madep ngulon , gerbang iki ana ing bagian paling kulon saka situs “Istana Air” sing sisa. Sisih wetan saka lawang utama isih iso didelok nanging sisih kulon ketutup
Jawa. Ing sisih wetan gerbang utama kuno Tman Sari ana lataran bersegi delapan. Biyen ing tengah lataran iki ana menara lantai 2 sing jenenge “Gedhong Lopak=lopak” . Ing lataran iki ana sisa deretan pot kembang raksasa lan lawang-lawang sing hubungke papan iki karo papan liyane. Lawang ing sisih wetan kuwi salah sijine gerbang sing nuju Umbul Binangun,
“Umbul Pasiraman” utawa “Umbul Binangun” yaiku “kolam pemandian” kanggo Sultan . garwa-garwanipun, sarta para
bentuk jamur, lan ing pinggir kolam ana pot kembang raksasa. Bangunan ing sisih lor dewe yaiku papan leren lan ganti klambi para putri lan garwa. Ing sisih kidul ana kolam sing jenenge “Umbul Muncar”. Dalan sing mirip dermaga dadi batas antara kolan iki lan kolam sing neng kidule sing jenenge “Blumbung Kuras”. Ing kidil Blumbung Kuras ana bangunan sing ana menara ing tebgahe.. Menara bagian tengah digunaake Sultan mersani garwa lan putri siram. Ing kidul bangunan iki ana kolam sing kasebut “Umbul Binangun”, kolam sing khusus kanggo Sultan lan garwa.
sing podho, bangunan kuwi kasebut “Gedhong Sekawan”. Papan iki digunaake kanggo ngso Sultan lan keluarga. Ing sisih wetan lataran bersegi delapan iki ana bangunan sing kasebut “Gedhong Gapura Panggung”. Bangunan duwe 4 jenjang, 2 neng sisih kulon lan 2 neng sisig wetan. Biyen neng bangunan iki ana 4 patung ulo naga nanging saiki kari 2.Gedhong Gapuro Panggung nglambangke tahun dibangune Taman Sari yaiku tahun 1684 Jawa. Ing bangunan iki ana relief ragan hias kaya neng Gedhong Gapuro Hageng. Sisih wetan bangunan iki saiki dadi lawang mlebu situs Taman Sari.
Ing wetan Gerbang Gapuro Panggung ana bangunan sing kasebut “Gedhonh Temanten”. Bangunan iki biyen digunaake kanggo papan njaga keamanan lan papan kanggo leren. Ing kidul bangunan iki ana bangunan meneh sing saiki ora ana tilase lan ing sisih lor ana kebon sing wia dadi pemikiman penduduk. Bagian
liyane lan kebon. Pasarean Dalem Ledok Sari yaiku papan peraduan Sultan lan permaisuri. Bangunan iki bentuke kaya huruf “U”. Ing tengah bangunan ana papan sesarean Suktan sing ngisore ana banyune. Pawon, ruang jahit, ruang kanggo nyipen barang, kolan 2, kebon bumbon, lan janganan ana ing bagian iki.Ing sisih kulon biyen ana komplek kolam Garjiwati. Yen kuwi bener berarti komplek iki sisa pesanggrahan Garjitawati lan Umbul Pacethokan sing tahu digunaake karo Panembahan
dewe yaiku bagian Taman Sari sing praktis ora ana sisane meneh liyane tilas jembatan gantung lan sisa dermaga. Bagian iki terdiri saka tlogo gawean lan bangunan sing neng tengahe, taman sins ana ing sekitar tlogo gawean, kanal gedhe sing hubungke tlogo gawean iki ing bagian 1, sarta kebon. Tlogo gawean iki ana ing sisih wetan kidul komplek Magangan nganti lor wetan Siti Hinggil Kidul. Ing tengah bangunan iki ana pulo gawean sing kasebut “Pulo Kinupeng”. Ing dhuwur pulo iki ana bangunan sing kasebut “Gedhong Gading”.
Kanal gedhe iki ana ing sisih lor saka tlogo gawean lan dhowo. Ing kanal iki ana 2 “penyempitan” sing diarani papan jembatan gantung. Salah sijine jembatan kuwi ana ing dalan sing hubungke komplek Magangan karo Kamndhungan Kidul. Ing sisih kulon jembatab gantung ana dermaga. Dermaga iki digunaake Sultan kanggo awal (start) arep mlebu ing Taman Sari.Sultan mlebu ing Taman Sari nganggo perahu. Ing sisih kidul Kanal ana Kebon. Kebon iki ana ing sisih kulon komplek Kamandhungan Kidul lan Siti Hinggil Kidul. Saiki papan iki wis dadi pemukiman penduduk. Kebon wis dadi kampung Ngadisuryan lan tlogo gawean dadi Kampung Segaran.
KASIMPULAN Budaya Jawi menika nggadhahi maneka warna kabudayan ingkang kedah kita lestarekaken. Kathah sanget panggenan utawi papan ingkang nggadahi nilai budaya Jawi ingkang luhur. Salah satunggalipun budaya punika Keraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Punika ngandhut sejarah ingkang ageng lan sae. Wonten jaman punika, tiyang Jawi sampun boten malih ngelmuaken budaya Jawi, khususipun keraton punika. Menawi boten dilestareaken, budaya ingkang ageng lan sae punika saged sirna lan kita boten gadhah budaya malih. Menawi kita purun ngenal budaya Jawi khususipun keraton punika, kathah sanget paninggalan ingkang berharga lan saged dados kebanggaan kita tiyang Jawi.
sampurnanipun ‘ibadah Lan Tho’at bekti kito dateng sedoyo dawuh perintahipun Alloh lan nambahi pengatos-atos amrih boten gampil katut lan kebujuk Nderek melanggar laranganipun Alloh.Sareng-sareng sami ikhtiar supados saged tetep iman lan islam hinggo ngantos pejah, lan saged sareng-sareng kaliyan tiyang ingkang sami takwa ingkang dipun terisnani dening Alloh ta’ala.
Sakmeniko kito sampun wonten ing dinten ingkang agung dinten Riyoyo ‘idhul Adha, dinten ingkang kathah mengku sejarah lan riwayat ingkang sanget penting kangge keperluan kito sedoyo, sami ugi keperluan kangge wonten ing dunyo utawi keperluan kangge wonten ing ‘alam ‘akherat benjang.
Sejarah lan riwayat ingkang wonten ing saklebetipun ‘idhul adha meniko, boten namung kadamel dongeng-dongengan, cerito-ceritonan meniko boten, nanging sedoyo menopo kemawon ingkang dipun wujudaken dening gusti Alloh meniko kadamel I’tibar, tamsil, contho tuladha, dados pelajaran lan dados pepenget kangge umat menungso sedoyo.
‘alimun (al’ankabut 43)
Ingkang maksudipun : Contho-contho sing wis takgawe iku, kabeh kanggo keperluane menungso. Amung wae sing biso ngerteni marang maksud lan arti contho-contho mau namung wong-wong sing podho duwe kaweruh, yoiku wong-wong sing podho gelem gunakake akal pikirane kanggo mikir lan menggalih marang contho-contho
saking Alloh ta’ala supados meragat putero kasihipun
dateng kekasihipun nabi Ibrohim AS supados meragat puteranipun ? ing mongko puteronipun naming setunggal tur kinasihan.Naliko nabi Ibrohim AS dereng kagungan putera, nate kagungan uni (Nadhar) ingkang ringkesipun : Aku ora eman lamun aku duwe anak lanang banjur anakku takgawe Qurban, taksembeleh asal didawuhi karo gusti Alloh.
Sakwatawis dangu, panjenenganipun nabi Ibrohuim AS nyuwun dateng Alloh amrih kaparingan putera. Akhiripun nabi Ibrohim kasembadan keparingan putera ingkang dipun paringi asma Isma’il naliko sampun dewoso.Nabi Ibrohim wusananipun katagih uninipun ingkang sampun dangu inggih meniko dipun dawuhi supados mragat puteranipun.
Rehne sampun dados uni lan inggih mangertos bilih meniko leres dawuh perintah saking Alloh, peramilo kados pundi aweratipun, temtu dipun tandangi kanthi ikhlas lan sabar.
Pikantuk barakahipun kesabaran lan keikhlasan anggenipun matuhi dateng dawuh perintahipun Alloh, akhiripun putera ismail dipun cabut dening malaikat Jibrillan dipun gantos mendho saking suwargo. Mekaten puniko nedahaken bilih nabi ibrahim AS boten sayang, boten eman nasharupaken ginakaken peparingipun gusti Alloh kadamel netepi lan ngelampahi dawuh lan perintahipun gusti Alloh. Allohuakbar 3X.
Asering kito merangguli sakweneh konco ingkang kadang ngedalaken uni, lamun aku keparingan rizki temtu tak gawe nyokong.Lamun aku diparingi dadi wong sugih temtu tak ganepi zakatku, lamun aku…, lamun aku…, lan macem-macem tembung utawi uni ingkang dipun ucapaken dening sakweneh konco.
Nanging sareng maksudipun kaleksanan, hasil pikantuk rizki ingang katah, keturutan saged dados tiyang sugih, kaleksanan pikantuk pendamelan, berhasil dados tiyang pangkat, boten lomanipun ingkang tambah, boten sregepipun ngibadah ingkang ketingal, nanging malah dados tiyang ingkang langkung bakhil, kesupen dating nasibipun fuqoro’ masakin, boten merduli dateng nasibipun poro anak yatim, dateng sanak sederek malah tebih jalaran keblinger bondo donya.Ingkang langkung ciloko malih, malah dateng tiyang sepuhipun piyambak dados mungsuh jalaran kebujuk donya.Mekaten ugi ngibadahipun boten tambah sregep,
arasaken, alasanipun repot penggaweyan, sareng gadah pangkat boten malah sregep merjuwangaken majunipun agami islam, nanging malah aras-arasen kempalan, wegah berjuang kanthi alas an repot, kesel lan sanes-sanesipun.
Menawi kados mekaten kawontenanipun, ampun kaget menawi sanes mongso tiyang sampun keparingan rizki nanging boten purun damel shodaqoh sebagiyan rizki wau kangge keperluan agaminipun Alloh ampun kuciwo menawi Alloh ta’ala ngukut, narik, jabel rizkinipun tiyang ingkang boten purun ngedalaken zakat kanthi sampurno.Ampun getun menawi Alloh ta’ala ngantos narik rizki ingkang sampun kaparingaken ingkang rizki wau dadosaken sebab tiyang sami tebih dating sanak sederek lan ingkang dadosaken sebab ngantos kesupen mulyaaken dating tiyang sepuhipun.
Mekaten ugi tumrap ingkang sampun keturutan pikantuk derajat pangkat, pikantuk pendamelan , menawi
ta’ala menawi Alloh ta’ala ngantos ngeracut jabut menopo kemangon ingkang sampun dipun paringaken dating kawulonipun.Allohuakbar3X.
Tumrap kito umat Muhammad, sedoyo dawuh perintahipun Alloh ta’ala ingkang wajib kito lampahi meniko taksih kalebet enteng menawi kabandingaken kaliyan dawuh perintahipun Alloh dateng nabi ibrohim
piwucalan supados kito kaum muslimin gadah raos seneng berqurban. Peramilo saben-saben tahun wonten ing dinten riyoyo idul adha tumrap tiyang ingkang mampu dipun perintah supados nindaaken ibadah Qurban, meniko ateges kito umat islam dipun tuntun supados leres-leres dados umat ingkang
agfami islam labn kangge ta’abbud pengabdian dating Dzat ingkang moho luhur Alloh ‘Azza wa jalla.
Menawi semangat berqurban sampun berkobar lan sampun meresap tumancep wonten ing manah sanubari, mongko sedoyo urusan agami islam lan umatipun boten wonten ingkang kececer ing tengahing dalan lan agami islam keluhuranipun boten badhe dipun ungguli dening sinten kemawon.
Ibadah qurban wonten ing dinten Idul adha ngantos akhiripun dinten Tasyrik meniko mawi meragat hewan qurban arupi kambing ingkang cekap naming kangge tiyang setunggal lan lembu utawi maeso ingkang saged kangge tiyang pitu paling katah. ‘Ibadah meniko sanget wigatos kados ingkang sampun kadawuhaken dening junjungan kito nabi Muhammad
nglakoake kawulaku kelawan mlaku sikil, nanging tumpakno kendaraanne, sebab deweke wis kulino numpak kendaraan naliko ono ing dunyo. Kawitane sing dadi tumpakane yoiku iga wekase ramane, banjur ngalih padarane ibune sing dadi tumpaan naliko deweke wis lahir, pangkone ibune sing dadi tumpakan hinggo sampurno olehe nusu.sakteruse banjur ganti gulune ramane, banjur ganti hewan Jaran, Bighol naliko ono ing daratan lan perahu gethekan naliko ono ing laut.Mengkono naliko deweke mati sing dadi tumpakane yoiku gulune konco-koncone.Lan naliko tangi songko kubur ojo mbok lakokake sikil, sebab dewekke wis cawis-cawis tumpakan, mulo tekakno kendaraanne.
Kendaraan ingkang badhe dipun datengaken malaikat meniko sanes montor, sanes kapal terbang, sanes sepeda lan sanes-sanesipun, nanging kendaranan ingkang dipun datengaken dening Malaikat inggih meniko gantosipun hewan ingkang dipun peragat naliko wonten ing ngalam Dunyo.
Menawi naliko wonten ing ngalam Dunyo menungso ngeraos sayah, ngeraos benter, ngeraos payah, repot, limperahipun enggal sami pados sewan utawi tumbas kendaraan sinaoso reginipun awis.Sedoyo wau dipun tempuh jalaran kepingin boten kepanasan, boten payah melampahipun.
Selajengipun menopo kintenipun boten getun, boten gelo menawi boten sami cawis-cawis kendaraan kangge benjang ing ngalam Akherat ? ing mongko wonten ing ing ngalam Akherat meniko perjalananipun langkung sulit, langkung panas benter, langkung ngrekaos menawi dipun bandingaken kaliyan wonten ing ngalam dunyo.
Saking meniko, sumonggo sami nindakaken ‘amal Qurban pumpung kesempatan taksih wonten .Tumrap ingkang mampu supados nindakaken Qurban mawi meragat hewan Qurban ingkang dipun bagekaken dating Fuqoro’ lan masakin.
Kejawi meniko kito kaum muslimin supados saged mundut conto lan tulada anggennipun sami ngelampahi ajaran –ajaran Syaringat islam, inggih meniko kedah wanton berkurban, sami ugi berkurban tenaga utawi ‘akal pikiran utawi harta benda, lan menawi perlu kurban jiwo dipun lampahi asal kangge netepi dawuh perintahipun Alloh lan rosulipun.Ugi wanton berkurban kangge membela nusa, bangsa, lan tanah air, berkurban kangge mujudagen ukhuwah islamiyah ingkang kukuh lan santoso. Allohuakbar 3X walillahilhamd.
Sumonggo kito kaum muslimin supados sami mundut hikmahipun ibadah haji ingkang dipun lampahi wiwit tanggal 9 Dzulhijah.’Amaliyyah ‘ibadah Haji meniko mengandung kathah pelajaran ingkang
sakwedal-wekdal lan salami-laminipun, ing antawisipun inggih meniko ajaran persatuan (Ukhuwah) lan ajaran anti perbedaan kulit lan bongso (Ras Diskriminasi) kaum muslimin ingkang sami nindaaken ibadah haji meniko dateng saking pundi-pundi, sedoyo kempal dados setunggal wonten ing tanah suci makkatul mukarromah, Sinaoso kaum muslimin wau boten sami negarinipun benten-benten bangsanipun, bahasanipun lan corak werni kulitipun, ugi benten-benten pangkat kedudukanipun, kekayaanipun, nanging sedoyo wau sami dateng sami kempal namung setunggal maksud tujuanipun lan cita-citanipun inggih meniko nyadong keridhoanipun Alloh lan rahmat sarto maghfirohipun, ugi nyadong hidayah, pitedah lan inganah pitulunganipun Alloh Subhanahuwata’ala.ASedoyo sareng-sareng nindakaken ibadah haji mawi coro ingkang sami ‘amaliyyahipun, sedoyo sesarengan sama rata sama rasa, panas sami dipun songgo ngelak sami dipun roso, boten perduli saking golongan menopo kemawon , golongan
kebesaran sedoyo dipun lukari copoti, sedoyo naming nggangge pengangge ihram ingkang naming kalih lembar kain putih, persis kados pengangge nalkiko pikantuk panggilan maut perlu sowan dating ngersanipun Alloh Robbul ‘alamin.
Sumonggo kito sesarengan nindakaken kuwajiban berasta akhlak ingkang winada lan cacat sarta ngisi jiwa raga kito mawi akhlak ingkang mulyo sahinggo kito dados tiyang ingkang saged
keturunanipun ampun gampil kenging pengaruhipun kemaksiyatan lan kemungkaran nanging dadoso dzurriyyah keturunan ingkang teguh sentosa iman lan keyakinanipun sarta boten ngeraos awrat nampi tugas kuwajiban kangge nerusaken perjuanganipun poro Ulama lan auliya.
Dadoso tiyang sepuh ingkang leres-leres saged migatosaken dating nasibipun anak keturunan ing dinten-dinten ingkang bade dating, sami ugi nasibipun wonten ing ngalam dunyo sameniko utawi nasibipun wonten ing alam akherat benjang.dadoso putera-puteri keturunan penerus ingkang leres-leres gadahi kekiyatan iman lan keyakinan hinggo dados menungso ingkang boten badhe gampil goyah lan goyang menopo dene mamang naliko ngadepi situasi ‘alam dunyo ingkang selalu mengalami kebimbangan lan kebingungan.
Dadoso putera puteri keturunan penerus ingkang leres-leres gadahi kesagahan lan kemampuan kangge ngelaksanaaken tugas-tugas kewajiban, sami ugi tugas ingkang berhubungan kaliyan Alloh ‘azza wajalla utawi tugas kuwajiban ingkang gegandengan kaliyan masyarakat ingkang bermacem-macem.
Artosipun ringkes : Sing sopo karep Dunyo kudu ngerti ngilmune, sing sopo karep akherat kudu ngerti ‘ilmune lan sing sopo karep karo-karone yo kudu ngerti ‘ilmune.
Saking meniko kulo ngajak-ajak dating poro sederek muslimin-muslimat, kaleres wonten ing dinten ingkang mulyo meniko, monggo sareng-sareng kito ngangkat asta kalih kito kanthi dungo nyuwun dating Alloh Robbul ‘alamin, Dzat ingkang moho agung Alloh Dzuljalaliwal ikrom.
Ya Alloh, ya robbi, mugi paring pengapunten dating sedoyo dosa lan kalepatan kito, kito yakin bilih namung panjenengan gusti ingkang saged maringi maghfiroh pengapunten dating kawulo panjenengan ingkang apes.
Ya Alloh, ya Robbi, kito sadar lan insyaf bilih peringatan-peringatan panjenengan dateng kito sampun kito raosaken arupi menopo kemawon ingkang sedoyo wau akibat jalaran saking sembrono kito. Milo mugi panjenengan maringi kekiyatan iman lan keyakinan kito sarto panjenengan selametaken saking godanipun Syaitan, iblis, lan konco-konconipun.
Ya Alloh ya robbi, mugi panjenengan dadosaken anak keturunan kito, dadoso keturunan penerus ingkang sagah lan sanggup sarta mampu berbakti lan tho’at dating panjenengan kanthi sahe, sarta gadahi kekiyatan lan keteguhan iman sarta sanggup lan sagah ngadepi ujian-ujian sarta ngelaksanaaken tugas secara jujur.
Ya Alloh ya robbi, mugi panjenengan dadosaken negari lan masyarakat ingkang amantentrem, masyarakat ingkang tansah tho’at lan bekti dating panjenengan, sarta panjenengan berkahi rizki-rizki ingkang panjenengan paringaken ingkang mawarni-warni macem-macem ingkang kito boten saged ngetang.
Ya Alloh, Ya robbi, mugi panjenengan paringi hidayah pitedah sarta inganah pitulungan dating poro pemimpin –pemuimpin kito, hinggo saged manfa’ati lan barakahi dating sedoyo masyarakat, sedoyo menopo ingkang dipun tindakaken. Amin amin ya
Tarlen mung ing kalbu kok tandur taman lan arume
- (Ujarmu) nanging wiyakno ugo keblat paringalku
nguri-uri ndak lama lagi bakal tinggal cuma cerita
harrydho.. says:	ng nggonq isih lengkap om..aktif kabeh..mugo2 sg liane sg wis meh punahurip meneh..selot suwe lak dadi budaya..
kaose ukuran M, arep pesen 2 go kernet ESKA sekalian rasido, soale aku siki betah
Ingkang bisa nerangaken dawuhe Qur’an
Ngintil rosul ora cocog syare’ate
Ayu sholat ampel gading berjam’ah
bayu said:	14/07/2010 pukul 23:27	sekhunal nangi aken umat rasul cekelane muahiminan lan tawasul,,,Ayuh batur njaluk slamet bebarengan,dunia akherat njaluk sugih kasenengan,,,
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxholder.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
tembang ilir ilir dan maknanya Posted: 22 Mar 2011 01:28 PM PDT ir-ilir, lir-ilir tandure wis sumilir Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung padhang rembulane
Saiki Kusuo no Psi Nan 74 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 74 :
harinya. "Mboten bu, kulo ngontrak namung mirah, setunggal latus mawon, ning nggih mboten ngangge
"Lha koq semahipun mboten dijak mriki sisan tho mbah, mangke nek kesel lak wonten ingkang mijeti?" (Lha
Nasehat Para Kyai| |--ï¡÷¡ï·Seni-Budaya-Indonesia·ï¡÷¡ï· |--Seni Wayang Golek |--Seni Lagu Sunda |--Seni Wayang Kulit |--Campur Sari Page
Agama : Islam, Kristen Protestan, Katolik, Hindu, Budha, Konghucu dan Puluhan Aliran Kepercayaan.
Lagu Daerah : Gambang Suling, Suwe Ora Jamu, Gek Kepriye, Gundul Pacul, Ilir - Ilir, Jamuran, Bapak Pucung, Yen Ing Tawang Ono
kasebut ing dhuwur ora susah ngenteni dhawuh ingsun, wenang anglarangi wong-wong mau lumebu ing Kraton, utawa andhawuhi metu saka ing sajrone
Terima Kaksih. Damai… Damai… Damai Selalu Tenteram. Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
amurtining lewih ring Sang Hyang Surya, mangendih gunankune ring tengahing Sang Hyang Surya, sing tumoning kasaktyaning hulun padha
papusuha, kairing dening butha putih -/- Sang Hyang Brahma jumeneng ring hati ingiring de butha /2a/bang, Sanghyang Mahadewa
jumeneng ring unduh-unduhaning hati, ingiring dening I Butha mancawarna, genahnya ring undhuh-undhuhaning hati. Telas mangkana dening pangeregepang (aji pangiwa).
Wayang Ukur, Pembaruan Seni Pakeliran | Wayang Indonesia
Saiki Kusuo no Psi Nan 60 - Page 1
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan
suwe ora jamu, Gek kepiye, Pitik tukung,
sido mulih ndeso mbangun ndeso tenan iki…..
yang betul ndoro… ndaftar formasi menopo ndor? mangke nek sakestu kulo gelar karpet abrit rumiyen 😆
Reply	30 October 2008 at 3:24 pm
raja ali haji selamat lebaran ya, maaf lahir batin.
Balas ↓	denokdebloeng pada Oktober 7, 2008 pukul 3:19 pm berkata:
mugi2 wonten diinten riyadi meniko Gusti Allah maringi pangapuro dumateng edoyo kalepatan kulo lan panjenengan. Amin.
Biso Rumongso | Kabeh kuwi mung neng nggon roso
KangXi: ms. 242, aksara 38
Dae Jaweon: ms. 482, aksara 38
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 416, aksara 1
dijawab "Wis Mo, jarene Bu Iskak ora sah tambah. Dadi Panjenengan matur nuwun wae" (Sudah, Rama, kata Bu Iskak tak usah nambah.
Agoeng "Rama, wau wonten tamu madosi rama saking Sala. Margi rama nembe tindak, lajeng criyos badhe medal rumiyin. Mangke wangsul malih" (Rama,
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Sabtu.
Ing nginggil punika gambar manjangan-manjangan wanan, wontên ing wana tutupan tanah Aprikah kidul.
Tiyang punika, ingkang limrah, botên angèngêti dhatêng lêlampahan ing salêbêting gêsangipun ingkang sawêg dipun lampahi, dene wontênipun botên dipun èngêti, saking rumaos manawi ingkang dipun lampahi ing sabên dintên punika namung sarwa gampil, kantun manggih, inggih saea, awona, sadaya namung dipun garba saking kaparênging Pangeran. Nanging panggarbanipun wau asring botên anêrusi kados kajênging panggarba, tandhanipun, ing salêbêtipun gêsang wau, bingah manawi nuju kabêgjan, susah manawi nuju manggih pakèwêd. Môngka manawi mirid kajênging panggarba, ing ngriku botên ngawontênakên bingah lan susah, awit sampun cariyos manawi saking kaparênging Pangeran. Nanging sanadyan èwêd pakèwêd punika tumraping tiyang tansah kêpranggul, dados dangu-dangu kulina, saking kulinanipun ngantos botên dipun èngêti.
Ingkang nama botên ngèngêti lêlampahan punika salugunipun lare alit, ingkang umur-umuran nêm taunan mangandhap, gêsangipun namung anggêga kajêngipun piyambak, mila gêsang ingkang kados makatên punika tumraping tiyang ingkang gêgayutan, inggih punika bapa biyung, lajêng angraosakên susahing manah, saya tumrap ingkang botên kasêmbadan, tansah ajur manahipun. Nanging manawi tumrap ingkang purun ngraosakên, lajêng kêtuwuhan têpa, bilih kala rumiyin inggih nate dados lare kados makatên.
Dumugi ing ngriki lajêng katingal, bilih tiyang ingkang sampun ngambah umur-umuraning tiyang wanci gadhah anak, punika sampun wiwit sagêd ngraosakên jamaning lêlampahanipun ingkang sampun kapêngkêr. Wiwit ing ngriku, gêgambaraning lêlampahanipun ingkang kapêngkêr saya cêtha, tuwin saya mindhak umuripun, saya kathah lêlampahanipun ingkang dipun èngêti.
prayogi kapêndhêt gampilanipun kemawon. dene mênggahing gampilipun, tiyang lajêng sagêd metani dhatêng gumêlaring lêlampahanipun sadaya ingkang sampun kapêngkêr, pundi ingkang nama sae, pundi ingkang nama awon, awit sadaya lêlampahan punika sajatosipun botên wontên ingkang botên apindha: nanêm wiji, thukul tuwin awoh, awona, sae sami kemawon. dados manawi dipun èngêti sadaya-sadayasadaya (dan di tempat lain). saking pandamêlipun piyambak, yèn ingkang pinanggihipun awon, inggih jalaran andhêdhêr wiji awon, sae inggih wiji sae. lan sarèhning sampun wontên raos ingkang tuwuh kados makatên, lêrêsipun tiyang sampun ngumur punika ugi kêdah sagêd angêcakakên têtimbangan ingkang lêrês, tuwin sampun sagêd sumêrêp dhatêng badhe kadadosaning lêlampahan ingkang sawêg [sa...]
[...wêg] dipun lampahi, awit tuladhanipun sampun gumêlar wontên papaning batosipun.
Nanging kosokwangsulipun tumrap tiyang ingkang botên pinaringan èngêt, pêpetanganing umuripun ingkang sampun tharik-tharik tansah botên dipun cacahakên, sadaya sadaya namung dipun lampahi kanthi pêtênging manah. Sampun tamtu kemawon tumraping tiyang sampun ngumur ingkang gadhah tindak mêmêtêngi manah punika saya pêtêng sayêktos, awit prabot ingkang kangge damêl pêtêng saya mêpêki, saupami badhe dak mênang inggih dipun kawoni dening ingkang anèm, manawi dipun puruni saya mampul-mampul. Mila gampilanipun lajêng wontên ungêl: wong tuwa kaya bocah.
Tiyang sêpuh ingkang kados lare punika: wêwatêkanipun, manawi ingkang kacêtha ing pawayangan kathah sangêt, kados ta Kyai Patih Sangkuni, saputra-putranipun kapenakan sadaya, inggih punika para Korawa, limrah sami gadhah wêwatêkan kados lare, imênrêmên. anggêga kajêngipun piyambak, manawi gadhah kêkajêngan, sanadyan lêpat pisan, mêksa adrêng ngakên lêrês, dene manawi sampun kêwêlèh awonipun, malah soroh umuk. Tindak kados makatên wau rak nama nekad, ewadene mênggahing tiyang ugi botên kirang ingkang gadhah tindak kados makatên. Manawi wontên tiyang ingkang kados makatên, prayogi dipun pêpuji murih èngêtipun.
Wontên malih Sinuhun Mandura, punika ugi kêgolong kêrêp kados lare, sakêdhap-sakêdhap tansah supe, lajêng ngugêmi kêkêncênganing panggalihipun prayogi, manawi damêl panimbang nisih, upami traju anjomplang. Dene wontênipun kagungan panggalian kados makatên wau, kajawi saking adhêdhasar sêpuh, ugi mawi dhêdhasar drêngki, dene tuwuhing drêngki saking kêsêmpyok ing ombak wêwatêkaning para Korawa.
Môngka manawi ngèngêti pambêkanipun Prabu Baladewa nalika taksih anèm, alus saha sampurnaning bêbudènipun ngantos kuwawi jumênêng wasi, jêjuluk Wasi Jaladara.
Manawi mirid dêdongengan ing bab Prabu Baladewa, mênggah miribipun kalihan lêlampahanipun tiyang limrah, kenging kangge nêpakakên, bilih tiyang punika inggih kadunungan èngêt, inggih kadungan supe. Nanging mênggahing sayoginipun, yèn kêdunungan supe sampun ngantos kalajêng-lajêngakên, awit samôngsa kalajêng, sagêd ugi lajêng botên ngrumaosi supe.
Dene tumrap ing umur, prayogi kapetang, lan salêbêting ngetang wau prayogi kalihan anggêlarakên babading badanipun piyambak wontên ing batos. Babading batos wau tamtu cocog, botên nate kirang langkung.
Mênggah jarwanipun kados ingkang sampun kawulangakên wontên ing pamulangan Abirandha ing nagari Mataram makatên:
Hong: wiwit | i: ing ngriku | la: panêmbah ambal kaping 2 | hèng: lair.
Suraos: ingkang minôngka wiwitan, wêkdal punika nglairakên (ngambali saking raos kabatosan)
awigêna: kenging (kataman) | mastu: panêmbah | purnama sidhêm: kèndêl | amigêna: pamrih | mèstu: anêmbah | silat: ngluhurakên | mring: dhumatêng | Sang Hyang Jagad Karana: Sang Hyang Guru sapanginggil.
lêstantun: lêstari (tulus) | lampahing: lampahipun | buda: budi
Suraos: Ingkang taksih têtêp lugu kabudanipun.
jinantur: kasulap | tutur: cariyos | katula: imbang, tandhing, imbang.
Suraos: Dipun wontênakên cacriyosan, minôngka (dadosa) lêlimbangan.
tela-tela: cêtha | tulad: tiru | mring: marang ing (dhatêng) | lêbyèng: pikantuk (tumrap) | paradya: nagari.
Suraos: Ingkang cumêtha dados tuladha samukawis, ingkang mikantuki
Ingkang nêgêsi jarwanipun punika redhaksi, amargi ingkang ngarang botên anêgêsi. Dene kajênging suraosipun kasumanggakakên.
tumiyèng: tumêlung | jaman: jaman | purwa: wiwitan | winisudha: dipun junjung drajatipun | trah ...: têdhak | ingkang dinama-dama: ingkang rinêmbag (binombong).
Suraos: Tumanduk ing jaman ingkang wiwitan, tansah anjunjung darajating têdhak turunipun.
pinardi: dipun pêrdi | tamèng: saening (utamining) | lalata: ron-ronan utawi
Wiyose, Kang Garèng, minôngka mungkasi layangku kiyi, aku tak carita lêlakonku kalane ana ing Ongaran, Sêmarang lan ing Magêlang, nanging iya bakal dak cêkaki kabèh.
Ing dina Sênèn tanggal 11 Agustus, sauwise aku andharindhil matur sêmbah nuwun marang paman utawa manèh ibuku bibi, anggone tak rusuhi
pirang-pirang saradhadhu kang padha pating kluyur, apa manèh barêng têkan ing kawêdanan, kagètku saya tambah têlung dhit, jalaran ing pakarangan kono pating jênggênêg ana jaran Kumpêni pirang-pirang, kang anjalari pandhapaning kawêdanan anggônda arum, lir pendah: odhêkalonyê cap ... talepong.
Ana ing pandhapa kono aku dipêthukake ingkang wadana karo dèn ayune kanthi suka pirêna ing galih, sarta banjur dipapanake lungguh ana ing pringgitan. Ora suwe sugatane mêtu, kang awujud: wiski sodhah, dikanthèni dhêdhaharan warna-warna. Sajêrone padha rêrêmbugan anane pirang-pirang saradhadhu ana ing kono, kang miturut pangandikane ingkang wadana lagi padha ajar pêrang, sarana
kathik kala samono panase kranjingan têmênan, dadi tênggorokane iya banjur garing anjraking, mulane anggonku ngombe iya prasasat ora ana haltêne, tansah dhur-dhuran bae. Nanging barêng pangombeku wiski sodhah mau wis gênêp têlung gêlas, lo, pandêlênganaku têka banjur malih. Ingkang wadana karo dèn ayune, kang padha lênggah manggihi aku, têka banjur katon mubêng-mubêng kayadene lagi padha jamuran, dalasan sakèhing saka kawêdanan bae, têka katon pating jrundhil kayadene lagi padha ambalèndèr utawa padha dhangsah cèrlêton, sing nganggo digamêli sarana jèsbèn kae. E,
aku lagi nglakoni cara priyayi, aku mêsthi isin bangêt, yèn nganti kadênangan mabukku mau, kuwatir yèn ing têmbe kanggo wêdèn-wêdèn bocah. Awit tumêkane saiki, yèn ana bocah nangis, wong tuwa anggone mêmêdèni rak mangkene: wis mênêng, le, mêngko mundhak ana saradhadhu mabuk. Nanging yèn priyayi kaya aku mabuk, ing têmbe nèk ing
banjur enggal-enggal nyuwun pamit karo sing kagungan dalêm sumêdya ngaso, sarta iya banjur dililani.
Sorene pandhapa kawêdanan malih dadi kamarbolah militèr. Pirang-pirang opsir kurang luwih 40 padha ngumpul ana ing kono. Ing sarèhning aku lagi dadi tamune ingkang wadana, aku banjur ditêpung-têpungake [ditêpung-...]
[...têpungake] karo para opsir mau. Wah, Kang Garèng, kala samono mongkogku ora ngêmungake kaya dara priyayi gêdhe bae, nanging malah mundhak kaya dara pangeran, awit ing tanah Jawa kene, lumrahe bôngsa Jawa sing bisa gulang-gulung karo opsir kuwi ngêmungake para pangeran thok, jalarane ora liya, marga para pangeran kuwi sing akèh padha kagungan pangkat opsir. Mungguh tangkêpe para opsir nyang aku, ora pisan-pisan ngatonake dhuwuring pangkate utawa ungguling drajate, nanging kabèh padha andêmênakake, sêmanak lan
nganti jam 10, ing sakawit para opsir padha andangu kaanane kantor Bale Pustaka, sarta iya banjur tak aturi katêrangan sagadug-gadugku, sauwise banjur padha omong-omongan warna-warna. Eman bangêt, dene aku ana ing Ongaran ora bisa suwe, dadi ora bisa nonton kêpriye
panêmuku kaanane ing Sêmarang sing prêlu ditêkani dening wong mônca kuwi mung têlung panggonan, yaiku: 1e. kampung gêmintê, 2e. candhi lan 3e. pasar Johar. Kajaba iku iya isih ana manèh liya-liyane, nanging nèk aku ora pati wigati kayadene têlung panggonan, kang wus tak caritakake ing ngarêp. Jajal tak caritakne sabab-sababe dene aku ngarani mung têlung panggonan kiyi, sing prêlu kudu diwigatèkake dening para ngamônca.
1e. Kampung gêmintê. Ing kono, Kang Garèng, kowe bisa nyumurupi kaanane sawijining kampung yêyasane gêmintê, minôngka kanggo mitulungi wong-wong sing pamêtune mung samadya. Wong iya kampung yêyasane gêmintê mono, katone iya rêsik gêmrining, omah-omahe cilik-cilik, nanging prêkis-prêkis lan kompêlit, têgêse: padusane ana, pakiwane iya ana, tur omah-omahe mau wis mêsthi ngênggoni pranataning kuwarasan, kathik sewane murah-murah. Dadi kanggone wong-wong sing pamêtune mung samadya, iya wis mathuk bangêt. Yasa kampung sing kaya mangkono mau mula utama bangêt tumraping kutha-kutha sing pancèn kêkurangan omah sewan, ing kono dadi cêtha wela-wela, yèn gêmintê pancèn migatèkake marang kabutuhane wong cilik têmênan, lan dhuwite ora dibuwang-buwang sing kanthi muspra. Aja kok dhuwite pijêr-pijêr dipigunakake kanggo subsidhi marang tukang-tukang dhangsah sing têka mrene bae.
2e. Candhi. Mungguh anane gêdhong-gêdhong ing candhi, kuwi pancèn iya ngedab-edabi têmênan. Kajaba rupane padha endah-endah, padha gêdhêm-gêdhêm, padha sêmangêr-sêmangêr, anggone yasa kuwi padha ana ing pucuking pagunungan utawa gumuk.
Kala samono aku banjur gawe petungan, mungguh karampungane pitunganaku mau, jêbul anggone ngusungi pirantining gawe omah bae, waragade wis kêna gawe ngêdêgake omahmu utawa omahku salosin cacahe. Wah, Kang Garèng, yèn ngilingi isih akèh wong, sing saka mlarate yèn wêngi padha turu nyang bango utawa nyang taritikane wong liya, banjur andêlêng omah-omah ing candhi, nalangsaning ati ora beda kaya wong
kaya limang taun kang kapungkur. Mung ing bab rong prakara sing katone tansah maju bae, yaiku: anggone akèh para priyayi padha nglakoni ngibadah, nanging uga akèh sing padha nglakoni ... kêplèk.
Ana ing Magêlang aku mung têlung dina, sabanjure aku mulih nyang Batawi, prêlune aja nganti kasèp bukake Pasar Gambir. Wis, samene bae, liya dina padha têmon rêmbugan anane Pasar Gambir.
Tuwan H.F. Tillema, tiyang ahli kawruh Indhia, mitongtonakên pilêm angsal-angsalan saking Borneo, wontên ing nagari Walandi.
Wiwit ing jaman kina dumuginipun jaman sapunika pisan, lêlampahan ingkang dados pêpèngêtan saha ingkang tumanêm piyambak, punika namung jamaning pêrangan, manawi tumrap ing bôngsa Jawi, ucap pêrangan ingkang kina piyambak, pêpêranganipun Pandhawa kalihan para Korawa, umumipun malih lajêng nyandhak pêrangan ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat Babad Tanah Jawi, dene ingkang anèm piyambak jaman pêpêrangan Dipanagaran. Jalaran saking taksih cêlak wontên ing ucap, bab titimôngsa utawi ancêr-ancêr ingkang kina, kêrêp nyarambahi mungêl Dipanagaran. Dene wontênipun dipun ucapakên wau, awit satunggal kalih taksih wontên kêkantunaning tiyang kala jaman Dipanagaran wau, mênggah gampilaning ancêr-ancêr ingkang tanpa pathokan taun, jaman Dipanagaran punika jamaning êmbahipun tiyang ingkang sapunika sampun umur-umuran 60-70 taun.
Manawi ngèngêti cêcariyosaning jaman pêpêrangan, tiyang lajêng sagêd angraosakên dhatêng sangsaranipun tiyang siti ingkang kablabagan, dene tumrapipun tiyang ingkang tumandang ing damêl, sampun botên prêlu kaucapakên malih, awit sampun nama maha rêrêmpon.
Dumuginipun ing môngsa punika, mênggahing jaman pêpêrangan agêng ingkang dipun èngêti, inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani pêpêrangan donya, wontênipun dipun wastani pêpêrangan donya, awit karajan ing sadonya mèh tumut pêpêrangan sadaya.
Ing salêbêtipun môngsa pêpêrangan wau, sintêna kemawon tamtu sagêd ngraosakên ing bab agênging kasusahanipun têtiyang ingkang gêgayutan kalihan pêpêrangan. Tumrap tiyang ingkang wontên ing pêpêrangan, kajawi ngraosakên rêkaosing padamêlan, ugi ngraosakên rêkaosing batos ing bab anggènipun pêpisahan kalihan kadang warga. Saking danguning anggènipun nandhang rêkaos, manawi nuju manggih kasênêngan sawatawis kemawon, sampun rumaos manggih kabingahan agêng. Upaminipun ing kalaning taun baru, sawêg sagêd ngaso asuka wilujêng kalihan kônca kemawon, sampun araos amanggih kanugrahan agêng. Dados raosing kasênêngan ingkang pinanggih wau, atêgês kasênêngan ing salêbêtipun kasusahan. Dene tumrap raosing manahipun ingkang dipun tilar, inggih punika kulawarganipun, tamtu ajur arontang-ranting. Yèn tumraping gurulaki, pun rabi tansah anyanggi uwas kuwatos, dening ngèngêti gurulaki punika dados pangayoman. Yèn tumraping biyung dhatêng anak, araos dipun urugi ing kasusahan, dening ngèngêti anak punika gêmpalaning badanipun piyambak. Saya tumraping tiyang ingkang kablabagan, ingkang nagarinipun dados papaning paprangan, ruharaning manah anggènipun angraosakên pêpêranganing kulawarga, taksih dipun wêwahi was kuwatos, dening nagarinipun [nagarini...]
[...pun] tinêmpuh ing pakêwèd. Mênggah raosing kasusahanipun tiyang ingkang kêblabagan papan pêpêrangan, kala jaman pêpêrangan ing Eropah, ngantos dipun raras ing kidungan makatên:
môngsa pêtêng nutup praja kasusahan / tapak kapal nyuwara alon-alonan / dening cape saking kasok kasayahan / tanpa kêndhat saking ing keblat sakawan //
tanpa mawi ngadhuh ngêsah / saking kasok dening kapêtêk ing sayah / kang tumanêm manjing salêbêting manah //
yèn sinawang papan pasitèn ing kubur / tansah mindhak tanpa sêngsêm tanpa dhapur / sêsêg dhacah angêbêgi ngangsêg ngangsur / kang araras
raosing kang pêpêtêng pindha pangêsah / sêsambating tiyang apês tanpa polah / sêsirating padhang kang raos sumringah / kados sampun rinêgêm wontên ing mêngsah //
kêkidungan ingkang kadhaton makatên punika anggambarakên raosing nagari dalah têtiyangipun ing kalaning pêpêrangan, lan ing ngriku katingal, bilih sêsambating têtiyang adhapur pangêsah kaworan panalôngsa. Dados mênggahing paprangan punika atêgês kasusahan.
Bôngsa luhur ing Ngayogyakarta nuju garêbêg Mulud badhe dhatêng mêsjid Agêng.
Garèng: Ambanjurake anggone rêmbugan lagi anu, kajaba patang prakara sing wis tak aturake ing ngarêp, isih ana manèh, ma, sing pantês diwigatèkake. Yaiku 5e wayahe nyambut gawe bok aja suwe-suwe. Hla wong sadina anggone nyambut gawe kok dipasthèkake kudu 10 jam, ing môngka lumrahe, wong kuwi anggêr ditêmtokake nyambut gawe 10 jam, anggone ninggal omahe apês-apêse iya kudu 11 jam, awit saprapat jam sadurunge wiwit nyambut gawe kudu wis sadhiya ana ing papan pagaweane, lan lakune saka ngomah têkan ing pagawean, rikat-rikate iya mêksa ana saprapat jame dhewe. Saikine yèn bubar pagawean. Nèk jênêng kuli kuwi, apa nèk kalonèng: bubar pagawean, iya banjur: plêncing kêna mulih, wiyah, iya wis ora bae. Mêsthine nganggo dilanjari nyambut gawe apa-apa liyane, sing ora kurang saka saprapat jam tumêkane satêngah jam. Cêkake anggone ninggal omahe kuwi, sadina-dinane apês ambalêbês iya ora kurang saka 11 jam. Hara, apa mèmpêr, sadina kuwi mung ana 12 jam, anggone nyang paran kok kudu 11 jam. Hla, saiki, nèk duwe anak, wêktune kanggo nglela-nglela wis turua, êndi, lan yèn mêntas dadi pangantèn, iya ora ana wêktune kanggo gojèg karo nyaine.
Sêmar: Sanyatane mono iya pancèn kêsuwèn, yèn dipêsthèkake kudu nyambut gawe 10 jam, utama-utamane wong nyambut gawe kuwi iya 8 jam, dadi bisa duwe wêktu kanggo nindakake kuwajibane ngibadah, lan bisa cukup anggone ngrasakake sênênge wong omah-omah.
Garèng: Pancèn iya mêngkono. Kang 6e dina gêdhe kang gêgayutan kambi agama, kuwi pantêse iya kudu diliburake, cikbèn wong-wonge bisa nindakake agamane kanthi têmên-têmên.
Sêmar: Iki aku iya mupakat, nanging kiraku iya rada angèl anggone ngêcakake, awit kowe kudu ngèlingi, Nala Garèng, sanadyan wong Jawa kuwi umume padha agama Islam, nanging sanyatane rak ora kabèh, ana sing agama Nasrani, [Na...]
[...srani,] Buda, Jawa lan sapanunggalane, apa karêpmu anggêr dina gêdhe sing gêgayutan karo agama, banjur diliburake bae, wah, nèk ngono sataun-taune pirang dina bae sing kudu diliburake. Dina-dina gêdhe sing gêgayutan karo agama Islam utawa Kristên, kowe dhewe wis wêruh, dadi ora prêlu tak caritakake nyang kowe, hla, kiyi wis pirang dina bae. Durung dina-dina sing gêgayutan karo agama liyane, kaya ta: slamêtan maesa lawung, mèngêti: wuku Galungan, wuku Sinta ...
Garèng: Hara ta kono, kok banjur sing-sing ngono sing digandikakake, mêngko
gêgayutan karo agama, kuwi iya wis mêsthi yèn dina gêdhe sing wis diakoni dening nagara, kaya ta: mekrade Kangjêng Nabi
Nèk mêngkono karêpmu, kiraku iya bakal bisa tinurutan. Saiki apa manèh sing isih andadèkake kliliping matamu.
Garèng: Dene kang 7e ing bab pituwahe wong-wong sing padha nyambutgawe, kiyi bok dipranata kayadene dara priyayi sathithik, têgêse: nganggo dipromosi barang kae. Undhaking pituwah kiyi aja banjur: jrèt, dibayarake bae, nanging anggone mènèhake sabubare kontrake, dadi minôngka dhuwit pasangon. Iya wis mêsthi ta, yèn sing olèh undhakan mau ngêmungake wong-wong sing pêng-pêngan panyambutgawene bae, sarta sing bêcik kalakuane.
Sêmar: Iki iya pancèn apik bangêt, apa manèh ana ing ... krêtas. Nanging mungguh kaanane sing têmênan, murih katrima anggone nyambut gawe kuwi rêkasa êmbah buyuting rêkasa. Wong aku dhewe wis tau ngalami, nalikane aku andhèrèk nyambut gawe bêndara sindêr. Anggone nyambut gawe tak pêng bangêt, nganti ora kuciwa babarpisan, kalakuanaku tak ati-ati bangêt, tak jaga aja nganti olèh cacadan, cêkake anggonku dadi kuli kiyi wis samêsthi-mêsthine. Ewadene sabên dina dara sindêr karo aku mêksa tansah cumêri-cêri bae, jalarane ora liya, amarga aku ora bisa anggolèkake ... slop jalinggring.
Garèng: Mungguh pangandikamu kiyi iya bênêr bangêt, ing jaman saiki kiyi iya pancèn isih ana panggêdhe sing ora bisa ambedakake dhinês lan partikulir, malah aku wis tau krungu sawijining bupati sing andhawuhake wêdanane anggêntèni motore kanthi bayar kontan. Barêng ora saguh, nang kondhisi sêtate wadana mau banjur diunèkake: Ongeschikt. Lo, sanadyan isih ana wong dadi panggêdhe sing budine isih cêkak mangkono, nanging nèk wis ana pranatane, rak banjur bisa ana pangarêp-arêpe.
Sêmar: Iya bênêr kandhamu, Nala Garèng. Kayadene anane pranatan tumrape wong nyambut gawe, [ga...]
[...we,] kuwi ora gumantung marang bôngsa utawa kêkulitane, nanging gumantung marang kapintêrane, kang mangkono mau, wong Jawa mêsthi banjur tansah bisa duwe pangarêp-arêp, yèn ing têmbe mêsthi bakal ana wong Jawa sing bisa dibênum dadi dhirèktur, nanging iya dhirèktur ... wayang wong.
Garèng: Wiyah, rama kiyi kok banjur ngandikakake barang sing ora-ora. Anggonku matur, supaya dianani pranatan promosi, undhakaning pituwah wong-wong sing nyambutgawe nyang sabrang kudu diwènèhake sabubare kontrake, kuwi prêlune: cikbèn wong-wonge padha luwih sêngkut anggone nyambutgawe, lan sathithik-sathithik banjur padha duwe simpênan dhuwit, awit ing tanah sabrang kuwi, kaya sing wis dirêmbug ing ngarêp, main: dhadhu, kêplèk, bakaran tansah dijor bae. Apa manèh jarene ing kana kuwi apa-apa larang. Dadi nèk nganthongi dhuwit, karêpe iya arêp dibuwang bae. Kaya wis cukup, ma, anggone padha rêmbugan ing bab imigrasi, aku matur sêmbah nuwun bangêt, dene panjênêngane rama wis maringi katêrangan sing galik-galik bangêt. Nanging mungguhing panêmuku, bisane imigrasi kuwi maju, lan bisa tumindak gêdhèn-gêdhènan, ngêmungake anggêre sing wajib krêsa migatèkake anane 7 prakara sing wis tak aturake nyang rama mau.
Gambar nginggil punika karêtêg sêpur antawisipun Garut kalihan Cikajang, anglangkungi lèpèn Cimanuk.
Rumiyin sampun nate wontên pawartos, bilih Mr. Ali Sastraamijaya badhe ngêdalakên sêrat kabar. Sapunika sampun wontên pawartos ingkang gumathok, sêrat kabar wau badhe kawêdalakên benjing tanggal 1 Oktobêr, kanamakakên: Berita Indonesia. Sêrat kabar wau wêdalipun sabên dintên, dipun biyantu dening Dr. Sutama, Dr. Samsi, Mr. Sartana, Radèn Rujita tuwin sanès-sanèsipun.
têlas 3500 wuwung, kapitunan f 75.000.-
Wontên pawartos, saking pambudidayanipun Tuwan Sudarya, ing Surakarta, nêdya badhe damêl gêdhong kabangsan kados Surabaya.
Kawartosakên, sèkrêtaris rad kawula sampun nampèni
kamanah dados tiyang juru ngojok-ojoki, lan pangagêng wau ngawisi dhatêng Perserikatan Minahasa ngangkat Dr. Ratulangi dados parampara. Bab punika tamtu badhe dados rêmbag ing rad kawula.
Pulisi ing Surabaya mêntas andênangi sopir prahoto nama Ngat, ingkang sajatosipun tiyang èstri. Sarêng kapriksa ngakên nama Ngatminah, wontênipun amindha-mindha jalêr, namung prêlu kangge pados panggêsangan, awit manawi namung nyambut damêl kados sacaraning èstri kemawon, botên sapintêna angsal-angsalanipun. Rèbêwisipun Ngat lajêng dipun têdha ing pulisi, saha lajêng kasantunan rèbêwis ngangge nama Ngatminah, kenging nglêstantunakên padamêlanipun, nanging kêdah cara èstri. Pinanggihipun malah saya anggawokakên, awit ingatasing èstri sagêd nindakakên padamêlan
Jalaran saking wontêning papriksanipun Ir. Sukarna mawi anggayut Mr. Iskak, sagêd ugi Mr. Iskak kagayut dados saksi prakawis P.N.I.
Sampun kalih têngah taun punika Javasche Bank tuwin kantor arta nagari, narik wangsuling arta kêrtas alit ingkang rêgi nyarupiyah, badhe kasirnakakên. Tumrapipun ing Bêtawi arta nyarupiyah wau sampun rêsik, sawarnining bang botên ambayari ngangge arta kados makatên malih. Saha botên dangu badhe wontên arta kêrtas nyarupiyah enggal.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhatêng Siyêm.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe dhatêng Indo-China. Ing sapunika wontên pawartos malih, awit saking panyuwunipun parentah Siyêm, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kaaturan rawuh ing Siyêm, laminipun saminggu, badhe kapêthuk wontên ing sêtatsiun Aranya Prades, watês Indo-China kalihan Siyêm. Pahargyanipun ing Siyêm badhe agêng-agêngan.
Nyarêngi kalamangsanipun, sarèhning ing wêkdal punika ing Bêtawi nuju wontên Pasar Gambir, wêdalipun Kajawèn benjing Sabtu ngajêng punika, kawêdalakên: nomêr Pasar Gambir. Mênggah isinipun maligi bab kawontênaning pasar Gambir.
Pèiping 24 Agustus (Aneta-Nipa). Wontên pawartos ing bab anggènipun mardikakakên Nettleton tuwin Harrison. Tuwin jalaran saking pangagêng militèr sampun nyatakakên, wontên tiyang awon 3000 kêsêsêr sagêd piyak, kakintên lajêng tumuntên sagêd mitulungi. Nanging pangagêng ngamônca gadhah pangintên dèrèng
Angora 28 Agustus (Aneta-Nipa). Wontên tiyang bôngsa Kurdhistan, dipun cêgah têdhanipun dening parentah Turki wontên ing parêdèn Ararat, wusana lajêng sami têluk. Saha salajêngipun adamêl kêndhoning golongan karaman.
London 26 Agustus (Aneta-Nipa). Wontênipun têtiyang ingkang nganggur ing Inggris, kala tanggal 18
Kajawèn 57 dumugi 61. Kajawèn ingkang botên katampi ing salêbêtipun kuwartal kaping I lan II, manawi sapunika sawêg kaojèlakên, sampun tamtu botên badhe pikantuk lintu, jalaran sampun têlas. Benjang malih manawi botên tampi Kajawèn, kula aturi enggal paring priksa, salêbêtipun saminggu.
Lêngganan nomêr 1266 ing Parengan. Wisêl f 1.50 sampun katampi. Punika tumrap bayaran kuwartal 1 taun 1931. Amila manawi dèrèng nampi tagihan, panjênêngan sampun ngintunakên bayaran rumiyin. Repot tumrap administrasi.
Lêngganan nomêr 2125 ing Pêrêla (Acèh) bayaran tumrap kuwartal 3 lan 4 sampun katampi. Kajawèn ajêg kakintun. Anèhipun dene botên dumugi. Dhuplikat ugi sampun kakintun, nanging nomêripun botên sagêd urut, jêr kathah ingkang sampun têlas.
Kajawèn botên kêndhat tansah ngudi murih rênaning para maos, dene pinanggihipun makatên:
Wiwit benjing wulan Oktobêr ngajêng punika, wêdalipun Kajawèn sabên dintên Sabtu badhe dipun kanthèni waosan lare, cacah 4 kaca, dados gunggung kêmpaling kacanipun Kajawèn sabên ing dintên Sabtu 20 kaca. Rêginipun têtêp botên antêp, inggih namung f 1.50 sabên tigang wulan. Sakeca.
Mênggah wêwahing waosan lare wau, tumrap para lêngganan tamtu
narendra adhêdhawuh / yayi sun wêwarta / lêlakon ingsun ing nguni / duk kalane ingsun maksih sinatriya //
dening sun miyarsa / krêbêking klênthing ing warih / ingsun sêngguh pambêngoking kang dwipangga //
duhkitaning ati / amung ketang èngêt tiwasing atmaja //
nulya muwus kadi nêpatani tumus / hèh Sri Dhasarata / baya andika pinasthi / têmbe seda jalaran ngraoskên putra //
palêstha wus sri nata dènira muwus / nulya nênggak uswa / ing tyas kadya katêtangi / ing wusana sri nata tumuli seda //
utusan wus praja Ayodya kawuwus / maring prajanira / Barata kawarnèng nguni / kang ngadhaton têbih lakon pitung dina //
awit tuhu Sang Barata antuk laku / kang wajib kajibah / mring nata ngupakartèni / kongsi purna praptaning sumare nata //
gumantya narendra / dening rumaos tan wajib / awit ketang mung kaprênah kadang mudha //
wusing rampung dènira ngrukti sawêgung / gatining kasedan / Sang Barata undhang nuli / dhawuh mêpêg sanggyaning kang wadyabala //
kang tinuju / ngupaya raka ing dangu / sang satriya
traping laku datan kawistarèng sêmu / ananging sanyata / kukuh dènira ngalangi / mrih Barata wangsul malih maring praja //
apan sampun seda / tan wontên wajib sumilih / mung paduka ingkang têtêp jumênênga //
duk angrungu Sang Rama karasèng kalbu / umèngêt sri nata / amurwèng kasidan jati / ing wusana mung sukur maring jawata //
nulya dhawuh Barata ingsun tan saguh / lan wêdi anêrak / dhawuhe nata suwargi / kang dhumawuh iya maring raganingwang //
duk ing dangu dhêdhawuhe rama prabu / pan ingsun binuwang / lawase patbêlas warsi / ing têtêpe ingsun kudu tan lênggana //
dadi ingsun tan kêni amudhar kayun / wigaring pidesa /pidosa. kang wus dhinawuhkên pasthi / lamun oncat ingsun aran antuk cidra //
sang dyah ayu ing galih dahat panuju / nulya abudhalan / satriya Barata ngiring / sarwa sangkêp miranti kaprabon nata //
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50. Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Wêdaling Kajawèn ing dintên punika ngêmungakên ngêwrat kawontênanipun karamean Pasar Gambir ing Batawi, ananging ing sarèhning wontênipun Pasar [Gambir nyarêngi] pahargyan sanès-sanèsipun, kados ing ngriki [prêlu badhe] ngobrol adamêl wawasan mênggah wontênipun karamean-karamean wau.
Pasar Gambir sapisan punika, pancèn kadamêl agêng-agêngan sayêktos, jalaran anyarêngi tigang prakawis, ingkang pantês dipun pèngêti, inggih punika: 1e. yuswa dalêm Sri Nata Dèwi jangkêp 50 taun, 2e. wontênipun Pasar Gambir kalêrês 10 taun lan 3e. panjênênganipun Tuwan Mr. Meyroos anggènipun ngasta bêrgêmistêr ing Batawi ugi sampun jangkêp 10 taun. Amila wontênipun pahargyan inggih tansah têrus-têrusan kemawon. Kajawi punika, dilalah ing Batawi kala punika katamuan prayagung saking môncanagari, inggih punika Paduka Tuwan Sir Cecil Clementi, gupêrnur ing Singgapura. Amila wontênipun pahargyan lajêng dipun lanjari malih.
Mênggah wontênipun Pasar Gambir sapisan punika, kajawi papanipun pahargyan langkung dipun agêngi katimbang ingkang sampun-sampun, wiwitipun ugi langkung dipun gasikakên. Ingkang limrahipun sawêg dipun wiwiti ing tanggal 28 Agustus, sapisan punika Pasar Gambir dipun wiwiti ing tanggal 23 Agustus, dados anggènipun anggasikakên wau wontên 5 dintên, wontênipun Pasar Gambir dipun gasikakên wau, tumraping tiyang ingkang jêmbar budinipun, tuwin sagêd angampah hawa napsunipun, pancèn inggih sae, awit tiyang ingkang makatên punika, manawi taksih sêpên ing arta, sabab dèrèng blanjan, inggih dipun pilalah thênguk-thênguk wontên ing griya katimbang ambucal arta sarana tharethekan. Dene manawi sampun nampi blônja, inggih botên manawi lajêng angayang anggènipun sênêng-sênêng minôngka nututi karugianipun anggèning tansah thênguk-thênguk wontên ing griya wau. Nanging emanipun wontên ing donya punika, dene sakathah-kathahipun têtiyang ingkang samantên bêbudènipun, têka taksih langkung kathah têtiyang ingkang rêmên nguja hawa nêpsunipun, ingkang botên pisan-pisan ngèngêti dintên pawingkingipun, têmbungipun ngêmungakên: asal saiki sênêng, dene pêmburine kuwi: pêrkara blakang.
Mênggah wiwitipun Pasar Gambir dipun ajêngakên wontên ing tanggal 23 Agustus, punika bokmanawi pangrèhing Pasar Gambir inggih botên gadhah sêdya ngakali dhatêng artanipun têtiyang siti, tôndha yêktinipun: 1e. bayaran lumêbêtipun dhatêng papan karamean, tumrapipun tiyang siti kadamêl andhap sangêt, 2e. makatên ugi sadaya tontonan, tiyang siti namung katarik bayaran sakêdhik sangêt, lan 3e. kajawi: ringgit tiyang, kêthoprak, tuwin dhogèr,
têtiyang siti, Pasar Gambir wau mêksa anjalari tuwuhing sêkar Dhandhanggula, ing-
Ing nginggil, gambar nalika Ingkang Wicaksana Sir Cecil Clementi gupêrnur Singgapura rawuh ing Batawi, kalihan gupêrnur jendral ing ngriki, mriksani baris kaurmatan. Gambar ing têngah, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kalihan para agung badhe mapag tamu. Ngandhap sisih kiwa, kareta pêthukan tamu. Ngandhap sisih têngên, pêpanggihaning gupêrnur jendral ngriki tuwin tamu.
lara-lara larane kang ati / nora kaya wong tininggal arta / kang wus têlas piandêle / lipure yèn wus turu / lamun nglilir ya angot malih / samubarang katingal / têka dadi mungsuh / tan kêna wong sarwa pêthak /pêdhak. pan kinira Cina prapta arsa nagih / atine tarataban //
bokmanawi jalaranipun kajawi kathah-kathahing tiyang siti punika pancèn rêmên dhatêng ambucal arta ingkang tanpa dugi-dugi, ugi jalaran saking pamilihipun dintên wiwitanipun. Awit têtiyang siti ingkang dêdunung wontên ing kitha agêng punika, sanadyan wontên ugi ingkang gêsangipun sarana dagang, nanging ingkang kathah-kathah sami kalêbêt bôngsa bêrahan. Lan limrahipun bayaraning bêrahanipun wau botên ngêmungakên cumpèn kemawon, nanging ingkang kathah-kathah malah kirang. Dados manawi sampun dhawah tanggal 23 punika, limrahipun kanthong inggih sampun kothong. Yak, kok tanggal 23, kados-kados inggih kathah kemawon, ingkang sadèrèngipun tanggal 10 blanjanipun sampun lidhis, malah sok wontên ingkang blanjanipun namung langkung kemawon.
Cêkakipun mênggahing tiyang siti, manawi sampun tanggal 20 mrika punika, ingkang kathah-kathah dhumpètipun inggih sampun kêmpès thik mawi sangêt. Nanging bawanipun tiyang rêmên nguja hawanipun, saking daya-dayanipun kêpengin ningali bikakipun Pasar Gambir, sanadyan botên gadhah arta babarpisan, inggih mêksa dipun lampahi pados-pados, wontên ingkang anggantosakên barangipun ingkang ragi pangaos, nanging ugi wontên ingkang nekad nyambut-nyambut, sanadyan anggènipun mangsulakên kanthi anakan awrat, ewasamantên inggih mêksa dipun tarajang kemawon, pambêkanipun: besuk nèk wis balanjan, toh tak bayar sah. Wontên ing Pasar Gambir, lajêng main tuwan bêsar, têgêsipun: sadaya tongtonan dipun dalajahi, lan sadaya rèsturan inggih dipun lêbêti. Manawi wontên ing griya narimah nêdha sêkul gudhêg upaminipun, nanging jajanipun wontên ing rèsturan, inggih: kênthang bêstik, sladhah lan sapanunggilanipun. Dene panontonipun wau botên narimah sadalu kemawon, sadangunipun arta sambutan wau dèrèng têlas, inggih tansah badhe nonton kemawon. Sagêdipun jênjêm wontên ing griya malih, manawi artanipun sampun mamprung sadaya. Dene manawi sampun balanjan, punapa malih mangsulakên artanipun sambutan wau, botêna supe, dalasan wulan Sèptèmbêr wontên tigang dasa dintên kemawon, inggih mêksa sampun supe, tandhanipun: arta blanjan wau inggih lajêng dipun labasakên, ing wusana blônja têlas, sambutan mindhak.
Mênggah sêdyanipun tiyang dhatêng Pasar Gambir punika, satunggal lan satunggalipun têmtu beda-beda. 1e. wontên ingkang kesahipun wau, namung badhe nonton thok kemawon. Golonganing têtiyang ingkang makatên punika, ingkang limrah panontonipun waradin, botên wontên ingkang kalangkungan, nanging caranipun ningali wau kados tiyang ngimpi kemawon, dados manawi sampun wontên ing jawi malih, inggih sampun botên kèngêtan punapa ingkang mêntas dipun tingali. 2e. Wontên ingkang kesah dhatêng Pasar Gambir, botên ngêmungakên badhe nonton kemawon, nanging ugi badhe migatosakên punapa ingkang pancèn prêlu dipun wigatosakên. Tumraping golongan tiyang punika, wontênipun Pasar Gambir kenging dipun wastani agêng sangêt gunanipun. Awit sanyatanipun, punapa ingkang dipun pitongtonakên wontên ing Pasar Gambir punika, manawi panontonipun kanthi dipun wigatosakên sayêktos, pancèn inggih kathah ingkang murakabi tumrap gêsanging tiyang, kados ta: ing bab kasarasan, pangajaran, kawêkêlan, pambranahan ulam, lan sasaminipun. Ing ngriki bab-bab wau botên prêlu katêrangakên, awit ingkang sanès-sanèsipun, badhe kacariyosakên ingkang kanthi gamblang. Samangke golonganing têtiyang 3e. inggih punika: têtiyang ingkang sami dhatêng ing Pasar Gambir, prêlu badhe nglêmêsakên lidhah. Tiyang ingkang makatên punika, ingkang dipun purugi inggih ngêmungakên rèsturan kemawon, pundi rèsturan ingkang eca olah-olahanipun, inggih ingkang dados langgananipun. Limrahipun tiyang ingkang rêmên mrada ... wingkingipun punika, bangsaning tiyang jalêr. Mênggah ucap-ucapanipun tiyang ingkang rêmên mêmoyok utawi nyênthula, wontênipun tiyang jalêr gadhah pakarêman ingkang makatên punika, ingkang kalêpatakên jêbul ... tiyang èstri. Sabab tiyang èstri botên sagêd olah-olah, milanipun ingkang jalêr lajêng rêmên jajan. Caranipun tiyang ingkang rêmên mêmoyok wau, botên namung samantên kemawon pandakwanipun, malah mawi dipun saranani tuladan warni-warni, kados ta: dipun cariyosakên, yèn panêdhanipun ingkang jalêr mèh ajêgan kalintunipun, upaminipun: tiyang jalêr nêdha bêstik, dipun
gudhangan mêntah). Lo, samantên pandakwanipun tiyang ingkang sêngit, ingkang pancèn rêmên mêmoyok, kanthi botên ngèngêti, yèn botên kirang kemawon, tiyang jalêr, ingkang wontên ing griya sagêd kêturutan punapa ingkang dipun sêdyakakên, ewadene wontên ing margi, sanalika lajêng ngilêr kemawon, manawi sumêrêp ... rujak crobo. Dene ing 4e. golonganing tiyang ingkang sami mrêlokakên dhatêng Pasar Gambir, namung prêlu badhe nonton: ... tiyang nonton. Wontênipun golonganing tiyang, ingkang makatên punika, kados botên prêlu kula cariyosakên kanthi panjang, awit kintên kula antawisipun para maos inggih wontên ingkang sampun sami ... nglampahi piyambak.
Salêbêtipun ing Batawi wontên Pasar Gambir punika, dilalah kala tanggal 27 ingkang kapêngkêr, karawuhan prayagung Inggris, paduka Tuwan Sir Cecil Clementi ingkang rawuhipun sarana nitih mêsin mabur. Sampun têmtu lajêng dipun wontênakên èksêtra karamean minôngka angurmati rawuhipun tamu agung wau. Mênggah cara-caranipun pakurmatan wau, kados botên prêlu kacariyosakên ing ngriki, cêkap amriksanana gambar ingkang kacêtha ing sisih punika.
Amangsuli wontênipun Pasar Gambir, kala wiwitan inggih punika tanggal 23 dumuginipun tanggal 29 Agustus, papan karamean ka-
Ing nginggil sawangan ing Pasar Gambir ing wanci siyang, ing ngandhap ing wanci dalu.
tingal mamring, jalaran saking kiranging tiyang nonton. Ingkang makatên wau anjalari tuwuhing gagasan kula makatên: we, hla, têka kadingarèn têmên, sing nonton mung sathithik, iki apa jalaran saka dayane jaman malèsèd, apa jalaran saka bangsaku saikine wis padha ngrêti nyang ajining dhuwit. Nèk kaanane Pasar Gambir tansah mangkene bae, sida bisa kalakon, Pasar Gambir anggulung klasa têmênan. Ewasamantên sanadyan sakêdhika kados punapa têtiyang ingkang sami nonton, ing sadalu-dalunipun Pasar Gambir inggih mêksa sagêd narik arta botên kirang saking tigang èwu rupiyah. Nanging sarêng tanggal 30 malêm 31, kalêrês malêm Minggu, kathik ingkang kathah kanthongipun sampun sami awrat, kathahipun tiyang nonton prasasat dipun sokakên. Ingkang makatên punika botên kenging dipun paibên, awit, kajawi kathah tiyang ingkang sampun kadangon anggèning tirakat tansah wontên ing griya kemawon, ing dalu punika ing Pasar Gambir badhe dipun wontênakên sèrênadhe (serenade) bokmanawi kemawon punika têgêsipun: panêmbrama cara Walandi ing wanci dalu, minôngka atur sugêng dhatêng Sri Nata Dèwi ing Nèdêrlan anggènipun sampun jangkêp yuswa 50 taun. Malah wontên pawartos, bilih Sang Nata Dèwi badhe amêdhar sabda minôngka wangsulan dalêm dhatêng para ingkang sami atur sugêng wau. Kala punika ing papan Pasar Gambir ing pundi-pundi sampun dipun pasangi pirantos kangge nyorakakên suwara, inggih punika ingkang dipun wastani: loudspeaker. Ing trubinê katingal pintên-pintên pangagêng, ingkang badhe mirêngakên panêmbrama tuwin wangsulan dalêm Sang Nata Dèwi. Kintên-kintên jam 8 panêmbrama dipun wiwiti. Sasampunipun rampung, andadak kamirêngan suwaraning putri, inggih punika pangandika dalêm Sang Nata Dèwi, ingkang anêrangakên suka pirênaning panggalih dalêm mênggah wontênipun panêmbrama punika, ingkang mirid pangandika dalêm, saklangkung cêtha kamirêngan saking nagari Walandi, salajêngipun Sang Nata Dèwi kagungan pangajêng-ajêng, mugi-mugi tanah Indhia ngriki lêstantuna gêmah ripah loh jinawi, lan sawarnining golongan sagêda tansah nyambut damêl sêsarêngan, murih indhaking karaharjanipun nagari tuwin têtiyangipun.
Sawêg kemawon rampung pangandika dalêm wau, lajêng: brês jawah agêng, ngantos mèh sadalu muput. Bokmanawi punika gara-gara dalêm Sang Nata Dèwi dhêdhawuh pangandika dhatêng para kawula dalêm ingkang sawêg sami dêdunung wontên ing tanah Indhia ngriki. Jalaran saking punika lajêng kathah para nonton ingkang sami klincir utawi jrindhil kados calurut kêcêmplung wangan, ingkang wusananipun lajêng sami anggêndring mantuk.
Dintênipun Sênèn tanggal 1 Sèptèmbêr dipun wontênakên paradhê. Mênggah paradhê punika tumraping militèr, kenging kasamèkakên kalihan tayuban tumraping para priyantun. Wontên ing tayuban, priyantun ingkang bêsus têmtu sami angêtog raga, solah tingkahipun mêsthi kadamêl èksêtrah. Makatên ugi wontên ing paradhê, punapa malih manawi kathah para nyonya ingkang sami mriksani, para opsir ingkang sami bêsus-bêsus, lampahipun têmtu sami langkung dipun pranata murih saya katingal kabrêgasan tuwin pandhèthènging tindakipun, ngantos suwaraning anggènipun tumindak kamirêngan: trèthèk, trèthèk.
Dene ingkang sami tumut paradhê ing kala punika, mèh sakathahing prajurit ing Batawi tuwin Mistêr Kornèlis. Inggih punika para prajurit dharatan, prajurit mriyêman, kapalan, prajurit mawi mobil, tuwin prajurit anggêgana, sadaya wau sami dipun komêndhani dening Jendral Bodde. Jam 6.30 para prajurit sampun rampung panatanipun. Jam 6.45 kamirêngan suwaraning slomprèt ingkang
slomprèt malih, ingkang suka wangsit, bilih Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral rawuh. Rawuh dalêm wau nitih rata sêsarêngan kalihan paduka tuwan gupêrnur ing Singgapura. Sanalika punika lajêng kamirêngan ungêling musik lagu: Wilhèlmês. Salêbêtipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin tuwan gupêrnur ing Singgapura aniti pariksa ing pabarisan agêng mriku, ingkang kinurmatan ungêling musik ingkang tanpa wontên kèndêlipun, palwa udara
lampahipun sadaya, namung kula cêkak, wontênipun barisan agêng wau, ing wanci jam 7.50 sampun bibar.
Dene sontênipun, dipun wiwiti jam 4.30 lajêng dipun wontêni arak-arakan, inggih agêng-agêngan.
Wontênipun arak-arakan punika pancèn inggih sae sayêktos, tur panatanipun mila kenging dipun wastani: jêmpol. Mênggah urut-urutanipun arak-arakan makatên:
Ingkang wontên ing ngajêng piyambak: golonganing pulisi, lajêng prajurit kapalan, wingkingipun malih musik, cêkakipun kêkathahên sangêt manawi kasêrata sadaya. Amila ing ngriki namung badhe kula cariyosakên ingkang kula èngêti kemawon,
ingkang sami mangangge sarwa abrit, pêthak sarta biru. Kareta ingkang dipun titihi pêthaning lêluhur dalêm Sang Nata Dèwi, inggih punika swargi sang minulya Willem de Zwijger. Cakalele, sabagian wontên ingkang kapalan, ondhèl-ondhèl tuwin angklung, pangantèn Jawi ing jaman kina, sakrompolan tiyang Dhayak, lan taksih kathah malih tunggilipun.
Kados sampun cêkap anggèn kula adamêl wawasan mênggah wontênipun karamean ing Batawi laminipun 16 dintên punika, ing ngriki kados botên prêlu kacariyosakên malih, bilih sabên dalu têtingalan ing Pasar Gambir tansah botên wontên towongipun. Benjing sontên pungkasanipun karamean. Ewasamantên sabibaripun karamean punika, kula sagêd nêmtokakên, yèn ing kitha Batawi botên lajêng dados sêpên, nanging kintên kula malah saya rame, punapa malih ing ... pagantosan.
Pasar Gambir punika satunggiling papan karamean ing Batawi, ingkang kawontênakên ing sabên taun, dhawah wontên ing wulan
Ing rumiyinipun, Pasar Gambir punika namung awujud papan karamean, namung bangsaning têtingalan, padhasaran tuwin pajajanan. Nanging dangu-dangu saya dados agêng, malah dumugining taun 1921 nama dipun adani sayêktos dening gêmintê, salajêngipun saya majêng-majêng, saha sipating papan alit ingkang namung dados dununging kabingahan, lajêng santun awujud papan padununganing para among dagang amitongtonakên padaganganipun, nanging ugi botên tilar dados papaning kabingahan.
Sampun tamtu kemawon kawontênanipun Pasar Gambir wau saya dangu, wartosipun saya sumêbar dumugi pundi-pundi, awit ing sabên taun, ing sadèrèngipun Pasar Gambir dipun wiwiti, taksih kirang pintên-pintên wulan, sampun anyêbar pawartos sarana gambar-gambar ingkang katèmplèkakên ing kantor-kantor, sêtatsiun-sêtatsiun tuwin papan sanès-sanèsipun, ingkang adhakan kasumêrêpan ing tiyang kathah.
Tumrapipun ing tanah Jawi karamean ingingkang. sairib kados makatên punika wontên tigang panggenan, 1. Pasar Gambir ing Batawi, 2. Jaarbeurs ing Bandhung tuwin 3. Pasar malêm ing Surabaya. Karamean tigang panggenan wau kenging dipun wastani sami agêngipun, sami ancasipun, lan ugi sami wiyar têbaning wara-waranipun.
Sarèhning kawontênanipun Pasar Gambir punika wiyar têbaning wartosipun, mila wêdaling Kajawèn ing dintên punika maligi namung ngêwrat ing bab kawontênanipun Pasar Gambir, mawi rinêngga-rêngga ing gambar, dipun namakakên nomêr Pasar Gambir, prêlunipun supados sagêd dipun uningani ing para maos ingkang
botên nguningani kawontênanipun Pasar Gambir. Mênggah andharanipun kados ing ngandhap punika:
Kawontênanipun Pasar Gambir punika kenging kagêrba, isi papan panggenan mitongtonakên ing bab, nênanêm, kawêkêlan, kagunan, among dagang, kasarasan, pangajaran, pajajanan, panggenan among sênêng tuwin sanès-sanèsipun.
ing sabên taunipun tamtu santun gagrag. Ingkang katingal cêtha ing wêwangunan ngriku, inggih punika gapura tuwin griya ingkang agêng-agêng. Kajawi punika tumrap bango-bangoning para dagang ingkang anggiyarakên padaganganipun, ugi damêl gagrag piyambak-piyambak. Mila salêbêtipun wiwit yasa wau, tumrapipun ing Batawi, nama nuju wancining kathah padamêlan, tiyang ingkang nyambut damêl ing ngriku botên trimah atusan, ngantos ewon. Lan malih tumraping padagangan dêling tuwin wêlit, ing kalamôngsa ngatên punika majêng sangêt, mèh sadaya dêling tuwin wêlit, byukipun dhatêng Pasar Gambir sadaya. Manawi nuju môngsa makatên punika, rêrêgèning samukawis sami nyêngkrèk sadaya.
Gupêrnur Sir Cecil Clementi tuwin Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, mriksani Pasar Gambir.
Tumrap tiyang ingkang botên mangrêtos, tamtu katuwuhan manah eman dhatêng kawontênaning yêyasan ingkang kados makatên punika têka kanggenipun namung sakêdhap, botên urup kalihan anggènipun rêkaos. Malah sawênèh wontên ingkang gadhah pamanggih, saupami papan wau dipun yasani griya, ingkang lajêng kangge ing salaminipun, tamtu langkung prayogi, malah têtuladanipun sampun wontên, inggih punika Jaarbeurs ing Bandhung tuwin pasar malêm ing Surabaya, kalih pisan wau papanipun sampun ajêg, dados sanadyan waragadipun kathah, nanging lajêng botên yasa sabên taun. Pamanggih makatên wau inggih wontên lêrêsipun, nanging manawi dipun manah panjang, tumrap caraning ngudi kamajêngan utawi tumraping tiyang pados têdha nama botên mikantuki. Upaminipun ing bab yêyasan, wontênipun sabên taun santun gagrag, pikantukipun sagêd nênarik dhatêng sawangan, lan ugi sagêd andamêl têtuladan mênggah gagraging griya-griyanipun. Dados manawi dipun manah panjang mênggah
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, sarêng wiwit ing taun 1921 dipun adani sayêktos, inggih wiwit ing taun wau kawontênaning Pasar Gambir lajêng adhapur dados papaning para among dagang amitongtonakên padaganganipun.
Tumrap Pasar Gambir ing taun punika, ugi mujudakên gambar-gambaring Pasar Gambir ingkang kapêngkêr wiwit taun 1921. Ing papan ngriku mujudakên gambaring blakipun Pasar Gambir dalah gapuranipun, tuwin sanès-sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan Pasar Gambir. Sintên ingkang sampun nyipati kawontênanipun Pasar Gambir ingkang sampun-sampun, samôngsa nyumêrêpi dhatêng gambar wau tamtu lajêng kèngêtan. Lan malih têtiyang ugi lajêng sagêd nyipati dhatêng beda-bedaning wêwangunan ing sabên taun, ingkang atêgês satunggiling kamajêngan.
Ing bab cangkoronganing Pasar Gambir kados cêkap samantên kemawon. Sapunika gêntos anyariyosakên kawontênanipun ing nglêbêt.
Ingkang kapitongtonakên wontên ing Pasar Gambir ngriku, tumraping têtanêman namung bangsaning sêsêkaran, pêthetan, sayuran tuwin wowohan, mênggahing sêsêkaran, kados para maos sampun botên kêkilapan, awit tumrapipun ing jaman sapunika, sêsêkaran punika kêlimrah sangêt, sabên nagari agêng tamtu wontên ingkang ngadani dagang sêkar, inggih punika bangsaning sêkar, ingkang asli wiji saking Eropah, mênggah warni-warnining sêkar botên kapratelakakên ing ngriki. Dene sêkar ingkang dipun pitongtonakên ing ngriku wau, ugi kenging katumbas, nanging pamêndhêtipun katamtokakên sasampunipun jam pitu sontên. Mênggah asrining sawangan ing ngriku, tumrap tiyang ingkang rêmên dhatêng sêsêkaran, tamtu sênêng ing manah, awit kajawi ningali dhatêng saening wujud, ugi katarik dening panatanipun sarwa prênah, pating prêlok adamêl sêngsêming pandulu. Wah malih ing papan ngriku dipun sadhiyani toya balumbangan, tuwin pipa saking lèdhêng, ingkang [ing...]
[...kang] tanpa kêndhat tansah kangge angasrêpi sêkar, mila tansah katingal sêgêr ajêgan. Namung emanipun sakêdhik, dene padagangan makatên wau, tumrapipun ing jaman sapunika kados taksih kabaku dados padaganganipun bôngsa Eropah.
Mênggahing pêthetan, bangsaning palêm, cêmara, siplir, tuwin sanès-sanèsipun. Sadaya wau sami kanthi pangupakara sae, utawi pêpilihan, mila katingalipun inggih adamêl sêngsêm, sintên ingkang mêntas kasayahan dening ningali sawangan warni-warni, samôngsa dumugi ing ngriku lajêng manggih sawangan ingkang adamêl asrêping pandulu.
Tumrapipun sayuran, ing pundi-pundi sampun kalimrah tuwin sabên tiyang mangrêtos, bilih pananêming sayuran punika ingkang sae wontên ing parêdèn, dados sanadyan wontêna sayuran ingkang katanêm wontên ing pasitèn andhap, inggih mêksa kawon kalihan ingkang wêdalan saking pasitèn inggil. Nanging tumraping tiyang siti bab caraning nanêm sayuran, sampun kathah ingkang sagêd nindakakên saha dados panggaotanipun.
Ing Pasar Gambir ugi mitongtonakên rajakaya, tuwin sanès-sanèsipun, lêmbu bênggala, menda, pêksi warni-warni. Kewan-kewan ingkang dipun pitongtonakên ing ngriku punika sami sae-sae, tuwin kapilih ingkang migunani yêktos tumrap tiyang ingkang ambêtahakên. Dados saupami tiyang ingkang ambêtahakên bab punapa kemawon, ingatasing ingah-ingahan, sagêd pados katrangan ing ngriku, awit sadaya punika saking ada-adanipun dhepartêmèn têtanèn, prêlu kangge nênuntun dhatêng tiyang kathah. Sanadyan tumrap pambranahan punapa kemawon, ing ngriku dipun wujudakên gambar-gambar tuwin cathêtan tumindaking pambranahan, kados ta nagari papaning pambranahan, kewanipun ingkang dipun branahakên.
Tumrap bôngsa Jawi, mênggahing sêsêrêpanipun bab kajêng, ingkang dipun wastani sae piyambak punika kajêng jati, nanging sayêktosipun taksih kathah sangêt kajêng-kajêng sanèsipun ingkang ugi kenging kangge dandosan, ing padhasaran ngriku dipun wujudakên balabag kajêng warni-warni, malah wontên ingkang sampun dados dandosan. Bab punika tumraping para undhagi prêlu nyumêrêpi.
Sintên ingkang dhatêng ing Pasar Gambir, tamtu karênan mriksani kawontênaning pakaryan ing bab ulam loh punika. Ing ngriku dipun wujudakên satunggal-satunggaling ulam sabôngsa-sabôngsa ingkang dipun wadhahi kaca isi toya, kados ta ulam badhèr, gramèh, lele tuwin sanèsipun, kirang langkung wontên sèkêt warni. Ulam wau kapetang ulam ingkang sampun kapilih kenging kaingah kangge panggaotan. Ing ngriku ugi mujudakên warni-warnining wisaya.
Ingkang kapratelakakên ing nginggil punika sadaya, kapetang golongan pakaryan dhepartêmèn têtanèn.
Ing sabên Pasar Gambir, pakaryan kasarasan tamtu ngawontênakên papan ingkang maligi mujudakên pêpêthan utawi sabab-sababipun sêsakit, ing taun punika mujudakên ing bab bêbaya ingkang tumular saking lalêr.
Ing papan ngriku kawujudakên pêpêthan lalêr ingkang atêgês pangawak sêsakit warni-warni, inggih punika sêsakit ingkang badhe dipun tularakên.
Wontên malih pêpêthan tiyang warni-warni, kados ta: wontên tiyang sade ès, ing padhasaranipun ngriku dipun rubung ing lalêr byung-byungan, sandhingipun malih wontên tiyang sade rujak ulêg, inggih dipun rubung ing lalêr, mencok ing saênggèn-ênggèn. Pêpêthan ingkang kados makatên wau tumrap tiyang ingkang dèrèng mangrêtos, tamtu dèrèng plong mênggahing kajêngipun. Ngrêtos-ngrêtos mangke manawi sampun ningali pêpêthan tiyang ingkang kaping tiganipun, ing ngriku wontên tiyang linggih, sukunipun kowak, inggih dipun rubung ing lalêr. Ing ngriku tiyang ingkang ningali lajêng mangrêtos kemawon dhatêng kajênging pêpêthan tiyang wau, awit cêtha bilih lalêr ingkang ngrubung kowak wau inggih wontên ingkang jajan rujak ulêg utawi ngêlak tumut ngombe ès. Tiyang ingkang mangrêtos dhatêng kajêngipun wau, botên mawi dipun êkèn, inggih lajêng kirig-kirig piyambak, ing salajêngipun mujudakên pêpêthan tiyang olah-olah ugi dipun rubung ing lalêr, jalaran ing sacêlakipun ngriku wontên rêrêgêd, kajawi punika ugi wontên têtêdhan sanès-sanèsipun malih ingkang awoh lalêr.
Mirid katrangan ing nginggil, lalêr punika namung damêl ênêk, awit pasabanipun
ulam têrik. Môngka mênggahing lalêr, punika satunggiling ibêr-ibêran ingkang takat sangêt, sawarnining baksil ingkang mandi-mandi, kados ta: kolerah tipês, dhesêntri tuwin sanès-sanèsipun, namung dipun anggêp mitra kemawon, saupami para baksil wau amor ing sêsukêr, pun lalêr malah ambiyantu ingkang nularakên mrika-mriki. Mila tiyang wajib sumêrêp dhatêng kawontênaning lalêr ingkang kados makatên punika, pancèn ambêbayani yêktos.
murid sêkolahan ing pundi-pundi, ingkang anggambarakên bab bêbayaning lalêr.
Tumrap tiyang ingkang nêdya nyulayani, tamtu lajêng nyababakên: la, tiyang sêsadean kadospundi. Bab makatên punika prayogi kagalih piyambak kanthi adhêdhasar ngèngêti bêbayanipun. Lan malih sawarnining sêsadean punika inggih kenging dipun tutupi, inggih punika tutup ingkang sarana mawi kawat ngangrangan. Ing pitongtonan ngriku wontên polanipun.
Kagunan tuwin pamulangan ingkang dipun wontênakên dening dhepartêmèn pangajaran.
Ing Pasar Gambir wontên papan wiyar, ingkang maligi namung isi bab ingkang gêgayutan kalihan pangajaran.
Sintêna kemawon ingkang nyumêrêpi kawontênanipun ing ngriku, tamtu agêng ing manah, dene nyumêrêpi wohing kagunanipun para murid sêkolahan warni-warni, wiwit saking sêkolahan ôngka kalih dumugi sêkolahan patukangan. Satunggal-satunggaling kagunanipun lare kajawi sami sae-sae, kados ta bab anggambar, anam-anam, tuwin kriya sanès-sanèsipun, ugi katingal raosing kagunanipun kabangsan piyambak-piyambak, kados ta anam-anam pinanggih ing tanah Priyangan, bathik pinanggih ing Jawi Têngah, lan sanès-sanèsipun malih. Dêdamêlanipun para murid patukangan, pantês ingalêmbana, saya tumrap murid patukangan ing Kêbumèn, sintên tiyangipun ingkang sumêrêp tamtu anjêgrêg, dening kawontênanipun sampun botên beda kalihan dêdamêlanipun mèbêl pabrik bôngsa Tionghwa. Makatên ugi ing bab pamulangan kriya bab tosan, punika ugi ngagêngakên manah, dening ingkang sami nyambut damêl ing ngriku taksih sami lare-lare têka sampun sagêd nindakakên padamêlan tosan sarwa lampah mêsin. Babaraning barang dêdamêlanipun sampun botên nguciwani.
Ing papan ngriku ugi mujudakên petanganing buku tuwin [tu...]
[...win] prabot panyêratan ingkang dipun angge wontên ing pamulangan. Lan malih mujudakên papan palinggihaning lare sêkolah ingkang namung ngangge palinggihan satunggal sabên lare satunggal.
Saking agênging papan ing ngriku punika, ngantos dipun wontêni papan pangason.
ing pundi-pundi, sapisan, ing pundi pamulangan ôngka kalih dipun wontênakên taman pustaka, nyadhiyani kangge waosaning rakyat, sintên ingkang nêdya maos buku-buku ing taman pustaka wau, tiyang lajêng sagêd pinanggih kalihan pangagênging pamulangan lan sagêd nêmbung kanthi gampil. Kaping kalih, Bale Pustaka ngawontênakên agèn sade buku, mèh ing sabên nagari wontên, sintên kemawon sagêd tumbas ing ngriku kanthi rêgi têtêp. Kaping tiga, ing pundi wontên karamean, Bale Pustaka tamtu ngawontênakên papan padhasaran, nyadhiyani buku sarwa mêpêki, kados ta manawi nuju wontên pasar malêm tuwin sanès-sanèsipun, saya tumraping papan karamean agêng ingkang kados Pasar Gambir punika. Bale Pustaka abikak padhasaran wontên ing papan ingkang adhakan, botên wontên tiyang ingkang dhatêng Pasar Gambir botên langkung ing ngriku. Dene ingkang wigatos sangêt mênggahing Pasar Gambir, ingkang gêgayutan kalihan Bale Pustaka, bab:
Jawi - Malayu - tuwin Sundha. Rêgi f 0.64.
Mila dipun wastani wigatos, awit kathahipun priyantun ingkang sami mundhut, kenging dipun upamèkakên kados sulung ngrubung pêpadhang. Nguwatosakên manawi botên nguman-umani dhatêng ingkang dèrèng mundhut.
Makatên ugi mênggahing kalawarti, warni-warnining golongan sampun sagêd amastani piyambak-piyambak, manawi bôngsa Malayu pitakèn Pandji Poestaka. Manawi Jawi, pitakèn: Kajawèn. Sundha pitakèn Parahiangan. Dalah priyantun Madura, ingkang pancènipun lôngka wontênipun ing Batawi, ugi wontên ingkang pitakèn sêrat waosan basa Madura, tamtunipun Bale Pustaka botên mangsulakên, malah kalêrêsan wontên buku babaran enggal, nama sêrat: Rato Bathara Rama, jilid I, II, III. namung rêgi ngênêm kêthip, jilid IV namung f 0.50. Cêkakipun sadaya sampun sami sumadhiya.
rubung ing tiyang kathah, sami tumbas buku. Ing wêkdal punika oto ingkang wontên Sumatrah lampahipun dumugi Tanjungkarang, ingkang wontên tanah Jawi kêkalih, satunggal wontên Jombang, satunggalipun wontên Purwadadi (Grobogan), dados wontên ing Jawi Wetan kalihan Jawi Têngah. Sadaya wau kenging kangge tôndha yêkti dhatêng ajênging waosan.
Kawontênanipun Pasar Gambir ing wêkdal punika, tumraping Volkstelling amanggih kalamôngsa ingkang prayogi sangêt, amargi sagêd ngawontênakên papan ingkang sagêd kasumêrêpan ing ngakathah bab tumindaking Volkstelling. Wontênipun ing Pasar Gambir ngriku, pakaryan Volkstelling mitongtonakên caraning ngetang mawi pirantos mêsin. Bab punika têtiyang lajêng mangrêtos, bilih Volkstelling punika satunggiling pakaryan yêktos, lan tiyang ugi sagêd angintên bilih wigatos, awit wujudipun kemawon sampun katingal, sanès padamêlan baèn-baèn.
Sintên tiyangipun ingkang dêdunung ing Batawi, saha ingkang sampun dangu, tamtu nyumêrêpi indhaking kitha Batawi. Ing bab indhak kamajênganing gêmintê ing Batawi wau ugi kapitongtonakên wontên ing Pasar Gambir, sarana mawi ngawontênakên pêpêthan, gambar-gambar punapadene cathêtan ing bab kamajênganipun. Kados ta pakampungan ingkang rumiyinipun jêmbêg, dados kandhanging malariah, ing sapunika sami katingal dhahas-dhahas, margi-margi ingkang rumiyin pêtêng asingup, sapunika padhang. Makatên ugi bab griya-griya, ingkang rumiyin katingal ekroh, botên pantês manggèn sapinggiring margi, sapunika santun dados sawangan ingkang nêngsêmakên.
Gêmintê punika pancèn satunggiling awak-awakaning parentah, mila pangudinipun bab punapa kemawon, wosipun adamêl prayogining rakyat ing wêwêngkonipun. Kados ta tiyang damêl griya kêdah manut tatanan prayogi, botên kenging sakajêng-kajêngipun,
manggèn, ingkang sampun dipun sadhiyani dening gêmintê. Tindak sadaya wau nalika dèrèng mapan, tiyang inggih tansah pating krengkok, pating garunêng, [garu...]
[...nêng,] sami amastani kêkathahên pranatan, nanging sarêng sampun nindakakên saha sampun manggèn, têtiyang lajêng ngraosakên sakecanipun.
Kados ta ing bab toya lèdhêng, punika ing sakawit tiyang namung aras-arasên ngangge, awit ngrumaosi, toya kemawon têka mawi tumbas, môngka manawi ngangge toya sumur namung kantun nimba kemawon. Nanging dangu-dangu sarêng sampun manggèn, sadaya sami
dalah kawilujêngan tuwin kamajêngan, inggih cêkakipun punapa kemawon, gêmintê ugi ngawontênakên, kados ta bab pamulangan sapanunggilanipun.
Cêkakipun mênggah kawontênan ingkang dipun pitongtonakên ing Pasar Gambir ingkang gêgayutan kalihan gêmintê, pantês sangêt pinuji. Ewadene tumrapipun têtiyang pakampungan taksih kêwêdal garunêngipun linut ing sêsambat, dene marginipun ing pakampungan taksih ambaladhêr, makatên punika sampun limrah, tiyang namung nêdha dipun pituruti kabêtahanipun, dados saupami sampun kalêgan, inggih sampun botên ngawontênakên sêsambat.
Garèng: Lo, Truk, kaya-kaya ulihmu saka Sala kuwi rak iya wis suwe, ta, têka ora nyungul-nyungul niliki kakangamu kiyi, apa kowe kuwatir yèn aku bakal anjaluk olèh-olèhmu. Nèk kanggone aku ora, sèh, kajaba ta, yèn olèh-
nanging uga mênyang priyayi sing mêntas tak rusuhi kalane aku lêlungan durung suwe kiyi. Salahku nyang kowe, dene ulihku wis ana rong minggu
rusuhi mau, aku tansah nênuwun, supaya padha krêsaa paring gunging pangaksama mungguhing kaluputanaku mau, iya pikirên bae Kang Garèng, awit Pasar Gambir diwiwiti kiyi, aku babarpisan ora ana nganggure. Wiwit jam 7 wis wiwit galidhig nganti têkan jam 2, têkane ngomah kira-kira jam 2.30, sauwise rampung mangan barang, banjur turu nganti têkan jam 5. Saking kuranging wêktune, nganti tanpa raup barang dhisik, tumuli banjur têrus wedangan. [wedang...]
[...an.] Lêbar wedangan, banjur adus dandan, kanthi nyangking Makne Kamprèt banjur têrus mênyang Pasar Gambir nganti gasik-gasike jam 12, sauwise ...
Garèng: Wis, wis, aja kok banjur-banjurake omongmu kiyi, mêngko mundhak diguyu ing bocah bae. Awit sanyatane anggonmu ora ngatur-aturi layang marang para priyayi sing padha ambêciki nyang kowe mau, ora jalaran saka kuranging wêktumu, nanging saka dhêmênmu plêsir, nganti banjur ora kemutan marang kuwajibanmu sing prêlu-prêlu. Kang iku yèn kowe gêlêm anggugu kandhaku: marènana, aja kok banjur-banjurake, awit sanadyan anggonmu pitêpungan utawa sêsobatan thing bangêt, nanging yèn rumakête kurang, suwe-suwe iya bakal bisa anjalari dadi pêthale. Sabab lumrahe wong kuwi sing akèh mung padha ngênggoni kanyataan lair, ing môngka sabênêre lair iku sok cocog karo kabatinane. Mula bangêt-bangêt piwêlingku, caramu sing kaya ngono kuwi buwangên, salinana tindak sing kaprah, murih aja gawe sêling-surupe sing padha rumasa kataman. Wis, wis, tinimbang aku tansah ngêcuprus kaya dhukun kêkurangan sajèn, luwih bêcik kowe saiki caritaa anggonmu sênêng-sênêng ana ing Pasar Gambir.
Petruk: Wah, Kang Garèng, nèk aku dikon nyaritakake kabèh, sabênêre aku ora apal, mulane sing arêp tak dongèngake nyang kowe, mung rong prakara: 1e. kang tansah agawe mangkêling atiku, lan 2e. kang gawe sênênging atiku. Dene sing tansah agawe mangkêle atiku kuwi, iya ora ana liya, kajaba mung adhimu: Makne Si Kamprèt.
Garèng: Lo, kiyi aku ora ngrêti babarpisan, têka Makne Kamprèt sing kok anggêp tansah agawe mangkêling atimu. Apa Makne Kamprèt ngalang-alangi yèn kowe arêp nonton, nèk mungguhing panêmuku iya bênêr bangêt, nandhakake yèn bojomu kuwi sawijining wong wadon kang ngrêti marang omah-omah, kudu gêmi, sêtiti ngati-ati.
Petruk: Dudu bab kuwi, Kang Garèng, sing agawe mangkêling atiku. Kowe wêruh dhewe, yèn aku lan adhimu kuwi kêna diarani: tumbu olèh tutup, têgêse: apa-apane mêsthi cocog, kaya ta:
dalasan Makne Kamprèt dhêmên andêlêngake wong wadon sing ayu-ayu, gumunku aku kok ya ngono. Mung saêbab sing aku ora cocog babarpisan, yaiku yèn wis dipêsthèkake arêp mangkat nyang Pasar Gambir jam 7
upamane, sanadyan anggone wiwit dandan jam 4, jam 7.30 mêksa durung rampung, kadhang-kadhang klambiku sêtrikan kêras sok wis malih dadi lêmês, sarta mambu têngik, jalaran saka akèhe wêtuning kringêt, anggonku nahan panjêlat-panjêluting rêmpêluku.
Garèng: Lo, carane dandan bae kêpriye, têka 3½ jam durung bisa rampung.
Petruk: Kuwi mangkene, Kang Garèng, ing sakawit milih tapih sing arêp diênggo, pamilihe mau nganggo angon môngsa. Upamane bae anggone anjajal tapih jam 4 sore, kuwi sing dipilihi ya tapih bathik ukêl, gringsing utawa garut. Sauwise rampung anggone tapihan, klambi salêmari banjur diwêtokake kabèh, lan bature têlu dikon nunggoni kanthi dikon nyêkêli pêngilon gêdhe kabèh. Klambine banjur dijajali saka siji, golèk sing mathuk karo tapihe mau. Dene anggone ngilo iya saka ngarêp, ngiringan, buri, kurang-kurange aku malah sok mèlu dikon nyêkêli pangilon manèh, wusanane yèn wis olèh klambi sing mathuk karo tapihe, sabab saka suwene anggone anjajal-anjèjèl mau, iya wis banjur kêburu pêtêng. Jarene nèk wis pêtêng, tapih ukêl gringsing utawa garut, iya wis ora mathuk. Mathuke iya kudu nganggo tapih kawung, parangrusak, utawa parangcuriga, dadi nèk kêsorotan lampu èlèktris kandhane bisa katon mêncorong. Anggone anjajali klambi iya banjur diwiwiti saka ngarêp manèh. Mara, apa kiyi ora mêgêlake usus.
Garèng: Wiyah, aku kok rada ora pati prêcaya nyang omongmu kiyi, padune kowe mung arêp maoni wong wadon kang suwe anggone dandan. Saiki apa sing kok sênêngi ana ing Pasar Gambir kuwi.
Petruk: Mungguh sing tak sênêngi dhewe ana ing Pasar Gambir kuwi: anjajan ana ing rèsturan. Mulane anggêr aku gêblus lumêbu ing Pasar Gambir, sing tak jujug dhisik dhewe iya rèsturan. Ing Pasar Gambir sapisan kiyi, rèsturan sing dadi langgananku: rèsturan Sapa Nyana.
Garèng: Lo, Truk, ingatase pirang-pirang rèsturan, sing kok pilih têka: Sapa Nyana, kuwi apa sabab saka enake olah-olahanae, apa kêpriye.
Petruk: Ora ngêmungake enaking olah-olahane bae, nanging ing Sapa Nyana mau, para tukang sing lêladèn wis padha ngrêti, yèn ajining dhuwit kuwi padha bae, sanadyan asale saka bangsaning êncik, abang-abang, mas bèi, utawa bangsaning kangjêng
êngkuk, tur mripate mripat kucing, iya banjur bisa diladèni sanalika kono. Sanadyan anggone ngêntèni wis sajam pisan, nanging yèn kulite irêng kluwus, irunge sêtrikan, tur nganggo kêthu utawa mondholan, iya ... bolih tunggu. Wis, Kang Garèng, sarèhning wis kurang panggonane, rêmbugane Pasar Gambir kiyi padha dipunggêl samene bae.
--- [1163] ---
Ôngka 73, 15 Rabingulakir, Taun Jimawal 1861, 10 Sèptèmbêr 1930, Taun V
Ing nginggil punika satunggiling oto rinêngga-rêngga ing sêkar, ingkang kangge mahargya pasamuwan têtêping yuswa dalêm Sang Nata Dèwi, kala tanggal 1 wulan punika, ing Batawi.
Wêdalipun Kajawèn kapêngkêr, maligi namung isi bab Pasar Gambir, ewadene taksih wontên sawatawis ingkang dèrèng kalêbêt. Amila wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, taksih ngêwrat ing bab Pasar Gambir sawatawis, kados ing ngandhap punika:
Sêpur S.S. punika satunggiling padamêlan dhepartêmèn pakaryan praja, manawi dipun tingali sabrebetan, sagêd anuwuhakên gumuning tiyang mênggah agênging pamêdalipun, nanging manawi angèngêti pigunanipun tumrap umum, sêpur punika satunggiling
ingkang pinanggih mirah. Ingkang kinintên mayar, pinanggihipun malah awis. Bab makatên punika mênggahing gampilipun tiyang sagêd miridakên saking kesahan numpak sêpur thruthuk, katimbang kalihan numpak sêpur èsprès, katingalipun mirah ingkang thruthuk, nanging pinanggihing gunggunganipun malah langkung kathah, jalaran samargi-margi tansah mêwahi waragad, beda kalihan numpak sêpur èsprès, awising panumbasipun karcis, sagêd nyuda sadayanipun. Ing taun punika S.S. amujudakên pêpêthan lampahing sêpur momotan tuwin lampahing praoto S.S. ingkang ngangkuti barang dhatêng liya panggenan. Bab punika atêgês pitêdah tumindaking pangiridan tumrap para among dagang.
jajahan Indhia, dipun wontênakên pêpêthan kar Indhia, mawi dipun wujudi dilah èlèktris alit-alit, ing prênahing manara. Kajawi punika ugi maujudakên gagraging dilah ing sanyatanipun, kados ta dilah ingkang urubipun byar pêt, ingkang sontan-santun urub, abrit ijêm, dilah ingkang namung nyrêmomong, dilah ingkang urubipun ngalad-alad, tuwin sanès-sanèsipun. Urubing dilah wau wontên ingkang èlèktris, lisah pèt, tuwin sanès-sanèsipun, lan taksih wontên pirantos sanès-sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan bab lautan.
Tiyang amastani pakunjaran punika awon, punika sampun lêrês sangêt, awit pakunjaran punika dununging têtiyang ingkang sami nandhang kalêpatan, inggih tiyang ingkang manggih paukuman, mila botên wontên tiyang dipun kunjara ingkang tanpa nandhang kalêpatan utawi dosa. Dados tiyang wajib sangêt anyingkiri, sampun ngantos manggèn ing griya parimatan ingkang kados makatên wau.
Nanging kadospundi, awon sae punika tumraping tiyang sami angêngèni, têgêsipun saupami sampun kalajêng amanggih lêlampahan salah satunggal, namung têtêp kêdah dipun lampahi. Tumrap ingkang nama lêlampahan sae, botên prêlu dipun rêmbag, awit sintêna kemawon tamtu kadugi anglampahi. Balik lêlampahan ingkang nama awon, agêngipun ingkang ngantos nandhang paukuman, punika wajibipun namung kêdah nyèlèhakên panarimah. Ing ngriki botên prêlu nyariyosakên bab raosipun tiyang wontên ing pakunjaran.
Tumrap têtiyang ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng kawontênanipun barang-barang dêdamêlan saking pakunjaran, ingkang dipun pitongtonakên wontên ing Pasar Gambir, tamtu gumun ngungun, awit barang-barang ingkang kacariyosakên asli dêdamêlanipun tiyang ukuman, punika kawontênanipun sarwa sae, kados ta lèmèk kajogan, lopêr, kèsèd tuwin sanès-sanèsipun, ingkang badhenipun sêpêt. Barang-barang wau saening wujudipun, botên kawon kalihan barang-barang bangsanipun kados makatên ingkang dêdamêlan saking panggenan sanès. Lèmèking kajogan dêdamêlan ing ngriku wontên ingkang ngantos rêgi f 75.-. Kajawi punika taksih wontên barang bangsabôngsa. sanès-sanèsipun malih, ingkang asli dêdamêlan saking pakunjaran.
Sayêktosipun barang-barang dêdamêlan asli saking pakunjaran punika warni-warni sangêt, malah satunggal-satunggaling pakunjaran punika têtiyangipun sami dipun wulang ing bab kagunan, upaminipun wontên pakunjaran, ingkang
sanès-sanèsipun, cêkakipun sadaya wau nama kagunan ingkang prayogi sangêt. Ing pangintên, kagunanipun wau badhe nyêkapi kangge sarana pados panggêsangan, dados saupami luwar saking paukuman, badhe botên cêthunthungan, sukur bage sèwu bilih kagunan wau sagêda dados sarana nyirnakakên dhêdhasaring watêk awon.
Bab makatên punika tumrap tiyang ingkang botên amanjangakên pikiran, tamtu nuwuhakên panggagas, kapitunaning baunipun têtiyang ingkang sami nyambut damêl. Pikiran ingkang makatên punika kêdah dipun panjangakên, sapintên mênggah kabêgjaning tiyang ingkang manggih kawruh wau, lan kacocogna kalihan jaman nalika dèrèng wontên cara makatên, lan malih tumrapipun tiyang tumandang ing damêl, ugi tampi pituwas sawatawis, ingkang sumimpên, saha katampèn samôngsa luwar saking paukuman. Dene manawi purun manah panjang malih, tiyang wajib angèngêti, bilih ing donya punika kêbak kagunan [kaguna...]
[...n] ingkang kenging dipun sinau, punapaa tiyang têka lumuh anggêgulang. Tandhanipun lumuh, inggih punika purunipun tumindak sarêng kanthi wisesa, dados saupami kagunan wau dipun tindakakên kalanipun mardika, tamtu botên wanuh kalihan wulangan ing pakunjaran, amargi lumuhing manah ingkang nênuntun nuwuhakên pandamêl awon, sagêd sirna saupami purun tumindak ing damêl ingkang anjalari dados pikuwating gêsangipun.
Ingkang gêgayutan kalihan bab punika, prêlu nyariyosakên barang yêyasanipun para lare ingkang dipun gulawênthah wontên ing griya pakunjaran lare ing Tanggêran, punika dêdamêlanipun ing bab kajêng inggih adamêl gawok.
Ing Pasar Gambir ugi wontên pangêcapan ingkang mitongtonakên wiwit panataning aksara, panataning kacanan, pangêcap, panjait, dumugi pangêthok, nama sampun rampung dados buku.
Ing bab punika, tumrapipun ing jaman samangke, têtiyang siti sampun nganggêp botên nama anèh, awit sampun kathah ingkang nindakakên bikak pangêcapan piyambak. Nanging ing ngriku mawi ngawontênakên pola warni-warni, ing bab panggarap adèn, ing bab abên-abênaning mangsi, tuwin sanès-sanèsipun. Lan ugi mujudakên lampahing tumindakipun kawruh pangêcapan, wiwit jaman rumiyin dumugi sapunika. Makatên malih ing ngriku dipun wontênakên tiyang ahli, ingkang nêrangakên sawarnining pitakenan ing bab padamêlan wau.
Kajawi punika, tumraping para among dagang, anggènipun damêl papan
warni-warni, jajanan wiwit rêgi awis ngantos awis sangêt, botên kirang.
Pungkasaning karangan punika, mratelakakên ing bab rêrêngganipun Pasar Gambir ingkang awarni umbul, muncrating toya andêdêl kados sundhul ing langit, wontên ingkang pating pancurat andhap, kalêmpakipun amujudakên tandhon toya ambèr, wutahing toya tanpa kêndhat kasorot ing cahya môncawarni. Rêrênggan wau kados pasêmon papan pangêdhêmaning para ingkang panggalihipun kobong wontên ing Pasar Gambir.
Mênggah gadhung punika tuwuhipun botên kanthi katanêm ing tiyang, namung tuwuh piyambak ing saênggèn-ênggèn, urut ing sangandhaping dêling, pagêr utawi panggenan sanèsipun. Mila gêsangipun inggih botên subur, ingkang punika bilih dipun opèni kados tanêman sanèsipun, ugi sagêd gêsang subur, botên beda kalihan gêsangipun uwi utawi gêmbili, tur mênggahing paedahipun kados botên kawon kalihan uwi utawi gêmbili, ugêripun purun uthêk-uthêk ing pawon. Ananging limrahing ngakathah, amastani bilih gadhung punika mêndêmi, mila inggih layak kemawon bilih sami botên purun ngopèni gêsangipun gadhung utawi ngolah wohipun. Awit ing pangraos ambokmanawi puluh dipun opèni gumatos, botên sande yèn kaolah botên eca katêdha, malah lêpat-lêpat dados damêl. Ananging mugi kauningana, mênggah pangraos makatên punika kados sampun kula aturakên bilih namung tumrap ing ngakathah, inggih punika ingkang dèrèng sumêrêp rekanipun ngolah. Tumrap tiyang ingkang sampun sumêrêp rekanipun ngolah, tamtu mastani kalintu dhatêng pangraos makatên wau, ingkang punika ing sasagêd-sagêd kula, kula badhe nyêrati pratikêlipun ngolah gadhung, murih pangraos ing nginggil punika ragi suda sawatawis. Nanging pratikêl kula wau, sampun tamtu namung cara dhusun, botên sagêd ngolah ingkang eca kados olah-olahanipun para koki-koki, jêr alit mila kula botên pikantuk pangajaran bab olah-olah, langkung-langkung griya kula ing dhusun tur mawi kluthuk. Ingkang punika bilih pratikêl kula punika taksih asor sangêt, para maos kêparênga èngêt bilih kula lare dhusun.
Sasampunipun gadhung dipun oncèki, nuntên kairis-iris tipis, têrus kacarub kalihan awu, kaêpe ngantos garing. Yèn sampun garing kawadahan ing sênik utawi sanèsipun ingkang anggronggong, nuntên kaêkum ing toya ingkang mili. Lan sabên enjing lan sontên kagilês, toyanipun ingkang warni pêthak kabucal. Awit sajatosipun ingkang murugakên mêndêmi punika toya pêthak wau. Makatên salajêngipun ngantos toya pêthak wau ical babarpisan. Nanging racakipun ing dalêm kalih dintên kalih dalu sampun ical.
Bilih gadhung sampun kados makatên, na, samangke kantun matur priyantun kakung: kangmas kêparêngipun dhahar punapa.
Sakarêpmu, ning. Nanging aku têka kêpengin criping. Lah sampun yèn makatên enggal tata-tata ing pawon kemawon, ragi enggal kemawon, supados botên dados pangantos-antos, awit gadhung sanajan kadamêl criping tamtu inggih manut.
Sasampunipun dipun oncèki, lajêng dipun pasah, pados pasah ingkang wiyar untunipun (ingkang kadamêl) blèg dipun bolongi paku ingkang ragi agêng, utawi kablèwèh panjang). Yèn sampun ugi dipun awoni kados pratikêl I nanging botên kaêpe.
Ing sadèrèngipun pratikêl wau kalampahan, kirang kalih dintên sadhiya lêri ingkang kaabênan wowohan ingkang kêcut-kêcut (asêm, blimbing wuluh crême, lan sapanunggilanipun) supados mambêt bangêr. Nuntên pasahan gadhung ingkang sampun kacarub ing awu, kaêkum ing ngriku. Kirang langkung lêt kalih dintên dipun tuwèni, mêndhêt sawatawis dipun bêkuki, yèn botên sagêd tugêl pratôndha sampun matêng pangêkumipun, inggih punika toyanipun ingkang pêthak sampun mêdal saking gadhung. Yèn sampun makatên wau, dipun êntas kawadhahan ing sênik, kakumbah dhatêng lèpèn ngantos rêsik saèstu. Sarampungipun kantun ngolah kemawon, punapa kadamêl jadah, punapa walangan, punapa kêmbang gula, pun gadhung wontênipun namung manut. Makatên ugi tumrap pratikêl I. Dene rekanipun andamêl têtêdhan wau, botên beda kalihan ingkang badhenipun sanès gadhung.
Namung samantên kasagêdan kula bab gadhung. Bilih kirang cêkapipun, kula suwun dhatêng para maos kaparênga mêwahi, kabèbèra ing samadyaning nini Kajawèn. Lan malih kiranging têmbung kula utawi kakêning ukara kula, para maos sampun kêkilapan bilih kula lare dhusun tur kluthuk. Lan botên langkung nyuwun pangapuntên.
Kula nuwun, sadèrèngipun kula angandharakên raosing manah, kula matur sangêt nuwun dhatêng panjênênganipun rama rêdhaktur, dene karsa maringi papan wontên ing udyana Kajawèn ngriki, tuwin panyuwun kula, bilih wontên awoning têtêmbungan, kaparênga angewahi ing saprayoginipun.
Ingkang kula aturakên, sasampunipun kula maos Kajawèn ôngka 40, panjurungipun sadhèrèk Martaraharja bab jatining kasutapan, katêrangakên ngantos gamblang dumugi tundha-tundhaning barata panggayuhipun kasutiknaning cipta, ing ngriku sanalika kula lajêng angrumaosi anggèn kula dados tiyang Jawi kirang kasutapan. Mila kangge têtimbanganing andharanipun sadhèrèk Martaraharja wau, kula lajêng cumanthaka angêdalakên raosing manah, sukur-sukur bokmanawi kenging kangge sarananing pamiyakipun [pami...]
[...yakipun] pêpêtêng ingkang anglimputi. Mênggah witing kabingahan ingkang dados pangèsthining manusa punika wontên 7 prakawis, inggih punika:
1. Kawantêran, pamrihipun kineringan, witipun saking kasaktèn, kalampahanipun saking cêgah dhahar, kadadosanipun saking santosa, sambekalanipun yèn rêmên jêjadha lan anganiaya.
2. Kapintêran, pamrihipun kinèdhêpan, witipun saking puruita, kalampahanipun saking tabêri, sambekalanipun yèn sungkanan.
3. Kasugihan, pamrihipun linulutan, witipun saking anggaota, kalampahanipun saking sabar anarimah, kadadosanipun saking gêmi nastiti ngati-ati, sambekalanipun yèn bèrwèh, ngumpêt.
4. Kabrayan, pamrihipun kopèn kinamulèn, witipun saking asih dhatêng sasami, kalampahanipun saking mêpêt pangandika, kadadosanipun saking môntra sarana, sambekalanipun yèn nyênyêngit, sumêlangan.
5. Kaluhuran, pamrihipun kajèn kinurmatan, witipun saking tapabrata, kalampahanipun saking puja pangabêkti, kadadosanipun saking anoraga, sambekalanipun yèn loba, angkara murka.
6. Kayuswan, pamrihipun kinandêlan, witipun saking sadu budi, kalampahanipun saking wahdat, kadadosanipun saking sêtya lan tuhu, sambekalanipun yèn dora, cidra.
7. Kawidadan, pamrihipun kinopaman, witipun saking suci, kalampahanipun saking cêgah angunjuk, kadadosanipun saking utami lan paramarta, sambekalanipun yèn nistha lan sugih dêduka.
Wondene andharan 7 prakawis ing nginggil, sagêdipun kasêmbadan, dadosing cipta yèn dipun têmêni, wontênipun sêdya yèn dipun antêpi, dhatênging karsa yèn dipun lampahi, bêbasan dados saciptanipun, wontên sasêdyanipun, dhatêng sakarsanipun. Nanging makatên wau namung tumrap janma ingkang sampun waskitha dhatêng sandining dwi astha, manawi ingkang taksih walaka, sumêrêpipun yèn katêdahakên, sagêdipun yèn winuruk, dadosipun yèn dipun tandangi. Mila sarèhning puja lan praja wau sêsarêngan tumindakipun, prayoginipun kêdah nindakakên kados andharan ing nginggil, lan nindakakên kados andharanipun sadhèrèk Martaraharja (mriksanana K. No. 40) kanthi sabar tawêkal. Awit angèngêti rèhning Pangeran punika kagungan
Ing Kajawèn nomêr 64 sampun amratelakakên ing bab kasusahan ingkang pinanggih ing môngsa wontên pêrangan. Cêcariyosan ingkang kados makatên punika kapara nyata. Cobi sapunika mawas ing bab kawontênanipun pêpêrangan ing nagari Tiongkok wêkdal punika.
Mayit-mayitipun têtiyang ingkang pêjah ing pêpêrangan ing Tiongkok.
Kados para maos sampun botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun pêpêrangan ing nagari Tiongkok wau, sapisan saking kêrêp maos wontên ing sêrat kabar, lan malih ing Kajawèn sakêdhik-sakêdhik inggih ngêwrat bab wau, kaping kalihipun, saking danguning pêpêrangan wau, saprika dumugi sapriki, tanpa wontên mêndha-mêndhanipun, dados pawartos bab pêpêrangan wau ngantos kêlimrah sangêt, tuwin jalaran saking kêlimrah sagêd ugi para maos bosên dhatêng bab wartos pêpêrangan wau.
Tamtunipun pêpêrangan punika mêngku kajêng ingkang wigatos sangêt, awit saupami botên makatên nama mokal. Sintên tiyangipun ingkang purun toh bôndha tuwin toh nyawa manawi botên wontên kukubanipun ingkang agêng. Nanging mênggah loking ngakathah, sami-sami pêpêrangan sagêdhagan punika ngantos adamêl gawok, awit rukêt sami bôngsa piyambak.
Cêcariyosan kados makatên punika, tumrapipun bôngsa Jawi kados botên prêlu gumun, awit sanadyan namung dêdongengan, kacariyos tumrap bôngsa Jawi ugi nate wontên pêpêrangan tunggil bôngsa, ingkang wosipun inggih namung damêl kasusahan, nanging inggih namung alit-alitan.
Balik tumrap ing nagari Tiongkok, saalit-alitanipun inggih mêksa nama agêng, wah malih pêpêranganipun sampun ngangge sacaraning pêrang jaman sapunika, mawi dêdamêl sarwa ngrampungi, sanjatanipun sami rêpêtir, mariyêmipun bablas-bablas, wadya anggêgana pating klêpêr, cêkakipun tanpa kuciwa.
Nanging mênggah pinanggihing kasusahan kados botên prêlu dipun pitakèkakên malih, saênggèn-ênggèn wontên tangis, lampahing rijêki sêndhêt kados satêngah kandhêg ing margi, môngka rijêki punika nama dados baku sarananing gêsang.
Nanging kadospundi malih, sadaya wau sampun kabêkta saking kawontênaning donya, kawontênanipun kêdah sarwa rame.
Dene pinanggihipun ing nagari Tiongkok, ing môngsa punika kapetang sawêg morat-marit, ing ngrika-ngriki sami tuwuh pêpêrangan, lèr mêndha, gêntos kidul ingkang rame, sadangunipun tansah gêgêntosan makatên kemawon.
Saking kawontênanipun botên têntrêm, dalah tiyang
sayêktosipun, para bôngsa ngamônca wau anggènipun sami dêdunung wontên ing ngriku, namung prêlu ngupados pagêsangan asarana among dagang, ingkang wosipun damêl kamajênganipun praja. Tamtunipun inggih wontên ingkang damêl botên prayogi, nanging katingaling kajêngipun sae.
Sampun dilalah môngsakala manawi kêdah sawêg rame, tumraping dursila ing Tiongkok inggih majêng sangêt. Ingkang kacariyosakên majêng punika, ing bab ajênging kêkêndêlan, kados ta durjana bangsaning bajag laut, punika panêmpuhing durjana botên namung dhatêng baita alit-alitan, sanadyan kapal api agêng pisan, inggih dipun têmpuh purun, lan sagêd kalampahan amboyong kapal yêktos, tamtunipun tindaking bajag wau inggih botên beda kados tumindaking prajurit kanthi ngakal budi sampurna. Mila tumrapipun ing môngsa punika, kapal ingkang lumampah ing sagantên laladan Tiongkok, botên kenging sêmbrana. Kajawi punika taksih tuwuh caraning durjana nyolong tiyang, namung ngarah pados têbusan. Bab-bab ingkang kados makatên punika, pinanggihipun namung dados têtanggêlanipun ingkang kajibah damêl tata têntrêm. Nanging sarèhning nuju môngsa kados makatên, sadaya wau inggih namung dados prabot ingkang mêwahi dados rêribêd, wusana gêlêngipun ugi lajêng manjing dados panunggilanipun pêpêrangan.
Ramening paprangan dèrèng tarimah samantên kemawon, ing sapunika tuwuh barisan abrit, ingkang lajêng nalabung kanthi kawantêran lilangkung,linangkung. mêmêngsahan kalihan nagari. Panêmpuhipun wadya abrit inggih gêntos unggul, gêntos kasoran, dados nama gêjag.
Sarèhning kawontênanipun praja Tiongkok kados makatên, lajêng katingal cêtha bilih ing wêkdal punika wontên salêbêting jaman ura-uru, ngrika-ngriki wontên pasulayan, tuwin pêpêrangan, pêpêjah pinanggih saênggèn-ênggèn. Lêlampahan ingkang kados makatên punika namung pinuji tumuntêna sirêp, murih ing jagad pinanggih têntrêm.
Mangkya: sapunika | Têkap: dumugi | Wusananirèng: karampunganipun | Gupita: panganggit | Tan wun: botên sanès | Rênggèng: pangrêngganing | Pralambang: pangupama | Tumpa-tumpa: kathah (warni-warni) | Panggung: papan (kèndêl)
Suraos: Sapunika sampun dumugi pangrêngganipun. Botên sanès
nipun ingkang cariyos (carita) ngalêm dhatêng sadayaning lampah ingkang linuhurakên.§ Bab kôndha janturan punika, redhaksi namung anglugokakên kemawon, namung mêwahi sakêdhik nêgêsi kados ingkang kawrat ing Kajawèn nomêr 71, amargi botên dipun têgêsi. Red.
1. Dewa, sêsêbutanipun sang hyang utawi: bathara.
2. Ratu, sêsêbutanipun prabu, narpati, sri nata, nalendra, maharaja.
3. Pandhita, sêsêbutanipun bagawan, rêsi, dhanyang,
6. Danawa, sêsêbutanipun ditya, yaksa, wil.
7. Èstri, sêsêbutanipun nyai. Sinuwun (sêsêbutanipun ratu) punika sanès têmbung padhalangan.
8. Para dewa, para ratu (nata), para satriya tuwin sanès-sanèsipun punika sadaya ngangge têmbung paprênahan. Ingkang botên sinêbut paprênahanipun:
Namung Bathara Guru yèn kalihan Bathara Narada, utawi sawangsulipun, taksih ngangge têmbung paprênahan.
Sang Hyang Wênang dhatêng Sang Hyang Tunggal: panunggalan ulun.
Sang Hyang Tunggal dhatêng Sang Hyang Wênang, Hyang Wisisèng Jagad, utawi: Hyang Wisesa.
Sang Hyang Wênang tuwin Sang Hyang Tunggal, dhatêng Bathara Guru: dewataning titah, utawi namung: Nilakôntha, yèn botên inggih: Jagadnata.
Bathara Guru dhatêng Sang Hyang Wênang utawi dhatêng Sang Hyang Tunggal: Hyang Wisesa, botên nyêbut: rama, lan eyang.
Para dewa putra dhatêng Bathara Guru: Hyang Pikulun.
Bathara Guru dhatêng para dewa sadaya, namung anjangkar namanipun.
Para dewa sadaya dhatêng Bathara Guru: Hyang Pikulun.
Para dewa sadaya sagêdipun: uwa, utawi miturut prênahipun.
9. Ratu sami ratu sagêdipun nyêbut: kaka prabu, yayi prabu, uwa prabu, paman prabu, miturut paprênahanipun piyambak-piyambak.
10. Prabu Baladewa tuwin Bathara Krêsna dhatêng Prabu Darmakusuma: yayi Samiaji.
11. Satriya dhatêng para ratu nyêbutipun inggih punapa lêrêsipun pêprênahan. Upaminipun: rama aji, utawi: kangjêng rama aji, kenging ugi: rama prabu, paman aji, uwa aji.
12. Gathutkaca, Ôntarêja dhatêng Prabu Suteja: kakang (basanipun ngoko). Sawangsulipun Prabu Suteja dhatêng Gathutkaca, Ôntarêja nyêbutipun namung namanipun kemawon (têmbungipun ugi ngoko).
13. Prabu Suyudana dhatêng para sêpuh ing Ngastina: dhatêng Prabu Dhastharata: rama aji, wangsulanipun: kaki prabu.
Dhatêng Prabu Salya: rama aji Môndaraka - wangsulanipun: anak prabu.
Dhatêng Prabu Baladewa: kaka Prabu Mandura - wangsulanipun: yayi prabu.
Dhatêng Narpati Karna: kakang Narpati Karna - wangsulanipun: yayi prabu.
Dhatêng Rêsi Bisma: eyang Rêsi Bisma - wangsulanipun: putuku, kaki prabu.
Dhatêng Rêsi Durna: paman ing Sokalima (paman Pandhita Durna) - wangsulanipun anak prabu.
Dhatêng Arya Sangkuni: paman ing palasa Jênar (paman Arya Sangkuni) - wangsulanipun: anak prabu.
Rêmbagipun Bancak lan Dhoyok (Pênthul lan Têmbêm).
Rêmbagipun Bancak lan Dhoyok, anggagas bab sakecaipun tiyang gêsang.
Bancak: E, wong urip yèn lagi apês mangkene, dikapakna ya mung ora enak bae, saupama aku dadia wong duwe, ora wurung maling koyok saba kene. Yèn ngèlingi anggonku malarat iki, rina wêngi mung sambèn marêbês mili, la: wong lagi duwe bêras mung sapithi, wis ditutke tôngga sing ngutangi pari. Dhasar manggon kulon gunung wetan gunung, cêglig-cêglig ora tau krungu nang-nung, yèn duwea dhuwit sathithik, ya tanggung, digo butuh kana-kene ora rampung. Nanging kabèh mau rak jênêng gagasan, amikiri nalar sing padha klambrangan, môngka cêtha ujaring para budiman, wong anggagas iku sasat ngumbar setan. Nanging priye upama aku mung mênêng, apa dhêmên bèn diarani wong gêndhêng, lah yèn ngono bêcike tak rêngêng-rêngêng, bokmanawa ana wahyu têka nglênêng.
Lah bêcike nglaras kêmbang jambu karuk, ngisor uwit akèh godhongan têmumbruk, patut bangêt wong sing manggon karêm ngantuk, lumuh gawe dhêmêne mung thênguk-thênguk.
Nanging tumrap wong sing tinunggu ing bêgja, ana uwong wêlas
banjur tak tukokke srutu, nanging aku banjur eling sadulurku, marenea Dhoyok, iki rijêkimu.
Dhoyok: Yèn prakara gunêman, ya: sagêndhingmu, waton kowe aja nganti ngajak padu wiwitana priye aku arêp krungu, apa ngajak gunêm rasa: gunêm ngèlmu.
Bancak: Yèn bab ngèlmu jênêng rêmbugan bab suluk, disusula iya tiwas ngaluk-aluk, tur cuthêle bakal ora bisa mathuk, dadi bêcik gunêman sing kira rujuk. Aku takon mênyang kowe upamane, mungguhing bab panguripan saikine, [saiki...]
[...ne,] sing kapenak kudu nglakoni kapriye, anjupuka ing bab-bab sing kaprah bae.
Dhoyok: Mungguh aku Bancak enak dadi carik, sabên dina gaweane nulis apik, samubarang tumindake kudu kikrik, yèn kêbênêr sadhela wis munggah clingkrik.
Bancak: Mêngko dhisik, carik kuwi warna-warna, kowe bêcik ngandhakna dhisik sing cêtha, dadi aku anduwèni duga-duga, gonku ngrêmbug ora mung angamandaka.
Dhoyok: Kowe kuwi pancène ora gathekan,
ingatase pangkat sing golongan cilik, waton pêthêl lan nyambut gawene bêcik, ora suwe gawene mêsthi katitik.
Bancak: Yèn rancangan pancèn iya mulih mathuk, nadyan suwe mêsthine ya bisa entuk, nanging kabèh mau mêsthi kudu rujuk, ing têgêse sandhang pangan kudu gathuk. Apa iya wong ngawula tanpa petung, salawase kudu wani nêkêk gurung, môngka mungguh uwong iku ora wurung, suwe-suwe bakal akèh sing ditanggung. Lan elinga balanjane mung sathithik, bêbasane pagaweane mung iplik, lan yèn luput adhakane olèh gitik, ora wurung mung bakal andhêdhêr sêrik.
Dhoyok: Wong anggagas bêcik aja dhuwur-dhuwur, cilik dhisik waton suwe-suwe mulur, bêbasane nadyan uwong arêp mabur, nanging iya kudu angèlingi ukur. Mêsthi bae yèn koèlingi paite, pakolèhe mung agawe pitunane, awit yèn wong kêrasa kêndho atine, banjur kêndho mênyang samubarang gawe. Witing kêndho jalaran saka ngèlingi, kudu arêp nuruti murkaning ati, sing dijôngka mung kudu arêp ngungkuli, ngrumasani awake uwis priyayi.
Bancak: Pancèn lumrah watak ngono bangêt kaprah, salawase wong mung kudu dhangah-dhangah, nadyan cilik rumasa gêdhe sahohah, mula akèh sing banjur kêlumah-lumah. Sabanjure wataking wong salawase, ora pilih pangkat cilik pangkat gêdhe, tumindake akèh sing tiba dhuwure, dadi ajêg tiba apês salawase. Ing sarèhning iki mung jênêng gagasan, coba priye kowe gawea tuntunan, supayane sabên wong nglakoni dhangan, kang têmbene ora tinêmu kapiran.
Dhoyok: Ing sarèhne iki mung tinêmu rêmbug, kapenake kudu tumindak sagadug, aja kaya uripe wong sing wis jadhug, dadi antêng bisa têtêp ora jugrug.
Bancak: Pancèn nyata kandhamu sing ngono kuwi, anane wong sok gampang tinêmu lali, satêmêne saka ora angèlingi, petung rusak uripe nyara priyayi. Dadi mungguh wataking priyayi abot, awit tansah samubarang kudu mrabot, êmoh kalah karo uwong sing sabobot, têmahane sok banjur dadi maleyot. Yèn mangkono tindak sing arane bênêr, pancèn uwis têtêp ajêg kaya ancêr, uwong ora
Militèr komandhan ing Bandhung, Litnan Kolonèl J.W. Klay, andhawuhakên dhatêng upbêstir Persarikatan Minahasa ing Bandhung, bilih panjênênganipun anyondhongi dhatêng tindakipun pangagêng militèr ing Cimahi, bab ingkang gêgayutan kalihan Dr. Ratulangi. Mênggah têrangipun Dr. Ratulangi ugi botên kakengingakên ngambah papan-papan militèr ing Bandhung.
Sampun salêbêtipun kalih wulan punika ing bawah Klathèn ingkang têpang watês Ngayogya, wontên sima tutul ingkang sampun dipun pêjahi gangsal iji. Ing pangintên taksih kathah panunggilanipun malih, awit wontên tiyang kalih ingkang sampun amrêgoki sima wontên ing patêbon. Sima-sima wau kintên-kintên asli saking wana ing rêdi Mêrapi, jalaran saking nuju môngsa têrangan, sami pados mangsan.
Golongan pribumi ing Batawi gadhah sêdya badhe ngawontênakên taman pustaka kabangsan, inggih punika satunggiling taman pustaka ingkang sagêd suka tuntunan kawruh, ing sasagêd-sagêd badhe migunakakên basa Indhonesiah.
Miturut pangintênipun Landbouwvoorlichtingsdienst ing Malang, tanêman kênthang ing sakubêngipun Pujon, ing taun punika pawêdalipun kênthang kathah, ing salêbêtipun tigang wulan dumugining wêkasan wulan punika, kintên-kintên wontên 80.000 pikul.
Gupêrnur Sir Cecil Clementi badhe anggêgana saking Eropah.
Kawartosakên, ing wêkasanipun taun punika, Gupêrnur Cecil Clementi sasampunipun wontên ing Eropah sawatawis dangu, wangsulipun dhatêng Singgapura badhe nitih mêsin mabur
punapa yêktos jalaran saking wontêning sêsakit malariah ing Dhigul ambêbayani tumrap lare-lare anaking têtiyang bucalan, kados ingkang kasêbut palapuranipun Tuwan W.P. van Hillen, punapa palapuran wau inggih kagiyarakên. Bab makatên punika punapa kenging kangge wêwaton anyuwak papan pambucalan wau, kajawi punika ugi gadhah panyuwun suwaking anggêr pamasesa tumraping gupêrnur jendral.
Kawartosakên, para sêtudhèn Indhonesiah ing Mêsir ngêdêgakên komite kanamakakên Indonesia Bazaar. Kajêngipun badhe mitongtonakên barang-barang kagunan wêdalan Indhonesiah, anyarêngi badhe wontênipun tèntunsêtèlêng ing Mêsir benjing Pèbruari 1931. Kajawi punika ugi badhe mêdharakên ing bab asil wêdalan Indhonesiah.
Jalaran saking pitakenaning liyan, Dr. Sutama amangsuli, bibihbilih. arta darma f 30.000.-, ingkang kawartosakên ing sêrat-sêrat kabar, asli saking bôngsa Walandi, malah dipun cêthakakên saking Tuwan Ottolander ing Banyuwangi, lêrês Dr. Sutama têpang sae kalihan tuwan wau, nanging botên gêgayutan ing bab pulitik, dene arta f 30.000.- botên saking tuwan wau.
Kawartosakên, waragading lampah anggêgana K.N.I.L.M.
Pèiping 1 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Sawêg kemawon propènsi ing Kansu luwar saking bêbaya kaluwèn, saha gadhah pangajêng-ajêng panenanipun sae, nanging lajêng katrajang ing bêbaya lindhu agêng, prahara tuwin bêna, ingkang ngantos ngrisakakên pasitèn panjangipun 40 mil. Kathah kasangsaran.
Bombai 1 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên pabrik tênun 6 panggenan katutup, dados kalihan ingkang rumiyin wontên 24. Têtiyang ingkang botên nyambut damêl wontên 60.000.
Bombai 3 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Para juru angrêmbag padhamèn sampun pinanggih kalihan Sang Gandi tuwin nyonyah Naidhu wontên pakunjaran ing Ponah, ananging katingal cabar ing damêl. Nanging wontên pawartos, ing bab rêrêmbagan kalihan Sang Gandi badhe kalajêngakên, ewadene umumipun ing ngakathah, amastani badhe cabar.
Constatinopel 3 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên tiyang 30, wontên ingkang sêtudhèn, propesor tuwin bêrah sami dipun cêpêng, jalaran sami golongan komunis. Sadaya wau
ingkang sakalangkung wigatos wau pinanggih wontên ing Turki. Têtiyang ingkang kadakwa sami kacêpêng wontên ing Angora, tuwin
Expeditie bôngsa Prancis sampun bidhal dhatêng sagantên pasir Saharah, badhe nindakakên cobèn-cobèn, awit miturut kawruh, sagantên pasir wau anutupi talaga, bilih kapompa, sagêd ugi ngêdalakên toya, saha kenging kangge ulah siti.
Londen 29 Agustus (Aneta-Nipa). Gunggunging tiyang tiwas ingkang jalaran saking kataman hawa bêntèr wontên 30. Ing kitha Londen têrus bêntèr, lêksan tiyang ingkang badhe lêrêm dhatêng sanès pulo, tuwin lêksan ingkang sami adus wontên ing lèpèn Thame ing wanci dalu.
Berlijn 29 Agustus (Aneta-Nipa). Hawa bêntèr tansah karaos wontên ing Eropah. Kathah bawah Jêrman ingkang tèrmomètêripun 35 grad. Pabrik Inggris tuwin Sêpanyol kathah ingkang tutup, jalaran saking botên tahan hawa bêntèr.
Den Haag 29 Agustus (Aneta-Nipa). Wontên pawartos, bilih Tuwan Haji Salim, ing têngah-têngahanipun wulan punika badhe wangsul dhatêng Indhonesiah.
Lêngganan nomêr 3050 ing Purwarêja, M.N. Sala. Wisêl f 4.50 sampun katampi. Lêpat kula dene ingkang mêsthinipun kangge abn. No. 3181 punika, kalêbêt dhatêng pambayaranipun tiyang sanès ingkang nomêr lênggananipun mèh sami. Sapunika sampun kalêrêsakên, ananging abn. No. 3181 botên sagêd tampi Kajawèn nomêr 57 dumugi 62 awit sampun têlas. f 1.50 kalêbêtakên bayaran wulan Ogustus, dumugi Oktobêr 1930, dados Juli botên kapetang dados lêngganan. Sampun kirang ing pamêngku.
Lêngganan nomêr 680 ing Jêmbêr. Kula aturi maos wangsulan saking administrasi kawrat ing Kajawèn nomêr 69.
Lêngganan nomêr 3305 ing Mayong. Wisêl f 1.50 ingkang nêmbe kula tampi punika tumrap ing wulan Agustus dumugi Oktobêr, dados kaping 1 Nopèmbêr panjênêngan kêdah mêwahi f 1.-, cêkap ing taun punika.
Putra wajib ajrih tuwin ambangun turut dhatêng rama. Makatên ugi rama, inggih wajib kêdah ngêmong lan anglêgani putra. Dados manawi wontên panêmbung: pak, bok inggih lêngganan Kajawèn, punika wajib dipun pituruti.
Panyuwunan ingkang kados makatên punika botên anèh, awit wêdalipun Kajawèn ing wulan ngajêng punika, dipun wêwahi waosan lare, ingkang badhe damêl: bingah, wêkêl tuwin mungkuling lare.
Dene para lêngganan lami, kados putranipun botên mawi ngawontênakên panêmbung makatên, awit ingkang rama tamtu lajêng ambayar rêgining Kajawèn kuwartal ingkang kaping 4 kemawon.
putraningsun sira ywa puguh ing kayun / yogya umèngêta / [...] /Naskah rusak. turutana karsane kulup Barata //
aywa [...] / [...] / ngugêmi pangucap / ingkang wênang o[...] / iku kulup sira yogya ngèlingana //
nuhoni / dhawuh ingsun marang sira sanggyanira //
pan wus lulus sadaya kang wus kawuwus / nênggih Sang Barata / têtêp
maring raka / lan sang dèwi tan pisan anguciwani / umèngêt kadang mudha //
lan wus sampat dènnya nyadhiyani / wisma ingkang môngka
tanapi ngraosi ugi / kang arsa linampahan //
mila mangkya Sang Rama anggusthi / dening emut dènnya tilar praja / wus cakêt kawêkasane / duk samana winuwus / pan kawuryan wontên rasêksi / langkung ing cakêtira / duk yaksi andulu / marang sang
ing mangke / dene sanyatanipun / garwanira anguciwani / kêra datanpa rupa / ing wêkasanipun / nuli parênga anggarwa / mring rasêksi lan parêng jumênêng aji / wontên wana punika //
duk umirêng aturing rasêksi / ing panggalih Sang Rama tan rêna / nanging tan katon sêmune / malah wahyaning wuwus / linut gujêng arasa manis / amung jatining karsa / tan pisan panuju / kang yaksi ing sanalika / dahat krodha anaut marang sang putri / apan arsa dèn môngsa // (Badhe kasambêtan)
--- [1179] ---
Ôngka 74, 18 Rabingulakir, Taun Jimawal 1861, 13 Sèptèmbêr 1930, Taun V
punika badhe kula obrolakên wontên ing udyana Kajawèn ngriki, ing bab rèmèh sangêt, sanès kawruh ingkang muluk, sanès ngèlmu ingkang dakik-dakik, lan ugi sanès pakabaran ingkang wigatos, ngêmungna kula badhe anglairakên gumuning manah kula, dene ing jaman samangke punika kathah lêlampahan-lêlampahan ingkang dumadosipun tanpa kenging kinintên-kintên, wontên ingkang anggumunakên, wontên ingkang angagètakên, wontên ingkang adamêl ajrih, nanging ugi wontên ingkang adamêl kapingkêl-pingkêlipun tiyang kathah. Cêkakipun ingkang badhe kula dongèngakên punika, lêlampahan-lêlampahan ingkang kala alit kula botên wontên tiyang ingkang badhe nyana utawi ngimpi, manawi saèstu badhe sagêd kadadosan, dados ingkang jan nama ngobrol saèstu, aliyas omong kosong. Amila panuwun kula dhatêng para maos, mugi-mugi obrolan kula punika panjênêngan langkungana kemawon, sampun ngantos dipun waos, eman-eman manawi wêkdal panjênêngan ingkang kathah pangaosipun, namung dipun bucal kangge maos barang ingkang tanpa guna punika. Ewadene manawi panjênêngan botên krêsa angagêm atur kula punika, nanging mêksa maos pangobrolan kula, sampun lajêng kêduwung ing pawingkingipun, jêr kula sampun ngaturi èngêt langkung rumiyin.
Ing ngajêng sampun kula aturakên, bilih ing jaman samangke punika kathah lêlampahan-lêlampahan, ingkang tuwuhipun sakawit adamêl: gumun, kagèt, ajrih utawi kapingkêl-pingkêling tiyang kathah. Cobi kula aturakên ing ngriki mênggah sabab-sababipun, dene kula anggadhahi paturan kados ing ngajêng punika:
Ingkang kalêbêt golongan ingkang kapisan, inggih punika wontêning lêlampahan, ingkang anjalari gumuning tiyang kathah. Kados ta miturut dêdongenganipun, satriya Jawi punika ing kala rumiyin, nêbihakên dhatêng dhahar utawi nendra, tansah angagêngakên tapabrata, nanging saking dayaning pangajaran modhèrên punika, satriya ing jaman samangke, manawi sakenjing botên kalêbêtan sêkul gudhêg, inggih masuk angin sayêktos, punapa malih manawi kasupèn kopinipun tubruk, mumêtipun inggih sadintên muput. Ewahing wêwatakanipun satriya ing jaman rumiyin [...] punapa botên adamêl gumuning tiyang kathah. [...] ing kawontênan-kawontênan enggal ingkang gêgayutan [...] ing bab tèhnik (techniek) saya langkung-langkung anggumunakên. Kados ta: wontênipun têtumpakan motor, sêpur, baita, punapadene masin mabur, saya dangu anggènipun saya sakeca, sarta saya suda anggènipun ambêbayani. Langkung malih tumraping masin mabur, lampahipun saya dangu saya rikat lan saya inggil, ngantos pintên-pintên èwu mètêr inggilipun saking dunya. Saking lêpas sarta inggiling lampahipun masin mabur wau, sintên sumêrêp, yèn anaking putu kula ing têmbe, manawi badhe pêpanggihan kalihan kancanipun [kancanipu...]
[...n] sêkolah ingkang sarana sidhêman, botên prêlu pêpanggihan wontên ing gambar idhup malih, nanging lajêng têrusan kemawon numpak masin mabur dhatêng ... rêmbulan.
Samangke ingkang kagolong ingkang kaping kalih, inggih punika wontêning lêlampahan ingkang sakawit adamêl kagètipun tiyang kathah, punika upaminipun ingkang nyêbal kalihan adat tatacara kina. Mênggah tuladha-tuladhanipun ingkang makatên punika, kathah sangêt. Para ingkang badhe ngêkahi dhatêng adat kina tuwin botên purun ngèngêti dhatêng lampahing jaman, mêsthi kagèt, gidro-gidro, lan botên rila sangêt, manawi tatacaraning lêluhuripun ingkang sampun turun maturun, badhe dipun ewahi. Nanging bawanipun ewahing jaman punika, sanadyan dipun alang-alangana kados punapa têmtu inggih lajêng kemawon, ingkang suwaunipun dipun anggêp awon, danguning dangu mêsthi lajêng dipun wastani sae. Kados ta upaminipun ing jaman rumiyin, lare èstri ingkang rêmên malajêng-malajêng, rêmên gumujêng, punapa malih rêmên: trig-trigan, inggih lajêng kemawon dipun wastani: mènthèl. Nanging ing samangke lare ingkang makatên punika malah dipun anggêp cikat, tandang, andêmênakake, kathik sêportip (sportief) têgêsipun lare ingkang ngudi dhatêng sêporêt, têtela manawi badanipun saras. Nanging wontênipun panacad lajêng dados pangalêmbana wau, inggih mawi dipun lêti: pintên-pintên pangerang-erang, pangawon-awon, utawi panyaruwe, mênggah tumraping wanita ingkang sampun semah, punika ing ka[...] lajêng sok kêrêp nilar griya upaminipun, inggih lajêng wontên kemawon ingkang ngerang-erang ingkang botên-botên kados ta dipun wastani: wong wadon dhêmên nôngga, wong wadon doyan plêsir, lan sasaminipun. Nanging ing samangke, botên kirang kemawon para wanita ingkang griyanipun kados dipun anggêp pasanggrahan kemawon, jalaran saking awisipun wontên ing griya, kadhangkala malah kesah têbih ngantos pintên-pintên dintên, jalaran badhe nênggani bêrgadêring, damêl sêsorah tuwin sasaminipun. Samangke tiyang èstri ingkang makatên punika, malah dipun wastani: jêmpol, awit dipun anggêp satunggiling wanita, ingkang ngudi dhatêng kamajênganing bangsanipun. Nanging sapintên para wanita anggènipun kêdah nandhang susah, nandhang kalingsêman, lan sapiturutipun, sagêdipun angsal sêsêbutan jêmpolan wau. Jalaranipun botên sanès, inggih sabab saking kadakwa badhe ngrisak tatacaraning para lêluhuripun ingkang sampun turun-maturun wau.
Wontên malih lêlampahan ingkang adamêl gumuning tiyang kathah, jalaran salaminipun dèrèng nate wontên lêlampahan ingkang makatên, inggih punika nalika wontên pasar Gambir ing Batawi ingkang kapêngkêr punika, kathah para Walandi sami lapur dhatêng kapulisèn, anggènipun sami dipun bekot dening ... sopir-sopir taksi. Miturut palapuranipun wau, kala punika manawi wontên Walandi badhe numpak motor taksi, sopir taksi mèh ajêg nolakipun, sarana pawicantênan, bilih motoripun risak utawi sampun wontên ingkang nyewakakên sasaminipun. Nanging manawi bôngsa Tionghwa utawi têtiyang siti ingkang badhe numpak, inggih lajêng mak slênthêr dipun tarik kemawon. Môngga, punapa punika botên anggumunakên, ingatasipun golongan kaum kuwasa têka dipun bekot. Ingkang makatên punika rak dèrèng nate kalampahan. Ewasamantên para sopir inggih botên kenging dipun paibên, awit bôngsa Walandi punika botên kirang kemawon ingkang anggadhahi watak kados: Ditya Sundhanggrawah, dhatêng sintên kemawon badhe anyênggara macan, murih dipun ajrihi ing tiyang. Makatên ugi tumrap dhatêng sopir, tondak-tandukipun kasar, manawi sampun numpak, pambêkanipun ingkang gadhah motor, lan pun sopir kêthiplakipun ingkang awon. Dene manawi dhawah wancinipun kêdah bayar, anggènipun ambayar wau: tlêthik, botên ambêjaji. Sanadyan kosok-wangsulipun ugi kathah kemawon Walandi ingkang alus tandangipun lan anggadhahi manah koma-koma, mêksa inggih lajêng dipun pukul gambang sama rata kalihan Walandi ingkang kasar-kasar wau.
Samangke ingkang kagolong kaping tiganipun, inggih punika kawontênan ingkang adamêl ajrihipun tiyang kathah, punika botên ngêmungakên wontênipun dêdamêl-dêdamêl modhèl enggal, kados ta: sanjata rêpêtir, mariyêm 42 cm utawi sanjata gas sarta sanjata mêsin, ingkang manawi sampun dipun tamakakên: rêkiyês, rêkiyês, adamêl tiwasing pintên-pintên tiyang, nanging ugi gèsèhing piwulang ingkang pinanggih wontên ing gêsang sêsrawungan punika, kados ta: kala alit dening guru kula Walandi asring dipun wulang, sampun ngantos supe dhatêng piwulang Walandi ingkang ungêlipun: Eerlijkheid duurt het langst, manawi Kajawèkakên, têgêsipun kintên-kintên: ati suci kuwi kang slamêt dhewe. Mênggah pikajênganipun: tiyang gêsang punika murih wilujêngipun, kêdah ingkang têmên, sampun rêmên goroh, salingkuh lan sasaminipun. Piwulang ingkang makatên punika pancèn inggih lêrês sangêt, nanging pangêcakipun ugi kêdah dhatêng tiyang ingkang suci manahipun. Cilakanipun dene ing donya punika kathah tiyang ingkang botên makatên watakipun, ingkang anjalari kula sok lajêng sinau goroh utawi salingkuh, upaminipun: kêrêp kemawon kula dipun ajak rêrêmbagan kalihan pangagêng kula, sanadyan ing batos kula botên cocog babarpisan dhatêng pamanggihipun pangagêng kula wau, ing lair kula kapêksa umatur: inggih kasinggihan dhawuh dalêm kangjêng.
Dene ingkang kagolong ingkang kaping sakawan, inggih punika lêlampahan ingkang adamêl kapingkêl-pingkêlipun tiyang kathah, punika tuladanipun kathah sangêt, nanging ing ngriki kula namung badhe mêndhêt conto satunggal. Miturut wawasanipun tiyang Jawi, wanita ingkang dipun wastani endah ing warni punika, wanita ingkang rikmanipun cêmêng, panjang angandhan-andhan, nanging jalaran saking dayaning jaman kamajêngan punika, têka lajêng wontên wanita Jawi ingkang potong rikma, ngantos awujud pêksi drêbombok, anjalari icaling kasipatanipun wanita.
Sampun, sampun, kados sampun cêkap obrolan kula ing dintên punika. Minôngka mungkasi kula angakêni, bilih ing jaman samangke punika kathah kawontênan-kawontênan ingkang saèstu adamêl cingaking tiyang kathah. Sanadyan nama kawontênan anèh, ewasamantên sanès kuwajibanipun Kajawèn, tumut angrêmbag katêtêpanipun bupati Kristên ing Prabalingga. Anèhing kawontênan-kawontênan ing donya, sintên sumêrêp, bilih ing têmbe lajêng wontên sêmbahyangan ing greja ingkang dipun imami dening pêngulu, utawi kêndhuri dipun dongani dening ... guru Injil.
Ing nginggil punika gambaripun gupêrnur ing Surabaya, Paduka Tuwan HARDEMAN, (nginggil piyambak ingkang têngah), tuwin para agêng sanès-sanèsipun, ing Surabaya, ingkang sami mahargya wiyosan dalèm.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja Ind. Arts. Ing Kudus.
1. Punapa paedahipun ulam daging maesa lêmbu utawi sanèsipun kapriksa dening Keurmeester utawi Dokter kewan.
Ing bab nêdha utawi têtêdhan saha ing rêrêgêding têtêdhan sampun katrangakên. Samôngsa tiyang kêtuwukên nêdha punika sagêd nukulakên sêsakit, manawi kirang nêdha badan kirang kiyat, manawi botên nêdha dangu-dangu badan ringkih, wêkasan pêjah.
Kajawi punika têtêdhan ingkang dipun têdha ing tiyang wau, sagêd katutan rêrêgêd utawi ambêkta wisa utawi baksil (bacterie), kalêbêt ing badan sagêd nukulakên sêsakit warni-warni.
Ôngka satunggal daging ingkang limrahipun katêdha dening tiyang punika asring wontên amanipun cacing utawi sanèsipun kados ta cacing pita (lintworm) punika gêsangipun wontên ing usus tiyang,§ Sagawon utawi kucing. tiganipun katut ing sêsukêripun tiyang ingkang gadhah sêsakit cacing pita wau, mêdal dhawah ing siti. Tigan wontên ing siti sagêd nêtês dados cacing lêmbat-lêmbat, upami wontên ing toya, cacing alit-alit wau sagêd gêsang nglangi ing pundi-pundi, wêkasan sagêd gêsang kèndêl wontên ing panggenan ingkang jêmbêg-jêmbêg utawi panggenan ingkang wontên toyanipun mambêt. Sasampunipun cacing alit-alit ragi agêng sagêd sami anggamblok utawi tumèmplèk ing gêgodhongan utawi rêrumputan utawi ing barang sanès. Samôngsa toya kaombe utawi rumput ingkang wontên cacingipun alit-alit katêdha dening lêmbu maesa utawi kewan sanès, cacing lêmbat-lêmbat wau sagêd kalêbêt ing wadhuk, tutawiutawi. ing usus kewan-kewan punika. Ing wadhuk utawi ing usus cacing-cacing sagêd ambutul daging kêndhangan wadhuk utawi usus lumêbêt ing êrah lajêng sagêd anjog ing daging (spier), ing ngriku cacing alit-alit sagêd dados agêng, sakawit kadosdene plênthing alit-alit, pêthak wontên ing lêbêt daging. Plênthing-plênthing wau agêngipun sami kacang ijêm utawi kacang Arab, ing nglêbêt plênthing isi toya ingkang wontên wiji badhe êndhas cacing pita wau.§ Warninipun kados wiji dlima, nanging bundêr.
Cacing pita ingkang dados amanipun tiyang wontên ing usus punika, thukulipun wontên ing daging lêmbu maesa menda lan andhapan utawi ulam loh.
Manawi tiyang saras nêdha daging ingkang wontên wijinipun cacing wau ingkang botên matêng saèstu anggènipun anggodhog utawi anggorèng, tiyang sagêd katularan kalêbêtan cacing punika.§ Wontên ing padharan, ingkang pating plênthing wau lajêng pêcah, dumugi ing usus lajêng santun wujud kadosdene pita, mawi ros-rosan, ngantos panjang sangêt, môngka sabên ros sagêd nigan piyambak ngantos pintên-pintên atus. Red. Katawisipun daging ingkang wontên wijinipun cacing wau katingal plênthing-plênthing pêthak, sêmu jêne, agêngipun sami kacang ijêm (sampun kapratelakakên ing ngajêng) trêkadhang langkung agêng. [agêng...]
Daging andhapan ingkang wontên wijinipun cacing trichine punika manawi katêdha dening tiyang sagêd ugi langkung ambêbayani. Cacing trichine wontên ing daging sawarni cacing ingkang lêmbat sangêt, mlungkêr kadosdene pir èrloji, kabuntêl ing bungkus ingkang wulêd saha ingkang andadosakên kiyat botên gampil sagêd risak utawi sirna dening bêntèring toyau gorengan. Samôngsa daging ingkang ngandhut cacing trichine wau katêdha, bungkusanipun cacing sagêd ambyur lajêng wijining cacing kalêbêt wontên ing wadhuk usus, tangkar-tumangkar dados cacing lêmbat-lêmbat, ing ngriku sagêd anjog ing êrah kabêkta ing badan sakojur manggèn ing urat-urat, daging ingkang kangge ambêkta tiyang sami mlêngkêr, ing ngriku ingkang lajêng sagêd nukulakên sêsakit bêntèr sangêt, ambêkan cêkak, wêkasan ingkang kataman tiwas.
Sarèhning trichine wau sangêt lêmbatipun, sagêdipun katingal, daging kêdah kapriksa mawi microscoop (trichinoscoop) dening para ahli.
Lêmbu ingkang sakit t.b.c. manawi sêsakitipun sampun nimbal dhatêng kêbuk utawi sanèsipun, puhanipun sagêd katularan utawi ngandhut baksil t.b.c., puhan makatên punika dipun ombe ing tiyang utawi lare sagêd anulari t.b.c. wau.
Langkung ambêbayani malih manawi têtêdhan utawi daging ingkang sampun wontên wisanipun sêsakit utawi sampun bosok, katêdha dening tiyang, punika lajêng sagêd andadak nukulakên sêsakit ingkang aniwasi.
Ingkang kathah lan limrah ulam daging ingkang wontên wisanipun asli saking kewan ingkang sampun sakit kapêksa dipun pragat, rumaosipun ingkang gadhah kewan (lêmbu maesa menda utawi sanèsipun) ingkang sampun sakit eman manawi lajêng pêjah, andadosakên kapitunan, amila enggal kabujêng dipun pragat, dagingipun sagêd kasade, botên dipun manah manawi daging wau katêdha tiyang sagêd ambêbayani, makatên ugi daging ing blèg (conserven) manawi sampun risak jalaran saking lami, blèg sampun naiyèng, wontên bolongan sakêdhik kemawon sagêd adamêl risak utawi bosoking daging.
Wisa sêsakit utawi bacterie ingkang wontên ing daging ingkang kathah lan limrah kiyat sangêt. Mila daging ingkang makatên wau, manawi panggodhogipun utawi panggorèngipun kirang matêng katêdha tiyang, taksih sagêd anjalari thukulipun sêsakit punika.
Adat tiyang ingkang nêdha ulam daging ingkang wontên sêsakitipun, salêbêtipun sawatawis jam sampun kraos, wêtêng ênêg, mulês, nuntak-nuntak, murus trêkadhang mawi bêntèr, adat ingkang sakit botên antawis dangu sagêd saras, trêkadhang saya sangêt lan sagêd tiwas.
Sêsakit ingkang nama Botulismus punika thukulipun jalaran tiyang nêdha têtêdhan ingkang ngandhut baksil Botulismus, punika gêsangipun wontên ing usus kewan, manawi kewan ingkang ngandhut baksil badhe pêjah, baksilipun lajêng sami pindhah manggèn ing urat daging, ing ngriku tangkar-tumangkar ngêdalakên wisa (taxine) ingkang kiyat sangêt botên gampil sirna dening bêntèring toya umob utawi gorengan. (Badhe kasambêtan)
14. Para ratu dhatêng pramèswarinipun: bok ratu, utawi: yayi dèwi - wangsulanipun: kaka prabu, utawi kangjêng dewaji.
15. Para Kurawa dhatêng Pandhawa inggih miturut paprênahanipun (Kurawa ngoko, Pandhawa krama, namung yèn pinuju pasulayan lajêng sami ngokonipun).
16. Wêrkudara dhatêng Prabu Darmakusuma: aji kakangku, utawi: pambarêp kakangku. Yèn dhatêng Bathara Krêsna: jalithêng kakangku. Dhatêng Prabu Baladewa: Baladewa kakangku. Dhatêng Bagawan Abiyasa: Abiyasa kakèkku. Dhatêng para ratu sanèsipun namung anjangkar kemawon. Dhatêng Bathara Guru: Guru kakèkku. Dhatêng Prabu Suyudana: Jakapitana kakangku, utawi: Suyudana kakangku.
17. Prabu Krêsna dhatêng Arjuna: yayi kaipe, utawi: kaipe.
Arjuna dhatêng garwanipun, namung nyêbut namanipun kemawon. Sawangsulipun para garwanipun dhatêng Arjuna: kangjêng pangeran (kangjêng paran)
20. Ratu dhatêng putranipun: kulup. Upaminipun Bathara Krêsna dhatêng Sômba, kulup Sômba. Trêkadhang inggih namung namanipun kemawon.
Mênggah katêrangan ing nginggil punika namung kapêndhêt ingkang prêlu-prêlu kemawon, minôngka ancêr-ancêr. Murih sampun ngantos kalinta-kalintu anggènipun ambasakakên satunggal-satunggaling ringgit, prayogi amriksani asal-usuling ringgit, (sarasilah). Bab punika yèn botên kalintu kawrat ing Sêrat Pustakaraja, utawi Purwacarita.
1. Ulun - kula.2. Kita - sampeyan.3. Ênggèh - inggih.4. Boya - botên.5. Pênapi - punapa6. Hong - adhuh.
ora (botên).6. Wèntên - wontên.7. Pênapi - napa (punapa).8. Sira - kowe.
Tumrap ratu dhatêng wadya, nadyan kangge saliranipun piyambak inggih mawi krama inggil.
Boya dadi runtaging atinira, sira sun timbali, ana ngarsaningsun.
Patih Sangkuni: Kula nuwun anak prabu.
Êmpun dados runtaging ati pêkênira paman, manira timbali wèntên ngajêng manira.
Kula nuwun anak prabu. Wontên ing jawi, guguping manahipun pun bapa, kados
madyaning alun-alun, kasiliring maruta, sakalangkung kumêjot kumitir acaruk maras. Sarêng wontên ing ngarsanipun anak prabu botên
Kawula nuwun anak prabu: kawula upamèkakên kawula alit sadaya: mênawi dosa sakit, sayogi anak prabu ingkang nyakitana. Mênawi dosa pêjah, sayogi anak prabu ingkang mêjahana. SasanadyanSanadyan. pun bapa, ing siyang pantara dalu sampun cumaos, atadhah wadana kumurêb ing ngabyantara paduka anak prabu.
Ingkang prênah nèm dhatêng ingkang prênah sêpuh: Katuran panakrama kaka prabu rawuh ing
Kasêbut ing cariyos utawi dêdongengan, kasêtyaning wanita ingkang nama yêktos punika, pinanggih wontên ing wanita ingkang bela ing guru laki nalika dumugi ing janji. Manawi ingkang kasêbut cêcariyosan ing jaman purwa, wanita ingkang sêtya ing kakung punika Dèwi Satyawati, pramèswari nata ing Mandraka, Prabu Salya.
Kacariyos Dèwi Satyawati nalika mirêng, bilih raka nata seda ing paprangan, ing wanci dalu sang dèwi lajêng amadosi kunarpaning kakung, tindakipun sang putri nuju wanci pêtêng andhêdhêt, samargi-margi tansah anyandhung wangke ingkang gumlethak saênggèn-ênggèn, awit ing kala punika nuju pêrang agêng, inggih punika pêrang bratayuda. Tratabing galihipun sang putri ing kalanipun anyandhung wangke, botên jalaran saking ajrih, nanging saking tumratab ngintên bokmanawi wangke wau kunarpanipun sang prabu, mila sakêdhap-sakêdhap tansah ngiling-ilingi.
papaning pêpêjah. Kasamaraning panggalihipun sang putri tansah ngranuhi, dening pêtêngipun andhêdhêt, namung gêbyaring kilat
putri amanggihakên kakung, awit ing saênggèn-ênggèn pinanggih wangke asungsun timbun, ingkang angèl dipun titik.
Nanging wantunipun sang putri sêtya, wusana inggih lajêng pinanggih, saha sang putri lajêng ambelani kakung, seda asuduk jiwa rumungkêp ing raka nata.
Kasêtyan ingkang samantên wau, tumraping cêcariyosan Jawi, winastan utami sangêt. Lan malih manawi dipun manah panjang, belanipun sang putri wau ugi sampun kanthi tindak titi, têgêsipun sampun nyatakakên piyambak.
Sayêktosipun têtuladan kados makatên wau, botên anjaman tumrap wontên ing jaman sapunika, lan nama botên kacara. Nanging mênggahing sêtya, tumraping wanita nilar kakung punika inggih botên kirang, lan botên namung tumut pêjah kemawon ingkang nama sae, sanadyan kantuna gêsang pisan, inggih utami, malah utaminipun pisan, manawi ngajaling kakungipun anilari têtanggêlan, wajib angudi murih widadaning têtanggêlanipun wau, dados malah nyambêti kêdah gadhah pamanahan santosa.
Sajatosipun kasêtyan ingkang kados makatên punika cêtha manawi kasêtyaning jêjodhoan, dene tumraping pêpacangan punapa botên wontên kasêtyanipun, bab makatên punika botên prêlu dados pitakenan, tamtu wontênipun, lan nama limrah, sêtyaning pêpacangan punika nama rampung
kenging kangge pêpindhan, awit sadaya namung pinanggih wontên ing batos sami batos, jalaran kabêkta saking kasusilan, tuwin tuwuhing kasêtyan, limrahipun taksih mawi lantaran, inggih punika tiyang sêpuhipun, ingkang pikantukipun saya ngalusakên kasusilan. Dados sadaya namung kandhêg wontên ing batos. sadaya wau namung mirid saking ngadat tatacara kina.
Dangu-dangu lampahing kasêtyan tumraping pêpacangan, saya ngegla, têgêsipun sampun botên mawi lantaran, jalaran kabêkta saking lampahing jaman kêdah kados makatên, mila kêncênging kasêtyan sagêd sumingsêt kados têtali. Tumrap ingkang anglampahi lêncênging kasêtyanipun tanpa enggok, nanging wantuning pandamêl, inggih taksih asring wontên oncatipun.
Puguting kasêtyan punika tamtu kemawon mawi jalaran, nanging saupami kasêtyanipun wau pugutipun saking sabab tiwas salah satunggal, punapa inggih taksih anilar tabêting kasêtyan, punika angèl sangêt gagap-gagapanipun. Namung ing pangintên, tamtu wontên sêtyaning pêpacangan, sanadyan botên widada jalaran tiwas salah satunggal, nanging taksih anglêstantunakên kasêtyanipun ngantos dumugining kawêkasan.
Tumraping tanah Eropah, puguting kasêtyan ingkang kados makatên wau kathah ingkang dipun lêstantunakên, inggih punika anglajêngakên sêtya lajêng botên nêdya rabi utawi laki, lajêng alambaran ngambah margi kasucian, malah ugi wontên tumraping èstri lajêng tumindak kados Dèwi Satyawati.
Manawi dipun manah panjang, tindaking kasêtyan ingkang makatên wau inggih wontên lêrêsipun, inggih wontên lêpatipun. Lêrêsipun, dening utamining batos nama dipun antêpi yêktos, tiyang sanès namung sagêd ngawontênakên pangalêmbana. Dene awonipun, tumrap ingkang nyêtyawati, kêgolong kêrupakên pamanggih, nama angantêpi ingkang dèrèng kanthi tôndha yêkti. Awonipun kaping kalih tumrap ingkang nyucèkakên sarira, manawi ngantos wigar, punika lajêng pinanggih angosok-wangsul ucap.
Dene utamining utami, kados botên wontên ingkang ngungkuli ngêtut tumindaking budi sabar, awit sawarnining piduwung, punika pinanggihipun tuwuh saking koncatan sabar, kosok-wangsulipun sabar, manawi dipun êtut, sagêd nuntuni dhatêng sae.
Karangan punika namung salugu anggambarakên lêlampahan nyata, kasumanggakakên ingkang kaparêng anggalih.
Ing nginggil punika gambaripun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral saha tamu agung Kangjêng Tuwan Gupêrnur ing Singgapura, lan para pangagêng militèr lan sanès-sanèsipun nalika mriksani paradhê agêng ing alun-alun Singa, Wèltêprèdhên.
Bêbasan: bêtahipun tiyang èstri wontên ing pawon punika bôngsa rèmèh-rèmèh, nanging sajatosipun prêlu-prêlu, tandhanipun tiyang jalêr nêdha kanthi tolah-tolèh, amargi ing wêkdal punika kapinujon kaêpotan pakarêmanipun, upami janganan, sambêl, lalaban tuwin sapanunggilanipun, langkung-langkung tumrap tiyang sêpuh, manawi nêdha tanpa duduh-duduhan punika adhakan ngandika: ah sêgane diêlêg-êlêg mung tansah mandhêg ana ing gurung ... botên sanès amargi tanpa duduh.
Bokmanawi botên kula piyambak, kintên kula dalasan para juru lados sadaya (para putri) dhakan sakala trênyuh ing batosipun manawi mirêngakên pangandikaning priyantun sêpuh ingkang kados makatên wau. Ananging gèk kadospundi malih, jêr sakenjing ngupados jêjanganan botên manggih. Pramila supados botên ngantos kadadosan makatên, yèn nuju wontên sêlaning padamêlan, dhasar wontên papanipun, prayogi glotha-glathe nênanêm, wontên ing pakêbonan wingking griya utawi kiwa têngênipun, upami lombok, terong, pare, bayêm sêkul, waluh siyêm utawi sanès-sanèsipun, ngiras kangge pêthetan, dados samôngsa sampun awoh, môngka kapinujon awis jêjanganan kados yèn môngsa têrangan, têtanêmanipun wau kenging kangge tambêl bêtah, lowung. Tur nêbihakên raos têntrêming manah saupami mrêgoki kados ingkang kula aturakên ing nginggil wau.
Sapunika bab rekanipun nanêm pare wêlut ingkang badhe kula aturakên. Wiji pare wêlut sagêd mundhut dhatêng pêkên utawi wêwêling punapa ngupados dhatêng padhusunan, pananêmipun kagêjig, tanpa kaipuk, nuntên kasiram, yèn tuwuhipun sampun sakaki inggilipun nuntên kalanjarana, nginggil kadamêlna anjang-anjang, dados wohipun sagêd gumantung. Wiwit pêntil, pucukipun kabandhulana sela nyakêpêl, paedahipun sagêda lêncêng panjang. Dados botên pating prongkol utawi namung ngalêkêr. Janji pikantuk pasitèn ingkang loh pare wau gêsangipun sagêd subur, langkung-langkung manawi dipun lêmèni, yèn botên wontên jawah enjing sontên kasiramana. Yèn sitinipun katawis padhêt, enggal kadhangira, cêkap mawi cuthik kemawon, rumput-rumput ingkang sami ngrubung kasirnakna, insaallah, wohipun sagêd angrêmênakên, malah yèn kalêrêsan sagêd salêngên agêngipun, panjang satêngah dhêpa, warninipun ijêm, ing jawi mawi sêmburat pêthak kados wêdhak. Yèn pare wau agêng, wontêna 3 lonjor makatên kemawon sampun dados sakêlanan. Punapa malih manawi ragi kathah pananêmipun, sagêd ugi
makatên. Saking pamanggih kula piyambak kenging kawastanan nyumbang bêtah sawatawis, mila atur pamrayogi kula wau sukur-sukur wontên ingkang kaparêng nindakakên.
Mila kawastanan pare wêlut, awit wujuding wohipun andalondèng panjang kados wêlut. Mênggahing pangolah sakêparêngipun, dipun sêmur, punapadene kare, punika tansah mathuk kemawon, sanèsipun pare wêlut wontên panunggilanipun malih, inggih punika pare ayam, nanging raosipun pait, kirang munpangati mênggahing kêkêlanan.
Garèng: Ayo, Truk, katimbang thênguk-thênguk ngêntèni: nèk-nèke ana rôndha ayu tur sugih têka ngunggah-unggahi, rak luwih bêcik padha omong-omongan ing bab sing prêlu-prêlu lan sing migunani tumrape wong akèh. Mungguh sing arêp tak rêmbug sapisan kiyi ing bab sumbangan.
Petruk: Mungguh anane sumbangan, Kang Garèng, sanyatane jaman saiki karo biyèn kuwi kêna diarani beda bangêt. Nanging tumraping aku, anggêr jênêng sumbangan, caraa biyèn iya ora sênêng, cara saiki iya ora cocog.
Garèng: Wiyah, kowe mono pancèn iya wong angèl. Apa-apa karêpmu arêp kok cacad, arêp kok wada. Ewasamono aku mêksa kêpengin sumurup mungguh sabab-sababe, kang agawe ora sênênging atimu anane sumbangan cara jaman biyèn kuwi.
Petruk: Lo, kuwi mangkene. Anane sumbangan kuwi sabênêre ngono sok bisa agawe kapitunane loro-lorone, yaiku: sing duwe gawe, lan ya sing padha diulêmi. Jajal saiki tak gambare dhisik mungguhe wong sing duwe gawe. Tumrape wong sing arêp duwe gawe, ing sarèhning anjagakake sumbangan, sanadyan ora dêduwèn, iya banjur dilakoni nganak-anakake, apa iya utang, anggadhèkake barang darbèke lan sapêpadhane, bab kiyi ora prêlu tak caritakake dawa-dawa, sabên wong têmtune wis padha ngrêti laku-lakune. Cêkake ngudi bisane olèh waragad sing bisa kanggo gawe nganakake pista gêdhen-gêdhenan. Lo, sing mangkono kuwi apa ora jênêng kaliru. Iya nèk bisa olèh sumbangan sing nyukupi, nèk ora, rak iya bisa kalakon: rê ... muk têmên.
Garèng: Hla, kuwi nèk panêmune wong nom saiki, sing watake wis kacepretan karo bôngsa-bôngsa sing padha amangeran marang gusti phulus, mêsthi iya ora ngrêti anggone wong-wong Jawa ing jaman [ja...]
[...man] biyèn yèn duwe gawe dilakoni nganak-anakake, diarani sabab anjagakake sumbangan. O, kaliru, mas, kaliru, wong Jawa jaman biyèn kuwi watake beda yèn karo watakmu sak sing blônja kowe pisan. Wong Jawa jaman biyèn kuwi kadunungan
nganti dilakoni nganak-anakake, prêlune aja nganti ngisin-isini, awit yèn nganti cinacad, hla, kuwi wirange iya sak sêgara kidul ditambahi kali Sêrayu têmênan. Mulane ing jaman biyèn, ora ana wong bungah utawa gêdhe atine, kaya nèk dialêm anggone duwe gawe. Kaya ta upamane ana wong ngandhakake mêngkene: botên kaya sêg Dara Panji Krama Walmuka kagungan damêl ngramakake putrane putri Dara Ajêng Painêm nika, wèh, ramene êmpun-êmpun, nganti saniki kula botên tau mênangi malih. Lo, kuwi aja manèh sing duwe gawe dhewe oraa bungah, sanadyan mung akrabe bae mongkoge mêksa ya sakwali têmênan.
Petruk: Lo, Kang Garèng, aku ora arêp maido kaanane jaman biyèn. Bisa uga yèn ing jaman biyèn kuwi, ambuwang dhuwit, ngobrol-obrol dhuwit, cêkake royal-royalan, nganti duwe bojo pating tlècècèk pisan, dianggêp: gagah, brêgas, pêng-pêngan, jêmpol, lan sapiturute, nanging rak kudu ngèlingi, yèn jaman biyèn kuwi beda bangêt karo jaman saiki. Jaman biyèn kuwi ing tanah Jawa: murah pangan, murah sandhang, murah sakabèhe, tur wonge iya isih sathithik, mulane wonge ya isih bisa sakrêsa-krêsanya. Seje karo saiki, wonge ing tanah Jawa kuwi wis kêbak, tur bandhane tanah Jawa wis: têrbang kêmanah-manah, dadi wong-wonge, nèk anggone uripe ora diati-ati, nanging dicara kaya jaman biyèn bae, mêsthi bisa kalakon dadi abdining kere têmênan. Wis, saiki tak banjurne sabab-sabab kang agawe kapitunane wong duwe gawe kuwi. Lumrahe wong kang lagi duwe gawe kuwi, sok ora ngèlingi marang kêbutuhane liyan. Saupama ana salah sawijining mitrane sing wis kênthêl, ora bisa têka jalaran sabab anggone ora bisa nyumbang, dianggêp wis ora sondèl wêwanuhan karo awake, atine banjur sêrik, wusanane anggone mêmitran kênthêl mau banjur dadi crah.
Garèng: Hêm, omongmu kiyi sajake kok mung ditêpakake nyang awake dhewe bae, dianggêp yèn sabên wong mêsthi cupêt budine kaya
awake, tandhane lagi madhayoh nyang gonku kabarêngan priyayi pirang-pirang kae, rumasaku wong ya sadulur, dadi ya tak anggêp kayadene nyang omahe dhewe bae, mulane barêng mêtu suguhanaku wedang lan nyamikane, sing tak: môngga, môngga, ya mung tamu liya-liyane bae, Ki Petruk sanalika ya banjur mutung, moh ngombe wedange, lan moh mangan panganane.
Petruk: Para tamu sing pancèn wêruh yèn aku lan kowe sêdulur, ya ora duwe gagasan apa-apa, nanging sing ora wêruh, jalaran aku kok nêngake bae, ora kok aruh-aruhi babarpisan, têmtune rak padha andakwa, yèn aku kiyi tamu sing burine sok dipyur-pyuri nganggo uyah kae, cikbèn enggal lunga. Padhane rak kaya: bocah lanang lan wadon sing padha mlaku bêbarêngan kanthi gêgonjakan, sing padha ngrêti yèn kuwi kakang adhi, iya ora duwe gagasan apa-apa, nanging sing ora ngrêti têmtune rak ana bae sing anggagas: hla kae, nèk bocah nonoman jaman saiki, wong yah mene kok lagi ... pring padha pring.
Garèng: Wayah, kok ana-ana bae sing kok omongake. Wis, apa bae manèh, sing bisa agawe kapitunane wong duwe gawe ing jaman kuna.
Petruk: Wong duwe gawe sing disumbang kuwi rumasa kayadene wong utang, awit samôngsa-môngsa sing nyumbang gênti duwe gawe dhewe, saolèh-olèh iya kudu nyumbang sasumbange dhèk biyèn.
Garèng: Iki ora prêlu tak wangsuli, awit nèk panêmuku pancèn iya wis adil bangêt. Saiki caritakna dhisik, kang agawe kapitunane wong-wong sing nyumbang.
Petruk: Wah, iki akèh bangêt, nanging liya dina bae tak caritani sing nganti dawa, saiki padha dilèrèni samene dhisik.
Gambar nginggil punika kandhang oto ingkang agêng piyambak ing kitha Den Haag, nagari Walandi. Kandhang wau ingkang kadamêl bêton, saha sagêd dipun êmoti oto 400 iji.
ambage jampi strychnine dhatêng kuli-kuli ingkang sami sakit, kakintên aspirin. Jalaran saking lêpating tindak wau, adamêl tiwasing tiyang pitu. Upas kantor ingkang kapurih ambage ugi sampun sumêrêp, bilih ing gêbyas wadhah jampi wau wontên gambaripun cumplung tiyang, nanging kakintên gambaripun tiyang ingkang damêl jampi.
Bab punika dadosa pêpèngêt, bilih jampi ingkang wadhahipun mawi ciri gambar cumplung tiyang, ambêbayani tumrap dipun ombe utawi dipun têdha.
Kawartosakên, ingkang bupati ing Pasuruan, Radèn Mas Panji Partasugônda, bupati Pasuruan, kakèndêlakên kanthi urmat, jalaran gêrah.
Ing griya sakit, Pamatangsiantar wontên tiyang sakit ewah dipun rimat, kadèkèk ing kamar, wusana kasupèn botên dipun tuwèni, sarêng kasumêrêpan tiyang wau sampun pêjah saha sampun sètên. Ingkang wajib lajêng nindakakên papriksan.
Rumiyin sampun nate kawartosakên, bilih Tuwan Dhatuk Putih ingkang nuju wontên ing Mêkah dipun tahan ing Raja Hedzjas, saha kawangsulakên, botên kenging malêbêt ing jajahan Mêkah. Ing sapunika sampun wangsul dhatêng Indhonesiah.
Kala dintên Sabtu tanggal 6 wulan punika, pangarsa kawula kanthi warga 17, bidhal saking Batawi dhatêng Surabaya nitih sêpur kilat. Enjingipun bidhal saking Surabaya dhatêng Bulèlèng, nitih kapal Valentijn. Dumugining Bali dipun papag tuwan residhèn
Wontên pawartos, konggrès Indonesia-Moeda ing taun punika badhe kawontênakên ing Surakarta, wiwit tanggal 28 Dhesèmbêr dumugi tanggal 2 Januari 1931.
Saking ada-adanipun Tuwan S. Ramuwisit, tuwin golongan dagang sanèsipun ing Batawi, badhe ngêdêgakên Cooperatieve Handelscredietbank Indonesia. Ing sapunika sawêg nindakakên rancanganipun.
Jalaran wontênipun murid ing Volksavondcursus ing Mèstêr Kornèlis saya kathah, ing sapunika sampun wontên 70, lajêng badhe pados papan ingkang nyêkapi, sapunika taksih manggèn wontên ing sêkolahan Muhamadiyah.
Nglêrêsi dhawahing dintên wiyosan dalêm Kangjêng Sri Bagendha Maharaja
ingkang dèrèng pundhat paukumanipun, cacah 135 sadaya sami dipun luwari.
Gêmintê ing Batawi sampun asuka palilah dhatêng Bataviasche Studenten-corps abikak panggenan ingkang dipun wastani Studenten-Koffiehuis, manggèn wontên ing Kramat 49.
Kawartosakên ing Rêmbang badhe wontên parêpatan propagandhah, prêlu badhe ngêdêgakên pang B.O. Ingkang nindakakên Tuwan Slamêt saking B.O. Sêmarang. Parêpatan wau badhe kadamêl umum. Tanggalipun dèrèng katêtêpakên.
Miturut pawartos S.S. sawêg animbang ing bab suwakdingsuwaking. papan panggenan lokomotip ing Panaraga, badhe kadadosakên satunggal kalihan Madiun. Bab makatên punika atêgês tindak pangiritan.
Kawartosakên, ing tanggal 10 wulan punika ing pêkên Ponteanak wontên kabêsmèn agêng, cacah têlas 300 wuwung, kapitunan[...]Naskah rusak. yah. Tumrap toko-toko wontên ingkang katanggêlakên asuransi.
Kala parêpatan Vereeniging Kolonitatie Nieuw-Guinea ing Sêmarang, ingkang dipun pangarsani Tuwan D. Wevers, mratelakakên, prêlu sangêt kawontênakên tanêman ingkang maligi namung saking [sa...]
[...king] pambudidayanipun bôngsa Walandi thok, sampun ngantos kawoworan tiyang siti utawi bôngsa sanès. Manawi sagêd kalampahan makatên badhe sagêd nyingkirakên jor-joran, saha lajêng ngipuk mratelakakên nyambut damêl sêsarêngan kalihan tiyang siti punika botên gêmi.
Hongkong 8 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Kawartosakên, ing sapunika kitha ingkang dipun dunungi têtiyang ambalela golongan Kwangsi ing Naning dipun kêpang, wontên tiyang 200 sirna jalaran dipun dhawahi bom saking mêsin mabur Kanton. Wontênipun makatên, amargi golongan Kwangsi botên purun têluk, taksih kêncêng ngêkahi kitha, lumuh manawi anggêlênga kalihan wadya Punan tuwin Kuwantung. Jalaran saking ing kitha kêkirangan têdha, pangagêng ingkang dados têtindhih angêkahi kitha, akèn dhatêng têtiyang mardika, sasêlaning pêrang supados sami ngili, saha kalampahan sampun wontên ingkang mêdal saking kitha cacah tiyang 40.000. bôngsa ngamônca ugi sami sumingkir.
Allahabad 8 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Pandit Moti Lal Nehru kaluwaran saking pakunjaran, amargi kirang kasarasanipun.
Havana 4 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên pawartos saking Cuba, wontên lesus ingkang rikating lampahipun ing dalêm saêjam 160 mil, adamêl karisakanipun kitha Santo Domingo.
Domingo tiyang ingkang tiwas wontên 2500, têtiyang ingkang sami botên gadhah panggenan 29.000. griya-griya ingkang sirna mèh 5000.
New York 5 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên pawartos saking San Yuan, bilih gupêrnur ing Portorico, ingkang anggêgana wontên sanginggiling papan kasangsaran, mratelakakên, tiyang ingkang tiwas 800. Sanèsipun dèrèng kasumêrêpan malih.
Tuwan H.M. Suyuti, ing Surakarta. Buku ingkang panjênêngan dangokakên, ing Bale Pustaka botên wontên, dene bab katêrangan pêpetanganing pal-palan tumrap oto, punika sampun gampil sumêrêpipun, sapisan sagêd ningali saking papan ing margi-margi, kaping kalih sagêd angsal saking panyadean bènsin Shel samôngsa nuju ngêdalakên, kaping tiganipun pakêmpalan J.M.C. ugi ngêdalakên, nanging namung kakintunakên dhatêng para
peroesahaan di Europa, rêgi f 0.40. dene bab kopêrasi mariksanana rêmbagipun Petruk kalihan Garèng, ing Kajawèn nomêr 46/47 ngantos satamatipun.
Lêngganan nomêr 3527 ing Kriyan, bab gambar-gambar inggih kêrêp ngêwrat. Bab Sêrat Ramayana, punika namung nêdahakên luguning cariyos ing Indhu ingkang dipun cathêt ing bôngsa Inggris, tumraping ahli sêrat-sêrat, sagêd ngraosakên dhatêng kajêngipun. Dene tumrap karangan ingkang botên panjênêngan mathuki, punika prêlu kangge nyadhiyani para maos ingkang ambêtahakên, awit ingkang lêngganan Kajawèn punika kathah, pamanggihipun warni-warni. Mugi kauningana.
Badhe wêdaling waosan lare ing Kajawèn, tamtu adamêl bingahing lare.
Sintên ingkang dèrèng lêngganan Kajawèn kaparênga lêngganan.
Dene ingkang sampun lêngganan: kaparênga ambayar rêgining Kajawèn kuwartal ingkang kaping 4.
Ambêbingah lare, ugi nama wajibing tiyang sêpuh tur namung f 1.50 rampung.
narpati / narendra agung Langka / Rawana jêjuluk / wantuning kadang narendra / kang rasêksi dahat dènnya merang galih / dènira winisesa //
krodhanira dahat angajrihi / lir kèbêkan swara jroning wana / dene ing mangkya sêdyane / karsa tindak
mangkin / dahat krodha ngayuh jumantara / wangsul marang ing prajane / sowan marang sang prabu / nata yaksa ing Langka puri / lampahira agita / riwusira tundhuk / kang yaksi matur ring raka / saliring rèh kang wus tinêmah ing mangkin /
wontên nyami bobote / datan kêni ing lampus / lan paduka kalamun wani / andhustha garwa Rama / yêkti sirna luluh / awit tan wontên kang madha / ing prawira kalamun paduka tandhing / Rama datan kasoran //
nanging lamun paduka ngèngêti / suwarnaning garwanira Rama / Dèwi Sita pêparabe / pantês lamun tinêmpuh / awit tuhu punjul ing bumi / widadari suwarga / kasoran ing wujud /
kaduk ing kôndha / tanpa wangwang mung angalêmbana bêcik / mring garwanya Sang Rama //
kang winuwus / wus nate atandhing yuda / lan Sang Rama nanging kasoran ing jurit / datan pisan tumimbang //
angandika nata sêmu runtik / ingsun datan arsa mangun yuda / mung arsa andhustha mangke / marang garwane iku / mangkya ditya sira sun piji / nglabuhi lakuningwang / andhustha sang ayu / dupi raksasa miyarsa / datan pisan anduwa parênging gusti / amung matur sandika //
mung ing cipta tan pisan nêrusi / anggung krasa kasamaraning tyas / lawan kajibah ing mangke / dening piniji ratu / atanapi uning ing gati / yèku dununging rama / kang sinamar
ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika sawanganipun lèpèn Sadhang, ingkang cakêt parêdèn.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja Ind. Arts. Ing Kudus
manawi dipun cara Walandèkakên: worstvergiftiging. dadak lajêng sakit sirah mumêt badan lêsah urat-urat daging (spier) lêmês ambêkan cêkak mênggèh-mênggèh lajêng tiwas.
Baktèri-baktèri ingkang anjalari dados wisa sêsakit-sêsakit wau (kajawi Botulismus) namanipun baktèri paratyphus B wontên warni kalih paratyphus A lan paratyphus B.
Ingkang kathah paratyphus B punika ingkang asring dados wisaning sêsakit wau.
Sadaya baktèri-baktèri ingkang kasêbut ing nginggil kaetang sami watak-watakipun kalihan baksil typhus,
baksilipun kiyat sangêt dhatêng hawa bêntèr lan sapanunggilanipun. Tiyang ingkang katularan baksil miltvuur lajêng andadak sakit ingkang ambêbayani, adat dados tiwasipun. Botên namung dagingipun kewan ingkang sakit, miltvuur punika ingkang sagêd anulari, dalasan wacucalipun ingkang sampun garing, tumrapipun tiyang ingkang sampun gêpokan utawi anggarap wacucal wau sagêd katularan, mila sêsakit miltvuur punika saèstu ambayani sangêt.§ Dalah sikat untu ingkang asli bobot kewan ingkang sakit Miltvuur manawi pandamêlipn kirang ngatos-atos, taksih sagêd andhatêngakên bêbaya nulari. Red.
Sampun samantên cêkap ingkang prêlu kapratelakakên bab sêsakit ingkang sagêd thukul, jalaran tiyang nêdha têtêdhan ingkang wontên wisanipun, lan botên kapriksa dening tiyang ahli.
Bab têtêdhan-têtêdhan utawi sanèsipun ingkang katêdha tiyang saras sagêd anjalari nularakên sêsakit dysentrie typhus lan cholera punika sampun kula têrangakên ing bab sêsakit-sêsakit wau.
Dados sampun cêtha sangêt têtêdhan-têtêdhan ingkang sabên dintên katêdha dening tiyang punika prêlu kapriksa dening ingkang ahli.
Dene ing kitha alit ing dhusun-dhusun bab têtêdhan daging utawi sanèsipun botên kapriksa, punika inggih kirang prayogi, ananging nagari pancèn dèrèng sagêd nyêkapi ngawontênakên priyantun ingkang sagêd mriksa bab têtêdhan wau. Ing kitha agêng ingkang wontên dhoktêripun kewan utawi kirmèstir inggih sagêd kalampahan, dene manawi ing kitha ingkang dèrèng wontên dhoktêripun kewan, asring dhoktêr tiyang ingkang kawajibakên mriksa ulam daging sapanunggilanipun.
Ing panggenan ingkang botên wontên dhoktêripun kewan utawi dhoktêr tiyang, kêpala dhistrik utawi [u...]
[...tawi] ondêr dhistrik, sêsagêd-sagêd kêdah anjagi bab punika. Mila priyantun B. B. inggih kêdah mangrêtos sawatawis bab sêsakit kewan lan sapanunggilanipun wau.
Papriksan kewan ingkang taksih gêsang badhe kapragat.
Kewan ingkang badhe kapragat punika kêdah saras. Kewan ingkang saras punika katawisipun sêgêr, badan, otot, urat tuwin dagingipun katingal kêngkêng kiyat, kulit alus, klimis lan êmpuk dipun grayang, raosipun ing tangan, wulunipun kados dipun lisahi, mripat kewan ingkang saras bêning botên ambalobok mêdal êluh utawi nanahipun, irung botên mêdal umbêl utawi nanahipun, bolongan irung abrit, pinggiripun têlês, ilat botên mèlèt. Kewan
limrah katingal sae. Kosok-wangsul kewan ingkang sakit, katingal kêra, ringkih botên sêgêr, kulit pêrêt, garing
kewan wau manawi obah utawi lumampah kêndho, kêsèd, aras-arasên, ambêgan botên ajêg.
Kecap punika ingkang kadamêl kadhêle cêmêng kagodhog kapêndhêt pathinipun, dene ampasipun kawastanan: taoco.
Taoco punika warninipun jêne kadosdene gêndhis Jawi (gêndhis kalapa) ingkang lènèng, raosipun kêcut tuntung asin, dados upami kadhahar wantahan kemawon tamtu botên eca, wondene kengingipun kadhahar kêdah dipun olah rumiyin, mathukipun dipun sambêl gorèng:
Amundhuta ampas kecap (taoco) kintên-kintên
sêsampunipun kaparut lajêng kasantênan ingkang kênthêl, ngracik bumbu sambêl gorèng kados ta: brambang, bawang, salam, laos, sarêm, trasi, kunci, jêram purut, sêre, saha gêndhis kalapa, sadaya wau kakintên-kintêna piyambak kathah kêdhikipun. Bumbu wau lajêng kagongsaa ing wajan ingkang ngantos alum, manawi sampun alum ampas kecap ingkang sampun cumawis kula aturi ngêsok ing wajan, saantawis santên lajêng kaêsoka, ngantos sakmatêngipun, wondene manawi sampun tanak kaêntasa lajêng kawadhahana ing basi, utawi wadhah sanèsipun sumôngga krêsa.
Sambêl gorèng taoco punika kagêm lawuh dhahar sagêd babar, raosipun eca.
Sêsêrêpan kula namung samantên, wasana nyumanggakakên ingkang kaparêng nyobi.
Sangsaraning Donya, Inggih Sangsaraning Tiyangipun.
Irah-irahaning karangan ing nginggil atêgês kasangsaran ingkang pinanggih ing donya, nanging kajêngipun kasangsaran botên tuwuh saking pandamêling tiyang, dados beda kalihan kasangsaran ingkang jalaran kabêsmèn, pêpêrangan tuwin sanès-sanèsipun, sadaya mênggahing gampilanipun dipun wastani gêgayutan saking pandamêling tiyang, lan sarèhning tuwuhipun wau saking pandamêling tiyang, panyirêpipun ugi kenging dipun tindakakên ing tiyang.
Têtiyang ing Itali, ingkang kasarsaran kecalan bale griya.
Beda kados ingkang dipun wastani kasangsaran donya, punika manawi tuwuh, namung adamêl judhêging manah saha lajêng damêl kasusahan, tur tiyang botên sagêd adamêl pêpalang punapa-punapa, wontênipun namung sagêd damêl panglipur dhatêng têtiyang Iajêng sami nêmahi sangsara. Dene kasangsaran ingkang kados makatên punika awujud rêdi anjêblos, bêna agêng, lindhu agêng, lesus tuwin sanès-sanèsipun, dipun wastani saking lampahing kodrad, dene tumrap têmbungipun pangarêm-arêm, dipun wastani saking karsaning Pangeran.
Kajawèn sampun nate ngêwrat wawasan ing bab tuwuhing paprangan ingkang pinanggih ing pundi-pundi, ing ngriku dipun wastani tuwuhipun kados ajak-ajakan, saya malih ing bab griya kabêsmèn tuwin tiyang nyalingkuhakên arta, punika ing kalamangsanipun tuwuh, pinanggihipun kados mangsaning tiyang panèn, ing pundi-pundi lajêng wontên. Lêlampahan kados makatên wau manawi dipun raosakên sabrebetan inggih adamêl gumun, nanging manawi dipun manah panjang, tiyang inggih lajêng sagêd anggagapi dhatêng jêjêring kajêngipun, sanadyan botêna mencok, nanging raosipun wontên. Nanging tumrap kasangsaran Iajêng tuwuh saking karsaning Pangeran wau, wontênipun namung ngandhêgakên pamikir, saking tiyang botên andungkap.
Kados ta bab wontêning lindhu ing Itali, punika mênggah gênging kasangsaranipun kados punapa, nagari ingkang katênggêl sami risak, tiyangipun kathah ingkang tiwas, tiyang ingkang gêsang sami kasangsara, dening kecalan sanak kadang, bôndha, griya tuwin sanès-sanèsipun. Icaling sanak kadang tansah nênangi dhatêng kasusahaning manah, dening ngèngêti pêpisahan kalihan tiyang ingkang dipun kulinani, dipun trêsnani, tur pisahipun dadakan, mila tabêtipun tansah katingal gawang-gawangan kemawon. Bab icaling bôndha, inggih andadosakên ngêrêsing manah, dening ngèngêti anggèning kêklêmpak bôndha pêpindhanipun kados nutuli bun, wusana lajêng ical sakrêpyakan kemawon, sintên tiyangipun ingkang botên tansah katingalên. Bab icaling griya, atêgês tiyang kecalan panggenan, môngka griya punika sajatosipun inggih dados kandhanging katêntrêman.
Inggih sampun malih tumrap tiyang ingkang nglampahi botêna ajur rontang-ranting raosing manahipun, sawêg tiyang sanès kemawon, manawi nyumêrêpi gumêlaring lêlampahan ingkang pinanggih ing papan kasangsaran wau, ugi tumut karaos ing manah. Kados ta kasangsaran ing Itali wau, inggih punika kala bêbaya dhumawah ing kitha Ariano, pabrik-pabrik, greja agêng kêkalih tuwin griya kathah sami ambruk. Ing ngriku kathah pêpêjah ingkang kurugan ambrukaning griya. Tumraping pêpêjah ingkang pinanggih ing ngriku tamtu adamêl ngêrêsing manah, ewadene taksih wontên ingkang sakalangkung ngêrês-êrêsi, inggih punika sarêng wontên
ingkang kados makatên punika manawi dipun gambar wontên ing pangintên, lajêng isi lêlampahan ingkang kêbak katrêsnaning nini lan putu, pangemanipun ngantos dipun bêkta dumugi ing pêjah. Wontên malih bapa sêsarêngan pêjah kalihan anakipun gangsal taksih alit-alit. Kawontênanipun wau inggih lajêng katingal dados gêgambaraning rêkaosipun tiyang sêpuh anggening ngudi panggêsangan kangge têdhaning anakipun, salêbêting rêkaos tanpa pêdhot tansah sinambêtan ing katrêsnan.
Manawi angèngêti lêlampahan ingkang kados makatên punika, bêbaya punika botên ngêmungakên dhumawah ing tiyang kemawon, sanadyan nagari ugi kataman, lan ugi mawi kalamôngsa sêsarêngan, kados kawontênan ing Itali wau, botên dangu inggih lajêng bêbaya sanèsipun malih ingkang tuwuh ing sanès nagari, kados ta ing Tiongkok [Ti...]
[...ongkok] bêna agêng, ugi lindhu, ing Amerikah prahara, ing Prancis ugi prahara, tuwin sanès-sanèsipun malih ugi taksih wontên.
Bab karisakaning praja punika ugi atêgês karisakaning tiyangipun, mila tumraping tiyang ingkang botên sangsara, ugi wajib têtulung, awit tindak kados makatên punika sampun nama wajibing agêsang. Amangsuli kasangsaran ing Itali wau, tumraping tiyang ingkang kablabagan, wajib tuwin kêpêksa kêdah sami tumandang ing damêl, saya malih tumrap tiyang ingkang wajib, nama
tiyang ingkang nama kuwajiban wau, kenging dipun wastani tumandanging tiyang jiluh, têgêsipun baunipun tiyang satunggal, sagêd anandhingi baunipun tiyang sadasa.
Ing sapunika gêntos ngraosakên raosing manahipun tiyang sanès, inggih sanadyan botên gêgayutana punapa-punapa, manawi mirêng wartos ing bab kasangsaran punika, tamtu tumut kêraos, satêmah tuwuhing raosipun wau sagêd anênangi nêdya têtulung. Nanging sajatosipun raosing manah [ma...]
[...nah] punika botên tilar raosing kabangsan, tamtunipun tumraping bôngsa Jawi raosing manah karaos nalika mirêngakên kasangsaran ing Likasan, tinimbang ing Itali, makatên ugi mênggahing kosokwangsulipun. Mênggahing pangintên kados inggih badhe wontên, samantên wau manawi sagêd ngicali sabab ingkang anjalari bedaning raosipun.
Panacah Jiwa (Volkstelling) Gagrag Enggal ing Jêpan
Sanadyan ing praja Jêpan punika sampun wiwit kala ing taun 1868 nama majêng sawarnining kabêtahan umum, nanging ing bab tumindaking damêl ingkang gêgayutan kalihan bab nacahakên jiwa, ngantos dumugining taun 1920 dèrèng dipun tindakakên. Môngka ing taun 1930 sampun kadhawuhakên, bilih panacah jiwa gagrag enggal badhe katindakakên salaladan karajan Jêpan. Nanging dèrèng katêtêpakên mangsanipun tuwin caranipun kadospundi.
Wusana jalaran saking kamajênganing rakyat, bab panacah jiwa wau lajêng katindakakên tumuntên, kanthi kawruh nyêkapi. Saha sarêng ing taun 1917 kadhawuhakên dening parentah, bilih panacah jiwa katêtêpakên wontên ing tanggal 1 Oktobêr 1920.
Sayêktosipun tumrapipun ing tanah Jêpan wontênipun panacah jiwa gagrag enggal inggih sawêg ing taun 1920 wau. Dene pikantukipun migunani sangêt.
Mênggah tumindaking panacah jiwa wau sarwa ngatos-atos, dipun pangagêngi dening dhirèktur ahli statistiek, tuwin sabên propènsi dipun wontênakên kantor apdhèling, ingkang dipun pangagêngi dening gupêrnuring propènsi wau.
Ingkang dados sarana nênangi dhatêng manahing rakyat murih mangrêtos dhatêng pigunaning panacah jiwa, ing saindênging karajan Jêpan dipun wontênakên reklame, sêrat-sêrat sêbaran, sêsorah, lêlagon, gambar idhup. Dene cacahing sêtat cacah jiwa, pangêcapipun ngantos 12.000.000 lêmbar. Cacahing pitakenan wontên 8 warni. Sêtat wau dipun isèni dening kapala somah, ingkang sampun dipun sukakakên ing sadèrèngipun dening juru ngetang, sêsampunipun dumugi wancinipun, sami dipun têdhani. Dados pangetangipun wau namung Momenttelling kemawon, babar pisan botên nindakakên Perodetelling.
Nanging sarèhning rakyat sami mangrêtos dhatêng kajênging Volkstelling, mila dhawahing dintên ingkang katamtokakên, têtiyangipun inggih sami têtêp wontên ing griya. Makatên ugi sawarnining pakumidhèn, pajajanan tuwin sanès-sanèsipun, ugi sami katutup.
Sêtat wau sasampunipun dipun kalêmpakakên dening juru petang lajêng dipun pasrahakên dhatêng pangagêng ingkang gêgayutan kalihan pêpetangan wêwêngkonipun. Pangagêng wau lajêng ngintunakên dhatêng kantor apdhèling ingkang ambawahakên, wusana lajêng kakintunakên [kakintu...]
[...nakên] dening gupêrnur dhatêng kantor agêng. Pangetangipun wontên malêming tanggal 1 Oktobêr 1920 dumugining tanggal 12 Dhesèmbêr 1920 sampun sagêd anêrangakên, bilih tanggal 1 Oktobêr 1920 cacahipun rakyat Jêpan wontên 55.963 053, kalêbêt bôngsa sanès.
Nginggil punika gambaripun kadhaton nata ing Jêpan.
Ing taun 1930 sadèrèngipun tanggal 1 Oktobêr ngajêng punika, ing Jêpan badhe nindakakên panacah jiwa umum malih, caranipun kados ingkang tumindak ing taun 1920 nanging isinipun pitakenan dipun indhaki dados 12 warni. Tumindaking pangetang wau, punapa angsal-angsalanipun lajêng badhe kalimrahakên tumuntên wontên ing wulan Dhesèmbêr.
Para maos kados sampun botên kêkilapan, kenging dipun wastani nyarêngi kala mangsanipun, botên ing karajan Jêpan kemawon ingkang nindakakên panacah jiwa, sanadyan ing Indhia ngriki ugi nindakakên makatên.
Lan gêgayutanipun kalihan kawigatosaning kabêtahan umum, pitaken-pitakenanipun kapacak ing sêtat, cacahing pitakenan karingkês dados 17 warni, kados ta:
(1) nama, (2) jalêr utawi èstri, (3) dados kapala somah, (4) gadhah bojo punapa botên, (5) kathahing rabi ingkang gêsang, (6) umur, (7) padamêlan ingkang baku, (8) padamêlan sanèsipun, ingkang katingal, (9) sagêd nyêrat basa punapa, (10) sagêd nyêrat basa Walandi, (11) pintên taun anggènipun sinau ing pamulangan ingkang mawi basa tiyang siti, utawi punapa tamat saking pamulangan wau, (12) pintên taun anggènipun sinau basa Walandi, utawi punapa tamat saking pamulangan wau, (13) bôngsa punapa, (14) gêgriya ing dhistrik pundi, (15) kalairan dhistrik pundi, (16) budhêg utawi bisu, tuwin (17) agami (namung tumrap bôngsa Batak, Mênadho tuwin Ambon). Wohing Volkstelling ing ngriki punika tamtu botên kirang sae, amargi tumindakipun kanthi pitulunganing sêrat-sêrat kabar, nyêbar reklame warni-warni tuwin sanès-sanèsipun, mila rakyat ing Indhia sami botên kêkilapan dhatêng kajêng tuwin pigunaning Volkstelling wau.
Ingkang prênah sêpuh dhatêng ingkang prênah nèm: katuran panakrama yayi prabu wontên ing praja ...
Inggih dhatêng kasuwun, panakramanipun kaka prabu,
Inggih dhatêng kasuwun, asung prêmbage dhatêng kula, pinanggiha sami-sami.
Sabdaning ratu: jagad dewa bathara, èstungkara jagad.
Hong sang hyang puja dewa, sumuruping pangèstuti.
Kirang langkung jam satêngah 8 sontên, sawarnining prabot-praboting tiyang andhalang, kedah sampun sumêkta sadaya, kados ta: balencong sampun kasumêd, ringgit sampun kasimping, gôngsa sampun karakit, sajèn tuwin kutug sampun pêpak, wiyaga sampun jangkêp. Dhalang lajêng mapan ing
cumadhong dhawuh, lampahan punapa ingkang badhe katindakakên.
Gôngsa wiwit katabuh, gêndhing saprayoginipun, manawi kina ingkang kathah ngungêlakên gêndhing gambirsawit, lajêng kadhawahakên gêndhing gonjang-ganjing, dumugi katawang rajaswala, têrus srêbêgan pathêt sanga, mawi sêsêg. Ingkang makatên punika wau dipun wastani: talu.
ringgit sadaya. praboting andhalang: kêprak lan cêmpala. Dêdamêlipun ringgit kêdah kacêpakakên, sampun ngantos andadosakên kuciwa.
Sadèrèngipun tumapak andhalang, kyai dhalang nyêpakakên ringgit ingkang badhe kawêdalakên rumiyin (ingkang kangge jêjêran), tumuntên takèn dhatêng wiyaga, punapa sampun sumêkta, kalayan kêdal ingkang sarèh lan lirih, ngangkah sampun ngantos katingal dêksura. Yèn sampun sumêkta sadaya, lajêng ajak wiwit. Kyai dhalang natap kothak ngangge cêmpala: throthuk-throthuk. Gôngsa mungêl: ayak-ayakan.
Dhalang nyadhak cêmpuriting gunungan ingkang tumancêb ing gadêbog, dumunung ing têngahing kêlir. Nuntên kajêbol alon-alon, sampun ngantos ngêgèt, kapalorodakên mangandhap lêrês, kadêmèk pucukipun, dipun tèmpèlakên ing pilingan, dhalang mawi ambatos môntra. Gunungan sêsampunipun kapolahakên wontên ing kêlir sawatawis, nuntên katancêpakên ing pamedan ingkang sisih têngên.
Sêsampunipun punika lajêng ngêdalakên kaparak kalih saking têngên, lampahipun ragi kapara andhap. Têrus ical mangiwa. Sawatawis nuntên kawangsulakên saking kiwa, katancêbakên ing pamedan sisih kiwa, wontên gadêbog pasowanan (gadêbog ngandhap), lampahipun kaparak makatên punika, imbanipun andhawuhakên dhatêng
sawingkingipun kaparak lurah (ingkang sampun katancêbakên wau). Sawatawis gong, gôngsa lajêng kasêsêgakên, kaparakan sadaya kawangsulakên manêngên. Nuntên mêdalipun patih lan wadya sawatawis. Gôngsa suwuk, lajêng mungêl malih gêndhing krawitan pathêt 6
Mêdalipun ratu saking têngên kaombyong manggung utawi kaparak, ingkang kacêpêng ing tangan kiwa,(
ing sisih têngên ing gadêbog pasowanan. (Ratu wontên ing gadêbog palênggahan, inggih punika gadêbog ingkang nginggil). Gôngsa sirêp, dhalang murwani cariyos (janturan).
1. Dhalang linggihipun kêdah majêng dhatêng kêlir jêjêg, têbihipun kalihan kêlir watawis sapanggayuh.
2. Panjêboling ringgit sampun ngantos katingal anggronjal.
3. Panyêpengipun cêpurit, yèn ringgit agêng: anjagal (ngêpok, sukuning ringgit ingkang wingking tumut kagêgêm). Yèn ringgit ingkang sêdhêng (upami Sêtyaki): magak (ragi mandhap), yèn ingkang alit (putri): mucuk (kacêpêng wontên ing pucuking driji).
4. Yèn nancêbakên ing papan nginggil, suku ngajêng lan wingking kêdah ingkang radin, tumèmpèl pasitèn (jingga, utawi sutra, trêkadhang cindhe, ing sanginggiling gadêbog).
5. Anggènipun anglampahakên ringgit wontên ing kêlir kêdah ngramyang, sampun ngantos kapênêtakên.
6. Wêdalipun ringgit lan icalipun saking kêlir ingkang pajêg. Ringgit ingkang pancèn botên mêdal sampun ngantos katingal cungal-cungul wontên ing kêlir.
7. Salêbêtipun anglampahi wajib, dhalang kêdah sampun ngantos ngraosakên rêraosan ingkang kamirêngan, punapa malih alitipun ngalirik, agêngipun menga-mengo aningali dhatêng tiyang ingkang ningali, utawi dhatêng têtingalan ing pasamuwan ngriku.
8. Sampun ngantos nanduki wicantênan utawi rêraosanipun tiyang ningali, kajawi yèn katuju. Badhe kasambêtan.
Garèng: Wis, Truk, banjurna saiki gêdumêlanamu ing bab alangane sumbangan, lagi anu kowe wis nyaritakake alangane tumrap sing duwe gawe, saiki kapriye mungguhing wong sing diulêmi, kandhidhat arêp nyumbang.
Petruk: Lumrahe pamêtune wong Jawa kuwi, ora ngêmungake ora cukup bae, nanging sing akèh malah nyranthil. Apa manèh wong gajian, -lo, sing diarani wong gajian kuwi, ora mung dara priyayi thok, nanging ya para juru tulis toko, mandhor sêpur, dhirèktur andhe-andhe lumut, lan sapadha-padhane, cêkake wong-wong sing pamêtune sarana diblônja ing liyan,- hla, kuwi, sing akèh-akèh katone: brêgas, mêntèrèng utawa gêmrènjèng, mung nèk wulane Ngabimanyu, ning iya Abimanyu sadurunge olèh Siti Sundari, lumrahe nèk wis jamane Abimanyu wiwit kêthêkar-kêthêkêr, para gajihan mau sing akèh rawise iya wis sèngklèh. Mulane wong sing petunge rada mêmêt, kuwi nèk duwe gawe iya milih tanggal sing isih jabang bayi, prêlune pandhèrèke sing arêp diulêmi isih pêpak, durung padha sêsaba kabèh. Saikine mungguh panêmuku, wong diundhang jagong sing sarana nganggo sumbangan, arêpa tanggal nom, arêpa tanggale wis nini-nini, loro-lorone pisan mêksa
ora ngêpenakake. Malah nèk aku, kanggo sawênèhing wong Jawa, luwih bêcik lunga jagong ing tanggal tuwa katimbang ing tanggal nom.
Garèng: Wah, saya ora ngrêti babar pisan aku nyang kandhamu kiyi, ing ngarêp kowe ngomong, yèn wong Jawa kuwi sing akèh brêgase, dadi têgêse: duwene dhuwit, ana ing tanggal nom, dadi nèk wis tuwa tanggale, sing akèh dhumpète wis ngulèt bênggala, ewadene kowe anganggêp, tumrape wong Jawa luwih bêcik lunga jagong ana ing tanggal tuwa katimbang ana ing tanggal nom. Lo karêpmu kuwi apa wong Jawa cik bèn padha anggêdhèkake nyang utang.
Petruk: Ing ngarêp aku rak ngomong, nèk nyang jagong sing nganggo nyumbang kuwi aku ora cocog, ya jagonga ana ing tanggal nom, utawa ana ing tangal tuwa. Nanging saala-alane jagong ana ing tanggal tuwa, mêksa isih ala jagong ana ing tanggal nom. Mungguh alane jagong ana ing tanggal tuwa kuwi mangkene: nèk wis tanggal tuwa kuwi sing akèh kanthonge wis kêmpès, nèk banjur kudu jagong, iya kalakon nabrak-nabrak golèk utangan. Iya nèk olèh, hla nèk ora, rak banjur anggadhèk-gadhèkake barang-barange sing rada ambêjaji, barange dhewe, barange sing wadon, anake, ora-orane ya dilakoni anggadhèke barange tanggane. Jalarane mung rikuh yèn nganti ora bisa têka bae.
Garèng: Kandhamu kabèh kiyi pancèn akèh bênêre, mula iya ana, sing nganti nglakoni mangkono mau. Nanging sing aku ora ngrêti, têka kowe ngomongake, yèn jagong ana ing tanggal nom kuwi luwih ora bêcik katimbang jagong ana ing tanggal tuwa. Nèk tanggal nom kuwi dhuwite rak isih wutuh, dadi ora prêlu nabrak-nabrak golèk utangan utawa anggadhèk-gadhèkake.
Petruk: Iya jalaran le dhuwite isih wutuh kuwi, anggone tak arani jagong ana ing tanggal nom dadi luwih ora bêcik. Awit ing sarèhning dhuwite isih wutuh, watake kêmlungkung banjur mêtu, rumasane banjur: aku bisa bayar, sèh. Dhuwite sablanjan têmtune iya digawa kabèh. Ana ing kono, yèn lumrahe mung sok nyumbang f 1- upamane, dupèh ana kancane sing nyumbang f 1.50 iya banju moh kalah, panyumbange iya andadak: jrèt f 2- apa
nyang lèdhèk ayu, iya bisa kalakon angglethakake: rong repis,
utawa saanggris. Durung dhuwit sing cara Banyumase diarani: pêkacir aliyas dhuwit sêsêlan, kawuwuhan nyang lèdhèke atine rada sir, hla, kuwi anggone ngrogohi kathonge, iya mêsthi tanpa lèrèn. Durung anggone nyoba nglurukake: kucing utawa bêdor. Yèn wis mêngkono kuwi, sanadyan ing têmbe burine kêndhile bakal tansah mêngkurêb bae, iya ora diprêduli babar pisan, pikirane mung bisane katog anggone sênêng-sênêng ing wêngi kiyi.
Garèng: Wayah, iki rak omonge wong ora karuwan. Sanadyan anggone jagong ana ing tanggal thikluk-thikluk pisan, nèk dhasare pancèn: royal, ngêbrèh, kathik onggrongan, kiraku pambuwange dhuwit iya padha bae ta, Truk.
Petruk: Mêksa ana bedane, Kang Garèng, saakèh-akèhe anggone olèh dhuwit utangan, mêksa isih akèh kalane mênkasmêntas. balanjan.
Garèng: Iki bênêr, Truk. Nanging kowe kudu ngèlingi Truk, utang lan utang kuwi warna loro. Utang sing kanggo prêlu bangêt, upamane: kanggo maragadi kasripahan, lan sapêpadhane, kuwi pancèn angèl bangêt bisane olèh, nanging nèk golèk utangan kanggo kaplêsiran, apamanèh kanggo main, bok nang kalangan kono, sanadyan panêmbungmu utang mau luwih saka pamêtumu dhewe, iya: jrèng bisa olèh bae, wis, wis, Truk, bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, saiki banjurna caritamu kang dadi alangane wong nyumbang kuwi.
Petruk: Sumbangan kuwi kadhangkala sok bisa ambubrahake wong mêmitran. Contone aku dhewe, Kang Garèng. Aku kiyi dhèk biyèn sobat kênthêl bangêt karo Kang Wôngsa, nganti nèk Bakyu Wôngsa kuwi olèh-olèh sing enak sathithik bae, ora kêlalèn aku mêsthi diundang, utawa nèk Makne Kamprèt kabênêr kêkurangan bêras, ora kalalèn, yèn kanane sumurup, iya banjur tumuli diuruni bae, utawa yèn Mas Wôngsa olaholèh. kiriman saka anak-anake, ya ora nganti kalalèn, aku ya mêsthi diuncali ...
Garèng: Wah, hla kuwi jênêng mêmitran kang utama bangêt, ning tumrape awakmu dhewe, têgêse: wèke kana wèkmu, wèkmu wèkmu dhewe.
Petruk: Lo, kuwi aku mung arêp ambuktèkake kênthêling mêmitranku karo Kang Wôngsa, nanging barêng aku nyupitake anakmu Si Kamprèt, aja manèh sumbange katona, cungure bae mêksa iya ora katon mungup-mungup, wiwit kuwi aku bajur sumpah: dadia banyu aku moh nyuwèk, dadiya godhong moh nyawuk.
Garèng: Yah, omonge wong ora gênah. Nèk kaya ngono kuwi kowe rak
Nanging rêmbugane padha dilèrèni samene dhisik. Liya dina padha dibanjurake manèh.
Parentah sampun nêtêpakên para priyantun ingkang sinau ing Bestuursschool ing taun
Kados ingkang sampun kawartosakên, ing bab kuli kabudidayan ing Sumatrah ingkang tiwas, punika asli saking kabudidayan Bukit Marajah. Wontênipun kalêbêtakên ing griya sakit, jalaran sakit malariah, tiyang wau sasampunipun katampèn ing dhoktêr, nanging dhoktêr wau lajêng dhatêng Eropah, punggawanipun ing ngriku botên sumêrêp dhatêng kawontênanipun tiyang ingkang sakit wau. Lawanging kamar sanès-sanèsipun, sabên dintên inggih kabikak, namung kamar ingkang dipun ênggèni tiyang wau botên kabikak, tuwin botên wontên tiyang ingkang gadhah èngêtan mariksa isinipun, papriksan yustisi taksih kalajêngakên.
Wontên barang-barang jugrugan tuwin ampas tir wawrat 60.000 kilo gram, saking Surabaya kakintunakên dhatêng Dhigul, badhe kangge nguruk rawa-rawa, ingkang anjalari tuwuhing sêsakit malariah.
Wontên pawartos, ing Sumatrah badhe karawuhan pangeran siyêm asma Sobhon Bharadai Svastivanie sakalihan. Ingkang badhe dipun rawuhi ing Sumatrah pasisir wetan, ugi badhe rawuh ing Padhang. Anggènipun lêlana sang pangeran wau mêntas krama.
Ing Dinaya, antawisipun Malang kalihan Batu, wontên tiyang manggih rêca têmbaga cacah 5 iji, kakintên barang kina, lajêng kakintunakên dhatêng kantor Oudheidkundigen Dienst ing Batawi. Sêsampunipun kapriksa, barang wau kakintunakên wangsul, amargi ing Malang badhe kawontênakên parimatan barang-barang kina. Rêca wau ingkang kalih rêca Budha satunggal, Padmapani tangan sakawan, satunggalipun Wargapani, dewaning kilat. Ingkang tiga rêca Siwah, satunggal Ganesa dewaning kapintêran. Ingkang kêkalih sami Kuwera, dewaning kadonyan.
Kala dintên Rêbo kapêngkêr wontên lare saking panggulawênthah lare mursal ing Ngawi cacah 20 kapindhah dhatêng griya panggulawênthah lare mursal ing Bandhung, ingkang nêmbe kababar.
Kawartosakên, bilih ingkang wajib nindakakên bang kabangsan ing Surabaya gadhah panuwun dhatêng Centrale
gêgayutan kalihan bang ugi badhe kawêngku murih saya sampurna.
Calcutta 9 Sèptèmbêr, (Aneta-Nipa). Wontên tiyang èstri 30 sami dipun cêpêng wontên pakaranganing konggrès, jalaran kadakwa gêgayutan kalihan wontênipun arak-arakan ing Madras, ingkang tut wingking pangiringipun Sang Gandi bôngsa Inggris, nama Miss Slade, ugi karan Mirabai. Golongan tiyang kathah sami ambandhêmi pulisi ingkang nyêgah arak-arakan. Wontên sêtudhèn 10 pamulangan luhur Calcutta nandhang tatu, tuwin wontên sêtudhèn 10 sanèsipun malih ugi nandhang tatu. Lampahing ebah-ebahan tansah lajêng.
Syanghai 12 Sèptèmbêr, (K. P.). kawontênanipun paprangan ing
Pinghanrilwe nêngah-nêngahi majêng. Panêmpuh saking gêgana ing Cèngco kaajêngakên. Têtiyang ing ngriku sami manggèn wontên ing
wontên ingkang badhe dhatêng Asiah wetan, mampir Indhonesiah, inggih punika Johnson saking Amerikah. Sundquish saking Swèdhên. Pindor saking Polên. Danguning panjajahipun badhe nagntos 1 ½ taun, dipun sadhiyani waragad f 300.000.-, saking kantor kasarasan, Amerikah.
Croatia. Ing ngriku pangagêng andhawuhakên nutup griya-griya pakumidhèn, tuwin gêdhong musik, saha nyadhiyani wadya kangge nyêgah têtiyang ingkang sêsorah bab wau. Ing Agram wontên golongan agêng ingkang ngèngsêrakên konsul Itali, nanging lajêng sagêd kasirêp.
ngantos mèh nyirnakakên kitha babarpisan. Namung gêdhong-gêdhong enggal ingkang botên rêbah. Tiyang ingkang tiwas 3000, ingkang kataton 23.000. Tumpukan-tumpukan mayit sami dipun bêsmi. Griya-griya sami kangge papaning tiyang ingkang sami botên gadhah griya. Sawanganipun kitha ing ngriku adamêl ngêrêsing manah, saênggèn-ênggèn kèbêkan cuwilan gêndhèng tosan. Tuwin cuwilaning gêndhèng wau kados lading panyukuran sami rumêbut, ingkang anjalari damêl kasangsaran samantên kathahipun.
Lêngganan nomêr 517 ing Kêbasèn. Wontênipun panjênêngan botên nate nampi blangko wisêl, awit botên nate nunggak. Kawuningana wisêl f 3.- ingkang nêmbe kula tampi punika, ingkang f 1.50 tumrap pambayaran kuwartal 1 taun 1931.
Lêngganan nomêr 1914 ing Pakualaman. Pos wisêl f 2.15 sampun katampi. Ingkang f 1.- kangge Kajawèn. f 0.64 kangge èlminak, taksih langkung f 0.51 karimat ing apdhèling buk odhêng. Panyuwunipun administrasi, manawi taun 1931 dèrèng têlas, panjênêngan sampun paring arta malih tumrap Kajawèn, awit bayaran taun 1931 sampun lunas.
Ngaturi uninga dhatêng para priyantun lêngganan enggal, sintên ingkang botên nampi Kajawèn nomêr 70 dumugi 75, punika anggènipun lêngganan sami kapetang wiwit tanggal 1 Oktobêr 1931 (kwartal 4).
Nyonyah S. ing Cêpu. Volksalmanak sampun kakintunakên.
Wara-wara ingkang tumuju dhatêng lare, pancènipun botên wontên, nanging Kajawèn mêksa mara-marakakên, inggih punika bab:
Sanadyan wara-wara punika dèrèng tamtu kawaos ing lare, nanging rama tuwin ibuning putra, ing pangintên lajêng dhangan lêngganan Kajawèn.
Saya tumraping lêngganan lami, tamtu kados dipun sêngkakakên, lajêng ambayar rêgining Kajawèn kuwartal 4, ingkang talêthik namung f 1.50.
Sang suputri dahat mêminta sih / mring Sang Rama
dhawuh mring Laksmana / akariya rumêksa mara sang ayu / Sang Rama tumuli bidhal / sarwa angasta jêmparing //
kang sangsam nyuwara sora / têmah babar awarna jatining wil / swaraning pambêngokipun / kapyarsa amêmindha /
laki / sakala ing tyas margiyuh / rasa èmêng kaliwat / nulya gita marang Laksmana dhêdhawuh / sumusula ingkang raka / kang dahat kawêlasasih //
nanging Laksmana tan samar / jatinira swarèng wil kang mèt silip / amêmindha swaranipun / raka
Laksmana ing tyas sakala / dahat merang batos arasa tangis / wêkasan tumindak anut / marang dhawuhing raka / awit nyata Laksmana panganggêpipun / ambathari mring Sang Sita / ajrih yèn tan anut tuding //
Sang Laksmana nulya budhal / sang dyah ayu kari datanpa kanthi / mangkya sri narendra diyu / kang wus dangu umpêtan / datan têbih dumunung anèng rêrungkut / dupi wus
kawruhan kang mêmindha wus jumujug / anèng ngarsaning Sang Sita / ing sêmu mêmêlas asih
tan sarônta kang mêmindha / ngalêmbana marang Sang Sita Dèwi / ing warna tuhu pinunjul / sang putri ing sakala / apêparing têtêdhan tanapi banyu / amung ing galih karasa / sêmu samar aggung ajrih //
marma tan kêndhat umulat / maring wana ing tyas anganti-anti / Laksmana enggala wangsul / mung cipta kang mangkana / yêkti lôngka sambadanira tinêmu / Sang Rama
ayu / paran ing purwanira / de sang ayu ing mangkya wontên ing ngriku / Rawana nulya ngrêrêpa / linut sabda sarwa manis //
mugi Sita kaparênga / anut maring nata angênyapuri / angrênggani ing kadhatun / anèng pura ing Langka / baya pantês dadya pramèswari prabu / ywa suwung pura ing Langka / kang ing mangkya maksih sêpi //
Dèwi Sita duk miyarsa / nulya nabda amor
dangu anganti-anti / datan arsa angrêrimuk / maring Sang Dèwi Sita / sanalika awujud jatining diyu / nulya sajarwa mring Sita / kalamun Rawana Aji //
mangkana ing sabdanira / hèh ta Sita ingsun iki narpati / beda lan Rama puniku / amung janma walaka / tan darana Rawana
lèpèn-lèpèn kang katingal / sinambatan mrih suka mitulungi / kêkaywan ingkang kadulu / tan kêndhat sinambatan / myang manjangan kang kagyat swara gumludhug / katon lumayu sar-saran / inguwuh pinrih nulungi // (Badhe
Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis,
caranipun bôngsa Jawi ngudi dhatêng kamajêngan nyara kilenan, punika samangke sampun kenging dipun wastani: nyamlêng. Botên ngêmungakên, bilih kathahipun têtiyang Jawi ingkang cas-cus, sagêd cara Walandi, sampun bal-balan, nanging sapunika malah wontên ingkang sampun sagêd anggayuh kawruh kilenan ingkang mêncit piyambak, kados ta: propesor, sanadyan sapunika sawêg wontên sapêthil, insinyur, dhoktêr, adpokat, lan sasaminipun.
Mênggah wontênipun têtiyang Jawi sami ngudi dhatêng kawruh kilenan punika, sajatosipun agêng sangêt bathinipun. Botên ngêmungakên sagêd mindhak kawruhipun kemawon, nanging jalaran saking dayaning kawruh kilenan wau ugi sagêd anjalari ewahing wêwatêkanipun, upami lajêng: mindhak kêndêl, têbih saking manah gugon tuhon, nyuda dhatêng watak pangaji-aji, kados ta dhatêng wêsi aji, papan ingkang dipun anggêp angkêr lan sasaminipun, ngirangi watak andhap asor ingkang kêladuk, botên gumun dhatêng barang ingkang dipun cariyosakên anèh, makatên sapiturutipun. Môngga sami dipun andharakên saking satunggal mênggah bathining watak ingkang makatên wau.
Mindhak kêndêl, ingkang jalaran saking dayaning kawruh kilenan. Sajatosipun, watak ajrih lan jirih punika kabêkta saking botên sumêrêp utawi botên mangrêtosipun. Upaminipun: sawênèhing tiyang, lumêbêt wontên ing rèsturan, ingkang katingalipun: rêsik, gêmrining, punika ajrih. Ajrihipun wau, botên sabab kuwatos yèn botên sagêd ambayar, nanging sabab saking botên sumêrêpipun, dipun kintên bilih rèsturan ingkang makatên punika ngêmungakên kangge para Walandi, priyantun, lan sasaminipun. Nanging manawi sampun kaping kalih utawi kaping tiga lumêbêt mriku, inggih lajêng ical raosing manah ajrih
tiyang ajrih dhatêng bôngsa Walandi upaminipun, punika sababipun botên sanès, inggih jalaran saking botên sumêrêpipun, dipun wastani, bilih sadaya Walandi punika mêsthi: tukang mabuk, tukang mêrdhom, lan sasaminipun. Sarta botên pisan-pisan gadhah pangintên, bilih bôngsa Walandi ingkang sok makatên punika, sajatosipun bôngsa Walandi ... klas menda, têgêsipun: bangsaning Walandi urakan. Nanging bôngsa Walandi ingkang sugih kawruh, asal, tuwin pangajaran, inggih alus tur jatmika, trêkadhang malah sok purun mitulungi barang.
Dados atur kula ing ngajêng, bilih kawruh kilenan sagêd ngindhakakên kêkêndêlanipun têtiyang Jawi, punika rumaos kula kados inggih lêrês, jalaran, margi saking kawruh kilenan wau, botên ngêmungakên tiyang Jawi lajêng sami sumêrêp kawruh-kawruh kilenan, ingkang sungil-sungil sarta ingkang gawat-gawat, nanging ugi nyumêrêpi kawontênanipun bôngsa kilenan ingkang sawèntèh-wèntèhipun. Têgêsipun: [Têgêsi...]
[...pun:] lajêng sagêd nyumêrêpi, bilih bôngsa kilenan punika: wontên ingkang pintêr, nanging ugi wontên ingkang bodho, wontên ingkang unggul budinipun, nanging ugi wontên ingkang asor sangêt, ngantos purun this-thisan turut kampung, makatên ugi sagêd nyumêrêpi, bilih bôngsa kilenan punika wontên ingkang alus, nanging ugi wontên ingkang kasar ngungkuli wataking dênawa. Ing sarèhning kawruh sadaya wau sakêdhik-sakêdhik sampun sagêd anyakup, dados prasasat botên wontên prakawis ingkang dipun rikuhi, rak inggih layak kemawon, manawi kakêndêlanipun lajêng mindhak.
Nanging emanipun, dene sawênèhing para mudha, ingkang sampun anyakup dhatêng kawruh kilenan wau, sok wontên, ingkang anggènipun ngêcakakên kakêndêlanipun kanthi tanpa dugi-dugi, ingkang anjalari: para Walandi lajêng sami ewa, lan bangsanipun piyambak sami kirig-kirig. Awit ing ngriku lajêng namung ngêgungakên kapintêranipun kemawon, kanthi botên ngèngêti, bilih bôngsa kilenan punika ugi anggadhahi unggah-ungguh, tatakrama tuwin udanagara. Dipun kintên manawi sampun sagêd mungêl: dhah, mênir, utawi: nit tuwin ya wèl, ya wèl sampun cêkap, sarta inggih lajêng kenging nyak-nyakan kemawon. Lo, manawi makatên punika, ingkang dipun tiru rak lajêng sanès bôngsa kilenan ingkang pantês dipun tiru ing bôngsa kula sadaya, nanging bôngsa kilenan klas êmbèk kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng. Lan malih tiyang ingkang makatên punika, inggih lêrês dipun wastani: pintêr, nanging pintêripun wau clola-clolo tanpa tatacara, punapa malih manawi dhatêng caranipun piyambak ngrumaosi sampun kasupèn, punika clola-clolonipun mawi dipun lanjari: clila-clili.
Samangke kawruh kilenan ingkang adamêl sudaning manah gugon tuhon, salêrêsipun makatên, botên amung ing kawruh kilenan kemawon, sanadyan ing agami pisan ugi ngêwrat piwulang-piwulang ingkang manawi dipun wigatosakên yêktos, ugi sagêd anjalari sudanipun gugon tuhon. Kados ta: piwulang ingkang nyariyosakên bilih mêmêdi punika salêrêsipun botên wontên, lan wontênipun tiyang dipun ajrih-ajrihi ing mêmêdi punika, sajatosipun tuwuh saking angên-angênipun piyambak.
Ewasamantên mênggahing pamanggih kula, botên amung gumantung saking ungguling kawruh kilenan utawi mantêping anggènipun nindakakên agaminipun, nanging ugi gumantung dhatêng kaantêpaning manahipun. Tandhanipun kula piyambak gadhah pitêpangan ingkang sampun unggul sayêktos kawruhipun kilenan, sarta kêrêp sangêt nyariyosakên, bilih mêmêdi punika botên wontên, nanging ing satunggiling dalu, sarêng piyambakipun piyambak kapêksa kêdah lumampah anglangkungi pakuburan ingkang dipun kabarakên kathah mêmêdinipun, jêbul lumajêng sipat kuping kanthi cincing-cincing sanginggiling dhêngkul, rumaosipun, bilih mêmêdi punika ajrih kalihan tiyang ingkang cincing.
Sapunika kawruh kilenan ingkang nyuda dhatêng watak pangaji-aji, upaminipun dhatêng wêsi aji, papan ingkang angkêr lan sasaminipun. Bab punika botên prêlu dipun jalèntrèhakên kanthi panjang. Bôngsa kilenan umumipun pancèn botên pitados dhatêng wêsi aji utawi papan angkêr, makatên ugi botên purun angaji-aji dhatêng tatacara kina, ewasamantên ing ngriki kula badhe nyariyosakên sakêdhik wontênipun tatacara kina, ingkang dumuginipun samangke dening bôngsa Inggris, inggih punika salah satunggiling bôngsa Eropah ingkang majêng sangêt, taksih dipun tindakakên.
Ing parêpatan Lagerhuis - manawi wontên ing tanah Jawi ngriki bokmanawi punika bangsaning polêksrad - pangarsanipun têmtu nyêpêng sawarnining têkên mawi krun, ingkang dening bôngsa Inggris dipun wastani mace. Wiwit kina makina cara makatên wau tansah dipun tindakakên ngantos dumuginipun dintên samangke. Miturut adat tatacara ngriku, manawi pangarsa sampun ngasta têkên wau, sadaya warga wajib ambangun turut, sintên ingkang ambôndakalani, punika dipun wastani: botên mangrêtos adat, botên tata lan sasaminipun. Dados ing ngriku cêtha, bilih pangarsaning Lagerhuis punika, manawi sampun ngasta têkênipun wau, inggih sayêktos agêng sangêt panguwasanipun, kosokwangsulipun, manawi têkên wau kaglethakakên, sanalika punika panguwasaning pangarsa inggih lajêng ical. Kathah tuladha-tuladha ingkang nelakakên agênging pangaji-ajinipun bôngsa Inggris dhatêng tatacara kina wau, nanging badhe kêpanjangên obrolan kula, manawi kula aturakên ing ngriki sadaya, amila inggih namung kula punggêl samantên kemawon, ing ngriki kula namung badhe ambuktèkakên, sanadyan bôngsa Eropah pisan, inggih mêksa taksih wontên tatacara kina, ingkang dumuginipun dintên samangke taksih dipun aji-aji.
Jalaran saking dayaning kawruh kilenan wau, samangke pancèn sampun kathah para mudha Jawi ingkang sampun suda pangaji-ajinipun dhatêng: wêsi aji, lêlampahan ingkang anèh-anèh, tatacara kina, papan angkêr lan sasaminipun. Malah wontên ingkang wicantênipun sampun botên pitados babarpisan. Nanging lairipun punapa inggih pancèn cocog kalihan kabatosanipun, hla, punika taksih nama satunggilipun pitakenan. Buktinipun:
Kula gadhah kônca, ingkang kenging dipun wastani sampun tigang prapat Walandi, omongipun sampun botên pitados babarpisan kalihan lêlampahan-lêlampahan ingkang botên lumêbêt ing nalar wau. Satunggilipun wêkdal mirêng kabar, yèn wontên tiyang dipun surupi dening Radèn Bagus Cêmêthi. Sanalika punika kônca kula wau kula ajak ningali, inggih lajêng sagah, lan wontên ing margi piyambakipun tansah sumbar-sumbar makatên: Hêh, wong Jawa ki pancèn kakehan prêtèngsèng, rak iya ora klêbu nalar babarpisan, ana wong têka kêsurupan dhêmit kang jênêng: Dèn Bagus Cêmêthi. Wong dhêmit kuwi rak ora ana. Dilalah, sarêng dumugi ing ngajêngipun tiyang ingkang kasurupan wau, kônca kula dipun aruh-aruhi dening ingkang kasurupan makatên: He, Amad,
Cêmêthi. Lo ingkang makatên punika punapa jalaran saking botên pitados, punapa sakêdhik-sakêdhik taksih wontên dhasaripun pitados, hla, punika kula namung nyumanggakakên dhatêng para maos.
Minôngka mungkasi obrolan kula punika, samangke kula badhe ngaturakên, kawruh kilenan ingkang ngirangi andhap asor ingkang kêladuk. Mênggah sudaning patrap andhap asor ingkang kaladuk, punika kula lair batos pancèn inggih cocog, namung panuwun kula, ingkang gadhah ada-ada ing bab punika wau, inggih kêdah ingkang sagêd nêtêpi punapa ingkang dados idham-idhamanipun. Têgêsipun, anggènipun gadhah ada-ada makatên punika, sampun salaminipun dados êlêpsêkripêr utawi juru sêrat kemawon, nanging sarêng dados asistèn wadana ngraosakên dipun sêmbah dening para lurah, lajêng manggut-manggut, ing batos: We, hla, kok gurih ya, wong disêmbah kiyi. Lo, sampun makatên, sanadyana dados bupati pisan, ada-adanipun wau malah saya dipun kêncêngakên. Manawi para ingkang sami botên nocogi dhatêng tatakrama ingkang kaladuk wau, ada-adanipun anggèning badhe ngewahi tansah ajêg kemawon, lan pangkat luhur ingkang dipun sambutakên dening ingkang Kuwasa, botên adamêl mêndêming sariranipun, kula pitados, yèn ing têmbe mêsthi badhe sagêd kalêksanan saèstu. Nanging angèlipun wontên ing donya, dene dipun sêmbah, dipun dhodhoki punika kenging dipun ibaratakên: sèwu enak, sèwu kêpenak, sèwu sêgêr, didadèkake siji.
Ginonjing punika sanèsipun, pe, pa, barang, ugi kenging, inggih punika kadamêl salendro, pa, manyura, gongipun sami jôngga 2.
Sêkar Rêtnamulya, la, 12, pê, 4, 4, 4, dhawah ladrang Sriwidada, pe, pa, barang.
Lajêng katampèn ing gêndhing Lagu geronganipun kados ing ngandhap punika.
Sêkar Madurêtna, la, 12, pê, 5,7, dhawah ing gêndhing Lobong, sle, pa, manyura.
Lajêng katampèn ing gêndhing Lagu, geronganipun kados ing ngandhap punika, ciri [S sindhèn, èstri H]
Wara-wara badhe wêdalipun Kajawèn mawi kawêwahan waosan lare, sayêktosipun namung nyariyosakên: isinipun nênarik manah, tur: rêginipun mirah.
Nanging manawi botên lêngganan, panggalih badhe growah.
Cêkakaning atur: Arta f 1.50 (kalih têngah) ingkang kakintunakên sapunika, badhe dados bingahing putra.
Tiyang punika pakarêmanipun beda-beda, upaminipun ing bab têdha, pamirêngan, sawangan tuwin sanès-sanèsipun. Upaminipun tiyang ingkang karêm pêpêdhês, sagêd ngêlêm dhatêng sumêlèting lombok, kosokwangsulipun tiyang ingkang botên doyan, botên ngêmungakên botên purun nêdha kemawon, malah taksih mawi ngawontênakên pamada barang, makatên salajêngipun. Dados tumrap tiyang ingkang doyan pêdhês wau, têgêsipun cocog dhatêng raosing lombok. Dene tumraping pamirêngan utawi sawangan, kados ugi makatên.
Al Jolson tukang mênyanyi bôngsa Aprikah ingkang misuwur.
Ing nginggil wau nama sawêg raos ingkang taksih kêgolong kasar, dene alusipun, inggih punika raos lêbêt. Gampilanipun raosing manah, tumraping tiyang sami tiyang, manawi mêmanahanipun cocog, kenging dipun wastani cocog raosipun.
Mênggah cocoging raosipun tiyang, punika kenging kagêrba jalaran saking cocoging wêwatêkan, mila saupami tiyang mardi dhatêng tiyang sanès badhe nocogakên kalihan tiyang sanèsipun malih, inggih lôngka sagêdipun kalampahan, kajawi ingkang pancèn sampun cocog dhêdhasaraning wêwatêkanipun. Bab punika, tiyang sagêd nitik dhatêng lampahing jêjodhoan, kados punapa pamardining tiyang sêpuh murih anakipun rukun anggènipun jêjodhoan, nanging manawi pancèn botên condhong, inggih tansah bêngkrik kemawon, tanpa kêndhat tansah pabên, dene jalaranipun botên sanès, inggih saking botên cocog raosipun wau.
Tumrapipun jêjodhoan, punika pancèn angèl sangêt, mila wontên ucap-ucapan, jodho punika saking kaparênging Pangeran, tiyang botên sagêd andamêl. Têtêmbungan makatên wau manawi dipun raos, pancèn lêrês, mênggahing kajêngipun botên ing bab anggènipun anggathukakên, nanging ing bab gathuking pamanahan, inggih ing bab cocoging raosipun manah.
Caraning kina, kojuring tiyang jêjodhoan, dening pamilihipun kawêngku ing tiyang sêpuh, tur botên tiyang sêpuh badhe nglorobakên anak, nanging sarèhning jodho punika gêgayutan cocoging manah, mila inggih asring pinanggih sulaya. Nanging tumraping jalêr ragi gadhah pamênang sakêdhik, awit sagêd nindakakên pamilih. Mênggahing
Dangu-dangu jamanipun saya majêng, ngakal budining para mudha ingkang badhe jêjodhoan sagêd nindakakên panglèlèr, têgêsipun sagêd sami nyumêrêpi wêwatêkanipun, bilih tiyang sêpuh kantun rumojong kemawon.
Sayêktosipun tiyang ngantos kêkilapan dhatêng kajênging jodho, têgêsipun cocoging raos, upaminipun tiyang sumêrêp tiyang jêjodhoan, ingkang èstri ayu, nanging ingkang jalêr awon, makatên kosok-wangsulipun. Kawontênan ingkang kados makatên punika namung adamêl gumun, dene ingkang mênang sawangan têka purun anglampahi. Kasupèn manawi rukunipun jalaran saking cocoging raos.
Tumraping bôngsa Jawi, kêtariking raosing tiyang sanès, limrahipun namung wontên ing warni, awis ingkang katarik saking sanès-sanèsipun. Nanging tumrapipun bôngsa Eropah, bakunipun ingkang dados daya panarik tuwuh saking kalangkungan, dene kalangkungan wau warni-warni, wontên ingkang tuwuh saking karosan, upaminipun juru boksên, wontên ingkang saking swara, upaminipun juru manyanyi. Mênggah kalangkunganipun wau ugi sagêd anjalari manggih kamulyan. Ing karangan punika wontên gambaripun bôngsa Aprikah nama Al Jolson, mênggahing wujud, tumrap ingkang sanès bôngsa, tamtu araos gila, ananging kauningana, tiyang wau juru manyanyi, saening swaranipun anggêgirisi, ngantos dados kondhanging kidung, wêkasan sagêd manggih kamulyan, sarana saking swaranipun dipun cocogi ing tiyang.
Nyonyah Lindberg Morrow saha putranipun ingkang taksih alit.
Wontên malih Tuwan Linberg ingkang mêntas dados ucapipun tiyang sajagad, jalaran sagêd angêgana sarana mêsin mabur anglangkungi sagantên Atlantick.
Misuwuring namanipun tuwan wau, sagêd anênarik raosing manahipun putraning miliunèr ing Amerikah, nama Morrow, wusana kalampahan kamantu, kanthi dipun bruki bandhanipun, lulus kanthi cocoging manah.
Sayêktosipun tumrap cocoging raos, bôngsa Jawi ugi botên beda, nanging taksih mawi winêngku tata ngadat kina, nyirik ingkang dipun wastani dèrèng kêlimrah, upaminipun saening swara, tuwuha ing jalêr utawi èstri, inggih taksih kêgolong drajat andhap, dene pinanggihipun ing têmbe kadospundi, taksih kados cangkriman, nanging mênggah cocoging raos, sèlèhipun sami kemawon.
Ing Kajawèn ôngka 64 saha 65 kula sampun maos karangan ing bab pratikêlipun malitur gandhèngipun kalihan pangirit. Ing sarèhning karangan wau dèrèng nêrangakên cara-caranipun ngabêni plitur, amila murih saya sagêd têrang, kula badhe nêrangakên sawatawis miturut sêsêrêpan kula ingkang sampun kula tindakakên, kados ing ngandhap punika:
Plitur ingkang sampun dados utawi ingkang sampun dipun abêni saking toko punika manawi kangge mlitur mèbêl (bangsaning meja kursi) pinanggihipun botên prayogi, jalaran ingkang adhakan kemawon dangu sangêt sagêdipun garing, manawi dipun lênggahi sagêd krakêt dhatêng sinjang, limrahipun plitur damêlan saking toko makatên angêmungakên kangge mlitur barang dandosan Jawi bangsaning gêbyog, patangaring tuwin sapanunggilanipun. Dene plitur ingkang prayogi kangge mlitur meja kursi saha sasaminipun punika prayogi damêl utawi ngabêni piyambak. Pratikêlipun: mundhuta
sawatawis dangunipun, manawi sarlakipun sampun ajur, sêpirtus wau sampun kenging dipun wastani nama plitur. Inggih plitur makatên wau ingkang nama prayogi, manawi dipun cakakên sagêd tumuntên garing saha botên plikêt.
Limrahipun mèbêl makatên warni-warni plituranipun, ingkang limrah dipun rêmêni ing ngakathah plituran sawo matêng saha jêne. Pratikêlipun supados plitur wau sagêd dados wujud sawo matêng saha jêne, kêdah mawi campuran malih, inggih punika kêdah dipun campuri mawi koyan cêmêng, bubukan cèt abrit, saha bubukan atal, sadaya wau sagêd mundhut wontên ing toko-toko, rêginipun mirah sangêt, sabungkusipun rêgi f 0.05. Dene pratikêlipun ngabêni:
Mundhuta blèg tilas wadhah mèlêk utawi sanèsipun, karêsikana ingkang ngantos rêsik, sasampunipun kailingana plitur kintên-kintên wontên ¼ gêndul, upami badhe damêl sawo matêng, mundhuta bubukan cèt abrit ± 2 sendhok nêdha, koyan cêmêng 1 sendhok nêdha, lajêng kadadosakên satunggal kabuntêl ing suwekan ingkang ragi awis saha rêsik, lajêng kacêlup-cêlupna ing plitur ingkang wontên ing blèg wau, prêlunipun kangge nyaring, supados samôngsa plitur wau dipun cakakên botên karaos ngêrês jalaran saking ampasing bubukan koyan saha cèt. Dene manawi badhe damêl jêne, sabên plitur ¼ gêndul, bubukan atal ± 4 sendhok nêdha saha bubukan cèt abrit 1 sendhok nêdha, pratikêlipun ngabêni sami kalihan ingkang kasêbut nginggil. Dene plitur sanèsipun, sawo matêng saha jêne, upaminipun abrit utawi pêthak, mêsthinipun inggih kêdah [kê...]
[...dah] ngangge abên bubukan cèt abrit saha pêthak, woworanipun tumrap satunggal-satunggaling warni sagêd dipun kintên-kintên piyambak miturut punapa ing sakarsanipun ingkang badhe mlitur.
Murih têrangipun saha botên andadosakên sêling sêrêpipun ingkang kaparêng badhe ngêcakakên, pratikêlipun malitur kenging kados plitur ingkang kula aturakên ing nginggil, prêlu kula têrangakên ing ngriki, inggih punika sasampunipun kajêng utawi kursi ingkang badhe kaplitur wau dipun amril ngantos alus, plituripun sawêg kenging kaêcakakên mawi kuwas. Namakakên plitur kapisanan punika nama sawêg andhasari, mila anggènipun ngusarakên sampun ngantos katurutakên sêratipun kajêng, ananging kêdah malang, prêlunipun supados gampil rumêsêpipun. Sasampunipun garing lajêng kagosoka amril pêjah (damêl amril pêjah makatên amril kagosokakên sami amril, pinanggihipun botên kasar), prêlunipun dipun amril, manawi anggènipun ngusarakên plitur kandêl tipis, lajêng sagêd wradin. Sasampunipun dipun amril lajêng dipun usari plitur saha dipun amril malih, ananging pratikêlipun ngusarakên, beda kalihan usaran ingkang sapisanan, usaran ingkang kaping kalih saha sapiturutipun kêdah katurutakên sêratipun kajêng saha botên kenging kasêsa, usaran ingkang kaping tiga amung plitur thok, tanpa woworan, sagaringipun ugi kêdah dipun amril. Usaran ingkang kaping sakawan plitur thok kawoworan bubukan gôndarukêm sawatawis, ugi kêdah kasaring, prêlunipun kangge ambabar supados sagêd gilap, ananging anggènipun ngusarakên kêdah ngangge kuwêlan kaos, paedahipun supados sagêd alus saha wradin. Sasampunipun makatên nama sampun ambabar utawi sampun dados, barang wau mêsthi katingal mêncèrèt utawi gilap, murih prayoginipun barang wau kasumênèkna salêbêtipun 1-2 dintên, sampun ngantos dipun angge utawi sampun ngantos dipun lênggahi rumiyin, prêlunipun supados botên pating blêntong.
Sapunika gêntos ngrêmbag pamlituripun barang ingkang sampun lami. Ngenggalakên plituran lami makatên manawi pancèn botên prêlu nyantuni pulasipun, upami ingkang suwau plituran sawo matêng lajêng badhe dipun enggalakên ugi sawo matêng, punika botên prêlu dipun sodhah, ananging barang wau namung cêkap dipun rêsiki mawi suwekan saha dipun amril ngangge amril pêjah kemawon. Tindak makatên punika nama sampun nyuda dhatêng wêdalipun wragad. Ing sarèhning barang wau nama sampun wontên dhasaripun plitur, inggih punika plituran lami, tumrap tumindakipun nyampuri ragi wontên gèsèhipun wau inggih punika plitur ingkang badhe dipun tamakakên ingkang kapisanan, sasampunipun dipun wori pulas, koyan, bubukan cèt, sapanunggilanipun wau prêlu sangêt dipun colok ing bubukan gôndarukêm sawatawis, sasampunipun makatên sawêg kenging katamakakên, cêkap namung 2 rambahan kemawon, ananging sampun ngantos kasupèn, sabên barang wau mêntas dipun tamani plitur, manawi sampun katingal garing ugi kêdah dipun amril ngangge amril pêjah. Dene anggènipun ambabar cêkap namung ngangge plitur [pli...]
[...tur] thok kausarakên mawi kuwêlan kaos kaangkah sagêdipun alus saha wradin, sasampunipun makatên barang wau mêsthi katingal mêncèrèt utawi gilap. Makatên ugi tumrap barang ingkang
Namung punika sêsêrêpan kula bab malitur, lêrês lêpatipun kula sumanggakakên.
Panu, panu punika saking pamanggih kula sanès bangsaning sêsakit, awit sajatosipun tiyang panunên punika raosipun pancèn inggih botên sakit, namung kalamôngsa asring gatêl. Lêrês sanadyan botên sakit, nanging saru dinulu, manawi kringêtên lajêng mlêtuk pêthak, makatên malih manawi dumunung wontên ing kulit ingkang cêmêng, saya cêtha blêntong-blêntongipun pêthak. Panu punika gampil sangêt sagêdipun nular, upami nyambut rasukanipun tiyang panunên, punika sagêd ugi kêtularan. Panu punika ingkang kathah dumunung tiyang ingkang botên rêsikan, miturut gotèkipun tiyang ingkang ahli panu, panu punika wontên kalih warni, inggih punika walur kalihan kêmbang. Panu walur punika wujudipun brêkotok sêmu abrit sajak anggêdabul, punika ingkang kêrêp gatêl, dene panu kêmbang punika wujudipun: mlêtuk pêthak, botên patos gatêl, mênggah usadanipun gampil kemawon, inggih punika tumbasa walirang
pipis mawi kawoworan toya sawatawis, supados sagêd litrêg-litrêg, sasampunipun makatên lajêng sabên badhe mapan tilêm sontên, dununging panu-panu wau dipun lèlètana usada ingkang ngantos waradin, lajêng kaagêmana rasukan ingkang awon-awonan kemawon (manawi rasukan sae eman-eman, mindhak anggônda walirang). Rambah kaping sakawan dados inggih sakawan sontên, insaallah sampun mantun. Namung tumrap panu walur punika sadèrèngipun dipun lèlèti usada, kêdah dipun gosok godhong kêtèpèng rumiyin ingkang ngantos abrit, enjing sontên kêdah siram lan kosokan ingkang rêsik.
Cêguk punika botên sakit nanging saru saha ngribêdi, ingkang ribêd punika botên namung ingkang cêgukên, dalasan ingkang mirêngakên ugi ribêd, sabên-sabên gak-guk, tanpa irama. Cêguk makatên beda kalihan cêkik, tiyang cêkikên punika
adatipun jalaran saking kaduk anggènipun nêdha pêpêdhês, upaminipun nêdha sambêl sapulukan saprungkal, dados pêdhêsipun ngêgèt, lajêng cêkikên, suwaranipun mak koik-koik, botên kenging dipun ampêt, nanging samôngsa pêdhêsipun sampun suda utawi lajêng dipun ombèni: mantun. Beda kalihan cêguk, cêguk
salêbêtipun tilêm inggih gak-guk ngribêdi. Cêguk makatên punika usadanipun gampil kemawon, angêmuta toya sakêbaking tutukipun, lajêng lomponganing talingan kalih pisan dipun buntêtana sarana driji panuduhipun piyambak ingkang ngantos rapêt sangêt, ngantos botên mirêng barang-barang, sasampunipun botên mirêng barang-barang, toya ingkang sampun kaêmut wau dipun ulua kangkekangge. tigang clêgukan, dilalah saking daya patrap makatên wau kathah-kathahipun kaping kalih rambahan sampun sagêd waluya.
Kula nun, anggèn kula nyêla-nyêla punika bêbasanipun namung nêtêpi wajibing ngagêsang, têmbungipun Arab amar makrub.
Ing nginggil punika gambaripun margi saantawisipun Anyêr - Mêrak.
Garèng: Mungguh kandhamu kang kapungkur, sumbangan nuwuhake: ati kêmlungkung, karoyalan, jor-joran, lan sapiturute, kuwi pancèn iya ana bênêre, nanging nèk nitik mulabukane ana sumbangan, pancène utama bangêt. Awit anane sumbangan kuwi mung arêp ngatonake karukunan, karêpe arêp amitulungi wong kang sèkèng, mulane carane nyumbang iya ora sarana nganak-anakake, nanging mung sakolure bae. Nèk duwene mung bêras, sing disumbangake iya bêras, duwene pitik, iya pitik, dene yèn ora duwe apa-apa, sing disumbangake iya bau-sukune.
Petruk: Pancèn iya akèh lêlakon ing Kajawèn kene sing mulabukane katon bêcik bangêt, nanging wusanane mêlok bangêt: Bathari Durgane. Kaya ta upamane: dhèk biyèn ing tanah Jawa kene diêdêgake pakumpulan campuran, têgêse: sing dadi warga kuwi iya bôngsa mônca, iya bôngsa wong bumi, tur wonge bumi sing akèh bôngsa luhur-luhur bae. Ing sakawit sêdyaning pakumpulan mau pancèn iya bêcik bangêt, yaiku: arêp agawe têntrêming praja, arêp ngajokake wong bumi, arêp ngumbulake darajading wong bumi, lan sapiturute, cêkake sing disêdyakake kabèh kuwi agawe ngilêring wong bumi, nanging saikine jêbul katon mêlok bangêt, yèn sêdyaning
Wiyah, iya ora jangji aku, yèn banjur ngrêmbug sing ora-ora mêngkono. Wong ngomongake bab sumbangan, kok banjur: mampir mas, mampir yêm, mêngkono. Wis, saiki padha dibanjurake rêmbugane, dadi ing mulabukane, yèn ana wong duwe gawe, nèk pancèn ora duwe apa-apa, iya kêna nyumbang bau-sukune.
Petruk: Ora mung jaman biyèn bae, Kang Garèng, sanadyan saiki pisan, iya isih ana wong sing sok nyumbang bau-suku. Nanging dayaning jaman [jama...]
[...n] mata dhuwitên kiyi, wong nyumbang bau-suku iku, sanadyan sok mèlu kangelan têmênan, sing akèh-akèh ora kok banjur katrima, nanging nèk ora kabênêran malah sok dierang-erang. Upamane bae dening sing duwe gawe diucapake mangkene: Kang Naya kae, rak ora rewang ora rèwèng, nanging mung ngêndon mangan bae, malah nèk kalimpe sok anggawani mulih.
Garèng: Saakèh-akèhaning uwong têmtune iya ana sing duwe tindak mêngkono kuwi, nanging rak iya ora kabèh, sing akèh-akèh anggone rewang iya kanthi sucining ati, dadi sing duwe gawe mau wajibe iya kudu tarima kasih, ora mêsthine yèn banjur ngerang-erang, anganggêp anggone nyumbang bau-suku mau jalaran saka sêpining phulus. Wis, Truk, padha dibanjurake manèh. Dadi ing sakawit anane sumbangan kuwi pancèn bêcik, lan murakabi tumrape wong akèh, apa manèh tumrape wong sing pancèn sèkèng, mula ya gêdhe bangêt gunane. Nanging suwe-suwene wong-wonge banjur padha golèk kapenake, katimbang lunga jagong nyangking barang, bêras, pitik, lan sapêpadhane, rak luwih ringkês nyangking dhuwit. Nang pandêlêngan iya ora katara, tur brêgas, barêng sumbangan warata wus awujud dhuwit, suwe-suwene banjur thukul: tindak kêmlungkung, gagah-gagahan, jor-joran. Rumasane saya akèh dhuwit sing disumbangake, saya katon: brêgas, garang, sugih, prawira, andhèthèng.
Petruk: Apa manèh, Kang Garèng, yèn sing disumbang kuwi pandhuwurane, wèh, anggone nyumbang iya saya diantêp têmênan. Rumasane kiraku, saya akèh sumbangane, iya saya katrima pagaweane. Mulane ing jaman biyèn kuwi, nèk dadi priyayi gêdhe, kok banjur duwe gawe, iya kêna dilakoni têmênan. Hla, kêpriye, wong sumbangan têkane ngarêp buri. Aku dhewe wis tau ngalami, Kang Garèng, ana wêdana kagungan gawe, wah, kuwi pancèn iya kêpenak bangêt larase. Sasasi sadurunge kagungan gawe, anggêre ana wong bawahe sing ngadhêp, banjur didhawuhi mangkene: besuk dina anu tanggal anu, aku arêp ngijabake anakku wadon, Radèn Ajêng Mas Mirah, lo, kuwi masa bodhoa kowe kêpriye mêngkono. Hara, Kang Garèng, turne mung ngandika mêngkono, nanging barêng saminggu sadurunge anggone kagungan gawe, iya wis pating jrêdhul sing padha sowan, iya: sapi, kêbo, wêdhus, pitik, kobis, sayuran, bêras, lênga lan sapiturute, nganti sabubare kagungan gawe, dèn ayune wêdana sêtaun ora tau ngambah pasar, iki durung kêpetung sing awujud: glindhing, glindhing ...
Garèng: Iya, iya, nèk jaman biyèn pancèn iya bisa kalakon kang kaya mangkono kuwi, awit kalane jaman samono, wong cilik tumrap priyayine isih kumawula bangêt, ngrumasani yèn priyayine dadi bapa babune, ngrumasani: rina wêngi tansah dijaga barang darbèke, diayomi, diêmong lan sapiturute, mulane barêng bapa babune mau kagungan gawe, iya padha mrêlokake ambantu sakuwat-kuwate minôngka nuduhake katrêsnan lan kumawulane marang bapa babune mau. Nanging nèk saiki ana priyayi duwe
tindak mangkono, iya sida dibêskwèl urip-uripan têmênan.
Petruk: Kang Garèng, omongmu kiyi arane ora urus bangêt, awit kowe banjur sajak andakwa marang priyayi jaman saiki, yèn wis ora dadi bapa babuning wong cilik manèh. Kok dakwa, yèn wis ora ngayomi, ora ngêmong utawa ora anjaga barang darbèke wong-wong kukubane manèh. Kliru, Kang Garèng, kliru, yèn mangkono pandakwamu. Pagaweane priyayi saiki karo biyèn kuwi ora ana bedane: ya kudu ngayomi, ngêmong, anjaga, nata tata têntrême kukubane, lan sapiturute. Bedane priyayi saiki karo biyèn kuwi mung saêbab, yaiku kabèh kabrêgasan, kaprawiran, kabagusan, kacanthasan, kuwi kabèh dhèk biyèn sing kagungan ngêmungake: dara priyayi. Nanging nèk saiki sing dimonopoli dening priyayi, têgêse: sing dadi haking priyayi dhewe, kuwi: kabèh sing ora kêpenak ora kêpenak bae. Wis pagaweane kêtêkuk ringkêl satêngah mati, kathik dening sawênèhing bangsane dhewe didakwa sing ora enak ora enak, kanthi ora dipikir kaya apa ing têmbe burine, yèn jalaran saka pangerang-erang mau, bangsane dhewe banjur padha ngêmohi marang pangkat kapriyayèn, kang anjalari banjur bôngsa liya sing kudu dadi priyayi. Nanging rêmbuge padha dilèrèni samene dhisik, liya dina tak caritani alane wong nyumbang cara jaman modhèrên kiyi, yaiku sumbangan sing awujud Cadeautjes.
Indhonesiah sisih wetan. Ingkang sampun, Makasar angsal f 1.000.000.-, Mênadho f 400.000.-, tuwin Banjarmasin f 200.000.-. Makatên ugi bab nyirnakakên arta gobog ing Bali, sapunika sampun angsal 120.000 kilogram, saha sampun kaluluh.
Kala ing dintên Ngahad tanggal 7 wulan punika, pakêmpalan kabangsan Jawa ing Madiun parêpatan wontên ing Panaraga, damêl propagandhah umum, manggèn ing griya P.H.I.S. Kathah ingkang sami anjênêngi.
Residhèn ing Malang nindakakên papriksan ing bab sudaning pamêdal tumrap têtanèn ing parêdèn, kapiridakên saking mandhaping rêrêgèn kopi. Mirid saking asil siti pribumi kemawon sampun suda f 700.000.-, manawi kagêlêngakên kalihan sudaning panyadean gêndhis, ing taun 1930 punika sudaning pamêdal wontên f 1.000.000.-
Kawartosakên, kala tanggal 11 wulan punika ing Amurang wontên lindhu, laminipun 1½ mênit. Têtiyang ingkang manggèn ing pasisir sami lumajêng, wontên pasitèn sacêlaking sungapan ambêlêg. Ing dalu tansah karaos lindhu, ngantos andhawahakên barang ingkang gumlethak. Tanggal 12 dalu, antawisipun jam 2 tuwin 4 sasampunipun wontên jêblosan, katingal wontên latu ing sagantên, katingalipun urut-urutan, lajêng wontên lindhu malih dipun sarêngi swara gumludhug salêbêting siti. Wontênipun lindhu sampun kaping 40. Asistèn residhèn Oberman papriksa dhatêng ing Amurang. Wontên pintên-pintên pakampungan ingkang têtiyangipun sami kesah, padhusunanipun lajêng dipun jagi ing pulisi. Kasangsaran botên wontên, sababing lindhu kakintên jalaran saking rêdi latu salêbêting sagantên utawi saking rêdi latu sisih kilèn.
Tamu warga-warga parlêmèn Jêpan ing rad kawula.
Kala ing dintên Sabtu kapêngkêr wontên warga parlêmèn Jêpan cacah 7 dipun irid ing kongsul, para tamu dhatêng gêdhong rad kawula, dipun panggihi dening pangarsa rad kawula paduka Tuwan J.W. Meyer Ranneft. Jam satêngah satunggal para tamu wau dipun aturi dhahar kêmbul wontên ing sositit kongkordhiah. Sabibaring dhahar, para tamu lajêng bidhal wangsul dhatêng Jêpan. Para tamu dhatêngipun ing ngriki prêlu anjêmbarakên sêsêrêpan.
Benjing dintên Rêbo tanggal 1 Oktobêr, kangjêng tuwan ingkang wicaksana lênggah odhènsi wontên ing pura konêngsêplèin, wiwit jam 9 enjing. Sintên ingkang nêdya badhe sowan, ing sadèrèngipun kêdah ngaturi sêrat dhatêng Adjudant van Dienst kasèp-kasèpipun wontên ing tanggal 26 Sèptèmbêr, mratelakakên nama ingkang cêtha tuwin punapa sêdyanipun.
Wontên pawartos, wiwit benjing tanggal 1 Nophèmbêr 1930 lampahing sêpur kilat ingkang mangetan kaajêngakên 25 mênit, dene ingkang mangilèn kaajêngakên 15 mênit, sagêdipun tumindak makatên, jalaran ngirangi wancining kèndêl ing sabên sêtatsiyun, saya tumrapipun wontên ing Kroya, sudanipun kathah, sagêd anggampilakên sambêtipun kalihan sêpur sanès. Wontênipun sêpur ingkang mangetan sagêd langkung suda kathah, awit wontênipun ing tanah Priyangan lampahipun mangandhap, kosokwangsulipun ingkang mangilèn lampahipun minggah.
Wontên kêkancingan saking gupêrnur jendral, anyuwak kêkancingan ingkang marêngakên mêndhêt kuli tumrap kabudidayan limbaran tuwin ubèrta, gadhahanipun kiltirmatsêkape Indrapura, Sumatrah. Dados wiwit sapunika botên kenging ngintunakên tiyang.
Ing bab anggèning bang kabangsan Indhonesiah nyuwun kapriksa dening Centrale Kas, adamêl tuwuhing panggagasipun tiyang kathah. Nanging mênggah sajatosipun, bab badhe tindak makatên wau namung prêlu kangge mêlèhakên panggrunêngipun sêrat kabar pêthak, dening nguwatosakên dhatêng arta ing bang wau gadhahanipun tiyang kathah. Dados anggèning bang kabangsan nêdha dipun priksa, prêlu nyingkiri pandakwa awon, awit wontênipun namung sarwa ngêblak.
Ing dhusun Klêpu, ondêr dhistrik Sudimara, Pacitan, wontên kêmpalaning tiyang kèrêm ing agami, ingkang dpun pangagêngi tiyang nama Kramadirêja, [Krama...]
[...dirêja,] nyariyosakên, bilih piyambakipun linangkung, botên mêmpan dêdamêl, tuwin ngakên utusaning Pangeran. Jalaran saking pamiluta, kathah tiyang ingkang sami korup. Wontên tiyang jalêr 40 èstri tuwin lare-lare 90 sami dipun ajak dening Kramadirêja dhatêng pucak rêdi alit, badhe dipun wulang bab agami.
Asistèn wadana ingkang ambawahakên, sarêng mirêng bab punika lajêng nyatakakên, nyarêngi kala badhe bidhalan, saha suka pêpèngêt, nanging tanpa damêl. Ing ngriku Kramadirêja kêtingal nyêpêng dhuwung ligan, tiyang sanès-sanèsipun sami sikêp dêdamêl. Wusana lajêng kalapurakên dhatêng pangagêng nagari. Asistèn residhèn tuwin ingkang bupati sami rawuh, kanthi punggawa sanès-sanèsipun. Dumuginipun ing papan kraman, têtiyangipun sami wontên ing guwa, Kramadirêja lajêng mêdal, ngakên nama Ratu Darawati, saha nantang-nantang pulisi. Pulisi lajêng nubruk, Kramadirêja nandhingi, wusana Kramadirêja kenging kapêdhang, andadosakên tiwas. Pulisi sanèsipun, lajêng malêbêt ing guwa, tarung kalihan tiyang ingkang taksih wontên ing guwa, wontên pulisi agèn kalih tuwin juru sêrat dhusun nandhang tatu. Golongan kraman tiwas satunggal. Sanès dintên tuwan residhèn Panaraga rawuh. Wusana têntrêm malih.
bidhal dhatêng Sumatrah, prêlu badhe miyarakên têbaning J.I.B. Kathah nagari ingkang badhe dipun dhatêngi. Kajawi prêlu wau, ugi nindakakên damêl ingkang gêgayutan kalihan pangajaran.
Kabudidayan karèt ing Cimatis, Sidhanglangka tuwin Pasirbogor, sami bawah Sukabumi, nyuwak tumindaking nêrês karèt, mawi angèndêli punggawa tiyang siti 50 dumugi 70 prêsèn. Makatên ugi kabudidayan karèt gupêrmèn ing Sêrpong, ugi badhe ngèndêli punggawa
Wontên katrangan saking parentah, bilih wontênipun pambalela ing Anam lèr panglawanipun
Vinh ugi sae. Tindakipun wau kakintên saking dipun bêbaluhi juru bêbaluh saking Moskou.
Geneve 15 Sèptèmbêr. Kintên-kintên benjing taun 1931 dipun wontênakên konprènsi wigatos kaping 2, sapisan ing bab ngirangi pandamêling cocaine, morphine tuwin sanès-sanèsipun, ingkang bangsaning ambêbayani. Kaping kalihipun anindakakên langkung kêncêng nyêgah sês candu ing Asiah Wetan. Konprènsi wau badhe katindakakên sasampunipun tampi palapuran saking komisi Volkenbond ingkang ugi badhe dhatêng ing
tanggal kaping 21 Sawal Wawu 1824. Sêrat Yudagama botên kasade, namung kangge bibliotik. Graaf de Monte Cristo, wontên nêm jilid, sadaya rêgi f 3.-
Miturut pawartos ingkang kenging dipun pitados, waragading lampah minggah kaji saking Judah dumugi wangsulipun dhatêng Judah malih katêtêpakên dados 22 paon (jini). Arta sêsêgah ingkang kêdah kabayarakên dhatêng sèh badhe kaindhakakên, ingkang rumiyin 6 paon, dados 8 paon. Bab punika supados dipun wigatosakên dhatêng para ingkang sami minggah kaji, sampun ngantos kacupêtan sangu wontên ing Mêkah.
myang ngucap maring kukila / wêwartaa marang Rama tumuli / dènnya dhinustha ing diyu / nata yaksa
asor kasambut / gumêbrug nèng bantala / Sri Rawana bablas anglajêngkên laku / sumêbut marang ing Langka / yayah sumiyut ing
enjing / wus angira kalamun sang rêtna / mangkya lipur panggalihe / awit ing ciptanipun / Sita mangkya karêgêm aji / tangèh darbea cipta / bangkit antuk
linambaran ing baludru abrit / ngêngrêngira mawèh kasamaran / ing sêmu ambagèkake / maring kang lagya rawuh /
nulya angrungkêbi / mring padaning sang dèwi lan ngucap / dhuh-dhuh gustiningsun dhewe / kabèh kaananipun /
ingsun pundhi / sun puja pindha dewa //
apan lagya katêmbèn puniki / ingsun tundhuk marang ing wanodya / kang pancèn dudu bênêre / yèku sajatinipun / saking dahat gon ingsun asih / sakala Dèwi Sita / mung sumèh ing sêmu / tan pisan katon tan rêna / nanging panggah datan arsa nambadani / kaparênging narendra //
sabdanira wruhanta sun iki / garwanira sang satriya Rama / kang têtêp ing salawase / paran gon ingsun nurut / marang sira kang tindak juti / hèh Rawana èngêta / ingsun
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm: tigang wulan ... f 1.50. Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Gambar nginggil punika sêsawanganipun kitha Paris, dipun tingali saking manara.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja Ind. Arts ing Kudus
Ing kitha-kitha ingkang sabên dintên ajêg mragat kewan kathah, prêlu dipun wontêni griya pamragatan (abattoir).
Ing kitha-kitha agêng sampun masthi griya pamragatanipun dipun damêl sae, saha tumrap prabotipun kangge mriksa pêpak, kados ta: microscoop, trichinoscoop lan sapanunggilanipun. Ing kitha alit inggih prêlu dipun wontêni griya: abattoir wau, nanging botên pêpak kados ing kitha agêng.
Griya abattoir ingkang nêtêpi pranatan ingkang lêrês, jrambahing griya kêdah bêton utawi sêmèn, langkung sae manawi ngangge tègêl, ingkang mawi lingir-lingir wontên
ing ngriku tansah andadosakên kèndêlipun rêrêgêd. Jrambah kêdah kadamêl miring, têngah inggil, pinggir sisih kiwa têngên andhap, sambêt kalenan ing pinggir, prêlunipun êrah lan toya sagêd mili dhatêng pinggir, salajêngipun anjog dhatêng sumur (zinkput). Sumur zinkput punika kêdah têbih saking griya-griya saha saking abattoir, langkung prayogi manawi rêrêgêd (êrah lan toya) sagêd mili anjog ing septictank, inggih punika panggenan pambucalan rêrêgêd wau, warni blumbangan pêsagi mawi tembok sêmèn. Ing septictank rêrêgêd sagêd dados rêsik, têgêsipun rêrêgêd ing ngriku kenging dayanipun baktèri (rottingsbacterie) manut èlmu pamisah sagêd dados rêsik. Cêkakipun rottingsbacterie wau sagêd nanggulangi baktèri utawi baksil sanèsipun, ngantos baksil sanès sagêd kawon dados risak sirna, janji ing septictank botên kalêbêtan carbol, creoline utawi sanèsipun ingkang prêlunipun kangge nawa, awit manawi rottingsbacterie kenging creoline utawi sanèsipun sagêd dados pêjah sirna lajêng botên sagêd nanggulangi baktèri sanès ingkang tumrapipun dhatêng tiyang saras ambêbayani.
Rèhning septictank wau migunani sangêt kangge nawa utawi nanggulangi ingkang wontên ing rêrêgêd ingkang tumrapipun dhatêng tiyang ambêbayani, mila prêlu sangêt sêsukêr-sêsukêr tiyang ingkang wontên ing jamban (W.C.) dipun tawa sarana kadamêlakên septictank ingkang sambêt kalihan jamban wau, kados ingkang sampun kêlimrah ing kitha-kitha agêng, manut pranataning pakaryan kasarasan.
Pagêr griya abattoir kêdah tembok, inggilipun 2 mètêr, ing sisih nglêbêt tembokipun kêdah alus, klimis, langkung sae mawi tègêl, ingkang alus lan tembok wau sabên dintên kêdah dipun rêsiki. Ingkang prêlu sangêt punika toya kêdah nyêkapi lan rêsik. Punapa malih griya abattoir punika kêdah padhang lan hawa sagêd gampil mlêbêt mêdal, mila lawang lan jandhela kêdah wiyar, utawi [uta...]
[...wi] nginggil tembok kêdah kadamêl ram-raman, pyan inggil kadamêl sungsun, dados hawa gampil mêdal lan mlêbêt.
Kewan ingkang badhe kapragat, sadèrèngipun kêdah kèndêl ing kandhang, ananging kaangkah kewan-kewan wau sampun ngantos sagêd ningali kancanipun wêkdal kapragat.
Griya abattoir punika kaperang a. sênthong kangge mragad, ngêlèti lan ngêdalakên jêroan b. sênthong kangge ambêdhèl utawi murak daging kewan ingkang sampun kapragat dados kalih. Sênthong punika kêdah mawi kawat ngangrangan. Ing kitha agêng mawi kamar asrêp, prêlunipun kawat ngangrangan wau, kangge anjagi murih lalêr botên sagêd ngrubung daging. Daging kenging dayaning asrêp, botên sagêd enggal risak, mambêt utawi bosok, c. sênthong kangge ngrêsiki jêroan iso lan sapanunggalanipun.
Sênthong-sênthong wau kêdah kasinggêt, supados ingkang kagarap ing satunggil-satunggiling sênthong botên sagêd katingal. Ing sacakêtipun griya abattoir kêdah wontên blumbangan tembok sêmèn, prêlunipun pambucalipun rêrêgêd, kados ta talethong utawi sanèsipun, sagêd cakêt lan gampil. Rêrêgêd-rêrêgêd wau kenging dipun bêsmi utawi kangge ngurug panggenan ingkang lêdhok-lêdhok. Ing kiwa têngênipun griya abattoir, rêrêgêd-rêrêgêd punika asli saking kewan ingkang kapragat, inggih punika têtêdhan ingkang dèrèng ajur utawi têlethong ingkang andadosakên kathah lalêr, mila pambucalipun ingkang têbih saking griya lan rêrêgêd wau kaurugana siti kandêlipun ± 20 sèntimètêr, prêlunipun supados lalêr sampun ngantos manggèn nigan lajêng tangkar-tumangkar ing ngriku.
Dene wontênipun tiyang sami karêm nêdha daging punika sajatosipun pancèn eca, kajawi punika daging wau ngandhut sari pêthaking tigan, gajih lan sanès-sanèsipun kathah, ingkang migunani sangêt tumrap badan manungsa utawi kewan sabangsanipun.
Ngaturi uninga dhatêng para priyantun lêngganan Kajawèn, benjing tanggal kaping 25 wulan punika, administrasi ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para priyantun lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn tumrap kuwartal kaping sakawan ngajêng punika. Panuwunipun administrasi dhatêng para priyantun ingkang sami nampèni kintunan wau, mugi kaparênga tumuntên ngisèni saha ngintunakên artanipun kados adat. Tumrap para priyantun lêngganan ingkang dêdalêm ing tanah Jawi tuwin Madura, administrasi badhe nyarantosakên pambayaripun ngantos tanggal 15 Oktobêr, dene tumrap ingkang dêdalêm ing tanah sabrang, ngantos tanggal 31 Oktobêr ngajêng punika. Langkungipun saking titimôngsa wau,
wawasan ing bab kamajênganipun nagari Jêpan. Sanadyan kala rumiyin ucap-ucapan Jêpan punika sampun dumugi tanah Jawi, nanging dèrèng kasumêrêpan wujuding têtiyanganipun, mila inggih botên wontên ucap ing bab kamajênganipun nagari Jêpan.
Pangeran Takamatsu kalihan putri Kikuko nalika tumêdhak
Nanging sabibaring pêrang nagari Jêpan kalihan Rus, bôngsa Jêpan wau lajêng andêdêl misuwuripun, mèh ing pundi-pundi wontên tiyangipun Jêpan, dene têtiyang bôngsa Jêpan wau sumêbaripun dhatêng laladan sanès sami adhêdhasar lampah among dagang, lan padaganganipun ugi sagêd majêng, dados katingalipun bôngsa Jêpan wau
maos kados sampun botên kêkilapan, mênggahing awon saenipun kasumanggakakên, nanging prêlu sangêt tiyang angèngêti dhatêng kamajênganing padagangan, punika wajib dipun telad kanthi adhêdhasar kawruh among dagang.
Mirid kamajêngan ingkang samantên punika, kenging dipun wastani bilih kamajêngan Jêpan punika ngêgèt sangêt. Mênggahing tôndha yêktinipun, sagêd nitik saking [sa...]
[...king] kawontênaning babad Jêpan. Manawi nitik saking babad, kala jaman sèkêtan taun kapêngkêr, tatacaranipun ing praja Jêpan taksih kina sangêt. Kados ta sugênging nata, namung mêmpên wontên salêbêting kadhaton kemawon, awit nata punika ugi dipun anggêp kadosdene dewa, botên kenging miyos sakarsa-karsa, lajêng kasumêrêpan ing tiyang kathah. Nanging sarêng bôngsa Jêpan kêdhêsêk daya kilenan, tatacara ingkang kados makatên wau dangu-dangu lajêng ical, tumraping nata inggih lajêng sêsrawungan kalihan tiyang sanès kados kalimrahaning nata. Ingkang wiwit nindakakên makatên punika panjênêngan nata eyang nata ingkang jumênêng sapunika.
Inggih wiwit wau nagari Jêpan ing sabên taun ngintunakên para neneman dhatêng sajawining praja, prêlu sinau kagunan warni-warni, ingkang diwasanipun lajêng dipun sêbarakên wontên ing nagarinipun piyambak. Sampun tamtu kemawon tindak kados makatên wau kados nyêngkakakên kamajênganing bôngsa, dêl, lajêng katingal sami kemawon kados praja sanès.
Sasampunipun kalampahan saya majêng, lajêng botên wontên ucap malih mênggahing bedanipun nagari Jêpan kalihan tanah Eropah, bab punapanipun kemawon sampun sagêd mapaki.
Makatên ugi bab pasrawunganipun para agung, inggih sampun botên wontên raosipun beda. Ing karangan punika ngêwrat gambaripun Pangeran Takamatsu kalihan putri Kikuko, nalika rawuh ing kitha Rotêrdham, tumêdhak saking kapal, dipun papag ing burgêmistêr kitha
kandhanging jagad / kalamun pêtêng ginawe / dening kawasèng Pangeran / yêkti tanpa kuciwa / awit pêpêtêng kang nutup /
Kawasa / amung aran têtêp sae / nanging jatinira janma / mung kumudu kawasa / jagad arsa dèn luk-êluk / pinardi amrih nuruta //
ananging tumraping gusti / mung anganggêp kautaman / jatinira pinrih rame / awit janma nyatanira / kang ngrênggani ing
mulat marang têba têbih / mawang marang mungsuh prapta / tan samar ing kana kene / dadya wus têtêp ingaran / katêntrêmaning
jagad / anggung kisenan rêridhu / saking pakartining janma //
nanging ugi datan sisip / jatinira pasulayan /
Mirid saking cacriyosan, juwawut punika têtêdhan ingkang baku tumrap wontên ing tanah Jawi rikala ing kinanipun, nanging sarêng tanah Jawi sampun wontên pamêdal pantun, inggih punika têtêdhan ingkang nama baku piyambak tumraping samangke, juwawut wau lajêng kantun, dangu-dangu dipun tilar sarta botên dipun paèlu babarpisan, petangipun sapunika nama sirna. Inggih ugi wontên tiyang purun nanêm sawatawis, nanging kados namung dumunung minôngka pêpasrèning têtanênmanipun ing sabin utawi patêgilan.
Mênggahing wit dalah wohipun, juwawut punika mèh kados pantun, namung las-lasanipun bundêr tur kêrêp sangêt, wah malih langkung alit, witipun inggil, mila kadhangkala sok katanêm ing sasêla-sêlaning tanêman pantun, gugon-tuhonipun tiyang Jawi, murih wohing pantunipun sagêd tiru gêmbêl kados juwawut, utawi sawênèh namung kaencokakên minôngka cihnaning anglêluri têtêdhan kina. Yèn badhe katêdha, patraping pangrimatipun botên prabeda kados sacaraning ngrimati pantun.
Saking awisipun tiyang nanêm juwawut, sapriki ngantos kathah tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp kadospundi wujuding juwawut, môngka ing rumiyinipun punika têtêdhan baku, nanging makatên punika botên nama anèh, sabab-sababipun inggih margi saking wontênipun pantun, awit têtiyang sampun mangrêtos bilih pantun langkung gampil rimatanipun tinimbang juwawut, lan malih langkung agêng. Ananging wontên ingkang cariyos bilih dumugi sapriki juwawut wau taksih nama dados têtêdhan baku tumrap ing tanah kapuloan Buru tuwin Borneo têngah, bab punika lêrês lêpatipun nyumanggakakên.
Wontênipun ing samangke, tumrap umumipun tiyang Jawi, juwawut wau namung dipun pigunakakên kangge têdhaning pêksi, kagantung sisih nginggiling kurunganipun pêrkutut, makatên wau wontên pamrihipun, inggih
juwawut, dados wosipun anjagi sêsakit pilêrên. Mila inggih kalêbêt mikantuki ingatasing tumrap ngingah-ingah pêrkutut.
Anyambêti kalawarti Kajawèn ôngka 55+58, nanging ing sadèrèngipun kula badhe ngaturakên bab waton-watoning sêsêbutan rumiyin.
Wiyosipun, wontênipun kula ngaturakên bab wêwatoning sêsêbutanipun bôngsa Jawi punika, kados ingkang sampun kula pratelakakên ing nginggil, awit saking katuju ing manah, dene wontên ingkang anênuntun karsa angrêmbag, bab sêsêbutan. Manawi angèngêti kawontênanipun sêsêbutan punika dumuginipun jaman samangke sampun mèh surud jalaran saking sampun sêpuh yuswanipun, sarta saking kasusuling jaman enggal. Ingkang makatên punika kula lajêng sagêd angaturakên panuwun dhatêng para ingkang sampun karsa ngrêmbag bab sêsêbutan kasêbut nginggil, ngantos kula gadhah panganggêp inggih panjênênganipun ingkang amêmungu sarta anggêgêsang dhatêng sêsêbutan punika. Sanadyan kula botên anggadhahi naluri ingkang wênang ngangge sêsêbutan, ewadene kula andhèrèk bingah sangêt manawi sêsêbutan punika karêmbag saha kalimrahakên wontên ing kalawarti, mênggah paedahipun kajawi badhe angèngêti naluri-nalurinipun kêdarahan, inggih ugi ngiras amèngêti basa têtêmbunganipun lêluhur kita Jawi, punapa malih amadhangakên ingkang sami kagungan sêdya anyumêrêpi wêwatoning sêsêbutan.
Wondene ingkang badhe kula bèbèr wontên ing kalawarti ngriki punika bab sêsêbutaning para darahing nata Jawi ingkang kangge wêwaton dumugi jaman samangke punika. Inggih punika ingkang kasêbut ing sêrat Raja Kapa-kapa anggitanipun Patih Raja Sukapa, nalika jaman jumênêngipun nata Prabu Sindhula Mêdhangkamulan ing Purwacarita, ingkang lajêng pindhah dhatêng nagari Sigaluh, nalika ing taun surya 999.
Ing sajatosipun ingkang kawênangakên ngangge sêsêbutan punika, manawi angèngêti sêrat Raja Kapa-kapa kasêbut nginggil, namung para darahing nata Jawi, kados ing ngandhap punika:
Nalika ing kina-kinanipun, jaman jumênêngipun Sang Prabu Sindhula kasêbut ing nginggil, sêsêbutanipun putra wayahing nata wau namung warni kalih:
Ananging sarêng dumugi jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV ing Surakarta lajêng kawangun kados ing ngandhap punika:
Putra kakung - bandara radèn mas.§ Kala jaman Kartasura sampun wontên sêsêbutan radèn mas, inggih punika Radèn Mas Garêndi.
Dene wayah dalêm sêsêbutanipun taksih sami kalihan putra dalêm.
Dumuginipun panjênêngan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping IX ing Surakarta, kaparênging [ka...]
[...parênging] karsa dalêm Ingkang Sinuhun wau, ugi lajêng ambêsut utawi amêwahi sêsêbutanipun para darah dalêm kados ing ngandhap punika:
Tumindaking damêl babagan Volksalmanak 1931, kenging dipun pindhakakên kados jaman pasupênan.
Tamtunipun para maos maibên dhatêng cêcariyosan ingkang kados makatên wau. Murih têrangipun, mriksanana gambar punika.
Mênggah têrangipun Volksalmanak 1931 punika wontên tigang basa: Jawi, Malayu tuwin Sundha, gunggunging pangêcapipun 90,000. mêgah-mêgahakên.
Kauningana, sawêg salêbêtipun sawulan langkung, Bale Pustaka sampun nyade 27,095, punika dèrèng kapetang ingkang wontên para agèn.
Kathahipun ingkang sami mundhut, sasat santêring angin, mila rêdi Volksalmanak 1931
ingkang namung mundhut satunggal thil, awit waragading rêmbus kemawon sampun f 0,65. Môngka manawi mundhut sarana ngintunakên arta rumiyin, namung kecalan waragad ngintunakên arta. Saya ènthèng malih manawi pamundhutipun wau sêsarêngan. Kawigatosna.
Petruk: Ambanjurake rêmbuge ing bab sumbangan kang sarana dhuwit, aku saiki arêp carita nyang kowe dhisik, Kang Garèng, lumrahe ana ing ngalam donya kuwi, iya saala-alane samubarang apa bae, sathithik-sathithik kok iya sok mêksa ana bêcike, kaya ta mungguhing
wong kiyi rak wis gênah bangêt yèn sugih ala, ewadene nèk ditalitèkake, mêksa iya ana apike, kaya ta: wah, nèk wis mèsêm, bisa anggrègèlake cêpitan wiron têmênan.
Garèng: Hla kuwi, nèk kowe arêp wêruh kuwasane sing paring urip. Mulane dadi uwong kuwi aja sok pisan-pisan wani ngina marang sapadhaning tumitah, jalaran saka bodho utawa kuranging kawruhe. Awit sabodho-bodhonane manusa, kuwi kadhangkala sok ana wêtuning têmbung utawa
talèncèng mrono playumu, lo, kuwi kêpriye karêpmu.
Petruk: Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, aku rak uwis anglairake panêmuku alane sumbangan sing nganggo dhuwit kuwi, ewadene nèk dipikir dawa kok iya mêksa ana bêcike, apamanèh nèk le nyumbang sarana tombok, yaiku nèk sumbangane ditampani dening tlèdhèk, awit sapira anggone nyumbang, ing kono ora bakal kawruhan sapa-sapa, malah wong sing gêmi, ngati-ati, nèk kabênêran sok bisa olèh-olèhan, nanging ora kelangan apa-apa.
Garèng: Wèh, Truk, omongmu kang pungkasan kiyi aku kok rada ora ngrêti, ana wong jagong têka bisa olèh-olèhan, nanging ora kelangan apa-apa. Lo, kuwi kêpriye akale, nèk-nèke kêna ditiru, rak lumayan.
Petruk: Lo, jagong ana ing panggonane wong duwe gawe kuwi, lumrahe rak mêsthi disugata: mangan, medang, panganan lan sapiturute, hla kiyi rak kêna diarani olèh-olèhan kang kapisan. Nèk tayubane diwiwiti, kenene banjur mèlu nglarihi, hla iki olèh-olèhan kang kapindho, awit ora ngêmungake bisa ngibing bae, nanging uga bisa nyenggal-nyenggol waranggane. Wong duwe gawe nganggo tayuban kuwi, lumrahe panyumbange mêtu tlèdhèk, saikine tumrape wong sing gêmi ngati-ati bangêt, nèk dhonge arêp kêtiban sampur, banjur: lus, ambolos. Hara, apa kiyi ora jênêng olèh-olèhan dhobêl, kanthi ora kelangan apa-apa.
Garèng: Wiyah, nèk tindak kang mêngkono kuwi rak ora kêna diarani gêmi ngati-ati, nanging tindak saru aliyas anylêkuthis wikrama.
lêngganane, yaiku: sing sapa dadi lêngganan tumêkane tanggal 15 ing wiwitane kwartal ora nêtêpi kuwajibane ambayar lêngganane, banjur dicorèk bae anggone dadi lêngganan. Ing sakawit aku pancèn andakwa, yèn administrasi mau mata dhuwitên bangêt, nanging saikine têrang yèn ora mangkono, ngêmungake kuwatir, manawa ana para lêngganan sing kagungan watak kaya wong tayuban sing ambolos sadurunge olèh sampur mau. sarèhning Kajawèn kuwi rêgane murah bangêt, rak iya rugi bêsar, ta, yèn nganti ana sing ambolos bae, mulane banjur dianani pranatan sing rada kêras mau. turne iya ana
sing mangkono kuwi, karêpku, manawa mangsane Kajawèn sowan, kèri-kèri ora muncul, bok iya aja susah lingsêm-lingsêm, têrus tindak bae mênyang kantor pos, ngirimake dhuwit f 1.50 mêngko Kajawène rak banjur clili sowan manèh. Wis, wis, kok banjur ngrêmbug sing ora-ora. Saiki padha dibanjurake rêmbugane ing bab sumbangan. Ora, Truk, sumbangan sing nganggo dhuwit kuwi ujug-ujug kok banjur ana sing kok alêm, kiraku kowe duwe karêp liya. Wong biasane Petruk kiyi anggêre ana sing dialêm, mêsthi banjur ana sing arêp dicacad.
Petruk: Rak iya têmênan, ta, Kang Garèng, wong nyumbang dhuwit kuwi nèk pancèn ora niyat dipamèrake, rak iya ora ana wong sing bakal wêruh. Kajaba ta yèn pancèn dikatonake, upamane nyumbang saringgit nganggo ditibakake: krompyang, barang kae. Lo, kiyi seje ada. Nanging yèn pancèn digawe mênêng-mênêngan, iya bisa bae, agawe supaya ora ana wong sing sumurup. Dadi cêkakane, arêpa nyumbang f 10.-, f 5.-, f 2.50, utawa powatun pisan, yèn pancèn ora niyat dikatonake, iya ora ana wong sing bakal wêruh. Seje karo nyumbang cara modhèl anyar kiyi, anggone nyumbang pancèn niyat arêp dipamèrake. [dipamèra...]
[...ke.] Panyumbange mau ora wujud dhuwit, nanging wujud barang, kaya ta: pirantining dhahar, piranti ngunjuk wedang, piranti sês, lan sapanunggalane. Barang-barang mau kathik dikanthèni karcis asmane sing paring barang. Wuwuh-wuwuh barang-barange kiyi, dening sing kagungan gawe ora kok banjur disimpên, nanging dibèbèr ana ing meja, murih para tamu kabèh bisa anguningani. Hara, apa kiyi ora kêna diarani, sumbangan ngajak ora omah têmênan. Nyumbang barang kuwi têmtune iya isin, yèn barang sing mung rêga f 0.50 gêdhe-gêdhene f 1.- sabab barang sing rêga f 0.50 gêdhe-gêdhene f 1.- kuwi, bêgja-bêgjane iya olèh popok, utawa ... kurasi. Hara, apa iki cara modhèrên, malah ora gawe buntung bae. Wis, wis, Rèng, rêmbugane bab sumbangan padha dipunggêl samene bae, awit banjur gawe sênêping ati thok.
Ing nginggil punika gambaripun kitha Rouaan, Prancis. Para maos tamtu lajêng sagêd ngintên ing bab bedaning sawangan ing tanah Eropah kalihan ngriki.
Ing Cianjur wontên tiyang kalih katrajang sakit pès wudun, sami tiwas, tiyang ingkang katrajang wau upas pakunjaran kalihan ingkang èstri. Residhèn Sukabumi lajêng matah dhoktêr ingkang wajib, anindakakên rêrigên saprêlunipun.
Ing Surabaya wontên sêrat kabar wulanan enggal, nama Warta Kemadjoean ingkang dados dhirèktur tuwin redhaktur Tuwan Boerhanoeddin.
Ing kabudidayan Salatri, Lèlès, Priyangan, wontên bôngsa Walandi ambêbêdhag banthèng. Sarêng lampahipun anglangkungi lèpèn Cibiuk, rencangipun, tiyang nama Cece, dipun sarap ing baya ingkang ngincih wontên ing dharatan, ugi kenging dipun pitulungi, nandhang tatu rêkaos, saha kalajêng pêjah. Saking pambudidayanipun tuwan administratir ing kabudidayan wau lajêng badhe nyirnakakên bêbaya ing ngriku, awit pancèn kathah tuwin kêrêp damêl kasangsaran.
Pangagênging Taman Siswa sampun anyondhongi badhe adêging pamulangan Mulo 4 panggenan, ing Malang, Surabaya, Ngayogya tuwin Bandhung. Lan malih Kweekschool 2 panggenan ing Batawi tuwin Ngayogya.
Putri dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ing Surakarta, sampun kalampahan dhaup kalihan Mr. Dr. Subrata, para agêng ingkang anjênêngi paduka Tuwan Meyer Ranneft kanthi warga rad kawula kathah, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam, tuwin sanès-sanèsipun.
Benjing salêbêtipun wulan Nopèmbêr, pamulangan Taman Siswa Kêbonjêruk, Batawi, badhe damêl pêkên darma, manggèn ing
pakaryan candu ngaturi sêrat dhatêng para gupêrnur ing tanah Jawi, bilih kawontênaning morpini ingkang dipun pigunakakên saya kathah. Ingkang katingal kathah piyambak ing Batawi, Bogor, Sukabumi tuwin Cibadhak. Sarèhning pangudinipun katrangan ing bab aslinipun morpini pêtêng rêkaos, mugi para gupêrnur kaparêng naliti ing bab indhakipun wau.
Ing bab Eerste Kamer kalihan prakawis P.N.I.
prakawisipun para panuntun P.N.I. ing Bandhung, ingatasipun saksi Albreghs salêrêsipun kados caraning pandakwa, mawi ngatingalakên sêrat-sêrat ingkang botên kalêbêt praboting prakawis. Manawi bab punika nyata, punapa ministêr anganggêp kenging. Lan punapa bab punika ministêr badhe mundhut katrangan dhatêng gupêrnur jendral.
Gunggunging tiyang ingkang tiwas jalaran sakit pès, ingkang kalapurakên dhatêng pakaryan kasarasan, wiwit 13 Juli dumugi 9 Agustus 1930 wontên 202. Miturut pêpetangan kados makatên ingkang sampun kapêngkêr wontên 228.
Pulisi ing Surabaya mêntas nyêpêng tiyang nama Kardiman, ing Kalisosok, jalaran niksa kapenakanipun ingkang taksih lare, gulunipun dipun rante kalihan rante sêpedhah lajêng dipun dèkèk ing patilêman. Lare wau lajêng dipun bêkta dhatêng kantor pulisi, ngêntosi sintên tiyang ingkang badhe nêdha saha badhe ngopèni lare wau. Tiyang ingkang niksa wau jalêr èstri sami kasêrêg ing prakawis.
Wontên pawartos, ing Muara Labuh, Sumatrah, sacêlakipun kabudidayan Pinang Awan, katingal wontên gajah gêgrombolan, jalêr satunggal, èstri sakawan. Sarèhning gajah makatên punika badhe damêl karisakan, lajêng badhe dipun sirnakakên.
kaangkat dados up insinyur tuwin technisch adviseur ing karajan Jawi sakawan, wiwit ing wulan Oktobêr.
Wontên pawartos, kintên-kintên benjing salêbêtipun wulan Dhesèmbêr, pakaryan pos badhe ngêdalakên prangko amal cacah 400.000,
angsal-angsalanipun badhe kangge Vereeniging Jeugdzorg ing Bogor. Bab punika, Tuwan Helsdingen warga rad kawula, ngaturakên pitakenan kawrat ing sêrat, punapa tindak makatên wau ugi botên kenging katumrapakên dhatêng sanès-sanèsipun, kados ta Pa van der Steur, Opvoedingsgestichten ing Sukabumi, tuwin sanès-sanèsipun. Dados tumraping ngakathah sagêd milih pundi ingkang badhe dipun darmani.
Tuwan van Dijke insêpèktur pamulangan Mulo mêntas sêsorah wontên ing Bandhung, ingkang wosipun nyariyosakên ing bab tumindaking pamulangan ing taun 1931, inggih punika ing bab pamulangan tiyang siti badhe kawontênakên onderbouw A tuwin B, lan bovenbouw A tuwin B. Ing onderbouw A pangajaranipun namung basa pribumi, laminipun tigang taun. Satamatipun saking ngriku sagêd anglajêngakên dhatêng bovenbouw A, mawi wulangan basa Walandi. Onderbouw tuwin bovenbouw A kenging dipun wastani wulangan tamat. Nanging murid ing onderbouw A ingkang lantip, sagêd anglajêngakên dhatêng bovenbouw B ingkang wulanganipun namung basa Walandi, nanging murid wau botên sagêd lajêng anjujug ing bovenbouw B, awit murid-muridipun ing ngriku sampun sami angsal wulangan basa Walandi wontên ing onderbouw B mila mawi anjujug ing klasêkakêl, kangge sambêtipun murid saking onderbouw A ingkang badhe dhatêng bovenbouw B. Murid ingkang wêdalan saking bovenbouw A kenging dipun wastani sampun tamat, nanging ugi taksih
bovenbouw B ingkang wulanganipun basa Walandi, wêdalan saking ngriku punika sami kalihan wêdalan H.I.S.
Syanghai 19 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên pawartos, Sang Pwèh Liyang sampun kintun sêrat dhatêng Siyang Kai Sèk, yèn Sisan
panggenan ingkang dipun cocogi kangge ngrêmbag padhamèn. Murih tindak wau sampun ngantos sande, Sang Pwèh Liyang badhe nindakakên paukuman dhatêng golongan ingkang botên anyondhongi.
Nanking 19 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Kawartosakên, wadya nagari ing Paiping Hankorilwe, sapunika sampun wontên sakidul Lohyang antawis 20 mil, inggih punika satunggiling sêtatsiyun Lung Hairilwe ingkang wigatos piyambak. Bilih Lohyang bêdhah, adamêl rêkaosing wadya Yusiyang mundur dhatêng Sansi.
Sofia 17 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Tilas nata ing Bulgarije ingkang kakendhangakên wontên ing Jêrman, ingkang sabab gayutan kala jaman pêpêrangan, ing sapunika kondur, jalaran saking kaparêngipun putra nata ingkang sêpuh piyambak Pangeran Boris, nanging sang prabu
Den Haag 18 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Waragading andamêl kapal miturut rantaman wontên f 10.408.000.-. Ingkang f 3.904.000.- dados sêsanggènipun Indhonesiah. Punggawa Eropah ing Indhonesiah badhe kawêwahan saking sakêdhik ngantos 2447.
Juru damêl jawah badhe dhatêng Indhonesiah.
Den Haag 19 Sètèmbêr (Aneta-Nipa). Propesor Veraart juru damêl jawah, gadhah sêdya badhe dhatêng Indhonesiah nindakakên cobèn-cobèn damêl jawah ing Dhèli tuwin tanah Jawi wontên ing wulan April 1931, kangge prêluning kabudidayan.
Tuwan S ing Nataprajan, Ngayogya. Kintunan panjênêngan gambar 2 iji sampun katampèn, nanging ingkang kamanah prêlu kapacak, gambar Taman Sari, samantên wau manawi panjênêngan sagêd nganthèni cêcariyosanipun. Kauningana.
Tuwan W ing Sêmarang. Gambar kintunan panjênêngan botên kapacak, amargi panunggilanipun ingkang kados makatên ugi botên kapacak, sampun cuwa ing panggalih.
Lêngganan nomêr 3453. Pangarasan punika haltênipun Limbangan. Pos
pisan emut / anèng pangawasaningwang / apa ingkang ingsun karsakake dadi / nadyan mrih pati bisa //
lamun sira lumuh mituruti / datan arsa sira
kengguh dening pamiluta / tan giris dening godhane / lôngka kalakonipun / Dèwi Sita ginarwa aji / atanapi supea / marang rakanipun / datan pisan kumêdhèpa / dèn gêgiris dening
malah mangkya sang prabu / karya gêlar amituduhi / kadi minôngka tôndha / lamun Rama lampus / nanging Sita mêksa panggah / datan pisan ing galih
mungguh wak ingsun / tanpa Rama tan nêdya urip / hèh enggal nata sira / ywa sêmang ing kalbu / tibakna wisesanira / sira aywa andêdawa urip mami / kang tan medahi sira //
antara ri nata rawuh malih / duk punika sakalangkung duka /
dèn apura / winangênan ing sajroning kalih sasi / yèn puguh sinedanan //
tan antara nata ngênyapuri / lan tan nêdya kapanggih Sang Sita / kongsi praptèng ubayane / awit sang nata emut / lamun tansah rawuh nuwèni / sayêkti katêmahan / sirna sabaripun /
tanpa kêndhat tansah prihatin / ari ratri ruhara / èngêt maring kakung / nanging santosaning cipta / datan ewah angajap ing têmbe wuri / tinulungan Sang Rama //
lamun Sita nuju nglipur galih / anèng wana anggung asêsambat / mring kukila sadayane / ngucap ririh alayu / ingkang pêksi pinrih wêwarti / maring satriya Rama /
kasayahan / mring purwa duksina supe / mangkana ing sadangu / yèn Sang Sita mèngêt sang pêkik / nanging tanpa wasana / anggung ngantu-antu / dènnya nganti gustinira / kadi paran dènira pinanggih malih / kinanthi lan Sang Rama //
ing nguni kalanipun / risang Rama anjêmparing / riwusing manjangan sirna / nulya wangsul anuwèni / maring dunungira Sita / dening ing galih kuwatir //
wontên ing marga kêpêthuk / Laksmana katon ngalêntrih / ing sêmu dahat duhkita / Sang Rama andangu ririh / nanging katon dahat gita / winoran samar ing galih //
dhuh kapriye ariningsun / dene sira anututi / sapa baya kang rumêksa / maring Sita ingkang kari / Laksamana nulya sajarwa /
pinambêngan / wusana satriya kalih / wangsul kanthi gêgancangan / ananging pinanggih sêpi //
wusana samya anjêtung / ibêg dènira ngupadi /
Kados sampun nami limrah, bilih wontên tiyang gumêdhe utawi dhiri, punika lajêng wontên ingkang mastani: wah, pambêkane kathik kaya bêndara gêdhe, utawi: pambêkani kaya jendral. Mênggah tuwuhipun ucap-ucapan ingkang kados makatên wau, kintên kula, bokmanawi jalaran priyantun luhur, punapadene jendral punika kajèn kèringan tuwin tansah kinurmatan dening para bawahipun, amila manawi lajêng sami kagungan pambêkan luhur, pancèn inggih sampun pantêsipun. Nanging mênggah sajatosipun, priyantun ingkang pancèn luhur, utawi ingkang apangkat jendral punika jêbul malah alus, botên kagungan panggalih ingkang gumêdhe punapadene kêmlungkung. Nanging ingkang gadhah wêwatêkan tigang prakawis wau, têka malah priyantun ingkang namung anylêkuthik-anylêkuthik kemawon. Dados ucap-ucapan: pambêkane kaya dara gêdhe utawi kaya jendral, punika mênggahing raos kula kalintu, ingkang mathuk kados-kados: pambêkane kaya dara carik, utawi: kaya mandhor têbu, upaminipun, ewasamantên kula mêksa botên wani maibên utawi anglêpatakên, bilih wontên carik utawi mandhor têbu gadhah manah dhiri utawi gumêdhe. Awit manawi badanipun botên dipun dhirèk-dhirèkakên, dipun unggul-unggulakên, utawi dipun pêtèntèng-pêtèntèngakên, rak badhe lajêng kasilêb babar pisan, badhe botên wontên ingkang nyumêrêpi, bilih sakêdhik-sakêdhik anggadhahi pangkat. Dados anggènipun andhirèkakên badanipun wau, murih sagêda dipun ajèni ing tiyang.
Ingkang makatên punika rak botên beda kalihan tingkahipun sawênèhing Walandi, ingkang naminipun Walandi, nanging wujudipun Pak Krama, punika solah tingkahipun inggih tansah dipun walandèk-walandèkakên, manawi wicantên, sanadyan wicantên cara Jawi, inggih mawi dipun sêsêl-sêsêli pisuh cara Walandi, mênggah pikajênganipun botên sanès supados dipun wastanana Walandi saèstu, lan kajèn kados Walandi.
Amangsuli atur kula ing ngajêng, bilih priyantun luhur utawi para ingkang apangkat inggil botên kagungan panggalih gumêdhe, ing ngriki kados wontên gunanipun ngandharakên tuladan sawatawis, inggih punika kados ing ngandhap punika:
Ing satunggiling dintên swargi Jendral Washington, inggih punika satunggiling bôngsa luhur linangkung, kenging dipun wastani ingkang nyakal-bakali karajan Amerikah, nuju tindak-tindak turut margi. Ing ngriku ngawuningani satunggilipun kopral angumêndhiri saradhadhu sawatawis angangkat barang. Sanadyan saradhadhunipun sami ngêtogakên kêkiyatanipun, nanging barang wau botên sagêd
Washington andangu sabab-sababipun dene kopral wau botên angrencangi, pun kopral ingkang botên sumêrêp bilih ingkang andangu punika pangagêngipun ingkang inggil piyambak, kanthi ngungalakên dhadhanipun amangsuli makatên: Lo, kula punika pangkat kopral, dados sanès wajib kula tumut angkat [ang...]
[...kat] junjung. Tanpa ngandika malih Jendral Washington lajêng lukar rasukanipun saha ambantu ngangkat barang wau.
Môngga ing ngriki rak cêtha wela-wela, bilih ucap-ucapan: pambekane kaya jendral, botên mathuk babarpisan, malah ingkang katingal melok, kados-kados: pambêkane kaya kopral. Conto malih:
Ing satunggiling wêkdal, swargi Prabu Frans Josef nata ing Ostênrik, nitih kareta badhe kondur ing kadhaton kala punika kalêrêsan jawah. Wontên ing têngahing margi kreta nata wau dipun êndhêgakên dening satunggilipun sêrsan ingkang mêntas jagong wontên ing griyaning mitranipun. Ing sarèhning jawah, ing môngka sêrsan wau manggangge sarwa sae, kuwatos, bilih panganggenipun risak dening kajawahan, amila lajêng gadhah panêmbung dipun lilanana tumut numpak wontên ing karetanipun, nanging botên nyumêrêpi, bilih ingkang nitih kareta punika sang nata piyambak. Kanthi rênaning panggalih sang nata amarêngakên pinuwunanipun sêrsan wau, sarta salajêngipun lajêng numpak sêsarêngan kalihan sang nata. Mênggah lajênging cariyos botên prêlu kula andharakên, ing ngriki kula namung badhe ambuktèkakên malih, bilih ucap-ucapan ing nginggil botên cocog. Conto ingkang kaping tiga, kados inggih botên wontên awonipun dipun wrat ing ngriki, inggih punika makatên:
Ing satunggiling dintên Sang Prabu Emmanuel nata ing Portêgal tindak ambêbêdhak mênjangan sarana nitih titihan, kala rame-ramenipun ambujêng, dilalah sang nata kêpisah kalihan para pêndhèrèkipun. Salêbêtipun sang nata ngupados margi wau, lajêng pinanggih kalihan satunggiling tiyang tani. Sarêng sang nata andangu margi, tiyang tani ingkang botên sumêrêp bilih ingkang andangu punika sang nata piyambak, sagah andhèrèkakên, nanging kaparênga numpak wontên ing pêngkêranipun sang prabu, saha lajêng kaparêng. Wontên ing margi tiyang tani anglairakên pikajênganipun bilih kêpengin sumêrêp dhatêng ratunipun. Sang nata ugi lajêng andhawuhakên, têmtu badhe sagêd sumêrêp, yèn mangke sagêd pinanggih kalihan para pandhèrèkipun sang nata, inggih punika tiyang ingkang dipun urmati sangêt, punika sang nata ingkang sajatos. Botên watawis dangu sang nata tuwin tiyang tani wau pinanggih para pandhèrèk nata saha sang nata, inggih lajêng kinurmatan punapa mêsthinipun. Kala punika sang nata lajêng andangu dhatêng tiyang tani, punapa samangke sumêrêp sintên natanipun. Tiyang tani lajêng amangsuli makatên: Ing sarèhning ingkang kinurmatan ing tiyang kathah punika panjênêngan tuwin kula, salah satunggal têmtu ingkang jumênêng nata, manawi botên panjênêngan inggih kula.
Nitik cariyos têtiga kasbut nginggil, ing ngriku cêtha, bilih priyantun ingkang luhur sayêktos punika malah botên kagungan pambêkan punapa-punapa, ingkang anjalari botên cocogipun ucap-ucanapucap-ucapan. pambêkane kaya bêndara gêdhe.
Maos irah-irahan kula punika, têmtunipun wontên ingkang mèsêm sajak maibên, ing batos angandika makatên: yak, sing dijupuki kok priyayi-priyayi gêdhe sing mrojol saka pathokan. Sing kaya ngongo kuwi sèwu rak ora ana siji, bok dèn bèine Pênthul kuwi andêlêng kiwa têngêne, rak iya isih akèh bae priyayi gêdhe sing panbêkane kaya
sêmut bae, malah kaya mrutu. Nèk dibukaki topi sarta didhodhoki, apa manèh mangsuli bukak topi krêsaa, nganthuki bae mêksa rada aras-arasên. Malah aku dhewe wis tau ngalami, kêpêthuk priyayi gêdhe aku banjur grok andhodhok kuwi aku ora digape babarpisan, sing dilirik jêbul malah jaritku. Apa manèh yèn disowani, sanadyan lagi kabênêr ora barang-barang, wong sowan jam pitu, iya kalakon dipanggihi jam 11 têmênan. Hara, nèk kaya ngono kuwi, anane ucap-ucapan: pambêkane kaya priyayi gêdhe apa ora mathuk bangêt.
Pangandika ingkang makatên punika pancèn inggih lêrês. Sakathah-kathahipun priyantun agêng, têmtunipun inggih wontên ingkang sok botên ngopèni dhatêng kurmatipun tiyang, nanging ingkang dados andhap kêdah ingkang agêng koma-komanipun, tuwin panjang pamanahipun, angèngêtana bilih priyantun agêng punika kathah ingkang dipun panggalih, kathah ingkang dipun raosakên, ngantos asring kasupèn punapa-punapa, tuwin botên nguningani barang-barang utawi wêwujudan ingkang pating jênggunuk. Dados beda kalihan pandakwanipun tiyang, bilih sawêg mêndêm dening pangkatipun.
Samangke pamanahipun tiyang andhap, ingkang ngrumaosi botên sênêng, bilih panganggenipun dipun priksani dening priyantun agêng, lo, punika rak nama anèh. Bok inggih dipun manah, sanadyana priyantun agêng kados punapa, rak inggih nama manusa, têgêsipun, botên beda kalihan tiyang limrah, ugi anggadhahi hawa kapengin. Sintên ingkang sumêrêp, bilih anggènipun priyantun agêng amriksani sinjang ingkang panjênêngan agêm wau, sajatosipun kapengin kagungan sinjang ingkang makatên punika, dados tumrapipun tiyang andhap, botên mêsthinipun kok lajêng mangkêl utawi gadhah raos ingkang botên sakeca, nanging wajibipun inggih kêdah ingkang sênêng utawi ingkang agêng manahipun, dados botên beda kadosdene manawi panganggenipun dipun lirik dening tiyang èstri ingkang ambalindrik. Môngga, punapa punika botên sênêng ajingklak-jingklak.
Sapunika sowan priyantun agêng jam 7, nanging sagêdipun kapanggih jam 11. Lo, punika bôngsa andhap inggih botên kenging sêrik, ananging kêdah ngèngêtana, bilih priyantun agêng punika kathah padamêlanipun tuwin kathah têtanggêlanipun. Sanadyan katingalipun botên barang-barang, nanging botên kenging kadakwa manawi sawêg nganggur. Awit padamêlanipun priyantun agêng punika botên amung sarana ebahing saranduning sarira kemawon, nanging ingkang awrat sangêt rak panggalihanipun. Tiyang ingkang botên mangrêtos, manawi sumêrêp priyantun agêng lênggah kursi piyambakan angadhêpakên unjukan wedang sapacitanipun, punika mêsthi amastani sawêg nganggur, nanging sajatosipun [sajatosi...]
[...pun] botên makatên, bokmanawi kala punika malah sawêg nyambut damêl rêkaos, nanging ingkang nyambut damêl sanès saranduning badan, ngêmungakên panggalihanipun, inggih punika upaminipun amanggalih: murih enggalipun pundhat pajêging tiyang bawahipun, pambudidaya icalipun mênthèk, saening tumindakipun panacah jiwa, lan sasaminipun, sarta sampun kasupèn anggènipun ugi manggalih: wanci giliripun dhatêng ampil-ampil ingkang wontên ing dhusun-dhusun.
Nitik kathahipun padamêlan têtanggêlan tuwin punapa-punapa ingkang tansah dados panggalihanipun, dados inggih botên kenging dipun paibên, bilih priyantun agêng punika sok lajêng kagungan tindak inggil. Lan mênggahing pamanggih kula, kados sampun mêsthinipun, bilih priyantun agêng punika kêdah kagungan panggalih gumêdhe, nanging gumêdhenipun wau inggih sampun ngantos kêladuk. Awit manawi priyantun agêng babar pisan botên kagungan gumêdhe, kula kuwatos manawi lajêng kathah tiyang sami sowan prêlu ... ngampil bêtah.
yèn ginagas kongsi tanpa manis / jroning donya kêbak kasusahan / kang tanpa ana pedhote / sanggyèng suka kang thukul / mung araras kadi nyêlani / mokal mawèh karênan / kang arasa dangu / nanging tumamaning duka /
amung uwas lan kuwatir / yèn kêgêmpil donyane samrica / sakalangkung panggrantêse / ciptanira ing kalbu / datan beda donya gung alit / lamun kalong rêkasa / manjing balung sungsum / awit ajining kadonyan / ingatasing janma kang tinitah sugih / sadaya sarwa cêtha //
dadya nyata tan marêm ing ati / nadyan sugih mung ngrasa kuciwa / saya kang
kang mangkana yèn pinikir titi / dahat ewuh pakewuh kang ana / kabèh tan ana bêcike / nanging sajatinipun / wosing sêdya ingkang dèn udi / tarlèn janma mung nêdya / ngudi sukèng kalbu / mung cakira beda-beda / lan kang nyata
kawawa mêngku / ingsun kang pangkat nayaka / maksih darbe kasusahan angluwihi / mikir ayuning praja //
kaki wuta alon amangsuli / kanthi sèlèh rêbab nèng pangkonan / o makatên ing wadose / sampun limrah tinêmu / janma ingkang tinitah luwih / mêngkoni kawibawan / tan lyan ciptanipun / anggung dinamêl rêkasa / yèn kawasa jagad arsa dèn dhèwèki / dening sarwa kaduga //
beda lawan ulun janma miskin / lan tinitah netra kalih wuta / yêkti rupak jajahane / nanging Hyang Maha Agung / tansah mulat maring kaswasih / wusana ulun angsal / panarimah nutug / saking tan kuwat
agêngipun ewa ing galih / awit ing raos kula / datan pisan gumun / dhatêng wibawèng nayaka / kang salami mung tansah
Terong walandi punika sawênèhing tiyang amastani terong mènèk, awit wujuding wit-witanipun agêng, ngantos kenging dipun pènèk. Yèn katanêm wontên ing tanah parêdèn (asrap) gêsangipun langkung sae tinimbang wontên ing ngare. Ingkang katanêm wijinipun, sarana kaipuk rumiyin, ing tanah parêdèn sagêd gêsang ngantos têtaunan.
Wohipun saèmpêr sawo nanging ragi agêng, ingkang taksih nèm warninipun abrit ijêm, manawi sampun sêpuh jêne abrit, sawênèhipun biru, gunanipun kadamêl jênang (sêlei) utawi dipun sêtup, patrapipun makatên:
Milihana terong ingkang sêpuh-sêpuh rumiyin, manawi sampun kathah lajêng kaoncekan kulitipun ayam, sampun ngantos kêkandêlên, awit ingkang kaalap namung dagingipun. Punika kaumbah rêsik, dipun sigari, daging lan isinipun kapisah-pisah, lajêng kagodhog ingkang ngantos mumut. Panggodhoging isi ingkang taksih katutan daging dipun piyambakakên, punika yèn sampun mumut kasaring mawi kalo, dados pun isi kantun dagingipun lonyoh kalêlêbêtakênkalêbêtakên. ing panggodhogan daging dados satunggal. Ing ngriku lajêng kaêntas saha kasaring malih supados tuntas toya godhoganipun, sasampuning tuntas lajêng kacêmplungna ing godhogan gêndhis pasir ingkang sampun mèh gumlali, lajêng kaudhêg tanpa kèndêl murih botên ngintip, mila latunipun kêdah antèr, botên kenging kagêngên, langkung utami ngangge latu arêng, ing ngriku katètèsana lisah ingkang sagêd ngawontênakên gônda eca tumraping têtêdhan, upami mawar, mlathi utawi sanèsipun, sasampuning kêkêt aplikêt, lah punika sampun nama jênang, kenging kangge dhahar roti tawar, raosipun lêgi. Nadyan kangge isèn-isèning têtêdhan bôngsa bankèt sanèsipun inggih prayogi.
Wondene manawi kadamêl kaluwa, nadyan tanpa kasaring kenging kemawon, sasampunipun dados oncekan sadaya lajêng kacêmplungna ing godhogan gêndhis ingkang sawatawis kathah toyanipun, janji sampun matêng terongipun, kenging kaêntas, nama kaluwa utawi manisan terong walandi. Prayoginipun malih pangêntasipun manawi gêndhis sampun kumrambut, sasampuning asrêp kalêbêtna ing lodhong, watawis sadintên sadalu gêndhis sampun rumasuk, saya dangu saya anglêg.
Dados têlas-têlasaning sêsêbutan radèn, manawi cara ing Surakarta (wêwaton ing sêrat Raja Kapa-kapa) amung dumugi grad V, inggih punika warèngipun ingkang jumênêng nata Jawi. Ananging kangge cara Ngayogyakarta sêsêbutan radèn wau tanpa têlas, tanpa watês, sok ugi taksih gadhah aluran kalihan ingkang jumênêng nata taksih kawênangakên ngangge sêsêbutan radèn. Mênggah sababipun beda-bedaning wêwatonipun sêsêbutan ing Surakarta kalihan Ngayogyakarta wau sabab saking punapa kula botên sagêd ngaturakên, awit tumrap karajan Kajawèn ing Ngayogyakarta kula dèrèng anyumêrêpi wêwatonipun ingkang sayêktos.
Awit saking punika, sarèhning wêwatoning sêsêbutan punika amêndhêt saking nalurining nata Jawi, ing môngka kawontênanipun samangke krajan Kajawèn ingkang kagungan paprentahan piyambak utawi kadarah piyambak wontên sakawan, inggih punika: ing Surakarta Kasunanan lan Mangkunagaran. Ing Ngayogyakarta: Kasultanan lan Pakualaman. Sakawan wau sami kagungan wêwênang piyambak-piyambak ingatasing sêsêbutaning para darahipun, tôndha yêktinipun ingkang kasat mata: ing Kasunanan Surakarta radèn amung dumugi grad V, nanging ing Ngayogyakarta tanpa watêsan, ugêr taksih wontên aluraning darahipun ingkang jumênêng nata, taksih kawênangakên ngangge sêsêbutan radèn.§ Tumrapipun ing Surakarta, bab têlasing sêsêbutan radèn, kados ingkang sampun kapratelakakên ing karangan punika. Nanging wontên malih sêsêbutan radèn ingkang tanpa têlas, inggih punika têdhak Kajoran, Wôngga tuwin Têmbayat. Dene sababipun
Ingkang makatên wau saiba langkung prayoginipun saupami bab wêwatoning sêsêbutan punika kadamêl sami kemawon. Kajawi anggampilakên ingkang sami kagungan aluran, inggih anggampilakên ugi panganggêping tiyang, tur ngiras manunggilakên kêdarahanipun utawi lajêng nyirêp rêmbag ingkang tundonipun amung cêngil-cinêngilan.
Mirid kawontênanipun sêrat asal-usul punika tumrap kadarahanipun krajan Jawi sakawan wau tansah manunggil anggadhahi aluran darah nata Jawi, môngka lajêng wontên wêwatoning sêsêbutanipun beda-beda, punika ingatasipun kawontênan samangke ing sêmu ragi kirang mungguh.
Saking èngêt kula, ing ariwarti Sêdyatama sampun nate angêmot rêmbag-rêmbagipun para darahing Kasunanan Surakarta, inggih angrêmbag bab bedaning sêsêbutan punika, punika sakalangkung sèwu jumurung saupami rêmbag-rêmbag wau kalajêngakên ingkang ngantos wontên karampunganipun ingkang absah, prêlunipun kula sadaya lajêng badhe gampil anggèn kula ngênut, botên tansah atawang-tuwang kados samangke punika. Kauningana, kêlacuting tindak utawi patrap punika sampun tamtu anjalari ing kalêpatan, [kalê...]
[...patan,] makatên upaminipun: dupèh sampun sarwa-sarwi kasamêktan ing sadayanipun, dhasar pantês kalihan sawang-sawungipun, adhakanipun ingkang kinajêngakên punika mundhut ingkang langkung samêsthinipun, sanès radèn mundhut kasêbut radèn, sanès radèn mas mundhut kasêbut radèn mas, sanès radèn ayu mundhut dipun sêbut radèn ayu, sanadyan kados makatên punika sanès barang-barang, gumantung ingkang purun nyêbut, ewadene tumraping panganggêp ing sakalih-kalihipun inggih mêksa kirang prayogi. Punapa malih tumraping bôngsa ingkang ngandhap panggenanipun, punika wontênipun namung èwêd lan pakèwêd.
Saking pamanggih kula bab sêsêbutan punika babagan ingkang prêlu tuwin gawat ingatasipun tatakrama Jawi, amargi unggah-ungguhing basa, êmpan papaning pamicara, punika ingkang tamtu dados pêpucukaning rêmbag, sêsêbutanipun rumiyin, môngka wêwatoning sêsêbutan Jawi badhe ical tanpa lari, saiba badhe kados punapa patraping tatakramanipun bôngsa Jawi, punapa inggih badhe wontên kawontênan upami barang: wêsi dadi êmas.
Botên langkung kula angaping kalihi atur kula kasêbut nginggil, bokmanawi wontên kalintunipun panjurung kula wau mugi kaapuntêna. Awit kula namung mligi ngaturi ular-ular bab wêwatoning sêsêbutan ingkang kasêbut ing sêrat Raja Kapa-kapa. Ing sêrat Raja Kapa-kapa ugi taksih wontên sêsambêtaning sêsêbutanipun pawèstri ingkang sanès darahing nata ananging ingkang lajêng kagarwa dening darahing nata, manawi taksih kagalih prêlu botên awrat kula anyuplikakên lajêng kula pisungsungakên ing kalawarti Kajawèn.§ Redhaksi ngaturakên gênging panuwun, saha ngajêng-ajêng sambêtipun karangan punika.
Sampun kalêbêt limrah, tiyang punika yèn gadhah anak taksih alit sok dipun kudang, jêr wontênipun kudangan punika dados karêmênanipun tiyang tumrap dhatêng anak. Dene kudangan wau limrahipun miturut punapa padamêlanipun tiyang sêpuhipun lare, kados ta: bôngsa bakul, ngudang dhatêng anakipun sagêda dados juragan, bôngsa tukang, sagêda dados bas, makatên sapiturutipun.
Kudangan kados ingkang kula aturakên ing nginggil punika, tiyang ingkang ngudang têmtu mangrêtos dhatêng pikajênging kudanganipun. Nanging wontên tiyang ngudang dhatêng anak ingkang piyambakipun dèrèng têmtu mangrêtos dhatêng kajênging kudanganipun, inggih punika: kudangan mawi têmbung: mêndhêm jêro mikul dhuwur. Kula kêrêp pitakèn dhatêng tiyang ingkang mêntas ngudang anakipun makatên punika ing bab kajênging kudanganin.kudanganipun. Dene wangsulanipun, [wangsu...]
[...lanipun,] kok beda-beda, wontên ingkang mangsuli, anak ingkang sagêd mêndhêm jêro mikul dhuwur punika, anak ingkang sagêd ngagêngakên anggènipun milujêngi, wiwit tilaripun tiyang sêpuh dumugi sèwu dintênipun. Sawênèh wontên ingkang nêgêsi yèn anak ingkang sagêd mènsiyun tiyang sêpuhipun nalika jompo, tuwin warni-warni malih. Nanging yèn kamanah dèrèng sagêd gathuk kalihan têmbung mêndhêm jêro mikul dhuwur. Malah wontên ingkang mangsuli, yèn anggènipun ngudang punika namung tiru-tiru tiyang sanès kemawon. Pramila inggih kêrêp kemawon, ing pajagongan wontên tiyang èngkèl-èngkèlan, pabên bab prakawis punika, kabêkta saking anggènipun ngantêpi pamanggihipun piyambak-piyambak.
Amargi saking kêrêp kula sêmêrêp tiyang pabên prakawis punika, kula kapêksa badhe nglairakên pamanggih kula piyambak ing bab punika wontên ing ngriki, dene lêrês lêpatipun pamanggih kula punika, nyumanggakakên dhatêng para maos, nanging kados inggih botên wontên awonipun saupami pamanggih kula punika dipun agêm sadhèrèk ingkang sampun nate nampi kudangan: mêndhêm jêro mikul dhuwur.
Têmbung mêndhêm lan mikul punika wontênipun ing kudangan atêgês nyimpên lan angluhurakên. Dados anak ingkang sagêd mêndhêm jêro mikul dhuwur punika, anak ingkang sagêd nyimpên awonipun lan angluhurakên drajating tiyang sêpuhipun ingkang sampun pêjah. Awit tiyang ingkang sampun pêjah punika taksih sagêd katingal sae utawi awon wontên ing donya. Wondene katingal sae utawi awonipun punika, botên têmtu margi saking pandamêlipun piyambak nalika gêsangipun, nanging sagêd ugi thukul saking pandamêlipun anak ingkang dipun tilar.
Upaminipun: pun A punika sae, dene bapakipun ingkang sampun tilar, inggih punika pun B, nalika gêsangipun gadhah kalakuan awon. ingkang makatên punika têmtu kalakuanipun awon B punika botên katingal, jalaran saking kalakuanipun pun A ingkang sae wau. Makatên punika pikajêngipun têmbung mêndhêm jêro. Kosokwangsulipun yèn A punika gadhah kalakuan awon, ingkang têmtu inggih lajêng anggèndèng kalakuanipun B, ingkang babarpisan botên dipun lampahi, makatên punika nama botên sagêd mêndhêm jêro.
Dene pikajêngipun anak sagêd mikul dhuwur punika, yèn pun A sagêd anjalari katingaling kalakuanipun B ingkang sae, dene jalaranipun botên sanès namung saening kalakuanipun A. kosokwangsulipun, kalakuanipun B punika botên badhe sagêd katingal, ingkang jalaran saking awoning kalakuanipun A.
Dados cêkakipun kudangan: mêndhêm jêro mikul dhuwur punika, kajêngipun: anak sagêda nilar pandamêl awon, lan anglampahi pandamêl sae.
Punapa sababipun dene mêndhêm jêro mikul dhuwur punika, limrahipun namung dhatêng anak jalêr.
Ing kalanipun môngsa paprangan, raosing manahipun tiyang siti kados dipun gugah, dening angèngêti dhatêng kaluhuraning nagari wutah rahipun, botên lila manawi ngantos dipun wasesa ing mêngsah, mila ing kalanipun wontên swaraning sanjata bêbrondongan, mariyêm pating jlêgur, botên pisan adamêl mirising manah, malah anênangi damêl gambira.
Tuwuhing manahipun tiyang ingkang nêdya ambelani praja, botên nate dados cacading liyan, upaminipun Radèn Arya Kumbakarna, anggènipun tiwas, jalaranipun anglabuhi praja, tur sajatosipun Radèn Arya Kumbakarna sampun mangrêtos, bilih anggènipun pêpêrangan kalihan bala wanara adhêdhasar labuh kalêpataning raka, nanging ugi adhêdhasar alabuh nagari, awit botên lila manawi nagarinipun dipun camah ing liyan, mila dhêdhasaripun ingkang kaping kalih wau ingkang anjalari aruming asmanipun Sang Arya Kumbakarna. Nanging punika namung pinanggih wontên cariyos ing sêrat.
Dene ingkang taksih cêtha aluranipun, punika cariyos pêpêrangan ing Eropah, ingkang dèrèng dangu sawêg cuthêl punika. Ing ngriku katingal satunggal-satunggaling nagari ingkang têtiyangipun sami labuh dhatêng praja. Nanging mênggahing labuh praja, ingkang katingal sangêt labuhipun, punika bôngsa Jêpan, kados ta kala jaman pêrangipun bôngsa Jêpan kalihan Ruslan kala ing taun 1904-1905, ing sêrat-sêrat kabar angalêmbana sêtyanipun bôngsa Jêpan dhatêng praja,
Cipta ingkang makatên wau anêrusi ing balung sungsum yêktos, botên ngêmungakên bantên nyawa sarana abên ajêng kalihan mêngsah, nanging ugi wontên ingkang bêbantên nyawa ingkang prêlu kangge ngalang-alangi mêngsah, kados ta ngêrêmakên kapal pêrang ingkang prêlunipun kangge ngalang-alangi lampahing kapal pêrang mêngsah, kanthi ngêsrahakên nyawa ingkang prasasat tumut kangge nambak sagantên, tuwin kathah tindak sanès-sanèsipun ugi, ingkang wosipun angluhurakên praja, dene wêkasanipun inggih luhur yêktos.
Manawi dipun manah malih, kajawi labuh praja, ugi atêgês labuh ratu, mila mênggahing nata, awrat sangêt anggèning ngraosakên dhatêng labuhing kawulanipun, dening rumaos dipun labuhi, mila saupami wontên nata ingkang botên dipun trêsnani ing kawulanipun, ugi botên badhe lulus anggènipun jumênêng. Bab makatên wau tumrapipun ing tanah Eropah kathah têtuladanipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, dados nata lan praja punika botên kenging pisah, luhuring nata inggih atêgês luhuring praja, makatên [makatê...]
[...n] ugi mênggahing kawulanipun, inggih tumut nêmpil angraosakên kaluhuran.
Nyatanipun inggih kados kawontênanipun jaman paprangan wau, nata lan kawula kêdah sami daya-dinayan, mênggah pikantukipun badhe angluhurakên praja. Lan malih lêlampahan kados makatên punika, awon saenipun tansah pinèngêtan ing têtiyang jagad, saya malih tumrap ingkang nglampahi, inggih punika ratu lan kawulanipun, inggih tansah èngêt-ingèngêtan.
Pramèswari Elisabeth paring asta dhatêng para kawulanipun, ingkang sami nandhang cacad kala paprangan.
Kados ta lêlampahan ingkang nêmbe pinanggih ing praja Bèlgi, inggih punika bab mèngêti adêging praja Bèlgi sampun jangkêp satus taun, tamtu kemawon tumrap pamahargya adêging praja sampun satus taun punika adamêl gambiraning manahipun bôngsa Bèlgi.
Ing kalanipun suka-suka wau, têka botên supe, wontên raos ingkang tuwuh angêngêti kala jamanipun paprangan. Kala punika pramèswari Elisabeth angawruhi dhatêng dunung pakêmpalanipun tiyang nandhang cacad kala jaman paprangan, wontên ingkang wuta, jonjang sukunipun, buntung tanganipun tuwin sanès-sanèsipun malih. Kangjêng pramèswari aparing asta dhatêng para kawula ingkang sami wontên ing ngriku sadaya.
Ambak tindak wau katingalipun namung sapele, nanging kêbak raos ingkang gêgayutan ing bab: nata, praja tuwin kawula. Kados para maos sagêd anggalih piyambak.
Petruk: Kang Garèng, nèk digagas-gagas sing dawa, wong urip ana ing donya kuwi, têka kêbak susah, kêbak panalôngsa, cêkakane kêbak sing ora kêpenak-kêpenak bae. Hla, kêpriye, ta, ana ing donya iki le kakehan panacad, kakehan pamada, apa manèh ing jaman saiki, sing jarene sing diarani jaman kamajuan kiyi, dalasan bocah nonoman-nonoman, dumèhane sêkolahe rada muluk sathithik, banjur ana sing rumasane kapintêran sajagad wis dikêlun kabèh, sarta bajur nacad utawa mada marang kapintêrane wong sing wis tuwa-tuwa, sing sêkolahe ora pati dhuwur kaya awake.
Garèng: Kang kaya mangkono kuwi kowe ora kêna gumun, Truk. Ngèlingana, yèn jaman saiki kiyi jaman reklamê, iya jaman mamèrake. Sing dipamèr-pamèrake kuwi ora ngêmungake barang-barang dagangan, murih bisane payu, sanadyan kapintêran ing jaman saiki kiyi, iya kudu dipamèrake, supaya wong liya bisa nyumurupi. Anane wong sok nacad utawa mada marang kapintêrane wong liya, kuwi ana sing karêpe kayadene sawijining reklamê tumraping awake dhewe, arêp ngatonake yèn kapintêrane ing bab kuwi ora bakal kalah karo wong sing dicacad mau. Upamane bae aku nacad marang karangan Rônggawarsitan, kuwi ing kono aku arêp ngreklamêkake awakku dhewe, yèn ing bab ngarang aku ora bakal kalah karo Rônggawarsitan. Nanging apa sing nacad mau luwih pintêr katimbang sing dicacad, hla, kuwi cara santrine: Wallahu Alam.
Petruk: Hla, iya kapriye manèh, ta, Rèng, wong mada utawa nacad kuwi ora ana angèle, sawêtu-wêtune iya bisa bae. Kaya ta upamane aku mada mangkene: Lo, jarene
rak iya gampang bae ta mada mangkene kiyi, nanging apa kapintêranaku cara Walônda ngungkuli karo sêtudhèn sing dak wada mau, kiyi rak durung kinaruwan, bokmanawa sajêmpole sikil bae, ora ana ewadene aku iya bisa bae mada. Hla
wong waragade mung obahe lambe ngisor lan lambe dhuwur, anggêr uwong iya têmtu bisane.
Garèng: Wong mada sing main antêm jakob bae, kuwi pancèn gampang êmbah buyuting gampang, nanging sanyatane, mada kuwi ora gampang, Truk, awit pamadane mau mêsthi banjur ana sing metani apa iya bênêr lan samêsthine, ing kono mêngko banjur bisa kêwruhan, bangsaning wong apa sing mada mau, apa bangsane wong pintêr têmênan, apa bangsane wong drêngki, apa wong anggêdabrul. Kaya ta: ana ing layang kabar ana wong mada mênyang kaanane Bale Pustaka, dikandhakake, yèn para punggawa kono kuwi, ora ngêmungake ngrusak, nanging malah matèni mênyang basa Indhonesiah kene. Lo, mada mêngkene kiyi ora gampang, Truk, kudu anduwèni waton sing têmênan, kang nomêr siji: awake dhewe kudu wis andalajahi têmênan mênyang basa Indhonesiah kabèh, yaiku: basa Jawa, Sundha, Malayu, Madura, Batak, lan sapiturute. Bisane basa-basa mau, aja kok mung sak mariki mawon utawa
kaya wong lairan jêro bètèng Surakarta, basa Sundhane iya kaya juragan-juragan camat ing Bandhung, mêngkono uga basa Mêdurane, apês [apê...]
[...s] ambalêbês kudu kaya basaning ariya-ariya ing Bangkalan utawa ing Sumênêp, mangkono sapiturute. Hla, nèk pancèn wis samono kapintêrane marang basa-basa mau, kuwi lagi mèmpêr yèn banjur bisa mada marang bêciking basa-basa sing dianggo ana ing Bale Pustaka. Balik basa sing dipigunakake kanggo mada wis bal-balan lupute, kuwi mêngko rak banjur kêtara bae yèn tuwuhing pamada mau ora liya, ngêmungake sabab saka: sêngit, ati drêngki utawa jalaran saka dhêmêne anggêdabrul wikrama.
Petruk: Kang Garèng, omongmu kiyi aku ora cocog bangêt, awit ing kono têtela, yèn cara Banyumase kowe lagi ngunthuk aliyas umuk. Sabab miturut omongmu, kowe sajak ngatonake, yèn para punggawa Bale Pustaka padha ahli-ahli nyang basa Indhonesiah kabèh.
Garèng: Kliru, Truk, kliru, yèn mangkono panêmumu. Aku ora pisan-pisan ngarani yèn para punggawa Bale Pustaka kuwi padha ahli-ahli nyang basa Indhonesiah kabèh. Nanging ing Bale Pustaka kono ana pranatan, siji-sijining bôngsa padha dipasrahi basane dhewe-dhewe, dadi bôngsa Jawa dipasrahi basa Jawa, bôngsa Sundha dipasrahi basa Sundha, mêngkono sapiturute. Mungguhing panêmuku pranatan kiyi wis jênêng mathuk têmênan, awit nèk rumasaku, sapintêr-pintêrane wong nyang basa mônca, umume rak iya isih pintêr sing anduwèni basa dhewe, apa manèh tumraping wong sing pancèn ngudi nyang basane dhewe mau. Dene ing wusana basane ora pati bêcik kaya sing dikarêpake, kuwi ora kêna dipaido, awit ora sabên uwong anduwèni dhasar bisa ngarang sing bêcik. Mara, wong-wong Indhonesiah sing wis padha lulus saka pamulangan luhur, karang-karangane cara Walônda apa iya bisa mênang karo karangane: Louwerse, Marie Corelli lan sapadhane.
nanging sing akèh-akèh kiraku durung. Lo, kiyi ora marga saka kurange kapintêrane cara Walônda nanging sabab ora sabên wong duwe dhasar bisa ngarang bêcik mau.
Petruk: Wis, wis, Kang Garèng, rêmbuge padha dipunggêl samene bae: mêngko mundhak ana wong sêlang surup bae. Awit saiki kiyi kêna diarani jaman: kêbo nusu gudèl. Para mudha saiki kuwi ana sing sok duwe pambêkan kumaluwih kayadene pandêngèngèking anak unta kaya sing kacêtha gambar sisih kene.
Botên ngêmungakên ing kitha agêng kemawon ingkang sami majêng, sanadyan ing kitha Juwana ugi tumut majêng, sapunika sampun wontên kopêrasi, lan malih anggêsangakên sus mardisuka, ingkang sampun mèh pêjah, sarana dipun gandhèngi pakaryan pênatu tuwin pindhahan, inggih punika nyadèkakên barangipun warga ingkang pindhah
Miturut rêmbag parêpataning para agung wontên ing Mangkunagaran Surakarta, nêtêpakên badhe kintun niyaga tuwin juru bêksa cacah 50, saking karajan Jawi dhatêng Tèntunsêtèlêng ing Paris.
Wontên pawartos, paresidhenan Jêmbêr tuwin Bôndawasa badhe kadadosakên satunggal, residhèn manggèn ing Bôndawasa. Ugi wontên pawartos malih, paresidhenan Pasuruan tuwin Malang badhe kadadosakên satunggal, residhèn manggèn ing Malang.
Gudhang sarêm gupêrmèn ingkang alit kaliyêrakên.
Wontên pawartos, gudhang sarêm ing Sumênêp ingkang pamêdalipun ing dalêm sawulan kirang saking f 1000.-, badhe kapasrahakên dhatêng sudagar partikêlir. Nagari anggènipun maringakên wau kanthi rêgi miring, nanging panyadenipun dhatêng têtiyang kêdah têtêp, 8 sèn ing dalêm sabanon.
Miturut pawartos, wontên sêrat saking Reiswezen dhatêng parentah, suraosipun badhe damêl wara-wara dhatêng para pangagêng, nyambêti wara-wara ingkang sampun, supados para punggawa nagari ingkang kesah layaran kêdah mêdal margi ingkang cêlak piyambak, awit kêrêp wontên lampah ingkang botên makatên, inggih punika tumrap lampah dhatêng Sumatra, Bali tuwin Lombok.
Utusan karajan Walandi ing Tokiyo, Jêpan, andênangi plaksègêl Indhonesia palsu ingkang
Miturut palapuranipun dhoktêr gupêrmèn ing Priyangan wetan, mratelakakên, ing Tasikmalaya wontên 2, ing ondêr dhistrik Kawalu wontên 1, tuwin sanès-sanèsipun malih, gunggung sadaya wontên tiyang sadasa, sadaya sami tiwas.
Ing Surakarta mêntas dipun wontênakên papriksan têtiyang ingkang badhe malêbêt dados prajurit lautan. Cacahipun ingkang kapriksa 60 nanging botên kalêbêt sadaya. Ing Klathèn wontên 314 ingkang kalêbêt namung 9. Sababipun katampik, ingkang kathah jalaran gadhah wiji sakit trakum, inggih punika sêsakit mripat. Bab punika pakaryan kasarasan lajêng matah dhoktêr Indhia ing Klathèn, supados nindakakên papriksan saprêlunipun.
Wontên pawartos wana ing rêdi Lawu kêbêsmèn agêng-agêngan. Ingkang wajib lajêng nindakakên panyirêp.
Wontên pawartos, bilih tumapakipun wulan Januari 1931 kantor pos agêng Weltevreden dipun santuni nami Batavia, dene kantor pos agêng Batavia dipun santuni Batavia-stad. Wontênipun makatên amargi nama Weltevreden punika tumraping jajahan sanès botên dipun kulinani, malah sanadyan ing Indhonesiah pisan, tumraping pos nama Weltevreden punika ugi kathah ingkang botên nyumêrêpi, tandhanipun kathah sêrat-sêrat ingkang dunungipun wontên wêwêngkon pos Weltevreden, dipun ngalamati Batavia, tamtu kemawon sêrat wau anjujug kantor pos Batavia, wêkasan damêl kasèping dumuginipun.
Miturut pawartos minôngka wangsulaning pakaryan pagantosan dhatêng pandangunipun parentah, wontênipun barang ingkang kagantosakên ing salêbêtipun taun 1929, langkung kathah tinimbang taun 1928, dene taun 1930 saya langkung kathah, lan malih barang-barang wau kathah ingkang botên dipun têbus, kintên-kintun ngantos wontên pêrêgèn, 6 yuta rupiah. Kawontênan wau kenging kangge tôndha yêkti ing bab rêkaosing panggêsangan.
Swaraning mêsin mabur botên prayogi tumraping tiyang sakit.
Pangagênging pakaryan kasarasan gêmintê ing Batawi kintun sêrat dhatêng K.N.I.L.M. suraosipun gadhah panêdha supados sampun [sampu...]
[...n] anglampahakên mêsin mabur andhap-andhap, amargi swara wau adamêl kirang prayogi tumraping têtiyang sakit ing griya sakit.
Residhèn ing Ngayogya tampi tèlêgram saking kuli-kuli mardika ing Surinamê cacah 150, bilih kala tanggal 15 wulan punika lampahipun sampun dumugi Paramaribo, wilujêng. Mênggah kuli-kuli wau, inggih punika kuli-kuli ingkang dipun angkatakên kala tanggal 26 Juli, numpak kapal Jêmbêr, bidhal saking Sêmarang mêdal Suès kanal dhatêng Gibraltar, saking ngriku lajêng dhatêng Surinamê. Cacahipun sadaya kirang langkung wontên tiyang 500. Salêbêtipun layaran, botên wontên tiyang ingkang katrajang sêsakit nular. Wontên tiyang jalêr 1 tuwin lare 3 sami pêjah, bayi ingkang sami lair ugi wontên. Pangagêng ing Surinamê rumaos bingah sangêt dhatêng dumuginipun kuli mardika ing Surinamê wau, salaminipin ingkang nama sae piyambak inggih sawêg sapisan punika. Bab punika ugi adamêl sênêngipun para amtênar ingkang gêgayutan damêl, saya tumrap Tuwan Residhèn Westra.
Syanghai 20 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wadya Mansuriah dipun ajêng-ajêng
parentah ngêndhêg padamêlanipun saha badhe kapindhah dhatêng Taiyuwan. Wadya lokal tuwin Sansi ugi sami manggèn ing ngriku ngantos sadhatêngipun wadya Mansuriah, prêlu badhe masrahakên Paiping kanthi aris, tanpa ngongkrah-ongkrah têtiyang ing Pèiping. Pulisi tuwin sanès-sanèsipun badhe anjagi katêntrêman anyêkapi. Para among dagang gadhah pangajêng-ajêng wangsuling katêntrêman. Ing pangintên, wadya Mansuriah badhe anampèni liyêran panguwaos ing laladan ingkang tapêl
Sanghai 23 Sèptèmbêr (K.P.). Kawartosakên Mr. Tan Yèn Kai seda wontên ing Nanking. Tuwan Tan Yèn Kai wau pisê presidhèn kabangsan. Anggènipun nyarèkakên wontên ing tanggal 24 wulan ngajêng, mawa waragad 10.000 dholar. Saindênging nagari Tiongkok katamtokakên manjêr bandera satêngah kerekan, minôngka tandhaning bela sungkawa.
Lêngganan nomêr 3834 ing Prawirataman. Arta f 1.50 punika tumrap wulan Sèptèmbêr dumugi Nopèmbêr. Dados taun punika kirang 50 Sèn.
Lêngganan nomêr 3813 ing Silasanèn. f 1.50 sampun katampi. Tumrap Dhesèmbêr dumugi Pèbruari 1931.
Lêngganan nomêr 3348 ing Medhan. Wisêl f 3.- punika ingkang f. 1.50 tumrap taun 1931.
Tuwan S. ing Jrakah. Gambar kintunan panjênêngan botên kapacak, awit kamanah sampun kasèp. Sampun cuwa ing panggalih.
Lêngganan nomêr 4949 ing Turèn. Dintên Kêmis Wage tanggal 21 Sura Jimakir kapêngkêr, dhawah wuku Julungwangi.
tanggal 1 Sura Jimawal punika, dhawah wuku Sungsang.
Ngaturi uninga dhatêng para priyantun lêngganan Kajawèn, kala tanggal kaping 25 wulan punika, administrasi ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para priyantun lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn tumrap kuwartal kaping sakawan ngajêng punika. Panuwunipun administrasi dhatêng para priyantun ingkang sami nampèni kintunan wau, mugi kaparênga tumuntên ngisèni saha ngintunakên artanipun kados adad. Tumrap para priyantun lêngganan ingkang dêdalêm ing tanah Jawi tuwin Madura, administrasi badhe nyarantosakên pambayaripun ngantos tanggal 15 Oktobêr, dene tumrap ingkang dêdalêm ing tanah sabrang, ngantos tanggal 31 Oktobêr ngajêng punika. Langkungipun saking titimôngsa wau, manawi dèrèng ngintunakên bayaran, badhe botên kakintunan Kajawèn malih.
ucaping Rama mlas-ayun / ngucap mring sanggyaning uwit / mring pêksi myang sato wana / gajah sima dèn takoni / ing ngêndi dununging Sita / nanging sadaya
mangkin / amung ngajak gêgojegan / umpêtan mrih dèn padosi //
tan dangu kang yaksa lampus / nanging duk dèrèng ngêmasi / kang yaksa alon wêwarta / mring Rama pinrih ngulati / nênggih nataning wanara / kang aran Sugriwa Aji
lan dèn mitraa satuhu / bayèku kang dadya kanthi / sarana pinanggihira / garwa ingkang
kêkalih / pinanggih lan Sang Anuman / kêkasih Sugriwa Aji //
nanging duk kala puniku / Sang Anuman mindha rêsi / dene ta ing jatinira / Anuman paramparaji / kang anggung anggênu marang / ayuning praja narpati //
Anuman ing praptanipun / nèng wana ingutus gusti /
salajênging sabdanipun / Sang Rama arsa minta sih / marang nataning wanara / mrih parêng ambantu kardi /
galih / têtulung dhatêng paduka / tan awrat labuh ing pati //
nanging kasambadanipun / lamun paduka kêkalih / kaparêng alêga lila / tindak têtulung rumiyin / ngasorakên mêngsahira / kang maksih kadang pribadi //
dene ta darunanipun / ing nguni kadang kêkalih / dening kadangira wrêdha / sri narendra
angudi / wangsulira garwa putra / myang cipta arsa sumilih / marang kapraboning raka / kang ing mangkya nguwasani //
Sang Rama dupi angrungu / nulya nabda anyagahi / têtulung marang Sugriwa / nanging mawa aprajanji / Sugriwa anulungana / mring Rama ing têmbe
tiwasirèng raka prabu / mung minôngka amalêsi / dhinêndha dènnya andhustha / mring
kapraboning raka / kang wus dangu dènnya mamrih / ing mangkya wus kalêksanan / Sugriwa suka ing galih //
mangkya Rama lêrês sampun / nèng guwa cakêting puri / kongsi lêrêm sawatara / dening mangkya anyarêngi / ing kalaning môngsa jawah / nganti lalu môngsa riris //
ing benjang sawusing lalu / ing karsa satriya kalih / tumuli ngayati karya / angupaya mring sang dèwi / dadya katrêm ing samangkya / nèng guwa sang anom kalih // (Badhe kasambêtan)
asalam ngiwa | wus bakda ing tangatipun | nulya tatrap wiridira ||
andonga sukur ing Widi | gya tusmak kêpakurtêpakur. ing Hyang | anarima ing titahe | kandêl pêngandêling Suksma | kang wujud bijaksana | nglimputi sakèhing makluk | ing bumi kasa kasapta ||
15. têpakurira wus êning | asujud takrub
nulya linggar saking langgar | alon kondur ing dalême | ya ta kang anèng pêndhapa | Jèngwèsthi Jayèngraga | kêrsa sêsamur ing dalu | ngandika mring Jamil Jamal ||
17. payo ala nganggur Jamil | lêlagonan singir Jawa | sira empraka wong
lan santri sapa kang mêksèh | matur gus Dawud Madiman | Amadarsa gus Nurya | kanca santri ingkang kantun | kados wontên tigang dasa ||
inggih pikantuk sakêdhik | wanci sontên saliyêpan | kang raka arum wuwuse | pan sarwi anarik jangga | ingêlus larapanya | sang dyah rara tyas kumênyut | ngaringêt jangga pungkurnya ||
33. ragi kumêpyur kang galih | Amongraga waspadèng dyah | dhuh sarèhna tyasiranggèr | owêl tancêbing imanta | têpakurirèng Suksma |
tyasnèki | manêmbah matur ing raka | inggih kaula wiose | namung jrih sarèhning datan | tate cêlak ing pria | ing jaman dèrèng sumurup | lan dèrèng wontên tyas amba ||
37. tan lian kaula kapti (840a) |
mahrib ngisa lan subuhe | rong rêkangat tri rêkangat | ingkang patang rêkangat | takrul lesan kiratipun | wêwacan ingkang pasekat ||
ywa katimpah ing pratingkah | kaworan obah-obah | obahe sajabanipun | ing salat batal badanya ||
46. mung obah salat pribadi | tan kêna lianing obah | lan malih tapakmu karo | ywa singsal kang kukuh napak | patinên jêmpolira | ywa mingsêd saking gènipun | cêngêngêna
sakèh ingkang | puji kaduwe Hyang Agung | kang murba wisesèng jagad ||
49. lan lapal rabilngalamin | tanjèhna tyas têgêsira | Pangeran ing
kang asih maring tuan | tuan kasihi sêdarum | asiha tuan mring amba ||
55. tuduhna mêrganing nabi | sêdaya para ambia | lapal gerilmaglubine | têgêse mugi dinohna | ing cipta ingkang lia | lir wong kapir Yahudi yun | kang sami tampi duduka ||
56. kang amungsuh kangjêng nabi (844) | Musa kapir Yahudia | amaido ing kitabe | ing kitab Torèt punika | wong maido ing kitab | kapir sasat kapir nêngguh | ing kitab
kabèh | wajibing mukmin sêdaya | iktidal mring Pangeran | muga gusti ingkang agung | angapura ing atobat ||
59. mêngkono yayi dèn eling (845) | yèn sira mulya ing salat | yêkti mulya wêkasane | wajibing mukmin sêdaya | patekah mring Hyang Suksma |
mali pitu wêlas | wajib iktidal ing Hyang | lawan tumaninahipun | samya mali pitu wêlas ||
winuwus | ngasar sèkêt nêm kathahnya ||
64. patang puluh pat mahêrib | lan malih ingkang winulang | sèkêt nêm ngisa lan malèh | wajib mukmin tur ruruba | ing dalu lawan siang | mring Pangeran ingkang Agung | têgêse tahyat akirnya ||
65. kaping lima wajibnèki | alungguh lawan
muga | mukmin agami slam kabèh | muga tuan ngapuraa | ing mukmin sêdayanya | iku yayi kang kacukup | mukaranah ing asalat ||
67. yèn ta durunga ngawruhi (847) | ing sidiking mukaranah | salate mung ngèstri
swarga | tapake nèng jilidan | jilid kang kawuwus wau | satus sêkawan kang kitab ||
70. de yayi sorahing kadis | sing sapa bêndu wong ika | mring wong alim sawijine | aprêsasat bêndu marang | jêng nabi Rasululah | sing sapa bêndu mring Rasul | sasat bêndu marang Allah ||
71. sing sapa bêndu ing Widi (848) | gone pêsthi nèng nêraka | sing sapa
72. sing sapa nêmbah ing Widi | gone pêsthi nèng sawarga | kang muslim rosa tokide | sapa asih mring wong islam | sasat sih raganira | kang sêngit mring wong islam wus | sêngit ragane priangga ||
73. yèn wong asih ing sêsami | asih ragane
utama | tandhane kinasihan | kadis juahir pitutur | sing sapa mukmin kang kêrsa ||
78. sapocapan lan Hyang Widi (850) | amacaa kur'an
iku purkan namanipun | kadise para anbia ||
80. dening witing kang dumadi | yèku saking nur Muhammad | apan kathah jujuluke | kang nama ênur Muhammad | ingkang rumiyin akyan | sabitah jujulukipun | dening kaping
kalihipun | dene wêdale kang nyawa ||
87. saking sipat kahar nênggih | lawan iptikar punika | sababe wus nunggal dene | ing mahlukira Hyang Suksma | dene yayi kang sipat | manjing ing iptikar iku | lan kang manjing sipat kahar ||
dene yayi kang sipat | manjing istigna puniku | kasugihaning Hyang Suksma ||
kewala mung wênang ugi | mungguh Hyang Agung akarya | ing alam kabèh marmane | nama sugih Hu Tangala | tan kêna kinayapa | karya
kyamu binapsihika | lan samak basar kalame | samingan lawan basiran | jangkêp mutakaliman | pan sawêlas ingkang masuk | marang ing
ingkang | kinarya dadi rumuhun | pan amung ênur Muhammad ||
96. nyawa Rasul dèn arani | gêdhong latip pasimpênan | mung Allah kang murba
nora bisa | wus angrasa ing apêse | nulya sujud johar awal | mring Allahu Tangala | kaping lima sujudipun | sêsampunira mêngkana ||
imrate | wangkote ing johar awal | têtêp pratandha êngam | wêkasan nuli asujud | marang ing kêlaratulah ||
101. saèstu dalil kang akir | kang dadya
mêngkono kang wus wruh ing lid (856) | yayi sira wus ahli bab | sêboboting wanodya nom | ing sêpantaran tan ana | èstri
107. kang rayi sumungku ajrih | nêmbah sarya ngraup pada | alon mlas-asih ature | mring raka angêmu waspa | saking jrih sukurira | inggih kaula pukulun | saking bêrkah jêng paduka ||
108. asung ladhang ing arungsit | asung panggih ing aical | lan asung gampiling ewoh | pêtêng tyas amba ing mangkya | sinung padhang nêrawang | têkabul amba ing wau | dèrèng uning ing wêkasan ||
mêksih kuciwa | dèrèng parigêl murade | myarsakên paduka mulang | mila punika tanak | pan mindhak sumêrêpipun | kathah ingkang kacathêtan ||
118. yèn mêngkono iku yayi | ing sabên sira ngong wulang | konên angaji têpsire | manira kang asung murat | marang sira supaya | dhèwèke milu sumurup | sasat sira kang wèh wulang ||
120. Cênthini matur ngabêkti | saking sêjawining gubah | inggih bêndara ing sihe | kang dhumawuh gêbal
Kèn Rarasati sigra | kinanthi astanira | sêlir tri umiring pungkur | lan parèstri rencangira ||
sêdonya ngumbuk | andadak sadhengah-dhengah ||
126. kang raka gumujêng angling | nadyan wong sêdonya wiahwiyah. | ngrawati mataning
anom mono | wau kang rayi Jèngraga | samêrga mriêmbada | dhuh wong ayu mirah ingsun | sangêt kangênku mring sira ||
astane ingkang kanan | alon anêlusur lambung | prênahing kêndhit pungkuran ||
131. wus tetela yèn turanggi (862) | kagyat kang raka têtanya | lo apa sira iki kèl | angglong jaja kadung ing tyas | kang garwa lon turira | jrih ing raka èsmu guyu | inggih sawêg magut wulan ||
132. kèndêl jumênêng pan mêksih |
kagunturan | samya kadung kalihipun | kêpalang dening lambaran ||
137. alon kondur ing wismèki | ingêdhunakên kang garwa |
sarwi gumujêng ningsêti | pangênêtirèng warastra | yèn ta pinêksaa dene | mring raka narah kewala | wite wis wingi mula | tyas wulangun mring sang
tanggal | wikan punika kang roro | pun Sikêm Ragil mênawa | datan amapag tanggal | kang raka solahe gupuh | sarwi angaras kang garwa ||
angandika | maring ro sêlirira | ro kinayuk jangganipun | binêkta mring gandhok wetan ||
145. wus prapta ing tilam kathil (866) | Jèngraga ngling lah wudaa | Sikêm matur lah kaula§ prayoginipun: kula.
ana kang kuarasan | undangên kabèh padha | nulya tinimbalan sampun | sêlir titiga gya mara ||
156. Jèngraga nudingi sarwi | wira-wiri nèng jêrambah | mêksih nyêngkal dhodhogole | garwa matur pagujêngan | guguyu mring kang raka | inggih
kang atis | dimène mari bêngkayang |
Jayèngraga sru guyune | mara cobanên mênawa | yèn kaya dongèngira | gya mundhut toya prapta wus | ing bokor nulya kinambang ||
165. ginuyu ing para sêlir | sarwi anyawuki toya | samya guyang dhodhogole |
nuwun apura | maklum dalêm kewala |
mênawi têmahan saru | kaula jrih ing paduka ||
177. Jèngraga osik ing galih | iki wong kêtula-
178. ngandika mring gus Suratin (875) | turona bae ywa lunga | mijil lampahira alon | panggih lan Sênu wuwusnya | kêsuwèn têmên sira | sarwi nothok bathukipun | dèn age sira
Jayèngragi | inggih sampun kula artèni sêdaya ||
32. tiang dhusun têksih dèrèng wontên mantuk | lamun wontên kêrsa | ingkang dadakan kadyèki | sampun kantos dados timbalan abdinta ||
33. bapa ya wus trapa karya mupung esuk | aywa kêlayatan | ki
dening sirèki | kêbo sapi wêdhus miwah bèbèk ayam ||
37. ingkang sinung wuwus sêndika turipun | nulya malih nêbda | mring
39. lah wis gupuh prentaha mring anak putu | kabèh pêdhalangan | kang liningan nêmbah amit | Jayèngraga ngandika
matur nuwun sêndika ingkang tinuduh | sigra Jayèngraga |
45. lawan bumbu myang sajèn-sajèn puniku | yèki wruhanira | samantu§ prayoginipun: amantu. midadarèni | wus bêgjane
para paman ngundhuh mantu | nulya mring Kauman | man pêngulu Basarodin | nuwun ngundhuh mantu mring sang pinangantyan ||
48. alon matur sêndika kang rayi gupuh | nuduh mring bok inya | èh biung Cerong dèn aglis |
52. praptèng ngayun wus tiniti tukonipun | Ni Kèn Rarasatya | ngandika marang kang bibi | lah inggih punika bibi Kulawirya ||
53. kula sampun pasrah mring bibi sêdarum | kang dadia kulmak | mandhegani nambut kardi | rampungipun ing sêkul ulam panganan ||
54. saliripun kalêthêk pawon puniku | kula wus pitaya | dhatêng pun
ing pêpajangan puniku | inggih kang prayoga | nini pasanging tilam mrik | nyai Daya nauri inggih putu
ingirib. | tilaming sang pinangantyan sarwa seta ||
59. alon muwus Jèngraga inggih puniku | nini aprayoga | sawiji gyan sarwa putih | rekanipun mangsa borong Nini Daya ||
60. malih muwus mring garwa yayi sirèku | lah uwis dèn enggal | mumpung esuk dèn agêlis | tur sêndika kang rayi nulya mêmajang ||
61. sigra matur§ prayoginipun: mêtu. mring jawi
turnya | mugi angsala pangidin | sawab bêrkah ing wuwulang jêng paduka ||
97. inggih nuwun bêndara kaula sinung | wulang mrih
sêpada thil | lamun maca nèng layang lumpuh kewala ||
99. naur wuwus Jèngraga inggih puniku |
angkatipun | sênadyan kang sêkar | kidung maca pat tan pahi | inggih sami yèn angkating wiwicalan ||
103. manthuk-manthuk Kulawirya dèrèng surup | ah manira wêgah | nora têlatèn nitèni | payo padha klênèngan bae kapenak ||
104. nanging iku ana kojahe kang muwus (894) | yèn wong kêlênèngan | nganggo
langkung runtut rasaning gêndhing pakantuk | dadya ngantak-antak | dangu dènira anggêndhing | tan antara anêsêg gêndhinge munggah ||
Widiguna matur aris | inggih mung sok larisa kewala nrima ||
wiwiting pada puniki | ungêlipun ingkang kêgagas ing dria ||
127. lajêng sarune kagunganing Ki Salu- | kat tan ana bisa | matut amung Jayèngsari | lajêng kang bisa matut gêndhinging gambang ||
128. lajêngipun ngajêng ing salukatipun | mulya kadyèng kuna | mila kêraos ing galih | pan dèn angên-angên ing latri mêngkana ||
129. lon gumuyu Kulawirya sarwi muwus | ya talah anakmas | wus palale sarwi bêcik | maca ngaji anggêndhing anunggang jaran ||
130. sarwa luhung ngêpenginakên sêdarum (899) | kadèk pra bênthètan | gumriwis padha ngunggahi | prawan lanjar randha ronggèng kèh kedanan ||
131. dhasar bagus asugih putraning guru | wasis ing kabisan | ana kedanan yèn ngaji | kang kedanan maca kedanan yèn têgar ||
132. èsmu guyu Jèngraga lingira arum | sampean punika | dadak ngumpak-umpak
kowe kono sami | bokmênawa ngong dèn arani angompak ||
134. samya matur nun inggih sayêktosipun | Cêrmasana turnya | inggih pun
dan di tempat lain). (902) | ing eange swarga | têdhak dalêm pra bupati | ing Bintara gangsa saking Giripura ||
147. inggih tuhu nanging ingkang mêksih lugu | bonang kênong gangsa | inggih pun alun jêladri | ricikipun pêpak
149. tunggilipun kang wontên kangmas puniku | slendro pun samodra | bonang
156. pan jumêgur andule bima gumuyu | wadone angombak | banyu srênge lwih mawingit | ingkang myarsa
158. kang angrungu tan pangling sauranipun | tan ana mêmadha | unine alun jêladri | samya berag anggugah
168. lah wus gupuh Luci mentara saking yun (906) | praptèng ka Jèngragan | anuju suwuk kang gêndhing | Luci prapta ingawe mring Jayèngraga ||
169. na gawemu dening agupuh lakumu | santri Luci turnya | kaula ingutus dening | rakanta lan sarta rama jêngandika ||
170. kinèn dangu ing paduka marmanipun | anatab gamêlan | punapa wus dèn lilani | mring raka jêngandika Sèh Amongraga ||
kêdhikipun nyêjampêl pan ora uwun | matur gantya-gantya | punika kula ngaturi | patumbasing apu namung sumapala ||
182. gya sinuguh kang numbang sêdayanipun | myang ancak bêrkatan | mêngkana sêdangunèki | ingkang anèng pêndhapa para lanangan ||
183. kang mêrtamu sêmua pênganggonipun | matur mring Jèngraga | punika kula nyaosi | panumbasing apu sêpala katura ||
wadonan | lakune mêsês birai | ingkang tepos dadi nyênthing bokongira ||
187. ingkang wungkuk dadya dêngkèng lampahipun | sêdaya wiraga | kèh dol ayu adol sigit | Kulawirya mèsêm ningali wong kathah ||
188. alon muwus lah ta wong urip puniku | yèn ana sêmoan | angrungu gamêlan muni | sêsolahe mulih tênaganing buda ||
189. alon matur alêrês paduka wuwus | pan sêdasa-dasa | titiang Jawi
191. milanipun kathah ngalap sawabipun (910) | mring gangsa punika | sakedahipun bêrkati | sanès lawan pun samodra tanjêkira ||
192. adatipun yèn sinambut tiang mantu | kêdhik ingkang
rarase gêdhe rum manis | têka duwe meda mêngkono genea ||
194. inggih sampun ila-ila waunipun | gèdhèg Kulawirya | Jèngraga ngandika aris |
ladake ngêbêki | mung ladak tingkahnèki | labête ugunganipun | nanging putus piambak | dhasar landhêp tyasirèki | ngèlmu bantas ing kukum yudanêgara ||
3. andêle ing Wanamarta | pan amung awirya kalih | Jayèngraga Kulawirya | keringan ing kanan keri | patarèn kang
luhur pêcak kalih | samya kèndêl rèrèn marang masjid salat ||
5. sêdaya samya sêmbahyang | jalu èstri tana kari | namung niaga kewala | ingkang kantun nèng mêndhapi | wus antara kang sami | asalat luhur bakda wus | wangsul sewang-sewangan | punapa garaping kardi | kang mring pawon mring kêbon kang mring mêndhapa ||
6. Jèngraga lan ingkang paman | Kulawirya lingira ris | kowe mau Widiguna | apa salat maring masjid | matur kêsupèn yêkti | Ki Cêrmasana anjagur | dhasar wong kênèng lara | laline wiwit dhèk cilik | dinangu mring
ris | lah wis padha singgahêna | panganan bêrkatên mulih | para niaga nuli | angusung gamêlanipun | mring dalêm pasimpênan | wus têlas
bagus Jayèngragi | lir ringgit munggèng kêlir | ingkang garwa èsmu guyu | sasmita mring kang raka | Jayèngraga amaguti | ing liringe ing rayi mèsêm ngandika ||
anèng pêndhapi | tinub rerehanèki | nulya ingkang sami rawuh | para jadhug sudagar | sarênti
41. ngalêmpak sami sudagar | pak Rajiah ingkang prapti | angêtog pênganggenira | dènira ngangge mênèhi |
ing wong kathah | jalwèstri suka ningali | Kulawirya ngling nuding | sarwi kêpingkêl gumuyu | wong ro glis tulungana |
ambarêngkut sira | kaya canthelan sirèki | dene sarwa mêpêki | kaya wong dodolan dudu | jêg kaya wong nyênyêlang | jêg kaya wong
suku kata: Ki Nuripin anêbut astagpirullah.
53. dospundi dènya ambêkta | kawratan tan sagêd osik | Kulawirya latah-latah | sêngkêlitên bae bêcik | matur sampun tan kenging | langkung kêncêng lambungipun | ah ora sêdhêng
wong kathah | guyu wêlas mring Nuripin | ngling malih wis maronoa | nèng panirat gonmu malih | matur tan sagêd inggih | ingriki kemawon sampun | sampun tan sagêd obah | yèn obah lir dèn gendholi | samya suka sakèh kang anèng
hyang-hyang mungging tulis | ingapit pêpatahipun | obah kang nèng pêndhapa | mingsêd trêpsila alinggih | Jayèngraga lênggah têngahing jejeran ||
58. wus tata dènira lênggah | Jèngraga umatur aris | mring kang paman sêdayanya | punapa sampun kang prapti | kang pra paman nauri | layake bae ia wus | dene tan manèh prapta |
66. Amadasra Amadiman | katêlu ki santri Luci | angatag sinomanira | mring pawon ngusung kêndhuri | sêkul nèng panjang giri | sarta lan rampadanipun | miwah
rinampad | wus tinanyakakên sami | nulya sami wêwanting | ingkang tuturuh wiwisuh | wênèh angumbah tangan | kang ngloroni amapati | kang
sarwi misuhi | kênèng tulah edan taun | ginuyu santri kathah | jèh salah gawe Si Luci | dhèwèke ya anglakoni dadi bocah ||
74. ing pêndhapa wus luaran (937) | ing wisma kang lagya bukti | Mongraga lan
sampun wêradin | bêrkat sinung pêmburi | wus rêrêp sêdayanipun | wau Ni Rarasatya | umatur ing raka aris | kang punika bok ayu lampah kaula ||
pinangantyan | nulya nêmbah matur aris | pan punika aturipun ri paduka ||
77. nuwun ing sang sêkalihan | pêngundhuhipun ngurmati | wilujêngipun paduka | sira Ki Sèh Amongragi | nauri rum amanis | inggih punapa sêkayun | nulya kang rayi
wayang klithik | aborèh kuning sumunu | sondhèr kunca kangian | miwir kadya bêksa rangin | lampahira anggambuh nèng Jayèngragan ||
1. tan dangu nulya rawuh | ingkang ngiring kèndêl anèng tarub | mêksih ngadêg adhêkêt jèjèr apipit | têpung gêlang sarwi ngantu |
5. wau ta ingkang rawuh | lajêng tumamèng jro wismanipun | lênggah têngah pajangan kang sineta di | kadi duk
wungkuk | nora ketang saking kilèn mêntas bukti | tur sami anutug tuwuk | prandene mêksih aserop ||
14. mêngkana pan wus dangu | dènira sami
samya nadhah kêmbul | sêdaya nulya wiwisoh ||
17. dan lêkas bukti wau | sêkathahe parèstri sêdarum | pan sakantuk dènira sami abukti | Amongraga tan pakantuk | tyasira tansah
kang puluk | kêpêle sajaha tepos ||
20. sawarni ulamipun (945) | nanging tan ana ingkang dinumuk |
sumurup | mangsa bodhoa wong roro ||
29. mrih gawok kang andulu (947) | apa kang dadi adi-adimu | ia wurukêna mring wong papat iki | sira sun dadak gunamu | kanggo sêlawatan mêngko ||
30. Jamal Jamil umatur | botên sagêd kaula wong busuk | kaping kalih ajrih rakanta mênawi | dados ing dudukanipun | mring kula kaula wêdos ||
31. Jèngraga naur wuwus | aja susah ya mêngko ngong munjuk | mring bêndaranira kangmas
gènipun | sêsisih wetan pra bagor ||
40. Jèngwèsthi dènya pêrlu | sawusing patekah suratipun | kulya ayu
kilèn gènipun | langkung pasekat wêwacanipun | dhasar swaranira êmpuk rum amanis | sêdhêng sajake anganyut |
kang akir | praptèng tahyat akiripun | iptitahira wus manggon ||
rarasipun | langkung rahab sêdaya kang makmum | lêlagone swara èstri langkung asri | sarwa lagon dikiripun |
isbatipun | derah ing lam kang akir wit pusêrnèki | tinarik ngèri mindhuwur |
landhung winotan sèwu | pêmancade tyas lêpas lantaran dikir | kewala mung wrananipunsrananipun. | muni wus tan ana raos ||
55. wus wênang sêdayèku | nadyan a a e e i i u u, | sêpadhane sadhengah-dhengah kang uni | unine puniku suwung | sami lawan orong-orong ||
56. ing sanalika ngriku | coploking satu lan rimbagipun | dhewe-dhewe
amung ingkang mojud | wahya jatmika jroning gaibu | pan ing kono suhule dènira mupid | tan pae-pinae jumbuh | nora siji nora roro ||
59. wus tarki gya tanajul | mudhun sing wahya jatmika ngriku | aningali
mijil saking gaib dènya mupid | wiwit beda jinisipun | Gusti lan
bakdiatan sêdaya wus | sunat minal witri rakangatal witri | wus pêragat sunatipun | sêsalaman samya wadon ||
68. anulya sami mundur | saking gandhok maring dalêm agung | kantun Ni Kèn Tambangraras lan
kiwa têngênipun | ing jawi lèr kilèn wetanipun | ingkang cêlak ragi têbah pan kapyarsi | arame swaranya umyung | mêwahi srining rurungon ||
71. wanci ngisa bakda wus (956) | Jayèngwèsthi Jèngraga gya
prapti | sudagar jalwèstrinipun | santri magêrsari mring jro ||
74. kêdhik ingkang tan rawuh | kathah kang sami prapta malêbu | sabab wus samya myarsa warta ing mangkin | Jayèngraga kêrsanipun | kêsukan-sukan ing mêngko ||
75. andhèr pêndhapa têpung (957) | tan kêliru gyaning urutipun | wus miranti sagogolonganirèki | wus pêpak sêdayanipun | Jèngraga ngandika alon ||
lan sajènipun | lan malih mundhuta trêbang wolu | sanga lan trêbangku pundhutên dèn aglis | kêndhang loro angklung pitu | kang liningan mentar
pinundhut katur ngarsi | myang trêbang pribadinipun | agême si macan garong ||
80. datan antara wau (958) | Jêng Kyai Bayipanurta rawuh | lawan
84. Sèh Amongraga gupuh (959) | atur salam mring jêng kyai wau | Kyai Bayi agêpah salamirèki | Ni Kèn Tambangraras
Jamal Jamil sarwa | sagêd rêrekan guna | gabusan ripanginipun | anggawokakên wong kathah ||
ngandika aris (963) | marang putra kalihira | apa wus pêpak sajène | yèn uwis padha
kang dipun antos | lah ya wis mara bismilah | Jèngwèsthi Jayèngraga | ngatag lurah santri gupuh | kang samya nyandhak tarêbang ||
24. nulya suwuk ingkang singir | maca sêlawat wong kathah | kaping tiga samya rèrèn | gupuh ki ban
nèng wuri angampil rukoh | sang ro wus prapta ing langgar | anjujug ing patirtan | Tambangraras Cênthini wus | ngalap
atus ing kathahe | tan pae lan ingkang garwa | sami atasbih tangat | tuwin Cênthini kadyèku | tangat tasbih ing palilah ||
41. langkung nikmatirèng galih (970) | makmum tangat mring Mongraga | antara dangu salate | wus praptèng
obor têgal siluman | palêsthane ing pamuwus | aywa mangmang anèng donya ||
73. yèn urip wêkasan pati | sandhang
75. dodotane wong pawèstri | ngulatana ingkang nyata | sampurnaning ngèlmu kabèh | wong gêmêti kècèran§ kirang sawanda, katambahan: ka [kakècèran]. | kêlasa jinamang bang | eman-eman wong tumuwuh | yèn kêlakon mati bangka ||
amuwus | lae ngêndi goning Suksma ||
83. kang tata prana upami | pratapane Sang Rahwana | ananing Hyang sayêktine | anglindhung ana ing cipta | srêngenge wus
lan swara busananipun | samya kedanan tênaga ||
89. sawênèh ingkang jalwèstri (983) | ingkang sampun ahli rasa | tyas kanyut ing parikane | kraos uripe nèng donya | tinitah langkung ina | lir winirang ing panutuh | pangolok-oloking Suksma ||
90. tanpa guyu tanpa angling | kagagas ing pêparikan | pan wus dangu antarane | singir sèlèh ing sauran | tinampan ing wong kathah |
alon ngandika | dene bêcik parikane | lah iku sapa kang mulang | pêparikan kadyèka | apa bisa maunipun |
dadi nora na kang samar | ing raos tan ana kècèr | umatur kang para tua | pan inggih kêsinggihan | ki pêngulu manthuk-
gêgawean | tuna dungkap ingèlmune | nganggêp ujar boborongan | marus dyah gênthong lanang | durung ilang kadasipun | mêksih sukêr anèng donya ||
kang putra | Jèngraga santrinira | yèn wis aso payo gupuh | kang putra matur sêndika ||
padha nganggo topèng | Jèngraga matur ing rama | duka dalêm punika | Jamal Jamil akalipun |
sindhèn parikane | jatingarang mangsa kapat | jati têmahan mulya | mulya têmah sampurna wus | mulih lir wingi nguninya ||
137. waluya ingkang basuki | Bêdhug têlu atangia | sucèkna badanmu lae | banyu saraban tahuran | mujia ing Pangeran | lah wis ayu ayu ayu | wong donya balièng donya ||
138. kang mayit nulya ngêlilir | kukube kabèh binuka | samya
Jogja, Bengkel Bodykit Jogja, Bengkel
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
[cwek] doyan rame2 buru ngerekam setan klo malem liburan..XDDD
danangwawan	March 28, 2009 at 12:00 am	Reply	herwanayogi said: jenenge wae bulb, 20 detik meneh. mbok awe lewat wae yo iso dadi bayangan setan kayak
Sejatinnya Manunggaling Kawulo Gusti itu. INTROPEKSI. | "WONG EDAN BAGU"
Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
makane iku, yo’opo lek nggawe ae gerakan anti rasis nang stadion. mosok seng neam arema koq seng disebut2 iku tonggo
njarahan maneh, gak ngrampokan maneh. Saiki lek wes ledome koyok ngono sopo seng gak gelem koncoan.Pengeran ae sek gelem ngapuro lek ono wong tobatan nasuha, mosok menungso gak gelem ngapuro? Tapi saiki
wong dodolan es iku yo’opo? seng koyok ngono2 iku loh seng kudu dirubah cak. iki buktine
Kasultanan Pajang iku salahsiji Kasultanan ing tlatah Jawa lan dibangun déning Jaka Tingkir. Sedurunge, laladan Pajang iki dadi bagéyan Kasultanan Demak ning wektu Demak dipimpin Arya Penangsang, Jaka Tingkir sing dibantu Adipati liyane kasil niwasaké Arya Penangsang. Jaka Tingkir banjur mindahaké pusat kakuwasan menyang Pajang. Miturut kabiasaan jaman mbiyèn, yèn pusat kakuwasan utawa kutharaja dipindah iku maknané nggawé karajan anyar ya iku Kasultanan Pajang. Laladan Demak dadi bagéyan Kasultanan Pajang (kadipatèn) lan dipasrahaké marang Arya Pangiri
nyandhang gelar Sultan Hadiwijaya, kadipatèn-kadipatèn liyané sing sadurungé nggabung karo Demak dadi bagéyan Kasultanan Pajang.
Ing taun 1558, Sultan Hadiwijaya masrahaké laladan Mentaok (cedhak Kutha Gedhé - Yogyakarta) minangka bebungah kanggo Ki Ageng Pamanahan sing wis mbiyantu nyingkiraké Arya Penangsang lan mbiyantu mbangun Pajang. Laladan iki dadi cikal bakal Kasultanan Mataram.
Pajang ambruk[besut | besut sumber]
Ing taun 1582 Sultan Hadiwijaya diganti déning putrané ya iku Pangeran Benawa ning disingkiraké déning keturunan Kasultanan Demak ya iku Arya Pangiri, Pangeran Benawa didadèkaké Adipati ing laladan Jipang. Ing taun 1587, Sutawijaya (putra Ki Ageng Pemanahan) sing nguasani laladan Mentaok misah saka Pajang lan mbangun Kasultanan Mataram. Koalisi Sutawijaya karo Pangeran Benawa pungkasané kasil ngalahaké Arya Pangiri, Sutawijaya banjur mindahaké pusat kakuwasan ing Mataram lan dadi Sultan pisanan ing Mataram.
Pajang saiki[besut | besut sumber]
PajangKategori ndhelik: Artikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.14, 8 Maret 2016.
weleh3 kampuse katon cliing ngleset karo slojoran disek karo ngenteni
iku udan deres gledek gedhe aku g budhal ngaji,
cilik sampek dikubur ibukku g tau seneng, omahku biyen ngarepe akeh wet sri rejeki pinggire wet beringin alun2 sidoarjo seng roboh. ibukku seng turunan arab. aku cerai ninggal anak cilik loro moro dijak wong nang tangerang, ngislamno wong
wong kristen, islame iso batal, kiro2 rosul tau opo g diarani ngrebut bojone wong perkoro nyekel keislamane wong wedok seng kudu dirabi
gelem diarani imam mahdi masio wes dibaiat sak gurunge Alloh seng ngangkat langsung. dadi g usah neko2 dulur. maturnuwun,
nuwun, atur kula Radèn Tumênggung Mangkupraja, ingkang sawêg anglampahi ayahan dalêm. Anindhihi damêl karêtêg utawi radinan tanah Sokawati ingkang
kw) wis ora kêna ditambani; kc. padal. II êngg. ak: asok dhuwit supaya bebas saka pagawean aradan; kc. wadal.
madana: (-raga) kw. sih, sêngsêm, katrêsnan.
satêngah matêng (tmr. êndhog godhogan). II kn. ak: mojok; kc. padon. III ut. madoni n. ngèstri, ngèstrèni k: royal wong wadon; madoni kn. kaya wong wadon; kc. wadon.
madoni: n. mabêni k. mbantah; kc. padu.
mados: I [x]-i k. madi, madèni; kc. wadi. II [x]-i k. nggolèki; kc.
majang wulan: kn. ak. lêlangên ana ing jaba nalikane padhang bulan.
majar: (-i, -ake) I êngg. kandha, ngandhani,
majêr: kn. ora bisa duwe anak (tmr. kewan).
madi: êngg. pc. mangsa! (ora kalal).
lsp); 3 mêtoni ing (papêrangan, pangadilan lsp); 4 ([x] marang panggawean) sênêng nyambut gawe; 5 êngg. seba ut. tansah ngadhêp marang bêndara, lêlurah lsp); majokake: ngundhakake ut. agawe supaya maju; kc. aju. II kn: nyigar nganggo paju; kc. paju.
majusi: (A) kn. juru tênung.
madha: n. nyami k. agawe padha karo, padha karo; kc. padha.
madhaharan: kn. ak. (juru [x]) juru olah-olah.
madhahi: kn. nglêbokake ing wadhah; kc. wadhah.
madhang: êngg. pc. 1 mangan (-sêga); 2 (ut. [x]-an) lawuh.
madhangi, madhangake: agawe padhang marang; kc. padhang.
madhar: êngg. kn. mepe pari ana ing sawah; kc. padhar.
ngadhang) wong dodolan lsp; 2 calon dadi (-priyayi), punggawa lsp); 3 ([x] gawe, [x] tani) êngg. calon olèh bagean ndarbèni
sathithik; 2 êngg. isih tigas (anyar); kc. pagas.
magasesa: kw. kagol, cuwa
mitongtonake (tmr. tontonan, wayang wong lsp); 4 tumindak kaya, gawe reka (pokal kang ora lumrah); [x] api: kêmbang api; [x] bal: bal-balan; [x] bolah:
mayak-mayak: êngg. pc. sarwa kêcukupan, ora sêsêk wêktune.
mayan: êngg. kn. isih.
mayang: I kn. kêmbang jambe; disêndhal [x] br: dijabut nyawane. II n. ngringgit k: nglakokake wayang; kc. wayang. III kn: ar. prau dianggo misaya iwak; kc. payang. IV kn: urat-urat kêbo (sapi) ing gêgêr.
kang dadi pangarêp, kang dhisik. II kw: lan uga,
makakake: mènèhake pakan marang; kc. pakan.
makal: kn. nutupi bolong-bolongan ing prau; kc. pakal.
makam: (-an) êngg. kn. kuburan, jaratan.
makan: êngg. pc. 1 mangan; 2 ngêntèkake (wragat, waktu lsp); 3 mlêbu (manjing) ing; 4 bisa nampa (
makani: kn. mènèhi pakan; kc. pakan.
makan tuwan: pc. malah dadi dhadhakan konangan pialane ut. njalari
malaya: kw. (ar) gunung.
malak: (-i) I kn. 1 (kumudu-kudu) olèh luwih akèh tinimbang liyane; 2 êngg. pamêtune panenan
liyane) dianggo mbathik lsp; ati [x] pc: gampang lilihe.
malandhi, malanji: êngg. kn. rampung.
malang: I kn. 1 sumèlèh sumlandhang (miturut alange), kb. mujur; 2 sisih sakarone amba (tmr. uwang, pundhak lsp); 3 turah ut. ora cèplês (tmr. wilangan kang
njalari susah (mbêbayani, matiri); kc. walang-ati.
malang gambuhi: pc. bêbojoan sing lanang luwih cilik (ênom) tinimbang sing wadon.
malang kadhak: kn. mêthènthèng (katon umuk).
malang kêrik: kn. tangan sakarone didokok ing bangkèkan.
malang megung: kn. sumèlèh ora karuwan alang-ujure.
malang sumirang: kn. ak. nggugu karêpe dhewe (sawiyah marang liyan).
malar: I êngg. ak. malah. II êngg. ak: 1
ing ngarêpake dina candhake, up. [x] Kêmis (Rêbo sore); [x]-an: slamêtan ing sajroning sasi Pasa (tanggal 21, 23, 25, 27, 29); [x] lowong: tanggal 22, 24, 26, 28
ana ing jaba (ing dhuwur) uga, dianggo entar; 2 mluku kang kapindho; kc. walik.
malik klambi: . 1 kang jêro didadèkake ana ing jaba (tmr. klambi); 2 pc.
ngrasakake) ambu; 2 ngêtokake (nganakake) ambu; 3 bosok ngêtokake ambu kang ora enak; 4 pc. wis ora payu (-wayu), ora ana kang arêp; ora [x] ... (bocah, wong wadon lsp); [x] ati pc: rada kêgimir atine (dhêmên marang);
dèk [x] kae êngg. pc: ing nalika samana. II pc: mratelakake pambangêt (ngantêpake surasa, pamuji lsp). III (S) kw. ak: pangangên-angên, ati, rasa-rumangsa.
manaduganda: kw. njurungi, ngrujuki.
manadukara: kw. njurungi, ngrujuki, nayogyani.
manadhêm: kn. ak. limun (ombèn-ombèn).
manah: I k. ati. II k: mikir; kc. pikir. III kn: nglêpasake panah; kc . panah.
manail: kn. ar. wuku kang kaping 23.
ak. dadi panakawan; kc. panakawan.
manang: I kw. ak. kliru, nêpsu. II (abang-) [x]-[x] kn. abang bangêt (tmr. rai, wudun lsp).
manas-ati: kn. njalari panas ati; kc. panas ati.
manasi: I n. mbêntèri k. 1 agawe panas; 2 mèri bangêt marang, gawe piala marang; 3 nêdya golèk pêpulih; kc. panas. II kw. ak. ngêmis.
ing (-aku, -kowe lsp); 3 (bok [x]) bisa uga; 4 pc. yèn ora mêngkono mundhak; mung [x]-[x] (ut. manawa-manawi) pc: isih
manjangakên: k. ndawakake; kc. dawa.
manjat: kn. 1 munggah (tmr. dalan); 2 êngg. munggah (ing gunung lsp); kc. panjat.
mandha: kw. sêdhih; kc. mondhah.
mandhah: êngg. kn. ngalih sawêtara mangsa mênyang ing; di-[x]-ake: diêlih ana ing liya
tanah gadhuhan; 2 ar. têtuwuhan.
mandhap: 1 k. mêdhun, mudhun; 2 ki. ak. mulih; kc. andhap.
mandhapa: (S) kw. pandhapa.
mandhasiya: kn. ar. wuku kang kaping l4.
mandhe: kn. nggêmblèng wêsi, dadi pandhe; kc. pandhe.
mandhuka: (S) kw. kodhok.
mandhukake: êngg. ngurupake, nglirokake tanpa tambahan; kc. pandhuk.
mandhung: kn. 1 tandhon; 2 êngg. sawah ênggone babad dhewe; 3 êngg. wong kang mung duwe pomahan (ing padesan); 4 (ut. mandhungan êngg); mung wajib nyambut gawe ing padesan; kc. andhung.
mandhung-mandhung: êngg. kn. tumpuk-tumpuk.
mandho: kn. ngathungake tangane loro mêgar (kaya patrape wong ngêmis, nênampani arêp njaluk).
mandhok: kn. 1 manggon ut. dêdunung ing; 2 ([x] atine) êngg. pc. ora lêga atine; kc. andhok, dhok.
mandhor: kn. 1 lêlurah (pangarêp) ing kuli nyambut gawe, jongos hotèl lsp; 2 wong kang tunggu pasanggrahan, padusan lsp.
manèh: n. malih k. 1 mbalèni (nglakoni, muwuhi, ngambali lsp) kaya kang uwis; 2 ([x] ..., yèn ...) aja sing, up. kowe [x] yèn bisaa, lah wong kakangmu ora bisa.
manungsa: kn. titah kang kadunungan sukma lan budi.
manus, manusa, manusya, manuswa: kw. manungsa.
ut. ngomah-omahake anake wadon); dimantokake: diomah-omahake. II bah [x] êngg. pc: panyêbut marang Cina pranakan kang isih ênom (sarta dadi lêlurahe).
mantuk: k. mulih; kc. ulih, antuk.
mantuni: êngg. k. manèni; kc. wani, wantun.
anom: kn. ak. priyayi ing kraton.
mantri jêro: (n. -lêbêt k): ar. prajurit ing kraton (Ngayogya).
mantri kabupatèn: kn. juru tulis nomêr siji ing kabupatèn.
mantri kawêdanan: kn. juru tulis nomêr siji ing kawêdanan.
II êngg. pc. panci (ar. wadhah).
mancik: kn. 1 anc ik-ancik ing; 2 têkan ing; 3 wiwit, miwiti; kc. ancik, pancik.
mancing: kn. misaya iwak nganggo pancing; kc. pancing.
manclap: êngg. kn. sumurup (tmr. srêngenge).
manclas: êngg. kn. mancas; kc. pancas, panclas.
mancud: (-an), mancut(-an) kn. awangun lancip, nyongat munggah.
mancuh: êngg. kn. munggah tmr. banyu.
dhahar k. 1 migunakake pangan; 2 ent. nganggo, migunakake, butuh nganggo, ngêntèkake; 3 uripe saka, up. mung [x] anakan: 4 pc. nampa ut. nglêbokake (piwulang lsp); [x]-i: 1 ak. mènèhi pangan; 2 tansah mangan, sênêng (royal) mangan; [x]-an êngg: slamêtan ana ing kuburan lsp; kc. pangan.
mangan-nginum: (-ngombe) pc. enak-enakan mangan karo ngombe.
mangan-turu: pc. enak-enakan mung mangan karo
manggon: n. manggèn k. 1 dêdunung ana ing; 2 wis manjing ora bisa mari (tmr. lêlara, kamanuhan lsp); 3 pc. krasan; 4 pc: wis mathuk, wis cocog karo watake; kc. ênggon, panggonan.
manggrahi: êngg. pc. tansah nyulayani rêmbug.
manggrok: pc. mandhêg, manggon
ngajangi duwe gawe lsp; kc. pangku.
mangkud: kn. ak. ngangkud; kc. angkud.
mangkul: êngg. kn. ngrangkul, manggul; kc. pangkul.
mangkok: kn. saèm. pinggan nanging luwih cilik.
mangkono: n. makatên k. kaya iku(-kae).
mangkoti: kn. ak. wangkot marang; kc. wangkot.
mangkrag: êngg. kn. mogok (êmoh nyambut gawe).
mangkrak: kw. mbêngok (muring bangêt); kc. makrak.
mangkring: kn. 1 mencok ing pang lsp. (kang dhuwur); 2 pc. ngundhakake rêga; kc.
malihing hawa lsp. ing taun, up. [x] rêndhêng; 4 saèm. sasi miturut pranata mangsa (umure ora kaya sasi lumrah) dene arane:
mangsah: I kw. 1 maju pêrang; 2 mungsuh; kc. angsah. II kn. (ora-) (ora-) bisa tumama, ora pasah.
mangsak: kn. olah-olah, gawe obat lsp; kc. masak.
mangsa-silih: êngg. mokal yèn ...; kc. mangsa.
mangsan: I kn. ungsum-ungsuman, anane
mangsuh: kw. maju pêrang; kc. mangsah.
mangsuk: kw. 1 mlêbu; 2 pc. mlêbu ing agama lsp; 3 pc. cocog bangêt (tmr. panganggo karo sing nganggo); [x]-[x] êngg. pc: tontonan ing karamean (sulapan, wayang wong lsp).
mangsuk-angin: kn. lara marga kadhêmên.
awan (bêngi, esuk, sore) kang mêntas kêlakon; [x]-[x]-ne pc: kang dhisik (ing sadurunge
supaya papak; 2 katon racak (tmr. tanduran ing sawah, têgal); [x]-i: madhani, padha karo; kc. papak.
manggon (linggih, turu lsp); 2 tata-tata nêdya nanggulang mungsuh lsp; 3 manggon ing papan kang prayoga; 4 ent. maton bangêt (tmr. wangsulan, rêmbugan), pakolèh bangêt (tmr. panggonan lsp; kc. papan. II kw: 1 jêr, awit; 2 nanging; kc.
nyambut gawe mung awak thok (tanpa piranti, pasumbang lsp).
marab-marab: kw. murub mubyar.
marabi: 1 êngg. njênêngi pêparab; 2 kw.
mara ing, nêkani; kc. paran, mara.
marang: I n. dhatêng k. 1 tumuju (ngênêr) ing; 2 mungguh (tumrap) ing; 3 ing, dening (ing ukara tanggap); kc. mênyang.
II kn: namakake parang; kc. parang.
marangi: kn. misani sarana warangan, nggosok kêris lsp. nganggo warangan;
kang kuwasa lan wicaksana. II kn: 1 ora kawêngku lan kaêrèh ing panguwasa liyane (ora kêbawah ora kêprentah); 2 luwar
mari: n. mantun k. 1 wis lèrèn ênggone nindakake, up. [x] dadi carik; 2 wis pulih bêcik (ora nindakake ala), up: [x] kurang ajar; 3 êngg. wis rampung, êntèk; 4 waras, pulih kaya kang mau; [x](-[x])mati pc: ora ganti-ganti tansah ... bae; [x]-ne êngg: 1 sawise, sabakdane; 2 [ut. sa-[x](-[x])ne] sawise iku nuli ... banjur ...
maribasakake: ak. nganggo paribasan, numrapake paribasan marang; kc. paribasa.
maribasani: kn. ak. numrapake paribasan.
maridake: ak. mulang marang, mêjang,
warna-warna; 2 (ut. marnakake) mujudi, nganakake; kc. warna.
maru: kn. 1 bojoning bojo (tmr. wong kang wayuh); 2 ent. wong kang padha dene jor-joran (golèk sih lsp).
marud: kn. nisir krambil lsp. nganggo parut; kc. parud.
pangkat dhuwur; [x] agus: sêsêbutane anaking priyayi kang dudu radèn; [x] lara, [x] rara: padha karo [x] agus nanging tumrap bocah wadon; [x] mirah kw: kêkasih (têmbung pamiluta).
masa: I (S) kw. petungan waktu suwene 2 sasi; cs. 6. II pc: mangsa (mokal yèn ta); [x]
masalah: (A) kn. 1 bab (prakara) kang isih dadi rêmbug; 2 andharan kang nêrangake sawijining bab; 3 mungguh ing bab.
masa'llah: pc. karsa dalêm Gusti Allah (dianggo sabawa nelakake kagèt lsp).
marang lurah desa; micakake [x] mêlèk pr: nganggêp marang liyan yèn ora ngêrti (wêruh); ngrabèkake [x] pr: sênêng nonton wong wadon; nyolok [x] pr: nglakoni piala dijarag ana ing sangarêpaning sanak lsp; [x]-[x] (kapi-)kapèn pr: wêruh nanging durung tamat; kc.
mata iwak: kn. 1 ar. têtuwuhan sing kumambang ing banyu; 2 cuplak sing ngurêng.
wowohan); 2 wis tanak, rampung pangolahe (panggodhoge); 3 wis tutug panggarape (tmr. lêmah lsp), wis kêkêr ut. kêncêng (tmr. tamparan), wis dadi (tmr. rêrêmbugan); 4 wis tutug ut. ngêrti têmênan (tmr. ngudi kawruh, nglêlimbang lsp); 5 wis
matèni, agawe pati; 3 ora urip (tmr. gêgambaan,gêgambaran. karangan lsp); 4 ora bisa olèh laku kang prayoga (tmr. main); 5 wis ora murub (tmr. diyan lsp); 6 têtêp, ora owah-owah (tmr. rêrêgan lsp); 7 wis ilang banyune (tmr. sumur, bêlik lsp); 8 mandhêg, ora mlaku (tmr. jam, mêsin lsp); 9 wis ora dianggo (tmr. dalan, pasar lsp); 10 ak. tanpa, ora nganggo; 11 ak. kurang saka mêsthine (tmr. takêran lsp); 12 ak. wis kêpungkur (tmr. sasi lsp); 13. tanpa rasa pangrasa) tmr. kulit, ilat
matroli: kn. ngrondhani; kc. patrol.
matros: êngg. k. matri.
matsara: (S) kw. ak. murka, ngangsa, mèri.
matsya, matswa: (S) kw. iwak(-loh).
matyanta: kw. bangêt, kêluwih-luwih.
maca: n. maos k. 1 ngunèkake surasaning tulisan; 2 nêmbangake layang têmbang; kc. waca.
macak: kn. 1 nata; 2 ngêmot ing layang kabar lsp; 3 êngg. pc. sarwa bêcik
macanan: kn. ar. dolanan bngs. bas-basan.
macangake: kn. ndadèkake pacangan; kc. pacang(-an).
macukake, macokake: nyêmbranani diarani dhêmên ut. dijodhokake karo; kc. pacuk.
macul: (-i) kn. nggarap lêmah nganggo pacul; kc. pacul.
macung: kn. (-dhewe marang) têrus matur dhewe marang dhêdhuwuran; kc. pacung.
mathak: I pc. mbalang nganggo barang kang atos; kc. pathak. II kn: ar. bakal gilap digawe kuluk.
mathar: êngg. kn. sarwa tata
meda: I kn. lagean ala, cacad (tmr. jaran). II (S) kw: 1 sidhêkah,
kn. ngombe wedang (ing nalikane ngaso); [x]-i: 1 wis manuh ngombe wedang (tèh, kopi); 2 mènèhi wedang tèh (kopi); 3 ngêsoki lsp. nganggo wedang; kc. wedang.
wong wadon; [x]-i kaya wong wadon; kc. wedok, wadon, madon.
medol-medol: pc. mlaku bokonge ketol-ketol.
kn. kumpuling uwab ing awang-awang kang katon putih.
mega-malang: kn. mega kang malang (ing wayah esuk).
mega-mêndhung: kn. ar. têmbang gêdhe lan ar. gêndhing.
megan: kn. klawu sulak biru (tmr. ulêsing dara).
megantara: kn. dhawuk sêmu irêng (tmr. ulêsing jaran).
nggendhong lali pr: kêpengin bangêt njalari lali (wani nindakake kang dudu samêsthine); kc. kamelikan. II êngg. ak. barang darbe (kang dadi hak); kc. milik.
melingi: kn. ak. 1 ngelingake, ngelikake; 2 mènèhi peling (imbuh); kc. peling.
mèlu: n. tumut k. ndhèrèk ki. [x]-[x]: mèlu ngiloni; [x] grubyug: mung miturut ombyaking akèh; [x] payu pc: tuku rêgane manut wong liyane.
ing pang lsp. (tmr. manuk, ibêr-ibêran lsp); 2 tumancêb ing lèsan (tmr. manah); 3 pc. wis
mengkal: kn. nyepak nganggo sikil buri (tmr. jaran); kc. pengkal.
mèpèd: kn. 1 cêdhak bangêt, nyêdhak rakêt bangêt; 2 pc. wis sathithik bangêt bathine, wis diirit-irit bangêt;
mêdhang: kn. namakake pêdhang; kc. pêdhang.
mêdhar: (-ake) kn. 1 ak. mbukak, ngudhar; 2 nyugag; 3 ngandharake (
mêgawe: n. mêdamêl k. nyambut gawe nggarap sawah (têgal); dimêgawèkake: dikon mêgawe, dianggo nggarap
marang, ngèsthi; 2 nyawijèkake gagasan; [x] puja (-sêmadi) kw. ngêningake cipta; kc. pêlêng. II [x]-[x]
mungsuhe); 2 luwih unggul tinimbang, up. [x] rosa; 3 dhuwit ênggone olèh marga ngalahake (tmr. main); di-[x]-ake: dianggêp mênang, dianggêp luwih tinimbang liyane; [x]-an: tansah mênang. II [x]-ake ak. mènèhi wêwênang marang; kc. wênang. III [x]-i n. mêningi k: ngalami, nyipati.
mênapi: k. êngg. pc. apa.
mênara: kn. 1 panggungan dhuwur ana ing wêwêngkon mêsjid ut. greja; 2 ([x] gêni) panggungan dhuwur ing dhuwur
mênawi k. 1 yèn; 2 mungguh ing (-aku, kowe lsp); 3 (bok [x]) bisa uga; 4 pc. yèn ora mêngkono mundhak; mung [x]-[x] (ut. [x]-
mêndha: kn. rada suda, ora bangêt-bangêt.
mêndhak: I kn. rada ndhungkluk (tandha taklim); 2 rada mudhun (tmr. cagak, omah lsp); rada amblêg (tmr.
slamêtan wong mati mbênêri dina ajale (sataun, rong taun); kc. pêndhak.
mêntas: kn. 1 munggah saka ing banyu (wong adus ing kali lsp), mênyang (têkan) ing dharatan; 2 luwar saka ing (
mêncungul: kn. katon mêtu êndhase dhisik (saka ing
tmr. gêni); 2 katon abang raine.
mênganggo: n. mêngangge k. mêngagêm ki. nganggo sandhangan; kc. panganggo.
mêngarab-arab: kw. murub mubyar.
bae ..., mundhak ...; 5 (ing [x], sa-[x], dina [x], mangsa [x], jaman [x]) saiki; [x] awan (bêngi, [x] sore): awan (bêngi, sore) kang bakal kêlakon; [x] esuk êngg: sesuk; [x] anyar, [x] iki êngg: kang mêntas kêlakon iki,
mêtu: n. mêdal k. miyos ki. 1 mênyang ut. têkan ing jaba (saka ing jêro); 2 (saka ing guwa garba); 5 dicap lan diumumake (tmr. layang kabar, buku lsp); 6 ngêtokake woh (tmr. têtanduran); 7 dibayarake, dipasokake; 8 thukul ut. tuwuh (tmr. rambut,
ing (paprangan, pasamuwan lsp); 3 bisa duwe anak; kc. mêtu, wêtu.
mêtontong, mêtotong: pc. katon mêtu dawa.
mêtoto: pc. saèm. mêtete nanging luwih gêdhe.
mêca: kn. 1 ak. walèh, kandha blaka; 2 ngandhakake bakal anane lêlakon; kc. pêca, wêca.
mêcah: kn. 1 agawe pêcah; 2 pêcah dhewe (tmr. wudun lsp); 3 merang-merang; 4 ngrusak (pakumpulan, prajanjian lsp); 5 ak. miyak (ngandharake) wadi; kc. pêcah.
mêcak: I kn. ak. midak; [x]-i: ngukur nganggo sikil; kc. pêcak. II pc: wurung, jugar. III [x]-i kn. mbumboni iwak; kc. pêcak. IV [x]-
mata); 3 pc. umuk, gumaib.
mêcuk mêcukilan: kn. mèlu ngrasakake enake, mèlu nganggo.
nindakake kang mligi; 2 êngg. kang dipiji (dipijèkake); kc. piji.
mijiki: ki. misuhi; kc. wisuh.
papan kang kêlumrah dianggo ngluwari ujar; kc. idhang.
midhangêt: ki. ngrungu, krungu; kc. pidhangêt.
midhe: I kn. ak. nyambung nganggo anthok; kc. widhe. II kn. ak. tuku iwak daging (ora mbêlèh dhewe ing nalikane duwe gawe); kc. widhèn.
midhêt: êngg. ks. turu.
migag-migêg: pc. obah-obah ora maju-maju.
pintêr; migunani: maedahi; migunakake: nganggo; kc. guna, piguna, wiguna.
migung: kn. ak. nyimpang, nasar,
miyak: kn. 1 mbiyak lan nisihake; 2 mbukak (wadi lsp); kc. piyak,
ngrungu, krungu; miyarsakake kw: ngrungokake; kc. piyarsa. II êngg. ak. wêruh, nonton; kc. piyarsa, pirsa.
minal-minul: pc. wuda mblêjêd.
minantaka: (S) kw. ak. juru misaya iwak.
minantên: êngg. k. mênawa.
minangka: kn. kang dadi, dianggo ...; minangkani:
mindhik-mindhik: kn. mlaku alon jangkahe ciyut.
mindho: n. ngaping kalih k. 1 ngambali mênèh kang kapindho; 2 nindakake kang kapindho; sêdulur [x](-an): sêdulur tunggal êmbah
minulya: 1 kw. diluhurake; 2 (kang [x]) panyêbut (sêbutan) marang wong kang apangkat luhur; kc. mulya.
kaya lakune wong wadon); 2 lagi mêntas wiwit (lagi arêp miwiti.
ming: I kn. ([x] pindho, [x] têlu lsp) ngambali kang kaping pindho, têlu lsp, saambalan ping pindho, têlu lsp; kc. ming. II êngg. mung; di-[x]-ake pc: dirèmèhake. III êngg. 1 mênyang ing; 2 marang; 3 ing. IV êngg. pc. nanging.
minggir: kn. mênyang ing pinggir, liwat ing pinggir; [x]-an: manggon ing
dhadha). mringkus; kc. ingkus.
mingkrang: pc. (sikile) tumumpang ing papan kang dhuwur.
minglar: kw. milar, mlumpat nisih.
minglêp: kn. (mêtu) nuli mlêbu manèh; kc.
miring: kn. 1 ora methok (saka ingiringan), ora jêjêg (rada nisih); 2 mayat, ndhoyong; 3 durung têtêp (tmr. wangsulan,
mirunggan) wuwuhan kang mligi (nyêbal saka adate).
mirut: kn. ak. mêngkêrêd.
mirong: kn. ak. 1 ngêmulake kampuh (jarit) ing
wisaya; 2 ([x] iwak) golèk iwak; kc. wisaya.
misakake: êngg. pc. mêsakake.
misalin: n. misantun k. ak. mènèhi pisalin (sandhangan).
misih: êngg. pc. isih.
misik: kn. 1 ngandhani bab ngêlmu gaib; 2 mènèhi wangsit; 3 ak. ngingu (kewan) wiwit
mituwasi: kn. ak. mènèhi pituwas.
mitongtonake, mitontonake: nuduhake marang wong akèh; kc. pitongton.
mitra: kn. kanca kang rakêt; mêmitran: têtêpungan, kêkancan.
mitra-darma: kw. mitra kang bêcik bangêt.
mitrahi: kn. mènèhi pitrah tumrap marang; kc. pitrah.
mitraliyur: (W) pc. bêdhil
miwiti: kn. wiwit nindakake, mucuki; kc. wiwit.
myang: I êngg. mênyang. II kw. lan,
mlayu: n. mlajêng k. 1 mlaku bantêr; 2 minggat, miruda; 3 pc. lunga njaluk tulung marang; 4 pc. kalah, kasoran; kc. layu, playu.
mlaku: n. mlampah k. 1 obah (napakake) sikil maju; 2 ora mandhêg (tmr. jam, mêsin lsp); 3 bisa payu (tmr. dêdagangan); 4 tumindak mubêng (tmr. dhuwit kang dilakokake); 5 (-gawe) nindakake pagawean, cêkêl gawe; 6 êngg. mênyang ing papane wong
mlandakake: n. mlandèkakên k. ak. 1 nyalin ing basa Wlanda; 2 nyewakake omah marang kabudidayan;
mlandhi: êngg. wis cumawis, rampung.
mlumpat ngungkuli; kc. langkah, plangkah.
mlangkring: kn. 1 mencok (linggih, ngadêg) ing papan kang dhuwur; 2 ngundhakake rêga (marga sing tuku katon sênêng); kc. plangkring.
mlangkruk, mlangkrong: pc. linggih ana ing papan kang dhuwur (
pamulangan lsp; 3 mèlu iksamên lsp; 4 mênyang (seba) ing kraton (dalême priyayi gêdhe); 5 dadi (saradhadhu, warga pakumpulan lsp); 6
raine (lumahe kang ngarêp) dumunung ing dhuwur, turon dhadhane ana ing dhuwur, kb. mêngkurêb; 2 bolongane dumunung ing dhuwur (tmr. wadhah lsp. kang disèlèhake); 3 ora mayat(-miring); 4 gampangan tmr. wêwatakan; kc. lumah.
mlumba-mlumba: kn. nglumba-nglumba; kc. lumba.
ajur cuwèr (tmr. utak lsp). II kn. dadi plopor; kc. plopor.
mlorod: kn. 1 nggangsur mêdhun (saka ing wit lsp); 2
muaya, miayan: kn. ak. (panêmu ut. panganggêp kang) lumrah ing akèh.
mualap: (A) kn. (wong kang) martobat dadi Islam.
mualim, malim: (A) kn. ak. panuduh dalan, juru mudhi.
mubadir: kn. 1 tanpa guna, ora dipigunakake; 2 kapiran.
mubah: I (A) kn. kêna dilakoni (ora mêkruh). II êngg. pc. ora ana kêdadeane, tanpa jêbul.
mujuk: kw. mbujuk; kc. bujuk.
II kn. njaluk ujuran; kc. ujur.
mudha: I kw. ênom. II (S) kw. bodho.
mudha-dama: kw. bodho lan asor.
mudhak: êngg. pc. mbatur; kc. budhak.
mudhak-mudhêk: kn. bola-bali tansah, ana ing sapanggonan; kc. udhêk.
mudhun: n. mandhap k. ak. mêdhun; kc. mêdhun, udhun.
mudhokake: njalari wudhu; kc. wudhu.
mudhoni: kn. 1 urun (rêmbug lsp); 2 asok
kn. juru rêmbug babagan agama (Islam, klêbu golonganing ngulama kang luhur dhewe).
muga: (-muga) n. mugi(-mugi) k. têmbung kanggo
mugal: êngg. kn. enggal obah; kc. mogal.
mugên: kn. 1 mungkul (wêkêl) nyambut gawe; 2 êngg. tansah ana ing omah (ora
kn. ak. dêdunung, manggon.
mukir: êngg. kn. selak, ora ngaku; kc. mungkir.
mukitun: (A) kn. ak. ngêmot, nyrambahi.
mukya: (S) kw. 1 pangarêp, lêlurah; 2 kang nomêr siji.
muklis: (A) kn. 1 ak. suci uripe; 2 êngg. mung siji (tanpa nganggo wuwuhan apa-apa) tanpa apa-apa.
mukmin, mukminin, mukminun: (A) kn. wong kang têmên-têmên pracaya ing Allah (tmr.
mukrim: (A) kn. ak. wong wadon kang isih sanak kang ora kêna diêpèk bojo.
ngaurip, ora kêkurangan apa-apa; dimuktèkake: disênêngake uripe.
mula: 1 kw. asal, oyod, wiwitan; 2 n. mila k. (wiwit ... [x]) wiwit kawitan (biyèn), pancèn wis asal mangkono; 2 (ut. mulane) ak. kang dadi jalarane (wiwitane); 3 (ut. mulane) ênggone mangkono iku
nyungging, nglapis; kc. pulas.
mulasara: kn. micara, nggula-wênthah, nggarap; kc. pulasara.
dibalèkake (tmr. barang silihan, utangan; 4 cocog, gathuk, kêtêmu; kc. ulih. II kn. ak. 1 pulih, bali kaya maune; 2 ak. nglilihake, nglipur; kc. pulih.
muli: kn. muntir (nyêthot lsp) diubêngake; kc. pulir, ulir.
mulisèkake: pc. nglapurake marang pulisi; kc. pulisi.
mulya: I kn. ak. mari, bali kaya maune, pulih; dimulyakake ak. didandani dipulihake kaya kang mau. II kn. 1 luhur (diurmati, tanpa pangaji-aji); 2 ak. sarwa kêcukupan lan sênêng uripe; dimulyakake: diluhurake, diurmati,
munggah marang pangadilan kang luwih dhuwur (tmr. prakara); 3 mundhak suwe (tmr. cicilan lsp); 4 ([x] nalare) pc. kanthi digagas dawa; kc. ulur.
mulus: kn. 1 tanpa kêcampuran warna liyane (tmr. warna putih lsp); 2 ak. tanpa ciri, tanpa cacad; 3 bêcik bangêt (tmr. kalakuan lsp); rêsik (suci) atine.
mulut: I kn. golèk manuk lsp. nganggo
munggah ing awang-awang; 2 ent. misuwur bangêt; [x]-[x]: mêndal-mêndal
mumpuni: kw. 1 ak. ndarbèni, nguwasani; 2 pintêr ing sakèhing kawruh.
mumpung: kn. ing nalikane isih (kêbênéran, prayoga kaanane).
munajat: (A) kn. ak. supêkêt (bawarasa) karo Allah ing sajroning sêmbahyang.
munajim: (A) kn. ak. ahli palintangan.
munagèni: kn. ak. ngucapake punagi marang; kc. punagi.
munah: kw. ngrusak, nyirnakake, matèni; kc.
tata krama. II ki: matur; kc. unjuk.
munjul: kn. ak. moncol mêncungul; [x]-i n. nglangkungi k. ak. linuwih tinimbang pêpadhane; kc. punjul.
munjung: I kn. kêbak bangêt nganti ngungkuli lambening adhah (tmr. takêran lsp). II kn. mènèhi apa-apa marang wong tuwa lsp; kc. punjung.
mundhak: I n. mindhak k. wuwuh-wuwuh, dadi luwih akèh; 2 satêmah bakal (ing ukara kang ngêmu surasa ngelikake); kc. undhak. II kn. gocèkan pundhak; kc. pundhak.
mundhati: kn. ngêsahi; kc. pundhat.
mundhi: kn. 1 êngg. ngumbulake sadhuwuring êndhas (tandha ngajêni bangêt), nampa (dhawuh lsp); 2 (ut. [x]-[x]) ngajèni bangêt, ngunggul-unggulake; kc. pundhi.
mundhu: kn. ar. wit sarta woh.
munthuk: kn. 1 (ut. [x]-[x] awangun kaya punthuk; 2 mumpluk, mêtu unthuke; kc. unthuk, punthuk.
munthul: êngg. kn. kêtela (pêndhêm).
dhuwur, mêndhuwur; 2 dadi luwih dhuwur pangkate; kc. unggah.
munggah kaji: n. minggah kaji k. 1
mapan, wis prênah bangêt; 3 pc. pantês bangêt, patut. II n. mênggah k. (ut. [x]-a) yèn tumrap ing (kowe, aku lsp), ing saupama; mungguhane pc. upama, andhene.
munggul: kw. mêncungul dhuwur; kc. unggul.
munggur: I kn. ak. katon dhuwur,
padha obah lunga saka ing wêtêng (tmr. cacing, ent. nêpsu manèh);
kn. ak. ngasah ing wungkal; [x] gêrang: kaya wungkal gêrang (lêgok tmr. pipi); kc. ungkal, wungkal.
mungkar: I kn. 1 ak. njênggar, mundhak akèh (tmr. barang darbe lsp); 2 êngg. wis omah-omah dhewe (tmr. anak kang diomah-omahake); 3 ([x]
mungkul: kn. tumêmên ênggone nyambut gawe, ora royal.
mungkur: kn. 1 mingêr ora marêp; 2 ora madhêp; 3 n. mêngkêr k. wis liwat (-mangkat); [x] gangsir pc. wis êmoh cawe-cawe, ora ngrêmbug babar pisan; kc. ungkur, pungkur.
mungkus: kn. mbuntêl nganggo godhong lsp; kc. wungkus.
mungkrêd: kn. dadi cêndhak, suda dawane,
mungu: ki. nggugah; kc. wungu.
mungup: kn. katon ut. mêtu pucuke (êndhase); kc, ungup.
murang-kara: kw. ndaga marang prentah.
murang-krama: (-tata) kn. ak. ora nganggo tata-krama (dêksura).
ngêrèhake, nguwasani; Kang Murba: Kang nitahake sakabèhe (Gusti Allah); kc. purba.
murba-wisesa: kw. mêngkoni lan nguwasani; Kang
mêngangah ing jêro (ing jaba kaya mati tmr. gêni); 2 ngigit-igit, katon muring; kc. urêng.
murga: êngg. ak. nganakake (gawe) manèh kang luwih bêcik sênadyana ing kono wis ana;
murina: kn. ak. mèlu muring (ngrewangi) dening kancane (sanak sêdulure) dipialani ing liyan; kc. mrina.
musthika: I kn. bngs. watu kang ngêtokake kaluwihan; 2 kw. intên, kang bêcik dhewe. II kw: tikus.
Musthikaning kidung: kn.: ar. kidungan ing Kitab Suci Prajanjian lawas (anggitane Nabi Suleman).
(mut): di-[x] kn. diingkêmi ing cangkêm.
muta: kn. ak. micak; kc. wuta.
mutabar: kn. ak. sumêbar (
mêthak k. 1 ngêthèl, nggawe supaya putih (sandhangan lsp), nggilapake (gêgaman lsp); 2 ak. nglakoni mung mangan sêga thok;
kn. ([x] atine) sêrik, lara atine.
mutlak: (A) kn. 1 nyrambahi, umum, babar pisan; 2 kabèh, tanpa ana liyane.
mutrakake: ki. ak. nganakake, nglairake; kc. putra.
wuwung ing wuwungan omah; 2 nyirami êndhas (nalikane adus lsp); kc. wuwung. II kn: nrimakake saanane; kc. puwung.
modhal: êngg. kn. pawitan.
modhal-madhil: pc. padha dhèdhèl (lolos); kc. odhal-adhil.
modhèl: (W) kn. 1 cithakan, wangunan; 2 conto; 3 cara anyar (kang durung ana), gagrag anyar; 4 pc. nganèh-anèhi.
mogèl: kn. obah pucuke (tmr. buntut lsp); [x] kul pc: ora obah babar pisan.
moglèng-moglèng: pc. katon nyongat (tmr. panganggoning kêris); kc. oglèng.
mogok: kn. 1 ora gêlêm mlaku (
kang dumunung ing dhuwur dhewe mujur katumpangan wuwungan; 2 (cacah [x]) omah (yèn dianggo wilangan). II [x]-[x] êngg. kn: mêndolo mêtu.
momong: kn. njaga (ngulat-ulatake) lan nyênyênêng bocah; [x] sarira ([x] salira) ak: 1 ngopèni awak; 2 durung (ora) omah-omah (tmr. wong wadon); [x]-
glongsor, [x] kringkêl, [x] ringkuk, [x] slusup, [x] sumpêl, [x] slosor, [x] tlosor) kn: (wong kang) nunut manggon ing omahing liyan (ora duwe omah dhewe).
mondhok karang: ([x] rampèk, [x] tèmpèl) kn. ngindhung ing pakaranganing liyan (duwe omah dhewe).
(mondhol): [x]-[x] kn. katon njémbluk nggandhul; [x]-an: cêkokan ing ikêt.
mondhong: kn. ak. 1 saèm. mbopong nanging kalungguhake ing tangan; 2 mboyong; kc. pondhong.
monès: pc. mancasi (mutus); kc. ponès.
monêng: kw. tansah kangên (dening kêsêngsêm); kc. onêng.
monmon: pc. panganan (kang disimpên).
mono: I n. mantên k. (sa-[x], rong [x]) kèhe padha karo kuwi. II êngg. pc: jêr wis (-pancèn), up. aku [x] wong wis tuwa; 2 kanggo ngantêpake
trima ora gêlêm (nindakake, nglakoni).
mopok: I kn. 1 (ut. [x]-ake) nèmplèkake blêthok lsp. ing; 2 nèmplèkake parêm lsp. ing; 3 nembok bathikan; kc. popok. II [x]-i kn: nglambari lsp. bayi nganggo popok.
mosok: êngg. pc. gèk mangsa!
moso-moso: êngg. kn. ngoso-oso, nyêntak-nyêntak; kc. poso.
mosra-masru: pc. muring bangêt.
mostor: êngg. ak. conto.
mot: kw. 1 amot, momot; 2 sugih pangapura; di-[x] n. dipunwrat k: 1 dimomotake ing; 2 dipacak ing layang kabar lsp; 3
mbukak; 2 nglèrèni saka pagaweane; kc. pocot.
motha: I kn. 1 layar; 2 kemah. II [x]-[x] kw: mêksa-mêksa ngajak sanggama (marang wong wadon); kc. potha.
mothah: kn. ak. rèwèl njêjaluk (tmr. bocah cilik).
mrabuk: kw. ngambar (-wangi).
mrabot: kn. wis pêpak prabote; kc. prabot.
mrada: n. mraos k: nyungging lsp. nganggo
mraja: kw. maharaja (ratu).
mrajaya: kw. ngalahake, matèni; kc. prajaya.
mrajak: kn. padha enggal tuwuh (thukul).
mrajaka: kw. kongkonan, utusan; kc. prajaka.
mradhah: kw. ngukum srana didadèkake batur tukon; kc. pradhah.
mrayogakake: 1 nayogyani; 2 nganggêp wis prayoga, awèh pamrayoga; kc. prayoga.
mramanakake, mramanêmake: ak. namatake; kc. pramana.
mrambat: kn. 1 nèmplèk banjur munggah alon-alon (tmr.
kn. ngabruk (nggitik) ing êndhas (tmr. jago lsp); kc. pranggal. II kn. ak: munggêli ing pucuke; kc. pranggal.
mranggu, mranggo: kn. ak.
mratelakake: 1 nêrangake, kandha marang; 2 gawe pratelan, awèh pratela marang; kc. pratela.
mratikêli: kn. ak. nggunani,
mrene: n. mriki k. mênyang ing kene.
mrentah: 1 kn. ngêrèh; 2 (ut. [x]-i kn. ndhawuhi ki) akon nindakake; kc. prentah.
prihatin mungguh (tumrap) ing; kc. prihatin.
mriyayi: mriyayèni n.mriyantun(-i) k: kaya patraping priyayi.
kw. ngungrum; kc. priyêmbada.
mriyi: pc. pating klacir kurang subur (tmr. tanduran).
kn. bngs. pulisi (gêbayan) ing desa.
mring: 1 kw. marang. mênyang; 2 êngg. ing.
mringin: kn. turu matane ora mêrêm rapêt.
mringis: kn. 1 mênga katon untune (tmr. cangkêm); 2 pc. ora rapêt panutupe, rada katon; kc. pringis.
mringkil: kn. krasa ut. awangun kaya pringkilan; kc. pringkil.
mringkus: kn. dadi cilik (tmr. ragangan, pawakan); kc. pringkus.
mripih: 1 kw. ngrêrapu, nglipur; 2 êngg. nênakoni kalawan alus;
sedoyo sesepuh lan sedulur bolo alus sedoyo.nuwun sewu
BOYOLALI,SOLO, WONOGIRI ,SUKOHARJO, KARTOSURO, PEMALANG, JOGJA, WONOSARI,GUNUNG KIDUL,SLAWI, BUMIAYU,BANYUWANGI,BANJARMASIN BREBES,PEKALONGAN,TEGAL,
werno ijo kuwi lho, aku tak melu tuku!!
sing wis kêlakon; di-[x]: dikarang dadi babad. II di-[x](-i) kn: ditêgori lan dirêsiki (gêgrumbulan, wit-witan lsp, dianggo padesan); [x]-an: palêmahan sing wis
babah: I kn 1. (Cina babah) Cina
ut. m-[x]) dadi akèh, tangkar-tumangkar akèh (tmr. wiji lsp); 2 (ut.m-[x]) br.badhar, malih bali kaya wujude kang sakawit; 4 (ut. m-[x] (-ake) layar mbèbèr layar: m-[x]: 1 (ut. m-[x]-ake wadi) mbukak wadi (dikandhak-kandhakake); 2 wis dadi ut. wis rampung (tmr. gêgawean ngukir-ukir, ngêcap lsp); 3 nggarap lan ngrampungake; 4 nyoga bathikan; 5 ki. manak (duwe anak); 6 (ut. m-[x]-ake) nggêlarake (kawruh lsp); di-[x]-ake: 1 ditangkar-tangkarake (tmr. wiji); 2 didadèkake akèh; 3 dikon nggarap (nyoga) ing.
babaran: kn 1 kang wis dibabar (digarap,
durung [x]; mbabar-pisani: ngrampungi; dibabar-pisanake: dirampungake (dikatutake, diêntèkake) kabèh.
babas: (-an) êngg. kn dumadakan banjur, nuli.
babat: kn wadhuk pangrêmêtan pangan (tmr. kewan bêlèhan); [x] galêng ([x] sumping, [x] tawon lsp): ar. siji-sijining peranganing babat.
bablas: kn 1 ilang saka ing pandêlêngan (lunga lsp); 2 wis adoh (lakune lsp); 3 têrus bae (tanpa menggok); 4 wis akèh (pasinaone lsp); 5 wis têkan kang dijangka; 6 pc. krungu saka kadohan.
babu: 1 kw. biyung; 2 kn. wong wadon sing gawene
kn 1 babon (pawitan); 2 (ut. [x]-an) kang baku.
babon: kn 1 pitik wadon (wis ngêndhog); 2 kang dadi lajêr (liyane prasasat dadi pange ut. anake); 3 pawitan (kang dianakake); 4 awak-awaking barang sing mawa tutup (cangkir, bèsèk
babragan: kn paga (wadhah kwali lsp).
(babrah): m-[x] êngg. kn. ngambra-ambra, dadi akèh.
(babrak): m-[x] kn 1 mundhak amba (tmr. tatu lsp); 2 êngg. nular mrana-mrana (
lair (tmr. bayi ing wêtêngan).
badal: I di-[x] (-i) kn ora diturut (tmr. dhawuh lsp). II (A) kn: 1 sêsulih (kang dikon munggah kaji); 2 êngg. wêwakil (ing prakaran babagan agama).
badan: I êngg. pc riyaya lêbaran (bakda pasa);
ar. kewan ngrikiti kang dadi ama krambil; m-[x]: 1
badhak: (S) kw.ak alangan, cacad.
badhama: kw 1 êngg. gêgaman; 2 bngs. wadung.
badhar: kn 1 ak. wurung, ora dadi (tmr. tapa, niyat lsp); 2 êngg. malih rupa kaya kang mau.
badhe: k 1 arêp; 2 bakal; 3 êngg. ora suwe nuli; m-[x] 1
kasar sarta mêrkotok (kulite); 2 pating blarut ut. sêmu biru (tmr. dhuwit slaka).
(badhog): m-[x] pc.ks mangan.
badhong: kn 1 blebekan rêrêngganing dhadha (wayang, jaran); 2 êngg. praba (rêrênggan ing wayang wangune kaya suwiwi
iki [x], kowe [x]; 2 mung (ngêmu surasa lumrah, ora nggumunake) up. mêsthi [x] bisa, wong dituturi; 3 mung (ngêmu surasa kurang samêsthine, rada ngrèmèhake), up. yèn ora olèh lima, iya loro [x]; wong kaya ngono [x] kok kumênthus; ora mbae êngg, ora (dudu) baèn-baèn kn: bangêt, ngungkuli kang lumrah; dudu sabaene: ora lumrah (bangêt); dibaèkake pc: dirèmèhake, ora dipaèlu.
bago: kn. 1 lulup wit so; 2 bngs. bagor sing digawe lulup so.
(bagol): m-[x] êngg.kn ngapus-
bagor: kn1 bngs. tênunan sing digawe godhong gêbang; 2 kanthong gêdhe sing digawe bagor.
tmr. wong sêmaput lsp); [x]-an: 1 ak. wong sing dibayang-bayang (wong lara lsp); 2 ak. burukan, mêmangsan. II ma-[x]-
bayèn: êngg.kn lagi mêntas duwe bayi.
bayêm: kn ar. têtuwuhan (godhonge ana sing kêna dikêla); siram-siram [x] pr: pujining wong akèh (bokmanawa ajalari kêlakon).
bayi: kn 1 bocah kang mêntas lair; 2 êngg.
nggarap bêbarêngan); 2 padha ngumpul arêp ngêlahake lurahe (tmr. wong-wong ing padesan).
bakal: n. badhe k. 1 apa-apa sing arêp dianggo dandanan; 2 calon, gadhangan dadi; 3 (ut. [x]-an) êngg. pacangan; 4 (ut.bêbakal, [x]-an) isih anyaran, durung dadi,
sawise (wêktu, tumindak); 2 êngg. rampung, bubar (tmr. pagawean); 3 (ut. bakdan) riyaya lêbaran (sawise pasa, 1
rêrêmbugan lsp); 4 kang wênang ndarbèni (nganggo nindakake lsp); bakune: 1 êngg. dhasare pancèn mula ...; 2 kang dadi jêjêre yaiku ...; dibakoni: dipokoki; kc. bakon.
bakuh: kn 1 pêngkuh (ora gampang bujad); 2 êngg. kukuh atine.
baku-karang: êngg.kn (wong desa) kang mung duwe pakarangan lan omah (ora duwe sawah).
bakul: kn 1 wong wadon sing dodolan (cilik-cilikan); 2 êngg. wong sing kulak pamêtuning
baku-omah: (-omah) kn wong sing duwe omah.
baku-sawah: kn 1 jêmbaring sawah sing dikênakake pajêg; 2 (ut.baku) êngg. wong
II di-[x] kn.ak ora ditampa, ditampik, dibalèkake.
balang: kn apa-apa sing dianggo nyawat; nututi [x] wis tiba pr: nututi basa sing wis kêwêtu; nyawat a-[x] wohe pr: duwe pangarah nganggo njaluk tulung marang sanak sadulure sing
mlayu lsp); 2 papan kang dianggo dhisik-dhisikan mlayu; 3 êngg. rêbut mênang.
bala-pêcah: kn barang-barang sing gampang pêcahe (piring, cangkir lsp).
balas: (W) êngg baluh (ing prau lsp).
bala-srèwu: kn.ak ar.aji bisa nganakake setan akèh.
balawan: (S) kw.ak sêntosa bangêt; kc. blawan.
bale: 1 kw:omah; 2 êngg.ak pêndhapa; 3 êngg. ambèn; kere munggah ing [x] pr: wong asor didadèkake luhur;
balèn: n. wangsulan k 1 apa-apa sing dibalèkake; 2 (ut. balènan) êngg. wangsulan, jawaban; 3 apa-apa kang bali; 4 bali bêbojoan manèh (tmr. wong sing wis pêgatan); kc. bali.
bali: n. wangsul k 1 mênyang ing wiwitane; 2 diambali manèh saka wiwitan; 3 têka ing omahe; 4 êngg. mulih; di-balèni: 1 diwiwiti manèh saka kawitan; 2 diulihi manèh (tmr. bojo sing wis dipêgat); 3 dijupuk (ditiliki lsp) manèh; 4 ditindakake (digarap) manèh tmr. pagawean; dibalèkake: dikon bali, diulihake, diwènèhake manèh: kc. balèn.
balig: êngg.kn kc. balèg.
balik: kn 1 êngg. walik; 2 ([x]-an) nanging barêng, nanging yèn, nanging rèhne; 3 êngg.bali; 4 êngg.mulih; 5 br.
bamban: I kn.ak. wiwit manèh (tmr.dolanan lsp). II kn: ar. têtuwuhan bngs. glagah (sok digawe klasa).
panggonan, papan); 2 êngg. ora sumpêg (tmr. ati); [x]-an: papan sing longgar padhang.
banarawa: êngg.kn. (sawah [x]) sawah sing dumunung ing papan lêdhok yèn mangsa rêndhêng kêlêban banyu.
banat: êngg.kn. 1 bngs. jaring; 2 (ut. [x]-an) bandhil.
ak. kutha palabuhan; 2 wong sing dadi pancêr (sing dimungsuh botoh liyane, tmr. main kêrtu, dhadhu lsp); m-[x]: dadi bandar (ing mainan); (ka-) [x]-an, pam-[x]-an ak: pabeyan (kantor dianggo
ing leleran (tmr. winih pari sing arêp diceblokake).
banjêl: kn. sêsulih ing sawêtara mangsa (tmr. nindakake
banjut: I (ut. mbanjut) êngg banjur, mbanjur. II di-[x] kn.ak: dijupuk digawa lunga, dijupuk nyawane (dipatèni). III êngg.kn: bêngkung.
bandha: kn 1 kasugihan (barang, rajabrana lsp); 2 pawitan (ing padagangan); 3 êngg. barang-barang sing arêp dianggo gawe omah; dibandhani: diwragadi, diwènèhi pawitan;kc. bandhan.
bandha-bandhu: kw. sugih bandha lan sugih sanak-sadulur.
bandha-bau: kn. 1 mung pawitan bau (gêlêm tumandang); 2 iya diwragadi iya ditandangi.
bandhan: êngg.kn. 1 padha urunan (dianggo dêdagangan lsp); 2 urunan (dhuwit sing dianggo urun).
bandhang: I êngg.kn. kranjang wadhah bibit têbu. II banjir [x] kn: banjir gêdhe; iso [x] kn: iwak iso sing pating
bandhat: kn. tali (tampar gêdhe) dianggo mikul barang sing abot (sing mikul wong loro) di-[x]: dipikul
canggah (gêgamane wong jaga); di-[x]: disawat nganggo bandhil; di-[x]-ake: 1 dibalangake nganggo bandhil; 2 êngg. (dhuwit) dianggo tuku barang banjur diêdol manèh (supaya mundhak); [x]-an: 1 dolanan bandhil; 2 ar. wanguning ali-ali amata siji.
(bandhing):di-[x] êngg.pc. ditandhing;
bandhulan: (bandhulan êngg) kn. 1 tampar lsp. digantungake ing pang (jagrag) nganggo
papan sing cêthèk sarta ilining banyu bantêr (ing kali); 2 êngg. pawêdhèn ing pinggiring kali.
bantas: kn. 1 sêru nganti krungu saka
barang loro ut. luwih; 2 (ut.di-[x]-i êngg) dicêncang (tmr. kewan). dialang-alangi supaya aja lunga; 3 êngg. dioyak.
bancar: kn. akèh lan bantêr wêtune (banyu susu lsp).
bancèt: kn. ar. kewan bngs, kodhok.
banci: I kn.ak. ora lanang ora wadon (wandu) II kn: ar. têtuwuhan godhonge kêna dikêla lan digawe tamba.
bancik: kn. dhingklik lsp. dianggo
upacara wadhah dipêtha banyak (êmas, slaka).
banyar: kn. ar. iwak loh.
banyu: n.toya k. barang cuwèr sing mêtu saka ing
ngibaratake pasulayane sêdulur mêsthi enggal pulih; dom sumurup ing [x] pr: nyamar, arêp nyumurupi kanthi
kranjang pr: mêguru (njaluk wulang) nanging ora dipigunakake; ngubak-ubak [x] bêning pr: gawe rêrusuh; golèk [x] bêning pr: mêguru, mêdhukun; ora ana [x] mili mêndhuwur (munggah) pr: anak mêsthi niru wong tuwane; sing kêna iwake aja nganti buthêk banyune pr: sing disêdya bisaa kêlakon, nanging ora nganti gawe gêndra; caruk [x] pr:
lsp) ing banyu tmr. jago; m-[x] mili br: lumintu, têrusan bae; dibanyoni: ditêlêsi, diilèni banyu; lara banyunên: lara ngising; kc.banyon.
banyu gege: n. toya gege k. banyu dicampuri kêmbang sarta dmantrani dianggo ngêdusi bayi.
banyu-landa: n. toya landi k. ar. ombèn-ombèn saèm. limun nanging ora lêgi.
banyu-mas: kn. bênang mas (dianggo mbludir lsp).
banyu rasa: n. toya rasa k. ar. jasad asal wujude kaya jèr-jèran timbêl.
banyu tangi: kn.ak. banyu dicampuri wedang dianggo ngêdusi bocah.
banyu tawa: n. toya tawa k. banyu wantah (dudu banyu asin).
banyu tuli: kn. banyu sing dianggo sarat nênambani.
(banyuwara): m-[x] kn.ak. tapa nyirik banyu.
banyu windu: kn. banyu sing diwayokake.
wilangan ênggone mbanyu jago (kang diêdu).
bang: I mbang-wetan, mbang-kulon êngg.ak. ing (tanah Jawa) sisih wetan (kulon) II kn: wc.abang, up. wêsi bang: kc.bangbang. III di-[x] kn: disaguhi bakal diwènèhi dhuwit lsp. yèn bisa marèkake, nyêkêl durjana lsp. IV (ut. kanyor bang) (W) kn: kantor dianggo nglakokake dhuwit (nyèlèngi, ngutangi lsp).
kêluwih-luwih, up. bêcik-[x]-ake: 1 digawe supaya luwih bangêt; 2 diantêpake, diwuwuh-wuwuhi (tmr.pakabaran lsp);
manèh, tmr. jarit sing wis lawas).
bangkar: êngg.kn. 1 rajakaya sing mati ora dibêlèh; 2 pagaweyan sing dilêntharake.
bangkat: êngg.kn.ak. kuwat; kê-[x] ak: kêduga nandangi.
bangke: kn. bathang (jisim sing ora karumat).
(bangkèk): m-[x] êngg. kn. cilik ing têngah.
bangkokan: êngg.kn. 1 sing wis gêdhe lan tuwa (tmr.kêthèk, kodhok lsp); 2 ks.wis tuwa.
bangkol: (-an) kn. sindik (canthèlan) dianggo cangkolan (ing pikulan, lapak lsp).
bangkon: êngg.kn. wêwênang ndarbèni sawahing padesan; kc.baku, bakon, bangku.
bangkongan: êngg.kn. kodhok gêdhe.
bangkrah: kn. 1 bubrah, rusakan (dandanan kayu); 2 ks. lara bubrah (korèng, gudhig lsp).
(bangkrung): -m-[x] kn. gêgêre mlêngkung.
wayah esuk kira-kira jam 4-5. II m-[x] kn: 1 êngg.yasa, ngêdêgake omah lsp; 2 (ut.m-[x] anyar n. m-[x] enggal k) nganyarake manèh, ndandani; 3 ak. ngèmpêr-èmpêr, mangun; m-[x] ningkah; nganyarake paningkah (dianggo sarat supaya bisa duwe anak lsp); m-[x] tandha pr: ngiwahi prajanjian, malsu tèkên: m-[x] tapa br: nglakoni tapa; m-[x]
bangsa: kn. 1 jinising manungsa; 2 gêgolonganing manungsa kang tunggal jinis; 3 kang kalêbu gêgolongane (dening sipat wêwatêkane mèh padha), up. [x]-ning wit krambil; kabangsan: kang gêgayutan karo kaanan, watak lsp.tmr. marang bangsa.
bangsal: kn. omah gêdhe (lmr.ing kraton).
bangsapatra: (S) kw. (godhong pring) ar. têmbang gêdhe.
bangsat: kn. wong ala (bajingan lsp).
bangsawan: (S) kw. darah
omah (kayu sanggan blandar lsp).
bau-dhêndha: (S) kw. (alêngên gada) kuwasa bangêt.
bau-kapine: (-kapini) kn. ewang-ewangên (ora adil).
baul: pc. wurung, ora dadi, bali (tmr. main, njêjaluk lsp).
bau-laweyan: kn. ciri lêkik ing singkap (poking bau).
baung: kn. 1. bruwang; 2. ar. iwak loh; m-[x]: jugug sêru.
baurêksa: kn. dhêmit sing jaga (manggon ing sawijining panggonan); m-[x]: manggon lan jaga (tmr. dhêmit).
bausastra: kn. layang ngêmot têgêsing têmbung-têmbung.
bau-suku: kn. 1. bêbau saka ing padesan kang
diêntèkake (tmr. dhuwit lsp). II (W) kn. piranti dianggo mutêr sêkrup lsp.
bauwedha: (S) kw.ak. sakèhing kawruh.
baon: (ut. bêbaon) kn. pirang-pirang bau, pangetunge nganggo bau.
bapa: kn. 1. wong atuwa (kang lanang); 2. ak. kanggo panyêluk marang wong kang kapêrnah tuwa; m-[x]: nyêbut (nganggêp) bapa; kêbapan ak: ngèmpêri wataking bapa; kc. bapak.
bapa-babu: kn. ak. 1. bapa-biyung; 2. kang mêngkoni.
gambar krun (dianggo ing dhadha dening prabot desa lsp).
bapuh: I (ut. bapoh) êngg. kn. bakuh, pêngkuh. II (S) kw. ak: awak
bapra: (S) kw. ak. pagêr bata, regol.
baptis: kn. disiram (disilêmake) ing banyu minangka tanda
an: mèh padha umur-umurane. III (W) kn: omah tambêlan dianggo nyingkirake wong lara pès (ut. kang dikira lara pès); di-[x]: disingkirake mênyang ing barakan; [x]-an: omah (panggonan) dianggo nyingkirake wong lara pès.
ing sêpur lsp); 3 dandanan, piranti-piranti lsp; 4 (ut. sabarang) sakabèhe kang apa bae; 5. pc. dianggo ngantebake surasaning têmbung kang ngarêp, up. lah kok ndadak nulis barang!; ora barang-barang (barang-bèrèng) ptj: ora apa-apa. II. kn: 1. ar.
lsp); 2. ing nalikane, up. [x] wis kêtêmu karo sing duwe omah, aku banjur takon; 3. samangsa wis, up. lunga-lunga [x] arêp digêbug; 4. balik, dene yèn,
raga; di-[x]-i: dijaga ing prajurit jèjèr-jèjèr (siyaga pêrang); [x]-an: 1. ak. prajurit kang padha pacak baris; 2. prajurit pribumi ing Madura; 3. êngg. ak.
barongan: kn. 1 oyod-oyodan lan êrèn ing dhapuraning pring; 2 tontonan awujud têtironing kewan galak (sing dadi wong dikrukup ing bagor
Inggris; 3 unggah-ungguhing têmbung kang mratelakake ngajèni (krama), up. yèn gunêman karo aku, ora susah [x]; 4 êngg. nyêbut papêrnahane, up. kowe karo aku [x] kakang; dibasani; diajak gunêman nganggo têmbung krama; di-basakake: 1 ak. dikramakake; 2 ditêmbungake nganggo paribasan (diupamakake kaya); bêbasan: têtêmbungan (ukara) kang ajêg panganggone, up. bêcik kêtitik ala kêtara.
basah: I kw. bosok (tmr.
ngijolake dhuwit; 2 (ut.basèn) cowokan ing nalikane ngijolake dhuwit; dibasèni: diwènèhi
dianggit sajroning ati (ora dilairake); kabatinan: (kawruh, prakara lsp) kang gêgayutan karo batin.
batir: êngg.kn. 1 rewang, kanca; 2
luwih dhuwur tinimbang lêmah sarta kang digawe bata dilepa; 2 (ut.bêbatur) kn. bata lepan sangganing gêdhèg (yèn didêlêng saka ing jaba); 3 êngg.kn.kanca; 4 n. rencang k. rewang, wong kang mèlu wong liya (
bacin: kn. ambu kang ora enak (kaya ambuning idu lsp); yèn ana amis[x]-e pc: yèn ana pakewuhe (kasusahane).
bathamantri: (S) kw.ak. senapati.
bathang: kn. 1 bangke (lmr.tmr.kewan.ks.tm.manungsa); 2 ent. barang sing wis bubrah; [x] lêlaku pr: lêlungan ijèn; [x] ucap-ucap pr: lêlungan mung wong loro; nyundhang [x] banthèng pr: ndadèkake priyayi wong gêdhe kang wis apês; m-[x]: nglangi mlumah.
bathara: kw. 1 sêsêbutaning dewa; 2 dewa; asoca [x] br: waskitha; binathara: kang kinurmatan (kang kaya dewa), lmr. kanggo sêsêbutaning ratu.
padha urunan dianggo pawitan (dagang ut. main).
bawa: (S) kw. 1 kaanan, sipat; 2 uni,swara; 3 êngg.kn.wiwit, miwiti; 4 (ut.bawa-swara) kn. têmbang kang dianggo mbukani gêndhing; [x] dhewe: madêg dhewe (ora kawêngku ing liyan); kacakra[x]pr: kêna ing panggrayangan ala; m-[x]: mbukani gêndhing (
bawahan: kn.ak. pista (duwe gawe mantu lsp).
bawak: kn. kayu awak-awaking wêsine pacul.
bawang: kn. bngs.brambang rupane putih; [x] kothong ut. pupuk[x] êngg.pc: mèlu dolanan (gobag lsp) nanging ora katut dadi.
bawera: kn.ak. jêmbar sarta padhang (ora sumpêk).
bawinipun: êngg.k. bawane;kc.bawa.
bawiswa: (S) kw.ak. enggal,
dicêngèsi lsp. II kn: 1 gèsèh mungguh ing kaanane (blêgêre); 2 ora padha; 3 (ut.bedane) êngg.ananging yèn; [x]- [x]: ora padha (kaanane, wujude lsp); dibedakake: dipilah, digawe beda karo panunggalane.
besan: kn. wong tuwane anak mantu; [x]-an: padha dene njodhokake anake (kang siji urun lanang sijine urun wadon ut.kosok baline).
bèsèk: kn. ar.wadhah sing wujude saèm. tumbu nanging cilik sarta
manèh: n. benjing malih k. ing têmbe
ora nggugu panêmune dhewe (ora manut padatan); 2 kurang ajar.
bêdad: kn. ucul copot saka sêsambungane ut. talènane (tmr. nam-
minangka opahan gawe kluwat (ing kuburan).
bêdhaya: kn. 1 êngg. tlèdhèk; 2 bngs. srimpi ing kraton.
(bêdhal): m-[x]kn. 1 mbêrot ucul saka ing cancangan (
wis rêmbugan ing sadurunge; 2 prajangjian mari mêmungsuhan (pêrang).
(bêdhandho): m-[x]
dianggo sajèn; di-[x] êngg: dipanggang wutuhan (tmr. pitik lsp).
bêkakas: êngg. kn. 1. piranti-piranti, gêgaman (kang dianggo nyambut gawe); 2. perangan rêricikaning mêsin, jam lsp); 3. bêbakal kang arêp dianggo gawe omah lsp; 4. abrag, piranti praboting omah-omah.
bêkakrah: pating [x], m-[x] kn. pating blengkrah ora tata.
bêkakrakan: kn. 1 nywara pêtok-pêtok karo mrana-mrene (tmr. pitik kang arêp ngêndhog); 2. pc.
bêkikuk: kn. pitik turunane bêkisar karo pitik lumrah; m-[x](-i) êngg: wiwit bisa gunêman (tmr. bocah,
katur marang lurah patuh ut. marang kang duwe palêmahan ing nalikane didadèkake bêkêl ut. nalikane ngulur prajanjiane; 3. sungkêm bangêt (marang bojone lsp); 4. êngg. pawèwèh marang lurah lsp. ing nalikane babad alas, mbêburu lsp.
kn. sêndhang cilik, tuk ing pinggir kali lsp. II ut. m-[x]-i kn: wis wiwit arêp ungsum (wowohan).
ak. mbulêt, mulêt; 2. mlincur (ora tumandang ing gawe yèn ora ditunggoni ing mandhore lsp); 3. angèl tagih-tagihane (yèn
sabuk dawa diubêdake ing wêtêng lan bokong (tmr. wong mêntas duwe anak); di-[x]-i: disabuki ing bêngkung. II.
dipun-[x] êngg.k: dibanda.
bêstèl: (W) kn 1 pc. têtuku barang dikon nêkakake ing omahe; 2 (ut. bêstèlan) barang kang dikirimake ing sêpur ut. pos; di-[x]-ake pc: dikirimake.
bêstik: (W) kn ar. lêlawuhan (iwak daging).
bêtuwah: kn.ak pusaka, barang kang dipêpundhi (marga dianggêp duwe kasêktèn).
bêton: I kn isi nangka (kluwih). II (W) kn: carubaning sêmèn karo krikil (dianggo omah gêdhong lsp).
bêcècèr:, pating [x] kn padha kècèr (mawut), ora tumanja.
bêcik: n. sae k 1 ora ana cacade; 2 utama (tmr.bêbudèn,
bêcokak, bêcokakan: êngg.kn ugal-ugalan.
bêthak: 1 êngg.kn. nggodhog; 2 k. adang, ngliwêt.
bêthara, bêthari: pc bathara-bathari.
(bêthat): m-[x] kn.ak mbêdhal dadakan pisah saka ing panunggalane; [x]-an: ora ana udan sawêtara dina ing
ora gêlêm tumandang ing gawe (tmr. wong wadon).
bêthut: kn.ak cantholan dianggo nggarap kapuk.
(bêthuthut, bêthothot): m-[x] kn
bibisan kn. ar. têtuwuhan.
bibit: kn. 1 (ut. [x]-an) turunan (tmr. têtuwuhan, kewan); 2 wiji ut.
biji kn. angka mratelakake ajining kapintêran (ing pamulangan, èksamênan); di-[x], dibijèni: diajèni
mêndêlo (tmr. mata lmr. kang sasisih).
bidhag: kn. wong-wongan ing dolanan catur.
bidhar: êngg.kn. ar. prau cilik (sing digawe dêlêging kayu).
(bidhung): di-[x] êngg.kn.ak. digodha, dirusuhi;kc.bedhung.
wadon kang rewang wong duwe gawe; 2 kw. batur wadon ing kraton.
biyah: kn. iyah, iyak ! (nandhakake ora sênêng).
(biyayah): m-[x] êngg.pc. pating blengkrah, ora karuan.
biyayak: pating [x], [x]-an êngg.kn. yabyaban, ora tata.
(biyak): di-[x] êngg.kn. dibukak tutupe (jarite,
biyang: kn. 1 êngg. biyung (êmbok); 2 êngg. kanggo sêbutane wong wadon kang asor; 3 (ut.biyung) sabawa
bingung: kn. 1 kuwur atine ora mangêrti apa kang bakal dilakoni; 2 ora wêruh lor kidul; m-[x]-i(-ake): njalari bingung.
bipèt: (W) kn. 1 lêmari lan meja wadhah minuman lsp; 2 warung ombèn-ombèn (ing sêtatsiyun).
bir: I (W) kn. ar. minuman. II (mbir) êngg.kn. ing têmbing (sisih) ... ing pinggiring ...
birahi, birai: kn. umur-umuran ngangkat dhêmên marang (sandhang, wong wadon ut.
pêthèn (lêmarèn) wadhah layang; 2 (montor x) montor tunggangan (digawe sewan).II (W) kn; blombongan wêsi (dalan banyu). III (W) pc: diambali manèh, sêpisan êngkas.
bisa: n. sagêd k. 1 kuwagang (kêconggah) nindakake (nglakoni, nggarap); 2 pintêr; 3 ora
byah: mak [x][ kn. sanalika, pêcah.
dluwang mawa garisan kandêl dianggo lambaran nulis kasasabake ing sangisore dluwang kang ditulisi banjur
kang diwènèhake marang batur (anak lsp) dianggo jajan; 4 bayar (sasèn); di-[x]: diwènèhi blanja; diblanjakake: ditukokake kabutuhan padinan; blanjan: 1 kang dibayar ing dhuwit ora sawah lsap); 2 mbênêri mangsa
raja kaya ut. manuk, tukang ngêdolake raja-kaya (pc. uga barang-barang liyane).
(blancang): di-[x]-i êngg.kn.dicêgat arêp dicêkêl.
blang-blangan: pc. tansah lunga saka ing omah (tmr.
saka panggêdhe (bab mbêlèh raja-kaya, babad alas lsp); 3 pc. ora mèlu nyêtèm (milih ut. nêtêpake ing pakumpulan lsp); tukang [x] (-ikêt): tukang gawe ikêt blangkon;
lsp. kang dianggo nggodhi; di-[x]: digodhi lan diubêd-ubêdi ing gombal, mori lsp.
blêbêk: kn. pêpindhaning swaraning apa-apa sing disilêmake ing banyu; di-[x] pc: diombèni akèh bangêt; di-[x]-ake pc: disilêmake ing banyu.
bayar wuwuhan (kanggo wragad lêlungan tmr. priyayi pangrèh praja); 3 pc. pamêtu kang dudu pokok; 4 ak.
kn. bodho (durung mangêrti); [x] tau (pintêr durung nglakoni) pr: sênadyan durung mangêrti nanging wis bisa nindakake; m-[x]: 1 mbodho; 2 êngg. ak. ngapusi.
blimbing: kn. ar. wit sarta wohe; [x]-an: mawa lingir luwih saka
isi banyu; 2 (ut. [x]-an siwakan êngg.) jugangan gêdhe isi banyu dianggo ngingu iwak; [x]-an ikêt (kêmbên) kang bathikane mung turut
blung: kn. pêpindhan swaraning barang kêcêmplung ing banyu.
kn. katon rêgêd sarta wis lawas (tmr. sandhangan); m-[x]: mênganggo sandhangan sing wis lawas.
blobok: kn. rêrêgêding mata; m-[x]: tansah mêtu bloboke (marga
pangantèn anyar), buyar pêpisahan (tmr. prajurit); 2 wis rampung (tmr. tontonan, pamulangan, wong mantu lsp); 3 (ut. sa-[x]-ing) sarampunge, sawise; di-[x]-ake;
(bubuh): I di-[x] pc. diwuwuhi, ditumpa-tumpa (kasusahan lsp). II. di-[x][-i n. dipunbêbahi k. dibagèhi (dipasrahi) nindakake pagawean; [x]-an: pagawean lsp, sing dikon nindakake.
bubuk: kn. 1 dheplokan kang wis lêmbut (kêdhêle lsp); 2 ([x] kopi) kopi sing wis digorèng lan didhêplok lêmbut; 3 (wedang [x]) wedang kopi; 4 ar. kewan bngs. tètèr (sok ngrusak kayu); [x] olèh êlèng
pongge; suwasa [x]: swasa sing ala (bisa tainên); m-[x] ak. ora kêtara marga lawas (tmr. tulisan lsp); 2 jênang.
bubus: kn. ar. lêlawuhan sing digawe
reka ut. sarana kang digawe nggayuh (nindakake); di-[x] kw: direka lan diudi; kc. kabudidayan.
budiman: (S) kw. pintêr (
budhug: kn. lara leprah (lmr. ing sikil): [x]-ên: nandhang lara leprah.
budhug-mumuk: pc. doyan mangan lan doyan turu.
sah-sahan (panagih lan panyaure padha); 2 êngg. pc. ora tuna (kalah) ora bathi (mênang); 3 pc. ora duwe apa-apa (ora ana); ora [x] pc: ora sêthithik, ora kurang: di-[x]-ake: dikurupake supaya sah, digawe buk; [x]-[x] êngg. pc: ora tuna (kalah) ora bathi (mênang). II urung-urung banyu kang nrajang dalan lsp. III (W) kn: buku (cathêtan lsp.); klêbu ing [x] pc: ditulisi (dicathêti alane, dipetung); ora ngêbuk ora ngêpèn pc: ora bisa maca ora bisa nulis.
buka: I kn. mangan (tmr. wong kang pasa). II bêbuka kn: 1 ak. wiwitan, jalaran; 2 pêpucuking katêrangan ing layang; di-[x] kw: diwêngakake; dibukani: 1 kw. diwiwiti saka; 2 diwiwiti nêmbang (tmr. gêndhing): kc. buka.
bukak: n. bikak. 1 wis mênga ut. wis diwêngakake (tmr. lawang, kantor, toko lsp.); 2 ora ditutup, up. [x] topi; 3 êngg. dicopot (dilèrèni ênggone cêkêl gawe); di-[x]: 1
layang, buku, sandhangan lsp); 5 dicopot (dilèrèni nggone nyêkêl gawe); 6 ut. di-[x]-i) dirucati (sandhangane, pakeyane tmr.
bukak-kunci: êngg. kn. dhuwit minangka opahane wong kang tunggu kuburan (nyewakake lsp).
bukakundur, bukasari: kw. ak. mêkutha, tropong.
bukên: (-an) êngg. kn. turun-tumurun dumunung ing.
tuwa; 2 ak. kêtuwan, wis tuwa (ora apik).
buku: (W) kn. 1 layang (lmr. cap-capan lan dijilid); 2 layang cathêtan; dibukani: dicathêti.
(bukuh): sila ma-[x] kw. sila tumungkul kanthi tata.
bukung: kn. ora nganggo buntut (tmr. manuk, pitik lsp); di-[x]-i: dikêthok buntute (tmr.
bulus: kn. ar. kewan rumangkang bngs. pênyu nanging ana ing dharatan (dudu ing sêgara).
pring saêros ut. luwih (dianggo wêwadhah lsp); [x] wung-wang: bumbung bontos pucuke bolong; m-[x] ut. mbrumbung êngg: mêtêng têrusan (tanpa lêt nggarap sari); [x]-an 1 awangun bundêr gilig kaya bumbung; 2 peranganing suwêng kang dilêbokake ing bolongan pasuwêngan.
bumi: (S) kn. 1 jagat (kb. langit); 2 lêmah, palêmahan; 3 ak. bageaning pagawean; wong [x] n. tiyang siti k: wong kang asal (dêdunung) ing sawijining panggonan; bêdhah [x]: dhuwit minangka opahane gawe kluwat; [x] pinêndhêm pr: andhap asor bangêt; malik [x] pr: mbalik ngiloni mungsuh; bumèn êngg:
kn. banyu sing pating prênthul ing gêgodhongan, pasukêtan lsp (ing wayah esuk); adhang-adhang tètèsing [x] pr: ngarêp-arêp kabêgjan (sih) kang durung karuwan; di-[x]-[x]-ake: diwêtokake ana ing jaba ing wayah esuk. II kn. ak: bngs. cêpukan cilik.
ing padesan; 5 pc. rakêt bangêt (ênggone mêmitran); di-[x]-i: 1 ditalèni disindhêt pucuke (tmr. tali lsp); 2 dilêbokake ing padoning kacu lsp. banjur disindhêt; 3 ent. dianggit sajroning ati, diantêpi (tmr. piwulang lsp); [x]-an: 1 sindhêtan
gêgodhongan ut. kêmbang warna-warna dianggo rêrênggan.
buntala: kw. bumi, lêmah; kc. buntala.
buntar: kn. ak. bongkotimg landheyan tumbak; 2 pungkasaning wuwungan; 3 (ut. [x]-an) êngg. dumunung ing pungkasan ilèn-ilèning banyu (tmr. sawah); di-[x]: disodhog nganggo buntaran tumbak.
buntas: kn. 1 êntèk -êntèkaning dalan lsp; 2 tutug ing pungkasan; 3 ak. wis rampung (ênggone sinau, ngudi ngèlmu lsp); 4 bantas (tmr. swara).
buntêk: kn. cêndhak nanging gêdhe.
buntêl: kn. 1 êngg. kacu; 2 apa-apa sing dianggo mbungkus; di-[x]-(i): diblêbêd lan dicakup ing kacu lsp.
buntêl-kadut: kn. kabèh wis kêcakup (buruhan tanpa ingon).
nganggo cowokan tmr. ngijolake dhuwit; 5 ak. wis rampung tmr. sêdya, garapan; 6 pc. judhêg pikire; dibuntoni: 1
ak. ora bêning (tmr. swara); 3 wuwung ing moloning omah joglo; 4 êngg. berag, bungah.
(bungkar): di-[x] kn. 1 didhudhahi (tmr. momotan, kothak lsp); 2 dirombak (tmr. omah), dicopoti (tmr. mêsin lsp); kc. bongkar.
(bungkêm): di-[x] kn. 1 ditutupi cangkême nganggo tangan supaya ora bisa gunêman; 2 pc. diwènèhi ruba.
pênthol ing gamparan (têkên, garan payung lsp); 2 wilangan ing bawang (kapas).
bungkus: kn. 1 (ut. [x]-an) buntêlan (nganggo dluwang tmr. têh, rèk lsp); 2 (ut. lair [x]) bayi lair kabuntêl ing kêndhangan; di-[x] (i): dibuntêli nganggo dluwang.
jaran, kêbo lsp); 2 ar. kêmbang.
bupala: (S) kw. ratu.
bupati: (S). 1 kw. ratu; 2 kn. panggêdhe pribumi ing tlatah paresidhenan ut. asistèn -rêsidhènan; 3 ar. pangkat sangisoring nayaka (ing tanah Kêjawan).
ak. barang kang dadi cihna (bab colong jupuk).
butarêpan: n. butajêngan k. tansah duwe pandakwa yèn bojone dhêmên karo wong
apa-apa sing pêrlu dianggo (dipigunakake lsp); m-[x](-[x])-ake: 1 njêjaluk marang; 2 êngg. alok-alok ana maling lsp; kc. kêbutuh.
butul: kn. 1 bolong têrus; 2 êngg. anjog ing, têkan ing, jêbul ing; 3 êngg. tamat tmr. crita ing wayang wong lsp; di-[x]-ake: 1 dibolong têrus, dijêbulake; 2 êngg. ditamatake tmr. crita wayang lsp; [x]-an: 1
bucu: kn. pêndhukul ut. mêndhukul ing gêgêr.
buthak: I kn. tanpa kathukulan rambut (
buwah-buwahan (M) kn. woh-wohan.
buwaya: kn. 1 êngg. ak. baya; 2 pc. wong ala.
(buwak): di-[x] êngg. dibuwang.
(buwal): m-[x] êngg. kn. mêncurat mêtu (tmr. tuk).
buwana: (S) kw. 1 jagat; 2 tanah kang jêmbar; gawe [x] balik pr: ngraman.
buwananên: ut. kabuwanan kn. mêlèk nanging ora bisa ndêdêlêng.
(buwang): di-[x] n. dipunbucal k. 1 diuncalake (supaya ilang, wis ora kanggo); 2 ditibakake (tmr. dhadhu, jala); 3 disèlèhake saênggon-ênggon (tmr. bayi); 4 diukum dilungakake sajabaning sêgara; wis ora dianggo (tmr. tata-cara, padatan, kamanuhan lsp); m-[x] dhuwit: ngêcèh-êcèh dhuwit; m-[x] layang êngg. kirim layang; m-[x] tilas pr: nindakake apa-apa dianggo nylamur supaya ora konangan pialane; mbêbuwang: bêbanyu; buwangan: 1 wong kang dibuwang; 2 barang-barang lsp. kang wis ora kanggo; 3 (
(buwara): m-[x] êngg. kn. 1 nglurug nyambut-gawe ana ing liya nêgara, mbêbara; 2 angon nganti adoh.
ora dadi (tmr. olah-olahan, gawe apêm lsp); 4 bangkrut (tmr. dêdagangan lsp).
liya; 2 ak. digawa (ditawan) mênyang ing (tmr. wong têlukan lsp); [x]-an ak: wong-wong kang diboyong (lan ditawan).
bok: I (mbok) kn. biyung. II (mbok) kn: 1 (ut. mbokan êngg.ak) mênawa; 2 (ut.mbok iya) mratelakake pakon alus (pangarêp-arêp, pamuji supaya).III (ut. mbok) êngg: ko-(kok-).
(m)bok-ajêng: (-ngantèn) kn. sêsêbutaning wong (bocah) wadon kang golongan têngahan.
(m)bok-ayu, bakyu: kn. sêdulur wadon kaprênah tuwa.
(m)bok-bèn: pc. karêbèn.
(m)bok-bilih: kn. 1 bok mênawa; 2 ak. yèn, mênawa.
(m)bok-bok: êngg.pc. sabawa mratelakake gumun.
(m)bok-gêdhe: n. mbok-agêng k. 1 siwa wadon; 2 êngg. êmbah wadon.
(m)bok-mênawa: n. mbok-mênawi k durung karuwan kêlakon.
(m)bok-mas: kn. sêsêbutaning wong wadon tuwa ora dhuwur pangkate.
(m)bok-nom: kn. bojo kang ênom (tmr. wayuh).
magang lsp); [x]-an: 1 pèrèngan tanggul lsp; 2 nganggo bokong (tmr. wayang).
bokor: kn.ar. wadhah saèm. cêmung nganggo sikilan.
(m)bok-tuwa: n. mbok-sêpuh k. bojo kang tuwa (tmr. wayuh).
(m)bok-cilik: n. mbok-alit k. sadulure wadon wong tuwa kang kaprênah ênom.
bol: I kn. pungkasaning usus (ing jubur).II kn: 1 êngg. pc: plintiran lawe (
bon: I kn. bngs. wudun ing pupu; kc. turukbon.II (W) kn: girik cathêtan têtuku (
atos (tmr. têbu, wowohan lsp).
bongko: kn. ar. lawuh sing digawe gudhe (kêdhêle lsp).
mangsa[x]: mangsa bodhoa. II di-[x] kn: 1 ditêbas (tmr. pagawean lsp); 2 dituku kabèh; 3 (ut. di-[x]-ake)
dipasrahake marang (tmr. pêgawean); [x]-an: (pagaweaan, garapan, barang-barang lsp) kang diborong(-ake).
boros: I kn. ora irit (panganggoning dhuwit, barang lsp); m-[x]-i
botêl, botol: (W) kn. gêndul.
botoh: kn. 1 wong sing adu-adu (main); 2 ent. wong sing njagohi (
botrawi: kw. blumbang (ing patamanan lsp).
bot-repot: kn. karibêdan, kangelan; kc. bot.
bocah: n. lare k. 1 wong sing isih cilik (durung ngumur); 2 anak (ent. turun, murid, kalerehan); 3 êngg. batur lanang (sing isih cilik); m-[x]-i: kaya bocah.
bocèl: êngg. kn. cowèl.
rumêsêp (asat) tmr. banyu lsp; 2 tambas ngêmbês (tmr. angin ing ban pit lsp).
brabat: mak [x] kn. sanalika mlayu
sanalika mlayu bantêr; m-[x] 1 mlayu bantêr (minggat, lunga); 2 nyolong raja-kaya ana ing pangonan.
bradhil: pating [x], m-[x]
(brayut): di-[x] kn. 1 ditalèni (diêrut) dadi siji; 2 digendhong lan diêmban (nggawa bocah luwih saka
sisihing kali kang wetan (lor, kulon, kidul).
(brangas): m-[x] kn. ak. 1 manasi, nggosongake; 2 gawe muring; ke-[x]: 1 gosong kêna ing gêni; enggal nêsu marga digêgasah; 3 enggal katon tuwa marga kêrêp susah (muring); [x]-an: gampang nêpsune.
brang-brèng: kn. pêpindhan swaraning blèg, gêmbrèng lsp.
lsp; 2 (ut. [x]-an) ak. wong ukuman sing dikon nyambut gawe ngêbrug (ngrata lsp) dalan.
(brangkang): m-[x], [x]-an kn. mlaku sarana tangan tuwin dhêngkul.
brat: kw. ak. 1 prasêtya; 2 tapa, pasa.
bratayuda: kw. 1 pêrang padha kadang; 2 pêrang pungkasan.
bratawali: kn. ar. têtuwuhan godhonge pait bangêt.
supaya ilang sêngake (tmr. janganan lsp).
brubut: pating [x] pc: padha mlayu (lunga).
brujul: kn bngs. wluku sing singkale ora
tersenyum sok manis . Kubalas senyum dan langsung kusapa
Halo mas…. Ngopo sampeyan?? loro tha?? iso loro tho sampeyan…. hehehe
GAJAH-GAJAH, GUNDHUL-GUNDHUL PUCUL, dari NGELURI BASA JAWA
GAJAH-GAJAHGajah-gajah kowe dakkandhaniMata kaya laronKuping ilir gedhe-gedheKanthik nganggo tlaleBuntut cilik tansah kopat-
ngeten niki rusake, riyin menawi ngeten lajeng ditunggu 10 menit saget gesang piyambak namung menawi awal gesang gambaripun mboten ceto
matursuwun, mugi gusti Allah paring pahala amalipun...
Saiki Kusuo no Psi Nan 70 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 8 - Page 1
seneng,soale cewe’e koyo sampeyan,lapo koen, mangkel taaaaa!!!!!!!!!!!
dhammadi wrote on 27 May, 2009, 18:50gmn indonesia bisa maju
sapisan wulan Walandi, ewadene mêksa taksih kasèp kemawon wêdalipun Kawi punika. Awit saking punika kula taksih nyuwun malih gênging pangapuntên dhatêng para priyantun lêngganan dene Kawi ôngka 8 punika tanggal kaping 27 Oktobêr sawêg sagêd mêdal, ingkang mêsthinipun nalika tanggal kaping 1 Oktobêr 1928.
Minôngka lajêngipun ingkang sampun kasêbut ing Kawi ôngka 7 dumugi tanggal kaping 30 Sèptèmbêr punika kula sampun tampi arta lêngganan ingkang nyaringgit (f 2.50) saking para priyantun ing ngandhap punika:
R. RIO NITIDHIPOEROR. PRAWIROATMODJOR. SOEHADJIR. SOEHARDIR. Pr. WIROJO
Dene ing ngandhap punika ingkang maringi arta lêngganan ingkang botên nyaringgit.§ Arta lêngganan punika sawêg sapunika kapacak ing ngriki, môngka bayaripun sampun nalika tigang wulanan kapêngkêr, punika saking tledhor kula administrasi. Mila para priyantun lêngganan sami kula aturi nocogakên ing wara-wara administrasi.
Ôngka 8, 1 Oktobêr 1928, Taun I.
Ingkang ngêdalakên ngiras bêbadaning rêdhaksi: Dr. R. Ng. Purbacaraka, M. Ng. Dwijawiyata, M. Ng. Jayasugita, R. Sastrawirya tuwin H.
(Sambêtipun Kawi ôngka 5 kaca 142)
Bab sêkar agêng anggèn kula mêthik tuladha saking Sêrat Wrêtasancaya sampun dumugi sêkar ingkang sagaris isi wolung wanda. Inggih punika golongan sêkar anusthub.
Mênggah sêkar ingkang molu wanda punika wontên ing sêrat-sêrat basa Sanskrita, kenging dipun wastani sêpuh sangêt, inggih punika ingkang lajêng dados sêkar sloka, kangge ing Sêrat Mahabarata sarta Sêrat Ramayana basa Sanskrita.§ Amariksanana Winternitz I kaca 55. Awit saking sêpuhipun ngantos sawatawis kathah warninipun. Kajawi punika tatananipun inggih salong beda kalihan sêkar sanèsipun. Ingkang limrah pada punika katata tumpuk sakawan garis, sagarisipun punika sapada lingsa, manawi sêkar anusthub wontên ingkang katata tumpuk kalih ngênêm bêlas wanda, kabage kalih.
Sambêtipun ungêl-ungêlan Wrêtasancaya ing ngandhap punika, katata manut pratelan ing nginggil punika.
ing wêngi tanpa turu, nglambrang ing pikir, bingung, kaya ora trêsna ing urip, sabab saka susah bangêt, iya.
Bedanipun pada 1 kalihan 2. Makatên ugi 3 kalihan 4 (dados pada gathèt, kalayan jangkêp) wontên ing pungkasan wanda No. 7 ing pada gathèt, panjang [Grafik], ing pada jangkêp cêlak
mungêl lara dalêm, punika miturut paramasastra kirang sae.
Jarwanipun, tang dadi rasaning pikir sumêlap ing ati, tansah gumantung anèng mata, pijêr agawe sêdhih ing jêro, bangêt ambalikake budi.
namung wontên wanda ingkang no. 7. pada gathèt wanda no. 7 cêlak, pada jangkêp wanda no. 7 panjang. Dados punika walikanipun sêkar Patya. Amila ing ungêl-ungêlan Kawi mungêl, patya bali = patya walik. Makatên ugi namanipun Wiparitapatya punika atêgês patya kuwalik.
14. Ramyaning taman inusi panglipurni manah lênglêng, dusthaning smara [sma...]
[...ra] capala, manglare§ Saking manglara + i kriya, ing basa Kawi taksih wontên, i kriya gandhèng kalihan wanda mênga, botên
asrining taman diparani, kanggo nglipur ati bingung (nanging) alane (Bathara) Kamajaya (iku) canggèh, agawe susah, kêtalèn ing sêngsêm.
Bedanipun pada gathèt kalihan jangkêp, wontên ing tigang wanda pungkasan, gathèt cêlak sadaya, jangkêp panjang sadaya.
15. Dhatêng i jroni kang taman§ Ing lugunipun mungêl dhatênging jro ... punika kirang sae. kataman hyan dening sêkar wipula nêdhêng ande kung, kawa dening gêntêr muni.
Jarwanipun: têkan ing jroning taman, kataman sêngsêm dening kêmbang, anjrah nêdhêng agawe gandrung, mêgar dening gludhug muni. Punika sêkar Silupa. Guru lagunipun kagambar kawan pada pisan, katumpuk kalih kados ing ngandhap punika.
Bedanipun pada gathèt kalihan jangkêp, wontên ing wanda no. 7 malih.
Kajawi punika wanda 4 ing pada 3 inggih cêlak, punika katranganipun benjing manawi sagêd dumugi nêrangakên sêkar sloka.§ Amariksanana, Elementarbuch der Sanskrit-sprache von A.F. Stenzler kaca VIII kalihan Lanman: Sanskrit Reader kaca (300).
Têmbung kawa têgêsipun saking Prof. Kern utawi ing Wdb. Juynboll botên mitadosi. Ing nginggil kula têgêsi mêgar, awit ing kidung Jawi kina kathah panggenan ingkang nyariyosakên manawi sêkar punika mêgar yèn mirêng gludhug.
Kawuningana, ing Sêrat Wrêtasancaya sêkar molung wanda sagaris, ingkang guru lagunipun ing pada gathèt, beda kalihan ing pada jangkêp, namung sakawan ing nginggil punika, no. 12, 13, 14, 15 (ing Wrêtasancaya no. 20. 21, 22, 23), sambêtipun lajêng ajêg kados sanès-sanèsipun, amila panatanipun inggih lajêng badhe katumpuk sakawan garis, gambaripun namung mêndhêt sagaris.
Ing sadèrèngipun kula anglajêngakên mêndhêt tuladha saking Sêrat Wrêtasancaya, ing ngriki badhe kapratelakakên rumiyin formule ingkang kangge ing sêkar agêng miturut waton saking Indhustan. Mênggah ingkang dipun wastani formule punika ungêl-ungêlan [u...]
[...ngêl-ungêlan] cêkak ingkang panjang têgêsipun. Kados ta: guru punika cêkap kasêrat ga, lagu: la. Dados upami wontên sêkar ingkang gambaripun makatên [Grafik], punika cêkap kasêrat ga. la., nanging ga. la. ing ngriki taksih kenging dipun wastani cêkakaning guru lagu, beda kalihan [Grafik] punika ing kawruh sêkar miturut waton Indhustan, cêkap kasêrat na.
punika beda pamerangipun, badhe katêrangakên ing wingking. Kados ta: sêkar Sikarini (Kawi no. 3 kaca 27).
[Grafik] Namanipun wontên ing ungêl-ungêlan [ungêl-u...]
[...ngêlan] Kawi kamot ing kabèh wipula. Kabèh = sarwa, lajêngipun.
17. banyu madrês lwir walahar / ri têpi jrah pang pung akèt / pacar adri kwèh asêkar / pakis okêl mebakara //
Jarwanipun, banyu sêkar kaya lahar, ing têpine anjrah panging wit pung angrêmbuyung, pacar gunung akèh kang padha kêmbang, pakis ngaruwêl kaya tlalening gajah.
Mebakara punika saking maibakara, ma ing ngriki atêr-atêr kriya ingkang têgêsipun kaya.§ Amariksanana Kern Verspr. Geschr. deel VIII kaca 203. Saminipun anggandhèn = kaya gandhèn. Iba = gajah. Kara = tangan = tlale.
Namanipun sêkar ing nginggil punika Ba Karawipula, têgêsipun wipula aksara ba, kagambar. [Grafik]
Ing ngriki prêlu kasêsêlakên katrangan pamerangipun sêkar sloka, sakêdhik.
Sêkar sloka wolung wanda punika kapalih byak dados ngawan wanda sisih, kados gambar ing nginggil punika. Wondene [Wonde...]
[...ne] wanda 5. 6. 7 ing gambar dipun pasangi blog cêmêng ing ngandhapipun, punika ing formule sami kalihan aksara ba [Grafik], awit saking punika sêkar
latyanta tustha / ragi dening ling nikang syung / impêr kadyanggita rakwa //
Jarwanipun, mêrake nyangungong lanang wadon ana ing pang, asri angigêl bangêt bungah, sêngsêm dening unining beo, mèmpêr kaya angidung rêke.
Sêkar punika namanipun Ra Karawipula utawi Wipula aksara ra. Kagambar. [Grafik] katranganipun sami kalihan sêkar Ba Karawipula. Namung
19. cod nika nyodya wacana / kuwangling tuhu-tuhu / tanpai mwang grahagana / lêknya dening dinakara //
Jarwanipun, manuke cod amoyoki, muni, manukku wong kaya caturan têmênan (nanging) ora beda karo sakèhing lintang, surême dening srêngenge (awit padha kalah karo si beo).
Pada punika suraosipun kirang cêtha, amila ing jarwa kula dugi-dugi, kula wêwahi. Mênggah lêrês lêpatipun namung kula sumanggakakên.
Sêkar punika namanipun Na Karawipula, kamot ing têmbung dinakara. Kagambar [Grafik]. Ingkang dipun dèkèki blog, punika ing formule sami kalihan aksara na [Grafik], amila dipun namakakên Wipula aksara na.
Jarwanipun, ora kocap ramening manuk, anyênêngake ati, agawe sêngsêm (ewadene) ora agawe
aksara ta [Grafik] ing formule.
(Sambêtipun Kawi ôngka 7 kaca 214)
Kula nuwun, asthabrata sampun kapêthik ing nginggil, tundha tiga. Para maos tamtu lajêng sagêd mastani, bilih asthabrata Kawi punika cêkak, botên kados ingkang jarwa, sêkar agêng sarta macapat, panjang tur têmbungipun wongsal- wangsul. Ingkang makatên punika awit ingkang anjarwakakên, inggih punika Radèn Ngabèi Yasadipura ingkang kapisan, namung kalayan gagap-gagap. Wondene anggènipun mongsal-mangsuli têmbung punika saking anggènipun ngangkah têrangipun. Ananging bab punika manawi kataliti badhe kêpanjangên pangrêmbagipun.
Ingkang dados pamanahan kula punika têmbung suk prah ing Kawi ôngka 7 kaca 213 garis 3 saking ngandhap, wontên ing asthabrata jarwa sêkar agêng mungêl suk srah. Punika têmbung punapa, lan têgêsipun kadospundi. Kula padosi ing ungêl-ungêl Kawi ingkang mèmpêr botên wontên. Sadaya wurdhênbuk ingkang kula gadhah botên sagêd suka katrangan. Mugi-mugi wontêna ingkang kêparêng paring katrangan bab têmbung suk prah utawi suk srah wau.
Murih jangkêpipun, ing ngandhap punika dipun aturi pêthikan asthabrata saking Sêrat Nitisruti.
Mênggah Sêrat Nitisruti punika sampun lami anggènipun dipun cap, nanging sarèhne kula botên sagêd angsal ingkang cap-capan,§ Nitisruti ing museum, ical. dados namung mêthik turunanipun, gadhahanipun tiyang sêpuh kula. Ing pratelan sêrat-sêrat, damêlanipun Radèn Rôngga Wirawôngsa, deel I kaca 405 Sêrat Nitisruti kapratelakakên anggitan Rônggawarsitan, punika kêlintu, lêrêsipun anggitanipun Pangeran Karanggayam, kala ing jaman Pajang. Ingkang nyukani jarwa surasa, punika kintên-kintên lêrês Radèn Ngabèi Rônggawarsita, namung sarèhne jarwa surasanipun wau radi kirang mitadosi, dados ing ngriki namung mêthik Kawinipun kemawon.
74. Salwir bawane sang sinung wadi / ing naya mong jagad jaga- jaga / arjuning rat saèsthine / asthagina ginêlung / kang ginulang-gulang ing pangling / rèh Sang
Indra purwèng Kawi / sira ngudanakên kramaning rat / amartèng jagad jagane / sotya dana sumawur / tan ana tan minartèng budi / gumanti Yama brata / dhumêndhèng krama dur / jana gêlah ing bawana / ya dyan manggêh ing brayasi tan apilih / maling
rumaksèng rat ginorawati ginusthi / yyrulah manggêh masêsran //
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika wangsul langkung cêlak malih katimbang asthabrata jarwa. Suraosipun, manawi grêban inggih sampun cêtha. Nanging manawi dipun dumuki satêmbung- satêmbung, inggih lajêng angèl, awit ungêl-ungêlan wau ugi risak, kados limrahipun ungêl-ungêlan Kawi ingkang kêrêp kangge, kados ta: suluk, bawa, sarta côndrasangkala.
Asthabrata Rama Kawi ugi sampun kajarwakakên dening Tuwan J. Kat wontên ing Sêrat Rama aksara Latin, wêdalan Bale Pustaka kaca 35 (ing Kawi no. 4 wiwit kaca 104) nanging wontên bedanipun.
(Sambêtipun Kawi ôngka 7 kaca 195-202)
Panagan, ênggon ula gêdhe, punika manawi panagan têmbung Jawi inggih sampun lêrês. Ananging ing ngriki kajêngipun sarta lêrêsipun, panaga, punika têmbung Sanskrita atêgês ula, saking: pad = suku. Na = ora. Ga = lumaku, suraosipun lumaku tanpa suku, saminipun cangkriman Jawi: lêr tanpa suku. Kajawi punika panggenan sawêr punika agêng alita ingkang tamtu inggih rong. Môngka têmbung ingkang atêgês rong punika watak 9, dados saupami panggenan ula gêdhe = rong dumunung wontên ing pada 8, utawi watak 8, kintên kula kirang mungguh, mungguhipun inggih wontên ing pada 9.
Salira = manyawak, punika manawi salira = kawuk, kados inggih lêrês, ananging ing ngriki pikajêngipun sarira têgêsipun badan. Anggènipun dipun têgêsi manyawak punika kintên kula awit saking mêntas wontên têmbung naga, amila lajêng dipun padosakên ingkang mèmpêr, bangsanipun ingkang nlosor, inggih punika kawuk. Makatên ugi têmbung tiga sambêtipun [sambêtipu...]
anggènipun nêgêsi punika namung dipun padosakên têmbung namaning kewan ingkang mèmpêr kalihan salira (kawuk). Wondene têgêsipun basu punika namaning satêngah dewa cacah wolu iji.
Tanu = bunglon. Sami ugi kados ing nginggil. Dene têgês tanu ing ngriki badan.
Murti = cêcak = sangêt. Makatên ugi ing ngriki idhêm ing nginggil. Sarta anggènipun têgês sangêt, punika kula botên mangrêtos. Lêrêsing panyêrat muttir utawi mutir (murti) têgêsipun ugi badan, amila Trimurti = badan têlu = Arimurti, sariranipun Sang Hyang Ari = Wisnu, inggih punika jêjulukipun Prabu Krêsna ing Dwarawati.
Kunjara = kandhang gajah = gêdhong pasakitan, punika ing ngriki kêlintu, kunjara têgêsipun ingkang lêrês gajah. [ga...]
[...jah.] Kunjara têmbung Jawi ingkang atêgês buwi, sêpiran, punika saking têmbung Malayu pênjara ing têmbung Kawi panjara têgêsipun kurungan.
Gajah = gajah nèng wantilan, punika kêkathahên, inggih gajah mêkatên kemawon sampun cêkap, awit wontêna ing pundi-pundi gajah punika inggih gajah. Namung panyêratipun wontên ing têmbung Kawi têrkadhang gaja, amila sagêt luluh: gajendra.
Dipôngga = gajah tinitihan ratu, punika inggih kêkathahên, inggih cêkap gajah kemawon. Sarta panyêratipun dwipangga. Ing Woordenboek Sanskrit kula botên sagêd manggih têmbung dwipangga. Wontênipun dwipa, saking dwi = 2, pa = ngombe, suraosipun kang ngombe ping pindho.
Asthi = gajah dèn palanani, punika ugi kêkathahên, cêkap gajah, sampun. Lêrêsing panyêrat asti,§ Katandhinga kalihan sasi ing pada I siking ing pada III. saking têmbung Sanskrita astin, têgêsipun ing sakawit, nganggo tangan, nganggo pangranggèh = tlale.
Samadya = gajah nèng têngahing dalan, têmbung punipunika. lêrêsipun samaja atêgês gajah. Anggènipun mawi didundipun. dèkèki nèng têngahing dalan, punika dipun encokakên kalihan madya (lêrêsipun madhya) = satêngah.
Manggala = gajah binêkta prang, pangajêng, anggènipun anêgêsi têmbung punika kintên kula kirang lêrês, dêstun pangajêng punika radi mèmpêr, awit manggala punika têgêsipun puji, pamuji, ngalamat sae enz, sarta ingkang kêrêp dipun wastani manggala punika purwakaning sêrat ingkang angêmot puji. Anggènipun manggala tumut dipun têgêsi gajah punika namung saking katut têmbung ngandhap utawi nginggilipun.
Dirada = gajah mêta, lêrêsing panyêrat dwirada, têgêsipun inggih namung gajah, saking dwir utawi dwi = 2, kalihan da ingkang dados danta = untu, suraosipun kang nganggo untu loro = gadhing.
lêrêsipun brahmana = pandhita + astha = 8.
Dipara = gajah binêkta cangkrama, punika ugi kêkathahên malih: lêrêsipun dwirapa,dwipara. têgêsipun gajah, mênggah katranganipun malih kacocogna kalihan dwipangga, tuwin dwirada. Anggènipun mawi cangkrama, punika: para dipun encokakên kalihan pêpara.
Liman = gajah ginawa midhang, cêkap gajah makatên kemawon. Liman, punika saking lima. Lima ing sakawit têgêsipun tangan, dados lima = 5 punika kinanipun satangan. Liman = gajah punika prêtalaning asti.
Lan ula = ula lanang. Prayoginipun dipun têgêsi = karo ula, nanging lan ing ngriki cêtha botên tumut dados ôngka. Sarta panyêratipun kêdah ula, Mal. Ular.
Pinanggihipun têmbung-têmbung ing pada VIII kados ing ngandhap punika,
Naga = ula gêdhe,Panaga = ulaSarira = badan,
Basu = namaning satêngah dewa,Tanu = badanMurti = badan,Kunjara = gajah,Gajah = gajah,Dwipangga = gajah,Asti = gajahSamaja = gajah,Manggala = purwakaning sêrat pamuji enzDwirada = gajah,
Brahmana = pandhita,Astha = wolu,Dwirapa = gajah,Liman = gajah,Lan = karo (botên tumut dados ôngka),Ula = ula.
Wontênipun têmbung ingkang atêgês sawêr watak 8 punika botên têrang, namung sarèhne naga punika ugi atêgês gajah, dados naga ingkang atêgês sawêr inggih lajêng kadamêl watak wolu. § Amariksanana Kawi -Bal. Ned. Wdb. Van der Tuuk ing têmbung ula.
Wontênipun têmbung ingkang atêgês badan, watak wolu punika awit babaring sariranipun Bathara Siwa = Mahadewa (pangejawantahipun) punika warni wolu. Inggih punika: 1. rawi = srêngenge, 2. sasi = rêmbulan, 3. ksiti = siti, 4. jala = toya, 5. pawana = angin, 6. utasana = latu, 7. yajamana = tiyang ingkang andamêl wilujêngan, utawi pandhita ingkang dados pangajênging
Wontênipun basu watak 8 punika sampun cêtha, awit basu punika cacahipun wolu. Ing Sêrat Adiparwa (Jawi kina) kaca 91 salajêngipun, nyariyosakên makatên (kapêndhêt wosipun kemawon: Sang Asthabasu = basu wolu wau sami kenging sapa, dados tiyang, ingkang minôngka ibunipun Dèwi Gangga, inggih kenging sapa dados tiyang. Dèwi Gangga lajêng kêpanggih kalihan Prabu Santanu, lajêng kapundhut garwa. Sabên taun kagungan putra, nanging sabên jabang bayi lair, têrus dipun kèlèkakên ing lèpèn, ngantos kaping pitu, sarêng makatên, Prabu Santanu angèngêtakên, yèn manak manèh bok aja kobuwang, wêkasan mêdal malih Sang
Bisma, lajêng dipun gêgêsang, nanging ingkang ibu lajêng murud dhatêng ing swarga, sabab sampun dumugi sapatanipun. Sang Bisma lastantun sugêng, sabab sami-sami dosa, Sang Bisma wau agêng piyambak dosanipun katimbang para basu ingkang brol lajêng seda, amila Sang Bisma tinitah panjang yuswanipun, saking agênging dosa wau. Dene
Wontênipun têmbung ingkang atêgês gajah, watak wolu, punika makatên: keblat 8 (keblat 4 + pojok 4) punika miturut panganggêp Indhu, dipun rêksa ing gajah satunggal-satunggal, dene
têmbung Asthadigaja, katandhinga Van der Tuuk ugi ing têmbung wau.
Wontênipun manggala watak wolu, punika kirang têrang, namung manggalanipun Sêrat Abijnyana Sakuntala, punika nyêbut utawi anggêlarakên sariranipun Sang Hyang Siwa, kados ingkang sampun katêrangakên ing nginggil. Manggalanipun sêrat wau dadosipun têmbung Jawi, dugi-dugi makatên: [m...]
1. (Jasat) kang kagêm ing sang anitahake, dhèk anitahake kawitan (= banyu).2. (jasat) kang anggawa slamêtan kang ditindakake miturut
sarira jasat wolu mau rêmêna lan angrêksaa ing sira kabèh.
Makatên dugi-dugi suraosipun purwaka wau.§ Sêrat Sakuntala sampun kadadosakên basa Walandi dening Prof. H. Kern nanging kula botên sagêd angsal badhe nyambut dhatêng museum Bat. Gen. Prêtalan saking basa Walandi, damêlanipun R.M. Kartadirja (wêdalan Bale Pustaka, kula botên sagêd ngangge). Inggih awit ngêmot puji ing nginggil punika, kintên kula, mila manggala watak wolu.
Sababipun brahmana watak wolu, punika botên cêtha. Namung têmbung bujangga ingkang sakawit atêgês sawêr, punika [puni...]
[...ka] wontên ing basa Jawi kina (wiwit jaman Kêdhiri ?) sagêd atêgês pandhita, brahmana utawi geleerde§ Ing Sêrat Ramayana, damêlan sanginggil jaman Kêdhiri, manawi kula botên kêlintu, têmbung bujangga, ingkang atêgês pandhita
anggènipun kabedakakên pujôngga = wong pintêr, bujôngga = ula, punika sawêg jaman enggal-enggalan kemawon. Anggènipun têmbung brahmana kangge sangkalan, punika sampun sawatawis lami. Ing candhi Jênggung wontên gapura mawi sêngkalan brahmana nora kaya bumi,§ Prof.
jarene arep wisuda Juli ndok? piye wis rampung kabeh to la’an? sido opo ora? nie: hehe.. 😀 dereng Bu, mboten
MATANE . . KABEH SING COMMENT NANG KENE. . LAGU KOYOK TAEK DI GEGER.NO. . .
JANCOK. . LEK GAK TRIMO MAJU KABEH. . .
Perkawinan adat jawa tengah punika upacara adat perkawinan gunakake budaya warga jawa tengah. Urut= urutan upacara jejodhohan punika limrahipun wonten sekawan urutan, inggih punika:
Upacara adat perkawinan punika wonten upacara adat panggih. Upacara adat panggih panganten uga ngandahi urut- urutan ingkang kedah dipun lampahi. Dene urutanipun kados ing ngandhap punika:
Upacara ngidak tigan kalajengaken panganten putri mijiki samparanipun panganten kakung.
Upacara kacar- kucur, pralambanging panganten kakung paring guna kaya dhateng
"Awrat pundi, Pak?" Dipun wangsuli" "Padha abote". Tegesipun tiyang sepepuh boten badhe mbedakaken putra piyambak kaliyan putra mantu.
Upacara sungkeman, tandha pakurmatan saha pangabektingipun putra dateng tiyang sepuhipun ingkang nggulawenthah wiwit alit ngantos diwasa.
Adicara salajengipun kados ta: atur pambagya saha panuwun saking ingkang mengku gati, tanggap atur saking besan panganten lan sapiturutipun ngantos purnaning pahargyan wiwahan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perkawinan_adat_jawa_tengah&oldid=983618"	Kategori: BudayaJawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 2 Maret 2016.
'Saking Domus lajeng ziarah wonten Ganjuran. Bibar menika dipun terusaken wonten Parangtritis.' Kula teruske taken 'Wonten Domus pinten jam?' 'Paling
merujuk kisah Rama Pren. Rama Bambang pun menyahut "Inggih, rama. Batheni ngge nambah tuku lawuh dhaharan Domus" (Ya, rama.
bilang "Rak wonten sawetawis dinten kesanggupan nyepaki masakan, nanging mboten wonten sing ngeterke teng Domus. Sementara Domus mboten gadhah sing mendhet. Pramila kesanggupan wau kula suwun wangsul" (Kan
tambahan kasula. "Kula rumiyin dangu ngurus perlengkapan liturgi ing paroki. Rikala jaman Rama Suka, kula nyuwun pamit amargi kathah ingkang kedah kula layani pijet ceragam. Ingkang nggantos Bu Kartini. Sakmenika Bu Kartini ugi sampun dipun gantos. Bu Lely biasa madosaken donator" (
nyuwun izin ing alm KH. Kholil lan sing ngetik artikel niki kangge membaca lan mengamallaken amalan sing wonten ing
ORA mikiri wong cilik. Lha piye,
manembahing kawula gusti. Manembahing itu. Nyembah atau sungkem. Kawula itu, sedulur
pas materi wawasan nusantara biyen mlebu kuping kiwa metu menèh kuping kiwa?
Saiki Kusuo no Psi Nan 6 - Page 1
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.11, 9 Maret 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.23, 11 Maret 2016.
pak panjenengan puniko, kolu sakti kan mergi dados murid panjenengan,Salam ta'dzim kagem murid kagem bopo Guru
Kanjeng Raden Tumenggung Rajiman Wedyodiningrat. Wedyodiningrat, Radjiman, Kanjeng Raden
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati Ing Ngalaga Khalifatulloh Ngabdurrohman Sayidin Panotogomo ingkang Jumeneng
jaba: n. jawi k 1 dudu wêwêngkon ing jêro; 2 pc. kêjaba; 3 ing lahir; ratu [x]: Pakualaman; abdi-dalêm [x]: abdi-dalêm kang kabawah marang
tularake; dijajakake: ditukokake panganan lsp; kc. jajan, jojo.
jajag: kn 1 nggêpok ing dhasaring kali lsp; 2
jajap: êngg. kn bisa; kc. cacap.
jajar: kn 1 jèjèr lêlarikan; 2 sababag, padha pangkate; 3 pangkating priyayi ut. prajurit kang ngisor dhewe; n-[x]-i: ngampingi
wit lan wohe digawe lênga, sing akèh ing tanah Palêstinah.
jag: I kn sabawaning napak ambèn lsp; [x]-[x]-an: 1 lumaku ing
cumawis; 2 sediyan yèn ana gawe-parigawe; n-[x]: ngrêksa; njagani: 1 ngadhangi, ngrêksa; 2 nyudiyani, nyawisi; njagakake: ngêndêlake
congkog awujud cagak têlu ing pucuk gathuk; 2 sanggan, jagrag; andha [x]: andha kang dicongkogi; n-[x]-i: 1 nyongkogi; 2 (uga njagangi) êngg. nyoba bisane ngadêg (mlaku); pêdhèt n-[x]-i: pêdhèt kang lagi wiwit bisa mlaku.
jaga-pura: kn ar. prajurit ing Surakarta.
jaga-praja: kn: ar. prajurit ing Surakarta.
pring pranti nggusah manuk; n-[x]: njênggung, ngantêm sing ditamakake kêpêlan tangan kang pênêr jênthik.
jago: n. sawung k 1 pitik lanang; 2 ent. apa-apa sing arêp diêdu: 2 wong sing pêng-pêngan, pinunjul; 4 wong sing diajokake ana ing pilihan (lurah, rad kawula lsp); [x] adon n. (sawung abênan k): jago sing diêdu; [x] bêlehan: 1 jago sing mung dianggo bêlehan; 2 ent. wong sing licik; [x] godhogan: ent. wong jirihan, wong licik; [x] mlite; jago sing ora
duwe gawe; [x]-an kn.lênggahan ki: lêlinggihan nalikane duwe gawe (mantu, duwe anak lsp).
jagra: (S) kw. ak mêlèk, tangi.
naraka; 2 êngg. kanggo pêpisuh padhane kêparat.
jahat: I kn 1 bênthèt, rêngka; 2 wis tau nglakoni ala; 3 wis tau lara dadi gampang kambuhane; 4 rêkasa larane. II (M) kn: ala; 2 ala watêke, culika.
jahidu: (S) kn wong sing wis mungkur marang kadonyan..
jail: kn sênêng maeka ing liyan; [x] muthakil; ala atine lan sênêng maeka ing liyan; [x] mringkil pr: wong sing ala atine; n-[x]-i: 1
sirnaning [x] pr: prakara sing jugar marga paturaning saksi sulaya; sura mrata [x] mrata: sêsumbare wong sing mênang (ing padhalangan).
jaya-wijayanti: kw aji sing njalari mêsthi mênang.
jayèng: kw plutane jaya + ing.
njak êngg. pc: diinjak-injak, diidak-idak.
jaka: kn (jaki êngg. k) 1 bocah lanang sing durung rabi (± umur 16 munggah); 2 sêsêbutane wong sing dadi jêjêring crita ing dongèng-dongèng; jumaka: lagi wayahe jaka.
jaka-bèlèk: kn ar. lintang warnane abang.
jaladara: (S) kw: (sing nggawa banyu) mêndhung, mega.
jalada: (S) kw (sing awèh banyu) mêndhung, mega.
jaladri: (S) kw sêgara.
jaladhi: (S) kw: (tandhon banyu) sêgara.
kn: padhang, sumorot; impèn [x]: impèn wêdharaning Pangeran.
jalidra: (S) kw wong asor.
jalidri: kn bngs. kangkung tuwuh ing dharatan.
jaling: kn 1 balung saburining pilingan; 2 ([x]-an, jolang-[x]-an) balung thothoking êndhas kutuk; n-[x] ut.n-[x]-i: 1 nggitik lsp. ing jaling; 2 namakake têtêmbungan nganti agawe wirang (kalah padune lsp); ke-[x]-
jalma:kw wong, manungsa; kc. janma.
jalma-manungsa: ([x]-manungsya, [x]-manungswa) br manungsa
jalu: I kn balung nyongat ing cakar jago; nyathak [x] watu pr: nênunggoni njogros. II kw: lanang.
jalu bung alang-alang: kn jalu irêng ing cakar sing putih.
(jaluk): n-[x] n. nêdha k. nyuwun ki (tmr. asor marang luhur) mundhut ki (tmr. luhur marang asor):
gêlas, bêling; 2 waktu, wayah; 3 waktu sing suwene 1/24 dina; 4 piranti
lumrah, kaprah; ora [x]: 1 ora kaprah; 2 bangêt; wis [x]-e: wis lumrah; kê-[x]: kêlumrah ing akèh; kc. jêmak.
jamal:(A) br kaendahan.
(jamala): n-[x] kw 1 nggitik, nggêbug; 2 nyêrikake.
jaman: (S) kn 1 waktu, mangsa sing suwe; 2 abad; dhèk [x]-e: ing nalikane; ora [x], ora makam pr: 1 ora miturut kalumrahaning akèh; 2 ora karuwan asale; ora n-[x]: ora miturut kaananing jaman; n-[x]-i: miturut lakuning jaman.
jaman akir: (A) kn 1 jaman sawuse urip ana ing donya; 2 ut. akiring [x]: wêkasaning jaman, jaman ing têmbe.
jaman langgêng: [x] kalanggêngan kn jaman sabakdaning urip ing donya.
jaman pati: [x] kêpatèn kn jaman nalikane wong wis mati.
jaman rame: [x] karamean kn: jaman nalikane isih urip ing donya iki.
isih ênom; gêdhang [x]: ar. gêdhang; sêdulur [x] suruh: dudu sêdulur nanging wis manjing dadi sêdulur.; kaya [x] (nom) sinigar (loro, pinaro byak) pr: padha rupane.
jambeyah, jambiyah: kn bngs. lading (kanggo gêgaman).
banyu tuk ing Mêkah; kc. janjam.
jam-gantung: [x]-teplok, [x]-tembok kn jam gêdhe digantungake ing tembok lsp.
jam-gêlang: [x]-tangan kn jam cilik diêtrap ing ugêl-ugêl.
jam-kandhutan: [x]gembolan kn jam cilik sing dikandhut; kc. arloji.
jam-loncèng: kn jam gêdhe sing mawa klinthing.
jam-manuk: kn jam gêdhe sing muni: kuk-kuk!
jamu: n. jampi k. loloh ki tamba sing panganggone sarana dipangan ut. diombe; mutah [x]-ne pepe pr: wong lanang sing ilang kadayane; jêjamu: migunakake jamu; njamoni: namakake jamu.
jamuga: (S) kw. ak wasana, kêdadeyane.
jamur: kn 1 bngs. têtuwuhan tanpa godhong uripe ngrusuhi barang liyane; 2 ent. êngg. pamêtu sajabaning blanjane sing mêsthi; [x] tuwuh ing waton pr:
godhong têmbako ing dholog pamepean; [x]-an êngg: dholog (pring) sing dianggo nyanthèlake godhong têmbako ing gudhang. III n-[x] kn: nyandra (nyritakake) sêsipataning wayang binarêngan gamêlan lirih (padhalangan); [x]-an: crita (candra) ing wayang
sing diubêngake nganggo kakuwataning banyu; salaku (solah) [x]-ne: satindak-tanduke; ora ngubêngake [x] kêtêkan wong edan pr: kêdhayohan
jaran lsp; [x]-an êngg. k: jagung; ke-[x]-an: ngêthok buntut jaran nrajang ing janggêle. II n-[x]-ake: ngêdol isih nganggo janggêlan; [x]-an: durung têtêp, isih nganggo janji.
(janggêt): n-[x] êngg. kn krakêt, nèmplèk.
janggut; 3 cêdhak bangêt, nyangklêg.
janggol:êngg. kn 1 kuli pancèn marang kalurahan, sing luput ing aradan liyane; 2 wong sing kawajiban nyambut-gawe gugur-gunung; dianggo [x] pc: mung dianggo lamis bae; n-[x]: lungguh (ngadêg) ora mingsêt-mingsêt (ngêngêntèni, ngadhang-adhang, ngrêrungokake wong rêmbugan); [x]-an: 1 sawah (têgal) pakulèn; 2 bngs. prau cilik; 3
jangka: kn 1 ar. piranti nganggo sikilan loro dianggo gawe cakran lsp; 2 êngg. piranti
jangkah: kn 1 antara tumapaking sikil; 2 ent. panjangka, pangarah; amba [x]-e: ent. 1 akèh sing dijangka; 2 bisa nuruti sing dadi jangkane; n-[x]: 1 ngayati mlaku; 2 njangka, ngarah; [x]-an; sikile njangkah tmr. wayang (dudu
tunggak [x] mrajak, tunggak jati mati pr: turune wong cilik dadi gêdhe, turune wong luhur dadi asor; ora karuwan [x]-e pc: ora
nganggo woh jarak; 2 mbincili, mêthèk bêgja-cilakaning wong; [x]-an: ar. ulêsing bèbèk.
jaran: n. kapal k. titihan ki ar. kewan raja-kaya kalêbu kewan nusoni atracak wungkul; [x] kêrubuhan êmpyak pr: kanji marga wis tau ngalami sangsara; kaya nunggang [x] ebeg-ebegan pr: bungah bangêt; omah sadhuwuring [x] pr: ngraman; n-[x]-n-[x] kn: mlayu-mlayu kaya jaran; [x]-an: 1 têtironing jaran; 2 dolanan ngemba-emba jaran; 3 (ut. n-[x], jêjaranan) nunggang jaran.
jaran-dhawuk: kn 1 ar. lintang; 2 ar. lurik warnane dhawuk.
jaran-guyang: kn ar. aji dianggo nggunani wong wadon.
jaran-kepang: kn têtironing jaran sing digawe kepang kanggo jathilan lsp.
jaran-panolèh: kn ar. aji marahi ngolèhake kasugihan.
jarang: êngg. kn 1 arang-arang; 2 panggarangan; 3 ar. wadhah sing digawe blarak; 4 wedang; n-[x]-i pitik: medangi pitik arêp dibubuti wulune.
jarapah: (S) kn ar. kewan bngs. unta.
jarat: (A) kn. ak kubur; [x]-an: kuburan, kramatan.
jare, jarene: n. criyosipun k miturut
jarik: êngg. pc jarit.
jaring: kn 1 ar. piranti sing digawe rajut gêdhe dianggo golèk iwak, manuk lsp; 2
dom; 2 tudinging jam lsp; n-[x]-i: 1 ndondomi; 2 madokake rêmbug tmr. wong lanang karo wong wadon; [x]-an: 1 dondoman; 2 jomblang sing nggathukake wong lanang karo wong
jas: (S) kn klambi lanang (potongan Walanda).
jas-bukak: n. jas-bikak k jas sing ing dhadha bukakan.
jathara: (S) kw 1 wêtêng.
(jathil): n-[x] kn njogèd nunggang jaran kepang; [x]-an: ar. tontonan jêjogèdan nganggo nunggang jaran kepang.
(jathuk, jathur, jathus, jathok, jathos): n-[x] êngg pc 1 njanggol; 2 nyangklêg, cêdhak bangêt.
(jathok): n-[x] êngg. kn 1 nglakoni ayahan jaga ing; 2 kc. janthok, jathuk.
jawa: 1 kw. juwawut; 2 n. jawi k. 1 ar. pulo (basa, bangsa) ing kapuloan Sundha-gêdhe; 2 dudu asal ngamanca (lumrah, para, kurang aji), up. gula [x], sabun [x] lsp; durung [x]: durung mangêrti karêpe; njawani: tindak-tanduke kaya wong Jawa; njawakake: nyalin ing basa Jawa; kêjawan: 1 tanah sing isih rada kawêngku ratu Jawa (Surakarta, Ngayogyakarta); 2 palêmahan desa sing durung kasewakake marang
rêrêngganing kêris ing mêndhak.. II (ut. kêjawan): kc. jawa.
(jawat): n-[x] kn 1 nyêkêl, nggêpok; 2 nêmbung (mbalang sêmu) ngajak bedhangan; n-[x] tangan, [x]-an tangan: salaman, têtabikan; pan-[x]: 1 êlar ing pucuking suwiwi; 2 prajurit sing
je: I êngg. pc 1 jare, kandhane; 2 kanggo ngantêpake surasa, up. aku je! II (Prs) kn: ar. taun kang kapat ing
ora dadi iksamêne; 5 ora tanggon (ora tulèn) tmr. barang; ke-[x]: 1 kêblêsêk; 2 kêblusuk, kapusan tuku barang sing
[x]: jaka sing wis tuwa; ora ketung [x]: ora ketung wong asor; n-[x]: katon blêndhuk, ora ramping, ora mêrit.
jêbul: kn 1 (ut. [x]-an) têmbusan, bolongan (dalan) sing anjog ing; 2 anjog (têkan) ing: 3 sumbut, cocog karo kulakane; 4 (ut. [x]-e)
tmr. wit, rambut lsp; 4 cabar, ora katêkan sing dadi panjangkane; n-[x]: 1 mêtu ing lawang (bolongan lsp); kc. jêbul; 2 mbotol,
lsp. sing isih ana ing sawah (têgal); 3 k. ukiran; 4 êngg. k. landheyan; 5 peranganing crita ing wayang miturut sing jêjêr; 6 êngg. pawitan.
kn kêntekan kakuwatan marga kodanan ut. kasiram ing banyu.
jêdhing: kn 1 wadhah gêdhe sing digawe wêsi; 2 êngg. wadhah
(jêgil): n-[x] kn 1 tansah watuk ngikil; 2 linggih ing papan sing dudu
ambyur; 2 ganti nindakake pagawean sing kurang pantês; wis jumêgur: wis misuwur;
linthingan kulit lsp; pating [x]: padha njêkêthut tmr. kulit; n-[x]: nglinthing, njêkêthut.
(jêngking): n-[x] kn 1 mêngkurêb bokonge dijongakake; 2 ks.
saka ing pangengeran; 3 mutung, nglungani marga kagol lsp; [x]-an kn: wilah ut. wilahan wêsi dianggo
wurung ing pangantèn; ke-[x]: kêna ing krenah (bêbolèh).
jêro: n lêbêt k adoh têkane ing dhasar, kb cêthèk; 2 kb. jaba, up. ing [x] omah; 3 lirih lan rêkasa tmr. swara (wong lara bangêt); 4 ora enggal awoh tmr. pari lsp; 5 ora enggal olèh jodho tmr. prawan; 6 ora enggal duwe anak tmr. wong wadon; 7 têrus ing batin, dirasakake têmênan, up. têmbungku mau aja kotampa [x]; 8 êngg. dalême priyayi gêdhe; [x] gêdhe êngg: dalême priyayi luhur; mantri [x]: ar. prajurit ing Ngayogyakarta; pari [x]: pari sing ênggone awoh suwe; kb. pari genjah; nandur pari [x] pr: wèwèh sing ora ngarêp-arêp wêwalês; mikul dhuwur mêndhêm [x] pr: agawe kuncarane wong tuwa; tinggal tapak [x] pr: mblenjani jangji (kasaguhan); mên-[x]: mlêbu ing jêro; njêroni: muwuhi nganti luwih jêro; njêrokake: agawe luwih jêro; ing jêron
dipijit nganggo pucuking driji; jiniwit katut pr: yèn sanak sêdulure nandhang
munggah mudhun; 2 ora ajêg, mungguhmunggah. mudhun tmr. rêrêgan.
jlagêr: pating [x] kn katon gêdhe-gêdhe lan dhuwur-dhuwur.
mawa wulu cilik-cilik; 2 ora alus tmr. kayu sing dipasah lsp; 3 ora nganggo sandhangan sing
kn katon dhuwur marga dawa sikilane; kc. jinggring.
jliring: êngg. kn dliring.
(jlirit): n-[x] kn katon nggalêr
judhêg: kn 1 wis pantog; 2 kêntekan akal, wis ora bisa mikir.
judhêl: kn 1 pantog, wis ora ana banjure; 2 judhêg.
judhi: I (S) kw pêrang,
jugang): n-[x]-i kn gawe pluwang; [x]-an: luwangan kanggo pawuhan lsp.
julung-pujut: kn kn 1 ar. wuku sing kaping lima-las; 2 (bocah) sing lair sajroning wuku kasêbut.
julung-sarap: kn (bocah) sing lair ngarêpake surup srêngenge.
julung-sungsang: kn (bocah) sing lair wayah bêdhug awan.
julung-caplok: kn (bocah) lair mbarêngi suruping srêngenge (bakal dicaplok macan).
julung-wangi: kn 1 ar. wuku sing kasanga; 2 (bocah) sing lair mbênêri wuku kasêbut.
(jum): di-[x], di-[x]-[x], di-[x]-i kn ditata, dipilihi banjur diklumpukake katata.
Jumadilawal: (A) kn ar. sasi kang kalima.
Jumadilakir: (A) kn ar. sasi kang kanêm.
jumagar: kn isih cilik lan ênom (gênjik
ngrèmèhake); n-[x] pundhak: ngobahake pundhak nyasmitani yèn ora wêruh (ngrêti); [x]-an: 1 êngg. urugan; 2 angkatan, unggah-unggahan pangkat; 3 êngg. pamarentah, panggêdhe.
june: pc tujune (bêgja dene ...)
Juni: (W) kn ar. sasi Walanda kang kanêm.
jungkêl): n-[x] kn tiba saka ing dhuwur êndhase ana ing isor; n-[x]-ake: 1 nibakake nganti njungkêl; 2 njungkir gêndul lsp. supaya kothong; kê-[x]: tiba njungkêl.
(jungkir): n-[x] ut. n-[x] walik kn 1 kang pancèn ana ing dhuwur
ing jurang; 2 ngloropake, mblasukake; kê-[x]: kêcêmplung ing jurang; ke-[x]-[x]: tansah nandhang
jurnalistik: (W) kn babagan (prakara) jurnalis.
juru: kn wong sing nindakake pakaryan, tukang; kêmiri [x]: kêmiri gêdhe gêgêre nglingir; abdi-dalêm [x]: abdi-dalêm juru nujum; sa-[x]-[x]: ditata pêpanthan miturut pêpangkatane.
juru-basa: kn 1 wong sing nglantarake pagunêmane wong loro sing padha dene ora mangêrti basane; 2 tukang njarwakake basa ngamanca; njuru-basani: dadi (minangka) juru-basa.
kn 1 ngrewangi, mitulungi, nyumbang; 2 nayogyani, mèlu mujèkake bisane kêlakon sing sinêdya; jumurung: nayogyani, mupakati; pan-[x]: pasumbang; [x]-an: sumbangan, pitulungan.
jurus: êngg. kn 1 lurus, lêncêng; 2 burus; 3 ar. tandang-tanduk ing ulah pêncak.
panganan sing digawe kêtan; kc. jadah.
(juwal): (M) êngg. pc adol; [x] blanja (gajih) pc: utang nganggo tanggungan bayar; [x] mula (mulak): adol sing kawitan (dudu kulakan); [x] dhuwa kali: adol sing wis kulakan.
(juwara): ka-[x] kn misuwur, kondhang.
(juwarèh): n-[x]-i êngg. kn 1 mbosêni tmr. pangrungu; 2 ngandhakake prakara sing ora pantês dirêmbug.
barang sing dawa lancip dianggo nyogok; di-[x]: 1 dicocog nganggo jojoh; 2 dilêmbutake tmr. jadah lsp. nganggo jojog; di-[x] ing ujar: diujar-ujari.
jodhang: kn ar. wadhah wangun pêsagi dawa nganggo pikulan dianggo nggawa panganan, ambêngan, kiriman lsp.
(jodhi): ka-[x] kalah, tiwas, kawasesa ing mungsuh.
jodho: kn 1 cocog, bisa gathuk (runtut); 2 kang dadi rakitane (têtimbangane); 3 rêrakitan lanang wadon; 4 mustajab, bisa ndayani tmr. tamba lsp; 5 rujuk, nunggal karêp; dijodhokake: dirakitake, diomah-omahake, sa-[x]: sarakit, sapasang; jêjodhoan: bêbojoan.
ing, têkan ing; 3 apa-apa sing dianggo ngganêpi kêkurangane, wedang sing dianggo muwuhi; ngê-[x]-i: 1 muwuhi apa-apa sing wis êntèk (kurang): 2 nambêli, mbayari dhisik: ka-[x]: kêcuwan, kayata maune sugih dadi mlarat bangêt.
jogah: kn ar. dolanan saèm. jelungan sing mêntas ora kêna ngambah lêmah.
jondhit): n-[x] kn sikile buri diumbulake tmr. jaran lsp.
jondhol: êngg. kn rondha ing padesan.
(jontong): n-[x] kn anyêl, mangkêl.
jontrot: kn 1 manuk sing dianggo mikat; 2 apa-apa sing dianggo mêmengin; n-[x]: 1 mikat manuk
batur Walanda; 2 paladèn ing hotèl lsp.
jor: I [x] bae pc diêtogake bae; di-[x] kn: diuja sakarêpe; ngê-[x]-i: ngudi amrih bisa ngungkuli (luwih laris,
(jranthal): n-[x] kn mlayu rikat tmr. tikus lsp.
jrambah: kn jogan ing omah têngah (kanggo linggihan).
jranggol: pating [x] padha njanggol.
jrangkong: kn 1 bêbalungan raganganing manungsa ut. kewan; 2 ar. mêmêdi awujud raganganing manungsa; kewan jêjrangkongan: kewan sing
gelora berkata:	Maret 11, 2009 pukul 8:07 am	pancene masakan kas jawa timur nggarahi ngiler opo maneh suwe ora balik ngetan kangen karo bandeng bakar & legen e cakkk suwun down load soft stater e –tk
ndalu, ndepro teng pojokan kalih sungkem dumateng poro pinisepuh lan sedoyo bolo wong alus…sugeng ndalu sedoyo mawon
Waduh kok kampus panas lagi ya? Jangan panas panasan
rampung,lha sing lagi teko absen lha kok malah arep neruske manas2 i maneh……….
@ki cungkring cerbon; kulo dongakne ndang iso cepet nikahan, mundak kedimik an dipangan nogo………
mugi denijabah lan ditampih marang Gusti kang murbeng jagat, lan Mugi Mbahe Abah gondrong kang wiluwih pinunjul denparingi rohmah lan inayah sareng sakaluwargi wiluya jati
lair ing Guangzhou, Guangdong, Republik Rakyat Cina, 27 Juni 1963; umur 49 taun) dhèwèké kuwi bintang film utawa aktor ,sutradara, produser film kang asalé saka Hong Kong. [1] Ora namung kondhang dadi bintang film lan aktor ning tivi Hong Kong, Donnie Yen uga olèh pangakonan internasional amarga aktif anggoné meranaké tokoh ning film-film kang dilakoni bebarengan karo aktor Hong Kong kondhang liyané, kayata Jackie Chan, Jet Li lan Michelle Yeoh.[1]
Dhèwèké dianggep dadi aktor laga papan dhuwur ning pafilman Hong Kong.[1] Kaya apa kang dikandhakaké déning sutradara Peter Chan (sutradara film Peter Chan) kang nyebutaké menawa Donnie Yen kuwi aktor film laga jaman saiki kang wis bisa mbentuk awaké lan bisa dadi pelopor babagan film laga.[1]
KarirDonnie Yen kaping pisanan miwiti kariré nalika taun 1983 dadi stuntman (pameran pangganti) ning film Shaolin Drunkard (1983) lan ning film Taoism Drunkard ning taun sabanjuré, 1984. [1] Sawisé kuwi, nalika umur rong puluh taun, dhèwèké wiwit olèh kapercayan kanggo mainaké peran kang luwih gedhé manèh.[1] Mula awit kadadéyan kuwi, wis puluhan film wis dibintangi déning dhèwèké.[1]
Pandawa, kang isih kagungan ati kang tata, tumuta lakon yuda satru blinger Kurawa, lereske kahanan kang luput. Ananging
dwe sing bayar langsung allah tangangah;iku drajad sing dwur lo mas,opo ono gawean sing di bebani
Saiki Kusuo no Psi Nan 80 - Page 1
Index: 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Ing situs punika dipun-kembangaken lan dipun-sebaraken kanthi tanpa béya isinipun buku, pedhoman, lan seratan-seratan sanèsipun. Sapunika PustakaWiki Jawi sampun wonten 192 kaca.. Panjenengan saged mbiyantu kanthi ngembangaken artikel-artikel ingkang sampun wonten utawi ndamel ingkang énggal!
Nalika wengi padhang rembulan, bocah-bocah ndesa jaman mbiyèn asring dolanan ing plataran. Plataran ing padésan rata-rata wiyar. Kahanan iki gawé bocahbocah cilik bisa nggunaaké plataran kanggo dolanan. Bocah-bocah (udakara 7-9 bocah) padha gegandhèngan gawé bunderan. Ana sa-uwong ing tengah, kang disebut pancer utawa sing dadi. Bunderan iku mubeng, karo keplak-keplok terus nembang:
Jamuran... jamuran... ya gé gé thok
Ludrug - dhaftar lan rincian lakon kesenian Ludrug.
Tarian Jawa - dhaftar lan rincian tarian utawa jogèd Jawa.
Gnu/Linux kanggo Awam - Buku wewarah kanggo pamula ing Gnu/Linux
Kaya sing wis kinawruhan, sapa waé bisa nambahi ngisi ing PustakaWiki iki kapan waé lan kanthi cara kang gampang. Katrangan luwih dawa ngenani nambahi/nyunting artikel, coba panjenengan priksani ing kaca-kaca iki:
Wikipedia punika satunggiling ènsiklopédhi bébas ingkang dipunopèni déning Yayasan Wikimedia tanpa bathi ingkang nglampahaken kathah proyèk wiki multibasa:
PustakaWiki iku sawijining proyek kang kawiwitan 10 Juli 2003. Wiwit tanggal kuwi, sukarelawan wis nulis udakara 103.447 modhul kang bisa didadèkaké lusinan buku.
Sumangga nyoba nulis ing kothak wedhi, sawijining panggonan kanggo nulisapa waé. Sumangga panjenengan ngrasakaké piyé cara lumaku.
Yen panjenengan wis sumadya kanggu nyunting lan nganggit ukara gawé kaca pisanan panjenengan, artikel Kepriyé nyunting kaca lan Kepriyé miwiti kaca bakal bisa mbiyantu panjenengan. Artikel-artikel kuwi uga nyediyakaké rujukan praktis ngenani tambahan-tambahan lan sintaksis (kodhe perintah) kang digunakaké ing Wiki.
Proyèk iki diajab dadi pérangané proyèk anyar, Wikiversity. PustakaWiki iki dirancang kanggo pusat seka kabèh bahan ing pawiyatan luhur (pendhidhikan). PustakaWiki nduwèni citra dadi sawijining pérangan divisi "buku" seka Wikiversity.
Ngapa ana buku Cithakan Tinarbuka? - Ngapa kudu nyumbang? - Standar Buku Cithak
Moksha. Mati Sajroning Ngaurip: | "WONG EDAN BAGU"
1. praptèng jawi warungku | Patih Dwara marêg sang aprabu | ngaturakên têgsaka suka sang aji | lajêng sinrahakên sampun | marang
praptèng jawi wus katur | tan pae kadi ingkang rumuhun | dahat wau sukanira sri bupati | sêdaya ginanjar
sri narapati | dupi ing sakunduripun | sangking aningali sato ||
11. kagagas sru wulangun | karônta-rônta wau
sang prabu | dene kabèh wadyanira sêgti-sêgti | aracak prawirèng kewuh | ratune wantah kemawon ||
ing pungkur | mindha sudra busana sang prabu | tan kawruhan ing jalma samya aguling | sigra lêpas lampahipun | praptèng wana jurang singgrong ||
18. luhung racutên ingsun | suka ngraub ing pada pukulun | adhuh kangjêng rama suwarga ing jurit | lah puniki putranipun | langkung nistha damèng uwong ||
19. mangkana sang aprabu | sawusnya sambat sudarmanipun | lajêng kèndêl sangandhaping wit waringin | lênggah ing oyot pitêkur | mijil waspanira katong ||
20. wau ta praptanipun | gara-gara [ga...]
[...ra-gara] gora rèh gumuruh | magênturan kagiri-giri gorangin | bayu
ingkang dhêdhêt erawati sru munya jrit | obah ingkang gunung-gunung |
amurba ing dumadi | riris ari angin surut | sirna papêtêng kèh katon ||
27. inggar tyasira prabu | sangsaya tebih ing lampahipun | kunêng ingkang agung nèng têngah wanadri | gantya malih kang winuwus | kang kèri anèng pakuwon ||
kya patih nalikèng dalu | duk sare sakêdhap | antuk wangsiting dewadi | amêlingi ing karna sasmitanira ||
sangking pasanggrahanipun | tumindak sangsaya | maring pakuwon sang aji | anênamur tan ana ingkang uninga ||
dèn ongak suwung | jroning pasanggrahan | warata dèn olak-alik | wus têtela kalamun suwung kewala ||
kêlangkung | kèndêl nèng paningrat | langkung sungkawaning galih | sru kagagas ing driya mijil kang waspa ||
13. mangu-mangu angungun sajroning kalbu | ketang murcanira | sang nata tanpa wadyèki | kongsi dangu kya patih ing kèndêlira ||
14. lênguk-lênguk anèng paningrat pitêkur | ijèn tanpa rowang | tansah angupaya budi | dayaning tyas kang pinusthi ing
ingsun karya | sêsintrèn mindha narpati | warnanira nimas mindha sri narendra ||
acoroaacaraa. lanang | kabèh kaprabon sang aji | lah rasukên yayi anèng badanira ||
23. rangu-rangu Kèn Suyati duk angrungu | pangandikanira | Arya Dwara
Sang Apatih | èmêng ing tyas dènnyarsa karya sarana ||
24. arsa puguh ajrih dhêndhane dewa gung | pan wus ila-ila | ing kina-kina pawèstri | ingkang sami mingkar sarèhe mring priya ||
25. nora wurung kasêrakat badanipun | sagon-gon
prabu | wus rinasuk samya | marang sira Kèn Suyati | amantêsi tan wing-wang lawan sang nata ||
30. swaranipun winulang kadya sang prabu | sang dyah wus widagda | kya patih tansah mêmêling | dhuh Suyati nimas aywa kawistara ||
31. malihipun miyosa ing sesuk-esuk | marang pagrogolan | tuladên sri narapati | lênggah panggung nuli sira parentaha ||
32. marang ingsun sawadya kinèn lumêbu |
sapungkurku sira dèn bisa mas ingsun | dumèh ingsun tilar | aywa sandea ing galih | nora lami sira panggih lawan
38. kagyat ngungun mangunêng mangu mangungkung | ribêt tanpa ngucap | amung tansah awotsari | sruning ngarang tansah mijil ingkang waspa ||
1. ura-uru tyase Kèn Suyati | kuwur lir kawuron |
ing gêng wirage | dadya kagagas gênging kang wingit | tan taha nungkêmi |
2. sambatira sarwi ambodhèti | kadiparan ingong | yèn karia pisah lan dhèwèke | nora wurung iya nuli mati | yèn parênga mami | saparan tut pungkur ||
3. botên sagêt kèri awak mami | sapa rowang ingong | wong alasan kawula yêgtine | nistha dama pindha narapati | tan wande katawis | tuwas kari ingsun ||
4. yèn panduka ingkang mindha aji | tan garantês ingong | sèwu warsa nadyan ta lamine | anggêripun panduka nèng ngriki | wontên kang marahi | ical sêdhih ulun ||
5. lamun karsa panduka puniki | kula amit
katong | dadi tanpa wêlas ingsun kiye | marang rêtuning kang bumi-bumi | tan wun rusak sami | jêr wus tanpa ratu ||
lolos | mung èngêta dhatêng kêkasihe | inggih sampun ngantos lami-lami | mênawi pun dasih | asêlak gring lampus ||
12. mênawi kula kasêlak mati | anèng jro
nilap-nilap anungkul ing jalmi | praptane pakuwon | kyana patih ngrasuk busanane | badhe sowan byantara sang aji | ing batin
langkung suka kang mindha narpati | wontên manjing malih | maring jro andulur ||
19. ramene solah [so...]
[...lah] aganti-ganti | gumyak ing jro grogol | mlêbu mêtu tan ana kêndhate | malah kathah ingkang dèrèng mijil | samya suka sami | dènira ambujung ||
20. Patih Dwara wau kang winarni | dènira anèng jro | angupaya kang dadya margane | dènirarsa lolos
praptèng jawi lumayu cumêngèr | Patih Dwara sigra anututi | lumumpat mring jawi | bujung kidang wulung ||
24. datan ana ingkang graitani | rowange anèng jro | mung dinalih sangking kadarmane | mila datan ana kang udani | nalikane mijil | sangking jro tarungku ||
25. ya ta wau lampahe sang patih | dènnya bujung sato | sampun
28. duk sêmana ingkang mindha aji | aningali sato | sami lawan têgsaka agênge | kamigilan ing tyas sêmu ajrih | watêking pawèstri | datan kadya kakung ||
29. sugih uwas paitan kuwatir | budine wong wadon | kang mindhaji wusana
dèrèng wontên prapti | ngandika sang katon | sira padha ngulatana kabèh | ajana kang marêg lawan mami | yèn durung kêpanggih | kakang Dwara iku ||
33. lawan kabèh nora kundur mami | lamun durung panggoh | sun antèni anèng kene bae | kakang Dwara yèn durung kêpanggih | Danurwenda Patih | sandika turipun ||
34. lajêng kondur kang amindha aji | marang ing pakuwon | para
amindha katong | tansah ngidhêp anèng paprêmane | sru kagagas-gagas angranuhi | ing sajroning galih | amung kakungipun ||
37. ingkang murca nêdya angulati | lolose sang katong | kang mindhaji mangkana osike | kaya priye wong ika nèng ngêndi | muga sang
ati | pijêr kênèng kingkin | kapilêt malat kung ||
40. tansah agung rudah ing tyas mami | gung dadi lêlakon | ardaningsun pisah kadang kabèh | yayah
ingong | mung sadalu nutugkên kamugtèn | sirna kabèh onêng ingsun maring | yayah rena mami | lawan kadang ingsun ||
42. jêr wus panggih pangengeran luwih | utama kinaot | nora larang sraha jiwa kiye | mring wong agung kang adadya patih | wusanane
1. wau ta ing lampahipun | Arya Dwara Sang Apatih | angulati ratunira | sinuhun Ngastina nagri |
anèng madyaning wanadri | wontên kang sela gêgilang | radi ngandhangandhap. kajêng sambi | ing ngriku dènira lênggah | dangu amangaring-aring ||
6. ing driya sangsaya ngadhuh | kodhêng kadhuhan ing sêdhih | gidhuh kandhuhan asmara | saparane tanpa aring | rongèh
karasa | katrêsan dening sarwa sri ||
8. dangu lênggah mangu-mangu | angunandika ing galih | kayaparan iki baya | rêribêt anggubêt ati |
nênuwun dewadi | minta pitutur sanyata | karsanira sang apatih ||
10. tan antara praptanipun | parmaning jawata luwih | wontên swara
yogyaningwang | kêlakuaning ngaurip | ingkang amêmurung lampah | kêrarantan ing kêkasih ||
saking sela gilang | lênglênging samargi-margi ||
14. mangu-mangu kapirangu | lampahira sang apatih | kataman turida dahat | pijêr amandhêg tumolih | mila rêmbên anèng marga | katungkul gênging wiyati ||wiyadi.
15. sampun têbih lampahipun | wus mijil sangking wanadri | kantun ngambah tarataban | bingung datan antuk margi |
22. têmah mijil waspanipun | putêg sanityasa tistis | sampun lajêng lampahira | wus prapta
manungsa | inggih manungsa tapa | dene warna dika bagus | ngasorkên sakèhing jalma ||
3. punapa tuwan dewadi | tumurun angejawantah | puniku kathah èmpêre | kya patih alon ngandika | pan ingsun ya manungsa | dene kaki
aran ingong | cantrik kalih sigra mentar | marêg mring sang bagawan | wus katur sadayanipun | wiwitan praptèng wêkasan ||
panggih wau sang rawuh | kang kari anèng ing sêndhang ||
9. praptèng ngarsa awotsari | suwawi tuwan ngaturan | minggah marang pratapane | lajêng aminggah sang arya | kèrit cantrik kalihnya | praptèng wiwara pinêthuk | Bagawan Sidikwacana ||
10. tundhuk anèng jawi kori | kurmat-kinurmat kalihnya | binêgta maring dhepoke | lênggah anèng
ing pambagya | sang prapta nuhun ature | sasampunira mangkana | ngandika sang bagawan | dhuh anggèr sarawuhipun | wontên ngajêngan kawula ||
wanti-wanti kaping têlu | sang wiku pamaosira ||
18. têgêse ingkang kêkawis | hèh padhang hawa ilanga | ing aling-aling sakèhe | ingkang datanpa wêkasan | sawusnya sêsantinya | ya ta ing ngriku sang wiku | kasinungan ing sasmita ||
19. sêdyane badhe pinanggih | suka tyase sang bagawan |
23. kunêng kang agung sêmadi | mêmardi dayaning driya | gantya ingkang winiraos | ing Mukabumi nêgara | tanah Purwacarita | bisikanira Sang Prabu | Sayakèsthi Sri Narendra ||
marang Ratu Ngastina | sru kabyatan larangkung |Kurang satu suku kata: sru kabyatan ing lara kung. supe dhahar lawan nendra ||
27. ketang mung putra sawiji | kalamun tinurutana | andupara kalakone | yèn ta punika cinêgah |
miyos sineba | animbali pêpatihe | miwah kang para punggawa | kang padha tuwa-tuwa | praptèng ngabyantara prabu | kya patih sampun winartan ||
29. saliring sungkawèng aji | dhinawuhakên sadaya | para wadya ngungun kabèh | têmah abela sungkawa | nata malih ngandika | hèh paran patih dayamu | miwah sagung wadyaningwang ||
30. bêcik êndi ingsun iki | seba marang
salin ratu | sang nata alon ngandika ||
32. dadi ing samêngko patih | Narapati Yudhisthira | wus mugsa lan sakadange | sang nata
punggawa ingkang dinuta | kêkalih mundhi surate | marang nêgari Ngastina | katur Sri Dipayana | wus winêling sarèhipun | punggawa [pungga...]
mashanafi	Jaman semono pas durung usum sabun (uwes ding 😀 ) sing jeneng nguras kali saben sasi ruwah, dadi acara favorit kanggone cah Karet. Kali ono ing dusun Karet Magelang kuwi panggonane ono ing nglegok, pantese sinebut sendang jalaran ono ing kono wujud blumbang sing ngetuk sak dawane mongso, ora tau asat. Awit esuk bocah-bocah malah ugo wong tuwo, wis siogo sarono nyawiske irig, jaring, ember lsp. mengko nek sekiro banyu wis rodo asat langsung bocah-bocah mau balapan njegur, ngirig mrono ngirig mrene jan nyenengake tenan. Iwak banyune pancen akeh, iwak pari, kutuk, lele, nila sakwernane. Ngono kuwi kahanane biyen. Bedo biyen klawan saiki, tradisi ngono mau wus sakwetoro wektu ilang jalaran saiki saben-saben omah wus duwe kolah dewe kang nggunaake banyu ledeng pam utowo sumur.
Jaman biyen banget, ujare wong tuwo, kali karet kuwi kawitane ono loro, siji sing saiki ijeh wujud kali koyo gambar ing duwur kuwi lan siji maneh sinebut kali kawak, papane ono sebelah lor persis kali sing isih ono saiki. Jalaran pereng kang ono ing sisih kulon kali kuwi jugrug mulo kali kawak mau banjur ora iso dinggo maneh. Kali kawak, isih ujare wong tuwo, papan kang wingit banget, sing sopo tumindak ora becik nalikane ono ing papan kono biso sak naliko katratapan musibah. Contone nek ing kali kuwi pangomongane olo, cangkem wong mau iso saknaliko merot. Mulo ora aneh menowo banjur uwong podo percoyo takhyul yoiku kali kawak sing ono sebelahe uwit bulu gedhe kuwi ditunggu karo sakwijining lelembut kang aran mbah setro mewek.
Koyo mono cerito kang isih kaprungu songko wong2 tuwo, mungguh bener lan orane angel anggone golek bukti. Wong tuwo ujar kuwi biasane mung gawe pangiling-iling supoyo ning endi papan wae kudu tumindak kanti becik lan ngugemi unggah ungguh. Miturut anggepan kulo, nek ono ing kali kang panggonane ora katutup kuwi ora digawe ugeran koyo mono temtu iso ndadeake hal kang ora becik, misal akeh wong ning kali kang mung nglegakke nginjen wong wadon kan lagi adus… iso wae to? lha anane mbah setro mewek mau yo kanggo njogo tumindak kang ora becik koyo mono kuwi.
Banjur naliko aku takon “Lha sakmeniko mbah setro mewek meniko ting pundi?” jawabe ono sing ujar yen jalaran wit bulu lan ringin kang ngadeg ono ing kali wis podho rubuh mulo mbah setro mewek saiki pindah ning cedhak progo ing sakwijining papan kang ora dingerteni. Wallahu a’lam.
Isih ono cerito maneh babagan kali kuwi, bakal dicritakke ono ing wektu
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga
Kidul. Administrasi katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP.
wulan Januari dumugi Dhesèmbêr 1925 saha wiwit Januari dumugi Mèi 1926, têrangipun badhe kapacak ing organ. Sarampungipun artaka I maos palapuran wau, lajêng matah panitya 3 iji ingkang mriksa arta kas, ingkang kapilih 1. B.K.P.H.
ingkang badhe nglêbêtakên putra utawi sadhèrèkipun, mangke bilih ngaso, kaparênga lajêng nandhani ing kolêman ingkang sampun kasadhiyakakên [kasadhiyaka...]
[...kên] ing mejanipun pangrèh.
Sadhèrèk, M. Ng. Wignyamargana nêrang, rèhning isinipun sêtatsêblad taun 1903 ôngka 8 punika dèrèng mangrêtos, mila pangrèh kaparênga nêrangakên ing parêpatan ngriki.
Pangarsa mangsuli pangandika, bilih bab sêtatsêblad wau murih para warga sagêd têrang, badhe kapacak ing organ kemawon.
Pangarsa ngandika, parêpatan dipun kèndêlakên 10 mênit (Salêbêtipun kèndêl pangrèh ngidêrakên lis).
Sasampunipun kèndêl 10 mênit, parêpatan dipun wiwiti malih.
Sadhèrèk Rm. Sumaatmaja usul, rèhning tatananipun pamulangan probêl punika tumrap para santana dalêm ingkang botên sagêd bayar, jalaran balanjanipun kirang saking f 50,- dados sarupi
Pangarsa ngandika, bilih bab nyuwunakên supados dipun wontêni panggenan piyambak punika prakawis gampil, nanging bilih wontênipun murid namung sakêdhik sangêt, tamtunipun inggih pakèwêd, mila prayogi kawawas kemawon rumiyin, kadospundi kawontênanipun tatanan prayogi manut komisi. Amargi pamanahipun tamtu sampun langkung panjang.
Pangarsa ngandika malih, para warga tamtu sampun sami nguningani rantaman pranatan badhe wontênipun pralenan Narpawandawa, kawrat ing organ ôngka 6, punika pundi ingkang dèrèng sakeca para warga sampun sami pakèwêd amêdharna pamanggih wontên ing parêpatan ngriki.
Sadhèrèk Rm. Sudarya usul, rantaman pranatan kasuwun dipun waos saêbab-saêbabipun, dados para warga sagêd gampil pamanahipun, parêpatan rujuk.
Rm. H. Padmawinata ngandika, sadèrèngipun rantaman pranatan pralenan wau kawaos, mênggah badhe adêgipun pralenan punika madêg pyambak punapa gandhèng kalihan Narpawandawa, amargi putusan parêpatan kala wontên dalêm Sumadiningratan, [Sumadining...]
[...ratan,] pralenan punika badhe madêg piyambak, dados rêmbag sawatawis, pinanggihing rêmbag rujuk gandhèng kalihan Narpawandawa.
M. Ng. Wignyamargana usul, pralenan punika prayogi mawi kontribisi sabên wulan, amargi bilih tanpa kontribisi kirang santosa.
Rm. Sastrasantana nêrang, upami wontên warga ingkang kabêkta saking salakirabi (jalêr sanès santana) bojonipun kalih ingkang satunggal sanès santana, punika kadospundi.
Juru sabda Rm. H. Padmanagara mangsuli, tumrap pamanggihipun M. Ng. Wignyamargana bab mawi kontribisi, punika pancèn botên mawi, tumrap pitakènipun Rm. Sastrasantana, ingkang angsal pasumbang inggih bojonipun ingkang santana.
Rm. Suharja nêrang, upami wontên warga tanpa bojo, tiyang sêpuhipun punapa kenging dados sulihing bojo, parêpatan botên mupakat, amargi warganipun angkatan namung bojo, manawi wontên makatên sayêktos, inggih kapurih rabi of laki (imah-imah)
dados warga mulya, tumrap warga ingkang dados abdi dalêm prajurit kadospundi.
Juru sabda nêrangakên, mênggah wontênipun warga mulya wau, pamanahipun panitya namung nglastarèkakên kala pakêmpalan Sitadanuja ugi makatên punika dhapukanipun, amargi pasumbang sarta èntrenipun kadamêl beda tinimbang warga limrah.
Rm. Sudarya mangsuli bilih makatên wêwatonipun, rêhning pakêmpalan punika limrahipun botên ambedakakên bôngsa, mila warga mulya ingkang makatên punika kasuwun icalipun.
K.P. Angabèi nyambêti usulipun Rm. Sudarya, lêrês pancèn botên parlu kabeda-beda, sadaya nama warga. Dipun kêploki rame.
Rm. H. Padmawinata usul, bab punika pancèn kenging kabedak- bedakakên, nanging ugêripun sami bayaripun kalihan warga mulya.
M. Ng. Ônggapradata, manawi pamanggihipun pranatan damêlanipun panitya punika sampun rujuk.
Rm. Sudarya, manawi makatên dados warga mulya punika kenging katumbas namung f 4,- manawi ingkang lêrês warga mulya punika inggih ingkang kaangkat ing parêpatan agêng.
Rm. H. Yasadipura, warga mulya punika saking têmbung Walandi eere lid punika malah prèi.
Usulipun M. Ng. Ônggapradata, manawi eere lid punika kathah pakèwêdipun, rèhning bêtahipun pakêmpalan punika bab arta, mila rujuk sangêt prayagung bupati anom minggah wau kadadosakên warga mulya.
Rng. Surapaninggar nêrang, punika wau dèrèng kaputus, mênggah wontênipun pralenan punika badhe madêg piyambak punapa gandhèng kalihan Narpa.
Juru sabda mangsuli dhatêng Rng. Surapaninggar, manawi kaadêgakên piyambak punika panitya botên mupakat, kêdah taksih gandhèng kalihan Narpa.
Rèhning rêmbag warga mulya dados rame, lajêng kasêtèm, pundi ingkang rujuk panitya dipun aturi jumênêng, ingkang rujuk ngabean dipun aturi lênggah, kawontênanipun kathah ingkang lênggah, dados rujuk pursêtèlipun K.P. Angabèi.
Bab V, VI, VII sarta VIII rujuk sadaya.
Bab IX warga mulya ical, pasumbangipun warga limrah f 0.25 punika sakêdhik-sakêdhikipun, dados manawi langkung saking f 0.25 kenging, bab pambayaripun bilih langkung saking 5 dintên kalihan wêwangên, kaindhakakên 20% prêpatan mupakat.
Bab X manawi pambayaripun pasumbang ngantos 20 dintên, punika dipun ewahi, bilih ngantos 30 dintên, sanèsipun rujuk sadaya.
Bab XI Bab kêdah mangagêm jangkêp, kaewahan, sasagêd-sagêd mangagêm cêmêng jangkêp, sanèsipun rujuk.
XIV rujuk, namung dipun wêwahi: manawi wontên panêdhanipun warga 1/5 ling cacahipun warga,
warga pangrèh, amargi kathah pandamêlanipun ing ngarsa dalêm, manawi pamanggihipun pangrèh ingkang kacalonakên dados gagêntosipun, 1. R.T. Gitadipura, 2. R.T. Tôndhawadana, 3. Rm. P. Wanèngdarsana, pinanggihing rêmbag ingkang dipun pilih R.T. Tôndhawadana.
M. Sastraharja nêrang, tumrap warga pralenan ingkang gêgriya sajawining nagari kadospundi, angsal layadan punapa botên.
Pangarsa mangsuli badhe karêmbag ing têmbe bilih prêpatan pralenan.
Rm. Atmamarjana usul, bab idi santana gadhah prêlu punika manawi ing bawah dalêm ingkang ngidèni lurah kampung, nanging manawi bawah kadipatèn Mangkunagaran, tumrap darah M.N. ingkang ngidèni wadana sinatriya.
K.P. Angabèi, bab punika prayogi kasinau
ingkang manggih kasangsaran ingkang botên kamaha, môngka sadhèrèkipun nama Rm. Sumitra, ugi warga Narpa, punika nandhang sakit, ngantos dipun lêbêtakên dhatêng griya sakit.
2. Bab pajêg têtumpakanipun para santana dalêm tuwin abdi dalêm, punika ingkang sampun kalajêng bayar pajêg, katêtêpakên têrus bayar, punika Narpa mugi karsaa anggalih.
Pangarsa ngandika bilih usulipun Rm. Sudarya wau badhe kagalih ing pangrèh.
Rm. P. Puspa Atmaja nêrang, sapunika organ Narpawandawa dipun wontêni rêdhaktur piyambak, punika têrangipun kadospundi.
Panitra II lajêng nêrangakên, wontênipun organ Narpa dipun wontêni rêdhaktur piyambak [pi...]
[...yambak] punika namung murih anggampilakên panindak, jalaran sadaya isinipun organ dados têtanggêlanipun rêdhaktur, sarana dipun sukani pituwas f 15,- sawulan, dene sadèrèngipun angsal rêdhaktur ingkang sayêktos, ingkang kapatah kalihan pangrèh R. Ng. Purwasastra, kalihan R. Ng. Wiramarjaya, ewadene bilih parêpatan dalu punika manah santunipun rêdhaktur, inggih prayogi.
Dados rêmbag sawatawis, pinanggihing rêmbag rêdhaktur kalastarèkakên.
Rm. Sudarya matur rêdhaktur dipun sukani pituwas f 15,- punika nama kasêkêdhikên, manawi limrahipun sakêdhik-sakêdhikipun f 25,-.
Panitra II mangsuli, wontênipun pituwas samantên wau dipun tampèni punika namung pitulungan, margi ngèngêti kasipun Narpa dèrèng sapintêna, sarta kasagêdanipun dhatêng karêdhakturan nama dèrèng paja nyêkapi, kalihan malih manawi baunipun dipun aosi sangêt-sangêt, kirang prayogi kamirêngan ing sajawinipun Narpawandawa.
Panitra I lapur, bilih rumiyin arta bon panyêratanipun panitra I sarta II punika f 20,- sawulan, sapunika dipun
wirèng 2 rambahan, jam 2 bibaran wilujêng.
Anjujutakên pamanggihipun sadhèrèk Kolot bab kamardikan (zie organ No. 9).
Ing adêg-adêg I (têmbung mardika, têgêsipun: miji, miji kenging dipun têgêsi: jumênêng pribadi), kula mathuk. Bokmanawi têmbung: mardika, punika saking wancahanipun: mardi eka, têgêsipun cêtha: mardi sawiji. Lajêng dipun wancah malih dados: dika. Tiyang kêrtos gangsal main: dika, kengingipun kacêpêng
utawi dipun pêjahi kêdah sami: dika, ingkang jumbuh warninipun main: dèngkèk, kêdah kacêpêng sami: dèngkèk main: cawang, pêjahipun kêdah kalihan: cawang. Makatên punika kenging kangge pêpiridan anjujutakên pamanggih, bilih têmbung: (mardika), pancèn mathuk dipun têgêsi: miji punika wau, nyatanipun beda kalihan ingkang sanès: dika (botên mardika), inggih punika: tambur, lintrik, tuwin Cina, sadaya punika sagêd ngêrèhakên utawi dipun êrèh, ingkang agêng ngincim-incim mêjahi ingkang alit, ingkang alit kêtata dipun damêl ajrih amung kawajibakên: mbêri.
Adêg-adêg II (mardika utawi miji lajêng kaperang dados tigang warni).
1. (Mardikaning karajan) katrangan kados jerenganipun sadhèrèk Kolot, kula inggih mathuk. Ingkang dipun kajêngakên dening sadhèrèk Kolot bokmanawi: prajaning nata binathara. Punapa makatên? Yèn makatên nutipun sadhèrèk rêdhaksi: (2) Praja dalêm punika sampun langkung saking: zelf bestuur (zie organ No. 3 kaca 19), punika tumrap kawontênanipun samangke, nut wau sampun kenging kula mathuki punapa dèrèng?, mugi
Sampun turut kalayan nut (2) ing organ No. 3 kasêbut ing nginggil punika punapa dèrèng? awit saking pamanggih kula dumadosipun zelf bestuur ingkang sayêktos kintên kula benjing manawi sampun Parlement. Samangke sawêg kacobi katata Proventiën inggih punika ing tanah Jawi Kilèn, ing ngrika sampun kathah kabupatèn-kabupatèn ingkang panguwaosipun wêwah agêng, lajêng kathah ingkang mastani kabupatèn wau zelf bestuur makatên punika yêktosipun kalèntu, lêrêsipun amung kêdah dipun wastani Onvoogding.
2. Mardikaning manungsa, lajêng kaperang dados kalih warni, mardikaning awak kalayan mardikaning budi, ingkang saperangan mardikaning awak, ngêndikanipun sadhèrèk Kolot pinanggih wontên sariranipun para raja ingkang jumênêng pribadi, tuwin para sudagar agêng, jerenganipun kula inggih sampun mathuk. Kuciwanipun botên anjèrèng kamardikaning manungsa ingkang saperanganipun malih: (mardikaning
budi). Kula pancèn kêpengin sumêrêp sintên ingkang kenging sinêbut: mardika budinipun (nanging badan botên mardika), pancèn wontên punapa botên? Ing adêg-adêg III ingkang mardika badan budinipun, punika kintên kula amung dumunung wontên para bagawan ingkang sami ulah kapandhitan enz kula inggih mathuk, ingatasipun rêmbag kalairan, sabab dening wontênipun ing dunya para pandhita punika sampun botên mangrèh botên rinèh badan budinipun. Amung manawi rêmbag batos kula nyumanggakakên, awit panyuraosing rêmbag kabatosan, sanajan para maharsi punika katingalipun ing lair sarira tuwin panggalihipun sampun botên rinèh, nanging batosipun mêsthi taksih mangrèh sarta makarti dening pamelênging pangastuti kangge anggayuh sampurnaning kasidan jati inggih nirwana. Dados mênggahing rêmbag kabatosan para wiku punika inggih botên kenging sinêbut mardika budinipun.
3. Jatining kamardikan, ingkang nama mardika yêktos, punika dumunung wontên tiyang sampun botên kaêrèh botên mangrèh, nanging donya ngriki punapa wontên. La, samangke jègrêg, kêtumpangan soning ukara namanipun, dening taksih nêmbungakên: tiyang + donya. Nanging inggih cobi kula ngaturi wangsulan rêmbag kalairan: wontên. Inggih para rêsi punika wujudipun tiyang ingkang kadunungan kamardikan yêktos, sabab saking sampun botên mangrèh botên rinèh ing donya ngriki. Sadhèrèk Kolot kaparêng mathuk punapa botên? Dene manawi mundhut kajujutakên rêmbag batos prayogi wancinipun katangguhakên ingkang pakangsal.§ Pamanggih dadakan, bilih tiyang punika taksih purun dipun ajak lêlimbangan inggih dèrèng nama mardika budinipun, amargi: soka purun mangsuli pitakenan, tamtu taksih purun mamikir, badhe kangge mangsuli pitakenan wau. Manawi jaman samangke kados sampun botên wontên tiyang ingkang mardika budinipun. Red.
Dhawuh marang bupati kaparak têngên, layang kabar Darmakôndha ôngka 78 bagiyan têmbung [tê...]
[...mbung] Jawa ana kang mratelakake yèn Ngabèi Jayaasmara, santana dalêm canggah kasêrêg dening punggawa wonêng inspèksi, prakara papane rêgêd, tumindake papriksan ana ing kamantrèn ondêr dhistrik Sêrêngan, ananging papriksan banjur kaladèkake ing lan-gêrèh, dadi Ngabèi Jayaasmara banjur katarik ing lan-gêrèh, sarèhning ana pambêngane Ngabèi Jayaasmara pamit mawa mratelakake yèn dhèwèke santana dalêm canggah, prakarane kudu karampungan ing pangadilan dalêm, wasana prakarane mêksa dirampungi lan-
ing lan-gêrèh, amarga nalika kapriksa mantri ondêr dhistrik Sêrêngan, ora mratelakake yèn santana dalêm, sarta nalika katarik ing lan-gêrèh ora têka lan layange pamitan ora mêtu kalurahan Danusuman, mirit katêrangan mau anggone lan-gêrèh banjur angrampungi prakarane Ngabèi Jayaasmara wus bênêr, amarga wêwaton laku-lakuning pangadilan lan-gêrèh manawa ngrampungi prakara yèn dakwane ora têka tanpa katrangan kang kêna aanggêpkaanggêp. apsah, lire manawa lara ditêmênake dening dhoktêr, utawa manawa kapambêng sabab liyane ditêmênake dening panggêdhe sapêpadhane, iku kudu banjur dirampungi, mangkono uga pangakune santana, yèn ora pratela dhewe mawa katêrangan kang kêna kaanggêp apsah, lan-gêrèh mêsthine ora nindakake kang kasêbut bab kaping 8 ing règlêmene lan-gêrèh ing bab prakara kang dudu bubuhane, dene mantri ondêr dhistrik Sêrêngan anggone banjurake papriksane marang lan-gêrèh, iya jênêng kurang tlêsih, amarga mantri ondêr dhistrik mau wajib anyumurupi kaananing sabawahe, luwih manèh Ngabèi Jayaasmara sasêbutane radèn, bênêre kudu disalêsihake anggone sasêbutan radèn mau saka apa, ananging manira nguningani para santana dalêm kang kêna prakara tumindak ana ing dhistrik, utawa mantri ondêr dhistrik, akèh kang nyapèlèkake, manawa ditarik utawa dijaluki jawaban, ora têka utawa ora awèh katêrangan, amung
Miturut Sêrat Babad Tanah Jawi anggitan Walandi, panjênênganipun sang prabu punika kasumêrêpan langkung cêtha tinimbang kalihan nata ing Mataram ingkang sampun-sampun, jalaran Walandi utusaning Kumpêni dhatêng Mataram sami tilar cathêtan padintênan, ingkang nyariyosakên kathah-kathah bab pisowanipun dhatêng ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung ing tanah Jawi.
Sanadyan nalika jumênêngipun taksih kalêbêt timur (sawêg yuswa kalih likur taun) ewadene sampun agêng prabawanipun, sangêt kinajrihan ing kawula, kêncênging pranatan tatakramaning karaton saya ngêkahakên kaluhuraning kaprabonipun ingkang sinuhun, môngka panjênênganipun botên pisan-pisan kenging kagêgampil ing prakawis makatên punika.
Ing sakawit pangêmbatipun pangrèh praja ingkang sinuhun dipun warangkani pinisêpuh kalih, punapa saaturipun pinisêpuh kêkalih wau limrahipun masthi kagêm, kalih pisan kêras sangêt panyêpênging panguwasa, amargi jêmbaring jajahan, kajawi pinisêpuh kêkalih punika taksih wontên nayaka kajinêman sakawan, ingkang ambiyantu sang prabu ngrampungi prakawis pangrèh praja sarta prakawis sanès- sanèsipun ingkang parlu. Karampungan punika kadhawuhakên ijêman kalihan ingkang sinuhun piyambak dhatêng para prayagung wontên ing alun-alun.
Pasaliranipun ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung punika sêmbada, pasuryanipun bundêr, pasêmonipun ajêg, netyanipun agêng wiyar, yèn amriksani ngajrihi kados singa, grananipun alit ambangir bilih ngandika alon, pasêmonipun [pasê...]
[...monipun] katingal sagêd, karsa anggalih prakawis ingkang pancèn botên salugu magêpokan kalihan sariranipun utawi nagari dalêm, kados ta: mundhut priksa dununging tanah-tanah ing Eropah, dunungipun nagari Cina sarta Jêpang wontên ing gambar bêktanipun tiyang Walandi, tuwin mundhut priksa satunggiling pulo ingkang kacariyos rêja sarta kathah pamêdalipun êmas dumunung kidul tanah Jawi. Kajawi punika ugi kêcriyos kagungan dhasar rêmên dhatêng kawruh kasarjanan, katitik saking sêrat karangan dalêm anama: Sastra Gêndhing. Namung gangsal pada minôngka pasaksèn, kados ing ngandhap punika:
sri nata dipèngrat Jawa / Jêng Sultan Agung Matawis / kang ngadhaton nagri kêrta / ing jaman saokah mulki / rat Jawa
tumrap sandining sasmita / kêrêp lêpasing sêmèdi / ngèsthi kabèh ing panunggal / liring sukma sarira nir / pranata wus lir jati / marma sagung
kangge pasaksèn, bilih ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung punika kêncêng pranatanipun, sanadyan Sêrat Sastra Gêndhing: wau sawarni piwulang dhatêng para putra wayah, nanging mawi paring ipat-ipat dhatêng para trah darah Mataram ingkang botên marsudi dhatêng basa sarta kasusastran, punapa malih têmbung Kawi, botên dipun akên darah, ipat-ipat ingkang makatên punika punapa [pu...]
[...napa] botên kêncêng sangêt. Mênggah anggènipun paring dhawuh makatên wau inggih sampun mêngku karsa ingkang luhur, supados basa tuwin sastra lastari sae malah sagêda mindhak-mindhak sampurnanipun, dening tansah dipun parsudi.
Agêm-agêmanipun ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung botên angedab-edabakên, kados ta:
kathah mripat intên, panunggulipun pêthak (bokmanawi makutha mathak) lênggahipun kagrêbêg ing abdi para nyai ngantos 30 utawi 40 sami ngampil-ampil, kados ta: lopak- lopak, pangunjukan sapanunggilanipun, sami sarwa kancana. Para nyai wau ingkang satunggal jèngkèng mandhi waos panjang (waos blandaran) ingkang sinuhun punika awis-awis anggantèn, nanging kêrêp sês ngantos tanpa kèndêl. Manawi miyos siniwaka lênggahipun wontên ing dhampar kajêng candhadha,candhana. inggilipun namung satêngah kaki,
tangkil), ing sakubêngipun bangsal wau para prayagung ingkang sami sowan, kirang langkung kalih atusan, katata dados tigang larik wontên sangandhaping wit-witan, linggihipun sami dhepokan, tumungkul tanpa nginang tanpa sês ngêntosi dhawuh timbalan dalêm, para prayagung wau sabên dintên pasewakan kê-(Sênèn sarta Kêmis)dah sami sowan, botên
lowong. Bilih kapambêng sukêr sakit kêdah têrus ngaturakên pamitan, manawi botên matur ukumanipun pocot, manawi wontên ingkang nglowongakên pasowanan, ingkang sinuhun masthi lajêng priksa kemawon sarta andangu sababipun, wontên kawajibanipun abdi dalêm, inggih punika sabên dintên Jumungah andhèrèk ingkang sinuhun dhatêng masjid, sarta sabên dintên Sêtu pasowanan watangan ambêkta kapal dhatêng ing alun-alun, ingkang botên sowan tanpa pamit kagantungan paukuman utawi kadhêndha.
Kuwasanipun ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung punika tanpa watêsan, inggih punika wontên ing kalangan abên kêmiri. Dolanan ingkang makatên punika kala [ka...]
[...la] taun Walandi 1623 pancèn kadhawuhakên ing sang prabu, mila wontên ing karaton dados cara. Sampun nate ingkang sinuhun kasukan abên kêmiri kalihan prayagung sakawan, priksa kêmirinipun kirang anggènipun anggarap, môngka masthinipun anggèning anggarap kêdah alus ngantos mêlêng-mêlêng, ingkang sinuhun lajêng duka, dhawuh mundhuti kapalipun, kapagas gulunipun wontên ing ngajênganing ingkang gadhah sarwi angandika: yèn ana sing kumawani kaya mangkono manèh, masthi tak tigas gulune kayadene jaran iki, wontên priyagung kalih malih ingkang kadukan, lêrês kêmirinipun sampun kaupakara sae, nanging dèrèng patos dados kados karsa dalêm, punika ugi tampi paukuman.
Ing wêkasanipun taun Walandi 1624 ingkang sinuhun ngandika bilih mêntas karawuhan utusaning Pangeran mangangge sarwa pêthak, paring dhawuh: manawi ing nagari Mataram badhe tata raharja.
Tatacaranipun para prayagung ingkang minggah sowan ing ngarsa dalêm, bilih ingkang sinuhun lênggah sinewaka, punika sadèrèngipun kaparêng sowan nyêlak, sami kèndêl wontên ing pasowanan sakiwa-têngêning alun-alun, dipun adhêp para rencangipun tumbasan. Sadaya para priyantun sami kabawah ing nayaka kajinêman sakawan (ngalih sisih) punika ingkang nglantarakên sadaya aturing andhahanipun konjuk ing ngarsa dalêm. Andungkap wiyos dalêm ingkang
songsong adèn-adèn, botên kenging kaingkupakên, tanpa rêrênggan punapa-punapa, pratandhaning kaluhuran, inggih punika songsong bawat) kapanjêr wontên sacêlaking bangsal agêng. Kèndêl wontên ing alun-alun ngajêng regol palataran ing lêbêt, lajêng majêng malih dumugi sangandhaping wit-witan, ingkang sinuhun lajêng tindak dhatêng bangsal ing palataran utawi alun-alun ing lêbêt (Bokmanawi sapunikanipun nama sitinggil, manawi ingkang sinuhun sampun katingal miyos, sadaya
dhawuh sowan nyêlak dhatêng nayaka sakawan, ingkang tampi dhawuh
gurawalan lajêng sami minggah. Sawiyos dalêm lajêng nimbali nayaka sakawan, punika kengingipun sowan nyêlak kêdah taksih lêt nêm waos, dene para prayagung sanès-sanèsipun kêdah wontên sawingkingipun nayaka sakawan wau.
Manira pêpatih dalêm ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat,
dhawuh manira kêkancingan katitimasan kaping 4 Jumadilawal Je 1848 utawa kaping 9 Marêt 1916 ôngka 30 A/3 kaping 20 Ruwah Be 1848 utawa kaping 1 Juni 1918 ôngka 34 A/3 kaping 1 Rabingulakir Alip 1851 utawa kaping 13 Dhesèmbêr 1920 ôngka 91 A/3 padha kasuwak, banjur disalini kaya ing ngisor iki, wiwite tumindak ing tanggal
sajabaning kadhaton, santana dalêm wayah munggah. Abdi dalêm kaliwon kaptin upsir munggah, sarta bôngsa Walônda utawa sabrang kang dadi abdi dalêm, kabèh mau kang padha manggon ing kutha Surakarta kalêbu anak bojo lan sêlire kang nunggal saomah.
dalêm panèwu mantri sapangisor tumêka punakawan sapêpadhane, apadene abdi dalêm prajurit kang pangkat sangisoring upsir, kabèh mau kang padha manggon ing bawah
mayor sarta dhoktêr panèwu cacah 3 kasêbut adêg-adêg 3 ing dhuwur mau uga padha kawajiban anggarap kang padha lara manggon ing panti roga sarta kang amung sabên esuk têka ing panti roga parlu nambakake utawa anjaluk rêsèp, dene
salah siji êndi kang kapatah dening abdi dalêm bupati dhoktêr, kawajiban rumêksa kawarasane wong miskin ing Wangkung.
6. Abdi dalêm dhoktêr panèwu 1 liyane kang kasêbut adêg-adêg 3 ing dhuwur mau, kawajiban maligi anindakake papriksan mayit (lijkschouw) kawajibane mariksa sakabèhing mayite wong Jawa ing sawawêngkon kabupatèn pangrèh praja Surakarta, kalêbu mayite wong ngulandara kang tinêmu ana ing lurung-lurung gêdhe utawa sapinggire, dadi sajabaning pakampungan.
7. Abdi dalêm bupati dhoktêr têrang pêpatih dalêm bakal andhawuhake marang abdi dalêm dhoktêr mayor sarta dhoktêr panèwu 3 kaya kang kasêbut ing adêg-adêg 3 ing dhuwur mau, namtokake bawah kamantrèn dhistrik sajroning kutha Surakarta kang dadi wajibe siji-sijine dhoktêr, sarta amatah marang salah sawijining abdi dalêm dhoktêr panèwu sapa kang katamtokake majibi nindakake papriksan mayit kasêbut adêg-adêg 6 ing dhuwur mau, sabên abdi dalêm dhoktêr kang majibi bawah kamantrèn dhistrik utawa papriksan mayit mau salin, abdi dalêm bupati dhoktêr kudu ambayawarakake kamot ing layang kabar paprentahan, sapa jênênge dhoktêr kang majibi mawa katrangan liya-liyane kang parlu.
8. Santana wayah dalêm wadon kang wus omah-omah miturut kang mêngku, para abdi dalêm wadon, sarta santana dalêm wadon kang omah-omah olèh dudu abdi dalêm, iku uga kalêbu anak bojone. Dene santana wayah dalêm lanang manawa [mana...]
[...wa] dadi abdi dalêm, miturut pangkate.
9. Anake santana dalêm wayah utawa abdi dalêm kaliwon, kang wus dadi abdi dalêm, kudu miturut pangkate dhewe.
10. Anake santana dalêm canggah utawa anake abdi dalêm kang wus cêkêl gawe nanging ora dadi abdi dalêm utawa laki olèh dudu abdi dalêm, iku padha ora wênang nganggo abdi dalêm dhoktêr lêlahanan sarta jamune.
11. Randhane santana sarta abdi dalêm kang durung laki manèh, iku isih miturut pangkate bojone.
12. Santana sarta abdi dalêm kang manggon sajabane kutha Surakarta, manawa arêp mariksakake utawa anjaluk rêsèp sapanunggalane kudu têka marang ing panti roga (klinik) yèn anjaluk têkane abdi dalêm dhoktêr kudu nyuwun marang kawadanan kridhanirmala, mawa
ambayar dhêklarasi mau, anggone anjaluk têkane abdi dalêm dhoktêr nyuwuna marang nagara mêtu abdi dalêm pangrèh praja, dene yèn lara manggon sajroning kutha Surakarta kêna nêkakake abdi dalêm dhoktêr kang ambawahake pamanggone utawa kang majibi.
13. Abdi dalêm dhoktêr kang padha majibi panti roga iku ana ing panti roga kalilan maringi rêsèp lêlahanan marang wong liyane kang wênang nganggo abdi dalêm dhoktêr kasêbut ing pranatan iki, janji wong mau kagolong miskin, ananging kèhing rêsèp kang diparingake ing dalêm sadinane ora kêna luwih saka 20 iji.
14. Kabèh abdi dalêm dhoktêr padha kawajiban andhèrèk, manawa sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan têdhakan, tumindake miturut sakaparênging karsa dalêm, utawa sapamatahe abdi dalêm bupati dhoktêr.
Dhelikaké transklusi | Dhelikaké pranala | Dhelikaké alihan
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Sato kéwan ‎ (← pranala | besut)
Kembang mlathi ‎ (← pranala | besut)
Asem (tetanduran) ‎ (← pranala | besut)
Lemud ‎ (← pranala | besut)
Kelinci ‎ (← pranala | besut)
Laos (bumbu) ‎ (← pranala | besut)
Wektu ‎ (← pranala | besut)
Jambu ‎ (← pranala | besut)
Jeruk ‎ (← pranala | besut)
Tembang dolanan ‎ (← pranala | besut)
Gajah gajah ‎ (← pranala | besut)
Kedhelé ‎ (← pranala | besut)
Durèn ‎ (← pranala | besut)
Astronomi ‎ (← pranala | besut)
Biologi ‎ (← pranala | besut)
Gedhang ‎ (← pranala | besut)
Gambang Suling ‎ (← pranala | besut)
Gandum ‎ (← pranala | besut)
Jagung ‎ (← pranala | besut)
Hop ‎ (← pranala | besut)
Géologi ‎ (← pranala | besut)
Salak ‎ (← pranala | besut)
Organisme ‎ (← pranala | besut)
Gembira Loka ‎ (← pranala | besut)
Apel ‎ (← pranala | besut)
Apokat ‎ (← pranala | besut)
Bléwah ‎ (← pranala | besut)
Blimbing ‎ (← pranala | besut)
Blimbing wuluh ‎ (← pranala | besut)
Cempedak ‎ (← pranala | besut)
Dhuku ‎ (← pranala | besut)
Botani ‎ (← pranala | besut)
Bumi ‎ (← pranala | besut)
Lèmpèng tèktonik ‎ (← pranala | besut)
Kembang Sepatu ‎ (← pranala | besut)
Tandhuran (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Daftar Artikel Dhasar ‎ (← pranala | besut)
Bersih desa ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:100 Artikel Wigati ‎ (← pranala | besut)
Uyup-uyup ‎ (← pranala | besut)
Majakani ‎ (← pranala | besut)
Mrica ‎ (← pranala | besut)
Diplodocus ‎ (← pranala | besut)
Abu Bakar Al-Razi ‎ (← pranala | besut)
Taman Gantung Babilonia ‎ (← pranala | besut)
Ibn al-Wafid ‎ (← pranala | besut)
Camptosaurus ‎ (← pranala | besut)
Rokoko ‎ (← pranala | besut)
Mesin ‎ (← pranala | besut)
Lenga gorèng ‎ (← pranala | besut)
Khat ‎ (← pranala | besut)
Acacia beauverdiana ‎ (← pranala | besut)
Timun suri ‎ (← pranala | besut)
Tanduran (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Kembang Mawar ‎ (← pranala | besut)
Gula ‎ (← pranala | besut)
Kabupatèn Pacitan ‎ (← pranala | besut)
Kerak bumi ‎ (← pranala | besut)
Wedarijaksa, Pathi ‎ (← pranala | besut)
Jagaraga, Ngawi ‎ (← pranala | besut)
Krambil ‎ (← pranala | besut)
Gunung Sumbing ‎ (← pranala | besut)
Anggur (woh) ‎ (← pranala | besut)
Rambutan ‎ (← pranala | besut)
Puring ‎ (← pranala | besut)
Lawa ‎ (← pranala | besut)
Ketapang (tuwuhan) ‎ (← pranala | besut)
Walang ‎ (← pranala | besut)
Bawang ‎ (← pranala | besut)
Brambang ‎ (← pranala | besut)
Semangka ‎ (← pranala | besut)
Kakao ‎ (← pranala | besut)
Cultuurstelsel ‎ (← pranala | besut)
Kebon Botani Aarhus ‎ (← pranala | besut)
Kebon Botani Albury ‎ (← pranala | besut)
Kebon Botani Tropenburg ‎ (← pranala | besut)
Kebon Botani ‘Ene’io ‎ (← pranala | besut)
Oyod ‎ (← pranala | besut)
Taman Kyai Langgeng ‎ (← pranala | besut)
Gulma ‎ (← pranala | besut)
Gènjèr ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Cithakan/Rintisan ‎ (← pranala | besut)
Las Vegas, Nevada ‎ (← pranala | besut)
Krokot ‎ (← pranala | besut)
Bero ‎ (← pranala | besut)
Woh Tin ‎ (← pranala | besut)
Ganyong ‎ (← pranala | besut)
Tanduran obat kulawarga ‎ (← pranala | besut)
Labu siam ‎ (← pranala | besut)
Jamu ‎ (← pranala | besut)
Suruh ‎ (← pranala | besut)
Konservasi ‎ (← pranala | besut)
Fosil ‎ (← pranala | besut)
Anggrèk merpati ‎ (← pranala | besut)
Kecipir ‎ (← pranala | besut)
Sawo kecik ‎ (← pranala | besut)
Kedhawung ‎ (← pranala | besut)
Pacé ‎ (← pranala | besut)
Gendhèng ‎ (← pranala | besut)
Selasih ‎ (← pranala | besut)
Asem kandis ‎ (← pranala | besut)
Kayu putih ‎ (← pranala | besut)
Kumis kucing ‎ (← pranala | besut)
Meniran ‎ (← pranala | besut)
Mahkota dewa ‎ (← pranala | besut)
Peté ‎ (← pranala | besut)
Murbei ‎ (← pranala | besut)
Matoa ‎ (← pranala | besut)
Kul ‎ (← pranala | besut)
Ganja ‎ (← pranala | besut)
Tas ‎ (← pranala | besut)
Tlaga Toba ‎ (← pranala | besut)
Manuk emprit ‎ (← pranala | besut)
Gunung Olimpus ‎ (← pranala | besut)
Slèdri ‎ (← pranala | besut)
Sarung ‎ (← pranala | besut)
Bawang bombay ‎ (← pranala | besut)
Kacang ‎ (← pranala | besut)
Iwak Gurami ‎ (← pranala | besut)
Pacul ‎ (← pranala | besut)
Senjata Biologi ‎ (← pranala | besut)
Luwing ‎ (← pranala | besut)
Cao ‎ (← pranala | besut)
Akuarium ‎ (← pranala | besut)
Hidroponik ‎ (← pranala | besut)
Pénjing ‎ (← pranala | besut)
Dhukun ‎ (← pranala | besut)
Marmut ‎ (← pranala | besut)
Rabuk ‎ (← pranala | besut)
Semanggi ‎ (← pranala | besut)
Kucai ‎ (← pranala | besut)
Lingkungan urip ‎ (← pranala | besut)
Étnobotani ‎ (← pranala | besut)
Sidaguri ‎ (← pranala | besut)
Lém ‎ (← pranala | besut)
Taman Nasional Danau Sentarum ‎ (← pranala | besut)
Ganggeng soklat ‎ (← pranala | besut)
Batu bara ‎ (← pranala | besut)
Cabang Biologi ‎ (← pranala | besut)
Jaringan (Biologi) ‎ (← pranala | besut)
Kloropita ‎ (← pranala | besut)
Handeuleum ‎ (← pranala | besut)
Jaringan Méristem ‎ (← pranala | besut)
Antidiuretik ‎ (← pranala | besut)
Rawa Upo ‎ (← pranala | besut)
Cocor Bèbèk ‎ (← pranala | besut)
Kanker ati ‎ (← pranala | besut)
Timun Suri ‎ (← pranala | besut)
Térong walanda ‎ (← pranala | besut)
Tempura ‎ (← pranala | besut)
Perkecambahan ‎ (← pranala | besut)
Soba ‎ (← pranala | besut)
Butrint ‎ (← pranala | besut)
Guwa Lechuguilla ‎ (← pranala | besut)
Anoa ‎ (← pranala | besut)
Hisimochi ‎ (← pranala | besut)
Kutikula tanduran ‎ (← pranala | besut)
Floem ‎ (← pranala | besut)
Tigmonasti ‎ (← pranala | besut)
Suji ‎ (← pranala | besut)
Terumbu karang ‎ (← pranala | besut)
Pelem golèk ‎ (← pranala | besut)
Gambar ‎ (← pranala | besut)
Lenga nilam ‎ (← pranala | besut)
Wédang Uwuh ‎ (← pranala | besut)
Papirus ‎ (← pranala | besut)
Jaman Jomon ‎ (← pranala | besut)
Suweg ‎ (← pranala | besut)
Séréalia ‎ (← pranala | besut)
Kalanjana ‎ (← pranala | besut)
Sri Rejeki ‎ (← pranala | besut)
Benguk ‎ (← pranala | besut)
Godhong Mangkokan ‎ (← pranala | besut)
Awu ‎ (← pranala | besut)
Amoeba ‎ (← pranala | besut)
Kembang kertas ‎ (← pranala | besut)
Putri malu ‎ (← pranala | besut)
Abiotik ‎ (← pranala | besut)
Kembang sedhep malem ‎ (← pranala | besut)
Suruh abang ‎ (← pranala | besut)
Kenikir ‎ (← pranala | besut)
Kanthong semar ‎ (← pranala | besut)
Krambil gadhing ‎ (← pranala | besut)
Steroid ‎ (← pranala | besut)
Plankton ‎ (← pranala | besut)
Pulo Anak Krakatau ‎ (← pranala | besut)
Plasmid Ti ‎ (← pranala | besut)
Nasti ‎ (← pranala | besut)
Tancang ‎ (← pranala | besut)
Putik ‎ (← pranala | besut)
Landhak ‎ (← pranala | besut)
Cepokak ‎ (← pranala | besut)
Carica ‎ (← pranala | besut)
Dewandaru ‎ (← pranala | besut)
Suruh walanda ‎ (← pranala | besut)
Ètnobotani ‎ (← pranala | besut)
Fort-de-France ‎ (← pranala | besut)
Tetandhuran (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Janganan ‎ (← pranala | besut)
Hobi ‎ (← pranala | besut)
Kebon Raya ‎ (← pranala | besut)
Biosfer ‎ (← pranala | besut)
Brokoli ‎ (← pranala | besut)
Pegagan ‎ (← pranala | besut)
Muséum National d'Histoire Naturelle ‎ (← pranala | besut)
Adrien de Jussieu ‎ (← pranala | besut)
Pantun ‎ (← pranala | besut)
Wos ‎ (← pranala | besut)
Kenthang ‎ (← pranala | besut)
Évolusi ‎ (← pranala | besut)
Warak jawa ‎ (← pranala | besut)
Divisio ‎ (← pranala | besut)
Kelas (biologi) ‎ (← pranala | besut)
Ordo (biologi) ‎ (← pranala | besut)
Kulawarga (biologi) ‎ (← pranala | besut)
Spesies ‎ (← pranala | besut)
Kategori:Tetanduran ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Tetanduran"	Menu navigasi
monoton..kuwi do arep ternak blog pakdhe..ben oleh link wokeh…..kalo disini just share ajah..gak bisa shodaqoh duit yo..bagi2 ilmu…soale duweku yo mung ilmu sing wis nate
pm	Nyuwun sewu Bapak,saget mboten
Sakruhku yo wingit kang. Mboh ko ndi sing cedak.
Agustus 1923 A.D.). nênggih ing ari puniki | wanci jam sawêlas siyang | langkung tigang dasa mênit ||
4. ing dhatulaya winuwus | sri nata wus lênggah kursi |
pêpatih dalêm wêdhungan | dene manggalèng prajurit ||
9. ingkang sinangkêlit patut | pêdhang mas manggon ing kering | riya tanpa sangkêlitan | amung curiga winangking | manggon ing sapangkat-pangkat | iku dènira sumiwi ||
saking | Jêng Tuwan Guprênur Jendral | Mistêr D. Pok kang ngwasani | tanah Indhia Nèdêrlan | angadhaton ing Batawi ||
15. nawala tinampèn sampun | binuka wuryaning tulis |
paring sih | sang tampi pangandikarja | umanggut lan naya manis | tanpantara dangu sigra | sampanyê ingkang lumadi ||
19. pangunjukan dalêm prabu | sasampunira waradin | ingkang sami ngabyantara | angasta gêlas kang isi | angandika kangjêng tuwan | residhèn alon kundhisi ||
20. wahyaning sabda raras rum | wilujêng dalêm sang aji | saha sri narpadayita | dirganing yuswa pinuji |
gya gêlas ingkang kaasta | dèn gathukakên aririh ||
21. sêmu sumèh sami manggut | tan pêgadpêgat. nayasmu manis | konus tyas mangayubagya | bagya kangjêng
angraras ati | badhaya wus padha taya | parigêl solah rêspati ||
25. rinêngga busana luhung | sawuse wibaksa titi | maluya mring
pramèswari | malêbêt mring prabayasa | bibar kang sami sumiwi ||
27. mangsuli cariyosipun | samangke ingkang winarni | jêjuluk dalêm awêwah | sampeyan dalêm sang aji | ingkang sinuhun minulya | ingkang wicaksanèng galih ||
28. Kangjêng Susuhunan luhung | Pakubuwana mandhiri | Senapati ing Ngalaga | Ngabdurahmanu Sayidin |
33. kalawan malih kumandhur | mèdhêsêtèr ordhê rukmi | pan hèndrik dhê leyo ingkang | saking nagari Bronsuwik | saha ingkang wicaksana |
34. litênan jendral linuhung | ing wadyabalaniraji | sri bagendha maharaja | putri
putra lan santana | abdi dalêm jalu èstri | wêwêngkon ing Surakarta | suka sokur mring Hyang Widhi ||
36. dene gusti ratunipun | tuhu winongwong ing Widhi | datansah antuk pratôndha |
kamulyaning narapati | ping sadasa asma ngambar | arum sajagad mênuhi ||
"sing nyenengké") iku sapi kang jenisé wadon lan anaké Jin ingkang asmane Patanam. Karana tékad kepéngèn nguasani, dhewèké nglakoni tapa brata supaya antuk kadigdayan. Lembu Andini uga dipuja-puja déning pedunung saubengé, wong-wong pada nganggep manawa Lembu Andini iku déwa, semana uga Bathara Guru. Sabanjuré lembu Andini bisa dikalahaké lan didadèkaké tumpakan sing ora bisa ucul utawa uwal saka Bathara Guru. Naging Lembu Andini kudu nggolèk dalan lan kasempatan kanggo mbales lara atiné karo Bathara Guru. Pinuju sawijining dina Bathara Guru kasil diadu karo pramèswariné. Swasana dadi rusuh lan Bathara Guru perang karo pramèswariné, lan bisa dikalahaké. Bathara Guru wusanané banjur ngerti sebab musabab paprangan kasebut yakuwi saka pokal pratingkahé Lembu Andini,mula banjur disumpah supaya dadi kluwung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lembu_Andini&oldid=829074"	Kategori: Rintisan mawa topik Mitologi HindhuMakhluk jroning mitologi HindhuParaga wayang	Menu navigasi
Polski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 14 Maret 2013.
mboten badhe dumugi Bromo. Mboten wantun adhemipun. Kula dumugi Malang margi umat Lingkungan kedah wonten
bu Wulan "Kula remen sanget kathah warga ingkang tumut nyedhiani masakan kangge Domus Pacis. Rama-rama menika tetep urusan umat. Mboten wonten pensiun kangge rama-rama" (
Didemok déning Hyang Èmbèl-Èmbèl, gambar parodhi saka lukisaning Michelangelo Ciptaning
Pastafarianisme (tembung koper saka tembung pasta lan Rastafari) minangka obahan sosial sing ngangkat cara pandeleng agama sing lalaluya
liyané."[5] Pastafarianisme iku agama sing resmi diakoni ing nagara Walanda[6] lan Selandhia Anyar. Ing kana, para nggilut Pastafarianisme éntuk kawenangan mbara gawé wikrama. Acara wikrama kapisan
ngidinaké wulangan rancangan dyaksa kanggo nggantèni wulangan bab évolusi ing kelas-kelas kawruh alam ing pamulangan-pamulangan nagara.[11] Sawisé Henderson mbabar suraté ing sana jaringané, Monster Spagèti Mabur nuli dadi fénoména Internèt lan simbol bantahan tumrap wulangan rancangan dyaksa ing pamulangan-pamulangan nagara.[12]
Awit kondhangé, Monster Spagèti Mabur asring diarani vèrsi kontèmporèr saka téko Russel, pratélan menawa sangganing bebuktèn filosofis satemené kadunung ing péhak-péhak sing nggawé pratélan sing ora
ajarané ya iku menawa Monster Spagèti Mabur sing gaib mono sing nyipta jagad iki. Para bajag iku dianggep para nggilut Pastafari asli.[14] Henderson ngandharaké yén sudaning para bajag wis taunan iki kasabab pamanasan global.[15] Paguyuban FSM nglumpuk ing sana
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.57, 23 Agustus 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rausand&oldid=875075"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.55, 16 Novèmber 2013.
Arjuna tapa wontên ing Indrakila, lajêng pininta sraya dhatêng Hyang Endra, kadhawuhan nyirnakakên raja danawa Prabu Niwatakawaca.
Sami-sami cariyos ringgit, Sêrat Mintaraga punika dipun sênêngi piyambak ing ngakathah. Para sêpuh sami kêsêngsêm dhatêng bab kasêpuhan. Para neneman sami kasêngsêm dhatêng pêprênesanipun tuwin ramening cariyos.
ugi / sêmbahipun pun Parta / ênggène dumunung / ing mangke ing têmbeneka / sêmbahipun pun Parta datan lyan ugi / kang mumpuni ing sêmbah //
apan sêmbah manuswa puniki / kadi ta angganing tahên ika / ingkang umijil agnine / kang pama tahênipun / inggih pada bathara ugi / kang minôngka agninya / têmah manuswèku / pan tan kawasa anêmbah / myang amuji nênggih kawula puniki / lamun datan anaa //
sihing pada bathara sayêkti / pan jatining manuswa punika / kadi menyak upamine / apan menyak puniku / mêdal saking wong mutêr nênggih / dening ingkang minôngka / wong mutêr satuhu / sayêkti pada bathara / kang minôngka
kang misesa puniku nênggih / inggih pada bathara / karan mangkanèku / dening ta pada bathara / sarining cipta amisesa sayêkti / inggih pada bathara //
datan aganal kalamun pinrih / pada bathara tan moring agal / miwah ing ala ayune / karane mangkanèku / dening pada bathara ugi / langgêng ingkang akarya / jagade puniku / apan patine uripnya / lan langgênge orane manuswa iki / apan anèng ing karsa //
karsaning pada bathara nênggih / apan manuswa puniki uga / sakane miwah ulihe / mangke ing têmbenipun / saking pada bathara ugi / pinangkane duk ora / manuswa puniku / ngastuti malih Sang Parta / dhuh pukulun pama manuswa puniki / yèn arsa ngawasêna //
ing pada bathara ingkang yêkti / upama kadi angganing wulan / mimba madyaning wiyate / wontên gatha têtêlu / wadhah tiga punika ugi / kang satunggal si toya / awêning kalangkung / wadhah kang satunggalira / isi toya alêtuh toyanirèki / wadhah kaping tiganya //
kang tanpa isi toya satunggil / sami kadulu dhatêng kang wulan / yêkti wayangan wulane / yèn tumiba puniku / ing wêwadhah ingkang aisi / toya wêning punika / nyata yèn dinulu / têtela rupaning wulan / kang tumiba ing wêwadhah kang aisi / toya lêtuh punika //
wêwayanganing wulan kaèksi / ingkang tumiba anèng wêwadhah / ingkang alêtuh toyane / sami katingalipun / wêwayangan wulan anênggih / nanging datan têtela / sabab toya lêtuh / wondene ingkang tumiba / ing wêwadhah ingkang tanpa isi warih / tan wontên katingalan //
saking botên wontênipun nênggih / wêwayanganing wulan punika / dening wêwadhah suwunge / tanpa isi toyèku / môngka ing dumadi puniki / ingkang minôngka kanya / tahaning suksmèku / ingkang tumiba wêwadhah / toya wêning têgêse ingkang sujanmi / rahajêng manahira //
kang têtêp puji bêktinirèki / ing bathara dening kang tumiba / wêwadhah lêtuh toyane / manuswa kang puniku / ingkang rago manahirèki / kang arêp ora-ora / mring pênêd puniku / wondene ingkang tumiba / ing wêwadhah ingkang tanpa isi warih / manuswa kang mangkana //
nandhang nganggo ywa kurang malih / wong kang mangkono uga / sasat sato tuhu / sato mani namanira / têgêse sato mani puniku ugi / sato wênang
pada / bathara satuhu / katêmu dening manuswa / yèn pada bathara kang nêmokkên ugi / punika sayêktinya //
kang wênang lawan kaidhêpnèki / pada bathara dening manuswa / yèn bathara sayêktine / kang mênangakên tuhu / lan kaidhêp têgêse nênggih / pukulun pan tan ana / pangawasanipun / ingkang kawula punika / tan lyan saking jêng pada bathara ugi / pinangkane punika //
Sêrat Mintaraga punika yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping tiga. Ing Surakarta.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1,50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Santun-sumantuning Dhawuh Pranatan Nagari Tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat, ing Taun 1889-1916.
XXXVI. Bab songsongipun santana dalêm buyut saha canggah.
têtêngêring santana dalêm wau, inggih punika tumrap buyut, songsongipun pêthak mawi sèrèt jêne praos, ingkang tumrap canggah songsongipun pêthak mawi kêndhit jêne praos.
Kajawi punika, santana dalêm wayah saha buyut, samôngsa kagungan putra, kadhawuhan lapur ing nagari, prêlu kainggahakên buku pèngêtan. Inggih wiwit kala samantên santana dalêm buyut saha
saking karaton. Wiyosing dhawuh dalêm, paring sumêrêp, bilih kaparênging karsa dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang
dumugi abdi dalêm agêng alit, ingkang sampun kawical sêtya sungkêm pangawulanipun dhumatêng
wau, awarni songsong têtêngêring pangkat kalênggahan utawi andhap inggiling kaluhuranipun santana dalêm, makatên malih, samôngsa tilar donya pikantuk patêdhan dalêm waragad miturut pangkating Sri zugraha I, II, III, IV, dumugi pangkat V, ugi pikantuk layadan lampah nagari, priyantun panèwu mantri utawi prajurit. Wêkdal samantên nagari lajêng andhawuhakên waradin dhumatêng para abdi dalêm. Ganjaran makatên wau rikala sawêg tumindak sawatawis taun laminipun, sabên wontên priyantun utawi putra santana dalêm
sapiturutipun, wontên ing pandhapi pangagêngipun piyambak-piyambak, mawi pakurmatan utawi
anyarêngi dintên tingalan wiyosan dalêm taunan ingkang wicaksana, inggih punika tanggal kaping 21 wulan Rêjêb. Dados patêdhan dalêm ganjaran songsong sri nugraha punika ajêg têmtu wontên, pintên-pintêna katampèkakên sarêng sadintên ngriku kemawon. Lêstantun kalampah dumugi sapriki. Badhe kasambêtan.
Nuwun, bilih kêparêng kula badhe andhèrèk urun wudhu bab dhaharan sawatawis, inggih punika ingkang kasêbut nginggil, kula manah mathuk kagêm sêgêr-sêgêr ing wanci siyang, saya malih tumrastumrap. ing môngsa bêntèr makatên punika. Tandhanipun bapa kula piyambak manawi mêntas rawuh saking padamêlan, sadèrèngipun dhahar sêkul, ingkang kula ladosakên langkung rumiyin inggih agêr-agêr tigan wau, katingal bingah sangêt, malah ngandikanipun makatên: Wah iya kuwi gêndhuk panganan sing mathuk bangêt tumraping môngsa panas mangkene iki, minôngka tambane ngorong, dadi ora banjur kaduk ngombene, kang bisa anjalari kuranging mangan ... gage, agêr-agêre kuwi êndang prènèkna ...
Sagêd ugi sanadyan tumrap priyantun sanèsipun inggih makatên, bawaning môngsa katiga, langkung-langkung tumrap ing padunungan ingkang hawanipun bêntèr, kados ta Surabaya, Sêmarang, Batawi utawi sanèsipun ing papan pasisiran, ngadat ingkang karaos nikmat punika namung bangsaning unjukan, dados dhaharipun kapêksa suda,
satunggal utawi kalih lonjor, punika dipun suwiri lajêng kaêkum ing toya tawa ngiras kangge ngumbah. Nuntên anggodhog toya akalihan gêndhis pasir, kakintên-kintêna piyambak bab lêginipun kaangkaha namung mônda-mônda, sabên agêr satunggal cêkap katoyanan kalih gêlas. Bilih toya wau sampun umob sapisan, agêr-agêr kum-kuman wau lajêng dipun pêrêsi kacêmplungakên ing ngriku. Sadanguning ngêntosi sêpuhing godhogan kasambia ngublak tigan, nanging tigan wau namung kapêndhêt jênenipun kemawon, pangublakipun cinampur kalihan puhan, sabên tigan satunggal puhanipun sagêlas. Dados rèhning agêr-agêr wau kalih, tiganipun inggih kalih iji, puhan kalih gêlas, katoyanan sakawan gêlas. Yèn pangublakipun sampun rampung, enggal kacêmplungna ing panggodhogan, latunipun sampun ngantos kagêngên, kaangkah namung ngintir-intir kemawon, pamrihipun supados puhan botên mêcah, unthuking rêrêgêd kasèrèhana kabucal, ing ngriku kasukanana panili sakêdhik minôngka gêgandan wangi, yèn panggodhogipun sampun katog, nuntên kaêntas, supados enggal asrêp prayogi kaêsok ing lèngsèr [lèng...]
[...sèr] (wadhah) ingkang wiyar tur rêsik, wontên ing ngriku kalêrêmakên sawatawis dangunipun, panyèlèhipun ingkang ragi kiwa, supados botên oyag sabab kasenggal-senggol, awit yèn ngantos kaoyag-oyag, agêr-agêr wau lajêng nama kondhor (botên sagêd atos), sasampunipun asrêp lajêng dipun irisi awangun kuwih lapis, inggih punika kangge pasagi punapa ngèncèng-èncèng, mênggah agêng aliting irisan sakêparêngipun, waton tumraping sawangan sagêd angrêsêpakên. Punika lajêng winadhahan ing piring cèpèr, pandhaharipun mawi sendhok.
Namung samantên atur kula, bilih wontên tuna dungkapipun nyuwun gunging pangaksama.
Rara S. Sapeiyah. p/a K. 1815 ing Malang.
Rêdi Murya punika sanajan kapetang satunggiling rêdi ingkang inggil pucakipun, ewasamantên pucak rêdi Murya wau prasasat limrah dados ambah-ambahan sadhengah tiyang. Inggiling pucak rêdi Murya kirang langkung wontên 1500 m. Ing nginggil ngriku wontên
keringing panggenan ngriku, rêdi Murya punika anggadhahi pucak cacahipun sadaya wontên pitu, satunggal-satunggalipun anggadhahi nama piyambak-piyambak. Dene pucak pêpitu wau ingkang inggil piyambak inggih punika pucak ingkang kagêm sumare Kangjêng Sunan Murya.
Ramenipun tiyang jiyarah dhatêng ngriku ing dintên Jumuwah Paing. Têtiyang saking môncanagari kathah ingkang sami mrêlokakên dhatêng, malah sawênèh wontên ingkang sami dharat saking dhusunipun. Ingkang makatên wau jalaran kabêkta saking kapitadosanipun. Mênggah wontêning kapitadosan wau warni-warni, ananging ingkang anjalari ngantos kathah tiyang sami lumampah jam-jaman saking griyanipun punika jalaran saking kapitadosan ingkang nêrangakên
panggonan kang disêja kanthi ora ngrasakake kêsêl, pratôndha bakal kabul panuwune.
Kados ingkang kasêbut ing gambar kar paresidhenan Rêmbang, Jêpara, rêdi Murya punika dados tapêl watêsing tigang kabupatèn: Kudus, Pathi lan Jêpara. Jalaran saking ramening tiyang kesah jiyarah ing dintên-dintên ingkang katêmtokakên saking panggenan têtiga wau, inggih wontên marginipun piyambak-piyambak, têrangipun tiyang sagêd mêndhêt margi sasênêngipun. Sadaya margi tiga wau pungkasanipun sami têmpuk gathuk dados satunggal ing dhusun Cala, inggih punika pungkasaning margi ingkang kenging dipun ambah têtumpakan. Dhusun Cala punika kalêbêt bawah Kabupatèn Kudus, têbihipun saking kitha Kudus kirang langkung wontên 18 km.
t margi saking lampah kula dhatêng Murya, ing ngriki badhe kula aturakên wiwit bidhal kula saking Sêmarang, sêsarêngan kalihan kônca ingkang
kina ingkang kathah cariyos lêlampahan ing jaman kuwalèn, kadosdene ing Cirêbon. Ing ngriku wontên mêsjidipun
salah satunggiling saka guruning masjid wau ingkang kadamêl tatal, mila misuwuripun mêsjid Dêmak punika anggadhahi saka tatal. Manawi dipun prêmanakakên saka wau pancèn beda damêlanipun tinimbang kalihan sanès-sanèsipun. Saka wau ingkang kadamêl tugêl-tugêlan balok, nanging dipun tata kados makatên ngantos sagêd anggadhahi kêkiyatan kangge nyanggi. Sarèhning kaanggêp nguwatosi, saka wau lajêng dipun balêbêt tosan dening ingkang wajib.
Ing sangajêng mêsjid kaprênah sisih kiwa lan taksih salêbêting pakawisan, ing samangke dipun êdêgi mênara tosan. Sampun têmtu bab wau adamêl wêwahing sawangan sakanankeringing panggenan ngriku.
Sisih têngên sawingkinging mêsjid ing ngriku dados papan panggenan sumarening para narendra sarta para lêluhur ing jaman karaton Dêmak (Bintara), kados ta: Sultan Dêmak I Radèn Patah (sasampunipun jumênêng nata jêjuluk Sultan Adil Surya Alam, utawi Sultan Sah Alam Akbar Sirullah Kaliphattul Rasul Amiral Mukmin). Lajêng Radèn
Dene capuri ingkang panjang piyambak malah mèh tikêl kalihipun kalihan sanès-sanèsipun punika pasareanipun Prabu Puntadewa Ratu Ngamarta ing jaman kuwayangan. Pasarean wau asring kapundhi-pundhi dening têtiyang kathah bilih sami jiyarah dhatêng mriku.
dhatêng ngriku ing wulan Jawi Bêsar tanggal 10, ing dintên wau kitha Dêmak andadak lajêng dados rame jalaran wontêning têtingalan warni-warni sarta
sakathahipun tiyang nêrusakên lampah dhatêng Kadilangu, satunggaling dhusun antawis satunggal pal saking kitha Dêmak, inggih punika urut margi ingkang dhatêng Purwadadi.
Ing Kadilangu para têtiyang sitinipun sami gêsang têtanèn. Ing ngriku wontên juru kuncinipun satunggal binantu para punggawa ingkang kajibah ngopèni pasarean ing Kadilangu. Dene ingkang sumare ing ngriku, inggih punika Kangjêng Sunan Kalijaga, ugi kasêbut Sèh Mêlaya.
Kangjêng Sunan Kalijaga punika rikala timuripun asma Radèn Said, putranipun Tumênggung Wilatikta ing Tuban, lan taksih kaprênah sadhèrèk kalihan Sunan Bonang, wali sêsêpuhing jaman tanah Jawi pêcak sapisan, ingkang nyêbar agami Islam. Badhe kasambêtan.
Ubat-ubêting prakawisipun Itali kalihan Ngabêsi katingal mawi ngungkat-ungkat lêlampahan ingkang sasampunsampun. kêpêngkêr, inggih punika kala jaman malêbêtipun daya Eropah ing tanah Aprikah. Panyêrêgipun Itali dhatêng Polkênbon, amastani bilih Ngabêsi punika botên jujur, malah pinanggihipun lajêng mrèmbèt angèngingi dhatêng nagari sanès.
Ingkang kasêbut ing sêrêgan wau, anggèning Itali mastani dhatêng lêpating Ngabêsi, kanthi pasaksèn warni-warni, malah kêladukipun amastani bilih Ngabêsi punika dèrèng kenging kagolongakên nagari ingkang sampun nyêkapi kasusilanipun, punika sagêd nitik saking pinanggihing lêlampahan ingkang sampun kêpêngkêr dangu.
bab panguwaos wau, Itali lajêng sagêd ngêbroki ing Massaua tanpa pambêngan.
Ing bab punika Inggris inggih lajêng gadhah tindak makatên, wontên ing Berbara tuwin Zeda, makatên ugi Prancis inggih lajêng ngêbroki Jibuti. Ing bab punika Ngabêsi lajêng tuwuh ing manah nyêrêg dhatêng lêbêting panguwaos Inggris tuwin Prancis wau, nanging botên kasêmbadan. Ingkang makatên punika, Itali lajêng ngrumaosi, bilih anggènipun wontên ing ngriku punika sampun sah, nanging tumraping nagari sanès anganggêp botên.
Ing salajêngipun, Ngabêsi nganggêp bilih anggèning Itali anggadhahi jajahan ingkang wontên ing ngriku punika inggih botên sah, wusana lajêng tuwuh pêpêranganipun Itali kalihan Ngabêsi kala ing taun 1888, inggih punika pêrang ingkang wiwitan, nanging Ngabêsi lajêng kêsandhung ing bab sanès, dados nama botên unggul. Ingkang makatên punika Itali gadhah raos pandakwa bilih tindakipun Ngabêsi punika angsal panggosoking sanès, lan malih ing sêmu angunyêri Inggris.
Dangu-dangu Itali gadhah panguwaos malih wontên tanah Ngabêsi, nanging ugi dados pasulayan malih, ing ngriku Itali kawon juritipun. Kados makatên andharanipun sawatawis ing bab wiji pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi.
Ing salajêngipun bab punika dados kalajêng-lajêng, wontên-wontên kemawon sabab ingkang thukul. Dene katingalipun ing sapunika, Itali nêdya botên badhe angunduri sêdyanipun, kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn, Itali puguh anggènipun botên angajêngi dhatêng panimbanging juru pamisah, kosokwangsulipun dipun ajêngi dening Ngabêsi sadaya. Dados manawi makatên, Itali badhe uwal saking Polkênbon, dene Ngabêsi malah dipun ayomi dening Polkênbon.
Nanging Itali inggih taksih purun anggadhahi panêdha, minôngka kangge ambobot dhatêng mêngsah, saha manawi dipun pituruti, Itali badhe ngundurakên wadyanipun saking tanah Aprikah wetan. Panêdhanipun wau: 1 Itali nêdha laladan langkung jêmbar tinimbang rumiyin, 2. Sêsambêtaning prêlu ing
ingkang dipun sukakakên dhatêng Itali kêdah anyêkapi jêmbaripun, supados Erythrea sagêd dados satunggal kalihan Somaliland.
Sang Prinses Shorraget ing Addis Abeba nuju mêdhar sabda ing bab badhe wontênipun tatanan Roode Kruis.
Panêdhanipun Itali ingkang makatên punika botên baèn-baèn, tuwin pikantukipun namung sarwa badhe damêl botên sakecanipun Ngabêsi. Mênggah wosing kajêngipun botên sanès, namung badhe nêlukakên Ngabêsi tanpa pêrang.
Ing bab punika Ngabêsi inggih purun mituruti, nanging gadhah panêdha gêntos, 1 Ngabêsi purun masrahakên laladan Ogaden, nanging nêdha lintu margi dhatêng pasisir, 2. purun masrahakên laladan Tigre dhatêng Itali, nanging nêdha bayaran arta kropyok, 3. badhe ambikak ekonomi Ngabêsi tumrap dhatêng nagari pundi kemawon, kanthi adhêdhasar ngadil, 4. angewahi sawarnining tatanan, kanthi juru panimbang ingkang dipun têtêpakên dening Nata Ngabêsi. 5. Nindakakên ewah-ewahan enggal, tumraping pulisi tuwin tatanan nagari, 6. watês Ngabêsi dipun damêl ingkang cêtha, kasantosanipun dipun tanggêl dening Inggris, Prancis tuwin Itali. 7. Supados tumindakipun Ngabêsi anggènipun botên milih golongan sanès, tuwin botên kêbônda dening sintên kemawon, katanggêl [katang...]
[...gêl] dening nagari têtiga wau. 8. Supados Ngabêsi dipun sukani sambutan arta saking nagari pundi-pundi, kanthi wawasanipun Polkênbon, ingkang mikantuki dados kamajênganipun Ngabêsi.
Mirid kawontênaning panêdha-panêdha wau, sami damêl raos ingkang sarwa botên sakeca tumrap kalih pisan, dados lôngka badhe kalampahanipun.
Ing salajêngipun kawartosakên bilih Nata Ngabêsi sampun napak astani sêrat katêtêpaning pêrang. Sêrat dhawuh wau tumindak sabibaring wilujêngan nagari. Dhawuh wau mratelakakên, sadaya bôngsa Ngabêsi supados sami sikêp dêdamêl, saha nglêmpaka dhatêng panggenaning pangagêng.
Kajawi punika Nata Ngabêsi dhawuh dhatêng têtiyang ingkang sami botên nyambut damêl, gunggung wontên tiyang 10.000 supados sami sowan dhatêng ministêr paprangan, sami mratelakna namanipun.
Sayêktosipun tumrap Ngabêsi punika katingal anggènipun taksih dipun rèmèhakên, kakintên taksih kêkirangan dêdamêl. Mênggah nyatanipun botên, punika sagêd nitik sarêng Ngabêsi sampun badhe tumindak ing damêl yêktos, ing sabên dintên andilir dhatênging pirantos-pirantos pêrang ingkang kabêkta dhatêng Addis Abeba tanpa kêndhat, punika denedede. lêbêting dêdamêl ingkang nyamar. Miturut petangan, wiwit kala wulan April, lêbêting dêdamêl ingkang asli saking Jibuti sampun wontên 1200 ton.
Manawi angèngêti kawontênanipun ingkang kados makatên punika, saèstu damêl cingakipun ingkang badhe mêngsah. Makatên ugi tumrap ingkang badhe mêngsah wau, inggih punika Itali, lajêng katingal bilih pramukaning praja, Sang Mussolini ragi rangu-rangu, dening kathah sabab-sabab ingkang raosipun nyuda dhatêng kaluhuran.
Mirid lêlampahan ingkang pinanggih, pasulayan punika kados-kados kathah sandenipun.
Awit saking panêdhanipun para lêngganan Kajawèn sawatawis, supados Kajawèn ngêwrat para ingkang sami angsal ganjaran cangkriman Camay.
Pambikaking cangkriman wau wontên ing kantor Hagemeyer & Co. ing Batawi. Ingkang ambikak Tuwan Soetan Pamoentjak Adj. Taalkundige Volkslectuur, saha dipun sêksèni dening:
Mej. F. den Hartog. toewan J.H. Middeldorp, Toewan P.J. Bylmer.
Garèng: Iya jalaran saka anggone bangsane dhewe kiyi bêkti lan wêdi marang panggêdhene mau, mulane aku cocog karo sabab kang nomêr têlu, yaiku: lumêbune dhuwit mêsthi bisa akèh, saupama panggêdhe kang duwe ada-ada. Nanging sabab kang ôngka 1 lan ôngka 2, yaiku awèh tuladha marang bawahe supaya padha wêlasa marang sapadhaning umat, sarta supaya aja mikir mênyang kabutuhane dhewe bae, nanging kudu mikir nyang kaprêluan umum, hla, iki atiku sing durung srêg, awit lumrahe sing tak sumurupi cara-carane anglumpukake dhuwit kuwi mangkene:Ing kutha upamane banjur dianakake pasar malêm, biyasane wong cilik iya mung diprentahi mangkene: besuk anu ing kutha arêp ana pasar malêm, tongtonane rupa-rupa, tur apik bi-ya-ngêt, kônca-kônca ayo padha nongton kabèh. Ing sarèhne wong cilik iku bêkti lan wêdi marang panggêdhe, wong iya didhawuhi mas lurah, apa manèh yèn dièmbèl-èmbèli: dhawuhe ndara wêdana, aja manèh diprentahi nyang kutha, kathik nonton
nganggo anu, yèn sajêrone samene dina durung ditindakake, kudu dirolake. Ing kono arang bangêt sing nganggo ditêrang-têrangake mungguhing prêlune, anane mung: diprentah thok bae. Mêngkono uga nglumpukake dhuwit, kuwi lumrahe iya mung sok diprentah anu anu ngono bae, ing bab prêlune kudu anu anu mau, mung luwèh bae. Gèk saikine, ngêndi sing diarani: panggêdhe paring tuladha mêngkene utawa mêkothên, yèn wonge cilik ora wêruh barang-biring.
Petruk: Iki dudu salahe panggêdhe, Kang Garèng, mêsthine panggêdhe iya ora bisa yèn kudu [ku...]
[...du] maringi dhawuh marang siji-sijining wong sabawahe kabèh. Nanging
asistèn nyang lurah-lurahe, mêngkono sabanjure. Dadi sing dadi panggêdhe pancèn iya wis nêtêpi kuwajibane. Dene ngisor wusanane ora padha wêruh munguh prêlune prentah-prentah mau, kuwi dudu salahe panggêdhe, nanging salahe ...
Garèng: Iya wis, iya wis, priyayi sing cilik-cilik, wis, sing salah. Wèh, cilaka-cilakane uwong kuwi mula iya dadi priyayi cilik, bayare sathithik, lungguhe nyang dhingklik, kathik moglak-maglik, têgêse: nèk ora kabênêran, sing ngisor gêdumêlan, sing dhuwur ngacungi kêpêlan, dadi iya langganan kojur ajêgan, ewasamono yèn ana sudan balanjan ...
Petruk: Wis, wis, Kang Garèng, kok banjur sing-sing kang dirêmbug mêngkono. Saiki padha ambalèni rêmbugane ing ngarêp, yaiku ing bab adêge pakumpulan A.S.I.B. Kaya sing wis tak kandhakake dhèk anu, sing kagungan ada-ada ngêdêgake pakumpulan mau, kangjêng nyonyah bêsar, lan sêdyane arêp paring pitulungan marang bangsane dhewe sing mlarat, lan sing wajib kudu ditulungi.
Garèng: Sêdyane pakumpulan kiyi pancèn iya bêcik bangêt, lan aku kabèh iya wajib matur sèwu sêmbah nuwun marang kangjêng nyonyah, dene nganti samono anggone krêsa mênggalih marang bangsaku kiyi. Ing sarèhne kangjêng nyonyah bêsar sing kagungan ada-ada, aku prêcaya yèn para luhur sajagade dhewe kiyi mêsthi padha cocog kabèh, sanadyan ora disalirani piyambak, nanging kangjêng
kangjêng nyonyah sing mula iya luhur lan utama bangêt mau, sarta aku uga pracaya, yèn ora suwe manèh pakumpulan A.S.I.B. mau mêsthi banjur sugèh dhuwit, kang tumuli bisa nindakake apa kang dadi sêdyane, sabab para kangjêng nyonyah lan bêndara dèn ayu mau ing nagarane piyambak-piyambak mêsthi padha giat anggone padha nglumpukake arta, lan ing sarèhne ing wusana siji lan sajiningsijining. panggonan padha jor-joran akèh-akèhan olèh-olèhane, wis mêsthi dhuwit sing mili mênyang pakumpulan mau, sur, sur, sur, têrusan bae, kaya lèdhêng sing bocor kae. Ewasamono Truk, aku kok mêksa samar, dhing. Sing tansah dadi pitakon ana ing sajêroning [sajê...]
[...roning] sanubariku, gèk dhuwit mau ing besuk apa iya bisa ditanjakake kayadene sing dadi sêdyane ing ngarêp, karêpe: tumanduke dhuwit mau, ing besuk apa ora bakal salah wèsêl.
Petruk: Lo, kowe kuwi têka sêmbrana mêngkono, sajake têka kayadene ora prêcaya marang para luhur, para jamhur, sing padha tumandang gawe ing wêktu saiki kiyi. Wêruha, Kang Garèng, para luhur sing padha tumandang gawe anglumpukake dhuwit kiyi, rata-rata garwane para luhur, sing blanjane sathekruk bangêt, dadi para luhur sing wis luwar saka jaman malèsèt iki, ana kok dakwa yèn ing wusana anggone nanjakake dhuwite bisa uga salah wèsêl.
Garèng: Hara, kok banjur andakwa aku sing sawiyah-sawiyah mangkono. Aku mung ngandhakake: bisa uga salah wèsêl anggone nanjakake dhuwite, kuwi durung kinaryèn sing salah para luhur sing padha anglumpukake dhuwit, utawa para sing nanjakake ing mêngko, sing salah rak bisa uga aturan lan pranatane. Padhane kowe lagi anu kae. Karêpmu: ing jêro ngomah kuwi kudu rêsik, kudu gêmrining. Nanging barêng ana kadayèn apa-apa, sapa saiki sing kok salahake, apa iya bojomu, apa iya wong ing omah kono liyane, nalika anakmu Si Kamprèt brangkangan ujug-ujug banjur ... nêlèk ana ing meja tulis. Apa iya Kamprèt sing arêp kok salahake.
Petruk: Nèk Si Kamprèt iya ora kêna disalahake, awit wong iya jênêng isih bocah bangêt, dadi iya durung duwe pangrêtèn, mêsthine iya ora ngrêti marang apa sing mêntas ditindakake mau.
Garèng: Arêp nyalahake Mak Kamprèt babarpisan, rak iya ora kêna ta, Truk, awit sapa wêruh, ing kala samono bokmanawa Mak Kamprèt lagi ribut nindakake pagawean liya-liyane. Nanging sing pantês disalahake pranatane. Bocah kuwi kudune tansah diawasake lan diawat-awati, aja mung di: cul ngono bae. Nèk bocah brangkangan, kuwi kudu tansah ditut lan diawasake, yèn bocah katon: plênat-plênêt sajak Gathotkaca anggêrêng, iya kudu enggal-enggal dicemot, dipapanake ênggon liya. Mêngkono uga yèn arêp nanjakake dhuwit mau, kudune iya dianani pranatan sing cêsplêng têmênan. Kêpriye mungguh bêciking pranatan, êmbuh ora wêruh. Nanging sadurung-durunge aku kêpengin nyaritakake cara ananjakake dhuwit pitulungan marang wong-wong kang wajib ditulungi cara jaman biyèn, Truk. Hla, karêpku, ambok cara jaman biyèn kuwi aja nganti têmular nyang pakumpulan A.S.I.B.
Rêdhaksi asring tampi pitakenan bab pènsiun utawi wahgèl. Pitakèn wau inggih dipun wangsuli saprêlunipun, sarèhning bab pènsiun sarta wahgèl punika sampun dipun andharakên ingkang langkung panjang wontên ing Volksalmanak Djawi 1936, dados manawi taksih wontên ingkang mundhut priksa bab kêkalih wau, samangke botên badhe dipun wangsuli malih, namung dipun prayogèkakên maos piyambak ing Volksalmanak. Ing ngriku para maos têmtu manggih katrangan ingkang marêmakên mênggahing pènsiun sarta wahgèl, miturut pranatan lami tuwin miturut pranatan enggal.
Mardi-Wanita ing Lasêm. Ing pundi-pundi panggenan sampun kathah sangêt adêging pakêmpalanipun para wanita, ngantos kados thukuling jamur trucuk. Para wanita ing Lasêm ugi botên purun kantun. Wiwit nalika wulan Mèi taun 1932 para wanita ing Lasêm sami ngêdêgakên pakêmpalan nama: "Mardi-Wanita". Wondene tujuanipun sami badhe ngrakêtakên anggènipun sadherekan, wulang-winulang bab ngrenda, nyulam, mênjait, olah-olah lan sanès-
dhistrik Baki, Surakarta, wontên sêndhang toyanipun tuk santêr, bêning, manggèn ing èrèng-èrènging siti padhas, ujaripun tiyang kathah mastani sêndhang tiban, nanging karaning ngakathah mastani umbul tiban. Bab punika sampun dados kalimrahan, lajêng kathah tiyang ningali, sabên dintên ngantos atusan. Kacariyos toyanipun kenging kangge jampi. Kajawi punika ugi lajêng tuwuh pawartos bab dhatênging umbul wau sarana kaelokan ing salêbêting pangimpèn. (S.W.).
Ngrikatakên lampah. Miturut pawartos, benjing tanggal 1 November lampahing S.C.S. saking Sêmarang dhatêng Cirêbon badhe karikatakên, tinimbang sapunika.
Nglalu pêjah jalaran judhêg. Ing Bêtawi wontên tiyang èstri nama Sani, asli saking Bogor. Dhatêngipun ing Bêtawi pêrlu ngumbara pados têdha, nanging botên sagêd angsal panggêsangan. Saking judhêging manah, Sani lajêng nekat nyêmplung lèpèn Ciliwung sacêlakipun Kwitang. Nanging tindakipun Sani wau kasumêrêpan ing tiyang, lajêng dipun tulungi ing tiyang kathah, salajêngipun kabêkta dhatêng griya sakit.
Bab tindakipun bangsa Mappi. Anyambêti pawartos ingkang sampun, wontên bangsa Mappi, Nieuw Guinea kintên-kintên cacah 700 ambêkta baita 100 sami dhatêng ing Digul, pêrlu pados sirah tiyang. Wontên ing Ungu sampun sagêd nigas tiyang 3, jalêr 2 èstri 1. Salajêngipun nêmpuh têtiyang ing Imahui, sami nuju pados ulam, nanging
bayi 3. Ingkang wajib lajêng tumindak kêncêng, badhe nyirêp rêrêsah punika.
Tanêman pantun ing Cirêbon. Awit saking wontêning pabrik gêndhis ingkang sami katutup, anjalari wêwahing tanêman pantun. Nanging ing mangsa punika kirang jawah, utawi katrajang ama tikus. Ing Cirêbon punika pancèn pasabinanipun ragi awis toya, mila bab tanêman pantun gadu ragi kirang. Mila sarêng kawontênanipun ing sapunika kados makatên, sagêd ugi badhe anjalari kiranging panenan.
Gungunging ukuman ingkang langkung kathah. Pangadilan adat ing Majene Makassar, sampun angrampungi prakawisipun dakwa 14, sami kalêpatan damêl arta palsu. Tiyang samantên wau sami kokum sadaya, wontên ingkang kaukum kunjara 2 ngantos 15 taun, sadaya gunggungipun wontên 186 taun. Dene tumrap têtiyang ingkang namung ambiyantu, badher kapriksa sanès dintên.
Film Kulonprogo. Awit saking kajêngipun B.P.M. tuwin saking kajêngipun Tuwan v.d. Koppel, pangagênging Handelsmuseum ing Bêtawi, rumiyin nate damêl film pakaryan ing Kulonprogo, Ngayogya. Ing sapunika film wau sampun dados. Sanès dintên badhe kapitongtonakên wontên Gupêrnuran Ngayogya.
Inggah-inggahan. Kasêbut kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, Radèn
mantri pulisi Paresidhenan Surabaya, dados mantri Kabupatèn Jombang.
Dr. Sukiman badhe pados titêl Doktor. Kawartosakên, sampun
sinau anjampèni cara enggal. Anggèning ngudi bab wau, pêrlu kangge nglêmpakakên kawruh babagan sêsakit t.b.c. badhe kangge damêl proefschrift, kakintunakên dhatêng professor-professor ing bab kadoktêran ing Bêtawi, kangge pados sêsêbutan Doktor. Anggèning kêklêmpak kawruh wau sampun kawiwitan, kintên-kintên badhe rampung salêbêting satêngah taun.
Pandung kêndêl. Sampun sawatawis dintên, ing griyanipun Tuwan P.Q.J. van Leeuwen, leeraar A.M.S. ing
sanèsipun atas namanipun tuwan wau. Bab punika lajêng kalapurakên pulisi, saha pulisi sampun pados katrangan. Tuwan ingkang kecalan marak-marakakên, sintên ingkang sagêd mangsulakên sêrat-sêrat wau, badhe dipun sukani arta.
Wangsul dhatêng tanah ngriki. Ingajêng sampun kawartosakên, R.A.S. Wiranatakusuma, garwanipun ingkang bupati ing Bandung badhe wangsul saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki, punika rawuhipun wontên tanggal 17 wulan October ngajêng punika, nitih kapal Oldenbarneveldt. Ing kapal ngriku ugi sarêngan K.R.T. Mr. Dr. Condronagoro sakalihan.
Kraman ing Surakarta. Wontên pawartos, R.T. Mr. Purbodipuro badhe dhaup kalihan putrinipun B.K.P.A. Kusumoyudo, asma R.A. Tamtami, ingkang rayi R.M.H. Mr. Kartodipuro, sami ing Surakarta.
Cheque (cèk) enggal ing Escompto Mij. Ing sapunika Escompto ngangge cèk enggal mawi dlancang nama safety, pêrlunipun anjagi dhatêng kawilujêngan. Dlanjang punika pakèwatpakèwêt. sangêt badhe dipun cidra, botên kados ingkang sampun. Ingkang makatên punika kenging kangge sarana anggèning Escompto anjagi kawilujêngan, sampun ngantos wontên lampah cidra.
Tiyang ngamanca ambêbêdhag ing Bantên. Parentah ing tanah ngriki sampun
wana laladan Bantên kidul. Kajawi punika, kawrat ing sêrat kêkancinganipun Directeur Economische Zaken, amaringi palilah dhatêng
Provinciale Raad Jawi Têngah. Sarèhning R.Ng. Sosrohadikusumo kaangkat dados Gedelegeerde Raad Kawula, panjênênganipun badhe kèndêl anggèning dados Gedeputeerde Provinciale Raad Jawi Têngah. Dene ingkang badhe sumilih Mr. Sastromulyono.
Damêl film wontên ing tanah Borneo. Kados sampun kawartosakên ing sêrat-sêrat kabar, Tuwan Martin Johson sêkalihan nyonyah, satunggaling ahli film ing Amerika ingkang sampun misuwur badhe dhatêng tanah Borneo sisih lèr jajahan Inggris, pêrlu badhe damêl film kewan wontên ngrika. Inginggil punika gambaripun tuwan sakalihan nyonyah punapadene sapunggawanipun saha saprabotipun pisan sarana kapal mabur "Spirit of Africa" dumugi ing palabuhan Belawan
Lampung badhe kabêkta dhatêng Bêtawi. Lampahing baita nalika wontên margi katêmpuh
cêpênganipun arta kas masjid pinanggih kêkirangan f 1200.-. Kiranging arta punika kakintên jalaran saking kirang titi. Makatên ugi kintên-kintên kas masjid alit-alit ing bawah kabupatèn Cirêbon ugi kathah ingkang kêkirangan. Ing salajêngipun wontên pawartos bilih Hoofdpangulu botên gêgayutan kalihan babagan salingkuhan arpa punika. Tuwan Gobee adviseur Inl. Zaken sampun bidhal dhatêng Cirêbon badhe nindakakên papriksan bab punika kalihan residhen van der Plas.
Doktêr karaton Surakarta. Wiwit benjing taun 1936, Dr. Rajiman (K.R.T. Dr. Wediyadiningrat), doktêr kraton Surakarta badhe pènsiun. Dene ingkang anggêntosi Dr. Mohamad Salèh, ingkang sapunika nyambut damêl wontên C.B.Z. Surabaya. Nanging wontên pawartos, ingkang badhe sumilih, Dr. Satiman.
Andhudhuk bandha ing pakuburan. Sampun dados tata ngadat, bangsa Karo, Sumatra, punika manawi ngajal, pamêtakipun dipun katuti bandhanipun, manawi tiyangipun sugih, bandhanipun inggih kathah. Dèrèng dangu ing Brastagi kasumêrêpan wontên cumplung-cumplung tiyang pating glethak wontên ing kuburan. Kakintên sami mêntas kapêndhêtan bandhanipun. Kuburan ingkang kadhudhuk wontên 19 badan. Bab punika lajêng dados papriksaning pulisi.
Pajêg grobag dipun andhapakên. Jalaran saking wontêning dipun jori tukang grobag saking sajawining Sêmarang, ing sapunika B. tuwin W. ngusulakên dhatêng Gemeente supados pajêg grobag ing Sêmarang dipun suda 25 pCt.
Panenan ing Jawi Wetan. Panenan pantun ing Jawi Wetan ing mangsa punika langkung kathah tinimbang mangsa kêpêngkêr. Nanging rêginipun panggah kemawon, kintên-kintên badhe sumêbar dhatêng sanès panggenan.
Bêbaya latu ing rêdi Ciremai. Ing èrèng-èrènging rêdi Ciremai wontên bêbaya latu, wontên ing watêsipun dhusun
Têtiyang ingkang badhe nyirêp rêkaos, jalaran saking agênging angin. Ing sakala ngriku katingal kados sagantên latu.
Sabab-sabab ingkang ngrêndhêtakên papriksan. Pangadilan Landraad ing Sêmarang sawêg nêngah-nêngahi mriksa prakawis Kaligawe.
Salajêngipun ingkang ambelani prakawis, Mr. Sutikno, pindhah dhatêng Probolinggo dados pangarsa Landraad, dados pamriksanipun kalajêngakên tanpa wontên ingkang ambelani. Pangajênging golongan prakawis Kaligawe nama R. Achmad, botên sagêd kapriksa, amargi ewah. Pasakitan nomêr 2 pêjah. Saksi bangsa Eropa Dr. van Rijn tuwin sanès-sanèsipun, sami verlof dhatêng Eropa. Dados kathah sabab-sababipun.
Mênara rêdi Mêrapi. Pandamêling mênara tosan ing rêdi Mêrapi sampun dados, saha sampun kenging dipun angge. Pambikakipun mawi paargyan sawatawis, pangagênging pakaryan babagan rêdi latu Dr. Ch. E. Stehn mêdhar sabda mratelakakên ing bab gênging pigunanipun mênara wau manawi nuju wontên bêbaya.
Griya lola èstri 100 taun. Griya lola tumrap èstri ing Surabaya mêntas mèngêti adêgipun sampun 100 taun. Anggènipun mèngêti wontên ing griya Bubutan. Ingkang anjênêngi, Gupêrnur Jawi Wetan.
Kêbêsmèn agêng-agêngan. Ing sacêlaking palabuhan Sydney, Australia, mêntas wontên pabrik wol nama
Lampah layaran ewah sadaya. Kawartosakên, kapal-kapal gadhahanipun "Isthmian Line" ingkang rumiyin lêlayaran dhatêng Amerika mêdal Suez Kanaal, ing sapunika ajrih langkung ngriku malih, santun mêdal Panama Kanaal. Ewahing lampah wau jalaran saking ajrih manawi saèstu wontên paprangan.
Piridan saking buku karanganipun Tuwan Edgar Rice Burroughs.
Kleton apitakèn: Punapa sampeyan botên sagêd nyabarakên ngantos mangke manawi sampun pêtêng, prêlunipun Nonah Jinê sampun ngantos sumêrêp. Awit sampeyan sumêrêp piyambak, yèn kula punika badhe dados pangantèn kalihan Nonah Jinê.
Mirêng panêdhanipun Kleton makatên wau, Rokop manahipun sêmu gêla, sarta lajêng amangsuli kanthi rangu-rangu: Inggih prayogi. Pêtêngipun môngsa
nuwun. Kula samangke badhe linggih anjèjèri Nonah Jinê ngantos dumugi wêwangênipun mangke, sadèrèngipun pêjah, kula kapengin
mangrêtos, bilih Nonah Jinê sampun anyêlaki pêjahipun, ing batos malah sêmu bingah, jalaran Nonah Jinê botên badhe anyipati kawontênan ingkang badhe kalampahan wau. Tanganipun Nonah Jinê lajêng dipun cêpêng sarta dipun cucup kalihan tutukipun ingkang jalaran sampun pintên-pintên dintên botên kalêbêtan toya tuwin têtêdhan ngantos garing lambenipun pêcah-pêcah. Ngantos dangu Kleton anggènipun ngêlus-êlus tanganipun Nonah Jinê, ingkang suwaunipun andêmênakakên lan lumêr, nanging ing samangke kantun kulit kalihan balung kemawon.
Saking katungkul anggènipun nyêpêngi tanganipun Nonah Jinê, sumêrêp-sumêrêp sampun pêtêng andhêdhêt, punapa malih lajêng kagèt, dene wontên suwara saking pêtêngan. Mênggah suwara wau inggih punika suwaranipun Turan alias Rokop, ingkang angèngêtakên, bilih ing wêkdal punika Kleton kêdah anglampahi prajangjianipun.
Kleton enggal-enggal amangsuli: Inggih, mangke kula mriku, Tuwan Turan.
Kaping tiga Kleton anggènipun ambrangkang nêdya amurugi Turan badhe ngêsrahakên pêjahipun, nanging salêbêtipun sawatawis jam piyambakipun kèndêl wontên ing sacêlakipun Nonah Jinê wau, badanipun karaos lungkrah sangêt, mèh botên sagêd angglawat, amila anggènipun badhe amurugi Turan inggih sampun botên sagêd tumindak saking lêsunipun.
Kanthi suwara ingkang lêbêt, Kleton awicantên makatên: Tuwan Turan, kula sampun botên kiyat lumampah murugi sampeyan, dados langkung prayogi sampeyan kemawon dhatêng mriki murugi kula.
Turan amangsuli grundêlan: Gênahe sampeyan mung ajêng ngapusi kula mawon.
Kleton mirêng anggènipun Turan dhatêng nyêlak. Nanging lajêng wontên suwara ingkang sajak anggrêtak, inggih punika wicantênipun Turan: Ah, kula piyambak botên sagêd murugi sampeyan mriku. Saniki êmpun kasèp, sampeyan pancèn mung nêdya ngapusi kula mawon, bajingan Inggris.
Kleton amangsuli: Botên pisan-pisan yèn kula badhe ngapusi sampeyan, sajatosipun awak kula punika sampun kula kiyat-kiyatakên, nanging mêksa lêmês. Wondene inggih badhe kula coba malih, amung kemawon sampeyan ugi murugana kula, prêlunipun sagêda pêthukan.
Salajêngipun Kleton ngêtog kêkiyatanipun tumindak nêdya amurugi Turan, makatên malih piyambakipun mirêng, bilih Turan inggih ngêtog kêkiyatan tumindak amurugi piyambakipun. Kintên-kintên sajam, Kleton sagêd sêduwa badhe ambrangkang, nanging sarêng badhe tumindak lajêng dhawah malih. Botên watawis dangu piyambakipun mirêng tiyang ngunjal ambêgan ingkang nandhakakên sênênging manahipun. Suwara wau
pêjahipun, nanging sawêg krengkang-krengkang badhe tumindak sampun dhawah malih. Salajêngipun, sanadyan dipun pêksa-pêksaa, nanging badanipun sampun botên kiyat babarpisan. Pungkasanipun, Kleton dhawah klumah, ngathang-athang ningali lintang, sarta lajêng sampun botên sagêd ebah. Salêbêtipun makatên mirêng suwara mênggèh-mênggèh, inggih punika suwaranipun Turan, ingkang ngêtog kêkiyatan anyakêti piyambakipun.
Ngantos saêjam, Kleton ngathang-athang kalihan angêntosi dhawahing lêlampahan ingkang badhe mungkasi gêsangipun, ingkang atêgês: amungkasi agênging kasusahanipun. Samangke Turan sampun cakêt, nanging jalaran anggèning ambrangkang tansah kondhag-kandhêg kemawon, satêmah andêdangu lampahipun.
Danguning dangu Kleton sumêrêp, bilih Turan sampun sagêd anyêlaki piyambakipun cakêt sangêt, sarta mirêng gumujêngipun Turan ingkang tansah glêgas-glêgês piyambakan. Salajêngipun kraos kados [kado...]
[...s] wontên badaning tiyang sanès nyenggol awakipun, ing wusana Kleton lajêng sumaput botên èngêt.
Kocapa, nunggil ing dalu wau, salêbêtipun Nonah Jinê badhe dumugi ing pêjahipun, tiyang jalêr ingkang dados têlênging manahipun, inggih punika Tarsan, sawêg dipun wiwaha kaangkat dados rajaning tiyang cêmêng bôngsa Wasiri. Salêbêtipun Tarsan ajêjogedan pinahargya dening bôngsa tiyang cêmêng wau, wanita ingkang tansah cumanthèl wontên ing tuntunging jantungipun, lembak-lembak wontên ing sanginggiling sagantên sampun badhe pêjah, badanipun anggagang aking dening sampun sawatawis dangu botên kalêbêtan rêjêki tuwin toya babarpisan.
Saminggu sasampunipun Tarsan dipun angkat dados ratu, lajêng ngêtêrakên têtiyang bôngsa Manumah anilar prajanipun bôngsa Wasiri. Sadèrèngipun sami apêpisahan andum lampah, Tarsan anjanjèni dhatêng têtiyang Manumah wiwit dintên wau ngantos salajêngipun, botên kenging amêrangi utawi mêngsah têtiyang bôngsa Wasiri. Dene têtiyang bôngsa Manumah ugi ngèstokakên kanthi têmên-têmên. Anggènipun ngèstokakên kanthi tumêmên wau, jalaran têtiyang bôngsa Manumah sajatosipun tansah jinja kèngêtan kemawon dhatêng kadibyan lan kawêgiganipun rajaning têtiyang bôngsa Wasiri punika.
Sawangsulipun Tarsan lajêng tata-tata nêdya kesah dhatêng papan padunungan ingkang kathah êmasipun kados ingkang sampun kacariyosakên dening Wasiri nalika taksih gêsangipun. Sarta lajêng milihi têtiyangipun ingkang pêng-pêngan wani mati kintên-kintên wontên sèkêt tiyang, sami kapurih tumut lampahipun.
Tarsan tansah kèngêtan kemawon dhatêng cariyosipun Wasiri ing bab kasugihanipun panggenan wau. Anggènipun Tarsan tansah kèngêtan dhatêng dununging papan kasugihan punika, botên amung melikakên dhatêng rajabrana kemawon, nanging ugi kêpengin sangêt badhe anyumêrêpi kawontênanipun papan wau. Dene anggènipun Tarsan amelikakên sangêt dhatêng êmas ing ngriku wau, awit mangrêtos saha nyipati piyambak, bilih êmas punika tumrap wontên ing pasrawunganing manusa, dayanipun agêng sangêt. Sanadyan piyambakipun ing wêkdal punika botên gadhah pikiran nêdya wangsul malih kêmpal kalihan pasrawunganing manusa, ingkang sampun sami susila.
Makatên niyatipun Tarsan, amila ing satunggiling dintên lajêng bidhal kairingakên wadyabalanipun tiyang sèkêt, bidhal andon lampah nêdya anyatakakên dhatêng panggenan kasugihan kasêbut ing ngajêng. Lampahipun miturut margi kadosdene ingkang sampun kaandharakên dening jênatipun Wasiri dhatêng Tarsan. Ngantos pintên-pintên dintên lampahipun tansah nurut lèpèn, sarêng dumugi ing têmpuran, lajêng minggah nurut lèpèn sanèsipun. Sarêng lampahipun kintên-kintên sampun angsal sêlawenan dintên, lajêng sami kèndêl wontên ing
ngriku ingkang andêdêr sangêt inggah-inggahanipun, sarta ingkang dados pêpalang anjogipun dhatêng papaning kasugihan wau. Kintên-kintên mèh jam kalih wêlas siyang, sarêng Tarsan ingkang tansah dados pangajênging para prajurit cêmêng, anglangkungi pucaking rêdi saha anjog ing lêlêngkèh ingkang sitinipun waradin, wontên ing papan wiyar waradin ngriku, katingal ing kiwa tênganipuntêngênipun. wontên pucak-pucaking rêdi ingkang langkung inggil. Mênggah salêrêsipun papan ingkang dipun ambah punika inggih papan ingkang dados awisan. Ingkang sisih kiwa punika margi ingkang mêntas sami dipun langkungi, dene ingkang sisih têngên ingkang saking katêbihan katingal pucak-pucaking rêdi punika tapêl watês nagari prajanipun bôngsa Wasiri.
Dene ing ngajêng lêrês, punika ingkang tansah dados angên-angênipun Tarsan. Ing ngriku katingal wontên lêlêbak ingkang botên anyênêngakên dhatêng sawangan. Jalaran lêlêbak wau ciyut lan kêbak isi sela kemawon, ngêmungakên ing sawatawis panggenan ingkang wontên thêthukulanipun. Lan êmbing mrikanipun lêlêbak katingal tilasing kitha agêng, ingkang kinubêng ing tembok inggil, sarta kathah mênara, sêtupa lan sasaminipun, ingkang pinulas jêne lan abrik,abrit. kasorotan ing bêntèring srêngenge, katingal gumêbyar ambalêrêngi. Nanging rèhning papanipun Tarsan kalihan tilasing kitha agêng wau têbih sangêt, mila botên kasumêrêpan, bilih kitha wau sajatosipun sampun risak sangêt. Saking pangintênipun Tarsan, tilas kitha ingkang katingal wau, têmtu agêng, sae lan ngeram-erami sangêt, punapa malih kathah têtiyangipun.
Wontên ing papan ngriku Tarsan dalah wadyabalanipun sami ngaso kirang langkung saêjam. Sasampunipun, Tarsan lajêng angirid têtiyangipun amurugi lêlêbak wau, ing ngriku botên wontên marginipun, ananging langkung gampil dipun êdhaki. Sarêng sampun dumugi ing ngriku, lajênging lampahipun gampil saha enggal, lan dèrèng ngantos pêtêng sampun sagêd dumugi ing sacêlaking tembok kitha ingkang inggil, ingkang katingal saking katêbihan wau.
Inggiling tembok wau antawis sèkêt pêcak, punika ingkang taksih wêtah, nanging sabagian agêng sampun sami risak, lan inggilipun racak-racak namung kantun kalih dasa pêcak. Ewasamantên tembok wau mêksa taksih kenging kawastanan satunggiling bètèng kingkangingkang. kiyat. Rumaosipun Tarsan, kados-kados saking salêbêting pagêr banon wontên tiyangipun sami anguk-anguk andingkik dhatêng piyambakipun sakônca. Lan rumaosipun, wontên saèstu tiyang ingkang nyawang dhatêng piyambakipun, nanging botên sagêd anêmtokakên punapa yêktos utawi botên. Badhe kasambêtan.
wau ta Sang Gajahsena / ya Satobônda maharsi / putrane Bathara Surya / kang mêntas jungkung sêmadi / wungu saking aguling / myarsa suwara kumruwuk / gora amawalikan /
wus cêlak / mangkana ciptaning èsthi / sapa ta ingkang wani / liwat ing pratapan ingsun / sajêge durung ana / sujalma ngambah ing ngriki / liwat anèh baya bosên anèng donya //
kalangkung ing krodhanira / Satobônda mobat-mabit / sakala bayu wor udan / mêlêg
hèh marêka ing mami / ing mêngko wus ngalah ingsun / aku kajibah tuwa / wong padha sinung wêwêling / mring si bapa bayu ratuning bawana //
Sang Sena alon saurnya / bangêt tarima sun iki / sasat wruh ing padhang hawa / sira ingkang amrêdèni / iya ing aran mami / salawase apan durung / ana kang dêlingêna / lagi samêngko nyurupi / Satobônda kalangkung ing sukanira //
sakêpêl ta iki / ajarwa sasolahira / gènira prang lan rasêksi / wis ta sun amit mulih / ing panggonane si biyung / Satobônda lingira / yayi sira sun warahi / apan aji pamêling bayu sadaya //
sawusira binisikan / ing jaya aji pamêling /
punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor Palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Tatwawara - Wawasan ing Bali Sawatawis - Baya - Santun-sumantuning Dhawuh - Bab Kasarasan - Mupus saking Kêpèpèt - Bab Pitulungan Dhoktêr - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Wasitane Prabu Diman / sawuse padha mêruhi / gumêlaring jagad raya / darbe wêwênang mandhiri / kêna nampik lan milih / sasênênge kang kinayun / nanging mungguhing janma / sanadyan wus dèn pasrahi / pangawasa tanpa
Ingkang makatên punika para maos sagêd anggalih piyambak, botên saking wangkotipun ananging kabêkta saking sumungkêming manah dhatêng dewa sêsêmbahanipun tuwin angrungkêbi tata caraning nalurinipun, ingkang lajêng atêgês satungiling patrap pangaji-ngaji.
Sampun têmtu kemawon mênggahing jaman samangke, sawarnining tindak sarta pratingkah ingkang nyara kina punika gampil anggèning lajêng winastan awon, sawênèh amastani: gagrag kang wus ora anjaman, patute kudu diowahi manut gagrag anyar. Ananging kauningana, tumrapipun ing ngriku, inggih cara kina punika ingkang inganggêp sae.
Pramila saking bab wau, sawênèhing tiyang lajêng anggadhahi pangintên bilih kawontênan ing pulo Bali botên gampil kaewahan caranipun, manut tataning gêsang sêsrawungan donya umum, upaminipun kados ta: mênggah caraning gêgriya dalah pirantos sauba rampenipun, caraning anjagi kasarasan manut kawruh kadhoktêran, ingkang bakunipun kêdah rêsikan lan sapanunggilanipun, langkung-langkung babagan agami.
Ananging sintên sumêrêp manawi ing wingking lajêng rikat sangêt ewahing kawontênan wau, amargi ing Bali
sapunika ugi sampun botên kirang neneman ingkang pangajaran, cêkap pasinaonipun. Amila ing ngriki inggih botên sagêd ngintên bab lêstantunipun sakathahing ngadat tatacara ing pulo Bali wau.
Ing nginggil sampun kapratelakakên bilih ing Bali ugi wontên kagunan bab jogèd sarta krawitan (gêndhing), inggih ingkang winastan: topèng, gandrung, janggêr, legong lan sapanunggilanipun wau. Punika sadaya minôngka prabot rêrangkèning panêmbah dhatêng dewa. Dados botên ngêmungakên tumônja kangge kasênêngan kemawon, amila botên gampil kalêbêtan daya sanès kados kalimrahaning têtingalan ing tanah Jawi, ingkang gampil sangêt anggèning mangèmba-èmba (niru) gagrag kilenan tuwin salajêngipun kenging winastan sampun botên murni, upaminipun kados ta: kêthoprak, bakuning jogèd cara Jawi, nanging têtabuhanipun mawi kaslundhingan piyul. Kumidhi bangsawan mawi kasêlanan jogèd cara Manilah, dhangsah cara Inggris punapa kabarèt, lan sasaminipun. Sanajan sadaya wau bakunipun ngangkah laras sakeca, rame punapa lucu, nanging têtêp nama botên murni saking aslinipun. Kajawi saking punika, limrahipun têtingalan wau minôngka sarana kangge pados pangasilan pangupajiwa, utawi anyêkapakên kabêtahan angrêrêngga kabrêgasan, kamonceran, kacakrakan lan sapanunggilanipun wau.
Gambar Dewa Wisnu ingkang kadamêl kajêng sarana kaukir.
Nanging kosok wangsulipun tumrap ing Bali, wontênipun têtingalan punika sadaya taksih sami murni, dèrèng ewah saking asli, sarta ingkang kathah-kathah katanjakakên dhatêng pakarti suci,
jogèd dalah para niyaganipun sami botên kabayar, dados sarwa mirunggan, prakawis têdha lan ombên sami mêndhêt saking griyanipun piyambak. Angsal-angsalaning arta sadaya kasimpên ing kas, minôngka tandhon, samôngsa wontên prêlu sêmbahyangan agêng dhatêng pura-pura, sawêg kenging kawêdalakên minôngka waragad asêsaji ing dewa, kados ta yèn pinuju pahargyan abèn, sarta panguran. Badhe
sapanunggilanipun, sami dipun gondholi kapapanakên ing panggenan ingkang badhe kangge nigan, lajêng dipun ulêt kalihan siti. Sasampunipun dados, pun biyung lajêng nèkèri tumpukan wau kangge damêl rong-rongan, dipun thokèri kalihan sukunipun ngajêng, wusana lajêng dados awarni rong, inggiling tumpukan wau ngantos mèh sametêr, salajêngipun nuntên mapan nigan. Limrahing baya punika manawi nigan ngantos 30 dumugi 60 iji, nanging ugi wontên ingkang satus. Cangkoking tigan wau kandêl sangêt, dene raosipun kirang eca, pêthakipun botên sagêd atos, tumraping tiyang siti, manawi manggih tigan baya punika lajêng dipun pêndhêti, kasade dhatêng bôngsa Tiong Hwa, kacariyos kangge jampi sakit pathèk.
Baya punika sanadyan sami baya, pinanggihipun wontên sanès nagari, patraping panigan inggih beda-beda, wontên ingkang lajêng dipun tilar, nanging ugi wontên ingkang dipun tênggani ngantos sanêtêsipun. Tumrap ingkang nênggani dumugining nêtês, punika pun biyung tansah niling-nilingakên dhatêng salêbêting susuh, samôngsa mirêng ing nglêbêt sampun wontên grusêk-grusêk, susuhipun lajêng dipun cakari, wusana pun krete lajêng sami mêdal. Nanging wontên ingkang mêdal piyambak.
Ingkang dados amaning tigan baya, punika mênyawak, sawêr utawi pêksi, mila ugi mèmpêr saupami baya punika ugi anjagi tiganipun, tuwin bokmanawi sampun dados kalimrahan kanodrat gadhah tindak makatên. Nanging ugi wontên cêcariyosan, krete ingkang nêmbe nêtês, punika lajêng enggal-enggal badhe kesah, amargi manawi konangan biyungipun, tamtu dipun têdha.
Agênging baya punika dangu sangêt, umur tigang taun dèrèng wontên sametêr, mila manawi wontên baya ingkang panjangipun ngantos gangsal metêr, punika sagêd ngintên-intên piyambak, sampun umur pintên taun. Malah wontên ingkang cariyos, baya ingkang panjangipun saking congor dumugi pêthit wontên sadasa mètêr, punika sampun umur satus taun.
Wontên pangudaraos cocoging kawontênan kalihan dongèng. Kados ingkang kasêbut ing Sêrat Kancil, nalika kancil badhe mantuk kalangan lèpèn bêna, punika lajêng akèn dhatêng baya supados sami jèjèr-jèjèr, awit saking dhawuhipun Kangjêng Nabi Suleman, kadhawuhan ngetang cacahing baya ing lèpèn. Ing ngriku kalampahan, baya sami jèjèr-jèjèr kados gèthèk, lajêng kangge nguwot pun kancil. Mênggah nyatanipun, baya punika manawi nuju kêkêmpalan pancèn inggih jèjèr-jèjèr kados makatên.
Baya punika sanadyan kewan galak kados makatên, ugi limrah dipun ingah, nanging namung tumrap wontên [wontê...]
[...n] ing kêbon binatang, namung kangge têtingalan thok, dipun dèkèk wontên ing panggenan ingkang dipun mijèkakên, kados sacaraning blumbangan. Dene sagêdipun kulina kalihan tiyang namung manawi dipun têdhani, samôngsa dipun acungi têdha, purun nongol ngantos dumugi ing dhadha.
Mirid anggèning baya punika kewan galak, lôngka sagêda anjilma, inggih sanadyan anjilmaa pisan, inggih mêksa gampil èngêtipun dhatêng dhêdhasaripun kewan galak. Ing dongèng Tiong Hwa wontên pêpiridan bab dhêdhasaring wêwatêkanipun baya. Wontên satunggaling neneman, ngingah baya wiwit sangkaning alit, dipun tutut ngantos anjilma sangêt, saking anjilmanipun wau, pun baya kêrêp tut wingking manawi bandaranipun nuju kesahan, tuwin wontênipun ing griya prasaksat kados kucing kemawon.
Satunggiling dintên, tiyang wau kesahan têbih, bayanipun dipun tilar, ngantos sawatawis dintên sawêg wangsul. Ing salêbêtipun dipun tilar wau baya botên kopèn têdhanipun. Dilalah sarêng baya sumêrêp bandaranipun dhatêng lajêng krêmbyah-krêmbyah murugi, bandaranipun mêthukakên, nanging bandaranipun wau lajêng dipun saut kabêkta lumajêng ambyur ing lèpèn, têrus ical tanpa lari, baya wangsul dhatêng asal kamulanipun ing kêdhung. Punika nandhakakên dhêdhasaring kewan galak punika gampil tuwuhipun. Manawi mirid ing nalar, pun baya inggih pancèn anggadhahi kangên, nanging sarèhning luwe, galakipun lajêng thukul, wusana nyarap kalihan kamoran nêpsu. Badhe kasambêtan.
Ing taun 1901, nagari andhawuhakên undhang waradin saindênging nagari, sadaya têtiyang gêgriya supados sami ngingah (gadhah) kênthongan, sabên griya kêdah wontên kênthongan 3 utawi 4 panggenan, upaminipun ing pandhapi, ing griya wingking, gandhok, griya pawon tuwin sapanunggilanipun sami nyatunggal.
Wondene ungêlipun kapranata makatên, kados ta: wontên
bilih tèngara wontên durjana pandung limrah, kênthong katabuh 2 2. Sadaya wau patrapipun sambung-sinambung ing pundi panggenan saking ingkang cêlak piyambak, namung sawatawis mênit mèndêl, dening ingkang kawakan wontên bêncana utawi tinêmpuh durjana, punika ingkang lajêng panabuhipun têngara wau, mèndêlipun yèn sampun kadhawuhan dening pangagêng ingkang kagungan wajib.
Lêt sawatawis wulan, pranatan kasêbut nginggil wau kawêwahan pranatan panyêgat durjana pandung wanci dalu, inggih punika samôngsa wontên têngara titir utawi mungêl 2 2, têtiyang pakampungan utawi padhusunan kêdah mêdal sarta sami jujug panggenan ingkang sampun katêmtokakên wajibipun piyambak-piyambak, mawi kasukanan plat sinêrat mungêl: pangok panyêgatan durjana, ing ngriku têtiyang ngalêmpak amirantos saprêlunipun, minôngka panjagi utawi nyêgat palajênging durjana. Sawatawis jam dangunipun manawi sampun kauningan pangagêng sawêg kalilan bibaran.
Ing taun 1903, nagari andhawuhakên undhang-undhang waradin, tumrap
kala samantên), kapundhut dados wêwênangipun kangjêng gupêrmèn, para paktêr gadhe jawi kantun andumugèkakên sataksihipun kemawon, têgêsipun tiyang nyuwun idi enggal badhe bikak gantosan: botên kaparêng, makatên malih inggih wiwit kala samantên wau, paktêr gadhe jawi jalêra èstria, sami kapundhutan gambar(potrèt)ipun piyambak-piyambak, sabên paktêr satungal kagambar niga, karimat ing kantor nagari 2, ingkang 1 katumrapakên ing bêslit gadhe cacêpênganipun piyambak, sabên taun wulan Dhesèmbêr dipun cocogagên. Dados samôngsa wontên paktêr gadhe ingkang sampun kèndêl utawi tilar donya, pagantosanipun lajêng katutup.
Kadugi nunggil taun 1903, nagari andhawuhakên waradin namung tumrap abdi dalêm, sadaya abdi dalêm agêng alit ingkang gêgayutan utawi kuwajiban nindakakên arta kagungan nagari sapiturutipun, sami dipun pacuhi botên kenging mawi toh agêng-agêngan, nanging kêdah alit-alitan kemawon (gangsal sèn mangandhap), sarta wanci jam 2 kêdah sampun bibar, têgêsipun namung minôngka kaangge cagak lênggah kemawon, dados botên nama ngabotohan. Makatên malih sami dipun pacuhi botên kalilan ngabotohan kalihan sanès bôngsa. Bilih wontên ingkang wanuh wani nêrak pêpacuh wau, badhe kapatrapan pidana arès sakaparêngipun kangjêng parentah agêng, manawi wontên prêlunipun, kapocot utawi kalorot pangkat kalênggahanipun. Rikala samantên ing kitha tuwin ing dhusun-dhusun lajêng tintrim, wontênipun kasukan mawi toh-tohan agêng-agêngan suda kathah sangêt, malah dalah para abdi dalêm ingkang botên kuwajiban nyêpêng arta nagari inggih tumut ajrih ugi. Badhe kasambêtan.
Manawi tatu alit ing tangan, ingkang sakit kenging mlampah-mlampah botên kenging nyambut damêl, tangan ingkang sakit dipun sôngga ing verband (draag-verband) supados tangan ingkang sakit wau sagêd kèndêl ing pundhak utawi sanèsipun.
Samôngsa tiyang mulasara tatu botên manut tatanan utawi pratikèl ingkang samêsthinipun, ing wingking têmtu kêduwung, awit upami tatu wau dipun pulasara samêsthinipun sagêd saras salêbêtipun sawatawis dintên, lajêng kosok wangsul yèn anggènipun mulasara wau sapurun-purun, sagêdipun saras dados sawatawis minggu utawi sawatawis wulan laminipun.
Samôngsa abuhipun lan sakitipun tatu sampun sawatawis ical, suku utautawi. tangan wau tumuntên enggal dipun ebahakên, utawi dipun urut sawatawis, wiwit saking sakêdhik sabên dintên saya dipun kêrêpi, yèn abuhipun katawis botên kimat lajêng dipun têrusakên. Upami dipun sarantosakên ngantos ical babar pisan abuh lan sakitipun punika lajêng kasèp, suku utawi tangan wau sagêd dados mangkêrêt, tumrap tangan lan drijinipun, sagêd dados kithing utawi ambêngkêluk, yèn sikut sagêd dados ceko, yèn suku kangge mlampah pincang utawi kêdhingklangan, amargi otot-ototipun sami mêngkêrêt utawi salah kêdaden.
Sanajan perangan ingkang sakit tatu wau kêdah tumuntên dipun ebahakên, nanging sabên dintên kêdah dipun titipriksa punapa panggenan perangan ingkang tatu abuh lan kraos sakit wau botên kimat abuh malih, awit manawi kalintu utawi kasêsa anggènipun ngebahakên, inggih sagêd mindhak sakitipun, dados langkung dangu sarasipun.
marang kang amurbèng pasthi / ngrasa antuk sasmita gung / kinen rada cêgah guling /
jroning wisma tan kêndhat gyannya nyênyuwun / wayahe wus têngah wêngi / giwanging wulan
anèng wisma bisa nyambi / dêlêng antariksa abyor //
adiling hyang nora pilih asor luhur / sugih miskin amêngkoni / kabungahaning tumuwuh / hara: jajal kidul kuwi / kang nèng
mula-mula wong wadon iku sing manut / dumèh nyewa omah dhêlik /
jare ngêrong kaya yuyu / môngka omah ngono kuwi / malah
gawe aksi / wong nyatane ora jegos //
nyewa omah kang rada mèmpêr dinulu / dadak nganggo ika-iki / linambaran ing pamupus / pawadan tibaning pasthi / mundhak diewani uwong //
lan maninge apa lagi gilut ngilmu / kasampurnanirèng pati / dene kabèh sarwa mupus / bok ya sampurnaning urip /
aja pijêr nguwus-uwus / bêcike tuku lotrèi / yèn wis mênang satus èwu / kanggo yasa omah loji / pinggir dalan magrong-magrong //
rak ya cocog kowe ta ya bokne gêndhuk / dhasar diyane èlèktris / motor sedhan modhèl baru /
muwus / gawe ewa kang miyarsi / samene bae disêtop //
Garèng: Ayo Truk, timbangane padha ngrasakake lêlakon sing pating brêndhil lan pating kruwil, luwih bêcik padha omong-omong tirakatan, nèk-nèke banjur ana rêjêki kêsasar sing tumêka. Upamane bae, punjungan kanggo tôngga, dumadakan digawa mrene.
Petruk: Nèk kaya ngono kuwi rak padha bae karo sêdhêkah nyêmbêlèh pitiking tôngga. Kharam, Kang Garèng. Nèk mung omong-omongan bae, sagêndhingmu, tak ladèni, Kang Garèng, nanging saikine arêp rêmbugan ing bab apa.
Garèng: Ora, Truk, nèk tak rasak-rasakake kaanane ing jaman saiki kiyi têka iya anèh. Jarene saiki iki diunèkake jaman kamajuan, akèh wong pintêr, akèh wong sugih kawruh, akèh bôngsa kaum têlèk sing ngrêti nyang apa-apa. Nanging sing agawe gumunku kuwi, barêng anane kawruh saya rupa-rupa, saya warna-warna, lêlara kok iya ngamini bae, têgêse: anane lêlara kuwi, kok iya banjur saya rupa-rupa, saya warna-warna. Mara, pikirên Truk, dhèk jaman biyèn kuwi, lêlara mung ana warna lima utawa nêm, kaya ta: lara ngêlu, lara wêtêng, lara panas, korèngên, lan lara setanên, yaiku: lêlara sing jalaran kêna aral dening setan. Tur kabèh-kabèh tambane sing akèh mung: jêruk pêcêl, kok iya mari. Kaya ta:
digosoki gorokane, iya nganggo jêruk pêcêl manèh. Apa manèh korèngên, o, kala samono mung dipopoki têlèk sapi bae, iya wis mari.
Petruk: Wiyah, wiyah, dhèk kala samono wong lara mung ditambani jêruk pêcêl bisa mari, kuwi rak mung saka bêgjane apa saka cilakane sing lara, jalaran ing kana durung gêlêm kêpondhokan nyawane. Mula iya nyata, jêruk pêcêl kuwi pancèn iya sok ana kanggo gawene tumrape lêlara, nanging iya ora kanggo sakabèhing lêlara. Kaya ta wong lara watuk, kuwi iya sok ana sing mari jalaran jêruk pêcêl, ya kuwi yèn watuk jalaran saka masuk angin sing mung sripit-sripit thok bae. Nanging wêruha, Kang Garèng, lara watuk kuwi jalarane sok rupa-rupa bangêt, kaya ta: wêtênge rêgêd, masuk lesus, parune tatu, lan sapadhane,
anggêr lara panas, mung banjur ditambani: jêruk pêcêl ngono bae.
Garèng: Iya bênêr, Truk, nanging kowe rak iya mêksa kèlingan ta, yèn ing jaman biyèn lêlara kuwi ora pati rupa-rupa, warna-warna, singsing, kaya ing jaman saiki kiyi. Nanging barêng wong-wonge saya pintêr, lêlara jêbul malah saya mratah warna-warna bangêt. Mara, dhèk kowe isih cilik, andak iya ana lêlara kayadene: pulip, sing jarene irunge kudu dibêdhèl. Nèk jaman biyèn rak iya mung irunge bindhêng ngono bae. Banjur: lara gula, lara malariah tropikah, lara tai basu, wèh, iya kalakon ail têmênan cangkême saupamane dikon ngandhakake anane lêlara ing jaman saiki kiyi. Hara, Truk, saikine apa ora kêna diunèkake saya akèh wong pintêr, saya tambah-tambah akèhe lêlara.
Petruk: Calathumu sing mangkono kuwi sanyatane mono kliru, Kang Garèng. Dhèk biyèn lan saiki, kuwi anane lêlara padha bae, iya akèh, iya rupa-rupa, mung bae ing jaman biyèn, wong-wonge isih padha bodho, durung bisa ambedak-bedakake marang siji-sijining lêlara, bisane mung ngarani: iki lara panas, kae lara ngêlu, lan sapadhane. Dadi padha bae karo nalika bangsane dhewe isih padha bodho-bodho kabèh kae, anggêre wêruh wong kathokan, iya banjur diarani: Lônda. Bisane ambedak-bedakake mung: kae Lônda putih, kiyi Lônda irêng. Seje karo saiki, barêng bangsane dhewe wis akèh sing pintêr, yèn wêruh wong kathokan, sanadyan sêpatune kiyèt-kiyèt
mangkono. Ora, Truk, pancène mono aku arêp mèlu bungah, dene ing jaman saiki wis akèh bangsaku sing padha ngrêti, yèn lêlara kuwi rupa-rupa bangêt, lan uga wis akèh sing padha sumurup manawa lêlara kuwi kalahe karo sabôngsa, yaiku: bêndara dhoktêr.
Petruk: Mêngko sik, Kang Garèng, aku kok ora pati ngrêti marang caturanamu kuwi. Sajake kowe ora pati bungah, dene bangsane [bang...]
[...sane] dhewe saiki wis akèh sing padha ngrêti paedahe ana: ndara dhoktêr kuwi. Apa kowe luwih bungah saupama bangsane dhewe kiyi ginanjar lara banjur anjaluk pitulungan marang dhukun, utawa migunakake tômba-tômba sing ora ambêjaji-ambêjaji.
Garèng: Ora sabab iku, Truk, sing gawe suda bungahku, nanging anggone bangsaku mung sajak dikon sêtêngah matêng ajêgan kiyi, sabab lêlakone bangsaku kuwi wis biasa, yèn ora doyan, sok dicokol-cokolake, nanging mêngkone yèn wis karêm, banjur diêngèl-êngèl. Kaya ta: jamane lagi ana sakolahan kang kapisanan kae, dhonge mono bangsane dhewe ora sudi dikon sêkolah-sêkolah kuwi, nèk anak pyayi aluwung kêdhedhar-kêdhèdhèr turut dalan, nèk bocah ing desa iya aluwung angon kêbo utawa ngrewangi wong tuwane, sabab wong iya durung ngrêti rasane wong sêkolah, mulane iya ora doyan. Nanging suwe-suwe barêng wis ngicipi rasaning sêkolahan, lo, kok enak, kok gandêm, kok sêdhêp, bangsaku iya banjur doyan bangêt, malah kêna diunèkake karêm, nanging anane sakolahan jêbul banjur diprithili. Hara,
kowe, Kang Garèng, kang wajib ora pisan-pisan saupama kagungan panggalih kuwatos, yèn para kawulane banjur kêpintêrên, anggone anane sakolahan dikurangi, jalaran, kowe rak iya wêruh dhewe, yèn ingkang wajib piyambak lagi kêkurangan dhuwit, dadi kapêksa kudu ngurangi apa bae. Kajaba iku, Kang Garèng, ora ana nagara utawa praja sing kabèh-kabèhe mung arêp dibodhokake marang ingkang wajib bae, para kawulane iya mêsthi kudu mèlu cawe-cawe. Malah mungguhing aku bêcik bangêt, dene ingkang wajib krêsa ngêlongi cacahing sakolahan kuwi. Sabab saupama kabèh-kabèh mung ingkang wajib piyambak sing nganakake, kiraku iya ora bakal banjur ana kadadeyan kaya saiki kiyi, yaiku: anane pirang-pirang sêkolahan sing diêdêgake dening bangsane dhewe, sing cocog karo adat tatacarane bangsane dhewe kiyi, kathik salaras karo jamane.
Garèng: Nèk kowe kuwi pancèn iya ana bae wangsulane, Truk, Truk. Saiki padha ambalèni rêmbuge ing ngarêp ing bab gêdhening gunane ndara dhoktêr sakapintêrane, yaiku ngèlmune padhoktêran. Tumrape bangsaku, saikine mula iya prêcaya bangêt, apa manèh wong-wong bangsaku sing padha manggon ing kutha kang gêdhe-gêdhe, wèh, hla kuwi ibarate ngêlu sathithik, iya banjur: ndara dhoktêr diaturi.
Lêngganan no. 3559. Manawi tiyang ingkang gigat wau pancèn warisipun A tuwin B, gigatipun têmtu dipun tampèni. Lajêng warisan dados prakawis. Nanging kosok wangsulipun, manawi ingkang gigat wau sanès waris, inggih botên sagêd.
Lêngganan nomêr 3098. Sêrat Jiwandana sampun dipun tampèni, matur nuwun, manawi wontên peranganipun isi ingkang cocog kalihan kajêngipun Tatwawara, inggih badhe kapêthik.
Kapocot. Miturut sêrat kêkancingan Gupêrnur ing Jawi Têngah tanggal 4 October 1935 Radèn Asparin pangagêng Distrik Panarukan, Kabupatèn Panarukan, Karesidenan Bêsuki, kapocot saking padamêlanipun kanthi urmat, jalaran sampun marambah-rambah katitik anggènipun botên sagêd nyêkapi padamêlanipun.
Adat ingkang nggêgirisi. Wontên telgram saking Manukwari martosakên, bilih salêbêtipun wulan Sèptèmbêr ingkang mêntas kapêngkêr punika wontên tiyang 80 panunggilanipun bangsa Sigiali lan Sigianbad saking laladan Centrale Vogelkop sami damêl pêpêjah. Tiyang-tiyang wau kacariyosakên panunggilanipun bangsa ingkang taksih purun nêdha tiyang. Anggènipun damêl pêpêjah wontên ing panggenan ingkang têbihipun saking gisik namung wontên lampahan gangsal dintên. Mila ngantos konangan lan kapirêng dening pamarentah ingkang kawogan. Suwau pamarentah lan para pangagêng ing pasisir dèrèng ngrêtos yèn ing laladan kasêbut nginggil wontên tiyangipun ingkang taksih sami gadhah adat ingkang anggêgirisi makatên wau. Sarêng mirêng wartosipun, pamarentah ing Sorong lajêng miji punggawa lan pulisi kapurih ngyêktosakên. Punggawa praja lan pulisi kalampahan sagêd ngêpung tiyang ingkang sami damêl pêpêjah wau. Salajêngipun tiyang-tiyang wau sami kacêpêng. Nalika badhe ngluwari tiyang-tiyang ingkang sami katawan dados rencangipun bangsa wau, pulisi wontên ingkang kataton jalaran kataman dêdamêl ranju. Sadaya wau, kalampahanipun wontên ing panggenan ingkang têbihipun saking gisik wontên lampahan sadasa dintên. Miturut papriksan tiyang-tiyang ingkang sami kacêpêng wau dèrèng nate sumêrêp bangsa kulit pêthak.
Badhe yasa pasabinan. Residhèn Tuwan J. Oberman nalika tanggal 4 wulan punika sampun mangkat saking Marseille, numpak kapal dhatêng Singgapur. Wontên ing Singgapur ngalih numpak kapal K.P.M. badhe nglajêngakên lampah dhatêng Pontianak inggih punika laladan ingkang badhe dipun pangagêngi piyambakipun. Ingriku tuwan residhèn tumuntên badhe tata-tata anggènipun badhe yasa siti pasabinan 50.000 H.A. ing tanah Borneo sisih kilèn kangge nyadhiyani bangsa Jawi ingkang purun badhe têtruka ing ngriku. Manawi kasêmbadan utawi lajêng sagêd angsal toya sacêkapipun kanthi lampah ingkang sakeca, pasitèn wau inggih badhe kathah wulu wêdalipun. Sabageaning pasitèn wau ingkang dumunung wontên ing kiwa-têngênipun Singkawang, yèn lêstantun sagêd kadamêl pasabinan, kintên-kintên sagêd suka panggêsangan dhatêng tiyang 30.000 utawi 40.000 semah.
Nanging rancangan wau ing samangke dèrèng gumathok. Ir. Verwey ingkang pungkasanipun wulan October punika badhe wangsul dhatêng tanah ngriki malih, têrus badhe dhatêng Borneo sisih kilèn, prêlu badhe nitipriksa kawontênaning pasitèn ing laladan ngriku. Tumindaking papriksan kintên-kintên 5 wulan sawêg badhe sagêd rampung. Manawi papriksan punika sampun rampung sawêg katêmtokakên èstu lan botênipun anggènipun badhe yasa pasabinan wau.
Puspa Rinonce. Nalika dintên Sêtu malêm Ngahad tanggal kaping 5/6 October ingkang sampun kapêngkêr punika pakêmpalan priyantun putri Puspa
taun. Pangarsa sêsorah ngandharakên kawontênanipun pakêmpalan ing salêbêtipun pitung taun wau. Eman, dene botên wontên gambaripun (Redactie).
Lintonan padamêlan. Miturut sêrat kêkancinganipun gupêrnur ing Jawi Têngah tanggal kaping 3 October 1935, Mas Anggris
wau kamanah prêlu supados tumindaking padamêlan nagari dados lan saenipun.
A.S.I.B. ing Bumijawa. Benjing dintên Sênèn malêm Slasa lan Slasa malêm Rêbo tanggal kaping 14/15 lan 15/16 October ngajêng punika ing Bumijawa badhe dipun wontêni têtingalan pêncak, katrampilan numpak sêpeda, kêthoprak, tonil lan pêthilan, inggih punika wontên ing gêdhong tilas gudhang kopi pinggir alun-alun (voetbalterrein). Angsal-angsalanipun sadaya badhe kadrêmakakên dhatêng A.S.I.B. Mugi sami karsaa rawuh mriksani têtingalan wau amargi angsal-angsalanipun badhe kangge mitulungi tiyang bumi ingkang sami sangsara gêsangipun. Rêginipun karcis: Loge f 0.75. Klas I f 0.50. Klas II f 0.25. Klas III f 0.15. Klas IV f 0.05. Lare umur kirang saking 10 taun mbayar sapalihipun rêrêgèn wau.
Commissie nêm, inggih punika Commissie ingkang dipun pasrahi ngrêmbag bab pêpêrangan Italie-Ethiopie ngawontênakên parêpatan dangunipun 55 menit. Wusana lajêng sarujuk, sami ndakwa yèn Italie ingkang ngrumiyini nêmpuh ngajak pêpêrangan.
saking lèr mangidul. Kajawi Adua, Dolo ing pojok lèr wetan ugi sampun katêlukakên lan kaêjègan wadyabaa Italie.
Ing kidul lan ing wetan barisan bangsa Italie ugi ngangsêg tansah majêng kemawon. Gerlogubi sampun kaêjègan. Salajêngipun wadyabala Italie kinintên botên badhe manêngah saking Adua mangidul, jalaran ing ngriku kathah parêdènipun ingkang ngalang-alangi lampah. Dados anggènipun badhe majêng manêngah ing sabagean agêng kintên-kintên saking wetan mangilèn, inggih punika saking tanah Somali jajahan Italie ngênêr Harrar, mêdal provincie Ogaden, awit pasitèn ing ngriku mêndhak-mandhukulipun botên sapintêna. Jalaran saking punika mila wadyabala Ethiopie kathah sami nglêmpak ing sakiwatêngênipun Harrar, Jijiga lan Diredawa, prêlu jagi badhe nanggulangi, samangsa mêngsah dumugi ngriku.
Pangangsêgipun wadyabala Italie saking kidul dipun wiwiti sarana nglampahakên kapal mabur ngêbomi Gerlogubi lan
Gorahai, ingkang wusananipun lajêng sagêd ngêjègi Gergolubi.
Ambaserkouta lan Tabetcha ing Ethiopie sisih lèr ugi sampun kajawahan bom saking nginggil.
Kabar saking Rome: Wadyabala Ethiopie nêmpuh badhe pêpulih ngrêbat kitha Adua, nanging
saking Cairo: Pangeran Omar Tousson kapenakanipun Raja Fuad, anênangi dhatêng para kawula ing tanah Mesir, supados
sarujuk badhe nêdha idin dhatêng pamarentah nêdya ngrencangi pêrangipun bangsa Ethiopie.
Kabar saking Addis Abeba: Pamarentah ing kitha karajan Addis Abeba suka parentah supados sakolahan-sakolahan katutup, jalaran ngèngêti bêbaya panêmpuhipun mêngsah ingkang sampun dumugi tapêl watês Harrar lan Jijiga. Kuwatos manawi kadhawahan bom.
nêdha supados wêwakil nagari Inggris ing Italie dipun purih ngèngêtakên pamarentah ing Italie, sampun ngantos nglajêngakên nêmpuh ngêbomi kitha Addis Abeba lan Diredawa. Amargi kitha kalih wau botên dipun santosani lan kathah tiyangipun ngamanca.
dipun tanggulangi prajurit Italie ingkang sami adêdamêl sanjata. Wadyabala Italie ingkang sabagean bosah-basèh, kêndhih.
saking Rome: Ing Italie tiyang sanagari sadaya sami suka-suka lan nglairakên gambira lan bingahing manah, jalaran wadyabala Italie sagêd ngrêbat kitha Adua.
Kabar saking Addis Abeba: Bangsa Erythrea ingkang sami dados wadyabala Italie wiwit sami minggat. Ingkang miruda rumiyin piyambak wontên tiyang sèkêt, bangsa Erythrea saking Makalle. Kesahipun kalihan mbêktani dêdamêl machinegeweer, kuldi ngêmot dêdamêl pêrang lan mriyêm satunggal. Bibar punika lajêng wontên malih bangsa Erythrea tiyang 200 asal saking Agane ingkang nututi minggat.
Kabar saking papan pêpêrangan ing sisih lèr: Kawartosakên bilih bangsa Italie ing papan ngriku wiwit migunakakên bangsaning gas kangge nglimputi papan pêpêrangan murih tiwasipun mêngsah. Mangka wadyabala Abessinie ingkang
Inggris. Wadyabala angsa Ethiopie ing ngriku kapêksa mundur, nanging lajêng sagêd nglêmpak lan mapan malih badhe nanggulangi mêngsah.
Ing sisih kidul wadyabala Italie kalihan wadyabala Ethiopie dèrèng ngantos kêlampahan campuh.
ngrumiyini nêmpuh ngajak pêrang. Punika lajêng karêmbag dening Commissie sanèsipun malih inggih punika Commissie Tigawêlas. Angsal-angsalanipun pangrêmbag wawasanipun Commissie Ênêm dipun ewahi sakêdhik lajêng kalaporakên dhatêng Volkenbond. Volkenbond ngrujuki palapuran wau, nêtêpakên bilih Italie kalêpatan, jalaran, ngrumiyini nêmpuh ngajak pêrang. Jalaran saking punika, miturut anggêr Volkenbond wênang suka pangadilan ingkang atêgês kangge midana dhatêng nagari ingkang kalêpatan jalaran ngrumiyini nêmpuh ngajak pêrang lan kangge sarana supados pêpêrangan enggal kèndêl. Manawi sampun katêtêpakên ingkang wajib ngêcakakên pidana inggih punika para nagari ingkang sami dados warga Volkenbond. Miturut anggêr pidana ingkang kenging dipun cakakên wontên tigang warni, inggih punika:
1. suka pangadilan ing bab gêgandhengan babagan diplomatiek sanès babagan consulair;
2. matêsi têbaning tumindakipun pos, sêpur lan lampah sanès-sanèsipun;
3. matêsi babagan economie, inggih punika matêsi mlêbêting barang-barang dêdamêl militair saking sanès nagari Italie (ngrumiyini
trajangipun Italie, Volkenbond wênang ndhawahakên pidana sanèsipun ingkang langkung awrat, inggih punika mrentahi dhatêng sadaya nagari utawi nagari sawatawis supados ngêpung (blokkade) Italie. Nanging punika kêdah dipun rêmbag rumiyin lan kenging kaêcakakên manawi botên wontên lampah sanèsipun malih.
Miturut wartos nagari-nagari warga Volkenbond mèh sadaya sami ngrujuki tumut ndakwa Italie kalêpatan. Namung Oostenrijk lan Hongarije ingkang botên ngrujuki, jalaran ngèngêti kabêtahanipun piyambak-piyambak.
Sang Mussolini. Inginggil punika gambaripun Sang Mussolini nuju pitakèn ing bab lapahing radio ingkang dipun gunakakên wêkdal ngawontênakên pêrang-pêrangan wontên ing Bolzano, Italie.
Sasampunipun gêgununganing pandhita pawèstri rampung anggèning mêmuja, sawêg purun nyawang dhatêng Tarsan. Dene anggènipun nyawang wau kalayan dipun tamatakên sangêt, saking ngandhap manginggil, saking nginggil mangandhap. Salajêngipun
Tarsan amangsuli: Kula botên mangrêtos dhatêng basa sampeyan. Krêsaa ngandika mawi basa sanès. Nanging pandhita pawèstri gêntos botên mangrêtos, sanadyan Tarsan amigunakakên basa: Prancis, Inggris, Arab, Wasiri, lan pungkasanipun amigunakakên basa campuran ingkang kalimrah dipun angge wontên pasisir tanah Aprikah.
Pandhita èstri tansah agèdhèg-gèdhèg kemawon, lan nitik wêdaling suwaranipun ing sêmu manahipun ragi mangkêl, saha lajêng parentah dhatêng para pandhita sanès-sanèsipun, supados sami anglajêngakên anggèning sami kêkidungan. Para pandhita ugi sami mituruti, malah lajêng sami amiwiti malih anggèning sami jêjogedan, ingkang ing wusana lajêng kapurih kèndêl dening gêgununganipun para pandhita pawèstri wau. Dene salêbêtipun para pandhita sami kêkidungan lan jêjogedan wau, sang pandhita pawèstri kasêbut nginggil, botên kêndhat tansah
pandhita jalêr saha lajêng kaglethakakên wontên ing papan pakurbanan. Sarèhning papan wau tumrapipun Tarsan botên anyêkapi, amila sirahipun lajêng andhêglag, tuwin sukunipun tirah dados ongkang-ongkang. Salajêngipun para
Ing larikanipun para pandhita jalêr, ujug-ujug wontên pradondi sami rêbat ngajêng sintên ingkang kêdah wontên ing ngajêng piyambak. Wontên tiyang satunggal ingkang agêng piyambak wujudipun mèmpêr gorilah, punika ingkang lajêng anjorogakên kancanipun ingkang langkung alit. Nanging pandhita ingkang kasingkirakên lajêng nêdha pitulung dhatêng gêgununganing pandhita èstri, wusana sang pandhita pawèstri amarentah sêrêng dhatêng pandhita ingkang anjorogakên kancanipun wau, kapurih ngadêg manggèn wontên ing larikan wingking piyambak. Ing kala punika Tarsan mirêng anggèning bêkah-bêkuh pandhita agêng wau sumingkir dhatêng papan ingkang dipun tuding.
Salajêngipun gêgununganing pandhita èstri, ingkang ngadêg wontên
ladingipun ingkang tipis lan landhêp lajêng kaangkat. Rumaosipun Tarsan, anggèning ngangkat lading wau katingal alon sangêt, lan benjing punapa dhawahing lading wontên ing dhadhanipun Tarsan ingkang angliga punika, Tarsan botên sumêrêp.
Salajêngipun lading kaandhapakên, ing sakawit alon-alon, nanging saya dangu saya dipun kagètakên, ingriku Tarsan taksih sagêd mirêng gêrêng-gêrênging pandhita agêng ingkang kaukum wau. Panggêrêngipun saya dangu saya kamirêngan sêru. Pandhita èstri sanès ingkang ngadêgipun cêlak ngriku, lajêng angèngêtakên kanthi sêrêng. Ing kala punika ladingipun gêgununganing pandhita èstri sampun mèh nuwêg ing dhadhanipun Tarsan, nanging kandhêg sarta lajêng tumênga kanthi muring-muring, jalaran rumaos dipun rêrigoni dening suwaraning pandhita èstri ingkang angèmutakên pandhita ukuman wau.
Nanging ing kala punika ujug-ujug lajêng rame, lan sarêng Tarsan mengo sagêd anyumêrêpi bilih pandhita ukuman wau ngobat-abitakên bindinipun kangge amrêjaya kancanipun pandhita èstri ingkang elik-elik ngantos dumugi pêjahipun. Sasampunipun makatên, Tarsan lajêng nyipati lêlampahan ingkang botên beda kadosdene lêlampahanipun sato wana, kados ta: kêthèk, gajah lan sapanunggilanipun, manawi pinuju muring-muring ngantos amêjahi kancanipun, punika ingkang kêlimrah lajêng saya butêng, saha lajêng soroh amuk. Makatên ugi pandhita jalêr agêng wau, sarêng sampun amêjahi kancanipun pandhita èstri, inggih lajèng butêng soroh amuk. Sarana bindinipun ingkang awrat wau, piyambakipun lajêng ngiwut kônca-kancanipun.
Cêkakipun pandhita ukuman wau lajêng ngamuk punggung, nir baya, nir wikara, inggih migunakakên bindinipun, inggih migunakakên untunipun, kangge nyirnakakên kônca-kancanipun ingkang kaanggêp mêngsah. Salêbêtipun wontên amuk-amukan punika, gêgununganing pandhita èstri kamitonggongên, ladingipun namung ngathung dipun cêpêngi wontên ing sanginggiling dhadhanipun Tarsan kemawon, sarta sêmunipun kadosdene gila dhatêng tandanging pandhita ukuman wau.
Ing wêkdal punika ing papan ngriku, jalaran katilar dening para pandhita ingkang sami lumajêng, namung kantun têtiyang ingkang sampun sami pêjah,
ingkang sêtêngah pêjah, kurban, gêgununganing pandhita èstri tuwin pandhita ukuman ingkang asoroh amuk wau. Sarêng sang soroh amuk sumêrêp gêgununganing pandhita èstri, saya langkung muntap manahipun. Kanthi alon-alon sang soroh amuk amurugi gêgununganipun pandhita èstri, sarta lajêng awicantên. Ingkang adamêl gumuning manahipun Tarsan, dene wicantênipun wau piyambakipun mangrêtos, awit basa ingkang dipun pigunakakên ing kala punika, basaning wanara ingkang nunggil basa kalihan bangsanipun kêthèk ingkang ngopèni Tarsan ing jaman samantên. Dene wangsulanipun pandhita pawèstri, ugi mawi basa punika.
Pandhita ingkang soroh amuk angancam, gêgununganing pandhita èstri angarih-arih kanthi têmbung ingkang manuhara, supados lilih, sabab pandhita èstri mangrêtos, bilih panguwasanipun tumrap pandhita kranjingan wau sampun tanpa daya. Samangke pandhita kranjingan sampun cêlak kalihan sang
ingkang ambônda tanganipun. Nalika Tarsan makatên wau, gêgununganing pandhita èstri botên sumêrêp, jalaran pandhita èstri wau, dening bêbaya ingkang angancam ing saliranipun, lajêng supe dhatêng kurbanipun. Nalika sang soroh amuk anglangkungi Tarsan mêncolot nêdya nubruk pandhita èstri, Tarsan angêtog karosan nêdya anguwalakên tangsul ingkang analikung wau. Sabab saking anggènipun polah wau, Tarsan dhawah gaglundhung mangandhap. Dhawahipun wau kaprênah ngandhap sangajênging papan pakurbanan. Wusana sarêng Tarsan gumregah tangi, tangsul badanipun uwal, nanging ing kala punika nyumêrêpi, bilih wontên ing kamar sukci ngriku kantun piyambakan, gêgununganing pandhita èstri lan sang soroh amuk sampun botên wontên.
Nanging botên watawis dangu Tarsan mirêng wontên panjêriting tiyang kaprênah ing papan pêtêng ingkang kados guwa sacêlaking pakurbanan, inggih punika papan ingkang kala samantên kangge mêdalipun sang gêgununganing pandhita èstri. Tanpa angèngêti kawilujênganipun piyambak, punapadene ugi botên ngèngêti, bilih ing wêkdal punika Tarsan sagêd oncat saking bêbaya, sarêng mirêng panjêriting pawèstri nêdha tulung, sanalika punika Tarsan enggal tumandang. Kanthi cikat Tarsan lumêbêt dhatêng papan ingkang pêtêng wau, têrus mandhap nurut undhak-undhakan. Badhe dumugi pundi purugipun, Tarsan botên sumêrêp.
Salajêngipun Tarsan anjog wontên ing papan wiyar, ingkang padhangipun namung saking soroting bolongan alit-alit, sarta ing ngriku pinanggih kathah butulan-butulan ingkang pêtêng sangêt. Nanging Tarsan lajêng botên amigatosakên wontênipun butulan-butulan wau, jalaran ingkang langkung wigatos, inggih punika ingkang dipun padosi, sampun wontên ngajêngipun. Ing kala punika sang soroh amuk sampun sagêd ambanting sang pandhita èstri, sarta katingal ingkang tanganipun akuku landhêp nêdya kapigunakakên kangge anêkêk gurungipun sang pandhita èstri, dene sang pandhita èstri piyambak polah karoncalan badhe bôngga angoncati bêbaya wau.
Nalika githokipun sang soroh amuk ujug-ujug kacêpêng rosa dening Tarsan, sakalangkung kagètipun saha lajêng ambalik nêdya ananggulangi. Kanthi lambe ingkang muruh tuwin untunipun ingkang kaisis, tandangipun sang soroh amuk
dêdamêlipun pêdhang ingkang sinangkêlang, nanging ing kala samantên sajak kados wangsul dhatêng kewanipun malih. Ingkang minôngka kangge dêdamêlipun namung kêkiyatan lan landhêping untu lan kukunipun.
Sanadyan sang soroh amuk prigêl angêmpakakên kêkiyatan landhêping untu tuwin kukunipun, nanging samangke ajêng-ajêngan kalihan mêngsah ingkang anglangkungi kaprigêlan tuwin kêkiyatanipun mênggahing pôncakara cara makatên punika, awit ing wêkdal samantên Tarsan ugi supe dhatêng kamanungsanipun awangsul dados kewan malih. Ing ngriku Tarsan ujug-ujug lajêng angrukêt sang soroh amuk. Satêmah lajêng gulêt kalihan mêngsahipun, botên beda
mèpèt ing tembok sêmu kamigilan lan giris nyumêrêpi sato kalih ingkang sawêg sami tarung pating barêkuh punika.
Dangu-dangu gêgununganing pandhita èstri nyumêrêpi anggènipun tiyang mônca nyandhak gurungipun sang soroh amuk sarta anggènipun tansah andhawahakên kêpêlanipun dhatêng sirahing sang soroh amuk. Botên watawis dangu badanipun sang soroh amuk kakêplèkakên ing siti tanpa sambat pêjah kapisanan. Sasampunipun makatên, Tarsan lajêng kakirig, sukunipun kaidakakên ing badaning mêngsah, sirahipun
ing sanginggil sirahipun, anggèning mêre-mêre wau botên kalajêngakên.
Pandhita pawèstri neneman ingkang kala pôncakaranipun tiyang jalêr kêkalih wau tanpa daya jalaran saking kagèt tuwin kamigilanipun, ing samangke rumaos, sanadyan ing wêkdal punika sampun uwal saking bêbaya pakartining sang soroh amuk, nanging lajêng dhawah ing tanganipun tiyang ingkang suwaunipun badhe kaukum pêjah. Sang pawèstri mulat ngiwa nêngên nêdya oncat saking ngriku. Sarêng pawèstri badhe lumêbêt ing butulan ingkang pêtêng sacêlakipun, Tarsan têrus angawasakên kemawon. Kanthi sapêncolotan Tarsan
pawèstri nyawang dhatêng Tarsan kanthi gumun sangêt sarta lajêng pitaken: Sintên sampeyan punika, têka sagêd migunakakên basaning manusa ingkang tinitahakên rumiyin piyambak. Badhe kasambêtan.
Yèn nuju môngsa katiga, akèh wong sambat panas, pangarêp-arêpe êndang anaa udan. Nanging yèn ana udan, lagi ambaladhêg têlung dina bae, wong wis sambat, pijêr udan bae. Dadi uwong iku mung sarwa ngewuhake, kabèh mung sarwa ora kabênêran.
Ing sajrone môngsa têrangan, wong padha sambat panase, sumur-sumur akèh kang asat, tanduran padha mati, ing dalan akèh blêdug.
Barêng môngsa udan, wong sambat ora kobêr lungan, dalan-dalan padha jêblog. Malah kabacuting udan bisa nganakake banjir.
Ing bab banjir iku kalêbu sawijining bêbaya, tumrap papan panggonan kang katrajang, wonge padha kataman ing kasusahan, malah ana kang andadèkake kasangsaran gêdhe, akèh wong mati, kalirên, omah-omah padha rusak, banjur tuwuh lêlara, kayadene kang tinêmu ing nagara Tiongkok, kèhing wong mati lan kang kasangsaran, kêna diarani nganti tanpa wilangan. Malah tinêmune ing Tiongkok, kêna diarani mèh sabên taun ana kasangsaran kaya ngono.
Kajaba ing Tiongkok, banjir iku uga tinêmu ing ngêndi panggonan kang èndhèk, lan banjir iku êndi kang diarani gêdhe, uga gawe karusakan kang luwih gêdhe. Kang kacêtha ing gambar, iku banjir ing
kutha Massilon, Amerikah, ing sajroning kutha nganti kêlêban banyu, oto-oto kang mlaku padha narajang banyu kang ketok kimplah-kimplah.
Yèn wujude sajak nyênêngake, nanging sabênêre, iku sawijining sawangan kasusahan.
Watak dhêmên nêniru, iku tumraping bocah kêlumrah bangêt, ora kurang lêlakon kang anèh-anèh banjur ditiru ing bocah, upamane mêntas ana wong digantung, iya banjur ana bocah niru gawe apa-apa kang rekane nganggo kaya digantung.
Kaya ta jamane ana oto anyar-anyaran, iku akèh bocah kang niru patrape wong nglakokake oto, karo nunggang apa-apa, cangkême muni gag, gog, tangan suraweyan, kaya nyingkirake wong kang mlaku ana ngarêpe, cêkake warna-warna bangêt patrap anggone niru.
Ana manèh bocah kang nirokake patraping pêrang-pêrangan, rekane ana kang dadi brandhal, yaiku kang dianggêp mungsuh saka jaba nagara, kang pêrangan padha anggawa wilah, dipêtha bêdhile. Ing mêngko samôngsa campuh, para bocah padha muni nirokake suwaraning bêdhil, rame bangêt. Ing kono ana kang rekane banjur mati, kêtaton, kêplayu lan liya-liyane. Nanging ana kang dadi grêjêgan, amarga dianggêp uwis kêbêdhil, ora gêlêm ambruk, ditêtêpake kalah ora gêlêm.
Patrap pêrang-pêrangan kaya ngono mau, yèn nuju ana pêrangan têmênan, akèh kang niru, miturut saka pawarta. Êndi kang nuju mênang, sapa kang nirokake, patrape kudu unggul.
Satêmêne tindak kaya ngono mau ora mung ditulad ing bocah bae, sanadyan wong tuwa ya ana kang nulad.
Ing môngsa iki ana pawarta ing bab arêp pêrange Itali karo Ngabêsi. Ing bab iku, kabênêran ing Ulm, Jêrman, mêntas ana rame-rame ing banyu, ing kono dianakake rekan pêrang Itali karo Ngabêsi. Kaya kang kacêtha ing gambar.
Dadi watak dhêmên niru, iku sanadyan wong tuwa iya ora kurang.
Ing sadurunge ana motor mabur, durung ana wong rasanan kang ngambah gagana, kajaba ngrasani satriya ing Pringgadani.
Barêng wiwit ana motor mabur gumune wong ora kira-kira, nanging wong kang wêruh wujude
alok-alok. Nanging barêng wis saya lumrah, wong kang krungu suwaraning motor mabur ing awang-awang, sajak ora kagèt, sanadyan bocah pisan, iya ayêm bae. Saka nganggêp wis lumrah.
Nanging barêng ana pawarta yèn ing tanah kene bakal ana pabrik motor mabur, akèh kang padha gumun, banjur padha ngira yèn pabrik iku gêdhe bangêt.
Murih cêthane, coba nontona gambar kang sumandhing iki, iku gambare pabrik motor mabur ing nagara Walônda. Wong-wong kang nyambut gawe, iku padha gawe suwiwi.
Saupama ing besuk kalakon ing tanah kene ana pabrik motor mabur têmênan, lan wis akèh, mêsthine saya dianggêp lumrah bangêt.
Bêgja bocah ing jaman saiki bisa nyumurupi rêrupan akèh, kang dhèk biyèn durung ana babarpisan.
Pangran Wragil mangsuli sêmune santak / punapa kula inggih / botên kenging uwal / supados kula tiwas / yèn tiwas punapa inggih / kakang mas bingah / bok inggih dipun galih //
awit kula ngrêtos wataking tukaran / ngatasing kakang adhi / yèn niyat tegaa / punapa inggih nyata / sami lêga ing panggalih / rak inggih mokal / prayogi dipun
ing galih durung narima / ngandikane mêdèni / kowe pancèn bisa / nênata ulah basa / têmbungmu ketok ngêthawit / lan sugih gêlar / tandhane wong muthakil //
kuwi apa tandhane isih katara / anggonmu malangkêrik / kono sanalika / pangran wuragil ngrasa / yèn rada
kêcandhak / arêp disêmpal-sêmpal / nanging Pangeran Wragil /Kurang satu suku kata: nanging pangeran wuragil. ngoncati endha / panubruke ngonyani //
ing wusana Pangeran Wragil anggagas / upama angladèni / dukane kang raka / yèn kalah ora ngapa / nanging yèn mênanga mêsthi / kang raka wirang / kang ngono aja nganti //
mula banjur sang pangeran enggal oncat / kang raka ngêtut buri / nanging barêng cêtha / kang rayi ora niyat / nglawan kang raka tumuli / kandhêg ing lampah / padha mangu ing galih //
pangran pati ngandika ing sêmu cuwa / kapriye ing saiki / yèn tak tututana / wuragil mêsthi saya / mapan anggone manèni / nyang kadang tuwa / kiraku kurang bêcik //
Sang Pangeran Pandhadha matur lan nyêmbah / kados langkung prayogi / pun môngsa watara / awit yèn dipun umbar / tamtunipun saya wani / mila sumôngga / pun sarèhkên rumiyin //
kula namung cumadhong karsa sasdika /andika. kadospundi ing galih / kang raka ngandika / wis mangkene Pandhadha / rèhning wis cêtha Wuragil / niyate ana / duwèni wiji melik //
ing mêsthine Si Wuragil saupama / tak dhêsêk kanthi wani / malah saya mungkar / wanine saya nyata / mulane kang luwih bêcik / dimong ing basa / supaya ora ngrêti //
kang prayoga aja sêpi ing pangarah / supaya Si Wuragil / aja nganti bisa / duwe sêdya kang ala / tumrap kowe aku iki / yèn nganti lena / bakal tuna ngluwihi //
Pangran Anom nyambungi alon ngandika / kados langkung prayogi / manawi kakang mas / kaparêng ragi sabar / nanging ing têmbe Wuragil / inggih pun angkah / dumuginipun pati //
akèh bangêt lêlakone wong ing donya / adhakane sok lali / marang sanak kadang / êmung saka kêgawa / ing daya kêgêdhèn melik / wani nyang cidra / lan wani marang isin //
Kacariyos ratu ing nagari Gêmahraharja, kèrêm sangêt dhatêng pangagêman. Saking kasêngsêmipun, ngantos kasupèn manggalih dhatêng ruwêt rêntênging praja. Panggalihipun onggrongan.
Kawontênanipun sang prabu ingkang makatên wau ngantos misuwur dumugi sanès nagari, andadosakên kathahipun para sudagar ingkang sami ngladosakên pangagêman.
Kacariyos wontên sadhèrèk kêkalih kakang adhi, juru apus, nama Danu lan Dani, gêsangipun rukun.
Anuju satunggiling dintên Danu wicantên dhatêng adhinipun, niyat badhe ngapusi sang prabu, cara-caranipun ugi kacariyosakên sadaya. Dani angrujuki.
Enjangipun lajêng sowan sang nata, malêbêtipun dhatêng kadhaton anyarêngi para sudagar ingkang sami ngladosakên pangagêman.
Danu Dani kadangu prêlunipun sowan. Danu munjuk yèn sagêd nênun badhe agêman ingkang adi aèng, sarta munjuk yèn kathah para nata ingkang sami dhawuh nênunakên pangagêman. Panggalihipun sang prabu kèlu, lajêng kadhawuhan anênunakên, sarta kaparingan badhenipun jêne kalih katos lan bênang sutra. Tiyang kêkalih kalilan mundur.
Danu lan Dani bingah manahipun. Dumugi ing griya lajêng sami ropyan-ropyan, andadosakên gumunipun tôngga têpalih.
Enjangipun lajêng wiwit nênun wontên salêbêting kadhaton.
Sang prabu utusan para nayaka kadhawuhan anyatakakên. Sadumuginipun ing panggenan nênun, utusan gumun, dene ingkang dipun tênun botên katingal, pancèn sajatosipun namung apus-apusan. Nanging sarèhning para nayaka wau sami lumuh kawastanan tiyang bodho, mila lajêng nglairakên
Sang nata mirêng aturipun utusan karênan panggalihipun. Lajêng utusan malih para bupati. Pamanggihipun botên bèntên kados utusan ingkang kapisan.
Sapunika sang prabu karsa anyatakakên piyambak. Dene panggalihipun sang prabu ugi botên bèntên kados para utusan.
Sarêng anggènipun nênun sampun rampung, lajêng kadhawuhan
Wontên ing sauruting margi rame suwantênipun tiyang ningali sami angraosi sang prabu, dene namung ngagêm rasukan gondhil tuwin calana buntung. Sang prabu mirêng raosanipun para kawula, panggalih lingsêm. Nanging dipun tahan-tahanakên ngantos dumugi ing kadhaton. Sadumuginipun ing kadhaton juru apus sampun minggat.
Ing nginggil punika cêkakanipun Sêrat: Kêtliwêng Barêng. Cariyosipun lucu tur nêngsêmakên.
dadi wajibe adhi ajêng Ratu Pambayun.
Kang rupa sawah gêgadhuhan bumi desa ingsun lastarèkake dadi gêgadhuhane adhi mas
kagungan ingsun dhewe, kang diarani uwang kasab. Mangkono manèh sira undhangna, sadhengah wonge kang padha disanggêmi arêp diparingi ganjaran sapêpadhane dening suwargi Ibu Ratu Kancana, ingsun kang bakal angrupakake, nuli sira dhawuhna.
Unjukipun Kangjêng Radèn Adipati: Kawula nuwun sandika.
Sakèndêlipun pangandika dalêm punika, tiyang salêbêting kadhaton agêng alit jalêr èstri sami kapiluh, angondhok-ondhok
Ing wanci siyang sampeyan dalêm kaparêng lênggah ing mêthelan (sapunika langên katong), inggih punika padatanipun manawi lênggah padintênan, ingkang ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, kajawi para abdi dalêm urdênas tuwin palawija, rayi dalêm Kangjêng Pangeran Angabèi kalihan Kiyai Rônggasutrasna, lênggah dalêm wau anampèni pisowanipun para santana abdi kawula dalêm jalêr èstri ingkang sami rumaos tampi sêsanggêman saking suwargi Kangjêng Ratu Kancana badhe dipun paringi ganjaran, sami kadangu satunggal-satunggal kalayan kaparingan dhawuh makatên:
yèn pangakumu iku têmên, tak paringi pangèstu, sêmpulur lan wuwuh-wuwuhe. Yèn ora têmên, kowe sumurupa, donya kang suci iku ana walate. Sasampunipun kaparingan dhawuh makatên, lajêng dipun paringi punapa pangakênipun, wontên ingkang wujud sêngkang, wujud timang, wujud supe, sasaminipun. Kacariyos, sawênèhipun ingkang ngakên dipun sanggêmi wau sarêng mawi kaparingan dhawuh makatên, salong wontên ingkang walèh manawi têmênipun botên kaparingan sêsanggêman, dados namung ngakên-akên, têmahan namung
wani ngaku-aku iku amung kêtarik saka sabab liya-liyane. Mulane saiki kowe uga tak paringi ganjaran sapantêse kanthi pangèstu, muga sêmpulura lan wuwuh-wuwuha. Wusana tiyang wau lajêng kaparingan ganjaran samurwatipun, kalayan amêmundhi gênging kadarman dalêm, lajêng kalilan mundur.
Pêthikan saking Sêrat Andum Warisan, lêlabêtan utami kala alamipun Ingkang Sinuhun Kangjêng
ing dalêm tigang wulan f 1,50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Pabrik Sês Krètèk - Wawasan ing Bali Sawatawis - Baya -
Mênggahing pahargyan Abèn, nomêr kalihipun panguran (pasah), punika satunggiling prakawis ingkang tansah winigatosakên sangêt, botên cêkap ngangge waragad sakêdhik, pramila yèn nuju makatên punika, sanajan malarata pisan inggih sagadhah-gadhahipun kapêksa kêdah kakurbanakên sadaya, kaobral tanpa mawang tumolih, tekadipun: sok ugi tumrap kaprêluan kalih warni wau sagêd kacêkap sarta botên nguciwani tiningalan ing sasami. kosokwangsulipun ing bab manton waragadipun sakalangkung kadamêl irit.
Sapunika kantun sawatawis bab angsal-angsalan saking Bali wau ingkang dèrèng kaandharakên. Inggih punika sapisan bab kagunan ukir-ukiran. Têtiyang pribumi ing ngrika sampun rumiyin mila misuwur ngantos dumugi ing jagad kilenan, prakawis kagunan angêngukir pancèn nyata undhagi sangêt, damêlanipun awig, dene ingkang kaukir inggih punika kajêng, balung, sungu, gadhing, sela karang utawi barang
pakirtyan ingatasipun bab ukir-ukiran punika pancèn botên anggumunakên, awit para lare ing Bali, wiwit alit sampun anggêgulang bab wau, katuntun dening para tiyang sêpuhipun akanthi talatos, amila sarêng sampun agêng, damêlanipun dados pèni, lan dipun aosi sangêt dening bôngsa kilenan. Prakawis ukir-ukiran alus ingkang awujud rêca alit-alit, sok tiyanga sagêd pikantuk sarana tumbas wontên ing pinggir-pinggir margi, awit pancèn dipun dagang, trêkadhang kajajakakên. Kajawi bab ukir-ukiran, tênunan saking ngrika inggih misuwur sae, ingkang kathah awujud sarung, slendhang lan kêmbên, kanggenipun awèt.
Tumrap têtiyangipun tani, katitik wêkêl panyambutdamêlipun, mila lôngka ngantos kêkirangan têdha. Ingah-ingahanipun: lêmbu, maesa, babi,
Rêrênggan ing panggenanipun tiyang manêmbah dhatêng dewa.
Sarèhning ingah-ingahan babi wau wontênipun ing ngrika namung kaumbar kemawon, dados inggih sami bêbranahan manggèn ing pakampungan awor kalihan tiyang, samantên ugi sato sanèsipun, pamirayanipunpamiyaranipun. dados saênggèn kalihan griya ingkang kadunungan tiyang, pramila prakawis jêmbêk sampun botên wontên imbang-imbanganipun, tumrap tiyang rêsikan, kadugi ênêg nyumêrêpi kawontênan ingkang kados makatên wau. Margi-margi ing kampung ing tanah Jawi ingkang sangêt awonipun punika, bokmanawi taksih mênang rêsik tinimbang ngrika. Cêkak aos prakawis bale pemahanipun pribumi ing ngrika, katingal sangêt anggèning botên tata. Nanging makatên wau botên sabab saking kêsèdipun, nanging kabêkta saking anggèning kêtungkul ulah puja ing dewa, dados prakawis babagan lair botên patos katêngên, kados ingkang sampun kaandharakên nginggil, winastan kontit.
Ing salêbêting pakawisanipun têtiyang Bali, sok [so...]
[...k] tiyanga sagêd anyumêrêpi satunggaling gubug, mèmpêr pagupon dara, inggih punika papan padewan ingkang kaanggêp suci, sabên pemahan kenging katêmtokakên wontên, punika ênggèn pamujan kangge padintênan.
Yèn ing tanah Jawi, jangji wontên papan ingkang winastan griya punapa ênggèn padewan suci, utawi namung papan pamujan makatên, limrahipun katingal rêsik gumrining, botênipun makatên, ing ngriku kêdah tinata sarwa sae, amrih asri sinawang. Nanging kosok wangsulipun tumrap ing Bali, sangandhaping panggung
sasaminipun sami kaumbar kemawon pating sliri tuwin manggèn ing ngriku, dados kalamôngsa ing sangandhaping griya padewan punika inggih awujud pagupakan babi.
Tumrap ing tanah Jawi, tapêl watêsing padhusunan punika ingkang limrah awujud papringan (dhapuran dêling), utawi namung pagêr dhadhah kemawon, ananging tumrap ing Bali, tapêl watês padhusunan wau awujud tumpukan siti lêmpung, kadamêl wangun saèmpêr pagêr banon ing ngriki, nginggil katutupan dami, alang-alang utawi kajang sarta gêgodhongan murih botên risak dening jawah.
Sapunika gêntos angraosakên ing bab kamantêpaning manah, bobotipun tanah Bali wau anggèning dados jajahan Nèdêrlan kenging winastan sampun lami, lan têtiyangipun inggih sampun kêrêp sêsrawungan kalihan têtiyang ngamônca, ewadene mênggahing ngadat tatacaranipun mêksa taksih ajêg puguh panggah kados jamaning kina kemawon, lah punapa ingkang kados makatên wau ing akiripun botên badhe sagêd ewah, punika ing ngriki botên sagêd ngintên-intên. Namung manut pamanggihing ngakathah, katitik saking gêlar kawontênanipun, dumugi samangke ngadat tatacaraning lêluhur-(naluri)nipun wau taksih kêdah yêktos, langkung-langkung babagan agami ingkang dipun rungkêbi botên gampil kadhêsêk ing daya sanès.
Ugi wontên satunggal kalih têtiyangipun ingkang sampun sagêd angêmori tatacara ngrika-ngriki, nanging adhakan namung pinanggih wontên ing para pangagêng nagari, para ingkang sampun kathah sêsrawunganipun kalihan bôngsa sanès sarta padununganipun ing papan kitha (karamean).
Manawi para maos sampun nate amriksani film Bali ingkang sampun asring kapitongtonakên ing kêlir pakumidhèn, kadugi sampun sagêd angèmpêr-èmpêr piyambak ing bab lêrês lêpating andharan ingkang asli saking kojahipun mitra kula kasêbut nginggil wau. Wondene bab sanès-sanèsipun amriksanana sêrat Bali Satjleretan, wêdalan Bale Pustaka. Ewadene bilih mêksa taksih wontên kirang-langkungipun nyumanggakakên para maos ingkang langkung wikan.
Baya punika sanadyan kewan galak, nanging kathah gêgayutanipun kalihan manungsa, mila kathah ingkang ngantos dados dongengan. Nanging ingkang nama gêgayutan kalihan manungsa yêktos, punika ing bab patrapipun tiyang nyêpêng baya, ingkang dipun tindakakên dening juru gêndam.
Sampun mèh limrah ing pundi-pundi nagari ingkang kacariyos kathah bayanipun, tamtu wontên tiyang ingkang sagêd anggêndam baya. Mênggah sabab-sababing baya dipun gêndam, punika jalaran saking pun baya nandhang dosa mêntas nêdha tiyang.
Dene cara-caranipun, samôngsa wontên tiyang dipun sarap ing baya, punika
sakalangkung kiyat, limrahipun ingkang dipun damêl pênjatos, botênipun inggih kawat dipun tampar. Ingkang kangge umpanipun bangke ingkang dipun ebah-ebahakên, amargi baya punika botên purun nêdha bangke, mila kêdah sarana dipun ebah-ebah wau. Ing ngriku pun baya sawêg purun nyarap. Limrahipun ingkang kangge umpan wau bangke kewan ayam, sagawon tuwin sanès-sanèsipun.
Tangsuling pancing wau wontên ingkang ngangge doran, gèntèr, wontên malih ingkang namung mawi kambang agêng. Ing pucuk doran wau wontên tangsulipun awêr-awêr kangge nangsuli tangsul pancing ingkang agêng, pancingipun lajêng katingal gumandhul. Samôngsa pancing wau [wa...]
[...u] dipun sarap ing baya, doranipun lajêng anjêplak, pancing nyublês saha cumanthol ing cangkêm. Sarèhning karaos sakit, pun baya lajêng budi, tangsul awêr-awêr lajêng pêdhot. Ing ngriku baya têrus ambêlês, nanging botên sagêd ngantos têbih, amargi kêtahan dening tangsul ingkang tumangsul ing doran, dados polahing baya namung mubang-mubêng manut mêntul-mêntuling doran. Sayêktosipun cara ingkang kados makatên punika inggih nganèh-nganèhi.
Dene manawi kambang, tangsuling pancing botên kenging kiyat-kiyat, supados baya wau sasampunipun nyarap pancing, anggènipun nyilêm sampun ngantos ngraosakên kenging sabab punapa-punapa. Miturut cariyosing tiyang, umpan wau botên têrus dipun têdha, namung dipun êmut kemawon. Salajêngipun baya wau kakèndêlakên kemawon, supados ambêkta kambang wau mrika-mriki. Samôngsa umpan wau sampun dipun ulu, pancingipun sawêg kenging katarik. Tindak kados makatên punika tumrap ingkang sampun ahli, sampun sagêd ngraosakên.
Samôngsa ingkang mancing sampun narik pancing, tiyang sanèsipun sadhiya dêdamêl, awarni cêmpuling mawi tangsul, samôngsa katingal, lajêng dipun tamani dêdamêl, kaangkah ngèngingi sangandhaping tênggok. Sasampunipun makatên, dipun kèndêlakên kemawon, supados baya polah, dangu-dangu cape kajêngipun piyambak, wusana kenging kacêpêng.
Dados ing bab patrapipun mancing baya wau wontên kalih warni. Ingkang mawi doran kenging ing cangkêm, dene ingkang mawi kambang, kenging ing wadhuk.
Wontên malih caranipun nyêpêng baya ingkang sakalangkung anèh, tanpa pirantos, ngantos marojol saking nalar, tindakipun makatên:
Samôngsa wontên baya nandhang dosa, upaminipun mêntas ganggu damêl dhatêng tiyang, agêngipun ngantos nêdha tiyang, punika wontên tiyang ingkang nêdha pitulungan dhatêng juru gêndam baya, juru gêndam lajêng matak môntra. Ing ngriku para baya ing lèpèn lajêng sami ngambang, saha lajêng dipun cariyosi ing sawarnining lêlampahan, kadosdene ginêman kalihan tiyang. Salajêngipun juru gêndam lajêng akèn, sintên baya ingkang botên dosa supados nyilêm, wusana kantun ingkang dosa taksih ngambang.
Sasampunipun makatên, baya wau namung sarwa miturut sapakènipun juru gêndam, saupami dipun pêjahi inggih kèndêl kemawon, manawi dipun ukum, inggih namung sarwa miturut. Dene patraping ngukum, baya wau dipun pe, sanadyan ngantos pintên-pintên dintên, manawi dèrèng dumugi wêwangên, inggih kèndêl kemawon, purunipun kesah manawi sampun dipun kèn kesah dening juru gêndam.
Lêngganan No. 2866. Sêrat I lan II ingkang sade toko Buning Ngayogyakarta. Bab III dipun pèngêti. Manawi pancèn prêlu, tahun ngajêng kawêwahan. Sêrat Yusup ingkang kapacak ing V.A. 1936 punika têdhakan saking Sêrat Ambiya. Dados inggih sampun tamtu gèsèh kalihan ingkang kapacak ing Sêrat Torèt. Sampun malih kalihan Sêrat Torèt, sanadyan kalihan Sêrat Ambiya sanèsipun inggih beda. Sampun dados kalimrahanipun sêrat Jawi, satunggal kalihan satunggalipun awis-awis ingkang cocog. Kathah-kathahipun tiyang manawi mrêgoki sêrat ingkang beda kalihan ingkang sampun nate dipun waos, enggal-enggal mastani palsu. Môngka dèrèng kantênan pundi ingkang palsu.
darunanira sayêkti / kalakoning parasdya //
kadiparan wadining dumadi / ingkang dadi pandoming driyamba / dimèn ing donya
lir lêlumban nèng têlênging alun warih / wardaya mawalikan //
kabèh-kabèh kang samya katawis / lir wisaya tumraping driyamba / myat wisma wangunan aèng / motor modhèl sarwa lus / myang radhio raras swara sri / tan pisan arsaning tyas / malah saya
saking ing donya gêlare / mawarna abra murub / kèh rêrupan pèpasrèn kèksi / swara kang kapiyarsa / misesa
dhêdhasar / pinrih ing driya sumèlèh / prandene ing tumuwuh / anggêr isih jênêng wong urip / mokal bangkita pisah /
gurih / singkirana kang pait lan gêtar / sangsara mlarat kabèhe / ywa pisan pengin wanuh / kaluhuran mulyaning urip / karoban donya arta / darbe pangwasa gung / iku wajibe wong donya / yèn selaka jênêng kêliru ing margi / sangsara anèng donya //
karuhan / kabèh iku kalah nyata lan saiki / abote wong nèng donya //
nora kaya sangsaraning ati / sugih utang pamêtu tan mingsra / kabutuhan pating crènèng / tinangisan sadulur / anak rabi padha gondhèli / sêsambat ngaruara / mangan nora tuwuk / jajal pintokna kang
ing uripe / sayêkti dèn gêguyu / pinaido dipun ewani / mring kang tan sêsrawungan / rêkasèng tumuwuh / mubra-mubru
lana anane / nanging wadhuh dhuh adhuh / ywa kêsusu sira selaki / sawangên kang waspada / wadining tumuwuh / wose rak nèng wadhukira / aywa kongsi kothong koncatan ing isi / yèku tuking ngagêsang //
marmanira wong nèng donya iki / wus kinodrat winêngku ing donya / nadyan tan ngrasa unine / nanging yèn wus kêsandhung / nandhang roga koncadan picis / luwe tan darbe arta / lagi ngaku butuh / mula poma dhuh wong mudha / dipun bisa ngupaya marganing sugih / tinunggon donya arta //
kawruhana wuwus èsêm manis / manuhara swara rum araras / kajèn kèringan uripe / panguwasa linuhung / kudu nganggo tinuku dhuwit / coba mênyang pacinan / nuggang sedhan biru / panganggone sarwa
Ing ngginggil punika gambaripun kapal mabur De Havilland ingkang badhe kangge damêl gambar kar ing Nieuw Guinea, kados ingkang sampun nate kawartosakên.
Santun-sumantuning Dhawuh Pranatan Nagari Tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat, ing
saindênging praja bawah Kasunanan, sintêna tiyangipun kemawon, ingkang sagêd ngundurakên panêmpuhing durjana kècu koyok sasaminipun, ngantos wangsul sande anggèning nindakakên kadurjananipun, utawi tiyang sagêd angsal katrangan bab kadurjanan, ngantos durjananipun kapikut, têrang papriksanipun kanthi cihna bukti nyêkapi, tiyang wau badhe kaparingan ganjaran arta saking nagari f 200.- utawi bilih botên tampi ganjaran warni arta, badhe kaparingan ganjaran pangkat kalênggahan kemawon samurwatipun ingkang kalayan pantês. Ing wêkdal wau (kala samantên) nagari Surakarta sawêg ngusum kadurjanan koyok sami nêmpuh.
Èngêt-èngêtan ing salêbêtipun taun 1904, nagari andhawuhakên waradin tumrap abdi dalêm pangkat agêng alit, samôngsa angambah utawi lumampah ing alun-alun dalêm sawanci-wancinipun, môngka ing alun-alun ngriku nuju nyarêngi wontên têtingalan utawi karamean umum, kados ta: sêkatèn ing wulan Mulud, komidhi sapanunggilanipun,
pasamuwan sasaminipun, nanging abdi dalêm wau ugi katêmtokakên mangangge kulukan, botên kalihan ikêt-ikêtan (udhêng-udhêngan), dene sadaya tiyang ingkang gêgriya ing lêbêt baluwarti, manawi jagongan sadhengaha parlunipun, kajawi ingkang para luhur, linggihanipun kêdah dhepokan (lesehan) botên kalilan kursèn. Sadaya wau bilih wontên ingkang wanuh wani nglanggar dhêdhawuhan pranatan punika, badhe kapatrapan ing sakaparêngipun kangjêng parentah agêng, utawi ingkang tumrap abdi dalêm, bilih wontên parlunipun kaundur utawi kalorot pangkat kalênggahanipun. Badhe kasambêtan
Ing Kajawèn nomêr 80 ing bagean Kabar Warni-warni kaca 1273 sisih kiwa nginggil nyêbutakên R. Soeroredjo, pensiunan patih Têgal kapilih dados warga Provinciale Raad ing Jawi Têngah. Punika wontên lêpatipun. Mênggah cêthanipun:
Garèng: Tak balènane manèh kandhaku ing ngarêp, Truk, kanggone wong sing manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe yèn kapinujon lara, wèh ya kêpenak bangêt. Apa manèh yèn pancèn sugih dhuwit, oraa bisa ngaturi bêndara dhoktêr, malah kangjênge tuwan dhoktêr pisan, iya sêmranthal, malah sanadyan wong sing mlarit kae, nèk lara mêksa ora kapiran. Sabab yèn ing kutha gêdhe kuwi, pancèn iya disadhiyani: dhoktêr mlarat. Aja kaliru tômpa, Truk, karêpe dhoktêr mlarat, kuwi dhoktêr kang piniji dikon nambani wong mlarat, nèk dhoktêre têmtune iya duwe motor ...
Petruk: Dadi yèn mêngkono kowe rak iya ngakoni ta, yèn nagara kuwi mula akèh bangêt pêparinge pitulungan marang kowe aku kiyi, nganti wong sing mlarat pisan, nèk lara iya mêsthi kopèn. Nèk dipikir, Kang Garèng, pirang èwu bae nagara anggone ambuwang dhuwit minôngka kanggo waragad murih bangsane dhewe iki bisane slamêt, bagas kuwarasan, lan sapanunggalane. Ngêndi-êndi panggonan diêdêgi romah sakit, kanggo ngupakara wong lara, dianani para dhoktêr, sing diwajibake nambani wong sing lara-lara mau, banjur angêsatake panggonan sing jêmbêg-jêmbêg lan rawa-rawa, yaiku kadhatone mas ngantèn mas ngantèn malariyah, kang
dhuwit malah nganti kêdlodokên kuwi. Mêngkono uga aku iya ngandêl bangêt, yèn bangsaku tumrape pitulungan dhoktêr, ora mung prêcaya bae mênyang mustajabe, nanging iya ora bakal kapiran, nganti wong ing desa-desa, sanadyan ora pati adoh saka ing kutha, yèn lara iya banjur enggal-enggal ngaturi bêndara ... dhukun. Dene yèn kira-kira larane andrawasi utawa nular, iya banjur tumuli rêpot nyang ... ndara sêtèn.
Petruk: Ora, Kang Garèng kiyi sêmune sajak rada maido, dupèh ana wong lara sing andrawasi utawa nular, banjur rêpot marang panggêdhe, lo, kiyi rak ana prêlune
Garèng: Aku ngandêl manèh, Truk, mung bae mungguh rumasaku, sing wênang, sing wajib lan sing bisa ngarani lêlara iki, lêlara iku, lêlara kang andrawasi utawa nular, kuwi rak mung bôngsa ahli, yaiku: dhoktêr, dadi sing paring katêrangan marang panggêdhe nagara kuwi pancène iya kudu ndara dhoktêr, murih aja gawe susahe wong akèh bae. Wong aku wis tau mênangi dhewe, Truk, ana wong lara wêtêng nganti glintingan bangêt, sanak sadulure banjur enggal-enggal rêpot nyang mas lurah lan uga mênyang ngasistenan, sanalika kono wong-wong sing manggon barêng karo sing lara mau, banjur dipisahake, ora kêna wong nyêdhak, ora kêna wong tilik, jalaran wong mau lara: kolerah jarene. Jalaran saka pranatan sing mangkono mau, sing lara, dutrung mati wis ngicipi rasane dhewekan ngambah ing ara-ara Maksar. Dene sadulur-sadulure, sabab dipisahake, têmtune rasaning atine iya sêtêngah urip têmênan, sabab ora ngêmungake wêlas marang sing lara, nanging iya kuwatir, nèk-nèke sang kolerah uga wis mondhokake putra wayahe ana ing wêtênge. Nanging ing wusana barêng larane mau dipriksa dening ndara dhoktêr, jêbul mung ... êntut kêsasar. Hara, Truk, apa iki ora mung gawe susah wong thok
wong-wong sadesa, rak aluwung mung wong saomah. Iya nèk larane mau dudu barang-barang, nèk pancèn lara kolerah têmênan, nganti ora nganakake pranatan sing mangkono mau, rak iya kalakon dadi karangabang têmênan, hla, sapa ing wusana sing disalahake, ora wurung iya panggêdhene ing kono.
Garèng: Aku iya ngandêl manèh. Nanging pancène rak
ana ing dalan krasa ngêlak, banjur lumêbu nyang bambon. Pancène mono rak iya nyang bakul cao, ta.
Petruk: Kanggo marèkake anggone ngêlak mau, sing bêcik dhewe iya banjur bisa ngiras cao, nanging yèn ing kono ora ana bakul cao, gèk kapriye manèh ...
Garèng: Dadi cêkak aos, anggone rêpot nyang panggêdhe mau, sabab ing kono ora ana dhoktêr. Têgêse: sanadyan ing jaman saiki kiyi wis diunèkake jaman kamajuan, sanyatane sing kêna diunèkake wis [wi...]
[...s] maju, wis bisa ngrasakake enak-enakan kuwi, wong-wong sing manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe, nanging wong-wong ing desa isih padha bae karo jamane sèkêt taun saprene. Dadi bangsane dhewe sabagian sing gêdhe biyangêt, isih durung bisa ngrasakake nikmate sing kok arani pitulungane nagara nyang bangsaku iki.
Petruk: Kang Garèng iki maido manèh. Iya wis mêsthi bae yèn ora bisa kalakon enggal-enggal bisane kabèh bangsaku ngrasakake, têmtune iya saka sathithik.
Garèng: Aku iya ngandêl manèh, yèn saka sathithik pambudidayane nagara murih bangsaku kabèh kiyi bisa olèh pitulungan dhoktêr. lan saikine, sanadyan mung sathithik, mula iya wis ana ing bangsaku, yèn ginanjar lara ora bakal kapiran. Nanging kiraku, pambudidaya sing saka sathithik mau, saikine bakal bisa dikêncêngi, anggone nêdya masrahake bangsaku sing lara mênyang para ... dhukun, sabab anane dhoktêr, akèh sing padha dilèrèni, dhoktêr sing anyar-anyar, ora ana sing padha dibênum ...
Petruk: Iki kowe ora kêna maido nyang nagara, Kang Garèng. Aku wani tanggung, nèk krêsane nagara mêsthi sabên uwong supaya bisaa gampang olèhe pitulungan dhoktêr. Nanging kapriye manèh, kowe wêruh dhewe, yèn nagara kuwi lagi kêkurangan dhuwit bangêt, mulane iya banjur ngurang-urangi sakabèhe. Apa tumrape nagara kok kira ora abot bangêt tumindak kang mangkono mau. Nanging ing sarèhning kapêksa jalaran saka pangamuking krisis, iya mêksa banjur ditindakake bae. Nanging pancène, Kang Garèng, tumrape bangsane dhewe saiki kiyi wis tiba mangsane, kudu wani tumandang dhewe, aja kok mung arêp anjagakake mênyang nagara bae. Saiki kiyi kudu bisa ngatonake: aku ora butuh karo pitulungane nagara. Sanajan ora dadi abdine rama ndara kangjêng guprêmèn, aku mêsthi bisa mangan. Rak iya ngono.
Garèng: Bab sing kaya mêngkono kuwi, kowe ora prêlu carita, ora prêlu andongèng, mula iya wis akèh sing padha miwiti. Mung bae, nèk ora ngati-ati, sok akèh sêbêle, Truk. Kaya ta: lagi bae nindakake sawijining pagawean, dupèh omahe katon brêgas, panganggone cakrak, durung-durung wis: thêg, diantêm ... pajêge.
Petruk: Wiyah, wiyah, omong le ora mèmpêr mêngkono. Dianggêp anêmtokake pajêg kuwi mung sakrêsa-krêsanya bae, apa niyat arêp nyathit. Ora, Kang Garèng, priyayi anêmtokake pajêging uwong, kuwi mêsthi nganggo pathokan sing têmênan, ora mung sakrêsa-krêsanya bae, dene kadhangkala sok kêdhuwurên utawa kakèhên, wong iya gaweaning uwong, iya mêsthi bae yèn kadhangkala sok bisa kaliru utawa salah. Nanging yèn kira-kirane dipajêgi kakèhên, kêna protès, Kang Garèng, tur nèk protès mung sing disaranani kudu bayar mung ... sêpuluh perak, jarene, Kang Garèng.
sadaya wau dipun awisi, botên kenging nyade barang punapa kemawon dhatêng Italie, tanah Indhiya sampun tumindak nêtêpi awisan wau.
Dumugi ing nagari Walandi. Kados ingkang sampun sumêbar mênggah ing pawartosipun Tuwan Khouw Ke Hien lan Tuwan Terluin anggènipun dhatêng nagari Walandi sarana numpak kapal maburipun PK-KKH (Walraen II), ingriki ngêwrat gambaripun Tuwan Khouw (gambar têngah), Tuwan Litnan Terluin sisih kiwa, lan sisih têngan Tuwan Walraven ingkang ndamêlakên kapal mabur wau wontên Bandung, sampun dumugi ing Schiphol, Amsterdam, kanthi wilujêng botên kirang satunggal punapa. Wontên ingriku kapapag ing têtiyang kathah, sadaya sami ngatingalakên gambiraning manah.
Kawisuda dados Commissaris van Politie 1e klas. Radèn Asikin Natanêgara ing Sêmarang kainggahakên pangkatipun, kawisudha dados Commissaris van Politie 1e klas, kanthi katêmtokakên lêstantun nyambut damêl ing bêbadan stadspolitie ing kitha Sêmarang.
Ambêtahakên arta igaran. Kabêkta saking rêkaosing jaman lan kiranging arta tanah Jawi ngriki tiyang-tiyang taksih sami sangêt ambêtahakên arta igaran kangge nyêkapi kabêtahanipun padintênan. Mila dumugi samangke tanah ngriki inggih taksih kêkirangan arta igaran kangge nyêkapi kabêtahanipun tiyang alit.
manawi botên lêpat, kapal "Pulau bras" ingkang ambêkta arta igaran enggal wau kala dintên Ngahad ingkang mêntas kapêngkêr punika sampun dumugi ing tanah Jawi.
Tiyang misaya ulam ngalang-alangi gladhèn nyênjata ing sagantên. Saking Pamêkasan kawartosakên bilih tiyang-tiyang ingkang sami misaya ulam ing pulo Kambing ngalang-alangi lampahipun para prajurit Marine ingkang sawêg sami gladhi, sinau nyênjata ing sagantên. Jalaran saking punika pangagêng pangrèh ing Pamêkasan lajêng bidhal numpak kapal mijnenveger CM2. kalihan mbêkta punggawa sacêkapipun, prêlu badhe nitipriksa bab wau.
Beya karèt gadhahanipun tiyang bumi. Miturut pêpacak nagari wiwit tanggal 13 October punika beya karèt daganganipun tiyang bumi katêtêpakên f 23.- tumrap karèt bobot 100 kilo.
Badhe ngêdêgakên pabrik ban speda. Kawartosakên bilih ing Pontianak badhe dipun dêgi pabrik enggal, kangge papan ndamêl ban sêpeda. Wontêning sêdya wau sampun karêmbag dening para achli karèt.
Guru dipun awisi mucal. Ing Madiun wontên guru Taman Siswa tiga ingkang nampi dhawuh saking pamarentah, dipun awisi botên kenging mucal.
kathah ingkang anjênêngi pahargyan wau. Tuwan Resident Bogor sêsorah ngandharakên sakathahing lêlabêtanipun sang bupati wau.
Badhe ngrawuhi tanah Sumatra sisih lèr. Benjing wulan Februari taun ngajêng punika bokmanawi Kangjêng Tuwan Gouverneur-Generaal badhe ngrawuhi tanah Sumatra sisih lèr.
Dhawah saking motorpiet. Enggal mangke punika Kangjêng Tuwan
saking Bêtawi dhatêng Bogor. Tindakipun nitih motor kadhèrèkakên Luitenant-ter-zee Tuwan Van Vreswijk lan punggawa veldpolitie sami numpak motor piet, sarêng dumugi Cibinong dumadakan motorpiet ingkang dipun tumpaki punggawa pulisi wontên ingkang tubrukan. Punggawa pulisi ingkang numpaki, tiyang kalih dhawah kantêb lan nandhang tatu ngantos klêngêr. Saking kaparêngipun Kangjêng Tuwan Gouverneur-Generaal tiyang ingkang sami kacilakan wau sami katumpakakên ing motoripun Kangjêng Tuwan Gouverneur-Generaal. Dene Kangjêng Tuwan Gouverneur-Generaal
Pamulangan luhur Hakim. Lulus Candidaatsexamen ingkang kaping I, R. Suriaatmaja; doctoraalexamen ingkang kaping I, Tuwan E.L. van Naersen; doctoraalexamen ingkang kaping III, Tuwan-tuwan B. Syarif lan Tan Tjeng Hok.
Badhe nyade ulam kapal sakit. Ing kitha Bêtawi wontên tiyang kalih nama Oesin lan Nian sami salingkuh, badhe nyade daging kapal sakit wawrat 73 1/2 K.G. Daging wau kawadhahan ing blèk lisah badhe kabêkta wangsul saking pajagalan mawi numpak
atax. Sarêng dumugi ing Gang Karèt Tanahabang mandhap saking atax lajêng wontên punggawa pulisi kalih ingkang nyêlaki, lan ngiling-ilingi bêktanipun ingkang nyalawados wau. Wusana tiyang kalih wau anggènipun badhe gadhah lampah awon, nglanggar pranatan nagari lajêng kenangan. Tiyang kalih lajêng kalêbêtakên ing tutupan ngêntosi pangadilan.
Tosan rosokan. Kawartosakên, wêkdal punika ing Tanjungpriok têtiyang nuju ngêmpal-ngêmpalakên tosan rosokan badhe kabêkta dhatêng Jêpan, malah sampun wontên kintên-kintên 1000 ton. Wontên pawartos benjing tanggal 22 wulan punika kapal "Tjikandi" badhe ambêkta tosan rosokan wau.
Lindhu agêng. Saking Moskou kawartosakên, bilih ing kiwa têngênipun Distrik
lindhu agêng. Dhusun-dhusun ing laladan ngriku sami bosah-basèh. Cacahipun tiyang ingkang sami katiwasan, pêjah utawi nandhang tatu wontên 50.000. Wusana laladan wau lajêng dipun dhatêngi doktêr pintên-pintên lan para tiyang ingkang sami badhe têtulung.
Pêrang Italie-Ethiopie. Ing minggu ingkang sampun kapêngkêr punika pêpêrangan ing Ethiopie, botên wontên kèndêlipun. Campuhing para prajurit tansah lumintu kemawon. Sapintên mênang lan kawonipun wadyabala Italie dèrèng kenging katêmtokakên. Makatên ugi wadyabala Ethiopie, inggih dèrèng kantênan sapintên kawon utawi mênangipun. Awit wontênipun kabar ingkang martosakên pêpêrangan wau kathah sangêt lan warni-warni, sarta inggih beda-beda. Mila botên sadaya kenging dipun pitados. Punapa malih manawi mêthiki kabar saking Italie dhapukanipun tiyang Italie lan kabar saking Ethiopie dhapukanipun tiyang Ethiopie, punika manawi kajèjèrakên lan katandhing mêsthi kathah sangêt bedanipun. Amargi mêsthinipun kalih-kalihipun sami dene badhe ngunggulakên nagarinipun piyambak-piyambak.
Cêkakipun kemawon wontêning pêpêrangan sapunika taksih rame, gêbag-ginêbag, tangèh wontêna ingkang purun têluk trimah kawon.
Manawi katandhing nagari kalih wau wadyabalanipun nama botên mbabag. Wadyabala Ethiopie ingkang kawon kathah lan kawon pirantos. Dêdamêling pêrang ingkang sabageyan kathah prasasat namung dêdamêl lêlandhêp kemawon, inggih punika bangsaning tumbak lan pêdhang. Manawi wadyabala Itali sadaya sami sikêp dêdamêl ingkang mawa latu wêdalan jaman enggal, modern. Mênggahing dêdamêl mawa latu punika saya modern inggih saya nggêgirisi. Awit dayanipun langkung ngedab-edabi. Kajawi punika wadyabala Italie sagêd migunakakên kapal mabur pintên-pintên kangge mjawahinjawahi. bom, ngrisak papan padununganing mêngsah. Kosok wangsulipun Ethiopie inggih gadhah kapal mabur, nanging botên sapintêna kathahipun lan prasasat namung kangge nganglang ngungak mêngsah kemawon.
Miturut kabar Italie ugi sampun wiwit migunakakên gas kangge ngrisak mêngsah. Punika langkung nggêgirisi tinimbang lan mriyêm utawi sanjata. Awit manawi katamakakên mêsthi botên badhe mlèsèt. Samantên punika manawi ingkang kaincih botên ngangge pirantos panulak gas. Mangka wadyabala Ethiopie ingkang sabagean agêng botên dipun sadhiyani topèng panulak gas.
Ewadene Italie anggènipun badhe numpês wadyabala Ethiopie inggih botên kanthi gampil-gampilan kemawon. Awit tanah Ethiopie punika kathah parêdènipun lan kathah sagantênipun wêdhi. Tumrap wadyabala Ethiopie parêdèn-parêdèn wau kenging kangge papan andhêdhêp mêngsah tuwin kangge papan pandhêlikan. Dados parêdèn-parêdèn wau pêpindhanipun kadosdene bètèng-bètèng ingkang santosa. Wondene sagantên-sagantên wêdhi punika ugi ngrêkaosakên lampahipun wadyabala Italie. Awit punika sami wiyar-wiyar lan bêntèr sangêt hawanipun. Mangka mêsthinipun bangsa Italie punika sami dèrèng kulina ngambah sagantên wêdhi. Manawi kirang kiyat badanipun, sagêd ugi namung badhe ambruk ing satêngahing sagantên wêdhi kemawon. Kajawi punika saking kirang kulinanipun ngambah nagarining mêngsah, wadyabala Italie kabaripun ugi kathah ingkang kaparak sêsakit malaria utawi dysentrie: wusana lajêng botên sagêd nglajêngakên tumut pêrang.
Dados manawi katandhing malih wadyabala Ethiopie punika ugi wontên mênangipun, inggih punika mênang papan lan mênang kulina ngambah papanipun pêpêrangan. Lan malih bangsa Ethiopie punika ugi klêbêt ewonipun bangsa ingkang kêndêl pêrang. Jalaran saking punika inggih dèrèng kantênan Italie enggal sagêd nêlukakên Ethiopie. Sanajan botên sagêd ngrêbati kitha sawatawis, pêrangipun mêksa taksih rame kemawon.
Ingkang rame punika botên namung nagari ingkang sami pêrang kemawon. Nagari sanèsipun ingkang sami migatosakên lan badhe cawe-cawe, sarta ingkang lairipun badhe ngèndêlakên wontêning pêpêrangan ugi rame. Malah sampun wontên ingkang nyadhiyakakên wadyabala lan dêdamêl kados badhe nututi ngadani pêrang, inggih punika nagari Inggris.
Nagari-nagari sanès wau anggènipun migatosakên wontêning pêpêrangan kados asêsarêngan, gumolong dados satunggal, dumunung wontên ing bêbadan agêng ingkang nama Volkenbond ing Geneve. Awit inggih Volkenbond punika ingkang dados sêsulih
Volkenbond sampun ndhawahakên pangadilan, ingkang atêgês ndakwa kalêpatan lan badhe midana dhatêng Italie. Malah samangke sampun ngawontênakên commissie warni-warni ingkang kapurih ndhapuk rancangan anggènipun badhe midana dhatêng Italie. Ingkang botên sarujuk, botên purun tumut-tumut midana namung Oostenrijk, Hongarije lan Albanie.
Salah satunggaling commissie kasêbut nginggil ingkang kawastanan commissie alit sampun ndhapuk rancangan. Punika lajêng sampun dipun rêmbag lan dipun rujuki dening Commissie sanèsipun, inggih punika ingkang kawastanan sanctie-commissie. Dene rancangan wau suraosipun makatên.
1. Ngalang-alangi kintunan dêdamêl pêrang kangge
dhatêng nagari sanèsipun Italie sampun ngantos dumugi Italie utawi jajahan Italie.
4. Ngêcakakên rêrigên tigang warni wau tumrap contract-contract ingkang sampun tumindak.
5. Sabên nagari dipun kèn supados tumuntên sami lapur dhatêng "sanctie-commissie" mratelakakên pranatanipun piyambak-piyambak ing bab anggènipun badhe
lan badhe kêkirangan barang warni-warni. Ewadene Italie sajakipun botên kuwatos, botên ajrih dipun cacad lan botên ajrih dipun satru nagari pintên-pintên. Tandhanipun dèrèng purun ngèndêli anggènipun pêrang. Malah anggènipun pêrang saya dangu saya mêmpêng, saya nggrêgut, ngangsêg saking lèr wetan lan kidul. Dados sadèrèngipun Volkenbond sagêd mênggak utawi ngalang-alangi Italie sampun kêlampahan damêl pêpêjah tuwin karisakan kathah.
Tarsan amangsuli: Kula punika Tarsan bôngsa wanara.
Sang pawèstri: Lah ingkang dados karsa sampeyan punapa. Lan sabab dening punapa têka sampeyan amitulungi kula saking panganiayanipun pun Puntah, sang soroh amuk wau.
Tarsan: Sampun dados kuwajibanipun têtiyang jalêr mitulungi tiyang pawèstri saking salêbêtipun bêbaya.
Pêndhita èstri: Mênggah krêsa sampeyan, kula punika badhe dipun punapakakên.
Tarsan: Botên badhe kula punapak-punapakakên. Nanging sampeyan amitulungana kula sagêda kula mêdal saking papan ngriki.
Tarsan botên anggadhahi pangintên, bilih usulipun wau badhe katampi dening gêgununganing pandhita èstri. Awit saking pamanggihipun,
piyambakipun dipun cêpêngana dêdamêl pêdhang, botên badhe nutut kadosdene manawi piyambakipun kabônda kados ing ngajêng.
Sadèrèngipun amangsuli, pandhita èstri nyawang dhatêng Tarsan ngantos sawatawis dangu.
Ing wusana piyambakipun lajêng awicantên makatên: Sampeyan punika satunggaling tiyang jalêr ingkang anggumunakên. Inggih tiyang jalêr ingkang kados sampeyan punika ingkang tansah kèmpi dening kula wiwit alit mila. Para lêluhur ingkang nurunakên kula, punika kintênipun inggih kados sampeyan punika gêgambaranipun. Para lêluhur kula punika inggih ingkang ngêdêgakên nagari agêng wontên ing laladaning wana grêng ngriki, saha ingkang lajêng anilar padununganipun lami prêlu anyingidakên donya brana wontên ing pusêring donya ngriki punika. Kula botên mangrêtos babarpisan, sabab punapa têka sampeyan purun anulungi kula punika, lan sabab dening punapa, ingatasipun kula, ingkang nêdya ngukum pêjah dhatêng sampeyan, samangke gêntos sampun kacêpêng ing tangan sampeyan, botên lajêng sampeyan pêjahi.
Tarsan: Sabab mênggahing pamanggih kula, anggèn sampeyan badhe mêjahi dhatêng kula wau, rak namung saking prentahing agami sampeyan. Dados, sanadyan kadospundi kemawon panganggêp kula dhatêng agami sampeyan, nanging kula botên kenging sêrik dhatêng sampeyan. Samangke kula badhe takèn dhatêng sampeyan: lugunipun sampeyan punika sintên, lan kula punika wontên nagarinipun bôngsa punapa.
Pandhita èstri: Nama kula punika: Lah, lan kula punika ingkang dados pangagênging para pandhitaning candhi Surya ing kitha Opar ngriki. Kula sadaya punika anak turunipun satunggiling bôngsa, ingkang kirang langkung sampun sadasa èwu taun sapriki, angumbara ing tanah ngriki prêlu pados êmas. Saking agênging nagarinipun, para lêluhur kula wau amêngkoni talatah ingkang kêlêtan sagantên, wiwit saking plêthèking srêngenge ngantos dumugi talatah suruping srêngenge. Para lêluhur kula wau sugih lan kuwasa sangêt, dene anggènipun manggèn wontên ing kadhaton ingkang sae-sae ing ngriki punika, namung sakêdhap-sakêdhap kemawon. Ingkang dangu wontên ing nagari wutah rahipun, ingkang prênahipun sisih lèr, têbih sangêt saking ngriki.
Ing kala samantên pintên-pintên baita kapal ingkang tansah wira-wiri alêlayaran saking padununganipun lami dhatêng padununganipun enggal punika. Manawi pinuju môngsa rêndhêng, têtiyang ingkang kapatah wontên ing ngriki namung sawatawis kathahipun, inggih punika ingkang kapiji sami ngulat-ulatakên têtiyang tumbasan ingkang sami nyambutdamêl wontên ing pamêlikan, para sudagar ingkang sami kêkulakan, tuwin para prajurit ingkang kawajiban anjagi kitha-kitha sarta papan-papan pamêlikan.
Ing satunggiling wêkdal sêmunipun kados wontên bêbaya agêng. Jalaran, masanipun têtiyang ewon ingkang kêdah wangsul mriki malih, jêbul botên wontên ingkang dhatêng satunggal-
anungsung warta, punapa sababipun dene saking nagari wutah rahipun sampun dumugi titimangsaning têtiyang dhatêng, têka botên wontên satunggal-tunggala ingkang dhatêng. Nanging sanadyan ngantos wêwulanan anggèning sami lêlayaran, ewasamantên botên sagêd amanggihakên nagari wutah rahipun, jalaran nagarinipun sirna tanpa tilas, dening kinêlêm ing toya sagantên.
Inggih wiwit punika lajêng dhawah ing apêsipun, bangsa kula. Jalaran saking kêkês lan mirising manahipun, ing wusana bôngsa kula wau lajêng gampil risakipun dening panganiayanipun bôngsa têtiyang cêmêng saking sisih lèr tuwin saking sisih kidul. Kitha-kithanipun lajêng wiwit sami dipun tilar, sawênèh wontên ingkang karêbat ing mêngsah. Sakantunipun lajêng kapêksa sami ngupados pandhêlikan wontên ing bètèng parêdèn ingkang santosa, inggih ing ngriki punika. Saking sakêdhik bôngsa kula wau lajêng saya suda panguwasanipun, kasusilan, kapintêran, tuwin kathahipun, ngantos danguning-dangu kadadosan namung kantun sakêdhik sarta agantos sipat kados wanara samangke punika.
Mênggah sanyatanipun para wanara sampun dangu gêsang sêsarêngan kalihan kula sadaya punika. Panganggêp kula sadaya dhatêng para wanara wau, têtiyang ingkang kapisanan. Amila salajêngipun kula sadaya, anggèning migunakakên basaning wanara wau inggih sami kemawon kadosdene basanipun piyambak, dene kanggenipun basa kula piyambak, punika namung manawi pinuju nindakakên padamêlan ingkang gêgayutan kalihan agami. Nanging dangu-dangu botên kenging botên, basanipun piyambak wau tamtu badhe ical, lan salajêngipun namung migunakakên basanipun wanara kemawon. Botên watawis dangu malih kula sadaya tamtu botên badhe sagêd ngalang-alangi, anggènipun bôngsa kula kapêksa sami jêjodhoan kalihan bangsaning wanara. Dados saking sakêdhik kula sadaya tamtu lajêng wangsul dados kewan malih, kados ingkang nurunakên sakawit.
Tarsan apitakèn: Nanging sabab dening punapa, têka wujud sampeyan beda kalihan sanès-sanèsipun.
Pandhita èstri mangsuli: Jalaran saking sabab warni-warni, bôngsa kula têtiyang èstri, botên kados bangsanipun têtiyang jalêr, ingkang lajêng gampil ewahipun kabêkta ing kawontênan. Bokmanawi, kalanipun wontên bêbaya agêng kados ing ngajêng, têtiyang jalêr ingkang katilar wontên ing ngriki punika, ingkang kathah bôngsa sudra, nanging tumraping pangrêksa candhi-candhi ngriki ingkang sami kapatah anjagi para pawèstri darahing ngaluhur. Dene kula piyambak punika, kina-makina turunipun gêgununganing pandhita èstri. Pangkat kula punika turun-tumurun botên kasêlan ing tiyang sanès, ngêmungakên turunipun piyambak. Mênggah ingkang dados jodhonipun lêluhur kula turun-maturun, punika kapilihakên priya ingkang bagus piyambak sarta ingkang luhur sangêt asalipun. Dene sor-soranipun tiyang jalêr ingkang sarwa sampurna wau, ingkang sami dados jodhoning pandhita èstri sanès-sanèsipun.
Tarsan lajêng awicantên kalayan anyrèngès: Manawi nitik kawontênanipun têtiyang jalêr ing samangke, kados inggih botên patos angèl anggèning badhe milih ingkang bagus piyambak.
Pandhita èstri lajêng nyawang sakêdhap dhatêng Tarsan kanthi pasêmon ingkang nelakakên kirang rênaning manahipun. Ing wusana lajêng wicantên makatên: Sampeyan sampun ngandika ingkang sêmunipun angasorakên dhatêng kasucian makatên. Têtiyang jalêr wau sami sukci, tur sami pandhita.
Tarsan: Punapa wontên tiyang sanès-sanèsipun ingkang langkung bagus.
Pandita èstri: Sanès-sanèsipun sami langkung awon katimbang para pandhitanipun.
Tarsan trênyuh manahipun manawi angèngêti dhatêng lêlampahanipun gêgununganing pandhita èstri wau, awit sanadyan ing kala samantên sawanganipun namung katingal arêmu-rêmu, ewadene sagêd anyumêrêpi, bilih gêgununganing pandhita èstri satunggiling wanita ingkang endah ing
Wangsulanipun pandhita èstri kanthi têmên-têmên: Sampeyan punika sampun katêtêpakên dados kurban katur dhatêng Sang Hyang Bathara Surya. Manawi têtiyang wau sagêd amanggihakên sampeyan malih, sanadyan kula punika kuwasa, ewasamantên botên sagêd badhe mitulungi sampeyan. Sampeyan sampun kalampahan ngêtohakên jiwa kangge mitulungi gêsang kula. Sasagêd-sagêd kula inggih badhe mangsulakên malês pitulungan sampeyan. Nanging punika botên gampil, kalampahanipun kintên-kintên kêdah ngantos pintên-pintên dintên. Nanging danguning dangu kula têmtu badhe sagêd ngêdalakên sampeyan oncat saking ngriki, ngantos dumugi ing
Tarsan enggal-enggal wicantên makatên: Saangsal-angsal sampeyan sampun ngantos angsal bêbaya ingkang samantên punika. Kula samangke badhe wangsul lumêbêt ing candhi malih, sarta ing mangke manawi kula sagêd manggih margi kangge oncat saking ngriki, têmtunipun botên wontên ingkang badhe andakwa sampeyan punapa-punapa.
wingking dhatêng piyambakipun. Tiyang kêkalih wau sampun kadangon anggènipun sami pêpanggihan wontên ing
pandhita èstri awicantên: Sampeyan badhe kula dhêlikakên rumiyin, sasampunipun, kula lajêng badhe wangsul piyambakan, sarta badhe nyariyosakên, bilih
margi butulan ingkang lampahipun guthat-guthit tur pêtêng sangêt. Salajêngipun nuntên anjog ing kamar alit ingkang padhangipun namung angsal sorot saking bolonganing tembok ingkang selanipun kalolos satunggal.
Pandhita èstri awicantên: Ing ngriki punika ingkang dipun wastani: kamar pêjah. Dados botên badhe wontên tiyang ingkang anggadhahi gagasan nêdya madosi dhatêng ing ngriki, sabab têtiyang wau sami botên wani lumêbêt ing ngriki. Mangke manawi sampun wanci dalu, kula wangsul mriki malih. Bokmanawi ing mangke kula sagêd amanggihakên kadospundi sagêdipun amitulungi sampeyan oncat saking ngriki.
Sasampunipun wicantên makatên, gêgununganing pandhita èstri lajêng kesah, lan Tarsan lajêng kantun piyambakan wontên ing kamar pêjah ing salêbêting tilas kadhaton ing kitha Opar. Badhe kasambêtan.
Cariyosipun satunggaling nagari ingkang mirah têdha. Tiyang ingkang drêmba piyambak, punika ingkang dipun pilih dados ratu. Anèh, lucu. Minôngka icip-icip, ing ngandhap punika pêthikanipun, inggih punika nalika pun Kêsèd jumênêng nata jalaran saking drêmbanipun.
dalah ing dalan-dalan / wong mung pating thrênguk / disambi enak mêmangan / ana manèh wong mung kalekaran ngêmil / disambi ura-ura //
kapenak / wis mèh wayah bêdhug / padha didohi ing lara / mung nyatane malah wis kêbak panyakit / saka kêsèd ajêgan //
Kêsèd mubêng turut dalan nitik / ora ana wong mlaku ing dalan / nganti gumun ing batine / nadyan akèh wong wêruh / Kêsèd liwat ora mraduli / aja manèh sing nyapa / sajak ora butuh / Gus Kêsèd nuli kêpêksa / mundhuk-mundhuk nyang gon wong akèh marani / karo alon nyuwara //
kula badhe pitakèn sakêdhik / durung nganti tutug gone kôndha / wong-wong padha ngadêg kabèh / ana sing nuli bikut / anggêlari kalasa pasir / ing dhuwur babud anyar / bantal guling gêmbuk / Kêsèd nuli dirêrômpa / ora kêndhat wong akèh padha nyêmbahi / karo andhodhok tata //
nuli ana uwong tuwa siji / angaturi karo bangêt bungah / dene ta gustiku kiye / kaparêng mampir rawuh / nugrahane bakal numusi / adhuh gusti sumôngga / pinarak ing babud / e, kônca enggal wêtokna / dhêdhaharan bèn kaparêng dhahar gusti / kowe sing padha bêgja //
ora suwe ladène andlidir / sing lêladèn padha wong nonoman / dene rupaning ladène / sêga
huk hak huk watuk / nuli ana wong sing kôndha / môngga gusti dhahar kagêm icip-icip / mung kangge jampi lêsah //
wangunipun sangêt sayah gusti / kalêrêsan mendanipun gibas / mathuk sangêt dipun sate / Kêsèd rada pakewuh / nuli alon gone mangsuli / ananging ora cêtha /
anudingi / prênah jaba minôngka katrangan / yèn uwong anyar dhèwèke / wong akèh banjur umyung / bêbarêngan nyêmbah lan muni / yèn botên gusti kula / môngsa sagêd rawuh / inggih wiwit sapunika / ratunipun sadaya tiyang ing ngriki / inggih namung sang nata //
dikapakna Kêsèd ora ngrêti / ing batine mung môngsa bodhoa / nuli narik panjang gêdhe / puluke kojong munjung / ing salêpan
nganggo nyêlani / acar timun wutuhan / nywara krêmus-krêmus / kabèh sauwise bablas / duduh acar ora lali diuyupi / karo kêcap mak kêplak //
nuli nyandhak gêdhang lêgi-lêgi / siji-siji dilêlês ulêran / môngka gêdhang gêdhe-gêdhe / cacah satangkêp mak mut / lagi ketok marêm sathithik / tandhane wis katara / glègèkên u ha uk / nuli ana wong nyuwara / ora lidok yèn sing rawuh iki gusti / kêtitik gone dhahar //
nuli ana wong clathu nyêlani / sampun môngga tumuntên bidhalan / malêbêt kadhaton mangke / banjur budhal gumrudug / Kêsèd êmung sarwa nuruti / ora suwe wis têkan / kêdhatoning ratu / temboke nuli dibêdhah / ing wong akèh dene têtemboke kuwi / iya rupa panganan //
Kêsèd mêksa isih angicipi / pamamahe olèh têlung prongkol / mung nêlung bithi gêdhene / kabèh banjur malêbu / kono ketok ana wong linggih / lêmune ora lumrah / wêtêng kaya kasur / nèng paturon angêdhangkrang / wong sing têka nuli bae amarani / uwong mau dilarak //
satêmêne ratu uwong kuwi / nanging uwis dadi tatacara / mêsthi ana gêgêntine / yakuwi wong sing mlêbu / lan kabèhe trima anggusti / ratu nuli amêndhak / karo alon matur / dhuh gusti môngga pinarak / kula pasrah kaprabon nagari ngriki / Kêsèd ora nglêgewa //
nuli têtêp saiki ngratoni / jêjuluke Sri Kêsèd Wisesa / mukti bangêt saikine / wong kabèh nuli mundur / sawêtune wong kabèh kuwi / temboking pakarangan / sanalika mingkup / Sang Prabu Kêsèd Wisesa / kari ijèn nèng kadhaton tanpa
rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Tatwawara - Minggah ing Rêdi Lawu - Bab Kapal ing Tanah Jawi ingkang Misuwur - Adpêrtènsi - Pamardi Jiwa Lare - Kawontênan ing Tiongkok - Bab Pitulungan Dhoktêr - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Lamun kobêr bêcik padha analusur / marang sarira pribadi / sapira ukuranipun / yèn wis wêruh aywa kongsi / tumindak ngluwihi bobot //
dene murih wêruha mring bobotipun / kudu gêlêm anyalini / watêk lan bêbudènipun / kang tansah dèn kulinani / yèku raos myang
Sampun dados ngadatipun tiyang pribumi wiwit kina-kina, têtiyang minggah ing rêdi Lawu ingkang dhêdhasaring manah sumêdya tirakat utawi kadosdene tarakbrata, kasêkêlan ngupados lêjaring manah sasaminipun, punika wulanipun ingkang dipun angge pangkat minggah wau têmtu ngêmungakên wulan warni sakawan, inggih punika kêdah wontên wulan Sura, Mulud, Ruwah sarta Bêsar kemawon, salah satunggal pundi ingkang dipun pilih, sanèsipun wulan sakawan warni kasêbut nginggil wau,
namung lugu badhe palêsiran badhe sumêrêp kemawon, lah punika kenging sakajêng-kajêngipun utawi sawanci-wancining wulan. Makatên miturut saking gotèkipun para sêpuh kina tuwin para lawangan ingkang asring ngêtêrakên utawi minôngka têdah margi ing nginggil rêdi. Utawi malih sabên-sabên kula nyumêrêpi, janji tiyang minggah rêdi Lawu wau wulanipun têmtu nglêrêsi salah satunggaling wulan warni sakawan kasêbut nginggil.
Têtiyang nuju sami ngaso wontên ing sêndhang Dlajad ing rêdi Lawu.
Makatên malih têtiyang ingkang sêdya tirakat utawi ngalap brêkah sasaminipun wau, bêbêktanipun sangu têtêdhan sapanunggilanipun saya langkung pêpak, awit kajawi têtêdhan, ombèn-ombèn ingkang murugakên dhatêng kasarasaning badan, ugi mirantos têtêdhan utawi ombèn-ombèn ingkang badhe kadamêl sajèn punapa. Wôndene wujud sarta cacahing sajèn wau adat sabên ingkang sampun nate kalampahan, inggih punika: I juwadah, II gêmbili, III panggang tumpêng, IV srutu, V jênèwêr utawi arak, VI mênyan, tuwin VII cêngkaruk. Wontênipun sadaya wau sasampunipun kasajèkakên pundi panggenan ingkang sinêdya, punapa malih kaujubakên ing saprêlunipun, lajêng kalorod ingkang gadhah kajad piyambak, katêdha ing ngênggèn ngriku kemawon. Nanging para bôngsa ngamônca ingkang namung sakplêsir-plêsir punapadene têtiyang ingkang nglampahi padamêlan wajibing parentah, sangunipun botên kanthi sajèn, kajawi namung
bôngsa têtêdhan lan bôngsa angêt-angêt ingkang murugakên kasarasaning badan thok kemawôn.
Kauningana, ing rêdi Lawu punika hawanipun sangêt asrêpipun dhatêng badan, saking dayaning angin. Kajawi angin, sakêdhap-sakêdhap kataman jawah ampuhan, tumrap tiyang ingkang kirang tawêkal kathah ingkang manggih rubeda, malah dumugi ing tiwas. Inggih sabab saking asrêpipun wau, amila kathah ingkang mirantos ombèn-ombèn angêt, sawênèh wontên ingkang ambêkta umpling, konyak, mrica tuwin sapanunggilanipun. Sanadyan panggenan asrêpipun anggêgirisi kados makatên, suprandene kathah-kathahipun tiyang, asring-asring wontên satunggal kalih tiyang èstri ingkang ugi tumut minggah, nanging ingkang sampun-sampun namung dumugi têngah-têngahan kemawon lajêng sampun kèndêl utawi wangsul, botên ngantos dumugi nginggil utawi perangan pucak, bokbilih kirang kuwawi dening hawa asrêp wau,
kawontênan ingkang prêlu sami dipun cathêti cêkakan kasêbut ing ngandhap punika.
Dèrèng dangu wontên golongan neneman kintên-kintên sadaya tiyang 12, sêsarêngan sami minggah ing rêdi Lawu perangan Argadalêm, dados taksih têngah-têngah, dèrèng patosa dumugi perangan pucak. Angkatipun saking Surakarta anglêrêsi dintên Jumungah, sarênganipun sawêg tiyang 6, mêdal Sragèn numpak motor bis, dumugi Sragèn kancanipun wêwah
pabrik kopi Rêjawinangun, Janawi, lajêng margi ingkang karan luk sawêlas, kabêkta saking nêkak-nêkukipun ngantos sawêlas enggokan, sadangunipun namung nglangkungi turut wana kemawon. Badhe kasambêtan.
Sampun kina-makina kapal makatên dados kasênênganipun bôngsa Jawi, katôndha dados sêkar lathi, inggih punika paksi kuda curiga. Malah kula sêbut kasênênganipun taksih kirang, sarta kula sêbut pêpundhènipun inggih kenging, katôndha dipun anggêp dayan-dinayan dhatêng slira, tôndha yêktinipun ngantos sapriki, upami priyantun badhe ngarsakakên mundhut titihan, punika botên gampil, awit gambaripun sampun cocog, ananging manawi mathinipun awon, kados ta: cithak kêlorot, kala kêpèpèt, sampun tamtu kapal wau botên saèstu kapundhut. Awit ing manah botên sakeca, sabab mathi cithak kalorot punika angsaripun awon, inggih sampun mastani piyambak cithak têgêsipun marakake, kêlorot têgêsipun kêlungsur kalênggahan. Sintên ingkang botên kasamaran dhatêng wêca makatên wau. Utawi kathah malih panunggilanipun.
Yèn nitik sêrat-sêrat kina, ambokmanawi rame-ramenipun kapal, têgêsipun rame-ramenipun bôngsa Jawi rêmên dhatêng kapal, utawi kapal dados agul-agul, wontên ing jaman Kartasura, katôndha wontên cacriyosan Kangjêng Sinuhun ing Kartasura karênan sangêt dhatêng kapal, sampun tamtu para santana, para abdi-abdi dalêm inggih lajêng andhèrèk kemawon. Cêkaking jaman samantên asring wontên ramèn-ramèn, upaminipun têgar, watangan utawi sapanunggilanipun. Awit saking punika kapal lajêng dados agul-agul, ngantos kalêbêt dados bêbasan: kuda curiga wau, ingkang atêgês kaprajan Jawi. Anggèn kula sagêd matur makatên wau mirêng cacriyosan, yèn sêrat katurangganing kapal ingkang sae, punika pandhapukipun, atas ing Sahandhap Sampeyan Dalêm. Ingkang ngimpun sang pujôngga Kartasura pêparab: Waladana. Kados makatên mênggah saking cacriyosan, lêrês lêpatipun namung sumôngga.
Amangsuli atur kula ing ngajêng, dados kados ingkang kacariyos, bôngsa Jawi sampun kulina dhatêng kapal, ugi atêgês kapal makatên ingah-ingahanipun, ananging ngingah ingkang dhêdhasar pamardi pambranahan botên cara, awit kados katrangan ing nginggil, katôndha ngantos sapriki tiyang gêgadhahan kapal jalêr sae kok wontên ingkang kapengin mêndhêt turunipun tamtu botên suka. Ewadene pancèn botên maibên, sabab kapal jalêr ingkang sampun nate macêk, upami sawêg dipun tumpaki lajêng wontên margi papagan kapal èstri, punika lajêng rongèh, ambêngingèh. Cêkak lajêng anggêga kajêngipun piyambak, sampun tamtu saru sarta damêl kasamaran ingkang numpak, kados makatên katranganipun.
Ing tanah ngriki pamiyaran ngingah kapal, ingkang dhêdhasar ambranahakên, inggih punika upaminipun ing Sumba, ingkang kapalipun winastan sandêlwud, yèn tiyang Jawi mastani kapal kore punika. Punika wêdalipun dhatêng mônca nagari lumintu ngantos maèwu-èwu, pramila kapal makatên dumunung dados kasugihanipun tanah Sumba.
Inggih kasinggihan ing tanah Jawi wontên panggenan-panggenan ingkang misuwur turunan saking pambranahan ngriku, kados ta: kapal Kêdhu utawi kapal Priyangan, ananging kamisuwuranipun raosipun sampun beda, awit sampun atas pamardinipun nagari atêgês dede dhêdhasar utawi caranipun têtiyang Jawi piyambak. Katranganipun wontên sarta ugi badhe kapratelakakên. Gampilipun panggenan-panggenan wau nyata kathah tiyang ngingah kapal, ananging katawis botên dhadhêsar pamardi, pramila rèhning jaman samantên raosipun pamiyaran kapal katingal nêsêg kamajênganipun, nalaripun ing jaman samantên dèrèng wontên oto, dados nagari lajêng aparing pamacêk ingkang nocogi kawontênan ing ngriki, inggih punika kapal sandêl wau.
Dene kawontênanipun kapal ingkang kula aturakên ing nginggil kados ing ngandhap punika: miturut umuming
margawati. Sampun tamtu bab wau inggih wontên goyat-gayutipun, ing ngandap ugi badhe katêrangakên. Badhe kasambêtan.
Ing cariyos ringgit, kados ing Sêrat Rama tuwin Mahabarata, ngantos anggumunakên panggambaripun pêrangipun manungsa ingkang gadhah budi sae kalihan manungsa ingkang gadhah budi murka. Dongèng sakathahing dongèng botên namung kangge ambêbingah lare alit kemawon, nanging ugi mêngku piwulang ingkang lêbêt tumrap dhatêng tiyang sêpuh. Makatên ugi ingkang awujud dolananipun lare, sadaya wau nandhakakên, bilih kabatosan punika pancèn dados bakuning gêsangipun bôngsa kula sadaya.
Lampahipun anyumêrêpakên jiwaning lare dhatêng pêpadhang inggih makatên, sanajan kalaksananipun sagêd anyumêrêpi dhatêng pêpadhang wau wontên ing larenipun piyambak, nanging juru pamardi ingkang sagêd mitulungi.
Dados manawi drajating gêsangipun bôngsa badhe kabangun malih, punika saking pamanggih kula ingkang dados baku kêdah nyumêrêpakên margining jiwa dhatêng pêpadhang wau. Kajawi punika ugi kêdah dipun sisihi panuntun dhatêng bôngsa sarta dhatêng kalantipaning pikiran, dhatêng raos trêsna dhatêng bôngsa sarta dhatêng grêgêt rêmên akal-akal tumandang damêl.
Kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng, lampahipun mêkarakên jiwaning lare, punika kêdah sarana suka kamardikan ingkang kathah.
Jiwa badhe sumêrêp piyambak dhatêng pêpadhang, enggal laminipun miturut kodratipun. Nanging manawi botên wontên pitulunganipun pun sêpuh, sagêd ugi tumindakipun angsal ribêd.
Namung kosokwangsulipun ugi botên kenging kajagèkakên, bilih awit saking pitulunganipun tiyang sêpuh wau pun lare mêsthi sagêd anggayuh kasampurnaning gêsang. Kula sadaya kêdah botên kenging kasupèn, bilih satunggal-satunggalipun lare punika sampun ambêkta pêpêsthèning gêsangipun piyambak-piyambak. Inggih punika panguwaosing alam ingkang kula sadaya botên wênang tumut punapa-punapa.
Namung kemawon wajibipun tiyang sêpuh kêdah tansah suka kamardikan ingkang ombèr, suka pangayoman ingkang cêkap dhatêng pun lare. Sarta manawi sampun cêkap pambudidayanipun, lajêng kapasrahakên dhatêng pêpêsthèning lare piyambak.
Kathah tiyang sêpuh ingkang sambat mardi anakipun, jalaran anakipun nakal. Manawi wontên lêlampahan ingkang kados makatên punika wajibipun tiyang sêpuh kêdah naliti sabab-sababipun. Yèn sabab-sababipun awit saking pun sêpuh piyambak, sampun mêsthi sagêd enggal dipun dandosi. Nanging yèn pinanggihipun sabab wontên ing lare, panalitinipun wajib dipun lajêngakên. Pancèn kanakalanipun lare punika tumrap kasabaranipun tiyang sêpuh minôngka dados èksamênipun. Badhe kasambêtan.
Manawi angèngêti ebah-ebahaning jaman, pasulayan punika nama pinanggih umum, tuwin kados sampun dados tata ngadating donya, kêdah wontên pasulayan. Pangudaraos ingkang kados makatên wau pinanggih kapara nyata, awit mèh botên wontên kêndhatipun, tansah wontên pasulayan kemawon. Môngka mênggahing pasulayan, punika pindhanipun kadosdene uribing latu, sanadyan pinanggih sampun sirêp, nanging tabêting bêntèr tamtu taksih wontên.
Kasangsaran jalaran bêna agêng ing Angko nagari Tiongkok.
Tabêt ingkang kados makatên wau, pinanggih kadosdene pasulayanipun Tiongkok kalihan Jêpan, punika umumipun katingal sampun sirêp, nanging tabêt ingkang thukul inggih tansah wontên kemawon. Manawi dipun manah makatên, sampun malih pasulayanipun Tiongkok kalihan Jêpan, ingkang pinanggihipun sawêg kemawon, nama sampun layak manawi taksih anggadhahi daya bêntèr. Balik pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, punika manawi dipun [di...]
[...pun] tingali sabrebetan, cêtha saking tuwuhing jalaran enggal, nanging nyatanipun jêbul inggih kêmoran bêntèring latu ingkang sampun kêpêndhêm dangu.
Tumraping Tiongkok, punika ing ngajêng, ing nalika jaman dèrèng majêng, malah kenging dipun wastani kala ing jaman kina, ugi sampun pasulayan, nanging pasulayan ing kala jaman samatên, kenging dipun wastani botên sapintêna, awit prênahipun Tiongkok kalihan Jêpan punika kêlêt-lêtan samodra agêng, dados sakalangkung têbih. Nanging sarêng laladan Tiongkok sisih wetan, inggih punika Koreah tuwin Mansuriah kêbrokan ing bôngsa Jêpan, Tiongkok
ing Jêpan nuju sami nyinau migunakakên dêdamêl pênthung.
Sirêping pasulayan wau lajêng kathah tatanan enggal, ingkang lèrègipun dados pangajap dhatêng katêntrêman, nanging tumrapipun Tiongkok, namung sarwa manggih kapitunan, awit tatanan wau têtêp saking pamardining mêngsah anggèning ngangkah dhatêng têtêping panguwaosipun. Inggih punika ngawisi ngawontênakên prajurit wontên ing papan tilasing paprangan, sanadyan wontêna, namung kangge anjagi tata têntrêm.
Tatanan ingkang makatên punika, tamtu kemawon gampil onyanipun, awit tumraping Tiongkok rumaos tansah kêpêtêk ing sabab ingkang sakalangkung awrat, nanging tuwuhing ebah-ebahan ingkang badhe dados rame, lajêng sagêd dipun sirêp saking panataning panguwaos ing ngriku kemawon, botên ngantos dumugi nginggil. Lan malih sarèhning Jêpan punika wontênipun ing Tiongkok sampun mênang cangap, punapa sapangrèhipun araos pangaribawa saking dayaning dêdamêl, pinanggihipun tansah sarwa kalampahan. Nanging ugi wontên raos bilih ebahing golongan Tiongkok, punika pancèn saking pandamêling sawênèhipun golongan, supados Tiongkok botên kêlajêng-lajêng anggèning supêkêt kalihan Jêpan.
Ingkang pinanggih ing Tiongkok, agul-aguling bôngsa ingkang kakintên badhe ngrampungi saha badhe damêl [damê...]
[...l] rahayuning praja, punika pinanggih wontên panjênênganipun Tsyang Kai Syek, awit panjênênganipun punika ing ngajêng dados sèkrêtarisipun Dr. Sun Yat Sen, ingkang misuwur ing jagad Tiongkok. Pinanggihipun kala samantên Tsyang Kai Syek dipun anggêp dados bêbau têngên.
Sawarnining lampah ingkang wigatos punika tumindakipun Tsyang Kai Syek kala samantên tansah dipun wawas dening Dr. Sun, dados ing pangitên tumraping wêwados punapadene pangrantam lampahing pulitik praja, Tsyang Kai Syek sampun botên kêkilapan. Nanging tumrap wawasaning ngakathah, Tsyang Kai Syek punika tansah dipun sujanakakên, malah lajêng kataman ing pangintên, bilih nêdya makakakên bôngsa Tionghwa dhatêng Jêpan. Ewasamantên, wantunipun Tsyang Kai Syek punika pancèn adhêdhasar sae tuwin mumpuni, sêsulakipun inggih tansah katingal.
Manawi ngèngêti warni-warnining golongan, bab têntrêm utawi botênipun, tiyang dèrèng sagêd angêbabi, awit golongan-golongan wau sami anggadhahi wawasan piyambak-piyambak, wontên ingkang sarujuk lajêng rakêt kalihan Jêpan, wontên ingkang ambaguguk nêdya mêmêngsahan, sawênèh ambêntèri dhatêng bangsanipun piyambak.
Ing bab muntabing manah ingkang nêdya rêrêmpon, punika ingkang cêtha sangêt, pinanggih wontên ing trajangipun Jendral Ma Chan San, ingkang pancèn misuwur ing paprangan. Tekadipun jendral wau kados sampun botên kenging dipun pênggak malih, malah jendral wau sampun mundur saking kalangan paprangan ngantos kalih taun, nanging sarêng sumêrêp sêsulaking praja badhe asor, lajêng tuwuh kapurunanipun malih, nêdya nanggulangi mêngsah ingkang langkung kawasa, pangiyasipun Jendral Ma Chan San, sanadyan rakyat Tiongkok sampun sirna sapalih, nanging wajib kêdah nanggulangi mêngsah awit mimis satunggal punika inggih namung damêl pêjahing tiyang satunggal, kawasaning motor mabur, botên badhe sagêd numpês tiyang sadaya. Dene sêdya wau manawi botên kasêmbadan, atêgês Tiongkok namung badhe pasrah bongkokan dhatêng Jêpan.
Ing bab tindak kasujanan tumrap dhatêng mêngsah, punika pancèn botên kenging dipun lêpatakên, awit kasujanan ingkang kados makatên punika prêlu kangge anjagèni manawi wontên sabab ingkang tuwuh dadakan.
Ing sêmu bab tataning ekonominipun nagari kêkalih wau sampun katata prayogi, nanging nyatanipun inggih dèrèng kenging dipun wastani tumata yêktos, kados ta ing bab tumindaking beya uwos saking Jêpan ingkang malêbêt dhatêng Tiongkok, punika pinanggih sampun nyulayani prajanjian. Ing ngriku Jêpan lajêng ambidhalakên wadya lautan saking Hongkong dhatêng Swatow, prêlu kangge ngayomi
pinanggihipun ing kawontênan, kasujananipun Jêpan punika inggih tumuju dhatêng Inggris tuwin Amerikah, botên namung dhatêng Tiongkok kemawon.
Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, angèl dumukanipun ing bab babagan rukun.
Garèng: Truk, kowe kuwi le ora mèmpêr. Prakara protès sarana bayar sêpuluh rupiyah, kuwi rak lagi jênêng usul, tur usul sing ora kalêbu nalar, têgêse: bisa uga salahe kana, nanging kene sing dikon bayar, ana ujug-ujug têka: glothak, dicêplosake bae. Ambalèni rêmbugane ing ngarêp, Truk. Aku pancèn iya prêcaya bangêt, yèn wong-wong kang manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe kuwi ora bakal kapiran mungguhing pitulungan dhoktêr, sanadyan malarata dikaya ngapa. Mung bae, hla kiyi sing sok dadi munêg-munêging rêmpêlu, nèk sing lara kuwi wong mlarat, banjur ngaturi ndara dhoktêr, sing akèh anggone arêp rawuh sok banjur sugih aras-arasên, lumrahe mung sok dhawuh: kudu digawa nyang sebesèt (romah sakit).
Petruk: Kiyi kowe ora kêna maido, Kang Garèng, sanadyana dhoktêr rak iya mung jênêng manungsa blaka, têgêse: mêsthi kanggonan sayah lan kêsêl, dadi anggone ora krêsa rawuh mau, bisa uga jalaran saka sayah bangêt, kêpengin ngaso sawatara. Lan anggone banjur dhawuh nyang: sebesèt, kuwi pancèn wis bênêre, sabab miturut pranatane, tumrap wong lara sing ora bisa bayar dhoktêr, bisa ditômpa ana ing sebesèt kanthi lêlahanan, kanthi ora bayar.
Garèng: Iya bênêr, Truk, mung bae, saupama ndara dhoktêr mau krêsa ngrawuhi, sanadyan mung arêp dhawuh: kudu digawa nyang romah sakit, lo kuwi wonge rak wis ayêm, wis lêga. Wong jamane saiki kiyi, saka gêdhening kaprêcayane nyang kapintêrane ndara dhoktêr, aja manèh nganti diparingi tômba, lagi ditiliki bae rasane sing lara wis kayadene wong
Petruk: Wiyah, uwong kuwi rak iya ora padha kabèh, ana sing enthengan, ana sing ora. Kowe bae kêpriye, lagine dadi bakul saoto, diundang uwong dikon lumêbu nyang buri, dupèh mung ditukoni samangkok, kowe banjur glêndhêngan bênggala: wis prêlu-prêlu nyang buri barang, jêbul mung ditukoni samangkok, apa diarani ora adoh apa, saka
bakul saoto bae wis pêtingkah, lo kuwi nèk uwong. Mêngkono uga mungguhing dhoktêr. Kowe ora kêna maido yèn banjur ana sing sok ...
Garèng: ... Pêtingkah. Kowe kuwi pancèn iya wong sêmbrana, Truk, ana bêndara dhoktêr kathik dipadhakake bakul saoto, ngetung bangêt nyang baune utawa nyang kangelane. Nèk bakul saoto sok garundêlan, kuwi mèmpêr, sabab pawitane mung-mungan, yèn ambuwang-buwang wêktu kang muspra, kuwi saotone bisa uga banjur mambu, lan sabanjure ora payu manèh. Seje karo bêndara dhoktêr, pawitane rak kapintêran sarta bènsin sawatara, dadi mêsthine iya ora krêsa ngetung bau utawa kangelane. Apa manèh, nèk cara dagange, bangsaning dhoktêr kuwi bisa gawe balanês (ballans), yaiku: ing kene gratis ing kana bisa ngantêm krama. Jalaran saka iku, mulane iya tak salahake bangêt, yèn ana dhoktêr kabotan bokong.
Petruk: Saakèh-akèhing dhoktêr, mula iya sok ana sing ngetung bangêt mênyang kangelane, alias: mripat dhuwitên. Nanging umume, para dhoktêr kuwi, jalaran kagawa saka pangajarane, apadene saka pagaweane, mêsthi padha enthengan, ora ngetung bangêt-bangêt marang rêkasa lan kangelane, sarta iya rêmên têtulung, apa manèh mênyang bangsane dhewe kiyi. Apa iya ngilang-ilangake anggone dhèk biyèn dadi
balèni manèh kandhaku ing ngarêp, ing kutha sin gêdhe-gêdhe bangsaku kiyi mêsthi ora bakal kapiran mungguhing pitulungan dhoktêr.
Garèng: Sing diarani kutha gêdhe ing tanahe dhewe iki, yaiku: Bêtawi, Surabaya, Bandhung, Sêmarang, Surakarta, lan sapêpadhane. Ora, Truk, mungguh wong-wong bangsane dhewe sing manggon ana ing kutha sing gêdhe-gadhe, kuwi kira-kira apa ana sêparone cacahe bangsaku kabèh iki.
Petruk: Yah, kowe kuwi le ora mèmpêr. Iya mêsthi orane, Kang Garèng. Kiraku bangsaku sing padha manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe akèh-akèhe iya 1% saka cacahe bangsaku kabèh.
Garèng: Cacahe bangsaku kuwi jarene gunggung kumpul kurang luwih ana 6.000.000 uwong. Cacah
sêmono kuwi miturut omongmu akèh-akèhe sing padha manggon ing kutha sing gêdhe-gêdhe mung 1%, dadi akèh-akèhe iya mung ana wong 60.000, turahane ana ing sajabane kutha-kutha. Miturut kandhamu dhèk mau, wong-wong bangsane dhewe sing dumunung ana ing kutha kang gêdhe-gêdhe, yaiku sing akèh-akèhe mung 1% saka cacahe bangsaku kabèh, mèh kêna diarani, yèn lara, ora bakal kapiran mungguhing pitulungan dhoktêr, nanging sing 99%, iya sing cacahe sahohah ora karuwan, malah kêna diunèkake isih ayêm bangêt, sabab sing akèh wêruhe mênyang dhoktêr kuwi, dudu tukang nambani wong lara, nanging tukang ambêdhèl wêtêng. Mulane kamigilane karo dhoktêr kuwi, nganti yèn krungu: ndara dhoktêr arêp rawuh, anggone turu sok bisa tindhihên.
Petruk: Ora, Kang Garèng, aku arêp takon dhisik, ana wong wêdi karo dhoktêr, têka kok unèkake ayêm kuwi kêpriye.
Garèng: Lo, kuwi padhane mangkene, Truk. Nalikane aku isih manggon ana ing desa durung tau wêruh wayang wong, gambar idhup, sêtambul, lan sapadhane, atiku ayêm ajêgan, ora tau kêpengin nonton kiyi, nonton kae. Nanging saiki, krungu bêndhe sing marak-marakake, wayang wong lakone: Mustakawèni, utawa gambar idhup lakon: Tomik, atine iya banjur ora karuwan, awake anyês kabèh. Mêngkono uga nalika aku durung wêruh mungguh kapintêrane dhoktêr, kuwi yèn banjur lara, iya ora samar ora sèmèr, sarta atine iya ora ngêdhap ora barang. Nanging saikine, lara mulês sathithik, wêdine kaya rumasa wis dicêdhaki Kirun wa Nakirun, sabab kuwatire: iki mêngko gèk mas agus kolerah. Lara watuk iya wis dhêg-dhêgan rèntèng, gagasane: mêngko iki gèk lara tai basu. Bisane ayêm kuwi yèn banjur wis kêrawuhan bêndara dhoktêr. Mara, apa ora luwih ayêm sing dadi wong desa sing durung tau krungu yèn ing dunya kuwi ana bangsane: ndara dhoktêr.
Petruk: Panêmumu kang mangkono iku ambuktèkake cupêting budimu, Kang Garèng. Awit wong urip kuwi kudu mêruhi jamane. Ing jaman saiki, saupama bangsaku banjur miturut uripe cara ing jaman kuna, e, rak iya sida kalakon tumpês bangsaku kiyi. Mulane aku iya tansah ambênêrake, dene nagara tanpa kêndhat anggone gawe propagandhah ing bab ngèlmu kadhoktêran, supaya para kawulane kabèh tumuli padha ngrêti mungguh paedahe, kang gêgayutan karo kaslamêtane.
mropagandhakake gaweane bojomu: pêtis urang upamane: rasane: enak, gurih, sêdhêp, gandêm, kang anjalari banjur atusan uwong padha ambutuhake pêtis gaweane bojomu mau, nanging, êmbuh jalaran bojomu kurang pawitan, êmbuh kapriye, ora bisa nglêgani akèhing uwong sing padha anjaluk pêtis mau. Hara, kiyi apa ora mung mangkêlake lan gawe munêg-munêging rêmpêlu bae.
pulisi. Sêrat wau badhe tumrap provincie Jawi Kilèn, Têngah tuwin Wetan. Isinipun ing bab babagan kabêtahaning pulisi punapadene ing bab babagan madosi tiyang, barang-barang tuwin sanès-sanèsipun. Sadaya wau kaangkah sagêdipun sumêbar ing golongan pulisi.
Papan anggêgana risak. Kawartosakên, jalaran saking sangêting bêntèr, papan anggêgana ing Darmo, Surabaya, sitinipun wontên ingkang sami nêla, ngantos botên kenging kangge mandhap motor mabur. Makatên ugi papan anggêgana ing Andir, Bandung, sitinipun kathah ingkang rêngka. Ingkang sapunika supados andhaping motor mabur sami ngatos-atos.
Wulangan anggêgana. Paguyubaning pasinaon anggêgana ing Sêmarang anggadhahi panyuwun dhatêng pangagêng militèr, supados amaringi juru anggêgana militèr dhatêng Sêmarang, pêrlu kangge mulang. Ingkang mulang wau sabên sawulanipun badhe
sampun dumugi ing Mimika, ambêkta kanthi golongan ahli, pêrlu badhe nyinau dhatêng kawontênanipun bangsa bajang
Tuwan Nitisêmito, raja krètèk ing Kudus, darma dhatêng siaran radio Indonesia ing Surakarta kathahipun f 14.000.-. supados kangge ngadani damêl studio.
Sêtya dhatêng praja. Kawartosakên, bangsa Ngabesi nama Jimmy Hembden, ingkang ngabdi wontên ing Kasunanan, Surakarta, pamit badhe wangsul dhatêng Ngabesi, pêrlu badhe ambelani nagari wutah rahipun.
kakung, sami kaparêng darmawisata ningali kraton Surakarta. Kuciwanipun dene ing ngriki botên kaparêngakên ngêmot mênggah angsal-angsalan tuwin kadospundi kawontênanipun nglêbêt kraton, ingkang agêngipun ngalêmbana utawi nacad. Mila namung sagêd martosakên mênggah lampah-lampahipun botên ketang satlêntik. Saking Magêlang pangkat jam 6.30 enjing, dumugi Surakarta jam 9.50, mlêbêt kraton
Sriwêdari, jam 3.15 ngaso lan dhahar wontên ing Partinituin, jam 4 pangkat dhatêng Prambanan, namung sakêdhap, jam 6 wangsul dumugi Magêlang jam 8 dalu lajêng bibaran kanthi wilujêng. Ingkang makatên wau, yèn nitik kathahing priyantun ingkang sami darmawisata, nandhakakên bilih sadhèrèk kula Jawi ingkang wiwit gombak dumugi kuncung pancèn dèrèng nate babar pisan sami nyumêrêpi pundi dunungipun para luhur ingkang mêngkoni tanah lair wutah rah kula sadaya. Mila pamuji kula ingkang dèrèng nate priksa, kêrsaa sami mêrlokakên, mumpung taksih sami pinaringan sugêng. K.1909.
Tamu agung ing pabrik blèg Blima. Ing Kajawèn mêntas ngêwrat pawartos tuwin gambar pabrik blèg Blima kagunganipun K.R.M.T. Widaningrat ing Surakarta. Sampun sawatawis dintên pabrik wau dipun rawuhi ing panjênênganipun Tuwan Gupêrnur Surakarta, pêrlu mriksani kawontênanipun ingriku. Kados ingkang kacêtha ing gambar.
Pambikakipun Museum Java Instituut. Museum Java Instituut ing Ngayogya saèstu badhe kabikak wontên tanggal 1 November ngajêng punika. Ingkang badhe murwani mêdhar sabda, pangarsa Java Instituut Prof. Dr. R.A. Husein Jayadiningrat. Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan inggih badhe
Pakualaman. Kajawi punika taksih wontên paargyan sanès-sanèsipun malih.
Candhi Sosrokusuman. Ingajêng sampun nate kawartosakên, ing sacêlakipun kuburan ing Sosrokusuman, Ngayogya, pinanggih wontên candhinipun. Ing sapunika candhi wau sampun wiwit kadhudhuk. Ingriku cêtha candhi wau ingkang saperangan manggèn sangandhapipun kuburan.
Kawontênan têdha ing Gunungkidul. Sampun sawatawis dintên mêntas wontên papriksan bab kawontênaning têdha ing Gunungkidul, Ngayogya, kawontênanipun pinanggih sae. Pamêdal
gaplèk ing mangsa punika majêng, kintên-kintên wontên 180.000 pikul, kathah bangsa Tionghoa ingkang sami tumbas. Wêdaling gaplèk saking Gunungkidul ing sabên wulan ngantos 15.000 pikul, punika ingkang têrang. Ingkang makatên punika pêrlu dados wawasan, awit kathahing
kangge ambelani dhatêng bangsa Tionghoa ing Bangil tuwin Pasuruan ingkang kadakwa nyolong arta ingkang nyatanipun botên. Wontên pakêmpalan 34 ingkang tumut ambelani. Salajêngipun badhe macak atur dhatêng Gupêrnur Jawi Wetan, supados bab punika dipun priksa malih ingkang titi. Kajawi punika ugi suka sumêrêp dhatêng warga Raad Kawula bangsa Tionghoa.
S.C.S. Badhe ngandhapakên prabeya. Wontên pawartos, benjing tanggal 1 November ngajêng punika, S.C.S. badhe ngawontênakên tatanan prabeya enggal. Prabeya wau badhe langkung mirah, tuwin ngawontênakên karcis wongsal-wangsul.
Kêbêsmèn wana ing Bali. Jalaran saking danguning mangsa têrangan, ing Bali ugi wontên wana kêbêsmèn kalêrês wana sadhian ing rêdi Agung. Wana ingkang kêbêsmi sadaya wontên 200 ha. Salajêngipun latu kenging kasirêp.
Sudaning kabudidayan kopi ing Jawi Wetan. Miturut kawontênan, pamêdal kopi kabudidayan sawatawis ing Jawi Wetan, pinanggih saya suda, jalaran saking kiranging jawah utawi kathah angin. Mangka rêrêgèning kopi kenging dipun wastani kapara suda. Ingkang punika anjalari kabudidayan-kabudidayan kopi badhe katutup. Kintên-kintên benjing taun 1936 pamêdal kopi ing tanah ngriki, ingkang petangipun wontên 7 prêsèning pamêdal kopi ing donya, botên sagêd ngêdali kados adat. Makatên ugi tumrap Jawi Têngah, pamêdalipun inggih botên sae. Nanging botên wontên pawartos badhe katutup.
ambtenaar wachgeld, rumiyin asistèn wêdana Kejobong, Distrik Bukateja, Kabupatèn Purbolinggo, Paresidhenan Banyumas, dados tijd. wd. regentschapssecretaris 2e klas ing Banjarnêgara. Sami kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah.
Surakarta sami anggêlêng damêl paguyuban awarni kadosdene cooperatie, manawi tumbas pirantos sêsarêngan, supados angsal mirah. Kajawi punika ugi badhe ngêdêgakên toko ingkang namung sade prabot-prabot sêpeda.
Kaluwaran saking sêrêgan. Ing bab prakawisipun wêdana pènsiun ing Kranggan, ingkang kadakwa nyalingkuhakên arta, sampun rampung pamriksanipun. Officier Justitie nyuwunakên luwar saking ukuman, amargi kêkirangan bukti.
Zeppelin badhe dhatêng tanah Jawi. Kawartosakên, benjing wêkasaning wulan November ngajêng, kapal mabur "Gfaf Zeppelin" badhe anggêgana minangka cobèn-cobèn, saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki. Manawi sagêd, saking tanah Jawi dhatêng Australie.
Kenging ngêdêgakên pabrik karèt piyambak. Kawrat kêkancingan
piyambak. Palilah punika awêwaton Rubberbereidingsordonnantie, pabrik wau manggèn ing kampung Bumiagung,
tuwin Selebes kidul, sampun wangsul. Pikantuking papriksan, tumindaking damêl ing bab babagan uwos pinanggih manut gagrag enggal. Panyadenipun sagêd angsal pêkên sae ing tanah Jawi tuwin sabrang. Wos ing Lombok badhe sagêd saya misuwur. Tumrap Selebes kidul tumindakipun inggih sae, miturut tatanan rêrêgènipun Gupêrnur Caron. Ing salajêngipun tumrap Selebes sagêd saya dipun ajêngakên.
Panggilingan pantun tiyang siti. Wontên pawartos, ing bawah Surakarta badhe wontên ingkang ngêdêgakên panggilingan pantun, sadaya saking ada-adanipun tiyang siti, pawitan dasanan ewon. Ingkang anggadhahi ada-ada wau bangsa agêng dipun biyantu bangsa sugih. Mênggahing nalar, babagan punika badhe kathah kalampahanipun.
Nyaèkakên menda. Sampun dangu parentah ngudi saening turuning menda, kanthi ngawontênakên menda saking tanah ngamanca. Ing sapunika taksih wontên 160 ingkang kangge cobèn-cobèn. Kajawi punika ing Cirêbon wontên 120 asli saking Garut. Manawi pêrlu badhe dipun jêmbarakên têbanipun. Salajêngipun badhe tumbas menda jalêr 50, pêrlu kangge nyaèkakên menda ing Palembang.
Pindhahan punggawa S.S. Sampun kalampahan wontên punggawa S.S. ing Bandung cacah 225 dhatêng Bêtawi. ing sadèrèngipun punika sampun wontên ingkang kapindhah rumiyin cacah 80, sami punggawa tiyang siti. Ing salajêngipun mindhahi punggawa bangsa Eropah. Kintên-kintên wontên gêrbong barang cacah 800 ingkang maligi kangge ngusungi barang-barangipun punggawa ingkang sami pindhah wau. Pindhahan wau sagêd nyuda ing bab sewan griya, amargi wontênipun ing Bandung, kantor Exploitatie ingkang kapindhah punika nyewa griya, sarêng wontên ing Bêtawi manggèn ing station Bêtawi tuwin Tanjungpriok.
Pest rajakaya. Ing wêkdal punika ing Indo China tuwuh sêsakit pest rajakaya. Ingkang punika tumrap Singapura dipun wontêni tatanan kêncêng ing bab dhatênging rajakaya tuwin mindhah momotan rajakaya. Ing bab punika tumraping tanah ngriki sagêd ngajêngakên dagangan rajakaya wontên Singapura.
Panulak gas. Sêrat kabar "De Standaard" ing Den Haag martosakên, wontên tiyang ahli ngèlmu pamisah kêkalih, sagêd amanggihakên pirantos ingkang kenging kangge sandhangan, ingkang botên sagêd kalêbêtan gas mawa racun ingkang dipun pigunakakên ing mangsa pêrangan.
Botên purun nampèni wêlingan. Pabrik sêpatu Robinson ing nagari Walandi tampi wêlingan sêpatu saking Italie cacah 500.000 pasang. Nanging wêlingan wau botên dipun tampèni, amargi ajrih manawi kèmbèt punapa-punapa.
Turan ingkang sami wontên ing sêkoci kampul-kampul ing sanginggiling sagantên. Ing kala punika Sang Kleton taksih tilêm anyupêna angunjuk toya bêning, raosipun asrêp atuntung lêgi. Kanthi kagèt Sang Kleton ujug-ujug èngêt ngalilir saking anggènipun kantu, nyumêrêpi, bilih badanipun sakojur têlês ing toya jawah, lan rainipun ingkang taksih tumênga manginggil. Ing kala punika jawahipun mila dêrês sangêt. Kleton lajêng amêngakakên cangkêmipun anadhahi toya jawah kaombe. Sanalika punika piyambakipun rumaos gêsang malih saha wangsul kêkiyatanipun, ingkang anjalari sagêd linggih kanthi pitulunganing tanganipun ingkang dipun sêduwakakên. Turan katingal mêngkurêb wontên sanginggiling pupunipun Kleton ingkang sumalonjor, dene antawisipun kalih pêcak saking ngriku, Nonah Jinê katingal gumlethak botên ebah-ebah, kadosdene sampun pêjah. Amila gagasanipun Kleton botên sanès, bilih Nonah Jinê punika tamtu sampun pêjah.
Kanthi rêkaos sangêt anggènipun Sang Kleton nguwalakên Turan saking anggèning ngungkêb-ungkêb wontên ing sukunipun wau. Lan sasampunipun sagêd uwal, piyambakipun lajêng amurugi Nonah Jinê. Sirahipun Nonah Jinê ingkang namung gumlethak wontên ing blabag ingkang atos, nuntên kajunjung kadhêngakakên, sarta dipun tingali punapa kintên-kintên taksih gêsang. Sanadyan badanipun Nonah Jinê sampun katingal kantun balung lan kulit kemawon, ewasamantên Kleton tansah gadhah pangajêng-ajêng gêsangipun. Kleton lajêng mêndhêt kacunipun, kaêclupakên ing toya, tuwin lajêng kaêpuh kaombèkakên dhatêng Nonah Jinê, ingkang gorokanipun sampun garing babar pisan.
Ing sakawit botên wontên titikipun bilih taksih gêsang, nanging dangu-dangu maripatipun ingkang mêrêm
ngantos sawatawis dangu, sadèrèngipun piyambakipun kèmutan wontên ing pundi ing wêkdal punika.
sadaya samin sagêd ngombe. Jalaran saking jawah punika, kula sadaya sagêd gêsang malih.
Nonah Jinê apitakèn: Kadospundi kawontênanipun Tuwan Turan. Punapa piyambakipun botên saèstu mêjahi panjênêngan. Lan punapa piyambakipun taksih gêsang.
Kleton amangsuli: Kula botên mangrêtos, punapa piyambakipun taksih gêsang, utawi punapa jalaran saking jawah piyambakipun sagêd èngêt malih. Ing ngriku ujug-ujug Kleton kèndêl wicantênipun, sabab lajêng kèngêtan, bilih nonah wau mêntas amanoni lêlampahan ingkang anggirisakên manah, manawi kalajêngakên anggèning nyariyosakên ing bab Turan, kuwatos manawi adamêl kambuhing manahipun malih.
Nanging Nonah Jinê mangrêtos dhatêng ingkang dados wêwadosipun Kleton, saha lajêng apitakèn: Wontên pundi piyambakipun ing samangke.
Kleton namung manthuk anêdahakên dununging Rokop gumlethak. Sasampunipun punika ngantos dangu kèndêl botên wawan ginêm.
Ing wusana Kleton lajêng awicantên makatên: Cobi kula upakaranipun, bokmanawi sagêd èngêt saking anggènipun kapidhara punika.
Kanthi nyêpêngi tanganipun Kleton, Nonah Jinê awicantên bisik-bisik: Sampun, sampun, sabab bilih piyambakipun ing mangke sagêd èngêt saha wangsul kêkiyatanipun malih, botên wande têmtu badhe amêjahi panjênêngan. Manawi piyambakipun pancèn sampun badhe pêjah, inggih sampun kajêngipun kemawon. Kula mugi sampun ngantos dipun tilar piyambakan kemawon namung kalihan kewan punika.
Kleton mandhêg mangu. Awit, manawi miturut kasatriyanipun piyambakipun kêdah nyobi ngihtiari murih gêsangipun Rokop alias Turan malih. Nanging piyambakipun sampun anggadhahi pangintên bilih Turan botên kenging dipun kukup malih. Salêbêting manahipun apradondi piyambakan, saha tansah nyawang dhatêng badanipun Rokop, dumadakan lajêng andêngongok ningali ing katêbihan. Sakala punika kanthi bingahing manah piyambakipun lajêng ngadêg saha wicantên sora: Lo, punika wontên dharatan katingal. Ah, bêgja sangêt.
Nonah Jinê ugi lajêng aningali saha sumêrêp ing dharatan wau, ingkang têbihipun saking ngriku kirang langkung watawis kalih atus pêcak, lan ing dharatan ngriku katingal wontên wananipun.
Nonah Jinê lajêng wicantên: Samangke panjênêngan kenging manawi ba- [ba...]
[...-] dhe ngupakara Tuwan Turan. Mênggah sajatosipun, ing kala punika Nonah Jinê rumaos dosa dene angalang-alangi kajêngipun, Kleton anggèning badhe amitulungi Turan alias Rokop wau.
Sasampunipun kalampahan dipun pitulungi dening Kleton, ngantos satêngah jam dangunipun, Turan sawêg sagêd ngêlèkakên mripatipun. Ewasamantên mêksa taksih ngantos sawatawis dangu malih èngêtipun Turan, bilih ing wêkdal punika manggih kabêgjan ingkang agêng. Ing wusana sumêrêp-sumêrêp baitanipun sampun notog ing dharatan.
Awit saking dayanipun toya ingkang sêgêr, punapa malih tuwuhing pangajêng-ajêng enggal, Kleton rumaos wangsul kêkiyatanipun malih, mandhap saking baita nyabrang toya ingkang cêthèk sarta ambêkta tangsul minggah ing dharatan. Tangsul wau kaubêtakên ing wit-witan, katangsulakên kêncêng kangge angêrut baitanipun, jalaran ing kala samantên toyaning sagantên sawêg pinuju êrob, amila dipun kuwatosakên, bokmanawi baitanipun ing mangke kentir katut ing alun, langkung malih têmtu badhe langkung rêkaos anggèning mitulungi Nonah Jinê dhatêng dharatan.
Salajêngipun kanthi brangkangan, Kleton sagêd lumêbêt ing wana ngriku, ingkang kinintên têmtu kathah wowohan wana ingkang kenging katêdha. Kala rumiyin Sang Kleton sampun nate ngambah wana asêsarêngan kalihan Tarsan, amila inggih mangrêtos pundi wowohan ingkang kenging katêdha ing tiyang utawi botên. Antawis sajam dangunipun anggèning lumêbêt ing wana, Kleton sampun wangsul dhatêng pinggir sagantên malih kalihan ambêkta wowohan kathah.
Ing kala punika jawahipun sampun têrang, nanging lajêng kagêntos hawa ingkang bêntèr sangêt dening sêsoroting srêngenge. Satêmah Nonah Jinê kêpingin sangêt enggal-enggal minggah ing dharatan tumuntên. Ing wusana jalaran saking dayaning têtêdhan bêktanipun Kleton wau, tiyang têtiga lajêng sagêd mêntas ing dharatan saha nuntên sami kèndêl ngeyub wontên ing sangandhaping wit-witan ingkang kangge nancang baitanipun. Saking kasoking badan tiga-tiganipun lajêng sami tilêman ing siti saha lajêng têrus sami tilêm ngantos dumugi ing wanci pêtêng.
Sawulan laminipun tiyang têtiga wau sami gêsang wontên ing gisiking sagantên ngriku kanthi wilujêng tanpa sambekala. Sarêng tiyang têtiga wau sampun wangsul malih kêkiyatanipun, Kleton lan Turan lajêng adamêl panggenan pandhêlikan wontên ing sanginggiling wit-witan agêng, prêlunipun sampun ngantos kaaru biru ing sato wana ingkang galak. Manawi ing wanci siyang sami ngupados wowohan sinambi ambêbujêng kewan ingkang alit-alit, manawi dalu sami tilêm minggah dhatêng papan pandhêlikanipun, lan tansah mirêng suwaraning sato galak ingkang agêng-agêng, ingkang sami saba ing dalu sarta ingkang adamêl girising manah.
Tiga-tiganipun sami tilêm akasuran rumput. Dene ingkang kasuripun mawi lèmèk namung Nonah Jinê piyambak, inggih punika mantêlipun Kleton lami, ingkang kantun wontên ing sêtatsiun ing Wiskonsin rumiyin. Kleton adamêl pagêr saking pang-panging kajêng alit-alit tinata rapêt, ingkang anjalari papan pandhêlikanipun wau awujud kamaran kalih, ingkang satunggal kangge Nonah Jinê, satunggalipun kangge awakipun piyambak kalihan Turan alias Rokop.
Saplok sami dêdunung wontên ing ngriku, Rokop ngatingalakên nisthaning bêbudènipun, inggih punika: namung mikir awakipun piyambak, kasar, angkuh, jirihan, rêmên nguja hawa napsu lan sapanunggilanipun. Sampun kaping kalih Turan bêkênêngan kalihan Kleton, jalaran dipun emutakên anggèning badhe tumindak kirang lêrês tumrap dhatêng Nonah Jinê. Jalaran saking punika Kleton lajêng botên wani nilar Nonah Jinê piyambakan. Gêsangipun Kleton tuwin Nonah Jinê wontên ing ngriku punika saèstu nalôngsa sangêt, ewasamantên pangajêng-ajêngipun badhe sagêd angsal pitulungan tanpa kêndhat.
Nonah Jinê kêrêp sangêt kèmutan lêlampahanipun nalika ngambah wontên ing wana ing sapinggiring sagantên kala rumiyin. Saupami ingkang dipun anggêp dewaning wana dèrèng tilar donya sarta lajêng angêmpali Nonah Jinê wontên ing ngriku, Nonah Jinê botên badhe rumaos ajrih dhatêng pangridhuning sato galak ing wana, tuwin botên badhe ngêdhap dhatêng panganiayanipun Turan ingkang apangawak kewan punika. Nyumêrêpi anggèning Kleton tansah angrêksa piyambakipun, tanpa kajarag Nonah Jinê tuwuh gagasanipun, kados punapa saupami Turan gadhah tindak dêksura makatên wau, kasumêrêpan dening Tarsan bôngsa wanara. Satunggiling dintên, nalika Kleton kalêrês mêndhêt toya dhatêng lèpèn, sarta Turan nindakakên patrap ingkang botên prayogi dhatêng Nonah Jinê, dumadakan Nonah Jinê lajêng kawêdal têmbungipun makatên:
Tumrapipun panjênêngan mila prayogi, namung rahayunipun, têka Tuwan Tarsan ingkang dhawah saking kapal ingkang dipun tumpaki dening Nonah Sêtrong tuwin panjênêngan ing samangke botên wontên ing ngriki.
Wangsulanipun Turan sêmu ngece: E, punapa panjênêngan sampun têpang kalihan babi punika.
Nonah Jinê: Inggih, kula têpang. Lan mênggahing rumaos kula, inggih namung piyambakipun punika satunggaling tiyang jalêr saèstu ingkang prawira.
Jalaran saking têmbungipun Nonah Jinê ingkang makatên wau, Turan lajêng sagêd anggagapi, bilih Nonah Jinê punika kalihan Tarsan botên ngêmungakên têpangan sae limrah kemawon, nanging têmtu anggadhahi buntêlan katrêsnan ingkang lêbêt. Jalaran saking sêngitipun dhatêng Tarsan ingkang kinintên sampun pêjah wau, Turan samangke nêdya ngodhal-adhul namanipun, saha lajêng wicantên kanthi sora makatên: Tarsan punika nglangkungi babi. Piyambakipun punika satunggaling bajingan ingkang jirihan. Badhe kasambêtan.
Ing jamane saiki ulah raga iku ora mung tinêmu ana ing golongan lanang, sanadyan golongan wadon iya padha bae, kang beda mung anggone matrapake ulah raga, piranti lan lakune beda.
Panah iku lumrahe dadi praboting wong lanang, yèn dhèk biyèn dadi piranti gêgamaning pêrang, nanging tumrape saiki mung kanggo ulah kasênêngan. Dene tinêmune ing tanah Eropah, ing saikine kêgolong kanggo piranti ulah raga para lanang.
Yèn mirit dêdongengan Jawa, biyèn mula ing bab panahan iku iya uwis ditindakake dening golongan wadon, kaya ta Dèwi Wara Srikandhi lan Larasati.
Bab mau ing saiki ora kêlumrah. Nanging kira-kira iya bakal thukul manèh.
Ana kidang mêmitran karo jarapah, padha manggon ana ing kandhang sajroning kêbonraja. Ing dhisike kewan loro mau ora rukun, awit kêgawa saka seje bôngsa. Nanging suwe-suwe kewan loro mau padha rumasa manggon ana sajroning kandhang kang luwih rupêk, ora kêna kanggo sêsongaran anggone arêp ngetokake kaluwihane.
Môngka mungguhing kidang, iku duwe umbak dhêmên ngetokake anggone pintêr mlumpat, awake dhewe nganti diupamakake thathit. Dene si jarapah, ngetokake anggone dhuwur, nganti ngrumasani kaya bisa ngranggèh lintang. Mung nyatane, kewan mau barêng manggon ing kandhang, padha ilang kuwasane.
Barêng rumasa apês, banjur padha gêlêm rukun, sabên dina tansah gunêman ing bab pêpasthène awake.
Kidang kôndha: Ing sadurunge aku ana kene, aku yèn malumpat bisa ngungkuli gêgêrmu kuwi. Nanging saiki, bisaku mung anjrunthul.
Jarapah: Witikna aku, dhèk biyèn, yèn aku mangan wowohan mung tak iras ana ing uwit, rasane sêgêr sumyah, saka durung kêgêpok ing tangan uwong. Balik saiki, dawaning guluku ora kêna tak pigunakake mangkono. Bisane mung kêna tak tiyungake kanggo gunêman karo kowe.
Kidang: Iku padha ora kêna digêtuni, kabèh bêcik ditanjakake dadi piwêlèh, prêlune supaya aku lan kowe aja padha ngêgungake kagunan. Wis ayo padha rukun bae.
Jarapah banjur nêlungake gulune andilat-dilat kidang karo calathu lirih: Satêmêne pangemaning manungsa mênyang sato kewan, iku wis kêna kanggo puwungan, tinimbang ora kopèn.
Ambêbungah bocah iku kêna diarani gampang, awit mungguhing bocah, lumrahe padha anduwèni watak bungahan.
Bungahing bocah iku ana kang jalaran saka arêp dijak dolan, ana kang arêp dijak nênonton, ana kang arêp dijak mangan enak lan liya-liyane.
Samôngsa ana bocah arêp dijak mangkono, ing sadurunge kalakon wis tansah diimpi-impi anggagas anggone bakal anglakoni bungah-bungah mau. Mêsthine sapa bae kang wis tau nglakoni dadi bocah, banjur bisa ngrasakake lan duwe têpa.
Bocah kang arêp dijak bungah-bungah, tansah ngentha-entha apa kang bakal dilakoni. Upama arêp dijak nunggang sêpur, banjur anggagas kapriye besuk anane sajêrone sêpur, arêp ngarah linggih ana pinggir, awit yèn linggih ana pinggir, bisa wêruh kaanane ing jaba ing sauruting dalan sêpur. Gagasan mangkono mau tansah diwujud-wujudake. Mangkono sapanunggalane.
Ing kene ngandhakake ana golonganing bocah sêkolah tômpa warta, bakal ana rame-rame ambêbungah bocah, nganggo tontonan utawa bangsaning dolanan kang ambungahake. Ing kono ana patrap ambêbungah arupa dhadhung dipênthang, dhadhung mau digandhuli panganan, sabên bocah kêna mangan, nanging panjupuke kudu mung sarana dicakot.
Ana bocah kang duwe gagasan, patrap mangkono mau mêsthi gampang bangêt, lan bakal kalakon mangan sakatoge.
Gagasan kang mangkono iku pancèn mèmpêr, nanging tinêmune, barêng bocah mau mara arêp nyakot panganan, ora gampang, sabên tali têmèmpèl lambe kêpêksa oncad dening kêsondhol patraping bocah liya kang duwe sêdya kaya mangkono.
Wusana mung dadi gêguyoning wong akèh, nanging padha sênêng. Cêthane nontona gambar.
Môngka nyata pangeran katêlu pisan / sadulur bêcik apik / kang tuwa kuwasa / kang anom wis narima / ora duwe salah pikir / jêbule ana / pikiran kang muthakil //
pangran loro wis padha saguh samayan / nêdya agêlar bêcik / mung supaya aja / ing tindake katara / wusana bubaran nuli / ngêntèni dina / kang arêp go nglakoni //
kacarita Pangeran Wragil kang oncat / tansah anolah-nolih / ing panggalih samar / yèn diburu kang raka / barêng ora ditututi / pangeran bungah / rada ayêm ing galih //
nuli kondur mênyang dalêm kasatriyan / ketok bangêt prihatin / ora karsa dhahar / banjur nyang pasarean / bangêt susahing panggalih / èngêt kang raka / nganti ngêtokke tangis.
kêgagas ing galih / saupama sêrik / malah sèwu luput //
awit lumrah prênah anom kuwi / sok nêmu mangkono / dadi nyata ora aran anèh / sanalika Pangeran Wuragil / karaos ing galih / ngandika lan manthuk //
iya bapa aku kuwi ngrêti / kamas sakaloron / gone ora rêna ing galihe /
kuwat pikirku nampani / piwulang kang bêcik / aja nganti kisruh //
Ki Ngabèi ing lair ngaturi / narima ing batos / nanging batin bangêt murinane / eling saka ambelani gusti / tansah dicêcênggring / kadang-kadang sêpuh //
awit mungguh rasane ing ati / ora akon-akon / pangrasane kaya
ucap ingkang sae / punapa ta inggih sae gusti / manawi ing galih / namung badhe nglunthung //
angandika Pangeran Wuragil / paman aja ngono / saupama aku nganti duwe / panggalihan kang anêdya wani / bakal dosa luwih / marang kadang sêpuh //
yèn satriya wajib kudu wani / nampani pakewoh / awit iku sanyatane kabèh / padha dadi pandhangiring ati / supaya nuntuni / aku paman luhur //
lawan manèh kang mangkono kuwi / jênêng ora elok / pasulayan lan sadulur dhewe / ora ana wong bisa malangi / saupama nganti / malangana: luput //
mung tumungkul Kyai Wirapati / batin ngontog-ontog / ing wusana kasaru rawuhe / pangran pati pasêmone manis / didhèrèkke rayi / Pangeran Panggulu //
isih adoh padha angèsêmi / sang pangeran loro / ketok bangêt patrap rumakête /
Isinipun: Sanabudaya - Minggah ing Rêdi Lawu - Bab Kapal ing Tanah Jawi ingkang Misuwur - Pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi - Adpêrtènsi - Bab Padamêlan
Minggah ing Argadalêm (rêdi Lawu).
Dumugi ngriku lampahipun wiwit minggah ngancik sukuning rêdi Lawu ingkang têmbing lèr kilèn. Wanci sêrap dumugi dhusun Cêtha, lajêng sipêng griyanipun sêsêpuhing dhusun ngriku ingkang sinêbut kyai, nama Kyai Wôngsadimêja, inggih punika ingkang badhe mitulungi ngêtêrakên minggah. Wontên griya ngriku prikancanipun wêwah malih 28 dados tiyang 40, tiyangipun èstri wontên kalih sami sarayatipun, salong saking bawah Paresidhenan Madiun, tiyang samantên wau ingkang kathah nêdya ngalap barkah utawi tirakat, mila sangunipun kajawi têtêdhan sapêpakipun, ugi sami mirantos sajèn-sajèn kados ingkang
Lampahipun anglangkungi gapura-gapura punapadene pagêr sungsun sap-sapan, kadugi wontên sap pitu, manggèn sacêlaking griyanipun Wôngsadimêja wau pintên-pintên ênggèn, nanging gapura sapanunggilanipun wau sampun awujud sala sadaya. Saking dêdongenganipun Kyai Wôngsadimêja, kacariyos punika patilasan pratapan ingkang nama pratapan Wukir Ratawu, kalihan pratapan Saptarêngga ing jaman purwa, dumugi ngriku marginipun saya minggah andêdêr, sakêdhap-sakêdhap lampahipun sami kèndêl ngaso sayah, nyambi ambakari pohung, ing ngriku dipun namakakên: srapah, saha karanipun: boga, tumuntên sami lumampah malih anglangkungi panggenan rêca-rêca kathah. Jam 4 sontên sawêg dumugi Argadalêm, ing ngriku kathah jawah ampuhan. Wontên bangsal sèng satunggal cêkap kadamêl ngeyup tiyang 40, nanging prasasat anggènipun linggihan utawi tilêman
nuntên minggah sawatawis dumugi tilas karaton mawi gapura sarta regol utawi istha pagêr baluwarti sap-sapan tundha pitu. Dêdongenganipun kyai kacariyos punika patilasan kadhatonipun Kangjêng Sunan Kalijaga, nanging tilas tancêping dhatulaya namung wontên awujud griya alit kados cungkuping pasarean. Kacariyos punika rumiyinipun panggenan pasalatan. Ing nglêbêt têngah wontên palênggahan kados ambèn nanging awarni sela gilang. Nuntên minggah malih sawatawis, taksih tumut wêwêngkon Argadalêm, ing ngriku lajêng kèndêl anyajèkakên pirantos ingkang kabêkta wau jangkêp. Sasampuning dipun ujubakên dening kyai, saprangkat-saprangkat gêntos-gêntos, nuntên ingkang sami gadhah kajat sêsarêngan [sê...]
[...sarêngan] sami ambêsmi dupa sarta mêcakakên punapa sêdyanipun piyambak-piyambak kanthi nyuwun pangèstu wilujêng. Dumugi samantên sampun wanci kêlangkung sêrap, tiyang sadaya sami lêrêm wangsul dhatêng bangsal sèng wau malih, nanging sadalu botên wontên ingkang sagêd tilêm, kajawi namung sami ngadhêp latu totor utawi bêdhiyan kemawon saking sami botên kuwawi asrêpipun, utawi sakêdhap-sakêdhap jawah ampuhan.
Enggalipun sarêng byar enjing lajêng sami wangsul minggah ing panggenan nyajèkakên wau malih. Ing ngriku tiyang-tiyang sami ngubêngi sela agêng, namanipun: Sela Pundhutan. Sasampuning mubêng kaping pitu lajêng sami anglorod sajèn bêbêktanipun piyambak-piyambak wau nuntên sami dipun têdha. Rampung nêdha lajêng sami adus dhatêng sêndhang nama: sêndhang intên. Sampun ragi siyang lajêng pindhah panggenan malih anglangkungi griya loji komplit, kacariyos loji wau ingkang iyasa sarta ingkang gadhah bôngsa Walandi nama Tuwan Wintêr, ing wêkdal wau ing ngriku nuju kangge kèndêl ngaso dening tuwan-tuwan Walandi tiga, wangun-wangunipun inggih namung sami plêsiran kemawon. Nuntên dumugi sêndhang nama: sêndhang Si Bathok, tiyang-tiyang sami ngombe toyanipun, sarta mêndhêt sagêndul-sagêndul, prêlu kangge isarat palarisan, supados
ombèn-èmbènombèn-ombèn. ingkang angêt-angêt, sami dipun angge nêdha samargi-margi.
Dumugi ing dhusun Cêtha anjujug griyanipun kyai malih. Sakêdhap lajêng sêsarêngan sami pangkat mantuk wangsul ing griyanipun piyambak-piyambak kanthi wilujêng ingkang pinanggih. Wasana bilih wontên ciciring pèngêtan wau sawatawis, nyuwun pangaksamanipun para maos.
Ngaturi uninga, dintên punika Petruk botên mêdal, amargi sakit.
Lêngganan nomêr 692 ing Bumija. Tumrap kuwartal 4.
Lêngganan nomêr 1144 ing Ngrampal, ingkang sade Boekh. Visser Bt.-C. rêgi f 0.05.
Lêngganan No. 101. Bab warisan, sadaya angsal.
Mênggahing rêraosan: kapal Kêdhu punika gambaripun sae, têgêsipun manawi dipun abah-abahi wônda ngêngrêng. Manawi pamêndhêting ukuran cara Eropah panêtêkipun
saking sirah, saking jalakan lan saking bokong. Yèn pinanggih godhaganipun sami inggih punika nama wônda sae. Ing basa Walandi dipun wastani: voorhand, middenhand en achterhand, pramila kula sêbut ing basa Walandi supados priksa tatananipun kemawon, dados samôngsa kêpranggul têmbung Walandi makatên wau lajêng mangrêtos. Lajêng kiyat, têgêsipun kangge minggah mandhap rêdi botên wêgah. Manawi kawruh kilenan pamriksanipun dhatêng suku, sukunipun dipun wastani: drooge beenen têgêsipun ing ugêl-ugêlipun botên ambêdhol (klêntêr), tracak sae, tracak ngajêng mayatipun 45[derajat], manawi ing wingking langkung sakêdhik kenging, utawi sanès-sanèsipun. Ananging
Dene kapal gampil kasirigakên punika tumrap pamanggih Jawi, ingkang angên-angênipun angkuh nanging ingkang jujur. Bab punika asring dados rêraosaning para priyantun ingkang rêmên dhatêng kapal, pramila kapal Kêdhu wau nyata wontên ingkang dados pêthinganipun.
Lajêngipun anyêlani atur, nama margawati wau sabab katêlah namaning kabuyutan, cêkakipun wontên rêdi alit, ing samangke dados pangenaning rajakaya ing dhusun têpis wiringipun. Ing pucaking rêdi wontên clowokan kados tabêting tracak kapal, punika mirid dêdongengan patilasan kapal sêmbrani. Kajawi punika wontên bêlik ing sacêlakipun patilasan ngriku, ingkang lajêng dipun anggêp pangombènipun kapal sêmbrani. Inggih rêdi pangenan rajakaya kawauwau. ingkang nama margawati, sarta kaprênah cakêt haltê Kêdhu.
Gantos cinariyos mirid ujar pabaratan, cariyosipun [ca...]
[...riyosipun] tiyang, manawi wontên
punika têtanènipun sata, inggih sata ngriku punika ingkang misuwur nama sata Kêdhu punika. Rabukipun tanêman sata ngriku punika talethong kapal, pramila nalar-nalaripun têtiyang ngriku nêngênakên ngingah kapal wau, inggih lugu mamrih tlethongipun, dados sayêktosipun botên dhêdhasar ambranahakên kapal.
Kapal Priyangan, punika misuwur agêng inggil, namung cinacad angyèyèt, yèn miturut ing buku winastan hoogbeenig, inggih sabab asalipun kruising kapal sandêlan kapal Ostrali. Gampilipun kapal kruising ingkang jalêr-jalêr kapigunakakên kangge anggèrèt mriyêm, dene ingkang èstri utawi ingkang jalêr ingkang botên kangge lajêng kaparingakên dhatêng têtiyang dhusun. Dene tiyang ngriku ugi rêmên dhatêng ingah-ingahan kapal, kawontênanipun ugi gandhèng kalihan têtanèn ugi, kaot ing ngriku têtanènipun kênthang sabrang, punika inggih cocogipun rabuk talethong kapal.
Kajawi kapal-kapal golongan ingkang kasêbut wau, wontên golongan malih ingkang misuwur, ananging jinisipun alit-alit, inggih punika kapal Kuningan. Punika namung kangge dolanan, liripun kangge tumpakan, tarikan, ananing tumrap lare alit. Manawi kangge mêdamêl tamtu botên kaparêngakên nagari.
Lêngganan No 527. Sintên ingkang nganggit pathokanipun nyêrat basa Jawi mawi aksara latin, rêdhaksi botên sumêrêp. Nanging sampun cêtha bilih panganggitipun sêrat wau miturut dhawuh saking dhêpartêmèn Ondêrwis. Dados ingkang sagêd mutusi pitakenan bab lêrês lêpating panyêrat, inggih dhêpartêmèn. Dene têmbung-têmbung ingkang panjênêngan takèkakên, miturut ingkang sampun kaêcakakên ing Bale Pustaka, kasêrat kados ing ngandhap punika:
Têmbung ing limrahipun botên kagandhèng, kados ta: ing wetan omah, ing buri omah, ing kulon omah, lan sapanunggilanipun. Têmbung ing ngarêp omah miturut tuladha ing pathokan kasêrat ingarep omah.
Rongatus- rongatus (miturut tuladha ing pathokan),Anak bojo- anak-bojo,Kiwa têngên- kiwa-têngên,Ewadene- ewadeneKarodene- karodene.
Têmbung jamboran miturut pathokan kenging kasêrat dados satêmbung utawi tôndha panggandhèng.
Saking pamanggih kula têmbung jamboran, têmbung kalih kadadosakên satunggal, ingkang suraosipun inggih lajêng luluh dados satunggal, panyêratipun prayogi kagandhèng. Upaminipun: gandamaru, silihasih, dhegus, dhèmês lan sapanunggilanipun.
anggambar- anggambar (nggambar).ambalang- ambalang (mbalang)Kangge wiwitaning ukara:Anggambar (Nggambar),Ambalang (Mbalang).anjawakake- anjawakake,kêjawan- kêjawan,dijawakake- dijawakake,cara mlayune- cara mlayune,dicara mlayokake- dicara mlayokake,dicinakake- dicinakake, (tumrap krêtu lima).Dipun- dipun, (botên kagandhèng).
Têmbung bok asring dipun ular dados: êmbok (êmbok) utawi ambok (ambok).
Miturut pathokan, têmbung êmbok utawi ambok dipun sêrat mbok, nanging upaminipun sêrat bok makatên kemawon saking pamanggih kula inggih sampun lêrês.
Ing bab pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, botên namung pasulayan wontên ing rêmbag kemawon, malah sampun kalampahan campuh sayêktos, anocogi kados pangintên ing sadèrèngipun. Makatên ugi inggih pinanggih nyata bilih pasulayanipun nagari kêkalih wau sagêd ambêbêkta utawi damêl ebahing nagari sanès.
Ing ngajêng sampun katingal sêsulakipun, bilih Inggris tuwin Prancis tansah cakêt angêmori lampah dhatêng babagan pasulayan punika, mênggah wosipun botên sanès namung badhe ngudi katêntrêman, ingkang ugi makolihakên dhatêng badanipun piyambak. Tuwin sarèhning kabêtahan ingkang kados makatên punika botên namung pinanggih wontên Inggris tuwin Prancis kemawon, katêmahanipun inggih lajêng kathah nagari-nagari sanès ingkang nimbrung lampah.
Mênggah kasantosanipun Ngabêsi, manawi kapiridakên kalihan kawontênaning dêdamêl Itali, pancèn botên tandhing. Nanging ugi mênang santosa tiyang tuwin balabagipun, kasantosaning tiyang utawi balabag, punika ugi kenging kangge ngiribi kasantosaning dêdamêlipun mêngsah. Malah mirid katrangan saking bôngsa Ngabêsi dhatêng bôngsa ngamônca, mratelakakên, tumraping paprangan, Ngabêsi badhe kuwawi nanggulangi ing salêbêtipun 12 dumugi 15 taun, saha ing diwasanipun, Ngabêsi tamtu badhe unggul ing pêrang. Ingkang makatên punika kenging kangge tôndha saksi, atêgês bilih Ngabêsi sugih wadyabala. Dene ing bab rukun, Ngabêsi pancèn sampun muntokakên tekad, botên nêdya ngunduri, manawi Itali botên ngundurakên wadyabalanipun saking ing watês.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, tumraping Itali tansah dipun angkah dening praja sanès, murih botên sagêd kalêbêtan daya saking jawi, inggih punika ing bab lêbêting
dhatêng nagari sanès. Tindak makatên punika ing pangangkah supados dados pamênggak dhatêng trajangipun Itali ingkang sakalangkung wantêr punika.
Usulipun Inggris ingkang kados makatên wau ugi dipun sayogyani dening Swèdhên, Sopyèt Ruslan, Turki, Romêni tuwin nagari Walandi. Mênggah suraosing usulipun Inggris wau:
kajawi ingkang awujud êmas wêtahan utawi arta. Ing bab awisan wau katindakakên kêncêng tuwin titi sangêt. Namung tumrap barang wêlingan ingkang sampun kakintunakên, badhe kalêstantunakên.
Tindakipun Inggris ingkang kados makatên punika saèstunipun adamêl gragapipun Prancis, rumaos manawi kêslêpêk anggènipun badhe ngewahi lampah, nanging kawusananipun inggih mrayogèkakên. Ingkang makatên punika malah mêwahi [mê...]
[...wahi] grêngsêngipun Prancis anggèning ngèngêtakên dhatêng Itali, supados sampun kalajêng-lajêng anggènipun nêmpuh Ngabêsi. Dados rêmbagipun Inggris, botên nêdya sabar-sabaran, sadaya kêdah cekat-cèkêt rampung. Kajawi punika Inggris kêdah pratela dhatêng Prancis, supados nyadhiyani papan palabuhan ing sagantên têngah, Bizerte tuwin Ajaccis, sadaya badhe dipun angge dening Inggris samôngsa wontên prêlunipun. Dene ing Maltah badhe kasuwungakên, awit panggenan wau kamanah gampil katêmpuhipun ing mêngsah. Nanging Prancis pitakèn, saupami Inggris nyuda kêkiyataning wadya lautan punapa botên malah prayogi, murih sagêd damêl pulihing tata têntrêm kados ingkang sampun. Makatên ugi Prancis inggih pitakèn dhatêng Itali, mrayogèkakên sudaning wadyabalanipun ing Lybie. Pitakenan sadaya wau dèrèng manggih wangsulan ingkang gumathok, namung pinanggih kêmêngan kemawon, taksih ngêntosi rampunging pangrêmbag. Mila sawarnining tindak inggih dèrèng sagêd kandhêg utawi suda saking padatan. Dene tumrap pamitranipun Inggris kalihan Prancis, malah saya supêkêt.
Gêntos angraosi ing bab campuhipun ingkang sami pêrangan. Saya dangu tandanging wadya Ngabêsi saya anggrêgut, malah panjênênganipun Nata Ngabêsi piyambak
wau saèstu damêl gambiraning rakyat Ngabêsi.
Wontên pawartos, wadya Itali pêthak cacah 10.000 kabidhalakên saking Somaliland dhatêng Erythrea. Kawontênanipun ing Ogaden sakalangkung rame. Motor mabur Itali nglêpasi bom 3000 rambahan, ingkang dipun angkah kitha Khatama tuwin Taffar, adamêl tiwasing bôngsa Ngabêsi 5 tuwin nandhang tatu 20. Nanging gêntos wontên motor mabur Itali ingkang kapêksa mandhap, saha dados tawananing mêngsah.
Manggènipun wadyabala Itali wontên ing Adoea, Adigrat tuwin Axum, ambarisi papan ingkang panjangipun 70 mil, dene
ingkang sampun dhawah tanganing mêngsah. Ing bab punika adamêl pêpêting margi dhatêng Addis Abeba, tumindaking lampah namung sagêd mêdal ing gêgana.
Gêlaripun wadya Ngabêsi taksih pêrang lèrès, angunduri alon-alonan, dene ingkang golongan alit, nêmpun wadya Itali ingkang perangan ngajêng. Ing sêmu dèrèng purun pêrang rêrêmpon ing sadèrèngipun manggih kalamôngsa ingkang prayogi.
Kacariyos nalika Nata Ngabêsi midhangêt bilih Axum kêbrokan ing mêngsah, lajêng dhawuh supados pêrang rêrêmpon, matah prajurit 50.000 sami pêpilihan, dipun tindhihi Ras Mulugeta lajêng badhe ambiyantu Ras Seyoem ngrêbat kitha Axum wau. Kajawi punika Jendral Nasibu lajêng malês nêmpuh dhatêng laladan propènsi Ogaden. Campuhipun wau sakalangkung rame, ngantos sagêd ngêndhêg ajênging wadya Itali ingkang badhe dhatêng Jijiga.
aturing juru sindi bilih wadya Itali ajêngipun anggrêmêt wontên ing sagantên wêdhi. Ingkang punika anjalari anggèning wadya Ngabêsi tumuntên nanggulangi.
Ing golongan sanès, wontên wadya ngabêsi 5000 têluk dhatêng Itali, lajêng dados tawanan, nanging tumrap têtiyang ingkang dados karerehanipun Ras Seyoem sami oncat.
Ujaring wartos, unggulipun Itali ing môngsa punika nama sawêg kêtêmbèn, nanging benjing samôngsa dumugi ing parêdèn, tamtu badhe manoni panêmpuhipun wadya Ngabêsi ingkang angêgirisi.
Ing bab pasulayan punika, kintên-kintên badhe saya rame.
--- [1333] ---
Kaimpun dening Dêmang Diparêksaka, Cawas, Pedan.
Padamêlan tênun punika sampun dados pakulinan sêsambènipun sadhèrèk tani, têgêsipun, panggaraping padamêlan wau namung sasêlaning tanêm saha panenan. Ingkang kula mirêngi jaman rumiyin tumrap bawah nagari Surakarta, ingkang kathah tiyang nênun punika ing Ngungking sacêlakipun Sukaharja, tuwin ing Masaran kidul, bawah dhistrik Bèji (Klathèn), nanging sapunika ing pundi-pundi kathah ingkang sami nindakakên padamêlan tênun. Pirantos tênun punika murih sagêd kauningan ing ngakathah, badhe kula andharakên sacêkapipun.
Pirantosing tênun punika warni-warni, badhe kula têrangakên saking satunggal, miturut gotèkipun tiyang ingkang ahli tênun, kados ing ngandhap punika namanipun satunggal-satunggaling pirantos.
I. Têngkêr, ingkang kadamêl bumbung, 1 wungwang, 1 botên, pigunanipun kangge nyikati nalika lawe mêntas dipun sêkuli. Lawe punika kagodhog rumiyin, lajêng dipun sêkuli, bilih sampun kaêpe garing têrus dipun sikati.
II. Ingan, mawi cagak kajêng gilig agêngipun sajêmpolan suku, katancabakên ing dhumpal, cagak wau dipun saloboki dêling, sanginggiling ros kabolong 4, prêlu kangge wadhah lar, ingkang kadamêl wilah, ing pucuk mawi kapasangan carang utawi kajêng kablêngkuk, pirantos kangge ngulur lawe ingkang badhe dipun pani. Panguluripun lawe wau dipun wadhahi tampah, bèsèk punapa tumbu, lajêng dipun tindhihi krikil, kêcik utawi klungsu, prêlunipun bilih kapani botên ruwêt.
III. Panèn, pirantos kangge mani, ingkang kadamêl kajêng, sisih kiwa dlajugipun 3 utawi 4, ing têngên 2 utawi 3, mawi slorokan kajêng pasagèn, prêlu kangge ngulur têbih cêlakipun dêlajug, bilih dlajugipun têbih dadosipun lurik panjang, manawi cakêt lurikipun cêlak. Slorokan wau sisih kiwa ragi nêngah, kapasangan kajêng malang, kangge wadhah dlajug kalih saking wilah gilik, sisih ngajêng kangge wadhah gligèn wingking kangge wadhah gun. Gun punika ingkang dipun angge bolah, kangge
--- [1335] ---
damêl warnining lurik ingkang mujur. Mila bolah dipun wastani gun, awit punika dados turutaning lurik.
IV. Jôntra, ingkang kadamêl blabag alit-alit, katancêbakên ing as, jèjèr kalih, dadosipun lajêng wangun bundêr kados rodha, pucukipun kawêngku wilah kagancêng tamparan sinjang suwekan. As punika wau kalêbêtakên dhatêng pathok kalih, ingkang ngapit-apit rodha, ing wingking mawi garan kadamêl ngubêngakên rodha, dipun wastani onthèl-onthèl. Kiwanipun rodha wontên pathok jèjèr kalih kaclèwèr, kangge wadhah kisi, kisi mawi sênthêng (strèng) angsal rodha, dipun wastani blindhên. Jôntra punika kadamêl ngikal lawe dhatêng klêting ingkang tumancêb ing kisi, prêlu kangge pakan tênun ingkang wontên ing tropong.
V. Kisi, ingkang kadamêl luyung gilig, agêngipun sadriji, panjang sakilan, kiwa têngên lincip, ing têngah kagêrêt mubêng, kangge wadhah
dipun wastani suri bugis. Suri punika wau dipun têgèsi: panatagama. Lawe sasampunipun dipun pani, lajêng kasurupakên dhatêng suri,
Pinanggihipun ing tanah Priyangan, ing bab ngingah ulam loh ingkang kangge panggaotan, majêngipun kêgolong sampun lami, malah tumrapipun ing tanah Priyangan piyambak, sampun nama limrah, mèh sabên tiyang sami gadhah balumbang kangge ngingah ulam.
Dene tumrap talaga ingkang agêng-agêng, punika pangingahipun ulam sarana dipun pajêgi dening satunggiling tiyang dhatêng parentah.
Talaga wau sabên taun sapisan dipun pêndhêt ulamipun, nanging caraning misaya wau mawi sarana mupu beya, botên pilih tiyang, waton ambayar arta.
Ingkang dados kalimrahan, ing môngsa misaya ulam wau, ing papan ngriku sakalangkung rame, kathah tiyang sêsadean tuwin wontên ingkang ambikak têtingalan, kathah tiyang ingkang sami baitan. Untaping tiyang botên beda kados manawi nuju grêbêgan, malah lajêng ical sipating pados ulam, lajêng dados papan among sênêng. Ingkang kacêtha ing gambar, punika kawontênan ing talaga Ciburui (Padhalarang) ing kalanipun misaya ulam.
Ama ulêr. Ing bawah Kalurahan Kalimundu, Krètèk, Ngayogya, wontên ama ulêr nêmpuh tanêman klapa, wontên 2000 wit ingkang karisakan, blarakipun
Mosvia ing Magêlang. Dèrèng dangu punika murid-murid Mosvia ing klas inggil ing Magêlang lêlana dhatêng tanah Sumatra kilèn pêrlu anjêmbarakên sêsêrêpanipun. Inginggil punika gambaripun murid-murid wau wontên kapal "Sloet v.d. Beele" ingkang badhe dipun tumpaki saking Tanjungpriok dhatêng tanah Sumatra, katuntun dening leeraar ing sêkolahan wau, Tuwan Dr. J.A.C. Krafft (gambar ing têngah-têngah).
Kabudidayan Jêpan ing Nieuw Guinea. Ing bab bangsa Jêpan nama Saito ingkang angsal palilah kaparêngakên manggèn ing Nieuw Guinea, gadhah atur dhatêng ingkang wajib, mênggah kajêngipun, tumrap pasitèn 5000 ha. Sabên 1 ha. badhe dipun ênggèni kulawarga bangsa Papua 4 utawi 5 tuwin bangsa Jêpan 1. Manawi panyuwunipun wau dipun parêngakên, ing Nieuw Guinea badhe dipun ênggèni kulawarga Jêpan 1000, ingkang atêgês tiyang jalêr 1000 kanthi kulawarga ewon. Nanging kintên-kintên panyuwunipun wau botên kaparêngakên, awit kakintên ing Nieuw Guinea badhe dados nagarinipun bangsa Jêpan.
Walandi ingkang badhe mêrês tiyang. Ingajêng sampun kawartosakên, ing Sêmarang wontên Walandi badhe mêrês bangsa Tionghoa nêdha arta kawrat ing sêrat kanthi pangancam. Ing sapunika Walandi wau sampun ngakên, anggèning gadhah tindak makatên punika jalaran saking kêkirangan.
Asistent-Resident Karanganyar. Tuwan C.M. Dewald, Asistent-Resident bij den
saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro, badhe ngêdêgakên tugu ing Selogiri, laladan Wonogiri, kangge pangèngêt-èngêt tumrap panjênêngan dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro I. Ing sadèrèngipun, badhe pratela dhatêng parentah rumiyin, supados botên nuwuhakên raos ingkang botên-botên.
Zwavelzure jinine kangge pakaryan kasarasan. Wontên pawartos, pakaryan kasarasan sampun sarêmbag kalihan pabrik kinine ing Bandung, supados ngladosi kinine ingkang mirah, inggih punika kinine-sulfaat, langkung mirah tinimbang zoutzure kinine. Bab punika manawi kalampahan, ing dalêm sataun pakaryan kasarasan badhe sagêd ngirid f 30.000.-. Tablèt ingkang ciri "Malaria-tabletten D.V.K. 1935" panganggenipun sami kados ingkang sampun.
Ngapusi tiyang sade loterij. Ing Surabaya wontên satunggiling bangsa Tionghoa ngidêrakên loterij. Nalika anggènipun idêr dumugi ing Kapasan, dipun undang tiyang numpak auto, cariyos badhe tumbas, lotre dipun têdha badhe kapilih, tiyang ingkang sade ngulungakên kalihan ancik-ancik ing pancadan auto, nanging tiyang wau lajêng dipun jêngkangakên, dhawah kalumah, auto kabandhangakên ambêkta lot rêrêgèn f 62.75. Auto kêtitik asli saking Malang. Nanging loterij wau lajêng damêl rêkaosipun ingkang kanggenan, awit nomêr-nomêripun sampun klêbêt cathêtan.
Salingkuh ing Pêkalèn. Ing bab papriksan salingkuhan arta irrigatie afdeeling Pêkalèn Sampeyan, sectie Situbondo, sampun rampung. Ing sapunika nitipriksa ondersectie ing Jêmbêr, pinanggih salingkuhan f 9522.-. Punggawa-punggawanipun ingriku sampun wontên ingkang dipun gantung kalênggahanipun. Dene bab cêthaning prakawis, rêkaos anggèning anjangkêpakên bukti. Namung pangintên, tumindaking salingkuhan wau sarana malsu sêrat-sêrat babagan wêdaling arta. Salajêngipun taksih kaudi têrangipun.
Pabrik speda. Wontên pawartos, firma S.L. manson & Co ing bandung, badhe mindhah kantoripun dhatêng Surabaya, manggèn ing Ngagêl, badhe ngêdêgakên pabrik speda Hima, prabot-prabotipun mêndhêt saking nagari Walandi, lajêng badhe dipun pasang ingriki.
Tuwan Nitisêmito angsal bintang. Dèrèng dangu Tuwan Nitisêmito ing Kudus, mêntas sowan sampeyan dalêm Ingkang Wicaksana ing Surakarta dhatêng pasanggrahan Prcimaharja. Ing sapunika awit saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun, Tuwan Nitisêmito badhe kaparingan ganjaran bintang kados ingkang kaparingakên dhatêng para putra santana dalêm. Ingkang kautus maringakên R.M.A. Yudodipuro. Sarêng Tuwan Nitisêmito tampi pawartos bab punika, lajêng badhe katampi kanthi paargyan agêng-agêngan. Samangsa auto utusan dalêm dumugi Salatiga dipun
klas 1 Kabupatèn Wonosobo, Paresidhenan Kêdu, dados mantri pulisi Paresidhenan Pêkalongan. M. Sutejo Purwodipuro, aib. fd. mantri pulisi ing Gombong, dados asistent wedana Paresidhenan Banyumas. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi
kêlampahan sampun ambikak pasiraman Cipanas Maribaya. Pambikakipun dipun jênêngi ing para agêng. Pasiraman punika kenging kangge jêjampi. Lêbêtipun mriku sarana bayaran, klas 1 ing dalêm 20 menit 50 sèn, klas 2, 20 menit 25 sèn, klas 3, 10 menit 2 sèn. Ugi kasadhian papan ingkang lêlahanan. Ing benjing ugi mawi dipun sadhiyani doktêr punapa.
Tiyang ingkang ambêg têgêlan. Wontên pawartos, ing Bondowoso wontên satunggiling juru sêrat kantor, ngopèni kapenakanipun umur 8 taun. Jalaran saking nakaling lare wau, suku tuwin tanganipun sami dipun rante, kadèkèk wontên ing griya suwung ngantos satêngah wulan. Wujuding lare wau mêmêlas sangêt, saha sarêng dipun uculi bandanipun ngantos mèh botên sagêd mlampah. Lare wau lajêng dipun upakara wontên griya sakit. Juru sêrat kagantung pangkatipun saha katahan ing
wau golongan: andandosi timbangan, jam, monometer tuwin sanès-sanèsipun. Pangagêngipun ingkang pangkat Instrumentmaker badhe dipun pindhah utawi dipun wachtgeld. Dene tumrap punggawa sanès-sanèsipun ingkang botên dipun kanggèkakên, badhe dipun kèndêli. Tumrap pangagêng ingkang pangkat onder-opzichter tuwin sanès-sanèsipun, ugi dipun kèndêli.
Ethiopie, prayogi kangge margi pados kamardikan bangsa tanah ngriki. Ing bab punika Mr. Dr. Suripto lajêng sowan pangagêng nagari ingkang wajib, mratelakakên bilih botên gadhah ucap makatên, lêrêsipun ngucap: Pasulayan Italie kalihan Ethiopie sagêd ugi andayani kawontênan ing tanah ngriki. Mila kêdah jagi-jagi. Sarèhning kabaran Aneta wau adamêl awonipun
bali, supados kawontênan sêkolahan adhêdhasar kabudayan Bali-Hindu, supados nênangi dhatêng raos kabatosan, sampun ngantos ical kadhêsêk ing daya sanès. Usul punika sampun dipun sayogyani dening: Ir. Moens, Dr. Stutterheim, Dr. Bosch, Dr. Goris, Tuwan Gobee, tuwin Tuwan Alb. De la Court, Directeur H.I.K. ing
Saking rêmbagipun Dr. Stutterheim, supados bab punika yêyasanipun dipun adanana dening bangsa Bali piyambak, murih lugu nama sêkolahan Bali-Hindu. Bab punika ugi sampun dipun sayogyani para pangagêng bangsa Bali, nanging kuciwa dene waragadipun kathah. Sagêd ugi namung kandhêg wontên ing gagasan.
Pangarsa Landraad tiyang siti. Mr. Mas Husein Tirtoadiwijaya, pangarsa Landraad ing Blora lan Rêmbang, dados pangarsa Landraad ing Purwakarta. Mr. R. Wiryono Kusumo, pangarsa Landraad ing Purwakarta dados pangarsa Landraad ing Blora lan Rêmbang.
Ngawisi orgaan Mussert. Wontên pawartos, Procureur Generaal angawisi sumêbaripun orgaan
Awisan wau angèngingi umum, sanadyan tumrap warga N.S.B. pisan. Ingkang lugu kaawisan, ingkang mêdal kala tanggal 28 Sèptèmbêr kêpêngkêr. Ingriku wontên panacad tumrap pulitiek sajawining praja, ing bab pasulayanipun Italie kalihan Ngabesi. Panêrak punika narajang ing bab 154 buku Anggêr Kukum.
Bêna ing Tiongkok. Jalaran saking wontêning bêna ing Tiongkok, wontên usul ing bab tumindaking damêl kuli mardika kangge niti kawontênanipun lèpèn-lèpèn. Sawarnining tiyang jalêr ingkang umur 18 taun dumugi 50, botên mawang saradhadhu tuwin student punapadene ambtenaar, sami katêtêpakên tumut nyambut damêl. Miturut katrangan, ing Nanking sampun wontên tiyang 5000 ingkang badhe ambiyantu pasang tanggul, nanêm kêkajêngan tuwin ngêdhuk dhasaring lèpèn-lèpèn kitha. Ingkang nyambut damêl kanthi tampi bayaran 14 sèn kangge tumbas roti tuwin toya. Tumrap sanès panggenan ugi badhe tumindak makatên.
Wakil Inggris wontên Volkenbond. Ing bab pawartosipun kawigatosaning Volkenbond tumraping pêpêrangan Italie-Ethiopie, para maos botên badhe kêkilapan. Inginggil punika gambaripun Minister Sir Sanuel Hoare, wakil Inggris nalika mêdhar sabda wontên ing Volkenbond ing bab wigatosing pêpêrangan Italie-Ethiopie.
Kemal Attaturk badhe dipun cidra. Wontên pawartos, ing sapunika kasumêrêpan wontên golongan wados nêdya badhe nyidra President Republiek Turki panjênênganipun Kemal Attaturk. Ing salajêngipun sampun wontên tiyang Circassier 6 sami dipun cêpêng.
Ucapipun Turan ingkang makatên wau adamêl kagètipun Nonah Jinê. Lajênging wicantênanipun: Piyambakipun punika sampun nate nglampahi pandamêl ingkang asor sangêt, inggih punika nalika angrêmêni bojoning tiyang, sarta sarêng konangan ingkang jalêr, wani adamêl sumpah palsu angawon-awon dhatêng pawèstri, ingkang dipun pitênah wau. Sarêng tumindak ingkang makatên wau, tanpa damêl, saha saking ajrihipun dhatêng ingkang jalêr, satêmah piyambakipun lajêng miruda anilar tanah Prancis. Inggih jalaran makatên wau, wontênipun si babi Tarsan numpak kapal ingkang ugi dipun tumpaki dening Nonah Sêtrong lan kula. Kula sagêd ngomong makatên punika, awit tiyang èstri ingkang dipun kurangajari dening piyambakipun wau, punika sadhèrèk kula èstri piyambak, lan wontên sababipun malih, ingkang dèrèng kula wêdharakên ing sanès. Punapa inggih punika: wontênipun babi Tarsan nêmpuh byat anggêbyur ing sagantên, jalaran sarêng sumêrêp kula, sumêlang ing manahipun, manawi kula sagêd anêpangi piyambakipun, botên sande têmtu kula ajak
Mirêng umukipun Turan alias Rokop ingkang makatên wau, Nonah Jinê gumujêng kalihan wicantên: Panjênêngan punapa gadhah pangintên, bilih tiyang ingkang sampun têpang èstu dhatêng Tuwan Tarsan badhe pitados dhatêng dêdongengan panjênêngan ingkang makatên punika.
Turan: Manawi andorakakên omong kula punika, kawon tôndha yêkti, inggih punika: sabab dening punapa têka piyambakipun kêkesahan ngangge nama sanès.
Nonah Jinê: Kula botên pitados dhatêng sampeyan.
Sanadyan Nonah Jinê anglairakên botên pitadosipun, ewasamantên jalaran saking kataman omonganipun Turan wau, têmahan ing batos manahipun Nonah Jinê lajêng dados gojag-gajêg. Awit piyambakipun nyumêrêpi têpangipun Nonah Hasêl Sêtrong kalihan ingkang dipun anggêp dewaning wana punika, ngangge nama: Jon Kadwèl saking Londhon.
Kintên-kintên watawis gangsal pal têbihipun, kaprênah lèr saking padununganipun tiyang têtiga wau, botên kanyana-nyana, kadosdene pintên-pintên ewu pal têbihipun, ing ngriku dununging gubuging Tarsan bôngsa wanara. Dene antawis tigang pal têbihipun saking gubugipun Tarsan, urut gisiking sagantên gubug-gubugipun têtiyang kônca-kancanipun Kleton numpak baita alisê, ingkang kenging bêbaya saha ingkang lajêng numpak dados tigang sêkoci, cacahipun wolulas, sagêd mandhap ing ngriku punika.
Kawontênanipun têtiyang wolulas, sasampunipun mandhap saking baita lajêng sami numpak tigang sêkoci wau, manggihipun dharatan namung tigang dintên. Punapa malih kala samantên botên wontên alun babar pisan. Dados anggèning nandhang bêbaya wontên sagantên wau, botên sangsara sangêt-sangêt. Têtiyang wolulas wau, sami anggadhahi pangajêng-ajêng, bilih sêkoci ingkang nomêr sakawan, inggih punika sêkoci ingkang dipun tumpaki Kleton sakancanipun, tamtu badhe angsal pitulungan, dening botên kenging botên tamtu ingupadosan anurut gisiking sagantên. Ing sarèhning sadaya dêdamêl, tuwin sanjata latu dalah obat samimisipun, kala samankênsamantên. sami dipun usungi dhatêng sêkoci ingkang dipun tumpaki Lod Tènington, amila para têtiyangipun ing ngriku inggih sami sagêd angrêksa gêsangipun, punapadene sagêd ambêbêdhag kalihan sasêkecanipun.
Dene ingkang tansah dados damêl, punika namung Tuwan Propesor Portêr. Mênggahing tuwan propesor wau, salêbêting manah anêmtokakên bilih anakipun èstri botên kenging botên tamtu sampun angsal pitulunganing sanès, amila tumrap dhatêng anakipun èstri wau, piyambakipun inggih botên gadhah sumêlang punapa-punapa. Pikiranipun ingkang sakalangkung ayêm, punika inggih lajêng namung dipun pigunakakên kangge ngupados wêwahing sêsêrêpanipun.
Jalaran saking punika, sèkrêtarisipun tuwan propesor, inggih punika Tuwan Pilandêr, ing satunggiling dintên lajêng arêrêmbagan kalihan Lod Tènington makatên: Salaminipun dèrèng nate tuwan propesor angèlipun kados ing samangke punika. Kala wau enjing kemawon, kula namung klimpe satêngah jam, sarêng kula padosi sampun botên wontên sarta botên kantênan purugipun. Môngga panjênêngan badhe, dhatêng pundi purugipun tuwan propesor. Jêbul katingal sampun sêtêngah pal têbihipun saking dharatan, numpak sêkoci, ingkang dipun wêlahi sakiyatipun kadosdene wontên ingkang ambujêng. Kula botên mangrêtos babar pisan sabab-sababipun dene piyambakipun ngantos sagêd dumugi ing têngah, ingatasipun wêlah ingkang dipun angge wau namung satunggal. Môngka
sampeyan piyambak, satunggaling tiyang pangajaran, têka wani ngalang-alangi dhatêng lampahing pangudi kula kamajêngan. Sarèhning êmpun pintên-pintên dintên niki, ontên owah-owahaning lampahipun lintang, kang sagêd anjalari sumêrêp dhatêng wontêning pêpêdhut, kula niki bisaa anêksèkake. Sabab saupama nganti sagêd kasumêrêpan yêktos, sadaya tiyang pintêr mêsthi sami kagawokan manahipun. Anggèn sampeyan tumut-tumut niki, kapêksa anjodhèri laku. Lan andadèkake rêndhêting pangudi kula. Sabab lampah kula mriki niki, inggih prêlu bab niku. Salajêngipun angèl sangêt anggèn kula ngarih-arih tuwan propesor supados wangsul dhatêng dharatan, ngantos kapêksa kula nindakakên pamarusa dhatêng piyambakipun.
Mênggah kawontênanipun Nonah Sêtrong tuwin ibunipun, tansah ngatingalakên ayêming manahipun, sanadyan ing batos lugunipun namung uwas lan kuwatos dhatêng panêmpuhing sato galak. Makatên ugi tiyang pawèstri kêkalih wau tansah mrihatosakên dhatêng kawontênanipun Nonah Jinê, Kleton, tuwin Turan, awit ing batos botên ngandêl, bilih tiyang têtiga punika sampun angsal pitulungan.
Dene Èsmêraldhah, inggih punika pamongipun Nonah Jinê, tansah nangis têrus-têrusan manawi angèngêti pisahing momonganipun punika.
Mênggahing Lod Pènington, salêbêtipun sami kasarakat wau, tansah ngatingalakên sae lan bèrbudining manahipun. Anggêp lan pangrêngkuhipun dhatêng ingkang tinatamu, tansah andêmênakakên, sarta tansah ambudidaya murih sami sênênga ing manahipun. Tumindakipun dhatêng para punggawaning kapal, sanadyan taksih anêtêpakên kuwajibanipun kados kaptinipun, ewasamantên tansah anglonggari kaadilanipun. Salêbêtipun wontên ing ngriku wau, sampun kêrêp wontên pasulayaning para punggawa kapal, nanging tumindaking pangadilanipun botên mawi apilih sih, ingkang salajêngipun ngantos adamêl pamarêming manah.
Kocapa, tiyang kêkalih: Kleton tuwin Turan alias Rokop, ing kala samantên pangangge ingkang têmèmplèk wontên ing badanipun, sampun pating sarêmpal suwèk rojah-rajèh dening tansah kenging ing ri lan bêbondhotan nalika sami lumêbêt satêngahing wana ngupados têdhanipun. Ngantos kenging kabasakakên, tiyang kêkalih wau sampun sami wuda blêjêd.
Dene Nonah Jinê, sanadyan botên nate tumut nyambut damêl ingkang rêkaos punika, ewasamantên panganggènipun inggih samun botên kenging dipun tingali.
Ing sarèhning gêsangipun wontên ing ngriku kapêksa kirang padamêlan, amila ingkang dados sambènipun, Kleton namung anglêmpak-ngalêmpakakên wacucaling kewan, ingkang sami kapragat katêdha dagingipun. Wacucal-wacucal punika sami dipun upakara, murih botên enggal risak, inggih punika sasampunipun kapênthang, lajêng kaêpe sarta kagosok-gosok, ing wusana sarêng panganggenipun sampun risak babar pisan, lajêng tuwuh pikiranipun, wacucal-wacucal wau dipun rekadaya kadamêl nutupi badanipun kadosdene pangangge. Dene ingkang kangge andondomi murih gathuking wacucal, minôngka jarumipun, bangsaning sukêt ingkang kakên lan wulêt, lan minôngka bênangipun, ototing kewan-kewan wau.
Ing wusana dêdamêlanipun Kleton wau, sagêd wujud kadosdene rasukan panjang tanpa lêngênan. Ing sarèhning ingkang dipun damêl pangangge wau wacucaling kewan mawarni-warni, dados sarêng kaangge, wujudipun inggih bêlang buntèng lucu sangêt. Punapa malih ambêtipun ingkang botên eca tansah kêkinthil kemawon. Nanging kadospundi malih, anggènipun botên kapêksa ngangge barang ingkang awon lan anggônda punika, sabab panganggènipun ingkang sakawit sampun risak botên kenging dipun angge babar pisan. Ewasamantên, sanadyan ing kala punika gêsangipun wontên ing salêbêting lêlampahan ingkang musakat, nalika Nonah Jinê sumêrêp Kleton mangangge ingkang makatên wau, sagêd gumujêng kêkêl.
Danguning dangu Turan ugi kapêksa tumut-tumut adamêl pangangge ingkang kados makatên punika. Ing wusana wujudipun tiyang jalêr kêkalih wau, jalaran saking panganggènipun ingkang anèh, botên mawi sêpatu, sarta botên nate cukur, ngantos
ing jaman kina. Nanging anèhipun, wiwit punika tandang tandukipun Turan lajêng angêplêki kados tiyang wanan saèstu.
Sarêng sampun watawis kalih wulan anggènipun sami dêdunung wontên ing ngriku, dumadakan lajêng katêmpuh ing bêbaya agêng. Sadèrèngipun bêbaya agêng wau dhatêng, langkung rumiyin mawi gara-gara satunggiling lêlampahan ingkang mèh adamêl tiwasipun tiyang kêkalih.
Ing wêkdal punika Turan kumat sakitipun bêntèr, amila lajêng mapan tilêman wontên ing pandhêlikanipun ing sanginggiling wit-witan. Kleton lumêbêt ing wana, kirang langkung kalih atus pêcak têbihipun saking ngriku, prêlu ngupados têtêdhan. Kala Kleton wangsul, dipun pêthukakên dening Nonah Jinê. Kleton wau botên sumêrêp, bilih ing wingking dipun tutakên singa barong ingkang sampun kawak sangêt. Sampun watawis tigang dintên singa barong wau botên angsal mêmangsan punapa-punapa jalaran sampun botên gadhah kêkiyatan kangge ngupados mêmangsanipun. Sampu pintên-pintên wulan anggènipun nêdha saya sakêdhik, lan saya dangu inggih saya pisah kalihan kônca-kancanipun prêlu ngupados mêmangsan ingkang gampil-gampilan kemawon. Danguning dangu piyambakipun sagêd amanggih mêmangsan ingkang tutut piyambak, inggih punika manusa. Amila gagasanipun, botên dangu malih têmtu badhe ngraosakên mêmangsan ingkang langkung eca raosipun.
f 0.75 isinipun dongèng 23 warni. Prayogi kangge têtuladanipun para mudha. Rêgi f 0.75.
Nalika panjênêngane Sang Prabu Phrèdêrik kang luhur, ratu ing nagara Prèsên, ana jendral siji aran Sidlit. Iku ngaturake layang palapuran, konjuk marang sang prabu, yaiku palapuran bab kaanane para upsir saklerehane kang wus padha milu pêrang. Kamot ing layang palapuran ana pangalême jendral marang litnan ênom kang prawira, prakosa labuh marang nagara ngluwihi karo kônca-kancane kabèh.
Esuke litnan ênom tinimbalan dening sang prabu, sarta kadangu mangkene: He, litnan ênom, ingsun wus miyarsakake unjuk palapurane jendral ingsun, yèn sira iku wong kang prawira, prakosa labuh marang nagara, ngungkuli kancanira para upsir kabèh. Mulane ing saiki sira pantês ingsun paringi ganjaran rong warna, mara sira piliha salah siji. Sira milih dhuwit êmas 100 iji, apa milih bintang êmas.
Ature litnan ênom: Dhuh gusti, nata pêpundhèn kawula, kawula milih arta êmas 100 iji punika.
litnan ênom: Dhuh gusti, nata pêpundhèn kawula, mugi anêbihakên ing dêduka dalêm dhatêng jasad kawula. Mila kawula milih pêparing dalêm ingkang awarni arta êmas 100 iji, awit kawula punika gadhah sambutan kathah. Dados pêparing dalêm arta samantên punika badhe kula angge nyaur sambutan kawula. Mênggah panimbangan kawula makatên: utama ora abêbintang ora duwe utang, katimbang karo garang sugih utang.
Sang prabu kakênan ing panggalih midhangêt ature litnan ênom,
Pangarêp-arêp ingsun marang sira, muga sira bisa anglakoni katêmênan, ngluwihi saka kang uwis, supaya ing têmbe sira bisa anduwèni pangkat kang luwih dhuwur saka kang wus sira lakoni iki.
Ature litnan ênom: Dhuh gusti, nata pêpundhèn kawula, kawula matur sèwu nêmbah nuwun ing sih wilasa dalêm ingkang sampun rumêntah dhumatêng badan kawula. Mugi kawula
Martobi, bakul sinjang ing dhusun Sukaraja, gadhah anak
ingkang èstri saanakipun kalihan rencang èstri satunggal. Sadangunipun katilar ingkang jalêr, Bok Martobi sakit sangêt. Sarêng mirêng ingkang jalêr tilar donya wontên ing purug, sakitipun saya sangêt, ngantos dados tiwasipun.
Maryati lan Maryana dipun kukup pamanipun, nama Martadi, bakul sinjang ing dhusun Kalibagor.
wusananipun botên dipun pilih. Pak Martadi susah, bôndha têlas, saking judhêging manah lajêng kesah sapurug-purug, anak semah dipun tilar.
Bok Martadi mantuk dhatêng dhusunipun piyambak, ing Sumampir, Maryati kabêkta. Dene Maryana, tumut pamongipun, nama Bok Kariya. Lêt sawatawis wulan, Maryana dipun têmbung dhatêng tiyang ingkang ragi kacêkapan, badhe kapêndhêt anak, nama Kaji Harun. Bok Kariya ngrilakakên, awit gadhah pangintên yèn Maryana badhe langkung kopèn.
Bok Martadi lan Maryati gêsangipun nalôngsa, kêpêksa sami nyambut damêl awrat, dados kuli pabrik. Maryati sampun diwasa, warninipun sae. Sindêripun pabrik ngriku, rêmên. Maryati badhe dipun gundhik botên purun, lajêng kesah madosi mitranipun, tilas kônca sêkolah.
Lampahipun Maryati tansah katula-tula, wontên ing Kêbumèn dhawah ngantos sumaput gumlethak ing margi. Lajêng kausung dhatêng griya sakit, dipun upakara sagêd saras, malah lajêng kapurih nyambut damêl wontên ing griya sakit ngriku.
Maryati tumêmên dhatêng kuwajibanipun, dhoktêripun asih sangêt, lajêng dipun wuruki ngèlmu dhukun bayi (prutpro). Lami-lami Maryati sagêd dados prutpro ingkang pintêr.
Kacariyos Maryati bawa piyambak wontên ing Banyumas, kathah ingkang sami nêdha tulung. Wontên ing ngriku Maryati dados tiyang kacêkapan, gadhah griya sae.
Wontên guru bantu, nama Sastramartaya, ingkang èstri badhe gadhah anak, nêdha tulung dhatêng Maryati. Sasampunipun takèn-tinakenan, Sastramartaya ngakên namanipun alit: Maryana, adhinipun Maryati. sadhèrèk kêkalih lajêng sami têtangisan saking bingahipun. Maryana saanak semahipun lajêng dipun kukup Maryati, manggèn nunggil sagriya, sênêng gêsangipun.
Makatên mênggah cêkakanipun cariyos: Maryati-Maryana, ingkang anggambarakên asor-
wulan f 1,50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Sônggariti - Santun-sumantuning Dhawuh - Kawontênan ing Amerikah - Kasatriyan Punika
ing parêdèn Sônggariti, margi ing saantawisipun Batu kalihan Pujon, Jawi Wetan.
pundi ingkang kawical sae piyambak, punapa malih ingkang kalêbêt lucu piyambak, badhe pikantuk ganjaran arta saking nagari, kaundha-usuk pangkat I-II dumugi pangkat III. Kala samantên salêbêtipun 5 taun, kathah têtiyang nglêbêti damêl têtingalan blumêkorso wau, sabên dhawah malêman wulan Ramêlan ngantos 8-10-12 prangkat malêbêt ing kêbonraja Sriwêdari, jam 1 dalu sawêg rampung bibaran. Kawontênanipun gagrag utawi anggit manekawarni sangêt.
Nunggil taun 1904 kasêbut nginggil, nagari anglilani dhatêng sadhengah pakêmpalan, kaparêngakên adamêl sêsorah utawi pêrgadêring tumrap prêluning ngakathah (opênbar), manggèn ing griya sus: abipraya, ing kêbonraja Sriwêdari, ing bangsal pasowanan ngalun-alun tuwin sanès-sanèsing panggenan, samantên wau bilih
tumrap Surakarta èngêt-èngêtan ingkang sampun dumados sawêg wontên tigang prangkat, 1. Abipraya, 2. Budi Utama, 3. Sarekat Islam. Pawingkingipun mindhak taun pakêmpalan saya wêwah-wêwah kathahipun, dumugi sapriki dasanan cacahipun maneka warni, ingkang kathah pakêmpalan golongan, ingkang pakêmpalan opênbar inggih namung tigang prangkat kasêbut nginggil wau.
Ing taun 1896, nagari andhawuhakên undhang-undhang bab pakampungan ingkang kenging dipun ênggèni bôngsa Tionghwa, utawi gundhiking bôngsa Tionghwa, botên sadhengah pakampungan kenging dipun dunungi bôngsa Tionghwa, utawi gundhiking bôngsa Tionghwa, nanging sampun dipun sukani watês utawi têtêngêr piyambak-piyambak.
Pakampungan ingkang dede garis kampung Tionghwa, môngka ngriku sampun wontên bôngsa Tionghwa utawi gundhik Tionghwa ingkang dêdunung utawi gêgriya, punika kalêstantunakên pamanggènipun, nanging
ngêmungakên ingkang sampun kêlajêng wau kemawon, wêwahan enggal botên kaparêng. Wusana jaman sapunika undhang pranatan kados makatên wau sampun rucah botên tumindak malih, têgêsipun bôngsa Tionghwa punapa malih gundhik bangsa Tionghwa, maggèna ing pundi-pundi pakampungan
utawi gêgriya nunggil kalihan pakampungan pribumi ugi kenging kemawon botên wontên awisanipun malih.
Têtiyang miskin ingkang kaupakara wontên ing wangkung.
XXXXVI. Bab wangkung (têtiyang miskin).
Suwaunipun sadaya tiyang miskin (kere), jalêr èstri, sêpuh punapadene lare, salami-laminipun kapanggènakên dados satunggal, wontên ing Kêdhungkopi (Jèbrès), ingonipun angsal pêpancèn cadhong têdha saking nagari, nanging kaawisan botên kalilan papariman utawi nguladarangulandara. mrika-mrika. Wusana sarêng taun 1910, panggenanipun tiyang miskin wau kapindhah wontên dhusun Pajang (
ing sabin, nyambut damêl anam-anam, damêl pirantos warni-warni. Ingkang nuju sakit kaupakara ing dhoktêr. Sadaya
nagari punapa kawontênanipun. Dene griyanipun kadamêl gêdhong-gêdhong tembok, papanipun pinggir radinan agêng cêlak lèpèn, rêsik gumarining, bawera radin. Punggawa nagari ingkang tinanggênah rumêksa utawi ngupakara ngriku cacahipun anyêkapi. Dumugi sapriki, saya wêwah-wêwah rêja lan sae. Badhe kasambêtan.
Ing bab pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, tumrap Amerikah katingal sajak botên angêmori damêl, môngka tumraping nagari agêng kados Amerikah, ing bab babagan makatên punika tamtu botên badhe kantun. Nanging sajatosipun, anggèning Amerikah katingal kèndêl, punika namung pinanggih wontên ing tataning pasulayan, mênggahing kabatosan malah tumindak sakalangkung wigatos, amargi Amerikah pancèn niyat nyantosani adêgipun, sampun ngantos kèmbèt ing bab pasulayan punika. Malah kapara
Ingkang makatên punika Amerikah botên nêdya ngêmori damêl dhatêng tindakipun Inggris, Prancis tuwin Polkênbon ing bab anggèning suka pêpèngêt dhatêng Itali supados nyandèkakên anggèning pasulayan kalihan Ngabêsi. Dados Amerikah têtêp anggènipun botên ilon-ilonên.
Pamanggihipun Amerikah dhatêng babagan pasulayan punika saèstunipun langkung lêbêt, amargi gadhah pangintên, pêpêrangan punika botên namung badhe cuthêl samantên kemawon, sagêd ugi badhe dados langkung rame
punika lajêng nuwuhakên raos sônggarunggi gêgayutanipun kalihan Itali, awit ing sapunika Itali nuju manggih sabab pasulayan kalihan Ngabêsi, manawi rêmbag rukun wau kalajêngna, pinanggihipun tamtu botên prayogi. Awit lajêng botên wontên rêmbag ingkang tuwuh kanthi katêntrêman.
Manawi tumrap Amerikah, ing bab matêsi dêdamêl lautan, pancèn kamanah wigatos sangêt, mila ing bab pêpalang punika malah badhe mutawatosi ing têmbe wingking. Makatên ugi tumraping sanès, paprangan punika kawêkasanipun badhe sagêd adamêl kirang sakeca, tuwin nama botên anèh manawi lajêng anggayut damêl rêndhêting lampah dagang. Amerikah punika sampun ngrancang bab lampah-lampah gêgayutaning among dagang kalihan nagari ngamônca. Môngka rancangan wau manawi katrajang ing sabab ingkang tuwuh saking Eropah, sampun tamtu badhe damêl cabaring tindak wau sadaya, awit sabab ing Eropah punika tamtu badhe sumrambah dhatêng saindênging jagad.
Makatên malih ing bab pêrangan punika têtela badhe andadosakên cabaring lampah pangudi pulihing lampah dagang, ingkang pinanggih risak dening wontêning pêrangan ingkang kapêngkêr. Manawi kêkiyatanipun Itali bab dagang risak dening wontênipun pêpêrangan utawi wontêning pêpêrangan saya tumular têbih, inggih lajêng nyandèkakên tatanan ingkang sampun karigênakên.
Saya manawi angèngêti tindakipun Sang Mussolini ing ngajêng bab tatanan karukunan donya ingkang sampun dipun sanggêmi dening Amerikah, Inggris, Prancis, tuwin sanès-sanèsipun, manawi ngantos cabar, badhe sakalangkung damêl
saupami kawontênan punika saèstu jugar dening katrajang urubing latu ing laladan Ngabêsi.
Tamtunipun manawi nyata lampahing donya badhe ewah, têtêp botên kenging dipun tata, lajêng têtela bilih ing donya punika kêdah katindakakên kanthi santosaning paprentahan, awit inggih namung kêkiyatan ingkang kenging kangge ngudi dhatêng katêntrêman. Dados têtela rêmbag-rêmbag ingkang sampun, sami botên wontên damêlipun sadaya.
Sarèhning kawontênanipun kados makatên, wohing pangudi katêntrêman tamtu malah angosok-wangsul, kadosdene ingkang pinanggih kala taun 1914.
Inggih kawontênan ingkang kados makatên punika ingkang dipun kuwatosakên dening Amerikah. Mila Amerikah namung ambudidaya murih botên kèmbèt dening pasulayanipun Itali tuwin Ngabêsi, namung badhe ngangkah sagêda têtêp madêg anggèning nunggak waru, sampun ngantos kasampe lajêng angêmori damêl kados kala pêpêrangan Eropah ingkang sampun-sampun.
Ingkang punika Amerikah lajêng ngawontênakên undhang-undhang angawisi wêdaling padagangan mimis dhatêng nagari ingkang sawêg pêpêrangan, punapadene ngawisi suka sambutan dhatêng nagari-nagari wau. Kajawi punika ugi angawisi bôngsa Amerikah numpak kapal-kapal gadhahanipun nagari ingkang nuju pêpêrangan.
Têmbung kasatriyan punika wontên ing kalangan kajawèn ingkang ngudi dhatêng kaluhuraning darajat mênggahing kamanungsan, sajakipun sangêt anggènipun dados gêgununganing pangèsthi. Kados ta: ing kalangan panggulawênthah, lare-lare kêdah
ingkang kondhang, sinêbut: nêtêpi kasatriyanipun, sasaminipun. Nanging kadospundi blêgêring lênggahipun punapadene katêranganipun ingkang gumathok, kula têka dèrèng mrangguli. Mila sarèhning têmbung wau sampun dipun ajêngi ngakathah, tur ta inggih dados gêgununganing pangèsthi ingkang sajakipun ugi sampun sami mangrêtos pikajêng sarta têgêsipun, ing ngriki mêksa taksih kula cungulakên. Ing pangangkah, mugi wontêna para sarjana aparing katêrangan. Salajêngipun, katêrangan wau
sandeyaning manah kula, sanadyan ngakathah sampun sami nyandhang saha ngêcakakên têmbung wau, manawi bakuning waton botên manunggal, sisip sêmbiripun, upami tanêman makatên, sagêd mahanani undhuh-undhuhan woh ingkang araos pait lan gêtir. Tumraping
sami ngêngkoki kasatriyanipun ingkang beda dhasar sarta kayakinanipun (eman-eman).
Sadèrèngipun wontên katêranganipun para sarjana, sanadyan catho-catho, kula piyambak inggih kapengin badhe nlusur lênggahipun têmbung kasatriyan wau. Nanging badhe angsal-angsalanipun gagapan kula punika, tangèh lamun sagêdipun nyakêti dhatêng kalêrêsan. Jêr nitik têbaning pasêmon ingkang sami migunakakên têmbung kasatriyan wau, sajakipun mêngku suraos ingkang ingkang lêbêt sarta jêmbar. Kula piyambak mila dèrèng mangrêtos: kasatriyan punika têmbung Jawi lugu, punapa têmbung Sangskrit. Mila tlusuran kula ing ngriki, saèstunipun namung badhe wujud: udharan. Liripun makatên:
Manawi kasatriyan punika saking têmbung aran: satriya, dipun atêr-atêri ka lan panambang an, dados rimbag bawawacaka, atêgês panggenanipun para satriya. Lah sapunika, satriya punika punapa.
Gêthok tular ujaring pawartos, ing pranatan agami Buda, wontên têmbung-têmbung: brahmana, satriya, wesya, sudra. Satunggal-satunggalipun, inggih punika sêsêbutan darajating pangkat kamanungsan ing agami Buda. Dene wujudipun: Brahmana, inggih punika darajat ingkang inggil piyambak, awujud paratapa ingkang sampun mêngkêr saking kamelikan ngamal kadonyan.(tumrap ing tanah Bali sarta Lômbok, manungsa ingkang makatên punika sinêbut: pêdhandhê. ragi mèmpêr kalayan têmbung: pandhita).
Satriya inggih punika para putra santananing nata ingkang sami ulah kaprajan, inggih angayomi para kawulaning nata lan praja, inggih rumêksa bumi kalairanipun. Sadaya wau ringkêsanipun, nama ulah kaprajan.
Dados yèn makatên, manawi têmbung kasatriyan wau dipun angge namaning pawiyatan ingkang siswanipun para putra santananing panjênêngan dalêm nata, kados kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan ing Surakarta Adiningrat punika, inggih sampun nama mungguh. Mungguhing kabudan, kosok-wangsulipun, pamulangan ingkang siswanipun botên awarni makatên, kêdah botên wênang ngangge nama kasatriyan.
Makatên punika têmbung kasatriyan ingkang katandukakên atêgês panggenan. Sapunika kasatriyan ingkang katandukakên dhatêng watak. Nitik jêmbaring pasêmon ing kalangan panuntun bôngsa tuwin pamardi siswa, panganggenipun têmbung kasatriyan ing ngriku, suraosipun kasatriyan punika lajêng dados têmbung entar (botên atêgês panggenan utawi dunung, nanging kenging kasambut ingkang asuraos sanès. Inggih suraosing watak wau). Sapunika, watak kadospundi ingkang kenging sinêtut:sinêbut. watak kasatriyan punika, prêlu dipun padosi katêranganing lênggahipun.
Sanadyan namung wêwaton grayah-grayah, ing ngajêng kula sampun andumuk, bilih satriya punika putra santananing nata. Sagêdipun ragi gandhèng kalayan bab dumukan wau, ing ngriki kula lajêng kapêksa anggambarakên kalih golonganing satriya, mêndhêt saking cariyos padhalangan, kados ing ngandhap punika:
Sang Dursasana, Burisrawa, Indrajit, Trikaya, punika inggih putraning nata, inggih santananing narendra. Dados inggih têtêp nama satriya.
Sang Arjuna saha Sang Lêgawa (Ramawijaya) punika inggih putraning nata, inggih santananing narendra. Dados inggih satriya. Badhe kasambêtan.
Kula nuwun, manawi ngèngêti angèling panggarapipun têmbang agêng punika, pangajêng-ajêng kula para sadhèrèk saha ingkang kasdu anggilut kagunan punika sami karsaa anguri-uri, anggêgêsang mêncarakên kagunan Jawi sampun ngantos ical larinipun, sagêda têtêp dados rêrangkènipun kagunan lagu Jawi ingkang sapunika taksih kagêm panjênêngan dalêm nata ing Surakarta.
Amila kula sasagêd-sagêd badhe urun karangan bab lagu Jawi, sêkar macapat saha sêkar dolanan ingkang mawi kaênut. Wondene panjurung kula namung sawatawis kados ing ngandhap punika.
Sêkar agêng Binaya, slendro pathêt 9, lampah 6 pêdhotan 2-2.
Wasana manawi para êmpu taksih nganggêp lêpat, kula suwun mugi kaparênga suka katrangan dhatêng kula, badhe kula tampi kalayan bingahing manah kula.
--- [1365] ---
Petruk: Wah, Kang Garèng, angèl anggonku arêp nyôndra panganggomu sapisan kiyi, katone mula iya brêgas têmênan. Saupama sadhuwuring cangkêmmu sing sing wujude kaya terong glathik bênggala, diurutake digawe kaya canthelan topi sathithik, awakmu diulur sadhêpa manèh, sabanjure ditambali kasur rong dhacin, kiraku iya wis mathuk bangêt saupama banjur dibênuma dadi: kangjêng tuwan dhirèktur ... tlèdhèk kêthèk.
Garèng: Pancèn iya kurang ajar ora gênah têmênan, ana rumasaku brêgase sangalam donya prasasat tak êpèk kabèh, kathik dipadhakake panggêdhening tlèdhèk kêthèk, sasat mung arêp ngunèkake kaya mandhoring kêthèkane. Nanging wus lumrah mungguhing Petruk kuwi, atine banjur andadak panas, dene ora bisa nyandhak marang brêgas lan bagusku kiyi. Kôndhaa sabarèse bae, apa panganggo sing mangkene kiyi kurang brêgas.
Petruk: Pacakan sing ngono kuwi pancèn iya brêgas têmênan, wong iya anggon-anggon kalane lagi pista gêdhe, ya anggon-anggon sing kaya ngono kuwi sing diarani: dhinê jakèt (dinner jacket) nanging brêgase kuwi iya tumrap bôngsa kulonan. Nèk tumrape wong saaku-kowe, nganggo-anggo sing kaya ngono, sing akèh-akèh sok banjur kaya wong ilang, malah yèn ora kabênêran, sok bisa kalakon lali: sing momong. Nanging yèn sing nganggo bôngsa kulonan, pancèn iya katon brêgas têmênan.
Garèng: Kowe kuwi pancèn wiwit biyèn mula anggone mung arêp ngalêm bae karo bôngsa kulonan, kok kandhakake: mêngkene apik, mêngkono brêgas, dalasan jêjogedan kêkêp karo sing dudu akrabe, iya kok arani pantês, nanging nèk bangsane aku, malah bôngsa wetanan umume, banjur bae anggonmu nacad utawa nyaru: kaya wong ilang, kaya wong gondhol wewe, malah kowe mêntala ngunèkake patrape lanang lan wadon: êpring padha êpring, mas, pêlêm lalijiwa, nyenggol padha nyenggol, mas, jare ora papa ...
Petruk: Wiyah, wiyah, kok banjur kêdawa-dawa mangkono.
rak isih bingung bae, ing bab wetanan lan kulonan kuwi. Apa sabab kulonan kuwi asale saka tanah kulon, lan wetanan saka tanah wetan. Nèk mêngkene katêrangane, rumasaku wis ora mathuk bangêt karo kaanane: ilmu bumi. Sabab miturut kawruh iki, jagad kuwi bundêr mèh kaya êndhog pindhang, nèk pancèn mula bundêr, têmtune rak iya wis salah wèsêl babar pisan kang disêbut: wetanan utawa kulonan kuwi. Awit mula iya nyata jagad Asiah, kang uga kalêbu tanahe dhewe kiyi, prênahe pancèn ing sawetane jagad Eropah, dadi saupama tanah Asiah sauwonge banjur diarani: tanah lan wong utawa bôngsa wetanan, kuwi kêna tak upamakake sêga liwêt diadoni gudhêg, pancèn iya mathuk awit ing kono aku bisa ngarani tanah lan wong Asiah kuwi, tanah lan bôngsa sawetane tanah Eropah. Nanging saikine tanah Amerikah, iki dununge ana ing sawetane tanah Asiah, genea wong-wonge ora diarani: wong utawa bôngsa luwih ngetan manèh, nanging kok malah diarani: bôngsa kulonan. Banjur tanah Ostrali kuwi dununge ana ing kidul, wong-wonge kok ora diarani: uwong utawa bôngsa kidulan, kok uga disêbut, uwong utawa bôngsa kulonan. Hara, anggonku anggagas bae kêpriye, apa wujud lan kêkulitane sing kanggo milah-milah antarane bôngsa kulonan lan bôngsa wetanan, upamane bae mangkene:
Bôngsa kulonan: dêdêg piadêge upama wayang mono, iya buta-buta kae, dadi: bênêr awake gêdhe dhuwur nanging angglombroh, tandang
Petruk: Ora, Kang Garèng, anggonmu anggambarake bôngsa kulonan lan bôngsa wetanan iki têka ora adil babar pisan mangkono.
Garèng: Lo, iki mung murih gamblange bae, Truk, nèk mung wujud, kêkulitan lan solah tingkah sing kanggo waton anggone arêp ngarani: bôngsa kulonan utawa bôngsa wetanan, [wetana...]
[...n,] genea bôngsa Turki, kang wujude ora beda karo bôngsa Walônda lan bôngsa Eropah liya-liyane, tur nagarane sabagian gêdhe iya ana ing jagad Eropah, mèlu diarani: bôngsa wetanan. Apa sabab bôngsa Turki kuwi ambune ora tuntung mêrtega utawa kèju.
Petruk: Hara, Kang Garèng iki nèk wis ngomong rak banjur kêlantur-lantur mêngkono. Wah, anggonku mangsuli iki rada dawa, Kang Garèng. Luwih dhisik sing arêp tak kandhakake asale ana unèn-unèn: tanah utawa bôngsa kulonan, apadene: tanah utawa bôngsa wetanan.
sanyatane sing awèh jênêng mula bukane iya pancèn bôngsa Eropah, kang mula bênêr tanahe kaprênah sakulone jagad Asiah. Jalaran saka iku banjur nyêbut tanah lan bôngsane dhewe: tanah lan bôngsa kulonan.
kuwi sababe ora liya: bôngsa loro mau pancène mono iya bôngsa Eropah kang turun-tumurun padha dumunung ana ing Amerikah lan ing Ostraliah. Dene mungguhing bôngsa Turki, sanadyan tanah wutah gêtihe ana ing Eropah, wujud lan kêkulitane iya kaya wong Eropah, ewasamono mêksan ora diarani: bôngsa kulonan, nanging bôngsa wetanan, iki kiraku sabab saka agamane agama Islam, kang wusanane adat tatacarane, apadene kasusilane cara bôngsa wetanan dêlês.
Garèng: Wèh, dadi cêkak aos, sing kanggo pathokan, iki bôngsa kulonan, iki bôngsa wetanan, mung adat tatacarane, apadene kasusilane. Ora, Truk, aku saiki arêp takon dhisik, ing sarèhne ana bôngsa kulonan, bôngsa wetanan, apa ora ana bôngsa kidulan lan bôngsa loran, yaiku bôngsa-bôngsa sing dununge ana ing saêlore utawa sakiduling jagad, karêpku ing kene, mêsthi bae jagad Eropah, awit lumrahe sing digawe waton iya Eropah.
Petruk: Tanah-tanah kang dununge ana ing salore utawa sakidule tanah Eropah, pancèn iya ana, tur iya ana wong-wonge, kaya ta: ing salore tanah Eropah, yaiku: Grunlan (Groenland), wong-wonge jênêng: bôngsa Èskimo,
Ngabêsi, bôngsa sing ... wuda blêjêt. Bôngsa lor, iya bôngsa Èskimo mau, ing sarèhne ora pati ambêjaji, iki kanggone kacamripate bôngsa Eropah, ana ing dunya pasrawungan iki, banjur prasaksat ora kocap babarpisan. Dene bôngsa Mêsir, bôngsa Algir, Maroko, lan sapanunggalane, bokmanawa sabab bôngsa-bôngsa mau umume agama Islam,
kathahipun 1.5 yuta krone, dene nagari Walandi tumbas sêmèn 50.000 ton. Kopi wau asli saking tanah ngriki.
Gambar pasarean. Inginggil punika gambar pasarean dalêm suwargi Sultan Hamangku Buwono I, ingkang samangke wontên ing Museum Java-Instituut "Sono Budoyo" ing Ngayogyakarta.
Motor mabur alit ingkang badhe kadamêl ingriki. Sawatawis dintên malih, badhe wontên motor mabur alit saking nagari Walandi. Motor mabur wau damêlanipun N.V. Koolhoven Vliegtuigen ing Waalhaven, ingkang kangge ing tanah ngriki. Awit saking rêrigênipun Droogdok Maatschappij Tanjungpriok, motor mabur wau badhe kacobi wontên ing tanah Jawi. Salajêngipun badhe kadamêl wontên ingriki, rêginipun mirah.
Kadurjanan kajêng. Veldpolitie ing Walikukun mêntas nindakakên papriksan griya-griya dhatêng dhusun Jênar tuwin Sragèn, amargi griya-griya ingkang kapriksa wau kadakwa kanggenan kajêng pêtêng. Ingriku griyanipun tiyang nama Martoprawiro pinanggih wontên kajêngipun balok cacah 170, panjangipun 3 m. tuwin blabag 70 lêmbar. Kajêng-kajêng wau asli saking wana Houtvesterij Walikukun. Salajêngipun dados papriksan.
Timah tumrap Italie kandhêg pangintunipun. Kala Minggu kêpêngkêr wontên timah kathah ingkang badhe kakintunakên dhatêng Italie. Nanging botên saèstu kakintunakên, amargi gêgayutan kalihan wontênipun pêrang Italie kalihan Ngabêsi, kalampahanipun kakintunakên ngêntosi katrangan saking Volkenbond. Ing sadèrèngipun punika, sampun wontên timah ingkang kakintunakên dhatêng Italie.
Kêkirangan toya. Wontên pawartos, nalika ing Bangil wontên ajar-ajaran pêrang, toya leiding ingkang asli saking Surabaya botên nyêkapi, amargi panganggenipun toya ing Surabaya langkung kathah. Kajawi punika ing salêbêting gemeente indhakipun tiyang ngangge toya kathah sangêt, kabêkta saking hawanipun sakalangkung bêntèr.
Kuli-kuli Deli. Wontênipun kuli-kuli ingkang dipun dhatêngakên dening Veda wiwit Januari dumugi Sèptèmbêr 1935 pinanggih saya kathah. Tumrap Sumatra Pasisir Wetan wontên kuli jalêr 5736, èstri 4350, lare 4830. Dene ingkang wangsul, jalêr 2109, èstri 1693, lare 1260. Mirid pêpetangan punika cacahing kuli malah mindhak.
Panumbasipun tosan rosokan saya mindhak. Sampun sawatawis dangu Jêpan kathah anggènipun tumbas tosan rosokan saking Lampung, Palembang, Padang tuwin sanès-sanèsipun. Sampun sawatawis dintên, kapal "Cinegara" gadhahanipun J.C.J.L. bidhal saking Tanjungpriok ambêkta tosan rosokan 40 ton, katumbas dening Asiatic Trading Coy ing Jêpan.
Anggêgana ngangge motor mabur alit. Juru anggêgana sport Tuwan Beck sampun anggêgana saking Surabaya dhatêng Bêtawi, tuwin saking Bêtawi dhatêng Bandung namung ngangge motor mabur alit "Avion". Anggèning anggêgana punika pêrlu kangge ngatingalakên, bilih anggêgana punika ugi sagêd kalihan motor mabur alit.
Griya sakit lepra. Pandamêling griya sakit lepra ing Bêtawi sampun mèh rampung. Pamanggènipun kaprênah sawingking wascherij C.B.Z. Ingkang damêl rancangan Ir.
kathahipun f 25.980.- Ingkang dados directeur Dr. P.H.J. Lampe, kanthi punggawa 10.
Sanatorium T.B.C. ing Jawi Têngah. Wontên pawartos, Petronella hospitaal ngêdêgakên sanatorium ing Jawi Têngah, manggèn ing Kaliurang, Ngayogya. Tiyang sakit ingkang dipun upakara wontên ingriku sagêd 150, kapetang manawi radin-radinipun ngawan wulan. Jêmbaring panggenan 2½ bau.
pêrlunipun kangge mitulungi tiyang sêsadean supados botên kenging dayaning lintah dharat. Sarêng sampun tumindak, pinanggihipun sae. Salajêngipun badhe nindakakên ing sanès panggenan. Caraning nyambut, tumrap arta f 2.50
sadintên. Manawi pambayaripun cidra, kadhêndha sacicilan. Ingkang dipun wastani mbayar botên lêrês, manawi lowong ngantos 10 dintên, salajêngipun botên angsal nyambut malih.
Pulisi clana cêkak. Ing Sêmarang sampun wontên pulisi cacah 120 sami ngangge clana cêkak. Pangangge punika badhe kacobi salêbêtipun 6 wulan rumiyin. Kajawi clana, pangangge sanèsipun botên ewah. Ing sanès panggenan ugi badhe nindakakên cobèn-cobèn makatên.
Botên saèstu boyong dhatêng Lampung. Ingajêng wontên pawartos, residhèn ing Cirêbon badhe ngawontênakên boyongan têtiyang saking Cirêbon ingkang kamlaratan dhatêng Lampung. Nanging bab wau sarêng sampun katimbang matêng, lajêng kasandèkakên. Sandenipun wau amargi saking kajênging têtiyangipun piyambak, sami ngrumaosi botên kuwawi nyambut damêl wontên ing Lampung. Nalika katiti, sabên tiyang 10 ingkang sagah namung 1. Mila lajêng kasandèkakên.
Pakêmpalan Mata Mêrah. Wontên pawartos, ing Sêmarang wontên pakêmpalan nama Mata Mêrah. Bab punika sampun kamirêngan ing pulisi. Pakêmpalan wau gadhah pang-pang ing tanah Jawi.
jampi sarana dipun ombe. Sadumugining griya sarêng jampi kailing ing cangkir, katingal umob, kadosdene carbid dipun mori toya. Ingriku Ani ajrih ngombe, lajêng dipun pasrahakên pangagêng dhusun. Sarêng kapriksa doktêr, jampi wau têtela mawa racun, sagêd adamêl tiwasing tiyang. Salajêngipun dados papriksan pulisi.
Malaria ing Tanjungpriok. Miturut pawartos, ing Tanjungpriok, Bêtawi kathah tiyang ingkang katrajang sêsakit malaria. Sêsakit wau sabên taun indhakipun saking sakêdhik. Ing bab punika kawontênakên rêrigên minangka panyêgah tumrap têtiyang ingriku utawi kapal-kapal ingkang labuh. Kala ing wulan Sèptèmbêr katingal indhakipun, nanging ing sapunika sampun suda, kintên-kintên tumuntên ical. Tuwuhing sêsakit wau wontên ing kampung Koja tuwin kampun Unie. Wijining sêsakit kakintên saking rawa-rawa tuwin tambak-tambak ulam ing sisih wetan, botên saking Tanjungpriok.
Badhe ngadani pabrik srutu. Kawartosakên, Tuwan B.J. Baars, directeur inggih ingkang anggadhahi pabrik srutu Victor Hugo ing nagari Walandi dhatêng ing Bêtawi. Dhatêngipun tuwan wau pêrlu nyatakakên punapa ing tanah ngriki kenging dipun dêgi pabrik srutu ingkang sami kalihan wêdalan nagari Walandi. Bab punika pinanggih taksih janggêlan, amargi wontêning srutu ingkang sae yêktos, punika pandamêlipun dipun linting tangan, mangka hawanipun ingriki botên nocogi.
kanthi waragad ingkang irid. Doktêr ingkang tumindak ambêdhèl, para punggawa sanèsipun sêsorah dhatêng sanès-sanès panggenan. Para punggawa ingriku sami angsal wulangan babagan sêsakit wau. Rêrigên punika saya dangu saya majêng. Gunggungipun tiyang ingkang jêjampi wontên 7000. Têtiyang ingkang sami dipun
aatschappij) anggadhahi usul pados sambutan kangge sawatawis wulan, tuwin usul ngandhapakên prabeya. Ing salajêngipun pakaryan wau dipun têrusakên punapa botên. Manawi nyata botên sagêd nglajêngakên, supados kaliyêr Gemeente, kintên-kintên rêrêgèn f 250.000.- Nanging tumraping Gemeente purunipun namung rêrêgèn f 173.000.-
Guru selat dipun begal. Tuwan Tjie Kie Liang, guru selat ing Cirêbon, nalika wangsul mêntas ngajari selat saking Sindanglaut wanci dalu, wontên margi autonipun mogok, lajêng dipun dhatêngi têtiyang tiga nêdya ambegal, nanging wusananipun sadaya sami mlajêng. Begal wontên ingkang kêcêpêng, tilas jongos Tiong Hoa Hwee Koan Sindanglaut.
Damêl wana enggal. Provincie Jawi Kilèn nyadhiyani arta f 10.000.-, pêrlu badhe kangge andandosi wana ing Maja, Cirêbon kidul, jêmbaripun 2000 ha. Kajêngipun, supados kabêtahaning irrigatie sampun ngantos risak.
Kapal ingkang ngêwrat wadyabala. Inginggil punika gambaripun wadyabala Itali punapadene sadêdamêlipun pêrang, nalika minggah dhatêng salah satunggaling kapal wontên ing palabuan Napels, badhe pangkat dhatêng Ngabêsi.
dhawuh-dhawuh lan pranataning agaminipun. Nanging ing ngriku botên dipun wajibakên, kêdah pitados dhatêng pranatan utawi dhawuh-dhawuh wau. Awit bilih saya kathah sêsêrêpanipun mênggahing agami wau, saya suda kapitadosanipun. Ing môngka botên wontên satunggal kemawon mahluk ingkang paham sayêktos dhatêng agami ngriki punika, kajawi kula piyambak.
Tarsan: Dados anggèn panjênêngan ajrih paring pitulungan dhatêng kula punika, botên sabab ajrih saking agami panjênêngan, nanging jalaran ajrih bilih kadêngangan ing tiyang anggèn panjênêngan kirang pitados dhatêng agami panjênêngan piyambak
Gêgununganing pandhita èstri: Inggih pancèn makatên punika. Sabab mênggahing pamanggih kula: tiyang ingkang sampun pêjah punika, inggih sampun pêjah kemawon, botên sagêd damêl awon, lan ugi botên sagêd suka pitulungan barang-barang, amila inggih namung gumantung dhatêng awakipun piyambak. Nanging uwosipun, kula lan panjênêngan punika, kêdah enggal-enggal tumandang, sampun ngantos kadangon. Tumrapipun kula sampun kanthi rêkaos sangêt anggèn kula sampun ngantos kapêndhakan ambêktakakên dhaharan tuwin pangunjukan panjênêngan punika. Manawi tumindak sabên dintên kados makatên, punika anguwatosi sangêt. Môngga samangke sami ambudidaya sagêda lajêng oncat saking
ngriku lumêbêt ing salah satunggiling butulan. Jalaran saking pêtêngipun, Tarsan botên sagêd nyumêrêpi butulan ingkang dipun lêbêti wau. Ngantos sadasa mênit dangunipun anggèning tiyang kêkalih sami lumampah ngambah margi butulan ingkang menggak-menggok ngantos dumugi kori ingkang tinutup. Ing ngriku Tarsan mirêng suwara pating karincing, inggih punika suwaraning sorog bêktanipun pandhita èstri, ingkang dipun pilih salah satunggal kangge ambikak kori ingkang tinutup wau. Kori lajêng kabikak anyuwara gumêrot. Salajêngipun tiyang kêkalih wau sami lumêbêt ing kamar ngriku. Ing kala punika sang pandhita èstri awicantên makatên:
Wontên ing ngriki panjênêngan badhe sagêd wilujêng ngantos dumugi benjing dalu.
Sasampunipun wicantên makatên, sang pandhita èstri lajêng kesah, nutup kori, saha lajêng kinancing saking ing jawi.
Papan ingkang kangge kèndêl punika pêtêngipun anggagapi. Dalasan mripatipun ingkang sampun kulina sangêt awas ningali ing pêtêngan, mêksa botên sagêd sumêrêp punapa-punapa. Kanthi ngatos-atos piyambakipun grayah-grayah majêng, ngantos tanganipun sagêd anggêpok tembok. Saking mriku têrus anggrayahi tembok ngupados margi.
Kintên-kintên wiyaring kamar ngriku punika kirang langkung kalih dasa pêcak. Jobinipun atos, tembokipun yasan kadosdene ingkang sampun dipun sumêrêpi tembok ing jawi. Ingkang kangge dhasaring griya sela itêm tinata sae.
Kala sapisan-sapisanipun Tarsan ngurut tembok wau, piyambakipun rumaos nyumêrêpi têtingalan ingkang anèh wontên ing sangajênging kamar ingkang botên wontên jandhelanipun saha namung akori satunggal. Kanthi ngatos-atos piyambakipun anêrusakên anggènipun nurut tembok malih. Anggènipun ngrumaosi sumêrêp kawontênan ingkang anèh wau, kados-kados wontên saèstu. Amila piyambakipun lajêng kèndêl ngadêg wontên ing sangajênging kori. Sakêdhap piyambakipun anjêjêr tanpa ebah, salajêngipun nyalingkêr nisih nêngên antawis kalih pêcak saking ngriku. Sasampunipun nuntên wangsul malih. Saha botên dangu nyalingkêr nisih mangiwa ugi antawisipun kalih pêcak malih.
Tarsan lajêng mubêng anggagapi tembokipun malih, lan anggènipun anggagapi wau klayan dipun pramanakakên sangêt. Ing wusana lajêng wangsul kèndêl angadêg malih wontên ing papan ingkang anuwuhakên pangraosipun wau. Samangke Tarsan ical sêmang-sêmanging pangraosipun, jalaran anyumêrêpi bilih ing lomponganing kamar ngriku, nanging inggih namung saking lompongan ngriku thok, wontên hawa saking ing jawi lumêbêt ing ngriku.
Tarsan lajêng anggagapi sela itêm dhasaring griya ing panggenan lompongan margining hawa wau, ing wusana sagêd manggih sela itêm ingkang gampil dipun angkat. Sarêng sela satunggal wau sampun kenging kaangkat, salajêngipun ugi gampil ngangkati sanès-sanèsipun. Sarêng Tarsan sampun sagêd adamêl bolongan ingkang sawatawis wiyar, lajêng nyobi tanganipun kabrobosakên mêdal ing jawi, saha adamêl gumuning manahipun, dene ing jawi karaos botên wontên punapa-punapanipun.
Salajêngipun Tarsan andumugèkakên anggènipun ambolongi tembok, ngantos piyambakipun sagêd mêdal saking ngriku kanthi
wilujêng. Kanthi ngatos-atos piyambakipun lajêng lumampah ambrangkang ngupados margi. Wusana anjog ing margi ingkang ujug-ujug anjêglong mangandhap. Piyambakipun lajêng anggandhul ing pinggiring kawing lan sukunipun kangge anggagapi dhêdhasar, nanging mêksa dèrèng sagêd kambah.
Amila Tarsan kapêksa wangsul minggah malih, nanging dumadakan ing nginggil kasumêrêpan wontên bolongan alit, saha saking ngriku sagêd kasumêrêpan lintang-lintang ing langit. Sarêng piyambakipun anêrusakên anggagapi tembok malih, têtela bilih adêging tembok wau saya inggil saya ciyut sarta gathuk kalihan sanèsipun saha anjog ing bolongan ingkang katingal lintangipun wau.
Salêbêtipun piyambakipun anggagas kawontênaning butulan saha tembokipun ingkang anèh wau, nyumêrêpi rêmbulan mancêr wontên ing bolongan ngriku, ingkang anjalari papan ngriku wêwah pêpadhangipun sakêdhik. Sanalika ngriku Tarsan lajêng anggraita mênggahing pikajênganipun kamaran wau. Sabab ing ngriku lajêng katingal, bilih jêblosan ingkang dipun gagapi ing sukunipun Tarsan saha botên sagêd dumugi ing dhasaripun, punika katingal kimplah-kimplahing toya. Dados piyambakipun punika, wontên ing ngriku lampahipun dumugi ing êtuk lami, ewasamantên
sanginggilipun lêrêsing bolongan, ing lêbêting papan ngriku lajêng katingal padhang. Ing ngriku sangajêngipun Tarsan lêrês katingal wontên tembok ingkang bolong. Ing batos Tarsan lajêng angunandika: Apa bolongan iki kira-kira dudu
ingkang sami dipun angkati wau. Jalaran saking kandêling balêdug, Tarsan lajêng anggadhahi gagasan, sanadyan têtiyangipun ngriku piyambak têmtu botên anyumêrêpi, bilih ing ngriku wontên butulanipun, lan ugi katingalan, bilih ngantos pintên-pintên atus taun botên nate kaambah ing tiyang.
Sarampungipun anggèning mangsulakên sela-sela ingkang dipun angkati, Tarsan lajêng wangsul malih dhatêng papan ing ngajêng. Sarèhning wiyaring longkangan ing ngriku kintên-kintên namung gangsal wêlas pêcak, amila tumrapipun Tarsan inggih botên badhe rêkaos saupami nêdya oncat malumpat saking ngriku. Botên watawis dangu Tarsan dumugi ing trowongan ingkang ciyut, saking ngriku Tarsan tansah angatos-atos lampahipun, awit kuwatos manawi ngantos kajêgur ing papan kados ngajêng.
Sarêng lampahipun kintên-kintên angsal satus pêcak, lajêng dumugi ing undhak-undakan mangandhap ingkang pêtêng sangêt. Sarêng mandhapipun ing undhak-undhakan kintên-kintên angsal satus pêcak, lajêng ngambah tarowongan ingkang radin, wusana anjog ing kori kajêng kandêl sangêt ingkang kinancing ing palang santosa sangêt. Wontênipun kori agêng wau, nuwuhakên pangintênipun Tarsan, bilih punika mêsthi korining butulan ingkang sagêd anjog ing jawi. Sabab, nitik wontênipun palang-palanging kori, anêdahakên bilih ing ngriku sampun pantog, botên wontên jêbusanipun malih, kajawi ta manawi ing ngrikanipun punika satunggiling pakunjaran.
Palang-palanging kori wau katingal kandêl sangêt rêrêgêd lan balêdugipun, anandhakakên malih, manawi kori punika sampun lami sangêt botên nate kabikak ing tiyang. Nalika palang-palanging kori sami dipun bikaki ing Tarsan, saha korinipun kaduwa murih mênganipun, suwaranipun pating gêrèt kadosdene tiyang elik-elik ingkang botên purun dipun pêksa. Sakêdhap Tarsan anilingakên, bokmanawi wontên tiyang ingkang mirêng dhatêng suwara ingkang pating gêrot wau, sarêng kasarantosakên sawatawis dangunipun, botên wontên punapa-punapa, Tarsan lajêng anglajêngakên lampahipun.
Kanthi ngatos-atos anggèning anggagapi, Tarsan mangrêtos, bilih lampahipun punika anjog ing kamar agêng, ingkang sakubênging tembok ngriku wontên balabag pintên-pintên ingkang sami agêngipun dipun tumpuk-tumpuk. Balabag-balabag wau cêpênganipun atos sangêt. Saupami botên kathaha makatên, Tarsan têmtu anggadhahi pangintên bilih punika tumpukan êmas, nanging ing sarèhning pintên-pintên kathahipun, dados pangintênipun Tarsan inggih namung balabag limrah kemawon.
Pungkasaning kamar ngriku, ugi wontên korinipun ingkang dipun palangi mawi kajêng saking nglêbêt, ing ngriku Tarsan tuwuh malih gagasanipun, kintên-kintên inggih ing ngriku punika margi jêbosanipun ingkang anjog ing jawi. Ing wusana sajawining kori wau, wontên marginipun butulan ingkang lêncêng, lan sanalika punika Tarsan inggih lajêng mangrêtos, bilih margi wau sampun wontên ing sajawinipun capurining candhi, nanging Tarsan kêbingungan ing manah awit botên sumêrêp badhe dumugi pundi anjoging margi wau.
Kanthi agêng pangajêng-ajêngipun, lampahipun Tarsan ing samangke, sanadyan kanthi ngatos-atos, nanging dipun sêngkakakên. Sasampunipun lumampah angsal satêngah jam, lajêng anjog ing undhak-undhakan ingkang nomêr kalih, ingkang lampahipun minggah. Lampahipun menggak-menggok ngantos antawis satus pêcak, ing wusana anjog ing margi ingkang wujudipun kadosdene jurang, jalaran margi wau kaapit ing pagêr sela karang ingkang inggil. Lintang-lintang ing langit katon cêtha. Dene lampahipun Tarsan minggah, lajêng anjog ing pucaking parêdèn karang. Saking ngriku Tarsan sagêd nyumêrêpi dununging kitha Opar sampun kalangkung kintên-kintên saêpal têbihipun. Sarta ing kala punika Tarsan lajêng angiling-ilingi balabag anggènipun
kalihan garundêlan makatên: Badhe kasambêtan.
Dhèk biyèn ana wong miskin / omah ing sawiji desa / omahe atêp wis dhoyong / karan Si Wôngsasêmita / karan anak Pak Cikrak / anake kabèhe wolu / tur isih padha sumêga //
kang rada gêdhe sathithik / iya iku mung Si Cikrak / iku wis kêna dikongkon / ngrewang-ngrewangi wong tuwa / amomong sabên dina / nyapu-nyapu karo ngangsu / golèk kayu kala-kala //
anake kang isih cilik / dina-dina amung dolan / lan ngrusuhi wong tuwane / yèn nuju dolan ing ratan / kêpêthuk wong dodolan / enggal anggone anjaluk / dhuwit marang ing wong tuwa //
wis lumrahe bocah cilik / ora ngrêti ora ana / wêruhe mung ana bae / yèn anjaluk samubarang / karêpe mêsthi ana / yèn ora olèh agulung / gêmbor-gêmbor mangap-mangap //
sing tuwa atine sêdhih / dene kaliwat cilaka / ngatase dhuwit saêsèn / nganti agawe tangisan / wong pancèn ora ana / najan direwangi gulung / môngsa dadak diwèhana //
utang-utang ora wani / apa sing dijagakêna / kanggo nyaur sesuk êmbèn / mulane najan nangisa / iya amung dijarna / mung sing tuwa ngrasa bingung / ngrungokke tangising anak //
Pak Cikrak watake apik / najan miskine kaliwat / ora gêlêm salah gawe / pèk-pinèk duwèke tôngga / malah yèn nêmu barang / diwènèhake sing ngaku / yaiku sing duwe barang //
Pak Cikrak duwe pamikir / timbang ngêpèk wèke tôngga / angur dijaluka bae / yèn olèh ya padha lêga / lan ora gawe cacad / iya ora gawe nêpsu / marang
sikil karo bau / ngene pikire Pak Cikrak //
sarèhning awakku iki / mlarat ora duwe bôndha / mêsthine ya malah repot / yèn aku anulungana / rupa dhuwit nyang tôngga / awit saka ing mlaratku / ora duwe sêsimpênan //
mula gonku anulungi / ya mung rupa pagawean / yèn ana tanggane repot / dandani omah upama / utawa kasripahan / lan liya-liyane iku / iya wajib tinulungan //
Pêthikan saking sêrat: Cobaning Ngaurip, cariyosipun tiyang mlarat ingkang lajêng dados sugih. Nêngsêmakên. Kenging kangge
koyo ngono yo soale ono sing mbayari, yo sing masang2 iklan iku. Ketokane de’e seneng2 ae karo acaraku. Lah trus lapo awakku ngrungo’no wong2 koyo awakmu sing
Sarip tambak oso, Sakerah, si Pitung, Trunojoyo, Diponegoro kalah goro2 di khianati bolone dewe. Opo ora ngenes awak iki.
ndhawuhi, nggirèkake; kc. aba.
ngabang: n. ngabrit k. ngêcèt lsp. abang.
ngabang bironi: pc. nganti sêmu biru raine (
panuwun (sêmbahyang); 2 ngandhakake tujuning slamêtan;
miwiti nindakake (yasa) gawe ada-ada; kc. ada. II êngg. kn: 1 ngawat-awati, ngrigênake pagawean lsp; 2 ngladèni; kc. adan.
III kn. ak: ngelingake (nyêmbahyangake) sarana adan;
ngadhahi: pc. madhahi; kc. adhah, wadhah.
ngadhal mêtêng: kn. ing têngah mblêndhuk; kc. kadhal.
ngadhang: kn. ngêntèni têkane (ana ing dalan lsp); kc. adhang.
ngadhuk: kn. maculi mbludhukake lêmah; kc. adhuk.
ngak-ngèk: pc. tansah nangis (tmr. bocah-cilik).
ngaku: I n. ngakên k. 1 ndhaku, nganggêp ndarbèki; 2 ngrumangsani kaya; 3 (ut.
niyat têtêp ora bakal nglakoni manèh (tmr. Agama Katulik).
ngakurake: kn. ngrujukake, nocogake; kc. akur.
ngakokake: I n. ngakênakên k. ak. akon ngaku marang; kc. aku. II n. ngakênakên k: agawe (njalari) kaku; kc. kaku.
ngakon: n. ngakèn k. ak. akon nindakake; kc. akon, kon.
dagangan sawise payu dianggo nyaur banjur njupuk dagangan manèh; 2 pc. pucêt bangêt (marga sêdhih lsp).
ngalap opah: kn. (mung marga) golèk opahan.
ngalap pulih: kn. ak. nêdya malês (mialani, matèni lsp).
ngalar: kn. 1 nguluri tali (tampar lsp); 2 ak. nguja hawa lsp; 3 ora ngopèni marang kang wadon (nanging durung dipêgat); kc. kalar.
ngalasake: kn. ak. ndadèkake alas.
ngalèki: kn. ak. nglunggèni; kc. kalèk.
ngalèn-alèni: kn. ak. ngêtrapi alèn-alèn (ali-ali).
ake ak: ngudi kawruh lsp; kc. alim. II [x]-i kn. ak: ngapura; [x]-an êngg: aja dadi atimu! (kanggo mangsuli yèn
ngalong: I êngg. kn. manjurung, nyumbang wong duwe gawe; kc. along. II tapa [x] kn. ak: tapa mung mangan wowohan; kc. kalong.
ngalor: n. ngalèr k. mênyang ing lor; [x]-ngidul pc: kosok balèn, akèh bedane; kc. lor.
ngam: (A) kn. ak. wong
abuh; kc. amal. II (A) kn. ak: 1 panggawe bêcik; 2 ([x] kadonyan) bandha, kasugihan; [x]-i ak: ndanani; [x]-ake ak: nindakake
ngamati: kn. ak. maedahi, migunani; kc. amat, mat.
ngambah: kn. 1 tumapak ing; 2 ngliwati lsp. ing; kc. ambah.
ngambak-ambak: kw. gêgolongan ing êndi-êndi; kc. ambak.
ngambali: êngg. kn. nindakake manèh (kang kaping pindho); kc.
ngampyak: kn. 1 ak. nêmpuh ora prêduli apa-apa; 2 ngênani lsp. sakênane bae; kc. ampyak.
kandha, clathu; kc. andika.
ngandul: kn. mbandul njêngkangake (dilinggihake ing dhêngkul); [x]-andul: ngombak tmr. swara;
nganjlogi: kn. anjlog ing; kc. anjlog, jlog.
nganjuk: êngg. kn. tuku mbayar kèri; kc. anjuk.
nganjung: kn. ak. numpuk, ngundhung-undhung; kc. anjung, manjung.
nganjogake: kn. nêkakake ing; kc. anjog.
ngandhan-andhan: kn. ngombak (tmr. rambut).
ngandhani: n. nyriyosi k: nuturi, kandha marang; kc. kandha.
ngandhap: k. ngisor; ngandhap-andhap k. ak: ngasor-asor; [x]-i k: ngudhuni; [x]-akên k: 1 ngêdhunake, ngudhunake; 2 ngêndhèkake; kc. andhap.
ngandhar-andhar: kn. nglantrah bangêt (tmr. crita lsp); ngandharake: nyritakake kalawan rowa; kc. andhar.
ake n. ngantosakên k. ak: nyrantèkake; kc. kanti.
ngantèrake: kn. ak. njalari (
ngantu-antu: kw. nganti-anti; kc. antu.
ngantuk: kn. kumudu-kudu arêp turu.
nyongkèl nganggo antru; kc. antru.
ngantrogake: kn. ak. 1 ngoyog; 2 njalari kantrog; kc. êntrog.
ngancab: kn. nyêrang kalawan kawanèn; kc. ancab.
ngancam: (-ancam) kn. bakal milara (midana;sp); kc. ancam.
ngancan-ancani: êngg. kn. nglêgakake waktu lsp. dianggo cêcawis lsp; kc. anca, ancan.
ngancang-ancang: kn. cêcawis duwe gawe lsp; ngancang-ancangi: nata jangkah (mundur) arêp mlumpat; kc. ancang.
ngancarani: kn. mbagèkake dhayoh; kc. ancara.
ngancari: I kn. ak. nojoh ing tumbak lsp; kc. ancar. II pc:
ngancur: kn. ngrakêtake nganggo ancur; kc. ancur.
ngantha: kw. mêtha, nggantha; kc. kantha.
nganthal: êngg. kn. mlaku bantêr.
nganthèk: êngg. kn. dadi anthèk.
nganthèkake: kn. 1 (ut. nganthèni) ndadèkake kanthi; 2 nggamblokake ing; kc. kanthi.
nganthèk: (-i) kn. 1 njilidi buku lsp; 2 nguntingi, mbêntèli dadi ombyokan; kc. kanthèt.
nganthêng: kn. suwe ora obah-obah (nunggoni lsp); kc. anthêng.
nganthêr: kn. ak. nganyur (ngadêg).
nganthi: kn. 1 nganggo rewang; 2 nggandhèng; kc. kanthi.
nganthong: I êngg. kn. ngêmis; [x]-ake êngg: ngacungake tangan; kc. anthong, athung. II [x]-anthong kn. ak: nganthêng. III [x]-i kn: nglêbokake ing kanthong; kc. kanthong.
nganthor: êngg. kn. ngadêg nganyur.
nganyag: kn. mlaku têrus bae (murang tata); kc. anyag.
nganyaki: kn. ak. miwiti; kc. anyak.
nganyang: n. ngawis k. njaluk suda saka tawane; kc. anyang, ênyang.
nganyari: n. ngenggali k. nganggo lsp. kang kawitan; nganyar-anyari n. ngenggal-enggali k:
ngèli; nganyut-anyut kw: nênarik ati; kc. anyut.
nganyut jiwa: ([x] urip, [x] tuwuh) kw: nglalu.
ngangèli: kn. njalari angèl; kc. angèl.
ngangên-angên: kn. nggagas marang; kc. angên-angên.
ngangêni: kn. 1 marahi kangên; 2 kangên marang; kc. kangên.
ngangêt:(-i) kn. manasi supaya angêt.
nganggaki: êngg. kn. 1 ngagag-agagi; 2 anggak marang; kc. anggak.
nganggalake: êngg. ngènthèngake momotan lsp; kc. anggal.
nganggang-anggang: kn. nyêkêl lsp. ora diênêtake; kc. anggang.
nganggar: I kn. nggawa kêris ing anggar; kc. anggar. II kn. 1 nyilih (utang) dhuwit sadhela, nyêbrak; 2 êngg. tuku ora mbayar; kc. anggar.
nganggêl: kn. mbêndung; kc. anggêl.
nganggêp: kn. 1 ngrêngkuh kaya (sêdulur lsp), ngarani yèn pancèn nyata lsp; 2 nganggokake (ngajèni) bêciking pasuwitane lsp; kc. anggêp.
nganggêr-anggêri: kn. nglarangi; kc. anggêr-anggêr.
nganggit: kn. 1 ak. ngronce kêmbang; 2 mujudake ana ing gagasan, ngreka-reka; 3 êngg. nggagas; 4 ngarang (layang lsp); kc. anggit.
nganggur: kn. ora tumandang ing gawe (nyambut gawe); 2 ora dianggo; kc. anggur.
nganggo: n. ngangge k. 1 (ngagêm ki) migunakake; 2 (ngagêm ki) ngêtrapake ing awak (sandhangan lsp); 3 nglingkuhake dhuwit lsp; 4 (mawi k) mawa sarana: ora nganggo n. botên mawi k: tanpa; kc. anggo.
nganggon: (-anggon)i n. nganggèn(-anggèn)i k: ngêtrapake panganggo ing; kc. anggo.
nganggrah-anggrahi: kn. mêpêti nganggo anggrah-anggrah; kc. anggrah.
nganggrak: kn. nggêrtak, ngancam; kc. anggrak.
nganggrang: pc. dumunung ing papan kang dhuwur; kc. anggrang.
nganggras: kn. nggêrtak mêdèni; kc. anggras.
angkas: kw. 1 mindêng, mênêng; 2 nggêgadhang; kc. angkas.
ngangkat: kn. 1 njunjung; 2 narik ngunggahake (jangkar lsp); 3 êngg. momot barang-barang; 4 ngunggahake pangkat; 5 (ut. [x]-i) ak: wiwit, miwiti; [x]-ake: mbudhalake; kc. angkat.
ngangkên: êngg. k. ngaku; kc.
kn. suwe bangêt ênggone ngêntèni lsp.
ngangklik-angklik: (ake) pc. nyèlèhake ing papan kang dhuwur; kc. angklik.
ngangsahake: kw. ngajokake pêrang; kc. angsah, mangsah.
ngangsalakên: k. ngolèhake; kc. angsal, olèh.
ngangsokake: I kn. ngangsu kanggo ing liyan; kc. angsu. II pc: ngasokake; kc. angso.
ngangsoni: kn. ngangsu ing; kc. angsu.
ngangsrahake: I kn. ak. nglèmbrèhake lsp. kambah ing lêmah; kc. kangsrah. II êngg. pc:
ngapa: I êngg. pc. apa. II êngg: ana apa, geneya.
ngapakake: n. munapakakên k. nindakake kapriye; kc. apa.
banyu lsp. ing rai; kc. kapyuk.
ngapkir: kn. ora nganggokake; kc. apkir.
ngaplak: I kn. ak. tuwa bangêt; kc.
ngaramake: kn. nganggêp karam; kc. karam.
ngarani: n. mastani k. 1 nyêbut, njênêngi; 2 nganggêp, ndakwa; kc. aran.
ngarang: I n. ngawis k. 1 êngg. padha rontog godhonge; 2 (ut. ngarang-arangi) suda, dadi arang; kc. arang. II kn: 1 êngg. ak. ngira-ira; 2 nganggit
ngarèni n. ngantuni k. ak: dumunung ing buri; kc. kari.
ngarèt: I kn. mbusêk nganggo karèt. II kn:
kw. nggawèkake; kc. karya.
kn: madhahi ing karung; kc. karung. III êngg. kn. mênyang ing warung (têtuku); kc. warung.
ngarusi: êngg. kn. migunani, nindakake
ngancab, nrajang; 2 ngancang-ancangi; 3 numbuk; kc. acar. II kn: olah acar.
ngacarani: kn. (ngancantêni k. ak) mbagèkake dhayoh; kc. acara.
ngacèki: n. ngaoti k. mènèhi kacèke (ora digawe padha);
ngawani: n. nyiyangi k. ak. nindakake lsp. ing wayah awan; kc. awan.
ngawang-awang: br. mênyang (ngambah) ing awang-awang.
ngèblèki: êngg. kn. ndokoki èblèg.
ngeblong: pc. ngalah; kc. keblong.
ngêbor: (-i), ngeborake kn. 1 nyidhuki banyu dianggo ngêlêbi sawah; 2 golèk êmas ing kali lsp; kc. ebor.
ngebrakake: kn. njalari (agawe) ebra; kc. ebra.
nyêbutake siji-sijining aksara ing tulisan; kc. eja.
ngeklasake: kn. nglilakake kalawan eklas; kc. eklas.
ngèklèk:êngg. kn. ngguyu sêru; kc.
ngèli: kn. ngatut ilining banyu; kc. kèli.
ngelikake: kn. mênging; ngeliki: elik marang; kc. elik.
ngeling-eling: n. ngèngêt-èngêt k. nggagas supaya bisa kèlingan; ngelingi n. ngèngêti k: eling marang; kc. eling.
ngèlmu: kn. (ngèlmi k): 1 kawruh (sêsurupan) mungguh ing sawijining bab; 2 kawruh kasampurnan (kawicaksanan); [x] basa: kawruh babagan basa; [x] alam: kawruh babagan kodrat; [x] bumi: kawruh babagan tanah-tanah lan kaanane; [x] kewan: kawruh bab kewan-kewan; [x] pamisah: kawruh bab jasad-jasad asal lsp; [x] têtuwuhan: kawruh bab tanêm tuwuh; [x] tuwa: ngèlmu kasampurnaning ngaurip; [x] wangun: kawruh bab pangetung jêmbaring lumah gêdhening wujud lsp; kc. 'ilmu.
nêmbungake kanthi pêpindhan (upama); 2 nêmbungake nganggo têmbung
ngethokake: kn. 1 ngatonake methok; 2 pc. nganggo tanggungan; kc. ethok, methok.
ngewahi: k. ngowahi; kc. ewah, owah.
ngewak: kn. 1 awangun jobinan (maju pat mleyok); 2 ak. agawe wangun pojok lancip.
tindake) kaya kewan; kc. kewan.
ngewangi: êngg. pc. ngrewangi; kc.
ngewuh-ewuh(i); kc. èwêd, ewuh.
ngewuh-ewuh: n. ngèwêd-èwêd k. agawe ewuh (kangèlan); ngewuh-ewuhi: ngrigoni, ngalang-alangi; kc. ewuh.
nyèlèhake lsp. ing jaba ing wayah esuk supaya kêna ing bun; ngêbun-êbun esuk, ngudan-udan sore br: nakokake bocah wadon (nglamar); kc. bun, êbun.
ngêbung: kn. kaya bung, mêtu bunge; kc. bung.
ngêbur: I kn. ngudhêg sêru; kc. kêbur. II kn: njara nganggo bur; kc. bur. III [x]-ake kn: 1 ngêburake (barang gadhean lsp); 2 pc. nglilakake (wis êmoh nganggo
ngêgak: I èngg. kn. nggêrtak; kc. agak. II êngg. pc. 1 ngira; 2 ngrèmèhake, mêsthèkake yèn mêsthi bisa. III [x]-ake pc: 1 mènèhake; 2 nggawakake; kc. gak.
ngêgangi: kn. 1 êngg. ak: nglowahi; 2 nglowongi; 3
mumbal-mumbul ing banyu); kc. kêlab.
ngêlah: (ake) kn. nggugatake; kc. kêlah.
ngêlak: I kn. krasa kumudu ngombe; [x]-i: njalari ngêlak. II (ut. [x]-i) kn: nganjingake lsp. nganggo lak.
nglirwakake, ora nggatèkake marang dhawuh lsp;
pc. ngulur; kc. êlur.
ngêlus: kn. 1 nggosok supaya alus; 2 nindakake kalawan alus; [x]-êlus: ngusap-usapake tangan ing; kc. lus, êlus,
ngêmbal: êngg. k. ngêmbul.
ngêmban: kn. 1 nggawa ing bangkekan nganggo slendhang; 2 kw. nglantarake (dhawuh); [x]-i: ak. momong; 2 nyulihi nindakake (marga kang wajib nindakake durung mangsa); 3 ngrewangi (mitulungi) wong prakaran;
ut. ngêmori) nyampuri; 2 nunggalake, nyampur; ngêmori(-turu): nyanggama; kc. mor, êmor, wor.
ngêmos-êmos: pc. ngêntèk-êntèkake darbèking liyan; kc. mos.
ngêmot: I n. ngêwrat k. 1 momotake ing; 2 ngisèkake ing (layang lsp); 3 pc. momot, isi (tmr. layang lsp); kc. mot, êmot. II êngg. kn: ngêmut.
ngêmpakake: kn. 1 ndumukake gêni ing, ndumukake ing gêni; 2 namakake gêgaman
ngêndi: (ing-[x]) n. (ing-)pundi k. pitakon nggênahake panggonan; [x] ana n. pundi wontên k: mokal anane; (ing-)[x]-êndi: ing sabên panggonan; kc. êndi.
ngêndhak: (ake) kn. 1 marèni (kamanuhan lsp), ninggal (pagawean); 2 nyandhêt (kanêpson lsp); kc. êndhak, mêndhak, kêndhak.
ngêndhalèni: kn. 1 ngêtrapi kêndhali; 2 ak. ngapusi; kc. kêndhali.
ngêndhuk-êndhuki: kn. njontrot pitik supaya mara (sarana diathungi padha pitik); kc. êndhuk.
ngêndhukur: pc. katon têtumpukan akèh.
ngêndhuruk: kn. katon nglumbruk (nglêmpuruk); kc. kêndhuruk.
ngêndho: kn. suda kakêncêngane; kc. kêndho.
ngêndhog: n. nigan k. 1 ngêtokake êndhog; 2 kaya êndhog.
ngêndhokake: I êngg. nyèlèhake, mapanake; kc. dhok. II ut. ngêndhoni kn: agawe kêndho.
ngêndhong: kn. ak. 1 nandho, nyandhêt; 2 nglêmparakake (nunggak) pagawean; 3 nandhêg (ora
ing pungkasan; 2 pc. bangêt; [x]-ake: 1 ngrampungake (nganti êntèk); 2 ngatogake; kc. êntèk. II [x]-ake n. ngêntosakên k. nyarèhake supaya ngêntèni;
nyongkèl (nganggo antru lsp); 2 api-api ora mènèhake
kêklumpuk (nyèlèngi) saka sathithik; [x]-ake: 1 njalari (agawe) kênthêl; 2 ([x] rêmbug) ndadèkake (nggolongake) rêmbug; 3 pc. ndadèkake
ngêpok: kn. 1 nêgor ing pok (tmr. wit); 2 ngantêm lsp. ing pok kuping; 3 pc. ngêntèkake babar pisan; kc. kêpok, êpok.
ngêpolake: êngg. pc. ngêntèkake lsp. nganti pol.
ngêporake: êngg. pc. nutugake, ngatogake nganti por; kc. por.
ngêpos: I êngg. kn. ngêmpus. II kn: lèrèn (ing pos); [x]-ake: ngirimake (nglêbokake
ngêros: kn. têkan ing ros; kc. ros.
ngêrotake: (-untu) kn. nggathukake untu nganti nywara; kc.
nganti sah; 3 ak. nganggêp bênêr (tmr. piwulang lsp); 4 ak. nyêmantakake; kc. sah, êsah.
ngêsak: I êngg. pc. nglêbokake ing sak (kanthongan); kc. sak. II [x]-ake ak: nyêrikake;
miwiti nindakake (pagawean), ngalami nindakake; ngêcakake êngg. pc: 1 nindakake (pagawean lsp); 2 numrapake ing; kc. cak, êcak.
ngêcam: I êngg. ak. ngetung, metung (ngira-ira); kc. cam, êcam. II kn. ak: nyuwèrake;
linggih ing papan kang dhuwur; 2 umuk, dhiri.
ngidoni: kn. ngêcohi ki. idu ing (ditamakake ing); kc. idu.
ngijabahi: kn. ak. ngidèni,
pc. 1 njupuki saka sathithik; 2 metung; kc. ijir.
ngijo: n. ngijêm k. 1 marna ijo; 2 tuku pari sadurunge diênèni; kc. ijo.
ngijo gawe: êngg. kn. nindakake pakaryan desa (dadi calon kuli kêncêng).
ngijodi, ngijoti: êngg. ngijoli.
ngijokake: n. ngijêmakên k. adol pari sadurunge panèn; kc. ijo.
ngijoli: n. nglintoni k. nglironi, ngganti; kc. ijol.
ngiguhake: kn. awèh pratikêl, nindakake kanthi pratikêl; kc. iguh.
ngiyas: kn. 1 nggathuk-nggathukake surasa sarana panglimbanging nalar; 2 ak. ngrèmèhake; 3 ak. madoni (nyelaki) sarana katêrangan; kc. kiyas.
ngiyasani: kn. ak. gawe apa-apa ing; kc.
ngilo: kn. 1 nonton wujude ing pangilon; 2 ak. namatake, nyawang; 3 br. ngangên-angên, nggagas (nglimbang-limbang); kc. ilo.
ngilokake: I (ut. ngiloki) êngg. ngelikake; kc. ilok. II n. numutakên k. ndhèrèkake ki. ak: 1 akon mèlu marang; 2 (ut. ngilok-ilokake) ak. nganggêp (ngarani) yèn mèlu (ngrewangi lsp) ing liyan; kc. ilu, ilon.
nglumpukake (kawruh); kc. impu.
ngimpun: (-i) kw. nglumpukake; kc. impun.
indhiki) kn. marani alon-alonan arêp ndêkêp (nyêkêl); kc. indhik.
ngindhit: kn. nggawa (klênthing lsp) ing bangkekan; kc. indhit.
ak. nutup (lawang lsp); kc. inêb.
nginêp: n. nyipêng k. nyare ki. turu ana ing omah ut. panggonan liya (ing sajroning lêlungan);
kang dititipake lsp); kc. ingkêm, mingkêm.
ngingkirake: pc. nyingkirake; kc.
ngingkling: I êngg. kn. manggul; kc. ingkling. II [x]-ingkling êngg. kn: 1 nggawa mrana-mrana; 2 ngadon-adoni supaya pasulayan; kc. ingkling.
kn. ak. ngingkupake sathithik; kc. ingkus, mingkus.
ngingkrang: (ake) kn. ngunggahake (sikil) ing nalikane linggih.
ngipuk: I kn. 1 êngg. ngunthuk-unthuk, ngurug; 2 ndhêdhêr ing pawinihan; kc. ipuk. II kn: ngrimuk; kc. ipuk.
ak. ngipatake (nglembatake, nyelaki); kc. kirab. II kn. ak: mbudhalake (wadyabala); kc. kirab.
nindakake (nglakoni) bêbarêngan; 3 jajan dipangan ing ênggon, mangan (ngombe) têrusan saka ing wadhahe; kc.
pangan marang (wong kang lagi nyambut gawe lsp); 2 mêmêtri sarana nyajèni kêmbang ing kuburan; 3 pc. mènèhi (mbayar)
lsp. miring; kc. iring, miring.
ngiringan: (ing [x]) kn. ing sisih kiwa ut. têngên (ora methok); kc. iring.
ngiris: (-i) kn. ngêthok (natas lsp) nganggo lading; kc. iris.
ngirit: (-irit) kn. nggêmèni (wêtuning dhuwit lsp); kc. irit.
ngirup: (-i) kn. 1 êngg. ak. ngumpulake wong-wong (diajak ngraman lsp); 2 misaya iwak
ngisbatake: kn. ak. ngupamakake ing pêpindhan; kc. isbat.
ngisèni: kn. nglêboni isi, nglêbokake ing;
ngangin-angin supaya isis; 2 (ut. [x]-i) ngêtokake ing jaba supaya kanginan; 3 br. ngatonake (siyunge lsp); kc. isis. II kw: mlayu (marga kalah).
ngislamake: kn. 1 martobatake dadi Islam; 2 nêtakake; kc. islam.
ngisuhi: pc. misuhi; kc. isuh, wisuh.
ngisruhake: kn. agawe (njalari) kisruh.
ngistiyari, ngistiyarake: kn. nggolèkake sarana; kc. sistiyar, sêtiyar.
ngitêng: (-i) kn. mbênakake (jala, jaring lsp).
ngiwat: kn. nggawa lunga (wong wadon); kc. iwat.
ngiwêt-iwêt: pc. nyiwêli (pupu lsp).
kyai; 2 dadi kyai; kc. kyai.
ngyakinake: kn. ak. nyatakake dhewe; kc. yakin.
ngyambaki: êngg. pc. k. ndhèwèki.
ngyasakake: kn. nggawèkake; kc. yasa.
ngyatrani: k. ndhuwiti; kc. dhuwit, yatra.
ngyèyèt: pc. cilik (lêncir) kuru.
ngyêyês: pc. 1 tansah udan (krasa njêkut); 2 ora bingar atine.
njalari nangis (muring); kc. ladak.
ngladèni: n. ngladosi k. 1 nyawisake (ngaturake) apa-apa marang; 2 nuruti apa sing dikarêpake ing liyan; kc. ladi.
nglajo: I kn. 1 mênyang ing panggonan (nyambut gawe) tulak; 2 êngg. sanja; kc. lajo. II êngg. ak: nglaju (nguja).
nglajokake: êngg. kw. mbanjurake; kc. laju.
ngladhug: ks. nyanggama; kc. ladhug.
nglagani: êngg. ak. 1 ngladèni; 2 mitulungi; kc. lagan.
nglagar: kn. 1 ngobong sukêt (alang-alang lsp) ing alas; 2 nunggang jaran tanpa lapak; kc. lagar.
nglagokake: kn. nêmbangake nganggo lagu; kc. lagu.
nglaha: I êngg. kn. dipagêri ing laha (pasangan iwak ing sêgara). II kn: lêgèh, tanpa gawan; kc. laha.
nglahan: kn. ak. nglaha, ora olèh-olèhan.
nglairake: kn. 1 mêdharake (têtêmbungan, panêmu lsp); 2 ngêtokake jabang bayi; kc. lair.
nglaya, nglêlaya: kw. lêlungan mrana-mrana; kc. laya.
nglayab: ks. lunga (dolan lsp); kc. klayab.
nglayad: (-i), nglayat(-i) kn. tilik marang wong kasusahan lsp; kc. layad.
nglayakake: kn. ak. ngêlih gêni ing layan;
br. nglaya; kc. layang. II [x]-i n. nyêrati k. ak: ngirimi layang.
nglayari: kn. 1 lêlayaran ing; 2 êngg. mênyang ing panggonan liya arêp njêjaluk (njêjupuk); kc. layar.
nglayub: kn. ak. katon kaya ngantuk (tmr. mata).
nglakah: êngg. kn. nyigar pring; kc. klakah.
nglakani: kn. ak. ora awoh ut. mung sathithik wohe (tmr. krambil).
nglakari: kn. ak. mbakali (mrèjèngi) balok lsp; kc. lakar.
nglakèni: ks. 1 ngêpèk bojo (laki); 2 nyanggama; nglakèkake ks: njodhokake (wong wadon); kc. laki.
nglakêp: kn. mangap, mênga amba.
nglakokake: n. nglampahakên k. 1 akon (agawe) supaya mlaku; 2 ngangkatake, mbudhalake, kongkonan; 3 nindakake, ngêcakake; 4 nganakake dhuwit; kc. laku.
nglakoni: n. nglampahi k. 1 mlaku ngambah ing; 2 nindakake (pagawean lsp); 3
nyupèkakên k. ak. njarag supaya lali; kc. lali.
nglalêr: kn. ak. kaya lalêr (tansah ngolah-ngalih).
nglalêr mencok: kn. brêngos sing pucuke kiwa têngên rada kandêl ing têngah tipis.
nglali-lali: n. nyênyupe k. ak. nyênyamur supaya ora kelingan; kc. lali.
mapaki; nglamakake ak: 1 madhakake karo; 2 ngrèmèhake; kc. lamak.
nglamar: I kn. 1 nakokake wong wadon arêp diêpèk bojo; 2 njaluk supaya diwènèhi pagawean; kc. lamar. II [x]-i kn. 1
nglangsrah(ake); kc. klamprah.
nglanangi: kn. 1 kaya sipate wong lanang (kêndêl, gumêdhe); 2 solah tingkahe kaya wong lanang; kc. lanang.
nglandani: kn. tindak-tanduke lsp. kaya Wlanda (wong Eropah); nglandakake n. nglandèkakên k: 1 ndadèkake Wlanda; 2 nyalin ing basa Wlanda; 3 ak.
nglanjrat: kn. ak. nglandrat; kc. landrat.
agawe luwih) landhêp; kc. landhêp.
nglandhêsi: kn. ndokoki landhêsan; kc. landhês.
nglandhungi: kn. muwuhi (agawe) landhung (lêngênan klambi lsp); kc. landhung.
nglantak: pc. nglarag, nglabrag; [x]-i: ndudul nganggo lantak; kc. lantak.
nglantari: kn. njalari, marakake; nglantarake: 1 nêkakake rêmbug marang; 2 mbacutake (mbanjurake, nêrusake) marang; kc. lantar.
nglantèh: êngg. ak. nglantih.
nglantih: kn. nggêgulang, manuhake; kc. lantih.
nglancangi: kn. 1 êngg. nyêtut ndhisiki; 2 nindakake apa-apa ndhisiki prentah; kc. lancang.
nglancari: kw. nglêpasi gêgaman; kc. lancar.
nglanthang: I kn. mepe ing panasan; kc. klanthang. II kn: mlaku (mlayu) ora
lsp; 2 nyidhêm palêmahan (sing dipundhut ing nêgara); kc. langkib.
nglangkungi: k. 1 ngliwati; 2 ngluwihi; kc. langkung, liwat, luwih.
nglanglang: kw. nganglang; kc. langlang.
nglangut: kn. 1 katon adoh bangêt; 2 sêdhih bangêt; kc. langut.
nglapis: (-i) kn. ndokoki lapisan; kc. lapis.
nglapurake: kn. 1 ngandhakake prakara marang; 2 mratelakake marang; kc. lapur.
nglaprut: pc. rêgêd pating klaprut.
nglara ati: pc. sêrik atine; kc. lara.
nglantak mênyang ing panggonaning mungsuh; kc. larag.
nglarah: I kn. nglari, lunga nggêgolèki barang ilang lsp; kc. larah. II kn: katon nglumbruk ana ing lêmah; kc. klarah, larah.
nglarak: kn. nggèrèd kanthi pêksa; kc. larak.
nglarakake ati: n. nyakitakên manah k. nyêrikake ati; kc. lara.
nglarani: n. nyakiti k. 1 milara, njalari lara; 2 krasa lara ngarêpake nglairake jabang bayi; kc. lara.
nglarangi: n. ngawisi k. ngelikake ora kêna nindakake; kc. larang.
pc. ngaruh-aruhi, nuturi; kc. laruh, aruh.
nglarung: kn. ak. nglabuh mayit lsp. ing banyu (kali, sêgara); kc. larung.
nglasah: êngg. pc. nglari, nglacak; kc. lasah.
nglasir: kn. nêtêpake pajêging sawah (têgal); kc. klasir.
nglatak, nglatêk: kn. ak. mêtu (ana) latake; kc. latak.
nglacak: kn. nggolèki nurut lacak, nglari; kc. lacak.
nglaci: kn. nglêgoki nggalêr (tmr. kayu), ngalèni (tmr. sawah); kc. laci.
nglacir: pc. katon dhuwur (tanpa godhong) tmr. wit; kc. klacir.
nglamèkakên k. ngundurake nganti lawas; kc. lawas.
nglawatake: kn. 1 ngaburake dara (supaya kalangan, dianggo balapan); 2 pc: nglilakake somahe nglakoni ala; kc. lawat.
nglawe: I pc. kumlawe (tangane); kc. klawe. II kn. ak: nggantung (njirêt) nganggo lawe; kc. lawe.
nglawèhi,nglawihi: kn. 1 ngganjêli (kêrên); 2 mitulungi supaya bisa ngadêg (mlaku); kc. lawèh.
nglawèr: kn. gumantung dawa; kc. klawèr.
nglawêd: kn. 1 ngulêd barang lêmbut nganggo banyu; 2 mluku sing kapindho; kc. lawêd.
nglawuhi: kn. 1 ndokoki adon-adon; 2 ndokoki lawuh; kc. lawuh.
nglawung: I kn. ak. bosên; kc. klawung. II [x]-ake kn: ngumbar (kêbo) ora dimêgawèkake; kc. lawung.
nglèbètake: kn. mbèbèr (gêndera lsp) supaya kumlèbèt; kc. klèbèt.
nglebotake: êngg. kn. ngliyêrake (ngijolake) panggawean; kc. lebot.
nggupaki sarana driji kadulitake; 2 pc. njalari katut ala; kc. lèlèt.
nglelur: kn. aras-arasên (tanpa daya); kc. lelur.
nglemat: kn. nggilapake (jarit) sarana digosok ing kuwuk; kc. klemat.
nglèmbak: kn. ngombak lembak-lembak; kc. lembak.
nglembang: êngg. kn. ngiling ing wadhah liya; kc. lembang.
nglembar, nglembat: pc. ngalih ing panggonan liya; [x]-ake pc: nundhakake (pagawean lsp) marang wong liya; kc. lembar, lembat.
nglemboni: kn. lagi sênêng-sênênge turu; kc. lembon.
mopok nganggo lepa; 2 pc. nutupi murih ora
nglewas: kn. ak. mlengos; kc. klewas.
nglèwèr: kn. nglawèr; kc. klèwèr.
nglèwès: kn. ak. nglewas, mlengos.
nglêbarake: kn. 1 mbubarake, njugarake; 2 nglêmparakake (ora ngrêmbug marang); 3 ngrampungake, nganggêp sah (utang piutang); kc. lêbar.
nglêbêk: kn. ak. nglabak; kc. klêbêk.
nglêbêng: kn. 1 ngoncori tanduran nganti warêg bangêt; 2 nguja pangan
nyambut-gawe (nggarap) ing wayah bêngi; 2 pc.
nglilakake: kn. mènèhake kanthi lila; kc. lila.
nglilihake: kn. agawe (njalari) lilih.
nglilin: kn. ngusar lsp. nganggo lilin.
ngliling: I kn. 1 namatake kalawan satiti; 2 nyawang raining bayi karo ngajak gêguyon; kc.
dadi lima; 2 ngêbut lima; 3 nylamêti wong mêtêng limang sasi.
supaya lipur atine; kc. lipur.
nglir: kw. kaya; kc. lir.
nglirake: kw. nglirwakake; kc. lir.
nglirig: êngg. kn. nggiring (sapi lsp) mulih; kc. lirig.
nglirih: I (ut. [x]-i) êngg. kn. nggusah (ngubêr) kewan; kc. lirih. II [x]-i kn. ngalusi, ora kasar-kasaran; kc. lirih.
nglirik: kn. mandêng nisih; kc. lirik.
ngliring: kw. ngingêtake sakêplasan; kc. liring.
ngliru: ak. nglironi n. nglintu ak. nglintoni k. ngijoli, ngganti; kc. liru.
nglici, nglicin: êngg. pc. nggilap, ngêlus; kc. lici, licin.
nglithik: pc. kuru bangêt.
nglithing: kn. ak. ngêmi-êmi, ndama-dama; kc. lithing.
ngliwati: n. nglangkungi k. liwat ing;
nglugokake: kn. mutuhake (ora ngowah-owah); kc. lugu.
ngluyu: kn. ak. mêdêl (jarit lsp. kang wis lawas); kc. kluyu.
ngruwat, mbadharake; kc. lukat.
nglukis: kw. nggambar, ngrumpaka; kc. lukis.
nglukita: kw. ngrumpaka, ngarang; kc. lukita.
ngluku: I kn. ak. ngêkum jimat lsp. ing banyu; kc. kluku. II pc: mluku; kc. wluku.
nglukuk: pc. nywara klukuk-klukuk.
nglulu: kn. mènèhi luwih saka kang dijaluk; kc. lulu.
nglumpati: kn. mlumpat ing; kc. lumpat.
nglumpuk: n. nglêmpak k. ngumpul dadi siji; kc. klumpuk.
nglumpruk: kn. 1 nglumbruk; 2 rubuh tanpa daya; kc. klumpruk.
ngilèni (mili ing); kc. luntur.
nglunthung: kn. 1 nêkuk nggulung (dluwang
lunga nyingkiri (dhayoh lsp); nglungakake: nundhung, akon lunga; kc. lunga.
nglunggèni: kn. 1 mènèhi luwihan dianggo lunggèn; 2 nyumênèkake, mènèhi inah; kc. lungge.
nglungguhi: n. nglênggahi k. ak. 1 lungguh ing; 2 nêtêpi (wêwaton lsp); 3 nindakake (tumindak) kaya samêsthine; kc. lungguh.
nglungka: kn. 1 kaya lungka (prongkolan lêmpung lsp); 2 wangkod; kc. lungka.
nglungsur: kn. 1 ak. nglorod (pangkat); 2 ngêpèk panganggo lsp. sing wis dianggo ing liyan; [x]-i: mènèhi lungsuran; kc. lungsur.
ngluputake: n. nglêpatakên k. 1 nyalahake; 2 mbebasake saka; kc. luput.
lsp. sarana diobong; kc. luru.
nglurubi: êngg. kn. nutupi ing lurub; kc. lurub.
nglurug: kn. mangkat pêrang, mênyang ing panggonaning mungsuh; kc. lurug.
ngluruh: êngg. ak. 1 (ut. [x]-i) ngaruh-aruhi; 2 nggolèki;
ngluthêk: pc. tansah ana ing omah bae.
ngluthik: kn. ndulit nganggo luthik; kc.
mardikakake, mbebasake; 2 nêtêpi apa kang dadi nadare; kc. luwar.
ngluwat: kn. ak. tapa ana ing jugangan; kc. kluwat.
ake kn. nêkuk diuwêrake; kc. luwêr, kluwêr.
ngluwihi: n. nglangkungi k: 1 mènèhi luwihan; 2 ak. ngungkuli; 3 ak. bangêt; kc. luwih.
ngluwuk: pc. ngluwus kn. katon rêgêd (irêng sêmu putih); kc. kluwuk.
manuk lsp. dilêbokake ing cangkêm; kc. loloh.
nglolor: I êngg. kn. 1 nglolos, njupuk saka ing untingan; 2 katon dawa;
nglubuk (ana ing banyu); kc. klopak.
nglopok: pc. mbakar (nggarang) iwak lsp; kc. klopok.
nglorèhake: kn. ak. ngandharake; kc. klorèhan.
ngloro: n. ngalih k. sabên (siji-sijine) loro.
nglorod: kn. 1 njupuki (ngundurake) turahaning pisuguh; 2 nglungsur panganggo lsp; 3 ngudhunake pangkat; 4 ngilangi malaming bathikan (babaran) sarana dikêbyok ing wedang; kc. lorod.
nglorog: (ake) kn. nyodhokake maju; [x]-i:
mblasukake marang kacilakan lsp; kc. lorop.
nglosod: pc. linggih ing lêmah (ora mingsêd-mingsêd); kc. klosod.
ngudhak (banyu lsp); kc. ubak.
ngancani (ngrujuki) ênggone nindakake kang ora bêcik; kc. ubyung.
ngudang: kn. 1 ak. nggadhang-gadhang ing têmbe bisaa dadi ...; 2 ngalêm lan mbêbungah ati (marang bocah); 3
ngubak; 2 ngobah-obah nganggo sendhok, irus lsp; kc. udhak.
ngudhal-udhal: kn. 1 nguculi lan mbukak buntêlan lsp; 2 ngudhari lan miwir-miwir (têmbako lsp); 3 ent. miyak (ngandhak-ngandhakake) wadi; kc. udhal.
ak. nyêbari dhuwit dianggo dana; kc. udhik-udhik.
ngudhili: kn. ak. mikolèhi, migunani.
ngudhis-udhis: kn. nggrêmêti; kc. udhis.
ngudhu: kn. ngabang nganggo kudhu.
ngudhuni: n. ngandhapi k. 1 mudhun ing; 2 nguruni; kc. udhun.
ngudhungi: kn. ngênggoni kudhung; kc. kudhung.
midana, mènèhi paukuman; kc. ukum.
ngukup: kn. 1 ngrakup nganggo tangan loro; 2 mêlasi lan ngopèni (bocah kapiran lsp); kc. kukup, ngukub.
ngulap-ulap: kw. nyawang (saka kadohan); kc. ulap.
ngulari: êngg. kn. nggolèki, golèk.
ngular-ulari: kn. 1 ndondomi (ngrapêtake) jarit lsp. suwèk; 2 mbukani, mènèhi pêpucuk (tmr. rêmbugan lsp); 3 ak.
bojo kang dipêgat); ngulihake n. ngantukakên k. ngondurake ki: 1 nggawa (ngêtêrake) mulih; 2 mbalèkake; kc. ulih.
munggah; nguluk-uluki: ngunèkake bêdhil (mêrcon) kanggo ngurmati; kc. uluk. II êngg. kn. ngulungake; kc. uluk.
nguluk ningkah: kn. mêgat; kc. kuluk.
nguluki salam: kn. mbagèkake lsp. sarana uluk salam.
ngulungi: kn. mènèhi sarana diathungake tangane; ngulungake: 1 ngacungake
mêmènèhi; 2 nglilakake, mènèhake, masrahake; kc. ulung.
nguman-uman: kn. ngundhat-undhat, ngunèk-unèkake (nyênyampahi); kc. uman.
ngumbah: (i) kn. masuh(i); kc.
ngumulun: kw. ngabdi, ngèngèr; kc. ulun.
ngumum: kn. ak. umum; ngumumake: mratakake ing umum, nglumrahake; kc. umum.
ngumur: kn. ak. umur. ngumobake: kn. nggodhog nganti umob;
layangan), ngaburake manuk dicêncang ing bolah; kc. undha.
ngundha-usuki: kn. ak. ora akèh bedane karo;
akèh; kc. undhak, mundhak.
ngundhamana: kn. ak. nyrêngêni kanthi ngundhat-undhat; kc. undhamana.
ngundhangi: kn. ak. ndhawuhi (sarana undhang); kc. undhang.
ngundhat-undhat: kn. ngundhamana kaluputane kang wis-wis; kc. undhat.
ngundhêr: pc. ora ngolah-ngalih (mêtu-mêtu); kc. undhêr.
ngundhi: I kn. nglotre; kc. undhi. II kn: gawe grabah; kc. kundhi.
ngundhili: kn. ak. ngudhili.
ngundhuh: kn. 1 mêthik (wowohan lsp), njupuk (susuh lsp); 2 nêkakake pangantèn; kc. undhuh.
ngundhuki: kn. 1 ngrudhuki (diyan lsp) supaya suda padhange; 2 (ut. ngundhuk-undhuki) njontrot (pitik) supaya mara; kc. undhuk.
ngundhung-undhung: kn. ak. numpuk sungsun-sungsun; kc. undhung, mundhung.
ngunèn: (unèn)i ala n.
muni; 3 ngucapake (maca) layang lsp; 4 ngarani, nganggêp kaya; ngunèk-unèkake: ngujar-ujari ala; kc. uni.
nguniwèh: kw. luwih-luwih, samono uga.
ngunu: I êngg. ak. ngilèni (nyoroti) banyu (ing sawah);
mahyakake) sathithik (tmr. panêmu lsp); kc. untup.
nguntut: kn. 1 mangan (barang kang mawur) saka sathithik; 2 êngg. ngirit-
br. gondhèlan kunca, tansah tut-buri; kc. kunca.
nguncali: kn. mbalangake ing; nguncalake: 1 nyawatake, nibakake ing; 2
nguncit-uncit: kn. 1 pc. tansah ngoyak-oyak; 2 ak. nyêndhal (njambak) rambut; kc. uncit.
ngunclang: êngg. kn. mbuncang, nguncalake.
ngunclug, ngunclung, nguncug: pc. mlaku rikat ora nolèh-nolèh.
ngunculake: kn. ngatonake, ngêtokake; kc.
nylingkuhake) sathithik; 2 ent. nyidhêm (ora mblakakake); kc. unthêt.
ngunthili: êngg. ak. nguntingi.
ngunthuk: êngg. kn. umuk; kc. unthuk, munthuk.
ngunthul: pc. 1 dadi unthul; 2 mlayu njrunthul; [x]-i: mènèhi unthul (jangkrik lsp); kc. unthul.
manggon (kang krasa lara); [x]-i: ndakwa; kc. unyêr, munyêr.
ngunylug, ngunyug: pc. têrus mlaku.
ngungak: kn. ndêlêng manglung; kc. ungak.
ngungalake: kn. nyungulake (sumbu diyan lsp), ndêgègake dhadha; kc. ungal.
ngunggahi: n. nginggahi k. 1 munggah ing; 2 madoni (rêmbug lsp); 3 (ut. ngunggah-unggahi) mara njaluk diêpèk bojo; kc. unggah.
ngunggah-ungguhake: kn. ak. nandukake unggah-ungguh.
ngunggar: êngg. ak. 1 njênggarake apa-apa kang kêmpêl (sêga lsp); 2 br. ngumbar,
banjur diwalik (godhogan tela lsp); 2 ent. nênangi (nêpsu kang wis lêrêm lsp), nyungulake manèh (prakara kang wis sirêp lsp); kc. ungkad, mungkad.
ngungkiri: pc. nyelaki; kc. mungkir.
ngungkuli: kn. nglangkahi (dumunung sadhuwure), ngluwihi (kèhe lsp); kc. ungkul.
ngungsi: kn. lunga nyingkiri bêbaya (banjir lsp); kc. ungsi.
ngungsil-ungsilake: kn. njaluk-njalukake supaya bisa olèh pagawean lsp; kc. ungsil, usil.
ngungsir: kn. 1 êngg. ak. nundhung; 2 kw. ngoyak; kc. ungsir, usir.
ngupaboga: kn. ak. golèk pangan.
ngupadi: kw. golèk; kc. upadi.
ngupadrawa: kw. niksa, agawe sêdhih (susah); kc. upadrawa.
ngupa-jiwa: kn. ak. golèk pangan.
kn. ak. mènèhi upama, nyanepani; ngupamakake n. ngupamèkakên k: mindhakake karo,
kaya kuping; 2 pc. ngrungokake; kc. kuping.
nglurubi; kc. lurub, urub.
ngurud: êngg. kn. nyuda, ngurangi; [x] banyu êngg: ngilèkake banyu; kc. urud.
ngurug: (urugi) kn. ngêsokake
nguruni: kn. mènèhi urunan; kc. urun.
ngurung: I n. nyêngkêr k. 1 nglêbokake ing kurungan; 2 pc. miyara, ngingu (tlèdhèk lsp); kc. kurung. II êngg. kn: lunga bêburuh ngênèni pari; kc. kurung. III [x]-urung kn. ngiringake njajari kiwa têngên; kc. urung.
ngurus: kn. niti priksa (prakara), nindakake (pakaryan lsp); kc. urus.
nguruti) nêkêm (njapit) banjur ditlusurake supaya padha pêthil (tmr. godhong lsp); 2 (ut. [x]-ake) nata (
ngusap: (-usapi) kn. 1 nggosokake ing rai lsp; 2 ngulapi, ngrêsiki; kc. usap.
ak. nggosok ing parêm (sabakdane dipijêt); 2 njupuk keceran bêras;
ngutarakake: kn. ak. ngandharake, nyritakake; kc. utara.
ngutêr: kn. 1 ak. ngiris (nggunting) kawangun
ucik): kn. ngelingake lan njaluk (apa-apa kang wis disaguhake lsp); kc. ucik.
ngucing: I pc. melik bangêt; kc. kucing. II
pc. mblubut, ora idhêp isin.
nguthuk: pc. miyara kewan wiwit cilik; kc. kuthuk.
nguthun-uthun: kn. ngugung ut. ngêmi-êmi (bocah); kc. uthun.
nguthut: (-i) kn. 1 mbêsèti (nglolosi) godhong pari kang katut ing wulèn; 2
nguwar-uwarake: êngg. ngundhangake, mbiwarakake; kc. uwar.
nguwisi: pc. ngrampungi, nglèrèni; kc. uwis.
nguwuh: kn. ak. 1 ngundang; 2 nyêbut, ngaruh-aruhi; kc. uwuh.
nguwuk: I kn. ak. nggosok (nggilapake) nganggo kuwuk. II [x]-ake kn. ak: murungake, njugarake; kc. uwuk.
nguwul:(-uwul)i kn. ak. muwuhi, ngundhaki; kc. uwul, wuwul.
nguwung: I pc. awangun kuwung. II ngênguwung kn: awangun mlêngkung; kc. kuwung, kluwung.
ndhudhah diadhul-adhul; 2 miyak lan ngandhak-ngandhakengandhak-ngandhakake. wadi; kc. odhal-adhil.
ngobahake (wong turu lsp); 2 ngobahake supaya bali jêjêg (tmr. cagak) ut. supaya amot akèh (tmr. goni
ngolèhake n. ngangsalakên k: 1 ngudi nganti bisa olèh; 2 nggathukake karo (nêncang lsp); 3 njodhokake karo (tmr. laki rabi); kc. olèh.
ak. ngêkum lan nêncêm ing (banyu warangan lsp); kc. koloh. II [x]-ake kn. ak: nglêbokake ing
omahake n. ngemah-emahakên k. mikramakake ki: ngrabèkake, nglakèkake; kc. omah-omah.
ngomani: êngg. kn. ngumani;
nganti dadi ombyokan; kc. ombyok.
ngombyongi: kn. ak. ngubyungi, ngubungi; kc. ombyong.
ngombyong-ombyong: kn. nyandhangi (nganggon-anggoni) sarwa bêcik; kc. ombyong.
ngombohake: êngg. kn. mblêbêgake (nyilêmake) ing banyu lsp; kc. komboh.
ngombol: êngg. kn. dicêmplungake ing tanjan akèh (tmr. wiji); kc. ombol.
ngombor: kn. makani jaran nganggo cacahan sukêt karo tètès lsp; kc. kombor.
ngombrokake: pc. ngumbrukake; kc. ombrok.
kewan); 2 diulat-ulatake; kc. angon.
ngonang: I kn. ak. gêbyar-gêbyar kaya konang. II [x]-i kn: nyumurupi maling lsp. ing nalika iku
ngondhani: êngg. ak. mènèhi wêktu dianggo ngaso; kc. ondhan.
ngondhangi: kn. ak. ngundhangi; kc. kondhang, undhang.
ngondhok-ondhok: êngg. kn. mangkêl (susah) bangêt ora kêwêtu; kc. ondhok.
ngondhol: ks. ngoyak-oyak wong wadon; kc. ondhol.
ngondhor: I pc. ngandhar-andharake,
mbalèkake sêga karon ing kukusan; kc. koncong.
ngoncori: I kn. nyoloki nganggo oncor; kc. oncor. II kn: 1 ak. ngancarake tumbak
ngongkèk: kn. mikul nganggo ongkèk; [x]-ongkèk êngg. ngogak-ogak; kc. ongkèk.
godhogan kênthang lsp); kc. ongklok.
ngongkog: kn. 1 ak. njunjung sathithik; 2 wiwit bisa njunjung awake (kaya arêp mbrangkang) tmr. bocah cilik; 3 êngg. ak. ngumpak, ngonggrong; kc.
[...owah)] pating blengkrah; kc. ongkrah-angkrèh.
ngongkrag-ongkrag: êngg. kn. ngoyag-oyag, ngogak-ogak.
ngongkrong-ongkrongake: pc. nyèlèhake ing papan kang dhuwur;
ngopèt: pc. bêbanyu ora cewok; kc. kopèt.
ngopêr: kn. 1 ngêlih mênyang panggonan liya; 2 masrahake marang; 3 nggêntèni (tuku); kc. opêr.
ngopi: kn. 1 nanduri kopi; 2 êngg. ngombe wedang kopi; kc. kopi.
ngopyak: (-opyak)-i kn. ndhawuhi lsp. sêru bangêt; 2 (ut. ngopyak-opyak) nundhung akon lunga kanthi swara sêru; kc. opyak.
ing banyu; 2 ngocak-ocak wadhah (kang isi banyu lsp); 3 êngg. nglotre, ngundhi; kc. kopyok.
ngoplakake êndhas: pc. njalari mumêt (tmr. mikir lsp); kc. koplak.
ngoplèti: êngg. pc. nggatèkake marang, ngopèni; kc. oplèt.
kn: ngasah (lading lsp) digosokake ing wlulang lsp; 2 mususi (bêras lsp) supaya rêsik; 3 êngg. ngrêsiki sukêt; 4 êngg. nggêgolèki, nglari; kc. kosèk.
ngosèr: I kn. ngglangsur maju; kc. kosèr. II [x]-(osèr)-i kn: ngusar-usarake lênga lsp. ing wajan lsp; kc. osèr.
ngosikake: kn. ngelingake ing sajroning ati; kc. osik.
ngosya, ngoswa: kw. ngambung; kc.
ngocak: (-ocak), ngocakake
ngothak-othak: kn. nggusah lsp. nganggo gèntèr lsp; kc. othak.
ngothèh-othèh: pc. nyidhak-nyidhuk jangan lsp; kc. othèh, kothèh.
ngothèki: kn. nggamêli (nyasmitani lsp) sarana kothèkan; kc. kothèk.
ngothok: I kn. nggodhog; kc. kothok. II [x]-ake n. ngatênakên k. pc: mêngkonokake; kc. kothok.
ngothongi: ak. ngothongake kn. nglowongi, ora ngisèni; kc. kothong.
ngothong-othong: kn. 1 nggawa disangga ing tangan loro
kn. nggarwa ki. ngêpèk bojo; ngrabèkake ak: njodhokake (bocah lanang); ngrabèkake mata pc: nyawang wong wadon; ngrabèkake sikut (tangan) pc: ndumuk-ndumuk ut. nyikut-nyikut (tmr. jêjaka karo prawan); kc. rabi.
ngragil: kn. ak: (wis [x]) wis ora duwe anak manèh; kc. ragil.
ngragum: I êngg. ak. nalèni pring ing êmpyak katata rêngkêd; kc. ragum. II kn. ak: 1 nyatur, nggunêm; 2 ngrancang, ngrantam; kc. ragum.
ngragok: pc. katon dhuwur kuru.
ngrahabi: kn. ak. rahab bangêt marang.
ngrayah: (-i) kn. njarah, ngrêbut; kc. rayah.
ngrakêti: kn. nyêdhaki kalawan rakêt, rumakêt ing (marang); ngrakêtake: 1 ak. nèmplèkake
ndadèkake ing têmbung krama; 2 ki. ak. ngomah-omahake; kc. krama.
ngraman: kn. mblela sumêdya ngrêbut panguwasa; kc. kraman.
ngramani: kn. ngaruh-aruhi nganggo têmbung krama (alus); kc. krama.
ngramasi: kn. njamasi ki: ngrêsiki rambut (nganggo landha lsp); kc. kramas.
ngrambahi: kn. ngambali, mbalèni; kc. rambah.
ngrambang: I kn. 1 nyèlèhake wadhah lsp. ing banyu (ut. dhasare didokoki banyu); 2 nyèlèhake kayu (pari lsp) ing banyu; 3 ngêdusi jangkrik (jago) dikambangake ing banyu; 4 ngumbah mata diêkum ing banyu; kc. rambang, krambang.
ngrambati: kn. rumambat ing; kc. rambat.
ngrambêt: êngg. kn. matun; kc. rambêt.
ngrambyang: kn. ak. ngrambrang;ngrambang. kc. krambyang.
ngrambu: kn. ak. nglari barang ilang, golèk sisik mêlik; kc. rambu.
ngramèkake: i kn. njalari (agawe) rame; kc. rame. II ki. ak: ngomah-omahake; kc.
ak. ngglandhang kanthi pêksa, njarah, ngrujag; kc. ramu.
ngramuhi: kn. ak. motha-motha, ngrujag;
nata lêlawuhan ing piring lsp; kc. rampad.
ngrampaki: (-ake) kn. ak. agawe rampak; kc. rampak.
ngrampali: kn. nyêmpali pang lsp; kc. rampal.
ngatutake kabèh (tanpa pilih-pilih); kc. rampêd.
ngrampês: kw. ngrajang; kc. rampês, rampas.
ngrampid: kn. 1 êngg. natab prau (nganggo prau liya); 2
ngujar-ujari; kc. krampyang. II êngg. kn. lunga bêburuh ani-ani.
ngrampungi: kn. 1 (ut. ngrampungake) nggarap nganti rampung; 2 br. matèni; 3 mutusi (prakara); kc. rampung.
ngrampo: I êngg. kn. wiwit sêmi (tmr. wit sing ngarang); kc. rampo. II ([x] awu)
ngranapi: êngg. kn. ngalami, wis tau nglakoni; kc. ranap.
ngranjam: kn. mbandhêmi ing watu; kc. ranjam.
ngranjangi: kn. madhahi ing kranjang; kc. kranjang.
ngranjap: kn. ak. murak, mothèng-mothèng burukan lsp; kc. ranjap.
ngranji: êngg. kn. mènèhi pancèn gawean; kc. ranji.
ngranjing: êngg. pc. nganjingake balungan omah lsp. dianggo nyoba; kc. ranjing.
ngrandhatake: kn. njalari (agawe) randhat.
barang sing lêmbut); kc. rantab.
ngrantam: kn. 1 ngrancang apa-apa sing arêp linakonan; 2 ngrancang bakal wêtuning wragad lsp; 3 êngg. nggagas-nggagas nêdya maeka (mialani); kc. rantam.
ngrantan: I êngg. kn. nguculi (ngudhari) bêbondhotan; kc. rantan. II kn. ak: ngranta; kc. ranta.
ngrantas: kn. ak. mêdhot nganti rantas; kc. rantas.
ngrante: kn. nalèni nganggo rante, mblênggu; kc. rante.
ngrantêg: kn, ak. tansah nangis (sêsambat, ngêsah).
ngrantun: kn. ak. 1 tansah tut-buri, nututi; 2 tansah mondhag-mandhêg; 3 nata rampadan (kang arêp
ngrancana: kw. nata, nganggit, ngarang; kc. rancana.
ngrangap: kn. ak. katon lancip landhêp-landhêp; kc. rangap.
ngranggèh: kn. nggêjojorake tangane arêp nyêkêl (nggayuh lsp); kc. ranggèh.
ngranggèni: êngg. k. ngranggoni.
ngranggon: I kn. manggon ing ranggon. II [x]-i (
ngrangkadake: kn. ak. nggawa lunga (wong wadon); kc. rangkad.
ngrangkahi: kn. ak. magêri nganggo
wrangka; kc. rangka, wrangka.
ngrangke: êngg. kn. nata nggathuk-nggathukake ragangan (balungan omah lsp); kc. rangke.
ngrangkèl: êngg. kn. ngèngkèl, ngèyèl.
ngrangkèni: kn. ak. ndokoki lawuh, ndokoki rêrangkèn; kc. rangkèn.
ngrangkèng: kn. ak. nglêbokake ing krangkèng; kc. krangkèng.
ngrangkèt: êngg. kn. mala, nggêbugi, milara; kc. rangkèt.
ngrangkêp: kn. 1 rong lêmbar didadèkake siji; 2 nindakake
kn. ak. dhuwur lêncir (tmr. pawakan).
ngrangkus: kn. nyêkêli kêndhali lsp. nganggo tangan siji, nlikung; kc. rangkus.
ngrangkok: pc. kuru bangêt.
ngrangu, ngrêrangu: kw. tansah ngeling-eling, kangên (kanthi sêdhih); kc. rangu.
ngrangsang: kn. 1 ngranggèh, nggayuh; 2 nêmpuh bètèng lsp; kc. rangsang.
ngrangsêg: kw. nêmpuh, nyêrang; kc. rangsêg.
ngrauk: kn. njupuk sarana dikukup; kc. rauk.
ngraos: k. ak. ngrasa; kc. rasa.
ngrapa: kn. ak. nglakoni mung mangan krowodan; kc. krapa.
ngrapak: I kn. garing; kc. kumrapak, krapak, rapak. II [x]-ake kn: nglapurake marang pangulu; kc. rapak.
ngrapêti: kn. 1 nutup rapêt; 2 pc. ngêsahi utanging liyan; kc. rapêt.
ngrapih: êngg. ak. nyapih, nglilihake wong nêpsu; kc. rapih.
ngrasanake: n. ngraosakên k. mêmanuh supaya krasan; kc. krasan.
ngrasèhakên: kn. ak. njalukake rêmbug, nyêmantakake; kc. sarèh.
ngrasuk: kn. 1 br. mênganggo (sandhangan); 2 br. mlêbu agama; 3 ak. ngrabèni ipe; kc. rasuk.
kn. 1 nyuwak, ngudhari, nguculi; 2 ndadèkake siji, ngringkês; kc. racut.
pc. ngrauk kabèh; kc. kriyung. II êngg. kn: mèlu kêndhurèn.
ngriyom: kn. ak. ngayom; kc. riyom.
ngrika: (ing [x]) k. ing kana.
ngrikatake: kn. mbantêrake; kc. rikat.
ngrikati: êngg. kn. ngukudi; kc. rikat.
ngriki: (ing [x]) k. ing kene.
ngrikuhi: kn. ak. rikuh marang.
ngrikrik: êngg. kn. matun; kc. rikrik.
ngrilakake: êngg. ak. mènèhake kanthi lila; kc. rila.
ngrimat: (-i) k. ngrumat(-i); kc. rumat.
ngrinakake: n. ngrintênakên k. ak. malêm ing (dina candhake); kc. rina.
ngrindhikake: kn. nglakokake lsp. rindhik.
ngrintih: kn. gêrêng-gêrêng lirih; kc. rintih.
ngrinthing: êngg. kn. nglinthing.
ngringêt: kn. 1 ak. mêtu kringête; 2
nyilikake; 2 agawe supaya ora rowa; 3 ora nganggo karamean tmr. duwe gawe; 4 nyidra, matèni dhêdhêmitan; kc. ringkês.
ngringkuk: pc. ngrungkuk; kc. ringkuk.
ngringkus: pc. mringkus, ora mbêgagah; kc. ringkus.
ngringring: (-i) pc. ngayêm-ayêm supaya aring; kc. aring, ringring.
ngripak: êngg. k. ngrupak; kc. rupak.
ngripik: pc. gêtas, gampang pêcahe; kc. kripik.
ngrundhing: êngg. pc. ngrêmbug.
ngrundhuk: kn. mlaku (marani) alon-alon nêdya nyêkêl lap; kc. rundhuk.
ngruntagake: kn. ngorêgake, nggorèhake; kc. runtag.
ngruntahi: êngg. kn. ngrêgêdi; kc. runtah.
ngruntutake: kn. nglarasake, nata supaya runtut; kc. runtut.
ngruncat: kn. ak. ngrucat.
ngrungkad: (-i) êngg. [x]-ake
nganti 2 dina ut. luwih; kc. rungkêb.
ngrungkup: êngg. kn. ngampak ut. ngècu.
ngrungu: n. mirêng k. krungu apa-apa; kc. rungu.
ngrupak: kn. nyiyutake (jajahaning liyan); kc. rupak.
ngrupakake: n. marnèkakên k. ak. nganakake, mujudake, nyêpaki; kc. rupa.
ngrupeya: êngg. kn. mêrduli, ngrèwès, cawe-cawe; kc. rupeya.
ngrupyuk: kn. ngrauk dhuwit; kc. krupyuk.
ngrurah: kw. nêmpuh; kc. rurah.
ngruru: kw. golèk, nggolèki; kc. ruru.
ngrurubi: kw. nglurubi; kc. rurub.
ngruruh, ngruroh: êngg. ak. golèk, nggolèki; kc. ruruh.
ngrusak: n. ngrisak k. mbubrah, agawe rusak; kc. rusak.
ngrusêgi: êngg. pc. njalari rusêg.
ngrusuhi: n. ngrêsahi k. 1 êngg. ngrêgêdi; 2 agawe rusuh,
ngruwis, ngruwit: kn. katon jriwut-jriwut (alus, ngrawit, arang-arang); kc. kruwit, ruwit.
ngruwun, ngruwut: kn. ak. ngruwis.
ngruwungake: pc. nyidhukake siwur lsp; kc. kruwung.
ngrobèt: êngg. kn. mbage-mbage manèh (sawah lsp); kc. robèt.
ngrobyok: I kn. ngrubyuk (ing banyu); kc. krobyok. II kn. ak: mèlu nggrubyug.
ngrobyong: (-robyong) kn. ndokoki
ngrogoh: kn. nglêbokake tangan ing kanthongan lsp. arêp njêjupuk; kc. rogoh.
ngrogok: pc. kuru lêncir (
ngroncal: kn. nggronjal; kc. kroncal.
ngronce, ngroncèni: kn. 1 nganggit kêmbang lsp; 2 nyritakake, ngandharake;
kn. nêgori (wit-witan lsp).
ngropeka: êngg. kn. ngrupeya.
nindakake (mêksa lsp) kanthi karosan; kc. rosa.
ngroso: (ni) kn. madhahi ing kroso.
ngrocok: êngg. pc. 1 numbaki bêbarêngan wong akèh; 2 nandangi bêbarêngan; kc. krocok.
ngrowak, ngrowèk: pc. nyowèl lsp. nganti krowak; kc. krowak.
ngrowakake: kn. agawe rowa; kc. rowa.
majibake, nêtêpake yèn dadi wajibe; kc. wajib.
ngwadhèhake: kn. ak. mblakakake, njalari wadhèh; kc. wadhèh.
ngwayani: kn. ak. ngawekani, migatèkake; kc. kuweya.
ngwayangake: kn. ak. nglakokake wayang (ut. kaya wayang); kc. wayang.
ngwayungyung: kw. nlikung, ngêrut; kc. wayungyung.
kw. nyawang, mawang; kc. wangwang.
ngwarakake: êngg. kn. nglêmparakake, ora ngrêmbug; kc. wara.
ngwarasake: n. nyarasakên k. agawe waras, marèkake; kc. waras.
ngwara-warakake: kn. ngundhangake, martakake ing layang kabar lsp; kc. wara-wara.
ngwarisake: kn. ak. ninggali marang; kc. waris.
ngwasiyatake: kn. ak. mènèhi wasiyat marang; kc. wasiyat.
ngwijèni: kn. 1 nyêbari wiji; 2 njalari; 3 nurunake; kc. wiji.
ngwidhe: kn. ak. golèk iwak nganggo widhe.
ngwudhari: kn. ak. nguculi; kc.
ngwursita, ngwurcita: kw. nyritakake; kc. wursita.
ngwutahake: kn. nyuntak lsp. nganti wutah; kc. wutah.
ngwutuhake: n. ngwêtahakên k. agawe wutuh.
ngwuwuhi: n. ngwêwahi k. ngundhaki; kc. wuwuh.
ngwuwur: (ake) kn. nyawur-nyawurake; kc. wuwur.
ngwongi: n. niyangi k. ak. nguwongi; kc. wong.
ngwor: (ake) kn. nyampurake;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sykkylven&oldid=875520"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 17 Novèmber 2013.
april 2015 kl. 20.23Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun
danangwawan	February 21, 2009 at 12:00 am	Reply	herwanayogi said: jadi kayak apa Wik?
jdi rodho ganteng ngene lah…kowe kyo ra ngerti
sedot sing tole-tole Genjer-genjer saiki wes digawa muleh Genjer-genjer esuk-esuk didol ning pasar Genjer-genjer esuk-esuk didol ning pasar Dijejer-jejer diunting pada didhasar Dijejer-jejer diunting pada didhasar Emake jebing padha tuku gawa walasan Genjer-genjer saiki wis arep diolah Genjer-genjer lebu kendhil walang gumulak Genjer-genjer lebu kendhil walang gumulak Setengah mateng dientas wong dienggo iwak Setengah mateng dientas wong dienggo iwak Sego rong piring sambel jeruk dipelonco Genjer-genjer saiki wes arep
'hôteEmplacementIndonésie>Bali>ManggisWhite Sand Beach 4 Bedroom Villa CandidasaManggis, Bali, IndonésieWhite Sand Beach 4 Bedroom Villa CandidasaManggis, Bali, IndonésieNickLoge
Komise STO: prof. Ing. Josef Aldorf, DrSc. prof. Ing. Jindich Cigánek, CSc. prof. Ing. Pavel Marek, DrSc. doc. Ing. Petr Janas, CSc. doc. Ing. Alois Materna, CSc., MBA Ing. Antonín Lokaj, Ph.D. Ing. Roman Marek doc. Dr. Ing. Hynek Lahuta Ing. Filip miel Ing. Jií Kalvach Ing.
Ing. Filip miel Ing. Zdenk Peina Radim Pientka Ing. Pavel Valíek
Doc. Ing. Darja KUBEKOVÁ Ph.D. Doc. Ing. Alois MATERNA, CSc., MBA Doc. Ing. Jaroslav SOLA, Ph.D. Ing. Filip MIEL Ing. Marcela HALÍOVÁ docent,
Rêgining Kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Paduka Prinses Juliana - TabBab. Panjaginipun Kasarasan Wontên ing Kampung - Kawontênan ing
Salasa tanggal 30 wulan April 1935 punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm Sri Paduka Prinsès Juliana, têtêp yuswa 26 taun. Dumuginipun titimôngsa punika, asma dalêm Sri Paduka Prinsès Juliana saya misuwur dene kathah gêgayutanipun babagan kamajêngan tuwin sanès-sanèsipun, ing pamuji mugi dinirgakna ing yuswa, sampun kirang satunggal punapa.
Yèn sampun kraos tuwuk inggih sampun kêdah kèndêl, sampun dumèh wontên têtêdhan eca, nêdhanipun
têtêdhan wau ingkang sampun ngandhut pêthaking tigan, gajih, pathi, toya sarêm lan kapur dipun ratêngi, nanging botên dipun bumboni, tiyang ingkang nêdha têtêdhan wau botên ngantos sapintêna nêdhanipun sampun jêlèh utawi botên doyan. Sanajan têtêdhan wau mêntahipun tarkadhang sampun gadhah ambêt arum utawi mambêt sêgêr, nanging manawi dipun bumboni mêksa langkung eca raosipun, awit bumbu wau sagêd andayani utawi narik wêdalipun idu, utawi sanèsipun ingkang lajêng sagêd ngulêt lan ngêjur têtêdhan ing wadhuk lan ing usus.
Sawêg ningali utawi anggônda têtêdhan ingkang pèni sêgêr eca, sampun sagêd ngêdalakên idu kathah ingkang dipun wastani kêmêcêr, langkung-langkung yèn kenging utawi sagêd anggènipun ambumboni.
Wontên sanès pakarêman ingkang botên katêdha, inggih punika: kopi, tèh, alkohol lan sata, ingkang dipun ombe utawi dipun êmut utawi dipun êsês, sanalika sagêd adamêl sêgêring badan. Namung alkohol ingkang botên kalêbêt golongan têtêdhan utawi ombèn-ombèn limrah, awit kathah rêginipun tur yèn kêkathahên anggènipun ngombe sagêd ngrisak badan.
Sanajan pakarêman wau dipun têdha, dipun ombe utawi dipun êsês, saha sagêd nyêgêrakên badan sanalika, nanging manawi dipun kulinakakên sagêd nagihi.
Mila saangsal-angsal tiyang punika sagêda nyandhêt utawi nyêgah sampun ngantos kathah utawi ngulinakakên anggènipun nêdha utawi ngombe pakarêman wau, langkung-langkung lare, botên kenging utawi kêdah dipun awisi ngombe alkohol utawi êsês sata wau.
Badan punika tansah angêdalakên rêrêgêd inggih dat ingkang tumrap badan sampun botên wontên paedahipun. Dene marginipun warni-warni, kadosta: sarana napas (ambêgan) utawi mêdal ing kulit. Kulit punika kêbak bolongan alit-alit ingkang minôngka cangkêmipun pipa alit-alit, ingkang gandhèng kalihan margi êrah. Saking alitipun bolongan wau ngantos botên kasat mata, kulit sawiyaripun sèn-sènan punika bolonganipun botên kirang satus, pipa-pipa wau dados margining toya ingkang ambucal rêrêgêd saking salêbêting badan, punika têrus tumindak tanpa kèndêl, inggih toya wau punika ingkang dipun wastani kringêt.
Toya kringêt punika ngandhut rêrêgêd ingkang botên sae tumrapipun badan, kringêt wau manawi botên sagêd mêdal, sagêd dados wisa, mila kêdah mêdal, dene marginipun inggih saking bolongan alit-alit wau.
Murid-murid sêkolah nuju sinau ulah raga ngebahakên badan.
Mênggah rêrêgêd wau, aslinipun kajawi kabêkta ing kringêt saking salêbêting badan ugi saking jawi, inggih punika saking blêdug utawi saking sêsenggolan kalihan barang rêgêd. Mila sadaya barang ingkang magêpokan kalihan badan, kados ta pangangge bantal lan sapanunggilanipun, punika kêdah tansah rêsik. Rêgêd ingkang tumèmplèk ing kulit punika sagêd lumêbêt ing badan sarana cangkêm-cangkêm wau.
Tandhanipun jampi punika panganggenipun wontên ingkang namung sarana kaborèhakên utawi kablonyokakên ing badan, ewadene dayanipun inggih sagêd dumugi ing salêbêting badan, punika mratandhani manawi sarinipun jampi lumêbêt ing badan, lumêbêtipun wau botên sanès inggih mêdal ing cangkêm-cangkêm wau.
Lare alit ingkang krêminên punika jalaran badanipun kalêbêtan krêmi ingkang mlêbêtipun mêdal ing cangkêm katut ing têtêdhan nanging ingkang makatên punika ragi lôngka, dene ingkang kêrêp jalaran lare asring brangkangan utawi gramahan dhatêng pundi-pundi botên prêduli ing panggènan rêgêd lan manawi manggih punapa-punapa adatipun lajêng dipun êmplok. Ananging sanajan botêna mêdal ing cangkêming lare krêmi punika inggih sagêd malêbêt mêdal kulit kados ta cacing pamêlikan. Mila tiyang momong lare wau kêdah prayitna, sampun ngantos lare wau blasakan ing panggenan ingkang rêgêd. Kajawi punika panganggenipun inggih kajagia murih rêsikipun. Ngêmplok tangan utawi ngêmut driji punika supados kaawisana, amargi tangan punika mêsthi kangge anggêpok utawi kangge nyêpêng punapa-punapa, punapa malih tanganing lare têmtu enggal gampil rêgêdipun. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja, Ind. Arts. Kudus.
Sawah iku / bawah Panggang ondêr dhistrik / ana kaanan kang elok //
uwong jênêng Sêtradikrama misuwur / kanggonan cêcupu gaib / dene kèhe kabèh têlu / saprene dipundhi-pundhi / pêpundhèn sakèhing uwong //
pinaraban kang gêdhe Sêmartinandhu / kang cilik Si Kênthiwiri / Kalangkinantang kang tanggung / sing digawe bôngsa suci / wujude kalimis atos //
kadulu / ana wêwulène pari / têtanèn bakal kêwêton //
yèn ing jêro cupu katon isi jagung / jagunge ya bakal dadi / cêkake yèn katon nglumut / ngalamat sugih rêjêki / pangan lumintu tan towong //
lamun suwung pamêtune sawah gabug / yèn ing jêro isi mori / akèh wong tumêkèng lampus / yèn morine tatu gêni / ngalamat kèh omah kobong //
nganti pirang-pirang warsi / kocapa êmbokne mau / lan bapa bangêt rudatin / kaduwung angêpruk enthong //
sigra ngluru pinanggyèng sagara kidul / lagya kungkum nèng jaladri / ingatag mulih tan purun / rinarêpèng yayah wibi / wangsulane
tan sarônta jupuk jala gupuh-gupuh / anake jinala aglis / mêne wus kêna kapikut / banjur manut milu mulih /
iku / kocap duk nèng têngah margi / si bocah nuli ambêrot //
pamit bali mring sagara arêp jupuk / dolanan kang ditrêsnani /
saprene pinundhi-pundhi / kang tiba Sawah mung têlu / Sêtradikrama amaris / sing siji kaplêsat adoh //
tiba waris anèng desa Ngrancah iku / ondêr dhistrik Imagiri / dene cupu Ngrancah mau / katyasane wus sairib / lan kang nèng
ondêr dhistrikipun / ana gotèk sawatawis / nadyan nora kanthi elok //
makame suwargi / anèng Sawah rada dhusun / wana Warakngampèl nênggih / ana manèh nunggal criyos //
satriya trah Majapait andon laku / apêparab kyai gusti / barêng dhêdhukuh nèng gunung / karan Kyai Barubaning / sumare nèng mêndhak kono //
kanggo lurugan wong mrono prêlu adus / nèng ngisor pancuran mili / singa mrono nganti adus / kuwat slamêta
pinggir pasir / yèku yasane Tuwan Jon //
nora asin banyu pasiraman mau / sanadyan pinggir pasisir / awit panjupuke banyu / sing lèdhêng Gambirawati / jêmbar kobèt kanggo praon //
êmbuh / nganti nora bisa muni / turah warna kurang têmbung / cêkake kôndha ya apik / pancèn nyatane ya jêmpol //
sulaking warih / wêruh yèn sêmune biru / nyawang sing Gambirawati / eyub prênahing kadhaton //
nuwun, kasêbut ing kalawarti Kajawèn ôngka: 20, taun 1935 ing kaca 313-314 saking panjurungipun sadhèrèk R.D.S. Martana, kula andhèrèk muphakat, saha muji sukur dhatêng Pangeran dene sadhèrèk R.D.S. Martana karsa mêdharakên raos ingkang mikantuki panggalihipun para wanita ingkang ngudi kamajêngan. Malah bilih karaos ingkang rumêsêp ing budi, lakar botên tumrap dhatêng para wanita kemawon sanajan dhatêng para priya inggih langkung prayogi, bok inggih dhatêng para priyantun angguran pènsiyunan nuwun inggih utami, sabab angèsthi lampahing kamajênganing jaman. Awit jaman punika kalampahakên dening manungsa, anêtêpi gêsanging tiyang ing donya (alam padhang), ingkang gandhèng kalihan ebahing jaman, bilih botên angantos-atos angupados wêwah sarating gêsang ing donya, gêsangipun lajêng tanpa daya, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Wedhatama, sirna saking tigang prakawis,
kêrsaa anggalih ingkang langkung lêbêt saking osik dumugi cipta rasaning budi.
Nuwun-nuwun, namung kula gadhah panyuwun sakêdhik sanajan sônja, kula aturi ingkang mawi kapranata, atêgês anuju lampahing sarengat (cara agaminipun) awit kêdah ngèngêti sami-sami tinitah gêsang ing donya, inggih punika:
I. Sanjan-sinanjan, ingkang wosipun angrakêtakên pasadherekan. Ingkang niyat sônja, amêndhêta wêktu ingkang umumipun botên anglêrêsi nyambut damêl, angangkaha ingkang kintên gandhèng klayan ingkang dipun sanjani, murih sami sênêngipun, murih botên sami ruginipun.
II. Bilih pinuju sônja ingkang ngatos-atos, èngêt kêdaling pangandika ingkang sagêd amranani, urup-ingurupan kawruh winasis ingkang têmah tumuju dhatêng arta murih sagêd ugi kataman ing kawiryawan, saking daya-dayaning lungiting pangandikan. Salêbêting lêlênggahan sanajan sampun gulêt ing pangandikan ingkang gathuk ing karsa, gêr gumujêng, nanging sampun supe ngèngêtana garwa nata ing Ngamarta Sang Padniwara Drupadi, badhe kêdaling sabda awon, kêdah dipun aling-alingi pagêr tosan. Sampun ngantos rêmbês nyatur utawi ambuka wadining liyan.
III. Wèwèh-winewehan (kogêl) sanajan sakêdhik ingkang pantês tatacaranipun, kaangkah rumêsêpa ingkang nampi kogêlan
IV. Tulung-tinulung samurwatipun, ingkang laras saking kakiyatanipun, dugi prayogi, mawang agêng alit, asor unggul, ingkang botên kawratan utawi kapitunan agêng, anama samad-sinamadan. Awit tiyang tinitah ing donya, wajib,
mêsthi dados damêling sasami, cêthanipun gadhah damêl, têtakan, têtêsan, manton, sapanunggilanipun têmtu kabantu dening para sanak sadhèrèk mitra karuh, punapa malih manawi pêjah sampun têmtu jisimipun badhe kagotong ing sasami ingkang taksih tinitah gêsang, ing môngka pêjah punika pacangan ingkang sajati.
Mila kasinggihan paribasan ngamônca, wêktu punika dhuwit. Nanging sasagêd-sagêd tiyang kêdah angudi wêktu ingkang sanès dhuwit, awit tiyang ugi gadhah wêktu kangge nêdha, tilêm, sênêng-sênêng murih linggaring manah, dados ingkang têmtu tiyang inggih sagêd ngupados wêktu ingkang kangge sônja kados ingkang kula aturakên ing nginggil. Wirya arta winasis, kanggea mêmayu
anggènipun sadherekan, botên amawang bôngsa, awit sami tinitah dados janma manungsa, murih cinandhi ing putra wayah sapiturutipun. Kuwônda sampun ngantos dipun tangsuli mangke lajêng cara Banyumasipun brabèh (kapiran) botên sagêd mêlar kangge isèn-isèning jagad.
Ing kalawarti Kajawèn punika, rêmbag saha dhebatipun kyai Nalagarèng, saha kyai Kanthongbolong (Petruk) wiwit lair ing Kajawèn, bilih dipun petani têmtu sagêd manggih suraos ingkang sêgêr sumyah ing angga, sampun kawaos namung lucunipun kemawon, kaudia wosipun.
Upami tiyang botên anggadhahi tekad kados ingkang kula aturakên ing bab I, II, III saha IV ingkang dipun udi mung angèsthi murih sagêdipun wirya arta winasis, atêgês ambêguguk ngutha waton, ingkang têmtu tiyang badhe sinatru batos dening sasamèng dumadi, lajêng dipun wastani tiyang ingkang botên ... mila sasagêd-sagêd angudia wanci ingkang kangge nyambut damêl, ngrimat para putra, angladosi kakung, saha ruwêd-rêntênging bale griya, tuwin angudi wanci kangge sêsrawungan ing sasami. Bilih botên sagêd aminta kangge tata lair donya tuwin kangge kêbatosan (lana) ingkang têmtu badhe gêsang ugi botên ...
Wosing Sêrat Wedhatama, wirya arta winasis, lakar praboting gêsang ing donya, bilih botên katitisan wirya arta winasis, wah, sampun têlas-têlasan. Mila kêdah kaèsthi lan kaudi, nanging mawi lampah sinamun ing samudana, sampun ngantos anêbihi ing sasamèng tumitah.
Bilih wontên kalintu saha kaduking ukara nyuwun ingkang agung pamêngkunipun. Rèhning kula kagolong tiyang kina.
Ingkang pinanggih ing jaman sapunika, tumrap nagari-nagari Islam, ingkang rumiyin katingalipun dèrèng majêng, sampun katingal anggrêgut botên beda kados nagari sanès-sanèsipun. Kados ta kawontênanipun nagari Irak, pinanggihing kamajênganipun ing sapunika katingal ngêgèt, andadosakên suka bingahing rakyat tuwin pangalêmbananing nagari-nagari Islam sanèsipun.
Wadya anggêgana Mêsir wontên ing Paris nuju andèkèk gubahan sêkar wontên kuburanipun saradhadhu ingkang botên kasumêrêpan namanipun.
Tindakipun nata Irak ingkang jumênêng sapunika katingal ngajêngakên utawi mêmulih kaluhuranipun bôngsa Arab, tindak makatên wau ugi atêgês ngatingalakên kamajênganipun nagari Irak piyambak, inggih akajêng anêrusi kadosdene kaparêngipun Raja Paisal suwargi, dhasar nyata kala samantên sampun tumindak kanthi guyubing para nayakaning praja ingkang ngêmbat babagan pulitiking praja.
Mênggah ringkêsaning tumindakipun, ngudi murih adêging praja punika kanthi kasantosan tuwin tata, prêlu kangge anjagi kawilujênganipun nagari, sampun ngantos dipun arubiru saking tôngga praja. Makatên ugi ngudi kamajênganing padagangan ingkang baku dados pikuwating rakyat utawi praja. Tamtu kemawon ing bab babagan sadaya wau botên tilar dhêdhasar pangajaran, mila ing bab pangajaran wau dipun ajêngakên sangêt, malah ngudi ajênging para mudha ingkang nglajêngakên sinau dhatêng Eropah.
Ingkang makatên punika, ugi prêlu gêgayutan kalihan praja-praja Eropah,
Islam sanès-sanèsipun, kados ta Yaman, Mêsir tuwin sanès-sanèsipun, ingkang asangu dhêdhasar kabangsan Arab.
Foead Bey Hamzah pangagêng ing Arab, nuju wontên Londhên mriksani kawontênaning kitha.
Sayêktosipun kamajêngan ingkang gêgayutan kalihan Eropah, punika sampun sumrambah wontên ing nagari Islam sanès-sanèsipun, kados ta Mêsir punika kamajênganipun saya mindhak-mindhak, malah sampun anggadhahi wadya anggêgana, trajangipun sampun botên beda kalihan nagari Eropah sanès-sanèsipun, inggih tumut manah ruwêt rêntênging jagad.
Makatên ugi tumraping Arab, anggèning nêdya majêng inggih botên tilar lendhehan Eropah, kados ta nalika pasulayanipun
Sawarnining tindakipun karajan Islam ingkang kados makatên punika saèstunipun dados gêgambaran kamajêngan. Malah tumraping Irak, iyêging rakyat anggèning nêdya majêng malah kapara ngangsêg dhatêng parentah, tandhanipun kathah sêrat-sêrat ingkang tumuju dhatêng pangagêng, ingkang suraosipun supados nêtêpakên tumindaking wajib kaprajuritan, sampun tansah mandhêg mangu, awit tindak wau manawi kasêmbadan, sagêd anjalari wontênipun wadyabala saking golonganipun têtiyang siti, ingkang mitadosi kangge anjagi tata têntrêming nagarinipun piyambak.
Dene wosing kajêng, adêging kasantosanipun punika kêdah adhêdhasar nunggilakên kakiyatan kalihan tôngga nagari Arab sapanunggilanipun. Bab punika manawi kasêmbadan, mênggahing nalar inggih sagêd santosa yêktos.
Petruk: Kêpriye, Kang Garèng, mungguh panêmumu anane gêndhing-gêndhing kiriman saka Kusumayudan nalika malêm Minggu tanggal 20/21 April kapungkur kiyi, apik apa ala.
Garèng: Wah, Truk, cêkake: kampi. Aku wis ora bisa mada
Petruk: Wiyah, nèk tomtomên kuwi rak tumrape bocah cilik sing awane mêntas wêruh apa-apa sing amêdèni, saka anggone ngeling-eling bae, bêngine barêng turu banjur tungkul tomtomên, yaiku sabab saka kamigilane.
anèng gêlas, banjur aku mak grigap tangi manèh. Suwe-suwe barêng aku bisa: lês turu, nang kanane aku ditêmoni karo pasindhène. Wah, ing kono, Truk,
sèwu nikmat dadi siji têmênan, suwe-suwe pasindhène mau ngêcrut-ngêcruti lênga wangi ana ing tanganku. Kocapa, barêng tanganku krasa mak cês, sanalika iku aku iya banjur: gregah nglilir, jêbulane tanganku ... diilêri bakyumu.
Petruk: Wiyah, kowe mono, sok ana bae sing diomong. Mungguhing saiki, malêm-malêm Sêtu isih sore kowe kok wis têkan kene, arêp apa. Iki wis tanggal tuwa, aja ngarêp-arêp bisa olèh enak-enakan, adhimu
dipadhakake wong andrêmis bae, ora cara, Truk nèk rakamu kiyi arêp ... ngarani. Sak ana-anane tokna bae, ora-orane kok nganti
gundhingan saka Ngayoja, wong jarene iki iya kêpenak bangêt, Truk.
Petruk: Mula iya mangkono, Kang Garèng, tumrape saiki kiriman radhiyo gêndhing-gêndhing [gê...]
[...ndhing-gêndhing] Jawa saka Ngayoja, pancèn iya wis kêna diarani: mat-matan. Bedane karo Sala, yèn gêndhing-gêndhing saka Sala
banjur suwarane sing anggerongi, le êmpuk, le kêmripik, cêkake saka kêpenake rêrungon kiyi, sanajan anggonmu ngêtokake mung sêga jangan lumbu karo pepesan pêda, kiraku ora bakal krasa, iya banjur kolu bae, Truk.
Petruk: Mara, ingatase lagi sênêng ngrungokake mangkono, kok mêksa ora lali karo sing kanggo ngisi têlèhe. Kang Garèng, iki arane gêndhing maphro, yaiku nembak marang jênênging pakumpulane (M.A.V.R.O.), gêndhing iki minôngka tôndha pambukaking radhiyo, wis Kang Garèng, mênênga dhisik gêndhinge mèh disuwuk, mêngko padha ngrungokake apa sing diwêdharake dening om rupêr, yaiku sing kajibah muni-muni, nyaritakake apa sing bakal dimainake.
Garèng: Kae, Truk om rupêre wis wiwit muni. Basane banjur dikontan têrus nganggo basa Mlayu, iki bênêr bangêt Truk, dadi ora kakehan anggone ambuwang wêktu sing muspra. Wah, suwarane le gêmbulêng-gêmbulêng gandêm. Ut adhuh [a...]
[...dhuh] lara awakku, Truk, miturut andharane om rupêr kiyi, jarene sore kiyi programah diowah, Truk, ora ngirimake gundhing-gundhingan, nanging kêthoprak.
Petruk: Ora, Kang Garèng, sêmune kok sajak gêla mêngkono. Apa, ta, sing dadi alangane.
Garèng: Nèk kanggone aku dhewe, iya ora ana alangane apa-apa. Kadar aku dhewe nyang kêthoprak kuwi iya rada karêm, nanging kudu ngelingana yèn ing wêktu iku, kiriman radhiyo mau ora mung dirungokake ing Ngayoja, Surakarta, lan ing Sêmarang, cêkake ora mung dirungokake ing papan padunungane wong-wong Jawa thok bae, nanging uga dirungokake ing Bandhung, Sukabumi, Bogor, Batawi, malah jalaran disambungake ing N.I.R.O.M. ing Tanjungpriuk, mêsthine iya dirungokake ing uwong sangalam donya. Jalaran saka iku sing wis dipacak ana ing programah kuwi, ambok wis: cul, aja diongkrèk-ongkrèk manèh, dupèh ana wong siji loro sing duwe panjaluk liya. Anggonku duwe panêmu mangkono mau sababe mangkene:
Tumrape wong Jawa dhewe, ora kabèh wong Jawa padha dhêmên mênyang kêthoprak, malah akèh bae sing padha ewa êmbah buyuting ewa, nanging mênyang gêndhing-gêndhing, anggêre wong Jawa sing isih ganêp pikirane bae, mêsthi dhêmêne. Tumrape wong-wong sing dudu bôngsa Jawa, sing ora ngrêti basa Jawa, lumrahe iya ora ngreti nyang kêthoprak kuwi, mulane iya banjur ora niyat arêp ngrungokake. Nanging nyang gundhing-gundhingan akèh bae bôngsa mônca sing padha dhêmên.
Tumrape wong-wong sing dhêmên nyang kêthoprak, programah gundhing-gundhingan ujug-ujug diowah disalini kêthoprak mau, mêsthine iya banjur mèsêm-mèsêm, nanging tumrape wong-wong sing ora dhêmên nyang kêthoprak, ananing owah-owahan mau têmtu anjalari mrêngut bênggala têmênan.
Petruk: Ha iya, Kang Garèng, nanging yèn wis sêngit kuwi, sanadyan sadurunge wis dipacak nyang programah, iya têrus sêngit bae.
Garèng: Iki seje bab manèh, Truk, nèk wis gênah kapacak ana ing programah luwih bêcik, yèn pancèn ora dhêmên, rak bisa mupus sadurung-durunge: Wiyah, kok ora dhêmên iki aku. Mèn tak anjupuk liya panggonan bae, upamane nyang: Sanghai. Nanging yèn anane ing programah mangkene, ing môngka pancèn dhêmên bangêt, nganti diimpi-impi anggone arêp ngrungokake, kok ujug-ujug glodhag diowah, thik sing ora disênêngi, hla kuwi gêlane, ditêbusa têlung dhit masa maria. Mulane, Truk, ing sarèhne sêsrawunganamu kuwi ing Surakarta lan ing Ngayoja akèh, ambok nyuwuna nyang pangrèh: S.R.V. utawa pangrèh: M.A.V.R.O. apa sing wis kêpacak ana ing programah kuwi aja nganti diowah-owah, kajaba ta yèn ana jalaran sing prêlu bangêt. Badhe kasambêtan.
Dagang roti bangsa Tionghoa dados satunggal. Awit saking rêmbagipun para Dagang roti bangsa Tionghoa ing Bêtawi sami anggêlêng dados satunggal, sadaya wonten 30. Gêlênging sêdya badhe gadhah panuwun dhatêng parentah supados dipun wontênakên watêsan ing bab pandamêling roti.
Pasitèn ing laladan Cianjur. Inginggil punika gambar pasitèn sacêlakipun têlaga ing Cimacan (Sindanglaya), gadhahanipun satunggiling pakêmpalan golongan bêrah pribumi ing Bêtawi, pêrlu kangge papan pangason bilih nuju badhe angenggar-enggar ngupados hawa asrêp. Malah ing ngriku sapunika sampun kaêdêgan pasanggrahan punapa.
Bangsa Philipina mlêbêt dhatêng tanah ngriki. Ing laladan sagantên Maluku pinanggih kathah baita misaya ulam gadhahanipun bangsa Philipina, kadhang-kadhang ngantos dasanan. Gezaghebber ing Sorong mêntas nyumêrêpi baita 11 sami nuju mancing ulam ing sagantên ingkang taksih dados wêwêngkon awisan. Kapal Gupermèn Albatros lajêng ambêskup baita wau, isi tiyang 64. Salajêngipun wontên bêbantu Veldpolitie saking Ambon numpak kapal Reiger dhatêng Sorong.
Barang pêlikan ing Gunungkidul. Sampun kêrêp kawartosakên ing bab kawontênanipun pasitèn ing Gunungkidul. Kakinten wontên isinipun bangsaning pêlikan. Ing sapunika kalampahan sampun wontên pasitèn ingkang dipun dhudhuk, ing laladan Paleman tuwin Genjahan, ing ngriku pinanggih wontên sela cêmêng êmpuk, ing sacêlaking guwa Lawa ugi pinanggih kados makatên. Nanging sarêng pandhudhukipun sampun angsal 15 m. dipun sampuni, amargi hawanipun sakalangkung bêntèr. Barang wau bangsaning pêlikan mangaan, kenging kangge momoran batterij.
Tindak salingkuh ingkang ngêngèmbèt. Kawartosakên, lurah dhusun ing Kauman, Mojokêrto, gadhah atur dhatêng pangagêng nyuwun kèndêl saking padamêlanipun, utawi pancèn badhe dipun kèndêli, jalaran nyalingkuhakên arta pajêg wiwit taun 1930 dumugi 1934. Pikantuking papriksan, kathah pêthuk ingkang sampun dipun cirèni sah, nanging dèrèng minggah buku. Wontên malih têtiyang ingkang sampun ambayar pajêg, pêthukipun sami dipun têdhani dening lurah utawi carik. Nanging sarêng lurah utawi carik kapriksa, sami mungkir. Bab punika adamêl kasusahanipun tiyang kathah.
Manggih barang kina. Tuwan F. Schnitger, ingkang tumindak ing damêl andhudhuk pasitèn ingkang pinanggih wontên tilas-tilasipun jaman kina ing
ingkang sami nyambut damêl wau lajêng dipun têmpuh ing gajah gêgrombolan, gubug-gubug pamondhokanipun dipun risak dening gajah.
Panèn ing Lampung. Ing paboyongan Gedong Tataan ing wulan punika sampun rampung anggènipun panèn. Angsal-angsalanipun nyênêngakên. Ing sarèhning dhatênging boyongan enggal saking tanah Jawi kathah, ing taun punika badhe nyobi nanêm pantun kaping kalih, saha sampun kawiwitan anggrap. Tumrap para boyongan enggal sasampunipun mêntas panèn ing Gedong Tataan, kathah ingkang lajêng kapindhah dhatêng Tegineneng.
Konggrès Perdi. Sarèhning dintên têtiga ingkang sampun katêtêpakên badhe kangge kongres Perdi punika sarêngan kangge kongres Perguruan Indonesia, ingkang kawitan, Perdi angewahi dintên ingkang sampun katamtokakên, anggèning damêl congrès dipun undurakên, ing ngajêng wontên ing dintên Sabtu, Ngahad tuwin Sênèn tanggal 8, 9, tuwin 10 Juni, sapunika dipun ewahi wontên dintên Jumuah, Sabtu tuwin Ngahad tanggal 14, 15 tuwin 16 Juni, dados sasampunipun Nationaal Onderwijs Congres.
Pados kajêng ing Borneo. Tuwan Nakasimo, directeur Ringyo Kabushiki Kaisha mêntas dhatêng Sangkurilang, Borneo, pados kajêng ingkang dados padagangan Jêpan. Padamêlan ing ngriku punika majêng sangêt, sapunika sampun sagêd masangi margi sêpur panjangipun 20 mil. Ingriku badhe sagêd ngangge kuli 3500, sagêd ugi mêndhêt saking tanah Jawi, saha kuli wau badhe dipun pangagêngi bangsa Jêpan 200. Wêdaling waragad ingkang kangge nindakakên padamêlan wau kathah, saha Tuwan Nakasimo sampun mangêrtos manawi badhe kapitunan, nanging ing têmbenipun tamtu badhe manggih kukupan agêng.
Taksih sambêt kalihan babagan Zeven Provincien. Para upsir Zeven Provincien ingkang sampun karampungan
ingkang kantun, sampun karampungan wontên ngarsaning pangadilan, kalih pisan sami kaukum pêjah. Ukum pêjah wau sampun katindakakên, sarana dipun sanjata, salajêngipun mayit katampèkakên dhatêng kulawarganipun. Nalika ukuman wau katindakakên, têntrêm botên wontên satunggal punapa.
Piridan saking buku karanganipun Tuwan Edgar Rice Burroughs
Ing sajawining kamar Rokop tansah angêntosi kadospoundi kawusananing lêlampahan punika. Sadèrèngipun piyambakipun kesah saking ngriku, prêlu badhe nyumêrêpi pêjahipun Tarsan rumiyin, nanging botên gadhah niyat badhe anênggani ing kamar ngriku, nyumêrêpi cara-caranipun anggèning amêjahi, sabab pun Rokop mangrêtos, bilih piyambakipun ngantos anyumêrêpana anggènipun mêjahi Tarsan, botên wande manawi dados urusan panjang, piyambakipun têmtu dados sêksi, ingkang makatên wau nêdya dipun selaki.
Tiyang èstri ingkang wontên ing kamar nalikanipun Tarsan dhatêng wau, inggih taksih lêstantun wontên ing ngriku kemawon, nanging dèrèng sapintêna dangunipun, polatanipun lajêng malih babarpisan, wujud ingkang suwaunipun katingal susasusah. saha mamêlas-asih, sarêng nyumêrêpi Tarsan anandangi tiyang ingkang ngobat-ngabitakên gêmbêlipun, sanalika lajêng santun warni, polatanipun katingal nyalawados, nanging ewahing polatan wau Tarsan botên anyumêrêpi.
Botên watawis dangu malih polatanipun tiyang èstri wau santun kadosdene polatanipun tiyang ingkang gumun lan kamigilan. Mênggah ingkang makatên punika mila inggih botên anggumunakên. Jalaran, tiyang ingkang brêgas amriyantuni lumêbêt ing kamar ngriku saking anggèning nêdya têtulung dening panjêrit wau, pancènipun wontên ing ngriku dipun kintên têmtu manggih tiwas, têka jêbul malah kadosdene banthèng tawan kanin. Manawi andulu kabrêgasanipun, ingkang mêsthi tandangipun lajêng kêndho botên niyat wani, botên sumêrêpa jêbul kadosdene tandangipun Sang Sena kinarubut ing sata Korawa.
Tiyang èstri wau ngantos kalair pambêngokipun: He, têka kaya sato galak. Pambêngok ingkaingkang. makatên wau mila inggih lêrês, awit kala punika Tarsan migunakakên untunipun ingkang landhêp, kangge anyakot gurunging mêngsahipun. Jalaran ing kala samantên cara gêlutipun Tarsan taksih ngangge kadosdene
anyambêr walang, mrika-mriki sagêd amrêjaya mêngsahipun, nalika nyumêrêpi tandangipun Tarsan ingkang ngedab-edabi punika, pawèstri wau lajêng kèngêtan nalika piyambakipun nyumêrêpi trajanging sima ingkang wontên ing krangkèng nalika nyêmpal-nyêmpal mangsanipun, sabab ing ngriku ugi kalampahan wontên balung dipun puntir ngantos putung, tuwin sêmpaling bau ingkang dipun sêndhal.
Kanthi jêrit-jêrit jalaran kêsakitên tuwin giris manahipun, para mêngsah sasagêd-sagêd sami lumajêng nêdya mêdal saking ngriku, nanging sadèrèngipun wontên tiyang salah satunggal ingkang sagêd mêdal saking kamar, Rokop sampun anggadhahi pagraita,panggraita. bilih Tarsan botên sagêd dipun pêjahi namung klayan makatên kemawon, amila piyambakipun enggal-enggal kesah saking ngriku, prêlu badhe lapur dhatêng pulisi, nyariyosakên, bilih kamar ing lotèng ing griya ing Rumole No. 27 ing nginggil piyambak wontên tiyang soroh amuk.
Sarêng pulisi dhatêng ing ngriku, sumêrêp wontên tiyang tiga gumlethak ing jrambah kanthi gêrêng-gêrêng, tiyang èstri satunggal ingkang sêmu kamigilan tilêman wontên ing papan patilêman kalihan nutupi rainipun, saha tiyang neneman brêgas ingkang sandhanganipun sarwa sae, ngadêg wontên ing têngah-têngahing kamar. Nanging tiyang neneman ingkang katingal brêgas wau, ing wêkdal punika sampun ical pikiraning kamanungsanipun, wangsul wêwatêkaning kewan balêjêt, amila anggènipun ngawasakên pulisi ingkang dhatêng wau, inggih kadosdene kewan galak anglirik dhatêng mêngsahipun. Sabab sarêng Tarsan kambêtan êrah, alusing bêbudèning manungsa ingkang sampun dipun sinau sawatawis lami, sanalika punika sirna tanpa lari. Amila ngadêgipun Tarsan wontên ing têngah-têngahing kamar botên beda kadosdene singa barong ingkang sawêg kinêpang dening para grêma, angêntosi panêmpuhipun para grêma dhatêng awakipun, nêdya lajêng badhe dipun wasesa.
Salah satunggiling pulisi wontên ingkang pitakèn sajak gita, makatên: Wontên punapa ing ngriki.
Kalihan cêkak aos Tarsan anêrangakên kawontênan ingkang mêntas kalampahan sadaya, nanging sarêng piyambakipun nolèh dhatêng tiyang èstri wau nêdya ngandêlakên katêranganipun, kados punapa kagèting manahipun, dene pawèstri wau mangsuli makatên:
Piyambakipun goroh. Anggènipun lumêbêt ing kamar ngriki punika, kalêrês nalika kula pinuju piyambakan, dados têrang sangêt, tiyang punika nêdya lampah awon, sarêng kula tolak, piyambakipun nêdya mêjahi kula. Tujunipun para priyantun-priyantun punika kalêrêsan sami langkung ing ngriki, amila lajêng sami atêtulung. Piyambakipun punika prasaksat setan, ingatasipun tiyang satunggal, namung apawitan tangan kalihan untunipun, têka sagêd ngawonakên tiyang sadasa ingkang sami asikêp dêdamêl.
Saking kagèt saha gumunipun Tarsan, dene wontên tiyang têka babarpisan botên mangrêtos dhatêng kasaenan, ngantos piyambakipun anjomblong dhêlêg-dhêlêg botên sagêd wicantên. Nanging para pulisi
ing sêmu kados kirang pitados dhatêng aturing pawèstri wau, awit pawèstri dalah para mitranipun punika, sampun kêrêp kasumêrêpan dening pulisi mênggah pandamêlipun ingkang botên sae. Ewadene sarèhning pulisi wau rumaos dede hakim, saha inggih namung nindakakên punapa kuwajibanipun, inggih punika nyêpêng saha angladosakên têtiyang wau dhatêng ngarsaning pangadilan, inggih ing ngriku ingkang badhe sagêd angrampungi prakawisipun.
Nanging sanadyan para pulisi sampun adamêl karampungan anyêpêng dhatêng tiyang neneman ingkang brêgas wau,
dhatêng panjênêngan sadaya punika botên cocog kalihan nyatanipun. Piyambakipun punika botên asêsangkutan prakawis punapa-punapa kalihan kula, awit sadèrèngipun kula dhatêng mriki, kula dèrèng nate wanuh kalihan piyambakipun, wontên kula dumugi ngriki jalaran mirêng panjêlihing pawèstri nêdha tulung, inggih piyambakipun punika.
Salah satunggaling pangagêng pulisi wontên ingkang mangsuli makatên: Bab punika sanès tanggêlan kula, punika wajibipun pangadilan. Sasampunipun wicantên makatên, lajêng anyêlaki Tarsan nêdya nyêpêng pundhakipun. Nanging dèrèng ngantos kalampahan, ujug-ujug pangagêng pulisi wau sampun gêlangsaran dhawah ing jrambah pojoking kamar, sarêng kônca-kancanipun pulisi sumêrêp, lajêng sêsarêngan sami anêmpuh dhatêng Tarsan. Ing ngriku para pulisi kapêksa sami ngraosakên kadosdene lampahanipun bajingan sadasa wau. Awit saking prigêl lan cikating tandangipun Tarsan, para pulisi ngantos botên sagêd migunakakên dêdamêlipun pistul, nanging namung lajêng sami pating glethak kemawon, kanthi kasakitan sadaya.
Salêbêtipun pôncakara kalihan pulisi, Tarsan sumêrêp wontên jandhela mênga, lan sajawining jandhela katingal wontên barang ngadêg anjêjêr, punapa punika cagak tilpun utawi wit-witan, botên sumêrêp. Sarêng pulisi ingkang kantun piyambak ugi dhawah ing jrambah, pulisi ingkang sanès, wontên ingkang sagêd mêndhêt pistulipun kaêlèsakên dhatêng Tarsan. Nanging mimisipun botên sagêd angengingi. Sadèrèngipun pulisi wau ngaping kalihi agènipunanggènipun. mistul, Tarsan ujug-ujug nyandhak dilah ing kamar ngriku dipun pêcah saha lajêng pêjah latunipun, ingkang anjalari ing kamar ngriku lajêng pêtêng andhêdhêt.
Ing wusana pulisi sumêrêp bilih Tarsan sampun mancolot saking jandhela mlembar dhatêng barang ingkang kados cagak wau. Sanalika pulisi sami mandhap nêdya nututi bêbujênganipun wau, nanging dumuginipun ing margi agêng, Tarsan sampun botên katingal dhatêng pundi purugipun, botên kasumêrêpan.
Pawèstri tuwin para bajingan ingkang botên sagêd kesah saking ngriku, lajêng kacêpêng dening pulisi saha kairid dhatêng ing kantor pulisi. Para punggawa pulisi wau ing batos rumaos kèwêdan anggèning badhe damêl palapuran ing bab prakawis wau, awit rumaos sami isin sangêt, dene ingatasipun tiyang namung ijèn kemawon têka sagêd anggalimpang-galimpangakên tiyang pulisi samantên kathahipun, kajawi punika, salajêngipun sagêd kesah saking ngriku kanthi gampil kadosdene ing ngriku botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang badhe ngalang-alangi.
Punggawa pulisi ingkang jagi wontên ing ngandhap, anêrangakên kanthi yêktosan, bilih salaminipun para pulisi wontên ing nglêbêt griya wau, botên wontên tiyang ingkang mêdal saking jandhela, malah botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang mêdal saking griya ngriku. Kônca-kancanipun sami anggadhahi pangintên, bilih piyambakipun punika goroh, nanging ing sarèhning sami botên sagêd ambuktèkakên, amila inggih lajêng sami kèndêl kemawon.
Sarêng anggènipun Tarsan mancolot saking jandhela wau sampun sagêd gêgandhulan ing cagak kasêbut ing ngajêng, botên nilar caranipun sato galak ing wana, langkung rumiyin piyambakipun lingak-linguk ngiwa nêngên, bokmanawi ing sacêlakipun ngriku wontên malih mêngsahipun. Tindakipun Tarsan ingkang makatên punika mila inggih lêrês sangêt, awit ing ngandhap cagak lêrês wontên punggawa pulisi satunggal ingkang jagi. Sanalika punika Tarsan inggih lajêng nyumêrêpi. Ing nginggil Tarsan botên sumêrêp punapa-punapa, amila piyambakipun botên lajêng mandhap, nanging malah saya mêncit pamènèkipun.
Mênggah pucuking cagak mau papak kalihan payoning griya. Tumraping Tarsan, ingkang kulina pêncolotan wontên ing wit-witan agêng ing salêbêting wana ing tanah Aprikah, kados inggih botên angèl mêncolotipun saking pucuking cagak wau dhatêng payoning griya. Amila sakêdhap kemawon Tarsan inggih lajêng sampun mak balêbêr dumugi ing payoning griya, salajêngipun Tarsan tansah pêncolotan saking griya satugalipunsatunggalipun. dhatêng grigagriya. sanèsipun, ing wusana lajêng sagêd dumugi ing margi sanès malih, ing ngriku piyambakipun sumêrêp cagak ingkang sarupi kados cagak ingkang sampun, sanalika Tarsan amêncolot mriku saha lajêng mandhap dhatêng ing margi.
Lampahipun Tarsan ing sakawit rêrikatan sangêt ngantos dumugi ing restoran ingkang namung kabikak ing wanci dalu. Tarsan lajêng lumêbêt ing ngriku saha anjujug ing pakiwan prêlu badhe anglêrêsakên panganggenipun ingkang madhul-madhul jalaran saking anggèning mlampah-mlampah turut payon wau. Sarêng sampun rampung, Tarsan lajêng mêdal saking restoran ngriku saha lajêng nglajêngakên lampahipun wangsul dhatêng pondhokanipun kalayan lumampah alon-alonan. Badhe kasambêtan.
SI KENTHUS (CARIYOS GOLEK GESANG)
Anggambarakên kanakalaning lare, mawi gambar kathah. Lare-lare sami rêmên maos cariyos punika. Minangka icip-icip dipun pêthikakên sak bab kados ing ngandhap punika.
Têkan ing omah Pak Bandhot ngêtok-êtokake pirantine, wong dhèwèke iku iya tukang kayu, kayadene Pak Jrabang. Kayu olèhe nggawa saka ênggone Pak Jrabang banjur digarap, karo caturan dhewe, mangkene:
Kênthus iki iya bisa dadi luhur, sapa sing wêruh.
Angkrok têrus digarap. Wiwitan êndhase diwangun, barêng wis bathuk, banjur matane. Barêng matane loro pisan wis rampung, Pak Bandhot kagèt, mèh kêgêblag, awit matane loro mau padha bisa owah ngiwa nêngên, munggah mudhun, bisa kêdhèp, malah mênthêlêngi Pak Bandhot. Pak Bandhot calathu: "Aja plorak-plorok, mêdèni uwong!"
Sing duwe mata mênêng bae. Barêng mata wis rampung, gênti nggarap irunge. Nanging anèh bangêt, durung rampung olèhe mangun, irunge mulur, mundhak dawa, saya suwe saya mundhak, dikêthok, pulih, dikêthok manèh, pulih manèh, nganti kaya irung Petruk. Banjur diêtogake bae. Irung rampung, banjur cangkêm digarap; durung nganti rampung, wis bisa ngguyu, ngguguk. Pak Bandhot gèdhèg-gèdhèg saking gumune, banjur calathu: "Mênêng aja jêgegesan! Ora gênah, ki, wong tuwa diêjak sêmbranan ... !
Angkrok mênêng bae, ora mangsuli, nanging ilate dièlèt-èlètake bae. Pak Bandhot ora ngrèwès, nutugake ênggone nyambutgawe, ngongoti janggut; rampung janggut, banjur gulu, banjur wêtêng, banjur lêngên lan tangan. Tangan rampung arêp nggarap sikil, krasa ikête kaya arêp udhar, nyèlèhake pangot, ndêngèngèt arêp dibênakake ikête, nanging jêbul wis diênggo Si Kênthus.
manèh, karo grênêngan: "Thus, Thus, mbok aja nracak, ta, kuwalat kowe mêngko."
Banjur nggarap sikil. Lagi bae rampung, wis diênggo ndhupak Pak Bandhot, plêk kêna wêtênge. Pak Bandhot kagèt, cêlathu:
Pancèn aku sing luput; ora dakkuwayani sadurunge, wong pancèn bocah ugal-ugalan; nduwe sikil, nèk ora diênggo ndugang diênggo apa.
Si Kênthus banjur diêdêgake ing lêmah, karo ditetah, dicoba apa bisa mlaku apa ora; nanging katon isih rêkasa, awit sikile isih kaku. Barêng wis diowahi sawatara, banjur bisa mlaku dhewe ana ing jrambah. Têkan ing kori, brabat mêncolot mêtu, lumayu mênyang dalan gêdhe. Pak Bandhot iya kaya bocah, mèlu mêtu, nututi, karo bêngok-bêngok: "Tulung, tulung kang, niku dicêkêlake, kang!"
Wong-wong ing dalan padha mênêng bae; ndomblong ngawasake; gumun wêruh angkrok bisa mlayu; nanging gumune kanthi sênêng. Malah padha surak-surak, kêplok-kêplok.
Upas jaga dalan, krungu wong rame-rame, marani, disêngguh ana jaran ucul utawa kêbo ngamuk; ngadêg
Jurungarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis tilpun 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Tatwawara - Wayang kalayan Islam - Satunggiling Kamayaran - Kawontênan ing Grikênlan - Adpêrtènsi - Kawontênan ing Gunungkidul - Cangkriman - Bab Pènsipèr ing Mistêr Kornilis - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
ing donya tan ana wahyu / kanugrahaning Hyang Widi / yèn ora lawan kinarya / marma sapa kang nampani / wahyu nugrahaning Suksma / têtela yèn wus makarti //
upamane wong têtuku / dhuwite wus anyukupi / sarira rêganing barang / yêkti bisa anduwèni / mangkana pêpindhanira / dadi kang tan darbe dhuwit //
tangèh lamun antuk wahyu / bêgjane kang sugih dhuwit / kojure kang padha mlarat / nanging kaprahing sujanmi / yèn wus
mring kônca kang padha langip / payo padha mangan enak / ngombe anggur kang nyêgêri //
kang supaya padha lêmu / tur mawèh warasing dhiri / nanging kudu cucul wragad / saka kanthonge pribadi / kang mangkono nora beda / ngece alus ngisin-isin //
Sami-sami têtingalan, wayang (ringgit purwa) punika tansah ajêg anggènipun dipun sênêngi têtiyang kathah. Sanadyan wontênipun têtingalan ringgit purwa punika sapriki sampun sèwu taun kapara langkung, ewadene sabên wontên tanggapan ringgit, ingkang ningali sêpuh anèm, jalêr èstri, kuli priyayi mêksa tansah ajêg kathahipun. Kawontênan makatên punika, pancèn inggih botên nama nganèh-anèhi. Awit ing têtingalan ringgit ngriku, têtiyang kathah, kajawi sagêd ningali adi luhunging kagunan saha ngraosakên miraosing gêndhing gôngsa manut larasing wirama, ugi rumaos pikantuk piwulang têpa-palupining lêlampahan ing gêsangipun, sarana lêlampahaning ringgit ingkang katindakakên dening ki dhalang. Dene kawontênanipun sapunika, sêngsêmipun para ningali ringgit purwa wau tumrap dhatêng adi luhunging kagunan saha raosing gêndhing gôngsa, kenging kawastanan sampun kapêngkêr. Ingkang taksih têtêp sagêd nênarik dhatêng sêngsêmipun para ningali, inggih punika: lêbdaning kagunanipun ki dhalang . Mila pinanggihipun ing têtingalan ringgit sapunika, sanadyan ringgitipun kirang adi, gangsanipun ugi kirang sae, ugêripun ki dhalang mumpuni sayêktos dhatêng panindaking ngèlmi padhalangan, para ningali inggih mêksa kathah ingkang migatosakên (kajawi para lare-lare). Nanging adhakanipun, ugêr dhalangipun sae, ringgitipun inggih sae, gangsanipun inggih sae, wiyaganipun inggih pintêr.
Manut pèngêtanipun paduka Tuwan Dhoktêr G. A. Hazeu, ingkang kajawèkakên dening panjênênganipun Radèn Mas Mangkudimêja, wiwitipun wontên têtingalan (iyasa) ringgit purwa punika, nalika taun surya sangkala 861. Dados sapriki umuripun sampun 1071 taun. Dene ingkang iyasa, panjênênganipun Sang Prabu Jayabaya, narendra ing Mamênang. Dene ingkang pinêtha: rêca-rêca embaning para dewa sêsêmbahanipun têtiyang agami Buda. Sakawit badhening ringgit wau, ingkang kadamêl rontal. Sarêng dados lajêng winastan ringgit purwa.
Kasêbut ing pèngêtan wau, nalika Prabu Suryamisesa jumênêng nata ing nagari Jênggala, taun [tau...]
[...n] suryasangkala 1145, ingkang ngasta andhalang, panjênênganipun Sang Prabu Suryamisesa piyambak. Dhapukaning lampahan ingkang katindakakên mirid lêlampahanipun para dewa, para narendra, para satriya, (kados ingkang kasêbut ing Sêrat: Mahabarata saha Sêrat Ramayana).
Manut karanganipun Ie Goesti Ktoet Poetra satunggiling priyantun agami Buda ing Singaraja tanah Bali, sêrat kêkalih wau, (sêrat Ramayana saha Mahabarata) tumraping têtiyang Buda sami kaanggêp Wedha (watoning agami), mila tumrap têtiyang Buda ing tanah Bali saha Lombok sintên ingkang badhe maos sêrat kêkalih wau, kêdah kawajibakên sêsuci rumiyin, sairib têtiyang Islam ingkang badhe andêrês Kuran.
Nalika kula pinuju sowan ing dalêmipun Ie Goesti Ktoet Poetra kala samantên taun 1928, antawisipun sami rêrêmbagan kula ugi nyuwun sêsêrêpan bab pahamipun para têtiyang agami Buda dhatêng wontênipun têtingalan ringgit purwa. Dene katêranganipun, wontênipun têtingalan ringgit purwa punika, pancèn kangge mujudakên piwulang agami Buda supados gampil kasumêrêpan ing akathah.
Nitik bêbukanipun kagunan andhalang ing ngajêng katindakakên dening Sang Prabu Suryamisesa piyambak kala wau, tumraping kagunan, ingatasipun kala samantên, tartamtu sampun botên kirang mumpuni, ingkang lajêng sagêd nênarik kasêngsêmipun têtiyang kathah sami rêmên dhatêng têtingalan ringgit wau, nanging nitik bakunipun wontên têtingalan ringgit ingkang pancèn kangge mujudakên piwulang agami Buda kala wau, sêngsêmipun têtiyang kathah dhatêng têtingalan ringgit, botên kabêkta saking adining kagunan, nanging jalaran saking wontênipun kagunan wau lajêng nuwuhakên kapitadosaning agami Buda ingkang dipun wujudi têtingalan ringgit, dados saking wujud lair lajêng nênarik dhatêng kabatosan.
Kapitadosanipun têtiyang agami Buda dhatêng têtingalan ringgit purwa punika, saya dangu katingal sangsaya kandêl, ngantos sabên wontên têtingalan ringgit purwa sami botên nyupèkakên
kapitadosan wau, têtiyang kathah sami gadhah kapitadosan, bilih sarana têtingalaning ringgit purwa wau sagêd dados pamurunging bêbaya pêsthi, ingkang manut saraking agami Buda sami kenging ila-ilaning agami. Kados ta: lare ontang-anting,§ Ontang-anting, inggih punika lare ingkang wiwit lair lajêng tanpa sadhèrèk. ugêr-ugêr lawang,§ Ugêr-ugêr lawang, inggih punika sadhèrèk kalih jalêr sadaya. sêndhang kapit pancuran,§ Sêndhang kapit pancuran, inggih punika sadhèrèk tiga ingkang panêngahipun èstri. pancuran kapit sêndhang,§ Pancuran kapit sêndhang, inggih punika sadhèrèk tiga ingkang panêngahipun jalêr. lare dhampit,§ Dhampit, inggih punika sadhèrèk kalih jalêr èstri ingkang lair sarêng sadintên. tiyang nugêlakên pipisan, ngrubuhakên dandang, sapanunggilanipun. Badhe kasambêtan.
Wontên kabar bilih pabrik listrik ing Batawi, ingkang sade listrik ing saindênging kitha Batawi, wiwit pungkasaning wulan punika, badhe ngêdhakakên tarip rêgining listrik 12,5%.
Mirid kawontênan ing padunungan sanès-sanèsipun, anggèning pabrik listrik Batawi badhe ngêdhakakên taripipun, punika sajatosipun sampun
listrik ing Batawi badhe ambêguguk nêdya botên anyumêrêpi jamanipun, kados-kados inggih badhe sagêd kalampahanipun.
Tumraping ngakathah amila anggumunakên, dene wontên satunggiling pabrik listrik ingkang anggadhahi kêkiyatan ngantos samantên, ing môngka prabrik-pabrik ing pundi-pundi panggenan, sarêng jamanipun rêkaos inggih lajêng sami ngêdhakakên taripipun, langkung malih manawi ngèngêti, bilih pabrik listrik ing pundi kemawon, wawênangipun sami botên wontên bedanipun. Dene ingkang dados wawênangipun pabrik listrik, inggih punika ingkang dipun wastani: monopoli (monopolie), têgêsipun ing panggenan ngriku têtiyangipun botên kenging tumbas listrik dhatêng sanès panggenan kajawi dhatêng pabrik wau.
Sanadyan pabrik listrik sadaya wau sami anggadhahi wawênang makatên, ewasamantên pabrik listrik Gebeo upaminipun, sampun dangu anggèning ngandhapakên taripipun, tur ngantos 15%. Mênggah ingkang dados sabab-sababipun, jalaran ing ngriku pabrik sarta gumintê ing kitha ngriku sagêd sêsarêngan nyambutdamêl. Ing sarèhne gumintê punika bêbadan ingkang angrêmbag kabêtahaning têtiyang ing kitha, dados manawi wontên rêkaosing panggêsanganipun têtiyang ing kitha wêwêngkonipun, lajêng sagêd enggal-enggal angrigênakên rêmbag, murih sagêda sami sakecanipun. Têgêsipun: karigênakên, murih pabrik Gebeo sampun ngantos karugian sangêt, makatên ugi têtiyangipun ingkang sami anggadhahi kabêtahan sampun ngantos rêkaos sangêt-sangêt. Inggih jalaran ingkang makatên punika, anggènipun pabrik Gebeo sampun sawatawis dangu ngêdhakakên taripipun.
Sanès kalihan jênggêrênging pabrik listrik ing Batawi, mila inggih anyêpêngi saèstu dhatêng agênging panguwasanipun. Awit mangrêtos, bilih lampu dêdaganganipun sanès satunggiling kasênêngan, namung dados kabêtahan umum ingkaingkang. langkung prêlu. Kawêwahan tanpa sisihan. Dados botên kenging botên têtiyang ing ngriku têmtu botên sagêd suwala kêdah lêstantun tumbas listrik dhatêng pabrikipun. Nanging pabrik wau botên angèngêti, bilih salaminipun taksih kathah têtiyang ingkang sami kiyat ambayar rêgining lampunipun, sanadyan têrus-têrusan migunakakên panguwasanipun wau, inggih katingal taksih sagêd lêma, nanging manawi anggènipun ambêkunung, ngêndêlakên panguwasanipun wau dipun têrus-têrusakên, botên nolih dhatêng jamanipun, punika prasasat kolu abunuh dhiri piyambak. Bokmanawi ingkang makatên wau, pabrik listrik ing Batawi sawêg samangke anggènipun nyumêrêpi dhatêng glagating jaman madêking punika, amila inggih sawêg samangke anggènipun gadhah niyat urun badhe angandhapakên taripipun, sanadyan namung 12,5%.
Sawênèh tiyang wontên ingkang andakwa, bilih ambêkunungipun pabrik listrik ing Batawi anggèning dangu botên purun angandhapakên taripipun punika wau, jalaran pandamêlipun gumintê, dene botên tumuntên amêksa dhatêng pabrik supados angewahi taripipun ingkang lajêng sagêd salaras kalihan kawontênaning jaman rêkaos punika.
Bab punika kula botên badhe tumut cawe-cawe, nanging manawi miturut anggène gumintê tansah wongsal-wangsul angwontênakên rêrêmbagan, kados-kados bab punika pancèn inggih sampun dipun manah saèstu sagêdipun pabrik listrik angandhapna taripipun. Kadospundi angsal-angsalaning pangrêmbag, tiyang sajawining rakahrangkah. botên sagêd anyumêrêpi, namung têrang, bilih ing ngriku budidaya sampun wontên. Dados manawi dipun wastani gumintê botên tumut cawe-cawe babarpisan, punika sajatosipun lêpat.
Cara sêkolahanipun, guru punika asring mulang ingkang sae-sae dhatêng murid, lan sagêdipun dipun gêga, guru kêdah anyukani conto, inggih punika kêdah nglampahi kasaenan piyambak kadosdene ingkang dipun wulangakên dhatêng muridipun.
mangsuli dhatêng pabrik listrik. Pabrik listrik punika sade barang ingkang prêlu sangêt tumraping umum, inggih punika: lampu, ingkang minôngka kangge pêpadhanging kitha tuwin padhanging griyanipun satunggal-satunggiling tiyang. Gumintê punika ugi nyade dagangan ingkang prêlu sangêt tumraping umum, inggih punika: toya, ingkang kaombe ing umum. Jalaran saking punika, manawi gumintê mrihatosakên sayêktos dhatêng kabêtahaning têtiyang kukubanipun, anggèning ambudidaya supados mêdhaking rêrêgèn listrik, dhatêng pabrik listrik kêdah sagêd nyukani pasêksèn, inggih punika ngatingal-ngatingalakên ewahing jaman ingkang mahanani rêkaosing panggêsanganipun para têtiyang ingkang dados kukubanipun. Minôngka ngiyatakên punapa ingkang dipun tingalakên kangkekangge. pasêksèn wau, gumintê piyambak, pancènipun saangsal-angsal kêdah: glodhag, ugi nyukani conto, upaminipun kemawon lajêng sanalika: rêrêgèning toya: mandhap. Malah ngantos 50%.
Saupami gumintê piyambak anggènipun ambudidaya ajak-ajak ngêdhakakên tariping
mêdhakakên taripipun kadosdene ingkang sampun kalampahan ing sanès-sanès panggenan.
Minôngka tutuping wawasan, kanthi sênênging manah ing ngriki kula sagêd anêrangakên, bilih toya pangunjukan ingkang kasade ing gumintê, miturut pawartos, samangke ... dèrèng mandhap.
Orêg-orêgan ing Grikênlan ingkang mêntas kalampahan punika pancèn sakalangkung ngêgèt, tuwin katingal ambêbayani sayêktos, ngantos sagêd nuwuhakên pangintên, bilih ing nagari Grikênlan badhe manggih jaman enggal. Nanging pinanggihipun lajêng rêp-sirêp kados botên wontên tabêtipun malih. Mênggah sabab-sababipun:
Wadyabala parentah ing Athene ingkang têmbe wangsul tumandang nyirêp ura-uru.
Ingkang damêl orêg-orêgan punika nama Eleutherios Venizelos, satunggiling tiyang sêpuh ahli pulitik, nanging tandangipun botên kawon kalihan para mudha. Venizelos punika manggèn wontên ing pulo Kretah, prasasat mandhiri piyambak. Ing sarèhning Venizelos punika kadugi tumandang ingkang prêlunipun badhe ngêdêgakên panguwaos agêng, lajêng nêdya ngêndhih panguwaosing praja agêng ing Grikênlan, ingkang angayomi pulo Kretah. Nanging sarèhning kêkiyatanipun botên sapintêna, lajêng tumindak pados daya bêbantu dhatêng golongan ingkang angayomi, saha kalampahan sagêd angsal bêbantu wadyabala dharatan ing Grikênlan Makedoni tuwin sanès-sanèsipun, ingkang têtiyangipun pancèn kapetang sami rêmên damêl ura-uru.
Pancènipun makatên, tumraping tata kalairan Venizelos punika sampun mêngkêrakên dhatêng tindak ebah-ebahan, awit sampun ngumur tuwin sampun nate manggih kaluhuran, mila ing sadèrèngipun katingal pêcahing kabatosanipun, nyata katingal mungkul, ulah kaalusan, wusana kabatosanipun [ka...]
[...batosanipun] jêbul apangawak latu.
Kawibawanipun Venizelos wontên ing pulo Kretah, punika botên beda ratu, namung kaot botên anggadhahi makutha, amêngkoni rakyat kawan atus èwu wontên ing pulo ngriku.
Manawi mirid suraosing babad, pulo Kretah punika pancèn anggadhahi daya kêdah mardika, kados ta ing ngajêng kabawah Turki, ing ngriku lajêng wontên ebah-ebahan nêdya uwal saking panguwaosipun Turki, ugi sagêd kêlampahan. Sarêng sapunika karêgêm ing Grikênlan, inggih nêdya uwal malih, dados têtela, sanadyan dipun wêngkua ing bôngsa piyambak, inggih mêksa puguh nêdya botên purun.
Sayêktosipun manawi dipun manah panjang, tindakipun Venizelos punika ugi ragi nguciwani, dening mêmêngsahan kalihan kulit daging piyambak, saupami kasêmbadana inggih botên sapintêna kamisuwuranipun, awit nama ngrêbat panguwaosing bôngsa.
Tandangipun wadya ebah-ebahan wau botên anguciwani, dening angsal bêbantu tuwin dêdamêl ingkang sarwa mitadosi. Dene mênggah caraning tiyang abên êtoh, punika botên baèn-baèn, manawi mênang kukupanipun agêng sangêt, nanging manawi kawon, inggih badhe asok jiwa. Malah sanadyan bakunipun ingkang mangajêngi satunggal, nanging sadaya ingkang sami tumut ebah-ebahan, lajêng katut dados tiyang dêdosan agêng sadaya.
Nanging sadaya tindakipun Venizelos, punika sampun sarwa tata tuwin mapan, botên kenging dipun wastani mutatuli, awit, purunipun tumandang ing damêl, amargi rumaos sampun kuwawi rumagang yêktos, sampun anggadhahi kêkiyatan ingkang kenging kaajêngakên. Tumrap salêbêting nagarinipun piyambak sampun anggadhahi wadya kiyat, tumrap wontên dharataning laladan Grikênlan sampun angsal bêbantu.
Ancasipun Venizelos pancèn jêmbar sangêt, sawarnining èwêd-pakèwêd sampun dipun jaringi, dalah gêgayutanipun kalihan nagari sanès inggih sampun dipun manah èwêd-pakèwêdipun, tumrap praja ingkang kamanah nyamari, inggih punika Inggris tuwin Prancis, kaanggêp sampun kados mitra, dene tumrapipun kalihan sanès, dipun anggêp botên dados punapa.
Saya cènggèr malih sarêng golongan ebah-ebahan sagêd angsal bandhangan kapal pêrang, punika rumaos manggih wod ingkang sakalangkung mitadosi tumrap lampah tuwin tumindaking kabêtahan ing môngsa ura-uru wau.
Nanging lêlampahan ingkang dèrèng pinarêngakên, sawarnining sêdya malah ingkang sampun tumindak pisan, sanadyan ing sakawit katingal angajrih-ajrihi, lajêng prêk, dhumawah ing kasoran, tindak ambalela wau lajêng bibar dening kasoran prabawanipun praja Grikênlan ingkang taksih kasampiran wahyuning kamênangan, kathah para pangajênging ebah-ebahan ingkang kaukum kisas, dene Venizelos oncat dhatêng Prancis.
Wusana namung ngucap sukur, dene lajêng sirêp.
--- [587] ---
nora katon guwa / anane mung alas jati / yèn wus cakêt ya mêksa durung katara //
barêng mudhun anurut ôndha tumurun / ing têngahe lowah / ana wit gêdhe sawiji / lagi ngrêti yèn iku kang aran guwa //
tansah ngungun bola-bali pijêr gumun / locitaning driya /
thênguk-thênguk hawane akèh kang mathuk / wèh sêgêring angga / sumusup ing pulung ati / anèng kono berat sagunging sungkawa //
nyawang dhuwur akèh rêrêngganing watu / kang tumata kodrat / têtulisan tharik-tharik / singa mrono padha tinggal tôndha asma //
nganggo kapur tir êcèt kalawan angus / êngês yèn sinawang / panyorèke rêbut inggil / kang angegla muwuhi asrining guwa //
ana banyu sing plangitan tètès têrus / tèse tanpa kêndhat / kagawa si watu gamping / suwe-suwe bisa mujudake rêca //
alus plunthus dêdêge amung sapupu / trus katesan toya / sok ana uwong ngutugi / nganti sangit kakehan kukusing mênyan //
wujud mau rupane irêng anggêndul / tau ana Wlônda / pirang-pirang padha aring / among suka kêmbul dhahar anèng guwa //
nganti tutug nyambi ngunèkke gramapun / plate warna-warna / tan ana rasa bosêni / padha sênêng para tuwan ondrawina //
guwa iku pêthane pêndhapa wangun / têrus nyang
têruse nyang omah buri / lumêbune kudu sarana ambrangkang //
pancèn ciyut bolongan mring omah pungkur / amung pas sabadan /
ujar umum piandêle wong sadhusun / sapa
dadi / wong katrima wruh gêdhonging rajabrana //
duking waktu pamulangan nuju libur / ana murid têka / Rancang Kancana kakaring / rêca mau kinêpruk tugêl sakala //
trus lumêbu pêpêthane gêmbok mau / rinusak wantahan / mung kari tilase gêmpil / wusanane nyata ujare wong
murid mau pintêr anggone sinau / sabên taun munggah / mangkya wus sêkolah inggil / pancèn mandi ujare wong
Puthut Nyai Puthut / rèhne ora têrang / wong kono sing kaki-kaki / ora ngrêti larahe kala samana //
dadi angur cinupêt bae aluwung / puluh dicritakna / mung saka pangothak-athik / luwih bêcik golèk liyane kupiya //
ana lêmpung katiyasane linuhung / kêna kanggo kramas / cinampur banyu sathithik / yèn wus ajur sirah inguyêg warata //
nganti mumut warata nuli ginrujug / yèn wus rêsik tênan / diisis rambute garing / kumarisik rêsik ènthèng krasa sirah //
wus misuwur saka mônca padha jupuk / ing môngka kang ana / lêmpung kramasan mung bèji / Majasari bawah Playên wus kawarta //
bèji mau ana bêlike kang ngêtuk / anèng pinggir desa / uga anèng pinggir sabin / mêngko salin bêlik Jèbrès rinumpaka //
bêlik iku Jèbrès arane misuwur / papane adhakan / nanging rada kiwa sithik / buri masjid Playên akèh wong milala //
banyu iku bisa nukulake rambut / rawis bisa dawa / cocog lan jênênge bêlik / bakal bisa anjèbrès brêngose dawa //
kèh kang butuh wong adoh-adoh angluru / Jawa Lônda Cina / jupuk cacap buri masjid / nanging iku ana sirikane uga //
yèn wus ngunjuk banyu Playên nora thukul / nadyan sacêgukan / sarate yèn nyuwun dadi / saka paran jujug bêlik banjur kramas //
lamun purun banyu winadhahan gêndul / kanggo kang nèng griya / tumanjane sami ugi / padha dene nyuwun rambute bèn dawa //
Pathuk ondêr dhistrik / ana gunung Gênthong arane kasusra //
sungsum / kasêngsêm tirakat / nadyan adoh dilakoni / alon-alon lakune têrus anggliyak //
yèn kang kabul panuwune praptèng dhuwur / angrogoh bolongan / apa kono kang pinangkih /pinanggih. iya iku wus dadi sasmitèng
sampun kabikak. ingkang nênggani, tamu: 1. Prof. Dr. G.W.J. Drewes, 2. Patih ing Betawi, 3. t. Saeroen, 4. t. P.F. Dahler.
Batanganipun ingkang lêrês: Klapa, sarèhning wontênipun prijs namung 37 lajêng kaundhi.
Dirdjosoeharto, Schatter Pandhuis Balong (Ponorogo).
Garèng: Lo, Truk, kowe kok ana ing ngomah, tak arani kowe rak dadi unthule bojomu. Jarene bojomu saiki lagi buruh bakul saoto lan sate Madura ana ing phènsiphèr (Fancyfair) kang dianakake dening pakumpulan putri Kêmajuan Istri ing Mistêr Kornilis.
Petruk: Ngêtokake têmbung pirang kêcap, kowe kuwi, Kang Garèng, têka wis gawe kaluputan rong prakara. Kang kapisan anggonmu ngarani aku: unthul, rumasamu kuwi aku apa pupuran, têka kopadhakake unthul, nèk unthul kuwi rak gawaning waranggana kae, sing ngampil kinangane, wêdhak pupure, rokoke ...
Garèng: Ora Truk, ing sarèhne sing lagi kêtêngên kuwi bojomu, têgêse: kowe ora dikaruhake babarpisan, sing dipèk gawene mung bojomu, dadi yèn kowe têka ing pènsipèr kono, mêsthine pagaweanmu ora liya iya mung kayadene unthul kae, yaiku: ngladèni bojomu. Nèk bojomu arêp mangan, arêp ngumbe, arêp nginang upamane, iya kowe sing: sranthal, kudu angladèni. Ing sarèhne bojomu nyambutgawe kêras, supaya ing kiwa têngêne kono aja slênthang-slênthêng, sadhela-sadhela iya kowe sing kudu ngêcrut-êcruti lênga wangi nyang bojomu ...
Petruk: Wiyah, prasasat dadi sêlirane. Kaluputanamu kang kapindho, yaiku: kowe mêdèn-mêdèni wong akèh, kang anjalari bisa uga kurang bangêt wong-wong sing
pènsipèr. Awit mungguhing wong akèh, panampane nonton pènsipèr kuwi, ana ing kono kowe bakal dicukur, dikêlèti, dibrindhili ... kanthongmu. Mulane rumasane, yèn kanthonge ora motol-motol, aja sok lumêbu ana ing pènsipèr, luwih bêcik ana ing ngomah bae, nitik têgêse: têmbung pènsipèr
bae, wis têtela yèn karêpe arêp golèk dhuwit sing akèh bangêt. Têmbung pènsipèr kuwi cêkak aos têgêse: andhasarake barang dêdagangan warna-warna, kang olèh-olèhane kanggo kabêcikan, lan pangêdole kanthi rêrêgan larang bangêt.
Garèng: Lo, apa ora mangkono, Truk. Kaya-kaya nèk aku ora kaliru, pakumpulan putri nganakake karamean mau, olèh-olèhane rak iya arêp kanggo kabêcikan, yaiku kanggo mitulungi:
sing didhasarake ana ing kono, pangêdole ora kanthi larang bangêt. Mara, pikirên, miturut adhimu Makne Kamprèt, sarupaning dhêdhaharan, kaya ta: sêga gorèng, mi, saoto lonthong, sate Mêdura, lan sapêpadhane, kuwi ing dalêm sapiringe mung ngrong kêthip. Mara, saiki pandhingên karo dodolan ing restoran upamane, sêga gorèng: sêtêngah perak, mi gorèng: powatun, sladhah:
kabèh, mêsthine sing dipasrahi nawak-nawakake barang dêdagangane kuwi, iya dipilihi sing wasis-wawis, sing manis-manis, sing mlênis-mlênis. Hla nèk kaya aku kiyi nganti kalakon ditawani dikon tuku, kathik nganggo disawat èsêm sing ulêng-ulêngan kae: môngga,
nèk ora kabênêran, kanthong isi kapat sasurupiyah, bisa tak wèhake kabihan.
Petruk: Dene ana wong mloto sing nganti kêladuk kaya kowe kuwi, lo, kuwi dudu salahe sing nganakake karamean mau, nanging salahe wonge dhewe. Nanging mula iya wis dadi wataking manusa umume ana ing dunya kene. Yèn dijaluki eklase, sanadyan kanggoa kabêcikan, lo, kuwi anggone arêp wèwèh iya alot bangêt, nanging yèn diapusi, dicanthèli kêmbang ing dhadhane upamane, apa manèh yèn sing nyanthèli kêmbang mau nyangik-nyangik bangêt,
o, iya banjur: grègèl, sêringgit ngono bae.
Garèng: Wis, Truk, ana kok banjur mêlèh-mêlèhake sing
dudu, awit awane uga dibukak. Mungguh jênêngane sing rada mathuk, yaiku basar (bazaar). Basar iki têmbung: Pèrsi. Têgêse: warung kang mêpaki, dadi nèk cara kene, cêkak aos iya: pasar. Tak anggêp jênêng iki mathuk, awit sing didhasarake ana ing kono kuwi mula iya pêpak bangêt.
Garèng: Wèh, hla nèk mêngkono, bêcike ayo padha nonton, Truk, jarene mlêbune tanpa bayar, dadi iya ora prêlu kelangan dhuwit. Mêngko nèk wis têkan ing jêro, kok ditawani dikon têtuku panganan, anggêre kene sajak kêcap-kêcap ngono bae, kira-kiraku iya bakal bisa diluwari ...
Petruk: Kathik kaya wong pasakitan, nganggo diluwari barang. Ora, Kang Garèng, sabênêre nèk koajak lumêbu, aku rada aras-arasên, awit dhèk mau aku wis diarih-arih karo adhimu dikon mèlu, nanging aku têrus ambêgêgêg: êmoh, êmoh, êmoh. Mulane yèn aku nganti jêmbuwal, katon ana ing kono rasane kok ora kêpenak. Dene nèk nontone mung ana ing jaba bae, ayo tak têrake, Kang Garèng.
Garèng: Ing sarèhne saiki wis rada kasèp, bêcike ayo padha nunggang dhilêman bae. Kowe aja susah kuwatir, Truk, cêkake jagung bakarane, tanggung prakarane, kabèh-kabèh mêngko aku sing ... ngênyang-ênyangake.
Petruk: Kowe sing ngênyang-ênyangake, aku sing ambayari, ta. Iya, wis, lumrahe wong ênom, kudu urun-urun nyang wong tuwa, anggêre ... aku pujèkna slamêt, ya pak.
Garèng: Endah-endah wong sêmbrana, masa, dipadhakake karo wong ngêmis bae. Wis, Truk, ayo padha linggih kene bae, panggonan sing pêtêng, prêlune kene bisa nonton saêpore, tur ora katon saka ing jêro kana, bang, kasih
Garèng: Kanggo cagak êlèk, Truk. Wong mripatku kuwi sok duwe saradan, anggêre kêsuwèn anggone andêlêng pêpadhang kuwi, sok banjur lêr-lêran, mulane cangkême banjur kudu diwènèhi pagawean.
Redhaksi Kajawèn tampi karangan bab: Tiban, ing Ngadiluwih. Sarèhning karangan wau botên dipun tôndha tangani tuwin botên wontên sêratipun sorogan, sintên ingkang kagungan karangan, kaparêng ngintuni katrangan.
Lêngganan nomêr 1879. 1. Sampun lêrês, 2. Lêpat. Lêrêsipun, wulan Bêsar 1866 umur 30 dintên. Taun 1866 umur 355 dintên, awit punika taun Wuntu. 3. Sêrat Kalasurya kapacak ing Volksalmanak taun 1933, 1934 lan 1935 rêgi a f 0.64 samangke taksih, nanging namung sakêdhik.
Angsal-angsalanipun B.V.M. Kala wulan April kapêngkêr angsal-angsalanipun B.V.M. (tram ing Bêtawi) wontên f 25.705.01. ing wulan April pêndhakipun f 31.773.75. Januari dumugi April 1935 f 113.349.84, petang kados makatên pêndhakipun f 133.556.
Sêsakit Malaria ing Madura. Kawartosakên, ing dhusun Montok tuwin Bundêr sampun dipun amuk sêsakit malaria, wontên tiyang 141 tuwin 1780 sami sakit. Dokêr tuwin pangrèh praja sampun nindakakên rêrigên sapêrlunipun.
Rêmbag babagan tram. Benjing têngah-têngahaning wulan punika Gemeenteraad Bêtawi badhe parêpatan ngrêmbag babagan tram ing Bêtawi, ngawontênakên lampah têrusan saking Bêtawi dhatêng Mr. Cornelis, ugi badhe ngrêmbag bab sudaning prabeya.
Prakawisipun tilas hulpkassier Factorij ing Sêmarang. Landraad ing Sêmarang sampun wiwit mriksa prakawisipun tilas hulpkassier Factorij ing Sêmarang nama Goei Sam Soe, prakawis nyalingkuhakên arta f 61.000.~. Pasakitan ngatên lêrês sampun minggat dhatêng Boja, nanging arta wau sampun ical.
Pindhahan Bèngkèl S.S. Ing bab pindhahipun Bèngkèl S.S. ing Bandung tuwin Madiun, kintên-kintên badhe tumindak wontên ing wulan Oktobêr utawi November, ing ngajêng kawartosakên kintên-kintên wontên ing wulan Mèi utawi Juni.
Papriksan patilasan ing Sumatra. Awit saking tindakipun ahli barang kina Tuwan Schnitger anggèning sampun manggihakên patilasan tuwin
Tindak wau dipun biyantu dening ahli barang kina tuwin golongan partikelir.
Salingkuhan ing Kencong. Miturut pawartos, salingkuhan arta, ing Irrigatie afdeeling Pakalèn Sampeyan ing Kencong, Jawi Wetan, gunggunging arta pinanggih f 41.864.08. Ing bab punika ingkang kêtênggêl ing pandakwa hoofdopzichter bangsa Eropa R. Nanging kajawi punika ugi ngèmbèt dhatêng punggawa ingkang dados karehehanipunkarerehanipun. wau. Punika nama kêthèk saranggon.
Pajêg radinan ing Probolinggo. Ing Probolinggo wontên tiyang 80 ingkang sami anggadhahi griya sewan gadhah atur dhatêng Gemeente, supados nyuda pajêg radinan. Wontênipun makatên amargi griya-griya sewan gadhahanipun têtiyang wau ingkang kothong mèh sapalih.
B.P.M. kêbanjiran kuli. Miturut pawartos, anggèning B.P.M. badhe nitipriksa kawontênanipun lisah ing Vogelkop, Nieuw-Guinea sisih Lèr, anjalari kathahing kuli ingkang nêdha padamêlan. Têtiyang wau ingkang kathah asli saking Ambon tuwin Sorong, sami numpak baita alit. Nanging têtiyang wau sami botên katampèn, amargi dèrèng pêrlu ngangge kuli. Nanging tumrap kuli-kuli ingkang asli saking Ambon anggadhahi pangajêng-ajêng, awit wontên pambiyantu saking panêdhanipun satunggaling
Têtiyang Philipina ingkang kacêpêng. Ing ngajêng sampun kacariyosakên bab tiyang Philipina ingkang kacêpêng prakawis misaya ulam. Salajêngipun katranganipun baita-baita cacah 11 ingkang kangge misaya ulam, sami kasèrèt dening kapal Albatros dhatêng Sorong. Baita 11 wau wontên ingkang dados gadhahanipun kaji kêkalih.
Tansah dados pasakitan. Kala tanggal 2 Mèi punika lêrêsipun Raad van Justitie ing Bêtawi mriksa prakawisipun dakwa J.P.A. J. awit nalika dados amtenaar Gupêrmèn jaman 25 taun kêpêngkêr nyalingkuhakên arta nagari pintên-pintên èwu, nanging salêminipun sabên badhe kapriksa botên nate dhatêng, kanthi angsal katrangan saking doktêr. Dumuginipun tanggal 2 Mèi wau ugi makatên. Sarèhning bab wau taksih nama wontên salêbêting papriksan, dados sanadyan sampun 25 taun laminipun, badhe botên kadaluwarsa, tuwin tiyang ingkang kadakwa inggih taksih têtêp dados pasakitan.
Arta manawi dèrèng purun ical. Ing bab prakawis pangagêng pagantosan ing Gondomanan Ngayogya ingkang kenging prakawis nyalingkuhakên arta f 8000,~, sampun katahan wontên pakunjaran ing Sêmarang, ngêntosi papriksan Justitie. Arta ingkang kasalingkuhakên wau ingkang f 6000.~ pinanggih dipun pêndhêm.
Partij Tionghoa Islam Indonesia santun nama. Sampun sawatawis dangu ing Makasar wontên pakêmpalan nama "Partij Tionghoa Islam Indonesia" inggih punika pakêmpalan Islam ingkang namung madêg saking golongan Tionghoa pranakan, nanging ing sapunika ugi nampèni warga tiyang siti.
wawrat 500 katos. Auto wau asli saking Tuban. Salajêngipun pulisi gledhah dhatêng griyanipun bangsa Tionghoa ing kitha Jombang. Nanging dhatêngipun pulisi kasèp, sarêm pêtêng ing ngriku sampun kathah ingkang sampun dipun
Pangajaran mêntas mupakatan ngrêmbag tumularipun pênyakit t.b.c. ingkang lumantar saking guru dhatêng murid tuwin kosok-wangsulipun. Ingkang badhe katindakakên papriksanipun rumiyin tumrap guru-guru. Salajêngipun Departement badhe nyêbar sêrat wara-wara babagan punika.
Kanthong bagor. Kawartosakên, pakaryan babagan wana mêling kanthong bagor cacah 10.000 dhatêng Ngayogya, pêrlu kangge wadhah wiji-wiji.
Ura-uru ing Philippijnen. Ing Philippijnen tuwuh ura-uru ingkang kintên-kintên madêg saking golonganing têtiyang ingkang botên anyondhongi dhatêng wontênipun anggêr baku enggal. Ing bab lampahing telegram tuwin telefoon sami kandhêg. Wontên têtiyang ing gangsal provincie sami damêl arak-
saking ngriku, kanthi ngawontênakên pêpêjah. Ing provincie Cavite wontên golongan ambalela nêmpuh, lajêng dipun tanggulangi dening kasantosan pajagèn wadya lautan.
Sasampunipun makatên, Rokop lajêng badhe anêrangakên, bilih prakawis kêrtos punika ngêmungakên lampahing pitnahan kemawon, sarêng rekadaya ingkang makatên wau botên sagêd angsal damêl, lajêng santun salaga, ingkang dipun damêl awon namanipun punika, dede semah kula, nanging kula piyambak. Kala Polwic lumêbêt ing kamar kula, piyambakipun cariyos dhatêng kula, manawi kula purun nyolong sêrat-sêrat wêwados wau, saha lajêng kula sukakakên piyambakipun, inggih botên badhe anandukakên pitênah punapa-punapa dhatêng kula, nanging kosokwangsulipun, manawi kula nyelaki panêdhanipun wau, Rokop ingkang ngêntosi wontên ing sajawining kamar lajêng badhe enggal-enggal lapur dhatêng punggawaning kapal, nyariyosakên, bilih kula nglêbêtakên tiyang jalêr sanès ing kamar kula. Punapa malih Rokop ugi badhe sanjang-sanjang bab punika dhatêng sadaya têtiyang ingkang sami numpak ing kapal ngriku. Kajawi punika, samôngsa-môngsa sampun dumugi ing dharatan, inggih lajêng badhe angabarakên dhatêng para juru ngarang ing sêrat kabar. Punapa patrap ingkang makatên punika botên kasangêtên. Nanging kula nyumêrêpi mênggah ingkang dados wêwadosipun Polwic punika, saupami pulisi Rus anyumêrêpana, botên kenging botên piyambakipun tamtu dipun ukum bucal. Piyambakipun lajêng kula ece, kanthi kula ungêlakên, bilih botên badhe wani nindakakên ingkang makatên wau, lan salajêngipun piyambakipun kula bisiki, kula têdahakên satunggiling nama. Sanalika punika piyambakipun botên sarônta lajêng anêkêk gulu kula. Saupami panjênêngan botên enggal-enggal dhatêng nulungi, kula têmtu lajêng dumugi ing tiwas.
Mirêng andharan makatên punika, TarsTarsan. lajêng garundêlan. O, pancèn iya kewan èlèk.
Sang putri angandika: Awoning bêbudènipun tiyang kêkalih punika ngungkuli kewan, Tuwan. Malah sajatosipun inggih nama mathuk, saupami têtiyang wau dipun samèkakên kalihan setan. Amila kula tansah kuwatos dhatêng panjênêngan, awit panjênêngan sampun amijèni sêngitipun tiyang kêkalih wau. Jalaran saking punika panyuwun kula, mugi-mugi panjênêngan tansah prayitna lan ngatos-atos. Saèstu, tuwan, panyuwun kula punika mugi sampun ngantos panjênêngan lirwakakên. Jalaran, gèk sapintên gênging panlôngsa kula, manawi panjênêngan ngantos angsal kasusahan margi anggèn panjênêngan paring pitulungan dhatêng kula tuwin semah kula.
Tarsan amangsuli: Kula botên ajrih dhatêng tiyang kêkalih punika. Kula sampun nate gadhah mêngsah ingkang langkung ambêbayani katimbang Rokop
mênggahing punapa ingkang sampun kalampahan wontên ing Dhêrumolo, lan Tarsan ugi botên purun nyariyosakên babarpisan, kuwatos manawi sang putri lajêng alit panggalihanipun.
Salajêngipun Tarsan nuntên nyuwun pitakèn makatên: Minôngka
Sakêdhap sang putri ing sêmu mangu-mangu anggènipun badhe amangsuli.
Ing wusana sang putri ngandika makatên: Anggèn kula botên anglapurakên dhatêng ingkang wajib, punika sayêktosipun wontên sabab kalih warni. Sabab ingkang kapisan anjalari Sang Grap botên mêntala anglapurakên kados ingkang mêsthinipun. Sabab sanèsipun, inggih sabab ingkang yêktosan, sarta ingkang ngêmungakên Rokop kalihan kula piyambak ingkang sumêrêp, adamêl ajrih tuwin kuwatosing manah kula, saupami ngantos kasumêrêpan ing liyan. Kula sok lajêng pitakèn dhatêng badan kula piyambak. Kala punika anggènipun ngandika sang
Sang Putri: Kula sok pitakèn dhatêng badan kula piyambak, punapaa ing bab
mangrêtos saha badhe sagêd paring pitêdah dhatêng kula, kadospundi mênggahing tindak kula ing salajêngipun. Kintên kula ing bab lêlampahan kula punika, panimbang panjênêngan botên badhe kêsangêtên.
Tarsan amangsuli: Kula kuwatos bilih panimbang kula punika badhe kirang adil, sabab saupami panjênêngan ngantosa amrêjaya tiyang pisan, sagêd kula ngêmungakên wicantên, bilih tiyang ingkang pinêjahan wau ngrumaosi bêgja dening ingkang dados jalaraning pêjahipun sarana margi ingkang kaanggêp adamêl pamarêming manah.
Sang Putri: Kula wajib ngucap sukur dhatêng Pangeran, dene dèrèng ngantos samantên awoning panindak kula wau. Nanging langkung sae kula [ku...]
[...la] ngaturakên sabab ingkang kapisan rumiyin, sababipun dene Sang Grap botên purun anglapurakên tiyang kêkalih punika dhatêng ingkang wajib. Dene manawi punika sampun rampung, sarta kula sagêd kawêdal ngaturakên dhatêng panjênêngan sabab ingkang ôngka kalih, ing mangke kula andharakên sababipun dene kula botên wani cariyos dhatêng semah kula piyambak. Sabab ingkang kapisan, sayêktosipun jalaran Rokop punika sadhèrèk kula jalêr, Rokop tuwin kula punika salêrêsipun bôngsa Rus. Saèngêt kula, Nikolas punika salami-laminipun tansah awon bêbudènipun. Ing kala rumiyin piyambakipun apangkat kaptin wontên ing golongan prajurit Rus, nanging lajêng kapêcat saking pangkatipun wau. Ing bab punika ngantos sawatawis lami dados rêmbag rame, nanging danguning dangu piyambakipun lajêng angsal pangapuntên saha lajêng sagêd angsal padamêlan malih wontên ing pakaryan sandi. Nikolas sampun marambah-rambah kadakwa anglampahi piawon, nanging salami-laminipun tansah sagêd luwar saking paukuman.
Tarsan apitakèn: Ing sarèhning piyambakipun sampun wongsal-wangsul badhe adamêl cilaka dhatêng panjênêngan utawi ingkang raka, punapa botên mêsthinipun, bilih wawênangipun dados sadhèrèk punika lajêng tumuntên kaicalakên. Manawi angèngêti, bilih piyambakipun wau tega damêl wirang dhatêng panjênêngan, inggih sadhèrèkipun èstri piyambak, kados sampun botên wontên paedahipun malih panjênêngan tansah ngeman dhatêng piyambakipun.
Sang Putri: Panjênêngan sampun kasupèn dhatêng sabab ingkang ôngka kalih. Saupami kula botên nêdya ngeman malih dhatêng piyambakipun, sanadyan piyambakipun punika sadhèrèk kula jalêr piyambak, ewasamantên kula mêksa botên sagêd nyelaki, bilih ing gêsang kula punika, kula sampun nate gadhah tindak ingkang kirang prayogi saha ingkang dipun sumêrêpi dening sadhèrèk kula jalêr wau. Jalaran saking punika amila kula ajrih dhatêng piyambakipun. Kados langkung sae bilih ing bab punika kula cariyosakên ing samangke kemawon, awit botên wande ing benjing têmtu kula aturakên dhatêng panjênêngan. Ing kala rumiyin, kula punika angsal panggulawênthah wontên ing salêbeting klustêr. Salêtipun kula wontên ing ngriku, satunggiling wêkdal kula pitêpangan kalihan tiyang jalêr, ingkang kula kintên satunggiling bangsanipun satriya. Kala samantên kula dèrèng gadhah pangrêtos dhatêng kawontênanipun tiyang jalêr, langkung malih tumrap ingkang dipun wastani: katrêsnan. Saking bodho kula, kula anggadhahi pangraos, bilih kula punika anggadhahi trêsna dhatêng tiyang jalêr wau, lan saking pangojok-ojokipun tiyang wau, ing wusana kula lajêng miruda kalihan piyambakipun. Niyat kula kêkalih nêdya badhe semah. Kêmpal kula kalihan tiyang jalêr wau kirang langkung wontên tigang jam, salêbêtipun samantên jam dangunipun punika, tansah wontên ing papaning tiyang kathah, kados ta: wontên ing sêtatsiun, sarta wontên ing salêbêtipun sêpur. Sarêng lampah kula kêkalih wau dumugi ing papan ingkang badhe kangge ningkahan, nalikanipun kula kêkalih mandhap saking sêpur, tiyang jalêr ingkang badhe dados semah kula punika ujug-ujug dipun cêpêng ing pulisi, makatên ugi kula inggih tumut dipun cêpêng.
tiyang èstri sêpuh. Ing wusana kula mirêng pawartos, bilih tiyatiyang. jalêr ingkang mèh kemawon dados semah kula punika, sajatosipun dede bangsaning satriya, nanging inggat-inggatan pasakitan. Mèh sabên pulisi ing saindênging tanah Eropah punika sumêrêp dhatêng piyambakipun wau. Prakawis kula lajêng dipun sidhêm dening pangrèhing klustêr kasêbut ngajêng, dalasan tiyang sêpuh kula piyambak kemawon inggih botên sami mangrêtos. Nanging ing wusananipun, Nikolas pinanggih kalihan tiyang wau saha lajêng mirêng sadaya ingkang sampun kalampahan. Salajêngipun Rokop nuntên tansah ngancam dhatêng kula nêdya madulakên dhatêng semah kula, manawi kula botên manut miturut punapa ingkang dipun kajêngakên.
Sarêng sang putri rampung anggèning ngandharakên lêlampahanipun wau, Tarsan lajêng gumujêng saha wicantên makatên: Sayêktosipun panjênêngan punika taksih kenging dipun wastani lare alit. Lêlampahan panjênêngan ingkang mêntas panjênêngan ngandikakakên dhatêng kula punika, babarpisan botên badhe sagêd adamêl awoning asma panjênêngan. Saupami panjênêngan punika sanès lare alit, panjênengan inggih têmtu sampun uninga piyambak. Ingkang punika rêmbag kula, mugi mangke sontên panjênêngan amanggihana ingkang raka, sarta ngaturakên sadaya ingkang sampun panjênêngan ngandikakakên dhatêng kula wau. Manawi botên lêpat gagasan kula, panjênênganipun ingkang raka têmtu anggêgujêng mênggah ingkang dados kêkuwatosan panjênêngan wau, saha sanalika têmtu lajêng tumuntên ambudidaya, murih sadhèrèk jalêr panjênêngan wau enggal kalêbêtakên ing kunjara.
Sang Putri: Mugi-mugi kula anggadhahana kapurunan ingkang makatên punika, nanging kula punika rumaos ajrih sangêt. Wiwit alit mila kula dipun wulang supados ajrih dhatêng sadaya tiyang jalêr, ing sakawit kula dipun wulang kêdah ajrih dhatêng bapa kula, lajêng dhatêng sadhèrèk kula jalêr: Nikolas, ing salajêngipun kêdah ajrih dhatêng sadaya pandhita ing salêbêting klustêr. Mèh sadaya mitra kula sami ajrih dhatêng ingkang jalêr. Punapaa kula têka botên.
Sarwi sêmu gumun Tarsan awicantên: Mênggahing kula kados kalintu sangêt, saupami tiyang èstri ajrih dhatêng tiyang jalêr punika. Kula punika sumêrêp dhatêng gêsanging para mahluk ing salêbêting wana, ing ngriku botên wontên bangsaning èstri ingkang ajrih dhatêng ingkang jalêr punika, kajawi bangsaning tiyang cêmêng, ingkang mênggahing rumaos kula drajatipun langkung andhap katimbang sato kewan. Sayêktos, kula botên mangrêtos babarpisan, dene ingatasipun para pawèstri ingkang sampur luhur bêbudènipun têka ajrih dhatêng bôngsa priya. Tumraping kula piyambak, badhe ngraos nalôngsa sangêt, manawi wontên satunggiling pawèstri ajrih dhatêng kula. (Badhe kasambêtan).
ati bokmanawi / cêmèng maksih urip / lagi enak turu //
yèn anubruk harak nyilakani / sae wangsul mawon / lêgan golèk momongan arane / karuhane yèn kèh kang ngancani / iya mêksa wani / munggah anèng punuk //
tikus jirih gôgancangan bali / lan kônca wus panggoh / akèh tikus kang dèn kumpulake / wise tata nuli dèn jarwani / ana
cêdhaki / padha dipatèni / karbèn nuli rampung //
sajatine aku dhewe wani / nging mundhak tan ketok / wit tan ana ingkang wêruh dhewe / yèn ta aku kang bisa matèni / mula luwih bêcik / ayo ta dikrubut //
luwih ampoh / lèhku anggondhèlanggondhol. dhèk êmbèn kae / malah katutan iwak sairis / sapa wêruh giris / saking landhêpipun //
môngsa ngalahna sing dak simpêni / wujud kênthès bêndhol / gripis-gripis bongkot lan pucuke / dinggo mênthung mêsthi anglarani / bisa têrus mati / tanpa njaluk banyu //
ana manèh mak slonong nyêlani / karo mencas-mencos / yèn duwèkku mêsthi apik dhewe / sanadyan ta amung wujud tali / yèn digo nalèni / môngsa bisa ucul //
tikus jirih kang nyenapatèni / banjur aba songol / wis ta ayo aja rame bae / nuli mangkat mundhak sêlak tangi / awit uwis lami / rak ya sida wurung //
uwuh / dene ta bêbindinira / apèk balung pupu pitik //
pêpak gêgamaning yuda / kabèh ngrasa tan bakal nguciwani / mungsuh mêsthi bakal rêmuk / wit saka sinudukan / nganggo wêsi aji ingkang luwih ampuh / yaiku saka ri ulam / gone olèh ana piring // Bakal disambung.
Rr. Siswati, Bênêr - Purwarêja.
Wong gêdhe kang arêp dikandhakake iki, karêpe nuduhake gambare wong kang wujude gêdhe têmênan, ora gêdhe têgêse gêdhe pangkate.
Ing Finland ana wong gêdhe dhuwur, jênênge Baine Myllyrinne. Wong mau gêdhe dhuwure nganti angèl dipindhakake, awit tumrap ukuran kang lumrah, lôngka kang bisa ngiribi karo uwong mau, dadi mungguh gampangane, uwong akèh ngarani buta.
Kang kacêtha ing gambar iku nalika wong mau arêp yasa panganggo, nuju diukur ing grêji. Nalika grêji arêp ngukur badaning klambi ing perangan dhuwur, kêpêksa nganggo mènèk ôndha, dadi cêtha pancèn dhuwur têmênan. Mêsthine rêganing panganggone luwih larang tinimbang rêrêgan lumrah, ora kêna dirampak dupèh klambi padha klambi. Mangkono uga ing bab mangane mêsthine ya nganggo ukuran luwih saka sapapanesapadhane. uwong.
Miturut warta, wong kang gêdhe dhuwur mau saiki nuju ana Weenen, prêlu golèk tandhing jotosan. Wah, mêsthine
iya durung kêna dipasthèkake, pasaksène wayang lulang kae, buta kang gêdhene sahohah, bisa kalah karo satriya kang cilik mênthik, kang saksat dudu tandhinge. Malah umuking satriya yèn disumbari buta kang unine: Kaci (kacèk) dhuwur. Wangsulane raja sinatriya: Raja sinatriya nabok êndhas buta ora ngandhani (nganggo ôndha).
Mirid anane wong gêdhe utawa wong dhuwur, iku sok kêna kanggo guyon, upamane ana wong lêmu èndhèk, banjur ana wong liya mangkene: Wah kowe saiki dadi priyayi gêdhe. Têgêse ngarani lêmu. Wangsulane: Iya, nanging ora bisa dadi priyayi luhur, karêpe sanadyan gêdhe, nanging ora dhuwur.
Siji-sijining nagara, iku sok duwe dêdongengan kang anèh-anèh, kang tinêmune ana ing jaman kuna nganti kêtêlah ing salawase. Kaya ta ing nagara Itali, iku ana
Ing jaman dhèk biyèn, yaiku jaman kuna bangêt, ing Itali iku ana ratune, jêjuluk Prabu Romulus, iku nalika isih timur dicidra dening ingkang paman, dibuwang ana ing
karo ingkang rama manèh, sabanjure yasa kadhaton ing Rome ana ing gunung Palatinus.
Dadi pangaran-aran, anak asu ajag wadon, iku malah dadi kaluhuran, manut dêdongengane ing kuna mau. Mula wujuding bocah-bocah
Tumrape bocah-bocah, bab wong bisa mabur iku mêsthine wis suwe krungu, lagi bocah cilik bae wis bisa ngandhakake abure Radèn Gathutkaca. Tur abure tanpa piranti.
Dene nyatane saiki ana wong bisa mabur, nanging nganggo piranti, yaiku motor mabur. Malah saiki wis ana wong wedok kang bisa nglakokake. Kaya kang kacêtha ing gambar.
Padha-padha ombèn-ombèn, kang lumrah bangêt, iku ora kaya ès, ing ngêndi-êndi nagara mêsthi anane, sanadyan nagara kang adoh karo pabrik ès, iya nêkakake, kajaba kang pancèn ora bisa babarpisan.
Saka kêlumrahe, nganti têkan bocah cilik pisan, wis ngrêti kang diarani ès, saya manèh yèn krungu suwaraning klinthing, banjur ngrêti bae yèn iku wong adol ès, dadi mungguh ès iku anggone disumurupi wong kanthi sabab warna-warna.
Jalaran saka kêlumrahe mau, wong bisa gawe pêpindhan, samôngsa anggrayang barang kang anyêp, banjur muni: wah anyêpe kaya ès.
Nanging tumrape nagara kang hawane adhêm, ing kalane môngsa padhidhing, jalaran saka adhême, banyune nganti bisa anjêndhêl dadi ès. Mêsthine ès kang kaya mangkono mau ora dibutuhake ing uwong, iya sapa ta, kang arêp ngombe ès ing môngsa kang adhême kranjingan. Lan manèh kang anjêndhêl dadi ès mau ora nganggo pilih banyu.
Kang kacêtha ing gambar iki, wujude ès kang padha nèmplèk ana ing pang-panging wit-witan lan sapanunggalane, wujude nganti kaya ès lilin.
Tumraping sêsawangan, yèn nuju môngsa adhêm kaya ngono mau ing ngêndi-êndi ketok mêmalêtuk putih, jalaran saka kawratan tibaning udan, kang diarani salju, yaiku udan ès, tibane saka nglangit malêtuk kaya kapuk diwusoni.
sidhêkah / kautaminipun / sung pênêt ing kêmlaratan / jisim laip bongsislam pan inggih ugi / paduka kawajiban //
yèn kadugèkêna tyas kang runtik / mring jisim karsa pinurak-purak / nuhun kewala karsane / kirang utamèng ngèlmu / amba datan amêmancèni / mokal yèn kalêmpita / paduka wus mêngku / saliring rèh kautaman / inggih masa kilapa
inggih lamun parêng kiyai / pun Mêndut Pranacitra / tinunggilkên kubur / wong kalih dados satunggal / karantêne tiyang punika manawi / sampun sêcan janjean //
kula suwun panguburirèki / wontêna ing gadhuhan kawula / ing dhusun
lan maninge ngong paring salawat maring / kancanira kang pêjah //
lurah roro iya nyèkêt anggris / bêkêl rongpuluh jajar limalas / iki paringêna age / kancamu ingkang lampus / anglakoni pakaryan mami / padha sidhêkahana / satutuge iku / têkane ing sèwu pisan / apan iku pratôndha asihing mami / kongsi praptèng antaka //
nyai ajêng mundhut arta nuli / prapta lajêng katur ingkang raka / gya pinaringkên mas patèh / banjur paringna gupuh / mring rayate
sinucèn layonira kalih / gya pitêtak ing dhusun Ceporan / kinubur dadya sijine / têrus parikanipun /
yèn Jumuwah Gra Kasihe / asring katingal murub / lêlabête wong mantêp budi / suka rêna asura / lêgawa ing lampus / narima marang kukuman /
tan mangu-mèngèng / sêtya ubaya tuhu / pucuking kris cinipta rêsmi / kawawas ing asmara / ing pananjakipun / tan dhompo
dodolane / lan sapa ingkang kaul / amêmule nyadrana ngijing / kubure Pranacitra / laris mring wong ayu / tuwin yèn arsa angiwat / myang pangantèn yèn tan atut palakrami / padha sira nadara //
myang wong rêmên kasukan amain / tirakata marang kuburira / pasthi sumbon krêp mênange /
sih-sinihan kala jaman Mataram, nêngsêmakên, rêgi ... f 0.95.
Punapa saenipun Sêrat Pranacitra Lara Mêndut. 1. Sabab basanipun prasaja, botên dipun ngèl-ngèl, gampil dipun ngrêtosi, dados nêtêpi kajêngipun basa, inggih punika sok sintêna ingkang mirêng, lajêng ngrêtos.
2. Sabab panggambaripun lêlampahan sagêd cêtha, kaya iya-iyaa, plêk kalihan wontênipun. Dados nêtêpi dhatêng wajibipun tiyang cariyos. Wontên kaladukipun satawis,sawatawis. nanging prêlu kangge nyêthakakên gêgambaran, botên nama umuk utawi kalangkungan. Sadaya wau ambuktèkakên, bilih ingkang nyêrat punika tiyang ingkang sampun sêpuh, sampun anjajah sêsêrêpanipun, tur sampun botên kewran dhatêng panganggenipun basa.
Saiki kowe njaluka gênti, kudu dakpatèni kêpriye. Endi ana wong ditulungi têka arêp malês pati. Mara
wani-wani arêp njabut nyawa. Saiki wêruha, aku kang bakal dadi lantarane nibakake sapudhêndhaning Pangeran marang kowe, marga saka anggonmu ora idhêp ing bênêr. Kowe bakal dak cêmplungake ing sagara manèh; lan aja kowe duwe pangarêp-arêp yèn ing têmbe bakal ana sing ngêntasake manèh, awit aku bakal omah-omah ing gisik, prêlune nunggu kowe; yèn ana juru amèk iwak ngêntasake bokor papan pakunjaranmu, aku bisa ngelikake supaya bokore dicêmplungake ing sagara manèh.
Mirêng têmbungipun tukang njala wau jim muntab nêpsunipun, budi ngêtog kadigdayan lan karosanipun, badhe mêdal saking ing bokor, nanging mêksa botên sagêd, jalaran tutup timah kêncêng botên kenging kabikak saking nglêbêt. Têlasing pambudi wusana lajêng ngalokro, wicantên sarèh sajak ngarih-arih: "Mêngko, ta, tukang njala, sabarna dhisik atimu lan sarèhna kêkarêpanmu, aja kêsusu mutusi prakara iki. Sajatine aku iki ora duwe karêp ala marang kowe; sêdyaku bêcik, aku rumangsa utang kabêcikan, kotulungi saka pakukuman. Dene anggonku ngena-ngene mau kae mung guyon, daksêngaja kanggo nyoba kakêndêlan lan tataging atimu."
Eh, bisamu nggêdêbus, apa kokkira aku ora ngrêti yèn anggonmu ngasih-asih kuwi mung arêp angapuskrama bae. Aku iki rak dudu bocah wingi sore, têka arêp kokjak guyon lan kok apusi. Mau kowe pêthanthang-pêthunthung, dupèh mênang gêdhe sajak kaya kuwasa-kuwasa dhewe. Saiki barêng wis êntèk budimu, banjur ngatokake watakmu sing ora bêcik, ngasorake drajatmu lan ngapusi, ora sêmbada karo gêdhe dhuwurmu lan kadigdayanmu, bisa manjing ajur-ajèr. Apa kowe ora isin nyêkukruk ngasih-asih marang manungsa sing kaya aku iki? Mau nurutana panjalukku, kowe ora nganti kaya mêngkene iki. Mau kowe ora duwe wêlas marang aku, saiki aku ya gênti ora gêlêm awèh pangapura marang kowe. Kowe bakal dakbalèkake marang papan pakunjaranmu, dakcêmplungake ing sagara manèh, supaya kowe lêstari ora bisa wêruh padhanging jagad nganti têkan dina tibaning pangadilane sing Maha Kuwasa.
Iya ta wis, tukang njala, aku saiki wis ngrumangsani kaluputan lan dosaku marang kowe, ora liya aku mung njaluk ngapura. Yèn kowe gêlêm ngapura lan gêlêm mbukak tutupe bokor bakal gêdhe piwalêsku, bakal sênêng uripmu.
Cêkake wis ora, yèn aku gêlêm ngapura lan nguculake kowe saka paukumanmu, kuwi aku jênêng ora ngeman marang awakku dhewe, njarag golèk sangsara, awit aku wis ngrêti marang wêwatêkanmu, dhêmên dakwênang, cidra lan ora têpa slira. Mêsthine kowe mêngko yèn wis dakluwari manèh, ora liya iya banjur mangkrak arêp mithês aku manèh.
Kowe aja kuwatir, ora-orane yèn aku duwe pokal sing ora bêcik manèh. Aku wani sumpah atas asmaning Allah; yèn aku kokluwari manèh aku ora nêdya ala, nanging nêdya bêcik, kowe bakal dakanggêp mitra lan dakkêpenakake uripmu.
Arêpa sumpah kae aku iya ora ngandêl.
Lo, wis dikandhani yèn anggonku sumpah atas asmaning Allah, kowe têka mêksa ora gêlêm ngandêl, apa kowe ora prêcaya marang kuwasaning Allah? Kowe rak iya ngrêti, yèn wong sumpah wis nganggo nyêmbut asmaning Allah iku kudu ditêtêpi, yèn ora ditêtêpi mêsthi bakal gêdhe sêsikune, apa manèh tumrap bangsaku jim.
Tukang njala dipun cariyosi makatên wau, dangu mèndêl kemawon, kalihan manah-manah; kabêkta
jim, yèn kowe gêlêm sumpah atas asmaning Allah, aku ya gêlêm mbukak tutupe bokor. Wis enggal sumpaha."
Jim bingah manahipun, rumaos kados tiyang sampun pêjah gêsang malih, lajêng enggal sumpah: "Atas asmaning Allah kang Maha Kuwasa aku sumpah, sapa-sapa sing bisa nulungi aku, ngluwari saka paukuman, ora bakal dakpatèni, nanging malah bakal dakwalês bêcik, dakkêpenakake uripe."
Mirêng sumpahipun jim makatên wau tukang njala lajêng mbikak tutuping bokor. Bokor nuntên ngêdalakên kukus malih, jim mêdal kados ingkang sampun ...
PETHIKAN SAKING SERAT: KRATON MARMER,
Juru ngarang - Adminstrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpon nomêr 1743 - Bêtawi - Sentrêm.
Isinipun: Tatwawara - Wayang kalihan Islam -
Yèn tapaning pra pandhita / mangkruk-mangkruk anèng agraning wukir / tur kang sêpi sunya samun / wus tanpa sêmang-sêmang / kang pinêlêng jroning pujabratanipun / amung rahayuning jagad / miwah sagunging dumadi //
dadi kêna ingaranan / nadyan iku maksih amêngku melik / nanging melik kang wis bubruk / tinampik mrana-mrana / aja manèh janma kang kawilang
anèng pasrawungan umum / tansah asung pêpadhang / ladak lirih nanging nora digang-digung / amumpuni ing aguna / sinêbar maring sasami //
wus uligan / lêgawa têrusing ati //
yèn tapaning para wira / manggon anèng pucuking braja lungit / ora ulap non ing mungsuh / yutan
lumrah / anggêr uwis padha bisa nyingkiri / panggawe kang nora jujur / kang gawe kamlaratan / uwis jênêng katrima ing uripipun / sukur yèn duwe turahan / gêlêm wèwèh mring si miskin //
Amila kajawi ingkang pancèn tunggil raos lan tekad, tamtunipun inggih pilih ingkang karsa ngakêni dhatêng lêlungidaning Kaislaman ingkang ginaib ing pakêliran ringgit purwa wau.
Wawasan bab têtingalan ringgit purwa gandhèngipun kalayan Kaislaman ing ngriki kula bukani saking pèngêtan ingkang cocog akalayan kawontênan lair.
Ing sabêdhahipun karaton Buda ing Majapait lajêng madêg karaton Islam ing Dêmak, iyasan ringgit purwa ingkang suwaunipun awujud ringgit bèbèr, lajêng ginubah awujud ringgit wacucal, ingkang anggubah para wali. Sanadyan dhapukaning lêlampahan sarta gêlaripun ringgit purwa wau taksih lêstantun lampahan Buda, botên namung mokal kemawon, nanging tamtu botên badhe kalampahan yèn ta para
punika tamtu mêngku karsa ingkang wigatos. Manawi kasawang saking lair kemawon gubahan ringgit wacucal saking ringgit bèbèr punika, saking sakêdhik para wali sampun sagêd ambrastha wêwujudan gambar ingkang tumraping Kaislaman adamêl samaring panyuraos. Awit patitising panyuraos dhatêng gambar-gambar punika, mênggahing Kaislaman wontên tigang prakawis. Inggih punika: wontên ingkang dhawah wênang, wontên ingkang dhawah mêkruh lan wontên ingkang dhawah musrik.
1). Ingkang dhawah wênang, têgêsipun dipun kengingakên, inggih punika sadaya gambar-gambar ingkang namung têtêp dados pasrèning bale griya sarta anggambarakên piwulang. Kados ta: gambar patamanan, kewan-kewan, pulo sasaminipun.
2). Ingkang dhawah mêkruh, inggih punika sadaya gambar-gambar ingkang nêrak kasusilan sarta sagêd anggugah dhatêng ardaning kanêpson ing lampah bandrèk utawi jina. Kados ta: gambar tiyang wuda, sapanunggilanipun.
3). Ingkang dhawah musrik, inggih punika sadaya gambar-gambar ingkang nuwuhakên pangaji-aji sinêngguh saged adamêl bêgja cilakaning manungsa. Kados ta: gambar dewa-dewa, sasaminipun ingkang kaaji-aji.
Ing môngka gambar ringgit bèbèr ingkang kangge mujudakên piwulang Buda kala wau, botên ngêmungakên kaaji-aji sarana sajèn saha kêkutug kemawon, nanging malah kaanggêp dados pamurunging bêbaya pasthi. Inggih punika wontênipun tatacara ngruwat utawi murwakala. Dados tuwuhing iyasan ringgit purwa wacucal saking ringgit bèbèr punika, para wali mênggahing lair sampun nama ambrastha wijining kamusrikan ingkang agêng piyambak. Saking kawicaksananipun para wali, wujudipun têtingalan ringgit purwa ingkang sampun dipun sênêngi ngakathah punika, pinanggihipun malah sangsaya dipun bangun saenipun.
Pasang rakiting pakêliran ringgit purwa iyasan Dêmak sadèrèngipun dipun wayangakên dening dhalang,
sanadyan dèrèng sampurna sampun sagêd mujudakên pralampitaning jagad saisinipun. Kados ta:
Kangjêng Sunan Kalijaga ingkang lêbda dhatêng alam kêkalih (Kabudan sarta Kaislaman) ing
punika mênggahing pralampita, anjangkêpakên isèn-isèning bawana ingkang asipat makluk, awit bêsutan ringgit bèbèr iyasan Kabudan kala wau, sawêg awujud manungsa kemawon.
Kangjêng Sunan Swahngalam Akbar (Radèn Patah) ingkang minôngka kolipahipun para umat Islam nganggit simpingan pasang rakiting panata jêjêraning ringgit, sarta nganggit parêdèn ingkang katancêpakên satêngahing panggung kêlir, punika mênggahing pralampita, mujudakên purbawasesanipun jumênêng kolipah. Sadaya umat, agêng alit awon sae, kêdah kapranata kanthi purbawasesa ingkang jêjêg satêngahing
ubarampenipun wau, ingkang ngawontênakên para wali, utawi inggih manungsa. Sanadyan sampun sarwa jangkêp nanging sadaya wujud para dewa, manungsa, sato wana sapanunggilanipun wau, tamtu dèrèng gadhah daya mobah lan mosik punapa-punapa, manawi botên kanthi purbawasesanipun juru ngringgit (dhalang). Punika gathuking pralampita tumraping Kaislaman kalêbêt: iman ingkang baku (kapisan), sanadyan wontênipun jagad raya saisinipun punika inggih saking karsanipun Allahu Ta'lla, nanging sadaya wau inggih botên badhe sagêd gêsang kanthi mobah lan mosik manawi botên dipun gêsangakên dening Allahu Ta'alla. (ngandêl kita ing wontênipun: Allah). Badhe kasambêtan.
Mênggah têmbung monopoli (monopolie) punika têgêsipun satunggiling wawênang ingkang kasampirakên dhatêng satunggiling bêbadan sarta botên kenging sanèsipun nindakakên. Kados ta upaminipun: Maskape K.P.M. gadhah monopoli nyewakakên baitanipun wontên ing jajahan ngriki, tiyang sanès botên kenging. Pabrik listrik ing satunggiling kitha gadhah monopoli nyade listrikipun, tiyang sanès botên kenging. Makatên sasaminipun. Dados têgêsipun monopoli: wawênang ingkang namung miyambaki.
Karangan punika mawi kula irah-irahi: monopoli jalêr, punika kajêngipun inggih wawênang ingkang namung kasampirakên dhatêng tiyang jalêr kemawon, dados wawênang wau inggih botên kenging dipun tindakakên dening tiyang èstri.
Mila kathah ing dunya punika wawênang ingkang kenging nindakakên namung tiyang jalêr, punapa malih tumrap ing dunya Jawi punika, kathah sangêt wawênang-wawênang ingkang namung kenging dipun tindakakên tiyang jalêr, botên pisan-pisan kenging dipun tindakakên dening tiyang èstri. Mênggah wontênipun wawênang monopoli jalêr ingkang makatên punika, ingkang sakawit bokmanawi jalaran saking anggènipun tiyang jalêr nyapèlèkakên dhatêng tiyang èstri, nanging sagêd ugi saking wêlasipun tiyang jalêr dhatêng tiyang èstri, awit dipun anggêp miturut anggêr-anggêring jagad anggotanipun pawèstri punika sarwa lêmês. Makatên ugi pikiranipun inggih sarwa cêkak.
Nanging jalaran saking saya majênging kaum pawèstri, monopoli jalêr wau saya dangu saya suda, lan ing têmbe bokmanawi sagêd kalampahan ical sadaya.
Bab punika tumrap kula piyambak inggih mupakat, waton wawênang monopoli jalêr satunggal thil sampun dipun rêbat inggih punika monopoli jalêr ... kenging rabi sêkawan.
Manawi nitik kawontênanipun ing samangke, mila inggih sampun kathah padamêlan ingkang suwaunipun namung dipun monopoli dening tiyang jalêr, ing samangke kathah ingkang sampun dipun tindakakên dening pawèstri, mriksanana kemawon kawontênanipun ing kantor-kantor, padamêlan-padamêlan ingkang suwaunipun namung katindakakên dening tiyang jalêr, samangke ingkang nindakakên bôngsa pupuran. Lan miturut lampahing panitipriksa, cêkaping panyambutdamêlipun kabaripun ugi mèh sami kemawon botên ngêmungakên pangkat ingkang alit-alit kemawon ingkang samangke kathah ingkang dipun cêpêng ing tiyang èstri, sanadyan pangkat ingkang kuwajiban tumut angrêmbag kabêtahaning praja, ing samangke ugi wiwit kabikak kenging dipun lêbêti dening para prajurit pawèstri, ingkang lajêng kêpêksa angewahi pranatanipun ngriku. Kados ta kawontênanipun pawèstri ingkang kawisudha dados warganing polêksrad punika kapêksa angewahi pranatan ingkang mungêl makaten: ingkang kenging dados warga polêksrad ngêmungakên tiyang jalêr ing Indhiya Nèdêrlan, inggih lêrês ewah-ewahanipun namung gampil kemawon, inggih punika: têmbungipun jalêr namung dipun karèt ananging rak inggih mêksa nama angewahi.
Manawi nitik kawontênanipun ing praja-praja Ruslan tuwin Tiongkok sampun kathah prajurit èstri, ing Eropah utawi ing Amerikah sampun pintên-pintên kathahing pulisi pawèstri, sêmunipun ing saindênging jagad punika sagêd badhe kêtularan, têgêsipun pangkat jalêr ingkang badhe dipun lêbêti tiyang èstri saya ngômbra-ombra.
Manawi sampun samantên lêpasing kamajênganipun dunya, punika inggih wontên saenipun nanging ugi wontên awonipun. Saenipun dene tiyang jalêr ingkang watakipun bêngis botên gampil anggènipun lajêng mungêl: mêngko tak pêgat. Têgêsipun: tiyang jalêr botên gampil badhe watak sawênang-wênang dhatêng tiyang èstri.
Kosokwangsulipun ingkang botên dados saenipun dene kaum angguran badhe saya andrêbala, jalaran kathahing tiyang ingkang sami mardika. Mênggah kajêngipun mardika ing ngriki makatên:
Tumrap tiyang èstri lajêng sanès ingkang dados pangajapanipun, ing môngka miturut wêwarahing agami: Gusti Allah tansah badhe anuruti punapa ingkang badhe dados panuwunaning kawulanipun. Ing jaman samangke ingkang panuwunanipun tiyang èstri umumipun: muga-muga ing besuk olèha jodho wong lanang sing brêgas. Pangajaping pawèstri ingkang makatên wau ing wusana lajêng malih dados makatên upaminipun: muga-muga ing besuk olèha pagawean sing pêngpêngan. Ing sarèhning Gusti Allah punika tansah badhe anuruti punapa ingkang dados pangajapaning kawula, satêmah para wanita wau inggih sami kalêksanan angsal padamêlan kados ingkang kinajêngakên. Ing sarèhning sampun angsal padamêlan sampun sagêd pados têdha piyambak dados sampun mêrdika, watakipun inggih lajêng malih, manawi wontên tiyang ingkang nglamar, inggih kathah pasang-girinipun: wonge apa brêgas, blanjane apa luwih akèh katimbang aku, lan sapiturutipun. Bawanipun tiyang jalêr, dipun abani makatên punika, inggih lajêng mungkrêt. Ing wusana pawèstri ingkang sampun nyambut damêl saha ingkang sampun santun salaga wêwatakanipun makatên wau lajêng kathah ingkang sami nêtêpi kadosdene paribasan: jarik luwas ing sampiran, jalaran kathah ingkang sami dados prawan kapiran awit tetiyangipun jalêr sami gila nglamar. Dados tiyang èstri wau gêsangipun lajêng ganjil botên sapasang, têgêsipun: padamêlan ingkang dipun lampahi wau namung kangge gêsang piyambakan inggih ing ngriku badhe icaling têmbung: batih.
Ing môngka têtiyang jalêr ingkang sami sagêd nyambut damêl mêksa botên sami angsal padamêlan dening karêbat ing tiyang èstri.
Kados sampun cêkap wawasan kula ing bab sadaya padamêlan kenging kabikak kangge
Ethiopie) badhe botên gampil dipun sirêp, inggih sintên ingkang badhe sagêd nyirêp ubaling kanêpson ingkang gêgayutan kalihan praja lan bôngsa.
Tumraping pangudinipun ingkang sami angawaki kados inggih wontên sêsulak nêdya rukun, nanging nyatanipun tansah angosokwangsul kemawon, dene dumuginipun sapunika, malah saya mrêpêk katingal tôndha-tandhaning badhe campuh yêktos.
Mênggah têrangipun, parentah Itali sampun andhawuhakên sadhiya wadyabala prêlu kangge anjagi kawilujêngan jajahan Itali ing Aprikah Wetan. Wontênipun makatên, amargi pinanggihipun ing Ngabêsi ing môngsa punika saya botên têntrêm, kabêkta saking para rakyat Ngabêsi rumaos botên kenging kapênggak kanêpsonipun. Nanging mirid katêranganipun ministêr ing babagan prakawis sajawining praja Itali, babagan ingkang langkung dipun wigatosakên, punika ing bab anggèning Ngabêsi tumbas dêdamêl kathah, ingkang lèrègipun botên wande namung badhe numpês bôngsa ngamônca, mila Itali kêpêksa botên sagêd namung badhe kèndêl kemawon.
Sadhiyan wadyabala Itali ingkang badhe dipun bidhalakên wau kathah sangêt, mêndhêt saking pintên-pintên golongan, saha lajêng matah wadya sêsulih ingkang kangge anjagi praja.
Sayêktosipun tumrap Ngabêsi piyambak inggih sampun nindakakên rekadaya panyirêp, ingkang dipun sarirani dening sang nata piyambak, nanging sampun botên sagêd andayani, têtela bilih rakyat ing ngriku sampun muring-muring yêktos. Manawi mirid padatanipun bôngsa ing ngriku, punika pancèn satunggiling bôngsa ingkang rêmên pasulayan, sanadyan kalihan bôngsa piyambak, inggih tanpa kèndêl tansah garêjêgan. Nanging pinanggihipun ing sapunika, tumrap golongan-golongan ingkang rumiyin sami pasulayan, malah anggolong dados satunggal nêdya arêrêmpon kalihan mêngsah saking jawi. Para rakyat Ngabêsi ingkang dhatêng ing Adis Abeba punika pinanggih saking golongan warni-warni, wontên Islam, Kristên tuwin sanès-sanèsipun, nêdya badhe ambelani nagari. Sadaya
Ing bab kawontênaning wadyabala, sayêktosipun tumraping Ngabêsi mênggahing sagêdipun ulah paprangan, tamtunipun inggih botên sagêd nyamèni Itali, awit wadyabala Ngabêsi wau ingkang kathah namung abôndha kapurunan kemawon, tumrap ingkang pangajaran yêktos, sanadyan inggih sampun kathah, nanging dèrèng sapintêna manawi dipun pandhing kalihan kawontênanipun rakyat sadaya. Namung mênangipun ing wawasan, tumrap bôngsa Ngabêsi punika sami
Wadyabala Itali nuju baris wontên papan anggêgana Littorio, nalika mèngêti adêging wadya gêgana jangkêp 12 taun.
têtiyang tanggon, kuwawi sakit, dening kulina ngambah ing papan ingkang sarwa sarwa siluk sungil.
Manawi ngèngêti anggèning rakyat ing ngriku tansah pasulayan kalihan bôngsa piyambak, punika lôngka saupami tumindaking damêl sagêd golong sayêktos, nanging manawi mirid tekading para rakyat wau, ugi sagêd mèmpêr manawi sagêd anggolong, awit raos panganggêpipun bôngsa ing ngriku, punika tumraping mêngsah saking jawi, dipun anggêp dados mêngsahing nagari, ugi atêgês mêngsahing rakyat sadaya. Ingkang makatên punika lajêng mèmpêr bilih panjênênganipun nata ing ngriku botên sagêd nyirêp ubaling kanêpsonipun para rakyat sadaya.
Manawi angèngêti ubat-ubêting kabêtahan, têtela bilih sadaya punika namung adamêl jalaraning botên têntrêm, kados ta Itali, anggèning gadhah tindak anggêpuk Ngabêsi, punika kêgèndèng anggèning nêdya ngluhurakên nagari, awit luhuring nagari, botên sanès namung jalaran saking daya kakiyatan, dados sintêna ingkang nandukakên kakiyatanipun, manawi kasambadan, tamtu badhe manggih kaluhuran sayêktos. Makatên ugi Ngabêsi, sêdyanipun namung badhe panggah botên niyat purun dipun asorakên, sanadyan kadosa pundi kemawon. Dene katiganipun ingkang cêtha dados urub-urub, punika para ingkang sade dêdamêl, ing ngriku katingal saya ambingahi manawi wontên nagari pasulayan, awit lajêng pajêng dêdaganganipun.
Dados têtelanipun ing jagad punika namung kêdah rame.
priyantun ingkang ngantos 1 Mèi, dèrèng maringi pambayaran tumrap kuwartal kaping II.
Mugi sampun andadosakên cuwaning panggalih, saha dadosa pangèngêt-èngêt.
Papan pakarangan ingkang badhe dipun dêgi masjid agêng punika wontên sêndhangipun, rèhning badhe dipun dêgi masjid, saking kêparêngipun kyai agêng, sêndhang wau kapindhah dhatêng èrèng-èrènging jurang sacêlaking
wali). Kyai agêng lajêng dhawuh dhatêng putra wayah, sabên wulan Siyam kadhawuhan andarus Kuran, kyai
saking Ngarab lajêng angimami salat tarwèh ing masjid Jatinom. Dumugi sapriki sabên wulan Siyam darusanipun sontên, salat tarwèh dalu.
6). Sabên-sabên kyai agêng kakanthi Ingkang
jagad (1511) kyai agêng kadhawahan apêm saking nginggil 3 iji, taksih angêt. Lajêng kawradinakên dhatêng putra wayah kanthi ngandika: apêm Yakhawiyu. Têgêsipun yakhawiyu, punika Gusti Allah ingkang paring kuwat. Apêm wau lajêng kangge jimat sarta tumbal ingkang kangge jimat ngalap dhatêng ingkang paring apêm tanpa sangkan. Dene ingkang kangge tumbal ngalap barkah ingkang ambêkta inggih punika Kyai Agêng Gribig. Lajêng kangge wilujêngan donga
enggal. Gancaran jiyarahipun kyai agêng botên katêrangakên, namung putra wayah manawi anggènipun angrayah apêm sagêd angsal kathah inggih badhe kathah kabêgjanipun. Mila pundi ingkang angsal kathah lajêng bingah-bingah, dados wontênipun karamean têtingalan punika susulan, sapriki laminipun sawêg antawisipun sèkêt taun langkung. Namung mirid cariyosipun para sêpuh, pundi putra wayah ingkang ngrayah apêm wilujêngan yakhawiyu wau sagêd angsal kathah sami bingah-bingah, wontên ingkang nanggap wayang, saha têtingalan sanès-sanèsipun. Sadèrèngipun wontên siti maluwa, inggih punika tilas pêkên lami, karamean wau manggèn wontên salêbêting kampung-kampung, nyewa griyanipun tiyang-tiyang ingkang wontên ing pinggiring margi, kangge toko-toko, têtingalan: andhe-andhe lumut, kumidhi, ringgit tiyang, sulapan lan sapanunggilanipun, mila saking kêparêngipun parentah rèhning wontên papan inggih punika tilas pêkên karamean kadhawuhan ngalêmpak dados satunggal dumugi sapunika.
Kyai agêng Gribig punika putranipun Sèh Kalangan. Nalika ngrasuk agami Islam asma: Sèh Wasi Bagêna II. Sèh Kalangan putranipun Sèh Pikirlêmbara, nalika ngrasuk agami Islam asma: Sèh Wasi Bagêna I. Sèh Wasi Bagêna I, putranipun Radèn Mas Guntur, Radèn Mas Guntur putranipun Sinuhun Brawijaya. Wontênipun asma Kyai Agêng Gribig punika namung saking canggahing Giri putranipun Sèh Wasi Bagêna I, ingkang dêdalêm ing Gribig. Giri - Ngibik = Garibig.
Têmbung: yakhawiyu, punika saking têmbung Arab: yakwowiyu, têgêsipun: Gusti Allah asipat kuwat.
Adêg-adêg ôngka 3 wontênipun lajêng nama dhusun Jatinom punika kapirid mêndhêt saking: kajêng jati ingkang kangge masjid punika. Kajêng jatinipun taksih nèm (jati ingkang taksih nom, jati - anom), dene turunipun kiyai agêng ingkang ngangge sêsêbutan: Ki Pantèn sapunika kêlantur malih têmbungipun dados Ki Pangantèn, salah kaprah malih.
Adêg-adêg ôngka 4 papan ingkang kangge muja sêmèdi kyai agêng wontên ing ara-ara, ingkang lajêng nama: ara-ara Tarwiyah, lajêng dipun dèkèki têtêngêr awujud kijing dalah cungkupipun inggih punika papan pasujudan nalika muja sêmèdi wau, sawênèhing tiyang ingkang dèrèng mangrêtos punika pasareanipun: Kyai Sujud dipun manah sêkabatipun kiyai agêng, nanging kalintu, ugi kêlantur têmbungipun malih, saha kathah-kathahipun patilasan kina, ingkang têmtu kawujudakên kados pasarean.
Adêg-adêg ôngka 5, kawontênanipun sêndhang Suran, sapunika dipun damêl sae dening komite yakhawiyu, (pangrèh praja, ingkang wajib) tuking sêndhang dipun gêdhong, samôngsa kêramean para tiyang kathah ingkang mêndhêt toyanipun minôngka kangge jampi, ngalap bêrkahipun ingkang sumare, kajagi para pradikan ingkang wajib. Badhe kasambêtan.
Ing Kajawèn nomêr 37 bab wayang kalayan Islam, ing kaca nomêr 583 ing nginggil sisih kiwa adêg-adêg sapisan ingkang mungêl manut karanganipun Ie Goesti Ktoet Poetra ... punika lêpat, lêrêsipun manut katêranganipun Ie Goesti Ktoet Poetra ..., saha ingkang ngarang sanès Siswa Handaya, nanging Siswa Harsaya. Mugi kauningana ing para maos.
Lêngganan nomêr 673 ing Timuran, tanggal 1 April botên mêdal Kajawèn. Nomêr pintên ingkang
Garèng: Ayo, Truk, saiki nyonyah bêsar wis kondur, ayo padha mlêbu. Wong aku sêlak kêpengin kaliling andêlêng sarupaning padhasaran ing kono.
Petruk: Iya bêcik, Kang Garèng, nanging, poma, wêlingku aja nganti lali nèk ana sing tawa apa-apa, kudu sajak kêcap-kêcap ngono kae, tur karo gèdhèg, supaya sing tawa mau bisa nômpa, yèn anggonmu ora gêlêm kuwi, sabab kowe wis têtuku, malah saikine cangkême isih mucu-mucu.
kuwi. Ah, Wis cêdhak saiki, Truk, nyahêm, nyahêm, nyahêm, nyahêm, cê-kik.
Petruk: Hara, rak banjur diliwati bae. Wèh, anggonmu sajak kêcap-kêcap pancèn iya kaya tênana kae, nanging sing muni mak: cêkik, mau apa, Kang Garèng.
Garèng: Wah, rugi tênan aku, Truk. Anggonku sajak kêcap-kêcap mau mèmpêr têmênan, sabab pancèn ana sing tak anggo kêcap-kêcap yaiku: sate sacuwil sing isih tak êmut, nanging saka dening kêdadak anggonku kêcap-kêcap mau, ujug-ujug banjur mrucut: cêkik, kêlêg, Truk. Wah, rugi sasayahe aku, kelangan êmut-êmutan.
hla mèmpêr, wong mut-mutan têka cuwilan sate. Nah, dêlêngên, iki padhasaran janganan. Putri sing jaga kuwi Wara Sacahdibrata, garwane Up rêdhaktur ing Bale Pustaka. Lo kok banjur kêcap-kêcap. Apa wêdhus, doyan sayuran mêntah. Yèn sing diêdol ing kono kuwi dudu barang sing andadak kêna dipangan, iya ora susah sajak kêcap-kêcap mêngkono. Karo manèh tumrape jaman saiki, lêpasing kamajuaning kaum wanita kuwi durung samono, sing nganti wong lanang sing diwajibake tuku janganan.
Garèng: Maune ora dijangji dhisik, nèk ing padhasaran dêdagangan sing ora kêna dipangan, kudu seje pangaturan, mulane barêng priyayi
putri sing dhasar ana ing kono mriksani aku, aku iya andadak sajak kêcap-kêcap. Ora, Truk, kok rada anèh iki. Sing didhasarake ing kono kuwi wis cêtha wela-wela yèn kabèh-kabèh bangsaning sayuran lan janganan: kobis, buncis, sladhah, lan sapêpadhane, nanging sing ditawakake kok: pêlêm-pêlêm.
Petruk: E, hla ora karuwanane. Priyayi sing ana padhasaran kuwi, priyayi bôngsa Sundha, ngandikane iya cara Sundha. Anggone tawa: mangga, mangga kuwi dudu: mangga: cara Mlayu, kang mula nyata atêgês: pêlêm, nanging mangga: cara Sundha iki padha bae têgêse karo: môngga: cara Jawa.
Garèng: Wah, kaliru manèh, dilalah dhèk mau aku kok iya lali, yèn ing kutha Bêtawi kuwi diênggoni wong sênenjong godhog, têgêse:
Nèk ora ngrêti kuwi ambok aja diwêtok-wêtokake. Aku iya ngrêti yèn karêpmu kuwi pancène arêp angajèni marang sing dhasar. Nanging anggonmu ngêcakake têmbunge kliru. Awit, têmbung juragan, ing kono kok jupuk têmbung Jawa, kang atêgês: wong dodolan gêdhèn. Tumrape Jawa, yèn ana bakul jarit cilik-cilikan upamane, banjur kok arani: juragan jarit, têmtune atine iya sagajah abuh, sabab rumasa diumbul-umbulake. Nanging yèn juragan basa Sundha, kuwi seje manèh Kang Garèng, ing kono atêgês: bandara. Wis, wis, ayo saiki padha ngalih panggonan manèh.
Garèng: Wah, Truk, dêlêngên kiyi, padhasaran buah-buahan lan cangkokan, wèh, wujude le sari, asri, manis lan mèphèt.
Petruk: Wèyèh, kaya wong nganggo ikêt blangkon, diunèkake mèphèt. iki yèn kowe arêp wêruh sumbangan saka: pakaryan sêsuluh têtanèn, ingkang wadana ing Mistêr Kornèlis, asistèn wadana ing Pasar Minggu lan lurah ing kono.
Garèng: Iki jênêngane sumbangan royal, Truk, mèn taksanake bêndara dana sasistène lan lurahe pisan, cikbèn ing besuk krêsa nyumbang
kaya ngono yèn aku duwe gawe mantu ... awakku dhewe manèh.
Petruk: Lo, kok banjur mikir awake dhewe mêngkono. Iya ora bakal yèn wong lumrah nganti disumbang sing samono kuwi. Para priyayi mau krêsa nyumbang nganti sasayahe kuwi, anelakake jêmbare wawasane, lan
Minggu lan sapanunggalane, kiraku sêdyaning pakumpulan tumuli enggal bisa nglakokake kanthi tênanan. Saka pangèstumu, Kang Garèng, para sing sêngaja diulêmi mau, kabare sing akèh-akèh mula iya padha ... ora ketok.
Garèng: Ora kêna dipaido, Truk, iki jaman malèsê, timbangane dhuwit dibuwang-buwang kanggo sing mêngkono kuwi, rak aluwung kanggo ... dhomino. Ayo, Truk, saiki padha dibanjurake manèh.
Petruk: Hla, kiyi padhasaran ombèn-ombèn, ing sisih
pulisi. Sing sisih kana iya padhasaran ombèn-ombèn manèh, nanging ombèn-ombèn sing adhêm-adhêm, kaya ta: limun, èr blandhah, sêtrup, lan sapêpadhane, sing dhasar ana ing kono nyonyah dhoktêr Latip.
Garèng: Mêngko sik, Truk, êntènana
Wiyah, apa mêntas manak apa, kok arêp ngombe bir itêm kuwi. Hla kana kae padhasaran dhêdhaharan: lonthong, saoto, sate, gadho-gadho lan liya-liyane manèh, sing jaga: Wara Suteja lan rayi Para:Wara. Makne Kamprèt, luwih bêcik padha disingkiri bae, mêngko aku mundhak didakwa sing ora-ora. Wis ora gêlêm ngêtêrake, jêbul mung gêdhedhar-gêdhèr kiyah-kiyah dhewe.
Garèng: Iya diwangsuli, tidhak phêrdhuli sama kuwe. Ora, Truk, kaya-kaya wis cukup anggone kliling, timbangane kalamênjingku têrus-têrusan munggah mudhun, ayo padha mulih bae. Mumpung isih sore, nèk-nèke bisa olèh impèn: mangan lonthong karo saoto.
R.Br. ing Sêmarang. Kajawèn sampun nate macak karangan kados makatên sakalangkung panjang.
R.S. Ing Surakarta. Kajawèn sampun macak gambar babagan punika.
Lêngganan nomêr 1762 ing Gabus, prayogi kintuna sêrat dhatêng Radèn Jayasuharta ing Gajahan, Surakarta.
Lêngganan nomêr 2011. Gambar kados makatên punika sampun kathah tiyang ingkang sade.
Lêngganan nomêr 2030 ing Klathèn. Ingkang sade Depot van Leermiddelen ing Batawi Sèntrêm.
Persdelict Lapar. Botên dangu malih pangadilan Landraad ing ing Surabaya badhe mriksa prakawisipun Tuwan Ngadiono alias Suroto alias Wiryodarmoyo, redaktur kalarti "Lapar" kadakwa ngêwrat karangan ingkang raosipun badhe anjalari botên têntrêm ing umum. Karanganipun wau ciri "Beban kita kaum lapar" tuwin Jaman persatuan".
Pirantos kangge ngundhi batanganing cangkriman Volkalmanak. Inginggil punika gambaripun tuwan-tuwan tamu punapadene ingkang sanès tamu wêkdal njênêngi pambikaking batangan cangkriman Volkalmanak, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kapêngkêr, sadaya sami ngadêg wontèn sacêlaking pêthi kajêng wadhahing sadaya batangan ingkang badhe kaundhi.
Bêbayanipun tiyang dagang. Mituut pawartos ing Bêtawi nate wontên tiyang dagang bangsa Tionghoa ingkang nglalu pêjah, jalaran saking kêkathahên sambutan. Dene jalaranipun ngantos makatên, amargi kathah para ingkang nyambut sami botên ambayar, wontêna ingkang ambayar inggih namung nicil saking sakêdhik sangêt. Para juru potang wau inggih sampun nate nêdha pitulungan dhatêng pakêmpakaling priyantun (punika tumrap ingkang priyantun) supados ingkang sami nyambut wau samia nyaur, nanging ugi tanpa damêl. Ing sapunika Weeskamer wiwit nindakakên babagan punika, botên sande tamtu badhe wontên punggawa nagari ingkang kêwiyak wêwadosipun.
Pados lisah pèt ing tanah Papua. Ing bab badhe ngupados lisah pèt ing tanah Papua, punika dipun tindakakên dening panunggilipun B.P.M., N.K.P.M. tuwin N.P.P., saha sampun akèn dhatêng Knilm supados damêl kar tanah Papua saking gêgana. Papan ingkang badhe dipun gambar kintên-kintên jêmbaripun wontên 10 yuta hectare, dipun gambar dening motor mabur 4. Padamêlan punika laminipun kintên-kintên sataun, badhe kawiwitan benjing
tiyang ingkang kirang cêkap, sarana prabeya ingkang sakalangkung mirah, inggih punika f 0,50 sadhatêngan wêwah rêgining jampi utawi suntikan ingkang ugi mirah sangêt. Dene manawi ngaturi, kangge salêbêting kitha namung wêwah f 0,25, minangka waragad lampah (K. 3111).
Badhe ngawontênakên lampah anggêgana dhatêng Manila. Miturut pawartos, Knilm badhe ngawontênakên
saking Surabaya dhatêng Manila, mampir Banjarmasin, Balikpapan, Tarakan tuwin Sanbaoga (Philippijnen) dhatêng Manila. Sadaya wau dipun lampahi salêbêtipun 2 dintên, tumindak sabên minggu kaping 2. Ing têmbe Manila badhe dados têlênging pakèndêlan lampah anggêgana, awit saking Amerika sampun wontên, nglangkungi San Francisco, Honolulu tuwin Midway. Kajawi punika Tiongkok tuwin Jêpan ugi badhe makatên. Tumrap tanah ngriki, Surabaya ingkang badhe dados papan anggêgana ingkang agêng piyambak.
Mêsin kangge damêl ès lilin. Ingajêng ing bab wontênipun têtiyang damêl ès putêr tuwin ès lilin tuwin sanès-sanèsipun sami tumbas ès dhatêng pabrik. Nanging sapunika sarêng wontên bangsa Jêpan andhatêngakên pirantos mêsin ès ingkang prasaja, kenging kangge damêl ès piyambak, adamêl kasusahaning pabrik-pabrik ès. Ingkang langkung majêng bab punika ing tanah Jawi Têngah. Tindak makatên wau lajêng nuwuhakên pamrayogi supados kawatêsan.
Audientie. Benjing tanggal 19 Juni ngajêng punika, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lênggah auidentie wontên ing pura Koningsplein, Bêtawi. Sintên ingkang gadhah sêdya badhe sowan supados macak sêrat paturan dhatêng ajudan dalêm ing Bogor, kanthi nama, tuwin ingkang dados kajêngipun, kasèp-kasèpipun dumugi sadèrèngipun tanggal 12 Juni.
Katrangan saking warga kabangsan Gemeente Surabaya. Warganing Gemeente Surabaya ing golongan kabangsan, badhe tumindak ing sabên minggu kaping kalih wontên ing dintên Salasa tuwin Jumuwah wanci sontên, ananmpèni pitakènipun sintêna kemawon ing baba babagan dêdamêlan, prakawis kuburan tuwin sanès-sanèsipun, manggèn wontên ing gêdhong Nasional. Pitakèn wau botên ngêmungakên tumrap golongan tumrap golongan partikêlir kemawon, ugi tumrap priyantun gemeente tuwin sanès-sanèsipun. Wontênipun makatên, sajatosipun taksih kathah têtiyang ingkang dèrèng dhamang babagan punika.
Tindak têgêlan. Ing Jêmbêr mêntas wontên bangsa Eropa nganiaya anakipun pèk-pèkan, tiyang siti, ngantos dumugi ing tiwas, mayitipun lajêng dipun kubur sêsidhêman. Dangu-dangu ing bab punika kamirêngan ing pulisi, lajêng dados papriksan, mayit dipun dhudhuk, dipun priksa ing doktêr. Salajêngipun dados papriksaning pulisi.
Cooperatie tumbas pantun. Miturut pawartos, para priyantun pensiunan ing Purwokêrto arukunan ngêdêgakên cooperasi tumbas pantun, panumbasipun manawi mangsa panèn, kasade benjing ing mangsa awis. Ingkang dados pangarsaning pakêmpalan wau Radèn Wêdana Dwijosewoyo, tilas warga Raad Kawula, kanthi ngayahi suka pawitan f 5000.-, waton tumrap warga sanèsipun ugi sagêd
Surakarta, kawontênakên baris mubêng-mubêng dipun tindhihi Sampeyandalêm Kangjêng Gusti piyambak, cacahing saradhadhu ingkang baris 1000, barisipun wiwit jam 7 dumugi jam 10 siyang. Sarampunging baris, wangsulipun dipun hurmati barisipun padvinder J.P.O. tuwin P.K.M.N.
Bab suntikan pest. Miturut ingkang sampun tumindak, ing bab suntikan pest punika agêng pigunanipun. Tumrap sabên cacah 10, wontên 9 ingkang tawa dening panularing sêsakit pest wudun, gunggunging tiyang ingkang tiwas namung 1/10, nanging tumraping pest paru, suntikan wau panularipun dhatêng tiyang sanès, katingal dèrèng andayani. Nanging manawi mirid kawontênan ugi taksih kathah ingkang kalangkungan kasuntik, inggih punika tumrap bayi, tiyang ingkang sampun kaki-kaki tuwin ingkang gumampil, punika inggih sampun agêng sangêt pigunanipun. Kadosta ing satunggiling onder distrik ing Priyangan, ing kwartaal 4 taun 1934 wontên tiyang pêjah142, sapunika namung 17. Dumunungipun sapunika tiyang ingkang dipun suntik sampun wontên 700.000.
Badhe gêgêntosipun Prof. Dr. E. W. Walch dèrèng wontên. Ing sasedanipun Prof. Dr. E. W. Walch ingkang jalaran kasangsaranipun motor mabur Uiver, ingkang kataros anggêntosi Dr. Otten, badhe kapatah mulang wontên ing pamulangan luhur dokter babagan geêondheidsleer, bacteriologie, tuwin serologie. Nanging Dr. Otten botên kapengin dados guru wontên ing pamulangan luhur dokter, langkung sênêng nglajêngakên pangudinipun bab sêsêrêpan.
Taman Siswa Surabaya badhe kikak pamulangan têngahan. Wontên pawartos, Taman Siswa ing Surabaya benjing wulan Juli ngajêng punika badhe bikak pamulangan têngahan kadosdene A. M. S. lamining sinau 2 taun. Dipun wulang bab têtanèn, ekonomi, bab ngarang sêrat, wosipun sawarnining wulangan ingkang ing têmbenipun gampil kangge pados têdha, tuwin inggih sagêd dados guru ing bab babagan kasagêdanipun wau. Sinaunipun enjing sontên. Ugi kawontênakên pamondhokan. Ingkang kenging mlêbêt ngriku, lare wêdalan saking taman Dewasa, Mulo tuwin sanès-sanèsipun ingkang sairib. Sawarnining pitakenan tumuju dhatêng tuwan Sunario Taman Siswa Kedungdara, Surabaya.
Prakawisipun tilas beheerder pagantosan ing Gondamanan. Ing bab salingkuhan arta ingkang dipun tindakakên dening beheerder pagantosan ing Gondamanan. Ngayogya, sampun badhe kapriksa, sapunika dipun tahan wontên pakunjaran ing Sêmarang. Ing sapunika wontên katrangan malih, kajawi nyalingkuhakên arta, ugi kasumêrêpan anggèning gadhah tindak nyalingkuhakên pamêdaling panyade barang-barang ingkang dipun pitadosakên dhatêng golongan partikêlir, inggih punika barang-barang mas intên ingkang kapurih nyadèkakên.
Prahara agêng. Nêmbe-nêmbe punika ing kampung Cijengkol, Cikoneng lan Pasir Batu distrik Majalaya, Bandung, wontên prahara agêng, ngantos sagêd ngrêbahakên griya cacah 12 wuwung lan kathah malih griya-griya ingkang payonipun sami kabur. Rahayu botên wontên kasangsaran tiyang.
Kasangsaran baita. Wontên pawartos, wontên satunggiling baita nuju nyabrangakên têtiyang dalah barang-barangipun wontên lèpèn Porong ing dhusun Bandarsari bawah Kabupatèn Mojokêrto, dumadakan baita wau kajumpalik, jalaran kêkathahên momotan. Wontên tiyangipun 8 ingkang tumut kêlêlêp.
Golongan wanita ing Pêrancis ngudi hak mêmilih. Inginggil punika gambaripun para wanita ing Pêrancis nuju nèmplèkakên sêrat-sêrat ing tembok punapadene ing panggenan sanèsipun minangka propagandhanipun anggèning ngudi hak mêmilih.
Motor mabur manggih bêbaya. Kingsford Smith, juru anggêgana bangsa Inggris ingkang mêntas unggul nalika
Saking gêgana ngriku sampun kintun telegram anggèning manggih bêbaya, wontên pirantosipun ingkang dhawah, salajêngipun pêrlu ambucali momotan tuwin bènsin. Kapal loods ingkang kakintên sagêd têtulung sampun bidhal. Miturut pawartos ingkang kantun, motoring motor mabur wau ingkang têngah sampun risak babar pisan, nyamarakên sangêt dhatêng sagantên. Salajêngipun wontên pawartos, motor mabur wau sagêd mandhap ing daratan papan anggêgana ing Mascot, Sidney, kanthi
Kèndêl sakêdhap malih, minôngka mungkasi rêmbagipun wau, Polwic lajêng wicantên: Matur sèwu nêmbah nuwun, tuwan, dene panjênêngan tumuntên badhe pangkat. Mugi-mugi Ingkang Mahakuwasa aparinga ganjaran dhatêng kasaenan panjênêngan punika.
Sasampunipun anyanthèlakên tilpun malih, kanthi glêgas-glêgês Polwic lajêng murugi Rokop kalihan wicantên makatên: Sêtêngah jam manèh kiraku Tarsan wis ana ing kamare Sang Grapin. Yèn sajêrone saprapat jam iki kowe bisa ana ing dalême
manawa mung diapusi bae, mêngko gèk enggal-enggal banjur cêngkelak bali bae. Nanging yèn miturut wawasanaku, kira-kirane sang putri ora bakal enggal-enggal akon mulih Tarsan. Iki, lo, layange kanggo Grap Dhêkudhe. Wis, tumuli mlayua nyang gêdhong konsul Jêrman, lan wènèhna layang iki.
Polwic enggal-enggal lumajêng dhatêng gêdhong konsul Jêrman, sadumuginipun ing ngrika, piyambakipun lajêng amanggihi salah satunggiling abdi sarwi wicantên makatên: Sêrat punika kangge Sang Grap Dhêkudhe, sêrat prêlu lan kasêsa sangêt. Enggal sampeyan aturakên dhatêng Sang Grap. Kanthi amrêsèni arta saringgit, sêrat kasukakakên dhatêng abdi wau, sasampunipun Polwic lajêng enggal-enggal wangsul dhatêng pondhokanipun.
Botên watawis dangu Grap Dhêkudhe pamitan dhatêng ingkang kagungan dalêm, prêlu badhe maos sêrat ingkang mêntas katampi punika. Salêbêtipun maos sêrat wau, Sang Grap astanipun andharêdhêg, sarta guwayanipun pucêt. Mênggah suraosing sêrat punika kirang-langkung makatên:
Tuwan Grap Dhêkudhe, tiyang ingkang kêpengin ngrêksa kaluhuran panjênêngan, ngaturi pêpèngêt sarana sêrat punika, bilih kawontênaning dalêm panjênêngan ingkang suci punika, badhe angsal rêrêgêd. Satunggiling tuwan ingkang sampun pintên-pintên wulan laminipun, tansah mrêtamu ing ngriku, nalikanipun panjênêngan botên wontên, ing samangke sawêg pêpanggihan malih kalihan garwa panjênêngan. Manawi samangke panjênêngan enggal-enggal krêsa rawuh dhatêng kamaripun sang putri, têmtu badhe sagêd anêksèni piyambak.
Watawis kalih dasa mênit sasampunipun Polwic nilpun dhatêng Tarsan, Rokop lajêng nyandhak tilpun nêdha dipun sambêt kalihan Sang Grapin. Ing kala punika ingkang nampi abdinipun sang putri, dene papanipun tilpun wau wontên ing kamaripun dandos sang putri.
Lumantar tilpun Rokop cariyos dhatêng abdinipun sang putri, bilih piyambakipun badhe prêlu rêrêmbagan kalihan sang putri. Kanthi kagèt pun abdi amangsuli makatên: Ing samangke botên sagêd, awit sang putri sampun mapan sare.
Rokop: Wontên prakawis ingkang wigatos sangêt, ingkang tiyang sanès botên kenging mirêngakên kajawi sang putri piyambak. Mila enggal sang putri mugi sampeyan wungu, sarta tumuntên kaaturana ngêntosi wontên ing sacêlaking tilpun, gangsal mênit malih kula tilpun malih. Sasampunipun
Rokop: Sukur, sukur. Saiki kiraku Grapin iya wis ana ing kamare dandan anunggoni tilpun. Lan ing sarèhne ora duwe kira-kira yèn arêp kadhawuhan, panganggone kiraku iya mung anggon-anggon sing kanggo turu. Samênit manèh têmtune: Jakus (Jacques) kang bakal mathukake sarta nglêbokake Tarsan ana ing kamare dandan Sang Grapin. Sang putri mêsthi bakal katon ayu bangêt, apa manèh manganggone mung anggon-anggon sing kanggo turu,
dene Tarsan dumrojog lumêbu tanpa larapan. Lan yèn Tarsan iki dudu wong cubluk bangêt, yèn ing mêngko Sang Grap ujug-ujug lumêbu mrono, têmtu bakal mênangi lêlakon sing anèh-anèh. He, Alènsis, kaya-kaya pitnahanku kiyi ora bakal bisa gagal manèh, ayo, Alènsis, saiki padha mêmuji supaya Tarsan bisa slamêt bae, awit kowe kudu ngèlingana, yèn Grap Dhêkudhe iku bôngsa ahli anggar sing pintêr dhewe ing saindênging praja Prancis iki.
Kacariyos, sarêng Tarsan dumugi ing ngajênging dalêmipun Sang Grap, wontên ing ngriku kapêthukakên dening: Jakus, kasêbut ing ngajêng.
Jakus awicantên: Môngga, tuwan, kula aturi miyos ngriki.
Sasampunipun wicantên makatên, piyambakipun lajêng ngirid Tarsan lumêbêt ing dalêm, dumugi ing satunggiling kamar, kanthi alon-alon Jakus sambikak kori sarta suka sasmita dhatêng Tarsan kapurih lumêbêt ing kamar ngriku. Sasampunipun Jakus lajêng kesah tanpa pamit.
Ing pojok kamar ing kala samantên Tarsan sumêrêp sang putri lênggah ing kursi ngajêngakên meja ingkang wontên tilpunipun. Lumêbêtipun Tarsan wontên ing kamar ngriku, ing sêmu sang putri botên mirêng babar pisan.
Tarsan: Dhuh, sang putri, wontên prakawis punapa ingkang wigatos.
Kanthi anjêgiratanjênggirat. saking kagètipun sang putri nolèh sarwi andangu: Tuwan Tarsan, wontên punapa panjênêngan rawuh mriki, sintên ingkang nglêbêtakên panjênêngan. Punapa ingkang dados krêsa panjênêngan.
Mirêng pangandikanipun sang putri ingkang makatên wau, saking kagèt sarta gumunipun, sanalika ngriku Tarsan ngantonngantos. botên sagêd ebah utawi ngucap. Awit piyambakipun botên nyana babar pisan manawi badhe manggih kawontênan ingkang makatên punika, nanging dangu-dangu piyambakipun lajêng sawatawis mangrêtos, bilih sadaya wau kintên-kintên namung
panjênêngan ing wanci dalu makatên. Punapa panjênêngan ngintên, bilih kula ing samangke ewah pikiran kula.
Tarsan: Jakus ingkang nilpun dhatêng kula, anyariyosakên, bilih kula kêdah enggal-enggal dhatêng mriki.
Sang putri: Jakus, sintên Jakus punika.
Tarsan: Miturut cariyosipun, salah satunggaling abdi panjênêngan.
Sang putri kalihan gumujêng: Kula botên gadhah rencang ingkang nami Jakus, gênahipun panjênêngan punika dipun apusi ing tiyang.
Tarsan amangsuli: Kintên kula, punika dede apus-apusan limrah. Nanging wontên pikajêngipun ingkang wigatos.
Sang putri: Krêsa panjênêngan kadospundi. Panjênêngan rak botên kagungan pangintên, bilih ...
Dèrèng ngantos rampung pangandikanipun sang putri, Tarsan anyêlani atur makatên: Wontên ing pundi Sang Grap samangke.
Sang putri: Anjênêngi karamean ing dalêmipun konsul Jêrman.
Tarsan: Botên kenging botên punika têmtu pandamêlipun sadhèrèk panjênêngan jalêr. Benjing-enjing Sang Grap têmtu badhe mirêng. Panjênênganipun têmtu badhe andangu para abdi sadaya. Sadaya têmtu badhe ngaturakên kadosdene ingkang dipun kajêngakên dening Rokop, tuwin ingkang dados pandakwanipun Sang Grap.
Sang putri: O, pancèn bajingan têmênan. Ing kala punika sang putri jumênêng saking palênggahanipun saha anyakêti dhatêng Tarsan. Sêmunipun Sang putri katingal ajrih sangêt. Sulaking mripatipun kadosdene mênjangan ingkang dhawah ing tanganipun grêma, ajrih lan pandirangan.
Saliranipun sang putri sakojur andharodhog, murih sampun ngantos dhawah ing siti, ing wusana sang putri nyandhak pundhakipun Tarsan sarwi wicantên bisik-bisik makatên: Kadospundi ing
kenging botên, têmtu lajêng ambudidaya kanthi sakiyatipun supados kawontênan punika, kapacak ing sêrat-sêrat kabar.
Polatanipun, solah-tingkahipun, punapadene têtêmbunganipun, punika botên beda kadosdene caranipun pawèstri ing jaman rumiyin, ingkang sampun tanpa daya, angrêrêpa nêdha pitulung dhatêng ingkang mêsthinipun kêdah angayomi, inggih punika tiyang jalêr, Tarsan lajêng nyandhak astanipun Sang putri ingkang satunggal, ingkang tumumpang wontên ing pundhakipun. Anggènipun Tarsan nyandhak astanipun sang putri, punika bakunipun kadosdene botên dipun sêngaja, nanging sarêng sampun kalampahan nyêpêng astanipun sang putri, ing ngriku tuwuhing watak badhe angayomi lajêng tumindak piyambak, dumadakan botên kanthi dipun sêdya Tarsan lajêng angrangkul dhatêng sang putri.
Awit saking pakêrti ingkang makatên punika, satêmah anuwuhakên daya kadosdene listrik. Tarsan punika sajêgipun dèrèng nate cakêt sangêt kalihan saliranipun sang putri. Amila sanalika punika sakalih-kalihipun andadak tarik-tinarik sami kadunungan raos birai ingkang lajêng sami pandêng-pandêngan, lan ing ngriku ingkang pancènipun sang putri kêdah tatag ing panggalih, nanging wusananipun malah lêsu tanpa daya, kajawi sariranipun lajêng kasèndhèkakên wontên ing dhadhanipun Tarsan, astanipun inggih lajêng kumlawe botên dipun sêngaja angrangkul gulunipun
sampun maos sêrat ingkang dipun caosakên dening abdinipun sang konsul, sanalika punika ugi lajêng pamit dhatêng ingkang kagungan dalêm. Ing têmbe wingkingipun Sang Grap botên kemutan punapa ingkang dipun ngandikakakên rikala pamitan wau, awit ing kala samantên, saking pêtênging panggalihipun ngantos botên rumaos punapa ingkang dipun tindakakên, emutipun malih sarêng sampun dumugi ing ngajênging kori dalêmipun. Wiwit punika Sang Grap lajêng sagêd sabar malih lan tandang-tandukipun sagêd ngatos-atos sarta prayitna. Rikala Jakus kasêbut ing ngajêng, badhe nilar dalêmipun Sang Grap. Korinipun dipun sêngaja kabikak kemawon, kala punika Sang Grap ing bab punika botên babar pisan amigatosakên.
Kanthi alon-alon tindakipun Sang Grap anjujug dhatêng kamaripun sang putri. Sang Grap ing kala punika angasta têkên agêng,
2. Awak bayi iku yèn dicukur wulune dadi kewan galak kang dumunung ing banyu, kewan apa iku.
3. Babi iku manawa dikêrik wulune banjur diwuwuhi sikil bisa momong bocah, apa iku.
4. Aja sok nyukur wulu alis, mêngko mundhak dadi pandhêlikane sato galak, dadi apa iku.
5. Jago iku yèn digrêmêti cêcak sok bisa dhomino, kapriye iku.
6. Sapi yèn dikêrok wulune banjur ditambah garan ngarêpe kêna kanggo ngrêsiki kandhange, dadi apa iku.
7. Suri iku mungguha ora nganggo wulu, para sadulur desa padha bungah, awit akèh sing slamêtan, dadi jênênge apa iku.
8. He kônca apa iya yèn jarak iku diulu ora susah tuku kathok, malih apa ya.
9. Ana sawijining kuli, lumaku turut dalan sêpur, barêng têkan sacêdhake krêtêk nuli nyimpang. ora suwe sikile kêblowok jugangan nganti ora ketok wusana kok kêna kanggo angguyang kêbo, dadi apa iku.
10. Sapa bisa ngulu gajah, sanajan kewan kang luwih santosa, môngka umume gajah iku kewan kang luwih gêdhe, kandhane wong-wong yèn diulu kêna kanggo ambakar sate, dadi apa iku.
11. Ati-ati lo kônca yèn nyèlèhke kaca, mêngko yèn kanggo linggih cêcak bisa dadi bumbu pêcêl, susah ora bisa ngilo, dadi apa iku.
O, kônca ora susah-susah mikir pambadhene, tak badhene dhewe, wong iya gampang bae kok.
1. kebo picak matane: 6, lawong: kêbo, sapi lan cêcak.
3. babi: dadi babu.4. alis, dadi alas.5. wong
Tinêmune ana ing jaman maju, aja manèh uwonge, lagi kucinge bae iya maju, kaya ta kucing bisa ngêtik, kaya kang kacêtha ing gambar. Upama jamane aja kaya ngene kucing mau mêsthi bisa dadi klèrêk, nanging sarèhne lagi uwonge bae rêkasa, kucinge apa manèh.
Ana manèh kucing bisa singên, lah anggone loap-laop cangkême loap-laop nganti ombu, patute singên
Inggris, yèn kucinga Jawa, yake ura-urane mau ambukani lagu kêmbang kacang mangkene: sanyatane kamuktène uwong iku, esuk ngombe wedang kopi, ora lali nganggo susu, rotine kèju sumandhing, dhasar nganggo cêplok êndhog.
Nanging mungguh nalare, tumrape bocah-bocah ing jaman saiki, mêsthine wis ngrêti yèn gambar-gambar mau mung kanggo mêmêtha bae. Dadi yèn ngrêti mangkono, têtêp anggone dadi bocah pintêr, ora kêna diapusi.
Mungguh cêthane, kucing kang kaya mangkono mau kanggo gambaraning piwulang bêcik, yèn kucing bae ngrêti lan srêgêp bisa nyambutgawe utawa maca, apa iya bocah nganti bisa kalah pangrêtine.
Lumrahing kucing iku yèn isih cilik sok dhêmên dolanan apa-apa kang ora ngrêti têgêse, nanging pasêmone sajak nganggo mêmikir, kayadene wong ahli pikiran.
Dene lumrahe kucing iku kang akèh-akèh, disênêngi ing bocah cilik, sok dibêbeda kayadene dijak gojèg.
Kang kacêtha ing gambar iki, omah-omah ing kutha Jackson, Amerikah, ketoke kayadene manggon ing palêmahan kang rata, nanging satêmêne panggonan mau kêbanjiran.
Yèn ngèlingi kaananing banjir kang kaya ngono mau nandhakake yèn banjir iku sawijining kasangsaran, yèn ngêlêbi pasawahan utawa pakêbonan, bisa anjalari pacêklik, lan bisa anjalari gawe karusakaning nagara, malah bisa gawe pêpati barang.
Banjir kang diarani gêdhe, anggone gawe karusakan sok nganti ngeram-eramake, krêtêk-krêtêk kang santosa bangêt, bisa dhadhal dening karosaning banyu.
Kaya kang kacêtha ing gambar, iku wujude pèni. Nanging yèn dipikir dawa, satêmêne ing panggonan kaya ngono mau kêbak kasusahan. Saya tumraping banjir kang nrajang padesan ing tanah kene, iku tinêmune mung gawe ngêrêsing ati.
Sarèhning banjir iku sawijining kasusahan, mula tumraping bocah aja nganggêp kasênêngan. Lan manèh aja sêmbrana ngambah lan dolan ing banyu, bêcik kang padha ngati-ati.
yèn mungsuhe arsa mentar / gya binônda sampun sadhiya tali / angsal saka usus-usus / saking sruwal sinêndhal / tikus jirih dadi têtindhihing pupuh / lakune kinarya-karya / nèng ngarêp sajak gumaib //
wus tan kocap anèng marga / pra prajurit lajêng laju lumaris / anjujug ing ênggonipun / kucing kang
mangkana pan lama-lama / bala tikus dènnya amagut jurit / saya ngrasa sayahipun / kocap pangarêping prang / tikus jirih nadyan nora milu-milu / nanging jare iya sayah / nuli aba lèrèn dhisik //
banjur padha rêrêmbugan / wus têtela yèn kucing isih urip / nanging apa sababipun / dene tan arsa nglawan / harak lumrah yèn kucing mangani tikus / awit satru bêbuyutan / ewuh dènnya samya mikir //
tikus kang wus rada tuwa / nuli clathu mring kônca-kônca lirih / yèn kowe padha amathuk / prayoga cinêdhakan / ditakoni karêpe si cêmèng iku / ana gawene apa ta / dene kok nganèh-anèhi //
tikus mangsuli barêngan / bêcik ayo dha nêkad diparani / kudu nglawan iya êmbuh / nanging padha prayitna / anggêr kucing katon obah kudu mlayu / awit yèn ora mangkana / bakal kêtiwasan masthi //
tikus sigra samya mentar / mlaku alon sarwi angliling-liling / brêngose dèn êlus-êlus / barêng wis padha cêdhak / tikus tuwa andhisiki mundhuk-mundhuk / nèng ngarêping kucing mêndhak / ya ta tikus anabda ris //
e, e, kucing kang digdaya / apa baya gonmu nèng kene iki / aku
alon saurira / nanging awak tan nganggo owah gingsir / sumêlang tikuse mlayu / e, tikus mangrêtia / anggon ingsun ngalemprak nèng kene iku / nganti sawatara môngsa / nyêgah dhahar lawan guling //
jatine apan mangkana / aku iki diingu dening janmi / dikon nyirnakke pra tikus / mrih aja gawe godha / angrêrusak sabarang dèn obal-abul / gêlêm mangani panganan / mung tansah grêgêtke ati //
nanging aku tan mêntala / awit kowe kabèh bangsamu iki / rak ya urip aranipun / nadyan gawemu ngrusak / priye manèh mêsthine mangkono iku / wit tan ana marga liya / liyane angrêrusuhi //
arak jênêng siya-siya / yèn ta aku banjur gêlêm nuruti / karêpe manungsa mau / angur baya matia / timbang aku nyiksa nyirnakke bangsamu / mula
Jurungarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpon nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Tatwawara - Wayang kalihan Islam - Jaman Enggal - Adpêrtènsi - Timbuling Wanita - Bab Sêsakit Ayam - Urutipun ingkang Jumênêng Pêpatih Karaton Dalêm ing Surakarta - Ambêkta Mayit dhatêng Kuburan - Bab Jêjodhoan. - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
sapa wonge koncatan ing bôndha donya / ora wurung sinirik / marang para mitra / sanadyan kadang warga / mêntala
kadi polahing pitik / cinonthong ing bocah / tansah dadi paguywan / yèn rumasa gone urip / tinitah janma / sayêkti duwe isin //
sêngit marang pakarti dur lan candhala / mêsthi slamêt pinanggih / nanging sêngit marang / wonge kang dur candhala / sisip sêmbir bilaèni / dèn wruh ing pilah / aja lir bocah cilik //
sakabèhing panggawe iku cithakan / têgêse mahanani / ing kono dèn yitna / mêsthi bakal katêkan / iya yèn anyithak bêcik / angakak suka / yèn ala yêkti pangling //
kudandapan kagum golèk pandhêlikan / tan wruh tansah tut wuri / kêncêng ngrangkul jôngga / ngapithing tan kêna wal / apa padha nora wêdi / mring wèting jagad / kang wus ngegla kaèksi //
Mila pilih tiyangipun ingkang sagêd andungkap dhatêng lêlungidaning Kaislaman ingkang ginêbêng ing wadhah kabudayan awujud têtingalan ringgit wau.
Saking andharan punika, para maos tamtu lajêng tuwuh
tatacara ngruwat sajèn-sajèn saha kêkutug ing tanggapan ringgit).
Pitakenan punika pancèn maton, dene wangsulanipun sampun kula dhapuk ing andharan bab bêbukanipun wontên karamean sêkatèn. Minôngka culikan: panggubahipun têtingalan ringgit purwa iyasan Dêmak punika, tumraping para wali pancèn mêngku pamrih kangge paring sêsuluh dhatêng para umat Islam ingkang sampun ngambah tarekating agami, dadosa têpa palupining pangudi dhatêng khakekat saha makriphat. Dados manawi mila dèrèng ngambah tarekat = tarèk ingkang têgêsipun dêdalan kang bênêr, inggih botên nama anèh, yèn botêna andungkap dhatêng lêlungidan wau. Kosokwangsulipun para ingkang sampun ngambah tarekat lajêngipun ambudi dhatêng khakekat saha makriphat pamawasipun dhatêng sadaya kawontênan ingkang ngêplêki kalihan gêgayuhanipun piyambak punika, sanadyan sinamuna ing wujud punapa kemawon tamtu botên badhe pangling.
Andhe-andhe Lumut akalayan Klêtingkuning ingkang sajatosipun Panji Inukêrtapati akalayan Dèwi Angrèni, sanadyan sakalihipun sami silih warni awujud tiyang edan, sarèhning pancèn garwanipun inggih mêksa botên pangling.
Dados wontênipun lêlungidan ing têtingalan ringgit purwa wau, têtêp saking jêmbaripun piwulang Islam. Tumrap gumêlaring piwulang ing alam donya, satundha-tundhaning panggayuh gaduking manungsa, sampun sarwa anyêkapi. Saking sarengat, tarekat, khakekat, makriphat, sadaya sampun sarwa cumawis. Tumrap ingkang dèrèng nate gêpokan dhatêng agami Islam sawêg purun ngucapakên
kemawon, tumraping ngakathah inggih sampun sami nganggêp Islam.
Tumrap ingkang trimah nêtêpi sarengat sagah anglampahi rukuning Islam gangsal prakawis saha pitados dhatêng rukuning iman nêm prakawis inggih sampun nama Islam.
Tumrap ingkang sampun ngambah tarekat (pikantuk pitêdah ingkang lêrês) sanadyan margi wau botên tinurut dipun lampahi, inggih sampun kenging ngakên tiyang Islam.
Dene ingkang badhe makriphat (wêruh) dhatêng khakekating Kaislaman sasampunipun pikantuk pitêdah margi ingkang lêrês (tarèk) pitêdah wau lajêng tinurut (dipun lampahi)
Dhapukan lampahan ringgit purwa wontên pintên-pintên wau, ing panaliti, ingkang pinanggih ngêplêki dados pralampitaning pangudi dhatêng makriphating Kaislaman dumunung wontên ing lêlampahanipun Sang Arya Sena, inggih Arya Wrêkudara, inggih Arya Bima,
Miturut kawontênan ing tanahipun piyambak ngriki, para wanita katingal saya dangu saya majêng, ngantos sampun wontên ingkang sami anggadhahi titêl: Mistêr, Dhoktêr lan sasaminipun. Ewasamantên kamajênganing kaum wanita ing ngriki, manawi dipun pandhing kalihan lêpasing kamajênganipun kaum wanita ing sanès praja, sajatosipun dèrèng sapintêna. Pramila wêdaling pamanggihipun samôngsa-môngsa wontên ing parêpatan para gêgêdhuging pakêmpalan-pakêmpalan wanita ing ngriki, kalihan tanah-tanah ingkang sampun sami majêng sayêktos wau, inggih kathah bedanipun. Ing ngriki wontên ing pakêmpalan wanita, ingkang tansah dados thuthukan salaminipun kaum priya. Upaminipun kemawon bab lampahing wayuh, tindak ambêg siya, kaanggêp dèrèng angrêgèni dhatêng kaum èstri, sapanunggilanipun ingkang amung kaum priya kemawon ingkang dipun awon-awon. Ing sêmu sakathahing kalêpatan utawi awon wau, thukipun namung wontên ing kaum jalêr. Kaum èstri kadosdene botên nate lêpat.
Upaminipun kemawon wontên tiyang jalêr awis-awis wontên ing griya, anggènipun nguring-uring inggih êntèk êntung saèstu. Babarpisan botên wontên gagasanipun bilih anggènipun tiyang jalêr tansah andhêndhêng makatên wau, sagêd ugi jalaran saking kirang pangrêksaning èstri, kados ta: griyanipun kêmproh, olah-olahanipun manawi botên kirang sarêm inggih kasinên, cêkakipun botên sagêd nuju dhatêng pakarêmanipun tiyang jalêr. Ing wusana tiyang jalêr lajêng aras-arasên wontên ing griya, dipun tampinipun dening kaum èstri kadosdene tiyang jalêr ingkang gadhah tindak siya, makatên limrahipun pamanggih-pamanggih ingkang kêrêp kawêdal ing parêpatanipun kaum putri ing tanah ngriki.
Rèhning ingkang makatên punika têtela panimbang ingkang botsih, mila ing ngriki prêlu ngaturi wawasan kangge anjangkêpakên panimbang utawi pamanggihipun kaum putri ing ngriki supados sampun botsih, utawi sagêda jangkêp.
Salah satunggiling panganjuripun kaum putri ing Sidni (Ostrali), nama Nyonyah Emili Bènèt ingkang sampun misuwur namanipun, sampun angaturakên panuwunan dhatêng pamarentah ing wêwêngkon ngriku, supados dipun wontênakên wèt enggal kangge angayomi tumraping tiyang bale griya. Dene wèt enggal wau anyukani pêpacuh utawi pangancam dhatêng para kaum èstri ingkang dados jalaran kaum priya botên sami sêtya dhatêng batihipun.
Nyonyah wau anêrangakên, bilih propinsi Wilês ingkang sisih kidul sabên taunipun wontên tiyang jalêr ngantos sadasa èwu ingkang nilar bojonipun sabab kenging panggodhaning pawèstri liyan. Para kaum pawèstri wau namung anglêpatakên dhatêng para kaum priya, ing môngka sajatosipun dhoking kalêpatan wau inggih wontên para kaum wanita ingkang sami tindak agoragodha dhatêng tiyang jalêr, inggih punika para kênya, lanjar, rôndha, makatên ugi pawèstri ingkang sampun sami anggadhahi bojo. Nyonyah wau, supados dipun kabulakên panuwunipun supados ing samangke dipun wontênakên pranatan angukum dhatêng para pawèstri ingkang sami tindak anggodha dhatêng katêntrêmaning tiyang jêjodhoan wau.
Manawi angèngêti bilih wontên kaum priya ingkang nilar semahipun kenging dipun prakawisakên punapa-punapaa para pawèstri ingkang sami dados jalaranipun, têka botên dipun prakawisakên babarpisan.
Usulipun Nyonyah Bènèt kados ing nginggil punika, manawi saking pamanggih kula piyambak pantês sangêt dipun alêmbana, saha dipun ajènana langkung saking kat dening para kaum wanita. Awit sintêna kemawon ingkang ngakêni cêkak pikiranipun têmtu lajêng sagêd nyandhak dhatêng kêkajêngan ingkang langkung utami punika, manawi dipun manah panjang, usul wau têmên-têmên dados pangrêksaning kawilujênganipun jagad agêng lan jagad alit. Dados botên ngêmungakên badhe mikantuki dhatêng salah satunggaling golongan nanging angengingi dhatêng sadayanipun.
Tiyang jalêr ingkang kalampahan nilar dhatêng semahipun miturut wèting jagad nadyan ing tata lair ngriku kenging kawastanan sampun sami kajêngipun, ewadene manawi botên wontên dhadhakan ingkang langkung kiyat saking dayaning pawèstri, ingkang kathah-kathah pun jalêr mêksa botên gampil kadadosan utawi kalampahanipun. Punapa malih tumrap dhatêng para ingkang sampun sami angsal pangajaran cêkap, ingkang sampun sami angsal pangrêtos tumrap awon saening lêlampahan ingkang makatên punika.
Mênggah sajatosipun, tiyang jalêr punika ingkang kathah-kathah anggadhahi watak ajrih, sabar lan angajèni dhatêng kaum wanita. Wontênipun lêlampahan ingkang anèh-anehan wau, limrahipun manawi tiyang jalêr botên dipun sukani margi, dipun balang ing èsêm lan ulat liring, ingkang ngantos ngengingi tumanjêm dhatêng manahing jalêr, têmtu botên wontên lêlampahan ingkang nganèh-anèhi wau, ingkang tundonipun ngantos adamêl karisakaning tiyang jêjodhoan.
Ing ngajêng sampun kula aturakên kathah-kathahipun, dados têmtunipun inggih wontên tiyang jalêr ingkang ambajul buntung, ingkang niyatipun badhe ngrisak kasusilaning èstri sarta ngrisak pagêr ayu. Tiyang jalêr ingkang makatên wau, têrang dados gêlah-gêlahing jagad, amila sampun ngantos wontên tiyang ingkang nyêlaki, prêlu dipun sebratakên sampun ngantos sagêd lumêbêt ing pasrawungan umum.
Tumraping para wanita ing ngriki namung atur pêpèngêt murih sami wilujêngipun sanadyan ing ngriki dèrèng wontên salah satunggal bêbadan utawi pakêmpalanipun para kaum wanita ingkang anggadhahi usul kados Nyonyah Bènêt kasêbut nginggil, para kaum wanita ing ngriki, mugi tansah mulat lan langkung prayitna tumrap pangrêksanipun dhatêng salira pribadi, sampun ngantos gampil kalêbêtan ing gêlar, ingkang wusananipun namung badhe angasorakên darajatipun kaum wanita.
--- [649] ---
Pinanggihipun ing jaman sapunika, ajênging kamajênganipun para wanita katingal saya ngangsêg botên kantun kalihan kamajêngan sanès-sanèsipun. Malah dangu-dangu tumraping para wanita lajêng sami gadhah rikuh saupami botên ngambah kamajêngan.
Ing Kêndhal wontên pakêmpalan wanita nama Timbuling Wanita. Adêging pakêmpalan wau kala ing wulan Agustus 1932, dados sapriki sampun mèh tigang taun pinanggih wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Para pangrèh saha para warganipun Timbuling Wanita ing Kêndhal.
Mênggah ancasing pakêmpalan Timbuling Wanita wau, ngudi dhatêng kamajênganipun para putri. Kados ta:
c). padamêlan wanita nyulam, olah-olah sapanunggilanipun.
Babagan tigang prakawis wau kados sampun mungguh tuwin mathuk sangêt, awit mênggahing basa Walandi, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika kêdah sagêd, kados para wanita sampun ngraosakên piyambak, mênggahing pigunanipun tiyang sagêd basa Walandi, sagêd anjêmbarakên pasrawungan. Makatên ugi bab kasusastran Jawi, punika tumraping para wanita Jawi, pancèn wajib sangêt kadunungan, awit manawi botên makatên tamtu badhe suda kasusilanipun kabangsan. Dene bab padamêlan wanita, punika nama srêg anglênggahi, wanita badhe botên supe dhatêng wajib.
darmawisata dhatêng Surakarta malêbêt dhatêng karaton, ingkang wohipun sagêd manggih bêbathèn anjêmbarakên kawruh.
Ing pamuji mugi-mugi pakêmpalan Timbuling Wanita sagêda lêstantun saha subur, sampun kirang satunggal punapa.
Ingkang badhe kula andharakên ing ngadhap punika, bab sêsakit ayam tuwin panulakipun sawatawis ingkang sampun kula alami, bokmanawi kenging kangge pêpak-pêpak isining Kajawèn.
Salêbêtipun kula manggèn wontên ing dhukuh Blimbing, Rêdikidul, kirang langkung 6 taun, sasumêrêp kula salêbêtipun 6 taun wau wontên sêsakit ayam sampun kaping 5. Mênggah dhatênging sêsakit ayam wau ingkang sampun-sampun, têmtu nyarêngi ing môngsa katiga, ing môngka kangge dhukuh ngriku punika awis toya, wontênipun toya namung toya tlaga tur têbih papanipun, dados manawi môngsa katiga kangge ayam-ayam, ing dhukuh ngriku ngrêkaos anggènipun pados pangombèn, sagêdipun angsal namung saking toya ingkang sampun kathah rêrêgêdipun, punika kemawon toya ilèn-ilèn, saking kulah dalêmipun bôngsa priyantun. Awit manawi kangge têtiyang dhusun ngriku anggènipun sami adus, anggirahi, mususi tuwin sapanunggilanipun têmtu inggih dhatêng tlaga.
Mênggah sêsakit ayam wau ingkang sampun kula sumêrêpi warni kalih, inggih punika:
1. Ayam ingkang sakit lajêng ngantuk tuwin cènggèripun katingal biru, watawis kalih dintên lajêng pêjah. Kula nyatakakên ayam ingkang sakit kados makatên wau manahipun sami ajur ngêmu êrah, tuwin ulamipun sampun botên eca katêdha.
2. Ayam ragi ngantuk tuwin mungêl cêkak-cêkik, watawis kawan dintên lajêng pêjah, ananging ingkang sakit makatên wau manawi dipun sêngkêri tuwin kaupakara, ugi wontên ingkang sagêd saras.
Wêkdal samantên kula gadhah ayam kirang langkung 40 iji, ing dhukuh ngriku ugi nglêrêsi wontên ama ayam, nanging ayam kula dèrèng katrajang. Ing môngsa makatên wau kula sawêg pinudhupinuju. kesahan, kawuningana sarêng kula wangsul, ayam kula sampun sami pêjah, namung kantun kalih ingkang taksih gêsang, ananging sampun sami sakit, lajêng kula sêngkêri, tuwin kula jampèni: lombok jêmprit kaulêg dipun sukani sarêm
Nalika wontên sêsakit ayam ingkang kaping kalih, ayam kula wontên ingkang sakit kalih, kula jampèni kados ing nginggil saha kula sêngkêri, sarêng sampun ragi saras kula sukakakên tiyang kula
purih mragad, kula nyatakakên manahipun taksih wêtah.
Lan wontên ama ayam malih ingkang kaping tiga, sadèrèngipun ayam kula sakit, kula sadhiyani wadhah isi toya, tuwin kula sukani sarêm, ngantos toya ing wadhah wau kraos asin, prêlunipun minôngka kangge pangombèn ayam-ayam wau. Ayam-ayam wau ugi lajêng sami ngombe toya wau tuwin ugêr têlas lajêng kula sukani malih. Ing môngka tôngga têpalih kula ngriku ayamipun sampun sami sakit saha pêjah, rahayu ayam-ayam kula kok sami wilujêng.
Salajêngipun ugêr môngsa katiga tuwin ugi wontên sêsakit ayam, kula têmtu sadhiya wadhah, kula sukani sarêm kados kasêbut ing nginggil, minôngka kangge pangombèn ayam-ayam wau, tuwin dumugi samangke badhea wontên sêsakit ayam, ayam kula inggih sami wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Wusana kula sumanggakakên dhatêng ingkang para kêsdu maos.
Urutipun ingkang Jumênêng Pêpatih Karaton Dalêm ing Surakarta
Sêrat kalawarti Kajawèn ngriki sampun nate ngêwrat sêjarah dalêm ingkang sami jumênêng nata ing tanah Jawi, wiwit karaton Mataram dumugi karaton Surakarta sapriki. Ananging botên angêwrat ugi urut-uruting asmanipun ingkang jumênêng pêpatih ing karaton dalêm. Sarèhning pamanah kula inggih prêlu ugi, minôngka kadamêl pèngêtan umum tumrap bôngsa kula pribumi, amila ing mangke kados wontên prayoginipun bilih asmanipun para pêpatih karaton dalêm Surakarta, gandhèng kalihan sajarahipun panjênêngan nata wau, kula pisungsungakên ing taman Kajawèn ngriki, ananging namung mligi tumrap karaton Surakarta kemawon, awit para pêpatih dalêm ing jaman karaton Kartasura sapriki, sampun sami kasêbut ing sêrat-sêrat cariyos kina, Babad Tanah Jawi sapiturutipun kados ta Patih Gajahmada, Patih Sindurêja, Patih Kusumabrata tuwin sanès-sanèsipun. Wondene uruting asmanipun pêpatih dalêm ing karaton Surakarta sakawit dumugi sapriki, kalihan cêkakan mêndhêt saprêlunipun kados ing ngandhap punika.
I. Ing taun 1742-1755, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Pringgalaya.
II Ing taun 1755-1769, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Mangkupraja I.
III. Ing taun 1769-1782, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat I.
IV. Ing taun 1782-1784, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sindurêja.
V. Ing taun 1784-1796, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Jayadiningrat.
VI. Ing taun 1796-1804, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Mangkupraja II.
VII. Ing taun 1804-1810, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Danuningrat.
VIII. Ing taun 1810-1812, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Cakranagara.
IX. Ing taun 1812-1846, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat II.
X. Ing taun 1846-1866, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat III.
XI. Ing taun 1866-1887, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasranagara.
XII. Ing taun 1887-1889, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Mangunkusuma.
XIII. Ing taun 1889-1916, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat IV.
Ingkang jumênêng pêpatih dalêm sapunika Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara. Miturut pawartos, ing sapunika badhe pènsiyun, dene ingkang badhe sumilih dèrèng kacêtha.
Miturut kabar Walandi putranipun pêpatih dalêm wau, Kangjêng Radèn Tumênggung Côndranagara, inggih mantu dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ingkang nglajêngakên sinau wontên pamulangan luhur ing nagari Walandi, sampun lulus angsal sêsêbutan Mr. ing babagan pangadilan saha lajêng adamêl proefschrift ngudi sêsêbutan Dr. ing babagan Indologie, nanging lajêng wontên pawartos Mr. Kangjêng Radèn Tumênggung Côndranagara wau tampi dhawuh timbalan dalêm supados wangsul, dene bab proefschrift wau badhe kadamêl saking ngriki.
Mirid nalar-nalaripun, mèmpêr saupami gêgayutan kalihan bab badhe lèrèhipun ingkang rama.
Lêngganan nomêr 2725, ing Tingkir. Panjênêngan mundhut priksa prakawis punapa. Manawi bab cangkriman, botên badhe pikantuk wangsulan.
Samukawisipun guru dhusun, dados wêwênangipun (bupati) ingkang angangkat. Pangkatipun badhe dipun samèkakên punapa, utawi badhe kabayar pintên, punika sadaya dados wêwênangipun (bupati) ingkang angangkat. Wondene badhe nêdha padamêlan sanès, sampun tamtu kenging. Namung dipun turuti utawi botênipun, punika sampun tamtu kemawon gumantung dhatêng ingkang dipun têdhani.
Manawi angèngêti lêlampahan ing donya punika, bilih lêlampahan wau nyimpang ing kalimrahan (botên kaprah) adhakan tiyang mastani: anèh. Dene anèhipun wau tumraping têtiyang kathah sok kapengin badhe sumêrêp dhatêng aluranipun, inggih punika kadospundi mulabukanipun mênggahing suwaunipun. Kados ta: gambar ingkang kacêtha ing nginggil punika, kawartosakên makatên: Wontên satunggaling tiyang ahli politik ing Bukarès, tanah Eropah, nalika taksih gêsangipun adamêl sêrat wasiyat, ingkang suraosing sêrat wau, bilih piyambakipun pêjah, pambêktaning mayit dhatêng kubur supados kadèkèkna ing grobag ingkang kagèrèt ing maesa nêm cacahipun. Ing wusana sapêjahipun tuwan wau dening para warisipun dipun lêksanani. Malah wêkdal pambêktanipun mayit wau dipun urmati dening para agêng ing ngriku kathah sangêt. Dene ingkang kawastanan anèh wau, pambêktaning mayit wau têka sarana grobag lêmbu, botên ngangge kapal utawi oto kadosdene salimrahing sapunika.
Ananging sanajan pambêktaning mayit wau katingal kirang mungguh, tumraping têtiyang kathah ingkang sami angurmati wau têmtunipun namung angèngêti dhatêng lêlabêtanipun tuwan wau ing nalika gêsangipun.
Dados têtela bilih kawontênan ing donya punika pundi ingkang pinanggihipun sarwa anèh, punika lajêng dados ucap, inggih kados patrap pambêktanipun mayit ingkang kados makatên punika, tamtu tansah dados pangèngêt-èngêt.
Garèng: Ma, kaya-kaya wis cukup anggonku ngombe lan ngêmut sêsuguhan paringanmu, saiki tak aturi ngandikakake mungguh katêrangane dene rama bisa mastani, yèn jêjodhoan cara jaman biyèn kuwi bêcik. Awit mungguhing aku wis ora kalêbu nalar babarpisan, ing atase bocahe lanang lan bocahe wadon sadurunge durung tau têpung, malah durung tau sumurup, ana kok barêng dijodhokake: gapyuk banjur bisa cocog bisa atut runtut. Wah, hla kok kaya pitik bae, ma. Hla nèk pitik, sanajan mau-maune durung tau wêruh, jago iku yèn dicêdhakake karo babon, sanalika iya banjur: kukuluruk bêg bêg bêg. Balik manusa, wèh, kok angèl anggonku anggagas.
Sêmar: Kanggone wong nonoman ing jaman saiki iya pancèn ora kalêbu nalar. Awit kaanane saiki lan biyèn wis beda bangêt. Jaka kêtêmu prawan saikine wis bisa: ndaag, ndaag, ga je mee (ayo mèlu aku). Hla nèk ing jaman biyèn, kok jaka kêtêmu prawan wani muni: ayo mèlu aku, wah, iya sida mèmblèh-mèmblèh ... wêtênge têmênan. Karo manèh kala jaman samono, kêna diunèkake mokal bisane jaka kêtêmu karo prawan kuwi. Awit lumrahe, ing kala samono prawan kuwi tansah ana ing kothak bae, mêtune mung yèn ana prêlu bangêt kae. Mulane ing kala jaman samono, yèn ana kabar upamane, bêndara kangjêng utawa bêndara wêdana arêp ngrawuhi ing karamean karo garwa putra, wèh, cêkake iya wis gègèr. Wusanane, wong iya ora tau mêtu, ora tau
swarga, iya kaya ngono kuwi endahing warnane. Seje karo saiki, rêrasaning uwong iya mung mangkene upamane: iya sing pintêr bangêt dhangsah kae mau, sing prawan kabupatèn. Anggone sajak ngajèni, sajak gumun, iya wis ilang, wong sabên dina wêruh, sabên dina ketok.
Petruk: Ora, ma, tak rungok-rungokake, rama kok sajak gêla mêngkono, dupèh ing saikine prawan sanadyan putraning luhur pisan ora pati digumuni lan diajèni ing uwong kaya ing jaman biyèn sabab jalaran anggone kêrêp mêtu, kêrêp katon. Wah, ma, hla nèk saikine prawan kok arêp disimpên bae kaya biyèn, rak sida kalakon nganti nini-nini ... katisên têmênan, tumrape saiki sêlagine dithongal-thongolake bae, iya [iy...]
Sêmar: Wis, wis, wis, ana kok banjur arêp ambablas, bablas mêngkono. Anggonku carita mangkono mau, mung arêp anggambarake bedane jaman saiki karo jaman biyèn. Tumrape jaman saiki, iya sabab kagawa saka dayaning kawruh kulonan, banjur prasasat kêna diunèkake: brambang karo jae lanang wadon padha bae. Seje karo ing jaman biyèn jaka lan prawan kuwi wis ora tau têmu-tinêmu, ing kala samono, bocah lanang kuwi bisane kumpul karo bocah wadon sing isih kênya, bêgja-bêgjane mung karo sêdulur-sêdulure dhewe, gothak-gathuke karo wong wadon liyane, iya mung karo wong wadon sing wis tuwa, sing wis ora duwe ewuh-pakewuh manèh. Luwih-luwih tumrape bocah wadon saka anggone ora tau mêtu-mêtu, mung dikothak bae, iya wis prasasat ora tau wêruh wong lanang liyane, kajaba bapakne dhewe. Hla, saiki sabab-sababe anggonku bisa ngarani: jêjodhoan cara jaman biyèn kuwi apik nanging iya nèk diêcakake ing jaman biyèn. Kaya sing wis tak kandhakake mau, jaka ing jaman samono kuwi, gothak-gathuke karo wong wadon iya mung wong wadon sing wis jêmpo-jêmpo bae. Bocah prawan wêruhe nyang wong lanang, iya mung nyang bapakne dhewe, sing têmtune iya wis rada kêmpong perot. Saiki bocah lanang lan bocah wadon sing kulina sabên dina mung kêtêmu wong sing tuwa-tuwa bae, ujug-ujug digathukake: gapyuk mara, apa sanalika iku bocah lanang mau ora duwe pikiran: wa-thuh, ayune bakal bojoku. Mêngkono uga bocahe wadon sing mung kulina wêruh bapakne sing wis pating klinthing pipine lan bathuke, kok banjur digathukake karo bocah lanang brêgas tur macak, sanalika mono rak iya banjur tuwuh pikirane: Tobat-tobat bakal bojoku brêgase kathik kaya Rôngga Minakkoncar. Mara, sakala kono wis anduwèni: srêg, ati dhêmên. Nèk wis kalakon jêjodhoan têmênan siji lan sijine saya padha ngrêti wêwatêkane, tur iya wêwatêkane sing tanpa pulasan, sabab wong iya wis kêcandhak dadi têmbung: cik bèn bisa kalakon kuwi ora ana. Nanging wong iya mung jênêng uwong, têmtune iya kêgadhuhan ati bosên, dadi atine dhêmên mau iya banjur bosên aliyas wis nihil (ora ana) ananging ing sarèhning kala samono wis
ing sapunika papan anggêgana ing Cililitan, Bêtawi, dipun wontêni ambtenaar pabeyan. Dhatêngipun ambtenaar wau ing papan ngriku namung manawi nuju wontên motor mabur dhatêng utawi bidhal. Dene wanci sanèsipun punika manggèn ing Tanjungpriok.
Kasangsaran sêpur. Dèrèng dangu punika sêpur grobag pirantos ngêwrat barang-barang, nalika mlampah kintên-kintên jam 8.50 saking Bogor dhatêng Bêtawi, wontên sacêlakipun pabrik band Good Year ing Kebon Pedes lajêng kajêmpalik, wontên grobag 17 ingkang sami mêdal saking ril, kados gambar nginggil punika. Wontên tukang rem satunggail ingkang nêmahi tiwas.
ing Ngayogya badhe ngêdali. Ingkang punika, Ambachtsleergang wau badhe mitongtonakên dêdamêlan bangsaning kajêng, autononteur, tuwin eletromonteur. Benjing wêkasaning wulan Juni, ambachtsleergang wau badhe ngawontênakên wulangan ingkang kapingtontonakên. Ingkang kapisan tumrap dhatêng para ingkang dipun aturi, kaping kalihipun tumrap umum.
saking Hongkong. Tiyang wau kanggenan candu pêtêng 50 kilo. Nalika badhe dipun cêpêng wau, candunipun badhe kabucal dhatêng sagantên, nanging kasêlak dipun cêpêng. Candu ingkang kacêpêng wau rêrêgèn f 19.000.-. Tiyangipun dipun tahan.
Pasar-Dêrma Kridho Martoyo. Benjing tanggal 29 Juni dumugi 14 Juli 1935 ing alun-alun Sêmarang wontên Pasar Dêrma Kridho Martoyo ingkang kaping 8, pêrlu kangge mitulungi golongan angguran, ingkang pinanggihipun saya dangu saya mindhak. Pasar-Dêrma wau mawi dipun wontêni têtingalan warni-warni, ugi ngawontênakên padhasaran barang-barang kawêkêlan tuwin sanès-sanèsipun.
Rijstbond Tionghoa nyuwun pangayoman. Rijstbond Tionghoa nyuwun ing Jawi Wetan macak sêrat paturan dhatêng directeur Economische Zakên supados panggaotan panggilingan pantun dipun watêsi, dados badhe botên wontên panggilingan enggal malih. Kajawi punika ugi angayomana dhatêng panggaotan wau. Kajênging panyuwunan wau, pêrlu anjagi sampun ngantos wontên karisakan tuwin kapitunan ing wingking.
Angsal-angsalanipun S.S. Angsal-angsalanipun S.S ing tanah Jawi ing wulan April 1935 wontên f 1.887.611.-, têtandhinganipun kalihan April taun kapêngkêr f 1.987.547.53. Wiwit Januari dumugi April taun punika wontên f 7.581.018.-, têtandhinganipun ing taun kêpêngkêr kados pêpetangan wau f 7.958.987.57.
Sudan blanja tumrap golongan enggal. Miturut pawartos saking nagari Walandi, wiwit benjing tanggal 1 Julli, tumrap ambtenaar ing tanah ngriki, ingkang têtêpipun sasampunipun tanggal wau, blanjanipun dipun suda 20%.
Pangarsa Raad Kawula. Miturut telegram saking Den Haag, Mr. W.H. van Helsdingen. Burgemeester Surabaya, katêtêpakên dados pangarsa Raad Kawula. Dados sawung-sawung ingkang dipun ajêngakên dening Raad Kawula botên wontên ingkang dados.
Perdelict Daulat Ra'yat. Pangadilan Landraad ing Betawi mêntas mriksa prakawisipun Tuwan Haryono Kusumo, kadakwa karanganipun ing Daulat Ra'yat 30 Augustus 1934 ingkang ciri "Perbedaan antara revolusi politik dan revolusi sosiaal" punika angèngingi Parentah. Dakwa dipun belani Mr. Moh. Yamin. Tiyang ingkang ningali kathah sangêt, pangarsa Landraad kapêksa tansah èngêt-èngêt supados sampun kacêlakên lawang, malah kapêksa nêdha bêbantu pulisi. Karampunganipun Tuwan Harsono kaukum 10 wulan kacêngklong tahanan. Dene hoofdredacteur ugi kapatrapan ukuman 10 wulan.
bilih Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana manggalih botên pêrlu anggening golongan wau badhe sowan, amargi babagan panyuwunipun sampun dipun uningani, tuwin badhe kapanggalih. Ing sapunika golongan wau macak atur malih kawrat ing zegel, suraosipun gadhah panyuwun supados mênggak ing bab anggèning ingkang wajib angèndêli tiyang kathah tuwin mlorotakên pangkat juru sêrat klas satunggal dados klas kalih, ingkang rumiyin blanja f 60.- lajêng namung f 30.-. Benjing Juli pakêmpalan wau badhe damêl congrès.
Pamulangan dagang A.M.S. Wiwit benjing 1 Augustus ngajêng punika, badhe wontên cobèn-cobèn ing A.M.S. Bêtawi, dipun wêwahi
tiwas jalaran nêdha jampi tilêm. Tuwan wau anggènipun wontên tanah ngriki sawêg kawan wulan.
Kasangsaran motor mabur. Ing Surabaya mêntas wontên kasangsaran motor mabur, ingkang dipun wontênakên dening pakêmpalan motor mabur ing papan anggêgana ing
kêsakitan. Jalaraning kasangsaran wau, nalika nuju nindakakên lampah mindha godhong ngaleyang, mêsinipun lajêng botên mlampah. Ing kala
Pados panggêsangan sarana idêr dagangan. Wontên satunggiling neneman ing Ngayogya, ingkang cêkap
sanès-sanèsipun. Anggènipun idêr wau mawi numpak sêpeda. Ingkang sampun dipun lampahi dhatêng Purwodadi, Wirosari, Kudus tuwin Demak, marginipun mêdal Kaliosa, Sumbêrlawang, Gundhi, lampahipun sakalangkung rêkaos. Wangsul mêdal Gubug, Sêmarang, Ungaran, Salatiga, Bayasasi, Randhusar, Klatèn, wusana dumugi Ngayogya. Panyadenipun barang-barang wau botên katujokakên dhatêng têtiyang tani ing padhusunan. Salajêngipun badhe lumampah dhatêng sanès panggenan.
Kêwiyak wêwadosipun. Ingajêng wontên pawartos, kêpala kampung ing Pesing, pêjah jalaran dipun cidra ing tiyang. Salajêngipun pulisi sampun sagêd nyêpêng dakwa tiyang 2. Sarêng dakwa wau kapriksa sami ngakên bilih anggèning gadhah tindak makatên wau awit saking pakèning
ngawontênakên pasinaon ulah raga ing sadèrèngipun angsal palilah saking pangagêng nagari.
Kasangsaran ing sagantên. Sampun sawatawis dintên, nalika kapal Ophir, gadhahanipun K.P.M. labuh wontên ing palabuhan Muntok, wontên baita anyêlaki cakêt sangêt, wusana kasampluk ubênging kitiraning kêmudhi, baita rêmuk babar pisan. Ing baita ngrika wontên tiyang tiwas sadaya, namung 1 ingkang katulungan.
Kantor post tuwin telefoon. Ingkang sampun tumindak kantor post utawi telefoon pinika griyanipun piyambak-piyambak. Ing bab punika ing mangke dados panggalihan, awit kagolong dados satunggiling kaborosan, saha salajêngipun ngawontênakên papriksan, punapa kantor kêkalih wau botên sagêd kadadosakên satunggal. Mangka miturut petang, pinanggihipun ingriki wontên kantor post 100 tuwin hulppost 5000.
Arta ringgitan palsu. Satunggiling dintên wontên bangsa Tionghoa
saking Krawang dhatêng Bêtawi, kasumêrêpan manawi arta ringgitan ingkang kangge tumbas, arsa palsu, nanging kasumêrêpanipun sarêng sêpur sampun pangkat. Bab punika lajêng wontên telefoon saking Krawang dhatêng pulisi ing Bêtawi tuwin Mr. Cornelis, supados nyêpêng tiyang wau. Wusana bangsa Tionghoa wau sadumuginipun Mr. Cornelis dipun gledhah dening pulisi, pinanggih kanggenan arta ringgit palsu 6 iji, cariyosipun asli saking kêmasan. Salajêngipun bangsa Tionghoa wau dipun tahan.
Ama tikus. Ing Cicuruk, wontên pasabinan ingkang katrajang ama tikus, sisaning pantun ingkang katêdha tikus wau kintên-kintên namung kantun saprapat. Dene jalaranipun kakintên saking wontênipun sawêr sawa ingriku sami dipun pêndhêti, awit sawêr wau ingkang nêlas-nêlasakên tikus.
Pajagèn rèdi Kêlut. Awit saking rêrigênipun Residèn Kêdhiri wiwit sapunika damêl tatanan pajagèn samangsa wontên pêrlu tumrap bêbaya rêdi Kêlut, sêsarêngan kalihan golongan pangrèh praja. Ing sapunika sampun nyadhiyani papan kangge ngili, ugi nyadhiyani têdha, têtumpakan, pangangge, pangombèn punapadene jampi. Pakaryan telefoon, makatên ugi S.S. samangsa wontên tandha bêbaya ugi badhe nindakakên pitulungan anjagi tata têntrêm, wadya genie dipun têdhani pitulungan andandosi margi, motor mabur utawi sêpedha motor kanthi radio ugi
pinanggih kados kala blêdhosan rêdi Kêlut ing taun 1909 tuwin 1919.
Campuhing para golongan pulisi kalihan golongan Muslimin. Dèrèng dangu punika wontên pawartos bilih ing Karachi nagari Hindu wontên golongan muslimin campuh kalihan pulisi, andadosakên pêpêjah tiyang 30, kacêtha gambar inginggil. MinggahMênggah. jalaranipun campuhipun wau golongan Muslimin botên narimahakên wontên salah satunggaling Muslimin kaukum jalaran prakawis pêpêjah.
Tarsan cariyos sêmu mrentah: Samangke sampeyan kêdah nyêrat. Yèn ing tembe wingking kula kapêksa kêdah nandangi têng sampeyan kêkalih malih, sing ngatos-atos, têmtune kula botên gadhah ngapura kados sing êmpun-êmpun.
Tanpa wicantên punapa-punapa, Rokop lajêng nyandhak pèn saha wiwit nyêrat.
Tarsan angèngêtakên: Ngatos-atos, ampun ngantos ontên sing kêsupèn, lan nama-namaning tiyang kêdah ampun sampeyan sêbutake sêdaya.
Botên watawis dangu kapirêngan wontên tiyang nothok kori, lan Tarsan enggal-enggal mangsuli: Môngga mlêbêt kemawon.
Salajêngipun nuntên wontên tiyang neneman lumêbêt ing kamar ngriku sarwi
amangsuli: Kados panjênêngan kalintu tampi, awit Tuwan Rokop ing samangke botên gadhah pakabaran punapa-punapa. Rak inggih makatên ta, mitra.
Rokop andêngèngèk saking anggènipun nyêrat, rainipun katingal nyurêng, ngatingalakên, bilih piyambakipun ngêngkên nêpsu ingkang tanpa upami.
Salajêngipun Rokop amangsuli: Mila inggih makatên. Kanggenipun samangke kula botên gadhah pawartos punapa-punapa.
Tarsan: Lan salami-laminipun pancèn botên gadhah punapa-punapa ingkang prêlu kapacak ing sêrat kabar, rak inggih makatên ta, mitra. Jurnalis sêrat kabar wau botên sumêrêp, bilih salêbêtipun Tarsan cariyos makatên punika, Tarsan tansah mandêng dhatêng Rokop kanthi mêncêrêng sajak ngancam.
Sanalika punika Rokop inggih lajêng wicantên, lêrês. Salami-laminipun kula botên gadhah punapa-punapa ingkang prêlu kalêbêtakên ing sêrat kabar.
Salajêngipun Tarsan nuntên wicantên dhatêng jurnalis wau makatên: Sampun pisan andadosakên panggalih panjênêngan, dene panjênêngan sampun mrêlokakên rawuh mriki tanpa damêl.
Ing sêmu sajak gêla, jurnalis wau enggal-enggal lajêng pamitan saha kesah saking ngriku.
Sarêng sampun sawatawis jam dangunipun, anggèning nyêrat Rokop wau rampung, sêrat lajêng kapêndhêt dening Tarsan, ingkang tumuntên lajêng pamit mantuk. Nanging sadèrèngipun nilar kamar wau, dumuginipun kori Tarsan nolèh mandêng Rokop sarwi wicantên makatên: Manawi kula dados sampeyan, kados langkung utami, saupami sampeyan lajêng enggal-enggal oncat saking nagari Prancis ngriki, awit ing têmbe botên sande, kula têmtu badhe sagêd manggih sabab, ingkang anjalari kula kapêksa kêdah mêjahi sampeyan, tanpa ambêkta-bêkta namaning sadhèrèk èstri sampeyan.
Nalika Tarsan dumugi ing pondhokan, inggih punika ing griyanipun Litnan Dharno, Litnan Dharno sampun tilêm, lan ing kala punika Tarsan botên purun anggugah sarta ugi lajêng mapan tilêm, nanging enjingipun Tarsan lajêng nyariyosakên dhatêng Litnan Dharno sadaya lêlampahanipun ing kala dalu ingkang kapêngkêr, kanthi botên wontên satunggal punapa ingkang kalangkungan.
Pungkasanipun Tarsan cariyos makatên: Aku ngrumasani kaliru lan salah bangêt tindakku. Ing môngka Grap Dhêkudhe lan ingkang garwa iku salawase
sanyatane kowe kuwi apa pancèn anduwèni trêsna marang sang putri.
Tarsan: Saupama aku ora duwea kayakinan, yèn sang putri mau lugune ora duwe trêsna nyang aku, kiraku angèl anggonku arêp mangsuli
yèn aku ora duwe trêsna mênyang sang putri, mêngkono uga sang putri iya ora duwe trêsna marang aku. Kang tak karêpake trêsna iki, trêsna tumrape lanang nyang wadon. Dene ing kala samono nganti bisa kalakon sang putri lan aku padha rêrangkulan, iku ora marga tuwuh saka katrêsnan, nanging mung marga saka dêrênging daya dadakan. Aku yakin, yèn hawa kanêpson kakang. mangkono mau, iya bisa ilang dadakan, dadi ora beda karo tuwuhing daya kang uga dadakan mau, sanadyan ora nganti kadênangan dening Sang Grap pisan.
Kowe wêruh dhewe, Dharno, yèn aku iki ora kulina kêkumpulan karo bangsaning wanita. Ing môngka sang putri iku wanita kang endah ing warna, apa manèh kaanane ing kono nalika samono katon anêngsêmake bangêt, padhanging kamar arêmêng-rêmêng, kawuwuhan adu arêp karo putri kang endah ing warna mau, lan kang katon mêlasasih anjaluk pangayoman. Kiraku sanadyan wong kang uwis luhur bêbudène pisan, akèh ora bisane ngampah drênging pikire. Apa manèh wong kang kaya aku, kang isih tipis bangêt kamanungsane. Dharno, saiki mula iya nyata têmênan, yèn kutha Paris iki pancèn ora bêcik bangêt kanggone aku. Ora wurung êmbèn-êmbèn aku iya bakal nêmoni lêlakon kang ambêbayani kaya mangkene manèh. Pranatan-pranatan sing dianakake ing manusa kuwi, bakune mono nyêdhihi bangêt. Ana ing kene aku rumasa kayadene pasakitan bae, kang iku aku ora kuwat, Dharno. Jalaran saka iku, kiraku luwih bêcik, yèn aku bali manèh bae mênyang alasku ing tanah Aprikah, lan sabanjure urip kayadene kang kinarsakake dening Ingkang Kuwasa nalikane anakdirake aku ana ing kana.
Litnan Dharno: Bab sing wis kalakon iki aja
ora bangêt-bangêt alane, wong kang koarani wis luhur bêbudène mau, kiraku bisa anduwèni tindak kang luwih asor katimbang kang wus kolakoni mau, dene ing bab anggonmu arêp anglungani Paris, kiraku, ora suwe manèh Grap Dhêkudhe mêsthi bakal duwe rêmbug kang wigati nyang kowe.
Wicantênipun Litnan Dharno ingkang makatên wau, mila inggih lêrês. Lêt watawis saminggu nalika Tarsan kalihan Dharno sawêg sarapan, wontên tamu dhatêng, inggih punika Tuwan Plobêrêt. Tamu punika satunggiling tiyang ingkang andhap asor sangêt, lumêbêtipun ing ngriku kanthi mêndhêg-mêndhêg, dene dhatêngipun maratamu wontên
dhatêng Tarsan, supados Tarsan tumuntêna anuding tiyang ingkang minôngka dados wêwakilipun, murih sagêdipun enggal-enggal rêrêmbagan kalihan Tuwan Plobêrêt wau ing bab pranatan-pranatan ingkang prêlu tumrap cara-caraning tiyang badhe têtandhingan wau.
Tanpa kamanah panjang malih, Tarsan lajêng nuding Litnan Dharno minôngka dados wakilipun. Sasampunipun makatên, ing ngriku Litnan Dharno kalihan Tuwan Plobêrêt sampun sami sarêmbag, ing mangke jam kalih Litnan Dharno nêdya badhe dhatêng ing griyanipun
anggonku nyinau carane wong-wong kang wus kalêbu bôngsa kang diarani luhur darajate.
pêdhang, sarta titis bangêt pambêdhile. Saindênging nagara Prancis, ora ana sing ngungkuli.
Kanthi gumujêng Tarsan amangsuli: Yèn mêngkono bêcike anggone têtandhingan iki nganggo tumbak utawa panah kang mawa wisa bae. Ora, Dharno, iki mung kanggo gêguyon, luwih bêcik padha têtandhingan sarana pistul bae.
Litnan Dharno: Nèk mêngkono mungguh kang dadi karêpmu, kowe mêsthine bakal bisa dipatèni.
Tarsan: Iki wis kêna tak pêsthèkake. Wong urip iku wis mêsthine kudu mati, nèk ora saiki, iya êmbèn-êmbèn, nanging matine wis mêsthi.
Litnan Dharno: Kaya-kaya luwih bêcik nganggo pêdhang suduk bae. Kiraku Sang Grap wis narima, yèn wis bisa natoni kowe. Wong têtandhingan sarana pêdhang suduk iku ora gampang bisane olèh tatu bangêt sing nganti bisa dadi tiwase.
Kanthi kêncêng manahipun, Tarsan amangsuli: Ora, kudu nganggo pistul.
Litnan Dharno ngarih-arih supados Tarsan purun nurut punapa ingkang dados panêdhanipun, inggih punika têtandhingan sarana pêdhang suduk, nanging Tarsan têrus anggêkêng nêdya têtandhingan sarana pistul.
Sontênipun kirang langkung jam sêkawan, Litnan Dharno sampun wangsul saking anggènipun pêpanggihan kalihan Tuwan Plobêrêt. Salajêngipun nuntên wicantên dhatêng Tarsan makatên: Kabèh-kabèh wis ditata. Sesuk-esuk kabênêr mlêthèking srêngenge, padha ngumpul ana ing papan kang sêpi ora adoh saka Etamês. Embuh apa sababe, nanging Tuwan Plobêrêt milih papan ing kono. Aku mung banjur nurut bae.
Dene Tarsan anggènipun mangsuli ngêmungakên: Bêcik, makatên
sampun rampung saha sêrat-sêrat wau sampun katutup, lajêng kalêbêtakên ing amplop ingkang dipun alamati dhatêng Litnan Dharno. Nalika ucul-ucul panganggenipun, nêdya badhe mapan tilêm, ing ngriku Litnan Dharno mirêng Tarsan singsot-singsot nirokakên nyanyianing kumidhi ingkang mêntas dipun tongton dèrèng dangu punika. (Badhe kasambêtan).
mungguh dolanan layangan / ing jamane larang pangan / wis tan laras babar pisan / wit mung tansah kêdhedhelan //
yèn ing jaman dhèk biyène / dolanane bocah gêdhe / sing pancèn turah dhuwite / lan ngundhane mung yèn sore //
milih wêktu kang prayoga / supaya penak nyang mata / cêkake sarwa sêmbada / tur nganggo digrubyug bala //
siji gawa kal-ikalan / sijine sèrêp layangan / lan manèh sèrêp gêlasan / liyane jaga
wragade / manèh gampang grêjêgane / lan akèh sambekalane //
mungguh ing jaman saiki / bocah cilik ora ngrêti / duga-dugane jur lali / pangundhane tanpa wanci //
nuju bêdhuge dhêrandhang / mêsthi panase gumêmplang / bocah wis wiwit tumandang / nèng panasan ngênthang-ênthang //
rupa gêsêng julalatan / golèk layangan pêdhotan / yèn ana banjur balapan / prêlu mung arêp rayahan //
ora anjaga mripate / lan tan ngrasakke awake / mung anggêr nutug sênênge / dielikke malah ngece //
mangkono wis adat sabên / mula sok banjur bèlèkên /
anèng sajêroning kutha / akèh kawat rêna-rêna / kagèsrèk pêdhot ya bisa / tur sok gawe kasangsara //
awit listrik saikine / awan bêngi murub bae / yèn ta kumlèwèr kawate / kang nyenggol dadi tiwase //
mula bocah kudu ngêrti / yèn têmêne ing saiki / angundha layangan kuwi / jêron kutha dilarangi //
cêkake ngundha layangan / iku jênêng karoyalan / gawe pitunaning liyan / tur bisa nglarakke badan //
luwih-luwih si manungsa / barêng wêruh aku tan nyambut kardi / nyirnakkên bangsamu tikus / banjur katon yèn ewa / datan arsa nyadhong minôngka panganku / ngingoni manèh gêlêma / ngingêtake bae suthik //
mung tansah mangkono têrus / dadi bangêt gonku nlôngsa / ngrasa sangsaraning urip //
têmah pêpuntoning nalar / banjur nglosod nglèlèh nèng kene iki / nyênyuwun mring kang Mahagung / olèha marga gampang / gonku golèk sandhang sapraptaning lampus / kabèh mau nora liya / mung kowe kang dak labuhi //
kasmaran pra tikus sami /atine kêrônta-rônta / dupi myarsa ing critane / nora
urip nèng donya / ya lagi saiki kiye / wêruh kucing kang utama / tan arsa munasika / labuh wêlas marang tikus / pantês yèn ingalêmbana //
nurut unine si nini / kaki kabèh-kabèh kôndha / tumular ing bapak simbok / sadaya samya carita / yèn bôngsa kucing ika / karêmane mangan tikus / angrewangi pra manungsa //
têmêne kandhaku kuwi / apa iya pancèn nyata / apa mung lamisan bae / yèn iya glis
padha tan prêcaya / ngandêla kandhaku bae / ora susah asupata / ingkang kinarya tôndha / têmêne ujarku mau / mara pikirên sing dawa //
kaanan saiki iki / lamun aku tan mangkana / kowe mêsthi sirna kabèh / aku wis watara dina / datan bisa mêmôngsa /suprandene ana tikus / mung dak ênêngke kewala // Bakal disambung.
Kang diarani niyaga iku tukang nabuh gamêlan, dadi tumraping cara ngamônca kang bisa nabuh têtabuhan iku yèn jawaa, iya diarani niyaga.
Lumrahing niyaga iku ditindakake ing wong tuwa, amarga bangsaning têtabuhan iku, jare kang bisa ngêmatake rasaning gêndhing iku mung wong tuwa. Iku iya ana bênêre.
Nanging yèn mirid nalare, rasane iku iya bisa nyrambahi mênyang sapa bae, sanadyan bocah pisan iya ora beda, mung cak-cakaning rasane kang beda, tôndha saksine yèn bocah uga duwe rasa bab gêndhing, kayata yèn nuju krungu suwaraning gamêlan reyog: mung, mang, mung, jir. Iku banjur lincêg-lincêg, dadi nandhakake yèn krasa.
Dadi yèn ngono malah cêtha, yèn rasaning gêndhing iku malah kêna kanggo andhasari mênyang alusing bêbudèn. Tumraping bôngsa ngamônca, bab wulangan gêndhing iku ditindakake. Mangkono uga tumrape bocah ing tanah kene, ing saiki ya wis ora ana bedane.
Kaya kang kacêtha ing gambar, iku bocah ngamônca kang isih cilik wis bisa ngunèkake hermonikah karo mênyanyèni. Satêmêne sanadyan ing tanah kene iya wis ora kurang, bocah cilik kang wis bisa nabuh gamêlan utawa têtabuhan ngamônca. Kaya gambar ing dhuwur iku, bocah ing tanah kene uga bisa nabuh mandholin.
Miturut pèngêtan ing salawase ana sudhetan ing Panamah, Amerikah, anane kapal kang liwat ing kono kang gêdhe dhewe jênêng Empress of Britain. Kapal mau gêdhene 42.500 ton ing saiki nuju ngubêngi jagad kanggo plêsir dening para miliyonèr ing Amerikah cacah 500. Para plêsir kang nunggang kapal mau uga mampir ing tanah kene, nonton kahanan wêrna-wêrna ing tanah Jawa lan liya-liyane.
Yèn mirid wujuding kapal pancèn iya gêdhe têmênan, dalane nganti ketok ciyut, môngka satêmêne ômba. Lan manèh têtandhinganing kapal karo sêpur ing sandhinge, ketok bangêt. Sing saya anggumunake iku wong-wong kang padha plêsir, dene plêsir bae athik ngubêngi jagad, iba akèhing wragade.
Kang mangkono mau pancèn kêna kanggo umuk-umukan, lan nyatane kaanan ing Amerikah iku waton
bocah ingsun kabèh, padha sêksènana, têtilarane ibu Ratu Kancana kang rupa barang panganggo raja kaputran, sarta pirantine wong lanang sapanunggalane kabèh, padha ingsun paringake dadi wajibe adhimas Pangeran Adipati Purbaya.
Kang rupa barang raja kaputran sarta sapirantine wong wadon sapanunggalane kabèh, padha
layang-layang, kitab Kuran sapanunggalane kabèh, padha ingsun paro, kang saparo ingsun paringake dadi wajibe adhimas Pangeran
gêgadhuhan bumi desa ingsun lastarèkake dadi gêgadhuhane adhimas Pangeran Adipati Purbaya.
sapira petunge ingsun pundhut, ingsun kang bakal angêsahi saka uwang kagungan ingsun dhewe, kang diarani uwang kasab. Mangkono manèh sira undhangna, sadhengah wonge kang padha disanggêmi arêp diparingi ganjaran sapêpadhane dening suwargi ibu Ratu Kancana, ingsun kang bakal angrupakake, nuli sira dhawuhna.
Unjukipun kangjêng radèn adipati: Kawula nuwun sandika.
Sakèndêlipun pangandika dalêm punika, tiyang salêbêting kadhaton agêng alit jalêr èstri sami kapiluh, angondhok-ondhok sadaya, dene botên ngintên pisan-pisan manawi makatên kadadosanipun, ing wasana sami suka sukur
sampeyan dalêm kaparêng lênggah ing mêthelan (sapunika Langênkatong), inggih punika padatanipun manawi lênggah padintênan, ingkang ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, kajawi para abdi dalêm urdênas tuwin palawija, rayi dalêm
ingkang sami rumaos tampi sêsanggêman saking suwargi Kangjêng Ratu Kancana badhe dipun paringi ganjaran, sami kadangu satunggal-satunggal kalayan kaparingan dhawuh makatên:
yèn pangakumu iku têmên, tak paringi pangèstu, sêmpulur lan wuwuh-wuwuha. Yèn ora têmên, kowe sumurupa, donya kang suci iku ana walate. Sasampunipun kaparingan dhawuh makatên, lajêng dipun paringi punapa pangakênipun, wontên ingkang wujud sêngkang, wujud timang, wujud supe, sasaminipun.
Kacariyos, sawênèhipun ingkang ngakên dipun sanggêmi wau sarêng mawi kaparingan dhawuh makatên, salong wontên ingkang walèh manawi têmênipun botên kaparingan sêsanggêman, dados namung ngakên-akên, têmahan namung ngunjukakên pêjah gêsang nyuwun pangapuntên dalêm.
saka sabab liya-liyane. Mulane saiki kowe uga tak paringi ganjaran sapantêse kanthi pangèstu, muga sêmpulura lan
saking Sêrat Andum Warisan, lêlabêtan utami kala alamipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping V ing nagari
Pemanggilan PLPG (Baca | unduh)
tepang, kula inggih remen kalih basa Jawi krama inggil. 🙂
ngapunten sak dereng ipundalem nyuwun pangestu mbok bilih sewanci – wanci dalem ngamal aken ilmu meniko,suwun
Saiki Kusuo no Psi Nan 2 - Page 1
Deleng uga: Dhaptar kabupatèn lan kutha ing Indonésia • Dhaptar Provinsi ing Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ngawèn,_Gunung_Kidul&oldid=1048360"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn Gunung KidulNgawèn, Gunung KidulKabupatèn Gunung KidulKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.34, 16 Maret 2016.
Bu. T : “lha nggeh niku dok sing kulo bingung, wong sing loro tumit e ko sing di foto dengkul kulo”
(lha ya itu dok yang membuat saya bingung, yang sakit tumit
alin said:	17/07/2010 pukul 23:33	kang asale nadom niki sing pundi?
“Arso Sowan Ingarsaning Gusti Ingkang Moho suci” bukan “Arso Sowan Ingarsaning Kanjeng Romo”
Kanjeng Romo Sejati Gusti Prabu Heru Cokro Semono.
Kenapa Putro Romo kalau sowan. kepada Kanjeng Romo Sejati Gusti Prabu Heru Cokro Semono…?! kok bukan kepada Gusti Ingkang
matur nuwun sanget lan sembah sungkem kula dumateng panjenengan
Saiki Kusuo no Psi Nan 19 - Page 1
( Malam selasa tgl 12 mulud 1376 H / 1956 M )
Syafa’at gusti rosul maring guru ayu nggandul
Ati campur karo iblis terus toma’ beli uwis – uwis
Ora wirang sira pikire ibadah sukar lan bature
Toma’ iku lara ati adoh karo kanjeng nabi
Mikir dunya pengen bae lakune badan salah bae
Hukum toma’ jero atine urip susah pikire
saderenge kulo nyuwun pangampunten,kulo bade nyuwun izin mundut tulisan ingkang wonten teng website niki,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=A_Portuguesa&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 30 Januari 2017.
nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Talaga Tempe, ing Sèlèbês Kidul - Cariyos Dewataning Akik ing Kayangan (Dalêpih) - Konggrès Instituut ing Bali - Gêgayuhaning Ngaurip - Kawontênan ing Tiongkok - Pahargyan ing Kêbumèn - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Talaga Tempe, ing laladan Wajo, apdhèling Boni, Sèlèbês, wiyaring talaga 110 km². Talaga wau sanadyan agêng, nanging manawi môngsa katiga, ing pinggiripun kenging kangge têtanèn, wontên griyanipun punapa.
Cariyos Dewataning Akik, ing Kayangan (Dalêpih)
Nanging kauningana, tiyang ingkang dipun sumêrêpi, galibêding akik ing wanci dalu, limrahipun inggih tiyang ingkang rêmên ngambah papan sêpên, tur karêm cêgah nêdha tuwin tilêm.
Kajawi punika, sanajan sampun sagêd sumêrêp solahipun wontên ing toya makatên wau, ewadene dèrèng kantênan, sagêd mêndhêt, utawi nêmtokakên kasinungan. Malah ingkang sagêd pikantuk, trêkadhang botên kênyanan, nanging sajatosipun, tumrap ingkang sagêd manggih, têmtu sampun pinacangakên, badhe dhauping kabêgjan. Awit manawi kamanah ingkang wêning, kados lôngka sangêt, wontêning kadadosan, ingkang tanpa sabab.
Namung culikaning manah tuwin juliging manungsa, ingkang limrah lajêng momorsambu. Reka-reka slulup ing lèpèn Kayangan, prêlu ngupados akik, wasana sarêng mêntas tumuntên cariyos, lan nêdahakên, bilih sagêd pikantuk akik musthika, ingkang dumunung ing dhasaring toya. Nanging sajatosipun anggèning sangu, utawi rekadaya, bêktan saking griya.
Wondene dêdongenganipun, akik ingkang elok mawa gêsang wau, asli têsbèhipun Kangjêng Sunan Lèpèn, ingkang nuju pêdhot wasana mawut, lajêng sumêbar wontên ing lèpèn Kayangan, ingkang kasêbut ing nginggil, mila wujudipun sami bolong, kadosdene mêrjan. Namung dhapuripun botên ajêg, tuwin botên sami warninipun, wontên ingkang bundêr, wontên ingkang lonjong, trêkadhang nistha tiga, utawi sakawan tuwin sanès-sanèsipun.
Mênggahing kaol, akik ingkang kacariyos wau, limrahipun botên kenging kasade, utawi katumbas ing arta. Dene caranipun namung kêdah kalintonan barang, utawi kaurupan punapa kemawon, waton sanès arta.
Jalaran manawi ngantos katumbas ing arta, warilipun asring botên lana, wêkasan ical. Wondene atur kula, kenging kasêmantakakên dhatêng para ingkang sami nguningani, punapadene para ingkang kenging pinitados. Amargi ing Kayangan Dalêpih, ngantos dumugi dintên punika, taksih kathah wêwarnèn, tuwin kawontênaning patilasan, ingkang elok-elok.
Pêpèngêt: tumrap ingkang dèrèng paham dhatêng kawontênaning akik, langkung-langkung ingkang dèrèng sagêd, sampun pisan age-age kapiluyu, rêmbaging para bakul akik, ingkang sugih dêdongengan ingkang sarwa nglêmpara, prayogi kêdah èngêt, tuwuhing akal musibat, ingkang lair ing jaman balithukan.
Kajawi ta: manawi sampun mangrêtos piyambak, ingkang kalayan absah, utawi sampun anjajagi, dhatêng ginêming tiyang ingkang cariyos, punapa inggih satunggiling tiyang ingkang kenging pinitados, punika nyumanggakakên.
Wasana sadaya atur kula, lêrês tuwin lêpat namung sumôngga, saha nyuwun pangapuntên.
manggèn ing Bali, punika tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, tamtu nyababakên punapa têka wontên ing ngriku.
Mênggah katranganipun, anggèning Java-Instituut ngawontênakên konggrès ing ngriku wau, nama botên nyêbal, amargi Java-Instituut botên namung ngudi babagan kabudayan Jawi kemawon, ugi ngudi babagan kabudayan Madura tuwin Bali, tuwin ing bab punika ugi kalêbêt ing sêtatutên. Wontênipun makatên, mênggah sajatosipun kabudayan Bali punika sairib kemawon kalihan kabudayan Jawi. Dados tumrap gêgosokanipun, sagêd tulad-tinulad. Saya malih manawi ngèngêti kawontênan ing tanah Jawi ing jaman kina, kabudayan Jawi punika kathah gêgayutanipun.
Pinanggihipun wontên ing wêkdal punika, pulo Bali punika dados ucaping bôngsa ngamônca, ngantos dipun wastani: satunggaling nagari kêbak candhi, nagari kaelokan, nagari pangimpèn, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang wosipun sadaya wau anggunggung sae tuwin elokipun pulo Bali. Mila ing Bali punika botên kêndhat dipun dhatêngi
Dene kajêngipun, anggèning Java-Instituut ngawontênakên konggrès wontên ing Bali, supados ingkang sami rawuh sagêda manggalih tuwin ngraosakên dhatêng luhuring kabudayan Bali. Mila ing kala pa-
--- [1380] ---
Ing wêkdal punika ing sêrat-sêrat kabar sami ngêwrat pawartos ing bab wontênipun konggrès Java-Instituut ing Bali.
Wiwit dintên punika Kajawèn ugi ngêwrat pawartos wau kanthi gambar-gambaripun.
Gambar ing nginggil piyambak sisih kiwa: Kapal Op ten Noort ing palabuhan Surabaya ambêkta para ingkang badhe anjênêngi konggrès. Sarèhning ingkang numpak langkung 200, lajêng dipun ambali malih dening Kapal Van Waerwijck.
Gambar inggil sisih têngên, ing salêbêting Kapal Op ten Noort saking kiwa manêngên Edeleer Mr. H.J. Spit, Tuwan Folkersma tuwin Mr. van Helsdingen, pangarsa rad kawula.
Gambar têngah ingkang nginggil, Tuwan Bijleveld sakalihan, gupêrnur ing Ngayogya.
Gambar ngandhapipun K.G.P.A.A. Mangkunagara sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Timur.
Ngandhap piyambak, Kapal Op ten Noort mêdal saking palabuhan Surabaya.
--- [1381] ---
panggihan, botên ngawontênakên rêmbag-rêmbag ingkang wigatos, punapa malih rêmbag ingkang lêbêt-lêbêt. Ingkang kawigatosakên ing kala punika ing bab anggènipun sami ngrawuhi ing pura-pura, yayasan-yayasan, tuwin mriksani jogèd warni-warni dalah têtabuhanipun.
Gêgayutan kalihan wontênipun konggrès punika, ing tanggal 18 Oktobêr kêpêngkêr S.S. ngawontênakên sêpur mirunggan namung kangge para ingkang sami badhe ngrawuhi konggrès, bidhal saking Ngayogya kintên-kintên jam 4 sontên dhatêng Surabaya, waragading lampah numpak sêpur wau angsal sudan 25%. Salajêngipun, dumugining Surabaya numpak kapal gadhahanipun K.P.M. nama Op ten Noort. Kapal punika agêng, padatan kangge lampah layaran saking Tanjung Priuk dhatêng Bêlawan Dhèli. Nanging ing wêkdal punika kasadhiyakakên kangge para ingkang badhe anjênêngi konggrès dhatêng Bali.
Nunggil dintên wau wanci jam 5 sontên, kapal bidhal saking palabuhan Tanjung Perak, Surabaya. Kintên-kintên jam 7 sontên sampun dumugi saêlèr pulo Madura, lampahipun lajêng ngênêr mangetan, lajêng menggok ngidul dumugi pasisir Bali sisih kidul wetan. Enjingipun, dintên Salasa, labuh ing Padhangbai, ajêng-ajêngan kalihan pulo Pênidha.
Ing dintênipun malêm Salasa wau, ing salêbêtipun Kapal Op ten Noort dipun wontênakên sêsorah, ingkang dipun wêdharsabdakakên dening Ir. P.H.W. Sitsen, pangagênging apdhèling Nijverheid ing Dep. Econom. Zaken. Suraosipun, mratelakakên ing bab kawêkêlan tuwin kabudayan Bali, kanthi pangajêng-ajêng mugi babagan wau sagêda majêng. Sêsorah punika namung minôngka pêpucuk utawi supados para ingkang ngrawuhi ing konggrès wau botên tumlawung sangêt.
Pambikaking konggrès ingkang lêrês, wontên ing dintên Salasa wanci jam ½9 enjing, oto-oto ingkang dipun nomêri 1 dumugi 100 ingkang bidhal saking Padhangbai, dumugi ing sangajênging purinipun pangagêng praja ing Dhènpasar, para tamu lajêng ngalêmpak wontên ing pandhapi agêng ingkang rinêngga-rêngga sakalangkung asri. Jam 11 komite panampi tamu Tuwan Cox, asistèn residhèn ing Dhènpasar, sawêg sagêd ambagèkakên para tamu. Ing ngriku mawi sêsorah ing bab pikantuking konggrès wau manggèn ing Bali. Makatên ugi tumrap pikantukipun dhatêng para ingkang sami rawuh.
Salajêngipun, pangarsaning Java-Instituut Radèn Harya Propesor Husèn Jayadiningrat ambikak konggrès, ngaturakên sugêng dhatêng para tamu ingkang têtêp, kados ta: wêwakil dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, wêwakil dhirèktur dhepartêmèn pangajaran K.G.P.A.A. Mangkunagara, K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga, wêwakil dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, wêwakil dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, Edeleer Spit, pangarsa rad kawula, Gupêrnur Ngayogyakarta tuwin sanès-sanèsipun.
Kajawi punika tumrap tamu sanès-sanèsipun, ingkang katingal, Tuwan-tuwan Abdul Rasid, tuwin Alatas, warga rad kawula, K.P.H. Adinagara, Prof. Dr. Drewes, Tuwan Gobee,
para pangagêng praja laladan Bali, ingkang Bupati ing Bandhung. Para tamu wau kathah ingkang sami sakalihan.
sok janma amêsthi butuh / suka ing tyas ajêg urip / malah datan mung ing donya / nadyan ana jaman akir / ing sajêge ngarah bungah / yèku manjing ing swargadi //
yèn kênaa yêkti lumuh / suthik sungkan angalami / susah nadyan mung sadhela / aywa
gèk sêdhih / yèn wis sêdhih nulya bungah / yèn wis bungah nulya sêdhih //
ana bungah angêlangut / ana bungah mung sathithik / ana susah ngalar-alar / ana susah mung saplênik / datan ana wong sajagad / siji bae kang ngalami //
sajêg urip bungah têrus / datan kanthi
lan wong sugih / apadene para nata / pra satriya lan pra wasis / jêr mungguhing bungah susah / datan nganggo pilih-pilih //
mung gumantung ing panggayuh / butuhe wong siji-siji / yèn karêpe kasêmbadan / wis tartamtu sukèng ati / môngka mungguh kabutuhan / beda-beda iku pasthi //
nadyan butuh mung sawujud / upamane butuh dhuwit / wong kang sugih karo mlarat / dyan tumênggung lan mas mantri / iku bae yêkti beda / yèn wong sugih antuk picis //
sarupiyah plêca-plêcu / datan bungah nanging sêdhih / beda bangêt lan
banjur susah / wis mangkono sajêg urip / bungah susah datan pisah / wis ngalumpuk dadi siji //
bungah susah kang tumuwuh / tumrap sagung kang dumadi /
bênêr mungguh bungah iku / sajatine mung sawiji / nanging akèh marganira / kang amurih sukèng ati / ana bungah kang amarga / darbe suta dadya pyayi //
ana bungah jêr kang sunu / kabèh padha wasis-wasis / ana bungah miyat putra / kang mituhu yayah wibi / ana bungah anak waras / kalis saka ing
Upami ing jaman purwa, pinanggih ing paprangan ing Tiongkok ing sawatawis dintên punika kenging dipun wastani bratayuda, kajêngipun paprangan ingkang wêkasan. Dhawahipun tanggal 28 Oktobêr, panêmpuhipun wadya Jêpan ing Syang Hai kanthi ngêtog karosan, dene kajêngipun Jêpan, badhe nrobos mêndhêt saking margi sêpur Syang Hai - Nanking, ingkang tumuju dhatêng lèpèn Soko, urut pinggir kidul. Pangangkahipun Jêpan, manawi tindak punika kasêmbadan, nama sagêd misah dhatêng kêkiyataning mêngsah ingkang ing ngajêng prasaksat pangawak satunggal. Môngka sajatosipun ing papan ngriku punika dununging pabarisan Tiongkok ingkang langkung santosa, ingkang sampun tansah jagi-jagi nêdya rêrêmpon. Dados nyata sangêt bilih badhe panêmpuhipun Jêpan punika kanthi tekad agêng yêktos.
Ing pangintên Jêpan tamtu rêkaos anggènipun badhe nindakakên sêdyanipun wau, nanging nyatanipun Jêpan pancèn sarwa wêgig, tandangipun tansah sarwa mitadosi, lajêng nêmpuhakên motor mabur rumiyin, nênggêl dhatêng prênahing pabarisan Tiongkok ingkang dados pagêr kasantosan, saha lajêng nimbrungakên wadya mriyêman, nêmpuh wadya Tiongkok ing Hungyao saking wingking, ing ngriku kathah gêdhong ingkang èdi-èdi saha ingkang misuwur ing Syang Hai sami risak.
Ing ngriku wadya Tiongkok lajêng pasang krêtêg pitulungan, kangge margi têtiyang ingkang badhe ngili saking ngriku. Inggih punika para têtiyang mardika ingkang sami kêkêpang ing baya pakèwêd, saha ingkang kesahipun saking ngriku punika kanthi samaran.
Nanging têtiyang ing ngriku punika wontên 150 ingkang ngrungkêbi nêdya luluh wontên ing nagari wutah rahipun. Tekadipun, aluwung sirnaa babarpisan kanthi nglawan tinimbang gêsang nungkul. Tekadipun ingkang samantên wau lajêng nuwuhakên kêkêndêlan, saha pinanggihipun taksih dipun ayomi ing kawilujêngan.
Tindakipun Jêpan anggènipun nêmpuh ing ngriku punika sayêktosipun taksih wontên rangu-rangunipun sakêdhik, awit ing laladan ngriku punika wontên papan padununganipun bôngsa Inggris tuwin Amerikah. Nanging kadospundi malih, Jêpan kêpêksa lajêng akèn sumisih têtiyang ingkang sami manggèn ing ngriku, awit Jêpan prêlu badhe nyirnakakên griya-griya dalah wadya Tiongkok ingkang taksih tanggon wontên ing ngriku.
saking kilèn tuwin lèr wetan, tindakipun namung lon-lonan, nanging mitadosi. Dene ingkang dipun pêlêng ing Nansiyang. Lampahipun narajang lèpèn Soko.
Cucuking baris Jêpan saèstu sampun sagêd majêng dumugi krêtêg Jospil, nglangkungi margi sêpur Syang Hai - Anko ing lèpèn Soko, ing pundi papan ingkang katrajang lajêng dipun broki, ing salajêngipun laladan ing sisih lèr sampun dhawah ing Jêpan.
Sasampunipun kalampahan makatên, golongan [golong...]
--- [1385] ---
[...an] wadyabala Inggris ing ngriku rumaos manawi ing papan panggenanipun lajêng kambah ing kasamaran, amargi kêbêkta saking anggèning Jêpan santun gêlar mingsêr papaning panêmpuhipun. Mila jalaran saking kasamaran wau, para ingkang nêdya mêdal saking kalangan ngriku supados sami ngatos-atos, saha ing pangangkah ugi badhe nyuwungakên panggenan ngriku.
Ing salajêngipun wadya Jêpan ing saêlèr Syang Hai, lampahipun sampun dumugi ing margi sêpur Nansiyang - Kiyatang, malah lajêng sagêd dumugi gapuraning kitha Nansiyang. Plajêngipun têtiyang ingkang kêbujêng ing mêngsah sami ngungsi dhatêng papaning gêgolongan ngamônca, nanging kala punika sampun kêkêbakên tiyang ingkang sami ngungsi.
Ing kala punika Jendral Syangkaisèk dhatêng ing pusêring papan paprangan ing Soko, sacêlakipun Syang Hai. Ing ngriku Jendral Syangkaisèk dhawuh dhatêng para pangagênging paprangan, supados nanggulangi mêngsah sampun mawi tolih wingking, cocog kalihan pangajêng-ajêngipun wadya Tiongkok, aluwung sirna tinimbang nungkul.
Ing kala punika Jendral Syangkaisèk mêdhar sabda: bilih kawontênanipun ing Syang Hai pancèn kirang sae, nanging tumraping wawasan pêrang, pinanggih botên anguciwani, mila sampun ngantos nuwuhakên pamanahan ingkang botên-botên.
Kawontênanipun paprangan, Tiongkok pinanggih tansah kêsêsêr, ing ngriku wontên satunggiling jendral nama: Cuyaowa Kingtasang lajêng anyanjata badanipun piyambak dumugi ing tiwas, minôngka prasêtya ambelani nagari wutah rahipun ingkang tinêmpuh ing mêngsah.
Garèng : Takpikir-pikir, Truk, kowe kuwi liyane mung arêp nacad, arêp nyeda lan arêp nguthik-uthik untu slilitên, ora ana...
Petruk : Ora, Kang Garèng, iki rêmbugan cara apa, ana nguthik-uthik athik untu slilitên.
Garèng : Hla wong untu kêslilitên diuthak-uthik bae, têmtune suwe-suwe rak iya abuh, têgêse: Kowe kuwi
kapirun, lo kuwi nèk watak satriya.
Petruk : Kang Garèng, kaanan ing dunya kuwi ora bakal bisa sampurna, sanadyan sathithik-sathithik mêsthi ana cacade, Kang Garèng, apa manèh pahargyan kaya dene sing dianakake ana ing kabupatèn ing Kêbumèn, sing ramene sêmono, dhayohe prasaksat tanpa wilangan akèhe, saupama omongku kuwi mung: Wadhuh, kabèh, kaya ta: wadhuh ramene, wadhuh brêgase, wadhuh sêmangêre, wadhuh garange, wadhuh... êmbuh apa manèh, kuwi diaran-aranana aku arêp mung... golèk pêndhok bae, anggone gawe wawasan ora akanthi ati sukci. Sabanjure wawasanaku ora kêna diprêcaya, Kang Garèng. Hla, iya mêngkono kuwi angèle wong dadi jurnalis, Kang Garèng, sanadyan mung jurnalis nyimik-nyimik kaya aku iki. Nèk wong ing jaba mono nyawang pagaweyaning jurnalis, mêsthi iya ngucap: Wah, têrus-têrusan, hla wong anggêre ana sênêng-sênêng mêsthi diulêmi ajêgan. Ana karamean diulêmi, ana tongtonan sing apik-apik, diulêmi, ana rèsturan wiwit dibukak iya diundang. Nanging anggone jurnalis diulêmi kuwi mau, ora kok kaya tamu liya-liyane, yèn uwis iya uwis ngono bae, seje ngulêmi karo jurnalis. Karêpe supaya gawe wawasan apa sing wis dialami ana ing kono. Hla, kuwi ing kono cilakane, Kang Garèng. Ha wong kêpriye, nalikane aku gawe wawasan anane Kêthoprak Mardiwandawa kang main ana ing Batawi tumêkane saiki iki, dupèh aku rada ngalêmbana kurang panacade, lho, kuwi wis akèh sing andakwa sing ora-ora nyang aku, Kang Garèng. kaya ta: Wèh, Mas Petruk kiyi gênahe disogok karo egênare kêthoprak. Malah ana sing ngunèkake: O, Mas Bèi Petruk kuwi gênah ana sing disir kirane. Mara pikirên kuwi, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, kathik banjur rupa-rupa mêngkono sing dikandhakake, wis, wis, saiki banjurna angonmu gawe pêrslah kaanane tongtonan.
Petruk : Sauwise pathilan Srikandhi Mustakawèni, banjur ambalèni panêmbrama manèh, Kang Garèng. Iki sabênêre kanggo para tamu, sing rawuhe migunakake jam Jawa, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, apa iya ora ambosêni, ta. Kathik dibolan-balèni mêngkono.
Petruk : Babarpisan ora, Kang Garèng, awit panêmbramane, kajaba modhèl, pancèn kêpenak dirungokake, lan tumrape aku, ana gunane, lagune mau banjur bisa cumanthèl ana ing utêk. Sabubare iki banjur dianakake gara-gara, yaiku mêtune Sêmar, Garèng lan Petruk. Bab lêlucone, durung agawe pamarême para tamu, kuwi mèmpêr, Kang Garèng, awit sing padha dadi isih padha bocah-bocah lêmbut bangêt. Nanging sing tansah dadi ngunguning atiku, pamilihe bocah-bocah sing main, kuwi kathik le mathuk têmên.
Garèng : Nèk nitik kabèh sing kok kandhahake, sêmune kangjêng bupati ing Kêbumèn kuwi, ahli ing bab prakara rupa-rupa bangêt, kaya ta ing bab: kagunan, sabab miturut caritamu jogède sing padha main pêthilan, mula iya kampiyun têmênan, ahli ing bab karawitan, jarene kathêmlang-kêthêmlonge, sanadyan sing padha nabuh bocah-bocah bae, mêksa wis anglêr bangêt, kathik kabèh-kabèh nganggo nut, hla nèk pancèn dudu barang asli, apa iya bisa yasa sing kaya mêngkono kuwi. Hla banjur miturut caritamu, sing dadi sarimpi ora mèmpêr-mèmpêra bocah lanang, nanging wis wujud gêndhuk-gêndhuk kabèh, mêngkono uga sing dadi Wara Srikandhi lan Mustakawèni, saka ayune lan lêwêse iya bisa nibakake ikêt, luwih-luwih gara-garane iya wis mathuk, hla nèk ora bangsaning ahli, kathik ahli wirasat, apa iya sagêd milih sing kaya ngono kuwi.
Petruk : Omongmu kuwi mula iya bênêr têmênan, Kang Garèng, apa manèh salêbare kuwi, banjur pêrange Janaka karo Buta Cakil, wah pradan têmênan, Kang Garèng, iya Janakane, [Janaka...]
[...ne,] iya Butane Cakil, wis pantês têmênan. Apa manèh saupama butane cakil diwulang pêncak sathithik, murih anggone main dhepok lan main langkahe bisa luwih luwês, lan jogède Janakane rada dialusake sêthithik bae, kiraku, wah tongtonan sing sampurna tênan.
Garèng : Sauwise iki apa banjur bubar, Truk.
Petruk : Isih ana rong wêton manèh, Kang Garèng, yaiku: 1e pêrange Minakjingga lan Damarwulan, hla kiyi mungguhing aku wis ora bisa mada manèh, pancèn iya wis kêmpling têmênan. Dene sing siji manèh, sing diarani: bêksan ing suwarga, Kang Garèng.
Garèng : Wèthèhthithèh, hla, iki tongtonan apa, Truk. Kathik modhèl-modhèl mêngkono.
Petruk : Iki modhèle ingkang bupati piyambak, Kang Garèng, yaiku jogède priya loro lan wanita iya loro, jogède, tandang polahe pancèn iya kêna ditongton têmênan, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, hla kok ana-ana bae. Ora, Truk, mungguh panganggone bêksan iki kêpriye, sabab iki iya bisa muwuhi bêciking tongtonan.
Petruk : Hla, iki aku sing ora pati jodho, Kang Garèng, nanging bokmanawa jalaran kasusu sêlak arêp digêbyagake kuwi mau, sabanjure nuli kêsusu pamilihe panganggo. Nanging aku pracaya yèn ing têmbe burine panganggone bakal diowahi sing kira-kira bisa cocog karo jênêngane: bêksan ing suwarga mau. Awit kala samono panganggone prasaja bangêt, Kang Garèng, yaiku: Wanitane manganggo saèmpêr karo sêrimpi, dene priyane manganggo cara Ngayoja, dadi saèmpêr karo panganggone... kêthoprak.
Garèng : Wayah, kowe mono ana-ana bae sing koanggo ngêcuwis. Sauwise banjur kêpriye.
Petruk : Kira-kira jam rolas pahargyane bubar, Kang Garèng, hla, kiyi iya sawijining modhèl sing pantês ingalêmbana, awit suwening pahargyan mau jênêng: sêdhêngan, ora kêsuwèn, mulane aku prêcaya, yèn para tamune ora ngêmungake kalêgan panggalihe kabèh,
nganti ana ing pagaweane banjur... ngilêr. Mêngkono uga aku iya rumasa kalêgan atiku, mulane mungguhing panuwunku marang ingkang Maha Kuwasa, muga-muga ingkang bupati sakalihan pinaringana suka bagya, lan pangantèn sakalihan sagêda
ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing
Ingkang mêdhar sabda Tuwan St. Takdir Alisjahbana.
Kapitunan tuwin pitulungan tumrap lindhu agêng ing Klathèn. Miturut wartos kapitunan ingkang jalaran wontêning lindhu ing Klathèn, sadaya wontên f 42.000.-, griya-griya ingkang risak wontên 2200. Karisakan samantên punika ingkang 1100 gadhahanipun tiyang siti ingkang kêkirangan. Manawi sadaya dipun dandosi, waragadipun f 16.000.-. Tumrap
saking Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana f 500.-.
ajênging para ingkang sami ngadani damêl punika sagêda angsal arta ngantos f 75.000.-. Têtingalanipun warni-warni, makatên ugi padhasaranipun, kathah ingkang langkung sae, ingkang wosipun sadaya sami ngangkah sagêda angsal arta kathah.
Sêsorah Windu Kêncana adamêl botên prayogi. Ing dhusun Gondhang bawah Klathèn, kathah tiyang ingkang sami lumuh
kawruh Windu Kêncana. Mila tumrap ingkang wajib anjagi sampun ngantos kêlajêng-lajêng wontênipun sêsorah ingkang kados makatên punika.
Pawartos ing bab têtulung kasangsaran T.1. Ing kala kasangsaranipun motor mabur T.1 ing Banda Neira, wontên satunggiling prajurit Marinê sumêrêp nalika dhawahing motor mabur wau, sakalangkung rikat, anjalari wadhahing bènsin lajêng pêcah. Ing kala punika, prajurit wau lajêng mandhap dhatêng sagantên nêdya têtulung, nanging lajêng kenging uwabing bènsin, lajêng wangsul, jalaran botên kuwawi, ngantos botên èngêt, salajêngipun kabêkta dhatêng kapal pêrang dipun upakara. Namung sawatawis dintên lajêng saras.
Barang damêlanipun têtiyang wuta ing Bandung. Pakêmpalaning para mitulungi têtiyang wuta ing tanah ngriki mêntas parêpatan wontên ing Blinden-Instituut ing Bandung, dipun pangarsani dening Tuwan J.E. Jasper. Parêpatan wau kawontênakên sabên taun, ing kala punika kapetang kaping 30. Miturut kawontênan, têtiyangipun ing ngriku sami saras-saras, bab padamêlanipun majêng. Wêlingan sikat tuwin kranjang, pinanggih marêmakên,
ing bab wontênipun baita ingkang purun ngêwrat kapal saking pulo Sumba dhatêng Pasar Ikan, Bêtawi. Bab punika mêntas wontên ingkang dhatêng ing Pasar Ikan, kapalipun pinanggih bagas-bagas, lampah punika kapetang sampun kalih rambahan punika. Mênggah waragadipun kapetang dhawah palih tinimbang kapal sanèsipun. Tindak punika ingkang nandhang kapitunan botên ngêmungakên K.P.M., ugi angèngingi S.S., amargi lampah wau ngantos dumugi ing Pasar Ikan, ingkang pancènipun S.S. inggih tumut kêbagean.
Bab wos ingkang malêbêt dhatêng tanah Sabrang. Miturut wartos saking Departement van Economische Zaken, tumrap laladan Sumatra Pasisir-Wetan tuwin Borneo-Kilèn, wiwit tanggal 1 November punika, botên tumbas malih wos Jawi saperangan, inggih punika petang 25% saking kathahing wos ingkang dipun lêbêtakên saking sajawining laladan wau. Anggèning nêtêpakên makatên wau, amargi kathahing wos ingkang dipun kintunakên dumugi sapunika saking tanah Jawi dhatêng tanah Sabrang, kenging dipun wastani sampun nyêkapi tumrap kangge nêlasakên langkungan wos pamêdal taun punika.
Lulus pandadaran basa Esperanto. Ingkang kacêtha ing gambar punika para neneman ing Makasar ingkang sami lulus pandadaran basa Esperanto, inggih punika basa ingkang sagêd sumrambah ing tiyang sadonya.
Kasêrêg jalaran botên têtulung. Wontên tukang-tukang baita ing Sêmarang dipun sêrêg ing pulisi, jalaran nalika nuju wontên kasangsaran bangsa Eropa tiga sami kêcêmplung ing Kali Baru botên têtulung.
Bab salingkuhan arta f 17.000.-. Pangadilan Landraad ing Bandung mêntas ngrampungi prakawisipun
Rajapêjah ing kabudidayan. Wontên wartos, ing kabudidayan tèh ing Pênyairan Priyangan wontên punggawanipun Walandi nama C.F. van Lindonk dipun prajaya ing tiyang, dumugi ing tiwas. Kasumêrêpanipun ing tiyang, tuwan wau sampun ngajal. Sintên ingkang mrajaya tuwan wau dèrèng kasumêrêpan. Tuwan wau mêntas wangsul saking verlof dhatêng Eropa.
Kêbêsmèn wana. Kawartosakên, sampun sawatawis dintên, wana ing lèrèngipun rêdi Anjasmara, Mojokêrta, kêbêsmi, jêmbaripun ingkang kêbêsmi kirang langkung wontên 3000 hektare, cêrubing latu sakalangkung agêng, salajêngipun kathah ingkang tandang, ngantos nêm-atusan, inggih punika têtiyang dhusun tuwin para veldpolitie, ewadene dèrèng sagêd sirêp babarpisan. Kala punika asistèn-residèn ing Mojokêrta nênggani piyambak.
Nyobi kapal pulisi. Benjing dintên Kêmis ngajêng punika, ing Tanjung Priok ngawontênakên cobèn-cobèn nglampahakên kapal pulisi nama Bantam, ingkang kadamêl wontên ing Tanjung Priok, kanthi dipun jumênêngi ing para pangagêng tuwin residèn ing Bêtawi.
Ewah-ewahan punggawa praja. R.M. Soekarman Danoesoebroto, boschopzichter, kakèndêlan saking padamêlanipun, amargi kirang saras badanipun, kanthi gadhah wêwênang
Jawi-Têngah, ingkang kapatah nyambutdamêl dados bawahipun Pakaryan Kasarasan tumrap
luitenant der cavalerie, sadhatêngipun saking nagari Walandi, dipun papanakên ing half-regiment cavalerie ing
Kêdhiri. Ing wêkdal punika ing laladan Kêdhiri tuwuh sêsakit rajakaya ingkang nama mond en klauwzuur. Rajakaya ingkang sakit wau botên purun nêdha, jalaran cangkêmipun tansah ngêdalakên unthuk (muruh), tuwin badanipun sakit, jalaran tracakipun ngêmu toya. Sêsakit wau tuwuhipun wontên ing laladan ngriku kapetang ragi kathah.
Dêrma saking firma Lian Yoeng. Firma Lian Yoeng kajawi dêrma arta dhatêng Tiongkok ugi dêrma tablet kenine cacah 100.000 iji.
Kintunan kajêng dhatêng Jêpan. Wontên wartos ing bab kintunan kajêng saking tanah ngriki dhatêng Jêpan badhe dipun kirangi, malah sagêd ugi dipun suwak babarpisan. Kajêng saking tanah ngriki ingkang kakintunakên dhatêng Jêpan punika asli saking Sangkulirang. Manawi bab punika sagêd tumindak, botên patosa damêl kapitunan. Namung tumrap Sêlêbês pinanggih adamêl kapitunanipun tanah ngriki, amargi ingriku kathah ingkang kajêng arêng-arêng ingkang
pasitèn wontên ing Lembangweg, pêrlu badhe kangge pasarean (kuburan) sakulawarga. Katingalipun sang pangeran punika sampun têntrêm manggèn wontên ing tanah ngriki.
Bab palwa gêgana zeppelin botên saèstu. Ing ngajêng nate wontên wartos bilih badhe wontên lampah anggêgana ingkang katindakakên mawi zeppelin saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki. Ing sapunika wontên wartos, sêdya wau botên saèstu, amargi Jêrman ing wêkdal punika botên badhe nyade zeppeling dhatêng sanès
Dados nama Oranje-Nassau ingkang sakalangkung luhur punika ugi badhe kagêm sêsêbutaning darah.
Pogokan ing kapal pêrang Rus. Satunggiling kapal pêrang Rus ingkang nuju labuh wontên sacêlakipun Linen, têtiyangipun sami mogok. Miturut papriksan, jalaraning mogok, saking botên cocog ing bab wontêning cadhong têdha. Ingriku wontên upsir tuwin pangkat sangandhapipun cacah 58 dipun ukum kisas tuwin 34 dipun kunjara.
Pêpisahan ngantos pitung taun, sagêd pinanggih malih. (Dongèng)
Sasirnanipun tiyang sêpuh, lajêng santun kawontênan, ing
kados makatên punika, manah kula kapengin badhe sumêrêp ing nglêbêtipun, kula lajêng nyêbut kalimah tayibah, ing ngriku korining griya wau lajêng mênga, kula lêbêti ing ngriku taksih wontên aling-alingipun gêbêr sutra kandêl tuwin sutra tipis. Gêbêr kula bikak, ing nglêbêt wontên banawinipun, ing sapinggiring banawi katingal wontên dhêdhaharan rampadan ingkang katata bêbanjêngan, lan wontên tiyangipun kalih, warninipun bagus-bagus, nanging dêdêg pangadêgipun sakalangkung inggil, sami têtêgaran numpak kapal, sukunipun kalangsrah ing siti. Kula nekad nyêlak dhatêng ing meja ingkang wontên dhêdhaharanipun wau, lajêng nêdha tuwin ngombe satuwuk kula, botên wontên ingkang nyaruwe, malah tiyang ingkang têtêgaran wau cariyos: Wah, manungsa, kowe bêgja, sênêng-sênênga, kowe bakal pinaringan slamêt sapandhuwurmu. Ora luwih aku mêkas karo kowe, mêngko kowe yèn kêtêmu karo wong sing nganggo surban ijo, salam taklimku aturna ing panjênêngane.
Kula nglajêngakên malih lumampah kalih dintên, sumêrêp masjid ing pinggir margi, ing ngriku wontên tiyangipun neneman, panganggenipun sarwa ijêm, sawêg pinuju lênggah, piyambakipun cariyos rêraosan: Wong iki rak dadi golèkan karo sanak rabine. Wangsulan kula: Inggih pancèn lêrês. Tiyang neneman lajêng cariyos malih: Atimu aja sumêlang, mêngko ing ngarêpmu kana, bakal ana wong sing nuduhake kabêcikan lan angulihake kowe.
Kula lajêng mlampah malih, sumêrêp satunggiling masjid, ing nglêbêtipun wontên tiyang neneman lênggah, pangagêmanipun srêban ijêm. Ing panggenan ngriku katingal wontên sumbêran toya, tuwin wit dalima ingkang nuju awoh ambiyêt, wohipun agêng sami kalihan sêmôngka jingga. Tiyang neneman wau ambagèkakên dhatêng kula: Tamim, têkamu ing kene padha slamêt. Wis suwe bangêt
ing sumbêr, saha sêsuci sapiturutipun. Tiyang neneman lajêng cariyos: Kowe saiki nontona marang ing gunung kae, supaya wuwuh sêsurupanmu manèh, awit ing gunung kono akèh kaanan kang endah durung tau ana wong sing wêruh, mula lakumu ambacuta têrus bae marang gunung. Mêngko apa kaanan kang kosumurupi, caritakna kabèh marang aku.
Kula lajêng minggah dhatêng ing rêdi, ing ngriku kula kêpêthuk tiyang èstri mangangge sandhangan sae, manahipun sêmu angandhut susah, kula aruh-aruhi èstri wau kèndêl kemawon. Kula lajêng mlampah malih pinanggih tiyang sêpuh
Tiyang wau kula aruh-aruhi: Kisanak bolonganing kolah punika upami dipun sumpêli rumiyin, kados langkung prayogi, dados lajêng sagêd kêbak. Wangsulanipun: Anggèr, kowe aja cawe-cawe barang kang kowe ora nandangi, mundhak olèh wangsulan kang ora nyênêngake atimu. Kula lajêng mlampah malih kalih dintên, kapanggih tiyang sêpuh manggul papah kurma ing pundhak, papah wau mawi dipun kalungakên dhatêng gulunipun, kalihan lumampah ngalèr ngidul, sarta papahipun botên kantun, kula aruh-aruh: Kisanak, bêktan sampeyan papah kurma punika bok inggih kasèlèhakên rumiyin, kajêngipun ragi mayar sawatawis. Wangsulanipun: Anggèr, pangemanmu marang aku tak tômpa tarima kasih. Kowe prayoga tumuli balia manèh marang ngarsane wong kang ngakon kowe anjajah pagunungan mau, iku asmane: Bagendha Kilir, banjur takona apa kaanan sing wis kosumêrêpi, tamtu panjênêngane karsa ngandharake saprêlune.
Piwêlingipun tiyang sêpuh wau kula èstokakên, kula lajêng wangsul malih dhatêng ing panggenanipun Bagendha Kilir, dumugi ing ngarsanipun, kula lajêng nyariyosakên kawontênan ing rêdi ingkang nêmbe kula sumêrêpi, saha ngaturakên lêlampahan kula wiwit bidhal saking griya, ngantos dumugi ing ngarsanipun Bagendha Kilir punika, panjênênganipun lajêng anjarwani makatên:
Kowe ngrêtia, Tamim. Jim kang anggawa kowe saka ing omahmu, iku jênênge: Maemun, panggonane ana ing dhasaring bumi.
Têkamu sapisan saka ing omah, dijujugake ing sawijining panggonan, kang nalika kowe nuli ditinggal lunga karo si jim Maemun, panggonan mau kalêbu talatahing nagara jim kang padha nyêmbah gêni.
Nalika kowe katut kaboyong ing mungsuh, sabanjure kowe kaapdèkake marang sang ratu, dadi abdi kang kinasih. Ratu mau jim mukmin, asmane: Mahan.
Nalika kowe arêp diulihake karo Sang Ratu Jim Mahan, kang didhawuhi ngulihake, sawijining jim kang ditulungi dening Sang Ratu Jim Mahan diuculi bandane lan balênggune, jim mau arane: Dahnas bin Markon. Dene dhèwèke dipidana kaya mangkono iku, jalaran kaluputan karo Nabi Suleman.
Nalikane Jim Dahnas kobong ana ing ngawang-awang sinambêr blêdhèg, nanging kowe slamêt saka ing bêbaya, lan kowe tiba ana ing sagara ijo, banjur ditulungi dening sawijining manuk, diêntasake marang dharatan, lan diombèni saka ing cucuking manuk, manuk mau jênênge: Iskak. Sabanjure kowe ditulungi dening sawijining kewan kang asikil papat, gêlêm kotunggangi, nanging lakune nurut sakarêpe dhewe.
Dene pandhita kang ngampirake kowe, iku kalêbu sakabate Nabi Ngisa.
Prau kang kotunggangi sakancamu, nganti pêcah ana ing dalan banjur kèrêm, iku praune Raja Indi.
Nagara gêdhe lan rêja, kang ora ana watêse dalah gapura watêsing kutha ora dianani, lan ora ana ratu lan patihe, iku nagarane umate Nabi Yunus.
Wong nonoman, kang linggih ana ing guwa nganggo lèmèk pasujudan, iku jênênge: Mahdi.
Jim kang ngajak lêlungan karo kowe, kang mangkate saka ing omah padha anggawa sangu mimis, ngloro edhing, jim mau jênênge: Ngaflag. Iku ngratoni lan manggêdhèni sakèhing jim, iya iku kang nyolong putrine Raja Andalus, sarana disambêr saka ing dhuwur payoning kadhaton. Putri mau mèlu ratu Jim Ngaflag, nganti mêtoni anak loro, nanging sing urip mung siji, sing siji mati.
Dene jim kang anggawa kowe saka ngarsane sang putri Raja Andalus, prêlu arêp ngulihake kowe mênyang omahmu, iku jim arane: Sakab.
Wong kang mripate pece siji, jênênge: Abu Jalumah, iku dudu golonganing jim, nanging iku bangsaning iblis, padunungan kang diênggoni iku pulo Banirohtin.
Wong kang mripate picak siji, kablênggu sarta dicancang ing wit-witan, iku uga dudu bangsaning jim, nanging iku bangsaning dajal.
Wong loro bagus-bagus kang padha nunggang jaran têtêgaran, iku jênênge: Jibril lan Mikail.
Wong nonoman kang ana ing masjid, agêmane sarwa ijo, iku Nabi Ilyas.
Wong wadon kang ngadi busana, iku pralambanging donya ora langgêng, mula wadon mau sanadyan pêpaèse wis ora kurang bêcik, ewadene mung tansah nangis bae tanpa mênêng, marga dhèwèke ngandhut susah lan prihatin, bakal êntèking umure.
Dene wong kang ngangsu ngisèni kulah bolong, iku dadi pralambanging wong maling, kang olèh-olèhane barang colongan disêdhêkahahe. Wis samene bae Tamim, kang prêlu tak jarwakake. Sasampunipun kula dipun paringi jarwanipun kawontênan ingkang sampun kula alami, kula lajêng nyuwun pitulungan ing panjênênganipun Nabi Kilir, sagêda kula mantuk dhatêng Madinah. Nabi Kilir amarêngakên panyuwun kula wau. Kula lajêng kadhawuhan tilêman ing panggenan ngriku botên kalilan pindhah. Nabi Kilir lajêng mundhut pitulungan ing mega ingkang pinuju langkung ing ngriku, dipun dhawuhi ngantukakên kula, kula lajêng kabêkta dening mega wau. Kula botên kraos punapa-punapa, sumêrêp-sumêrêp sampun wontên sanginggiling payonipun griya kula piyambak, kula lajêng enggal-enggal mandhap, wusana ing nglêbêt griya kula, jêbul sampun wontên tiyangipun jalêr, inggih Ngabdulah Ansori punika. Makatên kawontênaning lêlampahan kula salêbêtipun pitung taun, saha kaelokan ingkang sampun kula sumêrêpi, mugi andadosna kauninganipun Bagendha Ngali, saha panjênênganipun Kalipah Ngumar.
Satêlasing atur jawabanipun Tamim, saha prakawisipun sawêg dados panggalihanipun pangadilan ukum, ing ngriku Ngabdulah Ansori murugi saha nyêlak dhatêng Tamim. Kajawi ambagèkakên wilujêng, ugi kalihan anglairakên cariyos bilih piyambakipun trimah kapêdhot tangsuling nikahipun kalihan Bok Tamim, tuwin botên badhe ngulurakên prakawisipun, namung badhe nglêstantunakên anggèning pasadherekan kados ingkang sampun-sampun.
Sasampunipun Tamim nampèni karampungan lêrês mênang prakawisipun, lajêng kaparingan kawêlasan arta saking Baitulmal kathahipun 100 dirham. Tamim lajêng dipun lilani mantuk dhatêng ing griyanipun piyambak, sarêng kalihan Bok Tamim.
Lêngganan nomêr 2191. Punggawa nagari ingkang kalêbêt golongan II (golongan A lan B kina) sanajan dhinêsipun sampun cêkap 30 taun, yèn umuripun dèrèng 55 taun, botên sagêd kaparingan pènsiyun. Kajawi manawi jalaran saking ewahing èngêtan utawi cacading badan.
Punggawa ingkang waunipun kalêbêt golongan B utawi C sarta ingkang nalika 1 Oktobêr 1934 utawi 10 taun sasampunipun 1 Oktobêr 1934, miturut pranatan rumiyin sampun cêkap dhinêsipun utawi umuripun, tumrap punggawa wau ingkang kaêcakakên pranatan pènsiyun ingkang rumiyin.
punika mêsthi gadhah gêgayuhan utawi jôngka, kasêmbadaning gêgayuhan utawi jôngka wau sarana gayuhan utawi kajangkah, utaminipun kêdah ngangge têpa palupi saha têpa salira minôngka ancêr-ancêr utawi pandom saha dhêdasar.
Ing ngatasipun para wanita utawi golongan ibu, manawi anggayuh utawi anjangkah, punapa kemawon ingkang kangge têpa palupi inggih lêlampahanipun golongan ibu, têpa saliranipun inggih ingkang laras kalihan raos kawanitan, inggih punika kasusilan.
Dèwi Kunthi punika ibunipun Pandhawa, awit saking kasantosaning panggalih saha kaprigêlanipun
lêlampahanipun sang dèwi punika sampun kauningan ing ngakathah, nanging kangge ngèngêtakên ingkang kasupèn saha nyêrêpakên ingkang dèrèng sumêrêp, prayogi kula andharakên malih kalihan cêkak, pêpiridan saking padhalangan.
Kacariyos, Sri Maharaja Basukêthi Nata Binathara ing Mandura kagungan putra sakawan, kakung tiga, putri satunggal, inggih punika: Arya Basudewa, Dèwi Kunthi, Arya Prabu saha Arya Ugrasena. Kakungipun sami prawira ing ngayuda, putrinipun susila
Mandura, nyuwun momong sang dèwi kaangkat dados pramèswari. Nanging sang nata dèrèng sagêd amancasi, panggalihipun sangêt kawêkèn, jalaran manawi katampi salah satunggal, sanèsipun tamtu sêrik, botên sande badhe pêrang rêrêmpon, adamêl karisakaning praja. Yèn katampia sadaya botên badhe
Dumugining môngsa kathah para nata saha para satriya ingkang sami ngêdali sayêmbara, pungkasaning sayêmbara ingkang kapilih sang dèwi dados jatukramanipun inggih punika Radèn Pandhu Dewanata, raja putra ing Ngastina, sanalika ugi sang dèwi kaboyong.
Wontên ing margi kabegal dhatêng Radèn Narasoma, mundhut sang dèwi, Radèn Pandhu botên suka, dados pêrang, Radèn Narasoma kapanah maruta, kombul, sambat manawi kawon, mundhut kaandhapakên. Minôngka panêbusipun Radèn Narasoma maringakên ingkang rayi nama Dèwi Madrim, supados kagarwa. Radèn Pandhu miturut, sang dèwi kalêbêtakên ing kancing gêlung, nunggil kalihan Dèwi Kunthi, lajêng nglajêngakên lampahipun.
Botên antawis têbih, kacêgat dhatêng Prabu Anggêndara nata ing Plasajênar, Dèwi Kunthi kapundhut, Radèn Pandhu botên suka, lajêng pêrang, Prabu Anggêndara kasoran, lajêng maringakên ingkang rayi nama Dèwi Anggêndari dhatêng Radèn Pandhu, supados kagarwa, minôngka pratandhaning kawon. Radèn Pandhu Dewanata miturut, Dèwi Anggêndari lajêng kalêbêtakên ing kancing gêlung, nunggil kalihan Sang Dèwi Kunthi saha Dèwi Madrim.
Sadumugining praja Ngastina, ingkang raka Arya Dhêstharata mundhut salah satunggiling putri wau, badhe kagarwa, ingkang rayi botên suwala, nanging ing panggalih owêl dhatêng Dèwi Kunthi saha Dèwi Madrim, badhe ngaturakên Dèwi Anggêndari awon dinulu, mila lajêng dipun rekadaya, Dèwi Kunthi saha Dèwi Madrim sariranipun kabalonyo ing wêdhak ingkang kasar tanpa gônda, wangsul Dèwi Anggêndari wêdhakipun lumêr, gandanipun amrik minging. Sasampuning makatên, ingkang raka kaaturan milih.
Sarèhning sang arya punika wuta, dados pamilihipun namung sarana kagrayang saha kagônda, mila Dèwi Anggêndari ingkang kapilih. Sang dèwi duka, aprasapa: Ing têmbe turunipun dados satru bêbuyutan kalihan
ingkang kêkalih lêstantun kagarwa Radèn Pandhu, sarêng jumênêng nata kajunjung dados pramèswari, sami sêtya tuhu ing kakung. Sang Dèwi Kunthi apêputra tiga: Arya Puntadewa, Arya Sena saha Arya Prêmadi. Dene Dèwi Madrim apêputra kakung kêmbar: Arya Nangkula saha Arya Sadewa. Botên lami Sri Maharaja Pandhu Dewanata kasêndhal mayang ing dewa, murut dhatêng kasidan jati, Dèwi Madrim ambelani ingkang raka obong. Praja Ngastina kapasrahakên dhatêng Arya Dhêstharata, jêjuluk Prabu Dhêstharata.
Kados punapa kemawon rêkaosing panggalihipun Sang Dèwi Kunthi, saèstu tanpa pêpindhan, jêr katilar ingkang raka ingkang sangêt dipun trêsnani, kecalan nagari, kathik kapêksa anggulawênthah putra gangsal ingkang taksih alit-alit. Bawanipun putri utawi dhasar santosa ing budi, kawontênan ingkang kasandhang punika sadaya namung kaanggêp cobining sarira,
Kartini Sêkul) Rêmbang Umur: 20 taun.
Wulan kapêngkêr kula sagah ngaturi panjurung pèngêtan: 20 taunipun adêging pawiyatan Kartini wontên ing udyananing Kajawèn ngriki, awit saking punika namung badhe kula pêndhêt ingkang sakintên prêlu kemawon.
Yèn ngèngêti kawontênan 20 taun ingkang kapêngkêr, bôngsa kula wanita ing sapunika inggih nama sampun majêng, tandhanipun sampun kathah para priyantun wanita mudha ingkang sami ngasta pakaryan ing kantor-kantor, guru, prudpro lan sapanunggilanipun.
Murid-murid sami nênggani barang-barang ing pêkên malêm.
Ing ngajêng wontênipun pawiyatan wanita Jawi punika yèn botên kalèntu wiwitanipun ing kitha Rêmbang, inggih punika saking ada-adanipun ingkang minulya suwargi Radèn Ajêng Kartini, (ingkang garwa suwargi Kangjêng Bupati ing Rêmbang) inggih punika ingkang rama Kangjêng Bupati Rêmbang sapunika.
Mila inggih botên anggumunakên yèn ta kawontênaning sadaya pirantos lan wucalanipun nalika samantên sarwa prasaja, sarêng ingkang gumantos ngasta pusaraning praja kangjêng bupati sapunika, pawiyatan tilaranipun suwargi ingkang ibu wau lajêng kagalih saèstu kadospundi murih sagêdipun majêng katingal wohipun, sagêd sajajar kalihan pawiyatan gupêrmèn, ngantos sarira dalêm piyambak botên wêgah ngêdalakên waragad ingkang botên sakêdhik, kados ta: Damêl griya pawiyatan ingkang wêwangunanipun sarwa pèni miturut gagrag enggal saking banon ngantos 6 kamar, jrambahipun tègêl, sadaya pirantosing pamulangan sarwa mêpêki, lan saking karsa dalêm ing ngriku lajêng dipun dêgakên pakêmpalan: Kartini Pêrènêging inggih punika ing tanggal 12 September 1917, widada ngantos dumugi ing dintên punika. Sarêng gupêrmèn anguningani kawontênaning pawiyatan wau katingal sae lan majêng saèstu, lajêng kaparingan subsidhi sabên taunipun lêstantun dumugi sapunika, dados adêgipun sampun 20 taun dumugi titining wulan punika, widada botên kirang satunggal punapa.
Ing ngajêng adêging pawiyatan Kartini ing Rêmbang wau, mênggah ancasipun prêlu kangge para lare èstri lan para kênya putraning priyantun, murih sagêda mangrêtos sastra sawatawis, wondene ingkang kangge baku inggih punika kasusilan, lan wajibing wanita, kados ta: olah-olah, nyongkèt, nyulam, nyablun, lan sapanunggilanipun, nanging kawusananipun pinanggih malèsèd saking pangintên, jalaran pawiyatan wau sabên taun indhaking murid saya kathah, ingkang
lan Walandi, makatên ugi sadaya pamong siswanipun inggih nama sampun nêtêpi tatanan, (atêgês botên nguciwani). Tôndha yêktinipun, dene para murid ingkang sampun tamat pasinaonipun saking pamulangan wau sagêd anglajêngakên pasinaonipun malih, kados ta: dhatêng Huishoudschool Ngayogya Sêmarang, dhatêng C.B.Z. sêkolah prudpro lan sapanunggilanipun.
Ing sarèhning pawiyatan wau nama sampun ngambah adiwasa, mila nalika nyarêngi kalêrês dhawah: 20 taunipun, saking ada-adaning bêstir Kartini Pêrènêging kawontênakên pèngêtan kanthi agêng-agêngan, inggih punika kawontênakên pêkên malêm laminipun 15 dalu,
godhogan ulam wau kalatonana malih, yèn sampun umob, jangananipun kacêmplungna rumiyin, kaumobakên, lajêng bumbunipun saumoban malih, nuntên santênipun, kaangkaha ingkang kêpara cuwèr, namung klombyar-klombyar kemawon, têrus kakêbura kemawon saumobipun sampun ngantos gang. Godhogan ulam wau kaolaha kangge êmpal utawi punapa: abon, abul, sate madura ing sakaparêngipun. Jangan padhamara wau, bilih kagêm dhahar, kêdah mawi sambêl kêmiri kagorèng sangan. Raosipun jangan padhamara wau tumrap para raos Jawi asli: mêstani: sêgêr sumyah. Manawi cara para neneman sapunika, duduh ulam namung dipun kêla kados makatên punika mêsthi sami dipun gêgujêng: gene kok botên dipun sop. Nanging mugi kauningana, sop punika wragadipun kêdah kathah, kados ta: ampasipun: sayuran, ulam, lan kêdah mawi martega. Sop tanpa mrêtega punika: angur jangan loncom, balik kinêla padhamara, sapisan: irid, kaping kalih: babar, liripun, ulamipun kenging kagêm lawuhan dhahar ing wanci sontên, kaping tiga: kaol Jawi: migatosakên nêdha rêrambanan: punika sagêd murugakên bagas saras
Rêgining Kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Java-Instituut ing Bali - Bab Siyam - Gêgayuhaning Ngaurip - Katrangan Sakêdhik, Katur Anggèr Petruk - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Tumraping manah, srêgipun angsal pakan ingkang yêktos, punika manawi marêm. Mila sintêna kemawon, limrahipun sami pados marêming manah.
Upamia tiyang kapengin sugih, marginipun botên sanès, kajawi tindak gêmi, ngindhak-indhakakên bandhanipun. Manawi nyata sampun pinanggih sugih, manahipun lajêng marêm.
kenging dipun grêba mangrêtos dhatêng wajib. Bab punika manawi sampun kalampahan sagêd dados priyantun, sampun araos marêm.
Yèn kapengin prawira, tumrapipun jaman sapunika, kêdah dhêdhasar kiyat badanipun, mangrêtos dhatêng ulah kridhaning dêdamêl, ulah tangan sapanunggilanipun. Ing mangke dhawahing kasêmbadan, nama tiyang linangkung, inggih adamêl marêm.
Marêming manah tigang prakawis wau, kenging kangge ancêr-ancêr tumrap kadumugèning sêdyanipun tiyang. Nanging manawi dipun manah, ingkang dipun wastani marêm wau, sajatosipun namung pangarêm-arêm, awit ingatasing kadumugèning sêdya ingkang kagambarakên punika, lôngka saupamia lajêng trimah kados makatên. Upami tiyang ingkang kapengin sugih wau manawi sampun sugih yêktos, inggih taksih kapengin saya sugih, minggah-minggah ngantos kapengin: ing sajagad sugih piyambak. Saupami kalampahana makatên yêktos, sajagat sugih piyambak, inggih taksih kapengin angèmpèri jagad, têgêsipun inggih mêksa dèrèng marêm. Makatên ugi tumrap pêpindhan sanèsipun, inggih sami kemawon.
Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, kados-kados katingal, bilih sajatosing pamarêm ingkang dipun kajêngakên tumraping batos, punika sanès marêm ingkang kados makatên, awit, miturut gotèkipun tiyang ahli marêm, punapa-punapa namung sarwa pinanggih marêm, sugih: marêm, mlarat: marêm, ngêleh: marêm, tuwuk, marêm cêkakipun namung marêm thok.
Pêpiridan kados makatên punika, mèmpêr manawi kenginga kangge ancêr-ancêr, kajêngipun, saupami tiyang ngakên marêm ing manah, punika langgêng punapa botên. Manawi luntur, têgêsipun ical marêmipun, inggih namung têtêp nama marêm-marêman kemawon. Prêlunipun lajêng sagêd kêraos, bilih marêm ingkang yêktos punika angèl, awit, marêmipun botên bêtah: marêm.
--- [1394] ---
Kados para maos botên kêkilapan dhatêng pawartos ing bab tèntusêtèlêng ing Paris, inggih punika ing tanah Prancis. Papaning tèntunsêtèlêng wau manggên wontên têlêngipun kitha Paris.
Mênggah tèntunsêtèlêng wau botên namung maligi kado sacara limrah, ingkang kajêngipun ngatingalakên kamajênganing yêyasan sapanunggilanipun tumrap Prancis piyambak, nyatanipun ugi gêgayutan kalihan nagari-nagari sanès. Dene ingkang dipun pitongtonakên wau, amujudakên cara-caranipun tiyang tumandang ing damêl babagan yêyasan tumrap satunggal-satunggalipun nagari ingkang ngêdali wontên ing papan ngriku.
Tèntunsêtèlêng sadonya ing Paris punika botên namung sae tuwin èdi kemawon, tumrap pigunanipun ugi agêng sangêt, awit ing ngriku ngatingalakên kagunan ing satunggal-satunggalipun nagari. Bab makatên punika tamtu andadosakên jalaraning kamajêngan tuwin anjêmbarakên pasrawungan among dagang tuwin sanès-sanèsipun.
Ngandhap sisih têngên: griya yasan nagari Portêgal, manggèn wontên sapinggiring lèpèn Seine.
Tumrap golongan ingkang wajib, ingkang mêdhar sabda ingkang rumiyin piyambak tuwan residhèn ing Bali tuwin Lombok, minôngka wêwakil dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Sasampunipun punika lajêng dipun sambêt wêdhar sabdanipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Mr. Jayakusuma, ing basa Jawi, tuwin Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, ing basa Malayu. Wosipun sami mahyakakên suka bagya saking sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana ing Surakarta, tuwin saking sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta. Kajawi punika ugi tampi telêgram saking sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan.
Ing ngriku parêpatan lajêng mèngêti tilar donyanipun Tuwan van Dapperen, ingkang sawêg sawatawis dintên, kala sugêngipun tuwan punika dados warga Java-Instituut ingkang sêtya tuwin wêkêl. Ing kalawarti Jawa kêrêp ngêwrat karanganipun suwargi tuwan wau ing bab kabudayan Jawi tuwin sanès-sanèsipun.
Rancanganing lampah kala punika ewah sawatawis, amargi sampun siyang, mila sadèrèngipun dhahar siyang dipun wontênakên sêsorah ingkang dipun wêdharakên dening pangagêng nagari Karangasêm, Anak Agung-AgungAgung. I Gusti Bagus Jêlantik, ing bab cara gêsangipun kabangsan Bali, tuwin sêsorahipun pangagêng nagari ing Gianyar, Anak Agung Ngurah Agung, ing bab tataning gêsangipun kulawarga Bali.
Sabibaring dhahar, Dr. Stutterheim mêdhar sabda ing bab kawontênan ing Bali kala jaman kina, inggih punika ing bab sajarah Bali tuwin barang-barangipun kina. Sêsorah ing dintên wau ingkang mungkasi Dr. Goris ing bab pura-pura ing Bali.
Ing salêbetipun konggrès punika, tumraping para tamu wontên ingkang nyare ing hotèl, tuwin wontên ingkang wangsul dhatêng kapal. Dados ing kala punika, kapal Op ten Noort kenging dipun wastani kados hotèl angambang.
Dalunipun, tumrap tamu ingkang nyare wontên Dhènpasar sami rawuh mriksani ringgit tiyang paring dalêm sumbangan saking sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, manggèn wontên ing pandhapi konggrès, lampahanipun Pêjahipun Su-
Gambar ing nginggil piyambak: para tamu ingkang rawuh ing Dhènpasar. Ing kala punika untaping para tamu ing Dhènpasar, lajêng andadosakên ramening kitha, tumpakan oto pating sliri. Ing ngriku katingal kawigatosaning para tamu dhatêng wontênipun kabudayan ing Bali. Tumraping para ingkang nêmbe sumêrêp, tamtu eram dhatêng yêyasan ing tanah Bali, wêwangunaning griya botêb tilar rarasan kina, singêring yêyasan taksih katingal, saya tumraping ukir-ukiran, ing ngriku ngatingalakên kaluhuraning kagunan Bali, mila botên anèh bilih yêyasan ing ngriku punika sami dipun wigatosakên, dening wujudipun sarwa damêl gawok.
Gambar ing têngah: Kangjeng Gusti Pangeran Arya Prabu Suryadilaga mundhut barang-barang wêdalan Bali. Barang-barang wêdalan Bali punika saya dangu saya sumêbar, saya tumraping barang tênunan, punika saya dangu saya pinanggih misuwuripun, awit barang tênunan wêdalan Bali punika kajawi sae badhenipun, coraking gêgambaran ugi langkung sae, mandhês, tuwin ambêkta gagrag piyambak, ngatingalakên aslinipun. Kados ta bangsaning slendhang, plangi tuwin sanès-sanèsipun ingkang bangsanipun sutra, wujudipun botên nguciwani, malah sapunika tumraping slendhang sampun umum sumêbar wontên ing tanah Jawi, tiyang amastani slendhang Bali, salajêngipun dados padagangan. Miturut cariyosipun tiyang Bali ingkang dagang barang-barang wau, tumrap tiyang ingkang dagang ing Bali, punika wontênanipun ing Bali kemawon sampun botên kêkirangan ingkang mundhut, inggih punika para andon lêlana saking tanah monca. Ing salajêngipun barang-barang ingkang dipun tumbas wau lajêng dados tôndha pangèngêt-èngêt, saha ngatingalakên kaluhuraning kagunan Bali.
Gambar ngandhap piyambak: ing margi, untaping tiyang katingal pating sliri, kathah tiyang ingkang sami andhasarakên padaganganipun. Ingkang wontên têngah, Tuwan S. Koperberg ingkang dados cucuking lampah konggrès punika.
[Lanjutan dari hal. 1395: Konggrès Java-Instituut ing Bali]
Bali. Ing kala punika tumraping golongan Bali, kathah sangêt ingkang ningali.
Ing bab sêsorahipun Anak Agung I Gusti Bagus Jêlantik, punika têrangipun cêkakan makatên:
Na. têtiyang ingkang asli utawi Bali Aga.
Bedanipun golongan kalih wau, kêtitikipun cêtha, tumrap golongan Ha, punika botên anggadhahi cara pahargyan ambêsmi mayit, tumindakipun, mayit namung kakubur. Kajawi punika botên mawi tatanan undha-usuking kadrajatan. Dados ingkang langkung kathah cêcariyosanipun, punika tumrap golongan agami Hindhu.
Tumrap gêsanging bôngsa Bali golongan ingkang agami Hindhu, punika tumindakipun kêncêng ing bab agami tuwin tata caranipun, ingkang sadaya kenging dipun wastani sarwa trêtib tuwin mantêp dhatêng agaminipun. Tindak-tindak ingkang gêgayutan kalihan agami, kathah ingkang mawa beya. Salajêngipun juru sabda mratelakakên ing bab uba rampening pahargyan ingkang gêgayutan kalihan agami.
Juru sabda lajêng ngandharakên ing bab cara-caraning pangupakaraning mayit, ngêdusi dumugining dipun bêsmi, tuwin ngandharakên ing bab kajêng-kajêngipun.
Ing bab sarana murih wilujênging têtiyang tuwin rajakaya, punapadene samukawis ingkang gêgayutan kalihan panggêsanganipun bôngsa Bali, ing ngriku dipun wontênakên pura-pura tuwin candhi-candhi minôngka papan pamujan. Kados ta pura ing Pasèh, Bale Agung tuwin pura dalêm, ingkang dipun rimat dening para punggawa dhusun. Kajawi punika tumrapipun pirantos-pirantos tuwin kabêtahan ingkang kangge prêluning pahargyan, punika dipun sadhiyani siti, ingkang pamêdalipun namung maligi kangge nyêkapakên kabêtahan wau.
Ing sabên dhusun wontên paguyuban ingkang dhêdhasar raos sasami, ingkang kenging malêbêt dados warga ngêmungakên tiyang jalêr ingkang sampun gadhah bojo tuwin tunggil dhusun. Samôngsa wontên warga badhe ambêsmi mayit, warga sanès-sanèsipun sami urun, awarni arta utawi wulu pamêdal, cêkakipun warnia punapa kemawon dipun sukakakên, kajawi punika ugi dana bau. Dados kajêngipun ing ngriki, sanadyan tiyang mlarat, sagêd angêmori damêl ingatasing agami.
Ing sarèhning wêdaling Kajawèn ing dintên punika winêngku ing wulan Siyam, kados prêlu ngêwrat ing bab siyam.
Tumrap para têtiyang Islam, nglampahi siyam ing salêbêting wulan Ramêlan punika, kalêbêt rukun (pikêkahing) Islam ingkang kaping 4. Mênggah uruting pangetang: 1. sahadad, 2. sêmbahyang gangsal wêkdal, 3. jakat lan pitrah, 4. siyam ing wulan Ramêlan, tuwin 5. minggah kaji ing Baetullah (nagari Mêkah). Nanging katingalipun ingkang sampun gumêlar ing umuming bôngsa kula Jawi ingkang taksih sami ngakên ngangge agami Islam, prêsenanipun kaot kathah sangêt ingkang purun anglampahi siyam, tinimbang ingkang nglampahi sêmbahyang tuwin jakat. Pintên-pintên umat Islam purun nindakakên siyam, nanging taksih awrat nindakakên sêmbahyang 5 wêkdal. Malah botên ngêmungakên siyam wulan Ramêlan kemawon, ingkang dipun êmên-emenakên, cacak siyam ingkang namung sunat kemawon, kados ta: siyam Sênèn Kêmis, siyam ing wulan Rêjêb, tuwin sanès-sanèsipun, ugi kathah ingkang nglampahi. Lah mênggah sababipun punapa, tur manawi katandhing makatên, langkung awrat nindakakên siyam, tinimbang sêmbahyang gangsal wêkdal.
Sarêng kula manah-manah panjang, tumrap bôngsa kula Jawi, pancèn makatên wau ingkang mencok kalihan nalaripun. Jalaran wiwit kina-makina, sadèrènging Islam muncul ing tanah Jawi, bôngsa kula Jawi punika sampun katancêpan raos rêmên tapabrata, utawi sêsirih, kados ta: ngêngirangi nêdha, tilêm, mêthak, ngrowot, ngêblêng, tapa ngidang, tapa ngalong, kungkum sadalu muput, tuwin sapanunggilanipun. Mila sarêng santun ngrasuk agami Islam, ingkang dipun rêmêni inggih lampah ingkang ragi ngèmpêri pakarêmanipun rikala ing jaman sadèrènging agami Islam tumuwuh, inggih punika nglampahi siyam, ingkang saèmpêr tapabrata, utawi sêsirih. Beda kalihan rukuning Islam ingkang sanès siyam, kenging kula wastani kadosdene barang tuwuh enggal, dados rumasukipun ing raos Jawi, dèrèng sagêd tandhês ing balung sungsum kadosdene siyam.
Wiwit ing jaman kula taksih lare (50 taunan) ngantos sapriki, sabên badhe tapaking wulan Siyam, mèh kenging pinasthèkakên para têtiyang Islam sami pasulayan anggèning miwiti siyam, punapadene dintên riyadinipun, lah punika sabab dening punapa. Bab ingkang makatên wau tumrap têtiyang sajawining rangkah, mêsthi inggih mastani anèh. Nanging tumrap ingkang sami ngalami piyambak, sami mastani barang limrah kemawon. Mênggah nalaripun makatên: mirid wèting agami Islam, wajibing nglampahi siyam punika, botên tigang dasa dintên, nanging salêbêting wulan Ramêlan, inggih punika wiwit ningali palêthèking tanggal sapisan ing wulan Siyam, ngantos palêthèking tanggal ing
marga ningali ing tanggal sapisaning sasi Sawal. Dene yèn tanggaling sasi Ramêlan iku ora katon marga ana sabab, iku banjur angganêpna sasi Sakban (Ruwah) umur 30 dina.
Nyumêrêpi ing tanggal sapisan punika, tumrap ing nagari Ngarab (Mêkah) ngrika langkung gampil sangêt, jêr prasasat botên nate wontên mêndhung, tur kathah pasitènipun ingkang bawera. Wangsul ing tanah ngriki, rêkaos sangêt. Mila para Ngulami lajêng rekadaya sarana nindakakên ing kawruh hisab (pasaniyah) ing bab ijtimangunnurèn (kêmpaling surya lan rêmbulan), dipun wiwiti saking tanggal sapisaning wulan Sakban (Ruwah).
Kawuningana, madosi dhumawahing tanggal sapisan sarana nindakakên makatên wau, sanès prakawis ingkang gampil, mila sampun layak kemawon, juru pangetang satunggal, lan sanèsipun punika, saged pasulayan ing pamanggih. Malah sanajan pangetangipun wau sagêd cocog, trêkadhang panimbangipun, mêksa taksih sagêd pasulayan. Mênggah tôndha yêktinipun kados badhe tapaking siyam punika, sarapara. ngulama ahli ngilmu kisab sampun sami muphakat, bilih kêmpaling surya lan rêmbulan, ing pungkasaning wulan Ruwah, dhawah dintên Rêbo kaping 3 Nopèmbêr, wanci jam 11 siyang, langkung 26 mênut, 30 sêkon. Lan ing wanci sêraping surya (malêm dintên Kêmisipun) inggiling tanggal saking tancêping langit = 2 grat, langkung sakêdhik. Hla tanggal ingkang samantên inggilipun punika, sampun kenging katêtêpakên katingal punapa dèrèng, ing ngriki lajêng nuwuhakên pasulayaning pamanggih. Wontên ingkang nganggêp sampun katingal, lan wontên ingkang nganggêp dèrèng, têmahanipun lajêng anggêga pamanggihipun piyambak-piyambak, wontên ingkang wiwit siyam ing dintên Kêmis ping 4 Nopèmbêr, lan wontên ingkang siyam ing dintên Jumuwahipun ping 5 Nopèmbêr.
Kêmpaling surya lan rêmbulan ing pungkasaning siyam ugi cocog, inggih punika dhawah ing dintên Jumuwah ping 3 Dhesèmber, wanci jam 6 enjing. Sarta ing wanci sêraping surya, inggil tanggal ing wulan Sawal = 5 grat. Tanggal ingkang samantên inggilipun saking tancêping langit punika, katingal punapa dèrèng. Lah punika ugi pasulayan pamanggih malih. Malah pasulayanipun wau cawang 3.
Ha. Wiwit siyam ing dintên Jumuwah ping 5 Nopèmbêr, riyadinipun ing dintên Akat ping 5 Dhesèmbêr. Badhe kasambêtan.
pra prajurit sukèng kalbu / lamun unggul ing ngajurit / wong madati suka ing tyas / yèn candune wis cumawis / luwih bungah yèn wis mapan / nyêrot kukus jêblas-jêblis //
botoh main nguthut kêrtu / nèng kalangan sukèng ati / lamun cocog panguthutya / ulat bingar kaduk manis / tan karasa arip sayah / kêndhih dening sukèng ati //
picis / kusir andhong mêsthi bungah / yèn andhonge tansah isi //
kang nunggangi munggah mudhun / dadi iya sugih dhuwit / tukang kayu mêsthi bungah / lamun ana kang mènèhi / pagaweyan antuk opah / iya iku wujud dhuwit //
bèi dhoktêr sukèng kalbu / ingaturan ngusadani / janma kêna ing lêlara / awit mêsthi
antuk dhuwit / wong anjala mêsthi bungah / yèn tandange bisa kasil //
bocah angon angêngidung / malah ana kang nyênggaki / kawistara padha bungah / jêr kêbone padha aring / wong nênonton padha
ing ngingor tritis / karo ana ing gantangan / ana bungah marga uning / sadulure lawas prapta / ana bungah
ana janma / kang wêdi lan angajèni / mêndhak-mêndhak lamun pêrak / sukur bungah dèn dhodhoki // Badhe kasambêtan.
--- [1401] ---
Katêrangan Sakêdhik, Katur Anggèr Petruk, ing Kalawarti Kajawèn
Nuwun, anggèr, kula tansah maos kalawarti Kajawèn, ingkang isi sêratanipun anggèr, bab pahargyan ing Kêbumèn. Dumugi nomêr 87 punika, kula rumaos wajib lajêng kêdah ngaturi katêrangan sakêdhik, ing pangangkah sagêda ngicalakên pangunêg-unêging panggalih, tumrap anggèr Petruk, utawi sanèsipun malih, bokbilih taksih wontên ingkang kagungan raos-rumaos kados anggèr.
Nuwun, kados anggèr Petruk ugi botên badhe kêkilapan malih, bilih kawontênan ing donya punika botên wontên ingkang tanpa cacad. Lan malih sagêd ugi anggèr sampun nate maos buku pamulangan, karangan swargi Tuwan K.F. Winter, bab juru giling lan kuldine. Suraosing dongèng punika, manawi kula botên kêlintu, botên wontên tiyang ingkang sagêd anglêgani manahing tiyang kathah ingkang mawarni-warni karsanipun.
Nuwun, pahargyan ing Kabupatèn Kêbumèn, nalika miwaha dhauping putra kakung ing tanggal 19 Oktobêr 1937. Awit saking kêparênging karsa dalêm, gusti kangjêng bupati sarimbit, kula Sastradarmaja, ingkang andikakakên mranata, lan anjagi, murih sadaya karsa dalêm wau sagêda kalampah kanthi sabèrès-bèrèsipun. Gandhèng kalihan bab wau, dados sampun saadil-adilipun, bilih sadaya cacad ing salêbêting pahargyan wau, kêdah kula ingkang nampi paukumanipun (panacad, pangunêg-unêg, panggrundêl enz.) saking para tamu sintên kemawon, ingkang rumaos kacuwan nalika nglênggahi pahargyan punika, kula tampi kanthi eklasing manah suci, jêr kula punika namung kula kemawon, tiyang limrah tur kalêbêt kina, ingkang ngrêtosipun dhatêng sawatawis sêsêrêpan, mligi saking jare, nêningali lan sawatawis ngalami, dados botên pikantuk wulangan sêpesial. Mila sarana sêratan punika, kula Sastradarmaja, ingkang kala samantên, tinanggênah ing damêl, dhatêng sadaya kemawon ingkang rumaos kacuwan panggalihipun, langkung-langkung dhatêng anggèr Petruk ingkang karana Allah karsa anglairakên saraosing panggalih, kula nyuwun gênging pangaksama. Kagaliha atur kula ing nginggil, lan suraosing dongèng: juru giling lan kuldine. Awit kula punika, inggih namung kula, tiyang limrah, sanès bangsaning ingkang sagêd nyumêrêp karsa lan krêntêging panggalihipun sanès.
Nuwun, murih anggèr Petruk utawi bokmanawi wontên malih sanèsipun ingkang ugi kagungan raos kados anggèr Petruk, kula manah prêlu ngaturi katrangan sakêdhik, bab rêsèpsi, nanging punika namung saking pamirêng lan sawatawis saking pangalaman kula. Salajêngipun bab watêk: kumlandi-landi ingkang kapangandikakakên dening anggèr Petruk.
Ha: 1. Bab pahargyan ing Kêbumèn, sakêparêngipun ingkang maham, kapaham cara Walandi kenging, cara Jawi ugi kenging. Ingkang baku dados kêparênging [kêparêng...]
[...ing] karsa dalêm ingkang kagungan kajat, kaangkah para ingkang sami karsa anjênêngi pahargyan wau, sagêda prèi, saprèi-prèinipun, ingkang wêkasanipun sagêda mahanani dhatêng suka rênaning panggalihipun para ingkang rawuh, jêr botên kajigung ing pranatan ingkang ngêngèl-êngèli ingatasing bôngsa kula Jawi ingkang taksih sami ngagêm adatipun lami.§ Punika pancèn yêktos, salaminipun kula dèrèng nate mêningi pahargyan ing kabupatèn ingkang prèinipun kados pahargyan ing Kabupatèn Kêbumèn, amila mênggahing kangjêng bupati piyambak tansah kula luhurakên.
2. Bab lampahing pasugatan, anggèr Petruk piyambak sampun angakêni, bilih wontên lan lumadosipun pasugatan tansah lumintu (ngêndikanipun anggèr: sadhela-sadhela sugatane mubêng nganti pirang-pirang rambahan), ing ngriki têtela, bilih pasugatan botên kirang. Dene anggèr piyambak ngantos kapintên, malah têmtunipun wontên malih ingkang ugi kapintên, punika kula piyambak ngrumaosi lêpat sabab kirang titi paniti kula. Saya ingkang kapintên kok anggèr Petruk, nalôngsa kula saya sangêt, awit kajawi anggèr karaya-raya saking Bêtawi sowan ing Kêbumèn, punika wêwah-wêwah ingkang dados kêpala plados punika, kula. Nanging kadospundi malih, jêr barang sampun kêlajêng, kangge pèngêt benjing malih. Sawangsulipun murih sagêda mêwahi sêsêrêpanipun para ingkang dèrèng sumêrêp. Miturut pangalaman, wontên ing resèpsi (kula sampun kaping-kaping andhèrèk resèpsi ing kabupatèn pundi-pundi, karesidhenan sawatawis. Malah sampun nate sêpisan ngadhêp, resèpsi Kangjêng Tuwan Bêsar G.G. ing taun 1933, wontên ing dalêm karesidhenan Magêlang. Wontên ing resèpsi wau lampahing pasugatan, inggih namung kaidêrakên dening palados, para tamu lajêng sami mundhuti piyambak-piyambak, ingkang dèrèng inggih
botên mawi èwêd-pakèwêd, mundhut punapa ingkang wontên lan kakarsakakên. Gandhèng kalihan ingkang kula alami makatên wau, mila plados tansah mubêng ambêkta pasugatan, supados para ingkang dèrèng, sagêda nimbali lan mundhut. Namung eman dene para ingkang sami rawuh wau dèrèng sadaya ngrêtos dhatêng cara ingkang sampun kêlampah ing salêbêting resèpsi-resèpsi ingkang kula nate andhèrèk. Mila kula inggih lajêng pitados sangêt bilih tamu ingkang makatên wau, tur lajêng dipun èmbèl-èmbèli lingsêman, kalampah kalirên saèstu. Mêmêlas, ewadene saking pangatos-atos kula kala samantên, gandhèng kalihan uyêl-uyêlanipun para tamu, sarana pitulungipun para tamu ugi, kula tindakakên tundhan sistim, lan taksih kula wêwahi malih atur: nuwun, ingkang dèrèng kaladosan punapa-punapa, mugi kaparêng mundhut (kajêng kula nimbali plados) jêr plados-plados
amung satunggal ingkang lêlados wontên ing panggenan kula. Punapa kula kêdah nyogêmol asmanipun putri wau. Kados botên prêlu. ingkang kapangandikakakên dening anggèr Pêtruk: mlandani, punika kula ngaturi katêrangan sakêdhik, anggènipun migunakakên têmbung lan tatakrama Walandi punika, kintên kula, tangèh manawi saking niyat, kumlandi-landi, sanajan ta, para putri plados wau sadaya sami pikantuk piwulang Walandi. Nanging upami wontên ingkang mastani: bokmanawi dhatêng tatakrama Jawi wontên kithalipun, tumrap sabagian, plados putri wau, kula botên wani dhebat, dados sagêd ugi pandakwa wau lêrês, inggih punika tumrap para plados ingkang saking sajawining dalêm, awit kula sumêrêp bilih wontên ingkang nêmbe kemawon mêdal saking pamulangan (intêrnat) mila wêkdal kangge nyinau tatakrama Jawi wau, sanajan sampun dados gadhahanipun, nanging gandhèng kalihan jamanipun, taksih kathah kêkiranganipun. Mila kintên kula lajêng migunakakên mawi tatakrama Wêlandi, ing pangintên dhawah sêkeca, awit upami wontêna klintunipun sawatawis, botên nyolok mripat sangêt-sangêt. Tinimbang lare Jawi, dipun wastani ora wêruh Jawane, raosipun langkung anggarês tinimbang manawi namung kataman ing têmbung: cah Jawa we nganggo cara Lônda barang. Lêrês lêpating gagapan kula, kula sumanggakakên anggèr Petruk.
Katêrangan punika kula punggêl sêmantên rumiyin, kasambêt bilih wontên prêlunipun.§ Sampun, sampun, samantên kemawon, kados-kados sampun sah. Petruk.
saking nagari Walandi, suraosipun ngalêmbana anggènipun Nirom nggiyarakên suwara ing sadonya, tumrapipun ing
tuwin sanès-sanèsipun, mêntas papriksa dhatêng pasitèn paboyongan ing Lubuk Linggau ingkang dèrèng dipun bikak. Papriksan wau tumindak ngantos pintên-pintên dintên, dene pikantukipun, pasitèn ingriku punika botên nguciwani kangge papan paboyongan.
Sudan pènsiun kasuwak. Ing bab rêmbag nyuda pènsiun sampun rampung. Miturut wratoswartos. wiwit benjing tanggal 1 Januari 1938, sudan pènsiun 17% punika badhe kasuwak. Wontênipun makatên, amargi pinanggihipun arta praja ing gêdhong arta nagari saya sae.
Congres Parindra badhe wontên ing Bandung. Mirid rêmbag ing parêpatan, congres Parindra ingkang kaping kalih badhe wontên ing Bandung dhawah wulan December taun 1938, tanggalipun dèrèng katêtêpakên.
Pindhahan doktêr. M. Sampurno, Gouvernements Ind. Arts ing C.B.Z. Surabaya, kapindhah dhatêng Sêmarang, kabantokakên dhatêng Regentschap.
Pandamêlipun gêdhong karesidhenan ing Purwokêrto. Miturut wartos, rantaman tuwin gambar-gambaring calon gêdhong karesidhenan ing Purwokêrto sampun dipun sayogyani dening Departement van Verkeer en Waterstaat. Ing salajêngipun badhe kawontênakên lelangan tumrap ingkang badhe anggarap. Miturut rancangan, griya wau badhe awaragad f 35.000.- Kalêbêt ing rantaman taun 1937.
Sêrat kabar Jêpan. Ingajêng wontên wartos bilih badhe wontên ariwarti Jêpan ingkang badhe dipun wêdalakên ing Bêtawi. Pawartos punika botên nyata. Ugi wontên, nanging kalawarti mawi basa Walandi, Malayu
ingkang rêgi 2 sèn. Sarêm punika kapetang saprapatipun sarêm ingkang agêng. Dados ing sapunika wontên sarêm ingkang rêgi 1/2 sèn, 1 sèn tuwin 2 sèn, kajawi ingkang sampun kasade lami, nama sampun umum. Wontênipun sarêm ingkang rêgi 2 sèn punika kangge anjagi sampun ngantos wontên tiyang kablithuk anggèning tumbas sarêm, ingkang pikantukipun botên cocog kalihan timbanganipun.
Tosan bantalan kapasangakên wontên sanginggilipun ril. Satunggaling dintên sêpur ingkang lumampah wontên antawising Rengas Bandung kalihan Lêmah abang S.S. W/L mèh kasangsaran, jalaran ing satêngah-têngahing ril dipun pasangi tosan bantalan. Rahayu ing kala punika masinis ingkang nglampahakên sumêrêp barang wau, sêpur lajêng dipun êndhêgakên, saha lajêng nyingkirakên barang ingkang dipun pasangakên wau. Wilujêng botên kirang satunggal punapa.
kasèp-kasèpipun ing tanggal 30 November kêdah ngangge cap ingkang ciri g.
Volkstelling. Sagêd ugi pangetanging cacah jiwa badhe katindakakên wontên ing taun 1940. Ing salajêngipun badhe ngawontênakên rêmbag ingkang gêgayutan ing bab babagan punika.
Mas ing Bantên. Ing lèpèn Boyah, Bantên, katingal kathah tiyang ingkang sami ngêdêgakên kabudidayan alit pados mas. Pundi ingkang gadhah padikan siti lajêng magêri, amargi manawi botên dipun pagêri, kathah tiyang ingkang lajêng ngambah ing pasitèn ngriku sakajêng-kajêngipun kemawon. Mirit kawontênan punika, ing papan ngriku sagêd ugi badhe dados papan panggaotan agêng.
Bangsa ngamanca badhe dhatêng tanah ngriki. Kawartosakên wontên student ing nagari Polen nama Antoni Rybak, benjing taun ngajêng badhe dhatêng tanah ngriki sarana numpak kapal alit. Pangkatipun saking Polen kanthi kanca tiyang gangsal, lajêng dhatêng nagari Walandi rumiyin, pêrlu sinau basa Walandi, wontênipun ingriku ngantos dumugi mangsa padhidhing. Anggènipun Rybak gadhah kapal alit wau sarana saking anggènipun kêklêmpak arta salêbêtipun kalih taun. Bidhalipun saking nagari Walandi kaangkah ing sabibaripun mangsa asrêp. Wontênipun ngriki gadhah sêdya badhe nyambut damêl, salajêngipun wangsul mantuk.
Padagangan kapuk manggih sandhungan. Ing wêkdal punika padagangan kapuk saking tanah ngriki, panyadenipun ingkang kathah piyambak dhatêng Amerika, nanging salajêngipun Amerika botên mêndhêt malih. Ing bab punika andadosakên gonjinging padagangan kapuk, kathah kapuk ingkang tumandho wontên ing gudhang, ing salajêngipun ingkang wajib lajêng manggalih bab punika, sagêda kandhêging kapuk wau ngiras ngêntosi saening rêrêgèn.
Manggih barang kina. Tiyang ing dhusun Cisalak, Sumêdhang manggih barang kina warni lantingan alit mas. Anggèning manggih barang tiyang wau nyarêngi kala nuju dhudhuk-dhudhuk pados oyod-oyodan kangge jampi. Salajêngipun barang wau kakintunakên dhatêng pakaryan babagan barang kina.
Inggah-inggahan ing provincie Jawa Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi
Jawi Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Utoyo, mantri pulisi golongan veldpolitie Paresidhenan Banyumas, dados mantri pulisi Paresidhenan Sêmarang.
Mèngêti dados bupati sampun 30 taun. Ingkang bupati ing Blora R.M.A.A. Cakraningrat, mêntas mèngêti anggèning jumênêng bupati sampun 30 taun. Dhawahing dintên paargyan kathah para agêng ingkang sami rawuh, Residhèn Japara-Rêmbang, asistèn residhèn Blora tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang bupati punika trah-tumêrah darah bupati ing Blora, kapetang bupati ingkang kaping 9 wiwit bupati ingkang kapisan, kala ing taun 1763.
Anggêgana ingkang kaping 500. Benjing tanggal 13 November punika motor mabur gadhahanipun K.L.M. badhe anggêgana saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki, kapetang anggêgana ingkang kaping 500. Bab punika pakaryan post ing tanah ngriki badhe ngawontênakên cap post ingkang maligi minangka pèngêtan. Wangsulipun dhatêng nagari Walandi wontên tanggal 27 November. Ingkang wontên cap kados makatên punika: Bandung, Batavia-C, Medan, Palembang, Sêmarang tuwin Surabaya. Tumrap para ingkang sami rêmên nglêmpakakên prangko, cap ingkang kados makatên punika langkung dipun wigatosakên, mila murih sagêd angsal prangko ingkang mawi kaêcap kados makatên, supados ngintunakên sêrat dhatêng kantor post ing Amsterdam dipun isèni sêrat kanthi prangko tuwin amplop ingkang tumuju dhatêng badanipun piyambak.
Kagunan damêl rêca Indu. Ing wêkdal punika ing Surakarta wontên tiyang sagêd damêl rêca prunggu awangun rêca kina Indu, ingkang wujudipun sampun sairib kalihan rêca Indu ingkang yêktos, panyadenipun mirah sangêt. Bab punika ngantos dados panggalihanipun ingkang wajib. Pandamêlipun rêca wau sarana dipun cithak. Sakawit damêl pêpêthan lilin, lajêng dipun bungkus ing lêmpung saha kabêsmi, sêsampunipun lilin luluh, lajêng dipun cor prunggu, sampun dados.
K.N.I.L.M. dêrma Tiongkok. Ing tanggal 4 wulan punika, K.N.I.L.M. ngawontênakên lampah anggêgana wontên sanginggilipun kitha Bêtawi sarana bayaran. Angsal-angsalaning arta ingkang 25% kadêrmakakên dhatêng Comite ambulance Tiongkok.
Sêkar mêlati kangge ukup tèh. Firma Gie Hoo Seng ing Surakarta ingkang ngêdalakên tèh cap 999, badhe nanêm sêkar mêlathi wontên ing Kartasura, sarana nyewa siti ing Giriwoyo 2 bau. Sêkar mêlathi wau pêrlu badhe kangge ukup tèh.
Tatanan kindertulage. Miturut wartos, awit saking usulipun commisie babagan blanja, supados wontêning kindertulage sagêda nocogi kados tatanan blanja enggal. Mênggah tatananipun, supados ambedakakên tumraping golongan blanja sakêdhik tuwin blanja kathah. Tumrap ingkang blanja sakêdhik angsal kindertulage 5%, dene ingkang blanja kathah 4%, saking balanjanipun, mawi watêsan dumugi f 25.-. Kajawi punika ugi ngindhaki watêsing umuranipun lare, ingkang rumiyin namung dumugi 18, supados dumugi 21 taun.
Anggêgana tuwin radio. Wiwit tanggal 1 wulan punika, lampahing motor mabur ing antawising
November punika ing Rijnhaven, Rotterdam wontên gêdhong-gêdhong kabêsmi. Ing gêdhong-gêdhong wau isi sata, kopi, kapuk tuwin sanès-sanèsipun, sadaya kêbêsmi ngantos têlas. Kala punika wontên pompa ngantos 37, nanging sami tanpa damêl. Kapitunanipun pintên-pintên yuta rupiyah, nanging sadaya sami malêbêt têtanggêlan.
Anggêgana ingkang unggul piyambak. Sampun sawatawis dintên wontên lampah anggêgana ingkang dipun tindakakên dening nonah Jean Batten saking Australie dhatêng Londen. Lampah wau sampun kêlampahan dumugi Lympne langkung rikat 14 jam 10 mênit tinimbang ingkang sampun dipun lampahi ing sanès. Pêpetanganing lampahipun Jean Batten, saking Darwin dhatêng Lympne 5 dintên 18 jam tuwin 15 mênit, dene lampah makatên ingkang dipun tindakakên dening Broadbent, wontên 6 dintên 8 jam tuwin 25 mênit. Nalika nglangkungi Kanaal motor maburipun Jean Batten dipun garubyug ing motor mabur kathah. Ing kala punika nonah wau katingal sayah sangêt, nanging katingal mèsêm tandhaning bingah. Tiyang ingkang mêthuk
Samangke amangsuli malih cariyosipun Sang Ilya, ingkang nêdya dhatêng Kiyèph, prêlu ngawula dhatêng Sang Prabu Wladhimir, nanging lampahipun botên nêdya mêdal ing margi ingkang têntrêm, ngêmungakên badhe ngambah ing margi ingkang sampun tigang dasa taun laminipun tansah dipun ganggu damêl dening satunggilipun begal nama Solowe, ngantos botên wontên tiyang ingkang purun ngambah ing ngriku. Wusananipun margi wau kenging dipun wastani dados wana grêng.
Mênggah kajêngipun begal, Solowe wau, sajatosipun namung satunggiling pasêmon kemawon, inggih punika pasêmonipun kathahing tiyang awon ingkang tansah damêl rêrêsah wontên ing salêbêting praja ingkang dèrèng wontên pranatanipun ingkang anyêkapi, ngantos sagêd adamêl tata têntrêming praja wau.
Miturut cariyosipun, sadèrèngipun Sang Ilya, mila sampun kathah para prajurit tuwin para satriya ingkang naggulangi sakathahing tiyang awon wau, nanging ingkang prêlu ngêmungakên sami anjagi kitha Kiyèph sampun ngantos kadhatêngan parangmuka. Amila manawi para prajurit tuwin
punika inggih lajêng sami ngalêmpak malih saha adamêl rêrêsah malih kados ingkang sampun-sampun. Dene ingkang tinakdirakên sagêd ambengkas sadaya rêrêsah wau, ngêmungakên Sang Ilya, satunggiling prajurit anak turunipun tiyang tani saking papan ingkang têbih saking Kiyèph. Ing ngriki namung badhe nêrangakên, bilih têtiyang ingkang padununganipun têbih saking Kiyèph, ingkang sagêd ngraosakên sangsaranipun ginodha ing tiyang awon punika, amila manawi nêdya ngicalakên wontênipun rêrêsah wau, inggih namung têtiyang ingkang ngraosakên sangsaranipun wau, ingkang sagêd ngicalakên ngantos dumugi oyod-oyodipun pisan. Beda kalihan têtiyang ing Kiyèph, kithanipun kajagi kanthi santosa, dados têmtunipun inggih botên sagêd angraosakên sangsaranipun rêrêsah wau, amila anggènipun anandangi golongan rêrêsah inggih ngêmungakên: alah ora kemawon.
Samangke anyariyosakên ing bab: Pêrangipun Sang Ilya kalihan Solowe.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, lampahipun Sang Ilya wau botên mêdal ing margi ingkang têntrêm, namung ambalasak mêdal ing margi lami ingkang sampun dados wana tuwin sampun kêthukulan ing rêrungkudan ingkang sampun inggil-inggil ngantos rêkaos sangêt anggènipun ngupadosi marginipun ingkang sayêktos.
Ing samargi-margi tansah sêpên tanpa wontên suwaraning kutu-kutu walang ataga. Lan sauruting margi wau Ilya tanpa kêpapag ing tiyang satunggal-tunggala. Awit pancèn botên wontên tiyang ingkang purun ngatingal wontên ing ngriku, punapa malih ngantos ngambah ing margi ngriku, sadaya tiyang rumaos jinja sangêt. Dalasan sato kewan kemawon inggih botên purun saba wontên ing papan ngriku, ngêmungakên pêksi dhangdhang ingkang sami pating klêpêr mabur wontên ing gêgana, kanthi nyuwara ingkang anggêgirisi.
Ingkang kala punika lampahipun kapal ingkang dipun tumpaki dening Ilya saya alon, sarta lajêng tansah dipun umbul-umbulakên kadosdene sumêrêp mêngsah ingkang botên kasat mata, utawi kadosdene angraos, bilih ing sacêlakipun ngriku wontên mêngsah. Jalaran saking punika Ilya lajêng enggal-enggal nyandhak cêmêthinipun ingkang kasabêtakên ing kapalipun, sarta amêksa kapalipun supados puruna ambandhang sakiyatipun. Patrapipun, Ilya ingkang makatên punika, adamêl nêpsuning kapalipun, ingkang lajêng nyobi ambrakot kêndhalinipun, saha lajêng anglumpati gumuk pintên-pintên, punapadene lèpèn tuwin pintên-pintên talaga, ngantos dumugi wana Brinêski, sarta ing rawa-rawa ingkang dados pakuburanipun pintên-pintên satriya tuwin prajurit.
Ing ngriku kapal wau ujug-ujug, grêg, kèndêl, sabab sakathahing krêtêg sampun botên wontên malih, dados inggih botên sagêd anglajêngakên lampahipun. Ilya enggal-enggal mêncolot saking kapalipun. Salajêngipun tangan ingkang kiwa kangge nuntun kapalipun, dene tangan ingkang têngên kangge ambêdholi wit agêng-agêng saking siti, saha ingkang lajêng kaêbruk-êbrukakên ing rawa-rawa wau. Kanthi ngambah ing kêkajêngan ingkang kaêbruk-êbrukakên ing rawa punika, Ilya sakapalipun sagêd dumugi ing Bangrika. Kala pangkatipun Sang Ilya sampun prasêtya sagêda dumugi ing Kiyèph sadèrèngipun pêtêng, amila anggènipun tumandang damêl inggih tansah kanthi rêrikatan. Jalaran saking kathahing wit-witan ingkang dipun bêdholi wau, anjalari kathahing pêksi gagak tuwin dhangdhang ingkang sami tangi saha sami mabur mumbul ing ngawiyat, sarta wontên ing nginggil lajêng sami ngumbar suwara ingkang saklangkung sora, ngantos prasaksat nyirêpakên suwaraning kêkajêngan ingkang kaêbruk-êbrukakên ing rawa-rawa wau. Sarêng sampun sagêd anglangkungi papan ingkang ambêbayani wau, Ilya lajêng numpaki kapalipun malih prêlu dhatêng papan rubeda ingkang ôngka [ông...]
[...ka] kalih. Rikating lampahipun kapal ing samangke kadosdene sela sinawatakên. Lan botên watawis dangu, uwit ing sacêlakipun lèpèn Smaradinaya, tuwin papan padununganipun begal Solowe sampun sagêd katingal.
Ilya enggal-enggal amêthik sêkar apyun, ingkang lajêng kasêsêlakên ing kupingipun, murih sampun ngantos budhêg jalaran saking singsotipun begal ingkang suwaranipun saklangkung ngêrês-êrêsi. Kanthi botên mamang babarpisan, salajêngipun, Ilya anjujug dhatêng ing padununganipun begal Solowe wau. Dene Solowe piyambak, saking katêbihan sampun mirêng bilih wontên prajurit ingkang andhatêngi. Sakala punika pun begal lajêng angumbar suwara, ingkang ungêlipun jumlêgur kados galudhug, kirang langkung makatên: He, sapa kang wani ngambah ing dalan kang anjog ing papan padununganaku iki.
Sampunipun cariyos makatên wau, begal Solowe lajêng ngêrik kados rasêksa, anggêrêng kados sima, tuwin ngakak kados naga. Suwaraning begal Solowe ingkang makatên, adamêl orêging wana ing sakubênganipun papan ngriku. Kapalipun Ilya ambruk, lan badanipun sakojur andharodhog. Nanging pun Ilya piyambak botên ebah, prasaksat kados plikêt kalihan kapalipun, ing ngriku botên katingal bilih piyambakipun anggadhahi ajrih sakêdhik-kêdhika. Piyambakipun mêndhêt cêmêthinipun sutra malih, saha kanthi anggêbag kapalipun, piyambakipun cariyos makatên:
He, mitraku kang sêtya sarta mituhu, genea kowe têka kagèt mêngkono, apa kowe salawase durung tau ngambah ing alas. Apa kowe durung tau krungu pangêriking jangkrik, apa kowe durung tau wêruh ngêsêsing ula, lan apa kowe durung tau krungu pambêngoking sato galak kang ora olèh mangsan. Wis, tangia bae manèh. Aku gawanên nyang susuhe begal Solowe, yaiku araning begal, kang wis têlung puluh taun lawase tansah anggunagawe ing dalan kang anjog nyang Kiyèph iki, lan kang wus amatèni pirang-pirang wong kang padha liwat ana ing kene.
Kapal lajêng nyat, ngadêg malih, saha lampahipun anuju ing papanipun begal wau, saya langkung rikat katimbang ingkang sampun-sampun. Ningali kawontênan ingkang makatên punika, Solowe gumun tanpa upami. Awit salaminipun Solowe angratoni ing wana ngriku laminipun tigang dasa taun, dèrèng nate kalampahan, wontên tiyang numpak kapal mirêng pangêrik saha panggêrêngipun, botên lajêng dhawah pêjah sanalika punika ugi, kapal ingkang agêng tuwin santosa, limrahipun sok lajêng ambandhang numbuk-numbuk wit-witan antosngantos. dumugining pêjah, ing samangke piyambakipun têka ujug-ujug nyipati, kapal saha ingkang numpak pisan, dening pangêrik saha panggêrêngipun wau, botên pêjah, malah katingalipun kadosdene botên ajrih babarpisan. Kosokwangsulipun jêbul malah ngênêr nuju dhatêng papan padununganipun, mênggah gagasanipun Solowe: E, hladallah, rupane wong iki wis bosên urip ana ing donya kene. Saking kêpenginipun sumêrêp cêtha wujudipun tiyang numpak kapal ingkang andhatêngi punika, ing sakawit Solowe manglungakên sirahipun, nanging botên watawis dangu malih lajêng manglungakên badanipun saking papan padununganipun wau. Sarêng Ilya sumêrêp badanipun Solowe wau, sakala punika piyambakipun supe dhatêng prasêtyanipun,
mripate Solowe kang sisih têngên, manjinga ing sirahe, lan mêtua manèh saka ing kupinge kiwa.
Jêmparing lajêng kalêpasakên saking gandhewa. Dhawahing jêmparing cocog kadosdene pikajêngipun Ilya. Inggih punika ngengingi mripatipun Solowe ingkang sisih têngên, lumêbêt ing sirah ngantos têmbus, saha lajêng mêdal malih saking kuping ingkang sisih kiwa. Nanging mênggahing Solowe, punika pancèn nyata kiyat saha digdaya, sanadyan kenging jêmparing ingkang ngantos têmbus kados ingkang sampun kacariyosakên wau, ewasamantên piyambakipun mêksa botên pêjah. Ngêmungakên lajêng dhawah saking papan padununganipun dumugi ing siti. Suwaraning panjêritipun Solowe, saklangkung sora lan anggêgirisi, ngantos adamêl kagèting sato kewan ingkang dêdunung wontên ing
enggal-enggal nyandhak Solowe, ingkang gulunipun lajêng tinangsulan ing tangsul sutra, saha ingkang lajêng katangsulakên wontên ing sônggawêdhi. Sasampunipun makatên kapal lajêng kabandhangakên sakiyatipun. Salêbêtipun punika, Solowe tansah têrus anggandhul wontên ing sônggawêdhi, sarta anggagas ing bab kawoning juritipun, tuwin amanah bilih botên sande piyambakipun têmtu badhe angsal paukuman ingkang sakalangkung awrat, awit piyambakipun rumaos, bilih dosanipun punika saklangkung agêng ngantos botên sagêd dipun apuntên malih. Badhe kasambêtan.
BAYAR DHISIK. LÊNGGANAN KAJAWÈN LÊLAHANAN.
Susatya, Ngutêr, Surakarta. Wiyose, aku wis tampa layangmu lan surasane ya wis mangêrti kabèh. Pitakonmu bab Uncle Sum, miturut têtêmbungane ing layang nyang Bu Mar, dhèwèke kuwi, ya wong Jawa, nanging manggon ing Singapure, dene pira
Sum, Kêbumèn. Bangêt panrimaku kokirimi layang manèh sarta cangkriman karo batangane pisan. Sum, nalika tanggal 10 October apa kowe iya ndêlok pangantèn ing Kêbumèn, mêsthine iya, nanging ora kêtêmu karo Bu Mar. Wah ramene ya, Sum, lan apike ora jamak ya? Ing sarèhne dhèk samono wayahe cumpèn mula aku ora mampir nyang êndi-êndi.
Uncle Sum, Box 45 Singapure. Ing sarèhne adhi-adhimu kabèh durung wêruh Singapure, panjalukku marang kowe, supaya kowe nyaritakna kaanan ing kana kang pêrlu disumurupi bocah lan wong ing tanah Jawa kene, upamane: I Bangsa panganan, wowohan apa kang ing tanah Jawa kene ora ana. II Lêlakone bocah utawa wong ing kono, sasrawungane lan liya-liyane. III Ngirimake gambar warna-warna kanggo dipacak ing Taman Bocah. Kapriye Uncle Sum, ibumu tansah ngarêp-arêp wangsulanmu.
Sunaka c/o Cipier Tuban. Wah la kok lawas têmên, nêmbe saiki kowe ngirimi layang nyang ibumu manèh. Nanging ya ora dadi apa, janji kowe isih eling nyang ibumu. Su, mula pancèn ing Bêtawi ya akèh Padvinder. Apa kowe isih dadi Padvinder lan apa isih têmên anggonmu nglakoni kuwajibanmu?
S. Arbangga, Banyumas. Kirimanmu lêlucon wis
Badian, Manahan, Solo. Panjalukmu conto (Taman Bocah) wis dakaturake nyang administratie, sawatara dina manèh bakal nampa.
Amb, Bululawang. Mula ya wis lawas bangêt kowe ora ngirimi layang Bu Mar. Ing wêktu iki Bu Mar ginanjar slamêt ora kurang sawiji apa, sing daksuwun ya mangkonoa sabanjure. Kirimanmu lêlucon wis kêtampan, bangêt panrimaku.
Kusmiyati, Bandung. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bunaghingbungahing. atiku. Luwih bêcik, upama kowe ngirimi dêdongengan, dolanan bocah, têtêmbangan lan liya-liyane.
Surtiyah, Gunungwungkal. Wah Ti, kok kêmêcêr aku krungu yèn ing Gunungwungkal wis ungsum durèn lan rambutan, ing Bêtawi kok durung apa-apa. Sanajan anggonmu ngirimi wowohan iku sarana batin bae, nanging ya taktrima kanthi bungah. Tandha yèn kowe isih eling nyang ibumu. Dene karo ale kaya sing kok kandhakake, aku durung tau kêpêthukan, kaya apa ta rupane Ti? Kowe pijêr ngiming-imingi ibumu bae, ana bothok barang, ya wis ta ibumu kirimana gaweyanmu bothok kanthi batin manèh.
Sri Sasanti, Priyambadan, Surakarta. Kirimanmu karangan wis daktampa kanthi sênênging atiku. Rama Petruk apadene Ibu Petruk lan Bu Mar nalika dina Sênèn tanggal 25 October wis padha bali nyang Bungur Jawa kanthi raarja. Ing sarèhne wayahe cumpèn, mula ora bisa mampir ing êndi-êndi.
Doddhy, Bawang. Miturut critamu ing layang, ing Bawang kuwi kok bangêt anggone anyênêngake, apa-apa murah, lan
krasan bangêt ta, ana ing Bawang, ora anduwèni kêpengin sêkolah manèh ing kutha gêdhe. Doddhy, manggona ing kutha gêdhe, yèn tansah ringkih, ya ora sênêng. Saiki kowe miturut kandhane adhimu wis waras bangêt, dadi rak ya luwih sênêng tinimbang karo ana ing ngêndi-êndi ta. Buku kang diimpun dening R.A. Suwarsi sawatara dina manèh rampung, nanging yèn kowe arêp tuku, saiki ya wis kêna, bêcike ngaturana layang mênyang administratie.
Langganan K. No. 643, Surakarta. Sarèhne karanganmu babar pisan ora ngêrtèkake, mula ora bisa kapacak.
Layang liya-liyane bakal dakwangsuli Sêtu ngarêp.
Iki lo bocah-bocah, daktuduhi gambar sêsawangan ing pinggir kali, kang agawe lamlame ati: gambar mau anane kali ing tanah Borneo.
Kaya-kaya bocah-bocah sêkolah ing jaman saiki, kala-kala iya sok diajak dening gurune mênyang panggonan kang anêngsêmake, kang sakira gawe gumbiraning bocah-bocah kang ing
Saliman: "E, pancèn jêmpol tênan, wong mau nyilih dhuwit rupiyah, dakwènèhi rupiyah tembelan, barêng dakjaluk jêbul diwènèhi dhuwit kang ora tembelan, lan kêna dakênggo tuku sate kambing.
Din: "Min, Min, genea kowe têka nangis?"
Min: "La wong aku nêmu dhuwit."
Din: "Lo kok anèh ta kowe kuwi, wong nêmu dhuwit kok malah nangis."
Min: "Iya, lanla. wong dhuwite tembelan."
Ibu: "Min, apa kowe wis adus, kok dolanan?"
Sarimin: "Durung bu, adusa kae mêngko iya rêgêd manèh."
Ana sawijining wong tani, sugih abandha-abandhu. Wong tani mau uripe sênêng bangêt, bature akèh, sarta padha têmên-têmên.
Nanging anuju sawijining dina, ana lêlakon kang ora tau ana, yaiku: Pak tani mau kelangan sendhok lan porok salaka, bangêt andadèkake kagèt lan gumune. Saking bingunge atine, awit ora bisa ngarani sapa sing nyolong, dhèwèke banjur ngundang bature kabèh, diajak mangan enak. Barêng bature wis padha kumpul, pak tani calathu.
Sarèhne aku ora bisa nudhing sapa kang njupuk, aku nêmu akal, yaiku sapa kang irunge ana êlare, yaiku kang
Kêthèk banjur ngêpuk-êpuk liyane, plêk! plêk! unine. "Na, iki panganku." Banjur dipêthiki, sarta nuli lungguh ing pang, banjur ngoncèki nangka mau karo tangan lan untune. Sasuwene anggone ngoncèki, tangane gupak pulut; saka tangan, nyang rai, nganti matane ora bisa mêlèk, awit idêpe krakêt kênang pulut. Si kêthèk bangêt susahe ngrasakake bab iki, dumadakan krungu swara saka ngisor mangkene: "Dhi kêthèk, lagi ana apa ta. Têka ketok ibut têmên?"
Si kêthèk rupa-rupane anduwèni isin, ora gêlêm ngandhakake apa sêbabe, dadi mung mangsuli mangkene: "Aku lagi mangan nangka, nangka sing isih ênom, kang daktibakake, apa
bulus mangkono mau, banjur andêlok mangisor karo matane sasisih, sing isih mêlèk sathithik. Dhèwèke wêruh, pancèn nyata si bulus lagi enak-enak mangan nangka, banjur kêthèk ambatin mangkene: "Saiki aku kapusan manèh." Kêthèk banjur
ngarani aku drêngki? Apa dudu kowe dhewe sing mènèhi nangka iki nyang aku. Sapa sing mêthik lan sapa sing nibakake, kok jêbul ngarani wong sagêlêm-gêlême."
Barêng si kêthèk krungu kandhane si bulus iku, dhèwèke ora wani mangsuli manèh, lan ora wani gunêman apa-apa, nanging panas atine, banjur ngajak bali bae.
Kandhane bulus: "Iya bêcik padha mulih bae, wêtêngku wis krasa luwe."
Karo-karone nuli padha mulih. Sajrone padha lumaku, si kêthèk ora gêlêm ngomong, dhèwèke mung mikir-mikir ing batin golèk akal kanggo malês si bulus.
Barêng wis sawatara suwe anggone lumaku, si kêthèk
kowe ora wêruh, ing kêbon iku ana pagêre."
Ana wong desa miskin, nandur tela ana ing kêbone, barêng didhudhuk ana siji sing gêdhe bangêt, gawe erame wong akèh. Calathune wong miskin: "Ki Dêmang mêsthi rêna, manawa tela iki dakcaosake, mula mêngko dakcaosake.
Tela nuli dicaosake Kyai Dêmang. Kyai Dêmang ngalêm tabêrine wong desa mau, banjur maringi dhuwit sarupiyah minangka pituwase tabêrine.
Ing desa kono ana wong sugih, nanging cêthil bangêt. Wong mau krungu yèn Kyai Dêmang maringi dhuwit sarupiyah marang wong nyaosi tela siji. Calathune: "Kyai Dêmang arêp dakcaosi pêdhèt siji. Yèn wong nyaosi tela diparingi sarupiyah iba akèhe tampaku
mula nampik pawèwèhe. Nanging sarèhne wong cêthil mêksa panjaluke supaya ditampa, mula banjur ditampani karo calathu: "Sarèhne kowe loma nyang aku, mula aku ya mènèhi sing luwih rêgane tinimbang pêdhètmu." Sawise calathu mangkono wong cêthil diulungi tela kasêbut dhuwur mau. Barêng wong cêthil nampa pawèwèhe Kyai Dêmang bangêt kagèt lan gêtune.
Sang ratu dhawuh pangandika manèh: "Ing satêngahing sêgara kidul ana sawijining baya putih kang kuwasa bangêt lan uga ngêrèh praja. Dhèk biyèn dhèwèke dadi ratu ing nêgara kene, nanging bangêt ora adhile sarta ambêk misesa, gawene mangan manungsa, yaiku para kawulane saka siji, nganti êntèk pirang-pirang wong. Ananging ora lawas anggone dadi ratu, banjur dilorot dening Sang Ratu Aji Saka, nuli minggat mênyang sêgara kidul, isih dadi baya putih. Yèn kowe bisa matèni baya putih mau, kowe bakal dakaku putra!"
Sawise ula krungu dhawuhe sang ratu, banjur enggal-enggal nyuwun pamit, nuli lunga pêrlu ngèstokake
nuli padha pêrang, kang anggêgirisi bangêt. Ora suwe banjur bubar, dene sing mênang ulane, kêlakon bisa ngalahake baya putih kanthi gampang bae. Ula nuli mulih mênyang Mêndhang Kamulan, nanging lakune nlosor mêtu sajroning lêmah. Barêng têkan ing sacêdhake Mêndhang Kamulan dhèwèke nuli mêncungul lan banjur kongkonan salah sawijining prajurit kang jaga gapuraning kêdhaton, supaya matur nyang sang ratu, manawa baya putih wis tumêka pati.
Kanggo tandha dhèwèke anggawa mata lan ilate baya putih, nêdya diaturake mênyang panjênêngane sang ratu. Ing mbatos sang ratu ora rêna pênggalihe mirêng yèn ula bisa matèni baya putih ing sêgara Kidul. Sang ratu banjur pados rekadaya manèh, supaya sagêd luwar saka patraping dhayoh kang ngrisèni lan ngrubêdi iku. Ora antara suwe banjur dhawuh marang kongkonane ula mangkene: 'Kandhaa marang ula iku, yèn bangêt ing bungahku krungu kabar mangkono, lan aku anduwèni niyat, dhèwèke arêp dakdadèkake ratu ing prajane baya putih, minangka gêntine. Saiki konên mulih dhisik nyang panggonane dhewe."
Prajurit mau nuli ngandhakake apa pangandikane sang ratu, marang ulane lan desa panggonane kaparingan jênêng Kuwu. Prajurit uga kadhawuhan ngandhani, yèn sang ratu bakal rawuh ing desa Kuwu.
Sang ratu nuli utusan gawe pênganggo wêsi kang srêg awake ula mau. Barêng wis rampung, panjênêngane banjur tindak nyang Kuwu kadhèrèkake para kawula kang anggawa pênganggo wêsi kanggo kewan mau. Sarawuhe ing kono, sang ratu ngandika mangkene: "O, anakku, têkaku mrene, pêrlu tilik kowe lan arêp nêkakake sing dadi niyatku. Kowe wis bisa matèni mungsuhku, saiki kêrajane baya putih dakparingake nyang kowe. Gilo iki wis dakgawèkake panganggo, sarèhne kowe dina iki wis jumênêng ratu, saiki ênggonên lan ndang pangkata nyang sêgara Kidul.
Ula mau bungahe tanpa upama, nuli matur nuwun nyang sang ratu. Sawise nuli pangkat nyang panggonan anyar, yaiku kêdhatone baya putih, kadhèrèkake sakèhing kawulane sang ratu. Barêng wis cêdhak ing panggonan kang dijujug, panganggo wêsi mau nuli diênggokake, nanging satêmêne, dudu panganggoning raja, malah krangkèng, yèn diênggo rasane kayadene ing pakunjaran. Barêng ula wis nganggo sandhangan wêsi mau, babar pisan ora bisa ngobahake awake, mung bisa ngêngakake cangkême, kanggo nampani pangane. Kabèh kang tiba ing cangkême têrus diulu. Cangkême mau bangêt gêdhene nganti kaya guwa. Akèh wong sing ora ngêti, yèn iku cangkêming ula.
Anuju sawijining dina ana bocah lanang sêpuluh, angon kêbo. Barêng padha têkan ing sacêdhake ula mau, dumadakan udan dêrês. Arêp ngeyub, ora ana pangeyuban, têrus padha lumaku. Ing kono salah sawijining bocah wêruh guwa gêdhe, kang banjur calathu marang kanca-kancane: "E, renea padha ngeyub ing kene." Kabèh padha mlêbu, kajaba siji kang anduwèni lara gudhig, ora entuk mlêbu dening kanca-kancane, awit padha ênêg. Lagi bae bocah sing nomêr sanga mlêbu ing guwa, ula mau têrus mingkêm lan bocah sanga diulu kabèh.
Bocah kang gudhigên, disêngiti dening kanca-kancane malah slamêt. Bocah mau, barêng wêruh kancane sanga dipangan ula kabèh, banjur nangis ngguguk nuli mulih ngandhakake kacilakan mau marang para wong tuwaning kabèh kanca-kancane. Wis mêsthi bae wong tuwane padha susah lan uga nêsu, banjur ngadhêp sang ratu lan ngaturake kêlakuane kewan kang gêdhe iku. Sang ratu rawuh piyambak lan ngêtingalake rêngune lan êndhase ula nêdya dipaku supaya ora bisa mênga cangkême.
Kocapa si ula ora gêlêm, nuli budi sarosane, nganti orêg kayadene lindhu gêdhe. Wit-witan ing sacêdhake padha rubuh. Sanalika iku mêndhung lan ora suwe banjur udan dêrês, blêdhège nyambêr-nyambêr. Barêng udane wis rada têrang, ulane wis ora ketok manèh kêtutupan êndhut. Ananging tilas panggonane ula mau isih aran Kasanga, miturut cacahing bocah kang dimangsa dening ula mau.
Batangan cangkriman kang katulis nalika tanggal 30 October: Wong ngêncup kinjêng.
Ana wong tani duwe sawah sabau lan anak lima. Ing mangsa udan, wong mau arêp ngêdum pagaweane marang anake lima iku. Kang pêmbarêp diwènèhi pagawean kang 1/4 bau. Dene anake papat diwènèhi pagawean kang 3/4 bau. Kapriye pangêdume sawah 3/4 bau iku, kang padha ambane lan padha rupane. Supaya aja padha grêjêgan.
K.R.A. Sasradiningrat IV punika putranipun K.R.A. Sasranagara. Miyosipun kala tanggal kaping 20 Juni 1847, asmanipun timur R.M. Saliman, apêparab R.M. Jomba.
Yuswa 2 taun kapundhut putra K.R. Kancana, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana VII.
Yuswa 6 taun dipun tilar seda K.R. Kancana, lajêng kapundhut putra K.P.A. Kusumadilaga, rayi dalêm K.R. Kancana.
Yuswa 12 taun kadadosakên lurah panakawan Rêcaci, jaman Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VII.
Yuswa 29 taun winisudha dados abdi dalêm bupati nayaka jawi.
Yuswa 71 taun nyuwun lèrèh anggènipun dados pêpatih dalêm, lajêng dêdalêm wontên ing Kleca ngantos dumugi sedanipun, yuswa 80 taun langkung. Mila ugi misuwur nama Kangjêng Kleca.
Kangjêng Kleca misuwur satunggiling bangsa luhur ingkang mumpuni dhatêng sadaya kagunan. Mangka jaman timuripun dèrèng wontên sakolahan. Ingkang kenging kaanggêp dados gurunipun inggih punika: 1. K.P.A. Kusumadilaga, êmpunipun kawruh padhalangan lan karawitan; 2. R.Ng. Ranggawarsita, pujangga dalêm ing karaton Surakarta; 3. K.G.P.A.A. Mangkunagara IV.
Kangjêng Kleca kathah têtilaranipun ingkang dipun pundhi-pundhi - dipun lêluri - dipun aji-aji sarta dipun rêmêni dhatêng bangsa Jawi. Pahêman Radya Pustaka, Sriwêdari, sakolahan Mambangulngulum, Museum lan sanès-sanèsipun, punika ingkang ngêdêgakên inggih Kangjêng Kleca. Gêndhing Jawi ingkang enggal-enggal, ingkang ngantos sapriki dados kasênênganipun bangsa Jawi, punika inggih Kangjêng Kleca ingkang ambangun utawi andandosi. Makatên ugi têtingalan Kêthoprak utawi gêndhingan ingkang kanamakakên Santiswara, punika wontênipun inggih nalika jaman sugêngipun Kangjêng Kleca.
Gêndhing Jawi ingkang dipun bangun utawi dipun dandosi dhatêng Kangjêng
ing Paris - Konggrès Java-Instituut ing Bali - Bab Siyam - Kawontênan ing Tiongkok - Kawontênan ing Purwakêrta - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, tuwin para putra-putri, wontên ing
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, ing bab tèntunsêtèlêng ing Paris. Mênggah papaning tèntunsêtèlêng punika jêmbaripun kintên-kintên wontên 80 hektarê, manggèn wontên sauruting lèpèn Seine, panjangipun ngantos tigang kilomètêr. Ingkang tumut ngêdali ing ngriku wontên nagari 50. Griya-griyanipun agêng alit ingkang sarwa pèni wontên 250. Nagari Walandi ugi tumut ngêdali. Waragading pandamêlipun gêdhong-gêdhong wau têlas samilyarêd prang.
Tèntunsêtèlêng ing Paris punika kenging didipundipun. wastani tèntunsêtèlêng ingkang ing sadonya agêng piyambak. Jalaran saking agênging tèntunsêtèlêng wau, tumrap ingkang sami badhe mriksani dipun sadhiyani tumpakan ing lèpèn Seine, awarni baita motor, utawi ing dharatan ngangge tram lêstrik.
Dumugining wulan Sèptèmbêr tiyang ingkang ningali wontên 15.000.000. Bibaripun tèntunsêtèlêng punika ing wulan Nopèmbêr.
Gambar ing nginggil piyambak: satunggiling gapura kangge malêbêt dhatêng tèntunsêtèlêng. Ing ngriku katingal mênara tosan ingkang langkung misuwur nama Eiffel. Ngandhapipun: panggenan baita motor sewan, ing lèpèn Seine. Sisih kiwa: tram listrik ing papan tèntunsêtèlêng.
Babagan kalihan prêluning kulawarga wau, ing sabên kulawarga gadhah candhi tuwin pura, ingkang sabên satêngah taun sapisan kawontênakên pahargyan ingkang dipun dhatêngi ing kulawarga sadaya. Pura ingkang kados makatên punika dipun wastani pura Paibon utawi pura Dadya. Kajawi punika taksih wontên tatacara malih ingkang majêngipun anglêmpakakên arta kangge maragati pahargyan warni-warni.
Tumrap golongan tani ugi gadhah pakêmpalan piyambak, ingkang dipun namakakên Sêkees Subak, pakêmpalan wau akajêng tulung-tinulung tuwin nyambutdamêl gotong-royong dhatêng babagan toya, bêndungan tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi punika ugi anggadhahi pang-pang, ingkang wosipun nindakakên karukunan babagan têtanèn. Têtiyang ingkang tumandang ing damêl ngriku namung angsal ingon. Tumrap bôngsa Bali langkung mêmêtri dhatêng wontênipun Dèwi Sri, ingkang katindakakên wontên ing pura Ulunsari.
Pamêdal ing Bali ingkang ngantos sumêbar dhatêng nagari sanès, awarni koprah, babi, rajakaya tuwin kopi. Kajawi punika bôngsa Bali misuwur ing bab kagunanipun ngukir kajêng, êmas, salaka, têmbagi, tosan tuwin sanès-sanèsipun. Makatên ugi sami mumpuni ulah krawitan tuwin jogèd.
Ngantos sapriki bôngsa Bali punika taksih têtêp dèrèng sagêd kalêbêtan daya saking jawi ingkang gêgayutan kalihan agami, mila pasupêkêtanipun taksih katingal.
Salajêngipun dipun sambêti wêdhar sabdanipun Anak Agung Ngurah Agung, pangagêng praja ing Gianyar, mêdharakên ing bab panggêsanganipun bôngsa Bali. Ing bab punika pamêdhar sabda mratelakakên ing bab pêperanganing golongan, inggih punika ingkang dipun wastani: kasta.
Bôngsa Bali punika dipun perang dados kawan kasta, inggih punika: brahmana, kasatriya, wesya tuwin sudra. Satunggal-satunggaling kasta wau anggadhahi golongan-golongan malih, upaminipun kasta brahma, punika gadhah golongan nama kêmanuh tuwin kênitèn. Kasatriya gadhah golongan: kasatriya dalêm, punggakan tuwin sanès-sanès malih, makatên ugi sanès-sanèsipun.
Sap-sapaning kasta wau, tiyang sagêd mangrêtos namung mirid saking sêsêbutanipun, kados ta: tumrap brahmana gadhah sêsêbutan: Idha, kasatriya sêbutan Idhewa, ngaka tuwin sanès-sanèsipun malih. Wesya sêbutan: I gusti, tuwin sanès-sanèsipun. Dene tumrap sudra namung sêbutan: I, kemawon.
Ing salajêngipun pamêdhar sabda mratelakakên ing bab cara-caraning manawi nindakakên pahargyan sapanunggilanipun, wiwit lair ngantos dumugining ajal.
Sasampuning ngaso, pangarsaning konggrès, Propesor Husèn
bôngsa Walandi ing pulo wau kala ing taun 1597 ing sasampunipun ngambah tanah Jawi.
Ing kinanipun, sarisaking nagari Majapait, ingkang jumênêng nata ing Bali sakalangkung binathara, ngungkuli kawontênanipun ing Jawi, amargi ing kala punika karajan Islam ing Mataram dèrèng madêg. Beda kalihan jamanipun Prabu Erlangga, ngantos salajêngipun, pancèn binatharanipun pinanggih wontên ing tanah Jawi. Kaluhuranipun karajan Bali, punika sagêd nitik saking wontêning barang-barang yêyasan.
Barang-barang Bali kina punika kenging kaangge pasaksèn dhatêng suda lumungsuring kaluhuran. Ing kinanipun caking wêwangunan barang Bali kalihan Jawi punika iriban kemawon, nanging dangu-dangu lajêng saya têbih.
Tumrap pasrawunganipun tiyang ing Bali kala ing jaman kina, botên patos katingal, awit ingkang kasêbut ing pèngêtan namung pinanggih tumrantumrap. ing bôngsa luhur. Nanging sarêng dipun udi tuwin urut-urut, kawontênan ing jaman kina dumuginipun sapunika botên sapintêna gèsèhipun. Ingkang makatên punika lajêng ngatingalakên bilih kabudayan Bali punika taksih têtêp, mila wajib dipun rêksa sampun ngantos kêsilêp ingkang wêkasan kecalan lari.
Satamating sêsorah punika dipun sambêt sêsorahipun Dr. Goris, ing bab wontênig candhi-candhi ing Bali, punapadene pura-pura, dipun andharakên langkung panjang gambêlang. Wêdhar sabda punika ngantos dumugi jam gangsal sontên.
Ing dintênipun Rêbo tanggal 20 Oktobêr para tamu darmawisata dhatêng kitha Klungkung, mriksani gêdhong pangadilan, tilas Kraton Klungkung, Pura Bêsakih ingkang misuwur, lajêng dhatêng Karangasêm, mriksani bêksan legong, êndhe. Têtingalan wau sumbangan saking I Gusti Bagus Jêlantik, ing Karangasêm.
Na: wiwit siyam ing dintên Jumuwah ping 5 Nopèmbêr, riyadinipun ing dintên Sêtu ping 4 Dhesèmbêr. Dados namung siyam 29 dintên.
Ca: wiwit siyam ing dintên Kêmis ping 4 Nopèmbêr, lan bakda ing dintên Sêtu ping 4 Dhesèmbêr.
Sampun watawis kawan siyam punika, parentah ing nagari Surakarta, ambudidaya murih tapuking siyam punika, sagêd sarêng, ngantos mawi ngêdalakên wragad ingkang botên sakêdhik, ewadene mêksa dèrèng sagêd kasil brêng sadaya sami mupakat, wangsul namung para abdi dalêm thok ingkang purun miturut karampunganipun nagari, dene tumraping kawula dalêm têtiyang alit taksih pating srênthil. Malah sanadyan abdi dalêm pisan manawi dipun taliti, inggih taksih kathah ingkang anggêga pikajêngipun piyambak sarana lampah dhêdhêmitan.
Ing taun punika tuwuh pakêmpalaning para pangulu satanah Jawi lan Madura, ingkang ringkêsanipun kanamakakên P.P.D.P. sajakipun anggèning badhe angguyubakên prakawis punika wau, katingal kabudi sangêt, cobi sami dipun yêktosi, sagêd sinêmbadan punapa botên.
Mênggah wigatosipun nindakakên siyam punika, mênggah kajêngipun kaislaman, kenging riningkês prêlu ambangun ing bagas kasarasaning badan jasmani, jujuring tindak lair, luhuring bêbudèn, saha kawaskithaning raos kabatinan (kasunyatan) mênggah jerenganipun makatên:
Ha: Ambangun murih bagas kasarasaning tadanbadan. wadhag. Miturut pitêdahing para tongib Islam, tuwuhing sêsakit punika ingkang kathah saking tabêting têtêdhan, utawi ombèn-ombèn. Mila tiyang kaprayogèkakên, kala-kala ngothongi wêtêng, lajêng dipun isèni têtêdhan ingkang sarwa rêsik, saking sakêdhik, ingkang supados daya (sarining) têtêdhan enggal wau mahanani ing rêsiking êrah, daging, saha balung sungsum. Têmahanipun sagêd santun daya enggal ingkang rêsik. Mila têtiyang nindakakên siyam, buka, lan sauripun, kaangkaha ingkang kikrik, tur dipun kirangi saking adat. Sampun kok lajêng malah ngindhaki tadhahipun.
Na: Ambangun nyaèkakên ing tindakipun lair. Ing salêbêting nglampahi siyam, solah bawa, lan muna-muninipun, dipun budidaya sangêt ingkang sarwa alus, jatmika, sarta mangangge sarwa prasaja. Sampun ngantos ngêdalakên ucap ingkang kasar, (mêmisuh) tuwin tindak maksiyat.
Ca: Ambangun murih luhuring bêbudèn. Gêsanging manungsa ing donya punika, anggadhahi watak (bêbudèn) trimurti. Inggih punika: 1. bêsato [bê...]
[...sato] (kêbo sapi) ingkang pakarêmanipun namung nêdha, tilêm, lan sacumbana. Mila salêbêting siyam sadintên muput, nêbihana ing watak ingkang kados makatên wau, supados sagêd beda kalihan gêsanging sato. 2. Wataking setan (iblis) ingkang pakarêmanipun namung angênggèni
hawa napsunipun, ingkang tansah ngajak ing budi ingkang kirang sae wau sarana lampah riyalat, ngluwèkakên wêtêng = ngirang-irangi têdha. 3. Wataking malaekat, inggih punika tansah mastuti ring dhawuhing Gusti, ènthèng asung pitulung, andhap asor, tuwin sapanunggilanipun. Dados kajênging nglampahi siyam punika, anyranani murih sagêdipun angangge ing watak kamalaekatanipun, nyirik ing watak kakhewanan, tuwin kasetananipun.
Awit andharan kasêbut ing nginggil wau, para têtiyang ingkang sami nindakakên siyam punika lajêng kenging kapangkat-pangkat dados tigang sap, kados ing ngandhap punika:
Ha: Siyamipun tiyang ngam (limrah) inggih punika namung saugi tilar nêdha, tilar ngombe, lan tilar sarêsmi, sadintên muput, sampun gadhah panganggêp sampun sah siyamipun. Inggih kados makatên punika wujudipun tiyang siyam ingkang cinôndra dening hadis nabi makatên: pirang-pirang wong kang puwasa, pakolèhe amung ngêlak,lan luwe thok, (tanpa ngundhuh paedah babarpisan).
Loking ngakathah miturut pawartos, pêrangipun barisan Tiongkok tansah kêsêsêr. Nanging ugi wontên wartos bilih campuhipun ing paprangan inggih taksih rame. Ingkang pinanggih ing pabarisan sisih lèr, wadya Tiongkok ing Pinghan sampun sagêd nyabrang lèpèn Cang tuwin sagêd malêbêt ing Hopèi, sadèrèngipun malêbêt ngriku sampun campuh rumiyin kalihan wadya Jêpan. Salajêngipun wadya Tiongkok têrus nanggulangi wadya Jêpan ingkang golonganipun kantun botên sapintêna. Dados pinanggihipun kala punika wadya Tiongkok sagêd ngundurakên wadya Jêpan ingkang ing ngajêng sampun sagêd ngangsêg dhatêng laladan Tiongkok.
Unduripun wadya Jêpan ing ngriku punika, pinanggihipun lajêng mêdhotakên pabarisanipun ing Suntèhpu, saha pabarisan wau lajêng ambyar botên kantên-kantênan, wontên ing dhusun-dhusun, sami tilar pêpêjah kathah.
Wadya Jêpan ingkang kêsêsêr ing prang lajêng sami tata-tata mulihakên kêkiyatan, botên dangu sagêd wangsul nêmpuh malih, nanging wadya Tiongkok pinanggih saya mapan, ewadene dipun têmpuh purun, saha kêpêksa damêl piyaking baris. Wadya Tiongkok ingkang tinêmpuh ing mêngsah wau lajêng pating slêbar, sami mapan baris wontên ing papan ing parêdèn, ingkang pinanggih langkung mikantuki kangge nanggulangi mêngsah. Salajêngipun sarêng wadya Tiongkok angsal bêbantu, lajêng ngayati nêmpuh malih. Dados pinanggihipun paprangan ing ngriku nama taksih tandhing.
Dene ingkang pinanggih ing sisih kidul inggih taksih rame, nanging manawi mirid kawontênan, wadya Jêpan kenging dipun wastani sampun sagêd ngêbroki ing papan-papan ingkang wigatos, inggih punika wontên sauruting lèpèn Suko. Sarêng wadya Jêpan pinanggih mapan wontên ing ngriku, wadya Tiongkok lajêng ngangsêg nêmpuh, ingkang wêkasan sagêd nyuda kasantosanipun pabarisan Jêpan. Namung pabarisan Jêpan ing Lukiace ingkang dèrèng ebah, amargi langkung santosa tinimbang wadya Tiongkok, mila wadya Tiongkok botên sagêd ngrosani panêmpuhipun.
Ing papan ngriku punika pancèn dados kalangan pêrang ingkang sakalangkung rame, campuhipun gêntos asor gêntos unggul, sadaya sami manggih karisakan. Nanging pêrangipun tansah lajêng tuwin tansah sami andhatêngakên bêbantu, ingkang saya adamêl ramening paprangan.
Jêpan tansah ngudi pados margi sagêdipun saya ngangsêg, sampun botên mawang baya pakèwêd, malah Jêpan gadhah sêdya badhe nêmpuh papan-panan ing pêpasir saking kapal pêrang, inggih punika ing urutipun pasisir Pukin, ing ngriku sampun dipun barisi kapal pêrang 43. Ing bab punika tumrap Tiongkok nyamarakên dhatêng kitha palabuhan ing Puko, Amoi tuwin Sato.
Ngaturi uninga, tumrap para lêngganan Kajawèn ambayar rêgining Kajawèn ing wulan Januari 1938 kangge sakwartal, tuwin lêngganan enggal ingkang ambayar makatên, badhe dipun aturi bêbingah gambar Prabu Èrlangga 1 tuwin gambar Prabu Hayam Wuruk 1. Gambar wau agêng mawi cèt sakalangkung sae, kados ingkang kacêtha punika.
Ing salêbêtipun paprangan punika, tumrap nagari ingkang kêtênggêl, panggaotanipun kenging dipun wastani kandhêg babarpisan, dening rintên dalu namung ura-uru, karisakan saênggèn-ênggèn, gêdhong-gêdhong ambalasah rêmuk amor siti. Tumrap ingkang botên kêtênggêl
sampun ngantos kandhêg, salajêngipun ing laladan Syang Hai kalampahan wontên pabrik 30 sampun sagêd tumindak ing damêl malih. Pabrik-pabrik wau ingkang agêng bangsaning pabrik badhe, sutra tuwin sigarèt, lajêng sagêd suka padamêlan dhatêng tiyang pintên-pintên dasa èwu. Kapitunan ingkang tuwuh saking karisakan griya-griya kintên-kintên 20 yuta yuwan.
Ing sapunika wontên gêgayutanipun Jêpan kalihan Inggris ingkang wontên raosipun botên sakeca, inggih lêrês tumrapipun Jêpan punika mêmêngsahan kalihan Tiongkok, nanging ugi wontên raosipun mêmêngsahan kalihan Inggris, awit Inggris kenging panggrayangan ambiyantu dhatêng Tiongkok, tandhanipun tansah kintun dêdamêl dhatêng Tiongkok. Kajawi punika ugi nyukani sambutan arta 20 yuta yèn, ingkang kadèkèk wontên ing pêkên arta ing Syang Hai, kanthi wawasanipun Inggris.
Sayêktosipun pancèn sampun dangu, Jêpan tansah mawas dhatêng tindakipun Inggris, mila ing bab tindakipun Inggris ingkang makatên punika malah kenging lajêng kangge garan panyêrêgipun Jêpan dhatêng Inggris. Pangangkahipun Jêpan, botên sanès supados Inggris icala dayanipun samôngsa wontên parêpatan ingkang gêgayutan kalihan prakawis ingkang ngengingi paprangan Jêpan kalihan Tiongkok.
Nanging punapa pangangkahipun Jêpan ingkang sèlèhipun angengingi babagan punika, tansah dipun wawas dening nagari sanès, kanthi wêweka sampun ngantos Jêpan gadhah tindak anggutuk lor kêna kidul. Malah ugi anjawil dhatêng Inggris supados tansah nindakakên kaprayitnan.
Garèng : Ora, Truk, jarene nalika kowe nyang Kêbumèn, nganggo
rêsidhèn, dudu pêndhèrèking rêsidhèn. Hla nèk pangkat-pangkat mau jênêng pêndhèrèk, tênèh iya padha andhèrèk, saupama kangjêng rêsidhèn tindak... kamarbolah arêp ngasta brij upamane.
Garèng : Wèh, hla wong sêmbrana, ana kok banjur mrono parane. Dadi karêpmu, sing koarani: èmbèl-èmbèl kuwi mau, kêkanthi, ta. Dadi pangkat-pangkat: komis, klèrêk, lan sapiturute, kuwi kêkanthine pangkat rêsidhèn. Iya wis, aku sing salah panômpa mau.
Petruk : Mulane yèn ana wong omong kuwi, aja guru-guru arêp andhebat, dirasakake dhisik, Kang Garèng, mara, dening anane rêsidhèn kuwi mau, cacah jiwane ing Purwakêrta rak banjur tambah, tur sathekruk. Banjur kawuwuhan, Banyumas didadèkake siji karo Purwakêrta, kathik sing kanggo padalêmane ingkang bupati kuwi dudu Banyumas, nanging Purwakêrta, iki têmtune sathithik-sathithik iya ana èmbèl-èmbèlane manèh, kang uga jênêng muwuhi cacah jiwane ing Purwakêrta manèh. Hla, wuwuhing cacah jiwa kuwi mau, ing sarèhne wong anyar sing pindhah nyang Purwakêrta kuwi pangkate sênenjong godhog, têgêse rupa-rupa, ana juru tulise, klèrêke, komise, bokmanawa malah ana: up kêmise utawa sukêtarise, dadi sing pindhah nyang Purwakêrta mau iya ora mung priyayi Jawa bae, nanging iya priyayi Walônda barang.
Garèng : Malah kiraku ora mung samono bae, Truk, nèk-nèke iya ana bae sing kayadene kêna ing... jaran guyang, dening rêjane Purwakêrta, banjur padha mèlu kêpencut sarta nuli mèlu-mèlu pindhah nyang Purwakêrta, kaya ta: tuwan-tuwan toko, iya toko bôngsa Eropah apadene toko bôngsa Tionghwa.
Petruk : Pambatangmu kuwi mula iya bênêr bangêt, Kang Garèng, nalikane aku mêlancong-mêlancong mubêng ing kutha Purwakêrta, mula iya akèh omah-omah anyar padha pating jênggunuk, pating prongkal....
Garèng : Wayah, apa iris-irisan gêthuk, kathik diunèkake pating prongkal. Sêtun-sêtun rak iya pating jênggunuk, pating pêthuthuk.
Petruk : Hara, andhebat manèh. Aku rak ngandhakake prakara omah-omah anyar. Nèk omah-omah anyar iki wis gênah dadi, iya mèmpêr, ta, yèn diunèkake: pating jênggunuk, pating pêthuthuk, awit mula wis wujud omah. Balik sing dadi utawa rampung kuwi lagi pêndhêmane, utawa temboke nanging lagi sêparo, apa iya ora luwih mathuk diunèkake: pating prongkal. Mulane ambok aja guru madoni dhisik, yèn pikirane mula durung nyandhak. Wis, wis,
sacleretan, wis cêtha wela-wela, yaiku katitik saka akèh omah anyar kang wus padha dadi, lan kang isih lagi padha digarap, Kang Garèng. Luwih manèh sêmune mas krisis wis gêmprit, dadi rupane wis akèh dhuwit manèh, mulane iya saya akèh sing padha yasa omah. Malah jarene ing kono arêp diyasani dalêm rêsidhenan sing anjênggarang têmênan, Kang Garèng, ongkose wis disadhiyani sêwidak èwu rupiyah, Kang Garèng.
manah,manèh. nganti ambuwang waragad samono kèhe: ora gigrik, sèh. Môngka nèk dipikir kaya-kaya dalêm asistenan rêsidhèn sing wis ana saiki kiyi, wis: anjênggarang, angganthêng, sêmruwêng, ngêngrêng, sêmangêr, kathik... moblong-moblong.
Petruk : Wayah, le ora mèmpêr, ana omah têka diunèkake: moblong-moblong. Ora, Kang Garèng, mula iya bênêr unimu kuwi, dalêm asistenan rêsidhèn ing Purwakêrta pancèn iya wis brêgas, ngêngrêng, lan sêmangêr, nanging rak tumrape pangkat: asistèn rêsidhèn, pangkat rêsidhèn kuwi luwih dhuwur lan luwih luhur manèh. Nèk banjur dêdalêm ana ing dalêm ngasistenan, kurang mungguhe, kurang sêmangêre, lan kurang wêrite, Kang Garèng. Karo mahèh tumrape wong kang ora wêruh, mêngko rak bisa diarani: padha mawon, iki nyuda kaluhurane pangkat rêsidhèn, Kang Garèng. Kajaba iku, nagara yasa dalêm sing gêdhêm kaya ngono kuwi, rak akèh gunane, ya kuwi: para tukang batu, tukang kayu, kuli-kuli, rak akèh sing padha olèh pangan, kang angundhaki rêjaning kutha, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, Truk, nèk tak pikir-pikir nagara kuwi kok bisa kanthi dadakan, agawe rêja utawa agawe sêpining kutha. Kaya ta ing kutha Purwakêrta iki bae, sapa nyana lan sapa ngira, yèn sajêrone sawatara
Kuthaarja, lan sapadhane, iki kabèh, saka mundure, wong mrono, ora kêna diunèkake: arêp plêsir nyang Kuthaarja, Banyumas, lan sapadhane, nanging arêp... layat.
Petruk : Yah, ambok aja siya-siya ta Kang Garèng. Nanging mula iya nyata, nèk dipandhing karo sawatara taun kang kapungkur, kutha papat mau mula iya beda bangêt karo kaanane ing saiki, saora-orane ing Banyumas, Karanganyar, lan Kuthaarja, kuwi biyène kabupatèn, saikine mung kawêdanan bae, iya wis mêsthi bae yèn mundure bangêt. Mêngkono uga ing Gombong, dhèk biyèn pancèn iya rada rame, saiki dadi sêpi, kuwi sabab militère dijabêl, Kang Garèng.
Kalawarti enggal. Ing Surabaya wontên kalawarti enggal nama Pênting ingkang sêdyanipun madêg piyambak, botên gêgayutan kalihan golongan punapa kemawon. Ingkang ngêmudhèni Tuwan W. Wondoamiseno. Isinipun babagan kawigatosanipun rakyat ing tanah ngriki, adhêdhasar Islam.
Sêsakit damêl tiwas ingkang agêng piyambak. Miturut katrangan, wontênipun sêsakit ing tanah ngriki ingkang damêl tiwas kathah piyambak, punika ingkang jalaran saking sakit T.B.C. petangipun wontên 135 pct, malaria wontên 5 pct, typhus 4 pct, ambêbucal rah-umbêl 3 pct. Dados ingkang agêng piyambak bêbayanipun punika T.B.C.
Arta ical ing Handelsbank Surabaya. Ing Handelsbank Surabaya mêntas kasumêrêpan wontên arta f 480.- dipun wadhahi ing amplop ical botên kantênan, arta wau dipun rimat dening hulpkassier tuwan Tan Sing Giauw, badhe kangge ambalanja punggawa ing ngriku. Kajawi punika wontên malih arta kathahipun f 10.010,88 ingkang dipun pasrahakên dhatêng kassier Tuwan-tuwan Lie Khing Tjo, Phoa Thian Sik tuwin Lo Liep Tjie ugi ical botên kantênan. Bab punika lajêng dados papriksan pulisi.
Kongsi kapal Nederland tuwin Rott. Lloyd. Jalaran saking kathahing momotan kopra tuwin sanès-sanèsipun ingkang kakintunakên dhatêng Eropa, mangka kêkirangan kapal, Kongsi Nederland tuwin Rott. Lloyd kêpêksa nyewa kapal Tjikandi, gadhahanipun J.C.J.L.
Tablèt kininê palsu. Pangagênging Pakaryan Kasarasan ing Bêtawi martosakên bilih kathah tiyang ing tanah ngriki nyade tablèt kininê palsu, ingkang botên wontên gunanipun punapa-punapa. Malah tumrap têtiyang ingkang nêdha jampi wau sagêd ambêbayani. Ingkang punika supados tiyang ngatos-atos, sampun ngantos tumbas jampi tablèt kininê sakenging-kengingipun. Miturut wartos, sampun wontên tiyang pintên-pintên ingkang nêmahi tiwas jalaran saking nêdha jampi kados makatên wau, inggih punika ing Kotaraja, Borneo, Jawi-Têngah tuwin laladan Padang. Dene jalaranipun kasumêrêpan bab wau, wontên tiyang siti ing Pathi kintun sêrat dhatêng pabrik kina ing Bandhung, nyariyosakên bilih anggènipun ngangge tablet kininê botên wontên dayanipun punapa-punapa. Sarêng bab punika dipun titipriksa, lajêng kasumêrêpan bilih wontên tablèt palsu ingkang sumêbar.
Barang tahanan ingkang agêng. Sampun sawatawis dangu ing Surakarta wontên salingkuhan barang-barang agêng. Ing salajêngipun barang wau gumantung ing pulisi, sawêg kapriksa prakawisipun. Dumuginipun sapunika, barang-barang ingkang kagantung ing pulisi wau ngantos rêrêgèn f 90.000.-. Barang wau wontên ingkang awarni dhuwung rêgi f 4000.-.
Gilingan pantun tiyang siti. Wontên wartos, O.L. Mij. Bumiputera sampun ngrampungi rêmbag badhe ngêdêgakên panggilingan pantun wontên laladan Banyumas, kanthi pawitan saking O.L. Mij. wau. Ing sadèrèngipun wontên ingkang katêtêpakên dados directeur, ingkang kasampiran padamêlan punika Tuwan Dwidjosewojo.
Dynamit ical. Sampun sawatawis dintên, kapal Tanimbar, gadhahanipun S.M. Nederland ambêkta dynamit gadhahanipun B.P.M. sapêthi, ingkang badhe kabêkta dhatêng Banjarmasin, ical. Ing kala punika dynamit wau dipun pindhah saking kapal Blinjoe, wusana lajêng ical tanpa lari. Salajêngipun bab punika lajêng dipun lapurakên dhatêng ingkang wajib.
Pamêdal nagari. Ing wulan Sèptèmbêr taun punika pamêdal nagari wontên f 45.300.000.-. Kala wulan makatên ing taun kêpêngkêr namung wontên f 34.200.000.-. Dene gunggunging asil nagari salêbêtipun 9 wulan taun punika wontên f 376.600.000.-. Pêpetangan makatên ing taun kêpêngkêr wontên f 289.900.000.-. Indhaking pamêdal samantên punika saking kawêwahan lêbêting pajêg f 56.300.000.-. Kajawi punika inggih taksih wontên pamêdal sanès-sanèsipun malih.
R.R. Bandung badhe mranata babagan balanja. Regentschapsraad Bandung badhe ngawontênakên usul tatananing balanja. Tumrap punggawa ingkang asli wêdalan Mulo utawi ingkang dipun samèkakên, kenging kaangkat dados 1e Klerk. Tumrap commies ingkang wêdalan H.B.S. 5 taun utawi A.M.S. sagêd dados 1e commies. Golongan kalih punika sasampunipun nglampahi mindhak balanjanipun kalih rambahan ing salêbêtipun kalih taun, sagêd minggah pangkatipun.
Mêndêm gadhung. Ing satunggiling kampung ing Tulungagung, wontên tiyang gadhah pêrlu nyambat ngêdêgakên griya, têtiyang ingkang dipun sambat wontên 15. sarêng têtiyang wau sabibar nêdha sami mêndêm, ingkang dipun wastani mêndêm gadhung. Wontên tiyang 8 ingkang lajêng kêbêkta dhatêng griya sakit. Mênggah jalaranipun, têtiyang ingkang sami dipun sambat, nalika nêdha sami dipun sukani nêdha lawuhipun brêgêdèl kênthang dipun mori gadhung, jalaran saking kêlèntu.
Baita pulisi sampun kakintunakên dhatêng panggenanipun. Ing ngajêng sampun kawartosakên ing bab baita pulisi nama Bantam sampun kacobi. Ing sapunika baita wau sampun kakintunakên dhatêng panggenanipun. Baita pulisi kados makatên wau sapunika sampun ambabar kalih, satunggalipun nama Seroei. Baita wau satunggal kapapanakên ing Japên, Geelvinkbaal, satunggilipun wontên ing Hollandia, sami pasisiripun Nieuw-Guinea sisih lèr.
Pabrik gêndhis ing Ngayogya ingkang giling. Ing taun punika pabrik gêndhis ing Bantul, ingkang misuwur sae, badhe katutup, dene tumrap pabrik Cebongan sagêd ugi badhe nanêm rosan tuwin giling malih. Tumrap pabrik Dêmak Ijo tuwin Rewulu ugi badhe katutup. Dene ing bab aandel-aandel badhe kagamblokakên dhatêng pabrik sanès.
Damêl balapêcah cangkir piring. Awit saking rêrigênipun Departement van Economische Zaken, sampun dangu nindakakên gêsanging padagangan bangsaning cangkir piring, ingkang sampun tumindak wontên ing Trênggalèk. Barang-barang wau kapetang sampun sae, saha sampun sumêbar. Ing sapunika ing Banjarnêgara ugi dipun wontênakên pamulangan babagan makatên, minangka cobèn-cobèn. Salajêngipun pabrik alit-alit bangsaning damêl barang punika ugi badhe dipun dêgakên ing Berjo, sacêlakipun Ngayogya, Klathèn, Krawang, Plèrèt, Depok tuwin ing Minangkabau. Barang-barang wau kaangkah sagêda sampun kasade wontên ing taun 1938, tuwin sagêda ngirangi dhatênging barang-barang saking sajawining praja.
Pangajêng kitha Surabaya. Ing ngajêng kawrat ing kêkancingan tanggal 11 Mèi 1935, kitha Grêsik kangge cobèn-cobèn kadadosakên pangajênging kitha laladan kabupatèn Surabaya. Ing sapunika wontên dhawuh kêkancingan wau sampun dipun suwak.
Ngindhaki epahan kuli. Ing ngaêng nate kawartosakên, parentah tansah ngudi murih epahaning kuli ing kabudidayan dipun indhaki. Ing bab punika ing sapunika sampun kalampahan, wiwit tanggal 1 wulan punika, kabudidayan-kabudidayan gêndhis sampun sami ngindhaki epahan. Tumrap kuli ingkang botên wêdalan sêkolahan, ingkang rumiyin balanja 20 sèn sadintên, sapunika mindhak dados 25 sèn. Tukang-tukang ingkang balanja 50 sèn, angsal indhakan 5 sèn, dene tumrap tukang ingkang angsal epahan 50 dumugi f 1.- angsal indhakan 10 sèn.
Damêl plaat garamofoon ing tanah Mêlayu. Dr. Karl Halusa, conservator babagan musicologie ing Bataviaansch Genootschap ingkang gêgayutan kagunan tuwin kawruh, sampun kêlampahan damêl plaat gramofoon wontên ing Rampah, satunggiling kampung ing antawising
èstri ingkang sami nêmbang pêrlu badhe kapêndhêt gêndhingipun. Ingriku mêndhêt lêlagon sêmbahyang, lagu panglipur, lagu têtiyang kêsripahan, lagu tiyang prihatos dipun tilar ing guru laki tuwin lagu sanès-sanèsipun.
Barang wêdalan tanah ngriki botên malêbêt dhatêng Jêpan. Ing wêkdal punika barang-barang wêdalan saking tanah ngriki ingkang malêbêt dhatêng Jêpan saya suda, dene jalaranipun saking Jêpan botên purun tumbas. Kajawi tanah ngriki, tumrap nagari sanès-sanèsipun ugi pinanggih makatên.
Kadhêndha babagan loonbelasting. Tuwan W. sudagar bathik ing Singosarèn, Surakarta, katêtêpakên ambayar loonbelasting dalah dhêndhanipun gunggung f 2748.30, amargi nalika dipun titipriksa dening punggawa loonbelasting, pinanggih wontên pambayaran ing taun 1936 dumugi wulan Sèptèmbêr 1937 botên salêrêsipun.
Kursus têmbang. Ing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr tuwin Oktobêr kêpêngkêr, ing Kusumayudan kawontênakên pandadaran bab têmbang. Têmbang ingkang sampun kawulangakên wontên 178 warni. Murid ingkang lulus wontên 12. Benjing wulan Sawal sawêg miwiti malih.
Jakat dalêm nata ing Surakarta. Kados ingkang sampun tumindak adat sabên, nata ing Surakarta sampun aparing jakat awarni bokor kêncana, ingkang lajêng kapundhut wangsul dipun lintoni arta f 2000.-. Bokor wau kabêkta ing abdi dalêm anggandhèk kaparingakên dhatêng panguludalêm.
Ratu adil ing Amuntai. Ing ngajêng sampun nate kawartosakên ing bab wontêning orêg-orêgan ing Amuntai. Ing bab punika parentah sampun miji Tuwan Gobee adviseur Inlandsche Zaken nitipriksa dhatêng kawontênanipun panggenan wau. Pinanggih ing
namung wontên ing panggenan ngriku kemawon. Pangajêngipun nama Amid, satunggiling tiyang ingkang botên pangajaran, botên gadhah sêdya ngapusi utawi kangge pados arta.
Kaundur. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, M. Woelangsoepeno, asistèn wêdana paresidenan Bojonêgoro, kakèndêlan, jalaran saking botên lêrês anggèning nindakakên wajib. Kèndêlipun wau ngêntosi katrangan, kanthi urmat punapa botên.
Pakêmpalan ingkang kasamarakên. Wêdana ing Arjawinangun tuwin commissaris politie sawatawis mêntas gledhah dhatêng dhusun Suramênggala, jalaran wontên wartos bilih ingriku wontên pakêmpalan nama Burung Garuda, ingkang sêdyanipun badhe tumindhak kadurjanan. Panggledhahipun wau angsal damêl, manggihakên barang-barang ingkang kenging kangge bukti.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, Anoewar, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Cilacap, kabupatèn tuwin paresidhenan Banyumas, R. Soetedjo Nario Adiredjo, tijd. wd. Aib. Ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Batang, kabupatèn tuwin paresidhenan Pêkalongan, Mandjoni, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana ing Wiradesa, kabupatèn tuwin paresidhenan Pêkalongan, Darnawi, tijd. wd. Aib, ingkang kabantokakên dhatêng patih ing Rêmbang ingkang ngrangkêp wêdana Waru, kabupatèn Rêmbang, paresidhenan Japara-Rêmbang, Ngajadi, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana ing Sidarêja, kabupatèn Cilacap, paresidhenan Banyumas, tuwin M. Moestadjab, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Wêlèri, kabupatèn Kêndhal,
Bernhard aparing dêrma kathah dhatêng fonds pambela praja tumrap panêmpuh saking gêgana; gêgayutan kalihan wontêning dêrma wau anjalari kathah para neneman Walandi ingkang sami sinau dados juru anggêgana partikêlir.
Supêkêtan tigang nagari. Miturut wartos, ing bab prajanjian botên nayogyani dhatêng wontênipun golongan communist, sampun dipun sayogyani dening Italie, Jêrman tuwin Jêpan, saha sampun dipun tandhatangani wontên ing Rome.
antawising Damaskus kalihan Aleppo têlas katrajang toya. Ing Detrastiye wontên tiyang 500 ical, kitha Mouddamiye sirna. Ingriku wontên tiyang kirang langkung 200 pêjah kêblabak. Parentah lajêng tumindak têtulung sapêrlunipun.
Kawontênan ing Palestina taksih ruwêt. Gêgayutanipun golongan Arab kalihan Yahudi, dumugi sapunika dèrèng pinanggih rukun. Ing ngrika-ngriki taksih pinanggih pasulayan rame, kathah ingkang nêmahi tiwas. Miturut wartos Moefti Agoeng ing Baital Mukadis, ing sapunika sampun botên wontên ing Syria, sampun wontên ing Lybanon. Parentah ingriku suka palilah kenging manggèn ing satêpining sêgantên.
Pambêngan kalih warni ingkang anjalari pêjahing margi ingkang anjog dhatêng Kiyèf, ing samangke sampun sagêd kasingkirakên dening Ilya. Salajêngipun, Ilya nêdya ambengkas pambêngan ingkang ôngka tiga, inggih punika ingkang awujud: griya padununganipun Solowe. Mênggah griya punika dipun êdêgakên wontên ing sanginggilipun wit kawak agêng cacahipun pitu. Panjanging griya punika kirang langkung kawan pal, ngantos tiyang ingkang ngadêg wontên ing pojok satunggalipun, botên sagêd sumêrêp pungkasaning pojok sanèsipun. Mênggah kawontênanipun griya padununganipun Solowe wau, sadaya sarwa santosa lan kiyat, kathah mênaranipun ingkang payonipun sami lancip-lancip, sadaya kajêng mawi kaukir-ukir. Lumêbêtipun ing griya ngriku mawi undhak-undhakan inggil mawi cêpêngan ingkang rinêngga-rêngga ing saka, ingkang nginggilipun katancêban sirahing tiyang, inggih punika sirahing satriya utawi prajurit ingkang pinêjahan dening Solowe. Awit sampun dados pakulinanipun Solowe, mêngsah ingkang kawon juritipun, lajêng katigas sirahipun ingkang lajêng kangge rêrêngganing griyanipun. Miturut cacahing sirah tiyang ingkang katancêb-tancêbakên ing saka, Ilya sagêd sumêrêp, bilih sadèrèngipun Ilya dhatêng ing ngriku, sampun kathah para satriya tuwin prajurit ingkang sami nglurug mriku, nêdya angluwari praja Ruslan saking begal sêkti wau, nanging botên wontên satunggal-satunggala ingkang sagêd ananggulangi mênggahing kadibyanipun Solowe wau, sadaya sami dhawah ing tiwas. Sarêng Ilya anyumêrêpi kathahing cumplung tiyang ingkang katancêb-tancêbakên ing saka wau, sanalika punika ing manahipun tuwuh raos ingkang salaminipun dèrèng nate angraosakên, inggih punika raos sêngit lan nêpsu sangêt dhatêng rêrêgêding donya, ingkang sampun adamêl pêjahipun para neneman ingkang samantên kathahipun wau, tuwin botên pisan-pisan anggadhahi wêlas utawi angajèni dhatêng mêngsah ingkang sampun dhawah ing tiwas, inggih jalaran saking anggènipun anancêb-nancêbakên sirahing mêngsah ingkang sampun kawon wau, kadosdene badhe ngerang-erang dhatêng sawênèhing tiyang ingkang nêdya ananggulangi dhatêng piyambakipun. Langkung malih ingkang adamêl nêpsunipun Ilya, jalaran pandamêlipun ingkang makatên wau,
gulunipun Solowe, nanging kêpenginipun ingkang makatên wau dipun pênggak. Awit mênggahing gagasanipun, kados langkung sae Solowe kabêkta dhatêng Kiyèf, kasowanakên dhatêng Prabu Wladhimir. Lan mênggahing paukumanipun tiyang ingkang samantên dosanipun wau kasumanggakakên kemawon dhatêng sang nata ing Ruslan.
Dene ingkang manggèn wontên ing griya ngriku, semahipun Solowe, satunggiling wanita ingkang endah ing warni nama: Akulinah, kalihan anakipun èstri tiga, nama: Newiyah, Nènilah tuwin Pèlkah. Kajawi punika ingkang tumut dêdunung wontên ing ngriku anakipun jalêr cacahipun nêm. Ing kala punika anakipun èstri tiga pisan sami lêlinggihan wontên ing kamar ing manara, kalihan anêningali mêdal jandhela dhatêng ing jawi, nginguk-inguki wangsuling bapakipun, manawi ambêkta barang jarahan, dumadakan lare èstri têtiga wau sumêrêp Ilya, sanalika punika lajêng cêluk-cêluk dhatêng ibunipun makatên:
Ibu, môngga kula aturi tumuntên tindak mriki, kapriksanana ingkang cêtha: saking katêbihan punika kados rama Solowe nitih kapal rawuh mriki. Lan ing sônggawêdhinipun anyèrèt tiyang ingkang dipun sungsang.
Ibunipun enggal-enggal nyêlak mriku, anganglungakên sirahipun wontên ing jandhela, sarta aningali ing margi anyawang dhatêng tiyang numpak kapal ingkang sawêg dhatêng punika. Sarêng sumêrêp wujuding tiyang ingkang numpak kapal, sanalika lajêng anjêlih sasoranipun. Luhipun tumarocos ing pipi, lan aru-ara cariyos dhatêng anakipun makatên:
O, anak-anakku, têka bodho têmên kowe kuwi. Kang têka nunggang jaran kae, uwong mônca kang anyèrèt bapakmu minôngka dadi
ing êndhase wong kae sing nganti pêcah, lan luwarana bapakmu.
Lare èstri têtiga wau enggal-enggal lumajêng nêdya mituruti punapa pakèning ibunipun, dene ingkang lumampah wontên ing ngajêng: Pèlkah. Inggih Pèlkah punika ingkang ambikak kori, nyandhak palang, ingkang badhe kadhawahakên ing sirahipun Ilya. Nanging Ilya tansah prayitna, saha inggih lajêng sumêrêp mênggah ingkang dados sêdyanipun lare èstri wau. Amila lising kapal lajêng kasêngkrèk, kapal mancolot mundur, ingkang anjalari panggêbagipun Pèlkah lêpat lan palangipun ucul saking tanganipun saha dhawah ing siti. Salajêngipun Pèlkah nuntên kajorogakên ingkang lajêng dhawah krengkangan. Ing samangke sadhèrèkipun èstri ingkang kalih enggal-enggal badhe ngrubut dhatêng Ilya, nanging sarana suwara ingkang sora, Solowe egal-enggal ngemutakên dhatêng anak-anakipun, makatên:
He, anak-anakku wadon kowe têtêlune têka bodho têmên. Kêpriye anggonmu bisa arêp matèni satriya iki mung sarana pala wêsi bae,
satriya kiyi. Kajaba iku supaya ibumu nêbus aku saka tawanan iki, murih aku aja nganti olèh paukuman kang ora wurung mêsthi abot bangêt.
Semahipun Solowe sarêng mirêng parentahing lakinipun ingkang makatên punika, enggal-enggal piyambakipun lajêng lumêbêt ing papan patilêmanipun anak-anakipun jalêr ingkang kala punika sawêg sami tilêm. Anak-anakipun wau lajêng sami dipun gugah, saha dipun cariyosi makatên:
He, anak-anakku lanang, enggal-enggal padha tangia. Wêruha yèn saiki ana bêbênduning Pangeran kang gêdhe bangêt, yaiku: bapakmu saiki ditawan dening sawijining wong tani, ditlikung lan digandhulake ana sônggawêdhining jaran tunggangane. Yèn bapakmu ora enggal-enggal ditêbus, ora wurung bapakmu mêsthi dipatèni dening wong kae, lan sabanjure kowe kabèh mêsthi
picis donya brana sakuwatmu, kang tumuli gawanên ana ing ngarêpku.
Nanging anak-anakipun jalêr wau botên purun mituruti punapa parentahing biyungipun. Lare nêm punika sanalika ngriku lajêng sami malih dados pêksi gagak acucuk waja, sami mabur mêdal ing jêndhela, nuju dhatêng ing papanipun Ilya, pêksi nêm wau botên dangu lajêng anêmpuh dhatêng Ilya, sêdyanipun sarana cucukipun waja badhe nothol mripating satriya ingkang nawan bapakipun wau, nanging sakala punika Ilya nyandhak cêmêthinipun sutra saha kagêbagakên dhatêng pêksi gagak nêm ingkang sami nêmpuh ing piyambakipun. Dhawahing cêmêthi angèngini suwiwining pêksi nêm pisan, ngantos sami putung sadaya, wusananipun pêksi sadaya wau lajêng sami dhawah ing siti botên èngêt ing purwa duksinanipun.
Sarêng ibunipun sumêrêp kawontênanipun anak-anakipun jalêr makatên wau, sarana ngajak anakipun èstri kalih, piyambakipun enggal-enggal lajêng lumajêng dhatêng ing gudhang papan panyimpênipun rajabrana, saha lajêng wangsul ing sangajêngipun Ilya kanthi ambêkta kanthongan pintên-pintên ingkang isi mas picis donya brana, salajêngipun nuntên sumungkêm wontên ing sangajêngipun Ilya, ngambung sukunipun, sarta sarana ngrintih suwaranipun awicantên dhatêng Ilya makatên:
Dhuh, satriya, mugi krêsaa paring wêlas dhatêng kula sadaya. Môngga kula aturi nampèni sakathahing mas picis donya brana, anggèning kêklêmpak semah kula laminipun tigang dasa taun. Nanging panuwun kula, mugi krêsaa ngluwari semah kula punika, sampun ngantos semah kula kakabêktakêbêkta. dhatêng Kiyèf, awit wontên ing ngrika botên sande piyambakipun têmtu lajêng dipun kisas. Manawi panjênêngan galih rajabrana punika kirang kathah, panjênêngan mundhuta malih. Panjênêngan kenging dêdalêm wontên ing ngriki sarta anguwaosi sadaya isinipun ngriki sadaya punika, kula sadaya narimah dados abdi panjênêngan. Namung Solowe mugi enggal kaluwarana.
Nanging Ilya sêmunipun botên gigrig dhatêng panangisipun Akulinah, semahipun
kabèh iki olèhe saka anggone ambegal lan mêmatèni. Aku ora bakal wêlas marang kowe, anak-anakmu, apadene bojomu Si Solowe, awit uga Solowe dhewe ora tau wêlas marang sakèhing priya kang padha dipatèni, kang anjalari akèhing rôndha apa dene bocah lola. Anggone Solowe anduwèni ambêg siya, mêmatèni wong kang ora dosa, kuwi lawase wis ana têlung puluh taun. Wusanane banjur jubriya, ngira yèn lakune kang ala mau ora bakal nômpa ukumane. Solowe saikine arêp tak gawa nyang Kiyèf, tak aturake marang Sang Prabu Wladhimir. Pancène kowe kabèh iki, wajibe kudu diukum pati, awit uripmu kuwi salawase saka olèh-olèhane anggone ambegal mêmatèni. Malah mau bae, kowe kabèh wis nyoba arêp matèni aku, nanging kowe kabèh arêp tak ngapura, sarta tak lilani dêdunung têrus ana ing kene. Yèn kowe duwe sêdya nêbus dosamu, mas picis donya brana saka colongan iki, momotên ana ing grobag, sarta banjur aturna nyang Sang Prabu Wladhimir. Nanging aku mêsthèkake yèn kowe ora bakal gêlêm anglakoni, sabab dhêmênmu nyang kadonyan kaliwat saka mêsthi.
Sêrat-sêrat (buku-buku) ingkang katampi dening Bale Pustaka
Zak-formaat, kandêlipun 9 kaca, aksara Jawi rêgi f 0.25, ingkang sade Boekhandel Diwarna, Kota Gêdhe Ngayogyakarta, mratelakakên dintên utawi jaman ingkang prayogi kangge andhawahakên wiji, angsaripun, umuring turunipun sagêd panjang.
Bale Pustaka mêntas tampi sêrat kasêbut nginggil formaat 8° kandêlipun 26 kaca, aksara Latin rêgi f 0.25, kaêcap ing
wêwatakanipun, utawi kalihan sêsipatanipun, ngantos cocog, dados nama kêplok kalihan pratelaning isi ingkang kapacak ing samak ngajêng, ingkang mungêl: isi larasan: Gathutkaca, Pandhawa, Ajisaka.
anggulawênthah saha pamardining putra dhatêng kaluhuraning budi. Manawi sakintên sariranipun botên kaconggah, ingkang putra kapuruhitakakên para sagêd, langkung malih dhatêng ingkang eyang piyambak dhatêng pratapan Wukir Rêtawu, Sang Bagawan Abyasa, raja pandhita ingkang mumpuni guna pangawikan, mungkul ing kautamèn.
Ing salaminipun praja Ngastina kaasta Maha Prabu Dhêstharata dumugi Prabu Suyudana, para Pandhawa wiwit lare dumugi adiwasa dèrèng ngraosakên sakeca, tansah nandhang papa cintraka awit saking pakartining Korawa, ingkang murih sirnanipun Pandhawa. Nanging saking luhuring budi saha santosaning panggalih, sandi upayaning mêngsah punika botên miyatani, nanging malah manjing dhatêng tapa bratanipun, satêmah kinasihan para jawata.
Awit saking kawicaksananipun Sang Dèwi Kunthi, ingkang putra kacêlakakên dhatêng ingkang putra kapenakan, inggih punika Sri Narendra Krêsna, nata sêsotyaning bawana, botên dhatêng Sri Baladewa ingkang raka Sri Krêsna, jalaran Sri Baladewa punika sarêng kacêlak kalihan Sri Suyudana panggalihanipun lajêng miyar-miyur, beda kalihan kalanipun taksih mudha anama Radèn Kakrasana, mulus bêbudènipun. Dados sok makatêna, panggulawênthah saha pamardi dhatêng putra
putra, panganggêp saha pamomongipun dhatêng Arya Nangkula saha Arya Sadewa sanadyan putraning maru, botên beda kalihan dhatêng [dha...]
[...têng] putranipun piyambak. Makatên ugi para putra, sangêt anggènipun ajrih asih, kapundhi-pundhi kadosdene jimat. Malah manawi kêkesahan botên nate kasupèn nyuwun pamit saha nyuwun pangèstu dhatêng ingkang ibu, tarkadhang kabêkta kalêbêtakên dhatêng kancing gêlung.
Para putraning Kunthi punika salaminipun botên nate pasulayan, atut-runtut sabaya pati, bêbasan: êndhog sapatarangan pêcah siji pêcah kabèh. Ingkang sêpuh sumêrêp ing sêpuhipun, ingkang ênèm sumêrêp ênèmipun.
Kêlan lodhoh punika bakuning bumbunipun namung warni saprangkat, nanging sagêd kangge tigang warni, inggih punika:
1. Lodhoh kluwih, jêjangananipun: kluwih,
gêndhis jawi, sarêm, kaulêg dados satunggal, kacêmplungakên ing panci utawi kuwali dalah jêjangananipun, dipun toyani satêngah andhap, lajêng kagodhog, manawi sampun umob, sarta janganan sampun êmpuk, tumuntên dipun suri santên sacêkapipun. Jangan lodhoh punika abênipun ingkang kalimrah, kalihan pindhang.
Bumbunipun: brambang bawang lombok abrit sami karajang, lajêng kagôngsa, (ginorèng mawi lisah nyèmèk-nyèmèk), tumuntên dipun suri santên ingkang sampun kabumbonan: gêndhis jawi, sarêm, kluwak, kaulêg dados satunggal, lan godhong salam, laos, godhong jêram purut, tuwin ulam saha sungsum ingkang sampun ginodhog rumiyin, sarta ingkang sampun kairisan alit-alit.
Pandhaharipun manawi kokoh: nyidhuk lodhoh rumiyin, lajêng tinungka pindhangipun, nuntên kawuwuran bumbu dhêle. Dalasan kangge sêgah tamu, limrahipun inggih kakokohakên, malah sêkulipun winadhahan ing takir tinumpangakên ing piring, lajêng dipun sukani lodhoh tuwin pindhang, tumuntên kawuwuran ulam abon gorèng, tinumpangan tigan cêplok satunggal, kalihan rambak. Sêgah ingkang kados makatên punika, wontên ingkang namakakên: sêkul lodhoh pindhang pangantèn anyar.
Tuwuhing pakêmpalan ing tanah ngriki saya dangu saya kathah, ing sakawit tuwuh ing tanah Jawi, dangu-dangu lajêng tumular dhatêng tanah sabrang, malah ing pulo Bali, ingkang ing ngajêng kapetang botên wontên wartosipun pakêmpalan babagan wanita, ing sapunika ugi sampun wontên, ingkang namanipun kados ingkang kacêtha ing irah-irahan punika, malah kugiugi. sampun wontên pakêmpalan sanès-sanèsipun.
ingkang warga P.B.S. tuwin ingkang sanès, ingkang ambêtahakên pitulungan utawi wulangan.
3. Ihtiar tuwin ambudidaya murih P.B.S. botên nyulayani undhang-undhangipun
tansah wêwah sêsêrêpanipun umum, ingkang mikantuki dhatêng golonganing wanita.
Ing sapunika pakêmpalan wau sampun sagêd ngawontênakên wulangan a.b.c. tumrap dhatêng para wanita ing Bali sisih kidul. Kajawi punika ugi ambudidaya murih lare-lare èstri ingkang botên sagêd anglajêngakên sinaunipun, jalaran dipun tilar ngajal tiyang sêpuhipun utawi ingkang gadhah têtanggêlan, kanthi ngawontênakên arta pitulungan.
Pakêmpalan punika mêntas ngawontênakên pahargyan mèngêti adêging pakêmpalan sampun sataun, ugi kanthi mitongtonakên barang-barang dêdamêlanipun para warga. Ing kala punika kathah pakêmpalan ingkang sami dipun ulêmi. Ngantos dumugi
ngawontênakên rèsturan ingkang sabên dalu dipun sarirani dening para
2. Pawiyatan Pêrpolêk ing Rêmbang ugi botên purun kantun, inggih punika ngêdalakên barang-barang saking andhên, arbèt, dêdamêlanipun para murid, kados ta: sulak, kèsèd sêpêt, lap balabag panyêratan, lis pigora, jidharan, gambar-gambar lan
Padha Mara alias Soto Tuban, sadaya wau kawon kondhang dening dhawêt: wêdalan Kartini Sêkul Rêmbang, ngantos kathah para priyantun ingkang maringi cap, dhawêt modèrên Kartini Rêmbang. (De beroemde dawet van de Kartini) botên sanès saking
punika kalih dalu malih dumugi tanggal 12 malêm 14 Sèptèmbêr. Bêbathènipun rêsik prêlu kangge dêrma Tiongkok. Bab têtingalan lan sêsadean ugi nglajêngakên ingkang sampun, kawêwahan têtingalan sakêdhik.
Kartini lan Susila Rêtna ugi tumandang kangge bab punika.
Ing wasana pèngêtan 20 tauning Kartini Sêkul punika, mugi dadosa pangèngêt-èngêt diwasaning Pawiyatan Kartini, widada kalis ing sambekala, salajêngipun sagêda kasêmbadan punapa ingkang dados ancasipun.
Manawi dipun petani, kados mênggahing katrêsnan, botên wontên ingkang ngungkuli katrêsnaning tiyang dhatêng badanipun piyambak. Bab makatên wau mênggah tôndhayêktinipun sampun ngegla. Ingkang pinanggih ing kasaranipun, manawi badanipun kataman ing sakit, enggal-enggal anggènipun jêjampi, wosipun supados badanipun tumuntên saras. Mênggah tumrap alusipun, manawi kataman ing ginêm awon, batosipun lajêng kraos, wusana parêntulipun lajêng ngawontênakên pananggulang, pamurihipun supados saras kabatosanipun. Dados sadaya wau wosipun namung ngangkah supados lair batosipun rêsik, sampun ngantos kataman ing rêrêgêd.
Wawasan kados makatên wau inggih sampun mèmpêr saha sampun nyenggol dhatêng kajênging warsita kina: sapa kang mêruhi awake dhewe, iku saksat mêruhi Pangerane.
Nanging têmbung nyumêrêpi awake dhewe wau, adhakan lajêng nuwuhakên kêlèntuning panampi, upaminipun kados pêpindhan ing nginggil wau, pancèn inggih botên wontên kêlèntunipun, awit, upami tiyang sakit botên jêjampi, punika sami kemawon kalihan tiyang nglalu. Tiyang dipun ungêl-ungêli ing tiyang namung kèndêl kemawon, punika drajatipun asor sangêt. Nanging tumraping tiyang nyumêrêpi badanipun piyambak, punika kados kajêngipun botên makatên, murih cêthanipun kêdah ngangge paesan (kaca). Mênggah cara gampilanipun, mawasa dhatêng sawarnining lêlampahan, kagathukna badanipun piyambak, upami sumêrêp solahing liyan, adamêl botên rênaning manahipun, lajêng mlengos, punika badanipun piyambak inggih kêdah dipun palengosi. Ing batos kanthi mungêl: Aku yèn duwe tindak kaya ngono iya dipalengosi liyan.
Suraos kados makatên punika sanès suraos adèn, nanging tiyang botên sagêd selak lan tansah kêpêthuk. Ing ngriku punika manawi dipun raos lêbêt, lajêng katingal ngeglaning kaca, manawi botên kalêrêsan pangilonipun, badanipun piyambak malah dados pangilon, têgêsipun malah dipun ilo ing tiyang, utawi kados papan ingkang kêbak sêratan, ingkang ungêlipun:
tatacara Bali wiwit salakirabi, lair ngantos sadumugining ngajal, punika makatên:
1. Ing bab tumindaking salakirabi tumrap darah ratu jaman rumiyin ngantos sapriki, punika ugi taksih tumindak, nanging sampun awis-awis. Dene tatacaranipun:
Tiyang sêpuh sasampuning ngrêmbagakên badhe anjodhokakên anak, lare jalêr èstri katêtêpakên nama pacangan, dipun wastani mêtêtagon. Manawi sampun kalampahan pacangan punika, sabên nuju dhawah dintên Galungan (tumrap Jawi bokmanawi Wuku), lare jalêr kêdah ngêjot. Mênggah kajêngipun ngêjot wau, lare jalêr sabên dhawah dintên wau kêdah nyukani sandhang pangangge sapêpakipun, kandhi arta sawatawis dhatêng pacanganipun, punika kadosdene dados tandhaning têtêngêr. Saupami wontên tiyang mêndhêt lare èstri ingkang sampun dipun kêjot wau, manawi kasêrêg ing prakawis, sagêd kokum. Nanging ing sapunika tindak kados makatên wau sampun awis-awis, santun cara tumindak sami sênêngipun.
Wontên ugi salakirabi mawi cara dipun inggatakên (bokmanawi caranipun jaman purwa ingkang dipun wastani alap-alapan), mênggah caranipun, pun lare jalêr ingkang tanggêl dhatêng èwêd-pakèwêdipun. Lare èstri wau lajêng dipun umpêtakên, salajêngipun dipun bujuk-bujuk ing lare jalêr, manawi lare èstri purun, punika sêpên ing pakèwêd. Nanging manawi lare èstri dipun takèni ing bapakipun, purunipun wau jalaran dipun pêksa, lare jalêr wau sagêd kaukum awrat.
Bab salakirabi wau manawi sampun matêng ing rêmbag, lajêng dipun damêlakên sajèn dening pandhita (pêdhandha), murih pangantèn manggih wilujêng. Cara makatên wau tumindak ing sabên tiyang, nanging ugi wontên beda-bedanipun. Tumrap bôngsa agêng mawi têtêngêr ingkang dipun wastani Sanggar Tawang, tumrap tiyang alit dipun wastani Sanggah Kêmahilan.
2. Sasampuning kalampahan dhaup, saha pangantèn sampun wawrat, lajêng dipun damêlakên pahargyan ingkang dipun wastani mêgêwong, murih bayi wilujêng dumugining lairipun.
3. Manawi bayi lair, dipun damêlakên sajèn, nama: pêmapag, supados bayi manggih wilujêng.
kangge anyajèni para danawa bajang ingkang damêlipun anggêgodha bayi.
6. Manawi bayi sampun umur 42 dintên, dipun sajèni pêkêkambuhan, prêlu kangge sarana nucèkakên pun bayi tuwin biyung. Wiwit punika pun biyung sampun kenging ngambah ing pura-pura tuwin sanès-sanèsipun, ingkang winastan suci.
7. Sarêng bayi sampun umur tigang wulan, dipun damêlakên sajèn nama pêtlubulanan, akajêng supados pinaringan sêgêr kasarasan dening Pangeran.
8. Sasampuning umur nêm wulan, lare kaandhapakên ing siti, mawi sajèn nama têtingkêp, mawi dipun mantrani ing pandhita. Kajawi punika ugi dipun sarêngi ngêthok rambut.
9. Manawi lare sampun pupak untu, mawi sajèn nama makupak, supados benjing thukuling untu enggal sagêd kiyat.
10. Tumrap lare èstri, manawi anggarap santun, dipun wontêni sêsaji nama pêlabahan, dados tandhaning akil balèg, tuwin mawi dipun sêngkêr wontên ing gêdhong sadintên, mawi sêsaji nama ngêkêban, supados angsal sawabing midadari pêpitu ing kahyangan.
11. Pasah untu ing sadèrèngipun dipun pasahi ugi mawi pangêkêban, kados ing nginggil. Nanging bab pangêkêban, punika limrahipun namung katindakakên ing para agêng, namung bab pasah, dipun tindakakên ing sabên tiyang.
1. Samôngsa wontên tiyang ngajal, mayit lajêng dipun dusi, mawi sajèn nama pêmbêrsihan, ingkang ngêdusi pêdhandha, punika tumrap ingkang lajêng dipun bêsmi. Tumrap ingkang badhe dipun tanêm, sasampunipun dipun dusi lajêng dipun sajèni nama punjung, têgêsipun têtêdhan sarwa mêpêki. Sasampunipun dipun siram ing toya: tirta pêngêntas, lajêng dipun pêtak.
2. Tumrap ambêsmi mayit, pahargyanipun dipun tindakakên ngantos kawan rambahan, dintên kapisan, mayit ingkang dipun rimat, kalêbêtakên ing bandhosa, nama: munggah bênusa.
Dintên kaping kalih, pêdhandha amêmuja. Pahargyan wau dipun wastani: nyawa wêdhana, têgêsipun mêmuja roh, inggih nêbusi dosanipun nalika taksih gêsang. Têbusan wau awarni arta, wos tuwin sanès-sanèsipun. Tumraping para darah luhur utawi pandhita, ingkang ngangge pahargyan nagabônda, inggih lajêng dipun wontêni.
Dintên kaping tiga, mawi pahargyan ngawontênakên sajèn mêpêki, punika minôngka tilaraning mayit. Mangke ing wanci gagat bangun, kawontênakên upacara mindhahakên roh, ingkang dipun wastani sangkan paran.
Ing dintên kaping sakawanipun, mayit dipun bêsmi.
Kala ing dintên Jumungah tanggal kaping 5 wulan punika, ing Batawi wontên promosi, inggih punika tindak caraning panêmpuh angsal sêsêbutan Doctor. Ingkang nêmpuh wau Radèn Sumitra Hadibrata arts ing C.B.Z. ing Batawi, sarana
R. Dr. Sumitra Hadibrata ingkang lênggah sakalihan garwa R.A. dipun apit-apit ing kulawarga. Ingkang ngadêg sisih kiwa piyambak, Tuwan Wardiman, Kapitein-vliegenier Nederl.-Indisch Leger, sampun pènsiyun, inggih punika satunggiling juru gêgana tiyang siti ingkang wiwitan, sadhèrèkipun ênèm R. Dr. Sumitra Hadibrata.
Ing bab panêmpuhing pandadaran wau, anandhakakên bilih Radèn Sumitra punika satunggiling dhoktêr ingkang majêng babagan ngudi kawruh, saha manawi nitik saking wontêning proefschrift tuwin pikantuking papriksan, ing ngriku katingal sakalangkung nyarambahi dhatêng rakyat, inggih punika tumrap têtiyang ingkang sakit mripat, tur sadaya wau botên tilar dhêdhasar katrêsnan.
Katrangan babadipun sawatawis tumrap Radèn Sumitra, kados ing ngandhap punika:
Ing sakawit Radèn Sumitra sêkolah Jawi, salajêngipun sêkolah Walandi, laminipun 1½ taun. Satamatipun saking pamulangan Walandi, nglajêngakên sinau dhatêng Stovia.
Salêbêtipun taun 1915 lulus pandadaran Ind.Arts lajêng katêtêpakên nyambut damêl wontên ing Wilhelmina Gasthuis ing Bandhung, maligi namung anjampèni tiyang sakit mripat, ngantos dumugi taun 1920. Wiwit taun 1920 dumugi taun 1928, Radèn Sumitra nyambut damêl ing pintên-pintên panggenan.
Ing taun 1928 Radèn Sumitra sakulawarga bidhal dhatêng nagari Walandi prêlu nglajêngakên pasinaonipun. Ing salêbêtipun taun 1930 lulus ing pandadaran. Dados sinaunipun wontên ing nagari Walandi 2½ taun.
Anggènipun dhatêng nagari Walandi sakulawarga tuwin anggènipun anglajêngakên sinau salêbêtipun 2½ taun wau, sadaya awaragad piyambak. Bab punika kenging kangge titik, bilih Radèn Sumitra nyata adhêdhasar kêncêng ing panggalih, ajêng dhatêng padamêlan rêkaos.
Manawi miturut pangajaran ingkang dipun udi sakawit, punapadene ing bab dhêdhasaring kasagêdanipun, saèstunipun dèrèng nyêkapi kangge nglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi, saya malih manawi [ma...]
[...nawi] ngèngêti kathahing waragad lampah punapadene gêsang wontên ing nagari Walandi, punika botên sakêdhik, ewadene dipun têmpuh, kanthi adhêdhasar purun.
Saya manawi ngèngêti kala nindakakên promosi punika sampun ngumur 49 taun, punika ugi sampun kenging kangge titikan langkung. Awit limrahing tiyang siti, ngumur samantên punika namung kantun pinanggih ngalokronipun.
Miturut suraosing proefschrift, punika pinanggih sakalangkung wigatos, saha ing ngriku ngêmu raos ingkang sumarambah saha ingkang pantês dipun alêmbana. Inggih punika:
a. Sukadaya, supados sêsakit trakum, inggih punika sêsakit mripat ingkang anggêgirisi panularipun dhatêng rakyat, sagêd dipun tanggulangi ingkang sumrambah.
b. Ngawontênakên tatanan, supados têtiyang ingkang sampun risak kabatosanipun, tuwin sampun botên sagêd saras sakitipun babarpisan, supados dipun sukani padamêlan, upaminipun nênanêm sapanunggilanipun, wontên ing papan ingkang dipun sadhiyakakên.
Dados kajênging proefschrift wau, wosipun prêlu kangge nyampurnakakên kawuh ingkang migunani tumraping rakyat, ingkang sami nandhang sakit limrah tuwin sakit mripat.
Manawi angèngêti kawontênanipun têtiyang ing tanah ngriki, wontênipun têtiyang ingkang nandhang sakit mripat, pinanggih langkung kathah tuwin maradini ing pundi-pundi, punika sagêda nocogi kados pangajêng-ajêng ing nginggil. Makatên malih manawi angèngêti wohing tindak têtulung wau, ing pangintên botên sande, dangu-dangu wontêning sêsakit mripat, ingkang kenging dipun wastani dados sêsakiting rakyat, tamtu badhe saya suda. Cundhukipun malih, manawi rakyat sampun têtêp pitados dhatêng pitulunganing dhoktêr, saha ngrumaosi bêtah dhatêng dhoktêr, sêsakit wau tamtu botên dados bêbaya agêng.
Mila tumrap Radèn Dr. Sumitra Hadibrata anggèning lulus angsal sêsêbutan Doctor kanthi proefschrift babagan sêsakit mripat, punika badhe agêng sangêt pigunanipun, ing golongan babagan kasarasan nama manggih kabêgjan.
Botên langkung ing pamuji, mugi Radèn Dr. Sumitra Hadibrata manggiha suka bagya, tuwin nêrusna kados pangajêng-ajênging ngakathah.
K. 5313 ing Tuban. Bab pandangu panjênêngan, pancèn dèrèng wontên katrangan. Supados langkung cêtha, panjênêngan kintuna sêrat piyambak dhatêng
Bakdamulud, Jimawal 1829 utawi 23 Agustus 1899. Limrahipun mêndhêt saking pamêdal baku.
K. 228 ing Watês. Kula aturi nyrantosakên sawatawis.
mrana-mrene cêcariwis / ngêdu kene karo kana / pangarahe mrih pradondi / kalamun wis padha êcrah / tukang ngêdu sukèng ati //
yèn winuwus / kaanan kang anjalari / sukaning tyas para janma / dadi cêtha yèn ngaurip / kabèh padha
tulung tulung mênthung / anjalari saya miskin / saya mundhak kasangsaya / iku kabèh tan pinikir / anggêr awak dhèwèk bungah / awit uwis sugih dhuwit //
karya êsak-sêrik iku / lire nglarakake ati / upamane wong darajat / iya iku dadi pyayi / dadi lurahing pakaryan / kuwasa
iku / anane mung sarwa wêdi / nanging wêdi kang kapêksa / ing batine êsak-sêrik / datan bangkit antuk marga / kanggo
dupèh darbe warna bagus / dupèh sugih lawan singgih / wani ngrusak paugêran / pagêr ayu dèn rusaki / iya iku wani ngalap / wanodya kang darbe rabi //
donya iki luwih agung / sèn-isène anyukupi / kanggo srana ambêbungah / tyase sagung kang kumêlip /
nandhang sêdhih / dadi aywa karya susah / iku lagi aran adil / luwih bêcik ambêbungah / marang wong kang nandhang sêdhih //
ingkang limrah utawi asring kasrambah dening tiyang gêsang ing jaman samangke. Upami kemawon:
1. Prakawis badhe mondhok ing hotèl, wicantênipun tamu kalihan jongos.
6. Wontên ing panggenanipun tukang cukur, lan sanès-sanèsipun.
Badhe nêlas-nêlasakên papan, saupami prakawis 30 bab ingkang kawrat ing sêrat wau kula priksa satunggal-satunggal, kula aturakên sadaya. Wosipun kemawon pêpak.
Miturut bêbuka, sêrat wau ingkang dipun sadhiyani tiyang-tiyang ingkang niyat badhe nyinau basa Jawi, utawi basa Walandi. Dados kajêngipun ingkang ngarang, mikantukana dhatêng bôngsa Walandi ingkang badhe ngulinakakên basa Jawi, utawi bôngsa Jawi ingkang badhe ngulinakakên têmbung Walandi. Tumrapipun bôngsa Walandi, sagêda mungêl: e, dadi nèk aku arêp muni mangkene, upamane, kuwi cara Jawane mangkene. Dene tumrap bôngsa Jawi sagêda mungêl: e, dadi cara Walandane nèk aku arêp muni anu, kuwi anu. Makatên sapiturutipun.
Saya kêrêp lokipun tiyang ingkang kados makatên wau, saya sae. Saya kathah saya prayogi, mratandhani bilih ingkang kapratelakakên ing mriku punika pancèn kathah ingkang dèrèng kasumêrêpan, utawi pancèn dados kabêtahanipun tiyang, ingkang waunipun botên patos dipun raosakên.
Wontên ing Sêrat Wulang Basa, inggih wulang basa punapa kemawon, punika limrahipun botên kobêr nyumêrêpakên prakawis-prakawis wau, jalaran sawêg mrêlokakên mulang bab pangrimbaging têmbung, nata basa, utawi tètèhipun ing bab migunakakên basa, nêpangakên kalihan basanipun tukang cukur, manuhakên kalihan basanipun dhoktêr, sapiturutipun, botên kobêr, utawi inggih botên cêkap wêkdalipun. Môngka tumrapipun tiyang gêsang, sadaya wau prêlu, prêlu tiyang gêsang nyumêrêpi têmbung-têmbungipun utawi basanipun ngasanès. Dados guru upaminipun, prêlu sumêrêp têmbung-têmbung ingkang kangge wontên ing kantor pos. Dados priyantun B.B. prêlu nyumêrêpi basanipun tiyang sêpuran. Dados bêlantik, prêlu sangêt sumêrêp basanipun tiyang tani, basanipun bakul, sapiturutipun. Jalaran tiyang gêsang punika kathah kabêtahanipun, wontên kalamangsanipun kêdah srawungan kalihan tiyang sanès. Manawi lajêng kirang mudhêng dhatêng basa, têmbung utawi têtêmbunganipun ngasanès, srawungipun tamtu lajêng kuciwa, kuciwaning srawung anjalari badhe kirang cêkap anggènipun kasampêdan ing bêtahipun. Dados sumêrêp dhatêng basaning asanès, punika ngindhaki dhatêng kaprigêlan.
Kula matur basaning asanès, têgêsipun punapa wontênipun kadosdene ingkang limrah kangge ing asanès wau. Dados sampun (aja) wontên kajêng badhe anacad, agêngipun badhe ngewahi. Nacad punika dede tindakipun tiyang badhe srawungan. Ngewahi têgêsipun ambibrah margi ingkang sampun wontên, yasa margi sanès ingkang dèrèng kantênan manawi kangge, utawi dipun ajêngi. Dados kalih-kalihipun botên prayogi sadaya. Dene ingkang prayogi piyambak, kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, inggih punika kêdah namung satumut-tumut ngangge. Rêmbagan kalihan tukang cukur, ingkang samangke sampun limrah dipun wastani bar-bir, inggih kêdah ngangge têtêmbunganipun bar-bir. Wontên ngajêng lokèt kantor pos, rêmbagipun kalihan priyantun pos, inggih kêdah ngangge têmbung utawi têtêmbungan ingkang sampun limrah kangge wontên ing kantor pos. Makatên sapiturutipun.
Nêpangakên kalihan têmbung-têmbung wau, punika manawi dipun sarêngakên kalihan mulang basa, adhakanipun botên kabujêng. Dados kêdah dipun sumêrêpakên mawi lampah sanès. Upaminipun kemawon kadosdene lampahipun Dr. M. Priyautama, anggènipun nganggit sêrat Pawicantênan ingkang sawêg kula rêmbag punika. Dados tumrapipun pasinaon basa, sêratipun Dr. M. Priyautama wau botên mêngku sêdya nyumêrêpakên pamrêtalipun têmbung utawi ukara Jawi dhatêng basa Walandi utawi kosokwangsulipun, (bab punika, kados atur kula ing nginggil, dados bêbahanipun Sêrat Wulang Basa), nanging sampun nyandhak dhatêng tataran ingkang langkung inggil, inggih punika nyumêrêpakên dhatêng ingkang sinau: nèk cara Jawane kowe arêp mêngkene, kuwi cara Walandane mêngkene, utawi kosokwangsulipun.
Prakawis punika, sampun kula aturakên ing nginggil, tumrap pasinaon basa pancèn prêlu. Dados wêdalipun sêrat anggitanipun Dr. M. Priyautama ingkang isi pawicantênan Jawi-Walandi, punika pantês manawi sami kula tampi kanthi bingahing manah. Awit nama nyampêdi kabêtahan, ingkang sadèrèngipun sêrat wau mêdal, dèrèng kasampêdan. Jalaran saking wontênipun sêrat wau, bôngsa Walandi ingkang sinau cara Jawi utawi bôngsa Jawi ingkang sinau cara Walandi, cara tiyangipun malampah wontên ing panggenan ingkang rêmêng-rêmêng makatên, angsal colok utawi obor.
Garèng : Wah, Truk, aku ngrasakake caritamu ing bab kamajuwane kutha Purwakêrta, lho, kuwi rasane nyang ati kok mak: cês, cês, sênut, sênut.
Petruk : We, hla, ora ngrêti aku, Kang Garèng, ana rasaning ati têka sajak: ngrujak sêntul mêngkono. Nèk: cês, cês, kuwi kêna diupamakake wong sing disiram ing banyu sêwindu, rasane mêsthine iya adhêm kêpenuk. Hla ing kono kanggo ambasakake adhêming ati utawa pikir. Nanging têmbungmu: cês, cês, têka kok jodhokake karo: sênut, sênut. Ing môngka rasaning mak: sênut, sênut kuwi upamane rasaning wudun sing arêp mêcah. Hla, iki kêna diibaratake rasaning ati sing: gêtun utawa gêla. Hara, apa iki ora ambingungake: wong ati ayêm, têka dibarêngake karo gêtun, utawa: gêla.
Garèng : Rasa sing mak: cês, cês, kuwi wis kok têrangake ati ayêm. Mula atiku iya ayêm têmênan, sabab jalaran saka majune Purwakêrta kuwi mau, têmtune iya banjur murah dhuwit, wusanane bôngsa inyong iya ora pati bangêt-bangêt anggone kudu ... pati gêni, nanging atine banjur rasa: sênut, sênut, awit miturut kandhamu, omah anyar,
Wayah, wong bôngsa loro kuwi sing duwe dhuwit, mêsthine iya bôngsa loro kuwi sing padha yasa omah. Nanging sanadyan bangsane dhewe, ing Purwakêrta kono, iya akèh sing padha yasa omah, pating plênuk.
Garèng : Iya wis ngrêti aku, omah-omah duwèke bangsane dhewe, ora kok unèkake pating jênggunuk, nanging narima disêbut, pating plênuk, rak iya wis pira-pira, ta, bisa yasa omah. Ora, Truk, kajaba sing wis kok kandhakake ing ngarêp, apa manèh ing Purwakêrta kuwi sing maju.
Petruk : Ana manèh ing Purwakêrta kang katon maju têmênan, Kang Garèng, yaiku
sing Katolik, apadene sing Protestan, banjur pakumpulan :
Ardapusara, Suci Rahayu, malah biyèn pakumpulan: Kamanungsan, lan êmbuh apa manèh. Kabèh kuwi mau maju, Kang Garèng, têgêse: para wargane rata-rata sathekruk-sathekruk.
Garèng : Hla, iya, wong kabèh mau padha ngudi nyang kautaman, mêsthine iya ora ana sing bakal ngarubiru. Tumrape wong-wong ing Purwakêrta mung kèri milih bae, ing ngêndi sing kêpenak lan sing ... gampang lakune.
Petruk : Wayah, Kang Garèng kiyi kathik le sêmbrana mêngkono. Golèk kautamaning ngaurip kuwi, apa manèh yèn gêgayutan karo jaman kalanggêngan, kuwi têmtu ora ngèlingi kêpenake lan gampange lakune.
Garèng : Lho, wong kuwi lumrahe iya sok ngono kuwi, kaya ta niru cara Lônda, kuwi sing akèh-akèh sing ditiru rak iya sing gampang lan sing kêpenak bae, ta. Kaya ta: tiru adus andhuk-andhukan, iki pancèn iya kêpenak, rasane nyang awak: kêsat. Banjur tiru anggone nyang sapa
iki pancèn iya angèl têmênan. Banjur sing ditiru manèh kuwi: mangan-mangan bangsane: podhêng, konêngêskrun, tar, lan aja lali anggone tiru ... jogèd rangkul.
Petruk : Hara, hara, kok dibanjur-banjurake mêngkono omongane. Nanging wis lumrah, Kang Garèng, titahing Pangeran kuwi umume anduwèni watak: lumuh kangelan, kêpengin enak-enakan, luwih-luwih bangsane dhewe iki. Mara, sing kanggo pangarêm-arêm wong kuna bae kêpriye, nèk ora kliru kaya-kaya rak sing mangkene kae: enak eca, anggêbêg rôngka, mangku rôndha. Kuwi karêpe rak: enak-enake wong urip kuwi, ora tumandang gawe apa-apa, nanging bisa kêtutugan kasênêngane. Sabab, anggêbêk rôngka, kuwi rak panggawe timbang nganggur. Banjur mangku rôndha, apa manèh yèn ayu kathik sugih, iki dianggêp kasênêngan kang tanpa ana tandhingane.
Garèng : Iya wis, wiyah, kok banjur sing-sing
mêngkono. Ora, Truk, saiki aku arêp takon dhisik. Kowe mau ngandhakake yèn ing Purwakêrta akèh pakumpulan-pakumpulan
kabèh-kabèh padha ngrêbda. Hla, saiki pitakonku, pakumpulan kautaman samono kèhe mau, jarene sing apik dhewe êndi.
Petruk : Sing apik dhewe, Kang Garèng, mungguhing aku iya sing ... lagi dilakoni.
Garèng : Wèh, hla iki wangsulan sing ora nalar têmênan. Iki rak padha bae karo wong sing ditakoni mangkene kae: mihun sing lagi kok pangan kuwi, enak apa, ya. Wangsulane: enak ... kanggone aku. Iki rak wangsulan sing gawe ambêdhêdhêging ati têmênan.
Petruk : Lho, rak iya wangsulan sing bênêr bangêt, ta, Kang Garèng. Enak, nanging kanggone aku. Wong aku dhewe wis tau ngalami, wong Arab mangan sêga gorèng nganggo samin, dicampur karo: êndhog, gêdhang, malah nganggo durèn barang, Kang Garèng,
Garèng. Dadi: iya bênêr enak, lan makanan nomêr wahid, nanging iya kanggone wong Arab mau, nanging kanggo wong liya, rak bisa uga ngajak ora agama, ta, Kang Garèng. Mulane iya bênêr bangêt, wangsulan sing muni: enak, kanggone
sing apik dhewe, wangsulanaku: sing apik dhewe iya sing lagi dilakoni. Lire mangkene, Kang Garèng.
Wong lagi kelut marang sawijining prakara, kuwi lumrahe iya wis ora andêlêng ngiwa nêngên manèh, iya mung prakara kuwi sing apik dhewe, brêgas dhewe, lan utama dhewe, liyane bisae kabèh. Sanadyan dielingna: iki mêngkene, iki mêngkono, lumrahe ora kok banjur katrima lan manut, bokmanawa malah ngajak bijigan. Kowe bae kêpriye, lagine kelut karo Mas Ajêng Kanthil kae, apa kowe ora ngrumasani:
utama, sajagad ora ana sing madhani. Sing ngelingake nyang kowe rak iya pirang-pirang, ta, kaya ta: yak, Mas Nala, ambok èngêt, wong mung Kanthil mawon kok, rak botên pati ayu, botên mungguh lan mathuk, yèn sampeyan alap, sing luwih brêgas ... kathah, mas. Kalih malih ayua nika ... nèk ngilêr ênggih mambu, mas. Mara, ing kala samono kowe rak iya ora trima kasih marang wong kang ngelingake kowe mau, malah kowe bêgita-bêgitu, wonge kok ajak êmbèk-êmbekan. Lho, samono dayane wong kang lagi kelut kuwi, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, kok rupa-rupa mêngkono wangsulane. Iya,
Gladhèn ringgit tiyang. Kawartosakên, wiwit sapunika ing salêbêting Karaton Ngayogya ngawontênakên gladhèn ringgit tiyang. Wigatosipun badhe kagêbyagakên salêbêtipun tigang dintên, manawi Paduka Rajaputri Juliana ambabar.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, M. Soekadi Koeswodisapoetro, Aib. ingkang nindakakên padamêlan mantri pulisi paresidhenan Pêkalongan, dados asistèn wêdana
Andhapan ngrêrisak. Ing satunggiling dalu pasabinanipun têtiyang ing dhusun Plakaran, Pêmalang, dipun têmpuh ing andhapan kirang langkung suwidakan, sabin ingkang dipun têmpuh têlas 6 bau. Ing sanalika wau ugi dipun tandangi, wontên ingkang pêjah 4, sanèsipun lumajêng. Ing salajêngipun têtiyang dhusun ingriku nêdha biyantu dhatêng veldpolitie.
Sumur mawa koolzuur. Ing dhusun Karangbanyu, Ngawi, wontên tiyang nama Bêngkring damêl sumur, ngantos lêbêt, toyanipun dèrèng mêdal. Ing satunggiling dintên anakipun Bêngkring wau malêbêt ing sumur wau, pêrlu mêndhêt klapa ingkang kêcêmplung ingriku, sarêng dumugi ngandhap lare wau lajêng tiwas. Bêngkring sarêng sumêrêp inggih lajêng nututi nyêmplung, ugi lajêng tiwas. Salajêngipun, sarêng sumur wau dipun priksa dening tiyang ahli, kasumêrêpan bilih wontên koolzuuripun.
Lesus ing bawah Klathèn. Kala tanggal 3 wulan punika wanci jam sêtêngah tiga sontên ing bawah kawadanan Bèji wontên
tumrap bawah kaondêran Karangdawa, griya ingkang ambruk wontên 73 wuwung, bawah pamijèn dhistrik wontên 142 wuwung. Kasangsaran tiyang, ingkang pêjah 1, tatu rêkaos 9, tatu ènthèng 4, lêt dalu wontên ingkang nusul pêjah malih 1. Pangagêng nagari ing Klathèn ugi lajêng rawuh papriksa.
Badhe sinau dhatêng Eropa. Wontên wartos, R.M. Hoedojo Hoeksamadiman, rumiyin murid Middelbare Journalisten School ing Bandhung, ingkang lajêng dados hoofdredacteur De Ksatria, ingkang ugi kawêdalakên ing Bandhung, badhe dhatêng Eropa, pêrlu nglajêngakên pasinaon Kunst-academie ing Weenen babagan damêl gambar pêpêthan (caricatuur), laminipun 4 taun. R.M. Hoedojo punika putranipun wêdana ing Sêdayu, kabupatèn Surabaya. Kala taksih wontên ing Mulo Mojokêrto sampun kêtitik kalangkunganipun anggambar, saya sarêng dados hoofdredacteur De Ksatria punika, kêrêp damêl gambar ingkang dados pangalêman. Kajawi punika wontên malih ugi tilas murid ing pamulangan wau nama R.M.P. Soerjonegoro, putranipun ingkang Bupati sêpuh Bangkalan, badhe nglajêngakên anjêmbarakên kawruh journalistiek dhatêng Eropa.
Pilihan warga Provinciale raad Jawi-Têngah. Miturut wartos, ingkang kaajêngakên ing pilihan kangge warga Provinciale raad ing Jawi-Têngah, golongan tiyang siti, tumrap kiesdistrict Sêmarang, ingkang Bupati Grobogan, ingkang
Miturut wartos, Dr. Cator, badhe ngadani bidhal saking Fak-Fak numpak motor mabur dhatêng tlaga Bernhard, pêrlu titipriksa, têlaga wau kaprênah wontên Nieuw-Guenea Têngah.
Ulam malaria. Kapal Marnix ingkang bidhal saking tanah Jawi dhatêng Singapura, ambêkta ulam-ulam ingkang taksih gêsang, pêrlu kakintunakên dhatêng Singapura ngriku. Ulam-ulam wau nama ulam Puntius Javanicus, dene pigunanipun ulam wau kangge nulak sêsakit malaria.
Kapal ngamanca badhe ngêwrat gêndhis. Ing palabuhan Surabaya kêdhatêngan kapal saking Griekenland nama Zografia Nicolaou. Ing sadèrèngipun dumugi ing Surabaya mêntas labuh wontên ing Miiki, Jêpan. Kapal wau dumuginipun ing Surabaya badhe ngusungi gêndhis gadhahanipun firma Wellenstein-Krause.
Tiyang ngamuk natoni tiyang 10. Sampun sawatawis dintên ing dhusun Margorêjo, sacêlakipun Wonokromo, Surabaya, wontên tiyang nama Oembar, asli saking Wonocolo, dhatêngipun ingriku nyarêngi mantri pulisi tuwin lurah dhusun nuju nariki pajêg. Tiyang wau criyos, dhatêngipun ingriku punika lapur bilih ing dhusun ngriku wontên tiyang kêrêngan ingkang pêrlu dipun tulungi pulisi. Mantri pulisi tuwin lurah dhusun wau lajêng dhatêng panggenan ingkang dipun cariyosakên dening Oembar, Oembar lumampah wontên wingking. Ingriku Oembar
badhe nulungi nanging ugi lajêng dipun dhawahi dêdamêl. Sasampunipun makatên Oembar lajêng mlajêng dipun bujêng ing tiyang kathah, nanging samargi-margi tansah natoni tiyang, ngantos angsal tiyang 10. Salajêngipun Oembar kenging kacêpêng ing pulisi saha têtiyang ingkang kêtaton, botên sapintêna tatunipun. Dene sababipun punapa, dèrèng kasumêrêpan, taksih dados papriksan.
Suntik pèst ing Priyangan. Ing wêkdal punika ing Priyangan nindakakên suntikan pèst ingkang kaping kalih, wontên ing laladan Bandhung tuwin Sumêdhang, dipun tindakakên dening Dr. Thierfelder saking Bandhung. Tumindaking damêl nyuntik punika pinanggih sae. Ing bab suntikan ingkang katindakakên punika gêgayutan kalihan mangsa jawah, awit manawi nuju mangsa jawah punika gampil tuwuhipun sêsakit pèst, saha gampil panularipun. Mila ing sadèrèngipun pêrlu kajagi rumiyin, sampun ngantos nindakakên damêl sasampunipun kêlajêng.
Rêgining pantun tuwin rajakaya ing Lombok mindhak. Miturut wartos rêgining pantun ing Lombok mindhak 15% dene rêgining rajakaya mindhak 25%, nanging pangintunipun rajakaya dhatêng sanès panggenan langkung kathah tinimbang taun kêpêngkêr. Ing bab têtanèn, sarêng wontên tatanan irigatie ing Lombok Têngah, pinanggih saya majêng. Mirid kawontênan ingkang makatên punika, ing Lombok badhe saya majêng.
Prangko Asib. Kawartosakên, sintên ingkang badhe tumbas prangko Asib kathah, panumbasipun sagêd dhatêng pangarsa Plaatselijke Asib Comite (garwanipun para residhèn). Tumrap Bêtawi dhatêng Nyonyah van Loghem, Tanjunglaan 17, telefoon 6174 antawising jam 8 tuwin 9 enjing. Prangko-prangko lami dipun sade wiwit tanggal 1 December 1937 dumugi 9 Januari 1938 ing kantor-kantor post tuwin sanès-sanès panggenan. Pakaryan post suka kamirahan kapurih andamêlakên cap ingkang dipun maligèkakên mawi cap mêsin listrik ing Batavia-C., Bandhung tuwin Surabaya. Cap wau sampun kadamêl badhe kangge wontên ing
saking Landbouw Hoogeschool ing Wageningen. R. Ng. S. Sosrohadikoesoemo, lulus ingeninieursexamen Koloniale Landbouw ing Wageningen. Tuwan punika sampun nate kawartosakên ing bab lulusipun wontên ing pamulangan luhur ing nagari Walandi.
Pindhahan asistèn-residhèn. Tuwan R. Meijers, asistèn-residhèn ing Bondowoso, kabantokakên dhatêng residhèn ing Surabaya, dene ingkang anggêntosi, Tuwan A. Deeleman, asistèn-residhèn ingkang kabantokakên dhatêng residhèn Bondowoso. Dr. B. Ockers, asistèn-residhèn ingkang kabantokakên dhatêng residhèn Surabaya, katêtêpakên dados asistèn-residhèn ing Surabaya, anggêntosi Tuwan L. E. van Hecking Colenbrander, asistèn-residhèn Surabaya ingkang verlof dhatêng Eropa.
Tuwan Nataraj Vashi. Tuwan Nataraj Vashi, bangsa Indhu ingkang nyinau jogèd wontên ing tanah ngriki, sampun wangsul saking Bali badhe wangsul dhatêng Indhu. Wangsulipun wau mampir ing Surakarta, perlu ngampiri paring Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saka Ingkang Wicaksana awarni gong pitu iji tuwin pangangge ringgit tiyang Arjuna, dene paring dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro awarni gambang tuwin pangangge srimpi.
Lindhu ing Fak-Fak. Kala tanggal 4 wulan punika wanci jam 6.28 ing Fak-Fak kraos wontên lindhu ragi agêng, dangunipun ngantos 1 mênit. Dhatênging lindhu saking Kidul-Mangalèr, kajawi lindhu ing dharatan, ing sagantên inggih ngantos kocak ngawontênakên ombak ingkang inggilipun 1 m. Têtiyang ing ngriku sami mêdal saking griya.
Panyadean sarêm. Wontên wartos, Pakaryan Sarêm sampun nandhatangani sêrat prajanjian kalihan Jêpan, kangge ngladosi sarêm saking Madura kathahipun 25.000 ton. Ing sawatawis wulan kêpêngkêr sampun ngintunakên sarêm 15.000 ton. Kirangipun ingkang 10.000 ton badhe kakintunakên wontên ing wulan punika. Tumrap panyadean agêng ingkang makatên punika, mikantuki sangêt dhatêng têtiyang ing Madura, kintên-kintên angsal-angsalaning epahan têtiyang ingriku ngantos f 400.000.
Wontênipun tiyang ingkang ngajal ing Bêtawi Batavia-C. tuwin Mr. Cornelis. Ing salêbêtipun wulan Juni taun 1937 wontênipun tiyang ngajal ing Bêtawi Batavia-C. tuwin Mr. Cornelis, tumrap bangsa Eropa 35, ing salêbêtipun wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 104. Tumrap tiyang siti, ing wulan Juni wontên 1022, wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 3223. bangsa Tionghwa, wulan Juni wontên 148, wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 430. bangsa Arab tuwin sanès-sanèsipun, wulan Juni 26, Wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 41.
Examen vroedvrouw. Kala wulan kêpêngkêr ing C.B.Z. ing Bêtawi
Pêdhut kandêl. Sampun sawatawis dintên ing nagari Walandi sisih Kilèn wontên pêdhut kandêl sangêt, ngantos anjalari sandening kapal ingkang badhe bidhal cacah 8 kalêbêt kapal Johan van Oldenbarnevelt, kapal wau sami badhe bidhal dhatêng Indiya, kêpêksa lajêng
amanggih karisakan kathah, ing Waalshaven, motor-motor mabur kêpêksa sami mandhap wontên ing papan anggêgana ing Twente.
Bangsa Yahudi kaawisan malêbêt dhatêng Turki. Ing wêkdal punika Turki sawêg ngrancang anggêr-anggêr kangge ngawontênakên awisan têtiyang Yahudi malêbêt dhatêng Turki, kajawi bangsa têtiyang pangajaran inggil tuwin para ahli yêyasan. Rancangan wau dipun ajêngakên dening ministêr babagan Têtanèn Topraki. Ing kala jaman kèngsêripun bangsa Yahudi saking Jêrman, Turki nganggèkakên professor bangsa Yahudi 100.
Rumiyin anggêgana sapunika amblês. Kawartosakên Professor Piccard ingkang misuwur ing Bèlgie, ingajêng ngayati damêl ballon ingkang sagêd anggêgana ngantos dumugi ing lapisaning gêgana ingkang inggil piyambak. Ing sapunika santun ada-ada badhe nyatakakên kawontênan salêbêting sagantên, ingkang lêbêt piyambak. Professor wau badhe nyobi slulup ingkang lêbêt piyambak ngantos 9000 m. Ing rancangan badhe mawi ambêkta timah, supados dados awrat, samangsa badhe minggah, timah wau lajêng kabucal, dados kadosdene ambucal bandhul. Dene anggènipun nyobi benjing punapa, dèrèng wontên wartosipun ingkang têtêp.
Sasampunipun cariyos makatên wau, Ilya lajêng nyêmêthi kapalipun, ingkang lajêng ambandhang rikat sangêt, ngantos sakêdhap kemawon Akulinah lan anak-anakipun sadaya sampun botên sagêd sumêrêp malih. Kadosdene jêmparing ingkang kalêpasakên saking gandhewa lampahing kapal mêdal tuwin lumêbêt ing wana, punapadene anglumpati lèpèn pintên-pintên. Saking rikating lampahipun kapal wau, dèrèng ngantos sêrap sampun dumugi ing ngajêng gapuraning kitha Kiyèf. Ilya enggal lumêbêt ing kitha, sarta ingkang kajujug rumiyin, inggih punika ing greja. Sadumuginipun ing ngajênging greja, kapal lajêng kacancang, dene piyambakipun piyambak, kanthi ajrih lan angaji-aji lajêng lumêbêt ing greja, prêlu manêmbah ing Pangeranipun. Awit mênggah ingkang dados raosing manahipun, botên sanès kajawi namung makatên:
Adhuh, adhuh, aku rumasa dosa bangêt, dene aku kêpêksa cidra ing janji, yaiku: agawe wutahing gêtihe manusa, kang jalaran tak lêpasi panahku iki, mulane sadurunge aku sowan ing ngarsane Prabu Wladhimir, utamane aku tak nyuwun ngapura dhisik marang Ingkang Murbèng Kuwasa.
Wontên ing salêbêtipun greja ngriku, Ilya lajêng nêdha dhatêng pangagênging agami supados puruna angimani anggènipun badhe anêmbah Pangeran, prêlu nyuwun ngapuntên anggènipun sampun cidra dhatêng prasêtyanipun ing ngajêng, ing ngriku inggih lajêng kalampahan, kanthi ajrih saha angaji-aji sangêt, Ilya manêmbah ing Pangeranipun nyuwun ngapuntên mênggah ingkang dados dosanipun. Sasampunipun rampung, Ilya lajêng pamitan dhatêng pangagênging agami, enggal-enggal nyengklak kapalipun, saha lajêng anglajêngakên lampahipun anuju dhatêng kadhatonipun Prabu Wladhimir.
Kacariyos, sarêng Ilya lumêbêt ing gapuraning kadhaton anjog ing plataran, ing ngriku sampun sêpên. Awit para satriya sampun sami wontên ing bangsal sami boja andrawina, dene para abdi dalêm ingkang kajibah nampi tamu, ingkang sami botên gadhah pangajêng-ajêng bilih badhe wontên tamu malih, sampun sami ngêmpal wontên ing satunggiling papan ingkang maligi kangge para abdi dalêm. Ilya nuntên anancang kapalipun wontên ing salah satunggiling saka ing ngriku, saha lajêng nuju dhatêng ing bangsal. Piyambakipun minggah ing undhak-undhakan marmêr, ambikak kori ingkang anjog ing bangsal saha lajêng lumêbêt ing bangsal ngriku, ing kala punika Prabu Wladhimir tuwin para tamunipun sadaya sampun wiwit boja andrawina. Ing sadèrèngipun, Ilya atur tôndha sarana anyêdhakêpakên tanganipun rumiyin, minôngka tôndha bilih piyambakipun satunggiling tiyang ingkang angrungkêbi agami Kristên, saha lajêng andhingklukakên badanipun, kadosdene cara-caranipun ing salêbêting kadhatonipun Prabu Wladhimir. Andhingkluk ingkang kapisan punika tumuju dhatêng sang prabu tuwin sang pramèswari, andhingkluk ingkang kaping kalih, dhatêng para Pangeran, andhingkluk ingkang kaping tiga, dhatêng para prajurit tuwin para satriya, dene andhingkluk ingkang kaping sakawan, punika tumuju dhatêng para tamu sanès-sanèsipun.
Sarêng Prabu Wladhimir uninga dhatêng tamu ingkang mêntas dhatêng punika, enggal-enggal lajêng andangu makatên:
Dhuh gusti pêpundhèn kawula, ingkang anguwaosi ing praja Ruslan, mênggah asli kawula punika saking dhusun Karansaro, ingkang papanipun botên têbih saking kitha: Murom. Kula punika prajurit Ruslan, sanadyan namung anaking tiyang tani kemawon, dene nama kawula punika pun: Ilya, anakipun tiyang tani
salajêngipun, Ilya ayandhak gêlas agêng isi anggur pêparingipun sang prabu wau, lan kanthi bingah lan lêganing manahipun, saha piyambakipun lajêng ngucap makatên: mugi-mugi gusti pêpundhèn kawula, Prabu Wladhimir, kaparingana panjang ing yuswa. Sasampunipun anggur sagêlas agêng wau lajêng namung dipun ombe saclêgukan kemawon. Sasampunipun makatên, Ilya lajêng andhingklukakên badanipun ngantos adhap sangêt sarta anyèlèhakên gêlasipun wontên ing meja.
Badanipun Ilya ingkang jajag dhasar gagah prakosa punapadene rainipun ingkang katingal padhang, adamêl rênaning panggalihipun Prabu Wladhimir, ing salajêngipun sang prabu nuntên andangu makatên:
Andadèkake bungahing panggalih ingsun, dene sira wis sowan ana ing ngarsaningsun iki. Saiki sira matura marang ingsun, kapan pangkatira saking kutha Murom, lan tumêkamu ing Kiyèf iki mêtu dalan ing ngêndi.
Kala kawula wontên ing Murom, kawula aprasêtya lampah kawula [ka...]
[...wula] saking Murom dumuginipun ngriki punika sagêda namung lampahan tigang jam. Ananging wontên ing margi kawula amanggih pambêngan warni-warni, ngantos sawêg samangke kawula sagêd sowan wontên ing ngarsa nata pêpundhèn kawula. Mênggah lampah kawula wau mêdal ing margi agêng, ingkang anglangkungi Cèrnigop. Saking ing ngriku lajêng ngambah ing wana Brinêski, anglangkungi wit agêng ingkang sampun kacêluk awon, tuwin anglangkungi lèpèn Somorodihana ingkang kacariyosakên saklangkung ambêbayani, inggih wontên ing ngriku punika anggèn kawula amanggih bêbaya warni-warni.
Para tamu sadaya sami gumun mirêng aturipun tamu enggal ingkang makatên punika, saha sadaya lajêng sami nyawang dhatêng Ilya. Satunggal-satunggalipun tamu lajêng sami sawang-sinawang sarta mèsêm, ing sêmu sami botên pitados dhatêng sadaya aturipun Ilya wau, nanging botên wontên ingkang purun ngucap, sadèrèngipun Prabu Wladhimir angandika. Namung Alyasa, ingkang botên sagêd ngampêt ingkang dados bêbatosanipun, sarta lajêng ngadêg saking palinggihanipun saha lajêng matur dhatêng sang prabu makatên:
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, kaparênga kawula matur ing ngarsa nata. Satriya ingkang mêntas sowan punika, goroh dhatêng panjênêngan nata, punapadene dhatêng kawula sadaya. Kadospundi anggènipun sagêd kalampahan, ingatasipun tiyang anakipun tiyang tani, ingkang sanadyan ngakêna dados prajurit, nanging salêrêsipun dèrèng katitik mênggahing kaprawiranipun, têka purun nyariyosakên, bilih lampahipun wau anglangkungi ing kitha: Cèrnigop. Ing môngka kawula piyambak mêntas nampi wartos ingkang kabêkta ing playangan, bilih ing samangke kitha wau sawêg kakêpang wakul binaya mangap dening mêngsah ingkang tanpa wicalan cacahipun. Manawi ingkang angakên prajurit punika, sayêktos lampahipun mêdal ing kitha wau, têmtunipun rak sampun dangu dados tawananipun mêngsah, utawi sampun pêcah sirahipun, gumlethak wontên ing siti dados mangsanipun pêksi êngkak tuwin dhangdhang. Kajawi punika margi mêdal ing wana Brinêski punika sampun kêbak rawa. Sintên kemawon ingkang ngambah ing ngriku, botên kenging botên têmtu badhe tiwas jalaran kasêrot ing êmbêling rawa wau. Sawêg bangsaning truwèlu kemawon botên sagêd ngambah ing rawa ngriku, punapa malih satunggiling prajurit ingkang mangangge sarwa waja makatên, botêna lajêng amblês sakapal-kapalipun pisan. Kajawi saking punika, piyambakipun ngaturakên, bilih lampahipun wau mêdal ing sacêlakipun wit agêng ingkang kasuwur mênggahing wingitipun, mêdal ing lèpèn: Somorodihana, lan sasaminipun. Ing môngka ing ngriku punika papan dunungipun rêrêgêding donya, pun begal Solowe, ingkang manawi sumêrêp tiyang saking katêbihan, lajêng ngêrik kados rasêksa, anggêrêng kados sato galak, sarta ngakak kados naga. Dening suwaraning begal Solowe ingkang makatên wau, limrahipun sadaya pasukêtan sami bosah-bosih, sadaya sêsêkaran sami rontog saking pangipun, wit-witan ingkang angrêmbuyung gêgodhonganipun, sami tumungkul ngantos dumugi ing siti, lan têtiyang ingkang botên têbih saking ngriku, sami dhawah pêjah kados sinambêr ing blêdhèg. Kadospundi sagêdipun tiyang punika sakapalipun wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Ilya botên ngêntosi dhawuh pangandikanipun sang prabu, nanging lajêng umatur makatên:
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, Prabu Wladhimir, mênggah aturipun abdi dalêm prajurit punika pancèn inggih lêrês sadaya. Namung pun begal Solowe samangke sampun botên wontên ing papan padununganipun ing wit agêng pojok tiga, samangke sampun gumandhul wontên ing sônggawêdhinipun kapal kawula, ingkang samangke kawula cancang wontên ing saka plataran kadhaton sisih ngajêng. Kawula lêpasi jêmparing, saha kenging mripatipun ingkang sisih têngên. Sasampunipun lajêng kawula tawan, tuwin kawula bêkta dhatêng Kiyèf ngriki, prêlu kawula caosakên dhatêng gusti pêpundhèn kawula, Prabu Wladhimir.
Sarêng Prabu Wladhimir mirêng aturipun Ilya ingkang makatên punika, sang prabu enggal-enggal jumênêng saking palênggahanipun, sarta kanthi kadhèrèkakên sang pramèswari, lajêng enggal-enggal jêngkar nuju dhatêng plataran kadhaton ingkang sampun kaaturakên dening Ilya wau. Awit sang prabu pancèn sampun uninga, bilih sampun kathah para satriya tuwin para prajurit ingkang sami nyobi ananggulangi kridhanipun Solowe wau, nanging tanpa damêl, malah sadaya wau sami tiwas pinêjahan ing begal wau. Makatên ugi sang pramèswari sampun asring mirêng dêdongenganipun begal Solowe ingkang saklangkung ambêg siya wau, amila inggih sangêt-sangêt anggènipun kapengin nguningani wujuding begal punika, ing batos sang putri tansah anguda raos, salaminipun wontên ing Kiyèf, têka sampun anguningani lêlampahan ingkang anèh-anèh pintên-pintên. Ing ngriku nyata, bilih dongèng-dongèng kina ingkang asring kangge cêcriyosan wontên ing salêbêting kadhatonipun ingkang rama, punika têka lajêng atingan tanpa têgês, ing nagarinipun piyambak ing Litowên, sang putri asring mirêng mênggahing kakêndêlan tuwin kaprawiranipun para prajurit kina, nanging sadaya wau manawi kapandhing kalihan wontênipun ing kitha Kiyèf, sayêktos dèrèng paja-paja angiribi. Jalaran saking punika amila sang pramèswari ugi lajêng
saking palinggihanipun, prêlu andhèrèkakên tindakipun sang prabu tuwin sang pramèswari, aningali kawontênanipun ing plataran kadhaton. Salajêngipun sadaya wau nuntên angubêngi kapalipun Ilya ingkang kacancang wontên ing saka antawisipun para prajurit ingkang wontên ing ngriku, ingkang sampun nyata kêsuwur
ing nginggil. Kajawi punika ugi sadhèrèk pitu ingkang kacêluk nama: Sorodhowit, sadhèrèk kalih nama: Sapilowi, tuwin satriya ingkang sampun kondhang nama: Salyasa.
ora kaya nalikane isih ana ing Kêdungwuni, tansah laranên bae. Di, yèn pinuju ora duwe huiswerk, nglayangana ibumu manèh.
Siti Hardjanti, Sri Soedèwi, Djakawidjijatma, Soepanasari, Wonosari, Ngayogya. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênêng lan karanganmu uga wis kêtampan.
Sanjoto, Gondhangdia, Batavia-Centrum. Aku wis tampa layangmu tutupan karo-karone, sing siji isi lêlucon lan cangkriman, dene sijine karangan dêdongengan, ora liya bangêt panrimaku. Nanging sing bab kacamata, sarèhne wis kaprah bangêt ora bisa kapacak, muga aja pisan dadi atimu.
Uncle Sum Box 404 Singapore. Wah bangêt andadèkake bungahing atiku kokirimi layang tutupan têlu pisan, sing siji isi karangan dongèng lan lêlucon, sijine uga karangan manèh, dene sijine koran "The Sunday Tribune". Karangan sing têkane kari dakpacak dhisik, dene sing dhisik besuk liya dina bae, ya? Salammu sing dititipake nyang Soeharta uga wis daktampa kanthi sênêng.
Sriharti, Sleman, Mêdari, Ngayogya. Aku ora rumasa nampa layangmu, upama aku tampaa sanajana kasèp, rak ya mêsthi dakwangsuli. Nanging dakpikir-pikir, bisa uga layangmu kuwi wis ditampa nang rama redacteur, nanging sarèhne kurang prayoga ora kapacak, lan layang nyang bu Mar ora diwènèhake, awit kurang prayoga uga, miturut ukara lan têtêmbungane kang katulis ing layang nyang bu Mar kuwi, têtêmbunganing ratu ing kêthoprak nyang rerehane (patih), anggone basa ya: niki, niku, ngotên lan napa. Yèn arêp ngoko, ya ngokoa babar pisan, yèn arêp kromo ya sing bênêr sisan, dadi kulina.
Boentarta, Sêmarang. Karanganmu sing isih, loro, ora bisa kapacak, bêcike ngirimana karangan liyane manèh. Panulismu sing dhisik, ya wis sêdhêngan kandêl tipise.
Soepartinah. Limpung. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur yèn kowe saiki langganan Kajawèn. Upama anggonmu dadi langganan wiwit sasi October, bayare manèh ya besuk Januari. Ibumu tansah ngarêp-arêp layangmu manèh.
As. Tumênggungan, Surakarta. Bangêt panrimaku kowe mêrlokake ngirimi layang nyang bu Mar. Iya, aku mula êntas ndhèrèk nyang Kêbumèn, nanging ora nyang
atiku. Yèn kowe arêp milu ngisèni Taman Bocah, ya mung ngirimana karangan bae nyang bu Mar, ora susah nganggo bayar dhisik, mung bayar francone bae. Dene yèn kowe arêp milu langganan T.B. kuwi kudu bayar f 0,75 ing dalêm nêm sasi. Potrètmu mula ya wis ana dalême R.A. Soewarsi.
S. Broto, Kadipira, Ngayogya. Kowe saiki olèh liburan 35 dina, la kok ora plêsir nyang Bêtawi. Niyatmu banjur arêp plêsir
asistèn bab iku, nyuwun supaya panjênêngane bêndara asistèn dhawuh marang para punggawa kantor supaya aja dibukak dhisik. Sabab upama
layangmu, bangêt panrimaku. Aku iki dudu bu Siti Mariyam, wis dikandhani dudu, kok tansah ngarani bae. Bu Siti Mariyam kuwi dalême ana ing Bogor, balik bu Mar ing Bungur.
Sêdulur-sêdulurku, ndhuwur iki ana gambare pak Suta karo pak Naya bêbarêngan angon babi. Anggone angon sêmbrana, ditinggal slewengan wae, babine ilang ora karuwan. Wong loro mau judhêg bangêt, mangka babine mung siji ndil. Sing padha nggolèki rukunan, siji ngalor, sêjinesijine. ngidul, mêksa padha ora olèh gawe.
Bocah-bocah ayo padha ewangana nggolèki êndi sing jênênge pak Suta karo pak Naya lan babine siji sing ilang mau.
Bapa : "Ana apa kowe ndadak wêdi?"
Kiya : "Aku wêdi, jalaran mêsthi bakal diukum."
Bapa : "Salahmu apa diukum?"
Kiya : "Dhèk wingi ... aku naboki bocah nganti nangis."
Bapa (rada nêsu): "Dadi kowe sing naboki bocah nganti nangis? Dakkira pak guru. Iya ngati-ati, mêngko kowe mêsthi dakaturake pak guru karêbèn diukum.
Ana santri têlu A.B.C., padha lêlungan ing laladan liya. Antara jam 1 awan durung nêmu desa, ora suwe wêruh langgar, banjur padha bungah atine, têrus padha wulu ing kulah kang wis sumadhiya, mlêbu ing langgar kabênêran ora ana wong liya. Wong têlu padha rêmbugan sapa kang dadi imam, pêpuntoning rêmbug, A kang ngimami, banjur
"Wong sêmbahyang dituturi aja omong-omong kok omong-omong." B muni dhewekan: "Dadi aku dhewe kang ora omong."
Bocah-bocah mêsthine saiki padha pasa, nanging kiraku akèh sing mung milu-milu bae, ora wêruh apa paedahe. Mulane Uncle Sum arêp nêrangake sathithik bab iki. Pasa iku kajaba bêcik kanggo nurut apa kang kadhawuhake ing Quran, uga luwih apik manèh kanggo kawarasan, sabab sing lumrah wong kuwi olèhe mangan kakehan bangêt, apa manèh yèn sugih (Manut paniti, luwih akèh wong mati jalaran kakehan mangan tinimbang wong mati kalirên). Saking akèhe panganan ing jêro awak, wêtêng nganti ora kobêr giling apa kang kajêjêlake mlêbu, luwih-luwih yèn wonge kêsèd, ora tau nyambutgawe abot utawa ulahraga. Panganan kuwi digiling dadi rong perangan:
a. diarani kakuwatan, b. diarani ampas. Yèn anggone mangan kakèhan têrus-têrusan, awake ora duwe wayah kanggo mbuwang ampas mau, dadi padha nglumpuk ing jêro. Mangka ampas kuwi ngêmu racun, ing mulane yèn ora enggal dibuwang, awake dadi saya suwe saya akèh racune, têmahan wonge lara. Nanging yèn kowe kadhingkala pasa, wêtêngmu bisa kobêr ngêtokake ampas sing mbêbayani mau. Pakolèhe: kowe bisa mundhak waras. Mulane yèn kowe dudu wong Islam, utawa yèn wong Islam ora pati mêrduli marang kuwajibane, sêthithik-sêthithike sêpisan sêsasi mêrlokna pasa kaya Uncle Sum dhewe. Manut carane Mussolini, pasa kuwi uga kêna kanggo nulak lêlara. Anggêr awake krasa ora kêpenak, dhèwèke têrus pasa 24 jam, mêsthi ilang rasane sing pating krêkês mau, ora sida têrus ambruk. Wis 10 taun Mussolini ora tau mambu "dhoktêr". Dêlokên awake, kêntut apa ora?"
Mulane wêlingku marang kêponakanku kabèh, ing dalêm sasi iki pasaa sêdina rong dina lan kadhingkala uga mêrlokna, sanadyan sasine dudu sasi pasa.
Wangsulane si bulus: "O, dudu kuwi sing dakrêmbug, sing dakwêdèni mung yèn pak Tani têka, gèk priye anggonku lumayu?"
Calathune si kêthèk: "Iku pêrkara gampang, kakang dakbopong mlumpat pagêr lan banjur dakgawa mènèk wit-witan; pak Tani mêsthi ora bisa nyandhak aku."
Bulus calathu: "Yèn mangkono, iya bêcik lan apa kowe
banjur karo-karone padha ngundhuhi jae. Barêng wis padha warêg anggone mangan jae banjur si kêthèk bêngok-bêngok
kandhane iku? Wah, saiki aku ngêrti, mêngko dakajar kowe ya!" Pak Tani nuli mlêbu ing kêbone, barêng mêngkono si kêthèk banjur mlayu mènèk wit-witan kang ana ing sacêdhake. Si bulus kèri ing kêbon, banjur ndhêlik ing sukêtan.
Calathune si kêthèk: "E bulus! Saiki rasakna landhêpe ladinge pak Tani!"
Si bulus banjur ora kawêruhan dening pak Tani, nanging si kêthèk kang nuduhake pandhêlikane si bulus mau karo bêngok-bêngok mangkene: "Ing kono pandhêlikake si bulus, nlusup ngisor wit jae, bokonge ketok muncul, bêlèhên bae kuwi!"
Ora antara suwe si bulus kawêruhan dening pak Tani, banjur dicêkêl, nuli diuncalake ing dalan karo calathu mangkene: "Saiki tak ajar kowe!" Pak Tani banjur ngunus lading arêp kanggo mbêlèh bulus. Ing kono si bulus wêdi bangêt, nanging ora suwe dhèwèke calathu marang pak Tani: "He, pak Tani, yèn kowe arêp nyêmbêlèh aku aja kêsusu. Apa pak Tani arêp mangan dagingku mêntah-mêntahan? Rak ya ora enak rasane, yèn ora dibumboni dhisik, banjur diolah, yèn uwis matêng kanthi dibumboni, nêmbe enak dipanggang dagingku iku."
Calathune pak Tani: "Bagus. Apa kokira aku iki bocah cilik kêna diapusi? Yèn aku lunga nyang pasar tuku bumbu, kowe mêsthi minggat."
Calathune si bulus: "Apa iya aku minggat, yèn pak Tani ora pitaya, aku jirêtên, lan gantungên ing ngêndi sakarêpmu."
Ing dhuwur iki gambare murid-murid sêkolah I.N.S. ing Kayutanam, Sumatra Kulon, lagi main musik. Murid-murid mau kêjabane diwulang: nênukang, anggarap kayu utawa wêsi, anam-anam lan liya-liyane manèh, uga pêrlu disinaoni main musik kang sarana nganggo noot barang; malah pêmaine akèh wong sing padha ngalêm, jalaran padha pintêr-pintêr.
Yèn ngèlingi bangsaning ulah krawitan iya iku gêndhing, ora dupèh-dupèh bocah, uga ora kurang kang padha bisa nabuh, malah padha-padha nabuh, ing besuk dadine, têrkadhang malah bêcik kang disinau ing bocah, tumanême kayadene dadi dhêdhasar.
Mangkono uga ing bab gêndhing Jawa, yèn disinau wiwit bocah, dadine iya luwih bêcik. Mung kuciwa bocah-bocah ing jaman saiki, lumrahe padha dhêmên mênyang têtabuhan musik, akèh kang cotho mênyang gêndhinge dhewe. Nanging nyatane ing saiki uga wis akèh bocah-bocah Jawa kang padha sinau gêndhing lan jogède dhewe.
KULDI, SAPI LAN WONG TANI
Ana sawijining Sudagar sugih, anduwèni lêmah pirang-pirang bau lan ngingu kewan warna-warna. Dene sing kapasrahan ngopèni kewan-kewan mau sawijining wong tani. Kacarita ki Sudagar iku bisa ngêrti omonging kewan kabèh, ananging nganggo pêrjanjian ora kêna crita karo sapa bae. Yèn dhèwèke nganti kêlakon malèhake wêwadi mau, dhèwèke mêsthi bakal apês, tumêka ing pati. Anuju sawijining dina ana sapi lan kuldi manggon dadi sakandhang lagi mangan barêng-barêng. Ki Sudagar pinuju lungguh ing sacêdhake disambi nyawang anak-anake kang lagi padha dolanan, dumadakan krungu sapi mau calathu marang kuldi mangkene: "E mitraku, kowe pancèn bêgja tênan, daksawang-sawang kowe bisa ngaso sakêpenakmu sarta pagaweanmu sarwa ènthèng. Manungsa padha anjaga kowe kanthi ngati-ati, kowe didusi rêsik sarta diwènèhi pangan enak lan banyu ngombe kang bêning. Pagawean kang abot dhewe mung kala-kala anggèrèd ki Sudagar, yèn kêpêksa kudu lêlungan. Yèn ora
rêkasane ora jamak, nganti aku sok kêntekan kêkuwatan. Lan manèh wong tani kang mlaku ana ing buriku ora lèrèn anggone mênthungi aku. Sabab saka narik wluku sabên dina tanpa lèrèn, guluku nganti kari balung lan kulit. La wêkasane, sore yèn aku mulih saka sawah, aku mung diwènèhi sukêt lan kacang garing. Lan saka cilaka manèh, yèn aku wis warêg anggonku mangan pangan kang ora menginake, aku kêpêksa bêngine turu ana ing tlethongku dhewe. Kowe dadi ngêrti ta, yèn ana èmpêre, dene aku mèri nyang uripmu kuwi."
Kuldi ora nyêlani omonge si sapi, barêng wis lèrèn anggone caturan, kuldi nuli calathu marang sapi mangkene: "O, la wong kowe bodho, dikapak-kapakake ya mung tansah manut bae, ora anduwèni kêkêncêngan dhewe. Pak Tani ora bakal anduwèni patrap mangkono, yèn kowe kêndêl upamane: Yèn kowe dicêncang ing kandhang, genea kowe
supaya awakmu kajèn, nanging ora tau koklakoni. Yèn kowe diwènèhi sukêt lan kacang garing, ya aja kokpangan, ambus-ambusên bae, nanging ênêngna bae. Yèn kowe gêlêm nurut apa sing dadi pituturku, kowe mêsthi bakal ngrasakake sênêng, uripmu bakal beda bangêt karo sing wis koklakoni."
Pituture si kuldi dirungokake lan di rasakake kanthi têmênan dening sapi mau, nuli clathu: O, iya, bangêt panrimaku, kabèh pituturmu bakal dakturut."
Esuk umun-umun pak Tani têka ing kandhang pêrlu marani sapi arêp dipasangi wluku. Sapi kang ora lali marang pituture si kuldi, ing dina iku bangêt anggone budi. Lan sorene barêng digawa mulih
Tani. Cêkake apa kandhane si kuldi dilakoni kabèh. Esuke pak Tani marani sapi manèh kaya adat sabên. Ananging barêng wêruh kandhange isih kêbak sukêt lan kacang, kang disêdhiyakake dhèk bêngine lan sapine ngglethak karo mênggèh-mênggèh, pak Tani banjur ngira manawa kewan mau nandhang lara. Dhèwèke nuli thukul wêlase, mulane banjur
diturut, nuli thukul pamikire nêdya arêp niksa si kuldi, supaya kapok, calathune marang pak Tani: "Saiki gênti si kuldi konên narik wluku."
Pak Tani nurut apa pakone bêndarane. Kuldi dipêksa narik wluku sadina muput; iku luwih agawe sayah tumrape si kuldi, sabab ora kulina nglakoni pagawean mangkono. Lan manèh ora lèrèn-lèrèn pak Tani anggone nyambuki, nganti barêng têkan ing kandhange, ora bisa ngadêg manèh saking sayahe.
Kacarita sapi mau sênêng bangêt; kabèh pangane ing kandhange êntèk dipangan lan bisa ngaso sadina. Ing batin bangêt bungahe, dene dhèwèke nurut omonge si kuldi. Barêng wêruh kuldi têka, banjur enggal awèh panarima
mangkene: "Aku dadi cilaka kaya ngene iki sabab saka kurang ngati-ati, biyèn uripku sênêng, tansah tinurutan apa sing dakkêpengini, salahku dhewe, dene saiki aku kaya ngene. Yèn aku ora golèk akal luwar saka sangsaraku, mêsthi nganti dadi patiku." Nalika iku awake si kuldi krasa lêmês bangêt, kaya dene wis ora duwe kêkuwatan babar pisan, nganti niba ing jêro
padhang bulan, mlaku-mlaku karo bojone, têrus marani kandhange kewan loro mau. Barêng têkan ing panggonane, krungu pitakone kuldi marang sapi
Juru ngarang - adminsitrasi Balepustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Martapura - Pawicantênan cara Jawi saha cara Walandi - bab siyam - pasar malêm Tionghwa - Kawontênan ing Tiongkok - Kawontênan ing Purwakêrta - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Samantên pangalêm kula dhatêng sêrat wau, kados sampun cêkap. Nanging murih jangkêping atur kula, sarta ingkang ngarang piyambak bokmanawi inggih bingah, manawi samangke kula ugi ngaturakên punapa kêkiranganipun utawi cacadipun sêrat wau, supados benjing manawi wilujêng sagêd ngêcap malih, saya langkung sae, samantên wau manawi ingkang badhe kula aturakên punika lêrês utawi kamanah lêrês.
Ingkang rumiyin kula matur, bilih ingkang badhe kula aturakên punika namung grêbanipun kemawon. Dados botên badhe andumuki satunggal satunggal pundi ingkang kula manah kirang lêrês utawi kirang prayogi. Jalaran kajawi badhe kêpanjangên, inggih kuwatos manawi malah wontên ingkang kalangkungan.
Sapisan, kula kirang mupakat anggènipun asring ngangge basa pasisir: môngga karsa, kapêtêk, langês, lan sanès-sanèsipun. Botên awit saking kula botên rêmên dhatêng basa pasisir, namung awit saking angèngêti prêlu. Basa utawi têmbung pasisir punika têbanipun kawon jêmbajêmbar. kalihan basa umum, basa ingkang kangge wontên ing pamulangan utawi cêthanipun malih basa Surakarta. Dados sumêrêp sami sumêrêp, tumrapipun tiyang ingkang sinau, langkung sae dipun sumêrêpakên dhatêng ingkang umum, ingkang têbanipun langkung jêmbar.
Punapa awon nyumêrêpi basa pasisir, botên, malah sae. Nanging anggènipun nyumêrêpakên, samôngsa sampun sumêrêp dhatêng ingkang umum.
Kaping kalih, juru ngarang asring nyupèkakên dhatêng lagu utawi basa ingkang sampun tumindak, ingkang sampun kaprah.
Ing ngajêng sampun kula aturakên, tiyang nyinau basanipun ngasanès, punika kêdah namung satumut-tumut ngangge. Sampun ngantos ngewahi, awit badhe mitunani dhatêng awakipun piyambak. Upaminipun kemawon wontên ing restoran, nêdha dhatêng jongos, supados dipun sukani: pratelan dhaharan, takèn dhatêng tilas koki, nakèkakên surtipikat, mawi têmbung: layang katrangan, punika lêpatipun ingkang dipun têdhani: thingak-thinguk, inggih gumujêng ing batos. Lajêng takèn dhatêng kusir, nakèkakên punapa dhokaripun kangge, mawi têmbung: kusir, dhokarmu iku apa durung ana sing arêp nunggangi. Punika sampun tamtu kemawon botên lêpat, nanging ngatingalakên anggènipun botên purun ngangge basa (basanipun tiyang dhatêng kusir) ingkang sampun limrah.
Utawi bokmanawi kuwatos manawi dipun srekal. Awit kula sampun nate mêningi priyantun lucu takèn dhatêng kusir makatên: sir, andhongmu kanggo apa ora. Sarêng dipun wangsuli: botên, ndara. Punika priyantun wau lajêng mungêl: buwangên bae, nèk mêngkono.
Têmbung utawi têtêmbungan ingkang sanajan botên lêpat, nanging botên limrah, panunggilanipun ingkang kula aturakên ing nginggil, punika ing sêrat anggitanipun Dr. M. Priyautama wau ragi sawatawis kathah. Punika saking pamanggih kula, kajawi badhe [ba...]
[...dhe] dados gêgujêngan, inggih sulaya kalihan bakuning sêdya. Ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng.
Awit, kula kaping kalihi atur kula, bakuning sêdya wontênipun sêrat wau, inggih punika, badhe nyumêrêpakên dhatêng ingkang badhe anyumêrêpi, kadospundi caranipun tiyang wicantên wontên ing satunggal-tunggaling kalangan, utawi kadospundi basa ingkang kangge wontên ing satunggal-tunggaling kalangan wau.
Lajêng kaping tiganipun, ugi ngèngêti prakawis ingkang mêntas kula aturakên punika wau, wontên malih bab-bab ingkang kêdah dipun sêtitèkakên, inggih punika bab tatakrama. Minôngka tuladha upaminipun kula ngaturakên pawicantênan ing kaca 70.
Wontên insinyur, sawêg nêdha, dipun sanjangi rencangipun, manawi wontên tamu mantri pulisi. Têmbungipun rencang: punika, ndara, ndara mantri pulisi rawuh. Dipun sanjangi makatên wau, bêndaranipun gita, mantri pulisi lajêng dipun jak nêdha. Nalika badhe nêdha utawi wiwit nêdha ngladosi mantri pulisi, punika prentahipun bêndara dhatêng rencang, ngatawisi manawi rencang wau taksih dhusun sangêt, sarêng wiwit nêdha botên kèndêl-kèndêl insinyur wau anggènipun nyacadi ingkang kaladosakên utawi anggènipun lados.
Sadaya wau manawi dipun cundhukakên kalihan tatakrama, babarpisan botên mantuk.mathuk.
Lêngganan nomêr 57 ing Sêmarang. Sêrat ibêr-ibêr sampun têlas.
Lêngganan nomêr 4579 ing Kuwaru. Tumrap kuwartal 4.
Na: siyamipun para têtiyang khos (pilihan), inggih punika siyam ingkang kajawi tilar nêdha ngombe lan sarêsmi, ugi lajêng nilar ing budi lan pakêrti ingkang cinacad, santun anindakakên budi lan pakêrti ingkang luhur, lan pinuji.
Ca: siyamipun para khawasul khawas (pilihaning papilihan), inggih punika kajawi sagêd anêtêpi ing siyam, ha lan na kasêbut ing nginggil wau, ugi sagêd mahanani sucining raos, saking kalêbêtan ing kaanan sanèsipun gusti Pangeran kita ingkang Maha Suci. Têgêsipun, ing salêbêting nindakakên siyam wau, ingkang rinaos ing sanubari, namung anjingglêng umadhêp ing Gusti. Inggih kados makatên punika siyam ingkang sajatos.
Dene sagêdipun dumugi siyam ingkang pangkat 3 punika sakawitipun kêdah purun nandangi saking pangkat 1 rumiyin, lajêng minggah-minggah saking sakêdhik, botên beda kadosdene tiyang anjangkah pangkat kadonyan (lair), yèn ujug-ujug sêlak inggil, malah mêsthi sasar-susur. Manggaliha pêpèngêt ing ngandhap punika:
dhawah sisib / kêblondrong datan rumaos //
Ngêndi ana wong mènèk gya têkan pucuk / lamun sungkan minangkani / saking ing ngandhap rumuwun / minggah baga sing sathithik / sarwa tindak ngatos-atos //
Para têtiyang Islam, sami nganggêp bilih wulan Ramêlan punika, satunggiling wulan ingkang minulya piyambak, mila kangge têbaning lampah siyam, kariwayatakên:
Ha. wulan Ramêlan punika, wulan rikala tumuruning Kuran saking laokil mahpul, dhatêng langit sapisan, tinampèn dening sang malaekat Jabrail. Salajêngipun katurunakên ing jagad ngriki, saking sakêdhik, tamatipun ing dalêm jaman 23 taun.
Na. Kariwayatakên malih, bilih tumuruning ayat Kuran ingkang rumiyin piyambak, katampèn dening kangjêng Nabi Mungkamad punika, ugi ing wulan Ramêlan.
Ca. Ing salêbêting wulan Ramêlan, ing saantawising tanggal 20 dumugi tanggal 30 punika wontên satunggiling dalu, ingkang winastanan laelatul kadar. (Wêngi têmuruning pêpasthèn) sataun ingkang badhe kalampahan. Têgêsipun ing dalu wau, wêkdal panampining para malaekat, ing dhawuh wêcaning gusti ing pêpasthèning sadaya dumadi, ingkang dhumawah salêbêting sataun ingkang badhe kalampahan. Mila sintêna ingkang lampah ngibadah, ing dalu wau, cinadhang ganjaran, sami kalihan ngibadah [ngi...]
[...badah] 1000 wulan, ingkang sanès ing dalu wau. Dados laelatul kadar punika botên wujud kaanan, têtêdhan, pusaka, arta, tuwin sanès-sanèsipun, namung namaning dalu dhumawah ing kabêgjan, dhumatêng manungsa ingkang katrimah lampah pangibadahipun ing Pangeran.
Awit saking ingkang makatên wau, mila para sêpuh ing jaman kina-kina, manawi pinuju ing wulan Siyam, sami anjungkung ngibadah, kados ta maos Kuran (darusan) mêwahi sêmbahyangipun (salat tarwèh), iktikadiktikaf. (sêmadi) ing masjid. Sidêkah (driyah) tuwin sapanunggilanipun, langkung-langkung manawi sampun nyandhak ing malêm 21 dumugi bakda (riyaya) saya langkung dipun rosani yêktos.
Ing sarèhning wulan Ramêlan punika, kangge têtèki, ambangun
piyambak-piyambak. Yèn sagêd mindhak sae tinimbang sadèrèngipun, lah punika nama angsal damêl. Yèn namung ajêg utawi malah suda kautamènipun, hla punika nama kapitunèn.
Namung samantên andharan kula, wasana ngaturakên salam kula pun Ihsanudin - Pacitan.
wanci jam 1/2 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Sajak Zaman Sekarang. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Armijn Pane.
Pasar Malêm Tionghwa, Kangge Darma Roode Kruis Tiongkok.
Sampun sawatawis dintên ing Batawi wontên pasar malêm Roode Kruis Tiongkok. Papan pamanggènipun pasar malêm wau
Ing sadèrèngipun bikak, sampun tampi arta pariwara f 40.000.-, sewan panggenan f 25.000.-. Kajawi punika kathah sangêt ingkang sami urun, mèh para dagang agêng bôngsa Eropah tuwin sudagar-sudagar Tionghwa sami ambiyantu. Dumugining bibar, angsal-angsalanipun kirang langkung f 80.000.-.
Gambar nginggil: pangarsa mêdhar sabda ambikak pasar malêm. Têngah: ombyaking tiyang ing wanci dalu. Ngandhap: para mudha Tionghwa mitongtonakên konto sapanunggilanipun.
Wawasan pinanggihipun paprangan ing Tiongkok, saya katingal pandhêsêgipun wadya Jêpan, wadya Tiongkok saya kêsêsêr. Nanging kasantosanipun wadya Tiongkok têtêp botên ewah.
Ingkang pinanggih wontên ing tanggal 9 wulan punika, wadya Jêpan sagolongan agêng ingkang wontên ing Kinsanwe, sagêd minggah dhatêng Sunglon ing Hanso, têrus ngêkêr dhatêng Syanghai. Wadya Jêpan ingkang wontên ing ngajêng sagêd nyabrang lèpèn Wangpo, saha sagêd mêdhotakên margi sêpur antawisipun Hanso kalihan Ningpe, kaprênah sakilènipun Sungkiyang, têbihipun saking Syanghai wontên 30 km. Sarêng wadya Tiongkok kêdhêsêg lajêng gêlar angunduri, dipun tut ing wadya Jêpan.
Mirid gêlar paprangan ingkang kados makatên punika, wadya Jêpan ingkang kapara unggul, nanging mênggah nyatanipun dèrèng kenging dipun wastani makatên. Awit pandhêsêging wadya Jêpan wau inggih lajêng dipun tanggulangi kanthi kuwantêran, kasantosanipun wadya Tiongkok kenging dipun wastani dèrèng kongkih dening pandhêsêging mêngsah.
Ing Nansiyang, kaprênah saêlèr kilèn Syanghai, barisipun wadya Tiongkok tansah nanggulangi mêngsah ngantos rambah-rambah, nanging dangu-dangu wadya Tiongkok lajêng ngunduri, prêlu mapan wontên ing panggenan ingkang langkung wigatos. Grêgêtipun Jêpan ing kala punika, kanthi kêbranang dening rumaos badhe sagêd ngêbroki ing papan ingkang sakalangkung mikantuki, nanging kêpêksa cabar tansah dipun papagakên ing wadya TIongkok, ingkang botên kenging dipun gêgampil.
Makatên ugi ingkang pinanggih ing paprangan sisih lèr, pangangsêging wadya Jêpan ingkang sampun mèh malêbêt dhatêng gapuraning kitha Taiyuwan, ugi dpun
Ing ngriku tumrapipun Jêpan ugi sampun kathah papan ingkang kenging dipun broki. Nanging salajêngipun kandhêg botên sagêd anglajêngakên panêmpuhipun, awit santosaning baris Tiongkok botên kenging dipun gêgampil.
kanthi andhawahakên sêrat sêbaran, ingkang suraosipun suka pêpèngêt têtiyang ing ngriku, sintên ingkang nêdya wilujêng supados sumingkir saking ngriku.
Panêmpuhipun wadya gêgana Jêpan ing sisih kidul sakalangkung sêrêng, ambujêng wadya Tiongkok ingkang sami oncat. Ing ngriku Syanghai lajêng kêpêthal sêsambêtanipun kalihan kitha sanès. Wusana ing ngriku anjalari ribêd ing bab babagan arta, mila wontêning bang-bang lajêng dipun pindhah.
Wontênipun paprangan ing Tiongkok punika saya gêgêmpuran, pangangsêgipun Jêpan sampun rêkaos [rê...]
[...kaos] dipun wangsulakên, wusana kitha Taiyuwan, inggih punika kithanipun agêng Sansi, kenging dipun broki wadya Jêpan. Wadya Tiongkok ingkang kêplajêng têrus dipun bujêng ing wadya Jêpan. Jalaran saking kèngsêring wadya Tiongkok dalah têtiyangipun ingkang sami ngili, kathah panggenan-panggenan ingkang lajêng kèbêkan tiyang. Cacahing têtiyang ingkang ngungsi kirang langkung 700.000.
Pangangsêgipun wadya Jêpan ingkang ngêpang Syanghai ing sakawit katingal rêkaos, badhe majêng malih sampun kapêntog barising mêngsah, nanging dangu-dangu wadya Tiongkok kêpêksa angêndhoni, dening kandhêging panêmpuhipun mêngsah wau araos saya mêtêk, wusana wadya Tiongkok kêpêksa angunduri, ngantunakên wadya pêpilihan ingkang prêlu kangge nanggulangi. Ing ngriku wadya Jêpan sagêd andhêsêg manut kêndhoning pabarisan, wêkasan wadya Jêpan sagêd angrêbat papan ingkang dipun kajêngakên, dene wadya Tiongkok lajêng angoncati. Ing salajêngipun wadya Jêpan ing sanès-sanès panggenan ugi sagêd angêbroki papan ingkang dipun kajêngakên.
Kêsêsêripun Tiongkok punika, botên pisan-pisan nuwuhakên aliting manah, punapadene nguciranipun Tiongkok, malah pinanggihipun saya anênangi nêdya ngantêpi ambêging prajurit, sirna ing paprangan. MIturut wartos, awit saking dêrêngipun senapatining pêrang, jendral Syang Kai Sèk, badhe nglajêngakên pêrang, botên niyat badhe ngajêngi rêmbagipun
kapitadosanipun pangagêng paprangan Tiongkok. Ing bab kasoran, pancèn ing sadèrèngipun sampun wontên pangintên. Mila niyatipun Tiongkok badhe lajêng nanggulangi mêngsah, adhêdhasar badhe angrungkêbi kautamèn,
pinanggih ing paprangan kados makatên, katingal sêsulakipun bilih nyêmpyok dhatêng nagari sanès. Mirid wawasanipun senapati pêrang Jêpan Jendral Matsui ing Syanghai, amastani bilih nagari-nagari ngamônca ingkang gadhah laladan wontên ing Tiongkok, botên nêtêpi anggèning nunggak waru. Dados tindaking nagari-nagari sanès wau namung badhe makèwêdi dhatêng tindakipun Jêpan ingkang lèrèg dhatêng kasaenan.
Petruk : Rungokna, Kang Garèng, tak banjurne andharanaku. Luwih dhisik ing bab katêranganaku mungguhing pitakonmu: pangudi marang kautamaning ngaurip samono kèhe, kuwi ngêndi sing bêcik dhewe. Wangsulanaku: sing lagi dilakoni. Kuwi nèk kok pikir têmênan, mula iya nyata.
Garèng : Wangsulanamu sing mêngkono kuwi, mula iya wis tak gagas dowi, nganti mau bêngi kêlalèn saur, jalaran têrus anglênthêr... turune. Nanging pêpuntoning panggagas - kawi, Truk, iki, kawi, apa ngalah-alahake le dadi sêtudhèn... kêthoprak - mula iya bênêr wangsulanamu iku. Jalaran saka iku, mulane banjur sok kêrêp bae wong pintêr sok kêblithuk ing têmbung.... muluk. Kaya ta: bisa ngrogoh sukma, bisa nulak sarta angusadani sakabèhing panyakit, bisa urip sênêng, bisa kêrubung ing... ayu-ayu. Cêkak aos: bisa dadi wong kang pinunjul. Kuwi iya banjur: gèncêng, kelut, Truk.
Petruk : Mara, kang Garèng, wong sing wis kelut marang kawruh utawa ngèlmu sing kaya ngono kuwi, andak gêlêm angakoni liyane apik. Mêsthi ora, kang Garèng, sing dianggêp: apik, utama, bênêr dhewe, iya sing lagi dilakoni kuwi, malah bangsaning klèrêk, komis, dalasan bangsaning guru pisan, iki rak bangsaning wong pintêr, wong sing wis mêmêt pangajarane, ewasamono iya ana bae sing: glodhag, mèlu kelut nyang kawruhe mau. Saka kêyungyune, kabèh katêrangane, dianggêp langganan: mêsthi bênêre, nganti sanadyan ora kalêbu nalar babarpisan, sabab gurune mau sing ngandhakake, panganggêpe iya mêsthi bênêr, tur ngandêle kuwi iya nganti lumêbu ing ati, jantung lan rêmpêla pisan. Kaya ta katêrangan sing mangkene kae, apa iya kalêbu nalar: Bathara Guru astane papat kuwi sabab disêpatani... Kangjêng Nabi Muhamad. Katêrangan sing mangkene iki rak padha karo katêrangan sing mangkene upamane: Kangjêng Sunan Amangkurat kuwi anggone kêncèt, sabab disêpatani dening... Kangjêng Kyai Agêng Suryamataram. Hara, mèmpêr iki.
Garèng : Iya wis ora mathuk lan ora kalêbu nalar babarpisan.
[...hur] sing cara santrine bôngsa: khawasul khawas, ya kuwi wong alim kang klase wis dhuwur bangêt. Kajaba iku piwulange iya wis dhuwur bangêt, nganti sakabate sathekruk bangêt. Hla, nèk saikine dikandhakake: sing nyêpatani Kangjêng Sunan Amangkurat nganti dadine kêncèt, lho, kuwi wong sing dadi sakabate, utawa wong liya sing kêpengin lumêbu dadi sakabat, banjur thukul pikirane mangkene: ê-lho, hla wong jarene alim, atine têka isih pêndhukal-pêndhukul gêlêm nyêpatani mangkono, ora cocog aku. Mêngkono uga anggone ngandhakake: Kangjêng Nabi Muhamad anyêpatani Bathara Guru, kuwi iya mangkono mau, ya iku supaya kaum Islam umume: padha gêla, padha gêla, loso.
ora liya iya saka kelute marang kawruhe mau. Malah ingatase wis cêtha wela-wela, gurune dièwèng-èwèng mrena-mrene jalaran saka tindake sing ora wani nyang padhang, ewasamono saka mantêbing atine marang piwulange sing dianggêp: kuwi sing apik, sing utama lan sing bênêr dhewe,
mangkene: wis jamak lumrah wong kang arêp anggayuh marang kautaman, kuwi mêsthi akèh godha rêncanane.
Garèng : Omongmu sing kèri iki aku mathuk bangêt, Truk, mula iya nyata, apa manèh sing wis kalakon ngudi têmênan marang kautamaning ngaurip, oraa akèh godha rêncanane, lagine wong arêp ngudi bae, nèk ora kabênêran bisa cilaka têmênan. Sing kaya ngono kuwi aku wis tau ngalami, Truk. Kang dadi idham-idhamanaku kala samono, yèn apa sing tak sêdya iki bisa tinurutan, cêkake uripku arêp tak lakoni sing salèh bangêt kae, ya iku: sêmbahyangku limang wêktu ora bakal tak êbon, nganggur sathithik, mêsthi banjur andêrês, utawa maca kitab, lan driyah utawa jakatku têmtu tanpa pêdhot, [pê...]
[...dhot,] lho, kuwi yèn tinurutan idham-idhamanaku mau, nanging, iya kuwi mau, aja manah sing wis kalakon ngudi, sêlagine arêp ngudi bae, yèn bangsaning kautaman kuwi, nèk ora kabênêran mula iya bisa cilaka têmênan. Kowe rak iya kèlingan, ta, lagine isih padha nom kae, kalane aku arêp anggayuh sing dadi idham-idhamanaku, kang wusanane arêp tak anggo sangune urip salèh, apa ora mèh
anèh, arêp laku salèh, kathik sing kanggo sangu... bandhaning gundhik Lônda sing isih mêgêr-mêgêr, wis, wis, kok banjur salewengan omonge mêngkono, saiki padha dibanjurake manèh rêmbuge.
Kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, kabèh pakumpulan kang padha ngudi nyang kautamaning ngaurip, kuwi padha maju-maju, kang Garèng, lan pambudidayane anggone padha angajokake pakumpulane, kuwi padha migunakake gêndhing dhewe-dhewe.
Garèng : Wayah, kathik kaya wong tayuban, kathik diunèkake nganggo gêndhingan dhewe-dhewe,
Petruk : Lho, kuwi saka beda-bedane lakune, kang Garèng, nganti iya mèmpêr saupama kok padhakake wong tayuban. Sabab panjogède wong ana ing tayuban kuwi, pancèn iya duwe kasênêngan gêndhing dhewe-dhewe. Kaya ta rama upamane yèn olèh sampur, gêndhinge ora liya mêsthi: kutut manggung, nèk aku, sarèhne rada kambon santri sêthithik, gêndhingku mêsthi: majêmuk. Dene kowe sing kok sênêngi, kaya-kaya yèn ora kliru gêndhing sing têmbangane mangkene kae: unthul lowuk, kêmbang jêruk, ajêmbuwal. Dadi rak iya cêtha, ta, siji-sijining uwong kuwi duwe kasênêngan gêndhing dhewe-dhewe. Mêngkono
Garèng : Wayah, ambok duwe cara utawa pranatan dhewe-dhewe sing dadi kasênêngane, anggone ngajokake pakumpulane mau. Mara, Truk, caritakna cara-caraning siji-sijining pakumpulan kuwi.
Petruk : Anggonku ana ing Purwakêrta kuwi mung sadina sawêngi, kang Garèng, dadi sêsurupanaku bab iki, iya mung sêthithik bangêt. Kaya ta: pakumpulane kaum Kristên, ing kono carane ngajokake pakumpulane, sing katon ana ing mata, pancèn iya utama lan gêdhe gunane tumraping para kawula têmênan. Êmbuh tumindake aku ora wêruh. Nanging sing cêtha katon ing mripat, ing kono
kang kanggo sangune urip ana ing dunya kene, nanging ora jênêng sampurna, yèn wong mung dipikir sangune kanggo ana ing dunya bae, nanging sangune kanggo ana ing
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dêrma f 1.000,- Miturut wartos, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kaparêng aparing dêrma dhatêng Leger des Heils ing tanah ngriki kathahipun f 1000.-.
Pindhahan têtiyang Jawi dhatêng tanah sabrang. Miturut wartos, benjing taun ngajêng, kintên-kintên badhe wontên boyongan têtiyang saking tanah Jawi dhatêng Sumatra tuwin Selebes kintên-kintên 9000, dene ing salajêngipun badhe ngantos 30.000 tumrap ing Selebes kaprênah ing sunglon Boni wontên papan waradin kalih panggenan, inggih punika ing Masamba tuwin ing Malili, kajawi punika wontên malih ing Muna, kangge bangsa Madura. Rêrigênipun ingkang wajib ngudi murih têtiyang sami purun boyongan dhatêng tanah sabrang wau, malah pêrlu badhe ngawontênakên boyongan tiyang èstri, kangge sarana, awit samangsa têtiyang èstri purun boyongan, badhe anggampilakên lampah punika. Tumrap ajênging boyongan punika kathah rekadaya ingkang katindakakên murih sagêd damêl kamajênganipun.
Lisah pèt ing Indramayu. Botên dangu ing Bangodua, bawah Indramayu, badhe wontên pangêboran siti kangge madosi lisah pèt ingkang dipun tindakakên dening Bataafsche Petroleum Mij. Miturut papriksan siti, ing ngriku punika wontên lisahipun pèt. Tamtunipun ing ngriku badhe pinanggih dados papan rame. Malah miturut wartos, tumrap kangge waragad paniti kemawon badhe kasadhiyan arta sayuta rupiyah.
Wartos rêrêgèn sarêm ingkang botên nyata. Dèrèng dangu ing Bandhung wontên wartos bilih rêgining sarêm badhe dipun indhakakên. Lajêng anjalari kathah tiyang ingkang sami tandho sarêm, ngantos adamêl têlasing rimatan sarêm ing pintên-pintên panggenan. Ing bab punika ingkang wajib lajêng martosakên bilih bab
Pang Kiauw, têtêp dados arts, Tuwan Soeparna.
Ingkang angsal prijs K.L.M. Miturut wartos, ing bab sayêmbara K.L.M. ingkang pêrlu kangge anggêgana lêlahanan saking tanah ngriki dhatêng nagari Walandi, dhawah Tuwan E. van Konijnenburg, ambtenaar kantor Uitvoerzaken ing Dep. Van Economische Zaken. Dene kalampahanipun badhe dhatêng nagari Walandi, samangsa sampun angsal verlof, badhe sêsarêngan kalihan nyonyahipun.
Commissi cacah jiwa. Miturut wartos badhe wontên têtêpan commissie bab nacahakên jiwa ing taun 1940, commissie wau kajawi mêndhêt pangagêng kantor statistiek tuwin ambtenaar sanès-sanèsipun, ugi mêndhêt golongan dagang tuwin partikulir.
Kathah daging pêtêng. Miturut kawontênan, cacahing kewan ingkang dipun pragad ing salêbêtipun kitha Ngayogya saya suda. Bab punika lajêng nuwuhakên panggrayangan botên sae, saha ingkang wajib lajêng nindakakên paniti punapa sababipun. Ing ngriku kasumêrêpan dening juru sandi bilih wontên daging pêtêng, saha kêlampahan sagêd nyêpêng daging pêtêng, kajawi punika wontên lêmbu 8 ing kampung Margayasan tuwin 1 ing Pajêksan, sami dipun pragad tanpa palilah. Dene dhatênging daging pêtêng wau saking Bantul tuwin Kutha Gêdhe.
Dados Secretaris Raad Kawula. Mr. W.J.Ph. van Waning, ingkang makili padamêlan secretaris Raad Kawula, ing sapunika katêtêpakên ing padamêlan ingkang dipun wakili wau.
Laladan enggal ingkang kêtrajang pest. Miturut wartos saking babadan nanggulangi sêsakit pest ing Bandhung, ing sapunika wontên laladan enggal ingkang kêtrajang sêsakit pest, inggih punika ing Buahdua tuwin ing Congeang, sami ing Priyangan. Ing ngriku lajêng kawontênakên pajagèn ing sapêrlunipun. Dene pest ingkang pinanggih ing ngriku sami pest wudun.
Kampung ingkang dipun amuk ing sêsakit pest. Kampung Cilengkrang bawah dhistrik Darmaraja, Priyangan, pinanggih dipun amuk ing sêsakit pest. Sakawit wontên tiyang sagriya cacah 6 sami kêtrajang sakit pest, sami dumugi ing tiwas. Salajêngipun sêsakit wau lajêng nular dhatêng griya sanèsipun, saha tumular-tumular malih ngantos sadhusun. Sarêng sampun kêlampahan makatên sawêg dipun lapurakên dhatêng pangagêng dhusun, bilih ing ngriku wontên têtiyang pêjah langkung kathah. Tuwan Asistèn Residhèn Sumêdhang lajêng tindak pêpriksa dhatêng panggenan wau kanthi veldpolitie, pêrlu nindakakên rêrigên sapêrlunipun, kanthi pajagèn kêncêng, supados sêsakit wau botên tumular dhatêng sanès dhusun.
Inggah-inggahan ing Jawi-Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, M. Mukardi, Aib nindakakên padamêlan mantri pulisi ing paresidhenan Madiun, dados asistèn wêdana
Cacahing prangko Jambore ingkang kasade. Gunggunging prangko Jamboree ingkang kasade wontên 33.211.028 iji.
Pamulangan kangge lare kêsrakat. Sampun sawatawis dangu Asib ing Ngayogya ingkang sarujuk kaliyan parentah Kasultanan badhe damêl pamulangan kangge lare kêsrakat, ingkang dados têtanggêlanipun Asib. Ing sapunika sêdya wau sampun kasêmbadan, manggèn wontên ing kampung Gowongan. Pamulangan wau kaangkah mawi pondhokan, waragadipun f 15.000.-. Lare ingkang dipun tampèni malêbêt ing pamulangan wau lare wiwit umur 6 dumugi 15 taun.
Pabrik gêndhis gadhahanipun Factorij. Pabrik gêndhis gadhahanipun Factorij ingkang badhe giling ing taun 1937 punika Nieuw Tersana, Kêtanggungan Kilèn, Sumbêrharja, Purwadadi tuwin Majaagung.
Prakawis culik, gêgayutanipun kalihan gugontuhon. Pangadilan Landraad ing Grêsik mêntas ngrampungi prakawis rajapêjah, ingkang pasakitanipun lajêng kaukum 9 taun. Mênggah aluranipun prakawis makatên: nuju wanci enjing ing Paciran wontên tiyang jalêr mlampah-mlampah kalihan anakipun umur 5 taun, wontên ing dhusunipun piyambak. Ing ngriku mirêng wontên tiyang nyuwara: wong nyolong wong, ing ngriku lajêng kathah tiyang mêdal saking griya lajêng nêmpuh tiyang ingkang mlampah-mlampah wau, lare karêbat, wusana tiyang ingkang dipun têmpuh wau andadosakên ing tiwasipun. Sarêng dipun nyatakakên jêbul ingkang dipun pisakit dumugi ing tiwas wau bapaking lare ingkang dipun rêbat wau piyambak. Salajêngipun dados papriksaning pulisi.
Racun tempe. Ing kabudidayan Jabung, Wlingi, wontên tiyang 12 sami kalêbêtakên dhatêng griya sakit jalaran kenging racun tempe. Tiyang sadaya wau
namung wontên lare 1 umur sataun kêlajêng tiwas.
Residhèn Timur pènsiun. Kawartosakên residhèn Timur Tuwan Bos, wiwit benjing tanggal 1 April ngajêng punika badhe lèrèh saking padamêlan kanthi pènsiun. Awit saking kaparêngipun Parentah tuwan residhèn wau kaparêngakên dhatêng Timur Dilly pêrlu badhe rêmbagan warni-warni kaliyan parentah Portugal.
Darma kasangsaran. Jalaran saking lindhu ingkang damêl karisakan ing bawah Klathèn, têtiyang ing Jatinom, kala 10 Oct '37 lajêng rumagang ngawontênakên babadan Comite, ingkang dipun pangarsani dening panjênênganipun ingkang wêdana. Karampungan lan tindak ingkang sampun kêlampahan kanthi tutupan, comite kala 6 November '37:
a. ngupados dêrma (lijst + bumbung-bumbung) angsal ... = f 54,29 5
Algemeen Gouvernements-Secretaris badhe verlof sajawining praja laminipun 2 wulan. Ing salêbêtipun verlof wau ingkang makili padamêlan Algemeen Gouvernement-Secretaris, Tuwan J. Ramaer. Ingkang dados wd.
Papan kangge angayomi sato kewan. Awit saking kaparêngipun ingkang wajib ingkang sampun katêtêpakên, marêngakên ing rêdi Baluran, ingkang dumunung wontên sacêlaking margi saking Situbondho kaliyan Banyuwangi, kangge papan angayomi satokewan, kadosdene usulipun Pakaryan Wana ingkang dipun biyantu dening Ned. Indische Vereeniging tot Natuurbescherming. Pucaking rêdi Baluran punika wontên 1247 m. Saking ing papan ngriku sagêd nyumêrêpi sawangan ingkang sakalangkung asri. Dene têbaning papan ingkang kangge ngayomi sato kewan wau wontên 25.000 ha.
Professor Mulock-Houwer bidhal. Prof. Mulock-Houwer ingkang badhe anjênêngi Oogheelkundig Congres XV ingkang kawontênakên ing Mêsir benjing tanggal 8 dumugi tanggal 14 December, sampun bidhal numpak kapal Baluran. Kathah para mahaguru tuwin mahasiswa ingkang sami nguntapakên.
Inggah-inggahan ing Jawi-Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah R Soepoetro Brotodihardjo, tijd wd Aib ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Parakan, kabupatèn Têmanggung, paresidhenan Kêdhu, kados tijd wd, mantri pulisi ing paresidhenan Kêdhu R Maryono, jurusêrat klas 1 ing kawadanan Manggar, kabupatèn Grobogan, paresidhenan Sêmarang, dados mantri
commisaris padvinders Karajan Walandi, dene Tuwan Rambonnet wiwit tanggal wau kèndêl saking anggèning dados hoofdverkenner, saha sawatawis dangunipun padamêlan wau botên dipun dèkèki pangagêng malih.
Ing Jêrman tuwuh sêsakit rajakaya. Miturut wartos, ing wêkdal punika ing Jêrman sisih Kilèn tuwuh sêsakit rajakaya mond-en klauwzeer, ingkang sakalangkung anggêgirisi. Sanadyan tumindaking panyêgah sampun botên kêkirangan, nanging taksih tumular dhatêng 2000 panggenan têtanèn ingkang kathah rajakayanipun. Bab punika anjalari Jerman ngantos ndhatêngakên mêrtega saking sanès panggenan. Kintên-kintên panularing sêsakit punika saking Afrika-Lèr ingkang kabêkta mêdal
nindakakên panyêgah, ugi nindakakên panyêgah sade tinumbas kewan wontên ing watês. Kala ing taun 1920 tuwin taun 1921 nalika Jerman
salêbêtipun taun 1939. Agênging ballon garisipun têngah 60 m, sagêd dipun isèni gas 4000 m kubuk. Pandamêling ballon wau awit saking pakènipun prof. Piccard. Ballon wau kenging kangge anggêgana ingkang inggilipun ngantos 30 km.
Pamêdalipun Amerika suda. Miturut wartos, salêbêtipun wontên paprangan ing Tiongkok, kintunan barang-barang saking Amerika dhatêng Tiongkok tuwin Jêpan ing wulan Sèptèmbêr kêpêngkêr suda 12.000.000 dollar tinimbang kaliyan wulan Augustus.
Sambutan arta saking Italie. Wontên wartos, bilih Radja Ibn Sa'oed
Sadaya sami ngubêngi Solowe, ingkang ing kala punika taksih kacancang gumandhul wontên ing sônggawêdhi, sirahipun anjungkir. Ing ngriku katingal, bilih begal wau angraosakên sakit sayêktos dening tatu jalaran kataman ing jêmparingipun Ilya wau, langkung malih manawi ngèngêti, bilih botên sande piyambakipun têmtu badhe nampi ukuman ingkang awrat sangêt, punika têmtu adamêl aliting manah, ewasamantên wujudipun Solowe mêksa taksih angajrih-ajrihi, ngantos adamêl kagèt lan ajrihipun sang pramèswari, ingkang ing wusana lajêng amping-ampingan wontên ing pêngkêranipun sang prabu.
Prabu Wladhimir lajêng anyakêti begal ingkang salami-laminipun tansah angrubeda prajanipun, saha nuntên angandika makatên:
Ing sêmu Solowe tanpa ajrih babarpisan, amangsuli makatên:
Êmbuh kowe iku sapa, nanging dudu kowe kang ngalahake aku, mulane aku iya ora sudi mituruti apa kang dadi karêpmu. Ing saindêngng praja Ruslan iki ngêmungake Ilya dhewe bisa mapagake aku, malah bisa ngalahake yudaku. Jalaran saka iku iya mung Ilya dhewe bakal tak turut apa prentahe, mênyang liyane aku ora arêp ngrèwèsi.
Mirêng aturipun Solowe ingkang tanpa dugi prayogi wau,
ngakak kaya naga utawa anggêrênga kaya sato galak.
Dhuh gusti pêpundhèn kawula, kawula botên pisan-pisan nêdya angrèmèhakên dhatêng panjênêngan nata tuwin sang pramèswari, nanging minôngka anjagi kasugêngan dalêm, panuwun kawula sangêt, mugi-mugi sampun ngantos begal punika angumbar suwaranipun. Ananging ing sêmu panjênêngan botên krêsa andhahar atur kawula punika, amila kawula inggih namung badhe andhèrèk punapa dhawuh nata kemawon. He, Solowe, minôngka kanggo anglêgani panggalih nata apadene sang pramèswari, coba umbarên suwaramu, yaiku ngêrika kaya rasêksa, ngakaka kaya naga, sarta anggêrênga kaya sato galak, nanging kabèh mau tindakna kanthi sawatara bae.
Dhuh, Ilya, aja pisan andadèkake gêlaning pikirmu, aku ora bisa mituruti kang dadi parentahmu, sabab gorokaku garing, lan lambeku kêkancing ing gêtih garing. Kowe wis nibakake panah kang ngênani mripatku kang sisih têngên, panah mau têmbus ing kupingku kang sisih kiwa. Tumêkane saiki tatune isih mênga lan gêtihe uga isih têrus mili. Mulane suwuna anggur nyang sang prabu dhisik. Ing mêngko yèn aku wis ngombe anggur kuwi mau, kiraku tatuku bisa mari lan cangkêmku bisa mênga manèh, lan ingkono mêngko aku wis mêsthi bisa ngêrik kaya rasêksa, ngakak kaya naga, lan anggêrêng kaya sato galak, kang bisa agawe lêganing panggalihe sang prabu sarta para tamune kabèh.
Sarêng sang prabu Wladhimir mirêng aturipun Solowe ingkang makatên punika, enggal-enggal dhawuh dhatêng salah satunggiling abdi makatên:
Enggal-enggal kowe lumêbua ing kadhaton, ngisènana anggur ing gêlas kang gêdhe, sarta tumuli gawanên mrene, lan wènèhna marang Solowe iki.
Abdi ingkang kautus enggal lumêbêt ing kadhaton, ngèstokakên dhawuh nata. Botên watawis dangu abdi wau sampun wangsul malih kanthi ambêkta gêlas agêng isi anggur, ingkang lajêng kasukakakên dhatêng Solowe. Anggur punika sanalika inggih lajêng dipun ombe saglêgêgan kemawon. Nanging sasampunipun, ing sêmu Solowe lajêng satêngah mêndêm, amila anggènipun mituruti parentahipun Ilya inggih namung satêngah-satêngah kemawon. Inggih punika: piyambakipun lajêng ngêrik kados rasêksa, ngakak kados naga, tuwin anggêrêng kados sato galak, botên lirih, malah sakiyatipun. Jalaran saking soraning suwara wau, ngantos kathah mênaraning karaton ingkang sami jugrug, sakathahing kaca ing kitha Kiyèp sami pêcah, kapal-kapal ingkang sami kacancang wontên ing saka agêng-agêng sami ambêdhal saking cancanganipun sarta bêbandhangan turut margi, adamêl risak sadaya ingkang katrajang.
ing siti, utawi sami miruda. Dene sang prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari sami ngasta Ilya kanthi kêncêng, kadosdene badhe mundhut biyantu.
Kanthi ngarih-arih, para satriya lan prajurit lajêng sami anjawab dhatêng Ilya makatên.
Sadhèrèk Ilya, mugi wêlasa dhatêng kula sadaya. Dhawuha dhatêng pun Solowe supadosa kèndêl anggènipun ngumbar suwaranipun, awit manawi botên, kula sadaya, punapadene kitha Kiyèp, têmtu sagêd tiwas.
Ilya enggal-enggal anyakêti Solowe sarwi wicantên makatên:
He, Solowe, genea kowe ora miturut apa kang dadi parentahku. Parentahku mau, kowe tak kon ngumbar suwara sawatara bae. Geneya anggonmu ngêrik, ngakak lan anggêrêng têka kanthi sarosamu.
Sasampunipun wicantên makatên, Ilya lajêng nyandhak tanganipun begal kalih pisan, talikunganipun dipun uculi, katuntun dhatêng
Wis cukup anggonmu ngêrik kaya rasêksa, ngakak kaya naga, apadene anggêrêng kaya sato galak, pira cacahe bapa lan biyung kang wus kocolong anak-anake. Kabèh mau aku saikine kang bakal malêsake ukum. Akèh bangêt wong wadon nonoman kang bojone padha kopatèni, sarta nganti padha dadi rôndha. Dosamu kang samono gêdhene iku wajib kudu winalês ukum, akèh bocah-bocah kang wong tuwane padha kopatèni, nganti bocah-bocah mau wusanane padha kapiran, lan akèh sing padha mati kalirên. Jalaran saka dosamu iku, pancènè kowe kudu nômpa ukuman kang luwih abot. Nanging aku ora nêdya nibakake ukum picis nyang kowe, kang pancène wis mathuk bangêt tumrape titah kang samono gêdhening dosane. Nanging aku ora bisa yèn nguripi mênyang kowe.
Sasampunipun wicantên makatên, jêmparing lajêng kalêpasakên saha ngengingi dhadhanipun Solowe. Saking soraning panjêlihipun Solowe, ngantos suwaranipun adamêl orêging bumi, manungsa saha sato kewan sami giris sadaya. Samangke Solowe sampun dumugi ing pêjah, kuwandanipun gumandhul ing wit-witan. Sadaya têtiyang ingkang ing suwau nyêbut namanipun kemawon sami ajrih, samangke purun amêmoyoki tuwin sêsumbar dhatêng mayitipun Solowe.
Sang Prabu Wladhimir sakalangkung rêna ing galih, dene prajanipun sagêd linuwaran saking mêngsah ingkang ambêbayani makatên. Ing salajêngipun sang prabu nuntên angandika makatên:
Ilya, prajurit kang prawira, ingsun, apadene kawulaningsun kabèh, ngucap sukur lan bangêt panarimane, dene sira wis bisa amatèni si Solowe. Ingsun saiki nêdya angganjar marang sira, kayadene apa kang sira sênêngi. Wiwit dina iki sira ingsun angkat dadi têtindhihing prajurit kang dhuwur dhewe, lan saindênging praja Ruslan kene, kabèh para ahli ngrumpaka mêsthi bakal padha gawe rêrumpakan ing bab kêkêndêlan lan kaprawiranira kabèh. Sabanjure sira ora têtêp mung jênêng satriya kabur kanginan kang tanpa papan padunungane, malah sira kudu dêdunung ing Kiyèp kene ambantu prajurit ingsun anggone padha anjaga nagaraningsun iki marang panêmpuhing mungsuh. Mula nyata ingsun bungah lan lêga ing panggalih, dene sira wis tumêka ing kutha lan ing kadhaton ingsun iki. Ayo saiki padha
sami andhèrèkakên tindakipun sang prabu tuwin sang pramèswari, lumêbêt ing kadhaton. Sarêng sang prabu sapandhèrèkipun wau lumêbêt ing gapura agêng ingkang anjog dhatêng ing kadhaton, sadaya sami kagèt lan ngungun, awit ing plataran ngriku kêbak garobag ingkang katarik ing kapal pintên-pintên saha giras-giras. Dene garobag-garobag wau dipun momoti mas picis donya brana, ingkang èdi lan pèni tuwin kathah rêrêgènipun, angungkuli sadaya mas picis donya brana kagunganipun sang Prabu Wladhimir piyambak. Grobag ingkang ngajêng piyambak, dipun tumpaki ing satunggiling wanita ingkang taksih katingal nèm saha sakalangkung endah ing warni. Wanita wau dipun apit-apit ing anakipun èstri tiga utawi anakipun jalêr ingkang taksih alit-alit cacahipun wontên nêm. Sarêng wanita tuwin anak-anakipun wau sumêrêp dhatêng Prabu Wladhimir, enggal lajêng sami mandhap saking tumpakanipun saha lajêng sami ngambung sampeyanipun sang prabu. Kanthi
mêngkono uga kowe bocah-bocah, padha angadêga. Ngêmungake marang ingkang murbèng kuwasa, sira anêmbah kaya mangkono, ora marang ratumu. Sabab ratumu iku mung jênêng bapakne para kawula ing saindênging praja Ruslan. Wis, ta, tumuli ngadêga, lan matura marang ingsun, sapa sira, lan apa karêpe, pirang-pirang grobag isi mas picis donya brana ana ing kene iki.
K. 1945. ing Bantul. Dhawuh Ju Lê, 2 Ruwah Ehe 1876 utawi kaping 13 Juli 1945.
K. 2809 ing Prambanan. Dhawah taun Jawi 1836 dintên
Tuwan S.M.D. ing Ngayogya. Kajawèn sampun wontên gambar konggrès. Bab papan sade buku botên cêtha.
kondur ingkang ibu Dèwi Kunthi, jalaran nalika punika sang dèwi wontên ing ngriku, ngrimuk ingkang putra Sang
punika putra pambajêngipun Sang Dèwi Kunthi kalanipun taksih kênya, mênggah cacriyosanipun makatên: Sang dèwi anggêguru aji: kunta wêkasing rasa dhatêng Bagawan Druwasa inggih Sang Hyang Surya, dayanipun sagêd aputra ingkang linangkung. Sang dèwi winêling, sadèrèngipun apalakrama botên kenging ngungêlakên ajinipun wontên ing pasarean. Nanging sang dèwi kêsupèn, ambokmanawi sampun karsaning dewa ingkang linangkung, wontên pasarean ngungêlakên ajinipun, satêmah anggarbini tanpa lawanan. Sarêng sampun dumugi ing môngsa, awit saking kasêktènipun Sang Hyang Naradha jabang bayi lair mêdal ing talingan, lajêng kawadhahan ing kêndhaga, kabucal dhatêng samodra,
rumaos kêduwung, Si Krêsna dipun tututi, ingkang ibu kasuwun, botên parêng, satêmah pôncakara, Sang Karna kasoran. Mila lajêng mupus ing pêpasthèn, oncatipun ingkang ibu prasasat oncating nyawanipun, madêg suraning driya, dumugining prang Baratayuda
Sinjang punika wontên ingkang wujudipun pating plênok ajêg tunggil wangun. Sêratan ingkang kados makatên punika namanipun cêplokan, lajêng dados nama baku. Upaminipun, cêplok madubrôngta, nanging limrahipun namung nama: madubrôngta, kados wujuding gambar punika.
Sinjang madubrôngta punika satunggiling sinjang ingkang wujudipun pèni, pantês dipun agêm ing kakung tuwin putri, pinanggihipun namung sarwa luwêsan, manawi dipun agêm katingal wanguning sinjang kina, malah ugi kenging dipun wastani golongan sinjang ingkang ngrawit sêratanipun. Ingkang dipun wastani sinjang sae, punika wujudipun barès, nanging katingalipun sumêblak sakeca wontên ing sawangan, dipun angge pameran mungguh, dipun angge padintênan botên ngêgètakên.
Tumrapipun wontên ing Surakarta, sinjang madubrôngta punika kêgolong dados satunggiling sinjang pilihan, têgêsipun dipun pilala, malah pinanggihipun wontên ing karaton dalêm, kadosdene kapacak kangge anggèn-anggèning para abdi dalêm ingkang nuju kapacak ing kalanipun kangge andhèrèk wiyos dalêm, ingkang kaparêngakên mangangge bêbêdan. Dados têrangipun, sinjang ingkang kados makatên punika pancèn dados pêpilihan.
Sinjang madubrôngta punika manawi dipun agêm ing para putri, mungguhipun manawi dipun agêmi rasukan dhêdhasar cêmêng.
Mirid saening sinjang, mênggahing rêgi, sanadyan ing môngsa mirah, botên sagêd kirang tigang ringgitan.
Anggèn kula ngaturi wangsulan dhumatêng sadhèrèk Landêp, ingkang sampun karsa maringi pirsa dhatêng kula bab wanita modhèrên ragi kasèp, margi kula ngêntosi pamanggihipun sadhèrèk S. Wir. Botên langkung ngaturakên gunging panuwun kula dene sadhèrèk Landêp karsa maringi katrangan bab gêsang modhèrên punika.
Dados modhèrên punika botên atêgês sarwa enggal ta, nanging malah sarwa prasaja. Ingkang punika kula cocok 100%, awit papan panggêsangan badan kula punika sanajan ta ing Sêmarang, nanging sampun kapetang ing dhusun. Dados ing sakiwatêngên kula inggih sarwa prasaja sadaya. Punapa malih tiyang kados kula botên ngraosakên ebatipun jaman rêkaos, dados gêsang prasaja punika sampun dados adat padintênan. Ananging bab kèju, mêrtega, radhio, mèbêl, kados dhawuhipun sadhèrèk S. Wir, sadaya punika manawi katingal wontên rak kenging tanêdhatinêdha. tuwin anggadhahi. Awit mêrtega, kèju punika rak sakêdhik-sakêdhik inggih andayani dhatêng badan, sanajan ta botên prêlu tiyang nêdha barang ingkang eca-eca makatên punika, sabab têtêdhan ingkang langkung mirah inggih botên kirang ingkang sami anggadhahi daya dhatêng badan.
Radhio punika inggih sanès kabrêgasan, nanging ugi migunani dhatêng tiyang, botên kok tiyang rintên dalu tansah mirêngakên musik dhansah-dhansahan utawi awayan kemawon. Punapa botên mat-matan manawi sagêd mirêngakên klênengan-klênengan, punapa malih manawi kintunan saking karaton dalêm utawi saking para luhur ing Surakarta tuwin Ngayogya. Punika rak anjalari mêncaring kagunan Jawi, sagêda kabudayan rumêsêp ing balung sungsum, luhuring bôngsa punika kenging kaukur saking inggiling [ing...]
[...giling] kabudayan. Kadosdene bêksan Jawi sagêd kipêtontonakênkapitontonakên. dhatêng nagari Walandi, punika têtiyang têmtu sami gumun dhatêng alusing wirama, ngantos samangke kathah para sujana ing môncanagari sami ngudi dhatêng kabudayan Jawi, punika kacêtha ing tanah Kêjawèn. Dados nêdha eca, nyandhang lan gêgadhahan sae punika manawi pancèn kêwagang, rak inggih botên wontên awonipun, beda manawi pancèn botên wontên, lajêng dipun wontên-wontênakên. Bab tatacara tuwin kasusilaning wanita mudha bôngsa kula punika kabêkta saking papan panggenanipun ingkang kula kajêngakên punika, botên kok tiyang saking warni-warni panggenan kados dhawuhipun sadhèrèk S. Wir, ing Sêmarang, Sala, Rêmbang
mrica, slèdri, saos Inggris, susu kintên-kintên 2 gêndul, tigan 2 kalihan pêthakipun.
Pangolahipun: ayam kagodhog, kasukanan brambang, sarêm, mrica, pala, slèdri. Manawi sampun ulamipun dipun irisi. Duduhipun kasaring, kasukanan saos Inggris. Tiganipun kaublêk ngantos pêthak lajêng kacampur susu, têrus kakêmpalakên ing duduh wau, lajêng dipun godhog, sampun ngantos umob lan dipun udhag têrus.
Amundhuta: kakap, susu, sarêm, mêrtega lan galêpung.
Pangolahipun: kakap dipun icali rinipun lan kulitipun, lajêng dipun kumbah sarêm lan asêm, têrus kakumbah toya malih. Sasampunipun dipun dèkèk ing piring kasukanan susu lan sarêm, lajêng kagorèng mawi mêrtega. Pandhaharipun ngangge kênthang.
Pangolahipun: tigan dipun ublêk, manawi sampun, bumbu lan ulamipun kêpithing kacampurakên, rajangan brambang wau kagorèng kaliyan mêrtega lajêng dipun sukani duduh lan galêpung, cokak, manawi sampun umob, kobis, kalêbêtakên, manawi
wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Pangungsêt - Kêrapan - Kabêsmèn ing Singkawang - Unggulipun Manungsa Tumrap Sêsakit malaria - Kawontênan ing Tiongkok - Kawontênan ing Purwakêrta - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Ingatasing babagan kabatosan, awon lan sae punika tansah dados ambah-ambahan, tiyang botên sagêd nilar dhatêng bab punika.
Pamawas ingkang kapisan, awon punika inggih awon, sae punika inggih sae, badhea dipun wor inggih botên sagêd, tandhanipun tiyang anglampahi awon punika inggih awon kemawon, tiyang nglampahi sae punika inggih sae kemawon. Pamawas ingkang kados makatên punika pancèn sampun lêrês. Nanging sarèhning punika babagan kabatosan, pamawasipun inggih kêdah lêlambaran batos, tuwin sarèhning batos punika apawitan badanipun piyambak, tamtunipun lajêng saya cêtha anggènipun damêl wawasan, awit punapa-punapa sampun kasarira piyambak, tamtunipun anggèning mrênahakên awon tuwin sae sampun mapan yêktos, awon botên purun ngangge, sae inggih botên.
Ing ngriku lajêng minggah wawasanipun, bilih awon tuwin sae punika araos botên wontên, saya malih tumraping namung têmbung, tamtu saya botên nabêti punapa-punapa. Awit salugunipun namung ngangkah rêsiking batos, sampun ngantos kêlepetan punapa-punapa.
Manawi mirid andharan ingkang kados makatên punika, kados-kados sampun cêtha, kaperang makatên, upami: ucap awon.
1. Punika tumrap ingkang perangan andhap, nêtêpakên ing awonipun.
2. Tumrap ingkang sampun minggah wawasanipun amastani ucap awon sae punika namung dados prabot, badhe botên angewahakên raosing kabatosanipun.
3. Dene tumrap ingkang sanginggilipun malih, saya sagêd anjêmbarakên wawasan, sarèhning ucap awon punika tansah dados pradondi, inggih dados sabab, inggih botên, bok inggih sampun botên dipun ucapakên kemawon. Tuwin malih tumraping bêbudèn alus, ngucapakên têtêmbungan awon wontên ing lesan, punika sampun kêraos risi.
Sajatosipun sadaya wau, manawi dipun manah yêktos, nama sawêg dados prabot caraning ngudi kabatosan ingkang lêrês, mila tansah sandhingan sambekala.
Kados sampun kathah para maos ingkang sampun nate priksa utawi midhangêt têmbung kêrapan, nanging sanajan makatêna, inggih nama prayogi sangêt saupami ing ngriki kula ngaturi katrangan malih, sagêda damêl ngrêtosipun ingkang dèrèng priksa.
Mênggah kêrapan punika, satunggaling kasênênganing bôngsa Madura. Kêrapan inggih punika balapan lêmbu, sok mawi totohan utawi botên. Limrahipun manawi wontên bôngsa Madura sugih sumêdya badhe gadhah damêl, inggih mawi ngawontênakên, saminipun têtiyang Jawi Têngah nanggap ringgit wacucal.
Kangge ing tanah Jawi Wetan inggih punika ing kitha agêng-agêng ingkang kathah tiyangipun Madura, langkung-langkung malih ing tanah Madura pisan, manawi nuju dintên agêng wiyosan dalêm Sri Bagendha Maharaja Putri utawi wiyosan sanès ingkang dipun urmati sangêt, ingkang sampun-sampun inggih mawi têtingalan kêrapan.
Ing sadèrèngipun dumugi wanci kêrapan, ingkang mangajêngi karamean sampun nampèni panêmbungipun tiyang ingkang sumêdya tumut kêrapan. Bab punika prêlu sangêt, supados pangajênging karamean sagêd mranata punapa ingkang gêgandhengan. Upami prakawis nomêr-nomêring lêmbu ingkang badhe dipun kêrap, ganjaran lan sasaminipun.
Ing papan ingkang badhe kangge kêrapan kêdah sampuna dipun tata, dipun sukani watês, pinggiran, cagak pamasang nomêr ingkang mênang, palênggahaning juru nimbang utawi sanèsipun malih ingkang dipun anggêp prêlu dening nagari.
Mênggah lêmbu ingkang badhe dipun kêrap punika, wah, pancèn ngrêmênakên sangêt wujudipun. Inggih lêma-lêma, rêsik-rêsik, sarta kiyat-kiyat. Pramila makatên, awit têtiyang Madura punika pancèn gumatos sangêt dhatêng lêmbunipun. Lêmbu-lêmbu ingkang sok dipun kêrap punika, botên dipun sukani padamêlan narik cikar, anggaru sabin, lan sasaminipun, namung dipun wêlêg ing têdha kemawon. Dipun jampèni amrih kiyat, dipun rêsiki badanipun sabên wanci enjing lan sontên, dipun ajak lumajêng rikat utawi rindhik, manut dhatêng ingkang gadhah.
Pancèn ing bab pangingah lêmbu, kula sagêd nêrangakên lan mêsthèkakên, bilih têtiyang Madura racakipun langkung sae tinimbang tiyang Jawi. Malah kathah kemawon têtiyang dhusun ingkang trêsna sangêt dhatêng ingah-ingahanipun.
Lêmbu ingkang badhe dipun kêrap punika, beda sangêt warninipun kalihan lêmbu turunan Bênggala. Lêmbu Madura racak
saking dhawahing kêrapan, lêmbu-lêmbu sampun sami dipun jampèni, dipun wilujêngi, dipun sajèni, dipun borèhi. Warni-warni sangêt caranipun têtiyang Madura anggènipun ngangkah purih mênangipun. Sadintên sadèrèngipun kêrapan, lêmbu-lêmbu sami dipun arak mubêng-mubêng kitha, dipun damêl nyarakit. Inggih mawi pasangan punapa, sarta saking pasangan wau wontên kajêng dhatêng wingking kados pirantos anggaru sabin, gunanipun inggih kangge palinggihanipun ingkang ngêrèh. Lêmbu sapirantosipun dipun sukani rêrênggan sarwa sutra utawi cita limrah, pangilon ing bathuk, kalung sêkar-sêkar, buntal tuwin sanès-sanèsipun.
Sabên sabala, inggih punika lêmbu sarakit saha ingkang nglampahakên, mêsthi ambêkta pangiring ingkang nabuhi. Ingkang botên gadhah inggih cêkap kênthongan kirang langkung sadasa, dene ingkang gadhah inggih mawi gôngsa saèstu, tabuhan ricik-ricik utawi Kêbogiro.
Caranipun manawi badhe ngêrap makatên: lêmbu sarakit (sabala) dipun jèjèrakên kalihan bala sanès ugi sarakit. Ing sabên rakitan mêsthi wontên tiyang ingkang badhe anjagi plajênging lêmbunipun. Ing wingkinging rakitan, wadyabalanipun, manawi
Pundi ingkang dumugi ing êndon rumiyin inggih punika ingkang mênang.
Ganjaran ingkang dipun tampi punika sapele sangêt, botên môntra-môntra mèmpêr kalihan waragadipun, ewadene sabên badhe wontên kêrapan mêksa kemawon kathah ingkang nglêbêtakên namanipun. Pramila makatên, awit ingkang dipun bujêng wau sanès ganjaran, namung lugu marêm lan sênênging manah.
Manawi kalêrês wontên kêrapan, ingkang ningali kathah sangêt. Botên namung atusan kemawon, ngantos ewon.
Kajawi kêrapan, wontên malih kasênênganipun tiyang Madura, inggih punika ngabên lêmbu. Ing sanès wêkdal kemawon kula aturakên.
Wasana atur kula bab kêrapan namung samantên, lowung kenging kadamêl imbêt-imbêt.
Lêlampahan ing jagad punika pinanggihipun kados ungsum-ungsuman, botên beda kados mangsaning wowohan. Nanging mangsan wau manawi dipun yêktosi, inggih botên oncad saking nyatanipun. Kados ta: môngsa bêna, punika jalaran saking môngsa rêndhêng, makatên ugi kêbêsmèn, punika tuwuhipun wontên ing môngsa katiga. Sabên sampun wiwit tuwuh wontên wartos kêbêsmèn, inggih lajêng wontên kemawon.
Nanging manawi tumrap kêbêsmèn wau inggih wontên anèhipun sawatawis. Ingkang dipun wastani anèh wau dene pinanggihing kêbêsmèn wontên ing sanès-sanès nagari, trêkadhang sami agêng-agêngan.
Dèrèng dangu kawartosakên, ing Singkawang wontên kêbêsmèn ngantos nêlasakên griya pintên-pintên kampung, kados ingkang kacêtha gambar-gambar nginggil punika. Gambar nginggil piyambak: griya-griya ingkang musna punapadene watêsing griya ingkang kêtulungan. Ngandhap têngah: sêsawangan têbaning tilas kêbêsmèn ing Pasar Pagi lan ing Pasar Têngah. Ngandhap: mêsjid enggal ingkang tumut kabêsmi.
Mênggah unggul utawi digjayanipun têtiyang murih sirnaning sêsakit malaria punika nyata katôndha saking kasagêdan pangudi lan pamriksanipun para dhoktêr ingkang linangkung, sapunika sampun katingal piguna tuwin saenipun amitulungi dhatêng gêsang saha kasarasanipun tiyang sadonya, dening para dhoktêr sampun sami sagêd nanggulangi sêsakit malaria ngantos têtiyang ing tanah ngriki botên patos was utawi kuwatos malih dhatêng sêsakit malaria wau, sanajan padununganipun botên têbih kadhoktêran. Sanajan dunungipun têbih kadhoktêran pisan, sêsakit malaria wau sampun kasumêrêpan panularipun dhatêng têtiyang ingkang saras labêt saking dipun cakot
maton, wêkasan têtiyang sadhusun utawi sakitha botên sagêd kataman sêsakit punika. Ananging sajatosipun sanajan anggènipun nanggulangi kanthi saèstu, kenging katêmbungakên sampurna, ing sarèhning têtiyang sadhusun utawi sakitha wau saperangan ingkang sakit botên sadaya sagêd saras babarpisan, satunggal kalih têmtu taksih wontên ingkang ngandhut wisa (bacil) malaria wau, tur samôngsa-môngsa inggih sagêd kumat utawi thukul malih, milanipun tiyang utawi dhoktêr inggih botên sagêd nyirnakakên sêsakit wau ngantos ical babarpisan.
Blumbang ingah-ingahan ulam bandêng ingkang kapanggenan lêmut malaria.
Ewadene tiyang utawi dhoktêr samangke sampun sagêd mitulungi lan mrênata. Ing pundi-pundi panggenan, dhusun utawi kitha, ingkang pancèn sampun kacêluk têtiyangipun sami kataman sêsakit punika, ngantos sabên taun mèh kenging katêmtokakên wontên pagêblug sêsakit malaria, tiyang ingkang pêjah atusan trêkadhang ngantos ewon, ing jaman samangke
dipun jagi lan dipun tanggulangi ngantos pagêblug sêsakit wau sagêd sirêp, dene nyatanipun kados ing Banyumas ing kabupaten Cilacap, ing Sumêdhang (Cikea) dèrèng lami punika.
Ing suwau para dhoktêr ingkang pintêr anggènipun ngudi lan mriksa sêsakit wau ngantos taunan laminipun, wêkasan sagêd pinanggih, lan sagêd nêrangakên [nêranga...]
[...kên] sabab-sababipun thukuling sêsakit wau. Ing tanah ngriki sabên taun-taunipun atusan, utawi ewon tiyang ingkang pêjah jalaran kataman sêsakit malaria punika, sarta saperangan agêng tiyang siti ingkang kataman sêsakit wau, inggih kathah ingkang kalajêng pêjah, jalaran pamanggèn utawi gêsangipun têtiyang siti wau ingkang kathah sami botên kajagi rêsikanipun, mila nagari lajêng damêl pranatan panyêgahipun thukuling sêsakit wau kanthi kêncêng. Sanajan sampun wontên jampinipun (kininê) ingkang mustajab, mêksa taksih ngèngêti manawi tiyang badhe nindakakên padamêlan ingkang gawat wau, inggih kêdah ngatos-atos sarta anjagi tiyang ing panggenan ngriku ingkang sampun saras, sampun ngantos kataman sêsakit malaria malih.
Kalimrahanipun sêsakit malaria sagêdipun nular dhatêng tiyang saras, jalaran tiyang wau dipun cakot dening lêmut malaria. Awitipun lêmut wau nyakot lan nyêrot êrahipun tiyang ingkang sakit malaria. Lêmut ingkang sampun nyêrot êrah wau, têmtu lajêng ngandhut utawi katularan wisa (bacil) malaria punika. Samôngsa nyakot lan nyêrot êrahipun tiyang ingkang saras, ingkang kathah tiyang wau lajêng sakit malaria.
Dene manawi badhe nanggulangi sêsakit punika ingkang saèstu, lêmut kêdah dipun icali, blumbangan-blumbangan pêcêrèn lan panggenan ingkang jêmbêg-jêmbêg, ingkang dipun ênggèni lêmut nigan dados ugêt-ugêt, punika sadaya kêdah dipun icali, dipun satakên utawi kaurug.
Sarèhning bab ingkang makatên wau angèl tumindakipun, awit tiyang kampung saperangan agêng taksih dèrèng mangrêtos, punapa malih ing nagari Bêtawi lan Sêmarang sacêlaking griya-griyanipun tiyang kampung kathah tambak bandêngan kangge ngingah ulam bandêng ingkang pancèn dados pangupajiwanipun têtiyang ing kampung ngriku, ing môngka toya bandêngan punika dados panggenan kangge nigan lêmut malaria wau, mila ing ngriku inggih kathah lêmut malaria, saha ing kampung-kampung sacêlakipun bandêngan wau inggih kathah sangêt tiyang ingkang kataman sêsakit malaria.
Sarèhning kampung-kampung wau cêlak kalihan kitha-kitha agêng (Bêtawi, Sêmarang) dados têtiyangipun ing kitha wau ugi gampil sangêt katularan sêsakit malaria.
Sapunika gèk kadospundi ingkang prayogi katindakakên kangge nyêgah sêsakit punika.
Yèn ta bandêngan wau dipun urug inggih punika ingkang gampil lan prayogi piyambak, nanging waragadipun inggih botên sakêdhik, kintên-kintên kangge Bêtawi kemawon dasanan yuta. Bandêngan ical, ulam bandêng inggih ical, pangupajiwanipun têtiyang ngriku ugi ical, paosipun nagari botên mêdal, dados têtiyang alit utawi nagari kapitunan agêng.
Ingkang makatên punika nagari lajêng anggalih, botên prêlu bandêngan wau dipun icali, amargi damêl kapitunanipun têtiyang
ing ngriku lan kadospundi sagêdipun ngicali lêmut malaria, sarana nyumêrêpi pamanggèn lan paniganipun ing ngriku, dados wosipun, Commissie kêdah ngudi sagêdipun ngicali lêmut lan panggenan anggènipun nigan, nanging bandêngan têtêp kêdah taksih wontên.
Ulam bandêng ingkang dipun ingah wontên ing bandêngan wau gêsangipun kajawi nênêdha rêrêgêd ing toya inggih prêlu pikantuk têtêdhan saking lumutipun ganggêng ijêm ingkang kumambang ing toya ngriku.
R. Sumadirja, Ind. Arts. Sêmarang.
Sêsulaking paprangan ing Tiongkok katingal sampun anyêlaki sirêp, urubing latu ing papan ingkang kêbêsmèn, kados sasmita nyêngkakakên dhatêng
tiwas tinimbang angunduri. Pangêpangipun wadya Jêpan wontên ing Sapèi adamêl girising mêngsah, wadya Tiongkok kêpêksa angunduri. Inggih ing wêkdal punika bêdhahipun kitha Sapèi. Panêmpuhipun wadya Jêpan ing kala punika sampun waringutên sangêt, pundi mêngsah ingkang katingal lajêng dipun lêpasi sanjata. Makatên ugi tumrap wadya Tiongkok ingkang sampun kêsêsêr, niyatipun namung badhe ngantêpi utamining prajurit, pêjah wontên iing. paprangan, mila kêlampahan sami tiwas.
Ing ngriku katingal antêping tekadipun wadya Tiongkok, botên maèlu dhatêng rêrigênipun bôngsa Inggris, ngungsi dhatêng laladanipun, lumuh ngèngêti dhatêng pamrayogining sanès, awit pancèn sampun angrungkêbi tekad. Ing wêkasanipun kathah ingkang sami nêmahi tiwas, malah kenging dipun wastani tumpês dalah têtiyang ingkang sanès prajurit, jalêr èstri punapadene lare. Tumrapipun Jêpan ing kala nêmpuh punika pancèn dipun jarag ngêtog karosan, niyat numpês têtiyang ingkang botên purun sumingkir saking ngriku.
papan sanès, awit bêbaya ingkang kados makatên punika badhe gampil marèmènipun.
Enjingipun sasirêping suwaranipun mriyêm tuwin sanjata, punapadene sirêping kêbêsmèd,kêbêsmèn. wujuding kitha katingal sakalangkung mêmêlas, kitha ingkang suwaunipun sakalangkung pèni, santun awujud arêng tuwin awu maradini ing pundi-pundi. Bangke pating jalêmpah pinanggih ing pundi-pundi, têtiyang ingkang taksih gêsang pating bilulung nêdya pados pangungsèn. Kawontênan ingkang kados makatên punika sakalangkung adamêl ngêrêsing manah.
Sarêng Syanghai nêmahi karisakan, lajêng tuwuh awis têdha, rêrêgèning barang têtêdhan lajêng nyêngkrèk sangêt, indhakipun ngantos 500%. Malah bab kêkirangan têdha wau dangu-dangu saya nguwatosakên, sagêd ugi têtiyang ing ngriku tumpês jalaran saking kaluwèn. Ingkang makatên punika tumrap pangagêng nagari lajêng ngawontênakên pajagèn, sampun ngantos wontên ura-uru ingkang tuwuh saking para kaluwèn wau.
Kasoranipun wadya Tiongkok ingkang pinanggih kados makatên punika, nuwuhakên pangintên badhe kalajêng-lajêng anggèning apês. Nanging mênggah nyatanipun, wadya Tiongkok dèrèng paja-paja anyampuni pananggulangipun, unduripun tansah ajagi-jagi, inggih sanadyan nêmahana kadospunapa, [kadospuna...]
[...pa,] badhe dipun têmah. Dene ingkang minôngka kawêkasaning paprangan agêng, namung kantun ingkang badhe pinanggih ing Nanking. Nanging
Ing bab punika sagêd ugi badhe dados dhadhakan kirang prayogi.
Tandangipun wadya Tiongkok saya katingal kêndho, dening para prajurit ingkang tumandang sami taksih enggalan, kirang mangrêtosipun dhatêng ulah paprangan, mila ulahipun namung mundur, saha tansah dipun angsêg ing wadya Jêpan.
Jêpan ingkang ngraos unggul, pangêlaripun jajahan saya
mangilèn, urut margi sêpur Nanking-Syanghai. Saking ngriku lajêng ngayati pêdhoting barisan Tiongkok, ingkang nuju mundur. Kajawi punika lajêng sagêd ngêbroki Nansiyang tuwin Anting.
Ing ngriku adêging wadya Jêpan saya santosa, panjanging baris ngantos 100
ing margi sêpur Syanghai-Nanking dhatêng Kasan, tuwin margi sêpur Syanghai-Angso.
Ing sapunika tumrap gêgayutanipun Jêpan kalihan Inggris, pinanggihipun saya dangu saya mrênding. Jêpan sampun kaping kalih dipun purih andhatêngi dhatêng parêpatan ing Brusêl, nanging puguh botên purun, malah ing sêmu katingal anggènipun botên kêdugi. Ing salajêngipun Inggris namung ngèndêlakên kemawon anggèning rakyat sami angêmohi barang Jêpan. Punika ugi sampun dados pêpucuk tandhaning botên rêna.
Malah ing salajêngipun, Jêpan katingal sêrêng dhatêng praja-praja ingkang gadhah jajahan wontên Syanghai, pangancamipun Jêpan, manawi para wêwakil praja sanès tansah nyaruwe dhatêng tindakipun Jêpan, mangke Jêpan kalampahan angêbroki dhatêng papan-papan ing ngriku sadaya.
anggone arêp ngajokake pakumpulane, lho, kuwi kok rumasa kataman atiku, Truk. Hla iya kêpriye, ta, sangune dunya dianani, mêngkono uga sangune akerat. Wah, iya wis kumplit kuwi jênêngane, apa manèh yèn ana wong anyar têka banjur diudhoni ... sêkêthip, saya le têtêp jênêng: reklamê bêsar.
Petruk : Nèk ngomong kuwi ambok aja sagêlêm-gêlêm mêngkono. Rumasamu apa dhuwit kuwi mung kèri ngêruki bae. Kathik anggêr uwong arêp diêdumi mêngkono. Banjur têka diunèkake: reklamê bêsar, rumasamu kuwi apa kumpulan ... kêthoprak apa, kathik nganggo nganakake reklamê barang.
Garèng : Hara, rak banjur salah tômpa. Ing kene aku mung arêp anglairake gêdhening pangaji-ajiku marang rekadaya kang mumpuni mêngkono kuwi mau. Ewasamono dhasare uwong kuwi akèh sing ngrèngkèl, têmtune iya akèh bae sing gêmang candhuk-lawung, nanging saupama rekadaya sing wis kumplit mau, isih nganggo ana lanjare: fulus, mêsthi saya sok-sokan, Truk, sing mlêbu ing kumpulan kuwi mau. Banjur sajake kowe ora kêduga nyang têmbung reklamê. Kok anggêp sing nganakake reklamê kuwi bangsane: kêthoprak, wayang wong, sêtambul, boskup, lan dhuwur-dhuwure bokmanawa bangsane kaum dagang, dadi gawe reklamê kuwi kok anggêp panggawe sing sajak asor, sabab katon sajak umuk-umukan, lho, mêngkono apa. Nèk mêngkono panêmumu, iki jênêngane: kliru bênggala, Truk. Tumrape saiki sabên gundhul, mêsthi gawe utawa nganakake reklamê, Truk, murih kaanane ana ing dunya aja mung tansah kèri kêponthal-kêponthal ajêgan. Kowe anjaluk tuladha, ba-gus. Ana ing pasar malêm utawa ing pènsipèr, pabrik rokok krètèk ngêdêgake bango,
gratis mau, iki mêsthi ngêntèkake dhuwit sasayahiranèki, Truk, iki dudu gagah-gagahan, dudu brêgas-brêgasan, nanging reklamê, Truk, supaya têmbe burine rokoke bisa payu. Banjur manèh: ana ing pasar malêm utawa pènsipèr, kadhang-kadhang sok akèh prawan-prawan padha adol kêmbang, utawa dadi tukang ladèn ana ing salah sijining bango, iki iya dudu: umuk-umukan, dudu adol gawe, ora golèk alêm, nanging ... iya reklamê manèh ...
Petruk : Sê-top, ana kok banjur ora karuan sing dirêmbug mêngkono. Wis, saiki tak
sing kaya ngono kuwi wis mratah saindênging dunya. Luwih bêcik saiki ngandhakake liyane [li...]
--- [1467] ---
[...yane] bae, kaya ta: sajêrone kowe ana ing Purwakêrta kuwi, apa watakmu sing biyèn-biyèn ora ujug-ujug: jêmbuwal mêtu maning. Jarene yèn kowe bisa pêrlop nyang Jawa Têngah, arêp kaul isêng-isêng nyêkêl krêtu, sabab miturut kandhamu, ana ing Batawi wis lawas ora wêruh: bêdor lan monyèt (gapèt, nêm cina).
Petruk : Wèh, Kang Garèng iki kathik ngrêti marang pasêmoning uwong. Mula iya bênêr omongmu kuwi, Kang Garèng. Nalikane aku ana ing Purwakêrta, mula iya nyata aku mrêlokake mara dhayoh mênyang sadulurku priyayi sêpuh sing dhèk biyèn wis kondhang konang krêsa bralingan, nanging ana ing kono aku kêcêlik, Kang Garèng, sabab panjênêngane mau wis nyêbur nyang Ardapusara, lan sabanjure sing dikrêsakake mung pèi. Mulane aku banjur kapêksa lunga tilik marang sadulurku kang ana ing desa. Ana ing kono nêmoni bêgja, Kang Garèng, sabab kala samono kabênêran ana tanggane loro sing padha sônja prêlu ... nglurug. Cêkake barêng aku têka banjur têrus têpung kalangane dadi.
Garèng : Wèh, tumbu entuk tutup ane. Banjur
Wah, Kang Garèng, carane main ana ing kono beda karo ing liya-liya panggonan. Kaya ta: ing Têmanggung, kuwi carane main, ana jago siji, jago loro lan jago buri, tur ana balon, ana trup. Ing Magêlang rada gèsèh manèh, jagone dibijèni nganggo kêcik. Ing Ngayoja maine diarani: kongking, sarta krêtune kudu 1¼ lakon.
Garèng : Wèyèh, sêmune Petruk iki têka wis olèh dhêklomah anggone dadi sêtudhèn ... ngabotohan. Iya wis, kanggo sênêng-sênêng banjurna caritamu.
Petruk : Main cara ing Purwakêrta kuwi jênêngane: labasan, jagone mathok, kêna ganti yèn wis mati kabèh ana ing buwangan. Kate: f 1.08.
Garèng : Wèthèh thithèh, kathik anèh-anehan mêngkono. Lumrahe kat kuwi rak iya: [i...]
--- [1468] ---
[...ya:] kat sêrupiyah, sêringgit, limang rupiyah, ensopurut, ana kat, kathik: kat f 1;08.
Petruk : Sing wolung sèn kanggo ... cucuk, Kang Garèng, nèk kate f 1.60 utawa f 2.10, cucuke: sêkêthip. Cucuke iki katone mung sathithik, Kang Garèng, nanging sanyatane akèh bangêt, sabab lagi têlu utawa patang kocokan bae, wis têmtu ana sing pêdhot.
Garèng : Wèh, omah sing kanggo papan main kuwi prasaksat gumintê cilik-cilikan, kaya ta : klas 1 - f 1.10 inclusief belasting (pajêge wis mèlu klêbu), ing kene saiki: kat f 1.08 inclusief cucuk. Wèh, olèh-olèhane sing duwe omah mêsthine iya sathekruk.
Petruk : Iya lumayan, Kang Garèng. Yèn wong siji bayare nyang cucuk sakêthip, sing duwe omah sok bisa olèh sawêngine f 8.-, Kang Garèng. Lucune, Kang Garèng, yèn maine mau dibanjurake nganti sêdina sawêngi, umume sing main padha kalah kabèh, sabab dhuwite akèh sing mlêbu nyang cucuk.
Garèng : Wèh, sawijining panggaotan sing kêna ditiru, Truk, nanging kanggone sing duwe omah. Ora, Truk, ing sarèhne kowe utawa kônca-kancamu wis padha asok cucuk sapirang-pirang, lho kuwi apa banjur olèh suguhan gratis.
Petruk : Kala samono, Kang Garèng, aku iki kapetung
Sabab, wêruha, kang Garèng, êmbuh ing liya panggonan, nanging ing Purwakêrta kono panganggone krêtu boros bangêt. Yèn kate f 1.08 sabên rong pêdhotan, krêtune mêsthi ganti. Yèn kate mau f 1.50 utawa luwih, gantine krêtu sabên sapêdhotan.
Garèng : Wah, iya mung ambuwang-buwang dhuwit bae iki arane, ing môngka mungguhe bangsane dhewe kuwi main wis kêna diunèkake mrasuk ing balung sungsum.
Petruk : Haiya, ing môngka anggone main kuwi ora mung ana ing tanggal nom bae, sanadyan tanggal tuwa iya ana mainan.
Garèng : Wayah, apa ora nganggo totohan dhuwit. Nèk tanggal tuwa têmtune rak ora duwe dhuwit.
Petruk : Kanggo priyayine, ewa samono iki mêksa prakara sipil, bisa utang, utawa anggadhèkake, ora-orane bisa nglotrèkake êndhog, lan sapiturute. Nanging rêmbuge bab iki padha dicuthêl samene bae, Kang Garèng.
mandhap wontên ing têlaga Wissel ing tanah Papuwa, kèndêl wontên ingriku antawis 1 jam. Ing salêbêtipun kapal T. 16 wau kèndêl wontên ingriku, motor mabur T. 17 kêkalangan wontên sanginggiling têlaga wau pêrlu anggambar saking gêgana, badhe kadamêl kaart. Kawontênan kanan-keringipun ngriku sawêg nêmbe kasumêrêpan kala punika, dene anggèning badhe pados pasrawungan kalihan tiyang ingriku botên angsal damêl. Sarèhning ing kala punika nuju mêndhung, anggènipun wontên ingriku botên sagêd dangu. Miturut wontêning papriksan, têlaga wau kaangkah badhe kangge palabuhan motor mabur. Ing kala punika ingkang tumut anggêgana ambtenaar B.B. kalih. Salajêngipun motor mabur wau wangsul dhatêng Dobo.
Rajapêjah ingkang ngêrês-êrêsi. Kawartosakên, sampun sawatawis dintên, ing Medan wontên bangsa Eropa nama J., jalaran saking kêpêtêngan manah anggèning dados tiyang angguran, lajêng mêjahi anakipun èstri umur 8 taun, griyanipun dipun bêsmi, saha salajêngipun nglalu pêjah piyambak.
Angin agêng ing Ngayogya. Kala tanggal 10 kêpêngkêr punika ing Ngayogya Kidul wontên angin agêng, adamêl risaking los sata ing Saragêdhug 15 tuwin risaking tanêman sata 8 bau. Kathah griyanipun bangsa Walandi tuwin tiyang siti sami risak.
Sêsambêtanipun Mulo kalihan H.B.S. Ingkang sampun tumindak, lare wêdalan saking Mulo punika sagêd nglajêngakên dhatêng H.B.S. Nanging ing sarèhning ing taun ngajêng punika badhe wontên ewah-ewahan tumrap pangajaran ing H.B.S. tuwin pangipun, mila wontên ewah-ewahanipun sawatawis. Tumrap taun pangajaran 1937/1938 tuwin 1939/1940, wêwatonipun nglêbêti dhatêng H.B.S. 5 taun tuwin pangipun Lyceum A punapa malih perangan B. Tumrap perangan A, lare Mulo ingkang katampèn ingkang diploma B, basanipun Walandi tuwin Inggris 6, sampun dipun examen bab: Goneometrie, Grafische voorstellingen, Handelswetenschappen tuwin Scheikunde. Tumrap H.B.S. 5 taun tuwin pangipun ingkang perangan B, lare Mulo ingkang anggadhahi diploma B, basanipun Walandi, Algebra tuwin Meetkunde 6, tuwin sampun dipun examen kawruhipun bab Goneometrie, Grafische voorstellingen, Scheikunde tuwin Natuurkunde. Manawi ingkang nglêbêti wau sampun nyêkapi bab punika, sagêd anjujug ing klas 4 H.B.S. Dene tumrap pangajaran taun 1940/1941 mawi katêtêpakên kêdah sagêd basa Jêrman tuwin Prancis.
Ordonnantie candu. Wiwit benjing tanggal 1 Januari, Parentah ngewahi pranatan ing bab timbanganing candu kados ingkang tumindak ing Tiongkok miturut tail. Ingkang tumindak ing Tiongkok, satail punika wontên 38.6 gr. dipun bage dados 386 mg. Ing salajêngipun, kawontênakên paniti tumrap barang-barang ingkang sagêd nilêmakên kapacak ing ordonnantie, pêrlu kangge ngawratakên dhatêng tiyang ingkang nglêbêtakên candu pêtêng. Wontênipun katindakakên makatên, jalaran saking kathahipun candu pêtêng. Dumuginipun sapunika, panêrak ingkang ginantungan paukuman punika manawi ambêkta candu pêtêng wawrat 75 gr., punika badhe dipun ewahi namung 10 gr. Dados manawi wontên tiyang mbêkta 10 gr. kemawon sampun kenging kacêpêng. Ing sapunika tiyang ingkang kêcêpêng kanggenan candu wawrat 25 kg. taksih sagêd nyantuni ukumanipun dados dhêndha, nanging miturut tatanan enggal watêsipun namung dumugi 3 kg.
Tanêman kênthang ing Sumatra Wetan. Sampun sawatawis wulan, padagangan kênthang ing tanah ngriki kalangkung mundur, jalaran katrajang ing ama. Sêsakit kênthang wau maradini ing pundi-pundi. Malah jalaran saking sangêting kêrisakan, ing Sumatra ngantos kêtêlasan wiji. Ing sapunika sampun mêling wiji saking nagari Walandi ngantos 4000 kg. badhe dipun tanêm wontên ing Dairi. Manawi pananêmipun wau kasêmbadan, kintên-kintên salêbêtipun satêngah taun, sampun sagêd maradinakên wiji dhatêng pundi-pundi, kirang langkung 20.000 kg.
enggal wau anjalari kêmajêngan saha tumrap Philippijnen badhe suda panganggenipun kêninê saking tanah ngriki.
Damêl mripat sêsupe. Sampun dangu ing tanah ngriki sagêd gêgandhengan rêmbag kalihan Oostenrijk, tuwin Weenen ing bab nampèni sela mripat damêlan ngriki. Sela ingkang dipun gosok saha kakintunakên wau saking Bantên. Nanging sarêng katiti yêktos, selanipun wau kirang atos, tumrap ingkang langkung atos, pinanggih wontên ingandhap. Nanging kawusanipun,kawusananipun. tindak wau botên sagêd lajêng, amargi waragadipun langkung kathah.
Candu pêtêng ing Tanjung Priok. Wontên wartos, punggawa pabeyan ing Tanjung Priok andêngangi tiyang badhe nglêbêtakên candu pêtêng, kathahipun 6000 tail, inggih 250 kg. kadèkèk ing salêbêting blèg tunggil barang-barang ingkang sawarni wadhahipun. Candu wau rêrêgèn 1½ ton.
Pest wudun ing pakunjaran Wonosobo. Ing salêbêting pakunjaran ing Wonosobo mêntas kasumêrêpan wontên tiyang ingkang kêtrajang pest wudun. Pakunjaran wau lajêng dipun rêsiki, têtiyangipun ukuman kapindhah dhatêng pakunjaran ing Têmanggung.
Prahara ingkang maradini. Kala tanggal 11 wulan punika ing Kêdhung Banthèng wontên prahara, adamêl ambruking griya 17 tuwin tiyang tiwas 3. Anyarêngi wêkdal punika ing Ngayogya inggih wontên prahara, adamêl karisakaning los sata ing Saragêdhug, ingkang kapitunanipun f 35.000.-. Kapitunanipun tanêman 1%. Ing kabudidayan Wanujaya wontên los kalih ambruk. Los sata ing kabudidayan Wêdi dipun sambêr ing blêdhèg andadosakên kêbêsmi. Kapitunanipun sadaya, kalêbêt sata ingkang taksih wontên patêgalan, sadaya wontên 1½ ton. Griya ing padhusunan ingkang sirna 150.
Pakêmpalan Gagak Irêng. Ing kala salêbêtipun taun 1934 wontên rêrêsah ingkang pinanggih ing Madiun tuwin Blitar. Kala samantên dèrèng kasumêrêpan ing pundi têlêngipun. Dangu-dangu kasumêrêpan bilih wontên pakêmpalan ingkang nama Sarekat Gagak Irêng. Pakêmpalan wau ancasipun anggadhahi tindak awon, saha katingalipun yêktos sarêng taun 1936. Sumêbaring dayanipun pakêmpalan wau sagêd sumrambah ing pundi-pundi. Ingkang minangka kêkudhung, tumindaking pakêmpalan namung kados sacaraning pakêmpalan limrah, inggih punika têtulung tiyang kasusahan sapanunggilanipun. Nanging sajatosipun isi tindak ingkang sakalangkung awon. Tumrap sabên warga ambayar arta 20 sèn, pêrlu kangge urunan tumbas prabot. Dangu-dangu sarêng pulisi sampun cêtha dhatêng kawontênaning pakêmpalan punika lajêng nyêpêngi warga-warganipun ingkang mbêbayani, saha lajêng sami kaukum.
Ingkang Bupati Magêtan lèrèh. Miturut wartos, wiwit benjing tanggal 31 December ngajêng punika, R.A.A. Hadiwinoto, bupati Magêtan lèrèh kanthi hurmat saking anggènipun jumênêng bupati, kanthi angsal tarima kasih saking Parentah.
asring ngangge tandha Garuda Merah. Sakawit ingkang dados pangajêng tiyang nama Aris tuwin Madira, ingkang sami dipun èringi têtiyang ngriku. Kêtingalipun ing jawi pakêmpalan wau sae, nanging lêbêtanipun botên sae. Ing sapunika pulisi taksih ngudi katrangan babagan punika wontên ing bawah Indramayu, Arjawinangun, Gêgêsik, Bakung tuwin ing Kapêthakan.
Tindak botên lêrês ing pagantosan ing Kêdhiri. Kawartosakên, bilih beheerder tuwin punggawa pagantosan ing Gringsing, Kêdhiri, gadhah tindak botên lêrês ngindhakakên sarêman langkung kathah. Ing bab punika, inspecteur lajêng telegram dhatêng pangagêng Pakaryan Pagantosan ing Bêtawi anglapurakên tindakipun beheerder wau, saha lajêng kagantung kalênggahanipun.
Kapal kêruk Pring. Kapal kêruk Pring, ingkang dipun damêl dening Droogdok Mij. Tanjung Priok kangge Billiton Mij. sampun dipun gèrèt saking Tanjung Priok kabêkta dhatêng Billiton Lèr, kapapanakên wontên lèpèn Pring.
Tanêman kapas. Dèrèng dangu kawartosakên, bilih Prof. Dr. J. Wisselink badhe dhatêng tanah ngriki pêrlu ngrêmbag badhe ngêdêgakên pabrik lawe, nanging tindakipun wau kasandèkakên, amargi pêrlu anjênêngi congres babagan kapas dhatêng Mêsir. Wontênipun ing Mêsir badhe nyinau caranipun nanêm kapas ingriku, tuwin ugi badhe nocogakên kalihan caranipun nanêm kapas ing Amerika kados ingkang sampun nate dipun sinau.
Pados lisah pèt ing Rêmbang. Miturut wartos, B.P.M. gadhah pangajêng-ajêng manggih sumbêr-sumbêr lisah pèt wontên ing sakiwa-têngênipun Rêmbang, ingkang sampun dipun priksa dening para ahli. Miturut papriksan, pasitèn ingkang wontên lisahipun pèt wau wontên ing sadhasaring sagantên ingkang cêthèk, saha lajêng badhe dipun adani. Tumrap ing kalangan lisah pèt, angêbur wontên ing sagantên punika sampun limrah, nanging tumrapipun ing tanah Jawi, dèrèng nate katindakakên. Ing sapunika B.P.M. sampun numbasi pasitèn ing sacêlakipun ngriku.
Pandadaran tumrap Inheemsche talen tuwin Volkenkunde. Benjing ing wulan Maart 1938, Departement Pangajaran badhe ngawontênakên pandadaran ingkang sagêd angsal akte Inheemsche talen tuwin Volkenkunde. Ingkang kenging nêmpuh ingriku sawarnining guru ingkang anggadhahi akte Guru Walandi, tuwin sagêd nêtêpi punapa ingkang dados wêwatonipun. Mawi arta examen f 10.-.
Landbouwkolonie. Ing Pakêm, Ngayogya, badhe kawontênakên landbouwkolonie kangge têtiyang ewah ingkang botên ambêbayani. Wontênipun ingriku dipun jampèni tuwin dipun purih têtanèn. Jêmbaring pasitèn wontên 15 bau, waragadipun badhe f 20.000.-. Arta waragad wau ingkang sapalih mêndhêt saking arta kamirahan salawe yuta, ingkang sapalih saking Kasultanan, saha parentah Kasultanan marêngakên pindhahipun griya pamulasaran tiyang sakit ewah
sêsakit malaria, têtiyang ingkang sakit ngantos wontên sapratiganipun, cacah 900. Doktêr sampun dhatêng nitipriksa, nyata bilih ingriku kathah lêmutipun malaria. Samangsa sampun pinanggih dununging lêmut wau, lajêng badhe dipun tanggulangi.
Wadhuk ing Tongeang. Ing bab pandamêling wadhuk ing Congeang Priyangan, saèstu dipun adani. Wadhuk wau mawi bêndungan ingkang inggilipun 30 m., panjangipun 200 m.
panggarapipun wontên ing taun 1939, sagêd noyani sabin 40.000 bau ingkang wontên ing paresidhenan Cirêbon.
Ornstein ing bab anggèning nglajêngakên padamêlan radiobiologisch, laminipun gangsal taun malih. Dene ingkang kalampahan sampun tigang taun. Kajawi punika Rockefeller Foundation ugi taksih nawèni malih pitulungan dhatêng pangudi sanèsipun.
dhawah sasampunipun dumugi ing Mannheim. Tiyang ingkang numpak pitu, bêbauning motor mabur tiga, sadaya sami tiwas.
Nobel-prijs. Miturut wartos, ingkang angsal Nobel-prijs babagan Letterkunde
tumpaki tiyang 100, kamaripun 66 iji. Motor mabur punika sagêd anggêgana nglangkungi lautan Pacific tanpa kèndêl ing margi,
Amerika Sarekat suka wilujêng dhatêng Moskou. President Roosevelt kintukintun. telgram dhatêng Kalinin, suraosipun suka wilujêng adêging parentah Sovyet sampun 20 taun. Kanthi pamuji mugi rakyat Sovyet sami manggiha wilujêng kanthi rukun.
Susukan Suez badhe kawiyarakên. Miturut wartos, awit saking kajêngipun parentah Inggris gadhah sêdya badhe miyarakên susukan Suez. Sêdya makatên punika gêgayutan kalihan indhaking kapal-kapal pêrang Inggris, saha pancèn sampun dangu, nanging sawêg kêwêdal sapunika. Kintên-kintên tumuntên dados rêmbag kalihan Prancis tuwin Mêsir.
Tiyang èstri tuwin anak-anakipun wau, botên tumuntên mênyat kadosdene dhawuhipun Sang Prabu Wladhimir, nanging saya nyungkêmi pada nata, sarwi umatur arih makatên :
Dhuh, gusti pêpundhèn kula, Prabu Wladhimir, mugi-mugi krêsaa paring samodra pangaksama dhatêng kula tuwin anak-anak kula sadaya, dene kula kumapurun dumrojog tanpa larapan ngadhêp ing ngarsa panjênêngan. Dene wigatosing sowan kula punika botên sanès namung nyuwunakên ngapuntên dhatêng gusti kula sang prabu mênggahing dosanipun semah kula pun Solowe. Sadaya mas picis donya brana kula, kula bêkta mriki prêlu badhe kula caosakên dhatêng panjênênganipun sang prabu, nanging kaparingna wangsul semah kula tuwin bapakipun anak-anak kula punika. Kula sagah prasêtya dhatêng ngarsanipun sang prabu, bilih salajêngipun semah kula botên-botênipun badhe ngarubiru malih dhatêng têtiyang ingkang sami langkung ing margi ingkang anjog dhatêng Kiyèf punika, makatên ugi kula sadaya botên badhe dêdunung malih wontên ing griya ing sanginggilipun wit agêng pitu punika. Cêkakipun, kula sadaya badhe manut miturut sadaya dhawuhipun gusti kula sang prabu, manawi semah kula pun Solowe punika dipun luwari kemawon. Mugi kula aturi mriksani, kathahing maspicis rajabrana ingkang badhe kula aturakên ing ngarsanipun sang prabu minôngka kangge panêbusipun semah kula. Kula aturi anguningani piyambak, o, pêpundhèn kula, mênggah isining kanthongan-kanthongan punika, sanadyan kalêmpakaning maspicis donyabrana ing tanah Indhu pisan, kintên-kintên botên badhe ngungkuli pangajinipun rajabrana ingkang badhe kula caosakên dhatêng ngarsanipun sang prabu punika. Minôngka gêntosipun panyuwun kula ngêmungakên wangsulipun semah kula punapadene bapakipun lare-lare punika.
Matur makatên punika sarana dipun kanthèni tawan tangis ingkang amêlas asih. Ing môngka sajatosipun panggalihipun Sang Prabu Wladhimir punika wêlasan sangêt. Amila anguningani kawontênanipun tiyang èstri tuwin anakipun ingkang makatên wau, saklangkung dening wêlasipun, sarta ing panggalih angraos kêduwung, dene ing suwau botên aparing pangapuntên dhatêng pun begal Solowe wau. Salajêngipun sang prabu lajêng amriksani dhatêng para abdi kadosdene badhe mundhut sênjata pitulung, nanging ing ngriku sang prabu anguningani, bilih para abdi sadaya wau ingkang dipun sawang namung kathahing grobag ingkang ngêwrat maspicis donyabrana, lan saking polatanipun katingal cêtha agênging kamelikanipun dhatêng donyabrana wau, kanthi rêngu sang prabu nolak aturipun sawênèhing para pangeran ingkang atur timbangan supados karsa ambêskup wontênipun maspicis rajabrana wau.
Ing kala punika Sang Ilya ujug-ujug majêng, anyakêti Akulinah, saha kanthi alon lajêng awicantên makatên :
Wis, ngadêga, Akulinah, sang prabu wis amarêngake, mêngkono uga kowe kabèh, bocah-bocah, padha angadêga, maspicis donyabranamu iki gawanên bae manèh. Awit sanadyan kotêbusa sarana sakabèhing donyabrana ing donya iki, bojomu Solowe wis ora bisa bali manèh, jalaran durung suwe iki, saka dening gêdhene dosane, bojomu wis tombok nyawane, kanggo nglironi dosane mau. Saka dening gêdhene dosane, pancène mono bojomu luwih dhisik kudu dipilara lan dipicis, nanging saka kaparênge sang prabu, bojomu pinaringana pura,ngapura.
sarta aku banjur dhinawuhan anglunasi sarana jêmparingku, kang bisa anjalari bojomu bisa mati sakala iku uga, prêlune supaya bojomu aja nganti kêsuwèn anggone nandhang lara. Kang mangkono mau wis kalêksanan durung suwe iki. Wis pira cacahe uwong kang wus ditugêl gulune dening bojomu, sarta cumplunge banjur kanggo pêpasrène omahe, lan bangkene dipakakake nyang sato galak utawa bangsaning manuk alap-alap. Nanging mayite bojomu kêna kogawa, lan kok kubur kanthi bêcik-bêcik. Ewon cacahe uwong kang wis dirêbut barang darbèke dening bojomu, lan pira cacahe bocah yatim kang jalaran bapakne dipatèni dening bojomu, saka ora bisa mangan banjur blulungan mênyang ngêndi-ngêndi, sumêbar ing saindênging praja Ruslan, prêlu ngêmis minôngka kanggo cagaking urip. Nanging kowe kabèh, anak begal kang dadi rêrêgêding donya, saka dene gêdhening dosane, kaparêngake anggawa rajabranamu manèh, awit sang prabu ora amarêngake yèn kowe kabèh nganti mati kalirên. Mêngkono uga omahmu kang ana ing sadhuwure wit gêdhe pitu, ora bakal [ba...]
[...kal] diarubiru, supayane kowe kabèh aja nganlinganti. ora duwe papan padunungan kang têtêp. Dadi aja nganti kowe kabèh dadi korbane dosane bapakmu, kang wusanane kowe kabèh banjur blulunan mênyang ngêndi-êndi. Mung bae pamêlingku, satêkamu ing ngomah, poma, cumplung-cumplung kang tumêkane saiki dadi pêpasrène omahmu, padha pêndhêmên kang kanthi bêcik-bêcik. Bênêr, kowe wis nyoba nêdya mrêjaya nyang aku, nanging babarpisan aku ora duwe ati kêpriye-kêpriye nyang kowe. Wis, saiki padha muliha, nanging, ati-ati, yèn sapungkure iki, kowe nganti wani ngrusak katêntrêmaning dalan, sarta mêmatèni wong-wong kang tampatanpa. dosa, wis mêsthi yèn omahmu bakal tak gawe karang abang, sarta kowe kabèh bakal tak patèni sarana pêdhangku iki. Kowe aja pisan-pisan anduwèni pangira, yèn kowe bakal bisa ngoncati nêpsuku, sabab yèn kowe kabèh nganti nêrak wêwalêrku mau, sanadyan kowe tumêka ing pungkasaning jagad, mêsthi bakal kêcandhak ing tanganku. Mulane poma-poma, aja pisan-pisan kowe kabèh wani ngrêridhu katêntrêmane praja dalêm kene, lan saiki tumuli muliha.
Akulinah tuwin anak-anakipun lajêng sami ngadêg, saha andhingklukakên badanipun ngantos andhap tumuju dhatêng Sang Prabu Wladhimir minôngka gênging pakurmatanipun, nanging saya andhap malih pandhêngklukipun, kala suka urmat dhatêng Sang Ilya. Awit mênggahing Akulinah saanak-anakipun wau dhatêng Ilya mila anggadhahi ajrih tuwin pangaji-aji sangêt. Sasampunipun makatên, Akulinah tuwin anak-anakipun lajêng sami bidhalan. Dene Sang Prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari, kanthi kadhèrèkakên
prajurit, tuwin para abdi dalêm sadaya, lajêng sami lumêbêt ing kadhaton, prêlu anglajêngakên anggènipun sami bojana andrawina. Sarêng sampun dumugi ing salêbêting bangsal, sang prabu lajêng mapan lênggah, sarta nuntên angandika dhatêng Ilya kirang langkung makatên :
He, Ilya, têtungguling para pangarêping prajurit ingsun kabèh. Bangêt agawe rênaning panggalih ingsun, dene sira saikine wis têtêp dadi punggawaningsun, saka dening rênaning panggalih ingsun, saiki sira sun wênangake milih papan palungguhanira dhewe. Sira sun kaparêngake linggih jèjèr lan ingsun, utawa jèjèr lan pramèswariningsun, nanging sira uga kêna milih panggonan dhewe, kang dadi sênênging atinira.
Salajêngipun Sang Ilya nuntên mapan linggih wontên ing panggenan ingkang kalêrês ajêng-ajêngan kalihan sang prabu. Nanging piyambakipun wau botên sumêrêp, bilih papan ingkang kapilih punika sajatosipun papan palinggihanipun Sang Alyasa. Sarêng Alyasa sumêrêp kawontênan ingkang kados makatên punika, nêpsunipun tanpa upami, awit piyambakipun gadhah pangintên, bilih tiyang enggal punika mila sêngaja angrêbat papan palênggahanipun. Sanalika punika Alyasa lajêng nyandhak cundrikipun saha kasawatakên dhatêng Ilya. Nanging Ilya prayitna, sarta cundrik ingkang kasawatakên wau lajêng katampenan ing tanganipun, saha tanpa ngucap punapa-punapa cundrik lajêng dipun kanthongi.
Para satriya sanès-sanèsipun lajêng sami ngawasakên dhatêng Alyasa sajak ngece. Dene Alyasa piyambak, prasaksat botên sagêd ngêngkên muring-muringipun, ing wusana lajêng mapan lênggah ragi têbih ing sacêlakipun jandhela. Dhubrinya
têtuladanipun kula sadaya: anggènipun badhe angayomi têtiyang ingkang ringkih tuwin têtiyang ingkang sami katindhês, punapadene anggènipun badhe ananggulangi sadaya mêngsahipun pêpundhèn kula, Sang Prabu Wladhimir, nata ing Ruslan. Panuwun kula dhatêng panjênêngan, sadhèrèk Ilya, mugi-mugi panjênêngan krêsaa ngakên dhatêng kula kadosdene sadhèrèk nèm panjênêngan. Makatên ugi mênggahing sadhèrèk kula pun Alyasa. Panjênêngan têtêpa jumênêng pangagênging prajurit ingkang inggil piyambak, kula ingkang ôngka kalih, dene Alyasa kaanggêpa kadosdene sadhèrèk ingkang nèm piyambak. Kula sadaya nêdya sami manut miturut sadaya ingkang dados karsa panjênêngan, lan kanthi tuntunan
dèrèng ngantos sagêd amangsuli dhatêng aturipun Dhubrinya wau, ujug-ujug Alyasa, ingkang pancèn anggadhahi
panjênêngan punika ujug-ujug lajêng gêrah èngêtan. Kula aturi amanggalih rumiyin, punapa ingkang badhe panjênêngan ngandikakakên, kula aturi èngêt, panjênêngan punika rak turuning satriya sêjati. Dene kula punika anaking pangagêng agami, sarêng tiyang enggal punika sintên, rak botên wontên tiyang ingkaingkang. sumêrêp. Dhatêngipun piyambakipun punika saking ing panggenan ingkang dèrèng kasumêrêpan ing tiyang. Miturut cariyosipun piyambak, piyambakipun punika anakipun tiyang tani ing dhusun sacêlakipun kitha Murom. Punapa inggih mèmpêr, dumugi ing ngriki têka ujug-ujug lajêng dados lurahipun kula sadaya.
R.A. Samsijah, Japara. Layangmu wis daktampa lan surasane wis mangêrti kabèh. Mula aku êntas ndhèrèk rama lan ibu Petruk nyang Kêbumèn. Iku dudu jênêng "kêbrojolan" crita nèk êntas saka Kêbumèn, "kêbrojolan" kuwi rak yèn ora niyat crita banjur crita, utawa manèh ngaku-aku bu Mar, jêbul rama Petruk dhewe. Nanging wong pancèn rama Petruk ya rama Petruk, bu Mar, ya bu Mar, lan bu Petruk iya bu Petruk, dadi siji-sijine ana, ora ana sing main dhobêl. Pêrkara gambarmu, yèn ora duwe utawa kowe suthik ngirimake, iya ora susah. Bu Mar njaluk kirimanmu potrèt rak kanggo tandha katrêsnan, samono yèn kowe duwe utawa yèn dhangan atimu. Dene yèn kowe arêp têka dhewe tilik bu Mar, iya sukur.
Oetami p/a S.O. I. Kediri. Kirimanmu dongèng wis kêtampan, nanging ya dakpikir-pikir dhisik, awit ana bocah sing ngirimi dongèng (babad) iku, nanging isine seje karo dongèngmu.
Iskandar. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Bangêt cuwaku, dene aku ora bisa têka, nalika kowe padha ngêdêgake "Jaarfeest". Sukur yèn kowe arêp milu ngisèni Taman Bocah.
Soewardjo, Sidarêja. Karanganmu wis kêtampan, ora liya bangêt
dakmampir nyang omahmu. nDah kaya apa sênênge ya, Lien, mangka cêdhak Dierentuin. Sukur yèn kowe milu urun ngisèni Taman
atimu ya, gambaranmu ora bisa kapacak, jalaran kurang mèmpêr. Karanganmu wis daktampa kanthi bungah.
layang manèh. Aku uga milu susah krungu tantêmu seda, mangka ninggal putra nêm. Iya kowe bae kudu sing eman momong bocah-bocah iku lan sing tlatèn.
Siti Soemijati, Solo. Bangêt bungahku kowe mêrlokake anêpungake nyang bu Mar, lan anggonku ngaku kêponakan uga kanthi bungah.
Soegiharto, Ngrajêk. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungahing atiku. Kowe pitakon, bab Uncle Sum, mula iku "schuilnaam", dene jênênge sing têmênan aku dhewe ya ora ngêrti. Sukur yèn kowe arêp layang-layangan karo dhèwèke.
Soetarno, Balikpapan. Cangkrimanmu rupa têmbang Pucung lan lêlucon
urunanmu karangan uga wis kêtampan. Wah Sri, rêganing brambang ing Bêtawi isih 8 sèn sêkati jare, ora kaya nang Paree ya? Kowe ya banjur sugih brambang, wong sawahe ditanduri brambang. Anggone ing T.B. ora diisèni bab olah-olahan iku sabab dakpikir-pikir kanggo bocah-bocah apa manèh bocah lanang, kurang pêrlu, ing mangka wis dianakake jagading wanita sabên Rêbo.
kang isi lêlucon "Kyai lan santri 3", aku ora rumasa tampa. Dongènganmu anyar wis daktampa
Guru : "Bocah-bocah sapa sing ngêrti mara kandhakna, sapa sing kuwasa dhewe ing sajroning paprentahan?"
Amin : "nDara Wêdana, pak guru."
Dhèk jaman kuna ula sawa iku mandi bangêt. Dhèwèke duwe mitra gagak. Nalika samono gagak iku wulune putih mêmplak. Ing sawijining dina mitra loro mau padha saba ana ing ngalas. Ing kono gagak wêruh manungsa lagi nêgor kayu. Gagak calathu marang ula sawa mangkene: "Mitraku, jarene manungsa iku takat bangêt, dikapak-
calathu manèh: "Iya aku gêlêm nyakot manungsa iku, nanging yèn mati, kowe kang dak têmpuhake." Wangsulane gagak. "Iya. Ula sawa banjur marani manungsa mau," lan banjur dicakot sikele,sikile. mati sanalika. OlaUla. nêsu bangêt, rumasa yèn diapusi
bêcik, lan dhèwèke banjur mbopong si bulus lan digawa nyang omahe, barêng wis têkan ing panggonane si bulus dijirêt karo tali kuwat, banjur digantung ingarêp omahe, Pak Tani nuli anjupuk dhuwit banjur lunga nyang pasar pêrlu tuku bumbu.
Barêng pak Tani wis adoh lan ora ketok, si bulus banjur yun-yunan karo nêmbang mangkene: "Wah sênêng têmên, sêsuk aku dadi ngantèn karo anake pak Tani, saiki pak Tani lagi nyang pasar, tuku samubarang kang arêp kanggo slamêtan, sabab aku arêp dadi ngantèn iki." Barêng kêthèk krungu si bulus nêmbang, dhèwèke
mêngkono tingkahe." Barêng wis mikir-mikir mangkono, si kêthèk mudhun alon-alonan saka wit-witan, banjur lumaku karo lingak-linguk mangiwa manêngên,
sawatara suwe, wusana bulus calathu: "Yèn si adhi kêpengin bangêt dadi ngantèn karo anake pak Tani, iya bêcik, nanging aku uculana dhisik, kogawa sing adoh ing sajabaning pagêr."
Calathune kuldi: "O ati-ati lho," kowe bakal cilaka yèn mêngkono. Barêng ki Sudagar mau bêngi têka mrene, aku krungu omonge pak Tani nyang dhèwèke, kang agawe uwasing atiku kèlingan awakmu kuwi."
Calathune si sapi: "La kapriye?" "ambok
ora mangan lan ora bisa ngadêg, karêpku sesuk kewan iku sêmbêlèhên. Daginge arêp dakwènèhake marang wong miskin, dene wêlulange arêp dakdêrmakake marang tukang sêpatu. Jagale undangên mrene." Aku ngèlingi marang kabêcikanmu lan mêmitranku karo kowe, aku rumasa wajib ngandhani kowe lan mituturi kowe manèh amrih slamête.
Yèn ana wong ngêtêri kacang lan sukêt garing, kowe kudu enggal-enggal tangi banjur panganên kacang lan sukêt mau kanthi sanjaksajak. ragah-ragah, ki Sudagar mêsthi banjur ngira yèn wis waras manèh anggonmu lara lan kowe ora sida disêmbêlèh.
Barêng sapi krungu têmbunge si kuldi mau, banjur mbêngok saking wêdine.
Ki Sudagar, kang ngrungokake rêmbuge kewan mau kanthi anggatèkake bangêt, nuli angguyu kêkêl, nganti agawe gumune bojone, lan bajur calathu: "Ambok iya kokcritani aku iki, apa sêbabe têka kowe ngguyu sêru, dadi aku
yèn aku nggêguyu omongane kuldi iki marang sapi. Liyane kuwi iku wadi, aku ora kêna mêdharake marang kowe."
Sing wadon calathu manèh: "Apa kang nyusahake kowe mêdharake wêwadi kuwi marang aku?"
E, sumurupa wong wadon, wangsulane ki Sudagar, yèn aku nganti mbabarake marang kowe, aku mêsthi tiwas."
Bok Sudagar calathu manèh: "Ach kowe ngapusi aku, apa kandhamu iku mau ora nyata. Yèn kowe walèh, sabab apa kowe mau ngguyu, yèn kowe ora gêlêm nyaritakake kandhane kuldi marang sapi, aku wani sumpah marang kang Maha Kuwasa yèn ora lawas manèh kowe lan aku anggone urip bêbarêngan."
Sawise calathu mangkono, bok Sudagar mlêbu ing omah, nuli lungguh ing padon, sawêngi tanpa turu liyane mung nangis gêro-gêro.
Ki Sudagar turu dhewe, esuke barêng wêruh yèn bojone durung lèrèn anggone nangis, banjur calathu mangkene: "Kowe kuwi rak ora nalar, têka digawe sêdhih mêngkono. Bab iki ora pêrlu koktangisi lan ora pêrlu kokwêruhi, yèn tumrap aku wajib dakgawe wadi. Mula ora susah kokpikir, ya bokne!"
Wangsulane sing wadon: "Aku tansah mikir bae," ora bakal lèrèn anggonku nangis, yèn kowe ora nglêgani karêpku."
O, bokne, takkandhani manèh ya, aku mêsthi tumêka ing pati, yèn aku kêlakon nuruti panjalukmu kuwi mau. La saiki pilihên, apa karêpmu kuwi, aku ndang enggal mati apa kapriye?
Ach mangsa bodhoa, kabèh kuwi kêrsaning Allah. Nanging aku mêksa arêp wêruh sababe. Yèn kowe ora gêlêm awèh wêruh sababe marang aku, aku iya aluwugaluwung. mati bae.
O, ya, bokne, yèn adrêng sing dadi karêpmu, wis ora kêna dikandhani, sabab saka wangkotmu kowe arêp nglakoni sing ora prayoga, iya wis masa bodhoa. Anak-anakmu mêngko dakundangane, supaya bisa padha nêmoni kowe, sadurunge kowe mati.
Ki Sudagar nuli ngundang anak-anake lan kongkonan nêkakake maratuwane lanang wadon. Barêng kabèh wis padha kumpul, sarta pêrkarane wis ditêrangake, maratuwane nuli mituturi akèh-akèh supaya bok Sudagar lilih anggone nêsu. Nanging bok Sudagar wis ora gêlêm ngrungokake omonge wong tuwane aluwung mati tinimbang ora dibalakani dening sing lanang. Bocah-bocahe barêng wêruh, manawa êmbokne tansah wangkot bae, banjur padha nangis.
Ki Sudagar judhêg pamikire, ndêlok anake pating brêngok padha nangis. Dhèwèke banjur mêtu saka
ditrêsnani, apa kapriye. Wah bangêt andadèkake bingunge ki Sudagar ngrasakake kawangkotane sing wadon.
Kacarita ki Sudagar iku duwe babon sèkêt, jago siji lan asu kanggo anjaga katêntrêmaning omah. Sasuwene ki Sudagar lungguh ingarêp lawang karo mikir-mikir, dumadakan wêruh asune marani jago kang êntas ngoyak-oyak babon, lan krungu calathune asu
ora bakal nglilani urip suwe-suwe ana ing donya kene yèn kokbanjur-banjurake kêlakuanmu kuwi. Wêruha, ki Sudagar saiki lagi nandhang susah. Bok Sudagar anduwèni karêp, supaya malèhake wadine, mangka
iku. Awit dheweke bangêt trêsnane marang sing wadon, saiki sêdhih wêruh bojone nangis bae. Aku kabèh padha milu susah, mung kowe sing pijêr sênêng-sênêng bae, kok ora isin kowe."
Jago mangsuli: "E la kok bodho têmên ki Sudagar iku. Bojone rak mung siji ta, la kok ora bisa ngêrèh. Balik aku, bojoku sèkêt, nanging kabèh nurut, apa sing dadi karêpku. Yèn aku dadi ki Sudagar, mlêbu nyang kamar panggonane bok Sudagar, yèn lawange wis dikunci saka jêro, nuli anjupuk kayu lan banjur bok Sudagar dipênthungi anaa kaping satus, mêngko rak mêsthi manut, ora bakal wangkot manèh."
Sawise ki Sudagar krungu têmbungi jago mau, enggal-enggal mênyat saka palungguhane anjupuk kayu, anggolèki bojone sing isih nangis, lawange ditutupi, banjur sing wadon disabêti sarosane, nganti bêngok-bêngok: "O, bapakne, wis cukup, wis cukup, lèrèna anggonmu nyabêti, aku wis kapok, aku arêp manut apa karêpmu." Barêng ki Sudagar krungu pambêngoke mau lan wêruh manawa sing wadon ketok gêtun marang watak wangkot, kang wis dilakone mau, nuli lèrèn anggone nyabêti. Lawange diêngakake, maratuwane lanang wadon lan anak-anake padha mlêbu, banjur padha bungah dene bok Sudagar wis marèni anggone duwe watak wangkot, lan padha ngalêm marang ki Sudagar têka thukul panêmune kang kaya mangkono mau.
1. Aku barang barang tan bisa tinitung / adoh lêlakuku / ngêndi-êndi tak jajahi / hara apa pra kanca padha batangên //1. Aku
playune angguyokake / ora bisa nolèh / sanajana duwe sirah / coba pikirên matêng-matêng jêro atimu //3. Kewan apa playune agawe guyu / nolèh ora bisa / sanajan sirah darbèni / coba pikir matêng-matêng jroning nala //.
4. Mata apa rina wêngi nangis wae / ora lèrèn-lèrèn / bisa ndadèkake sumur / pêrlu bangêt lan miguna mring kita //4. Mata apa rina wêngi nangis têrus / ora kêndhat-kendhat / bisa ndadèkake kali / pêrlu bangêt lan miguna marang kita //.
Ing dhuwur iki gambare bocah lagi njogèd. Mungguhing panganggone bocah mau wis kêtitik, yaiku: anggon-anggone wong ing nagara Jêpan. Bocah mau lagi nuduhake kagunan jogèd Jêpan. Mara dêlêngên, pêthènthènge kaya
Nganjuk - Unggulipun manungsa tumrap sêsakit malaria - Gambar wontên ing kaca - Kawontênan ing
Ngèlmi kabatosan punika wiwit jaman kina mila pancèn sampun wontên, dados dede barang enggal. Ngèlmi kabatosan inggih dipun wastani: ngèlmi sêpuh, ngèlmi kasunyatan utawi kasampurnan.
Mila dipun wastani ngèlmi sêpuh, awit ingkang ngangge limrahipun para sêpuh, utawi ingkang satêngah sêpuh. Inggih wontên para neneman ingkang purun anggêgulang ngèlmi sêpuh, nanging botên sapintêna. Ingkang makatên wau katingalipun lajêng nyalênèh, dene taksih ênèm marsudi ngèlmi sêpuh. Manawi dipun tingali saking sagêbyaran mila inggih dhasar makatên. Nanging manawi dipun sawang saking raos kasêpuhan, botên nyalênèh botên barang, jêr tiyang neneman ingkang kados makatên wau jiwanipun sampun sêpuh, ingkang katingal ênèm namung wujuding kuwadhaganipun. Kosokwangsulipun, botên kirang tiyang ingkang sampun sêpuh wujudipun, nanging pratingkahipun taksih kados para neneman, babarpisan botên purun anggêgulang ngèlmi kasêpuhan, punika mratandhani yèn tiyang wau taksih ênèm jiwanipun.
Mila dipun wastani ngèlmi kasunyatan, jalaran anggêgulang nyumêrêpi kanthi nyata pundi ingkang samar-samar utawi gaib, dados botên namung kandhêg wontên ing ucap-ucapan kemawon.
Mila dipun wastani ngèlmi kasampurnan, jalaran sasampuning sumêrêp nyatanipun ingkang samar-samar wau, lajêng katindakakên kadospundi mênggah karsanipun ingkang samar, murih ing akiripun sagêd sampurna: jumênêng pribadi, yèn ta cara kalimrahanipun sagêd manjing swarga.
Batos punika raosing gêsang, dados ngèlmi kabatosan têgêsipun inggih ngèlmi kangge nyumêrêpi utawi ngraosakên raosing gêsang, inggih punika tuking sadaya pangawikan. Mila tiyang ingkang sampun gêsang raosipun punika tansah kraos, mangrêtos dhatêng kawontênan ingkang samar, ngantos sagêd anguningani sadèrèngipun winarah, kadosdene panjênênganipun para sarjana sujana ing kina. Tiyang ingkang kados makatên wau katêmbungakên sampun asoca bathara, sagêd nampi sasmitaning gêsangipun piyambak, ingkang sok lajêng dipun wastani nampi sasmitaning Pangeran. Inggih tiyang ingkang kados makatên punika ingkang nama bêgja saha mulya.
Sanadyana tiyang ingkang sami anggêgulang kabatosan dèrèng dumugi samantên inggilipun, nanging manawi pancèn kapengin sangêt dhatêng ngèlmi kabatosan, sakêdhik-sakêdhik tamtu sampun wontên titikanipun ingkang mracihnani manawi têmên anggêgulang
Kalanipun kula taksih lare, ing padunungan kula dèrèng wontên sêpur, kula asring nampi rêraosanipun para sêpuh makatên: thole,
wadon ilang wirange. Malah jarene kali Brantas ing Kêrtasana krêtêge ing besuk kêmbar, lan kali Brantas ing Tulungagung disudhèt mangidul.
Cariyosipun tiyang sêpuh-sêpuh wau sadaya sampun nyata, inggih punika wontênipun: motor, kareta latu, pêkên botên ngumandhang, lèpèn tanpa kêdhung, tiyang èstri tanpa piningit, blura-bluru kados tiyang jalêr, milih semah piyambak (sanadyan sawêg sakêdhik) krêtêg ing Kêrtasana kêmbar (krêtêg sêpur saha margi tiyang), lèpèn Brantas ing TulungkagungTulungagung. kabaripun sampun dipun wiwiti kasudhèt mangidul.
Nanging sintên ingkang gadhah pamêca wau, para sêpuh botên salêdsagêd. nêrangakên. Namung kintên-kintên kemawon: Sang Prabu Aji Jayabaya, nata binathara ing Mamênang, Kadhiri. Manawi dede punika, inggih salah satunggaling sarjana sujana ing kina. Hêm, samantên pamawasipun sarjana ingkang sampun gêsang raosipun punika.
Panjênênganipun swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga agêng ing nagari Surakarta Adiningrat, punika inggih satunggaling sarjana ingkang gêsang raosipun, katitik saking tilaranipun sêrat jôngka utawi pamêca: Jaka Lodhang saha Kalatidha, ingkang wontênipun ing samangke sumêbar ing saindênging Nuswa Jawi.
--- [1476] ---
Babadipun Jaka Tirip ing Brêbêk, Nganjuk
Ing dhusun Tirip bawah Brêbêk, Nganjuk, wontên satunggiling kawontênan ingkang nganèh-anèhi. Prawan ing dhusun Tirip wau botên badhe angsal jodho-jodho, yèn dèrèng purun wilujêngan rumiyin ing pasareyanipun Jaka Tirip. Pramila sapunika prawan-prawan ing dhusun wau yèn sampun diwasa, lajêng sami ambêkta tumpêng dhatêng pasareyanipun Jaka Tirip, supados enggal angsala jodho. Dene sabab-sababipun têka lajêng wontên kadadosan ingkang nganèh-anèhi wau, miturut dêdongènganing tiyang dhusun ing ngriku makatên:
Kacariyos, wontên satunggiling jêjaka nama Tirip sampun kasèp diwasanipun, tansah botên angsal-angsal jodho kemawon, damêlipun nyêgah nêdha lan tilêm, awis-awis wontên griya, kasênênganipun wontên ing sanginggiling satunggiling wit nôngka, nyênyuwun dhatêng ingkang Maha Kuwaos mugi-mugi enggala pinaringan jodho ingkang nyocogi dhatêng manahipun.
Ing satunggiling dintên, nalika Jaka Tirip wontên ing sanginggiling wit nôngka wau, piyambakipun sumêrêp satunggiling prawan ambêkta jun dhatêng sêndhang ing sacêlakipun ngriku, prêlu mêndhêt toya. Sanalika Jaka Tirip tuwuh gagasanipun badhe anjawat, mila lajêng enggal-enggal mandhap, nanging cilaka, kêkajênganipun botên sagêd kalêksanan, sabab saking kasêsanipun, piyambakipun kêplorot dhawah lajêng pêjah wontên ing ngriku. Dene jisimipun ugi lajêng kapêtak ing ngriku pisan.
Botên antawis lami wontên suwara saking kuburan wau,
kene dhisik. Ngantos sapriki prawan-prawan ing dhusun Tirip ngriku yèn sampun diwasa lajêng sami wilujêngan ing pasareyanipun Jaka Tirip wau, kapasrahakên dhatêng Kyai Modin, ingkang sampun pikantuk idi dening Jaka Tirip.
Lêmut malaria punika anggènipun manggèn lan nigan pancèn inggih wontên ing ganggêng punika, ing ngriku tigan lêmut sagêd nêtês dados ugêt-ugêt lan dados lêmut alit-alit (muggen-larven) ingkang gêsangipun ing ganggêng wau kanthi sae lan primpên botên wontên ingkang sagêd anggodha utawi ngrisak, nanging ing pabandêngan ugi asring wontên, malah sok kathah ulamipun sanès kados ta: ulam kadha (blanak) ingkang dados mêngsahipun lêmut wau. Yèn ugêt-ugêt utawi lêmut alit-alit pinuju lena mungup-mungup, mêdal sakêdhik kemawon saking ganggêng lajêng dipun caploki dening ulam kadha wau, nanging yèn ugêt-ugêt utawi lêmut alit-alit wau botên mêdal, ulam kadha inggih botên sagêd môngsa utawi nyaploki.
Bêndungan ingkang sampun sae kangge ngoncori toya ing pabandêngan, lan ing sisih: balumbang ingkang dipun ênggèni lêmut malaria.
Samôngsa lêmut alit-alit wau sampun mêdal êlaripun lan sampun kiyat, inggih lajêng sami mibêr dhatêng pundi-pundi sarta sagêd nular-nularakên sêsakit malaria wau, tumrap têtiyang ing kampung saubêngipun pabandêngan punika ambêbayani.
Ganggêng ijêm ingkang kumambang kangge manggèn utawi nigan lêmut wau kêdah dipun icali, supados lêmut botên sagêd manggèn utawi nigan. Môngka ganggêng ijêm punika, kangge têtêdhanipun ulam bandêng, upami ganggêng ical, ulam wau botên wontên têtêdhanipun.
Kadospundi rekadayanipun sapunika, dipun icali, lêmut sagêd ical, damêl kapitunanipun ingkang gadhah pabandêngan, jalaran bandêngipun têmtu botên nênêdha, dados botên lami têmtu sirna.
Commissie botên kèndêl samantên kemawon, tansah ngudi lan ngupados margi supados lêmut botên sagêd manggèn utawi gêsang ing ngriku, lan ulam bandêng kêdah gêsang ing pabandêngan wau tanpa ganggêng ijêm.
Tuwan Rijntjes ingkang ngudi lan mriksa kawontênanipun gêsanging ulam bandêng ing toya pabandêngan, sagêd nyumêrêpi bilih ulam bandêng ing toya pabandêngan sagêd pikantuk têtêdhan kajawi ganggêng ijêm ingkang kumambang wau, ugi sagêd nênêdha rêrêgêd lan lumut ganggêng biru ing ngandhap toya (dhasar) pabandêngan. Sanajan ganggêng biru wau kadhang-kadhang sagêd kumambang, nanging sagêd kêlêm malih, amargi ganggêng punika botên kados ganggêng sanèsipun ingkang kumambang gumramyang pating saluwir dados kathah, ingkang sêla-sêlanipun kangge manggèn ugêt-ugêt lêmut wau. Ganggêng biru ingkang wontên ing ngandhap toya kêmpêl kadosdene êndhut, yèn pinuju kumambang lêmut botên purun mencok utawi manggèn kangge nigan, awit ganggêng punika sadintên kalih dintên sagêd kêlêm malih, lêmut kados sampun mangrêtos yèn ganggêng makatên punika sagêd kêlêm.
Sapunika rèhning ulam bandêng wau wontên ing dhasar utawi ngandhap toya sagêd pikantuk têtêdhan saking lumut ganggêng biru wau, mila ganggêng ijêm ingkang kumambang dipun icali inggih botên dados punapa-punapa.
Wasana têtiyang ingkang gadhah pabandêngan sami grundêlan, awit yèn ulam bandêng namung sami nêdha êndhêg-êndhêg toya utawi êndhut, ulamipun dipun têdha raosipun mambêt êndhut, yèn dipun sade kirang pajêng.
Sanajan Commissie ngrika-ngriki sami dipun duwa, mêksa lajêng anggènipun nyambut damêl saha nêrang-nêrangakên dhatêng têtiyang wau, inggih punika ulam bandêng nêdha lumut ganggêng biru ing ngandhap toya botên dados punapa-punapa, awit yèn sampun dipun ratêngi, dipun têdha botên mambêt êndhut lan botên ical gurihipun. Dene ganggêng ingkang kumambang wau katingal rêgêd sangêt, wah malih kangge manggèn tigan lêmut ingkang dados ugêt-ugêt lan dados lêmut malaria, tumrap têtiyang ing kampung ngriku ambêbayani.
Sasampunipun rambah-rambah têtiyang wau dipun rêtos-rêtosakên lan dipun gênah-gênahakên, dangu-dangu lajêng mangrêtos yèn pranatan nagari punika botên badhe damêl kapitunan, wasana lajêng sami purun ambiyantu ngicali ganggêng ijêm ingkang damêl rêgêding pabandêngan lan kangge panggenan tangkar-tumangkaripun lêmut, malaria wau.
Ing sasumêrêp kula kados sampun sumarambah sangêt ing bab wontênipun gêgambaran ingkang kapêtha (kacorèk) wontên ing kaca, kados ta: gambar ringgit, ungêl-ungêlan, rafal-rafal, plat asma, sapanunggilanipun. Ingkang ewonipun asri sangêt mênggahing paningal, kajawi punika sadaya gambar ingkang kapêtha wontên ing kaca punika sagêd ambabar cahya gilap dumêling, tur ugi botên badhe enggal luntur kadosdene gambar ingkang kapêtha wontên ing dlancang.
Ing sarèhning sasumêrêp utawi saemut kula ing bab punika : Kajawèn dèrèng nate ngêwrat, kados botên wontên awonipun mênggah bab punika wau kula andharakên wontên ing ngarsanipun para maos (punika bokbilih panjênênganipun tuwan rêdhaktur amarêngakên maringi papan) inggih namung trimah lowung minôngka kangge pêpak-pêpak isining udyana Kajawèn.
Samangke badhe kula wiwiti saking ingkang gampil-gampil rumiyin.
Sasampunipun kagungan pilihan gagraging aksara ingkang badhe kagêm, nuntên amundhuta dalancang ingkang panjangipun sakintên anyêkapi, lajêng miwiti andamêl aksara mawi potêlot.
Ing sarèhning sadaya sêratan manawi badhe kasêrat wontên ing kaca kêdah kasêrat malik, pramila lajêng mundhuta dalancang karbon (carbon-papier) kapasanga malumah wontên ing ngandhaping pola aksara kasêbut ing ngajêng, sasampunipun, murih aksara-aksara wau sagêda nabêt wontên ing sisihing pola, lajêng kaambalana dipun corèki malih.
Sasampunipun rampung, dalancang pola kapundhuta, ing sisihipun tamtu sampun wontên tabêtipun aksara kala wau, namung dhapur kuwalik (inggih punika ingkang badhe kapola wontên ing kaca).
Manawi kapinujon botên wontên dalancang karbon, ugi sagêd ngagêm dalancang kalkir (calqueer-papier) utawi dalancang minyak.
Patrapipun, dalancang kalkir utawi minyak katumpangna ing pola ingkang lamak, aksara lajêng kapolaa malih, sasampunipun cêkap lajêng kapundhuta, sisihipun sampun kenging kagêm pêtha wontên ing kaca.
Samangke lajêng mundhuta kaca ingkang ukuranipun sakintên anyêkapi. Kaca-kaca kalawau sagêd mundhut ing sabên toko tosan kanthi mirah, amiliha kaca ingkang bêning sampun ngantos wontên balêntong-balêntongipun, awit kaca ingkang makatên wau botên prayogi manawi kadamêl gambar, tur adhakanipun angèl sangêt ical-icalanipun.
Kaca lajêng kakumbaha mawi sabun ingkang ngantos rêsik, manawi sampun rêsik lajêng kagaringakên, sarana kagosok mawi sêrbèt utawi pipihan sanèsipun, botên kenging pisan-pisan kaêpe.
Sasampunipun kêsat tuwin garing saèstu, ing lumahing kaca ingkang badhe kagambar (kacorèk) kagosoka mawi bubukan kapur ingkang lêmbat, utawi kenging ugi ngagêm wêdhak (wêdhak korèk).
Patrapipun : bubukan kapur utawi wêdhak kauwur-uwurna wontên ing lumahing kaca, lajêng kagosoka mawi pipihan wongsal-wangsul ngantos waradin. Sasampunipun lajêng kaêlapana malih ngantos wangsul bêning malih.
Paedahipun kagosok mawi bubukan kapur utawi wêdhak, manawi kacorèk mawi mangsi (Oost-Indische inkt) botên badhe sagêd anjêmblok.
Kasêbarakên dening Asib dhatêng para lêngganan Kajawèn.
Ing ngriki kawartosakên dhatêng para maos, bilih salah satunggiling Kajawèn ingkang badhe mêdal, badhe dipun kanthèni kartu lêbaran, ingkang wujudipun sae, prêlu kangge ngintuni para kadang warga, ngucapakên wilujêng ing dintên lêbaran. Kartu wau ingkang nyukani Asib.
Mangke samôngsa para maos sampun mriksani, tamtu karênan ing panggalih saha kaparêng ngagêm, amargi kartu wau pèni yêktos.
Kartu wau mathukipun ngangge prangko Asib dados nama gathuk.
Petruk : Kanggo mungkasi caritaku prakara Purwakêrta, saiki kowe tak dongèngi nalikane
jênênge rak putêr kayun, Truk, ambok nyêpure kuwi ditêrusake bae nyang Gambarsari. Saka kono nyang Kalibacin rak wis luwih cêdhak.
Petruk : Wah, kapok tuwa têmênan, Kang Garèng, yèn aku dikon mêtu Gambarsari, awit saka kono banjur kapêksa kudu nyabrang kali Srayu, nunggang tambangan. Wah, iya luwung nyuwun pêrlop, Kang Garèng, yèn aku nganti dikon gethekan kuwi, kathik gethekan ana ing kali Srayu. Apa prasaksat dikon sowan nyang Kyai Wangsanangga, dhanyanging kali Srayu. Utawa apa murih disarab Sang Bayu Buntung, yaiku baya kang wis mrêkayangan, sarta saikine wis ngadhaton ana ing Silarang.
Garèng : Wayah, jarene wong wis modhèrên, kathik prêcaya marang prakara sing pating brêndhil mêngkono. Nèk kanggone aku dhewe, Truk, mula iya gêmang yèn dikon nyabrang ing kali Srayu kuwi, ora sabab saka wêdi, nanging jarene wis ana rêmbuge Kyai Wangsanangga, aku arêp ... dipèk mantu.
Petruk : We, hla kok iya lumrah, nèk jênêng manusa kuwi, rupaa pating pleyot pisan, kok iya duwe rumasa duwe bagus lan brêgas, lan sapa bae mêsthi kêpengin ngêpèk mantu. Nanging tak pikir-pikir kok iya mèmpêr, nèk Kang Garèng arêp dipèk mantu karo Kyai Wangsanangga, dhasar dhanyanging kali, mêsthine iya sugih prawan sing pantês dadi jodhone Kang Garèng, kaya ta upamane sing jênêng: nyi mas lara ... bulus.
Garèng : Wong kurang ajar, uwong kathik kon rabi bulus, apa dikon anak-anak ... sidhat. Wis, aja nglindur, banjurna bae caritamu.
Petruk : Sabanjure, Kang Garèng, sajêrone aku nunggang dhokar saka Pathikraja mau, kusir dhokar carita nyang aku, yèn ing desa Notog ana dhukun kang mandi bangêt.
Garèng : Wèyèh, apa ula koros, kathik diunèkake mandi, nèk dhukun sing pêng-pêngan kuwi, arane rak mustajap.
Petruk : Iya wis, Kang Garèng. Ngrungu ana [a...]
[...na] dhukun mustajap mau, sanalika kono tuwuh pikiranaku mangkene : ing sarèhne aku mung duwe sadulur lanang siji, kathik sugih lara: korèng, wudun, gudhig, borok, bubul, diborong dadi siji, jajal-jajal tak suwunake tômba nyang kyai dhukun kiyi, nèk-nèke bisa mari.
Garèng : Lho, sing êndi ta sêdulurmu sing sugih panyakit kuwi.
Petruk : Hla, kuwi nèk manusa. Sanadyan gênah bubulên upamane, ana dalan dikrakal anyar, ora kok sêmingkir, nanging malah ditrajang sarana dhadha diungalake, sirah didêngèngèkake, wirone dicangking, ngumbar suwara : ma-tik aku, sarta lakune banjur digawe: mincêk-mincêk, lho, iki saka êmohe diarani : bubulên. Ya uwis, saiki tak banjurne bae caritaku. Kala samono, Kang Garèng, lakuku nyang Kalibacin banjur tak wurungake, sarta banjur mrêlokake sowan nyang ing dhukun mau. Miturut calathune kusir, sing sapa arêp sowan nyang kyai kono kuwi, kudu anggawa sarat kêmbang kang diisèni dhuwit sakêthip. Lan kêmbang mau kudu tuku ing warung Tionghwa ing sacêdhake kono. Aku iya mèlu-mèlu mangkono, Kang Garèng. Barêng aku têkan ing omahe kyai dhukun, wèh, nyata, dhukun sing wis kawêntar bangêt. Ingatase kala samono isih rada esuk, sing sowan nyang kyai wis pirang-pirang bangêt. Kabar-kabare wong sing sowan mrono, kuwi ora kurang saka sèkêt sadinane.
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku tak takon dhisik, sing adol kêmbang ing kono ana wong pira.
Petruk : Wiyah, pitakone kathik kênèh-kênèh mêngkono. Sing adol kêmbang mung wong siji,
Petruk : Wiyah, wiyah, ora ngandêl nyang
dhukun, iya ora, aja tumuli banjur arêp andakwa sing ora-ora mêngkono. Saiki rungokna, tak banjurne caritaku. Ing kala samono kabênêran, Kang Garèng, ana wong saka Purbalingga anjaluk tômba nyang kyai dhukun, kanggo bojone kang wus lawas duwe lara wêtêng. Barêng kabèh wis ditêrang-têrangake nyang kyai dhukun, kyai dhukun ujug-ujug banjur kranjingan, Kang Garèng, jarene karawuhan yitmane lêluhur sing wis seda pirang-pirang atus taun, Kang Garèng, sabanjure kyai dhukun banjur nulis ana ing meja nganggo dariji. Nèk rumasaku iya ora ana tapake apa-apa. Nanging tumrape kyai mau, jarene tulisane cêtha wela-wela. Miturut omonge uwong, jarene isining tulisan mau dhawuhing lêluhur sing nyurupi kyai dhukun. Dene sing bisa maca iya mung kyai dhukun dhewe. Ora antara suwe kyai dhukun mau banjur maca tulisane dhewe sing ana ing meja mau. Anggone maca nganggo lagu kinanthi, Kang Garèng.
Garèng : Haiya, Truk, ora dadi ngapa kelangan dhuwit sakêthip karo dhuwit kêmbang sasèn, idhêp-idhêp ngrungokake wong barang kêntrung.
Petruk : Wayah, ambok aja sêmbrana, ta, Kang Garèng, nèk ngunèk-unèkake uwong kuwi kathik sakrêsanya mêngkono. Wis, saiki rungokna, tak dongèngi patrape kyai dhukun karo sing anjaluk tômba mau. Kyai
Dhayoh sing anjaluk tômba mangsuli mangkene, Kang Garèng.
O, inggih, sêg anu kula damêl èmpèr.
Dhukun calathu : Hla iku. Sauwise, Kang Garèng, kyai dhukun nuli ambanjurake kinanthine mau mangkene :
Ana usuke kang kliru / saikine jaluk ganti / idu tumètès ing bantal / salêr maning rada miring / adus toya ing ngawiyat / enggal dinandanan ugi.
Dhayoh anjaluk tômba : inggih, inggih, kyai, mangke kula dandosi.
Kyai dhukun : Lan kanggo tômba bojomu / klapa ijo
Wah, Kang Garèng, barêng aku krungu sing kaya mêngkono kuwi, aku banjur lunga tanpa pamit. Masa iya, lêluhur kathik kobêr-kobêre têtêmbangan kinanthi barang, luwih manèh nganggo wangsalan pisan.
Garèng : Nèk-nèke lêluhur sing ngranjingi kuwi biyèn-biyène pènsiunan, ... langêndriyan barang, dadi omonge kêpatuh ditêmbangake. Wis, wis, Truk, rêmbugane bab Purwakêrta disêtop samene bae, liya dina rêmbugan ing bab liyane bae manèh.
KANGJÊNG NYONYAH GUPÊRNUR JENDRAL MÊDHAR SABDA, BAB PRANGKO A.S.I.B. Benjing ing dintên Salasa tanggal 30 November punika, ing wanci sontên, jam 6.50 (jam pitu kirang sadasa mênit), Kangjêng Nyonyah Gupêrnur Jendral badhe mêdhar sabda wontên sangajênging microfoon N.I.R.O.M. gêgayutan kalihan anggèning prangko A.S.I.B. badhe kasade. Sasampunipun punika lajêng ngandharakên katrangan ringkêsan bab cara-caranipun anggèning A.S.I.B. tumindak ing damêl.
Mr. R.A. Siti Soendari nindakakên papriksan dhatêng Ngayogya. Sampun
Parindra, badhe macak tatanan wontên ing baleswaranipun, supados sawarnining tumpakanipun
Rêca Buda ing Fort de Kock. Sampun dangu ing Dierenpark ing Fort de Kock wontên rêca Buda tiga iji. Rêca wau ingkang satunggal nama Dharmapala, satunggalipun Amoghapaca. Miturut wartos, rêca Amoghapaca wau satunggaling rêca Buda ingkang agêng piyambak ing satanah ngriki. Rêca wau asli anggènipun manggih wontên ing sacêlakipun Sijunjung, Bukit Tinggi. Awit saking panêdhanipun Museum rêca wau badhe kabêkta dhatêng Bêtawi.
Sêsakit pest ing Sela. Ing dhusun Samiran, Sela, Boyolali, wontên tiyang kêtrajang sêsakit pest wudun ingkang pinanggih tansah lumintu. Wontên tiyang 27 ingkang magêpokan kalihan tiyang ingkang sakit, sami dipun barak. Ing dhusun Samiran ngriku ing salêbêtipun 20 dintên wontên tiyang tiwas jalaran kêtrajang pest paru 2, pest wudun 5. Tumrap têtiyang ingkang sami dipun barak, wontên ingkang ngajal 3. Malah ing dhusun Klakah, ing tapêl-watês Munthilan ugi wontên lare ingkang ngajal jalaran sakit pest.
Ratu Adil. Ing dhusun Jatiseeng, Cirêbon, wontên tiyang nama Asnawi, umur 60 taun, ngakên dados Ratu Adil.
nguwaosi ing donya punika, kathah-kathah pangakênipun ingkang sarwa nglêmpara. Kanthinipun wontên tiyang kalih nama Wista tuwin Praja, ingkang nyêbar wartos dhatêng pundi-pundi. Wusana tiyang 3 wau sami dipun cêpêng ing pulisi.
Comite Arab. Ing Bêtawi wontên babadan comite Arab, ingkang kajêngipun nglêmpakakên arta kangge darma dhatêng Palêstina. Ingkang kaangkat dados pangayoman kaptin bangsa Arab tuwan Hasan Argoebie.
Westkust f 167.382.-. October taun kêpêngkêr f 131.740.35 Acèh f 97.217.-. October pêndhakipun f 82.012.68.
Rêrigên numbasi randhu. Ing wêkdal punika Volkscredietbank ing Paree numbasi pamêdal kapuk ing kanan-keringipun ngriku, sabên 100 iji 13½ sèn. Salajêngipun karimat ing gudhang. Tindak wau pêrlu anjagi supados têtiyang ingriku botên nyade ing sakajêng-kajêngipun. Dene manawi wontên tiyang ingkang badhe kilak, kenging tumbas dhatêng gudhang wau, botên kaindhakakên rêginipun.
Tampi bintang saking nagari Walandi. Para utusan Nata ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta ingkang anjênêngi pikramèndalêm Sripaduka Prinses Juliana, sami tampi bintang pèngêtan saking Sripaduka Prinses. Inggih punika B.K.P.H. Soerjohamidjojo sakalihan Bêndara Radèn Ayu G.K.R. Pambayun ing Ngayogya, B.P.H. Poeroebojo tuwin B.P.H. Pakoeningrat.
Ing bab tiyang ingkang katarik ing pajêg. Pranatan ingkang sampun tumindak ing sapunika, tiyang ingkang kangengingakênkakengingakên. pajêg, wiwit balanja f 100.- sataun. Nanging wiwit taun ngajêng wiwit ingkang balanja f 90.- sataun. Dene tumrap ing kitha ingkang agêng-agêng, kadosta Sêmarang, Bêtawi, Surabaya tuwin Bandung dipun wontêni tatanan sanès, amargi tataning panggêsangan ingriku pinanggih beda.
Sinau dhatêng Manila. Miturut wartos, awit saking kaparêngipun Parentah, tuwan Soemeddi, Gouv. Ind. Arts. ing Purwokêrto, benjing wulan Maart 1938 kadhawuhan dhatêng Manila, pêrlu nindakakên pasinaon, laminipun sataun.
Inginggil punika wujuding prangko Asib ingkang badhe kasade ing tanggal 1 December ngajêng punika.
P.G.I. têtêp 25 taun. Kala malêm Ngahad tanggal 14 wulan punika, Pêrsatuan Guru Indonesia ngawontênakên pêpanggihan wontên ing Bandung manggèn ing gêdhong Pasundan ing Pangeran Sumêdangweg, mèngêti adêging pakêmpalan sampun 25 taun. Para pangagêng ingkang rawuh anjênêngi kathah. Pakêmpalan sasampuning ambikak parêpatan, pangarsaning
panuwun dhatêng para ingkang ambiyantu adêging congres P.G.I. ingkang kaping 25 punika, punapadene dhatêng para ingkang kintun têlêgram tuwin sêkar. Kajawi punika ngaturakên gênging panuwun dhatêng R.A.A. Wiranatakoesoema anggèning kêparêng jumênêng pangayoman comite. Minangka andharan pamêdharsabda mratelakakên, adêging pakêmpalan punika kala ing taun 1912 wontên ing Magêlang. Dumugining wulan Maart taun 1927 pakêmpalan wau nama P.G.H.B. lajêng santun nama P.G.I. Salajêngipun mratelakakên ancasing pakêmpalan, tuwin sanès-sanèsipun.
sami kapiji dening Pakaryan Kasarasan, minangka wêwakilipun Pakaryan Kasarasan, anjênêngi conferentie babagan sêsakit lepra ing Mêsir benjing taun 1938.
Suntikan pest ing Wonosobo. Wiwit tanggal 17 dumugi 25 wulan punika ing Wonosobo kawontênakên suntikan pest ngangge jampi Dr. Otten. Têtiyang ingkang kasuntik badhe wontên 16.000.
Tiyang ukuman minggat. Têtiyang ukuman ing Ampênan, Lombok, ingkang kapurih nyambutdamêl wontên Pringgarata, Lombok-Tengah, sami minggat cacah 22. Pulisi lajêng madosi têtiyang ingkang sami minggat wau. Salajêngipun sampun wontên kalih ingkang kêcêpêng.
Tentoonstelling sata Verginia. Ing bawah Bojonêgoro wontên tanêman sata Verginia ngantos 50.000 bau, nanging dèrèng patos kasumêrêpan ing tiyang kathah. Limrahipun sata wau dipun wastani sata Rêmbang. Tanêman sata wau dipun adani dening British American Tobaco. Dene pasitèn ingkang dipun pilih namung wontên kalih distrik, sanèsipun papan wau botên wontên ingkang
Sampun têtêp santun nama. Wiwit tanggal 16 wulan punika station Batavia tuwin Weltevreden sampun dipun santuni namanipun. Batavia
kapal lisah enggal kathah, rêrêgèn 18 yuta rupiyah. Tumrap Ned. Scheepsbouw tampi wêlingan 2 ingkang 15.000 ton. Wilton Feyenoord tampi wêlingan 3 ingkang 120.000 ton. Rott. Droogdok Mij. 1 ingkang 12.000 ton. Amsterdamsche Ned. Dok Mij. 1 ingkang 9000 ton. Van der Giessen ing Krimpen aan de Lek 1 ingkang 9000 ton.
Kruiser pulisi Jan van Brakel dhatêng Indhia-Kilèn. Benjing wulan Januari ngajêng punika Kapal Kruiser pulisi Jan van Brakel badhe pangkat saking nagari Walandi dhatêng Indhia-Kilèn, nggêntosi kapal Gelderland. Kapal pêrang Java ingkang dhatêng Indhiy-Kilèn, benjing Mèi 1938 wangsul dhatêng tanah ngriki.
Rêgining sata mindhak. Miturut wartos saking Berlijn, wiwit tanggal sapisan December ngajêng punika, rêgining
pêdhut kandêl, lampahipun nrajang pipa pabrik, lajêng dhawah. Tiyang ingkang numpak sadaya 8 tuwin punggawa 3, tiwas sadaya. Ing kala punika Prins van Hessen tuwin putrinipun ugi nitih wontên ingriku.
Graziani wangsul dhatêng Italie. Kawartosakên, bilih Graziani, raja mudha ing Ethiopie kapurih wangsul dhatêng Italie. Dene ingkang gumantos, H4ertog Aosta, kapenakipun Nata Italie.
Blêdhosan ing kapal. Kapal Italie Boccacio ingkang nuju
Sampon, satunggiling prajurit sêpuh, lajêng ngadêg saking palinggihanipun sarta awicantên makatên:
Kula ngaturi sugêng, anggèr Ilya, dene panjênêngan samangke sampun katêtêpakên dados têtungguling para pangajêngipun prajurit ing Ruslan ngriki. Panuwun kula dhatêng panjênêngan, anggèr, mugi sampun duka sangêt-sangêt dhatêng pun Alyasa, awit, Alyasa punika putraning pangagêng agami, lan limrahipun turuning tiyang ngulama punika sok ragi kumalungkung. Kadosdene padatanipun anaking tiyang ngulama, Alyasa punika sanadyan sawêg mêndêm utawi botên, pancèn langkung pintêr mêmisuh katimbang prajurit sanès-sanèsipun. Nanging piyambakipun punika kêndêl lan prawira ing salêbêtipun paprangan, amila kula sadaya tansah suka ngapuntên dhatêng padatanipun ingkang awon wau.
Mirêng cariyosipun Sampon ingkang makatên punika, Alyasa saya nêpsu, sarta lajêng anglairakên pawicantênan ingkang sakintên adamêl sêriking Sampon, prajurit sêpuh wau. Mênggah wicantênipun Alyasa makatên :
Paman Sampon. Kula botên ngintên sakêdhik-kêdhika, bilih panjênêngan ugi tumut-tumut kêtliwêng ing
sêsêpuhipun para prajurit sadaya ingkang sampun kacêluk ing saindênging praja mênggahing kêkêndêlan lan kaprawiranipun, sarta lêlabêtanipun dhatêng sang nata tuwin praja, sampun tanpa wicalan kathahipun, têka krêsa-krêsanipun anyêbut anaking tilangtiyang. tani, dados tiyang dhusun ingkang dèrèng kasumêrêpan asal-usulipun: anggèr. Inggih punika panyêbutipun tiyang sêpuh dhatêng tiyang nèm ingkang pantês dipun aji-aji. Langkung gumun malih kula, dene panjênêngan krêsa ngakên dhatêng tiyang ingkang dèrèng gadhah lêlabêtan punapa-punapa dhatêng nagari, dados pangagêng panjênêngan.
Saking pasêmoninpasêmonipun. katingal, bilih Sampon ing batos botên rêna dhatêng têmbungipun Alyasa wau, lan para satriya sadaya ugi sampun kuwatos, manawi Sampon lajêng anêmpuh dhatêng Alyasa, ingkang wusananipun têmtu badhe ambilaèni tumrap Alyasa, jalaran Sampon punika sampun kawêntar mênggahing kadibyanipun. Nanging rahayunipun, dene Sampon wau sagêd ngêngkên nêpsunipun, lan salajêngipun namung kalair têmbungipun sêmu ngerang-erang makatên :
Pangandika panjênêngan, anggèr Alyasa, mila inggih lêrês sangêt. Anggèr Ilya pancèn dèrèng labêt punapa-punapa dhatêng prajanipun piyambak punika. Inggih lêrês piyambakipun sagêd angawonakên pun begal Solowe, nanging pancènipun panjênêngan sampun dangu sagêd angasorakên yudanipun Solowe wau, saupami botên wontên tiyang ingkang ngalang-alangi panjênêngan. Milanipun kalawau
mênggahing kadibyanipun satriya ing jaman kina. Prêlunipun sudossupados. pangagêng prajurit enggal punika sagêd mirêng suwara panjênêngan. Awit ing salumahing bumi botên wontên tiyang ingkang sae suwaranipun kados panjênêngan punika. Kula piyambak sampun nate mirêngakên panêmbangipun sang misuwur pun Bawan, ewasamantên suwaranipun mêksa dèrèng
angrumapakakakên mênggahing lêlampahanipun Swatogor tuwin prajurit asli tani ingkang nama Mikula. Kula aturi nyariyosakên malih mênggahing lêlampahanipun para luhur ing jaman samantên.
Dhobrinya lajêng nyandhak calêmpungipun saha nuntên kagrambyang sakêdhap. Sasampunipun lajêng andhingkluk kèndêl ngantos sawatawis dangu, tanpa ebah-ebah, kadosdene wontên ingkang sawêg dipun gagas. Sang Prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari, punapadene para tamu sadaya, sami nyawang
Dhobrinya sampun andêngèngèk malih, rainipun katingal sumringah, lan maripatipun katingal bêning, kadosdene nyawang dhatêng papan ingkang têbih saking ngriku.
Ing ngriku Dhobrinya lajêng miwiti ngungêlakên calêmpungipun sarta lajêng angrumpaka, suwaranipun sakalangkung sae sarta anglangut, ngantos [nganto...]
[...s] sadaya rumaos kapranan manahipun. Langkung-langkung mênggahing Ilya, salaminipun gêsang piyambakipun dèrèng nate mirêngakên suwara ingkang samantên saenipun, ngantos piyambakipun angrumaosi, bilih suwara wau saking suwarga.
Ngêmungakên Alyasa piyambak ingkang botên mirêngakên dhatêng têtêmbanganipun Dhobrinya wau. Linggihipun mapan wontên ing panggenan wingking sangêt amping-ampingan ing saka. Katingalipun kadosdene piyambakipun nêpsu sangêt dhatêng kônca-kancanipun sadaya, awit sami langkung angrêgèni dhatêng Ilya katimbang dhatêng piyambakipun, sarta ing sêmu sadaya wau sampun botên angèngêti, bilih piyambakipun ing kala rumiyin sagêd amrajaya dhatêng mêngsahipun praja Ruslan ingkang sakalangkung anggêgirisi, inggih punika ingkang nama : Tugarin. Ingkang punika piyambakipun rumaos bêntèr manahipun saha tansah anggagas kadospundi anggènipun sagêd anyingkirakên Ilya saking nagari ngriku, utawi anggènipun sagêd adamêl lingsêmipun.
Ing rumpakanipun wau Dhobrinya nyariyosakên lêlampahanipun Swatogor ingkang dêdunung wontên ing pucaking rêdi kramat. Ing satunggiling dintên Swatogor nilar rêdi padununganipun prêlu badhe alêlana. Wontên ing margi Swatogor lajêng pinanggih kalihan Mikula anyangking kasang ingkang sakalangkung agêng kasiyatipun. Sang nata tuwin para satriya lan para prajurit kanthi yêktosan anggènipun sami mirêngakên cariyosipun Dhobrinya ingkang kanthi kasêkarakên wau, kadhang-kadhang sok kamirêngan suwaranipun salah satunggiling tamu ingkang ngunjal ambêkan, bokmanawi jalaran saking sakalangkung kapranan manahipun. Sarêng sampun rampung anggènipun Dhobrinya nyalêmpung tuwin têtêmbangan, calêmpung lajêng kaglethakakên saha wicantên makatên :
Miturut cariyosipun para sêpuh, Swatogor wau kablusuk wontên ing êmbêl, sarta botên sagêd uwal ngantos dumugi ing ajalipun. Makatên kaparêngipun ingkang kuwaos ngukum titahipun ingkang sakalangkung kumalungkung.
Bêrmata, satunggiling prajurit sêpuh, ingkang sampun kathah pangalamanipun, gèdhèg-gèdhèg saha awicantên makatên :
Sajatosipun cariyosanipun tiyang ingkang makatên punika, kalintu. Mênggah nyatanipun Swatogor wau sagêd uwal saking siti êmbêl ngriku, saha lajêng wangsul malih dhatêng rêdi padununganipun kanthi isin sangêt. Ngantos samangke Swatogor punika taksih dêdunung wontên ing rêdi kramat wau.
Mirêng cariyosipun Bêrmata ingkaingkang. makatên wau Alyasa katingal bêning polatanipun, awit ing ngriku rumaos manggih rekadaya ingkang kangge nyingkirakên Ilya saking nagari ngriku. Amila piyambakipun lajêng enggal-enggal umatur dhatêng Prabu Wladhimir makatên :
Dhuh sang prabu pêpundhèn kula, kaparênga kawula matur ing ngarsanipun sang prabu. Ing bab cariyos lêlampahanipun Swatogor, salah satunggal tamtu wontên ingkang kalintu. Nanging kadospundi anggènipun badhe sagêd sumêrêp, sintên sajatosipun ingkang kalintu punika, punapa abdi dalêm pun Bêrmata punapa Dhobrinya. Punapa botên langkung utami, saupami sang prabu utusan salah satunggiling satriya minggah dhatêng rêdi kramat supados sagêda nyatakakên, punapa Swatogor wau taksih gêsang utawi sampun pêjah. Mênggahing wawasan kawula, ingkang pantês kautus botên sanès kajawi abdi dalêm têtungguling prajurit enggal, inggih pun Ilya. Dene manawi pun Ilya punika sagêd pêpanggihan kalihan Swatogor, supados kalih-kalihipun sagêda apêrang tandhing, abên kasêktèn. Kados ingkang dados idham-idhamanipun Swatogor sagêda angsal tandhing yuda, amila kados utami sangêt, manawi Ilya lajêng amanggihi piyambakipun wontên ing rêdi padununganipun.
Matur sang prabu makatên wau, Alyasa kalayan nyawang dhatêng Ilya sajak nantang sarta ngerang-erang. Para satriya sadaya, makatên ugi Prabu Wladhimir piyambak, sajatosipun sampun mangrêtos mênggah pikajênginganipunpikajênganipun. Alyasa punika. Inggih punika nêdya masangi Ilya. Manawi Ilya sagah minggah ing rêdi kramat amanggihi Swatogor, botên kenging botên piyambakipun mêsthi tiwas, dene manawi piyambakipun botên sagah, pangaji-ajinipun para satriya tuwin para prajurit dhatêng piyambakipun, têmtu badhe suda kathah. Para prajurit punapadene para abdi dalêm ingkang sajatosipun botên sênêng manahipun, dene Ilya saya kêtêngên dening sang prabu, samangke lajêng sami namatakên dhatêng Ilya. Mênggah Ilya piyambak, ngêmungakên lajêng mèsêm kemawon, ngadêg saking palinggihanipun saha umatur dhatêng sang prabu makatên :
Kaparênga kawula matur dhumatêng sang prabu. Mênggahing pamanggih kawula, aturipun Alyasa punika pancèn inggih lêrês sangêt. Lan kawula anayogyani sangêt, bilih kêdah dipun sumêrêpi kanthi yêktosan punapa Swatogor punika taksih gêsang sarta taksih dêdunung wontên ing rêdi kramat wau. Ingkang punika panuwun kawula dhumatêng sang prabu kaparênga kawula tumuntên pangkat dhatêng rêdi kramat wau prêlu ngupadosi pun Swatogor. Tumraping satriya tuwin prajurit, kados botên utami manawi ngantos kadangon wontên ing griya ngêmungakên sênêng-sênêng tuwin nguja dhatêng hawanapsunipun.
Mirêng aturipun Ilya ingkang kados makatên punika, Prabu Wladhimir sakalangkung rêna panggalihipun, awit ing ngriku nelakakên, bilih Ilya punika mila nyata satugiling satriya sarta prajurit ingkang linangkung.
Kanthi lêganing panggalih sang prabu lajêng adhawuh dhatêng Ilya makatên:
Aturira andadèkake lêganing panggalih ingsun, Ilya. Kanthi rênaning panggalih ingsun paring palilah marang sira, budhala mênyang gunung kramat ngupaya Si Swatogor mau. Nanging sira aja mangkat dhewe, miliha salah sijining satriya kang ana ing ngarsaningsun iki. Kêna ingsun pêsthèkake yèn satriya kang sira pilih iku mêsthi kanthi sênênging ati bakal ngêtutake lakunira.
para wanita ngêcakakên tatacara kilenan punika botên kok ngêmohi utawi kêsupèn dhatêng tatacaranipun piyambak, nanging nêmbe kêsilêp, tatacara kula nêmbe kaling-kalingan, ingkang katingal nêmbe kilènipun kemawon. Upaminipun ulah raga, botên awon wanita bôngsa kula ngudi, nanging wontên watêsipun piyambak ingkang gêgayutan kalihan kasusilanipun bôngsa kula. Pramila manawi wontên ingkang sami kasilêp ing samudana kilenan, kula tiyang sêpuh namung mêmuji kemawon kaparingana emut wangsul dhatêng adat tatacara kajawèn kula.
Golongan wanita mudha punika kêdah kagulawênthah dados ibu sêjati, bab nata balegriya sampun nguciwani, pramila sêsarênganipun kalihan kapintêran sêkolahan ugi langkung prayogi nyumêrêpi bab balegriya.
Dados modhèrên punika botên susah katingal saking jawi, saking badan wadhag, cêkap modhèrên batos kemawon. Kêdah purun nyêpêng punapa-punapa piyambak, kêndêl bandêl, nanging ugi sampun anglirwakakên kawanitanipun, alusing bêbudènipun. Inggih punika ingkang kêdah dipun èngêti dening para wanita mudha ingkang ing têmbe dados ibu sêjati, ingkang drajatipun sagêd ngumbulakên cara gêsang pasrawungan enggal.
Kadosdene ingkang kawêdharakên dening sadhèrèk Landêp, bab priya lan wanita punika sajatosipun sampun kodrat. Wiwit alit lare jalêr èstri punika sami dolan sêsarêngan ngantos dumuginipun sêkolah tansah amor kemawon. Dados jalêr èstri botên wontên bedanipun sêsarêngan dipun wulang dhatêng pamulangan. Manawi sampun wancinipun diwasa, ingkang dipun cakakên, inggih punika kagulawênthah sêsarêngan. Dados botên, ing sarèhning sampun diwasa lajêng priya lan wanita dipun pisah, punika malah botên sae, awit mangke mindhak botên wontên dayanipun. Kadospundi utaminipun manawi para priya lan wanita sagêd nyambut damêl sêsarêngan ngangkah kamajêngan. Ing mangsanipun diwasa
punika môngsa mêkar-mêkaring jiwa, dados anggulawênthah satunggal-satunggalipun punika langkung prayogi, sok ugi mangrêtos watês-watêsipun. Têmtu kemawon beda kalihan wanita ingkang wêdalan pamulangan kilenan kalihan ingkang angsal panggulawênthah saking wetanan.
Sadhèrèk S. Wir, botên kirang panuwun kula dene lantaran panjênêngan kula ingkang wontên ing pucuk rêdi sagêd cêkap mangrêtos ing babagan kamodhèrênan. wasana kula tumut mêmuji mugi golongan wanita sagêda anggayuh idham-idhaman dhatêng gêsang modhèrên ingkang kajêngipun gêsang prasaja.
Kula nuwun, para maos sampun kathah ingkang pirsa utawi uninga dhatêng barang dêling anaman ingkang awarni: cêthing, erok-erok, saha kalo, langkung-langkung golongan wanita, botên ngêmungakên pirsa kemawon, malah sampun ngupakara nindakakên kanggenipun. Inggih lêrês barang-barang wau kagolong barang rèmèh, ananging kalêbêt prêlu tumrap tiyang gêgriya, agêng alit anêmtokakên sami migunakakên dhatêng barang-barang wau. Ingkang kula aturakên sakawit bab cêthing, pirantos wadhah sêkul. Sêkul punika sok kawadhahan rapêt utawi mawi tutup, amêsthi ngringêt lajêng dados amèr, sêkulipun mambêt botên eca katêdha. Wasana rumiyin-rumiyinipun, bôngsa kula pribumi kaum tani kolot, têka sampun wontên ingkang
pangêntasipun mawi pirantos sanès erok-erok, têmtu ingkang dipun êntas gampil sagêdipun kêcêmplung wajan malih, lisahipun botên atus, garanipun tumut bêntèr tur sagêd ninja lan nimbrah.
Sinjang gôndasuli punika garis miring latar cêmêng, wêwangunanipun sairib parangrusak, nanging botên mawi mlinjon, mila botên dados awisan. Sêratan gôndasuli punika golongan sêratan kina.
Mirid namaning sinjang: gôndasuli, punika akajêng ambêt langu. Manawi dipun encokna dhatêng kajêngipun, angèl anggèning ngantukakên, awit ingatasing gônda ingkang langu, punika botên dados pilihaning gônda. Namung wontên mèmpêripun sawatawis, bilih anggèning ngupamèkakên anggônda langu wau, akajêng anggèning damêl wangunan wau anelad sinjang ingkang dados awisan, inggih anggèning nelad wau ingkang dipun upamèkakên anggônda langu, têgêsipun dipun samar-samara, inggih taksih katingal tabêting awisan, inggih tabêting ingkang dipun tiru.
Tumrap raosing bôngsa Jawi, saya tumrap bôngsa Jawi ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta ing jaman kina, langkung-langkung ingkang nama abdi dalêm, sami migatosakên sangêt dhatêng sinjang ingkang nama awisan wau. Ing kala jaman sèkêtan taun kêpêngkêr, pundi ingkang botên dipun wênangakên ngangge, inggih botên purun ngangge babarpisan, malah sanadyan sanès sinjang parangrusak pisan, nanging ingkang sampun nama sinjang garis miring, punika ugi sampun dipun sirik. Kala ing jaman samantên, tiyang ngangge sinjang garis miring punika dipun wastani tiyang ugal-ugalan.
Nalika jaman taksih wingitipun awisan wau, tumrap panyawang, manawi nyumêrêpi tiyang ngangge sinjang ingkang parang-parangan, inggih lajêng mangrêtos bilih ingkang ngagêm wau bandara. Tumrap tiyang ingkang botên wênang ngangge, manawi nuju ngangge môngka langkung ing papan ingkang botên kenging kaambah, upaminipun ing alun-alun, saya malih ngambah ing salêbêting baluwarti, punika manawi kasumêrêpan ing abdi dalêm jagi (caos) tiyang ingkang ngangge sinjang wau kenging dipun cêpêng, kapatrapan dhêndha.
Ewasamantên tatanan ingkang kados makatên wau ugi taksih wontên maklumipun, inggih punika tumrap tiyang ngamônca (pasisir) linêpatakên ing awisan punika.
Sinjang gôndasuli punika golongan sinjang ingkang kêlêm, mila manawi dipun angge prayogi dipun kanthèni pangangge ingkang sarwa kêlêm, ing ngriku lajêng sagêd katingal cêtha barèsipun.
Agêr-agêr 1, gêndhis 8 sendhok dhahar, bubuk soklat 1 sendhok, tigan 6.
Pangolahipun: jênenipun tigan lan gêndhis kaublêk rumiyin ngantos pêthak, dene pêthakipun dipun ublêk piyambak ngantos pêthak, dene pêthakipun dipun ublêk piyambak ngantos pêthak sangêt. Agêr-agêr dipun jur kalihan toya bêntèr 2 cangkir, lajêng dipun saring lan dipun udhêk têrus. Manawi sampun, agêr-agêr dipun cêmplungakên ing panci wadhah tigan lan gêndhis wau, lajêng pêthakipun tigan. Manawi sampun sadaya wau dipun dèkèk ing cithakan podhêng, sarta dipun dèkèk ing lêmantun ès.
Mèlêk 1 litêr, tigan 4, gêndhis 6 sendhok dhahar, panili 1 sendhok tèh, wiski 1 gêlas alit (sloki).
Pangolahipun: jênenipun tigan lan gêndhis dipun ublêk piyambak ingkang ngantos pêthak. Mèlêkipun dipun godhog lan dipun udhêg têrus, lajêng dipun dèkèk ing panci wadhah jênenipun tigan lan gêndhis wau, lajêng panili lan pêthakipun tigan. Manawi sampun sadaya wau dipun kothok ngantos matêng. Dipun paringi wiski 1 sloki, lajêng dipun êntas. Manawi sampun asrêp lajêng kangge dhahar podhêng soklat.
Mêrtega ½ pon, gêndhis 2 mangkok, ingkang 1 mangkok munjung, ingkang 1 mangkok pèrès, glêpung têrigu 5 mangkok, tigan 4. Ingkang 1 sapêthakipun, lan rajangan amandhêl.
Pangolahipun: mêrtega lan gêndhis dipun ublêk ngantos pêthak. Manawi sampun, glêpung lan rajangan amandhêl kalêbêtakên, lajêng jênenipun tigan 3, lan 1 malih sapêthakipun, nuntên kalêbêtakên ing cithakan, têngah dipun paringi panili pla.
Gêndhis ½ pon, mêrtega ½ pon, tigan 15, panili 1 iris.
Pangolahipun : mêrtega lan jênenipun tigan kaublêg ngantos pêthak, lajêng gêndhis kalêbêtakên têrus kaublêk malih. Salajêngipun pêthakipun tigan lan galêpung kalêbêtakên, lajêng dipun dèkèk ing lèngsèr, nuntên dipun pan. Manawi sampun matêng dipun sêmir kalihan sêle, lajêng dipun gulung lan dipun iris-iris.
--- [1489] ---
Ôngka 95, Stu Lê, 25 Pasa, Ehe 1868, 27 Nopèmbêr 1937, Taun XII.
Amiens (Prancis) - Ngèlmi Kabatosan - Kawontênan ing
ingkang damêl kapitunan, punika upaminipun tiyang ajrih dhatêng mêmêdi, pinanggihipun lajêng tuna kabatosanipun, amargi lajêng ngawontênakên kapitadosan, ingkang pikatukipun namung ngalitakên manah.
Môngka sababing ajrih wau manawi dipun salusur taksih pêtêng, trêkadhang sawêg wartos kemawon sampun ajrih, upaminipun wontên tiyang cariyos, ing wit pêlêm punika wontên setanipun. Sarêng mirêng têmbung setan wau, wontênipun namung ajrih. Upami wontêna yêktos, lajêng pun setan wau aganggu damêl punapa. Punika tumrap ingkang ajrih wau dèrèng tamtu sagêd nyababakên.
Nanging tumrap tiyang ingkang ngudi dhatêng babagan kabatosan, kêdah nyingkirakên dhatêng piandêl ingkang kados makatên punika, malah gadhaha rumaos mênang dhatêng ingkang dipun wastani lêlêmbat. Ingkang dipun wastani mênang wau, akajêng gêsang akal bidinipun. Upaminipun kados ing nginggil wau, ucap ing wit pêlêm wontên setanipun, punika purunipun ngandêl kêdah manawi sampun sumêrêp piyambak, tuwin manawi nyata sampun sumêrêp, inggih kêdah mênang wau, awit tiyang punika kacariyos titah ingkang luhur piyambak, punapa inggih badhe kawon kalihan setan.
Manawi sampun sagêd nindakakên ingkang kados makatên wau, nama sampun pitados dhatêng badanipun piyambak, tamtunipun inggih lajêng kêraos, sarèhning ingkang dipun udi punika babagan batos, batosipun inggih kêdah ingkang rêsik, sampun malah anggembol setan.
Saya malih manawi kainggahakên ingkang lèrêg dhatêng kapangeranan, manawi cêthaa, kajênging tiyang punika badhe marêk dhatêng karsaning Pangeran, punapa inggih badhe sagêd cakêt marêkipun manawi tansah wontên ingkang ngaling-alingi.
Sayêktosipun kapitadosan dhatêng babagan ingkang elok, punika tumraping tiyang nama limrah, môngka elok wau inggih bangsaning gugon tuhon, ingkang dayanipun tansah mêpêrakên dhatêng kawêningan. Dene tumraping panyobi, wontên ingkang mastani, padunungan ingkang sêpên, punika adamêl ajrih, kenging kacobi. Punika kenging kemawon, awit tiyangipun ingkang ajrih, manawi ingkang sampun kêndêl inggih botên.
Dados cêtha, pamiyaking gugon tuhon punika kêdah ngrêtos dhatêng kabatosan ingkang lêrês.
Tumrap ingkang dèrèng patos dhamang dhatêng kawontênan ing Eropah, punika amastani kadosdene dongèng. Ingkang kacêtha ing nginggil punika gambaripun grija ing Amiens (Prancis), para maos kados lajêng sagêd andugi piyambak mênggahing agêng tuwin saenipun.
Cobi kula pêthikipun sapada kemawon wêwarah ingkang wontên ing Kalatidha.
Amênangi jaman edan / ewuh aya ing pambudi / arêp edan nora tahan / yèn tan milu anglakoni / boya kaduan melik / kalirên wêkasanipun / dilalah karsa Allah / bêgja-bêgjane kang lali / luwih bêgja kang eling lawan waspada //
Lho, para maos, punapa kawontênan ing jaman samangke punika botên makatên.
Suraosipun Sêrat Jaka Lodhang saya gamblang. Sanadyan pangintên kula para maos inggih sami simpên, malah trêkadhang sampun apal, ewadene ing ngriki kula pêthik saprêlunipun, supados sangsaya sakeca anggèning sami anggalih gandhèngipun kalihan wawasan kula ingkang sapele punika:
Nadyan bisa barênjul / tanpa tawing enggal jugrugipun / kalakone karsaning Hyang wus pinêsthi / yèn
unggul asor pinanggih / bêbêndu gung nêkani / kongas ing kanisthanipun / wong agung nis gungira / sudirèng wirang jrih
nir sad èsthining urip (1860) / iku ta sangkalanipun / pantoge nandhang sudra / yèn wus tobat tanpa mosik / sru nalôngsa narima ngandêl ing Suksma //
Wêwarah ing nginggil punika sampun cêtha wela-wela, sok tiyanga mêsthi ngakêni lêrêsipun, jêr sampun sami angalami saha ngraosakên.
Jôngka utawi pamêca Rônggawarsitan ing nginggil punika ing samangke sampun kalampahan sadaya, samangke kula namung kêdah sabar, ngêntosi wirayat ingkang badhe kalampahan, makatên ungêlipun:
Sangkalane maksih nunggal jamanipun / nèng sajroning madya akir / wiku sapta ngèsthi ratu (1877) / ngadil parimarmèng dasih / ing kono karsaning Manon //
Tinêmune wong ngantuk anêmu kêthuk...
Kajawi wêca ingkang kula aturakên ing ngajêng, manawi kula botên kalintu, Sêrat Dêrma Gandhul inggih ngêwrat wêca Jayabayan, ingkang mratelakakên badhe kadadosanipun nagari Kêdhiri.
Anggèn kula mêthiki suraosipun sêrat warni-warni wau, sagêda utawi kenginga kangge pasêksèn, bilih tiyang ingkang sampun gêsang raosipun punika: uninga sadèrèngipun winarah.
Pamarsudi ngèlmi kabatosan punika kala rumiyin, agêng tapa
Kacariyos kalanipun Sang Isaka (Aji Saka) ngupadosi ingkang rama Êmpu Anggajali ngantos dumugi badhe puruhita bab jaya kawijayan dhatêng Sang Hyang Wisnu, lampahipun kanthi kasêktèn, kados limrahipun para dewa. Nanging sarêng dipun pangandikani Sang Hyang Wisnu bilih aji jaya kawijayan punika namung pêpaès, saha kasêktènipun para dewa punika kalêbêt sapele, jêr taksih kasoran kalihan kasucian saha kaluhuraning batos, satêmah Sang Isaka botên tamtu puruhita dhatêng panjênênganipun, nanging lajêng puruhita dhatêng Sang Ngusman Ngaji, raja pandhita ingkang mungkul dhatêng kautamèn, inggih punika putraning gurunipun Sang Hyang Wisnu ingkang
dharat, botên karsa mangagêm kasêktèn malih.
Bab punika cocog kalihan wulang dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping IV wontên sêrat: Wedhatama.
Kêkêraning ngèlmu karang / kêkarangan saka bangsane gaib / iku borèh paminipun / tan rumasuk ing jasad / amung ana sajabane daging kulup / yèn kapêngkok pôncabaya / ubayane balenjani //
kabatosan punika botên kenging ngêndêlakên ngèlmi karang, sêsongaran, pamèr saha adigang adigung adiguna, awit sadaya wau dados wisaning batos, mêjahi utawi nutupi raos kamanungsan.
Ing salêbêtipun jaman kamajêngan punika para marsudi ngèlmi kabatosan inggih tumut majêng, katitik saking:
2. kathahing guru ngèlmi bêbasan: kaya jamur tuwuh ing môngsa rêndhêng.
3. kathahing pakêmpalan marsudi ngèlmi kabatosan, saha
4. kathahing tiyang ingkang nglairakên pamanggih bab kabatosan wontên ing dalêm pustakawarti.
Ingkang makatên wau kula têka condhong sangêt, jêr punika satunggaling pangawikan ingkang kangge anggayuh kamulyan saha karaharjan ing donya dumugi ing dêlahan pisan.
Nanging kadospundi, punapa sampun wontên ingkang gêsang raosipun, wallahu alam. Marsudi gêsanging raos punika angèl, jêr raosing gêsang punika botên wujud.
Kawigatosaning paprangan ing Tiongkok, ing sapunika pinanggih wontên ing Nanking, mila ing sapunika ing Nanking langkung dipun santosani, sampun wontên wadya kalih wêlas dhepisi ngalêmpak wontên ing Nanking.
Jêpan ingkang tansah saya ngangsêg dhatêng Nanking dipun adani saking sisih kidul, saha sagêd ngêbroki bètèng-bètèng ing Yangce, dipun sangkani saking Posan, kanthi patrap pangrisak. Ingkang makatên wau tumrapipun Tiongkok namung tansah sumadhia badhe nanggulangi panêmpuhipun Jêpan, saha lajêng sagêd mapanakên wadya ingkang botên gampil tinêmpuh ing mêngsah. Nanging kosok wangsulipun Jêpan ingkang sampun pangawak unggul, pamawasipun dhatêng gêlaring mêngsah saya mindêng, lajêng nginggahakên
paprentahan dhatêng Sungking. Bêdhahipun Suco punika tumrapipun Jêpan nama satunggiling kabêgjan, saha satunggiling kawigatosan ingatasing tindak badhe nêmpuh Nanking. Mila lampahipun wadya wau botên ajrih èwêd pakèwêd tuwin rêkaosing margi, angkahipun tumuntêna sagêd rampung. Namung wontên awratipun sawatawis, dene wadya Tiongkok ing ngriku wontên 700.000 nêdya rêrêmpon, badhe nglabuhi prajanipun, suka sirna wontên ing paprangan.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika sêsulakipun sampun katingal bilih kasantosanipun nagari Tiongkok
tiyang 130.000 sami nganggur dening kecalan padamêlan, sababipun botên sanès jalaran saking wontênipun paprangan punika. Kathah pabrik ingkang sami sirna, pabrik-pabrik ing Yangce Po mèh sirna sadaya.
Makatên ugi ing bab ulah têtanèn, ing laladan Syanghai sami kandhêg sadaya, malah tumrap têlêngipun Syanghai, têtiyangipun sami rêkaos anggèning sagêd angsal têdha.
Kala môngsa punika manawi sawêg dhatêng botên kenging dipun duwa, kados ta ing ngajêng wontên wartos bilih Tiongkok punika angsal pambiyantu sawatawis saking Ruslan, ing sapunika gêgayutanipun Tiongkok kalihan Ruslan wau pinanggih ragi bênggang. Dene wontênipun bagangbênggang. wau, jalaran wontên prajangjianipun Tiongkok tuwin Ruslan ingkang botên gathuk, malah panuntun militèr bôngsa Rus ingkang wontên ing Nanking sampun wangsul dhatêng Ruslan malih. Ing bab punika, Tiongkok ugi sampun nusuli rêmbag, supados prajanjian wau dipun dandosi malih, nanging ing sêmu Ruslan dèrèng nyuwawèni.
Tumraping paprangan punika saya dangu sasaya. katingal kawigatosanipun ing bab babagan praja. Ing sapunika tumrap pamawasaning ahli paprangan, gêgayutanipun kalihan tata panggêsangan, Sansi punika dados satunggiling papan ingkang wigatos sangêt. Ing bab wontêning arêng sela, kapetang ing sadonya ingkang kathah piyambak, gadhah tandhon 127.127 yuta ton. Pamêdalipun badhe tosan ing dalêm sataun wontên 200.000 ton, tosan mêntah 60.000 ton, pamêdal sarêm 600.000 pikul, ing sabên taun. Tumrap têtanènipun, ing sisih lèr punika pinanggih ingkang loh piyambak, inggih punika ing Pènho, kaprênah saêlèr Taiyuwan.
Ingkang punika, saupami Jêpan sagêd ngêbroki Sansi, atêgês sagêd ngrêgêm panguwaos Tiongkok êlèr sadaya. Propènsi Sansi punika kadosdene dados têtamèngipun Hopèi tuwin Kahar, dados manawi Jêpan sagêd ngêbroki ngriku, lajêng gampil sagêd nêmpuh mrika-mriki, tuwin lajêng damêl pakèwêding lampah saking Tiongkok dhatêng Monggoli jawi tuwin dhatêng Ruslan. Mila tumrap Tiongkok, panjaginipun dhatêng Sansi dipun santosani yêktos, sanadyan ngantos tumpês, nêdya dipun rungkêbi. Dene manawi Tiongkok badhe ngrêbat Hopèi tuwin Kahar punapadene Suwiyuan, kêdah migunakakên parêdèn Sansi kangge papan pabarisan. Saking ngriku wadya Tiongkok badhe sagêd mangetan anglangkungi margi ing parêdèn Niyangcèkwan, tuwin mangalèr nglangkungi margi parêdèn Yènmènkuan.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, tamtunipun ingkang sami paprangan inggih sampun mangrêtos dhatêng kawigatosanipun Sansi, inggih sintên ingkang kiyat angênggèni Sansi ingkang badhe unggul juritipun. Ing sêmu Jêpan pancèn ngangkah yêktos sagêdipun ngrêbat papan wau, nanging Tiongkok tansah anjagi, samôngsa wadya Jêpan ngambah ing ngriku lajêng dipun trambul, tuwin samôngsa barisipun Jêpan wau sagêd pêdhot, nama lajêng kêkurung.
Kados makatên gêlaring paprangan ingkang sampun rêrêmpon.
Lêngganan nomêr 1275 ing Kêdhungwuni. Wancining pangintun lakar botên ajêg, nanging taksih nunggil dintên.
Lêngganan nomêr 983 ing Malang. Ingkang f 1.50 tumrap 1e kartwal 1938.
Dados Commissie inggih lajêng sagêd tumandang kanthi saèstu. Toya ing pabandêngan dipun satakên rumiyin sarana dipun pômpa, sasampunipun sat kantuna namung sakêdhik, êndhutipun dipun damêl radin, ing pinggir pabandêngan dipun damêl kalenan mubêng (ringsloot) ing têngah malang mujur ugi dipun damêlakên kalenan ingkang ragi alit kangge sambêtipun kalenan ing pinggir wau (verbindingsslooten).
Pabandêngan ingkang sampun rêsik lan sampun mawi kalenan wau, lajêng dipun sambêt kalihan sagantên ingkang sawatawis têbih saking ngriku, sarana kalenan ingkang ragi wiyar (verbindingskanaal) supados toya sagantên gampil lumêbêtipun dhatêng pabandêngan lan wêdalipun mili wangsul dhatêng sagantên malih. Antawisipun sagantên kalihan pabandêngan kapara cakêt dhatêng pabandêngan ing kanaal wau, dipun tutup ngangge pintu aèr (sluis) ingkang kenging dipun tutup lan dipun bikak. Samôngsa ing sagantên nuju surut, toya ing pabandêngan kenging dipun sat sapikajêngipun.
Ing têngah-têngah pabandêngan lajêng sagêd sat garing, ganggêng ijêm ingkang kantun ing ngriku kenging bêntèring srêngenge dados garing, dados ajur bubukan, awarni jêne sagêd ical piyambak. Ulam bandêng lajêng sami minggir ing kalenan agêng utawi ing kalenan têngah ingkang taksih wontên toyanipun.
Supados ulam wau botên mêdal ambrosot dhatêng sagantên, ing verbindingskanaal ing panggenan cêlak pintu aèr dipun damêlakên tutup kawat rangrangan (anaman) toya sagêd malêbêt mêdal, nanging ulam botên sagêd.
Ing kalenan ingkang wontên toyanipun, ganggêng ijêm sanajan taksih wontên sawatawis, nanging salêbêtipun sadintên kalih dintên sagêd têlas dipun sarap (têdha) ing ulam-ulam wau.
Yèn sagantên nuju rob, toyanipun sagêd dipun ilèkakên, (kalêbêtakên) ing pabandêngan malih, lan yèn kêbak toyanipun têmtu mumpyar akimplah-kimplah kados ing suwaunipun.
Sanajan ganggêng ijêm katingal sampun rêsik ical, nanging sakêdhik-sakêdhik têmtu taksih wontên dhangkèlipun ingkang sagêd thukul malih.
Nanging manawi sampun rambah-rambah pabandêngan dipun sat lan dipun agêngakên, ganggêng ijêm mêsthi sagêd ical babar pisan.
Yèn ganggêng ijêm wau sampun rêsik saèstu, lêmut inggih botên sagêd nigan ing ngriku. Dados lêmutipun inggih sami minggat, ical.
Sapunika ing pabandêngan prêlu dipun wontênakên lan dipun ajêngakên gêsangipun ganggêng biru ingkang kêlêm ing dhasar pabandêngan wau, supados sagêd nyêkapi kangge têtêdhanipun ulam bandêng ing pabandêngan.
Patrapipun makatên: yèn pabandêngan nuju dipun sat, yèn badhe dipun isèni toya malih, kêdah dipun angkah panggenan ingkang cêthèk, da-
dos ing têngah-têngah, toyanipun dipun kintên-kintên 20 cm. lêbêtipun, ing ngriku kenging bêntèring srêngenge sagêd andayani thukulipun ganggêng biru ing dhasaring toya, kanthi sae, sagêd angrêmbaka, ing sawatawis dintên ganggêng wau sagêd thukul kathah, ing ngriku ing nginggil toya rêsik, botên wontên punapa-punapanipun.
Pranatan ing nginggil punika sampun katindakakên dening Commissie, nanging kathah-kathahing tiyang, langkung-langkung ing bawah Bêtawi sami botên nyondhongi, malah ngalang-alangi lampahipun padamêlan wau. Sanajan tiyang ingkang gadhah pabandêngan botên kawratên, nanging têtiyang sanèsipun utawi kuli-kuli ingkang nyambut damêl ing ngriku sami mogok botên purun nandangi, amargi ajrih dhatêng têtiyang ing kampung sacêlakipun ngriku, awit pamanggihipun têtiyang ngriku wau ulam bandêng punika limrahipun nêdha lumut ganggêng ingkang kumambang wau,
dipun rêsiki, (dipun icali punika), têtiyang sami botên rujuk, dipun kintên badhe mêjahi ulam bandêng ing ngriku.
Sarèhning padamêlan punika botên sagêd tumindak sarana sae, para tuwan-tuwan ingkang angandani kapêksa nandangi piyambak, anggantholi ganggêng, wontên ingkang anjêgur ing pabandêngan damêl rêsikipun toya ingkang dipun kintên badhe dipun ênggèni lêmut nigan.
Salajêngipun pabandêngan lajêng dipun rêsiki malih, inggihj punika manawi kalêrês sagantên surut, Commissie prentah murih ambikak tutup pintu aèr,
prêlunipun toya ing pabandêngan sagêda mêdal mili dhatêng sagantên. Sarêng kapriksa dening Commissie toya ing pabandêngan taksih agung, pintu aèr botên dipun bikak, kuli-kuli utawi mandhoripun ajrih, botên purun ambikak pintu aèr wau. Pancèn têtiyang ingkang jagi botên wontên, sami kesah utawi ngesahi, dados tuwan-tuwan wau sami kapêksa ambikak piyambak.
Sarêng pranatan wau sampun katindakakên sawatawis wulan, tiyang ingkang gadhah pabandêngan utawi têtiyang ing kampung ngriku sami nyipati bilih ulam bandêng botên suda lêmanipun, utawi botên wontên ingkang pêjah, sawêg sami mangrêtos, yèn pranatan punika botên damêl kapitunanipun, malah ulamipun sami lêma-lêma lan agêng-agêng, têtiyang lajêng sami purun ambiyantu padamêlan ing pabandêngan wau.
Sapunika sampun kathah pabandêngan ing Bêtawi Sêmarang utawi ing sanès panggenan, malah sampun kadhawuhakên ing pundi-pundi panggenan ingkang wontên pabandêngan kêdah rêsik botên kenging wontên ganggêngipun ingkang ijêm kumambang ing toya.
Ing pabandêngan satunggal kalih ing pinggir ingkang taksih kaclopan toya ing êlènging yuyu ingkang sampun dipun tilar, utawi ingkang rungkut-rungkut, lêmut sok purun manggèn nigan ing ngriku, dados ugêt-ugêt, nanging samôngsa konangan dening ulam mêngsahipun (ulam kadha) sanalika dipun caploki ngantos ugêt-ugêt wau sagêd têlas utawi ical (sirna).
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil lêmut malaria ugi sagêd nigan dados ugêt-ugêt ing pundi-pundi panggenan ingkang rungkut lan pêtêng, ing jêmbêg-jêmbêg, ing kalenan ingkang toyanipun kèndêl botên mili, utawi ing panggenan sanèsipun ingkang sakêdhik-sakêdhik wontên toyanipun, ing pot-potan, blèk sardhèn, blèg susu ingkang dipun bucal ing plataran kajawahan lajêng wontên toyanipun jawah sakêdhik, ing pêcêrèn toya saking sumur utawi pawon ingkang mambêg ing ngriku, punika kangge ênggèn nigan lêmut malaria.
Supados lêmut botên purun manggèn utawi nigan, ing panggenan ingkang rungkut, dipun rêsiki dipun babadi, kêkajênganipun prayogi katutuhan, ing panggenan toya ingkang kèndêl dipun siram lisah patra, toya pacêrèn dipun satakên utawi dipun urug, ugêt-ugêtipun lajêng dipun pêjah.
Dene manawi panggenan toya kèndêl ingkang kangge nigan lêmut wau wiyar sangêt kados ta ing rawa-rawa, ing tambak pabandêngan kasêbut ing nginggil, punika upami badhe kaêsatakên utawi dipun urug botên sakêdhik ragadipun, mila ingkang ngadani inggih kêdah nagari.
Ing wêkdal punika, miturut wartos, ing pundi-pundi wontên angin agêng ingkang damêl karisakan, kados ta ing Pilipinah tuwin tanah ngamônca sanèsipun. Manawi ing tanah Jawi, ingkang kêtênggêl ing Jawi Têngah tuwin ing Jawi Wetan, karisakanipun kapetang kathah tuwin kapitunanipun agêng.
Ing bawah Klathèn kathah griya ingkang sami ambruk, ngantos atusan, los-los sata kathah ingkang mowat-mawut. Makatên ugi ing bawah Ngayogyakarta, ugi katrajang prahara wau ingkang adamêl karisakan.
Manawi miturut petanging môngsa, pancèn kalêbêt nuju môngsa angin, saya tumrap kawontênan ing lautan, manawi nuju môngsa makatên punika kawontênanipun namung sarwa nyamari, ombaking sagantên mawalikan kados dipun kêbur, mêndhung andhêdhêt pêtêng mawa angin gumrubug, kados kuwawi angrungkatakên rêdi.
Angin agêng ingkang pinanggih ing tanah Jawi, ingkang nama ajêg, punika tumrap Cirêbon dipun wastani angin kombang, tumrap
Ingkang dipun wastani angin agêng ing lautan, punika ingkang pinanggih agêng piyambak wontên ing lautan Cina, dipun wastani Taipun. Ing kalanipun angin punika nêmpuh wontênipun namung pêtêng andhêdhêt, kapal ingkang agêng-agêng sagêd kabuncang kados tanpa wontên kêkiyatanipun, mila tumrap nangkodaning kapal, ing kalaning nuju môngsa angin agêng kêdah mulat tuwin tansah mawas dhatêng pandom, kêdah sagêd ngoncati utawi nyingkiri dhatêng lampahing angin.
Tumrapipun ing tanah Jawi, cocoging môngsa limrahipun sami ngangge pranata môngsa ingkang sampun kêlimrah, pranata môngsa wau ingkang dipun ênut ing para among tani. Ing wulan Siyam utawi wulan Nopèmbêr punika (wiwit tanggal 6 Siyam utawi 9 Nopèmbêr) sampun wiwit ngancik môngsa kanêm, nêdhêng-nêdhêngipun môngsa wowohan, wancinipun tiyang anggarap sabin, awit jawahipun sampun wiwit dhawah kala ing môngsa gangsal.
Nanging manawi mirid gêgayutanipun kalihan môngsa wuku [wu...]
[...ku] wontên gèsèhipun sakêdhik, tampining môngsa kanêm wontên ing dintên Anggara Kasih tanggal 13 Siyam utawi 16 Nopèmbêr. Miturut pèngêtan, môngsa kanêm (wuku) manawi jawah anglangkungi dêrêsipun, yèn têrang kados têranging môngsa katiga, têgêsipun môngsa kanêm punika mawi bêthatan, toyaning lèpèn panggêng, malah ragi suda sakêdhik, nanging kathah panggêngipun.
Los sata ing Prambanan, Klathèn, ingkang ambruk katrajang ing prahara.
Miturut petangan pranata môngsa tuwin wuku, punika tansah ingsat-ingsêtan, kajêngipun ragi gèsèh, nanging ugi wontên kalamangsanipun tumbuk. Upaminipun kala ing taun Jimawal 1861, wulanipun Siyam kêwêngku ing pranata môngsa kapitu tuwin kawolu. Nanging tumraping môngsa wuku winêngku ing môngsa kanêm tuwin kapitu.
Nanging tumraping taun punika kenging dipun wastani tumbuk, sami ngambah kalima tuwin kanêm, namung gèsèh tumapakipun pranata môngsa, kanêmipun wontên ing tanggal 6 Siyam, dene tumapakipun môngsa wuku, kanêmipun wontên tanggal 13, dados namung gèsèh 7 dintên.
Manawi miturut petanging môngsa wuku, benjing wulan Dulkangidah tanggal 23 tumapaking môngsa kawolu, ing ngriku pranatanipun môngsa ugi ngambah kawolu.
Saking gotèkipun têtiyang ingkang ahli nitèni, môngsa kawolu ingkang nuju gathuk makatên punika mirah jawah.
Bandhung. Wontênipun ingriku kapilih, awit ing Bandhung kapetang ingkang kathah piyambak pamêdalipun susu tuwin kathah tirahanipun. Sarèhning padamêlan wau nama sawêg wiwitan, pêrlu sangêt angsal wawasanipun para ahli ing bab pandamêlipun. Saupami kasêmbadan, pamêdaling mêrtega tuwin kèju ing tanah ngriki punika tamtu badhe ngêjori dhatênging barang wau saking tanah ngamônca. Ambtenaar ingkang dipun piji ing parentah wau Tuwan J. Wester, ingkang sampun nindakakên babagan pandamêling mêrtega tuwin kèju wontên ing nagari Walandi tuwin nagari sanès-sanèsipun.
Bab sarêm Madura. Ingajêng kawartosakên, bilih Jêpan tumbas sarêm dhatêng tanah ngriki 150.000 ton. Miturut wartos, ingkang badhe ngangkat sarêm wau kapal Jêpan gadhahanipun Mitsui Busan Kaisha. Sarêm wau badhe kakintunakên wontên ing wêkasaning wulan December ngajêng punika tuwin salajêngipun tumindak ing salêbêtipun kwartal kapisan. Ingkang punika nagari badhe ambikak papan pasarêman malih ing Grêsik tuwin Pamêkasan, wontên wiwitaning taun 1938.
Nyirnakakên sêsakit trachoom. Ing laladan Cirêbon, kathah têtiyang ingkang sami nandhang sêsakit trachoom. Murid-murid ing pamulangan ondêr dhistrik Losari wontên ingkang sakit 50%. Ing bab punika lajêng wontên papriksan ingkang dipun tindakakên dening Prof. A.W.
kalampahan mriksa sêsakit wau wiwit saking bawah dhistrik Cilêdhuk, sabên sêkolahan dipun dhatêngi ing dhoktêr tuwin mantri verpleger. Griya sakit regentschap ing Walêd kasadhiyakakên kangge mriksa tuwin suka jampi lêlahanan. Sasampunipun lajêng badhe dhatêng bawah Indramayu.
Jalaraning kasumêrêpanipun Pakêmpalan Garudha. Sampun dangu pulisi pados katrangan ing bab wontênipun Pakêmpalan Garudha ingkang pinanggih wontên ing laladan Cirêbon. Ingriku wontên lêlampahan satunggiling warga Garudha badhe mêndhêt bojo warandha ing dhusun Suranenggalalor, nanging warandha wau botên purun. Wusana warandha wau dipun pêndhêt ing tiyang sanès ingkang lajêng andadosakên muring-muringipun warga Garudha wau, lajêng nyaraya dhatêng para warganipun mêngsah dhatêng tiyang ingkang mêndhêt wau, kêlampahan tiyang ingkang mêndhêt warandha wau dipun pisakit ngantos nandhang tatu saha malêbêt dhatêng griya sakit. Kala tiyang wau dipun pisakit, warandha ingkang dipun pêndhêt sumêrêp dhatêng ingkang misakit, ingriku lajêng dipun murinani ing mitra-mitranipun. Salajêngipun lajêng dados mêmêngsahan, wusana lajêng kasumêrêpan sajatining Pakêmpalan Garudha dening pulisi.
Ramèn-ramèn jalaran dipun potrèt. Ing pabrik tênun Wiropatèn, Surakarta, mêntas wontên tindak anggambari para punggawanipun. Ingriku sarêng para punggawa jalêr badhe dipun gambar sami botên purun. Sarêng pinanggih kados makatên, pangagênging pabrik ngriku cariyos, manawi sami botên purun dipun gambar, sami botên angsal nyambutdamêl malih. Enjingipun wontên punggawa ingriku cacah 150 sami botên malêbêt dhatêng padamêlan. Punapa ingkang andadosakên sababipun têtiyang wau sami botên purun dipun potrèt, dèrèng kasumêrêpan.
Prahara ing Magêtan. Ing Magêtan mêntas wontên prahara ingkang damêl ambruking griya 200. Wontên tiyang ingkang tiwas 1, kêtaton sangêt 20 tuwin kêtaton mayar pintên-pintên dasa.
pinanggih wontên ing griya pagantosan wau. Ing sakawit ingkang kadakwa namung juru jagi. Ing bab kalêpatanipun Beheerder tuwin schatter wau dèrèng wontên tandhayêktinipun, nanging kathah sabab-sabab ingkang gêgayutan.
Conservenfabriek ing Banyuwangi. Ingajêng sampun nate kawartosakên bilih ing Banyuwangi badhe kawontênakên cobèn-cobèn ngêdêgakên Conservenfabriek, kangge nglêbêtakên ulam wontên salêbêting blèg. Ing sapunika sêdya wau kasêmbadan, pinanggihipun botên nguciwani. Nanging pabrik wau manggèn wontên sanginggiling toya. Kajawi ing Banyuwangi ugi badhe kawontênakên malih ing Bawean. Sagêd ugi pabrik punika kadadosakên satunggal, amargi wontênipun ulam sagantên ingriku wancinipun sarêng.
Malaria ing Brêbês. Ingajêng sampun nate kawartosakên ing bab wontênipun sêsakit malaria ing dhusun Pulo Lampes, Brêbês. Miturut wartos ingkang kantun, ingriku punika jiwanipun wontên tiyang 900, ingkang saking 600. Nanging sarêng wontên pitulungan jampi kenine, lajêng kathah ingkang suda sakitipun tuwin saras. Anèhipun, tuking malaria punika aslinipun saking salêbêting baita-baita ingkang nuju nganggur botên dipun angge. Sarêng kapriksa, nyata lêmut ingkang pinanggih ing salêbêtipun baita wau lêmut malaria, nanging kapetang sanès bangsanipun ingkang ambêbayani. Rekadayanipun ing sapunika namung ngudi murih ing baita sampun ngantos wontên toyanipun ingkang tumandho. Panggenan malaria sanèsipun pinanggih wontên ing papan paguyangan maesa. Kawontênanipun sesakit malaria ingriku langkung dipun wigatosakên dening ingkang wajib, sanès dintên badhe dipun dhatêngi dhoktêr prêlu nitipriksa supados sêsakit ingriku punika tumuntên sirna.
Wêwakil pèrs sami badhe dhatêng Lampung. Benjing tanggal 13 dumugi tanggal 15 December ngajêng punika, para wakiling ariwati Walandi ing Bêtawi tuwin Aneta badhe darmawisata dhatêng tanah paboyongan ing Gedongtataan, Sokadana tuwin sanès-sanèsipun, pêrlu badhe nyumêrêpi kawontênanipun ingriku. Bab punika Departement Pangrèhpraja badhe ambiyantu sapêrlunipun.
Padagangan gêrèh ing tanah ngriki. Padatan ingkang sampun, ing tanah ngriki kathah sangêt gêrèh ingkang kadhatêngakên saking nagari Siam. Nanging ing sapunika suda, dene sudanipun wau jalaran saking lêbêtipun dhatêng tanah ngriki dipun watêsi, kajawi punika ugi jalaran saking kiranging pamisayan ulam. Ing sapunika, jalaran saking tumindaking damêl gêgayutan kalihan Instituut voor Zeevischerij, kathah kamajênganipun babagan ulam. Kajawi punika ing Jawi-Wetan wontên gêrèh nama gêrèh layang, aslinipun saking sakilèn pulo Madura, sampun sairib kemawon kalihan gêrèh saking Siam. Saha kêlampahan sampun sagêd ngintunakên gêrèh wau dhatêng Cirêbon tuwin Tanjung Priok, Bêtawi 400.000 kg. Manawi mirid wontênipun gêrèh ingkang kadhatêngakên saking nagari Siam, padagangan wau pinanggih agêng sangêt, kenging dipun wastani dados têdha baku tumraping rakyat, kala ing taun 1936 lêbêting gêrèh saking Siam wontên 35.000.000 kg.
bab badhe pandamêling papan anggêgana ing Kêmayoran, Bêtawi, dhatêng parentah. Rancangan wau sampun dipun parêngakên. Kintên-kintên lajêng kawontênakên tindak lelang borongan ing bab pandamêlipun papan anggêgana wau.
Jampi-jampi tigang warni ingkang kêdah kacêgah. Dèrèng dangu mêntas wontên jampi kenine palsu, ingkang lajêng dados papriksan. Ing salajêngipun ingkang wajib badhe ngudi murih tumindaking panyade kenine ècèran dipun titi saèstu, saha ngudi murih sagêd nyêpêng pabrik ingkang damêl kenine palsu wau, makatên ugi supados ngawisi lêbêting kêmbang gula ingkang sairib tablet kenine. Ing bab jampi cacing punika tumrap ingkang dipun sade ing pêkên-pêkên, kathah ingkang pinanggih kirang jantunipun jampi cacing. Ingajêng jantu wau rêginipun awis sangêt, ing dalêm 1 kilo ngantos f 1600.- nanging ing sapunika namung rêgi f 150.-. Lisah pêthak ingkang kasade ing wande-wande pinanggih sami dipun wori lisah pèt utawi bènsin, punika sagêd anjalari risaking kulit ingkang alus, lajêng botên tahan. Sadaya wau wajib dipun cêgah.
Badhe tumbas villa Isola. Wontên wartos, Tuwan Auw Boen Hauw, ingkang anggadhahi pabrik lisah cap Macan, ing sapunika nuju wontên tanah Jawi. tuwan wau kawartos gadhah sêdya badhe tumbas villa Isola ingkang rumiyin gadhahanipun Tuwan Berretty.
Prahara ing Paron. Ing Paron, Ngawi, mêntas
Gajah aganggu damêl. Kêbon-kêbon ing Bêngkulèn, Lampung tuwin Palembang, kathah ingkang dipun risak dening gajah. Ingriku lajêng kawontênakên tindak ambujêng gajah wau, nanging dhatênging ingriku sampun kasèp.
Kabupatèn enggal. Sampun nate kawartosakên bilih kabupatèn Surabaya ingkang rumiyin kapindhah dhatêng Grisik, sapunika pindhah dhatêng Surabaya malih. Ing sapunika ing Surabaya ambêtahakên griya kabupatèn. Miturut rêmbag, badhe damêl gêdhong wontên ing Genteng Kali, waragadipun sampun sadhiya.
Miturut wartos, rêdi Krakatau mêntas ngawontênakên blêdhosan ingkang inggilipun 500 m.
tumindaking damêl nyambung ril. Ril ingkang dipun sambung wau badhe dipun cobi wontên ing antawising Kêrtosono kalihan Blitar. Panjanging ril ingkang dipun sambung wau ngantos 50 m. rumiyinipun namung 7 dumugi 10 m. Tindak cobèn-cobèn punika tumrap tanah Jawi sawêg sapisan punika, namung tumrap Eropa sampun dangu sangêt.
Nonah-nonah saking Australie. Kawartosakên, benjing tanggal 9 Januari badhe wontên nonah-nonah saking Australie cacah 45 sami dhatêng tanah Jawi. Nonah-nonah wau saking satunggiling pakêmpalan ingkang kala-kala nindakakên lampah lêlana pêrlu kangge njêmbarakên wawasan.
Dhatêngipun motor mabur ingkang kaping 500 ing Bêtawi. Motor mabur saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki ingkang kaping 500, kalampahan sampun dumugi ing Cililitan, kala tanggal 19 wulan punika jam 11 siyang. Kathah ingkang sami mêrlokakên dhatêng ing papan anggêgana, pangagêng post tuwin pangagêng pangrèh praja ing Mr. Cornèlis ambagèkakên wilujêng. Botên dangu motor mabur ingkang nêmbe dhatêng, nama Torenvalk lajêng anggêgana dhatêng Bandhung. Amplop ingkang kawêdalakên dening K.L.M. pêrlu kangge pèngêtan anggêgana ingkang kaping 500 punika pajêng 14.000
Van Starkenborgh-kanaal. Miturut wartos, susukan saking Groningên dumugi ijllselmeer sampun wontên ingkang rampung, susukan wau badhe dipun namakakên Van Starkenborgh-kanaal, pêrlu kangge mèngêti dhatêng lêlabêtanipun Gupêrnur Jendral ing Indiya tuwin lêlabêtanipun ingkang rama.
Ebah-ebahan wados ing Prancis. Para wajib ing Paris mêntas nindakakên gledhah satunggiling griya ing
punika kakintên kathah pang-pangipun, nanging taksih sarwa samar. Salajêngipun wontên griya 450 kagledhah, kathah obat mimis, sanjata, sanjata mêsin tuwin sanès-sanèsipun ingkang pinanggih. Papan ingkang kangge ngrimat wau mawi kori wados. Kajawi punika lajêng kasumêrêpan kathah kintunan wartos radhio pêtêng, sadaya wau sarwa damêl kasamaran.
Prakawis rajapêjah ingkang gêgayutan kalihan sedanipun Nata Yugoslavie. Kawartosakên, pulisi wados Prancis mêntas
ugi dados jurnalis. Tiyang ingkang dipun cêpêng wau kadakwa ngêmori damêl ing bab rajapêjah ingkang gêgayutan kalihan sedanipun Nata Yugoslavie Prabu Alexandêr tuwin Ministêr Barthou ing Marseille kala taun 1934. Kajawi punika Budai kakintên ingkang nyidra utusan Hongariye kala taun 1935, malah dipun akêni piyambak kanthi kintun sêrat dhatêng pangagêng Hongariye. Nalika dipun gledhah, ing badanipun pinanggih wontên sêratipun pas warni-warni 34 iji.
Ilya nyawang dhatêng kawontênan ing salêbêting bangsal ingkang agêng
sakalangkung bingah, dene piyambakipun ingkang dipun pilih dening Ilya supados angancani lampahipun. Amila kanthi lêganing manah Dhobrinya lajêng amangsuli:
Matur nuwun, sadhèrèk Ilya, dene panjênêngan sampun andumuk dhatêng kula minôngka dados kanthi panjênêngan ngupadosi Swatogor. Sampun tamtu pangajak panjênêngan punika kula tampi kanthi bingahing manah.
Ilya cariyos malih: manawi panjênêngan sampun sagah, kados langkung utami manawi lajêng tumuntên bidhal. Panjênêngan samangke kula aturi kondur rumiyin supados cawis-cawis anggènipun badhe bidhal. Ing mangke kula kêkalih sami dhatêng ara-ara Lepanidho rumiyin. Lan wontên ing sangandhapipun kris Lepanidho ngriku, kula kêkalih sami lintonan kris tôndha agami, ingkang anjalari kula kêkalih dados sadhèrèk ingkang supêkêt mawi adhêdhasar agami. Lan bidhalipun inggih saking ngriku punika. Mugi-mugi Ingkang Kuwaos maringana barkah, sagêda kula kêkalih anindakakên dhawuhipun Sang Prabu
Alyasa namung tansah angawasakên sajak nantang tuwin ngewani. Nanging kalih-kalihipun botên mrêduli babarpisan dhatêng satriya anak pangagênging agami wau. Salajêngipun Ilya tuwin Dhobrinya nyuwun madal pasilan dhatêng sang prabu saha sang pramèswari, tuwin apamitan dhatêng para tamu sanès-sanèsipun.
Pawartos badhe bidhalipun satriya kêkalih angupadosi Swatogor wau, sakêdhap kemawon sampun sumêbar ing saindênging kitha Kiyèf, ingkang punika
anggènipun badhe anglabuhi praja punika sagêda kalampahan kanthi wilujêng. Botên antawis dangu ing sangajêngipun gapuraning kitha, cacahing tiyang jalêr èstri punapadene lare-lare, prasaksat botên kenging kapiyak, saking kathahipun, wontên ing ngriku têtiyang wau botên sabar anggènipun sami angêntosi dhatêngipun satriya kêkalih punika. Nanging botên dangu malih, Ilya tuwin Dhobrinya katingal sami dhatêng, kalih-kalihipun sami mangangge prajuritan, inggih punika: sadaya-sadaya sarwa waja. Têtiyang samantên kathahipun wau, sadaya sampun sami mirêng, bilih satriya ingkang satunggal, kacêluk namanipun jalaran saking anggènipun amêjahi Naga Gurindayêksa, ingkang sakalangkung ambêbayani, tuwin saking anggènipun sagêd angluwari Dèwi Pujatisna saking panguwasaning naga wau. Dene satriya satunggalipun malih, kaloka namanipun jalaran saking anggènipun sagêd angluwari praja Ruslan saking pangridhunipun sang misuwur begal Solowe, ingkang tigang dasa taun laminipun tansah angganggu damêl
Satriya loro iki padha prajurit kang sêkti dhewe ing saindênging nagara Ruslan kene. Sakubênging jagad kira-kirane
saindênging bawana kira-kira iya ora ana satriya sing kadibyane ngungkuli karo satriya loro iki.
Sarêng Ilya tuwin Dhobrinya dumugi sangajêngipun tiyang kathah wau, sadaya tiyang lajêng sami ambikak topinipun sarta andhingklukakên badanipun ngantos andhap sangêt. Para biyung sami anjunjung anak-anakipun supados samia sagêd sumêrêp wujudipun satriya kêkalih wau. Dene lare-lare kathah ingkang sami mènèk wontên ing tembok utawi ing wit-witan murih sagêda ningali cêtha lan ngêtutakên mripatipun dhatêng lampahipun satriya kalih wau, ngantos botên katingal malih. Tanpa ngucap lampahipun satriya kêkalih anglangkungi sakathahing tiyang ingkang sami suka urmat wau, tuwin anglangkungi para prajurit ingkang sami jagi ing gapura ngriku.
Kadosdene ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, ingkang kajujug rumiyin dening satriya kêkalih punika ing ara-ara Lepanidho. [Lepani...]
[...dho.] Mênggah sajatosipun ing ngriku punika wontên papan sukci ingkang sampun kramat, sarta ingkang dados jujuganipun para ngulama saking pundi-pundi. Sarêng dumugi ing papan ngriku, satriya kêkalih lajêng sami mêkak kapalipun, nanging botên mandhap. Salajêngipun kalih-kalihipun lajêng nuntên sami rêrangkulan tuwin aras-ingarasan ngantos rambah kaping tiga. Sasampunipun makatên, tiyang kêkalih wau lajêng sami linton kris tôndha tiyang agami, sarta lajêng sami aprasêtya ingkang salajêngipun nêdya sami tulung-tinulungan ngantos dumugi ing pêjah, kanthi tindak ingkang makatên wau, satriya kêkalih punika lajêng sami dados sadhèrèk miturut dhêdhasaring agaminipun.
Sarampungipun nindakakên upacara ingkang makatên wau, satriya kêkalih nuntên anglajêngakên lampahipun tumuju dhatêng rêdi kramat papan padununganipun Swatogor kasêbut ing nginggil. Lampahipun anglangkungi têgalan tuwin ara-ara, nglêbêt wana gung ingkang botên kenging kaambah, amila
ing lèpèn, sarta mêdal ing papan ingkang nyêngkrèk sangêt. Sarêng lampahipun kirang langkung sampun saminggu, satriya kêkalih wau ujug-ujug sumêrêp tapaking kapal ing siti lêmpung. Salajêngipun Ilya nuntên cariyos dhatêng Dhobrinya cara sadhèrèk sami sadhèrèk, kanthi ngoko-ngokonan, makatên:
He, adhiku Dhobrinya, mêsthine kowe rak iya wêruh tapak iki. Aku
Lan ing sêmu kaya anduwèni sêdya kang ora bêcik. Aku ora bisa mêdhot kang dadi lakuku prêlu nututi lakune satriya kiyi sarta sabanjure mêksa nyang satriya iki supaya enggal-enggal ninggal praja Ruslan. Mulane bêcik tak pasrahake nyang kowe bae. Satriya iki enggal-enggal tututana, lan tantangên apêrang tandhing ijèn padha ijèn. Supaya dhèwèke wêruh, yèn ing praja Ruslan kuwi tansah kajaga kêncêng, lan tumrape satriya saka ing môncanagara kang sêdya duwe karêp ala, mokal bisane lumêbu ing praja tanpa kadêngangan. Wis tumuli pangkata, adhi, aku tak ambanjurake lakuku mênyang gunung kramat. Saikine padha andum slamêt bae, lan muga-muga bisaa katêmu manèh ana ing Kiyèf.
Satriya kêkalih wau lajêng sami pamitan, lan lampahipun lajêng sami sêsowangan, inggih punika: Ilya anglajêngakên lampahipun dhatêng rêdi kramat, dene Dhobrinya ngêtutakên dhatêng tapaking kapal ingkang kintên dipun tumpaki dening satriya saking môncanagari wau.
Kacariyos lampahipun Ilya, sanadyan sampun sawatawis minggu anggènipun nilar Kiyèf, nanging Ilya dèrèng sapisan-pisana pinanggih kalihan tiyang, awit ingkang dipun ambah wau ngêmungakên papan ingkang botên kenging dipun ênggèni ing tiyang tuwin kewan. Punapa ingkang katingal, ngantos pintên-pintên pal têbihipun, ngêmungakên papan ingkang sakalangkung sêpên, kadosdene botên wontên ingkang ngambah. Kadhang-kadhang sok lajêng wontên sato galak ingkang ngangapakên cangkêmipun ujug-ujug anêmpuh dhatêng kapal ingkang dipun tumpaki dening Ilya. Nanging kewan wau dèrèng ngantos sagêd ngêmpakakên siyungipun dhatêng kapalipun, ujug-ujug sampun dhawah pêjah kadhawahan dening towokipun sang Ilya. Lampahipun Ilya tansah lajêng kewon,kemawon. lan ngêmungakên ing wanci dalu manawi badhe ngaso tilêm, Ilya mandhap saking kapalipun.
Sarêng lampahipun sampun jangkêp nêm minggu, Ilya sampun dumugi ing rêdi kramat, mênggah ingkang dipun wastani rêdi kramat wau sajatosipun kêmpalaning rêdi pintên-pintên ingkang pucak-pucakipun prasaksat sundhul langit saking inggilipun. Ngantos sawatawis dangu Ilya lumampah mêdal ing sukuning rêdi wau, nanging botên sagêd amanggih marginipun ingkang kangge minggah dhatêng rêdi punika. Sarêng dangu-dangu dumugi ing lengkongan, ing ngriku Ilya manggih margi alit ing sasêlaning rêdi karang ingkang inggil sangêt. Lampahing margi ingkang minggah dhatêng rêdi wau sakalangkung andêdêr, tanpa ajrih Ilya têrus lajêng minggah mêdal ing margi wau. Wawasan ing ngriku tumrapipun Ilya sangêt sae lan anèh, ngantos piyambakipun mèh supe dhatêng sêdyanipun minggah ing rêdi punika. Ing sarèhning papan padununganipun Ilya punika ing suwau-waunipun wontên ing tanah ngare, ingkang wontênipun namung siti patêgilan tuwin ara-ara kemawon, amila gumunipun inggih sakalangkung-langkung sarêng nyumêrêpi rêdi-rêdi ingkang samantên inggilipun wau. Ing ngriku piyambakipun angrumaosi agênging panguwaosipun ingkang murbèng jagad, lan sapelenipun manusa.
Makatên ingkang dados gagasanipun Ilya, ngantos piyambakipun supe dhatêng kawontênan ing kiwa têngênipun. Tujunipun kapal tumpakanipun wau mangrêtos sangêt. Sanadyan margi ingkang dipun ambah rumpil sangêt, ewasamantên sagêd ngupados margi piyambak. Ing kala punika ujug-ujug kamirêngan suwara gumludhug, ngantos adamêl orêging rêdi-rêdi ing sakiwa têngênipun ngriku. Ilya lajêng angupadosi ingkang anjalari tuwuhing suwara gumludhug wau. Saking katêbihan dumadakan Ilya sumêrêp wontên kapal ingkang sakalangkung agêng sarta dipun tumpaki ing tiyang ingkang agêngipun kagila-gila. Salaminipun gêsang Ilya dèrèng nate sumêrêp kapal tuwin tiyang ingkang samantên agêngipun.
Bocah-bocah, barêng iki aku awèh wêruh, yèn tanpa alangan besuk dina Kêmis Lêgi tanggal kaping 2 December, Bu Mar ngalih mênyang Vliegveldlaan. Kowe rak ngêrti ta, yèn Rama lan ibu Petruk pindhah, Bu Mar iya ndhèrèk pindhah.
Mêsthine akèh bocah sing bakale takon: "Sabab punapa Bu Mar kok pindhah?'' Sadurunge ana pitakonan mangkono, saiki Bu Mar arêp crita sabab-sababe. Dirasa-rasa manggon ing kampung kuwi kok saya suwe ora saya sênêng, jêbul malah saya ora kêpenak. Kajaba sêpi, gange kuwi ciut, kathik nganggo kalenan kiwa têngên. Dadi dhilman bisa mlêbu, nanging ora bisa mutêr, dadi kêpêksa dirucati. Manawa motor mlêbu, yèn arêp mêtu kudu mundur. Ora sabên dhilman gêlêm mlêbu ing gang kuwi, awit angèl mêtune, dadi yèn lêlungan kêpêksa mudhun ing dalan gêdhe, iya nèk pinuju ora udan, lan yèn udan kapriye, mara pikirên.
bênêr, nanging mêksa dak pacak, awit dak arah cangkrimane bae. Manèh-manèh yè gawe têmbang kudu luwih ngati-ati.
Soekiman, Surakarta. layangmu isi têmbang lan lêlucon wis daktampa kanthi bungahing ati. Aku samono uga, manawa ana luputku, apuranên bae.
Sri Sasanti, Surakarta. Kowe pitakon bab buku sing kaimpun dening R.A. Soewarsi, iku cara Jawa nanging tulisan latin. Kowe njaluk olèh-olèh saka Kêbumèn, we la, wong kabèh olèh-olèhe mung barang sapele lan kang mêsthine kowe ora doyan, yaiku, cabuk, mbako, kêcombrang, nopyah lan kripik tempe saka Purbolinggo, kabèh rak ora lucu ta? Dêdongènganmu wis kêtampan, ora liya bangêt panrimaku.
Sri Sabarijah, Kêdhiri. Wah kok anèh ya, ana jamur dhuwure kira-kira 30 cm lan ambane uga 30 cm. Cuwa dene aku ora bisa têka anêksèni dhewe. Karanganmu wis daktampa.
Soewoko, Ngayogya. Cangkiman lan lêlucon wis kêtampan, bangêt panimaku. Liya dina kapacak.
Soemarsinah, Batang. Layang pitêpunganmu lan ngandhakake bab kasnênganmu maca T.B. wis daktampa, andadèkake bangêt bungahku.
S. Broto, Ngayogya. Kirimanmu prentbriefkaart wis daktampa kanthi bungah. Sukur dene kowe wis nglayangi Uncle Sum dhewe.
Soetrisno, Surakarta. Bangêt bungahku, dene kowe mêrlokake ngirimi layang
Soedarjo, L.L. Ardj. Mulo, Bandung. Cangkriman lan lêlucon aku wis tampa, ora liya bangêt bungahku. Liya dina yèn ana papan kapacak.
Winardi, Sleman. Dedongenganmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Sêtu ngarêp yèn ana papan mbokmanawa bisa kapacak.
Siti Katidjah lan Soemitro, Pasuruan. Wah andadèkake sênênging atiku kowe
Kêthèk enggal-enggal nguculi taline si bulus, banjur si bulus digawa adoh mênyang sajabaning pagêr. Sawise, kêthèk bali nyang omahe pak tani, awake dhewe dijirêt kêncêng karo tali kang êntas kanggo nggantung si bulus iku, banjur kêthèk yun-yunan karo nêmbang kaya sing ditêmbangake dening bulus iku uga.
Barêng wis sawatara suwe si kêthèk anggone yun-yunan lan têtêmbangan, pak tani têka saka pasar, anggawa bumbu-bumbu kang êtas dituku.
Barêng cêdhak omahe, dhèwèke krungu suwaraning wong nêmbang, andadèkake bangêt gumune lan banjur calathu dhewe: "Sapa kang nêmbang iki, ya?'' masa bulus kang arêp dibêlèh gulune iku kasênêngên, têtêmbangan?'' Sajrone calathu mangkono, pak tani têkan ing omahe, nuli wêruh bulus ora ana kajaba mung sawijining kêthèk tuwa kang bangêt èlèk rupane.
Pak tani mlênggong sadhela ndêlok si kêthèk iku, banjur dadi nêpsune. Wungkusan bumbu-bumbu didokok ing lêmah, banjur anjupuk kayu, kêthèk nuli dipênthungi sarosane nganti jêrit-jêrit: "Tulung, tulung, nyuwun pangapura pak tani!'' Ananging pak
Pak tani ngoyak nganti sawatara adoh karo mêmisuh, nanging ora kêna. Awit saka bangêt anggone nêsu pak tani nganti luput
Ing sawijining desa, ana wong aran Krama. Padha-padha wong ing desa kono. Krama mau klêbu cukup. Anake siji aran si Kasim, nakal bangêt, lan gawene sok nyolongi dhuwite wong tuwane, sarta kumpulane bocah kang nakal-nakal lan ugal-ugalan.
Nuju sawijining dina, êmbokne lagi ngrêsiki pêturon, dumadakan nêmu buntêlan ing sangisore bantale si Kasim. Buntêlan dijupuk, banjur dituduhake marang sing lanang. Barêng buntêlan mau dibukak, sapira ta kagète Krama, barêng waruh isine buntêlan mau, ora liya kajaba candu. Krama susah bangêt atine, dene anake duwe pokal sing kaya mêngkono iku.
Barêng wis sore Kasim têka saka dolan, banjur diundang bapakne, lan dikon milu lunga. Kasim susah bangêt atine, jalaran sore iku wis sêmayan karo kancane, arêp ajar nyêrèt. Nanging Kasim kêpêksa milu bapakne.
Ora kacrita lakune ing dalan, barêng wis têkan ing sawijining desa, Kasim dijak mlêbu ing sawijining omah cilik, Kasim ora ngêrti karêpe bapakne. Barêng wis mlêbu, Kasim krasa wêdi, atine dhêg-dhêgan; apa manèh barêng mlêbu ing jêro omah mau pêtêng; ing kono ana ambène cilik siji, lan ana wonge kang pinuju nyêrèt, awake kuru, lambene biru, wis ora duwe kêkuwatan manèh. Kasim wêruh kang kang kaya mêngkono mau, wêlas bangêt, nganti mêtu êluhe, jalaran ora liya wong kang nyêrèt mau kêjaba sadulure dhewe kang ginodha dening bok Lara Irêng. Barêng bapakne wêruh polatane Kasim kang kaya mêngkono mau, banjur dijak mulih lan dipituturi rupa-rupa, apa manèh dicritani jalarane sêdulure dadi kaya mêngkono iku. Kasim njaluk pangapura marang bapakne sarta janji bakal marèni kêlakuwane kang ala iku.
Wiwit dina iku Kasim dadi wong kang bêcik bêbudène sarta dhèwèke
Bill lan Jim anake wong sugih ing kutha New York. Barêng jaman malaise, bapakne bocah loro mau tinêmu mlarat, kêpêksa ninggal omahe kang gêdhe lan èdi ing kutha mau lan ngalih mênyang "farm'' cilik ing Connesticut. Farm iku omah kang kinubêngan ara-ara jêmbar kêna kanggo ngingu sapi sapirang-pirang diêngon dening Cowboys kaya kang ditontonake ing bioscoop kae ta, yèn pinuju lakon Tom Mix utawa Ken Maynard. Nanging sarèhning bapakne Bill lan Jim mau mlarat, dadi farme ya cilik-cilikan bae, ora ana sapine, apa manèh Cowboy.
Bocah loro mau mêsthine ya ora sênêng. Lha wong biyèn mukti, saiki kok dadi nistha. Nanging tujune padha pêng-pêngan kabèh, ora gêlêm bêkah-bêkuh utawa ngrêsula, malah padha cancut ngrewangi wong tuwane golèk rêjêki. Bapakne olèh pagawean ing kutha sacêdhake kono, dadi boekhouder. Mung sabên Sabtu bae mulih nunggang bus tilik anak bojo. Biyunge buruh dondom-dondom, dene sadulur mau saka karêpe dhewe adol koran ana ing desa kono, utawa buruh ana ing omahe tangga têparone, lumayan bisa olèh sakêthip rong kêthip, utawa roti, kênthang, susu lan liya-liyane.
Ing sawijining dina Bill lan Jim nuju nganggur padha dolanan ana ing ara-ara, reka-rekane dadi Buffalo Bill lan Wild Bill Hickok pêrang karo Indhian. Dumadakan Jim kêplèsèt ing èrèng-èrèng têrus kêglundhung ing jurang. Sarèhne jurange ora pati jêro, mung sikile bae sing tugêl balunge. Bill nulungi adhine digendhong nganti têkan ing rumah sakit kang adohe kurang luwih ana 5 km. Jim barêng eling, sing dipikir dhisik dudu larane, nanging rêkèninge kang bapakne kêpêksa mêsthi bayar. Saka kandhane dhoktêre manawa nganggo "anaesthesia'' waragade mundhak 10 dollar.
Dhèwèke kagèt têrus takon: "Anaesthesia punika punapa ta?''
Wangsulane: O, kuwi kanggo matèni rasa lara.
Jim mikir sadhela têrus takon manèh: "Nanging rak sagêd ta panjênêngan nulungi kula botên ngangge anaesthesia?''
Bisa bae, nanging kowe bakal krasa lara bangêt.''
Tanpa mikir manèh Jim muni: Inggih sandika tuwan
bocah-bocah jaman saiki, apa manèh bocah-bocah ing kutha, iku adhakan wis padha kulina wêruh lan nunggang sêpur, dadi anane gêrbong sêpur mau ora andadèkake gumune bocah-bocah.
Ing dhuwur iki ngêmot gêrbong sêpur gagrag anyar, yaiku jandhelane sarwa kaca, mbkmanawa bocah-bocah akèh sing padha kêpengin nunggang.
Gêrbong anyar mau ing jêro sarwa kobèt, palinggihane mung ana sisih, dadi dalane kang kanggo liwat ora ana ing têngah, bisa gawe kapenake wong-wong kang padha nunggang.
Kajaba iku ing sajroning gêrbong kono ora bisa klêbon blêdug, angine bisa mlêbu mêtu nganggo piranti, rasane isis nanging ora andadèkake masuk angin.
Lan manèh lakune sêpur anyar mau anglêr bangêt, ora beda kaya wong nunggang bandulan.
Bêgja bangêt wong lêlungan ing jaman saiki, anane mung sarwa têntrêm, adoh ing bêbaya tur rikat, thik waragade murah.
Kacarita dhèk jaman kuna ing Mêsir ana raja kang adil, wêlasan sarta bèrbudi lan bangêt diwêdèni dening kawulane sabab saka gêdhe kakêndêlane.
Sang ratu mau mitrane para wong mlarat, lan ngrêksa bangêt marang wong pintêr-pintêr. Sing dipilih kanggo juru panimbange wong sing pintêr-pintêr. Apa manèh patih dalêm iku pintêr, candhakan ing budi lan lantip sarta wis sinau sakabèhe ngèlmu. Patih dalêm mau duwe anak lanang loro, kang padha niru watakne bapakne. Sing tuwa aran Samsudin Muhammad, sing ênom Nuridin-Ali. Sanajan karone padha luwih ing samubarang, nanging sing ênom mêksa luwih unggul ing kautaman lan kapintêrane. Sêdulur loro mau padha dene trêsnane prasasat ora bisa pisah.
Barêng bapakne tumêka ing pati, sêdulur loro mau ditimbali sang ratu, kadhawuhan manganggo panganggoning patih lan sang ratu nuli dhawuh, pangandikane mangkene: "Aku uga milu ngrasakake kasusahanmu, apadene nagaraku kene rumasa kelangan bapakmu, kang linuwih mau.
Nanging aku isih duwe panglipur, dene kautaman lan kabêcikane tumangkar nyang kowe sakloron. Minangka katêntrêmaning nagaraku lan atiku, mula luwih bêcik kowe sakloron tak dadèkake patih, tinimbang karo ndadèkake wong liya siji, rak luwih utama kowe sakloron kang saka rukunmu prasasat ati siji. Awit watakane bapakmu iku saka pangrasaku nuruni nyang kowe sakloron, dadi kautamane nyang nagaraku lan kawulaku bisaa widada kaya sing uwis.
Mêngkono dhawuh pangandikane sang ratu. Patih anyar karo-karone matur nuwun, nyuwun pamit mulih lan banjur padha ngopèni pangubure bapakne. Sarampunge, miturut padatan lan agamane dhewe, sasasi lawase ora ngetok uwong. Barêng wis sasasi nuli padha ngetok lan ngèstokake anggone padha dadi patih dalêm. Yèn ing kêdhaton ana pasamuwan patih dalêm sakarone uga ketok. Wasanane wong loro mau padha urip kanthi rukun kaya sing uwis, ing omahe bapakne.
Anuju sawijing sore Samsudin lan Nuridin lagi padha lêlungguhan lan rêmbugan bab kang wis kêlakon lan kang arêp dilakoni.
Samsudin Muhammad anduwèni rêmbug marang adhine, tunggal dina olèhe rabi lan sabisa-bisa engal-enggal. Nuridin-Ali uga ngrujuki rêmbuge kakange, lan karo-karone padha nêtêpake, yèn bisuk anake pambarêp Samsidin wedok lan Nuridin Ali lanang arêp padha besanan.
Ananging kanyatan kêkarêpaning manungsa iku ora mêsthi tinurutan kanthi kêpenak, mêngkono uga sêdulur loro iki. Samsudin lan Nuridin padha pasulayan nganti bangêt, banjur padha pêpisahan kanthi pangunêg-unêging ati, mlêbu kamare dhewe-dhewe, Samsudin rèhning sêdulur tuwa, anduwèni panguwasa, mula banjur arêp mêksa adhine supaya gêlêm ngrujuki pêrkara sing maune ora dadi cocoging ati. Anggone mêksa mau karo ngancam.
Esuke, barêng Samsudin tangi, têrus sowan nyang kêdhaton, pêrlu arêp ndhèrèk ambêbêdhag. Para kawula ing kêdhaton wis sumadhiya kabèh,
lan saiki uga isih trêsna, tinimbang urip kanthi pasulayan karo sadulur, bêcik pêpisahan bae. Mulane wis nêtêpake dhewe, aluwung ninggal
lan pangan sawatara. Sawise calathu marang bature, yèn arêp lêlungan dhewe ana loro utawa têlung dina lawase, Nuridin budhal tanpa anggawa kanca.
Nalika Nuridin nunggang kuldi liwat ratan-ratan ing Mêsir, wong-wong ing kono isih padha turu. Nuridin susah banêt, lan nalika mêtu saka gapuraning kutha, rasane kaya lagi anggawa awake dhewe mênyang kuburan. Sabab ing sajabaning kutha kono rak ora ana wong kang ngeling-eling kanthi trêsna marang dhèwèke lan ngarêp-arêp têkane. Lungane mau tanpa ana kang dijujug. Sawise mikir-mikir sawatara suwe, dhèwèke nuli ngênêr, nyang nêgara Arab. Ing kono kuldine mati, sabab saka panasing sagara wêdhi, banjur kêpêksa lumaku. Ing kono kêtêmu utusane sang ratu ing Balsora, kang lagi arêp mulih nyang nagarane, lan ngajak Nuridin nunggang ing burine.
Lakune Nuridin nganti têkan ing Balsora lan niyate arêp nginêp ing kono sawatara dina. Barêng lagi mlaku-mlaku golèk panginêpan, wêruh ana priyayi gêdhe kadhèrèkake kawulane pirang-pirang. Para wong padha ngurmati kabèh, lan padha lèrèn ngêntèni priyayi mau nganti wis adoh. Nuridin uga lèrèn ngadêg, nganti piyayi mau wis adoh. Anggone Nuridin lèrèn ngadêg mau, ora mung sabab niru wong akèh, uga kêtarik jalaran saka priyayi mau. Priyayi iku patih dalêm ing Balsora, kang sabên dina tindak ngubêngi kutha, amrih têntrême.
Onigiri?) (basa Indonésia: nasi kepal, basa Jawa:sega kepel) ya iku panganan saka Jepang arupa sega kang dikepel-kepel nalika isih anget, digawé wujud segi tiga, bunder, utawa kaya karung beras. Panganan iki uga dikenal kanthi jeneng Omusubi, miturut kabare, iku sesebutan kang dianggo para wanodya ing istana kaisar kanggo nyebut onigiri. Onigiri dipangan nganggo tangan (muluk), ora nganggo sumpit.
Ing Indonésia, onigiri bisa ditemoni ing bageyan panganan Jepang ing toko swalayan lan ing restoran kang dodol panganan Jepang. Ing Tiongkok, Onigiri diarani fàntuán(
Cara mbentuk sega[besut | besut sumber]
Sega kanggo onigiri prayogane beras kang ngandhut kanji dhuwur kaya beras jinis Japonica, nanging ing nagara-nagara Asia Tenggara kang padatan dipangan ya iku beras jinis Indica. Sega saka beras Japonica, yèn diadang luwih gampang ngraket dadi gampang digawé onigiri.
Sadurunge nggawé onigiri, tangan kudu ditelesi dhisik nganggo banyu mateng supaya segane ora nemplek ing tangan. Sawise iku banjur diwenehi uyah supaya nemplek ing tangan.
Onigiri kang paling prasaja padatan isine daging iwak salmon panggang utawa Umeboshi kang ana ing satengahing sega. Saliyane iku, onigiri uga ana kang dipanggang sawise diwenehi kecap asin utawa miso.
Ing Jepang, onigiri mujudake bekal mangan awan nalika piknik utawa dipangan ing ndalan. Sega ing Bento (kothak mangan awan khas Jepang) padatan wujude onigiri. Senajan akèh wong Jepang kang tuku onigiri gawéyan pabrik kang didol ing toko swalayan, onigiri mujudake panganan gawéyan dhéwé kang digawé ing omah kang cara nggawéne diwarisake turun tumurun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Onigiri&oldid=1118367"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 31 Januari 2017.
recording/nike-ardilla-seberkas-sinar-seberkas-sinar-seberkas-sinar-seberka-seberkas-sinar-seberkas-sinar-seb/1059217137_1104393554/frame/box" frameborder="0"></iframe>
Timur celak ipun pondok kulo...menawi ingkang bade ngersak aken teng Polaman,angsal kok mampir teng pondok kaulo.hehehe
Mugi- mugi migunani tumraping agami...!!!matur sembah nuwun...!!!
nggawe jilbab siap siap makaryo. atasane
Ndak Pundi mbak Ayu Bade Tindak Pundi Kadingaren Tindak Wae ora Numpak Taksi Dewean Opo ora Wedi Timbang Nganggur Kulo Gelem Ngancani...
Lara-lara, laraning kang ati/Nora koyo ingong
mukti karo sugih/ begjane wak ingsun
ngantenane ci, kabeh guyub rukun trah kerto pawiro jd ngiri aku sing gak iso mulih sing neng batam
lan gampang golek rejeki iso ndang tilik anak, wong tuo lan sedulur kabeh. jane yo kangen ki.. piye mas Azam sido neng pondok?ndi britane pulang haji kok gak di update, ditunggu kiat-kiat ben iso
‹ Episode 157 Halal bil Halal ala Prabu Kresna
Gambar ing nginggil punika nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral saha putra-putrinipun dumugi ing darma Surabaya, samandhapipun nitih mêsin mabur F XIII gadhahanipun K.N.I.L.M.
Kados ingkang kawartosakên ing Kajawèn kala dintên Sêtu, ingkang dipun gadhang anggêntosi Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral inggih punika paduka Tuwan Jhr. Mr. B.C. de Jonge.
Samangke wontên pawartos, opisil panjênênganipun wau kajumênêngakên gupêrnur jendral ing tanah Indhia Nèdêrlan ngriki, inggih punika wiwit benjing wulan Sèptèmbêr, salèrèhipun paduka Tuwan Jhr. Mr. A.C.D. de Graeff.
Paduka tuwan Jhr. Mr. B.C. de Jonge wau miyosipun kala tanggal 22 Januari taun 1875 wontên ing Dhènhah, dados samangke yuswanipun 56 taun. Panjênênganipun rumiyin sinau wontên ing Rijksuniversiteit ing Utrecht. Tanggal 12 Juni taun 1900 angsal anggènipun iksamên bab ngèlmi ukum, lajêng dados adpokat wontên ing Dhènhah (den Haag).
Sasampunipun punika lajêng ngasta damêl wontên ing dhepartêmèn jajahan, dados ajung komis, minggah-minggah ngantos apangkat repêrèndharis. Lajêng pindhah dhatêng apdhèling pakaryan gupêrmèn (Gouv. bedrijven).
Ing taun 1910 pindhah dhatêng dhepartêmèn paprangan, taun 1913 kawisudha dados pangagênging kabinètipun ministêr, apangkat adminisêtratir. Lajêng dados sèkrêtarisipun Commissie voor de Indische Defensie.
Salèrèhipun Paduka Tuwan N. Bosboom ministêr paprangan, ing tanggal 15 Juni 1917 panjênênganipun wau kawisudha dados gêgêntosipun, dumugi tanggal 9 Sèptèmbêr taun 1918.
wasana lajêng dados komisarisipun maskape wau.
Panjênênganipun wau botên anggolong dhatêng parte pulitik. Salèrèhipun saking anggènipun jumênêng ministêr paprangan, panjênênganipun lêlana ngidêri buwana, saha ugi mampir ing tanah ngriki. Kabêkta saking anggènipun ngasta wontên ing Kon. Petr. Mij. panjênênganipun tansah anggatosakên dhatêng kawontênanipun tanah Indhia Nèdêrlan.
Salêbêtipun dados ministêr paprangan, inggih punika salêbêtipun wontên pêrang donya, Paduka Tuwan Jhr. Mr. B.C. de Jonge. wau kêncêng anggènipun ngasta panguwaos. Wasana ing pamuji, anggènipun ngasta dados bapa babuning tanah Indhia Nèdêrlan ngriki sagêda murakabi tumrap sadayanipun.
Mênggahing tiyang ingkang dipun wastani lucu, punika sawênèhing tiyang ingkang sagêd ambanyol, lan pambanyolipun cêtha sanès damêlan utawi karangan, têgêsipun prasaja, dados pancèn wantah kabêkta saking dhêdhasaraning watak wantunipun piyambak ingkang asli, inggih manggèn ing pamicara punapadene wiraga (solahbawa)
Katêrangakên malih: yêktosipun inggih kathah tiyang ingkang sagêd ambanyol, nanging dèrèng mêsthi kenging dipun wastani lucu, amargi anggènipun ambanyol katawis bilih namung damêlan kemawon, (karangan) dados pancèn sanès watakipun ingkang asli, satêmah botên sagêd nênarik manahing asanès.
Sawênèhing tiyang mastani bilih ambanyol punika botên gampil. Makatên wau kapara nyata, upaminipun tumraping dhagêlan ringgit tiyang utawi bôngsa têtingalan sanèsipun punika kajawi kêdah anggadhahi watak
sagêdipun adamêl rêsêping paningal punapadene pamirêng, tumrap para ingkang sami amriksani.
Pramila yèn katitik saking punika, tiyang ingkang karan lucu wau awis sangêt wontênipun. Awit samôngsa botên makatên, sanajan pambanyolipun dipun kêtog (dipun pêng), nanging adhakan malah kêtingal saru, lan lajêng dipun wastani awon, botên luwês, botên kèwês lêluconipun, dening katawis bilih dipun damêl-damêl, tur botên sagêd anuju prana, mila inggih botên sagêd nênarik manah.
Tumrapipun bôngsa Jawi, wontênipun ing paringgitan, limrahipun sadaya sami mastani, lan manjing wontên ing panganggêp bilih watak lucu punika dumunung wontên ing dhagêlan têtiga punika wau, kados ta: Sêmar, Garèng tuwin Petruk. Tandhanipun makatên: sanajan sampun cêtha bilih lêluconing dhagêlan ringgit wacucal punika bakunipun manggèn ing kyai dhalang, ewadene trêkadhang inggih kathah saking antawisipun têtiyang ningali, botên patos-patos mastuk,ngantuk, amargi ngêntosi mêdalipun dhagêlan, kapengin badhe sumêrêp kadospundi banyolanipun. Malah sawênèhipun malih ngalilir saking ngantuk, dening mirêng lêluconing kyai dhalang ingkang kaembakakên wontên ing pawicantênaning dhagêlan têtiga wau, satêmah lajêng sami gumujêng. Samantên yèn sami kapranan. Langkung-langkung tumrap ing paringgitan tiyang, sanadyan botên dipun têrangakên ing ngriki, sagêd ugi para maos, kadhangkala wontên ingkang kasêngsêm amriksaningamriksani. ringgit tiyang, amargi kêtarik saking dhagêlanipun sami lucu sangêt.
Kados makatên punika botên nama anèh, awit tumrap kula piyambak inggih sagêd mastani bilih lêlucon punika sok sagêd adamêl gujêng, lan gujêng punika sagêd ambirat manah ingkang pinuju susah, dados inggih wontên paedahipun.
Mangsuli rêmbag ing nginggil, saking awisipun tiyang ingkang anggadhahi wônda lucu, kathah tiyang mastani bilih lucu punika bêktaning kodrat, têgêsipun pancèn pinasthi dados tiyang ingkang lucu makatên, tandhanipun botên gampil dipun tiru. Nanging sawênèhipun malih wontên ingkang mastani pulasan, inggih punika anggèning sagêd lucu wau jalaran kabêkta saking daya kaelokaning salah satunggalipun aji-aji, kados ta ingkang winastan aji: Sêmarmêndêm, aji Pangasihan, Pangirupan, tuwin sanès-sanèsipun,§ Yak, punika rak cêpênganipun tiyang ingkang badhe ngrèntèngi. Petruk. dados kabêkta saking brêkating ngèlmi-ngèlmi wau, sanajana tumrap tiyang ingkang pancènipun botên kêdunungan dhêdhasar lucu, waton kuwawi anglampahi inggih mêksa lajêng sagêd dados lucu. Bab ingkang kados makatên punika lêrês lêpatipun nyumanggakakên.
Ananging sawênèhipun tiyang malih wontên ingkang anggadhahi pamanggih makatên:
Yèn dipun petani ingkang saèstu, mênggah wontênipun sêsêbutan lucu ingkang asli wau kathah-kathahipun pinanggih wontên ing tiyang ingkang anggadhahi pambêkan adi makatên:
anggunggung dhiri, upaminipun: sapa trêgasbrêgas. kaya aku, sapa andhèthèng, anjlonèt kaya aku tuwin sapanunggilanipun, ananging inggih botên isinan lan botên nguthuh.
VI. Botên gumaib, gumun, kumintêr, sumugih, sumakehan lan sapanunggilanipun.
Pramila tiyang ingkang kados makatên adhakan kinalulutan ing akathah, singa mulat sami kapranan ing manah sarta kapiluyu, ingkang lèrègipun mahanani pamanahan wêlas sarta asih dhatêng piyambakipun, sanajan sasrawungan wontên ing pundi kemawon, tangèh yèn ta anggadhahana manah kêmba, inggih punika wujudipun tiyang lucu ingkang sajati. Nadyan namung wontên ing pajagongan kemawon inggih mêksa sagêd adamêl rêna, lan sasolahbawanipun tansah dipun wigatosakên ing akathah.
Lajêng kêpasuking rêmbag, dinalih yèn anggadhahi rangkêpan bangsaning aji-aji kados kasêbut ing nginggil wau.
Dene kosokwangsulipun: tumrap tiyang ingkang pancèn botên anggadhahi dhêdhasar lucu, utawi marojol saking ungêl-ungêlan nêm prakawis wau sanajan pambanyolipun dipun kêtog supados ginujêng lan rinêsêpan ing akathah, nanging adhakan malah dipun gêthing, tangèh yèn pikantuka gujêng, nadyan dumunung ing pajagongan. Langkung-langkung upami kadadosna dhagêlan wontên ing paringgitan, bêgja-bêgjanipun pikantuk panggarunêng: ah, lêluconing dhagêlane ora mranani, kajaba kurang kulina, iya dhasar pancèn dudu trahing wong lucu, dadi katara saru pambanyole. Sabab dening kurang luwês, kèwês, gandês, dadi iya ora anduwèni êngês, … tuwin sapanunggilanipun. Makatên tumrapipun wontên ing kalangan ringgit tiyang
ingkang sampun asring-asring dipun yêktosi. Pramila bab kados andharan ing nginggil punika, sagêd ugi paedah tumrap tiyang ingkang kajibah dados tukang dhapuk ringgit, dados sagêd ragi pratitis mênggahing pamilih. Kajawi saking punika inggih wontên mungguhipun malih, dening wontên têtuladaning pambêkan sawatawis ingkang kalêbêt adi, minôngka gêgaraning pangudi murih kinarêsêpan ing akathah.
Sanès rêmbag manawi kados dhagêlan ing taman Kajawèn. Sanajan punika namung wujud karangan kemawon, mênggahing pamanggih kados prayogi dipun tiru, awit pambanyolipun botên nate saru, tur botên nyêrikakên manah, nanging ngangsali. Tandhanipun kula piyambak asring mirêng tiyang rêraosan makatên: salawase banyolane Garèng Petruk iki tansah mranani,§ Upami kula sagêd pinanggih kalihan priyantun ingkang ngandika makatên wau, botên badhe sêmang malih, kula mêsthi inggih lajêng mak jrèng ngaturi arta sêtangsul kemawon, namung… kula inggih kêdah dipun potongakên ayam. Petruk. lo botên ngumpak punika, lugu matur barès, mila tumrap kula piyambak inggih lajêng rumaos eman sangêt saupami ngantos dipun putungi kêkasih kula Kajawèn, sabab kèthèr pambayaranipun.
Wasana mênggah lêrês lêpating pamanggih ing bab kawontênaning tiyang ambanyol, kados ingkang kawahya nginggil wau nyumanggakakên para maos.
Têmbung tulung mênthung punika kalêbêt ing bêbasan Jawi, ingkang sampun limrah dipun sumêrêpi ing sabên tiyang. Mênggah têranging têgêsipun: tiyang têtulung, ing ngajêng andadosakên bingahipun ingkang dipun tulungi, wêkasan andadosakên ing kasusahanipun. Wujudipun tiyang nyambuti arta dhatêng ing sanès, sarana mawi sarêman ingkang awrat.
Manawi dipun pirid saking lampahing gêgramèn sarta tumindaking panggaotan, ingkang dados bakunipun punika bôndha. Para maos mugi sampun kasupèn, têmbung bôndha ing ngriki botên namung atêgês arta, nanging ingkang atêgês pawitan. Mênggah ingkang kenging kawastanan bôndha, sadaya kemawon ingkang gumêlêngipun sagêd angwontênakên
Tiga-tiganipun sami dayan-dinayan, têgêsipun botên kenging gothang salah satunggal, kados ta: manggaota punika botên cêkap dumèh wontên artanipun kemawon. Amargi sanajan sampun wontên artanipun, manawi botên mawi bau [ba...]
[...u] suku utawi bêbakal, inggih botên sagêd tumindak. Makatên ugi kosokwangsulipun, sanajan bau sukunipun nyêkapi, manawi botên wontên arta sarta bêbakalipun, inggih botên sagêd mujudakên panggaotan.
Arta ingkang dados pawitaning panggaotan punika dipun wastani kalampahakên, ing pangangkah sagêda mindhak kathah dening angsal kauntungan. Indhakanipun punika ingkang dipun wastani bêbathèn. Saking ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, juru potang arta lajêng gadhah pamanggih, manawi arta ingkang dipun sambutakên punika dipun piridakên kalihan tumindaking arta ingkang kangge manggaota. Anggènipun purun nyambutakên ngangkah sagêdipun angsal bêbathèn, saya kathah sarêmanipun saya kathah bêbathènipun.
Pamanggihing juru potang ingkang kados makatên punika kalèntu, namung saking anggènipun ambalithuk kukum, nyirik têmbung sarêman sarta tukang potang. Amargi botên ngèngêti dhatêng sipating panggaotan kalihan lampahing motangakên. Sanajan arta ingkang kangge manggaota punika trêkadhang pikantukipun bêbathèn langkung kathah tinimbang kalihan ingkang dipun potangakên, ewadene ing pranatan mêksa ambedakakên, saking pancèn beda kawontênanipun.
Botên sadaya juru potang arta kenging dipun wastani tulung mênthung, saugêr botên sarana sarêman ingkang pancèn awrat, langkung saking pranatanipun. Kantor bang ingkang agêng-agêng, punika inggih dados papan pasambutan, ewadene saking sarêmanipun botên kathah, manut ing pranatanipun nagari, botên kenging dipun wastani tulung mênthung.
Juru potang ingkang mêndhêt sarêman kathah, punika dipun wastani woekeraar, têgêsipun tukang nyêrot, inggih punika nyêrot artanipun tiyang ingkang dipun sambuti. Lintah, punika padamêlanipun nyêroti êrahipun kewan sanès, mila inggih dipun wastani wukêr. Makatên ugi kêmladhehan, punika gêsangipun sarana nyêrot sarining tanêm tuwuh ingkang dipun dunungi, mila têtuwuhan punika ugi dipun wastani wukêr.
Têmbungipun entar, juru potang punika dipun wastani lintah dharat, têgêsipun lintah ingkang nyêroti manggèn wontên ing dharatan.
Satunggal-tunggaling nagari watêsing sarêman punika botên sami, bab punika gumantung saking kawontênaning panggaotanipun nagari ngriku lan wontênipun pawitan. Namung tumrapipun ing tanah ngriki, agêng-agêngipun sarêman punika namung 18 prêsèn ing sataun. Mirid punika, juru potang ingkang ngrèntênakên arta langkung saking samantên, inggih lajêng kenging dipun wastani tulung mênthung utawi wukêr. Ing Indhonesiah, tiyang ingkang ngrèntênakên arta punika kathah, inggih punika: Jawi, Singkèk, Arab lan sanèsipun. Punika sadaya anggènipun mêndhêt sarêman langkung saking mêsthi, ngantos langkah saking pranatanipun nagari. Agêng aliting sarêman punika botên masthi, ing satunggal-tunggaling panggenan beda-beda, manut ing kawontênanipun, inggih punika: kathahipun ingkang motangakên sarta kathahipun tiyang ingkang nyambut. Badhe kasambêtan.
Sêgawon punika, tumrapipun dhatêng bôngsa Eropah, kenging kula criyosakên manjing dhatêng kalangênanipun, dados tumrap ing tanah Jawi ngriki saminipun pêksi prêkutut, pramila manawi sampun cocog, dhasar arta wontên, prakawis rêgi botên patos kamanah. Kayêktosanipun kula piyambak sampun asring nyumêrêpi wontên sêgawon ingkang rêginipun f 100,- f 200,- utawi langkung, malah ngantos rêgi f 1000,- pisan inggih wontên. Dados yèn makatên prakawis kalangênan, langkung têgês dipun wastani: kasênêngan, punika ngrika-ngriki sampun kemawon, wosipun namung ngêcèh-êcèh arta, pramila ingkang kirang mulat asring dhawah kasangsaya.
Sapunika tumrapipun dhatêng bôngsa kula Jawi, ingkang ngingah sêgawon ugi kathah, ananging lugunipun botên tumancêp ing manah, katôndha dhatêng awoning pamiyaran. Malah sêgawon punika limrahipun kangge pocapan awon, upaminipun tiyang mungêl: asu dhatêng liyan, punika makna ngawon-
ingkang dipun pisuhi trimah, ewadene awonipun nampêk dhatêng badanipun piyambak, pramila lajêng mracihnani bilih badanipun piyambak asor ing bêbudènipun. Kula yêktosi, tiyang ingkang alus bêbudènipun ajrih mungêl-mungêl awon, agêngipun mêmisuh, margi mangrêtos manawi badhe ngasorakên badanipun piyambak lan langkung sumêrêp manawi manungsa punika kêdah anggêlar kasaenan.
Sapunika ambuktèkakên panganggêpipun dhatêng sêgawon awon wau. Punika pinanggih ing cêcriyosan tuwin dêdongengan kina, kados ta: Prabu Menakjingga ing Blambangan, punika mirid cêcriyosan rai sêgawon, wontên ing topèng dipun wujudi rai sêgawon. Malih, ing musium Majakêrta wontên rêca, ningali wônda lan pêpacakanipun satunggiling raja sinatriya, ananging rai pinêtha sêgawon, pramila katingal mrongos, punika saking kojahipun juru kunci rêcanipun Prabu Minakjingga kasbut. Rêca wau dados pamidhangan, pramila onah-onèh dening borèh, lan ing prênah suku ambaladêr sêkar campur bawur lan mênyan ingkang sampun kobong mêthuthuk kados gumuking rayap.
Mangsuli rêmbag prakawis Prabu Menakjingga rinêca rai sêgawon. Kintên kula saking karsanipun ratu ayu (Prabu Kênya) ing Majapait. Amargi Prabu Minakjingga satru kabuyutanipun sang ratu ayu, dados dhatênging dinamêl pêpêthan makatên wau: saking pangintên kula sang prabu baku awon ing panggalihanipun, ingkang suraosipun purun-purun nêrak dhatêng wêwalêring kasusilan, utawi saking namung kabêkta sêngkêling panggalihipun ratu ayu, ingkang makna ngasorakên. Punika namung kasumanggakakên.
Lajêng malih, kintên kula para maos têmtu ugi nate [na...]
[...te] dipun dongèngi para sêpuh. Ing kina tiyang ingkang dosa nindakakên lampah ingkang binasakakên: ngrusak pagêr ayu, inggih punika cluthak, liripun purun-purun ngrêsahi bojoning liyan. Punika manawi kadêngangan, pangadilanipun ingukum awrat, kinunjara lan namung dipun adhêpi dhêdhak kanthi dipun sandhingi toya, punika saking têgêsipun sampun dipun rêngkuh sêgawon.
Panjang-panjanging rêmbag lajêng kèngêtan tiyang Kalang. Kasbut ing dongèng têdhak turuning sêgawon, punika saking gagasan kula têka inggih botên pinanggih nalar. Saking pangintên kula têmbung Kalang wau inggih lugu saking têmbung kalangan (ngulandara) punika manawi dipun gagapi ing cêcriyosan jaman kina ing kabudan ragi gathuk, larasipun makatên: tiyang Kalang punika turunipun tiyang ingkang gêsangipun midêr kêkalangan, têgêsipun botên têtêp padununganipun jalaran baku kaplêsit nalika wontên paprangan utawi pancèn dipun tampik kêmpal dhatêng kathah-kathahipun, ananging rèhning wontên cêcriyosan anggêpok turuning sêgawon, dados kintên kula baku tiyang ingkang botên purun tundhuk dhatêng agami. Punika mirid Sêrat Pustakaraja Purwa, ing sangajênging jumênêngipun Sri Maharaja Kano têtiyang Jawi kacariyos tatananipun sarupi kewan, dados cêkak anggènipun jêjodhoan isbatipun kados sêgawon. Sinarêng jumênêngipun Sri Maharaja Kano lajêng wiwit kapranata mawi agami Buda, lan sakala punika cinariyos wiwitipun tiyang Jawi mangrêtos udanagari, tatakrama lan sasaminipun. Rèhning têmtu wontên golongan ingkang botên manut, dados inggih golongan punika ingkang kintên kula lêluhuring têtiyang Kalang dumugi sapriki punika, margi golongan wau têmtu misah salami-laminipun, jalaran botên purun nunggil laras, punika sampun têmtu gêsangipun ngulandara midêr kêkalangan, makatên pangathik-athik kula piyambak, margi kèngêtan sawênèhing sarjana ingkang nglari asalipun bôngsa Kalang marsitakakên manawi lêluhuripun tiyang Kalang punika bôngsa sudra, môngka punika kula tampi bôngsa ingkang nglêmpara margi botên tunggil laras adat tatacaranipun wau. Badhe kasambêtan.
Nglajêngakên atur kula bab têmbung kônca-kancane. Ing ngriku dayanipun panambang e namung dipun kengingakên ing têmbung ingkang wêkasan, dados têmbung ingkang wiwitan nama kalis. Umumipun ingkang têmbungipun kawitan têrang kalis ing panambang e, punika têmbung camboran, upaminipun:
Sarèhning rêmbag punika angrêmbag swara, lagu, utawi dhongdhing sapiturutipun, dados anggèn kula pados pasaksèn inggih namung angèngêti watak-watakipun swara. Sasumêrêp kula têmbung utawi ungêl-ungêlan ingkang ingatasipun swara sami watakipun kalihan têmbung camboran, punika têmbung dwilingga salin swara, inggih punika swara a (a) ingkang kathah-kathah dumunung wontên ing ngajêng, upaminipun: ingkang dwilingga salin swara.
Kliru - klira-kliru.Bali - bola-baliManthuk- monthak-mantukIngkang camboran:Kana keneSapa aruhAnak bojoGarwa putra
Dados saking panggrayangan kula lagu ingkang sami kula angge ngungêlakên têmbung: kônca-kancane, punika lagu sambutan, nanging clandestien, pêtêng, botên absah, nyambut dhatêng lagunipun têmbung dwilingga salin swara utawi têmbung camboran. Wontênipun ngantos nyambut, utawi sarèhning pêtêng, kenging dipun wastani nyêlêr lagunipun têmbung camboran utawi têmbung dwilingga salin swara wau, sakawit ingkang marahi têmtu têmbung-têmbung ingkang musabiyat: purun dipun golongakên dhatêng têmbung dwilingga salin swara, sarta inggih botên suthik kakêmpalakên kalihan têmbung dwilingga limrah. Upaminipun têmbung beda-bedane, golongan ing ngandhap punika:
Awit saking punika atur kula, manawi pancèn wontên raosipun dwilingga salin swara, inggih ngangge lagu ingkang dumunung wontên ing têmbung: kônca-kancane. Kosokwangsulipun manawi namung dwilingga limrah: inggih ngangge lagu: kanca-kancane.
Radèn Dewabrata inggih Rêsi Bisma ugi Radèn Biwara, punika putranipun Prabu Santanu nata ing Ngastina, ingkang lajêng jêjuluk Bagawan Santanu. Radèn Dewabrata dipun tilar seda ingkang ibu nalika taksih bêbayi. Sasedaning ibu lajêng dipun bêkta dhatêng Wiratha, kasêsêpan Dèwi Gôndawati, garwanipun Rêsi Parasara, saha salajêngipun sarêng Dèwi Gôndawati kagarwa Prabu Santanu, Radèn Dewabrata lêstantun wontên ing Wiratha. Anggènipun Radèn Dewabrata jêjuluk Bisma, saking pêparingipun Sang Hyang Bisma, saha sasampunipun jêjuluk Bisma, Sang Hyang Bisma lajêng anitisi.
Sasedanipun Prabu Dipakeswara, nagari Ngastina kaparingakên dhatêng Bagawan Santanu malih, ingkang kala punika sampun jumênêng raja pandhita ing Talkôndha. Dene Radèn Dewabrata ingkang sumilih dados raja pandhita ing Talkôndha, jêjuluk Rêsi Bisma.
Radèn Dewabrata kagungan sadhèrèk tunggil rama sanès ibu, miyos saking Dèwi Gôndawati, 1. Radèn
Dewabrata katantun krama, nanging aturipun mopo, wusana ingkang rama namung dhawuh supados madosakên jodho ingkang rayi kêkalih.
Rêsi Dewabrata lajêng pinanggih Rêsi Abiyasa dhatêng Saptarga, matur manawi dipun utus ingkang rama madosakên jodho ingkang rayi kêkalih, ingkang sami putraning ratu. Rêsi Abiyasa paring pitêdah supados angêdêgana sayêmbara dhatêng praja Giyantipura, ing ngriku wontên putri têtiga ingkang sami putranipun nata ing Giyantipura, tunggil ibu mêdal sarêng sadintên, nama Dèwi Amba, AmbakaAmbika. tuwin Ambalika. Ananging putra têtiga wau gadhah sadhèrèk awarni danawa, nama Arimuka, kadadosan saking ari-ari, tuwin ditya wau kadadosan saking kawah, tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun. Sintên ingkang sagêd ngawonakên ditya wau sakadangipun, pinasthi dados
kaparêngipun Prabu Darmamuka, inggih punika nata ing Giyantipura, putri têtiga
kaparingakên Radèn Citrasena. Rêsi Dewabrata rumaos pakèwêd badhe nampik kaparêngipun Prabu Darmamuka, kalampahan dhaup kalihan Dèwi Amba, nanging namung kangge nyakecani galih kemawon, awit Rêsi Dewabrata nêdya wadat. Enjingipun Rêsi Dewabrata nyuwun pamitan kanthi ambêkta Dèwi Ambika kalihan Dèwi Ambalika. Sapêngkêripun Rêsi Dewabrata, garwanipun inggih punika Dèwi Amba, anututi, nêdya andhèrèk. Rêsi Dewabrata adhawuh supados wangsul benjing kemawon manawi sampun dumugi Ngastina badhe dipun pêthuk, nanging Dèwi Amba adrêng nêdya
malês ing kowe, aku nitis marang putri Cêmpala aran Dèwi Srikandhi, ing kono kang prayitna. Ing ngriku Rêsi
ing Ngastina, jêjuluk Prabu Krêsna Dwipayana. Salajêngipun Rêsi Dewabrata dumugining jaman Pandhawa lan Korawa, saha jumênêng guruning Pandhawa lan Korawa. Nanging danguning dangu sanadyan Rêsi Bisma punika ing galih awrat dhatêng Pandhawa, nanging sarèhning winêngku ing
ing paprangan. Sang rêsi pancèn pinunjul ing prang, sanyata dados guruning Pandhawa Korawa, mila nalika ngêdali ing paprangan, adamêl kêkêsipun golongan Pandhawa. Gêlaripun pêrang Bisma wukir jaladri, ingkang kangge pindha karang gajah. Alun para nata, bala minôngka toya, mêngsah prajurit Pandhawa, ingkang dipun senapatèni Radèn Seta. Sang rêsi tansah unggul ing
Bisma santun kagapati. Nalika Rêsi Bisma badhe dipun cakra nata Dwarawati sakalangkung bingah, awit badhe manggih kasampurnan, nanging lajêng dipun pèkpênggak.
dening Arjuna. Sarêng Rêsi Bisma prang tandhing kalihan Dèwi Srikandhi, karaos uwas ing galih, awit sampun mangrêtos bilih punika ingkang dados jalaraning tiwas, wusana kataman jêmparingipun Dèwi Wara Srikandhi. Pandhawa lan Korawa sami nungkêmi, Rêsi Bisma taksih ngantak-antak minta toya, dipun aturi dening Korawa botên karsa, mundhut toya saking Arjuna, lajêng dipun aturi toya kumbahaning jêmparing, sarêng dipun unjuk lajêng seda. Layon dipun mulyakakên dening Prabu Yudhisthira tuwin Arjuna.
Tumrapipun bôngsa Jawi, sarêng ngambah ing jaman ingkang dipun wastani jaman kamajêngan, tumindaking padamêlan kriya kenging dipun wastani lajêng kêsingkur. Wontênipun makatên, awit lajêng ngrumaosi, bilih kamajêngan punika namung dumunung wontên ing tiyang ingkang ulah sastra. Môngka manawi ngèngêti ajining kagunan, sanadyan kapiridna ing jaman kina pisan, padamêlan kriya punika inggih sampun dipun aosi, kados ta pandhe, sayang, tukang batu, undhagi (tukang kajêng). Malah tumraping undhagi, wontênipun ing karajan Jawi, ngantos dipun wontênakên bupatinipun, punika nandhakakên bilih kagunan wau nama kagunan yêktos.
Wontênipun padamêlan kriya punika sajak botên dipun wigatosakên, kajawi ing sakawit gadhah pangraos asor, ugi gadhah pangraos, bilih padamêlan wau sanès wajibing sabên tiyang, awit tiyang ingkang sagêd nindakakên padamêlan kriya punika namung turuning bôngsa kriya, punika nyatanipun pancèn inggih makatên.
Nanging sarêng wontên pamulangan kriya, pangintên makatên wau lajêng wiwit suda, awit nyatanipun, pamulangan wau botên mawi pilih lare, inggih anakipun sintên kemawon, manawi pancèn sagêd katampèn inggih dipun tampèni.
Pamulangan wau nalika sawêg tumindak sawatawis taun, kenging dipun wastani, para murid-muridipun namung saking golongan andhap, tumraping putranipun para priyantun, lôngka sangêt dipun sêkolahakên mriku.
Pamulangan kriya tiyang siti punika limrahipun namung nyinau pandhe utawi kriya (tukang bêsi kalihan tukang kajêng), pasinaonipun dipun tuntun dening guru ahli. Samêdalipun saking pamulangan wau, mênggah caraning pados têdha, lajêng sagêd tumindak kanthi sakeca, awit lajêng sagêd pados têdha botên sarana wontên ing pangengeran.
Nalika jaman kawan wêlas taun sapriki, ing Madiun wontên pandhe ingkang mawi masang namanipun wontên sangajênging pandhean, ingkang suraosipun,
pandhe mawa partisara (dhiplomah), nanging tumraping ngakathah dèrèng sumêrêp kajêngipun. Wusana têtiyang inggih lajêng mangrêtos nitik saking saening yasanipun.
Dangu-dangu padamêlan kriya punika saya dipun ajêngi ing ngakathah, lan têtiyang lajêng mangrêtos dhatêng ajining kagunan wau. Dene dumuginipun ing jaman sapunika, sintêna kemawon sagêd nyatakakên dhatêng barang yêyasanipun para murid pamulangan kriya, inggih punika kalanipun wontên têtingalan pasar malêm sapanunggilanipun. Ingkang barang kajêng, dêdamêlanipun botên beda kados dêdamêlanipun tukang kajêng bôngsa Tionghwa, kados ta meja kursi sapanunggilanipun. Tumraping tukang bêsi inggih sampun ônja dêdamêlanipun, kados ta sagêd damêl kareta dhokar.
Sintên ingkang nyumêrêpi dêdamêlanipun tiyang siti ingkang kados makatên punika ngalêmbana, tuwin sagêd mastani agênging pigunanipun, awit sagêd ngintên, gêsanging tanganipun tiyang sagêd dhatêng padamêlan kriya, punika gampil kangge sarana pados têdha.
Wulangan ingkang dipun tindakakên wontên ing pamulangan wau, tansah mindhak-mindhak, sadaya dipun udi saya sampurnanipun. Dalah padamêlan anam-anam ugi dipun wulangakên, malah tumraping padamêlan anam-anam kursi panjalin, ingkang limrahipun dipun tindakakên dening bôngsa Tionghwa, limrahipun dipun wastani tukang kursi rotan, ugi dipun wulangakên. Ingkang sapunika sampun katingal, dêdamêlanipun murid pamulangan patukangan ing Tasikmalayah, kados ingkang kawujudakên ing gambar. Nama sampun sae.
Barang-barang wêdalan pamulangan patukangan, punika ugi wontên ingkang kasade. Ingkang tumindak ing pamulangan patukangan tiyang siti ing Batawi, kathah tiyang mêling barang dêdamêlanipun para murid, rêginipun miring, pandamêlipun rikat, awit tumindaking damêl kanthi katiti ing guru. Cara ingkang makatên punika ugi mêwahi kawruhipun ing bab caraning panyade.
Ing sapunika kados para têtiyang siti sampun kêbuka ing manah dhatêng ajining kagunan wau, awit mangrêtos dhatêng aji ingkang sagêd nocogi kalihan jamanipun.
Persaudaraan, inggih punika pakêmpalanipun para guru wêdalan normal sêkul, ingkang katuntun dening sadhèrèk Mas Supardi ing Purwakrêta (Banyumas) wiwit wulan Mèi punika sampun sagêd mitulungi dhatêng para warganipun, sarana nyambuti arta ingkang anakan sarta cicilanipun mayar sangêt. Sampun wontên warga 11 ingkang angsal pitulungan (P).
Saking ada-adanipun para warga pakêmpalan: Budi Marga Rêtna ing Padhang, inggih punika pakêmpalanipun para militèr Jawi sampun mainakên ringgit tiyang. Lampahanipun Pêrgiwa Pêrgiwati, wontên kamar bolah Pordhêkok. Angsal-angsalan rêsik f 302 langkung sakêdhik. Mainipun dipun padhegani dening Litnan Denninghof-stelling. Mainipun botên nguciwani punapa malih jogèdipun Prahastha kalih Anila, pêrang Bugis, Petruk lan Garèng. Bab punika ugi kêgolong sumêbaring kagunan Jawi wontên ing tanah sabrang. (S)
Radèn Agus Prawiranata, Ibrahim, Pangeran Mohamad Jahir saha Radèn Sumarjana angsal iksamênipun insinyur.
Benjing tanggal 21 dumugi 24 Mèi ngajêng punipunika. Persatuan Sepakraga Seluruh Indonesia ngawontênakên konggrès wontên ing Surakarta.
Kêmis tanggal 21 Mèi: pêpanggihanipun para ingkang sami tumut konggrès saha pangrèh agêng P.S.S.I. tuwin tamu-tamu, wontên ing dalêmipun Radèn Ngabèi Rêksahartana ing kampung Kapatihan. Mawi wirèng, sumbangan saking kraton.
Jumuwah tanggal 22 Mèi parêpatan tutupan, wiwit jam 8 enjing, wontên ing abipraya. Jam 4-6 sontên, têtandhingan bal-balan wontên ing alun-alun kidul (Surakarta-Ngayogya). Jam 8 dalu, parêpatan tutupan ingkang kaping kalih, wontên ing
Surakarta). Dalunipun nampèkakên bèkêr dhatêng ingkang mênang.
Kala tanggal 7 Mèi ingkang kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral saking Kudus têdhak dhatêng Sêmarang, dipun dhèrèkakên Residhèn Kudus saha Bupati Dêmak. Enjingipun têdhak mriksani papan pangupakara tiyang sakit leprah ing Palantungan.
Benjing pungkasanipun wulan punika Partai Indonesia badhe ngawontênakên parêpatan pangrèh propagandhah wontên ing Bêtawi. Ingkang badhe mêdhar sabda Tuwan Mr.Sartana tuwin sanès-sanèsipun.
Persatoean Indonesia, organipun P.N.I. samangke ingkang gadhah Nyonyah Sukarna. Sêrat kabar wau badhe dipun dadosakên sêrat kabar minggon. Kajawi punika ugi badhe dipun wêdalakên mawi basa Sundha, ing Bandhung, saha mawi basa Malayu, ing Bêtawi. Salajêngipun badhe dipun dadosakên sêrat kabar dintênan.
Kala tanggal 29 April ingkang kapêngkêr ing pandhapi Kabupatèn Trênggalèk dipun wontênakên parêpatan, ngrêmbag bab usul badhe ngadêgakên polêk kredhit bang. Ingkang sami rawuh: ingkang bupati, asistèn residhèn, insêpèktur saha kontrolir sentralê kas tuwin sanès-sanèsipun.
Sampun dangu têtiyang ing kitha wau sami ambêtahakên bang piyambak, mila inggih kathah ingkang sami kapêksa nyambut arta dhatêng Bank Nasional Indonesia ing Surabaya. Ing bab punika ingkang bupati botên kêkilapan, kalampahan wawan rêmbag kalihan sentralê kas. Sentralê kas anocogi sêdyanipun ingkang bupati, inggih punika supados ing rêgènsêkap Trênggalèk dipun wontênakên polêk bang piyambak.
Usul ngadêgakên polêk kredhit bang kasêbut ing nginggil katampi. Kangge sawatawis môngsa pangrèhipun inggih punika: pangarsa, bupati, panitra, tuwan asistèn residhèn, warga, lan bokonsulèn, jaksa tuwin satunggiling pènsiunan mantri guru ing ngriku.
Dèrèng dangu insêpèktur pakaryan kasarasan ing Surabaya wangsul saking anggènipun tindak insêpèksi dhatêng Madura. kados ing rêgènsêkap sanès-sanèsipun, ing ngrika ugi badhe dipun wontênakên poliklinik, inggih punika ing rêgènsêkap Sumênêp 3. Ing rêgènsêkap Bangkalan 1 (ing Sêpulu) saha ing rêgènsêkap Sampang 1 (ing Kêtêgan).
Wiwit benjing tanggal kaping 20 wulan punika propesor Mr. B. ter Haar, guru agêng ing pamulangan luhur pangadilan ing Bêtawi, kaparêngakên pêrlop dhatêng Eropah, laminipun wolung wulan.
P.G.H.B. pang Jêmbêr dèrèng dangu ngadêgakên kursus dagang (dagang barang alit-alitan), manggonmanggèn. wontên ing gêdhongipun H.I.S. Mardisiswa. Saminggu dipun wontênakên kaping kalih, laminipun sataun.
Tuwan Mr. J.R.L. Jansen, opsir pan justisi ing Bêtawi, kawisudha dados adpokat jendral ing Hooggerechtshof.
Kala malêm Ngahad ingkang kapêngkêr kantor panyêteman rad kawula ngawontênakên sêteman malih tumrap kiskring XI Maluku. Ingkang katêtêpakên kapilih inggih punika Tuwan De Queljoe.
Dèrèng dangu Tuwan A.M. Sangaji tindak dhatêng Sumatra Kidul, prêlu damêl propagandhah. Kalampahan ing Mênggala, Kotabumi, Kruwe, Muaradhua saha Palembang dipun adêgakên pang P.S.I.I. Kajawi punika ing Rano saha
dhawah tanggal 3, Jawi 13 Siyam Be 1832.
Lêngganan nomêr 5232 ing Bandhung. Kêmis Paing ing wulan Sura Alip 1843 dhawah 19 Dhesèmbêr 1912. Tanggal 2 Januari 1909 dhawah dintên Salasa Kliwon.
Lêngganan nomêr 1705 ing Banjarnagara. Sampun dados panggalih, administrasi ingkang lêpat. Pambayaran panjênêngan kalêbêt dhatêng lêngganan sanès ingkang nunggil asma kalihan panjênêngan, nanging sapunika sampun kalêrêsakên, sarta Kajawèn inggih sampun kakintun.
Lêngganan nomêr 2322 ing Tabanan. f 3.- punika tumrantumrap. wulan Marêt, dumugi Ogustus 1931, dados manawi panjênêngan nampi blangko, punika lêpatipun ingkang ngintunakên (kenging kagêm sanès kuwartal).
Lêngganan nomêr 924 ing Sidarêja. f 1.50 ingkang nêmbe kula tampi, tumrap kuwartal 3.
Sang prabu rumaos kajudhêgan panggalih, wusana pêpuntonipun namung badhe ngantêp sang putri, kaparênga milih dhatêng nata môncapraja wau salah satunggal. Kalampahan sang prabu kapanggih sang putri wontên ing kradèn ayon, saha lajêng dhawuh makatên: Nini, yèn sira wêlas marang prajanira, sira nuli kramaa, êndi nata môncapraja kang kokarêpake, ingsun kang bakal minangkani.
Sang putri ingkang salaminipun ambêg prasaja, ing kalanipun midhangêt dhawuh pangandikanipun sang prabu, botên pisan-pisan kagèt ing panggalih, lajêng matur makatên: sajatosing palakrama punika botên kenging lajêng katindakakên saking pamiyagahing liyan. Sakalangkung anggèn kula manah sirêping rêrêsah ingkang ngêpang praja, awit kula ngrumaosi manawi kula sagêd adamêl sirêpipun. Nanging mênggahing pamanahan kula, sirêpipun wau botên badhe sagêd adamêl katêntrêman, awit kabatosaning para nata sanès, ingkang botên kalêgan ing galih, tamtu saya kobar andados. Bab punika kemawon sampun ngawontênakên pamanahan kados makatên. Saya malih tumrapipun badan kula, dèrèng wontên wawasan ingkang dados panujuning manah, dados saupami kula anglampahanglampah. jêjodhoan ingkang botên tuwuh saking manah kula piyambak, punika kula sasat maha niksa dhatêng badan kula, kêpêksa manggèn salêbêting pasiksan, ingkang kêdah kula lampahi ing salami-laminipun.
Hêh, ngracike gunêmira iku nganti kaya wong nini-nini. Nanging kapriye manèh, kabèh-kabèh wis winêngku ing jamane,
ingsun amênggak mung manawa sira nêmaha marang tindak luput. Nanging sarèhning ingsun iki wong atuwanira, ing salawase ora bakal lèrèn-lèrèn, mung tansah ngudani pitutur, kang kanthi wawasan bêcik. Kaya-kaya mokal saupama nata môncapraja iku ora ana kang dadi panujuning atinira, dadi anggonira darbe pamikir durung ana kang dadi panuju, iku mung saka anggonira darbe ambêg gumêdhe, ngasorake sapadha-padha. Dene kasamaranira lêlakon kang bakal tinêmu ing têmbe buri, iku mung tuwuh saka pangira. Pangiranira kang mangkono iku, manawa sira bacut-bacutake, mung bakal nuwuhake pakewuh ing salawas-lawase, lôngka bisane nêmu kasênêngan.
Nalika sang prabu pangandikanipun dumugi samantên, lajêng kandhêg ing galih, dening nguningani sang putri muwun, wusana lajêng jêngkar kanthi tilar pangandika: Salawase sira sabên ingsun pituturi mung nyundhul tangis kang agawe kandhêging galih ingsun, hêm.
Sapêngkêripun sang prabu, sang putri namung lênggah tumungkul kalihan ucêk-ucêk tingal ingkang pindha sêsotya kinum ing toya, gêbyaripun namung surêm sawatawis, saicaling waspa, soroting tingal malah gumêbyar anêlahi, calorotipun sagêd damêl tatasing manah santosa. Wusana lajêng dipun kudang ing êmbanipun:
sulistyaning warni, nanging pun biyung gadhah manah sumêlang, dening tangis punika dados sasmitaning panggalih sêdhih. Dhuh gusti, putri ayu, sampun sok muwun, jagad mindhak katingal surêm. Gusti
ngandika kamoran gujêng: Kowe yèn ngudang nganti kaya ngudang mênyang bocah cilik. Yèn dirungokake wong liya, aku rak isin.
O, gusti, pun biyung sampun kêpatuh,
badhe tindak dhatêng patamanan. Kala samantên nuju wanci sontên, padhanging siyang sampun koncatan bêntèr, nanging soroting srêngenge taksih atilar cahya wontên ing têmbing kilèn, manukma dados candhikala, sang putri botên saèstu miyos dhatêng patamanan, namung ngungak wontên ing jandhela anadhahi sunaring candhikala ingkang raras gêbyaring cahya jêne, tumêmpuhipun dhatêng sariranipun sang putri, kados tarunging cahya arêbat unggul, nanging satêmah malah nunggil kados rêmbulan koncatan mega, katingal ngalela adamêl judhêging manah.
Ing batos sang putri anggunggung sarira, malah lajêng kawiyos pangandikanipun: Sapa kang kuwat nyawang gumêbyaring awakku kang kaya rêmbulan iki.
Kibiripun sang putri ingkang samantên wau sanalika manggih piwêlèh, ing ngriku sumêrêp, Abdullah ingkang nuju katingal lêledhang wontên ing patamanan, bagusipun ngalela awijang, kados tiyang lêlumban adus satêngahing cahya candhikala, ngantos kados ical
Wah, dèrèng-dèrèng kula têka sampun: dhêg-dhêgan, badhe angrêmbag prakawis ing nginggil punika, sababipun botên punapaa, jalaran mênggahing kula, manawi ciluk bah, lajêng papagan punapa-punapa ingkang slênthang-slênthing ragi mambêt dhatêng politik, punika dèrèng-dèrèng, cara bantinganipun makatên, ujug-ujug kêdah sampun mungêl: ê ... mbèk, amila panuwun kula dhatêng para maos sadaya, mugi-mugi sampun amanggalih, bilih kula badhe campur, punapadene anggêbyur dhatêng politik, wèh, punika rak nama sumêngka pangawak braja. Punapa malih ngrêmbag pulitik ingkang inggil-inggil, botêna badhe kocar-kacir, sawêg angrêmbag pulitiking griyanipun piyambak kemawon, mêksa sampun koprot-koprot. Dene ingkang badhe kula andharakên wontên ing udyana Kajawèn ngriki, namung pamanggihipun sawênèhing tiyang mênggahing bibaripun pakêmpalan P.N.I. ingkang lajêng kagantos dening pakêmpalan enggal P.I., lo, punika anggènipun adamêl pêpandhingan têka sok lucu, nanging punapa pandhinganipun punika mathuk utawi botên, kula nyumanggakakên dhatêng para maos. Amrih cêthanipun tumrap para maos, mênggah mulabukanipun, dene pakêmpalan P.N.I. kabibarakên, ing ngriki kados prêlu kacariyosakên sawatawis.
Pakêmpalan P(artai) N(ational) I(ndonesia) punika namaning pakêmpalanipun para kawula Indhonesiah, ingkang warganipun sampun ewon kathahipun. Dèrèng dangu punika panuntunipun pakêmpalan, cacahipun sakawan, sami kadhawahan paukuman ing pangadilan. Mênggah kalêpatanipun panuntun sakawan wau, dene têka kadhawahan paukuman, botên prêlu kacariyosakên ing ngriki, sabab mindhak anggugah ... krêmi kemawon. Sarêng para gembong-gembong sakawan kasbut nginggil kadhawahan paukuman, para panuntun tuwin warga sanès-sanèsipun, ing sêmu lajêng wontên ingkang sami kêmba saha lajêng amrayogèkakên supados pakêmpalanipun lami, ingkang tansah amanggih alangan wau, kabibarakên kemawon. Nanging anggènipun ambibarakên punika, botên kadosdene caraning pulisi ambibarakên tiyang main cêki utawi dhadhu, ngantos sadaya pirantosipun main dipun rampas sadaya, murih sampun ngantos sagêd tapuk malih, lo, punika botên, nanging anggèning ambibarakên kanthi sanalika yasa pakêmpalan enggal, ingkang kaajab-ajab murih sagêda: langkung kiyat, langkung bakuh, langkung ngrêbda, cêkakipun inggih ingkang langkung jêmpol katimbang pakêmpalanipun ingkang sampun kabibarakên.
Jalaran saking kawontênan ingkang makatên wau, lajêng kathah para jêndhuling pakêmpalan-pakêmpalan, ingkang sami adamêl pêpandhingan mawarni-warni. Kadar rêmbaging tiyang kathah, anggènipun adamêl pêpandhingan wau, inggih wontên ingkang pancèn mathuk, wontên ingkang ragi
mèmpêr, nanging ugi wontên ingkang sajak ngrujak sêntul. Kajawi punika, anggènipun adamêl pêpandhingan wau, ingkang kathah-kathah sêmunipun miturut dhatêng kasênênganipun piyambak-piyambak. Kados ta:
Lare neneman, sanès bôngsa Jawi, sajakipun ragi rêmên dhatêng cariyos-cariyos ringgit, lo punika anggènipun adamêl pêpandhingan têka makatên: Radèn Arjuna kasoran juritipun, salajêngipun ingkang putra Radèn Abimanyu kanthi ngasta jêmparing majêng ing ngayuda.
Hla, punapa pêpandhingan ingkang makatên punika mathuk, lo, kula têka ragi sêmang-sêmang. Saupami ingkang adamêl pêpandhingan wau bôngsa Jawi, têmtunipun rak inggih mangrêtos, bilih kasêktènipun Abimanyu botên pisan-pisan badhe sagêd nyandhak dhatêng ingkang rama Sang Arjuna, dalasan ing pêrang Bratayuda kemawon, lunasipun Abimanyu dening mêngsah rak langkung rumiyin tinimbang ingkang rama. Dados manawi Arjuna kawon pêrangipun, saya malih putranipun, têmtunipun inggih saya sipat kuping. Lo, rak inggih botên makatên, ta, kajênging pakêmpalan enggal punika, botên kok ingkang lami dipun bibarakên, ingkang enggal saya dipun punthês, nanging kosok-wangsulipun, ingkang enggal sagêda langkung kêkah, langkung kiyat, punapadene langkung kathah saha sêtya warganipun.
Salêrêsipun adamêl pêpandhingan punika botên gampil, sampun anggêr mêdal kemawon, mangke rak namung dados gêgujênganing liyan. Awit manawi namung sawêdal-wêdalipun, sanadyana satunggiling panjak inggih sagêd adamêl pêpandhingan, kados ta upaminipun makatên: manawi Mas Ajêng Mawar kèndêl anggènipun anjogèd, badhe kagêntosan dening Mas Ajêng Rusminah, kados-kados mênapa-mênapanipun botên kawon.
Hara, pêpandhingan ingkang makatên punika rak saya nglêmpara. Kula botên maibên, bilih Mas Ajêng Rusminah langkung pintêr, langkung wasis, langkung galik-galik suwaranipun katimbang Mas Ajêng Mawar upaminipun. Nanging bokmanawi pun Mas Ajêng Mawar sampun angsal nami wangi, jalaran saking luwêsing jogèdipun, kèwêsing solah tênaganipun, mêrak atining sêmunipun, punapadene nglênyêming suwaranipun, ngantos sagêd nênarik manahipun têtiyang jalêr èstri. Jalaran saking punika panjak kasbut nginggil, anggènipun andamêl pêpandhingan rak botên sagêd kawastanan mathuk, jalaran sanadyan Mas Ajêng Rusminah wau langkung pintêr utawi langkung wasis, nanging rak inggih dèrèng kinantên, bilih sagêd nênarik dhatêng manahing ngakathah.
Beda kalihan pêpandhinganipun satunggiling priyantun pakaryan têtanèn, ingkang suraosipun makatên: sukêt têki sanadyan dipun idak-idak, ugi sagêd gêsang kemawon, sanadyan sitinipun dipun kêdhuk pisan, botên wande witipun têmtu sagêd tuwuh malih.
Hla, sêtun-sêtun rak inggih makatên, tiyang damêl pêpandhingan punika, wontên raos mantêp, thik cêsplêng. Upamia aji makatên, inggih aji pôncasona, sanadyana dipun sêmbêlèh, dipun êblêgi sela ngantos mêcèdhèl, dipun gandhèn ngantos gèpèng, botên sagêd pêjah, nanging tansah sagêd gêsang malih.
Pêpandhingan ingkang makatên wau mèh sairib kalihan pangandikanipun satunggiling dhoktêr, inggih punika: cacing pita, sanadyan dikêthok buntute, awake, êndhase pisan, ora bakal mati babarpisan, nanging suwe-suwe mêsthi bakal bisa pulih kaya mau-maune.
Samangke ingkang adamêl pêpandhingan satunggiling priyantun ingkang kintên-kintên ragi karêm dhatêng rabi, lo, punika têka makatên: aku ora eman bab bubare P.N.I. ing wusana banjur diganti P.I. awit miturut kayakinanku, saupama wong wadon sing dipêgat diganti dening wong wadon liya, wong wadon sing anyar mau, têmtune bakal nganggo tapih lan kulambi saèmpêr karo wong wadon sing lawas.
Hla, pêpandhingan ingkang makatên punika inggih lêrês ragi ngèngingi nanging botên nama mathuk. Anggèn kula mastani ragi ngèngingi, jalaran anggènipun pakêmpalan P.N.I. kabibarakên wau margi panuntunipun sakawan kadhawahan paukuman, dados ingkang kalêpatakên sajakipun nagari, ing ngriku dipun samèkakên kalihan mêgat tiyang èstri. Anggènipun tiyang èstri wau dipun pêgat, botên sabab sampun botên rêmên dhatêng tiyang èstri wau, nanging inggih jalaran saking pandamêlipun pun marasêpuh. Dene anggèn kula matur botên mathuk, têka nêmtokakên bilih tiyang èstri enggal wau badhe ngangge tapih tuwin rasukan ingkang sami kalihan tiyang ingkang lami. Mênggah mèmpêring tapih tuwin rasukan wau, kenging dipun jarwakakên samining tondak-tandukipun utawi adat kalakuanipun. Dados pikajênganipun: Tiyang èstri enggal wau, anggènipun: cas, cis, cêprat-cêprit, punapadene lantap upaminipun, botên beda kalihan tiyang èstri ingkang lami. Yak, manawi makatên, pun marasêpuh mangke rak botên rêmên malih, ing wusana lajêng
utawi pêpandhingan bab anggènipun pakêmpalan P.N.I. dipun bibarakên, miturut swaraning ngakathah, dados kula botên badhe ilon-ilonên. Pramila atur kula wau namung mêndhêt saprêlunipun kemawon, ingkang wosipun angadêg ing têngah-têngahipun rêmbag tumraping gêgambaran utawi pêpandhingan wau.
Sarèhning upami wujuda wiji makatên sampun sumêbar maradini siti ipukan mrika-mrika, thukulipun sampun mêsthi, nanging sagêda uwoh ingkang miraos, salajêngipun amurakabana dhatêng gêsanging para kawula sadaya tanpa sambekala.
Bêbasan: sing kêna iwake aja buthêg banyune, punika mugi sami dipun tindakna dhatêng para pangudi tuwuh. Samantên aturinaturipun. pun Pênthul.
Ing Kajawèn ôngka 37, sampun kacariyosakên, bilih praja Ègiptê kenging kaêndhih dening nata ing Pèrsi, ingkang anjalari praja Ègiptê wau kabawah ing praja Pèrsi. Nata Pèrsi ingkang sakawit angratoni ing Ègiptê, punika saklangkung siya tuwin tindak sawênang-wênang, ngantos sinêngit ing para kawulanipun Mêsir sadaya. Dene ingkang dados gêntosipun, tansah ambudidaya anyaèkakên margi-margi ingkang kangge kaprêluaning among dagang, malah susukan sêsambêtanipun bênawi Nil kalihan sagantên abrit, ingkang pandamêlipun sampun dipun wiwiti dening para nata Ègiptê, nanging botên sagêd rampung, ing wusana inggih sang nata enggal punika ingkang sagêd angrampungakên pandamêlipun susukan wau. Kajawi punika ugi sang prabu wau ingkang ngawontênakên arta êmas wontên
ing salêbêting praja Ègiptê tansah wontên ura-uru kemawon. Lêrês ura-uru inggih sagêd kasirêp ngantos sawatawis môngsa, nanging botên watawis dangu inggih tuwuh malih, malah ngantos sagêd kalampahan uwal saking pamarentah Pèrsi, nanging mardikanipun wau botên sagêd dangu saha lajêng pinarentah malih dening praja Pèrsi.
Rêca pêpêthan dewa ingkang pêrang kalihan raja garudha.
Ing kala punika Prabu Alexander (Iskandar Dulkarnèn) ingkang misuwur ing jagad, nata ing Masêdhoni, sawêg mêmpêng-mêmpêngipun angêlar jajahan. Sarêng sang prabu wau anglurugi praja Mêsir, rawuhipun ing ngriku sang prabu kinurmatan dening para kawula ing Mêsir sadaya, jalaran sang prabu wau dipun [di...]
[...pun] anggêp angêntasakên praja Mêsir saking pamarentah Pèrsi. Samangke ingkang jumênêng nata ing Mêsir inggih Sang Prabu Iskandar Dulkarnèn wau. Sajumênêngipun nata, sang prabu lajêng ayasa kitha, ingkang dipun wastani miturut jêjulukipun wau, inggih punika kitha: Alèksandri, ingkang botên watawis lami dados têmpuraning padagangan agêng, saking kilenan saking wetanan têmpuk dados satunggal, saha wusananipun ing ngriku dados pangungsèning kawruh, jalaran sasedanipun Prabu Iskandar, salah satunggal nata gêgêntosipun lajêng angwontênakên museum saha taman pustaka, ingkang ngantos lajêng kasuwur ing jagad raya. Kajawi punika
kemawon, sanadyan nagari-nagari ing sakiwa têngênipun ugi kathah ingkang sami têluk dhatêng praja Ègiptê. Babagan kagunan lan kawruh sangêt dipun ajêngakên, ngantos ing jaman samantên, wontên pujôngga ingkang anjarwakakên pranataning praja bôngsa Yahudi ing basa Yunani. Bab makatên punika nama anèh, dene pranataning praja wau têka botên dipun jarwakakên ing basa Ègiptê. Mênggah têrangipun, wontênipun ngangge basa Yunani (Grik) awit kala ing jaman samantên, tumraping para linangkung, mèh sadaya ing jagad, sami migunakakên basa wau. Namung sabakdanipun punika, praja Ègiptê lajêng katingal
dêdêlipun praja ing Ngêrum. Sarêng ing Ngêrum ingkang jumênêng nata Prabu Sesar (Caesar) praja Ègiptê dening Prabu Sesar dipun tanêmi raja putri, ajêjuluk Sang Dèwi Cleopatra, nanging jumênêngipun sang raja putri wau botên dangu, lajêng anganyut tuwuh. Sasedanipun sang raja putri, praja Ègiptê lajêng têtêp kêbawah dhatêng Ngêrum.
sanès-sanèsipun, lajêng ngemba kadosdene cara lan tata pranataning praja Ngêrum. Mênggah ewah-ewahaning praja ingkang prêlu kasumêrêpan, inggih punika bab lumêbêting agami Kristên, ing pungkasaning abad kaping kalih sasampunipun Kangjêng Nabi Isa a.s. seda, dene ingkang dados têlênging agami Kristên wau, inggih ing kitha Alèksandri kasbut nginggil. Ing wusana lampahing agami
Sanadyan ingkang sami jumênêng nata tansah sami ambudidaya murih rukuning golongan-golongan wau, ewasamantên tanpa damêl. Ing wusana bôngsa Arab lajêng sagêd lumêbêt ing ngriku anggêlarakên agaminipun Islam.
Sanès dintên ing ngriki badhe anêrangakên kadospundi kawontênanipun ing praja Mêsir, sarêng salêbêtipun praja kêbyukan bôngsa Arab tuwin bôngsa Turki. Badhe kasambêtan.
Gêgayutan kalihan wawasanipun sadhèrèk Ônggapradata bab prakawis selat ing Surakarta, kapêksa kula nêrangakên malih bab prakawis yuyutsu sarta selat-selat ingkang kula sumêrêpi.
Sarêng kula ningali gambar selat Surakarta ingkang kapacak ing Kajawèn, têtela selat ing Surakarta punika adêg lan pasanganipun mèh sami kemawon kalihan selat-selat sanèsipun, inggih punika mèmpêr selat Tionghwa. Ugi nitik têtêmbungan ingkang kangge wontên ing selat, kula gadhah pangintên yèn selat punika sanès kagunan Jawi lugu, kados ta: main longgar, main rapêt, kepang, slewah, pikkun, sakun, pètkwa, sambut, lukbe, samkiok, lan sanès-sanèsipun malih ingkang kula sumêrêpi.
Prakawis selat Minangkabao ingkang kangge jogèd dening sadhèrèk ing Surakarta, kados katêranganipun sadhèrèk Ônggapradata, punika bokmanawi kalèntu, amargi kula dèrèng nate sumêrêp selat punika dipun angge jogèd dening sadhèrèk-sadhèrèk saking Surakarta. Kula kintên sadhèrèk Ônggapradata dèrèng nate sumêrêp kadospundi selat Minangkabao punika. Sasumêrêp kula selat ing tanah Jawi ingkang mèmpêr selat Minangkabao punika namung selat saking Madiun ingkang limrah dipun namakakên selat Sêtya Hati (S.H.), bedanipun namung panêndhangipun, bokmanawi selat punika asli saking Minangkabao ugi, mriksanana gambar I).
Sanès-sanès selat ingkang cara-caranipun nyêbal saking selat Tionghwa inggih punika selat Bêtawi ingkang gambaripun kapacak ing Kajawèn rumiyin, lan selat Cikalong ingkang misuwur ing tanah Pasundhan (mriksanana gambar II).
Pratikêl-pratikêl kados ingkang dipun cariyosakên dening sadhèrèk Ônggapradata bab prakawis angantêm, anyikut, nêndhang lan cêpêng-cêpêngan punika mèh sadaya selat wontên, nanging beda-beda panganggenipun. Sampun dipun kintên yèn selat Bêtawi sarta selat Minangkabao botên anêndhang, ngantêm, nyikut utawi nyêpêng kadosdene selat ing Surakarta punika.
Selat Cikalong punika kajawi ngantêm, nyikut sarta nêndhang malah wontên akalipun ingkang manawi tiyang dèrèng sumêrêp maibên sangêt, inggih punika ambanting mêngsah namung sarana dipun tèmpèl kemawon (mriksanana gambar II). Mêngsah ingkang dipun tèmpèl (botên dipun cêpêng) punika manawi badhe [ba...]
[...dhe] ebah utawi badhe angantêm botên sagêd, ananging malah sagêd dhawah. Tangan ingkang nèmpèl botên sagêd dipun bucal, kajawi manawi mêngsahipun sampun dhawah. Tiyang ingkang sampun sagêd selat punika, sanajan mripatipun dipun tutupi, manawi sampun nèmpèl, sanajan ingkang dipun tèmpèl punika ebah kados punapa kemawon, botên badhe sagêd uwal utawi angantêm, uwalipun manawi sampun dhawah kemawon.
Nalika panjênênganipun Mr. R.T. Wôngsanagara bupati nayaka ing Surakarta taksih sinau wontên ing Bêtawi, wontên sadhèrèk têtiga saking Surakarta sowan ing dalêmipun, prêlu badhe ningali salah satunggiling selat ingkang sampun misuwur ing Bêtawi, lêstantun lajêng cobèn-cobèn kalihan sadhèrèk Bêtawi ingkang gadhah selat punika, nami Sabêni. Selat punika lugunipun kêdah ngantêm, ananging ing wêkdal punika dipun awisi angantêm, dados prasasat ical akalipun sapalih, ewadene sadhèrèk saking Surakarta punika botên wontên ingkang sagêd andhawahakên utawi angawonakên sadhèrèk Sabêni, malah sami dhawah piyambak. Sapintên kasagêdanipun sadhèrèk-sadhèrèk saking Surakarta kasêbut ing bab prakawis selat, kula botên sumêrêp, nanging tiyang ingkang purun dipun bên kalihan tiyang ingkang sampun kacêluk sagêd kados sadhèrèk Sabêni, tamtu sampun rumaos manawi kasagêdanipun sampun cêkap.
Nalika panjênênganipun Mr. R.T. Wôngsanagara badhe kondur dhatêng Surakarta, sadhèrèk Sabêni dipun taros supados andhèrèk prêlu mulang wontên ing Surakarta, nanging sadhèrèk Sabêni botên purun.
Prakawis nyêpêng tiyang ngamuk punika ing Bêtawi kêrêp sangêt kadadosan, ingkang kula èngêt kemawon inggih punika nalika tiyang nami Osman ngamuk ngantos adamêl tiwasing tiyang satunggal lan anatoni tiyang 9, punika ingkang nyêpêng tiyang nami Kidang. Sadhèrèk Kidang punika botên angsal ganjaran bintang, nanging namung awarni barang-barang kados ta: sadho, gramopon, lan sanès-sanèsipun malih, sarta didipundipun. arak-arak dening komite ingkang dipun wontênakên, prêlu kangge angurmati sadhèrèk Kidang wau. Nalika wontên tiyang Turki ngamuk wontên ing kantor pulisi ngantos wontên punggawa pulisi Walandi satunggal lan Jawi satunggal ingkang tiwas, punika manawi botên wontên satunggiling agèn pulisi ingkang sagêd selat, tamtu kathah ingkang katiwasan malih. Têtela yèn selat-selat ing tanah Jawi Kilèn punika botên kenging dipun wastani awon. (Badhe kasambêtan)
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn kapêngkêr, ing bab tiyang Kalang, punika botên ngangge waton. Dene misuwuring pawartos: wong Kalang ana buntute: punika namung kabêkta dongèng margi cinariyos têdhak turuning sêgawon wau.
Lajêng wontên malih, saking dongèngipun tiyang sêpuh-sêpuh, sêgawon punika kêdadosan saking sêga awon, nanging namung cuthêl samantên, punika nandhakakên manawi amung keratan, dados mêsthi botên kenging pinitados.
Dumugi ngriki têlasing cariyos kula ingkang gêgayutan kalihan sêgawon. Sapunika gêntos naliti kawontênaning sêgawon larasipun dhatêng kawruh. Sêgawon punika kêgolong kewan môngsa daging, pramila inggih bangsanipun sato galak, kangge titikan untunipun rangah mawa siyung mingis-mingis, ananging sampun kina sangêt dipun lêlithing ing tiyang prasasat ing sapunika sampun mèh botên wontên sêgawon wanan. Dene ing tanah Jawi ngriki taksih limrah wontên cêcriyosan sêgawon wanan inggih punika ingkang kasêbut sêgawon ajag tuwin sêgawon kikik, punika kula botên patos pitados. Yèn mirid cêcriyosanipun têtiyang ingkang manggèn ing sacêlaking wana, sêgawon ajag punika ulêsipun abrit, ajêgipun runtung-runtung sajodho (jalêr èstri). Tumrap tiyang tani manawi têgil pasabinanipun dipun ambah bingahipun botên kadosa, margi têtanêmanipun badhe jumurung, jalaran pundi tanêman ingkang
selakarangên, pramila kula lajêng mêntal. Dangu-dangu anggraita kapal sakit, selakarangên punika namung kirang kêrok. Wasana wontên ingkang mêjang, dicancangi munyuk kuwi têgêse sing kêrêp munyuk-munyuk. Mêngko gamêle ora dleya, jarane dirumat bêcik, ora kurang kêrok, gêbêg lan liya-liyane, mêsthi bae jarane banjur kalis ing lêlara selakarang, marga lêlara ngono kuwi saka rêrêgêd dhewe-dhewe. Makatên pangandikanipun. Kula manah-manah kok lêrês, ewadene inggih namung sumôngga. Awit saking punika, wangsul dhatêng sêgawon ajag, kintên kula larasipun kados atur kula ing ngajêng, pramila saking panyuraos kula, manawi ingkang gadhah kêrêp nyaba tanêmanipun, pantês kalis ing ama, awit amaning tanêman pancèn kathah, andhapan, kêthèk, pêksi lan sapanunggilanipun. Dados cêkak ungêl-ungêlan wau kangge erang-erangipun para tani, margi tiyang tani punika sok wontên ingkang kêsèd, liripun kêsèd wau manawi tanêman sampun mungkur sok ngeca-eca, kêrêp lèyèh-lèyèh. [lè...]
[...yèh-lèyèh.] Ananging sarêng tanêmanipun kaparag ing ama, lajêng nêmpah-nêmpahakên, inggih punika kêdumêlan: kurang sajèn, kêlalèn ora nyêkar lan sasaminipun. Kajawi punika ing crakèn sok nyade balung sêgawon ajag, wartosipun kangge lampah dhustha cêsplêng, ananging kathah-kathahipun kok anggrunêng: kuwi dudu balung asu ajag, sing sabênêre ana wulune. Saking kawontênan punika kula lajêng wantun matur manawi goroh, jalaran pundi wontên balung mêdal wulu. Yèn prêsêmon kilap.
Nglajêngakên sêgawon malih, sanadyan bôngsa galak, ananging manawi sampun kulina dhatêng ingkang ngingah lajêng anjilma, katingal sêtya, jumagi dhatêng kawilujênganing bêndara lan darbèking bêndara, punika sagêd kayêktosan manawi wontên tiyang ingkang botên dipun kulinani purun ngêrêg, bêgja manawi namung dipun alup, pramila tiyang lampah dursila ering sangêt dhatêng sêgawon. Awit saking punika nyatanipun ngingah sêgawon pêdahipun agêng. Kajawi punika sêgawon
punika sêgawon wau amakna sagêd ngupados arta, pramila nadyan awis panumbasipun, dangu-dangu sagêd ngulih-ulihi. Emanipun sakêdhik sêgawon punika sok gadhah sêsakit ingkang adamêl mutawatos dhatêng tiyang, inggih punika manawi katèmpèl sakit ewah, punika singa ingkang kacathèk manawi botên kapulasara wontên ing Instituut Pasteur sagêd tiwas, pramila pamrayogi kula bilih kacathèk ing sêgawon sampun kadamêl ayêm, kêdah tumuntên lapur, mangke priyantun ingkang kajibah têmtu mriksa lan badhe paring pitulungan ing saprêlu. Sampun awang-awangên badhe sangunipun dhatêng griya sakit kasbat ingkang samangke wontên Bandhung, rumiyin wontên Batawi, margi nagari ingkang badhe mragadi kesah mantukipun.
raras ingkang mikênani ati / pinangguh sagon-gon / nanging datan pasthi sarwa sae / mung pinangguh nèng rasa nocogi / pakantuke dadi / mung nèng rasa jumbuh //
marma janma tan wênang nyênyami / mring rasèng liyan wong / dening datan pasthi pinangguhe / wênèh janma dahat anyondhongi / pêthuking pangèksi / anon janma lêmu //
ciptanira yèn ingsun umèksi / janma kang mangkono / srêging ati tan ana
apa gunane / awak bae nganggo dèn gêgajih / mung ngêbot-êboti / yèn marang ing kubur //
lamun ingsun tan kadi kang cilik / satandange ketok / sarwa cikat andêmênakake / ing sasolah lir prênjak tinaji / kabèh makolèhi / ing
mêgahake / parandene lyan kang tan kadugi / ewaning tyas mawi / nganthèni idu cuh //
dènnya mada dadakan kadugi / dene nganggo-anggo / datan mawa tinrapan pantêse / mung mangarah wèh kagèting ati / nging tan pisan dadi / antuk rasa madu //
jatinira rarasing pangèksi / mungguhing wong wadon / makolèhi kang abarès bae / sarwa kêlêm kang trape numusi / aran ngayang batin / mring pandulu
ngêngiris ati / anèng gulu lunyu //
kang mangkana tan pasthi nêrusi / kadi rasaning wong / kang tan cocog marang ing rasane / dening datan ngrasa andarbèni / martega kang gurih / myang anyiring kèju //
maksa kudu ngalêm iwak têrik / lawan pindhang êndhog / yèn
tyas tan pasthi / kapadhan ing raos / kang kêlumrah ingaranan sae / kadhang malah nuwuhkên prihatin / mung umèngêt saking / mring tyas tan pinuju //
awit tuhu ciptanirèng janmi / datan pasthi cocog / beda-beda pêthuking rasane / dadya datan kêni mungguh janmi / dupèh sarwa-sarwi / rumasa pinunjul //
yèn ing jagad ngrasa dèn èbêki / punjul samining wong / lumuh kasor lawan sapadhane / malah ngrasa bineda sasami / awit wus munjuli / bineda ing pandum //
nanging lamun risana sayêkti / tatananing batos / kalamôngsa tuwuh sulayane / dening maksih antuk suka sêdhih / myang kêna ing pati / kang têtêp tinêmu //
sami / nanging wajib ngudi / mardi rasa jumbuh //
Garèng: Lagi dina Sabtu lan Rêbo kang kapungkur kowe têka ora katon, Truk, gênahe bae apa lagi ana sabab-sabab sing pênting bangêt, sing wong liya ora kêna mêruhi babarpisan. Nalika jamane rama isih jumênêng astèn, anggêr arêp nindakake sing pênting-pênting mau, pamite nyang si mak iya: bune, sing ngati-ati nyang ngomah, aku arêp rundha. Dene nèk jaman saiki, iya jaman sing wis modhèrên kiye, pamite iya banjur ganti: bune, aku arêp bêgandring.
Petruk: Wiyah, kuwi rak pamitaning wong nyang bojone, yèn arêp niliki simpênane. Ora, Kang Garèng, anggonku ora ngaton-ngaton kuwi sabênêre rada masuk lesus bangêt.
kowe, ing sarèhning ing wêktu kiyi pirang-pirang bab sing pantês dadi pikiran, ambok caritamu anggonmu lêlungan nyang Surabaya kuwi padha dilèrèni dhisik, saiki padha ngrêmbug liya-liyane. Dene besuk yèn ana wêktune nganggur, rêmbuge ngarêp padha dibalèni manèh.
Petruk: Iya bêcik, Kang Garèng, tumrape ing wêktu kiyi pancèn iya nyata akèh prakara-prakara sing kêna kanggo rêrêmbugan, kaya ta: jumênênge Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sing anyar, utawa bubare pakumpulan P.N.I., malah ana manèh prakara, sing kanggone aku, sajêrone jaman modhèrên kiyi, luwih pênting bangêt, yaiku: Makne Kamprèt saiki jarene isin nganggo suwêng blong, sing dikêpengini saiki jêbul nganggo: ... anting-anting.
Garèng: Wayah, wong wis nini-nini bae kathik sing-sing mêngkono, arêp nganggo
layang kabar, nyêbutake bôngsa Tionghwa pijêr-pijêr pasulayan karo bangsaku dhewe. Pasulayan ing
Pakalongan durung nganti rampung anggone diurus, durung suwe kiyi wis ana pasulayan manèh ana ing Sêmarang. Lo, sabab-sababe bae apa, Truk. Ing môngka nèk rumasaku, wiwit jaman ja makjuja pisan, antarane bôngsa-bôngsa sing padha ngumbara ing tanah Jawa kene, ora ana sing aluse lan lêmbah manahe kaya bôngsa Tionghwa, nganti kêkumpulane karo bangsaku kiyi ora môntra-môntraa karo bôngsa liya, malah kêna diarani kaya karo sêdulure dhewe tunggal sakringkêl.
Petruk: Kang Garèng, mungguhing panêmuku tuwuhing pasulayan kuwi ora ana manèh sababe, kajaba saka iya wis pancèn jamane. Jamane saiki kiyi, wong-wonge sok gampang anduwèni rasa-rumasa. Ananging ngrumasani ing jaman saiki bangsane wis mundhak drajate, nganti rumasa wis bisa jajar karo bôngsa-bôngsa sing pancèn wis unggul drajate, nanging iya ana manèh sing ngrumasani asoring drajate bangsane, nganti ora kêna ngrungu têmbung kasar sêthithik- dikowe ing bôngsa liya bae saupamane- sanalika iya banjur ngajak bantingan. Apamanèh yèn isih akèh wong-wong kang sok dhêmên mutusi apa-apa dhewe, sajak ngorakake nyang pangadilan, lo, kuwi ananing pasulayan mêsthi ora bakal bisa mêndha-mêndha.
Garèng: Wèh, Truk, omongmu kiyi têka sajak cangkriman mêngkono, nganti angèl anggonku arêp ngeja. Kaya ta omongmu: wong sing sok dhêmên mutusi apa-apa
mangkene, Kang Garèng, upamane ana wong mlaku ujug-ujug diambus ing grobag, nganti awake babak-bundhas mêtu juruhe, lo, kuwi wajibe wong lumrah, yèn ora narima sabab disenggol ing grobag mau, rak iya banjur rêpot nyang pulisi, cikbèn dipriksa nyang pangadilan. Nanging wong sing duwe padatan kaya sing kok takokake mau, kuwi ora yèn banjur rêpot nyang pulisi, nanging banjur diputusi dhewe bae, tukange grobag ujug-ujutujug-ujug. banjur ditêmpilingi lan ditaboki. Lo, kang mangkono kuwi rak prasasat ngorakake nyang pangadilan.
Garèng: Dadi karêpmu, upamane sawijining dina aku ditabok dening nyo Hèndrik utawa sapa bae, iya ora kêna yèn aku malês anjotos,- apa manèh nganggo rèntên nêndhang lan nyampluk, têmtune
dhapêt malu bêsar, wis sayah anggone bolak-balik ngadhêp pangadilan, pungkasane sing nglarani awake kathik ora olèh paukuman
andhupak barang. Dadi sing dhêmên plak-plêk banjur kapok.
Petruk: Wiyah, nèk kaya ngono kuwi apa arêp ambalèni jaman cara alasan kae, saiki kiyi wis jaman pranatan, wong ora kêna nindakake grusah-grusuh sagêlême, karo manèh wong têtukaran kuwi apa pakolèhe. Upama mênang, sapa sing arêp ngalêm, yèn kalah, wis kisinan thik nganggo lara awake, mulane sabêcik-bêcike kêrêngan sing tanpa kukuban, yèn nganti dilarani ing liyan, rak luwih bêcik tumindak sing kanthi mêsthine, yaiku: lapur nyang pangadilan. Lan kowe prêcayaa nyang putusaning pangadilan, jalaran putusan mau wis mêsthi anglungguhi marang bêbênêran. Dene saupama ana kurang adile putusane, lo, sing ngadili mau rak iya mung jênêng manusa, dadi kalamôngsa iya bisa kliru panindake.
Garèng: Wadhuh, saupama aku kuwasa mono, kowe saiki kiyi wis mêsthi tak ganjar bintang upih têmênan, saka anggonmu mrêceka omongmu mau. Saiki aku wèhana katrangan bae dhisik, mungguh sing kok arani jaman saiki kiyi, wong-wonge sok padha anduwèni rasa-rumasa. Lo, kuwi kêpriye karêpe.
Petruk: Wah, kiyi katrangane rada dowi, Kang Garèng, luwih bêcik liya dina bae, mêngko tak andharake sing nganti gamblang bangêt. Saiki rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik.
Gambar ing nginggil punika satunggiling warak ingkang pêjah kasanjata wontên satêngahing wana tanah sabrang.
Kawontênanipun Nurmal Sêkul Mohamadiyah ing Surakarta dumuginipun samangke sae, botên kirang satunggal punapa. Nurmal Sêkul wau anggènipun ngadêgakên kala wulan Juni 1929.
Benjing wulan Juli ngajêng punika pamulangan wau badhe dipun damêlakên gêdhong mawi intêrnat tuwin griya-griya kangge guru-guru. Parentah paring subsidhi 160.000 rupiyah. Papanipun inggih punika cêlak pamulangan A.M.S. saha intêrnat absara.
Wiwit tanggal 2 Juni ngajêng punika Paduka Tuwan J.G. Larive, Gupêrnur Maluku, badhe pangkat dhatêng Eropah, laminipun sataun.
Bêbaunipun Hollandsch-Amerikaansche Plantage Mij. saking sakêdhik-sakêdhik badhe dipun suda 1300. Maskape wau upkantoripun wontên ing Kisaran (Sumatra pasisir wetan).
Tuwan Dipanagara saha Tuwan Warna angsal anggènipun iksamên ingkang pungkasan babagan werktuigkunde.
Tuwan Bana, Arundana saha Tarmidi angsal panggènipun, iksamên ingkang pungkasan babagan electrotechniek.
Punika namanipun kalawarti wulanan enggal ing Sêmarang. Ingkang ngêdalakên pakêmpalanipun para punggawa pribumi gêmintê Sêmarang saha Surabaya.
Kala tanggal 9 Mèi ingkang kapêngkêr Tuwan Kwa Tjwan Ing, ingkang gadhah pakaryan otobês Esto ing Sêmarang, dipun pratelakakên palyit dening rad pan justisi. Ingkang andamêl prakawis inggih punika pirmah Geo Wehry, jalaran Tuwan Kwa wau gadhah sambutan arta panumbasing ban kangge otobês-otobêsipun. Samangke pakaryan, otobês wau dipun lajêngakên bapakipun, inggih punika Tuwan Kwa Sam Kang ing Salatiga, wondene nama Esto dipun santuni dados v/h (voorheen) Esto.
Sarêmbag kalihan Indhia Nèdêrlan, miturut bab 35 Indische Staatsregeling, tiyang nami Tjhie Piang Djoeng, umur 21 taun, guru ing
kilèn, kalairan ing Tjew Liang (Tiongkok), jalaran nguwatosi tumrap tata têntrêmipun ngakathah, dipun singkirakên, botên kaparêngakên manggèn wontên ing tanah ngriki.
Benjing wulan Juli ngajêng punika H.I.S. partikêlir ing Cêpu, gadhahanipun Perkoempoelan Frobel dan Part. H.I.S., badhe dipun bèbèr. Gurunipun badhe dipun wêwahi satunggal. Ingkang kapilih inggih punika Tuwan Wardi, guru ing H.I.S. gupêrmèn ing Jombang. Benjing pungkasanipun wulan punika badhe dipun wontênakên parêpatan warga, prêlu milih pangrèh enggal saha manawi prêlu ngewahi pranataning pakêmpalan. Pangrèh gadhah sêdya badhe usul dhatêng parêpatan supados namaning pakêmpalan dipun santuni.
Ing laladan Natal dumugi ing Singkawang, Sumatra, kathah tiyang pêgatan ingkang jalaran saking dayaning jaman mêndêking. Salêbêtipun sawatawis wulan, wontên tiyang pêgatan 300. Malah wontên ingkang lajêng tilar balegriya, lajêng pados têdha dhatêng sanès nagari.
Kala tanggal 6 Mèi ing Majasari, Majakêrta, wontên parêpatan umum tumrap golongan tani. Ingkang murwani mêdhar sabda Tuwan Surasa, warga rad kawula, ngangge basa ngoko. Pamêdhar sabda ngandharakên ing bab kawontênanipun sarekat tani ing Kêrtarêja, ancasipun ngudi saening panggêsangan tani, sagêda anjalari gampiling têdha. Nuntên gêntos Tuwan Jayadiarja mêdhar sabda ing bab kopêrasi. Ing ngriku wontên golongan tani 2009, ingkang nyondhongi adêging sarekat tani wontên 20.
P.S.I.I. ing Banjarnagara kalampahan sampun sagêd ngêdêgakên wulangan dados panuntuning pakêmpalan, kawiwitan kala malêm Ngahad kapêngkêr. Ingkang katampèn malêbêt dados murid namung warganing pakêmpalan, tuwin kapilih ingkang nyêkapi. Kajawi punika, sabên malêm Salasa, P.S.I.I. ngawontênakên wulangan nêrangakên ayat Kuran ingkang gêgayutan ebah-ebahan. Malêm Sênèn kangge wulangan P.M.I., malêm Jumuwah wulangan ngaos.
Radèn Sukendar, dhirèkturipun Regentschapswerken ing Prabalingga, dipun tahan ing pulisi, kadakwa nyalingkuhakên arta 8000 rupiyah.
Dèrèng dangu Tuwan Mr. Subrata, gêdheputir dhê rad propinsi Jawi Wetan, dipun taros Tuwan Mr. Ir. H.J. Kiewiet de Jonge, wêwakil parentah prakawis umum, punapa purun dipun wisudha dados warga rad kawula. Wangsulanipun Tuwan Mr. Subrata, botên purun, jalaran panjênênganipun dados warga pangrèh agêng Persatoen Bangsa Indonesia.
Kala dintên Sêtu ingkang kapêngkêr ing Sêmarang dipun wontênakên konprènsinipun para bupati Jawi Têngah, dipun bukani dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. Racak pamanggihipun para bupati, kawontênanipun pulitik ing Jawi Têngah kenging kawastanan sae. Bab ekonomi, pamanggihipun parêpatan, kawontênanipun ingatasipun tiyang siti kenging kawastanan botên nguwatosakên, jalaran têdha cêkap.
Kala malêm Sêtu tanggal 9 Mèi ingkang kapêngkêr konggrès Mohamadiyah ingkang kaping kalih dasa kabikak, mawi dipun wontênakên pêpanggihan wontên ing griya konggrès ing alun-alun lèr Ngayogya. Ingkang dados panuntunipun Kyai Ibrahim. Ingkang anjênêngi kirang langkung wontên tiyang sèwu. Para wêwakiling pang-pang sami ngaturakên kawilujêngang. Lajêng Kyai Adikusuma mêdhar sabda. Lajêng
Panjênênganipun samangke maksih wontên salêbêtipun pêrlop, suwau dados sêsulih insêpèktur pangajaran pribumi ing Sêmarang.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral sampun ngasta paprentahan padintênan malih.
Benjing tanggal 17 Mèi punika I.S.D.P. badhe ngawontênakên parêpatan wontên ing gêdhong pêrmupakatan ing Batawi. Tuwan J.E. Stokvis badhe mêdhar sabda bab
arêng sela ing Takano (Kiusiu, Jêpan) dèrèng dangu wontên tiyang kalih atus sami mogok. Têtiyang wau ing sêdya, manawi panêdhanipun botên dipun pituruti, botên badhe mêdal saking pamêlikan. Têdha dipun kintun para kulawarganipun. Wiwitipun wontên pasulayan inggih punika ing pamêlikan ing Urano (Phukuoka). Ing ngriku wontên tiyang sawatawis dipun pocot. Kawartos, têtiyang ingkang sami mogok wau gadhah sêdya badhe angrisak pamêlikan-pamêlikan. Kala tanggal 10 Mèi ingkang kapêngkêr pulisi nindakakên panggledhahan, kalampahan anyêpêng tiyang 50 ingkang dados panuntuning pogokan.
Dèrèng dangu, Tuwan Miles Lampson, Gêsan Inggris rawuh ing Singgapur, lajêng wawan rêmbag kalihan Dr. C.F. Wang, ministêr Tiongkok prakawis
Pangadilan ing Piyapo andhawahakên paukuman kisas dhatêng tiyang 15, inggih punika ingkang sami tumut ngraman kala wulan Januari taun ingkang kapêngkêr. Kajawi punika wontên tiyang 56 dipun singkirakên salaminipun gêsang. Dakwa 24 sanèsipun dipun luwari.
Kala tanggal 6 Mèi sêtèling ing Paris kabikak, dipun jênêngi para pangagêng. Ingkang ambikak presidhèn Doumergue.
Sêtèling wau bikakipun dumugi wulan Sèptèmbêr. (Para maos kados botên kêkilapan, tanah ngriki kabêkta saking pasulayanipun kraton kalihan upkomite. Botên saèstu ngintunakên juru bêksa. Dados ingkang kakintunakên dhatêng sêtèling wau namung juru bêksa saking Bali, cacah tiyang 58, jalêr kalihan èstri. Ingkang dados panuntun Tuwan Sukawati, lid gêdhelêgir dhê rad kawula).
Lêngganan nomêr 3910 ing Pakalongan. Ingkang f 2.50 tumrap wulan Ogustus dumugi Dhesèmbêr 31, langkungipun f 0.50 tumrap wulan Januari 1932.
Sang putri sakalangkung ngungun ing panggalih, ing batos ngantos anglocita: Iki wong ngêndi, dene ana wong bagus kaya mangkono. Ing salawase aku durung krungu warta, yèn ing kene ana wong kang pinunjul warnane. Apa iku sawijining nata môncapraja kang nuju ana ing kene. Nanging saupama nata, mokal duwea tindak murang tata wani ngambah patamanan ing kaputrèn.
Nalika sang putri ngunandika makatên, kasarêngan, Abdullah sumêrêp sang putri saha lajêng nyawang. Saking kagètipun sang putri dening pêpandêngan kalihan tiyang jalêr ingkang nêmbe sumêrêp, paningalipun ngantos sumrêpêt, wusana anjungkêl kumurêp ing jandhela.
Sarêng sang putri èngêt, lajêng wungu malih mriksani dhatêng tiyang neneman ingkang wontên ing taman, katingal anglêgèyèh ambruk ing siti. Botên dangu Abdullah lajêng ngadêg angajêngakên jandhela kalihan wicantên: Aku ora kasamaran manèh, kowe iku mêsthi putrine nata ing kene, prabawamu bisa gawe sumingêping panonku.
Ing sakala sang putri kagèt ing galih, dene wontên tiyang lajêng ngungkak krama dhatêng panjênênganipun, nanging sang putri ugi lajêng mangsuli kanthi sarèh ing panggalih: Pangiramu ora kliru, ya aku putrine nata ing Ngêsam. Balik kowe iku sapa, wong lanang
gawat bangêt, kawanènmu bakal ora mitulungi mênyang awakmu, ora wurung kowe bakal kawasesa dening abdi singanagara.
Nanging putri, kasamaran iku satêmêne ora ana, saya barêng aku sumurup warnamu, cilike lara, gêdhe tumêka ing pati, iku bakal ora gawe piduwunging atiku.
Hèh wong lanang, wong lanang. Ing jagad wis kêbak ucap kang kaya mangkono, mêmanising têmbung pangonggrong, salawase miwir tinêmu ana lambening wong lanang, iku ora bakal makolèhi tumrap wong kang kêdunungan ati padhang.
ing pakewuh, mula ora wangwang ngambah ing kadhaton wêrit, kang jalaran ngantêpi tekade, nêdya marak ana ngarsane putri
wong ulah gunêm mardika. Dulunên, pêpêtênging bêngi wis katon, kowe nuli lungaa, aja nganti nêmu pati siya-siya.
Ing sakala Abdullah èngêt bilih sampun wanci sêrap, lintang-lintang ing langit sampun katingal pating glêbyar, kados angêdhèpi dhatêng Abdullah tumuntên oncata saking kadhaton. Botên
sumêrêp makatên, namung têbah jaja kalihan mungêl: Adhuh, aku ora wêruh manèh.
Abdullah ing manah ragi kuwur, dening mangu-mangu mangro pikiran, badhe mêdal, eman manawi sang putri katingal malih, nanging manawi botên mêdal, nama maha manggèn ing bêbaya.
Punika yêktos, botên dangu ing kadhaton katingal nyênyêt, saupami Abdullah puguh botên kesah saking ngriku, tamtu katungka dhatêngipun têtiyang nganglang.
Abdullah lajêng nêdya oncat saking kadhaton, lampahipun malipir urut papan sêpên. Ing ngriku Abdullah ngrumaosi, bilih tindak cidra punika tansah tinut ing kasamaran, tandhanipun, nalika Abdullah sumêrêp galibêding tiyang, dipun pilaur mèpèt umpêtan wontên ing papan lindhuk. Nanging sapunika badhe kadospundi malih, Abdullah nama wontên salêbêting pakèwêd, kinurung wontên salêbêting kadhaton, dados sagêdipun oncat badhe rêkaos, awit ing pundi-pundi wontên tiyang jagi.
Kados sampun nama lêrêsipun, tiyang nêmaha dhatêng kalêpatan punika badhe manggih dhêndhanipun. Botên dangu Abdullah mirêng dipun sapa ing tiyang, sanalika Abdullah anjanggirat, nanging lajêng muntu tekad, nêdya nglawan dhatêng sintêna kemawon, malah lajêng ngaglah kalihan mungêl: Aja nyapa, nyêdhaka bae mrene yèn arêp ngrasakake tumibaning pêdhangku. (Badhe kasambêtan)
badheanmu kang kapacak ing taman bocah nomêr 30 lampiran, ôngka 35, ayo padha têpungan dhisik. Jênêngku Masnur, isih murid, omahku ing Kalongan Kidul, sajroning kutha Surabaya.
Tumrape aku rêkasa bangêt mungguh pambatangku badheanmu. Nanging sarèhne aku ngèlingi têtêmbungan: badhean kanggo ngasah budi, nadyan suwe pamikirku, uga tansah sarana tlatèn, idhêp-idhêp aku ngrewangi mêlahi prau sing bok angge lumban nèng balumbang iki, bèn bisa enggal manêngah, sarta sêmpulur lakune kang mêsthi bakal bisa gawe bungah lan sênênging ati. Lèpèk saisine yaiku dhuwit sèn, lan banyu kang
Amurih dhuwit sèn mau kêna kajupuk, nanging drijine sing anjupuk aja nganti têlês, mangkono uga panjapukepanjupuke. ora kêna nganggo bangsaning cuthik, utawa lèpèk lan banyune ora kêna owah saka ngênggon, pratikêlku mangkene: aku anjupuk papah godhong katès kang rada cilik, dawane watara 25 cm, banyu kang ana ing lèpèk banjur dak sêrot, sarana papah godhong katès mau. Banyu kang ana ing lèpèk durung nganti sat, dhuwit sèn kang sumèlèh ing kono wus ora kambah banyu, nuli dak jupuk nganggo driji. Barêng wis kêna, banyu kang ana sajroning papah godhong katès dak sêbul alon-alon bali mênyang lèpèk manèh.
Bênêr utawa orane pambatangku kuwi, aku sumarah marang sliramu.
Cangkrimane baguse Surata wiwit ana sing ambadhe, kaya sing wis dipacak ing dhuwur iki, lan isih ana liya-liyane manèh, uga arêp dipacak. Sajak-sajake anggone ambadhe anakku iki wis rada mèmpêr, nanging mungguh nyatane, ngêntèni besuk yèn wis dibabar bae.
Unèn-unèn ing dhuwur iki kêlumrah bangêt diucapake ing bocah, karêpe: wong duwe tindak luput iku bakal kawêlèh,
lan wis dadi kêlumrahane, manuk grija kuwi yèn saba dhêmên cêdhakan uwong, awit melik gampang bisane olèh keceran pangan, lan manèh dheweke wis ngrêti, wataking uwong kuwi dhêmên brah-brèh, ora anggêmèni barang keceran sathithik, môngka keceran mau tumraping manuk grija dianggêp rijêki gêdhe. Mula pamujine manuk grija mênyang uwong iku bêcik, kalane ngocèh pating cruwit, yèn dijarwakna têgêse mangkene: dara-dara manungsa kuwi padha tak pujèkake sugih, dang kuwata manggon ana ing omah gêdhong, aku arêp mondhok manggon sangisore gêndhènge, dhasar sabên dina sugih keceran apa-apa, aku sasat manggon ing kadhaton rijêki.
Nuju wayah esuk grija wis mencok ana sacêdhaking omahe wong sugih, ing kono kêbênêr nuju padha sarapan, sarapane roti martega, nganggo didokoki kèju, ana sing daging, si grija nganti kêmêcêr, batine: wah sarapan bae kaya ngono, rotine le putih, martegane li gilap, kèjune nglêngi. Tobat, tobat, anggone nyakot athik andêmênakake têmên. Ing kono ana anake sing duwe omah ambuwang cuwilan roti, grija banjur mudhun nothol roti karo muni: Nuwun dèn bagus.
Grija banjur mulih ngloloh anake, sing wis suwe ngarêp-arêp êmbokne, tansah crak crèk, saka kêluwèn. Barêng anake wis warêg, banjur mênêng. Grija bali manèh mênyang pomahan arêp adus, awit awake krasa lungkrah. Satêkaning pomahan kêbênêran wêruh ana tong wis kêbak isi banyu, batine: wong yèn lagi kabênêran, arêp adus bae wis nêmu banyu kimplah-kimplah, iba sêgêre.
Grija banjur adus cilum-cilum, ing kono dhèwèke wêruh glibêt sing agawe tratabing ati, nganti lair unine: Apa iki, dene atiku trataban. E ladalah, jêbul bok cilik meong. Ayah anggone sajak ora nyana,
grija sing mangkono mau ora luput, ing kono pancèn ana kucing sing anggrumut arêp nubruk si
ngindhik-indhik mau wis saka kadohan, lakune ngati-ati bangêt, saupama grija ora wêruh ing sadurunge, mêsthi kêna ditubruk. Nanging sarèhning grija wêruh, lakuning kucing dadi mondhag-mandhêg, lan grija tansah jonthat-jonthit
banjur lèrèn. Nanging suwe-suwe atine ora tahan, banjur nekad anubruk si grija. Panubruke tuna dungkan,dungkap, ora kêcêkêl, malah mabur, kêcêmplung ngêtong.
Grija mabur kêkêjêr karo muni: Kuwi jalukanmu bok cilik. Wis kono tutugna anggonmu adus.
cilaka, awit barêng ketok thili-thili arêp malêbu ngomah, malah dipênthungi. Kucing banjur bali karo andharêdhêg, dhedhe ana panasan. Ing kono grija muni saka ing dhuwur: bok cilik, elingana: salah sèlèh.
Iki ana dongèng, sing dadi jêjêr dongèng wong tuwa, sajake kaya dudu dongèng bocah, nanging satêmêne ya dongèng bocah, awit ing carita iki mujudake rukune wong omah-omah, dene anane dianggo wacan bocah, prêlune kanggo tuladan, yèn rukuning wong tuwa iku uga andayani bêcik mênyang bocah sing tunggal saomah, dening ora tau kêdhêdhêran wiji pasulayan, wêwatêkaning bocah bisa dadi lumrah, rukun lan sapanunggalane. Dongèngane mangkene:
Ana wong jêjodhoan, jênênge Pak Klênthêng, anane jênêng mangkono, saka
Klênthêng kuwi rukun bangêt, ora tau pasulayan, apa tindake salah siji, mung dadi condhonging sijine. Upama sing wedok olah-olah, iya diolahna apa bae, sanadyan ora enak pisan, ora tau ana suwara apa-apa. Wis tau Pak Klênthêng diolahake jangan asêm, rasane kêcut bangêt, anggone nguyup nganti anjingkat, saka kêcute. Sing wedok nganti nyapa: Genea pakne, anggonmu mangan sajak kagèt. Wangsulane: Saka sêgêre bokne,
tau manèh, mangan lawuhe dhêle gosong. Barêng mamah krasa pait, irunge Pak Klênthêng nganti nyungir, ewadene barêng ditakoni sing wedok, sababing nyungir, wangsulane: Gurihe rada ora kaya adat. Sing wedok banjur mangsuli karo angguyu: Kuwi rak kêgosongên, pakne. Dene anggone mangan dhêle Pak Klênthêng, malah
anake nomêr loro. Samono uga anak bojone, ora beda anggone anggêmatèni, dadi jaran mau ajêg diupakara ing wong têlu, mula awake nganti klimis, sasat dadi jaran pènsiunan, ora tau ditrapake ing gawe, ajêg kopèn pangane.
Nanging sarèhning uripe Pak Klênthêng kuwi mlarat, mêsthi bae tansah kêpêthuk butuh, barêng butuhe saya mrêtêk, ora ana sêtiyare manèh kajaba arêp ngêdol jarane. Nanging wong loro mau tansah gojag-gajêg, padha pakewuh nglairake.
Suwe-suwe barêng butuhe saya bangêt, Bok Klênthêng kêpêksa kôndha mênyang sing lanang, têmbunge: Pakne, iki wis mèh grêbêg Pasa, wayahe wong tuwa nyandhangi bocah, apa kowe ora arêp nyandhangi anakmu Si Klênthêng.
Pak Klênthêng: Mêsthi bae bokne, anakmu arêp tak tukokake jarit lan kêlambi sing anyar.
Bokne: Sing arêp koanggo nukokake bae apa, pakne.
Bokne: Tinimbang sêtiyar sing durung mêsthi entuke, yèn kowe condhong, bok jaranmu bae koêdol, tur butuhmu mêsthi kêcukup kabèh. Orane iya diijolake, golèk tombokan. Apa iya ta kowe wong wis tuwa, lan manèh wong desa, arêp têgar.
Pak Klênthêng sing salawase ora tau nyulayani karêpe sing wedok, banjur mangsuli karo mèsêm: Wah,
didol, ya, bèng. Go tuku sandhangan.
Bocah sing salawase nyumurupi rukuning wong tuwa, krungu rêmbug mangkono mau iya
ati, awit kewan sing diingu mau ditrêsnani ing wong têlu. Mula sadurunge diangkatake, bangêt digêmatèni. Pak Klênthêng ajêg
Klênthêng sing ngulat-ulatake yèn jarane nuju diumbar ing wayah sore. Mula sadurunge didol, awake jarane saya
Guwa Gampil "Gods Buchan" ing Piktoriah (Ostrali). Ing parêdèn gamping kathah guwa makatên punika.
Têmbung Jawi punika pakêcapanipun ing kina: miring, kados ta: ana sira Maharaja Duswanta ngaranira = hana sira maharaja Duswanta ngaran ira. Dados kados pakêcapan têmbung Jawi ing Banyumas ing waktu punika, cocog kalihan têmbung Bali sarta têmbung sanès-sanèsipun ing tanah Indhonesiah. Makatên wau lami-lami sawênèh wontên ingkang ewah, kados ta: pakêcapan Minangkabo hanå, sirå, maharajå (wanda wêkasan lêgêna swaranipun dados å). pakêcapan Jawi kalimrah ing tanah Jawi Têngah) ingkang ewah botên namung samantên, dalah wanda sangajêngipun wanda wêkasan, ugi ewah dados a. upaminipun: ana, maha, raja. Namung manawi karakêtan panambang, lajêng wangsul miring malih (anane, rajane). Dene molah-malihing swara, jêjêg - miring, punika mênggahing tiyang Jawi ing waktu punika, sampun wradin atulipun, botên wontên ingkang rumaos rêkaos, milanipun sampun botên nate dados rêmbag padudon.
Ingkang sajakipun dèrèng saiyêg, taksih beda-beda pamanggihipun, punika tumrap têmbung-têmbung: gara-garane, apa-apane, sapadha-padhamu, saana-anane, sarupa-rupane, sasaminipun.
kina, gampilanipun kenging kawastanan cara Banyumas.
Pakêcapan (b) punika gagrag enggal. Lami-lami tamtu tiyang Jawi inggih badhe matuh (atul) kadosdene bab ana raja wau. Têmbung-têmbung ingkang kados makatên punika, sanajan pakêcapanipun warni kalih, ewadene botên patos dados rêmbag, awit sêratanipun sami kemawon. Beda kalihan têmbung kanca-kancamu, semangka-semangkane, sakanda-kandamu, pantha-panthanen sasaminipun, punika sêratanipun aksara Jawi mawi sandhangan taling tarung, botên sagêd ewah swaranipun dados a:
Dados ingkang sulaya botên namung swaranipun, inggih ugi sêratanipun.
Mênggah sandhangan taling tarung ingkang tumrap ing têmbung: kônca, môngga, tômba sasaminipun, punika gagrag enggal, tuwuhipun saking wontênipun wulang nulis ing jaman sapunika, kala rumiyin taling-tarung kados makatên punika botên wontên, mila kenging kawastanan sanès taling tarung lugu, namung tôndha swara jêjêg kemawon. Upami dèrènga kêlajêng, kados prayogi kasantunan tôndha sanès warni kemawon, upami: kanca, manawi kapisah wandanipun: ka + nca (dados wontên sêratan: nca = ntja). Sarèhning sapunika wulang nulis botên ngwontênakên sêratan kados makatên, pramila lajêng tuwuh sandhangan taling tarung palsu, kasêbut nginggil wau. Ewadene taksih têtêp, manawi têmbung: kônca, utawi: kanca, punika 2 wanda sami nglêgêna, sasaminipun: ana, padha, jara. Namung kaot wandanipun wingking mawi brêngênging swara irung. Dados jêjêg utawi miringipun swara têmbung: kanca-kancane sami kemawon kalihan: pada-padane.
(a) sapadha-padhane utawi (b) sapådå-padane.
(a) Kanca-kancane utawi (b) kåncå-kancane.
Kalih pisan sami lêrêsipun, namung kintên-kintên cara (a) punika badhe saya ical, awit sakathahipun pamulangan Jawi sami mulangakên cara (b). wasana nyumanggakakên.
Karangan ing nginggil punika bakunipun tunggil rêmbag kalihan karanganipun sadhèrèk cah Klathèn. Ing sarèhning rêmbag wau prêlu dados panggalihanipun sadhèrèk cah Klathèn, bab punika kula sumanggakakên, saha sagêda benjing ing dintên Rêbo ngajêng macak rêmbag tunggilipun bab punika.
ingkang badhe kula aturakên wau ugi namung rèmèh sangêt, inggih jampining êntup-êntupan, kados ing ngandhap punika:
Sakawit nalika taun 1914 kula gêgriya wontên ing Sukawati nate dipun cariyosi para sêpuh, bilih jampining tiyang kenging êntup-êntupan wau tuwin dipun cakot sawêr punika gampil sangêt, inggih punika panggenan tatu tabêt êntup sarta tabêt cakotan wau lajêng katèmplèkana sela (intên punapa barleyan) tamtu lajêng sagêd saras, sami sanalika. Wêkdal wau sarèhning wicantênipun tiyang sêpuh inggih cêkap kula inggihi kemawon, ananging ing dalêm batos maibên, awit botên pinanggih ing nalar.
Sarêng salêbêtipun taun 1929 kula sampun pindhah gêgriya wontên talatah Ônggabayan, lajêng wontên tiyang dipun cakot kalabang ingkang sanalika wau andharodhog kados bêntèr tis, wêkdal wau kula kèngêtan tur ngiras nyobi dayaning sela wau (intên lami), kula tèmpèlakên antawis 15 mênit, ingkang sakit sampun sagêd saras, lajêng satunggiling dintên tiyang kacakot sawêr wêlang, môngka kacriyos mandi sangêt, amung 15 mênit ugi sagêd saras, punika salajêngipun ngantos kaping rambah-rambah, ugi sanalika sagêd saras. Kalampahan ngantos kula pindhah malih dhatêng talatah Gunungsèwu, kula ugi nyobi malih inggih sagêd sanalika saras, dados kula lajêng botên maibên cariyosipun tiyang sêpuh wau pancèn nyata, namung punika ingkang sampun kula cobi, ambokmanawi taksih wontên dayanipun malih ingkang kula dèrèng nate mrangguli kula nyumanggakakên.
Ing sisih punika gambaripun tiyang nama Karung (ingkang têngah), ingkang sampun dangu dipun padosi dening pulisi, amargi mêjahi ondêr komisaris pulisi van Rees wontên ing Kramatpulo, Batawi. Kacêpêngipun wontên ing bawah Bandhung.
Anyambêti katêrangan cariyos bab sima, ing Kajawèn ôngka 29 katandhan sadhèrèk Sumadi. Kawuningana, sima punika wontên sadhengah panggenan inggih botên kirang ingkang purun nubruk amarjaya tiyang utawi kewan kanthi mêlèk-mêlèkan (botên nuju ngantuk utawi tilêm), kados ta: maenda wontên pangènan, tiyang nuju lumampah ing wana tuwin sapanunggilanipun asring kemawon dipun tubruk sima salajêngipun dipun môngsa, namung anggènipun môngsa kemawon mila lêrês kêdah ngêntosi sasampunipun pêjah, bilih taksih gêsang dèrèng purun môngsa. Wontên cariyos malih, sima môngsa tiyang punika sagêd anguculi sandhang panganggenipun bangke ingkang dipun môngsa, sandhangan taksih wêtah jangkêp botên wontên ingkang risak lan cicir. Mênggah nyatanipun dede sima ingkang nguculi sandhangan wau, nanging bangkenipun piyambak. Pasaksèn katêranganipun mangke badhe kacariyos ngandhap.
Jaman wolung dasanan taun sapriki, margi agêng saking bênawi Wanagiri (Surakarta) mangetan anglangkungi siti Gêduwang dumugi Panaraga (Madiun), punika taksih wana agêng, kathah bêbujêngan wana sato galak ingkang sami dêdunung ing wana ngriku, langkung malih sima, sangsaya kathah, ewadene kathah sangêt tiyang langkung ngriku. Têtiyang jalêr saking Surakarta, Ngayogyakarta, Kêdhu, Bagêlèn tuwin sakiwatêngênipun, inggih
dèrèng wontên sêpur utawi têtumpakan sanèsipun kados sapunika, sasambêtanipun margi ing ngriku sagêd cêlak piyambak tumrapipun saking bang kilèn.
Margi antawising Wanagiri kalihan pasitèn Gêduwang kasêbut nginggil, kêrêp sangêt tiyang amrangguli utawi nyumêrêpi, ing lêbêt wana utawi gêgrumbulan sacêlaking margi agêng, katingal wontên tumpukan sandhang panganggenipun tiyang jalêr, dipun tata lêmpitan taksih wêtah, wontên ugi ingkang dipun tumpangi barang sanèsipun, kados ta: golok, cundrik, dhuwung, kitab Kuran utawi sanès-sanèsipun, trêkadhang namung pating klumbruk botên dipun tata. Tiyang-tiyang santri kathah ingkang sami cariyos, bilih sandhangan-sandhangan wau nêmtokakên panganggenipun tiyang dipun môngsa sima, awit sima makatên botên purun môngsa bangke manusa ingkang taksih katutan sandhang panganggenipun. Mila kêdah dipun bikaki rumiyin dening sima ngantos rêsik kantun badan balaka. Mirêng cariyos makatên punika, santri-santri nèm-nèm sami gumun, sawênèh maibên, dene sima têka sagêd ambalèjèdi sandhangan taksih dipun angge tiyang, taksih wêtah botên risak, môngka sima punika dêdamêlipun botên liya kajawi kuku sarta untu ingkang sangêt landhêpipun … wana ngriku mila kêrêp sangêt wontên santri ingkang dipun môngsa sima wêkdal sawêg malampah [mala...]
[...mpah] badhe ngaos utawi wangsulipun mêntas ngaos saking Panaraga.
Sapunika andumugèkakên cariyos sakawit, minôngka pasaksèn bilih sima punika inggih purun nubruk marjaya tiyang kanthi mêlèk-mêlèkan botên tilêm. Ing bawah kabupatèn Ngawi (Madiun) kala rumiyin wontên tiyang jalêr kalih sadhèrèk kakang adhi, sumêdya sami kesahan dhatêng Surakarta, prêlu badhe ningali karamean sêkatèn ing wulan Mulud, sami lumampah dharat, amargi sêpur Sala-Surabaya dèrèng wontên. Kintên jam 5 sontên lampahipun angambah wana wêwêngkon kawadanan dhistrik Gêndhingan (Ngawi). Ingkang sêpuh lumampah ngajêng ingkang nèm wontên wingking. Botên nyana-nyana, saking ngiringan kakangipun dipun tubruk sima gembong, sasampuning gulunipun dipun
kakangipun dipun tubruk sima, sanalika sumrêpêt anututi lampahing sima, dhatêng pundi purugipun tansah dipun bujêng kemawon, ciptanipun aluwung pêjaha sarêng lan kakangipun, sok ugi sampun sagêd marjaya sima. Wusana sarêng dumugi sacêlaking balumbangan alit isi toya rêgêd kados gupakan maesa, manggèn sangandhaping wit-witan, katingal saking katêbihan sima kèndêl palajêngipun, lajêng nyèlèhakên bangke ing siti kumurêp, bangke dipun langkahi sima, sima nuntên malajêng umpêtan botên katingal. Adhinipun [Adhinipu...]
[...n] sangsaya ngangsêg palajêngipun, ngintên yèn kakangipun sampun badhe dipun môngsa. Nanging bangke wau jêbul garegah tangi, lungguh sêlonjor kalihan angudhari udhêngipun ingkang dipun angge kasèlèhakên sandhingipun lungguh, nuntên jungkatipun dipun tumpangakên udhêng. Adhinipun saya sagêd cêlak, tansah anoncong dhuwung
saka kene, kakang: eling kakang, kalihan tanganipun kiwa angrangkul badaning kakangipun dipun junjung-junjung
sêngkoyongan miwah botên sagêd wicantên babarpisan.
Enggaling cariyos, wanci dalu tiyang kathahkalih. wau sagêd dumugi griya kalurahan, ugi ing dalu wau dumugi ing kawadanan dhistrik Gêndhingan, adhinipun angaturakên punapa wontênipun lêlampahan ingkang mêntas kadadosan, namung kakangipun ngantos ngajêngakên byar enjing sawêg sagêd cantênan, nanging anggêndhêlêng kados tiyang bingung, sarta sagêd cariyos bilih rikala wau botên kèngêtan punapa-punapa, kajawi awakipun sakojur tansah karaos sumuk kados dipuna…mila kêdah adus kemawon, wusana sawêg badhe cucul pangangge, dèrèng ngantos adus, lajêng dipun tubruk adhinipun, nanging badan sampun sêpên kakiyatan prasasat tanpa bayu babarpisan, malah udhêng dalah jungkatipun taksih kantun wontên wana.
Enjingipun paprentahan kawadanan lajêng andhawuhakên dhatêng têtiyang kathah, kanthi pirantos-pirantos nyêkapi kangge anggropyok sima ing wana. Dumugining wana udhêng kalihan jungkat ingkang kantun wau pinanggih taksih wêtah, nanging sima kêlajêng ngical botên kantênan dhatêng pundi purugipun. Mirid kawontênan kados ingkang kacariyos wau, dados têtela, ingkang anguculi sandhang panganggenipun tiyang dipun môngsa sima, punika dede simanipun, nanging inggih tiyangipun wau piyambak wêkdal sadèrèngipun dipun môngsa, têrangipun inggih kadosdene cariyos bab wana Gêndhingan kasêbut nginggil.
Cucal sima, tumrapipun ing tanah Jawi ingkang sagêd pikantuk rêrêgèn kathah, namung yèn kadamêl dandosan prabot kapal titihanipun para luhur, kados ta slebrak sapanunggilanipun, ngantos dasanan rupiyah, ngantos sapunika sampun botên kalampah, amargi para luhur sampun awis sangêt ingkang kaparêng nyêlakakên titihan kapal. Namung dumugi samantên katêrangan bab sima, kirang langkunging cariyos kula nyuwun pangaksama para maos.
Wontên ing Kajawèn ôngka 82 taun 1928 bab kasêbut nginggil punika sampun nate kula andharakên sawatawis. Ewasamantên ing mangke kula kêpêksa kêdah ngrêmbag malih, amargi sagêd ugi ingkang rumiyin kirang cêtha. Kajawi saking punika, kula tampi sêratipun sadhèrèk kêkalih ingkang padununganipun sami têbih-têbih, jêr têpangipun kalihan kula wau kintên-kintên inggih namung kabêkta saking sumêbaring kalawarti Kajawèn, inggih punika sêrat wau ingkang satunggal saking Jêmbêr, satunggalipun saking bawah Kudus. Dene kajênging sêrat larasipun nunggil bab, angrêmbag prakawis klèngkèng, sawênèh ijêmanipun makatên:
Nuwun wiyosipun, kula ngaturi prangko kosong, mugi dipun paringi katrangan ingkang cêtha, tuwin punapa sabab-sababipun, dene klèngkèng ingkang sampun agêng têka botên mêdal wohipun. Awit kula gadhah wit klèngkèng ingkang umuripun sampun 30 taun, mênggah katingalipun lêma sangêt, ronipun angrêmbaka (kêtêl) mênggah tanahipun ½ parêdèn. Mênggah klèngkèng kula punika, sapindhah kemawon dèrèng nate awoh, môngka dhawuh-dhawuhipun para bêndara wadana (a. wadana) kapurih ngingah kemawon. Kula sarêng maos Kajawèn, wontên karangan pa (panjênêngan) bab klèngkèng. Wasana sangêt pangajêng-ajêng kula mênggah paring katrangan pa (panjênêngan).
Wondene sêrat sanèsipun kirang prêlu kapêthik ing ngriki, mindhak kêpanjangên ...
Mirid saking wontênipun sêrat-sêrat ingkang sampun kula tampi wau, punika dados satunggaling cihna ugi bilih isining kalawarti Kajawèn punika tansah dipun wigatosakên dening para maos, kaping kalihipun: nelakakên bilih sadhèrèk kêkalih wau, kalêbêt wêwicalaning rêmên ananêm. Pramila wajibipun kula ing ngriki tumut amêmuji: sukur. Samantên ugi tumrap para maos sanèsipun, mugi sampun kêmba ing panggalih. Awit mênggahing wosipun karangan punika, kajawi dumunung minôngka wangsulan tumrap sadhèrèk kêkalih wau, ing pamanggih kados ugi migunani tumrap sintêna kemawon ingkang ambêtahakên. Mênggah andharanipun kados ing ngandhap punika:
Kacariyos, klèngkèng makatên aslinipun saking nagari Tiongkok, dados sanès aslining têtuwuhan tanah Jawi, mila ingkang sok migunakakên woh klèngkèng wau kathah-kathahipun inggih ngêmungakên bôngsa Tionghwa, kabêkta sampun kulina kalaning wontên ing ngrika, kêpatuh dados pakarêmanipun.
Tanah Tiongkok punika hawanipun kacariyos langkung asrêp tinimbang ing tanah Jawi, lan malih parêdènipun langkung kathah, dados inggih botên anèh, manawi tanêman klèngkèng wontênipun ing ngriki awis ingkang purun dados (awoh), sabab kabêkta saking kirang cocoging hawa lan pasitènipun. Nadyan puruna awoh pisan, sampun têmtu gèsèh kawontênanipun. Miturut katranganipun sawênèhing bôngsa Tionghwa, agêng-agêngipun woh klèngkèng wêdalan tanah Jawi, punika kalêbêt alit-alitipun woh klèngkèng wêdalan nagari Tiongkok, bab wau lêrês lêpatipun nyumanggakakên.
Ing padunungan kula lami (Tumpang) pancèn kathah tiyang ingkang sami nanêm wit klèngkèng, makatên ugi ing kitha-kitha, nanging ugi awis ingkang purun awoh, malah racakipun tumrap ing papan ngare, klèngkèng wau ngêmungakên manjing dados yom-yomaning palataran kemawon, pancèn katingalipun asri. Nanging mênggah salugunipun, pundi wontên tiyang anênamêm botên ngajêng-ajêng wohipun, ewasamantên inggih mêksa asring gagal. Dangu-dangu inggih namung kaêtogakên kemawon, badhe katêgor eman-eman, ngèngêti anggèning nanêm sampun watawis lami. Mila dumugi sapriki rêrêgènipun woh klèngkèng wau taksih têtêp awis kemawon, ing dalêm sakatos f 1.- dumugi f 1.25, kalêbêt dalah gagangipun ingkang taksih têlês.
Têtiyang sakiwatêngên kula nunggil dhusun, ugi kathah ingkang gumun, dening sami-sami nanêm klèngkèng têka botên sami kawontênanipun. Ugi wontên kalamangsanipun uwoh, nanging botên misra sangêt. Wangsul tumrap gadhahan kula piyambak sabên pêndhak taun mêsthi awoh. Badhe kasambêtan.
Kabêkta saking griya pondhokan kula angongkang andhèmpèl ing masjid, kula sakônca sabên waktu
bôngsa amor. Sarêng wontên ing Mêkah kula sawêg mangrêtos yakin, yèn agama Islam jêmbar sangêt têbanipun, dados agama Islam botên dumunung ing bôngsa Arab kemawon. Ingkang kula sumêrêpi piyambak pintên-pintên bôngsa ingkang sami andhatêngi khaji ing nagari Mêkah.
Trêping masjidil Karom punika jêmbaring pasitènipun 6 bau. Wangunipun pasagi panjang wujudipun ambathok malumah, kabikak botên mawi payon, namung ing pinggir kintên-kintên wiyaripun 3 cêngkal mubêng têmu gêlang dipun payoni,
Ibrohim, tuwin mimbar marmêr adi pèni, dumunung sangajênging kori betullah. Kori-korinipun masjidil Karom kathah sangêt. Saking kori ingkang kapetang agêng anjogipun dumugi betullah mawi radinan angganthêng plêstèr kasrasah ing sela itêm, katata undha-
lami pating grandhul, yèn ing wanci dalu padhang anjingglang, mêwahi bingahipun têtiyang
bangsanipun piyambak-piyambak, utawi kathah ingkang botên mangrêtos ing pawicantênanipun, ewadene katingal sami atut rukun, êmong-kinêmong, saking sagolongan akalihan sanèsipun golongan, botên wontên ingkang pasulayan, bokmanawi kabêkta saking sami dados satunggal kajênging manahipun. [ma...]
[...nahipun.] Wêwahing sanak
Ramlan, kathah sangêt wêwahipun, lan pangraos rakhat sangêt, inggih punika sabên dintênipun manawi
larikanipun, anggolong manut sèhipun piyambak-piyambak, dipun tingali saking pinggir katingal nêngsêmakên lan rakhat sangêt. Mèh sadaya jamangah lumêbêtipun dhatêng masjid sami sangu roti utawi tamar (kurma) nyakêdhik, prêlu badhe kangge sêdhiyan nêdha buka siyam akanthi toya jamjam, ingkang sampun dipun sêdhiyakakên dening
sarwa sakêdhik sêsarêngan, ngunjuk toya jamjam, raosipun sakalangkung nikmat. Para muadin, ing sadaya mênara sakubênging masjid wontên 7 sami adan sêsarêngan, suwaranipun sora lêmpêng luwês lagunipun, adamêl angrêsing manah, mêwahi sêgêr dhumatêng ingkang sawêg
nglampahi ngibadah ngumrah dhatêng Tanaim utawi dhatêng Jakronah, sêsarênganipun tiyang ewon, rintên dalu tanpa kêndhat, mawi numpak kimar, dhokar, motor uuwiutawi. bis. Ingkang lumapah ugi kathah sangêt, pating grombol andilir angêbaki margi. Sabên dintên ngantos sawulan kêcêput, sami makatên wêwahing ngibadahipun ing wulan Ramlan.
Ing nalika bakda riyaya tanggal 1 Sawal 1349 wiwit angajêngakên wanci subuh, ing masjid sampun kêbak isi tiyang, sarêng ngancik jam 7 enjing, masjid ingkang samantên wiyaripun ngantos sêsak sangêt, sap-sapipun kadamêl ciyut sangêt, larikanipun [larikanipu...]
[...n] lênggah sakalangkung mèpèt, ngantos sami tumpang dhêngkul, sadaya tiyang sami santun pangangge enggal, manawi dipun tingali saking panggenan ingkang ragi inggil, sawiyaring masjid namung katingal sirah tiyang waradin, nginggil pating blêbêr ibêripun pêksi dara megan ewon cacahipun saking bingung papanipun kêbak dipun ênggèni dening tiyang waradin
riyaya wilujêng botên wontên karewelan satunggal punapa.
Wontênipun ngantos sawatawis dangu, andharan bab punika kajugag botên kawêdalakên, amargi sawêg wontên pambênganipun. Badhe kasambêtan.
R.H. Mohamad Muhtar, ing Sukaraja (Banyumas).
nèk arêp ngunjuk, iya ora narima nèk mung banyu, kudune apês-apêse iya: sêplit. Mara, apa kiyi kêna diunèkake kabutuhane sathithik.
Petruk: Lo, kiyi rak dudu salahe sing wajib, nanging salahe sing nglakoni dhewe, karêpe padha arêp urip gêdhe. Kaya ta ing tanah Indhustan, lo, kuwi sing wis padha pangkat luhur, sing wis anduwèni sêsêbutan: mistêr, dhoktêr, insinyur lan propesor pisan, panganggone iya ora beda karo bangsane juru tulis lan êlêpsêkripêr. Mêngkono uga pangane, Kang Garèng, jarene iya narima kayadene carane para lêluhure, dadi ora banjur her-heran dumèh wis olèh pangajaran cara Eropah. Sabênêre mono, yèn bangsane dhewe
uripe banjur mangro. Iya nèk le urip mangro mau milih golongan karone sing asor, nanging pamilihe têmtune iya golongan loro mau sing gagah-gagah, kaya ta: mangane sing ditiru para luhur Jawa, sing lawuhane marik-marik kae, pangolahe nyara mônca, têgêse: ora kêna lali mêrtegane. Nèk bangsane gêgorengan, êmoh nèk digorèng nganggo lênga klêntik, iya kudu nganggo mêrtega. Apamanèh nèk kasênêngan uga
kèri, tur panganggone iya moh kalah karo wong-wong sing anduwèni dhangsah mau. Nèk mêngkono carane rak iya mêsthi bae ta, yèn kabutuhane banjur dadi sasayahe.
Garèng: Hla, nèk bangsaku nganti samono parane, kuwi mungguhing panêmuku sing pantês disalahake ora ana manèh, kajaba ing bab pamarsudining bocah. Akèh-akèhe wong tuwa kuwi anake wiwit cilik mula sok diprêsudi nyara kulonan, nyang carane dhewe wis ora mrêduli babarpisan. Dadi ora mung sêkolahe bae sing cara Lônda upamane, dalasan
diundang wong tuwane, ora amangsuli: nun, kula utawa dalêm, nanging: ya pah, ya mah. Ing sarèhning wiwit cilik disêkolahake Lônda, apa-apa sing cumithak ing pikirane, iya ngêmungake apa-apa sing gêgayutan karo Lônda, kaya ta: adad tatacara, kabêcikan, alusing budine bôngsa kana. Nyang bêciking bangsane dhewe ora ngrêti barang-barang. Dadi wiwit cilik mula bocahe mau tansah disinau dikon dhêmên nyang duwèke bôngsa kana,
banjur sawalônda utawa siji sêprapat nyonyah, mungguhing wusana pikirane sok ambalik banjur dadi sêngit, kuwi jalaran sok kêtanggor karo bôngsa Walônda - bôngsa Walônda, sing anduwèni watak: kumandara, cêmêri-cêri nyang bôngsa inyong lan sapêpadhane. Ing kono banjur lagi
krasa atine, yèn awake mau kayadene: gagak sing nganggo wulu mêrak kae. Karêpe: sanadyan wong Jawa kuwi kapintêrane, tatacara utawa pakulinane wis ngungkuli Walônda pisan, nanging balunge, gêtihe, sungsume, cêkake awake sakojur, iya isih wong Jawa bae. Nanging iya wong Jawa sing wis ilang kae, têgêse: wong Jawa sing wis ora ngrêti nyang apa-apane dhewe. Mulane mungguhing panêmuku iya salah bangêt, yèn ana wong tuwa mrêsudi anake nyara kulonan grès, kanthi nglirwakake duwèke dhewe babarpisan.
Petruk: Kliru, Kang Garèng, yèn kowe banjur nyalahake babarpisan nyang wong tuwane. Sabênêre ngono mungguhing panêmuku sing dadi wong tuwa ora kêna dipaido, awit ing jaman saiki kiyi, sing lagi luhur rak bôngsa Walônda. Tumrap bangsane dhewe bisane anggayuh pangkat sing kêna dirasakake, iya mung manawa bisa anjajari karo bôngsa Walônda, bisane anjajari, kuwi dalane ora ana manèh kajaba kudu ngudi nyang kapintêrane bôngsa Walônda mau. Mara, pikirên bae, Kang Garèng, sanadyan pangkat-pangkat ing pakaryan guprêmèn kuwi wis dipilah-pilah ing sêkal A, B, lan C, nanging saka adiling nagara, sanadyan wong bangsane dhewe pisan, yèn pancèn bisa nyandhak kapintêrane, têgêse bisa madhani karo anak turune bôngsa Walônda, iya bisa olèh pangkat sing kagolong ing sêkal B mau. Malah nèk sing pintêr têmênan, iya bisa klêbu ing golongane para kangjêng tuwan - kangjêng tuwan, yaiku ing sêkal C, mulane rak iya mèmpêr bae, yèn wong tuwa sok banjur padha mêrêm, ora ngèlingi nyang duwèke dhewe, nanging anjuju anake nyang kawruh kulonan, kuwi karêpe, supaya anake ing têmbe burine bisa mukti uripe. Lo, samono katrêsnane wong tuwa nyang anak, nganti sok lali nyang kautamane dhewe. Nanging saiki rêmbugane padha disêtop samene bae dhisik, liya dina abe padha dibanjurake manèh.
Barisanipun suradhadhu Sumênêp, nalika angurmati Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral rawuh ing Sumênêp, wontên sangajênging mêsjid.
Kawartos, wiwit benjing tanggal 1 Juli ngajêng punika klas satunggal Osvia namung badhe dipun isèni sapalih. Ingkang makatên punika gêgayutan kalihan kathahipun amtênar pangrèh praja bôngsa pribumi. Kajawi punika inggih sagêd ngirid waragad. Parentah sampun anyondhongi, wiwit benjing tanggal 1 Juli ngajêng punika klas satunggal Osvia pordhêkok dipun gamblokakên kalihan klas satunggal Osvia Bandhung.
Wontên pawartos, sèkrêtaris kabupatèn Ciamis nyalingkuhakên arta sawatawis atus rupiyah, bokmanawi kemawon kabantu ing salah satunggilipun reh-rehanipun. Bab punika samangke dipun urus parkètipun, opsir pan justisi ing Bêtawi.
Kajawi saking Sumatra pasisir wetan, saking kabudidayan-kabudidayan ing tanah sabrang saha nagari mônca inggih kathah kuli ingkang sami kaantukakên dhatêng tanah Jawi.
Dèrèng dangu wontên kuli 80 dipun antukakên saking Malakah. Inggih lêrês panganggenipun katingal botên nguciwani saha badanipun saras, nanging botên gadhah arta. Beda kalihan kuli ingkang kontrak dhatêng Nieuw Caledonie. Ing ngrika dipun wontênakên pranatan nyèlèngi tumrap para kuli. Dados manawi kontrakipun sampun têlas saha wangsul tanah Jawi, gadhah simpênan arta cêkap.
Tuwan Engelenberg (P.E.B.) botên purun tampi anggènipun kapilih dados warga rad kawula. Awit saking punika lajêng dipun wontênakên sêteman malih. Ingkang katêtêpakên dados gêgêntosipun inggih punika Tuwan B. Roep, ugi kandhidhatipun P.E.B.
Ing kiwa têngênipun Pangkalan Brandhan wêkdal samangke kaparag ama gajah, gajah-gajah wau sami adamêl risak. Pangrèh praja angintunakên tiyang militèr dhatêng wêwêngkon wau.
Miturut katranganipun gêmintê Bêtawi, salêbêtipun wulan April ingkang kapêngkêr, ing Bêtawi cacahipun tiyang ingkang pêjah: bôngsa pribumi wontên 639 bôngsa Eropah 35, bôngsa Tionghwa 138, bôngsa Arab saha bôngsa Indhu 11.
Dumuginipun samangke saking tanah ngriki dèrèng wontên kandhidhat ingkang nglêbêti pamulangan calon ajung lanmètêr ing Wageningen (nagari Walandi). Bokmanawi kemawon jalaran saking parentah gadhah sêdya botên badhe paring tulah pasinaon malih. Pamulangan wau namung sagêd nampi murid sakawan, inggih punika kalih saking tanah ngriki, kalih saking nagari Walandi.
Dene pamulangan kadhastêr calon middelbaar vakkundige ing Bandhung kathah sangêt ingkang nglêbêti, môngka namung sagêd nampi murid 6.
Taun punika pamulangan calon mantri kadhastêr ing Bandhung sagêd nampi murid 60. Dumuginipun samangke ingkang nglêbêti sampun wontên gangsal atusan.
Pos sêparbang punika gadhah agèn sêkap kalih, inggih punika ing Makasar saha ing Surabaya. Samangke wontên sêdya, ing Sumatra inggih badhe dipun wontêni agèn sêkap. Bokmanawi wontên ing Padhang.
Wêwêngkonipun agèn sêkap Surabaya inggih punika: propinsi Jawi Wetan, Paresidhenan Borneo apdhèling kidul saha wetan, Bali, Lombok, Sumbawa saha Plorès Kilèn.
Ing wêwêngkonipun agèn sêkap Surabaya wau wontên kantor pos 38 kantor pos tulungan 3, saha griya pagantosan 60. Griya pagantosan wau nampi saha mangsulakên arta celengan, nanging botên langkung saking 100 rupiyah.
Wiwit tanggal 2 Juli ngajêng punika Tuwan Ir. Ch. B. Barto, kaparêngakên lèrèh saking anggènipun makili dados dhirèktur H.B.S. Surabaya. Wiwit tanggal wau Tuwan Dr. A. Zijp, samangke dhirèktur Mosvia ing Madiun, kawisudha dados gêgêntosipun.
Lotre agêng sampun kagêbag. Samangke wontên lotre malih, agêngipun 500.000 rupiyah, angsal-angsalanipun badhe kadarmakakên dhatêng pakêmpalan Don Bosco tuwin sanès-sanèsipun, panbageningpambagening. prisipun: ingkang f 100.000 satunggal, ingkang f 50.000 satunggal, ingkang f 25.000 satunggal, ingkang f 10.000 satunggal, ingkang f 5.000 satunggal, ingkang f 1.000 gangsal, ingkang f 500 sadasa, ingkang f 100 gangsal atus. Panggêbagipun benjing tanggal 26 Nopèmbêr.
Wiwit tanggal 18 wulan punika Tuwan Bagchus, bêrgêmèstêr Sêmarang, kaparêngakên pêrlop sawulan. Ingkang amakili kalênggahanipun inggih punika
tanggal 21 Mèi ingkang kapêngkêr mêsin mabur pos Ostrali - Inggris dumugi ing Surabaya, ambêkta pos 100 kilogram. Mêsin mabur wau mêsin mabur ingkang kaping kalih ingkang mlampah antawisipun Ostrali kalihan Inggris.
Ing Bogor dipun wontêni pamulangan kirmistêr kewan bêlehan saha daging tumrap tiyang pribumi.
Kala tanggal 22 Mèi ingkang kapêngkêr utusanipun Ned. Verbond van Vakvereenigingen, inggih punika
sampun dhatêng ing tanah ngriki. Tuwan têtiga wau angsal dhawuh saking N.V.V. supados
ing tanah ngriki kalihan pakêmpalan-pakêmpalan nunggil damêl ing nagari Walandi.
Wiwit benjing tanggal 2 Juli ngajêng punika Tuwan Dr. J.C. de Haan guru ing H.B.S. Bandhung, kapasrahan amakili dados dhirèktur A.M.S. ing Surakarta.
Miturut palapuranipun asistèn wadana Gondhang (Majakêrta), ing dhusun Sukamangu, Sawahan, Kauman, Pulo saha Urung-urung wontên sabin 6855 bau kaparag ama mênthèk.
dados warga sampun kathah, pakêmpalan enggal wau ingkang dados panuntunipun Tuwan Surasa ing Majakêrta (warga rad kawula). Kajawi punika inggih malêbêt dhatêng pak sentralê P.V.P.N.
Presidhèn Cang Kai Sèk gadhah sêdya badhe anglurugi Tiongkok Kidul (dèrèng dangu Tiongkok Kidul madêg republik, kithanipun ing Kanton) ambêkta prajurit saprapat yuta. Dene prajuritipun Kanton kalihan Kwansi, kathahipun tiyang satus èwu sami tata-tata badhe baris dhatêng Kiangsi saha Hunan.
Sun Pho, ministêr prakawis sêpur, kala tanggal 21 Mèi pangkat saking Syanghai dhatêng Hongkong. Saking ngriku lajêng badhe dhatêng Kanton. Tumut kaum kraman.
Kulawarganipun Alfonso, tilas raja ing Sêpanyol, ingkang dados militèr pangkat inggil, awit saking dhawuhipun ministêr paprangan sami dipun wêdalakên.
Miturut katranganipun ministêr pinansiên Alfonso kagungan bôndha 3 ½ yuta ponsêtèrling ingkang kathah dipun tumbasakên obligasi saha andhil ing nagari mônca.
Kumisi Polkênbon prakawis pananggulangipun padagangan tiyang èstri mêntas angrêmbag bab sae botênipun dipun wontênakên punggawa pulisi èstri. Samangke sampun kathah punggawa pulisi èstri, ing Amerikah Sarekat wontên 593. Ing Jêrman 159, ing Inggris 150, ing Polên 57, ing nagari Walandi 33 têtela kathah paedahipun kangge nanggulangi padagangan tiyang èstri.
Konprènsi meja bundêr badhe kalajêngakên benjing wulan Sèptèmbêr wontên ing Londhon.
Lêngganan nomêr 4784 ing Bahrawa. 1. Redhaksi botên sagêd ngaturi katrangan bab pandangu panjênêngan punika. 2. Nyuwun wangsuling arta cêngklongan pènsiun pon botên kenging. 3. T.R.D. têgêsipun cêkakaning
gadhah atur dhatêng pangagêng nagari ingkang ambawahakên lare ingkang gadhah petang langkungan arta bayaran, dipun kanthèni pêthuk bayaran sêkolah tuwin pêthuking pajêgipun tiyang sêpuh kalih taun, ingkang tumindak kalihan ingkang kapêngkêr.
Satunggiling dintên, ki sudagar sumêrêp Abdullah mantuk, nanging ing sêmu
Abdullah. Abdullah lajêng dipun rangkul saha dipun pitakèni: O, Abdullah, wis suwe aku ora wêruh kowe, lagi saiki
kalihan mangsuli: Bapak, awrat pundhutanipun putri ing Ngêsam, botên kenging dipun gêgampil.
Ki sudagar mangsuli sêmu kagèt: Apa kowe bisa katêmu karo sang putri.
O, Abdullah, tujune kowe rinêksa ing karahayon. Nanging Abdullah, aku saya nyamarake bangêt mênyang kowe, yèn ora kounduri, kowe mêsthi nêmoni bêbaya, awit tindakmu iku ora ana kang bisa gawe panuju, yèn ta nganti kauningan sang prabu, kowe mung kari ngarêp-arêp tumibaning patimu.
Bapak, malah anggèn kula malêbêt ing kadhaton sampun kapranggul ing abdi nganglang, ugi sampun nate pasulayan, nanging kula kapara unggul.
Adhuh, Abdullah, kuwi kêkêmbange wis ana. Dadi têgêse ing saiki kowe wis dadi wong kang diulat-ulatake. Wis, wis, gèr, samono bae. Aja kobacut-bacutake. Pangemanku iki, tuwuh saka pangemaning wong tuwa mênyang anak, ora bakal nuwuhake piduwung ing buri. Nanging kowe tansah puguh ora nêdya eling, tumibaning papa sangsara ora mung mênyang kowe bae gèr, aku uga bakal kèmbèt. Kowe ngèlingana yèn aku iki manggon ana bumining ratu, kawibawanku kang samene gêdhene, isih kawêngku ing panguwasa, dadi upama ana tindak luput kang tuwuh saka aku, o, kawibawanku iki ora ana dayane, gampang dicuthat saka nagara.
Sawarnining lêlampahan ingkang kula lampahi, botên badhe kula èmbètakên dhatêng sintên-sintên. Dhêndhanipun badhe kula sanggi piyambak.
O, kuwi harak mokal, Abdullah, yèn kowe nêmu luput, mêsthi ora rampung ana awakmu dhewe, lan manèh, ing salawase mungguhing wong tuwa, tansah ngeman mênyang anake, dadi wêtuning uniku kang tanpa kêndhat iki, wose mung dadi pangeman.
Sayêktosipun, Abdullah inggih sampun mangrêtos, bilih ungêling tiyang sêpuhipun wau lêrês sadaya, dados inggih ngrêtos dhatêng lêpating tindakipun, nanging sawarnining tindak lêpat, punika rosaning dêrêngipun botên nate kêndhih dening pêpèngêt rahayu, èngêtipun tansah dipun pabêni ing supe. Ngantos dangu Abdullah namung kèndêl kemawon, nanging dangu-dangu lajêng mungêl kados wêwangson: Hêm, nanging kadospundi malih, kula sampun kalajêng nyagahi pamundhutipun sang putri, kula isin yèn ta ngantos nyidranana.
Satêmêne aku iya rada gumun, dene kowe nganti bisa kêtêmu sang putri, nanging anggonmu bisa katêmu mau saya agawe gêdhening kasamaranku. Aja-aja kowe kalêbu ing loroban.
Pangintên ingkang kanthi kasamaran, salaminipun namung dados pangajap-ajap botên sae, kula ngandêl dhatêng antêping pangandikani
para nata, badhe botên miris, lan manawi dumugi ing tiwas, nama sampun urup.
Lêlakon kang kaya mangkono iku, ajêg tinêmu ana ing lêlakone wong kang antêp-antêpan prasêtya, ora kanthi ngèlingi bobot. Lagi nalare bae apa mèmpêr, kowe kaduga nandhingi para ratu, sing arêp kok êndêlake apamu.
Bapak, sawarnining lêlampahan, manawi tansah dipun kanthèni èwêd-pakèwêd, botên badhe sagêd tumindak. Dene santosaning manah kula, botên wontên malih namung apawitan sih antêpipun sang putri, ingkang sampun kula
Para maos, kaparênga sapisan punika kula badhe ngobrolakên pêpèngêtanipun sawênèhing para pujôngga bôngsa Tionghwa mênggahing kawontênanipun tanah Jawi kala kina-kinanipun.
Miturut pratelanipun bôngsa Tionghwa, ingkang kala rumiyin angêjawi saha sami ahli anyênyêrati, ing wiwitanipun abad ingkang kaping pitu, ngantos tigang atus taun laminipun, ing Jawi Têngah wontên satunggiling karajan ingkang dening bôngsa Tionghwa dipun wastani: karajan Kêling. Kintên-kintên dening bôngsa Jawi piyambak, botên dipun namèni makatên, tôndha yêktinipun: ing babad tanah Jawi karajan Kêling wau botên nate dipun cariyosakên. Nanging ing ngiki kula botên badhe nyariyosakên namanipun karajan wau ingkang salêrês-lêrêsipun, ngêmungakên badhe ngandharakên sawatawis mênggah pêpèngêtanipun bôngsa Tionghwa ing kalasa mantên, ingkang cocog kalihan sêratan sela ingkang pinanggih ing kala taun pitung atusan langkung sakêdhik, ing pêpèngêtan tuwin sêratan sela wau wontên ingkang nyariyosakên makatên:
... Anggènipun jumênêng nata angasrêpi sangêt, kadosdene asih ing bapa anggènipun anuntuni dhatêng anak wiwit lare, makatên ugi Sri Sanjaya, ingkang putus ing saliring kautaman, ugi niru lampahipun ingkang rama. Sang prabu angêlar jajahanipun, saha andamêl têntrêm sarta krêtaning nagarinipun ingkang sakalangkung loh, kawulanipun sami sagêd tilêm ing samargi-margi, botên mawi sumêlang dhatêng begal saha bêbaya sanès-sanèsipun, sabên tiyang gêsangipun sakeca, ayêm kalihan punapa darbèkipun.
Sampun samantên kemawon ingkang prêlu kula aturakên. Lo, manawi nitik sêratan ing nginggil punika, kala sèwu tigang atusan taun sapriki, sajakipun bôngsa Jawi têka sampun pintêr dhatêng cara-caranipun mrentah praja, buktinipun: ing salêbêtipun praja tata têntrêm, para kawula sagêd tilêm saênggèn-ênggèn, tanpa sumêlang dhatêng begal tuwin bêbaya sanès-sanèsipun. Sampun têmtu, wontênipun kados makatên punika, ingkang pantês pinuji sangêt, inggih sang nata, nanging manawi para punggawanipun botên ambantu kanthi sayêktos, têmtunipun rak inggih botên sagêd samantên saenipun. Dados ing ngriku têtela, bilih sanadyan ing abad ingkang kaping pitu pisan, têtiyang Jawi sampun sagêd nyêpêng paprentahaning praja.
Samangke cariyos Tionghwa, ingkang anggancarakên kawontênanipun tanah Jawi wiwit taun 960 dumugi 1279, tanpa nyêbut namaning raja-raja ingkang jumênêng. Punika wontên ungêl-ungêlanipun makatên:
... Sang ratu dipun biyantu punggawa kathah sangêt kangge anindakakên prakawis warni-warni. Panyêpênging paprentahan ing tanah Jawi sae, amila nagarinipun inggih sakalangkung gêmah ripah ...
Lo, sajakipun punika têka kenging kangge bukti malih, bilih têtiyang Jawi punika kala rumiyin sagêd nyêpêng paprentahan praja. Saupami ingkang suka katrangan ingkang makatên wau têtiyang Jawi piyambak, têmtunipun lajêng dipun wastani: adol cao, aliyas ngunthuk, aliyas umuk, sarêng ingkang suka katrangan punika bôngsa sanès, inggih punika bôngsa Tionghwa, kintên-kintên rak inggih kathah yêktosipun.
Môngga, samangke sami ningali kawontênanipun ing tanah Jawi, nalikanipun jaman Majapait. Ing ngriki kula botên badhe nyariyosakên kaluhuranipun Prabu Hayamwuruk, utawi kawêgiganipun Kyai Patih Gajahmada, kula namung badhe ngandharakên sakêdhik cacriyosanipun satunggiling juru pawartos bôngsa Tionghwa, ingkang ing kala punika (ing abad 14) dhatêng angêjawi, inggih punika makatên.
... ing kala punika ing tanah Jawi botên wontên pandung, malah barang ingkang dipun rêntahakên wontên ing margi, botên wontên ingkang mêndhêt, amila bôngsa Jawi inggih karan bôngsa: kalêrêm atine.
Lo, têka makatên cariyosipun tiyang bôngsa Tionghwa wau. Samangke para maos kula aturi sami amanggalih, manawi ing salêbêting praja sagêd tata têntrêm ingkang makatên punika, ngantos botên wontên durjana babarpisan - kintên-kintên Walandi mabuk ngantos botên bayar anggènipun minum, kala samantên inggih botên wontên - punika punapa botên anandhakakên, bilih para ingkang sami kajibah nyêpêng paprentahaning praja pêng-pêngan sayêktos. Dados ing ngriki ugi sampun cêtha sangêt, bilih ing abad 14 têtiyang Jawi sampun sami sagêd nata paprentahaning praja.
Salajêngipun kados ing ngriki botên prêlu kula ngudhal-udhal kawontênanipun ing tanah Jawi nalikanipun jaman Dêmak, jaman Mataram, Kartasura lan sapiturutipun, samangke kula namung badhe nyariyosakên sawatawis kawontênanipun ing tanah Jawi sarêng kabawah ing praja Nèdêrlan.
Mênggah sajatosipun mila inggih lêrês, bilih tanah Indhonesiah, dados inggih tanah Jawi, sampun kirang langkung tigang atus taun kabawah ing praja Nèdêrlan. Nanging saking waskitha saha waspadanipun para linangkung ing praja Nèdêrlan, wiwit purwanipun pisan, ingkang nindakakên paprentahaning praja sambêtipun kalihan para kawula, inggih prasasat têtiyang pribumi piyambak, ngêmungakên ingkang sami lênggah wontên ing paprentahan luhur, punika sami bôngsa Walandi. Ewasamantên samangke sanadyan têtiyang pribumi pisan, inggih wontên ingkang sami lênggah ing paprentahan luhur, kados ta: Kangjêng Pangeran Kusumayuda, tuwin Kangjêng Radèn Adipati Ahmad Jayadiningrat.
Ing nginggil kula amastani bilih para linangkung ing praja Nèdêrlan sami waskitha tuwin waspada, punika jalaran sêmunipun para linangkung wau sami anguningani, bilih satunggiling nagari punika sagêdipun tata têntrêm inggih namung manawi kabawah tuwin kaprentah dening bangsanipun piyambak, awit inggih namung bangsanipun piyambak, ingkang sagêd nyumêrêpi adat, tatacara tuwin lageanipun têtiyang ingkang kabawahakên wau. Amila dumuginipun samangke, kingkangingkang. baku lêlawanan kalihan para kawula punika inggih para amtênaring nagari ingkang bôngsa pribumi, dene para amtênar Walandi wajibipun anitipriksa sarta angawat-awati. Kados ta: ing golongan pangrèh praja, punika ingkang tansah lêlawanan kalihan para kawula, inggih: lurah saprabotipun, asistèn wadana, wêdana minggahipun dhatêng bupati. Dene para tuwan-tuwan ingkang apangkat kontrolir, asistèn residhèn, residhèn, lan sapiturutipun, punika kuwajibanipun anitipriksa tuwin angawat-awati sae tuwin awoning panindakipun ingkang dados kuwajibanipun para amtênar têtiyang pribumi wau.
Kados sampun cêkap samantên kemawon anggèn kula ngandharakên kawontênanipun paprentahan ing tanah Indhonesiah ngriki. Nitik kawontênanipun sêratan ing nginggil, dados cêtha wela-wela, bilih wontênipun paprentahan ing tanah Indhonesiah punika perangan ingkang agêng ingkang nindakakên inggih têtiyang pribumi. Ing sarèhning dumugining samangke ing tanah Indhonesiah, katingal tata têntrêm botên kirang satunggal punapa, wontênipun paprentahan inggih nama sae, dados inggih kenging kacariyosakên, panindakipun têtiyang pribumi anggèning tumut ngêrèh praja ugi sae. Pêpuntoning rêmbag, ing ngriki kenging kacariyosakên, bilih têtiyang pribumi punika botên ngêmungakên kenging dipun wastani manawi sampun sagêd nindakakên saperanganing padamêlan pangrèh praja, nanging salami-laminipun pancèn inggih sampun nindakakên saperangan agêng mênggahing padamêlan wau.
Jalaran saking punika, amila kula saklangkung ngungun manah kula, dene nalika ing Batawi dipun wontênakên parêpatanipun pakêmpalan V.C. wontên salah satunggiling warga pangrèh saking Bandhung adamêl sêsorah, ingkang ugi wontên ungêl-ungêlanipun makatên:
Manawi wontên tiyang amastani, bilih têtiyang pribumi samangke sampun sagêd nindakakên saperanganing padamêlan paprentahan, punika botên lêrês, ingkang makatên punika antawisipun taksih têbih ...
Sanadyan pamanggihipun bêndara tuwan ingkang makatên wau, sayêktosipun anyêrik-nyêrikakên tumrap têtiyang pribumi umumipun, ewasamantên ing ngriki kula botên badhe mancahi, utawi nyênthulani mindhak nuwuhakên sêling-sêrêp kemawon. Ing ngriki kula namung badhe andongèng kawontênan kula, nalikanipun kula taksih alit. Mênggah cêkakipun makatên:
Nalika alit kula, ing griyanipun tiyang sêpuh kula punika wontên larenipun kalih ingkang mondhok, bokmanawi saupami jaman samangke makatên, lare kalih wau dipun wastani indhêkos (in de kost). Dene panganggêpipun tiyang sêpuh kula dhatêng kula sasêdhèrèk [sasêdhèrè...]
[...k] tuwin dhatêng lare kalih ingkang sami mondhok wau, botên pisan-pisan ambedakakên, inggih ing bab têdha, pangrêngkuh tuwin pamulangipun. Ingkang makatên wau asring sok adamêl botên sênênging manah kula. Ingatasipun kula punika anakipun
dhatêng lare kalih wau, jalaran kuwatos, bilih kula lajêng ngawon-awon dhatêng tiyang sêpuh kula piyambak. Ingatasipun tiyang sêpuh kula ingkang mulang, ingkang mulasara, manawi lare wau ngantos awon, rak sagêd ugi kadakwa ing sanès, bilih tiyang sêpuh kula namung purun nampèni arta pituwasipun anggèning dipun pondhoki, botên purun mulasara ingkang sae-sae tuwin suka piwulang ingkang utami.
Ing môngka sintên ingkang purun ngawon-awon tiyang sêpuhipun, punika ambuktèkakên kabodhoanipun piyambak, jalaran sintên ingkang purun ngawon-awon tiyang sêpuhipun, inggih prasasat ngawon-awon badanipun piyambak. Ingkang makatên punika, para maos, mugi kajagia. Makatên mênggah aturipun pun Pênthul.
Ing ngriku inggih lajêng kula sukani katrangan miturut pangrimatan kula piyambak makatên:
Rèhning klèngkèng punika mangsanipun sêkar wontên ing têngah-têngahaning môngsa katiga, nuju ambadhidhing, mila wiwit ing wêkdal makatên ngantos dumugi abyoring sêkar, malah dumugi dados pêntil pisan, pêndhak enjing sontên, wit wau kêdah kasêmprot mawi toya tawa ingkang asrêp, cêkap ngangge pirantos sêmprot dêling, pamrihipun supados tanêman wau tansah kapandukan ing hawa asrêp, dados cundhuk kalihan watak-wataking wit-witan, aslinipun manggèn ing hawa asrêp. Mênggahing patrap makatên punika sampun ngantos bosên, dupèh wit-witanipun agêng inggil mila inggih kêdah talatos, kaangkaha godhong, sêkar dalah pang-pangipun katingal kêlêpoh kadosdene mêntas kajawahan. Dene tumrap kêmbang wali (sêkar kaping kalih) botên prêlu dipun sêmproti kados ing nginggil, awit ing wêkdal punika sampun wontên jawah.
Sasampuning dados pêntil, enggal kaupadosna krênêng alit-alit, kangge ambrongsong, awis kêrêping nam-naman krênêng sami kalihan irig. Sabên krênêng satunggal, agêngipun kakintêna cêkap kangge ambrongsong woh klèngkèng 100-150 iji, dados watawis wontên 2 utawi 4 dhompol sagêd kalêbêt ing krênêng satunggal. Mila inggih kêdah migunakakên krênêng sawatawis kathah, samantên yèn pancèn wohipun gêmbêl. Mênggah rekanipun pambrongsong makatên:
Ing sacêlaking pêntil, klèngkèng ngriku tamtu wontên godhongipun sawatawis. Godhong-godhong wau kaprithilana, supados rêsik lan mujudakên gaganging dhompolan, punika lajêng kalêbêtna ing krênêng, wontêna kalih utawi sakawan dhompol, karangkus dados satêkêm, kalêbêtna ing krênêng satunggal. Nuntên ing prênah êpoking krênêng dipun tangsuli kêkah mawi tutus, kaangkaha singsêt, botên gampil udhar, makatên salajêngipun, [sala...]
[...jêngipun,] ngantos botên wontên pêntil ingkang kècèr sabab botên katut kabrongsong. Dene yèn woh wau gêmbêl, sasampuning dipun brongsongi sadaya makatên, punika yèn dipun tingali saking katêbihan, candranipun kadosdene tiyang manjêr wuwu têlik kathah sangêt wontên ing sapucuking wit, amargi woh klèngkèng punika limrahipun sami dumunung ing êpang ingkang alit-alit (ing pucuking êlung). Pramila yèn witipun agêng inggil, prêlu kêdah migunakakên ôndha pêngantèn, inggih punika ôndha ingkang asuku sakawan, supados botên nyamarakên yèn dhawah. Botênipun makatên, inggih kenging ngangge ôndha limrah ingkang panjang, nanging sadèrèngipun dipun pènèk, ôndha wau kêdah katangsulan rumiyin pucukipun, kaangsalakên êpang, dados samôngsa dipun inggahi, sanajan kadamêla ngranggèh sarta niyung-niyungakên êpang ingkang têbih-têbih botên mutawatosi, lan botên gampil rêbah sabab malèsèd. Klèngkèng makatên witipun manawi sampun agêng angrêmbuyung sangêt, pang-pangipun alit kathah, dados kêtêl sangêt, prasasat tanpa sêla, mila samôngsa katumpangan ôndha, ôndha wau namung tansah kumambang, botên gampil pikantuk palendhehan ing pang ingkang kêkah. Môngka yèn dipun pènèk nurut uwit kemawon, sampun têmtu botên sagêd ngêcakakên ing prêlu, amargi wohipun sami dumunung ing pucuking pang ingkang alit-alit. Pramila inggih namung prakawis ambrongsong wau ingkang sok mêgah-mêgahakên, kathah tiyang ingkang kirang talatos, satêmah woh wau namung dados bêgjaning para pêksi lan codhot.
Bilih woh wau sampun sêpuh kaundhuh, pangundhuhipun: gaganging dhompolan, prênah sangandhaping tangsul krênêng wau
wujud tigas pancing punapadene pating srungut labêt dipun coklèk, dados pang-pang wau botên gampil kenging sêsakit. Lan malih ing têmbe trubusipun sagêd sae.
Krênêng ingkang sampun kaandhapakên, lan sasampuning kapêndhêtan isinipun, punika ingkang taksih kiyat kasimpêna, benjing kenging dipun pigunakakên malih, inggih punika kangge ambrongsongsi woh ingkang kantun.
Sapunika sawêg wiwit angrêmbag bab ingkang magêpokan kalihan pandangon saking Kudus, kados pêthikaning sêrat kasêbut nginggil, inggih punika: punapa sababipun dene klèngkèng ingkang sampun agêng têka botên mêdal uwohipun.
Punika mênggahing pamanggih kados botên prabeda kados kawontênaning bôngsa wowohan sanès-sanèsipun, jêr mirid saking ungêling sêrat, ing ngriku sampun cêtha bilih wit wau gêsangipun katingal lêma sangêt, godhong ngrêmbaka (kêtêl), dados gênahipun têtela yèn kêlêman, inggih punika kêkathahên jhad ingkang dados têdhaning wit lan godhong, satêmah botên sagêd mujudakên uwoh. Nanging limrahipun inggih sagêd sêkar, namung tansah gègrèg. Badhe kasambêtan.
Jalaran saking panglurugipun Prabu Napoleon dhatêng Ègiptê, kados ingkang sampun kapratelakakên ing Kajawèn nomêr 41, praja Ègiptê lajêng sagêd gêgayutan malih kalihan Eropah, lan para pujôngga bôngsa Prasman, ingkang sami andhèrèk panglurugipun Prabu Napoleon, sami sagêd nyinau dhatêng kawontênanipun nagari tuwin bôngsa Ègiptê. Amila ing taun 1798 punika tumraping praja Ègiptê dipun wastani môngsa enggal, awit wiwit ing kala punika, praja Ègiptê saya kenging dayaning Eropah.
Salah satunggiling mêsjid ing Kairo ingkang sampun ngumur 523 taun. Mêsjid wau kawastanan Muhamad Ali, kabêkta ing salêbêting mêsjid wau wontên pasareanipun Sang Muhamad Ali.
Dene ingkang miwiti dados pangagêng enggal kala punika Muhamad Ali, miyosipun wontên ing nagari Turki ing taun 1769. Dhatêngipun Sang Muhamad Ali ing Ègiptê wau nyenapatèni prajurit Albani. Tumindaking damêlipun Sang Muhamad Ali botên nguciwani, inggih jalaran saking anggènipun mumpuni wau, Sang Muhamad Ali dipun têtêpakên dening praja Turki dados pangagêng wontên ing Ègiptê. Inggih punika kala ing taun 1805. Tuwin jalaran saking pambiyantunipun praja Parangakik, Sang Muhamad Ali sagêd anjagi nagarinipun, saha nanggulangi mêngsah
tuwin sagêd anglurug dhatêng tanah Asiah. Lampahipun saya ngangsêg. Dene ingkang sagêd mênggak krodhanipun Sang Muhamad Ali wau, ngêmungakên karajan-karajan ing tanah Eropah. Ing salajêngipun ingkang dados pangagêngipun praja Ègiptê tumurun sami têdhakipun Sang Muhamad Ali, kanthi angsal sêsêbutan Khediwe, têgêsipun raja mudha. Jumênêngipun Sang Muhamad Ali wau wontên ing taun 1841, sedanipun ing taun 1849.
Sasedanipun Sang Muhamad Ali, ingkang sumilih Sang Abas, jumênêngipun ing taun 1849 dumugi 1854, lajêng dipun gêntosi Said, wontên ing taun 1854 dumugi 1863. Said dipun gêntosi Ismail. Salêbêtipun Sang Ismail ngasta kaprabon, amurwani ambikak susukan Suès, inggih punika satunggiling susukan ingkang anggampilakên lampahing kapal saking Eropah dhatêng Indhonesiah, nanging kalanipun Sang Ismail wau jumênêng nata, arta nagari têlas kocar-kacir, jumênêngipun nata dumugi ing taun 1879, dipun gêntosi dening Sang Tebjik dumugi taun 1892. Sang Tebjik dipun gêntosi Sang Abas II, dumugi taun 1914, lajêng dipun gêntosi Sang Husèn Kamil, dumugi taun 1918. Wêkasanipun dipun gêntosi Prabu Achmad Foead ingkang jumênêng ngantos sapunika.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih kawontênanipun arta nagari kocar-kacir, ingkang anjalari praja Inggris kalihan Parangakik tumut-tumut ngarubiru dhatêng kawontênanipun praja Ègiptê, nanging botên lami, jalaran kala Ègiptê dipun ratoni Sang Tebjik wontên ura-uru, Parangakik lajêng mundur, namung Inggris piyambak ingkang nyirêp ura-uru wau.
Jalaran saking pinanggihing lêlampahan ingkang kados makatên punika, Ègiptê lajêng dados praja ingkang taksih dipun awat-awati Inggris. Praja Ègiptê kêdah nglilani prajurit Inggris manggèn wontên ing Ègiptê, tuwin praja Inggris lajêng nêtêpakên pangagêng saha prajurit bôngsa Inggris wontên ing Ègiptê ngriku.
Ingkang punika, praja Ègiptê inggih prasasat kabawah Inggris, tumraping praja pancèn sae sangêt, awit punapa-punapanipun lajêng majêng, inggih punika
rakyatipun mindhak kathah, padaganganipun majêng sadaya. Wasananipun ing Ègiptê lajêng tuwuh pakêmpalan kabangsan, ingkang sêmunipun botên rila sangêt dhatêng anggèning bôngsa Inggris nguwaosi praja wau.
Dumuginipun sapunika, tindak pangudi murih praja Ègiptê sagêd têtêp mardika, taksih dipun tindakakên, sêdyanipun badhe botên kêndho manawi dèrèng kalampahan. Tamat.
Kitha Mêkah punika kacêpêng lan katindakakên dening baladiyah, mênggaha ing tanah Indhonesiah nama gêmintê. Dunungipun kitha wontên lêlowah sêla-sêlaning rêdi, inggih punika rêdi sela itêm pating jlugur kados minôngka capurining kitha, yèn kula pramanakakên, kadosdene mega cêmêng ing awang-awang.
Sakèthèng "Bab Safa" ing Mêkah.
Margi-margi salêbêting kitha awon lan rupêk sangêt, kangge lampahing motor nguwatosakên. Pêkênipun dèrèng dipun yasani kados ing Indhonesiah, kawontênanipun ing sapunika taksih wujud wande-wande wontên sapinggiring margi kiwa têngên, nanging rame sangêt. Ingkang sêsadean tuwin ingkang têtumbas ing pêkên, namung tiyang jalêr sadaya, satunggal kalih ugi wontên tiyang èstri ingkang têtumbas dhatêng pêkên, inggih punika èstri tamu khaji saking Indhonesiah. Para èstri ing nagari Mêkah sapunika taksih panggah kasimpên mugên ing salêbêting griya, yèn wontên prêlu ingkang wigatos nêmbe mêdal saking salêbêting griyanipun, badanipun sakojur
mawi dipun krudhungi sêmbagi cêmêng kadamêl kados rukuh, namung kalêrês ing mripat ingkang dipun bolongi minôngka ancêr-ancêring paningal.
Kitha Mêkah punika kajawi pikantuk toya jamjam, ugi pikantuk toya ilèn saking kitha Taip, kasusuk kaestha lèdhêng mawi urung-urung kasrasrahkasasrah. ing pêcahan sela itêm, ingkang sakalangkung panjang, kala yasa urung-urung punika waragadipun tamtu ngantos atusan ewon rupiyah. Mênggah cêcariyosanipun mêkatên.
Jaman rumiyin ingkang kagungan wakap arta wragadipun andamêl urung-urung toya punika, ingkang minulya Siti Jubaidah, garwanipun Prabu Harun Arrasid, ingkang misuwur nata ing nagari Bahdad. Kacariyos, sumur-sumur ing nagari Mêkah punika sadaya toyanipun asin, mila sang putri kapranan ing galih mêmpêng ngarsakakên wakap. Ing sadèrèngipun yêyasan kagarap, sang putri sampun mangrêtos, bilih sagêdipun kasêmbadan ngrêkaos sangêt, awit kêdah andhudhuk rêdi-rêdi, lan èrèng-èrèng rêdi ingkang pakèwêd sangêt. Sang putri lajêng paring dhawuh dhumatêng juru gêdhongipun, andikakakên anjèjèr-jèjèr arta mas tumpang-tumpangan sauruting rêdi-rêdi sela ingkang badhe kangge dhudhukan, wiwit saking tukipun ngantos dumugi ing kitha Mêkah. Arta punika minôngka epahipun têtiyang ingkang andhudhuk ngantos sarampungipun, saha nocogi ukuranipun. Sapintên panjangipun dhudhukan, kaparingan epahan arta mas ingkang panjanging ukuranipun sami lan arta ingkang kajèjèr têtumpangan. Wêkasan karsanipun sang putri enggal sagêd kasêmbadan, toya saking Jabalkara (Taip) sagêd mili dumugi kitha Mêkah ngantos sapunika, manpangat dhatêng tiyang pintên-pintên atus èwu. Ngantos sapriki susukan urung-urung dalah toyanipun ngantos karan: Jubaedah.
ingkang samantên mulyanipun, nagari Mêkah botên sagêd kêkirangan toya, pantês sangêt kula sadaya kaum muslimin umum, langkung-langkung sadaya para khaji samia amulyakakên asmanipun sang putri, lan samia andongakna nênuwun ing Pangeran Ingkang Maha Kuwasa, mugi-mugi paringa wêwahing karohmatan lan kamulyan tumrap suwargi sang putri dalah raka dalêm Sang Prabu Harun Arrasid. Lêrês lêpatipun sumôngga para maos. Badhe kasambêtan.
R.H.M. Muhtar. Sukaraja, Banyumas.
Sêsadean ingkang kacariyosakên ing ngriki, ing bab sêsadean bangsaning têtêdhan, awit punika sampun kêlimrah ing pundi-pundi wontên.
Sayêktosipun mênggahing sêsadean têtêdhan, manawi dipun gathukakên kalihan bab kasarasan, tumrapipun ingkang mangrêtos, lajêng nuwuhakên raos botên sakeca dhatêng manah, kados ta têtêdhan gumêlar karubung ing lalêr, kenging balêdug utawi sanès-sanèsipun. Kawontênan ingkang kados makatên punika limrahipun pinanggih wontên ing pêkên-pêkên, inggih punika têtêdhan ingkang dipun dhasarakên, lan malih têtêdhan ingkang dipun idêrakên.
Ing bab gathukipun dhatêng kasarasan, sayêktosipun têtiyang taksih kathah ingkang dèrèng sumêrêp, mila ing bab wau, pakaryan kasarasan tansah tumindak sêsorah wontên ing ngajênganing tiyang kathah, wontên ingkang katindakakên sarana mitongtonakên gambar idhup, wontên malih ingkang katindakakên dadakan kanthi kasêsa, inggih punika kalanipun nuju wontên sêsakit ingkang sagêd nular. Dene sawarnining rêrigên sadaya wau, ingkang wajib kasumêrêpan utawi katindakakên ing salaminipun, ing bab têtêdhan, awit mênggahing têtêdhan, punika ingkang sabên dintên nyarambahi dhatêng tiyang, lan sumarambahipun kathah ingkang lumantar saking têtêdhan ingkang asli saking tiyang sêsadean.
Kados para maos kêrêp nguningani têtêdhan ingkang kadhasarakên dipun rubung lalêr, saya manawi ingkang dipun dhasarakên wau bangsanipun lêgi-lêgi, dhatênging lalêr inggih ngantos byung-byungan. Tumrapipun ingkang sampun mangrêtos, tamtu lajêng gigu utawi samar, awit mangrêtos, bilih lalêr wau badanipun katutan wiji sêsakit, jalaran saking lunta-lumuntaning pamencokipun. Makatên ugi ing bab balêdug, kathah kemawon têtêdhan araos ngêrês, punika jalaranipun botên sanès, kalanipun wontên ing padhasaran, kêrêp kablêdugan.
Kala pasar Gambir ing taun 1930, pakaryan kasarasan amitongtonakên ing bab tumangkaring sêsakit [sêsa...]
[...kit] ingkang tuwuh saking lalêr, sarana dipun wujudakên pêpêthan golèk warni-warni, wontên tiyang sade ès, pêcêl (gadho-gadho), ingkang sêsadeanipun dipun rubung ing lalêr wilis. Ing sadèrènging cêtha pamawasipun, têtiyang ingkang ningali dèrèng patos mangrêtos dhatêng kajêngipun, nanging sarêng sumêrêp, ing sacêlakipun ngriku wontên pêpêthan tiyang kowak linggih mêthongkrong, tatunipun dipun rubung ing lalêr, lajêng mangrêtos, bilih para lalêr ingkang katingal punika sami tunggil pasaban, têgêsipun inggih mêntas ngrubung kowak, lajêng nêdha gadho-gadho utawi ngombe ès. Ih.
kados sampun cêtha kapratelakakên kados makatên. Sapunika gêntos mratelakakên ing bab tiyangipun ingkang sadean têtêdhan, punika yêktosipun taksih kathah ingkang dèrèng mangrêtos gathukipun kalihan bab kasarasan, wontênipun makatên, awit mênggah caranipun tiyang sêsadean punika bakunipun namung ngudi murih têtêdhan ingkang dipun sade sagêda katingal, kados ta tiyang sade roti, wontênipun dipun dhasarakên wontên ing jawi, supados rotinipun katingal pating plênuk amenginakên, botên mangrêtos bilih anggènipun miluta waguwau. sagêd nuwuhakên sabab kirang prayogi.
Dados mênggah bakunipun tiyang sêsadean, ngêtingalakên saening padagangan, punika dipun gatosakên sangêt, awit saupami padaganganipun botên katingal, kirang anggèning nênarik manahipun tiyang sanès, punika pancèn wontên èmpêripun. Tôndha yêktinipun kalaning nagari wontên sêsakit ingkang sagêd nular, punika wontên pamardi murih sawarnining sêsadean ingkang dipun dhasarakên, sami dipun tutupi, mênggah pikantukipun inggih ngrêsêpakên, nanging tumraping sawangan, botên adamêl panarik, wusananipun inggih wangsul kados suwaunipun malih.
Mênggah tatacaranipun tiyang sêsadean, punika satunggal-satunggalipun nagari beda-beda, nanging mênggahing wosipun, sadaya sami gêgayutan damêl panarik manah nanging ugi wontên ingkang gêgayutan bab kasarasan, kados ta bôngsa Madura, punika ingkang pinanggih sêsadean sate ayam utawi saoto, prabotipun rêsik nêngsêmakên, [nêngsêma...]
[...kên,] sadeanipun primpên, botên tilar srêbèt rêsik, kajawi kangge nyrêbèti, inggih kangge nutupi sadeanipun. Manawi cara saening panatanipun sadean, pinanggih ing tiyang Batawi.
Ing tanah pasisir lèr Têgal Pakalongan, sampun dangu caranipun tiyang sêsadean ingkang limrahipun dipun pikul, kados ta ès, tahu, mi, sami dipun dèkèk ing grobag surungan. Tindak makatên wau pinanggihipun mêngku paedah warni kalih, inggih nênarik manah, inggih parimpên sadeanipun. Cara ingkang kados makatên punika ing sapunika sampun kêlimrah ing pundi-pundi.
Sayêktosipun cara ingkang kados makatên punika mêndhêt gagrag cara Eropah, sawarninipun tiyang sêsadean limrahipun sami dipun dèkèk ing grobag alit, malah grobagipun mawi sêsêratan ingkang suraos mratelakakên sêsadeanipun, lan grobagipun dipun wangun warni ingkang damêl sêngsêming manah.
Sapunika mangsuli bab kasarasan, manawi tiyang purun angèngêti, kados lajêng sagêd mangrêtos, bilih tuwuhing sêsakit, punika kathah ingkang jalaran saking lumantar têtêdhan, kados ta: tiyang sakit wêtêng, jalaranipun saking nêdha rujak, murus, jalaran nêdha têtêdhan ingkang kaladuk gurih tuwin sanès-sanèsipun, punika ingkang taksih nama kasar-kasaran. Sapunika sarêng nyandhak bab wijining sêsakit ingkang botên kasat mata, kados ta tipês, kolerah. Môngka tumularipun sagêd lumantar saking têtêdhan, punika saèstu amutawatosi sangêt. Dene ingkang minôngka pananggulangipun sadaya wau, ingkang gampil dipun tindakakên, namung sarana kikrik tuwin apiking têtêdhan, tur punika sawêg nama saperanganing rekadaya, taksih wontên patrap sanès-sanèsipun malih. Ewadene inggih sampun nama lumayan.
Garèng: Ambanjurake rêmbuge ing bab Indhianisèrêng kala ing dina Rêbo kang kapungkur. Truk, Truk, nèk nitik omonganamu, bôngsa Indhonesiah, yèn pancèn anyukupi
para bôngsa mônca babarpisan, hla, nèk mêngkono tumrape tanah Indhonesiah kene, nagara saikine wis nindakake: Lônda èrêng.
Petruk: Anggone wong kenene bisa ditêtêpake ing pangkat-pangkat sing pancène
kanggo golongane para anak turune bôngsa mônca lan para bôngsa mônca pisan, kuwi jalaran nagara mung arêp anglênggahi adile. Nanging iya aja dumèh ana têmbung: Indhianisèrêng, kowe banjur nganakake têmbung anyar mêngkono. Mungguh karêpmu: Lônda èrêng, kuwi kêpriye.
Garèng: Yaiku wong-wong Indhonesiah sing wis dipadhakake babarpisan karo bôngsa Walônda mau. Têgêse: jalaran saka kapintêrane, tatacarane apadene pakulinane, wis olèh pangkat Walônda, nganti sajak dianggêp kayadene Lôndra grès, nanging ing sarèhning bôngsa Indhonesiah, dadi iya isih irêng bae. Mulane aku banjur migunakake têmbung: Lônda èrêng, karêpe: saiki wis akèh wong kenene sing dipadhakake babarpisan karo bôngsa Walônda blêgêjêt. Ing môngka miturut omonganamu ing ngarêp, anggone bôngsa mônca blanjane dibeda karo wong-wong kenene, jalaran, wong-wong mônca mau padha wong-wong nênêka saka nagara, sing beda bangêt kaanane, hawane, pakulinane karo nagara kene. Dadi kabutuhan lan kaprêluane, iya mêsthi beda karo wong kene. Mulane aku iya rujuk, yèn bôngsa mônca mau rada diluwihi blanjane katimbang wong-wong kenene. Nanging saikine barêng kapintêrane padha, banjur dipukul rata bae, bôngsaa Lônda, Tionghwa, Indhonesiah pisan, blanjane iya kudu padha.
Petruk: Tak balèni manèh, Kang Garèng, jawabanaku ing ngarêp, anggone dipadha bae blanjane, anggêre kapintêrane padha, kuwi sababe jalaran nagara arêp anglênggahi adile. Nèk kapintêrane, pagaweane, mêngkono uga olèh-olèhane panyambutgawene, gênah padha, kok banjur blanjane dibeda, dumèh bôngsa Walônda, mêngko nagara rak kalakon didakwa: pilih sih. Tumraping nagara sing adil paramarta, kuwi kudu tansah anjaga aja nganti kêna pandakwa sing mêngkono mau. Dumadakan saiki nagara lagi kakurangan dhuwit, kang anjalari kapêksa kudu ngurang-urangi wêtuning dhuwit. Nèk balanjaning para punggawane têrus-têrusan dipotong 5 tumêkaning 10% bae, mêsthine suwe-suwe iya rada mêsakake. Mulane saiki banjur golèk pambudidaya liyane, murih bisa nyuda wêtune dhuwit nagara mau. Dene pambudidaya sing saiki lagi rame dadi rêmbug, yaiku: Ngindhianisèrêng tanah Indhonesiah kene, têgêse: para punggawa bôngsa mônca disalini dening punggawa wêton kene.
Garèng: Ing sarèhning ing tanah Indhonesiah saiki kiyi wis pêpak, têgêse: sêkolahan kanggo apa bae wis ana, sêkolahan kanggo: insinyur, dhoktêr, adpokat, dalasan sêkolahan kanggo ngibing cara Lônda bae iya wis ana, kabutuhaning nagara iya wis kêcakup kabèh, dadi nagara iya wis ora prêlu nêkakake wong saka mônca, cukup migunakake wong-wong saka kene bae. Iki iya wis jênêng nagara bisa ngurangi wêtuning dhuwit. Jalaran, nêkakake wong saka mônca kuwi wragade gênah ora sathithik, lakune mêtu ing kapal, panganggone ana ing tanah panas kiyi, kuwi kabèh nagara kudu ambayari. Durung anggone nêm taun sapisan, yèn arêp tilik akrabe, utawa sobatane lawas Si Mincê utawa Si Mikê, kuwi nagara iya kudu mragadi manèh. Seje karo yèn nagara migunakake wong-wong kenene, tumrap kabèh mau nagara rak ora prêlu kudu ambuwang dhuwit. Mulane mungguhing panêmuku, saupama Indhianisèrêng sida ditindakake, kang anjalari nagara bisa nyuda wêtuning dhuwit, kuwi pancèn iya apik, nanging durung jênêng sampurna, awit panyudane wêtuning dhuwit mau
Garèng: Lo, aku mung arêp nêrusake rêmbugmu ing ngarêp. Dhèk anu kowe rak ngomong, tuwuhing sêkal C kuwi kanggo ambedakake anane wong mônca, sing dibutuhake dening nagara sarta gêdhe kabutuhane mau, karo wong kene, sing awit cilik mula ana ing kene sarta kabutuhane ora pati akèh. Dadi balônja sing kalêbu ing sêkal C kuwi balanjane bôngsa Walônda, sing kudu nyambutgawe ana ing kene, mulane iya kudu dikacèki. Saiki anèhe, Truk, sing sakawit kanggo blanjane bôngsa mônca, kang ditêkakake mrene, sabab nagara butuh mau, ing wusana têka kanggo pathokan balanjane sabên uwong, sing kapintêrane kira-kira madhani karo bôngsa mônca mau. Cêkake: blanjane para sing kalêbu ing sêkal C, kuwi anjupuk pathokane blanjaning bôngsa mônca kang kudu urip ana ing kene, dudu anjupuk pathokane blanjaning wong ing kene. Hla, iya mêsthi bae, yèn mêtune dhuwit nagara sur-suran.
Petruk: Kang Garèng, calathumu kang mangkono kuwi rak prasasat arêp gawe cilaka nyang bangsamu dhewe. Apa karêpmu, supaya bangsane dhewe sing apangkat jêmpul-jêmpul kudu disuda blanjane kabèh miturut pathokan ing kene.
Garèng: Hla, iya mêngkono, mung bae anggone nyuda blanjane mau iya kudu nganggo pranatan, têgêse: sing saikine wis mêthèngkrèng, iya dilêstarèkake mêthongkrong. Sing blanjane kudu diowahi nganggo sudan, kuwi sing bakal ditêtêpake anyar. Padhane kae, lo, pangkat guru Walônda, dhèk biyèn lagi pênthêlus mêtu saka sêkolahan, iya banjur: glêthêk, dibalônja f 180.- nanging sing wêton anyar-anyaran [anyar-anyara...]
[...n] kiyi, anggêr glênês mêtu saka pamulangan, iya tlètèk mung diblônja f 170.-
Petruk: Wah, Kang Garèng, saupama usulmu kiyi bisa tinurutan dening ingkang kuwasa, têmtune bisa agawe gunjinging para mudha sing saiki lagi padha sinau ana ing pamulangan luhur. Mêngko rak kalakon, kowe ditakbrani têmênan.
Garèng: Kanggone sabrebetan, sajake pancèn iya gawe rugi para mudha bangsane dhewe, nanging manawa nagara kanthi kêncêng anggone nindakake Indhianisèrêng, kiraku malah agawe kauntungane para mudha-mudha mau. Jalaran yèn nagara pancèn nêtêpi kakêncêngane nindakake Indhianisèrêng, têmtune sanadyan bôngsa mônca pisan, anggêre dudu krêsaning nagara, dadi mung sakarêpe dhewe nyuwun pagawean ing kene, iya kudu diblônja miturut pathokane kene. Yèn nganti mangkono, têmtune bôngsa mônca iya akèh aras-arasêne nglamar pagawean ing kene, amarga blanjane têmtune banjur ora pati nyukupi kaya mau-maune. Ing wusana para mudha - para mudha ing kene sing padha wêton pamulangan luhur, suda sing dadi kongkurène, yaiku suda sing arêp mèlu nglamar pagaweane. Hara, apa iki ora sawijining kauntungan bêsar tumrap para mudha-mudha mau. Dene yèn nagara pancèn butuh nyang wong mônca, upamane bae bangsaning dhoktor basa wetanan- ing kene durung ana pamulangane, Truk- hla, kiyi blanjane iya rada dikacèki, yaiku: diblônja miturut pathokan kene, banjur diwuwuhi sawatara sabab anggone dêdunung ana ing tanah kang hawane panas kiyi, cara Landane wuwuhan balônja iki jarene diarani: tropentoelage. Hla, nèk ditindakake mêngkono, Truk, cêkake: jagung bakarane, mêtune dhuwit nagara mêsthi bisa suda têmênan. Wis, wis, rêmbugane bab kiyi padha ditutup samene bae.
Kumisi militèr ingkang kapasrahan nitipriksa prakawis kêrêngan wontên ing pêkên Johar sampun rampung anggènipun amriksa. Palapuranipun lajêng dipun ladosakên dhatêng krijgsraad ing Magêlang.
ing Bêtawi inggih puika amtênar pangrèh praja ingkang wêdalan Osvia saha sampun pangkat asistèn wadana, punapadene mawi dipun pilih dening residhèn utawi gupêrnur. Bab punika sampun têmtu kemawon sagêd nuwuhakên raos kirang sênêng. Awit saking punika P.P.B.B. lajêng gadhah panyuwun supados ingkang badhe mlêbêt dhatêng Bestuursschool sami dipun iksamên. Kalampahan, wiwit taun punika tumrap Jawi Kilèn, Jawi Têngah saha Jawi Wetan dipun wontênakên iksamên.
Benjing dintên Ngahad saha malêm Sênèn ngajêng punika Persatoean Vakbonden Pegawai Negeri badhe ngawontênakên konggrès, manggèn ing abipraya, Surakarta. Rancanganipun, ing dintên Ngahad
Sekerdja kala tanggal 1 Marêt 1931, 4. pilihan pangrèh enggal, 5. anêtêpakên tandukipun P.V.P.N. ing bab sudan balônja saha ewah-ewahan B.B.L.,
6. angrêmbag bab punggawa-punggawa S.S. sapanunggilanipun ingkang sami dipun kèndêli, jalaran dipun bêsènêh, 7. anêtêpakên dintên saha panggenan benjing konggrès taun 1932, 8. pitakenan-pitakenan. Malêmipun Sênèn dipun wontênakên parêpatan umum. Para utusanipun N.V.V. inggih badhe anjênêngi.
Murid pribumi ingkang angsal dhiplomah babagan lanbo: Muhamad Ambyah Adiwinata, Radèn
Murid pribumi ingkang angsal dhiplomah babagan bosbo: Radèn Sujana, Radèn Sunyata Wiraatmaja saha Mas Sastrasuwigya.
Benjing tanggal 3 Juni ngajêng punika wanci jam 9 enjing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral kaparêng badhe lênggah odhiènsi wontên ing pura ing Bêtawi. Sintên ingkang badhe gadhah unjuk sadèrèngipun tanggal 30 Mèi sasampuna ngaturakên sêrat panuwun dhatêng ajudan, mawi katrangan nama sapiturutipun miwah wigatosing bab ingkang badhe kaunjukakên.
Benjing tanggal 18 Juli ing Kêsiman 3 kilomètêr saking Dhènpasar, wontên pambêsmèn mayit, inggih punika mayitipun warandhanipun raja ing Kêsiman ingkang kantun piyambak.
Indonesia. Ingkang dados pangrèhipun inggih punika: pangarsa, Tuwan Suwirya, panitra Tuwan Ahmad Sumadi, artaka Tuwan Suraji, pambantu Tuwan Yusup Yahya, Tuwan Suparna, Tuwan Sabran saha Tuwan Sutan Bêsar.
Wondene parte enggal wau samangke dhêdhapukanipun pangrèh agêng: pangarsa, Tuwan
Sudarma Atmaja, Tuwan Sukèmi saha Tuwan Yusup Yahya.
Kawartos, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan mêntas mundhut pasanggrahan ing Tawangmangu, pasanggrahan wau kaparingan nama: pasanggrahan Asripurna. Samangke dipun mulyakakên, dipun wangun gagrag enggal.
Radèn Jumhana Wiraatmaja, putra mantunipun patih ing Bandhung, asal anggènipun iksamên dhoktoral babagan ngèlmi ukum ing Lèdhên, nagari Walandi.
Kawartos, Radèn Ayu Wiranata Kusuma badhe ngadêgakên intêrnat sumur Bandhung wontên ing Sukabumi, kangge murid-murid Cultuurschool ing ngrika. Para maos kados botên kêkilapan, Radèn Ayu Wiranata Kusuma wau ingkang ada-ada ngadêgakên intêrnat sumur Bandhung.
Wontên pawartos, ing kalurahan Ngagêl (Gunungkidul) wontên ada-ada badhe ngawontênakên kopêrasi. Lurah saprabotipun ambantu sadaya. Mila tiyang sakalurahan inggih langkung saking sapalih ingkang badhe tumut. Tiyang satunggal katarik urunan sapisan f 0.50, dene para prabot wontên ingkang katarik f 2.-, wontên ingkang katarik f 5.- utawi f 10.-. Arta wau sadaya badhe kangge tumbas cangkir piring sarta ngadêgakên toko piyambak.
Kala malêm Ngahad ingkang kapêngkêr para utusanipun N.V.V. ngawontênakên pêpanggihan wontên ing rêsèpsi papilyun hotèl Des Indes ing Bêtawi. Kathah tamu ingkang sami rawuh. Tuwan Kupers anêrangakên bilih anggènipun dhatêng ing tanah Indhonesiah ngriki punika botên magêpokan kalihan pulitik, nanging namung mligi badhe nyinau kawontênanipun kaum bêrah saha sasagêd-sagêd badhe pados sêsangkutan kalihan pakêmpalan-pakêmpalan pak pribumi saha Eropah.
Papan pangupakara tiyang sakit leprah ing Laosimama.
Benjing tanggal 6 Agustus ngajêng punika papan pangupakara tiyang sakit leprah ing Laosimama (Sumatra pasisir wetan) umuripun jangkêp salawe taun. Gêgayutan kalihan bab punika samangke dipun wontênakên komite, ingayoman Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. Komite wau badhe kêklêmpak arta 25.000 rupiyah, dhawahipun tanggal 6 Agustus badhe kadarmakakên dhatêng papan pangupakara tiyang sakit leprah wau, kangge damêl gêdhong enggal.
Pangandika sampeyan ingkang samantên punika, nêrusi dhatêng raosing manah kula, salaminipun anak namung badhe gadhah pangadi-adi dhatêng tiyang sêpuh. Mênggah kajêng kula, kula badhe botên kasupèn dhatêng sampeyan.
Pangadi-adining anak mênyang bapa, iku salawase mung gawe sênêng, bungah bangêt yèn wong tuwa bisa nêmbadani. Nanging samono mau tumrap pangadi-adining anak kang ngambah bênêr bêcik. Nanging sanadyan luputa pisan, ingatasing wong tuwa mung kudu ngarêpi, awit wong tuwa mung wajib ngrasakake, luput yèn wong tuwa mung ngarêpi mênyang bêcike.
Sasampunipun makatên, ki sudagar lajêng wangsul, dene Abdullah sarêng ing
para punggawa atharik-tharik ngêpung palêrêbaning ratunipun, para wadya manggèn ing pinggir dados watêsing wêwêngkon, rintên dalu dipun jagi santosa. Abdullah nglajêngakên lampah dhatêng wêwêngkon sanèsipun, tatanipun botên beda. Kawontênan sadaya wau dados tôndha botên têntrêmipun nagari Ngêsam. Dene mênggah nyatanipun, para nata wau tansah pasulayan, sami rêbatan panguwasa, tuwin nêdya ngatingalakên kaluhuranipun, wosipun namung pados jalaran murih tinampènana panglamaripun.
Nalika Abdullah nyumêrêpi kawontênan ingkang kados makatên wau, ing batos ngrumaosi gumun, têka kawontênaning praja Ngêsam ngantos kados makatên, dados mênggahing nalar, nama lôngka sangêt, yèn ta Abdullah sagêda ngêmori bab punika.
Nanging mênggah nyatanipun, Abdullah malah sampun kapanggih ing sang putri piyambak, sagêd ginêman anglairakên saraosing manah. Manawi Abdullah ngèngêti dhatêng lêlampahan kados ingkang sampun dipun lampahi, ing manah lajêng kêncêng, tuwin gadhah kapitadosan, antêping tekadipun ingkang badhe andumugèkakên sêdya. Nanging kadospundi anggènipun pados jalaran, punika taksih kasimpên wontên ing batosipun Abdullah piyambak.
Saya dangu saya katingal botên têntrêmipun nagari Ngêsam, saênggèn-ênggèn tuwuh rêrêsah, ingkang wijinipun tuwuh saking kawontênanipun sang putri, upaminipun tiyang pasulayan kalihan tiyang sanès nagari, punika bakunipun saking murinaning dhatêng ratu gustinipun, môngka ing sapunika praja Ngêsam nama dipun kêpang ing para nata môncapraja, adhakan nuwuhakên pasulayaning kawula alit. Dene tumraping ratunipun, inggih tansah sujana-sinujanan, wêkasan lajêng nuwuhakên pêpêrangan.
Bab kados makatên punika angèl sagêdipun dados têntrêm, dangu-dangu malah saya
dipun tabuh andharêndhêng, dados pratandhaning ambibarakên pêpêrangan. Sakala lajêng botên wontên sabawaning tiyang, ingkang kamirêngan namung sabawaning dêdamêl ligan dipun warangkakakên.
Para prajurit ingkang kabibarakên anggènipun pêrang, rumaos sami gêla ing manah, awit rumaos bilih ing dintên wau badhe ngrampungi damêl. Nanging sayêktosipun sadaya wau namung pinanggih wontên ing pangintên, namung nêtêpi watêking tiyang punika ing salaminipun namung ngrumaosi unggul.
Kacariyos nata ing Bahgêdad, Prabu Harun, kala punika ugi rawuh wontên ing praja Ngêsam, sami-sami nata môncapraja, kalêbêt ingkang agêng piyambak, nanging ingatasipun ing bab punika, sang prabu inggih botên katingal mêmunjuli, têgêsipun anggèning pêrang inggih botên sagêd unggul, dene ingatasipun sang putri, botên anganggêp punapa-punapa dhatêng sang prabu, inganggêp nata limrah kemawon.
Sabibaring pêrang, sang prabu lênggah wontên ing palêrêban dipun adhêp ing abdi kêkasih, sang prabu katingal sêkêl ing panggalih, dene botên sagêd angrampungi ing bab pêpêrangan punika, môngka tumrap ingkang sampun, sampun malih mêngsah ingkang namung kados makatên, sanadyan tikêla sadasa pisan, botên dangu tamtu sirna.
Sang prabu salêbêtipun lêlênggahan angandika: He senapati, ingsun nganti rumasa wêgah angadoni pêrang, rumasaningsun kaya ora ana uwis-uwise.
Senapati: Sampun tamtu kemawon kangjêng sinuhun, awit mêngsah punika botên namung satunggal kalih
angluwihi, ingsun uga tau tandhing lan mungsuh kang luwih saka iki, nanging bobote ora samene. (Badhe
sadaya. Umun-umun sarêng kula mirêng swaraning bêndhe angungkung. Ingkang ambribèni sarènipun Kangmas Surata, kula inggih katut kabribenan. Mila tangi gregah lajêng lumajêng dhatêng jawi. Sarêng
mitra ingkang lêlumban dhatêng blumbang (Taman Bocah). Salêbêtipun lêlumban kula dipun purugi bapak saha dipun srêngêni. Jalaran sinaosa ing wêkdal punika dintên Minggu, nanging lajêng nyuda pasinaon kula. Dados kuwatos manawi inggah-inggahan pangkat ing wulan Juli punika bijinipun rêpot kula kirang. Nanging dangu-dangu inggih marêngakên.
Mênggahing palumbanan ngriku (ing Taman Bocah, ingkang kaêmot ing Kajawèn, nomêr 35), Kangmas Surata kagungan cangkriman suraosipun makatên: anjupuka lèpèk siji, banjur sèlèhana dhuwit sèn, patrape mlumah sumisih ana ing pinggire lèpèk kang mlumah, lèpèk mau banjur isènana banyu kira-kira bisane ngêlêbi dhuwit mau, hla, sak iki dhuwite sèn mau jupukên nanging drijine sing anjupuk aja nganti têlês (kambah banyu mau) kapriye mungguh pratikêlmu, nanging panjaluke ora kêna nganggo bangsane cuthik, sapit, sapadhane, utawa lèpèk lan banyu mau ora kêna owah saka ngênggon.
Sasampuning rampung pamaos kula, kula inggih gumun. Gampilipun punika lajêng kula anggêp sulapan. Ananging mokal sulapan têka kangge cangkriman. Sajatosipun nalar kula punika satunggiling nalar ingkang taksih pêtêng abunêl. Bêbasan kodhok brontok katutupan bathok, botên sumêrêp lèr utawi kidul. Kula lajêng mêndhêt lèpèk, kula pasang kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Lèpèk ingkang isi toya ngêlêbi arta sèn ing sapinggiring lèpèk wau lajêng kula damu ing pênêring arta. Wusana toya lajêng sumilak anisih, yatra kula tarik ing driji kanthi pangatos-atos, ngantos kenging. Driji kula inggih taksih garing.
Wusana lêpat lan lêrêsipun ing pambatang kula, sampun kirang ing pangaksami.
Atine Pak Klênthêng dhèk samana gêdhe bangêt, saka bêbêge, sajrone nuntun sapi mau nganti jogedan karo gamêlan cangkêm, nanging banjur lèrèn karo caturan dhewe: Nganti kaya wong gêndhêng aku iki, turut dalan jare jogedan. Nanging ya sapa wonge nêmu kabêgjan ora bungah. Coba tak andharne cilakane wong ngingu jaran dhisik.
Jaran kuwi pancèn ya bêcik bangêt, yèn digawe têgar, sabên uwong bae ngêlokake, saya yèn aku sing têgar, lagi jêdhul bae wis ana wong muni: wah, kaya Radèn Sukra. Nanging kuwi rak tumrape wong kasêmbadan, apêse bae wong sing duwe sandhangan bêcik, balik lagi jarit bae ora ana sing mèmpêr, hêh, kalane aku têgar, adhakan dikira wong ambradhat jaran. Dadi bab têgar, tumrape aku lôngka.
Yèn digawe jaran momotan, olèh-olèhane lumintu, nanging wong duwe jaran digawe momotan, kuwi têtêp wong ora duwe wêlas mênyang sato kewan, sabên dina mêrês kringêting kewan, asih manèh duwea, wêlas bae ora. Mulane aku ora nindakake pagawean mangkono, jaranku ajêg tak muktèkake.
Kaya jênate jaranku sing wis tak ijolake, sabên dina mung tak muktèkake, tak êritake sukêt sing lêdhung-lêdhung, gêdhogan
akèhing pamêtu. Ya lagia didol talethong bae, dhuwite wis akèh. Nanging jênêng wong apa, sasat urip ana sangisoring tlethong. Mula aku ora gêtun jaranku tak ijolake sapi.
Pak Klênthêng banjur mandhêg nyawang sapine karo muni: Adhuh, ana sapi kok kaya Banowati, sajak gandhang. Ya sapa wonge ora dhêmên nyang sapi, digawe anggaru mluku: tumindak. Digawe
sapine thik wedok, sawise manak, aku wis bathi pêdhèt. Aku, êmbokne lan gêndhuk, bakal kêbrebelan milu ngombe puhane. Aku wani totohan, pipine wong saomah mêsthi padha pating plênthu, saka lêmu-lêmu. Mêngko yèn wis bosên ngombe puhan, didol bae rak uwis. We la, sida sugih têmênan saiki.
Gênti anggagas apêse, sapiku kêjêngklok, banjur ora bisa ngadêg. Wa, cilaka. Nanging ya ora. Dijagalake bae rak uwis, dhuwite banjur krupyuk putih-putih. Mêsthine yèn aku gêlêm anjaluk iwake, iya diwèhi, lagi digawea mangan sajrone sapasar bae, ya sêdhêng. Adhuh, iba êmbokne Klênthêng anggone ngothot-othot iwak. Cêkake wong ngingu sapi kuwi ora ana tunane.
Nalika panggagase Pak Klênthêng lagi têkan kono, [ko...]
[...no,] krungu suwaraning wêdhus muni: êmbèk. Pak Klênthêng nganti kagèt sarta banjur ngingêtake. Ing kono wêruh ana wong nuntun wêdhus gèmbèl. Sawise nyawang sawatara suwe, Pak Klênthêng banjur nututi
sapi kula dika tuntun, pundi wêdhus dika kula tuntune. Sawise mangkono, Pak Klênthêng banjur nuntun wêdhus anggênjrit.
Wong sing duwe wêdhus: E, apa iki têbusane anggonku ngimpi kêcêmplung kalèn sing banyune mung nyêmêk-nyêmêk mau bêngi kae, ya.
kanthi ngucap bangêt sukur / dene ing wêktu saiki / ing Kajawèn linampiran / Taman Bocah luwih adi / mula
misuwur / apa manèh tarcis-tarcis / iku rama ora karsa / mula aja klèru tampi / dene wujuding dhaharan / karangan maneka warni //
aja isin digêguyu / gêdhene dipapoyoki / niyat jarag coba-coba / ngulir lan angasah budi / sapa kang kêpengin bisa / kudu wani wirang isin //
tanggal kaping / têlu nuju sasi Sura / taunnya sawidak kalih / ora liwat para mitra / mung padha andum basuki //
Kula pun Suparman, Murid H.I.S. Bayalali.
yèn dhasaring Jawa iku / nadyan isih bocak cilik / ing batin wis kêdunungan / carane wong nganggit-anggit / tur nganggo digawe têmbang / sanadyan prasaja bêcik //
yèn pancèn gêlêm nyinau / aja banjur dakik-dakik / prasaja bae kang cêtha / aja nganggo kowa-kawi / besuk bae yèn kulina / bakal wêruh lan mangrêti //
ana klinci isih ênom manis / nanging klêbu klinci jaman kuna / parigêl lan doyan gawe / carane golèk butuh / ora kêndhat dipikir-pikir / ya pagawean apa /
jaman / tansah ngudi salawase / êndi sing bisa mathuk / iya kuwi sing dilakoni / nèk jamane samana / si kêlinci wêruh / ombyaking para nonoman /
kanggo saranane / wong arêp golèk butuh / klinci nuli nata piranti / dhingklik sêmir lan sikat / banjur thênguk-thênguk / ana sapinggiring dalan / kanthi tlatèn sêdyane êmung ngêntèni / wong sêpaton sing liwat //
dene mungguh karêpe si klinci / niyat arêp adol bau nyikat / yèn ana sing marêngake / ora suwe kêrungu / ana jago kêluruk bêning / ngadêg ana kadohan / rupane abagus / sajake jago bandara / yèn malaku ketok anggone tarincing / glelang-glèlèng barêgas //
isih adoh klinci andhèhèmi / karo muni diwori pangumpak / kados upsir sajakane / êcakipun sêpatu / sampun cêtha angatawisi / manawi bôngsa
pangalêm banjur nyêdhak mara / karo pitakon mangkene / apa ya kowe iku / dadi tukang ngrêsiki sikil / yèn ngono kabênêran / iki sêpatuku / loro pisan rêsikana / lan sêmirên kang nganti agilap bêcik / wis ênya tandangana //
klinci nuli cêg anyandhak sikil / cikat trampil lakuning panyikat / wis gilap sadhela bae / ing batine angguyu / dene sikil cilik amêrit / ora gawe rêkasa / sadhela wis rampung / jago atine ya lêga / ing sawise awèh panrima tumuli / ngulungake pituwas //
apa kang malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah.
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG SULUH, awak imut, kulit kuning, pasuryane ketok
kriting basane pinter nyimpen rahasia seneng dijak selingkuh.
LINTANG KARAINAN iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus gampang tersinggung tapi gampang tresna.
DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit sawo matang, rambut tipis, bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering
MRICA PECAH, badan ramping/singset,kulit kuning rada putih,rambut biasa dan awak rada montok, bisa nyimpan rahasia.
MACAN KETAWAN, raine sumringah, mata mblalak, badan rada gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda,seneng nulung lan
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus,
alus lan lemes, tapi singset. Nek ngguyu awake ora melok obah-obah, utawa
gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung binuka bakuning rasa, tumuli duweya osik sumedya mbuka kadatoning rahsa, supaya rabine mau gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG PANGERTI KANG SAMAR IKU NGRASA NEMU KANUGRAHAN GEDE, SUKA SUKURE NGUNGKULI KANG NEMU EMAS”
Suksma wahya = patemoning jasad lan napas
•	Suksma dyatmika = patemoning napas lan budi
manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
Gusti, kulo nyuwun rezeki ingkang manfaat kagem keluarga kulo lan kaliyan sesami”
Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluh tan ana wani Wiwah panggawe ala Gunanung wong luput Geni atemahan tirta Maling adoh tan ana ngarah ing mami
bayuning angga Ayup ing ususku mangke Nabi Nuh ing jejantung Nabi Yunus ing otot mami Netraku ya
Nganjuk ya. ”Sugeng ndalu poro rawuh ing kito
Saiki Kusuo no Psi Nan 17 - Page 1
nthous, tembang, jowo, campursarian, rek .kango, sedulur, kabeh , sengit, kagem, pandemen, sumonggo, dilaras, anting, minul,. — “Search for campursari manthous in listen #1 - Lyrics, Albums”,
opo yo boso jowone forum ? Iso nggo cangkruk'an. Kabeh boso jowooo. Gending lan
Joko Kasep : “Ooooo… yo le’……… titenono…. Ngece aku kowe!”
Bambang : “Ngece piye tho? Ngomong kok ra cetho!”
Joko Kasep : “Lagu sing mbok setel kuwi lho!!! Jan kowe ki nyat nggatheli tenan ok, mentang-mentang, aku durung rabi, ra payu, trus kowe nyetel lagu kuwi kenceng-kenceng….! Ngajak rame pho?”
Bambang : “Oooo… sory Jok, yo-yo… tak patenane saiki, hehe.”
Joko Kasep : “Lha ngono lho… wong kok ra prihatin karo kahanane kancane…! Wah Bambang ki nyat ngrusak suasana tenan ok, jane aku wis lali ra kepikiran bab rabi lho…. Ckckckck… dadi kepikiran maneh saiki.”
Joko Kasep : “Wah mathuke aku ndang nembung rabi karo simbok ki, ndak selak dadi joko kasep. Mbok…. Mboke…..!”
kawinan… aku iki wis mendem wedokaaan… aduh simbok ra iso turuuu… awan bengi
Pak RT, anake ki Miftah karo Ndoni–ra nduwe anak perawan kok aku dikon mrono ki maksudmu opo tho mbok?”
Nyai Gayatri : “Wis pokoke kowe mrono-o… Lek Yatmo kan nduwe wedus akeh tho… miliho salah siji trus jaken rabi!”
Joko Kasep : “Opo???? Sik… sik… sik… (Joko Kasep
ngomonge koyo wong edan, karepmu piye tho mbok? Mosok kon rabi karo wedus, gendheng po?”
Nyai Gayatri : “Lha jaremu mau… tak takoki arep rabi karo sopo, njawabmu piye mau?”
Joko Kasep : “Sing penting ono nyawane.”
Nyai Gayatri : “Lha yowis wedhus kan yo nduwe nyowo tho?…. Hahaha.”
Joko Kasep : “Ah simbok ki, dijak rembukan tenanan kok malah guyon!”
Nyai Gayatri : “Ora le.. saiki ngene… tak takok. Kowe ki anake wong sugih dudu?”
Joko Kasep : “Dudu mbok.”
Nyai Gayatri : “Kowe nduwe lemah pirang hektar?”
Joko Kasep : “Mung seprapat nek lorokan kae.”
Nyai Gayatri : “Trus kowe wis nyambut gawe?”
Joko Kasep : “Durung mbok.”
Nyai Gayatri : “Trus sing arep gelem rabi karo kowe ki yo sopo tho le-le…., tak kandani yo le… ndango yambut gawe nduwe hasil, mengko arep rabi karo sopo tak turuti…!”
Joko Kasep : “Dadi aku kudu nyambut gawe sik ki…?”
tenan lho mbok, mengko nek aku wis nduwe gaweyan,
wektune golek cewek trus kon nembungke simbok, mak nyuss tenan…, waduh, tapi sopo yo??? Ooo yo, njaluk tulung Bambang ae, makelar gadis sing paling top nek ndeso kene. Telpon sik aahhh… jaman saiki ki jamane telpon karo sms, … jane omahe yo mung ngarep kono.”
Joko Kasep : “Loh kok cepetmen kowe teko?”
Bambang : “Ben ndang rampung acarane, mbah Mu’anam selak ngantuk kae lho. Ono opo, heh?”
Joko Kasep : “Ngene Mbang…. Aku kan saiki wis nyambut gawe ki, lumrahe kan wong sing wis umur koyo aku kan nek wis nduwe gaweyan kan yo banjur rabi.”
Bambang : “Rabi yo rabi no, nopo rung nduwe calon mesti?”
Joko Kasep : “Ah ngerti wae kowe ki. Lha piye kowe nduwe pandangan pora? Koncomu opo sopo sing patut karo aku?”
Bambang : “Lha kriteriane piye, jlentrehno kowe kepengen sing koyo ngopo?”
Joko Kasep : “Yo nek iso sing ayu, semleho, anake wong sugih, nek iso yo PNS-lah, guru-guru yo ra popo, trus wonge sing apikan, piye ono ora?”
Bambang : “Wah le… le… ngoco to le… le…! Njaluk kok yo duwurmen, wis ayu, anake wong sugih, PNS sisan?”
Joko Kasep : “Loh piye tho? Jare kon njlentrehke?”
Bambang : “Yo bener, tapi mbok yo kowe ki ngoco kowe ki sopo? Nggolek bojo ki yo sak pantese, sing sebanding, sak pantaran statuse. Wong kok koyo mung gaco sing nyucukne sing tetak thok!”
Joko Kasep : “Lha trus sing koyo ngopo sing pantes karo aku?”
Bambang : “Wis ngene ae, nek nyawang kahananmu, tak golekne sing kiro-kiro dijak njagong ki yo pathut disawang ngono piye?”
Joko Kasep : “Sing pathut dijak njagong? Wah kowe ki trus ngono?”
Bambang : “Loh jenenge makelar ki yo ra gaco njodohke,
wis sak karepmu… tapi sing pathut tenan lho, jo mung pathut-pathutan!”
Bambang : “Halah iyo-iyo… percoyo to karo aku! Saiki ayo nang gone Thuil, jare mau arep njajakne aku?”
Joko Kasep : “Loh hurung-hurung kok mangan,
Bambang : “Yo sik to… wetenge diisi disik, mbek tak pikire disik, tak interane sing cocok karo kowe ki sopo. Ojo kesusu ngono lho! Tur utekku ra patek lancer dinggo mikir nek wetengku luwih. Ayo mangan sik! Ra sido tak golekne lho!”
Joko Kasep : “Yo wis ayo, tapi mie ayam thok yo ra nganggo bakso? Gajianku sik suk setu ki.”
Bambang : “Emm… koyo ngono kon nggolekke sing ayu, PNS tur anake wong
Joko Kasep : “Endi kok ra njedul-njedul. Tenanan pora wis mbok jak ketemuan saiki?”
Bambang : “Sabar tho! Jenenge wong wedok ki arep lungo yo nganggo dandan disik, bengesan, pupuran. Sedilit ngkas lak yo teko.”
Joko Kasep : “Mengko gek lali bocahe. Mbuk ditelpun-telpun ngono!”
Bambang : “Kowe kok ketokmen kemecer ngono tho? Yoh tak
Halo? Sampeyan nek ngendi? Ha? Isih nek ndalan? Ooo yowis, tak enteni, ati-ati dalane rame!”
Joko Kasep : “Piye?”
Bambang : “Isih nek ndalan,
Joko Kasep : “Sak jane wong ngendi tho?”
Bambang : “Halah cedhak, jane arep tak golek sing rodok adoh, ning aku mesakne mbokmu, ngiring ngantene ndak ngentekne ragat mengko.”
Joko Kasep : “Cedhak? Cedak ngendi?”
Bambang : “Kono cah lor kali kono?”
Joko Kasep : “Hah cah lor kali? Wah kowe ki maiko aku, kok yo trus wong lor kali lho!”
Bambang : “Lha trus nopo nek wong lor kali? Ra sah kemaki kowe, wong lor kali ki yo ono sing bening ora bruwet kabeh.”
Joko Kasep : “Oo yo tho? Yo wis nek ngono.”
Kasep : “Loh, arep nyandi Mbang? Mosok aku mbok tinggal dewe?”
Bambang : “Sik tak nang gone Lek Tarmuji, arep takok sapine sido didol pora. Tinggal dewe piye tho? Nah wong loro karo Sri no. Ngopo ra wani? Cah Gerang ngono ae kok ra wani, wis rasah clingus! Kono jagongan wong loro! Sik yo!” (
Joko Kasep : “Eh Mbang… Bambang… who lha…?! Eh… monggo mbak lenggah mriki mengkeh kesel lho nek jumeneng terus?”
Sri Dewi : “Ooo injih, matur suwun.”
Joko Kasep : “Pripun kabare mbak?”
Sri Dewi : “Ehmmm… sae… Mbok ngundange ojo mbak tho! Ndak aku ketok tuwo!”
Joko Kasep : “Heh.. lha piye?”
Sri Dewi : “Yo terserah sampeyan, ning ojo mbak!”
Joko Kasep : “Lha piye, Dik opo Nduk? Opo Adinda?”
Sri Dewi : “Yo patute pripun mriku!”
Joko Kasep : “Dik ae yo?
Sri Dewi : “Loh gak Adinda wae?”
Joko Kasep : “Ha Adinda? Ojo adinda! Dik wae! Mengko nek ngundange Adinda ndak diguyu mas Ngazis, mosok omahe lor kali ae diceluk Adinda.”
Sri Dewi : “Wah sampeyan niku agek kenal kok wis ngece? Nggih mpun kulo mathuk mawon. Trus kulo ngundang sampeyan pripun, Mas opo Kakang opo A’a?”
Joko Kasep : “Mas wae, nek diceluk Kakang ndak koyo ketoprak ae.”
Sri Dewi : “Nggih mpun Mas, beneran wonten lagune.”
Joko Kasep : “Ono lagune piye tho?”
Sri Dewi : “Lha niko…. Mas Joko tak uk-uk!”
Joko Kasep : “Ah Dik Sri iso wae… Eh Dik Sri mbiyen SMA-ne ngendi?”
Sri Dewi : “SMA-ku? Cedak kok Mas.”
Joko Kasep : “Cedak ngendi?”
Sri Dewi : “Kono nek Kalioso, SMK Bhakti.”
Joko Kasep : “Tenane Dik?”
Sri Dewi : “Tenan ki, ngopo tho Mas?”
Joko Kasep : “Wah nek Sri sekolahe nek kono yo berarti tonggo no?”
Sri Dewi : “Tonggo piye tho? Lha Mas Joko mbiyen SMA-ne ngendi?”
Joko Kasep : “Nek kidulmu, STM kali apit.”
Sri Dewi : “Ah tenane Mas, kok aku ra tau weruh sampeyan yo Mas?”
Joko Kasep : “Ooo lumrah ae nek Dik Sri ra tau weruh aku, aku kan mbiyen termasuk cah alim. Jenenge cah alim kan yo ra patek ketok. Sing ketok kan sing ndugal-ndugal kae.”
Sri Dewi : “Ooo dadi mbiyen Mas Joko cah
awake dewe kok pintermen. Lha opo ra pengen lungguh-lungguh nyawangi wong liwat?”
Joko Kasep : “Ora kok ra pengen? Ora nduwe duit, sing genah! Kan yo ra patut nongkrong nek ra disambi jajan.”
Sri Dewi : “Ah Mas Joko ki iso-iso wae. Trus sakniki nyambut gawe opo Mas?”
koyo tonggo-tonggoku kae, tapi aku ra tegel arep ninggal mbokku dewe, dadi saiki yo mung glidik sak nggon-nggon aku.”
Sri Dewi : “Glidik opo Mas?”
Joko Kasep : “Emmmmm… ngangkat ember.”
Joko Kasep : “Ngopo Dik, ra seneng?”
Sri Dewi : “Yo ora to Mas, nyambut gawe opo wae kanggoku podo wae sing penting ki halal, ra neko-neko.”
Sri Dewi : “Yo tenan to yo Mas.”
Joko Kasep : “Wah nek ngono Bambang ra salah ki nggolekke wong.”
Sri Dewi : “Opo Mas?”
Joko Kasep : “Ora, dudu opo-opo. Trus saiki Dik Sri nyambut gawe opo nek
jak mlaku-mlaku gelem yo Dik?”
Sri Dewi : “Yo gampang Mas.”
Joko Kasep : “Saiki baline tak terke yo?”
Sri Dewi : “Lha Mas Joko sing ngeterke piye? Wong aku nggowo motor dewe kok.”
Joko Kasep : “Yo tak tutke soko mburi, mengko ndak enek opo-opo.”
Sri Dewi : “Wah Mas Joko ki kok perhatianmen. Nggih mpun monggo…”
Joko Kasep pun mengantarkan Sri Dewi pulang
NYai Gayatri : “Ngopo le?”
Joko Kasep : “Jare mbiyen nek aku wis nduwe gayan, simbok gelem ngrabikke aku. Saiki kan aku wis nduwe gayan. Ndang ditembungke ndang!”
Nyai Gayatri : “Tembungke sopo? Sri Dewi kae?”
Joko Kasep : “Lha iyo no, sopo maneh nek ra Sri Dewi.”
Nyai Gayatri : “Lha opo deweke ki wis temenan gelem karo awakmu.”
Joko Kasep : “Yo uwis to yo, wis tak takokne kok.”
Nyai Gayatri : “Wis ngerti nek kowe ki mung tukang angkat ember.”
Joko Kasep : “Wis mbok, wis tak ceritakke kahananku ki koyo
mlebu Nduk, panjang umur kowe agek diomongke kok ndelalah njedul”
Sri Dewi : “Ah… simbok, pripun kabare? Sae mbok?”
Nyai Gayatri : “Apik Sri, kowe piye? Wong ngomah lak yo do sehat kabeh tho?”
Sri Dewi : “Kulo nggih sae, tiyang nggriyo nggih sehat sedanten.”
Nyai Gayatri : “Yo wis, sik yo tak nang mburi, tak gekne wedang anget sik.”
Sri Dewi : “Alah mpun rasah repot-repot mbok… kulo mpun bar ngombe kok.”
Nyai Gayatri : “Ora repot kok nduk, sik yo, kono jagongan karo Joko disik kono.”
Joko Kasep : “Kok ketok ayu-men, ko ngendi e Dik Sri?”
Sri Dewi : “Ayu? Alah Mas Joko ki nek kon ngrayu kok pinter-men? Bar njagong ko Nogosari trus mampir mriki Mas.”
Joko Kasep : “Ora kok ngrayu, pancen tenan kok. Aku nek nyawang Dik Sri iku
Sri Dewi : “Eh simbok…”
Nyai Gayatri : “Iki nduk, wedange…”
Sri Dewi : “Matur suwun mbok..”
Nyai Gayatri : “Nduk mumpung pethuk aku tak takon yo.”
Sri Dewi : “Nggih, badhe tanglet punopo?”
Nyai Gayatri : “Ora, kowe karo Joko kan wis hubungan lumayan suwe ki, mbok pengen ngerti sakjane Nduk Sri ki serius ora karo Joko?”
Sri Dewi : “Serius mboten? Maksud simbok?”
Nyai Gayatri : “Jane iki wis ditakokne Joko, tapi simbok pengen krungu langsung soko kowe nduk. Jenenge wong hubungan ki nek iso yo ra mung dolanan. Nek iso ki yo diteruske nang bebojoan.”
Sri Dewi : “Ooo, dados simbok pengen ngertos kulo niki pengen mboten dados garwane Mas Joko?”
Nyai Gayatri : “Nah iku sing pengen tak takokne. Lha piye? Jare Joko Nduk Sri gelem.”
Sri Dewi : “Nggih pancen leres punapa engkang diaturke Mas Joko. Temene Mas Joko purun kulo dados garwane, nggih kulo purun mawon.”
Nyai Gayatri : “Tenanan nduk?”
Sri Dewi : “Nggih temenan to Simbok.”
Nyai Gayatri : “Wis mbok pertimbangke tenanan?”
Sri Dewi : “Sampun Simbok.”
Nyai Gayatri : “Ning kowe lhak yo ngerti dewe to, Joko ki dudu anake wong sugih, wis ra nduwe pak, nyambut gawene yo mung ngangkat ember, nduwene omah yo mung koyo ngene iki kahanane.”
Sri Dewi : “Nggih simbok, kulo sampun mangertos lan nyadari. Kagem kulo nopo gaweyane niku sing penting nggih halal. Kagem kulo sing penting Mas Joko niku tresno lan asih kaleh kulo.”
Joko Kasep : “Yo to? Simbok iku dikandani kok ngeyel. Aku ki ra salah milih wong.”
Nyai Gayatri : “Yo le… saiki simbok ngandel opo sing mbok kandakke. Wedange diunjuk Nduk Sri, mengko adem lho.”
Sri Dewi : “Nggh simbok… Wah niki mpun peteng kulo tak pamit riyin nggih.”
Nyai Gayatri : “Kok kesusu-men tho nduk.”
Sri Dewi : “Wong niki mau mung mampir bibar njagong tenggene rencang saking
bungkusan), iki aku nduwe hadiah kanggo Dik Sri.”
Sri Dewi : “Wah opo iki Mas?”
Joko Kasep : “Yo mengko dibukak nek ngomah lhak ngerti.”
“Lha sing murah kuwi e Mbok.”
“Mung nem ewu, murah to?”
Nyai Gayatri : “Woo cah gemblung!”
Joko Kasep : “Piye mbok, wis krungu dewe tho nek Sri kuwi gelem karo aku. Ndang ditembungne ndang!”
Nyai Gayatri : “Yo ora segampang kuwi to le..”
Joko Kasep : “Loh piye tho? Bingung aku.”
Nyai Gayatri : “Pancen Sri kuwi gelem karo kowe, ning opo Bapake Sri kuwi yo ngwenehi restu?”
Joko Kasep : “Kok tekan bapake barang tho?”
Nyai Gayatri : “Lha iyo no, nek bapake ra ngrestuni meski Sri-ne gelem opo yo iso kowe ngrabi Sri? Opo arep mbok playokke bocahe nek wong tuwone ra grestuni?”
Joko Kasep : “Lha trus piye?”
Nyai Gayatri : “Saiki ngene yo le… nembung cah wedok ki gampang. Sing penting sing ditembung, yo bocahe yo wong tuwone, ki wis gelem. Saiki bayangno, bocahe memang wis gelem, trus aku karo pakdhemu mrono nembungke kanggo kowe, lha ndelalah bapake Sri ora setuju, opo ora kisinan mbokmu karo Pakdhemu?”
Joko Kasep : “Wah iyo yo… trus piye mbok?”
Nyai Gayatri : “Trus piye? Trus piye? Yo kowe
Pakdhemu kon nembungke Sri kanggo kowe.”
Joko Kasep : “Assalaamu’alaiku… kulonuwun…?”
Sri Dewi : “Wa’alaikum salam… Mas Joko… monggo mas..”
Sastro Kiyer : “Sopo nduk?”
Sri Dewi : “Niki Mas Joko sing sampun kulo ceritakke kaleh njenengan.”
Joko Kasep : “Sugeng Pak Sastro…”
Sastro Kiyer : “Oooo… dadi kowe to sing jenenge Joko?”
Joko Kasep : “Nggih kulo..
Sastro Kiyer : “Bapakmu jenenge sopo?”
Joko Kasep : “Bapak kulo sampun sedo Pak Sastro.”
Sastro Kiyer : “Bapakmu dadi opo mbiyen?”
Joko Kasep : “Dados nopo pripun maksud njenegan?”
Sastro Kiyer : “Yo gaweyane bapakmu,
Sastro Kiyer : “Jare kerjo nek bank kok melu Lek Nasri piye tho?”
Joko Kasep : “Lha niku kan nggih bank… bangunan, maksud kulo.”
Sastro Kiyer : “Woo.. cah gemblung tekoki wong tuwo malah ngajak guyon. Trus saiki arep ngopo kowe mrene le?”
Joko Kasep : “Ngaten Pak Sastro… kulo kaleh Dik Sri kan mpun kenal sak wetawis wekdal.. lha kulo mriki niku bade tangled kaleh panjenengan, menawi angsal kulo bade ngajak Dik Sri omah-omah kaleh kulo?”
Sastro Kiyer : “Ngajak omah-omah? Arep mbok pek bojo karepmu?”
Joko Kasep : “Injih Pak Sastro.”
Sastro Kiyer : “Wah abot le…”
rembukane wong lanang, ora sah melu-melu.”
Joko Kasep : “Dados kulo mboten kepareng nyanding kalih Dik Sri amergo kulo tiyang melarat?”
Sastro Kiyer : “Yo sak karepmu sing arep nafsirke kepiye.”
Joko Kasep : “Nek kulo tiyang sugih njenengan ngeparengake?”
Sastro Kiyer : “Alah le…le…
Sri Dewi : “Dados sakniki niku Mas Joko awon kangge kulo?”
Sastro Kiyer : “Lha iyo, tak kandani yo nduk saiki ki jaman susah. Wong omah-omah ki butuhe akeh. Butuh sandang, papan, pangan, during nek ono sing loro butuh nang dokter, butuhe soyo akeh meneh nek wis nduwe anak, dingo nukokne susu anake, nyekolahke anak, lan sak piturute.”
Sri Dewi : “Bapak ki kok sing dipikir mung bab materi thok!”
Sastro Kiyer : “Ora kok ngono, iki jenenge realistis. Jenenge wong tuwo ki pengen nyawang anake urip berkecukupan, urip mandiri, pengen putune isoh sekolah nek nggon sing apik, ora kok wis rabi neng isih ngathung karo wong tuwo.”
Sri Dewi : “Dados bapak mboten ngrestuni kulo kaleh Mas Joko?”
Sastro Kiyer : “Loh, sing ngomong ora ngrestuni ki sopo? Aku kan mung ngomong abot arep ngrestuni, ora kok ora ngrestuni.”
Sri Dewi : “Lha trus?”
Sastro Kiyer : “Yo nek Joko iso oleh gaweyan sing luwih apik yo mengko tak pertimbangke.”
Sri Dewi : “Ah bapak ki…” (pergi meninggalkan ruang tamu)
Sastro Kiyer : “Woo la bocah dikandani kok. Bocah saiki ki sing
Joko Kasep : “Ndek mbiyen wis tak tukokke wujud tali sak kotange… saikine lha kok ilang sak slirane… lungo menyang ngendi tanpo pamit ra ngabari… opo lali kowe karo aku iki… nadyan regane nem ewu kuwi wujud katresnanku… jare kowe melu aku lha kok mlayu… opo kurang larang pungkasane kowe ilang… nek ngendi nggonku
kotang iki tak simpen tekane pati… tali kotang saksi tresnaku kang suci..”
Sri Dewi : “Mas Joko, aku jane tresno marang kowe Mas, nanging Bapak mboten setuju niku..”
Joko Kasep : “Trus kowe arep dijodohke karo wong liyo?”
Sri Dewi : “Ho’o Mas..”
Joko Kasep : “Karo sopo?”
Sri Dewi : “Karo anake koncone Bapak.”
Joko Kasep : “Lha memang dadi opo bocahe kok bapakmu ngwenehi restu?”
Sri Dewi : “Anu mas…. dadi PNS nek kabupaten Sragen.”
Joko Kasep : “Lha kowe tresno karo deweke?”
Sri Dewi : “Sakjane yo ora Mas..”
Joko Kasep : “Yow is nek ngono mlayu wae karo
ngopo? Jare kowe tresno karo aku.”
Sri Dewi : “Iyo aku tresno marang sampeyan mas, tapi aku gak wani nek ngono kuwi, aku gak wani ngloroni atine Bapak, aku wedi dadi anak durhaka.”
Joko Kasep : “Lha trus Dik Sri arep nompo bocah lanang PNS kuwi?”
Sri Dewi : “Lha piye maneh Mas… atiku jane yo loro, ning aku ra nduwe pilihan liyo Mas… wis Mas tak dungakne Mas Joko entuk pengganti sing luwih apik timbange awakku.” Wis Mas Joko… tak tinggal.” (
Kasep : “Dik Sri dikawinke karo wong liyo Mbok…”
Nyai Gayatri : “Dadi ora karo kowe?”
Joko Kasep : “Ora Mbok… dikawinke karo wong sing luwih sugh timbange aku, karo PNS mbok.”
Nyai Gayatri : “Yow is to le.. le… nyat nasibmu… yo sing sabar… iki kehendake Gusti… ditrimo wae!”
Joko Kasep : “Tapi aku tresno je karo Dik Sri.”
Nyai Gayatri : “Yo bener kowe tresno lan seneng, tapi kowe kudu nyadari yen opo sing menurutmu kuwi apik ki durung mesti yo apik kanggone
kae, saiki arep dirabikke karo wong liyo.”
Bambang : “Karo wong liyo? Kok iso?”
Nyai Gayatri : “Yo tako’ono Joko iki!”
Bambang : “Kok arep dirabikke karo wong liyo ki ngopo Jok?”
Joko Kasep : “Yo goro-goro aku ki wong mlarat. Bapakewegah nek arep
Bambang : “Wah jaman saiki, wong sing disawang ki nyat mung bondho, wong luwih pengen sugih dunyo timbange sugih ati. Yow is nek ngono sesuk tak golekne wong liyo Jok.”
Joko Kasep : “Maksudmu?”
Bambang : “Yo tak golekne cah wadon liyo. Koyo ngene ki aku yo tangung jawab, gandeng cah wadon sing wingi tak pethokke karo kowe kok trus gagal alias ra berhasil yo sesuk tak golekne maneh nganti entuk bojo kowe.”
Nyai Gayatri : “Lho rungokno Bambang kuwi, wis ra sah sedih tho!”
Bambang : “Nyatai Jok, sesuktak golekne sing kiro-kiro bapake ki ra nyawang wong mung soko sugih bondo orane. Ning soko atine lan tindak-tanduke. Lhak iyo tho?”
Joko Kasep : “Tenan lho Mbang?”
Bambang : “Yo tenan no, kapan tho aku ngapusi. Wis ra sah nangis tho! Wong lanang kok cengeng. Saiki tak jak dolan seneng-seneng gelem pora?”
Joko Kasep : “Dolan nyandi?”
Bambang : “Nang Nogosari ndelok pasar malem. Gelem pora? Mumpung gek apikan lho aku iki.”
Nyai Gayatri : “Wis le.. ra sah dipikir nemen-nemen… kono dolan karo Bambang kono!”
Joko Kasep : “Yo wis ayo… sik yo Mbok.”
Nyai Gayatri : “Ho’o le… mulihe ojo wengi-wengi…!”
ngenet. Sangking mengko bengi aku wis balik jogja, sakjane lek iso sakbendino online ndek kunu.Yo wis lah kapan2 kumpul ngejak arek2....
blitar sampeyan nge-kost di surabaya? Istri yg mana dulu ini?? 😆
Sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katur ing pêpatih dalêm. Kula nuwun, nalika ing dintên Kêmis sontên tanggal kaping 24/25 Januari
andhawuhakên indhaking pasudan balanjanipun para abdi dalêm agêng alit, nyuda waragad lampah, nyuwak indhakan balônja sabên tigang taun sapisan, ngindhakakên lêbêtipun arta asil nagari, tuwin sapanunggilanipun, sanadyan nagari sampun nindakakên rêrigên ingkang makatên, [ma...]
[...katên,] ewadene pamirêngipun pangrèh Narpawandawa nagari taksih badhe nyuda cacahing abdi dalêm, malah badhe wontên golonganing abdi dalêm ingkang dipun suwak babarpisan (dipun icali) mirêng kabar ingkang makatên punika sayêktosipun lajêng nuwuhakên raos kêkês dhatêng manahipun para abdi dalêm, môngka mênggahing dhêdhasaraning manah, anggènipun sami suwita dados abdi dalêm punika wawasanipun pangrèh Narpawandawa, miturut dhasar wêwatakanipun botên amung ambujêng panggêsangan, nanging èsthining
lêluhuripun, dados mênggahing para abdi dalêm punika ingkang kathah bab pasuwitan sampun kalêbêt ing balung sungsum, dening trah-tumêrah sami turunipun abdi dalêm ing kina-kina, nanging kabêkta saking kiranging kawontênanipun arta, nagari ngantos kapêksa kaparêng nindakakên amêdhot tangsulipun wau, sanadyan ingkang makatên punika pangrèh Narpawandawa ugi sumêrêp bilih amung kapêksa dening kawontênan.
Sasampunipun pangrèh Narpawandawa ngaturakên andharan kasêbut ing nginggil, lêlajênganipun ingkang pêrlu amadosi sabab-sababipun, dene lêbêtipun arta nagari ngantos kirang kathah, pinanggihing wawasan, miturut swara umum sabab saking walêdaning pajêg kabudidayan, ingkang udakawis wontên f 700.000,- tuwin indhaking sêsanggènipun nagari dhatêng gupêrmèn, kados ta: mangsulakên pajêg pagantosan, tuwin kawêwahan sêsanggèn amragadi griya sakit ewah ing Mangunjayan, ingkang botên sakêdhik petangipun.
Awit saking punika murih adamêl pamarêmipun sadaya putra santana, abdi tuwin para kawula dalêm, ingkang sami kataman indhakan sêsanggèn pajêg, sudan balônja tuwin sanèsipun, manawi swaraning sêrat-sêrat kabar wau lêrês, pangrèh Narpawandawa nyuwun: supados nagari kaparêng mundhut wangsulipun arta-arta, walêdan pajêg kabudidayan wau kalayan punapa mêsthinipun, sanadyan angsalipun sêsaur saking para kabudidayan tamtunipun botên badhe têtêp sapintên walêdanipun pajêg, amargi saking wontên kabudidayan ingkang sampun têtela rêkaos gêsangipun, kosokwangsulipun tumrap kabudidayan ingkang taksih sagêd gêsang, langkung malih
kabudidayan ingkang sanès rosan, sampun samêsthinipun bilih kapundhut lumadosipun walêdaning pajêg, dados nagari lajêng nglênggahi adil, saha nagari kaparênga nyuwun dhatêng
guprêmèn ugi botên awrat minangkani, sabab tamtu sampun anguningani manawi nagari Surakarta sawêg kados makatên kawontênanipun, môngka sêsanggèn nagari kalih bab ing nginggil wau rumiyin-rumiyinipun botên, dados nama tambahan sêsanggèn anyar. Mênggah punika salajêngipun dados panggalihanipun pêpatih dalêm anyumanggakakên, saha nyuwun dhawuh.
Bokmanawi para sadhèrèk sampun sami mirêng, tuwin maos wontên ing sêrat-sêrat kabar, bilih ing wulan Marêt 1935 bale agung saèstu badhe madêg. Miturut sêrat kabar: Kumandhang Rakyat, ingkang mêdal tanggal kaping 18 Januari 1935 lampiran ôngka 5: ingkang asma tuwin namanipun calon warga bale agung, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
1. B.K.P.H. Adiwijaya (ngrangkêp pangarsa), 2. B.K.P.H. Suryaamijaya, 3. R.M. Sudarya Cakrasiswara.§ Punapa sampun tamtu, ta, amargi pamirêng kula saking
Wondene ingkang dados wakilipun gupêrmèn (buitengewone leden).
1. Von Rudnay (babagan arta).
3. Mr. Koster (pangarsa landrad Sragèn).
Ing ngriki kula botên badhe mawas satunggal- satunggaling calon liding bale agung, amung ngaturi pamrayogi dhatêng para sadhèrèk, sarèhning idham-idhaman kita badhe kalêksanan, inggih punika:
1. Nyuwun wontênipun rad bale agung.
2. Nyuwunakên wakilipun santana wontên ing bale agung.
Namung satunggal bab ingkang dèrèng kalêksanan, inggih punika: kadospundi badhe sikêpipun wakil Narpawandawa, wontên ing bale agung. Saking pamanggih kula, kados wontên
kita B.K.P.H. Suryaamijaya, tuwin sadhèrèk R.M. Sudarya, kacalonakên dados wakilipun santana dalêm wontên ing bale agung, kados wontên prayoginipun kados atur kula ing nginggil, andamêl algêmènê lèdhên pêrgadring rumiyin. Nampèni usulipun para warga, ingkang sampun kaputus ing pêrgadring "dipun rujuki" salajêngipun kangge sangu calon wakil kita wontên ing bale agung, samôngsa bale agung ngrêmbag bab ingkang gêgayutan kalihan bêtahing kita santana dalêm sadaya, kula taksih kèngêtan, nalika panjênênganipun B.K.P.H. Adiwijaya, lênggah wontên ing Volksraad dados wakilipun Porstênlandhên, manawi wontên rêmbag ingkang gêgayutan kalihan Porstênlandhên, upamènipun Surakarta, panjênênganipun tamtu lajêng mundhut prabot-prabot ingkang gêgayutan rêmbag wontên ing Volksraad.
Bab wakil Narpawandawa, wontên ing bale agung kados prayogi, atur kula kasêbut nginggil murih saya pratitis badhe usulipun wakil kita.
Sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat, wontên pakêmpalan Narpawandawa
Parêpatan anggèn kula badhe sêsorah bab kabatosan, punika sampun ngantos kagalih bilih kula sampun mumpuni kawruh bab wau, saha sampun ngantos kagalih bilih kula badhe mituturi kadosdene guru, punika babarpisan botên, dados wigatining pikajêng kula botên ngandharakên kawruhipun, nanging amung nênangi panggalihan dhatêng kabatosan, kajawi punika anggèn kula purun sêsorah bab wau, namung saking kadêrêng wêkdal punika sawêg dados sêkar lathi wontên ing pundi-pundi panggenan sarta rêmbaging pakêmpalan-pakêmpalan, makatên ugi tumrap Narpawandawa pamanggih kula inggih satunggaling pokok, amargi tujunipun Narpawandawa pancèn badhe andamêl ajining para santana, langkung malih tumrap pakêmpalan Putri Narpawandawa ingkang wêkdal punika sawêg dados pêlênging pamanahan, inggih punika kadospundi sagêdipun para putri anêtêpi putrinipun, utawi dados sanyataning ibu, liripun: sagêda anggulawênthah utawi andandosi putranipun, supados dados tiyang ingkang utami, punika bab kabatosan gandhèng sangêt. Makatên malih botên ngalang-alangi dhatêng tumindak sosial, ekonomi saha politik, tamtunipun politik atêgês kaprajan, dados dede politik ingkang atêgês akal-akalan, langkung malih tumrap dhatêng pakêmpalan, malah nyuburakên saha nyantosakakên, amargi punika pancèn wiji pasadherekan, kosokwangsulipun, manawi kita sami nyingkur dhatêng kabatosan, bokmanawi rêkaos ajêng kita, sagêd langkung risak, mangke badhe kula têrangakên.
Sadhèrèk, wontênipun ing wêkdal punika bab kabatosan lajêng dados rêmbag, pangraos kula kabêkta saking jaman malaisê punika, botên amung kataman rêkaos kemawon, nanging ugi ningali jalaraning malaisê wau, ingkang kathah mastani saking tumpuk-tumpuking barang dêdagangan botên sagêd pajêng malih, sabab saking kiwa têngên sami jor-joran, mligi manah kasugihanipun piyambak-piyambak, môngka jor -joranipun ingkang kathah saking pabrik indhustri. Mênggah sajatosipun thukuling panggigah kabatosan, pancèn sampun nalika bibar paprangan agêng,
awit saking angraosakên kawontênan-kawontênan, wiwit salêbêt saha sasampunipun papêrangan, satunggal lan satunggalipun tiyang taksih kathah ingkang sami nindakakên kamurkanipun, pirantosipun warni-warni, dados kawusananipun anggèning gadhah kasagêdan kalangkung-langkung badhe kangge ngrisak ing satunggalipun, lêlajênganipun anjalari cêcongkrahan ingkang ebat, sirna tata têntrêmipun, wontên sarjana sawatawis gadhah pamanggih, mênggah makatên wau saking dêrênging pamikiripun dhatêng kadonyan, dhêdhasaranipun angêndêl-êndêlakên kasagêdanipun, samukawis ingkang
sampyuh dados risak sadaya. Tumrapipun tiyang wetanan, ingkang kasagêdanipun dèrèng sak tiyang kilenan, kadayan rêkaosipun jaman malaisê utawi paprangan agêng, langkung malih bôngsa wetanan ingkang winêngku ing liyan bôngsa, panyawang sarta pangraosipun sangsaya trawaca.
Sadhèrèk, manawi kita mawas dhatêng kamajêngan, kawontênanipun wiwit kina dumugi sapunika, sajaman-jamanipun pancèn gadhah lêlampahan piyambak-piyambak, wujudipun sontan-santun, sarta botên manggèn satunggaling panggenan kemawon, kados ta: kala jaman ingkang dipun wastani: nomade (nomadhê), têtiyang limrahipun dèrèng gadhah kalangkungan, badaning manungsa santosa-santosa, katingal wani-wani, rêmênipun kêkêrêngan jarah rayah pados bêtahipun piyambak, raosipun namung piguna, dumugi jaman Egyptianaren (Ègèptêanarên) ing ngriku wiwit gadhah kalangkungan, inggih punika andamêl candhi-candhi, bêndungan sarta thukul sêsêmbahan, namung tumrap dhatêng ingkang kasat mata, ingkang wontên pigunanipun utawi ingkang damêl sangsara, upaminipun ajrih dhatêng surya, blêdhèg, baya sapanunggilanipun, sanadyan makatêna dèrèng ical jarah rayah sami tandhing agêngipun dados nama pêpêrangan, dumugi jaman Grieken (Grikên) ing ngriku botên namung kasagêdan kemawon, ananging wêwah ngudi kawruh warni-warni, kados ta: ajênging têmbung, ngèlmu alam, kadhoktêran sapanunggilanipun. Namung dhêdhasaripun sêsêmbahan dèrèng ewah, ananging wêwah kathah warni- warninipun sarta dipun wujudakên rêca, wontên ing ngriku wiwit ngandêl dhatêng barang ingkang botên katingal, ugi sampun sagêd sawatawis [sa...]
[...watawis] dhatêng gaib-gaib, kados ta: sumêrêp sadèrèngipun winarah, anjampèni amung saking andêdonga, nanging rêmênipun paprangan pados bêtah dèrèng sagêd suda, namung sampun wiwit tumanêm raos lêrês lêpat. Makatên wau dumugi jaman Romeinen (Romênên) wêwahipun tatanan kaprajan warni-warni, saha ngêdêgakên pangadilan. Saking jaman Romênên ngantos dumugi jaman Napoliyun têtiyang Eropah
licht, sapanunggilanipun. Nganggit wontênipun sêsêratan nut, wiwit sumêrêp dhatêng sêtum, sarta balon. Inggih ing wêkdal wau lêkasipun wontên dhoktêr purun ambêdhèl tiyang saha wiwit sumêrêp kawruh experimenteele dieranatanomie. Makatên malih ugi nyumêrêpi tanah- tanah ingkang suwau dèrèng dipun sumêrêpi, kados ta: Amerika, Australie, sasaminipun. Wontên ing ngriku thukul ingkang nama agami, lajêng sumiyar, liripun, anêmbah dhatêng satunggal, inggih punika Gusti Allah, saking agami Kristên utawi Islam. Sami isi raos kamanungsan inggih punika wiji pasadherekan, lung-tinulung, sumêrêp awon sae. Kangge umum. Ewadene taksih kêrêp wontên pêpêrangan. Malah ngangge pirantos bêdhil, mriyêm, ingkang suwaunipun
enz. Jaman Napoliyun dumugi sapunika, saya ngedab-edabakên, angsal-angsalaning kawruh saha yêyasanipun bôngsa Eropah, kados ta: manggih bangsaning
inggih punika isining agami, katingal kathah sudanipun, malah wontên sawatawis golongan, ingkang botên pitados dhatêng wontênipun Gusti Allah (Ingkang Maha Kuwasa) mênggah pangudinipun bêtahipun piyambak-
punika, gusti, satunggal-tunggaling pangkat gadhah pêpêthingan piyambak-piyambak. Kitab-kitabipun para bijaksana wontên ingkang nyêbutakên makatên:
Gêbyaring Hyang Endra, Hyang Surya, Hyang Bayu, Hyang Yama.
Gêbyaring rêmbulan, gêni, bumi, aruna.
Mênggah têrangipun: tindak-tandukipun ratu punika kêdah cakrak kados para dewa.
Kajawi punika wau sadaya kyai patih taksih kathah malih aturipun wêwulang sae-sae, punapa malih bab pamilihipun calon garwa, sarta bab kasucian, makatên aturipun: saèstu, kawula saèstu bingah, sagêd ngunjukakên anak kawula dhatêng panjênêngan dalêm, pangajêng-ajêng kawula mugi ngraosakên rêna ing galih mêngku anak kawula wau.
Sang prabu bingah sangêt. Kyai patih kapatêdhan ganjaran adi, awarni gantèn ing panggantenanipun sang prabu. Kêpêt antakusuma, palênggahan tinarètès ing sêsotya nawarêtna, tuwin pêparing sanès-sanèsipun malih. Kajawi punika dipun kaparêngakên ngangge panggantenan kancana, sarta kêndhaga êmas. Anakipun kyai patih kayasakakên pangangge, agêm-agêmanipun putri, dalah upacaranipun: songsong, kêpêt, jangkêp. Supados enjingipun Dyah Tantri sagêd dipun dandosi cara pangantèn mawi dipun paèsi sae sangêt. Sarêng sampun makatên, sang prabu jêngkar saking anggènipun siniwaka. Kyai patih inggih lajêng mundur saking kadhaton, [kadha...]
[...ton,] mantuk dhatêng griyanipun.
Tiyang-tiyang lajêng sami tata-tata marnèkakên samukawis ingkang badhe kangge ambayangkare pangantèn ratu. Dyah Tantri anêtêpi pranatan pitung warni pranataning kraton, sabab enjingipun badhe kadadosakên pangantèn, uparêngganipun sakalangkung sae saha sakalangkung endah. Rumiyin-rumiyin dèrèng nate wontên rêrênggan ingkang makatên saenipun, jalaran sapunika ingkang badhe dados pangantèn putranipun kyai patih.
Mênggah rêrêngganipun makatên: ing sakubênging singangsananipun sang prabu, sangandhaping langitanipun, dipun sukani tratag rambat sae sangêt. Gêbêripun sêsêkaran ingkang kaêtrapakên ing sangajênging singangsana, wontên sêsêkaranipun muyêg, wondene wuwungipun, kancana
Kajawi punika songsong sutra diwôngga sunggingan pintên-pintên katata marik-marik, wontên ingkang pêthak, abrit, jêne, cêmêng. Samantên ugi sinjang inggih warni-warni makatên, punika sadaya dados pranataning karaton.
patamananipun kyai patih. Ing salêbêting bangsal wau papaning kanthil pangantèn, rinêngga ing kêbut sinungging endah, pinatik ing sêsotya nawarêtna, murub mubyar, mawi panunggul manik agêng, cahyanipun tumeja ngênguwung. Manawi kasorotan ing Sang
lêmbu sarta dipun sêbari sêkar ingkang arum-arum. Ing iring sakawan pisan kasukanan dupa ratus ingkang pancèn badhe kabêsmi, punapa malih kajêng laka, candhana, garu tuwin mênyan, kalêmbak sarta kapur barus tuwin dhèdhès. Kajawi punika kasiraman ing mabên pinathi. Saking ing pasiraman pinanjêran ing rontèk ambanjêng, têtabuhan sarta salomprèt mungêl umyung, makatên ugi pirantos ingkang badhe kaangge mahargya rawuhipun rêsi kawan golongan inggih dipun tata, wasana lajêng sampad sadaya. Para brahmana ingkang [ing...]
[...kang] agami Siwah sarta ingkang agami Wisnu tuwin para satriya sarta para wèsiya sami malêbêt ing kadhaton mangangge sarwa endah. Para abdi
tuwin têtêg. Ringgit tiyang sami wiwit main mawarni-warni patrapipun. Wontên tukang sulap utawi jantur, wontên tukang narik tangsul. Ingkang ningali jèjèr-jèjèr, nanging botên uyêl -uyêlan, sami mapan ing panggenanipun piyambak-piyambak. Para pandhita, para pujôngga sami ngungêlakên pêpuji ingkang kawrat ing salêbêting wedha sarta slaka, sarta sami èngêt-ingèngêtakên manawi wontên kalèntunipun
sakalangkung rame, kados swaraning tiyang ingkang sami pêpêrangan, gumuruh angêbêki nagari. Para dewa sami atilar kahyanganipun, mrêlokakên ningali anggènipun dados pangantèn sang prabu.
Sang prabu sasampunipun siram, lajêng ngagêm busana kaprabon, sakalangkung bagus warninipun.
Ing nalika samantên ubarampening manggihakên pangantèn, sampun mirantos sadaya. Ing salêbêting kadhaton sarta ing sajawinipun, botên wontên kêkiranganipun, Sang Dyah Tantri sampun dipun paèsi, warninipun mindhak endah ambalêrêngi, kados murca manawi kinêdhèpakên. Punika kapêthuk ing para brahmana, purohita, tuwin sang maha brahmana. Sang prabu tansah ngungêlakên puja môntra.
Sarêng sang prabu sampun atur pêpuja tigang warni ingkang dados pêpacaking agami, lajêng sampurna ing sucinipun, tumuntên malêbêt dhatêng bangsal pangantèn. Ing ngriku Dyah Tantri sampun linggih wontên ing dhampar ingkang rinêngga endah. Sang prabu lajêng minggah pinarak ing singangsana. Inggih nalika
abdi dalêm ing kadhaton sami angluhurakên pangantèn sakalihan wau, inggih sami kaparingan ganjaran arta busana. Punapa malih kyai patih, sampun saèstu kaparingan ganjaran ingkang pinunjul. Taksih wontên sambêtipun.
Pratelan Kawontênanipun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Sapisan April, Dumugi Pungkasaning Wulan Juni 1935
I. Ing salêbêtipun wulan Bêsar, wontên:
Tanggal kaping 27 utawi kaping 2 April, Salasa Lêgi, wuye, Hyang Yama, mawulu,
dumugi sadalu pisan, Amad slamêt.
II. Ing salêbêtipun wulan Mukharam Jimakir 1886 wontên:
Tanggal kaping 28, utawi kaping 1 Juni, Sabtu Lêgi, watugunung, Hyang Yama, mawulu, dadi, sri tumurun lêsung, bumi kapêtak, lakuning rêmbulan, mantri sinaroja, sangat wiwit jam 8.24 enjing, dumugui jam 10.48 Yusup rijêki.
IV. Ing salêbêtipun wulan Rabingulawal (Mulud) wontên:
sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24, Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Amad slamêt.
Bab kêkiranganipun arta nagari ... kaca 25 / Narpawandawa - bale agung ... kaca 27 / Bab kabatosan ... kaca 29 / Wajibing wanita VI ... kaca 32 / Pratelan dintên sae ... kaca 35 / Pananggalan ... kaca 36 / Nitik Sultan Agungan
Penafian xhamster-popxvideos.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xhamster-popxvideos.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita. -
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xhamster-popxvideos.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita. Copyright 2016, popxvideos.com
Ki Ageng Pamanahan utawi Ki Gedhé Pamanahan (? - 1584) miturut Babad Tanah Jawi inggih punika panglima perang saking kraton Pajang saha leluhuripun raja-raja Karajan Mataram Énggal.
Ki Ageng Pamanahan inggih punika putra saking Ki Ageng Ngenis,[1] ngulama ingkang dumunung wonten ing Nglaweyan, inggih wayah saking Ki Ageng Séla,[1] satunggalipun muridipun Sunan Kalijaga. Ing taun 1558, Sultan Hadiwijaya masrahaken Wana Mentaok minangka bebingah kagem Ki Ageng Pamanahan ingkang sampun mbiyantu nyingkiraken Arya Penangsang kaliyan mbiyantu mbangun Pajang. Salajengipun, piyambakipun mbabad wana lajeng ngadegaken kraton ing Kotagedhé.[2]
Ki Ageng Pamanahan séda ing 1584, dipunsarèkakén wonten ing mesjid kraton salebetipun témbok kitha.[3] Putranipun Radèn Sutawijaya ingkang jejuluk Mas Ngabèi Loring Pasar nerasaken tahta dados gantosipun ingkang rama. Piyambakipun jumeneng
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 5 Maret 2016.
GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE LELEMBUT,
IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH* (1x).
Ing. P. Mil&aacute;ček
Ing. J. Skalick&yacute;, CSc.
mudha saiki ora nggateake kabudayaan jawi, para mudha malah dha seneng dening kabudayaan modern, kayata : Lagu pop, rock, dangdut, lan sapaunggalipun.Kabeh kabudayaan mau akrab karo madha-mudhi jaman saiki, kabudayaan jawi sing kudune akrab karo para mudha saiki malah kroso adoh amrga oratau di uri-uri.
Tuladhane kabudayaan jawi kayata : kethoprak, geguritan, macapat, campur sari, gamelan lan sapanunggalipun.Kalebet kabudayaan kang edi peni, kethoprak inggih punika kabudayaan jawi ingkang nyeriosaken kauripan jaman kerajaan sandiwara wonten ing jaman sapunika ingkang kasebat drama. Geguritan inggih punika puisi jawi. Tembang macapat inggih punika tembang kang macane papat-papat cacahe wonten 11.
Akeh wong manca negara kang sinau budaya jawa ingkang edi peni. Deweke ngangsukawruh marang pakar-pakar kabudayan jawi.Malah malah anggone sinau katon temenan banget, deweke deweke ngangsu kawruh kanti tenanan.
Kabudayaan jawi kudu dilestareake, sapa meneh sing arep nglestareake yen ora awake dewe iki, yen dinengke wae, ojo kaget menawa kabudayaan jawi punika badhe ical, amargi kalah kaleh kabudayaan modern. mila niku kita tiyang jawi kedah sregep nyinauni lan nglestareake kabudayaan lan kejawenan kita.
GHOIB.....IKU URIPSING GAWE......IKU YO URIPSING PARING....YO TETEP URIPGUSTI IKU URIP SING GAWE LAN PARING SAKABEHE KANG URIPTERUS GUSTI IKU PIYE......?
yo ra apal tho fan, qqqqnek ora nduwe HP, nganggo nomer hapeku wae....nek sampeyan menang...ben sing dihubungi aku...
ing Kapatihan kabyantonan para liding Pahêman Radyapustaka
Iku kalumpuking kawruh sawatara kang kaimpun ing Pahêman Radyapustaka, minôngka pandumaning laku sumurupe marang mubarang kang durung dimangêrtèni banjur bisa sumurup kalawan têrang. Kaya ta: arêp
bonang utawa gêndhing rêbab ana pira, iya amriksanana gêndhing bonang utawa gêndhing rêbab, apa kang kinarêpake, ing kono amêsthi tinêmu kabèh. Yèn arêp sumurup wandaning wayang, iya amriksanana: wônda, yèn arêp sumurup wônda thathit, iku wandane wayang apa, iya amriksanana aksara thathit, yèn arêp sumurup wandane Janaka ana pira, iya
pasatoan utawa panaasan, mangkono ing sapêpadhane, iya anggolèkana aksara apa kang kinarêpake, nanging
sanadyan krungu wong maca tuwin ngaji, prasasat angrasani awake. 7. Sapta kukila yarsa, warsa. sapta: pitu, kukila: manuk, yarsa:warsa. udan, wong minum antuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak andharêdhêg, cangkême kumruwuk. 8. Astha sacara-cara, astha: wolu, sacara-cara: sawiyah-wiyah, wong minum antuk wolung dhasar sirna wêwekanipun, risak pratingkahipun. 9.
mêdèni, mati: mati têmên, wong minum antuk sapuluh dhasar, wus saengga mati, yèn obah kang dêlêng padha mlayu.
Unta iku ana kang bangsaning manuk nêtês sarta dêdunung ing tanah Aprikah sarta Amerikah. Unta iku punuke loro padha ana ing gêgêr.
K.N. waja KI, perangan sarta cacahing untu, kaya ta: Kêsik 4 untu ngarêp ing dhuwur kang dikêthok, banjur dipasahi utawa ditatahi. Siyung 2 pangapiting kêsik, iya dikêthok. Bam 8 (papat sisih). Bam wêkas 2 (siji sisih).
gunggung 16. Untu ngisor 16. gunggung 32 iji. zie K.T. 24 art 47-7.
udata, ungsa, dênta, waja 2. zie srandu 3. zie untu kêbo.
Ing ngisor iki pirantine wong ngantah, ngantih. kang muni ing layang oncèn-oncèn II 73-2 v.o. karangane Tuwan C. Poensen, sarta kang
bisa mijang sawiji-wijining wayang aja nganti ana kang dhumpyuk swarane.
Ing ngisor iki peranganing manungsa mungguhing bôngsa Indhu, iku ana wêwolu, kaya ta: 1. Candhala, têgêse wong kang anduwèni lara gêdhe ( = barah) utawa kere, ing basa Kawi candhala têgêse: bêngis, ing basa Jawa têgêse: ala, kaya ta: asta (of sabda en basa) candhala, zie J. Z. I. 2. Rêksasa (= kuli) ing bassa Kawi rêksasa têgêse: buta. 3. Kriya ( = tukang). 4. Aniswara ( = sudagar) ing basa Kawi daniswara têgêse: sugih singgih. 5. Danuja ( = prajurit) ing basa Kawi danuja têgêse: satriya linuwih. 6. Sudra ( = wong asor of wong tani). 7. Satriya ( = priyayi) ing basa Kawi satriya têgêse: têdhaking ratu.
8. Bramana ( = pujôngga of nujum) têgêse: pandhita lanang. Apa ana pandhita wadon?
surapsara-surapsari, widadara-widadari, wi (pi) saca-wi (pi) saci, bramana-bramani mau sarta bathara-bathari.
Ing ngisor iki petungane wong gawe ôndha, metung saka cacahing untu, ôndha, endhe, undhu, yèn tiba ôndha: sêrêpan, endhe: sok ginawe mikul mayit,
Anane buta êndhog, anggite Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat, ing Kartasura, minôngka sangkalan gone karsa yasa wayang, nalika taun, 1605. zie Mangkurat.
Ing ngisor iki araning endhang sapanunggalane sarta dalah kuwajibane dhewe-dhewe, kaya ta: 1. Endhang, jakajaga. kongkonan sarta ngladèni. Nanging putra wayahe para tapa uga sinêbut ing aran:
iku pandhita wadon kang wis pinunjul dhewe kawruhe, 8. Sontrang, jaga dadi dhukun, 9. Dhayang, juru
sabêdhahe nagara Mataram, dening pêrange Trunajaya, dhalang Anjangmas, kêplayu pisah lan bojone, kang lanang mangulon marang tanah Kêdhu Bêgêlèn, kang wadon mangetan marang tanah Sukawati tutug Malang. Kacarita Anjangmas lanang nglakokake padhalangane ana tanah bang kulon, nganti tutug tanah Pasundhan: nganggo Petruk. Dene Anjangmas wadon, kaboyong marang Kadhiri, barêng kauningan ing panjênêngane Sultan Madurêtna yèn Nyai Anjangmas, bisa marang ngèlmu padhalangan, banjur ingandikakake muruk marang para dhalang purwa, kang winurukake lakon Bagong, iku anane lakon wetan lan lakon kulon, mulane ing bang wetan ora ana Petruk, mangkono uga ing bang kulon ora ana Bagong, mung tanah pasisir lor iku kang kisruh, nganggo Sêmar, Nala Garèng, Petruk lan Bagong, dene bênêre, yèn Sêmar Bagong: nganggo cêmuris, iya Sastra Lêksana, yèn Sêmar Nala Garèng nganggo Petruk, katêlah tumêka saiki yèn ing karaton wayangan ingaran: lakon kulon, yèn ing kadipatèn wayangan ingaran: lakon wetan.
jèjèr iya ana, mênawa unyêng-unyêngan manggon ana ngarêp ingaran pusak, sêrêpan yèn golek iwak kali. Ing ngisor iki araning unyêng-unyêngan ing basa Kawi,
kobong banjur kagêrus lêmbut, inguwor kaulêt banjur kaborèhake ing kapal mau.
iya bolong nganggo disumpêli sukêt garing utawa gêgodhongan. Patraping pamasange kasilêmake ana ing ilèn-ilèn garojogan banyu sawah kang anjog ing kali, mung dikatokake sathithik, supaya cangaping icir mau
banyu, nadhahi panungsunging iwak saka kali marang sawah: padha arêp ngêndhog. Yèn wis môngsa kawolu têkan môngsa kasanga pamasanging icir cangape kawalik marêp mandhuwur nadhahi ilining banyu balining iwak saka sawah marang kali, adate olèh-olèhane iwak: wadêr, kotès, lele, sêpat, bêthik, sênggaringan, giligan, sili utawa urang. Panjupuke iwak saka icir karogoh mêtu ing buri.
(= kala) landhak. Clangaping icir kudu di padha karo songing landhak (song landhak iku ana ing pèrèng utawa ing lêmah miring, wêtune saka ing êsong: ing wayah bêngi banjur golèk pangan, mulane wong golèk landhak: ing wayah sore wis masangake icire ana songing landhak) kalane kang ana ijêp-
yèn wis katon olèh landhak, amêsthi bungah-bungah, icire banjur digawa mulih salandhake, landhak ora bisa mêtu saka
Wandane lima kalêbu kinanthi, nanging kang kagêm ing katon karaton. mung papat, jimat, mangu, kanyut, satasarta. malatsih.
gulu kapara mandhuwur, watêke bêcik, kang ngingu sugih.
Prabu Suwelacala ( = Watugunung) ing Gilingwêsi, maringi sasêbutan Arya marang kadange 27 sinangkalan manggala sasanga katon barakan = 398 P. R. 85 - 3.
unining kêthuk, tinêmbungake: landhung cêkaking irama sajroning gêndhing. Kang diarani: irama rangkêp utawa lômba, iku gêlis suwene unining kêthuk,
utawa Ruslan, môngsa bangsaning tikus utawa liya-liyane. Hèrmêlim iku ulune alus, dalah kulite iya alus, kayadene wulu lan kulite sabêl martêr lan prèt, iku sok dianggo rangkêpan kulambi: marang wong Eropah, panganggone yèn ing môngsa bêdhidhing, lan kanggo dhasine para nyonyah.
undha-usuk cacah têlu), pangêsik (cacah loro), wali kanggo ambalumbangi rada gêdhe (cacah papat), wali panêcêk cilik (cacah nêm). Panggarape: kayu kagraji dhisik banjur kasigar-sigar aran: gêdhangan, banjur kaongot sarta banjur kaêblak lan banjur kakikir karampingake aran: calon. Banjur kalêdhokan ngisor dhuwur aran: blumbangan.
ditrapake pangukure kaya ing ngisor iki: 1. Ukur sanga, iku kang diukur dhisik ugêl-ugêle sikil ngarêp kang têngên, katêpus gathuk, utawa têpung gêlang, banjur ditêkuk-têkuk ping sanga, tumuli kaukurake wiwit tracak sikil ngarêp tutug ing jalak, yèn luwih sapara rolasan, iku bêcik, yèn luwih sapara sangan: ala. 2. Ukur sêmbada, pangukure wiwit ujunging catu mandhuwur tutug ing jompong, kabanjurake tutug sadhuwuring suri, satutuging jalak banjur katurutake ing ula-ula nganti tutug pucuking janggêl, ing wusana kasampirake ing jalak,
cawak. 2. Wiwite ikêt dhapur pasagi ing pinggir nganggo kêmadha mubêng, anggitane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. II nalika kèngsêr marang Panaraga, sinangkalan salira obah karasèng jagad, taun Jimakir 1668.Sengkalan: salira obah karasèng jagad (1688 A.J., 1743/44 A.D.). 3. Zie puluh. 4.
ha, na, ca, ra, ka, enz. anane aksara Jawa rongpuluh saka anggite Prabu Widayaka ing Purwacarita (Mêndhangkamulan) iya iku Sang Ngusman Aji, iya Ajisaka, sinêngkalan: salira muluk kaluhuraning nata, taun Be 1008.
Èkstêr iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing
Sultan Prabu ... (padhalangan). Sultan Prabu Adi Awijaya ing Pajang, karsa mangun busananing wayang purwa, ratu nganggo gêlung utawa makutha praba, satriya iya gêlung sawênèh ngure, yaksa: pragosa: mripate loro, nganggo dodot, rajane nganggo clana, tangane iras kabèh, dewane: arca: nganggo slendhang, wayang wadon nganggo sampur sarta ngore rambut, sinêngkalan: buta alasan mata siji, utawa
anyak ngadêg sêmbahyang. Adan wau ugi katindakakên wontên kupinging bayi ingkang têngên nalikanipun lair, sarta kamat wontên kuping ingkang kiwa, supados wilujêng saking pangridhuning jin setan, saha supados bayi wau wiwitanipun mirêng suwara wontên ing donya: suwara dikir. Mênggah ungêl-ungêlaning adan saha kamat wau kados ing ngandhap punika.
LapalipunYang berbahasa Arab ditulis dengan huruf Arab. #NAME?
Allahu akbar, rambah kaping 4 = Allah iku luwih dening agung.
rasulullah rambah kaping 2 = Ingsun anêksèni tuhu Kangjêng Nabi Mukhamad iku utusaning Allah.
hayya 'alasshola, rambah kaping 2 = Padha marenea trêngginasa marang salat.
hayya 'alal falah, rambah kaping 2 = Padha marenea trêngginasa marang kabêgjan.
Allahu akbar, rambah kaping 2 = Allah iku luwih dening agung.
laailaha illallah, rambah kaping 1 = Ora ana kang sinêmbah kalawan bênêr amung Allah.
asyhadu 'ala ilaha illallah, rambah kaping 1 = Ingsun anêksèni, tuhu
kang dadi guru utawa panguluning wong padesan, lungguhe padha karo panglawe.
Pranataning adus kramas miturut agama Islam. 1. Adus wajib, iku adusing mayit. 2. Adus jinabat, iku sawise saeka kapti jalu lan wanita. 3. Adus kèl, wong wadon anggarapsari. 4. Adus walimah utawa nipas, wong wadon mêntas duwe anak wis kalakon salapan = 35 dina. 5. Adus sunat, dina wêkasaning pasa sarta sabên Jumungah, yèn arêp sêmbahyang marang
kagawa ing angin, mulane wong rèmbès prithil idêpe amêsthi banjur kêcandhak ing lara mata, ora kêna diusadani, arang
lan malih paduka din pèringidèn paringi. nugrahaning Suksma, kitab sadasa puniki ing benjang tuwan wulangna. 2. Katurunake saka ing
satêngah kaol 909 taun zie T. A. 28. 6. satêngah kaol manèh yuswane 960 taun zie kitab Tapsir sawi I blz. 151. kaparingan wuwuh dening
Maharaja Kano = Kanwa ya Bathara Wisnu ing Purwacarita sing sapa mangan atining landhak bakal undhagi pikir sarta elingan, P.R. II 35-1.
adipati… = buras ngura zie P. N. no 16.
zie kêbo. Utêk zie otot.
juwawut, yapawut. Otèk, wangsalan Tjent., têlasing pamangan =
saprapat) iku dhuwit têtindhih marang dhukun, sawe, têmbung Kawi, têgêse: isarat, yèn rinimbag dadi sêsêlan ra = la, dadi salawe, têrange mangkene:
Yèn wong arêp nyumurupi tibaning dina slamêtane wong mati, wiwit gêblag nganti êntèking sidhêkahe 1000 dina, iku saka dina pasaraning
yèn tanggal ping 7 sapandhuwur, petunging sasi 36. Anadene uran-uran: siji-siji, yèn nyur tanah sapiturute mau mangkene: 1-1 = Rêbo Wage,
sarta pasarane iya kacakan kabèh, mung Pon kang tumbuk têlu dening cacahe lima. Ing layang Côndrakanta Blz. 391. 14. wêwatoning
nêlung dinane, mitung dinani, sapiturute, iku cinêgah ingaran: makruh utawa bidêngah kang ala, tangèh yèn olèha ganjaran, muni ing kitab Ingasatut Talibin, anggitane Sèh Bakri ing Mêkah, isih têmbung Arab lugu, cap-capan ing nagara Mêsir, jilidan kang kaping pindho, bab janajah kaca 143.
Etung prasangan kanggo metungi yèn wong arêp gawe kori utawa regoling pomahane. Yèn anglungguhi petung iki insya Allah nêmu slamêt sarta karijêkèn sugih anak putu, dawa ngumure.
1. Olèh dosa saka ing liyan. 2. Antuk wanodya endah. 3. Akèh parênging kabêgjan. 4. Olèh suka, sampurna barang gawe. 5. Kasugihan marga saking sarana. 6. Karusakan ati, tansah kabêgjana. 7. Asring têtukaran. 8. Gêdhe atine. 9. Kêmalingan sabên taun.Nomor 1 - 9 arah tulisan mendatar ke kanan.
1. Duwe anak bêcik. 2. Ora duwe utang. 3. Antuk duka cipta. 4. Antuk kapintêran. 5. Kêrêp kêpatèn. 6. Rosa budine. 7. Olèh kasugihan. 8. Cacad marang wong gêdhe. 9. Olèh batur akèh.Nomor 1 - 9 arah tulisan ke bawah terbalik.
1. Antuk arta. 2. Olèh kasugihan. 3. Sugih anak putu. 4. Mênang, nanging angkuh. 5. Kêmalingan sabên taun. 6. Olèh kasugihan. 7. Salah saka wadone. 8. Antuk arta. 9. Asring
marga saka ing anak. 7. Rosa budine. 8. Olèh dosa marga saka ing anak. 9. Luwih
Linggih lan liya […] -ra komidhi tanah Eropah padha […] komidhi. Asu iku o- […] lan janganan, kang didoya […] -nan, dene kang dikarêmi iwak mê- […] ru peranganing khewan kang mangan daging […] ana kang doyan marang têbu u- […] -têng, malah ing Pohdhongkol su- […] kono pakananing walang, ing […] padha nêba marang têgal andê […] ngange lagi padha mulih. Wong Poh- […] -ne lagi malang. […] suajag, iku santosane […] -n keringane angungkuli sarupa […] ngalas, yèn nuju golèk pa- […] môngka nrênjuhi utawa kêpê -
Asu iku khewan najis wong […] ora kêna ngingu. Dene ing Jawa […] parentah mung para ngulama sapêpadhane […] kèh kang dhêmên ngingu asu gê- […] wayah bêngi kêna dibasakake […] ing omahe bêndarane. Yè- […] pakarangan banjur jugug
sajrone milu bêndara […] doh. Turut dalan tansah nguyuh […] ing wit-witan têpining dalan, i- […] ning lakune yèn kêsasar. Sarta kê- […]
mênjangan uta- […] iku wani ngêrah sarta dadi rabja- […] patèni ing bêndarane. Bong […] mên marang asu. Rahabe marang asu […] marang manungsa. Kirik utawa a- [...]
sarta tansah amburu karo mangan daging. Mari-mari yèn khewan iku wis mati. Saka arange wong bisa nyêkêl asu ajag, wong desa akèh kang ngarani yèn asu ajag iku bangsane siluman, iya ana èmpêre mung kacèk katon karo ora. Sarèhning bisa katon, wong desa, bêcik
wulune pandhês. Pèrsi, wulune rembyak. Mup, cangkême têmpak. Kikik, cilik. Ajag, asu alas.
Ing jaman saiki asu iku wis tinêmu dening dhoktêr, sabên môngsa panas enggal bisa dadi edan, sarta yèn nganti nyakot marang manungsa ambilaèni. Yèn ora nuli olèh tômba saka dhoktêr, manungsa iku kêtularan dadi edan. Isarat sadurunge ditambani, tatuning asu iku
ing bab anane asu edan, sabên ana môngsa asu edan, sarupaning asu didhawuhi brongsong cangkême kalawan kawat anaman utawa walulang. Kang
ing wong, akèh pigunane. 3. Asu alas, zie wollep. 4. Asu ajag. a. Dumunung ing tanah Eropah sarta Asiah: môngsa daging. b. Dumunung ing tanah Eropah sarta Asiah: môngsa daging, nanging luwih julig timbang lan liya-liyane. 5. Asu angin, dumunung ing tanah Eropah, kêna diingu ing gêrma, awit yèn
ambêburu karo asu angin, wis ora nganggo sangu bêdhil. 7. Asu bêlang wayuyang, kalangênane Bagawan Andong Dhadhapan,
zie iwak kêbo sapi en zie usus
Ing ngisor iki petungane wong gawe usuk omah sapêpadhane. Usuk pring utawa kayu jati padha bae. Pangetunge saka ijèn-ijèning usuk,
voorp: Raja Pulaswa ing nalika punika supêna panggih astalungian kalihan Dèwi Sri ing Purwacarita. P.R. III 60- 9.
Usus wong, wêdhus, pitik enz. mung usus kêbo sapi ingaran: iso sarta enak pinangan saisine, usus-usus kathok (= koloran), usus-usus pitik (= roncèn kêmbang mlathi),
Nalika taun Jimakir 1762 wis sinêbut kangjêng, marang bupati
Anyakrakusuma ing Mataram, kang gawe Walônda saka ing Jakarta nalika taun Mèsèhi 1629 utawa taun Jawa 1567.
srêngengening nagara, Suryakusuma, têgêse: kêmbang srêngenge, Suryadiningrat, têgêse: padhang linuwih ing jagad, Suryadipura, têgêse: padhanging
5. Panèwu jaba jêro, arane nganggo praja, jêro: ana ing buri, jaba ana ing ngarêp, kaya ta:
Gêdhong kiwa, wiwitane: karta, kaya ta: Kartasumbaga,
Gêdhong têngên, wiwitane: wirya, kaya ta: Wiryawilaga,
Bumi, wiwitane: rêksa, kaya ta: Rêksasudira,
Sèwu, wiwitane: wôngsa, kaya ta: Wôngsasudarma,
Panumping, wiwitane: mangun, kaya ta: Mangunjaya,
mantri pulisi kabupatèn, wêkasane: pranata, kaya ta: Ngabèi of Rôngga Jayapranata,
9. Panèwu mantri urdênas, wiwitane:
13. Panèwu mantri panêgar, wiwitane: tali, kaya ta: Talimonce,
Panèwu maajah mati, wêkasane nganggo araning
lan sajabaning nagara, sadurunge ana dhistrik, arane miturut asmaning bupatine, kaya ta:
Surakarta, purwane: Sura, dening bupatine R. T. Suradirja
Bayalali, purwane: Sura, dening bupatine R. T. Suradipraja
Klathèn, purwane: Mangun, dening bupatine Rms. T. Mangunkusuma
Ngampèl, purwane: Jaya, dening bupatine R. T. Cakrajaya
saking Samarang / asri tinon gêgamane / akèh warnane kang bala / wong sabrang lan wong Jawa / swarane atri gumuruh / kadya ombaking samodra //
papat pisan sangisoring dêngkul, ala kang tinêmu, kang ngingu kêrêp kawirangan utawa kaisinan sapandhuwur.
akir, dirambatake ana ing wit-witan, yèn wis sataun didhudhuk, pangolahe mung digodhog
uwuhe diandhêgake. d. ambuwang uwuh ing longan. e. ambuwang uwuh saka candhela. f. ambuwang uwuh nuju mantu. Kabèh mau dadi pangane Bathara Kala. Adi carita, têgêse: wong kang apilan marang carita, sajarah utawa lêlakoning wayang kang wus kasêbut ing layang pakêm,
sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
êndhog crubuk, êndhog kroto ? êndhog kamal, êndhog pindhang, êndhog pasiran, êndhog menthog, êndhog mliwis, êndhog
Ing ngisor iki iwak kêbo sapi kang karam pinangan, kaya ta:
lamun nêdha ulam toya: / samodra, rawi, bênawi, / winiwitan saking sirah / mangandhap tan mutawatir // Tjent.
zie iwak loh, oti, wiyangga, jita, mina, mira, matsya, maswa.
iwak: bêcik, ubêng, jôntra: ala
Ing ngisor iki araning iwak loh sabangsane mawa wangsalan, pêthikan saka layang Cênthini,
têngiri, panggugah janmi = tangi,
sriwêt, janma kèh tansah arungan = pating sriwêt,
surung, pangêsuking jurit = nyurung,
wêlut, ingkang tansah asih = lulut,
wagal, groboh ing kardi = agal,
lundhu, janma busuk = bundhu,
lerong, ingkang tèrèk badhut (wis ngarani),
lele, janma bêsus bêbedhangan = lêlewa,
papar, tansah ngradin (wis ngarani),
padhawangan, palange wong bathik = gawangan,
pamprang, kang tansah jurit = prang,
dhalang, janma mayang (wis ngarani),
jaligêr, sawi dhadhah = pagêr,
Iwak loh iku gêtihe putih, ana uga kang gêtihe abang, nanging arang-arang, sarta wêtuning gêtihe mung sathithik, iwak loh ora tahan suwe sathithi banjur dadi buthuk, mulane yèn wong misaya iwak kali enggal dibèthèti, iku rada bisa tahan suwe, ora kêsusu olèhe arêp adol mênyang pasar, bisa golèk tunggale manèh sing nyukupi marang kabutuhane sadina.
Iwak loh mirasa dhewe, mung yèn ginorèng sarta kang isih anyaran, angsarane anggajih ora ngêndhal, dadi gadhone wong ngombe inuman kêras.
Iwak loh bisa tuwuh ana ing balumbang kang ora kilèn banyu saka ing wangan, dadi mung saka banyu udan bae, ananging ora bisa tuwuh ana sajroning sumur kang
akèh banyune, kajaba yèn dicêmplungi, sarta uripe ora bisa lêmu kaya kang ana ing balumbang, apa sêbabe, panêmune kang nganggit, mung sabab dening balumbang kambah ing hawa kang lumaku, sumur: ora.
(= iwak gajah), a. iwak lodan iku dumunung ana ing sêgara anjêndhêl lor saurute pulo Grunêlan, gajih sarta baline? ana ing gulu, gurunge ciyut, dadi kang pinangan mung bangsane iwak cilik, ora murwat karo wujude luwih gêdhe misuwur ing jagad.
yèn ana sabab wurunging pikraman, yèn saka lanang ali-ali ilang, yèn saka wadon, ambalèkake. pring
watu (4) 3. wiwite ana alun-alun, ing têngah tinanduran waringin sakêmbaran, saka Sang Hyang Endra, kang wetan aran Jayandaru, kang kulon aran Dewandaru, sinangkalan oyage wedha kapêksa (236) zie waringin.
Elan iku bangsaning mênjangan, dumunung ing tanah Eropah lor, Ruslan lan Seberiyah
Petang iladuni punika tansah dados parêbatan dening sulayanipun ing pamanggih, ingkang satunggal amastani dhawah: pati, satunggalipun: katêkan sakarêpe, iba sulayanipun, môngka witing petang namung satunggal saking dintên
lêrêsipun, sanadyan sulaya dhawahing petang awon saening dintên, ananging pancèn dhasar makatên, amargi iladuni ingkang kacirenan aksara a punika anggitanipun pandhita ajêjuluk Êmpu Artati ing Wiratha, ingkang kacirenan aksara b anggitanipun Ajar, botên têrang namanipun.
Awit saking punika ingkang sayogi amiliha dintên sae ingkang tumbuk dhawahipun.
Brahmana Rêsi Dhahyang… zie pôncaniti no. 24 en 25.
Alêg cilik, alêg gêdhe ... padha bangsaning manuk, dumunung ing tanah Eropah sisih lor, pasabane ing sêgara.
kuwajibane dadi juru nglakokake layang marang amônca, utawa ngulat-ulatake karaman, apadene mungsuh,
sandhang pangan), ulang Kw. golèk ubêng, ulês = kêmul, bêbêd, tapih = sandhangan.
hop iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah.
Prapèn, têmbunge wong nambangan, yèn ngarani kiwaning prau: prapèn, voork. linggihe ing prapèn, aja ana ing canthik.
kêbo pawakan ngupih zie kêbo (pawakan).
1. Nalika karaton ing Mêndhangkamulan, panjênêngane Prabu Sri Mahapunggung, taun 1050, kaya ta: a.
2. Barêng karaton ing Jênggala, panjênêngane Prabu Lêmbu Amiluhur taun 1117 karsa amêwahi ampilan pandêngan kêncana, kaya ing ngisor iki: a. ardawalika, bulubêkti saka raja ing Makasar, b. kidang kêncana, bulubêkti saka raja ing Wandhan, c. kuthuk kêncana, bulubêkti saka raja ing Banjarmas, d. sawunggaling, bulubêkti saka raja ing Ngacih, e. gajahmas, bulubêkti saka raja ing
minôngka pratôndha yèn sang prabu ambawahake para ratu tanah sabrang, tumêka saprene.
3. Isih karaton ing Jênggala, panjênêngane Prabu Panji
Sultan Agung, taun 1566, karsa amêwahi ampilan. a. gandhèk, nanging
6. anadene upacara ampilan karaton Surakarta yèn miyos garêbêg kaping 3 sataun, kalêbu garêbêg taun Dal, têdhak loji (taun Baru tuwin taun Raja), apadene jendralan, lan miyos Jumungahan, pratelane kaya ing ngisor iki:
wujude ayam alas kalonthongan, ing jêro kêna ginawe wêwadhah, ing kuna kanggo wadhah anggi-anggi, musthika sapêpadhane, bukakane saka tutup awake ing dhuwur, kaampil abdi dalêm anggandhèk kiwa: têdhake, anggandhèk têngên:
mênjangan mas, kalonthongan, kêna ginawe wêwadhah, ing kuna kanggo wadhah anggi-anggi, musthika sapêpadhane, bukakane saka tutup awake ing dhuwur, kaampil abdi dalêm anggandhèk kiwa: têdhake anggandhèk têngên kondure.
ginawe wadhah, ing kuna kanggo wadhah anggi-anggi, musthika sapanunggalane, bukakane saka ing tutup awake kang dhuwur, kaampil abdi dalêm anggandhèk kiwa: têdhake anggandhèk têngên, kondure.
Upacara dalêm ingkang awarni: 1. Epok, kajêng punapa, lugas punapa kaêcèt, cêpukipun kalih punapa tiga condhong sêdhah, condhong sadak, warni punapa, sadaya wau êmas punapa salaka, kacipipun mawi kalapis punapa botên, sangandhaping angsang kaisenan arta kados kala jaman kina punapa botên. 2. Titihan kareta, kinèn kusiripun kajawi mangangge cara Walandi, kusiripun punapa nate mangangge bêbêdan utawi dodotan, kênèkipun toron.
Epok kajêng kaplitur, isinipun cêpuk ingkang mawi tutup 2 ingkang tanpa tutup 1 wadhah gantèn 1, sadaya wau sangking jêne, kacipta srasah jêne,
23. ampilan songsong bawat = 1, 24.
songsong agung = 2, 34. umbul-umbul = 2, 35. lêlayu.
Ing ngandhap punika upacara kapatihan manawi sowan garêbêg. a.
ingkang 1 kagêm, kaampil abdi dalêm mantri, ingkang 1 kangge nongsongi kothak kuluk, kaampil abdi dalêm jajar = 2
8. lante = 1, 9. sumbul wadhah kètèl salaka isi pangunjukan wedang = 1, 10.
ngangge topi lumpangan, ngangge dhuwung. Kênèkipun kêkalih, panganggenipun toron, clana pêthak.
namung ambêkta lopak-lopak sarta pakêcohan, wontên ing bak ngajêng kaampil ing panakawan kêkalih, songsong wontên ing kênekan kaêgarakên.
15. sumbul, 16. songsong bawat. 17. waos panurung ... 3, 18. waos ampilan ... 2, 19. sanjata, 20. gêndhaga, 21.
no. 14 kênèk namung satunggal sarta songsong botên kaêgarakên.
1. kothak kuluk, 2. wêdhung lugas suh sakawan, 3. slêpa, nanging ngangge lopak-lopak
1. agêm dalêm ingkang sinuhuSinuhun. aran: cêpuri, ing ngisor cilik, ing dhuwur gêdhe,
karajan. 3. apus dhadha zie kambipilan karajan. 4. apus buntut zie kambipilan karajan.
pangeran… zie K. G. no. 26.
ingkang garwa zie K. G. no. 27.
(= jaran Nil), Ipopetamês iku dumunung ing tanah Aprikah, pasabane ana saurute bêngawan Nil, mangan sukêt utawa gêgodhongan, kewan iku kulite atos utawa lunyu nganti ora pasah ing mimis, kang rada kêndho kulite mung kang kaprênah ing andhêman.
wangsalan, Tjent. pangincanging alis. olèh dening: sêdhèt.
Iki layang anggêr-anggêring pêpangkatan, awit saka karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat ing Kartasura, amranata urut-urutane sawiji-wijining pêpangkatan, pratelane kaya ing ngisor iki:
1. putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kasêbut nama para gusti
1. putra dalêm kang miyos saka garwa padmi. a. pambajêng kakung timure nama radèn mas gusti utawa: gusti timur, diwasane jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom
gusti kangjêng ratu pambayun. c. kakung dudu pambajêng, timure nama: radèn mas gusti, diwasane nama kangjêng gusti pangeran arya. d. putri dudu pambajêng, timure nama: gusti radèn ayu, diwasane nama gusti kangjêng ratu timur, bêndara, anggèr lan liya-liyane.
2. putra dalêm saka garwa ampeyan. a. pambajêng kakung timure nama: bêndara Radèn [Radè...]
[...n] mas, diwasane
gusti kangjêng ratu alit. c. kakung dudu pambajêng, timure nama: bêndara radèn mas, diwasane nama kangjêng pangeran arya, panji, tumênggung, rôngga utawa dêmang. d. putri dudu pambajêng, timure nama bêndara radèn ajêng, diwasane nama: gusti radèn ayu.
2. wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kasêbut nama: para bêndara.
radèn ajêng, yèn wis krama nama: bêndara radèn ayu. c. kakung dudu pambajêng, timure nama bêndara radèn mas, diwasane nama: bêndara radèn mas panji wayah. d. putri dudu pambajêng id. letl. b. bov.
2. putrane pangeran putra saka garwa ampeyan. a. pambajêng kakung timure nama: radèn mas, diwasane yèn ora kagungan sadhèrèk kakung saka ngarêp nama: radèn mas arya§ Tumindake ing jaman saiki anggêntèni rama nama: Kangjêng Pangeran Arya (Pangeran Sêntana).
yèn kagungan sadhèrèk kakung saka ngarêp nama: radèn mas panji wayah. b. pambajêng putri timure nama: radèn ajêng, yèn wis krama nama: radèn ayu, nanging yèn krama olèh pangeran nama: bêndara radèn ayu. c. kakung dudu pambajêng, timure nama: radèn mas, diwasane nama: radèn mas panji wayah. d. putri dudu pambajêng id. letl. b. bov.
ajêng, diwasane nama: radèn ayu, nanging yèn wayahing songsong gilap, kêna kaangkat nama: radèn ayu anggèr. c. kakung dudu pambajêng, timure nama: radèn mas, diwasane nama: bêndara radèn mas panji. d. putri dudu pambajêng, timure nama: radèn ajêng, diwasane nama bêndara radèn ayu.
2. putrane Pangeran Santana. a. pambajêng kakung utawa karo kang dudu pambajêng padha bae, timure nama: radèn mas, diwasane nama radèn mas panji. b. pambajêng putri utawa karo kang dudu pambajêng padha bae, timure nama: radèn ajêng, diwasane nama radèn ayu.
3. putrane para bêndara riya panji saka garwa utawa saka sêlir padha bae. a. kakung timure nama: radèn mas, diwasane nama: radèn mas panji. b. putri timure nama radèn ajêng, diwasane nama radèn ayu.
4. canggahing ratu kasêbut ing aran: para abdi sêntana.
1. wayahing pangeran saka ngarêp utawa saka buri padha bae. a. lanang bocahe aran: radèn mas, tuwane aran: radèn panji. b. wadon bocahe aran: radèn ajêng, tuwane aran: radèn ayu.
2. wayahing riya panji saka ngarêp utawa saka buri padha bae. a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn. b. wadon bocahe aran: radèn lara tuwane aran: radèn ngantèn.
5. warènging ratu kasêbut ing aran para abdi kawulawarga.
1. buyuting pangeran saka ngarêp utawa buri padha bae. a. lanang bocahe aran radèn bagus, tuwane aran: radèn. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn.
2. buyuting riya panji saka ngarêp utawa buri padha bae. a. lanang bocahe aran mas bagus, tuwane aran: radèn. b. wadon bocahe aran: mas lara, tuwane aran: radèn ngantèn. dene têdhak turuning ratu kang aran udhêg-udhêg, gantung siwur, gropak molo utawa gropak senthe sarta sabanjure, iku wis dadi kawula dalêm cilik, ora kalêbu ing pranatan, mung kajupuk saprayogane bae, kaya ta:
6. udhêg-udhêging ratu. a. lanang bocahe aran mas, tuwane ya isih lêstari aran mas, yèn kinulawisudha kêna sinêngkakake aran: radèn. b. wadon bocahe aran: mas lara tuwane aran mas ngantèn, yèn sumêngka
kêna sinêbut ing aran: radèn ngantèn.
7. gantung siwuring ratu. a. lanang bocahe aran: bagus, tuwane aran mas. b. wadon bocahe aran: lara utawa bok lara, tuwane aran: bok mas, unggahe aran: mas ajêng utawa mas ayu.
8. gropak molo utawa gropak senthening ratu. a. lanang bocahe aran: bagus, tuwane iya isih aran bagus. b. wadon bocahe aran: bok lara, tuwane aran: mas ngantèn, unggahe kêna sinêbut ing aran bok mas.
9. anak putuning gropak molo utawa gropak senthe sapiturute, iku padha bae, kaya ta: a. lanang bocahe
bocahe aran: Si N pun k. tuwane aran: Nyai, unggahe aran:
Nyai Ajêng.§ Ing jaman saiki Nyai Ajêng iku garwane prayagung wadana kaliwon, asli cilik.
Ing ngisor iki pranatan kang tumrap marang pêpatih dalêm utawa marang para abdi dalêm wadana kaliwon, panèwu mantri sapangisor, kaya ta:
1. yèn kaparingan momongan putri dalêm, iku putrane: a. kakung timure nama: radèn mas,
putri timure nama: radèn lara, diwasane nama: radèn ngantèn, yèn krama pangeran utawa
bupati, kêna sinêngkakake aran: radèn ayu.
1. saka garwa padmi putri a. kakung timure nama: radèn mas, diwasane nama: radèn panji utawa kasêbut araning kalênggahane. b. putri timure: radèn ajêng, diwasane nama: radèn ayu.
2. saka garwa padmi utawa sêlir wong cilik. a. lanang, bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn. Mungguh buyute kangjêng radèn adipati bab sasêbutaning pangkate wis ora kacarita, mung kajupuk saprayogane bae.
6. yèn bupati iku mau garwane padmi utawa sêlir padha wong cilik, putrane: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn. Mungguh wayah buyuting bupati sêntana utawa asli cilik, bab sasêbutaning pangkate wis ora kawicara, mung kajupuk saprayogane bae.
1. yèn kaliwon santana yèn garwane padha sêntana wayah buyut dalêm, putrane: a. kakung timure nama: radèn mas, diwasane iya isih lêstari nama: radèn mas, utawa kasêbut namaning kalênggahane. b. putri timure nama: radèn ajêng, diwasane nama radèn ayu.
2. yèn kaliwon mau garwane padmi utawa sêlire padha wong cilik, putrane: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane.
b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn.
3. yèn kaliwon asli cilik, yèn garwane putra pangeran, putrane: a. kakung timure nama: radèn mas, diwasane nama: radèn utawa kasêbut namaning kalênggahane. b. putri timure nama: radèn ajêng, diwasane nama: radèn ayu.
4. yèn kaliwon mau garwane putraning riya panji, putrane: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn, yèn sumêngka kêna aran: radèn ayu.
5. yèn Kaliwon iku mau garwane utawa sêlire wong cilik, putrane: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn. Mungguh wayah buyuting kaliwon sêntana utawa asli cilik, bab sasêbutaning pangkate wis ora kawicara, mung kajupuk saprayogane bae.
1. yèn panèwu mantri sêntana bojone putraning pangeran, anake: a. lanang bocahe aran: radèn mas, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran, radèn ajêng, tuwane aran: radèn ayu.
2. yèn panèwu mantri mau bojone padha sêntana: putraning riya panji, utawa wong cilik, apadene sêlir, anake: a. lanang bocahe aran, radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran, radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn.
3. yèn panèwu mantri asli cilik, bojone putraning pangeran, anake: a. lanang bocahe aran, radèn mas, tuwane aran, radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran, radèn ajêng, tuwane aran, radèn ayu.
4. yèn panèwu mantri mau bojone sêntana putraning riya panji, anake: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran, radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn.
5. yèn panèwu mantri iku mau bojone padha asli cilik, utawa sêlir, anake: a. lanang bocahe aran, Mas Agus, tuwane aran: mas, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran: mas lara, tuwane aran: mas ngantèn. Mungguh putu buyuting panèwu mantri sêntana utawa asli cilik, bab sasêbutaning pangkate wis ora kawicara, mung kajupuk saprayogane bae.
Iki wangsulaning pitakon kang ora kalêbu ing sasêbutaning pranatan.
15. yèn wong cilik dadi adipati, iya kêna nama: radèn, putrane nurut saka garwa padmi.
16. yèn wong cilik dadi bupati, ana kang nama radèn, utawa: mas, sawênèh nama: Kiyai, mirit saka asaling sarirane, putrane urut saka garwa padmi.§ Ing jaman saiki sanadyan asli cilik, iya nama: radèn.
17. yèn kaliwon nama: radèn, putrane nurut saka garwa padmi.
18. yèn panèwu mantri aran: radèn, anake nurut saka bojo.
19. yèn aran: mas, utawa wong cilik duwe bojo radèn ayu, utawa: radèn ngantèn, araning anake kujupukkajupuk. saprayogane bae.
20. yèn aran: mas, utawa: wong cilik, tômpa ganjaraning ratu aran: radèn, iku ora kêna turun-tumurun, kajaba mênawa turun mau olèh ganjaran dhewe, mangkono manèh ora bisa mutabari (= sumêbar) marang sanak sadulure.
21. kang aran: radèn mas, ana kang bisa tumurun marang anak, ana kang ora, mawa-mawa gêdhe ciliking kalungguhane.
22. kang aran: radèn, a. ana kang bisa tumurun marang anak, ana ora mawa-mawa gêdhe ciliking kalungguhane. b. ana kang kalêbu ing adhêl (= asli) aran radèn, turun-tumurun marang anak putu.
23. kang aran: mas, ana kang kalêbu ing adhêl, ana ora.
24. kang aran: panji iku kalêbu ing adhêl, nanging ora bisa turun-tumurun, kajaba yèn turun mau olèh ganjaran dhewe.
25. kang aran: radèn ajêng, iku putra wayahe para gusti, utawa para bêndara.
26. kang aran: radèn ayu, iku garwane para gusti, utawa para bêndara, apadene garwane kangjêng radèn adipati, tuwin para wadana kaliwon, utawa panèwu mantri, kang putrane para gusti, utawa para bêndara.
27. kang aran, radèn bagus, 28. kang aran, radèn, 29. kang aran, radèn lara, 30. kang aran, radèn ngantèn ... iku mawa-mawa.
lurah bêkêl, jajar ôngka 2050/II A/3
A. kang duwe turun saka panjênêngan dalêm nata: wayah dalêm, radèn mas, buyut sarta canggah dalêm, radèn, warèng dalêm, ki radèn.
B. putra wayah buyute pêpatih dalêm, anak bupati padha: radèn.
C. turun kaping 6, saka panjênêngan dalêm nata, canggahe pêpatih dalêm. putu
D. warènging pêpatih dalêm, buyut bupati, putu kaliwon, anak panèwu mantri padha: ki mas.
E. liyane kasêbut A, B, C, D, utawa sangisore, padha: ki.
Dhawuhing parentah kaping 6 Rêjêb Dal 1847.
a. wong nguyuh ing wêwadhah, b. wong nguyuh ing omah, c. wong nguyuh ing dêdalan dadi pangane Bathara Kala
Jamune jaran ora bisa nguyuh: a. sabên dina kaombenan banyu uyuh, sarta dipakani godhong
Têgêse uyun-uyun = punjungan, iya iku nalika jaman Dêmak, panjênênganing nata maringi punjungan bumi marang para wali, iku diarani: uyun-uyun, kajaba kang wis diparingake dadi bumi mardikan. Dene bumi uyun-uyun mau kèhe 6344 karya utawa 1586 jung. 2. zie gend.
Êyonah iku bangsaning macan. a. êyonah, dumunung ing tanah Aprikah, môngsa bathang utawa sok môngsa mayiting wong sajroning kuburan, panjupuke sarana kagangsir. b. êyonah
môngsa ulêr, b. dhadha abang, pasabane ing kêkayon, c. dhadha abang ulês tulak, pasabane ing gunung, d. dhadha êmas, pasabane ing kêkayon, e. dhadha êmas cilik, pasabane ing alang-alangan
Ing ngisor iki araning oyod-oyodan kang mawa daya kêna ginawe tômba, kaya ta:kuwalot, pule pandhak, cêrme, dlima, Ayup, nabi ... zie brahat letl g
Ing ngisor iki araning kahyangan kaya ta: Endraloka, Endrabuwana,
nanging trêping dalêm iya marêp mangidul, mung lawange bae nglambung ana wetan, dadi kaya marêp mangetan, tandhane yèn marêp mangidul kajaba saka trêping dalêm, patanène ana lor.
3. bakuning omahe wong Jawa mung warna têlu joglo, limasan, lan kampung, banjur winuwuhan wangun sarta andadèkake aran manèh.
4. larangane wong gawe omah: a. nganggo balungan omah bang-bangan b. nganggo balungan omah sagar utawa cungkup c. nganggo balungan omah tilas kandhang, pawon, utawa kori d. ngadêgake omah mônggasesa e. omah tanpa tutup
syawisma, wisma, wangun, panti, yasa, made, madeyasa, gêrha, graha,
Nalika taun 103 wong Jawa wiwit gawe omah watu ingaran: candhi, durung mangrêti gawe omah balungan kayu utawa pring: P. R. I 107-8
Sapingi: wetan, Kambali: kidul, Maliki: kulon, Kanapi: lor. Pikukuhing iman iku ana wolung
taun, iwak paus 300 taun, pênyu 100 taun, unta 40 taun, jaran 25 taun, sapi lanang 25 taun, singa 20 taun,
kawuwuhan 7 taun, dadi upamane sinyo umur 24 taun, nona umur 24/2 taun + 7 taun = 19 taun. Tumraping bôngsa Jawa, jaka umur 18, 25 taun, prawan umur 15, 20 taun zie Dj.k 1907 no.30
luamah = kuning mutmainah = putih amarah = abang supiyah = irêng
impèn kang ana wahanane, d. impèn kang kadarsana (= katulad) tanpa rupa, P.R.III.21-4.v.o., Impi a.
Ing ngisor iki masalahing angimpi, ala bêcik kang tinêmu ing manungsa, ora oncat saka tibaning takdire. Pangetunge saka nêptuning dina pasaran nalika ngimpi. Wilangane papat,
ana kothakaning dina. Dadi bakal tômpa dhuwit sajroning 7 dina, mangkono sabanjure, sajrone sasasi, sataun, lan sawindu.
hèr janjam, lamun ngimpi nginum aèr janjam, môngka wong iku
ngimpi omahe katiban rêmbulan, utawa katon sujud, ngalamat arêp dadi ratu, yèn rêmbulan iku katon sigar, rupane irêng, ngalamat arêp ginawe
lamun ngimpi rabi mungguhing wong lanang, laki mungguhing wong wadon, ngalamat nyambut gawe èpèh.
ngimpi tiba ing talaga, ngalamat kinawruhan dening wong, nanging yèn mung sumurup talaga banyune akèh akimplah-kimplah, ngalamat arêp dadi pangulu.
yèn srêngenge iku katon sigar, ngalamat ana panjênêngan ratu padudon, yèn sigare katon irêng, ngalamat arêp digawe ala ing satru.
saka, lamun ngimpi sakaning omahe rubuh, ngalamat arêp kasripahan.
ngimpi kêrêp mangan, ngalamat akèh dosane, utawa tobat maring Allah, 2. yèn katon pakumpulan mangan karo kalipah nganti warêg, ngalamat arêp dadi wong gêdhe.
sagara, lamun ngimpi nglangi ing sagara ngalamat sabarang karêpe dadi, 2 yèn ngimpi ngombe banyu sagara rasane lêgi, ngalamat luput ing pôncabaya.
munggah ing jurang, ngalamat arêp olèh kabêcikan sarta luput ing dukacipta.
jèjèr, lamun ngimpi andulu barang ajajar-jajar utawa kang luwih dhuwur, ngalamat antuantuk. nikmat, luput ing pôncabaya.
ngimpi andêlêng macan, utawa arêp dicakot tuwin dicakar, ngalamat arêp ingarah patine, 2. yèn katone dikêrah, ngalamat kinawêdèn ing wong, 3. yèn katone malèbu ing omahe utawa pakarangane, ngalamat arêp rinusak ing satrune.
Mêkah, lamun ngimpi munggah khaji marang Mêkah, ngalamat sampurna panggawene.
Mukamad, lamun ngimpi wêruh andika nabi, ngalamat yèn mati munggah suwarga, sajroning uripe rinêksa dening Allah.
malaikat, lamun ngimpi wêruh malaikat, ngalamat bakal dadi priyayi.
pasawahane kobong, ngalamat bakal olèh pari akèh.
gunung, lamun ngimpi munggah ing gunung, ngalamat olèh dunya agung, utawa dadi pangulu, nanging yèn mudhun gunung, ngalamat bakal kalorot palungguhane.
gula, lamun ngimpi mangan gula, ngalamat olèh kagungan? zie juruh.
gajah, lamun ngimpi nunggang utawa diiringake ing gajah, ngalamat kinasihan ing ratu lan saujare tinurut, yèn sumurup bathang gajah, bakal olèh dhuwit akèh.
bun, lamun ngimpi andêlêng bun anglimputi jagad, ngalamat bakal kêtêkan satru sumêdya gawe pati.
banyu, lamun ngimpi ngombe banyu bênng, ngalamat luput ing duka cipta.
gantil, yèn muni ing wayah wêngi awèh sasmita utawa ngalamat ala, mulane sok dibêdhil utawa disawati. Pancène yèn nyata bisa awèh sasmita, alaa bêcika bênêre malah tinarima marang manungsa, awit bisa sumurup marang lêlakon
lêmbut, kabanyonan wêrak arèn, banjur ditambakake sabên sasi sapisan.
salu, made, bale. Ing ngisor iki petungane wong gawe ambèn, saka cacahing pring utawa kayu kang ginawe dlika, petungane mangkene: dlika, wangke, wangkong, yèn tiba: dlika:
kaya ana ing dhêdhuwuran, ampuhing wêsi iku yèn ginawe gêgaman angluwihi kasêktène, yèn ana pakewuh kang nganggo ora katon, lan bisa golèk rewang wêsi liyane manèh kang bècik, iya iku kang dadi guruning wêsi kabèh, bisa nyirêpi wong, yèn ginawe padu ora kalah, diturut saujare, kang dadi pangane oyoding jênu lan gadhung
ambal awor lan wêsi malik, iku dadi wêsi ala, rupane biru sêmu abang mêrkutuk kasap, nanging rêsik, yèn dithinthing unine: trong, muluk suwarane, yèn dhapur bênêr ginawe maling olèh dunya, lan akèh wong wêdi, sabab saka alaning kalakuane, lan bisa micara drigama, yèn dhapur luk, ilang kalêbu ing banyu utawa ilang anggawa dunya, dèn ngati-ati.
laku grago ingaran: imbal zie laku letl d
Ing ngisor iki araning umbul bawah paresidhenan Surakarta pêthikan saka layang J. Z. I. ± 229.1 kaya ta: umbul alit k.N, nila, cakra, karangpandhan (
gêdarèn, gêdhangan k.N, gêdhongan,
banyu wilis, ngêndhe, ngupit, umbul W.H
Têgêse umbul = pêpundhèn, iya iku kang dadi wadananing wong
Saagêm iku têgêse: sapanganggo, iya iku panganggoning liwêtan wong siji 1/4 bêlah sadinane bisa warêg.
1. Sambo, nêmbah marang arca, pangantèn
yèn mati dinusan landhaning kêtan, layon ingupakara ? 2. Brahma nêmbah marang gêni, yèn mati dinusan banyuning godhong dalima, layone ingobong. 3. Endra, nêmbah marang bumi (gunung), yèn mati dinusan banyu lêri, layone pinêtak utawa linêbokake ing luwêng. 4. Wisnu, nêmbah marang banyu (udan), pangantèn nganggo kêmbar mayang, sasrahan gêgunungan?.wong tuwane pangantèn mangan gêdhang satugêl sewang, yèn mati dinusan banyu kèmbang sataman, layone kalarung. 5. Bayu, nêmbah marang angin, yèn mati dinusan ing banyu udan, layone kasetrakake. 6. Kala, nêmbah marang kayu watu, pangantèn nganggo edan-edanan, yèn mati dinusan banyuning godhong widara, layone tinarabake ing sato galak, zie Pramayoga 152-8 v.o.
ègêl iku bangsaning tikus, dumunung ing tanah Eropah têngahan, môngsa kewan cilik.
Ana sajroning gêdhogan bae sarana dikarung, patrape dikêndhalèni pangon dhisik, banjur kakêncanga kiwa têngên, utamane jaran arêp diabah-abahi iku kudu dirêsiki dhisik, banjur dipatrapi slebrak, têpining slebrak katumpangna ing jalak, yèn wis pênêr unggah udhune lan aju undure, banjur katumpangana lapak, luwihaning slebrak saka ing lapak ngarêp burine kaaraha kang padha ambane (mulane slebrak iku kang prayoga ukurane kapirita saka
kongsi luwih saka wangkiding èbèging lapak), yèn wis diambêni kêncêng kaêtrapana apus buntut, banjur kapasangana apus dhadha, ing ngisor kaolèhna karo ambên gendhong, sarampunge ngabah-abahi, lambening jaran banjur kacarakana, sarta tracake
dene cihnane jaran kang kêndhaline kudu dicêkaki, môngka pamasange dilandhungi amêsthi banjur catho-catho, ambêthothot utawa ngungsêt-ungsêt. Mungguh jaran tunggangan iku ing sabisa-bisa kudu diêtrapi kêndhali kang dadi condhonge atining jaran. Sarampunge ênggone ngabah-abahi wêtune saka ing gêdhogan kang sarèh sarta nganggoa dikarung, mulane kudu sarèh amarga yèn grusa-grusu
braham letl d, 2. ingkang yuswa 195 taun
ananing prajurit wêkasan: kartika, kaya ta: Jayakartika).
opsir: 1 ste litnan 1, 2 de litnan 2
sarsan mayor 2, sarsan platun 4, kopral 10, trêbis 10, poliyêr 1, manskapên 75, mètêr 1, panambur 3, sinal 3, ajidan ondêr opsir 1, kaum 1
12. jagasura tuwa sawahan, jagasura nom blanjan ... = sêtabêl
Araning prajurit wiwitan: kala, wêkasan araning buta, kaya ta kala Wikathaksini, utawa mung araning buta lugu, kaya ta: Brajamusthi, Bagaspati, Singgunkara sapêpadhane
ing ngisor iki araning dhistrik sarta ondêr dhistrik bawah dalêm ing Surakarta Adiningrat kaya ta:
Nagasari ond. (Kaliyasa Surakarta), Cawas ond. (Bèji,
panèwu jaksa, saiki mung 1 ... 1, kori jaksa 1, saiki dadi 2 ... 2,
tanuastra (ora kêna ing panah), prajurit
trunasura, araning prajurit kang apurwa: truna, kaya ta:
jagasura (sêtabêl), araning prajurit kang wiwitan: kala, kang wêkasan araning buta, kaya ta kala Wikathaksini, utawa araning buta luga,lugu. Singgunkara
maudara (rumêksa ing gusti utawa: prajurit rakêt)
misih utawa: macung) araning prajurit kang wêkasan: pinilih, kapilih utawa: pamilih'
gêndhing, guna… gêrji, gêrjita, busana, maune ôngga utawa
wadana: radèn mas arya, wayah, kaliwon, panèwu, radèn mas ngabèi,
kabupatèn pulisi Bayalali, kados ingkang kasêbut sêrat paturan Radyapustaka sakanthinipun cacah 3 iji, katur asarêng
kantor-kantor, sêrat-sêrat prabot ingkang taksih parlu karimatan, ingkang laminipun sampun 5 taun kapêngkêr, mênawi ing sataun-taunipun dèrèng sami kabindhêl, lajêng kadhawuhan ambindhêl. Tanggal sapisan wulan Dhesèmbêr 1913 punika. Kula kadhawuhan ngumisi punapa sampun sagêd rampung utawi dèrèng, amargi lajêng badhe katata arsip kaping. Kadhawuhan ngrampungakên tumuntên.
manskapên 76, ajidan ondêr upsir 1,
ing rawa utawa ing talaga tanah Eropah. b ibis uga bangsaning manuk, nêtêp sarta dumunung ing tanah Mêsir, mangan ula lan kaanggêp dewane wong Mêsir, awit bisa nyirnakake ula kang mawa wisa
' = pèsthi zie P.R. IV. 143-2
zie kothak, èblèk iku lêt-lêtan wayang sajroning kothak, awit panggonaning wayang sagolongane dhewe winor dadi siji, dene èblèk iku kang ginawe anaman pring sawilah-wilah gêdhene, dibuntêl ing mori.
Adêge societeit abipraya ana ing kampung Pamotan lor nalika ping 28 Dhesèmbêr 1896.
ora ilok, dadi pangane Bathara Kala zie P.R.
Tj. B adhuh, kawula, wiwit.
anila, erawati, uswasa, aliwawar,
angklung saka para brahmana, jamane Prabu Basukèsthi ing Wiratha, angurmati ênggone sang prabu kagungan
kewan kêna ing talutuh ingas: gatêlên akêkerogan, yèn digêpok banjur mlènyèh, durung kasumurupan panawane.
(sawung). Ing ngisor iki sawiji-wijining sasi sajrone sataun kang suwung Anggara Kasihe, kaya ta:
piyeh carane ngetokne menu comment / tinggalkan balasan ng wordpress?
donaku sing iso coment kok cuma sing duwe blog
Tut Wuri Handayani, Ing madya mangun karsa, Ing ngarso sung tuladha.
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia Indonésia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 14 Maret 2013.
Dursasana utawa Duhsasana ing basa Sansekreta ditulis Duḥṣāsana lan tegese ‘angel dikuwasani’.
Miturut padhalangan, Dursasana iku putrane Prabu Dhestharastra klawan Dewi Gendari kang angka loro. Rayine Prabu Duryudana cer iki klebu paraga kondhang tur uripe kebak guyu sarta lambeyan.
pendhul, jenggot nggandhul, lan untune gingsul.
Asal jeneng (Etimologi)[besut | besut sumber]
Jeneng Dursasana iku jare Ki dhalang mengku teges panggonan kang ala. Mula watake Dursasana angkara murka, sewenang-wenang, degsiya, lan ugal-ugalan. Yen nuju ning pasewakan dicritakake lungguhe sila tumpang, dene yèn ana paseban njaba, lungguhe ana ngarep dhewe, cedhak karo Patih Sengkuni. Mula padhatane banjur matur nungsung pawarta luwih dhisik ketimbang para Kurawa liyane :"Man..werta, man werti. Man Sengkuni ingkang putra wonten njawi nungsung warti, man Sengkunar wonten latar kula nungsung kabar, kadhospundhi dhawuh pangandhikanipun Kaka Prabu Duryudana lumantar paman Sengkuni...hoo...hoo...".
Dursasana iku klebu paraga sing banget nyujanani marang kasetyane Dewi Banowati (garwane Prabu Duryudana), sing miturut saka panemune Dursasana bathin-bathine Banowati iku tansah memuji supaya Kurawa bisa tumpes tapis tanpa sisa saengga bisa ngunggah-unggahi Arjuna/Janaka.
Perang Bharatayudha[besut | besut sumber]
Ing perang Baratayuda, Dursasana mati déning Werkudara nalika arep mlumpat kali Cingcinggoling (kali Kelawing). Dursasana kang keplayu nalika tetandhingan yudha mungsuh Werkudara nuli mlumpati kali Cingcinggoling, nanging tekan satengahe kali sikile Dursasana dijegal déning yitmane juru satang prau tambangan aran Ki Sarka kang mbiyèn wis
satengahe kali, topong agemane banjur disaut déning yitmane Ki Tarka saengga rikmane ngrembyah. déning Dyan Bratasena rikmane Dursasana disaut terus digeret ana padharatan. Tekan ing padharatan Dursasana
disudhet nganggo Kuku Pancanaka, ususe diobrol-obrol, ludhirane dikokop déning Werkudara sarta kanggo kramas Dewi Drupadi, prameswarine Puntadewa.
Patine Dursasana sing kaya mengkono iku jalaran ngunduh wohing pakartine dhewe. Dhek jaman Pandhawa kalah anggone kasukan main dadu mungsuh Duryudana kang diwakili Sengkuni,
kahanan, saben sandhangane Drupadi diudhari selembar déning Dursasana, isih terus ana wae lembaran sandhangane sing ana sangisore sandhangan sing arep diudhari iku, saengga Drupadi opra sidha kawudhan. Kadadeyan mau banget gawé lara atine Pandawa lan Dewi Drupadi. Nganti Drupadi sumpah ora pati-pati gelungan manèh yèn durung kelakon kramas nganggo getihe Dursasana. Werkudara uga melu sumpah yèn besok tumapaking perang baratayuda bakal motheng-motheng kuwandhane Dursasana sing dianggep ngina marang para Pandawa.
(id) Dursasana ing Bausastra Javanese Distionary (bausastra.com)
Urnanaba • Wedha • Wicitrihatana • Wikala • Wikatanana • Winda • Wirabahu • Wirada • Wisakti • Wiwitsu • Wyudoru
Saiki Kusuo no Psi Nan 15 - Page 1
Himeji-shi?) inggih punika kutha ing Jepang ingkang mapan wonten ing Pulo Honshu, sisih kilèn dhaérah Kansai, bagéyan barat daya Prefektur Hyogo. Kutha Himeji mulanipun kutha ingkang mekar ing underaning Astana Himeji. Kutha Himeji punika kutha inti ingkang ngurusi piyambak babagan pérangan tartamtu kadosta kasejahtraan, karesikan, lan pambangunan kutha. Nalika tanggal 27 Maret 2006, kutha Himeji dados langkung wiyar amargi gabung kalihan sapérangan kutha ingkang wonten ing sakiwa tengenipun. Ing kutha Himeji wonten kathah lembaga arta jinis Shinkin Bank (
shinyō kinko?) ingkang nampi simpenan lan nyaluraken krèdit antar nasabah. Ing sajroning kutha
wonten kantor pusat Himeji Shinyō Kinko, Banshū Shinyō Kinko, lan Hyōgo Shinyō Kinko.
Kutha Himeji punika mapan wonten ing tengahing Dataran Harima, mliginipun wonten ing sisih kilèn Prefektur Hyogo. Ing bagéyan wétan kutha mili Lèpèn Ichi, déné wonten ing tengahing kutha wonten Lèpèn Senba, lan Lèpèen Noda. Wonten ing sisih kilèn mili Lèpèn Yumesaki sarta Sungai Ōtsuma, lan Lèpèn Ibo wonten ing pinggir bagéyan kilèn. Sedata ilining toya muaranipun tumuju ing kidul ing dhaérah segara ingkang dipunsebat Harima-nada. Wonten ing tengahing kutha wonten Astana Himeji ingkang jumeneng ing sanginggiling gunung Hime. Ing bagéyan lèr wonten Gunung Hiromine lan Gunung Masui, déné ing bagéyan kilèn wonten Gunung Shosha. Jalur kereta Shinkansen, Jalur utama Sanyo, lan Jalan Raya Nasional angka 2 mbelah kutha saking kilèn mangétan. Iklim ing kutha Himeji dipunpengaruhi iklim Laut Pedalaman Seto kanthi sekedhik curah jawah lan suhu nalika énjing ing mangsa adhem punika andhap sanget.
Papan pariwisata[besut | besut sumber]
Astana Himeji (Warisan Donya UNESCO) [1][2]
Festival[besut | besut sumber]
Sakakibara Masamine punika ngajak dhumateng para penduduk supados mirsani perayaan mangsa panas ing lingkungan Astana Himeji supados ngagem Yukata saéngga dipunsebat Yukata Matsuri.
Oshiro-matsuri ing Astana Himeji (wiiwtan wulan Agustus)
Festival Musim Gugur Banshu ingkang dipunwontenaken gabungan kuil Shinto ing kutha
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 28 Januari 2017.
Wervershoof&oldid=813871"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
sBahasa MelayuNedersaksiesNederlandsPolskiRomânăShqipSvenskaTiếng ViệtVolapükWinarayZeêuwsBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.19, 9 Maret 2013.
piturut itungan jowo,tapi kabeh gari kowe,nek misal kowe siap nggembol kabeh upokoro yo monggo,jodo pati rejeki wis ono sing
ekspedisi yogyakartakeyword competition rating: 5.0 / 5.0
/ 1 +1 potcream.web.idTARIF PT. MEX BARLIAN DIRGANTARA - Felis PackMEX BARLIAN DIRGANTARA | ALAMAT PT. MEX BARLIAN
sing wis rampung kene. Aku katon nerusake menyang nonton ing kemajuan saka profil Panjenengan.
Matur nuwun ingkang sanget kanggo nuduhake karya sing wis rampung kene. Aku katon nerusake
Salam Rahayu selalu, serta Damai… Damai… Damai Selalu Tenteram. Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
cekak nganggo gundala- cekelan ngelepet- kluruk landhung nganggo salahanciri-ciri jago tangguh mowar- jago kang raine lonjong- mata bunder- suluhan rapet- manike e cilik- jengger
ngaggo gundala- cekelane kiyal- kluruk e cekak salahan gedhegpangan lan pengombesega beras abang kang pera,diwor dedak alus kadheplok di
baris kandel cekak nganggo gundala- cekelan ngelepet- kluruk landhung nganggo salahanciri-ciri jago tangguh mowar- jago
A1. Adhang-adhang tetesé embun = Njagakaké barang mung sak olèh olèhé2. Adigang, adigung, adiguna = Ngendelaké kakuwatané, kaluhurané lan kapinterané3. Aji godhong garing = Wis ora ana ajiné/asor banget4. Ana catur mungkur = Ora gelem ngrungokaké rerasan kang ora becik5. Ana daulaté ora ana begjané = Arep nemu kabegjan, ning ora sida.6. Ana gula ana semut = Panggonan sing akèh rejekiné, mesti akèh sing nekani.7. Anak polah bapa kepradah = Tingkah polahé anak dadi tanggungané wong tuwa.8. Anggenthong umos = Wong kang ora bisa nyimpen wewadi.9. Angon mangsa = Golèk waktu kang prayogo kanggo tumindak.10. Angon ulat ngumbar tangan = Ngulataké kaanan yen limpe banjur dicolong.11. Anjajah desa milang kori = Wong kang lelungan menyang ngendi-ngendi12. Ambalithukkhukum = Wong kang pagaweane ngapusi13. Ambidhung api rowang = Wong kang nduweni maksud jahat nanging ngaku dadi kancane.14. Arep jamuré emoh watangé = Gelem kepenaké ora gelem rekasané.15. Asu rebutan balung = Rebutan barang kang sepélé.16. Asu belang kalung wang = Wong asor nanging sugih.17. Asu gedhé menang kerahé = Wong kang dhuwur pangkate, mesthi baé luwih
dalanB20. Baladéwa ilang gapité = Ilang kakuwatané/kaluhurané21. Banyu pinerang = Ngibarate pasulayané sedulur mesthi enggal pulihe22. Banyu pinerang ora bakal pedhot = Pasulayané sedulur ora bakal medhotake pasedulurane.23. Bathang lelaku = Lunga ijèn ngambah panggonan kang mbebayani.24. Blaba wuda = Saking lomane nganti awake dhewe ora keduman.25. Bebek mungsuh mliwis = Wang pinter mungsuh padha wong pinter.26. Becik ketitik ala ketara = Becik lan ala bakal ketara ing tembe mburine.27. Belo melu seton = Manut grubyuk ora ngerti karepe.28. Beras wutah arang bali menyang takere = Barang kang wis owah ora bakal bali kaya maune29. mBidhung api rowang = Ethok-éthok nulung nanging sejatiné arep ngrusuhi.30. Blilu tau pinter durung nglakoni = Wong bodho nanging sering nglakoni, luwih pinter karo wong pinter nanging durung tau nglakoni.31. Bubuk oleh leng = Wong duwe niyat ala olèh dalan.32. Bung pring petung = Bocah kang longgor (gelis gedhe).33. Buntel kadut, ora kinang ora udut = Wong nyambut gawe borongan ora oleh mangan lan udut/rokok.34. mBuru uceng kelangan dheleg = Mburu barang sepele malah kelangan barang kang luwih gedhe.35. Busuk ketekuk, pinter keblinger = Sing bodho lan sing pinter padha nemu cilakaC36. Carang canthel = Ora diajak guneman nanging mèlu—mèlu ngrembug37. Car-cor kaya kurang janganan = Ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik.38. Cathok gawèl = Seneng cawe cawe mesthi ora diajak guneman.39. Cebol nggayuh lintang = Kekarepan kang mokal bakal kelakon.40. Cecak nguntal cagak = Gegayuhan kang ora imbang kekuwatan.41. Cedhak celeng bolote = Cedhak karo wong ala bakal katut ala.42. Cedhak kebo gupak = Cedhak karo wong ala bakal katut ala.43. Ciri wanci lelai ginawa mati = Pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati.44. Cincing-cincing meksa klebus = Karep ngirid nanging malah entek akèh.45. Criwis cawis = Seneng maido nanging yo seneng mènèhi/muruki.46. Cuplak andheng - andheng yen ora pernah panggonan bakal disingkirake = Wong kang njalari ala becik disingkirakeD47. Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwek, dadiya suket emoh nyenggut = Wis ora gelem nyanak / sapa aruh48. Dahwen ati open = Nacad nanging mbenerake wong liya.49. Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = Ala diunèkaké becik, becik diunekake ala.50. Desa mawa cara, negara mawa tata = Saben panggonan duwe cara utawa adat dhéwe dhewe.51. Dhemit ora nduilt, sétan ora doyan = Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi.52. Digarokake dilukokake = Dikongkon nyambut gawe abot.53. Didhadhunga medhot, dipalangana mlumpat = Wong kang kenceng karepe, ora kena dipenggah manèh.54. Diwenehi ati ngrogoh rempela = Wis diwènehi sethithik, malah njaluk kang akeh.55. Dom sumurup ing banyu = Laku sesidheman kanggo meruhi wewadi.56. Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kélangan = Senajan wong liya nek nemoni rekasa bakal
sing siji ethok-ethok ora ngerti.59. Durjana mati raga = Wong kang nduweni tekad mati.60. Durung ilang pupak lempuyange = Wong kang dianggep bocah cilik durung ngerti apa-apa.61. Durung pecus keselak besus = Durung sembada nanging kepingin sing ora-oraE62. Eman eman ora keduman = Karep eman malah awake dhewe ora keduman63. Emban cinde emban siladan = Pilih kasih ora adil64. Emban cinde emban siladan = Pilih kasih ora adil65. Embat embat celarat = Wong nyambut gawe kanthi ngati-ati banget.66. Emprit abuntut bedhug = Perkara sing maune sepele dadi gedhe.67. Endhas gundhul dikepeti = Wis kepenak ditambahi kepenak maneh.68. Endhas péthak ketiban empyak = Wong kang bola-bali nemu cilaka.69. Enggon welut didoli udhet = Panggone wong pinter
jarake = Wis entek kasugihane72. Esuk dhele sore tempe = Wong kang ora tetep atine (mencla - menclé).G 73. Gajah alingan suket teki. = Lair lan batine ora padha, mesti bakal ketara 74. (ng) Gajah elar = Sarwa gedhe lan dhuwur kekarepane 75. Gajah ngidak rapah = Nrajang wewaler dhewe 76. Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = Wong gedhe kang padha pasulayan, wong cilik sing dadi korban 77. Garang garing = Wong semugih nanging sejatine kekurangan 78. Gawe luwangan nggo ngurugi luwangan = Golek utangan kanggo nayur utang sing dhisik 79. Gayuk-gayuk tuna, nggayuh nggayuh luput = Samubarang kang dikarepake ora bisa keturutan 80. G1iyak-gliyak tumindak, sareh pakoleh = Senajan alon-alon anggoné tumindak, nanging bisa kaleksanan kekarepane 81. Golek banyu bening = Meguru golèk kawruh sing becik 82. Golek-golek ketemu wong luru-luru = Karepe arep golèk utangan malah diutangi (dijaluki utang) 83. Gupak puluté ora mangan nangkane = Mèlu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepénakI 84. Idu didilat maneh = Murungake janji sing wis diucapaké 85. Iwak lumebu wuwu = Wong kena apus kanthi gampangJ86. (n) Jagakaké endhogé si blorok = Njagakake barang kang durung mesti ana lan orané87. (n) Jajah désa milang kori = Lelungan menyang endi-endi88. Jalma angkara mati murka = Nemoni cilaka jalaran angkara murkané89. (n) Jalukan ora wèwehan = Seneng njaluk ora gelem mènèhi.90. Jati ketlusupan ruyung = Kumpulané wong becik klebon wong ala.91. Jaran kerubuhan empyak = Wong wis kanji (kapok) banget92. Jarit lawas ing sampiran = Duwé kapinteran nanging ora digunakaké93. Jer basuki mawa béa = Samubarang gegayuhan mbutuhake
Kacang ora ninggal lanjaran = Kabiasane anak niru wong tuwané97. Kadang konang = Gelem ngakoni sedulur mung karo sing sugih98. Kalah cacak menang cacak = Samubarang penggawéyan luwih becik dicoba dhisik bisa lan orané99. Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega = Wong sing ora duwé papan panggona100. Katépang ngrangsang gunung = Kagedhen karep/panjangka mokal bisa kelakon.101. Katon kaya cempaka sawakul = Tansah disenengi wong akeh102. Kaya banyu karo lenga = Wong kang ora bisa rukun103. Kakèhan gludhug kuraug udan = Akèh omongé ora ana nyatané104. Kebanjiran segara madu = Nemu kabegjan kang gedhe banget105. Kebat kliwat, gancang pincang = Tumindak kesusu mesthi ora kebeneran106. Kebo bule mati sétra = Wong pinter ning ora ana sing merlokaké107. Kebo ilang tombok kandhang = Wis kelangan ngetokaké wragat manèh kanggo nggoleki malah ora ketemu pisan108. Kebo kabotan sungu = Rekasa merga kakèhan anak109. Kebo lumumpat ing palang = Ngadili prakara ora nganggo waton110. Kebo mulih menyang kandhangé = Wong lunga adoh bali menyang omah manèh111. Kebo nusu gudel = Wong tuwa jaluk wuruk wong enom112. Kegedhen empyak kurang cagak = Kegedhen kakerepan nanging kurang sembada113. Kajugrugan gunung menyan = Oleh kabegjan kang gedhé banget114. Kekudhung welulang macan = Ngapusi nggawe jeneng wong kang diwedeni115. Kelacak kepathak = Ora bisa mungkir, jalaran wis kabuktèn116. Kena iwake aja nganti butheg banyune = Sing dikarepake kelakon ning aja nganti gawe rusak/ramé117. Kencana katon wingka = Senajan apik nanging ora diseneng118. Kendel ngringkel, dhadhag ora godak = Ngaku kendel tur pinter jebu1 jirih tur bodho119. Kenès ora ethes = Wong sugih umuk nanging bodho120. Keplok ora tombok = Wong senengané maido thok, ora gelem mélu cawe-cawe121. Kére munggah bale = Batur dipek bojo karo bendaran122. Kere nemoni malem = Wong kang bedhighasan / serakah.123. Kerot ora duwe untu = Duwe kekarepan ning ora duwé bandha/ wragat124. Kerubuhan gunung = Wong nemoni kesusahan sing gedhé banget125. Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang = Oleh cilaka sing ora dinyana nyana126. Ketula-tula ketali = Wong kang tansah nandhang sengsara127. Kethek saranggon = Kumpulan wong kang tindak ala128. Kleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = Wong sing ora duwe panggonan utawa omah sing tetep129. Klenthing wadah masin = Angel ninggalake pakulinan tumindak ala130. Kongsi jambul wanen = Nganti tumekan tuwa banget131. Krokot ing galeng = Wong kang mlarat banget132. Kriwikan dadi grojogan = Prakara kang maune cilik dadi gedhe133. Kumenthus ora pecus. = Seneng umuk nanging ora sembada134. Kurung munggah lumbung = Wong asor /cilik didadèkake wong gedhe135. Kuthuk nggendhong kemiri = Manganggo kang sarwa apik/aji liwat dalan kang
kecangklak = Wong kang angkuh nemoni pakewuh marga tumindake dhewe139. Lahang karoban manis = Rupane bagus/ayu tur luhur bebudène140. Lambe satumang kari semerang = Dituturi bola-bali meksa ora digugu141. Lanang kemangi = Wong lanang kang jirèh142. Legan golek momongan = Wis kepenak malah golèk rekasa143. Lumpuh ngideri jagad = Duwe kekarepan kang mokal keturutan.M144. Maju tatu mundur ajur = Prakara kang sarwa pakéwuh145. Matang tuna numbak luput = Tansah luput kabèh panggayuhané146. Mbuang tilas = Ethok-éthok ora ngerti marang tumindaké kang ala sing lagi dilakoni147. Meneng widara uleran = Katon anteng nanging sejatiné ala atine148. Mentung koja kena sembaginé = Rumangsané ngapusi, nanging sejatine malah kena apus149. Merangi tatal = Mentahi rembug kang wis mateng150. Mikul dhuwur mendhem jero = Bisa njunjung drajat wog tuwa151. Milih-milihh tebu oleh boleng = Kakèhan milih, wekasan olèh kang ora becik152. Mrojol selaning garu = Wong kang luput saka bebaya153. Mubra-mubru mblabar madu = Wong sing sarwa kecukupan.N154. Nabok nyilih tangan = Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya155. Ngagar metu kawul = Ngojok-ngojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempan156. Ngajari bebek nglangi = Penggaweyan sing ora ana padahe157. Ngalasake negara = Wong sing ora manut pranatan negara158. Ngalem legining gula = Ngalembana kapinteran wang kang pancèn pinter/sugih159. Ngaturake kidang lumayu = Ngaturak barang kang wis ora ana160. Nglungguhi klasa gumelar = Nindakak panggaweyan kang wis tumata.161. Ngontragake gunung = Wong cilik asor bisa nga1ahake wong luhur/ gedhe, nganti gawe kagèt wong akèh162. Nguthik-uthik macan dhedhe = Njaragwongkangwis lilih nepsune163. Nguyahi segara = Weweh marangwong sugih kang ora ana pituwase164. Nucuk ngiberake = Wis disuguhi mangan mulih isih mbrekat165. Nulung menthung = Wong kang nulung malah nggawe rekasa dhewe.166. Nututi layangan pedhot = Nggolèki barang sepele sing wis ilang167. Nyangoni kawula minggat = Ndandani barang kang tansah rusak168. Nyolong pethek = Tansah mlèsèt saka pamèthèke/pambatang.O169. Obah ngarep kobet mburi = Tumindaké panggedhé dadi contoné/ panutané kawula alit.170. Opor bebek, mentas awake dhewek = Rampung saka rekadayane dhéwé171. Ora ana banyu mili menduwur = Wataké anak biasané niru wong tuwané172. Ora ana kukus tanpa geni = Ora ana akibat tanpa sebab173. Ora gonja ora unus = Wong kang ala rupane uga atine174. Ora narima ing pandum = Ora puas apa kang diduweni.175. Ora mambu enthong irus = Dudu sanak dudu kadang176. Ora tembung ora tawung = Nupuk barange liyan tanpa kandha dhisik177. Ora uwur ora sembur = Ora gelem cawe-cawe babar pisan178. Ora kinang ora udut = Ora mangan apa-apa179. Othak athik didudut angel = Guneme sajak kepenak, bareng ditemeni jebul angel.P180. Palang mangan tandur = Diwenehi kepercayan nanging malah gawe kapitunan181. Pandengan karo srengenge = Memungsuhan karo panguwasa182. Panditane antake = Laire katon suci batine ala.183. Pecruk tunggu bara = Dipasrahi barang kang dadi kesenengane.184. Pitik trondhol diumbar ing padaringan = Wong ala dipasrahi barang kang aji, wekasan malah ngentek-enteki185. Pupur sadurung benjut = Ngati-ati mumpung durung cilaka.R186. Rampek rampek kethek = Nyedhak- nyedhak mung arep gawe kapitunan.187. Rawer-rawe rantas, malang-malang putung = Samubarang kang ngalang alangi bakal disingkirake.188. Rebut balung tanpa isi = Pasulayan merga barang kang sepele.189. Rindik asu digitik = Dikongkon Nindakaké(penggaweyan kang cocok karo kekarepane.190. Rupa nggendong rega = Marga barang apik mula regane ya larang.191. Rukun agawé santosa, crah agawé bubrah = Yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesti bakal
nganti tekan pati.194. Sadumuk bathuk, sanyari bumi= Pasulayan nganti dilabuhi tekan pati.195. Sandhing kebo gupak = Cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala.196. Sapa salah saleh = Sapa sing salah bakal konangan197. Satru mungging cangklakan = Mungsuh wong kang isih sanak sadulur.198. Sedhakep awé-awé = Wis ninggalake Tumindak ala. nanging ing batin isih kepingin nglakoni maneh.199. Sembur-sembur adus, siram-siram bayem = Bisa kaleksanan marga oleh pandongàné wong akèh200. Sepi ing pamrih, ramé ing gawe = Nindakake panggaweyan kanthi ora duwé kamélikan apa-apa.201. Sigar semangka = Mbagi kanthi adil202. Sing sapa salah bakal seleh = Sapa sing salah bakal konangan.203. Sluman slumun slamet = Senajan kurang ngati-ati. nanging isih diparingi slamet204. Sumur lumaku tinimba, Gong lumaku tinabuh = Wong kang kumudu-kudu dijaluki piwulang/ditakoni.T205. Tebu tuwuh socane = Prakara kang wis apik, bubrah marga ana kang durung mesthi salah lan benere.206. Tega larane ora tega patine = Senadyan negakake rekasane, nanging isih menehi pitulungan.207. Tekek mati ing ulone = Nemoni cilaka marga saka guneme dhewe.208. Timun jinara = Prakara gampang banget209. Timun mungsuh duren = Wong cilik
mesthi salah lan benereU217. Ucul saka kudangan = Luput karo gegayuhane218. Ulat madhep ati manteb = Wis
wani ing burine223. Welas tanpa alis = Karepe welas nanging malah gawé kapitunan.224. Wis kebak sundukané = Wis akèh banget kaluputané.225. Wiwit kuncung nganti gelung = Wiwit cilik nganti gedhé/tuwa.226. Wong busuk ketekuk = Wong kang bodho mesthi nemu cilaka.Y227. Yitna yuwana mati ina = Sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana bakal cilaka228. Yiyidan mungging rampadan. = Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim229. Yoga anyangga yogi = Murid nirokaké piwulangé guru.230. Yuwana mati lena = Wong becik oleh cilaka, marga kurang ati-ati.231. Yuyu rumpung mbarong ronge = Omahé magrong-magrong nanging sejatiné mlaratLabel: bahasa
*Ojo mung ngaji syare’at bloko
*Gur pinter ndongeng nulis lan moco
sengsara.)*Akeh kang apal Qur’an haditse
Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Maya Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala.
Nun inggih maligi katur wonten ngarsanipun Bp……. sekalihan garwa kula pinangka sulih saliranipun Bp…….. sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumarambah para kulawarga samudayanipun. Wondene wigatosing
saperlu ngaturaken wudharing gatha babaring sedya. Nun inggih ing nguni
garwa sami-sami hanggadhahi pirembagan ingkang ing antawisipun Bp……… sekalihan hanggadhahi putra jalu kekasih pun ………………… wondene Bp…………………. garwa hanggadhahi kenya taruni sesilih ……… gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung apisah daging arenggang bebasan ngebun-ebun ajejawah sonten ndhodhog latar ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur makaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp……….. sekalihan anggennya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp…………se
aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun bp…….. sekalihan garwa.
Pepuntoning atur kula minangka sulih salira saking Bp……….. sekalihan menawi wonten gonyak-ganyuk wicara kiranging suba sita ingkang singlaring reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan
cewekmu,,opo kowe malah ra duwe cewek,,
nesuo ,,tak tandangi,,yen perlu ngajako bolomu kabeh sing paling ampuh,,tak tandangi dewe,,asu kowe
Saiki Kusuo no Psi Nan 27 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 27 :
ing dalêm: tigang wulan ... f 1.50. Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Gambar nginggil punika kawontênanipun karêtêg gantung ingkang saking rêdi Kang, Imalaya.
Kacariyos nalika Sang Hyang Wisnu badhe manjanma dhatêng marcapada, inggih punika kala jamanipun Prabu Pandhu ing Ngastina tuwin Prabu Basudewa ing Mandura, Hyang Naradha dhawuh dhatêng Sang Hyang Wisnu. He, Wisnu, duk sira manjanma ana Ngayodya aran Bathara Rama, ubaya lan arinira Si Lêksmanasadu, yèn manjanma manèh arinira dadi tuwa, sira dadi anom, saiki wis kalamasane. Nanging nganggoa pancadan, sira dadia macan, Lêksmanasadu dadia naga. Ing ngriku Hyang Basuki, dewaning sawêr gadhah atur ugi badhe manjanma, dipun dhawuhi manjanma nunggil Hyang Lêksmanasadu.
Ing ngriku Hyang Brama usul supados Wisnu manjanmaa dados kalih, kaupamèkakên sêkar lan gandanipun, pundi ingkang kadhawahan sêkar dados kawujudanipun Sang Hyang Wisnu. Ingkang kadhawahan gônda gadhah wêwatêkan kados Hyang Wisnu.
Wusana lajêng kalampahan tumêdhak sêsarêngan badhe manjanma, Hyang Wisnu tumurun awarni sima, Bathara Lêksmanasadu kalihan Bathara Basuki dados satunggal awarni naga, sami malêbêt pagrogolanipun Prabu Baladewa ingkang pinuju anggrogol buron wana. Wusana kauningan Prabu Basudewa sami dipun jêmparing pêjah kuwônda muksa, wadhagipun nuksma dhatêng garwa nata Dèwi Maendra, alusipun manuksma dhatêng garwanipun sêpuh Prabu Pandhu Dèwi Kunthi.
Sarêng wontên ing jamanipun Pandhawa, panuksmanipun Bathara Wisnu katingal sangêt, inggih punika wontênipun ing Prabu Krêsna. Malah ngantos dipun ucapakên Hyang Wisnu ngejawantah.
Wontênipun ing cêcariyosan, Bathara Wisnu punika sadèrèngipun manjanma nate dipun guroni Jaka Sangkala, kapengin nulad kalangkunganipun, kalampahan Hyang Wisnu nampèni suwitanipun Jaka Sangkala. Jaka Sangkala lajêng kadhawuhan andhèrèk ing satindakipun Hyang Wisnu, sakêdhap ambêlês ing siti, sakêdhap napak ing gêgana inggil sangêt, sakêdhap dumugi jagad pungkas lèr, dumugi jagad pungkas kidul, cêkakipun jagad kêmput dipun ubêngi namung sakêdhap netra.
Jaka Sangkala sumêrêp kalangkunganipun Bathara Wisnu kados makatên wau sakalangkung ngungun ing manah, lajêng têtêp anggènipun badhe suwita, dene wontên lêlampahan elokipun kados makatên, saha sangêt anggènipun angalêmbana.
Sang Hyang Wisnu sarêng badhe dipun puruhitani, saha sampun mantêp sayêktos, lajêng ngandika: Wruhanira Sangkala, tumraping dewa, liyane kangjêng rama Sang Hyang Jagadnata ora ana kang madhani ingsun, ananging kaprawiran kang wus sira sumêrêpi mau, durung kêna sira arani pinunjul ing jagad. Dene kang kêna diarani pinunjul iku manusa kang sampurna marang ngèlmu kalêpasaning budi, yaiku manungsa sajati.
Mirid andharan ing nginggil punika, dados mênggahing Sang Hyang Wisnu punika taksih wontên ingkang ngasorakên.
Nalika Sang Hyang Wisnu tuwin Sang Hyang Basuki badhe manukma.
Sampun sawatawis wêdalan Kajawèn angêwrat karangan bab ringgit. Nuwun, bokbilih panjênênganipun rama up rêdhaktur amarêngakên, ing ngriki kula badhe nyêlani, urun pisungsung andharan bab kawruh padhalangan, bokmanawi badhe wontên kasilipun. Jalaran ingatasipun Kajawèn pancèn niyat badhe mêncarakên kawruh, ingkang murakabi ing ngakathah.
Mênggah kawruh padhalangan punika sajatosipun satunggiling kawruh ingkang luhur, sanès kawruh baèn-baèn. Kacariyos, ingkang angripta paduka Kangjêng Sunan Kalijaga, satunggiling wali ingkang linangkung.
Dene dumuginipun jaman sapunika, awis ingkang mangrêtos dhatêng jêmbaring kawruh punika, mandar kathah ingkang sok angrèmèhakên. Punika jalaranipun botên sanès, awit saking pandamêlipun kyai dhalang piyambak, anggènipun anglampahi kuwajibanipun sok namung kadamêl sasêkecanipun kemawon, lajêng ngarah goprak-gapruk namung murih ramenipun. Mila lajêng ngêsing kawruh mèh ical, eman yèn lajêng kalajêng risak ingkang dados jêjêring kawruh.
Kajawi ingkang makatên, kathah-kathahipun pancèn sami dèrèng dhamang dhatêng kawruh padhalangan, lajêng sampun purun majêng ing kêlir, ngandhap balencong, namung kabêkta saking kadugi kemawon. Trêkadhang inggih namung kasêsa badhe pados pituwas ingkang sapele. Kados ingkang sampun kalampahan ing nagari Mataram, para dhalang ing pakampungan purun andhalang namung nrimah epahan f 5.- (gangsal rupiyah) sadalunipun, punika punapa botên lajêng ngrèmèhakên dhatêng kawruh padhalangan.
Tujunipun sapunika ing nagari Surakarta tuwin Ngayogyakarta sampun wontên pamulangan padhalangan, ingkang sêdyanipun badhe andandosi barang ingkang risak. Saupami para kyai dhalang, ingkang taksih dèrèng jangkêp, lajêng sami purun nyambi sinau malih, ngindhakakên kawruhipun, mendah utaminipun, têmtu badhe mindhak drajating dhalang, tuwin drajating bôngsa. Awit punika mênggah tumraping bôngsa Jawi, kajawi kawruh ingkang èdi, ugi kagolong kagunan, pusaka tanah Jawi, ingkang wajib pinêtri-pêtri.
Nuwun, karangan punika kula jugag samantên kemawon rumiyin. Dene yèn pancèn ingkang ambaurêksa Kajawèn amarêngakên, niyat badhe kula têrusakên andharan bab kawruh padhalangan, ingkang sampun kawulangakên wontên ing pamulangan Abirandha ing nagari Mataram. Kados ta: pathokanipun andhalang, kadospundi patrapipun kyai dhalang salêbêtipun anglampahi kuwajibanipun, wijang-wijanganipun sulut,suluk, pathêt, gôngsa, sapiturutipun. Tuwin gêgayutanipun kalihan kawruh raos, awit sajatosipun ingkang katingal wontên ing kêlir, lampahaning ringgit, lan sarêrangkènipun tiyang andhalang sadaya, punika namung isi pasêmon, gambar gumlaring dumadi.§ Sakalangkung ing pangajêng-ajêng kula ing bab kaparêng panjênêngan wau. Red.
S. Purwawiyata - Wêlèri. K. 398.
Panjênêngan sadaya têmtunipun taksih sami kèngêtan rikalanipun sarêm taksih las-lasan, limrahipun dipun wastani sarêm wuku. Punika kirang langkung 25 taun ingkang kapêngkêr. Ing wêkdal samangke sarêm kados makatên sampun kasuwak, wontênipun ing sapunika wujud pasagèn batan sadaya, pramila badhe kula criyosakên supados kasumêrêpan sarasilahipun.
Sarêm ingkang kangge umum ing tanah Indhonesiah punika sarêm wêdalan saking Madura, ingkang ngasta parentah, limrahipun dipun wastani monopolie-ning parentah. Mênggah pandamêling sarêm ing ngriku punika caraning panggarapipun beda kalihan ing Pamancingan (Ngayogya) utawi ing Kuwu (Grobogan) lan ing sanès-sanès panggenan malih. Botên mawi kagodhog, cêkap mawi sarana bêntèring srêngenge, lan papan pandamêlipun wontên ing siti. Wujudipun dipun kothak-kothak kados pasabinan, pramila sanadyan sarêmipun sampun katingal rêsik, warninipun pêthak cêmplak, mrusuh kados sêkar mênur wontên ing pinggan, nanging tumrap para ahli kasarasan, taksih dipun anggêp kirang mitadosi tumrap dhatêng kasarasan. Bab makatên wau pancèn kasinggihan, awit siti punika pancèn panggenan pataranganing para lêlêmbat, dede jim utawi setan, nanging dating sêsakit ingkang lêmbat, kados ta: typhus, decentry, mijnworm, lan kathah panunggilanipun. Pramila rekadaya kadospundi murih sarêm wau kalis dening dating sêsakit wau tansah kaudi, jalaran saking punika lajêng prêlu yasa pabrik ingkang kawical agêng wontên ing Kaliangêt bawah Sumênêp, ugi ing Madura.
Mênggah padamêlan ing ngriku punika prasasat namung kaperang dados 2 perangan agêng, ingkang sapisan adamêl rêsiking sarêm, punika kawontênanipun botên patos aèng, inggih punika sarêm-sarêm ingkang saking gudhang-gudhang parimatan, ingkang dipun êprès rumiyin, supados dados padhêt, punika prêlunipun ringkês. Sasampunipun dados pres-presan lajêng kalêbêtakên ing panggarangan (oven), awit saking punika para lêlêmbating dating sêsakit ingkang kacriyos ing nginggil têmtu sirna, pêjah dening bêntèring hawa ing salêbêting panggarangan wau. Êntas-êntasan saking ngriku lumarab dhatêng gudhang pambungkusan (prakawis ing perangan nomêr 2), prêlu dipun êpak mawi êdhus, katutup rapêt lan lajêng kasungsun-sungsun. Ing sapunika sampun samêkta kangge kakintun dhatêng pundi-pundi. Dipun êdhusi punika paedahipun wontên margi, nalika dipun bêkta sêpur, kapal lan sanès-sanèsipun, tangèh sagêdipun kampiran dating sêsakit, awit kajawi êdhus wau pancèn kadamêl kiyat, panutupipun sampun dipun atos-atosakên.
Ing sapunika gêntos kacariyos caraning pandamêlipun sarêm kados kasêbut ing ngajêng, inggih punika
ingkang namung sarana bêntèring srêngenge lan wontên ing siti têka sagêd dados.
Tanah Madura punika kawontênaning hawa beda katimbang ing sanès panggenan, pramila katiganipun panjang piyambak, ngantos wontên 7 wulanan, pramila ing papan ingkang andhap-andhap ing pasisiran, kados ta: ing Sampang, Pamêkasan lan ing Sumênêp, klêrêsan sangêt kangge panggenan adamêl sarêm. Mênggah wiyaring papan wau, sampun botên kantênan katôndha wêdaling sarêm saking Madura cêkap kangge kabêtahanipun têtiyang sa-Indhonesiah. Bilih ing môngsa rêndhêng lajêng dipun angge ngingah ulam kados ta: bandêng, blanak lan sasaminipun, pramila ing ngriku punika mirah arta, botên maibên yèn pribumi ing ngriku, têtiyang pasarêman, têtiyang ngriku mastani: orèng pabujahan: sami cêkap-cêkap punika.
Ing ngajêng sampun kacriyosakên yèn papan panggenan damêl sarêm punika wujud kados kêdhokaning sabin, punika jangkêpipun botên kenging kirang saking 5 kothak, botên kenging mrênca dhêdhempetan utawi jèjèr-jèjèr. Salah satunggilipun ingkang adhakan kadamêl panggenan patandhon toya sagantên ingkang sampun ragi sêpuh (mênêb dangu) kêdah langkung agêng tinimbang sanès-sanèsipun, pramila têtiyang ngriku mastani: kurbi, punika têgêsipun êmbok. Sadèrèngipun miwiti nglêbêtakên toya, kothakan wau kagarap, supados lètèr kadosdene latar, pirantosipun namung slèndêr kajêng, dipun surang-surung wongsal-wangsul, lajêng dipun kêlanthang sawatawis dintên laminipun supadonsupados. kêsat, nanging botên kenging kaduk ngantos sami nêla. Sapunika wiwit nglêbêtakên toya dhatêng kothakan kurbi ngantos pèrès, sanès-sanèsipun kakèndêlakên jalaran badhe kangge ing saprêlunipun dipun êlah-êlihi toya saking kothakan kurbi kasêbut ing ngajêng. Ing sawatawis dintên jalaran saking angin utawi daya bêntèr, toya wau dados angok. Yèn dipun satitèkakên nyatanipun toya wau dados kênthêl, lan mêsthinipun mindhak dangu kêdah mindhak kênthêlipun, punika wontên pirantosipun ingkang kangge mriksa, namanipun kula kasupèn. Samôngsa botên wontên ewahipun lajêng kaêlih dhatêng kothakan sanèsipun, ing ngriku têmtu lajêng indhak kênthêlipun, makatên salajêngipun ngantos dhatêng kothakan ingkang pungkasan piyambak, inggih punika nomêr 5, punika watawisipun wontên 50 dintên jalaran toya ingkang dipun andhêg ing satunggil-tunggiling kothak watawis 12 dintênan.
Pambênganipun adamêl sarêm kados makatên punika jawah. Sasampunipun dumugi ing kothakan ingkang pungkasan sampun mumpluk, yèn dipun waspaosakên ing salêbêting toya têmtu katingal pêthak, mlêtuk kadosdene dhêdhak pating sliwêr tuwin kadosdene barang ingkang gêsang, punika alusing sarêm badhe ngêmpêl, dangu-dangu lajêng malik warni, wiwitipun akas wasananipun atos, wujudipun kados kristal, pramila nalika katingal pating sliwêr wau cara Walandinipun Cristalliseeren, têgêsipun badhe dados kadosdene kristal. Kandêlipun watawis wontên 5 dim, ngampar ing kêdhokan.
Saking atosipun pamêndhêtipun kêdah mawi jinojoh ing linggis utawi ginêmpur ing pecok, saking ngriku lajêng kausung dhatêng gudhang-gudhang pangrimatan lajêng katampèkakên dhatêng ingkang gadhah wajib, wasana sagêd sumêrêp pintên koyan angsal-angsalanipun. Yèn botên lêpat patuwasing kangelan ing dalêm sakoyan kaparingan f 15.-. ing sataunipun dipun cadhong sarêm 4 êdhus katampi kaping kalih, punika kangge kabêtahanipun piyambak, jalaran tumrapipun Madura, kajawi botên kaparêng ngangge sarêm wuku, ugi botên kaparêng damêl, mila sami angsal cadhong kados kapratelakakên ing nginggil, mênggah ingkang dados wigatos tamtunipun para maos sampun sami mangrêtos piyambak.
Dumugi samantên andharan kula bab sarêm ing Madura ingkang gêgayutan kalihan ngèlmu kasarasan, yèn wontên kirangipun sampun kirang pangapuntên dhatêng pun:
Gambar nginggil punika sawanganing sagantên wêdhi ing Mêsir.
Mèngêti Lêlabêtanipun Paduka Suwargi Tuwan Dr. J.L.A. Brandes
Ingkang dados sarananipun tiyang kêkalih utawi bôngsa kêkalih murih sagêdipun mêmitran supêkêt, satunggal-satunggalipun kêdah aji-ingajenan, ingkang adhêdhasar kasagêdan kawruhipun. Tumrapipun para Walandi, ingkang ambiyantu sagêdipun bôngsa Walandi sami migatosakên dhatêng samukawis ingkang sami dipun garap dening têtiyang Jawi ing bab kasusastran, yêyasan, inggih punika paduka suwargi Tuwan J.L.A. Brandes.
Suwargi Tuwan Dr. J.L.A. Brandes.
Minôngka amèngêti suwargi Tuwan Dr. Brandes ingkang sedanipun 25 taun sapriki, sumare ing Tanahabang, Batawi. Kala tanggal 26 Juni punika, ing pasareanipun dipun rêrêngga ing sêkar, atas namanipun Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenchappen, ingkang dipun jênêngi dening para dhoktêr basa wetanan, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang dêdunung ing Batawi.
Suwargi Tuwan Dr. Brandes punika sinaunipun wontên ing Leiden. Ing taun 1884 Tuwan Dr. Brandes dumugi ing Batawi, saha kapapanakên wontên ing museum, kapatah nyinau basa Kawi. Kathah pitulunganipun ing bab kawruh babad Jawi, jalaran panjênênganipun sagêd anjarwani sêrat-sêrat kina, kados ta: manawi wontên nata dhêdhawuh adamêl candhi, pamujan, pasarean, utawi pasiraman, ing ngriku wontên sela ingkang dipun sêrati, lan mratelakakên asmaning nata ingkang jumênêng, prajanipun, utawi katrangan sanès-sanèsipun. Manawi wontên nata paring wêwênang dhatêng kawula pamajêgan utawi dhatêng pamujan wau, lajêng dipun damêlakên pèngêtan wontên ing têmbaga, dipun pêndhêm wontên ing ngriku, inggih punika ingkang dipun wastani piagêm.
Jalaran saking anggènipun anglêmpakakên, maos utawi nêrangakên sadaya wau, ing ngriku lajêng sagêd andamêl pêpêthan dhatêng kawontênanipun tanah Jawi ing jaman atusan taun kapêngkêr.
Tumrap pandamêlipun babad wau, Tuwan Dr. Brandes ugi
Salêbêtipun anggarap wau sadaya, panjênênganipun dados juru ngrimat buku tuwin juru panitining buku sêratan tangan, lajêng nglêmpakakên buku Jawi tuwin Malayu sêratan tangan kathah, sadaya wau sami dipun sinau, kados ta: Damarwulan, Cênthini, Sêrat Kancil Bayan Budiman, Kalila dan Damina, Hikayat Bachtiar.
Gambar ing nginggil punika saking kiwa manêngên: Dr. K.G.C. Crucql, Dr. K. Hidding, Tuwan E. Gobée (
katingal bilih panjênênganipun satunggiling ahli patilasan-patilasan ing candhi Jago utawi Tumpang tuwin candhi Singasari lan Panataran, makatên ugi panjênênganipun ugi ahli candhi sanès-sanèsipun, kados ta: candhi Prambanan, Mêndut, Barabudhur tuwin Pawon.
Jalaran saking saening panggalihanipun Tuwan Dr. Brandes kalantipan tuwin kasrêgêpanipun nyêrat, panjênênganipun sagêd nyêbar kawruh warni-warni ing bab kawontênanipun tanah Jawi ing jaman kina.
lakuning wong tansah andalidir / anggêgawa barang warna-warna / ora kêndhat nganti sore / kocap Dani lan Danu / ing lakune ngêntèni dhisik / yèn wis ana timbalan / lagi kêna maju / wong loro nuli linggihan / lan anyawang uwong kang ambanyu mili / kabèh padha payonan //
saundure padha ninthing dhuwit / pating cêngkling nganti gawe tratab / ngilêr wong kang ora duwe / tansah agèdhèg Danu / nuli kôndha karo anjawil / coba Dani rasakna / wong samono iku / kabèh padha olèh bêgja / jênêng mokal yèn aku ngantia bali / ora anggawa bôndha //
Dani clathu bisik-bisik lirih / nanging uwong kuwi rak anggawa / barang kang ana wujude / balik kowe lan aku / rak mung bakal ngêdoli uni / yèn ora kabênêran / cangkêmmu ditapuk / lan bisa uga dibônda / wêkasane dibuwang sajêge urip / rèhning lawanan nata //
nanging coba bae dilakoni / alah kôndha dene bakal nyata / dadine bakal kapriye / ing kono nuli wêruh / ana uwong wedok marani / andhawuhke timbalan / didhawuhi maju / nuli maju loro pisan / salakune ketok gone tatag wani / ananging iya tata //
satêkaning ngarsa nata nuli / uwong loro nyêmbah
kawula dagang kagunan / ingkang langkung elok tur amigunani / kaagêm para nata //
sang aprabu nuli dhawuh lirih / lan nêdahke pêpundhutan anyar / lah coba nyêdhaka mrene / tamatna aja kliru / gilo iki baludru bêcik / iki sutra pilihan / gilap kaya murub / lah apa sira ya bisa / mujudake barang kang ngungkuli iki / mêsthine iya ora //
Danu matur lan angguyu manis / jêng sinuhun manawi kawula / nganggêp sadaya sapele / tumraping juru tênun / kados kula yèn pun pamèri / barang kados punika / mung kêdah angguyu / botên gumun babarpisan / awit nadyan sae kenging pun padosi / lan gampil dipun tumbas //
sarêng kula juru tênun adi / adamêla kang langkung punika / namung kula garap ngedhe / sang prabu manthuk-manthuk / ing panggalih bangêt kadugi / lan ngandika abingah / dadi sira iku / juru tênun kang pêng-pêngan / Dani nyêla: pancèn inggih nyata gusti / kakang tuwin kawula //
sampun kathah kang dipun ladosi / tur sadaya inggih sami nata / ngantos
Danu matur: wujud kadospundi / ing salami kawula punika / botên niyata asade / kados ing limrahipun / damêl pola murih nênarik / yèn kula makatêna / botên nama langkung / nama taksih amangarah / murih tiyang kathah sami ngapengini / punika pun têbihna //
awit kula nama angladosi / ingkang têtêp anama lêngganan / ngantos dumugi samangke / lêngganan kula wau / para nata ing pundi-pundi / dados yèn kabrebela / dhatêng sanèsipun / kawula tamtu kadukan / mung sarèhning
sae / botên wontên kang nyundhul / saking sangêt gènipun adi / mênggah tênunan kula / tamtu damêl gumun / awit tumrap tiyang ewah / tuwin tiyang kang botên nyêkapi wajib / botên sagêd nyatakna //
nadyan mlêlêng utawi nyêlaki / ananging yèn pancèn tiyang ewah / lan bodho punapadene / têtêp botên sumurup / nanging tumrap kang waras-wiris / inggih katingal cêtha / tamtu malah gumun / awit upami padosa / botên wontên badhe kang makatên gusti / sumôngga kagaliha //
sang aprabu dhawuh klêsik-klêsik / wis ta ingsun nuli gawèkêna / dipoma sing bêcik dhewe / Danu amatur saguh / sampun tamtu punika gusti / Dani sumêla kôndha / kakang mungguh aku / bêcike nênun lawe mas / awit durung ana ratu
sajak etung-etungan / ing wusana matur / nun inggih tênunan enggal / tuwin êmas kintên wontên kalih kati / lan malih lawe sutra //
kabèh mau uwis dituruti / tênunane loro isih anyar / ana kadhaton ênggone / wong loro banjur mundur / lan anggawa êmas rong bithi / kôndha arêp go bakal / esuke ditênun / ing sawise têkan jaba / uwong loro padha guyon
bilih tanggal kaping 25 wulan kapêngkêr, administrasi ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para priyantun lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn tumrap kuwartal kaping tiga ngajêng punika. Panuwunipun administrasi dhatêng ingkang sami nampèni kintunan wau, mugi kaparênga tumuntên ngisèni saha ngintunakên artanipun kados adat. Tumrap para priyantun lêngganan ingkang dêdalêm ing tanah Jawi tuwin Madura, administrasi badhe nyarantosakên pambayaripun ngantos tanggal 16 Juli, dene tumrap ingkang dêdalêm ing tanah sabrang, ngantos 31 Juli ngajêng punika. Langkungipun saking titimôngsa wau, manawi dèrèng ngintunakên bayaran, badhe botên kakintunan Kajawèn malih. Adm.
Petruk: Saiki tak caritani mungguh kauntungane rèhpêrsun cara pribumi kang miturut kaya sing disêbut ana ing sêtatsêblad 1927 nomêr 91. Kang kapisan, olèhe rèhpêrsun kiyi, dalane gampang, tur ragade iya mung sathithik.
Garèng: Sasat ane, yèn kiyi dalane diangèl-angèl, sarta waragade digawe sapirang-pirang. Têmtune rak iya ora beda karo nglêbokake sakolah anake kae, tumrap sakolahan sing agake luwih akèh kauntungane tumrap bocah sakolah, kaya ta upamane, sakolahan: H.I.S, dalane supaya anake bisa lumêbu mrono kuwi, wah, iya kangelan bangêt: kudu putra priyayi, kudu asal, kudu anake wong sing kacukupan, lan isih akèh manèh thèthèk bêngèke, nanging nèk sakolahan ôngka loro utawa sakolahan desa, sing wulangane ora pati pênting bangêt, iya mung main: blang, blêng, blang, blêng bae.
Petruk: Lo, kok banjur nyandhak sakolahan. Anggone diangèl-angèl bocah lumêbu sakolah H.I.S. sarta kudu dipilihi sing mêngkene sing mêngkene, kuwi marga saka sathithike sakolahan-sakolahan sing kaya mêngkono, ora jalaran saka arêp ambedak-bedakake siji-sijining bocah. Yèn sabên bocah blusak-blusuk bisa kalêbu ing H.I.S. kabèh, wah, hla kudu ana pirang H.I.S. bae ing tanah Indhonesiah kene. Ing môngka waragading sakolahan kaya ngono kuwi sathekruk bangêt, mêngko rak bisa kalakon, ora ngêmungake nagara nyuda dhuwit wuwuhan larange panggonan (Standplaatstoelage) nanging bisa uga dhuwit wutuhan mau dijabut babarpisan, malah-malah nèk ora kabênêran, bisa kalakon, blanjane para priyayine main dibon bae.
Garèng: Wayah, kok banjur rupa-rupa ngono sing dilèngsêngake, karêpku kôndha mêngkono mau, mung arêp anglairake kalumrahane ing donya kene, yaiku saya angèl panjangkane, saya murdika kadadeyane ing têmbe burine, wis,
critakna bae, apa manèh bêcike tumraping rèhpêrsun pribumi kuwi.
Petruk: Kang kapindho untunge pakumpulan sing olèh rèhpêrsun cara pribumi kuwi, banjur olèh wawênang kayadene wawênange wong bumi.
Garèng: Kuwi têgêse dipisuhi, dikêlèti, didhupak, dalasan didol nyang Dhèli pisan, iya kêna bae, ora ana sing bakal amrêduli.
Petruk: Omonganamu sing mêngkono kuwi, arane rak ora ngrêgani pisan karo panjagane nagara marang kawulane, lire: nagara ambuwang dhuwit pirang-pirang atus èwu nganakake pakaryan kang diwajibake nitipriksa anane wong nyambut gawe (Arbeidsinspectie) yaiku sawijining pakaryan, kang dipatah ngulat-ulatake lan angayomi kaanane para kaum buruh, kuwi rak amrih slamête. Dadi ing kene cêtha, ta, yèn nagara pancèn anjaga marang para kawulane, dene ana lêlakon sing ora bêcik, nganti ora kadênangan, kuwi rak dudu salahe kang wajib. Sing tak arani: wawênange wong bumi, mungguhing wawasanaku, kuwi sawijining wawênang sing makolèhi bangêt, awit ing kono banjur duwe wawênang anduwèni lêmah utawa anggadhe lêmah.
Garèng: Aku iya pracaya, Truk, nèk pranatan sing kaya mangkono kuwi pancèn bêcik bangêt, yaiku salah sawijine ihtiyaring nagara arêp anjaga lêmahe para kawulane aja nganti kacandhak ing bôngsa liya, ewadene akèh bae lêmah sing tiba nang tangane bôngsa Walônda utawa bôngsa liya-liyane, sing nagara sagêde mung malongo thok bae, kaya ta: lêmah sing dadi duwèking wong mônca sarana nganggo jênênge gundhike.
Petruk: Kuwi wis lumrah, Rèng. Jalaran sabên ana pranatan kang ancase angrêksa, angayomi, anjaga lan sapiturute, kuwi ora kêna ora têmtu banjur ana akalan sarta budidaya kang murih bisane mrojol saka ancasing pranatan mau. Anane Walônda utawa bôngsa mônca bisa anduwèni lêmah, kang sarana nganggo jênênge gundhike, kuwi rak padha bae karo lêlakonmu ing bab pangrêksaning omahmu dhewe kae. Kaya-kaya rak iya wis ora kakurangan anggonmu anjaga supaya omahmu aja nganti klêbon durjana, ewadene iya mêksa bisa kêbobolan. Hara, yèn nganti kêbobolan mangkono mau, apa kiyi iya salahmu, rak ora, ta. Mêngkono uga mungguh nagara.
Garèng: Hêm, kok iya ana-ana bae, sing kanggo mangsuli, iya wis, aku tak ngalah. Saiki caritakna sing dadi prajangjiane murih bisane olèh rèhpêrsun cara Inlandêr mau.
Petruk: Supaya bisane olèh rèhpêrsun kiyi, kudu anyaguhi, yèn pakumpulane tansah diulat-ulatake dening nagara.
saiki buntêlane, iya wis ngono kuwi, salawase apa-apa kuwi anggêre tumrap wong bumi, iya mêsthi banjur kudu ana sing nitipriksa, sing ngintip-intip, nanging nèk bôngsa liya iya mung: dipringake bae. Tandhane nèk ana wong bumi arêp duwe gawe upamane, kuwi mêsthi dititipriksa bangêt, apa nganggo main, bakaran, dhomino, lan sapadhane, nanging nèk ana ing kamar bolah Lônda, sanadyan ing kono ana mainan sing mati-matian, iya ora ana sing arêp mrêduli setan.
Petruk: Lo kowe aja kaliru tômpa, Rèng, anggone nagara ngêngèl-êngèl anggone wong Jawa padha main, kuwi iya sawijining panjaga, awit umume pamêtune mung sathithik, tur sok ora anduwèni duga prayoga, nèk nganti dijor bae anggone main, mêngko rak bisa gawe kêrusakan. Seje karo bôngsa Walônda, sing akèh-akèh pamêtune rak cukup, sarta anduwèni duga prayoga.
Garèng: Nèk ngono kuwi aku iya ngandêl, nanging saikine pakumpulan kopêrasi kudu diulat-ulatake dening amtênaring nagara, kuwi apa iya arêp anjaga, apa mung arêp nyiluk bah bae, apa kêpriye.
Petruk: Wis mêsthi yèn ana karêpe sing bêcik, liya dina bae tak andharake nyang kowe.
Pakaryan kadhoktêran kewan, nguningani bilih kawontênanipun pragatan rajakaya èstri ing Batawi tuwin Mèstêr Kornèlês saya mindhak kathah. Môngka mênggahing rajakaya èstri punika kengingipun kapragat namung ingkang sampun botên migunani ing damêl utawi sampun botên sagêd nurunakên. Wontênipun tindak kados makatên, amargi tumraping panyade, daginging kewan èstri sagêd adamêl bathi kathah. Bab punika lajêng badhe dipun taliti sangêt dening ingkang wajib, awit tumrap ing Batawi, rajakaya èstri ingkang kapragat ngantos 54 prêsèn, ing Mèstêr Kornèlês 80 prêsèn.
Puncak. Tuwan Fruin tatu pintên-pintên panggenan, nyonyahipun putung balungipun iga satunggal tuwin balung tangan satunggal.
sapratigan. Dados taksih nisa 130.000 lêmbar. Wontênipun mundur wau, kakintên jalaran kathah tiyang sênêng ngêntosi wêdalipun lot sasampunipun lotre sapunika, amargi pangajêng-ajênganipun langkung kathah.
Wulangan ing Technische school ing Sêmarang dados 4 taun.
Kawartosakên. Bilih wulangan ing Technische school ing Sêmarang ing taun pangajaran punika, dados wiwit ing wulan Juli, badhe kaindhakan dados wulangan kawan taun, rumiyin namung tigang taun. Mila inggih badhe nyuwun indhaking subsidhi.
Sumantri, adpokat tuwin pokrul ingkang wêkasanipun manggèn ing Medhan, ingkang sapunika dipun tahan wontên ing pakunjaran, ugi ing Medhan, prêlu kangge katêntrêman umum, badhe kasingkirakên dhatêng
dumugi bupati. Angsal-angsalaning paniti, usulipun kaaturna dhatêng upbêstir. Ingkang badhe nindakakên saprêlunipun. Ngantos dumugining têngah-têngahanipun wulan Juli sadaya apdhèling wau kenging ngaturakên usul dhatêng kumisi, inggih punika: Radèn Prawata, patih Banjarnagara, pursitêr. Radèn Uripan, wadana kitha Lamongan. K. Sunarya, wadana
Saking rêrigênipun S.S. murih anggampilakên caraning tumbas karcis, tiyang sagêd tumbas karcis lumantar ing hotèl utawi kantor-kantor jujuganing tiyang andon lêlana. Tataning panyade wau cara tindak kumisi, ingkang nyadèkakên angsal 10 prêsèn. Tindak makatên wau andadosakên kamajêngan. Kala wulan Mèi S.S. sagêd nyade karcis 3264, angsal-angsalaning arta f 23.503.-
Sabin-sabin ing bawah Nganjuk sisih lèr sami pusa (katêdha ama bêluk) ngantos maèwu-èwu bau. Kapitunanipun kathah sangêt. Wontênipun pinanggih makatên, kintên-kintên jalaran saking kêkirangan toya. (K)
Kawartosakên H.B.S. - A.M.S enggal ing Malang badhe kabikak benjing wulan Oktobêr.
Wontên pawartos, kas rêgènsêkap sêrad ing Kraksaan, artanipun pinanggih kirang f 3000.-
Ir. Sukarna abdhe kaajêngakên dhatêng pangadilan.
Kawartosakên, bilih benjing tanggal kaping 17 wulan punika, landrad ing Bandhung ingkang dipun pangarsani Mr. Siegenbeek badhe mriksa prakawisipun Ir. Sukarna, Tuwan Gathot Mangkupraja, Supriwinata tuwin Maskun, sadaya sami sawung P.N.I. Tumrap papriksan punika, Ir. Sukarna badhe ambantah piyambak, tumrap sanès-sanèsipun badhe dipun êmbani Mr.
ing Ngawi, lare wau kêra sangêt, jalaran salêbêtipun kawan dintên namung nêdha wowohan, sêdyanipun badhe wangsul dhatêng Tasikmalayah. Lare lajêng kawangsulakên dhatêng Ngawi. Ugi tansah wontên kancanipun kêkalih ingkang dèrèng kacêpêng.
Syanghai 25 Juni (K.P). prajurit nagari ing Lunghai ngangsêg, sagêd ngèngsêrakên mêngsah, pangangsêgipun sampun sagêd ngantos 45 mil
ing Bombai ngênthêlakên rêmbag, para sudagar bôngsa Indhu sami badhe nêdha wangsuling arta ingkang sumimpên ing bang Inggris. Ing sadèrèngipun tanggal 1 Juli para têtiyang Indhu sami kèndêl anggènipun gêgayutan
arak-arakan sagolongan ingkang bibar, tiyang ingkang nandhang tatu 13.
Ranggun 26 Juni (Aneta Reuter). Wontên
Ing ngriku manahipun Tuwan Harwey saya pêtêng, badhe pados têtimbangan, botên wontên tiyang sanès, kajawi namung jongosipun rumiyin, ingkang sapunika sampun dipun undang mriku.
Jongosipun wau pancèn satunggiling rencang ingkang sêtya dhatêng bandara, salaminipun tansah ngulat-ulatakên dhatêng polataning bandara, sabên katingal pêtêng sakêdhik kemawon, lajêng madosi sabab-sababipun, manawi sampun sagêd pinanggih saha sagêd ngêngimur bandaranaipun, rumaos lêga ing manah. Nanging sagêdhagan punika pun jongos inggih rumaos judhêg, awit sampun dipun salusur pintên-pintên dintên, mêksa botên sagêd manggihakên ingkang andadosakên sababipun, wusana ing nalika nuju ngladosi dhahar kêpêksa pitakèn, têmbungipun: Bandara, kula punika sampun dangu sangêt anggèn kula ngabdi panjênêngan, kados botên wontên awonipun saupami kula gadhah atur pitakèn dhatêng panjênêngan. Bandara, sampun sawatawis dintên punika panjênêngan katingal anjêgrêg kemawon, dhahar botên nate kathah, manawi sare katingalipun botên sakeca. Punika sababipun punapa.
Tuwan Harwey mirêng pitakenaning jongos ingkang kados makatên wau namung kèndêl kemawon, awit saupami badhe prasaja, badhe punapa pikantukipun, ingatasing rencang badhe sagêd urun rêmbag punapa, tiwas ngêculna wêwados, pikantukipun namung badhe kados bêbasan: ngêsokakên toya ing kalo, botên sande namung badhe ambarabas wutah dhatêng pundi-pundi, ingkang wêkasanipun namung badhe dados kapitunanipun piyambak. Dados inggih namung kèndêl kemawon.
Jongos botên kêndhat anggènipun pados rekadaya murih lipuring bandaranipun, lajêng usul rêmbag sanès: Bandara, kula sawang-sawang panjênêngan punika sampun diwasa, eman sangêt anggèn panjênêngan wontên ing ngriki tanpa kanthi ...
Dèrèng ngantos dumugi anggènipun wicantên pun jongos, Tuwan Harwey lajêng munggêl: Wis, wis, aja kobacutake, mêsthine bacute kuwi prakara jêjodhoan.
Jongos rumaos gêla sangêt dipun punggêl ginêmipun, nanging sarèhning rumaos mêmpêng, nuntên anglajêngakên malih: Kados ing Amerikah botên kirang wanita ingkang kados widadari, ingkang sukunipun tarincing, ingkang polatanipun manis kados sêtrup.
Nalika jongos mungêl dumugi: trup, kasarêngan dipun bungkêm Tuwan Harwey kalihan wicantên: Kowe ora usah ambadhut ana ngarêpanaku. Hih.
Sasampunipun wicantên makatên, Tuwan Harwey lajêng kesah.
Jongos ngantos andombêlong, sakêdhap nyawang bandaranipun, sakêdhap nyawang rampadan ing meja, wusana lajêng garunêngan piyambak kalihan ngundur-undurakên: hêh, angèle ora dimarèn-marèn.
Pêtêng padhanging manahipun tiyang punika sagêd katitik wontên ing ulatipun, awit mênggahing ulat, pinanggihipun tansah gêgandhengan kalihan osiking manah, tiyang susah botên sagêd awanda sumèh, kosok-wangsulipun tiyang ingkang nuju sênêng ing manah, sanadyan botên rumaos anjarag, sakêdhap-sakêdhap inggih tansah kalècêm gumujêng, tamtu kemawon mênggahing Tuwan Harwey ulatipun awanda pêtêng, awit ing dalêm manah tansah ngandhut pikiran ingkang adamêl botên sênêng.
Ing sapunika Tuwan Harwey ngrumaosi, bilih tiyang tanpa kanthi punika, manawi manggih èwêd pakèwêd, angèl anggènipun manggih pêpadhang, tuwin ngrumaosi bilih mitra-mitra darma punika satunggiling juru panimbang ingkang ngadil, mênggah wosing panggagasipun wau lajêng anjog angèngêti dhatêng Tuwan Smith.
Panggagasipun Tuwan Harwey: pêtênging atiku kang kaya ngene iki kang bisa madhangake ora ana manèh kajaba mung Smith. Dhèwèke wis rambah-rambah agawe padhanging atiku, kang anjalari dadi kacukupanku. Upama aja anaa dhèwèke, apa ciptaku mêsthi cabar. Dadi saupama bab iki tak jalukake panimbang ing dhèwèke iya bisa madhangake.
Anggènipun Tuwan Harwey anggagas makatên wau kalihan linggih sôngga uwang tangan tumumpang ing meja, mripatipun tanpa kêndhat tansah nyawang lumahing sagantên, ingkang katingal angalangut tanpa wêkasan. Dayaning sawangan wiyar, manahipun Tuwan Harwey linggih lajêng araos kobèt, malah lajêng tuwuh ing manah, èngêt dhatêng nagari wutah rahipun. Ing salêbêt anggagas makatên wau, panyawangipun dhatêng sagantên tanpa kêdhèp, wusana lajêng ngucêg mripatipun kalihan wicantên piyambakan: Kang pêtêng-pêtêng iki apa, apa pancèn tuwuh saka kaliruning panduluku, apa pancèn têmênan. Dangu-dangu
Wontên paribasan Inggris ingkang ungêlipun makatên: Where is a will, there is a way,
inggih sami kalihan wajidah wajidahu, têgêsipun: sapa têmên tinêmênan. Paribasan punika pancèn inggih sok sagêd nêmahi sayêktos, nanging inggih kêdah wontên gêgandhenganipun. Dados botên ngêmungakên gumantung dhatêng katêmênan sarta kêncênging pikajênganipun kemawon, nanging ugi kêdah gandhèng kalihan bêgja tuwin èncèring utêkipun. Mênggahing pamanggih kula, tiga-tiga pisan punika kêdah tansah gêgandhengan, manawi salah satunggalipun anyingkiri, ingkang dipun sêdyakakên inggih botên sagêd kadumugèn sayêktos. Kêncênging kajêng tuwin èncèring utêk: wontên, nanging botên wontên bêgjanipun, contonipun kula piyambak, nalika taksih nèm kula, pangajêng-ajêng kula sagêda dados upsir, ing pangraos: kapintêran kula sampun anyêkapi, pikajêng inggih kêncêng, nanging sarêng dipun priksa ing dhoktêr, jêbul jêbul dipun ngandikakakên dening tuwan dhoktêr, manawi suku kula punika ... pengkor, dados pangajêng-ajêng kula wau inggih lajêng botên sagêd kadumugèn, jalaranipun botên sanès inggih sabab dipun tilar dening salah satunggilipun wau, ing ngriki ingkang nama: pak bêgja, samangke bêgja tuwin pikajêng wontên, nanging kasagêdanipun kirang, punika botên ngêmungakên sok lêpat ing panjangkanipun, nanging manawi botên kalêrêsan, sok andrawasi. Upaminipun: satunggiling panuntun: bêgjanipun wontên, tôndha yêktinipun, sakêdhap kemawon sampun kawêntar namanipun. Pikajêngipun kêncêng, buktinipun: sabên wontên bêrgadêring têmtu wontên, lan têmtu adamêl sêsorah. Nanging kapintêranipun kirang, punika botên watawis dangu sêsorahipun lajêng kêplèsèd, ingkang wusananipun lajêng kapêksa kêdah plêsir dhatêng ... Dhigul. Makatên ugi: bêgja wontên, kapintêranipun cêkap, nanging kêndho ing pikajênganipun, punika inggih sok ambibrah-bibrahakên programah, upaminipun: bêgja wontên, jalaran putra bupati tur kathah gêgayutanipun kalihan para pangagêng, punika sanadyan dèrèng wancinipun sampun sagêd katêtêpakên dados bupati, kapintêranipun inggih anyêkapi, upaminipun kemawon sampun lulus anggènipun sêkolah ing bêstirsêkul ing Batawi, nanging pikajênganipun kêndho, ing wusana inggih sagêd kalampahan dados ...
Inggris kasbut nginggil sagêd nêmahi kados pikajênganipun ingkang sayêktosan, tiyang kêdah anggadhahi dhêdhasar têtiga wau, inggih punika: kêncênging kajêng, pintêr lan bêgja. Kados pintên-pintên cariyos ingkang minôngka têtuladaning tiyang, ingkang jalaran saking kêncênging pikajênganipun, ing wusana sagêd kadumugèn ing sêdyanipun, nanging dhêdhasar kalih wau, inggih punika: bêgja kalihan pintêr inggih tansah gandhèng kunca kemawon. Kados ta cariyosipun Napoleon Bonaparte, para maos têmtunipun inggih sampun sami anguningani sadaya. Ingatasipun namung anak
pun ingkang tansah gêgandhengan kalihan kabêgjan ingkang langkung saking mêsthinipun, tuwin kasagêdan ingkang punjul, wusana inggih sagêd jumênêng narpati saèstu, sanadyan jumênêngipun wau botên sagêd langgêng. Ing bab kêncênging panggalihanipun Napoleon sampun kacêtha ing lêlampahan warni-warni. Kados ta: nalika timuripun, saking kêpenginipun dados upsir, ing môngka ingkang kangge waragadipun botên wontên, ewadene inggih mêksa sagêd kalêksanan, sanadyan sarana tindak ingkang rêkaos sangêt. Lan taksih kathah malih tuladha-tuladhanipun ingkang anelakakên kakêncênganing panggalihanipun wau. Mênggahing kapintêranipun, ing kala punika mila inggih botên wontên tiyang ingkang ngungkuli Napoleon mênggahing kasagêdanipun tumrap kawruh kaprajuritan. Bêgjanipun, dene kalêrêsan ing kala samantên jamanipun dahuru agêng, botên wontên ingkang sagêd nyirêp utawi nêntrêmakên praja kados ing suwau-waunipun malih kajawi panjênênganipun Napoleon, amila pungkasanipun Sang Napoleon wau inggih sagêd kadumugèn ing sêdyanipun, inggih punika jumênêng nata.
Beda kalihan kathah-kathahing tiyang, pikajênganipun: sathekruk, kapintêranipun: wontên, nanging bêgjanipun ingkang asring sok nêbihi, dilalah, narik malih sagêda, tumbas lotre, nomêripun mèmpêr kemawon têka inggih botên.
Wontên malih cariyos ingkang anèh sangêt, inggih punika cariyosipun Nonah Amerikah ingkang nama Helen Keller. Sanadyan nonah wau budhêg sarta bisu, nanging jalaran saking kêncênging manahipun, lantiping panggraitanipun tuwin agênging bêgjanipun, ing wusana sagêd dados juru ngarang ingkang kasuwur ing jagad.
Samangke gantos rêmbag. Sintên antawisipun bôngsa kula Jawi ingkang botên sagumuk agênging panggalihipun, manawi mirêng utawi anguningani kawontênanipun sadhèrèk têtiga, ingkang gambaripun kacêtha wontên ing sisih punika, inggih punika: ingkang lênggah ing kursi, sadhèrèk ingkang sêpuh piyambak: Radèn Sutama, dhoktêr ing Surabaya, ingkang ngasta guru ing pamulangan calon dhoktêr (N.I.A.S.) ing Surabaya. Kajawi punika panjênênganipun Radèn Sutama wau ugi dados pangarsaning pakêmpalan sêtudhiklêb (studieclub) ing Surabaya. Bab kawontênanipun Radèn Sutama, tandangipun wontên ing sêtudhiklêb, tuwin lêlabêtanipun dhatêng bôngsa kula Jawi sadaya, kados para maos botên sami kêkilapan. Amila ing ngriki namung badhe kaandharakên sawatawis punapa ingkang sampun katindakakên tuwin dipun adani dening sêtudhiklêb, pakêmpalan ingkang dipun tutun dening Radèn Sutama wau, inggih punika: dening sêtudhiklêb sampun kaêdêgakên: sêkolahan nênun, griya pamondhokan tiyang èstri, bang-bang kopêrasi, griya pondhokan tumrap lare jalêr kalih iji, griya pondhokan tumrap lare èstri satunggal, lan sampun kasupèn wontênipun: bang nasional, ingkang têmtu badhe agêng sangêt gunanipun tumrap bôngsa kula Jawi sadaya, kajawi punika adêging komite gêdhong nasional, ingkang sêdyanipun badhe ngawontênakên griya tumrap kaprêluanipun pakêmpalan-pakêmpalan kabangsan ing pundi-pundi panggenan, ingkang sami ambêtahakên wau, punika ugi saking pambudidayanipun Radèn Sutama. Samantên mênggah lêlabêtanipun Radèn Sutama tumrap bôngsa kula punika, amila sampun dados wajib kula sadaya angaturakên gênging panuwun dhatêng Radèn Sutama mênggah ing lêlabêtanipun wau. Kanthi mêmuji mugi-mugi lêstantuna anggèning nindakakên padamêlan ingkang utami wau.
Mênggah pikantuking wawasan kula, tumrap Radèn Dhoktêr Sutama, dhêdhasar tiga, kados ingkang kula aturakên ing ngajêng, inggih punika: kêncênging kajêng, bêgja punapadene pintêr, punika sampun rumasuk ing sariranipun. Tumrapipun tiyang sanès, têmtu amastani, bilih panjênênganipun Radèn Dhoktêr Sutama, punika satunggiling tiyang ingkang bêgja, ingkang sênêng gêsangipun wontên ing donya punika. Lairipun mila makatên, jalaran katingalipun: brêgas, kajèn kèringan, ingaji-aji ing tiyang lan sapiturutipun. Nanging mênggahing kula ing batos kintên-kintên botên sakeca, punapa malih manawi ngèngêti, bilih ing donya ngriki kathah Durnanipun, langkung-langkung para Durna ingkang taksih sanak kalihan Êmbah Baron Sêkèndhêr, ingkang damêlipun namung badhe mupuri lêndhut dhatêng para panuntun ingkang manggalih sayêktos dhatêng kacingkranganing bangsanipun, [bang...]
[...sanipun,] punika tiyang kados Radèn Sutama wau, rintên dalu kêdah tansah ngatos-atos tuwin anjagi dhatêng tondak-tandukipun sabên dintên, awit manawi malèsèd sakêdhik kemawon, sanadyan paribasanipun namung samrutu agêngipun, nanging wusananipun sagêd kalampahan dados sagajah tèji sayêktos.
Samangke sadhèrèk ingkang ôngka 2, inggih punika ingkang jumênêng wontên ing têngênipun Radèn Sutama, punika Radèn Dhoktêr Susila. Sanadyan asmanipun dèrèng patos kasumêrêpan ing ngakathah, nanging sajatosipun lêlabêtanipun dhatêng tanah Indhonesiah nama agêng sangêt, tôndha yêktinipun: dèrèng dangu punika panjênênganipun dening nagari kawisudha dados pangagênging pakaryan panyêgahipun sêsakit malariah.
Dene sadhèrèk ingkang ôngka tiga, Radèn Dr. Suratma, dhoktêr kewan, ingkang dèrèng dangu punika katêtêpakên dados pangagênging pajagalan ing gumintê Batawi. Pangkat punika salaminipun kacêpêng ing dhoktêr kewan Walandi, ingkang sampun jêmbar sêsêrêpanipun. Sawêg samangke padamêlan ingkang saklangkung agêng têtanggêlanipun wau, katindakakên dening priyantun Jawi.
upami kaêcakna dhatêng priyantun têtiga wau, awit tiga-tiganipun pisan, sajak sami kagungan dhêdhasar tiga kasbut nginggil, inggih punika: kêncênging kajêng, pintêr tuwin bêgja.
Minôngka mungkasi obrolan kula punika, ing ngriki kados prêlu kacariyosakên, bilih sadhèrèk têtiga wau sami putranipun suwargi Radèn Suwaji, wadana ing Maospati. Dene putranipun suwargi Radèn Suwaji sadaya wontên 7, ingkang tiga sampun kasbut ing ngajêng, dene sanèsipun, inggih punika garwanipun suwargi Dr. Gunawan Mangunkusuma. Garwanipun Radèn Ir. Suratin, Radèn Rara Sri Umiyati, satunggiling wanita Jawi ingkang sampun angsal Hoofdacte tumrap guru Walandi, saha Radèn Rara Siti Sundari, ingkang samangke taksih sinau wontên ing pamulangan pangadilan luhur ing nagari Walandi.
Sampun samantên kemawon, sanès dintên ngobrol malih.
Bathara Brama punika putranipun Bathara Guru, sakalangkung sinêkti, inggih sinêbut dewaning latu, mila Hyang Brama manawi ngêdalakên pangabaran inggih awarni latu.
pangejawantahipun para dewa kadang sadaya, ugi jumênêng nata utawi mêngku nagari piyambak-piyambak. Wontênipun makatên, amargi kala jaman dèrèng wontên para nata, ingkang mulabukani wontênipun nata amêngku paprentahan inggih para dewa wau.
Sang Hyang Brama punika garwanipun kathah, inggih pêputra kathah, tumêngkaring putra lajêng nêrahakên dumugi para Pandhawa, ugi gêgayutan kalihan têdhak Wisnu. Mila tumrap para nata tuwin sinatriya ing têmbe wingkingipun tamtu wontên aluraning têdhak Brama lan Wisnu.
Ing bab wontêning wêca bilih Hyang Brama tuwin Wisnu ingkang pinasthi mancêri wiji tanah Jawi, makatên: kacariyos nalika
manginggil bêblês ing gagana. Para nata sadaya lajêng anjêmparingi cahya, nanging ugi tanpa damêl, badhe dipun sirnakakên tansah karepotan.
Ing ngriku Sri Maharaja Suman, inggih Hyang Wisnu, lajêng [la...]
[...jêng] tiwikrama dados waraha, lajêng andhukiri siti, kaparêngipun badhe madosi poking cahya, supados rêbah. Nanging sanadyan dumugi dhasaring siti pisan mêksa tanpa wasana.
Makatên ugi Sri Maharaja Sundha, sarêng ingkang rayi Sri
cahya, lajêng sinambêr sirna botên katingal. Wusana cahya pinanggih wontên ing sagantên, Sri Maharaja Sundha tansah ngangsêg kemawon, ing ngriku lajêng pinanggih kalihan ingkang rayi Sri Maharaja Suman, sampun sami wangsul anggèning warni waraha tuwin pêksi, lajêng wartos-winartosan. Botên dangu katingal wontên tiyang èstri endah ing warni, matur nama Dèwi Pratiwi, lajêng dipun dangu, punapa sumêrêp kadadosaning cahya. Aturipun: Pukulun, punika cahyaning lingga manik ingkang manggèn wontên sadhasaring bumi, ing kinanipun kagunganipun Hyang Wisesa. Mila lingga manik angêdalakên cahya, punika dados pratôndha bilih para jawata badhe pasulayan, dene wontênipun cahya lajêng sirêp dening paduka sakalihan, punika dados pratôndha bilih paduka sakalihan ingkang ambawani bawana ngantos têrah-tumêrah namung têdhak paduka sakalihan.
Wêca makatên wau kalêksanan, para nata gangsal lajêng sami pasulayan rêmbag. Nanging dangu-dangu ingkang jumênêng nata misesani namung Hyang Brama, jêjuluk Maharaja Prajapati. Nanging wusananipun Hyang Brama lajêng wangsul muksa, dening kasoran kalihan pangejawantahipun Sang Hyang Siwah.
Sang Hyang Brama pangejawantahipun inggih wongsal-wangsul, nanging ing ngriki botên kacariyosakên. Sarêng sampun kathah têdhak Brama, lajêng botên ngejawantah malih tuwin botên manuksma. Sarêng jamaning para Pandhawa, Hyang Brama awis dados cêcariyosan, tumrapipun wontên pawayangan namung kala-kala tumêdhak.
Mênggah kapitadosan Jawi, Hyang Brama punika dados pêpindhaning kanêpson. Mila kaupamèkakên dados dewaning latu, atêgês latu punika hawa napsu, lêrês lêpatipun kasumanggakakên dhatêng para maos.
Kados para maos botên kêkilapan mênggah ingkang kawastanan pôncasona. Miturut cariyos padhalangan inggih punika nama satunggaling aji ingkang pêng-pêngan sayêktos. Wondene ingkang kanggenan rumiyinipun Sang Bagawan Wre Subali, lajêng tumimbal dhatêng Sang Prabu Dasamuka. Miturut dêdongengan: sintên ingkang kanggenan aji wau, botên badhe sagêd pêjah ing salaminipun, waton taksih ngambah siti, tuwin yèn dèrèng ical aji wau.
Ingkang makatên wau mênggah cundhukipun lan raos Jawi kados ragi mathuk. Kauningana: mênggah sadaya dongèng ingkang wontên padhalangan, punika pancèn kathah gubahan saking para wali (jaman Dêmak) jêr panjênênganipun ingkang kagilut namung bangsaning raos. Inggih raosing agêsang tuwin kasidan jati. Môngka jaman samantên para pribumi mèh kathah ingkang dèrèng purun (doyan) dhatêng kawruh utawi piwulang ingkang maedahi. Pramila karsanipun para wali, sadaya piwulang lajêng sinamun wontên padhalangan, tuwin ing sêrat-sêrat suluk, namung mamrih dipun ajêngana dening para pribumi. Kasarêng ugi lan ngewahi wêwangunaning ringgit kadhapur miring, ing ngriku ngêmu raos sadaya wau kêdah adhêdhasar miring, têgêsipun sampun angêngkoki ... kêplasipun sumôngga para nupiksa.
Ananging tindak ingkang makatên wau, malah anênanêm ing gugon tuhon. Tôndha saksinipun kathah kemawon para kaum krama ingkang kapilut dhatêng cariyos ringgit dalah sawandanipun, kenging kaupamèkakên kèndhêm kèrêm lair batos. Môngka upami dipun têgêsi sadaya praboting padhalangan, kados ta: kêlir, blencong, wayang, kothak, ngantos bibar mawi golèk, punika raosipun botên badhe malèsèd lan kaanan kita. Ingkang makatên wau kados para maos sampun sami angêcupi.
Mangsuli bab pôncasona, jarwanipun: pônca = lima, sona = sêgawon. Dados sêgawon gangsal, wondene bab aji, ragi pakèwêd anggèn kula ngêtrapakên. Jêr aji ing kinanipun manjing sajiwa-raga, bokmanawi kados gêsanging kêmladhehan (nunut) pramila ing ngriki kula gêrba dumunung wontên kêlakuan (watak) dados wêrdinipun gadhah aji pôncasona: sami kalihan gadhah wêwatêkan sagawon gangsal. Adhuh, môngka watak sagawon satunggal kemawon sampun nobatakên, gèk gangsal pisan, harak saya ngedap-edapakên. Wangsul ingkang gadhah aji wau inggih punika Sang Prabu Dasamuka, jarwanipun dasa = sapuluh, muka = rai. Punika pancèn sampun samêsthinipun, mênggah gadhah watak sagawon gangsal jangkêpipun kêdah gadhah rai sadasa. Nanging botên kok maujud rai sayêktos pating trèmplèk punika botên, namung kangge sanepa. Têrangipun makatên: upaminipun wontên tiyang [ti...]
[...yang] mêntas tumindak nasar kanthi dipun sêngaja tur kasatmata ing liyan, punika têmtu botên rumaos lingsêm tuwin kêndhak, gêngipun nalôngsa ing lêpat, awit piyambakipun gadhah kiyas sampun santun rai, inggih punika rumaos taksih gadhah andhungan rai sangang iji, dados lajêngipun rai sadasa wau muhung dumunung tiyang ingkang kêndêl ing isin wani ing wirang, bêbasan rai gêdhèg (kandêl). Wangsul kawontênanipun Sang Prabu Dasamuka, punika rak namung tansah gêdhag-gêdhig, adigang adiguna: sapa sugih kaya aku, sapa dêgdaya kaya aku, sapa anu ... kaya
ingkang purun ngêbyungi tindak druhaka: têmtu dipun pilala, wangsul ingkang anduwa (botên nayogyani) têmtu dipun siya.
Gambaripun Sang Gunawan Wibisina,Wibisana. ingkang sangêt mamrih hayuning kraton, ewadene sakathahing atur botên kadhahar, malah katundhung kanthi siya. Punika kados salaras lan kawontênaning jaman sapunika. Upaminipun: A sawêg jinurung ing rajadonya, punika têmtu kinèdhêpan ing sasami, sanadyan dipun ajak tumindak salah (murang kramaning agêsang) punika têmtu sumrinthil, kajawi nunggil watak inggih namung mamrih têtêdhan sapele, nandhakakên sêpên bêbudèn utami. Wangsul malih tiyang ingkang sumêngah ngêndêlakên ing kasugihanipun, punika mracihnani botên ajrih ing Allah, rumaos sadaya bangkit pribadi. Botên ngèngêti bilih ingkang murba punika langkung kuwaos. Gambaripun malih sang buminata Ngalêngka, mênggah kaloking kasugihan kados tanpa timbang,
brastha dening kêthèk èlèk tur namung satunggal, lo, ingkang makatên wau rak namung anggambarakên mênggah ingkang murba punika langkung kuwaos, ngantos elok tan kenging ginayuh ing manungsa.
Mangsuli bab aji pôncasona. Punapa inggih botên wontên dêdamêl ingkang sagêd mungkasi, mokal yèn botên wontêna. Inggih punika sanjata pun Guwawijaya. Jarwanipun: guwa = labêting badan, wi = luwih, jaya = mênang. Kajêngipun: sanadyan kita adrêng badhe tumindak nalisir, nanging yèn sanjata kita jumênêng saèstu, têmtu lajêng kêndhih, bêbasan: sirna pôncasonane tan dadi. Nanging manawi pangêmbatipun Guwawijaya ragi kirang truwaca, satêmah namung kumanthil ing kêkêndhêng, tuwin marginipun rungsit tur gawat, kêdah sumêngka dhatêng Suralaya. Têgêsipun: sura = wani, laya = mati, dados wani mati, inggih punika mêjahi hawa napsu kita. Sarananipun kanthi ênêng, lan êning. Pramila bilih sampun andungkap ingkang samantên, kados botên kewran mangolah kridhaning manah.
Citramêngêng, Sle, pa, 9. La 12, pê 6-6. Dhawah kêtawang Langên-gita.
Lajêng katampèn ing gêndhing, ngandhap punika lagu geronganipun.
Bawa Sêkar Côndrawilasita, Pe pa 6, la 12 pê 4-8. Dhawah Genjonggoling, minggah Surungdhayung.
Surarêtna, Sle, pa 9. La 12, pê 4-8, dhawah ladrang Sri Ascarya.
Bawa sêkar Rêtnaasmara. Pe, pa 6. La 12, pê 4-8. Dhawah Ayun-ayun.
Bawa sêkar Sudirawarna, Sle, pa 9. La 12, pê 5-7. Dhawah ing gêndhing Bondhèt.
Lajêng katampèn ing gêndhing ngandhap punika, lagu geronganipun Merong.
Kangge laguning gerong, inggahipun Bondhèt.
Nuwun, angaturi uninga dhumatêng sadaya ingkang sami karsa maos, bilih gêndhing Bondhèt punika, manawi rarasipun kadamêl pelog pathet nêm, sêkar ingkang kadamêl bawa, namanipun sanès Sudirawarna, inggih punika Sudirawicitra, dene lampah ugi 1 pêdhotan ugi sami 5-7. Taksih badhe kasambêtan.
Kênari punika mèh sabên tiyang tamtu sumêrêp, awit mèh sumrambah ing pundi-pundi, sabên margi agêng sami ngangge ayom-ayom wit kênari. Nanging bab ayom-ayom margi wit kênari punika taksih kawon limrah utawi kawon sêpuh kalihan wit asêm, awit mênggah wit asêm, kenging dipun wastani angèbêki tanah Jawi, nanging manawi kênari namung dumunung wontên ing kitha agêng-agêng.
Kênari punika witipun sagêd agêng anyrêkakah, tur inggih ayom yêktos, nanging tumraping tiyang abale griya, kados awis ingkang gadhah niyat nanêm kênari wontên ing pakarangan, mila bab caraning pananêm botên kapratelakakên ing ngriki.
Mirid kawontênanipun wit kênari, pigunanipun namung kangge ayom-ayom, wohipun pating galundhung dhawah saênggèn-ênggèn, dipun pupunipun ing tiyang sajak namung ala nganggur kemawon. Nanging manawi sampun dados woh kênari oncekan, lajêng dados têtêdhan adi, kenging kangge woworan dhêdhaharan warni-warni, kangge rêrênggan wontên ing nginggil, kajawi andadosakên sae, ugi mêwahi ecaning raosipun.
Kênari punika wontênipun ing tanah Jawi, rumiyinipun dèrèng katingal dados padagangan, pinanggihipun dados dagangan manawi sampun oncekan wontên ing toko. Nanging sapunika nama sampun ngêmbyah dipun bêtahakên ing tiyang, malah sampun wontên satunggiling tiyang ing kitha agêng, kadugi nêbas [nê...]
[...bas] woh kênari pawêdalipun saking wit kênari ayom-ayom margi kitha, tur botên sakêdhik.
Ing sadèrèngipun ngêmbyah wontên ing tanah Jawi, ingkang kathah wit kênari tuwin wohipun kadagang, punika ing Ambon, Saparua tuwin kiwa têngênipun. Ing ngriku, kênari punika kêlimrah sangêt, tuwin têtiyangipun ugi migunakakên piyambak, inggih punika kangge woworan têtêdhan ingkang badhenipun sagu, sagu punika pathining wit sagu, namung angudi murih andadosakên gurihing têtêdhan.
Tumrapipun wontên ing tanah kasêbut nginggil, panyadenipun kênari punika kranjangan taksih sabathokipun, nanging sampun dipun gorèng sangan, dados sampun nama kênari matêng, prêlunipun gampil anggènipun ngoncèki, awit samôngsa dipun gêpuk lajêng gampil pêcahipun, isi sagêd wêtah, lan malih sanadyan dipun rimat dangu inggih botên têngik. Beda kalihan kênari ingkang botên gorengan, samôngsa kêdangon dipun rimat lajêng têngik utawi jamurên.
Kênari punika wontên warni kalih, alit kalihan agêng. Ingkang alit, isinipun alit tipis, nanging raosipun langkung gurih tinimbang ingkang agêng, nanging madolakên ingkang agêng, wujudipun andêmênakakên. Mila ingkang kêlimrah, wontênipun ing nagari ngriku inggih namung nyade ingkang agêng-agêng.
Kênari punika tumraping bodhon inggih kenging kangge bumbu olah-olahan bangsaning lêlawuhan ingkang kênthêl, kangge lintuning kêmiri. Nanging ingkang kêlimrah piyambak inggih kangge dhêdhaharan.
Dene ecaning eca botên kados manawi dipun angge ênting-ênting, pandamêlipun mawi mêrtega, karanipun ugi ênting-ênting kênari, lajêng nama dhaharan adèn yêktos, manawi dhahar, sanadyan kêladuk, botên gadhah raos sèb-sèbên.
kaduga / dene tanpa balung êri / mung dilakoni kapenak / ora nganggo nyôngga watir //
alon calathu Si Danu: / Ngene wong yèn arêp mukti / saciptane bisa têka / kabèh mripate wong mêsthi / gampang kênane disulap / apa sakarêpku dadi //
lakune wong loro mau / banjur padha arêp mulih / ing sawise têkan ngomah / kaul ambuwangi dhuwit / tôngga nganti padha cingak / dene garang kaya pyayi //
tanggane nganti gumrudug / gêntenan padha nakoni / dene gêlis têmên bêgja / Dani alon amangsuli: / aranmu padha wong desa / ora wêruh mênyang pyayi //
apa aku iki sirmu / ing saiki dudu pyayi / kowe kabèh wêruha: ya / yèn aku wong loro iki / padha
apa / durung-durung arêp lali / yèn kobacut-bacutêna / kuwi bakal ora bêcik //
ing bêcike yèn wis tutug / anggonmu anguja ati / ayo ta wis bali sowan / bokmanawa wis miranti / dadine ora katara / yèn padha dadi wong nglêntik //
têgêse wong adol apus / mula ayo nuli bali / cikbèn nuli gawe lêga / aja ketok clila-clili / wong loro nuli barêngan / padha mênyang kraton bali //
bôndha wis dirumat brukut / ora ana sing mêruhi / ing sawise bali sowan / papan panênun wis dadi / kabèh miranti anganggrang / nuli padha mapan linggih //
naliti piranti nênun / wong loro nuli miwiti / padha nênun pating glodhag / nanging mungguh Danu Dani / têmêne nênun kothongan / kabèh ora nganggo isi //
nanging patrape wong mau / sajak ithu kaya isi / kocap sang prabu samana / wis mirêng padha miwiti / ing panggalih bangêt bingah / dene saiki wis wiwit //
mungguh batose sang prabu / ing saiki ingsun ngrêti / mênyang ananing nayaka / kang gêndhêng lan ngèthèr wajib / awit wis padha diwêca / mêsthi êmung wêruh sêpi //
sang prabu nuli dhêdhawuh / nimbali para bupati / dipilih nayaka tuwa / supaya enggal niliki / nênune olèh sapira / lan nyatakna kanthi titi //
pangandikane sang prabu / hèh nayaka ing saiki / enggal-enggal nilikana / gone juru tênun adi /
nayaka bangêt agumun / dene êmung ketok sêpi /
pamandênge ambalalak / iya mêksa tanpa isi / dadi panênune cêtha / yèn mung kothongan maligi //
nuli ngucêg mripat sêru / nganti kaya mrêbês mili / awit saka isih samar / bokmanawa kurang titi / malah nganti nyaklêk nyêdhak / pancèn têrang tanpa isi //
nuli takon alon Danu: / Yèn sampeyan kadospundi / ing bab tênunan punika / punapa gih sampun mathis / upami kagêm sang nata / cobi bok dipun waoni //
nayaka bangêt ing gumun / ewuh anggone mangsuli / yèn kôndhaa ora ana / wêdi aran owah mêsthi / mula iya banjur kôndha / sajak têmên angiyani //
yèn aku ngarani adhuh / pancèn iya luwih èdi / ing sajêgku durung nyawang / rupan kaya ngene iki / tênunan kathik le cêtha / lêre ketok tharik-tharik //
Dani sumêla calathu: / La punika kadospundi / nayaka alon ngandika: / Kuwi iya luwih bêcik / aku ora bisa nacad / wah aluse aku giris //
uwis ya aku tak matur / bab bêcike bakal iki / gèk rampunge besuk apa / aku tak lapur nyang gusti / apa rampung têlung dina / kiraku rampung ya kuwi //
Dani mangsuli lan mrêngut / bok cobi dipun tandangi / yèn sagêd rampung sawulan / kula purun pun gêbagi / punika rak barang sutra / bok kagrayanga rumiyin //
manthuk / sajak gumun lan mangsuli: / E, e jêbul nyata iya / wis kowe mênênga dhisik / tak matur karo sang nata / bèn aja pêdhot anggalih //
Têtiyang Baduwi nuju kèndêl masang tendha kangge nyipêng wontên ing margi.
Petruk: Tak kandhani, ya Kang Garèng, anggone nagara mèlu cawe-cawe anane kopêrasi tumraping wong bumi, kuwi krêsane arêp ngêjokake kopêrasi, kang bakal ditindakake tumrap kabutuhane para kawula ing tanah jajahan kene. Mungguh prêlune,
ngrèmèhake wong bae, dadi anggêr nagara ora mèlu cawe-cawe, mêsthi ora bakal olèh kauntungan kang nyênêngake. Aku kok banjur kèlingan, bêndara
wusanane jêbul ... ing, ing, mari pulang nêgara Cina.
Petruk: Nèk pikiranamu kaya mangkono, kuwi nandhakake yèn kowe ora duwe ati tarima kasih babarpisan, rak wis dadi wajibe nagara kudu tansah ambudidaya ambêcikake kabudidayane para kawulane, dene kadhangkala ana sing ora kadadean, kuwi rak ya wis lumrah, ta. Kosok-baline, sing wis digawe coban-coban dening nagara, kang bisa nuwuhake kauntungan kang luwih akèh tumrap wong bumi rak ya wis akèh bangêt. Mulane kowe aja mung andêlêng coban-coban sing salah kadadean bae, mêngko kowe rak kêna diarani mung arêp golèk-golèk bae. Saiki tak banjurne dhisik omonganaku. Prêlune kang kapindho, nagara mèlu cawe-cawe mau, supaya nagara bisa kagungan wawasan, mungguh kaanane kopêrasi kang diêdêgake mau. Yèn sing nindakake kopêrasi mau durung pati ngrêti, nagara banjur tumuli bisa anguningani, kang banjur paring tuntunan lan sêsurupan amrih bisane tumindak kang kanthi têmênan.
hla wong gawe-gaweane [gawe-ga...]
[...weane] dhewe, duwèk-duwèke dhewe, wong liya kok arêp ngaru-arubiru. Jajal kowe dhewe, yèn ana wong liya mèlu cawe-cawe anggonmu nyêkêl bale omah, upamane sabên-sabên kowe dikandhani mangkene: anggonmu nata meja kursi kiyi elok, kudune mêngkene, manganmu nèk yahmene kiyi kêsorenên, kudune jam 10 bêngi, nèk nang kakus bok
kok sabên lêbar mangan bae, nganti kaya jalak. Hara, apa kiyi ora ambêdhêgêl wêtêngmu.
Petruk: Hara, kok banjur dipadhakake kaya mêngkono, iya mêsthi seje bangêt. Nèk didêlêng mung sacleretan, sajake diulat-ulatake nagara kuwi pancèn iya mangkêlake, nanging sajatine, yèn wong-wonge pancèn wis bisa nindakake pagaweane kanthi têmênan, kuwi iya ora barang-biring. Amrih cêthane, jajal saiki tak têrangne. Ora, Rèng, apa kowe ngrêti bedane: dititipriksa karo diulat-ulatake.
tansah tak ulat-ulatake bae, apa ana sing sok anglèncèri, apa ora. Hla nèk nitipriksa, kuwi sêlirku mau tak awasake bangêt, irunge apa nyunthi apa amblêg, utawa untune miji timun, apa pating slêbar ...
Petruk: Iya wis, sanadyan wangsulanamu ora karuan mêngkono, nanging kowe anelakake, yèn kowe pancèn ngrêti
wis cêtha lan ditindakake kanthi satêmên-têmêne. Dititipriksa kang mêngkono kuwi rak iya wis mêsthine, ta. Awit sabên sawijining ada-ada, kang duwe tanggungan dhuwit, kuwi wis dadi wajibe, kadhangkala kudu dititipriksakake marang para ahli. Pamundhute nagara kang kaya mangkono mau adrêng bangêt, awit kanggo anjaga, aja nganti kopêrasine mau ora kapradayan, jalaran saka kurange panitipriksa, kang anjalari wong-wonge banjur padha ora pracaya marang anane kopêrasi.
Garèng: Ora, Truk, kiraku, anggone ora sondèl dititipriksa kuwi, jalaran saka ora ya oke marang priyayi sing kapatah nitipriksa, êmbuh jalaran saka kasare, nèk ana sing ora bênêr sathithik bae, banjur: mêrdhom, mêrdhom. Êmbuh jalaran saka anggone pêthenthang, pêthènthèng, apêthunthang, apêthunthung, ngêdir-êdirake anggone jumênêng dadi dara priyayi.
Petruk: Kiraku ora yèn wong-wonge kok duwe anggêpan kang kaya mêngkono kuwi, jaman saiki kiyi kaya-kaya wis ora ana priyayi sing duwe tingkah agêng mustakane, awit wis padha nguningani, yèn priyayi kuwi kanggo rakyat,
dudu rakyat kanggo priyayi, kajaba yèn priyayi sing kagungan sirah yuyu, kuwi bisa uga yèn banjur ngêdir-êdirake priyayine. Kajaba iku, pakumpulan kopêrasi kuwi kêna milih sapa sing kudu nitipriksa mau, anggêre wong mau saka panggalihe adpisur kêna dianggêp ahli ing bab kuwi. Malah tumraping kopêrasi, sing para wargane bôngsa pangajaran, kêna milih komisi kanggo nitipriksa mau saka para wargane dhewe. Nèk anjupuk wong jaba, têmtune iki kudu dibayar. Luwih bêcik manèh, yèn ana bôngsa ahli sing gêlêm nindakake panitipriksa mung lêlahanan, dadi tanpa bayaran jalaran ora liya ngêmungake sabab saka rujuke marang majune kopêrasi mau.
Ambiyantu panduwaning P.G.H.B. bab H.I.O.
Pakêmpalan P.S.I. gadhah pamrayogi supados pang-pangipun sami ambiyantu kanthi yêktosan dhatêng tindakipun P.G.H.B. ing bab panduwa anggèning parentah badhe ngringkês wulangan dhatêng rakyat, ingkang tuwuh saking usulipun H.I.O.
Miturut pawartos, kawontênanipun lare-lare ing Dhigul, ing sabên taun mindhak 120. Ing sapunika wontênipun bayi ingkang taksih sêsêpan 94, kalihan lare sanès-sanèsipun gunggung 469. Gunggunging tiyang sadaya wontên 2142. Kasarasaning lare-lare pinanggih sae. Ing bab saya indhakipun jiwa ing ngriku, tamtu andadosakên panggalihanipun parentah.
Ing hotèl Solo, Mistêr Kornèlês, wontên tiyang sipêng asli saking Jawi Têngah dipun cêpêng ing pulisi, amargi konangan anggènipun mèrêk tiyang jalêr gangsal tuwin èstri nênêm, sarana pambujuk, têtiyang ingkang kabujuk wau badhe kasade dhatêng nagari sanès, namung kantun ngêntosi bidhaling kapal kemawon.
Miturut pikantuking papriksan, wontênipun Mr. Kusuma Sumantri dipun singkirakên punika, jalaran pinanggih bukti-bukti ingkang gêgayutan kalihan ing bab komunis. Kala ing taun 1924 panjênênganipun sinau kawruh kukum wontên ing Leiden, ngiras dados wêwakiling pangarsa Sarekat Pagawei Laut India ing Amsterdam. Satamatipun saking pamulangan luhur lajêng dhatêng Moskou dipun papanakên wontên ing Eastern University. Salajêngipun tansah gêgayutan saha nindakakên pakaryan ing bab komunis. Wêkasanipun lajêng katindakakên ing prakawis punika.
Nyonyah Wardiyêm Sastrasuwarna, tampi sêrat saking guru lakinipun ingkang wontên ing Dhigul, suka sumêrêp bilih angsal pangapuntên saking parentah, tumuntên badhe wangsul dhatêng Surakarta.
Benjing ganggaltanggal. 7 wulan punika ing pamulangan pangadilan luhur badhe ngawontênakên palapuran ing bab kursus ingkang sampun kalampahan. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral badhe anjênêngi.
Ing bawah Indramayu wontên kuli-kuli èstri ingkang sami nyambut damêl dhudhuk-dhudhuk siti, sami ngroyok dhatêng mandhoripun mawi dêdamêl kajêng, jalaran saking kasèp anggènipun nyukani kulèn. Mandhor wau ngantos kaplajêng.
Pakêmpalaning bôngsa Jêpan ingkang nêdya nyinau basa Walandi, sampun gadhah warga 45, kala tanggal 10 wulan Juni kapêngkêr punika kalampahan sampun wiwit sinau, ingkang dados gurunipun Tuwan S. Handa.
Kawontênanipun Jaarbeurs ing taun punika katingal sêpên kemawon. Manawi kawontênanipun kados makatên, kakintên badhe botên lêstantun.
Kawartosakên, kintên-kintên pitung wolung wulan malih, tiyang ukuman ing Centrale Gevangenis ing Sêmarang badhe kapindhah dhatêng Bandhung. Pindhahipun wau badhe ngangge sêpur mirunggan.
Tuwan B. Bonga dhoktêr kewan ing Balige, tampi dhawuh saking parentah supados bidhal dhatêng Kabanjae, tumbas kapal-kapal jalêr, kangge pambranahan wontên ing tanah Batak.
Kawartosakên, kawontênanipun panenan pantun ing Jawi Têngah ing taun punika badhe langkung sae tinimbang taun kapêngkêr. Saha sabibaring panèn lajêng badhe dipun tanêmi palawija.
Ing kabupatèn Kalathèn tampi tablèt kênini 250.000 prêlu kangge nanggulangi sêsakit malariah ingkang tuwuh wontên ing bawah Gantiwarna, Gondhang, Wêdhi tuwin Prambanan. Dhoktêr Suraji tuwin Dhoktêr Dèn Tumênggung Martadipura nindakakên suntikan.
standplaatstoelage tumrap para amtênar ingkang balanjanipun ing dalêm sawulan langkung f 1000.-. Bab punika nuwuhakên rêmbag rame. Makatên ugi tumrap rad Indhia ugi ngrêmbag punika, ingkang karampunganipun nêtêpakên botên ngewahi standplaatstoelage.
Ing Lubuk Pakan, wontên tiyang dipun têmpuh ing maesa wanan ngantos nandhang tatu rêkaos. Miturut pawartos, maesa-maesa wanan ing ngriku punika tansah angganggu damêl tiyang. maesa wau aslinipun kakintên ugi maesa limrah, nanging lajêng dados wanan saha galak. Parentah badhe nyirnakakên kewan wau.
ing salêbêtipun kawan wulan, supados kenging kangge sarana ngunggulakên pêrang. Ing bab punika para bang tansah mongga-manggu, saha mangsuli, bilih ing wêkdal punika ing bab arta rêkaos sangêt, ewadene ugi sagêd anglêksanani, nanging namung sapisan, kathahipun 10 yuta dholar. Tindak punika kakintên badhe damêl ringkihing pabean, amargi wontênipun arta andhungan badhe kangg waragd pêrang.
Syanghai 29 Juni (Spec. Reuter). Komêndhaning wadyabala kabangsan golongan kalih martosakên, bilih tindakipun
ingkang katawan tuwin kathah dêdamêl ingkang kajarah.
tindaking para kaum bêrah wau, bilih ngantos dados pangawak ambangkang. Makatên ugi tumraping pangagêng inggih
Botên watawis dangu wadya inpantri tuwin sanès-sanèsipun sami baris dhatêng sêtatsiun saha lajêng numpak sêpur dhatêng Prangkrik. Ing sadèrèngipun bidhal, sadaya sami nawurakên sêkar wontên ing pakuburan prajurit Jêrman tuwin Prancis.
Ing dalunipun ing saindênging Rijnland dipun wontênakên pahargyan sadalu muput, dalah ing pucak-pucak rêdi pisan, ugi sami nindakakên makatên, dilah pating glêbyar.
Lêngganan nomêr 4576 ing Cigugur. Dèwi Laksmi garwanipun Sang Hyang Caturkanaka.
Tuwan Tj. S. ing Gurah. Kintunan panjênêngan gambar sampun katampèn, nanging botên kapacak, awit panunggilanipun ingkang kados makatên botên kapacak, nuwun.
Botên dangu kapal sampun katingal labuh, nanging taksih têbih, saha lajêng katingal wontên tiyang numpak baita nuju dhatêng dharatan. Tuwan Harwey sampun ngaglah wontên ing pasisir, sarêng sampun katingal cêtha bilih ingkang wontên ing baita Tuwan Smith, Tuwan Harwey lajêng nglawèkakên tangan minôngka suka sasmita pambage wilujêng, wusana baita dumugi ing pinggir, Tuwan Harwey nyandhak tanganipun Tuwan Smith dipun gèrèt minggah saha lajêng têtabikan antêp têrus ing manah. Salajêngipun lajêng sami dhatêng pamondhokan. Salêbêtipun taksih lumampah, Tuwan Smith pitakèn: Kapriye ambêre, apa wis ngalumpuk akèh, yèn durung, aku arêp ngêntèni ana ing kene nganti sawatara dina, awit aku wis kabacut nyaguhi mênyang para lêngganan, yèn têkaku sagêdhagan iki bakal anggawa akèh. Anane aku nyaguhi mau, saka ngrêti yèn ing môngsa ngene iki akèh ambêr.
Tuwan Harwey ngacarani linggih saha mapan linggih piyambak kalihan wicantên: Katiwasan Smith. Pawêtuning ambêr ing kene dirusuhi ing wong liya, malah saiki saksat wis mrana kabèh.
Tuwan Smith wicantên kalihan anjênggirat: Kapriye, kapriye, ana wong liya têka kene, apa ora kotakoni apa-apa, lan ora kosababake anggone têka ing kene.
Harwey: O, bab kuwi wis tak tindakake kabèh, nanging aku rumasa tansah kêsêsêr ing gunêm, dadi têkamu iki kabênêran Smith, aku arêp anjaluk rêmbugmu, kapriye mungguh kapenake.
Tuwan Smith sanalika kèndêl kemawon, nanging tansah anggagas kadospundi mênggahing sakecanipun. Sarêng sampun sawatawis dangu lajêng wicantên: Wis, mangkene bae, uwong anyar iku ulêmana mrene, kôndhaa yèn kowe kadhayohan. Mêngko yèn uwis têka kene tak êsuke ing rêmbug, awit kiraku wong mau pancèn pêng-pêngan, dadi prêlu bangêt supaya kasêsêr rêmbuge.
Rêmbagipun Tuwan Smith wau dipun gêga, kalampahan Tuwan Harwey kengkenan ngulêmi Tuwan Johnson dipun ajak dhahar kêmbul, ugi lajêng dhatêng.
Dhatêngipun Tuwan Johnson wontên ing panggenanipun Tuwan Harwey botên pisan-pisan katingal kucêm, malah namung sumèh, nandhakakên manawi bingah ing manah.
Ing ngriku Tuwan Smith lajêng anggagas: Mèmpêr yèn Harwey kalaha rêmbuge, awit lagi mirid saka wujude bae, wis ketok yèn wong micara. Ngantos dangu Tuwan Smith botên sagêd matrapakên ginêm, ingkang anggêpok dhatêng bab ingkang dipun kajêngakên, awit Tuwan Johnson tanpa kèndêl tansah wicantên kemawon. Sarêng têngah dalu rêmbagipun nyandhak bab ambêr, Tuwan Johnson ngraosi bab majênging padagangan wau.
Tuwan Smith rumaos angsal margi, lajêng nyêla ginêm kemawon: Ajênging padagangan wau tumrapipun sampeyan tamtu andhatêngakên kabêgjan agêng, awit kula piyambak mangrêtos, bilih ambêr punika majêng sangêt. Nanging tuwan, kintên kula mênggahing ambêr, botên wontên ingkang ngungkuli wêdalan ing ngriki.
Tuwan Johnson: Pancèn makatên, kajawi kêkêl, gandanipun ugi langkung ngambar.
Smith: Punapa sampeyan ugi sampun nate dagang ambêr sanèsipun wêdalan ing ngriki.
Johnson: Sampun, nanging botên paja-paja mirib, rêginipun mèh dhawah palih.
Tuwan Smith lajêng ngangsêg rêmbag, dipun sêlani ngombe inuman, malah anggènipun wicantên kalihan ngacungi tangan taksih katutan gêlas: La, dhatêng sampeyan ing ngriki punika jalaranipun kadospundi, dene lajêng sumêrêp, bilih ing ngriki wontên pamêdal ambêr.
Tuwan Johnson wiwit karaos ing manah, sampun ngintên bilih rêmbag wau badhe dados panjang, mila lajêng masang kaprayitnan. Wangsulanipun: Mênggahing bab tiyang among dagang, kados ing pundi-pundi sami kemawon, salaminipun tansah ngangin-angin pawartos, tuwin nyatitèkakên dhatêng sawarnining padagangan ingkang dipun kajêngakên. Sanadyan èwêd pakèwêd kados punapa, manawi sakintên kenging dipun lampahi, inggih dipun tindakakên, awit sampun dados kanthinipun, bêgja punika cêlakan bêbaya. Dene dumugi kula ing ngriki, inggih jalaran sumêrêp manawi dagangan ambêr ingkang misuwur, wêdalipun saking ngriki, mila kula inggih lajêng tumindak kilak ambêr wontên ing ngriki.
Smith: Sapunika katingal anggèn sampeyan dados tiyang kêndêl ngrisak kasusilan, punapa sampeyan botên sumêrêp, bilih ing ngriki sampun wontên tiyang ingkang manggèn rumiyin. La, punika tiyangipun. Anggènipun wicantên wau kalihan nudingi Tuwan Harwey tamtunipun sampeyan sampun têrang. Bab makatên punika, sampeyan punapa botên ngrumaosi lêpat. (Badhe kasambêtan)
--- [851] ---
Ôngka 55, 11 Sapar, Taun Jimawal 1861, 9 Juli 1930, Taun V.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50. Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
papan langsir ing sêtatsiun ing Amerikah, ingkang agêng piyambak.
Ing Kajawèn nomêr 35 sampun nate nyariyosakên umukipun Mas Krêti nalika dipun têdha kolerah lajêng wangsul malih. Punika taksih panunggilanipun.
Kacariyos Mas Krêti sarêng mêntas umuk anggènipun dipun arad dhatêng Pamancingan botên saèstu, manahipun saya agêng, rumaos manawi dipun gêga ing tiyang.
Satunggiling dalu Mas Krêti nuju jagongan bayèn, ing sabên sagrombol wontên ingkang rêmbagan piyambak. Ing panggenanipun Mas Krêti kalêrêsan wontên tiyangipun ingkang ginêman gupyuk. Mas Krêti tansah ewa kemawon, sakêdhap-sakêdhap angêdhèpi Amin, inggih punika lare tukang nginggihi ingkang salaminipun tansah dipun ajak. Ing kala punika ingkang dipun rêmbag dhalang, wontên ingkang ngalêm saenipun Dhalang Gônda, wah manawi andhalang katingal gêsang sangêt. Lajêng wontên ingkang cariyos sae dhalang Purwa, malah saenipun wau botên ngêmungakên wontên ing ngriki kemawon, sanadyan ing jaman padhêmitan inggih sampun misuwur. Saking cariyosipun piyambak sampun nate dipun tanggap dhêmpit ing Bera.
Mas Krêti rumaos angsal margi, lajêng nyêla ginêm: Punika pancèn yêktos, lo, kula punika namung nêksèni bab têmêning cariyos punika, awit sayêktosipun kula piyambak inggih sampun anglampahi kados makatên, inggih punika nalika kula dados dhalang wontên ing Bantaran.
Ing ngriku wontên tiyang golongan sanès grombolan, sarêng mirêng Mas Krêti rêmbagan, lajêng pindhah tumut ngêmpali. Inggih punika Wôngsa, golongan tiyang tukang ngêlèhakên. Nalika mapan linggih kalihan wicantên: Ah, ngalih nyang ngumukan kene bae.
Mas Krêti sampun mangrêtos, bilih Wôngsa punika mêngsahipun, nanging manahipun têtêg kemawon, malah lajêng wicantên: Êngga ngriki Mas Wôngsa, kula ragi kêmba manawi omong botên wontên sampeyan.
Wôngsa: Inggih. Môngga pun lajêngakên. La, pun Amin pundi. O, inggih punika
wontên ing griya, Amin ingkang anggodhog wedang. Ing ngriku wontên tiyang dhatêng kalihan nyabawa: Kula nuwun. Tiyang sampun dados watak kula, kula punika tanggap sangêt dhatêng tamu, mila lajêng kula sumanggakakên kanthi sumèh. Tamu wau inggih lajêng lênggah, katingal anggènipun mriyantun, lênggahipun malêpês. Nanging kula dèrèng sumêrêp dhatêng
pitakèn, panjênêngan punika sintên, kula sawêg nêmbe sumêrêp.
Tamu mangsuli: Kula puniki, sanès janma ing ngriki.
Grêg, manah kula kagèt, batos kula: We, la, basane kathik kaya sajak basa kadhaton. Mêsthine dudu wong sêmbarangan. Nanging kula lajêng ngaturi rêmbag dhatêng tamu wau supados ngandika ngangge têmbung limrah kemawon, inggih lajêng ginêman limrah, lajênging wicantênipun tamu: Nama kula Radèn Bagus Gêndir Panjalin, anggèn kula mriki dipun utus kalihan Kyai Dêmang Prawirasêkti, ing Pangalapan, prêlu badhe ngrêsaya sampeyan, benjing malêm Jumuwah Kliwon dipun purih andhalang, kalêrês wiyosanipun kiyai dêmang.
Ing ngriku manah kula pakèwêd sangêt, badhe botên purun kadospundi, nanging manawi kula purun, kula sampun mangrêtos manawi Kyai Prawirasêkti punika lêlêmbat. Salêbêtipun kula grag-grêg wau, Radèn Gêndir Panjalin sampun mangrêtos, mila lajêng wicantên: Sampeyan sampun kuwatos kakang, sampeyan miturut kemawon. Cêkakipun kula inggih lajêng nyagahi. Kala samantên ringgit saniyaganipun sampun dipun sagahi, dados kula kantun mara tiyang thok. Ingkang tumut kula kala samantên namung Amin
Wôngsa nyêlani: Botên, Mas Krêti, punapa sampeyan punika inggih sagêd andhalang saèstu. Kados kula dèrèng nate mirêng.
Mas Krêti: O, punika namung dèrèng dhamang sampeyan kemawon. Cobi andangua pun Amin, kala kula taksih dados dhalang, o, kula ngantos kêra, saking larisipun ngantos botên nate tilêm. Rak iya ta Min.
Wôngsa: Jênêngmu Amin, anggonmu nginggihi ajêg kaya ngamini wong andonga.
Dèrèng ngantos dumugi anggènipun obrol Mas Krêti, sêlak kêtungka dipun ladosi dhahar, lajêng kèndêl. Badhe kasambêtan.
Ombyakipun têtiyang ningali balapan kapal wontên ing Bukit Ambacang Pordhêkok.
Têmbung kêbon raja punika sanadyan sampun Jawi, nanging tiyang ugi mangrêtos manawi aslinipun saking têmbung ngamônca, awit ing sadèrèngipun wontên bôngsa ngamônca inggih dèrèng wontên têmbung kêbon raja wau, punika sagêd nitik saking sêrat Jawi.
Mênggahing nama kêbon raja punika kenging dipun têgêsi kêboning ratu, utawi kêbon ingkang pêpêthingan, kajêngipun kêbon ingkang agêng, sae, cêkakipun dados
limrahipun awujud pakarangan wingking utawi sakiwa-têngênipun griya, ingkang isi têtanêman mawa nipkah, dados botên manjing dados sawangan. Nanging manawi mirid saking basa Mlayu, kêbon (keboen) ugi atêgês patamanan. Manawi makatên ugi wontên èmpêripun, bilih têmbung kêbon raja punika kêtêlah saking basa Mlayu ingkang atêgês: patamanan ratu, utawi patamanan adi linangkung. Nuwuhakên panganggêp angluhurakên ingkang dipun wastani wau, mila dipun sambêti têmbung raja. Upaminipun malih sêkolahan raja (H.B.S.), punika bokmanawi ugi saking tuwuhkingtuwuhing. raos anganggêp luhur. Lajêng têtêp dados nama gêsang.
Ing ngriki wontên pitakenan malih, kêbon raja punika patamanan isi têtanêman, punapa isi sato kewan. Wontênipun pitakenan makatên, amargi wontên kêbon raja ingkang namung isi têtanêman thok, kados ta ing kêbon raja Bogor, nanging punika mêndhêt umumipun tiyang kathah, botên mêndhêt saking luguning namanipun ing basa [ba...]
[...sa] Walandi (s' Landsplantentuin). Wontên ingkang kêbon raja namung isi sato kewan, inggih punika ing Surabaya. Wontên ingkang kêbon raja inggih isi tanêman, inggih isi sato kewan, pinanggih ing Surakarta, nama Sriwadari. Manawi mirid lêrêsipun, papan ingkang isi sato kewan punika nama kêbon binatang. Malah ing Batawi ugi Walandi ingkang nama makatên, saking kêtêlah, ing kinanipun pancèn isi kewan (binatang), dene lênggahing mathukipun, kasumanggakakên.
Mênggahing kêbon raja, punika cêtha manawi kawontênanipun manjing dados rêrêngganing nagari. Manawi ngèngêti kados makatên wau, kêbon raja punika pancèn ugi sagêd anjunjung drajating nagari ingkang kadunungan, ugi atêgês manawi nagari ing ngriku punika majêng. Tôndha yêktinipun, pundi nagari ingkang wontên kêbonipun raja, adhakan dipun dhatêngi ing bôngsa ngamônca.
Sayêktosipun ing bab kawontênanipun kêbon raja punika inggih nêdahakên ing bab kawruh nênanêm tuwin kawruh sato kewan. Kados ta ing bab têtanêmanipun, têmtu dipun tindakakên dening ahli têtanêman, têgêsipun tiyang ingkang
pangupakara dalah rabukipun, mila sawarnining têtanêman ing papan ingkang kados makatên, tamtu sae gêsangipun. Sanadyan juru kêbonipun pisan, inggih tiyang ingkang dhêdhasar mangrêtos dhatêng têtanêman.
Ing sapunika ing bab kewanipun ingkang dados isèn-isènipun kêbon raja, punika têtela sangêt bilih kêdah dipun tindakakên dening tiyang ahli kewan, awit mênggahing kewanipun botên ngêmungakên kewan wêdalan ing nagari ngriku kemawon, limrahipun mawi ngawontênakên kewan-kewan saking nagari ngamônca, ingkang beda kawontênaning hawanipun, apêsipun kemawon mêndhêt kewan galak. Dados sanadyan kewan tunggil nagari, sarèhning galak, inggih nama angèl anggènipun angopèni. Môngka mênggah ngopèni kewan punika kêdah nocogi kalihan kabêtahanipun. Upaminipun bab têdha, samôngsa botên cocog, kewanipun inggih dados gêring.
Tumrapipun ing tanah Jawi, kêbon raja ingkang pêpak kewanipun ing Surabaya, ing ngriku katingal kasarasan tuwin sênênging gêsangipun kewan ingkang dipun ingah, inggih ingkang kewan galak, inggih ingkang pêksi, punapadene kewan ingkang asli saking tanah ngamônca. Wontênipun makatên, kajawi kopèn utawi cocog têdhanipun, ugi jalaran [ja...]
[...laran] sae anggènipun ngupakara. Upami ingkang dipun wastani cocoging têdha, punika botên dumèh kewan nêdha daging, lajêng cêkap dipun têdhani daging kemawon, nanging ugi mawi ngèngêti takêripun. Makatên ugi mênggahing kasênênganipun, upaminipun pêksi suwari, punika sanadyan dipun têdhanana punapa kemawon, inggih mêksa nguntali krikil. Dene anggènipun nguntal krikil wau botên kok jalaran taksih luwe, nanging pancèn kabêkta ing watêk, tuwin mênggahing krikil wau tumraping pêksi suwari pados daya pangrêmêkan, malah nama angrencangi dhatêng ingkang kanggenan. Manawi kamanah panjang kenging dipun piridakên kalihan ayam, kados ta: ayam punika sanadyan sampun tuwuk, inggih nucuki pasir, bêling alit-alit, mênggah damêlipun inggih botên beda kados pêksi suwari. Dados kabêtahaning satunggal-satunggalipun kewan punika inggih kêdah dipun sumêrêpi.
Sapunika ing bab pangupakara, rêsik saha saening kandhang, manawi tumrap ingkang rêmên saba, inggih pasabanipun, dalah sawêr kemawon inggih dipun damêlakên êrong-êrongan. Yèn kewan alit, upaminipun kancil, inggih dipun damêlakên grumbulan.
Makatên ugi mênggahing bab kasarasan, punika mênggahing pangrêksa inggih katindakakên kalayan titi. Manawi nuju sukêr sakit, sagêd nitik saking sudaning anggènipun nêdha, lan malih ugi ngudi dhatêng rêsiking badan.
Baya ing kêbon raja Eropah nuju dipun rêsiki.
Bab rêsiking badan punika tumrap tiyang ingkang dèrèng mangrêtos tamtu amastani anèh, awit mênggahing kewan mokal kêdunungana tindak rêsikan. Bab makatên punika kados gampil ngawontênakên tôndha saksinipun. Kados para maos botên kêkilapan dhatêng kawontênaning pêksi wanan, têgêsipun pêksi ingkang botên dipun ingah ing tiyang, punika asring cilam-cilum adus wontên ing toya. Sanadyan bab makatên wau botên tuwuh saking jangkêping raos pangraos, nanging nama têtêp [têtê...]
[...p] tindaking pangudi kasarasan ingkang tuwuh saking kodrat. Makatên ugi tumrap kewan sanès-sanèsipun, sanadyan ingkang kewan galak pisan ugi gadhah tindak makatên.
ing sapunika juru pangupakara kewan kados ingkang kacariyosakên ing nginggil, inggih kêdah nindakakên makatên. Kados ing kêbon raja ing Eropah, sanadyan baya pisan, inggih wontên kalanipun dipun rêsiki badanipun.
Mênggahing cêcariyosan kina, kêbon raja utawi kêbon binatang punika inggih sampun wontên, dadostakados ta. taman Argasoka ing Ngalêngka, taman Maerakaca ing Cêmpala, makatên ugi ka ing bab kêbon binatang, punika kala jaman Prabu Hayam WurunWuruk. inggih sampun wontên, nanging namung mêndhêti kewan ingkang anèh-anèh kemawon.
Kados makatên mênggah pinanggihing kawontênan ingkang dados pêpaosing praja.
Bathara Bayu punika putranipun Bathara Guru, kasêbut kawasa angêrèh agin, mila ugi dipun sêbut dewaning angin.
Bathara Bayu nalika ngejawantah jumênêng nata wontên ing nagari Mêdhanggora, jêjuluk Sri Maharaja Bima. Jumênêngipun nata wau sêsarêngan kalihan kadang gangsal 1. Bathara Sambo, 2. Bathara Brama, 3. Bathara Endra, 4. Bathara Wisnu tuwin Bathara Bayu piyambak.
Sampun dados watakipun tiyang mêngku pangawasa, adhakan tuwuh pasulayan ingkang jalaran saking sabab warni-warni. Wontênipun makatên, awit mênggahing ratu, wajib kêdah angadili dhatêng ruwêd rêntênging kawulanipun. Tindak makatên punika gampil manawi namung tuwuh saking kawulanipun piyambak, kenging lajêng dipun pranata dening gusti ratunipun, balik tuwuhing pasulayan gêgayutan kalihan tiyang sanès, têgêsipun tiyang ingkang winêngku ing ratu liyan, wontênipun tamtu tansah adamêl pakèwêd, lan malih sampun mèh limrah, tiyang nimbang pasulayaning tiyang kalih, adhakanipun lajêng ngiloni dhatêng tiyang ingkang gêgayutan kalihan badanipun piyambak.
Kacariyos nata gangsal wau ugi amanggih lêlampahan ingkang tuwuh saking kawulanipun, wontên ingkang rêbatan pasitèn, rêbatan donya brana tuwin sanès-sanèsipun, lajêng andadosakên botên adiling pangadilan, wêkasan namung tansah pasulayan.
Wusana para nata wau sami angsal wangsit, supados sami pados lêlêrêsan dhatêng para brahmana sadasa, ing wukir Maendra. Brahmana sadasa wau sajatosipun inggih para dewa sadaya. Ugi kalampahan dipun sêrêp-sêrêpakên dhatêng sawarnining tindak ingkang lêpat. Nata gangsal lajêng dipun cangkrimi ing bab sasmitaning ukara mantra, sami botên sagêd [sa...]
[...gêd] ambatang. Wêkasan lajêng dipun dhawuhi dening brahmana, anggènipun angratoni pinêthal piyambak-piyambak. Sri Maharaja Bima, inggih Bathara Bayu, pinatah angratoni sato kewan, wontên ing Mêdhanggora, jêjuluk Prabu Mrêgapati. Nanging wêkasanipun Sri Maharaja Bima lajêng muksa, jalaran tansah kasoran kalihan pangejawantahipun Hyang Sambo, ingkang ajêjuluk Sri Maharaja Balya.
Kasêbut ing cêcariyosan ringgit, para Pandhawa punika sami dipun pundhut putra piyambak-piyambak dening satunggil-satunggiling dewa. Kacariyos nalika Dèwi Kunthi, garwanipun Prabu Pandhu Dewanata ambabar mêdal bungkus, sasampunipun pêcah bungkusipun, Hyang Bayu tumurun, mundhut bungkusipun lajêng dipun bucal dhawah wontên ing wana Dhandhalaksana. Saking kaelokaning dewa, jabang bayi ingkang mêdal saking bungkus sampun awujud tiyang, lajêng dipun bêkta ing Hyang Bayu dhatêng Ngastina.
Pabu Pandhu nalika karawuhan Hyang Bayu ambêkta lare sakalangkung kagèt ing galih, Hyang Bayu lajêng dhawuh: Wruhanira kaki prabu, bocah iki sajatine putranira dhewe kang mêtu saka bungkus, lan bocah iki ingsun pundhut putra, ingsun
paraean, janggêrênging dêdêg, pangagêmanipun nyamping, Hyang Bayu kalihan Radèn Bratasena punika sairib kemawon, malah inggih sami apupuk apôncanaka. Makatên ugi sami kadunungan bayu, têgêsipun gadhah prabawa angin.
Dayaning anginipun Sang Hyang Bayu sagêd nyirnakakên isèn-isèning donya, sanadyan rêdi pisan, manawi katêmpuh bayunipun, sagêd sirna dhungkar. Nanging ugi gadhah daya angasrêpi, nawar wisa. Kados ta samôngsa wontên kasangsaran ing bumi, ingkang jalaran kaparag ing wisa tuwin sanès-sanèsipun, samôngsa siniram ing bayu asrêp, lajêng tawar sadaya.
dhidhis sarwi dhedhe / katon mêlês wulune kalimis / swarane mranani / tumanêm ing kalbu //
bêbasane mati ngadêg saking / sêkunging tyas dening /
Gambar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing Surakarta, nalika tumêdhak saking motor mabur wontên ing Bandhung.
Wradin ing jaman samangke, garwaning para priyantun saha garwaning para partikêlir, ingkang sakintên pantês, punika sami kumêdah mangangge sêsêbutan radèn ayu, liripun: kathah kemawon ingkang namung wajib dipun sêbut radèn ngantèn utawi mas ajêng, ingkang dhasar moncèr ngangge sandhangan sae, sêlopan, langkung-langkung ingkang sagêd têmbung Walandi, mênawi botên dipun sêbut radèn ayu, lajêng katingal basêngut ulatipun. Samantên wau wontên ugi wanita ingkang narimah, ingkang baku botên wajib mawi sêsêbutan radèn ayu, môngka wontên ingkang nyêbut radèn ayu, lajêng mangsuli wicantên makatên: kula puniki sanès radèn ayu.
Ingkang limrah tumrap ing ngakathah ing jaman samangke, ingkang baku sanès radèn ayu, môngka wontên ingkang nyêbut radèn ayu, punika lajêng mongkog manahipun. Lajêng kawêdal têmbungipun ingkang manis sumèh, dhumatêng tiyang ingkang nyêbut radèn ayu. Wasana tiyang ingkang sampun sumêrêp ing gancaring sêsêbutanipun wau, rewa-rewa wicantên makatên: Tekade nyêbut radèn ayu ora tuku, pamrihe lêgia gulane, bukêta tèhe.
Tumrap ing tanah gupêrmenan, awit kala jaman rumiyin dumugi jaman samangke, kalênggahan bupati kasanèsakên. Sadèrèngipun dados bupati, saupami titêlipun namung mas, sarêng jumênêng bupati lajêng titêl radèn, garwanipun ingkang baku radèn ngantèn utawi mas ajêng, lajêng santun sêbutan radèn ayu. Gagrag punika murwat, sabab gupêrmèn pancèn sampun angidini. Sawênèh kala jaman rumiyin wontên ugi garwa bupati, ingkang baku sêsêbutan radèn ngantèn utawi mas ajêng, narimah têtêp radèn ngantèn utawi mas ajêng kemawon. Botên karsa angewahi saking lugu witipun. Wangsul ing jaman samangke garwaning partikêlir, mantri, juru sêrat, guru bantu sapanunggilanipun, ingkang kasêmbadan sagêd nyandhang sae, sêlopan, sanajan botêna sagêd têmbung Walandi, kathah kemawon ingkang ngudi murih dipun sêbut radèn ayu.
Ingkang sampun kawêdhar ing tanah gupêrmenan, bôngsa wanita turunan bupati, punika wajib angsal sêsêbutan radèn ayu dumugi wayah, sanajan nistha, awon ing warni, miskin, wajib mawi sêsêbutan radèn ayu, wondene salajêngipun dumugi buyut warèngipun, yèn mawi sêsêbutan radèn ayu ugi taksih wênang, nanging gumantung saking pikajêngipun tiyang ingkang condhong manahipun. Utawi angèngêti dhatêng pangkat kalênggahaning kakungipun. Tumrap tiyang ingkang sampun sumêrêp, dene sêsêbutan radèn ayu tumrap dhatêng tiyang partikêlir turunan bupati ingkang sampun têbih ugi murwat, nanging tiyang ingkang nyêbut radèn ayu wau sok kumêdah angèngêti, punapa wanita punika kacêkapan, utawi gadhah kasagêdan (pintêr) yèn wanita wau miskin utawi bodho, utawi gadhah lampah awon, sanajan tiyang sampun sumêrêp dhatêng wêwatonipun, lajêng
botên purun ngajèni, cêkakipun sêsêbutan radèn ayu sagêd ugi lajêng ical.
Beda sangêt kalihan pranatan ing karajan Jawi, sintêna ingkang gadhah talêr turunan saking sampeyan dalêm, najan sampun têbih, taksih sami wênang mawi titêl radèn ayu, sabab wosipun lugu turunan raja, mlarat utawi nistha botên badhe sagêd ewah sêsêbutanipun radèn ayu, kenging kaupamèkakên sêlaka tulèn, kapêndhêma êndhut, botên sagêd ewah warninipun. Punika andadosakên sabab, bôngsa tiyang asal ing tanah gupêrmenan, botên kenging kasamèkakên kalihan bôngsa tiyang asal karajan Jawi, ing bab sêsêbutanipun. Kêjawi yèn tiyang tanah gupêrmenan wau sampun sêsangkutan warga kalihan bôngsa asli karajan Jawi.
tiyang Bêtawi wicantên Malajêng dhatêng tiyang Jawi nyêbutakên nyonyah utawi tuwan, punika prayogi, dhawah têngah botên angluhurakên sangêt.
Kula èwêd, yèn kula wicantên dhatêng ingkang baku sanès radèn ayu, môngka dhasaripun tiyang punika kêdah dipun sêbut radèn ayu, wasana kula botên nyêbutakên radèn ayu, mendah punapa ewanipun wanita punika dhatêng jasad kula, kula lajêng ngundang dhatêng wanita punapa pêrnahipun, kados ta: ibu, adhi, bakyu, anak. Dhatêng wanita ingkang sanès warga, nimbang dhatêng sêpuh nèming umuripun. Ingkang langkung sêpuh, kula undang: ibu, bakyu. Ingkang langkung nèm saking umur kula, kula ngundang adhi utawi anak.
sang aprabu ing panggalih bingah nutug / anggone kagungan abdi / bisa nênun apik alus / ora ana sing madhani / kang bêcik kaya mangkono //
ngêndi-êndi wong wis angrasani umyung / yèn ing kraton ing saiki / ana abdi juru tênun / gaweane luwih adi / ora wêruh sabên uwong //
nganti gawe kandhêge wong sing malêbu / arêp adol barang bêcik / awit sang prabu wis dhawuh / ora karsa anampèni / barang malêbu kadhaton //
dhèk samana pinuju lênggah sang prabu / ora kêndhat ing panggalih / ngajêng-ajêng sing diutus / nayaka kang aniliki / dene suwe ora ketok //
ora suwe nayaka ketok malêbu / nuli didhawuhi linggih / wusana nuli didangu / priye anggonmu niliki / apa pancèn iya elok //
sing didangu amunjuk lan nyêmbah sungsun / kawula nuwun nun inggih / kawula munjuk saèstu / abdi juru tênun kalih / pancèn nyata tiyang mrojol //
titi sangêt inggih ing panggarapipun/ [pangga...]
[...rapipun/] pancèn nyata èdi pèni / dhasar grayangipun alus / lawenipun sutra Indhi / pun sêling kêncana abyor //
pantês sangêt dados pangagêman ratu / upami padosa gusti / sajagad botên kêpêthuk / mênggah atur kula gusti / namung salugu kemawon //
sang aprabu mung kèndêl lan manthuk-manthuk / saka bangêting kadugi / lan saka panggalih jujul / dulinuli. enggal animbali / bupati jaba lan jêro //
sanalika barêngan sowan gumrudug / nuli bae didhawuhi / hèh kowe kabèh bocahku / ayo nyatakna saiki / pangagêmanku kang elok //
iya kuwi kang digarap juru tênun / coba timbangên sing adil / apa cocog panêmumu / karo sing tak utus dhisik / poma aja matur goroh //
sakabèhe nuli bêbarêngan mundur / turut dalan pating klêsik / awit uwis rada krungu / nyang unine Danu Dani / yèn ora wêruh wong gênjlong //
wise cêdhak ing panggonane sing nênun / krungu swara pating glidhig / lan manèh glodhagan têrus / ngono ora uwis-uwis / wong loro nganti gumrobyos //
kocap kabèh yaiku para tumênggung / banjur mara anyêdhaki / mung ing batin padha gumun / dene ketoke mung sêpi / pirantining nênun kothong //
kabèh bae pating plêlêng ketok gumun / kêdhèpe padha narithil / Dani mangrêti ing sêmu / gone nênun lèrèn nuli / karo ngulèt ngêluk boyok //
lan sêsambat anèh pangagêman ratu / wis digarap rina wêngi / ora bisa rampung-rampung / tur êmung kari sathithik / nganti ngrêkêkêlke otot //
layak bae yèn wong edan ora wêruh / barang kaya ngene iki / wise muni ngono mau / nuli nênun jêglag-jêglig / lakuning wlira nywara tho //
sakabèhe bupati sing padha krungu / ing atine nuli mosik / pancèn nyata anèh iku / dene êmung ketok sêpi / dene panggarape ngêtog //
yèn mangkono apa aku iki gêmblung / apêse ya diarani / wong ora wêruh ing prêlu / upama koningan gusti / wis mêsthi aku dicopot //
yèn mangkono bêcike tak ngaku wêruh / nuli ana sing miwiti / atêtakon sajak gumun / wadhuh thik bêcik mên kuwi / ijone ketok sumorot //
Dani ngrêti yèn kuwi wis klêbu wuwu / nuli bae anumpangi / lêrês ijêmipun têrus / ananging yèn pun têbihi / warninipun kados jambon //
cobi môngga kaparênga ragi mundur / sampun mriksanana mriki / kadospundi warninipun /
lan kagèt karo anjumbul / adhuh angudubilahi / sorote thik ora ilok //
ing cêkake kabèhe para tumênggung / padha kêna diapusi / mung padha manut ing rêmbug / kabèh ngaku amêruhi / kêblabak mung akon-akon //
èlèktris ingkang kabêsmi wontên sayuta. Kapitunan f 600.000.-
Ing tanggal 2 wulan punika Technische Hoogeschool ing Bandhung sampun jangkêp umur 10 taun. Pambikakipun kala tanggal kaping 2 JuyiJuli. taun 1920, kabikak dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral van Limburg Stirum.
Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht mêntas parêpatan, badhe adamêl sêrat paturan dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, supados ing parêpatan kawula dipun wontênakên warga wanita.
Kados ingkang sampun kalampahan S.S. ngawontênakên tatanan lampahing sêpur, ing dalêm sataunipun dipun ewahi kaping kalih, ing wulan Mèi tuwin Nopèmbêr. Ing taun punika tumrap ing Jawi Wetan botên wontên ewah-ewahanipun, dene ing Jawi Kilèn namung sakêdhik. Tumrap sêpur kilat bidhalipun dipun undurakên, nanging dumugining papan wêkasan malah langkung majêng.
Benjing wontênipun Koloniale Tentoonstelling ing Paris, ing taun 1931, badhe wontên juru bêksa tuwin niyaga dalah gangsanipun saking Surakarta tuwin Ngayogyakarta badhe dipun tindhihi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya tuwin Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya. Punggawanipun sadaya kintên-kintên tiyang 150.
Kawartosakên, tiyang ingkang ngakên ratu adil, nama Diets inggih Mukhamad Hèrucakra, ingkang karampungan
cacah 6 panggenan. Sawêg papan wau kemawon dipun sade sampun pajêng f 14.600.-. Mirid kawontênan wau, têtela bilih bangsaning kaborosan ingkang kados makatên punika dipun sênêngi ing ngakathah.
Kasêbut ing Memorie van Toelichting bagean rantaman yustisi, amratelakakên, bilih wiwit tanggal 1 Januari 1931 badhe kawontênakên Arbeids-Inspectie tumrap tanah Jawi tuwin Madura. Manggènipun badhe wontên ing Batawi, Sêmarang tuwin Surabaya. Malah kawartosakên tumrap kantor ing Surabaya benjing tanggal 1 Agustus ngajêng punika sampun kabikak, katindakakên dening Arbeids-Inspecteur Tuwan R.J.J. Biemond, ingkang sapunika nuju nindakakên wajib wontên ing tanah wetan, nanging panggenanipun taksih wontên ing
Parêpataning dhirèksi kalihan para komisaris bang kabangsan ing Surabaya, angrêmbag saha nêtêpakên Tuwan Rujita, dhirèktur OL Mij ing Ngayogya dados komisarising bang wau.
Bab badhe wontênipun parêpatan umum P.N.I. ing Batawi, mèngêti adêging P.N.I. tigang taun, kasandèkakên.
Adêging padamêlan suntik sêsakit edaning sêgawon.
Dumugining tanggal 6 wulan punika adêging padamêlan suntik sêsakit edaning sagawon sampun 45, inggih punika adêgipun kala taun 1885. Dados gangsal taun malih sampun madêg 50 taun.
Kantoripun sêrat kabar Kiauw Sing Djit Po ing Surabaya, nuju ing wanci dalu dipun gropyok ing pulisi, sêrat-sêrat saha sanès-sanèsipun ingkang
Lulus kandhidhat iksamên bagean kalih ing pamulangan luhur pangadilan, Radèn Sumarka.
Kawartosakên ing ngriki badhe kadhatêngan Tuwan Massu Udhi Norinobu dhirèkturing satunggalipun sêrat kabar ingkang agêng piyambak saha gadhah daya ing Jêpan. Tuwan wau dhatêngipun ing tanah Jawi, pêlu pados wawasan kawontênanipun sêrat kabar ing Indhonesiah.
Pakaryan toya ing Surabaya anindakakên rêrigên, supados para têtiyang ing Surabaya sampun ngêbrèh sangêt panganggenipun toya, amargi kuwatos manawi badhe kêkirangan. Bab punika gêmintê badhe damêl sêrat sêbaran, tuwin rêrigên sanèsipun.
Kawartosakên ing Mênadho wontên kabêsmèn agêng ing pêkên Cêmpaka, têlas 56 wuwung, kapitunan kintên-kintên f 70.000.-
Wontênipun sakatèn ing Surakarta sampun cêlak, tumrap ing Ngayogya sampun amiwiti andamêl bango-bango, katingalipun langkung agêng tinimbang ingkang sampun. Wontên ingkang gadhah pangintên, bango-bango wau inggih ngiras badhe kangge mêmahargya yuswa dalêm Kangjêng Sri Bagendha Maharaja Putri 50 taun.
An, pambikakipun kala tanggal 1 wulan April kapêngkêr, papanipun wontên ing alun-alun. Wontênipun buku waosan ing ngriku sampun kathah, waragadipun kangge ngêdêgakên f 415- ingkang kathah saking bôngsa
Katampèn malêbêt up aktê kursus ing Bandhung.
Sampun sawatawis dintên ing Malabar Bandhung, langitipun
mètêr. Katingalipun ngantos kados nagari asrêp. Kawontênan wau ngantos sagêd angêndhêg-êndhêgi lampahing radhio sawatawis.
tuwin Cung Pha Kwi, campuhipun pêrang ngantos tigang dintên, prajurit ingkang tiwas 15.000, ingkang 5000 prajurit nagari.
Katêrangakên malih, bilih ing tanggal 29 tuwin 30 golonganing wadya ura-uru, wongsal-wangsul anêmpuh bètèng, nanging ugi kenging kaundurakên, golongan wadya ura-uru karisakan agêng, kathah ingkang nandhang tatu.
Wadya nagari lajêng gêntos malês nêmpuh, ngungsir mêngsah ingkang taksih kantun, ingkang asli plajêngan saking Kwangsi.
Jayanipun pêrang punika kaanggêp wigatos sangêt, awis wadya
Mêsthinipun panjênêngan botên nampi blangko, krana sampun lunas.
Lêngganan nomêr 2196 ing Tara. f 1.50 ingkang kula tampi kaping 27/6-'30, tumrap wulan Juni, Juli lan Agustus.
Lêngganan nomêr 2307 ing Bandhung. Benjing tanggal 1/9-'30 panjênêngan kula wêdalakên saking lêngganan, awit wulan Juli sarta Agustus sampun ambayar.
Lêngganan nomêr 2293 ing Bayalali. Arta ingkang f 1.50 punika sakawit kalêbêt dhatêng pambayaran panjênêngan piyambak, nanging sapunika sampun kaêlih dhatêng no. 2303, Kajawèn 49 dumugi 53 sampun kakintunakên.
Ing Batawi sawêg mubal wontên pilêm mawi sagêd aninunong-aninunong. Petruk tanpa kêndhat tansah ningali. Saking sangêting kêpasukipun, rintên dalu namung anggagas bab punika. Mila wêdalipun Kajawèn ing dintên punika pun Petruk botên wawan sabda.
Johnson: Mangkene, manawi kula kamanah lêpat, kula katêdahna kalêpatan kula. nanging manawi rumaos kula: botên, awit, dhatêng kula ing ngriki botên niyat ngrêbat kabêgjaning liyan, sampun malih ingkang punika nama bôngsa, sampun botên babarpisan. Dados saupami sampeyan galih lêrês, kula punika namung nama tiyang sêsarêngan pados panggêsangan, saupami kaparêng sêsarêngan, kula namung andhèrèk.
Tuwan Smith wicantên sêrêng: Punika pamanggihipun tiyang badhe pados mênangipun piyambak. Mênggah caraning sêrêng-sêrêngan, sampeyan punika wênang kula tundhung.
Johnson: Kenging kemawon sampeyan kagungan panggalih sêrêng, nanging tumrapipun kula, namung kula tampi kanthi mênêbing manah. Nanging saupami kalampahana katundhung, kesah kula inggih manawi sampun mapan kalêpatan kula.
Smith: Manawi makatên sapunika ugi kula wênang nêtêpakên, bilih sampeyan tiyang nênêka, kula purih kesah saking ngriki.
Johnson: Punika namung pinanggih wontên dêrênging panggalih sampeyan piyambak, wêwênang sampeyan botên maton. Dados kula inggih awrat anglampahi. Kalihan malih tuwan, kados lêlampahan kula punika kula anggêp sandhungan, têgêsipun pakèwêd. Môngka mênggahing pakèwêd, punika pancèn sampun dados
iki dadi panguwasaku, aku ora rêna yèn ana wong kang ngrusuhi panggaotanku.
Smith: Wis, wis, cêkake mangkene, yèn didadèkake grêjêg, iya dadi, nanging bêcik ora. Nanging upama ora dadi grêjêg, bakal ora olèh karampungan kang gawe pamarêm. Dadi mungguh panimbangku, bêcik gawe tôndha saksi bae, ing bab asor unggule salah siji, lan aku duwe rekadaya liyane, têgêse ora magêpokan bab garêjêg, mung wite saka kono. Mangkene: Wis, saiki wong loro padha dhuwèla bae, mêngko êndi sing
koarani wêdi dhuwèl, wani bangêt. Nanging ya kuwi mau, dadi sanadyan aku mênang pisan, uga ora gawe sênênging atiku.
Smith: We la, rêmbugmu kuwi nganyêlake, dadi kowe kêna tak arani wong wêdi gêtih.
Harwey: Sakarêpmu anggonmu ngarani, nanging têmênan, aku ora bisa nglakoni.
Smith: Iya wis, salin gagrag. Ngene bae, saiki arêp tak êdu takad-takadan ngombe inuman kêras, êndi kang angglinting dhisik, ya kuwi sing kalah, kudu banjur lunga saka kene.
Johnson: Prayogi, kula namung andhèrèk.
Smith: Dadi, wis, Harwey ladènana.
Harwey: Sabar dhisik, kowe aja banjur nêtêpake mangkono. Ayake kowe wêruh dhewe, yèn aku ora maju mênyang inuman. Lan manèhe tindak mangkono mau nistha bangêt, aku ora bakal gêdhe atiku yèn unggul jalaran saka minum. Pikirên sing dawa ta, êndi bêcike wong minum, saya manèh yèn kogayutake kanggo prêlu kang kaya mangkene, loking akèh ora bêcik. Iba nisthaku, saupama aku disuwurake unggul prakara minum. Wis, wis, aku êmoh anglakoni.
Smith: La, kapriye, kabèh-kabèh kowe ora nyondhongi, jênêng anèh. La, sampeyan kadospundi Tuwan Johnson.
Johnson: Manawi kula dipun bên bab punapa kemawon inggih purun, tiyang punika ingkang badhe dados jalaran karampunganipun prakawis punika.
Tuwan Smith tansah angulir budi kemawon, kadospundi sagêdipun angrampungi bab punika. Wusana lajêng wicantên sêmu sêrêng: Wis, saiki mangkene, nanging bab iki yèn koêmohi Harwey, kowe tak têtêpake kalah, lan kowe sing wajib sumingkir saka
punika ing dalêm: tigang wulan ... f 1.50. bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Sapisan punika kula badhe ngobrol ing bab bangsaning sêporêt, ingkang samangke sawêg dipun rêmêni ing tiyang kathah, inggih punika: bal-balan. Sajatosipun mênggahing kula, botên pantês sangêt upami ngrêmbaga ing bab sêporêt, langkung malih ing bab bal-balan. Awit kula punika bangsaning tiyang pangajaran kina, dados dhatêng sêporêt cara modhèl enggal punika, sampun kathah supenipun. Inggih lêrês, bilih kala alit, kula ugi ngudi dhatêng sêporêt, ingkang botên beda kalihan sêporêt jaman samangke, inggih adamêl ngotot tuwin sarasing badan, nanging caranipun gèsèh, sarta pangudi kula wau inggih ragi kapêksa. Pamain kula sêporêt wau
lan otot-otot kula ugi sagêd sami pating pathênthêng. Bedanipun kalihan sêporêt cara samangke namung satunggal, inggih punika, sanadyan gunanipun agêng sangêt, nanging ngêmungakên kangge [...]ranipunNaskah rusak. piyambak, beda kalihan sêporêt kula, gunanipun botên ngêmungakên kangge kula piyambak, nanging sagêd sumrambah dhatêng têtiyang sagriya. Awit sasampunipun rampung anggèn kula
Ing ngajêng kula sampun matur, bilh anggèn kula nindakakên sêporêt wau, sabab kapêksa, ewasamantên inggih wontên bangsaning sêporêt ing kala punika, ingkang kula rêmêni sangêt. Jalaran saking awrating sêporêt ingkang kula lampahi, sarta jalaran saking kathahing kringêt ingkang kula wêdalakên, ingkang anjalari kula kapêksa sakêdhap-sakêdhap kêdah ngombe, kadhangkala sok sagêd lêlampahan, kula ngantos supe ing purwa duksina. Mênggah namaning sêporêt wau, anggodril, utawi amblèndèr. Dene anggèn kula ngantos supe ing purwa duksina wau, jalaran ingkang blêbag-blêbêg kula ombèni wau jêbul, ao, aliyas arak obat. Cara têtêmbunganipun ulah raga (Sportterm), supe ing purwa duksina ingkang makatên wau, dipun wastani: mabuk. Awon utawi saenipun sêporêt kados ingkang kula aturakên punika, ing ngriki botên prêlu kula anglairakên mênggahing pamanggih kula, kuwatos mangke mindhak wontên ingkang ngajak: êmbèk-êmbèkan, awit sampun dados lageaning manusa, manawi sawêg nyêlir enggal upaminipun, dados manawi sawêg ing salêbêting pasihan, sanadyan wujuding sêlir wau kados sarag galuwan, katingalipun inggih mêksa kados: Dèwi Ratih angejawantah.
Amangsuli rêmbag kula ing ngajêng ing bab bal-balan. Para maos têmtunipun sampun sami mirêng, bilih ing wêkdal punika wontên pakêmpalaning bal-balan bôngsa Mlayu saking Singgapura, nama Malay team, ingkang anjajah tanah Jawi prêlu têtandhingan kalihan pakêmpalan-pakêmpalan bal-balan ing tanah Jawi. Sanadyan pakêmpalan wau wontên ing tanah Jawi ngriki dipun mêngsahakên kalihan pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sampun misuwur mênggahing kasagêdanipun bal-balan, ewadene mêksa kêrêp mimpangipun katimbang kawonipun, anandhakakên, bilih mainipun pakêmpalan wau sayêktos kenging tiningalan. Jalaran saking punika, sarêng kala dintên Sabtu ingkang kapêngkêr kula mirêng, bilih Malay team wontên ing Batawi badhe katandhingakên kalihan pakêmpalan U.M.S. inggih punika pakêmpalan bal-balan tumrap bôngsa Tionghwa ing Batawi ingkang kiyat piyambak, kula lajêng amrêlokakên ningali. Mênggah angsal-angsalaning wawasan kula, kados ing ngandhap punika:
Ombyaking têtiyang nonton, sanadyan kados padatanipun, bal-balan punika tapukipun jam 5 kirang saprapat, nanging wiwit jam 3.30 tiyang sampun andilir sami nuju dhatêng papan têtandhingan. Ubaling tiyang nonton, inggih bôngsa Eropah, Tionghwa, punapadene tiyang siti kenging dipun basakakên kados gabah dèn intêri. kintên-kintên jam 4.30 ing papan têtandhingan sampun bêntêt dening kathahing tiyang nonton, ing ngriku papanipun tiyang nonton dipun pisah-pisah, inggih punika: trubinê, papan ingkang awis piyambak sewanipun. Satunggal-satunggaling panggenan f 2.40, dados ngêmungakên kangge para ingkang pamêdalipun sathekruk, amila ing ngriku inggih namung saprapat kêbak. Lajêng papan ingkang wontên linggihanipun, sewanipun f 1.80, tiyang ingkang nonton ing ngriku, sagêd sami linggih, nanging manawi botên mangangge rasukan ôntakusuma, manawi bêntèr inggih mêgap-mêgap sabab kêbênteran, manawi jawah inggih anjêdhindhil. Lajêng papanipun tiyang kathokan, sewanipun tumrap tiyang satunggal f 1.20, papan wau upami dipun wastanana: klas kathok, inggih sampun mathis sangêt, awit ingkang sami nonton wontên ing ngriku punika: bôngsa Eropah, bôngsa Tionghwa, tuwin bôngsa pribumi lan sanès-sanèsipun ingkang sami cêlanan. Dene kula piyambak ing sarèhning kala punika mangangge cara yangko-yangko, têgêsipun cara Eropah botên, cara Tionghwa botên, cara pribumi inggih botên, lan amrih sagêd têrangipun anggèn kula nonton, kula lajêng andhêsêl wontên ing klas kathok. Sajatosipun mênggahing kula, sanadyan badhea wontên ing trubinê pisan, inggih botên wontên pakèwêdipun. Awit tumraping kula, waragadipun kangge lumêbêt ing papan têtandhingan wau, ngêmungakên ... main mata kalihan tiyang ingkang jagi kori, ingkang kala punika gagasanipun kintên-kintên: sakêras-kêrase sêtatsêblad, kadhangkala dikalahake karo sobat.
Dene papan ingkang mirah piyambak, ingkang sewanipun namung f 0.50 punika botên ngêmungakên nama kêbak kemawon, nanging kenging dipun wastani kêbik dening tiyang siti.
Mênggah kawontênanipun papan ingkang awis sewanipun utawi mirah, punika sanadyan botên sarana dipun sêngaja, ing ngriku kadosdene wontên sêdya badhe milah-milah wontênipun têtiyang ingkang sami nonton. Wiwit papan ingkang sewanipun f 1.20 minggah, punika sabagian agêng dipun ênggèni bôngsa Tionghwa lan sanès-sanèsipun, dene papan ingkang sewanipun namung f 0.50 ngêmungakên dipun ênggèni ing tiyang siti. Wontênipun pilah-pilah ingkang makatên punika, manawi ngèngêti kalimrahaning watakipun tiyang, ingkang sok botên sagêd milahakên kawontênanipun sêporêt kalihan raos kabangsan, punika kenging dipun anggêp kadosdene satunggiling panjagi anêbihakên dhatêng pasulayan. Langkung malih dene ingkang badhe têtandhingan bal-bala punika, antawisipun pakêmpalaning tiyang Mlayu, ingkang jalaran saking samining adat tatacara tuwin agaminipun dipun anggêp tunggil bôngsa kalihan têtiyang siti ing ngriki, kalihan pakêmpalanipun bôngsa Tionghwa, wontênipun pilah-pilah panggenan wau pancèn inggih utami sangêt. Jalaran panyaruwening sawênèhipun tiyang, manawi wontên mêngsahing pakêmpalan ingkang dipun botohi, dhawah utawi kêtliwêng, punapa malih manawi mêngsahipun kalêbêtan bal, punika asring adamêl abriting kuping sayêktos. Kados ta: nalika U.M.S. inggih punika pakêmpalaning bôngsa Tionghwa kabobolan, punika para nonkonnonton. tiyang siti botên ngêmungakên surak-surakan kemawon, nanging wontên ingkang lajêng sami lumêbêt ing
ing ngriku sajak badhe anglairakên jèngkèlipun dhatêng bôngsa Tionghwa, anggènipun botên angsal ... ngêbon ing tokonipun.
Samangke mênggah pamainipun, kala têtandhingan sawêg dipun wiwiti,
ing ngriku katingal, yèn pakêmpalan kalih wau mèh sami kiyatipun, kaotipun: pakêmpalan Malay-team sajak sampun kulina sangêt main sêsarêngan. Wontên ing pundi dhawahing bal, têmtu wontên tiyangipun Malay-team, ingkang nampèni. Amila balipun inggih prasasat tansah wontên ing sangajênging gulipun U.M.S. kemawon. Kajawi punika U.M.S. ing kala punika, upami tiyanga makatên, sajak sawêg kalêrês pupak pusêripun, dados inggih sawêg apês jayanipun, amila botên antawis dangu kemawon U.M.S. inggih lajêng kêbobolan. Ingkang andadosakên cingakipun para pênonton Tionghwa. Kala punika surakipun para pênonton tiyang siti ambal-ambalan rame sangêt. Makatên ugi kula, dhongipun makatên inggih kêpengin tumut ambêngok: hore, hore, nanging sarêng kathah
Nanging botên watawis 15 mênit malih, lajêng gêntos Malay-team ingkang kêbobolan, wah, samangke pênonton Tionghwa ingkang surak rame. Ing sarèhning kula wontên ing antawisipun bôngsa Tionghwa, kula inggih lajêng kapêksa tumut surak, nanging surakipun wau surak sêpuh, kados tiyang ingkang sawêg kêbêbêlên.
Wiwit punika solahipun U.M.S. saya dangu lajêng saya katingal kêndho, ingkang punika amila lajêng tansah kabobolan kemawon, ngantos jangkêp satêngah losin.
Sampun samantên kemawon. Sanès dintên ngobrol malih.
Ing Kajawèn nomêr 55 nyariyosakên anggènipun Mas Krêti umuk kandhêg dening nuju wanci dhahar. Ing dalêm manah Mas Krêti inggih ragi gêla, awit nuju sawêg mêmpêng. Mila sarampungipun dhahar, taksih nyamuk-nyamuk Mas Krêti sampun wiwit umuk malih: Kala samantên lampah kula dumugi ing dhusun ingkang kula dèrèng nate sumêrêp, nanging pangraos kula têka cêlak kemawon. Ing ngriku kula sampun dipun papag Radèn Gêndir Panjalin, sampun dandos pameran. Kula gumun sakêdhik, dene pangagêmanipun Radèn Gêndir Panjalin wau sarwa kancana, tinarètès ing sêsotya, manawi sinawang saking
Mas Krêti andêngèngèk kalihan wicantên: Lo, punika dados tôndha saksi saking kêtênta kula dados
pisan, awit sampun mangrêtos manawi Mas Krêti dados gêgujêngan, lajênging wicantên: Nanging kala samantên inggih wontên ingkang gundhul.
Mas Krêti: Bênêr, ya kae sing jênêng setan gundhul. Cêkakipun kula lajêng dipun irit dhatêng pandhapi. Wah, agêng saha saening pandhapi, ngungkuli kabupatèn. Ing ngriku Kyai Prawirasêkti sampun lênggah, dipun ayap ing para nyai ayu-ayu, ngadhêp patehan sarwa kancana. Kyai Prawirasêkti lajêng ngandika: Mas Krêti, kula sampeyan dhalangakên, kangge ambêbingah lare, mangke dalu kalêrês wêdalan kula, lampahanipun Sumbadra Larung. Nanging kula mêling, manawi mêdal Radèn Burisrawa tapa sampun mawi ngêdalakên ingkang anggodha, awit manawi ngêdalakên ingkang anggodha, lare-lare ngriki sami muring-muring. Wangsulan kula: Inggih sandika. Nalika wau kula dipun paringi epahanipun, tuwin dipun sukani kunir kangge jampi.
Wah kathahipun tiyang ningali ngedap-edapakên. Dilalah kala samantên kula kasupèn, nalika Radèn Burisrawa tapa, kula ngêdalakên setanan anggodha. Kocapa, ing ngriku kula lajêng dipun byuk ing lare sajagad, sami ngithik-ithik, kalihan mungêl: Aku ora trima, athik diwadani. Kala samantên Amin ngantos kakên. Rak
priyantun, ing sanalika ngriku, byar, kula lajêng santun paningal, jêbul kula kalihan Amin sami pating pêthangkruk wontên ing wit randhu wana. Wah, susah kula kados punapa,
mangsuli taksih, lajêng kula têdha badhe kula mamah. Nanging kados punapa kagèting manah kula, kunir wau dados êmas ngunir bosok.
kacuthêla samantên kemawon, Amin sampun kêsêl anggènipun nginggihi.
Bathara Endra punika putranipun Bathara Guru, nalika ngejawantah jumênêng nata jêjuluk
saha santun jêjuluk Sri Maharaja Surapati, nagarinipun taksih lêstantun wontên ing rêdi Sêmèru, lajêng dipun lih Suralaya, ugi lajêng jêjuluk Sang Hyang Surapati, kadhatonipun lajêng kawastanan Suralaya.
Sami-sami dewa, Sang Hyang Endra punika kêrêp kocap piyambak, kahyanganipun kêrêp kambah ing pakèwêd. Wontênipun makatên, amargi Hyang Endra punika dados ratuning dewa, punapa kawontênanipun ing Suralaya tansah dados pêpenginaning ngakathah, kados ta: manusa, danawa, dene adhakanipun tuwuh saking kapengin ngalap widadari, awit Hyang Endra punika kagungan widadari ingkang dêdunung wontên ing kadhatonipun, inggih punika ing Suralaya.
Sabên wontên lêlampahan prakawis makatên, lajêng nuwuhakên pêranganing para dewa kalihan manungsa utawi danawa, lêlampahan kados makatên punika tansah wontên kemawon, kados ta kala jaman Ngalêngka, Prabu Rawana kapengin anggarwa widadari, lajêng nuwuhakên pêrang kapanjang-panjang, malah Prabu Rawana kalampahan sagêd anggarwa widadari putranipun Sang Hyang Endra piyambak.
Nalika jaman Prabu Niwatakaca,Niwatakawaca. kapengin anggarwa Dèwi Supraba, widadari ing Kaendran, inggih nuwuhakên pêrangan. Tuwin taksih kathah sangêt lêlampahan ingkang kados makatên punika.
Sang Hyang Endra punika sampun kacariyos satunggiling dewa ratu, mila ugi kathah anggènipun damêl wêwangunan, mênggah caraa nata limrah nama ambusanani praja tuwin kadhaton. Manawi mirid cariyosan sêrat, ingkang dipun tulad dening para nata, inggih bab kadhaton, wêwangunaning praja, punapadene lêlangênipun, sami mirid ing Kaendran, kados ta bab waringin kêmbar, Hyang Endra ingkang miwiti, dipun namakakên Jayandaru, Dewandaru, dumuginipun ing jaman sapunika tumrapipun karaton ing Surakarta, namaning waringin kêmbar, inggih waringin kurung,
ugi kados makatên. Makatên ugi mênggahing lêlangên gôngsa, badhaya, ingkang miwiti inggih Sang Hyang Endra, dipun tulad dumugi sapriki.
Sarêng jamanipun Pandhawa, Hyang Endra mundhut putra dhatêng panêngah Pandhawa, mila panêngah Pandhawa inggih lajêng karan Endratanaya, têgêsipun putraning Endra. Pangakênipun putra Sang Hyang Endra dhatêng panêngah Pandhawa sakalangkung asih, mila tumrapipun ingkang dipun pundhut putra, inggih kêrêp sangêt sowan dhatêng Kaendran.
Malah manawi mirid dêdongengan Indhu, panêngah Pandhawa punika botên namung dipun pundhut putra kemawon, nanging malah putra piyambak. Lan malih Hyang Endra sihipun inggih katingal sangêt, kados nalika panêngah Pandhawa ngêntasi damêl sagêd nyirnakakên Prabu Niwatakawaca, ngantos dipun paringi widadari minôngka ganjaran anggènipun unggul ing pêrang.
Kajawi punika, Hyang Endra inggih anggalih sangêt murih para Pandhawa sami unggul ing prang, awit sampun uninga, manawi Pandhawa punika dados satrunipun Korawa, inggih punika kadangipun sri nata ing Ngastina Prabu Suyudana. Wontênipun Hyang Endra mrihatosakên, awit Kurawa punika santosa, wah malih sang prabu kagungan senapati linangkung nama Radèn Karna.
Kados ingkang sampun dipun cariyosakên wontên ing bab Bathara Surya, Radèn Karna dipun dhawuhi Hyang Surya manawi badhe karawuhan Hyang Endra, badhe mundhut anting-antingipun, awit sampun winêca manawi anting-antingipun Radèn Karna oncat saking talinganipun, badhe apês ing jurit.
Kalampahan Hyang Endra tumêdhak amanggihi Radèn Karna, nanging Hyang Endra mindha-mindha brahmana. Radèn Karna sampun priksa manawi ingkang mindha-mindha brahmana wau Hyang Endra, mila anggènipun ambagèkakên kanthi taklim, pangandikanipun: Rawuhipun sang brahmana badhe mundhut punapa, punapa mundhut papan ingkang loh awiyar, punapa mundhut rajakaya ingkang nyêkapi. Pangandikanipun Hyang Endra botên nyuwun punapa-punapa, kajawi nyuwun anting-anting ingkang taksih kagêm.
Radèn Karna saya botên kasamaran malih, bilih ingkang rawuh punika
namung dipun anggêp sapele. Nanging mênggahing anting-anting kula punika, sarèhning nama manggèn atunggil daging, lajêng kadospundi, manawi kapundhut inggih kula sumanggakakên, nanging sampun adamêl cacad gula.kula. Lan malih kula nyuwun lintu dêdamêl linangkung.
Sadaya wau dipun pituruti ing Hyang Endra, namung ing bab gêgaman, kaparêngipun ngangge manawi nuju wontên damêl ingkang sayêktos.
Sasampunipun kalampahan makatên, Hyang Endra sakalangkung suka ing galih, rumaos manawi panêngah Pandhawa badhe unggul ing pêrang.
Samantên pangemanipun Hyang Endra dhatêng Pandhawa.
Cêcariyosan ing jaman purwa ingkang lajêng kagathukakên kalihan kawontênan ing jaman sapunika, kathah ingkang manggalih manjing ing pangothak-athik, punika namung kasumanggakakên dhatêng para maos.
Ha. urip luhung amung manusa linuhung / asalnya saking Hyang / ingkang sasana mênuhi / isining rat ing donya akir samoha //
Na. nora dunung nanging nyatane dumunung / namung nora gana /
rinoban ing sih / sinung wênang misesa lir Hyang Wisesa //
Wa. wus winuwus wasitane pra misuwur /
pasthinipun pinusthi mrih tan kalimput / pèngêtên ywa lupa / pêpalang kang tansah ngrampit / pamardine lantaran barata tapa //
Dha. dhasar dhadhut dhinêsêg dhadhag tan ngadhuh / dhinêndha kadhadha / dhangan tyase nora kêndhih / dhating nala yèku tôndha dadi
Ing wêkdal punika kalêbêt wancinipun tiyang sami wangsul saking Mêkah, anêtêpi wajibing rukun Islam, inggih punika minggah kaji.
Ing môngsa makatên punika, mèh ing sabên sêtatsiun kathah tiyang sami mêthuk dhatêng kulawarganipun ingkang nêmbe sami wangsul, malah tumrap ingkang kacêkapan, wontên ingkang mêthuk dhatêng palabuhan, ingkang kathah dhatêng Tanjungpriuk, palabuhanipun kitha Batawi. Awit ing ngriku kenging dipun wastani jujuganing tiyang wangsul saking Mêkah tumrantumrap. tanah Jawi ingkang kapisanan.
Kawontênanipun tiyang ingkang mêthuk wau, ingkang kathah namung nangguh kemawon, têgêsipun botên saking angsal pawartos saking tiyang ingkang dipun pêthuk.
Lêlampahan makatên punika limrah andadosakên pangantu-antunipun ingkang mêthuk, sabên kalamangsanipun kapal dhatêng lajêng sami mapag dhatêng palabuhan, dèrèng sampun-sampun manawi dèrèng angsal katrangan ingkang cêtha. Trakadhang ngantos mèh sawulan sawêg dhatêng, nanging ugi wontên ingkang wusananipun namung angsal pawartos, bilih ingkang dipun pêthuk amanggih sabab wontên ing margi, utawi ngajal wontên ing purug.
Pawartos kados makatên punika sagêdipun angsal katrangan manawi nuju wontên tiyang ingkang cêtha dhatêng kawontênanipun ingkang dipun pitakènakên.
Dene ingkang têtêp nama tiyang mêthuk sayêktos, punika tumrap ahli waris ingkang angsal pawartos tèlgram saking tiyangipun piyambak.
Sasisih punika gambaripun para têtiyang ingkang sami mêthuk dhatêng kulawarganipun, wontên ing palabuhan Tanjungpriuk.
sakabèhe nuli bali padha sowan / sajake /
siji sing kêsusu matur cêtha / mangkene / kula nuwun kula botên munjuk dora / ngêtèprès / yêktosipun ing gampiling unjuk kula / wah sae //
gêbyaripun adhuh kula ngantos eram / lan anèh / awit mawi cahya sasat dilah êgas / kêmêtèp / mèh kemawon maripat kula kêcandhak / ing bèlèk //
ana liya sing sambung karo anyêmbah / arèntèng / nuwun gusti badhe agêm dalêm nyata / yèn sae / pantês namung kagêm manawi sarêngan / wontên drèl //
pundi wontên badhe kêdhut botên bêdhah / pun pêthèl / nanging namung ampang sasat kados opak / rak anèh / yèn pun agêm gusti tamtu kados dewa / pangantèn //
sang aprabu ing galih bangêt kaduga / adhèhèm / lan ngandika mêngko ingsun arsa têdhak / nyatakke / dadi jênêng ingsun iki nêmu bêgja / agêdhe //
ora ilang gonku ngabdèkke wong anyar / dadine / yèn sun ganjar pangkat iya bisa nyandhak / sing gêdhe / awit nyata
ana abdi sing baut bangêt angumpak / unjuke / kaluhuran dhawuh pangandika nata / amanggèn / pun dadosna nayaka sampun cêkapan / lan sae //
para nayaka / kabèhe / lan wis ana abdi dhisik rêrikatan / lakune / paring wêruh yèn sang prabu arêp têdhak / bakale //
dinyatakke malaekat / bok bène / wong jênênge kabèh uwis kêna daya / ing pèlèt //
ra-orane ana uwong bisa kôndha / ne ngene / malah mêngko karêpku arêp mainan / cikbène / padha eram aku kari ngenak-enak / nyêkèkèk //
wong jaragan aku wis dadi wong edan / mangkene / yèn aluse [alu...]
[...se] ngêcakake tatakrama / kirane / malah dadi jalaran ora kapenak / rak blaès //
nuli ana abdi jajaran kang têka / ngandhakke / yèn sang prabu wis rawuh ana ing jaba / mulane / juru tênun supaya lèrèn
apa aku kokira wong loro sigar / drohun he / wis lungaa aja ngêkèh-kèhi kôndha / nèng kene / apa kowe kalakon nganti tak dhupak / wong juwèh //
nuli rawuh sang prabu jumênêng cêlak / sandhinge / uwong loro sing ithu nênun kothongan / batose / dene iki ora ketok apa-apa / mangkene //
nganti suwe sang prabu tansah anggagas / rak anèh / dene ithu kaya uwong nênun tênan / sajake / nanging êndi wujude kok ora ana / lêr-lêre //
nuli ana nayaka nyêdhak sang nata / ngrêpèpèh / karo matur lah gusti rak inggih nyata / yèn sae /
punika kang sumampir inggih brêgas / tur barès //
gone matur lan nuding tampar dipênthang / sajake / kaya ana jarik nglawèr ing sampiran / arèntèp / nuli ana sing sajak ngudhar lêmpitan / dipênthèng //
barêng Dani wêruh sing padha tumandang / anolèh / karo kôndha: bok sampun sami sêmbrana / èh èh èh / punika rak botên kenging dipun grayang / ing sanès //
mangkono apa ingsun iki owah / dadine / dene kabèh wêruh ingsun dhewe ora / rak anèh //
yèn ngantia ingsun ngandika prasaja / mêsthine / kawulaku banjur nêtêpake owah / ratune / yèn mangkono bêcik ngaku wêruh cêtha / ayake //
sang aprabu banjur dhawuh karo nyêntak / hèh kabèh / aja banjur tarancagan wani nyandhak / marene / gulo nganti ana sing tiba ing lêmah / ah pancèn //
sira iku rak padha andhèrèk nata / jêbule / calangkrakan ora nganggo kôndha-kôndha / nyang kuwe / abdiningsun juru tênun wong nonoman / karone //
Anggone nagara arêp mulang utawa ambudidaya murih wong-wonge padha sênêng nyang kopêrasi, kuwi kêpriye, Truk, kiraku ya angèl bangêt. Awit watake sing diwajibake ing bab kuwi, sing têmtune iya bangsane amtênar Eropah, kuwi seje bangêt karo watake bangsaku kiyi. Kaya ta upamane: wiwit cilik mula wong Jawa kuwi diwulang: aja mangeran mênyang dhuwit, awit dhuwit kuwi rêrêgêding donya, sapa sing mangeran mênyang dhuwit, banjur anduwèni watak: têgêlan, tegan, saèn, lan sapêpadhane. Piwulang kang mangkono kuwi tumrape wong Jawa prasasat wis rumasuk ing balung sungsum. Wusanane: barêng ngisor irung lan pipine wis padha kêthukulan rambut, banjur olèh wulangan: dhuwit iku kuwasa, sapa sing sugih dhuwit, mêsthi bisa ngêlun jagad, mulane gêmia, supaya bisa mukti uripmu ana ing donya kene. Malah nganggo dièmbèl-èmbèli unèn-unèn: yèn kowe arêp ananjakake dhuwitmu, olak-alikên kang nganti mêmêt. Hara, piwulang loro kiyi apa ora ngrujak sêntul, dika ...
Petruk: Mungguhing panêmuku piwulang loro-lorone kiyi bêcik kabèh, awit piwulang kang kapisan karêpe mung arêp anjaga, aja nganti wong kuwi bangêt-bangêt anggone mangeran mênyang dhuwit, jalaran sapa sing wis kabanjur kèrêm mênyang dhuwit, sing akèh-akèh banjur lali marang kautaman. Dene piwulang kang kapindho, karêpe arêp ambudidaya supaya wong aja ngêbrèh-êbrèh bangêt marang dhuwit, awit tindak kang mangkono kuwi bisa anjalari kasangsarane awake dhewe. Mulane mungguhe jaman saiki, ing sarèhne dhuwit kuwi akèh bangêt kanggone, bêcike iya anjupuk têngah-têngah, mangeran dhuwit: ora kêna, nanging ngêmohi dhuwit iya: tidhak bolih. Nanging bab kiyi tak punggêle [punggê...]
[...le] samene bae, saiki tak ambanjurake ngandharake kuwajibane nagara anggone ambudidaya supaya wong padha dhêmên mênyang kopêrasi lan mulang ing bab kuwi, yaiku sarana: gawe propagandhah, mranata, awèh pituduh lan nênuntun. Dadi niyate nagara: arêp nyampurnakake anane kopêrasi, lan ngilangi kang dadi cacad-cacade. Saya suda cacad-cacade mau, iya saya suda angggone diulat-ulatake nagara.
Garèng: Dadi yèn aku ora kaliru, anggone diulat-ulatake dening nagara kuwi kanggo sawatara môngsa. Yèn pakumpulane kopêrasi, cara wonge ngono wis diwasa, didadi. wis doyan pêdhês, kuwajibane nagara kang awujud ngulat-ulatake mau, iya wis rampung. Nèk mêngkono larase, iya bolih dijalani. Hla, saiki, Truk, sing dipatah dening nagara angulat-ulatake mau, têmtune iya amtênar Walônda, tur blanjane iya sing sathekruk kae.
Petruk: Dene sing diwajibake dening nagara ngulat-ulatake mau: adpisur credietwezen lan kopêrasi. Wis mêsthi bae yèn adpisur piyambak ora bisa nindakake kang kanthi mêsthine, kang iku atas namaning adpisur mau, banjur sok ditindakake dening para amtênar credietwezen utawa lanbao.
Garèng: Iki têmtune iya amtênar-amtênar bôngsa Walônda kabèh, awit jarene blanjane amtênar-amtênar kiyi sahohah-sahohah, lan wis dadi jamak lumrah ing tanah Jawa kene, anggêre blanjane sasayahe, iya mêsthi bôngsa Eropah ...
Petruk: Kliru, Kang Garèng, kliru, para amtênar sing diwajibake ngulat-ulatake kiyi sing akèh malah priyayi Jawa. Kaya ta: sing jumênêng ajung insêpèktur, kontrolir, kuwi akèh priyane Jawa.
Garèng: Nèk mêngkono iya bêcik bangêt. Awit mungguhing wong Jawa sing kurang pangajaran kuwi sing akèh nèk ana pêpriksan, ing môngka sing rawuh mêmriksa: rêmbuwas bôngsa Walônda, kuwi bisa andadak ... ni-nini katisên, dhêr ... rodhog jaluk kêmul, kêmul. Seje yèn sing rawuh kuwi bangsane dhewe, sanadyan pangkate dhuwure sawit kalapa pisan, nang ati iya mak cês, adhêm.
Petruk: Kajaba saka iku, bisa uga kalakon, kang dikuwasakake dening adpisur supaya ngulat-ulatake mau: wong-wong partikulir utawa pakumpulaning wong bumi.
Garèng: Wèh, hla kiyi saya kapenak manèh, iya tumrap pakumpulan sing kudu diulat-ulatake, awit nèk wong partikêlir sing mriksa, ing sarèhning ora nômpa blônja saka nagara, têmtune iya gêdhe ngapurane. Dene tumrape wong sing kapatah nitipriksa ya luwih kapenak manèh, awit saka nagara sathithik-sathithik kiraku iya bisa olèh-olèhan, lan saka kumpulan sing dipriksa, anggêre gêlêm kêdhèp-kêdhèp bae, nèk-nèke iya bisa olèh ujuran.
Petruk: Lo, kok banjur ngandhut kamelikan mêngkono. Wong partikulir utawa kumpulaning wong bumi, sing dipatah nindakake mangkono mau, iya kudu dipilih kanthi têmênan. Kang kapisan, kudu wong sing pintêr, ngrêti nyang kopêrasi, sing migatèkake têmênan mênyang kabutuhane bangsane. Kajaba iku, wong mau iya kudu nyaguhi anyambut gawe bêbarêngan karo adpisur. Tuladhane nyambut gawe bêbarêngan kang kaya mangkono kuwi wis ditindakake ana ing Surabaya, yaiku anggone pakumpulan Indonesische-studieclub angulat-ulatake anane bang-bang kopêrasi ing kutha Surabaya. Tumêkane saiki ing kono wis ana bang kopêrasi cacahe 21, lan sabên dina isih tansah ngudi arêp ngêdêgake bang-bang anyar manèh. Dene wong-wong partikulir utawa pakumpulaning wong bumi sing dipatah ngulat-ulatake mau, ora diwaragadi dening kopêrasi, awit ing kono anindakake pagawean minôngka dadi wêwakiling nagara. Dene yèn kalane nyambut gawe mau kapêksa ngêtokake dhuwit, kuwi bakal dibayar saka dhuwit pitulunganing (subsidie) nagara.
Garèng: Wèh wis cêtha saikine aku. Dadi nèk ana pakumpulan kopêrasi, sing diêdêgake dening para sing wis pangajaran kuwi, ora kuwatir nyuwun rèhpêrsun sing wis kapacak ing sêtatsêblad 1927 nomêr 91, awit sing nitipriksa, kêna ditindakake dening komisi pilihane saka para wargane pakumpulane dhewe, dene sing bakal ngulat-ulatake kêna wong partikulir utawa pakumpulaning wong bumi, kaya sing wis kok kandhakake ing ngarêp. Hla, saiki, Truk, kapriye dalane amrih bisane olèh rèhpêrsun cara pribumi kuwi.
Petruk: Bab kiyi liya dina bae tak kandhani. Saiki padha dilèrèni samene bae dhisik.
Tumrapipun bôngsa Indhonesiah, satunggal kalih, malah bokmanawi ugi sampun kathah, ingkang akabudidayan agêng, nanging manawi dipun timbang kalihan cacahing jiwa ing Indhonesiah dèrèng nama timbang, nanging ugi sampun lumayan. Ing sisih punika gambar wujuding asil karèt ing Banjarmasin, asli saking kabudidayan tiyang siti.
Konprènsi pang-pang P.N.S. ing Jawi Wetan.
Pang-panging P.N.S. ing Jawi Wetan mêntas parêpatan, nampèni mosi: 1. Supados para guru ingkang angsal kursus dagang alit, têtanèn tuwin ulahraga, angsal tulah. 2. supados guru ingkang malêbêt kursus têtanèn ing Bogor angsal tulah, tuwin supados ngewahi tatananipun murih dados kamayaran, mosi wau lajêng kakintunakên dhatêng up bêstiripun ing Surakarta.
Wontên tiyang 10 asli saking Cirêbon sami pados ulam ing sagantên, wontên ing têngah katêmpuh ing angin, baitanipun kèrêm. Lêlampahan wau pinanggih ing wanci dalu. Tujunipun sarêng wanci enjing têtiyang wau kasumêrêpan ing têtiyang saking kapal Klerk ingkang nuju langkung, têtiyang ingkang kasangsaran sami kenging dipun pitulungi, kabêkta dhatêng Tanjungpriuk. Sadaya lajêng badhe kakintunakên wangsul dhatêng Cirêbon.
Kawartosakên, benjing tanggal 27 wulan Agustus ngajêng punika, Paduka Tuwan Sir Clementi gupêrnur ing Straits Settlements badhe angajawi, bidhalipun saking Singgapura nitih mêsin mabur K.N.I.L.M. prêlu mara tamu gupêrnur jendral ing ngriki kanthi opisil.
Rêdi Luwungdhatar dhistrik Banjaran katingal tansah mingsêr. Pangagêng dhistrik andhawuhi dhatêng têtiyang tigang dhusun supados sami pindhah panggenan, kintên-kintên wontên griya 76 ingkang kêdah kapindhah. Nanging têtiyang ing ngriku sami kawratan, jalaran sami badhe nilar pasitènipun. Ing bab punika pangagêng nagari ugi nyadhiyani pasitèn ing sanès panggenan. Wontên tiyang 21 ingkang kêkah botên purun pindhah. Dhusun ingkang dipun samarakên wau ing Batuguru, Luwungdhatar, tuwin Cilowa.
Sawênèhipun tiyang èstri sakit leprah ing Yikit, Acèh, nêmpuh dhatêng brigadhê, lajêng dipun sanjata, pêjah. Tindak makatên wau botên liya namung jalaran saking panglalunipun
Kawontênanipun rêdi Krakatao saya majêng, umbuling blêdhosanipun ngantos 800 mètêr. Ambalaning pambalêdhosipun tanpa wicalan. Ingkang muncrat katingal murub, inggilipun 400 mètêr. Blêdhosanipun ingkang kantun botên patos kathah, kakintên kawahipun sampun kêlêban toya.
Ing tanggal 7 wulan punika sampun kalampahan kawontênakên parêpatan umum ing pamulangan luhur pangadilan, tumrap para guru, dipun jênêngi ing Paduka Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, lid rad Indhia, pangagênging dhepartêmèn birgêr mistêr, tuwin sanès-sanèsipun. Pangarsa panjênênganipun Dr. Husèn Jayadiningrat mratelakakên ing bab ewah-ewahaning taun wulangan, ingkang rumiyin 4 taun dados 5 taun, tuwin mratelakakên wontênipun iksamênan sae. Ing wêkasanipun wulan Juni 1929 cacahing sêtudhèn wontên 159, pêpetanganipun bôngsa Tionghwa 20, bôngsa Eropah 42 tuwin pribumi 97. Cacahing iksamênan 140 ingkang pinanggih sae 77. Wontên 38 ing bagean kandhidhat iksamên kapisan, tuwin 25 bagean kaping kalih. Dhoktoral iksamên bagean kapisan wontên 8, bagean kaping kalih 6.
Nonah Ong Kie Hiong lulus dados dhoktêr ing pamulangan luhur ing nagari Walandi saha sampun dumugi ing ngriki, nyambut damêl dhatêng gupêrmèn. Nonah punika kapetang dhoktêr wanita bôngsa Tionghwa, ingkang wontênipun ing Indhonesiah ngriki nomêr kalih. Dhoktêr wanita ingkang kapisan, Nonah Lily Lau ing Sukabumi.
Radèn Purwadi, ing Mistêr Kornèlês, lulus iksamên notaris agêng bagean kalih.
Karampungan têtêping bidhalipun Mr. Kusuma Sumantri dhatêng pambucalan dèrèng wontên, kintên-kintên badhe kasarêngakên kalihan bidhaling kapal ingkang ambêkta têtiyang dhatêng Dhigul.
Lulus kandhidhat iksamên bagean kapisan ing pamulangan luhur pangadilan, Radèn Santosa, Muhamad Rusri tuwin Radèn Subana.
Ing Tanjungpriuk kasumêrêpan wontên klèrêk S.S. nama Sutisna gadhah tindak salingkuh sarana malsu sêtat ingkang kangge pêpetangan padamêlan sasampuning padamêlan siyang.
Sawênèh dhusun ing bawah Têmanggung, wontên pakêmpalaning warga bôngsa tiyang tani dhusun, ingkang ancasipun badhe maragadi lare-lare anaking kulawarga ingkang badhe nglajêngakên sêkolah, nanging kêcupêtan wragad. Ing sapunika sampun sagêd mragadi lare satunggal ing Mosviba tuwin satunggal ing Meisjes Normaalschool ing Ngayogyakarta.
Tuwan Muhamad Jamil, lulus angsal sêsêbutan Arts saking pamulangan luhur ing Utrecht.
Wontên pawartos, bilih golongan warga P.N.I. ing Sukabumi amarak-marakakên supados têtiyang sami ningali dhatêng papan papriksan benjing tanggal 11 wulan punika, inggih punika dintên pamriksanipun para panuntun P.N.I. wontên kantor landrad ing Bandhung. Punggawa S.S. kathah ingkang nayogyani.
Ing wêwêngkon Ngayogya kêrêp katingal wontên sima tutul, malah wontên ingkang kenging kacêpêng kaladosakên dhatêng kraton. Wontênipun makatên, kakintên
Syanghai - Nanking sacêlakipun Cangcao, ngantos adamêl kasèping lampahipun sêpur 5 jam.
Wadya Cang Wèni wontên ênêm brêgada, ing wanci dalu pêtêng andhêdhêt, nyobi nyabrang lèpèn Liyuho, nanging lajêng dipun papagakên dening golongan Siyuwan Cuwan nalika nuju wontên têngahing lèpèn. Wontên prajurit Kuwomincun 2000 sirna, 1000 katawan, sanjata ingkang kenging kabêskup 700, sanjata mêsin 5, mriyêm 3 tuwin pirantos pêrang sanès-sanèsipun.
Syanghai 7 Juli (K.P.). Wadyabala parentah ing Lung Hairil We ingkang sisih têngên majêng saking Kaocèng, sisih kiwa majêng sêsarêngan kalihan sisih têngên
kasoran, wadya ingkang katawan 8000, sanjata ingkang kabêskup 9000 langkung, ing sapunika Kaipèng kakêpang.
nyatakakên bilih poning pakêmpalan cêkap dipun angge mogok ngantos lami.
Londhên 3 Juli (Aneta-Nipa). Ing Lagerhuis Inggris, atas pitakenanipun Ben, mratelakakên bilih wontênipun têtiyang Indhia ingkang kaukum jalaran ebah-ebahan wiwit tanggal 1 Marêt dumugi tanggal 31 Mèi gunggung wontên 30.302 sadaya taksih anglampahi paukuman.
Kala dintên Rêbo jam 5 sontên, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral tindak dhatêng griya sakit militèr, sarta têrus dipun upakara wontên ing ngriku, jalaran gêrah ginjêl sakêdhik. Tindak dalêm saking palis sarana nitih oto, nanging saking kori dhatêng kamar griya sakit, taksih sagêd tindak kemawon.
Salêbêtipun ingkang wicaksana gêrah, padamêlan dalêm dipun wakili dening Tuwan Welter.
Harwey: Wicantên sajak kêsêsa: Iya wis, aku kêduga.
Smith: Wis rampung. Sesuk bae.
Tuwan Harwey lajêng namung kèndêl kemawon, nanging ing manah tansah anggagas, punapa ingkang badhe dipun tindakakên dening Tuwan Smith punika. Nanging sanadyan dipun gagasa kados punapa, mêksa botên sagêd manggihakên.
Ing wêkdal wau Tuwan Smith wangsul dhatêng baita, dene prêlunipun botên kacariyosakên dhatêng tuwan kêkalih wau. Nanging sanadyan matêna,makatêna, sadaya inggih sampun sami sumêrêp, kintên-kintên badhe mêndhêt pirantos ingkang kangge ngêbên kasantosaning manah.
Kintên-kintên antawis saêjam, Tuwan Smith sampun katingal wangsul numpak sêkoci, dipun iringi ing rencang tiyang cêmêng. Batosipun Tuwan Harwey: Apa aku iki arêp didu karo wong irêng kae. Hèh, ora gênah bangêt Smith
sumêrêp wontên tiyang cêpêngcêmêng. ngiring Tuwan Smith, malah anggagas: Yèn aku mung arêp didu karo wong irêng mangkono, rangkêpa têlu pisan, aku ora bakal gigrig.
Nanging gagasanipun tiyang kêkalih kados makatên wau inggih têtêp namung dados gagasan kemawon, nyatanipun dèrèng kantênan. Wusana sarêng Tuwan Smith mandhap saking sakoci, sumêrêp manawi tiyang cêpêng wau namung tiyang kuli lugu, andhapipun prêlu amanggul bêbêktan awarni pêthi agêng.
Sarêng Tuwan Johnson sumêrêp makatên wau ing dalêm manah bingah sangêt, awit ngintên tamtu badhe dipun bên abên karosan sarana angkat junjung, punika saya êmbahipun sapele. Batosipun, yèn prakara angkat junjung, mung anjunjung gunung kang durung tak lakoni.
Botên dangu Tuwan Smith dumugi panggenanipun tiyang
kubênging pêthi katingal pating caromplong, nanging ing nglêbêt katingal pêtêng kemawon. Mirid tumandanging rencang, pêthi wau awrat.
Sasampunipun mapan, Tuwan Smith lajêng wicantên: Iki pêthi, mêsthine kowe durung wêruh isine Harwey. Sampeyan samantên ugi Tuwan Johnson. Coba Harwey injênên, isine apa.
Tuwan Harwey mara sampun kanthi kirang sakeca ing manah saha lajêng nginjên, dipun waspadakakên, sarêng sampun cêtha lajêng wicantên kamisosolên, têmbungipun: Anu, u - lèt.
Têmbungipun Tuwan Harwey ingkang kados makatên wau, Tuwan Johnson botên mangrêtos têgêsipun, nanging Tuwan Smith
inggih lajêng nyêlak, anggènipun nginjên ngatos-atos, sarêng sampun cêtha panginjênipun, botên wicantên punapa-punapa, namung kirig-kirig
dalunipun tiyang têtiga sêsarêngan nêdha eca. Tiyang cêmêng rencangipun Tuwan Smith kapurih anjogèd kados caranipun piyambak, tiyang têtiga sami angêploki rame. Ngantos têngah dalu sawêg bibaran.
Enjingipun, tiyang têtiga sampun sami lêlinggihan malih, Tuwan Smith lajêng miwiti wicantên: Sapunika kula badhe nglairakên kajêng kula, sampeyan - utawa kowe Harwey - tamtunipun sampun priksa manawi pêthi punika isinipun sawêr. Mênggah kajêng kula makatên: sawêr punibapunika. badhe kula culakên wontên ing ngarsa sampeyan cakêt, gêntosan, ing mangke pundi ingkang anjênggirat, agêngipun anjêlih, inggih punika ingkang kawon. Môngga sapunika sintên ingkang kula culi rumiyin. (Badhe kasambêtan)
--- [903] ---
Ôngka 57, 18 Sapar, Taun Jimawal 1861, 16 Juli 1930, Taun V.
Limrahipun nagari Walandi punika dipun wastani nagari toya, pasitènipun katrajang ing lèpèn pating sarèwèh. Mila ing bab lêlangên inggih kathah ingkang pinanggih ing toya. Ing nginggil punika gambar balapan baita ing lèpèn Rijn.
ingkang karawuhan Hyang Yama, dados pratôndha bilih badhe dumugi ing janji. Lan Hyang Yama punika ugi sinêbut dewa ingkang
Hyang Yama punika kuwaos kados makatên, nanging ugi wontên kalamangsanipun kawêkèn ing lampah, inggih punika nalika dipun utus ing Hyang Jagadnata kadhawuhan nyêndhal mayang Prabu Pandhudewanata. Amargi tansah dipun tênggani ing Bagawan Abiyasa, awit sabên nyêlak, tansah kasumêrêpan, wêkasan cabar ing damêl.
Nanging wantuning kinawasa, Hyang Yama tansah pados rekadaya murih kalêksanan sêdyanipun. Hyang Yama lajêng mulung garwanipun Prabu Pandhu ingkang nama Dèwi Madrim. Ing ngriku kalimpe, Prabu Pandhu lajêng kenging dipun sêndhal mayang. Dados tindakipun Hyang Yama punika, sanadyan dewa kinawasa, ewadene kasoran prabawa kalihan ambêging pandhita linangkung, tandhanipun inggih anggènipun mèh cabar ing damêl dening wontênipun Bagawan Abiyasa.
Sang Hyang Yamadipati krama angsal Dèwi Mumpuni. Tumrapipun wontên ing padhalangan, Dèwi Mumpuni punipunika. dados jêjêr lêlampahan, namanipun inggih lampahan Mumpuni, ingkang gêgayutan kalihan Hyang Yamadipati. Dene lêlampahanipun ing bab anggèning Dèwi Mumpuni cidra ing kakung wanuh kalihan Bathara Nagatatmala, limrahipun sinêbut Bambang Nagatatmala.
Mênggah cêkakaning cariyos, nuju satunggiling dintên Hyang Yama priksa ingkang garwa pêpanggihan kalihan tiyang bagus ing warni, inggih punika Bathara Nagatatmala. Hyang Yama sangêt duka, lajêng dados pêrang
sakalangkung rame, nanging Hyang Yama kasoran. Ing ngriku Hyang Yama saya sangêt pamuring-muringipun, lajêng dipun biyantu ing para dewa, nanging mêksa sami kasoran. Wusana kauningan ing Hyang Endra, saha sarêng dipun taliti, Bathara Nagatatmala punika putranipun Sang Hyang Anantaboga, ingkang dèrèng kauningan ing Hyang Endra. Wusana andadosakên duka.
Sarêng Hyang Yama têrang dhatêng aluranipun Bathara Nagatatmala, saya sangêt anggènipun botên narimah, dados anumpangi dukanipun Hyang Endra, wusana kalampahan Hyang Anantaboga dipun lêbêtakên ing Yumani, kalêpatan anggènipun ngumpêtakên putra.
Nanging bab makatên punika botên pisan-pisan damêl marêmipun Hyang Yama, awit botên angêndhakakên lêlampahanipun Dèwi Mumpuni.
Hyang Yama lajêng gadhah tindak cidra, amanggihi Hyang Anantaboga dhatêng Yumani, awit mênggah Hyang Yama winênangakên kemawon mariksa kawontênanipun ing Yumani. Dene dhatêngipun wau ngakên dipun utus ing Hyang Endra, angêmban dhawuh, bilih Sang Hyang Anantaboga sagêd nyêpêng Bathara Nagatatmala, badhe kaparingan pangapura.
Hyang Anantaboga botên kasamaran, bilih tindakipun Hyang Yama wau namung tuwuh saking kaparêngipun piyambak, mila lajêng mangsuli têmbung kerasan, angrumaosi manawi dipun ayomi.
Panampinipun Hyang Yama rumaos manawi dipun sanggêmi, Hyang Anantaboga lajêng dipun luwari, nanging wusananipun malah lajêng dhawuh dhatêng Bathara Nagatatmala supados sumingkir, Dèwi Mumpuni kabêkta. Hyang Anantaboga lajêng wangsul dhatêng kahyanganipun ing Saptapêrtala.
Kados punapa cuwaning panggalihipun Hyang Yama, tindakipun wau malah saya adamêl kalêpatan. Ing wusana Hyang Yama angsal pamarêm, krama malih angsal rayinipun Dèwi Mumpuni, nama Dèwi Komini.
Wontênipun ing padhalangan, nama Dèwi Mumpuni punika botên atut kalihan Hyang Yama, awit Hyang Yama punika sangêt kuciwa ing warni. Sanadyan Hyang Yama tansah ngudi lumunturing sihipun garwa, mêksa tanpa damêl, wusana lajêng dipun alap Bathara Nagatatmala punika.
Pathi garut punika kajawi kangge dhaharan kados ingkang sampun kalimrah, ugi kenging kangge lawuh saha kenging karimat lami, inggih punika dipun krècèk. Mênggah rekanipun andamêl makatên:
Sasampunipun pathi wau dipun jênang sawatawis akas, lajêng kaledre-ledre ing godhong pisang ingkang ngantos waradin sarta tipis sangêt, tanganipun ingkang ngledre sakêdhap-sakêdhap dipun têlêsi mawi cêthithèt (blêng) supados sampun kêlèt kalihan [kali...]
[...han] jênang, sarta dadosipun krècèk sagêd asin. Sarampungipun pangledre lajêng kaêpe, ananging botên prêlu garing-garing, cêkap namung malêm kemawon, supados gampil pangrajangipun. Nalika badhe karajang kêdah kaklèthèk dipun pisah kalihan godhongipun. Sadadosing rajangan sampun kenging kaêpe ngantos sagaringipun.
Kajawi ingkang sampun kula aturakên kasêbut ing nginggil wau, pathi garut punika ugi kenging kangge dhaharan adèn, ingkang sasumêrêp kula para sadhèrèk tani dèrèng patosa wontên ingkang sami ngolah kangge têtêdhan piyambak utawi kasade, mênggah rekanipun andamêl (ngolah) kolêmbèng punika makatên:
Amundhuta tigan 1 jênenipun kapisah lan pêthakipun, lajêng sami kaublêg piyambak-piyambak, ngantos sami mêmêt, sasampunipun mêmêt jênenipun wau lajêng kadekekan pathi garut 1 sendhok nêdha, gêndhis pasir 1 sendho nêdha, wasana lajêng kaublêg malih ambal-ambalan ngantos ajèr, yèn sampun ajèr tigan pêthak wau lajêng kacampurakên. Sarampungipun lajêng dipun pan tumrap ingkang botên gadhah pirantos sagêd damêl piyambak inggih punika: kuwali dipun isèni awu kalihan pasir watawis sapalih lajêng dipun obori ngantos pasir lan awu wau bêntèr sangêt, lajêng katutupan ing gêmbrèng ingkang dhapur nguwung sarta dipun isèni mawa arêng. Dene jer-jeran wau sasampunipun kawadhahan ing cêthikan lajêng kalêbêtakên ing kuwali, katumpangakên ing pasir wau sarta katutupan ing gêmbrèng isi mawa wau, makatên salajêngipun. Anggènipun ngisèni jer-jeran wau sampun ngantos kêbak-kêbak kaangkaha namung sapalih langkung sakêdhik, supados bilih umob, botên ambaludag. Sarta ing dhasaring cithakan kêdah kausar-usaran lisah klêntik, supados botên kêlèt.
Wondene manawi andamêl badhe kasade, limrahipun dipun kathahi pathinipun, dados upami tigan ayam 10 iji, pathinipun 15 sendhok nêdha, gêndhisipun 10 sendhok nêdha. Sadaya wau upami wragadipun têlas 55 sèn, manut cithakan ingkang panjang 8 cm wiyar 3 cm kandêl 1 cm. Dados 40 iji, rêgi 2½ sèn = f 1.-. bêbathènipun 45 sèn.
Sawênèhipun sadhèrèk padhusunan ugi wontên ingkang gadhah reka damêl pathi garut wau, nanging botên kadamêl têtêdhan piyambak, inggih punika kasade dhatêng bôngsa Tionghwa, sabên sakati ± 20 sèn. Dene para sadhèrèk ingkang sami ambêtahakên pathi garut wau ingkang kathah namung tumbas dhatêng toko Tionghwa ing dalêm sakatosipun 25 sèn, utawi 30 sèn. Samantên wau pathinipun tarkadhang sampun botên murni, asring kacampuran pathi sanèsipun. Mila saking pamanggih kula miturut piguna-piguna kasbut ing nginggil, prayogi para sadhèrèk ing padhusunan sami migunakakên tanêman garut, kangge pados nipkah ingkang dhumawah ing badan piyambak, sarana kasade jênang, têtêdhan, krècèk, sapanunggilanipun. Dados botên namung dipun sade glondoran utawi pathi kemawon, sarta ingkang langkung prêlu katindakakên anggêgêsang sarta angathahakên tanêman garut ing
pakawisanipun ingkang sampun botên ngêdalakên kalis saking pamêdal sanès-sanèsipun.
Namung punika sêsêrêpan kula bab garut, wasana nyumanggakakên para maos sadaya, saha nyuwun gunging samodra pangaksama, amargi namung pamanggih sapele.
Sadanguning tinitah gêsang wontên ing ngalam donya, wiwit procot saking guwa garbaning biyung, ngantos dumugining puput yuswa, tiyang punika tansah pikantuk tuntunan, saha nampèni piwulang warni-warni saking tiyang sêpuh, juru panggulawênthah, guru, tuwin sadaya pasrawunganipun.
Sakathahing piwulang ingkang mijil saking tiyang sêpuh, nomêr kalihipun guru, punika ingkang kathah namung bôngsa piwulang sae. Ewa samantên ingatasing manungsa, ing têmbenipun botên mêsthi lajêng sagêd dados sae sadaya, liripun mêsthi wontên salah satunggiling tindak ingkang marojol saking têtalêring piwulang sae wau. Ingkang makatên punika botên nama anèh, jalaran wontên sabab warni-warni.
Kados ta: jêjêring piwulang ingkang katanjakakên cêtha namung bôngsa ingkang sae, inggih punika kalakuan sinuprih sae, patrap pratikêl sae, pambêkan tuwin wêwatakan sae, môngka têmbenipun mêksa dados sagêd thukul awon. Ingkang makatên punika kathah-kathahipun tuwuh saking pasrawungan sanèsipun wau. Pramila wontên kosokwangsulipun: sanajan kalakuan awon punika tanpa piwulang dening tiyang sêpuh utawi guru, ewadene sagêd tuwuh akanthi gampil tur subur wontênipun ing tiyang, saking pandamêlipun piyambak.
Mila yèn katitik saking punika, mênggahing pamanggih lajêng sagêd anglêrêsakên wontênipun ungêl-ungêlan: sakèhing tindak ala iku tansah dibiyantu dening Hyang Ijajil, dene sakèhing laku kang bêcik tansah dialang-alangi. Saking akèhing godhane (sambekalane) tumrap wong kang ngambah dêdalaning kabêcikan, nganti nuwuhake pamurina yèn kalakuan bêcik iku abot sanggane, angèl cak-cakane. Kosok-baline: luwih gampang bangêt wong nindakake piala.
Pramila manawi dipun talusur saking ngriku, nama nugraha sangêt manawi tiyang nindakakên sawarnining kalakuan sae ingkang tanpa sambekala, liripun ingkang sagêd lastantun tanpa godha rêncana ing salajêngipun.
Amargi saking punika, wiwit rumiyin mila para lêluhur lajêng kagungan pamanggih bilih piwulang punika ingkang wajib dipun kathahi namung piwulang ingkang sae. Dene piwulang awon, ingkang wosipun sagêd nuwuhakên patrap pratikêl, wêwatakan, pambêkan [pambê...]
[...kan] utawi kalakuan ingkang kirang prayogi, botên prêlu karêmbag malih, awit para lêluhur wau sami gadhah pangeman dhatêng têdhak turunipun sagêda dados sae sadaya. Titikanipun gampil sangêt, inggih punika saking buku-buku têtilaranipun kina, ingatasipun bab piwulang, wontênipun ing ngriku katawis kathah ingkang mêngku piwulang sae. Dene piwulang-piwulang ingkang dumunung ing buku-buku wau, saya lami malah saya sampurna, awit saking pambudinipun para sarjana, pundi ingkang kagalih taksih kirang prayogi dipun tata malih, ngantos katawis mathuk (mêmpan) dhatêng êmpan papanipun.
Amangsuli ing bab kalakuan awon punika sanajana tanpa dipun gêgulang, nanging mêksa sagêd thukul kanthi subur, saking dayanipun pasrawungan utawi pandamêlipun piyambak. Punika kenging kaupamèkakên kadosdene kêmladhehan ingkang tuwuh wontên ing kêkajêngan. Katranganipun makatên: upami tiyang ananêm, wiwit wujud wiji kapêndhêm thukul, dipun sirami supados enggala agêng, kadhangir sagêda tuwuhipun sae, punapadene dipun lêmèni amrih ing têmbe kenging kaalap wohipun ingkang miraos. Ananging dèrèng ngantos dumugi môngsa, witipun dadak lajêng kapencokan kêmladhehan, inggih punika saking dayaning pêksi utawi sanèsipun. Kêmladhehan wau manawi botên dipun rêsiki, tartamtu adamêl risaking uwit, saya lami saya ngrêbda, dangu-dangu botên katingal tanêmanipun, nanging
Saha malih kêmladhehan wau sagêd mêncar nular-nulari ing wit sanès-sanèsipun.
Dados kawontênan ingkang kados makatên punika minôngka isbatipun manungsa. Sanajana winêlêg ing piwulang sae, ananging manawi sêsrawunganipun sabên dintên tansah namung kalihan tiyang ingkang awon kalakuanipun, amêsthi sagêd ugi katularan, langkung-langkung tumraping lare ingkang dèrèng jangkêp nalaripun, tumularipun sarana gampil, inggih kados tuwuhing kêmladhehan ing wit-witan wau, punika tuwuhipun tanpa dipun kajêngakên dening manungsa, saha tanpa dipun lêmèni, ewadene sagêd andadra tuwuhipun, tarkadhang sagêd adamêl pêjahing wit, awit dayanipun angawonakên dhatêng ingkang pinencokan, mila ngantos ngawontênakên paribasan: kêmladhehan ngajak sêmpal, punika prêdikanipun sami kemasonkemawon. kalihan kadadosan ingkang winahya nginggil.
Pramila ingkang makatên wau, dados tiyang sêpuh pancènipun inggih botên kenging weya sêmbrana, prêlu kêdah prayitna, anggènipun amrênahakên anak, utawi têtanggêlan ingkang dipun wajibi, samantên ugi juru panggulawênthah dhatêng momonganipun. Cêkaking cariyos: sintên ingkang kêpengin ngalap wowohan ingkang miraos, inggih kêdah sagêd angrukti tanêmanipun, sampun ngantos kasoran dening dayaning kêmladhehan.
Nyuwun pangapuntên: Nirrasa, Tumpang - Malang.
Tumrap bôngsa punapa kemawon ingkang nama sampun jangkêp kêdunungan kasusilan, pêperanganing kawruhipun tamtu sampun anggadhahi wêwaton piyambak-piyambak, inggih ing bab punapa kemawon tamtu sami wontênipun, awit sadaya sami dados praboting gêsang utawi kabêtahakên, malah dumugi pantoging kasampurnan pisan ugi sami anggadhahi. Tur kajêngipun inggih botên beda.
Nanging sanadyan kabêtahanipun sami, upaminipun kriya sami kriya, tur inggih sami sagêd damêl griya, nanging wangun tuwin prabotipun inggih beda, bedaning wangun tuwin prabotipun wau tamtunipun inggih mêngku kajêng kalihan cocoging raos lair batosipun, kabêkta jalaran saking sabab pakulinan tuwin kawontênaning hawanipun. Upaminipun bôngsa Eropah, manawi ningali griyanipun tiyang Jawi, lajêng sagêd amastani griya pêtêng, rintên dalu tanpa angsal sawangan, saupami bôngsa Eropah kapurih manggèn ing ngriku, sakêdhap kemawon inggih lajêng dados kirang sakeca. Kosokwangsulipun bôngsa Jawi, manawi kapurih manggèn wontên ing griya gêdhong, lajêng sambat sulap, inggih lajêng andadosakên kirang sakeca. Môngka mênggahing sajatosipun namung kabêkta saking pakulinan, dados saupami tiyang Jawi lajêng manggèn ing griya gêdhong, inggih lajêng kulina dados gêsanging tiyang gêdhongan. Makatên mênggah salajêngipun.
Ucaping bôngsa ngamônca: omah kok sumpêk.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, saupami ngawontênakên wancah-wancahan, sampun tamtu satunggal-satunggalipun botên kirang pamancah, sampun malih ingkang nama sanès bôngsa, saya botêna gampil amancahi, sawêg ingkang tunggil bôngsa kemawon, manawi sampun kêdunungan pakulinan sanès, ugi sagêd amancahi dhatêng bangsanipun piyambak, ngantos kasupèn bilih tuwuhing pamancahipun wau, lugunipun sampun kêdhêdhêran wiji sanès. Nanging ingkang makatên wau punapa lêpat. Botên. Awit pamancah wau nama satunggiling panggosok, dening kabêkta saking sami sêsrawungan kalihan ingkang botên nunggil bôngsa,
lan malih prêlu badhe mujudakên murnining kawontênan, inggih bab punapa kemawon, murih sagêd sakeca dipun ênggèni utawi dipun lampahi.
Nanging mênggahing pamancah, punika sakecanipun ngungkuli mamah gudir, ingkang pancèn namung cêkap dipun amati, têgêsipun saking gampilipun, sok ngantos kalepyan manawi dhêdhasaring kawruhipun pancèn sampun beda, inggih kabêkta saking bedaning bôngsa wau.
Sampun malih ingkang nama mawi pathokan dhêdhasar kawruh, sawêg têdha kemawon ingkang nama gampil-gampilan, bôngsa tuwan-tuwan manawi kêpêthuk ulam têrik: anggabêr. Tiyang Jawi mamah krokèt: gulunipun mingkub, saking sami botên kulina, utawi sanès têdhanipun. Nanging manawi sampun kulina, ingkang botên karsa ulam têrik, malah dhawuh: santêne sing kênthêl. Makatên ugi pun gulu ngingkupi kukrokèt, inggih malah mênga las-lês, pun krokèt tanpa kulanuwun.
Dados pêpiridanipun sampun cêtha, pancèn pilah, ewadene ugi sagêd nunggil manamimanawi. kawon salah satunggal. Nanging mênggahing kajêng botên makatên, awit sampun sami ngênggèni, dados inggih kêdah dipun pêndhêt têngahipun. Punika ingkang sajatosipun angèl.
Sarêng tuwuh wontên tindak badhe pados têngah wau, ugi lajêng nuwuhakên ucap-ucapan: kawruh, kagunan, tuwin punapa-punapanipun mundur, sawênèh sampun thele-thele, malah sampun wontên ingkang sêg babarpisan, mila lajêng wontên têtêmbungan anggêgêsang.
Manawi dipun manah panjang, kados ingkang nama mundur, thele-thele tuwin pêjah wau botên wontên, nanging namung jalaran êmpanipun botên angsal papan. Ewadene ugi kenging dipun wastani makatên, dados sanadyan pêjah pisan, nanging-nama sampun keblat. Sanadyan makatêna, inggih dèrèng srêg, tandhanipun sadaya sadaya wau, mênggah caranipun wiji, manawi kasiram sagêd gampil thukulipun. Kados para maos botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun para têtiyang, ingkang lajêng sagêd nindakakên kagunan warni-warni, ingkang kakintên sampun botên sagêd nindakakên.
Cêkakipun bab kawruh sapanunggilanipun punika tumindakipun kanthi êmpan papan, cara kina beda kalihan sapunika, dene tumrap ingkang anggayut sanès bôngsa tansah
sang prabu sangsaya duka / sêmune nganti katitik / kabèh nuli padha piyak / awit saka padha wêdi / sang prabu anudingi / karo angandika sêru / lo dene banjur lunga / kuwi lo bênakna dhisik / ana siji sing isih sumèlèh lêmah //
ana sing tumuli nyêmbah / karo matur nuwun inggih / tandange ketok acikat / kaya tênan anandangi / anjupuk barang kèri / patrape
dicandhak / sajak kaya uwong nglêmpit / sauwise rampung nyêmbah / sang nata nuli nyêlaki / gon tênunan sing dadi / tumuli alon andangu / he bocah ingsun anyar / coba pratelakna iki / bakal êndi sing pantês diagêm nata //
Dani nuli mara nyêdhak / kaya bêkêl karo driji / tangane nuli andhaplang / kaya ambèbèrke jarit / lan matur sarèh lirih / punika sayêktosipun / pantês sangêt kagêma / nanging kuciwa sakêdhik / corakipun ragi kêlêm kirang mubyar //
sang prabu sajak angasta / karo mênyêt-mênyêt driji / wusana alon ngandika / yèn sutrane uwis apik / cacade iya kuwi / bênêr ing kandhamu mau / apa sira kaduga / anênun kang luwih bêcik / yèn kaduga sira tumuli munjuka //
Dani mênêng lan anggagas / ing wusana nyêluk nuli / nyang Danu kowe renea / nênunmu lèrènna dhisik / Danu ya mara nuli / Dani nglantarake dhawuh / iki dhawuh dadakan / apa ya bisa nglakoni / nênun sutra kang pantês diagêm nata //
Danu mangsuli kapenak / la kuwi sing uwis dadi / rak ya padha brêgas-brêgas / apa isih nguciwani / banjur anyêntak Dani / o, la, wong ya kowe Danu / durung bisa
kotandhinga sutra liya / ora ana sing madhani / ananging ing saiki / saka dhawuhe sang prabu / mundhut kang luwih brêgas / cêkake sing luwih adi / apa kowe kaduga anganakêna //
Danu nyandhak ing sasmita / nuli amangsuli lirih / mêsthine iya kaduga / lan mêsthi ya luwih bêcik / ananging ing saiki / waragade kudu mumbruk / awit jênêng iyasan / panggarapku ora main / lan mêsthine kudu nganggo nglêmbur barang //
sang prabu banjur ngandika / yèn sira kaduga ya wis / sira nuli nandangana / aja nganggo mikar-mikir / prakara wragad kuwi / sira mung mêruhi wujud / dene yèn sira garap / nganti nglêmbur wayah bêngi / sun paringi papan kang luwih prayoga //
nanging sira sumurupa / garapên kang bangêt titi / rong dina uwis rampunga / awit arêp sun anyari / yèn nyata [nya...]
[...ta] bisa dadi / gêdhe gêganjaran ingsun / wong loro barêng nyêmbah / wose padha nyandikani / nuli padha barêngan tômpa ganjaran //
lan iya tômpa waragad / dhuwit akèh putih-putih / ana sing arupa êmas / kabèh uwis ditampani / sang prabu kondur nuli / kono kari Dani Danu / anacahke ganjaran / lan waragad dadi siji / diklumpukke nganti mèh ana sagrobag //
nuli padha rêrikatan / ngulihake bôndha dhisik / têkan ngomah bungah-bungah / mangan enak nyandhang bêcik / mung pistan rina wêngi / kabèh sing rasane mak nyus / nyang ilat nganti krasa / mêmês kaya diulèni / para sanak têkane kaya diundang //
nanging ya mung kandhêg kôndha / Danu nuli anguwèhi / êmas picis rajabrana / sakabèhe diratani / wusana banjur bali / wong loro banjur malêbu / nuli olèh panggonan / bangêt apik ketok wingit / kanggo nênun agêm nata sing iyasan //
wisa rampung tata-tata / gone nênun nuli wiwit / suwarane pating glodhag / nganggo dijaga prajurit / wong nyêdhak dilarangi / barêng bêngi nuli sambung / diyan bangêt apadhang / nganti ora kaya bêngi / ketok bangêt panggarape yèn gêlakan //
nganti têkane rong dina / mung sêngkutan jêglag-jêglig / ngono lakune wong bisa / nadyan têmêne ngapusi / nanging gêlare wani / nyarêngkasa wani nêmpuh / dadi wong sing kapusan / ngandêle saya nêrusi / dikapakna yèn wis kalap arêp apa //
barêng wis têkan sêmaya / sang prabu rawuh mriksani / nuli andangu lan bingah / kapriye apa wis dadi / tumuli matur Dani / kawula nuwun sinuhun / inggih sampun mèh nigas / kados benjing-enjing enjing / tamtu rampung kantun
Ca. Ciptanira panthêngên ingkang santosa. Dimèn antuk kamurahaning Hyang Suksma.
Ra. Rasa enak ywa katungkul ngenak-enak. Ngèlingana ing wuri bakal tan enak.
Ka. AbêcikanKabêcikan. padha lan gunung anakan. Marmanira akèh
Wa. Wong nèng praja aywa pêgat tatakrama. Aja pêgat siyang ratri atêtanya.
La. Lali jiwa ilang ingkang pinilala. Tan prayoga dadi wisaning angganya.
Petruk: Rungokna Kang Garèng: saiki tak caritani cara-carane pakumpulan lan kopêrasi anggone nyuwun rèhpêrsun cara pribumi,
kang banjur dicaosake marang adpisur Volkscedietwezen lan kopêrasi ing Wèltêprèdhên. Loro-lorone kudu digawe ana ing sègêl sing ngaro têngah rupiyah.
Garèng: Wèh, durung-durung bae wis mak tlètèk kudu ambuwang dhuwit 2 x f 1.50 aliyas f 3.- kuwi nèk cara wayange rak lagi talu, kathik wis dithèthèli ...
Petruk: Lo, lo, mêngko dhisik, aja guru-guru maido, wong wis dadi pranataning nagara, sing sapa duwe panuwunan mênyang bêbadaning nagara kuwi kudu disaranani nganggo sègêl rêga f 1.50 sing sapa ngaturake layang panuwunan panganggo sègêl f 1.50 kang wajib kêna nyimpên layang mau ana ing kranjang uwuh.
Garèng: Dadi karêpe: layang panuwunan sing ora disègêli f 1.50 kuwi, kang wajib diwênangake, ora ngêmungake ora susah mangsuli, nanging uga diwênangake: ngêpringake layang mau. Dene nèk layang mau disègêli f 1.50 nèk kang wajib wêgah amangsuli, iya kêna bae. Tandhane aku kiyi kalane isih dadi wong nganggur, ngaturake rêkès nyuwun pagawean ana ing sawijining kantor guprêmèn. Rêkèsku mau iya nganggo sègêl f 1.50 tur le nglakokake iya an-gêtèkên, ewadene wangsulane: asêpa asêpi.
Petruk: Sok ana layang panuwunan, sanadyan wis disègêli f 1.50, ora diwangsuli, kuwi kowe iya ora kêna maido, awit pagaweane panggêdhe ing kantor sing gêdhe-gêdhe kuwi akèh bangêt, ora ngêmungake mung maos lan mangsuli layang-layang panuwunan bae. Bisa uga wis dhawuh mangsuli, nanging banjur katriwal, utawa jalaran sabab-sabab liyane. Mulane, besuk manèh yèn kowe ngaturake layang panuwunan kang disègêli [di...]
[...sègêli] f 1.50 kèri-kèri ora diwangsul-wangsuli, bêcike banjur kok susuli layang bae, kanthi nyêbutake rêkèsmu sing wus kok aturake dhisik.
Garèng: Wayah, kok gêlêm têmên repot. Wis, wis, Truk, aku saiki tak takon nyang kowe: mungguh layang pratôndha adêging pakumpulan mau, panggawene apa iya kudu nganggo basa Walônda. Turne, sathithik-thithik aku ya bisa cara Lônda, upamane nèk ajak-ajak mêngkene: ayo, ditraktir, sèh.
Petruk: Ana bisane mung muni: traktir (jajakake) lan sèh bae,
basa Mlayu, utawa basa wong pribumi liya-liyane, upamane basa Jawa, Sundha, Madura lan sapadhane.
Garèng: Nèk nganggo basane dhewe kêna, hla iya kêpenuk bangêtane. Saiki layang pratôndha adêging pakumpulan kuwi isine kudu kêpriye.
Petruk: Isine iya rancangane pranataning pakumpulan kang baku, kanthi dibukani tulisan kang unine mangkene:
Ha. Alitipun nama: ... (iki diisèni jênêngane lagi cilike, apa: Sêntul, apa: Kênyut)
diisèni manggon ana ing desa ngêndi, dhistrik ngêndi, lan sapiturute) gadhah niyat sami badhe ngêdêgakên pakêmpalan kopêrasi pribumi. Dene pranatanipun ingkang baku, kados ingkang kasbut punika: ... (pranatane banjur dipacak ana ing kono).
Katêtêpakên dening para ingkang sami ngadani kasbut nginggil, ing ... (diisèni papan padunungane) tanggal ... 19 ...
Ngisore kiyi banjur kudu ditôndha tangani para sing padha ngêdêgake pakumpulan mau.
Garèng: Wah, Truk, ing môngka nèk ana ada-ada arêp gawe pakumpulan kaya ngono kuwi, sing ngêdêgake mau ora mung wong siji, loro tumêkane têlu bae, nanging nganti sêpuluh utawa luwih. Apa iya kudu nôndha tangani ana ing ngisore layang tôndha adêging pakumpulan kuwi kabèh. Mêngko wujuding layang rak sida pating clakèr têmênan. Awit wataking wong kuwi beda-beda, ana sing prasaja, kiyi nèk nôndha tangani iya barès, mung: srithit, ngono bae, ana sing bêsus bangêt, nèk nôndha tangani nganggo pating clêkunthêng barang, upama wonga wadon mono, ya sing sok nata athi-athi utawa sinome kae. Ana manèh sing yèn arêp nôndha tangani, nganggo ancang-ancang dhisik, nanging tibaning ngênggon, jêbul: clêkuthik, mung cap dumuk bae.
Petruk: Iya ora prêlu, yèn jênêngane para sing ngêdêgake pakumpulan mau padha disêbutake ana ing kono kabèh. Mangkono uga iya ora prêlu, yèn kabèh mau padha nôndha tangani layang tôndha adêging pakumpulan. Wis cukup, yèn layang mau ditôndha tangani wong têlu, nanging iya kudu milih wong-wong kang bisa gawe tôndha tangane dhewe. Dadi cêkakane, iya kudu milih wong-wong sing bisa nulis.
Garèng: Wah, pranatan kang pungkasan kiyi aku ora cocog, Truk. Awit ing kono sajak ana panganggêp, yèn wong kang ora bisa gawe tôndha tangane dhewe, dadi ora bisa nulis, kuwi luwih asor katimbang wong sing rê ... kè ... tèk, bisa gawe tôndha tangane dhewe. Wèh, kiyi durung kinar, sèh, apa manèh mungguh lakune among dagang. Rak akèh bae ta wong sing ora ngrêti: alip bengkong, pa pincang utawa manèh a. b. c. sênggoyoran, ewadene pulitiking dagang, wadhuh, amênthalit bangêt.
Petruk: Lo kowe aja kaliru tômpa. Ora kok arêp ngina marang wong sing ora bisa gawe tôndha tangane dhewe, kuwi ora babarpisan. Prêlune mung arêp anggampangake laku bae, awit tumrap wong sing ora bisa nulis, kudu ngêcapake drijine, ana ing ngisoring layang tôndha adêging pakumpulan mau. Dene anggone ngêcapake drijine mau, kudu nganggo disêksèni dening amtênar pangrèh praja bôngsa Eropah. Mara, apa kiyi ora brabèh bangêt.
Garèng: Ya wis ngrêti aku, saikine pitakonku kang pungkasan dhewe: amrih bisane banjur lês, ditômpa ae, kêpriye anggone kudu gawe pranatan baku, yaiku sing diarani dening bôngsa Walônda Statuten.
Petruk: Wah, kiyi warna-warna sing kudu kok èlingi, nanging liya dina bae tak kandhani sing nganti gamblang.
Mênggahing unta, limrahing sêsêrêpanipun tiyang kathah, namung kangge tumpakanipun tiyang ngambah sagantên wêdhi. Nanging tumrap laladan Mêsir, namung kangge anggèrèt garobag. Kados gambar ing sisih punika.
Wara-wara ing bab ewah-ewahan Standplaatstoelage kawartosakên sampun wontên ing para dhepartêmèn. Katêranganipun makatên: 3 prêsèn pantog dumugi f 15.- perangan Jawi Kilèn tumrap
Cimahi tuwin Tasikmalaya. 5 prêsèn pantog dumugi f 25.- tumrap Bandhung, Andhir, Sukamiskin, tuwin Kiaracondhong. 8 prêsèn pantog dumugi f 40.-
Gupêrnur Jawi Têngah enggal, Paduka Tuwan A.H. Neys sampun nampèni pasrah-pasrahan padamêlan. Dene paduka Tuwan Van Gulik, gupêrnur lami, sampun bidhal saking Sêmarang, kondur dhatêng Eropah, nitih kapal Johan de Witt.
Kawartosakên, asistèn residhèn Pathi Tuwan J.L.v.d.B. kakèndêlan, amargi gadhah tindak botên sae.
Ing Banjaran badhe wontên sêkolahan nênun ingkang dipun adani dening Radèn Ayu Wiranata Kusuma, tatananipun sampun anyêkapi, kintên-kintên ing wulan ngajêng sampun kabikak. Kacariyos padamêlan punika dipun wigatosakên ing tititêtiyang. siti.
Ing Surabaya mêntas wontên ulêm-ulêman ingkang maligi namung warga Studieclub, prêlu ambikak pamondhokan lare èstri ingkang dipun adani dening para panuntun Studieclub. Griya wau manggèn wontên Irisstraat No. 4. Ingkang kapatah nguwaosi griya pamondhokan wau Nyonyah Gunawan, garwanipun Dhoktêr Gunawan suwargi. Inggih sadhèrèkipun Dhoktêr Sutama. Ingkang manggèn sampun wontên wanita 6, sami ambayar nigang dasa rupiyah.
Kawartosakên, ing sacêlakipun Capak, Madura, wontên baita Madura kuwalik ing sagantên, jalaran katêmpuh ing angin agêng. Tiyang ingkang numpak 13 sami kalêlêp.
Kawartosakên, satunggiling dintên, mantri pulisi ing Kadhungdhung, Madura, anggêbag tiyang mawi karwat. Tiyang ingkang kagêbag sangêt nêpsu lajêng nyuduk dhatêng mantri pulisi wau ngantos kaping kalih, kenging dhadha.
Wontên asistèn wadana ingkang nuju wontên ing ngriku lajêng ngungêlakên pistul kangge ngajrih-ajrihi, nanging ugi lajêng dipun têmpuh dening kulawarganipun tiyang ingkang nyuduk, mawi dêdamêl landhêp tuwin pênthung, ngantos nandhang tatu rêkaos, ing wêtêng utawi sirah, botên dangu wontên pèl pulisi dhatêng, rêrêsah lajêng sirêp.
Kala dintên Sênèn tanggal kaping 7 wulan punika Mulo Taman Siswa ing Bandhung sampun kabikak. Ingkang sami anjênêngi kajawi para tiyang sêpuhing murid, ugi para wakiling pakêmpalan tuwin tamu ingkang sami dipun aturi.
Wontên pawartos, pangagênging rêsèrsê ing Batawi, ajung up komisaris Tuwan D. de Vlugt badhe naksèni papriksan prakawisipun Ir. Sukarna ing Bandhung.
Wontên pawartos, bilih dintên badhe pamriksaning prakawisipun Ir. Sukarna dèrèng sagêd nêtêpakên. Awit ing bab punika taksih salêtêtingsalêbêting. dados papriksanipun presidhèn landrad ing Bandhung, tuwin papriksanipun sakalangkung ruwêd. Dados manawi presidhèn landrad dèrèng nêtêpakên ugi dèrèng gumathok. Malah dumugi sapunika ingkang ngêmbani prakawisipun, inggih punika Mr. Sartana, dèrèng mriksa sêrat-sêratipun papriksan. Dados pawartos têtêping dintên kados ingkang sampun, punika kalintu.
Lulus kandhidhat iksamên ing pamulangan luhur pangadilan bagean kalih. Tuwan Sumitra
Tasikmalaya sampun kalampahan kabikak, dipun jênêngi ing residhèn Priyangan wetan, insêpèktur pangajaran andhap, minôngka wêwakilipun dhirèktur pangajaran, bupati ing
Pambikakipun pamulangan wau mawi pasamuwan arak-arakan tuwin sanès-sanèsipun. Pamulangan wau botên ngêmungakên kangge tiyang siti kemawon, ugi tumrap sanès bôngsa.
Kawartosakên, Radèn Hasan Wiratmana, satunggiling tiyang siti ingkang majêng piyambak dhatêng among dagang, inggih dados dhirèkturing N.V. Baouwmaatschappij Soenda ing Bandhung, ingkang sampun nate kawartosakên dhatêng Eropah, sapunika manggèn ing Mêsir.
Ing taun punika pamulangan tani ing Sukabumi tuwin Bogor, kathah murid ingkang kawangsulakên, jalaran saking kêkirangan papan. Ing Bogor kemawon lare ingkang badhe malêbêt wontên 96, nanging ingkang katampèn namung 40. Ing Sukabumi wontên 120, namung sagêd katampèn 30.
Kawartosakên, bilih tumapakipun taun ngajêng, sultan ing Kotapinang asma Maamoer Perkasa Alam Sjah badhe dhatêng nagari Walandi, sowan Sri Bagendha Kangjêng Raja Putri.
Rumiyin kawartosakên ing Cirêbon tuwuh sêsakit tipês, wontên ing sawatawis kampung. Nanging sapunika waradin, kenging dipun wastani pagêblug. Pangagêng nagari andhawuhakên waradin, supados têtiyang sampun sami ngombe toya mêntah.
Syang Hai 10 Juli (K.P). Liya Sih nêmpuh Kaipèng, kanthi ngirid wadya kathah, ing ngriku wadya ingkang dipun têmpuh anglawan ambêg pêjah, kathah ingkang tiwas tuwin nandhang tatu.
Sang Kuwan Yun Siang ing golongan bragada 17 lajêng dumunung ing sisih kiwa saking Lung Hairil We, lajêng andhêsêk Kaipèng. Cu Sao Liyang saking sisih têngên ugi majêng miturut dhawuhipun Ciyang Kai Sèk.
Ing bab anggènipun badhe ngayomi Cèngco, wadya rêrêsah badhe ambelani kitha Kaipèng. Ing antawisipun Kaipèng kalihan Congco, kajagi santosa.
Syang Hai 10 Juli (K.P.). tumrap badhe pangrêbatipun kitha Cinan, wadya parentah dipun ajêngakên saking tigang panggenan, inggih punika saking
andhawuhakên dhatêng para wadya sadaya murih ngangsêg. Wadya golongan 4 tuwin 8 ingkang dipun angsêg dening
miturut dipun alang-alangi lampahipun, wontên ingkang nandhang tatu 40, sami kataman dêdamêling pulisi. Dene ingkang dados sababipun jalaran sami adrêng adamêl arak-arakan kabangsan, dipun êndhêg botên kenging. Presidhèning konggrès komite ing
Neurode wontên swara anjêblug, inggih punika panjêblosing gas arêng sela, mayit ingkang pinanggih 25, wontên malih 100 langkung ingkang taksih wontên ing Growongan murub. Wontên pawartos malih, tiyang ingkang tiwas langkung 70. Kasangsaran ingkang kados
ingkang ènthèng, lampahipun langkung Athene, Kalkotah tuwin Batawi. Lampahipun badhe kaangkah sagêda dumugi ing dalêm sadasa dintên, dados anglangkungi ingkang sampun. Tumrap ingkang sampun, saking Inggris dhatêng Ostrali dipun lampahi 15 dintên.
Lêngganan nomêr 113 ing Kêbumèn, f 3.- sampun katampi, nuwun.
Lêngganan nomêr 2665 ing Plampitan, ingkang f 1.- punika rumiyin kangge wulan Pèbruari lan Marêt 1930, awit lêngganan kapetang wiwit 1 Mèi 1929.
Tuwan Br. Sudarma, ing Kabangan. Lotre ingkang badhe mawi tatanan enggal, sanès ingkang kasade ing sapunika.
Lêngganan nomêr 760 ing Gêdhèg. Dintên Rêbo Pon ing wulan Dhesèmbêr 1908 dhawah tanggal 16, Jawi wulan Dulkangidah tanggal kaping 22, taun 1838 wuku Watugunung.
Tuwan Wardaya ing Mungkid. Ingkang angsal lêlahanan 1 punika sabên lêngganan 5, dados sabên 5 namung ambayar 4.
Lêngganan nomêr 43 ing Pangundangan. Gambar botên kapacak, kirang cêtha.
Tiyang kêkalih mirêng têmbung makatên punika pating krengkot, rêbatan kantun. Tuwan Smith lajêng wicantên: Ing sêmu sampeyan tiyang kalih sampun katingal manawi sami ajrih, nanging inggih botên dados punapa, awit sami dene ajrih, dados têtimbanganipun sami. Ewasamantên kula inggih dèrèng sagêd namtokakên bilih ajrih sayêktos, tôndha yêktinipun badhe pinanggih ing mangke. Nanging sapunika lajêng
Tuwan Smith lajêng mêndhêt dhomino dipun kocok kalihan wicantên: nyalêmbar kemawon. Gêdhèn-gêdhenan, apa cilik-cilikan mata.
Johnson: Agêng-agêngan kemawon, dados pundi ingkang agêng mênang.
Harwey: Botên, ah, alit-alitan kemawon, ingkang mênang ingkang alit, inggih punapa kadospundi.
Tuwan Smith lajêng ngêdum dhomino nyatunggal. Tuwan Harwey tuwin Johnson anggènipun mêndhêt sêmu samar, nanging kadospundi malih, inggih namung kêdah tumindak. Tuwan
saha wicantên sajak ngerang-erang: dados gunggungipun sawêlas mripat: ta. Inggih sawêga kula bikak kalemah ... anggènipun wicantên makatên wau kalihan ambikak dhomino, nanging lajêng anjêgrêg tanpa wicantên, amargi mripating dhomino pinanggih ênêm jejeran kalih, dados mripat kalih wêlas. Inggih punika ingkang kawon.
Smith: Wis, apa manèh sing dirêmbug. Kowe linggih amarêp ngidul, sampeyan ingkang majêng mangalèr Tuwan Johnson, ingkang ragi têbih.
Sasampunipun sami mapan lênggah, pêthi lajêng dipun papanakên sangajêngipun Tuwan Harwey, tutupipun nuntên kabikak. Sawêr ingkang wontên salêbêting pêthi, sarêng sumêrêp pêpadhang lajêng nongolakên sirahipun, agênging sirahipun wontên sabithi longgor, ilat mèlèt-mèlèt, inggiling panongolipun sampun sakilan.
Ing ngriku rencangipun Tuwan Harwey nyêlaki bandaranipun kalihan wicantên bisik-bisik: Bêndara, sampun ajrih, kula sampun cêtha, sawêr punika botên mandi, sanadyan nyakota inggih tawa kemawon.
Tuwan Harwey mirêng wicantênipun jongos makatên wau, sanadyan ing sêmu katingal botên ngraosakên, nanging tumanêm ing manah, saha ing sanalika ngriku rumaos têtêg.
Kocapa, sawêr saya inggil pangadêgipun, mèh wontên sapalihing badan, ebahing badan katingal mobat-mabit kados pucang kanginan, sirah nyanthuk kados badhe nyaut, ilat mèlèt-mèlèt angajrih-ajrihi, manawi dipun sawang adamêl girising manah.
Tuwan Harwey sanadyan apawitan têtêg, nanging sarêng sumêrêp dhatêng polahing sawêr, ing manah ugi lajêng gingsir, awit mangrêtos bilih polah ingkang kados makatên wau polahing sawêr galak, wah malih wandaning sawêr wau kaluwèn, mila sajak badhe nyarap kemawon.
Sawêr wau ulêsipun cêmêng anjangês, gilapipun ngantos katingal gumêbyar. Namung ing dhadha, dados perangan ngandhap, katingal pêthak sulak jêne, mripatipun abrit kados mirah.
Sanadyan botêna mawa wisa pisan, manawi tiyang sumêrêp wêwarnèn kados makatên punika tamtu inggih uwas ing manah, makatên ugi mênggahing Tuwan Harwey, sanalika ulatipun katingal biyas, mripat pandirangan tansah ningali mrika-mrika. Wontênipun makatên, awit manawi nyawang botên têgêl, nanging manawi botên nyawang samar, mila lajêng namung anggêgêt untu kemawon. Môngka adêging sawêr wau sampun nyangklêk wontên ing rai, upami sawêr manglung sakêdhik kemawon sampun gathuk ing irung.
Sawêr namung kêkêjêr nolah-nolèh, kados wontên ingkang dipun padosi. Ing ngriku Tuwan Johnson ugi tansah mandêng dhatêng polahing sawêr, nanging pancèn dhasar ajrih yêktos, mila salêbêtipun nyawang tansah kirag-kirig. Malah saking gilanipun wau, nalika sawêr andêngongok inggil, untunipun antosngantos. gathuk narêthêk, wusana ngantos ngêsês kados tiyang angêsêti.
Nalika sawêr mirêng swara ngêsês wau kagèt, jênggirat lajêng ngajêngakên Tuwan
Kanggenipun dintên Sabtu punika, pancènipun sampun ragi kasèp angobrolakên ing bab wontênipun kabêsmèn ing kampung: blakang pasar Mistêr Kornèlis, awit kabêsmènipun wau kirang langkung sampun wontên 10 dintên sapriki. Ewasamantên mêksa badhe kula obrolakên wontên ing ngriki, pancènipun inggih botên wontên prêlunipun babarpisan, ngêmungakên kangge omong-omong kosong aliyas omong
siji mati, liyane olèh roti. Mênggahing basa Walandi, pikajênganipun têmbung: roti punika: panggêsangan, dados sêdyaning ungêl-ungêlan wau: nèk ana salah sijining mati, bisa anjalari wong liya bisa olèh panguripan.
Para maos têmtunipun wontên ingkang pitakèn, sabab-sababipun punapa, dene panggêsangan punika ing basa Walandi dipun gambarakên mawi têmbung: roti, sanès: sêkul. Kauningana, tumrap nagari Walandi: cêkakipun saanteroning tanah Eropah, têdha ingkang baku punika: roti utawi kênthang, dados beda kalihan ing tanah Jawi, têdha ingkang baku punika: sêkul. Ewadene ing masa pacêklik, manawi ing tanah Jawi kalêrês kêkirangan wos, inggih dipun gajul mawi: tela, budin, jagung lan sapanunggilanipun. Beda kalihan ing nagari Walandi, manawi ing masa pacêklik, cêkakipun tumrap têtiyang ingkang pancèn botên gadhah, ing sarèhning ing ngriku botên wontên tela, budin, lan sasaminipun, ingkang kangge gajuling panggêsanganipun wau, botên sanès kajawi ... kulit roti utawi kulit kênthang. Amila tumrap ing kula sadaya wajib anglairakên gênging panuwun dhatêng Ingkang Kuwasa, dene manawi wontên kêkiranganing têdha ingkang baku, taksih wontên têtêdhan sanèsipun ingkang kenging kangge gajulipun.
Amangsuli ungêl-ungêlan basa Walandi ing ngajêng, inggih punika: De een zijn dood, de ander zijn brood, upami basa Jawi kintên-kintên inggih kenging dipun samèkakên kalihan: kasangsaraning siji-sijining wong, kuwi sok bisa anjalari bêgjaning liyan. Saenipun ing ngriki, anggènipun mawi dipun èmbèl-èmbèli: sok bisa. Dados pikajêngipun: botên mêsthi, ngêmungakên kadhangkala kemawon, anggènipun ungêl-ungêlan ingkang makatên punika, nêmahi sayêktos. Amrih têrangipun, ing ngriki kados prêlu dipun wontênakên tuladan ingkang nocogi kalihan wontênipun ungêl-ungêlan wau, upaminipun makatên:
Wontên satunggiling kasir kantor agêng, numbas sêngkang kangge bok nèm, ing sarèhning blanjanipun kados padatan: krupyuk, dipun sukakakên dhatêng bok sêpuh, anggènipun ambayar sêngkang wau, kêsupèn [kê...]
[...supèn] lajêng ngangge arta nagari ingkang dados têtanggêlanipun, wusana sarêng kenangan ingkang wajib, botên ngêmungakên lajêng kêdah andhêkêm wontên ing hotèl prodheo kemawon, nanging malah dipun pêcat saking padamêlanipun. Lo punika ingkang dipun wastani: tiyang ingkang manggih kasangsaran. Dene bêgjanipun dhawah dhatêng juru sêrat, ingkang botên nyana botên ngimpi, têka, jlêgêdhêg, ujug-ujug dipun têtêpakên anggêntosi kalênggahanipun priyantun ingkang mêntas nandhang kasangsaran wau. Tumrap tuladan punika, wontêning ungêl-ungêlan basa Walandi ing nginggil, mila kenging dipun wastani: mathis sangêt, môngga samangke kula aturi tuladan sanès.
Wiwit ing taun punika, jalaran wontênipun rantaman nagari cupêt, nagari kagungan karsa badhe adamêl pangiritan, inggih punika: badhe nyuda punggawa lan sasaminipun. Têgêsipun nyuda punggawa punika, badhe wontên para punggawa dipun pêcati, kanthi botên nêtêpakên tiyang ingkang dados gêgêntosipun. Dados ing ngriku wontên tiyang ingkang sangsara, nanging botên wontên tiyang ingkang bêgja, kosokwangsulipun, malah amêwahi kasangsaraning tiyang, jalaran, tiyang ingkang dipun pêcat saking padamêlanipun, punika ingkang kathah, kenging dipun samèkakên kalihan tiyang pêjah ingkang sugih sambutan, tiyang pêjah ingkang makatên punika, botên ngêmungakên adamêl trênyuhing para ahli warisipun kemawon, nanging para ahli warisipun wau lajêng kabêbahan ... nyauri sambutanipun. Makatên ugi priyantun ingkang dipun kèndêli saking pangkatipun, botên ngêmungakên adamêl susah sanak sadhèrèkipun, dene wontên kulawarganipun ingkang kecalan pangkat, nanging ugi sok dados damêlipun sadhèrèkipun wau. Ingkang makatên punika nagari ugi anguningani, amila anggènipun badhe nindakakên pangiritan wau, inggih kanthi rangu-rangu tuwin rêntênging panggalihanipun. Ananging kadospundi malih, manawi margi sanèsipun ingkang kangge nutupi kacupêtan ing rantaman wau, botên wontên.
Môngga samangke sami ngrêmbag mênggah wontênipun kabêsmèn ing Mistêr Kornèlis, mriksanana gambar. Miturut pawartos ing sêrat kabar, tuwuhing kabêsmèn wau jalaran saking kiranging pangatos-atosipun salah satunggaling tiyang ing kampung ngriku kalanipun cêthik latu. Ingkang makatên wau dede wajib kula sadaya, upami lajêng nglêpatakên dhatêng tiyang wau. Jalaran tumraping tiyang ingkang waras èngêtanipun, kados-kados inggih mokal sangêt, upami lajêng gadhah sêdya sêngaja badhe adamêl kamlarataning sariranipun piyambak, punapadene tiyang sanès. Nanging ngèngêtana, bilih sangkaning kacilakan
kacilakan ingkang makatên punika ugi sagêd tuwuh wontên ing sariranipun piyambak.
Mênggah tuwuhing kabêsmèn wau kala dintên Kêmis tanggal 10 wulan punika, kintên-kintên jam 3 siyang, dados kala punika nêdhêng bêntèr-bêntèripun. Amila sakêdhap kemawon urubing latu sagêd tumuntên agêng, ing salêbêtipun saêjam, sampun wontên griya 43 iji ingkang dados êmpaning latu. Mênggah karugianipun kintên-kintên wontên f 30.000.- ing ngriki botên prêlu anyariyosakên pangangluhing tiyang ingkang jalaran saking pangamukipun latu, sampun kecalan sadaya barang darbèkipun, mindhak dados trênyuhing para maos kemawon. Ing ngriki para maos têmtunipun sampun sagêd ngintên-intên piyambak, sapintên sangsaraning têtiyang ingkang sami dados korbanipun latu wau. Amila bab punika kula punggêl samantên kemawon.
Antawisipun para ingkang maos obrolan kula punika, têmtunipun lajêng wontên ingkang kagungan gagasan makatên: Lo, bèine S.m.t. kiyi, kiraku mêntas kêbobolan anggone bakaran, tandhane: le
ander zijn brood awit sasampunipun wontên kabêsmèn wau, ing kitha Mistêr Kornèlis ngriku, lajêng tuwuh satunggiling pandakwa ingkang botên nyakecakakên tumraping gumintê kitha ngriku. Môngga ta punapa mèmpêr, ingatasipun gumintê punika satunggiling bêbadan ingkang gadhah sêdya badhe damêl sae tuwin wilujênging kitha satêtiyangipun, wontênipun salah satunggiling kampungipun kabêsmèn ngantos têlas-têlasan, ingkang anjalari kasangsaraning pintên-pintên tiyang, têka dipun dakwa, manawi gumintê wau kabingahên sangêt. Minôngka kangge wêwatonipun, dipun cariyosakên, manawi gumintê sampun dangu ambêtahakên sitining kampung ngriku, nanging tansah botên kadadosan, jalaran têtiyangipun ugi sami sagah pindhah saking ngriku, manawi kaparingan waragad pindhah gunggung kêmpal f 17.000.-, lo, punika ungêling pandakwa wau, dede têtêmbungan kula piyambak. Môngga punapa punika botên nama: badhe ngawon-awon, utawi badhe andakwa ingkang botên-botên kemawon. Ing môngka ingkang ngatingalakên kasaenanipun rumiyin piyambak, kalanipun wontên kabêsmèn wau, inggih gumintê ing Mistêr Kornèlis wau, tôndha yêktinipun: arta sadhiyan f 2000.- ingkang pancènipun badhe kadamêl pahargyan minôngka kangge mèngêti adêging gumintê
ingatasipun badhe sênêng-sênêng têka kasandèkakên, jalaran botên mêntala wontên têtiyang kukubanipun ingkang sawêg nandhang sangsara. Nanging bawanipun tiyang sawêg sêngit makatên, inggih lajêng wontên kemawon wicantênipun: gumintê awor darma dhuwit samono kèhe kuwi, rak padha bae karo anggonku nêtêpi jangji mênyang tanggaku, yèn nganti têmênan bisa kalakon apa sing lagi tak gayuh, yaiku mangkene: Kang, dipujèkake mawon bisane kula mênang lotre, pèndhèke sampeya kula wèhi ... jlebrah. Rak iya mêsthi bae, ta, yèn mênang lotre f 150.000.- têmtune iya ora krasa ta, nèk mung mrêsèni jlebrah siji mênyang tanggane bae.
Lo makatên pamanahipun tiyang ingkang sawêg sêng-it, ingkang kangge wangsulan têmtu wontên kemawon. Amila inggih botên prêlu kula dhebat panjang-panjang, ngêmungakên kula punggêl samantên kemawon.
Sang Hyang Anantaboga punika dewaning sawêr, makahyangan wontên sadhasaring bumi nama ing Saptapratala, mênggahing ucap-ucapan utawi ing pawayangan, wontên ingkang awujud sawêr. Awit mênggahing Hyang Anantaboga, kacariyos pêthitipun anyôngga bumi, manawi molah sagêd angorêgakên bumi, nanging sajatosipun ugi awujud manungsa. Bab makatên punika mênggah mantukipun [mantukipu...]
[...n] wontên ing dêdongengan, Hyang Anantaboga punika inggih sawêr ingkang sagêd awarni manungsa.
Putranipun Hyang Anantaboga ingkang katingal dados lêlampahan wontên tiga, 1. Dèwi Basundari, 2. Bathara Nagatatmala tuwin 3. Dèwi Nagagini.
Mênggahing Dèwi Basundari, punika tansah amakèwêdi ingkang rama, awit tansah dipun pangarah dening Hyang Sindhula, inggih dewaning sawêr. Saking kawêkèning rama, sang putri ngantos katundhung kesah saking kahyanganipun. Dene lêlampahanipun badhe kacariyos ing wingking.
Kalih, Bathara Nagatatmala, punika inggih adamêl èwêd pakèwêdipun Sang Hyang Anantaboga, awit putra wau sakalangkung bagus ing warni, dados dipun eman sangêt dening ingkang rama, tansah dipun umpêtakên kemawon. Wontênipun dipun umpêtakên, awit saupami kauningan ing Sang Hyang Endra, tamtu kapundhut kadadosakên prajurit ing Kaendran, ingkang nama prajurit durandara.
Mênggahing para dewa punika ugi botên beda kados satataning tiyang limrah, inggih kaêcakakên ing damêl, ing kalamangsanipun ing Kaendran wontên damêl paridamêl.
Kacariyos Hyang Anantaboga tampi dhawuhipun Sang Hyang Endra pacak baris wontên ing rêpat kapanasan, amargi ing Kaendran katêmpuh ing nata yaksa Prabu Karungkala, para dewa sami karepotan.
Nalika Hyang Anantaboga nuju baris wau, putranipun ingkang nama Bathara Nagatatmala minggah dhatêng Kaendran, wanuh kalihan Dèwi Mumpuni, garwanipun Hyang Yama. Wusana sarêng kauningan ing Hyang Endra, lajêng andhawuhakênandhawahakên. dêduka dhatêng Sang Hyang Anantaboga, dene kumarunkumapurun. ngumpêtakên putra, wah sarêng katingal lajêng adamêl rêsah wontên ing Kaendran. Wêkasanipun Hyang Anantaboga kalêbêtakên ing yumani. Nanging Hyang Anantaboga inggih lajêng sagêd mêdal saking yumani saking rekanipun Hyang Yamadipati, murih Hyang Anantaboga sagêd nyêpêng Bathara Nagatatmala, ingkang wanuh kalihan garwanipun Hyang Madipati.Yamadipati.
Hyang Anantaboga botên kêkilapan dhatêng cidranipun Hyang Tama,Yama. bilih pamardinipun Hyang Yama makatên wau botên atas saking kaparêngipun Hyang Endra, mila sawêdalipun saking yumani lajêng
dhawuh dhatêng Bathara Nagatatmala, Dèwi Mumpuni kabêktaa kesah pisan, saha salajêngipun Hyang Anantaboga lajêng wangsul dhatêng Saptapratala.
Sarêng ing jamanipun Pandhawa, putranipun Hyang Anantaboga ingkang nama Dèwi Nagagini, kasmaran dhatêng panênggalpanênggak. Pandhawa nama Radèn Arya Bratasena. Hyang Anantaboga lajêng matak mantrawikrama sagêd andhatêngakên para Pandhawa gangsal, tuwin ingkang ibu Dèwi Kunthi, inggih punika ingkang pinanggih wontên ing lampahan Bale Sigala-gala. Lan kalampahan Dèwi Nagagini dhaup kalihan Radèn Bratasena.
Kajawi Pandhawa lajêng gêgayutan putra mantu, sajatosipun Hyang Anantaboga punika ugi asih dhatêng Pandhawa, mila salêbêtipun Pandhawa wontên Saptapratala, tansah winulang ing aji jaya kawijayan, kanuragan tuwin sanès-sanèsipun. Malah lajêng paring pitêdah dhatêng Pandhawa supados suwita dhatêng Prabu Matswapati, nata binathara ing Wiratha.
Hyang Anantaboga punika kêrêp pêpanggihan kalihan Pandhawa, inggih punika kalanipun Pandhawa manggih kasusahan. Lan malih jalaran Dèwi Nagagini punika wontên ing Saptapratala, botên nunggil kalihan Radèn Arya Bratasena, dados tansah rumêksa, mila gêgayutanipun kalihan Pandhawa inggih tansah wontên kemawon.
Ing sisih punika gambaring kitiran ing nagari Walandi, limrahipun kangge nglampahakên panggilingan gandum utawi nginggahakên toya. Tumraping pasêmon, gambar wau kangge pasêmoning nagari asrêp, dene pasêmoning nagari bêntèr awujud wit kalapa.
Satunggil-satunggiling lêlampahanipun tiyang, pundi ingkang nama marojol saking kalimrahan, tamtu dados rêraosaning ngakathah. IngkangIng. ngriki badhe nyariyosakên lêlampahan sakêdhik, ingkang wosipun badhe ngatingalakên ing bab kasantosaning manah, cêcariyosanipun makatên:
Ing Boedapest wontên sawênèhipun tiyang èstri nama Nyonyah Josef Takacs, padamêlanipun dados babu wontên ing tangsi. Nyonyah wau sangêt anggènipun tumêmên ing damêl, sadaya dipun lampahi kanthi pangatos-atos. Ingkang nama pangatos-atos wau botên namung bab anggènipun tumindak ing damêl kemawon, ugi ngatos-atos ing bab rumêksaning panggêsanganipun piyambak, têgêsipun sagêd nindakakên caraning nata kabêtahan, ingkang ngrahayoni dhatêng gêsangipun. Mila sanadyan piyambakipun nama namung nyambut damêl asor, nanging gêsangipun katingal sênêng, kêtingalipun langkung têntrêm tinimbang tiyang nyambut damêl ingkang ngungkuli piyambakipun.
Tindakipun nyonyah wau tansah dados rêraosanipun tiyang kathah, dipun wastani dados tiyang ingkang botên limrah kalihan tiyang, namung kêtungkul ngudi kabêtahanipun piyambak, salêbêtipun gêsang tansah kêklêmpak bôndha tanpa kêndhat, punika ing têmbenipun lajêng badhe kangge punapa. Manawi wontên pitakenan makatên wau, anggènipun mangsuli sakeca kemawon: tataning gêsang kula sabên dintên punika, prêlunipun inggih namung kula angge nyênyênêng manah kula piyambak. Sênênging manah kula, badhe tumônja dados jampining sayah anggèn kula nyambut damêl. Dene pangangkah kula murih manah kula sagêd têtêp, sampun ngantos adamêl ewahing raos pangraos kula, upaminipun kula sakawit malarat, sarêng dados tiyang sugih lajêng santun pangraos agêng ing manah tuwin lajêng ngewahi tataning gêsang kula, punika sampun ngantos, lan malih kula lajêng isin amlampahianglampahi. nyambut damêl dados rencang, punika inggih sampun ngantos.
Ungêl ingkang kados makatên wau tumraping tiyang ingkang sami mirêng, namung nganggêp ungêl limrah kemawon, awit kathah tiyang ingkang sagêd cariyos, nanging botên sagêd nêtêpi cariyosipun.
Dilalah lêlampahan manawi sawêg nyarêngi dhumawahing kang kabêgjanipun, nyonyah wau dumadakan tampi warisan saking warisipun, awarni arta pintên-pintên yuta. Iba ta kagèting manahipun ingkang tampi warisan wau. Nanging nyatanipun mênggahing Nyonyah Josef têka ayêm kemawon. Arta inggih dipun tampèni, nanging botên pisan-pisan adamêl [ada...]
[...mêl] ewahing manahipun, malah inggih lêstantun anglampahi dados rencang kados adat, ajêg nindakakên damêl, ingkang ngêdalakên nipkah kanthi ngrêkaos. Kados makatên mênggahing cêcariyosanipun.
Têtêping manah ingkang kados makatên punika, manawi dipun manah, sayêktosipun ugi dados lantaran kasambadaning sêdya. Inggih bab punapa kemawon, manawi dipun lampahi kanthi ajêg, sêlot-sêlotipun inggih sagêd kadumugèn.
Ingkang cêtha saha mèmpêr pêpiridanipun, lêlampahan ingkang kados makatên punika, tumrap lêlampahanipun tiyang ingkang nêdya sugih, marginipun botên sanès, kêdah namung ngajêgakên adêging panggêsanganipun sabên dintên, manawi sagêd tumindak lêrês, inggih sagêd kadumugèn.
Murih cêthanipun, kados sagêd pados pasaksèn kathah, nanging limrahing pamanahanipun tiyang ingkang botên kuwawi sugih, adhakanipun lajêng ngawontênakên panacad, mada dhatêng wêwatêkanipun tiyang sugih, tur sampun cêtha bilih wêwatêkan ingkang dipun cacad wau wêwatêkan ingkang andadosakên sugihipun.
Dados mênggahing gampilanipun, tiyang punika limrahipun kapengin sugih, nanging namung kandhêg ing kapengin kemawon. Mila tansah manggih pituna.
mawi anggêpok sêsêbutanipun para wanita ing tanah krajan Jawi, ingkang punika kula prêlu urun ular-ular sakêdhik, supados para maos sagêd ambedakakên sêsêbutan: gupêrmenan lan Kêjawèn.
Sêsêbutan radèn ayu utawi radèn mas, punika tumrap ing krajan Kêjawèn, wontên watêsipun. Inggih punika sêsêbutan wau ngantos dumugi wayah canggahing panjênêngan nata. satêlasing canggah wiwit warènging panjênêngan nata salajêngipun tanpa pêdhot-pêdhot.
Èstri: radèn rara, radèn ngantèn.
Jalêr: radèn bagus, radèn ...§ Punika tumrap Ngayogya. tumrapipun Surakarta, radèn namung dumugi warènging nata.
Sêsêbutan: mas, gus, punika namung tumrap abdining panjênêngan nata ingkang asli kawula.
bupati, punika tumrapipun ing Ngayogyakarta, sêsêbutanipun botên ewah kados nalika dèrèng dados bupati. Upami ing suwau mas, lajêng dados bupati, sêsêbutanipun inggih namung mas tumênggung. Bupati ingkang asli darah: canggah, buyut, wayahipun panjênêngan nata, punika sêsêbutanipun sami kemawon, sadaya radèn tumênggung. Makatên ugi garwa sarta putra wayahing bupati ingkang asli kawula, punika sadaya inggih botên gadhah sêsêbutan radèn.
Manawi wontên prêlunipun (saking katrimahipun) ngarsa dalêm inggih botên kawratan nginggahakên paring sêsêbutan radèn, nanging inggih lôngka. Bab sêsêbutan cêkap samantên kemawon.
Sapunika bab pêprênahan. Saèstunipun nêrangakên bab pêprênahan punika mêngêng sangêt, pramila ing ngriki kula namung badhe nêrangakên sadaya kawontênan ingkang sampun kula mirêngi kemawon, têgêsipun botên wontên pakêmipun.
Pêprênahan ingkang kangge wontên sajawining kraton: tumrap para darah pêprênahan kalihan para priyantun, ingkang asli kawula, cêkap nyêbut:
Para priyantun ingkang asli kawula pêprênahan kalihan para darah: (R.M. = R.A. = R ngantèn, lan radèn) cêkap nyêbut titêlipun
amêcucu Dani nolèh nyawang Danu / lan alon akôndha / lah kapiye Danu iki / dene aku wis saguh munjuk sang nata //
sesuk rampung yèn cidraa ora wurung / bakal tômpa duka / apês sirahmu titanjir /ditanjir / tinanjir. lan sirahku padha digawe tontonan //
lan andhingkluk Dani nangis sênggruk-sênggruk / ketok bangêt susah / kang jalaran saka wêdi / nganti gawe wêlasing panggalih nata //
nuli dhawuh wis ta sira aja ewuh / lan ya aja samar / awit yèn samar ing ati / ora wurung bakal agawe kapiran //
aja gugup wis ênya murih kêcakup / iki tampanana / agêm ingsun ali-ali / sun paringke uwong loro siji edhang //
ing rekamu kapriye he kuwi mau / Dani nuli nyêdhak / karo kôndha bisik-bisik / gampang bae mung mangkene rasakêna //
gone clathu lan nyandhak mripate Danu / Danu gundam-gundam / mripat ambarêbês mili / karo kôndha dadi mripatku ko-
pating klêncar murub / padhang kaya awan / rekane Danu lan Dani / nuli mapan wiwit nênun pating glodhag //
nadyan ngantuk iya nekad thênguk-thênguk / lan isih anggarap / swarane pating jarêglik / dilakoni têrus bae nganti mèh byar //
sang aprabu nuli utusan andangu / dhawuh ing utusan / dhatêng kula anuwèni / agêm dalêm punapa sampun sadhiya //
Dani matur samôngsa kapundhut katur / kula mung sumôngga / ing ngriki sampun cumawis / lan munjuka sadaya sarwa klêrêsan //
bali mlêbu ora suwe ketok mêtu / ngirit panakawan / kabèh padha kalung samir / lan amandhi arupa bèri kancana //
uwong mau kabèh bae padha ngaku / mêruhi rêrupan / kang padha bêcik lan pèni / ing têkane prêlu mundhut gêm-agêman //
Dani Danu nuli masrahake ithu / sawise katampan / Danu Dani milu
nuli diwangun / apa sira bisa / anggawe klambi kang bêcik / awit eman yèn digarapa wong liya //
kombul wontên pundi-pundi / botên nate babarpisan damêl cuwa //
nuli dhawuh sang prabu kaya wis manuh / ingsun wis uninga / caking gawemu saiki / lah wis gage kono nuli tandangana //
karsaningsun gawenên kang olèh wangun / kanthi gêgêlakan / awit dina sesuk kuwi / bakal ana pasamuwan rak-arakan //
Dani matur kaparênga kula ukur / sang prabu ngandika / wis aja ewuh saiki / wis tumuli kene enggal tindakêna //
nuli maju Dani angukur sang prabu / kaya ngukur tênan / cak-cakane ketok trampil / sapolahe sajak mung iya-iyaa //
wise rampung Dani nuli matur sambung / punapa kalihan / lajêng kawula bêdhahi / sang aprabu nuli dhawuh iya, iya //
Dani clathu wis ta kowe gênti Danu / nuli bêdhahana / kowe rak iya wis ngrêti / ukurane gilo tontonên sing cêtha //
ketok bikut silak klambi têkan sikut / guntinge dicandhak / dicakake cêklak-cêklik / satêmêne ya mung angguntingi hawa //
mangsuli / lah punika punapa botên pariksa //
gone matur tangane sajak angulur / sang prabu ngandika / o iya rampungna nuli / pancèn sira padha gambuh nyang kagunan.
Pa. Pan wus lumrah manungsa nacad sasama. Ning tan kobêr
nora kalêgan. Kang kataman manungsa pikire ngôngsa.
Ba. Basa iku dadi têtalining bôngsa. Yèn abubrah basane ngrusakkên bôngsa.
Garèng: Ayo, Truk, saiki caritakna isining pranatan baku sing diarani dening bôngsa Walônda Statuten, kuwi kudune kêpriye.
Petruk: Lo, kuwi mêngkene Kang Garèng. Ing pranatan baku mau kudu disêbutake jênêngane pakumpulan, mangkono uga katrangan mungguh sing dadi sêdyaning pakumpulan.
Garèng: Le ora mèmpêr, hla iya mêsthi bae, yèn jênêngane utawa manèh sêdyaning pakumpulan kudu disêbut ana ing sêtatutên kono, mung bae anggone anjênêngake kuwi apa kêna sakarêpe, utawa apa ora diwajibake kudu nganggo basa Walônda. Upamane aku sakônca sing ngêdêgake pakumpulan mau, ing sarèhning jênêngku kiyi: Nala Garèng, banjur tak cara Landakake sathithik, upamane: Nala Garèng: banjur dadi Nul Kharên (Nulgaren) nèk jênêngmu Petruk, dilandakake, upamane banjur dadi Petrus (Petrus), hara, jênêngan loro kiyi rak wis pantês ta, yèn anduwèni: mripat siwêr lan irung dawa kaya canthelan topi. Ing sarèhning sing ngêdêgake ora wong siji, nanging pirang-pirang, iya banjur dièmbèl-èmbèli têmbung: Èn Ko (& Co) dadi jênêngane: Nulgaren & Co utawa Petrus & Co, hara, apa ora: mliding, jênêngan kiyi.
Petruk: Wiyah, sing kok kandhakake kuwi rak jênênganing pirmah,
dadi kêna nganggo basa: Mlayu, Jawa, Sundha lan sapêpadhane, anggêre aja nganti kalalèn
Petruk: Wiyah, sêmbrana kuwi le kabanjur-banjur ngono. Kêna orane dicêkak, jênênganing pakumpulan kopêrasi kuwi, aku êmbuh ora wêruh, upama kênaa, kiraku nèk nyêbutake kang kapisanan, ya kudu apa mêsthine. Sabanjure kudu ditêrangake padunungane, sarta prayogane ditêrangake pisan sing nganti gênah panggonane.
Garèng: Iya wis ngrêti aku, Truk. Dadi ora mung ditêrangake desa utawa kuthane bae, nanging iya kudu ditêrangake mèlu dhistrik ngêndi, kabupatèn utawa paresidhenan apa. Murih gênahe babarpisan, apa ora prêlu ditêrangake, yèn papan padunungane mau cêdhak bambon, utawa êmbakmèn upamane.
Petruk: Hara, kok banjur anggawa-gawa pakarêmane mêngkono, bambon utawa bakmèn iya ora prêlu disêbut-sêbutake, kaya kandhamu ing ngarêp bae, kaya-kaya iya wis cukup. Kajaba kang wus kasbut ing ngarêp, ing
watês-watêse têbaning pakaryan iki, upamane bae ing kono diarani pranatan mangkene: kang kêna dadi warganing pakumpulan kiyi ngêmungake wong-wong ing desa: A utawa ing ondêr dhistrik B.
Garèng: Wah, hla kiyi aku ora ngrêti sathithik-thithika, Truk, kênang apa dene
kuwi kabèh wong pribumi kang dêdunung ana ing tanah Jawa. Luwih jêmbar manèh upama sing kêna dadi warga kabèh wong pribumi ing saindênging tanah Indhonesiah.
Petruk: O, hla kliru, Rèng, yèn mangkono panêmumu, anggone jajahane kopêrasi mau digawe rupêk bangêt, kuwi prêlune supaya bisa mêsthèkake, supaya para wargane, siji lan sijine bisa têpung, nimbang utawa manèh niti kaanane dhewe-dhewe.
Garèng: Wèthè thithèh, hla kok rèwèl mêngkono. Ewadene jarene gampang wong yèn arêp nimbang utawa niti kaanane liyan kuwi, anggêre diajaki cêki utawa thothit bae, kabare: wong kuwi anggêre klabasan, raine katon anjrêbabak abang, tôndha gampang
ora jangji, yèn kok banjur nyandhak wong main mêngkono, mêngko rak sida akèh sing mleroki têmênan. Luwih bêcik padha ambanjurake rêmbuge ing bab kopêrasi bae. Anggone warga siji lan sijine,
kudu têpung, bisa nimbang lan niti kaanane dhewe-dhewe, kuwi supaya bisa anggampangake apa kang wis disêbutake ing ngarêp, yaiku: para wargane kudu bisa nyambut gawe bêbarêngan.
Garèng: Iya wis gênah, anggêr siji lan sijine wis padha têpung bangêt, ya banjur bisa nyambut gawe bêbarêngan. Tandhane aku kiyi bae, anggêre mlêbu toko karo kancaku, yèn dhèwèke tak kêdhèpi, iya banjur ngrêti bae, nèk karêpe dhèwèke tak kon ngajak omong sing jaga toko, prêlune aku bisa ...
Petruk: Lo, kok banjur nyaritakake anggone nyambut gawe bêbarêngan, sumêdya arêp ngutil, kang kaya mangkono kuwi ora pantês, yèn dirêmbug ana ing kene. Wis, wis, saiki tak banjurne katêranganaku ing bab isining pranatan baku tumrap pakumpulan kopêrasi. Ing sêtatutên kono, uga kudu dipasthèkake sapira gêdhene utawa pira lawase têtanggungane siji-sijining warga tumrap prajangjian utawa ing têmbe yèn ana kakurangane dhuwiting pakumpulan. Nanging bab kiyi minôngka mungkasi rêmbuge ing bab kopêrasi, padha dirêmbug ing liya dina bae manèh.
Ing nginggil punika gambar kawontênaning barang-barang ingkang badhenipun dêlancang. Barang-barang wau mêntas dipun pitongtonakên wontên ing Amsêtêrdham.
Kagunan ingkang kados makatên punika wontênipun ing ngriki nama satunggaling kawruh ingkang
Lulus iksamên notaris agêng bagean kapisan, Tuwan Abd. Tadjoedin ing Batawi. Bagean kalih Mas Jaka Mardiya ing Wèltêprèdhên.
Lulus kandhidhat iksamên bagean kalih, Tuwan M.H. Sutama, asli saking Porong, Lawang.
Pakêmpalan Pasundhan ing Bandhung kalampahan sampun ambikak H.I.S. èstri, muridipun sampun wontên 125.
Tumrap ing Bandhung nindakakên rekadaya nyirnakakên sagawon ingkang damêl pakèwêding tiyang, dumuginipun sapunika cacahipun sagawon ingkang sampun dipun pêjahi wontên 3906.
Batawi enggal, ingkang manggèn ing sitinipun. Karampunganing pangadilan anganggêp gigat wau botên tumônja.
Wontên pawartos ing Bandhung, kawontênanipun hawa srêp ing kabudidayan-kabudidayan sanginggilipun pêngalengan, ing sapunika karaos sangêt, ngungkuli taun ingkang sampun-sampun, nuwuhakên kapitunan agêng. Kathah kêbon ingkang kêtutup ing êbun lajêng anjêndhêl, andadosakên jênening godhong wêkasan
artanipun ing kas kirang f 500.- lan ugi kakintên ambêkta arta kintunan sanès-sanèsipun gunggung f 3800.-
Ing taun punika cacahipun tiyang ingkang ningali ing Jaarbeurs wontên 189.659. ing taun 1929 wontên 226.227 lan ing taun 1928 wontên 189.166. Gunggunging angsal-angsalanipun arta ing taun punika f 54.924.90 ing taun 1929 wontên f 65.413.40 tuwin ing taun 1928 f 55.183.95.
Para warga rad kawula sawatawis sami angaturakên pamanggihipun, supados pandamêling arta ing Utrecht kapindhah wontên ing Indhonesiah kemawon. Kasêbut katrangan dhatêng dhepartêmèn babagan arta, bab wau botên kaparêngakên, amargi pamindhahipun wau waragadipun sakalangkung kathah. Lan malih parentah botên anyondhongi bilih pabrik arta wau wontên ing ngriki, awit pikantukipun botên sapintêna.
Sanadyan ing wêkdal punika pakaryan kasarasan tansah tumindak ambudidaya sirnaning sêsakit malariah, ing Majakêrta inggih tuwuh sêsakit malariah ngantos lar-tumular. Bab punika pangagêng ing ngriku lajêng nindakakên rêrigên rumiyin, ambage tablèt kêninê dhatêng têtiyang kathah.
Kawartosakên, pangagênging Politieke Inlichtingen Dienst ing Bandhung, inggih punika komisaris pulisi Tuwan H.H. Albreghts katimbalan dening pokrul jendral. Kintên-kintên badhe kadangu ing bab prakawis P.N.I. Ing bab mardikanipun Mr. Iskak, botên sande inggih badhe kapriksa sasampunipun angrampungi Ir. Sukarna. Tuwin Mr. Iskak ugi badhe dipun biyantu dening Mr. Singgih. Wontên pawartos malih bilih Mr. Sartana, Mr. Suyudi ing Surakarta tuwin Mr. Sunarya ing Medhan, ugi sami badhe angêmbani prakawisipun Ir. Sukarna. Saksi-saksi bôngsa Walandi ingkang tumrap
Jalaran saking kawontênanipun arta nagari kirang, tumrap rantaman B.B. kêpêksa botên sagêd dipun indhaki kathahipun.
Ing Batawi K.N.I.L.M. sampun nindakakên cobèn anggêgana ing wanci dalu, wilujêng botên kirang satunggal punapa. Kathah têtiyang ingkang numpak, sagêd nyumêrêpi kawontênanipun kitha ing wanci dalu.
Kawontênanipun rêdi Krakatao ajêk, wontênipun jêblosan ingkang inggil piyambak 800 mètêr, ingkang langkung saking 500 mètêr kathah, anakan pulo Krakatao inggilipun sampun 30 mètêr.
Benjing wulan Agustus ngajêng punika Indonesisch Clubhuis ing Kramat, Wèltêprèdhên, badhe ngawontênakên darma, badhe kangge prêluning studiefonds, ingkang dipun adani dening para neneman ingkang sinau ing Batawi.
Bestuursschool ing Batawi, anggêntosi Tuwan A. de Geus ingkang badhe wangsul dhatêng nagari Walandi kanthi pènsiun.
Bab pindhahan sêkal B dhatêng sêkal A.
Miturut papetangan, manawi kalampahan saèstu pindhahaning amtênar saking sêkal B dhatêng sêkal A, nagari badhe manggih pangiritan, ing dalêm sataun f 2.000.000.-
Miturut katrangan-katrangan ing bab tumindaking pindhahan tiyang Jawi dhatêng
Slobbe tampi sêrat kalih saking Revolutie-partij ing Venuzuela, suraosipun gadhah panêdha, supados pangagêng Curacao sampun angalang-alangi tindaking parte wau.
Syang Hai 15 Juli (K.P.). Campuhing pajurit ing Cinpuril We kaajêngakên dhatêng Kuphu, ing ngriku wadya Pucoyi cacah 1000 langkung, sami sirna, atusan ingkang katawan. Mêngsah mundur dhatêng Nin
ngamônca ing Sasi sampun sami sumingkir sadaya, nyarêngi ing salêbêting kitha pêpêrangan. Nanging kakintên saking
dipun cêgah pulisi mawi dêdamêl, wontên tiyang tatu 300, wontên 100 ingkang kabêkta dhatêng griya sakit. Pulisi tuwin militèr lajêng mingsêr saking Maidan.
Syang Hai 14 Juli (Aneta-Nipa). Wontên pawartos saking Seoul, ing Koreah kilèn wontên bêna agêng, tiyang ingkang tiwas kalêlêp 78, ingkang ical 30, dene ingkang botên gadhah griya ewon.
Bombai 14 Juli (Aneta-Nipa). Wontênipun têtiyang ingkang damêl ura-uru ing wêwêngkon Bênggal tansah lajêng, wontên tiyang Indhu sanga papagan kalihan bôngsa Islam sami tiwas. Lajêng tuwuh ambêsmèni griya tuwin anjarah rayah. Pangagêng lajêng ngintuni pulisi tuwin
nata Siyêm sapunika rawuh ing nagari Walandi kalihan putranipun kêkalih, katingal sami rêna ing panggalih. Sang pangeran ngandikakakên, ing Siyêm prêlu angsal wulangan ing bab lampahing toya kangge têtanèn, sarana matah guru-guru agêng saking nagari Walandi wontên ing pamulangan luhur ing Bangkok.
Paris 14 Juli (Aneta-Nipa). Jalaran saking wontêning rêmbagipun Prancis kalihan Itali
Têsanan. Lêrês panjênêngan, taun punika sampun sah.
Lêngganan nomêr 3616 ing Cilacap. Wulan punika botên kêdah ambayar, amila botên dipun kintuni blangko, ananging 1 Ogustus mêsthi.
Lêngganan nomêr 1848 ing Magêtan. Panjênêngan lakar botên kula kintuni blangko wisêl, awit wulan Juli punika sampun ambayar. Wragad ngintunakên buku-buku katanggêl dening Bale Pustaka, makatên wau manawi ingkang mundhut tumbas ngintunakên rêgining buku-buku wau rumiyin.
Kados punapa kagèting manahipun Tuwan Johnson, ngantos botên kenging dipun pindhakakên, mila wontênipun namung anjêlih kalihan lumajêng, sêsambatipun: Tulung, tuloung. Sawêr mirêng sabawa makatên wau malah kados dipun sêngkakakên panyarapipun, nanging sampun katilar lumajêng ing Tuwan Johnson. Saha ing sanalika ngriku kamirêngan wontên swaraning pistul jumêdhor, botên dangu sawêr katingal ngringkêl sampun pêjah.
Sintên ingkang mistul sawêr wau, botên liya Tuwan Smith, pancèn sampun sadhiya ing sadèrèngipun. Saha botên dangu Tuwan Smith nyabawa: He, mandhêg. Ingkang dipun uwuh makatên wau Tuwan Johnson. Sarêng Tuwan Johnson sumêrêp bilih ingkang dipun uwuh wau piyambakipun, lajêng nolèh saha lajêng cangkelak wangsul.
Tuwan Smith wicantên: Ing sapunika botên prêlu majêng, sawêr sampun pêjah. Nanging sapunika sampeyan kula têtêpakên kawon, lajêng wajib sumingkir saking ngriki. Kados ing sapunika sampeyan sampun botên sagêd mabêni ginêm kula malih, awit sampeyan sampun têtela kawon santosa ing manah, malah mirising panggalih sampeyan katingal ing sadèrèngipun dhumawah ing wanci.
Tuwan Johnson: Sampun, sampun, samantên sampun cêkap, kula badhe nêtêpi janji kula, ing sapunika ugi, kula lajêng badhe kesah saking ngriki,
Dene ingkang dados pakurmatan kula, botên sanès, sampeyan badhe kula aturi nitih baita kula. Kaparêng sampeyan badhe dhatêng pundi, kula dhèrèkakên.
Johnson: Mirahing panggalih sampeyan ingkang samantên punika, kula tampèni kanthi gênging panuwun, tuwin kula anganggêp, bilih sampeyan sagêd ambadhe cangkriman ingkang taksih sumimpên salêbêting batos kula. Dene ingkang kula anggêp cangkriman wau, inggih punika pakèwêding manah kula anggèn kula badhe oncat saking ngriki, badhe kadospundi. Ing môngka ing sapunika angsal margi sarana saking pitulungan sampeyan. Nuwun, nuwun.
pirang-pirang dina, kang jalaran kasandhung sabab ana ing kene, aja nganti aku kaparan tutuh lan anêmoni cacading akèh.
Harwey: Iya Smith, ora liwat aku mung amêmuji rahayua ing salakumu. Samantên ugi sampeyan tuwan.
Johnson: Nuwun, ing ngriki makatêna ugi.
Tuwan Smith kalihan Tuwan Johnson lajêng bidhal, dene prakawis padagangan ing wêkdal wau lajêng dèrèng kaucapakên malih.
Sarampunging lêlampahan ing bab anggènipun Tuwan Harwey rêrêbatan lêrês. Tumindaking panggaotanipun lajêng pulih malih. Nanging ing bab wau botên pisan-pisan andadosakên pamarêmipun Tuwan Harwey. Dene anggènipun botên kêdunungan manah marêm wau sababipun punapa, punika botên kasumêrêpan.
Mênggah ingkang dados titikan, bilih Tuwan Harwey botên gadhah pamarêm, ing sapunika namung katingal kèndêl kemawon, kala-kala sok kadumêlan piyambak, kados anglairakên manah piduwung.
Bab makatên wau tumrapipun Tuwan Harwey pancèn dipun raos dados pamanahan saèstu, tuwin sarèhning anggènipun wontên ing ngriku punika, tumrap ingkang tunggal bôngsa namung jongos, dados pun jongos ugi tumut ngraosakên, rintên dalu tansah ngulatakên dhatêng pasêmoning bandara. Sarêng pasêmoning bandaranipun saya dangu malah saya katingal anggènipun susah, jongos kêpêksa pitakèn, têmbungipun: Bandara, panjênêngan punika kadospundi, dene sapunika malah sajak katingal susah makatên, punika nama botên mantuk kalihan kawontênanipun. Awit saupami panjênêngan anggalih botên kraos wontên ing ngriki, prêlunipun punapa mawi katrêm wontên ing panggenan ingkang botên dados panujuning panggalih. Manawi anggalih pakèwêd, ingkang dipun pakèwêdi punapa, ing ngriki sapunika sampun botên wontên tiyang ingkang ngêgrêg-êgrêgi tumindaking kabudidayan panjênêngan. Lah lajêng punapa ingkang dados panggalihan malih.
Mirêng pitêmbungan makatên wau Tuwan Harwey ngantos anjênggirat, dening rumaos kêthuthuk ing rêmbag, tuwin anganggêp bilih pun jongos kêdunungan pamanggih ingkang nocogi kalihan raosing manahipun, wusana lajêng mangsuli: Jongos, kowe kuwi suwe-suwe saya ketok
inggih tumrapa bôngsa punapa kemawon, ingkang adhakan katingal rumiyin, punika ing bab tatacaraning pasrawungan jalêr èstri, ing ngriku rêbat pados pasaksèn pundi ingkang dipun wastani lêrês utawi sae, nanging sadaya wau wosipun inggih namung lèrèg dhatêng kasusilan.
Tumrapipun kasusilan kintên-kintên tumindakipun lêrês, pinanggih wontên tiyang ingkang sampun diwasa, mila ing bab gampiling titikanipun inggih pinanggih wontên ing pasrawungan jalêr èstri, têgêsipun inggih ingkang sampun diwasa wau.
Satunggal-satunggaling tatacara, tamtu wontên kajêngipun piyambak-piyambak, kados ta tumrap jaman rumiyin, bôngsa
Cara kalih warni wau mênggahing kajêngipun, botên liya inggih namung dados pamardi murih sae, nanging manawi dipun manah, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, lajêng katingal kawadhaganipun, pinardi alit, pedahipun namung murih wanita sampun ngantos ènthèngan suku, gampil ngambah margi ingkang gawat. Dene tumrap kêkudhung, botên liya namung ngudi, murih sampun sagêd gadhah wawasan têbih. Awit mênggahing wanita, manawi botên gadhah tindak kalih prakawis wau, kasusilanipun sampun nama utami. Wusana [Wu...]
[...sana] lajêng tuwuh ewuh-ewuhan tatananing jagad, tuwin lajêng sagêd cocog, bilih sèlèhing kasusilan ingkang kados makatên punika dèrèng srêg, malah nama namung makolèhakên tiyang ingkang gadhah panguwaos, inggih punika tiyang jalêr, dados ingkang anggadhahi kabêgjan tiyang jalêr, kasusilaning èstri namung adamêl pitunaning èstri piyambak. Pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, bôngsa wanita Tionghwa inggih sampun sami suku limrah, bôngsa Arab sampun wontên ingkang bikak kudhung. Saupami sapunika taksih wontên ingkang nindakakên tatacara lami, lajêng katingal piyambak anggènipun nyulayani kasusilan ing jaman sapunika.
Manawi bôngsa Jawi, pandhêdhêring kasusilan tumrap wanita ugi salaras kemawon, nanging limrahipun namung kangge kalanipun dèrèng winêngku ing kakung, dene manawi sampun emah-emah, dipun anggêp sampun luwar saking èwêd pakèwêd. Tumrap ing jaman rumiyin, tatacaranipun tiyang gadhah anak èstri punika tansah nindakakên kasusilan ingkang adhapur pasêmon, kados ta lare èstri ingkang anggarapsari sapisan, punika mawi dipun êdusi kanthi ngatur-aturi para sêpuh utawi ulêm-ulêm para putri, prêlu nyuwun barkah. Nanging mênggah kabatosanipun angatingalakên, bilih anakipun sampun diwasa, kenging dipun takèkakên ing tiyang sanès. Dene sasampunipun punika, tumrap panitiking lare èstri ingkang sampun diwasa utawi taksih lêgan, sagêd nitik saking sandhang pangangge, inggih punika sampun nyandhang ngangge kados tiyang sêpuh, nanging untunipun pêthakan, dados tiyang sanès botên kêkilapan malih, bilih wontên wanita ingkang kados makatên nandhakakên taksih lamban. Dene tandhanipun manawi sampun emah-emah, sampun untu cêmêng, inggih punika sisig.
Tataning kasusilan Jawi kala jaman rumiyin warni-warni sangêt, tur sadaya sawarni pasêmon, nanging sarêng dhawah ing jaman kamajêngan, kasusilan jawi kina, kenging dipun wastani mèh ical babarpisan, santun ngangge kasusilan enggal.
Dados mênggahing kasusilan, ewahipun sampun mêsthi, dening kawon kêsuk lampahing jaman. Dene awon saenipun: sami-sami.
Sintên ingkang sampun kulina dhatêng cêcariyosan ringgit, tamtunipun inggih sampun mirêng dhatêng cêcariyosanipun dewa kêkalih wau. Awit dewa kêkalih punika sanadyan awis mêdalipun, nanging kêrêp dipun ucapakên.
Bathara Cingkarabala tuwin Balaupata punika sami dewa danawa, padamêlanipun rumêksa kori sela matangkêb, inggih punika kori ing swargan.
Dewa kêkalih wau sami pinaringan pangawasa misesa tiyang ingkang minggah dhatêng kaswargan ingkang botên pinarêngakên dening dewa, mila mênggah tiyang ingkang minggah dhatêng suwarga pakèwêdipun ingkang kapisan inggih wontên ing ngriku punika, manawi sampun lulus sagêd anglangkungi kori sela matangkêb, sampun sêpên ing pakèwêd. Wontênipun makatên, awit tamtu dipun tanggulangi ing dewa kêkalih wau, dhasar sami sêkti tuwin tansah amandhi gada, sintêna ingkang kadhawahan gadanipun tamtu ambalêdug sirna sami sanalika. Mênggah mulabukanipun anggèning dewa danawa kêkalih wau wontên ing kaswargan makatên:
Nalika Hyang Guru ngejawantah jumênêng nata ajêjuluk Sri Paduka Rajamahadewa Budha aningali teja ngêguwung, sarêng dipun pariksa, ingkang mawa teja wau danawa tapa, ditya têtapa wau nalika dpun rawuhi Sri Paduka Rajamahadewa Budha botên mobah botên mosik, wusana lajêng dipun dangu: punapa karananipun têtapa, manawi gadhah sêdya badhe nêdya punapa, lan sintên namanipun.
Ditya amangsuli: sanadyan ditya, nanging bangsaning brahmana, mila têbih gadhah tindak awon, nama Bagawan Danu. Dene ingkang dados sêdyanipun kapengin nunggil kalihan para dewa.
Sri Paduka Raja Mahadewa Budha mirêng atur makatên punika sakalangkung rêna ing panggalih, Bagawan Danu lajêng dipun bêkta dhatêng kadhaton.
Nanging tindakipun Sri Paduka Raja Mahadewa Budha wau andadosakên kalintu sêrêping para danawa anak putunipun Bagawan Danu, angintên ingkang botên-botên, malah wontên ratuning
Bagawan Danu sumêrêp manawi tuwuhing pêpêrangan wau namung jalaran saking kalintu sêrêp kemawon. Bagawan Danu lanênglajêng. nyapih ingkang pêpêrangan,sarta saha lajêng nyariyosi dhatêng anak putunipun, bilih pamurinanipun wau kalintu, awit
danawa, wontên danawa satunggal taksih kantun, nama Gopatana, gadhah atur dhatêng Sri Paduka Raja Mahadewa Budha, aturipun: dhuh, ratu sêsêmbahaning sipat gêsang sadaya, wontênipun kula botên tumut wangsul kados danawa sanès-sanèsipun, kawula badhe saos atur ing paduka.
Mênggah wigatosing atur kula, sarèhning kula punika sampun ngrumaosi kasoran, kula ngaturakên panungkul anak kawula kêkalih, satunggal nama Cingkarabala, satunggalipun nama Balaupata, makatên ugi kawula piyambak, inggih nêdya suwita ing paduka.
Sri Paduka Raja Mahadewa Budha dangu: apa kamulane sira têka ngaturake panungkul, lan kang sajatine ingsun iki dudu bangsanira, têka sira suwitani.
Gopatana mirêng dhawuh makatên wau matur kanthi gumujêng: nata sêsêmbahaning isinipun jagad sadaya, kados botên wontên sipat ingkang botên ngratu dhatêng paduka, lan kula botên kêsamaran bilih paduka punika dewa ngejawantah, mila kula kumacèlu badhe anunggil wontên ing ngriki. Punapa malih tumrap anak kula kêkalih, kados wajib nunggil ing paduka, awit sanadyan danawa, ugi wontên nalurinipun trahing jawata. Mênggah pun Cingkarabala tuwin pun Balaupata punika sayêktosipun patutan saking midadari Dèwi Amatri, putranipun Sang Hyang Triyata. Dados têrang manawi taksih aluraning dewa.
Sri Paduka Raja Mahadewa Budha sarêng uninga warninipun ditya Cingkarabala tuwin Balaupata langkung rêna ing galih, dhawuh pangandikanipun: bocah loro iki pantês dadia pangrêksa pura, lan sira uga Gopatana.
Kalampahan ditya têtiga sami kadadosakên juru rumêksa pura. Wusana sarêng Sri Paduka Raja Mahadewa Budha wangsul dados Hyang Guru, ditya Cingkarabala tuwin Balaupata lêstantun abdhèrèk dhatêng kadewan, sami kadadosakên dewa,
warninipun kêmbar angajrih-ajrihi, dhasar botên uwal amanggul gada bindi.
Kados makatên mênggah kawontênanipun dewa kêkalih wau, kenging dipun wastani dewa kêmbar ingkang tanpa pisah.
Ing jaman samangke ing tanah Jawi ngriki, wana pêpajatosanpajatosan. kantun awis-awis kemawon, tur satunggal-satunggaling wana botên wiyar. Ingkang punika pandugi kula, saya dangu rêginipun kajêng jatos sangsaya awis, labêt saking kiranging kajêng jatos. Kawontênan ingkang kados makatên punika, tamtu andadosakên susahipun sadhèrèk-sadhèrèk ingkang badhe dêdamêlan griya tuwin sanèsipun. Awit badhe ngangge kajêng jatos rêginipun awis, badhe migunakakên kajêng
Ananging sarèhning sampun kêpantog, inggih lajêng migunakakên kajêng taun murih botên kêkathahên wragad.
Ing ngajêng kula sampun matur yèn dêdamêlan ngangge kajêng taun punika nama ngêcèh-êcèh wragad, awit botên lami inggih kêdah nyantuni, sabab sampun
tiyang-tiyang, sami ambudidaya, tuwin ngêmpakakên panyobèn, kangge nanggulangi murih thothor utawi bubuk punika botên doyan dhatêng kajêng taun, ananging wohing pambudidaya tuwin panyobèn, taksih kirang sampurna sangêt. Ananging inggih lumayan dene sanajan kirang sampurna sampun wontên rekanipun. Dene rekanipun makatên:
Kajêng sasampunipun kawangun kasar-kasaran kemawon, lajêng kakum ing blumbang, dangunipun watawis tigang wulan, sagêd nêbihakên wontênipun ama-ama kasêbut nginggil. Nanging inggih botên dangu, namung sawatawis taun kemawon. Wusana kula angsal cêcariyosan kados ing ngandhap punika:
Bilih tiyang badhe damêl punapa-punapa ingkang migunakakên kajêng taun, sasampunipun dipun brubuhi, kajêng wau sampun kakêthok rumiyin, kakèndêlna kemawon ngantos kirang 20-30 dintên saking panggarapipun. Yèn sampun dumugi ing titimôngsa punika, pang-pangipun kajêng ingkang botên kenging kangge dandosan sami kakêthok, tabêting kêthokan kadamêl wradin, nuntên dipun tatahi awangun lumpang, têrus kaisenan ing lisah patra manut takêran mêndhêt saking agêng alitipun kajêng, kados ing ngandhap punika:
Garis têngah 15 c.m. mêngandhap, cêkap kaêsokan lisah pangaos ± 2½ sèn, satêlasipun.
garis têngah 16 c.m.-30 c.m. cêkap kaêsokan lisah pangaos ± 5 sèn, satêlasipun.
Dene kajêng ingkang garisipun têngah lakunglangkung. saking samantên, para maos masthinipun sampun sagêd andugi piyambak.
Yèn lisah ingkang wontên ing kajêng wau sampun asat, [a...]
[...sat,] kajêng wau lajêng kaukur saking nginggil, panjangipun miturut kanggenipun, nuntên kakêthok lêrês ukuran wau. Tabêting kêthokan inggih kawangun malih kados ing ngajêng, tuwin kaêsokan lisah makatên salajêngipun ngantos kajêngipun têlas sangêthokipun dumugi ing bonggol.
Pratikêl makatên punika namung tumrap kajêng ingkang taksih gêsang, tumrap kajêng ingkang sampun kakêthok tamtu botên sagêd nindakakên, sagêdipun nindakakên bilih kareka kados ing ngandhap punika.
Patrapipun mèh sami kalihan pinanggihing panyobèn ingkang sampun kula têrangakên ing ngajêng, namung beda sakêdhik, inggih punika: sasampunipun kajêng kaêkum ing blumbang, toyanipun lajêng karabukan ing godhong ingkang araos pait, tuwin pangêkumipun cêkap sawulan kemawon. Awit saenipun kajêng sampun sami kalihan wohing panyobèn ingkang kaêkum dangunipun sataun.
Pratikêl I tuwin II punika sampun mèh nama sae, nanging para ulah kajêng mêksa dèrèng marêm, awit ambokmanawi patrap makatên punika kadangon, pramila inggih tansah ngothak-athik nalar, tuwin nindakakakên panyobèn, ing pangangkah wohipun sagêda ngungkuli ingkang sampun-sampun.
Ing sadèrèngipun damêl balumbangan (tanpa toya) ingkang panjang, wiyar, tuwin lêbêtipun:
ingkang badhe kakum katata ing ngriku, sêsagêd-sagêd kêdah dhèmpèt, nuntên kasawuran kapur malih kandêlipun kados ing ngajêng awradin, têrus kaurug ing siti ingkang rapêt. Makatên wau dangunipun namung: 1 dintên, 1 dalu. Langkung utawi kirang saking samantên botên kenging, sabab bilih langkung saking samantên, kajêng dados gapuk (lodhoh), dene manawi kirang saking samantên kajêngipun kirang prayogi. Wondene
Têtiyang ing Jawi Têngah, langkung-langkung têtiyang bawah Surakarta Ngayogyakarta tuwin têtiyang tanah urut sèwu (Bagêlèn) mangilènipun dumugi bawah Cilacap, kathah ingkang pitados dhatêng Nyai Rara Kidul. Nyai Rara Kidul punika criyosipun ngadhaton wontên têlênging sagantên, dados ratuning para lêlêmbat, awit saking punika ing pasisir kidul wêwêngkoning tanah-tanah kasêbut nginggil,
kathah panggenan-panggenan kangge mêmule. Saking kandêling gugon tuhon nadyan dèrèng nyipati warninipun Nyai Rara Kidul, nanging kathah tiyang ingkang sami ajrih kêlangkung-langkung. Gotèking sawênèhing tiyang asring nyabuti nyawaning tiyang, inggih punika wontêning pêpêjah kêsrakat dening sêsakit kolerah, cacar lan sasaminipun. Criyosipun yèn makatên punika klêrês pajangan (mantu) pramila mundhuti tiyang kathah kangge bêbau wontên
inggih punika mèh sabên sapêndhak, pramila wontênipun kojah sabên taun mêsthi kagungan damêl, inggih dipun pitados kemawon. Mila sabên-sabên kagungan damêl mantu punika jalaran putra mantu têmtu botên kiyat dhatêng putra sang rinajaputra, kajawi punika wontên cêcriyosan malih mênggah bangsaning lêlêmbat punika tan kênaning pati, pramila saking kacriyos asring rawuh cangkrama martuwi dhatêng para nata, wontênipun kathah ingkang pitados. Bab sadaya wau sampun mêsthi tumraping têtiyang ingkang cèthèk pamanggihipun, tumrap ingkang sampun jêmbar sêsêrêpanipun tamtu botên badhe ngandêl. Cêcriyosan kados makatên punika tumrap lare kirang prayogi, pramila sampun nyariyosakên bangsaning aèng-aèng wontên ing pangajênganing lare, punika sagêd kêdhasar manahing lare wasana lajêng gadhah manah gugon-tuhon, punika nama kapitunan.
Mênggah ingkang dipun anggêp têdhakanipun Nyai Rara Kidul wau, saking gotèkipun bilih ing awang-awang kêpirêngan swara kumrasak kados jawah. Kawontênan makatên wau ing nginggil inganggêp untabing wadyabala brêkasakan. Mênggah angsal-angsalan panlusur kula swara makatên punika ing sanès pasisiran ugi asring kêmirêngan, sarasilahipun inggih cocog, inggih punika mangsanipun ing wanci dalu, yèn panuju sidhêm, ingkang punika sawêg kêmirêngan. Raos-raosipun swara makatên wau cêtha namung swaraning alun ing têngah-têngah, têbih saking pasisiran, ngumandhang ing ngriku, pramila sagêdipun kêmirêngan namung manawi panuju nyênyêt (sidhêm) wau. Punapa swara ingkang makatên wau ingkang winastan: udan mas tapawèni, jalaran criyosipun jawah nanging wontên ginggil, botên sagêd tumêdhak ing bumi.
Mangsuli kawontênan têdhakan Nyai Rara Kidul saugi ing satunggiling panggenan kêmirêngan swara kados makatên, tumrap ingkang gugon tuhon saking bawaning manah ajrih lajêng sami grawalan mêdal ing jawi, nyandhak sakkêcêpêngipun, wontên kênthong lajêng dipun tabuh, ingkang gadhah lêsung lajêng bendrongan sawênèh namung gêdhèging griya dipun têbahi, sampun tamtu swaranipun pating grablul, pating krênthung lan sasaminipun, punika mamrihipun namung kangge ngajrih-ajrihi pandhèrèk-pandhèrèk, ambokmanawi kandhêg ing margi, punika criyosipun asring ganggu damêl dhatêng tiyang, kados ta: upaminipun wontên lare sakala mêcicil, punika dipun kintên-kintên kêsurupan ing lêlêmbat brêkasakan wau. Jalaran saking makatên tuwuhing têmbung kêsurupan utawi kampiran. Badhe kasambêtan.
nuli tumandang sêngkut / sapolahe sajak ketok ibut / ora kêndhat tansah angiling-ilingi / manèh sok ketok anjumbul / alok yèn bolahe pêdhot //
tandange Dani mau / kaya gugup disawang sang prabu / mula banjur lèrèn lan umatur lirih / yêktosipun kula gugup / yèn pun priksani kemawon //
sang prabu nuli dhawuh / iya ta wis murih aja ewuh / ingsun arsa angadhaton poma nanging / aja nganti ora rampung / bakal ingsun agêm miyos //
Dani Danu umatur / kula tanggêl tamtu badhe rampung / wise ngono sang prabu ngadhaton nuli / wong loro tumuli sêngkut / kringête nganti gumrobyos //
sapa wonge sing wêruh / mêsthi padha kêpêksa ruh-aruh / dene ketok panggarape ngati-ati / nadyan nyatane mung suwung / sajake padha andêlok //
malah ngakune wêruh / malah ana wong sing aruh-aruh / wah patute klambi sing mangkono kuwi / ya mung pangagêman ratu / dudu klambi sabên uwong //
Dani nalika krungu / banjur nolèh nudingi lan nêpsu / kowe apa dene wani angrasani / tak jlumat tênan lambemu / yèn nganti wani mindho //
iki kagungan ratu / sapa-sapa sing ngrasani kudu / lan andhodhok apa manèh nyêmbah dhisik / nuli andhodhok wong mau / lan tumuli nyêmbah sedhok //
Danu nganti ngêcêmut / saka wêruh Dani ngono iku / dene bisa duwe tindak waton muni / tur sakabèhe mung nurut / kêna digawe dhuk dhuk nong //
Danu takon angguyu / bok ya rada kosuda patrapmu / yèn kabacut bisa uga nêniwasi / awit mungguhing patrapmu / upama kawiyak blandhos //
Dani mangsuli alus / klêsik-klêsik karo ngêlus-êlus / sumurupa mungguh watake wong kuwi / yèn ana sing kêna cinthung / malah gampang dadi ngradon //
watak mangkono mau / aku dhewe uwis kêrêp wêruh / bêbasane undhak kalanturing uni / êmung tansah wuwuh-wuwuh / malah nglawèr ora pêdhot //
upama uwong krungu / ana uwit gêdhang tuntut têlu / sabên uwong sing krungu banjur ngundhaki / kôndha yèn tuntut sapuluh / tur kabèhe padha goroh //
saka gonku wis atul / wataking wong kang mangkono mau / dadi gampang uwong yèn arêp diwalik / dikapak-kapakke nurut / ing wêdine malah ketok //
wis ta ayo malêbu / nyobakake agême sang prabu / Dani Danu nuli malêbu diirid / barêng pariksa sang prabu / banjur digawe wong loro //
apa wis dadi iku / Dani matur: nun dèrèng sênuhun/sinuhun.
dhawuh / mupung mangke taksih kenging pun ewahi / sang prabu ngebahke bau / karo jôngga menga-mengo //
wise tumuli dhawuh / wis kapenak mung hi iki ing gulu/Lebih satu suku kata: wis kapenak mung iki ing gulu. krasa logro kurang kapenak sathithik / Dani matur lan angguyu / lah sampun tamtu kemawon //
punika jangganipun / kabênikna na na mathuk sampun / karaosna sapunika kadospundi / sang aprabu manthuk-manthuk / lan ngandika: kok iya lo //
srêg bangêt ana gulu / nganti ora kaya ngagêm ingsun / Dani matur: o tamtu kemawon gusti / awit bangsanipun alus / tiyang gêndhêng botên kraos //
sang prabu manthuk-manthuk / nuli mênyang uwong loro dhawuh / karo sajak lukar maringke kulambi / ênya rampungna ya sesuk / matur sandika wong loro //
tumuli padha mundur / ing lakune mung tansah angguyu / tur anggawa ganjaran akèh lan bêcik / ngono wong yèn lagi mumbul / satibane mung anggotong //
tindak mangkono mau / satêmêne angèl yèn ditiru / ditirua trêkadhang malah niwasi / mung sing anggumunke iku / gone bisa tutug katog //
tur sabên wong wis wêruh / satêmêne uwong tukang apus / andèkneya uwong akèh padha ering / mung saka diwalik rêmbug / wêdi yèn dikira gênjlong //
dadi kabacut-bacut / kabèh uwong padha ngaku wêruh / ning upama oraa mangkono kuwi / ing mêsthine iya banjur / ora dadi dongèng elok //
kocap ing wayah bangun / suwaraning tambur wayah esuk / karo slomprèt wis warata ngêndi-êndi / mêmanise ketok mungguh / yèn sang prabu arêp miyos //
Ing nginggil punika gambaripun kitha Batawi tiningalan saking gêgana ing wanci dalu.
ora diwatêsi, nanging dibagi-bagi rata. Sêmono kuwi yèn ing sêtatutêne pancèn ora nyêbutake liyane. Mungguh karêpe kang mangkono kuwi, yèn
sing sugih-sugih bae, nanging kapitunane mau kudu dibagi rata saanterone wargane kabèh.
Garèng: Iya wis mêsthi bae ta Truk, rak iya ora adil, nèk ana bathine mèlu narik, nanging nèk ana tunane moh katarik. Kiyi rak padha bae karo wong-wong sing padha brandhon utawa pun-punan karo bandar sing main triple. Nèk bandare pancèn lagi jaya, wong-wonge sing padha
bisa mèlu singsot-singsot, nanging kosok-baline, yèn bandare jê ... blog, kônca-kancane pun-punan mau, iya bisa kalakon tombok kathok.
Petruk: Iya mula mangkono. Nanging ing pakumpulan potang, para wargane kadhangkala sok banjur padha wis sarêmbug, supaya kang dadi têtanggungane mau, ora dipadha, nanging undha-usuk miturut pira kênane olèh utang. Pranatan kiyi kudu disêbutake ana ing sêtatutêne.
Garèng: Mêngko sik, Truk, amrih cêthane, aku tak gawe petungan. Dadi yèn aku ora
jalaran kapriye, pakumpulane mau dikrikiti tikus, nganti kakurangan dhuwit kurang luwih f 100.-, ing sarèhning kênaku utang mau
Garèng: Hla, nèk kaya ngono kuwi aku ngarani iya pancèn wis adil têmênan. Awit sabisa-bisa wong ngêdêgake kumpulan kopêrasi kuwi duwe pamrih undhake pamêtune, ora duwe pamrih undhake anggone bêkênêngan karo nyaine.
Petruk: Lo, kok banjur anggawa-gawa nyaine mêngkono.
Garèng: Kuwi mêngkene, Truk, lumrahe wong Jawa kuwi mlarat, nèk arêp mèlu tuku andhil, biasane sathithik-sathithik iya sok nganggo dilakoni nêkêk gulu utawa ngêncêngake sabuke. Wusana nèk nganti pakumpulane kapitunan, sing anjalari ora ngêmungake andhilku kêcowok, nanging malah tombok suwênge nyaine, apa iya ora bisa nuwuhake pêrang gêdhe sajêroning ngomah kiyi. Nanging bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, saiki aku arêp takon, mungguh têtanggungane siji-sijining warga kuwi pira lawase.
Petruk: Ing bab lawase têtanggunganing warga, kang kudu disêbutake ana ing sêtatutên, kuwi mung kèri nurun apa kang wus kacêtha ing pranatan pribumi taun 1927, yaiku: tumrap sabên warga kang mêtu, sajêroning taun pambukonan kang isih dilakoni ladlan. taun pambukonan candhake, têtanggungane isih têrus bae.
Garèng: Mêngko sik, Truk, kowe kok nganggo têmbung: taun pambukonan, kiyi gênahe brêkasakan apa, Truk.
Petruk: Sing diarani taun pambukonan kuwi, yaiku pèngêtan sing nêrangake pungkasaning wêktu ing taun kang lumaku, sing mratelakake karampunganing bab dhuwit olèh-olèhane sajroning wêktu mau. Dene tumindake lumrahe wiwit tanggal 1 Januari tumêkane tanggal 31 Dhesèmbêr.
Garèng: Iya wis, cêtha saikine aku, kajaba sing wis kok caritakake ing ngarêp, apa manèh sing kudu dipacak ana ing sêtatutên.
Petruk: Mlêbu utawa mêtuning warga, kuwi ing sêtatutên kono iya kudu ditêtêpake, mêngkono uga anggone arêp ananjakake dhuwit turahan ing sabên taune. Ing bab pananjaning dhuwit turahan mau, ing pranatan 1927 ana artikêl kang nyêbutake, yèn sathithik-sathithike saprapat saka turahan rêsik, kudu ditanjakake kanggo sadhiyan, kanggo nambêli samôngsa ana kêkurangan.
Garèng: Hla, kiyi aku cocog, lan luwih cocog manèh, upamane sing têlung prapate banjur kanggo nganakake slamêtan, minôngka mèngêti adêging pakumpulan wis ganêp sataun. Ora prêlu nganggo apa-apa, anggêre nganakake tayuban, nyêmbêlèh sapi, ora-orane iya wêdhus ...
Petruk: E, hla kiyi rak arêp ngajak ora omah, sêtun-sêtun sing têlung prapat mau,
banjur dicêmplungake nyang pawitane, supaya bisa mèlu dilakokake, jênênge dadi mundhak. Ana kok banjur arêp dianggo ropyan-ropyan. Wis, wis, tak banjurne omongku. Sabanjure banjur ngaturake pranatan ing bab panitipriksaning pakumpulan. Pranatan iki kudu disayogyani dening tuwan adpisur, utawa priyayi liyane, kang dipatah angulat-ulatake pakumpulan kopêrasi. Nanging pranatan paniti priksa kiyi ora kêna dilêbokake ing sêtatutên, ngêmungna disêbutake ana ing
mau, jalaran kang lawas lèrèn sabab mati, utawa sabab ora kaconggah nindakake panitipriksane.
Garèng: Kandhamu kang wis-wis nganti pirang-pirang dina lawase kiyi aku iya wis ngrêti kabèh,
Petruk: Wiyah kok banjur ngroncong. Ora, Rèng, amrih aja ambuwang-buwang sègêl, luwih
dhisik, dene nèk wis dimupakati dening tuwan adpisur, lagi ditulis ana ing sègêl, lan diaturake manèh marang tuwan adpisur, supaya bisane olèh rèhpêrsun pribumi. Kaya-kaya wis cukup anggone padha rêmbugan ing bab kopêrasi, saiki padha dilèrèni, liya dina padha rêmbugan bab liyane manèh.
Ing nginggil punika gambar kawontênanipun tanah parêdèn ing kitha Pordhêkok.
Kawratosakên, ing dintên Rêbo kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anggènipun gêrah sampun sênggang, ing dintên wau jam sadasa sampun
Kawartosakên, ing wêkdal punika ing bawah ondêr dhistrik Wêdhi tuwin Gantiwarna, Kabupatèn Kalathèn, tuwin bawah ondêr dhistrik Plupuh, Mari, Kabupatèn Sragèn, sami katêmpuh sêsakit malariah, kathah ingkang sami sangêt. Pakaryan kasarasan ananggulangi bab punika, tablèt kênini ingkang kaêdum-êdumakên sampun têlas sayuta. Dr. Kern pangagênging pakaryan kasarasan, tansah dhatêng nitipriksa.
Pasang banon gêdhong kabangsan, ingkang sakawit ing Surabaya.
Ing tanggal 13 wulan punika, banon gêdhong kabangsan, ingkang sakawit ing Surabaya sampun kalampahan kapasang, manggèn ing Bubutan. Ing sadèrèngipun pasang banon, mawi kawontênakên wêdharan sabda, ingkang dipun purwani dening Dr. Sutama, gêgêntosan kalihan sanès-sanèsipun. Wontênipun tiyang ingkang dhatêng ngantos ewon. Wontên lare tiga umur antawisipun 6-8 taun minggah dhatêng podhium, andarmakakên kroncongipun dhatêng pakêmpalan. Pulisi nyêngkakakên supados tumuntên nindakakên prêlunipun, awit rakyat sêlak botên kuwawi.
Pamulangan P.R. ing Gang Kênari, Batawi, ingkang dipun pangagêngi dening Mr. Nazif tuwin Mononuto, badhe mèngêti adêgipun pamulangan wau sampun sataun. Kawontênanipun têtiyang ingkang sinau kathah. Ing sawatawis wulan kapêngkêr katingal mundur, nanging ing sapunika majêng malih.
wontêning bayi tiwas ing ngriku gunggungipun ngantos 9%, punapa ing ngriku kenging dipun dèkèki dhoktêr èstri, supados nênuntun bab pangupakaranipun bayi.
Bab wau dipun wangsuli dening A.V.R.O.S. bilih sapunika dèrèng prêlu ngawontênakên, nanging rêmbag bab wau dipun wigatosakên sangêt ing tiyang kathah.
Tuwan Tawikrama, bêkêl ing dhusun Likasan, tampi bintang salaka alit saking parentah. Katarimah saking lêlabêtanipun ing nalika wontên bêbaya ing rêdi Telamaya.
Kapal Jêpan Batavia Maru sampun dumugi ing Surabaya, dipun tumpaki propesor Jêpan Hayashi Trunekichi kanthi sêtudhèn pamulangan dagang luhur ing Pormosah 12. Dhatêngipun ing ngriki prêlu nyinau prakawis padagangan, ingkang badhe dipun dhatêngi ing Surabaya, Sêmarang, Batawi, Bandhung, Garut, Ngayogya tuwin Surakarta.
Kawontênanipun pangajaran ing Palembang katingal saya majêng.
Dewantara, badhe kasuwun panimbang ing bab paguron kabangsan.
Jalaran ing Cirêbon tuwuh sêsakit nular, ing palabuhan amanjêr bandera jêne, kangge nyasmitani baita-baita ingkang labuh ing Cirêbon.
Munduring panggaotan, anjalari kathah tiyang nganggur.
Jalaran kawontênanipun padagangan srutu wêdalan Magêlang sangêt kêndhonipun, wontên ingkang lajêng ngèndêli panggaotanipun babarpisan. Ingkang punika lajêng kathah bêbau tukang nglinting srutu ingkang kêpêksa nganggur. Bilih panggaotan wau kalajêng-lajêng makatên, tamtu adamêl kasusahanipun tiyang kathah.
Ing Kundhur, sacêlakipun Palembang, kalampahan sampun ambikak griya sakit leprah kanthi pasamuwan. Dipun jênêngi ing burgêrmistêr Palembang, asistèn residhèn, komêndhan bala kaslamêtan, tuwin dhirêktur griya sakit wau. Panggenan wau dipun sadhiyani panggenan cêkap kangge tiyang 22 jodho (jalêr èstri).
Bab wontênipun sêsakit tipês ing Cirêbon, mirid pratelanipun Dr. De Bruyn Kops botên jalaran saking toya lèidhêng, [lè...]
[...idhêng,] lan ugi botên saking ès utawi limunadhê, awit sadaya wau sampun sami dipun pariksa ing para ahli. Manawi kakintên saking lalêr, ugi botên, amargi ing wêkdal punika botên wontên lalêr. Dene mênggahing pangintên tuwuh saking têtêdhan ing margi-margi utawi saking balêdug.
bôngsa Walandi, wontên bôngsa Tionghwa nama Tuwan Tjie Kim Tjoan asli saking Surakarta, tuwin bôngsa Ambon satunggal, nama Tuwan W.P.A. Nanlohy. Tumrap bôngsa jawi botên wontên.
Kala malêm Minggu ingkang kapêngkêr, hawanipun ing tanah Priyangan asrêp sangêt, toya-toya ingkang ngêmbêng ngantos dados kênthêl, saya tumrap kabudidayan sanginggilipun Pêngalengan. Ing kabudidayan Talun wontên kêbon 72 hèktarê, sami karisakan, jalaran saking asrêp.
Ing Bali ugi saya majêng, kala tanggal 10 wulan punika ing Klungkung sampun kalampahan ambikak H.I.S. netral, ingkang dipun namakakên: Siladêrma. Bôngsa Walandi ingkang anjênêngi wontên 40 kalêbêt tuwan residhèn, Tuwan Beeumkes mêdhar sabda: anglairakên suka sukuring panggalih ing bab kamajêngan punika.
piyambak anindhihi wontên ing Liu Ho. Nanging wadya parentah ing Wèisin manggih karisakan.
ratelakakên. anggènipun kapengin badhe dhatêng tanah Jawi, tuwin badhe nyatakakên piyambak ing bab kamajênganipun padpindêr ing ngriki. Kajawi punika Sir Baden Powell ngintuni ulêm-ulêman, supados padpindêr bon ing Indhonesiah andhanganana kintunan wêwakilipun dhatêng Jamboree benjing 1933. Kalih bab wau sapunika sawêg dipun timbang dening
ingkang kapetang wadyanipun, Han Puci, sampun majêng Urukiyaoco Cinan Rilwe, kintên-kintên ngantos wontên 10 mil sawetan Cinan, susulan wadya tansah lumintu, prêlu kangge sadhiyan ngrêbat wangsulipun Cinan. Gêgayutanipun kalihan bab punika, wadya parentah ing Tinsin Puko Rilwe ugi majêng, saha lampahipun sampun dumugi antawis 30 mil saking Cinan kidul.
Ungguling wadya parentah ing Santung, atêgês ungguling paprangan ing Honan lèr wetan, wadya wau dipun tindhihi dening Syang Kai Sèk piyambak, nanging ngrika-ngriki ugi sami karisakan agêng.
wadya saking Upèh, Hunan, Kiyangsu, Kiyangsi tuwin Kuwantung. Badhe ngalêmpak ing salêbêtipun 20 dintên. Manawi sampun kalampahan ngalêmpak, badhe nêmpuh sêsarêngan.
Ing bab punika, Syang Kai Sèk dhawuh, supados ing salêbêtipun wulan punika wadya-wadya ing propènsi anataa pajagèn kemawon ingkang ngatos-atos tuwin kiyat.
Bombai 16 Juli (Aneta-Nipa). Ura-uru agami ing Mymen Singh pinanggih wontên tiyang Indhu 15 dipun pêjahi dening tiyang Islam, lan têtiyang wau ugi nyêpêngi têtiyang èstri. Pulisi sampun ngoyak-oyak ingkang dados pangajêng tuwin sampun sagêd nyêpêng tiyang 53.
Lêngganan nomêr 1312 ing Karangtalun, f 3 sampun kula tampi. Wontên langkungipun f 0.50 tumrap taun punika.
Lêngganan nomêr 1293 ing Nganjuk. Mila inggih makatên.
Agèn nomêr 3182 ing Kêbumèn, Tuwan M. Maseh K. 1745 lakar sampun dipun sêtop, awit nunggak bayaran tumrap wulan Mèi salajêngipun.
Ngaturi uninga dhatêng para priyantun lêngganan enggal, sintên ingkang botên nampi Kajawèn nomêr 54-55 saha 56- anggènipun lêngganan sami kapetang wiwit tanggal 1 Ogustus 1930.
Jongos: O, bab makatên punika bandara, panjênêngan kêdah ngèngêti bilih pangabdi kula dhatêng panjênêngan sampun dangu, kenging dipun wastani wiwit sangkaning sinyo ngantos dumugi dados tuwan, tamtunipun kula sampun kulina sangêt dhatêng
kowe anggêr tak jak kandhan banjur nglawèr ora ana pêdhot-pêdhote. Aku tak kôndha rungokna. Anane aku katon susah, kuwi pancèn iya têmênan. Dene jalarane, ora liya iya mung saka anggonku grêjêgan karo Tuwan Johnson.
Jongos: Lo, punapanipun. Ing bab grêjêg rak nama sampun rampung, la, lajêng badhe ngraosakên punapanipun malih, awit mênggah caraning
mungguh saka panêmuku mung saka tindak paekan bae, dadi upamane jago ora jênêng tarung têmênan. Dene tindak paekan mau, ora disumurupi ing Tuwan Johnson babarpisan.
ora mandi, atiku banjur têtêg bae. Kuwi apa ora aran paekan, utawa ora aran tindak cidra.
Jongos: Adhuh, bandaraku sing lêngkung-lêngkung, tak aranana busuk, nyatane langkung, tak aranana ngrêtos, têmêne durung, hêm, yèn tak rasakna nganti bingung. Ha ha hak. Ngantos gumujêng kula.
Tuwan Harwey nyêntak: Mênêng, têka banjur galur.
punika sawêr mandi sangêt, paribasanipun tiyang kenging dipun ambus kemawon tamtu pêjah ngênggèn. Wontênipun kala samantên kula matur botên mandi, namung supados panggalih panjênêngan têtêg. Dene ingkang nyata mangrêtos, bilih sawêr wau mandi Tuwan Johnson, mila lajêng gundam-gundam.
Tuwan Harwey sarêng mirêng cariyosipun jongos ingkang makatên wau lajêng ngrangkul tuwin wicantên: O, tujune ana kowe, jongos. Dadi kowe kuwi kêna tak arani wong kang sêtya mênyang bandara têmênan, lan nyata yèn kowe iku wong
panjênêngan kêdah ngèngêti suraosing wulangipun tiyang sêpuh, ingkang ungêlipun makatên:
Samubarang kang katon kuwe, mêsthi ana ala bêcike, nanging mungguh bênêr-bênêre, kabèh kudu dinyatakake.
Sumurupa sabarang laku, bênêr luput wong kudu ngaku, awit nadyan rêmpit tindakmu, tansah krasa ing batin ngaku.
Kaanan kang gumêlar donya, kabèh cêtha kalawan nyata, yèn ta nganti kaentha-entha, panganggêpmu kang nyata onya.
Tinêmune rina lan wêngi, sabên uwong tansah ngênggoni, dene bungah susahing ati, sabên uwong ya anduwèni.
Yèn kalane nêmoni susah, bab rasaning bungah kêpisah, adhakane mung tansah ngêsah, ing lair lan batine bubrah.
Mung yèn bungah adhakan lali, bab susahe ana ing ngêndi, uwong lumuh yèn anggolèki, mula gampang nêmu bilai.
Sampun cêkap yèn kula ngidung, kenging kangge ngimur kêduwung, nama namung tarimah lowung, dongèngipun ing mangke rampung.
Tuwan Harwey mirêng anggènipun rêngêng-rêngêng jongos makatên wau, kêtingal bingah ing manah. Ing wusana wiwit punika panggaotanipun Tuwan Harwey lajêng saya mumbul, ing salajêngipun
Miturut kawontênanipun piwulang Jawi, satunggiling nata punika utaminipun kêdah kagungan ambêg: adil, kanthi paramarta. Mênggah pikajênganipun adil, punika botên pilih sih, têgêsipun: botên mawi ambedak-bedakakên kawula, santana utawi putra. Dados saupami wontên dhawahing ganjaran utawi ukuman, punika ugi kêdah dipun tindakakên punapa salêrêsipun. Dene paramarta, punika têgêsipun: angasrêpi utawi angayêmi dhatêng para kawula sadaya. Kajawi punika ugi anggadhahi têgês: wêlas asih sarta asipat pangapuntên.
Tumraping nata, adil punika pancèn inggih prêlu sangêt, awit ing satunggiling nagari, manawi ingkang jumênêng nata kirang adilipun, ing ngriku têmtu tansah tuwuh rubeda warni-warni. Mênggah conto-contonipun, ing sêrat-sêrat babad pundi kemawon, kados inggih asring nyariyosakên. Kados ta: nalika jaman Kumpêni, kala ingkang jumênêng nata ing Kartasura panjênênganipun Prabu Amangkurat, punika tuwuhipun kraman Trunajaya, inggih jalaran saking kirang adilipun sang nata, mênggahing babad nagari Walandi, kalanipun kawula Walandi taksih dados kukubanipun bôngsa Sêpanyul, tuwuhipun pêrang Walandi kalihan Sêpanyul ngantos 80 taun laminipun, punika ugi jalaran saking kirang adilipun ingkang jumênêng nata ing wêkdal punika, inggih punika Sang Prabu Filips, makatên ugi tuwuhipun republik-republik: Amerikah, Tiongkok, Parangakik, lan sanès-sanèsipun, punika ugi jalaran saking kirang adilipun ingkang angêmbat praja. Tumraping nata mila inggih angèl sangêt, anggènipun sagêd nindakakên adilipun wau, kanthi punapa mêsthinipun. Awit sampun têmtu, yèn sang nata wau kêdah botên kenging ambedam-bedakakênambedak-bedakakên. satunggal lan satunggaling kawula, kêdah jêmbar panggalihanipun, kêdah sagêd nimbang kanthi yêktosan lan sasaminipun, dados inggih botên kenging manawi lajêng kados watakipun sawênèhing tiyang sêpuh, dupèh dipun waduli anakipun, yèn dipun pandêliki utawi dipun jêmbèwèki tangganipun, tanpa dipun manah malih, ujug-ujug lajêng nyalikakênnyilakakên. lêngêning rasukanipun, sumêdya nglabrag tiyang ingkang mandêliki utawi amjêmbèwèki anakipun wau.
Ing nginggil sampun kula aturakên, bilih adil punika kêdah dipun kanthèni ambêg paramarta, murih sagêd sampurnanipun. Mênggahing nata pancèn inggih kirang utami, manawi adilipun botên kakanthenan ambêg paramarta, awit sanadyan satunggiling nata punika agêng wêwênangipun utawi panguwasanipun, nanging rak inggih nama manusa ugi, dados inggih kagadhuhan watak kasupèn tuwin kalimput, amila manawi botên kagungan ambêg paramarta, têmtunipun inggih botên sagêd dipun trêsnani ing para kawulanipun sadaya, awit panjênêngan [pa...]
[...njênêngan] nata wau, lajêng botên kagungan wêlas asih, botên agêng pangapuranipun, tuwin botên sagêd angasrêpi utawi angayêmi dhatêng para kawulanipun. Upaminipun kemawon makatên:
Ing ngajêng sampun kula aturakên, satunggiling nata punika ing sarèhning ugi sipat manusa, ugi kagadhuhan watak supenan tuwiptuwin. kalimput, amila manawi wontên wêwaduling santananipun, bilih wontên kawula murang sarak upaminipun, kados inggih botên kenging kapaibên, manawi sang nata ujug-ujug andhawahakên paukuman dhatêng têtiyang ingkang kadakwa murang sarak wau. Nanging satunggiling nata ingkang kagungan ambêg paramarta, manawi ing têmbe lajêng anguningani, bilih pandakwaning santananipun wau wontên nalisipipun, têtiyang wau têmtunipun inggih botên lajêng lêstantun kaêtrapan ing paukuman, nanging lajêng ambudidaya nindakakên kadospundi adilipun.
Amila sampun dados wajib kula sadaya, ngaturakên gênging panuwun dhatêng ingkang wajib, dene ingkang wajib angaosi dhatêng padamêlanipun pakêmpalan-pakêmpalaning têtiyang pribumi, ingkang ancasipun ngudi dhatêng kamajênganing têtiyang tuwin nagari wutah rahipun, kados ingkang kacêtha wontên ing sêrat pawartos saking parentah, ing prakawis-prakawis sawatawis ing bab kaprêluan umum. Ing ngriku parentah ngatingalakên, bilih sayêktos kagungan ambêg adil paramarta. Awit manawi nitik agênging rubeda ingkang tansah ngalang-alangi tindakipun pakêmpalan-pakêmpalan wau, kenging dipun wastani mokal, yèn pakêmpalan-pakêmpalan wau sagêd lêstantun gêsangipun. Punapa malih rubeda-rubeda ingkang tuwuh saking para ingkang botên rêmên dhatêng kamajênganing bôngsa pribumi, punika tansah botên kêndhat anggènipun ngupados pambudidaya anylerongi namaning pakêmpalan-pakêmpalan wau, ibaratipun: sawênèh wontên ingkang anylerongi, sanadyan mawi pupur, nanging pupur saking ... ênjêt, dados raosipun bêntèr, wontên malih ingkang lajêng mupuri, nanging mawi ... têmbêlèk, tur ... lancung. Dados ambêtipun inggih lajêng ... lêthêng. Mênggah pikajêngipun atur kula ing ngajêng punika, bilih cara-caranipun para ingkang sami botên rêmên dhatêng ajênging têtiyang pribumi anggèning badhe ngêndhakakên pakêmpalan-pakêmpalanipun, punika sarana margi warni-warni, wontên ingkang: blag-blagan, sarana lampah salingkuh utawi pitnah. Malah miturut pangandikanipun Radèn Sutama, nalika mêdhar sabda nyarêngi pasang banon ingkang kapisan kangge gêdhong nasional, dalasan bangsanipun piyambak kemawon, inggih mêksa wontên ingkang ngalang-alangi tumindakipun pakêmpalan-pakêmpalan ingkang ngudi dhatêng kamulyaning bangsanipun wau. Kintên kula, têtiyang ingkang makatên punika, sanadyan sami bangsanipun piyambak, bokmanawi sami bôngsa ... Landi gadhungan. Murih dipun akêna saèstu dening bôngsa Walandi, kakintên marginipun ingkang utami piyambak, botên wontên sanès kajawi ... mêmisuh tuwin ngawon-awon dhatêng bangsanipun wau. Rahayunipun pamarentah anggènipun nindakakên pangawasa kanthi lêrêsing kawicaksanan, mila inggih têtêp panggah lêmpêng adilipun botên botsih, têgêsipun ancas tuwin lampahing pakêmpalan-pakêmpalanipun bôngsa pribumi, ingkang pancèn tumuju dhatêng kamajêngan saha sae panindakipun inggih tampi pangalêmbana, tuwin dipun sayogyani, kados ingkang kasbut ing sêrat pawartos parentah ing prakawis-prakawis sawatawis tumrap kaprêluaning umum, inggih punika: pakêmpalan Muhamadiyah, Budi Utama, Pasundhan, Taman Siswa, Sêtudhiklêb, lan sapanunggilanipun. Dene ingkang pancèn murang tata sarta badhe adamêl ruharaning praja, inggih lajêng dipun sirêp kanthi parimarma murih sae kadadosanipun ing têmbe wingking.
Gêgayutan kalihan wontênipun pahargyan amèngêti adêging pakêmpalan Sêtudhiklêb ing Surabaya jangkêp 6 taun dèrèng dangu punika, ing ngriki botên badhe ngrêmbag kawontênanipun pakêmpalan-pakêmpalan sanèsipun, ngêmungakên badhe adamêl wawasan sakêdhik wontênipun pahargyan wau, ingkang anelakakên, bilih pandakwaning bôngsa sanès, bilih têtiyang Jawi, botên rukun, botên rêmên dhatêng driyah, botên rêmên têtulung dhatêng sasamining agêsang tuwin sasaminipun, punika botên mêsthi lêrêsipun, mênggah têrangipun kados ing ngandhap punika:
Nalika tanggal 13/14 Juli ingkang kapêngkêr punika, kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, Sêtudhiklêb ngawontênakên pahargyan minôngka mèngêti adêging pakêmpalan sampun jangkêp 6 taun. Kala samantên ingkang anjênêngi pahargyan wau kirang langkung wontên tyang 5000, botên ngêmungakên têtiyang saking Surabaya kemawon, nanging ugi kathah têtiyang saking sanès-sanès panggenan. Ing ngriku panjênênganipun Radèn
bangsanipun. Salajêngipun mèngêti padamêlanipun Sêtudhiklêb ing salêbêtipun 6 taun punika, kados ta: adêging bang kabangsan, griya pondhokan têtiyang èstri, dèrèng dangu punika ngawontênakên pasar [pa...]
[...sar] malêm, ingkang angsal-angsalanipun anêngsêmakên sayêktos. Tuwin enjingipun badhe masang banon ingkang kapisanan tumrap adêging gêdhong kabangsan. Ing ngriku panjênênganipun Radèn Sutama ugi anêrangakên, bilih ing salêbêtipun 10 dintên, punika prasasat jawah arta, inggih punika driyahing tiyang minôngka kangge waragadipun ngêdêgakên gêdhong kabangsan wau. Salêbêtipun 10 dintên punika, klêmpaking arta driyah wontên f 1500.- dados f 150.- ing dalêm sadintênipun. Sarampunging sêsorahipun Radèn Sutama, lajêng pintên-pintên panuntun tuwin para
pahargyan dipun lajêngakên, inggih punika, pamasangipun banon ingkang kapisanan tumrap adêging gêdhong kabangsan. Pahargyan punika dipun jênêngi dening tiyang kirang langkung cacahipun 10000, ing kala punika ugi dipun wontênakên sêsorah dening pintên-pintên panuntun. Malah wontên juru sêsorah ingkang saklangkung nênarik manahipun tiyang kathah, inggih punika lare èstri ingkang dèrèng umur 10 taun. Ing ngriku lare wau masrahakên satunggiling cethok perak, ingkang dening tiyang sêpuhipun dipun damêl saking gêlang sukunipun. Ewasamantên lare wau anêrangakên, bilih botên pisan-pisan angraos eman kecalan kroncongipun, awit sampun nyumêrêpi, manawi punika kangge kaprêluanipun kabangsan, kajawi punika wontên ingkang driyah linggis salaka tuwin arta. Malah wontên ingkang driyah arta saking Bangil, Sidaarja tuwin Nganjuk.
Sasampunipun kawaosakên donga, lajêng dipun wontênakên kêndurèn. Jam 12 siyang pahargyan wau bibaran.
Para maos, kados sampun cêkap obrolan kula ing dintên punika, mugi-mugi manawi wontên têtêmbungan ingkang botên anyênêngakên, krêsaa paring gênging pangaksama dhatêng
Prabu Pakukuhan punika putranipun Sang Hyang Rudra nalika ngejawantah ajêjuluk Sri Maharajadewa Esa, ing Gilingaya. Nanging nalika jumênêngipun nata Sri Maharajadewa Esa wau, Prabu Pakukuhan arêraton piyambak, saha wusananipun angadhaton wontên ing Purwacarita, lajêng jêjuluk Prabu Srimaha Punggung.
Saya dangu nagari Purwacarita saya misuwur, satêmah damêl kuwatosipun Sri Maharajadewa Esa, wusana lajêng utusan anglurugi. Nanging sajatosipun Sri Maharajadesa Esa piyambak katambêtan, botên uninga bilih ingkang dipun lurugi punika putra piyambak.
Wadya utusan saking Gilingaya lajêng campuh pêrang
kalihan wadya Purwacarita, nanging wadya ing Gilingaya tansah kasoran kemawon, malah wontên nata têtindhih ingkang tiwas, nanging ugi wontên ingkang nungkul, awit sumêrêp manawi ingkang jumênêng nata ing Purwacarita punika putranipun Sri Maharajadewa Esa piyambak.
Nanging sadumuginipun Purwacarita, Prabu Sri Maha Punggung sawadya balanipun, botên amapag pêrang, malah sami mêthuk angaturakên sêsêgah kados tatanipun mêngsah nungkul. Ing ngriku Sri Maharajadewa Esa sarêng uninga botên kasamaran, bilih ingkang mêngsah wau putra piyambak, sangêt lingsêm ing galih, wusana lajêng muksa.
Samuksanipun ingkang rama, Prabu Sri Maha Punggung lajêng jumênêng nata binathara, ajêjuluk Sri Maharaja Kano. Mênggah Sri Maharaja Kano punika sajatosipun inggih titising Wisnu, katitik nalika taksih jêjuluk Prabu Sri Maha Punggung nate tiwikrama awarni sajatining Wisnu murti.
Kacariyos sajumênêngipun nata binathara Sri Maharaja Kano, karawuhan Hyang Naradha amaringakên wiji warni-warni, kadhawuhan maradinakên wontên ing marcapada, kalampahan ugi katanêm sadaya, anyarêngi kalamangsanipun, ing ngriku wontên ama warni-warni sami dhatêng angrisak sawarnining têtanêman, ama wau sami anakipun Puthut Jantaka. Nanging wusananipun inggih sami sirna.
Kacariyos Sri Maharaja kano kecalan putra putri nama Dèwi Srigati dipun dhustha ing nata danawa, nanging lajêng dipun panggihakên dening Radèn Sêngkan.
Wiwit punika Sri Maharaja Kano lajêng kêdunungan panggalih angkara, tansah anglurugi para danawa, malah sanadyan pandhita danawa pisan, ingkang botên nandhang dosa, inggih dipun pêjahi, wusana Sang Hyang Wisnu lajêng oncat saking Sri Maharaja Kano, samuksanipun Hyang Wisnu saking Sri Maharaja Kano, para brahmana, ingkang sajatinipun para dewa, ugi sami muksa.
Sri Maharaja Kano lajêng saya mungkar ing galih, lajêng mêjahi pandhita Prakampa ing rêdi Batuwara, kalampahan sang pandhita muksa, mawi tilar swara makatên: he. Tukang murang
agêng angêlêbi pundi-pundi, bala Purwacarita ingkang andhèrèk Sri Maharaja Kano sami tumpês sadaya, kabalabak [kaba...]
[...labak] ing toya, Sri Maharaja Kano muksa dados jawata malih.
Tumrapipun wontên ing padhalangan, bab Prabu Pakukuhan punika kalêbêt lampahan amikukuhan, mênggah jêjêring lêlampahan nyariyosakên Prabu Pakukuhan (limrahipun dipun sêbut Prabu Drêma Mikukuhan), karawuhan Hyang
Dhatênging ama wau ingkang anjalari tuwuhing papranganipun wadya Purwacarita kalihan ama, wadya Purwacarita ngantos kawêkèn, wusana ngantos pados saraya dhatêng dhusun Jadhapan,Dhadhapan. padhepokanipun Bagawan Kandha, kalampahan sagêd angsal damêl, dipun bêktani putra kêkalih nama Radèn Sêngkan tuwin Radèn Turunnaga,Turunan. kanthi siswa kêkalih nama Wiyungyang tuwin Côndramawa. Kalampahan ama sagêd sirna
Sasirnaning ama, nagari Purwacarita lajêng têntrêm.
Gègèr-gègèr wau sampun têmtu enggal kêmirêngan ing amônca dhusun lan ugi lajêng mangrêtos, pramila inggih lajêng tumut-tumut, awit saking punika, dados orêging têtiyang sanagari. Lare-lare ingkang sami tilêm dipun gugahi, saking kagèt tanginipun lajêng kathah ingkang ambeka, adatipun lajêng sami nangis, sawênèh ajrih lan miris saking giyuhing jawi utawi saking bêngoking tiyang: ana lampor. Têmbung lampor punika namung kêlimrah ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta. Saking pandugi kula, tuwuhing pangaran makatên punika, saking wontêning têtiyang pating brêngok ngalèr ngidul lan kathah ingkang pating kracung nyêpêng obor, punika kawontênaning brêkasakan, inggih punika: kècu, koyok sasaminipun, pramila wontên têmbung: ambok sing sarèh, têka pating gêdandap kaya lampor. Obor wau kangge suluhing panggenan ingkang sintru-sintru kacriyos brêkasakan punika inggih ajrih ing latu.
Mangsuli têmbung lampor, punika tumrap têtiyang tanah urut sèwu botên mangrêtos, mênggahing ngriku limrahipun winastan: tundhan. Wontênipun makatên punika ugi wontên kojahipun. Rumiyin ing kinanipun ing satunggiling dalu ugi kalêrês upyêk-upyêkan kados kacriyos ing ngajêng, wontên sawênèhing sêsêpuhing tiyang dhusun, nalika sêsuluh ing panggenan-panggenan ingkang sintru-sintru manggih satunggaling barang. Ing satunggiling dalu, sasampuning manggih barang, tiyang wau nyupêna. Wontên ing supênan pangraosipun dipun panggihi tiyang lan wicantên supados barang panggihan kawangsulna dhatêng Pamancingan, jalaran punika ingkang kagungan Nyai Rara Kidul, [Ki...]
[...dul,] yèn botên tumuntên badhe dipun tumpês dalah anak putunipun. Satangining tilêm nuntên tata badhe ngesahakên barang wau nanging botên gampil, awit griyanipun
ambêkta barang wau dhatêng dhusun ingkang wêwatêsan, lan saking ngriku kêdah kapasrahakên dhatêng sanèsipun, makatên sapiturutipun, dados tundhan-tundhan, lan dhusun ingkang gadhah wêwêngkon gisiking sagantên ingkang kapatah nglarung. Kawontênan ingkang makatên wau sêtêngahipun kêpasuk, dados tatacara dumugi sapriki, jalaran kawontênaning swara kumrasak ingkang kêmirêngan ing awang-awang, ingkang dipun kintên untabing brêkasakan pandhèrèkipun Nyai Rara Kidul, têmtu botên êpot-êpot. Katrangan sampun kacriyos ing ngajêng. Pramila kula anggit jalaran mêngku kawruh galuraning adat tatacara ingkang kêlimrah ing satunggil-tunggiling panggenan, sanadyan nama gugon tuhon, namung kala-kala sok prêlu kangge ngupadosi katrangan. Ingkang kula gumuni dumugi sapriki barang tundhan wau kok tansah wontên kemawon, punika têmtu botên kalêbêt akal, pangintên kula ngupados sak cêk-cêkipun kemawon minôngka kangge sarat.
Kangge panutuping panganggit kula, wontên wêwahan sakêdhik, kalêrês ing dintên riyadi panggenan mêmule wau rame sangêt, kathah tiyang sêsadean, têtingalan ugi warni-warni, saking môncanagari pintên-pintên tiyang nungka mriku, mila umbyaking akathah lir pendah gabah dèn intêri. Mirit mula bukanipun dhatêng mriku punika tirakatan, nanging nitik lairipun têka namung sênêng-sênêng, amit-amit sintên ingkang sumêrêp sajatosing tiyang.
Thêthukulan punika ugi wontên ingkang migunani dhatêng manungsa, kados ta: kunir, lêmpuyang, jae, têmu sapanunggilanipun, punika ingkang migunani oyodipun. Kayu lêgi, sêcang punika ingkang migunani witipun. Mênggah ingkang badhe kula aturakên ing ngriki inggih punika wit kuwalot, punika ingkang migunani sangêt wohipun.
Ing wana pajatosan cêlak panggenan kula kathah sangêt thukulanipun wit kuwalot, wit wau botên katanêm, ngamungakên thukul kajêngipun piyambak, wondene manawi badhe nanêm kabêdhol lajêng kaceblokakên ugi gêsang, nanging kêdah milih ingkang taksih alit, tur manawi pinuju môngsa rêndhêng. Wit kuwalot punika agêng-agêngipun namung sak jêmpol suku, inggih wontên ingkang langkung nanging namung satunggal kalih, godhongipun mèmpêr godhong jaran, kaotipun ragi alit tuwin wontên lugutipun. Kewan lêmbu, maesa, menda ugi doyan nêdha godhongipun, dados kalihan wit racun kosok-wangsul, manawi wit racun nalutuh, pramila lêmbu utawi maesa botên doyan.
Kuwalot punika wohipun alit-alit turut pang, agêngipun sami kalihan isi woh tela gantung, mandar manawi ingkang sêpuh tur sampun garing jiblès woh isi tela gantung, dados saupami tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp ugi mastani isi tela gantung, para maos têmtu sampun uninga isi tela gantung.
Wondene pigunanipun inggih punika kangge anjampèni tiyang sakit ambêbucal êrah umbêl, punika ingkang sampun kula sumêrêpi sagêd saras, dene raosipun pait nyêthêk. Pratikêlipun anjampèni sadintên kaping 2, inggih punika enjing 10, sontên 10 iji, sak mantunipun.
Patrapipun manawi badhe nêdha, woh kuwalot wau kagêpukana nyatunggal satêlasipun, nanging sampun ngantos kasêron mindhak ajur, lajêng kapêndhêta cangkokipun.
Woh kuwalot punika bôngsa Tionghwa mastani gosamsi. Ing crakèn ugi sok sade, nanging sampun awis. Tiyang ingkang cakêt panggenan kula ugi kula cariyosi paedahipun, suwau dèrèng sami mangrêtos.
Namung punika sêsêrêpan kula mênggah pigunanipun woh kuwalot, wondene bokbilih wontên para maos ingkang kagungan sêsêrêpan bab kuwalot tumrap pigunanipun sanès kaparênga ngandharakên ing udyana Kajawèn ngriki, ingkang supados sagêd kasumêrêpan ing ngakathah.
Amundhuta agêr-agêr salonjor, kagodhog ing toya ngantos ajèr, sasampunipun ajèr lajêng kasaring ngangge suwekan ingkang tipis sarta rêsik, lajêng dipun êmori sêtrup prambusê utawi sêl hèrbèi. Jejeranipun agêr-agêr ingkang sampun dipun rêndhêm ing toya sarêm lajêng kacampurakên saha kaudhêg ajêg, sadaya wau ngantos dados mangêt-mangêt. Campuran punika lajêng kacêmplungakên ing cithakan podhêng supados enggala asrêp. Podhêng punika inggih mawi saus, dene ingkang dipun damêl jênening tigan gangsal, dipun ublêk kalihan gêndhis pasir saha dipun paringi panili kalihan mèlêk, lajêng dipun godhog sarta dipun udhêk ajêk.
ingkang rapêt, lajêng kalêbêtna ing pan parotèn, kalatonana ingkang waradin ing ngandhap sarta nginggil, sakintên
kaudhaka ingkang kêrêp samatêngipun galêpung wau, tumuntên angublêk tigan ayam mêntah 10 iji, mawi bubukan gêndhis pasir 6 sendhok agêng, tuwin toya mawar 2 sendhok agêng, manawi sampun kaulêda kalihan galêpung ing ngajêng wau, mawi kawêwahana kismis, tuwin bubukan amandhêl sawatawis.
Ing wasana amirantosa cithakan podhêng, ing salêbêtipun kausarana martega, galêpung wau kaêsokna ing cithakan punika, lajêng kalêbêtna ing papan parotèn, kalatonana mawi arêng ing ngandhap
pathi garut 2 sendhok agêng, punika kagodhoga dados satunggal.
Bab adamêl panganan winastan botêramên podhêng.
Amêndhêta roti gandum sapalih, manawi sampun kabucal kulitipun, kairisana ingkang tipis, lajêng kausarana martega, tumuntên kalêbêtna cithakan nyatunggal, katumpuka ingkang sae sarta kadèkèkana kismis, tuwin kawur-wurana bubukan amandhêl, manawi cithakan wau sampun kêbak, lajêng angubêka tigan ayam mêntah 8
sampun waradin, kaêsokna ing cithakan, lajêng kaêdanga dangunipun tigang jam.
Ing wasana podhêng punika kadamêlna duduh gêndhis pasir 2 sendhok agêng, puhan lêmbu 1/2 gêndul, manis jangan sawatawis, jênening
wau kaêmor dados satunggal, kagodhoga ngantos kênthêl.
wis warata tangarane muni / wong nagara uwis pêpak sowan / arêp anggrubyug tindake / kocap Dani lan Danu / uwis sowan wiwit ing bêngi / tansah ajaga-jaga / yèn ta ana dhawuh / ing sawise rada padhang / uwong loro nuli maju ditimbali / iya tumuli sowan //
sang aprabu nuli dhawuh lirih / wis ta ayo ingsun dandosana / pangagêman anyar kuwe / Dani nyêmbah lan matur / ila-ilanipun dhuh gusti / nuntên
kadugi / ngandikane o o iya-iya / kabèh ingsun lilakake / sang prabu sarwa nurut / nuli lukar Dani ngukuti / nanging sajak katara / ngiwa nêngên bikut / ature mèh ora nyêmbah / lah sumôngga ngagêma punika gusti / agêm dalêm rasukan //
nadyan pados dhatêng pundi-pundi / botên wontên mênggah kintên kula / ah thik brêgas kaya ngene / coba sawangên Danu / gone muni mangkono kuwi / sajak kaya amênthang / Danu manthuk-manthuk / mangkene anggone kôndha / jênêng anèh kowe kôndha ngono kuwi / lah sing kagungan sapa //
sang aprabu nuli didandosi / nanging ya mung sarwa saraweyan / ora ana pa-apane / Dani tumuli matur / sampun rampung samangke gusti / ngiloa sapunika / sang prabu ya nurut /
tuwin kang goblog nalare / namung sumêrêp suwung / sang aprabu saya kadugi / ngandika sêmu bingah / bênêr ing kandhamu / sang prabu wise ngandika / nuli dhawuh arêp miyos ing saiki / tindak arak-arakan //
kana kene têtabuhan muni / carabalèn suwarane ngangkang /
[...g/] ana wong sing ngampil kunca / angêcêcêng tangan ngacung anggocèki / nanging ya ora nyata //
sauwise miyos Danu Dani / nuli mêtu banjur lunga bablas / sênêng saparan-parane / kocapa sang aprabu / kang digrubyug para bupati / kabèh sajak katara / ngaku padha wêruh / jalarane ora liya / êmung saka nêtêpi ujar kuwalik / kaya sing wis kacrita //
awit yèn ta ngaku wêruh sêpi / ora wurung diarani owah / dadi murih kapenake / ya padha ngaku wêruh / nanging mungguh nyatane kuwi / iya banjur konangan / sabên uwong wêruh / lan tumrap uwong ing jaba / ora ewuh awit ora duwe wêdi / lan samar apa-apa //
nuli ana bocah isih cilik / tur nèh bocah anake wong desa / ngadêg pinggir dalan gêdhe / muni karo angacung / bêcik têmên ratune kuwi / mung kathokan lan kotang / andèkna digrubyug / upacarane ya pêpak / apa iya niyate mung golèk isin / dhêmên ngliga sarira //
wise ana uni ngono kuwi / nuli ana wong kang mèlu kôndha / malah gumrunggung swarane /
apa ta têgêse iki / apa kanggo kaulan //
sang aprabu nuli wiwit ngrêti / anjanggirat ing batos ngandika / bênêr ujare wong kuwe / ora ana sing luput / nanging priye mungguh saiki / yèn ta ingsun bubarna / saya sèwu luput / awit jênêng pasamuwan / yèn ngantia pêdhot dalan ora bêcik / ya wis môngsa bodhoa //
nuli banjur tindake ngubêngi / wong kang nonton saya suk-êsukan / suwarane bangêt rame / dene ramene mau / ora liya padha ngrasani / bab anèhing sawangan / karo anggêguyu / malah barêng uwis lumrah / sabên uwong nonton padha anggarapi / ratune mung kathokan //
nadyan akèh uwong padha muni / nanging ora ana wong sing nyapa / malah para bupatine / rekane ora krungu / awit yèn ta wani ngrasani / gêdhene ngelikêna / sasat padha ngaku / yèn têmêne padha owah / dening padha ngaku ora amêruhi / kaya wong-wong sing nacad //
sang aprabu tindake lêstari / ngampêt lingsêm ing sadalan-dalan / nganti kondur saikine / ora nganggo adhawuh / lan gêdhene nganggo ngraosi / babar pisan wis ora / awit kabèh mau / yèn arêp didawakêna / pakolèhe mung anyêbar wirang isin / rata nyang kene-kana //
uwis cuthèl dêdongengan iki / lowung-lowung kanggo wacan bocah / dene mungguh pakolèhe / dongengan ngono mau / mung supaya bisa nênangi / wani duwe pikiran / aja ewah-ewuh / awit samubarang nalar / yèn wis bênêr tinêmune ya mung bêcik / bocah wajib anggulang // Tamat.
Piridan saking sêsorahipun Radèn Adipati Arya Tirtakusuma, Bupati Karanganyar, tuwin saking sanès-sanèsipun.
Garèng: Ora, Truk, aku kiyi pancène wis lawas arêp rêmbugan karo kowe ing bab liyane manèh, nanging ing sarèhning anggone ngrêmbug bab kopêrasi kala samono durung rampung, dadi tansah tak undur-undurake bae. Saiki cara ngajine mono ing bab kopêrasi wis katam, mulane mara padha rêmbugan ing bab sing wis lawas tak impi-impi, yaiku
sing ngrêmbug bab kiyi rak para bêndara-bêndara wèrêk Dhèli, hla, kuwi mathuk. Sing ngrêmbug jêbul-jêbul kathik para gusti-gusti kangjêng. Nèk ora pancèn wigati bangêt, têmtune rak iya ora nganti têkan kayangan mêngkono ta Truk.
Petruk: Iki pancèn prakara kang gawat bangêt, emane dene aku ora bisa ngrêmbug karo kowe nganti talêsih, bisaku mung mucuki bae. Candhake luwih bêcik anjaluka rêmbug karo rama, awit ing bab kiyi rama kêna diarani bôngsa ahli, jalaran
mantri kolonisasi, yaiku sawijining mantri kang dipatah nênuntun lan ngeguhake wong-wong sing padha bêbara nyambut gawe ana ing tanah Lampung. Ora Truk, apa kang dadi darunane, dene jênêng sira ing prakara kang gawat mau, ora bisa wawan catur marang jênêng ingsun. Apa jênêng sira lagi kèmêngan badra irawan, jalaran saka bêdhahing kampuhmu, gêmpiling rangkamu, rusaking gêlang kalungmu ...
Petruk: Wèh, kathik nganti kaya dhalang wayang Putèhi. Sanyatane, Rèng, anggonku ora bia ngrêmbug karo kowe ing bab imigrasi mau nganti talêsih, awit jalaran saka aboting anggonku arêp anglakoni ayahaning nagara. Yaiku: tanggal têlu sasi ngarêp kiyi, yèn ora ana alangan sawiji apa, aku kapêksa ninggal rayimu Makne Kamprèt, prêlu nindakake pakaryan, sing kudu dak lakoni ana ing Surakarta nganti sawatara dina lawase. Lo, samono
abot towong, sing dipatah nindakake sawijining kuwajiban.
Garèng: Hêm, nèk nitik omonganamu kiyi, kuwajiban kang kudu kok tindakake ana ing Surakarta sajake têka abot bangêt. Jajal tak etungane, yèn aku ora kaliru, tanggal 8 Agustus ngarêp iki, kabênêr sasi Jawa tiba tanggal 12 Mulud, yaiku dina garêbêg. Lumrahe ing Surakarta ing dina kuwi dianakake rame-rame gêdhèn, malah gajêg-gajêge rame-ramene mau diwiti 6 utawa 7 dina sadurung-durunge. Dadi miturut petunganaku, kuwajibanamu ana ing Surakarta, kang kok anggêp abot bangêt mau, ora liya iya arêp nonton rame-rame aliyas sêkatèn ing Surakarta. Dene anggone Makne Kamprèt kapêksa kok tinggal, kuwi jalaran kok kuwatirake, yèn ngrikuh-ngrikuhi anggonmu arêp ... jlang-jlangan.
Petruk: We, hla sêmbrana, Kang Garèng, kathik banjur ambukak wadi. Upama tak têrang-têrangna kiraku kowe iya masa ngandêla, mulane luwih bêcik padha diwiwiti bae anggone padha rêmbugan ing bab imigrasi. Mungguh sing arêp kok takokake apa, Rèng.
Garèng: Sing tak takokake kang kapisan, yaiku têgêse têmbung: imigrasi. Sabênêre ngono aku kiyi nèk ngrasakake têmbung-têmbung sing pungkasane nganggo: si, si, kuwi pikiranaku tansah bundhêl bae. Nèk
Andhe-andhe Lumut, dupèh gêgayutane irigasi karo banyu, banjur dianggêp yuyu bae. Irigasi kuwi pakaryan nagara, sing gêdhe bangêt gunane tumrap kaum tani, yaiku sawijining pakaryan, kang nganakake wangan utawa kalèn-kalèn, kang bisa ngoncori pasawahan. Dene punggawane irigasi kuwi warna-warna, kaya ta: insinyur, opsihtêr, mantri lan isih akèh manèh tunggale. Wis, wis, saiki tak têrangne mungguh têgêse têmbung: imigrasi (imigratie) yaiku: pindhah nyang nagara mônca prêlu manggon ana ing kono. Dene ing bab imigrasi, sing dirêmbug ana ing pakumpulaning para bupati, jalaran anggone ngrêmbug ana ing tanah Jawa, lan wis têtela yèn tanah Jawa kuwi wis rada kakehan uwong, dadi sing dirêmbug iya imigrasine wong Jawa, dadi pindhahane wong-wong Jawa nang tanah mônca prêlu manggon ana ing kana.
Garèng: Ngrêti aku saikine, Truk. Nanging aku mêksa duwe pitakon mênyang kowe, apa tanah Jawa kiyi pancèn iya wis kakehan wonge tênan, nganti prêlu bangêt kudu ana sing pindhah nyang nagara liya, nèk pancèn têmênan tanah Jawa wis kakehan wonge, kênang apa bôngsa Arab, Tionghwa lan liya-liyane, apa manèh bôngsa dara-dara Tuwan pit, wèlêm, jakob, isih akèh bae sing padha lumêbu ing tanah Jawa kene, lan nagara tanpa andhawuhi: sê ... top.
Petruk: Kaliru, Rèng, nèk mangkono mungguh panêmumu. Bênêr isih ana bôngsa mônca
sing padha lumêbu ing tanah Jawa, nanging cacahe mau dipêsthi. Pranatane iya digawe angèl, dadi iya ora sabên wong mônca bisa banjur dêdunung ana ing tanah Jawa kene. Dene mungguhing bôngsa Walônda, kuwi kêna diunèkake ijolan bae. Sanadyan akèh sing padha têka mrene, nanging iya akèh sing padha mulih nyang nagarane dhewe.
Garèng: Aku ora arêp ambantah wangsulanamu, sanadyan sabên wong wis mêsthi bakal ngakoni, yèn ana pindha-pindhahan bôngsa liya mrene kiyi, mêksa agawe rugine wong-wonge kene. Awit, sing pancène bisa ditindakake wong kenene, kaya ta: adol tahu, adol mêrjan, nganakake dhuwit, nganti tumêkane sindêr pabrik pisan, kuwi banjur ditindakake bôngsa sing nêka mau. Karo manèh, sing banjur mulih nang nagarane manèh kuwi lumrahe rak wong-wong sing wis sugih phulus utawa sing wis jêmpo, dadi wong-wong sing wis ora nguwatiri kanggone têtandhingan rêbut golèk pangan.
Petruk: Lo, kowe aja gumun marang kaanan sing kaya mangkono, Rèng, sabab iku wis dadi anggêr-anggêring jagad, yaiku sing sapa wonge pintêr, tabêri, lan sugih akal, kuwi mêsthi gêdhe ganjarane, têgêse mêsthi nêmu kapenake. Kosok-baline karo sapa sing bodho, kêsèd, lan tanpa budidaya, kuwi mêsthi bakal asor, têgêse tumraping urip lan panguripane tansah kêsuk dening liyan, yaiku satêmêne saka lupute dhewe, mula ing sabisa-bisa yèn kêpengin luhur lan mulya, ya kudu ambudidaya kaya kang dak caritakake ing ngarêp mau.
Garèng: Wèyèh, kathik banjur mulang kaya dhukun kurang sajèn mangkono. Nanging kowe rak iya ngakoni yèn anane imigrasi kuwi têmtu bakal agawe karugiane wong-wong sing digroki padunungane kono.
Petruk: Mungguh anane imigrasi, kuwi iya pancèn mangkono, nanging kosokbaline kadhangkala iya sok malah dadi kauntungane, apa manèh mungguhing pindhahane wong-wong Jawa nyang tanah sabrang, kuwi sing katêkan iya pancèn ana rugine, nanging bathine malah luwih akèh manèh. Mêngkono uga sing nêka. Liya dina bae tak caritani sing nganti cêtha ing bab kiyi.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn nomêr 59. Ing sisih punika panggêgananing mêsin mabur ing wanci dalu ing Batawi.
Sampun tumindak sawatawis minggu, ing pundi-pundi sabên pakarangan dipun pasangi nomêr cêmêng wontên ing blèg pêthak (lugas), nomêr wau prêlu kangge cacah jiwa. Samôngsa sampun rampung, nomêr wau badhe kabucal tumuntên, dados tiyang sampun ngantos kalèntu mastani nomêr wau nomêring griya.
Tong Sui kadakwa nyalingkuhakên arta f 15.000.- Anggènipun salingkuh wau kakintên sampun tumindak salêbêtipun 6 taun, kanthi malsu sêratan. Dakwa ngakêni kalêpatanipun.
Lulus kandhidhat iksamên bagean kapisan ing pamulangan dhoktêr luhur ing Batawi, ingkang bôngsa Jawi
Surakarta. Santa, Pacitan, Suwônda, Magêtan.
Kawartosakên, benjing tanggal kaping 31 wulan Agustus dumugi tanggal 8 Sèptèmbêr, ing Tasikmalaya badhe wontên tèntunsêtèlêng barang dêdamêlanipun lare-lare. Kajawi punika ugi mitongtonakên barang nam-naman saking pintên-pintên panggenan awarni tudhung pandhan, wiwit rêgi ingkang mirah ngantos rêgi f 10.-. Kagunan ingkang kados makatên punika, ingatasing tudhung wontên ingkang rêgi f 10.- ugi sampun nama onjo.
Ing Tasikmlaya sapunika sampun ambikak pang Budi Utama, ingkang dados pangajêng Dhoktêr Sukarja.
Kawartosakên, ing tanggal 21 wulan punika landrad ing Bandhung sampun nampèni sêrat praboting prakawisipun Ir. Sukarna sapanunggilanipun. Botên dangu tamtu wontên pawartos têtêping badhe pamariksanipun.
Pulisi ing Cibatu, Bandhung, wontên tiyang nama Marjuki, calon lurah dhusun ing Sukaratu kacêpêng ing pulisi, awit kasumêrêpan bilih piyambakipun dados pangagênging pakêmpalan durjana. Punggawanipun wontên 5, manawi nindakakên kadurjanan sarana angsal epahan.
Jalaran saking ngrêbdaning sêsakit tipês ing Cirêbon, gêmintê amarak-marakakên: a. sampun ngombe ès, b. supados nêdha têtêdhan ingkang bêntèr. c. adus toya rêsik, d. kalèn-kalèn dipun siram toya gamping. e. rêrêgêd kêdah asring dipun urugi utawi kabêsmi.
kalih ing pamulangan pangadilan luhur, Radèn Kuswa tuwin Radèn Mas Bahadhur.
Ing Blinden-instituut ing Bandhung wontên tiyang wuta dipun cublês ing lading wêtêngipun dening kancanipun ugi wuta, prakawis darêdah arta sakêdhik. Tiyang ingkang dipun cublês ngantos mêdal ususipun, lajêng dipun bêkta dhatêng griya sakit, wusana tiyang wau ngajal.
Kawontênanipun tiyang ingkang katrajang sêsakit malariah ing Klathèn tuwin Sragèn 1200, nanging ingkang tiwas namung 5. Sapunika sampun wiwit sirêp, pambagenipun kênini taksih lajêng.
Para padpindêr ing Surakarta badhe ngawontênakên têtingalan, ingkang angsal-angsalanipun badhe kangge mitulungi adêging Milo Taman Siswa wau ing Surakarta.
Ing Surakarta sampun kalampahan ngadêgakên komite nyêgah lintah dharat, ingkang parêpatanipun kalampahan kala tanggal 19/20 wulan punika. Ingkang dados pangarsa Mr. Wôngsanagara, dipun
[...mi] turut nyambut damêl sêsarêngan, murih sagêd nindakakên padamêlan langkung agêng. 3. ngawontênakên kantor panimbang, anampèni pitakenanipun sintên kemawon ing bab tumindaking ekonomi.
Bombai 18 Juli (Aneta-Nipa-Reuter). Jalaran tumindaking padagangan saya awon, sampun wontên pabrik 14 panggenan malih kêpêksa katutup, ingkang kintên-kintên badhe damêl susahing bêrah 40.000.
Syanghai 19 Juli (K.P.). Wontên têmpuhing paprangan ing Lincu ingkang anggêgirisi, lampahing sêpur ngantos kandhêg badhe ngantos kalih minggu.
Syanghai 19 Juli (K.P.). Bôngsa Jêpan ing
agêng nêmpuh ing Koreah wetan adamêl karisakan agêng. Miturut pawartos ingkang dumugi ing Seoul, tiyang ingkang tiwas 58, ingkang ical wontên ing pasisir 83, tuwin wontên baita pamisaya ulam cacah 92 isi tiyang 500 botên kasumêrêpan wontên ing pundi. Wontêning ombak ing pasisir sagantên
nyirêp bajag tuwin tiyang awon ingkang ngarubiru ing lèpèn-lèpèn sisih kilèn. Kintên-kintên têbihipun wontên 40 mil saking Kanton, wadya parentah papagan kalihan têtiyang awon kathah, sami adêdamêl jangkêp, lajêng nglawan kanthi kasantosan. Nanging sarèhning wadya parentah angsal biyantu kapal rundha, lajêng nanggulangi ambêg pêjah, kanthi namakakên mariyêm agêng, sanjata mêsin tuwin sanjata limrah. Campuhipun ngantos sadintên muput, golongan tiyang
parentah sagêd manggih têtiyang ingkang dipun tawan dening golongan tiyang awon, ingkang prêlu badhe kangge pados têbusan.
Syanghai 22 Juli (K.P.). Ciyang Kai Sèk ngalêmpakakên wadya cacah 100.000 ing Cimpurilwe, saha andhawuhakên anggantungi ganjaran arta 100.000 dholar, bilih sagêd ngrêbat Cinan malih.
Yèn Sinan sampun dumugi ing Cinan, andhawuhakên dhatêng Pucoyi, supados wadyanipun mapag wadya nagari, kanthi sarêmbag kalihan wadya Cèncèng ing
Helikon bidhal saking Hongkong botên mawi dipun jagi, ing ngriku dipun sarêngi bajag sagrombolan midha-
tiyang numpak 14 prêlu badhe pados têbusan.
Lisabon 21 Juli (Aneta-Nipa-Reuter). Parentah Portêgal sampun nyêpêng tiyang 12, ingkang 3 jurnalis, sadaya wau sami kadakwa dados pangajênging pakêmpalan enggal, ingkang nêdya nglawan parentah. Sadaya sami kabucal dhatêng Azoren.
Lêngganan nomêr 2665 ing Surabaya. Sampun andadosakên cuwaning panggalih, gambar sanès-sanèsipun botên kapacak, kamanah lucunipun kirang. Pamrayogi panjênêngan katampi kanthi panuwun. Manawi wontên prêlunipun ugi katindakakên makatên.
Lêngganan nomêr 3186 ing Madiun. Bab manjurung kenging kemawon, prayogi kakintunakên sarana dhokimèn.
Lêngganan nomêr 1850 ing Kriyan. Ingkang sade Depôt van Leermiddelen, basa Walandi. Nanging namung tumrap propènsi.
Lêngganan nomêr 3258 ing Ngawi. 12 Sura Ehe ingkang panjênêngan dangokakên, kintên-kintên ing taun Jawi 1828, wulanipun Walandi Juni tanggal 2 taun 1898.
Lêngganan nomêr K. 3018 ing Wêlèri. Panjurung panjênêngan sampun katampèn, badhe kapacak wiwit wulan Agustus. Sambêtipun tumuntên kakintunakên.
yêkti sêpi datan antuk manis / caritaning Sêrat Ramayana / ingkang winangun ing mangke / awit sajatinipun / kang ingaran Rama naluri / wus kaprah kauningan /
murwani / duk ing dangu jaman ewon warsa / tanah Indhu caritane / wus arja sakalangkung / tatananing praja linuwih / kawratan kasusilan / wontên kang sinêbut / praja agung ing Kosala / kithanira karajan misuwur luwih / aran kitha Ayodya //
wontên darah kang jumênêng aji / ajêjuluk
kaprah para wanodya / samya ayu-ayu / mrak ati rumakêt manah / kang wus krama dahat bêktinirèng laki / sumungkêm ing wong tuwa //
para kakung / samya mêngku kawiryan luwih / paradhah bojakrama / datan darbe angkuh / kaduga nunggal momoran / lawan janma kang tinitah asor miskin / rinêngkuh padha-padha //
antuk sanggyèng luhuring pamuji / tan pae kene kana //
nanging mokal titahing dewadi / nadyan nata sayêkti kagungan / cuwa myang cacad sugênge / yèku kadi sang prabu / ananira tan nguciwani / ananging jatinira / sri nata kalangkung / dènira dahat sungkawa / awit
para garwa pêparabe / Kosalya ingkang sêpuh / kang sumundhul Dèwi Kêkayi / katiganya Sumitra / samya
Jimawal 1861, 30 Juli 1930, Taun V
Dhawuh Pangandika Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, Marang Sakèhing Wong kang padha Dêdunung ing Indhia Nèdêrlan
Ing sasi Sèptèmbêr lan Oktobêr taun iki, sakabèhing wong kang dêdunung ing
kang prêlu bangêt kanggo nyumurupi kaanane nagara lan uwong-uwonge.
Ing ngêndi-êndi bakal ana juru etung kang nacahake jiwaning wong urut omah lan nyathêti wangsulane uwong-uwong ing bab warna-warna miturut pitakonan-pitakonan kang wis katamtokake.
Anggone tata-tata arêp nacahake jiwaning wong iku wis suwe.
Supaya petungan cacah jiwa iku bisa sampurna, anggone mragati akèh bangêt lan kang nindakake pagaweane wong ewon-ewon.
Saiki anggone tata-tata wis rampung, ananging sakèhing wragad lan kangelan bakal muspra tanpa guna, yèn ora anggêr uwong padha sarju mangsuli ing sagadug-gaduge lan tanpa ewuh-pakewuh utawa kanthi prasaja marang sakabèhing pitakone juru etung.
Mulane kangjêng pamarentah kagungan pamundhut, supaya sakabèhing wong kang padha dêdunung ing Indhia Nèdêrlan ambiyantua ing sabisa-bisa murih sampurnane petungan cacah jiwa mau, kang tujune ora ana liya kajaba mung karaharjan umum ing sabênêr-bênêre.
Ing nginggil punika rêdi Cikurai ing sisih kidulipun kitha Garut, dipun tingali saking gêgana.
Radèn Jakapuring punika kaprênah kadangipun Prabu Sri Maha Punggung ing Purwacarita inggih Sri Maharaja Kano. Saha sarêng jumênêngipun nata, Radèn Jakapuring kadadosakên patih.
Patih Jakapuring sakalangkung sakti, kenging dipun wastani wawrating nagari Purwacarita inggih wontên Patih Jakapuring punika. Makatên ugi Patih Jakapuring anggalih sangêt dhatêng lampahing têtanèn, mila nalika nagari Purwacarita katêdhakan jawata amaringakên wiji, tumindaking maradinakên sawarnining wiji, inggih dipun sarirani Radèn Jakapuring piyambak. Makatên ugi nalika sawarnining têtanêman dipun têmpuh ing ama, Radèn Jakapuring botên kêndhat tansah angudi murih sirnanipun, kalampahan ngantos pados sraya, tuwin nyarirani piyambak pêpêrangan kalihan ama, wêkasan unggul ing pêrang, têtanêmanipun sagêd lulus sadaya.
Nalika ingkang raka, Sri Maharaja Kano ambêg angkara murka, mêmêjahi para danawa ingkang tanpa dosa, Patih Jakapuring tansah mambêngi, nanging botên dipun gêga ing raka, wêkasan sang prabu muksa, jalaran katêmpuh ing bêna agêng wêwêlakipun para tapa.
Radèn Turunan. Nanging Patih Jakapuring malah dipun uman-uman, dene botên lingsêm wangsul gêsang, môngka ingkang dipun dhèrèkakên dalah sawadyabala sami sirna tumpês. Manawi makatên Patih Jakapuring punika botên gadhah antêp dhatêng ratu. Radèn Jakapuring amangsuli, bilih pêjah gêsang punika atas saking karsaning dewa. Nanging wangsulan kados makatên punika botên pisan-pisan andadosakên pamarêm, Radèn Turunan malah saya sangêt panguman-umanipun.
Wantunipun Radèn Jakapuring sêpuh, sanadyan sayêktosipun lingsêm sangêt dipun uman-uman ing putra, nanging lumuh angladosi, mila milalu atilar [ati...]
[...lar] praja, lampahipun mangilèn. Dene sapêngkêripun Radèn Jakapuring, Radèn Turunan lajêng sumilih kapraboning rama marasêpuh ing Purwacarita, jêjuluk Prabu Kandhihawa.
Sakesahipun Radèn Jakapuring saking Purwacarita lajêng ngirup-irup tiyang ing bang kilèn, wusana lajêng jumênêng nata wontên ing Gilingaya, ajêjuluk Prabu Hèryanarudra.
Kacariyos Prabu Hèryanarudra sarêng sampun jumênêng nata wau, ing galih tuwuh nêdya malês sêrik dhatêng putra, inggih punika Prabu Kandhihawa, lajêng nglurug dhatêng Purwacarita.
Sadumuginipun ing Purwacarita lajêng damêl pêpucuk pêrang, wêkasan dados pêrang rame, dangu-dangu lajêng pêrang sami nata. Ing ngriku Prabu Kandhihawa botên kasamaran bilih mêngsahipun ingkang paman piyambak, nanging botên pisan-pisan ulap, ing panggalih malah saya muntab, awit saya katêtangi èngêtipun dhatêng rama suwargi. Nanging Prabu Kandhihawa pêrangipun tansah kasoran, wusana kasambut ing pêrang lajêng muksa. Samuksanipun Prabu
manawi mirit cariyosan Jawi, Prabu Hèryanarudra punika ingkang miwiti wontênipun tiyang andèrès arèn, mula bukanipun makatên:
Nuju satunggiling dintên, Prabu Hèryanarudra kêdah ambêbêdhag dhatêng wana, ing ngriku kathah pêksi, nanging sami ampingan wit arèn, sang prabu lajêng dhêdhawuh angrampasi sawarnining wit arèn, awit tansah dados pandhêlikaning pêksi. Kalampahan wit arèn sami dipun paprasi, wusana paprasan ingkang ngèngingi danguning arèn katingal mêdal toyanipun, saha karaosakên araos lêgi.
Sang prabu lajêng dhawuh andèrès saha kadhawuhan andamêl gêndhis. Dhawuh wau kalampahan dipun èstokakên ing para kawulanipun tani sadaya.
Lêrês lan botêning cariyosan wau namung kasumanggakakên, nanging mênggahing nalar ingkang kenging kaencokakên, nata punika ugi prêlu anggalih dumugi kabêtahaning para kawula tani.
Ing wusana sang prabu botên lulus jumênêng nata, prajanipun kambah ing pagêring agêng, tiyang sakit enjing sontên pêjah, sakit sontên enjing pêjah. Sang prabu ugi kataman gêrah, wêkasan muksa.
Mênggah katès ingkang taksih mêntah punika, para maos kados botên kêkilapan bilih mawi tlutuh ingkang anggatêli kulit, sampun tamtu kemawon bilih katêdha araos pait. Ananging mênggahing katès mêntah, sanajan mawi tlutuh ingkang anggatêli, yèn dipun olah sarana dipun bumboni sawatawis, dados têtêdhan ingkang eca. Malah ecaning raos kados dhenga piliha kalihan katès ingkang [ing...]
[...kang] sampun matêng, nanging pandugi kula taksih eca katès mêntah ingkang kaolah tinimbang kalihan katès matêng. Tur tumrap katès ingkang kaolah wau, kenging karimat ragi dangu, punapa malih botên badhe nguciwani bilih kawadhahan ing lodhong kangge sêgah tamu, minôngka nyamikan. Tur mênggahing wujud pèni amenginakên, adamêl kumêcêr. Dene rekanipun makatên:
Ngupadosa katès ingkang andungkap sêpuh, dipun oncèki rêsik lan dipun kumbah, nuntên dipun iris-iris, agêngipun watawis sadriji, yèn sampun, dipun kumbah malih ing pangaron, pangumbahipun kakopyok, nuntên kagirah, têrus kawadhahan ing cêthing utawi sanèsipun, supados ragi atus.
Sampun, samangke cêthika latu ing pawon, lan ngêngkrongakên kuwali kangge anggodhog gêndhis, toyanipun kakintên-kintên, dene gêndhisipun kaladukana kathah kemawon. Yèn sampun katèsipun dipun pêndhêt, kacêmplungakên ing kwali, blung, têrus kaoboran ngantos toyanipun asat.
Ing sadangunipun katès kagodhog, sadhiyaa tampah utawi wadhah sanèsipun, katatanan mêrang awradin. Yèn toya godhoganing katès wau sampun asat, kuwalinipun kaêntas, katèsipun dipun pêndhêti, katata ing mêrang wau, têrus kaêpe sagaringipun. Lah yèn sampun garing sampun eca katêdha, lan kenging kasimpên ing lodhong. Punika nama: sale katès.
Ngupadosa katès malih kados ing ngajêng, kaoncekan lan kakumbah, nuntên kapasah. Yèn sampun rampung kakumbah malih kakopyok kados ing ngajêng, têrus dipun dang samatêngipun. Yèn sampun matêng, kaêpe ngantos garing.
Yèn katès sampun garing, cêthik latu ing pawon utawi ing kêrên, kangge anggodhog gêndhis ing wajan. Yèn gêndhis sampun kumrambut, katès ingkang sampun garing wau kacêmpungakên, kaudhak. Bilih sakintên sampun matêng, kaêntas, kapêndhêtan mawi sendhok, katata watawis ngalih sendhok, kadèkèk ing wadhah ingkang wiyar kalambaran krêtas. Panatanipun ragi rikat kemawon, awit yèn botên makatên sok kêpyar. Lan yèn sakintên têksih jêmèk kaêpe, supados asat. Inggih punika ingkang kawastanan: kêmbang gula katès.
Tumrap kêmbang gula katès, yèn pandamêlipun namung katès balaka, kirang raosipun, pramila prayogi dipun wori kalapa. Mangke yèn pandamêlipun makatên, tiyang ingkang botên titèn ngintên yèn kêmbang gula kalapa.
Sampun, namung samantên kasagêdan kula. Inggih lowung-lowung kangge wêwahing kawruh sakêdhik-sakêdhik, jêr punika wau pandamêlipun inggih botên angèl, tur kenging kangge pacitan ngunjuk wedang ing wanci sontên, utawi kangge cêpênganipun lare-lare alit, tinimbang tumbas.
Manawi dipun manah-manah, lêlampahan ing donya punika kados ajak-ajakan, punika sagêd katitik saking wontênipun pawartos ing sêrat-sêrat kabar, kados ta pawartos ing bab tiyang nyalingkuhakên arta, punika sabên wontên, inggih lajêng nalitik wontên panunggilanipun malih. Saupami bab kados makatên punika dipun wastani ajak-ajakan, nama mokal sangêt, awit tuwuhipun wontên ing nagari ingkang antawisipun têbih-têbih. Nanging mênggahing gagasan, sababipun botên sanès, namung jalaran saking nuju kêslêpêk ambêtahakên arta.
Mênggah ing bab bêna, sabên tuwuh inggih jalaran saking nuju môngsa rêndhêng, punika botên anèh.
Wontên ingkang ragi anèh, punika manawi nuju môngsa griya kabêsmèn, punika têka inggih lajêng kados ajak-ajakan, ing nagari pundi-pundi inggih lajêng wontên. Nanging mênggahing gampilanipun, kenging dipun wastani jalaran nuju môngsa bêntèr.
Sapunika lajêng anggagas dumugi bêntèring manah, manawi tumrap manahipun tiyang satunggal, tuwuhipun lajêng dados pasulayan, dene manawi tuwuh saking manahipun tiyang kathah utawi bôngsa, lajêng dados pêpêrangan.
Bab makatên punika para maos sagêd nitik dhatêng kawontênaning pawartos ngamônca. Kados ta tumrap ing Tiongkok, kenging dipun wastani latuning manahipun têtiyang ing ngriku sawêg sami murub, satêmah nuwuhakên pêpêrangan ingkang ngrika-ngriki botên wontên kèndêlipun, satunggal-satunggaling golongan tansah gêntos asor gêntos unggul, botên wontên sampun-sampunipun. Saking danguning pêpêrangan, pawartos ing bab kados makatên punika lajêng dipun anggêp limbah.
Anyarêngi môngsa punika, ing tanah Indhia Inggris inggih wontên latuning manah ingkang tuwuh, inggih punika ingkang mosik wontên ing panggalihanipun Sang Mahatma Gandi, ingkang lajêng marèmèn dhatêng golonganipun, inggih lajêng sampun kalimrah kasumêrêpan ing pundi-pundi.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, tuwuhipun lêlampahan ing donya punika kados ajak-ajakan. Dilalah ugi ing laladan Indhia Inggris lajêng wontên pasulayan tuwuh malih, jalaran saking bab agami. Sanadyan bab punika dèrèng sapintêna manawi dipun timbang kalihan pêpêrangan, nanging ugi sampun nama nyarêngi kalamangsanipun.
Sapunika gêntos angraosi ing bab kabatosanipun Prancis kalihan Itali, mênggahing cêplosipun dèrèng katingal, nanging sêsungutipun sampun wontên, inggih punika ing bab anggèning parentah Prancis anyantosani pabarisan ing watês nagarinipun kalihan nagari Itali. Sanadyan bab punika namung dumunung jagi-jagi, nanging mênggahing wosipun inggih nama kaprayitnan, ingkang lèrègipun [lè...]
[...règipun] badhe dhatêng pasulayan.
Bab ingkang gêgayutan kalihan nagari Prancis inggih lajêng wontên malih, inggih punika ingkang tuwuh ing Maroko. Manawi bab punika kados inggih sampun mèmpêr kemawon, awit saupami latu, tumrapipun Maroko kados latu pêjah ingkang ngurêng ing nglêbêt, dados bêntèripun inggih taksih kemawon, awit ing batos, malah inggih lairipun pisan, pancèn mêmêngsahan.
Punapa lêlampahan ing donya punika nyata manawi tumular, punika tiyang botên sagêd mastani, nanging nyatanipun kêtingal, tandhanipun inggih kados ingkang sampun kacariyos wau. Malah botên namung samantên kemawon, sambêtipun taksih malih, inggih punika ing Mêsir, ing sapunika wontên rêrêsah, ingkang tuwuh saking pambalelanipun kaum Riffraff. Bab punika parentah Inggris sampun ngintuni kapal pêrang kalih kangge anjagi tata têntrêm. Tumraping kitha alit-alit sampun nindakakên undhang paprangan, ngawisi tiyang lumampah ing sasampunipun jam 8 dalu.
Makatên ugi tumrap jajahan Walandi sisih kilèn, sanadyan rêrêsah botên wontên nanging wontên pangancam, parentahing Curacao sampun ngantos ngalang-alangi tumindaking Revolutie-Partij.
Kawontênan-kawontênan sadaya wau, têtêp bilih ing donya punika panggenan rame tuwin isi lêlampahan warni-warni. Dene bab wontêning paprangan sapanunggilanipun, tumrapipun ingkang botên gêgayutan, cêkap amirêngakên, tuwin mèngêti, kadospundi ing kawusananipun.
Ing nginggil punika gambaripun para sawung bal-balan Loh Hwa, nalika dhatêng ing Tanjungpriuk, badhe nglurug wontên ing tanah Jawi. Ing sapunika sampun wiwit tarung.
dènira mranata / kanthi pangawase gêdhe / wênang nêbar rahayu / kang kawawa antuk pakolih / dene kang
kang kisma / ing satêmah mawèh aking sanggyèng wiji / kang apindha diwasa //
wulènira tuwuh / araras awoh kancana / angayêmi sanggyèng janma kang umèksi / nadyan tan darbe trima //
dangu rêkasa / wus sêdhênge antuk pamarêm linuwih / pêparinging Pangeran //
sukurira maring Hyang tan lamis / tumrap
yèn kanthi winruhan gawe / dene nyataning wujud / kang ingaran bumi rêspati / kadi suwarnanira / kang nèng
Tiyang gadhah anak punika limrahipun dipun wastani manggih kanugrahan. Nanging saupami tiyang gadhah anak kathah punapa inggih nama kanugrahan.
Ukara ingkang adhapur pitakenan ing nginggil punika, mênggah gampiling wangsulanipun: tiyang gadhah anak kathah punika pancèn inggih nama satunggiling kanugrahan, nanging kêdah dipun jangkêpi katrangan malih: kêdah ingkang saras-saras, rahayu ing budi, pintêr. Wêwahan tigang prakawis punika kemawon, sampun kenging kangge nêtêpakên kanugrahanipun tiyang gadhah anak kathah.
Sanadyan sampun kêdunungan tigang bab wau, ugi mêksa taksih kuciwa, dene jangkêpipun yêktos, kêdah dipun tumpangi: tiyang sêpuhipun sagêd maragadi. Dados jangkêpipun wontên kawan prakawis.
Sintêna kemawon manawi nyumêrêpi tiyang gadhah anak ingkang kêdunungan bab kawan prakawis wau tamtu
kapengin. Nanging kosokwangsulipun, sanadyan namung satunggal manawi nyêbal kalihan pêpathokan wau, upaminipun murang sarak, punika tamtu botên dipun pengini ing tiyang.
Bab kawontênan ingkang kados makatên wau ing ngriki botên prêlu kacariyosakên, awit sintêna kemawon inggih sampun mangrêtos tuwin sampun nyumêrêpi. Dene kajêngipun karangan punika namung badhe ngandharakên, punapa sababipun dene tiyang punika wontên ingkang gadhah anak, sugih anak, utawi wontên ingkang botên gadhah anak babarpisan.
Ing ngriki nyêlani sakêdhik, mujudakên gambaripun tiyang ingkang gadhah anak sêmpulur, tur sêmpuluripun wau ugi anèh. Inggih punika gambaripun tuwan tuwin Nyonyah Kessler ing Amerikah, ing salêbêtipun jodhoan kalih wêlas taun gadhah anak kaping gangsal, manawi kapetang racak-racakipun sabên kalih taun langkung gadhah anak, nanging anèhipun sabên mêdal: kêmbar, dados gadhah anak kaping gangsal gunggungipun wontên lare sadasa.
Mirid cêcariyosan, anak punika pêparinging Pangeran, tiyang botên kuwaos punapa-punapa. Ujar makatên punika inggih sampun lêrês, nanging punapaa têka Pangeran anggènipun pêparing mawi pilih sih. Bab panguwaosing Pangeran ingkang kados makatên punika botên prêlu karêmbag malih, aluwung anggagasa babipun ingkang gampil, tuwin dumugi dipun gayuh kemawon. Dene tumraping panggagas, kados-kados sababipun tiyang gadhah anak utawi botên punika, saking saras utawi botên.
Mênggahing kasarasan, tumrapipun ing jaman sapunika, ingkang sagêd mastani namung para ahli, inggih punika dhoktêr.
Tiyang sadèrèngipun sumêrêp dhatêng saras tuwin botênipun tumrap badanipun piyambak, trêkadhang ugi sampun sagêd anggagapi sabab-sababipun (saupami botên saras) ingkang tuwuh saking lêlampahan ingkang dipun jarag piyambak, saya tumrap para neneman, tamtu taksih kèngêtan gawang-gawangan dhatêng lêlampahanipun ingkang andadosakên kirang sarasing badan. Kajawi manawi sêsakit wau [wa...]
[...u] pancèn bêktan saking wiji turunan, punika kêdah namung dipun pariksa ing tiyang ahli. Mila sabab-sabab wau anjalari ewahing kasarasanipun, lan lajêng anjalari botên gadhah anak. Ewadene murih andadosakên pamarêming manah, prayogi anggadhahi pangangkêppanganggêp. kemawon, bilih anak punika pêparinging Allah.
Nanging bilih sampun mantêp yêktos pangandêlipun, ugi kêdah angèngêti, bilih tiyang sanès botên sagêd damêl punapa-punapa, dados bangsaning isarat puja mantra, inggih kêdah dipun singkiri.
Dene manawi kêpêksa badhea budidaya, kenging animbangakên: dhoktêr lan dhukun, punika mênggahing kasarasan, titi tuwin pintêr ingkang pundi.
Samantên mênggah pinanggihing wawasan bab tiyang gadhah anak ingkang dumalundung bêbranahan, bakunipun saking kasarasan.
Ing nginggil punika gambar dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, nalika kondur miyos saking griya sakit militèr ing Wèltêprèdhên. Kados ingkang sampun kacariyosakên wontên ing Kajawèn. Gambar dalêm ingkang lênggah ing oto, dene griya agêng, punika gambaring griya sakit militèr.
Garèng: Ambanjurake rêmbuge bab imigrasi, kowe durung mangsuli pitakonku, Truk, yaiku: apa iya têmênan, yèn tanah Jawa kuwi wis kakehan uwonge, lan apa pancèn prêlu bangêt ing kene dianakake imigrasi.
Petruk: Mungguh pitakonmu kiyi sanyatane ora gampang wangsulane, awit siji-sijining paresidhenan ing tanah Jawa kiyi ora padha jêmbar lan ciyuting papane, mêngkono uga cacahing jiwane uga ora padha, kaanane lêmahe iya ora padha manèh.
Garèng: Cacahe wong bagus, wong ayu, wong grumpung, wong pèsèk, iya ora padha. Hla kok anèh kowe kuwi, Truk, Truk, ya wis mêsthi bae ta nèk ora padha, aja manèh siji lan sijining paresidhenan bisaa padha, lagi brêkat bae mêksa iya ora bisa padha, ana sing olèh cakar, ana sing kumanan têlampikan, mung kaume dhewe sing sok olèh gêndhing utawa dhadha mênthoke.
Petruk: Hara, kok banjur nylingkêr mrono parane, anggonku ngandhakake ing ngarêp mau, prêlune supaya kowe bisa anduwèni wawasan mungguh kaanane jiwa ing tanah Jawa kene, anggone banjur dianggêp prêlu yèn kudu dianakake imigrasi. Ya kuwi mangkene: mungguh paresidhenan-paresidhenan ing tanah Jawa kene kiyi, lêmahe ana sing loh bangêt, jalaran ing môngsa rêndhêng utawa ing môngsa kêtiga tansah sugih banyu. Kajaba iku lêmahe ana sing bêcik, nanging iya ana sing cêngkar. Jalaran saka iku rak mêsthi bae ta, yèn banjur ana paresidhenan-paresidhenan, kang suk-sukan wong-wonge, lan uga ana paresidhenan sing kurang bangêt wong-wonge.
Garèng: Ngrêti saikine aku, Truk, bawane aku kiyi wong cathekan, lagi krungu omongan sak ... nil, bae, iya banjur wis gamblang babarpisan. Jajal saiki tak caritakne, mungguh panêmuku apa sing wis kok kandhakake [kandhaka...]
[...ke] mau. Nèk ing tanah Jawa umume iya ora kêna yèn dikandhakna wis kakehan uwonge, ewadene mêksa wis kêna diarani, yèn ing tanah Jawa kiyi wong-wonge wis kurang pamêtune, awit, tanah-tanah sing pancèn loh lêmahe, jalaran katiga rêndhêng tansah olèh banyu, kuwi akèh wonge. Saking akèhe wonge, nganti pirang-pirang sing ora bisa ngliwêt. Dene sing palêmahane cêngkar, wong-wonge sing manggon ana ing kono iya sathithik. Sanadyan wong-wonge mung sathithik, saking kurange tanduran sing bisa trubus ana ing kono, iya mêksa akèh wong-wonge sing ora bisa olèh pangupajiwa. Apa manèh wong Jawa kuwi sing sabagian gêdhe bangêt wis padha ora anduwèni lêmah, luwih-luwih lêmah ing tanah Jawa kuwi sing sahohah wis kêcandhak ing ... pabrik.
Petruk: Lo, kang mangkono kuwi cara Tionghwane kowe lan aku rak wajib anglairake: kamsiyah, awit, kowe dhewe ing ngarêp wis nêrangake, yèn wong Jawa kuwi sing sabagian gêdhe bangêt, wis ora padha duwe lêmah. Jalaran saka iku têmtune iya banjur akèh wong Jawa sing wis ora kulina mênyang anggarap sawah, sabanjure anggone golèk pangan iya sarana: buruh. Mulane anane pabrik-pabrik, apa ora kêna diarani sawijining kauntungan tumrap wong-wong sing panguripane sarana buruh mau.
Garèng: Iki aku mu ... pa ... kat, sanadyan ana tuwuhing pitakonan: anane saiki akèh wong Jawa padha nguli nyang pabrik-pabrik, kuwi apa jalaran wiwit biyèn mula wis kulina buruh, apa jalaran kapêksa sabab wis ora duwe sawah.
Petruk: Jalarane iya sabab wis ora duwe sawah mau. Kuwi rak iya wis mêsthine ta Rèng. Pabrik-pabrik lan kabudidayan Eropah, kuwi saya suwe saya akèh anggone nganggo lêmah, lan wis mêsthi bae, yèn sing dijukuk kuwi iya lêmah sing apik-apik. Tujune tanah Jawa kuwi jêmbar bangêt, nganti gunggunging jêmbare lêmah pabrik-pabrik mau, mung ana sabagian saka kaanane lêmah ing tanah Jawa kiyi.
Garèng: Lo, lo, êndi katranganamu mungguhing pitakonku, jalaran saka anane pabrik-pabrik mau, wong Jawa akèh bangêt sing ora padha anduwèni lêmah.
Petruk: Ing ngarêp wis tak kandhakake: pabrik saya suwe saya nganggo lêmah akèh, tur lêmah sing bêcik-bêcik, sanadyan kalonging lêmah mau ora akèh, rak iya jênêng kalong, ta. Ing môngka cacah jiwane wong Jawa undhake tikêl-matikêl. Kêpriye saikine anggone wong Jawa saya suwe ora saya akèh sing ora anduwèni lêmah, yèn anane lêmah saya suwe saya mungkrêt, lan sing kudu anduwèni saya suwe saya mundhak tikêl-matikêl.
Garèng: Wis, wis, saya suwe anggone ngrêmbug, kok saya gawe bunêking pikir, saiki padha ambanjurake rêmbugane ing bab imigrasi bae.
Petruk: Iya bêcik, Rèng. Kaya kandhamu ing ngarêp, yèn ana paresidhenan sing jalaran saka olèhe lêmahe banjur kakehan wonge, [wong...]
[...e,] lan kosokbaline, jalaran saka cêngkare lêmahe iya ana paresidhenan-paresidhenan sing kurang bangêt wonge kang padha dêdunung ana ing kono. Kang iku aku mupakat bangêt karo dhawuh wêdhar sabdane Radèn Adipati Arya Iskandar Tirtakusuma, ingkang bupati ing Karanganyar, yèn ngrêmbug ing bab imigrasi kuwi luwih bêcik, imigrasine wong Jawa ing Kabupatèn Karanganyar bae.
Garèng: Dadi cara gambarane kowe arêp ngêblak apa dhawuhe ingkang bupati ing Karanganyar mau, nèk kowe dhewe pancène ora duwe panêmu apa-apa. Wèh, kok kaya warganing sawijining badan paprentahan, sing sêsorahe ora mêtu saka pikirane dhewe, nanging digawèkake kônca-kancane tunggal sèh, wusanane ujug-ujug banjur dibantah, wangsulane cêmêplos kaya wong ... nglindur.
Petruk: Lo, kok banjur ngina nyang uwong. Apa wong kuwi ora kêna mupakat karo panêmuning liyan. Aku kiyi pancèn iya cocog karo wêdhar sabdane ingkang bupati ing Karanganyar kalane ana ing konggrèsing para bupati ing Wèltêprèdhên durung suwe kiyi, mulane sêsorahe banjur tak gawe tuntunan rêmbugan ing bab imigrasi kiyi, kanthi tak wuwuhi olèh-olèhan anggonku grèsèk-grèsèk ana ing ngêndi-êndi. Awit mungguhing aku iya mokal, yèn bisa wasis ngrêmbug ing bab kiyi. Mêngkono uga yèn kowe besuk ambanjurake rêmbugan ing bab kiyi karo rama, têmtune si rama iya nganggo tuntunan sêsorahe ingkang bupati ingkang anyar mau.
Garèng: Sokur ta sokur, yèn kowe gêlêm ngakoni, apa sing kok rêmbug kiyi dudu panêmumu dhewe, nanging uga ana sing kok ênut. Awit lumrahe, jurnalis, utawa tukang ngarang kuwi, yèn gawe karangan, turne kadhang kala wong liya sing ngarang, utawa sok dibantu ing wong liya-liyane, malah ana sing sok ngêblak karangane Si Suta, Si Naya, utawa Si Dhadhap, Si Waru, ewadene nèk wis dadi karangane mau, banjur diakoni dhewe sarana ditôndha tangani jênêngane dhewe nganggo aksara sing gêdhêm-gêdhêm kae.
Petruk: Wis, wis, rêmbug kiyi aja didawa-dawa, mundhak gawe ora kapenak bae, liya dina tak nyaritakake kaanane Kabupatèn Karanganyar, kaya dhawuh sabdane ingkang bupati ing Karanganyar, kang anjalari prêlu bangêt kudu dianakake imigrasi.
Ing nginggil punika gambaripun kajêng agêng ingkang pinanggih ing tanah Amerikah. Nanging sarèhning katrajang margi, kajêng wau lajêng kagrowong.
Wontên pawartos saking Pulo Panjang, kala tanggal kaping 22 wontên jêblosan kaping 968. Ingkang inggil piyambak 1100 mètêr, ingkang langkung 500 mètêr kaping 31. Ing wanci dalu wontên suwara jumêbrèt kaping 31. Wiwit jam 10 dumugi jam 12 dalu wontên toya muncrat tuwin balêdhosan murub kaping 19, danguning muncratipun 4 mênit. Wiwit jam 1.39 dumugi jam 2 dalu têntrêm.
Wontên sawênèhipun bôngsa Tionghwa ing Prabalingga, ing sadalu tilêm lajêng kagèt tangi, jalaran gorokanipun karaos kados kalêlêgên barang, ngantos adamêl galêrêg-galêrêging ambêganipun. Wusana sarêng dipun nyatakakên, ingkang ngêlêlêgi wau, êmas bungkusing untunipun coplok. Sarèhning rêkaos dipun wêdalakên, lajêng ngaturi dhoktêr, nanging dhoktêr mêksa botên sagêd mitulungi, sagêdipun kêdah dipun bêdhèl, môngka mênggahing bab ambêdhèl gulu punika ambêbayaning sangêt. Wusana ingkang sakit dumugi ing tiwas. Punika kenging kangge kaca brênggala tumrap para ingkang sami ngagêm rêrênggan kados makatên.
Radèn Mas Sidharta, rumiyin mudha pangarsa landrad ing Jêmbêr, gadhah sêdya badhe nêmpuh pandadaran pokrul ing rad pan yustisi, kados haking para mistêr, supados sagêd ngajêngakên prakawis dhatêng ngarsaning yustisi.
Burgêmistêr ing Prabalingga dipun wênangakên dening pakaryan kasarasan nyambut arta kangge nyirnakakên sêsakit malariah kathahipun f 5100.- tumrap laladan Prabalingga.
Ting kampung Jandhi, Gunung Pintèh, Sumatra, wontên guru agami asring têtulung anjampèni tiyang sakit. Satunggiling dintên wontên têtiyang sami jêjampi sakit mripat, kyai guru nuju botên wontên, lajêng dipun tindakakên dening ingkang èstri, sarana jampi tès. Nanging kalèntu, ingkang kangge ngêtèsi wau Salpeterzuur. Têtiyang ingkang jêjampi wau wontên ingkang lajêng risak mripatipun.
Bab ingkang kados makatên punika sampun lajêng andadosakên kalintu tampi, dipun wastani jampi dhoktêr anêniwasi, nyatanipun saking sêmbrananipun ingkang ngêcakakên, kalèntu panganggenipun jampi.
Karampungan landrad bab arta krêtas nyarupiyah palsu
Pangadilan landrad ing Batawi mêntas ngrampungi prakawisipun
Jalaran saking môngsa kêndho, kabudidayan-kabudidayan kopi tuwin karèt gadhahanipun bôngsa Inggris ing laladan Malang, kados ta ing: Limburêh, Bakèk, Talagarêja, Glêdhagan Pancur tuwin Sumbêrpakèl, kêpêksa nindakakên pangiritan tumrap para punggawanipun bôngsa Eropah, punggawa ingkang bayônjabalônja. f 250.- mangandhap, sawulan, têtêp botên dipun kirangi. Ingkang balônja f 250.- langkung dumugi f 500.- kirang, dipun suda 10%. Ingkang balônja f 500.- dumugi f 1000.- kirang, kasuda 20%. Langkungipun saking f 1000.- dipun suda 30%, nanging botên tumindak tumrap tiyang ingkang gadhah anak tuwin administratir.
Tuwan P.F. Dahler, pangagênging Taaltechnische Afdeeling ing kantor Bale Pustaka, badhe kadadosakên guru basa Malayu ing A.M.S. ing Surakarta, laminipun sataun.
TawartosakênKawartosakên. Mr. Kusuma Sumantri sampun dumugi ing Batawi, badhe kaprênahakên manggèn ing Bandhah, ing sadèrèngipun bidhal, dipun tahan
Onderlinge Hulp ing Batawi, ing bab kagunan nênun ing Pèrsi, kanthi mujudakên babud warni-warni. Tuwan Damme wau anggènipun wontên tanah Pèrsi ngantos sawatawis taun, prêlu nyatakakên bab kagunan wau. Ing pamuji kagunan wau sagêda tumular wontên ing ngriki.
Ing Garut pinanggih wontên tiyang katrajang pès wudun, kakintên botên saking tularan saking sanès panggenan. Ingkang wajib
Cianjur nuju anindakakên anggêgana [anggê...]
[...gana] ngangge mêsin mabur Fokker 406, nalika inggilipun sawêg 30 mètêr, motoripun mogok, lajêng kêpêksa mandhap, andhapipun anatab wit-witan, mêsin mabur risak babarpisan.
Ing tanggal 23 Juli wanci jam 7.43 enjing, Observatorium ing Wèltêprèdhên nyathêt wontên lindhu alit, têbihipun 10.700 kilomètêr. Bab punika nocogi kalihan kawontênanipun lindhu ing Napels. Mriksanana pawartos kawat bagian Eropah.
kawan jam wontên ing pakunjaraspakunjaran. Yeroda, nanging wusananipun Sang Gandi botên purun dipun pitakèni malih, nanging ugi sampun dados pamarêmipun ingkang pitakèn.
Tokiyo 22 Juli (Aneta-Nipa-Reuter). Pêpetangan kawontênan kasangsaran prahara ing Koreah kala tanggal kaping 19 wulan punika, tiyang ingkang tiwas 393, ingkang ical kakintên tiwas 1493, nandhang tatu 205. Griya ingkang sirna 8475.
Wontên malih mirid pawartos saking Kiyusu, Jêpan kidul, tiyang ingkang tiwas 82, ingkang ical 75, tatu 425. Griya ingkang sirna 16.890, griya ingkang ambruk 20.786. Wontên malih baita ingkang kèrêm utawi kèli 1803.
New York 22 Juli, (Aneta-Nipa-Radio). Lampahing ombak hawa bêntèr ing pasisiripun sagantên Atlantic têbanipun ngantos têbih, ngantos adamêl sangsaranipun tiyang 150, ingkang 100 pêjah kalanipun nuju adus.
Rome 23 Juli (Aneta-Nipa-Reuteur). Ing Napels tuwin ing laladan Catania wontên lindhu agêng ing wanci enjing. Saperanganing kadhaton ing Napels ambruk, wontên tiyang ingkang tiwas 2, tatu 5. Wontên malih gêdhong sungsun gangsal ambruk lan gêdhong sanès-sanèsipun.
Wontên katrangan malih, tiyang ingkang pêjah langkung 150, kathah sangêt tiyang kataton. Ing Molfi tiyang ingkang pêjah tuwin kataton atusan.
Napels 23 Juli, (Aneta-Nipa-Reuter). Tuwuhing lindhu ing wanci enjing, turut babad kapetang ingkang agêng piyambak. Dangunipun lindhu ing kitha 45 sêkon, ing wanci jam 1.10 dalu. Polahing tiyang kados gabah dipun intêri. Têbaning lindhu wiyar sangêt. Grija ing Salerno ingkang misuwur kala ing taun 1080 ugi ambruk.
Cacahipun tiyang pêjah kapratelakakên malih 1000, ingkang 130 sampun dipun kubur. Ing têlêngipun Quake sacêlaking rêdi latu, botên wontên griya satunggal-satunggala ingkang kantun, wontên tiyang 60.000 botên gadhah griya.
Lêngganan nomêr 728 ing Klathèn. Kenging kemawon.
Lêngganan nomêr 2042 ing Slawi. Pundi ingkang botên kasêbut ing dhaptar, mratandhani sampun têlas.
Lêngganan nomêr 3466 ing Pulung. Kintunan ingkang kantun tumrap kuwartal 4, amila panjênêngan botên nampi blangko.
Lêngganan nomêr 3210 ing Cilacap. Praypgi maringi yatra lênggananipun rumiyin.
Lêngganan nomêr 3727 ing wetan Sumayudan. Kuwartal punika panjênêngan sampun ambayar sah. Dados wisêl f 6. punika tumrap wulan: Oktobêr 1930 dumugi Sèptèmbêr 1931.
Lêngganan nomêr 1379 ing Kêndhal. Sêrat panjênêngan sampun kaupadosan, botên pinanggih.
Lêngganan nomêr 3289 ing Klathèn. Buku Cênthini ingkang sade Bataviaasch Genootschap nanging sapunika sampun têlas.
Lêngganan nomêr 3750 ing Surakarta, pangajaran ing R.H.S 5 sataun. T.H.S. 4 taun. M.H.S. 7 taun. H.B.S. utawi A.M.S. manawi badhe nglajêngakên dhatêng pamulangan dhoktêr sami kemawon, nanging tumrap ingkang saking A.M.S. kêdah wêdalan A.M.S. ing Malang, Ngayogya, tuwin ing Batawi. Tiyang ingkang sampun lulus saking H.B.S. tuwin A.M.S. sanadyan sampun dangu, kenging kemawon anglajêngakên dhatêng pamulangan luhur.
têmah Sang Hyang Wisnu nêdhaki / kanthi amêdhar sabda / wiyosing kang dhawuh / kaki prabu sumurupa / pamujanta pra dewa wus nguningani / mangkya ingsun tumêdhak //
awêwarta mring sira sajati / lah racutên mangkya wus katrima / kaki prabu sira têmbe / bakal pêputra catur / miyos priya apêkik-pêkik / Sri Wisnu nulya muksa / nata pungun-pungun / ing wusana wus kadhadha /
nata kaparênge / mangun bojana nutug / paring têdha wong sanagari / aywa kongsi kliwatan / dimèn samya nutug / myang paring bôndha barana / mring sanggyaning para brahmana myang rêsi / mrih rêna pujabrata //
tumindaking kang pangupakarti / maring putra satriya sakawan / pinardika langkung sae / sri nata nulya dhawuh / maring putra puruhita mring /
tan nate sulaya / tulus trêsna salamine / ingkang kaprênah sêpuh / dahat dènnya ngêmong mring ari / dene para kang mudha / mung ambangun turut / marma kalamun sinawang / luhurirèng praja Ayodya ngluwihi / darbe satriya tama //
nanging nadyan kadang catur sami / tan prabeda ing katrêsnanira / nanging pinangguh titike / lamun sajatinipun / Sang Laksmana dahat dènnya sih / marang satriya Rama / ing salami amung / tansah dènnya rêruntungan / ing bêbasan tan nate pisah
pamêngkunipun / mung arasa trêsna myang asih / kaanan kang mangkana / ing sajatinipun / umantuk dadya ganjaran / kamulyaning Sri Nata Ayodya nagri / tuhu sinihan
pinrih rêmbag kang yogya mêthuki / kathah para ingkang ahlul puja / tan pêgat atur rêmbage / nanging anggung pinadu / mung mêmurih
dhuh sinuhun narendraning bumi / sowan amba ing ngarsa paduka / tarlèn ngrêrubêdi mangke / nuwun awiyosipun / mugi-mugi kaparêng gusti / dhêdhawuh mring Sang Rama / anyirnakna diyu / ingkang ngrêrisak
ananging nuli tuwuh / kumandêl mring dewa linuwih / awit sajatinira / sabarang pakewuh / janma
atimbul / miwah wus misuwur galak / datan wontên janma kang wani tumandhing / prandene têmah sirna // (Badhe kasambêtan)
sing ngunu kui sing gk payu... Ganok arek wedok sing gelem ambek lanang model ngunu kui, urip'e
beliau :Lir-ilir, lir-ilirtandure wis sumilirTak ijo royo-royo tak senggo temanten anyarBocah angon-bocah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane mumpung jembar kalanganeYo surako… surak hiyo…Lir ilir, judul dari tembang di atas. Bukan sekedar tembang dolanan biasa, tapi tembang di atas mengandung makna yang sangat mendalam. Tembang karya Kanjeng Sunan
BAB III RUKYAT AL-HILAL DI PANTAI PANCUR ALAS PURWO BANYUWANGI A. Kedaan Geografis Pantai Pancur Alas Purwo Banyuwangi Pantai
Bathara Ghana, Dewane Ngelmu Kang Ngreksa Panti Pustaka Kayangan | Wayang Indonesia
Bathara Ghana, Dewane Ngelmu Kang Ngreksa Panti Pustaka Kayangan	06
Bathara Ghana utawa Ganesa iku putrane Bathara Guru lan Dewi Uma Parwati. Bathara Ghana arupa gajah raseksa. Nalika Sanghyang Manikmaya mbangun tapa utawa mesubrata, tapane cabar amarga dipanah dening Bathara Kamajaya nggunakake panah kembang Pancawisaya, panah
Sejatine wus akeh dewa lan pehak liya kang aweh pepeling lan pituduh marang Nilarudraka, ananging dheweke tetep ora gelem murungake sedyane nglamar Dewi Gagarmayang. Dheweke terus ngrabasa, ngrusak lan gawe dredah ing Suralaya nganti pepenginane bisa kasembadan.
Sanghyang Manikmaya banjur mbangun tapa supaya bisa peputra maneh, putra kang nimpuna babagan aweh wewulang. Nalika ngrabasa Suralaya, Prabu Nilarudraka ngepyakake kabeh wadya balane kang numpak gajah.
iku gajah kang beda dhewe wujud lan rupane, sarta duwe perbawa kang nggegirisi lan medeni tumrap sapa wae kang mindeng.
Dewi Uma dhewe sawise weruh wujude gajah Erawana dadi keweden lan mlayu lumebu ing Panariwawarna. Nalika iku Dewi Uma nembe ngandhut jabang bayi. Dayane rasa kaweden iku kawujud nalika nglairake jabang bayi. Jabang bayi kang lair saka guwa garbane pranyata bayi kang praupane awujud gajah. Bayi kasebut banjur dijenengi Ganesa.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Ganesa sabanjure digawa menyang glanggang paprangan lan diadhepake marang Prabu Nilarudraka.
Pranyata Ganesa kasil merjaya lan nyirnakake raja Glugutinatar kasebut. Ewadene wadyabalane bisa ditumpes dening barisan prajurit kadewatan numpak gajah kang ditindhihi dening Bathara Indra minangka senapati perang.
Crita mangkono iku diandharake ing Purwacarita kang njupuk saka Serat Smaradahana anggitane Empu Dharmaja. Sajrone uripe, Bathara Ganesa duwe jejibahan aweh wewulang sakehing
dadi bagus. Upayane Bathara Ghana kasil sawise dheweke bisa nyirnakake mungsuhe dewa yaiku raja raseksa Gilingaya, Prabu Kala Iramba.
"Awak kula rasane kaya rada gatel, gemringging lan lemes. Kalih dinten niki kula mboten udut" (Badan
keluarga Mirdad dalam sinetron Isabella, mereka ialah, Naysila Mirdad, Nana Mirdad, Jamal Mirdad, dan Lidya Kandau. Keluarga Mirdad beradu akting dalam sinetron Isabella. Di sinetron ini, Naysila Mirdad
Saiki Kusuo no Psi Nan 13 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 39 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 39 :
Indonésia (MITI).[1] Wiwit digawé taun 2004, MITI wis mbangun jaringan ing kabèh laladan ing Indonésia lan luar negeri kang nduwèni anggota luwih
Saliyané iku, Suharna uga tau kerja dadi dhosen FMIPA UI, lan melu Pendidikan Kepemimpinan Nasional Lemhanas KSA X nalika taun 2002.[3]
nalika taun 1998.[2] Parté iki banjur owah jenengé dadi Parté Keadilan Sejahtera (PKS).[2] Sadurunge ndueni karir dadi politisi, Suharna iku dadi salah
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 21 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tarumajaya,_Bekasi&oldid=1050432"	Kategori: Kacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn BekasiTarumajaya, BekasiKabupatèn BekasiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 22 Maret 2016.
Ihsan Ihsan saking témbung (khasuna) ing tégésé damél kaapikan. Béntuk masdaripun inggih punika (ihsan) ing tégésé kéapikan. [1] Ihsan inggih punika ngelampahi ibadah kanti kusyuk, iklas, lan yakin Allah jaga kita lan mangertosi punapa kemawon ingkang manungsa lampahi.[2] Ihsan inggih punika Iklas lan pénuh perhatian, tégésipun sépénuhnya iklas kanggé Ibadah namung dateng Allah kanti penuh merhatekake.[3] Ihsan inggih punika pucak ibadah lan Akhlak ingkang senantiasa dados target sadaya hamba Allah swt. Amergi, ihsan dadosaken kita sosok ingkang ngasilaken kamulyan saking Allah, menawi seorang hamba ingkang boten mampu nyapai target punika boten gadahi kasempatan ing duduki panggenan kahormatan saking Allah swt. Islam kabangun saking 3 landasan inggih punika, Iman, Islam, saha Ihsan. Kados ingkang sampun dipunjlentrehaken dateng Rasulullah saw. Hadis ingkang sampun shahih. hadist punika nyariosaken wanci rasulullah saw, jawab pitakenan saking Malaikat Jibril ingkang nyamar dados manungsa, ngenani Islam, Iman, Ihsan. Rasulullah saw bersabda déning para sahabatipun "Punika Jibril ingkang dateng ngajaraken dateng sadaya babagan agami", Rasulullah saw nyebataken tiga kalawau dados agami, saha Allah swt, dawuh merintahaken ngelampahi ihsan ing katah panggenan ing salebeting Al-Qur’an.[4]
Titikan gadahi keluwehan Ihsan[besut | besut sumber]
Titikane wong kang gadhah kaluwehan sipat ihsan ya iku[5]:
Tingkatan Ihsan[besut | besut sumber]
sesungguhnya Alaah mersani panjenengan". Syaikh Ibnu Utsaimin njelentrehaken: faedah ingkang saged kapundut saking petikan Hadist inggih punika babagan Ihsan ya iku seorang manungsa nyembah Roobnya kaliyan ibadah dipunpenuhi raos arep lab kapinginan, Allah mersani pramila manungsa kapingin ngantos kepada-Nya, lan punika derajat Ihsan ingkang paling sempurna.[6]
Tiga Aspek Pokok ing Ihsan[besut | besut sumber]
Kita sédaya gadahi kéwajiban ihsan ing salébéting Ibadah, ya iku kanthi nunaikan sédaya ibadah kadasta Salat, Syam, Haji saha kanthi cara ingkang trép, ya iku nyempurnaaken syarat, rukun, sunnah saha adab-adabipun. Sakménika botén bakal kalaksanan déning manungsa, sanesipun ménawi pélaksanaan ibadah kasebut dipunpenuhi kaliyan cita raos ingkang sanget mantep, ugi kaliyan kesadaran menawi Alaah mersani. Sapunika sampun gamblang tegese ibadah, mila sanesipun ingkang sampun disebutaken kalawau , ugi sanget penting kayadene: Jihad, hormat kaliyan mukmin, didik anak, nyenengaken garwanipun, niataken saben ingkang mubah kangge pikantuk ridha Allah.
Sedaya gadahi kéwajiban ihsan ing salèbéting ibadah. Kapisan, Ihsan
dateng manungsa, Ihsan dateng prilaku sae dateng kewan.
Ihsan ing salèbèting akhlak séjatosipun buah saking ibadah lan muamalah. Séséorang badhé gayuh tingkat ihsan ing akhlak ménawi sampun ngélampahi ibadah kadasta jumbuh kaliyan ingkang dipunarépakén déning Rasulullah ing hadist. Ménawi punika sampun kalémpahan déning manungsa utawi hamba , mila séjatosipun punika puncak ihsan ing salebeting ibadah, punika badhè kaubah dados akhlak tuwin tindak tanduk, pramila sédaya ingkang sampai tahap ihsan ing salebeting ibadah katingal gamblang ing prilaku karakteripun. Dudutan, Ihsan inggih punika puncak prestasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ihsan&oldid=1083340"	Kategori: Istilah IslamAqidahFilosofi sufiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 4 Sèptèmber 2016.
sedhahan, minangka sesulih pisowan kula wonten ing ngarsa panjenengan. Sinartan nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Agung, kula sak kluarga hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan supitan yoga kula ingkang nami, AGUS TUNGGAL HARDIAN mbenjang ing, Dinten : Seloso Wage Suryo Kaping : 12 September 2012 Wanci : tabuh 09:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun. Mapan ing : Griyo kulo Bambanglipuro Rt 12 Rw 10 Bantul, Ngayogjokartohadiningrat Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kawula awit agunging kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Agung tansah peparing berkah wilujeng ing sedayanipun. Amin. Wassalamu 'alaikum Wr. Wb. Atur Taklim kawulo,
niki ingkang saget ndamel kulo tetep ngide` lemah.
Saiki Kusuo no Psi Nan 25 - Page 1
Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Wewarah Pitu1. Setya tuhu marang ananing Pancasila AllahAllah Hyang Maha Agung,Allah Hyang Maha Rokhim,Allah Hyang Maha Adil,Allah Hyang Maha Wasésa,Allah Hyang Maha Langgeng.2. Kanthi jujur lan sucining ati,kudu setyo anindakaké angger-anggering negarané.3. Mèlu cawé-cawé acancut tali wanda njaga adeging nusa lan bangsané.4. Tetulung marang sapa baé yèn perlu,kanthi ora nduwèni pamrih opa baé kajaba mung rasa welas lan asih.5. Wani urip kanthi kapitayan saka kekuwatané dhéwé.6. Tanduké marang warga bebrayan kudu susila kanthì alusing budi pekerti tansah agawé pepadhang lan mareming liyan.7. Yakin yèn kahanan ndonya iku ora langgeng tansah owah
Tembang ilir-ilir menika tembang dolanan laré-laré alit jaman kawuri lan miturut criyosipun simbah-simbah ingkang nganggit inggih punika kanjeng Sunan Bonang. Tembang menika ngandhut falsafah agami ingkang lebet, ingkang maringi pepadhang dhumateng bebrayan agung ing tanah Jawi kala semanten, amrih sageta ngugemi dhawuhipun Gusti ingkang Maha Welas Asih marang sedanten umatipun. (http://jv.wikipedia.org/wiki/Lir_Ilir)
Lir ilir, lir ilir, tanduré wus sumilir
Cah angon, cah angon, pènèkna blimbing kuwi
Dondomana j’rumatana kanggo séba mengko soré
tak teteske,kabeh trondhol dhol dhol
tanpa wulu,megal-megol gol gol gawe guyu
ayas nggolek’i profil e sam Kepet iki seng rodok kangelan sam, lek Yuli karo Ovan Tobing wes ono, sampean golek’i maneh nang kolom search ndek samping kanan nduwur, ketik ae jenenge wong2 iku, ojo lali pas mari ngetik tekan enter karo
Gatot SP, on 9 Februari 2007 at 6:25 am said:	Yang paling enak lan kepenak pindah ke Gunung Kidul wae
kartijoss28, on 8 Februari 2007 at 4:45
Saiki Kusuo no Psi Nan 11 - Page 1
sedulur papat, pancer tetap pancer, tapi tanpa pancer, sedulur
Kulo Nyuwun Pangapuro Dumateng Gusti Ingkang Moho Suci.
Apa itu Kulo Nyuwun Pangapuro Dumateng Gusti Ingkang Moho Suci?
sedulur papat kalima pancer, angan-angan, budi pakarti dan panca indera (sedulur
saking Sêrat Babad Dêmak, mêndhêt cariyosipun nalika Sèh Sitijênar sarasehan ngèlmi kalihan Kyai Agêng Dayaningrat, ing Pêngging, mawi rinêngga pocapanipun dening Radèn Panji Natarata, ing ngajêng PanciPanji. Dhistrik Ngijon, Ngayugyakarta, lajêng pindhah nama Radèn Sasrawijaya.
Sêrat Sèh Sitijênar punika badhe kapacak ngantos satamatipun, sambêt-sumambêt kadosdene Sêrat Lokapala.
3. dhasare Pêngging punika | tilas kadhaton ing nguni | nagari Purwacarita |
dhèwèkipun | saking adrênging karsa | Suksma sarupa jêng kyai | kasatmata wus yayah Mayonggaseta ||Mayanggaseta.
lan ing pundi wismanipun | sumaur kang tinanya | kyai kula Sèh Sitibrit | nguni bôngsa
tanah Jawi | bangsawan lêluhuripun | ing mangke têmah nistha | dhêdhukuh dadya wong tani | anèng ngriki babad nandur palawija ||
13. kang kinarya nganti wayah | Kyagêng Pêngging jarwa ngênting | kabèh kawruh Buda waka | Sèh Sitijênar nampèni | gya ngandhar ngèlmu wali | têrus têrang runtut urut | Dayaningrat wus tômpa | nyipta kabèh tan nalisir |
sampun tômpa | ananging dèrèng nyanggêmi | maksih binudi ing nala | Sitibang têtanya pundi | palawanganing pati | Kyagêng Dayaningrat dumuk | Sitijênar wus tômpa |
sirna manjing suwung | badan lêbur wor bantala ||
3. ananing Allah wit dikir | dikir pana ing dat sipat | asma apngaling Hyang Manon | gumulung dadya antaya | rahsa ing dhèwèkira | iya sira iya ingsun | mosik jumênêng dat mulya ||
4. jroning ngalam kabir sahir | kene kana nora beda | amung manungsa anane | Kyagêng Pêngging Dayaningrat | wani nglairkên tekad | Allah majas wujud palsu | kakikine saking asma ||
5. asma manungsa sajati | mêngku sipat kalih dasa | Buda Islam sampun awor | wujud juga loro asma | angèle wus waskitha | gampang kasampar kasandhung | Kyagêng
6. wong anèng nusapadèki | mung mêngku kalih prakara | ala kalawan bêcike | urip jodhone pralaya | Gusti lawan kawula | nanging Kyai Pêngging tambuh | wong mati tan ngrasa laya ||
7. urip datan ngrasa mati | bêcik datan ngrasa ala | lêbdèng jiwa nora manggon | mangkono kawruh ki jaksa | midrawèng
nyirnakkên Allah wujude | nganakakên asmanira | tansah dèn anggêp ora | kabèh-kabèh saka ingsun | saksi saka sapêpadha ||
13. Kyai Dayaningrat Pêngging | putus pramèng kawruh dunya | ngakerat dunya ênggone | swarga nraka anèng dunya |
[...wa] manut rowang | saka kumpulaning rare | tuwa kumpul padha tuwa | kajarwa asma sunya | wujud ngamandaka palsu | tan wruh wandane gusthika ||
16. tuhu nuksmèng tyas utami | Kyagêng Pêngging sudibyèng kak | ing gunardika rèh
saking manusa anane | manusa padha manusa | dene ratu lan wadya | nata rintên ratri bujuk | dora kang tanpa wasana ||
20. akêkutha anèng Pêngging | tan ngidhêp marang Bintara | malah angirupi uwong | kathah samya muruhita | kawruh
prapta sumaos ngarsa | ngandika jêng pamasa | paran paman wartanipun | ing Pêngging ana punapa ||
24. kyana patih matur aris | dhuh sinuhun tadhah duka | lêpat dèrèng tampi wartos | kajawi raka paduka | Jêng Kyai
Dayaningrat | ing Pêngging tan wontên sujud | marang jêng paduka nata ||
25. mung ngantêpi dadya tani | wis mananêm palawija | kêdhik sujananing batos | narendra malih ngandika | bênêr aturmu paman | mangke mêntas anggêguru |
katong | pama gêni arsa ngômbra | bêcik siniram toya | sarana prajurit nglurug | Pêngging cinêkêl ngayuda ||
30. patih matur adhuh gusti | sampun kapukul ngayuda | nistha jênênging karaton | botên mèmpêr satus yuta | punika wong dhêdhêkah | botên ngrakit umbul-umbul | mung nglanggar sarak agama ||
31. kalêbêt prakawis sipil | manawi parêng karsendra | tinimbalana kemawon | kang kalihan dhawuh krama | mamrih kerit sumewa | nata sarujuk gya nuduh | mantri kalih lumaksana ||
32. tan kacrita anèng margi | praptèng Pêngging jujug langgar | panggya kyagêng lênggah ijèn | mantri prasaja yèn duta | saking nagri Bintara | kautus ingkang sinuhun | paduka kyai
Manon | yèn mêdal tanêman kula | jagung kênthang katela | kula têdha lan Hyang Agung | ingkang paring prentah gaga ||
35. tatkala macul lan gusti | ngundhuh-undhuh lan Pangeran | mangke sapadhaning uwong | nimbali marang Bintara | ngriki wontên punapa | mung pangran lan asmanipun | kang boya pisah sarema ||
36. dene kula dèn timbali | mêsthi mopo botên arsa | yèn botên kalih kang momong | sanadyan purun kawula |
laju sowan sri bupati | mantri dwi matur prasaja |
Kyagêng Pêngging wangsulane | ing purwa madya wusana | kagyat
40. amba sandi tiyang alit | nglugas sumbaga lir sudra | bêkta kanthi sapantêse | lan amba sagêd migêna | punapa kang kinarsan | barès tuwin botênipun | rujuk narendra ngandika ||
41. yèn mangkono patih bêcik | sira dhewe kang kapanggya | cukup sakarampungane | lan iki sun wèhi sual | têlung bab dèn jawaba | wus katampèn dhawuh prabu | patih
Hyang Maha Sukci | kang mêngku kraton Bintara | panggih lan dika Hyang Manon | kang majênun dhèwèkira | nolèh kyagêng nupiksa | mring têtamu ingkang rawuh | manthuk-manthuk guladrawa ||
panggya Hyang Manon nèng ngriki | kadipundi niku jarwanira | patih tanggap gya anjèrèng |
Hyang Suksma | natèng Dêmak lantarane | makatên jarwanipun | ngrika-ngriki botên salisir | nadyan ingkang dinuta | tan beda jronipun | nadyan sipat anyar karsa | nanging lamun Maha Sukci botên apti | raga tanpa budaya ||
4. kyagêng manthuk rèh mêthuk ing galih | wus anyakra duta wong bijaksa | katara sangkêp wuwuse | sumèh netyasmu angkuh | kadukmadu têmbung mlas-asih | rumêngkuh tur sumanak | mangkana turipun | dhuh kyagêng atur kawula | nglêganana paduka dipun timbali | kang sumrih mangun wirya ||
mêjang mring wong môncapraja | yèn kêlantur manawi ngrisak agami | tan yogya linampahan ||
6. para janma ingkang sampun tampi | paring tuwan kawruh ngaku Allah | kathah kasasar tekade | ngrêrêsahi kartayu | têmah ngômbra durtèng pakarti | kèh
palawija saananing desa | de sri nata ganggu gawe | wong mêdharake kawruh | kadarbe wong kang ulah budi | mung kang sênêng kewala |
wong akèh | darbèke ratu amung | pajêg rèhne wus gawe dhuwit | wangsul isining jagad | wong akèh kang ngaku | mila ngong boya kabawah | tan kaprentah kêjaba ingsun pribadi | sajroku ana Allah ||
9. gih punika kang kula lampahi | rintên dalu rèh dhawuhing manah | kang kulèsthi sapakone | jêr yèn budi
budayanipun | dene yèn kaparêng manah | nadyan cape nêdya munggah gunung Mrapi | sayêkti kalêksanan ||
10. sampun ingkang dhatêng Dêmak nagri | yèn wus parêng lan budi kawula | ing Bintara pintên dohe | Mêkah Madinah tutug | gih punika wong dadi abdi | wrat dhawuhing bandara | mopo tan pikantuk | sêdene dhawuhing Allah | lamun cipta tan arsa lamun nglakoni | yêkti tan dadi bahya ||
11. mila barang tingkah polah mami | amung cumadhong dhawuhing [dha...]
[...wuhing] manah | wusana dika kinèngkèn | nimbali marang ingsun | nanging
12. ratu punika ratuning bumi | kinawasa masesa midana | mring wong kang awon lampahe | tamtu dadya panuntun | wrata wong tan wêdi Hyang Widi | budi dèn akên
kuwat kathah kumpul budi | santosa dunya praptèng ngakerat | ringkih manungsa
narpati | tigang pasal kapurih batanga | urip pundi panggonane | kang kaping kalih ngèlmu | lah ing pundi kang nama ngèlmi | pasal kang kaping tiga | ingkang ngajak turu | punika wujud punapa | Kyagêng Pêngging Dayaningrat mèsêm sarwi | mancas ponang cangkriman ||
16. ingkang nama ngèlmu kawruh mami | kang botên katingal kasat mata | pami Dêmak saking kene | puniku nama ngèlmu | dene pasal kang kaping kalih | pundi paggenan gêsang | uninong ananung | cangkriman pasal ping tiga | pundi ingkang ngajak nendra jarwa mami | tirtane kang nirmaya ||
17. banyu kayat têmbung wong Ngarabi | nguni kang dèn upaya Sang Sena | banyu prawita budane | mênggah panggenanipun | uning anong uning ananing | sumôngga kaaturna | lêrês lêpatipun |
kawula nyuwun katrangan | duta nabda lêrês lêpat bab puniki | kilap karsa narendra ||
18. botên langkung kang kaèsthi-èsthi | prapta tuwan
kalbu | angantèni dhawuh cipta | gih punika sumêlanging manah kami | yèn rinta salah tômpa ||
mundhut inah tigang warsa | kinarya sêsandi bae | kawula ingkang nanggung | nanging yèn wus tri warsa nuli | paduka asowana | kapanggih sang prabu | kyai agêng maksa kêkah | sampun [sampu...]
[...n] ingkang sakit nadyan praptèng pati | kêncêng madhêp tyas kita ||
21. sajatine kawula wong mati | sabên rintên ratri pati suda | nèng dunya pira lawase | dangu manira idhup | mantuk malih mring asal urip | pati sugih duraka | siksa
cinitrèng marga | prapta Bintara ge-age | sowan byantara prabu | kyana patih matur sang aji | dhuh pramudaning dunya |
gampil krenahipun | nata dhangan galihira | jêng pamasa ngandika hèh patih uwis | mundura gênti karya ||
26. nahên wontên wali ambêg luwih | nguni asal wêrjid bôngsa sudra | gyantuk wêwênganing tyase | tarbukanirèng kawruh | Sunan Benang ingkang murwani |
ranipun | tan wiwitan tan wêkasan | nora sangkan nora paran ngenal yakin | ing tekat sipatullah ||
29. Sèh Sitibang manganggêp Hyang Widi | wujud kang nora katon satmata | sarupa kadya dhèwèke | ingkang sipat maujud | lir wêwujud glêgêr tan kalih | warnarja tanpa ceda |
kawadisi | pradikane prabeda | lan sakèhing wujud | barang anyar gumlaring rat | nyulayani sipat antero dumadi | jroning bumi akasa ||
mencle tak têmêni nora dadi | tansah ngajak durjana ||
37. jroning salat budiku mêmaling | jroning dikir budi nyidrasmara | kadhang melik amal akèh | seje datul guyubu | ingsun iki
wus ngapal bathukmu | sajatine nora pinanggih | nèng dunya bae padha | susah samya mikul | lara [la...]
murti mumpuni liring dumadi | mindrawa mindraloka ||
41. yeka ingkang dèn anggêp Hyang Widi | Sèh Lêmahbang darmastutèng karsa | sumarah ing Hyang dhawuhe | tekat jabriyah kaglung | kadariyah wimbaning lair | madhêp mantêp tur panggah | kuwating
mêngku rasul sanyatane | Mukamad sipat kudus | anyar urip padha nganyari | rumakêt pôncadriya | sajatine gadhuh | yèn wus pinundhut kang gadhah | dadi lêmah bosok mumur dadi najis | paran dadya
seje dat wajibul mulyaningrat | mukaning budyayu kabèh | wandaning janma muhung | ana wujud karsa sawiji | iku bae tan bisa | nglakoni sadhawuh | loro manèh kuwawaa | lah ta êndi pisahe dat lawan budi | supaya janma nrima ||
45. Sèh Lêmahbang lumêkêt jatining | êndi sirnaning antaya mulya |
48. dat sajati yayah wujud mami | tan rêkasa kodrat
anyar | ngothak-athik ngêthukkên panggawe silip | durjananing agama ||
51. punggung mudha wong kadhadhung budi | cipta iblis lanat pikir setan | angên-angên coba gêdhe | nênuntun marang dudu | wong kang tiba naraka api | saking panggèndèng driya | ngrakêt
dèrèng sun mati | panasaran mayuta | ing swarga nraka gung | kabèh iku kêna rusak | wujud bathang rêgêd arus amis bacin | cocog daliling Kuran ||
55. wa amanga malujewatuni | gumlaring
mayit | prandene ambêg siya ||
56. wong dèn seba ngadhangkrang nèng kursi | sugih dhuwit wisma di rinêngga | bungah têmên panganggêpe | apa ta nora wêruh |
iya iku sapunika | wus pira-pira nandhani | suprandene wali sanga | kabèh kaliru nampani | mangkya ingaran urip |
katur ngarsanya sang aji | kapriksa paran marmi | murang silaning tumuwuh | mangsuli tanpa krama | angupaya dalan urip | nora kuwat
irit manjing puri | konjuk nata matur lampahnya dinuta ||
21. ing purwa madya wasana | langkung ngungun sri bupati | ngandika
kawêjang nampèni | tiyangipun puniki | kang kula kinèn gêguru | dupi sampun matur trang | kula lajêng sowan mriki | ngatas karsa
narpati | kudu rêmbug wali wolu | sabab Pangran Lêmahbang | wus jumênêng wali luwih | yèn mangkono ingsun dhewe kang
ngalaekum | pinuju Sèh Jênar lagya | sung sujarwa murit ingkang anyar manjing | nèng sadalêming langgar ||
karo jajar lungguh | brastha silaning pranata | Sitijênar nora nglagewa sadêmi | tansah patengatira ||
kaprentah | jêr wali lan ingsun | padha dadi wujud bathang | sawatara nulya bosok dadya bumi | kok cumanthaka ngundang ||
11. ngong nèng luhur bumi ngisor langit | darbèk ingsun pribadi purwèngwang | surya côndra mlaku dhewe | tandhane nguni suwung |
mèlu darbi | padha lan wali sanga ||
12. nimbalana wong kang mudha pingging | pasthi gêlêm seba dharakalan | saking wong cubluk budine | seje kaya wak ingsun | wong waskitha surtyèng pangèsthi | widyaka mardi guna |
mring jro masjid Dêmak ana Allah | iku goroh sajatine | sun nguni mèlu sujud | praptèng mangke gêtun kêpati | tan wruh kuwandanira | lairnya Hyang Agung | anane jênêng manira | mangke kêna ngarani kawula gusti | rèh anèng jaman pêjah ||
14. besuk yèn wus ngong urip pribadi | tamtu tan ana gusti kawula | mung kang urip salawase | langgêng tan ana layu | judhêg nikmat nèng têpêt suci | marmèngsun arda susah | sêdhêng mêngku layu | rumakêt swarga naraka | panasaran pira-pira jaman pati | yèki dunya punika ||
15. nora bêtah sun nèng ngriki mati | kapengin mulih mring jaman gêsang | jaba jêro nora duwe | dene kene kêmaru | jawi kalbu kawula gusti | mêngku lara kapenak | sajroning sun layu | hèh paman Bayat nèk sira | nora
esuk sore | kôndha ganjaran besuk | swarga nraka kanthil rumanti | wong nganti karanjingan | dening ujar palsu | kasèp sêmbahyang trataban | wus mangkono wong kênèng pambujuk eblis | gèdhèg-gèdhèg dikiran ||
pulas | bakal dadi lêbu | jêr wandanira gusthika | apa wali mulih
19. lah bok aja dahwèn marang mami |
kabèh krenah | ngapusi wong cubluk | coba sira Pangran Bayat | sun takoni apa wis wruh Maha Sukci | pêthèkku durung wikan ||
20. aja manèh rupane Hyang Widi | malaekat bae durung priksa | nadyan malaekat èlèk | sirèku durung wêruh | mung bingungmu dhewe kok pikir | ngupaya Gusti Allah | tan bisa katêmu | kene kana ora ana | kono dudu têmah budimu kok èsthi | angên-angên
sèwu kaliru | dunya iki ingaran pati | ana swarga naraka | iku têmbung luput | nora kaprah jaman kiyas |
ana ing ngriki | yeka wong nglêbur kaprah ||
23. katampanan wong kang mudha pingging | mangke arda wong murang krêtarta | awit wêjangamu anggèr | lah êndi gandhulamu | Kuran apa kadis punapi | dene tan lumrah kathah | Lêmahbang sumambung | o o dene sira tuna | dadi wali durung uninga mring tapsir | bêcik dadia sudra ||
24. ambêlayang lowung anggêr urip | yèn
gandhulaku mamèt kawruh apa | ah bodho têmên ta kowe | lah mung ngaji gêguru | wong Samarang prapta ing ngriki |
nuksmèng tyas utami | ywa mangkono ciptamu kêsasar | luwih bêcik dadi gadhèn | ika wong dhêmên idhup | nadyan ngutil anggêre urip | warokan Panaraga | kang kaya atimu | ngaku wali luwih
wujudani makluka anani liring | al anasa punika ||
30. swarga nraka kabèh wujud kèksi | tur dinadèkakên saking iya | ingsun kiyas planggêrane | kabèh wujud linêbur | tandhanira suwarga mangkin | ngong bengkas babar pisan | suwarga kang luhung | sênêng lan condhonging manah | nora kurang wong nèng kreta brêbês mili | ojogan ura-ura ||
31. kadhang sindhèn gêndhing gambirsawit | giyak-giyak [giyak-
saanakrabi | pira-pira lupiya | mokal sira tan wruh | kadhang nglakoni wis paham | nora susah paman sun jèrèngi malih | kang muruk marang sira ||
33. marma wus têtela dunya iki | jênêng pati nêmu swarga nraka | para mukmin wali bangke | nadyan saiki durung | nora suwe bakal nêmahi | ingsun lan sira
kaprah punika unggul | nadyan lêrês namung sakêdhik | malah mratani jagad | tur sajatènipun | klèntu panampining Kuran | kalih malih jumênêng agami yêkti | mungkur mring liyanira ||
1. Jêng Sultan Adi Bintara | nyantosani Ngarab kukum agami | sing sapa nacad gêguyu | tamtu
jagad sawêgung | wong yun sae wontên ngrika | kêdah sae wontên ngriki ||
6. ucapên para sakabat | Sèh Lêmahbang sakawan kang wus
kogawa mantuk | mring ngakerat gawa bathang | nora wurung mati malih ||
13. jêr ciptamu mring sawarga | kotêmêni gawemu jêngkang-jêngking | kicah-kicih sabèng banyu | yèn wus nuli sêmbahyang | marêp ngulon rèh kulon gone Hyang Agung | nanging kojaluki sandhang- | pangan mêsthi ora olih ||
14. apa iku dudu justak | malaekat kasim andum rijêki | apa ta sira wus tau | dipunjung malaekat | lara panas lara adhêm
malekat dunya sunya | nanging yèn wus urip mêsthi sun katêmu | kadhang sun jumênêng Allah | lah ing kono ingsun puji ||
16. yèn saiki kinèn nêmbah | marang masjid ingsun dudu wong kapir | kapiran
kabèh wuwusku | jro dhadhamu ana Kuran | rujuk gèsèh mêsthi uning ||
ingkang ajur mumur dadi glêpung | manira masthi tan sumlang | malah bungah ingsun urip ||
ingkang patitis | siji bab kala Hyang Agung | karya gumlaring jagad | prabot apa barang apa bakalipun | loro bab kinèn têtanya | êndi omahe Hyang Widi ||
23. têlung bab kalonging nyawa | sabên dina nganti tèk mênyang ngêndi | catur bab kang Maha Luhur | rupane kaya apa | Pangran Jênar manthuk-manthuk guyu guguk | iku cangkrimane bocah | gya ngandika marang murit ||
24. Ki Bisana kang nèng ngarsa | hèh ta bocah babarên lambang iki | rèh cangkriman rèmèh cubluk |
sampun kirang aksama | budi kêthul kithal grathul misih blilu | kajibah sumanggêm karya | makili jêng gurunadi ||
28. kasikuning tuna krama | dadya wuruk kulèsthi jroning ati | kapatuh salaminipun | Pangran Bayat ngandika | sun tarima sadurunging wahyèng wuwus | wus jaragan kowe desa | cingkrang kramaning priyayi ||
29. malah yèn bênêr wuwus ta | ingsun gumun dene sira patitis |
karsa dêdamêlan barang wujud | mênggah dadosnya ngalam rat | wus yudrikumakiyati ||
31. liripun manggih kaanan | ngalam dunya punika laawali | tan wontên wiwitanipun | kathah yèn kula babar | bokmanawi krêtas rong kêndhang tan cukup | mèt wêwaton saking Kuran | anyare ngalam sakalir ||
32. kang kaping kalih pralambang | tuwan tanya wismanipun Hyang Widi | bab puniku botên ewuh |
ngantos puput | dhatêng pundi sirnanira | e lah dalah langkung gampil ||
34. nyawa boya sagêd suda | botên owah gingsirnya arsa mulih |
wabatinul ingsan bautulillahu | jarwanya jaba manungsa | puniku wadining Widi ||
38. botên ing jaman wismèng Hyang | kathah-kathah jarwanya
44. nanging wali maksih Buda | tandhanipun sring manjing jaman sêpi | guwa-guwa kayu watu | gunung alas sagara | linêbonan gêntur karsa ngiras laku | pamrihnya têmu Hyang Suksma | yeka kadhadhung Ijajil ||
45. crita-critaning ambiya | botên wontên kang cêgah pasa mutih | ngluwat mêlèk cêgah turu | punika
Pangran Bayat Sèh Dumba | wrin pamêcahing wiraos | amung muritnya kewala | panêngran Ki Bisana | makatên ing
ing kene kana kêna | layak bae tega layu | bijaksa ing kawruh mulya ||
3. samana duta kêkalih | dupi sampun têtela trang |
Bayat langkung wêngis | ngandika dhatêng Sèh Dumba | hèh Dumba aja mangkono | nguni sira bôngsa sudra | ing mangke manjing waswa |
ing Dêmak kurang apa | barang kawruh nora ewuh | kadibyaning wali sanga ||
8. wis payo enggal lumaris | nglaksanani rèh dinuta |
sampun rêraton | jalu èstri tabul ngèlma | rèhning ngendrani laya | lêrês tekatipun idhup | dunya punika pralaya ||
11. kathah-kathah titi ngênting | ing purwa madya wusana | sêdene
pralêbdèng krama | yayah caraka kadhaton | cukat tarampil trangginas | jangkêp susila madya | kuciwa srengat ginêmpur | kadariyah jabariyah ||
13. rumakêt kalih tan yukti | mrêngkang saking wali sanga | mulyèng masjid badhe kasor | brastha nêmbah rabul ngalam | yèn
25. yèn rinabasèng ajurit | punika dede wong ngraman | sae dèn alus kemawon | sanadyan kukum pralaya | saking lêmbat kewala | kawula sakônca rawuh | sapa panigas lungaya ||
26. Kangjêng Radèn Adipati | Wanasalam nambung sabda | yèn makatên kula mopo | nyulayani tata praja | tindaknya jangji byuha | nglairakên kukum saru |
manawi waris gugat | sintên mangantar saèstu | antuk wasesaning praja ||
32. mila prayogamba gusti | paduka paring nawala | wasesa caraning kraton | patih pangulu lan jaksa | samya tur
sore | rumanti yitnèng prajarja | kangjêng sultan sandika | gya kondur sadaya mèstu | patih sampun kadhawuhan ||
mulang para sabat | ingkang anyar manjing tarèk |
karsanirèng wali sanga | biyantu kraton Jawa | lah iki nawalanipun | enggal sira tampanana ||
51. Pangran Jênar tan nauri | eca
kang dhêdhawuh sun mituhu | liya punika tan arsa ||
56. sabab mayit padha mayit | pagene
wêwatonmu cêtha | cukup kitap ngibarat | nadyan anggitnya wong layu | ingkang nganggo padha
agama | rajakaya kewan wana samodrardi | nora karya duraka ||
7. anging janma manungsa kang juti | jênêng ala kaananing dunya | kabèh
naraka duka cipta panas pêrih | wruh kabèh wong pralaya ||
10. wus ênggone paran ingsun mukir | nadyan Nabi Mukamad ing kuna | antuk siksa nraka gêdhe |
wus kajibah bangsaning oliya | nyirêp tekatmu kang nylênèh | supaya ywa kêbanjur | sira mangke dipun timbali | dening Sultan Bintara | iki
ringkês kewala | akèh padu tanpa gawe | mung loro lakon ingsun | lah pilihên salah sawiji | urip kalawan pêjah |
urip jaluk tulung mring sasami | lah mara saksènana ||
18. ingsun mulih pribadi mring urip | Sunan Benang sumambung wacana | Jênar kapriye
tan apti | wus lantih dalan gêsang ||
19. yèn Si Jênar nutup banyu urip | basa Buda tirta kang nirmaya | banyu kayat cara Rabe |
wali nabi jamhur | tan siwah yayah kalpika | kodrat purwa madya wusananing urip | ingkang murba masesa ||
22. dudu daging balung gêtih kulit | dudu êroh napas bènèh nyawa | eling angên-angên
mendranipun | pikir karsa kasasar mampir | nêmu wanda manira | pati aranipun | cangkrama wujud gusthika | mung rasane wus yayah rasaning
nyaluthak | lir sun mangan woh kuldine | sanadyan para manus | kabèh padha
25. awit kowe wêruhmu mung siji | dene ingsun têlu babar pisan | yeka woh kuldi rasane | banyu kayat ranipun | kang cangkrama murba kawadis | manungsa nora
hèh ta Jênar jarwakna sawiji-wiji | cocognya lawan kita ||
27. paran dènnya ngracut siji-siji | satêmêne sun durung waskitha | nglaksanani dhewe-dhewe | praptèng têlênging banyu | kodrat sirna panulak silip | têmah nora kuwawa | dibyèng kayat banyu | Pangran Jênar mèsêm nabda | layak kowe kalingan budining santri | nistha datanpa krama ||
kogilut | têrkadhang nora supêna | wus mangkono santri gundhul luru pokil | bungah ana sidêkah ||
durung tau | anglakoni rasaning pati | mulane wajib wênang | wong sinau ngunjuk | nginum dhewe nora bisa | wali mêntah nginumi tanggane wasis |
supaya padha nrima | patine wong papat iki | angalangi drêdah timbuling prakara ||
9. de sabatmu kabèh padha | dhawuhana mirantèni | pante sawiji go gawa | mayit Jênar marang masjid | sandika Sunan Kali | mahya tata-tata mantuk | piranti pante sawa |
têngadur wanci dalu | benjang-enjang kewala | pinaripurna lir kang wis | bêngi iki lah payo padha rinêksa ||
ngandika | hèh jêbèng sri narapati | sun kônca lima uwis | mituhu dhawuhing ratu | ngampil sastra wasesa | mring Sèh Lêmahbang wong musrik | wus sun gawa nanging ngandhêm rèh tan arsa ||
30. mangke têmah nèng bandhosa | samangkya maksih nèng masjid | dumunung jro pante sawa | dhawuhnya Kangjêng Mahgribi | sultan enggala prapti | paring kurmat
darbyarsi | ambuka yun wruh kang wujud | tutup krêndha dèn angkat | kagyat narendra lan patih | duk kapriksa jro krêndha bathang srênggala ||
33. gudhig kuru lorèk abang | sadarpa ngungun ing galih | kabèh santri têbah jaja | santosaning gama Ngarbi | wong
dhawuh juru sastra | karya undhang-undhang maring | siswa jroning pulo Jawa | kabar anèng bramartani | midrawèng bumi-bumi | trah cakrawala kinêmput | wus
undhang | kang awit asma narpati | Sultan Panatagami | Bintara mandhirèng kratun | ing Jawa pulo Sundha | wus myarsa
dat mulya | myang panêmbahing Hyang Widi | praptèng kiyamat benjing | tumindak tan kêna lêbur | sing sapa wong kang
Rasulullahi | bagya antuk kisas adiling prajarja ||
37. lan dhêndhaning dat kang mutlak | kang sarupa Sèh Sitibrit | murut kang jisim pan dadya | sona abang lorèk gudhig | ingkang kagantung iki | Pangran Jênar
mudhun wus pinundhut wangsul | sinung jroning Krêndhasawa ||
guruningwang | kinarya tontonan ngakèh | kênèng krenahing musibat | santri gawe kiyanat | supaya ngèlmune payu | ngala-ala kawruh liya ||
8. sajêg ngong durung tau wrin | janma mati dadya sona | mung akale santri bae | ragane dhewe sampurna | mring kerat gawa bathang | ciptane mring
mulang murite | kang kranjingan ailaha | ngarêp-arêp suwarga | ngêndi gone suwarga gung | yèn santri sêmaya benjang ||
10. besuk yèn wis têkan pati | bisa têmu karo Allah | anèng swarga panggonane | widadari samya
jaga | kang mangkono ulama | dikon dumuk êmbuh-êmbuh | iku wali ngayawara ||
11. yèn saiki durung uning | besuk manèh yèn wêruha | kang ora ana nyatane | nadyan santri bisa pana | manggon nèng nur Mukhamad | ana santri manjing suwung | wangwung kang kaya wong nendra ||
12. ana mring ngadêbumdhambi | brutune dhewe suwarga | ana manjing jagad kiye | kang kothong dadi udara | sawênèh manjing rahsa | nyawa mahya saking kakung | manjing kamapah narendra ||
13. dalane wus dèn liwati | lêmbut sungil dadi bocah |
Hyang Widi | ngratoni dunya ngakerat | têmah koalani dhewe | môngka wicaraning titah | waman ngaman ranapsha | pakot ngarap wa rabahu | sing sapa wruh ing sarira ||
31. têmên-têmên wruh Hyang Widi | wong taklim sapadha-padha | ngurmati awake dhewe | pama mamrih kaluhuran | ngluhurna awaking lyan | kale sira ngrusak ayu | nglêbur jamaking manungsa ||
32. yèn wong nêdya luru bêcik | ambuwanga kabêcikan | kang sakadar
kitab ngakait warahe | mangkene têmbayèng lhaphal | nganal ngèlma makluka | makluk têgêse puniku | wong yun ngèlmu
sunya | ingkang ana ingsun dhewe | sêbut benjang urip ingwang | pribadi tanpa rowang | lah ing kono datullahu | pêpasihan
[...kul] ing dunya ngakir ||
4. sira karan wali sanga | kang sinihan dening Hyang Maha Sukci | nging abot pitukonipun | sêdyambêg palamarta | sabar rila ing
ingsun sagah | kênèng begalaning pati ||
6. pira lawas ingsun pêjah | anèng dunya klorehan dadi wali | ingkang sabên dina bujuk | ngapus nyêdul manungsa | sun wong Islam ing têmbe urip tan layu | kinèn salat limang wêkdal | sun iki dudu wong kapir ||
7. mring masjid sabên Jumungah | jêngkang-jêngking manêmbah suwung sêpi |
sêmbahyang tan antuk ngrika-ngriki | yèn katêkan lara bingung | yèn turu yayah bujang | lamun mlarat jaluk sugih nora
saking sungkan ninggal dunya | kang mangkono dubilah wong trayoli | prandene santri kêpaung | dikir pan napi isbat | nganggit-anggit narupakkên datullahu | nuli ana rupanira | iku dèn anggêp Hyang Widi ||
12. apa iku dudu sasar | pratandhane jaluk [ja...]
[...luk] sugih tan olih | prandene sun kinèn makbut | salat karya sarengat | yèn Jumungah marang masjid
Lonthang sira ingsun takoni | rèhning gurumu wus lampus | mring jaman kauripan | môngka sira Lonthang anèng kene layu | lah aparsa nusul sira | ingkang ngatêr para wali ||
17. Ki Lonthang gumuyu latah | tanpa karya wuwusmu marang mami | wong anêdya datan ewuh | yèn
19. mung pêrluku mrene iya | yun sidêkah pitutur mring pra mukmin | ywa isin ngalap caturku | cacah têlung prakara | kang sapisan aja nindakake apus | kang ninggal duga watara | mundhak dèn gêguyu bumi ||
pangguh | pati budiku tunggal | lah ta payo tontonên dèrèng sun nganyut | yèn wus mulih salinana | bangke sakarêpmu dadi ||
30. kadhal kodhok rase luwak | kucing kuwuk gampang gonmu ngupadi | sadhela wus pasthi antuk | wangsul
5. hèh yayi praptèng sun ngriki | gati-gati mirêng warta | adhi wus watara suwe | sira tinimbalan nata | sinuhun ing Bintara | pêrlune mung nêdya pangguh | rèh sira maksih sudara ||
6. yayi ingkang kaping kalih | nata mring sira sujana | jêr durung alum tilase | sira trahing Brawijaya | dhêdhukuh tilas praja | ing Pêngging yayah kadhatun | purwane kêmaru cipta ||
silip | wusnyamba mêcah pralambang | Kya Patih pangandikane | kula kaparingan inah | ing dalêm tigang warsa | mangke sampun wancinipun |
punika asma kemawon | mung samine wujud kula | jawi punika rôngka | ing jro curiga Hyang Agung | kang tan pae lan
21. sèwu mokal kula ajrih | srambut pinara sayuta | nadyan
palastra datan sakit | de kakang tunggu ngantara |
maksih mandhirèng uripe | yèn jiwita bab pulastha |
suminggah | nora luwih manira | jumurung mendrasa layu | yuwana ing kene kana ||
25. tumulya Ki Agêng Tingkir | wanci ratri darbe karsa | andhalang ringgit kabèbèr | jaman kuna wayang gambar | cinrita
paringi nama | Mas Karèbèt panêngrane | rèh bèbère wayang gambar | kumrèbèt kênèng barat | kang kaping kalih sutamu | sun pundhut mring Ngardipurwa ||
30. Kyagêng Pêngging matur inggih | sumôngga mèstu sakarsa | kawula darmi kemawon | samana wus
kenging dèn anggêp mêsthi | samênit boya gingsir | lah punika warninipun | unong aning ununa | coba
turi | lênggah sakêdhap lan mungkur | ingkang murba masesa | mangke nêdya sun takèni | kyagêng lênggah skuku cipta srah
akul mukmin | wong buda nêmu suwarga | wignya panggih garwa siwi | yèn ingsun sira mêsthi |
wong blilu mathêm nampèni | puniku marmane kula | andhêgi takèn pangèsthi | pun kakang manjing pundi | ing mangke paduka kukuh | manuksmèng tyas sudarma | uninong aning ananing | sèwu sukur dene dunya ngakir padha ||
8. wus cocog lan guru kula | Sitijênar kang wus mulih | yèn
inah tri warsi | praptèng mangke wus jangkêp sêmayanira ||
14. prayogane sun utusan | nyundaka marang Si Pêngging | mundhi nawala wasesa | anjabut lungaya Pêngging | iya sadina iki | kyana patih nêmbah matur | gusti nuwun sandika | kajawi karsa narpati |
mukmin | ngampil wasesaning praja | pramila makatên gusti | Kyai Gêng Pêngging maksih | putra mantune Sang Prabu | Brawijaya pamungkas | tan
baring | ngrisak gama ngina-ina kraton mulya ||
18. kapriksa kados pun Jênar | manungkak tataning krami | saking pamanah kawula | nyuwun katimbang rat gami | rèhning darah narpati | rama Prabu Majalangu | mênggah tranging pratingkah | kula sampun kaping kalih | animbali
bupati | dhêdhawuh juru citra wus | sandika kang liningan | tan dangu panitra dadi | kinèn maos cêtha sora mrih têtela ||
padesan | rare jalu èstri ngili | ana ingkang kancing lawang | sawênèh angranggon ngintip | ana kang mènèk krambil |
Sunan Kudus ngandika ris | paman ngêndi ana macan | kajaba mung bêndhe muni | lah iki ingkang warni | coba yèn sira yun
[...mu] padha | bêndhe iki sun arani | Kyai Macan ing benjing | dadya pusakaning ratu | lan manèh iki desa | sun arani Simawali | saurpêksi wong desa
praptèng jaman mangkya | aran dhusun Simawali | samana lajêng lampahnya | sunan praptêng tanah Pêngging | ana wong nini-nini | tinakonan mring Jêng Kudus | nyai ingsun têtanya | Kyai Pêngging ana ngêndi | lagi apa yèn wanci
ngapusi | apês ngupaya ringgit | katara wuwusmu palsu | sêngadi dutaning Hyang | malaekat saka nglangit | yèn wong Pêngging satus yuta tan pracaya ||
32. ing kene akèh bijaksa | kang tyas nirmala dimurti | caturmu kabèh katara | wong durjana ngrusak
sing nglômpra idêr carita | adol bodho mring wong Pêngging | sira prapta nèng ngriki | ngong tan gumun kowe kuthung | wis
ingkang pratitis | sirèku mukmin utama ||
20. sabab apadene sira nganggo urip | purwa saka Ngadam | ingkang pirang yuta warsi | mangke wujud saka sapa ||
21. ingkang kaping kalih sira jênêng urip | kowe nganggo nendra | sapa ingkang ngajak guling | jro turu kadhang supêna ||
22. kadhang ora ge jèrèngên bab puniki | ingkang kaping tiga | sabab apa dene pati | jroning pati ana apa ||
23. ingkang kaping catur yèn sira wus lalis | ing têmbe apa ta | bali manèh dadi bayi | apa nèng kana kewala ||
24. lah batangên puniku cangkriman Pêngging | saka Sèh Sitibang | sajarwane kang sun èsthi | yogya kene kono kana ||
25. anèng kana pasthi wruh rasaning ngriki | ngriki
27. Sunan Kudus sadarpa ngungun ing galih | wrin sual catur bab | ingkang judhêgakên ati | rumôngsa datan kaduga ||
28. manuhara mlasarsa matur ring kyai | dhuh kangjêng mardika | lêpat kula satus kêthi | agung nuwun pangaksama ||
Benang | bijaksambêg pramugari | marma nênuwun kawula ||
32. ingkang mugi paduka paringi wirit | amba srah jiwangga | Kyagêng
42. amba nuwun inguntapêna rumiyin | rila karsa tuwan | botên sagêd amba kèri | ngriki-ngrika boya beda ||
43. nadyan kyagêng botên karsa nglaksanani | kawula pribadya | kados sagêd munah kadim | antaka mulyaning laya ||
44. lami têmên kasasar kula puniki | pêpacangan laya | enggal kadhaupna nuli |
52. wontên ngrika badhe wruh raose ngriki | kyagêng angandika | payo Kudus marang bèji | anggawaa wastra seta ||
53. sandika wus lumaksana dhatêng bèji |
blumbang | wastra seta dèn uculi | garing dayaning kunarpa ||
58. ingkang murba ingusap-usap jêng kyai | gregah ngraup pada | dhuh kyai kula
lumaris | tan kacrita ing marga tumrapta | ing Dêmak mring
kaki | warni bêndhe wontên kêmatira | kilap barkah sang pamase | punika yèn tinabuh | mawa swara wradin
wus bubaran dènira siniwèng dasih | sirna kingkining driya ||
Wiwit wulan Pèbruari 1921 punika sadaya wragading pos mindhak.
Para priyantun utawi sanèsipun ingkang badhe karsa mundhut tumbas buku kasêbut ing ngandhap punika pratelanipun:
Bilih mundhut kintun pos rêmbus wragad wêwah 17,5 sèn.
Bilih mundhut kintun rêmbus sêpur wragad wêwah 25 sèn.
Bilih karsa kintun arta langkung rumiyin rêgi têtêp kemawon kadosdene ingkang sampun kapacak.
ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VII. Sêrat Cênthini katêdhak satamatipun, sêratanipun jêjêg namanipun mawi sinungging dados wolung buk, kapisungsungakên ing Kangjêng Guprêmèn, sapunika kamulyakakên sumimpên wontên bibliotik ing kitha Lèidhên, Nèdêrlan, kasamak mawi praos jêne, inggih amaosi saking ajining sêrat wau. Awit saking kaparêngipun karsa dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV. Pêpatih dalêm ing Surakarta, sapunika kacithak kalimrahakên ing ngakathah, rêginipun satunggal buk f 2,- prangko ing pos f 2,35.
Sêrat Babat Surakarta ingkang ugi nama Babat Giyanti.
Anyariyosakên lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi tilik prang [...] dumugi Tumênggung Jayawinata Mataram balik ing salajêngipun babon asli saking suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura, pujôngga ing karaton nagari Surakarta Adiningrat, kaêcap ingkang kaping kalih jilidan ôngka 1, 2, sarta 3 satunggalipun jilid rêgi f 2,- prangko ing pos f 2,35 mawi ingkang jilidan 1 têlas.
Punika sêrat jarwa anyariyosakên lampah-lampahipun tiyang ingkang badhe minggah khaji dhatêng nagari Mêkah, mêthik saking kitab Manasik Khaji, satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Cariyos saking Arab, ing mangke kasantunan ing têmbung Jawi, kaêcap ingkang kaping 3 satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Anggitanipun Mas Surabaya, pènsiunan dhistrik Balak kabupatèn
ing têmbung Jawi, dening Tuwan F. L. Winter, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2,25 prangko ing pos f 2,60.
Ibnu Saman Mallollah, ingkang jumênêng nata ing nagari Merak, kaêcap ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Anyariyosakên sujarah dalêm, awit Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapisan, dumugi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6 ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, babon asli saking swargi Bandara Pangeran Arya Adinagara ingkang sapisan, kasêkarakên dening Radèn Mas Nataasmara, satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Mênggahing tiyang Jawi pêrlu sanget gadhah sêrat waosan ing ngandhap punika, anggêlarakên bab wajibipun ngagêsang wontên ing dunya, ingkang nistha, madya, utama.
Inggih punika wulang dalêm suwargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V ing Surakarta Adiningrat, satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Sêrat Wulangrèh punika kathah para priyantun utawi sanèsipun ingkang sami rêmên, dening tôndha saksi ingkang langkung nyata sêrat punika sampun kacithak kaping 5.
Anggêlarakên langêning rahsa dhatêng wanita, tuwin langêning jiwa dhatêng putra ingkang prayogi kadadosanipun, saha mawi 1. iji gambar saranduning badanipun manungsa ingkang kadunungan raos, miturut tanggal, môngka pêrlu pambukaning rahsa inggih rahsaning wanita.
1 buk rêgi f 0,50 agèntèkên ing pos f 0,75.
Mênggah Sêrat Asmara Dwi Pedah punika wau sampun kula cithak kaping 6 sarta ing sabên taun kula cithak 10.000 buku têlas babarpisan, malah ngantos mangsulakên pintên-pintên tiyang ingkang sami tumbas. Ingkang makatên wau anelakakên bilih Sêrat Asmara Dwi Pedah punika kathah ingkang rêmên sarta pajêng sangêt. Sintên ingkang badhe karsa mundhut lajêng kula aturi mundhut tumbas kaliyan tumuntên, bokbilih sêlak têlas têmahan anjalari cuwaning
Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso
hadi sadeghi Lyric Banoye Tanha Reza
Tembang Dhandhanggula… 01 …Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe
…Sungsum ingsun Patimah linuwih, Siti aminah bajuning angga, ayub ing ususku mangke,
sakatahing para Nabi, dadya sarira tunggal.… 06 …Wiji sawiji mulane dadi, apan pencar saisining jagad, kasamatan dening Date, kang
gelis laki, wong edan nuli waras.… 07 …Lamun ana wong kadenda kaki, wong kabonda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sawelas wacanen singgih, kang luwar ingkang kabanda, kang kadenda wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang Suksma ingkang utang iku singgih, kang agring nuli waras.… 08 …Lamun arsa tulus nandur pari,
mungsuhira rep-sirep tan ana wani, rahayu ing payudan.… 09 …Sing sapa reke bisa nglakoni, amutiha lawan
weruh reke Arta-daya, tunggal pancer sauripe, sapa wruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug pada sawengi, adoh panggawe ala.… 12 …Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang
dening Hyang.… 13 …Kang sinedya tinaken Hyang Widi, kang kinarsan dumadakan kena, tur siniyan Pangerane, nadyan tan weruh iku, lamun nedya muja semedi, sasaji ing sagara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.… 14
ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.… 15 …Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-raga yekti, durung darbe peparab, duk rarene iku, awayah bisa dedolan, aran Sang Hyang Jari
gigiring Merapi, anuju mring Sundara.… 17 …Ana pandita akarya wangsit, minda kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, wekasan langit jaladri, isiningwuluh wungwang, lan gigiring punglu, tapaking kuntul anglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusuma njahing tawang.… 18 …Ngambil banyu apikulan warih,
pinetak ingkang, pawana ingkang, pawana katiyub, tanggal pisan kapurnaman, yen anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandengan.… 19 …Ana
purwane dadi, candi sagara wetan, ingobar karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.… 21 …Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna amengku bumi,
sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.… 23 …Bumi sagara gunung myang kali, sagung ingkang sesining bawana, kasor ing Arta-dayane, sagara sat kang gunung, guntur sirna guwa samya nir, singa wruh Arta-daya, dadya teguh timbul, lan dadi paliyasing prang, yen lulungan
…Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang Suksma, kaidep ing janma kabeh, aran
angepung, sakeh lara pada sumingkir, ingkang sedya pitenah, marang awak ingsun, rinusak dening
saka tengen nggone, Wanakirun kang tunggu, saka kiwa gadane wesi, nulak panggawe
kursi, lungguh neng atine surat amangam, pangeburan lara kabeh, usuk-usuk ing luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan ing tumuwuh pada asih, tunduk mendak maring wang.… 32
arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh rumeksa, angadangi mungsuh, anulak panggawe ala, lara
paksi mangku bumi langit, manuk iku endah warnanira, Sagara eroh wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.… 39 …Dagingipun makripat sajati, cucukipun sajatining sadad, eledan tokid wastane,
papat winilis, nenggih manuk punika.… 40 …Uninipun Jabrail singgih, socanipun punika kumala, anetra wulan srengenge, napas nurani iku, grananipun Tursina nenggih, angaub soring aras, karna kalihipun, ing gunung Arpat punika, uluwiyah ing lohkalam wastaneki, ing gunung Manik-maya.… 41 …Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing kawasanipun, adi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kawasaneki, anekakken pangarah.… 42 …Punang getih ing
ingsun, ingkang nora umijil saking, marga ina punika,
iwak bangawan, mawa gantal iku, rong supit winungkus samya, apan dadya sawungkus arta saduwit, sawungkuse
sakarepira wigar, gagar datan antuk, saking kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.Tembang Sinom… 01 …Apuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi, yen apal sadayanipun, kena ginawe tulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.… 02 …Kang rumiyin ing mbang wetan, Durganeluh Maospahit, lawan Raja Baureksa, iku ratuning
Sekargambir, Carub awor kang rumeksa ing Lamongan.… 05 …Gurnita ing Puspalaya, Si Lengkur ing Tilamputih, si
Suwarda ing Sokawati, ing Tandes Nyai Ragil, Jayalelana ing Suruh, Buta Tringgiling Tanggal, ing Kendal si Gunting geni, Kaliwungu Gutuk-api
ardi Merapi, Ni Taluki ingkang aneng ing Tunjungbang.… 09 …Setan Karetek ing Sendang, Pamasuhan Sapu Angin, Kres apada ing
ranipun, si Gober Pecangakan, Danapi ing Jatisari, Abar-abir ingkang aneng Jatimalang.… 17 …Arya Tiron ing Lodaya,
Kidul, sampun pepak sadaya, para pramukaning demit, nungsa Jawa paugeran kang rumeksa.… 24 …Gantya ingkang winursita, danyang kang ngreksa nagari, jroning praja Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangreksaning, kang ngripta wilapa kidung, Kyai Rangga timbalan Sang Aji, kang jumeneng Paku Buwana ping gangsal.Tembang Asmarandana… 01 …Kasmaran ingkang pinuji, luputa ing ila-ila, den dohna tulak sarike, ngetang sagunge lelembat, kang kerah Goplem ika, demit lit-alit
Pakecohan nggone, Busikmelik Kaluraman, si Jrangkong ing Penjalan, Kotes Sawahan nggenipun, Buta
Widi, rineksa ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang
sarwi njampeni.… 07 …Punapa t jampinipun, godong asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah, temu
den aglis, reksanen ingkang santosa, anak ingsun jabang bayi.… 27 …Dadiya tetulak tanggul, aja na kang sarap sawan, sumingkira
mangke kang winuwus, nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi,
kama salah sami.… 07 …Arane sarap kang lanang, kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira suminggaha, muliha mring asal neki.… 08 …Samya geger setan wetan, anrus jagad kulon playune demit, kang tengah Batara Guru, tinutup Nabi Sleman, iblis setan berkasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.… 09 …Geger stan kidul samya, anrus jagad elor
saumuripun, apan ingsun wus wikan, sun angadeg satengahing sagara gung, palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.… 12 …Tan pegat pamuji mantra, pun Jaswadi putra ing Kodrat-manik,
ing Allah, ing Pangeran sajatine yan Pangeran kang Agung, kang akarya bumi lan langit, angganjar lawan niksa, mring manungsa sagung, langgeng tur murba misesa, Maha Suci angganjar paring rijeki, aniksa angapura.… 02 …Kaping kalih wa malaekati, tegesipun pracaya malaekat, anapun tegesem ingutus ing Hyang Agung, pakaryane anunulisi, marang kawulanira, kang dosa lit agung, kang karya purba wisesa, neka-neka gawena sawiji-wiji, sakehe malaekat.… 03 …Kaping tigane wa kutubihi, tegesipun pracaya ing kitab, kang tinurunaken kabeh, kitab Adam sapuluh, Nabi Esis seket winilis, anenggih ponang kitab, Idris telung
sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji, sapisan marang Mekah.… 05 …Lan den dohken sakehing bilai, sinung rahmat ing donnya akerat, sarta linebur dosane, lan malih sawabipun, lamun ana janma kang sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.… 06 …Kawruhana
Mala nek nganggo basa koyo ngono digeguyu kanca2 kampus kula je.
Nganti saiki aku isih medhok nek ngomong basa Indonesa. Malah kadang lawan bicara dadi melu2
sami mawun maz.. kulo ngeh mboten saget ngangge boso gaul, malah di guyu konco2… wong
Wong isih seneng gelut perkoro agomo kok ngarep pingin tekan bulan. Ra sah
sêndhang lsp) kang dianggo adus; 2 dina ngarêpake pasa (padha adus, rêrêsik); kc. adus, dus.
paduwan: kn. kc. paduhan.
padon: I n. pabênan k. kc. padu. II kn: pojok.
padon-rêksa:(-rêsa) êngg. ak: pojoking omah kang jaba.
pajagan: n. pajagèn k. omah dianggo jaga.
pajal-ulihan: kn. ak. bali manèh (marang asale,
kutha. II (sapi) [x]-an êngg: sapi lanang kang dipurih nurunake; kc. wajang.
pajar: I (A) kn. 1 wayah bangun esuk; 2 êngg. padhang, rêsik; di-[x]-i êngg: dipadhangi. II êngg. k. kandha; dipun-[x]-i êngg. k: dikandhani; dipun-[x]-akên êngg. k: dikandhakake.
padha: n. sami k. 1 tunggal (trêp) kaanane; 2 ([x] karo) ora beda karo; 3 kanggo panêrang [panê...]
nelakake akèh, up. padha mangan sêga: [x] dene n. sami dening k: 1 padha kaanane (bangête lsp) karo; 2 timbang, padha; [x] mayan êngg: dumadakan, ing nalika iku banjur; [x] sadhela n. sami sakêdhap k: sanalika iku uga; [x] sanalika(-sakala br): ing nalika iku uga; pêpadha n. sêsami k: kang padha karo (pangkate, kaanane, uripe); [x]-[x]: 1 ora ana bedane (kacèke); 2 timbang, padha wangsulane (kaanane lsp); di-[x]: digawe padha karo; dipadhani: 1 dikêmbari padha karo; 2 ak. ditimbangi, ditandhing;ditandhingi. dipadhakake: dianggêp (diarani, digawe) padha karo, diupamakake padha karo (kaya); kc. kêpadhan.
padhahi: kw. ak. têtabuhan gamêlan.
padhak: I êngg. kn. papan dianggo gawe uyah. II madhak kw: marak, nyêdhak; ing [x]-an ak: ing papan kang cêdhak (adhakan).
padhalangan: kn. kawruh (kagunan, crita lsp) kang gêgayutan karo dhalang ing wayang.
padhang: I kn. 1 ora pêtêng; 2 êngg. wis dibabadi (
pinuju rêmbulan nêrangi alam; wêruh [x] hawa: lair (mêtu saka ing guwa-garba); pêpadhang: apa-apa kang njalari padhang; di-[x]-i: disoroti supaya
kn. ak. bngs. bulus gêdhe: bêdhawangan.
padhe: tan [x] kw. ak. ora padha karo.
padhepokan: kw. papan patapan; kc.
padho: kn. layar ngarêp kang kapindho (prau layar).
mbrukuti omah; [x] bata (-banon k), [x] tembok: pagêr kang digawe bata; [x] wayang: pagêr ing padesan; [x] salira br: ora pasah
kanthi rêga ...; 3 kêna dilirokake (ditukokake) tmr. dhuwit; 4 pc. akèh kang nggugu (ngandêl, nganggo lsp) tmr. rêmbug,
diêgarake lan diingkupake; di-[x]-i: diaubi ing payung; 2 diayomi, dijangkung; [x]-an: 1 (ut. pêpayungan) nganggo payung; 2 motha diemba payung dianggo anjlog saka ing balon lsp.
payung agung: kn. payung gêdhe nganggo dikrodhongi ing jingga lsp. (klêbu upacara).
payung bèbèk: kn. eyub-eyub kang digawe blarak diênam kawangun
mung mèlu ombyak ing akèh; nèk ana [x]-[x] pc: nèk ana apa-apa.
payodara: (S) kw. susu.
payowaha: (S) kw. ak. mêndhung
pak: I pc. 1 bapa, bapak; 2 panyêluk marang wong lanang kang rada asor pangkate; [x] gêdhe êngg. 1
pakaulan: kn. papan dianggo ngluwari ujar (kaul).
pakardi, pakaryan, pakarti: kw. panggawe, pagawean.
pakon: n pakèn k. dhawuh ki. pituduh supaya nindakake; kc. akon, kon.
kn. ak: digitiki, digêbugi.
palabuhan: kn. papan kang dianggo labuh prau.
pladèn: kn. tukang ngladèni (ing nalikane pista lsp).
pawèwèh marang lurah (dhêdhuwuran) ing nalikane mantu lsp.
pala-gumantung: (-kirna) kn. woh-wohan kang gumandhul ing wit.
palairan: kn. ak. cathêtan bab lair.
ing desa; 2 wong kang dianggo kongkonan; 3 opahane wong kang dikongkon. II (n. palampah k) kw: panjaluk; kc. laku.
pala-krama: (-krami) kw. 1 pakurmatan, taklim; 2
kn. lêlurah (kang mènèhi pagawean).
pamagangan: kn. 1 êngg. papan pêtêmpukaning wong dol-tinuku (ing pinggir dalan); 2 pasebaning para magang (ing kraton).
(pamah): di-[x] kn.
pawèwèh) marang wong kang nyewakake lêmah ing nalikane ana owah-owahan.
pamaling: n. pamandung k. ak. prakara colong-jupuk.
pamancak: jago(jaran) [x]. jago (jaran) kang dipurih turune.
pamancal: kn. ak; dhuwit kawènèhake marang wong wadon
kn. ak; pabeyan (ing plabuhan).
pambantu: kn. wong kang (ut. ênggone) mbantu.
pambaon: kn. kayu palang panggantungan layar (ing prau); kc. bau.
pambarêp: n. pambajêng k. kang dhisik dhewe (ênggone lair).
mitongtonake (ngumukake) kabagusane ut. barang panganggone; di-[x]-i: dituduhi barang lsp. kang bêcik (anèh); di-[x]-ake: dipitongtonake (diumukake) marang; [x]-an: apa-apa kang dipamèrake, sandhangan kang dianggo yèn
mratelakake kudu mbayar pajêg; kc. pêksa.
pamêksi, pamêsi: kn. dhuwit kawènèhake marang wong kang duwe hak lêmah (
dianggo mipit (gawe lênga kacang lsp); kc. pipit.
pamirasa: n. pamiraos k. ak. ênggone nggothak-gathukake surasa; kc.
pamit: kn. 1 palilah (arêp lunga, mulih, ora mlêbu nyambut gawe lsp); 2 njaluk palilah arêp mulih, lsp; di-[x]-i: dijaluki palilah arêp pisah (lunga, nglowongi pagawean lsp); di-[x]-ake: dijalukake pamit marang; [x]-an: 1 njaluk pamit marang; 2 padha pamit arêp pêpisahan.
pamitran: kn. 1 têtêpungan, kêkancan; 2 pc.
pamiwal:. 1 kw. luwar, uwal; 2 kn. ak. dhuwit kawènèhake marang wong lanang supaya gêlêma
supaya slamêt lsp; kc. puji.
pamuk: kw. 1 ênggone ngamuk; 2 gêgêdhuging
pamor:. 1 kw. campuran, ênggone amor, nunggal dadi siji; 2 waja putih kang digêmblèng ing kêris, tumbak lsp. mujudake gêgambaran warna-warna; pêcah [x]-e pc: wis wiwit diwasa (tmr. bocah lanang ut. wadon); kc. wor.
pamotan, pamomotan: kn. ak.
mupu pajêg; 3 panêmu, pangrasa (sawise dikandhani lsp); kc. tampa.
panampan: kn. 1 ak. bngs. talam (tembor)
pananggalan: kn. 1 almênak; 2 ak. (dibayar) sabên sasi; 3 êngg. dhuwit kang kawènèhake marang wong kang dilindhungi (sabên sasi);
tmr. pakarangan, omah lsp); 4 ([x] atine) muring lan mèri marang liyan; pêpanas: dhedhe, dolanan lsp. ana ing papan kang panas; di-[x]-i: digênèni lsp. supaya panas; 2 dijaili (dinêpsoni) marga kêmèrèn; di-[x]-ake: disèlèhake ana ing papan kang panas, didadèkake
unggah-unggahan, undhak-undhakan; kc. plataran, tatar, patar.
panatas tali: kn. ak. dhuwit pituwas dibayarake nalika tuku omah lsp; kc. tatas.
panatus: êngg. kn. lurah desa.
panacad: kn. panyedha; kc. cacad.
panacahan: kn. ak; 1 cara (srana lsp) ênggone nacahake (ngetung); 2 piranti dianggo nacah; kc. cacah.
panjajap: êngg. kn. ar. prau cilik.
panjaga: kn. 1 wong kang jaga; 2 patrap lsp. ênggone njaga.
panjait: êngg. kn. grêji.
panjak: êngg. wk. 1 anthèk ing pandhe; 2 niyaga.
panjalin: n. panjatos k. ar. têtuwuhan wite digawe dandanan warna-warna.
panjalma: kn. ênggone manjalma dadi manungsa, sipat wêwujudan manungsa kadadean saka lêlêmbut lsp; kc. jalma.
panjaluk: n. panêdha k. 1 (panyuwun ki) kang dijaluk, patrap
panjawat: kn. 1 ak. wulu ing suwiwi kang pinggir; 2 prajurit ing barisan
panjutu, panjoto: pating [x] kn. padha katon abuh mlêmpung.
pating [x] kn. krasa kaya ana kang ngganjêl (ing gulu lsp).
pandhêlikan: kn. papan dianggo ndhêlik.
pandhêlis, pandhêlus: pating [x] kn. padha
pandhês: kn. (dikêthok, ditêgor) nganti têkan ing dhasare, (dicukur) nganti mêpêt bangêt.
(pandhi): di-[x] kn. ak. dipanggul kasèndhèkake ing pundhak (tmr. gada lsp).
pandhik: kn. ak. ar. piranti dianggo misaya iwak.
pandhikil: pating [x] kn. padha mbrênjul cilik-cilik.
(pandhing): di-[x](-i) êngg. kn. ditandhing(-i).
pandhiran: êngg. kn. omong-omongan.
pandhisil, pandhèsèl: pating [x] kn. padha mbrênjul mêtu.
pandhita: (S). 1 kw. wong kang putus ing kawruh; 2 wong ahli tapa, guru ngèlmu kasampurnan; 3 kn. ngulama Kristên Protèstan; [x] êndhog(antêlu) pr: wong kang
tambahan (tmr. liron), tanpa tukon ut. pawèwèh liyane (tmr. jêjodhoan).
pandhukul, pandhokol: pating [x] kn. padha pating brênjul.
pandhulus: pating [x] kn. saèm. pandhêlis nanging luwih gêdhe.
pandhusul, pandhosol: pating [x] kn. padha katon mbrênjul sêmu mêtu.
(pandhuwur: n. panginggil k) sa-[x]; kabèh kang kawêngku ing golongan ing dhuwur; di-[x]-ake: diunggahake, diingsêr luwih dhuwur tinimbang maune.
(pandho): mandho kn. mulungake tangan karo pisan kaya patrake wong arêp nênampani.
ngulur lawe ing panênunan. II (S) kw. ak: tangan.
panibasampir: kw. pawèwèh pangantèn lanang marang pangantèn wadon.
panindak: kn. ênggone nindakake (ngêcakake); kc. tindak.
panindhês: kn. ênggone nindhês (siya-siya marang); kc. tindhês.
paninisan: kn. ak. papan dianggo ngisis;
II kn: bngs. dom nganggo rêrênggan dianggo nangkêpake blêdhèhan klambi (tmr. wong wadon).
panitih: kn. ak. kang ana ing dhuwur dhewe, kang nunggang; kc. titih.
panitisan: kn. 1 cithakan gula krambil (arèn); 2 ngèlmu lsp. bab nitis (urip manèh angslup marang wong lsp); 3 pangincêngan ing bêdhil; kc. titis.
panitra, panyitra: kn. juru nyathêti, sèkrêtaris.
panu: kn. ar. lêlaraning kulit wujud putih-putih pating blêntong.
panuduh: kn. 1 ak. kang nuduhake, ênggone nuduhake; 2 (driji [x]) driji kang kapindho saka ing jêmpol; kc. tuduh.
panuju: kn. ak. 1 ênggone nuju; 2 cocoging ati; 3
panulisan: n. panyêratan k. (meja [x]) meja piranti dianggo nulis.
panumbak: kn. 1 ênggone numbak; 2 prajurit kang nggawa tumbak.
panunu: kw. pangobong; kc. tunu.
panunuk:,pating [x] êngg. pc. katon pating pathuthuk.
panuntun: kn. 1 caraning nuntun (nuduhake); 2 wong
panutup: kn. kang dianggo nutup (pungkasan), pungkasaning wawasan lsp; kc. tutup.
panutur: kw. dêdalan, sarana.
bayar minangka pituwasing lêlabuhan kang wis dilakoni; di-[x]: dibayar ora susah nyambut gawe.
pantang: êngg. pc. larangan, sirikan.
pantara: kw. 1 (patawis k) wong kang nglantarake; 2 nganti,
pantês: 1 k. patut; 2 kn. ora nguciwani, wis prayoga (bêcik); 3 êngg. pc. layak bae, ora nggumunake yèn; di-[x] ak: digawe
dipancadi (untu andha, undhak-undhakan lsp); 2 kang minangka wiwitan (tmr. sinau, ngrênggêp pangkat lsp).
pancadriya: kn. 1 piranti ngrêrasakake ing angganing manungsa (pandêlêng, pangambu, pangrasa, pangrasa
dipancèni: dibubuhi, dipatah, dingèngèhi pangan lsp; dipancèkake: dipêsthèkake, dijagakake; pancèn: 1 (ut. [x]-e) bênêre kudu ...; 2 (ut. pêpancèn) wong kang dipatah nindakake pakaryan ana ing prabot desa lsp. II
pancungul:, mak [x] kn. sanalika ngaton (êndhase, pucuke munggah).
(pancur): di-[x]-ake kn. ak. diilèkake mancur; kc. mancur, cur.
(panco): di-[x] êngg. kn. diwaoni, diwancahi.
pancono: pating [x] pc. padha mênyonyo ...
pancong: êngg. kn. bngs. cethok gêdhe garane cêndhak.
pancongol: kn. saèm. pancungul.
pancorong: kn. wêtuning pêpadhang (sorot).
pating [x] pc. padha bênjut.
pangabaran: kn. ak. aji kanggo mêpêr
cangkêm banjur dimamah lan diulu; 2 ditrajang ing (gêni, ama lsp); 3 pc. dilêbokake ing ati (tmr. piwulang, lsp); 4 êntèk dianggo (dipigunakake; [x]-an n. têtêdhan k. dhaharan ki. 1 lêlawuhan; 2 kuwih-kuwih lsp.
pangandêl: kn. 1 êngg. ak. kapracayan, iman; 2 (
pangantèn: kn. wong kang lagi diningkahake (ditêmokake dadi jodho); [x]-an: 1 sih-sinihan; 2
panganggo: n. pangangge k. pangagêm ki. 1 cara (patrap lsp) ing nganggo ut. migunakake; 2 sandhangan (êngg. uga rêrêngganing badan); kc. anggo, ênggo.
pangangguran: kn. 1 sajroning waktu nganggur; 2 pc. wong-wong kang padha
digadhuhake bêkêl kang wis lèrèn (minangka pènsiun).
pangarêp: n. pangajêng k. kang ana ingarêp, panuntun; di-[x]-i: dituntun ing, dipanggêdhèni; di-[x]-ake ak:
pangarih: kn. ak. wong wadon kang dadi kanthining pangantèn wadon; kc. arih.
panggantungan: kn. papan ut. piranti kang dianggo ngukum gantung.
panggang: kn. kang diratêngi (diolah) sarana digaringake ing gêni,
panggangpe: kn. èmpèr (-tambêlan), omah cilik.
panggaota:(-n) kn. pagawean, panggawean.
panggawa: n. pambêkta k. 1 patrap lsp. ênggone nggawa; 2 ([x] saka) wis gawan saka sabab dening dhasaring wêwatakan (kaanan); kc. gawa.
panggawangan: êngg. kn. gawangan (dianggo mbathik).
panggawe: n. pandamêl k. 1 cara lsp. ênggone gawe, patraping gawe; 2 ak. kalakuan, tindak-tanduk; 3 ak. srana ut. donga kanggo mialani liyan (gawe lara lsp; di-[x]: disranani (dimantrani lsp) supaya lara, edan lsp; kc. gawe.
panggawean: n. pandamêlan k. apa-apa kang ditindakake kanggo panggaotan; kc. gawe.
panggèndèng: kn. (daya [x]) daya panarik; kc. gèndèng.
panggêdhe: n. pangagêng k. lêlurah, kang dadi pangarêp,
lêstari (ora owah-owah); kc. langgêng.
panggih: k. têmu; dipun [x] k: ditêmu.
panggil: I pêpanggil kn. ak. panjaluk (ing bocah wadon nalikane dilamar lsp). II (layang) [x]-an pc: (layang) pangundang.
panggilingan: kn. papan ut. piranti nggiling.
panggulawênthah: kn. cara ut. pratikêle nggula wênthah.
panggulu: kn. anak kang kapindho; kc. gulu.
panggung:(-an) kn. 1 omah kang dhuwur (nganggo lotèng); 2 mênara; 3 omah-omahan cagake dhuwur gladhage (jrambahe) ora kambah lêmah; 4 êngg. kêlir kang wis tinata dianggo wayangan; 5 êngg. gantangan manuk.
panggunggung: kn. 1 ak. pangalêm; 2 ênggone nggunggung; kc. gunggung.
panggok: I êngg. kn. gubug nganggo panggungan. II di-[x]-i pc: diênggrêg-ênggrêgi, dipagoli; kc. kêpanggok, manggok.
panggonan: n. panggènan k. papan, padunungan; kc. ênggon.
pangimpèn: kn. (ing [x]) ing sajroning ngimpi.
panginang: sa-[x] kn. ak. sasuwene wong nginang.
pangindhung: kn. wong kang ngindhung ing pomahaning liyan lsp; kc. indhung.
panginêpan: n. panyipêngan k. omah (papan) dianggo nginêp; kc. inêp.
disèlèhake) ana ing sadhuwuring pupu (ing nalikane linggih); 2 ak. dirèhake lan
lan mangan; 2 papan kanggo nata pangan kang diladèkake (nalika pista).
pangrasa: n. pangraos k. 1 rasa rumasa ênggone ngrasakake; 2 pangira, panêmu mungguh ing; kc. rasa.
pangrasak: êngg. kn. bêbungah marang kaum lsp. (nalikane ngijabake).
pangrèh: kn. 1 cara lsp. ênggone
kn. kanthongan wadhah dhuwit (têmbako lsp).
paok: êngg. kn. bodho, ora aji.
paolan: kn. ak. palilah ora
papahan: êngg. kn. paga.
papak: I kn. 1 ora lancip; 2 wrata ora ana kang nyongat (mbrênjul); 3 ent. babag, lamak, padha
ditulisi) cathêtan bab mangsa, tanggal lsp; di-[x]-ake: didunungake ing; kc. mapan. II kw: tamèng.
papar: êngg. ak. papak, wrata; di-[x]-i: dirata.
(papas): di-[x] kn. 1 ak. dipunggêl, dikêthok pucuke; 2 disirnakake, dirusak; 3 dipêdhot (tmr. gunêman lsp).
papasan: kn. ar. têtuwuhan lan wohe, ar. manuk.
papat: n. sakawan k. wilangan 4; kc. pat.
papeka: kw. sêmbrana (ora ngati-ati).
papon: kn. wadhah ênjêt (ing wadhah
pujangga linuwih; 2 putus ing kawruh basa (kêkarangan).
paramarta: (S) kw. 1 ak. luhur panjangkane; 2 ambêk wêlasan, bêcik bêbudène.
paramasastra: (S). 1 kw. ak: kawruh luhur (linuwih); 2 kn. wêwaton bab panulis sarta
purug k: 1 (ing [x]) ing sajroning lêlungan, papan kang dianggo lêlungan; 2 ([x] marang) ênêring laku mênyang ing; di-[x]-i: ditêkani, dicêdhaki; kc. para, parak. III kn: etungan bab mara; pêparan: olèh-
kn. juru rêmbug; kc. parampara.
paran tutuh:(-an) pc: (dadi [x]) ditutuh ing wong akèh.
luwih saka nêm sasi; [x] gaga: pari kang tinandur tanpa
diêlêbi banyu; [x] genjah: pari kang enggal awoh lan enggal tuwa;
têtêmbungan ut. ukara saèm. saloka nanging têgêse wantah dudu pêpindhan; diparibasani ak: ditrapi ing paribasan; diparibasakake: ditêmbungake nganggo
ak. 1 nggêpok; 2 jodho, bojo; 3 ênggon.
parihasa: kw. ak. cêcampah, pêpoyok.
(parik): [x]-[x] êngg. ak. lêlarikan, jèjèr-jèjèr.
parikan: kn. 1 sêsindhenan ut. têmbangan mung rong ukara nganggo purwakanthi swara, up. abang-abang ora lêgi, tiwas magang ora dadi; 2 ukara nganggo têtêmbungan wangsalan, up. ora ngapêm landa (ora ngrêti, roti); sugih [x]-an pc: sugih reka, sugih ada.
parikêna, sêmbranan: [x] kn. arêp olèh
paripurna: (S) kw. 1 wutuh, ganêp; 2 rampung; 3 mari; kc. sampurna.
paripolah: kn. ak. solah tingkah,
kn. wêsi landhêsan (dianggo nggêmblèng). II n. palihan k: 1 kang wis diparo; 2 (ut. paron-paron) padha dene olèh saparo; kc. paro.
parwata: (S) kw. gunung.
pas: I ut. pasan êngg. kn. banjur, nuli. II (W) kn: layang olèh idin lêlungan, ngingu bêdhil lsp. III (W) kn: 1 trêp, ora kurang ora luwih; 2 cocog. IV kw. ak: bulus.
pasa: I n. siyam k. 1 ora mangan lan ora
ar. piranti dianggo ngêlus kayu awujud kaya tatah kêlêbokakekalêbokake. ing undhuk; 4 (kêthik ki) ngêlus untu sarta dipapak
pasak: kn. ak. 1 padhêt; 2 ajêg, têtêp ora owah; kc. pasêk.
pasakitan: kn. wong kang diukum (ut. kang kêna ing dakwa).
pasaksi: kn. ak. pasêksèn.
pasal: kn. bab (ing layang anggêr lsp).
pasalatan: kn. papan sêmbahyang, kawruh bab caraning salat (sêmbahyang).
br. pakurmatan mbagèkake (ing padhalangan).
pasangan: kn. 1 rakitan, tatanan; 2 angkul-angkul ing gulu sapi lsp. (kang dianggo nggêgèrèd); 3 piranti dianggo masangi tikus lsp); 4 êngg. pc. bata kang ditrap digawe tembok, bêbatur lsp; 5 aksara Jawa kang matèni wanda ngarêpe (dhuwure).
kanggo palêrêpan panjênênganing nata ut. para agung); 2 omah panginêpan sadhiyan para priyayi kang lagi nindakake
pasapon: kn. bngs. pajêging wong dodolan ing
piwulang; 2 babagan sinau, kursus; kc. sinau.
pasindhèn: kn. wong kang nyindhèni gamêlan; kc. sindhèn.
patadhahan: kn. bngs. tembor wadhah sandhangan lsp.
patagihan: kn. 1 panagih; 2 kumudu-kudu kêpengin mangan lsp. marga wis manuh (kulina); kc. tagih.
patah: I kn. ([x]-e) pancèn wis dhasare; di-[x]: dipiji dikon nindakake, ditanggênah. II kn: bocah wadon (-lanang)
ngombe wedang tèh; 2 papan dianggo nyêdhiyakake wedang (tèh lsp); 3 ak. kêbon tèh.
patèk: I êngg. kn. pantèk. II ora [x](-na) pc: ora pati. .
patekah: kn. ar. bab kang kapisan ing kuran.
patèn: I 1 n. pêjahan k. ora kêna dibukak (dicopot, diowah-owah lsp) tmr. anjing-anjingan lsp, ditutup ut. ditingkêm (tmr. layang); 2 kn. ar. têtêngêr ing tuliasan Jawa; dianggo (digawe) [x]: dianggo bêbantên; kc. pati. II (W) kn: kang wis diayomi ing anggêring nêgara ora kêna ditiru lsp, tamba [x].
pateta-patete: kn. katon kumênthus (kumintêr).
patete: mak [x] pc. sanalika mêtu molèr; kc. mete.
patètèng-patètèng: (patèntèng-patèntèng) kn. solah tingkahe
nyawa (sukma) saka ing badan wadhag; 2 ak. tanpa, ora nganggo, up. [x] diyan, [x] rasa; 3 ([x]-ning tanggal, -sasi) êntèking tanggal (-sasi); di-[x] n. dipunpêjah k: 1 br. dipatèni; 2 ak. (ditalèni, dikancing, ditutup lsp) têtêp ora bisa diowah-owah; dipatèni: 1
patibrata: (S) kw. ak. sêtya ing bojo.
patiganan: kn. ak. wadhah kinang; kc. tigan.
patigawe: êngg. dhuwit minangka gêgêntining pagawean gugur-gunung lsp.
pati-gêni: n. pêjah latu k. 1 tanpa nganggo karamean lsp (tmr. mantu lsp); 2 nglakoni ora mangan ora ngombe ana ing sênthong bae (7 dina ut. luwih).
patih: (ut. pêpatih) kn. 1 priyagung kang nindakake
patil: kn. lêlandhêp ing siwaring lele; di-[x]: 1 dicocok ing patil; 2 dilakèni (tmr. jaran).
patilasan: kn. papan (omah lsp) tilas kraton, patapan lsp. ing jaman biyèn; kc. tilas.
patiman: kn. piranti dianggo ngêtim; kc. tim.
pating: kn. têtêmbungan kanggo ana ing sangarêping têmbung kang atêgês pratingkah ut. kaanan ut. kang mawa sêsêlan l, r, mratelakake: 1 kabèh padha kadunungan kaanan (nindakake), up. [x] brêkuh, [x] glimpang; 2 babar pisan
dimanuhake, dikulinakake; kc. kêpatuh, matuh. II kn: 1 êngg. (sêsanggan, pagawean lsp) kang wis ditêtêpake, wong kang ajêg nindakake; 2 (lurah [x]) ak. lurah tabon.
patuk: kn. 1 ak. cucuk; 2 êngg. tatah; di-[x]: 1
supaya patut; 2 ak. ditata (dipacak, didandani) supaya bêcik; [x]-an: 1 sarwa patut (yèn mênganggo); 2 duwe anak karo, ênggone
layang; anirna [x] pr: nyelaki prajanjian lsp. kang tinulis; ngreka [x] pr: malsu layang prajanjian lsp. II
patramanggala: kw. ar. têmbang gêdhe.
patrap: kn. 1 tindak-tanduk, solah tingkah; 2 caraning nindakake (nggarap); 3 pc. cak-cakan ênggone nganggo (migunakake); 4 ak. wiwit tumindak (tumandang); di-[x] ak: diêcakake, ditindakake; di-[x]-i paukuman ak: diukum; di-[x]-ake ak: dicakake marang (tmr. paukuman lsp); [x]-an ak:
(pacang): di-[x]-[x] kn. ak. digadhang-gadhang; di-[x]-ake: digadhang bakal dijodhokake (didadèkake bojo); [x]-
paculan: (wong [x]) êngg. wong kang bêburuh gawe jugangan lsp.
pacumplêng: kn. ak. ar. pajêg omah.
(pacung): di-[x]-ake kn. ak. dituduhake marang, dipatah;
pathak: kn. 1 balung cumplung (tmr. kewan); 2 ks. êndhas; di-[x] pc: dibalang êndhase (nganggo barang
pating [x] kn. padha linggih lsp. ana ing dhuwur (ing pang lsp).
pathangthang, pathanthang: pating [x] kn. padha linggih sikile dialangake.
pathathus: pating [x] pc. padha linggih njathus.
dicandhêt, dipênggak, ora diuja; 3 êngg. dicêndhakake, dilongi. II kn: dhasar dhuwuring larasing swara gamêlan.
pathêtên: kn. ora bancar wêtune (tmr. wong nggarap banyu).
pathêthêk: pating [x] kn. katon pêpunthukan akèh.
pathi: kn. 1 (glêpung) kênthêlan pêrêsan tela (garut, sagu, onggok lsp); 2 êngg. santên krambil; 3 ak. sari, perangan kang alus, kênthêlaning surasa lsp; di-[x]: didadèkake pathi, dijupuk pathine.
pathingkrang, pathingkrik, pathingkring: pating [x] kn. padha linggih ing papan kang dhuwur murang tata. .
padha linggih ing papan kang dhuwur (sêmu mbêngkuk).
pawayangan: n. paringgitan k. ak. papan kang dianggo mitongtonake wayang (antarane pandhapa karo
pawira: (S) kw. ak. tumbak; kc. prawira.
pawitan: kn. dhuwit lsp. kang dianakake (dianggo bêbakulan lsp).
pawohan: kn. ak. wadhah kinang.
pawon: kn. 1 êngg. luwêng; 2 omah (papan) kang dianggo olah-olah; kc. awu.
pawong:(-an) kn. ak. batur wadon, para-nyai.
pawong-mitra:(-sanak) kn. ak. mitra (kanca)
imbuh (sabên 10 ... 1, dianggo ngeling-eling nalikane ngetung lsp); pêpeling ak: pitutur ngelikake; di-[x]-i: 1 ak. dipituturi, dielikake; 2 pc.
disepak nganggo sikil buri (tmr. jaran). II kn: ar. sandhangan ing aksara Jawa (...)Huruf Jawa: pengkal.
kang lumrah sing digawe pandhoga); 2 pethak têkan ing irunge (tmr. sapi lsp); [x]-an êngg: ikêt-ikêtan wirone tinata alus;
tmr. tali lsp), ora ditutugake (tmr. crita lsp), dipisah (tmr. mêmitran lsp), dimarèni (tmr. pakarêman ala lsp); [x]-an: 1 apa-apa kang wis pêdhot (dipêdhot); 2 kang wis kalah (tmr. jago, wong kêrêngan lsp); 3 andhêging napasan ing sabên sapadan (tmr. têmbang macapat);
pêkir: I kn. pandhita pêpriman; [x] miskin: pandhita pêpriman lan wong-wong mlarat.
lsp); 2 didhudhuk dijupuki (tmr. logam, intên lsp); [x]-an: 1 apa-apa kang kadhudhuk saka sajroning lêmah (mas,
ing (dina, sasi lsp), sabên-sabên; 2 ing dina (sasi, taun lsp) kang padha karo saiki; [x] pisan, [x] pindho: slamêtan wong mati ing sataun (2
pêndhapa: kn. (pêndhapi k): omah ingarêp kang lumrah adhapur limasan.
omah dhewe ora têtunggalan karo wong tuwane (tmr. pangantèn anyar, anak kang wis omah-omah).
(pêncas): di-[x] pc.
thothoking kewan kasêbut (digawe jungkat lsp).
(pênyuk): di-[x] êngg. pc. 1 dipidak (tmr. barang kang jênês); 2 diblusukake (
katon abang raine arêp nangis (marga susah lsp).
pêrbil: I pc. tuladha, conto. II pc: kêrbil.
(pêrdi): di-[x] kn. 1 diwulang-wuruk amurih bêcike, dimanuhake nindakake tatapranata kang bêcik; 2 ak. dipêrsudi, diudi.
pêrdikan: kn. kaluputake ing pajêg (tmr. desa,
ngluwihi kakuwatane (tmr. pamikir lsp), diplindêr ing pagawean (murih ngêtokake hasil akèh); siram [x] ki. ak: adus wuwung; [x]-
ditindakake (yaiku nglakoni sêmbahyang 5 waktu tmr. Islam); 2 pc. nindakake salat; 3 kudu; 4 butuh migunakake (nganggo); 5 wigati; 6 ak. atas saka dhêdhuwuran; ana [x]: ana prakara kang kudu ditindakake (dilakoni); duwe [x] pc: duwe gawe (mantu lsp); [x] kanggo: gunane dianggo; dipêrlokake: 1 dianggêp pêrlu; 2 ditindakake kalawan têmên-têmên.
pêrlup: êngg. pc. 1 pêpacangan; 2 wis ora sêrêd (tmr. sêkrup, ajing-anjingan lsp).
pêrlok: pating [x] pc. padha katon gilap-gilap.
pêrlop: (W) kn. 1 sawatara dina (sasi) ora nyambut
kaya dene ambuning uyuh. II ut. pêpêsing kn: pawèwèh (lumrahe wujud jarit) saka pangantèn lanang
pating [x] pc. padha katon umuk.
pêtengge: pating [x] pc. padha linggih ana ingarêp.
pêtete: mak [x] pc. sanalika mulur-mêtu.
pêtêng: kn. 1 ora padhang; 2 ora têrang (tmr. prakara lsp); 3 ora absah ut. ora miturut anggêr-anggêr (tmr. barang
pam-)bêngok; di-[x]: dibêngoki (nèmpèl ing kuping, tmr. wong ora eling lsp); dadi [x]-an ak: sumaput, ora eling.
pamitran, sêduluran, pakumpulan lsp; 4 ([x] nalare) bisa mikir lan migunakake nalare; 5 konangan ing akèh (tmr. prakara wadi); di-[x]: diperang (dirêmuk lsp) supaya pêcah; di-[x]-ake: ditibakake lsp. nganti pêcah; [x]-an: 1 apa-apa kang wis pêcah; 2 cacah
pisan) ak. lagi wiwitan, lagi wiwit nindakake; di-[x]-i: diukur dawane nganggo pêcak. II êngg. kn: jaring cilik
pêthangthang, pêthanthang: pating [x] pc. linggih sikile dibêgagahake.
(pêthar): di-[x]-ake
dipisah diuwalake (kanthi pêksa); kc. bêthat, pêthèt. II ki: jungkat.
pêthathak: pating [x] pc. padha linggih
(pêthêt): di-[x](-i) kn. dikêthok (diiris) pucuke sathithik.
pêthêthêk: pating [x] pc. padha têtumpukan ora tata (tmr. panganan lsp).
pêthi: kn. wadhah wangun pêsagèn mawa tutup.
pêthik: I kn. 1 ak. piranti dianggo ngulir sêkrup; 2 êngg. palu cilik, tatah. II di-[x](-i) kn. 1 dipêthil saka ing gagange (tmr. kêmbang, godhong lsp); 2 dicuplik diêmot ing layang (koran) liya tmr. karangan; 3 dipilihi; (pê-)[x]-an: 1 cuplikan saka layang (koran) liya; 2 pilihan.
pêthil: I kn. uwal saka ing gantilane; di-[x]: 1 diuwalake saka ing gantilan; 2 êngg. dipirid, dipêthik, dicuplik; 3 dijupuk (dituku) sasêle (tmr. barang gêgandhokan); 4 dipilih dipatah nindakake; [x]-an: 1 kang wis pêthil, kang dipêthil; 2 crita mung saperangan (tmr. wayang lsp). II kn: palu
ditindakake miturut sasênênge dhewe; kc. wiyagah.
piyantên: êngg. k. piyara.
piyapat: kn. ak. kawruh, wirasat.
(piyara): di-[x] êngg.
kayu kang dianggo mikul (sarana ditumpangake ing pundhak, gawane digandhulake); 4 êngg. sawah sangganing wong sadesa. II (-
pilara: n. pisakit k. ak. ênggone gawe lara; di-[x]: digêbugi lsp. nganti lara.
pilas:(-an), pilasi, pilasèn êngg. pc. luwihan kang ora
kang dilarikake (ditèmplèkake) ing bathuk ut. ing pilingan; di-[x]-i: dilariki pilis. III êngg. kn: imbuh saluwihing takêran; kc.
ak. bngs. pisungsung tandha bêkti (saka priyayi kang mêntas diangkat); di-[x](-ake): diaturake marang (tmr. prakara, panyuwunan
tmr. kapuk ing pangantihan); 2 tansah digêjêg (ing pitakon lsp).
pinjal: kn. 1 tuma asu, kucing lsp; 2 ciprataning banyu udan; [x]-an: panuthuke lêt lan
cilik); kari [x] pc: nganti mlarat bangêt (ênggone nglabuhi sing lanang).
dipun-[x] k: diêlih. IV (babar [x]) k. ak: (babar) pisan; sa-[x] k. ak: sapisan. V [x] wulan(-taun) êngg. ak: ganti sasi (-taun).
pindhang: kn. ar. lêlawuhan.
pindhang wutah: pc. duwe gawe (mantu) wis sumêkta sanalika ora sida (marga pangantène lunga lsp).
pindho: (ut. ping [x]) n. kaping kalih k: 1
dibalèni nganti ping loro; pindhon kn: 1 kang dibabar manèh (tmr. bathikan); 2 kang wis tau kanggo; kc.
tuwa dadi juru rêmbug lsp; 2 pangarêping gêgolongan wong agama Protèstan.
pinuju: kn. lagi kêbênêr; kc. panuju, tuju.
pinunjul: br. linuwih; kc. punjul.
pinupus: br. dipupus (ditrimakake).
pinurba, pinurwa: kw. 1
barang kang dianggo conto (arêp diêdol lsp); di-[x]-i: dituduhi apa-apa dijaluki rêmbug; di-[x]-ake ak. dipintokake: dituduhake marang (pêrlu dijalukake rêmbug).
(pincad): di-[x](-[x]) êngg. ak. dipilah-pilah.
pincang: kn. 1 ora jêjêg; 2 jonjang (ênggone mlaku); 2 ent. ora timbang, ora ganêp, kurang.
pincuk: kn. godhong gêdhang ditêkuk sarta dibitingi ingisor lancip (dianggo wadhah sêga lsp); di-[x]: digawe pincuk (tmr. godhong),
pinggir: kn. 1 têpi; 2 têpining kali lsp; di-[x]-ake: dilakokake lsp. mênyang ing
pingit): di-[x] kn. dikêkêr ut. disimpên kanthi prêmati (tmr. bocah wadon lsp); [x]-an: kang dipingit.
pangarasan ki: peranganing rai ing sadhuwuring wang; [x] lawang: pinggiraning lawang.
ing godhong banjur digodhog. II di-[x] kn: didhêplok (dilêmbutake) nganggo gandhik ana ing pipisan (tmr. tamba,
wis luwung (bêgja) dene ...: 3 (ut. pira-pira) pc: sênadyan sathithik (bangêt lsp); ora piraa pc: ora bangêt, ora mingsra; kc. mira, sapira.
pirabara, pirangbara: n. pintên banggi k: 1 pancène luwih prayoga yèn ...; 2 mêngkono kuwi wis jênêng lumayan, tinimbang ora ...
piralagi:(yèn) êngg: luwih-luwih yèn.
pirampungan: êngg. kn. pungkasan, karampungan; kc. rampung.
piranti: n. pirantos k. 1 prabot (dianggo ...); 2 abrag, bêkakas; 3
pirsa: pc. kc. wêruh.
pis: pc. sabawa nggusah kucing lsp; 2 sabawa ngêlokake bocah waing; di-[x]-ake pc: ora dipaèlu, dirèmèhake bae.
pisah: kn. ora ut. mari gandhèng (-
pawèwèh (marang dhêdhuwuran) minangka tandhaning pakurmatan; di-[x]-ake: diaturake marang.
pistol: (W) kn. bngs. bêdhil cilik lan cêndhak.
piston: kn. obat ing patrum ut. ing panithiking bêdhil.
pit: I kn. panuli cina (dianggo ing mangsi bak). II (W) kn: sêpedhah; [x] kêblak êngg. pitmotor: pit dilakokake mêsin montor.
pita: I (S) kw. kuning. II (S) kw. ak:
ditakoni; [x]-an: wong kang ditêtakoni (dijaluki rêmbug lsp); dadi [x]-an pc: isih durung têrang; kc. takon.
pitara: (S) kw. ak. para lêluhur.
kn. njaluk katêrangan, nêrang marang; di-[x]-ake ak. dijalukake katêrangan marang; kc. têrang.
pitik: 1 êngg. kuthuk; 2 n. (ayam k) bngs. kewan iwèn; [x] trondhol dibubuti pr: wong mlarat dirog dhuwite (barang darbèke); [x] trondhol diumbar ing padaringan ( -saba ing lumbung) pc: wong kêkurangan dipasrahi nyêkêl dhuwit lsp.
pitu: kn. 7; dipitoni: 1 diganêpi dadi pitu; 2 dislamêti ing nalikane mêtêng pitung sasi.
pituduh: n. pitêdah k. 1 kang dituduhake; 2 pitutur.
(pituhu): di-[x], dipituhoni kn. ak. digugu lan dilakoni (sabarang dhawuhe lsp); kc. tuhu.
pitutur: kn. 1 (awèh) piwulang kabêcikan; 2 (awèh) pêpeling sarta pamrayoga (supaya ora nindakake kang ora pantês); di-[x]-i: 1 diwulang kabêcikan; 2 dikandhani supaya tumindak kang bêcik; kc. tutur.
pituwah: I kn. ak. 1 kasil ut. wohing pakaryan lsp. kang migunani (ut. kang aji bangêt); 2 êngg. tandha pangeling-eling; 3 pusaka; 4 kang tuwa, wiwit kuna mula. II kn. ak: pitutur (babagan agama).
pituwas: kn. 1 opahan lsp. kang dianggo lêliruning kangelan; 2 (sawah [x]) ak. sawah digadhuhake marang bêkêl kang wis lèrèh minangka pansiyun.
pituwi, pituwin: kw. tur, lan uga.
ditumpangake ing jagrag, sanggan lsp; [x]-an: jagrag, sanggan (dianggo mlanggrangake), ganjêl apa-apa sing digarang.
planggrok:(-an) êngg. pc. papan ut. gubug palerenan (pajagan).
planggrongan: kn. gubug lsp. ing wit. witan
tmr. ulêsing jaran, sapi lsp).
plangkah: kn. pawèwèh (wujud sandhangan lsp) marang sadulur tuwa kang dilangkahi ênggone omah-omah.
plangkan: kn. 1 ak. dhampar, palinggihan; 2
manuk); 2 pc. ngundhakake rêga (marga sing tuku katon sênêng); [x]-an: wilah (kayu) dianggo pencokan manuk (ing kurungan); kc. pangkring.
ing montor, kreta lsp); 3 piringan gramopon.
plataran: I êngg. kn. undhak-undhakan; kc. tatar. II kn: palêmahan jêmbar sangarêping omah; kc. latar.
plenggrongan: êngg. kn. planggrongan.
plengkok: pating [x] pc. padha têtêkukan ora kêncêng.
(plengkrang): di-[x]-ake pc. (sikile) ditumpangake ing dhuwur.
plênthu: pating [x] pc. padha katon kaya pêncu.
plênthuk: kn. ak. ar. wadhah bêling mblêndhuk ingisor (wadhah inuman).
wiwitaning sasi (-tanggal); 3 ent. wiwitaning panggarap (tumindak); kc. mlêthèk. II mak [x] pc: pêpindhan swaraning gêdhah pêcah
plim: kn. lis (kayu, marmêr lsp) ing tembok kang ngisor.
(plimping): di-[x](-i) kn. ak. 1 dikêsrik (diiris lsp) turut pinggir; 2 ent. dipêpiringi, dituturi kanthi pasêmon ut. kanthi alus; [x]-an: 1 pinggiran (kang
kn. papan pandhêlikan (ing durjana lsp); kc. lindhuk.
plindhungan: kn. ak. pangungsèn; kc. lindhung.
(plintir): di-[x] kn. diuntir (diplilit) tmr. tali, bolah lsp; [x]-
plisir: kn. apa-apa sing ditèmplèkake minangka pinggiran (dianggo rêrênggan); di-[x](-i):
sanalika ngliga (wuda); kc. bluju.
pluwang: kn. ak. luwangan, jugangan; kc. luwang.
(pluwèk): di-[x]-ake pc. diwêngakake (tmr. tatu lsp); kc. mluwèk.
(pluwok): pc. kc. pluwèk; mluwok.
pluwêr: pating [x] pc. padha awangun bêbuwêngan.
pluwit: kn. sêmpritan ing sêpur lsp.
plodra-plodro: êngg. pc. tansah mlotrok (ênggone tapihan lsp).
ployok: pating [x] pc.
tansah arêp ngêmplok; 2 ngoplok (ndhrodhog); 3 dolanan nganggo dluwang diplêmbungake banjur diidak nganti nywara mak plok.
plola-plolo: pc. tansah ngingêtake matane diambakake; kc. mlolo.
plombir: kn. blèg, pèning lsp. dianggo tandha yèn wis mbayar pajêg (tmr. pit, kreta lsp).
plompong: pating [x] pc. 1 padha bolong; 2 padha ndomblong; [x]-an êngg: lompongan,
nanging matane luwih amba; kc. mlorok.
(plorod): di-[x]-ake kn. diudhunake sarana mletre; [x]-an: dolanan mudhun saka ing dhuwur mletre;
dipêpundhi, dikurmati bangêt (tmr. marang dewa, ent. tmr. kang kinasihan); 2 br. dianakake sarana cipta (sêmadi); dipujakake ak: didongakake,
pujakrama: kw. pangaji-aji, panêmbah.
pujangga: kn. wong kang pintêr (bab kêkarangan, layang-layang, basa).
miturut (ngukuhi panêmune dhewe); 3 êngg. mêsthi.
pugut: kn. 1 lading ani-ani; 2 tugêl pucuke (perangane kang lancip)
pulastha: kw. 1 rampung; 2 êntèk; kc. palastha.
pulawaras: kn. pulasari (yèn pinuju dianggo tamba, jamu).
pulon: kn. pêpêthan (têtironing) pulo.
puman: (S) kw. ak. wong lanang.
pumpa: kn. ak. pompa.
pumpêt: pc. pampêt, buntu.
pumpung: êngg. kn. mumpung.
pun: I k. si. II k. pc: wis; kc. sampun. III k. pc: aja; kc. sampun. IV pc: di-; kc. dipun. V kn: wadhah
punah: kw. sirna, rusak; di-[x] kw: disirnakake, dirusak, dipatèni.
punakawan: êngg. kn. panakawan.
punakèplèk: pc. batur; kc. panakawan.
punang: kw. ingkang (kanggo panêrang).
dipanjêr (tmr. layangan, gêndera lsp).
(punji): di-[x] êngg. kn. dipanggul (tmr. bocah, wong lsp).
punjul: 1 ([x] ing apapak) kn. luwih tinimbang pêpadhane; 2 n. langkung k. luwih (turah sathithik); 3 kn. drijine luwih siji (dadi 6); di-[x]-i n. dipunlangkungi k. ak: diluwihi, diwuwuhi sathithik; [x]-an n. langkungan k: luwihan.
punjung: kw. dhuwur; di-[x] kn: diwènèhi apa-apa saka karèrèhane (anak putune lsp); [x]-an: pawèwèh (panganan lsp) saka karerehan (anak putu); kc. munjung.
(pundhèn): pêpundhèn kn. 1 barang kang dipundhi-pundhi (sêsêmbahan); 2 papan kang dipundhi-pundhi (kuburan,
ing tangan loro kaumbulake sadhuwuring êndhas (tandha urmat bangêt, tmr. nampani layang, dhawuh lsp); 2 (ut. di-[x]-[x]) diaji-aji bangêt; kc. mundhi, pundhèn.
pundhuh: kn. 1 wis kulina nindakake, kulina; 2 êngg. mitra, kawanuhan; 3 wong kang dipasrahi nggarap; 4 grêma, tuwa-buru; 5 ak. sarèh, tatag.
pundhung: (ut. pêpundhung) kn. 1 unthuk (sêmut lsp); 2 ak. pundhuk, gumuk; [x]-an êngg: punthukan (galêngan) ing antaraning lubangan (patêbon).
(pundhut): I di-[x] ki. 1 dijupuk; 2 dijaluk; 3 dipèk; 4 dituku.
punikaên: êngg. k. ika (kae), iku (kuwe).
puniki: k. ak. iki, kiye.
punikiên: êngg. k. iki, kiye.
punis: kn. ak. putusaning pangadilan; kc. ponès.
punuk: kn. 1 daging mêndhukul ing githok (tmr. sapi
punthês: pc. 1 curês, purês; 2 êntèk babar pisan; kc. puthês.
punthuk: (ut. pêpunthuk) kn. 1 palêmahan kang dhuwur; 2 gumuk; 3 (ut. [x]-an) pc. pundhungan lêmah; kc. munthuk.
pung: pc. pêpindhan swaraning bêndhe lsp; kc. mung.
(punggah): di-[x]-i n. dipunpinggahi k. ak: diunggahi; [x]-an n. pinggahan k: 1 ak. dalan munggah; 2 ak. unggah-unggahan (pangkat lsp); 3 dina ngarêpake pasa (ing sasi Ramêlan).
punggal: kn. ak. punggêl.
punggawa: 1 kw. pangarêp, abdi-dalêm kraton kang monjo (senapati lsp); 2 kn. wong kang nyambut gawe ing kantor, sêpur lsp; 3
punggur): di-[x] kn. dipugag, dikêthok pucuke ut. kang dhuwur (tmr. wit).
pungka: kw. ak. lêgokan, lêdhok.
punglu: kn. ak. mimis cilik (glintiran lêmpung ing tulup).
pungun-pungun: kw. lêgêg-lêgêg sêdhih (tangi turu).
(pungut): di-[x] êngg. pc. ditarik ing (pajêg, kontribisi lsp).
kn. godhong kang ênom ing pucuk (tmr. gêdhang). II kn: pucuking jala; di-[x]: ditarik lan diurut dijupuk iwake (tmr. jala sing wis ditibakake). III di-[x] kn: atine disèlèhake (digawe nrima) marang lêlakon kang tinêmah); [x]-an ak:
puran: êngg. pc. saparoning kewan kang dibêlèh.
purana: (S) kw. layang crita.
kuna; di-[x] kw: 1 diêrèh lan diwêngkoni, dikuwasani; 2 diwiwiti (dianakake, dititahake); 3 dièsthi, dipindêng; kc.
purut: kn. 1 (jêruk [x]) ar. jêruk kulite pating pruntus; 2 (asu [x]) ks. asu gudhigên.
purwa: (S) kw. 1 wiwitan, kang dhisik; 2 ([x] kala) jaman kuna, wiwit ing kuna mula; 3 wetan; di-[x] kw: diwiwiti, digawe; kc. wayang-purwa, murwa.
purwa-duksina: kw. wetan karo kidul (wiwitan lan pungkasan); ora eling [x] br: bingung, kuwur, sêmaput.
purwaka: (S) kw. 1 ak. biyèn, dhisik, wiwitan; 2 bêbuka (layang, sêsorah lsp); dipurwakani: diwiwiti, diwènèhi bêbuka.
purwakanthi: kn. têtêmbungan kang padha swarane ut. kang padha aksarane.
purwa-madya-wusana: kw. wiwitan (-têngahan) lan pungkasan (wiwitan têkan pungkasan).
purwaning dumadi: kn. (wiwitaning tumitah)
dipundhi-pundhi; 2 êngg. sawah warisan (dudu duwèking desa); 3 (layang [x]) ak. layang piwêkas awujud pitutur lsp; dipusakani ak: diwènèhi (ditinggali) pusaka; dipusakakake: ditinggalake (diwarisake) marang.
lsp); 2 dienggokake bali (tmr. kreta, montor lsp); 3 diêlih ditandur (dipêndhêm) ing panggonan liya (tmr. wit, kuburan); 4 dibabitake (tmr. pêdhang); 5 didongani supaya bali (tmr. wong minggat lsp); 6 br. diêrèhake, dikuwasani (tmr. jagat, nêgara); kc. putêran. II kn: ar. manuk bngs. dara (kalumrah diingu).
putêran: kn. piranti kang dianggo mutêr (jam, mêsin, montor, diyan lsp); 2 tanduran lsp. kang diputêr.
putêr-giling: kn. ar. donga (aji) dianggo mutêr (mbalèkake) wong kang lunga; di-[x]: didongani (disranani) supaya bisa bali (tmr. wong minggat lsp).
putih: n. pêthak k. 1 warna kaya dene warnaning kapuk; 2 ([x] atine) suci, utama; di-[x]: 1 dikêthèl lan disêkuli supaya putih (tmr. mori lsp); 2 digilapake (tmr. gêgaman); 3 didadèkake putih; [x]-an: 1 kang wis diputih (tmr. mori lsp); 2 pc. tanpa nganggo warna; kc. mutihan.
putih mulus: n. pêthak [x] k.
putri: 1 kn. anaking ratu (para luhur) kang wadon (lumrahe ing crita); 2 ki. wadon.
pucak: kn. perangan kang dhuwur ut. pucuk (tmr. gunung lsp).
pucang: kn. wit jambe; kc. mucang.
pucat: pucêt kn. katon putih ora sumringah (tmr. rai lsp).
pucu: êngg. pc. 1 kucu; 2 pêncu.
pucuk: kn. 1 perangan kang kaprênah ing dhuwur ut. kang mêrit (tmr. barang kang dawa ut. lancip); pêpucuk: 1 ak. kang kawitan, kang dadi jalaran; 2 pangarêp(ing baris); 3 (layang [x]) ak. layang panantang pêrang; di-[x]-i: ak. diwiwiti, dibukani; [x]-an: perangan kang pucuk; kc. mucuk.
(puwung): di-[x] kn. ditrimakake (dianggêp wis prayoga) marga ora bisa olèh kang luwih
tmr. apa-apa kang tumancêb ut. kang gandhèng karo liyane), up. [x]-ing ilat (-kuping, -wit); di-[x] pc: 1 ditugêl (dipêdhot lsp) ing pok; 2 diêntèkake kabèh. III pok-punêng êngg: êntèk kabèh, wis ora bisa mundhak; kc.
ak. tuladha, conto; 2 gambar bathikan ing dluwang dianggo blak bathikan.
polah: kn. 1 obahing angganing badan; 2 êngg.
kn. ak. buntêlan ut. wungkusan (panganan lsp); di-[x]: diwungkus, dibuntêl (ing godhong, tapas lsp). II kn: 1 omah kang diênggoni ing mangsa kala, gubug (ing alas lsp); 2 (ut. [x]-an) omah pasantrèn dianggo sinau ngaji (muride padha manggon ana ing kono); 3 (ut. [x]-an) omah panginêpan, omah
tlosor) kn: wong kang nunut manggon ing omahing liyan.
pondhok karang: (-rompok, -tèmpèl) kn. wong kang ngindhung ana ing pomahaning liyan.
pondholan: kn. ak. cêkokan ing ikêt.
(pondhong): di-[x] kn. ak. 1 saèm. dibopong katèmpèlake ing dhadha (panggawane pangantèn wadon dening sing lanang); 2 diboyong mênyang ing panggonan liya; [x]-an: 1 digawa sarana dipondhong; 2 boyongan.
pondhong-pikul: kn. ak. 1 nindakake pagawean kang abot; 2 ak. ar. pajêg ing jaman biyèn (katur panjênênganing ratu).
ponès, ponis: pc. pêpancasaning pangadilan.
hake lsp. marga kêmlaratan ut. sèkèng; [x]-an êngg: sawah ora ana sing duwe (marga wis ditinggal karo sing duwe dening ora bisa nêtêpi sêsanggane lsp); kc. moprok.
poprol: kn. padha popol; kc. mopol.
por: I êngg. pc. 1 wis katog (ênggone nguja, nganggo lsp); 2 bêcik bangêt (ora ana sing ngungkuli); di-[x] pc: diuja sakatoge; di-[x]-ake pc: dikatogake. II kn: kayu lêgok dianggo lendhehan wong kang nênun sarta manthêng kang ditênun (piranti panênunan). III êngg. kn: wis sayah (tmr. sapi lsp); kc. apor, kaporan.
pora, poran: êngg. karêbèn.
pora:(-jana) kw. kawula (wong ing nêgara).
kn: bngs. teko, nyo, kan (dianggo gawe wedang tèh). III kn: klèmbrèhing sampur kang diubêdake ing bangkekan.
poros: sa-[x] kn.
kn: 1 ak. omah palerenan ing dalan (dianggo sadhiyan ganti jaran lsp); 2 ukuran adoh; dohe ana 5 pal (7½ km); 3 (kantor pos) kantor panglantaring layang kiriman lsp; di-[x]-ake pc: dilêbokake ing kantor pos (ut. ing bis) tmr. layang.
posah-pasihan: kn. lagi trêsna-tinrêsnan (tmr. pangantèn
potrèt: (W) kn. 1 gambar wong; 2 gambar kang panggambare sarana piranti nganggo surya-kantha; 3 digambar sarana piranti; di-[x]: digambar sarana piranti mawa suryakantha.
pocapan: kn. 1 gunêman; 2 omong-omongan; dadi [x]: dadi loking wong akèh (akèh wong kang padha nggunêm); kc.
kn. dikon nggarap wong liya ing sawêtara mangsa (tmr. pagawean); [x]-an: 1 pagawean kang dipocokake; 2 êngg. wong nyambut
prabot: kn. 1 apa-apa kang dadi kabutuhaning nindakake up. [x]-ing pêrang; 2 peranganing barang kang prêlu ana, up. [x]-ing kêris (yaiku pêndhok lsp); 3 êngg. abah-abah; 4 êngg. pc. piranti; 5 ak. bêbakaling dandanan; 6 êngg. punggawa desa andhahane lurah; di-[x]-i: 1 diwènèhi prabot, dipirantèni; 2 êngg. diabah-abahi; kc. mrabot.
prada: n. praos k. bubukan êmas (slaka) dianggo nyungging wayang
dene nêtêpake kasaguhan; 2 mupakating rêmbug kinanthèn kasaguhan; kc. janji.
praji: êngg. kn. dhukun bayi.
prajurit: kn. wong kang maju pêrang, saradhadhu; [x]-an: panganggo sacaraning maju pêrang (akathok panji-panji, bêbêdan supit urang).
murih bêcik; diprayogakake: 1 dimupakati, dianggêp wis prayoga; 2 diwènèhi rêmbug murih prayoga.
bab, kang dirêmbug (diomongake lsp); 3 apa-apa kang kêlakon; 4 pasulayan lsp. kang diadili ing pradata; kêna [x] (di-[x] ak) kêsangkut ing prakara pangadilan (dikêlahake, [(di...]
[...kêlahake,] digugat lsp); tanpa [x]: tanpa sêbab; diprakarakake: dikêlahake marang pangadilan, didadèkake prakara (
prameya: kw. linuwih, tanpa timbang.
Pramèsthi: Hyang [x] kw. Dewa kang linuwih.
pramèsthian: kn. ak. pêpancèn, buruhan; kc. pêsthi.
pramudita: (S) kw. ak. bungah, bêgja; jagad [x] kw: jagat kabèh (
pranakan: kn. 1 êngg. wadhah bayi; 2 jinis (tmr. jaran lsp); 3 turunan seje bangsa (tmr. Cina, Landa); 4 (klambi [x]) êngg. saèm. klambi kurung (klambine wong lanang, abdidalêm kraton Ngayogya).
prananta, pranantika: (S) kw. pati, mati.
pranata: I (S) kw. 1 tumungkul, têluk; 2 sêmbah, nyêmbah. II di-[x] kn: ditata miturut pêpacak (dhawuhing dhêdhuwuran).
pranata-mangsa: kn. petungan bab mangsa (kasa, karo lsp).
pranatan: kn. 1 pêpacak kang wis didhawuhake (
dipraoni: 1 diambah ing prau (dilayari); 2 (ut. dipraokake) diêmot (digawa) ing prau; praon: 1 sênêng-sênêng nunggang prau (cilik); 2 têtironing prau, awangun kaya prau.
praupan: 1 kn. ak. paraèn, rai; 2 (pasuryan ki) wadhah banyu piranti dianggo raup.
marang, pamit; 2 pawarta marang; di-[x]: dikandhani ing sadurunge (têka lsp); di-[x]-ake:
supata, sumpah nêdya ora nglakoni (nindakake).
prasasat: êngg. pc. kaya dene; kc. sasat.
pratiwanda: kw. pakewuh, bêbaya, alangan.
pratiwi: kw. bumi, lêmah.
kn. 1 bocah wadon kang wis mangsane omah-omah; 2 durung omah-omah (tmr. bocah wadon); 3 êngg. batur wadon (kang durung omah-omah); [x] gêndhor pc: prawan wis lungse; [x] kêncur (-sunthi): prawan cilik (kang durung
pc. êntèk godhonge (marga dipangan ulêr lsp).
pregol: pating [x] pc. padha megal-megol.
dhinês (tmr. saradhadhu, upas lsp); 3 êngg. ak. partikêlir, dudu amtênar nêgara; 4 dudu sadhiyan wong akèh, mung dianggo dhewe (tmr. kreta, montor lsp); 5 kuli bayaran (ing patêbon lsp).
premi: (W) kn. ganjaran, pangêbang.
(prene): sa-[x] n. sapriki k. tumêka saiki; diprènèkake n. dipunprikèkakên k: diparakake mrene.
prentah: kn. 1 pangrèh; 2 (dhawuh ki) pakon, akon; 3 ([x] desa) êngg. warganing pangrèh desa; di-[x]: 1 dirèh, dikuwasani; 2 ent. di-[x]-i) kn. didhawuh(-i) ki: dikon, dikon nindakake.
priyayi: n. priyantun k. 1 wong kang ngrênggêp pangkat (ing kraton); 2 wong kang isih darahing ratu; 3 ak. sêsêbutane saliring para gêdhe (ut. ratu).
(pringkus): di-[x]-ake kn. dicilikake (diciyutake) tmr. ragangan, dhadha lsp; kc. mringkus.
prung: mak [x] pc. sanalika padha lunga kabèh.
prunggu: I kn. campuraning têmbaga karo sing (lumrahe digawe gamêlan). II tata [x] kn. ak: unggah-ungguh panganggoning basa (ut. aksara murda).
sing wis kanggo; di-[x]-ake pc: diêdol marang prombèngan; [x]-an: bêbakulan barang sing wis kanggo.
promosi: (W) pc. munggah pangkat.
promotor: (W) pc. kang ada-ada.
prompang: pating [x] pc. padha ompong (
bab pulitik lsp) supaya kang padha ngrungokake gêlêm mèlu;
Panambangan, Pakêmpalan Mangkunagaran, 1918, #1534 (Hlm. 153-213). Kisah, Cerita dan Kronikal | Babad #780.
Commisie voor de volkslectuur. Serie No. 392
Anyariyosakên Aluran ing Mangkunagaran Karanganipun Pakêmpalan Ngarang Sêrat ing Mangkunagaran
Wêwênangipun ingkang nganggit sêrat punika kaayoman dening anggêr ing sêtatsêblad taun 1912 No. 600
Kaêcap ing Indhonesi Sêdrikkêre Wèltêprèdhên 1918
Wiyosipun, ingkang minôngka purwakaning Sêrat Babad Panambangan jilid I, punika anyariyosakên lêlampahanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ingkang jumênêng sapisan ing Surakarta, dipun wiwiti saking Ingkang Sinuhun Mangkurat Jawi ing Kartasura, mawi sajarahipun para lêluhur ing Mangkunagaran.
Mila sêrat punika dipun wontênakên, amargi sangking dèrèng wontên sêrat babad ingkang maligi nyariyosakên aluran ing Mangkunagaran, wontên ugi ingkang kasêbut ing sêrat babad sanès-sanèsipun amung sawatawis, punika andadosakên cuwanipun ingkang sami nguningani, môngka lêlampahanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ingkang jumênêng sapisan wau kathah patilasanipun ingkang elok, dumugi sapunika taksih wontên tôndha yêktinipun, punapadene lêlabêtanipun ingkang kenging sinudarsana.
Ing pangangkah karangan punika kangge anggampilakên sintên ingkang karsa nguningani, utawi malih para darah tuwin para têdhaking punggawa sampun ngantos botên uninga dhatêng lêlabêtaning para lêluhuripun.
Wondene sagêdipun kasêmbadan angwontênakên sêrat babad punika, botên liya saking pitulungan pèngêtanipun para darah tuwin para punggawa ing Mangkunagaran, saha malih mêthik saking:
1. Babad Tanah Jawi têmbung Jawi. Karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura
2. Babad Kartasura têmbung Jawi. Karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura
3. Babad Pacina têmbung Jawi. Karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura
4. Babad Giyanti têmbung Jawi. Karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura
5. Babad Itih Kraton Surakarta. Karanganipun Radèn Ngabèi
Punika babad ing Mangkunagaran, ingkang kangge jêjêring cariyos, nalika sasurud dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang sapisan, ing nagari Kartasura, inggih punika ingkang jêjuluk Sinuhun Pugêr.
Bab 1. Jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawi, ing Kartasura.
Wiyosipun, nalika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana sapisan sampun surud, taksih tunggil taun, lajêng kagêntosan ingkang putra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawi, ing Kartasura, amarêngi taun Jawi 1643. Sinangkalan mantri papat ngrasa tunggal,Sengkalan: mantri papat ngrasa tunggal (1643 A.J., 1719 A.D.). ing taun Walandi 1719.
Kacariyos, jumênêngipun sang prabu wau sampun apêputra, ingkang pambajêng kêkasih Radèn Mas Sura, pêparab Radèn Mas Sandi, miyos saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Sumanarsa, wijil ing Dhusun Kêblokan, tanah Nglaroh (Surakarta) salajêngipun kajunjung sêsêbutan Radèn Ayu Kilèn, utawi Radèn Ayu Sêpuh, rajaputra wau wiwit timur kapundhut putra angkat dhatêng ingkang paman PangerakPangeran. Adipati Purbaya, lajêng kasantunan nama Radèn Mas Damar, sarta dêdalêm nunggil wontên ing Kapurbayan. Diwasanipun taksih mênangi ingkang eyang Sinuhun Pakubuwana sapisan, kaparingan nama Pangeran Riya, lajêng dipun kramakakên angsal putranipun Panêmbahan Cakraningrat ing Madura, ingkang seda wontên kapal, nama Radèn Ayu Ragaasmara, sarta lajêng krama malih angsal kalihan putrinipun [pu...]
[...trinipun] ingkang paman piyambak, Pangeran Adipati Balitar, kêkasih Radèn Ajêng Wulan, dados dhaup kalêrês sadhèrèk nak dhèrèk, inggih punika ingkang nurunakên trah-tumêrahing praja Mangkunagaran.
Amangsuli cariyos, sang prabu utusan matêdhani sêrat dhatêng Patih Cakrajaya, ingkang sawêg pêrang anggêbag pambangkangipun Adipati Jayapuspita ing Surabaya, paring sumêrêp bilih ingkang rama sampun seda, ing mangke sang prabu anggêntosi jumênêng nata ing Kartasura, sarta paring dhawuh supados Patih Cakrajaya sampun ngantos mantuk, taksih apacak baris wontên ing Surabaya ngantos sarampunging pêrang.
Kala samantên sang prabu lajêng misudha Ki Tumênggung Kartanagara, kajunjung dados patih lêbêt, minôngka sisihanipun Patih Cakrajaya.
Wiwit sajumênêngipun sang prabu ing nagari Kartasura taksih gêmah aripah tata raharja, sadaya dhêdhawuhan botên ewah kados adat kala jumênêngipun ingkang rama suwargi, sabên ing dintên Sênèn Kêmis, sang prabu miyos siniwaka, yèn ing dintên Sêtu miyos watangan. Sarêng lami-lami sang nata kagungan karsa mranata para pangeran, paring dhawuh dhatêng Patih Kartanagara, bilih ingkang rayi, 1. Pangeran Adipati Purbaya, 2. Pangeran Adipati Balitar, badhe kalorod sêsêbutanipun adipati, sarta gêgadhuhanipun siti ing Blora, dalah gêgadhuhanipun prajurit jagasura, sami kapundhut wangsul, amung kantun lênggahipun pangeran santana, jalaran lênggahipun ingkang suwau kagalih kagêngên. Patih Kartanagara sangêt anggènipun amambêngi karsanipun sang nata wau, amargi kala taksih sugêngipun suwargi ingkang rama sampun mêling wantos-wantos, ing wingking sampun ngantos nyêrikakên manahipun ingkang rayi Pangeran Adipati Balitar, [Bali...]
[...tar,] nanging sang prabu botên karsa anggalih ing atur wau, kalampahan kadhawuhakên dhatêng ingkang rayi kalih pisan. Pangeran Adipati Purbaya sarêng nampèni dhawuhipun sang prabu lajêng mupus narimah ing pandum, awit rumaos yèn kawisesa ing ratu, amung Pangeran Adipati Balitar ingkang sakalangkung garantês saha gêrah panggalihipun, ngantos kalampahan ing wanci dalu ngaturi ingkang paman Pangeran Arya Mataram, sumêdya dipun taringitarèni. ingkang dados karsanipun, sasampunipun dhatêng saha lênggah satata, Pangeran Adipati Balitar ngunjal napas kalair pangandikanipun: Dhuh, paman, kadospundi badhe kadadosanipun badan kula punika, putra jêngandika kakang prabu têka kêsangêtên têmên anggènipun siya-siya dhatêng badan kula, sêsêbutan kula dipun lorot, upacara kula dipun rucati, sadaya gêgadhuhan kula sami dipun dhèdhèl, dados botên pisan-pisan angèngêti sarta ngèstokakên wêlingipun kangjêng rama suwargi, yèn makatên saèstunipun kula inggih kapêksa supe dhatêng sadhèrèk sêpuh, awit ingkang sapisan kula botên amiwiti, kaping kalih rumaos sami gadhah waris karaton ing Kartasura, mila saking kadêrênging manah kula karaton ing Kartasura sumêdya kula rêbat.
Pangeran Arya Mataram, sarêng mirêng aturipun ingkang putra sakalangkung kagèt ing galih sarta sangêt anggènipun gêtun, ngantos sapandurat botên sagêd ngandika. Sarêng sampun lêrêm lajêng amangsuli sarwi atêbah jaja: O anggèr karsa sampeyan ingkang makatên wau kula botên nyuwawèni, rèhning kula punika tiyang gêrang, pantêsipun inggih dados pêpalang, saking pangraos kula piyambak, yèn lumawana dhatêng sadhèrèk sêpuh kados botên prayogi, mila kula kumapurun mambêngi ingkang makatên, awit kadang sêpuh punika lintuning bapa dhasar jumênêng nata, wajib dipun turut saparentahipun, [sapare...]
[...ntahipun,] malah raka jêngandika Pangeran Dipanagara, ingkang sampun balela ing ratu, madêg baris wontên ing Madiun, punika manawi kenging, prayogi dipun aturana kondur dhatêng Kartasura, sampun ngantos kalajêng-lajêngakên karsanipun, awit manawi kalampahan hara-huru, nagari nêmahi karisakan, sintên ta ingkang kecalan, inggih amung kula kalihan jêngandika sasadhèrèk sadaya.
Pangeran Adipati Balitar mangsuli atur: Saking pangandikanipun paman, inggih lêrês sadaya, ananging bilih kaka prabu wau botên adamêl sakiting manah kula, sarêng kasangêtên anggènipun siya-siya, kula botên kuwawi kaèsi-èsi ing kathah, rumaos wirang ningali dhatêng tiyang ing Kartasura, sanadyan badhe kadospundi kadadosanipun, sampun kula têmah, manah kula saya botên kenging kula ampah, dene bilih paman badhe tumut ingkang sampun jumênêng nata tur mukti wibawa, inggih môngsa boronga, dhasar kula punika tiyang nama nistha papa.
Pangeran Arya Mataram awêwarah malih: O, anggèr sampun ngantos sêling-sêrêp, kula punika tiyang sêpuh botên pisan nêdya tumut dhatêng sintên-sintên, pundi ingkang katurunan nurbuwahing Pangeran, inggih punika ingkang kula susupi, dene manawi anggèr sampun botên karsa andhahar dhatêng atur kula, kêdah kêncêng ingkang dados raosing sêdya botên langkung saking wêling kula, mugi sampeyan karsa atantunan dhatêng raka jêngandika Pangeran Adipati Purbaya, awit katêmpah sadhèrèk sêpuh, kados-kados kuwawi ambiyantoni ing karsa sampeyan, sapisan lakar widigdaya ing ayuda, kaping kalih sugih bala tur linulutan têtiyang sanagari.
Ing dalu punika ugi, pangeran kêkalih lajêng sami dhatêng ing Kapurbayan, dipun panggihi wontên ing gêdhong pajungutan, ing ngriku Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Balitar mratelakakên dhatêng ingkang raka kathah-kathah sarta matur ingkang dados kêkêncênging sêdyanipun. Pangeran Adipati Purbaya sarêng midhangêt aturipun ingkang rayi, saklangkung rudah ing galih, sanalika gêrêng-gêrêng sarwi ngusap pranaja, sangêt kamiwêlasên dhatêng ingkang rayi botên
sapintêna cuwaning manah kula nalika upacara kula kapundhut ing kakang prabu, nanging sarêng gêgadhuhan kula sami dipun dhèdhèli, punika
anglarakake atining sadulur, apa jagat mung sagodhong kelor ambane.
Pangeran Adipati Purbaya akathah-kathah anggènipun ambêbolèhi dhatêng ingkang rayi supados wudhara ingkang dados kakêncênganing manahipun, ananging Pangeran Adipati Balitar sampun botên sirêp, bêbasan botên sagêd lipur ing pangimur, botên sagêd rapih ing pangarih-arih, wusana kasapih ing
ingkang kapilih, paring sumêrêp dhatêng tuwan kapitan kumêndhan ingkang jagi karaton, bab ingkang dados karsanipun badhe ngraman, mawi anodhi punapa purun ambiyantu ing saliranipun, punapa lêstantun sumungkêm ingkang prabu. Wangsulanipun kaptin dhatêng utusan wau:
Kowe matura marang gustimu, kang dadi karsane iku, Kumpêni ora mèlu-mèlu, sabab rêbutan nagara padha sadulure dhewe, dene Kumpêni gone ana tanah Jawa iki suwita ngupaya kauntungan, sapa kang unggul
èwu, sawega sadêdamêlipun. Rêmbagipun para pinisêpuhing abdi, tuwin para kaji ingkang ambêbaluhi sampun
kulawarganipun sadaya, mawi mampir ing Kapurbayan. Pangeran Adipati Purbaya taksih panuju sare, nanging kagèt saking gumuruhing têtiyang kathah, enggal amapagakên dhatêng ingkang rayi, ing ngriku Pangeran Adipati Balitar lajêng nungkêmi sampeyanipun ingkang raka sarwi akalara-lara karuna, têmbungipun: Adhuh
sambatipun ingkang rayi, sanalika anjêggrêg botên sagêd ngandika, lathinipun kados kinunci, sangêt ing pangungunipun, dene dadi kaya mangkene, wêkasan rêntah wêlasipun dhatêng ingkang rayi lajêng angunjal napas sarwi ngandika: Yatalah
kang dadi karêpmu, têlungane kakang prabu kang wis mukti wibawa. Adhi mas, ayo padha anjujug [anjuju...]
[...g] marang ing Mataram bae dhisik, sêdhêng bisa tata-tata ana ing kana, saka kiraku ing buri wong Kartasura kaya-kaya akèh kang padha nusul ing lakuku. Pangeran Adipati Purbaya lajêng dhawuh dhatêng garwa putra tuwin para abdi sadaya, sami kinèn pradandosan, malah putranipun sang prabu pambajêng ingkang kakasih Pangeran Riya labêt saking trêsnanipun dhatêng ingkang rama angkat, inggih botên purun kantun, kêdah andhèrèk ing sapurug, sarêng sampun samapta ing wanci bangun lajêng sami bidhal, kêbut dalah garwa putra tuwin abdi sadaya angiring sagunging wadyabala sikêp dêdamêl. Lampahipun tansah rêreyongan, wontên ing margi kèndêl sadalu. Enjingipun andumugèkakên lampah, dhatêngipun ing Mataram anjujug ing bale kajênar, tilas kithanipun ingkang eyang Sinuhun Sultan Agung, rumiyin nama ing Kuthakarta, lajêng kaêlih nama ing Kartasêkar, têtiyang ing Mataram sampun sami suyud, lajêng katarubakên tuwin tiyang padhusunan sakiwa-têngênipun, ing Kartasêkar katingal agêng bawahanipun, Pangeran Adipati Purbaya
kaji sawontênipun sami dipun timbali, punapadene Kyai Wanagiri, pradikan ing tanah Mataram sakarerehanipun ugi sampun sowan sadaya, sami katarubakên sarta ginagulang ulahing pêrang.
Nuju satunggiling dintên, pangeran adipati sakalihan miyos siniwaka, para wadya sampun pêpak sadaya, ing ngriku Pangeran Adipati Purbaya jumênêng majêng sarwi angandika sora: Hèh sarupaning kawula kang padha seba ing dina iki kabèh,
nata, angadhaton ana ing Kartasêkar, jêjuluk Sultan Ibnu Mustapa, Pakubuwana Senapati [Se...]
[...napati] ing Ngalaga. Para wadya sadaya gumuruh jumurung asaurpêksi, tumuntên kasambêtan para ngulama andêdonga, lajêng sami ingaminan ambal-ambalan ambatarêbah. Pangeran Adipati Purbaya enggal anarik astanipun ingkang rayi kalênggahakên ing dhampar, ingkang raka lênggah ing kursi wontên têngênipun, sarta lajêng angundhangakên malih, yèn ing mangke karsa santun nama jumênêng Panêmbahan senapatining prang, dene ingkang putra Pangeran Riya kaangkat dados Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara. Abdi kamisêpuh bêktan saking Kartasura nama Ki Garwakôndha, kawisudha dados patih nama Tumênggung Jagabrata, punapadene para abdi ing Kablitaran, tuwin ing Kapurbayan, sami
têtiyangipun alit ing Kartasura, kathah ingkang sami tilar balewismanipun, sadintên-dintên anglur sami anusul
wadya. Ing ngriku wontên satunggiling sudagar sugih nama Pranaduta, kathah têtiyangipun tumbasan, sami kablônja kadosdene Kumpêni. Sang prabu rèhning rumaos atis, ngantos kagungan tindak reyoh, inggih punika misudha dhatêng tiyang ingkang botên labêt nagari, Ki Pranaduta kaparingan pangkat nama Tumênggung Subrata, dupèh punika ingkang mitulungi têdhanipun para abdi salêbêting kadhaton, mila sang prabu lajêng paring sêrat dhatêng Tuwan Amral, ingkang sawêg angêpang ing Surabaya, suraos aparing pariksa bilih ingkang rayi Pangeran Adipati Purbaya, tuwin Pangeran [Pange...]
[...ran] Adipati Balitar mêdal saking nagari, sami ngraman makuwon wontên ing Mataram. Tuwan Amral tuwin Patih Cakrajaya dalah para bopati ingkang sami pacak baris, katimbalan sami kadhawuhan mantuk dhatêng ing Kartasura, dene Tuwan Amral, kalihan Adipati Cakrajaya numpak baita mêdal ing Samarang.
Gêntos kacariyos, Pangeran Dipanagara ingkang ngraman wontên ing
pacakbaris wontên ing dhusun Padonan, tanah Sokawati, ing ngriku lajêng iyasa kadhaton mawi alun-alun, ngimba pasang rakitipun karaton Kartasura.
Kacariyos malih Pangeran Arya Mataram, ingkang taksih kantun wontên ing Kartasura, sarêng anguningani yèn dalajading praja katingal risak, sakêdhap-kêdhap tansah wontên Pailan, têtiyang alit sami kakirangan têdha, balegriyanipun kathah ingkang katilar suwung, para kawula sami ura-uru botên kantênan pangidhêpanipun, mila lajêng
saking nagari. Pangeran Arya Mataram, nêdya badhe tata-tata ayasa kadhaton wontên ing Pathi, lampahipun tumuju ing Garobogan, bopatinipun sampun
sakalangkung rêsah, tansah bahak-binahak, rayah-rinayah rêbat unggul, para tiyang alit awayang-wuyungan, tambuh-tambuh pangungsenipun, wontên ingkang suyut dhatêng Panêmbahan Hèrucakra, wontên ingkang suwita ing Pangeran Arya Mataram, sawênèh wontên ingkang ngayom dhatêng ing Kumpêni.
Kacariyos lêlampahanipun Tuwan Amral kalihan Patih Cakrajaya sampun dumugi ing Samarang lèrèh sawatawis dintên, ing wêkdal punika tuwan komisaris tampi nawala dalêm saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, suraos angenggalakên anggènipun animbali Tuwan Amral dalah wadyabala Kumpêni, awit lajêng badhe kakarsakakên anglurug dhatêng ing Mataram, ingkang kaping kalih andhawuhakên supados tuwan komisaris lajêng angunjara dhatêng Patih Cakrajaya, jalaran ginalih ngubungi pangramanipun
Tuwan Amral, dene kados makatên karsanipun sang prabu, môngka Patih Cakrajaya wau tiyang sae, nanging kadospundi malih inggih kêdah nglampahi ingkang dados dhawuhing nata. Patih Cakrajaya lajêng kalêbêtakên ing pakunjaran, sarèhning Tuwan Amral sampun sae sarta dangu anggènipun kêkêmpalan kalihan Patih Cakrajaya nalika anggêbag pêrang wontên ing Surabaya botên pisah, mila tansah tuwi dhatêng ing pakunjaran, saha anyagahi samôngsa sampun dhatêng ing Kartasura badhe nyuwunakên pangapuntên dhatêng sang prabu, mila Patih Cakrajaya winêling sampun sangêt-sangêt prihatos. Sarêng sampun sawatawis dintên anggènipun tata-tata wadya, bala Kumpêni sampun samêkta, Tuwan Amral tumuntên bidhal angirid prajurit bôngsa warni-warni. Sadumugining nagari Kartasura, lajêng sowan ing ngarsanipun sang prabu, ngaturakên kawontênanipun wadyabala Kumpêni ingkang kabêkta, saha cumadhong pandamêlan badhe nglampahi punapa sadhawuhipun sang prabu. Sang nata sakalangkung bingah ing panggalih, lajêng dhawuh kinèn mapanakên pakuwonipun, sampun ngantos wontên ingkang kêkirangan.
Sasampunipun lêrêm sawatawis dintên, Tuwan Amral arêrêmbagan kalihan Patih Mangkupraja (bokmanawi Patih Kartanagara kala samantên sampun santun nama Mangkupraja) anamtokakên kêdah anggêbag ing Mataram rumiyin, amargi sami-sami karaman agêng piyambak barisanipun, ing ngriku lajêng tata-tata sakapraboning ayuda, sarêng sampun samêkta lajêng nyuwun pamit ing sang prabu, bidhalipun sêsarêngan, Patih Mangkupraja ingkang angirid
piyambak nyêrêgakên wadyabalanipun, dipun tadhahi prajurit Kumpêni kalayan angrutugi mimising sanjata, wadya ing Kablitaran kathah ingkang pêjah kasulayah, songsongipun Sultan Ibnu Mustapa kabuncang ing Punglu ngantos malêsat têbih, saking kagèting panggalih lajêng lumajêng dalah pangayapipun. Pangeran Riya ingkang sampun
Purbaya sarêng mirsani ingkang putra nanggulangi prajurit Kumpêni kalayan nirbaya nirwikara, enggal angirid wadyanipun, mangsah nalabung saking ngiringan, Pangeran Riya ngatingalakên kaprawiranipun ing pêpêrangan, prajurit Kumpêni têmah karisakan, kathah ingkang pêjah kados babatan pacing, bala Kumpêni lajêng ngunduri amung bala ing Kartasura taksih pêrang rame kalihan wadya ing
bilih kraman ingkang wontên ing Mataram, sampun kaungsir kèngsêr dhatêng ing Kêdhu. Sang nata sakalangkung suka saha anarima, Tuwan Amral tumuntên andarbèni atur: bilih salajêngipun ingkang sinuhun taksih ngarsakakên ing damêl kula, saèstu kula badhe botên suminggah, ananging panyuwun kula mugi wontêna pangapuntênipun ingkang sinuhun dhatêng Adipati Cakrajaya, kula kadugi tanggêl ing kasaenanipun, supados kenginga kala kanthi anglampahi ayahan sabaya pêjah. Ing ngriku Dêmang Urawan anyambêti atur: Gusti, pun Patih Cakrajaya punika salêrêsipun rêsik bêbudènipun, saha tumêmên anggènipun rumêksa nagari dalêm, nalikanipun pêrang ing Surabaya, rintên dalu Amral botên pisah kalihan Patih Cakrajaya, wondene ingkang madulakên awon punika namung saking manah jêjailan, amrih kalêpatanipun Patih Cakrajaya kemawon.
dadi panjalukmu iku ingsun wus marêngake, Patih Cakrajaya ing mêngko wus ingsun ngapura, mulane tumuli ulihna marang ing Kartasura. Tuwan Amral sakalangkung bingah lajêng nyuwun pamit mantuk dhatêng ing Samarang, mêthuk Patih Cakrajaya, sang prabu kapirênan sarwi paring wêwêling aja suwe-suwe ana ing Samarang tumuli balia marene.
Tuwan Amral matur sandika, saunduripun saking kadhaton tumuntên bidhal, dumugining Samarang andhawuhakên timbalanipun sang nata dhatêng tuwan komisaris, Patih Cakrajaya lajêng kawêdalakên saking pakunjaran,
[...lah] balanipun, sarêng dumugi ing Kartasura sowan ing ngarsanipun sang prabu, Patih Cakrajaya enggal anungkêmi pada sarwi nangis anggalolo kadosdene pawèstri, mawi sêsambat dhatêng suwargi ingkang rama sang nata. Sarêng sang nata midhangêt sambatipun Patih Cakrajaya, panggalihipun kados jinait, kagagas-gagas kala taksih sugêngipun ingkang rama, têmahan angêmbêng waspa sarwi ngandika: Wis mênênga wakne, aku mundhak mèlu nangis. Sasampunipun sami luwaran, sang prabu lajêng andhawuhakên dhatêng Tuwan Amral supados tumuntên tata-tata badhe pangungsiripun karaman ingkang wontên ing Kêdhu samangke sampun
Amral kalihan Patih Cakrajaya tuwin Adipati Mangkupraja, ngirid wadyabala bidhal saking Kartasura, sadumugining Mataram, lajêng campuh pêrang kalihan prajuritipun Panêmbahan Purbaya, tuwin Pangeran Adipati Anom Mangkunagara, ing sabên dintên gêntos kalindhih, sarêng dangu-dangu bala ing Kartasura saya agêng barisanipun, awit wêwah-wêwah saking prajuritipun para bopati môncanagari sami anusul, sarta dipun biyantoni prajurit saking ing Madura, mila Tuwan Amral tuwin Patih Cakrajaya lajêng sagêd
barisanipun Pangeran Adipati Balitar ingkang wontên ing Kêdhu, wadya ing Kablitaran botên kaconggah tumanggah, lajêng lumajêng wangsul dhatêng ing Mataram malih, ngêmpal dados satunggal kalihan baris Kapurbayan, tuwin Mangkunagaran. Ing ngriku pêrangipun sangsaya agêng, sadintên-dintên sami long-linongan, wadyabala ing Mataram dipun pêngkuhana kados [kado...]
[...s] punapa inggih mêksa kasêsêr, jalaran ingkang sapisan, kawon kathah saha pêpak pirantosipun, kaping kalih sampun kadangon pêrangipun, dados sami kêkirangan têdha. Mila sarêng sampun sangang wulan dangunipun balanipun Sultan Ibnu Mustapa kèngsêr saking Mataram, dhatêng ing Rêdikidul saurutipun mangetan mêdal ing Kaduwang, taksih dipun lud dening wadya Kumpêni dumugi ing Panaraga, lajêng dipun sêsêk malih kaplajêng mangalèr dhatêng ing Madiun, lajêng menggok mangetan anjog ing Kadhiri, mêksa taksih kabujêng, ngantos kaplajêng malih dumugi ing Malang lajêng anjrak, ing ngriku pambujêngipun wadyabala ing Kartasura kandhêg jalaran lajêng kambah ing sêsakit warni-warni, Adipati
nagari Kartasura, lajêng ngaturi uninga ing sang prabu, bilih karaman ingkang wontên ing Mataram sampun kaungsir, kaplajêng mangetan ngantos dumugi ing Malang, sarta amratelakakên kawontênanipun para abdi dalêm ingkang sami nêmahi pêjah.
Sang prabu sakalangkung ngungun, dene pêjahipun Adipati Mangkupraja tuwin Radèn Suradiningrat, namung kenging sêsakit botên saking sarana pêrang, ewadene sang prabu lajêng andhawuhakên, anakipun para abdi dalêm ingkang sami pêjah salêbêtipun anglampahi
Kacariyos, Pangeran Adipati Balitar ingkang sampun sêsilih Sultan Ibnu Mustapa, tuwin ingkang raka Panêmbahan Purbaya, sarêng makuwon wontên ing Malang, ragi angsal ombèr sawatawis, mila lajêng sagêd atata-tata barisanipun malih ngiras anêntrêmakên panggalih, ananging
botên antawis dangu Pangeran Adipati Balitar kataman anandhang gêrah rêkaos, ngantos andadosakên sedanipun, layon kakondurakên dhatêng ing Kartasura, sagarwa putra dalah para abdi sadaya, kadhèrèkakên Patih Jayabrata, sadumugining Kartasura lajêng kalapurakên ing sang prabu, saking timbalanipun sang prabu layon kadhawuhan anglajêngakên sumare ing Imagiri, dene para garwa putra kadhawuhan manggèn padalêmanipun lami ing Kablitaran. Sampun kalêksanan sadaya, sasedanipun Pangeran Adipati Balitar ingkang sinuhun tansah anahên sungkawa, sadaya karsanipun ingkang sampun kalajêng rumaos kaduwung, saha kagalih kalintu ing tindakipun, botên pisan-pisan ngintên bilih anjalari hura-huruning nagari, saha andadosakên sakiting manahipun para putra, kathah ingkang sami mêdal saking nagari lajêng angraman, mila sang prabu sakalangkung panalangsaning panggalih, rintên dalu tansah ngêngirangi dhahar sare, ingkang kacipta muhung angsala pangapuraning Pangeran, nagarinipun sagêda manggih rahayu pulih tata têntrêm, botên wontên kara-kara, sampun ngantos wontên sambekalanipun.
Amangsuli cariyosipun Panêmbahan Purbaya kalihan ingkang putra Pangeran Riya taksih anglajêngakên pangramanipun wontên ing Malang, saha angêlar jajahan dumugi ing Lumajang. Ing ngriku sagêd kêmpal kalihan Panêmbahan Hèrucakra, Adipati Natapura, Adipati Suradilaga,
sami angrujuki, anjawi sêrat ingkang katur panêmbahan, Tuwan Amral prayogi akintuna sêrat piyambak dhatêng Adipati Surapati, awit punika ingkang sakalangkung kinasih saha kaanggêp saaturipun, saha mawi dipun êbanga,
Tuwan Amral inggih anyondhongi. Sarêng pandamêling sêrat sampun dados, lajêng milih ingkang badhe dinuta, inggih punika Ngabèi Tohjaya kanthi Dêmang Kaligawe sagah anglampahakên. Sasampuning sêrat katampèn sarta winêling-wêling saparlunipun, lajêng kalilan bidhal,
piyambak, satunggalipun katur Panêmbahan Purbaya. Sêrat ingkang dhatêng Adipati Surapati lajêng kabikak, suraosipun sampun kadhadha, duta kêkalih lajêng kapurih ngêntosi ing pamondhokan, Adipati Surapati enggal
kaparênga andhahar aturipun Tuwan Amral, awit kamanah badhe prayogi kadadosanipun. Panêmbahan Purbaya têka gampil pinanggih ing galih, nêdya anut pratikêlipun Adipati Surapati, sagah pêpanggihan
[...pati] piyambak ingkang kautus lumampah pêpanggihan rumiyin kalihan Tuwan Amral, wontên ing Pasuruan. Kalampahan lajêng bidhal sêsarêngan wangsuling duta kêkalih wau, sadumuginipun ing Pasuruan, lajêng mratelakakên dhatêng Tuwan Amral, sadaya ingkang dados karsanipun Panêmbahan Purbaya. Tuwan Amral ugi sampun anyagahi, mila lajêng miji kapitan kêkalih ambêkta karerehanipun, 2 Kumpêni sarta para bopati sawêtawis, ingkang mêthuk dhatêng ing
ingkang nguyun-uyun sawadyabalanipun, sami dipun boyongi dhatêng ing Pasuruan, sarawuhipun lajêng têtabean kalihan Tuwan Amral, ing ngriku Tuwan Amral anggadhahi atur pamrayogi, mugi panêmbahan karsaa têdhak ing Samarang, lajêng badhe kajumênêngakên nata wontên ing ngrika, nglêluri kados nalika jumênêngipun suwargi ingkang rama Pangeran Pugêr. Panêmbahan Purbaya inggih amituruti. Enggaling cariyos lajêng bidhal mêdal ing Surabaya, saha lajêng mancal nitih baita sampun dumugi Samarang. Tumêdhakipun saking baita mawi kinurmatan kapêthuk piyambak dening tuwan komisaris.
Kacariyos, sarêng sampun lêrêm wontên ing Samarang sawatawis dintên, lajêng tampi utusanipun tuwan gupêrnur, bilih Panêmbahan Purbaya dalah pandhèrèkipun, kaaturan dhatêng Batawi, utawi malih wontên utusanipun ingkang sinuhun mêthuk Pangeran Riya katimbalan dhatêng ing Kartasura, awit sang prabu sakalangkung onêngipun. Lajêng sami andum wilujêng bidhal sêsowangan. Wusana sarêng dumugi Batawi Panêmbahan Purbaya lajêng kadunungakên ing bètèng alang-alang
Mila sadaya wau sakalangkung ngungun, dene makatên kadadosanipun, wêkasan sangêt ing piduwungipun, rumaos kenging apuskrama.
Kacariyos, lampahipun Pangeran Riya sadhatêngipun ing nagari Kartasura tumuntên kairid dening patih kalihan tuwan kumêndhan, sowan wontên ing ngarsanipun sang nata lajêng angraup pada, sang prabu sarêng anguningani ingkang putra karaos-raos panggalihipun, sarwi angunadika: Bocah iki sêmune akèh wêdine, labêt durung kawong marang ingsun, ijih kabotan trisna marang bapakne adhi mas Purbaya, jalaran dimong wiwit cilik mula, pisah lan jênêng ingsun. Ing ngriku lajêng dhawuh dhatêng Adipati Danurêja: Yèn ing mêngko putraningsun Pangeran Riya, ingsun paringi sêsêbutan, kaaran Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Kartasura, lan ingsun paringi lungguh bumi sèwu karya, sarta ingsun parêngake angênggoni tilas omahe bapakne ana ing Kapurbayan, aturipun ki patih sandika, sasampunipun sang prabu jêngkar lajêng bibaran, Patih Danurêja lajêng andhawuhakên ingkang dados karsanipun sang nata sampun kalêksanan sadaya.
Botên kacariyos kawontênaning lêlampahan ing nagari Kartasura, salêbêtipun…taun, sarêng sang prabu sampun ragi yuswa, kagungan karsa anggalih dhatêng putra ingkang badhe gumantos jumênêng nata, inggih punika ingkang sêpuh piyambak, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, amung kogêl dening Pangeran Adipati Anom, wah malih tansah dipun gubêl ingkang garwa Kangjêng Ratu Kadipatèn, putranipun kakung sakawan, sami taksih timur, punika kapiliha salah satunggal, sagêdipun sumilih [sumi...]
[...lih] anggêntosi kaprabon, dene putra sakawan wau, 1. Radèn Mas Sêkti, diwasanipun nama Pangeran Arya Buminata,
gêrah, tumuntên nimbali Patih Danurêja, dipun paringi dhawuh: Danurêja ingsun gawèkna layang marang tuwan guprênur ing Batawi, manawa ingsun tinêkakake ing janji, kang ingsun lilani anggêntèni madêg nata, putraningsun kang tuwa, yaiku Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, manawa ora kalakon, iya putraningsun Pangeran Adipati Anom, dene yèn karo pisan ora kalakon, iya putraningsun kang saka bok Ratu Kadipatèn, papat pisan dipiliha salah siji, aja tan ora. Aturipun Patih Danurêja sandika, enggal damêl sêrat, sasampunipun dados tumuntên dipun asmani, lajêng utusan anglampahakên dhatêng ing Batawi, sang prabu kambuhan gêrahipun malih.
Kacariyos Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, tuwin para pangeran punapadene para bopati sami tuguran wontên ing kadhaton, ing ngriku Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dipun susul abdinipun, ngaturi uninga ingkang garwa putri ing Kablitaran badhe kagungan putra. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara enggal kondur mundur saking patuguran, sadumuginipun ing dalêm, ingkang garwa lajêng babar miyos kakung, nuju ing dintên Akat Lêgi tanggal kaping 4 wulan Ruwah taun Jimakir ôngka 1650 marêngi wuku Warigagung, dipun wastani Sênggani Praba. Inggih punika musthikaning [musthi...]
[...kaning] wêdalan. Para sadhèrèk ugi sami martuwi, jabang bayi kapangku gêntos-gêntos, punapadene para nujum ingkang sami nênggani sami amêca bilih jabang bayi punika ing têmbe dados prajurit linangkung. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara enggal wangsul ing kadhaton ngunjuki wuninga ingkang rama sadaya kawontênanipun ingkang garwa anggènipun anglairakên putra. Sang prabu sangêt suka sokur ing galih, sarta maringi namaning jabang bayi Radèn Mas Said, têgêsipun ingkang sinuhun sampun anêksèni.
Kacariyos kala samantên gêrahipun sang prabu saya santêr, lajêng animbali Patih Danurêja, kadangu sêrat ingkang dhatêng Batawi: aturipun dèrèng angsal wangsulan, sang prabu angandika: Patih wêkas ingsun marang sira yèn ingsun tinêkakake ing jangji, kang ingsun lilani madêg nata kaya surasane layang ingsun kang marang ing Batawi, poma iku èstokna aja tan ora. Sang prabu lajêng mundhut wangkingan sarwi dhawuh dhatêng ingkang garwa Kangjêng Ratu Agêng: Bok ratu kêris pusaka iki paringna marang anakmu Pangeran Adipati Arya Mangkunagara. Kangjêng ratu lajêng nampèni kalihan muwun, panggalihipun awrat, nanging ajrih manawi botên anglampahana, mila wangkingan inggih lajêng kaulungakên dhatêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kalayan ngandika: Thole aku titip adhimu Pangeran Adipati Anom. Ing ngriku
sasampunipun samêkta aparipurna nuntên kaangkatakên sumare ing astana Ngimagiri, sapêngkêripun layon gapura
saking kadhaton, Patih Danurêja tuwin tuwan kapitan ugi tugur wontên ing nglêbêt, dene para bopati sami tugur wontên pasowanan jawi, makatên wau nêtêpi adat wiradating nagari.
Wondene Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawi ing Kartasura, punika kala sugêngipun apêputra sadaya 42 uruting sêpuh kados ing ngandhap punika:
1. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Kartasura, saking garwa Radèn Ayu Kilèn utawi Radèn Ayu Sêpuh.
2. Radèn Ajêng Dèwi, pêparab Radèn Ajêng Sobrah, saking garwa pangrêmbe nama Radèn Surtikanthi, diwasanipun nama Radèn Ayu Tumênggung Suralaya, ing Brêbês.
3. Radèn Ayu Pambayun, saking garwa padmi Kangjêng Ratu Agêng, seda timur.
4. Radèn Ajêng Aminah, pêparab Radèn Ajêng Supani, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Tejawati, diwasanipun nama Radèn Ayu Rôngga Kaliwungu. Pêgat nuntên krama malih nama Radèn Ayu Adipati Pringgalaya, sarêng ingkang garwa seda, katrimakakên Radèn Tumênggung Wiradigda.
5. Radèn Mas Sandeya, saking garwa pangrêmbe Radèn Erawati, nama Pangeran Ngabèi.
11. Radèn Mas Samdaya, saking garwa pangrêmbe Radèn Erawati seda timur.
12. Radèn Mas Surasa, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Côndrawati nama Pangeran Arya Mangkubumi, seda wontên ing pagêlaran, nuju tingalanipun sinuhun.
13. Radèn Mas Utara, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu
Agêng, nama Kangjêng Ratu Madurêtna, krama Pangeran Cakraningrat ing Madura, pêgat lajêng katrimakakên Radèn Arya Endranata, ngarangulu ingkang rayi.
15. Radèn Ajêng Kati, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Tilam, seda timur.
16. Radèn Ajêng Branti, pêparab Radèn Ajêng Patri, saking garwa pangrêmbe Radèn Ayu Pandhansari, nama Radèn Ayu Tumênggung Mangkuyuda, sarêng sampun rôndha katrimakakên tuwan kaji ing Kêdhu seda Pangolan.
17. Radèn Mas Subandi, pêparab Radèn Lindhu, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Erawati, seda timur.
saking garwa pangrêmbe, Mas Ayu Murdaningkung nama Pangeran Arya Prangwadana.
30. Radèn Ajêng Srigati, pêparab Radèn Ajêng Umik, saking garwa pangrêmbe, Radèn Rarasati, nama Radèn Ayu Surawinata.
31. Radèn Mas Gêtêr, saking garwa pangrêmbe, Radèn Pandhansari nama Pangeran Arya Panular.
32. Radèn Mas Patêr, saking garwa pangrêmbe Radèn Pandhansari nama Pangeran Arya Mangkukusuma.
33. Radèn Mas Sunaka, saking garwa nèm Ratu Kadipatèn, nama Pangeran Singasari, sarêng ngraman nama Sunan Prabujaka.
34. Radèn Ajêng Margantên, pêparab Radèn Ajêng Mantên, saking garwa pangrêmbe Radèn Rarasati, ngarang ngulu ingkang bakyu nama Radèn Ayu Mêgatsari.
35. Putri saking garwa nèm Ratu Kadipatèn, dèrèng kaparingan nama lajêng seda timur.
36. Radèn Ajêng Yadah, saking garwa pangrêmbe Mas Mundri, nama Radèn Ayu Sujanapura.
37. Radèn Mas Sardan, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Rantansari, nama Pangeran Dipasônta.
38. Radèn Ajêng Rêmbe, saking garwa Mas Ayu Rondhonsari, nama Radèn Ayu Endrawinata. Sarêng pêgat, dipun karang ulu ingkang bokayu, Kangjêng Ratu Madurêtna, lajêng katrimakakên Radèn Tumênggung Yudanagara, [Yu...]
[...danagara,] ing Banyumas, ing wêkasan kawisudha dados patih ing Ngayugyakarta, nama Radèn Adipati Danurêja.
39. Radèn Ajêng Rêsmiyah, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Rondhonsari, seda timur.
Lêlampahanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Kartasura, Sasurudipun Ingkang Rama, Dumugining Kakendhangakên
Wiyosipun, kacariyos malih, sarêng para pangeran anggènipun tugur wontên salêbêting karaton Kartasura, sampun sawatawis dangu, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sasurudipun ingkang rama tansah karêrantan, awit saking rumaos katêmpah sêpuh, môngka ingkang rayi-rayi kathah saha taksih sami timur, mila sakalangkung kapêtêk putêking galih, wêkasan pamitan dhatêng Adipati Danurêja: Uwa patih, aku lilanana arêp mêtu marang jaba, nêdya ngenggar-enggar pikir sadhela.
Wangsulanipun Patih Danurêja: Dhuh anggèr sampeyan sampun miyos saking kadhaton, awit lêrêsipun botên kenging, prayogi
pinarak wontên ing pasowanan, Patih Danurêja ugi andhèrèkakên, sarêng sampun sawatawis lajêng matur: Anggèr, sampun dangu sumôngga sami wangsul lumêbêt ing kadhaton malih, mugi sampun kathah-kathah ingkang karaosakên, lakar paduka putra ingkang sêpuh piyambak, sintên ingkang sayogi gumantos jumênêng nata, kajawi amung anggèr. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dèrèng karsa wangsul, amung angecani pangandika: Iya mêngko uwa antèkna sadhela, malah lajêng miyos malih tindak dhatêng pagêlaran, pinarak wontên ing bangsal pangrawit. Patih Danurêja taksih kêkinthil, sarwi sangêt-sangêt anggènipun tansah ngaturi wangsul, ananging Pangeran Adipati Arya Mangkunagara mêksa dèrèng karsa wangsul. Sampun dilalah karsaning Allah, kêdah dados jalaran panjanging lêlampahan, Patih Danurêja rumaos botên dipun paèlu, têmahan sakit manahipun, ing ngriku katungka utusanipun Kangjêng Ratu Agêng animbali Patih Danurêja, mila Pangeran Adipati Arya Mangkunagara lajêng katilar piyambak. Patih Danurêja enggal-enggal wangsul lumêbêt ing dhatulaya, sasampuning sowan Kangjêng Ratu Agêng, lajêng dipun jak pêpanggihan kalihan tuwan kapitan kumandhan, wigatosing rêmbag, Kangjêng Ratu Agêng pêrlu amasrahakên ingkang putra Pangeran Adipati Anom, kaborongakên dhatêng tuwan kapitan, sagêdipun jumênêng nata anggêntosi kaprabonipun
kagunganipun, sarêng sampun sami golong ing rêmbag, nuntên bibaran, tuwan kapitan ugi lajêng ngaturi sêrat pamrayogi dhatêng ing Batawi, kalayan lampah sêsiliban. Patih Danurêja enggal andhawuhakên nutup gapuraning karaton mawi kajaga dening Kumpêni, saha dhawuh
sampun mupakat para prikônca nyuwunakên idi jumênêngipun nata Pangeran Adipati Anom, anggêntosi kaprabonipun ingkang rama swargi. Sadaya para bopati botên wontên ingkang purun mangsuli, ciptaning manahipun dupèh Pangeran Adipati Anom taksih timur, amung Pangeran Madurarêja ingkang mangsuli, têmbungipun: Manawi condhong kalihan karsanipun kiyai lurah, aluwung putra ingkang sêpuh Pangeran Adipati Arya
momong dhatêng para sadhèrèk, bokmanawi pawingkingipun, nagari badhe manggih rahayu, miwah tata têntrêm. Manawi putra ingkang taksih timur kajumênêngakên nata, pandugi kula ing wingking botên wande badhe
bingah nuju kagungan karsa ngadat botên kenging kapambêngan. Ki Dipati Jayaningrat ugi anyambêti rêmbag: Saking pamanggih kula mrayogèkakên amiliha [a...]
[...miliha] putra ingkang sampun diwasa salah satunggal, nanging ingkang bagus warninipun, sarta ingkang sêmbada pasang sariranipun, awit putra ingkang sêpuh piyambak punika sayêktosipun warninipun kirang bagus, dêdêg ngadêg tuwin sariranipun kirang mungguh, dados taksih kuciwa ing sêmu upami jumênênga nata.
Sakathahing ginêm wau Patih Danurêja botên anyondhongi, nuntên damêl sêrat kados ingkang sampun dados kakêncênganipun piyambak, sasampunipun dipun capi, para bopati lajêng kinèn tumut angêcapi sangandhapipun, ugi sami manut angêcapi ngantos athirik-thirik, sarampungipun lajêng sami bibaran. Patih Danurêja nuntên amanggihi tuwan kapitan, masrahakên sêratipun wau, supados kaaturakên dhatêng ing Batawi. Kala samantên Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang wontên ing bangsal pangrawit sampun dipun aturi, saha karsa lajêng wangsul lumêbêt dhatêng ing dhatulaya malih.
Kawuwusa ing nagari Batawi, tuwan guprênur sarêng anampèni sêrat saking sang prabu ing Kartasura, dèrèng ngantos kawangsulan lajêng tampi sêratipun tuwan kapitan, sarta katungka sêratipun Patih Danurêja, nunggil suraos ngaturi pariksa bab sedanipun sang prabu, saha
kapatah ambêkta sêrat wangsulan, botên kacariyos lampahipun, wontên ing margi, sarêng badhe dumugi ing Kartasura wontên ing Banyudana kapêthukakên Pangeran Adipati Anom, dalah para putra santana, saha kadhèrèkakên dening Patih Danurêja, kanthi para bopati, ing ngriku Patih Danurêja ngaturakên Pangeran Adipati Anom, dhatêng tuwan kumêndur, mila lajêng nampèni [nampè...]
[...ni] sêrat wangsulan saking tuwan guprênur. Sarêng binuka suraosing wangsulan, putranipun sang prabu ingkang nampèni sêrat punika ingkang jumênêng nata anggêntosi ingkang rama. Pangeran Adipati Anom sasampuning nglairakên suka panarimahing panggalih, lajêng sami bidhal sêsarêngan, dumugining Kartasura dipun panggihi Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, mawi mratelakakên bilih sariranipun punika putranipun sang prabu ingkang sêpuh piyambak. Tuwan kumêndur kagèt, wangsulanipun: O, kadospundi punika wau, sêrat saking tuwan guprênur dipun tampèni rayi jêngandika Pangeran Adipati Anom, dados sampun kalajêng rayi jêngandika ingkang katamtokakên jumênêng nata. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara mangsuli: Botên wontên bedanipun, kula kalihan adhi mas Pangeran Adipati Anom, jêr sami putra têtilaranipun kangjêng rama prabu. Tuwan kumêndur ugi lajêng
mangke Pangeran Adipati Anom kajunjung jumênêng nata, anggêntosi kaprabonipun ingkang rama, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngadurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping 2, ing Kartasura, saha lajêng katarik astanipun kalênggahakên ing dhampar. Para putra santana tuwin [tuwi...]
[...n] kawula sadaya sami angèstrèni, kyai pangulu lajêng andonga nurbuwah, dipun amini dening para ngulama sadaya. Sarampungipun Radèn Ngabèi Tirtawiguna, majêng wontên ing ngarsa nata, amaos sêrat prajanjian ingkang saking tuwan guprênur ing Batawi, Kumpêni mawi
tunggalSengkalan: ing siti tinata raras tunggal (1651 A.J., 1727 A.D.). dados, ôngka 1651) utawi ing taun Walandi nuju 1727. Kala samantên tuwan kumêndur anggènipun wontên ing Kartasura sawatawis dangu, sarêng sampun rampung sadaya saprêlunipun, nuntên nyuwun pamit ing sang prabu, saha lajêng bidhal wangsul dhatêng ing Batawi.
Amangsuli cariyos, jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sarèhning taksih kirang yuswa, pramila pangwaosing karaton katindakakên dening pêpatih dalêm, amung tumrapipun kasêntanan mawi lêlayanan Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, makatên ugi Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sakalangkung pamomongipun dhatêng ingkang rayi Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kalayan ginulang-gulang bab pangastaning kaprabon, têmahan Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan dahat sihipun dhatêng ingkang raka Pangeran Adipati Arya Mangkunagara. Sarêng diwasanipun yuswa lajêng angasta pusaraning praja pribadi, ananging kalamangsanipun bilih nuju kataman pakèwêt, utawi ingkang pêrlu-pêrlu, inggih botên liya ingkang kakarsakakên [kakarsaka...]
[...kên] ngêmbat salajêngipun linaksanan, amung saking pamanggihipun ingkang raka Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, pramila Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ugi katumusan trêsna dhatêng ingkang rayi Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Nêngna malih, mênggah lêlampahanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, garwanipun putri saking Kablitaran seda, sapêngkêring layonipun ingkang garwa, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sangêt anandhang brôngta, tansah kèngêtan solah-bawanipun ingkang garwa agawang-gawangan. Ngantos supe dhahar sare, dumugining kawan dasa dintên sawêk marêk sowan Sênèn Kêmis. Sanadyan sampun wontên karsanipun badhe krama malih, ananging dèrèng wontên ingkang dados panujuning panggalih.
Kacariyos, wontên ampeyanipun sang prabu ingkang kakêbonakên, asli saking Samarang nama Mas Ayu Larasati, anakipun Dêmang Cakrayuda ing dhusun Karang, kawartos pranakan Cina, warninipun ayu amêrak ati, kulitanipun jêne amaya-maya, sampun dangu sinuhun botên
sapisan kaping kalih botên karsa anampèni, awit kagalih botên prayogi kadadosanipun, ewadene mêksa tansah kintun kemawon, bokmanawi ugi winoran ing gunadhêsthi. Saking sagêdipun ingkang dados congkok, kanthi luwêsing pamiluta amêlasasih, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kagiwang panggalihipun, wêkasan karsa anglanggati mêmanising ginêm, satêmah wontên ingkang wêwadul ing sang prabu, pratingkahing ampeyan wau anggèning lambang asmara kalihan kangjêng pangeran, sanalika sang prabu lajêng botên rêna panggalihipun dhatêng ingkang raka, sasolah-bawanipun [sa...]
[...solah-bawanipun] tansah ingewanan. Sarêng sampun sawatawis lami, dumadakan Pangeran Adipati Arya Mangkunagara katuwuhan panggalih ngarah apa, kamipurun canthèl atur konjuk ing sang prabu, sarèhning ampeyan ingkang kakêbonakên pancèn sampun botên kagêm, manawi kaparêng kasuwun piyambak. Sang nata sarêng midhangêt atur ingkang makatên, punika kados ginugah dukanipun, sampuna èngêt yèn kadang sêpuh saèstu sampun kawisesa ing pidana, dados amung sinamun ing netya supados sampun kawistara ing kathah, amargi ingkang garwa pinuju bobot sêpuh, ananging gêtêm-gêtêming panggalih botên kenging sinirêp.
Kacariyos, Patih Danurêja ingkang tansah angulat-ulatakên obah osiking karaton, sarêng pirsa yèn sang prabu anahên duhkita awit saking angampêt duka dhatêng ingkang raka Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, mila enggal lumêbêt ing kadhaton sowan sang nata piyambakan, angaturi pamrayogi, supados ingkang raka wau kapasrahakên dhatêng Kumpêni, sagêda kasingkirakên dhatêng ing pambucalan, murih sampun ngantos wontên ingkang ngregoni jumênêngipun sang nata ngasta pusaraning praja. Ingkang sinuhun sarêng miyarsa aturing patih makatên wau, sakalangkung lêganing panggalih, dene katuju ingkang dados karsanipun, mila Patih Danurêja kalilan mundur lajêng andhawuhna punapa sapêrlunipun, dumugining jawi animbali Adipati Cakraningrat, dipun wangsit ingkang dados karsanipun sang prabu, sarêng enjingipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dipun irid dhatêng ing ngloji, sadumugining ngloji datan sarônta lajêng kasikêp saking wingking, saha lajêng kapasrahakên dhatêng Kumpêni, kalayan andhawuhakên ingkang dados kaparêngipun ingkang sinuhun, sanalika wontên gara-gara
garwa putra dipun kaboyongan dhatêng dhatulaya, ing dalêmipun kadhawuhan anjarahi. Angkatipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dhatêng ing Samarang, mawi kairid bopati kalih, 1. Radèn Tumênggung Natamijaya, 2. Ki Tumênggung Nitinagara, ingkang kalilan andhèrèk mung sêlir kêkalih, pawongan tiga, putra kakung satunggal ingkang
pun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara wau sang prabu saya muntab panggalihipun, sadaya
kendhangipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sakalangkung amêlasarsa awit botên timbang kalihan dosanipun, kaping kalih sadaya ingkang dados karsanipun sang nata botên wontên ingkang purun amambêngi, bilih ngantos kalajêng-lajêng botên wande badhe wontên dêdukaning Kang Maha Sukci
sarta apêpetangan kalihan Kumpêni, têlasipun prabeyaning pêrang, tuwin sanès-sanèsipun lêladosan ingkang dados pundhutanipun sang prabu, bidhalipun saking Kartasura nuju ing wulan Sura taun Jimawal, sinangkalan
badhe katur tuwan guprênur. Wontên ing Samarang kèndêl pitung dalu lajêng mancal numpak baita layar, dumugining Batawi kapêthuk dening komisaris Tuwan Mantras, Mayor Tuwan Pagêrtut, Mayor Samus, tumurunipun
patih, sarêng sampun lêrêp tigang dintên, sowanipun ki patih ing tuwan guprênur dhatêng kutha intên, mawi dipun pêthuk kareta, kalayan ngirid nawalanipun sang nata, ingkang kaampil ing bopati mawi kasongsongan jêne. Sarêng sêrat sampun katampèn Tuwan Guprênur Matius
Inggih saking barkah paduka sami kasugêngan. Tuwan guprênur lajêng andangu malih bab kawontênanipun pêrang ing tanah wetan. Aturipun patih ragi wontên salingsinganipun, ngantos tuwan guprênur katingal rêngu, mila ki patih lajêng kadhawuhan dhatêng ing gêdhong pêngkêran, badhe kakarsakakên ngandikan piyambakan, ingkang kalilan andhèrèk amung juru basa. Sarêng sampun wontên salêbêting gêdhong Adipati Danurêja angaturi arta: 2000 rupiyah. Tuwan guprênur sakalangkung kagèt, ngantos pasuryanipun katingal anjêrbabak, dene pêpatihipun ingkang sinuhun têka anggadhahi pratingkah ingkang kados makatên, mila dèrèng dangu anggènipun ngandikan lajêng kapunggêl, kyai patih kalilan wangsul dhatêng ing pondhokanipun malih.
salêbêtipun wontên ing Batawi, Patih Danurêja sabên katimbalan dhatêng kantor bicara, kadangu kawontênanipun nagari Kartasura, [Karta...]
[...sura,] paturanipun tansah botên kalêrêsan, sarta kawêlèh-wêlèh ingkang dados wêwinihing kêkajênganipun, mila sampun rambah-rambah sabên nyuwun pamit mantuk dèrèng kalilan taksih dipun andhêg kemawon, ngantos kiyai patih rumaos dipun ukum aris-arisan.
Nuju satunggaling dintên, Komisaris Mantras, dhatêng pondhokanipun kiyai patih, angêmban dhawuhipun tuwan guprênur kapurih rêmbagan bab dhaharipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara. Mênggah saking pamrayogènipun ki patih pintên. Wangsulanipun Adipati Danurêja: Punika jêngandika pantês piyambak kemawon, kula kantuna
taksih ngladosi minuman tuwin jampi-jampi. Patih Danurêja mangsuli: Manawi samantên punapa botên kêkathahên, kajawi punika kula dipun wêling ijêman ing sang prabu, ngenggalakên Pangeran Adipati Arya Mangkunagara wau, tumuntênipun kakendhangakên dhatêng pambucalan, sampun ngantos kalamèn wontên ing ngriki. Komisaris Mantras sarêng midhangêt asêmu kagèt sarwi mangsuli: Saudara, sampun jêngandika asalah gawe, têmbung sajabaning layang kang andika wêcakake, sanadyan têmêna wêlinge sang prabu, nanging jêngandika kang manggih cacad. Saèstunipun tuwan guprênur saya wêwah kirang rênaning panggalihipun, têtela yèn jêngandika piyambak ingkang andamêl risaking para santana. Patih Danurêja lajêng ngrêrêpa: O, inggih sakalangkung trima kasih kula dhatêng saudara, dene karsa ngèngêtakên katliwênging manah kula, mila wêlingipun sang prabu wau mugi sampun ngantos katur ing tuwan guprênur. Sarampunging ginêm Tuwan Mantras lajêng têtabean pamit mantuk.
wondene Radèn Adipati Danurêja, anggènipun wontên ing Batawi anandhang sungkawa, awit saking dipun pitambuhi dening tuwan guprênur, wah sampun lami dèrèng kalilan mantuk, môngka botên nate katimbalan, mila sakalangkung prihatosing manahipun, tansah angirangi dhahar tuwin sare, ingkang dipun têtêdha mugi angsala pangapuraning Pangeran, sagêdipun tumuntên mantuk dhatêng ing Kartasura. Sarêng sampun angsal tigawêlas wulan laminipun, sawêg kalilan mantuk, mawi dipun bêktani sêrat wangsulan ingkang konjuk ing sang prabu. Sanalika Patih Danurêja sakalangkung bingah, saha tumuntên bidhal numpak baita, sadumugining Samarang dipun urmati dening tuwan kumêndur, ngantos sipêng tigang dalu, lajêng andumugèkakên lampah, sadhatêngipun ing nagari Kartasura adamêl gêdêripun têtiyang sanagari, tansah sami jawil-jinawil sarta rêraosan dene kyai patih anggènipun dhatêng ing Batawi ngantos lami sawêk mantuk, punapa ingkang dados wigatosipun. Sarêng sampun dumugi ngarsanipun ingkang sinuhun, Patih Danurêja nyungkêmi pada, sarta botên kenging dipun ampah wêdalipun luh, têmahan nangis sênggruk-sênggruk ngantos kamisêsêgên, sasampunipun sarèh lajêng angunjukakên sêrat wangsulan, miwah angaturakên kawontênanipun salêbêting wontên ing Batawi, sasampunipun Patih Danurêja lajêng kalilan mundur saking ing dhatulaya. Sigêg.
Gêntos kacariyos, wontên gêmpalaning kôndha saking môncanagari, tukang pêkên ing Kalangbrèt rêraosan dhatêng lurahipun Adipati Mataun, bilih wontên tiyang ulah martapa nama Ki Sèh Wanawasa, langkung dakik ginêmipun, mawi amêca bilih ing nagari Kartasura badhe wontên santana ingkang thukul, surasêkti môndraguna pilih tandhingipun ing ayuda, malah ngantos sagêd jumênêng nata, dene satunggalipun pinasthi [pi...]
[...nasthi] dados prajurit linangkung, putus dhatêng ulah gêlaring aprang. Ki Mataun sarêng midhangêtakên lajêng tuwuh panggraitanipun, tiyang martapa ingkang mêmêca wau rinasuk inganggêp tiyang
pun, Radèn Adipati Danurêja sêmu ngina, kaya apa mungguh kawaspadane wong ing desa, têka kumaki têmên, ewadene inggih lajêng katimbalan, pinanggihan wontên ing langgar pêngkêran. Sasampunipun satata linggih, dinangu kalihan piyambakan, têmbungipun kiyai
ing Kartasura kabèh, napa wontên walangsangkêre kang mrojol saka têkêmane Danurêja, utawa sing wani-wani nêrak pêpalang kang mêtu saking pêpalang, saka pangrasa kula nagara ing Kartasura isia macan galak salêksa, banthèng ngamuk sakêthi, yèn taksih Si Danurêja mêsthi padha mati ontên têkêman kula, kadipundi kaki napa badhe botên makatên.
Wangsulanipun Ki Sèh Wanawasa: Dhuh lêlurahing jagat, kula nyuwun pangapuntên kamipurun umatur pasaja, sadaya lêlampahan ingkang sampun pinasthi, botên kenging dinuwa saking sarana, sanadyan pinêndhêma ing bumi sap pitu, bilih sampun dumugi ing mangsanipun, siti wau têmahan ambalêdhag, ingkang kapêndhêm sagêd anjêbos, makatên punika sampun tinamtu botên kenging oncat. Ki patih ngandika malih: Coba dika dumuk amrih lêganing ati kula sintên wonge kang moncol ing lêlakon, amêsthi ajur dening ihtiyar.
Aturipun Ki Wanawasa: Manawi kiyai patih kêdah andangu, saking panawang kula, 1. Radèn Mas Sujana inggih Pangeran Mangkubumi, 2.
Radèn Mas Said, ingkang taksih timur, punika benjing botên wontên
Sêtyawati matur abêbisik, bilih angêmban timbalanipun Kangjêng Ratu Agêng, paring uninga nalika ing dintên malêm Jumungah, supêna katingal rêmbulan coplok saking ngantariksa, sarwi dipun lokakên ing ngakathah. Rêmbulan wau ngleyang sumangsang ing wit randhu, nuntên katingal Pangeran Mangkubumi ambêkta gèntèr, rêmbulan kasènggèt dhawah ing pangkon kacêpêng lajêng kadhahar, sawêg têlas sapalih lajêng kabucal, rêmbulan wangsul ing dunungipun sarwi kaêlokakên ing tiyang kathah, tumuntên dhawah malih kantun sasigar, kadhahar dening Radèn Mas Said. Sawêg têlas sakêdhik Kangjêng Ratu Agêng kasêlak wungu. Kyai patih sarêng mirêng cariyosipun Nyai Sêtyawati lajêng anjêtung sangêt ing pangungunipun, dene kawontênaning supênan, têka mèmpêr kalihan pamêcanipun Ki Sèh Wanawasa. Nyai Sêtyawati sumêrêp pasêmonipun kiyai patih anahên duhkita, lajêng anusuli atur: Saking wêlingipun Kangjêng Ratu Agêng prakawis punika kaborongakên ing jêngandika, awit ing batos sakalangkung sêkêl ngêmu mêlang-mêlang, dene ingkang katingal wontên ing pasupênan Pangeran Mangkubumi tuwin Radèn Mas Said, punika kadospundi wahananipun. Patih Danurêja mangsuli sarwi bêbisik, wontên wêcaning gaib, Pangeran Mangkubumi kalihan Radèn [Ra...]
[...dèn] Mas Said punika ingkang badhe ambêbayani.
Nyai Sêtyawati nyambungi wicantên: Yèn makatên punapa botên prayogi kalih pisan wau kacupêt lêlampahanipun. Patih Danurêja mangsuli: Prakawis ingkang makatên punika dèrèng kenging katamtokakên, upami amidosa ingkang dèrèng nyata, saèstu manggih duraka, badhe angsal sêsikunipun Kang Maha Kuwasa, mila saking atur panuwun kula mugi sampun anggêga supênan, mindhak saya anipisakên tekad, botên langkung amung pêjah gêsang kula katura Gusti Kangjêng Ratu Agêng, dene kamipurun anggadhahi atur ingkang samantên wau. Nyai Sêtyawati ugi lajêng
nyasmitani bilih sampun andugi punapa wigatosipun ingkang mêntas karêmbag. Kyai patih ugi anggraita sêmu anggragap, sampun nyana yèn kawadaka ing wêwadosipun, mila lajêng ngandika: Dhuh ki raka, punapa inggih
kabatanga ingkang kula gêgêm punika punapa. Adipati Danurêja mratelakakên yèn botên sumêrêp. Ki Sèh Wanawasa lajêng ngêgarakên tanganipun mawi mungêl sora, ambak ambing wiji gadhung. Kiyai patih lajêng angrêrêpa: Awit saking tunaning panggraita kula, mugi dipun wêdharna ingkang prasaja, Ki Sèh Wanawasa wicantên malih: Kyai patih wau sampun walèh piyambak yèn botên sumêrêp, inggih dados botên mênangi hara-huruning nagari, dene wiji gadhung punika têtêdhan ingkang ngêndêmi, awit kiyai patih kasêlak nandhang sungkawa, amanggih lêlampahan sanès, Adipati
Danurêja sarêng midhangêt pamêcanipun Ki Sèh Wanawasa, sangêt ngêrês ing panggalihipun, lajêng tumungkul sarwi waspanipun akêkotos, nanging lajêng angèsthi pêpuntoning tekad, têmah narimah sumarah Ingkang Murbèng Titah, wusana ngandika dhatêng Ki Mataun: Wiwit samêngko aku mèlu ngêpèk wong tuwa marang Ki Sèh Wanawasa, mulane sabên garêbêg jakên milu seba marang ing Kartasura. Aturipun Ki Mataun inggih sandika, sarta lajêng sami kalilan mantuk.
Kacariyos, kala samantên Adipati Jayaningrat ing Pakalongan gadhah sadhèrèk jalêr ingkang kanggêp pasuwitanipun saha sangêt dipun sihi ing sang prabu, mila Adipati Jayaningrat
Kacariyos, sang nata mirêng yèn kalênggahanipun Tumênggung Suradiningrat kalorod saking kajêngipun patih piyambak, sanalika sangêt ing dukanipun, sih trêsnanipun dhatêng Adipati Danurêja ical babar pisan, enggal animbali
Tirtawiguna, ingsun gawèkna layang marang tuwan guprênur, yèn ing mêngko ingsun wis ora angabdèkake marang Adipati Danurêja, ingsun titip marang Kumpêni, supaya tumuli disingkirake saka nagara Kartasura, dibuwanga marang tanah sabrang. Sanalika sêrat lajêng kadamêl miturut timbalanipun sang prabu, sasampunipun katetesan asma cap, lajêng kabêkta mêdal saking dhatulaya.
Rikala samantên Kangjêng Ratu Agêng angsal pawartos, bilih ingkang sinuhun sakalangkung duka dhatêng Patih Danurêja, mila enggal-enggal karsa manggihi ingkang putra, nuntên ngandika sêmu angarih-arih: Dhuh anggèr, gonmu dêduka
nawalanipun sang prabu dhatêng ing ngloji, katampèkakên ing tuwan kumandhan saha kawêca ing sapêrlunipun. Botên kacariyos ing lampahipun, dumugining Batawi [Ba...]
[...tawi] sasampuning katampèn dening tuwan guprênur, lajêng karsa rêmbagan kalihan para rad Kumpêni, pinanggihing rêmbag anglêstantunakên ingkang dados karsanipun ingkang sinuhun. Mila lajêng utusan Dêlèr Tuwan Kunyit lumampah dhatêng Samarang, supados nyêpêng Adipati Danurêja, samôngsa dhatêng wontên ing Samarang, mawi winêling-wêling ing sawigatosipun.
Gêntos kacariyos, kala samantên pêpatih ing Kartasura sabên tanggaping taun, tamtu dhatêng ing Samarang, nampèni arta pambayaring têmpuranipun Kumpêni, mila sarêng ing wulan Sura, Adipati Danurêja ugi dhatêng ing Samarang kados adat, ing ngriku lajêng kacêpêng linêbêtakên ing pawarangan, sadaya ingkang sami sumêrêp sakalangkung ngungun, dalah para tiyang saisining nagari Samarang, sami rêraosan, punapa mênggah ingkang dados kalêpatanipun, dene wiwit ênèm dumugining sêpuh anggènipun dados patih angêmbani nagari dèrèng nate amanggih cacad, sawêg punika ratu mudha karsa amidosa dhatêng pêpatihipun ingkang sampun wêrda, sawênèh wontên ingkang mangsuli: Bokmanawi punika wêwalêsipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, ingkang pinidana tanpa dosa, awit Gusti Allah ingkang maha adil, rintên dalu tansah ngudanèni ing sasolah-bawaning kawulanipun.
Wusana sarêng ingkang sinuhun kaaturan uninga, lajêng dhêdhawuh anjarahi barang gadhahanipun Adipati Danurêja, sarta para pawèstri dipun
panggalih, awit piyambakipun ingkang sampun kinèn anglampahi dhawuhipun sang prabu, anyirnakakên sêsukêring
sakalerehanipun sampun sami sumewa sadaya, ing ngriku tuwan dêlèr lajêng ambyawarakakên, bilih awit saking kaparêngipun ingkang sinuhun, ing mangke Radèn Tumênggung Natamijaya kawisudha dados
sadumugining Samarang ambêkta Patih Danurêja, sarêng wontên ing Batawi lajêng tata-tata baita ingkang badhe katumpakan Adipati Danurêja dhatêng ing pambucalan.
Gêntos kawuwusa, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara anggènipun dipun andhêg wontên ing Batawi ngantos tigang taun, bidhalipun dhatêng pambucalan ing tanah Kap sawêk sawulan, dèrèng dumugi ing panggenan, jalaran lampahing baita botên sagêd angsal angin sae, tansah kumbak-kumbul wontên satêngahing lautan, tumuntên katungka baita ingkang ambêkta Patih Danurêja, wontên ing margi nêmahi kabilaèn, katêmpuh ing prahara, ngantos tiyanging baita pokah, lampahipun sapurug-purug, dumadakan saking karsaning Allah badhe kangge mamêlèh ing lêlampahan, sarêng kabuncang cêlak kalihan baitanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, baitanipun Patih Danurêja wau rêmuk, para tiyang isining baita pating barêngok sami kacêmplung ing sagantên, sawênèh wontên ingkang sagêd anglangi, salong wontên ingkang angsal cêpêngan kajêng pêcahaning baita. Ing ngriku sarêng mirêng suwaraning tiyang pating jalêrit, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara tuwin tuwan kapitan sami mêdal dhatêng ing ngêdhèg, sakangsal-angsal anulungi
para tiyang ingkang sami pating kurambang wontên ing sagantên. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sagêd anyandhak tanganipun tiyang jalêr sampun sêpuh, lajêng katarik minggah wontên ing ngêdhèg, tiyang wau sampun botên sagêd anggulawat, sarêng dipun waspadakakên inggih punika Patih Danurêja, mila panggalihipun sakalangkung kagèt, dene botên nyana pisan-pisan, mila gugup pangupakaranipun, ing sapikantukipun. Sarêng sampun èngêt saha sagêd pramana paningalipun, yèn ingkang mitulungi Pangeran Arya Mangkunagara, Patih Danurêja lajêng anungkêmi pangkonipun sarwi anangis ngantos sêsêgên asênggruk-sênggruk. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara lajêng andangu: Kapriye dene uwa patih nganti kasusulake
kaprabonipun rayi paduka, wêkasan anêmahi kados makatên, mila rumaos angsal sêsikuning Pangeran, mawi kawêlèhakên anggèr ingkang mitulungi gêsang, botên langkung sèwu-sèwu kalêpatanipun badan kula mugi wontêna pangapuntênipun bêndara, têrus lair batos. Pangandikanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara: Iya uwis ta uwa, aja akèh-akèh kang korasakake, mundhak amuwuhi karônta-rantaning ati, pupusên ing pêpasthèn, manungsa amung sadarêma anglakoni. Patih Danurêja lajêng kabêkta dhatêng ing kamar kasantunan pangangge, tuwin dipun ajak kêmbul bujana ing sawontênipun, wusana baita lajêng laju lampahipun, awit angsal angin sae samargi-margi Adipati Danurêja tansah nyariyosakên kawontênanipun nagari Kartasura sapêngkêripun kajêngkangjêng. pangeran, wiwitan dumugi
sokur ing Pangeran, saha nalôngsa salêbêting panggalih.
Enggaling cariyos, sarêng baita sampun dumugi ing panggenan, Patih Danurêja kaprênahakên piyambak, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kadunungakên wontên ing nagari Kap, inggih punika pojoking tanah Aprikah ingkang sisih kidul, ngantos dumugi sedanipun, ananging layonipun kakondurakên dhatêng tanah Jawi, sumare ing astana Imagiri, amung para putra wangsulipun sangking pambucalan, lajêng katrêm dêdalêm wontên ing Batawi.
Wondene putranipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara wau sadaya 16, wontên ingkang miyos ing Kartasura, salong miyos nalika kaandhêg wontên ing Batawi, sawênèh kawiyosakên sasampuning wontên nagari Kap, mênggah pratelanipun urut sêpuh kados ing ngandhap punika.
diwasanipun ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang sapisan ing Surakarta, apêparab Kangjêng Gusti Ingkang
saking ampeyan, lajêng krama malih nama Radèn Ayu Puspakusuma.
9. Kakung saking ampeyan, dèrèng nama seda.
10. Radèn Ayu Tirtayuda, ing Nglorog tanah
16. Radèn Ayu Mangunyuda, ing Banyumas, saking ampeyan.
Bab 3. Lêlampahanipun Radèn Mas Suryakusuma (Said) Sapêngkêripun ingkang Rama Kakendhangakên Ngantos Dumugining Lêlana Andon Yuda
Amangsuli cariyos, kawontênanipun ing nagari Kartasura, sapêngkêripun Pangeran Adipati Mangkunagara kakendhangakên, panggalih dalêm ingkang sinuhun lajêng mungkar botên wontên ingkang dipun èringi, saha botên karsa ngagêm atur pirêmbagipun para nayaka, amung ngagêm karsanipun
manawi rama utawi bapakipun tilar donya, putra sarta anak wau sami botên kagêntosakên ing kalênggahanipun, makatên malih ingkang sinuhun kagungan tindak sawênang-wênang, anyedani Pangeran Têpasana, ingkang botên dosa. Ing ngriku sadaya kawula tiyang alit, botên kantênan pangidhêping manah, amargi panggalih dalêm ingkang sinuhun botên têtêp, sakêdhap angayomi dhatêng Cina, sakêdhap angayomi Kumpêni, têmahan nagari Kartasura awayang-wuyungan. Adipati Martapura kakên manahipun, jalaran dipun cidrani ingkang sinuhun, mila Adipati Martapura lajêng ngêmpal pisan kalihan Cina. Radèn Mas Garêndi, inggih punika putranipun Pangeran Têpasana, ingkang dipun uyun-uyun dening Cina, kajumênêngakên nata, ajêjuluk Sunan Kuning, dipun aturi anggêpuk nagari Kartasura. Adipati Martapura anggènipun gadhah pikajêng ingkang makatên wau, botên melikakên dhatêng karaton, amung kabêkta saking kakêning manah, ngantos kawêdal wicantênipun dhatêng para Cina:
Kacariyos, putranipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara kendhang ingkang tinilar wontên nagari Kartasura kathahipun 3.
3. Radèn Mas Sabar. Punika lêlampahanipun sami mêmêlas sangêt, jalaran katilar rama ibu (lola), kapintên botên wontên ingkang ngopèni, kalampahan rintên dalu dhahar sarenipun amung kêmpal [kê...]
[...mpal] kalihan panakawan tiyang alit, badhe nunggil para santana sakalangkung lingsêm, jalaran saking comprènging pangagêman, mila kathah têtêpanganipun dhatêng anaking para priyantun ingkang dados panakawan. Sarêng sampun wancining diwasa, sawêg wontên panggalihan dalêm ingkang sinuhun, aparing
putranipun Radèn Tumênggung Wirasuta, nama Radèn Sutawijaya, ingkang pêthal saking Mataram, punika taksih nunggil darah kalihan Adipati Mangkunagara, mênggah urut-urutanipun kados ing ngandhap punika.
Panêmbahan Senapati ing Ngalaga ing Mataram, pêputra Radèn Sutawijaya, lajêng apêputra Nyai Agêng Panêmbahan Rama, lajêng pêputra Radèn Sutawijaya kaping kalih, lajêng pêputra Radèn Adipati Danurêja pêpatih ing Kartasura, lajêng pêputra Radèn Tumênggung Wirasuta ing Kartasura, lajêng pêputra Radèn Sutawijaya kaping tiga.
Radèn Sutawijaya ingkang kaping tiga punika kala alitipun dados panakawan ing karaton, sangêt sumêkêtipun kalihan para putranipun Pangeran Adipati Mangkunagara kasêbut ing nginggil. Radèn Sutawijaya punika satilaring bapa botên sagêd anggêntosi kalênggahanipun, amung anampèni tilaranipun bôndha kemawon ragi kathah, awit Radèn Tumênggung Wirasuta wau sugih brana, ewadene Radèn Sutawijaya [Su...]
[...tawijaya] inggih taksih cuwa amargi gadhah panganggêp, kahartawan punika taksih wontên sangandhaping kawiryan, mila cuwanipun botên sagêd sirna, malah saya sangêt. Mênggah ingkang nandhang kacuwan makatên wau botên ngêmungakên Radèn Sutawijaya piyambak, kathah panunggilanipun para anaking mantri bopati, inggih sami botên sagêd anggêntosi kalênggahaning bapa ingkang sampun ajal, jalaran sampun ewah wiradating nagari, mila Radèn Sutawijaya anggènipun pados dhadhakan sakiting manah punika bêbasan pandung angsal babahan, lajêng sarêmbag kalihan para anaking priyantun ingkang sami sakit manahipun, sumêdya tilar praja, awit rinaos-raos ing wêkdal punika adiling praja prasasat sampun bibrah babar pisan, dados Radèn Mas Said anggènipun sumêkêt kalihan Radèn Sutawijaya punika nama nunggil suraos sami sakit manahipun.
Amangsuli cariyos, lêlampahanipun Adipati Martapura, anggènipun badhe anggêbag nagari Kartasura, sarêng sampun siyaga tumuntên bidhal, mênggah ramening pêrang utawi kasoring wadyabala Kartasura wontên ing margi botên kacariyos, bala Cina sagêd malêbêt ing alun-alun Kartasura. sarêng ingkang sinuhun sampun kesisan ing wadyabala, ing ngriku Tuwan Kaptin Hogêndhorêp lajêng ambêkta ingkang sinuhun lumajêng mêdal saking kadhaton, amung kanthi Pangeran Adipati Anom.
Kacariyos, nalika ing Kartasura ura-uru ngajêngakên lêbêtipun Cina angrisak karaton, Radèn Mas Suryakusuma dalah ingkang rayi-rayi botên andhèrèk palajêngipun ingkang sinuhun, taksih sami bilulungan wontên salêbêting kadhaton, ing ngriku dipun awe ingkang eyang Radèn Ayu Sanapati saking jandhela. Radèn Mas Suryakusuma enggal [eng...]
[...gal] marak ing ngarsanipun, tumuntên dipun ulungi wangkingan satunggal, sarwi ngandika: mara tampanana iki gèr, pusakamu, nuli
anggèrèt ingkang rayi kêkalih, sarêng wontên ing jawi lajêng kèngêtan pusakanipun wangkingan ingkang wontên ing gêndhaga, sumimpên ing kadhaton, nama Kyai Bêdhudhak, nanging badhe wangsul malêbêt dipun pambêngi dening Cina, saha kadhaton sampun rame ulêng-ulêngan bôngsa Cina sami ngrayah. Radèn Mas Suryakusuma kawêkèn panggalihipun, enggal mêjahi Cina ingkang kapêncil satunggal, sandhanganipun dipun balèjèdi lajêng dipun agêm, dados lêbêtipun Radèn Mas Suryakusuma
ingkang rayi-rayi. Kèngsêripun ingkang sinuhun sarta bêdhahing karaton Kartasura botên kacariyosakên, Sunan Kuning lajêng anggêntosi jumênêng nata wontên ing Kartasura, pranatanipun botên ewah kados ingkang sinuhun ingkang sampun kèngsêr. Radèn Mas Suryakusuma dalah ingkang rayi-rayi lajêng anyuwun suwita dhatêng ingkang raka Sunan Kuning, pasuwitanipun sampun katampèn.
Kacariyos, jumênêngipun Sunan Kuning wontên ing Kartasura botên ngantos dangu, watawis amung sangang wulan lajêng kausir dening bala Madura, Sunan Kuning kèngsêr dhatêng ing Mataram manggèn ing dhusun Randhulawang. Ingkang sinuhun Kartasura wangsul jumênêng nata malih, ing ngriku Radèn Mas Suryakusuma dalah ingkang rayi-rayi pasuwitanipun botên ewah lêstantun dados mantri gandhèk anèm. Sarèhning kalênggahanipun dados mantri wau rumaos lingsêm sangêt, lajêng kagungan panggalih sumêdya nyuwun indhaking pangkat, dhatêng kapatihan, [ka...]
[...patihan,] sasampunipun golong pirêmbagipun kalihan para ingkang rayi, tumuntên kalêksanan sowan ing kapatihan, ing ngriku lajêng andarbèni panyuwun sapêrlunipun, wusana botên ginalih dening radèn adipati, saha lajêng anilar lumêbêt ing dalêm, botên antawis dangu utusan maringakên arta sakanthong dhatêng Radèn Mas Suryakusuma, sarêng utusan anampèkakên arta wau, panggalihipun ingkang pinaringan arta rumaos kados dipun têbak, karêrantan, labêt saking sadaya atur panyuwunipun botên kawangsulan têmbung punapa-punapa, kajawi amung kaparingan arta kados tiyang
kanthong isi arta wau. Sadumugining regol, kanthong dalah isinipun arta kasêsêlakên wontên satunggaling wit-witan, ing batos kalihan nyênyuwun mugi kasêmbadana punapa ing sakarsanipun. Sarêng pinanggih kalihan Radèn Sutawijaya, kaparingan sumêrêp punapa kawontênanipun nalika sowan dhatêng kapatihan, punapa malih Radèn Mas Suryakusuma angandika, manawi sariranipun taksih wontên nagari Kartasura sakalangkung lingsêm aningali para tiyang, mila lajêng kadhèrèkakên Radèn Sutawijaya, kapanggih kalihan santananipun ingkang asli saking dhusun Nglaroh, nama: Kyai Wiradiwôngsa, angginêm ingkang dados karsanipun badhe tilar praja. Kyai Wiradiwôngsa matur: Bêndara, mênggah ingkang dados karsa paduka punika saking panimbang kula botên wontên malih ingkang purun biyantu labêt pêjah, kajawi amung sêntana paduka piyambak ing Nglaroh. Manawi andhahar atur kula sumôngga bandara tumuntên tilar praja, anjujug ing Nglaroh kemawon, sami tata-tata siyaga ing ayuda. Radèn Sutawijaya [Sutawi...]
[...jaya] mirêng aturipun Kyai Wiradiwôngsa langkung panuju ing manah, lajêng anyambêti atur: Bêndara, aturipun kakang Wiradiwôngsa punika prayogi dipun sambadani, mangke kula inggih badhe ambiyantu. Pawong sanak kula anakipun priyantun ingkang sami sakit manahipun, kula purih andhèrèk ing panjênêngan sadaya dadosa kanthi.
Radèn Mas Suryakusuma midhangêt atur pirêmbagipun Radèn Sutawijaya tuwin Kyai Wiradiwôngsa sanalika lêga panggalihipun, tumuntên tata-tata bidhal
dene ingkang andhèrèk sarêng, anaking para priyantun sadaya 18 tiyang. Sarêng sampun sawatawis dintên wontên ingkang nusul malih 6 tiyang, dados anaking para priyantun wontên 24 tiyang§ Punika miturut sêrat pèngêtanipun Ngabèi Rôngga Panambangan. ing ngriku lajêng iyasa dalêm, ngrakit banjar pakarangan, botên kêndhat angimpu para santana ing dhusun, utawi ngaturi para wiku ingkang kasub kasutapanipun, supados paring piwulang dhatêng sariranipun, tuwin dhatêng para ingkang andhèrèk sadaya, makatên wau inggih sampun kasêmbadan, ing wanci siyang sami ginulang sampurnaning ayuda tuwin pakantuking gêlar, manawi ing
sapakènipun ing guru, midêr-midêr ing ardi tuwin kungkum ing sêndhang-sêndhang, dene ingkang sampun jinajah, 1. ing sêndhang Sinôngka, 2. sêndhang Sitrètès, dumunung wontên sawetaning
sêndhang patilasan sadaya wau, dumugi sapriki dados padusanipun para nem-neman ingkang ulah kaprawiran, sami nganggêp sarta pitados, sintên ingkang purun adus kungkum tuwin ngombe toyanipun adat têguh timbul tanpa anggêguru.
Nuju satunggiling dintên, Radèn Mas Suryakusuma ngandika dhatêng Radèn Sutawijaya, têmbungipun: Kakang jênêngmu Sutawijaya iku jayane bakal dakanggo wiwitan jênênge batur gawan saka ing Kartasura kabèh, ngiras minôngka muji muga kasinungana unggul ing ajurit, mulane baturku kabèh padha kasêbuta punggawa: têgêse gêgawan saka ing Kartasura, dene kakang dak
dakpasrahake marang si kakang kabèh, dene kakang samêngko ajênênga: Kyai Ngabèi Rôngga Panambangan, amarga saka anggone kakang wus kaduga andanakake kabêcikan nambangi marang awakku. Kang mangkono iku supaya kanggo pangeling-eling anak putu ing buri, lan
manèh para punggawaku dak paringi jênêng wiwitane nganggo: jaya, kaya ta: 1.
Sadaya ingkang dipun dhawuhi sakalangkung bingah saha sami angèstokakên. Kyai Ngabèi Rôngga Panambangan ing batos ngalêmbana dhatêng bandaranipun, dene sagêd mêmantês gathukipun kalihan lêlampahan.
Nalika wontên ing ngriku ingkang minôngka pêpancèning dhaharipun Radèn Mas
ingkang rayi-rayi tuwin para punggawa sadaya, anggènipun anggêgulang kridhaning papêrangan sampun dumugi, awit saking aturipun Kyai Ngabèi Kudanawarsa kakintên sampun anyêkapi, malah prayoginipun kacacak pisan minôngka pandadar, supados sampun ngantos kêmba sêrêngipun. Radèn Mas Suryakusuma inggih anyondhongi dhatêng pamrayogi wau, nanging sarèhning dèrèng wontên mêngsah kadospundi pêthanipun, sanadyan Radèn Mas Suryakusuma piyambak inggih sampun ngajap tumuntêna têmpuh pêrang. Kyai Ngabèi Kudanawarsa wicantên dhatêng Ngabèi Rôngga Panambangan, têmbungipun: Adhi manawi bandara amarêngakên, prayogi pados dhadhakan kêmpal kalihan barisanipun Sunan Kuning rumiyin, awit anggènipun pacak baris wontên ing Randhulawang pawartosipun sampun agêng sangêt, pêrlunipun amung kangge sarana sapisan ngayom, kaping kalih anggêgulang para punggawa dhatêng têmpuking ayuda, dene mangke bilih sampun katingal botên nguciwani, gampil lajêng misah ngadêg piyambak.
adhi. Aturipun ingkang rayi amung andhèrèk kemawon, botên sumêdya pisah kalihan kakang mas.
Radèn Mas Suryakusuma sawadya punggawanipun lajêng tata-tata sampun mirantos, tumuntên bidhal saking Nglaroh badhe nusul ingkang raka Sunan Kuning dhatêng Randhulawang, wontên ing margi botên kacariyos, sarêng dumugi ing Randhulawang kapanggih kalihan Patih Mangunonêng, lajêng kaaturakên Ingkang Sinuhun Sunan Kuning, bilih Radèn Mas Suryakusuma dalah ingkang rayi kalih sawadya punggawanipun sami nusul ing sang prabu, ingkang rayi têtiga lajêng katimbalan dumugi ngarsanipun Sunan Kuning sami ngabêkti. Sang prabu sakalangkung rêna panggalihipun, ing wêkdal wau kalêrêsan para bopati pêpak sami sumewa, Adipati Suradiningrat, Adipati Cakranagara, tuwin Adipati Pathi. Sang prabu ngandika dhatêng para bopati, bilih ingkang rayi katiga pisan badhe kadadosakên senapatining pêrang. Ingkang
Timur. Ing ngrika pangeran têtiga lajêng kapasrahakên dhatêng Babah Kapitan Sapanjang.
Pangeran Prangwadana ngandika dhatêng Ki Patih Mangunonêng: Paman, kula nêdha kanthi tiyang ingkang ngidhêp mantêp dhatêng ing ratu, ingkang purun alabuh pati, ingkang kêbat cukat tarampil ing damêl, ingkang tumêmên ing parentah, sarta ingkang kêndêl, botên watak mirisan dhatêng mêngsah. Ki Patih Mangunonêng lajêng milihi prajurit kados pamundhutipun Pangeran Prangwadana wau, angsal 300 tiyang, lajêng kapasrahakên dhatêng Pangeran Prangwadana dados rerehanipun.
Samantên, pangeran têtiga kalampahan sami nindhihi pêrang, sampun sagêd dhatêng ulahing gêlar sarta katingal kaprawiranipun, sabên sabên [sa...]
[...bên] pêrang bala ing Kartasura kathah ingkang kapalajêng, pangrampitipun bala Cina ing Dêrsana
sawatawis kathah, utawi kintunan bêbantu Kumpêni saking Batawi tansah lumintu, para bopati ing
wanci dalu lajêng angobong-obongi, bala ing Kartasura kathah ingkang kuthetheran, gêntos wadya ing Kartasura analabung barisanipun Sunan Kuning ing Dêrsana, lajêng têmpuh pêrang rame gêntos ingkang kalindhih, bala Kumpêni ngantos lami botên sagêd ngêsuk barisan ing
inggih amarêngakên, Tuwan Hogêndhorêp enggal damêl sêrat sampun dados kakintunakên dhatêng Sunan Kuning, suraosipun, kajawi ngaturakên tabe kalayan urmat tuwan kapitan nênuwun dhatêng Sunan Kuning, supados karsa angrakêt ngabdèkakên dhatêng tiyang Kumpêni kados ingkang eyang ngantos dumugi ing sapunika, dene manawi ingkang sinuhun badhe karsa jumênêng nata wontên ing tanah Jawi, Kumpêni langkung jumurung saha badhe ambiyantu, kadugi nanggulang bilih wontên mêngsah janji sampun gênah ingkang dados pangidhêpanipun, kathah-kathah suraosing sêrat pambujuk, nanging Sunan Kuning botên anggalih. Ing ngriku barisan ing Kartasura saya agêng [a...]
[...gêng] lajêng angrantam badhe angantêp mêngsah dadosa pungkasaning pêrang. Bala sampun rinakêt kapara tiga, majêng saking wetan, saking lèr tuwin saking kilèn, rampunging pangrantam lajêng bidhal sêsarêngan, enggalipun campuh pêrang wontên ing Dêrsana karoban mêngsah, wêkasan Sunan Kuning kasoran bibar lumajêng mangidul dumugi barisan ing Randhulawang, bala ing
Pangeran Prangwadana kaplajêng mangidul ngetan dumugi ing dhusun Palumbungan, kapanggih kraman nama Radèn Pangulu … ing ngriku Radèn Pangulu matur dhatêng Pangeran Prangwadana, sagah ambiyantu badhe mêngsah kalihan Kumpêni, nanging Pangeran
Timur inggih mituruti dhatêng aturipun Radèn Pangulu wau, kalampahan wangsul amung ambêkta abdi pitu, Ki pangulu ambêkta bala 600 tiyang, Pangeran Prangwadana sapunggawanipun, dumugi ing Têmbayat lajêng campuh pêrang kalihan Ki Wôngsadipa, balanipun watawis wontên 1000 tiyang. Pangeran Prangwadana sapunggawanipun lajêng narajang purun, Ki Wôngsadipa nadhahi wêkasan kapalajêng sabalanipun, pangeran ing Têmbayat sawadyanipun lajêng nungkul. Pangeran Prangwadana sarowangipun sami ngujung dhatêng pasarean ing Têmbayat, nyuwun supangat mugi unggula juritipun, ing dalu kèndêl lêrêp wontên ing bangsal balerante, enjingipun bidhal sumêdya dhatêng ing Randhulawang, dumugi ing dhusun Wija kapêthukakên balanipun Wôngsadipa malih, lajêng campuh pêrang sakalangkung rame, balanipun Ki Wôngsadipa mèh kasoran, lajêng
wantu, Radèn Pangulu pêjah ing paprangan tumpês sabalanipun, Pangeran Prangwadana tuwin ingkang abdi pêpitu lumajêng mangetan dumugi ing dhusun Katongan, ingkang rayi Pangeran Timur kapisah botên kantênan palajêngipun. Pangeran Prangwadana saabdinipun ing wanci dalu taksih lajêng lumampah mangetan, bangun enjing dumugi ing dhusun Mantênan (Nglaroh) sampun kapanggih kalihan ingkang eyang Radèn Ayu Sêpuh tuwin abdi sadaya
pirantos lajêng bidhal kêbut sakulawarga sadaya, dumugi ing dhusun Dhukuh kèndêl masanggrahan, wêkdal wontên ing ngriku ingkang eyang Radèn Ayu Sêpuh ragi enggar panggalihipun, rumaos sênêng, awit saking papanipun waradin, têtanêman katingal asri, mila lajêng ngandika dhatêng ingkang wayah: Anggèr, barêng tumêka ing kene pikirku rumasa sênêng, ing mêngko desa Dhukuh iki dak salini jênêng aranana ing desa Sênêng. Lêstantun dumugi sapriki ing dhukuh wau anama dhukuh Sênêng.
Kacariyos, Pangeran Buminata ingkang wontên Sêmbuyan, kala samantên karsa tinjo dhatêng ingkang putra Pangeran Prangwadana rawuh ing dhusun Sênêng,
anggènipun lêrêm wontên ing Kaduwang ragi sawatawis dangu, lajêng kadhatêngan ingkang rayi Pangeran Prangwadana tuwin ingkang paman Pangeran
yayi. Aturipun ingkang rayi, amung andhèrèk sakarsanipun sang prabu, sakit dumugi pêjah sumêdya anglabêti, anggêripun taksih wontên salêbêtipun tanah Jawi, sampun ngantos mêdal saking tanah wutah rah kula.
Enjingipun Sunan Kuning bidhal saking ing kaduwang kêbut sawadyabalanipun, ingkang dados cucuking lampah wadya Cina, katindhihan Pangeran Prangwadana, dumugi ing dhusun Brangkal kapapagakên dening barisanipun Tumênggung Suradiningrat, saking
Nuju satunggiling dintên, Sunan Kuning pirêmbagan kalihan ingkang rayi Pangeran Prangwadana mênggah sakecaning lampah. Aturipun Pangeran Prangwadana mrayogèkakên lajêng wontên Panaraga ngiras ngimpun tiyang alit ngagêngakên bala rumiyin, Sunan Kuning inggih sampun anyondhongi, nanging amung Kapitan Sapanjang piyambak ingkang botên jumurung, sêdyanipun badhe lajêng dhatêng Pasuruan nêdha bantu dhatêng Adipati Surapati. Wêkasan sami sulaya ing rêmbag, yèn Kapitan Sapanjang saèstu dhatêng Pasuruan, Pangeran Prangwadana badhe kantun wontên ing Panaraga kemawon, ananging [ana...]
[...nging] Pangeran Buminata amambêngi, sêdyanipun badhe lajêng dhatêng Madiun, Pangeran Prangwadana ugi lajêng miturut karsanipun ingkang paman Pangeran Buminata, ing wusana lajêng bidhal sêsowangan, Kapitan Sapanjang kalihan Sunan Kuning sawadyabalanipun mangetan dhatêng Pasuruan, Pangeran Prangwadana kalihan ingkang paman Pangeran Buminata sabalanipun mangalèr dhatêng Madiun, dumugi ing Lèpènasin kèndêl karsa lêrêp. Lampahipun Sunan Kuning kapêngkok botên angsal margi, lajêng anggepak mangalèr nglantur
kakêpang pêpêt, amung wetan ingkang taksih kasuwungakên, salajêngipun ugi sampun campuh pêrang sakalangkung rame, wêkasan bala Madiun kawon dening bala Cina, dene bala ing Kaduwang sarta bala ing Magêtan, kawon dening bala ingkang katindhihan Pangeran Buminata, bala Panaraga kawon dening pangamukipun bala ingkang katindhihan Pangeran Prangwadana amung kanthi abdi: 5 tuwin tiyang Cina: 7 mêngsah sami bibar
bidhal dhatêng Madiun, dumugi Madiun sampun suwungan lajêng sami lêrêp ngantos gangsal dintên.
Sunan Kuning nantun dhatêng ingkang rayi Pangeran Prangwadana: Kapriye mungguh sidaning laku.
Pangeran Prangwadana matur: Kakang prabu atur kula taksih têtêp kados ing
kalairanipun, dene asor ungguling pêrang punika gumantung wontên kabêgjaning badan, manungsa ingkang têtêp sêdyanipun kalayan santosaning tekad, badhe angsal pitulungipun Ingkang Kuwasa.
Sunan Kuning sarêng midhangêt aturipun Pangeran Prangwadana ingkang makatên wau sanalika badhe miturut dhatêng ingkang rayi, ananging Kapitan Sapanjang kêncêng aturipun, langkung prayogi supados Sunan Kuning ngungsi dhatêng Pasuruan. Sang prabu èmêng panggalihipun, badhe miturut ingkang rayi botên wande koncatan bala, Kapitan Sapanjang amêsthi nilar sabalanipun, badhe miturut Kapitan Sapanjang owêl ingkang rayi Pangeran Prangwadana bokmanawi mutung, wêkasan andhahar aturipun
tindakipun Sunan Kuning kalihan Pangeran Prangwadana, tuwin wadya Cina, sarêng dumugi ing Caruban, ing ngriku Pangeran
ing wana Caruban kalihan ingkang eyang Radèn Ayu Sêpuh, tuwin abdi 30. Botên antawis dangu Pangeran Buminata dhatêng ngajak nusul Sunan Kuning, nanging Pangeran Prangwadana botên nayogyani, saking aturipun: Paman, manawi sampeyan nusul ingkang putra Sunan Kuning [Ku...]
[...ning] tamtu dipun bilaèni dening Cina, aluwung wangsul mangilèn malih kemawon kalihan kula, sami pados kawibawan piyambak sarana nênuwun pitulunganing Allah. Pangeran Buminata miturut saking karsanipun ingkang putra, tumuntên sami bidhal wangsul mangilèn, ingkang tinuju ing tanah Sokawati, rintên dalu tansah lumampah, enggalipun sampun dumugi ing tanah Sokawati.
Gêntos kawuwusa, Adipati Sujanapura kalihan Pangeran Singasari, ingkang baris wontên talatahing ardi Kêndhêng tanah Sokawati, tiyang ing ngriku taksih sami suyud sadaya. Adipati Sujanapura dipun aturi pariksa dhatêng têlikipun, bilih Pangeran Prangwadana kalihan Pangeran Buminata samangke wontên ing dhusun Ngêmplak, sumêdya badhe dhatêng Sokawati. Adipati Sujanapura dhawuh dhatêng Adipati Jayapuspita kinèn mêthuk pangeran kêkalih dipun aturi lajêng sowan ingkang paman Pangeran Singasari. Adipati Jayapuspita bidhal sarwi ambêkta kuda tuwin tandhu, sampun kapanggih kalihan pangeran kêkalih lajêng dipun boyongi, lampahipun dumugi ing dhusun Sênêtan sampun wanci
sadaya sami rêrangkulan, lajêng bage-binage wilujêng, para pangeran sami angêmu waspa ngraosakên apêsipun ingkang rama, dene para putra ingkang sami katilar sami cêcongkrahan, anutuh saking inanipun ingkang jumênêng sapunika. Pangeran Singasari mariksani ingkang putra Pangeran Prangwadana karaos-raos panggalihipun sarwi kumêmbêng ingkang waspa, lajêng kèngêtan ingkang sampun kendhang. Sarêng sampun saantawis lajêng sami ngaso masanggrahan, enggaling cariyos, nuju satunggaling
dintên para pangeran tuwin para bopati sami lêlênggahan wontên ing pasanggrahan, ing ngriku Adipati Sujanapura nyuwun idi, manawi sami anyondhongi, Pangeran Prangwadana badhe kajumênêngakên nata wontên ing Sokawati, jêjuluk Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Senapati ing Ngalaga Sudibyaning Prang. Jumênêngipun ingkang putra wau lajêng ingèstrènan sampun
salêbêtipun wontên ing Majarata tansah masuh sariranipun, anênuwun maring Allah supados kasêmbadana ingkang dados sêdyanipun. Sabên dintên ingkang kadhahar amung pisang saulêr, manawi dalu kêkadhar wontên ing latar nungku
pangèsthi têmah tuwuh prabawanipun, tiyang satanah Sokawati sadaya sami suyud sarta ajrih asih dhatêng ingkang nungku cipta, mêdal kèdhêp saparentahipun, mila botên lami lajêng agêng barisanipun. Adipati Mangkunagara tumuntên iyasa mantri lêbêt kathahipun 40 tiyang, tuwin damêl prajurit têtindhih rôngga dêmang saya wêwah kathah.
Gêntos kacariyos ing nagari Kartasura, Tuwan Mayor Hogêndhorêp mirêng pawartos, bilih Radèn Mas Suryakusuma samangke sampun jumênêng nata ngadhaton wontên ing Majarata tanah Sokawati. Tuwan mayor kalihan Adipati Pringgalaya enggal sowan ing sang
bab pawartos wau, dene ingkang anjumênêngakên nata Adipati Sujanapura, ajêjuluk Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Senapati ing Ngalaga Sudibyaning Prang, kêmpal kalihan Pangeran Buminata, tuwin Pangeran Singasari, sampun agêng barisanipun. Adipati Sujanapura sampun santun nama: Panêmbahan Pugêr, aturipun Tuwan Hogêndhorêp dhatêng sang nata, prayogi utusan ngungsir barisanipun Pangeran Adipati Mangkunagara. Dhawuhipun sang prabu sampun marêngakên, Tuwan Komandhan Hogêndhorêp sarêmbag kalihan patih, ingkang kapatah lumampah bopati kêkalih, Radèn Tumênggung Ônggawôngsa, tuwin Radèn Tumênggung Wirayuda, ingkang nindhihi Pangeran Mangkubumi, dipun kanthèni Kumpêni kalih bêrgada, tuwin Kumpêni Islam sarta prajurit môncanagari, lampahipun ing margi botên kacariyos, sarêng dumugi talatah ing Sokawati pabarisan ing Majarata sampun mirêng yèn
Kacariyos, Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara salêbêtipun wontên ing dhusun Sêgawe, sagêd anglèrèhakên sarira sawatawis dangu, utawi sagêd tata-tata barisanipun malih, dhusun-dhusun ingkang dipun jarahi wiwit Matesih mangilèn dumugi ing Pajang. Kala samantên Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara asring tindak dhatêng dhusun Panambangan (Nglaroh) saha andhawuhakên dhatêng Tumênggung Kudanawarsa, supados angiyasakakên dalêm ingkang pantês sarta ingkang anyêkapi kangge para wadya wontên ing Panambangan wau, utawi kadèkèkana alun-alun pirantos kangge sinau watangan, awit karsanipun badhe ngagêngakên barisan malih.
Gêntos kacariyos, tuwan mayor kalihan Ki Patih Kartasura sowan ing ngarsanipun sang prabu, pêrlu ngunjuki uninga bilih samangke Pangeran Mangkunagara pacak baris wontên ing dhusun Sêgawe (Matesih) ambêbahak ngrayuti siti Matesih mangilèn dumugi ing Pajang, nanging sang prabu dèrèng marêngakên bilih lajêng kaungsir, awit badhe utusan bopati angrimuk supados puruna mantuk dhatêng nagari, dados botên kapanjang-panjang kados ingkang sampun, sarta manawi purun mantuk, Pangeran Mangkunagara badhe kadhaupakên kalihan ingkang putra Radèn Ayu Sêkar Kadhaton. Mila makatên karsanipun sang prabu awit adatipun lare neneman bilih dipun arêm-arêmi wanita sagêd lilih kanêpsonipun. Tuwan mayor sarta ki patih inggih lajêng jumurung saking karsanipun sang
prabu wau, lajêng sami kalilan bibaran.
Sasampunipun makatên, sang prabu lajêng utusan Nyai Sêtyawati, kalihan Tumênggung Wirajaya kanthi mantri sakawan, maringakên nawala dalêm dhumatèng Pangeran Adipati Mangkunagara, ingkang wontên ing dhusun Sêgawe.
Surajaya tuwin para punggawa, ing ngriku kadhatêngan utusanipun ingkang rama Sinuhun Pakubuwana kaping 2 ing Kartasura wau, ingkang kautus Nyai Tumênggung Sêtyawati, kanthi Kyai Tumênggung Wirajaya. Nyai Tumênggung
Sawise salamku thole, kowe daktimbali muliha mênyang nagara Kartasura, lan kowe bakal takpèk mantu dhaup karo adhimu, anakku loro iku pilihên, apa adhimu Ratu Alit, apa adhimu Radèn Ayu Kadhaton. Kangjêng Pangeran
amangsuli sêrat, atur kula inggih nuwun sandika, ananging wontên panuwun kula, kauningana, kula gadhah abdi mantri 40 sampun sami gadhah lênggah siti dhusun piyambak-piyambak, ingkang punika kula suwun sami taksiha têtêp ing kalungguhanipun [kalungguh...]
[...anipun] sadaya, manawi sampun kaparêng enjing sontên kula sandika sowan. Nyai Tumênggung Sêtyawati
ingkang rama dhatêng Kartasura, awit dhawuh wau kamanah amung samudana, saha panggalihipun sang prabu kakintên botên lulus.tulus. Pangeran Adipati Mangkunagara dipun aturi angèmuti ingkang rama piyambak, kakendhangakên tanpa kalêpatan utawi tanpa dosa.
Pangeran Adipati Mangkunagara sarêng midhangêt atur ingkang makatên wau panggalihipun lajêng kanggêg, wêkasan botên saèstu sowan dhatêng ing Kartasura.
Gêntos kacariyos, Tuwan Hogêndhorêp anampèni utusan saking Batawi, ingkang kautus nama Ki Grêbong, sarwi ambêkta sêratipun Pangeran Pancuran, badhe dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, têrang dhawuhipun tuwan guprênur jendral, kapurih angêngimur panggalihipun Pangeran Adipati Mangkunagara, supados sampun ngantos kalajêng-lajêng karsanipun, tumuntên bêktia dhatêng sang prabu mituruta ingkang dados kajêngipun Kumpêni. Tuwan Hogêndhorêp sampun andugi bilih punika saking karsanipun Kumpêni, mila pun Grêbong lajêng kapurih dhatêng Sokawati, enggalipun Ki Grêbong mangkat dhatêng Sêgawe, sampun kapanggih kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, lajêng ngaturakên sêrat ingkang saking Pangeran Pancuran, sampun katampèn, sêrat wau mawi sinawung sêkar utawi ungêlipun kados ing ngandhap punika:
maladi kontaping bumi / buntas marang kabudayan / widigdaya ing palugon / ing rèh gunanirèng aprang /
sampun ambêg gunawan / mung matur sajatinipun / tumrapipun kaprawiran //
ing asmaralaga yayi / sintên kang purun tumanggah / kalawan sira riningong / yèn ta mung sababagira / yêkti dahat katrêsan / dening widigdanta tuhu / têmah nungkul
kalamun condhong ing karsa / lêhêng kondura dèn age / ambêbana sihing nata / kadi langkung utama / suwita mring
dene kang pangandika / lajêng guprênur jendral / datan liyan karsanipun / mung amrih raharjanira //
tilarane kangjêng rama // lan pun kakang atur uning / ramanta ingkang suwarga§ Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, ingkang kakendhangakên, nalika seda layonipun kasarèkakên dhatêng ing astana Imagiri, tilaranipun putra kakung putri kalêbêt seda tumur kathahipun 16 inggih punika: 1.
wau, salêbêting panggalih kados winungu, kemutan lêlampahanipun ingkang rama, wêkasan sangêt andadosakên èmêngipun. Ngantos dangu botên sagêd ngandika. Saking sangêt pêtênging panggalihipun, dangu-dangu lajêng ngudaraos: Yèn mangkono manungsa iki bêbasane kaya sarah ana ing sagara, manungsa sasarahe,sarahe. Hyang Suksma sagarane, dadi sasolahing sarah kawisesa dening ombak, manungsa têtela ora kuwasa anduwèni kêkarêpan dhewe, mung kudu manut takdiring Hyang Suksma, sarta kudu suka lawan narima.
kang kamot sajroning layang, iya bangêt panuwunku marang sihe sadulur tuwa, mêsthine bakal dakpikir murih rahayune, ora pisan-pisan sumêdya mêmungsuhan karo ratu, sarta ora manut parentahing Kumpêni ingkang luwih luhur, utawa ora wêdi Kang Amurbèng Alam. Mung iku wangsulaku Grêbong, wis mundura ngasoa marang pondhokan. Sasampunipun Ki Grêbong ngaso, kalih dalu wangsul dhatêng ing Kartasura, anjujug ing ngloji sowan tuwan komandhan, punapa sadhawuhipun Pangeran Adipati
ora anggawa batur. Ki Grêbong matur sandika, lajêng mangkat wangsul dhatêng Sokawati malih, sadhatêngipun ing Sokawati sampun kapanggih kalihan Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, lajêng matur kados panêdhanipun Tuwan Hogêndhorêp anggènipun prasabên wau. Pangeran Adipati Mangkunagara ugi sampun anyagahi. Ki Grêbong tumuntên pamit wangsul, sadumugining Kartasura lajêng matur dhatêng tuwan komandhan punapa ing sakawontênanipun anggèning kautus. Tuwan Hogêndhorêp lajêng sowan dhatêng kadhaton, matur dhatêng sang prabu, manawi marêngakên nyuwun lilah badhe kapanggih kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, awit sampun kengkenan prasabên sami pêpanggihan wontên ing dhusun Picis, pêrlunipun badhe kula aturi kondur supados suwita ing sang nata, sampun tansah damêl rêrêsah dhatêng tiyang ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Mazowia&oldid=865906"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 1 Agustus 2013.
Alkitab wonten ing Prajanjian Anyar.[1][2] Elisabet inggih punika garwa saking satunggaling Imam ingkang nama Zakharia.[2] Kekalihipun inggih punika keturunan Harun[3] Dumunung wonten ing sawijining kutha ing wewengkon Yudea.[4] Dangu wonten ing palakrama punika kekalihipun boten dipunparingi putra, amargi Elisabet mandhul lan kekalihipun sampun sami sepuh.[5] Ananging saking kersaning Gusti piyambakipun pikantuk satunggaling putra nalika sampun sepuh.[2] Bab punika kadadosan sasampunipun malaikat Gabriel ngatingalaken dhiri dhumateng Zakharia nalika nindakaken wonten ing Bait Suci lan ngendika dhumateng piyambakipun: "Ampun ajrih, hai Zakharia, sebab dongamu sampun dipunkersakaken lan Elisabet, garwamu, badhé miyosaken satunggaling putra kakung tumrapmu lan kedah dipunsukani nama Yohanes." [6] Samangké putranipun dipunkenal minagka Yohanes Pembaptis, tokoh ingkang wigati sanget kagayut kaliyan karya Allah wonten ing dhiri Yesus Kristus.[2] Yohanes Pembaptis minangka kanca raketipun Yesus, lan piyambakipun ingkang lajeng mbaptis Yesus.[2] Cariyos babagan Elisabet ingkang ngemu Yohanes Pembaptis punika wonten ing salabeting Injil Lukas.[2]
Kunjungan Maria[besut | besut sumber]
Elisabet piyambak minangka sanak sadhérék saking Maria ibu saking Yesus Kristus;[1][7] kemungkinan inggih punika sadhérék ponakan.[4] Maria mangertosi menawi Elisabet ngandhut, amargi dipunparingi pirsa déning malaikat Gabriel nalika ngabaraken bilih Maria piyambak badhé ngandhut déning Roh Kudus.[7] Déné Elisabet wiwit ngandhut sadangunipun 5 wulan boten katingal sanget.[8] Maria ngunjungi Elisabet, nalika kandhungan Elisabet sampun ngancik umur 6 wulan. Jarak dalem ingkang lumayan tebih. Maria dumunung ing Nazaret, Galilea, lan tindak dhateng dalemipun Elisabet ing Yudea.[4]
Prastawa kunjungan Maria dhateng Elisabet punika ingkang kathah dipunmaknani wonten ing pagesangan iman tiyang Kristen lan Katolik.[9] Amargi nalika Maria tindak dhateng dalemipun Elisabet, Yohanes ingkang wekdal punika taksih wonten ing kandhungan Elisabeth nglonjak kasenengen. Lan wonten ing bab punika dipuntegesaken amargi Yohanes sampun mangertosi rawuhipun Yesus ingkang wonten ing kandhunganipun Maria.[9] Yohanes Pembaptis ngrespon karawuhan Yesus ingkang kedah dipunsamektakaken jalan-Nya saperlu makarya wonten ing donya saperlu nylametaken umat manungsa manusia.[9] Saking punika, Yohanes Pembaptis nyamektakaken pedamelanipun Yesus ingkang dipunwastani Mesias, kanthi ngentasaken tiyang Yahudi ingkang wekdal punika kathah kaliyan kamunafikan lan tebih saking Gusti.[9] Kejawi punika Salam ingkang dipunucapaken déning Elisabet dhateng Maria dados salah satunggaling dhasar Salam Maria wonten ing tradisi Katolik.[9] Bab punika adhedhasar teori Santo Ambrosius wonten ing Abad IV, Uskup Agung saking Milan, Itali.[9] Salam Elisabet ingkang dipunucapaken dhateng Maria punika ngayomaken manah Maria, lan bab punika dipuntafsiraken minangka karendhahan manahinng Elisabet, minangka hamba Allah ingkang sampun kapilih.[4]
Diberkati panjengan ing antawising sadaya wanodya lan dipunberkati ugi rahimmu. Sinten kula punika ngantos ibu Gustiku rawuh tindak mriki? Sebab sajatosipun, nalika salammu dumugi ing talinganku, putra ingkang wonten ing rahimku nglonjak kasenengan. Lan "berbahagialah" piyambakipun, ingkang sampun pitados, sebab punapa ingkang dipunngendikaken saking Gusti, badhé kadadosan.
^ a b (id)Michael Baigent., The Messsianic LegacyUfuk Publishing House.
^ a b c d e f (id)Adji A. Sutama.,
Bagian Alkitab ingkang kagayut: Injil Lukas, Lukas 1.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Elisabet&oldid=1014596"	Kategori: Lair abad ke-1 SMPati abad ke-1Alkitab	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.05, 6 Maret 2016.
1. gênti ingkang kawuwusa sang hyang wiku | kang palênggah ardi Manik | sinuji ing jawatagung | wus bôngsa dewa tan pasthi | kèksi ing sasamining wong ||
2. raga suksma pan sampun wêngku- winêngku | tiningalan aningali | wignya amarna ing suwung | suwungira amimbuhi | sêkarèngira sih pamor ||
3. Sang Hyang Ruci brôngta ing kênyatanipun | atuwuk
sadhepokira tan pasthi kadulu | mujude kalawan êsir | sirna kamanungswannya wus | bisikanira sang yogi | Hyang Bathara Murti kaot ||
5. hyang bathara iya ing Sang Hyang Suwèndu | iya Hyang Srêngkaramanik | Hyang Tunggul Winênang iku | iya
Hyang Suwèndu | awas karsaning Suksmadi | kang durung kênyatan ing wong ||
langgêng wus mungkur sing pati | mila pêparab sang wiku | Hyang Tunggul Winênang dening | jinurung ing Hyang Suksmanon ||
9. malih Hyang Kumadhagiri kang jêjuluk | dene awrat kang dumadi | tan kungkulan kawruhipun | Hyang Ciptamaya wêwangi | wus wruh ing sakrêntêging wong ||
10. mila juluk Hyang Sakôntha sang awiku | lamun ningali ing wêngi | jumbuh lan rainanipun | tan
nguni | pêparinging Hyang Suksmanon ||
16. alantaran Hyang Sêmbana Mayang Guru | Hyang Kamajaya myang Ratih | ingkang pinuja binêsut | winujudkên warna kalih | Hyang Cakrakêmbang sakaron ||
17. upamane sari ingambil kang arum | sêkarnya Hyang Asmaradi | lan Ratih dening ruhipun | kinarsan pinuja dadi | ing atma endah sakaron ||
18. winadhahan ing kunthi tirta martarum | Hyang Putrakaneka Rêsi | iya Hyang Kaneka tumrun | maringakên punang kunthi | sawusnya binuka alon ||
19. kalih warna ingkang satunggal abagus | Tanpauna kang wêwangi | ya Hyang Kumajaya jumbuh | ingkang satunggal pawèstri | endah lan Ratih pan awor ||
20. Tanpauni anênggih ingkang rum-arum | sarining Hyang Kumasari | sarining sari pinrês kung | ing purwa atmajèng kalih | sajagad tanpantuk anon ||
21. dene Sang Hyang Kumajaya Ratih sampun | sinimpên anèng swargadi | apan kantun sêkaripun | arume sampun tumitis | anèng sang yogi ingêmong ||
22. Hyang Tanpauna Tanpauni sang ing rum | nanging ta tansah piningit | nèng sajroning kunthi cupu | pambabarira anganti | ing
kang supaya kinarya sêsêpuhipun | ing sasêdyanira kaki | lir gluga sinusur santun | kawimbuhan ing mratapi- | nira atmanta sang anom ||
27. dhasar wijènira wus pinasthi ratu | amarentah nuswa Jawi | imbuh kang pujamôntra nrus | pamintanta ing Suksmadi | iya pawong sanak ingong ||
pinasthi luhur | raga durung nêmbadani | akathah kuciwanipun | rèh padha rosane kaki | alus lan wadhag tan [ta...]
30. kang sawênèh nugrahan kagowèngkagawèng. alus | wênèh kapurba sing jisim | rong prakara pajunipun | dene kang kalêbèng jisim | ing nguni alusirasor ||
31. nanging wadhagira kang mratapa gêntur | akèh tapane kang jisim | ana tapa kurang turu | ana tapa kurang bukti | ana tapa mrih krahayon ||
33. kang sawênèh wadhag pinurbèng ing alus | tur asor wujuding jisim | ing pangrèh datan rahayu | sing têmên-têmênnya luwih | alus minulyakkên kaot ||
34. sadurunge wus pinasthi bôngsa luhur | kawasesa punang jisim | nugrahan pujining alus | sinung murahing Suksmadi | iku pawong sanaking wong ||
36. gêntur tapa sasolah ngrèh kang rahayu | wimbuh sinurung ing puji | utama puji kang wus wruh | awas ing
pinratapakên ing bumi | sawab gêgadhangan ratu | aja kawisisèngkawisesèng. budi | ing nyawa jisime golong ||
39. wadhag alus têrusa nugrahanipun | ywa karana dèn murahi | mulyaa lan tuhonipun | sêmbada lan kang pamuji | iya pawong sanak ingong ||
40. Hyang Suwèndu wotsêkar umatur nuwun | Hyang Panji Nrada ngling malih | babo-babo mitraningsun | karsane Sang Hyang Pramèsthi | pan ing mangke kita kinon ||
41. manjingakên Si Tanpauna dèn gupuh | mring atmanta Damarsasi | dene Tanpauni iku | panjingna mring Prabu Dèwi | ing Maospait kêdhaton ||
42. Hyang Srêngkara wotsêkar umatur nuwun | sapakon dasih
dewadi | sira tanya mring mami | Sang Hyang Tanpauna ingsun | titising Kumajaya | piturun saking swargadi | babo arsa manjing marang garbanira ||
4. umatur Dyan Damarwulan | paran gèn tuwan margani | lan ing pundi pêrnahira | amanggèn sajroning jisim | rèhning wus pênuh sami | kagungane Hyang Suksmagung | lan punapa kang marga | ing rèh samya darbe kardi | Tanpauna manabda ing lesanira ||
5. umatur Radyan Sasôngka | hyang pukulun lesan mami | rinowang nabda mring dewa | suksmana kang luwih adi | Hyang
lingnyaris | iya kaki saking êmbun | umatur Dyan Sasôngka | êmbun kawula sayêkti | panggenane ing budi kang luwih mulya ||
8. Hyang Tanpauna ngandika | iya saking pusêr kaki | umatur Radyan Sasôngka | pusêr kawula sayêkti | wus andarbèni kardi | nêggih pakumpulanipun | sagung kang samar-samar | kang alus sajroning jisim | anèng pusêr atas saking Hyang Wisesa ||
têmah wayang-wayangan | tanpawor sarosing urip | tanpa karya ngêmadhean sanès raga ||
pukulun nuksmèng jro jisim | kadospundi esthanira | raga siji nyawa kalih | Tanpauna tan angling | Hyang Suwèndu
Srênggaramanik | pinêsu kang pujamôntra | cinipta Dyan Damarsasi | saksana anglimputi | Hyang Dewa [De...]
[...wa] Ruci wus rawuh | mijil saking ing grana | kumutug raga tan kèksi | wus kagantyan ing mujude Ruci brôngta ||
14. Dyan Sôngka sampun murcita | kalimputan dening ing sih |
lan manis | padha alus aluse tanpa wangênan ||
16. pamor ponang cipta rasa | rasane wus dadi siji | Tanpauna Ruci brôngta | kalimputan ing Suksmadi | ing yangsang. hyang dewa luwih | kang mêngku saliring suwung | suwunge wus kanyatan | ing aluse
kang nêmbah kang amuji | marang iya pujènipun | liya Dyan Damarwulan |
tan beda sagunging urip | namung kari kang isih kasrah kewala ||
gônda mimbuhi | asor jêbat kasturi | sarining Hyang Kumasantun | dewa mulya ing swarga | pinujwa ingkang wêwangi | wus karasuk ing Radyan Damarsasôngka ||
20. ya ta Rêtna Anjasmara | sadangonira aguling | sarêng
sukur ing Hyang Sukmanôngsa | karênan pinawor ing sih | matur Dyah Rarasati | duk mirsa
angandika | sêjatine ingsun ngimpi | rinasuk ing widadarywa | aran Sang Dyah Tanpauni | sarining Dèwi Ratih | pinujwa
suku kata: kinèn nitis maringwang. sawuse pawor lan mami | rasa roro wus dadi karoning tunggal ||
29. yayi ing cipta manira | ingsun ya Ratih ing swargi | Tanpauni iya ingwang |
cahyane wus tumiba | kang bakal mangku rat Jawi | duk ing ariloka wus katanggon ingwang ||
nuwun | ing tyas marwata suta | Rêtna Dèwi Rarasati | langkung dènnya kapencut ing madubrôngta ||
mawi karêngga ing gambaripun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing nagari Ngayogyakarta.
Kaêcap sarta kawêdalakên dening Tuwan H. Buning ing Ngayogyakarta.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 7 ing nagari Ngayogyakarta Adiningrat.
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan H. Buning ing Ngayogyakarta.
Ing ngandhap punika kawontênanipun ing salêbêting Sêrat Pananggalan punika,
PratelaingPratelaning. grahana kaca IV Pratelaning tatêngêr kaca 1-2 /
Indiya Nèdêrlan kaca 33-38 / Kawontênanipun para amtênar ingkang ngasta paprintahan nagari ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 39-85
Bantên kaca 39-41 / Bêtawi kaca 41-44 / Krawang kaca 45 / Priyangan kaca 45-49 / Cirêbon kaca 49-51 / Têgal kaca 51-52 / Pêkalongan kaca kaca 52-53 / Sêmarang kaca 53-57 / Jêpara kaca 57-59 / Rêmbang kaca 59-60 / Surabaya kaca 61-64 / Madura kaca 65-67 /
Pasuruan kaca 67-68 / Prabalingga kaca 69-70 / Bêsuki kaca 70-72 / Banyumas kaca 72-74 / Pagêlèn kaca 75-76 / Kêdhu kaca 77 / Ngayogyakarta kaca 78 / Surakarta kaca 78-80 / Madiun kaca 81-83 / Kêdhiri kaca 83-85 /
ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 86-115 / Pamulangan Jawi, pamulangan calon guru sarta pamulangan putraning para priyantun kaca 116-118 / Barisan pulo Madura kaca 119-122 / Para upsir mêmuri bôngsa luhur Jawi kaca 123-124 / Bab kadhaton dalêm ing Surakarta Adiningrat kaca 125-133 / Kawontênanipun paprintahan agêng Jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta kaca 134-136 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan kaca 136-157 / Kawontênanipun para upsiring prajurit karaton dalêm Surakarta kaca 158-163 / Kawontênanipun ing Mangkunagaran kaca 164-167 / LasiyunLesiyun. Mangkunagaran kaca 167-171 / Paprintahan tuwin pangadilan ing tanah Mangkunagaran [Mangkuna...]
[...garan] kaca 171-273 / Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprintahan bawah Mangkunagaran kaca 173-276 / Bab kadhaton dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat kaca 177-182 / Kawontênanipun paprintahan agêng Jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta Adiningrat kaca 182-183 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Ngayogyakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan kaca 184-203 / Kawontênanipun ing
Pakualaman kaca 209-213 / Para pangagênging bôngsa Cina ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 214-232 / Para pangagênging bôngsa sabrang kaca 233-237 / Pratelaning kalêpatan sarta ewah-ewahan ingkang kantun kaca 238-243 / Pratelan sakathahing sêrat waosan ingkang kasade ing kantor pangêcapan Ngayogyakarta, ôngka 1-26 / Sêrat Purwa Lampahan Partadewa kaca 1-112
Ingkang katingal ing tanah Jawi tuwin Madura, sarta wancinipun manut wanci ing nagari Batawi
1. Grahana rêmbulan, dhawah ing dintên Sêtu Paing, kaping: 14 Sawal, angrintênakên dintên Akhad Pon, kaping: 15 Sawal, utawi kaping: 23 Mèi, angrintênakên kaping 24 Mèi, wiwitipun wanci dalu pukul 10 langkung 44 mênut, ngantos dumugi enjing pukul 4 langkung 29
enjing pukul 4 langkung 44 mênut, ngantos dumugi siyang pukul 10 langkung 8 mênut.
Wondene ing salêbêtipun taun punika, benjing ing dintên Akhad Wage, kaping 1 Sawal, utawi kaping 10 Mèi, badhe wontên katingal satunggiling lintang ingkang dipun wastani lintang Mèrkuriyus, lumampah sacêlakipun surya, wiwitipun katingal ing wanci enjing pukul 7 langkung 3 mênut, ngantos dumugi siyang pukul 11 langkung 59
Aryang, Wu = Wurukung, Pa = Paningron.
Ing salêbêtipun kothakanipun tanggal Walandi, Jawi tuwin Cina, bilih angkanipun mawi tôndha * punika, katêranganipun ing dintên tanggal punika dhawah ing dintên agêng, mênggah badhe sumêrêp dintên agêng punapa, mugi kaupadosana ing kaca: 29 dumugi kaca 32, ing ngriku sagêd pinanggih sarta sumêrêp dhawahipun dintên agêng punapa, kadosta, ing wulan Jumadilakir tanggal kaping: 27, mawi tôndha * kaupadosana ing kaca 31, tamtu pinanggih katêranganipun, ing dintên punika dhawah dintên agêng tingalan dalêm panjanênganpanjênêngan. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta.
Ing wingkingipun namaning para amtênar Walandi, Jawi tuwin Cina, wontên ingkang mawi tôndha aksara Walandi, têgêsipun kados ing ngandhap punika,
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Surakarta. Kangjêng Pangeran Angabèi, Ngayogyakarta. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, Surakarta.
Gusti Pangeran Arya Pugêr, Ngayogyakarta. Gusti Pangeran Arya Suryaputra, Ngayogyakarta. Kangjêng Pangeran Arya Mataram, Surakarta. Gusti Pangeran Arya Buminata, Ngayogyakarta. Kangjêng Pangeran Arya Adiwinata, Ngayogyakarta. Rahadèn Tumênggung Sindurêja, kumêndhan prajurit dalêm ing Ngayogyakarta.
Kangjêng Pangeran Arya Prabuningrat, ajidan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, ajidan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama
putra dalêm panênggak swargi sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6, patutan saking pramèswari dalêm, swargi Gusti Kangjêng Ratu Agêng. Wiyosan dalêm, dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je, ôngka 1758 utawi kaping 22, wulan Dhesèmbêr, taun Walandi 1830, nalika diwasa dalêm, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasurud dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 7, kajunjukajunjung. jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, jumênêng dalêm kangjêng gusti iing. dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4,
wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1786, utawi kaping: 17 Mèi taun Walandi 1858, ing sasurut dalêm, swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, jumênêng dalêm ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je, ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr, taun Walandi 1861 dumuginipun ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb ing taun Jimakir, ôngka 1794 utawi kaping 4 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1865, sampeyan dalêm amundhut pramèswari Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng TuraRatu. Bandara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bandara Dèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1865, pramèswari dalêm, kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, Gusti Kangjêng Ratu wau amung patutan satunggal kakung, inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, ingkang jumênêng sapunika, dumuginipun dintên malêm AkatAkad. tanggal kaping 2 wulan Rêjêb ing taun Be, ôngka 1816, utawi tanggal [tangga...]
[...l] kaping 21 Marêt, taun Walandi 1887, Gusti Kangjêng Ratu wau surud kondur ing jaman kalanggêngan.
Ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 15, wulan Ruwah taun Be ôngka 1816, utawi kaping 9, wulan Mèi, taun Walandi 1887, kaparênging karsa dalêm, garwa dalêm ampeyan Radèn Ayu Adipati Mandayaprana, kajunjung jumênêng pramèswari dalêm, ugi anama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, ingkang wau sakawitipun kapundhut dados garwa dalêm ampeyan kapatêdhan nama Radèn
wondene ingkang apêputra swargi Rahadèn Mayur Puspawinata, abdi dalêm Mayur Prajurit Jayatêtana, ing karaton dalêm Surakarta.
Pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Rahadèn Mayur Puspawinata, abdi dalêm Mayur Prajurit Jayatêtana, ing karaton dalêm Surakarta.
Putra tuwin putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, 2. Kangjêng Radèn Ayu Riyaatmaja.
Putra tuwin putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6, 1. Gusti KajêngKangjêng (dan di tempat lain). Ratu Timur, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Anèm, krama Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2, 2. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putranipun putri swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, 3. Kangjêng Radèn Ayu Kusumabrata, krama Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, ingkang kaping 2, 4. Kangjêng Radèn Ayu Sôntakusuma, 5. Kangjêng Radèn Ayu Cakradiningrat.
Putra-putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 7, Gusti Kajêng Ratu Pambayun, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Kancana.
Putra-putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 8, Gusti Kangjêng Ratu Bandara, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2, inggih punika ibu dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Putra tuwin putri dalêm Sampeyan DamlêDalêm. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, kajawi ingkang dèrèng diwasa.
Ingkang saking pramèswari dalêm amung satunggal, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom
pusaka kadipatèn anom, ing Surakarta Adiningrat. Wiyosan dalêm kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb ing taun Alip, ôngka 1795, utawi tanggal kaping 29, wulan Nopèmbêr, taun Walandi 1866, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27, wulan Jumadilakir ing taun Je, ôngka
1798, utawi tanggal kaping 4 wulan Oktobêr, taun Walandi 1869.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ingkang ing ngajêng anama Kangjêng Pangeran Angabèi Litnan Kolonèl ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang
1. Kangjêng Radèn Ayu Adinagara, krama Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2. 2. Kangjêng Radèn Sasradiningrat, krama Kangjêng Rahadèn Adipati Sasradiningrat. 3. Kangjêng Radèn Kartadipura, krama Rahadèn Mas Arya Kartadipura.
Purbanagara, kolonèl kumêndhan prajurit dalêm ing karaton dalêm Surakarta, tilas mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya, Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2, wontên ing nagari Mênadho. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Priyambada, Kangjêng Pangeran Panji Priyambada kaping 2.
Wayah dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5,
1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata, Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2 krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2. 4. Putranipun swargi Kajêng Pangeran Arya Pringgakusuma, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2. 5. Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, litnan kolonèl ing Ostindhisê kaphalêri. 6. Putranipun swargi Bandara Radèn Ayu Adiwinata, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kajêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 7. Putranipun swargi Kajêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Wayah dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 8,
Putranipun Gusti Kajêng Ratu Bandara, patutan saking swargi Kajêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, ipe dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang jumênêng sapunika.
Buyut dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 3,
1. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Jurumartani. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3. 2. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, Kangjêng Pangeran Arya DinagaAdinagara. kaping 2, ingkang sampun kasêbut ing ngajêng. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, litnan kolonèl phanstaph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, inggih punika pangeran ingkang minôngka wakilipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana sowan Sênèn Kêmis dhatêng kadhaton.
Kawontênanipun paprintahan agêng jawi, tuwin pangadilan, ing karaton dalêm, Surakarta Adiningrat
1. Ingkang ngasta pangawasa, bang-bang pangalum-alum ing salêbêtipun baluwarti kadhaton, sarta tumrap para kangjêng pangeran akalihan para bandara santana dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram.
2. Ingkang ngasta pangawasa bang-bang pangalum-alum ing sawawêngkonipun karaton dalêm sadaya, pêpatih dalêm. Kanthi bupati nayaka dalêm 8, inggih punika ingkang dipun wastani kangjêng parentah agêng.
Pangadilan dalêm punika wontên 4, wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan kadipatèn anom, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, prakawisipun para kangjêng pangeran, tuwin para bandara santana dalêm. Pangagêngipun pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, lidipun kangjêng pangeran putra dalêm sawatawis, bupati nayaka satunggal, saha bupati kadipatèn anom.
2. Pangadilan pradata agêng, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng, kados ta: rajapêjah, kècu, ngobong griya, begal, sasaminipun prakawis ingkang dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên ingkang botên anggugat putra santana dalêm. Pangagêngipun pangadilan pêpatih dalêm, lidipun para bupati nayaka dalêm 8, kajawi ingkang sampun kakarsakakên dados lid ing kadipatèn anom.
3. Pangadilan pradata kabupatèn dumunung wontên karajanipun kabupatèn. Inggih punika ing Klathèn, Kartasura, Bayalali, Ngampèl, Sragèn, tuwin Sukoharja, pangadilan nêm panggenan wau, sami wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan sanèsipun ingkang kêdah lumados pradata agêng, kados ta: pandung, bradhat, nyolong, ngapusi, sasaminipun prakawis ingkang botên ginantungan paukuman awrat, tuwin parapabên ingkang botên anggugat putra santana dalêm tuwin para priyayi agung Jawi, pangagêngipun pangadilan, bupati pulisi, lidipun kaliwon akalihan panèwu utawi mantri ing kitha wau, sêrat karampunganipun para
pangadilan pradata kabupatèn, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening pêpatih dalêm, dados para bupati ing kitha-kitha kasêbut ing nginggil, kajawi anggènipun anindakakên paprintahan wajibipun bupati, mawi ngiras dados pangagêngipun pangadilan, punapadene mawi kaparingan wawênang angrampungi prakawis pulisi rol, ngangge kasaksèn ing tuwan asistèn residhèn ingkang nunggil gagêlêngan kalihan kabupatènipun.
4. Pangadilan surambi dalêm, inggih punika ingkang kawênangakên anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis
Citrapranata. Pangulu, Kyai Ngabèi Ngabdul Salam, ngrangkêp dados pangulu pangadilan residhèn sirad.
Bupati nayaka dalêm 8: ingkang mawi bawat, golongan lêbêt
Bupati, Rahadèn Mas Arya Jayadiningrat, bêkêl lêbêt. Têgêsipun bêkêl, dados sêpuhipun para
Purwapradata, ingkang dados gripir prakawis parapabên. Mantri pulisi, Mas Ngabèi Purwapranata.
inggih punika ingkang minôngka pêpatih dalêm lêbêt, mantu dalêm ingkang sinuhun sapunika. Kaliwon, taksih lowong.
Bupati, Rahadèn Mas Arya Sujanapura, inggih punika ingkang minôngka pêpatih ing kadipatèn anom. Kaliwon, 1. Rahadèn Angabèi Sôntadipura, 2. Rahadèn Angabèi Ardawinata. Kaliwon pujôngga, taksih lowong.
Panèwu jaksa, 1. Mas Ngabèi Brajapradata, 2. Mas Ngabèi Bujapradata.
Bupati, taksih lowong. Mênggah para panèwu jaksa kabupatèn nayaka tuwin anon-anon sadaya kajawi kabawah dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati jaksa, saha pundi ingkang botên kapêthil garap padamêlan sanès, sami tumut garap prakawis wontên pradata agêng, wijangipun kados ing ngandhap punika.
Ingkang garap prakawis kadurjanan tuwin paprintahan nagari
Kaliwon, Rahadèn Angabèi Mangunpradata. Panèwu gripiring
Pangagêngipun, Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara. Kaliwon wadananing abdi dalêm
ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, kajawi kabawahakên dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati pulisi nagari.
Ondêr rêgèn pangagêngipun kabupatèn, Rahadèn Angabèi Darmapranata.
Sutadigdaya. Mantri, Mas Rôngga Sutamaruta.
Bupati, Rahadèn Tumênggung Martawadana. Kaliwon,
Kalisoga, Panèwu, Mas Ngabèi Mangunwirya, Mantri, Radèn Rôngga Mangunsêngkali.
Bupati, Rahadèn Tumênggung Citradirja. Kaliwon,
Bupati pamaosan, Rahadèn TumêngguTumênggung. Bratadirêja. Kaliwon, Rahadèn Angabèi Jayawadana.
Mangunwadana, 2. Rahadèn Angabèi Mangundirja.
Kaliwon galadhag, Rahadèn Mas Angabèi Sasra Andaga.
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon ing karaton Ngayogyakarta, ing Ngimagiri
Bupati pangagêngipun ingkang rumêksa pasarean dalêm para ratu, Rahadèn Mas Arya Prawirakusuma, ngiras
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon kabupatèn Grobogan (Samarang) ing Sela
Ondêr rêgèn, pangagêngipun ingkang rumêksa pasareaning lêluhur dalêm para ratu, Rahadèn Mas Angabèi Purwawijaya, ngiras dados pangagêng nindakakên paprintahan. Panèwu, Radèn Ngabèi Sôntasumarta. Mantri, Mas Rôngga Sôntamarjaya.
Kolonèl kumêndhan, Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara. Twèdhê
Radèn Panji Suraudaya, tukang arta, 3. Radèn Mas Panji Sumasukarta, tukang arta.
Radèn Mas Panji Jayèngsudira, 3. Radèn Mas Panji Jayèngatmaja.
Mayur, Rahadèn Mas Arya Prawirawinata. Kaptin, Radèn Panji Wanèngkusuma. Irstê litnan, Radèn Panji Wanèngtaruna, 1. Radèn Panji Wanèngtanaya, 2. Radèn Panji Wanèngsaputra.
Ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Gusti ingkang kaping 5, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo saha litnan kolènèlkolonèl. kumêndhaning lesiyun ing Mangkunagaran. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara, jumênêngipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1810, utawi kaping 5 wulan Sèptèmbêr taun Walandi 1881, ing sadèrèngipun jumênêng anggêntosi ingkang rama, kala tanggal kaping 3 wulan Ruwah taun Je ôngka 1806, utawi kaping 13 wulan Agustus taun Walandi 1877, sampun krama angsal putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, ingkang seda kala ing dintên Slasa Paing tanggal kaping 13 wulan Bêsar taun Wawu, ôngka 1817 utawi kaping 21 Agustus taun Walandi 1888.
1. Rahadèn Mas Arya Brajanata, mayur kaphalêri honorèr, 2. Rahadèn Mas Arya Surya Mangkuningrat.
Ingkang patutan saking Radèn Ayu Mangkunagara, 1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati
ingkang kaparingan pakatpangkat. wau saking Kangjêng Gusti
Ingkang ngasta panguwasa paprintahan tuwin pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, kanthi pangeran akalihan arya sawatawis, tuwin pêpatihipun.
Pangadilan ing kadipatèn Mangkunagaran punika wontên 4, wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan kasatriyan, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi prakawisipun para putra santana, pangagêngipun pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, lidipun pangeran akalihan arya sawatawis.
2. Pangadilan pradata kadipatèn Mangkunagaran, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng, [a...]
[...gêng,] kados ta: ngobong griya, begal, pandung sasaminipun tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana, pangagêngipun pangadilan, minôngka sêsulihipun kangjêng gusti, pêpatihipun, lidipun kaliwon gunung tuwin kaliwon kasatriyan, mila sawarninipun sêrat karampunganipun
prakawis kadurjanan agêng, rajapêjah, kècu sasaminipun, ingkang kagantungan paukuman pêjah, bilih bawah Mangkunagaran, wontên prakawis rajapêjah, kècu sasaminipun, kêdah kaladosakên sarta karampungan dening pangadilan dalêm pradata agêng ing Surakarta.
3. Pangadilan pradata kawadanan Wanagiri, inggih punika ingkang wênang nindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm ing pradata agêng, tuwin pangadilan pradata Mangkunagaran, kados ta: pandung, bradhab,bradhat. nyolong, ngapusi, sasaminipun prakawis ingkang botên dipun gantungi paukuman awrat. Tuwin prakawis parapabên pangagêngipun pangadilan. Wadana gunung Wanagiri, lidipun [lidipu...]
[...n] panèwu utawi mantri ing kawadanan. Sêrat karampunganipun pradata kawadanan. Kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
4. Pangadilan surambi, inggih punika ingkang kawênangakên nindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat. Pangagêngipun pangulu Mangkunagaran, kanthi kêtipkêtib. sawatawis, sêrat karampunganipun pangadilan wau, kêdah kauningan sarta katêtêpakên dening kangjêng gusti.
Para priyantun ingkang sami anyêpêng paprintahan ing bawah kadipatèn Mangkunagaran
Para panèwu gunung, 1. Kampung Kidul, Radèn Ngabèi Prawiraningrat, 2. Kampung Lèr, Radèn Ngabèi Kusumaningrat, 3. Ing Karangpandhan, Radèn Ngabèi Tirtapradata, 4. Ing Karanganyar, Radèn Ngabèi Citrapradata, 5. Ing Jumapala, Mas Ngabèi Arjapradana.
Para mantri gunung, 1. Ing Calamadu, Radèn Ngabèi Arjawardaya, 2. Ing Singasari, Mas Ngabèi Arjasumitra, 3. Ing Jurug,
Slagaima, Radèn Ngabèi Arjawarsa, 5. Ing Kismantara, Radèn Ngabèi Pôncasuwarna, 6. Ing Purwantara, Mas Ngabèi Arjakrêtarta, 7. Ing Untaranadi,
Wuryantara, Radèn Ngabèi Arjasasmaya, 11. Ing Pracimantara, Radèn Ngabèi Samasudirja, 12. Ing Ngawèn, Radèn Ngabèi Arjamaharja.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Ngayogyakarta sapunika, Sampeyan Dalêm Ingkang
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6, patutan saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, wiyosan dalêm nalika dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah ing taun Je, ôngka 1766, utawi kaping 4 Pèbruari, taun Walandi 1839, nalika diwasa dalêm, ajêjuluk Kangjêng Pangeran Angabèi, tumuntên kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sasurud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan [Sulta...]
[...n] ingkang kaping 6, lajêng agêntosianggêntosi. jumênêng nata, jumênêng dalêm nata amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Saban taun Je, ôngka 1806, utawi kaping 13 Agustus taun Walandi 1877, sampeyan dalêm sampun kagungan garwa putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Alibasah Prawiradirja, sarêng jumênêng nata, garwa dalêm wau nuntên kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Kancana, botên watawis lami garwa dalêm ampeyan putranipun Radèn Tumênggung Jayadipura, kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Mas, salajêngipun Gusti Kangjêng Ratu Kancana kawêdalakên sarta kapatêdhan nama Kangjêng Ratu Wandhan.
Pramèswari dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kaping 5. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, wontên ing nagari Mênadho, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaning Ngalaga, ing Ngayogyakarta.
Pramèswari dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6, Gusti Kangjêng Ratu Sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Rahadèn Wadana Prawirarêjasa ingkang sumare ing Astana Dhukuh nagari Ngayogyakarta, ibu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan sapunika.
ingkang jumênêng sapunika. Gusti Kangjêng Ratu Mas, putranipun Rahadèn TujêngguTumênggung. Jayadipura, bupati nayaka dalêm kaparak têngên.
Putra dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 4, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, litnan kolonèl phanstaph.
Putra dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5, Gusti Kangjêng Pangeran Arya Suryaning Ngalaga, wontên ing nagari Mênadho.
Putra tuwin putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6, 1. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang jumênêng sapunika, 2. Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, krama Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2, dados kori, 3. Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, krama Kangjêng Rahadèn Adipati Danurêja, pêpatih dalêm, 4. Kajêng Pangeran Arya Purubaya, wontên nagari Mênadho, 5. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, 6. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi, litnan kolènèlkolonèl. phanstaph, ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wijaksanawicaksana. gupêrnur jenjral,jendral. 7. Kangjêng Pangeran Arya Adiwinata, mayur phanstaph, 8. Gusti Kangjêng Ratu Sasi, 9. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 10. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Buminata, mayur phanstaph, 11. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Suryaputra, mayur phanstaph, 12. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Pugêr, mayur phanstaph.
Putra tuwin putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang jumênêng sapunika.
Gusti Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 25 wulan Rabingulakir ing taun Ehe, ôngka 1812, 2. Gusti Rahadèn Ajêng Murkatijah, 3. Gusti Rahadèn Mas Pratistha, 4. Gusti Rahadèn Putra, 5. Gusti Rahadèn Sujadi, 6. Gusti Rahadèn Ajêng Murjinah, 7. Gusti Rahadèn Ajêng Murdiyati, 8. Gusti Rahadèn Ajêng Mursidinah.
1. Kangjêng Pangeran Angabèi, litnan kolonèl phanstaph, 2. Kangjêng Pangeran Arya Jakusuma, wontên ing nagari Bangka, 3. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, kaptin ajidan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan.
Buyut dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara, Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2 mantu dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6, dados kori.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat.
Kawontênanipun paprintahan tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta
Pangadilan ing Ngayogyakarta punika, kajawi tumrapipun [tumrapipu...]
[...n] para putra santana dalêm, wontên 3 iji, wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan landrad. Inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng alit, kados ta: rajapêjah, kècu, begal, pandung, sasaminipun. Pangagêngipun pangadilan, kangjêng tuwan residhèn lidipun pêpatih dalêm akalihan para bupati nayaka dalêm 8.
2. Pradata dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis parapabên, pangagêngipun pangadilan, pêpatih dalêm, lidipun
inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis
Sultan ingkang kaping 6. Pangulu khakim agêng, Khaji Muhkhamad Kalil Kamalodiningrat.
Wadana magang, Rahadèn Tumênggung Bratakusuma, mantu dalêm Sampeyan Dalêm IngkaIngkang. Sinuhun Kangjêng Sultan
Mayur kumêndhan, Rahadèn Tumênggung Sindurêja, kasêbut nginggil. Panèwu jaksa prajurit, Mas Ngabèi Sindusastra.
Bupati anèm ingkang amadanani prajurit pangkatipun kaptin
Mênggah prajurit ingkang gangsal gêndera, kados ta: mantri lêbêt, jagêr, wirapraja, dhaèng, sarta miji sumaatmaja, paprintahanipun kawêngku wontên mayur kumêndhan kasêbut nginggil, dene pamaosipun prajurit mantri kasêbut nama abdi dalêm panakawan
Tumênggung Nitipraja. Kaliwon jaksa, Rahadèn Riya Nitidipura.
Mantri jaksa, 3. Mas Ngabèi Danupura, 4. Mas Ngabèi Wirapura.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kadipatèn ing pakualaman sabawahipun utawi kabupatèn ing Bantul Kadirêja
kapulisèn ing Sasradipuran, 3. Mas Ngabèi Pôncapura, 4. Mas Ngabèi Danapura.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kabupatèn ing kalasan, ing Wanasari sarta ing Kitha Agêng
Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Kramapura, ngrangkêp nindakakên kapulisèn ing Prawiradirêjan, 2. Mas Ngabèi Arjapura, 3. Mas Ngabèi Kadaripura, 4. Radèn Ngabèi Kartapura.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kabupatèn ing Suleman, ing Kalibawang, ing Nanggulan, ing
ing: Gamping, Radèn Panji Nataamipraja, ngrangkêp nyêpêng panguwasa wêdalipun gamping saking rêdi gamping. Klêgung, Radèn Panji Natarêja. Godhean, Radèn Panji Natadirja. Jumênêng Radèn Panji Natadigdaya. Ngijon, Mas Panji Natawêrdaya. Angin-angin, Radèn Panji Natadimêja. Mlathi, Radèn Panji Nataarja.
ngrangkêp nyêpêng ngwasa siti pamaosan dalêm ing bawahipun. Panèwu, Radèn Ngabèi Sumadipura.
pulisi ing wawêngkonipun, namung tumindakipun prakawis pulisi kabawah kabupatèn Kalasan. Panèwu, Mas Ngabèi Rêsawinata.
Pangagêng, Radèn Amad dalêm Mustahal, ngrangkêp nindakakên kapulisèn ing bawahipun, 2. Mas Jimat Amad dalêm Supingi.
Citrangulama. Astana Pacalan (Madiun), 1. Radèn Jayangulama, 2. Radèn Kasan Bêsari. Astana Taman (Madiun), Mas Kaliphah.
Ingkang jumênêng sapunika: Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, ingkang jumênêng kaping 5, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo, saha kolonèl komandhaning lesiyun ing Pakualaman, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang ping 2, patutan saking garwa ampeyan, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Mayor Arya Suryadilaga, sakawitipun jumênêng anggêntosi ingkang putra kaponakan, swargi Kangjêng Gusti ingkang jumênêng kaping 4, lajêng ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 13 wulan Sawal taun Dal 1807, utawi kaping 10 Oktobêr 1878, sarêng antawis angsal gangsal taun amarêngi tanggal kaping 11 wulan Jumadilawal ing taun Ehe 1812 utawi kaping 21 wulan Marêt taun Walandi 1883, têtêp jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, wondene wiyosanipun kala ing dintên Akad Wage tanggal kaping 4 wulan Sapar taun Wawu
Wondene garwanipun kêkalih, garwa sêpuh kasêbut Gusti Radèn Ayu Adipati, putranipun Radèn Tumênggung Jayèngirawan, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang jumênêng kapisan, dene garwa ingkang ênèm kasêbut Gusti Kangjêng Adipati, garwa anggènipun ngarangulu ingkang raka Kangjêng Gusti ingkang kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan, garwa ingkang nèm ingkang kasêbut Gusti Kangjêng Adipati wau, nalika dintên Kêmis Pon tanggal kaping 2 wulan Jumadilakir taun Jimakir 1810 utawi kaping 26 Mèi taun 1881 seda kondur ing Rahmatullah, utawi garwa sêpuh ingkang kasêbut Gusti Radèn Ayu Adipati punika, nalika ing dintên Akad Kaliwon tanggal kaping 10 wulan Rêjêb taun Alip 1811 utawi kaping 28 Mèi 1882, seda kondur ing Rahmatullah tilar putra kakung kêkalih.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2, Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3, 1. Kangjêng Pangeran Arya Purwasêputra, 2. Rahadèn Mas Arya Suryaudaya, 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, 4. Rahadèn Mas Arya Suryakusuma, 5. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2 ingkang saking garwa padmi, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Nataningprang. 1. Kangjêng Pangeran Arya Nataningprang, kaptin phanstaph. 2. Kangjêng Pangeran Arya Pakuningprang, kaptin R.M.W.4
Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprintahan ing bawah kadipatèn Pakualaman
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fatfucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015 fatfucktube.com
kagem kulo lan sedulur sedoyo lan kagem shohibul ijazah mugi saget dados amal ingkang sae katur ki klabang geni alfatihah. kagem sedulur sedoyo
@takwa….salam paseduluran pak gedhe….nuwun sewu dangu mboten pepanggihan lan uluk salam kagem panjenengan….
Ambukak ing jagadku, jagad ing karso, karso ing urep. Metuo soko ing moto batinku. Amengku ing jagad, jagad
Ambukak ing jagadku, jagad ing karso, karso ing urep. Metuo soko ing
Ambukak ing jagadku, jagad ing karso, karso ing urep. Metuo soko ing moto
rama, nyuwun pangapunten sanget dene kawula sowan tanpa matur rumiyin. Menika rombongan Paguyuban Santa Maria ingkang anggotanipun para lansia ing Paroki Nanggulan. Menika mangke namung sekedhap amargi kawula sadaya taksih badhe dhateng
para tamu berkata "Rama, niki mung sekedhap amargi badhe langsung nuju Seminari Mertoyudan" (Rama
Plastida iku organel jroning sèl tetanduran (jroning makna sing jembar, Viridoplantae). Organel iki paling dikenal ing wanguné sing paling umum, kloroplas, minangka papan
kloroplas, wangun aktif sing ngandhut pigmèn klorofil, ditemokaké ing godhong, kembang, lan bagéan-bagéan mawa werna ijo godhong
kaya oyod, rimpang, lan wit (umbi) sarta wiji.
elaioplas, wangun semi-aktif sing ngandhut tètès-tètès lenga/lemak ing sawetara jaringan panyimpan lenga, kaya endospermium (ing wiji)
etioplas, wangun semi-aktif sing minangka wangun adaptasi kloroplas marang lingkungan kurang cahya; etioplas bisa énggal aktif kanthi ambangun klorofil mung jroning sawetara jam sawisé nampa cukup cahya.
Plastida iku organel vital ing tetanduran. Fungsiné minangka papan fotosintesis, sintesis asam-asam lemak, sarta sawetara fungsi sadina-dina sèl.
Sacara evolusi plastida dianggep minangka prokariota sing simbiosis sajroning sèl eukariota lan banjur kélangan sifat otonomi penuh-é. Téori endosimbiosis iki mèmper karo sing kedadéyan ing mitokondria nanging introduksi plastida dianggep dumadi luwih mburi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.41, 11 Maret 2013.
Saiki Kusuo no Psi Nan 49 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 49 :
aran ala lan becik iku sejatine mung gumantung ana ing panganggeping ati. Apa kang lagi disenengi ati, iku kang katon becik, alane kalimput. Apa kang lagi diewani katon ala, becike kalimput. Wong kang watak korupan, sadhengaha kang lagi disenengi dhewe panyanane iku kang bagus dhewe. Ana paribasan, wong dhemen ora kurang pangalembana, wong gething ora kurang pamada. Sarehne wis kinodrat dening Pangeran, manungsa padha dhemen
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Sedulur Papat Lima, Pancer Enem, Nyawa Pitu Sukma Raga Tak Kongkar Manunggala Marang Jabang Bayine…
gendjer mlebu kendil wedange umob Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob setengah mateng dientas digawe iwak setengah mateng dientas digawe iwak sega sa piring sambel penjel ndok ngamben
gendjer mlebu kendil wedange umob Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob setengah mateng dientas digawe iwak
Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob setengah mateng dientas digawe iwak setengah mateng dientas digawe iwak sega sa
Saiki Kusuo no Psi Nan 35 - Page 1
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman
LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG LUWIH SAMPURNA, SAH DZAT SAH SIFATE
MESJID ING MEKAH TULYA NGIDERI, KABATOLLAH PINIKANENG TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
Eyang kiyai Ageng Selo iku sawijining Kiyai sing setiti ngati-ati. Saben-saben ana kedadian sing dadeake cilaka lan sengsara terus dieling-eling aja nganti nglakoni maneh. Malah putra wayahe uga diwanti-wanti aja nganti ngalami kedadean utawa nglakoni lelakon sing marakaake cilaka mau. Kang kaya mangkono iku diarani “WEWALER” tegese larangan. Ing ngisor iki tuladha wewaler saking Kiyai Ageng Selo : Ora kena dodol sega Nuju sawijining dina, ana tamu sowan Kiyai Ageng Selo. Tamu diaturi pasugatan dahar sega sauba-rampene, nanging tamu mau ora kersa dahar, merga mentas jajan sega saka warung. Eyang Kiyai Ageng Selo cuwa penggalihe, mula banjur nibaake wewaler “Poma-poma anak putuku aja pada dodol sega”. Ojo nandur waluh ing plataran ngarep omah Nuju sawijining dina Kiyai Ageng Selo lagi momong putrane ing pelataran ngarep daleme. Dumadakan ana wong edan ngamuk ngoyaki wong kampung. Eyang Kiyai Ageng nedya nyekel wong edan mau, nanging gandeng isih momong, mula luwih disik nylametake putrane, gegancangan diasta mlebu dalem. Saking kesusune Eyang Kiyai Ageng Selo dawah kesrimpet wit waluh sing ditandur ing plataran ngarep dalem. Mula wiwit dina iku Eyang Kiyai Ageng Selo ora marengake yen putra wayahe nandur waluh ing plataran ngarep omah.
gendéraKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 15 April 2013.
loading... Aksara Jawa - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebasTulisan
punggung akibat tertelentang terus. Beliau sudah sulit untuk bertahan duduk apalagi berdiri dan berjalan. "Wau Mas Tukiran bingung ajeng matur Rama Minister mboten wonten. Kula nggih mboten onten. Kula terus kandha bilih
badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun
Kutha Agung Kulon • Kutha Agung Pusat • Kutha Agung Wétan • Kelumbayan • Kelumbayan Kulon • Limau • Pematang Sawa • Pugung • Pulau Panggung • Semaka • Sumbereja • Talang Padang • Ulubelu • Wanasaba
ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 14 Maret 2016.
Thig Jing : Nga Ha Ping She : ingkang kaping kalih dumugi garwa pangkat nyusul mitulungi.
10. 285, IV.3/Hs.Or.10542 Pakem No. 3 Thig
KyA ngenger. Ha Hwat dugi ing Li Cyu : enget sing kantaka.
19. 287, VI.5/Hs.Or.10544 Hwan Tong No. 2 : Hong KyA nglalu ing bengawan
angetasi sambatira kang samya kacemplung. Ing ngriku akeh kewan kewan ingkang mawa wisa, sawer klabang
nglar kungigulung: In San sang nata rumaos kadunungan sae marang sang 2 nata dhateng para: Sip Dyan mBing Ong. Jwi Kag nuhun-nuhun mangke nata yen wus dugi ing ngarcapada, yen badhe paring bebingah ing ngriki amung semongka jingga ingkang datan wonten. Sang nata langkung suka nyagahi …” (hl.1)
“…Swa sin anututu guru sati (?) kawewahan pucuke gunung. Tae San
sisat kang numethis ing jagat raya. Sang 2 purun angbali …….. pusaka 2 kang den beta nanging kedah kanyatakaken (hl.62).
Thong ŋGwan Hu. Gya ngutus prajurit mundhi, Shing Ci, andhawuhaken Li Thong Kong, amundhut
Gwan Hu. Gya ngutus prajurit mundhi. Sing Ci, anhawuhaken Li Tong Kong, amundhut
ambangun turut. Dyang Ko Kim dhateng acingak dene sang putri wus ngrumiyini. Malah-malah wus ngrampungi karya. Gya kadhaupaken
Serat Hong Sin. Kaecap saha kawedalaken dening : Pangecapan Sentral Cayudan,
“Sun Go Kong Menandai Geliat Wayang Po
sipat sakalir | kang andum rahsaning jagad | anyamadi ganal alit | kang kawasa wicaksana | kang adil murah ing dasih ||
6. tan ana ingkang nyakuthu | jumênêng urip pribadi | ing satuhune dat sipat | asma apngaling Hyang Widhi | wus dumunung ing kaanan | ananing manungsa iki ||
12. aran manikêm puniku | yèku wêwadhahing urip | wujud siji catur aran | mani madi lawan wadi | maningkêmmanikêm. sakawanira | yèku wijining dumadi ||
13. dadining manungsa iku | saking warna catur singgih | dene
17. jatine sapa ingkang wruh | rêsmining jagad puniki | minulya ing uripira | sinung padhanging panggalih | praptaning pati sampurna | dumunung ing swarga luwih ||
18. uriping suksmanirèku | anunggal Hyang Suksma Sukci | wus roro-roroning tunggal | tan kêna ingaran kalih | iya uriping kawula | satuhu uriping Gusti ||
19. kawasa wisesanipun | kawula kalawan Gusti | tan kêna yèn pisahêna | sampurna purwaning dadi | langgêng kauripanira | si kombang anèng swargadi ||
20. anuksmèng sagara madu | madu maduning ngaurip | nyamadi jiwa raga |Kurang satu suku kata: anyamadi jiwa raga.
wus kajarwa ing ngarsi | mani iku dadi rupa | madi uripe ing ati | wadi dadi ngakal nyata | manikêm nyawanirèki ||
wadhag lawan kang alus | saking kodrating Hyang Widhi | padha minôngka warana | dadya sêsandhaning urip | uripe pinaring tôndha | rahsa
gonipun | Pangeran kang paring urip | dèn wruh sajatining rêtna | jroning cipta dèn kaliling | akèh sotya sama rupa | aja nganti salah dalih ||
29. titipan umurirèku | dèn katur mring kang nitipi | kabèh sagolonganira | gulungên dadi sawiji | yèn wus
"Kraton Surakarta", Yayasan Pawiyatan Kabudayan Karaton Surakarta, 2004
Nancy K. Florida, Javanese literature in Surakarta
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun
Saiki Kusuo no Psi Nan 21 - Page 1
Amung bisa tak bayang ne, mergo kowe ora neng kene
Ning simpanng limo iki, sing nyekseni sumpahe ati
Saiki Kusuo no Psi Nan 47 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 47 :
Ronggowarsito Serat Kalatidha dalam tembang Sinom bait 7 “Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, milu edan nora tahan, yen tan
telung atus, iso enggo tuku buku okeh,opotah meneng wes mulo blajar
lagu KETAMAN ASMORO dr Didi kempot yg akan kita artikan sbb:
Qobiltu, ijin ngamalken, mugi barokah lan diridhoi Gusti Alloh, kagem kang satria rajeh matur nuwun sanget
Ingkang kadamel purwaning gitaya nalika panjenenganipun sang prabu banjaransari narendra binathara ing nagari pajajaran. Punika kagungan putra kathah, ananging ingkang badhe kula anggengering caritos wau : muhung para putra wayahing kang nedhakaken para bupati ing nagari tuban kemawon ayuranipun kados ing ngandhap punika :
1. Sang Prabu Banjaransari puputra den Arya Metahun.
2. Raden Arya Metahun puputra Raden Arya Randhu Kuning, punika lajeng lelana mangetan kanthi
catur pambekanipun, endi kang sira senengi,
Sri Susuhunan Pakubuwana VII utawi Radèn Mas Maliki Solikin (miyos ing Surakarta, 28 Juli 1796 – séda ing Surakarta, 10 Mei 1858 kanthi yuswa 61 taun) inggih punika raja ingkang kaping enem wonten ing kraton Surakarta.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 2 Maret 2016.
Saiki Kusuo no Psi Nan 33 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 33 :
Isinipun: Pangungsêt - Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta - Wawasan Cêkak Bab Pamiyaran Menda Etawah ing Tanah Jawi - Gêgayutanipun Bale Pustaka
Tumraping panyuraos, wontên ingkang nganggêp, bilih gêsanging tiyang punika nyakra manggilingan, inggih punika akajêng, saupami ing sapunika gêsang dados kere, punika dipun wastani nuju dhawah ngandhap, têgêsipun wontên ngandhaping gilingan, wontênipun namung botên sakeca. Kosokwangsulipun manawi gêsangipun dados tiyang mukti wibawa, punika nuju dhawah nginggil, kajêngipun nuju wontên sanginggiling gilingan. Nanging sarèhning gilingan wau mubêng, dados wontênipun namung gêgêntosan kemawon. Dene manawi dipun lêbêtakên malih, ingkang dhawah nginggil utawi ngandhap punika jiwanipun, upaminipun Si Suta nuju dhawah ngandhap, punika salêbêtipun Suta gêsang, inggih wontên ngandhap kemawon, sagêd ugi benjing manawi tumitah malih gêntos dhawah nginggil.
Katrangan kados makatên punika sampun kenging kangge pangarêm-arêm, kajêngipun sagêd nyèlèhakên dhatêng panarimah.
Wontên ingkang gadhah pamanggih cêthèk-cêthekan, nyakra manggilingan wau inggih pinanggih wontên salêbêtipun gêsang punika, tiyang mlarat sagêd dados sugih, tiyang sugih sagêd dados kere, sadaya sarwa dipun sipati piyambak, dados inggih ngraosakên sakeca tuwin botên sakecanipun.
Wontên malih ingkang mastani, nyakra manggilingan punika cêtha dados gambaraning kawontênan ing donya ingkang têgêsipun angosokwangsul, sabên wontên bingah inggih wontên susah. Wontên malarat, wontên sugih. Sadaya wau dados kaca bênggala.
Manawi ngèngêti andharan ing nginggil punika sadaya, wos-wosipun ngrêmbag babagan ubênging nyakra manggilingan punika sami wontên kêkêncênganipun sadaya. Saupami wontên rekadaya ingkang kenging kangge sarana, botên sanès inggih namung angudi murih sagêd dhawahipun ing nginggil, upami tiyang kêmlaratan, antêping lair batos namung pados sagêda uwal saking klêmlaratanipun.kêmlaratanipun. Dene ingkang têbih sèlèhipun, ngrumaosi apês salaminipun gêsang, wosipun inggih namung ngudi, supados ing benjing tumitah dados tiyang ingkang botên apês.
Sarèhning rosaning rodha nyakra manggilingan kados makatên, saupami sumisih kemawon kadospundi, supados botên kangge mainan pun gilingan.
Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta
Ing Kajawèn kêpêngkêr sampun ngêwrat gambar Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika rawuh ing Surakarta. Ing ngriki kados prayogi mratelakakên sakêdhik ing bab lampah-lampahipun.
Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana kanthi tuwan gupêrnur, wontên ing Sêtatsiun Balapan.
Ing dintên Rêbo tanggal 22 Sèptèmbêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana rawuh ing Surakarta. Nunggil dintên wau ing
atas asma dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kanthi ajudan Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara, pêpatih dalêm tuwin sanès-sanèsipun.
Rawuh dalêm ing Balapan, Surakarta, dipun papag ing Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana kanthi tuwan gupêrnur. Lênggah wontên papan pakèndêlan ing sêtatsiun sawatawis. Salêbêtipun lêlênggahan, nampèni sowanipun para pangeran tuwin para bupati, prêlu sami ngunjukakên kasugêngan dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana.
Ing nginggil punika: wingking: prajurit dalêm panyutra. Ngajêng: para abdi dalêm ingkang ngampil-ampil upacara kaprabon.
Ing ngandhap punika gambaripun lampahing kareta titihan dumugi ing gupêrnuran.
Urut-urutaning lampah: ngajêng piyambak musik, lajêng prajurit karaton mangangge cara Jawi. Joli kêncana isi dhampar palênggahan dalêm ingkang sinuhun, dipun urung-urung waos.
para abdi dalêm. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana, nitih
Jawi. Kareta titihan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, dipun titihi paduka nyonyah gupêrnur jendral, tuwin kangjêng gusti. Para abdi dalêm kraton sami dharat. Ing wingkingipun, Kangjêng Pangeran Arya Mataram, tuwin Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, sami ajudan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana. Barisaning prajurit malih. Otonipun para pangeran tuwin para tuwan-tuwan amtênar Walandi. Pungkasanipun kapalêri saking Salatiga, têtindhih ritmistêr.
Wawasan cêkak bab pamiyaran menda Etawah ing tanah Jawi
Saking pamanggih kula bab punika prayogi kaandharakên ing udyana Kajawèn, sabab kathah paedah kangge ular-ular, utawi inggih kangge waosan.
Mênggah menda Etawah punika sampun kathah ingkang nyumêrêpi, inggih punika menda wijilipun tanah Etawah, tanah Etawah punika manawi ing kar kasêbut: Voor-Indie, yèn bôngsa Jawi anggènipun mastani tanah Bênggala, pramila menda-menda saking Etawah inggih lajêng karan menda Bênggala.
Bôngsa pribumi rêmên dhatêng menda makatên punika, awit pawakanipun langkung agêng, mêdal puhanipun, sarta dipun pêndhêt turunipun kajodhokakên kalihan menda Jawi sagêd mikantuki, punika ingkang
Ing ngriku kathah menda turunan ingkang sampun winastan pranakan tulèn, punika wujud pawakan ulês sarta wulu inggih sampun Etawah, ananging ingkang dèrèng tulèn wau taksih sok katitik saking kupingipun. Inggih lêrês kupingipun sampun nglawèr, ananging lêmpitanipun kuping dèrèng sae. Ingkang tulèn lêmpitanipun methok mangajêng, ananging ingkang kirang tulèn wau, kupingipun taksih mêgar sarta êmèk-êmèkanipun botên ambaludru lêmêsipun.
Rèhning pribumi ngriki sampun katingal cocog, mila parentah paring pitulung majêngipun pamiyaran menda Etawah wau. Bab punika sagêd kasumêrêpan anggènipun parentah rambah-rambah utusan mundhut minôngka bibitan. Menda ingkang nêmbe dhatêng lajêng dipun tahan samantên dintên, wastanipun dipun quarantaine. Prakawis punika pikajêngipun ihtiyar sampun ngantos tanah ngriki klêbêtan wijining sêsakit ingkang nular, ingkang sagêd anjalari karisakaning pamiyaran. Manawi ngantos sakit ingkang gampil dhatêng pêpêjah sampun tamtu badhe nuwuhakên kapitunan agêng. Pramila bab quarantaine wau katindakakên langkung kêncêng, murih wilujêngipun.
Menda pranakan limrahipun ing Têgal winastan thokol, ing liya panggenan winastan: gêmbolo, [gêmbo...]
[...lo,] wontên malih: bligon, punika kula kirang mangrêtos sababipun.
Prakawis thokol, turunan ingkang sae murih panggah kawontênanipun, dening para sagêd babagan kawruh kewan, dipun tata sarana linta-lintu pambranahipun. Saking Têgal kadamêl bibitan ing Pakalongan, saking Pakalongan kangge ing Têgal. Makatên wau nama panjagi dhatêng saening turun. Yèn botên kalintu ing bab babagan kawruh pamiyaran kewan, winastan nyaèkakên êrah.
Mênggahing panjagi saening turun manawi tiyang damêl cathêtan ingkang titi panindakipun, punika wastanipun registratie. Punika tumrap babagan makatên wau prêlu sangêt, ananging bab punika sadhèrèk pribumi dèrèng katingal mrêlokakên, pramila pamiyaran kirang sae.
Mênggah saenipun prakawis registrati punika, 1. sagêd niti turunan ingkang tunggil kuphu. Punika kêdah kaudi kajodhokakên dhatêng ingkang botên nunggil darah. Awit kathah kayêktosanipun badhe saening turun, inggih punika wujud, pawakan badhe botên ewah. Kiyat, liripun manggung kasarasan. 2. Sagêd anjagi môngsa ingkang sae tumrap menda mangsanipun birai, benjing punapa dhawah lairan. Yèn sampun lair benjing punapa badhe brai, ingkang sayogi kêdah kapacêgakên malih.
Miturut katrangan saking parentah Mangkunagaran, ing bab pakabaran anggènipun Mr. Subrata
saking pasuwitan ing praja Mangkunagaran, jalaran saking anggèning manggih pakèwêd botên tumut dhatêng ebah-ebahaning kabangsan. Punika botên sayêktos.
Sêrat kêkancingan, ingkang mratelakakên manawi salah satunggaling sêkolahan partikêlir (
Kadospundi lampahipun sagêdipun pikantuk sêrat kêkancingan wau, bab punika prayogi mitêrang dhatêng Inspectie ingkang ambawahakên.
Sêkolahan ingkang sampun pikantuk sêrat kêkancingan kasêbut nginggil (saking Departement van
Ingkang sampun kalampahan, sabên wontên papan karamean, kados ta: Pasar Gambir ing Batawi, Jaarbeurs ing Bandhung tuwin sanès-sanèsipun, Bale Pustaka ambikak padhasaran buku wontên ing papan wau. Ing wêkdal punika dhawah wontênipun Jaarmarkt ing Surabaya Bale Pustaka ugi ngêdali.
Makatên ugi awit saking panêdhanipun pangarsa babagan patukangan, supados Bale Pustaka nyadhiyakakên buku-buku babagan ekonomi ing golongan punika.
Gêgayutan kalihan kawigatosan punika, Bale Pustaka prêlu miji pangagêng Afd. Reclame Bale Pustaka dhatêng Surabaya. Mênggah wigatosipun, kajawi nindakakên prêluning Bale Pustaka ing Jaarmarkt ugi prêlu badhe nindakakên damêl gêgayutanipun para têtiyang ingkang sami sade buku. Tuwin ngawontênakên reklamê ing Surabaya, nama ngiras-ngirus.
Kêlêrêsan ing kala punika Bale Pustaka tampi sêdhahan saking Knilm badhe anggêgana dhatêng Surabaya. Punika kapasang yogya.
Kalampahan Bale Pustaka miji Tuwan Th. J. Van Cleef, pangagêng Afd. Reclame dhatêng Surabaya. Nalika badhe bidhal saking Cililitan, dipun gambar kados ingkang kacêtha ing nginggil punika. Sêdhahanipun Knilm wau dipun aosi sangêt.
Kathah ingkang sami pitakèn ing bab wontênipun pamulangan Ijkers. Mênggah katranganipun:
Ingkang kenging malêbêt dhatêng pamulangan wau lare wêdalan H.B.S. utawi A.M.S. apdhèling B. Caranipun malêbêt kêdah gadhah atur dhatêng pangagêng Technische Hoogescool ing Bandhung. Lamining pangajaran 1¾ taun. Ingkang badhe mranata tumindaking wulangan punika pangagêng T.H.S.
Dene bab bayaran sami kalihan T.H.S. inggih punika f 300.- sataun. Dados ingkang malêbêt dados murid wau atêgês malêbêt dhatêng T.H.S. (pamulangan luhur).
Pinanggihipun wontên ing wawasan, pangancamipun Jêpan dhatêng Nanking tuwin sanès-sanèsipun, sakalangkung adamêl gêtêr, amargi panêmpuhipun saking gêgana. Tamtunipun nêmpuh saking gêgana punika badhe adamêl karisakan sangêt, tuwin gampil adamêl gêmpuring nagari tuwin tumpêsing têtiyangipun. Nanging nyatanipun, panêmpuhipun Jêpan namung pinanggih ampang kemawon.
Ampang wau kajêngipun mênggahing paprangan, nanging têgêsipun inggih adamêl pêpêjah ngantos ewon, kanthi raos ingkang ngêrês-êrêsi, nanging tumraping Tiongkok, dèrèng rumaos kêndhak dipun têmpuh ingkang kados makatên punika, malah raosipun saya damêl gumregahing manah, nêdya ngêtog karosan botên atolih pati.
Tindakipun Jêpan ingkang makatên wau sayêktosipun andadosakên pamanahaning liyan, kados ta wêwakil Amerikah ingkang suwau sampun badhe mingsêt saking papaning paprangan, ing sêmu angsal dhawuh saking parentah Washington supados têtêp wontên Nanking. Kajawi punika tumrapipun Amerikah ngawontênakên panyaruwe dhatêng Jêpan ing bab anggèning wadya Jêpan gadhah tindak têgêlan kados makatên punika, damêl pêjahing tiyang ingkang botên dosa tuwin sanès-sanèsipun, malah panyaruwe wau tumrap ingkang saking Amerikah kalêbêt ingkang sêrêng piyambak.
Nanging tumrapipun Jêpan, punapa tindakipun wau inggih botên nilar wêwaton, kados ing bab anggèning ngêbom Nanking, punika sanadyan katingalipun [katingali...]
[...pun] sakalangkung têgêlan, nyatanipun botên nêrak wêwalêr, awit tiyang ingkang sanès militèr, punika manawi ing môngsa paprangan dêdunung wontên sacêlaking kalangan militèr, manawi ngantos manggih bêbaya, nama kainan piyambak. Mila tumrapipun Jêpan botên badhe anggatosakên panyaruwenipun nagari-nagari sanès.
Namung sarèhning pangudinipun nagari sanès punika namung ngangkah murih samia tata lan têntrêm, inggih botên kêndhat tansah rekadaya murih kalampahanipun. Ing sapunika wontên wiraosanipun nagari-nagari sanès badhe ngawontênakên tindak pamêpêr ingatasing ekonomi Jêpan, manawi nyata Jêpan tansah gadhah tindak ingkang botên pradulèn, sagêd ugi Jêpan dipun satru dening nagari kathah.
Tumrap tandangipun Tiongkok, katingal anggènipun tansah kêdhêsêk, nanging unduripun wau inggih mawa kajêng, dados saupami caraa sawung, nama ulah playu, dangu-dangu sagêd damêl pêdhoting napasipun ingkang ambujêng, namung kala-kala kèndêl mranggal.
Ing sapunika wontên wartos, bilih Jêpan gadhah pangajêng-ajêng supados paprangan punika sagêd rukun, nanging panampinipun Tiongkok, saupami kalampahana rukun, ing ngriku mêngku kajêng bilih rukunipun wau inggih atêgês kasoranipun Tiongkok. Kajawi manawi pancèn nyata kèndêling paprangan punika saking panêdhanipun Jêpan tuwin kanthi prajanjian ingkang tanpa ngewahakên kamardikanipun Tiongkok, punika sawêg wontên èmpêripun.
Kalihan malih manawi ngèngêti sêrêngipun anggèning sami paprangan taksih kados makatên, tangèh wontêna raos ingkang thukul ngajak rukun. Malah pinanggihipun paprangan ing sisih lèr saya rame, baris Tiongkok tansah andhêsêk dhatêng barisaning mêngsah ing Pèiping, Suwiyuwan, kanthi sagêd ngrêbat kreta militèr 50 ngêwrat obat mimis.
Ing ngriku wadya Tiongkok tanpa kêndho mangangsêgipun, pandhêsêgipun wau kanthi pangangkah sagêda lajêng sêsambêtan kalihan barisan Tiongkok ing sanès panggenan.
Tumrap Jêpan anggèning andhatêngakên bêbantu tanpa kêndhat, malah mêntas angayati nginggahakên wadya lautan wontên ing Kwanghai kanthi dipun ayomi ing kapal pêrang agêng, nanging lampah wau cabar dening dipun tanggulangi ing wadya Tiongkok.
Pinanggihipun rêrigên sajawining paprangan ingkang ngèngingi Jêpan, punika ing bab tindak angêmohi barang-barang Jêpan. Ing sêmu bab babagan punika ugi nênarik dhatêng kawigatosaning ngakathah. Wontênipun makatên, amargi tindakipun Jêpan angêbomi pundi-pundi, punika botên mawi pilih-pilih.
Malah tumrap Inggris, nindakakên panyêrêg dhatêng Jêpan, gêgayutan kalihan panêmpuhipun Jêpan saking gêgana, ngantos adamêl risaking griya sakit agêng ing Nanking.
Lêngganan No. 2065. Ôngka mawi bundêran alit, punika ukuranipun buku. 16° ukuran alit kados polêk almanak. 8° (octavo) ukuran cêkapan, kados Sêrat Menak. 4° (kwarto) ukuran agêng, kados Kajawèn. Manawi badhe priksa bab pandamêling buku, ukuran lan sapanunggilanipun ingkang langkung cêtha, kula aturi maos "Pemimpin tukang Zetter'' wêdalan Bale Pustaka, rêginipun namung f 1.-. Dongèng ing Kajawèn kenging katurun dados buku, nanging manawi badhe dipun êcap, prayogi nyuwun idin rumiyin dhatêng Bale Pustaka.
Sujana : Iyah galur têmên purwakanthine ki raka, ki. Inggih, rayi andhèrèk, botên badhe nyulayani kaparêngipun raka para, samangke lajêng kadospundi jarwanipun têmbung Buda wau.
Sarjana : Purwakanthinipun lare angèn kok dhi, pun kakang
Sadaya punika namung têmbung pangaran-aran, ingkang kapisungsungakên para manungsa, dhatêng kawontênan ingkang sampun tanpa pêpindhan, mênggah gênging pangwasanipun saha kaelokanipun, tuwin kaendahanipun ingkang anglimputi sadaya alam-alam. Satunggal-tunggaling bôngsa sami misungsung asma, kanthi basa tuwin têmbungipun piyambak-piyambak, ingkang beda pakêcapanipun, nanging nunggil suraosipun, makatên cariyosipun si paman Dhoplang.
Samangke gêntos amiraosakên kajatèning Buda, saking pangandikanipun para êmpu kabudan, Buda punika têmbung ingkang
miwah kaagunganipun Suksma, utawi kajatèning urip langgêng, ingkang botên wontên warninipun, tuwin kawujudaning jênggêrêngipun. Dene têgêsing têmbung Buda punika: pêpadhang, inggih nur, utawi cahya, nanging sampun kagalih (kinintên) awujud kados pajaring dilah, sunaring surya, wulan, andaru tuwin sapanunggilanipun, awit sadaya pêpadhang ingkang katingal, ingkang kasat mata ing netra kapala, ngantos dumugi paningaling batos, punika namung kababaring nur utawi cahya kemawon, sanès sajatining kawontênanipun: nur; wau piyambak, jalaran kajatèning nur punika tan awarna tan arupa, nanging anglimputi sadaya, tuwin anggêsangi sadaya wujud, mila inggih angèl katampinipun kalayan pamikir.
Sujana : Têmbungipun, blenderan cara lare-lare samangke, inggih: hebat; punika ki raka, pikir kula botên sagêd anggrayangi punapa anggagapi, malah lajêng buyar pating salêbar, ura angômbra-ômbra, amargi botên wontên ingkang dipun gondhèli kangge ngentha-entha utawi anggêgôntha.
Sarjana : Mila manawi katampi wadhag-wadhagan, inggih lajêng amujudakên panggôntha jênggêrênging pribadi (persoonlijk) ingkang têmahanipun bilih dipun andhêmi, sagêd katuntun manêmbah dhatêng kawujudan, rêca-rêca, kayu watu, tuwin sapanunggilanipun titah ingkang kaanggêp suci, mila gawatipun inggih wontên ing ngriku punika.
Petruk : Ayo, Kang Garèng, padha dibanjurake anggone rêmbugan ing bab Kêthoprak Mardiwandawa. Nalikane adêgan kang kaping pat, yaiku siwakane Sunan Amangkurat ing Mataram ingadhêpan para putra santana, mantri bupati sarta wadyabala, andhèr kaya... sêga ramês.
Garèng : Wèyèh, omong kathik ora mèmpêr mêngkono, ana sinewakan kathik dipadhakake sêga ramês.
Petruk : Andak kaya panêkuk. Kurang pêpak, Kang Garèng. Seje karo sêga ramês, Kang Garèng, kuwi rênês jangane ana, krupuke ana, gudhêge ana, iwake pitik ana. Karêpku pasinewakan kono kaya sêga ramês, kuwi sing padha sinewaka: rênês, pêpak, lan kumplit. Wis ta, Kang Garèng, aja kakehan anggonmu nyanthulani. Ayo, saiki padha dibanjurake rêmbugane. Nalikane adêgan kang kaping pat mau,
Garèng : Wong kowe durung tau ngrasakake rasane wong tuku lot lotre, mulane pikiranamu iya ora têkan. Tak kandhani, Truk, wong tuku lot lotre kuwi lumrahe sok duwe gagasan mangkene upamane: wa-dhuh, hla wong duwe dhuwit kathik satus èwu, omahe mêsthine iya banjur joglo. Ing pêndhapa gamêlane rong prangkat, salendro lan pelog, duwe motor, kreta melor, padmine siji, sêlire têlu tur... tlèdhèk kabèh.
lan ngêsês. Têmbung sing pungkasan iki, kawêtu karêpe dhewe yèn suwaraning gêndhing sing lagi mulêt ujug-ujug diguna gawe dening cêngèking bocah upamane, ya kuwi: ês, ês, ês, ora, Kang Garèng, sauwise pasinewakan ing Mataram [Matara...]
[...m] mau kumplit, gamêlan disuwuk, sanalika kono kanthi kontan sang prabu cara Landane banjur porsêtèl (ngênalake) marang para mriksani: kula Amangkurat, Sunan ing Mataram.
Garèng : Inggih, kula Mas Nala, tiyang nonton têng sampeyan. Sauwise ngênalake mau, sarta liya-liyane urut kacang padha porsêtèl nyang para nonton kabèh, sang sunan banjur dhawuh pangandika mangkene: bapa patih...loso, solo.
lumrah kae. Ewasamono mungguhing aku, ora andadèkake sabab apa-apa. Anggone ngênalake, iki amrih luwih cêthane tumrape wong nonton. Ing bab têmbangane, aku saya mupakat manèh, yaiku: supaya kagunan Jawa: têmbang, aja banjur tumuli dionslah saka ing dunya. Tongtonan Jawa sing isih nêngênake kagunan Jawa: jogèd, têmbang lan gêndhing-gêndhingan, kuwi adhakane: wayang uwong. Tumrape wong ing jaman saiki, umume nyang wayang uwong kuwi iya ngalêm apik, nanging kanggo... museum. Jarene wis ora tlatèn, malah kandhane: tongtonan ora kalêbu nalar, ratu mêtu nganggo anjogèd ngalètèr pirang-pirang jam, omong-omongane digawe-gawe, dalasan nyuduk bae nganggo ditibakake gong, kathik disaranani: pacak kulu.gulu. Hara, hara, apa iki jênêngane ora mung nonton wong gêmagus lan wong kêmayu bae, nanging iki sing akèh iya rêrasane bangsane dhewe sing rasane Jawa wis pêrlop, saka ora ngrêtine marang kagunan Jawa. Mulane anane tongtonan sing dipranata kaya kêthoprak mau, tumrape wong-wong sing pikirane kaya ngono mau, iya bêcik. Ing kono andêlêng carita utawa dongèng-dongèng, sing klayan dianakake têmênan, kang dislundhingi: têmbang, gêndhing lan kadhangkala jogèd, lho, kuwi suwe-suwene bisa nguripake kagunane dhewe manèh, Kang Garèng.
Garèng : Mula iya mêngkono, Truk, buktine aku kiyi bae, wong iya wis mèh lumutên ana ing Batawi, sênêngku mau-maune iya mung: nyang dhogèr, bangsawan, utawa gambar idhup, barêng nonton kêthoprak, ing sakawit panganggêpku: pêngrusak kagunan Jawa. Dudu tongtonaning priyayi kaya aku. Nanging barêng wis nonton kêthoprak sing têmênan ganêp kaping têlu kaping pat, wèh, sabên bêngi banjur wêgah... mangkir. Wis, Truk, saiki padha ambanjurake anggone ngrêmbug adêgan [a...]
[...dêgan] sing kaping pat mau. Ayo, saiki padha nyôndra pamaine siji-sijine. Miturut babade, Sunan Amangkurat kuwi jarene: nyênyêngit, têgêlan, kathik tanpa ana ngapurane.
Petruk : Kuwi rak jarene, ta, Kang Garèng, dadi durung kinaruwan tênane. Dadi yèn nyatane ora mêngkono, kang anjalari omonge dhewe iki goroh, gorohe iki cara Landane goroh : in commissie, yaiku goroh le kulak.
Garèng : Ha iya, Truk, hla, apike ana ing kêthoprak kono, anggone mujudake Sunan Amangkurat kuwi katone kathik iya nyênyêngit, sajak têgêlan lan sajak tanpa ana pangapurane, kaya nalika mirêng ature Wirarêja, yèn Lara Hoyi wis ora ana, sabab dipundhut dening Pangeran Adipati Anom, wèh, anggone anggêdrug-gêdrug sikil, anggone marah-marah bêsar, kaya
manèh nalikane duka karo ingkang paman, Pangeran Pêkik, utawa ingkang ibu bibi Kangjêng Ratu Pandhan, sabab iya priyayi luhur sakalihan iki sing kumawani lancang amboyongi Lara Hoyi mênyang kadipatèn, saka wêlasku marang Pangeran Pêkik sakalihan mau, nganti trocosan wêtune êluhku, iya saka mripat, iya saka... cangkêm.
Garèng : Wayah, kuwi ngilêr jênêngane. Banjur, Truk, anggone andhawahi ukuman marang ingkang putra Sang Pangeran Adipati Anom,
Sunan Amangkurat, lan saka anggonku ngêngkên wêlasku nyang Pangeran Adipati Anom, dene nômpa paukuman sing samono abote, nganti têlês kabèh... bêbêdku.
Petruk : Kuwi ngompol jênêngane, Kang Garèng. Cêkake pamaine ing adêgan kang kaping pat, wis tanpa cacad têmênan, Kang Garèng, saiki kêtêmune manèh Pangeran Adipati karo Lara Hoyi, anggone sang pangeran tansah mongga-manggu: tak patèni apa ora, mêngkono uga tandang-tanduke Lara Hoyi sing sajak kaya wong bingung, iya wis mèmpêr. Mung bae ana sing nyêbal karo padatan sawatara. Jarene Lara Hoyi kuwi anak turune wong cilik, masa iya karo Sang Pangeran Adipati Anom, kok mung: mas, mès, mas, mès. Ora cocog
cara Jawa sing têmênan, apa manèh ing jaman biyèn, sanadyan saiki iya isih mangkono uga. Arêpa cintah padha cintah, wong wadon darah cilik nyang
kaparêng jumênêng pangayoman. Pakêmpalan punika kathah ingkang migatosakên saha kathah kadarman saking pundi-pundi, saha nate angsal sih kadarmandalêm suwargi Sri
Panenan jagung suda. Miturut wartos panenan jagung ing bawah Grobogan, Sêmarang, ing wêkdal punika suda sangêt, kintên-kintên namung sapalihing padatan. Wontênipun ngantos suda kados makatên, amargi sasampunipun dipun tanêm lajêng awis jawah.
Kasangsaran motor mabur. Sampun sawatawis dintên nuju wanci jam 10 enjing ing papan anggêgana militèr ing Andir, Bandung, wontên kasangsaran motor mabur. Ing kala punika motor mabur ingkang kasangsaran wau dipun lampahakên dening Litnan J.K.M. Theunissen, kapetang taksih murid anggêgana enggalan, kala nglampahakên wau klèntu, lajêng dhawah, panggêgananing motor mabur dèrèng patos inggil, tiyang ingkang numpak nandhang tau,tatu. nanging botên rêkaos, motoripun mabur risak sangêt.
Rawa ingkang lajêng dados dhusun. Rawa Rangkaskasang ing saêlèr haltê S.S. Meluwung, ing kala rumiyin dados papan pamisayan ulam ingkang rame. Dangu-dangu rawa wau asat, saha dangu-dangu dados dhusun. Makatên ugi rawa Cibeureum kaprênah saêlèr Sêgara Anakan tuwin Rawa Bakung sacêlakipun lèpèn Citanduy, sapunika ugi sampun asat garing, saha lajêng kacithak dados dhusun. Padhusunan enggal wau sampun wontên griyanipun 160 wuwung, dene ingkang cikal-bakal têtiyang asli saking Ngayogya. Pasitènipun
palsu. Sarêng tiyang wau dipun cêpêng, lajêng martelakakênmratelakakên. gêgandhenganipun tiyang sanès ingkang gêgayutan kalihan babagan arta palsu wau, inggih punika tiyang ing Salatiga. Tiyang ing Salatiga wau ingkang damêl, salajêngipun anggayut tiyang ing Kudus, Dêmak tuwin têtiyang ing sanès panggenan malih, malah wontên ingkang anggayut dhatêng lurah-lurah dhusun punapa. Arta kêthip palsu wau sampun sumêbar wontên ing Jawi Têngah.
Sarêm pêtêng. Ing wêkdal punika ing bawah Sêmarang kathah tiyang ingkang kêcêpêng jalaran damêl sarêm pêtêng. Têtiyang ingkang sami damêl wau ingkang kathah ing Kêndal. Makatên ugi ing Dêmak. Malah miturut papriksan Landgerecht ing Sêmarang, kathah prakawis babagan punika. Tumrap tiyang ingkang kaukum dhêndha, kathah ingkang sami nglampahi ukuman badan.
Angsal-angsalanipun pakaryan post. Miturut pèngêtan, angsal-angsalanipun
kêpêngkêr, tumrap post f 8.223.997.-, telegraaf f 2.791.114,-, telefoon f 4.514.828.-.
Congrès P.K.S. Kawartosakên, wiwit tanggal 4 October punika, P.K.S. ing Surakarta saèstu ngawontênakên congrès manggèn ing Habiproyo. Ing congrès ngriku badhe ngrêmbag 1. Babadipun P.K.S. 2. Sêsorah babagan putri. 3. Pêpanggihan pamong pusêr tuwin sanès-sanèsipun. Mr. R.M. Soerjadiningrat badhe sêsorah wawasan nalika lêlana dhatêng Asia.
Malaria ing Têgal. Sampun sawatawis dintên asistèn residèn ing Têgal tuwin pangagêng ing waterstaats afdeeling Pêmali-Comal, doktêr tuwin sanès-sanèsipun, rawuh papriksa dhatêng Muara Tuwa, prênah sakilèn Têgal, têbihipun 6 km. Pakampungan ngriku punika panggenanipun juru misaya ulam. Ing laladan ngriku punika wontên rawanipun ingkang dados kêdhatoning lêmut malaria. Miturut papriksan, tumrap têtiyang ingriku sabên jiwa 1000, ingkang sakit tiyang 152. Malah sêsakit
Kleinhandel. Cursus kleinhandel ingkang dipun wontênakên ing Bêtawi katingal dipun wigatosakên dening para guru saking sajawining tanah Jawi tuwin Madura. Guru-guru ingkang sinau wontên kleinhandel wau para guru ingkang nyambut damêl wontên pamulangan ingkang angsal pitulungan arta saking nagari, kados ta Budi Utama, Muhammadiyah tuwin sanès-sanèsipun.
Film pêrang Tiongkok botên kenging dipun mainakên ingriki. Commissie ingkang nindakakên
palilah kamainakên wontên ingriki, amargi kamanah sagêd ugi nuwuhakên pikiran ingkang botên-botên. Dados film kawontênaning paprangan ing Tiongkok wau dèrèng kenging dipun tingali ingakathah.
Suntik cacar. Wiwit benjing tanggal 20 November 1938 dumugi 4 December 1938 badhe kawontênakên suntikan cacar miturut tatanan mubêng. Tatananing cacaran wau mawi pêpetangan manut urutipun ngantos sadumugining kêmput. Tumindakipun ewah namung manawi nuju ngusum sêsakit. Pundi ingkang pêrlu inggih dipun dhatêngi malih.
Ingsêr-ingsêran patih. R. Soediman, ugi nama Hadiatmodjo, patih ing kabupatèn Magêtan, dados patih ing kabupatèn Tuban. R. Said Prawirosastro, patih ing kabupatèn Tuban, dados patih ing Kabupatèn Magêtan.
Tôndha pangèngêt-èngêt saking Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Sarawuhdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wontên ing Surakarta, saking kaparêngdalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana, ngaturakên tôndha pangèngêt-èngêt katur Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana awarni jumênêngan (têkên) mawi pênthol gadhing pinati ing sêsotya, dene kangjêng nyonyah dipun aturi gambardalêm Ingkang Sinuhun pinalangkan adi pinatik ing sêsotya. Kosokwangsulipun. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngaturakên gambardalêm sakulawarga pinalangkan ing
Kit In Kie. Miturut andharan, jaarmarkt ing taun punika langkung wigatos tumrap babagan economie, kawêkêlan tuwin sanès-sanèsipun. Jaarmarkt punika badhe ngantos dumugi ing tanggal 10 October. Salajêngipun dipun sambêt kangge pasar malêm ingkang dipun adani dening comite Tjin Tjay Hwee, namung kalih dalu, ingkang angsal-angsalanipun kangge darma pêpêrangan Tiongkok.
Ngindhaki epahan kuli. Wontên wartos, regentschap Cirêbon angindhaki epahaning kuli, ingkang rumiyin 15 sèn dados 17 sèn. Tindak makatên punika adamêl bingahipun ingkang sami dipun indhaki.
Ing Makasar tuwuh sêsakit cholera. Miturut palapuran, ing Makasar tuwuh sêsakit cholera, sampun kathah tiyang ingkang katrajang. Bab punika lajêng dados papriksaning inspecteur pakaryan kasarasan. Pinanggihing papriksan pancèn inggih nyata kathah tiyang sakit, nanging dèrèng sagêd nêtêpakên bilih punika sakit cholera yêktos utawi sanès. Salajêngipun ingriku lajêng kawontênakên suntikan sapêrlunipun.
ngawontênakên rêmbag ing bab pranataning blanja ingkang nêmbe dipun rêmbag wontên ing raad kawula. Rêmbaging parêpatan nayogyani kados tatanan ing H.B.B.L. taun 1934. Parêpatan nuntên ngênthêlakên rêmbag, anduwa dhatêng tatanan balanja kados ingkang dipun rêmbag wontên ing raad kawula wau, tuwin badhe gadhah atur supados parentah kaparêng nyandèkakên tatanan enggal wau.
Ir. ing Provincie Jawi-Kilèn. Ir. Djoeanda, katêtêpakên nyambut damêl wontên ing Provincie Waterstaat Jawi-Kilèn, manggèn ing Bêtawi.
Pados lisah pèt botên angsal damêl. Ing dhusun Leuwilimus, Cikande, Rangkasbitung, wiwit kala wulan April taun punika katindakakên ngêbur siti pêrlu pados lisah pèt, ingkang dipun adani dening B.P.M. nanging sarêng sampun katindakakên cobèn-cobèn 5 wulan, katingal botên pinanggih wohipun punapa-punapa. Makatên ugi ing Maja tuwin Cikande ingkang kakintên wontên lisahipun, inggih sêpên kemawon. Sarêng pinanggih makatên sêdya wau lajêng dipun sandèkakên, pirantos-pirantos ingkang wontên ingriku sampun sami dipun pêndhêti.
Arêng bathok klapa. Miturut wartos ing salêbêtipun taun punika ing palabuhan-palabuhan ing tanah Jawi wontên arêng bathok ingkang kakintunakên dhatêng Eropa ngantos 4000 ton. Kacariyos arêng bathok wau badhe kangge pirantos babagan topèng gas.
Usum sêsakit typhus. Sampun sawatawis wulan ing Purworêjo tuwuh sêsakit typhus. Jalaran saking wontêning sêsakit wau, ingkang wajib ngawisi sawarnining tiyang, saya malih tumrap para murid sêkolah, botên kenging têtumbas jajanan ingkang dipun sade ing saênggèn-ênggèn. Tumrap pakaryan kasarasan lajêng nindakakên rêrigên ngudi sirnaning sêsakit wau sarana rêkadaya warni-warni. Ing griya sakit kathah tiyang sakit makatên ingkang dipun upakara.
sampun dangu tumindak ing Bêtawi tuwin sanès-sanèspun,sanès-sanèsipun. benjing wulan November ngajêng punika badhe ngêncêngi tumindakipun damêl punika. Mênggah badhe caranipun, wiwit tanggal 7 dumugi 13 November badhe nyêbar sêrat sêbaran kanthi gambar ingkang akajêng nyêgah bab bêbaya candu. Makatên ugi badhe ngawontênakên gambar idhup ing bab makatên, supados sadaya wau dipun sumêrêpi ing tiyang kathah.
Sri madêg tigang taun. Kala dintên Sabtu kêpêngkêr ing
ingkang wosipun suka sukur dhatêng adêging Sri sampun tigang taun wilujêng tuwin majêng. Ing salajêngipun mawi kawontênakên têtingalan ngantos jam 1 dalu, wilujêng.
Gugon-tuhon anjalari wontên pêpêjah. Ing bawah Kuningan wontên tilas mantri pestbestrijding ingkang dipun gêthingi ing tiyang kathah, sabên-sabên ngantos andadosakên pabên, saha sabên mêntas pabên wau, dilalah ingriku lajêng wontên tiyang ingkang sakit. Punika lajêng nuwuhakên pangintên awon, dipun wastani tiyang wau gadhah setan. Ing satunggiling dintên wontên tiyang sakit, ingkang andalêming, mastani bilih sakitipun wau saking pandamêlipun tilas mantri kasêbut nginggil. Ingriku lajêng wontên tiyang kirang-langkung 100 sami sikêp dêdamêl dhatêng ing griyanipun tilas mantri wau lajêng nganiaya andadosakên lan tiwasipun. Sarêng bab punika dados papriksaning pulisi, têtiyang sadaya wau sami botên ngrumaosi piduwung anggènipun nglampahi makatên, kêncêng anggènipun gadhah pandakwa awon dhatêng ingkang sampun nêmahi tiwas.
Mussolini dhatêng Jêrman. Kala tanggal 26 wulan punika Sang Mussolini sampun dumugi ing Munchen dipun papag ing panjênênganipun Sang Hitler. Wontên ngriku mriksani barisan golongan warni-warni. Saking panyuwunipun Sang Mussolini, Sang Hitler dipun ajêng-ajêng rawuh gêntos ing Italie.
Portugal pethal kalihan Inggris. Ingajêng Portugal kalihan Inggris punika dados mitra supêkêt, inggih punika kala jaman pêrang donya, sanggêm sami tulung-tinulung. Nanging sarêng tuwuh paprangan Sêpanyol, nagari kalih wau katingal pêthal, margi Inggris kêtingal cocog kalihan golongan abrit ing Valencia. Saya malih sarêng wontên katrangan bilih golongan abrit wau badhe malêbêt ing Portugal. Ing sêmu sapunika Portugal badhe supêkêt kalihan Jêrman.
Prajurit èstri. Wontên wartos, bilih ministêr
sampun wontên ing sacêlakipun satriya ingkang ngemba Druwis. Tugarin, ingkang dêdêg piadêgipun agêng inggil sarta gagah prakosa, anyêngkrèk kêndhalinipun, lan sanalika punika kapal kèndêl, sukunipun ingkang atracak waja nakur-nakur ing siti, sajak ngatingalakên kiranging sabaripun. Ing kala punika Alyasa ujug-ujug nyandhak têkênipun ingkang awrat wau, saha lajêng katamakakên sakiyat-kiyatipun ing sirahipun Tugarin. Sakala punika sirahipun Tugarin sigar dados kalih saha lajêng dhawah ing siti, rahipun anglubèri pasukêtan ing ara-ara ngriku. Alyasa enggal-enggal nubruk dhadhanipun Tugarin, ngunus
sampeyan punika salêrêsipun punapa sanès Alyasa, manawi nyata Alyasa, satriya Rus ingkang kasuwur mênggahing kaprawiran tuwin kadibyanipun, kula aturi anggêsangi kula, lan kula prasêtya salami-laminipun sampeyan dadosa sadhèrèk kula sinarawèdi.
Nanging Alyasa botên pitados dhatêng cêcriyosanipun mêngsah wau. Sirahipun lajêng katigas, sarta sandhanganipun ingkang pating glêbyar dipun rucati saking badanipun, saha lajêng dipun angge piyambak. Sasampunipun makatên, kapal kajiman ingkang mawi suwiwi wau lajêng dipun tumpaki, saha lajêng kabandhangakên nuju dhatêng pakuwon ingkang kangge ngaso Yakim tuwin Druwis wau. Sarêng têtiyang kêkalih saking katêbihan sumêrêp, Alyasa numpak kapal kajiman anuju mriku, panyananipun botên sanès kajawi pun Tugarin, amila kalih-kalihipun lajêng enggal-enggal anyengklak kapalipun, oncat nuju dhatêng kitha Mosko. Mênggahing gagasanipun, manawi botên enggal-enggal lumajêng saking ngriku, botên wande têmtu dipun pêjahi dening Tugarin. Alyasa lajêng nyêmêthi kapalipun ingkang mawi suwiwi wau, lan sakêdhap kemawon tiyang kêkalih punika sagêd dipun susul. Ing sarèhning ngrumaosi têmtu sampun botên sagêd luwar malih saking bêbaya wau, salajêngipun Yakim lajêng ambalik, nyandhak gadanipun saha lajêng kasawatakên dhatêng ingkang kakintên mêngsah wau. Gada ngengingi dhadhanipun Alyasa, ingkang lajêng gêrêng-gêrêng dhawah ing siti.
Yakim enggal-enggal mêncolot saking kapalipun, murugi ingkang dhawah, numpaki dhadhanipun, ngunus cundrikipun ingkang pitung panyukur landhêpipun, saha nêdya angrampungi ingkang kakintên mêngsahipun wau. Nanging sarêng angrucati panganggenipun ingkang sarwa gumêbyar, ing dhadhanipun Yakim amanggih palang mas ingkang dados pasêmonipun tiyang ingkang angrukêbi agami Kristên ingkang sajati, sanalika ngriku piyambakipun anyumêrêpi bilih ingkang kataman gadanipun wau botên sanès kajawi sadhèrèkipun sinarawèdi piyambak, inggih punika: Alyasa. Yakim ingkang lair batos pancèn trêsna sangêt dhatêng mitranipun wau, sangêt kaduwungipun sarta lajêng ngaruara pangangluhipun, makatên:
Adhuh, adhuh, têka aku anglakoni dosa kang samene gêdhene, amatèni sadulurku sinarawèdi dhewe.
Sarana dipun bantu dening pun Druwis, Yakim lajêng ngrucati panganggenipun Alyasa, sasampunipun, suku lan tanganipun Alyasa ingkang sampun kakên, lajêng dipun pijêti tuwin dipun gosoki, makatên ugi badanipun dipun oyog-oyog, nanging sadaya wau tanpa damêl. Sabab Alyasa têrus tanpa ebah, botên wontên tôndha-tandhanipun babarpisan manawi taksih wontên nyawanipun. Ingkang makatên punika adamêl saya agêng susahipun Yakim. Ing wusana pun Druwis saking kanthongan lajêng mêndhêt gêndul alit isi anggur kêmayan, paringanipun pandhita linangkung ingkang mratapa wontên ing sanginggiling rêdi: Atos. Mênggah kalangkunganipun anggur wau, sanadyan tiyang nandhang sêsakit ingkang tanpa sagêd dipun usadani malih, manawi sagêd kalêbêtan anggur wau, sanadyan namung satètès utawi kalih tètès, têmtu sagêd pulih kados ing suwau-waunipun malih. Ngêmungakên tiyang ingkang sampun pêjah yêktos, ingkang botên sagêd kêdayan punapa-punapa dening anggur kêmayan wau. Pun Druwis lajêng ambênggang cangkêmipun Alyasa saha anètèsi anggur wau ngantos sawatawis tetesan. Sawêg kemawon anggur dhawah ing ilat, sanalika Alyasa ngêlèkakên mripatipun, saha sajak gumun nyawang dhatêng mitranipun ingkang katingal sêmu susah wau. Kadosdene botên mêntas katamanan gada ingkang saklangkung awrat wau, Alyasa ujug-ujug tangi, dandos mangangge anggèn-anggènipun piyambak saha amangsulakên [amangsu...]
[...lakên] anggèn-anggènipun Druwis kasêbut ngajêng. Salajêngipun pangangge ingkang sarwa pating glêbyar wau lajêng kakêmulakên dhatêng layonipun Tugarin, ingkang kalêbêtakên ing jala kagandhul-gandhulakên ing lapaking kapal. Amargi Alyasa botên purun ngrasuk pangangge wau malih. Sasampunipun prajurit kêkalih wau lajêng numpaki kapalipun anuju dhatêng Kiyef, nêdya badhe sowan ing ngarsanipun Sang Prabu Wladhimir.
Sadumuginipun ing Kiyèf, prajurit kêkalih kasêbut ing ngajêng lajêng sami anjujug ing alun-alun sangajênging karaton, kapalipun kacancang wontên ing ngriku, salajêngipun prajurit kêkalih wau lajêng têrus lumêbêt ing kadhaton.
Ing kala punika salêbêting kadhaton sawêg kalêrês wontên paargyan,
para prajurit sami pêpak andhèr wontên ing ngriku, makatên ugi para satriya tuwin prajurit saking mônca, ingkang badhe ngatingalakên sumuyudipun dhatêng Sang Nata Wladhimir, kathah ingkang sami anjênêngi paargyan wau. Sarêng prajurit kêkalih kasêbut nginggil, dumugi ing papan paargyan ngriku, lajêng atur urmat dhatêng sang prabu tuwin sang pramèswari, tuwin andhêngklukakên badanipun majêng ing keblat sakawan.
Sarêng Sang Prabu Wladhimir uninga dhatêng prajurit kêkalih ingkang mêntas dhatêng punika, kanthi rênaning panggalih sang prabu enggal-enggal paring dhawuh makatên:
He, satriya loro kang lagi têka, andadèkake rênaning panggalih ingsun, dene sira wus amrêlokake nêdya milu anjênêngi pahargyan ingsun iki. Murih pakurmatan ingsun iki aja nguciwani, mara aturna marang ingsun, sapa sira, ngêndi padununganira, lan apa kang dadi lêlabuhanira.
Mênggah asli kawula punika saking kitha Rosto, kitha dagang ingkang sampun misuwur ing saindênging praja Ruslan ngriki. Lan sadaya tiyang bawah dalêm ingkang iring lèr, kados sampun sami mirêng mênggahing lêlabêtan kawula dhatêng praja tuwin ratu pêpundhèn kawula. Dene kawula punika anakipun Leyonti, pangagênging agami ing kitha Rosto, mênggah nama kawula Alyasa. Nalika kawula lumampah nuju dhatêng kitha Kiyèf punika wontên ing margi kawula dipun pêthukakên dening satunggiling tiyang awon ingkang dipun ajrihi ing sadaya tiyang, nama: Tugarin. Sirahipun tiyang punika sampun kawula tigas, lan layoninlayonipun. kawula bêkta mriki, prêlu badhe kawula priksakakên ing panjênêngan nata pêpundhèn kawula sadaya.
Mirêng aturipun Alyasa ingkang makatên wau, Sang Prabu Wladhimir sakalangkung rêna ing panggalih saha lajêng paring dhawuh makatên:
Satriya Alyasa, andadèkake lêganing panggalih ingsun, dene sira wis labuh nyang nagara sarana matèni Tugarin, sawijining wong kang tansah agawe
wis mêsthine yèn sira kudu olèh papan kang pantês kinurmatan. Sira sun paringi palilah lungguh ana ing antarane para satriya lan para prajurit kang wis anelakake gêdhening lêlabuhane marang nagara utawa marang ingsun, malah sira sun lilani milih panggonan dhewe sasênêngira.
SasampunipunandikaSasampunipun ngandika. makatên, Sang Prabu Wladhimir lajêng angawe abdi sawatawis, sarta nuntên paring dhawuh makatên:
He, abdi-abdiningsun, sira dèn age padha mêtua marang
Tugarin, sawijining wong ala kang wus amatèni pirang-pirang prajurit, sarta kang anduwèni rumasa yèn ora ana siji-sijia satriya utawa prajurit kang bisa ngalahake jurite. Bathange Tugarin iki gawanên mrene, supaya ingsun bisaa nguningani.
Para abdi wau sami enggal-enggal mêdal ing jawi, anuju ing alun-alun sumêdya angèstokakên dhawuh nata, lan botên watawis dangu wontên abdi kalih wêlas ingkang santosa-santosa lumêbêt ing kadhaton ambêkta panggotongan mayit ingkang angêwrat layonipun Tugarin wau. Nanging sapintên kagètipun para tamu ingkang rumaos dipun apusi, makatên ugi gumun lan kagètipun Alyasa piyambak, sarêng sami anyumêrêpi bilih Tugarin punika botên pêjah, malah taksih gêsang. (Mênggah ingkang kacariyosakên, Tugarin wontên ing jawi sampun pêjah, nanging wontên ing Kiyèp gêsang, punika satunggiling pasêmon, bilih ing sajawining nagari ngriku agami nyêmbah brahala punika sampun pêjah, sampun kalindhih babarpisan, dening agami Kristên. Nanging ing salêbêtipun kitha Kiyèf agami nyêmbah brahala wau taksih ngrêbda). Ing ngriku Tugarin katampi dening sang nata kanthi pakurmatan agêng, saha kapapanakên lênggah wontên ing antawisipun Sang Prabu Wladhimir tuwin sang pramèsari. Sakala punika para juru madharan enggal-enggal nyadhiyani dhêdhaharan ingkang eca-eca tuwin èdi-èdi, lan botên watawis dangu ing mêja sangajêngipun Tugarin lajêng kêbak dhêdhaharanantosdhêdhaharan ngantos. mèh sundhul ing payon. Para tamunipun Sang Prabu Wladhimir punika limrahipun sami kathah tadhahipun, nanging sarêng nyumêrêpi anggènipun nêdha Tugarin, sadaya sami gumun lan ngungun jalaran saking kathahing panêdhanipun. Dhaharan ingkang dipun têdha ing tiyang kalih sami nuwukakên, tumrapipun Tugarin namung salêgêndêran.
Alyasa, ingkang nyumêrêpi bilih sadaya tiyang namung amigatosakên dhatêng Tugarin, kanthi sajak botên mrêduli babarpisan dhatêng piyambakipun, lajêng sêmu nêpsu wicantên sora makatên:
Bapakku Leyonti, pangarêpe agama ing Rosto, wis tau duwe asu, kang ambadhog apa bae sing tinêmu. Sawijining dina asu mau arêp ngulu balung gêdhe, nanging banjur klêlêgên ora bisa ambêkan. Mangkono uga Si Tugarin, mêngko mêsthi bakal ora bisa ambêkan manèh, lan aku sing bakal dadi balunge.
Gurinda. Anggone dianakake dongèng kang kêbak kaelokan mau, pêrlune mung ngêtokake manawa dhèk jaman biyèn ing nagara Walanda karo Jawa ya ora beda bab kaelokan kang kaya mangkono iku. Nanging saiki ing nagara Walanda wis ora padha ngandêl, dene ing nagara Jawa kene nganti saiki isih padha ngandêl.
Bênêr dene kowe pitakon bab iku, awit saiki kowe banjur ngêrti karêpe dongèng mau, rak iya ta?
Sri Sasanti, Surakarta. Wiyose aku wis tômpa kirimanmu karangan
uga isi karangan dêdongengan. Ing sarèhne saiki wis ora ana papan, dadi liya dina bae kapacak.
Siswa Slawi (Têgal). Layangmu isi karangan lêlucon wis kêtampan kanthi bungah.
Poedjo Oetomo, S.D.S. laan 1, Purwokêrto. Layangmu wis dak tampa kanthi bungah, lan surasane wis mangêrti kabèh. Mulane kowe lawas ora nglayani ibumu, dadi ana sababe ngono. Sanadyan kowe saiki wis ora langganan T.B. nanging nglayangi Bu Mar rak ya bisa ta? Oetomo, yèn kowe ora kuwat langganan dhewe, ya ngajaka kancamu, dadi pêmbayare ènthèng, rak iya ta? Upama bocah têlu, rak ya mbayare bocah siji sajrone sasasi mung f 0.25, dadi sasasi mung 6 sèn, rak ya ora kabotan ta?
Siti Soekanti, Purwokêrto. Aku wis tampa layangmu, ora liya bangêt bungahku. Sarèhne saiki wis miwiti repetitie manèh, kowe sing mêmpêng anggonmu sinau ora kêna
mêrlokake ngirimi layang manèh. Ya aja pisan dadi atimu, layang sing dhisik ibumu lali ora mangsuli, bokmanawa kêslêmpit.
Dadi kowe lan ibumu êntas ginanjar gêrah padharan, sukur dene wis padha saras, pancèn saiki lagi mangsane kok. Aku dhewe ya lagi ginanjar lara mangkono, malah saiki durung kêna mangan apa-apa liyane bubur, powan, lan bubur kacang ijo, nanging ya kudu disaring.
Dèwi Nastiti, Blitar. Aku sênêng bangêt kowe mêrlokake ngirimi layang pitêpungan lan nyaritakake bab kaanane kutha Blitar. Dadi sing misuwur ing Blitar kuwi katès, kobis lan gêthuk lindri. Awas Ti, yèn ibumu nyang Blitar kudu disêdhiyani gêthuk lindri, têmênan, lho. Sukur yèn kowe arêp milu urun-urun ngisèni T.B., tansah dak arêp-arêp, yèn kowe arêp têtêpungan karo Soekartijah Malang, bêcike ngirimana layang bae nyang dhèwèke, dene adrèse, manuta ing Kêjawèn kang lawas-lawas, biyèn rak wis ditulis, ta?
Soerjadi, Kalibuntu, Têgal. Pambatangmu cangkriman bênêr kabèh. Bangêt panrimaku dene aku kotawani nginêp ing omahmu, yèn arêp
Soegiri, Kêbumèn. Karanganmu lêlucon wis dak tampa, nanging aja pisan dadi atimu, dene iku ora bisa kapacak, coba ngirimana manèh sing luwih apik, samono yèn dhangan atimu sarta kobêr.
Layang liya-liyane bakal dak wangsuli Sêtu ngarêp.
Sugiri iku bocah kang duwe dhêdhasar pintêr anggambar. Anuju sawijining dina ing pamulangane Sugiri dianakake tandhingan anggambar. Bocah-bocah kêna anggambar sakarêpe. Sing sapa gambarane apik dhewe, bakal entuk ganjaran. Sugiri ing klas kono, anggambar sawijining sudagar, nyangking tas, ngêmpit payung lan nyêkêl pipa. Sawise rampung, gambar mau nuli
"Sugiri, gambaranmu iki pancèn bagus têmênan, ananging lupute ana nêm, kang ora korasakake.'' La, coba saiki kowe padha anggolèkana apa luputing panggambare Si Sugiri iku.
Carik : "Bok aja singsot wae ta!''
Abdi : "Mênapa ndara tuwan duka?''
Carik : "Ach mêsthi wae, singsot kuwi nèk kanggone Walanda kurang ajar.''
Abdi : "Punapa inggih, pancènipun manawi singsot rak ndara tuwan malah bingah, dene dipun blanja sakêdhik sampun marêm.''
Wahyo : "Mas Wanto, kowe kuwi golèk apa, awan-awan kok mènèk mêncit ngono?''
Wanto : "Rekaku arêp ngrungokake muziek apa gêndhing ngono, jêbul kok ora krungu apa-apa.''
Wahyo : "Ah kok ya modhèl-modhèl.''
Wanto : "Modhèl kapriye ta!'' witikna radhio kae padha nganggo cagak dhuwur-dhuwur, jare kanggo nampani suwara.''
Dahat gênging suka sukur / dene ing dintên puniki / klampahan anganggit têmbang / sun karya sêkar Kinanthi / pêrlu nyênyuwun ing Allah / T.B. dimène lêstari //
Taman Bocah nyata luhung / tumrap ing jaman samangkin / nggugah tyasing para rarya / yèn nganggur samya anganggit / lêlucon lan dêdongengan / carita têmbang kang adi //
Adhuh pra mitra sadarum / sampun wêgah nganggit-anggit / nora kapacak ywa kêmba / malah karyaa kang adi / dimène enggal pinacak / nèng Taman Bocah Kêjawin //
Mugi-mugi Ywang Mahagung / marêngna panyuwun mami / Taman Bocah lêstaria / tan ana ingkang ngribêti / kang
Mar / titi kang sêrat puniki / nyuwunakên pangapura / lêpatipun Sri Sasanti //
Ana juru amèk iwak wayah esuk lunga njala mênyang rawa, kang ora pati adoh saka omahe. Banyune bêning nganti mèh katon dhasare rawa. Satêkane ing kono wêruh badhèr pirang-pirang, calathune: "Badhèr iki yèn tak tibanana jala mêsthi kêna kabèh, nanging aku kok kêpengin iwak kang luwih gêdhe.
Prau nuli dilakokake, nanging ora ana iwak kang luwih gêdhe ketok, anane mung iwak tagèh, clathune: "Iwak tagèh digawe apa, luwung aku njala badhèr.''
Nuli bali mênyang panggonan badhèr mau. Nanging ora ana badhèr kumliwêr, sing ana
ana siji-sijia, clathu karo ngêsah: Wis saiki tak njala wadêr gilig bae.''
Prau banjur diwêlahi. Nanging ora ana wadêr gilig utawa iwak liyane. Saka judhêge nekad jala ditibakake, nanging mung olèh kijing lan ece sawatara.
Juru amèk iwak enggal mulih kanthi gêlaning ati.
Dhèk jaman biyèn ana sawijining bupati, kagungan sêntana kang dadi lurah desa, nganti karan lurah sêntana. Dene lurah desa mau ing sajroning desane kono kapetung rada ngêrti dhewe, dhasar cukup, tur pintêr, nyantri pisan. Anuju sawijining dina ing dalêm kabupatèn kagungan damêl wilujêngan. Kabèh para priyayi bawah dalêm ditimbali, mêngkono uga para lurah-lurah andikakake sowan kabèh, pêrlu padha mangan enak. Sawise rampung dhaharan, para abdi paladèn padha ngundurake dhaharane. Nanging barêng para abdi paladèn olèhe ngundurake têkan panggonane lurah (sêntanane sang bupati), mêlênggong lan gumun, sabab ing kono sisa-sisane dhêdhaharan mau wis dibuntêli, arêp dibêrkat (digawa mulih). Ing kono para abdi banjur padha grênêngan, si lurah muring-muring nganti kamirêngan sang bupati.
Bupati ngandika: "Ana apa, kang lurah kok gègèr karo para abdi?''
Unjuke lurah sêntana: "Gusti, para abdi punika sami ngawisi anggèn kula
kêlurahan, sang bupati ora dicaosi suguhan apa-apa, ngêmungake dicaosi suguhan wedang tèh lan gula jawa. Sang bupati banjur ngêndika: "Kang lurah, wong wedang tèh kok diêdu karo gula jawa, rak iya ora mathuk, mathuke ya karo gula batu.''
dipun wajibakên ngombe wedang kalihan gula batu.''
Sang bupati botên ngêndika punapa-punapa, kêjawi namung mèsêm.
Barêng wis watara lawas, ing nêgara kono ana tatanan anyar, kang pêrlu lan mêsthi kudu diprentahake marang para priyayi lan lurah-lurah desa. Dene pêprentahan mau miturut dhawuh dalêm sang Bupati, ing desa-desa supaya gawe pagêr anyar lan kabèh pagêr mêsthi digaplok (digapit) lima (5). Lêt watara dina, saka dhawuh pêprentahan mau, sang Bupati kêrsa têdhak papriksa, pêrlu mriksa ing desa-desa bawah dalêm kabèh; barêng tindake sang bupati têkan ing desane lurah sêntana, duka bangêt, amarga ing desa kono ora ana kang ngèstokake dhawuh. Kaanane pagêr-pagêr ing kono mung digaplok papat, ora ana kang digaplok lima.
Dhawuh pangandikane sang bupati marang lurah sêntana: "Kang lurah! Kapriye ta karêpmu? Aku dhawuh: mêstianyar. gawe pagêr anyar lan digaplok lima, kênangapa ing disamudesamu. kabèh pagêr mung digaplok papat?''
Unjuke lurah sêntana: "Nun inggih gusti! Lêrês dhawuh panjênêngandalêm, wontênipun kula purun dhawuh dhatêng kuli, ngangge gaplok sêkawan, awit ing sarak sampun mratelakakên: keblat papat gangsal pancêr: dados gaplok papat, gangsal pagêr. Saking pamanggih kula sampun lêrês sangêt.
Sang bupati kèndêl sawatara, banjur dhawuh: "Hee kang lurah, rèhning kang lurah ora manut marang dhawuhe nêgara, mêsthi diukum.
Atur wangsulane lurah sêntana: "Gusti, wa ngala kulu bukun, wong ala mêsthi mlêbu ukum, rèhning kula punika tiyang sae, botên wajib pun ukum.
Ana manuk bango mêmitran karo kuwuk. Ing sawijining dina si kuwuk dolan nyang nggone si bango, olèhe dolan mau pancèn dikon karo issi. bango. Si kuwuk ana ngomahe si bango disuguh, nanging olèhe nyuguh mau sakarêpe dhewe supaya kuwuk ora bisa mangan, ya kuwi iwak usus diwadhahi ing goci, mêsthi wae si kuwuk cangkême ora bisa klêbu. Sanadyan dimanggakake, si kuwuk ora bisa apa-apa. Atine si kuwuk panas bangêt, banjur pamitan mulih, nanging sawatara dina manèh si kuwuk ngundang si bango diajak mangan enak gênti, ya banjur têka sarta dipapag karo kuwuk, nanging niyate si kuwuk arêp malês karo si bango. Barêng wis sawatara olèhe padha jagongan, si bango disuguh gênti karo si kuwuk, ya kuwi iwak kang dicacah lêmbut banjur diwadhahi ing piring kang cèpèr bangêt. Nuli banjur dimanggakake kayadene si bango mau kae, nanging anggêr si bango nothol mung entuk daging sing cilik bangêt, seje karo si kuwuk, olèhe ndilati sadhela bae wis êntèk. Si bango saking isine rumasa wis utang dhisik ya banjur enggal-enggal pamit mulih, mêngkono iku tambane wong ala.
Bapakne Manik Kangkeran, sarèhne nêmu kasusahan manèh, nuli lunga manèh pêrlu marani Naga Basuki, nêdya anjaluk tulung manèh nyang dhèwèke.
Kacarita Naga Basuki wêktu iku uga gêlêm têtulung, ananging calathu, manawa dhèwèke ora niyat têtulung kang kaping têlune.
anake lanang dijanjèni manèh, lan dikon sumpah, manawa ora arêp manèh-manèh nglakoni main.
Ananging Manik Kangkeran iku gampang janjine lan gampang laline nyang apa kang dijanjèkake. Ing sajroning rong sasi pawèwèhe Naga Basuki diêntèkake lan utange bapakne ing saiki luwih akèh tinimbang karo kang wus kalakon. Andadèkake bangêt susahe Sadi Mantra lanang wadon, mulane wis ora wani manèh njaluk tulung marang Naga Basuki.
ora gêlêm. Manik Kangkeran bangêt bingunge. Wêkasane banjur nyolong klinthing darbèke bapakne, kang kanggo piranti njêjaluk apa-apa nyang Naga Basuki. Kanthi anggawa klinthing mau dhèwèke banjur pangkat mênyang panggonane Naga Basuki. Satêmêne Manik Kangkeran durung wêruh dalane kang anjog ing Gunung Agung. Sadalan-dalan tansah andrêmimil pitakon nyang wong-wong kang kapêthuk. Wêkasane sawise lumaku sawatara dina, Manik Kangkeran têkan ing pinggiring kawah. Naga Basuki ora ana ketok. Ananging Manik Kangkeran banjur ngobat-abitake klinthing bapake. Ora suwe, jalaran krungu swara kang tanpa lèrèn, Naga Basuki banjur njêdhul mêtu saka pandhêlikane sarta banjur takon marang Manik Kangkeran, apa sing dikarêpake. Kangkeran nuli crita akèh-akèh, bab anggone main lan nyaritakake bab cidrane kanca-kancane lan liya-liyane ngetokake piduwunge anggone nglakoni kang ora prayoga mau.
Iya wis, yèn saiki kowe gêlêm janji, ora arêp nyêkêl kêrtu manèh lan ngingu jago adon, ya sapisan iki arêp dak tulungi manèh, awit aku ngèlingi bapakmu kang alim lan alus budine.''
Naga Basuki wis êntèk sisike mas, awit kabèh wis
kang akèh rêgane mau. Kêkarêpane mau saya kêncêng, tanpa dipikir dhisik, enggal-enggal ngunus kêrise, banjur pucuking buntute Naga Basuki kang ana barliyane mau diiris. Sawise pêthil, dijupuk, nuli mlayu sipat kuping. Naga Basuki nggêro saking lara lan nêsune. Dhèwèke tansah gumun marang watake Manik Kangkeran. Wis
ambolak-balik ngrasakake larane. Dhèk samono Kangkeran wis sawatara adoh saka kawah, ananging wisane Naga Basuki iku mandi bangêt; sing sapa kadilat tapake bae, sanalika iku mêsthi mati.
Saking nêpsune sarta panas atine, tapake Kangkeran uga banjur didilat. Sanalika iku uga Kangkeran tiba mati lan ora antara suwe rêmuk dadi awu.
Kacarita Sadi Mantra lan bojone bangêt anggone susah wiwit Kangkeran lunga tanpa ana kang wêruh. Barêng bapakne wêruh, yèn klinthinge uga ilang, banjur ngêrti, yèn anake lanang lunga mênyang Gunung Agung pêrlu anjaluk tulung dhewe marang Naga Basuki. Saka pangetunge Sadi Mantra, Kangkeran mêsthine wis lawas têkan ing omah, ananging kok nganti lawas mêksa durung têka. Wêkasane Sadi Mantra lunga dhewe nêdya anggolèki anake lanang. Sabên kêpêthuk uwong, banjur nakokake anake kang ilang, nanging ora ana wong kang wêruh utawa kêtêmu. Suwe-suwe têkan ing
Sadi Mantra banjur nakokake anake lanang. Naga Basuki nyaritakake kabèh kang wis kêlakon. Barêng Sadi Mantra krungu yèn anake lanang wis tumêka ing pati, nuli tiba karo nangis sarta banjur anjaluk pangapura mênyang Naga Basuki lan njaluk supaya wêlasa marang dhèwèke.
Calathune: O, paringana wêlas dhatêng kula, lêrês anak kula punika watakipun awon, nanging punika anak kula namung satunggal punika, botên wontên sanèsipun.''
Wangsulane Naga Basuki: "Iya bênêr, nanging aku uga mung duwe buntut siji lan anakmu uga ora eman karo aku.''
Sêsambate Sadi Mantra ora lèrèn-lèrèn, nganti ula naga mau saguh nguripake Kangkeran, nanging kudu janji yèn buntute kang dicolong kabalèkake. Kabèh kalakon kanthi gampang. Sadi Mantra bangêt bungahe, dene anake wis urip manèh. Nanging wêdi, yèn Manik Kangkeran gawe wirang manèh. Kangkeran dilarangi ngambah omahe bapakne, yèn nglakoni ngambah bakal dipatèni. Lan supaya Kangkeran ora nganti nrajang larangane bapakne, ing panggonan ing sisih wetan kang ciyut, Sadi Mantra gawe kalenan ing wêdhi, nuli disori banyu sêgara. Sawise banjur nênuwun marang Bêthara Guru, supaya kalenan mau kagawe ômba. Panuwune Sadi Mantra tinurutan, kalenan mau dadi ômba karan supitan Bali. Wiwit iku Bali pisah karo nêgara Jawa banjur dadi pulo ijèn. Sawise Manik Kangkeran tobat, ora nglakoni ala manèh, main lan adu jago, banjur jumênêng ratu ing pulo Bali.
--- [1265] ---
Ôngka 80, Rê Wa, 1 Ruwah Ehe 1868, 6 Oktobêr 1937, Taun XII
Cariyos satunggaling malaekat kasiku dhatêng Ingkang Damêl Gêsang, dipun dadosakên manungsa limrah, nama Misèl. Sarêng sampun sawatawis laminipun kêmpal kalihan manungsa, Misèl sagêd nyumêrêpi punapa ingkang dados awisanipun Ingkang Kuwaos. Wusana Misèl wangsul dados malaekat malih.
Lajêng dipun sambêti cariyosipun: ILYAS. Satunggaling tiyang sugih ingkang lajêng mlarat. Nanging sarêng mlarat malah rumaos bêgja lan sênêng gêsangipun.
Dipun sambêti malih cariyos LAS-LASAN BÊRAS SAÊNDHOG PITIK. Satunggaling ratu kagungan barang ingkang sakalangkung anèh, agêngipun satigan ayam, wujudipun kados las-lasan uwos. Para sagêd botên wontên ingkang sagêd mastani barang wau. Lajêng wontên tiyang sêpuh ingkang sagêd nêrangakên bilih barang wau sajatosipun inggih uwos. Uwos jaman rumiyin.
Cariyos tigang warni kasêbut ing nginggil punika nênarik manah saèstu, sarta ngêmu piwulang ingkang lêbêt. Prayogi dipun sumêrêpi ing para mudha tuwin para wrêdha.
Cariyosipun Misèl: "Saikine aku ngrêti, yèn uwong iku uripe ora jalaran saka anggone ngrêmbug marang awake dhewe, nanging jalaran saka katrêsnan, kawêlasan utawa asih.
Wong kang dadi biyung, ora kaparingan wêruh apa kang dadi kabutuhane anake murih bisane urip. Wong kang sugih-wugih ora pinarêngake wêruh apa kang prêlu tumrap awake. Sarta iya ora ana wong kang pinaringan wêruh, sing dibutuhake iku apa? Apa sêpatune kanggo wong urip, apa trumpah kanggo wong arêp mati.
Anggonku bisa urip nalika tinitah dadi uwong iku ora sabab saka olèhku njaga marang uripku dhewe, nanging sabab saka anane rasa asih, rasa wêlas utawa rasa trêsna, kang dumunung ana ing atine wong lanang kang liwat sandhing panggonanku andheprok, utawa kang dumunung ana ing atine bojone.
Dene bocah kang ditinggal bapa biyungku iku bisane slamêt uripe iya ora saka anggone njaga marang uripe dhewe, nanging jalaran saka anane rasa wêlas, rasa trêsna kang dumunung ana ing atine wong wadon kang dudu apa-apane.
Mangkono uga wong-wong kabèh mau, bisane urip ora jalaran saka anggone rumêksa marang uripe dhewe, nanging jalaran atine wong-wong padha kadunungan rasa asih, rasa wêlas lan rasa trêsna.
Dhèk biyèn sing dakngrêtèni mung Pangeran olèhe paring urip marang uwong-uwong, sêbab krêsane pancèn supaya uwong-uwong bisaa urip. Saiki liyane kuwi ana manèh:
Yaiku ora dadi kaparênge Sing Kuwasa yèn wong urip mung arêp mikir marang awake dhewe. Saka krêsane Sing Kuwasa urip kudu kanggo sapadha-padha. Jalaran saja kagungan krêsa mangkono mau, mula iya ora dhawuh apa kang dadi kabutuhane siji-sijining wong urip tumrap awake dhewe. Sing didhawuhake apa kabutuhane wong urip tumrap wong akèh, dadi iya tumrap awake dhewe, lan tumrap sapadha-padha.
Kajabane iku aku saiki iya ngrêti, yèn wong kang duwe rumangsa yèn uripe iku saka pangrêmbuge dhewe, iku satêmêne klèru. Wong ora bisa urip saka pangrêmbuge dhewe, nanging kudu saka katrêsnan, saka asih, saka kawêlasan. Awit sapa kang winêngku ing katrêsnan, ing asih, utawa wêlas, iya kawêngku ing Pangeran. Kosokbaline Pangeran, iku iya mung bisa winêngku dening uwong kang kadunungan trêsna, wêlas lan asih. Awit sanyatane sipate Pangeran iya wêlas, iya trêsna, iya asih.
Ngètên nggih, mas, nèk kula pikir ngotên, pancèn inggih sanès lêpate kasugihan, dene dhèk kula sugih, botên sênêng, sarta nggih
panggonane. Kula wastani kasênêngan niku dununge mung èntên bandha mawon. Dados sing kula udi nggih mung bandha. Rina wêngi angsal kula golèk
mungsêt mung têng bandha. Awan kula golèki, bêngi kula kuwatirake yèn dicolong uwong. Têng wong liya, têng batur anane mung sujana. Kuwatir yèn nganti gawe kurange bandha sing kula kêpengini. Dadi ati kula niku mung tansah ngandhut dosa. Dosane dene
rungsêbing manah, ênggih niku angsal kula kêrêp pabên kalih kanca jalêr. Ing bab ngumpulake bandha; kula tiyang kalih nika padha mêmpênge. Kula mêmpêng,
sabab sêdantên mawon sing marakake rungsêb têng manah êmpun sami kula bucali. Kuwatos napa-napa botên gadhah. Sujana têng wong liya ênggih botên. Nèk sêla pagawean kula tiyang kalih sami mrêlokakên omong-omong, ngrêmbug bab kautaman, ngrêmbug kuwasane Sing Gawe Urip. Sêdantên wau anjalari
Krungu katrangane bojone Ilyas mêngkono mau, dhayoh-dhayohe padha gumuyu, katon yèn ora anggugu. Ilyas satêngah nêsu, kandha: "Sampun sami gumujêng, sadhèrèk. Mênika sanès gêgujêngan, nanging kanyatahan, inggih punika kanyatahaning gêsang. Ingkang Kuwaos sampun paring èngêt dhatêng kula tiyang kalih. Pêparingipun Ingkang Kuwaos wau dening semah kula kala wau sampun dipun aturakên dhatêng panjênêngan. Botên awit saking nuruti manah sênêng, nanging awit saking pangeman. Inggih punika ngeman dhatêng panjênêngan sadaya, sampun ngantos anggènipun manggih sênêng, ndadak mawi patumbas kadosdene kula."
Andadosakên kauningan dalêm gusti. Pantun ingkang wosipun samantên, punika jamanipun kawula taksih tumindak ing damêl, nama limrah. Sarta ingkang sami kawula têdha, inggih wos ingkang samantên-samantên punika. Ingkang nanêm kawula piyambak, ingkang ngênèni inggih kawula piyambak.
Sang prabu gumun, kêpengin ndangu manèh: "Mungguh sawah kang koktanduri, iku sawah kang kaya apa?"
Wong tuwa mangsuli: "Nuwun inggih sabin limrah, sabin kagunganipun Ingkang Kuwaos. Awit jaman samantên, sabin ingkang dados sabinipun tiyang punika inggih sabin ingkang sawêg kagarap. Botên wontên caranipun tiyang ndhaku siti kaakên dados gadhahanipun. Ingkang nama gadhahanipun tiyang, punika namung baunipun. Wondene siti têtêp dados kagunganipun Ingkang Kuwaos."
Sang prabu gèdhèg-gèdhèg saka gumune, banjur ndangu manèh: "Ana manèh, paman, sing arêp daktakokake marang kowe. Sapisan: yagene jaman kunane pari bisa mêtu samono, nanging saiki ora. Kang kapindho: yagene putumu olèhe mlaku nganggo têkên loro, anakmu mung siji, barêng kowe ora têkênan babarpisan. Mangkono uga pandêlêngmu, pangrungumu, lan untumu isih sarwa wutuh, tur caturanmu iya isih cêtha. Ngungkuli anakmu apadene putumu."
Wong tuwa munjuk mangsuli: "O, kawuningana, gusti. Wontênipun kados makatên, awit tiyang-tiyang punika gêsangipun botên awit saking anggènipun nyambut damêl piyambak, utawi malih rêmên melik dhatêng darbèking sanès. Botên kados tiyang jaman kawula rumiyin. Tiyang gêsang namung ngèstokakên dhawuhipun Ingkang Kuwaos. Sampun marêm utawi narimah kalihan gadhahanipun piyambak, botên kêpengin utawi mamrih dhatêng gadhahanipun sanès."
Manawi badhe priksa jangkêping cariyos, kula aturi nyatakakên mundhut Sêrat "MARGANING URIP", têmtu botên badhe kacuwan.
wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Rêdi Kurinci - Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta - Kawontênan ing Tiongkok - Lindhu Agêng - Kêthoprak Mardiwandawa - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sawangan Rêdi Kurinci, Sumatra, ingkang dèrèng dangu punika kawartosakên angêdalakên kukus kandêl.
--- [1250] ---
Nyambêti Kajawèn kapêngkêr, sarawuh dalêm ing gupêrnuran, kangjêng tuwan ingkang wicaksana tuwin sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana lajêng tumêdhak saking titihan, kangjêng tuwan ingkang wicaksana kaapit-apit tuwan gupêrnur ing Surakarta kalihan militèr komandhan. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana kakanthi tuwan residhèn kitha. Ing ngriku para prajurit ingkang nyambêti kareta pandhèrèk pungkasan, lajêng lumampah baris wontên ing ngarsa dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana.
Sasampunipun lênggah sawatawis, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana lajêng pamitan kondur angadhaton. Ing dintên Rêbo sontên, kangjêng tuwan ingkang wicaksana ngwontênakên rêsèpsi wontên ing gupêrnuran.
Gambar kiwa: Kangjêng tuwan ingkang wicaksana jumênêng kaapit-apit dening Tuwan Gupêrnur Orie tuwin sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana. Nginggil: prajuri dalêm karaton Surakarta baris wontên ngarsa dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana.
Ing dintên Kêmis tanggal kaping 23 Sèptèmbêr jam 8 enjing sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana têdhak pisitê dhatêng gupêrnuran, mawi kinurmatan mariyêm. Sasampunipun kundhisi, watawis jam 9 enjing, sampeyan dalêm ingkang sinuhun [si...]
[...nuhun] ingkang minulya saha wicaksana kondur ngadhaton.
Nunggil dintên wau wanci jam 10, kangjêng tuwan ingkang wicaksana malêbêt ing karaton. Sasampunipun satata lênggah, kawontênakên kundhisi, sapisan wilujêng dalêm sri bagendha maharaja putri, ingkang mangandikakakên kangjêng tuwan ingkang wicaksana.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana lênggah wontên kagungan dalêm palênggahan, bale bukasri, nalika têdhak dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana malêsi mara tamu dhatêng kraton ing dintên Kêmis kaping 23-9-37.
Kaping kalih, wilujêng dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana, ingkang mangandikakakên sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana. Kaping tiga, wilujêng dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, ingkang mangandikakakên tuwan gupêrnur. Kaping sakawan, wilujêngipun tuwan gupêrnur, ingkang mangandikakakên sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana. Antawis jam 10.50 kangjêng tuwan ingkang wicaksana lajêng pamitan.
Sontênipun ing karaton kawontênakên bujana larihan, ngaturi kangjêng tuwan ingkang wicaksana. Sasampunipun lênggah sawatawis, lajêng badhayan, gêndhing pangkur, dhahar larihan. Sabibaring badhayan, kangjêng tuwan ingkang wicaksana dipun aturi mriksani dalêm prabasuyasa, saha upacara dalêm, lajêng wangsul lênggah malih mriksani lêlangên dalêm wirèng, nglajêngakên dhahar malih. Jam 10.45 kangjêng tuwan ingkang wicaksana kondur.
Ing dintên Jumuwah tanggal kaping 24 Sèptèmbêr jam 8.10 kangjêng tuwan ingkang wicaksana têdhak ing Ngayogyakarta, nitih sêpur ingkang bidhal jam 9. 30 enjing. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana nguntapakên dhatêng Balapan.
Sawarnining lampahing kala punika sami lampah agêng, kadosdene tata kalimrahanipun manawi ing karaton dalêm wontên tamu gupêrnur jendral.
Dumuginipun sapunika paprangan ing Tiongkok dèrèng wontên sudanipun, malah kapara langkung rame. Miturut wartos, ing wanci dalu ing Sanghai kêmirêngan wontên suara jumêgur sakalangkung sora, punika dados pratandhaning badhe papranganipun rêrêmpon wadya mriyêman Tiongkok ing Putung kalihan kapal-kapal pêrang Jêpan.
Untabipun têtiyang ngungsi dhatêng liya panggenan ing laladan Syanghai nuju ngambah krêtêg ing lèpèn Suko.
Jalaran saking kathahing jêblosan, jandhela-jandhela ing Hongkong, Syanghaibang tuwin griya sanès-sanèsipun sami pêcah.
Wadya Tiongkok têrus anjawahi mimis dhatêng kapal-kapal pêrang Jêpan tanpa kêndhat. Campuhipun wau ngantos kalih têngah jam.
Tumrap Jêpan, ugi botên nguciwani, panêmpuhipun tanpa pilih, tansah ngansêg ngantos sagêd andhêsêg dumugi ing Kiyanggwan, sakilènipun margi sêpur Wusung-Syanghai. Miturut wartos, enjingipun Jêpan sampun sagêd ngêbroki Kiyanggwan. Salajêngipun wadya Jêpan ngangsêg dhatêng Liyuciyahang.
Gêntos ing pabarisan Tiongkok, ing Capèi ugi dipun têmpuh ing wadya Jêpan, nanging pabarisanipun Tiongkok ing ngriku pinanggih sakalangkung kiyat, botên kenging dipun gêgampil. Pinanggihipun ing ngriku dados pêpêrangan sakalangkung rame, motor mabur Jêpan anjawahi bom, dipun lawan wadya mriyêman Tiongkok saking ngandhap.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, Jêpan pancèn nêdya nêmpuh Tiongkok ing saênggon-êngon, punika nyatanipun pinanggih ing sapunika. Kapal-kapal pêrang tuwin motor mabur Jêpan, sami sêsarêngan nêmpuh Pakhoi, kathah sangêt baita-baita alit ingkang sami kèrêm tuwin kêbêsmi jalaran saking pandamêlipun kapal pêrang Jêpan.
--- [1253] ---
têbih malih, nanging Tiongkok inggih taksih sagêd ngêkahi margi-margi sêpur ingkang langkung wigatos. Kajawi punika cucuking pabarisan Jêpan sampun sagêd ngambah margi-margi ing Capèi, namung têtindhipun taksih wontên sajawining kitha. Tumrap wadya lautan Jêpan sagêd ngêbroki papan-papan ing pasisir.
Ing ngriku Jêpan katingal jayanipun. Nanging lampahan punika manawi badhe rame, nyarêngi môngsa rame-ramenipun pêrang, têtiyang ing Mansukuwo pinanggih sami ambalela, Jêpan kêpêksa nindakakên panyirêp kanthi ngangkatakên wadya 60.000. Ngèngêti môngsa ingkang sawêg kados makatên punika, ebah-ebahan wau pinanggihipun ugi angganggu damêl dhatêng Jêpan.
Ing bab gêgayutanipun nagari sanès kalihan paprangan punika inggih tansah wontên kemawon. Kados ta wontên wartos bilih Ruslan gadhah panêdha supados paprangan punika kalajêngna ngantos tigang wulan malih, supados Ruslan sagêd kintun bêbantu dhatêng Tiongkok. Sayêktosipun wartos ingkang kados makatên punika pinanggihipun wontên ing jawi sampun sumrambah, malah loking akathah, Ruslan pancèn sampun angêmori damêl.
Tumrap Amerikah, pancèn nêdya têtêp ngadêg nunggak waru, botên nêdya ilon-ilonên mrika-mriki, nanging ugi tansah ngudi murih paprangan punika lajêng sagêd sirêp. Tindakipun Amerikah ingkang makatên punika, pinanggihipun adamêl kasantosaning adêgipun polkênbon, tuwin [tuwi...]
[...n] pancèn pinanggih wigatos. Mênggah kawigatosan ingkang pinanggih tumrap Amerikah, punika botên kok jalaran saking anggènipun botên ilon-ilonên, awit sayêktosipun ugi tumut cawe-cawe, kados ta ing bab panyaruwenipun dhatêng Jêpan anggèning gadhah tindak siya, nêmpuh dhatêng papan ingkang damêl kasangsaraning akathah, ngantos ngicalakên raos kamanungsan.
Manawi ngèngêti wontêning paprangan kados makatên punika, tumrapipun Tiongkok pancèn inggih taksih sarwa kêkirangan dêdamêl, mila ugi tansah mêling dhatêng nagari sanès. Ing sapunika parentah Inggris sampun amaringi palilah dhatêng pabrik motor mabur Inggris, anampèni wêlingan motor mabur saking Tiongkok. Wêlingan wau sami kemawon kalihan motor mabur ingkang dipun angge Inggris piyambak. Malah botên dangu lajêng badhe dipun kintunakên.
Samantên ugi Jêpan, sawarnining baya pakèwêt ingkang badhe ngengingi Jêpan, punika tansah dipun wigatosakên, dene ingkang dipun wawas yêktos, punika namung tindakipun Ruslan, awit punika kalêbêt tôngga ingkang langkung ambêbayani, sisip sêmbiripun badhe damêl sangsara yêktos. Nanging ugi wontên malih ingkang langkung damêl samaripun Jêpan, inggih punika bab tindakipun nagari-nagari sanès anggènipun nyatru dhatêng Jêpan, punika tamtu badhe damêl kapitunanipun Jêpan yêktosan. Ing bab wartos pambiyantunipun Ruslan dhatêng Tiongkok, punika botên namung wara kemawon, malah miturut wartos ingkang kantun, Ruslan sampun ngintunakên obat mimis mêdal ing golonganing wadya Tiongkok golongan abrit, prêlu kangge nanggulangi Jêpan ing Tiongkok sisih lèr. Minôngka gampiling lampah ing ngriku kawontênakên margi saking Ruslan dhatêng Tiongkok Lèr, dados kenging dipun wastani gêgayutaning damêl Ruslan kalihan Tiongkok sampun cakêt sangêt sêsambêtanipun.
Kajawi punika Ruslan ugi sampun ngintunakên pirantos kangge nanggulangi motor mabur dhatêng Nanking, malah dêdamêl wau ugi sampun dipun pigunakakên kangge nanggulangi panêmpuhing motor mabur mêngsah.
Sarêhning sadaya wau nama taksih wontên salêbêting tumindak, dèrèng sagêd ngintên-intên badhe kawusananipun.
--- [1255] ---
--- [1256] ---
Lindhu sagêdhagan punika pinanggih agêng, tuwin kenging dipun wastani maradini ing satanah Jawi. Dene ingkang pinanggih kêtênggêl piyambak ing Ngayogyakarta tuwin Surakarta.
Gambar nginggil piyambak, griya pagantosan partikêlir ing Prambanan. Ing ngriku katingal pêdhot-pêdhotaning tembok, nandhakakên agênging lindhu.
Gambar têngah: toko Tionghwa ing Prambanan, jalaran saking agênging lindhu, griya wau rêmuk, wuwunging griya pêdhot.
Gambar ngandhap piyambak: griya pagantosan ingkang risak dipun tingali saking ngandhap, nalika dipun titipriksa dening ingkang gadhah.
anggone sauwise banjur ngêbruki lan nangis mèwèk-mèwèk, anggone layone Lara Hoyi dibopong-bopong sajak moh pisah, lo kuwi kabèh, saka pintêre anggone main, nganti gawe grêgêle atine wong nonton. Dalasan makne Kamprèt bae, sing lungguhe jèjèr karo aku, ing kala samono banjur pilêg dadakan: sêntêlup-sêntêlup, kêlamêt. Iki suwarane anggone nyrêbèti nganggo sapu tangane.
Garèng : iya ora mèmpêr, nèk sing diunèkake: kêlamêt kuwi rak wong sing andilati bubur kae. Iya, Truk, maine pancèn iya kaya tênan-tênana kae. Sabanjure ing kono nuli digambarake katêgêlane Sunan Amangkurat. Ingatase wis samono abote paukumane Pangeran Adipati Anom, kathik isih nganggo dilanjari manèh, ya iku Pangeran Adipati Anom kudu lunga saka dalêm kadipatèn kono, lan dalêm kadipatèn kudu diobong nganti gusis.
Petruk : lha, kuwi prabawane cintah, kang Garèng, sok banjur anglalèkake kamanungsane, kowe bae kêpriye dhèk biyèn, nalikane kowe andhèdhèki Mas Rara Plênuk kae. Lo, prawan sing punukên, barêng Rara Plênuk iki dialap wong liya, apa kowe ora banjur soroh amuk, nganti kabèh-kabèh kok rampungi, lha, sorene simbok banjur kapêksa…ngliwêt manèh.
Garèng : wayah, kathik ngêlèh-êlèhake nyang jaman ja-makjuja mêngkono. Ora, Truk, saka tega lan têgêle sang rama dewaji Sunan Amangkurat mau, yèn ing wusana putrane, ya iku Pangeran Adipati Anom banjur kêtuwuhan ati sêngit marang ramak, lo, kuwi kok iya rada mèmpêr, ya, Truk.
Petruk : patrape wong tua utawa anak sing kaya mêngkono kuwi pancène iya rada ora kêpenak kanggo tongtonane wong akèh, sabab ing jaman saiki kiyi akèh wong nonoman sing anggêmbèlèng, kuwatirku yèn banjur ana sing duwe pikiran: mula iya bênêr bangêt, sanadyan wong tuwa pisan, yèn tindake ora gênah, iya kudu dilabrag. Wah, rak ya ora ngajak agama iki arane. Ewasamono tongtonan kêthoprak ora kêna disalahake, malah pantês dialêmbana, jalaran kajaba ing kono mung arêp mitongtonake lêlakon sing sabênêre, saka pintêre sing padha main, ing kono banjur bisa anggambarake kanthi cêtha, sanadyana kuwasa dikaya ngapa, yèn banjur duwe tindak ambêk siya lan sawiyah-wiyah, suwe-suwe iya bakal nêmu rubeda. Rak iya, ta, kang Garèng.
Garèng : mupakat, Truk. Wong aku dhewe wis anglakoni. Nalikane aku pangantèn anyar, patrapku nyang bakyumu kuwi mula iya sawiyah-sawiyah bangêt, bakyumu lunga ora
tindakku ambêg siya, suwe-suwene mbakyumu banjur ambalela, wani karo aku, wong aku rumasa wis salah, iya
iya kuwi mau, aku wis andhisiki mau-maune duwe tindak ambêg siya.
Petruk : iya, kang Garèng, nanging kaya-kaya wiwit kowe dadi karo bakyu, bakyu tansah jumênêng:…guru rabimu. Wis, wis, kang Garèng, saiki ambanjurake rêmbuge ing ngarêp. Adêgan kang kaping lima, iya iku padunungane Panêmbahan Rama ing Kajoran. Ing kono sang panêmbahan katon lênggah ingadhêpan nyai panêmbahan, sarta putrane wadon, Rara Idayat.
Garèng : wah, iya, Truk, maine Panêmbahan Kajoran jan jêmpol, Truk, anggone buyutên awak sakojur, nelakake yèn wong tuwa têmênan, saka anggone titis wicarane, ambuktèkake dudu bangsaning sêpuh sêpah, nanging wong tuwa kang sugih pitutur lan sugih japamôntra, dadi pantês ingaji-aji. Mangkono uga sing dadi nyai panêmbahan, maine iya wis mathuk, dene sing dadi putrane wadon, Rara
anggone digawe-gawe, sok mêcuca-mêcucu cilik, banjur sirahe gèdhèg-gèdhèg sajak buyutên, wadhuh, rasane aku nganti…katonên bae.
Petruk : wiyah, wiyah, kang Garèng kiyi apa nacad, apa ngalêm, sabab dhisike kayadene muni mangkene: yak, kok kakehan lêlewa têmên, iya anjuwarèhi, nanging wusanane …katonên bae. Wiyah, kang Garèng, kowe kuwi ambok aja sok ngaruh-aruhi solah-tingkahing uwong, awit siji-sijining uwong kuwi, sok duwe saradan dhewe-dhewe, kaya ta: ana uwong sing yèn ditakoni, saradane sok nguntir-untir brêngose, sanadyan brêngose limang lêr, ana manèh wong omong sing duwe saradan dhèhèm, upamane bae mangkene: ainggih mênika, ta mas, hêk, hêm. Randha ing ngajêng punika manawi sampun macak, wah, hêk, hêm, hêk, hêm…
Garèng : wayah, saradane wong sir kuwi, bênêr, dhing, Truk, kayadene saradanamu
iya-iya mêngkono. Wis, tak banjurne manèh panyandraku. Sajrone sang panêmbahan sagarwa putra padha rêrêmbugan mau, dumadakan ana dhayoh, kang Garèng, yaiku: Radèn Trunajaya saka Sampang, Mêdura. Mungguh sing
iya sing dadi Trunajaya iki sing kêna diarani têtunggule (bintange) para pamain ing kêthoprak kono. Mung bae emane dene…
Garèng : wis mangrêti aku, Truk, ora prêlu omongmu kok banjurake, aku wis nyandhak. Mula wis dadi saradanamu, nèk wêruh wong wadon upamane, yèn wujude ala, jarene mêlas bangêt, nanging yèn wujude ayu, kêpengin ngajak nyang dalême mas pêngulu, dadi anggêr wong wadon, karêpe: mau samah sekali. Kosokbaline yèn wêruh wong lanang, nèk ala rupane, jarene arêp mutah, nanging nèk bagus, kudu arêp nyongkol, apa karêpe: wong lanang kudu ora ana kabèh, mung dhèwèke dhewe bae sing lanang. Gênah-gênahe karo sing dadi Radèn Trunajaya, apa ati panas, kaya ta lêpo sapi. Kuwi iya mèmpêr, sabab, aku iya ora arêp ngalêm, sing dadi Radèn Trunajaya kuwi pancèn iya brêgas, trêngginas, canthas, kathik luwês, gandês, kèwês, lan mlêpês, pantês saupama diunèkake sri panggunge pamain kêthoprak kono.
Petruk : ora, kang Garèng, mungguh sabênêre mono, rata-rata pamaine kêthoprak Mardiwandawa iki, mula padha pintêr-pintêr. Ing sarèhne aku ora wêruh jênênge siji-sijine, saiki tak kandhakake ngêndi sing pantês ingalêmbana nalikane anjupuk lakon Pangeran Darpa.
Sing dadi Pangeran Darpa, wah, nyata urip maine,
dadi Pangeran Kayun, adhine Pangeran Darpa, sing sok main dadi Trunajaya, kaya padatan maine: jêmpol. Sing dadi Losari, êmbane Pangeran Darpa nanging ngiras-ngirus Durnane Pangeran Darpa, anggone main dadi wong drêngki, jail lan sapadhane, wèh, pancèn iya mèmpêr têmênan. Sing dadi Patih Danupraja, bapakne Trusthi, bijine 9 1/2. Sing dadi Rudatin, kapala rampog wadon, sajak kênès amrèthèli, nanging amantêsi. Sing dadi Trusthi utawa Trustha, cara Landane: poldhundhê. Badhut, Atmanadi, kaya padatane, gawe sênênge wong nonton saka dening lucune, emane dene ing sêmu kayadene ora bisa sambung karo lêlawanane.
Garèng : wèh, Petruk kiyi kathik sasat gawe propagandhah kêthoprak Mardiwandawa, ane, wis, wis, samene bae. Iya
gawe tongtonan sing olèh-olèhane 100% arêp didarmakake nyang pagawean amal, dadi dipropagandhakake cikbèn para priyapriyayi. sing sok mêrêm bae kuwi, padha kêrsa ngrogoh kanthonge sathithik.
ingkang nyambut damêl ing Pakaryan Kasarasan ing Surabaya, kapindhah dhatêng Bêtawi kabantokakên dhatêng pangagêng Malariabestrijding.
Rupelin ing Bêtawi. Miturut wartos, Rupelin sampun ngawontênakên pang wontên ing Bêtawi. Manawi ada-ada punika majêng tamtu badhe tumular ing sanès-sanès panggenan ingkang dipun dhatêngi baita-baita ing tanah ngriki.
Têtiyang ingkang sakit pest ing tanah Jawi. Miturut palapuran, wiwit tanggal 10 Juli dumugi 7 Augustus taun punika, têtiyang ingkang sakit pest ing satanah Jawi wontên 188, tiwas 187.
Ingsêr-ingsêran guru. Kawrat kêkancingan saking ingkang Bupati Pasuruan, Tuwan Parusam, wd. pangajêng guru ing Inlandsche Vervolgschool ing kraton,
Vervolgschool ing Nangkajajar kapindhah dhatêng Kraton.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Guprênur ing Jawi-Wetan, M. Sukiswa, Aib.
Tuwan Gupêrnur Jawi Wetan ugi tumut anggêgana. Nalika motor mabur anggêgana wontên sanginggiling lautan Makasar Surabaya, dados wangsulipun, ingkang inggilipun 3500 m, hawanipun pinanggih sae, ngantos dumugining Surabaya malih wilujêng, botên kirang satunggal punapa. Anggêgana kapisanan punika kathah ingkang migatosakên.
Gêndhis ing tanah ngriki rêndhêt lampahipun. Jalaran saking wontênipun paprangan ing Tiongkok, tumrap kintunan gêndhis saking tanah ngriki dhatêng Syanghai botên sagêd katindakakên, sagêdipun dumugi ing Tiongkok namung kaandhapakên dhatêng palabuhan-palabuhan ingkang sêpên ing pakèwêd.
Gêrbong N.I.S. kêbêsmi. Sampun sawatawis dintên, wontên gêrbong barang N.I.S. ingkang ngêwrat kajêng obong kêbêsmi, kasumêrêpanipun kabêsmi nalika sêpur nuju mlampah badhe dumugi Sumbêrrêjo, lajêng kasirêp mawi pompa. Nanging sarêng sêpur lumampah malih
tentoosteling, tanah ngriki ugi ngintunakên wêwakil kanthi barang-barang asil pamêdalipun tanah ngriki, barang-barang wau ingkang pinanggih wigatos piyambak kapuk. Ing sapunika bab wau sampun kêtingal wohipun, wêlingan kapuk saking Jêpan pinanggih kathah. Ing salêbêtipun wulan Augustus kêpêngkêr, kapuk ingkang kakintunakên dhatêng Jêpan sampun wontên 23.803
Sampun sawatawis dintên ing Bandung Wontên grobag ngêmot êwavelêuur saking Rathkamp badhe kabêkta dhatêng panggenaning bangsa Tionghwa. Nalika lampahing grobag dumugi alun-alun, êwevelêuur wau njêblos saking wadhah, ambalabar wontên ing margi. Ingriku wontên tiyang numpak sêpedha langkung lajêng kaplèsèt jalaran lunyu, saha salajêngipun ingkang numpak dhawah, kenging wutahan êwaêvelêuur wau, anjalari sandhang panganipun kabêsmi tuwin mlocot badanipun. Ingkang nêmahi kados makatên wau wontên tiyang 5.
Pamulangan luhur Doktêr. Katêtêpakên dados arts, wêdalan pamulangan luhur Doktêr ing Bêtawi, Tuwan Sadikun.
Lindhu ingkang waradin ing pundi-pundi. Kal ing dintên Sênèn 27-9-37 wanci kirang langkung satêngah gangsal sontên, wontên lindhu kapetang agêng ingkang maradini mèh ing satanah Jawi, dangunipun kawan mênit. Ingkang pinanggih kathah karisakan ing bawah Surakarta. Ing Wêdi, Klathèn wontên pêndhapa 10
ngajêng. Ing Wêdi wontên tiyang tiwas 5. Malah miturut wartos malih wontên griya gêdhong cacah 100 sami ambruk.
Prangko kangge mitulungi tiyang mlarat. Sampun sawatawis dintên kawartosakên bilih Asib badhe ngêdalakên prangko amal wiwit tanggal 1 December ngajêng punika dumugi wulan Juli 1938. Mênggah lêrêsipun namung dumugi tanggal 10 Januari taun 1938, nanging pajêngipun taksih lajêng dumugi wulan Sèptèmbêr 1938.
Ngèngêtakên, sampun wangsul dhatêng Syanghai. DiercteurDirecteur. J.C.J.L. mêntas tampi wartos saking Syanghai, bilih kawontênanipun ing Syanghai taksih têtêp dèrèng ewah. Ing sapunika wontên pamrayogi, supados tumrap golongan èstri sampun ngantos wangsul dhatêng Syanghai, makatên ugi para èstri ingkang sapunika wontên ing Hongkong ugi botên nglajêngakên lampah dhatêng Syanghai. Pamrayogi punika tumuju tumrap bangsa Tionghwa èstri ing tanah Jawi.
Watêsipun nglintokakên arta lami. Directeur babagan Arta Praja angèngêtakên, bilih wiwit tanggal 1 Januari 1938 nutup bab tumindaking nglintokakên arta lami. Bab punika lajêng botên katindakakên malih ing gêdhong Arta Nagari tuwin kantor pos ingkang kapatah padamêlan dening gêdhong Arta Nagari ingkang kasuwak.
Lindhu ing Kutoarjo. Ing bab lindhu kados ingkang sampun dipun wartosakên, saha maradini ing pundi-pundi, punika tumrap ing Kutoarjo ugi kathah karisakan. Miturut papriksan, cacahipun griya ingkang ambruk wontên 150.
Pamulangan dagang alit. Ing Bêtawi kawontênakên bikaan cursus guru-guru kangge pamulangan dagang alit. Pamulangan dagang alit wau badhe dipun wiwiti wontên ing wulan Augustus 1938. Awit saking kaparêngipun Departement Pangajaran, pamulangan dagang alit wau badhe dipun wontênakên
ingkang kaping 26 saèstu kawontênakên ing Ngayogya, dipun wiwiti wontên tanggal 8 dumugi tanggal 15 October punika. Badhe wontênipun Congres punika kathah urunan warni-warni saking pundi-pundi.
Bangsa Tionghoa ing Bêtawi kintun pitulungan dhatêng Tiongkok. Kawartosakên, bangsa Tionghwa ing Bêtawi badhe kintun pitulungan babagan tiyang sakit dhatêng Tiongkok, awarni auto ambulance kados ingkang dipun angge ing tanah ngriki kanthi pirantos jangkêp, jampi-jampi, papan ambêdhèl tuwin sanès-sanèsipun. Doktêripun wontên sakawan, ingkang 1 dokter Tionghwa ingkang gadhah padamêlan, badhe nilar padamêlanipun ingriki, doktêr ingkang 1 malih sawêg dhatêng saking nagari Walandi. Kajawi punika badhe nyinau juru ngupakara tiyang sakit 8. Waragading lampah punika wontên f 27.000.-.
Kapal pamisayan ulam bangsa Jêpan dipun sanjata. Kapal pamisayan ulam bangsa Jêpan nama Tokei Maru ingkang nuju ngambah lautan ingkang dados awisan ing sacêlakipun pulo Dedap tuwin Pengelap, laladan Riow tuwin Lingga, nalika dipun purih kèndêl rambah-rambah botên miturut, lajêng dipun sanjata saking kapal Florès, ngantos adamêl tiwasing tiyang kalih. Tiyang ingkang kêtaton lajêng kabêkta dhatêng Tanjung Pandan, badhe
Sêsakit diphterie ing Hollandia. Sampun sawatawis dintên kawartosakên, bilih ing Hollandia, Niew-Guinea sisih lèr tuwuh sêsakit diphterie. Ing sabên dintên mèh wontên tiyang ingkang kêtrajang tuwin andadosakên tiwas. Miturut pèngêtan sêsakit punika sampun ragi dangu, botên kalapurakên dhatêng ingkang wajib. Kasumêrêpanipun nyarêngi nalika tuwan controleur nuju papriksa.
Motor mabur mitulungi babagan kasarasan. Motor mabur Marine ingkang manggèn kêmpal wontên tanah ngriki sisih wetan, mêntas dipun têdhani pitulungan dening golongan B.B. tigang rambahan.
mriksa kawontênanipun sêsakit ingkang kakintun sêsakit cholera. Tanggal 29 September, pangagênging motor mabur wau dipun têdhani pitulung supados nulungi tiyang sakit mripat ingkang sangêt ing Amaru, panêdha wau sagêd kasêmbadan, dipun adani saking Ambon dhatêng Amaru.
Tiyang siti dados Gouvernements Secretaris. Sampun sawatawis dintên, wontên wartos bilih badhe wontên tiyang siti kaangkat dados Gouvernements-Secretaris. Ing sapunika sampun kalampahan, ingkang kaangkat wau Mr. Dr. Nazief, satunggiling referendaris ing Algemeene Secretarie.
Nooy tuwin Dr. Raadshoven. Rawuhipun ingriku punika dipun tampi dening para ingkang
Zainal tuwin Nyonyah Dr. Gerungan. Para tamu wau sami ngalêmbana dhatêng kawontênaning Kinderzorg punika.
Ingkang angsal loterij. Miturut wartos, ingkang angsal loterij ingkang nêmbe kagêbag punika, tumrap ingkang f 100.000.- dhawah ing Surabaya, ingkang f 10.000.- dhawah Malang, ingkang f 5000.- dhawah Cirêbon, ingkang f 2500.- dhawah Weltevreden, Bêtawi, Medan tuwin Malang, sami nyaprapat.
Sang Mussolini badhe dipun cidra. Wontên wartos, pulisi nyêpêng tiyang kalih ingkang numpak sêpur expres saking Parijs dhatêng Bukarest, amargi tiyang kalih wau dipun dakwa badhe nyidra Sang Mussolini samangsa wangsul dhatêng Italie. Tiyang kalih wau sami kakintên bangsa Prancis, lajêng sami kalêbêtakên ing tahanan. Nalika tiyang wau kapriksa cariyos botên gadhah sêdya ingkang kados makatên.
Ura-uru ing Palestina. Ing Palestina wontên ura-uru, Husein Khalidi, Bergemeester ing Jeruzalem truwin Fuadsaba, ingkang sami dados warganing Raad Agung Arab, sami dipun cêpêng dening golonganing ebah-ebahan. Miturut katrangan sababipun dipun cêpêng wau, jalaran saking wontên panganggêp bilih tatanan ingngriku ingkang gêgayutan kalihan bangsa Arab dipun raos botên sah, mila pêrlu nyêpêng ingkang dados pangajêng. Ing salajêngipun kathah têtiyang golongan katingal ingkang sami dipun cêpêngi. Ing bab punika lajêng dados rêmbag.
Tiyang dipun têmpuh sawêr. Zoltan Kegl satunggalimg ahli mêndhêt suwara kangge film Paramount, nalika sawêg damêl film wontên ing wana tanah Melayu dipun gubêd ing sawêr dumung ingkang panjangipun 1 1/2 m. Sawêr wau anggubêd tangan sangandhap lêngên, Kegl lajêng dipun bêkta dhatêng griya sakit, tanganipun nandhang tatun nanging botên ngrêkaos. Nalika sawêr ingkang nggubêd wau dipun uculi, ngantos dipun tandangi ing tiyang 15.
Arak-arakan ingkang ngantos damêl pêpêjah. Ing kalaning nuju mangsa bêntèr, wontên golongan Wafd cacah 50.000 sami arak-arakan wontên sangajênging kadhatonipun nata ing Mêsir, Raja Faruk. Nalika gapuraning kadhaton kabikak, têtiyang ingkang sami arak-arakan wau lajêng sami malêbêt kalihan surak-surak sakalangkung rame. Ingriku wontên tiyang 25 sami tiwas, tuwin 140 sami nandhang tatu, jalaran saking anggènipun suk-sukan. Raja Faruk ugi lajêng rawuh mriksani dhatêng têtiyang ingkang sami nandhang tatu. Dene têtiyang ingkang sami ngajal, sami dipun kubur kanthi waragad nagari.
Mirêng sumbaripun Alyasa ing sêmu ngerang-erang wau, sanalika punika rainipun Tugarin katingal abrit mangar-mangar, nanging dumadakan ing kala punika wontên abdi nata pintên-pintên lumêbêt ing bangsal, ambêkta tong sawatawis isi anggur warni-warni. Lan sanalika punika Tugarin lajêng supe dhatêng sêsumbaripun Alyasa, saha lajêng enggal-enggal nyandhak gêlas pangombenipun. Umumipun para prajurit ing jaman samantên punika sami karêm sangêt dhatêng anggur, lan limrahipun manawi sampun purun ngombe anggur, inggih kathah. Ewasamantên para prajurit ing Ruslan wau, salaminipun gêsang mêksa dèrèng nate mrangguli tiyang anggènipun ngombe anggur sakalangkung kathah kados pun Tugarin wau, anggènipun ngombe botên namung sagêd nêlasakên pintên-pintên gêndul, malah ngantos pintên-pintên tong, ewadene maksa botên mêndêm. Ing kala punika Alyasa ngumbar swara malih, makatên mênggah têmbungipun:
Bapa kula, kados ingkang sampun kula aturakên wontên ing ngriki: dados pangagêngipun agami ing Rosto punika gadhah lêmbu kawan ingkang manawi kalêrês saba wontên ing pakawisan, lampahipun katingal rêkaos sangêt. Ing satunggiling dintên lêmbu wau dumadakan lumêbêt ing pawon, ing kala punika kalêrêsan ing ngriku wontên tiyang kalih ingkang sawêg adamêl bir. Salajêngipun lêmbu punika manggih gênthong ingkang kangge madhahi bir ingkang mêntas dados, tiyang inggih lêmbu, nama kewan limrah, inggih botên mangrêtos sumêrêp gênthong isi bir wau, biripun lajêng têrus kaombe kemawon ngantos têlas, wusananipun lêmbu inggih lajêng pêjah. Makatên ugi badhe kadadosanipun Tugarin punika.
Mirêng pangerang-erangipun Alyasa ingkang makatên punika, Tugarin katingal ajaja bang mawinga-winga. Sanalika punika piyambakipun anarik cundrikipun saha lajêng kasawatakên dhatêng Alyasa, nanging Alyasa tansah prayitna, saha sagêd endha. Cundrik enggal-enggal kacandhak dening mitranipun nama Yakim, ingkang ing kala punika lajêng wicantên dhatêng Alyasa makatên: he, mitraku sinarawèdi, Alyasa, mungguh karêpmu kapriye, apa kowe dhewe sing arêp nyawatake cundrik iki nyang Tugarin, apa
Tugarin, kowe kêna tak kalahake ing pêrang sapisan, lan saikine kowe dak tantang supaya sesuk esuk apêrang tandhing ijèn padha ijèn karo aku, sing sapa kalah kudu ninggal sirahe ana ing papan paprangan ing kono mau.
Mirêng panantangipun Alyasa wau, Tugarin gumujêng latah sajak ngerang-erang, saha kanthi pêndirangan mripatipun Tugarin anampi panantangipun wau.
saking papan palênggahanipun, sarta lajêng sami gêgrombolan angrêmbag ing bab kaduk wani lan kirang dêduginipun Alyasa anggènipun kumawani nantang pêrang tandhing ijèn sami ijèn kalihan Tugarin. Sadaya sami yakin, bilih ing pêrang tandhing punika botên
ingkang ing kala punika ugi sami dados tamunipun Sang Prabu Wladhimir sami notohakên baitanipun ingkang kêbak barang dagangan ingkang sarwa èdi lan pèni, ngêmungakên pangajêngipun agami ing kitha Cèrmigop, ingkang purun ngêtohi pun Alyasa.
Tugarin ing wusana lajêng ngadêg saking papan palênggahanipun, nilar bangsal lan tanpa suka urmat dhatêng sintên kemawon, lan sarêng lampahipun dumugi ing undhak-undhakan kadhaton, lajêng kèndêl saha sêsuwit sora sangêt, ngantos anjalari wit-witan ingkang agêng-agêng ing sakiwa têngênipun kadhaton sami oyag sadaya. Ing kala punika saking ing awang-awang ujug-ujug wontên kapal tumiyup mangandhap sarta lajêng ngadêg jêjêg wontên ing sangajêngipun Tugarin. Tugarin enggal-enggal nyengklak kapalipun saha lajêng kabêkta munggul ngambah ing gêgana. Makatên ugi Alyasa tuwin para prajurit sanès-sanèsipun, botên watawis dangu lajêng sami nilar kadhaton, numpaki kapalipun, saha lajêng sami nuju dhatêng lèpèn Saphat. Wontên ing ngriku kapalipun sami kaumbar, ngêdêgakên pakuwonipun saha [sa...]
[...ha] lajêng sami mapan tilêm sawatawis utawi ngaso. Sadaya para prajurit sami tilêm kanthi sakeca wontên ing pakuwonipun piyambak-piyambak, ngêmungakên Alyasa ingkang sadalu muput botên angliyêp sakêdhik-kêdhika, kajawi namung nênuwun dhatêng ingkang Maha Kawasa, mugi-mugi enjingipun sagêda mênang juritipun apêrang tandhing kalihan Tugarin. Mênggah panuwunipun dhatêng ingkang Maha Kuwasa wau makatên:
Dhuh, Gusti, ingkang anguwaosi bumi lan langit, panuwun kula mugi-mugi langit punika ing dintên benjing enjing sagêda katutupan ing mêndhung ingkang rapêt sangêt, lan sagêda pinaringan jawah ingkang tanpa upami agêngipun, ingkang anjalari suwiwining kapalipun Tugarin têlês anggêbêbêr ngantos Tugarin lajêng kapêksa mandhap ing donya.
Enjingipun taksih umun-umun, Yakim sampun lumêbêt ing pakuwonipun Alyasa, prêlu anyariyosakên bilih Tugarin badhe kapêksa numpaki kapalipun wontên ing dharatan kemawon. Alyasa lajêng enggal-enggal mangangge panganggenipun cara prajurit, inggih punika mangangge kêre waja, nyangking gadanipun ingkang sakalangkung awrat, cundrikipun kasêngkêlit ing bangkekan, numpaki kapalipun nêdya amêthukakên mêngsahipun ingkang sakalangkung anggêgirisi punika. Saking katêbihan Tugarin sampun sumêrêp
Sasampunipun sêsumbar makatên wau, Tugarin lajêng ngliga pêdhangipun, nêdya kangge nigas sirahipun Alyasa, nanging kala pêdhang katamakakên sarosanipun, Alyasa sagêd ngendhani, ing wusana pêdhangipun tumancêp
ijèn padha ijèn. Nanging apa kang katon ing mripatku kene, jêbul ing burimu kowe anggawa prajurit sagêlar sapapan mangkono, dadi mungguh sajatine kowe kuwi rumasa ringkih mungsuh pêrang ijèn padha ijèn karo aku, mulane kowe banjur ajak-ajak prajurit kang samono kèhe.
Mirêng cariyosipun Alyasa ingkang makatên punika Tugarin botên sagêd ngucap punapa-punapa, namung thingak-thinguk sajak gumun sangêt, ing wusana piyambakipun lajêng nolèh dhatêng wingking. Inggih makatên punika ingkang dados pikajêngipun Alyasa. Amila sarêng Tugarin wau nolèh ningali dhatêng wingking, sanalika punika Alyasa andhawahakên gada sarosanipun wontên ing sirahing mêngsah. Saking soraning dhawahipun gada wau, ngantos sirahipun pothol saha dhawah ing sisih têngênipun kapal, lan badanipun dhawah ing kiwanipun. Samangke Alyasa enggal-enggal mêncolot saking kapal, anarik cundrikipun saha katancêbakên ing sirahipun Tugarin ingkang gumlundhung ing siti wau. Minôngka kangge butamalipun, sirahipun Tugarin badhe kaangkat sarta badhe kagandhul-gandhulakên wontên ing lapaking kapalipun, nanging botên kiyat ngangkat sirah wau, klayan
prajurit enggal-enggal murugi sarta salajêngipun sami sêsarêngan angangkat sirahipun Tugarin ingkang sakalangkung awrat punika. Sasampunipun anancang rambutipun Tugarin wontên ing sôngga wêdhi, Alyasa lajêng nyengklak kapalipun saha wangsul dhatêng Kiyèph, para prajurit sadaya sami tut wingking.
ambêkta sirahipun Alyasa. Awit mênggah pamanggihipun sang nata tuwin sanès-sanèsipun botên kenging botên Alyasa tamtu badhe kawon juritipun. Sakêdhap-sakêdhap sang prabu tindak dhatêng jandhela amirsani dhatêng ing jawi, bokmanawi Tugarin numpak kapal ingkang sagêd mabur wau sampun katingal dhatêng. Ing batos sang prabu sajatosipun
kalihan Tugarin, satunggiling mêngsah ingkang sanès tandhingipun. Samangke tamtu badhe katigas jangganipun. Salêbêtipun sang prabu amanggalih ingkang makatên punika dumadakan mirêng swaranipun kapal bêbandhangan nuju ing ngriku. Sarêng sang nata mirsani saking jandhela dhatêng ing jawi, rêna saha gumuning panggalihipun tanpa upami. Awit ingkang katingal dhatêng wau jêbul Alyasa ambêkta sirahing mêngsahipun. Sang nata engal-enggal mêthukakên wontên ing bangsal ngajêng, paring wilujêng dhatêngipun Alyasa, saha sanalika lajêng dhawuh ngawontênakên kêmbul dhahar tumrap sadaya prajurit minôngka angurmati ungguling pun Alyasa wau. Ing ngriku Sang Prabu Wladhimir dhawuh makatên:
He, sira wis nuduhake kadibyanira kang tanpa upama, bakal andadèkake rênaning panggalih ingsun, yèn sira sabanjure gêlêm têrus ana ing Kiyèph kene, dadi panungguling prajurit ingsun ing praja Ruslan kene.
gagas, punapa katarik saking kalimrahan, punapa kabêkta saking watêk, punapa saking kadospundi, tiyang punika ingkang kathah karêmênanipun dhatêng sêsawangan lan dhatêng samukawis sanèsipun, sênêng sontan-santun, kados upaminipun tiyang gadhah pêpasrèning griya, punika sanadyan pêpasrèn wau sampun
Makatên ugi tiyang ingkang gadhah mobil, sanadyan gadhahanipun piyambak punika sampun sae, nanging ugêr wontên mobil ingkang gagrag enggal, manahipun mêksa ebah, salajêngipun kapengin kêdah kalintokakên kalihan motor ingkang modhèl baru, makatên sapanunggilanipun. Nanging sadaya punika glèthèk pêthèlipun botên sanès, kajawi namung sênêng sontan-santun, ingkang makatên wau sampun botên kenging pinaibên malih.
Dumugi prakawis nêdha ing sabên dintênipun pisan, manawi lêlawuhanipun ajêgan namung warni satunggal, grêgêt sautipun inggih kirang rahab, jalaran ing manahipun gadhah raos kêmba. Mênggah kasêmbadana makatên, tiyang punika sanadyan sadrajat sapangkat, pikajêngipun kêdah nêdha sontan-santun, inggih punika tumrapipun ingkang drajat sarwa-sarwi cêkap, upami ing dintên punika lumados jangan sop kalihan dadar tigan mata sapi, enjingipun santun lumados sate gule. Tumrapipun ingkang pangkat sèkèng sarwa comprèng, botên ketang ing dintên punika lumados jangan bêning kalihan ulam ragi, benjing-enjing kêdah nêdha santun, lumados jangan bobor kalihan ulam têrik, makatên ing salajêngipun.
Mila ing jagading wanita ngriki, asring ngêwrat cathêtan dhêdhaharan warni-warni, punika pancèn prayogi, jalaran kajawi angladosi ingkang rêmên nêdha sontan-santun, kalihan malih tumrap ing satunggil-tunggiling kitha, punika sayêktosipun tamtu wontên cara damêl dhêdhaharan piyambak, ingkang botên pinanggih ing kitha sanèsipun, mila para sadhèrèk ingkang sami andhanganakên damêl cathêtan dhêdhaharan miturut [mi...]
[...turut] cara ing padununganipun piyambak-piyambak, punika kalêbêt nama sami samad-sinamadan ingatasipun bab olah-olah, tuwin linton sêsêrêpan kalihan sadhèrèk ing kitha sanès-sanèsipun, têmahan lajêng sami sagêd sadaya, liripun upami sadhèrèk
ing Tanjunganom, tuwin kosokwangsulipun. Ambak prakawis olah-olah manawi kirang sêsêrêpan, sok kèwêran lan kèwêdan, trêkadhang saking judhêgipun, ulam lêmbu satunggal, pangolahipun namung dipun gorèng blaka kalihan kabècèk. Kosokwangsulipun ingkang mangrêtos dhatêng sakridhaning olah-olah, ulam sakêdhik kemawon, sagêd ngolah pintên-pintên warni.
Lêlawuhan ingkang ngecakakên dhatêng dhahar, punika kajawi lawuh luwe, lan lêlawuhan ingkang nuju karsa, ugi lawuh ingkang sagêd salaras kalihan wancinipun. Sanadyan dhaharan ingkang nocogi wau wujudipun sapele, sagêd marêmakên saèstu, trêkadhang katarik saking marêmipun, ngantos dumugining dêlahan, kapurih milujêngi mawi dhêdhaharan ingkang nuju karsa wau. Mila wontên cariyos, wontên satunggiling tiyang sêpuh, mêling dhatêng anakipun ingkang sawêg ngupados ngèlmu (ngudi kasagêdan) wêlingipun: Le, kowe mangana sing enak, lan turua sing kapenak, supaya bèn gangsar lan enggal pintêr. Wêlingipun tiyang sêpuh punika, pikajêngipun makatên: aja mangan, yèn durung krasa luwe, lan aja turu yèn durung krasa ngantuk, nêmêna nyinau wulangan. Badhe kasambêtan.
Ingkang dipun wastani wudun punika saèmpêr malênthing, ananging ingkang kathah mawi ngêmu nanah.
Wudun punika yèn dèrèng mêcah raosipun pating carêthot, langkung prayogi manawi taksih alit dipun popok mawi sabun sarta gêndhis Jawi sakêdhik ingkang sampun kalampahan lajêng sagêd saras.
Gudhig sasampunipun dipun rêsiki, lajêng dipun curi
Para sadhèrèk tamtu sampun anguningani bilih tiyang ingkang mêntas sakit punika badanipun dèrèng kiyat kados nalika dèrèng sakit. Ingkang makatên wau amargi nalika sakit prasasat kêkiyatanipun suda sapalih kapara langkung, inggih punika manawi sakitipun sangêt. Dene jampi ingkang sagêd mangsulakên kêkiyatan wau inggih punika: jêne tigan satunggal lan gêndhis kabêbêk sasendhok dhahar sarta toya jêram pêcêl sasendhok dhahar, makatên wau sadintên sapisan.
Sajati, punika inggih kenging kawastanan satunggiling pakêmpalan ingkang sampun kiyat, dhasar kitha Bandhung punika kondhang dados panggenaning para bêsus, mila botên maibên manawi
dipun kukup, tandhanipun, Wanita Sajati sampun sagêd ngawontênakên huishoudschool, inggih punika pawiyatan kangge nyêpêng bale griya. Malah kapetang sêkolahan ingkang agêng. Kajawi punika Wanita Sajati ugi anggadhahi pawiyatan sanès malih.
Ing Mèstêrkornèlis sampun dangu wontênipun pakêmpalan ingkang winastan: Kamajuan Istri. Ingkang ngêmudhèni panjênênganipun R.A.A Abdurahman. Kamajuan Istri wau sampun dangu anggadhahi klinik kangge ngopèni bayi. R.A.A Abdurahman punika satunggiling priyantun putri ingkang sampun dangu dados pangajênging para
ing Bêtawi punika kalêbêt agêng, gadhah pawiyatan kartini ingkang sami kalihan H.I.S, gadhah pawiyatan ôngka II, kangge lare èstri, malah ing sapunika gadhah Huishoudschool ingkang dipun wastani: mevrouw de jonge school.
Ing Surabaya sampun cocog kalihan kawontênaning kitha, inggih punika kithaning para sudagar agêng, bilih ing ngrika wontên pakêmpalaning para wanita ingkang tandangipun trêngginas lan dhadhag, kados Dèwi Wara Srikandhi.
ing budi. Para warga lan para pangrèhipun sami nandangi padamêlanipun ingkang pantês kaêcakakên, kados ta: nyêpêng pondhokaning
Makatên mênggah kawontênanipun pakêmpalaning para wanita ingkang nama sampun kacêluk, nanging punika dèrèng pêpak, namung kapêndhêt ingkêng êlas-êlas kemawon.
Cêthanipun, tumraping sinjang, punika upami anggambarakên mênjangan, wujudipun pating plunthêr, tanpa wontên èmpêripun babarpisan, nanging saupami dipun wujudi gambar kados mênjangan saèsgu,saèstu. tumraping sawangan lajêng: sêg, pêjah babarpisan.
Isinipun: Pangungsêt - Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta - Candhi Barabudhur - Lindhu Agêng - Wawasan Cêkak Bab Pamiyaran Menda Etawah ing Tanah Jawi - Pakulinan - Kawontênan ing Tiongkok - Piwulangipun Rêsi Durna dhatêng Para Siswanipun ing Bab Ulah Anjêmparing - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Têmbung pangothak-athik punika tumraping pangudi babagan kabatosan, kenging dipun wastani dados pirantos, nanging malah ugi sagêd ambibrahakên.
I. Pangothak-athik ingkang nama dados pirantos, punika ingkang suraosipun sagêd anggêpok dhatêng kajênging ngèlmi, upaminipun, ungêl-ungêlan: mangana kang enak, turua kang kapenak. Punika tumrap wadhaganing ungêl, nama nyulayani kalihan kajênging ngèlmi, amargi mênggahing ngèlmi, botên wontên caranipun tiyang kapurih muktèn-muktenan, ingkang lèrèg dhatêng kamurkan.
Nanging bab wau manawi dipun othak-athik, lajêng nuwuhakên pamanggih bilih ungêl-ungêlan wau dados pasêmon, kajêngipun, munpangatipun tiyang nêdha punika manawi luwe, punika tamtu eca panêdhanipun. Nikmatipun tiyang tilêm punika manawi arip, punika tamtu sakeca tilêmipun. Dene wos-wosipun, sadaya wau sagêda sèlèh dhatêng katêntrêman, nêdha tuwin tilêm wau sampun ngantos dados godha. Inggih pangothak-athik makatên wau ingkang lèrèg dados pirantos.
II. Pangothak-athik ingkang ambibrahakên, punika ingkang tuwuh saking jarwa suta utawi jarwa dhosok, inggih punika mangan tuwin turu wau dipun têgêsi: mangan, punika akajêng: narima tuwin dhangan. Tiyang punika manawi sampun narima tuwin dhangan wau, badhe punapa malih, sariranipun sampun kêbak kajêmbaran, mila kramanipun: narima punika narimah, awit ing ngriku lajêng minggah, soka tiyang sampun narima tuwin dhangan, punika nama sampun: pana, pun: dhiri (badan) sampun: omah. Inggih omah kasampurnaning batosipun. Mila mangan punika tansah gêgandhengan kalihan: turu, awit ing ngriku gadhah kajêng: wêtuning guru. Dados wêtahing kajêng, tiyang gadhah watak narima lan dhangan, tamtu kemawon: pana dhatêng dhirinipun, awit sampun omah, wêkasan ing ngriku andadosakên wêtuning guru, inggih punika guru sajati.
Manawi dipun raosakên, oncèk-oncèkan kalih bab wau sami brêgasipun, sajak-sajakipun mathuk sadaya.
Namung tumrap raosing pangungsêt ingkang alêlambaran: ngèlmi pangeranan punika nyarambahi ing jagad, ingkang sumrambah punika raosipun, inggih punika bab I, manawi bab II sanadyan kêplasipun muluk, botên sagêd dipun suraonsuraos. ing sanèsipun bôngsa Jawi. Lajêng nama rupak.
Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Ngayogyakarta
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, ing tanggal 24 Sèptèmbêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana bidhal saking Surakarta dhatêng Ngayogyakarta.
Kados ingkang sampun tumindak kadokados. adat, samôngsa wontên rawuhan gupêrnur jendral, ing pundi nagari ingkang dipun rawuhi mawi kawontênakên pahargyan agêng-agêngan, manawi tumrapipun praja karajan Jawi, rawuhan gupêrnur jendral punika mawi tatanan ingkang dipun têtêpakên, limrahipun dipun wastani lampah jendralan. Malah ing dintên rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wau katêtêpakên dados dintên agêng, mila kantor-kantor sapanunggilanipun sami tutup.
Rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wontên ing Ngayogya, lampahing pahargyan sampun sairib kemawon kalihan Surakarta, namung tumrap rêrêngganing pahargyan, ing Ngayogyakarta wontên ada-adanipun pakêmpalan Djokja Vooruit, ingkang ing kala punika ngawontênakên sayêmbaran rêrênggan minôngka pahargyan rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wau.
Sayêmbaran wau dipun wigatosakên dening para bôngsa Eropah ing Ngayogya, mila kathah ingkang sami ngawontênakên rêrênggan ing papan-papan ingkang adhakan. Tumrap rêrênggan wau ingkang kapetang sae piyambak, pinanggih wontên ing bètèng Ngayogyakarta, ing ngriku katingal wujuding rêrênggan ingkang botên nilar dhatêng pasêmonipun ingkang ngadani damêl rêrênggan. Mila ing kala têdhak dalêm Kangjêng Tuwan ingkang Wicaksana punika, tumrap Ngayogyakarta kathah pêpaèsipun, ingkang nyêbal saking padatan.
Tanggal 24 wanci sontên, ing gupêrnuran kawontênakên pêpanggihan, wanci jam 5.45 Kangjêng Gusti Pangeran Aipati Arya Prabu Suryadilaga dhatêng gupêrnuran, sarêng jam 6 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ugi rawuh ing gupêrnuran, kinurmatan ungêling mriyêm 13 rambahan saking bètèng. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan sasampunipun tatabikan kalihan Kangjêng Tuwan
Enjingipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana mriksani kawontênan ing salêbêtipun kitha Ngayogyakarta. Sarêng ragi siang amalêsi mara tamu dhatêng kadhaton, salajêngipun dhatêng Pakualaman.
Ing wanci sontên têdhak pêpara malih wontên salêbêtipun kitha Ngayogyakarta, rawuh ing Petronella Hospitaal tuwin Pakêmpalan Muhamaddiyah.
Dalunipun rawuh ing kadhaton malih, mawi kawontênakên lêlangên ringgit tiyang. Salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dipun aturi mriksani barang-barang ing salêbêting kadhaton.
Ing dintên Ngahad ngasokakên sarira. Ing dintênipun Sênèn tanggal 27 Sèptèmbêr, jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana bidhal saking Ngayogyakarta dhatêng Magêlang.
Kareta kancana titihan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, nalika mapag Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tumuju dhatêng gupêrnuran.
Rêrênggan ing bètèng, ingkang kawontênakên dening ada-adanipun pakêmpalan ''Djokja Vooruit''.
Gambar ing nginggil: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lênggah sajajar kalihan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan wontên ing gupêrnuran.
Gambar ngandhap: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Tuwin Tuwan Gupêrnur Bijleveld rawuh ing Pakualaman.
Sujana : Inggih-inggih, kula samangke sampun ragi trontong-trontong, dhasar gawat kaliwat-liwat ulah raos punika, sawêg anggagas ingkang dipun wastani: manah padhang, manah pêtêng: punika ingkang kados punapa upami wujuda, makatên kemawon inggih sampun ribêd botên sagêd, amargi namung ukara côndra, punapa malih anglairakên saraosing manah, inggih sampun angèl anggèn kula badhe ambabar ing têtêmbungan, trêkadhang taksih klèntu, bêgja-bêgjanipun namung mèmpêr, nanging inggih mêksa namung kangge ancêr-ancêring pangrêtos kemawon, botên sagêd plêk kados samêsthining kawontênanipun raos wau piyambak.
Sarjana : Mila pangandikanipun para sêpuh, saking gawat rungsiting rêmbag babagan kasuksman, asring kawiyos têmbungipun: ya ngono ning ora ngono, punika lêrês, amargi saking cupêt saha kacingkranganing têtêmbungan ing donya, ingkang kenging kangge nglairakên sawêtahing kawontênanipun kalayan jangkêp tuwin sampurna, punapadene saking botên wontênipun pêpindhan ing donya, ingkang kenging dipun angge nyamèni kasunyatan adiluhung. Mila inggih botên prêlu padudon prakawis punika, amargi satunggal-tunggaling tiyang beda-beda pangganthaning angên-angênipun, aluwung dipun raosakên piyambak ingkang lêbêt, kalayan ênêng-êning, bokmanawi sagêd anjalari katarbukaning awas eling, wêkasan sagêd wêruh rosing rasa kang rinuruh.
Sujana : Yèn sagêd makatên pancèn inggih ebat ki raka, namung angèlipun anggèning nglampahi, punika ingkang mêgah-mêgahakên, kanggenipun tiyang kados kula, bêbasanipun pintêr muni, nanging ora bisa anglakoni, mila inggih kojur kula punika, dene namung kandhêg wontên ing pangawruh kemawon.
Sarjana : Ambak-ambing sami kalihan kula dhi bêbasanipun inggih namung kados angganing plat gramapun kemawon, têgêsipun
kandhane nora kaprah,... inggih sampun kula alêm piyambak sae, jalaran darajatipun tiyang punika piyambak-piyambak, undha-usuk botên sami, nanging sadaya wau inggih wontên pigunanipun
Kasinggihan kiraka, tuwin kula inggih nyuwun pangapuntên, bokmanawi wontên kabrojol saha kaladuk ing ginêm, ingkang
Samangke kaparênga kula nglajêngakên nyuwun pitakèn, kados pundi pikajêngipun, dene wontên nami punapa sêsêbutan sang Budda Gotama punika.
Sarjana : Makatên adhi, saking katranganipun ngulama Budda, Sang Minulya Subadra Biksu, manawi botên kalèntu anggèn kula nyuraos, anêrangakên bilih sadaya titah gêsang, ingkang sampun sagêd dumugi ing tataraning kawruh adiluhung, tuwin kasampurnaning kasusilanipun batos ingkang luhur piyambak, punika inggih sagêd dumugi saha ngrasuk pêpadhang langgêng wau, mila lajêng sinêbut: Budda: amargi sampun pinadhangan (kapurnaman) jagadipun, dados lajêng sagêd amadhangi pêpêtênging bawana, mila Budda inggih ugi atêgês: kang amadhangi, kang angasta (ngrasuk) pêpadhang. Dene anggènipun sagêd angrasuk punapa asarira pêpadhang wau, amargi aling-aling kabodhoanipun, ingkang nyinggêt panunggalipun sadaya gêsang, sampun sagêd sumilak dening kawicaksananipun, kadosdene sumoroting padhangipun surya, ingkang anyilakakên pêpêtêng ingkang angêmuli bawana. Awit saking punika Budda ugi anggadhahi têgês: ingkang botên sare, punapa ingkang winastan botên sare wau, inggih punika wunguning gêsang sajati ing têlênging batosipun.
Kados bab punika cêkap samantên kemawon, awit mênggahing andharan bab Sang Budda, sampun kawêdalakên ing Bale Pustaka.
Kados ingkang sampun kacariyos ing Kajawèn, lindhu ingkang mêntas kalampahan punika ingkang kêtênggêl ing Jawi Têngah, dene waradinipun ngantos satanah Jawi sadaya. Malah miturut wartos saking nagari Walandi, miturut tôndha ingkang kacathêt dening Mateorologisch Observatorium ing De Belt, sagêd ugi lindhu punika maradini saindênging bawana.
Miturut pawartos ingkang kantun, ing dintênipun Salasa tanggal 28 Sèptèmbêr, sadintên muput ing Ngayogya tuwin Surakarta karaos wontên lindhu lirih. Tumrap kaondêran sajawining kitha wontên griya 326 sami ambruk. Ing Wêdhi kajawi 100 ingkang ambruk, wontên malih ingkang risak 191. Ing Klathèn wontên griya malih 60 ingkang ambruk. Pagêr tembok bètèng ing Klathèn karisakan agêng, têtiyang èstri tahanan ingkang manggèn ing ngriku sami dipun pindhah dhatêng gêdhong landrat. Pasabinan-pasabinan ing sacêlakipun Prambanan, kathah pasitènipun ingkang mlêkah, lajêng nyêmburakên pasir ingkang inggiling muncratipun ngantos samètêr. Ing dhusun Grapak, bawah Klathèn, wontên siti bêngkah nyêmburakên pasir ingkang sairib kados awunipun kawah rêdi Mrapi.
Pabrik gêndhis wontên ing Gondhang Winangun, ingkang nuju giling, pipanipun tugêl, nanging botên adamêl kandhêg anggènipun giling. Mriksanana gambar.
Mirid kawontênan-kawontênan ingkang pinanggih wau, nyata bilih lindhu punika agêng yêktos. Ingkang langkung cêtha bilih lindhu wau agêng, sagêd nitik dhatêng wontêning kaisakan, kathah griya-griya ingkang sarwa santosa sami rêmuk katrajang, saya malih manawi ngèngêti risaking yêyasan ing pabrik ingkang samantên santosanipun.
Upaminipun bab punika: 1e menda punika umur 9 wulan sampun mangsanipun kapacêk. 2e menda punika danguning wawrat 5 wulan. 3e menda punika yèn cêmpenipun umur 2 a 3 wulan badhe lajêng brai malih, makatên wau yèn kacathêt lajêng sagêd têrang punapa kawontênanipun. Cêkak kêlungsèn macêkakên adhapur kapitunan, awit birainipun malih têngga 22 dintên êngkas. 4e mendanipun mêtêng (mêtêng ênèm) botên kapirsan, upaminipun lajêng kasade dhatêng jagal, wah, eman, sabab upami badhe manak 2, sampun cêtha kecalan (kapitunan) menda 2. Tuwin kathah-kathah malih yèn dipun udhala. Saha sagêd ayêktosi:angyêktosi. upaminipun jalêran utawi bibitan pundi, ingkang sae-sae utawi awon-awon turunanipun, kirang wrêdèn lan sapanunggilanipun.
Lajêng samangke prayoginipun menda-menda wau kêdah dipun paringi nomêr, ing sungu, ing kuping mawi bolongan, tuwin sanès-sanèsipun, pundi ingkang dipun sênêngi, lajêng katindakakên.
Lajêng ngêrmbag prakawis pirantos pamiyaran, punika sagêd nyuwun dhatêng parentah lumantar prayantun ingkang tinanggênah nindakakên prakawis rajakaya. Cêkak nyuwun linantarakên dhatêng Ambtenaar Burgerlijke Veeartsenijkundige Dienst.
Dene pamiyaran menda punika, tumrap ing tanah Jawi ngriki sagêd kula aturakên wontên warni 3.
1. Eigen fokkerij têgêsipun madêg piyambak. Inggih punika ngingah menda jalêran tuwin bibitan kamanah piyambak, punika inggih sampun umum ing panggenan-panggenan ingkang sami cara ngingah menda. Ananging mênggah ingkang nama maligi kangge pangupajiwa, ing ngriki dèrèng (botên) wontên. Ambokbilih sêlot-sêlotipun sagêd kêlampahan ambranahakên ingkang yêktosan. Sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
2. Vereenigingfokkerij. Blêntèng-blêntèng, plêncat-plêncat, ada-ada punika inggih sampun wontên sawatawis. Liripun dhusun-dhusun ingkang ragi kathah ingkang ngingah menda lajêng damêl pirukunan tumbas mênda pamacêk.
3. Regentschapsfokkerij. Punika inggih 1-2 panggenan sampun wontên. Bab punika wajibipun Regentschap numbas (andhatêngakên) pamacêk. Regentschap nuding dhusun-dhusun ingkang pantês dipun sukani pitulung pamacêk.
Mênggah bab: 2 sarta 3 tumrap pamiyaranipun pamacêk utawi bibitan kaborongakên dhatêng salah satunggaling tiyang ingkang sakintên sagêd sae pangrimatipun. Prakawis bêrahan ingkang sampun tumindak warni-warni, kantun milih saprayoginipun ingkang gampil. Wontên dipun bêrahi mawi pantun, wontên prajangji samantên taun kalulusakên ngrimat, malah ugi wontên cara palihan.
yèn wong sênêng anggêgulang ngèlmi / sakabèhe pratingkahing janma / lan isine jagad kabèh / kacathêt anèng kalbu / dadi srana pangulir budi /
ala êndi bêcik / kang yogya linakonan //
yèn wong sênêng sinaua nganggit / lamun nuju sêla ing pakaryan / nganggit-anggit sabisane / tinimbang lênguk-lênguk / nganggit buku kang maedahi / kalamun kabênêran / didol iya payu / kêna kanggo jajan bocah / yèn tan payu boya dadi kêdhah-kêdhih / jêr isih anggêgulang //
kapenak yèn tandang gawe / sabarang datan kidung / srigak gagah lamun kaèksi / jêr bagas kuwarasan / beda lan kang lumuh / mardi mring kuwating angga / ing sabarang tandange tan miyatani / dèn wanuh ing lêlara //
praptèng wisma nambutkardi / jêr saka wis kulina //
wong malarat yèn turu ing wêngi / anèng ngambèn tarkadhang jarambah / linèmèkan blêkêtepe / malah sok tanpa kêmul / ewadene tan masuk angin / mêmangan tanpa wayah / isih wayah esuk / mangan dhawêt lawan rujak / lêbar mangan isih doyan mangan pêncit / karana wis kulina //
amêmangan sacandhake dadi / tur carobo datan angon wayah / datan dadi lêlarane / karana uwis matuh / wadhuk tahan nampani bukti / balik wong kang kulina / mangan sarwa patut / ngetung wayah yèn mêmangan / wayah esuk mangan dhawêt rujak pêtis /
bocah cilik sutane priyayi / wiwit abang dènnya ngupakara / rêsik brukut panganggone / ingatur
kanginan gampang gêring / sababe wis kulina //
wiwit cilik pinarsudi mukti / mula lamun kataman sabarang / kang tan mathuk lan adate / si lara banjur nrambul / beda lawan sutaning alit / kang padha wis kulina / wuda wayah esuk / adus wayah bêdhug awan / yèn dolanan sakarêpe bae dadi / bawane wis
wong tuwane angêni pari / yèn mangan anggêr ana / gêthuk iya mathuk / dadi cêtha wela-wela / samubarang gumantung kang anglakoni / wêwaton pakulinan //
ginayuh / sapa nêdya mrih utama / lamun têmên pangancase mêsthi dadi / watone pakulinan //
tumindake saka ing sathithik / lawas-lawas wis tartamtu tuman / manjing dadi ing sênênge / wong ngarah ilmu luhur / yèn linakyan saka sathithik / manawa wis kulina / lawas-lawas matuh / manjing dadi kasênêngan / wêruh-wêruh kabisane wis mumpuni / tan samar kang sinamar //
tlatèn ing pratingkah / dènnya padha nyirnakake tindak silib / mawawamanawa. wis kulina //
mring sang bayu sunu / kalamun tuhu santosa / gampang angèl wis ngalumpuk dadi siji / ing purwa ora ana //
dumugining f 5.- waragadipun namung 5 sèn, f 6.- ngantos dumugi f 25.- waragadipun 10 sèn. Awit taksih kathah ingkang ngintunakên arta ingkang waragadipun kados kala rumiyin.
K. 98 ing Surakarta. Ing Batawi botên wontên ingkang nama Batawi Oost. Kampung Ketogong botên wontên, nanging wontên kampung ingkang nama Toagong tuwin Ketapang. Dunungipun ragi cêlak kalihan Factorij enggal.
Ing sapunika sampun kanyatan, sarêng pêrangipun Tiongkok kalihan Jêpan saya rame, tumrap nagari-nagari sanès kêpêksa tumut migatosakên, dene anggènipun migatosakên wau botên sanès saking anggènipun badhe anjagi kawilujênganipun ing têmbe wingking. Ing sarèhning tumrap wawasaning nagari sanès wau ingkang dipun samarakên Jêpan, mila kasujanan wau inggih tumuju dhatêng Jêpan.
Rêrigên tuwin rêmbag ingkang sampun kêwêdal, rekadaya ingkang damêl rêkaosipun Jêpan, punika botên wontên sanès kajawi nyatru tuwin ngêmohi barang-barang dagangan.
Tumraping nagari sanès, babagan nyatru punika ingkang katingal sêrêng tindakipun, Inggris tuwin Amerikah, ing sêmu kados sampu botên sagêd nyabarakên malih. Nanging sadaya wau sarèhning sawêg dhapur pangancam, tumrapipun Jêpan anganggêp dèrèng andayani punapa-punapa, mila tumindaking paprangan botên angêndhoni. Dados tumraping Jêpan, anggènipun sagêd ngraosakên, inggih manawi sampun wontên tôndha yêktinipun.
Nanging sajatosipun anggèning sami badhe nyatru wau grag-grêg, saking anyarêng kawontênan, awit Inggris piyambak ugi sawêg ngraosakên ruwêt rêntêng anggèning mawas dhatêng ebah osiking Jêrman kalihan Itali, dene ing sapunika gandhèng asta, tamtu wontên kajêngipun ingkang langkung wigatos. Makatên ugi ing wêkdal punika Inggris inggih sawêg ngraosakên ura-ura ing Palèstinah. Môngka ura-ura wau manawi ngantos mrèmèn dhatêng sanès panggenan, tumrapipun Inggris dadosa sanggèn ingkang langkung awrat.
Kajawi punika tumraping para among dagang Inggris, sayêktosipun ngraos awrat saupami ngantos pêdhot gêgayutanipun lampah dagang kalihan tanah Asiyah, inggih punika Tiongkok kalihan Jêpan, awit saupami ngantos pêdhot, badhe sapintên gênging kapitunanipun. Saya manawi ngèngêti môngsa paprangan punika, ajênging padagangan Inggris anglangkungi, kados ta ing bab padagangan lisah, arêng sela sapanunggilanipun, punika saksat maligi kasade dhatêng ingkang sami paprangan.
Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, lajêng namung katingal sarwa èwêd tuwin pakèwêd, awit sawarnining tindak ingkang sakintên badhe sagêd mêpêrakên paprangan, tansah kaalang-alangan ing sabab. Makatên ugi tumrap sanès-sanèsipun nagari, anggènipun badhe ngêmori damêl, inggih taksih sôngga-runggi, dening sêsulaking jagad namung pinanggih sarwa pêtêng.
Ingkang pinanggih ing golongan Tiongkok sisih kidul, sampun botên kirang anggènipun ngrekadaya murih kandhêging mêngsah, botên ngajêngakên wadya ngantos dumugi papan ingkang cakêt kalihan mêngsah, ananging ugi botên badhe mundur, dados kajêngipun badhe ngantêpi manggèn ing papan ingkang santosa pabarisanipun. Awit saupami nyata sagêd tumindak makatên, botên badhe gampil dipun têmpuh ing mêngsah. Gêlar wau dipun upamèkakên gêlar pagêpagêr. êri. Dene ing sisih lèr ngangge gêlar toya, dipun têmpuh ngêndhêlong, nanging sagêd nungkêp malih.
--- [1275] ---
Gambar nginggil: satunggiling sêtatsiun ing Syang Hai, rêmêk dening kadhawahan bom.
Gambar têngah sisih têngên: satunggiling margi ing Sapèi dhatêng Syang Hai sasampunipun dipun dhawahi bom. Gambar sisih kiwa: tiyang atusan ingkang badhe ngili, ngêntosi dhatênging kapal Cisaruwa ing Syang Hai.
Ngandhap piyambak: saradhadhu Tiongkok wontên ing papan pandhêlikan.
Ing ngriku katingal gambaraning rêkaosipun tiyang wontên paprangan, katingalipun namung kêdah sarwa prayitna tuwin ngatos-atos.
dhatêng para siswanipun, inggih punika para Kurawa tuwin kadang Pandhawa, angandika dhumatêng Sang Duryudana makatên: Suwawi anggèr kula aturi miwiti anjêmparing, awit panjênêngan ingkang kaprênah sêpuh wajib angrumiyini, dene jêmparing kaêlèsna dhatêng pêpêthan pêksi garudha ingkang sampun kula panjêr sapucaking mandera punika, kasipata sirahipun, nanging panyuwun kula: Jêmparing sampun kasêsa lajêng dipun lêpasakên sadèrèngipun kula aturi anglêpas, poma dipun
ngangkah sagêdipun kenging. Sadèrèngipun jêmparing lumêpas, sang rêsi angandika malih: Mangke anggèr, kula aturi nyarèhakên sawatawis, kula badhe nyêlani pitakèn, ing salêbêtipun paduka nyipat pêpêthan pêksi garudha punika punapanipun ingkang katingal. Ingkang tinannya matur: Ingkang
supados angambali malih. Sarêng gandhewa pinênthang sarta nêngah-nêngahi anyipat lajêng tinanya malih kados ing nginggil: Sapunika punapa ingkang katingal, anggèr. Wangsulanipun: Sirahing pêksi, mandera, suwiwi tuwin badanipun sakojur.... Makatên ngantos marambah-rambah anggènipun ngambali anjêmparing, nanging tansah tuna botên sagêd mencok, mila sarêng sampun sawatawis rambahan anggènipun tumindak kados makatên sarta sarêng kadangu wangsulanipun sami kemawon, sang rêsi lajêng ngandika: Sampun anggèr, prayogi kula aturi kèndêl kemawon rumiyin, awit sampun mêsthi lêpatipun, tangèh sagêdipun kenging, sapunika gêntos
agêntos-gêntos, ingkang rumiyin kadang ingkang kaprênah sêpuh, lajêng mandhap-mandhap para ari ngantos dumugi ingkang kaprênah ênèm piyambak, kêmputipun saking Korawa satus, sadaya sami nyinau anjêmparing, lan ugi botên atilar ing pangatos-atos.
Sanès sêsakit cholera. Ing bab wartos wontên sêsakit cholera ingkang tuwuh ing Pangkajênê, Makasar, sarêng dipun priksa, dèrèng sagêd katêtêpakên nyatanipun sêsakit cholera, awit salajêngipun lajêng botên wontên tiyang ingkang sakit malih.
Batikbond Solo angsal montên. Miturut wartos, Batikbond ing Surakarta ingkang pakêmpalanipun sampun dipun absahi dening Departement van Economische Zaken, sagêd tumbas montên tanpa lantaran dhatêng sudagar ingkang andhatêngakên. Dene tumindakipun mawi prajanjian-prajanjian 1 pakêmpalan wau satunggiling pakêmpalan economie ingkang namung maligi nindakakên babagan punika. 2 warganipun ngêmungakên sudagar bathik, apêsipun ngadhahinggadhahi. punggawa kalih. 3 warganipun botên kenging nyambut dhatêng sudagar lantaran. 4 namung kenging lêlintonan barang kalihan golonganipun. 5 kengingipun tumbas montên namung manawi dipun sumêrêpi dening golonganipun. 6 bond wau panumbasipun barang kêdah dhatêng ingkang andhatêngakên kanthi bayar kropyok. 7 bond wau kêdah anggadhahi fonds ingkang kapêndhêtakên saking arta bêbathèn. 8 bond kêdah ngèndêli warganipun ingkang nêrak tatanan. Tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun.
Ingsêr-ingsêran saha inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, R. Sosrohadisoeparto, wêdana ing Ploso, Kabupatèn Jombang, paresidenan Surabaya, dados wêdana ing Mojokasri, kabupatèn Mojokêrto, paresidenan Surabaya, R.M. Sardjoeno asistèn wêdana paresidenan Kêdiri, dados wêdana ing Ploso, kabupatèn Jombang paresidenan Surabaya. R. Abdoelhamid asistèn wêdana paresidenan Surabaya, dados wêdana ing Singgahan,
Jumuwah kêpêngkêr, Nyonyah Van Deventer ingkang asmanipun misuwur wontên ing tanah ngriki, têtêp yuswa 80 taun. Ing dintên wau sawarnining sêkolahan Van Deventer ngawontênakên paargyan mèngêti dintên wiyosanipun wau. Tumrap para murid kitha-kitha agêng sami kapurih ningali gambar idhup ingkang mitongtonakên kasugêngani
Deventer, inggih atêgês ngajêngakên têtiyang ing tanah ngriki.
Firma-firma Eropa ambiyantu. Ing bab wontênipun paprangan ing Tiongkok, para diresteur bank utawi firma Eropa ing Bêtawi sami sarêmbag badhe suka urunan dhatêng fond Roode Kruis Tiongkok, satunggal-satunggalipun nyukani f 500.-.
Bathik tanah ngriki badhe angsal pêkên ing Siam. Ingkang pinanggih ing Siam, tumrap panganggening tiyang sami ngangge barang tênunan saking Jêpan. Ing sarèhning ing sapunika nuju kados makatên, angsalipun badhe wau ragi rêndhêt. Bab punika wontên ingipipun sinjang saking tanah ngriki badhe pajêng
Pakunjaran ing Nusakambangan badhe dipun agêngakên. Wontên wartos pakunjaran-pakunjaran ing Nusakambangan ingkang rumiyin namung isi tiyang 6000 badhe dipun wêwahi cêkap kangge tiyang 10.000, kanthi kawontênakên pakunjaran enggal kalih.
Ewah-ewahan tatanan ing Postpaarbank. Kawrat kêkancingan saking gupêrmèn miturut tatanan Postpaarbank, ing sapunika ing kantor-kantor pos tuwin kantor-kantor pos pitulungan kenging ambayar arta ing baku Postpaarbank ngantos f 200.- ingkang rumiyin namung dumugi f 100.-.
Kêbêsmèn wana ing rêdi Wilis. Sampun sawatawis dintên wana ing rêdi Wilis kêbêsmi. Nalika kapriksa, ingkang kêbêsmi antawis kalih km.
punika Parindra pang Bêtawi sampun ngêdêgakên Rukun Perlayaran Indonesia, ingkang bakunipun manggèn ing Surabaya. Kajênging pakêmpalan punika ngawontênakên lampah dhatêng tigang panggenan kanthi baita-baita Bugis saking Bêtawi dhatêng tanah Sabrang.
Bapa Têrêh tilar donya. Juru anggantung tiyang ingkang misuwur ing tanah ngriki, inggih punika Bapa Têrêh, sampun sawatawis dintên punika tilar donya. Dene ingkang anggêntosi pambantunipun nama Mardan, dene ingkang dados pambantu bangsa Tionghwa nama Ang Kim Tjeng.
Rajapêjah ing Sukabumi. Sampun sawatawis dintên ing Sukabumi wontên rajapêjah nyalawados ingkang pinanggih wontên ing salêbêting toko kêmasan bangsa Tionghwa. Tiyang ingkang pêjah wau bangsa Tionghwa ingkang dipun pitados jagi toko. Ngantos sapriki pulisi dèrèng angsal katrangan ingkang maton. Ing bab punika, bangsa Tionghwa ingkang gadhah toko, nama Kang Yoe Tak, gadhah kasagahan, sintên ingkang sagêd suka katrangan prakawis punika ngantos sagêd nyêpêng tiyang ingkang mêjahi, kadugi
anindakakên rêrigên supados têtiyang ingkang sami nggadhahi kêbon pêlêm ing Indramayu luwar saking cangkêrêmanipun juru potang. Pinanggihipun ing sapunika sampun katingal sae. Têtiyang ingkang sami tumut dhatêng cooperatie sami sagêd luwar saking bêbaya sambut, kêbon-kêbonipun pinanggih langkung sae tinimbang têtiyang ingkang taksih nindakakên sade sarana nyambut arta rumiyin. Makatên malih ing sapunika bab pangupakaraning wit ugi langkung ngatos-atos, amargi para ingkang sami gadhah kêbon wau gadhah pangajêng-ajêng sae tumrap benjing wancining
Bumiputra badhe ngêdêgakên panggilingan pantun wontên ing Indramayu, kanthi pawitan satêngah yuta rupiyah saha badhe madêg dados N.V. ingkang pisah.
Sarang burung (susuh sêndawa). Sampun sawatawis taun, jalaran saking rêrêgèn sarang burung mandhap sangêt, padagangan wau lajêng kèndêl, saha lajêng botên dipun pêndheti malih. Sarêng sapunika majêng, lajêng nindakakên ngundhuh kados adat. Nanging sarèhning sampun dangu sarang burung wau botên dipun ewah-ewah, anjalari para pêksi botên damêl susuh enggal, lajêng wangsul dhatêng susuhipun lami, mila sarêng kapêndhêt, kêpêksa dipun sandèkakên, amargi susuh wau sakalangkung rêgêd. Ingkang makatên punika lajêng adamêl kapitunanipun ingkang amajêgi.
Têdhakdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhatêng laladan Cilacap. Kala Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana têdhak dhatêng laladan Cilacap, kaparêng têdhak dhatêng dhusun ing sagantên ing Ujung Alang. Ingriku kawontênakên paklêmpakaning para punggawa dhusun kanan keringipun ngriku. Pambêktanipun dhatêng para ingkang sami rawuh saking baita motor kaêwrat ing gèthèk. Inggih sawêg sapisan punika Gupêrnur Jendral rawuh ing papan ingkang kados makatên. Ingriku kawontênakên sawangan baita-baita pamisayan ulam 60 sami langkung. Lênggahdalêm ingriku ngantos satêngah jam. Rawuhdalêm ing Kalipucang ragi lungse.
Lampahipun Dr. Cator. Kados ingkang sampun nate dipun cariyosakên, Dr. Cator angadani lampah dhatêng parêdèn ing Nieuw-Guinea Têngah tuwin Kidul. Bab punika sampun kêlampahan, tumindaking lampah kanthi tiyang 92 saha sampun dumugi ing Lèpèn Uta. Sarèhning sadumuginipun ingriku nuju bêna, mila lampahipun kêpêksa kandhêg, sagêdipun majêng namung sakêdhik. Lampah punika botên wontên ingkang dados cucuk têdah margi, amargi botên angsal tiyang Papua ing sacêlakipun ngriku. Miturut pangrancang, benjing tanggal 21 wulan punika badhe wiwit minggah rêdi ingkang inggilipun 3000 m. Tumrap ingkang tumindhak ing damêl sami kasarasan.
Pados jajahan kangge paboyongan. Departement Pangrèhpraja, Vekeer en Waterstaat tuwin Economische Zaken, ing wêkdal punika anggalih pados papan paboyongan ing tanah Sabrang ing Sumatra Kilèn, inggih punika ing tanah Minangkabau. Ing sapunika sawêg nindakakên paniti dhatêng kawontênanipun ing tanah ngriku.
Congres Muhammadiyah. Awit saking kamirahan dalêm Sampeyan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, badhe wontêning congres Muhammadiyah, kaparingan papan wontên ing alun-alun lèr. Papan
barang dagangan, papan pamiyaran bayi, papan pajajanan, toko congres tuwin sanès-sanèsipun. Rantamaning waragad f 800.-. Ing tanggal 7-8 kaangkah sasampuna rampung. Tumrap tentoonstelling saking Departement van Economische Zaken katata wiwit tanggal 2 October.
Gêdhong Postspaarbank ing Medan. Sampun wontên dhawuh saking parentah marêngakên damêl gêdhong Postspaarbank ing Medan, waragadipun f 126.000.-. Gêdhong wau kadamêl gagrag enggal, sarwa bêton, payonipun papak, mawi lotèng tuwin mawi lowahan ingandhap, ingkang kenging kaangge pandêlikan manawi wontên bêbaya saking gêgana.
nate wontên wartos bilih commissie babagan balanja gadhah atur dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, supados tumuntên kawontênakên tatanan indhakan balanja, inggih punika tuslag ing sawatawis wêkdal kangge ngêntosi ngantos sadumugining wontênipun tatanan balanja enggal. Ingkang kasêbut ing usul wau, indhakan balanja punika sagêda katampèn wontên ing tanggal 25 wulan punika. Ing bab punika Algemeene Secretarie sampun tampi dhawuh Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Sèptèmbêr kêpêngkêr ing laladan Bandung tuwin Sumêdang wontên tiyang 10 kêtrajang sêsakit pèst, ingkang pinanggihing têtimbanganipun tinimbang minggu pêndhakipun suda sangêt. Pêpetangan wau pinanggih sae piyambak tumrap ing taun punika. Pakampungan ingkang padatan wontên tiyangipun sakit pèst satunggal kalih, ing sapunika sampun sêpên.
Arta kêrtas palsu. Sampun sawatawis dintên Javasche Bank ing Bêtawi nampèni arta kêrtas f 10 palsu, ciri H.G. 09225, arta wau asli saking kantor post ing Bêtawi.
Kasangsaran motor mabur. Motor mabur Courtier ingkang nuju anggêgana saking Mêsir dhatêng Paris, nalika wontên ing margi badhe mandhap, amargi hawanipun awon sangêt. Motor wau motor mabur toya, nanging bokmanawi jalaran kêlintu anggènipun nglampahakên, dhawahipun ing toya anjungkêl, saha lajêng kêlêm. Têtiyangipun ingkang numpak wontên 9, ingkang 2 ical, ingkang 6 nandhang tatu. Miturut katrangan ingkang tiwas wau bangsa Amerika nama Roy Henderson tuwin Luitenant Kolonel R.D. Acland saking Irak. Sanès-sanèsipun ingkang sami nandhang tatu lajêng dipun upakara ing griya sakit.
Pêpacangan. Wontên pawartos, Prins Paul ing Griekenland, sadhèrèk Nata George, nata ing Griekenland saha ingkang
Miturut wartos saking Los Angeles, bangsa Jêpan tuwin bangsa Tionghwa ingriku sami pasulayan. Wontên tiyang 80 sami gulêtgêlut. wontên sawingkinging gêdhong pangadilan, wontên bangsa Jêpan 2 tuwin bangsa Tionghwa 2 sami nandhang tatu, lajêng kaupakara dhatêng griya sakit. Cacahipun bangsa Tionghwa ingkang pasulayan namung sapratinganipunsapratiganipun. bangsa Jêpan.
PonggawaPunggawa. sêpur angsal indhakan balanja. Miturut wartos saking Chicago, directeur-directeur pakaryan sêpur gangsal golongan ingkang kapetang agêng piyambak ing tanah ngriku, sami anandhatangani prajangjian ingkang suraosipun badhe nyukani indhakan balanja dhatêng para punggawanipun, cacahing punggawa wau wontên saprapat yuta, sabên tiyang satunggal angsal indhakan balanja 40 sèn ing dalêm sadintênipun. Jalaran saking indhakan balanja wau, golongan-golongan pakaryan sêpur wau ngêdalakên arta ing sabên taun 35.000.000 dollar. Pakaryan sêpur wau gadhah margi sêpur 86 panggenan.
ParaharaPrahara. agêng malih. Miturut wartos, ing Hongkong wontên tanda-tanda badhe wontên prahara agêng malih. Nanging pakèwêt anggènipun badhe nêtêpakên dhatêngipun, amargi pirantos-pirantos ingkang kangge mriksa sampun dhawah wontên tangan Jêpan. Prahara wau sampun langkung saêlèr wetan Hongkong antawis 50 km. Tumrap Hongkong
ingkang sisih lèr, inggih taksih kalêbêt laladanipun Sang Prabu Wladhimir, nata ingkang dêdunung wontên ing Kiyèf, wontên dhusun agêng, kawastanan: Karasaro. Ingkang papanipun botên têbih saking kitha: Murom. Ing dhusun ngriku wontên tiyang tani nama: Iwan, ingkang anggadhahi anak jalêr tuwin èstri sawatawis. Iwan trêsna lan asih sangêt dhatêng anak-anakipun wau, ananging wontên satunggal ingkang langkung dipun sihi katimbang sanès-sanèsipun, jalaran salaminipun tansah sakitên kemawon, inggih punika anak jalêr ingkang nama: Ilya. Umuripun Ilya punika sampun tigang dasa taun, ewasamantên botên sagêd ngebahakên badanipun babarpisan, jalaran Ilya sakit lumpuh badanipun sakojur. Sabên dintên ngêmungakên tilêman kalihan nêningali ing sajawining griya kemawon. Gêsangipun Ilya wau salaminipun mila tansah amêmêlas sangêt. Manawi enjing tiyang sêpuh saha
wontên ing griya piyambakan. Nanging lêlampahanipun ingkang makatên punika malah manjing dados tapanipun. Sabab siang dalu Ilya tansah botên supe dhatêng ingkang Murbèng Kuwasa, sarta botên kèndêl anggènipun tansah nênuwun supados sagêda saras saking sakitipun. Sanadyan dumuginipun samantên botên kinabulakên punapa ingkang dados panuwunipun, ewasamantên Ilya botên lajêng bosên, nanging malah saya bantêr sumujudipun dhatêng ingkang Kuwasa. Sabên dintên ingkang kagagas ngêmungakên kawontênanipun ing sajawining griya, ing ara-ara, ing pasabinan, lan sasaminipun. Inggih punika papanipun tiyang sêpuh saha sadhèrèk-sadhèrèkipun nyambutdamêl. Gèk kados punapa sênêngipun saupami sagêda tumut bêbênteran tuwin angsal hawa ing jawi kados caranipun tiyang limrah. Ewasamantên Ilya mêksa botên anggadhahi manah bêntèr utawi sêrik dhatêng sasamining gêsang ingkang pinaringan saras.
Kadhangkala, manawi Ilya wau kalêrês piyambakan wontên ing griya, asring sok wontên para druwis ingkang lumêbêt ing griyanipun nêdya ngaso sawatawis. Ing sarèhning bangsaning druwis punika damêlipun namung alêlana anjajah praja, saha andhatêngi ing papan-papan ingkang sukci tuwin angkêr, dongenganipun inggih sok kathah lan warni-warni. Manawi kalêrês mirêngakên dongèngipun para druwis wau, lêganing manahipu Ilya inggih sakalangkung-langkung, sarta anggènipun mirêngakên inggih kanthi yêktosan, salêbêtipun mirêngakên cariyosipun para druwis wau, rumaosipun Ilya lajêng kadosdene tumut anglampahi piyambak, tumut anglampahi: tindak damêl ingkang ambêbayani, midêr-midêr ing wana agêng, nyêmbahyangi ing pasareyanipun para pandhita ingkang linangkung, lan sasaminipun.
Nanging ingkang dipun sênêngi sangêt dening Ilya punika, manawi para druwis wau nyariyosakên mênggah kawontênanipun ing kitha Kiyèf, utawi ngandharakên cariyosanipun Prabu Wladhimir tuwin para satriya lan para prajuritipun ingkang sami kêndêl lan prawira. Saya bingah malih manawi Ilya mirêng kawontênanipun ing salêbêting kadhaton ing Kiyèf ingkang sadaya-sadaya sarwa èdi lan sae. Kadhang-kadhang Ilya katingal grêgêt-grêgêt kalanipun mirêng dêdongenganipun Naga Gurindayêksa, ingkang dêdunung wontên ing guwa ing rêdi Sorotya saha gêsangipun sarana môngsa manungsa, makatên ugi cariyosipun: Solowe ingkang damêlipun ambegal tiyang ingkang badhe kesah dhatêng Kiyèf, adamêl bêntèring manahipun Ilya, salajêngipun tanpa kèndêl anggènipun Ilya pitakèn dhatêng druwis ing bab ingkang dados godharêncananipun praja Ruslan ingkang kalih warni punika. Kanthi lêganing manah para druwis wau inggih lajêng nyariyosakên punapa wontênipun, ing
dene bocah nonoman iki duwe lêlara kang ora ana pangarêp-arêpe bakal bisa mari. Ing môngka nitik wirasate, bocah iki bocah pintêr, wêdi marang ingkang Kuwasa, luhur bêbudène lan rupane iya kêndê lan prawira. Salajêngipun para druwis wau, manawi pamit dhatêng Ilya, ing batos kêncêng sêdyanipun, badhe nyuwun brêkah ing papan ingkang sukci utawi ing pasaeyanipun pandhita ingkang katrimah, supados Ilya wau sagêda pinaringan saras saking sêsakitipun dening ingkang Kuwasa. Ingkang kathah-kathah para druwis wau sami supe dhatêng jangjinipun, nanging sawênèh dipun lampahi yêktos, ewasamantên sadaya panuwunipun tanpa damêl, Ilya botên saras saking anggènipun sakit lumpuh wau.
Manawi para druwis wau sampun kesah, limrahipun bapakipun lajêng sok pitakèn makatên: ora, ênggèr, anakku, genea kowe têka tansah ngandhakake naga lan begal kang gawene mêmantèni uwong bae. Kowe ora susah wêdi lan kuwatir, ora-orane [o...]
[...ra-orane] naga bakal anggondhol kowe, lan begal: Solowe ora-orane bakal mrane.mrene.
Padatanipun, Ilya namung kèndêl kemawon, nanging tansah anggagas dhatêng begal ingkang tansah aganggu damêl dhatêng sadaya tiyang ingkang badhe dhatêng Kiyèf. Manawi dalu Ilya asring nyupêna pinanggih kalihan begal: Solowe wontên ing têngahing wana, utawi nyupêna nglêbêti guwanipun Naga Gurindayêksa ingkang pêtêng saha ingkang dumunung wontên ing rêdi Sorotya. Jalaran wontênipun naga tuwin begal ingkang tansah aganggu damêl dhatêng para kawula ing praja Ruslan wau, ing batos, Ilya tansah gumun, dene para prajuritipun Sang Prabu Wladhimir ingkang kacêluk mênggahing kêkêndêlanipun, têka namung sênêng-sênêng kemawon, botên ambudidaya dhatêng pêjahipun rêrêgêding donya kêkalih ingkang tansah namung badhe ngrisak praja wau. Langkung-langkung mênggahing begal, Solowe tansah dados manahipun kemawon, ngantos angrêgêdi manahipun anggèning sumujud dhatêng pangeranipun. Pêpuntoning gagasan, Ilya anguda raos makatên: yèn aku dadia prajurit, ora bakal lêga atiku, yèn aku durung bisa matèni begal iki, sarta bisa ngluwari nagaraku saka panggodhane mau.
Ing satunggiling dintên, Ilya ngathang-athang wontên ing papan patilêmanipun anggagas cariyosipun satunggiling druwis ingkang mêntas kesah saking ngriku ing bab wontênipun prajurit pintên-pintên ingkang kêndêl lan prawira, saha ingkang sampun pinêjahan dening begal: Solowe wau. Kala punika enjing umun-umun tiyang sêpuh saha sadhèrèk-sadhèrèkipun sami kesah dhatêng sabin, sabab ing wêkdal punika môngsa panèn, mangsanipun padamêlan kathah sangêt, ngantos asring
muput wontên ing griya piyambakan, ing batos piyambakipun sakalangkung nalôngsa, dene botên sagêd ambantu nyambutdamêl dhatêng tiyang sêpuh saha sadhèrèk-sadhèrèkipun wau.
Dumadakan, Ilya mirêng suwaraning tiyang lumampah wontên ing margi ingkang sêpên punika, sarêng piyambakipun ningali ing jawi, sumêrêp wontên tiyang sêpuh tiga, ingkang katingal mêlarat sangêt. Sarêng tiyang tiga wau sumêrêp dhatêng Ilya, enggal-enggal wicantên makatên:
Sadhèrèk Ilya, mugi sampeyan tangia saking papan patilêman sampeyan, lan sampeyan êngakake lawange, supaya kula sakônca niki bisa mlêbu mriku, sarta mugi
panjênêngan sadaya, nanging sadaya wau kula botên sagêd. Sampun tigang dasa taun anggèn kula tansah glumlethakgumlethak. ing papan punika, lan sampun tigang dasa taun dangunipun anggèn kula botên sagêd ngebahakên suku kula punika.
Tiyang sêpuh têtiga wau wicantên malih:
Ewadene kula balèni prentah kula têng sampeyan, cobi sampeyan mênyat saking papan paturon sampeyan niku.
Ilya nyawang dhatêng tiyang sêpuh tiga wau, lan sumêrêp, bilih akènipun wau botên kangge gêgujêngan kemawon, malah kanthi têmên-têmên, lan nitik kêclaping mripatipun, tiyang sêpuh têtiga wau sajak gadhah wêlas lan asih dhatêng pun Ilya. Amila Ilya inggih lajêng nyobi badhe miturutkimituruti. pikajênganipun tiyang têtiga wau. Sakawit suku ingkang têngên kacobi dipun salonjorakên, lan ing ngriku karaos, yèn piyambakipun sagêd angebahakên. Suku ingkang kiwa lajêng kasenggol, ing ngriku inggih karaos malih manawi sukunipun wau botên lumpuh. Tanganipun ingkang dumuginipun ing kala punika botên kenging kangge ebah babarpisan, dumadakan sagêd gêsang sanalika. Salajêngipun piyambakipun akraos, bilih lampahing êrah ing sabadanipun ujug-ujug bêntèr saha akraos, yèn piyambakipun sagêd migunakakên tangan lan sukunipun. Sakala punika Ilya ujug-ujug nyat, sagêd mênyat saking papan patilêmanipun, lumêjang ngêngakakên korining griya, saha lajêng ngacarani tiyang sêpuh têtiga wau lumêbêt ing griyanipun. Sarêng tiyang sêpuh têtiga wau lumêbêt ing griya, lajêng suka sasmita tôndha mrapat, minôngka tandhanipun tiyang Kristên sajati, saha lajêng sami suka urmat dhatêng pun Ilya, kadosdene padatanipun tiyang ingkang mangrêtos dhatêng tatakrama ing wêkdal samantên. Ilya urmat kanthi andhap asor sangêt saha ngacarani lênggah wontên ing bangku. Sasampunipun para tamu wau sami lênggah, Ilya enggal-enggal lumêbêt ing gudhang prêlu mêndhêt gêndhul isi bir sawatawis ingkang lajêng kaladosakên dhatêng tamunipun punika. Tiga-tiganipun anglairakên gênging panarimahipun. Sarêng sampun sami rampung anggènipun ngombe, tamu ingkang sêpuh piyambak wicantên makatên:
Cobi sampeyan saniki mang ngombe êbir turahan kula niki.
apa anggone andêmênakake, ya? Mbok iya Bu Mar, dikèki portrète yèn kowe duwe. Adimu kabèh pira ta, To? Karanganmu uga wis kêtampan.
Rochiani, Munthilan. Andadèkake bangêt sênêngku kowe mêrlokake anêpungake nyang Bu Mar. Nanging aja pisan dadi atimu ya Ni, dene aku ora bisa nuruti apa sing dadi panjalukmu, yaiku macak potrètku, awit dakpikir-pikir kok kurang pêrlu, karo manèh aku ya ora duwe potrètku dewe, awit ya wong ora tau potrèt. Kowe nakokake Bu Siti Marjam, panjênêngane kuwi dadi guru ana ing Bogor, mbok manawa ya isih rada mambu-mambu karo Bu Mar, e, mbok manawa lho, aku ya durung pati cêtha. Ni, kapan kowe sidane plêsir nyang Bêtawi, ibumu tansah ngarêp-arêp.
Soem Poerbatin, Ngayogya. Aku wis tampa layangmu, ora liya bangêt panrimaku. Sukur, yèn kowe arêp milu lêlumban ana ing Taman Bocah. Karanganmu uga wis kêtampan.
wuwuh kêponakanku saka Blitar. Ach, aku ora bisa ambadhe bab sêkolahmu, coba ta bok kokandhani bae. Tien, aku ya duwe kêponakan akeh ana ing Blitar, nanging jênênge kok mêsthi anèh-anèh, angèl anggonku ngeling-eling. Dadi ing Blitar kuwi akèh katès, ya Tien, mula enak yèn dipangan karo kecap, biyèn dèk ibumu isih cilik gawene ya mangan kaya ngono kuwi, saiki kok ya isih sênêng. Tien ibumu isih durung bisa tilik nyang Blitar, awit isih ribêd.
Sri Mastoeti, Surakarta. Wah Sri, kok mêmêlas têmên bocah loro kang kacilakan kuwi, sing kokandhakake ing layangmu kae. Wong arêp cilaka kok gampang têmên, ya Sri, ndilalah nyenggol dhingklik kang
liya bangêt panrimaku. Satampane layang iki, kowe mêstine wis wêruh, entuk orane, anggonmu tuku lotêrij. Nanging yèn hoofdprijs wis gênah ora entuk, aku wis ndêlok, dadi kowe banjur ora sida nyang Batawi, wah gêla aku.
Soemiwati, Wirosari. Layangmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Dadi kowe tunggal
postblad, coba enggal kirimana, ibumu ngarêp-arêp bangêt.
Soem, Kêbumèn. Bangêt panrimaku kokirimi layang manèh lan uga isi karangan cangkriman lan lêlucon.
Bambang Irawan, Tuban. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Aku bungah, dene kowe anduwèni panêmu kang kaya mangkono, yaiku wong kang ora maca layang kabar iku kêna diupamakake omah kang ora ana korine.
O, Irawan, aku ya milu ndongakake, supaya kowe
Coba, bocah-bocah, kowe padha nyobaa gawe gambar kaya ing dhuwur iki, sadhela bae koe banjur duwe jago. Sêkawit gawe bundêran, banjur kaya sing kacêtha nomêr 2, banjur nomêr 3, nomore 4 wis wujud pitik.
Gambaran kaya ngono mau bisa dadi panglantih, lan banjur ngêrti carane gawe gambar pêpêthan. Ya aja manèh kang nganti wujud gambar pitik, tumraping bocah cilik lagi bisa nggambar êndhog bae, wis bungah, malah sok digambarake ing êndi-êndi.
A : ''Aku yèn nglakokake motorku nganti kaya sêpur bliksêm.''
B : ''Iku durung patiya bantêr, motorku nganti kaya sêpur bêngi.''
C : ''Mêksa durung kaya motorku; mosok nganti kaya sêpur ''telepoon.''
Nano : ''Krambil sêparo disigar dadi pira?''
Tiktok : ''Dadi sêprapat.''
Nano : ''Nèk diprapat dadi pira?''
Tiktok : ''Iya dadi sapranêmbêlas.''
Nano : ''Lah nèk dipranêmbêlas kabèh dadi pira?''
Tiktok : ''Dadi - dadi - srundèng!''
Si Karman diparingi dhuwit dening priyayi kang wêlas marang dhèwèke, nanging rèhning Karman durung ngêrti apa-apa, dhuwit mau ya ditampani kanthi bungah, nanging mung mênêng bae. Wêruh kaya mêngkono iku, bok
II. Ana têmbung yèn kawaca kang bênêr, basane kewan mau.
Nanging yèn pamacamu saka buri dadi panganggone kewan mau.
Ana bocah jênênge Amat. Dhèwèke sêkolah ana H.I.S. Ing sasi Pasa dhèwèke libur lan lunga mênyang desane.
Ing sawijining dina Amat mlaku-mlaku mênyang kêbon. Dhèwèke wêruh bocah loro, sing siji anggawa bêdhil lan sijine lagi marani manuk kang wis dibêdhil.
Amat wêlas marang manuk mau, nanging rèhne wis kêbacut ya mung mênêng bae. Dhèwèke golèk akal supaya bocah-bocah mau ora padha mbêdhil manèh. Kabênêran entuk. Amat nuli andhêlik ana saburine wit kang gêdhe. Sawise bocah loro mau têkan kono, dhèwèke banjur ngetok lan calathu karo sing nyêkêl bêdhil: ''Kowe titis ya mbêdhil, mbok aku tak njajal mbêdhil.'' Wangsulane bocah mau: ''Kowe olèh mbêdhil nanging gotrine kowe mêsthi tuku.'' Amat takon: ''Gotri siji rêgane pira?'' Wangsulane bocah mau: ''Saêsèn.'' Amat calathu manèh: ''Saiki gotrine kari pira?'' Kandhane bocah mau: ''Kari lima,'' Amat banjur njupuk dhuwit limang sèn lan diwènèhake. Dhèwèke olèh gotri, lan banjur calathu:
''Kanca-kanca, aku saiki durung bisa mbêdhil, yèn kowe gêlêm, sesuk dolana mênyang panggonanku padha dolanan karo aku, nanging aja mbêdhil.''
Bocah-bocah mau banjur ngêrti apa karêpe Amat, lan banjur padha dadi kancane. Wiwit dina iku bocah loro mau ora mbêdhil manèh.
Ana sawijining kêthèk kang bangêt nakal lan ala atine; karo kanca-kancane kêliwat jaile, nganti kanca-kancane kabèh padha ora gêlêm momoran karo dhèwèke. Wis kaping pira bae si kêthèk nyoba nyêdhaki kancane, nanging ora bisa, awit kabèh kêthèk ora ana kang ngetokake ulat sumèh, awit ing ngêndi panggonan wis kêsumurupan alane. Mulane dhèwèke banjur dhewekan bae.
Karo ngunjal napas kêthèk mau calathu dhewe mangkene: ''Apa akale saiki?'' Barêng wis mikir-mikir sadhela banjur calathu manèh: ''Ach, aku ora pêrduli, kabèh kancaku saiki nêsu karo aku, aku takgolèk kanca liya.'' Kêthèk nuli lunga tanpa ana kang dijujug. Barêng kira-kira saêjam suwene anggone lumaku, kabênêran kêtêmu karo sawijining bulus, kang lagi dhedhe. Kêthèk, barêng wêruh si bulus dhewe ana ing dalan, banjur thukul pamikire mangkene: ''Ha, si bulus kuwi bêcik takênggo kanca.'' Kêthèk nuli nyêdhaki si bulus. Sawise salaman, kêthèk banjur lungguh ing sacêdhake si bulus, karo pitakon:
''Kang bulus, kakang lagi apa ana ing kene, têka ora ana kancane.''
Bulus mangsuli: ''Ora apa-apa, ya mung lagi golèk sênêng-sênêng dhewe, la kok ana kêthèk têka mrene, golèk apa?''
Kêthèk mangsuli: ''Aku ya mung lagi dolan bae, nanging uga karo golèk mitra.''
Bulus: ''Lho, apa pêrlune golèk mitra, apa kanca-kancamu kabèh mati?''
Kêthèk calathu: ''Ora mêngkono, kabèh isih urip, nanging aku êmoh mêrduli manèh karo kanca-kanca kabèh, awit kabèh ala atine, saiki yèn dhangan atimu, koe arêp
ing donya, lan manèh aku cocog bangêt karo kowe, aku muji, supaya kowe lan aku rukun sarta supêkêt anggone padha mêmitran.''
Barêng wis padha janji, ora antara suwe si kêthèk takon karo si bulus: ''Kang bulus, mbok iya aku wènèhana panganan sêthithik, awit wêtêngku ngêlih bangêt, nganti kêmruwuk unine.''
Bulus calathu: ''Aku ora duwe panganan apa-apa.''
Kêthèk: ''Yèn mêngkono ayo padha golèk pangan!''
Bulus: ''Iya bêcik.''
Kêthèk lan bulus nuli padha lumaku. Ora antara
aku tak mlaku rada rindhik.''
Kandhane si kêthèk karo pringas-pringis, nanging ora kawêruhan solahe dening si bulus.
Barêng anggone padha lumaku wis sawatara suwe, karo-karone têkan ing têgalan ing satêngahing alas. Têgalan mau ditanduri jagung lan ing têngah kêbon jagung ana omahe, ing sakubênge ditanduri gêdhang. Salah sawijine wit gêdhang, wohe wis matêng. Barêng kêthèk wêruh tundhunan gêdhang matêng, banjur kêmocor idune. Sawise didêlok ora ana wong ing jêro omah iku, kang anjaga kêbone, si kêthèk nuli mènèk wit gêdhang iku, nyolong têlung lirang, nuli dipangan barêng-barêng karo si bulus.
Ana candhake MANUK ÊMPRIT LAN BÈTHÈT
Ing sawijining dina ana manuk êmprit arêp mênyang tanah sabrang golèk pari. Dhèwèke mampir mênyang panggonane bèthèt. Barêng wis têkan, dhèwèke banjur calathu: ''Thèt-thèt, ayo padha golèk pari mênyang tanah sabrang, mêsthi olèh akèh.''
Bèthèt mangsuli: ''Aku êmoh kok prit, sabab kene ya wis akèh pari.'' Si êmprit banjur pamitan lan lunga dhewe.
Barêng êmprit wis entuk pari akèh, dhèwèke banjur bali, lan mampir manèh mênyang panggonane bèthèt. Bèthèt njaluk parine êmprit, nanging ora diwènèhi. Bèthèt nêsu bangêt. Êmprit banjur diuntir gulune, nganti mingêr, têlihe ana ndhuwur. Êmprit banjur nyêkêl pikulane lan dipênthungake, kêna cucuke bèthèt nganti mlêngkung.
Mulane êmprit iku nganti saiki, têlihe ana ndhuwur lan bèthèt cucuke mlêngkung mêngisar.mêngisor.
Sanjoto, Gondangdia Batavia-C. JAKSA KANG PINTÊR NGRAMPUNGI PÊRKARA
Ana sawijining wong desa kang pinuju ndandani êmpyaking omahe. Ora antara suwe dhèwèke tiba. Tibane mau mung kêpênêr nibani wong tuwa kang lagi liwat.
Wong tuwa nuli tiba lan banjur mati. Bangêt anggumunake, dene wong kang tiba saka ngêmpyak mung bênjut bae. Anake wong tuwa mau yaiku kang lagi ngêtutake bapakne, lapur mênyang kapolisèn. Wong loro wis padha ana ngarêpaning pradata, lan nyaritakake apa prêlune. Jaksane kandha yèn wong desa mau ora luput. Ananging wong kang duwe bapa mati ora trima, nuli kandha karo jaksane: ''Tiyang punika rak mêjahi bapa kula.'' Jaksa: ''Bênêr, aku mrayogakake yèn wong iku kok walês. Wong iku kokdokok ngisor panggonan patine bapakmu lan kowe enggal mènèka ing empyak uga banjur nibaa, karêbèn nibani wong iku.
Wong kang kêlah mau mikir sadhela karo mênêng. Saiki dhèwèke yèn kudu niba saka ngêmpyak, narima ngalah wae, wusana banjur lunga.
Ing jaman kuna ana sawijining pangarit, kang bangêt mlarate. Esuk umun-umun dhèwèke wis pangkat ngarit mênyang sawah utawa alas. Yèn wis entuk, sukête banjur diwadhahi ing kranjang, nuli diaturake mênyang kêpatihan kanggo pakan kagungandalêm titihan. Kala-kala manawa pangarite entuk luwih akèh tinimbang sabêne, banjur diêdol mênyang pasar. Pangarit iku duwe anak lanang siji, ananging bocah mau cacad, yaiku sabab saka mêmangan pangan kang ora bêcik, andadèkake wêtênge banjur gêdhe. Sirah lan sikile cilik, nanging wêtênge njêmbluk, babar pisan ora timbang karo sirah lan sikile, mulane banjur dijênêngake si Jêmbluk.
Si Jêmbluk iku sênêng bangêt masang wuwu, ananging ora ana ing kali gêdhe, awit wêdi kêlêlêp. Wanine mung ana ing pacêrèn ing pêkarangane bapakne, manawa êntas udan, utawa ing pacêrèn cêdhak sumur. Wis mêsthi bae ora tau entuk apa-apa.
Ananging sawijining dina, nuju udan dêrês bangêt, kaya diêsokake, ing pêkarangane pêngarit mau, banyune jêrone nganti mèh sadhêngkul. Barêng wis asat, si Jêmbluk enggal-enggal niliki wuwune. Bangêt andadèkake gumune, barêng wêruh, manawa ing sajroning wuwu ana iwake sidhat cilik.
Si Jêmbluk bungah bangêt lan sabên dina dolane karo sidhat cilik mau. Bapakne ora sênêng ngrasakake anake lanang saiki ora tau gêlêm nyambutgawe, kajaba mung dolanan karo sidhat bae. Pêngarit nuli calathu marang anake lanang: ''Jêmbluk, bêcike kowe milua ngarit aku, tinimbang kaya ngono kuwi dolanan karo sidhat.''
Si Jêmbluk dhasar bocah manutan, esuke milu ngarit karo bapakne. Sadurunge pangkat, sidhate didokok ing bathok, diisèni banyu, nuli
Êmbahne arêp mènèhi iwak liya, nanging Jêmbluk ora gêlêm. Calathune: ''Saiki pitik, kang nothol sidhatku, dakjaluk saiki uga.''
Wêkasane êmbahne kudu nuruti panjaluke putune, pitik dadi duwèke si Jêmbluk minangka lirune sidhat. Yèn Jêmbluk pinuju ora milu ngarit karo bapakne, ya banjur dolanan karo pitike.
Anuju sawijining dina dhèwèke kudu milu bapakne manèh. Pitik katitipake mênyang wong wadon, kang pinuju lagi nutu. Rèhne pitik mau arêp nothol bêras ing lêsung, nanging duamadakandumadakan. êdhase kênèng alu, sanalika iku uga pitik tumêka ing pati. Barêng Jêmbluk bali mulih, durung mangan lan durung ngaso, sing ditakokake ora liya mung pitike bae.
Si Jêmbluk nuli nangis karo calathu: ''Saiki, pitikku kudu koklironi, ayo, ora pêrduli!''
Wong wadon mangsuli: ''Iya wis, bêcike, pira rêgane pitik mau mêngko dakwènèhi dhuwite.'' Nanging si Jêmbluk ora gêlêm dilironi dhuwit. Dhèwèke ora gêlêm apa-apa, kêjabane alu, awit iku kang anjalari patine pitike. Dhisike wong wadon juru nutu ora gêlêm mènèhake alune, nanging sabab tanpa lèrèn anggone ngarih-arih, wêkasane banjur calathu mangkene: ''Ya wis nya iki alune pèkên.'' Saiki Jêmbluk anggone dolanan karo alu.
Anuju sawijining dina Jêmbluk milu bapakne manèh nêdya ngarit. Alu dititipake mênyang bocah angon kêbo. Alu disèlèhake ing pêkarangan dening bocah
putung kêpidak kêbo, nanging mêngko daklironane alu anyar, kang luwih apik tinimbang karo alumu kang wus putung.''
Si Jêmbluk ora gêlêm, calathune: ''Aku njaluk kêmbomu, kang midak aluku.''
Bocah angon mangsuli: ''Yèn kêbo iki dakwènèkake marang kowe, bapakku mêsthi nêsu bangêt. Ach, aku ora bisa nuruti panjalukmu.''
Jêmbluk nuli marani kang duwe kêbo sarta nuli nêmbung njaluk kêbone minangka lirune alune kang putung mau. Sing duwe kêbo mung anggêguyu si Jêmbluk bae, naningnanging. Jêmbluk banjur sowan mênyang pangadilan: ing kono katêtêpake, manawa si Jêmbluk wajib anduwèni kêbo mau.
3 5 3 4 2 1 1 1 1 4 1 4 6 5
3 4 4 4 4 3 5 3 1 2 4 3 2 1
Isinipun: Aprikah - Têdhak Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Ngayogyakarta tuwin Salajêngipun - Pêpanggihanipun Sang Hitler kalihan Mussolini - Piwulangipun Rêsi Durna dhatêng Para Siswanipun ing Bab Ulah Anjêmparing - Bab Patukangan Kajêng ing Dhusun Serenan (Surakarta) - Pamrayogi Utawi Pitêdah Sawatawis Tumrap Tiyang Wawrat - Bikakan Padamelan ing Koninklijke Marine - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading
misuwuripun satunggiling pasitèn padhas curi, nanginanging. sajatosipun siti pangawak êmas. Ingkang kacêtha ing gambar punika kitha Kaapstad, ing ngriku katingal arjaning nagari, ugi katingal sungiling pasitènipun.
Têdhak Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Ngayogyakarta, tuwin Salajêngipun.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, ing bab rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Ngayogyakarta, ing ngriku kawontênakên pahargyan agêng-agêngan. Kajawi punika, wontênipun ing Ngayogyakarta wau, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin kangjêng nyonyah, ugi kaparêng rawuh ing papan panggenan ingkang prêlu dipun uningani.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana têtabikan kalihan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan wontên ing gupêrnuran.
Kala rawuh ing Ngayogyakarta, Kangjêng Nyonyah Tjarda van Starkenborgh Stachouwer ugi kaparêng rawuh dhatêng papan panggenanipun lare-lare ingkang angsal cadhong têdha saking Asib. Ing ngriku katingal tindaking pangagêng anguningani wontêning lare-lare ingkang sami kêsrakat, tuwin nguningani gênging dayanipun Asib. Tindak makatên punika tamtu dados pangèngêt-èngêt ingkang botên badhe kasupèn.
Ing dintênipun Sênèn tanggal 27 Sèptèmbêr, wanci jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana bidhal dhatêng Magêlang nitih Oto. Sadumuginipun Salam, watêsipun Ngayogya kalihan Kêdhu kèndêl lênggah wontên ing pandhapi kawêdanan. Dr. M. Neumann van Padang amratelakakên ing bab kawontênanipun rêdi Marapi. Ingkang bupati ing Magêlang ngandharakên ing bab dhusun sawatawis.
Jam 10 lajêng dhatêng Munthilan, rawuh ing Xaverius-College. Jam 12 lajêng dhatêng Magêlang. Wontên [Wontê...]
[...n] ing Magêlang kathah ingkang dipun priksani, kados ta gêdhong gêmintê, Mosvia, pabrik sata Kokwat I, gêdhong Oranje Nassau, gadhahanipun Pa van der Steur tuwin sanès-sanèsipun.
Tanggal 29 Sèptèmbêr bidhal dhatêng Banyumas, langkung parêdèn Diyèng, mriksani kawontênanipun ing margi-margi. Jam 6 sontên dumugi Banyumas.
Tanggal 30 Sèptèmbêr wanci enjing bidhal dhatêng Cilacap, nitih baita motor dhatêng Nusakambangan, rawuh ing Prêmisan, Guwa Ratu lan sanès-sanèsipun, salajêngipun têrus dhatêng Kali Pucang nitih kapal Sukapura. Kali Pucang punika watêsipun propènsi Jawi Têngah kalihan Jawi Kilèn.
Wanci jam 2 siyang dhahar wontên ing pasanggrahan Pangandharan. Wanci sontên anglajêngakên lampah dhatêng Bandhung. Wontên ing ngriku sampun dipun sadhiyani sêpur mirunggan dhatêng Bandhung. Dhahar wontên ing sêpur.
Tanggal 1 Oktobêr mariksani kawontênan ing Bandhung, ingkang dipun rawuhi: Indisch Bronbeek, Artillerie constructie-winkel
têdha dhatêng lare-lare, ingkang katindakakên dening Asib.
Dene kangjêng nyonyah rawuh dhatêng Asib-consultatie-
--- [1284] ---
Ing wêkdal punika sêrat-sêrat kabar ing saindênging jagad sami ngêwrat pawartos ing bab anggènipun Sang Mussolini maratamu dhatêng Jêrman, pêpanggihan kalihan Sang Hitler. Ing bab pêpanggihanipun pra muka kalih wau andadosakên wiraosan tuwin anggagapi punapa mênggah kawigatosanipun. Saya malih tumraping nagari ingkang rumaos gêgayutan kalihan Itali tuwin Jêrman, lajêng saya lêbêt panggagasipun. Wontên wartos ingkang nyariyosakên, bilih anggènipun pêpanggihan punika, wosipun prêlu saya nyupêkêtakên anggènipun mêmitran. Nanging bab punika namung nuwuhakên pamaibêning ngakathah.
Pangintêning ngakathah, anggèning Itali gêgandhengan kalihan Jêrman punika tamtu botên beda kalihan supêkêtanipun nagari têtiga: Jêrman, Ostênrik tuwin Honggari, inggih punika ing sadèrèngipun pêrang donya. Nagari tiga wau sami iyêg sabaya pêjah. Nanging supêkêtanipun Itali kalihan Jêrman ing sapunika, botên kados makatên, awit nagari kêkalih wau tindakipun êblak-êblakan, malah nêdya tumindak ing damêl sêsarêngan kalihan nagari sanès-sanèsipun, têbih dhatêng ingkang nama tindak cidra.
Nanging manawi dipun manah, kasujananing liyan punika pancèn botên sagêd lajêng badhe ical babarpisan, awit sanadyan êblak-êblakana pisan, tamtu wontên kajêngipun ingkang winados. Ingkang makatên punika lajêng saya nuwuhakên muntabing golongan [golong...]
--- [1285] ---
[...an] ingkang botên rêmên dhatêng nagari kalih wau, malah lajêng nacak, wontên tiyang numpak sêpur dipun cêpêng, amargi kadakwa gadhah golongan ingkang nêdya nêmpuh sang Mussolini samôngsa wangsul saking Jêrman dhatêng Itali. Tiyang ingkang kacêpêng wau kalih, sami bôngsa Prancis. Ing ngriku lajêng nuwuhakên panggrayang, bilih tindak punika saking pokalipun Prancis. Nanging bab punika ugi dèrèng kenging dipun ugêmi yêktos, awit namung tuwuh saking pangintên, ingkang nalar-nalaripun ragi gathuk.
Manawi angèngêti ombyaking ngakathah anggèning Jêrman sakalangkung mahargya dhatêng kala rawuhipun Sang Mussolini dhatêng Jêrman, punika sakalangkung ngedap-edapi. Ing ngriku
Cacahing tiyang ingkang sami dhatêng ing papan ingkang dipun rawuhi pra muka wau ngantos tigang yuta.
Tumrap ingkang lêbêt ing panggagas, panggagapipun lajêng wontên kemawon, mastani manawi Jêrman ing kala punika niyat ngatingalakên kasantosanipun. Saya manawi miturut sumêbaring wartos ingkang lumantar radhiyo, kawontênan ing kala punika dipun mirêngakên ing têtiyang Jêrman tuwin Itali 100 yuta, ingkang raos damêl agênging manah.
Miturut wêdhar sabdanipun Sang Hitler nalika wontên ing papan pêpanggihan, mratelakakên, bilih kajênging ngawontênakên barisan wadya bala punika, kangge anggambarakên pangajêng-ajênging manah dhatêng rukunipun nagari-nagari sanès, awit sajatosipun tuwuhing kamardikan tuwin karukunan punika kêdah mawi dhêdhasar kasantosan. Sarèhning pangajêng-ajêng punika nyarambahi, dados karukunaning nagari kalih punika ugi dados kawigatosanipun nagari-nagari sa-Eropah.
Wêdhar sabdanipun Sang Hitler punika dipun sambêti dening Sang Mussolini, bilih kajênging supêkêtan punika botên ngangkah murih Eropah saya botên kantên-kantênan, salugunipun namung ngangkah rukun tuwin ngangkah sêsarêngan nyambutdamêl ingkang lèrèg dhatêng katêntrêman.
Manawi angèngêti lêlampahan ingkang sampun, Jêrman punika anjarêm sangêt kalihan Itali, inggih punika ing kala jaman pêpêrangan donya. Kala samantên Jêrman kalihan Itali supêkêtan dados kancuh, nanging kawusananipun Jêrman dipun tilar, saha Itali wau lajêng anggolong tumut dhatêng nagari ingkang dados mêngsahipun Jêrman. Môngka tindakipun Itali wau ingkang anjalari kasoranipun Jêrman, mila botên anèh saupami Jêrman anjarêmipun ing manah botên ical-ical.
Ing sapunika tumrap Ostênrik, nagari punika pancèn tansah dipun ajêngakên dening Jêrman supados sagêd nunggil, awit Ostênrik punika kathah bangsanipun Jêrman, dados saupami sagêd nunggil, atêgês amêwahi kasantosanipun Jêrman. Nanging tumrapipun Itali angosokwangsul, manawi Ostênrik saèstu sagêd nunggil kalihan Jêrman, namung sarwa damêl kasamaranipun Itali. Sarêng sapunika Itali pinanggih mêmitran kalihan Jêrman, tamtunipun babagan Ostênrik punika ugi tansah kasampe ing rêmbag, tuwin saupami kalampahan sagêd nunggil, wah, lajêng nama jangêt kinatêlon. Namung nyatanipun, Ostênrik punika têbih sagêdipun kenging dipun gambêlokakên dhatêng Jêrman, amargi têtiyangipun ing ngriku taksih rêmên ngêdêgakên kamardikanipun piyambak.
Piwulangipun Rêsi Durna Dhatêng Para Siswanipun Ing Bab Ulah Anjêmparing.
Sadaya sami ngangkah sagêdipun mencok, ananging sabên kalanipun nyipat, sarêng dipun pitakèni dening sang rêsi, wangsulanipun sami kemawon, botên prabeda kados pakartinipun ingkang raka Sang Duryudana.
Sarêng Korawa sampun kêmput anggènipun sami ngêcaki sinau, sapunika lajêng gêntos kadang Pandhawa. Ingkang ingandikakakên ngasta jêmparing rumiyin inggih punika Sang Yudhisthira, ugi gêntos-gêntos dhatêng para arinipun tumaruntun. Mênggahing patrap tuwin wangsulanipun pitakèn ugi botên siwah kados aturipun Sang Duryudana ing ngajêng, mila sang Rêsi Durna ngantos angêndhêlong panggalihipun, rumaos bilih para siswa samantên cacahipun wau botên wontên ingkang pantês nampèni kagunanipun ingatasing bab ulah jêmparing punika. Môngka panjênênganipun sampun aprasêtya dhatêng Sang Kurupati Nata ing Ngastina, sagah anggêgulang dhatêng para putranipun supados akiripun sami dados prajurit ingkang limpad. Ciptanipun:
sinatriya ingkang bagus lurus amêrak-ati, inggih punika Sang Arjuna. Salêbêtipun sang rêsi anggêgulang para kadang-kadangipun wau, Radèn Arjuna namung ngawasakên saking katêbihan, lênggahipun kapara nisih, pramila sarêng rêsi uninga tumuntên dipun prêpêgi sarwi angandika makatên: êlo jêbul sira kècèr durung angêcaki karya ênggèr, ayo coba saiki lêkasana.
Kalampahan Radèn Arjuna miwiti amênthang gandhewa, angincêr nyipat sirahing pêpêthan garudha kasêbut nginggil, akanthi sarèh. Ing môngsa punika lajêng tinanya dening sang rêsi: saiki apa kang katon ênggèr. Ingkang tinanya matur: ingkang katingal namung sirahing pêksi pêpêthan punika. Wondene mandera, suwiwi, badan punapadene para kadang [ka...]
[...dang] kula sadaya botên wontên ingkang katingal ing netra.
Lah sapintên bingahing panggalihipun sang rêsi sarêng pandangunipun pikantuk wangsulan anglêgakakên ingkang kados makatên wau,
Nuwun, dumugi samantên kemawon anggèn kula reka-reka ambêsut pêthikan cariyos Mahabarata punika, mugi tinêbihna ing tulah sarik, bokbilih wontên kirang langkungipun, ing pangangkah namung kenginga kadamêl pêpiridaning pangothak-athik, inggih punika angothak-athikipun dhatêng pamanahan utawi cipta, katranganipun makatên:
Jêmparing, ing ngriki kula têgêsi: panah = panah, lajêng kula jarwa dhosok: êmpaning manah.
Tiyang punika manawi pinuju amêmanah dhatêng salah satunggaling bab, bokmanawi langkung landhêp, samôngsa botên amanah prakawis sanès-sanèsipun, dados botên kuwur utawi kisruh.
Kadosdene patrapipun Sang Duryudana anggènipun anjêmparing kasêbut ngajêng, punika mathuk yèn ta kangge nyanepakakên êmpaning manah kuwur utawi kisruh wau. Kosokwangsulipun patrapipun Sang Arjuna dados ngibarating manah wêning, rêsik, botên kawoworan, bokmanawi inggih mathuk yèn ta kangge ngibaratakên êmpaning manah: suci. Upami wujuda gêgaman makatên dayanipun sakalangkung cêsplêng, bokmanawi dayanipun cipta inggih samantên ugi, amila ing bab punika sèlèhipun ing raos nyumanggakakên ingkang karsa amêrdèni.
Ôngka kalihipun, sanadyan aluraning cariyos ingkang kaandhar nginggil wau katingal nyêbal saking mêsthi, cara padhalanganipun angangge dora sêmbada, nanging bab pratikêlipun Sang Rêsi Durna anggènipun anggêgulang kalimpadan dhatêng para siswanipun, punika ugi kenging kangge pêpiridan ingatasing guru dhatêng murid, utawi juru panggulawênthah dhatêng para siswanipun, mêndhêt saking bab anggèning talatos mawi dipun bandhani prihatos, inggih punika samôngsa wontên siswanipun ingkang bodho, lajêng
othak-athik dhatêng larah-larahing raos jawi, mênggahing pandugi mêksa inggih mathuk kemawon, gumantung wontên ingkang nyuraos.
Bab Patukangan Kajêng ing Dhusun Serenan (Surakarta).
Serenan, punika namaning satunggaling dhusun ing nagari dalêm Surakarta, kalêbêt wêwêngkon kabupatèn ing Klathèn, kadhistrikan Dêlanggu, ondêr dhistrik Juwiring, kalurahanipun dhusun ugi nama Serenan. Tumrap sajawining bawah dalêm Surakarta, dhusun Serenan wau babarpisan botên wontên pawartosipun punapa-punapa ingkang sagêd sumêbar, sanadyan ing salêbêting bawah dalêm Surakarta pisan prasasat tanpa wontên dêdongenanipun, amila inggih botên anggumunakên upami wontên tiyang botên mangrêtos papan prênahipun dhusun wau, langkung-langkung bab dêdongenganipun. Anamung wiwit tumapakipun taun 1935 dumugi samangke sajakipun badhe katingal sumêbar wahyuning dhusun wau. Ing môngka manawi miturut dêdongengan tuwin kawontênan sarta kawujudanipun samangke, têtela dhusun Serenan punika satunggiling dhusun ingkang sampun sêpuh umuripun, makatên malih satunggiling dhusun ingkang kanggenan satunggaling kagunan jawi dêlês ingkang ugi kalêbêt bakuning kagunan. Mênggah kawontênan tuwin kawujudanipun dhusun Serenan samangke, ingkang kula sagêd anyumêrêpi sarta nyipati piyambak, sagêd angaturakên sawatawis.
Kalurahan dhusun Serenan punika ambawahakên dhusun ingkang kathahipun namung gangsal, dhusun gangsal iji punika gandhèng (gamblok) dados satunggal, pamanggènipun wontên pinggir banawi Sala, cacah jiwanipun antawis kalih ewonan. Cacah jiwa samantên wau ingkang kalêbêt jiwa tiyang èstri, lare jalêr èstri kirang langkung sèwu kalih atusan, ingkang wolung atus jiwa jalêr ingkang wiwit umur kalih wêlasan taun manginggil. Jiwa
pancèn dados tukang kajêng sadaya, amila tumraping têtanèn kasingkur sangêt, dados sanadyan manggaota punapa kemawon, upami bikak toko, warungan, kuwadeyan sasaminipun, ewadene botên kasupèn dhatêng patukangan kajêng, makatên malih tiyang ing bawah kalurahan Serenan ngriku, sok ugi jiwa jalêr, sawêg ngumur sadasa taunan kemawon, kenging katamtokakên sampun prigêl nyêpêng tatah utawi pêthèl, manawi wontên ingkang botên sagêd anukang kajêng, punika mêsthi tiyang lanjon tuwin sanès bakuning tiyang Serenan. Cacahipun inggih botên jangkêp sadasa tiyang, nadyan sanès bakuning tiyang Serenan, nanging manawi pamanggènipun sampun langkung sataun, inggih sampun dilalah tamtu boten ketang grathul-grathul mêsthi lajêng katuwuhan sagêd nyêpêng graji. Kula piyambak ingkang pondhokan kula antawis kalih pal têbihipun dumugi Serenan, rèhning kêrêp sangêt sarawungan [sarawung...]
[...an] kalihan para sadhèrèk ing Serenan, inggih lajêng ragi sagêd anyêpêng gandhèn.
Ambokmanawi botên prêlu kula aturakên, ing pangintên para maos sampun sagêd manggalih piyambak bilih patukangan kajêng punika satunggiling kagunan jawi ingkang kalêbêt onjo sarta baku. Tumprap para tiyang ing Serenan anggèning sami gadhah kasagêdan anukang, babarpisan botên mawi pasinaon cara jaman samangke, ananging sampun têtela pinasthi punapa kodratipun, manawi
kiyating anggènipun, botên sagêd kawon kalihan lare wêdalan pamulangan patukangan, langkung-langkung ing bab ukir-ukiran, ing sasumêrêp kula dèrèng wontên ingkang sagêd anyamèni. Namung ing bab rêrêgèn taksih awis.
Miturut dêdongenganipun Radèn Dêmang Hartasuwarna, dhusun ing Serenan, kajawi dados lurahipun dhusun ing ngriku, inggih têdhak turunipun ingkang cikal bakal dhusun wau, dados langkung gambêlang sarta pratitis sangêt andhorèngakên. Wiwit panjênêngan dalêm Kangjêng Gusti Mangkubumi (ingkang jumênêng Sultan Amangkubumi ingkang sapisan ing nagari Ngayogyakarta) mêdal ngraman, dhusun Serenan wau sampun nate dipun agêm andhêlik panjênêngan dalêm kangjêng gusti. Pandhêlikipun sagêd wilujêng saking pitulunganipun sêsêpuhipun dhusun Serenan.
Pamrayogi utawi pitêdah sawatawis tumrap tiyang èstri ingkang wawrat
Tiyang èstri ingkang sampun mangrêtos (ontwikkeld) limrahipun samôngsa wawrat saya anjagi gêsangipun wiwit wawrat ngantos dumugi nglairakên jabang bayi. Mila prêlu sangêt tiyang èstri punika kêdah sumêrêp utawi ngraos piyambak yèn awakipun ngandhêg utawi wiwit wawrat wau, awit yèn sampun mangrêtos wawrat saèstu, tiyang èstri wau lajêng sagêd anjagi gêsangipun, sarana pitêdah ing sanak-sanak sadhèrèk tuwin tiyang sêpuhipun utawi manut pitêdahipun dhoktêr.
Mênggah ingkang adhakan utawi ingkang limrah, tiyang èstri sagêdipun sumêrêp badhe wawrat punika saking anggènipun anggarapsari kèndêl botên mêdal lajêng kraos ênêg, kêdah nuntak
nêdha ingkang kêcut utawi sêgêr-sêgêr, binasakakên: ngidham kaworan.
Ananging ingkang makatên punika inggih botên mêsthi, trêkadhang ingkang badhe wawrat botên kraos punapa-punapa, botên ênêg inggih botên kêdah nuntak, anggarapsarinipun sampun lami antawis 1/2 utawi sataun trêkadhang langkung botên mêdal (kèndêl) kosokwangsulipun ingkang wawrat kraos mumêt sangêt asring lês-lêsan lan kêdah tilêm, utawi botên sagêd tilêm.
Limrahipun tiyang èstri yèn badhe wawrat punika pancèn inggih kèndêl anggènipun anggarapsari lan sanèsipun kados ingkang kasêbut ing nginggil, ing wêkdal punika limrahipun inggih botên prêlu andhatêngakên dhoktêr utawi dhukun bayi (Vroedvrouw). Sanajan makatên tiyang èstri ingkang botên anggarapsari wau kêdah èngêt, wêkdal kèndêlipun anggarapsari wau, tanggal pintên, wulanipun punapa, lajêng kenging dipun etang, benjing punapa anggènipun andhatêngakên juru ngupakara tiyang sakit (Verpleegster) utawi dhukun bayi. Manawi sagêd lêrês utawi sagêd sumêrêp saèstu wêdal kèndêlipun anggarapsari wau, inggih lajêng sagêd ngintên-intên, lairipun bayi wontên ing dintên utawi ing tanggal ingkang botên lêt têbih saking dintên ingkang sampun dipun têmtokakên badhe lairipun bayi wau.
Dhoktêr ingkang sampun ahli, pangetangipun makatên: upami tiyang èstri anggènipun kèndêl anggarapsari ing tanggal 1 Januari, dipun etang tigang wulan mundur, dados dhawah 1 Oktobêr, dipun wêwahi 7 dintên, dados kirang langkung lairipun bayi wontên ing dintên tanggal 8 Oktobêr.
Tiyang èstri ingkang kèndêl anggarapsari lajêng ngandhêg (wawrat) wau, wiji jalêr gathuk kalihan wiji èstri (eicel), ing wêkdal anggarapsari ingkang kantun piyambak, wêdalipun eicel, lajêng kèndêl [kè...]
[...ndêl] anggènipun anggarapsari.
Ananging kathah kemawon kêmpalipun wiji jalêr kalihan eicel antawisipun dangu, dintênan utawi minggon, sasampunipun kèndêl anggarapsari, awit eicel gêsangipun ing nglêbêt pawèstrèn pancèn sagêd dangu ngantos minggon.
Kajawi makatên satunggal-tunggalipun tiyang èstri botên sami lamining anggènipun wawrat.
Èstri ingkang botên têtêp anggènipun anggarapsari, kula kadhang-kadhang inggih mrangguli saha mriksa. Tiyang èstri ingkang 1/2 dumugi sataun utasiutawi. langkung botên anggarapsari wau, botên ewah kasarasaning badanipun, sarta kangelan sagêdipun nyumêrêpi lamining anggènipun wiwit ngandhêg badhe wawrat utawi sanèsipun. Mila tiyang èstri wau kêdah tansah mulat utawi ngraosakên kawontênaning wêtêngipun tuwin inggih prêlu kêdah nyuwun kapriksa ing dhoktêr.
Prêlu tiyang èstri punika kêdah sumêrêp punapa ngandhêg saèstu utawi botên.
Upami èstu wawrat, lajêng sagêd anjagi sampun ngantos sagêd rêntah, langkung-langkung ingkang pancèn sampun nate ngrêntahakên (kluron).
Yèn saèstu wawrat, upami sumèlèhipun pranakan (baarmoeder) kirang prayogi utawi kirang lêrês, sagêd tumuntên dipun lêrêsakên dening dhoktêr utawi dhukun bayi (Vroedvrouw) awit yèn sampun ragi agêng kangelan anggènipun anglêrêsakên.
Manawi tiyang ingkang wawrat tansah kêdah sêne, punika nandhakakên pranakanipun kirang sae sumèlèhipun, nanging jalaran saking bayi ingkang sampun agêng sagêd polah utawi ebah andhêsêk dhatêng blaas (wadhah sêne) biyungipun lajêng kêdah sêne, inggih wontên.
Kathah tiyang èstri ingkang gadhah pamanggih pangetanging umuripun bayi ingkang wontên ing nglêbêt wêtêng (pranakan), pathokanipun sasampunipun bayi ebah punika sampun satêngah umur (5 wulan). Pamanggih makatên punika pancèn inggih botên kalintu, awit bayi ingkang sampun ebah punika nelakakên bayinipun sumèlèh ing pranakan, dados kraos dening tiyang èstri ingkang wawrat piyambak. Ananging asring sagêd ugi kalintu, amargi tiyang èstri wau asring botên sagêd ambedakakên ebahipun usus utawi ebahipun bayi, mila pangetangipun asring botên cocog, sagêd kirang utawi langkung ngantos minggon utawi wulanan.
R. Sumadirja, Ind. Arts Sêmarang.
--- [1292] ---
Lampah Layaran Rupêlin. Wiwit tanggal 1 wulan punika Parindra ing Bêtawi sampun ambikak pang Rupêlin ingkang ngangge
kagèt. Ing dhusun Babakan, Tangêran wontên lare sakit lumpuh. Satunggiling dintên lare wau wontên ing masjid, nuju jawah, nanging kapurih kesah dening kaji ingkang gadhah mêsjid, sarèhning lare wau botên sagêd mlampah, dados nêdha tulung dhatêng tiyang ingkang wontên ingriku, nanging botên wontên tiyang ingkang purun nulungi, malah têtiyang ingriku ugi tumut ngoyak-oyak. Lare wau kêpêksa kesah kanthi rêkaos, tuwin jalaran saking kala punika nuju wontên blêdhèg nyambêr-nyambêr, saking ajrihing lare, lajêng dhawah ngantos botên èngêt, nanging lare wau sarêng èngêt lajêng sagêd lumampah rikat, botên kados tiyang sakit. Jalaran saking anèhipun wau lajêng badhe dados papriksaning dhoktêr, punapa sababipun dene lajêng sagêd saras kados makatên.
Têtiyang ingkang sakit ing kapal Tokei Maru. Tiyang 2 ingkang kêtaton ing kapal Tokei Maru, lajêng kabêkta dhatêng griya sakit Billiton Mij., tiyang ingkang satunggal nandhang tatu ing bathuk sirah jalaran kêsrèmpèt mimis, satunggalipun kêtaton ing pupu. Ingkang kêtaton ing pupu wau sampun saras. Dene ingkang tatu sirahipun, taksih dipun upakara kanthi kagambar Rontgen.
saking Departement Economische Zaken mriksa babagan punika dhatêng Jawi Wetan. Pinanggihing papriksan, tumrap British American Tobaco Co ingkang gadhah pabrik sigarèt ing Cirêbon tuwin Surabaya, punika kalêbêt pabrik ingkang agêng piyambak. Wiwit kala ing taun 1928 sampun nindakakên cobèn-cobèn nanêm sata Virginia wontên ing bawah Bojonêgoro cacah 5000 bau, pinanggihipun sagêd tumindak sae. Ing sapunika sata Virginia wau dipun bêtahakên dening pabrik-pabrik sigarèt kathah. Ing bab punika anjalari ing Bojonêgoro kathah tiyang nanêm sata makatên wau. Ing sapunika ing Bojonêgoro wontên tiyang kintên-kintên cacah 12.000 sami gadhah pamêdal jalaran saking sade sata wau. Utusan nagari wau sasampunipun titipriksa ing Bojonêgoro, lajêng dhatêng Bêsuki.
Dhêndhan ingkang agêng. Firma S.T.H. ing Bandung kadêngangan dening ingkang wajib, wontên kontrak ingkang botên kadekekan handelszegel. Bab punika kaanggêp salingkuh arta f 94.50 ingkang kalêbêt dados beya. Ing salajêngipun miturut karampungan, tuwan wau kadhêndha ingkang kapetang agêng piyambak, inggih punika katikêlakên 100 saking arta bakunipun wau, dados wontên f 9450.-
ingriku punika pêrlu badhe manggihi kulawarganipun ing Sumatra Pasisir Kilèn. Panjênênganipun punika putranipun suwargi Syèh Muhamad Chatib, bangsa Minangkabau, ingkang rabi angsal bangsa Arab.
Parêpatan Umat Islam. Nalika dintên Ngahad enjing tanggal 3 October punika, umat Islam ing Munthilan sampun damêl parêpatan manggèn ing gêdhong Nasional, para golongan Islam kathah ingkang sami ngintunakên wakil. Karampunganing parêpatan, andamêl motie ingkang wosipun botên anocogi dhatêng Ordonnantie salakirabi. Dene ingkang
saking padamêlan, kanthi angsal tarima kasih saking Parentah ing bab kacêkaping padamêlanipun. Ing salajêngipun wontên wartos, bilih panjênênganipun tuwan E. Gobee wangsul dhatêng nagari Walandi mampir Jedah. Bidhalipun wontên ing tanggal 14 December, numpak kapal kaji ingkang kantun piyambak.
Pamulangan luhur Doktêr. Lulus artexamen perangan kapisan, Tuwan
ing Magêlang ingkang pangkat inggil piyambak, sami darmawisata dhatêng Bali, dipun tindhihi dening gurunipun. Wontênipun ing Bali badhe kathah ingkang dipun tingali, ingkang gêgayutan kaliyan babagan pangajaran. Wangsulipun wontên tanggal 14 wulan punika.
Glêpung oyod jati. Wontên wartos, R. Lêbdosastro, mantri cultuur pulisi ing Kartosura, Surakarta, sagêd manggihakên têtêdhan enggal, inggih punika pathining oyod jati. Tuwan wau sampun nate nyobi ambêbêg oyod jati, kacara kados damêl pathi,
wartos, motor mabur Specht ingkang anggêgana saking Bandung badhe dhatêng nagari Walandi, nalika dumugi Palembang dumadakan lajêng mandhap, jalaran saking wontên motoripun satunggal ingkang botên mlampah. Ingkang numpak motor mabur wau wontên ingkang nandhang tatu rêkaos, malah wontên ingkang lajêng tilar. Kala punika lajêng wontên motor mabur pitulungan saking Bandung.
mabur "Specht" ingkang nêmahi tiwas jalaran dhawah wontên sêtatsiyun gêgana ing Talang Bêtutu, Palembang, nalika badhe pangkat nglajêngakên lampah dhatêng nagari Walana.Walanda.
Sêrat post ingkang dipun bêkta motor mabur Specht. Pangagêng kantor post ing Batavia-Centrum tampi wartos, ing bab sêrat post ingkang dipun bêkta dening motor mabur Specht ingkang kasangsaran wontên ing Palembang, wontên kanthong alit saking Batavia-Centrum dhatêng Nijmegen wawrat 1750 gram, katut kêbêsmi. Kajawi punika wontên sêrat-sêrat ing kanthong saking Sêmarang ingkang kakintunakên dhatêng Den Haag ugi kêbêsmi.
Liburanipun pamulangan tiyang siti ing Surabaya. Miturut tatanan saking Burgermeester ing Surabaya ingkang sampun katêtêpakên wêwaton Staatsblad, liburanipun
inggih punika 1 liburan agêng ing wulan Siyam, laminipun gangsal minggu, wêkasaning sinau wontên tanggal 3 Novèmbêr 1937, wiwitipun sinau wontên tanggal 9 December 1937; 2. Liburan ngajêngakên taun baru saminggu, wêkasaning sinau wontên dintên Rêbo sangajênging Paschen; 3. Dintên inggah-inggahan 14 dintên ing wulan Juli. Kajawi liburan 3 wau, ugi liburan dintên Ngahad, dintên agêng ingkang dipun mulyakakên; ingkang tumrap dintên agêng Islam, inggih punika, Garêbêg Bêsar, Asyura, Garêbêg Mulud, Mekradipun Gusti Kangjêng Nabi Muhamad, tuwin Garêbêg Siyam. Tuwin malih, tumrap murid ingkang gadhah panêdha dhatêng guru badhe anglampahi rukuning agami ugi angsal liburan.
Lampah anggêgana dhatêng Makasar supados dipun ewahi. Ing sapunika sampun kêlampahan sabên dintên Sênèn wontên motor
rumaos kawratan, dening lampah wau botên sagêd nocogi kaliyan kabêtahaning para among dagang dhatêng babagan sêsêratan, mila manawi sagêd supados dipun ewahi wontên ing dintên Rêbo. Mênggah pêrlunipun sagêd anocogi kangge mangsuli sêrat-sêrat ingkang dipun tampi ing Makasar wontên ing dintên Sabtu, tuwin ingkang dipun kintunakên saking Surabaya ing dintên Kêmis, kabêkta kapal K.P.M. tuwin malih sagêd ngrikatakên pamêndhêtipun sêrat saking Mênado tuwin Ambon, awit dhatêngipun wontên ing dintên Salasa. Ing bab punika sawêg dados rêmbag kadospundi badhe sakecanipun.
Congres bab sêsakit mripat ing Mêsir. Prof. A.W. Mulock-houwer ing Bêtawi, kapiji ing parentah kautus dhatêng Mêsir, minangka wêwakilipun tanah ngriki anjênêngi congres babagan sêsakit mripat ingkang dipun wontênakên ing Mêsir. Congres wau badhe kalampahan wiwit tanggal 8 dumugi 12 December.
Kutha Gêdhe katêmpuh prahara. Sampun sawatawis dintên ing Kutha Gêdhe Ngayogya, katêmpuh ing prahara. Kathah griya ingkang sami mawut. Wit-witan ingkang agêng-agêng kathah ingkang ambruk, kawat-kawat telefoon sami pêdhot. Ing dhusun Payah wontên griya 7 sami malik katêmpuh angin. Wit-witan ingkang ambruk wontên 750.
Mej. A.H. Schoutendorp tilar donya. Miturut wartos saking Den Haag, Mej. A.H. Schoutendorp, tilas directrice Juliana-Ziekenhuis ing Sêmarang tilar donya wontên ing Den Haag.
Minister babagan sajawining praja. Miturut wartos saking nagari Walandi, Dr. Patijn, sampun têtêp
telegram, ingkang suraosipun mêmuji anggènipun Jendral Franco têtêp dados pangajênging paprentahan kabangsan ing Sêpanyol, tuwin tumuntêna rampung sagêd unggul ing pêrang. Makatên ugi Jendral Franco ugi ngaturakên gênging manah anggèning Sang Mussolini manggih suka wontên ing Jêrman.
Jumênêngipun nata ing tanah Indu. Ing bab jumênêngipun nata Inggris sinêbut nata ing tanah Indu, upacaranipun badhe katindakakên benjing wulan December taun ngajêng.
Jêpan kuwatos dipun satru. Wontên wartos, Jêpan anggadhahi kuwatos manawi ngantos kêlampahan barang-barang Jêpan dipun êmohi wontên ing tanah Indu. Ing bab punika Jêpan tansah mulat dhatêng ebah-osikipun tanah Indu ing bab babagan punika. Miturut wartos, consul Jêpang sampun dipun dhawuhi wangsul, pêrlu badhe dipun dangu ing bab kawontênanipun nagari-nagari ingkang gadhah raos badhe ngêmohi barang-barang wêdalan Jêpan.
Tiongkok andadosakên arta. Wontên wartos, pabrik arta ing Weenen nampèni wêlingan ndamêlakên arta saking Tiongkok, awarni arta nikêl cacah 120.000.000 iji.
Ilya nyandhak gêlas isi bir wau kalihan tanganipun kalih, salajêngipun nêlungakên badanipun ngantos andhap dhatêng tamu têtiga wau minôngka urmat, saha lajêng ngombe biripun ngantos têlas. Sawêg kemawon piyambakipun ngombe bir wau, lajêng angraos
Mênggahing raos kula, kadosdene kula nampi kêkiyatan ingkang tanpa upami agêngipun.
Salajêngipun tamu têtiga wau anyariyosi dhatêng Ilya kirang langkung makatên.
Nak, Ilya, sampeyan mirêngake, kula tuturi. Sampeyan niku bakale dadi prajurit sing pêng-pêngan têmênan, botên ontên tiyang sing bakal bisa ngasorake sampeyan, mulane, poma, sampeyan kudu wani nglawan kabèh mawon sing ajêng ngrusak nagarane dhewe niki, lan poma, sampeyan kudu anjagaa gamane dhewe, lan pitadosa têng kula, sampeyan niku pêrange botên nate kalah. Bakale sampeyan ajêng pêrang tandhing kalih pintên-pintên prajurit sarta satriya, sing êmpun kaloka mungguh kadibyane, nanging kabèh niku bakal bisa sampeyan kalahake. Pintên-pintên prajurit dharatan lan kapalan, sing padha pêng-pêngan, mêsthi bakal tinggal playu dening wêdine kalih gêgaman sampeyan niku. Nanging wêling kula, sampeyan ampun pisan-pisan wani mungsuh pêrang kalih satunggiling prajurit sing nama: Swatogor. Sabab niku kêkuwatane sajagad botên ontên sing madhani, lan sampeyan ênggih ampun wani-wani aprang tandhing kalih prajurit sing nama: Samson, sabab ing êmbun-êmbunane kêthukulan rambut kang diarani: rambut malaekat, cacahe pitung lêr, mulane kadibyane ing donya tanpa tandhing. Lan malih poma, sampeyan ampun wani-wani mungsuh kalih Mikula saturun-turune, sabab ibu prêtiwi dhêmên bangêt kalih Mikula saanakturune niku, sing sintên wani ngalahake niki, bisa dipatèni dening ibu prêtiwi niku wau. Kajabane niku ontên malih sing sampeyan ampun wani-wani ngajak pêrang, ênggih niku: Woloh, sabab niki wêgig bangêt, nèk kalah pêrange, ênggih sok ngêtokake kawêgigane, ing môngka botên ontên sajagad niki uwong sing kawêgigane ngungkuli Woloh wau, saniki sampeyan kudu duwe jaran tunggangan, sing gêdhe lan sing kuwat, êmpun nganti katon ngisin-isini kangge tungganganing satriya prajurit. Saniki sampeyan kesaha têng ara-ara, sampeyan têngga têng dalan, nganti ontên uwong têka nuntun bêlo, sing ajêng digawa têng kutha. Bêlo niku sampeyan tuku, êmpun nganti ngênyang, sanadyan sampeyan dikon nuku limang atus rupiyah, ênggih sampeyan tuku mawon. Saêmpune, bêlo niku sampeyan lêbokake têng gêdhogan, lawase têlung sasi, nanging salawase têlung sasi niku, kudu sampeyan jaga, ampun nganti ontên uwong sing sumurup. Bêlo niku sabên dinane sampeyan pakani gandum, lan sampeyan ombèni banyu êtuk, lan panjaga sampeyan niku kudu kaya anjaga anak sampeyan kiyambak. Nèk êmpun liwat têlung sasi, jarane niku sabên bêngi nganti têlung bêngi, sampeyan tantun ngubêngi kêbonan, lan sampeyan êdusi nganggo banyu êbun ping tiga, lan kudu sampeyan kèn gulung ontên sukêtan sing têlês. Nèk êmpun rampung, jaran niku banjur sampeyan cancang ing saka sing dhuwur. Mangke rak banjur ajêng ambêdhal, mêncolot-mêncolot nganti dhuwur bangêt, êndhase
katon mêdèni bangêt, nganti botên ontên uwong sing wani nyêdhaki, kêjabane sampeyan dhewe. Nèk êmpun niku jaran nuli sampeyan lapaki, sampeyan tunggangi, sarta sampeyan kudu lunga saka omah sampeyan niki. Jaran niku mangke bakal nurut mawon napa kajêng sampeyan. Sabanjure sampeyan bakal ngidêri tanah jajahan Ruslan niki, lan bakal pêrang kalih mungsuh pintên-pintên, sing bisa sampeyan kalahake kabèh. Sabanjure sampeyan mêsthi bakal kêsuwur nama sampeyan.
Sasampunipun nyariyosi makatên wau, tamu sêpuh têtiga wau lajêng pamit kesah. Sakesahipun tamu têtiga, Ilya enggal-enggal pangkat dhatêng sabin sumêdya angrencangi nyambut damêl tiyang sêpuh saha sadhèrèkipun. Sabinipun wau watawis têbih. Sarêng Ilya dumugi ing ngriku, bokmanawi jalaran saking bêntèripun utawi jalaran saking sayahipun saking anggènipun nyambut damêl, ing kala punika tiyang sêpuh saha sadhèrèk-sadhèrèkipun sami tilêm. Ilya lajêng nyandhak wadung, saha nuntên ambabadi wit-witan, punapadene thêthukulan alit-alit, ingkang lajêng kabucal ing lèpèn. Sasampunipun ing papan ngriku kadamêl rêsik ngantos prasaksat lajêng sampun kenging dipun tanêmi. Ing wusana wadung lajêng kasukakakên ing papan suwaunipun, saha lajêng umpêtan wontên ing gêgrumbulan. Sarêng tiyang sêpuh tuwin sadhèrèk-sadhèrèkipun tangi, saha nyumêrêpi bilih ing ngriku papanipun sampun rêsik, gumunipun tanpa upami.
Bapakipun apitakèn dhatêng anakipun makatên: Lho, mêntas ana lêlakon apa ing kene. Sajêrone kene padha ngaso, sapa sing nindakake pagaweane dhewe iki mau, têka ing kene saiki katon rêsik mangkene.
Ilya ing kala punika lajêng mêdal saking papan pandhêlikanipun, murugi tiyang sêpuhipun, saha lajêng nyariyosakên lêlampahanipun kalihan tamu tiyang sêpuh têtiga wau. Ilya inggih botên supe nyariyosakên anggèning jalaran ngombe lorodan bir lajêng rumaos gadhah kêkiyatan saha kadibyan kadosdene satriya prajurit.
Sasamunipun cariyos kados ing nginggil wau, Ilya lajêng enggal-enggal bidhal nuju dhatêng margi agêng ingkang anjog dhatêng ing kitha: Murom. Wontên ing margi prapatan, piyambakipun lajênga angêntosi kadosdene pakènipun têtamu tiyang sêpuh tiga wau. Dèrèng ngantos sêtêngah jam anggènipun ngêntosi wontên ing ngriku, Ilya dumadakan saking katêbihan lajêng mirêng ambêngingèhipun bêlo, lan botên watawis dangu wontên grobag dhatêng. Ing wingking dipun cancangi bêlo, dene bêlo wau wujudipun awon sangêt, kajawi sakit lan gudhigên, wulunipun katingal ngrembyong lan gèmbèl. Ilya enggal-enggal murugi dhatêng tukang grobag saha numbas bêlo wau kanthi tanpa kaawis malih. Salajêngipun bêlo nuntên katuntun kalêbêtakên ing gêdhogan saha tansah kajagi sampun ngantos wontên tiyang ingkang badhe sagêd sumêrêp. Tigang wulan laminipun anggèning Ilya anjagi bêlonipun kadosdene anjagi anakipun piyambak wau, sabên dintên bêlo wau dipun têdhani gandum saha dipun ombèni toya tuk ingkang bêning sangêt. Sabên enjing kapal wau dipun kêrok, dipun êlus-êlus lan dipun ajak omong kadosdene omong kalihan tiyang limrah. Kapal wau kadosdene mangrêtos punapa ingkang dipun cariyosakên dening bêndaranipun enggal punika, saha lajêng ambêngingèh kadosdene amangsuli omonganipun. Sarêng panjaginipun ingkang makatên wau sampun jangkêp tigang wulan, ing wanci dalu
badhe gagat enjing lajêng dipun êdusi mawi toya bun saha lajêng kalêbêtakên ing gêdhogan malih. Anggènipun nindakakên makatên wau ngantos tigang dalu têrus-têrusan. Jalaran saking punika kapal wau lajêng dados kiyat lan santosa, kulitipun dados mêncèrèt, ngantos tiyang botên badhe sagêd sumêrêp, bilih kalanipun tumbasipun kapal wau kêbak gudhig. Tigang dintênipun, kapal wau nuntên kacangcang wontên ing saka inggil ing sacakêtipun bêthèk. Ing sakawit kapal wau dêdolanan pêncolotan, nanging botên watawis dangu katingal botên sênêng, saha lajêng badhe mêdhot saking cancanganipun, êndhasipun dipun obag-abigakên, narik-narik tangsulipun, anujah-nujah ngantos adamêl kagèting sadaya tiyang ingkang sami wontên ing ngriku, sarta lajêng mêncolat-mêncoloti bêthèk wongsal-wangsul. Jalaran tandangipun ingkang makatên wau, sadaya tiyang ngantos sami lumajêng. Nanging mênggahing Ilya babarpisan botên anggadhahi ajrih, kapal malah dipun cakêti, lajêng dipun kêndhalèni saha dipun lapaki ing lapak waja. Salêbêtipun amakèhi kapal wau kalihan wicantên makatên:
Mangkono uga prêlu ngukum wong ala kang anjalari akèhing rôndha utawa bocah yatim. Saiki kowe prasêtyaa nyang aku, yèn salawase kowe bakal tansah
Lampiran Kajawèn. Juru pangripta: Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 80.
Wontên malih dêdongenganipun tiyang sêpuh, dongèng punika kilap cariyos saking babad punapa namung saking buku pèngêtanipun piyambak, punapa saking pundi, ingkang wosipun, wontên ingkang nyariyosakên, nalika Kangjêng Panêmbahan Senapati têdhak amêng-amêng dhatêng Mancingan (Sagantên kidul) lan têdhak dhatêng panggenan sanès-sanèsipun, wontên ing margi mirsa tiyang sade sêkul tumpang, sêkulipun wos abrit, jêjanganan saha bumbunipun limrah, namung kaot mawi wêwah tigan dadaran kalihan rambak. Wontên ing nrgiku Kangjêng Panêmbahan kaparêng kèndêl, prêlu mundhut sêkul tumpang wau, bokmanawi anggènipun dhahar kraos nikmat sangêt. Sabibaring dhahar Kangjêng Panêmbahan kawiyos ngandika lan andangu dhatêng nini sêpuh ingkang sade sêkul tumpang: dodolanmu kok enak lan sêdhêp. Ing kene iki desa ngêndi, bok, lan apa iya ana lurahe desa. Wangsulanipun: ngriki niki jênênge desa Thithang, gus, lurahe desa ênggih ontên. Kangjêng Panêmbahan lajêng jumênêng, nglajêngakên tindakipun.
Sanès dintên malih, wontên ing margi, Kangjêng Panêmbahan mundhut dhawêt tlasih. Bokmanawi ngunjuk dhawêt punika, panjênênganipun kraos sêgêr sangêt, sanalika lajêng kawiyos ngandika lan andangu dhatêng
apa ana lurahe barang. Atur wangsulanipun: Ngriki niki namine dhusun Karangwaru, gus, lurahe ênggih ontên.
benjing sasurudipun sarira dalêm, supados dipun wilujêngi sêkul tumpang wêdalan ing dhusun Thithang, tuwin kadhawuhan ngintun sêkar
sapunika tumrap sabin ing dhusun Thithang sawatawis bau, kadhawuhan mligèkakên nanênêminanêmi. [nanê...]
[...nêmi] pantun abrit. Dene tumrap sabin ing dhusun Karangwaru sawatawis bau, kadhawuhan mligèkakên nanêmi tlasih. Ing salajêngipun bêkêl dhusun ing Thithang (Kutha Gêdhe) sabên dintên Kêmis katamtokakên ngladosi wos abrit, tuwin kajêng obong, dalah tiyangingpuntiyangipun. ingkang ngolah pipisan. Pangolahipun ing wanci dalu malêm Jumungah, jam sakawan enjing rampung, sampun matêng sadaya. Makatên ugi bêkêl dhusun ing Karangwaru (sacêlaking tugu Ngayogya) katêmtokakên ngladosi sêkar tlasih sabên ing dintên Jumungah enjing. Sadaya wau katampèkakên dhatêng kamisêpuhipun juru kunci ing pasareyan.
Dumugi sapriki pasarean agêng ing Kutha Gêdhe, punika sabên Jumungah enjing dipun wontêni maos mukadam, tuwin wilujêngan kêndhuri sêkul tumpang, wos abrit, mawi tigan dadaran sarta rambak, kathahipun ambêngan pitung ancak. Makatên ugi sabibaring Jumungah, dipun wontêni wilujêngan malih ambêngan sêkul abrit kalih wêlas ancak, sarampungipun lajêng nyêkar dhatêng
Wangsulan Katur Sadhèrèk Arun ing Sêmarang.
Nuwun, kasêbut ing udyananing Kajawèn, ôngka: 54, wontên pitakenan ingkang tumuju dhatêng kula, inggih punika: 3 prakawis.
II. Lan kadospundi gêsangipun wanita mudha ingkang winastan modhèrên.
III. Ingkang panjênêngan karsakakên punika wanita ingkang pundi, awit saking pamanggih kula tiyang punika sagêd kaperang: a. miturut panggenan panggêsanganipun, b. miturut panggulawênthahipun.
Sadhèrèk, pandangon panjênêngan punika pancèn satunggiling pandangon ingkang anjalimêt, mila kula matur makatên, awit yèn botên satunggaling wanita ingkang gêmblengan saèstu, botên badhe sagêd andangu ingkang samantên lêbêtipun wau. Mila ing ngriki inggih badhe kula aturi wangsulan sagadug-gaduging pamanggih, namung sadèrèngipun kula ngaturi wangsulan, kula matur gênging panuwun kula rumiyin dhumatêng panjênênganipun sadhèrèk: Landêp, têka kagungan panggalih karsa mangsuli dhatêng pandangonipun sadhèrèk Arun wau. Awit saking punika dados kula namung ngaturi wêwahan sawatawis kangge jangkêp-jangkêp.
Mila kula ngantos sawatawis lami dèrèng ngaturi wangsulan dhumatêng sadhèrèk Arun, awit kabêkta saking sawêg repot lan kathahing padamêlan dhinês, langkung-langkung kangge bikakan taun enggal ing pakaryan kula wau, mila ragi nglirwakakên padamêlan ing udyananing Kajawèn ngriki. Rèhning wêkdal punika sampun ragi sêla, kathik kados dipun èngêtakên dening sadhèrèk Landêp, mila lajêng gumregah ngartrangngaturi. wangsulan punika.
Nuwun, kaparênga kula urun wudhu bab pangolahipun, godhong pohung sapanunggilanipun, inggih punika ingkang sampun kula sumêrêpi utawi ingkang kula lampahi.
sakêdhik, nuntên kaolah samatêngipun. Lajêng angracika bumbunipun sambêl tumpang, lombok abrit ijêm kagodhog rumiyin, manawi sampun matêng, lajêng kaulêg kalihan tempe bosok ingkang ngantos lêmbat kawêwahana brambang, bawang, sarêm, traos, tumut kaulêg, lajêng kawadhahana ing panci nuntên kaêsokana santên kênthêl sacêkapipun saha salam lan gêndhis, manawi sampun matêng lajêng kaêntas, langkung miraos manawi ngangge pête (ingkang karsa), pandamêlipun bubuk dhêle, kêdhêle ingkang sampun rêsik lajêng kagorèng sangan, manawi sampun matêng lajêng dipun icali galabadipun (kulit) ingkang ngantos rêsik, nuntên kadhêplok ingkang lêmbat, bumbunipun kêncur, bawang, godhong jêram purut, sarêm. Pandhaharipun: godhong pohung kacarub kalihan bumbu kalapa wau, lajêng sambêlipun, ing nginggil bubukipun dhêle.
Kaêpès kalihan gêrèh gêmbung (tongkol) utawi sakarsanipun.
Godhong pohung ingkang ênèm kakumbah ingkang rêsik, gêrèh ugi kakumbah. Angracika bumbu, brambang, bawang, kêncur, gêndhis, sarêm,
ingkang taksih ênèm, supados sagêd rumasuk bumbunipun, godhong pohung ugi tumut kaulêt. Amundhuta godhong pisang kangge ngêpès, gêrèhipun kadèkèkna têngah lajêng kawêwahana salam, manawi sampun dipun pès lajêng kaêdang.
Katès ingkang taksih mêntah kaoncekana, nuntên kairis-iris sakarsanipun, godhong pohung, karajang ingkang cêkapan, sadaya kakumbah
Sinjang Sidamukti punika kêgolong sinjang ingkang sêratanipun ngrawit, nama sinjang latar pêthak. Tumraping para kina, sinjang Sidamukti punika dipun pilala, bokmanawi kêbêkta anggènipun nama Sidamukti wau, kajêngipun sampun mastani, utawi dados pangajab sae, mêndhêt saking têmbungipun.
Manawi mirid bakuning sêratan, ingkang dados nama Sidamukti, punika mêndhêt saking sêratanipun ingkang wujud malang megung kados uwit, dene sêratan sanèsipun, namung dados rêrênggan.
Mênggah ingkang dipun wastani sinjang latar pêthak, punika bakunipun namung salugu mêndhêt saking palataraning sinjang, inggih punika sasêla-sêlaning jêjêr, inggih punika ingkang dipun wastani latar, dipun isèni pêthak. Dene isèn pêthak wau warni-warni, wontên ingkang kadamêl unthêr, wontên ingkang bledhak, tuwin tembokan lugu. Dados sinjang ingkang lataranipun kados makatên punika nama sinjang latar pêthak, namung limrahipun, ingkang dipun wastani latar pêthak punika namung sinjang ingkang mawi unthêr.
--- [1313] ---
Ôngka 83, Stu Wa, 11 Ruwah Ehe 1868, 16 Oktobêr 1937, Taun XII
--- [1297] ---
Sawatawis tumrap Tiyang Wawrat - Kawontênan ing Tiongkok - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Saèstunipun ingkang dipun wastani awrat ènthènging batos punika taksih dados pitakenan: punapanipun. Dene mênggahing kajêng, ingkang dipun wastani awrat ènthèng wau raosipun.
Tumrap ingkang anggatosakên, tiyang dipun batos awon ing tiyang sanès, punika sakit, awit sajatosipun mangrêtos, bilih anggènipun dipun batos ing liyan punika saking wontên sabab awon ingkang ngèngingi dhatêng badanipun piyambak. Nanging tuwuhing raos ingkang makatên punika ragi lôngka, awit sajatosipun, ing bab punika, nama sampun ngambah dhatêng tataran ngrumaosi, ingkang dados margi sae tumraping kabatosan, dados tumrap ingkang botên ngraosakên dhatêng rêkaosing batosipun, pinanggihipun inggih ènthèng kemawon, dening nyatanipun batos punika kuwasa, kenging kangge ngobong jagad saisinipun.
Andharan ingkang kados makatên punika, mênggah wosipun namung kangge pêpindhan ingkang lèrèg dhatêng têpa, dados manawi dipun batos awon ing liyan punika sakit, inggih sampun sok ambatos awon dhatêng liyan.
Manawi babagan kabatosan punika sampun kasarira piyambak, têgêsipun inggih apawitan tekadipun piyambak, tamtunipun prêluning prêlu inggih ngupakara badanipun piyambak wau. Ing ngriku lajêng sagêd angraosakên awrating batos, awit ingatasing ngudi babagan kabatosan, punika ingkang dipun jagi batosipun, sampun sok salah damêl. Mênggah gêgambaranipun tiyang ulah kabatosan, sampun malih anglampahi pandamêl awon, sawêg krêntêg badhe tumindak awon kemawon sampun dosa. Lajêng têtêp pinanggih awratipun.
Nanging, kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kêraosing dosa punika ingkang angèl, tamtunipun sagêdipun karaos
tinumbas, rêginipun awis sangêt. Ingkang dipun wastani awis wau awising tekadipun, nanging awising tekad mau botên kenging dipun tambak ing rajabrana.
--- [1298] ---
Ingkang kacêtha ing gambar punika kawontênaninkawontênaning. Jaarmarkt ing Surabaya ingkang kaping XXIII.
Gambar ing nginggil: Mr. W.A.H. Fuchter, nalika ambikak Jaarmarkt ingkang kaping XXIII utawi kaping XV ing papan sapunika. Benjing taun ngajêng, Jaarmarkt punika dipun wiyarakên, tuwin dipun rêrêngga sae.
Gambar ing ngandhap: padhangipun ing wanci dalu, ing ngriku kathah rêrênggan
pakabaran warni-warni sampun ngêwrat ing bab pawartos kasangsaranipun motor mabur Specht. Ing ngriki prêlu mratelakakên cêthanipun sawatasi.sawatawis.
Motor mabur "Specht" ingkang êndhasipun rêmuk.
Motor mabumabur. Specht punika gadhahanipun K.L.M. ingkang kala ing dintên Rêbo tanggal 6 wulan punika bidhal saking Batawi badhe wangsul dhatêng nagari Walandi. Nalika lampahipun bidhal saking papan anggêgana ing Palembang, motor mabur wau dhawah.
Tiyang ingkang nêmahi tiwas wontên 4, pangagênging lampah Tuwan T.M. Stork, ingkang gambaripun sampun dipun êwrat ing Kajawèn. Juru tèlêgram J.J. Stodick, juru mêsin J.J. Rubon, tiyang numpak satunggal, Ir. G.A. van Steenbergen, pangagêng among dagang Marsman ing Bandhung. Ingkang numpak sanèsipun, Tuwan H. Schoch saking British American Tobacco Cy. nandhang tatu sakêdhik. Nonah T. Smissaert, nandhang tatu ing sirah. Tuwan A.E. Muuro saking Singgapura, nandhang tatu ing sirah tuwin suku. Ahli piyul ingkang misuwur Bronislav Huberman, nandhang tatu ing tangan, tuwin sèkrêtarisipun, nonah I. Ibeken, nandhang tatu sakêdhik.
Jalaraning dhawah, amargi wontên motoripun satunggal ingkang mogok.
Motor mabur Specht punika risak babarpisan, suwiwinipun kiwa rêmuk sapalih, sirahing panggenan motor tugêl babarpisan, mila motor wau manawi dipun sawang saking ngajêngan katingal growong wiyar.
Têtiyang ingkang kasangsaran lajêng dipun upakara wontên [wo...]
[...ntên] ing griya sakit, kawontênanipun sakalangkung ngrêrês-êrêsi. Dhoktêr angawisi dhatêng têtiyang ingkang tuwi pitakèn punapa-punapa dhatêng ingkang sakit. Para pangagêng sami abela sungkawa.
Motor ingkang mancêlat têbih rêmuk ical sipatipun.
Miturut nalar-nalaripun, mênggah jalaraning kasangsaran wau, wiwit anggêgana, nalika badhe menggok mangiwa, motoripun ingkang satunggal pêjah, motor mabumabur. lajêng ambyuk. Salajêngipun suwiwinipun kiwa ngêsut siti peranganipun ing ngajêng kêblêsêk, badanipun anggobig mubêng adamêl karisakan. Motoripun ingkang sisih kiwa mlêsat pêthal saking papanipun kintên-kintên têbihipun wontên 25 m. tuwin motor ingkang têngên mancêlat 10 mètêr. Papan panggenaning tiyang ical babarpisan. Rahayu dene botên kêbêsmi.
Ing bab wontêning kasangsaran punika, atas dhawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhumatêng sèkrêtaris jendral, akintun telêgram dhatêng dhirèksi K.L.M. ing nagari Walandi, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana amahyakakên bela sungkawa dhatêng kasangsaran punika, saha kadumugèna dhatêng para kulawarganipun ingkang sami kasangsaran.
Wiwit kasangsaranipun motor mabur Uiver, kala salêbêtipun wulan Dhesèmbêr 1934, dumugining kasangsaranipun motor Specht punika kapetang kasangsaran K.L.M. ingkang kaping wolu. Sasampunipun, Uiver, lajêng Leeuwrik, Kwikstaart, Maraboe, Gaai, Lijster, Flamingo tuwin Specht punika.
Ing dhusun Kracak, bawah kawêdanan Ajibarang, Kabupatèn Purwakêrta, wontên satunggiling panggenan ingkang miturut gotèkipun têtiyang ngriku sampun kina sangêt, inggih punika awujud pasiraman, mawi pancuran, têtiyang ngriku mastani lèpèn Manggêng. Kula pitakèn tiyang ing ngriku ingkang kapetang sampun sêpuh piyambak umuripun, inggih botên sumêrêp kala taun punapa wontênipun, sumêrêp-sumêrêp sampun wontên, sagêdipun nêrangakên inggih namung mêndhêt saking namaning lèpèn, inggih punika saking têmbung panggêng utawi langgêng, awit kawontênanipun pancuran punika tansah langgêng, sanadyan rêndhêngipun sangêt, utawi katiganipun dangu, ilinipun inggih ajêg, botên bêna tuwin botên asat.
Ing sandhingipun pancuran, wontên malih barang kina, inggih punika awujud sela bundêr kêplêng, agêngipun sami kalihan bal nomêr satunggal, wawratipun wontên 21 kilo. Lan wontên malih lumpang sela 2 iji, nanging kalih-kalihipun sampun sami bolong ing prênahing dhasaripun. Sela-sela wau ngantos sapriki taksih sami dipun pundhi-pundhi, malah sela ingkang bundêr wau kangge pirantos pasanggiri, inggih punika sintên ingkang sagêd angangkat sela punika kaping gangsal angungkuli sirah kalihan linggih sila, badhe pikantuk kabêgjan utawi mênang ing juritipun. Saking sampun lami utawi saking asring dipun junjungi, wujuding sela ngantos katingal alus mêlêng-mêlêng.
Nitik wontênipun panggenan utawi kajêng ingkang ngayomi panggenan punika, inggih mèmpêr sampun dangu sangêt, awit ing ngriku wontên witipun ingkang kapetang agêng, inggih punika wit popohan, agênging buwêngipun wontên 3.53 m. Dados mèmpêr umuripun kajêng kemawon inggih sampun atusan taun. Ing dintên ingkang kaanggêp malang, inggih punika malêm Slasa Kliwon utawi Jumuwah Kliwon, kathah tiyang ingkang mrêlokakên adus ing ngriku, sami gadhah kajat kaulan, utawi kangge jampi, lan wontên malih prêlu kapengin gadhah jodho, tuwin sanès-sanèsipun.
Mangsuli bab sela bundêr, mênggah saking gagasan kula punika wontênipun kintên-kintên nalika nyarêngi ing tanah Jawi taksih jaman pêpêrangan, taksih kathah [ka...]
[...thah] tiyang ngudi dhatêng kadigdayan. Dados manawi ngèngêti panggenan wau milih panggenan ingkang sêpên, kintên-kintên ing wêkdal punika wontên salah satunggalipun bôngsa luhur ingkang kêplajêng, lajêng lêrêm ing ngriku, prêlu pados pêpadhang, ngiras ulah kêkiyatan mawi sela bundêr wau, lajêng yasa pasiraman pisan. Mila wujuding panggenan inggih katingal asri, kinubêng ing parêdèn, dadèsdados. manawi pisujupinuju. wontên ing ngriku, lajêng ningali sêsawangan ing kiwa têngênipun, ing raos lajêng tuwuh dhatêng kaelokaning alam, bilih manusa punika ing pundi-pundi pangnènpanggenan. sagêd kasinungan sênêng lan marêm, botên kok wontên panggenan ingkang rame kemawon, ing wana pisan, ugi sagêd manggih kamarêmaning manah. Badhe kasambêtan.
Ing sarèhning ing wêkdal punika Petruk nuju pêrlop, ing salêbêtipun pêrlop wau, botên ngêdali ing Kajawèn. Nanging salêbêtipun wontên purug badhe ngintuni karangan punapa ingkang dipun alami.
Tuwan K. 1815 ing Malang. Karangan bab kagunan Jawi, pakêmpalalpakêmpalan. enggal V.O.R. punika mathukipun kapacak ing ariwarti.
K. 1198 ing Kêtandhan. Manawi miturut yuswa 40 taun, Rê Lê, dhawah 24 Bakdamulud, taun Alip 1827 utawi kaping 22 Sèptèmbêr 1897.
tanggal 15 Bakdamulud, taun 1829, utawi kaping 24 Agustus 1929. Pundi ingkang lêrês.
K. 2898 ing Barat. A Pa, Januari 1898, dhawah tanggal 16. Tanggal kaping 22 Ruwah Ehe 1828 wuku Sinta.
Bab Patukangan Kajêng ing Dhusun Serenan (Surakarta)
Amila bibaring prang Mangkubumèn, dhusun Serenan kalêbêt bawah Ngayogyakarta. Sampun wiwit sadèrèngipun prang Mangkubumèn, têtiyang ing dhusun Serenan pancèn sampun sami sagêd anukang kajêng, dene mulabukanipun namung tiyang satunggal inggih sêsêpuhing dhusun wau, ingkang cikal bakal dhusun, nama: Kyai Ece, panggêsanganipun sêsadean grabadan dhatêng kitha Surabaya. Rèhning jaman samantên, lampahipun malampah mantuk namung mêdal banawi Sala (numpak baita), mila agèninganggèning. kêkesahan inggih ngantos wulanan laminipun. Wontênipun ing kitha Surabaya sagêd sêsrawungan kalinkalihan. para tiyang saking Jêpara, inggih salêbêting sarawungan kalihan tiyang Jêpara wau, Kyai Ece anggèning ngangsu kawruh patukangan kajêng, kasagêdan punika lajêng sumêbar wontên dhusunipun Serenan ngantos sapriki. Ing môngka miturut dêdongenganipun Kyai Ece wau dumugi samangke sampun antawis kalih atusan taun laminipun.
Wiwit tumapakipun taun 1935, kathah para prayagung luhur ing Surakarta
luhur Jawi, ugi kathah prayagung luhur Walandi. Malah dèrèng dangu, panjênênganipun tuwan gupêrnur ing Surakarta rawuh ing Serenan prêlu nitipriksa kawontênanipun. Miturut pangandikanipun tuwan gupêrnur wau, bilih patukangan kajêng ing Serenan tumrap ukir-ukiran têtela langkung alus garapanipun katimbang wêdalan ing Jêpara. Pêjahing patukangan ing Serenan antawis taun 1924, ngantos dumugi akiring taun 1934.
Amangsuli bab alus sarta èdining panggarap, botên wontên prayagung luhur ingkang anacad, namung bab plituran taksih têbih sangêt manawi katandhing kalihan garapanipun bôngsa Tionghwa, amila lajêng wontên kaparêngipun nagari matah priyantun Jawi saking Ngayogya, prêlu nyinau mlitur murih sagêd sae kados garapanipun bôngsa Tionghwa wau.
Wiwit tumapakipun taun 1935 awit saking rêrigênipun para wajib, kaparêng anggêgêsang kagunan wau, ngantos sagêd angsal pawitan kamirahan saking parentah karajan Jawi ing Surakarta, dumugi samangke katingal gumrêngsêng sayêktos, mèh sagêd pulih kados jaman wingi uni nalika taksih krêta raharja, wêlingan saking sajawining Surakarta tanpa kèndêl, dados têtêp sagêd subur panggêsanganipun têtiyang ing Serenan.
Anamung wontên kuciwaning wêwatakanipun para sadhèrèk ing Serenan punika manawi nyambut damêl rêmên sasakecanipun, botên nêtêpi janji. Nanging jalaran saking pangudinipun para kawogan, sagêd ugi wêwatêkanipun ingkang kados makatên punika lajêng ical.
Sawangan margi sêpur jejeran kalihan margi agêng ing tanah parêdèn Batanghanai, Sumatra Kilèn.
Pamrayogi utawi Pitêdah Sawatawis tumrap Tiyang Èstri ingkang Wawrat
Ingkang makatên punika kula sadaya utawi tiyang èstri wau sagêd kapitunan, botên sagêd katulungan tumuntên
inggih kêdah tulung tiyang sanès ingkang sampun janji rumiyin.
Asring kadadosan sasampunipun ingkang wawrat wau kapriksa dening dhoktêr, lajêng gugup ngupados Vroedvrouw utawi Verpleegster amargi bayi mèh badhe lair utawi sanès-sanèsipun.
Kajawi punika tiyang utawi dhoktêr sok sagêd kalintu anggènipun nêtêpakên umuripun bayi ing salêbêtipun wêtêng, sok botên sagêd cocog, jalaran saking agênging bayi utawi toya bayi ing salêbêtipun pranakan (vrucht water) kathah sangêt.
Manawi dhoktêr anggènipun mriksa ingkang wawrat botên kasèp, taksih antan-antan, tur rambah-rambah pamriksanipun, punika dhoktêr sagêd ngintên-intên, lan cocog anggènipun nêtêpakên umuripun bayi wau.
Rèhning pamriksanipun dhoktêr wau namung saking jawi kemawon, dados botên kuwatos tumrap tiyang èstri ingkang wawrat punika.
Mila manut ingkang kasêbut ing nginggil, tiyang èstri ingkang wawrat wau prayogi kêdah ajêg lan rambah-rambah kapriksakakên dhatêng dhoktêr, awit sampun limrah langkung gampil anjagi utawi nulak sêsakit tinimbang anjampèni tiyang ingkang sampun kataman sêsakit. Têgêsipun anjagi kasarasan langkung gampil tinimbang anjampèni tiyang
badan, dados kula sagêd kataman sêsakit bêntèr tis (malaria). Yèn sampun kenging sêsakit malaria punika, anggènipun angsal jampi botên tamtu gampil utawi botên mêsthi tumuntên sagêd saras, langkung-langkung yèn wisanipun (baksil) malaria wau pinuju ingkang kêras, ambêbayani, awit kula botên sagêd mangrêtos baksil malaria ingkang nulari awak kula wau punapa baksil kêras utawi ènthèng.
Makatên ugi tiyang ingkang dipun cakot sêgawon edan, bilih katingal wontên sêgawon badhe ngêrah utawi nyakot, lajêng purun aling-aling pagêr utawi rikat malajêng nyingkiri sêgawon wau, têmtunipun inggih botên ngantos kacakot, namung yèn ngantos kacakot, anggènipun jêjampi kêdah wontên ing Bandhung, tur jampinipun [jampinipu...]
[...n] suntikan ingkang dipun trapakên dhatêng ingkang sakit wau, kraosipun sakit sangêt, ingkang kathah sami anjêrit utawi anggêmbor, sambat sakit sangêt. Mila langkung gampil tuwin sae utawi prayogi nyêgah utawi nulak sêsakit, tinimbang anjampèni tiyang ingkang sampun sakit. Kajawi makatên, dhoktêr punika botên mêsthi sagêd sanalika damêl sarasipun ingkang sakit, trêkadhang ingkang sakit sagêdipun saras ngantos dangu sangêt.
Asring dhoktêr ngraosakên gêla yèn manggih wontên tiyang sakit sampun kasèp nêmbe nêdha dipun tulungi.
TihangTiyang. èstri sampun kinodrat wawrat lan anglairakên bayi, dados tiyang èstri wau inggih kinodrat kêdah kiyat anglairakên bayi, kadosdene tiyang wanan utawi tiyang ingkang gêsangipun prasasat kadosdene kewan, kacariyos anggènipun anglairakên bayi botên mawi dipun tulungi tiyang sanès, ewadene tiyang èstri wau inggih wilujêng anggènipun anglairakên bayi wau botên kêkathahên anggènipun ngêdalakên êrah. Nanging punapa tiyang èstri wau lajêng sagêt langgêng kasarasanipun, tuwin punapa bayinipun inggih kasarasan, punika sadaya botên sagêd sumêrêp. Upami ing dhusun wontên tiyang èstri anglairakên bayi dipun tulungi dhukun, sasampunipun bayi umur 5-10 dintên, biyungipun sakit, jalaran ringkih saking nglairakên bayi wau utawi infectie, dumugi tiwasipun, ing dhusun ngriku tiyang utawi prabot dhusun anggènipun lapur dhatêng lurah utawi ing kaondêranipun namung wontên tiyang èstri tilar donya, jalaran sakit bêntèr utawi sanès-sanèsipun kemawon, botên mangrêtos,
yèn tiyang èstri wau badanipun risak, jalaran anglairakên bayi kataman infectie utawi saking ringkihipun punika.
Mila manawi tiyang èstri ingkang wrawat dipun anggêp sampun kinodrat mangsanipun bayi lair lajêng botên prêlu dipun tulungi, punika têmtunipun tumrap tiyang limrah botên tumindak, tandhanipun manawi wontên tiyang èstri wawrat lajêng nglairakên bayi dadakan botên ngantos kêbujêng dipun tulungi dening dhukun utawi Vroedvrouw, anggènipun gugup, gègèr, tiyang sagriya botên kenging dipun paibên, kenging punapadene ingkang wawrat prêlu kêdah dipun priksa dening dhoktêr utawi Vroedvrouw, punapa kuwatos manawi wontên sangkala.
Sajatosipun pancèn inggih makatên, tiyang èstri ingkang wawrat punika sagêd manggih sabab warni-warni, ingkang botên prêlu kula aturakên ing ngriki, namung sabab ingkang asring wontên ing lêbêt pranakanipun ingkang ngandhut bayi wau, sagêd nukulakên ewahing kasarasanipun biyung sarta sagêd ambêbayani. Sanajan dhoktêr sagêd ambudidaya murih sarasipun biyung wau, nanging botên mêsthi, langkung-langkung yèn sampun kasèp, mila inggih prêlu sangêt tiyang wawrat kapriksakakên dhoktêr.
Sanajan botên asring, namung kala-kala, supados sagêd kasumêrêpan manawi wontên sababipun, awit tiyang ingkang wawrat asring botên kraos utawi botên rumaos sakit.
utawi nulungi ingkang tatu ngêdalakên êrah kemawon, nanging ugi dipun têdhani pitêdah utawi panimbang warni-warni tumrap panjaginipun sêsakit utawi sanèsipun. Manawi ingkang wawrat wau botên wontên sababipun
tiyang èstri wawrat ingkang jalêr sagêd nanggêl kawilujênganipun ingkang èstri wau. Badhe kasambêtan
Adêging pabarisan Tiongkok kêrêp kêdhêsêg dening panêmpuhipun Jêpan, nanging sanadyan makatêna, sakêdhap kemawon sampun pulih malih, kados pêpindhaning kalonging toya mili, botên katingal tabêtipun.
Pandhêsêging wadya Jêpan ing Tiongkok sisih lèr, saya adamêl kasamaranipun Ruslan, mila lajêng wontên wartos bilih Ruslan lajêng pacak baris sêsarêngan kalihan wadya Monggole jawi, ingkang adêging pabarisanipun angajêngakên dhatêng Jêpan. Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika nandhakakên bilih Monggole wau ugi ambiyantu
dhatêng Tiongkok. Malah wontên wartos malih, kawontênanipun Tiongkok tuwin Ruslan punika sampun gêgandhengan tunggil damêl, kanthi iyêging rêmbagipun para pangajêng paprangan. Nanging manawi dipun manah kawigatosanipun, tumrapipun Ruslan punika inggih jalaran saking nyantosani pabarisanipun piyambak, ingkang prêlu kangge anjagi kasamaraning praja.
Kados sampun layak manawi paprangan punika saya dangu saya damêl karepotanipun ngrika-ngriki, saya malih tumrap kabêtahan dêdamêl sapanunggilanipun, punika wontênipun kêdah wontên êjog saking jawi, awit manawi botên makatên, kadospundi anggènipun sagêd paprangan ngantos dangu, dening wontênipun obat mimis namung sarwa wutah.
botênipun tiyang mênang blabag punika inggih badhe mênang tanggon. Beda kalihan Jêpan, dhatêngipun ing ngriku nama nglurug, ingkang kêdah sarwa kathah waragadipun, dados sanadyan mênang ing tandang, inggih kêpêksa adamêl rêkaos. Ing mangke kosokwangsulipun, sarêng ngèngêti bab wontênipun jog dêdamêl wau, Tiongkok lajêng pinanggih supêk, amargi pinanggih wontên salêbêting kêpangan, ing lautan sampun kèbêkan barisaning mêngsah. Mila Tiongkok sagêdipun angsal jog dêdamêl, kêdah sarana pados margi ingkang sêpên ing pakèwêd.
Sarêng wontên tindak makatên punika, kapal-kapal pêrang Jêpan sami migatosakên sangêt dhatêng kawontênaning margi-margi wau, kanthi kawontênakên pajagèn kêncêng, sampun ngantos sagêd kalêbêtan dêdamêl malih.
Raosing manahipun ingkang sami paprangan namung saya mindhak-mindhak muntab ing manah, sadaya namung daya-daya tumuntêna sagêd numpês mêngsahipun. Nanging bab pêrangan punika botên sagêd lajêng rampung samantên kemawon, sanadyan rêrêmpona pisan, inggih kêdah mawi antan-antan. Dene ingkang nama wêwigatoswigatos. tumraping para prajurit, botên wontên sanès kajawi namung kêdah apawitan purun tuwin labuh nagari. Ingkang makatên wau tumraping para pangagêng ugi tansah nindakakên, malah Jendral Syang Kai Sèk mêntas mêdhar sabda, ingkang suraosipun: tumrap unggulipun Tiongkok, punika sarananipun botên sanès, namung manawi bôngsa Tionghwa purun bêbantên jiwa nglangkungi ingkang sampun. Tandanging wadya Tiongkok ing wêkdal punika adamêl gawokipun tiyang sadonya, katitik anggènipun sami kêndêl tuwin gagah, mila sasagêd-sagêd sampun ngantos [nga...]
[...ntos] gadhah pangajêng-ajêng pitulunganipun nagari sanès. Wêkasaning wêdhar sabdanipun Jendral Syang Kai Sèk, sagah badhe mandhegani para wadya Tiongkok ing madyaning paprangan, ngantos dumugi kawêkasanipun, inggih badhe abêbantên sariranipun piyambak.
Gudhang punapadene pabrik ing sapinggiring sunglon lèpèn Yangste ing Syanghai, nalika kêbêsmèn.
Kajawi punika, tumrap golongan Tiongkok sanèsipun, kados ta gupêrnur ing Santung, Han Pusu, ingkang dipun samarakên ambalik, sapunika anggolong babarpisan dhatêng parentahing Nanking. Makatên ugi pangajêng wadya Kwangsi, Lisungyèn, ingkang ing ngajêng mêngsahipun agêng Jendral Syang Kai Sèk, suka sumêrêp dhatêng parentah Nanking, bilih wadya Kwangsi cacah 200.000 sampun sumadhiya badhe bidhal dhatêng Syanghai utawi dhatêng Tiongkok sisih lèr. Sadaya punika nandhakakên bilih adêging barisan Tiongkok badhe saya kiyat, tuwin katingal manunggilipun bôngsa.
Manawi tumrapipun Jêpan, punapa lêlampahan ingkang pinanggih ing Tiongkok sakalangkung dipun pindêng, tuwin wontên-wontên kemawon rekadayanipun. Kados ta mêntas wontên kapal pêrang Jêpan anyêlaki kapal pêrang Amerikah Augusta. Ing ngriku adamêl kasamaranipun kapal pêrang ingkang dipun cakêti. Tumrap wadya Tiongkok ing dharatan, ajrih
pêrang Jêpan malah nglêpasi dhatêng dharatan. Pinanggihipun namung damêl pakèwêd.
S.R.I. nyêbar suwara sadonya. Miturut wartos, benjing tanggal 24 wulan punika, S.R.I. badhe nyêbar suwara lagu Jawi saking Kraton Surakarta lumantar zender dhatêng saindênging jagad. dene gêndhing ingkang badhe dipun giyarakên wau Srikaton tuwin Larasmaya.
Pabrik tênun Cibunar. Pabrik tênun Cibunar, gadhahanipun Tuwan Tjiong Boen Hok Tjisaat, sampun sagêd nyukani padamêlan dhatêng tiyang 1000. Botên dangu pabrik wau badhe kabikak kanthi paargyan ingkang mawi ngatur-aturi para pangagêng tuwin pers.
Têtêpan asistèn residhèn. Miturut wartos, tuwan A.C.M. Jansen, controleur ing Probolinggo, dados asistèn residhèn ing Jombang. Tuwan Dr. J.R. Lette, asistèn ter beschikking ing Gupêrnur Jawi Kilèn, dados asistèn rèsidhèn ing Klathèn. Tuwan A. Deeleman, controleur ing Bêsuki, dados asistèn residhèn Magêtan. Lowongan asistèn residhèn ing Tasikmalaya,
Ewah-ewahan waragad post. Miturut tatanan enggal, waragad post kathah mandhapipun. Ingkang pêrlu kasumêrêpan: Tumrap sêrat ingkang nunggil sakitha, dumugining wawrat 160 gr. sabên 20 gr. 5 sèn. Tumrap dhatêng panggenan sanès nagari, dumuginipun wawrat 20 gr. 10 sèn. Dhatêng nagari Walandi tuwin tanah ngamanca, dumuginipun wawrat 20 gr. 15 sèn, langkungipun saking samantên sabên 10 gr. 10 sèn. Sêrat cap-capan
ngriki dumugining 55 gr. 1 sèn. Document, kados pêpetanganipun sêrat cap-capan tumrap tanah ngriki tuwin nagari Walandi, sakêdhik-sakêdhikipun 10 sèn. Postwissel, dumugining f 5.- tumrap tanah ngriki 5 sèn, f 5.- dumugi f 25.- 10 sèn. Telegram, tumrap telegram limrah, tumrap satunggaling laladan, satêmbung 25 sèn, kawêwahan waragad têtêp sabên sakintunan 25 sèn. Ingkang dipun wastani laladan wau tumrap laladan 1, punika: tanah Jawi, Madura, Bali tuwin Lombok. Laladan 2, punika Sumatra, Borneo sisih kilèn tuwin Riow salaladanipun. Laladan 3, punika laladan tanah ngriki sanès-sanèsipun.
Sêsêbutan Radèn tuwin Tubagus. Ing Jawi Kilèn kathah tiyang ingkang gadhah panuwunan nyuwun sêsêbuta Radèn tuwin Tubagus, kathah ingkang kalêksanan, tuwin inggih kathah ingkang botên. Tumrap ingkang botên wau jalaran saking kirang cêtha pandamêling salasilah.
Vrachtauto nrajang griya. Sampun sawatawis dintên wontên vrachtauto momot barang, nalika mlampah wontên ing dhusun Glundhung, Wonosobo, lampahipun numbuk griya kalih, ing salêbêtipun griya wontên tiyangipun cacah 13, sami tiwas kêtrajang lampahing auto wau. Vrachtauto wau gadhahanipun bangsa Tionghwa ing Parakan.
Congres Nahdatul Ulama. Miturut wartos ing taun punika Nahdatul Ulama badhe ngawontênakên congres manggèn ing Menes. Kintên-kintên dhawah ing wulan Bêsar ngajêng punika.
Manggih kuburan kina. Sampun sawatawis dintên, tuwan tanah ing Pamanukan akèn ambukak wana badhe kangge sabin. Ingkang dipun bubak punika wana agêng ing watês Pamanukan dumugi Kalisèwu, Kabupatèn Indramayu. Ingriku wontên kuli tiga ingkang babad manêngah manggih maesan kina wontên sêratanipun Jawi sampun lamat-lamat. Sarêng dipun gothak-gathukakên wontên èmpêripun mungêl Pangeran Astra Mêlaya, inggih punika pangeran ing Cirêbon, ingkang pinanggihipun wontên ing dêdongengan rumiyin pêrangan wontên ingriku lajêng tiwas, tuwin taksih wontên dêdongengan sanèsipun ingkang sagêd gathuk kalihan pangintên wau.
Nglajêngakên pasinaon dhatêng Bestuursacademie. Wontên wartos tumrap karajan Jawi Surakarta, sampun ngrancang abdi dalêm pangrèh praja ingkang badhe kadhawuhan nglajêngakên sinau dhatêng Bestuursacademie ing Bêtawi ingkang badhe kawontênakên benjing wulan Agustus ngajêng punika. Kasêbut ing rancangan, abdi dalêm pangrèh praja
wêdana ing Sukaharjo, R.Ng. Prawirosuprapto asistèn wêdana têr beschikking, tuwin taksih wontên malih ingkang gadhah panyuwun. Sadaya wau sami wêdalan ing Besstuursschool.
Pabrik tênun ing Têgal angsal rêmbag. Wontên wartos, Prof. Dr. Ir. Wisseling maha guru pamulangan luhur ing Rotterdam badhe datêng ing tanah Jawi, pêrlu badhe rêrêmbagan kalihan pangagênging pabrik tênun ing Têgal, manawi sagêd ing tanah Jawi badhe dipun wontêni pabrik
Mangkunagaran, dhawah tanggal 1 dumugi tanggal tanggal 3 wulan punika. Kathah ingkang sami migatosakên rawuh. Ingkang
Kathah ingkang angsal sêrat pangalêmbana. Ing congres ngriku kawontênakên rêmbag warni-warni ingkang magêpokan kalihan pêrluning pakêmpalan.
Tiyang sagriya sami kêlêbêtan racun. Ing dhusun Gunung Simping, Cilacap, wontên tiyang sagriya sami kalêbêtan racun. Wontên tiyang ingkang tiwas 4, sakit sangêt 3. Saking pamanggihipun pulisi ingkang mriksa, ngintên manawi jalaran saking sami mêntas nêdha tape pohung, ingkang mawa blauwzuur, sisaning tape ingkang dipun têdha lajêng dipun pêndhêt kangge bukti saha badhe dipun priksa.
pakaryan alit. Dene ingkang sampun kalêbêt ing rancangan: pakaryan damêl banon ing saurutipun lèpèn Brantas, damêl rèk jêklekan tuwin damêl dilah tèmplèk ing Ngunut, tênun ing Grêsik tuwin pakaryan damêl sandhal ing Madiun, Magêtan tuwin sanès-sanèsipun.
Congres P.K.S. Kala tanggal 4 tuwin 5 wulan punika, P.K.S. sampun kalampahan ngawontênakên congres manggèn ing Habipraya, Surakarta. Sadhiyan kursi namung sèkêtan, amargi sadaya sami lênggah lesehan. Manut cathêtan, wakil-wakil pakêmpalan ingkang dhatêng wontên 49, wakil pers 11, tamu sadaya kirang langkung wontên 3000 tuwin
mêdhar sabda, inggih punika Nyonya Sukiyati, mratelakakên ing bab adêgipun P.K.S. ngatos dumuginipun sapunika, lajêng panitra maos têtêpan warga pangrèh miturut swara pamilih. Salajêngipun nampèni wêdhar sabdanipun Tuwan Sutejo ing bab pangajaran, lajêng R.M. Mr. Suryadiningrat, ing bab anggènipun lêlana dhatêng tanah Asia. Jam 12.15 parêpatan katutup.
Griya miskin ing Cirêbon. Pangajênging Asib. ing Cirêbon gadhah sêdya badhe damêl griya miskin, prêlu badhe kangge mapanakên têtiyang pêpariman ingkang wontênipun ing Cirêbon sakalangkung kathah. Sêdya punika kalampahan angsal kadarman pemahan lêlahanan saking Tuwan Syamsudin wontên sacêlakipun pasisir saha sampun kawiwitan damêl griyanipun. Samangsa sampun rampung panggarapipun lajêng badhe nyêpêngi têtiyang ingkang sami pêpariman wau. Tumrap tiyang ingkang asli saking nagari sanès, badhe kawangsulakên dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Wontênipun ing griya ngriku, têtiyang wau sami kapurih nyambut damêl padamêlan tangan. Ing sabên dintênipun angsal arta 4 utawi 5 sèn. Minangka waragadipun badhe angsal arta saking kas dhusun f 6000.- ing dalêm sataunipun.
Murid-murid tani badhe kakintunakên dhatêng Lampung. Dèrèng dangu Edeleer Kuneman mêntas tindak dhatêng Lawang dipun dhèrèkakên residhèn Malang, prêlu mriksa kawontênaning murid-murid tani ingkang badhe kakintunakên dhatêng Lampung. Kajawi punika ugi rawuh mriksani dhatêng têtanèn ing Kêtinggang, ingkang ingriku kathah para neneman ingkang sami dipun wulang têtanèn. Miturut wartos, kajawi para murid wau ugi wontên têtiyang saking golongan sanès ingkang badhe tumut ngêtêrakên.
Ewah-ewahan punggawa Nagari. M. Suparwi, Gouvernementsveearst, ingkang nindakakên padamêlan wontên Provincie Jawi Têngah, manggèn ing Têgal, kapindhah dhatêng Sumbawabêsar. Ir. M. Suwandono,
Saening sêpur S.S. mindhak. Ing sapunika tumrap sêpur S.S. klas 1 tuwin 2 sampun kathah indhakipun, sarana ewah-ewahan ingkang mikantuki, nanging sawêg tumrap sêpur snel. Makatên ugi tumrap sêpur dalu, ugi sampun wontên ewah-ewahanipun tumrap klas 1 tuwin 2. Sadaya wau sarwa mikantuki tumrap têtiyang ingkang
saking Tanjungpriok dhatêng Surabaya badhe mandhap, jalaran wontên sabab, kalêrês wontên sanginggiling Tanjung Awar-awar, pasisir lèr tanah Jawi, amargi botên sagêd mandhap wontên ing papan sanès, dening kawontênanipun hawa ingriku kirang sae. Ing kala punika motor mabur T. 13 wontên sacêlakipun T. 16 dhawah mangandhap kados dipun sipat. Punapa ingkang andadosakên sababipun pinanggih makatên wau, botên kasumêrêpan. Sadaya ingkang numpak kakintên sami manggih tiwas. Motor wau pinanggih ngambang. Sarèhning kamaripun motor mabur wau sampun mlêngkung babar pisan tuwin karêndhêm ing toya, mila pakèwêt anggènipun nindakakên papriksan. Ingriku lajêng wontên pitulungan ingkang katindakakên dening baita-baita pamisayan ulam
dhatêng têtulung, salajêngipun kapal sanès-sanèsipun lajêng nusul bidhal. Wontên motor mabur 6 ingkang lajêng madosi têtiyang ingkang sami kasangsaran, ingkang kintên-kintên taksih sagêd katulungan. Ing motor mabur ingkang kasangsaran wau
Torenvalk ingkang miwiti anggêgana saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki saminggu kaping tiga, sampun dumugi ing Bêtawi, wilujêng botên kirang satunggal punapa, namung sarèhning dumuginipun ngriki nyarêngi kasangsaranipun motor mabur Specht, dumuginipun ing pundi-pundi botên mawi dipun paargya punapa-punapa.
Ama klapa ing bawah Kutoarjo. Ing dhusun Kêndhalrêjo, onder distrik Pituruh, distrik Kêmiri, wontên wit klapa kirang langkung 3000 sami katrajang ama ulêr brachartona. Salajêngipun dipun dhatêngi Landbouwconsulent saking Kutoarjo badhe naggulangi sêsakit wau kanthi migunakakên jampi
Putri sampun sênggang. Sampun sawatawis dintên kawartosakên bilih Sri Bagenda Maharaja Putri gêrah. Ing sapunika wontên wartos gêrah dalêm sampun sênggang. Malah kala ing dintên Sabtu kapêngkêr sampun sagêd anjumênêngi paargyan ingkang dipun wontênakên dening para mudha 30 ing Apeldoorn.
Madrid dipun bom malih. Miturut wartos kitha Madrid mêntas dipun bom malih wiwit jam 7 enjing ngantos dumugi jam 11. Bom-bom wau ingkang katha dhawah wontên ing têlênging kitha, kathah kasangsaran tuwin karisakan. Gunggungipun tiyang ingkang kasangsaran dèrèng kasumêrêpan.
Jêrman botên purun ngêmohi barang Jêpan. Miturut wartos, parentah Jêrman botên nayogyani ing bab tumindakipun angêmohi barang-barang Jêpan, amargi tumrapipun Jêrman botên migunani punapa-punapa. Malah ing sasagêd-sagêd ing salêbêtipun wontên pasulayan punika sampun ngantos Jêrman manggih sabab punapa-punapa ingatasing gêgayutanipun kalihan Tiongkok tuwin Jêpan.
Kapal wau kadosdene mangrêtos punapa ingkang dados pikajênganing bêndaranipun, saha lajêng ambêngingèh, sarta anggobag-gabigakên êndhasipun, Ilya lajêng dhatêng ing gêdhogan malih. Wontên ing ngriku piyambakipun amanggih: endhong, pangangge waja tuwin pêdhang sakawan iji. Pangangge waja wau lajêng dipun êngge, saha nitipriksa pêdhang sakawan pundi ingkang taksih sae. Ingkang satunggal dipun cêpêng sarta dipun bêngkêlukakên ing tanganipun ingkang sakalangkung santosa. Pêdhang waja ingkang kiyat wau, sakala punika tugêl dados kalih. Pêdhang ingkang ôngka kalih ugi kacobi makatên, botên beda kalihan ingkaingkang. ôngka satunggal, ugi lajêng tugêl dados kalih. Makatên ugi pêdhang ingkang ôngka tiga. Namung pêdhang ingkang ôngka sêkawan, sanajan dipun bêngkêlak-bêngkêlukakên ngantos rambah-rambah, botên tugêl, pêdhang wau lajêng kacanthèlakên ing lapaking kapalipun. Sasampunipun makatên, Ilya lajêng mêndhêt plepetan waja sawatawis ingkang nuntên kadamêl jêmparing ingkang kalêbêtakên ing endhong wau, kajawi punika piyambakipun ambêkta gandhewa, towok, tuwin gada waja.
Sasampunipun rampung pasadhiyanipun, Ilya lajêng murugi tiyang sêpuhipun, ngarih-arih nêdha brêkah nêdya nindakakên punapa ingkang dados sêdyanipun, tuwin gadhah pangajêng-ajêng, mugi-mugi tiyang sêpuhipun botên ngalang-alangi piyambakipun nilar griyaning tiyang sêpuhipun wau. Makatên mênggah aturipun Ilya dhatêng tiyang sêpuhipun:
Bapak tuwin ibu, ingkang salami-laminipun dados pêpundhèn kula wontên ing donya punika, mugi-mugi krêsa paring palilah tuwin brêkah nilar panjênêngan sakalihan. Sêdya kula badhe dhatêng kitha karajaning praja Ruslan, inggih ing Kiyèph, ingkang namanipun kawêntar ing saindênging bawana. Mênggah prêlu kula badhe sowan dhatêng Sang Prabu Wladhimir, nyuwun supados sagêda ngawula ing ngarsa nata, anglawan dhatêng sadaya mêngsahipun praja Ruslan, tuwin andhèrèk anjagi kawilujênganing agami kula sadaya, sampun ngantos manggih rubeda saking para nyêmbah brahala.
mau. Nanging kosokbaline yèn kowe anduwèni tindak kang nyêbal karo kautaman, aja pisan-pisan kowe ngarêp-arêp marang brêkahku. Tak sêsuwun marang Ingkang Kuwasa, supaya kowe aja nganti anduwèni tindak kang dosa, aja pisan-pisan dhêmên mêmatèni titah kang tanpa ana lupute, aja wani-wani ambalela utawa anduwèni sêngit marang ratu sêsêmbahanamu, lan sabisa-bisa aja nganti matèni wong kang tunggal agama karo kowe.
Ilya andhingklukakên sirahipun ngantos mèh dumugi ing siti, sarta ngaturakên gênging panuwunipun dhatêng tiyang sêpuhipun kêkalih. Nuntên lumêbêt ing gareja, sarta nuntên prasêtya kirang langkung makatên:
Kula prasêtya nêdya kesah dhatêng Kiyèph, lan salami-laminipun nêdya ambujêng dhatêng kautamèn, sanadyan kula ngantos
gada kula dhatêng sintêna kemawon. Ingkang kula pêndêng ngêmungakên sagêdipun kula dumugi ing Kiyèph, angadhêp Sang Prabu Wladhimir. Mugi-mugi ing salêbêtipun kalih têngah jam kemawon, kula sampun sagêd sowan wontên ing kadhatonipun sang nata.
Ilya lajêng mêndhêt siti sajumput, kabuntêl ing mori, ingkang kagandhul-gandhulakên ing gulunipun minôngka kangge amèngêti ing papan padununganipun. Sasampunipun nuntên dhatêng ing lèpèn Okah. Wontên ing ngriku piyambakipun ambucal roti sakêdhik kanthi awicantên makatên: Kula matur nuwun ibu: Okah, dene salaminipun kula wontên ing ngriki panjênêngan tansah paring toya dhatêng kula, minôngka kangge panggêsangan kula punika.
Sasampunipun makatên, Ilya lajêng andhêngklukakên sirahipun dhatêng keblat sakawan, nyengklak kapalipun, saha lajêng nilar dhusunipun.
Tansah kanthi bêbandhangan lampahipun, Ilya nuju dhatêng Kiyèph, kitha padununganipun Sang Prabu Wladhimir, inggih punika satunggiling nata ingkang [ing...]
[...kang] tansah dados angên-angênipun Ilya. Mênggah ingkang kados gêgambaranipun Ilya, mendah ngêngrêng punapadene saenipun, saupami sagêd tumut angadhêp Sang Prabu Wladhimir kalanipun lênggah ing dhampar kanthi ingadhêp ing para mantri bupati, para pangeran, satriya tuwin para prajurit, ingkang sampun sami kaloka mênggahing kaprawiran sarta kadibyanipun.
Sarêng dumugi ing satêngahing margi, dumadakan kapalipun wau dhawah, sabab ing kala punika ing ngandhaping tracak kapal ujug-ujug mêdal tukipun. Ilya enggal-enggal mandhap saking kapalipun, mancas panging uwit cêmara ingkang nuntên kadamêl cawangan saha ingkang lajêng kacoblosakên ing bolongan tilas tracak kapal ingkang mêdal tukipun wau. Ing cawangan punika dipun sêrati makatên: sing liwat ing kene iki: Ilya, anake wong tani lan prajurit nagara Ruslan. Lan miturut cacriyosanipun, dumugi sapriki cawangan damêlanipun Ilya wau, samangke taksih, sarta ing ngriku dipun wontênakên gareja alit.
Ngantos dumuginipun sapriki, êtuk wau taksih mêdal toyanipun ingkang mili dados lèpèn alit, sarta dados papan pangombenipun sato galak ing wana ing wanci dalu. Malah wontên ingkang nyariyosakên: tiyang sayah manawi ngombe toya ing ngriku sanalika sagêd ical sayahipun wau.
Salajêngipun, Ilya nuntên anglajêngakên lampahipun, lan sakêdhap kemawon sampun dumugi ing sangajêngipun kitha Wèrnogop. Nanging sangajênging bètèng kitha Ilya sumêrêp prajurit tanpa wicalan cacahipun, ngantos rumaosipun Ilya, katingal cêmêng dening kathahing mêngsah ingkang ngêpung wakul baya mangap kitha wau. Mênggah nyatanipun, ing kala punika wontên putra nata tiga ingkang sami sarujuk nêdya anggêbag kitha Wèrnogop, satunggil-satunggilipun ambêkta prajurit cacahipun kawan dasa èwu, ingkang sami patohan ing ulah pêrang.
Sarêng Ilya sumêrêp mêngsah samantên kathahipun wau, nêpsunipun kagila-gila. Rahipun sanalika minggah ing sirah sarta kêpengin enggal-enggal nyandhak dêdamêlipun nêdya soroh amuk. Mênggah pangudaraosipun makatên:
Aku iki ora sênêng saupama nêrak kang dadi wêwalêre bapak. Nanging aku ora bisa yèn nganti sumurup ana mungsuh nêdya ngrusak salah sawijining kutha ing praja Ruslan kene. Sêmune têka mung gampang bae aprajangji kuwi, nanging ora ajêg gampange anêtêpi janjine mau.
sadèrèngipun dumugi ing Kiyèph, amila piyambakipun inggih nêdya anêtêpi prasêtyanipun wau. Salajêngipun, Ilya ningali mangiwa manêngên, bokmanawi piyambakipun sagêd amanggih dêdamêl sanèsipun, nanging tanpa damêl, sabab botên wontên dêdamêl sanès kajawi ingkang dipun bêkta punika, ing wusana Ilya lajêng murugi satunggiling wit agêng, ingkang kacandhak mawi tangan kalih. Wit wau saking agêngipun, ngantos tiyang tiga bokmanawi botên sagêd ngangkat. Nanging dening Ilya wit agêng wau sagêd kabêdhol piyambak kemawon. Salajêngipun ngobat-abitakên wit punika, Ilya lajêng anêmpuh dhatêng sakathahing mêngsah ingkang ngêpung kitha Wèrnogop wau. Atusan para prajurit ingkang dhawah sirna jalaran kasêmpyok utawi kataman ing wit agêng wau, ing wusana lajêng bibar sami salang tunjang anggèning ngupados gêsang. Sarêng putra nata tiga sumêrêp wontên prajurit soroh amuk wau sarana ambêkta dêdamêl kajêng agêng wau, ajrih lan kagètipun tanpa upami. Ing kala punika Ilya ngumbulakên dêdamêlipun kajêng agêng wau, sarta awicantên dhatêng pangeran tiga punika makatên:
He, para pangeran kang ora duwe duga prayoga, gèk kowe padha tak kapakake, apa kowe kabèh kudu tak cêkêl, apa kowe kêpengin dak tigas gulumu. Yèn kowe tak cêkêla, kaya-kaya ora ana prêlune, sabab aku ora duwe panggonan sing kêna kanggo nawan kowe têtêlu, amrih kowe bisa anggagas marang panggawemu sing kêliru iku. Dikon nigas gulumu, aku iya êmoh, awit kowe isih ênom sarta kurang wawasanamu. Mulane bêcik kowe tak mardikakake bae, supaya kowe kabèh bisa padha mulih nyang panggonamu dhewe-dhewe, lan bisa wara-wara nyang nagaramu kana, yèn praja Ruslan kene kiyi tansah jinaga kanthi santosa, aja pisan-pisan ana mungsuh wani anêmpuh ing kutha jajahan Ruslan kene, awit ora wurung mêsthi bakal disirnakake dening
ing kadibyane. Lan poma, aja wani-wani amêmatèni golongan wanita ing praja Ruslan, awit pamalêse bakal tanpa wangênan.
Ing sêmu putra raja têtiga wau katingal ajrih sangêt dhatêng satriya ingkang soroh amuk, sarta ingkang tansah ngobat-abitakên kajêng ingkang kadosdene badhe kadhawahakên dhatêng sintêna kemawon ingkang nêdya bôngga. Sakala punika ical pangajêng-ajêngipun anggèning badhe angsal jarahan kathah, lan salajêngipun kanthi manut miturut nêdya nilar ing paprangan ngriku. Nanging pangeran têtitaga wau dèrèng ngantos suka parentah dhatêng wadyabalanipun supados tumuntên mundur, wadyabalanipun ing kala
ngriku, luhipun trocosan tanpa wontên kèndêlipun. Awit mênggahing panggraitanipun: mendah dukanipun ingkang rama, manawi sami mirêng, bilih putra-putranipun sami wangsul tanpa ambêkta jarahan. Langkung malih dukanipun nata têtiga, ingkang ramanipun para pangeran têtiga wau, manawi mirêng, bilih ingkang ngasorakên prajurit samantên kathahipun wau, jêbul namung prajurit satunggal, inggih punika satriysatriya. ing Ruslan. Saking dukanipun ingkang rama, botên sande pangeran têtiga wau, tamtu lajêng sami kalêbêtakên ing kunjara pêtêng. Lan ingkang tamtu, dukanipun wau botên namung dumugi samantên kemawon, nanging lajêng sumrambah dhatêng sintêna kemawon, ingkang kumawani anyakêt dhatêng sang nata. Badhe kasambêtan.
njaluk diaku kêponakan. Sarèhne Singapore ing doh kana, doh kene, dhèwèke kêpingin layang-layangan karo para sêdulur ing tanah Jawa kene, lan yèn ana sing gêlêm kêpengin ijol-ijolan prentbriefkaarten, postzegels lan tijdschriften. Lan supayane Uncle Sum ora kadhêndha yèn nèmplèki postzegel, upama layang têtêpungan 15 sèn,
lan surasane uga wis mangêrti kabèh, andadèkake ngêrêsing atiku. Sawise maca, aku banjur ngêtokake aluh, tansah ketokên kowe lan adhi-adhimu, kang kêmriyêk. Nanging ya wis aja tansah kopikir bae, mundhak ora bêcik kadadeane. Puluh-puluh, ya mung têkan samono anggone ngêmong kowe kabèh. Kowe bae sing pintêr ngladèni rama lan ngêmong adhi-adhimu, aja sok padha kêrêngan, kowe minangka gêntine ibumu.
S. Har, Surakarta. Gambaranmu wis daktampa kanthi bungah. Pitakonmu bab pangirime layang document, mangkono iku padha karo
Panaraga. Layangmu pitêpungan lan nandhakake kasênênganmu maca T.B. wis daktampa, ora liya andadèkake bangêt bungahku.
daktampa kanthi sênênging atiku. Ti, aku ya kêpengin nyang Priyambadan, nanging durung bisa. Wah kok sênêng ya, kowe duwe kêbon pêlêm lan
kirimna, yèn apik, ya bakal enggal dipacak.
Dukarsi, Rêmbang. Karanganmu wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Coba
panrimaku kokirimi layang manèh lan sukur kowe wis têpungan karo Indinan, Purwokêrto. Sarèhne saiki wis miwiti repetitie manèh, ya sing tabêri bae anggonmu sinau, supaya entuk biji apik.
Ibumu tansah ngarêp-arêp kirimanmu karangan dêdongengan utawa liya-liyane. Yèn kirim layang Bu Mar, ambok iya
Suta: "Ora ki, dhèk wingi ora udan."
Ing sawijining pondhok pêsantrèn ana santri cacah 10. Santri-santri mau ana siji kang bodho bangêt, nanging têmên, lire apa parentahe gurune diturut sarana eklasing ati. Kanca-kancane sok ambeda marang santri bodho mau, ora beda kaya lumrahe, manawa ana wong utawa bocah kang dianggêp bodho, malah digawe gêguyon, dibeda lan
tingkahe kanca-kancane marang dhèwèke mau ambeda lan sapiturute. Kabèh-kabèh mung ditampa bêcik.
mau kok banjur prentah marang Si Triman, mangkene têmbunge: "Man, saka dhawuhe kyai guru, bêton iki supaya dibakar, yèn wis matêng tampakna aku manèh, aku kang ngaturake marang kyai dhewe." Triman banjur nglakoni dhawuh mau, ora ana kang disulayani.
Kyai kagèt bangêt nalika nampa bêton kari 9 iji. Êmbuh dununge, nanging cêkaking rêmbug Triman kadakwa andhêlikake bêton siji, ananging ora didhawuhake marang Triman, mung cukup dadi sumurupe kanca-kancane.
Saking bodhone Triman ora maju marang pasinaon, apa manèh babagan apal-apalan, wus ora cumanthèl, kyai kaku panggalihe, dhawuh mangkene: "Triman, wulangan kang sabên-sabên tak wulangake kowe wus kliwat kabèh, saiki kowe dakwènèhi donga kang gampang, nanging bêcik kanggo kowe, yaiku: "Veton savuluh chari shonga." Pikarêpe kyai nyêmoni "Bêton sapuluh kari sanga." Nanging bab iku ditampa dening Triman kayadene piwulang donga têmênan, diantêpi saka dhawuhing guru.
Ing sawijining dina ana banjir gêdhe, narajang pêsantrèn mau. Kyai sarta murid-murid liyane padha enggal-enggal nunggang prau nêdya ngili, amarga banyune wis tumêka ing wuwungan pondhok. Triman kari, amarga isih pêrlu diutus mènèk krambil. Barêng mudhun prau wus adoh. Triman
ora migatèkake, mung cukup ngawe-awe bae, têmbunge: "Man, mrenea."
Triman lumayu ngambah ing dhuwur banyu, andadèkake gumune kabèh kang wêruh: Têmbunge "veton savuluh chari shonga." Mangkono satêruse nganti
Mungguhing bocah-bocah tanah Jawa, akèh sing wis wêruh tontonan sing jênênge reyog, yaiku jaranan kepang kang ditunggangi dening wong kanggo tontonan lan ditabuhi nganggo angklung utawa kêmong kanggo ngiring-iring pangantèn.
Mara dêlêngên gambare bocah-bocah ing dhuwur iki, dianggon-anggoni cara reyog, ketoke padha gumêdhe kaya raja
mlaku rada rêkasa. Nanging tumraping bocah, tindak kang kaya ngono mau malah andadèkake bungahe wong tuwane.
Barêng kêthèk lan bulus wis padha warêg anggone mangan gêdhang, kêthèk calathu: "Wah, kok enak têmên gêdhange mau. Bêcike ayo padha nandur dhewe, supaya bisa mangan sabên dina."
Bulus mangsuli: "Ya bêcik, dhi kêthèk."
Kêthèk banjur mènèk manèh, lan mêthik tuntut gêdhang karo calathu: "Na, iki kang arêp daktandur."
Bulus calathu: "Aku ora bisa mènèk, mulane ya thukulan wit gêdhang iki kang arêp dakjupuk, lan tak tandur."
Kêthèk mangsuli: "Iya bêcik."
Kêthèk lan bulus nuli lumaku, golèk panggonan banggokanggo. kêbon gêdhang.
Ing alas kono ana ara-ara, barêng mitra karo-karone têkan
kanggo rabuk." Tuntut nuli ditancêbake ing tlethong kêbo manu.mau. Si bulus uga nandur wite gêdhang, nanging dhèwèke gawe jugangan dhisik, kaya lumrahe wong nandur gêdhang ora adoh saka tuntut gêdhang kang ditandur dening si kêthèk.
Ing kono kêthèk calathu: "Coba dêlêngên, tuntut gêdhang ditandur ing rabuk, yèn ora enggal thukul lan wohe ora gêdhe-gêdhe, ya bangêt anggumunake. Lan saiki ayo padha bali bae nyang ngomah!"
Calathune si bulus: "Iya bêcik."
Karo-karone banjur padha bali mulih, si bulus golèk jugangan ing sacêdhake kali cilik lan si kêthèk mènèk ing wit-witan uga cêdhak kono.
ing panggonan, kang ditanduri gêdhang, si kêthèk lumpatan saking sênênge, karo calathu: "Kang bulus, dêlêngên tanduranku wis mêgar, ora suwe
wis matêng gêdhangku. Kang bulus, anggonmu lumaku ambok iya dirikatake."
bulus: "Bênêr uga kandhamu kuwi, sabab bokmanawa yèn manungsa nandur gêdhang, sing ditandur anake gêdhang. Nanging ya wis, aja mangkêl atimu, tanduranku wis mêtu godhonge anyar loro, rupane miwiti dadi, tanduranku kuwi. Ayo padha mulih dhisik."
Mitra loro mau nuli padha mulih, si kêthèk rupane mangkêl atine, lan manèh
Ana wong nistha miskin duwe tangga sugih. Sabên dina tanggane olah-olah kang enak-enak. Sarèhning wong miskin mau ora bisa tuku panganan kang enak-enak dhewe, mula sabên-sabên anggone mangan sêga ngêntèni yèn tanggane olah-olah. Wong miskin mau banjur ngêpêl sêga sarta mapan marang panggonan sing kêtrajang gandaning olah-olahan sarta nganggo calathu: "Wah enak têmên iwak iku: mêngkono karo ngarani iwak sing diolah, kaya ta iwak êmpal, bêstik, lan sapanunggalane.
Tanggane nyipta yèn trekah ngono iku nyuda enake panganan. Katandha sawatara dina anggone mangan ora enak. Saka kêncênging ciptane, nganti kêlakon duwe atur gugat nyang ngarsane
rupiyah. Kuwi njaluk têtêmpuh mêtu saka pangwasaning pangadilan.
Wong miskin tumuli katimbalan sowan ing ngarsaning pangadilan.
Sawise sowan banjur kadangu saprêlune, paturane iya bae. Wong miskin katamtokake mujudake dhuwit sapuluh rupiyah,
ora kêna mbangkang. Kêlakon wong misikin mujudake dhuwit sapuluh rupiyah. Barêng dhuwit wis diwilang ana ngarsane pêngadilan, sing gugat didhawuhi ngukup. Ananging barêng dhuwit arêp dikandhut, tangane dicandhak dening jaksane, andadèkake kagète sing gugat, ature: "La punika nalaripun kadospundi?"
Pêngadilan mêdharake prakara mau: "Anggonmu gugat rak prakara ambu, mula dhuwit mung kêna kograyang."
Saiki Si Jêmbluk wis duwe kêbo, mula banjur ora milu lunga ngarit bapakne, salin angon kêbo, andadèkake bangêt sênênging atine.
Ing sawijining dina kêbo mau pinuju lagi mlegung (turon) ing ngisor wit pêlêm, dumadakan ana pêlêm tiba, nibani êndhasing kêbo, kang anjalari patine kewan mau. Iku andadèkake kapitunane Si Jêmbluk. Kaya adat sabên, pêlêm mau, kang nibani êndhase kêbone, dijupuk, wowohan, kang ora ana pêngajine babar pisan, ditandhing karo ajine kêbone.
Saiki dhèwèke uga ora milu bapakne manèh, banjur nglêmbara kanthi anggawa pêlêm, tanpa ana kang dijujug. Ora ana wong kang ngêrti parane Si Jêmbluk sarta apa kang digolèki.
Kacarita Si Jêmbluk têrus anggone lumaku, saya suwe têkan ing alas. Sawise mlaku turut alas tanpa mangan lan ngombe banjur têkan nêgara liya.
Sang ratu ing nêgara kono kagungan putra putri, kang bangêt endah ing warna, dene asmane Mayangsari. Nalika Si Jêmbluk lagi ngumbara, sang putri Mayangsari lagi nênun ana ing gapuraning kraton.
Dumadakan Si Jêmbluk liwat ing kono, lan banjur krungu swaraning wong nênun. Barêng sirahe
purug kawula. Sapunika kawula badhe andhèrèk titip pêlêm punika awit kula badhe adus sakêdhap."
Sang putri bingah bangêt, awit kraos salit lan arêp ngêrsakake sêgêr-sêgêr, sabab ing wêktu iku panas bangêt. Sang putri banjur dhawuh marang Si Jêmbluk: "Iya bêcik, sèlèhna ing kene cêdhakku." Si Jêmbluk nyèlèhake pêlême ing
didhahar dening sang putri, nanging malah ngetokake nêpsune.
Sang putri ngandika: "O, Jêmbluk, mêngko daklironane pêlêm satenggok kèhe, ambok iya aja nêpsu, pira rêganing pêlêm, kok le kaya bocah cilik, kowe kuwi. Gilo iki daklironi dhuwit sarupiyah!"
Sang putri nuli nawani jarik klambi lan liya-liyane, nanging mêksa ora ditampa. Cêkake Si Jêmbluk ora arêp nampa dhuwit utawa barang.
Sang putri bangêt lingsême lan wêkasane ngandika mangkene: "La kapriye Jêmbluk, kowe njaluk liru apa, ingatase pêlêm mung siji bae kok banjur dadi pêrkara kaya ngono."
Jêmbluk mangsuli: "Sang putri, kawula nyuwun lintu salira panjênêngan piyambak. Inggih lêpat panjênêngan piyambak, dene pêlêm kawula panjênêngan dhahar."
Sang putri saya lingsêm lan judhêg panggalihe mau dikira ya ora apa-apa, wong mung bab pêlêm siji, nanging wêkasane mêngkono iku. Arêp kêrsa, nanging ya ora mèmpêr, amarga dudu sapadhane. Arêp ora kêrsa, nanging wis dadi panjaluke sing duwe pêlêm, karo manèh sang putri uga wis ngrumaosi lêpat. Wah bingunge sang putri tanpa upama, mula banjur sowan mênyang kêdhaton nêdya matur ingkang rama lan ingkang ibu. Sang putri nuli dhawah karo muwun ing ngarsane rama ibu lan ngaturake kabèh kang wus kêlakon, saka kawitan têkan pungkasan, lan uga ngaturake apa panjaluke Si Jêmbluk ing saiki iki.
Andadèkake bangêt kagète lan lingsême sang ratu, barêng mirêng ature ingkang
Isinipun: Rêdi Api - Wajibing Wiji - Jaarmarkt ing Surabaya - Patilasan Kina - Pamrayogi Utawi Pitêdah sawatawis tumrap tiyang wawrat - Kawontênan ing Tiongkok - Kyai Cok Brosot - Kabar Warni-warni - Wêwaosan -Jagading Wanita.
Rêdi Api ing Bandhah, dipun tingali saking pasisir sagantên Bandha Neirah
tuwa / paribasane ana / dhêmên ngiwa liring wuwus / wau sêmuning wasita //
Ngiwakna karêping ati / kang marang rèh kabungahan /
manungsa sami / marma kang para wong tuwa / wajib marsudi sêdyane / dèn sêtya dahat santosa / sanityasa mangarah / ngêngurangi karêpipun / pinriha kêpara cuwa //
Glethak-glèthèk bae apik / poke arip wong anendra / ya ing kono kêpenake / nyandhang nganggo padha uga / ugêre wong atuwa / anggêre wus rêsik wutuh / wus
Anona ing tôndha yêkti / ngêndi ana wong
bungah / wus tan ana timbangipun / lir wong lungan pêplêsiran //
rana-rana buwang dhuwit / jare nyang polatan jêmbar / jajah nambahi kawruhe / yèn mung kawruh darma nyawang / mung murka kang kasandhang / sandhungane êntèk purug / êntèk ngomah kari susah //
kêjaba ta yèn marêngi / karana kêrêpe lungan / wigati ana parlune / luru pangan dagang layar / lan parlu liyanira / iku wus nora rinêmbug / wajibing
nyambut karya / nora rigên pangruktine / kabèh kabutuhan ngomah / bungah lungan lêng-lêngan / yèn durung kaur-milaur / ala
bisaa nuwuhke wiji / iya mung dêdawa ala / anglêluwihi alane / yeka saking yayah rena / dadi dènira murwa / winih ananing tumuwuh / mung anake wuwuh ala //
mênawa uwong ngaurip / mung arêp kanggo pangarsa / nganakke piala gêdhe / pedahe apa tumitah / yèn ngakua wong bungah / têmah bali dadi lêbu / kanggo ngrèh awak wong wungwang //
K. 2966 ing Kêbumèn. 10-8-1885, dhawah Sn, Kli, 28 Sawal, Je 1814, Arab 28 Sawal 1303, Kuningan, Karo. 2-2-1908, dhawah A, Kli, 28 Bêsar,
punika tumrap kuwartal punika saha kwartal I taun 1938.
Lêngganan nomêr 4528, R.Ng. Dirdjodoeto ing Solo. Makatên punika: "dubbel" namanipun. Jalaran K. 4528 ngangge ngalamat Abdi dalem gandèk tengen, nanging sarêng panjênêngan ngintunakên yatra pambayaran namung: R.Ng. Dirjaduta. Amila lajêng kakintên lêngganan enggal.
--- [1316] ---
Ing bab wontênipun Jaarmarkt ing Surabaya, kados para maos sampun botên kêkilapan, amargi wontênipun sampun ajêg sabên taun. Nanging kawontênan tuwin kawigatosanipun Jaarmarkt wau, bokmanawi kathah ingkang dèrèng patos migatosakên, awit umumipun lajêng namung katingal dados papan kasênêngan. Môngka lugunipun, babagan ingkang kados makatên wau, inggih punika kawontênanipun Jaarmarkt dados satunggiling papan mitongtonakên kagunan, padagangan, kawêkêlan tuwin sanès-sanèsipun, ingkang pikantukipun sagêd anênangi dhatêng manah, saha adamêl kamajêngan.
Patamanan ingkang sakalangkung nêngsêmakên salêbêting Jaarmarkt Surabaya.
Ingkang ajêg wontên karamean ingkang kados makatên punika ing Surabaya, nama Jaarmarkt, ing Bandhung nama Jaarbeurs, ing Batawi nama Pasar Gambir. Tuwin sanès-sanès panggenan malih.
Satunggal-satunggaling panggenan wau cara-caraning rêrênggan beda-beda, tur sarwa adamêl sêngsêmipun ingkang mriksani tuwin sagêd nênarik manah. Nanging tumrap ingkang sampun mangrêtos utawi kêrêp ningali dhatêng kawontênanipun, inggih lajêng sumêrêp dhatêng punapa ingkang dipun kajêngakên, upami badhe sumêrêp dhatêng babagan ulah têtanèn, patukangan tuwin sanès-sanèsipun, ing ngriku sampun wontên sadaya. Makatên ugi tumrap Bale Pustaka, sabên wontên karamean kados makatên wau tamtu ambikak padhasaran buku warni-warni, ingkang raosipun ugi gêgayutan kawontênan ngriku, upaminipun mêntas ningali papan patukangan, têtanèn, kasarasan
--- [1317] ---
tuwin sanès-sanèsipun, ing ngriku sagêd pados buku ing padhasaran Bale Pustaka ing bab babagan wau.
Makatên malih papan padhasaran buku Bale Pustaka punika wontênipun ing papan karamean, gampil dipun padosi. Saya tumrap ingkang nêmbe kawontênakên ing Jaarmarkt Surabaya, para maos sagêd manggalih piyambak mênggahing ringkês, cancingan tur sarwa nyêkapi. Sagêd pindhah sawanci-wanci, sagêd lajêng bikak dadakan.
Ing bab wontêning Jaarmarkt ing Surabaya wau, nyata dados satunggiling sarana ajênging kagunan, kawêkêlan, sêsêrêpan tuwin sanès-sanèsipun.
Lumpang sela kalih iji punika, ujaring kôndha kadadosan saking sela limrah, ananging sarèhning ing sabên dintênipun tansah dipun thuthuki, prêlu kapêndhêt bubukanipun, kangge srana dipun têdha, ngantos sagêd bolong. Dados lumpang bolong punika ugi minôngka dados pasêmonipun ingkang sawêg ngudi kalangkungan ing wêkdal punika, inggih punika sagêd pikantuk bêbolonganing margi ing ngriku.
Gubug ingkang isi sela pêpundhèn, dipun jagi ing juru kunci, ing kiwa piyambak juru kunci, sanès-sanèsipun para ingkang sami jiyarah mriku.
Dados manawi ngèngêti ingkang manggèn papan ing ngriku, punika satunggaling titah ingkang sawêg gadhah pambudi, botên anèh bilih papan punika ngantos sapriki taksih sami dipun pêpundhi, dipun luhurakên, ngantos ingkang klèntu panampi, lajêng kêsasar ing pamanggih, bilih panggenan punika utawi selanipun sagêd damêl bêja utawi cilaka, malah kawartos sampun nate sela bundêr punika kangge rêbatan, dipun colong kabêkta dhatêng sanès dhusun, ngantos dados prakawis, kêpêksa pulisi lajêng ngêmori damêl.
Ing nalika taksih jaman ujungan, pêrang alit-alitan ing dhusun, mêngsah sanès dhusun, kintên-kintên jaman 20 taunan, papan ing ngriku dados pangungsènipun para neneman, inggih punika ing sadèrèngipun dhumawah tapukipun ujungan, para sawung ujungan, sami mrêlokakên nênêpi wontên ing ngriku, inggih punika kajawi sami andon adus, inggih prêlu sami alon-alonan anggènipun anjunjung sela bundêr punika. Ingkang sagêd nêtêpi ngantos sagêd ngangkat kaping gangsal, punika ingkang badhe mênang ujunganipun.
Wasana lêrês lêpatipun sumôngga ing para maos, tuwin nyuwun gunging samodra pangaksama.
Lêngganan nomêr 2273 ing Kêbumèn. Panagihan punika kêlintu, lugunipun panjênêngan sampun ambayar dumugi wulan Oktobêr 1937.
Punapa ingkang wawrat badanipun kiyat nanggulangi manawi wontên sabab ingkang tanpa pratikêl utawi tanpa pitêdahipun dhoktêr.
Punapa jantungipun (hart) ingkang wawrat kiyat utawi kasarasan.
Punapa tiyang botên nate kataman sêsakit ingkang botên wontên tapakipun, utawi kataman ewahing jêroan, ingkang ngantos dangu, sasampunipun saras, taksih sok kraos utawi kumat.
Têmtunipun tiyang limrah botên sagêd anjawab pitakenan punika. Yèn makatêna, punapa tiyang èstri ingkang wawrat punika botên kuwatos anggènipun ngandhut lan badhe nglairakên bayi wau. Punapa sampun lajêng pasrah kemawon.
Sanajan èstri wawrat punika kinodrat kados ingkang kasêbut ing ngajêng, sarèhning badanipun tiyang èstri sarêng wawrat, jêroan asring lajêng sami sagêd ewah lampahipun, trêkadhang langkung saking mêsthi sarta sok thukul sêsakitipun, kajawi punika [puni...]
[...ka] sumèlèhipun bayi ing pranakan asring botên tata, sajansanajan. namung sawatawis sarta asring sagêd jêjêg piyambak, badhe lairipun bayi asring kangelan utawi sok botên sagêd lair. Ingkang makatên punika manut raos utawi pikiran ingkang saras, inggih kêdah nêdha tulung dhatêng dhoktêr utawi Vroedvrouw.
Ingkang langkung prayogi kapriksakna dhatêng dhoktêr ing sadèrèngipun bayi ing wêtêng sampun agêng, dados sagêd sumêrêp kawontênanipun ingkang wawrat, dhoktêr lajêng sagêd suka pitêdah punapa ingkang kêdah dipun jagi, utawi ingkang dipun awisi, kapriksa lampahipun êrah (bloeddruk) tuwin sênènipun.
Asring suku tuwin thothok sukunipun ingkang wawrat kalih pisan sami abuh, punika nandhakakên yèn ginjêl (nier) kuwalahên anggènipun nyambutdamêl, dados sakit, prêlu utawi kêdah dipun priksa dening dhoktêr, awit namung dhoktêr ingkang sagêd nêtêpakên sêsakitipun punika ambêbayani utawi botên.
Ananging yèn sampun kasèp, têgêsipun sêsakitipun sampun ngrêbda, dhoktêr inggih botên sagêd nyarasakên, utawi dangu sangêt sarasipun.
Langkung prêlu malih dhoktêr kêdah nyumêrêpi punapa bekkeningang inggih punika bolongan ingkang kangge mêdalipun bayi ing balung pênyanggi baka utawi pranakan (baarmoeder) ingkang wawrat wau cêkap wiyaripun kangge lairipun bayi. Manawi bekken ciyut botên katingal, yèn botên konangan dhoktêr, damêl susahipun biyung ingkang nglairakên tuwin dhoktêr kangelan anggènipun ngêdalakên bayi, utawi kêdah dipun wiyarakên, utawi sanèsipun.
Môngka yèn bekken ingkang ciyut wau sagêd konangan dening dhoktêr, sadèrèngipun bayi agêng ing wêtêng, dhoktêr lajêng gampil anggènipun nanggulangi. Makatên ugi upami sumèlèhipun bayi wau botên mujur utawi kalintu, konangan dhoktêr, lajêng sagêd damêl mujuripun, upami botên sagêd dipun ujurakên, dhoktêr sagêd sadhiya prabot ingkang prêlu kangge mitulungi bilih bayi badhe lair, utawi sanèsipun.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil punika pitêdah dhatêng para putri ingkang sami dèrèng mangrêtos (dèrèng nguningani).
Yèn dipun manah-manah tiyang èstri punika kuwajibanipun utawi tanggêlanipun agêng saha awrat sangêt, langkung-langkung tumrap tiyang èstri ingkang wawrat utawi nglairakên jabang bayi, paribasanipun anguwod ogal-agil, punika têgêsipun tiyang èstri ing salêbêtipun wawrat ngantos nglairakên jabang bayi wau sasat wontên ing nginggilipun wot moglak-maglik, manawi botên kalêrêsan sagêd andadosakên sakit tuwin tiwasipun, kados ta asring wontên tiyang èstri anglairakên mawi sabab pamanggènipun bayi ing pranakan (wadhah bayi) botên lêrês malang utawi ewah nungsang sapanunggilanipun utawi jalaran katularan rêrêgêd (baksil) saking rêgêdipun tanganing dhukun utawi gêpokan barang sinjang utawi sanèsipun ingkang rêgêd, punika asring andadosakên tiwasipun. Mila tiyang èstri ingkang badhe nglairakên bayi punika prayogi wontên ing griya sakit utawi [u...]
[...tawi] yèn pancèn sagêd bayar, nêdha dipun tulungi dhoktêr utawi Vroedvrouw.
Sanadyan kula sampun asring ngandharakên bab sêsakit infectie, sapunika prêlu kula ambali malih, awit tiyang èstri ingkang badhe nglairakên jabang bayi wau, wêkdal bayi lair, manawi anggènipun nulungi utawi barang-barang ingkang gêpokan kalihan ingkang nglairakên punika botên rêsik saèstu, sagêd ambêbayani, inggih punika tiyang èstri sagêd kataman sêsakit infectie, jalaran wontênipun kruma wiji sêsakit (baksil) punika warni-warni, ing pundi-pundi, ing pangangge sinjang, rasukan, ing patilêman, ing guling, bantal, sêpre, urung bantal lan guling, ing kasur, gêlaran, ing tangan lan driji asring wontên. Baksil ingkang nulari dhatêng tatu ing kulit utawi daging lajêng nukulakên infectie (wond infectie) baksil
Botên sadaya baksil utawi baktèri punika mêsthi ambêbayani, namung kintên-kintên wontên 25% ingkang sagêd dados ama utawi mêngsahipun tiyang, kewan utawi têtuwuhan. Dene ingkang ± 75% botên punapa-punapa, botên munasika dhatêng tiyang, malah saperangan wontên ingkang sagêd mitulungi utawi migunani dhatêng tiyang, kados ta: rottings bacterien, awit baksil punika manawi dipun kêmpalakên kalihan rêrêgêd ingkang ngandhut baksil ingkang kêras utawi ambêbayani sagêd mêngsah utawi nanggulangi dhatêng baksil-baksil ingkang kêras utawi ingkang ambêbayani wau.
Tuladha ingkang cêtha inggih punika lampah-lampahipun baksil ingkang lami nanggulangi baksil kêras ingkang enggal ing sabêlêtipunsalêbêtipun. septietank. Mila ing septietank botên kenging dipun soki karbol utawi creolin kangge nawar utawi ontsmet, awit mangke rottings baktèri sagêd sami sirna utawi pêjah, dados septietank botên sagêd nyambutdamêl punapa lêrêsipun.
Pangangkahipun Jêpan anggènipun badhe ambêdhah Syanghai katingal dipun rosani, mila panêmpuhipun Jêpan saking gêgana ingkang tumuju dhatêng Sapèi tuwin Kiyanggwan katingal dipun kêtog yêktos. Dhasar panêmpuhipun wontên ing ngriku punika gadhah raos sampun unggul, mila kêladuking patrap, Jêpan lajêng nyêbarakên sêrat sêbaran ingkang raosipun suka pêpèngêt dhatêng wadya Tiongkok, supados sami nungkul kemawon, awit sanadyan anglawana inggih badhe tanpa damêl. Malah manawi wadya Tiongkok purun takluk, sabên tiyang 1 badhe dipun sukani arta sadhollar. Ing bab arta punika Jêpan nyadhiyani arta kalih yuta dhollar.
Mirid pawartos ingkang kados makatên wau, tamtu kemawon adamêl botên rênanipun Tiongkok, pitêmbunganipun Jêpan malah angosok wangsul damêl muntabipun ingkang sami kataman. Môngka manawi nitik saking wontênipun paprangan ing Syanghai, dumuginipun sapunika sampun tumindak tigang wulan, kawontênanipun taksih panggah, dèrèng wontên titikipun Jêpan sagêd ambêdhah Syanghai. Malah kosokwangsulipun, sagêd ugi panêmpuhipun Jêpan punika badhe cabar, tuwin kêpêksa pados margi sanès, awit papan ingkang dipun têmpuh ing sapunika katingal sakalangkung wulêt. Dene dhatêngipun bêbantu wadya Jêpan katingal saya majêng, punika ugi dados satunggiling tôndha awrating bobotipun wadya Tiongkok. Bêbantu ingkang katingal wau, wontên kapal pêrang 29, kapal pirantos ngangkat wadya bala 23, sami lumampah nungsung muara Yangce, kaprênah saêlèr kilèn Syanghai.
Ingkang pinanggih ing sisih lèr ugi taksih rame, karosanipun Jêpan tansah angsal tandhing. Sampun sawatawis dintên wontên motor mabur Jêpan gangsal ingkang nuju kêkalangan wontên sanginggilipun laladan Nanking kenging dipun sanjata dening wadya Tiongkok, sami dhawah sadaya. Salajêngipun wontên motor mabur Jêpan, pirantos ambucal bom katingal, saha lajêng andhawahi bom ing sêtatsiyun Suko. Ing ngriku lajêng pun susul ing motor mabur pambujêng Tiongkok, sagêd papagan wontên sanginggilipun Sinkiyang. Motor mabur Jêpan kenging dipun sanjata kumaleyang dhawah ing siti. Nanging botên dangu katingal wontên motor mabur Jêpan 9 nêmpuh gapuraning kitha sisih kidul, dipun êtut ing motor mabur pambujêng 6 sami mêmanuki saking wingking.
Sarêng motor mabur wau sami katingal, lajêng dipun lêpasi mriyêm pananggulang motor mabur. Nanging botên dangu dipun êndhani, prêlu ngangkatakên motor mabur Tiongkok kangge ambujêng motor mabur mêngsah saha lajêng campuh wontên ing gêgana.
Ing ngriku motor mabur Jêpan ingkang langkung rikat panggêgananipun sampun wontên sanginggilipun motor mabur
mabur Tiongkok sagêd mênang papan, wêkasan sagêd nyanjata motor mabur Jêpan tiga sami dhawah sadaya.
Kados ingkang sampun kawartosakên, para golongan Tiongkok ingkang ing ngajêng mêmêngsahan [mêmêngsa...]
--- [1323] ---
[...han] kalihan bangsanipun piyambak, sami èngêt lajêng ambiyantu dhatêng bangsanipun, paribasanipun: tunggal daging, jiniwit milu krasa lara. Ingkang makatên punika tamtu badhe mêwahi kasantosanipun Tiongkok.
Sawangan kitha Pèiping, salah satunggiling kitha agêng ing Tiongkok, dipun tingali saking gêgana.
Ing mangke Jêpan katingal saya waringutên anggènipun pasulayan kalihan Tiongkok, dhatênging bêbantu anggili tanpa kêndhat, punapa malih ing bab wontêning dêdamêl, pinanggih saya mitadosi. Nanging ing bab dêdamêl wau Jêpan tanpitampi. panyêrêg saking Tiongkok, bilih Jêpan migunakakên dêdamêl ingkang kapetang dados awisan, inggih punika migunakakên mimis dhum-dhum, punapa malih migunakakên dêdamêl gas mawa racun. Bab punika pinanggih wontên tôndha yêktinipun ingkang nyata, mirid saking kawontênanipun ingkang sami tiwas wontên ing paprangan.
Sayêktosipun pawartos kados makatên punika sampun kêrêp dados rêraosan, nanging dèrèng wontên karampunganipun ingkang maton, mênggah ing nyatanipun.
Kajawi panyêrêg babagan punika, Jêpan ugi tampi sêrêgan saking Inggris, ing bab anggènipun Jêpan andhawahi bom dhatêng oto-oto wêwakil Inggris ingkang botên têbih saking Syanghai. Bab punika Jêpan amangsuli, wontênipun wadya
--- [1324] ---
Jêpan andhawahi bom dhatêng oto-oto wau, amargi Inggris nêrak wêwalêr langkung ing margi ingkang sanès lêrêsipun, mila lajêng nuwuhakên panganggêp bilih oto wau sanès oto Inggris.
Ing sapunika wontên wartos malih ing Mansukuo wontên ebah-ebahan ingkang sagêd ugi dados wêwinih paprangan malih, inggih punika para rakyat Tionghwa ing ngriku ingkang sampun kabawah Jêpan, sami badhe ambalela, wadya bôngsa Tionghwa ing ngriku ingkang sami sikêp dêdamêl langkung kathah, ngungkuli cacahing wadya Jêpan ingkang badhe nyirêp rêrêsah.
Ing sawetanipun kitha Bojanagara wontên dhusun, nama Prayungan. Bokmanawi ing kinanipun dhusun wau panggenan galagah rayung. Ing dhusun ngriku wontên pasarean agêng, namanipun Dhayuhan, katingal saking margi agêng utawi saking sêpur, saantawisipun haltê Sraya lan Sumbêrêja N.I.S. Ingkang dipun mêmule wontên ing ngriku nama Kyai Cok Brosot. Rumiyin ing sacakêtipun pasarean, ugi cakêt sangêt saking margi agêng, wontên selanipun pêthak alus, tanpa sêratan, watawis panjang wiyaripun 80 X 60 cm., sela wau sapunika sampun botên wontên. Kula botên sagêd mastani, punika sela punapa, punapa têtêngêring kubur, punapa golongan piagêm saking karaton.
Ing pasarean Dhayuhan punika wontên waluku ingkang sumlagrang ing kajêng agêng, kacriyos punika waluku gadhahanipun Kiyai Cok Brosot.
Dhusun kilènipun Prayungan punika dhusun Talun, têgêsipun siti ingkang sawêg kabubak. Ing ngriku wontên umpak sela cêmêng sawatawis sami glethakan ing wêwêngkonan sabin. Inggiling umpak watawis 80 cm. Kintên-kintên umpak wau sami bêktan saking liya nagari, awit ing ngriku botên wontên sela cêmêng, ingkang wontên sela gamping saking Rêdi Kêndhêng.
Wontên malih dhusun alit, namanipun Kêlumbung, kacriyos punika panggenan lumbungipun Kiyai Cok Brosot. Wontênipun Kiyai Cok Brosot cakal bakal ing ngriku, bokmanawi saking dhawuhing ratu, sabên taun kêdah atur bulu bêkti awarni pantun utawi uwos. Wontên padhêkahan cêlak ing ngriku, namanipun Badhug, têgêsipun lêsung, dados panggenan nutu pantun ingkang badhe kangge bulu bêkti wau.
Kacariyos Kiyai Cok Brosot gadhah bojo ingkang endah ing warni. Saking kayungyunipun dhatêng ingkang èstri ngantos botên sagêd pisah, sanajana namung sakêdhap. Mila satêngahing nyambut damêl wontên ing sabin, asring ambrobos malajêng mantuk, prêlu nuwèni ingkang èstri. Ngantos anggènipun anggarap sabin botên jênak, botên pikantuk damêl. Ingkang èstri piyambak inggih susah, ngraosakên lêlampahanipun ingkang jalêr makatên punika. Wontên ingkang cariyos, salajêngipun manawi nyambut damêl dipun tênggahi dhatêng ingkang èstri. Wusana Kyai Cok Brosot sagêd dados ratu, anggêntosi ratu ingkang ambawahakên dhusun ngriku.
Lêbêt wêdaling barang dagangan ing tanah ngriki. Miturut cathêtan saking
ing nagari Walandi. Diplomanipun wau wontên kalih, satunggal babagan têtanèn, satunggalipun babagan among dagang. Tuwan Soeharto sasampunipun angsal diploma wau badhe taksih wontên nagari Walandi ngantos dumugi wulan Januari 1938, pêrlu pados diploma malih tumrap têtanèn ing nagari Walandi.
Lulus ing pamulangan luhur ing nagari Walandi. Miturut Têngah, M. Aboetalip Sastrotênojo, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing Mangkang, kabupatèn Kêndal, paresidenan Sêmarang, dados asistèn wêdana paresidenan Japara-Rêmbang.
Badhe ngajêngakên padangan wowohan salêbêting blèg. Awit saking ada-adanipun ingkang wajib badhe ngawontênakên pabrik wowohan wontên salêbêting blèg, saha sampun dangu dipun tindakakên cobèn-cobènipun. Kintên-kintên bab punika tumuntên badhe kasêmbadan, namung ngêntosi jangkêping pirantosipun.
Pêrlu kawontênakên jampi sakit bêntèr. Awit saking panyuwunipun schoolopziener I ing Purworêjo, supados ing sabên sêkolahan dipun wontêni sadhiyan jampi sakit bêntèr, awit miturut palapuran saking pamulangan-pamulangan, kathah sangêt lare-lare ingkang botên malêbêt sêkolah, ingkang jalaran sakit. Ing sapunika ing laladan Purworêjo sawêg ungsum sêsakit Influenza.
Angsal bintang saking Tiongkok. Tuwan A.C.W. Wardenier, asistèn-residèn-titulair ing Bênkulên, kawartosakên angsal bintang saking Tiongkok Orde van Jade klas 7.
Andandosi karisakan ing Kutorêjo. Ing nalika wontên lindhu, ing laladan distrik Kutorêjo wontên griya ambruk kirang langkung 150, ing sapunika griya-griya wau wiwit dipun dandosi. Ing bab punika Pangrèhpraja ambiyantu maringi pirantos-pirantosipun. Kintên-kintên botên dangu griya-griya wau sampun sami rampung panggarapipun.
Karisakan griya-griya ing bawah kabupatèn Klathèn. Jalaran saking wontêning lindhu ingkang mêntas kêlampahan punika, tumrap bawah kabupatèn Klathèn kathah griya ingkang sami risak tuwin ambruk. Mênggah pratelanipun: Ing bawah kaondêran Kêbonarum, ambruk 48, risak 44. Kaondêran Wêdi, ambruk 191 risak 100. Kaondêran Cawas, ambruk 79, risak 110.
Gantiwarno ambruk 68, risak 134. Dados gunggungipun sadaya, ingkang ambruk 452, ingkang risak 652, gunggung sadaya 1104.
dening motor mabur, salajêngipun dipun bêkta dhatêng Surabaya. Motor mabur T. 16 sampun dumugi ing Surabaya. Ing kala panguburipun layon 7 ingkang jalaran saking kasangsaran motor mabur wau, kathah ingkang sami anjênêngi, sadaya sami katingal anggèning bela sungkawa, kathah ingkang sami abela tangis. Pakurmataning pangubur mawi cara militèr, nalika pêthi layon kalêbêtakên ing
Spronk, salajêngipun layon gangsal sanèsipun. Sawarnining tindak ingkang pinanggih wontên ingriku, sarwa damêl kêraos-kêraosing manah.
Kasangsaran motor mabur Marine malih. Ing dintên Sabtu tanggal 16 October wontên wartos, bilih motor mabur T. 1 nalika nuju anggêgana wontên sanginggilipun pulo Banda badhe malêbêt dhatêng Sunglon Lontor, ingkang botên sapintêna inggilipun, panggenanipun wau dhawah. Motor mabur wau karisakan, punggawanipun sami nêmahi tiwas. Ingkang
mabur Specht. Kapal K.P.M. Generaal van Geen sampun dumugi ing Tanjung Priok ambêkta layonipun para ingkang sami kasangsaran ing motor mabur Specht. Pêthi-pêthi layon sami dipun tutupi ing bandera Walandi, pêthi wau dipun pasangi sêkar saking juru nglampahakên motor mabur nomêr kalih ingkang kêtulungan, saha ing kala punika ugi tumut ngêtêrakên nênggani wontên sacêlaking pêthi layon.
Karampungan nyalingkuhakên arta. Landraad ing Salatiga sampun angrampungi prakawisipun dakwa tuwan Soetama, dokter kewan ing Salatiga, kalêpatan ngangge arta panyadean sarêm kathahipun f 10.176,-. Dakwa kaukum kunjara 2 taun. Karampungan wau taksih dipun manah-manah rumiyin dening dakwa.
Murid Mosvia ing Magêlang. Kados ingkang sampun kawartosakèn ing Kajawèn, murid Mosvia ing Magêlang ingkang klas inggil sami darmawisata dhatêng Bali, katuntun dening T. Haji S.A.
Inginggil punika gambaripun Murid ing Mosvia wau punapadene panuntunipun.
Agèn pulisi ngamuk. Kawartosakên, satunggiling agèn pulisi tiyang siti ing Blitar ngamuk mawi dêdamêl revolver. Wontên agèn pulisi kalih ingkang kenging dipun sanjata, ingkang satunggal bangsa Walandi. Sasampunipun nyandayatanyanjata. tiyang kalih wau, tiyang ingkang ngamuk lajêng nyanjata badanipun
ing Ceylon. Wontên wartos, Malay Progressive Union, inggih punika satunggiling pakêmpalan turunan têtiyang tanah ngriki ing Ceylon, kala tanggal kaping 12 Sèptèmbêr, pakêmpalan wau adamêl congres ingkang kaping IV, dipun pangajêngi dening Dr. M.P. Drahaman. Ing congres ngriku
pangrèh U.S.I. Pakêmpalaning para maha siswa pamulangan luhur ing Bêtawi ingkang nama Unitas Studiosorum Indonesiensis, ingkang cêkakanipun U.S.I. nêtêpakên warga pangrèh enggal, inggih punika: Pangarsa tuwan Ribowo, Muda pangarda tuwan Darma Sêtiawan,
II nonah Hadidjah, Artaka I tuwan T. Mh. Djajadiningrat, Pambantu umum tuwan Adil Poeradirêdja.
Panyadean sarêm alit saya majêng. Ingajêng nate wontên wartos bilih sarêm alit ingkang rêgi 1 tuwin ½ sèn botên majêng. Miturut katrangan ing sapunika, panyadean sarêm alit wau malah pinanggih majêng sangêt, ngantos damêl munduring panyadean sarêm ingkang agêng ingkang katindakakên dening juru kilak. Mirid nalar, tuwuhing wartos mundur wau sagêd ugi jalaran saking pandamêling juru sade sarêm agêng. Ing sapunika Pakarya Sarêm ngawontênakên sarêm ingkang nyaprapat banon, rêgi 2 sèn.
Bab wanita ingkang dados punggawa nagari. Miturut wartos saking Bogor, kawrat sêrat idêran saking 1 ste Gouvernements Secretaris, ing sapunika wontên ewah-ewahan, tumrap wanita ingkang cêpêng damêl
kala nindakakên dhudhuk-dhudhuk wontên ing Kampementstraat, nalika pandhudhukipun wontên 1½ m, manggih rêca prunggu sae, cacah 2 iji. Rêca wau awujud Kuwera tuwin Dhyani Bodhisattwa. Ingriku wontên tandha-tandhanipun agami Buddha. Salajêngipun ing papan ngriku dipun priksa.
Mr. R.M. Sartono. Wontên wartos, Mr. R.M. Sartono kaangkat dados advocaat tuwin procureur ing Hooggerechtshof.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, Kiai
ing Magêtan paresidenan Madiun, dados jaksa Landraad ing panggenan wau. M. Soetimboel, Kartowisastro, tijd. Wd. Aib.
sakit Radcliffe ing Oxford. Griya sakit wau rumiyin ugi sampun nate tampi darma saking panjênênganipun 50.000 pondsterling. Gunggunging arta darma ingkang sampun dipun wêdalakên dening Lord Nuffield wau wontên 8½ yuta pondsterling.
Rêrêsah ing Palêstina. Ing sapunika jalaran saking wontêning rêrêsah, ing Yeruzalem kawontênakên undhang-undhang paprangan. Tuwuhing undhang-undhang wau jalaran mêntas wontên golongan ingkang ngêbom sêpur antawising Lydda kalihan Raselei. Miturut wartos ngantos sapriki bab rêrêsah punika dèrèng manggih katranganipun. Kajawi ingriku, ing sanès panggenan ugi tuwuh rêrêsah.
Ura-uru ing Ngabêsi. Wontên wartos, kala têngah-têngahaning wulan Sèptèmbêr wontên saradhadhu Italie 200 sami dipun prajaya dening têtiyang Ngabêsi ing Adua. Nanging panêmpuhipun tiyang golongan rêrêsah wau kenging dipun undurakên. Kala wêkasanipun wulan Augustus wontên têmpuhan ing Makêlê. Margi saking Dessie dhatêng Massana kathah panggenan ingkang dipun risak dening bangsa Ngabêsi. Miturut wartos ing pundi-pundi tuwuh panêmpuh ingkang sakalangkung ngêgèt. Ingajêng tanah Ngabêsi misuwur satunggiling nagari ingkang ngêdalakên têdha, nanging kosokwangsulipun, ing sapunika malah dados damêl, kêdah dipun jogi têdha saking jawi. Umumipun ing sapunika ing tanah Ngabêsi dados satunggiling nagari ingkang awis têdha.
Sakesahipun putra raja têtiga sawadyabalanipun saking ngriku, Ilya lajêng anyawang ngiwa nêngên aningali kathahing prajurit ingkang sami pêjah jalaran saking pangamukipun wau, sami pating galethak, pating kalumpruk, ing ngriku Ilya katuwuhan manah wêlas dhatêng têtiyang ingkang sami nêmahi pêjah, namung jalaran saking amituruti bandaranipun anggèning sami rêmên anjarah-ayah wontên ing sanès praja. Sêmu sungkawa Ilya lajêng ambandhangakên kapalipun lumêbêt ing kitha ingkang mêntas dipun kêpung wakul binaya mangap dening mêngsah wau. Dene papan ingkang kajujug, inggih punika: ing greja. Sadaya têtiyang ing kitha ngriku sami ngêmpal wontên ing greja, sami nênuwun dhatêng Pangeran supados dipun lêbura dosanipun, lan ing kala punika sadaya sampun sami sumadhiya manawi kapundhut ing pangayunaning Pangeran, sampun kanthi lêga rila pamitan kalihan donya punika. Dumadakan ujug-ujug korining greja kabikak saking jawi saha botên watawis dangu wontên tiyang lumêbêt ing ngriku ingkang mangangge kaprajuritan, ingkang adamêl sakalangkung kagètipun têtiyang ingkang sami ngêmpal wontên ing salêbêtipun greja wau sadaya. Sadumuginipun ing nglêbêt prajurit wau suka sasmita, bilih piyambakipun punika angrungkêbi agami Kristên, inggih punika sarana nêlungakên badanipun kanthi andhap-asor sangêt dhatêng pundi-pundi panggenan. Ingkang rumiyin sampun tamtu dhatêng prênahing gambar nabi ingkang dados sêsêmbahanipun, salajêngipun dhatêng ibu Mariyah, saha nêlungakên badanipun malih dhatêng sadaya tiyang ingkang ngêmpal wontên ing salêbêting greja wau, ing wusana piyambakipun lajêng cariyos dhatêng tiyang kitha Cèrnogop wau kirang langkung makatên :
Kula ngaturi sugêng dhatêng sadaya ingkang sami dêdunung wontên ing kitha Cèrnogop ngriki. Kula kalawau mirêng anggèn panjênêngan nyuwun pangapuntên dhatêng ingkang Kuwasa mênggahing dosa panjênêngan sadaya. Ingkang makatên punika kula anyarojani sangêt, awit mênggahing tiyang gêsang punika, sampun limrah anandhang dosa, amila inggih sampun wajibipun bilih nyuwun pangapuntên mênggahing dosanipun, dhatêng ingkang aparing gêsang. Nanging ingkang kula botên mangrêtosi, dene panjênêngan sadaya katingal prihatos kadosdene têtiyang ingkang badhe nilar donya punika.
Mênggah wangsulanipun ingkang tinakenan kirang langkung makatên :
Walèh-walèh punapa, anggèn kula sadaya sami angêmpal wontên ing salêbêting greja ngriki punika, sajatosipun botên sanès pikajêngipun, kajawi nyuwun ngapuntên mênggahing dosa kula sadaya dhatêng ingkang Murbèng Kuwasa, sarta nêdya ngêsrahakên jiwa raga kula sadaya dhatêng ingkang paring gêsang. Awit botên watawis dangu malih kula sadaya tamtu pinêjahan dening mêngsah, awit ing samangke kitha ngriki kinêpung wakul binaya mangap dening putra raja tiga cacahipun, sawadyabalanipun ingkang botên kantênan kathahipun, ingkang sumêdya amêjahi kula sadaya, sarta anjarah-rayah barang darbèk kula sadaya.
Môngga, sami mêdal ing sajawining kitha, dhatêng ing ara-ara ingkang angubêngi kitha. Ing ngriku mangke panjênêngan sadaya badhe uninga, kadospundi badhe kadadosanipun prajurit ingkang panjênêngan ngandikakakên botên kantênan kathahipun wau.
Mirêng wicantênipun Ilya ingkang makatên punika, têtiyang sadaya wau katingalipun sami bingah sangêt, sarta lajêng sami sarêng-sarêng bidhal mêdal ing jawi kitha ningali kawontênanipun ing ara-ara, gumunipun têtiyang kathah wau sakalangkung-langkung sarêng nyumêrêpi bilih ing papan ingkang suwaunipun kêbak prajurit sapunika katingal rêsik mamring. Nanging saking katêbihan katingal wontên pakuwon pintên-pintên anggrêmbêl dados satunggal, ingkagn dipun banderani sanès bandera Rus. Anèhipun, dene ing ngriku sêpên botên wontên prajuritipun satunggal-satunggala. Sarêng têtiyang kathah wau anyakêti mriku, gumunipun tanpa upami, awit ing ngriku dhacahcacah. mayiting mêngsah, sami pating glethak, pating lêmpuruk wontên ing sakiwa têngênipun pakuwon-pakuwon wau. Sakala ngriku têtiyang kathah wau inggih lajêng mangrêtos, bilih sadaya punika botên sanès kajawi pandamêlipun satriya ingkang mêntas dhatêng punika. Dados inggih satriya punika, ingkang ngluwari kitha padununganipun saking pangêpanging mêngsah wau. Saking gênging panarimahipun, têtiyang sadaya wau lajêng sami nêlungakên
anggèn panjênêngan sampun angluwari kula sadaya saking pangêpanging mêngsah. Nanging kaparênga kula sadaya nyuwun sumêrêp, asli panjênêngan punika saking pundi, sintên ingkang pêputra, tuwin sintên asma panjênêngan piyambak. Panuwun kula sadaya, mugi panjênêngan krêsaa mangagêngi kitha ngriki, sarta angadili ngriki.
Nanging Ilya nampik panuwunipun têtiyang sadaya wau, sarta lajêng amangsuli makatên:
Mugi-mugi ingkang Murbèng Kuwasa botên amarêngakên, bilih wontên rencang kaangkat dados bêndara, tuwin kosokwangsulipun, makatên ugi sampun ngantos kalampahan, wontên singa nagara kaangkat dados pangagênging agami, makatên ugi kosokwangsulipun.
Dados inggih botên utami, manawi panjênêngan sadaya lajêng ngangkat satunggiling prajurit ingkang asor kadosa kula punika, dados pangagênging kitha ngriki. Mênggah asli kula punika saking dhusun: Karacarop, botên têbih saking kitha: Murom. Dene ingkang anak-anak kula punika namung tiyang tani limrah kemawon. Nama kula Ilya. Anggèn kula anampik kaangkat dados pangagêngipun kitha ngriki, awit kula gadhah gêgayuhan sanès, inggih punika: kula kapengin ananggulangi mêngsahipun nagari kula piyambak punika, supados sampun ngantos kêkathahên cacahing rôndha tuwin lare yatim. Samangke kula kasêsa badhe dhatêng Kiyèf, prêlu sowan dhatêng Sang Prabu Wladhimir. Pundi margi agêng ingkang anjog dhatêng Kiyèf punika.
Sanadyan wangsulanipun Ilya wau sampun cêtha botên sagah anglampahi dados pangagênging kitha Cèrnogop ngriku, ewasamantên têtiyangipun sajak dèrèng narimah, malah saya ngangsêg panarosipun, awit salaminipun gêsang têtiyang sadaya wau dèrèng nate sumêrêp satunggiling satriya prajurit ingkang samantên mênggahing kêkiyatan punapadene kadibyanipun. Makatên ugi dèrèng nate amêningi satriya ingkang jêmbar kawruh tuwin luhur bêbudènipun kados satriya ingkang angakên namung anaking tiyang tani limrah kemawon wau. Salajêngipun têtiyang kathah wau sami suka pisungsung bokor tiga, ingkang satunggal dipun kêbaki êmas, satunggalipun malih dipun isèni salaka, lan bokor
puruna dados pangagêng ing kitha ngriku, kanthi prasêtya bilih sadaya tiyang salami-laminipun badhe sami tansah sêtya lan mituhu punapa pakènipun. Nanging Ilya, botên namung botên sagah anglampahi dados pangagêngipun ing kitha ngriku, malah ugi botên purun anampèni ingkang dados pisungsungipun têtiyang sadaya wau. Ingkang dipun kajêngakên ngêmungakên têtiyang wau puruna suka sumêrêp ing pundi margi agêng ingkang anjog dhatêng ing kitha Kiyèf punika. Sarêng têtiyang ing kitha Cèrnogop sami cêtha, bilih sêdyanipun Ilya punika kêncêng badhe tumuntên anglajêngakên lampahipun, sadaya wau lajêng kèndêl anggènipun sami ambujuk murih puruna dados pangagêngipun. Ing wusana lajêng sami cariyos kirang langkung makatên:
Dhuh, tuwan, andadosakên cuwaning manahipun sadaya kônca ing kitha ngriki, dene panjênêngan botên krêsa amagêngi kula
umatur: mênggah sajatosipun margi ingkang anjog dhatêng Kiyèf, punika ing samangke sampun botên kenging dipun ambah malih, jalaran sampun katuwuhan têthukulan inggil-inggil ngantos sampun botên katingal malih sipating margi. Dene margi wau anggènipun botên kaambah ing tiyang sampun taunan. Mênggah jalaranipun, ing ngriku wontên sambekalanipun tigang warni, ingkang adamêl mirising tiyang, inggih punika: ingkang kapisan, ing sacakêtipun wana Brinêski wontên rawanipun agêng. Sintên ingkang kasasar mriku, sagêd ical tanpa lari. Sambekala ingkang ôngka kalih, wontên ing sacakêtipun wit agêng ing sapinggiripun lèpèn: Smaradina, ing ngriku wontên wit agêng tiga ingkang pang-pangipun sami pêpulêtan dados satunggal, sarta dados pandhêlikanipun satunggiling begal nama: Solowe. Mênggah kadibyanipun begal punika tanpa tandhing, sintên ingkang dhawah ing tanganipun, tamtu tiwas. Sampun kathah para satriya utawi prajurit ingkang kumapurun ananggulangi begal wau, nanging botên wontên satunggal ingkang sagêd waluya, sadaya-sadaya sami kenging dipun pêjahi. Dene sambekala ingkang ôngka tiga, punika ingkang dados griya padununganipun begal: Solowe watu,wau. ingkang prênahipun botên watawis têbih saking papan pandhêlikanipun wau. Mênggah papan padununganipun punika awujud griya agêng ingkang kaêdêgakên wontên ing sanginggiling wit agêng pitu. Dene ingkang manggèn wontên ing ngriku, bojonipun ênèm tuwin anakipun sanga, ingkang tiga èstri, ingkang nêm sami jalêr. TiyaTiyang. sadasa punika saklangkung ambêg siya, punapadene botên pisan-pisan gadhah wêlas dhatêng sasami-sami. Sintên tiyangipun purun langkung mriku, punika têmtu lajêng dipun cêpêng, sarta lajêng kangge dêdolanan kadosdene caranipun kucing dolanan tikus. Kèndêlipun anggèning misakit tiyang wau, manawi sampun dumugi pêjah. Samantên mênggah ambêgsiyanipun tiyang sadaya wau. Amila sabên tiyang inggih lajêng sami jinja langkung ing ngriku punika. Jalaran saking punika panuwun kula sadaya mugi panjênêngan sampun ngantos miyos margi punika, langkung sae mêdala ing margi sanès, lêrês langkung têbih sawatawis, nanging marginipun sakeca, botên wontên godha rêncananipun punapa-punapa.
Ilya amanah sakêdhap saha lajêng cariyos makatên:
Kula isin manawi ngantos botên mêdal ing margi ingkang langkung cêlak punika. Sêdya kula badhe mêdal ing margi wau, lan panuwun kula dhatêng Pangeran, mugi-mugi kula sagêda ananggulangi ingkang dados sambekalanipun wau, ingkang ing wusananipun margi wau sagêda kaambah malih.
Salajêngipun, Ilya lajêng nyengklak kapalipun, saha kabandhangakên anuju dhatêng Kiyèf, mêdal ing margi ingkang kacariyosakên kathah
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 82.
Bab I. Punapa têgêsipun gêsang cara modhèrên.
Gêsang cara modhèrên, modhèrên makatên gênah cêtha têmbung ngatas angin, ingkang anggadhahi têgês: sarwa enggal. Dados sok tiyanga ingkang sumêdya badhe gêsang cara gagrag enggal wau, inggih punika gêsang cara jaman samangke punika, punika kêdah mriksa rumiyin dhatêng kawontênaning jamanipun, môngka yèn nitik jaman samangke punika sampun cêtha sangêt manawi kawontênanipun namung sarwa rêkaos, sarwa pait, sarwa mlilit, lan sapanunggilanipun. Punapa inggih ta yèn kawontênaning jaman ingkang sarwa rêkaos kados makatên punika gêsang kula sadaya badhe risak. E, inggih duka dhing yèn panjênênganipun sadhèrèk Arun dèrèng nate kataman pait gêtêring jaman rêkaos punika. Nanging kados lôngka sangêt yèn manungsa saindênging bawana punika botên sami kraos lan rumaos
gagrag enggal, inggih punika kêdah wani gêsang prasaja, gêsang sarwa ngirit (gêmi nastiti ngati-ati). Hla, inggih punika ingkang nama gêsang cara modhèrên. Duka panjênênganipun sadhèrèk Arun, kadospundi tumrap sariranipun mênggah gêsang cara modhèrên wau saking pamanggihipun, punapa kêdah sarwa brêgas: sarwa kèju, martega, radhiyo, mèbêl wêdalan Andrisê, sapanunggilanipun.
Bab II. Kadospundi gêsangipun wanita mudha ingkang winastanan modhèrên. Bab punika kados sampun katêrangakên dening sadhèrèk Landêp (mariksanana Kajawèn ôngka: 74), namung ing ngriki kula inggih andhèrèk nguruni pamanggih sawatawis murih saya cêtha.
Wanita mudha ingkang winastanan modhèrên punika saking pamanggih kula kenging kagrêba dados kalih, sapisan, inggih punika kadosdene katêranganipun sadhèrèk Landêp, kaping kalih kados ngandhap punika:
Wanita mudha ingkang niru tatacara utawi kasusilan [kasusila...]
[...n] kilenan, jalaran kabêkta saking sêsrawungan lan pakulinan ing sabên dintênipun nalika taksih sinau wontên ing pamulangan ingkang adhêdhasar kilenan, upaminipun Mulo., H.B.S., A.M.S. lan sanès-sanèsipun. Môngka daya pandhêsêking kawruh lan kasusilan kilenan wau tumanduking dhatêng bôngsa kula anggêgirisi sangêt, mila inggih botên lôngka yèn lajêng para wanita mudha bôngsa kula kasupèn utawi ngêmohi dhatêng kasusilanipun piyambak, sanajan kasusilanipun piyambak wau botên kirang ingkang taksih prayogi dipun angge, kosokwangsulipun tatacara utawi kasusilan kilenan wau inggih dèrèng kantênan sae sadaya. Namung sarèhning manungsa punika kawon dening daya pandhêsêking jaman, dados sok inggih lajêng wontên lêlampahan salah kaprah. Kados yèn kalajêng-lajêngakên ngrêmbag bab punika, rêkaos sangêt ingkang dados juru panimbang.
Mundhuta jagung nèm sadasa iji, yèn sagêd miliha ingkang mêntas ngundhuh, awit raosipun lêgi, punika kaparud, kaulêg sarêng kalihan urang têlês ingkang sampun kaoncekan. Bumbunipun: sarêm, lombok, brambang,
manawi sampun lêmbat, parudan jagung tumuntên dipun ulêg pindhah ngantos lumêr, katoyanan santên samurwatipun. Lajêng ngublaka tigan ayam, satunggal punapa kalih, kaêmoran kêthokan godhong brambang, ulêg-ulêgan kasêbut lajêng kacarub dados satunggal, tumuntên dipun wungkusi, kakukus. Minôngka lawuh nêdha.
Langkung rumiyin nêrangakên godhong sêmbadra, inggih punika jinising tanêm tuwuh bôngsa pêthetan marambat, adhakan katanêm ing sangajênging griya utawi ing pagêr, wigatos kangge aling-aling angin. Yèn ing padunungan kula, sawênèh tiyang mastani: sêkar Prabu Kênya, mênggah wujuding godhongipun ijêm, wangun saèmpêr kupu, sêkaripun pêthak, sok karambatakên ing taritising griya utawi payon.
Pêthetan kasêbut nginggil punika kajawi manjing minôngka pasrèn, pupus tuwin sêkaripun kenging kadamêl lawuh nêdha, inggih punika kakukus minôngka kuluban, mathukipun mawi kalethokakên ing sambêl asêm.
sêmbadra tuwin ubarampenipun wau kacampur ing ngriku, namung pangêrmoring tigan kêdah sarana kaublak langkung rumiyin, kasarêng kalihan rajangan lombok ijêm tuwin kêthokan godhong brambang. Bilih sampun samêkta sadaya, kadadosakên satunggal, tumuntên dipun wungkusi mawi godhong pisang gajih utawi pisang kluthuk ingkang nèm, agêng aliting wungkusan sakêparêngipun ingkang ngolah, lajêng kakukus ngantos matêng. Wah punika miraos yêktos, lowung kangge cagak bêtah. Wosipun yumbang lêlawuhan nêdha.
Ingkang dipun wastani pawon agêng, punika papan kangge olah-olah ingkang nyêkapi kangge ngingoni tiyang kathah. Namung limrahipun ingkang dipun wastani pawon punika papan kangge olah sêkul, dene lugunipun ingkang nama pawon punika papanipun ingkang kangge nglatoni.
Tumraping karaton, ingkang dipun wastani pawon agêng, punika inggih papan ingkang kangge ngolah sêkul kangge ingoning kawula dalêm ingkang sami angsal cadhong sêkul. Ing ngriku caraning olah (adang beda sangêt kalihan caranipun tiyang adang limrah, dandangipun patèn dipun lepa kalihan pawon, dipun wastani: sablugên, cacahipun pintên-pintên dasa, dipun latoni tanpa kèndêl ngantos sakacêkapipun.
Nanging tumrap cara kilenan, cara ngingoni tiyang kathah sabên dintên, punika kathah, kados ta ing kapal, hotèl ingkang agêng-agêng, saya malih ing tangsi. Mila bab caraning olah sêkul wau inggih dipun wontênakên pirantosipun piyambak, botên beda kados caraning ngliwêt, nanging pirantosipun agêng sangêt, sacêmplungan kenging kangge ngolah uwos saprapat dhacin.
Ingkang pinanggih ing jaman sapunika, kathah tiyang angguran, golonganing angguran wau wontên ingkang angsal cadhong sêkul saking nagari sabên dintên. Ingkang makatên punika tumrap pangolahing sêkul ugi ngangge pirantos kados ingkang dipun tindakakên wontên ing kapal sapanunggilanipun wau. Wujudipun kados ingkang kacêtha ing gambar. Punika ingkang tumindak wontên ing Bandhung, kangge ngingoni tiyang 1000.
Tatacara punika pancèn ewah-ewah, kabêkta kawontênaning jaman ingkang dipun lampahi. Kathah sangêt tatacara Jawi ingkang sampun oncat saking paugêran kina, prêlu kangge nututi lampahing jaman, makatên ugi bab palakrama, punika inggih sampun ewah-ewah tinimbang lampahipun ing kina. Miturut sêrat-sêrat babad, ing kina, nalika tiyang Jawi taksih winastan mulya, inggih punika kala jaman Majapait minggah, lampahing palakrama punika ingkang kathah tiyang sêpuh sarujuk kalihan anak, inggih punika lare dipun taros rumiyin, punapa condhong badhe kadhaupakên kalihan punika, manawi sampun sami condhongipun, tiyang sêpuh ingkang rêrêmbagan. Wontên ugi ingkang pilihan saking lare, tiyang sêpuh ingkang nglantarakên, wosipun tiyang sêpuh kalihan lare kêdah sarêmbag, ewadene ugi wontên lare ingkang gathuk piyambak, nanging punika kalêbêt nyêbal.
Sapêngkêripun punika, sarêng tiyang Jawi suda kuncaranipun, lampahipun palakrama lajêng ewah, kados cara lami ingkang mêntas kula andharakên ing ngajêng.
Dumugi jaman sapunika, sarêng tiyang jawi badhe wangsul kamulyanipun, bokmanawi lampahing palakrama ewah malih ngangge cara enggal, inggih punika ingkang kalimrah katindakakên para mudha pangajaran. Bab sêsemahan punika limrahipun katindakakên (pamilihipun) saking lare piyambak, amargi manawi ngèngêti
punika manawi wontên pait gêtiripun, ingkaingkang. ngraosakên inggih lare ingkang nglampahi piyambak, dados manawi pamilihipun kapasrahakên ing tiyang sanès, punika nama gumluwèh sangêt, sarta tiyang ingkang gumagah purun amilih-milihakên, punika manawi klèntu, ngantos damêl sangsaranipun lare ingkang nglampahi, tiyang wau nama duraka sangêt, awit prasasat nyukani wisa dhatêng anak. Mila prêlu sangêt para lare nèm kêdah ngupados jodho piyambak, sabab ingkang dipun jak nyanggi têtanggêlaning gêsang.
Ing ngajêng sampun kula aturakên manawi sêsemahan ingkang sagêd nêtêpi punika kêdah dhêdhasar katrêsnan sayêktos, kadospundi pamilihipun jodho, ingkang sagêd angsal makatên, amasthi botên cêkap ningali wêwarnèn sarta solah tingkahipun kemawon, nanging prêlu sangêt kêdah nyumêrêpi pamanahan sarta kalakuanipun rumiyin, wusana ngantos sagêd nanêm katrêsnan, aos-ingaosan, ingkang badhe kangge talês dhêdhasaripun ing benjing. Dene sagêdipun makatên, sampun tamtu kêdah katindakakên sarana wêwanuhan rumiyin, nanging sampun kasupèn, tujuning wêwanuhan namung kangge nyumêrêpi kalakuan, sarta nanêm katrêsnan, upami kêdah ngantos langkung saking punika, punika sanès ingkang dipun kajêngakên cara enggal.
--- [1329] ---
Ôngka 85, Stu, Lê: 18 Ruwah, Ehe 1868, 23 Oktobêr 1937, Taun XII.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm: tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Mabur T. 13 - Pamrayogi Utawi Pitêdah Sawatawis Tumrap Tiyang Wawrat - Wulang Prasaja - Bab Pandamêling Sela Akik - Sêratipun Petruk dhatêng Garèng - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Têtêmbungan: Budi rahayu punika sabên tiyang sampun mangrêtos kajêngipun, saya saupami wontên wulang: tiyang kapurih nglampahi rahayu ing budi, punika bêbasanipun kados: mêri dipun ajar nglangi, ingkang kajêngipun ing ngriki, sanadyan tanpa dipun wulang, inggih sampun mangrêtos, jalaran saking gampiling kajêngipun.
Manawi ngèngêti katrangan ingkang kados makatên punika, sajak-sajakipun inggih sampun maton. Nanging manawi ngèngêti luhuring karahayon, kados-kados gawatipun anglangkungi.
Tumraping panggagas, rahayu punika panggenanipun adhakan, nanging angèl dipun grayang, angèlipun wau jalaran saking pun rahayu tansah sêsandhingan ingkang sairib rahayu. Upaminipun tiyang botên pasah dipun suduk, sagêd nulak sawarnining sambekala, tuwin sanèsipun, punika lajêng katingal bilih punika tiyang linangkung. Inggih kalangkungan ingkang kados makatên punika ingkang dayanipun marêmakên, ngungkuli ngandhut karahayon ingkang saèstu.
Cêthanipun makatên, saupami wontên tiyang dipun taros, pilih pundi dados tiyang linangkung kalihan tiyang rahayu ing budi, punika adhakanipun tamtu milih dados tiyang linangkung, awit punapa kalangkunganipun, nama sampun dados pasêksèn, inggih tôndha yêktinipun, kados ta dipun suduk botên pasah. Tiyang ingkang badhe sêdya awon, sawêg malêbêt dhatêng pakaranganipun kemawon sampun mêcicil. Lah badhe pados punapa.
Nanging manawi nyata mangrêtos dhatêng kajênging rahayu, pinanggihipun tamtu nglangkungi bangsaning kasêktèn wau, têgêsipun, sampun botên wontên tiyang badhe nyuduk, saking kêdayan ing rahayunipun, ing donya sampun botên wontên mêngsah. Badhe botên wontên tiyang sêdya awon, saking sampun botên wontên wiji awon.
Suraos ingkang kados makatên punika, pinanggihing sarinipun nama ngosokwangsul balêjêd. Nanging punapa inggih botên rêkaos tiyang ngêmohi dhatêng kêlangkungan, awit kalangkungan punika ingkang limrah dados idham-idhamaning ngakathah. Môngka ingkang nama golonganing kalangkungan punika ngêbaki jagad, tuwin adhakan tansah kêjumput.
--- [1330] ---
Sampun sawatawis dintên ing laladan Surakarta wontên pêrang-pêrangan agêng ingkang dipun senapatèni Jendral Mayor G.A. Ilgen (gambar nginggil sisih kiwa). Pêrang-pêrangan wau mindha kêdhatêngan mêngsah minggah saking Pacitan ngangsêg dhatêng Wanagiri. Wadyabala praja ngunduri dhatêng Surakarta tuwin Kartasura.
Ingkang nindhihi pabarisan praja Opêrsêtê De Veer (gambar nginggil têngah, sawêg rêmbagan kalihan andhahanipun), dene wadya mêngsah dipun tindhihi dening Kolonèl van Kasteren (nginggil têngên).
Gambar ing têngah nginggil, wadyabala ambêkta barang kabêtahaning pêpêrangan, lampahipun sêlur tansah lumintu. Ngandhapipun, wadyabala praja nglêpasi mêngsah ingkang katingal. Ing ngriku swaraning sanjata bêbrondongan.
Sisih têngên mriyêm-mriyêm pananggulang mêngsah saking gêgana. Adêging wadya wau katingal anggèning sarwa prayitna, tansah niling-nilingakên dhatêng swawaraswara. ing gêgana. Sadaya sampun ngangge topèng panulak bêbaya gas.
Motor mabur T-13 ingkang dhawah wontên sacêlaking Ujung Awar-awar
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn bab kasangsaran motor mabur T.13. Mênggah katranganipun sawatawis makatên:
Motor mabur T.13 wau anggêgana saking Batawi badhe dhatêng Surabaya, panggagananipun ing wanci dalu, ambêkta pangagêng-pangagêng Marine Surabaya. Nalika panggagananipun T.13 ingkang cakêtan T.16,
Opêrsêtê H.G. de Bruyne ingkang nêmahi tiwas
Ing kala punika motor mabur T.16 sumêrêp kalebating motor mabur kumleyang lajêng dhawah ing sagantên, nanging T.16 botên sagêd têtulung, amargi ugi manggih pakèwêd piyambak, namung lajêng sagêd mandhap wontên ing papan balêthokan. Ing ngriku lajêng têtulung sêsarêngan kalihan têtiyang ing Brondong. Nanging ing dalu wau pakèwêd anggènipun nindakakên pitulungan, sagêdipun tumandang yêktos sarêng sampun enjing, saha lajêng kêtungka dhatêngipun kapal pêrang Rigel tuwin montor mabur sanès-sanèsipun.
Têtiyang 9 ingkang numpak motor mabur T.13 sami nêmahi tiwas. Salajêngipun sami dipun kubur wontên ing Surabaya.
Yèn tiyang damêl septietank ingkang enggal, kangge nanggulangi baksil kêras ingkang wontên ing rêrêgêd ingkang dhatêng enggal, supados tumuntên sagêd tumindak enggal, kêdah mêndhêt rêrêgêd ingkang sampun lami saking jumblêng ingkang sampun kangge lami, minôngka bibit, awit ing rêrêgêd ingkang lami wau sampun andados lan tangkar-tumangkaripun rottings baktèri sampun kathah sangêt (kiyat) sagêd mêngsah utawi nanggulangi baksil ingkang kêras saha ambêbayani wau.
Baktèri ingkang migunani dhatêng tiyang, inggih punika melkzuur, baktèri ing puhan, lajêng sagêd dados kêcut lan sagêd dados karnemelk, lan lajêng sagêd dados mêrtega (boter).
Baktèri (gistcellen) dhèg kangge damêl roti, sadèrèngipun roti dipun bêntèri (bakar) kêdah dipun sukani utawi momori badhèg rumiyin, prêlunipun roti sagêda mangkag, utawi mêkar agêng.
Ragi ingkang kangge campuran damêl anggur utawi arak, yèn cara Jawi tiyang damêl tape, dang-dangan kêtan utawi pohung, sasampunipun asrêp, dipun sukani ragi (tukang damêl tape mangrêtos sapintên kathah sakêdhikipun ragi ingkang kangge ngêmori wau) lajêng sagêd dados tape.
Baksil ingkang sagêd nukulakên sêsakiting tiyang ngêdalakên rêrêgêd utawi wisa (toxin) kados ta baksil dysenterie, diphtherie, tetanus lan sapanunggilanipun, inggih punika ingkang ambêbayani tumrap tiyang saras.
Baksil-baksil ingkang sagêd nukulakên wond infectie, inggih punika baksil ingkang sagêd damêl ontsteking ngêdalakên nanah, streptococcen, stophylococcen lan sapanunggilanipun, katingal ing microscoop bundêr-bundêr (coccen) punika sagêd ambêbayani tumrap tiyang ingkang kataman.
Kulit utawi dagingipun tiyang ingkang babak utawi tatu ingkang katularan rêrêgêd (baksil) punika, ing panggenan
kirang kêrasing baksilipun ingkang ngrisak lan ngêdalakên toxin (wisa).
mrèmèn, nanahipun sagêd lumêbêt ing êrah, lajêng sagêd thukul bloedvergiftiging inggih infectie, punika ambêbayani, sagêd aniwasi.
Yèn baksil streptococcen lumêbêt ing jêroan sagêd nukulakên absces utawi ontsteking ing jêroan wau, tiyang ingkang sakit namung katingal sakit bêntèr sangêt atêtêrusan.
ing panggenan ingkang katrajang 1 bêntèr, 2 abuh, 3 abrit, 4 kraos sakit sênut-sênut. Manawi jêroan ingkang kenging ontsteking, inggih botên katingal abuh abrit saking jawi, namung katawis bêntèr sangêt kemawon.
Sanadyan tiyang èstri ingkang botên mêntas anglairakên jabang bayi, namung wawrat inggih sagêd katularan baksil.
Tuladha ing taun 1924 dening bôngsa Tionghwa hartawan, kula dipun purih mriksa lan anjampèni semahipun ingkang sakit bêntèr têtêrusan, sampun sakawan dintên, dipun aspirin bêntèripun botên sagêd mandhap. Sarêng kula priksa, pinanggih nyonyah wau wawrat kawan wulan, kula pitakèni anggènipun sêne pancèn ragi kirang tinimbang sabênipun. Kula lajêng gadhah pangintên, bilih ginjêlipun ingkang ewah, mila kula nêdha uyuhipun. Sarêng kula priksa sarana microscoop, pinanggih wontên baksilipun streptococcen grombolan kathah, dados têrang utawi nyata sêsakitipun nyonyah wau katularan baksil streptococcen ing ginjêl. Kula pratela dhatêng kulawarganipun, yèn nyonyah wau sakitipun kados makatên punika, dene jampinipun kêdah dipun suntik sèrêm streptococcen. Ing sarèhning kula punika namung dhoktêr tiyang siti kemawon, dados bôngsa Tionghwa hartawan wau botên patos pitados, mila nêdha consul dhoktêr speciaal ingkang pintêr bab sêsakitipun tiyang èstri inggih punika tuwan Dr. L. (vrouwen arts) saking Sêmarang. Sasampunipun ingkang sakit kapriksa dening dhoktêr wau, nêtêpakên yèn sêsakitipun nyonyah punika typhus. Kula lajêng nêdha supados êrahipun nyonyah wau kapêndhêt kapriksakakên ing Laboratorium ing Sêmarang. Kulawarganipun ingkang sakit nalika mirêng yèn sêsakitipun typhus, sami lêngêr-lêngêr saha sami ningali kula dene pamanggihipun dhoktêr Sêmarang botên
pinanggih wisanipun typhus, ingkang jalêr saha bapa biyungipun nyonyah ingkang sakit, lajêng pasrah dhatêng kula. Nyonyah ingkang sakit lajêng kula suntik sèrêm streptococcen kaping gangsal, bêntèripun ical sarta lajêng saras.
Ing taun 1926 nyonyah wau wawrat malih 5 wulan, ugi sakit bêntèr, dipun garap dhoktêr sanès ngantos saminggu
nanging namung sawatawis grombolan, ingkang sakit kula suntik kaping tiga sagêd saras.
Wong anom dipadha bisa / ngrêti karo nênitèni / carane wong jaman kuna / ênggone padha nuntuni / mênyang panggawe bêcik / tumrap marang anak putu / sing akèh ora wantah / kang wus kêlumrah diwèhi / rasa jawa ing wulang kurang prasaja //
Sajake yèn sagêbyaran / kanggone jaman saiki / wus ora klêbu ing akal / nalare ora pakolih / saka digawe rêmit / nganti arang wong sing gadug / akèh kang nguda rasa / ngrasa tan dungkap nampani / kuwi priye têgêse karêpe apa //
Wong mung mênging mênyang bocah / linggih nglawang nyêkêl lading / lan penekan bêdhug dhrandhang / jare dadak diwêdèni / mundhak dipangan maring / Bathara Kala ing besuk / basa Bathara Kala / iku apa gone ngêndi / iku aran minihi gorohing bocah //
Yèn nganti kêtêlah tuwa / gorohe saya andadi / dadi amisani bocah / ngluwihi racun sing mandi / amarga yèn wong urip / dhêmên goroh nora wurung / kêsurang kasangsara / kênèng wêlak kanan kering / srawungane kang wus padha ginorohan //
sêreyal karo ditêmbung / iku lêga sêreyal / ya mulane yèn wong urip / uwis dhêmên goroh angèl dinandanan //
Saya suwe saya dadra / tundone sing digorohi / awake dhewe kadhokan / yèn uwong uwis gorohi / atine dhewe mêsthi / sabarang karêpe wurung / ora ana kêtêkan / kae-kae ora dadi / saking kabèh ora ana sing têmênan //
Kang mêngkono mau cara / wong anom jaman saiki / iku padha ingaranan / gugon tuhon apanatik / yaiku angugêmi / panggugu kang ora tuhu / têgêse ora nyata / karêpe wong nom saiki / lan bok iya barès bae kang prasaja //
Kaya ta cah linggih têngah / nglawang iku makewuhi / yèn ana laku rikatan / sok bisa ambilaèni / karone salah siji / kadhang bisa uga sampyuh / iku jênênge pasang / kala nyang awak lan malih / nyang wong liya ya ngono dipangan Kala //
Cah bêdhug dhêng pêpenekan / lan bocah anyêkêl lading / sabab yèn ing wayah têngah / awan iku gêtih-gêtih / lakune angluwihi / saka môngsa
panêmune mung sawiji / ing têgêse kabèh asarwa prasaja //
Ananging padha wêruha / iku isih durung titis / anggone gledhahi watak / pêpancène bocah cilik / wis racak padha ugi / tan wruh ngêdur bêsur-bêsur / karêm bôngsa ngrêrusak / padha dhêmên mitunani / amitênah niaya sapadha-padha //
Yèn ana wong susah bungah / yèn ana sing disênêngi / lara pati mung ditêmah / aja sing kêpêrang lading / manawa duwe wêdi / kulit bêdhah ngalung putung / tanpa petung wêruha / yèn golèk susuhing êmprit / mènèk mêncit miyat-miyut sing dipancad //
Apadene yèn angoyak/ [ango...]
[...yak/] layangan pêdhot ngliwati / playune anunjang palang / upama kêsangsang uwit / dhuwura sundhul langit / tinarancag wis nora wruh / pira ajining awak / rusak tiba saka nguwit /
gèthèk ciri / ora timbang sing diburu / yèn kêlumrah ing bocah / krungu têmbung ngono kuwi / malah bungah rumasa diunggar-unggar //
Ora beda padha uga / prajurit kang anêngahi / arêp diangsahke pêrang / iku upama dipênging / ah apa kang
padha ngudi / pamardi bêciking bocah / pangangkah kang ngati-ati / titi tètès nastiti / titike ing watak wantu /
prasaja / sok uga wis nyumurupi / ing karêp kang sêjati / dadi tan tumpang suh tuju / pangungsêd wèh wasita / satêmêne donya iki / arang arêp marang barang kang
bliwur / prabawa golèk ngegla / nalisib anyilab-nyilib / talusuban nganggo ngraras astha wita //
Sampun dangu sangêt ing Kêbumèn wontên pakaryan damêl sela akik. Nanging emanipun dene ngantos sapriki dèrèng angsal pêkên ingkang surup lan mikantuki. Môngka manawi kamanah, dêdamêlanipun akik wau, nama botên nguciwani, kacêtha wêkdal kapitongtonakên, wontên ing Tentoonstelling Magêlang ingkang dèrèng dangu, têtela ugi nampi pangalêmbana, ewadene sarèhning ajênging dêdagangan punika gumantung wontên ingkang tumbas, môngka nitik kawontênan sapunika, bab têtumbas barang rêrênggan makatên wau, katingal kirang mrêlokakên, inggih jalaran saking môngsa paethe punika.
Mila botên susah kamanah, saha dipun prihatosakên, anggèning kirang migatosakên, tumrap tumbas bangsaning barang ingkang makatên wau. Jêr prêluning gêsang ingkang baku, ing sabên dintênipun, namung sarwa bingung.
Ngaturi priksa, sela utawi krikil, ingkang kenging kadamêl akik punika, titikanipun ingkang limrah, sanadyan taksih wungkul, manawi katawangakên ing soroting srêngenge, sampun ragi katingal padhang. Malah gatraning sêsêkaran, punapadene calon warninipun, ugi sampun sawatawis cêtha. Wondene pandamêlipun, sela utawi krikil ingkang kasêbut ing nginggil, manawi têtela taksih agêng, prayogi kapêcah rumiyin. Miturut calon badhe kanggenipun, kados ta: calon mripat sêsupe, mainan êjam, madhaliun (kalung) tuwin sanès-sanèsipun. Tumuntên katancêbakên ing pucuking kajêng, ingkang agêngipun watawis sadriji tuwin panjangipun sakilan, sarana kajabung utawi kaêlak, prêlunipun sela ingkang tumancêb ing kajêng wau, supados kêkah, saha gampil dipun cêpêngi anggèning badhe kagrenda prêlu kadamêl wangun. Sasampuning kaungkal utawi kaêlus ing grenda, lajêng kagosok ing bêling (kaca ingkang tanpa rasa), manawi sampun padhang tuwin cêtha warninipun, tumuntên kagosok ing dêling wuluh, awit punika nama dipun bilasi, amrih saya bêning akinclong-kinclong.
Namung kados makatên punika, mênggah pandamêlipun sela akik. Mila saupami sagêd angsal margi, tuwin têbaning pangupajiwa ingkang sampurna, inggih nama lumayan, minôngka cagaking panggêsangan, jalaran nitik pandamêlipun cêkap sarwa prasaja, tur kenging kasambi.
Wondene ingkang dèrèng paham, langkung-langkung ingkang dèrèng nate nyumêrêpi pandamêlipun, manawi nuju sumêrêp sela akik, ingkang kathah sêmang ing manah, asring kinintên bêling utawi bangsaning barang jênangan. Ingkang makatên wau pancèn inggih lêrês, utawi botên maibên, awit limrahing sela punika têmtu cêmêng tur pêtêng, môngka lajêng nguningani wujuding sela ingkang bêningipun kadosdene gêlas. Dene titikanipun makatên: yèn ingkang kacariyosakên akik punika, kagosok [kagoso...]
[...k] utawi kalèlèr ing kaca (bêling), botên mêmpan tuwin kalis kemawon, punika tôndha barang jênangan utawi bangsaning bêling. Nanging manawi kagosok ing kaca môngka têdhas, kacêtha nilar tabêt ing leleran, ingkang kantun ing kaca wau awarni pêthak kados corekan kapur, punika tôndha manawi sela.
Kajawi punika prêlu katêrangakên sawatawis, mênggah beda-bedaning sela tuwin warninipun.
Sela akik wêdalan ing lèpèn Sêrayu, utawi ing lèpèn Luk Ula, katimbang sela akik wêdalan ing Kayangan (Dalêpih) kathah bedanipun. Sela wêdalan lèpèn kêkalih wau, kalêbet êmpuk, mila ragi mayar pandamêlipun, sarta manawi sampun dados akik, ingkang kathah-kathah padhangipun têrus ing jawi lêbêt. Nanging sela wêdalan saking Dalêpih, racakipun sami atos tur katingal wulêd. Punapadene ing salêbêting sela, ingkang kathah mawa urat saha wontên gatraning pêpêthan. Kados ta : dhapur lêlamuking mega, unthuking toya, tuwin pêpêthaning gana lan sanès-sanèsipun.
Mênggah warnining sela akik punika, têtela môncawarni, inggih punika abrit, pêthak, biru, ijêm, jêne, wungu, dadu, kapurônta lan sanès-sanèsipun. Wondene warni-warnining akik wau, pancèn sampun asli dhêdhasaring sela, dados botên sarana rineka daya. Mênggah nama-namaning akik punika, ingkang limrah mirid warninipun, nanging ugi wontên ingkang nyêbal.
Cobi katêrangakên sawatawis, nanging ingkang badhe kula aturakên, namung lugu nama-namaning akik limrah, tuwin ingkang kêrêp kasumêrêpan ing ngakathah.
K. 2966 ing Kêbumèn, 5-9-1914,
radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Rusmala Dewi (pertemuan Jawa dan Sumatra). Ingkang mêdhar sabda tuwan M. Noer St. Iskandar.
Wiyose, Kang Garèng, aja pisan andadèkake cuwaning panggalihmu, dene aku lunga saka Batawi ora pamit nyang sliramu, ora ngapaa, kang kapisan, sabab pangkatku kêsusu, kang kapindhone, aku kuwatir, yèn aku nganti pamitan, mêngko kowe banjur... anjaluk tinggalan. Yèn tak wènèhana, kuwi aku kêna diarani nuntun nyang kowe marang... laku andrêmis. Nèk ora tak wènèhi, andêlêng plêndas-plêndusing irungmu, kêthap-kêthiping mripatmu, apadene ngrungu pangrintihing suwaramu, saka ora têgêling atiku, bisa uga kalakon, kowe banjur... tak pathak watu. Kanggo nyalangi aja nganti kalakon kang mangkono kuwi mau, mulane lungaku mung ambolos bae.
Kajaba kang saka iku, Kang Garèng, sanadyan lungaku iki lagi sawatara dina bae, nanging sing wis tak alami, rupa-rupa lan warna-warna, kang kêpengin bangêt ing besuk arêp dak rêmbug karo kowe, nanging saikine sing arêp tak caritakake nyang kowe luwih dhisik ing bab kagungan damêle ingkang bupati ing Kêbumèn. Wah, nyata rame, ngêngrêng, cara Banyumase: sêmangêr, lan cara Mlayune: jitu dhan lucu.
nganti ana sing ngarani yèn aku iki migunakake jam Jawa, diulêmi jam 7, têkane jam 8 utawa luwih, nèk diundang ing panggonan kêndhurèn, têka ngasèp mau iya ana gunane, yaiku: têka-têka mung kèri ngêpung lan ambrêkat bae. Nanging balik ulêm-ulêman ana ing kabupatèn, kathik ditêmtokake: rêsèpsi jam 7, kaya-kaya jênêng ora urmat marang sing kagungan dalêm saupama ngadhêpku nyang kabupatèn kuwi ngênggoni jam Jawa, dadi kudu ngênggoni jam Lônda sing têmênan kae, malah sabisa-bisa kudu tak lanjari sêthithik, mulane saka pondhokan pangkatku iya tak gasikake, tak ôngka jam pitu kurang sêprapat wis ngadhêp ana ing kabupatèn, ngiras-ngirus andêlêng ubale tamu sing padha rawuh.
Kang Garèng, sadurunge pangkat mênyang kabupatèn, [kabupatè...]
[...n,] ana rong prakara kang dadi prihatinku, kang kapisan: gèk kêpriye panampane tamu, pikiranaku: para tamu sing dhuwur-dhuwur sauwit kalapa, têmtune: thak, thak, têrus kêna mêdal ing pêndhapa, dene para tamu krêcil, lan bangsane ceremende kaya aku barang kiyi, têmtune: kajaba kudu nyrêpèpèh-nyrêpèpèh lakune, iya ana sing ngaloki: mêdal tritikan, mas, e, hla
Garèng, jêbulane ing kono ora dibedak-bedakake: sing luhur, sing andhapan, sing gêdhe, sing cilik, sing lêmu lan gêndhut padharane, lan sing kuru aking, kabèh-kabèh kaparêng: trèthèk, trèthèk, têrus padha mêtu ing pandhapa bae. Kang kaping pindho sing dadi prihatinku, mêngko gèk ana ing kono para tamu kapêksa kudu, lêpas tracak, ing batinku: wèh, kalakon masuk lesus mêngko aku iki: salah wèsêl manèh. Sabab miturut kandhane uwong, sadurung-durunge ingkang bupati wis paring wara-wara marang para priyayine: sing sapa arêp sowan anjênêngi pahargyan ing kabupatèn, ora kaparêng ninggal sêlop utawa sandhale ana ing undhak-undhakan kabupatèn, nanging kudu dianggo têrus. Ngrungu omongan sing mêngkono mau, sanalika kono rumasaku kayadene: mas ngantèn angin, dèn bèi lesus, lan sapadhane, ujug-ujug banjur matur nyang aku: klilan, Mas Petruk, botên sagêd andhèrèkakên.
Kaya sing wis tak kandhakaekandhakake. ing ngarêp, sowanku ana ing kabupatèn kira-kira jam 7 kurang sêprapat, kala samono ing pandhapa isih mamring, dadi aku kêna diarani: tamu pambarêp. Dening juru nômpa tamu (ceremoniemeester) aku kaparêng atur kasugêngan marang pangantèn sakalihan, kang kala samono wis sumadhiya ana ing papan kang wus ditamtokake.
rikala samono aku pancèn macak gajah têmênan, jas bukak kathik kabardhin, dhasine nglawèr, ikête modang nanging ora têngah ijo, jarite latar irêng, kathik ora lali
mangkene: wèh, isih cara Jawa dêlês, priyayi putri durung dianggêp dadi: guru rabi, nanging isih priyayi kakung sing
manèh, nanging sajêrone aku nindakake mangkono mau, pikiranaku jêbul plêsir mrana-mrana, kèlingan jaman biyèn-biyèn. Pangantèn kakung katone gagagagah. prakosa, ngelingake aku marang: Radèn Gathutkaca modhèrên, sabab cukur rawis, pangantèn putri ngelingake nyang aku nyang Sang Dyah Prêgiwa, nanging Prêgiwa ora godhèg simbar dhadha. Sajêrone aku anggagas
banjur nyêmbah rambah kaping pindho: sruput, sruput, karo umatur: inggih, brêgas. Sauwise aku banjur enggal-enggal: cithat, cithit,
anggagas kaliruning aturku mau, awit katungka banjur nyawang ramene rawuhing para tamu, lan ngrungokake ramening suwara monggang, yaiki sing tak arani: rame, lan tak arani: sêmruwêng lan sêmangêr, wong iya ing sajêroning kabupatèn,
Barêng kira-kira wis jam sêtêngah wolu, saperangan tamu kang gêdhe, wis padha ngumpul ana ing pêndhapa kabupatèn. Iki para tamu sing padha nêtêpi jam Walônda têmênan, dadi nêtêpi urmate karo sing kagungan dalêm. Ewasamono sanadyan wis luwih saka jam sêtêngah wolu, iya isih ana para tamu sing rawuh, sing rawuhe jam 8 malah sing jam 9, iya ana. Dadi iki para tamu sing isih padha ngugêmi nyang jam Jawa, kasèp sajam rong jam, ora dadi ngapa, anèhe sing padha ngugêmi jam Jawa mau, sing akèh jêbul dalah tamu bôngsa... Walônda. Nanging iki iya ora kêna dipaido,
Wis Kang Garèng, liya dina tak banjurne dongenganaku kiyi.
ambikak pamulangan layaran (zeevaartschool) manggèn ing Dinoyo 5-7-9, Surabaya. Ingkang sami dados gurunipun ing pamulangan wau sami ingkang pancèn hak ngajar. Ing sapunika muridipun sampun wontên 12 tumrap kangge lampah layaran agêng, 20 kangge lampah layaran alit tumrap tanah ngriki tuwin lampah layaran ingkang namung saênggèn. Papaning pamulangan wau amêngkêrakên lèpèn, pêrlu kenging kangge nyinau padamêlan babagan toya.
Pest ing Cilacap. Tuwan Ong Bie Kiat, sudagar ing Sidarêja ngajal jalaran sakit pest. Ing bab punika lajêng dados kawigatosanipun Pakaryan Kasarasan tuwin Pangrèhpraja. Kathah tikus pêjah ingkang pinanggih ingriku, kakintên asli dhatêngan saking sanès panggenan, saha kakintên sami nggadhahi wiji sêsakit pest.
Bal-balan ing tanah ngriki badhe katamuan saking Ceylon. Wontên wartos, sawung sawêlasan saking Ceylon badhe dhatêng nglurug dhatêng tanah ngriki. Wontênipun ing tanah Jawi badhe tandhing kalihan P.S.S.I. tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi têtandhingan wau, ugi gadhah sêdya badhe gêgandhengan kalihan tanah ngriki. Malah sapunikanipun pakêmpalan ing Ceylon wau sampun kêrêp kintun-kintunan sêrat kalihan P.S.S.I. Sawung sawêlasan wau badhe dipun pangajêngi dening tuwan Jumadin tuwin Dr. Doole, ingkang dipun apèn-apèni dening Dr. Drahaman.
Uwit karèt kina ing Kêbon Raja Bogor. Ing Kêbon Raja Bogor wontên wit karèt ingkang kapetang sêpuh kalih wit, wit karèt wau ingkang rumiyin piyambak kadhatêngakên wontên ing tanah ngriki. Wit wau ingkang satunggal ing perangan ngandhap pinanggih dipun têdha ing rayap, lajêng dipun rêsiki saha dipun jampèni. Wit wau pananêmipun kala ing taun 1876, asli saking wiji ingkang dipun ipuk dening Wickham ing Brazillie, lajêng kakintunakên dhatêng Londen, salajêngpunsalajêngipun. tumular dhatêng tanah ngriki punika.
Landbouwkolonie ing Bêran, pindhah dhatêng Klampok. Miturut wartos Landbouwkolonie ing Bêran, Ngayogya, kapindhah dhatêng Klampok, pamanggèning para murid ingkang sami dipun wulang têtanèn wontên ing tilas pabrik gêndhis ing Klampok, Banyumas. Landbouwkolonie ing Bêran punika pancèn namung kangge pangajaran lantaran, salajêngipun katindakakên wontên ing Klampok, amargi punapa-punapanipun sarwa nyêkapi. Tumrap tiyang sêpuhing lare ing sabên wulan cêkap
Sampun dados padatan, tumrap ing Probolinggo manawi nuju mangsa angin ingkang dipun wastani angin Gêndhing, punika anjalari kathah bêbaya. Sampun sawatawis dintên wontên baita pamisayan ulam dipun têmpuh ing angin anêmahi karisakan. Ing baita ngriku isi tiyang 25. Tiyang ingkang 2 ical, 1 tiwas, sanès-sanèsipun wilujêng angsal pitulungan saking juru misaya ulam sanèsipun.
Pro Juventute Surabaya. Adêging Pro Juventute ing Surabaya sampun jangkêp 20 taun. Pakêmpalan wau adêgipun kala 15 Juni 1917. Kala dhawahing dintên pèngêtan wau mawi ngêdalakên buku minangka tandha pangèngêt-èngêt, nyariyosakên ing bab tumindaking damêl pakêmpalan wau ing salêbêtipun 20 taun.
Bambing ingkang dèrèng kasumêrêpan. Kapal Pijnacker Hordijk gadhahanipun K.P.M. ingkang layaran antawising Makasar tuwin Halmaheira, lampahipun ambêntus bambing ingkang dèrèng kasumêrêpan, ing sacêlakipun Makian, Halmaheira. Rahayu dene kapal wau botên nêmahi karisakan saha lajêng sagêd uwal saking bêbaya. Ing bab punika lajêng dipun padosi dening kapal Gupêrmèn Pollux saking Mênado, saha lajêng andèkèki tandha wontên ing pêrnah kandhasipun kapal Pijnacker Hordijk. Pinanggihing papriksan, bambing wau anglojok dumugi sagantên,
wulan punika ing Balikpapan kêdhatêngan kapal pamisayan ulam lodan gadhahanipun bangsa Jêpan. Dhatêngipun ingriku pêrlu mêndhêt lisah. Kapal wau wangunipun bedhabeda. kalihan kapal-kapal limrah, dhèkipun namung wontên ing wingking. Wujuding papan ingkang waradin ing dhèk wau sairip kados papan badhe kangge anggêgana motor mabur. Panjanging kapal 168 m. wiyaripun 23 m. perangan ingkang klêlêp ing toya 17.3 m. agêngipun 20.000 ton, dhatêngipun ingriku lêlajêngan saking Osaka. Kapal wau nama Tonan Maru No. 22.
Griya sakit tiyang sakit ewah. Ing bab badhe adêging griya sakit tiyang sakit ewah ingkang sampun karancang wontên ing Ambarawa, sampun badhe dipun wiwiti. Nanging pamanggènipun botên kados rancangan ingajêng, wontên antawisipun Bawèn, Tuntang tuwin Ambarawa, saèstunipun manggèn wontên Willêm I tilas gêdhong-gêdhong upsir, namung wontên ewah-ewahanipun tuwin dipun dandosi. Kintên-kintên ing têngah-têngahaning taun ngajêng sampun kenging dipun ênggèni. Griya sakit wau maligi dipun ênggèni tumrap tiyang sakit ewah ingkang botên ambêbayani.
Rêmbag ing congres Muhammadiyah. Congres Muhammadiyah ingkang kaping 27 ing Ngayogya, nêtêpakên, benjing congres ing taun ngajêng manggèn ing Malang. Ing kala punika wontên kawan panggenan ingkang gadhah panêdha manggèning congres ing taun ngajêng wontên ing: Medan, Palembang, Bênkulên tuwin Malang. Têtêpipun badhe manggèn ing
Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, para tamu congres Muhammadiyah sami kaparêngakên malêbêt Karaton, sadaya wontên tiyang 380. Kêmpalipun para ingkang sami malêbêt ing Karaton wontên ing Pagêlaran. Ingkang nindihinindhihi. lampah tuwan M. Azhar, kairid dening bupati 4 tuwin kanthi sanès-sanèsipun.
sampun ambikak Sanatorium T.B.C. ingkang dipun tindakakên dening Dr. Wempe ing Malang. Dr. Jansen saking Bêtawi ugi anjênêngi saha ingkang badhe murwani mêdharsabda. Kangjêng Nyonyah Gupêrnur Jendral kêparêng jumênêng dados pangayoman,
suraosipun botên ngrujuki dhatêng rancangan wau.
Ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan R.M. Soekarto alias
prakawisipun lare alit 3, ingkang sami dados juru apus. Lare ingkang satunggal ngakên putranipun suwargi R.B. Prawiropoerbo, bangsa luhur ingkang misuwur ngalim. Lare wau damêlipun dhatêng ing dhusun-ngadhusun tuwin kampung-kampung pêrlu nêdha barang-barang tuwin têtêdhan, kanthi ngakên dados wali. Kathah tiyang ingkang sami pitados. Karampunganipun lare ingkang satunggal dèrèng umur 7 taun, dipun luwari. Lare ingkang 2 kirang têtêp ing dosanipun, inggih dipun luwari.
Sêpur mirunggan gêgayutanipun kalihan congres ing Bali. Gêgayutan kalihan wontênipun congres ing Bali, sêpur S.S. ngawontênakên lampah mirunggan, ing tanggal kaping 18 wulan punika wontên sêpur ingkang bidhal saking Ngayogya jam 10.30, namung kèndêl ing Surakarta tuwin Madiun. Dumugi ing Surabaya kintên-kintên jam 4. Tanggalipun 24, wontên sêpur kados makatên saking Surabaya dhatêng Ngayogya, bidhalipun jam 9.30.
WarandaWarandha. militèr badhe angsal pitulungan. Miturut wartos, B.I.G.M. pang Purworêjo mêntas ngawontênakên parêpatan, pangarsaning parêpatan suka sumêrêp dhatêng sawarnining randhanipun golongan militèr ingkang dèrèng angsal onderstand, supados tumuntên suka sumêrêp dhatêng panitra B.I.G.M. pang Purworêjo, amargi para warandha wau benjing wulan Siam sami badhe tampi arta urunan kathahipun f 5.- sabên tiyang. Tumrap pitulungan punika H.B. nyadhiyani arta f 7000.-.
Kawitan saha riadinipun ngibadah Siam ingkang sampun katêtêpakên dening Panguludalêm ing Surakarta. Miturut karampunganing parêpatanipun para ngulama ing sadaya pakêmpalan ing Surakarta saha ingkang sampun cocog kalihan rukyah ing Tasikmalaya ingkang sampun katêtêpakên dening H. Bestuur Pakêmpalanipun para pangulu ing satanah Jawi, kawitan saha riadinipun ngibadah Siyam taun Ehe 1868 katêtêpakên kados ngandhap punika.
I. Manawi dintên malêm Kêmis Pon kaping 3/4 November 1937 tanggalipun sapisan Ramlan sampun sagêd katingal, wiwitipun siyam ing dintên Kêmis kaping 4 November wau. Ananging manawi malêm Kêmis tanggal dèrèng katingal, wulan Ruwah lajêng kasampurnakakên (takmil) jangkêp 30 dintên kapetang saking dintên Rêbo, dados wiwitipun siyam dhumawah ing dintên Jumungah Wage kaping 5 November 1937.
II. Riadin (lêbaranipun) manawi sagêd siyam ing dintên Kêmis Pon kaping 4 November, jangkêpipun 30 dintên wontên ing dintên Jumungah Paing kaping 3 December, dados riadin dhumawah ing dintên Sabtu Pon kaping 4 December 1937.
III. Manawi wiwitipun siyam dhumawah ing dintên Jumungah Wage kaping 5 November 1937, ing mangka dintên malêm Sabtu Pon kaping 3 December tanggal sapisan Sawal sampun sagêd katingal, inggih dintên Sabtu Pon kaping 4 December wau riadinipun, dados siyam namung 29 dintên, ananging manawi dintên Sabtu Pon wau tanggal dèrèng sagêd katingal, siyamipun kajangkêpakên tigang dasa dintên kapetang saking dintên Jumungah, dados riadinipun lajêng dhumawah ing dintên Ngahad Wage kaping 5 December 1937. Kajawi punika, tumrap rukyah wau, kajawi Tasikmalaya, ing Pêkalongan, Bogor tuwin Bêtawi ugi sami rukyah (nyumêrêpi tanggal sapisan Sakban).
tanah Papuwa. Mênggah pêrlunipun, nitipriksa ing bab kathah-sakêdhiking ulam ing muwaraning lèpèn Digul tuwin Lorents. Miturut wartos, panitinipun wau pinanggih prayogi, saha lajêng wontên sêdya badhe ngawontênakên paboyongan juru misaya ulam dhatêng tanah ngriku. Manawi bab punika nyata mikantuki, ugi lajêng badhe dipun tindakakên.
Italie ngawontênakên pajêg enggal. Minangka sarana kangge nutup waragading pêrang ing Ngabêsi, parentah Italie ngrancang badhe ngawontênakên pajêg enggal. Ingkang langkung kawigatosakên badhe narik pajêg 10% tumrap rêsêrve kapitaal ing sawarnining vennootschap, dene tumrap bank ingkang nindakakên sambutan kalêpatakên ing pajêg punika.
Ngayomi têtanêman. Inginggil punika gambar têtanêman ing nagari Eropa wontên ing pakêbonan ingkang dipun damêlakên pangauban sarana payon kaca, jalaran ingriku nuju mangsa asrêp.
Nata Ngabêsi ngucik pamêdal. Pangadilan ing Prancis mêntas mriksa prakawis panêdhanipun tilas Nata Ngabêsi ing bab bêbathèning margi sêpur gêgayutanipun Ngabêsi kalihan Prancis. Miturut panêdhanipun tilas Nata Ngabêsi taksih gadhah hak panduman bêbathèn 30 yuta franc, minangka
wau botên dipun anggêp sah. Nanging bab punika taksih dados rêmbag, karampunganipun ngêntosi sawatawis dintên.
Bab badhe wontênipun Olympiade ing taun 1940. Awit saking katranganipun pangarsa International Olympisch Comite, Graaf De Baillet Latour, mratelakakên bilih pasadhian kangge Olympiade tahun 1940 kalajêngakên wontên ing Jêpan. Olympiade Comite Jêpan sampun amangsuli pitakenan, sagêdipun namtokakên ing bab punika, samangsa pasulayan Jêpan tuwin Tiongkok sampun sirêp. Kajawi punika, miturut katrangan saking pangarsa comite, dumugi sapunika dèrèng wontên usul saking sanès-sanès nagari ing bab badhe wontênipun Olympiade ing taun 1940 wau. Nanging pangarsa gadhah kapitadosan bilih Olympiade punika badhe kalajêngakên wontên ing Jêpan.
Kasantosan ing Mêsir. Miturut wartos, kabinèt Mêsir nayogyani dhatêng indhaking rantaman nagari 150.000 pondsterling, ingkang pêrlu kangge ngêdêgakên prajurit dharatan 3 batalyon tuwin tumbas motor mabur 8 iji. Indhaking kasantosan punika sagêd ugi pêrlu kangge angiribi kasantosaning tangga nagari.
Pêpisahan ngantos pitung taun, sagêd pinanggih malih (dongèng)
Kacariyos, kala jamanipun Kalipah Ngumar dados Amirul Mukminin, inggih ingkang ngasta paprentahanipun para têtiyang mukmin, wontên satunggiling tiyang nama: Tamim, nilar kesah rabinipun, ngantos pitung taun laminipun. Kesahipun Tamim wau botên pisan kasêdya saking kajêngipun piyambak, nanging sajatosipun karodapêksa dening jim, kabêkta mantuk dhatêng ing nagarinipun. Mênggah jêjêring lêlampahan punika, mulabukanipun makatên:
Nuju satunggiling dintên, Kalipah Ngumar lênggah ing majlis ukum (gêdhong pangadilan) kalihan para warga sawatawis. Ing ngriku lajêng wontên tiyang èstri sowan rapak, matur makatên: sowan kula ing ngarsaning pangadilan, prêlu badhe matur nyuwun sêsêrêpan: kula punika katilar kesah semah kula nama: Tamim, laminipun sapriki sampun pitung taun, botên kantênan dhodhok pamanggènipun, amargi piyambakipun wiwit kesah dumugi sapunika, botên nate kintun kabar punapa-punapa, lan botên nate kintun sandhang têdha dhatêng kula, dados pêjah gêsangipun laki kula punika inggih sampun sêpên kabar. Awit saking punika, saupami kula badhe laki malih, punapa pangadilan amarêngakên.
Wangsulanipun Kalipah: Yèn aturmu iku têmên, kêna kowe laki manèh, pangadilan iya bakal angidèni, nanging kowe kudu ngêntèni ganêping ngidah dhisik, padha lan petunging ngidahe wadon kang tininggal mati karo lakine, iya iku nyarantèkake sajroning môngsa patang sasi punjul sapuluh dina, kapetung wiwit saka ing dina iki.
Bok Tamim tampi dhawuh makatên punika, namung matur sandika saha angèstokakên.
Enggaling cariyos, Bok Tamim sarêng sampun jangkêp ngidahipun, inggih lajêng sowan malih dhatêng pangadilan, saha ngaturakên bilih piyambakipun wiwit ing dintên punika, sampun jangkêp ngidahipun. Ing ngriku saking wêlasing panggalihipun Kalipah Ngumar, nguningani lêlampahanipun Bok Tamim anggèning katilar semahipun ngantos samantên dangunipun sêpên kabar wau, mila sasampuning mancas prakawisipun Bok Tamim saprêlunipun, sanalika Kalipah milang-miling mriksani dhatêng para ingkang ngadhêp, saha kawêdal nawèkakên sarwi ngandika makatên: kowe kabèh bae, sapa salah siji kang gêlêm ngêpèk bojo wong wadon iki. Sapa kang saguh nglakoni, prakara
Awit saking bingah lan lêganing panggalihipun Kalipah Ngumar sanalika lajêng utusan mêndhêt arta dhatêng baitul mal, kathahipun satus dirham, badhe kaparingakên dhatêng Ngabdullah Ansori, prêlu kangge bayar maskawin. Sasampuning arta wau katampèkakên, saking kaparêngipun Kalipah, sarèhning mupung para ingkang ngadhêp taksih sami pêpak, Ngabdullah Ansori ingandikakakên nikahan sapunika. Ingkang tampi dhawuh matur sandika, saha punapa ingkang dados kaparêngipun Kalipah, namung badhe andhèrèk. Ringkêsing cariyos, ing nalika punika Ngabdullah Ansori kalampahan nikah dhaup kalihan bok Tamim, maskawinipun warni arta satus dirham, kakêncèng. Sasampuning arta katampèkakên dhatêng Bok Tamim, pangantèn èstri Bok Tamim dipun lilani mantuk rumiyin, pangantèn jalêr
tatacaranipun èstri ingkang winêngku ing jalêr lakinipun, amila sarampunging anggènipun tata-tata, Bok Tamim botên kesah-kesah saking griya, namung têngga dhatêngipun ingkang jalêr lakinipun enggal ingkang nêmbe nikahan. Dumugi watawis jam sanga dalu, Ngabdullah Ansori sawêg dhatêng, Bok Tamim gupuh amapagakên, sarta angacarani ingkang jalêr supados lajêng minggah dhatêng ing griya nginggil, amargi limrahing griya tanah Ngarab punika kathah ingkang sungsun. Sasampunipun bage-binage kawilujênganing lampah sapiturutipun, tiyang kêkalih lajêng sami nêdha kêmbul dhaharan ingkang sampun cumawis sawontênipun.
Sarampunging nêdha lan omong-omongan sawatawis, Bok Tamim lajêng mênyat angancingi lawang-lawang, wasana sarêng badhe nutup lawanganing griya ing ngandhap, ing jawi kasumêrêpan wontên jênggêrêngipun tiyang
Dhuh Gusti Allah, kula mugi karêksaa saking panggodhaning setan. Bok Tamim lajêng pitakèn: Ki Sanak, sampeyan punika sintên, dalu-dalu têka dhatêng ngriki, punika mênggah wigatos sampeyan badhe gadhah prêlu punapa.
Wangsulanipun tiyang jalêr sêmu kagèt lan ngungun, wicantênipun: êlo, kowe apa pangling karo aku, êmbokne, pitakonmu kathik nganggo angudubillah barang, têkaku ing kene iki ora arêp aganggu gawe apa-apa. Kowe elinga, êmbokne, aku iki anake pamanmu, dadi kabênêr nak dulurmu dhewe, lan uga wis dadi bojomu, mula aku bêngi-bêngi têka mrene iki, prêlu sêlak kangên, marga wus lawas bangêt anggonku pisah karo kowe.
Wangsulanipun Bok Tamim: O, inggih sampun dados panggalih kemawon ki sanak, criyos sampeyan punika pancèn nyata lêrês, nanging bojo kula kados ingkang sampeyan cariyosakên wau, sapunika sampun kesah saking ngriki, botên kantênan purugipun, [puru...]
[...gipun,] kesahipun dumugi sapriki sampun dangu sangêt, udakawis sampun pitung taunan laminipun, sêpên wartos barang-barang, mila Pak Tamim dumugi samangke, kilap taksih wilujêng, kilap sampun tilar, kula sampun botên mangrêtos.
Ing salêbêtipun Bok TaminTamim (dan di tempat lain). ginêman rame kalihan tiyang jalêr ingkang nêmbe dhatêng wau, Ngabdullah AmsoriAnsori. mirêng, dipun tiling-tilingakên sajak wontên suwaranipun tiyang jalêr sanès, mila piyambakipun lajêng gita-gita mandhap saking lotèng, anyêlaki dhatêng ingkang èstri kalihan pitakèn: wong lanang kang koajak caturan iku sapa, ta, Êmbok Tamim.
Bok Tamim dèrèng ngantos mangsuli pitakènipun Ngabdullah Ansori, tiyang jalêr ingkang wontên ing jawi sampun amangsuli piyambak: mênawi badhe priksa, kula punika: Tamim.
Ngabdullah Ansori nglajêngakên pitakènipun: Sampeyan niku wong pundi, bêngi-bêngi pêtêng andhêdhêt têka ing ngriki banjur malêbu ing
lan ênggih ajêng kêtêmu kalih bojo kula niku.
Ngabdullah Ansori: We, hla, nèk karêp sampeyan kaya ngotên, kula mêsthi botên olèh. Bok Tamim niku, saknikine êmpun dadi bojo kula, lagi dhèk wau awan anggon kula nikahan ontên ing ngarsane Kalipah Ngumar, disaksèni para sing padha ngadhêp kabèh.
Tamim: Sumêrêpa sadhèrèk, têmêne wong wedok niku bojo kula, anggon kula nikah ontên ing ngarsane Nabi, sarta ênggih nganggo saksi ganêp.
Bok Tamin anyêlani rêmbag: Sampun ta, saking pamanggih kula makatên kemawon, sarèhning rêmbag prakawis punika, tamtu botên badhe wontên karampunganipun, amargi kêdah mawi papriksan panjang, jalaran rêmbag panjênêngan sakalihan punika namung sami ngugêmi dhatêng lêrêsipun piyambak-piyambak, jêr rêmbag sakalih-kalihipun sami maton saha gadhah pasêksèn kiyat, manawi kalajêng-lajêngakên, sagêd ugi lajêng sami cukêng rêngkêngipun, sisip sêmbir dados anuwuhakên prakawis ingkang botên prayogi, lajêng dados prakawis agêng. Mila rêmbag punika langkung prayogi kèndêl samantên rumiyin, benjing-enjing kemawon tiyang têtiga punika sami sowan ing ngarsaning pangadilan, mangke kadospundi badhe karampunganipun, sami katampi kanthi narimah.
Rêmbagipun Bok Tamim anggèning misah rêgêjêgan para pabên punika, sami dipun condhongi lan dipun ajêngi, mila ingkang padudon lajêng sami kèndêl, bibaran.
Enjingipun Ngabdullah Ansori, Bok Tamim saha Tamim, sami sowan dhatêng ing pangadilan ukum, dumugi ing ngriku Kalipah Ngumar sampun lênggah. Tiyang têtiga sami katimbalan majêng ing ngarsanipun kalipah, lajêng kadangu: Kowe padha seba ing ngarsaning pangadilan, iku arêp duwe atur apa.
Tamim matur: Sowan kula punika, prêlu nyuwun lêlêrêsan, kula botên narimah, denodene. bojo kula punika dipun rabèni kalihan Ngabdullah Ansori, môngka kula taksih gêsang mêgêr-mêgêr, sarta bojo kula punika dèrèng kula pêgat.
Kalipah Ngumar: Apa kowe wis tau wêruh, kapriye mungguhing ukum, saupama ana wong lanang lunga ninggal bojone, lawase nganti pitung taun, tanpa kirim sandhang pangan, lan liya-liyane kuwajiban tumrape wong lanang kang mêngkoni bojo. Apa wadon mau ora wis manthinemasthine. kêna laki manèh, mara, pikirên.
Tamim: Saèstunipun kula inggih dèrèng nate mrangguli. Namung saupami wontên tiyang jalêr nilar rabinipun kados ingkang dipun ngandikakakên panjênênganipun kalipah wau, punika sampun salêrêsipun, upami èstri katilar kesah wau laki malih, ugêr anggènipun nilar wau pancèn kajarag, nêdya ngèwèr adamêl kapiranipun ingkang èstri. Utawi kesahipun punika wau namung salimrah wontên ing dharatan, utawi lêlayaran nyabrang sagantên.
Kalipah: Apa lunganmu iku ora kaya salumrah wong, têgêse ora ngambah ing dharatan, lan ora ngambah sagara. Apa iya mangkono, Tamim. Mara, matura manèh kang têrang, kapriye gênahe anggonmu lêlungan iku, mlaku mênyang ngêndi, lan mêtu ing dalan apa.
Tamim: Kauningana, kesah kula punika, mêdal ing awang-awang, lajêng nylorot mangandhap, têrus amblês ing dhasaring siti, ngantos dumugi ing nagarinipun jim. Atur kula
dumugi samantên wau, katungka dhatêngipun sakabat Ngali,§ Sakabat, têmbung Arab, têgêsipun: tiyang ingkang mêningi sarta
Sasampunipun sêsalaman saha bage-binage kawilujêngan, sakabat Ngali dipun acarani lênggah cakêt ing sariranipun Kalipah Ngumar.
Sarèhning wontên pambêngan, wêwaosan ing Kajawèn padatan, dipun sêlani waosan enggal punika.
Soendoro, Purbolinggo. Wiyose aku wis tampa layang pitêpunganmu, ora liya bangêt panrimaku. Kajaba saka iku karangan uga wis kêtampan. Nanging aja pisan dadi atimu ya, karangan mau ora bisa kapacak, jalaran dhèk anu kae rak ya wis ana karangane Sanjoto Gondangdia, nyaritakake bab wong picêk kang dibeda dening bocah loro. Wêkasane bocah nakal mau rak cilaka, ta, gêtihe mancur-mancur, rak ya mèh padha karo karanganmu. Saiki yèn dhangan atimu gaweya karangan liya kang luwih apik, ibumu tansah ngarêp-arêp.
Soemarwoto, Têmanggung. Layangmu isi karangan lêlucon wis daktampa, nanging aja pisan dadi atimu, ora bisa kapacak awit kurang apik. Coba To, gaweya manèh sing luwih anyênêngake.
Moerdjani, Surabaya. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Sukur dene kowe arêp milu ngisèni Taman-Bocah, kapan kowe kirim layang nyang ibumu manèh?
Moerasijah, Surabaya. Bangêt panrimaku kowe mêrlokake ngirimi layang nyang bu Mar lan uga milu ngramèkake Taman Bocah.
Soenirman, Mungkid, Blabak, Munthilan. Layangmu pitêpungan wis daktampa kanthi sênênging atiku. Dadi kowe entuk silihan Kêjawèn saka T. Wijkmeester, ya sukur, ta. Kapan kowe langganan T.B. dhewe, murah mung f 1,50 ing dalêm sataun.
Zalekah, Probolinggo. Aku wis tampa layangmu karo-karone, sing siji briefkaart, dene sijine tutupan isi karangan lêlucon lan têmbang, ora liya bangêt panrimaku. Ananging sing tutupan anggonku tampa rada kasèp. Dadi satêmêne kowe wis ngirimake layang mau, nanging banjur dibalèkake sabab prangkone kêsêthithikên, ach mêsakake têmên. Nanging saiki kowe rak wis ngêrti ta, kapriye mungguh pangirime document iku, dhèk Sêtu buri wis daktêrangake nang layang kanggo S. Har. Surakarta.
Soedjoko, Warujayèng post Baron. Bangêt panrimaku, dene kowe mêrlokake ngirimi layang nyang ibumu manèh lan nyaritakake bab kaananmu ing omah sarta bab sêkolahmu. Pêrkara kowe durung nyambutgawe, bokmanawa ya durung, saiki ya sing sabar dhisik, aja lèrèn anggonmu ichtiyar, sabên ana lowongan, bêcik rêkèsa.
Soewardhi, Kandangsapi, Surabaya. Mula ya wis rada lawas kowe ora dolan ing pêrtamanan. Sukur ta yèn kowe mêntas nyrêmpêng anggonmu sinau, sêbab êntas dianakake proefwerk. Ibumu milu muji, kowe bisaa entuk biji apik. Kirimanmu cangkriman wis
wis daktampa kanthi bungah. Kowe nakokake bab karanganmu sing dhisik ing sarèhne tansah kêbak bae mula durung bisa kapacak. Lêlucon sing anyar iki, sabab luwih apik tinimbang sing dhisik, mula ya banjur enggal kapacak.
Soekirno, Kaliwiro, Wonosobo. Potrèt-potrèt lan karangan wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Nanging potrète ora bisa kapacak kabèh, awit sing loro kurang cêtha. Yèn redactie amarêngake, bokmanawa gambare adhimu lan asu ya bisa kapacak.
Sri Marjati, Purwokêrto. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Kapan kowe ngirimi layang nyang Bu Mar manèh?
Wong adol iwak: "Nuwun, bêndara tuwan, badhe pitakèn, bilih sêgawon nêdha ulam, punapa ingkang gadhah sêgawon kêdah nglintoni?"
Advocaat: "Mêsthi ngijoli pira sarêgane iwak."
Wong adol iwak: "Ulam kula dipun
Advocaat: "Kajaba saka iku kowe tampa rêkêningku kudu mbayar pitakonmu f 2,50."
Guru: "Min, ngaranana kewan kang nggayêmi ana 5 bae."
Simin: "Lêmbu, êmbahipun lêmbu, bapakipun lêmbu, anakipun lêmbu lan putunipun lêmbu."
1. Si Kuncung nganti bingung, panamplèke mung tansah langkung.
2. Kuncunge anjênthir, tandha mêmikir.
dhèwèke sabên dina nyambutgawe abot, nanging yèn bêngi kêrêp lunga nglurug main, utawa jêjagongan nganti bêngi bangêt. Dadi yèn ana ing pagawean awak lêmês malah kala-kala sok ngantuk.
Nuju wayah sore sabubare mangan, Pak Pawira lêlungguhan karo sing wadon padha gunêman ngrêmbug bab pagawean lan kabutuhan, aku ngrungokake bae. Pak Pawira calathu: "Êmbokne! Ora tau-tau dhèk mau awan ênggonku nyambutgawe têka rumasa abot lan awak krasa lêmês, iku kênèng apa?" Bok Pawira mangsuli: "O mèmpêr bae, pakne, jalaran sampeyan kuwi kakèhên wungu, mulane yèn sampeyan nggugu omongku, bêcik marènana anggonmu sok wungon nganti bêngi-bêngi, mundhak ora kêpenak ana ing pagawean, lan ana ing awak dadi lêmês, raine pucêt, gagasane ora karu-
wis ora ngrèwès marang têmbunge bok Pawira sing kari iku. Nalika samono Pak Pawira ênggone lunga jagong, olèh mungsuh kang tanggon, mulane mulihe nganti byar, malah wis padhang, wong saomah wis padha tangi kabèh. Bok Pawira barêng wêruh sing lanang têka banjur cêlathu karo nêpsu: "Kêpriye ta pakne! Wong dikandhani aja nganti kêwêngèn, malah ngêbyar!" Pak Pawira mangsulmangsuli. kanthi sabar lan mèsêm: "Ya aja nêpsu bokne, jare aku ora olèh bali bêngi-bêngi, mulane ya taklakoni mulih esuk ngene."
Kêthèk calathu: "Kang bulus, wite gêdhang wis mêtu tuntute, ora lawas mêsthi bakal mangan gêdhang, kowe lan aku iki ya!"
Wangsulane si bulus: "Ha sukur bangêt, dhi!"
Barêng gêdhange wis matêng, ing sawijining sore kêthèk lan bulus mau padha rêmbugan, yèn esuke arêp ngundhuh gêdhang mau. Ing sarèhne sore iku wis pêtêng bangêt, si kêthèk ora mulih nyang panggonane turu, malah turune ana ing luwangan
clathu dhewe: "Mêngko si bulus kang bodho iku bakal takakali. Yèn karung sing wis daksêdhiyakake iku wis kêbak gêdhang, banjur takgawa mlayu, gêdhange dakpangan dhewe, si bulus masa bisa nututi aku, awit lakune
dakwalês! Sadhela manèh si bulus calathu lirih karo mèsêm: "Saiki aku wis nêmu akal, rasakna mêngko, kêthèk kang èlèk atimu!"
Sawise mangkono nuli mlêbu ing karung, kang bakal diisèni gêdhang, banjur karung dicokot, nganti bolong ngisor sêparo. Barêng wis rampung, si bulus mêtu saka karung, lan mapan turu, ethok-ethok bodho ora ngêrti apa-apa.
Barêng esuke si kêthèk wis tangi nuli undang-undang si bulus: "Kakang bulus, enggal tangia, ayo padha ngundhuh gêdhang."
Calathune si bulus karo angob, lan etok-etok kêsèd: "Ya ayo dhi, aku miturut apa kang dadi karêpmu!"
Si kêthèk banjur anjupuk karunge, lan banjur lumaku barêngan karo si bulus têkan ing panggonan wit gêdhang, si bulus calathu: "Dhi, dhi, meneka kowe, aku tak nunggoni ing ngisor bae."
Wangsulane si kêthèk sakêpenake, ing sajroning ati ngira si bulus iku bangêt ing bodhone, unine: "Iya bêcik, kakang."
Kêthèk banjur mènèk ing wit gêdhang, mothèli gêdhang, nuli dilêbokake siji-siji ing jêro karung nanging gêdhange têrus mrojol saka bolongan, têrus tiba lan dijupuk dening si bulus, nuli dipangan. Nanging prakara iku si kêthèk ora wêruh,
Barêng kêthèk krungu calathune si bulus, dhèwèke nuli lèrèn karo ngguyu: "Coba anjupuka ing kene yèn kowe bisa!"
Kêthèk nuli mlayu manèh. Barêng kira-kira wis adoh saka panggonane si bulus, kêthèk banjur lèrèn, arêp ngêtokake isining karung mau.
Si bulus calathu manèh saka kadohan: "Aku njaluk siji bae, kêpengin wêruh rasane, dhi kêthèk!"
Wêkasane, sawise Sang Ratu mênggalih suwe, dhawuh angandika mangkene: "Rungokna ya nggèr, saiki wis takdiring Pangeran, kowe kudu dadi bojone si Jêmbluk. Gêlêm ora gêlêm kudu koklakoni, awit kowe wis nglakoni luput."
Sang Putri matur: "Manawi makatên ingkang dados kêrsanipun kangjêng rama saha ibu, kawula inggih ndhèrèk."
Sang Ratu banjur dhawuh marang salah sawijining abdi dalêm kêdhaton, supaya nimbali si Jêmbluk, kang isih lungguh ana cêdhaking gapura.
Ora antara suwe abdi dalêm têka kanthi anggawa si Jêmbluk.
Sang Ratu andangu: "Kowe asli saka ngêndi lan sapa wong tuwamu?"
Si Jêmbluk banjur matur, manawa dhèwèke iku anake gamêle Sang Patih lan kala-kala uga adol sukêt mênyang pasar sarta uga matur manawa bapakne iku bangêt mlarate.
Sang Ratu nuli dhawuh nimbali patihe, banjur didangu, nyata utawa orane apa kang dikandhakake dening Si Jêmbluk.
Kyai patih uga ambênêrake ature Si Jêmbluk.
Sang Ratu ngandika: "Patih, dadia kawruhanamu, ya, putraku Nyai Mayang Sari kudu dhaup karo bocah kuwi. Nanging rak ya ora mèmpêr, ta, awit dudu sapadhane. La wong putraning ratu rak ya ora mêsthine dhaup karo anaking pangarit, kok asor têmên. Lan manèh aku ora duwe anak lanang, kang bakal anggêntèni aku jumênêng ratu, ing mangka aku iki wis tuwa, dadi mêsthine ya mantuku kang wajib anggêntèni. Nanging upama si Jêmbluk rak ya ora bisa anggêntèni."
Patih matur: "Lho kados pundi sababipun Gusti, kêrsa dalêm, dene sang putri badhe kadhaupakên kalihan tiyang punika, ing mangka panjênênganipun sang putri rak sampun kalamar dening putraning Ratu pintên-pintên."
Sang Ratu nuli ngandikakake kabèh kang wus kêlakon, lan saiki patih uga mrayogakake kêrsane Sang Ratu.
Sang Ratu banjur ngandika manèh mangkene: "Rungokna patih, saiki sing dadi panêmuku mangkene: "Si Jêmbluk pèkên anak, lan jênênge kudu kok lih, yaiku paringana jênêng Ganda Rasa, sarta sabanjure aku pasrah marang kowe, mangsa bodoa kowe, bocahe sinaunên sing apik, supaya besuk bisa ngêrèh praja. Aku mung manut apa sing dadi karêpmu."
Patih matur sandika, nuli nyuwun pamit mulih, dene si Jêmbluk kadhawuhan ndhèrèk nyang kêpatihan. Satêkane ing omah, patih ngandikakake kabèh dhawuhe Sang Ratu marang garwane. Garwane bangêt bungahe, awit ora kagungan
beda bangêt karo biyèn, saiki prasasat wis dadi wong seje, salin jênêng, sarta wonge wis ora mèmpêr si Jêmbluk. Rupane mêncorong kaya srêngenge, wêtênge wis kêmpès, awake dadi cancing, dene pakulitane dadi kuning nêmu giring.
Sawise rong taun Ganda wis mangêrti akèh, bab pangrèhing praja.
Sang Ratu banjur dhawuh marang para kawulane kabèh supaya tata-tata karamean kanggo ngurmati dhaupe Nyai Mayang Sari karo putrane angkat patih, yaiku Radèn Ganda Rasa.
ora kaya nalikane sowan sapisanan. Sang putri Mayang Sari uga bingah, kagungan garwa canthas. Sajroning rong taun panjênêngane tansah sungkawa, amarga manggalih bakal dhaup karo wong desa, karo manèh èlèk bangêt rupane.
Barêng karamean wis bubar, Sang Ratu banjur sèlèh anggone jumênêng Nata, dene Ganda Rasa kadhawuhan anggêntèni. Lêt sawatara dina ing kêdhaton dianakake rame-rame manèh ngurmati Ganda Rasa jumênêng ratu, kabèh kawulane katimbalan. Pangarit karo bojone uga katimbalan kadhawuhan manggon ing kêdhaton lan sabanjure padha urip muktiwibawa ora kurang siji apa.
Sanajan kabèh padha ngêrti manawa Sang Ratu Ganda Rasa mau mung anaking tukang arit bae, nanging mêksa para kawulane kabèh padha wêdi, ering lan trêsna, awit saka adhile anggone ngêrèh praja.
Isinipun: Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana - Pamrayogi utawi pitêdah sawatawis tumrap tiyang wawrat - Kawontênan ing Tiongkok - Kasangsaran motor mabur T.1 - Bab nama-namaning akik - Sêratipun Petruk dhatêng Garèng - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu êmas, tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, rawuh martuwi pangantèn ing Widaningratan, mriksanana karangan kaca 1346.
Miturut tatacaranipun bôngsa Jawi, tiyang gadhah damêl mantu punika, pundi ingkang nama agêng-agêngan tuwin nêtêpi Kajawènipun, ubarampenipun, punapadene cak-cakanipun, sami kemawon, têgêsipun bakuning prêlu pinanggih wonkênwontên. pangantèn, mila tumrap dandosaning pangantèn botên wontên ingkang dipun bedakakên, awit pangantèn punika dipun wênangakên mangangge kados sacara ingkang limrahipun dados agêm-agêmaning para luhur, upaminipun dodotan ngumbarkngumbar. kunca, punika ingkang wênang ngagêm namung pangeran minggah, ewasamantên pangantèn limrah inggih kenging.
tiyang gadhah damêl ingkang saèstu, punika ubarampenipun kathah sangêt, ingkang lèrègipun manjing dhatêng tatacara, upaminipun: kêdah damêl pêndhêman, bucalan, caos dhahar, isarat, sajèn warni-warni tuwin taksih kathah panunggilanipun. Sarèhning tindak kados makatên punika rèbyèg sangêt, tuwin tumindakipun jangkêp tumrap tiyang ingkang gadhah damêl agêng-agêngan, mila limrahipun namung dipun tindakakên ing para ingkang kêdugi.
Ing Kajawèn ngriki prêlu badhe ngêwrat katrangan sawatawis ing bab anggènipun Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat kagungan damêl mantu ngramakakên putranipun nama Radèn Ajêng Sumadirin, dhaup kalihan Radèn Mas Ngabèi Sasradipraja, putranipun Radèn Mas Arya Sasradipura.
Bab lampah-lampahipun namung kapêndhêt sawatawis, supados dipun uningani ing para maos. Dene ingkang lôngka wontênipun, punika ing bab rawuh dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Wicaksana martuwi pangantèn.
Ijabing pangantèn, punika pangantèn jalêr dodotan dodot sêratan, têngah pêthak, nama bango buthak, ngumbar kunca, kuluk mathak pêthak.§ Bokmanawi ingkang dipun wastani kuluk mathak punika kathah ingkang dèrèng uninga. Kuluk mathak punika badhenipun montên, dipun kuwuk (dipun gêrus mawi kuwuk) ngantos gilap têrus kados kaca (manawi jaman sapunika ingkang mèmpêr: mikah). Clana pêthak, tinêpi renda pêthak, ngliga tanpa rasukan, dipun borèhi, botên kenging mangangge ingkang sarwa êmas, sumping sêkar mlathi sapêlik wontên sanginggil kuping. Tataning ijab limrah.
Panggihipun pangantèn mangangge: dodot gadhung mlathi (pinggir ijêm têngah pêthak) ngumbar kunca, clana cindhe gubêg (tanpa renda), kuluk mathak biru (kados agêming pangeran), mawi gombyok dhuwung tuwin buntal, tanpa rasukan. Ing sabibar panggih, bêbêdan mawi rasukan, kulukan kanigara. Sinjang tuwin rasukan, sami kalihan pangantèn èstri. Pancèn tumraping para kasêmbadan, pangangge pangantèn jalêr èstri punika sarwa sami.
Dhawahing dintên sapêkêning pangantèn, Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana, sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, rawuh martuwi pangantèn dhatêng Widaningratan.
Mênggah kawontênanipun ing Widaningratan kala punika, rinêngga sarwa prasaja, nanging dèrèng ewah tabêting mêntas mantu. Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Wicaksana, pinarak ing kursi sangajêng patanèn, Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun pinarak ing ngandhap. Ing ngriku ginêlaran babut sinêbaran ing sêkar ambalasah. Mriksanana gambar ngajêng piyambak.
Ijabing pangantèn, pangantèn wontên sisih têngên, ing têngah wali (Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat), ingkang makuthan sigar sêmôngka, canelan, Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom, pangulu dalêm, (pangulu dalêm punika pangkatipun sami kalihan bupati agêng). Sanèsipun para kêtib tuwin tamu.
Pangantèn jalêr èstri marak ing ngarsa dalêm badhe ngabêkti, pangantèn jalêr majêng rumiyin, sèlèh dhuwung.§ Ing bab sèlèh dhuwung, punika kalêbêt ing tatakrama, sintêna ingkang ngabêkti dhatêng para luhur, saya malih dhatêng panjênêngan nata, kêdah sèlèh dhuwung rumiyin. Patraping pangabêkti sumungkêm ing sangandhaping
Botên langkung redhaksi Kajawèn andhèrèk mêmuji, mugi pangantèn sakalihan lulus saha tut-runtut botên kirang satunggal punapa. Amin.
Sanajan baksil wau kêras, yèn badan ingkang katrajang punika kiyat, sêsakitipun inggih botên sapintêna, namung yèn tiyang ingkang katrajang kirang kiyat, dados awrat. Mila awrat ènthèngipun sêsakit infectie punika ugi gumantung saking kiyat ringkihing badanipun ingkang katrajang baksil wau.
Ing sarèhning tiyang èstri ingkang mêntas anglairakên bayi punika pranakanipun sami tatu ing nglêbêt, samôngsa tatu-tatu wau katularan utawi kalêbêktankalêbêtan. baksil inggih sagêd dados infectie, manawi kalêrês baksil,
Pramila tiyang (dhukun utawi Vroedvrouw) nulungi ingkang nglairakên bayi punika kêdah mangangge sinjang rasukan ingkang rêsik, lêngênipun rasukan dipun wingkis dumugi sanginggilipun sikut, sadèrèngipun rêrêsik tanganipun, kuku ingkang panjang dipun kêthoki dipun rêsiki, tangan dumugi sikut dipun sikat mawi sabun lan toya bêntèr kintên-kintên 10 mênut dumugi ¼ jam dangunipun, ngantos rêsik saèstu, lajêng tangan lan driji dumugi sikut dipun usapi spiritus utawi alkohol ingkang tapis.
Makatên ugi sajawining pawèstrèn lan pupu kiwa têngênipun pawèstrèn ingkang badhe nglairakên bayi kêdah dipun rêsiki mawi sabun lan toya bêntèr kados ingkang kasêbut ing nginggil.
Sadèrèngipun bayi lair kêdah sampun sadhiya 1% oplossing lysol (lysol 2 sendhok tèh, toya matêng 1 gêndul sêtrup ingkang agêng) dipun wadhahi ing waschkom ingkang rêsik, prêlunipun lysol opl. wau, samôngsa bayi sampun lair tanganipun dhoktêr utawi Vroedvrouw ingkang gupak êrah utawi sanèsipun lajêng kenging dipun kobokakên ing liysol opl. wau. Sadèrèngipun rampung anggènipun nulungi bayi lan biyungipun, tanganipun dhoktêr botên kenging nyêpêng utawi gêpokan kalihan barang sanès, kajawi gunting utawi prabot (instrument) sanèsipun ingkang sampun cumawis ing ngriku lan sampun dipun godhog utawi dipun kukus dang (sêtum).
Manawi kasêsa têtulung dadakan bayi sampun badhe lair, cêkap sadaya ingkang gêpokan bayi lan biyungipun (pawèstrèn) kemawon dipun usap-usapi spiritus utawi alkohol ingkang tapis.
Sawênèh tiyang ing dhusun wontên ingkang wicantên: tiyang kampung utawi dhusun ingkang manak dipun tulungi dhukun, botên mawi rêrêsik tanganipun, panganggenipun ingkang dipun angge padintênan kemawon, wilujêng botên sakit botên punapa. Bayi dipun dusi, pusêripun dipun popok kunir apu, lajêng dipun gêdhong, botên nangis, tilêmipun sakeca. Biyungipun kesah dhatêng sumur utawi lèpèn [lè...]
[...pèn] umbah-umbah sinjang utawi gêlaran ingkang rêgêd gupak êrah utawi sanèsipun, sarampungipun adus santun sinjang ingkang sampun kabêkta dhatêng sumur utawi lèpèn wau lajêng wangsul ing griya, bêngkungan mususi uwos. Manawi dèrèng tandho uwos môngka gadhah pantun lajêng dipun êpe rumiyin, yèn sampun garing dipun gêntang, dados uwos dipun pususi sawatawis lajêng dipun liwêt.
Dados tiyang èstri ing dhusun ingkang mêntas anglairakên bayi wau, botên kèndêl, tansah têrus nyambut damêl, ewadene botên ewah kasarasanipun.
Tiyang ingkang wicantên makatên punika, tiyang ingkang dèrèng mangrêtos utawi ingkang botên gadhah pikiran panjang, awit tiyang wau botên nate sêsrawungan kalihan tiyang ingkang mangrêtos utawi pancèn botên andungkap pikiranipun kados ingkang kasêbut ing nginggil punika. Kajawi punika tiyang dhusun botên nate canthuk lawung utawi sêsrawungan kalihan dhoktêr utawi Vroedvrouw, dados botên mangrêtos padamêlanipun dhoktêr utawi Vroedvrouw wau.
Upami lare umur sataun kalih taun dolanan lading utawi gunting ingkang landhêp, punapa tiyang sêpuhipun inggih kèndêl kemawon, nama bêgja saupami botên kêcocog utawi kiris tanganipun, balik yèn lare lajêng kêtaton gobrah-gobrah êrahipun, punapa tiyang sêpuhipun botên gêtun.
dumugi sêpuh, dados inggih ngandharakên lêlabêtanipun dhatêng kamajênganing bôngsa tuwin nusa, punapadene lampahipun anggènipun nindakakên lêlabêtan wau.
Namung eman sangêt dene cariyos wau namung dhapur cathêtan. Saupami kaandharakên kadosdene dongèng, sampun têmtu angindhakakên sêngsêmipun tiyang kathah. Ewadene tumrap bôngsa, sêrat ingkang kawêdalakên dening Pustaka Nasional wau botên sakêdhik paedahipun. Sapisan minôngka pamêtrinipun tiyang samangke dhatêng panjênênganipun Dhoktêr Sudira Husada. Kaping kalihipun ngiras pantês kangge anyumêrêpakên dhatêng ingkang dèrèng sumêrêp, puruna ngluhurakên asmanipun. Sukur bage purun tiru.
Wujudipun zak formaat, kandêlipun 15 kaca, aksara Latin, rêgi 15 sèn.
Dumuginipun sapunika paprangan ing Tiongkok dèrèng wontên mêndhanipun, tandangipun prajurit taksih sarwa kadugi tuwin tansah angsal bêbantu enggal, ingkang anjalari pulihing karosan, botên beda kados tandanging wadya tigasan.
Manawi nitik ramening paprangan, papanipun campuh pinanggih ing pundi-pundi, dene mênggah cêthanipun, bakuning papan paprangan, inggih punika pabarisanipun tumrap Tiongkok
panêmpuhing satru sêkti inggih punika Jêpan. Malah nitik pinanggihipun ing paprangan, Jêpan rumaos kuwalahên nêmpuh pabarisan Tiongkok wau, mila Jêpan inggih botên ngindhaki pabarisanipun, kajawi namung ing Kanton, Amoi tuwin ing Santung.
Tumrap Jêpan, dhatênging bêbantu inggih tanpa kêndhat, saha pundi ingkang langkung nyamari, saya dipun kathahi bêbantunipun. Dene ingkang katingal langkung dipun wigatosakên, punika tumrap pabarisan ing Syanghai tuwin pabarisan sisih lèr, nanging mêksa katingal dèrèng nyêkapi. Ingkang makatên punika tumrapipun Jêpan pinanggih wigatos sangêt, awit, nyatanipun Jêpan sampun kêkirangan anggèning ngagêngakên pabarisan, tuwin têbanipun inggih sampun jêmbar sangêt, tur sami kiyat-kiyat, nanging sarêng nyatanipun kados makatên, kêkiyatanipun Jêpan kêpêksa kêdah dipun wêwahi.
Tumraping wawasan ing satunggal-satunggaling pabarisan Tiongkok, punika sami mêngku kawigatosan piyambak-piyambak. Tumrap pabarisan Tiongkok ing Suiyuwan, punika botên patos dipun samarakên, amargi saupami Jêpan saya ngangsêg dhatêng Monggoliah jawi, pabarisanipun badhe ringkih, amargi tamtu dipun tanggulangi dening wadya Ruslan, ingkang tansah nyamarakên dhatêng trajangipun Jêpan.
Ing bab pabarisan Tiongkok ing Sansi Lèr, tumrapipun Jêpan rumaos sarwa makèwêdakên, awit punapa tandangipun tansah dhawah kêkêpang, mila wadya Jêpan ing ngriku tansah angewahi gêlar. Ing ngajêng tindakipun Jêpan namung nêmpuh, nanging ing sapunika ulah mundur.
Tumrap pabarisan ing Pèiping Han Ko, ajênging wadya Tiongkok ngantos 500 km. saking Pèiping. Ing ngriku Jêpan rumaos bilih ajêngipun wau
tang] ingkang santosa piyambak, mila tandangipun Jêpan wontên ing ngriku kêpêksa sarwa ngrosani, dhatênging bêbantu tanpa
panêmpuhipun, Nanking tansah dipun angkah sagêdipun kêcêpêng. Jêpan lajêng nêmpuh ing ngriku saking gêgana ngantos pintên-pintên rambahan, dangunipun 24 jam. Nalika nêmpuh ing wanci dalu, adamêl kêthèthèranipun wadya Tiongkok, sêdyanipun Jêpan namung badhe ngrisak panggenan-panggenan ingkang kamanah wigatos. Wontên bom cacah wolu andhawahi griya-griyaning kuli sêpur, griya-griya ingkang risak kirang langkung wontên satus, tiyang ingkang tiwas wolu, kêtaton tigang dasa. Papan ing ngriku lajêng kêbêsmi agêng-agêngan. Sêsambêtaning tilpun saking Nanking dhatêng Puko pêdhot.
Pêpuyênganipun têtiyang salêbêting kitha botên kantênan, papan anggêgana sajawining sakèthèng kitha kidul wetan dipun jawahi bom, ugi nuwuhakên kêbêsmèn agêng.
Ing ngriku kapal pêrang Tiongkok ingkang labuh ing sungapan
wontên motor mabur Jêpan malih cacah sakawan, inggih lajêng andhawahi bom ing papan anggêgana wau. Panêmpuhipun motor mabur wau kêkalangan pindhah-pindhah ênggèn. Ing ngriku wontên motor mabur Tiongkok nusul anggêgana ngulat-ulatakên lampahing mêngsah, nanging lajêng wangsul. Nalika sawêg têntrêm sawatawis, wontên motor mabur Jêpan malih cacah pitu ngênêr dhatêng Nanking, nanging sasampunipun andhawahi bom sawatawis, lajêng oncat. Salajêngipun tanpa kêndhat kêdhatêngan mêngsah saking gêgana.
Ing wêkdal punika tandangipun Jêpan namung sarwa ngrosani saking nginggil.
Kados anyarêngi kalamangsanipun, ing salêbêtipun sawatawis dintên punika wontên kasangsaran motor mabur ngantos urut-urutan. Ing sakawit wontên wartos kasangsaran motor mabur Specht ing Palembang, lajêng kasangsaran motor mabur T. 13 ing sacêlakipun Tuban, wusana kasangsaran motor mabur T. 1 ing Bandhah.
Motor mabur T. 7 punika damêlan pabrik Fokker, inggih punika ingkang sami wujudipun kalihan motor mabur T. 1.
Motor mabur T. 1 punika motor mabur wadya lautan pirantos andhawahakên êbom. Ing wêkdal punika nuju tumut pêrang-pêrangan.
Nalika motor mabur wau kasangsaran, lajêng dipun tulungi kapal Zuiderkruis.
Mayit lajêng kabêkta dhatêng kapal Sumatra, salajêngipun sami kakubur ing Bandhah. Ing wanci dalu.
Gambar pêpêthan pulo Bandhah, inggih punika panggenan dununging kasangsaran motor mabur T. 1.
Nama-namaning sela akik, miturut ujaripun ingkang damêl. Kados ta: ingkang warni:
abrit sêpuh, kawastanan rah mêgêng.
pêthak ingkang bêning, kawastanan maya rêtna.
pêthak ingkang nglêri, kawastanan gana ngêlèng.
pêthaking nigan wigar, kawastanan widuri.
Kajawi punika taksih kathah ingkang dèrèng kacariyosakên, jalaran sabên corak tuwin warninipun beda sakêdhik kemawon, ingkang limrah lajêng beda namanipun, makatên wau manawi katêrangakên, têmtu ngandhar-andhar sangêt. Malah wontên ingkang nunggil corak tuwin warninipun sami, trêkadhang anggèning mastani namanipun asring beda-beda. Mila manawi kamanah, anggèning namakakên wau, ing sêmu namung rêbatan pamatra kilasaning warni. Têgêsipun: kathah kemawon ingkang lajêng kaeyupakên, nama-namaning barang tuwin wêwarnèn, saha wujuding kawontênan ingkang èdi, miturut sakêparêngipun. Kados ta: Kawastanan sumpêt, bonglot, manik ringin, badar, taji laut, manik arga, guntur, sumbêr agung lan sanès-sanèsipun.
Mênggah dêdongènganipun tiyang sêpuh, akik punika ugi wontên ingkang anggadhahi daya tuwin kasiyat. Nanging akik ingkang kawartosakên mawa daya wau, kacariyos sanès bangsaning sela, ingkang limrahipun kagarap ing tiyang, saha ingkang sami kadhasarakên wontên ing saênggèn-ênggèn makatên punika. Nanging asli saking kodrating alam, punapadene ingkang limrah têmtu dinama-dama.
Wiyose, Kang Garèng, aku awèh wêruh, yèn saiki aku ana ing Magêlang, sarta yèn ora ana alangan sawiji apa, mêngko aku ninggal Magêlang manèh arêp ambanjurake lakuku. Wah, Kang Garèng, sanadyan lungaku iki ora pati suwe, nanging bathiku kêna dakarani sasayahiranèki. Kajaba aku olèh wawasan anyar, sarta sêthithik-sêthithik iya wuwuh sêsurupanaku, nganti saikine mèh pêdhot ... sanguku, nanging aku uga ngalami kaanan-kaanan warna-warna lan rupa-rupa, yèn saupama tak caritakake nyang kowe, wah, kiraku kowe nganti blokèrên, iya durung cuthêl-cuthêl. Nanging saikine aku tak ambanjurake dhisik caritaku kaanane pahargyan ing kabupatèn ing Kêbumèn.
Kang Garèng, ing kene aku ora nêdya ngalêm utawa nacad, mung arêp nyaritakake apa anane, lan mungguhing panêmuku dhewe bae. Mulane panuwunku marang kang rumaos kataman, yèn aku nguncali pangalêmbana, aja pisan ana sing mongkog panggalihe, kosokbaline yèn aku nyambit panacad, muga-muga aja nganti ana sing kagungan panggalih bêgita-bêgitu. Awit aku iki mung jênêng titah blaka, dadi pangalêmbanaku iki bisa uga salah wèsêl, lan panacadku bisa uga tuna dungkap. Murih cêthane anggonku gawe wawasan, tak gawene sing urut, lan tak wiwitane ing bab gamêlan sakumplite.
Nalikane aku lumêbu iing. kabupatèn, gumbiraning atiku kayadene aku dhewe sing dadi pangantèn, ora liya kang kapisan jalaran saka asrine ing sajêrone pêndhapa kabupatèn,
lan anênarik ati, nganti mèh bae aku lali arêp andhaplangake tanganku, lan anjêbèbèhake sikilku. Luwih kapranan manèh atiku, barêng aku sumurup, yèn wiyagane [wiyaga...]
[...ne] kuwi kabèh padha bocah gundhul bocah gundhul, tur panabuhe kuwi mau ora mung sakarêp-karêp: klênang, klêning, blanggêdhun tak, gêjêglong, ngono kae, nanging nganggo pathokan, Kang Garèng, nganggo nut barang. Ing kono aku ora bisa kôndha kêpriye-kêpriye, kajaba aku mung arêp ngarani, yèn gêbyagane gamêlan kuwi mau brêgas, laras, lan waras. Sing brêgas, ingatase isih bocah-bocah, kathik kabare padha bocah desa, têka samono mungguh sêsurupane ing bab karawitan Jawa, dadi saupama munia: Kula lare Jawi, kenene ora mamang atine: mêngko gèk bêbêde bae sing Jawa, nanging bisa nêtêpake: iki, lho, bocah Jawa sêjati. Mulane tak arani: brêgas. Tak unèkake: laras. Sanadyan sing padha nabuh bocah-bocah, nanging ora ana suwarane kang mênjila, kaya ta: panabuhe gambang ora kêsêron, sing nganti suwaraning kayu: thok, thok, thok, cêtha wela-wela, utawa: panabuhe gong ora misah, dadi ora: gong plênong, têgêse: anggone ngunèkake gong lan kênong ora dibarêng, nanging kênonge rada kêpancal sathithik, lho, sing kaya ngono panggêbyagan ing kabupatèn ing Kêbumèn, ora ana, Kang Garèng, nanging kabèh-kabèh sarwa: laras, sarwa kêpenak, lan sarwa andudut ati. Banjur tak unèkake: waras, iki tuntunane, Kang Garèng.
Ing layangku kang dhisik wis tak caritakake ing bab kaanane panêmbrama kang ditindakake para putri, sauwise iki rampung, Kang Garèng, banjur dipitongtonake jogèd sêrimpèn, kang ditindakake dening bocah lanang papat. Kang Garèng, saupama sadurung-durunge aku ora sumurup, yèn bocah papat iki lanang kabèh, wah, bisa kalakon aku rêkès nganggo sègêl karo têngah rupiyah mênyang ingkang bupati supaya aku dibênuma dadi ... sêlire bocah papat mau, awit iya ora bakal nyana-nyanaa yèn bocah papat kuwi mau kandhidhat duwe ... brêngos kaya aku kiyi. Solah tingkahe, tandang-tanduke, sêngklak-sêngklike, apadene pleyat-pleyote, cêkak aos, bangsane kaum pupuran kabèh. Nèk miturut panyandraku, papat-papate mula iya wis: lêwês, gandês, kèwês ... pêdhês. Sing pêdhês iki lêlewane, Kang Garèng. Mêngko karêpku tak lanjari têmbung: pêdhês, kuwi katêrangane mangkene:
Jogèd sêrimpèn, kuwi sing wis tak sumurupi,
anggone padha mriksani. Kaya mangkono sawatara, banjur ditibakake nyang gambir sawit pacar cina, gêndhinge alus, Kang Garèng, mulane jogède iya alus. Barêng kirane para mriksani bosên, gêndhinge banjur disêngkakake manèh, lan sêrimpène wiwit nyambit lêlewa manèh. Mulane kiraku antarane para mriksani, iya ana bae sing ngarani: lho, kok nyêbal karo jogèd sêrimpèn lumrahe. Bênêr, nanging kiraku mula pancèn disêngaja, murih sing padha mriksani aja banjur bosên, sarta ngantuk: thêkluk, lan: cès, ngilêr kae.
Sauwise rampung, banjur dianakake bêksan pêrang tandhing, yaiku pêrange: Dèwi Srikandhi karo Mustakawèni. Wiwitane: dhalang ada-ada, banjur nyaritakake sawatara, wah, Kang Garèng, dhalange mula iya kampi, suwarane gêmlandhang, cêtha, kathik kêpenak dirungokake. Sauwise gêndhing srêpêgan diunèkake, yaiku playune Mustakawèni diburu dening Dèwi Wara Srikandhi. Sauwise putri loro iki padha adhêp-adhêpan, banjur diunèkake gêndhing pangkur. Wah, Kang Garèng, loro-lorone jogède
manèh jogède Dèwi Mustakawèni, anggone: mincêg-mincêg, jlêntrik, jlêntrik, sugih lewa, wèh, nênarik atine para mriksani têmênan. Iki mula iya wis mathuk bangêt, dhasar Dèwi Mustakawèni kuwi putri ing tanah Sabrang, dadi yèn sugih kênès, sugih ... mèmfle, kuwi iya wis pantêse, nanging yèn Dèwi Wara Srikandhi, kok banjur mèlu-mèlu ngênès, trig-trigan, prèt-pretan, yak, wong iya putri Jawa, ênggone wanita jatmika, mêngko rak gampang anggone diarani putri ... lènjèh.
Nalikane isih jêjogedan, jalaran saka lêlewane, solah tingkahe, apadene lêlageyane, ing batin pikiranaku mung mangkene: We, hla prawan ngêndi bae, kathik le ayu-ayu, luwês-luwês, kawuwuhan sêdhêp. Kocapa barêng kêndhang muni: plak, plak, plak, gêm, blêp, ging, ngunèkake gêndhing gambuh, lan putri loro-lorone nêmbang gambuh kabèh, wah, mèh bae aku kuwalik saka kursiku, awit sing mêtu dudu suwarane bangsaning wanita, nanging suwarane bocah lanang sing lagi ngagor-
Garèng, layangku tak punggêl samene bae dhisik. Banjure mêngko padha dirêmbug dhewekan bae.
Badhe mêncarakên tanêman. Pakaryan babagan têtanèn ing Madiun, badhe sêsarêngan nyambutdamêl kalihan Pangrèhpraja, nangkarakên wowohan wontên ing papan ingkang kakintên mikantuki. Ingkang kapilih tumrap tanêman pêlêm wontên ing bawah Magêtan, jêram kêprok wontên ing bawah distrik Pulung, Ponorogo. Tumrap panggenan sanès-sanèsipun sawêg kapriksa.
Angin Gêndhing ing Probolinggo. Ing sabên taun sapisan ing Probolinggo wontên angin agêng ingkang dipun wastani angin Gêndhing. Dhatênging angin wau sabên ing wanci enjing jam 9 têrus ngantos têngah dalu, suwaranipun gumrubug kados angrêbah-rêbahna wit-witan. Namung anèhipun angin Gêndhing punika botên adamêl karisakan, malah angin wau sagêd nyirnakakên hawa awon ing salêbêting kitha. Namung tumraping wit-witan ingkang nuju mangsa sêkar asring lajêng gogrog sêkaripun, mila ing mangsa punika kathah wit pêlêm ingkang nuju sami sêkar gogrog sêkaripun, anjalari sudaning pamêdal pêlêm ing mangsa punika.
Congres ing Bali. Congres ing Bali sampun dipun wiwiti wontên ing puri Den Pasar. Papaning congres dipun rêngga-rêngga sakalangkung pèni. Comite panampi tamu asistèn residhèn Cox atur pambagya dhatêng para ingkang sami rawuh, lajêng dipun sambêt dening pangarsaning Java Instituut. Ing kala punika ugi tampi telegram saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Residèn Mol dados wêwakilipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana mêdharsabda, lajêng dipun sambêt wêdharsabdanipun wêwakil dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana tuwin wêwakil dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. Sasampunipun punika lajêng dipun wiwiti wêdharsabdanipun pangagêng-pangagêng ing Karangasem ing basa Mêlayu. Salajêngipun lajêng miwiti rêmbag ingkang dipun pangandikakakên dening tuwan-tuwan Stutterheim, Goris tuwin Resink.
Para agêng ingkang anjênêngi congres ing Bali. Para agêng ingkang anjênêngi congres ing Bali, ingkang saking Surakarta: Utusandalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, B.K.P.H.
Saking Mangkunagaran: K.G.P.A.A. Mangkoenagoro. Saking Ngayogya: utusandalêm Sampeyandalêm Ingkang
sampun kintun arta dhatêng Tiongkok gangsal rambahan gunggung 81.000 dollar. Sapunika taksih gadhah arta ing kas f 3900.-. Malah wontên wartos badhe tumbas kênine 300
ingkang dipun pangarsani ing panjênênganipun Bupati ing Garut, anêtêpakên badhe anggolong dados satunggal kalihan P.P.B.B. ingkang dipun pangarsani
pêrlu, dipun dadosakên juru main kangge gambar idhup nama Booloo. Nyonyah wau kadadosakên pangajênging film ingkang dipun mainakên. Nyonyah Ratna Asmara punika bangsa Sunda, wiwit alit wontên ing tanah Sumatra.
Punggawa Good Year botên nyambutdamêl. Sampun sawatawis dintên punggawa Good Year ing Bogor sami botên malêbêt nyambutdamêl, kajawi para punggawa ingkang nyambutdamêl ing kantoran. Anggènipun sami botên nyambutdamêl wau amargi wontên motor agêng ingkang risak, anjalari mêsin-mêsinipun botên lumampah. Ing sakawit lajêng badhe mêling mêsin dhatêng Amerika, nanging lajêng dipun ihtiyarakên supados tumuntên sagêd dipun santuni wontên ingriki kemawon, botên kêkathahên waragad. Kintên-kintên padamêlan wau lajêng tumuntên sagêd tumindak malih, botên andadosakên dangunipun ingkang sami nganggur.
Lèpèn ingkang kêmoran lisah pèt. Ing satunggiling dhusun bawah Têgal ing sacêlakipun rêdi Slamêt, nama dhusun Bêdagung, wontên lèpèn ingkang toyanipun kêmoran lisah pèt. Ingriku kathah tiyang ingkang sami mêndhêti lisah wau kangge dilahan, mila manawi wanci dalu ingriku katingal langkung padhang. Nanging lisah wau botên lajêng kasade kangge padagangan, amargi wontênipun lisah wau botên dangu lajêng ical.
Kapal dagang Australie langkung tanah ngriki. Wontên wartos West-Australie State Shipping
tuwin Pênang. Ing sapunika ingkang nuju mlampah layaran kapal Kangaroo, salajêngipun badhe dipun wêwahi malih.
Ambulance Tiongkok. Tumrap badhe wontênipun ambulance Roode Kruis saking tanah ngriki dhatêng Tiongkok, sampun wontên tiyang 600 ingkang gadhah panêdha supados dipun angkatakên, kajawi punika inggih wontên doktêr tuwin zuster-zuster bangsa Eropa ingkang ugi badhe tumut.
Padagangan padhas. Ing dhusun antawising Dara kalihan Korêk, Ngawi, kathah pasitèn ingkang sairib kalihan gamping. Ingajêng têtiyang ingriku sami mêcahi sela wau kangge banon, kathah griya-griya ingriku ingkang banonipun ngangge sela wau. Dangu-dangu têtiyang ingriku wontên ingkang akal-akal damêl barang dandosan ngangge sela wau, kadosta damêl wadhah awu sês, pandamêlipun wangun warni-warni. Panyadenipun ngantos dumugi Nganjuk
Muhammadiyah malêbêt Karaton. Kados ingkang sampun kawartosakên Kajawèn kêpêngkêr, para tamu congres Muhammadiyah saking kamirahandalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, kaparêngakên malêbêt Karaton.
Inginggil punika gambaripun para tamu congres nalika wontên sangajêning Karaton badhe malêbêt.
Angsal-angsalanipun Pakaryan Post. Angsal-angsalanipun Pakaryan Post wiwit wulan Januari dumugi wulan Sèptèmbêr kêpêngkêr, tumrap post wontên f 9.789.294.-, têlêgram f 3.641.884.-, telefoon f 5.620.660.-. Pêpetangan makatên ing
tanah ngriki, apratela bilih ingrika kêkirangan doktêr sangêt kangge ngupakara tiyang kêtaton. Ingkang punika gadhah panêdha dhatêng tanah ngriki sagêda ngintuni doktêr 60.
Tumindakipun nyantuni arta sèn. Miturut suraosing undhang-undhang Nagari kaping 17 Juli 1936, arta sèn têmbagi dipun santuni arta sèn prunggu. Miturut petang sèn têmbagi ingkang sampun sumêbar wontên tanah ngriki cacahipun 720 yuta iji. Dene anggènipun nglintoni arta sèn prunggu sabên taun sagêd 120 yuta iji. Bab punika saking kaparêngipun Parentah, badhe ngenggalakên sagêdipun nglintoni arta prunggu wau.
Têtêpan asistèn-residèn. Tuwan F.K.W. Lisnet, asistèn-residèn ingkang kapiji dening Departement Pangrèhpraja kadèkèk ing Provincie Jawi-Wetan, katêtêpakên dados asistèn-residèn ing Bojonêgoro. Tuwan Dr. W.P. van Dam, asistèn-residèn ing Magêtan, kabantokakên dhatêng Gupêrnur Jawi-Wetan.
R.H.S. badhe mèngêti adêgipun sampun 13 taun. Benjing tanggal 28 October punika Pamulangan luhur Pangadilan ing Bêtawi badhe mèngêti adêgipun sampun 13 taun. Ingriku dipun wontêni sêsorah ingkang gêgayutan kalihan pangajaran ing pawiyatan wau. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana inggih badhe anjumênêngi.
Majênging padagangan walur. Sampun sawatawis dangu ing Jawi Wetan wontên padagangan walur ingkang dipun tumbas dening bangsa Jêpan. Mangka walur wau ing kala rumiyin botên wontên damêlipun babarpisan. Malah wontên wartos wontên satunggiling bangsa Jêpan ingkang purun mragadi ngantos têlas f 7000.- pêrlu pados panggenan ingkang ngêdalakên tanêman wau. Wontên malih ingkang purun ngêdalakên waragad ngantos f 10.000.- kangge nanêm kanthi nyukani prabot. Rêginipun sapunika, walur ingkang garing ing dalêm
taksih angsal pitulungan saking sanès-sanèsipun malih. Tuwin malih pakêmpalan punika ugi angsal pitulungan jampi-jampi ingkang pêrlu saking Pakaryan Kasarasan. Malah ugi lajêng sagêd ngawontênakên Ind. Arts tuwan Soediro, lajêng kadadosakên pambatunipun dokter mripat Tijssen ingkang misuwur ing Kêdiri. Ing wulan November ngajêng punika badhe nindakakên padamêlan ing Cirêbon-Wetan, manggèn ing griya sakit tuwin polikliniek regentschap pundi ingkang wontên. Sasampunipun saking ngriku lajêng tumindak urut pasisir Lèr Jawi Kilèn.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe têdhak Sumatra. Wontên wartos, benjing wulan Maart 1938 Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan tuwin putra, badhe têdhak Sumatra Pasisir-Wetan, sakawit ingkang dipun rawuhi ing Palembang, lajêng Sumatra Pasisir-Wetan, Riouw, wêkasanipun Banka utawi Billiton. Sagêd ugi nglajêngakên dhatêng Borneo-Kilèn. Têdhakdalêm wau laminipun tigang minggu, sagêd ugi langkung.
Kêbêsmèn agêng ing Singkawang. Kala malêm Jumuah wanci jam 7 sontên ing Singkawang wontên kêbêsmèn agêng, griya ingkang kêbêsmèn ing Pasar Baru, Pasar Tengah, Pasar Pagi, Pasar Lama tuwin taksih wontên malih. Griya ingkang kêbêsmi sadaya wontên 800, kapitunanipun 2
Inggris ing Singapura mêntas mriksa kapal Jêpan alit, ingriku pinanggih ambêkta granat 400 iji. Bangsa Jêpan wau nalika dipun priksa, cariyos bilih asli saking pulo ing lautan Indiya. Miturut
saking kapal Êmdên ingkang kabucal dhatêng sagantên. Nanging dèrèng sagêd nêtêpakên kadospundi sagêdipun kapal Jêpan manggihakên barang wau.
Manggihakên tilas kasangsaran. Sampun sawatawis dintên wontên kasangsaran motor mabur ingkang lajêng ical larinipun. Motor mabur wau anggêgana saking New York dhatêng Salt and Cety. Ing sapunika motor mabur wau pinanggih namung kantun tilas-tilasipun wontên ing èrèng-èrènging rêdi ingkang 3000 m. inggilipun, prênahipun saking kitha Salt Lake City wontên 130 km. Motor mabur wau ingkang numpaki tiyang èstri 4, jalêr 15. Ingriku botên wontên tandhanipun bilih têtiyang ingkang numpak taksih gêsang.
Kolonèl Lindbergh. Wontên wartos, kolonèl juru anggêgana Lindbergh ingkang misuwur, anyagahi nampèni padamêlan upsir andhungan, inggih babagan anggêgana, laminipun gangsal taun. Dados botên nyata bilih piyambakipun badhe ngêmohi karakyatan Amerika.
Pêpisahan ngantos pitung taun, sagêd pinanggih malih. (
aku ana kene bisa katêmu karo kowe, amarga wus suwe anggonku ngarêp-arêp, nanging kok ora kapêthuk, jêbul kapranggul ana kene,
marang aku. Jare kowe mêntas lêlungan pitung taun, wêruh kaanan sing anèh-anèh lan durung tau ana wong siji bae kang wêruh, iku
kandhakna kabèh, wiwitan, tumêka pungkasan, karêbèn dimirêngake karo kang padha lêlênggahan.
Tamim kadhawuhan andongèng lêlampahan anggènipun kêkesahan ngambah ngawang-awang lan dhasaring siti, punika sakalangkung bingah, awit punapa ingkang kacariyosakên, badhe kauningan ing ngarsaning pangadilan, ngiras minôngka wangsulan dhatêng pandangonipun kalipah, mila Tamim lajêng angandharakên: Kauningana, anuju satunggiling dalu, kula wontên ing griya kalihan bojo kula punika, kula cariyos makatên: Êmbokne, aku kok eling
cariyos kula makatên punika, sanalika piyambakipun lajêng ngangsu angêbaki kulah, dipun sêdhiyakakên dhatêng kula kapurih ngangge adus, kula kapêksa nglampahi, nêtêpi cariyos kula wau. Sarêng kula sampun dumugi ing jamban, kula cariyos: Êmbokne, kowe ngêntènana ana ing kono dhisik, aja lunga-lunga yèn durung rampung anggonku adus, amarga pêtênge kok andhêdhêt têmên.
Bojo kula mangsuli kalihan sêmbranan: E, e, tobil, kojirèh têmên, dadi kowe iku gênahe wêdi pêpêtêng iki, ora wêdi karo wong ala sing gêndhak sikara. Hi, hi, adhi jênggêrêng-jênggêrêng ing burimu kuwi apa. Wong lanang iki lho, gondholên marana. Cariyosipun bojo kula ingkang kados makatên punika, pangintên kula namung sêmbranan, jêr anggènipun cariyos kalihan gumujêng cêkikikan. Wusananipun jêbul wontên jênggêrêngipun tiyang sayêktos, inggilipun sami kalihan wit kurma, katingal ngadêg wontên ing ngajêng kula. Sami sanalika punika, kula disundipun. sikêp kalihan tiyang wau, lajêng kabêkta mumbul andêdêl dhatêng ngawang-awang. Sarêng sampun inggil sangêt, kula lajêng kabêkta nylorot mangandhap bêblês, ngantos dumugi dhasaring siti, dumugi ing ngriku kula sawêg dipun sèlèhakên, lajêng katilar kesah, kalepat.
Sauwal kula saking gendhonganipun tiyang agêng inggil, kula lajêng mlampah-mlampah piyambak, ing ngriku katingal nagari agêng rêja lan rame, têtiyangipun sami nyêmbah latu, kula wontên ing nagari ngriku laminipun kalih taun. Wusana ing satunggiling wanci, kula mirêng suwara pujian tahlil saha takbiran rame gumuruh. Kula lajêng pitakèn dhatêng tiyang ing ngriku makatên: Ki sanak, punapa wigatosipun suwara kados makatên punika, kula wontên ing ngriki kalih taun, sawêg nêmbe mirêng sapunika. Wangsulanipun: O, ênggih, anggèr, andadosna sumêrêp sampeyan,
bôngsa kula jim ing nagari ngriki, bokmanawi ênggih niku saèstu.
Botên watawis dangu kalihan wontênipun suwara rame gumuruh,
ing nagari ngriku kasoran, kawon pêrangipun. Senapatining prang sawadyabalanipun ingkang kaboyong ing mêngsah wontên cacah pitung dasa èwu, kalêbêt kula (Tamim) piyambak punika.
Boyongan pitung dasa èwu wau, sadumugining nagarinipun lajêng kaladosakên konjuk ing ngarsanipun sang ratu jim Mahan, majêng satunggal-satunggal, prêlu dipun uningani kawujudanipun. Sarêng dumugi kula (Tamim) ingkang majêng ing ngarsanipun sang ratu, ing ngriku dèrèng ngantos kadangu punapa-punapa, kula nyêbut asmaning Pangeran, Sang Ratu Jim Mahan midhangêt panyêbut kula wau, sakalangkung kagèt ing galih, sanalika lajêng andangu: Kowe iku sapa jênêngmu, lan sapa kang nêkakake kowe ana ing talatah nagara jim kene iki. Wangsulan kula: Nami kula Tamim, wondene ingkang andhatêngakên kula dumugi ing nagari jim, punika jim agêng inggil ingkang kula dèrèng sumêrêp namanipun.
boyongan sanès-sanèsipun, kapijèkakên piyambak, malah kakarsakakên dados abdinipun, kadhawuhan mulang ngaos dhatêng para putra-putranipun Sang Ratu Jim Mahan, mênggah kaparêngipun sang ratu ingkaingkang. makatên wau, sakalangkung andadosakên sukur bingahing manah kula ingkang tanpa upami, mila punapa dhawuhipun sang ratu, inggih kula èstokakên kalayan têmên-têmên, awit saking sêtya tuhu
kula punika wau, sang ratu saya wêwah trêsna asihipun dhatêng kula, ngantos botên kalilan pisah têbih. Saking kasoking trêsna asihipun sang ratu, kalamôngsa kaparêng angladosi piyambak dhatêng kula.
Kabêkta saking sampun dangu anggèn kula wontên nagari jim, sanadyan kula dados abdinipun Sang Ratu Jim Mahan punika, gêsang kula botên badhe kêkirangan, ewadene manah kula lajêng kraos kados dinudut mak nyut, èngêt dhatêng semah kula katingal gawang-gawangan ing mripat kula,
kosusahake apa, apa kurang cukup anggonku paring kabungahan marang kowe, apa kurang kapriye, bêcik matura bae: Tamim.
Atur wangsulan kula: Dhuh, gusti, saèstunipun bab pêparing paduka dhatêng kula sampun langkung cêkap, namung sarèhning anggèn kula wontên nagari jim punika sampun dangu sangêt, dumugi samangke raosing manah sampun kangên sangêt dhatêng semah kula ingkang kula tilar wontên ing griya piyambak, dene saprika-sapriki kula botên sagêd kintun punapa-punapa.
Ratu Jim Mahan: Aja dadi kagèting atimu,
rungkud, cêkake dudu ambah-ambahane uwong, mulane bêcik ora mulih bae.
Kula dipun ngandikani Sang Ratu Jim Mahan makatên wau, lajêng nangis sanalika kalihan sêsambat. Saking sruning anggèn kula sêsambat, sang ratu katingal wêlasipun dhatêng kula, mila lajêng kawêdhar pangandikanipun ingkang adamêl asrêping manah kula, dhawuhipun: Kowe aja was sumêlang, prakara anggonmu kapengin mulih marang nagaramu, mêsthi kalêksanan, amarga sanadyan aku mau wus ngandika, yèn nagara kene iki, karo omahmu pancèn adoh sing wis ora karuan kae, nanging ing kene ana kang bakal bisa ngulihake kowe marang nagaramu, nganti têkan ing omahe bojomu kanthi slamêt.
Sang ratu lajêng nganthi kula tindak mlampah-mlampah, kula katêdahakên dhatêng satunggiling guwa, ingkang ing ngriku wontên jim namanipun: Dahnas bin Markon, mripatipun manthêlêng angajrih-ajrihi, nanging badanipun sampun kaêrut mawi tangsul
Dahnas, kowe upama dak tulung tak luwari saka pakunjaran, apa kowe gêlêm lan kaduga mitulungi gênti, angulihake Tamim iki, marang nagarane, nganti têkan ing ngomahe bisa katêmu lan ahli warise. Wangsulanipun Jim Dahnas: Sagah, saha sandika ngèstokakên punapa dhawuhipun sang ratu. Sang ratu lajêng kaparêng anguculi bandan saha ngicali blênggunipun.
Saluwaripun Jim Dahnas saking pasiksan, lajêng enggal mapan tata-tata, samêkta anggènipun sagah badhe ngantukakên kula. Sang ratu lajêng nyêlaki dhatêng kula kalihan paring piwêling makatên: Mim, saiki kowe sida arêp diulihake karo si jim Dahnas, nanging panggalih kula rada kuwatir lan sônggarunggi, yaiku nèk kowe wis kalakon diajak Si Jim Dahnas, ana ing dalan gèk kowe banjur diganggu gawe lan dikaniaya, dicêmplungake sagara utawa ditinggal ana ing têngah alas, iku kang tak sumêlêngake. Mula ora liwat aku mung wêling, ing sajrone kowe milu Si Jim Dahnas, aja pêdhot panuwunmu marang Pangeran Kang Maha Wêlas lan Asih, muga paring slamêt ana ing sadalan-dalan, lan kalis saka pangganggu gawene jim Dahnas. Wus mung iku wêlingku marang kowe, poma eling-elingên têmênan. Sawêg kèndêl pangandikanipun Sang Ratu Jim Mahan punika, kula babarpisan dèrèng kraos punapa-punapa, jêbul kula
dipun tulungi dhatêng satunggiling pêksi, dipun êntasakên kabêkta dhatêng gisiking sagantên, saha lajêng dipun ombèni saking cucukipun, kalihan sêmu angarêm-arêmi dhatêng kula, mênggah cêthaa, têmbungipun makatên: Ki sanak, sampun was sumêlang ing galih, sampeyan wilujêng, botên wontên bêbaya satunggal punapa.
Sasampunipun kula angsal pitulunganing pêksi, kula lajêng krèkèl-krèkèl minggah dhatêng satunggiling pulo, dumugi ing ngriku kula lajêng kèndêl, dangunipun ngantos sakawan dasa dintên. Salêbêtipun kula wontên ing ngriku, namung mlampah-mlampah kalihan mêmikir ngiras nyumêrêpi kawontênaning pulo wau, wasana kula mrangguli satunggiling sato kewan ingkang dipun umbar botên wontên ingkang angèn, kula lajêng linggih thênguk-thênguk kalihan dhêlêg-dhêlêg sarwi nyawang kewan wau. Bokmanawi kewan wau gadhah wêlas nyumêrêpi dhatêng kawontênan kula punika, sêmunipun gadhah sêdya badhe têtulung, kewan wau ngantos kawêdal wicantênipun, mênggah cêthaa, têmbungipun makatên: Ki sanak, sampeyan kaparênga nyêlak dhatêng kula mriki. Kula botên sarônta lajêng enggal-enggal mara anyêlaki, saha lajêng kula cengklak purun, kewan wau botên kula atag, lajêng mlampah sakajêngipun piyambak, sapurug-purugipun namung kula turut kemawon, ngantos dumugi ing panggenanipun satunggiling pandhita, sawêg purun kèndêl. Pandhita mêdal gita-gita amanggihi dhatêng kula, pitakèn makatên: Sampeyan punika asli saking pundi, nama sampeyan sintên, saha dhatêng sampeyan ing ngriki punika badhe gadhah prêlu punapa.
punika dadosipun inggih sagêd kathah ingkang sênêng, wilujêng, lan ugi wontên ingkang dados kirang sae, nanging punika kalêbêt limrahipun barang ngalam donya, kados katrangan kula ing ngajêng.
Miturut andharan, lampahing sêsemahan cara lami kalihan cara enggal wau, inggih sami saenipun, lan inggih sami matonipun, saupami jaman sapunika sampun malih jaman mudha babarpisan, cara enggal wau sampun botên wontên pakèwêdipun, dipun angge sadhengah tiyang, sami ugi kalihan cara lami kanggenipun jaman kina, inggih sampun sakeca kemawon. Wangsul kawontênanipun sapunika dèrèng makatên, inggih punika sawêg nêngah-nênahinêngah-nêngahi. kala antara, cara kalih wau taksih wontên ingkang ngangge piyambak-piyambak. Manawi golongan sêpuh anggènipun anjodhokakên namung kalihan golonganipun piyambak, wontênipun cara kalih warni wau inggih sae kemawon, amargi sampun wontên ingkang ngangge piyambak-piyambak, sarta botên badhe munasika ing sanès, nanging makatên punika masthinipun inggih botên sagêd kalampahan, amargi gêsanging golongan sêpuh kalihan nèm punika salugunipun taksih dados satunggal, botên apanthan piyambak-piyambak, dados sampun masthi golongan sêpuh kêrêp lêlayanan kalihan golongan nèm, utawi kosokwangsulipun. Inggih ing ngriku punika panggenan gawat-gawating gawat, pamanahan.
Upaminipun wontên golongan sêpuh gadhah anak golongan nèm, lare wau ngangkah semah golongan nèm, anakipun golongan sêpuh wau lajêng ngangge cara ingkang pundi. Ingkang golongan sêpuh namung kêncêng botên ngajêngi lampah wêwanuhan rumiyin, amargi namung botên tega thok anglilani anakipun èstri kangge cobèn-cobèn cara enggal, inggih manawi anggènipun rêrêmbagan sêsemahan wau masthi dados, manawi botên, punika tumrapipun lare èstri sampun nama kirang prayogi, sarta malih ugi ambêbayani sangêt lare èstri wau lajêng sampun kêtuwuhan wiji palakrama, punika ubalipun sagêd anatasakên tangsulipun kasusilan Jawi.
Kosokwangsulipun golongan nèm, manawi botên dipun lilani wêwanuhan rumiyin, inggih narimah botên saèstu lêlayanan rêmbag kemawon, dados tansah badhe pasulayan kemawon. Môngka tumrapipun jaman sapunika, kawontênan kados makatên punika masthi taksih kathah sangêt, inggih manawi bibaripun rêmbag wau namung kèndêl samantên, manawi taksih wontên sambêtipun ingkang mutawatosi, inggih punika namung badhe kalajêngakên piyambak, tanpa mawi idining tiyang sêpuhipun, tamtunipun tiyang sêpuh inggih botên badhe damêl punapa-punapa, nanging punika rak nama ambibrah tataning bôngsa. Sadaya bôngsa ingkang ngangkah majêng kanthi kasusilan, masthi nêbihi sangêt dhatêng lêlampahan ingkang nistha wau.
Hla, kadospundi, punapa golongan sêpuh, kalihan golongan nèm lajêng simpang-simpangan kemawon, mêdal marginipun piyambak-piyambak, punika masthi botên sagêd, amargi golongan sakalih-kalihipun wau lugunipun taksih bêtah-binêtahakên, dados botên sagêd kapilah-pilahakên.
Awit saking punika, ngèngêti gawating kawontênan wau, kula manah prêlu sangêt, wontêna tataning palakrama, ingkang sagêd damêl pamarêming golongan sakalih-kalihipun, inggih punika gologan sêpuh puruna tumiyung sawatawis, golongan nèm inggih puruna ngèngêti bêbaya wau, wêkasan sagêd damêl wilujêngipun bôngsa kula Jawi sadaya. Amin. Brataraharja, K. 1753.
Wangsulan Katur Sadhèrèk Arun ing Sêmarang
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 84
Bab III. Ingkang panjênêngan karsakakên punika wanita ingkang pundi, awit saking pamanggih kula tiyang punika sagêd kaperang:
Bab punika saking pamanggih kula botên pilih wanita ingkang pintêr, bodho, sugih, miskin, inggil, lan andhap, lan inggih botên pilih panggenan, punapa wontên Sêmarang, punapa Rêmbang, punapa Bêtawi, punapa wontên pucuk rêdi, kados sami kemawon, jêr sadaya tiyang ingkang sami rumaos ngalami wontên ing salêbêting jaman rêkaos punika, ingkang baku nomêr satunggal namung dumunung wontên pangastaning ekonominipun dalêm, langkung-langkung ingatasing wanita ingkang kagungan têtanggêlan bab wau, yèn pangastaning ekonomining dalêm sarwa ngatos-atos, sarwa ngrampungi, botên nilar gêmi, nastiti, lan ngati-ati, sanajan manggèna wontên ing pundi kemawon gêsangipun sakukuban masthi pinanggih sênêng lan ayêm. Awit kasênêngan lan ayêming tiyang gêsang makatên botên namung dumunung wontên ing papan lan nagari agêng kemawon.
Tutuping atur kaparênga kula nyuwun priksa gêntos, sadaya dhawuh panjênêngan, 3 prakawis wau, murih cêthanipun, awit kula kuwatos yèn atur wawasan kula punika kalèntu. Rak inggih ta sadhèrèk Landêp. Wasana nyuwun gênging pamêngku, langkung-langkung dhumatêng paduka rama up.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 84.
Murih sampun ngantos kalèntu, mênggah ingkang winastan gêndruk ing ngriki, inggih punika bôngsa talês utawi bothe ingkang godhong dalah witipun awarni ijêm, godhongipun lêdhung-lêdhung wiyar, dados sanès agagang cêmêng punika.
Mumpung samangke pinuju awis kênthang, gêndruk wau prayogi sangêt kadamêl lêlintunipun, mathuk kadamêl brêgêdèl, malah kacariyos kadamêl asih ugi kenging. Nanging rèhning kula piyambak dèrèng nyobi, prayogi sapunika kula ngaturi udhu bab pandamêlipun brêgêdèl kemawon rumiyin.
kaoncekan, kairis-iris kandêl, punika lajêng kagorèng ing lisah kalêntik, kaangkaha sampun ngantos kêgaringên, kaêtus. Tumuntên katilara anacah ulam daging ingkang ngantos lêmbat, lajêng kaulêg akalihan gorengan gêndruk wau, tumuntên bumbunipun kacampur, kaêmoran malih rajangan, slèdri tuwin godhong brambang, kaulêt dados satunggal, tumuntên ngêbluka tigan satunggal utawi kalih, kangge amboboki, lajêng kagorèng ing wajan, mawi lisah kalêntik, panggorèngipun aring-aring kemawon, supados matêngipun katingal sumringah jêne, dados latunipun sampun ngantos kagêngên. Bab punika sampun asring kula cobi, raosipun botên prabeda kados brêgêdèl kênthang kemawon, malah laki kula manawi pinuju kula sêgah makatên sok pitakèn: Apa saiki wis bali murah kênthang manèh ta, olèhmu ambrêgêdèl kok akèh. Lajêng kula sanjangi samêsthinipun.
Mundhuta sêkar bawang, inggih punika tumrap ing padunungan kula dipun wastani: blalo. Kathahipun tigang unting (tigang têkêm) lajêng kakumbah rêsik,
ngantos ngintip, latunipun kajagia sampun ngantos kagêngên, bilih kothokan wau sampun katawis asat nyêmêk-nyêmêk, nuntên kaêntas kangge rangkèn lawuh dhahar.
Manawi botên têlas saêndhêgan, tirahanipun karimata ing panci, sabên badhe kadhahar dipun êngêt rumiyin. Kothokan makatên punika tumrap padunungan kula sawênèh mastani: sambêl tubil.
Sinjang Sidaluhur punika satunggiling sinjang latar cêmêng ingkang kêbak sogan, mila sanadyan sinjang latar cêmêng, mramongipun botên kawon kalihan sinjang latar cêmêng sanès-sanèsipun. Nanging sanadyan mramong kados makatên, pantês dipun agêm ing priyantun sêpuh anèm, kakung
Sinjang Sidaluhur punika panyêratipun mawi pola, gagragipun warni-warni, nanging sami-sami sinjang Sidaluhur, tumrap ingkang kacêtha ing gambar, punika nyalênèh piyambak, aslinipun saking Surakarta, dene rumiyin, ingkang ngangge namung suwargi Radèn Ngabèi Prajapustaka (Ki Padmasusastra).
Kêbêkta saking rêmênipun Radèn Ngabèi Prajapustaka dhatêng sinjang wau, salaminipun botên nate ngangge sinjang bathik, sanèsipun Sidaluhur ingkang kados makatên punika. Kados tumraping para priyantun ing Surakarta ingkang rumiyin kulina kalihan Radèn Ngabèi Prajapustaka, botên kêkilapan. Tuwin bokmanawi samôngsa priksa wujuding sinjang Sidaluhur wau, inggih èngêt dhatêng Radèn Ngabèi Prajapustaka. Mila mèmpêr saupami
Dumuginipun sapunika, sinjang Sidaluhur wau dèrèng sumrambah namung anak putunipun Radèn Ngabèi Prajapustaka tamtu rimat. Biyang Sri.
--- [1361] ---
Ôngka 87, Stu, Pn: 25
Juru ngarang - administrasi, Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Pangungsêt - Pêrang-pêrangan ing Surakarta - Banawi: Silugôngga - Bab Nama-namaning akik - Kawontênan ing Tiongkok - Bab Pahargyan ing Kêbumèn - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Kautamèn punika limrahipun dipun padosi ing tiyang, awit tabêtipun badhe lêstantun ing salami-laminipun, ngantos dumugining kubur pisan, taksih anggônda ngambar. Mila sintên tiyangipun ingkang botên ngudi dhatêng kautamèn, inggih badhe kapitunan ing salami-laminipun.
Minôngka pangarêm-arêm, tiyang nglampahi kautamèn wontên ing donya, punika badhe dados sangu wontên ing akeratipun. Mila tumrap ingkang kêbuka ing manah, mupung gêsang, prayogi nindakna kautamèn, awit badhe ngundhuh wohing kautamèn ingkang langgêng.
Tiyang nilar nama sae, punika pancèn angèling angèl, mila tiyang sok lumuh anglampahi. Nanging manawi dipun manah panjang, sayêktosipun botên wontên tiyang ingkang botên nêdya lampah sae, sanadyan durjana juti, niyatipun botên sanès inggih saking anggènipun badhe anglampahi sae, tandhanipun anggènipun anglampahi kadurjanan wau inggih prêlu badhe kangge sangu ngêdêgakên gêsangipun.
Nanging tiyang manawi angugêmi tindak kados makatên wau dipun wastani lêrês, nama badhe ngrisak tataning jagad. Namung kosokwangsulipun, tiyang nglampahi awon ingkang kados makatên wau inggih botên kenging dipun têtêpakên awon ing salaminipun, sagêd ugi lajêng pinaringan èngêt, santun ngambah ing kautamèn. Makatên ugi tumraping tiyang ingkang tansah manggèn ing kautamèn, sagêd ugi lajêng santun ngambah ing kanisthan.
Sayêktosipun sadaya wau namung kangge ngasah dhatêng landhêping panggraita, tiyang sampun sok gadhah panganggêp bilih lêlampahan ing donya punika botên sagêd ewah.
Tumraping dêdongengan, punapa wontên tiyang mursal kados tabe-tabe Kangjêng Sunan Kalijaga, ewasamantên icaling mursalipun malah dados wali linangkung.
Bab makatên wau sabên tiyang sampun mangrêtos, malah adhakan ngangge ginêm bab Kangjêng Sunan Kalijaga, badanipun piyambak dipun embakakên, nanging ing kalanipun nuju lampah awon. Bab saenipun mangke rumiyin.
Mila manawi dipun manah panjang, tindakipun Kangjêng Sunan wau pancèn menginakên, dene dèrèng seda kemawon sampun ngraosakên manggèn ing kadhaton kautamèn.
--- [1362] ---
Kados ingkang sampun kawartosakên, ing Surakarta mêntas wontên ajar-ajaran pêrang. Ing kala punika Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana ugi rawuh mariksani.
Ingkang kacêtha ing gambar nginggil piyambak: Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana lênggah jajar kalihan Jendral Ilgen, Gusti Kangjêng Ratu Êmas tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Gambar bundêr sisih têngên: Satunggiling golongan wadyabala ingkang dipun tindhihi dening 2e luitenant S.H. Alkadrie (ing têngah) putranipun Sultan Pontianak.
Gambar ing ngandhap: Krêtêg ing Lèpèn Grogol ingkang dipun damêl dening wadya Genie, rampung salêbêtipun 33 jam. Ingkang saperangan risak dening dhinamit (bundêran), karisakan wau sagêd rampung dipun dandosi sawatawis jam.
Gambar têngah: Para ingkang mriksani pêrang-pêrangan saking krêtêg tosan, mriksani patraping pangrisakipun tuwin anggèning andandosi krêtêg wau.
Kala rumiyinipun, kala Juwana taksih dados kitha kabupatèn, kapetang rame sangêt, plabuhanipun agêng, têtiyangipun kathah ingkang sugih. Ingkang bupati ing ngriku kalangênanipun ringgitan.
Ing satunggaling dintên, nuju malêm Jumuwah, ingkang bupati ngarsakakên ringgitan, ngangge nimbali para priyantun barang.
ramenipun ringgit, ratunipun baya ingkang ambaurêksa banawi awujud baya pêthak, lajêng manjalma dados manusa, mangangge
enggal wangsul. Sadumuginipun ing pinggir banawi kagèt sangêt, sabab sampun kathah tiyang, rumaos yèn kamanungsan. Enggal ngundang tukang nambangi, kapurih nyabrangakên. Sarêng dumugi ing satêngah-têngahing banawi, nuntên ambyur, malih dados baya pêthak malih. Tukang nambangi sumêrêp, sangêt ing ajrihipun, baitanipun enggal dipun pinggirakên kalihan andhrêdhêg wel-welan. Sadumuginipun pinggir, nuntên wara-wara punapa ingkang mêntas kalampahan. Sakêdhap kemawon, wartos wau sampun sumêbar dumugi ing pundi-pundi.
Kawontênan wau lajêng dados: ila-ila, ngantos sapriki, manawi têtiyang ing ngriku ringgitan, ajrih mawi lampahan Kôngsa Adu Jago.
Kabaripun kala jaman kina, wontên tiyang sakilèn banawi [ba...]
[...nawi] besanan kalihan tiyang wetan banawi, nalika pangantèn dipun undhuh mantu, pangantèn jalêr èstri dalah pangiringipun pisan sami numpak baita. Sarêng dumugi ing têngah-têngahing banawi, pangantèn èstri dipun sarap baya kabêkta amblês ing banawi, ical botên kantênan. Gègèripun tiyang botên kenging winiraos.
Kocapa, pangantèn èstri ingkang ical wau, rumaosipun tumut dhatêng satunggaling jêjaka ingkang bagus sangêt warninipun, sarta griyanipun asri lan endah sangêt. Gumunipun, dene manggèn ing griya ingkang sakalangkung sae, namung kuciwanipun sakêdhik, dene wontênipun ing ngriku wau, kajagi kêncêng, botên kenging mêdal saking griya. Ingkang anjagi wau sadaya tiyang èstri tur sae-sae warninipun. Malah yèn piyambakipun nuju nglongok ing jandhela, sumêrêp tiyang pating blulung, lan nate sumêrêp sanakipun punapa. Nanging sarêng badhe aruh-aruh, enggal dipun cêgah dening ingkang jagi, sarta lajêng kapurih mlêbêt.
Nuju satunggaling dalu, ngajêngakên wanci têngah dalu, têtiyang ingkang sami jagi wau lena, sami tilêm sadaya. Sarêng sumêrêp bilih ingkang jagi sami tilêm, enggal ambikak kori kanthi ngatos-atos sangêt, sampun ngantos kêmirêngan ingkang jagi. Kori sagêd mênga, tanpa wontên tiyang ingkang mirêng, nuntên mêdal. Kadospunapa kagèt tuwin ajrihipun, sabab sarêng nolih, griya agêng ingkang magrong-magrong wau ical sipatipun, ingkang katingal namung ara-ara sapinggiring lèpèn. Saking ajrihipun, nuntên malajêng, mantuk dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun.
Kacariyos, saicalipun pangantèn wau, tiyang sêpuhipun susah sangêt, sabab anakipun namung satunggal thil punika. Dumuginipun punika, kalêrês sampun kawan dasa dintên, malah sontênipun wau mêntas wilujêngan ngawan dasa dintên anakipun ingkang kasarap baya wau. Sarêng dalu, watawis têngah dalu, wontên tiyang gugah-gugah. Enggal dipun sapa, ngakên anakipun èstri ingkang mêntas dados pangantèn. Bapakipun saya ajrih, botên purun ngêngakakên kori. Nanging sarèhning anggènipun nêdha kori wau ngasih-asih sangêt, dangu-dangu bapakipun wêlas, kori lajêng kabikak, lare èstri wau enggal lumêbêt. Bapakipun sumêrêp, yèn nyata anakipun, nuntên dipun
nyariyosakên sadaya lêlampahanipun, botên wontên ingkang kêlangkungan. Ingkang mirêngakên sami muji sukur dhatêng Pangeran, dene sagêd wangsul mantuk, sarta sami gumun, mirêng kaelokan ingkang kados makatên wau.
Lêlampahan wau lajêng dados pangèngêt-èngêt ngantos sapriki, yèn tiyang kilèn banawi, botên purun bêbesanan kalihan tiyang wetan banawi. Ingkang makatên wau botên ngêmungakên têtiyang ingkang cêlak banawi kemawon, nanging nglanjak ngantos têbih. Jalaran manut piandêlipun, pangantèn botên kenging nglangkungi banawi Silugôngga, ing sadèrèngipun salapan dintên saking anggènipun dados pangantèn.
Upami wontên ingkang kapêksa, sami mawi ihtiyar: [ihti...]
[...yar:] I. Tumrap tiyang ingkang ringkih, dhawahing damêl nglêmpak dados satunggal, II. Tumrap ingkang birawa, lampahing pangantèn mubêng, nglangkungi Dêmak, Purwadadi, Blora, Rêmbang. Makatên wau sumrambah ing salaladan Pathi.
Sabên rêndhêng ing Juwana mêsthi kêbênan, botên ngêmungakên pasabinan kemawon ingkang katrajang, malah dumugi pakampungan punapa. Kala rumiyin nate bêna agêng sangêt, têtiyang ingkang griyanipun kêbênan, kathah ingkang sami ngili dhatêng alun-alun, sami angsal cadhong. Wiwit kina mila alun-alun Juwana botên nate kêbênan, sanajan bêna agênga kados punapa. Ingkang makatên wau manut gotèk ing ngriku, yèn sangandhaping alun-alun ing Juwana, kadhatonipun ratuning baya, mila yèn bêna lajêng kaumbulakên. Sapunika wringin kurung.
Tumrap tiyang ing ngriku, manawi badhe nyapih anakipun ingkang taksih nêsêp, wontên ingkang lajêng kabêkta dhatêng alun-alun, sirahipun lare wau katatabakên wringin kurung ing iringan lèr, sarana ngucap punapa pikajêngipun. Limrahipun milih dintên Jumuwah, jam kalih wêlas siyang.
Lêngganan nomêr 3661 ing Purwakêr.Purwakêrta. Kula aturi sarêmbag kalihan priyantun ingkang nomêr lênggananipun panjênêngan gêntosi. Ing Bale Pustaka nomêr punika sampun têlas.
Lêngganan nomêr 488 ing Prambanan. Tumram kuwartal 4 taun punika sakuwartal 1 taun ngajêng.
Lêngganan nomêr 605 ing Sala. Kajawèn nomêr 80 dumugi 83 ingkang panjênêngan tampi kantun, punika kula aturi maringakên dhatêng mitra darma panjênêngan, ingkang dèrèng dados lêngganan.
Jalaran wontêning cariyos, akik ingkang kawastanan tirus, ingkang limrahipun kawartosakên, kenging kangge ngusadani tiyang sakit bêntèr, utawi kêpêrang ing barang landhêp, punika kacariyos asli saking tiganing pêksi tirus, ingkang gêsang wontên ing tanah Ngarab. Wondene akik widuri ingkang sajati, kados ingkang kacariyos, kenging kaangge tumbaling durjana, utawi ngiyatakên napas, punika pinanggih ing dêdongengan, asli tuwuh wontên ing salêbêting ulam loh. Malah wontên akik ingkang kawastanan mirah dêlima, punika pinanggih ing cacriyosan warni-warni. Wontên ingkang nyariyosakên, lugu mêdal saking uwohing dêlima, ingkang dados pratôndha ubayaning putri Ngajrak (Dèwi Kuraisin).
Wontên malih ingkang wêwarah: Asli saking gêmpilaning lintang Jaka Bèlèk. Lan ing cariyos sanès, wontên ingkang andhorèngakên, bilih mirah dêlima wau aslinipun saking êluh, ingkang miyos ing socanipun Dèwi Prêtimah. Inggih punika nalika muwun, awit katilar seda ingkang rama S.W. Kangjêng Nabi
anggèning muwun socanipun ngantos angêmu êrah, mila wijiling waspa alinang-linang abrit kados êrah. Têmahan tumètèsing waspa, lajêng mahanani wontêning mirah dêlima, ingkang kacariyos ing sapunika. Makatên mênggah dêdongenganipun.
Rèhning cariyos sadaya wau, wontêning sapunika nama kantun nampi, tuwin nalurèkakên, mila awonipun punapa, bilih sadaya punika lajêng katampi mathuk tuwin sae, awit sajatosipun para manungsa awis ingkang andungkap, mênggah kawontênaning mirah dêlima wau. Wondene mirid katrangan ingkang kantun, upami mulabukanipun makatên sayêktos inggih mèmpêr, awit ngèngêti mukjijating putri linangkung, môngka ing wêkdal punika, nama sakalangkung putêk ing panggalihipun, dahat sruning duhkita. Tur limrahing cariyos, sang dèwi wau samôngsa nuju sungkawa, têmtu adamêl rêtuning bawana.
Wontên cariyos malih, ingkang kajêngipun nama nunggil misah, kalayan dêdongenganing akik tirus, tuwin akik widuri utawi mirah dêlima, kados ingkang kacariyos ing nginggil.
Ing Kayangan Dalêpih, bawah ondêr dhistrik Tirtamaya, inggih punika siti kagungan dalêm praja Mangkunagaran, wontên pamêdaling sela akik, ingkang dumadosipun botên sarana pakartining manungsa, wondene pinanggihing wujud inggih sakalangkung elok, punapadene pamanggènipun, ugi asring anggawokakên. Kados ta: nuju-nuju pinanggihipun wau karakêt utawi wontên ing salêbêting sela ingkang atos, trêkadhang ing wanci dalu nuju ing môngsa pêtêngan, sami katingal pating karêlip. Malah elokipun anggèning kala-kala asring purun ngambang ing toya, lajêng lumampah milir utawi mudhik.
Gêlaripun Tiongkok tuwin Jêpan ing paprangan sami botên nguciwani, tansah gêntos ngangsêg gêntos mundur. Kados ingkang pinanggih ing Tiongkok sisih lèr, campuhipun ingkang pêrang pinanggih langkung rame, wadya Tiongkok dipun senapatèni dening Cutèh, ingkang misuwur wantêr tuwin mumpuni dhatêng kridhanipun pêrang. Senapati wau ngangsahakên wadyanipun nêmpuh wadya Jêpan ingkang pacak baris ngantos gangsal atus mil, inggih punika baris wiwit saking Sansi dumugi pasisir. Manawi mirid wontênipun pabaraisan wau, pancèn rêkaos dipun têmpuh, dening kawontênanipun sarwa santosa. Nanging tumrap Cutèh botên badhe ulap nêmpuh kasantosaning mêngsah. Kalampahan senapati Tiongkok sagêd ngobrak-abrik pabarisan wau ing pintên-pintên panggenan, ngantos adamêl mowat-mawutipun pabarisan Jêpan. Cutèh panêmpuhipun palêncatan, ingkang lajêng sagêd damêl pêdhot-pêdhoting baris.
Tandangipun senapati Tiongkok wau sagêd adamêl kandhêging ajêngipun wadya Jêpan ing Propènsi Sansi, tuwin kathah pabarisan Jêpan ingkang dipun kurung, pundi ingkang pabarisan alit dipun sirnakakên, tuwin lajêng sagêd ngajêngakên wadya Tiongkok ingkang pating prênca lajêng sagêd ngalêmpak malih, ing kalampahipun kanthi ngrisak pabarisaning mêngsah, ngantos sagêd anglangkungi watês Opèi kalihan Sansi. Kajêngipun Cutèh, pabarisan [paba...]
[...risan] Jêpan wau badhe dipun pêcah dados kalih, murih suda kakiyatanipun.
Nanging Jêpan inggih botên kirang gêlar, panêmpuhipun mawi gêgêntosan papan, ingkang kêpêksa damêl bingungipun ingkang dipun têmpuh. Makatên ugi pundi papan ingkang kangge pacak baris tamtu wigatos, sagêd damêl karepotanipun Tiongkok.
Salajêngipun Jêpan inggih lajêng santun gêlar, gêntos nêmpuh saking kidul, badhe ngrêbat Cukwan. Sasampunipun nêmpuh ngriku lajêng ngangsêg dhatêng sisih kilèn, urut margi sêpur Cèngtai, ing ngriku lajêng anggathukakên wadya Jêpan ing kalangan sanès. Pangangkahipun Jêpan, manawi sagêd ngrêbat Niyang Cekwan, lajêng badhe sagêd manggih papan ingkang langkung prayogi kangge pacak baris. Sêdyanipun Jêpan wau inggih kasêmbadan, nanging pinanggihipun, ingkang dipun kintên dados papan ingkang langkung santosa wau malah dados papan paprangan ingkang sakalangkung rame, sapintên kêkiyatanipun Jêpan namung dipun tandhingi. Nanging dangu-dangu wadya Tiongkok ragi karoban lawan. Wusana jalaran saking sami kiyatipun wau, papaning paprangan ngantos mingsêr dhatêng sanès panggenan. Ingkang makatên wau pinanggihipun ingkang sami pêrang nama taksih ajêg, dèrèng kenging dipun wastani asor unggulipun. Tumraping Jêpan, cêtha anggèning ngrosani panêmpuhipun, nanging kosokwangsulipun, Tiongkok botên gigrig dipun têmpuh ing mêngsah ingkang kados makatên, awit santosaning barisipun, ukuran kuwawi dipun têmpuh ing mêngsah ingkang santosa.
Ing sapunika tumrap rêribêdipun ingkang sami paprangan, Tiongkok katingal sêsambatipun anggèning sarwa kêkirangan babagan pitulungan têtiyang ingkang nandhang tatu ing papan paprangan. Ing griya-griya sakit sami kêkirangan pirantos ambalêbêt tatu tuwin jampi sanès-sanèsipun. Wontêning sadhiyan jampi sapanunggilanipun, kintên-kintên namung cêkap kangge sadhiyan ing salêbêtipun kawan minggu. Saya tumraping griya-griya sakit pitulungan, pinanggih sampun kebêkan tiyang sakit, malah ngantos kêkathahên tiyangipun sakit. Jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên punika, pirantos-pirantosing têtulung ngantos sami kirang, kados ta tandhu pirantos ngusungi tiyang sakit, malah kalampahan wontên tiyang kêtaton lajêng dipun bêkta lumampah ngantos kawan dintên.
Dene tumrapipun Jêpan, ing sapunika sawêg pikiran ing bab tuwuhing têtiyang ambalela ing Mansukuo, sabên dintên tansah mindhak-mindhak kemawon, golongan wadya Tiongkok ingkang rumiyin ambiyantu dhatêng Jêpan, ing sapunika sami ambalik. Kapitadosan ing bab ambelani Jepan samôngsa dipun têmpuh saking Ruslan, ing sapunika sampun botên wontên. Kathah wadya Mansukuo golongan Jêpan ingkang campuh wontên ing Tiongkok lèr sami têluk dhatêng mêngsah, awit ngrumaosi bilih anggèning pêpêrangan punika kalihan kulit daging piyambak, malah kathah laladan ingkang lajêng dipun rêgêm dening golongan ingkang ambalik. Mila tumrapipun Jêpan kêpêksa ngawontênakên pamanahan wigatos, ingkang prêlu kangge mêmulih kalonging kasantosan ing ngriku. Awit icaling kasantosan ing ngriku, tumraping Jêpan nama kecalan sarana ingkang kangge baku nyantosani
Manawi angèngêti tindaking paprangan ing sacêlakipun Nansiyang, ing sêmu namung katingal sarwa grusa-grusu tumandangipun, nanging manawi dipun wawas saèstu, sadaya sami botên tilar pangatos-atos tuwin kaprayitnan, awit kêslura-kêsluruning tindak, badhe amanggih bêbaya tuwin kasoranipun ing pêrang saèstu.
Unduripun wadya Tiongkok ingkang katêmpuh ing wadya Jêpan, katingal anggèning raos kasoran, nanging mênggah sajatosipun saking Tiongkok mangrêtos bilih kawon santosa, unduripun wau malah masangi gêlar supados ajênging wadya Jêpan wau kecalan daya. Gêlar makatên wau pancèn wontên èmpêripun, awit ajêngipun wau atêgês kados pêpindhaning nglêbêtakên dhatêng pasangan, botên sande wadya Jêpan badhe kingkêman dening calangaping wadya Tiongkok saking kanan kering.
Pancènipun, saupami gêlaripun Tiongkok wau kasêmbadan, wadya Jêpan namung kantun ngrêmêt kemawon. Nanging nyatanipun ragi malèsèd saking tangguh, wontênipun wamyawadya. Jêpan purun ngangsêg punika saking sampun sarwa mêpêki dêdamêlipun tuwin sarwa mitadosi, mila Tiongkok kêpêksa ajrih nyakêti, dening ulap dhatêng dêdamêlipun Jêpan wau.
Ing ngriku Jêpan lajêng sagêd masang bandera wontên ing têlênging pabarisan, campuhipun wadya namung kantun ing pinggir-pinggir kemawon. Kitha-kitha ingkang katrajang sami kadamêl karang-abang. Manawi miturut nalar, adêging kasantosanipun Jêpan wau sampun botên kenging dipun cakêti. Ewa samantên tumrapipun Tiongkok kadugi nyakêti, malah pepetan kalihan mêngsah punika, kaanggêp utami.
Tekadipun Tiongkok ingkang makatên wau, nandhakakên bilih panglawanipun dhatêng mêngsah punika nêdya rêrêmpon yêktos, purun angrungkêbi dumugi tapis babarpisan. Môngka manawi mirid nalar, nitik saking wontêning papan paprangan, ing pundi ingkang dipun ambah ing Jêpan, punika namung sarwa nyamari tumraping Tiongkok.
Ing sapunika sagêd katingal, bilih sawarnining tindak ing paprangan punika botên kenging tinampi lômba, wontên ingkang unduripun mawa gêlar, wontên ingkang rukêting campuh jalaran saking kêslêpêk ing wanci. Manawi makatên, kasantosan tuwin guna punika sami wontên damêlipun piyambak-piyambak.
Garèng : Wah, têrima kasih banyak, Truk, saora-orane wong sadulur lanang, kathik mung siji, êndhil, mêsthine iya tansah eling, tansah kogêl nyang kakangane. Ana ing Kêbumèn, iya banjur eling nyang kangmase: Mendah bungahe kang mas, yèn bakyu dèn ngantèn tak olèh-olèhi bakal kulambi jumputan. Ana ing Magêlang,
dhèng-dhèng, êmpuk tur gurih. Nyang Purwakêrta: tempene kripik. Lho, samono sadulurku lanang siji iki, mulane tak ambalane manèh uniku ing ngarêp: trima kasih, Truk, trima kasih.
Petruk : We, hla cilaka awakku, gênahe nyêmoni Kang Garèng iki, mulih saka lêlungan aku mung anglênthung bae, tanpa nyangking olèh-olèh apa-apa. Nanging sumurupa, cara santrine jarene: mobah musiking manusa kuwi mung miturut krêsaning Pangeran, mulane iya sok kêrêp bae kalakon, wedang wis pancèn kanggo sadhiyanmu upamane, nanging yèn durung kaparêng dening Pangeran, ora kalakon koombe. Dumadakan ... dipancal kucing, banjur wutah lambah-lambah. Mêngkono uga aku nalikane ana ing Kêbumèn. Sanalika kono pikiranaku iya mak: sranthal, eling nyang kowe, sarta iya banjur tuwuh gagasanaku: Ing Kêbumèn kene kiyi sing kêsuwur jumputane, mendah kaya apa bungahe Kang Garèng, yèn bakyu tak olèh-olèhi jumputan saklambi bae. Nanging wong iya durung dadi krêsaning Pangeran, Kang Garèng, barêng aku mênyang pasar Kêbumèn, iya wis olèh jumputan sing pantês diagêm bakyu, nanging barêng arêp tak
glethak, têmbako siluk pating jênggunuk, sanalika iya kogêl nyang kowe, Kang Garèng, nanging barêng arêp tak dhuwiti, sêringgit, Kang Garèng, jêbul aku ana sing ngawe-awe karo tawa mangkene: môngga, priyantun, mênika nyamping, lho, sae tur luwês, patut sangêt manawi nampeyansampeyan. agêm, rêginipun namung mirah kemawon, namung saanggris, priyantun. E, wong iya durung kaparêng karo Ingkang Kuwasa, dumadakan anggonku arêp andhuwiti klobot karo [ka...]
[...ro] têmbako siluk mau lali ...
Garèng : Wis, ora susah omong rupa-rupa, ora olèh-olèh iya ora, kathik banjur ngadpokat mêngkono. Saiki luwih bêcik banjurna dongenganamu ing bab kaanane pahargyan ing Kabupatèn Kêbumèn. Nanging sadurung-durunge kowe ambanjurake caritamu kaanane tongtonan, luwih bêcik caritakna dhisik cara-carane pista ing kono, apa cara Jawa, apa cara Lônda, apa cara kêpriye.
Petruk : Wèh, mula iya brêgas bangêt, kira-kirane iya cara Lônda sing kaya ngono kuwi, Kang Garèng, sadhela-sadhela sugatane mubêng nganti pirang-pirang rambahan, sing dhisik dhewe bangsaning: sês-sêsan, srutu, sigarèt, banjur inuman, jarene warna-warna, Kang Garèng, iya: wiski sodhah, bir, limun, aer Blandhah, lan sapadhane, sauwise banjur kuwih-kuwih, iya warna-warna bangêt, ... jarene, banjur mubêng manèh:
rasukane sutra biru, lan ing jaja ngagêm kêmbang abang sêmringah., katone mula iya sêmangêr, Kang Garèng. Sabên putri siji didhèrèkake tukang ladèn siji sing
sing kêjibah ngladèni ing grombolane panggonaku, sajake disêpesialake, tandange pancèn iya: cikat, trêngginas, tandang, tur pancèn iya mlandani bangêt, Kang Garèng, anggêre nyêdhaki tamu, banjur tawa mangkene: Wat wil U gebruiken, Meneer? Nèk dicara Jawakake kira-kirane mangkene: panjênêngan badhe krêsa mundhut punapa, tuwan. Hla, tamune mung kèri milih bae: Limun, bir,
wiski sodhah, lan sapadhane, putri mau banjur: siyut, mundhut saka baki sing digawa ing tukang ladèn, sarta banjur diladèkake marang tamu sing duwe pundhutan mau. Mêngkono para tamu diurut kacang diparani putri mau kanthi ditawani: Wat wil U gebruiken, Meneer ngono kuwi mau, sarta sapiturute nganti aku prasaksat sêtoplasing ora kanggo, mulane ajêg ... ora tau diêndhêgi.
Garèng : Lho, lho, lho, gênahe kowe kuwi kapiran, apa kêpriye, nèk kapiran iya salahmu dhewe, nèk-nèke lungguhmu ana ing buri bangêt, nganti ora katon, dadi paladène yèn ora wêruh nyang kowe, rak iya mèmpêr, ta.
Petruk : Nèk ora katon kuwi mula iya mèmpêr, wong aku dudu bangsane bêndara gêdhe. Nèk lungguhku mono, iya bênêr ana ing larikan kang nomêr têlu, nanging ing ngarêpku ora ana sing mêtêngi, dadi dhong-dhonge mono iya katon ngegla, lan mênjila bangêt. Nanging anggone aku dhur-dhuran diliwati mau, sababe ora liya
manèh priyayi Jawa kuwi ora bisa cara Walônda kabèh, dadi iya ora kabèh bisa anampani
Petruk : Hla wong tôngga têparo comak-camuk, lêgêndar-lêgêndêr, kenene mung dikon anglangsirake kalamênjinge bae, apa kuwi ora praksasat dikon pati gêni.
Garèng : Wis, wis, Truk, ana kok banjur mêtu watake sudra mêngkono, nèk wataking satriya, kuwi ora bakal ngrêmbug ing bab isining têlèh, sabab iki jênêng: asor, nistha lan saru, mulane sanadyan tumêka ing pati, yèn watak satriya mêsthi ora gêlêm ngandhakake prakara pangan kuwi.
Petruk : Ora mêngkono mungguh karêpku ngandhakake sing samono kuwi mau. Aku prêcaya lan yakin, yèn krêsane sing kagungan dalêm mêsthi sing disugatakake iku bisaa gawe bungahe para tamu kabèh, lan kiraku para tamu racake iya padha kalêgan panggalihane. Mung bae ing kene karêpku arêp ngemutake marang bangsaku kabèh, ambok aja bangêt-bangêt anggone mêndêm cara Walônda, nganti kayadene banjur sungkan migunakake basane dhewe, kuwatir yèn ora diarani: mlandani. Hla, barêng ana prêlu têmênan, sing sêsrawungan karo bangsane dhewe, banjur: kikuk, têgêse: ora lêwês.
Bupati Lamongan. R.P. Moerid Tjokronegoro, patih ing Situbondo, dados bupati ing Lamongan, angsal sêsêbutan Radèn Tumênggung Panji.
Ingkang angsal prijs saking Obat Cap Macan. Kala dintên Rêbo tanggal 20 October 1937 jam 2.30 sontên sampun ambikak badhean (prijsvraag) Obat Cap Macan ing sangajênging jury. Ingkang angsal ganjaran f 100.-, inggih punika tuwan Thori, ing Passar Straat, Martapura, Palembang.
Sumbangan kadamêl dêrma. Tuwan Khoe Tjin Sèng ing Cikampèk, mêntas gadhah damêl mantu, mantokakên anakipun èstri. Ing kala punika sawarnining arta sumbangan saking para tamu tuwin sanès-sanèsipun sami dipun wadhahi ing celengan, kalêmpakipun sadaya wontên f 714.50. Arta sadaya wau ajêng dipun pasrahakên dhatêng Fonds Tiongkok kangge dêrma.
Nonah Amerika angubêngi buwana. Nonah Amerika nama Miss Hart, tumindak angubêngi buwana kalihan numpak kapal ingkang lamining kapalipun wau sampun 30 taun. Ing sapunika lampahipun dumugi ing Makasar, kapalipun dipun dandosi. Lajênging lampahipun taksih 1½ taun malih, mêdal Nieuw-Guinea tuwin Polynesie. Bidhalipun nonah wau saking Amerika.
Lampahipun Dr. Cator wontên Nieuw-Guinea. Miturut wartos, Dr. Cator, ingkang lumampah anjajah tanah Nieuw-Guinea, sampun wangsul saking laladan têngah, lampahipun sagêd pasrawungan kalihan têtiyang Papuwa ing parêdèn Zonggunu saha sagêd ambêkta tiyangipun 3. Basanipun tiyang wau beda sangêt kalihan tiyang Papuwa sanèsipun. Bab punika lajêng dipun damêlakên pratelan basa-basanipun. Pakulitanipun langkung pêthak, tuwin pawakanipun langkung agêng tinimbang tiyang Papuwa sanès-sanèsipun. Golonganipun tiyang wau namung sakêdhik, wontênipun ing dhusun sami nanêm pisang, rosan, talês tuwin pohung. Ing papan wau pinanggih wontên bangsanipun badhe pêlikan tuwin sarêm enggal.
Bangsa tiyang siti ing tanah ngriki tuwin Bangsa Tionghwa dhatêng nagari Walandi. Wontên tiyang siti ing tanah ngriki cacah 135 numpak kapal Pulu Rubiah dhatêng nagari Walandi. Têtiyang wau sami badhe katêtêpakên nyambutdamêl wontên ing kapal Boissevain, satunggaling kapal ingkang sae piyambak kangge layaran dhatêng tanah Afrika gadhahanipun K.P.M. Kapal wau benjing taun ngajêng badhe dhatêng ing tanah ngriki. Kapal ingkang ngêwrat têtiyang saking tanah ngriki wau, sadumugining Singapura ambêkta bangsa Tionghwa, ingkang ugi kangge punggawa kapal. Kapal Boissevain wau dhatêngipun ing tanah ngriki benjing ing wulan Januari taun ngajêng, dipun pangagêngi dening Kaptin Blankestein.
Saening rabuk damêlan Z.A. Wontên golongan têtiyang tani ing bawah Purwodadi, rumaos sami bingah dene pamêdaling tanêmanipun ingkang mawi dipun rabuki rabuk damêlan Z.A. pinanggih mindhak 33%. Ing bab punika ingkang wajib lajêng sarêmbag supados manawi tumbas rabuk wau sêsarêngan, pêrlunipun lajêng sagêd tumbas dhatêng pabrikipun piyambak, langkung mirah tinimbang tumbas ing toko. Malah badhe panumbasipun malih sagêd angsal sambutan arta saking kas dhusun.
Congres J.I.B. Miturut wartos, congres J.I.B. ingkang kaping XI ing taun punika badhe wontên ing Ngayogya, dhawah tanggal 23 dumugi 27 December.
Nijlpaard ucul. Kala ing dintên Sênèn kêpêngkêr nijlpaard ing Kêbon-binatang Bêtawi, ucul. Kewan wau lajêng dados padosan kanthi pambiyantunipun têtiyang pakampungan, nanging mêksa botên angsal damêl. Nijlpaard wau sawêg umur sangang taun, nanging kiyat sangêt. Uculipun kewan wau jalaran saking sêmbrananipun juru anjagi, amargi kêsupèn nalika ngrêsiki kandhang botên dipun tutup lawangipun. Miturut katrangan, kewan wau sasampunipun ucul lajêng nyêmplung dhatêng lèpèn Ciliwung. Wusana sanès dintên sagêd kacêpêng malih.
Nyathêti kawontênaning lindhu. Gêgayutan kalihan wontênipun lindhu ingkang kawastanan agêng ingkang mêntas kêlampahan punika, Directeur Observatorium ing Bêtawi ngintunakên sêrat kalowongan babagan lindhu wau lumantar Pangrèhpraja, kakintunakên dhatêng sawarnining punggawa Pangrèhpraja ngantos dumugi mantri pulisi saindênging tanah ngriki. Sêrat kalowongan wau isi pitakenan warni-warni ingkang gêgayutan kalihan babagan wontênipun lindhu tuwin ugi ngêwrat pitakenan samangsa wontên lindhu malih. Kalowongan wau mawi dipun tandhatangani dening ingkang damêl.
Ewah-ewahan punggawa praja. M. Soemali Gouv. Ind. Arts ing Pakaryan Kasarasan ingkang kapindhah
ing Surabaya. Pêrlu sinau padamêlan wigatos babagan sêsakit lepra. M. Soewandi Wirjohardjo, analist Pakaryan Kasarasan, ingkang makili padamêlan wau, têtêp manggèn ing afdeeling laboratorium ing Surabaya.
Nanggulangi ulêr ama klapa. Sampun sawatawis dintên, R. Iskandar Landbouwconsulent ing Surakarta kanthi pambantu sawatawis sami dhatêng Ngayogyakarta pêrlu nanggulangi ulêr klapa ing bawah Bantul. Wit klapa ingkang katrajang ama wau wontên 600.000 wit, laminipun sampun kalih têngah taun. Ing sakawit ama wau dipun srantosakên dumugining mangsa jawah, kintên-kintên badhe lajêng sirna, nanging pangintên wau malèsèd. Pananggulangipun wau ngangge jampi kasêmprotakên, nanging lampahipun rêndhêt, sadintên namung sagêd angsal 300 wit. Salajêngipun karekadaya kadospundi sagêdipun tumuntên rampung.
Wêwahan punggawa praja. Wontên wartos, para pangagêng nagari sami tampi sêrat sêbaran saking Parentah. Paring sumêrêp, bilih ing taun ngajêng badhe ngindhaki cacahing punggawa praja kathah.
Pakêmpalan Buwana. Ing Ngayogya wontên pakêmpalan enggal nama Buwana, ingkang dipun adani dening para abdidalêm Kasultanan.
wau; b. rekajarekadaya. angajêngakên praja Ngayogyakarta. Tumraping abdidalêm ing Ngayogyakarta, tindak makatên wau nama sampun wajibipun. Dene rekadayanipun: a. para abdidalêm kêdah gadhah sêsêrêpan ingkang jêmbar; b. para anaking abdidalêm kêdah angsal pangajaran ingkang nyêkapi.
Paringdalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Awit saking kaparêngdalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, aparing dhatêng Sono-Budoyo awarni joli gagrag kraton ingkang kaanggêp pusaka, nama Kyai Kudus, Kyai
satunggiling bangsa Tionghwa dagang ing Pasar Kêmbang, jalaran ngindakakên rêgining sêmèn ingkang rumiyin namung rêgi f 1.10 dados f 1.90. Salajêngipun babagan punika dados papriksaning pulisi, kalêbêt nêrak awisan.
Palabuhan Cilacap badhe agêng malih. Ingajêng nalika taksih jaman rame, para dagang agêng tuwin S.S. sami numbasi pemahan badhe kangge papan ngagêngakên pakaryan, nanging lajêng kandhêg dening jaman malèsèt. Ing sapunika wontên wartos bilih sêdya wau saèstu badhe dipun lajêngakên. Manawi saèstu kalampahan, palabuhan Cilacap tamtu badhe saya rame, amargi palabuhan ingriku punika pinanggih mapan.
Pakêmpalan P.G.I. sampun ngadêg 25 taun. Pakêmpalan P.G.I. ingkang rumiyin nama P.G.H.B. inggih punika pakêmpalaning para guru tiyang siti, ing salêbêtipun wulan November ngajêng punika badhe ngawontênakên congres ngiras mèngêti adêging pakêmpalan sampun 25 taun, manggèn wontên ing Bandung. Papaning congres badhe manggèn wontên ing gêdhong Pasundan tuwin ing panadhapipandhapi. kabupatèn.
Papriksan ing Krakatau. Ir. W. Holleman tuwin Dr. M. Neumann van Padang mêntas mriksa kawontênanipun Krakatau. Pinanggihing papriksan: tumrap pulo Panjang, ingkang rumiyin wontên awu ingkang kandêlipun 3 cm. ing sapunika sampun ical babarpisan. Salajêngipun mriksa pulo Krakatau alit, ingriku namung pinanggih awu tuwin arênging sela ingkang kêbêsmi, inggiling siti pinanggih mindhak 9 m. Tanêman ingkang kala botên wontên, sagêd ugi sami pêjah ing kalanipun nuju ing taun 1935 pinanggih wontên 8 warni, ing kala punika sampun wontên blêdhosan. Tindakipun tuwan-tuwan wau ugi pêrlu nyantuni para ingkang jagi ing papan pajagèn Krakatau, tuwin pajagèn-pajagèn ing dilah manara.
Brêsih dhusun gagrag enggal. Ing kalurahan Ngagêl, Gunung Kidul, Ngayogya, mêntas ngawontênakên brêsih dhusun ingkang mawi gagrag enggal, inggih punika
Ingriku katingal sae saha dipun wigatosakên ingakathah.
Badhe ngawontênakên kapal kangge minggah kaji. Miturut rêmbag ingkang kagêlêngakên kala congres Muhammadiyah, pakêmpalan saèstu badhe ada-ada yasa kapal maligi badhe kasewakakên dhatêng para ingkang sami badhe minggah kaji, babadanipun badhe kadapuk kados dene vennootschap, kanthi ngawontênakên pawitan f 500.000,- kabage dados 2000 aandeel, satunggalipun rêgi f 250,-. Sintên ingkang sampun sagêd ngêsahi panumbasipun aandeel, kawênangakên
ing Kêdiri, kabupatèn tuwin paresidenan wau, dados wêdana ing Surabaya kabupatèn tuwin paresidenan wau. M. Ngabèi Soedibjo tijd. wd. wêdana ing Utêran, kabupatèn tuwin paresidenan Madiun, daosdados. wêdana ing Kêdiri, kabupatèn tuwin paresidenan wau. R. Kodratsamadikun, ugi nama R. Sastrohadinoto wêdana ing Surabaya, kabupatèn tuwin paresidenan wau, dados wêdana ing Utêran, kabupatèn tuwin paresidenan Madiun.
Majênging padanganpadagangan. ing tanah ngriki. Ing wêkdal punika kathah sangêt koprah ingkang kasimpên wontên gudhang ing Makasar, koprah wau badhe kabêkta dhatêng Eropa, nanging dèrèng wontên baita ingkang badhe ambêkta. Ing bab punika pambêktanipun koprah wau ngantos kawontênakên kapal mirunggan. Koprah wau ingkang kathah badhe kaandhapakên wontên ing Eropa sisih Kidul.
Wowohan tuwin sayuran angsal pêkên. Ing bab paniti badhe anjêmbarakên sumêbaring wowohan tuwin sayuran ing tanah ngriki dhatêng sanès panggenan pinanggih angsal damêl. Ingkang badhe purun nampèni barang-barang wau ing Hongkong. Ingkang punika, awit saking dhawuhing Parentah, ajunct-landbouw consulent tanah ngriki ingkang wontên ing Saigon dipun dhawuhi pindhah dhatêng Hongkong.
Niti calon ambtenaar tanah ngriki. Wontên pawartos, Departement Jajahan sawêg nimbang supados langkung titi ing bab pamriksanipun para mahasiswa ing pamulangan luhur ing nagari Walandi, ingkang kacalonakên dados ambtenaar ing tanah ngriki. Wontênipun makatên, amargi kathah ambtenaar ingkang dumuginipun tanah ngriki taksih kêkirangan kawruh ing bab tanah ngriki, ingkang gêgandhengan kalihan pêrlunipun.
pinanggih taksih rame anggèning pêpêrangan, nanging kawusananipun kitha Giyon kenging dipun broki ing wadyanipun Franco, saha lajêng wontên wartos bilih pangagênging paprangan ing kitha ngriku lajêng têluk, kitha Giyon lajêng dipun lêbêti wadya kabangsan. Malah wontên wartos bilih golongan wadya Asturie, lajêng anggolong dhatêng wadya kabangsan. Salajêngipun wontên wartos malih bilih wadya parentah ing Oviedo cacah 60.000 ingkang dipun kurung dening wadya kabangsan ugi lajêng têluk.
Kapal pêrang enggal. Miturut wartos saking Amerika, wiwit tanggal 22 wulan punika, Amerika Sarekat miwiti damêl kapal pêrang ingkang agêngipun 36.000 ton, ingkang dipun namakakên North Carolina. Pandamêling kapal pêrang wau badhe 4 taun, waragadipun 60 yuta dollar. Dêdamêlipun mriyêm 40 cm. 9 iji. Dene taun ngajêng badhe miwiti damêl kapal pêrang sanèsipun malih.
Pêdut ingkang anggêgirisi. Miturut wartos, sampun sawatawis dintên ing laladan Inggris wontên pêdhut sakalangkung kandêl, ngantos adamêl kandhêging lampahipun sêpur tuwin autobus ing salêbêting kitha Londen. Motor mabur ingkang lêrêsipun bidhal ing wêkdal wau kêpêksa mundur, mangka motor mabur wau kangge pêrluning rêbatan lampah rikat saking Inggris dhatêng Australie.
Wangsulan kula: Nami kula Tamim, asli saking nagari Madinah. Mênggah dhatêng kula punika, botên gadhah prêlu punapa-punapa, lugu namung kêblasuk. Dumugi samantên wangsulan kula, kula lajêng nyariyosakên lêlampahan wiwit sakawit dumugi wêkasan. Pandhita lajêng angampirakên kula dhatêng ing griyanipun, wontên ing ngriku lajêng sami omong-omongan.
Kula (Tamim): Anggèn panjênêngan dhêdhukuh wontên ing ngriki punika, sampun pintên taun.
Pandhita: Kirang langkung sampun wontên gangsal atusan taun.
Tamim: Prakawis panggêsangan panjênêngan, kados ta bab têtêdhan, utawi pangagêman sapiturutipun, punika saking pundi.
Pandhita: Namung trimah nêdha wowohan pawêdalipun èrèng-èrènging jurang punika, namung bab sandhang pangangge, punika angsal saking kadarmanipun
punika asring sami mampir ing pulo ngriku, prêlu kapanggih kula, kalihan ambêkta angsal-angsal rasukan jubah sup (badhenipun wulu) tuwin kopyah sup. Saking cariyosipun sudagar, pawèwèhipun wau, minôngka ngluwari nadaripun (kaul), sanèsipun malih sampun botên wontên. Sawêg dumugi samantên cariyosipun pandhita, katungka dhatêngipun sudagar Indi, kampir ing griyanipun pandhita, kanthi ambêkta angsal-angsal rasukan jubah tuwin kopyah kados adat sabênipun. Sasampuning dipun panggihi saha katampi angsal-
têbihipun, pandhita nututi mêdal anyandhêt lampahipun sudagar, prêlu dipun bisiki makatên: Ki sanak, sampeyan napa dhangan
prayogakake mitulungi kalayan dhanganing manah. WasulanipunWangsulanipun. sudagar: Inggih prayogi, tamunipun mugi lajêng kadhawuhan nusul mariki kemawon, kula êntosi, badhe kula ajak bidhal mantuk tumuntên.
Enggaling cariyos, kula lajêng dipun ajak sudagar minggah dhatêng baita, wontên ing ngriku taksih sipêng sadalu, enjingipun wanci malêthèking surya ramyang-ramyang, angin
têngêning sagantên. Nanging sarêng lampahing baita sampun sakawan dintên, pinuju ing wanci sontên, ing ngriku baita katêmpuh ing prahara agêng, lampahing baita montang-manting botên kantênan, baita lajêng pêcah, para ingkang numpak sami ribut pados gêsang piyambak-piyambak, wusana sadaya sami kêlêm, kula (Tamim) pinaringan rahayu wilujêng sagêd mêntas ing dharatan. Kula lajêng lumampah kalih dintên, dumugi ing satunggiling panggenan kathah têtanêmanipun ingkang sami awoh ambiyêt, tuwin kathah lèpènipun pating sarèwèh, wontên ing ngriku kula anjajah ningalkiningali. kawontênanipun, wasana kula dumugi ing satunggiling nagari agêng botên kasumêrêpan watêsipun, tuwin botên mawi gapura watêsing kitha, kawontênanipun rêja lan rame, kathah griya agêng, nanging botên wontên ratu tuwin patihipun, wontên ing ngriku kula sipêng sadalu.
Kula nglajêngakên lampah malih kalih dintên, sumêrêp satunggiling guwa korinipun malongo, lajêng kula lêbêti, ing ngriku sapintên kemawon kagèt bingahing manah kula, dene nyumêrêpi kawontênan ing nglêbêtipun guwa wau, botên wujud pasir sela utawi padhas, nyatanipun isi intên barlean, tuwin mutyara lan marjan, kula lajêng mêndhêti sapurun-purun ngantos angsal kathah, ing batos wicantên: Kabênêran bangêt lakuku iki, upama praune ora pêcah, aku ora olèh kabêgjan kang kaya mangkene. Wusana ing ngriku lajêng wontên suwara elik-elik: E, e, manungsa, gawanmu sèlèhna manèh, kapan ora kok balèkake, bakal cilaka awakmu. Kula lajêng enggal mangsulakên bêktan kula intên barlean, kalihan nolèh dhatêng panggenan dununging suwara punika, jêbul ing ngriku wontên tiyang neneman lênggah mawi lèmèk pasujudan, kula lajêng nyêlak kalihan pitakèn: Panjênêngan punika sintên, wangsulanipun: Muga ampun andadèkake manah, pitakèn sampeyan botên kula wangsuli piyambak, mangke mawon èntên tiyang sing awèh katrangan, tumrap kawontênan kula lan tiyang sanès, cêkap samantên mawon wangsulan kula.
Kula (Tamim) nglajêngakên lampah malih kalih dintên, dumugi ing kraton payonipun mênga, kula lajêng malêbêt, ing ngriku wontên raja jim asmanipun Ngaflag, nuju lênggah ing kursi tosan. Kula lajêng dipun dangu makatên, kowe
Wangsulan kula: Mênggah ingkang dados karsa panjênêngan punika punapa, kula kaprênga nyuwun sumêrêp rumiyin.
Ing ngriku Raja Jim Ngaflag, lajêng ngêdalakên mimis, sakawan iji, kalih dipun asta piyambak, ingkang kalih dipun paringakên dhatêng kula. [ku...]
[...la.] Sasampuning mimis wau kula tampèni, kula lajêng dipun ajak mêdal kêkesahan dhatêng kraton sanès, dumugi ing ngriku, kraton wau korinipun wontên
Raja Jim lajêng sami malêbêt ing kori ingkang ôngka kalih, ing nglêbêt ngriku wontên krobongan utawi kathil ingkang bêbalunganipun kajêng sana tuwin gadhing, ginêlaran lèmèk sutra manekawarni, dipun angge sare tiyang neneman ngagêm sêsupe yakut abrit katingal gumêbyar ing nginggil pasarean kalêrês mastakanipun neneman ingkang nuju sare sakeca wau kajigikajagi. ing sawêr cêmêng, ing ngandhap kalêrês sampeyanipun kajagi ing sawêr abrit.
Jim Ngaflag wicantên bisik-bisik dhatêng kula makatên: Tamim, aku arêp anjupuk ali-aline wong turu kae, nanging kowe tak wêkas dhisik, mêngko nèk aku katiwasan, kowe banjur enggal ambalanga mimismu mênyang aku sing nganti kêna, aku mêsthi banjur waluya manèh. Jim lajêng murugi dhatêng ingkang sawêg sare sakeca wontên ing kathil gadhing sumêdya badhe amêndhêt agêmipun sêsupe wau,
dening sawêr ingkang jagi ing ngandhap sampeyanipun sang binagus wau, jim dipun cokot pêjah malih sanalika. Lajêng kula balang mimis, ingkang katiwasan sagêd waluya malih. Raja Jim lajêng cariyos anglairakên bingah suka sukuring manah, têmbungipun: Tamim, awit saka kasêtyan anggonmu rumêksa têmênan marang kaslamêtanku, saiki kowe tak aku kônca sajati. Aku mêksa durung lêga atiku nèk durung klakon bisa anjupuk ali-ali kae, saiki arêp tak ambali manèh sêdyaku. Wusana sawêg thumuk-thumuk badhe anglolos sêsupe, Raja Jim Ngaflag, badanipun kobong dados awu. Kula botên sagêd mitulungi malih, jalaran mimisipun sampun têlas.
Sapêjahipun Raja Jim Ngaflag, kula lajêng wangsul mantuk dhatêng kratonipun ingkang nêmbe tiwas dados awu, dumugi ing ngriku, sapintên kagèt lan ngunguning manah kula, dening salêbêting kadhaton wau wontên putrinipun, lan sajak susah angandhut
Tamim): Sampun, samangke jim wau sampun dados awu mathuthuk kados rêca. Sang putri midhangêt atur kula makatên wau, katingal bingah lan lêga panggalihipun, saha lajêng anglairakên pangandikanipun makatên: Muga-muga Raja Jim Ngaflag iku, ora olèh rahmat, lan ora olèh pangapura salawase. Kula lajêng matur: Mugi sampun andadosakên rênguning panggalihipun sang putri, kaparênga kula nyuwun sêsêrêpan, panjênêngan punika sintên, saha panjênêngan wontên ngriki punika mênggah mulabukanipun kadospundi.
Wangsulanipun sang putri: Muga andadèkna sumurumu,sumurupmu. aku iki putrane Raja Andalus, dene têkaku ing kene iki, sakawit mangkene: nuju
saka dhuwur, aku digawa mumbul, sabanjure nganti têkan ing kene iki, nganti mêtoni loro mung kari siji. Kula mirêng pangandikanipun sang putri punika, botên kenging kula ampêt lajêng nangis sanalika. Sang putri ngantos andangu: Tamim, kêna apa kowe banjur nangis angglolo kaya ngono. Wangsulan kula: Nun inggih sasang. putri, têmênipun sarêng kula mirêng ngandikanipun sang putri punika, sakalangkung trênyuh manah kula, karaos karônta-rônta èngêt dhatêng ingkang kula tilar wontên ing griya, punapa saèstu botên kalampahan, anggèn kula gadhah sêdya badhe mantuk punika. Sang
lan ara-ara, tuwin wana punapadene sagantên, botên wontên tiyang ingkang kuwawi nrajang. Pangandikanipun putri punika mêwahi sêdhihing manah kula, nanging wêkasanipun, sang putri lajêng ngarêm-arêmi, sagah madosakên ingkang sagêd ngantukakên kula dhatêng ing griya kanthi gampil.
Sang putri lajêng nimbali abdinipun jim, sarana anjêrit sora, ing ngriku lajêng wontên jim ingkang dhatêng, warninipun angajrih-ajrihi, matur makatên: Wontên karsa punapa sang putri nimbali dhatêng kula. Dhawuhipun sang putri jim wau kapundhut damêlipun, supados angantukakên kula dhatêng ing griya kula. Jim anyandikani, kula lajêng kapanggul ing pundhakipun jim, lajêng kabêkta minggah ing awang-awang lan ngambah pintên-pintên dharatan, nglangkungi sagantên kalêrês pêcahing baita ingkang kula tumpaki nalika kalihan sudagar Indi, saha pulo ingkang kula inggahi nalika mêntas kula saking sagantên, tuwin margi-margi ingkang sampun nate kula ambah.
Botên antawis dangu lampah kula kalihan jim, dumugi ing satunggiling panggenan, ing ngriku kula sumêrêp tiyang sêpuh mripatipun têngên pece, dêdêg pangadêgipun agêng inggil, cêluk-cêluk dhatêng kula, nanging botên kula rèwès, lajêng kula tilar nglajêngakên lampah malih kalih dintên, sumêrêp tiyang sêpuh ingkang pawakanipun agêng, mripatipun picak satunggal ingkang sisih têngên. Tiyang wau dipun cancang sangandhaping wit-witan, mawi tangsul rante sarta kablênggu, tiyang wau pitakèn dhatêng kula: Sampeyan niku sintên. Lan pitakèn kathah-kathah, pungkasanipun tiyang wau lajêng ambêngok, ing ngriku lajêng wontên tiyang dhatêng botên kantênan sangkanipun, tiyang sêpuh wau dipun gada tosan, lajêng ical.
saiki iki. Nanging ya andadèkake bangêt bungahku, dene kowe isih eling nyang Taman Bocah.
S. Har, Surakarta. Wah, Har, sênêngku tanpa upama kokirimi potrètmu nalika kowe didadèkake Gathutkaca. Cuwa dene aku ora bisa wêruh dhewe jogèdmu lan kanca-kancamu, ayake apik têmênan. Har,
bungah bangêt kokirimi tandha katrêsnan, yaiku gambarmu, kang bakal nuli daktèmplèkake ing album kanggo sawangan. As, apa kowe saiki isih sêkolah, yèn isih, ing pamulangan apa? Salamku nyang adhimu, ya As. Wis lawas dhèwèke ora kirim layang nyang aku.
Lêngganan K. No. 643. Surakarta. Kirimanmu lêlucon wis daktampa kanthi bungah.
Oemi Kajatoen, Madiun. Andadèkake bangêt kagèt lan susahing atiku barêng kokabari, manawa kang rama wis seda. Ora krungu bab gêrahe, ujug-ujug kok wis kondur nyang jaman kêlanggêngan. Nanging aja tansah kokpikir bae, Mi, puluh-puluh wis pêsthine, oraa saiki, besuk ya dipundhut nang sing Kuwasa.
Yèn tansah kokpikir, mundhak kowe banjur lara lan banjur
manèh saiki kowe wis tampa rapport mangka apik, dadi wis
besuk kwartaal ngarêp iki. Sajrone rong minggu iki kowe ngasoa sing têmênan.
cuwa, dene aku durung bisa tilik kowe. Saiki isih kêsêl êntas lêlungan nyang Kêbumèn, dadi besuk bae yèn isih pinaringan
oro Ombo, Madiun. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur yèn kowe arêp mêrlokake ngirimi layang manèh lan uga arêp milu ngramèkake Taman Bocah.
S. Lantarsih c/o S. Soeroamidjojo Crani w./b Ondern Tolan, post. Pangkatan S.W.K.
AndakèkakeAndadèkake. bangêt sênêngku tampa layang pitêpungan saka kowe lan kowe arêp milu lêlumban ana ing Taman Bocah. Sadurung lan sawise bangêt panrimaku. Pambatangmu cangkriman uga bênêr kabèh. Ibumu tansah ngarêp-arêp layangmu manèh.
Soeprapti p/a Mantri Guru 2e Inl. school Soekaraja (Banyumas). Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Ti, aja pakewuh yèn arêp milu lêlumban ing Taman Bocah. Coba gawea karangan, idhêp-idhêp kanggo sinau. Upama karanganmu ora kapacak, ya aja cilik atimu, coba gawea manèh.
Sajid Harno, Gambuhan, Baluwarti, Surakarta. Aku wis tampa layang pitêpunganmu, ora liya taktrima bangêt. Ora kêna ngirimi karangan cara Walanda, kudu cara Jawa.
Bocah-bocah, padha tamatna, iki lo wujude bocah-bocah kang padha waras awake. Kêkuwatane kêna kanggo tontonan.
Ana wong budhêg aran Haria, duwe kanca jênênge Krama.
Karia: "Ma, kowe lagi apa?"
apa sing rikate ngungkuli pikiran?"
B: "Listrik ayo!"
A: "Dudu, bêdhèkane: Andhong ngglewang, kusire durung mikir, andhonge wis ngglewang."
Kêthèk calathu: "Iya bêcik, ananging barêng
dakcritani. Karung iku satêmêne ngisore dakbolongi, dadi gêdhang kang dilêbokake ing karung, nrobos têrus tiba
banjur dhêlêg-dhêlêg sadhela, ora ngêrti apa kang arêp diomongake, awit rumasa isin êntas kapusan dening si bulus.
Sawise, si kêthèk banjur muring-muring, sarta nuli arêp lunga, ananging si bulus banjur mbujuki nganggo têmbung kang manis, kêthèk diajak bali nyang omahe. Barêng wis sawatara si bulus anggone ngarih-arih, wêkasane si kêthèk nurut, apa manèh barêng krungu, kandhane bulus manawa ing omahe nyimpên yuyu pirang-pirang. Mitra loro mau banjur padha mulih nyang omahe si bulus. Satêkane ing kono, si kêthèk uga banjur mangan yuyu. Sawise mangan, awake krasa lêsu bangêt, mulane banjur nginêp ing
padha mêngulon banjur wêruh wit nangka. Aya,Ayo. coba padha mrana!" Si bulus lan kêthèk nuli barêng-barêng nggolèki wit nangka. Karo lumaku mitra loro mau padha omong-omongan.
Pitakone si kêthèk: "Apa ta bedane nangka tuwa karo nangka kang isih ênom, kang
manèh!" Si bulus nuli mangsuli mangkene: "Bedane nangka kang tuwa lan nangka kang ênom iku gampang bisane wêruh, yèn diêpuk-êpuk unine plêk, plêk! mêsthi nangka tuwa, nanging yèn unine pluk, pluk! ora kliru manèh, mêsthi isih ênom."
Kêthèk calathu karo mèsêm: "O mêngkono, pamriksane nangka iku, saiki aku wis ngêrti."
Karo omong-omong mitra loro mau ora suwe têkan ing panggonan wit nangka. Si Kêthèk enggal-enggal nuli mènèk, karo ing batin mikir mangkene: "Aja kokira, aku bakal mêthik nangka matêng takwèhke kowe, e bulus. Tumrap rupamu wis cukup sing ênom bae." Barêng têkan ing dhuwur nuli ngêpuk-êpuk sawijining nangka: pluk! pluk! unine, banjur ditibakake, karo nggrundhêng:nggrundêl. Na iki: Kowe, saiki aku dhewe golèk sing tuwa matêng.
Ana wong desa jênênge Pak Rêksadrana. Ing kono omahe katon rame. Wong pating Sliwêr, pating brêngok. Sing padha rewang lanang wadon, tuwa ênom, gêdhe cilik sapirang-pirang. Sajatine pak Rêksadrana duwe gawe slamêtan, nylamêti anake, diarah bisane mêngko sore rampung.
Barêng wis sore suwarane ing jêro omah ora pati rame, mrêtandhani nèk wis rampung anggone padha olah-olah. Wiwit jam nêm sore pak Rêksa wis ulêm-ulêm tangga têparone dikon kêndhurèn. Kira-kira jam sêtêngah pitu sing diulêmi wis padha têka kabèh. Pak Rêksa lingak-linguk sajak ana sing digolèki, cêlathune marang bature: "Din, kaume, kok ora ana katon, coba susulên."
Sidin mangkat nusul pak kaum. Ora lêt suwe bali, calathune: "Mênika wau pak kaum sampun mangkat, nanging cilaka, wontên ing margi kasangsaran kêtunjang pit. Sapunika kapurih mamitakên."
Sawise rampung anggone kandhan karo bature, pak Rêksa têrus mênyang pêndhapa linggih sila karo cêlathu: Nuwun, kula kêparênga matur sakêdhik, sarèhning sampun wancinipun, angkah kula badhe kula wiwiti, nanging kawuningana, pak kaum nyuwun pamit, amargi wontên pambêngan. Sapunika kula nyuwun pamrayogi lajêng kados pundi?"
Sing padha ngêpung mak cêp mênêng kabèh, ora suwe ana wong kumêcap, karan pak Mulus: "Kaumipun botên wontên, saupami kula kados pundi.
AndhongaAndonga. kula inggih sagêd, nanging bontên gumrêmêng kados pak kaum, namung kula batin kemawon."
Pak Rêksa: "Hla mangke ingkang ngamini kados pundi?"
Pak Mulus: "Prakawis amin gampil. Donga kula punika nama kêdul, têgêsipun makatên: mangke kula
manthuk-manthuk karo mangsuli alon: Inggih, sapunika dipun wiwiti."
Pak Mulus banjur cucul sarung dikrukupake awake sakojur nganti sirahe ora katon. Kabèh sing ngêpung padha cingak sêmu gumuyu wêruh solahe pak donga kêdul mau. Sajatine pak Mulus kuwi ora bisa ndonga, mung dhèwèke sumêlang manawa slamêtane diwurungake, mangka wis kumêcêr bangêt karo brêkatane.
Kocapa pak Mulus ora sranta banjur ndudul sêru bangêt mandhuwur, mak dul. Sing padha ngêpung muni barêng: "Amin."
Pak Mulus rumasa digugu karêpe nganti kêsênêngan anggone ndudul, dul, dul.
Sing padha ngêpung muni barêng: "Amin, amin."
Dul, dul, dul. Sing padha ngêpung: "Amin, amin, amin."
Ana tikus bêrit siji ana sapinggiring rawa. Ing rawa kono panggonan kodhok. Kodhok mau sok munggah ing dharatan golèk cacing. Anuju sawijining dina, kodhok sênêng atine ngorèk sêru, kalane iku sakèhe manuk kang padha muni kêpêksa mênêng, awit ora kêduga bangêt krungu suwarane kang kliwat mbrêbêgi. Ewadene pangrasane si kodhok, sakèhe kang kêdunungan nyawa, dianggêp padha sênêng ngrungokake pangorèke, mulane saya disêrok-sêrokake. Kaya mêngkono iku upamane wong edan, kang tansah nggrênêngi wong kang padha mênêng bae, ewadene têrkadhang ana wong gêmblung kang dhêmên ngrungokake wong edan. Tikus bêrit sênêng bangêt ngrungokake pangorèke kodhok, banjur alêlewa, pacak gulu lan buntute disolahake minangka pratandhaning bungah. Kodhok bangêt mongkoging ati, awit sumurup yèn dialêm dening tikus, wasana kodhok lan tikus padha mêmitran.
Anuju sawiji dina tikus calathu marang kodhok, têmbunge: "Aku sok duwe pamikir kêpengin rêrasan kambi kowe, nanging ora tumindak yèn aku ngundanga kowe, marga padununganmu ana sajroning banyu, sanajan takuwuha dikaya apa, mêsthi ora krungu, lan manèh aku ora wêruh ana ing têmbing êndi pêrnahe panggonanmu, kajaba saka mangkono aku ora bêtah yèn ngambah banyu nganti suwe. Sarèhne sok bangêt kêpenginku têtêmon karo kowe, nganti aku ngupaya akal. Durung suwe aku nêmu tampar rami, dawane nyukupi, yèn kowe ngira bêcik tampar iku kang sasisih bakal taktalèkake ing sikilmu, manawa aku arêp têtêmon lan kowe, tampar dakdhêdhêti, mêsthi kowe banjur sumurup yèn aku arêp gunêman apa-apa.
Kodhok manut ing rêmbuge tikus, angancani mêngkono iku kalakon, ing sabên-sabên tikus lan kodhok bisa têtêmon, nanging wêkasan mêsakake bangêt, marga tikus kêcilakan disambêr manuk bidho. Kalane bidho nggondhol mabur marang tikus, bangêt eraming ati dene sikile tikus katalenan ing tampar rami sarta ana kodhok lêmu siji katut saka sajroning banyu geyang-geyong. Manuk bidho ora kasuwèn mêmikir, ciptane mung nêmu kabêgjan, tikus lan kodhok banjur dimangsa. Dadi patine kodhok lan tikus padha cilaka bangêt, kang mung jalaran anggone mêmitran karo sato kang seje pasaban.
Ing jaman kuna ing tanah Jawa kene ana sawijining tanah kêrajan kang gêdhe bangêt, aran Mêndhang Kamulan. Ratu kang ngêrèh praja mau durung kagungan garwa. Anuju sawijining dina panjênêngane Sang Ratu tindak pêrlu amriksani kaanan ing desa-desa lan kutha-kutha kang uga dipanguwasani Sang Ratu. Ana ing desa Gompèl Payung, Sang Ratu pinanggih sawijining warandha mlarat, kang duwe anak wadon, mung siji sarta ayu rupane.
Bocah wadon mau nuli dipundhut garwa dening Sang Ratu, ananging ora ana wong sing ngêrti, manawa pangantène kakung mau Sang Ratu ing Mêndhang Kamulan. Sawise Sang Ratu dhaup karo wanita ayu, nanging
lumbung cilik, ananging isine pari ya mung sathithik, awit dhèwèke wong mlarat bangêt. Anuju sawijining dina bok randha
padha andhêlokandêlok. ing jêro lumbung. Satêkane ing kono padha kagèt lan bêngok-bêngok sarta padha enggal mêtu ing jaba, awit padha wêruh ula gêdhe bangêt, nglêkêr ing dhuwur pari. Kabar mau sadhela bae wis kêwêntar ing sadesa, manawa ana ula gêdhe kêtêmu ana ing lumbunge bok Kasihan, yaiku arane bok randha.
Wonge lanang padha anggawani pênthung pêrlu kanggo matèni kewan kang ambêbayani mau.
Ananging andadèkake bangêt gumune wong-wong mau, barêng krungu suwaraning kewan kaya calathuning manungsa mangkene: "E ngati-ati, manungsa, aku aja kokpatèni, aku iki putrane Sang Ratu. Yèn kowe padha munasika awakku, bakal nêmu bilai dhewe."
Wong-wong ing desa Gompêl Payung saya wêdi, sanajan ora kuwatir, yèn ula mau bakal matèni. Kabare, ing bab ing desane bok Kasihan ana ulan kang bisa calathu, lan ngaku putraning Ratu, wis kondhang ing desa-desa liya. Wong-wong saka desa-desa adoh padha têka pêrlu andêlok ula lan padha anggawa sajèn.
Ora antara lawas ula mau pangkat mênyang kutha karajane ingkang rama, kaya kandhane dhewe, pêrlu sowan sarta ngaturake sêmbah pangabêkti. Lakuning ula mau diiring ing wong akèh kang padha anggawa tambur, suling, gong lan liya-liyane. Sadalan-dalan unining gamêlan tanpa kêndhat agawe asrining arak-arakan mau. Ing kutha-kutha lan desa-desa kang kêliwatan wonge padha mêtu ndêlok arak-arakan kang anèh iki. Sawênèh ana kang andhisiki nyêgat ing kutha cêdhak Mêndhang Kamulan pêrlu ngabari nyang pawongan ing kono bab têkane ula kang ngaku putrane Sang Ratu.
Ratu uga rada ajrih lan kêrsane supaya ula mau enggal bisaa lunga saka kêrajan Mêndhang Kamulan.
Sang Ratu arêp ambalèkake ula mau, ora mêntala sarta ajrih, mulane banjur pados akal. DayohDhayoh. kang lagi têka mau bakal ditampa kanthi hurmat supaya salawase ora bakal sowan manèh. Sang Ratu dhawuh tata-tata sapêrluane kabèh, kaya arêp nampani dhayoh agung, dhayoh Ratu saka kêrajan liya kang dadi mitra darmane Sang Ratu ing Mêndhang Kamulan. Kabèh prajurit kadhawuhan baris ing aloon-aloon,alun-alun. dene para pangêdheningpanggê
ing kono, kapêthukake dening utusane Sang Ratu, lan takon, apa kang dadi pêrlune. Wangsulane ula mau, ora liya têkane ing kono pêrlu ngadhêp ingkang rama lan ngaturake pangabêkti. Rumasane salawas-lawase dadi putrane têka durung tau ngadhêp, mula saiki dipêrlokake. Ula nuli diirid mênyang ngarsane Sang Ratu. Sawise ngaturake sêmbah pangabêkti, nuli nyaritakake lêlakone kabèh.
Kanthi sabar Sang Ratu mirêngake critane ula mau nanging rumasa lingsêm bangêt karo kawulane kabèh. Sang Ratu banjur pados akal, supaya aja nganti gawe sêrik kewan mau lan uga aja nganti sowan
dadi kandhamu, kowe nyata anakku ya kowe nuruta dhawuhku."
Wangsulane si ula: "O, sandika panjênêngan namung kantun dhawuh kemawon, sadaya badhe kawula lampahi kanthi rilaning manah kawula.
BATANGAN CANGKRIMAN KANG KATULIS NALIKA TANGGAL 9 OCTOBER 1937
jaman wes akhir 2x bumi goyang..
‪Lamongan‬ ‪Jl. Raya Pacitan‬, ‪Lamongan‬,‎
nganggo krupuk Mireng (kaya mie sing digoreng) terus ana kupat karo kacang gorenge.
tempe bongkrek sing diarani uga dage digawe sekang ampas tahu digoreng karo glepung (tepung beras)
Sroto utawa soto ialah salah siji panganan tradisional khas Indonesia sing digawe sekang aneka bahan lan disajikan nganggo duduh sing mandan akeh. Panganan
* 125 ml santen kenthel sekang ½ iji kelapa
Campur tepung beras, tepung sagu, karo bumbu alus. Terus santene disuntek sethithik2 nyambi terus diaduk nganti rata. Angger
sing sedeng aja kegedhen (mbok geseng) nganti mateng karo kelire madan kuning kecoklatan.
dipanggang nganggo tungku khusus ngantek atos ning tengaeh tetep empuk. Seliyane nopia, ana maning Mino utawa mini nopia (nopia sing ukurane
jebule katik rodo adoh mbi aku, mugi nggal bregas waras de Pakdhe, Amin..
nambaih Pakdhe, urusan Jaket, kulo mpun trasfer satus, ukuranku ganti “L” mawon, jare Maskur nek awake pantaran panjenengan
Saiki Kusuo no Psi Nan 45 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 45 :
sampun dipun panjing wonten blog kulo pikulun...hamonggo dipun tingali wonten sak njeroning kategori "A"...matur sembahnuwun sampun kaparingo lenggah link kulo wonten blog
MREKES ATI Smule Cengkok Gandrung Lanang Banyuwangi | Beranda
Sugeng Riyadi, Sugeng Jabri, Sugeng Riyanto, Sugeng Susilo, Drs Sugeng, Sugeng Widodo, Sugeng Priyono, Sugeng Wiyadi,
tion9 Sasi NgandhutGunging JagoDigawe Nggo TanganBabehNgobahke DrijiFistingMom Aku Wis
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
mugah mugahan ana bae wong sing gelem peduli karo budaya tegal, wis kaya kuwe thok,.
cici, terus terang aku belih patiya seneng karo wong loro kuwe karena nggawe basa tegal lan wong
sedoyo nggo ngangkat image wong neng kene maring tegal he he……
maca blog kiye dadi kangen karo soto tegal lan sate
um?wis ngendi-ngendi paling enak kue soto tegal..
Balas	maszaenal, on 27/10/2010 at 04:54 said:	ya, mengko lagi luruh respe sing paling enak
sawiji anèng wuri | binêkta pasangonipun | saparan pan anèng margi | bucu dhadharan ginendhong ||
3. Mijil sawijining padhadhahanipun | namak§ Prayoginipun /
apêngal puniku | punêndi kang dados misil | ingkang cancingan linakon ||
11. Rundaya ngling anolih sarwi lumaku | mungguh bab apêngal
Anggagampang /. ingkang dede mukrimipun | liripun punika yayi | mungguh kusuke ing ngèlmu | sababe wus amalêri | sakèh mukmin lanang wadon ||
13. Ingkang sami pinaring ganjaranipun | dening Hyang Kang Maha Sukci | kang dhingin ganjaran ngèlmu | kang ahli tumêkèng ngalim | puniku sihing Hyang Manon ||
14. Kaping kalih tapa tawêkaling kalbu | cêgah saking sandhang bukti |
sawijinipun | lèh kasugiyaning Widdhi |§ Kirang sawanda, prayoginipun / Hyang
kang puniku | lah kakang punapa inggih | tiyang sugih dènnya bodho ||
23. Tanpa ngèlmi tanpa tapa myang gunèku | ngèlmu puniku kang pundi | Ki Arundaya amuwus | kang ngèlmu puniku yayi | kang ahli alim waspaos ||
puniku pan bawah ratu | ahli tapa ngèlmu nênggih | bawah pandhita linuhung | marma winawas kang budi | pundi raose kang manggon ||
30. Cariksutra trang tyas myarsa wuwusipun | nging durung manggon tyasnèki | mungguh titiking tyasipun | sasruwangan tanggapnèki | rinaos-raos ing batos ||
ngling marang Arundayèku | punika mangke ing ngarsi | yèn wus (ng)lintangi
Kathah kêdhik janma kang samya lêlaku | pan saking ing pundi-pundi | kêdah yun kèndêl ing ngriku | sawab wontên sarwi-sarwi | ayêm arèrèn karaos ||
52. Langkung dening berawa lêlangitipun | gêmah harjaning desèki | tulus kang sarwa
pakolih | tan angèl pakaryanipun | wau kang lumampah prapti | ing sêndhang Bêlara ayom ||
55. Ingkang sêndhang Balara kèh janma adus | tuwa nom myang rare alit | langên ciciblon gumuruh | wong dhukuh ing kanan-kering |
langkung abêning | kang sawiji anêropong ||
57. Mencok ing pang karasula têmbing kidul | sawiji nèng wit katangi | (ng)guntang lir kênong lan kêmpul | batêkan dènnira muni |
sêngsêmannira ing pêksi | prêkutut gêng ingkang bocor ||
59. Gagasing tyas kadya ge-ageya pangguh | wus parêk sasananèki | apan anèng wismanipun | Kae Sèh Malangkarsèki | marma tumuliya panggoh ||
60. Wusnya rêrêm dènnya araryan ing ngriku | Cariksutra turira ris | inggih punika kang dhukuh | Ngardipala wismanèki | Malangkarsa pandhita nom ||
61. Pênêtipun kakang awêktu rumuhun | yèn sampun bakda Ngasar-i | minggah marang dhukuh Punthuk | Rundaya saurira ris | inggih prayogi riningong ||
wontên ing wismèki | Ki Malangkarsa puniku | yèn tan kêkesahan têbih | langkung bêgjane kemawon ||
65. Kae Bayi Panurta anrah ing kayun | (n)dan samya minggah ing wukir | wukir kinubêng ing dhukuh | satundha atêpung parik | pan undhakan sapêngisor ||
Prayoginipun / ngong-mulat /. kukupu cindhe | sajodho tinut-pungkur | kupu lêmah papat tut-wuri | sakesuk
ana dhayoh marang-ke | gêlarana dèn-gupuh | klasa alus lawan tap sirih | lan rakita sunggata | sathithik kang
wasta Jayèngraga | ing samangke bapakne prapta ngulati | reyang anguntap lampah ||
10. Punika maksih wontên ing kori | kêdah yun apanggih lan andika | Sèk Malangkarsa wuwuse | inggih kalangkung sukur | wit kawula dèrèng udani | lan kang paduka pajar | angupaya sunu | anêrka nèng Ngardipala | lamun sagêd amba ingkang amangsuli | atur marang kang tanya ||
anjatmikani | Malangkarsa ngandika | nêmbaha sirèku | mring paman wong tuwanira | katri pisan miwah mring ibunta yayi | gupuh
17. Anauri aris Kyai Bayi | inggih rèyang jêbèng kang dikojar | sujanma sudra kulane | nglampahi kawlasayun | saking dene kalungsèn budi | bunar parah ing paran |
Cariksutra lingira aris | ênggèh ta lah ing titah | ngaurip puniku | mungguh kawulaning Allah | pan wus lumrah ing kathah asih ing siwi | sinawitan wong tuwa ||
22. Malangkarsa anauri aris | inggih alêrês sabda paduka | mênggah ing ngèlmi Kadise | untunging sihing kalbu | pan punika tigang prakawis | gêng-agênging sihing tyas | kang rumiyin sunu | ping kalih dunya barana | kaping tiga bojo kang puniku sami | sami gantilan manah ||
23. Jalma tidha-tidha kirang budi | kang kecalan tigang prakaranya | inggih salah sawijine | ingkang kelangan sunu | lawan ingkang kelangan rabi | miwah kelangan dunya | sami awratipun | angalindhihakên manah | kathah ingkang
winulangun ing kalbu | tan lyan saking punika katri | marma para ngulama | kang wus man ing
Witir | mansèhakên tapakuring Suksma | suhul jununira tanjèh | samya asujud takrub | minta pangapuraning Widdhi | tangi ing§ Prayoginipun / sing /. pasujudan | paragat purna wus | mudhun pra
marang tamu kang punika (m)bok suwawi | andhahar nyanyamikan ||
30. Sawontênipun wontên ing wukir | samya nauri mangsa
tan kaya para wadonan | dhokoh-dhokoh nutugi dènnira bukti | mratani lalawuhan ||
36. Malangkarsa pêksane ngenaki | maring kathah among ing
Têmah agawe lara wak-mami | bukti kalal têmah dadi karam | dening datan tuminahe | ngangsa-angsa amumuh | anggêrangsang murka ing bukti |
Hyang Agung | bêtah luwe lan bêtah bukti | wus bagine priyangga | Malangkarsa matur | kados yèn kadya punika | nging kawula sawêg kaecanan bukti | kakêmbulan akathah ||
salaminipun | dhasar tan watak anadhah | Malangkarsa tumungkul tan rênèng kapti | ginunggung padha ana ||
langkung gêmah | gêng garumbulipun | Jumngahe nora muadah | lalampahan pintên dintên saking ngriki | pundi tanah ing
tan wontên cacahipun | mung sakukus grumbul ing nguni | pradikan Wirasaba | duking êmbah
kang (n)darbèni | pandhita rara kala Narendra | Prabu Cintakapurane | pan pangasramanipun | anèng Têgal-pucangan
inggih kathah lamun winatara | kawandasa kukus kèhe | kajawi krajanipun | Wanamarta kang rèyang (ng)gènni | kados wontên sadaya | gawene wong satus | rêbat langkung kathahira | têbihipun saking ngriki gangsal ari |
50. Lan arinta kalih ingkang ningit | rèyang rêke ayun sumusula | lawan ibunta tan pae | tumuntur maring gunung | pan sadaya-daya apanggih |
minggah maring Arga | -salah pakèwêt margine | lan nuju mangsa jawuh | datan kengang sinabèng janmi | akathah pangkalannya | kalangkung pakewuh | paman wus sêpuh mring ngarga | langkung sangêt ing lampah amutawatir | kewala benjang-enjang ||
52. Kawula nuduh mitra kakalih | kakang Trêsnaraga lan Sèk Modang | ngaturi sutanta mangke | lamun paduka rawuh | lawan ibu langkung mlasasih | wikan karsa botêna | ing kantênanipun | lamun tan arsa panggiya | kang punika sumangga karsanta
apan inggih tigang prakawis | kang dhihin suci badan | kaping kalihipun | asuci kalawan lesan | kaping tiga asuci kalawan ati | liripun suci badan ||
56. Angibadah sujud rukuk nênggih | nganggo tan tiru panganggo kopar | punapa Islam manggonne | suci
tan nana liyan kaèksi | maujud maring Suksma | kak kanyatanipun | tak kêsêlan ing pipindhan | tuhu-tuhu wus datan ngalap upami | myang srama ing sasama ||
59. Ugêripun Makripat puniki | inggih tigang prakawis lirira | sokur suka rila rêke | sokur maring ing ngèlmi | tan asêdya maoni uni | papêsthèning atitah | lan pribadinipun | pakarya pan wus kinarya | ing dhèwèke
sakèhing dumadi | muhung suhuding Suksma ||
61. Kasuciyan ganal maring latip | awit saking ora maring ana | saking ana mring orane | anane tan kadulu | oranira anggung kaèksi | tan jamak lan kasamak | pamardikanipun | priyangga rêke kewala | bangsa mukit mutakit ghosul ngalami | wus saotat nujêmba ||
62. Kang samantên punika Kiyai | ararasan ingkang ngèlmu rasa | anglir pendah upamine | kèn andhèndhèng ulam luh | tuwas amis datan (n)darbèni | beda lan kang
yèn amumuradi | lir uyah tiba ing toya jangan | warata padha asine | anggathok raosipun | pamitranya§ Prayoginipun / pra mitranya /. padha ngèsêmi | Sèk Modang nambung sabda | inggih bêjanipun | kang tanggap raosing nala | sayêktinya
satunggil | wontên kang rèyang karya lar-ular | yèn sagêd sadaya panggèh | saking pandonganipun | Kae jêbèng Malangkarsèki | lamun ta kalajênga | tan sagêd kapangguh | lan rinta salah satunggal | baya wuwuh jêbèng raosing kang ati | kapanjang nandhang branta ||
67. Kadi-punêndi rèyang puniki | winantu-wantuwa ing sangsara |
marang kakungipun | Kiyai pundi parannya | lara pati kawula tan nêdya kari | lan tuwan ywa salaya ||
69. Urip tan kawasa myating siwi | baya wus padha padhêm
angungubung | ing nêpsu kang munasika | ingkang kadi Arundaya Malarêsmi | kalindhih dening hawa ||
72. Sêtun lanang bisa mujadahi | ing sikara panggodhaning setan | tan kadyèstri kalindhihe | karana èstri iku | wus kacêtha ing Dalil Kadis | tipise ingkang iman | marang marga ayu | mung parêk
miwah bibi ywa runtik tyas | ambubunar ing kalbu êninging ngèlmi | punika sihing Suksma ||
74. Wus jamakipun makluking Widdhi | kawula ngaral kang bangsa riyah | tan kèngang langgêng kadare |
pinanggih lan putranta nging kapanggih | saking pitulunging Hyang ||
76. Marmanipun paman ingkang mugi | sokur
sapintên asare | rêke kewala ngriku | lamun wontên kang karsa guling | myang kang badhe lumampah | pênêt sarap turu | ingkang liningan lênggana |
têmbung | bab nagri jaman Ngawanti |§ Kirang sawanda, prayoginipun / nagari /. duk lampahe Suhunan | Kudus dipun utus | ing Kangjêng Sultan Bintara |
pan jindik | yèn miliha (n)jaba luwih sasar | sêmang-sêmang panganggêpe | yèn miliha ing luhur | pan kumandhang dèn-aku yêkti | yèn miliya ing ngandhap | yèku pasthi bingung | sasare pitung madahab | (n)jaba (n)jêro ngandhap nginggil darbèk-mami | kabèhe
wijiling wuwus | punika basa gêdhongan | datan kengang komuming ngling anggêgampil | ujar kang linarangan ||
86. Liya kang wus kinarsaning Widdhi | ingkang
bisa-a kadyèku. wontên undhagi oliya | bagi-bagi lawan pribadinirèki | sihing sira Pangeran ||
87. Yèn ta lamun binabar nèng angling | upamiya lir rasaning pangan | sing pêdhês lêgi gurihe | apait lawan kêcut | mapan sampun ngraoskên sami | yèn ta utawa ingkang | dede sêptanipun | puniku tan pati rêna | pae ingkang wus dadya sasêptanèki | mirasa suka rêna ||
88. Marma ngilmi kinêkêr piningit | marang para musanip kang wus man | kathah tèdhèng ling-alinge | sinasmita ing sêmu | pinaliring dening upami | winor lawan wangsalan | kèh
90. Manawi ta kang paduka angling | sampun sanggêm
gatra ing pada punika botên wontên (kalangkungan) ing turunan babon ingkang kalatinakên (Suryasurarsan). Dene ingkang kawrat lan kacetak miring: [myarsa wuwus dunung] lan [ambolongkên sumpêking tyas] punika mêthik saking Sêrat
wus | ing nalika Hyang Aruna | dhadhar rina sumorot anênrawungi | asrarsa isining
kalangkung angkêre | lamun manawinipun | wontên bêncananya ing wukir | supaya manggih mayar |
lan yayi Jayasmarane | matura yèn ingutus | salam rèyang ring yayi kalih | kêcapna kang krana Lah | ramèbu ngayun-hyun | praptane rayi kalihaya |Lebih satu suku kata: praptane rayi kalihnya. anèng Ngardipala tundhuk lan sudarmi | kang nandhang
ing Cimame wukir nênggih | raryan pantogan | anèng Camara ringgit ||
9. Lingsir surya wancinira rare ngumbar | anèng sandhaping ardi | luhur pakucuran |
Modang angucap | payo kakang mundura | kalih wruh cobaning Widdhi | ingkang rasêksa | wus salin warnanèki ||
manira | nêdha pangapura ugi | rèh tan uninga | datan anyana mami ||
30. Lamun inggih ing mangke kadya punika |
pira-bara | ana pitulung Widdhi | nênêdha Hyang Suksma | muga pinanggihêna | lan Jayasmara Jèngragi |
kinawasa | têtêse ing kasidan | pinurbèng sihing Hyang Widdhi | tuhu sujanma | linuhung ing kadadin ||
makluk makaling Hyang Suksma | têkèng daim sajati | langgêng ing kaanan | -nirèng Suksma wisesa | suhun jisim
63. Wong tinanya yêkti sumaur pasaja | tan takabur ing ngèlmi | Sèk Modang turira | inggih lampah kawula | dinutèng kakangirèki | Sèk Malangkarsa | wiyose sung udani ||
64. Yèn ing mangke ramanta lan ibu tuwan | praptèng Ardipalèki | langkung kawlasarsa |
lèngsèr Nikèn kalih | tan dangu wangsulnya | anampa kang sugata | sinungkên kang tamu kalih | sampun sumadya | kêndhi gêdhah rinukmi ||
72. Ki Sèh Raras arum wijiling wacana | kakang kita wawanting | lan punika rinta | rabi-ulun Turida |
mring katri gantya-gantya | nulya lèngsèr saking ngarsi | saungkurira | musna tan nana kèksi ||
77. Kang banjaran laleyan ingkang kawuryan | mulih sèsining ngardi | lir duk praptanira | duta ro èmêng ing tyas | dene tan nana kaèksi | ingkang winulat | lir tingaling pangimpin ||
78. Saking dening kèwuhan ingkang kamargan | kulon wetanirèki | miwah lèr kidulnya | tan bisa tumuruna | samyosik sajroning ati |
Modang lan Trêsnaraga | sambate | kaniaya karane wong dèn-apusi | jawane ||
3. Yata saya mumbul marang ngawiyati | dhuwure |
14. Ciptanira Sèh Raras panjanturira | pinurèh | tumiba-a ing wisma (n)jawining lawang |
puniki ing Ngardipala | gajêge | Trêsnaraga anauri lah ya iki | bênêre ||
18. Wismanira dhewe pan iku katara | pagêre | lah wus payo
kadipunêndi | têgêse | Ki Sèh Malangkarsa anor matur aris | têmbunge ||
22. Inggih amung kang rila tigang prakara | yêktine | kang rumiyin arila marang ing takdir | sucine | kaping kalih rila maring ing dhikire | êninge ||
23. Kaping tiga arila maring nganasir | andêle | Rundaya ngling lah kadipundi liripun | ki jêbèng | matur de kang arila marang ing
25. Napi isbat kang tumêka makhalkalèk | têlênge | dene ingkang arila marang nganasir | andêle | sangkan paran asal-usuling
Mangkenipun tan wande makotên malih | wartine | Ki Sèh Malangkarsa anor angrêrêpa | wuwuse | adhuh êmbok sampun kang
55. Lah wus jêbèng rèyang iki papamitan | samangke | Ki Sèh Malangkarsa alon aturira | anore | inggih mangke amba umatur ing paman | lampahe ||
lyan kang anduwèni | amung Hyang kang murbèng
Hyang Widdhi | damak§ Prayoginipun / jamak /.
45. Miwah anon padhukuhan kang kaèksi | pan ing Wanantaka | myang dhukuh ing Wanasari | sakiwa
pasêndhangan | pêngangson wong sadesèki | mariku ing Kalampeyan ||
50. Pan winacaksuji tinaman ing sari | patramanggala myang | andong-bang lan
52. Sêndhang Kalampèyan nèng langap kang inggil | lalawèhing jurang | yèn ana ilining banjir | sêndhang tan kalaban toya ||
ngangsu susuci | pambilasaning wong kathah ||
55. (ng)Gyan patêmon Sèh Mongraga lan kang rayi | Ki Sèh Mangunarsa | Anggungrimang Rancangkapti | kadhang nèng ngriku ing sêndhang ||
56. Ing nalika manjinging wêktu Ngasêri |
ingkang aprapti | lan pamitranira | Kae Sèh Malangkarsèki | Mongsari lan Pariminta ||
61. Samya nguntap ing lampah ramanirèki | saking Ngardipala | yun panggih lan ulun
67. Lah wus ulun marang ing kasêpèn mami | kasompok tamunya | manawi kasêlak prapti | anêmbah Ki Mangunarsa ||
Tinuturan yèn wontên dhadhayoh prapti | kang kinèn gya mentar | wadon Cênthini tinuding | lan Monthèl kinèn mring têgal ||
lan Monthèl maring tatêgil | tyas kadya andhandhanggula ||
saking sêndhang Kalampeyan | anjalatundha bêngbênge | ingkang toya pinêcut | nikung anjog balumbang masjid | toya wêning angaca | pakiriyanipun | tulaking toya wurukan | pan tinuntun tinutus pêncar ngubêngi | ring natar pakêbonan ||
3. Sarèwèyan kinirih pinalih | mratêlu myang
wikan | badhe tamunipun | Cênthini ngling mring kang lanang | kaki Monthèl sapa kirane kang prapti | dhayohe Mangunarsa ||
anèng Manamartèki | Monthèl nauri sabda | dandanan wong iku | rasa susah uga bungah | sapa idhêp ing mêngko
maring palastrèn | pèrènging Jurang Jangkung | kae Monthèl andhudhuk linjik | kênthang timun sêmangka | ambêliki ngundhuh | ngiras angadhuk tanêman | ingkang durung mangsa winatun dhinangir | kangèlan ingurugan ||
ngucapa ing nala | wong ngêndi bayèku | patute kalêswan lampah | baya adoh wismane ingkang
11. Lumintang ing têgal pinggir margi | Ki Santri Monthèl awas tumingal | nora pangling pandulune | lamun
apa ta iya-a | sira iku Santri Monthèl | lamun nora kalèru | matur inggih inggih no inggrih§
wêdhèn | sandhaping wrêksa rahu | palindhungan janma aninis | miwah wong alêlampah | araryan ing ngriku | Monthèl nimpang lampahira | matur dalêm kèndêl sakêdhap nèng ngriki | kawula yun ing jurang ||
15. Sigra mring patêgalan palêstrin | nguwuh-uwuh marang rabènira§ Prayoginipun / rabinira /. | lah rubiyah dipun-age | (ng)gyannira ngundhuh-undhuh | mareneya ngong pituturi | wadon Cênthini sigra | mara dipun-uwuh |
putranipun | tur lagya uning kewala | mring Cênthini lir amêcaha kang ati | mêtu ing palambungan ||
19. Saking ciptanya geya pinanggih | ing putranya kang samya nis paran | lir wus sumandhinga linggèh | Malarsih ngling maksih luh |
20. Mangunarsa ingkang andarbèni | padhukuhan ya ing Wanantaka | Ki Santri Monthèl nulya ge | angirit lampahipun | gupuh angling mring rowangnèki | jupukên paculingwang | lawan kênthang kimpul | maksih kari anèng têgal | lan janganan kang wutah iki nèng siti | lah age kukubana ||
21. Ingong padha lagya wuh tur uning | marang Ki
rubiyahipun | ciptanira jroning nala | putranira Tambangraras Amongragi | Jèngrêsmi Jayèngraga ||
tan dangu lampahira | praptèng dalêmipun | ingawe marang kang raka | yayi
Rancangkapti lah sira yayi | ngruktiya ngukus pala | pasugatèng tamu | kang kinèn mentar sing ngarsa | Kae Mangunarsa awêcana aris | mring Ki Bayi Panurta ||
31. Punika putra paduka sami | ingkang sêpuh Kae Sèh Mongraga | nuntên kawula wiyose | èstri warujunipun | Rancangkapti kasemah dening | Kae Sèh
luhunging tumuwuh | wasana alon ngandika | Kae jêbèng inggih rêke rèyang riki | tumêkèng Wanantaka ||
34. Nuntên pituduhing janma luwih |
Jayèngraga | sarabinya Turida lan Rarasati | samya nis ngendra§ Prayoginipun / mendra /. paran ||
wuri | ing ngarsa pringgabaya | durgamaning ênu | mahas ing wana wulusan | papèngpraptèng. marga nguncal anjalak pandêling | ngundar suta kang kendran ||
36. Têmah ing mangke reyang papanggih | lawan Kae jêbèng ingkang muga | nuduhna
mungguh kawulaning Hyang | mukmin wadon iku | apês-apêsing kawula | katujune kita tan tinitah èstri | tinitah mukmin lanang ||
rèhayuning§ Prayoginipun / rèh rahayuning /. ngèlmu | aywa kirang pangandêl bibi | mum kewala ing priya | tan na lating kalbu | mugi bibi anrah karsa | marang Kae jêbèng Mangunarsa singgih | kang pracaya ing driya ||
43. Rèrèh tyasira Nikèn Malarsih | sinambramèng sabda ring kang putra | marang karsa panglêjare | Ki Bayi Panurtèku | anor alon ngandika malih | marang Sèh
ing karsane | sasêlot-sêlotipun | yèn kawula bilih manawi | sagêd yèn umatura | kang saèstunipun | kang parlu prasasat
|Lebih satu suku kata: Samya raosan ingkang kinapti. lamun wontên pitulung Hyang Suksma | dhatêng paduka kalihe | lah suwawi awêktu | kang ngancaran rahab samya ngling | inggih langkung utama | rêbat parlunipun | nulya samya
sanalikanipun | kang lir rasaning angidham | pan kumêdah makatên ingkang supadi | wontên pitulunging Hyang ||
yèn wis | ing wêktu bakda Ngisa | amba angsung dunung | mangke paduka tirakat | anèng Jurang Jangkung palanggatirèki | putranta Sèh Mongraga ||
52. Lawan Tambangraras ku rênèngsih | anèng pulo sela Palanggatan | ing ngriku (ng)gyanta kapanggèh | ananging lamun durung | putra tuwan suwe tan panggih | antara ing sadina | kalih dintênipun | tri dina têkèng sêpasar | nadyan langkung sapêkênipun upami | dèrèng wontên papanggya ||
53. Kang punika tur-kula Kiyai | lawan ibu aywa sêlan tampa | katimpah ing subrangtine | driyanya kang sumungku | ngarsa-arsa ayun papanggih | linambar tarak-brata | êkas siyang dalu | anèng Jurang Pajangkungan | asêmadi supadi enggal
kapti | manawi tan katimpah | ing niyat lyanipun | anungge kalawan [ka...]
[...lawan] karsa | inggih kadi-kadi insa Allah ugi | dhatêng ingkang sinêdya ||
maklumipun | myang kang pra bukti sadaya | ingkang sami rahab dumugi nadhahi | rèyang lagya asunat ||
62. Kadhatêngan patuwuking bukti | marma ing ngriku kewala nadhah | reyang pradikakna rêke | sadaya nor umatur | pangapuntênipun
Jangkung prênahe | manira yun mituhu | ênggèh ing saparahing§ Prayoginipun / sawarahing /. tuding | sapunika kewala | maring Jurang Jangkung | ing pulo Sela Langgatan |
kang punika wau | mugi-mugi kang kadriya | saking asru wulangan paduka kalih | dadya jalaring nala ||
73. Lamun datan pepeka ing kapti | anduwa-duwa osiking driya | kang wus kêncêng ing ciptane | punika rubeda gung | panggraita kang mawa nisir | anyupêt pangandêlan | -nipun ing Hyang Agung | dadya amanggih pacuwan | sêne marang pandamêl kang wus utami | tuwas ngikal kangelan ||
74. Saking dèntên kawula puniki | (m)bokmanawi bibi kikirangan | saking cupêt piyandêle | ingkang puniku sampun | kêdah rila maring subrangti | kang datanpa karana | panêlangsanipun | nuwun ing sira Pangeran | poma ibu kang awêning ing pandêling | nanêdha ing Hyang Sukma ||
Panurta | ngling mring garwanipun | iku prasasat idayat | sawuwuse Ki jêbèng Mangunarsèki | aywa
Mahrib | yata wau kang lagya | anèng Jurang Jangkung | sira Ki Bayi Panurta | lan kang garwa katri lan wadon Cênthini | minta mahèran kadas ||
Prayoginipun / tapakur /. maring Hyang Sukma | anggantêr puji dhikire | ngèstokkên ing atuduh | saking
yayi Mangunarsa manira puniki | punapi ta kenginga ||
86. Yèn ta lamun papanggihan dening | rêke sang Sèh Adi Amongraga | paran
Wanamarta | kampir marang dhukuh ing Ngadipalèki | sung surat mring manira ||
87. Dangiyahe salam maring mami | ijoaning srat ring
waliyolah wus ngudanèni. kalle rêke punika | kula dèrèng pangguh | lan Sèh Adi Amongraga | sakalangkung manira angayun kapti | supadi apêpanggya ||
88. Sèh Mangunarsa nauri aris | inggih manawi langkung bêgyanta | kang sarèh
lamun ta dèrèng sinung | ing pangiksa ing Sang Khakiki | sun sumêdya iktikab | nunungku ing dalu | kewala nèng Wanantaka | Ki Sèh Mangunarsa anauri aris | sukur Alkamdulillah ||
90. Paduka jênêk wontên ing ngriki | yèn antuk sihira ing Pangeran | kadhatêngan
Kalèknya ||§ Prayoginipun / Kaliknya /, saking Khalik.
91. Ki Sèh Mangunarsa ngandika ris | kakang Malangkarsa kang punika | ing basa langkung rungsite | angèl lêlèjêmipun | yèn kaprèncèt aniniwasi | murungakên kadadyan | kadadèning wuwus | tan waskitha ing wêkasan | sêbabipun basa punika tan kenging | ginalak ginagampang ||
92. Malangkarsa nor dènnira linggih | Sèk Mongsari
andika tampa-a rêke | prèjènganing ngalêmbut | langkung tanggapirèng pangèsthi | ing ngilmu kang minulya | ginraitèng kalbu | mungguh makluk makalira | têkèng Kalèk§ Prayoginipun / Kaliknya /, saking
atunggal | dadya Kalèk§ Prayoginipun: Khalik. tan ana wujud kêkalih | purba-pinurbasesa ||
96. Makluk aranning kawula yêkti | makal ênggon tilaming atunggal | Kalèk§ Prayoginipun: Khalik. Hyang Widdhi têgêse | yèn
ginagampang | mung dhèwèke kewala kang anjumbuhi | tunggal sira Pangeran ||
97. Wus suwasa tan aran kakalih |
kaping pat | datan liyan kang wujud dhirinirèki | pan misih mula juga ||
99. Tinggal bakal awal rannirèki | tan ran rasaning èstri lan priya | makotên saupamine | liring angèl puniku | luput tanggap panganggêpnèki | badan kita punika | anggêpe sinêngguh | mangeran kang Maha Mulya | budi kita puniki rêke dinalih | makluk aran karijah ||
100. Pan punika ingkang niniwasi | nganggêp basa kasusu ing warta | kewala dèrèng nyatane | kaprècèt dadya lacut | pêcat ciptanira kang titis | lir sawung
pangangrême ing tokit tan dèn kawruhi | têmah wigar anggagar ||
102. Sêdhêng samantên kewala lining | langkung dhaup ing
anèng masjid kularsa maring | natar nimpar asunat | sakêdhap ing dalu | sira Monthèl rumêksa-a | lamun ana karsane sira dèn aglis | aywa kuciwèng karsa ||
107. Matur sandika ingkang sinung ngling | Sèh
waktu saur wancinirèki | nèng sêndhang Kalampeyan | pamidikanipun | wau Ki Sèh
Rancangkaptine | mudhun sing masjid agung | mulih ngidul mring Wanasari | ingiring pawongira | obor anèng ngayun | Jurang Jangkung kalintangan | pan wus têkèng brang kidul ing Wanasari | praptèng pawismanira ||
111. Tan winuwus ing ratrinirèki | pan
kidul nèng Wanasari | sinuba-suba ing pasugata | kalangkung rahab kalihe | yata ingkang cinatur | wau sira Kiyai Bayi |
Ibrani 101Para sedulur, wèt-wèté nabi Moses kuwi namung ayang-ayangé prekara-prekara sing betyik sing bakal diedunké karo Gusti Allah. Kuwi dudu sing tenané. Saben taun wong-wong nggawa kurban dipasrahké marang Gusti Allah, kurban sing tunggalé waé, nanging kuwi ora bisa marakké wong-wong sing ngumpul lan pasrah kurban bisa nampa pangapura sangka dosané sak kabèhé. 2Semunggoné bisa ngono, mesti wong-wong ya wis lèrèn enggoné masrahké kurban, awit pada ngerti nèk dosané wis dingapura kabèh sakwisé masrahké kurban sepisan. 3Nanging wujuté kurban sing dipasrahké marang Gusti Allah saben taun mau malah ngélingké wong-wong bab dosa-dosané. 4Dadiné pada ngakoni déwé nèk getihé sapi apa wedus kuwi ora bisa mbuwang dosané. 5Pantyèn kuwi ya bener, mulané dongé Kristus arep teka nang jagat kéné, Dèkné ngetokké tembung ngéné marang Gusti Allah: “Pawèh apa kurban ora mbok kepéngini, Kowé malah nyawiské badan kanggo Aku. 6Kurban obong-obongan ora mbok senengi, semono uga kurban sembelèhan kanggo mbuwang dosa. 7Aku terus ngomong: ‘Saiki Aku mara nang nggonmu, duh Allahku. Aku kepéngin nuruti karepmu, miturut apa sing ketulis bab Aku nang Kitab.’ ” 8Para sedulur, kowé mesti nitèni nèk Kristus ndisiké ngomong ngéné: “Kowé ora kepéngin pawèh apa kurban lan kurban obong-obongan apa kurban sembelèhan kanggo mbuwang dosa ya ora mbok senengi.” Lah sakjané lak Gusti Allah déwé ta sing nggawé pernatan-pernatan kurban kuwi? 9Sakwisé kuwi Dèkné terus ngomong: “Saiki Aku mara nang nggonmu, duh Allahku, Aku kepéngin nuruti kekarepanmu.” Lah kuwi nduduhké apa para sedulur? Kuwi ndunungké nèk Gusti Allah wis nyingkirké tyarané kurban sing lawas lan diganti karo kurban sing anyar. 10Jalaran Gusti Yésus Kristus wis nuruti kekarepané Gusti Allah, mulané awaké déwé kabèh wis diresiki sangka sak ènèngé dosa. Kuwi bisa keturutan, jalaran Kristus wis masrahké badané dadi kurban, kuwi namung sepisan kanggo slawasé. 11Kejaba sangka kuwi para sedulur, iki dipikir jajal. Imam-imam Ju dina-dinané pada ngurusi kuwajibané karo ngadek lan ya ping pira waé masrahké kurban sing tunggalé. Nanging kurban-kurban kuwi ora bisa mbuwang dosa. 12Lah Kristus namung masrahké kurban kanggo nebus dosa sepisan kanggo slawasé. Sakwisé kuwi dèkné terus njagong nang sebelahé Gusti Allah, mèlu ngwasani sembarang. 13Kristus saiki ngentèni waktuné nèk Gusti Allah bakal nelukké mungsuhé kabèh lan didadèkké antyik-antyikané sikil. 14Dadiné karo kurban namung sepisan Kristus ngresiki wong-wong sangka dosa, supaya bisa pantes nang ngarepé Gusti Allah lan bisa masrahké uripé sak kabèhé marang Dèkné. 15Roh Sutyi ya wis nyeksèkké bab iki nang Kitab. Gusti ngomong ngéné: 16“Iki prejanjian sing mbésuk bakal tak gawé karo wong-wong.” Gusti terus ngomong menèh: “Aku bakal nulis angger-anggerku ing atiné lan bakal tak tandur ing batiné.” 17“Aku ora bakal ngélingké sakkèhé dosané lan salahé.” 18Dadiné para sedulur, nèk dosa-dosané lan salah-salahé wis dingapura, wis ora mbutuhké kurban liyané menèh kanggo mbuwang dosa. 19Para sedulur, jalaran Gusti Yésus wis nglakoni pati kanggo nebus dosané awaké déwé, saiki awaké déwé bisa mara karo kendel nang ngarepé Gusti Allah, mangertèni nèk Dèkné bakal nampa awaké déwé. 20Awit Gusti Yésus wis mbukakké dalan kanggo awaké déwé, dalan sing anyar lan sing urip, liwat kordèn sing mauné ngalang-alangi awaké déwé, nanging saiki wis kasuwèk lan kebukak, bareng karo patiné Gusti Yésus, dongé dèkné masrahké badané dadi kurban nang kayu pentèngan. 21Karomenèh awaké déwé saiki nduwé Imam Gedé sing dadi penggedéné omahé Gusti Allah. 22Mulané para sedulur, hayuk awaké déwé pada mara nang ngarepé Gusti Allah karo ati sing resik lan pengandel sing mantep. Hayuk pada mara karo ati sing wis ora nduwé rasa salah lan badan sing wis diresiki karo banyu sing tus. 23Hayuk awaké déwé pada mantep tenan ing pengarep-arep sing wis diakoni karo awaké déwé, awit awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah, sing ngekèki janji marang awaké déwé, ora goroh, nanging bakal nuruti janjiné. 24Mulané, hayuk pada nggatèkké marang sakpada-pada lan pada nulung sakpada-pada, kanggo tanda katrésnan lan kabetyikan marang sakpada-pada. 25Para sedulur, aku krungu ènèng sedulur siji-loro pada seneng mangkir kumpulan. Kowé aja niru tindak sing kaya ngono,
Lampahipun wadyabala Kumpêni dhateng Mataram, tuwin paprangan ing samargi-margi.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat.
abrit | kang sami kêkawêng pêthak | pating parêlok saking doh | miwah Kamangkunagaran | saragni lan panumbak | kang sami angangge cênthung | ting karêthap ting kalêncar ||
33. baris Kamalon sapalih | mêdal angalèr kang mapag | praptane Dêlèr
36. nanging sami dhawuk putih | nora angitung prayoga | mung miri dhawuke bae | nèng ngarsane dêlèr samya | lan sagung pra
surak sakathahing baris | kidul lor miwah kang wetan | kadya guntur suraking wong | sinarêmpêng balanira | rinukêt
Pangran Buminata | songsongipun kabandhang | banderane sampun dangu | kabandhang sasupit pisan ||
51. Pangeran Sumênêp kalih | sèwu prajurit pilihan | prajurit sabrang jinise | punika kalangkung kathah | ambèr kadya samodra | dêlèr kala praptanipun | sampun kula cacak ing prang ||
53. Sultan Kabanaran Tilar Praja, Ngungsi dhatêng Tanah Sukawati
52. mangkana pinaring aglis | angsul-angsul ingkang sêrat | nata ngundhangi balane | têdhak marang Pajarakan | wau ingkang dinuta | Pangran Mangkunagara wus | prapta ambêkta wangsulan ||
53. sêrat sampun tinupèksi | pangeran sigra parentah | mring sagung punggawa kabèh | ing prang aja na lêleda | sandika pra dipatya | dèn kêras padha anêmpuh | mrêpêki
baris agung | pangran lampahe tan gawa ||
55. prajurite kathah kari | amung kuda wolung dasa | alêlancaran lampahe | Sri Bupati
tayuhira | kang putra matur wotsinom | kula malih yèn antuka | paduka dèrèng angsal | suka gumujêng sang prabu | iya ta lah kaya ngapa ||
pisan | gawea rajêg galugu | kang putra matur sandika ||
61. parentah marang Dipati | Jayaningrat ing Mataram | wong desa
senapatya | Pangran Mangkunagara | kidul kilèn kang dèn gèni | dene punggawa | satunggil kang kinanthi ||
gumriwis | eram kang mulat | prange Pajang Matawis ||
12. wus satêngah ari dènnya alumampah | riniwuk ing ajurit | kèndêl ing Prambanan | pangajêng kinèn mangkat | nabrang lèpèn Opak sami | gumrudug prapta | mungsuh angidak wani ||
13. kadya ladhu gumrudug turôngga lêksan | ing kanan keri wuri | miwah saking ngarsa | panggènan senapatya | Pangran Mangkunagarèki |
14. kumareyab lor kidul wetan umangsah | kumarutug gumriwis | iya tan angapa | nanging ngribêdi lampah | amung kang
pakuwonèki | pan maksih katingal | kabèh kang pra dipatya | pondhoke tan wontên têbih | dalu nênurat | enjing anonjok tulis ||
18. upas Jawa kalawan upas Walônda | mung kalih kang tinuding | praptèng Kabanaran | katur ing sri narendra | kang sêrat
ingkang | pilênggah nagri Samawis | ingkang marentah | sagung wadya Kumpêni ||
20. ingkang ana lautan miwah dharatan | sagung pasisir Jawi | surat ngong katura | marang ing saudara | Pangran Arya Mangkubumi | kang madêg nata | lan karsane pribadi ||
21. ingkang sampun têtela kasubagèng prang | prajurit Tanah Jawi | dibya wirôtama | prawira widigdaya | kang wus kontran ing sabumi | ngasorkên lawan | ing rèh sujayèng wèsthi ||
22. ingkang sampun linairkên linampahan | dening kang mayor katri | kang wus nama mukya | prajurit tanah sabrang | Por Sakèbêr Kop pra sami | saha wus kathah | ingkang Kumpêni putih ||
23. akasukan munggèng asmara ranangga | mangke ngong anêkani | paran ingkang karsa |
sunan ingkang apilênggah | nagari ing Matawis | ingkang
wus ngawruhi sadaya | surasane kang tulis | aprakara sira | dêlèr ing lakonira | amradhayoh ing Matawis | ing lakonira | nêmu riwuking margi ||
30. nora saking ingsun kang gawe prakara | awit sira pribadi | gawe kamandaka | sira nèng Surakarta | ngaku mulih mring Samawis | ing Tugusona | ngidul mring Bayalali ||
31. nora nyana ingsun dhêdhayohan sira | mung
32. wêwatone ya wong kadhayohan sira | maragad kêbo katri | iku maksih kurang | ya senapati apa | tambuh lakunira pasthi | kêna
sêsuguh ingwang | kalah mênang sudhah pasthi | dudu manungsa | iya kang punya bagi ||
gumujêng ing batin | lah jaman apa | Walônda
51. padha dadia dêmang ngabèhi rôngga | iki jaman bêndhalit | wong Jawa kwèh samya | manjing sêrdhadhu sabrang |
dalu kawarnaa | nagari Kabanaran | ginusisakên sawêngi | ruwêd wadonan | sami minggah ing wukir ||
63. sarêng êbyar kaping pitu ingkang tanggal | nuju ing dina Kêmis | atilar nagara | Sang Natèng Kabanaran | wisma kang para bupati | kinèn ngobonga | prajurit jro kang maksih ||
kang pinasrahan | Pangran Buminatèki | dening bumi jaba | nênggih sapalih sowang | ingkang sisih têngênèki | tumut pangeran |
73. ya ta ingkang rayi Pangran Purubaya | lan Mangkukusumèki |
miwah bupatinya | Tumênggung Cakrajaya | tumut andhèrèk sang aji | sikêpe têlas | prajurit kantun kêdhik ||
74. lampah dalu sang nata mangetanira | badhe jog ngalor enjing | wau Cakrajaya |
81. bêkakrakan baturmu kèh karusakan | sira ingkang akardi | wèh durakèng kathah | wus dangu lajêng ilang | anggawa bongkotan êpring | Si Hônggajaya | manahe langkung sakit ||
82. dipun rundhuk Ki Tumênggung Cakrajaya | winêton saking wuri | wus ingarah-arah | Tumênggung Cakrajaya | ngantuk sanginggil turanggi | pan ora nyana | ginitik saking wuri ||
yakinira | yèn Ki Cakrajayèki | punika tukaran | kalawan sikêpira | sikêpe dèn jamalani | wus lara kesah | balik ngindhik-indhiki ||
86. banderane rinundhuk saking ing wuntat | ginitik bongkotan pring | niba saking kuda | kalaran Cakrajaya | ginotong mring baturnèki | langkung kasrakat | samarga dhandhanggêndhis ||
1. data tita lingira ing nguni | kawuwusa Natèng Kabanaran | kang atilar kadhatone | mêdal ing wukir [wu...]
[...kir] kidul | saha bala myang garwa siwi | tuwin kang wadya-wadya | lan sarayatipun | enjing byar ngalor enggoknya | têdhak saking arga Pamutihan prapti |
anèng Pamutihan sawêngi | enjing budhal mangetan | ing Pamêdhèn rawuh | ingkang rayi kalih
kalih prang ing Kacode | nulya pangeran mundur | ngasokakên ingkang prajurit | mundur ing tanah Pajang | baris
putranira Sunan Kabanaran | lan Jayaningrat mantune | punika tumut kantun | sami baris wontên ing wukir | gantya wau winarna | nênggih sang aprabu | kang kèndêl Kawêdhèn Taman | pêparentah marang ing punggawa katri | Tumênggung Wiranata ||
7. rintên dalu kinèn andhatêngi | marang nagari ing Surakarta | Jayadirja kang saking lèr | kang saking wetanipun | Rôngga Wirasêtika
narapati | lan amangun ing prajuritira | Suranata kathah longe | pêjah sajroning pupuh | amilihi wong Sukawati | anake wong ngulama | kang sami pinundhut | kang barèk bisa ngulama | lan pradikan kang patut dipun pilihi | kinanthi ing ngayuda ||
10. wus kapyarsa lamun sri bupati | akèh mantri kinula wisudha | kinarya wuwuh kirange | abdi
wêwacane yèn ing Kuran wus prayogi | sinung luwih gonira ||
11. wontên upase Kapitan Bali | Kapitan Bara pêkik dhapurnya | êncik Janudin namane | wus lami inggatipun | saking Surakarta nagari | anèng Mangkunagaran | pasuwitanipun | ing
punggawa | Suranata kwèh tatale | ingkang minggah tumênggung | Cik Janudin graitanèki | pangajine wus bisa | dhapure abagus | saking Kamangkunagaran | inggatira nusul marang Sukawati | sapraptaning Têmpuran ||
13. lajêng katur marang sri bupati | pan cinoba
pinangadêg busana saking sang aji | wus agêng manahira ||
14. kunêng ingkang anèng Sukawati | pasanggrahan dhusun Patêmpuran | lan sawadya prajurite | ingkang mangun manguyung | dènnya minta sihing dumadi | pitulunging Hyang Suksma | gantya kang winuwus | dêlèr kang wontên Ngayodya | utusane mring Surakarta sang aji | andadoskên kang rêmbag ||
bêbêktanipun | kurmat jendral adate nguni | dêlèr duk kalih dasa | dina nèng Matarum | utusane Petor Rêmbang | tur uninga bêdhahe nagari Tubin | ing Pangran Prabu Jaka ||
16. mung sawulan dêlèr nèng Matawis | nulya matah kang badhe tinilar | kang binêkta ing antuke | pan Senapatinipun | Pakalongan Sang Adipati | mung Batang kang binêkta | dene ingkang kantun | Dêmak Kaliwungu Kêndhal | wong pasisir têngên mung kalih bupati | pan ing Kudus sadaya ||
solahira ing ajurit | ing purwa madya prapta wasana | tuwin idlèr pitungkase | inggih duta sang prabu | ingkang badhe dhatêng Batawi |
Pringgalaya | lan Pangran Pakuningrate | Pringgadiningratipun | lan Tumênggung Banyumas nênggih | mêthuk Têgal kewala | sumadosanipun | Adipati Pringgalaya | sakancane mangkat rêp saking nagari | nora lumaku siyang ||
23. gêgawane kuwatir ing galih | sabab nutup barise Jadirja | ing Kapanasan ênggone | nanging nuju katungkul | ing langkunge [langkung...]
[...e] radèn dipati | ing bakda ngisanira | nèng Ngasêm andulu | wontên kêkapal akathah | sami ngalèr tan wontên kèndêl satunggil | amung kantun wong dharat ||
24. Pringgalaya tyasnya sônggarunggi | Wiradipa sira têtakona | amora wong bumi bae | jaranan akèh iku | padha ngalor ya marang ngêndi | lan pra yayine sapa | Dyan Wiradipa wus | nêmbah mêsat saking ngarsa | lampahira prapta panggih kang lumaris | wong siji tinakonan ||
25. wusnya angsal tanya nulya bali | praptèng Ngasêm alon aturira | inggih angsal pitakène | kapalan kathah wau | ki
dipun kintên sampeyan puniki | lampah enjing mila botên nyana | sampeyan dalu budhale | ature têlikipun | yèn paduka budhal ing Kêmis |
lan kumêndhan | sami sukanipun | mung sadalu kèndêlira | Bayalali enjinge lajêng lumaris | prapta ing Salatiga ||
badhe dina Salasa | dêlèr angkatipun | mung bêkta kalih punggawa | ing pasisir Batang Pêmalang piniji | praptèng dina Salasa ||
30. numpak enjing saking ing Samawis | kang pinatah atêngga Samarang | misesa Mayor Kalèrès | paprentahan prang pupuh | sinrahakên kalèrêk mangkin | kang wontên ing barisan | kalih mayoripun | Êkop Sakèbêr punika | dènnya sami kawasa ngrèhkên prajurit | mratikêlakên ing prang ||
31. kalih dalu nglaut lampahnèki | praptèng Têgal Tumênggung Banyumas | duk tigang dina praptane | langkung suka Gupêrnur | anèng Têgal pan kalih latri | enjing dènira mancal | saking Têgalarum | kunêng kang anèng samodra |
barise | Kumpêni pan kasusu | datan ana ingkang mêtoni | nulya Tumênggung Kêndhal | kang kêdah amêtu | Sakèbêr nurut kewala | marang
rahayu | amung sêtabêl satunggal | kêna mimis pundhake nora ngêmasi | alara lagi nora ||
37. dadya lami pangeran ngèndêli | unduripun dhatêng
saking ing Selalêmbu | budhalira ing Rêbo enjing | wuwusên Damarwulan | budhal lampahipun | saking gone Purwagônda | pan kapêthuk ing Jênar
[...têng] dening kukus | carup sami rukêt ing jurit | Damarwulan puruna | amatèni wau | ing Walônda yêkti kathah | ingkang pêjah
saking ing turôngga | sapatine Damarwulan sawadyèki | angamuk katadhahan ||
45. tumpês kabèh wonge Damarsasi | datan wontên kang urip satunggal | wau Kapitan Sulêmbèr | sawusnya dêdêg dulu | ing jisime Ki Damarsasi | budhal sapraptanira | baris Watulêmbu | antawis ing pitung dina | wontên duta
Kumpêni urunan | ingkang saking Matarame | prapta ing Watulêmbu | suratira mayor kêkalih | tinampan ing
dhasnèki | bandhangane kabèh wus binêkta | katur marang Matarame | sarêng ing bubaripun | mring Pagêlèn marang
55. Gupêrnur Hogêndhorêp tuwin utusan ing Surakarta wontên ing Batawi
2. Kumêndhan ing Bayalali | Kumêndhan PotêrPostêr. punika | sampun lami pangangkate | nanging ta tansah kasêlan | saking kathah parentah | puniku ing tibanipun | kapitan lan senapatya ||
pamondhokan | Pintu Ancol ing kana | Gupêrnur kang sampun mantuk | Adipati Pringgalaya ||
pinanggil ing marang jendral | Dipati Pringgalayane | lan Pangeran Pakuningrat | Radèn Pringgadiningrat | Tumênggung Banyumasipun | sarêng angiringkên sêrat ||
6. saking kutha Intên prapti | kang mêthuk talam kancana | lan payung kuning lampahe | adat kang sampun kalampah | lamun dutaning raja | mangkana ing praptanipun | sêrat katur marang jendral ||
7. winangun tinupiksaglis | wus titi gya ingurmatan | duta wus
8. para radpêni ing wuri | ngraos ungêle kang sêrat | ing raos wontên gawate | binuka malih kang sêrat | ingkang mawi
kang sayêktos | lampahe duta kawula | Dipati Pringgalaya | sakancane botên amung | inggih anglayat kewala ||
10. jendral kang tilar donyèki | emup kang prapta ing ajal | mugi wontêna karsane | iya kang jumênêng mangkya | Jakup Musêl punika | amriha ing sèrègipun | ênggène amatah-matah ||
11. kaharjaning bumi-bumi | têngahan kang luwih awrat | kang sampun dèn lairake | têtela wus linampahan | ing sudara punika | Dêlèr Yan Baron Hondorup | kang botên sagêd wêkasan ||
12. nênggih Karaton [Karato...]
[...n] Matawis | awit undhaking pangwasa | saking Kumpêni aube | eyang buyut inggih mêngsah | lawan kang kaponakan | tuwin eyang sunan prabu | inggih mungsuh sami kadang ||
13. nanging sami nigang warsi | pundhat têrang sirna ing prang | ing rèh kang among panggawe | Kumpêni kang kinawasa | cêkak landhung ing ngarsa | ing
inggih ing pitung warsa | jênêng kawula mangkyèku | wus kalih taun lumampah ||
15. langkung inggih mugi-mugi | ing purwa madya wasana | prapta ing kapuwarane | mung èngêt kalawan nêdya | mangsuli kapênêdan | ing rèh anut amiturut | jêng eyang sakarsa-karsa ||
tanah Jawa | aprang kadya rèh gumuruh | karya eram kang pêpêjah ||
18. Paman Arya Mangkubumi | inggih ing sakêdhap kontal | kesah saking panggonane | botên kongsi pitung dina | wangsul malih prakosa | tan wontên wusananipun | mila ing
pikirira | undur tinari samya | sèngga karsane gurnadur | sapisan kas tinêmênan ||
25. ambuwang reyal sakêthi | tuku wong Nusakambangan |
dadi rewang sami | ambyuh kabèh tumut mêngsah | lan sadina rong dinane | punapa ingkang pinangan | arusuh padha rowang |
40. wêwatêke Mangkubumi | para dêlèr kalih wêlas | agoyang kapala kabèh |
iku abote sinôngga | Mangkubumi ing aprang | pracaya marang Hyang Agung | santosa kaya Walônda ||
41. nora nganggo sônggarunggi | Walônda têluk sadina | banjur dadi dêmang gêdhe | pinarcaya ngadu ing prang | maring prajuritira | nora dadi pikir iku | markutuk ngêrobi ing prang ||
42. mung pinaro iku dadi | pasihe nagara Jawa | kudu ana ratu loro | mung iku
sampun dinosan sayêkti | lêbure ing Jawa kuwur | tanpa wêkas ing palugon ||
4. kula darma satuhu | môngsa boronga wong agung-agung | inggih dosa ingkang kawula karya [kar...]
[...ya] wit | sayêkti Jendral pan emukemup. | kang karya ngrêbdaning mungsoh ||
5. lamun kawula sampun | bok cilakaa ing tiwasipun | tanah Jawa kula botên anglèpèti | nênggih ing Bantên puniku | amukul kula kang sagoh ||
6. nênggih ing tigang dalu | kula mung bêkta wong têlung puluh | gih dragundêr kang saking nagri Samawis | mung kawula nêdha wuwuh | dragundêr sèkêt kemawon ||
7. yèn botên pêcahipun | saking kawula ing tigang dalu | badan kula
miyarsa wau ing sanggupipun | dhêlêg-dhêlêg ya kapiye sira iki | bok aja kaparèng ayun | iya Bantên iku abot ||
9. Hondorop ingkang matur | nadyan awrat ta jêr kula purun | maksih tangèh nimbangana Mangkubumi | wong siji sirahe sèwu | wong Bantên purun kemawon ||
10. Dêlèr Petrus Albèrtus | lah iya môngsa wurunga ingsun | tutur marang maratuwanira mangkin | wong kudu wani sirèku | sambatmu kudu mangkono ||
11. bubar badhe ing dalu | para radpêni ing lêbêtipun | praptèng môngsa kumpule para radpêni | inggih ing pukul sapuluh | wus aglar munggwèng ing kantor ||
12. Dêlèr Petrus Albèrtus | matur ing jendral sagunging rêmbug | lan amanggil Hondorop sampun tinanting | tan kenging yèn pinarkutuk |
13. wus awrat wawratipun | yèn amrih sirna margi prang pupuh | kaping kalih cacade kang botên kenging | lamun anak putunipun | Pakubuwana Sang Katong ||
rahipun | inggih lamun pinarkosa ing ajurit | wus andados gêlaripun | Mangkubumi wus kinaot ||
15. yèn rinoban prangipun | suduk sarira ing têmahipun | Mangkubumi sugih prajurit Walandi | para dêmange gêgêdhug | môngka prajurit palugon ||
16. dragundêr ingkang tundhuk | lawan Usar ingkang sami nungkul | sami piniyara lawan Mangkubumi | kathah wadya mantri agung | dadya pangirid palugon ||
17. amung pakantukipun | rukun pinalih panginggilipun | yèn wontêna inggih jalarane benjing | puniku ingkang rahayu | lan ingkang sarèh linakon ||
18. gurnadur langkung ngungun | miyarsa dêlèr ing aturipun | pratikêle
ingkang dèn suwun | Bali mung kapitan loro ||
20. mung waos kalih atus | sanjata dharat gih kalih atus | Jendral Jakup Musêl akèn anuruti | para radpênindia wus | kabèh bubar saking kantor ||
21. sami wangsul angumpul | marang gêdhonge Petrus Albèrtus |
dêlèr undur ingêtog budine malih | manawa na ingkang kantun | ingkang prayogi linakon ||
22. dangu pangantosipun | gupêrnur datan kêna mor ngriku | dèrèng nunggil ing pêpanthane Kumpêni | kantor Jawi
selak katêmpuh | barang rèh yêkti tinaros ||
24. liyaning tanahipun | dudu babagan pangkate rêmbug | nora prêlu tari Gupêrnur Samawis | marma pisaha nging
radpêni | tan owah ing aturipun | saking kang sampun kawiyos ||
turangganipun | miwah angumpul pakantukipun | gêlar ingkang pinarjaya nora kêni | amarjaya nora luput | pisah
Bantên prapta wus | lajêng tumamèng palugon ||
29. mêngsah pangrêdonipun | jawining kitha wus kathah nungkul | duk ginitik
datan pasah aprang lan Tubagus nênggih | Ki Tapa bêbotohipun | kang kêmat surèng palugon ||
31. anèng ing tanah Pakung | Tubagus Buwang
miwah ing pungkur | mangkana mêngsah wus katon ||
33. Kumpêni dharat nambur | ingkang turôngga tan mawi tambur | mêngsah gèn dragundêr lan ajalan kaki | wawas-winawas lan mungsuh | lajêng campuh ing palugon ||
34. wong Bantên prange ngamuk | tumbak
kang kari nunjang pistul | miwah ing kanan tuwin ing pungkur | yèn winalês anggiwar nolih mistuli |
cathe cetho numbak luput | tinumbakan ting barêngok ||
37. pan kantun gêlaripun | yèn bêdhil numbak-anumbak luput | gêlar Pajang Matawis ingkang kinardi | wong Bantên kuwur katawur | pothar-
ngungsi wukir Ki Tapa bêbotohnèki | ngaturi aso nèng gunung | kang ngiring satus punang wong ||
43. wantu wus madêg ratu | anèng wukir
mantuk | ingantukakên karajanipun | besanipun Natakusuma Dipati | mratuwa Dèn Ajêng Tambur | pêpanggihan anèng
47. wau sira kumêndur | ambêdhah Bantên ing tigang dalu | sanggupipun marang Jendral ing Batawi | nora kongsi tigang dalu | prang saasar bae jêbol ||
48. eram kang sami dulu | maring prangipun
ing Bantên tikêl pitu | maksih abot Amangkubumi | nadyan tikêl tri dasa | malah tikêl satus | pratôndha Dêlèr Samarang | dènira prang lan Pangeran Mangkubumi | tan pundhat pitung warsa ||
2. bêdhah Bantên amung tigang latri | saguhipun wêkasan dènnya prang | satabuh asar bêdhahe | wau ta praptanipun | dêlèr undur anèng Batawi | pukul wolu sadaya | para dêlèr mêthuk | kalangkung sinungga-sungga |
lurugi mundhak mêlar | wuwuh jêmbar jajahane | têtela abotipun | Pangran Arya Amangkubumi | mangkana kang rinêmbag | kang sawiji amung | badhami maro nagara | angupaya jalaran ingkang prayogi | dene yèn durung kêna ||
6. tinimbangan sasolah ajurit | ing pratingkah sukur yèn kênaa | ing sajrone
sapraptanipun | nèng Samarang Radèn Dipati | mondhok ing Pakêbonan | lagya tigang dalu | tumênggung kêkalih prapta |
panggih lawan idêlèr | atêtabeyan sampun | sawusira atata linggih | dêlèr mring Arungbinang | ing pitakonipun | pambalike Cakrajaya | wus tinutur purwa madya wasanèki | dêlèr goyang kapala ||
10. lan atakèn panggènane sami | para pangeran gêdhuging aprang | mungsuh sadaya dêlinge | Mangkuyuda turipun | Sunanipun nèng Sukawati | agung dènnya dêduka | mring punggawanipun | tiwas abêre ngayuda | Pangran Mangkunagara dipun dukani | samya abêr ing aprang ||
11. yèn sampun bakda Siyam puniki | badhenipun angawaki ing prang | wikana benjing karsane | inggih ta kang tinêmpuh | kilap
mêmilihi wong sapuluh siji | ingkang kinarya wong Suranata | idêlèr lon parentahe | sudara pra tumênggung | dipun sami angati-ati | Mangkubumi yèn
Pagêlèn mariyêmnèki | ing Kêdhu mung lêlima ||
14. lawan dika bêkta obat mimis | dipun kathah sampun kêkirangan | samya nginggihi ature | Radèn Pringgalayèku | sakancane para dipati | Tumênggung ing Banyumas | nèng Têgal angidul | lajêng marang barisira | ingkang mantuk marang
ingkang rama saosane | badhenipun mèh rawuh | apan arsa gitik Matawis | yèn nungkul ing ayuda | lajêng lampahipun | Susunan ing Kabanaran | badhe mukul Pagêlèn dèn sarirani | amrih rêrêmpon ing prang ||
ing sapraptanipun | nyêngkal badhe lojinira | para mantri kinèn angirid wadyalit | nambut loji Ungaran ||
21. langkung kathah wadya nambut kardi | pêpojoke kinarya têtiga | anurut kali prênahe | kang lor wetan gènipun | kidul wetan lor kulon malih | lèpène jro ajêmbar | watu kèh makewuh | kang kidul bênêr punika | lêlarène kang kulon kang dèn
mriyêmipun | pojok tiga mriyêm nyatunggil | rontakane nyakawan | dene ingkang kidul | lan kilèn mriyêmnya gangsal | rontakane wolulas papan prayogi | langkung pakèwêdira ||
23. kilèn loji gèning baris Jawi | wetan loji
mantrine | kapitan lan tumênggung | budhal sami angetan malih | marang ing pabarisan | praptèng Watulêmbu | ing Kêdhu kang kawuwusa | pra
wontên parentah atilar maring | tanah Kêdhu punika ||
26. kasor ing prang sami ngungsi wukir | Pangran Adiwijaya kalawan | Tumênggung Mangkuprajane | gène gunung Pêrahu | Radèn Suryanagara malih | Tumênggung Wiradigda | ing panggenanipun | wontên ing wukir Sundara | Singaranu Môndraka nèng gunung Sumbing | lawan Jagaulatan ||
27. Radèn Mangkupraja tyasnya silib | sèdhèng
Adiwijaya | wontên kang umatur | dadya tyasira Pangeran | Mutawatir utusan amundhut pikir | marang Suryanagara ||
yèn sampun angsal nyina | wruh ing dutanipun | utawi srate kênia | lamun sampun bandara kula aturi | têdhak ing tanah Pajang ||
29. pêpanggiha kang rayi pribadi | Natèng Kabanaran nèng Têmpuran | amung punika ature | rêmpêg lan pra tumênggung | Pangran Adiwijaya mangkin | wus padhang ing tyasira | sagung wadyanipun | kang pênêd-pênêd dinuta |
ranipun | pra dipati pakumpulan | sri bupati karsane gitik Matawis |
31. sampun bidhal saking Sukawati | tanggal pitulas ing sasi Sawal | gumuruh wadya balane | sinêrod lampahipun | mung sadalu wontên ing margi | kang mêthuk tundha-tundha | ing sarawuhipun | urmat sing siyu barisnya | ngajêng kapal kang
aturipun | inggih botên wontên pinanggih | bupati garundêlan | pra samya tumungkul | yèn senapati ngamuka | pra dipati karia pantês jinuwing | jêr anut senapatya ||
38. senapati lèrès ing ajurit | yèn wania ngamuk iya môngsa | gêlêm kari bupatine | sang nata duk andulu | pra dipati ulate maksih |
41. kunêng ingkang kawuwusa malih | ing Kêdhu Pangran Adiwijaya | wus antuk tôndha yêktine | Radèn
yèn sang prabu | budhal saking ing Sukawati | arsa gêcak Mataram | bodhole angidul | wus prapta wetan Masaran | masanggrahan wontên dhusun ing Sumampir | lagya amêpak bala ||
43. Pangran Adiwijaya wus prapti | ing barise bupati pangarsa | Tumênggung Wiranatane | ing
Wiranata umatur | inggih gusti atur udani | yèn rama jêngandika | wau rawuhipun | Pangeran Adiwijaya | saking Kêdhu balane
ing lampah kadi gugup | ingkang raka alon turnèki | kula ngaturkên tiwas | dhatêng sang aprabu | mênggah ing lampah kawula | wontên Kêdhu kabêlik kacêpit-cêpit | datan sagêd
wukir Baita ing nginggil | kanthi lawan Kakang Mangkupraja | punika inggih milane | kula sowan sang prabu | pan pun Kakang Mangkuprajèki | ing sungkême wus giwang | dhatêng ing sang prabu | utusan dhatêng Sêmarang | utusane rêmbage pun adipati | gih pun Suryanagara ||
50. kula kinèn inggih mirantèni | yèn wus angsal nyina lan nyumana | ingaturan seba dhewe | mring dika sang aprabu |
kalampahan mangke kacêlik | dutane mring Sêmarang | kêni suratipun | inggih punika katura | gya tinampan tinupiksa wus
dhatêng prajangjinipun | sri narendra ngandika malih | kulup kalalèn ingwang | siji punggawèku | Si
ngalèr ngilèn sang prabu | anjog kuwêl sri narapati | sadalu masanggrahan | kang angilèn wau | Pangeran
kewala | lan ingkang rayi kalihe | Dipati Anomipun | sami ngubêg nagri Matawis | mubêng prang jêjèmblungan | angalèr
Tingkir kagègèran | angili lumayu | ngungsi loji Salatiga | kumêndhane putusan dhatêng Samawis | yèn Rajèng Kabanaran ||
61. andhatêngi wontên kidul Tingkir | saha bala kilap ingkang karsa | sigra parentah bantune | loji
anuwun pamit | numpal kèli lampahipun | pisah anèng ing Jêthak | kilèn Tingkir Wiranala lampahipun | ing
9. samya ngêrig baturira | ingkang dharat miwah ingkang turanggi | nyingkirkên rêrepotipun | dhatêng nagri
marang gunung | ing Lètèr masanggrahan | pirêmbagan santana para tumênggung | nari kang dadya pangarsa | santana ingkang tinari ||
12. amopo dadya pangarsa | nulya nari marang mas rôngga nênggih | kalawan Jayadirjèku | kalih matur sandika | enjing budhal punggawa kalih panganjur | dhomas prajurit turôngga | sami tan purun ing isin ||
13. baris Kumpêni Cacaban | ing Magêlang sampun miyarsa warti | akumpul badhe
kapaliwat lampahipun | sawab sri naranata | lampah namur namung kuda tigang atus | amindha pangawat mêngsah | baris kathah kang nindhihi ||
Bahrawa | mung baris Magêlang maksih ||
24. Kumpênine kalih wêlas | kalih atus Prajurit Surawèsthi | wau kang mêntas prang pupuh | Susunan Kabanaran | nacahakên Kumpêni putih kang lampus | pitung dasa lan têtiga | satus ingkang Bugis Bali ||
25. saking lèpèn Udhèt budhal | kèndêl pêkên Sêcang ingkang abaris | punggawa sami umatur | yèn karsa padukendra | ing Magêlang sampun tanggêlêng ginêmpur | sawêg eca bawa rasa | obah baris ingkang têbih ||
26. yèn wontên dêdamêl prapta | saking kilèn banderanya kaèksi | kinira Kumpêni bantu | prajurit rakit samya | wong agunge miranti panggenanipun | dangu-dangu kawistara | lamun dêdamêl kang prapti ||
27. Dipati Suryanagara | lan Tumênggung Wiradigda kang prapti | saking ing Sundara gunung | ngungsi duk
mung Prajurit Surapringga | kang tugur ing Magêlang | inggih amung tigang atus | ing punika nuwun duka ||
prajurit pinunjul | nora kêna ginagampang ||
4. pinrih bandhangane kêdhik | kèh Walônda salawe prah | ing prang mêngkono adate | sudira luwih lêksana | matur Suryanagara | apurun Maduntênipun | kula lan wong Surabaya ||
5. dadya kèndêl ingkang pikir | ngrabasèng
6. sang nata sampun apikir | kalawan wau kang raka | miwah kang rayi kalihe | lamun Radèn Mangkupraja | badhe kinarya lunas | Pangeran Purubayèku | tan sagêd purun matura ||
7. mangkêlipun ingkang rayi | dene sawêg naking
kacandhak ing papan | nêlas atur kawula | sampeyan sêntana prabu | nanging kacandhak ing ajang ||
10. pasthi ngruntuhakên batin | sanès anungkul arisan | lamun sampeyan amopo | botên purun asupata | yêkti kawula tumbak | sanadyan santana ratu | pênêd katura wus pêjah ||
11. nuntên wuwus sarwi nangis | Adhimas Suryanagara | sampun dika mindho gawe | mungguh ing badan kawula | pasrah adhi mring dika | imbarên ping wolu likur | tan sêdya sèdhèng ing benjang ||
12. makatên purwane nguni | mulane purun kawula | mring Pangran Purbaya linge | ngaturkên raka paduka | miwah putra sampeyan | Pangran Mangkunagarèku | jêtung Pangeran Purbaya ||
13. sang nata ngandika aris | timbalana Jayadirja | karo si rôngga dèn age | ingkang tinimbalan prapta | mas rôngga lan Jadirja | ya ta ngandika sang prabu | pêdhakên bocah kaparak ||
ngubêngi kang ngandikan | tan adangu praptanipun | lêbête kerid mas rôngga ||
ingsun tari | apa kukume wong murtat | ki pangulu ngisbatake | tuwan mangke yèn ing Kitab | kula matur ing tuwan | Jawa
murtat kapir wus Islam | murtat bali mring kopar | pinêjahan ukumipun | kadi punapa kang tindak ||
19. lamun murtat sami Jawi | kadi wadyane sang nata | ing Surakarta asale | suwita marang kang rama | lami wangsul saengga | mring Prabu
katong | tuwan sami makuwona | mangke kawula lunas | inggih jajalanatipun | kang wasta pun Mangkupraja ||
Mangkupraja yèn wus prapta | anèng pasowan jaba | amundhuta dhuwungipun | Dipati Suryanagara ||
nyuduk ana wong wolu | iku padha ming têlua ||
28. Si Yudaningrat pinilih | karo Si Surajênaka | Wulangsari katêlune | papate Si
31. andhawuhi amundhut kris | Mangkupraja wus sumôngga | Jayadirja nubruk age |
dene nora ngamuk dhingin | duk prang kacandhak nèng Tidhar | yèn lananga sayêktine | môngsa gêlêma kabandhang | pasthi
wus kinancingan | manawa ingkang garwa | miyarsa nuntên malêbu | nata tan purun panggiha ||
nadhahi | wong loro sarêng anyandhak | lajêng kantaka mring ngênggèn | akaku ingkang sarira | supe purwa duksina | katur marang kang sinuhun | yèn kang bok ayu kantaka ||
44. kinèn sami amiyosi | nyai lurah kalih pisan | anggawa kasinomane | radèn ayu binabayang | binêktèng pasanggrahan | pinêrnahakên ing pungkur | para garwane sang nata ||
45. sadaya ngadhêpi sami | maksih dènira
Radèn Ayu Mangkupraja | wungu saking kantaka | nênggih wanci pukul têlu | pêpungun angrês kang driya ||
1. para ipe samya angaturi | sarwi matur alon | dhuh bok ayu ing tyas dipun sarèh | rayi paduka sri narapati | apan inggih darmi | karsane Hyang Agung ||
2. mênggah ing lara kalawan pati | tan kenging ginayoh | ing manungsa bêkta wêwatêse | kaki-kaki lami tan ngêmasi | bayi rare cilik | kathah nuntên lampus ||
3. gih punika anibani pasthi | pancèning Hyang Manon | sami luwês sang nata garwane | sami titih amicara ngèlmi | prakawis ing pati | tan
pêpêsthène | amung inggih putranta kêkalih | paduka tingali | pan pinundhut wau ||
5. tilaring rama sabin pinalih | karsaning sang katong | sampun pinundhut putra kalihe | ingkang sêpuh ginadhuhkên inggih | bupati kêkasih | pun Jayadirjèku ||
6. ingkang anèm mas rôngga gadhuhi | ingkang kinèn ngêmong | putra kalih wus mawat kalihe | punapa kang krêndayaning galih | tan sae pinanggih | durakèng Hyang Agung ||
7. yèn paduka kang bok tanpa ngèlmi | pan putraning katong | anggêgawa ing akèh cacade | mundur kaya anake pak Sani | yèn kapatèn laki | bingung liwang-liwung ||
Hyang Widdhi | kalane amuput ||
10. nêdya mukir ing karaton kalih | dudu pikiring wong | kudu miji ing Walônda dhewe | nora milu anak sri bupati | ing Sala tan mawi | miwah marang ingsun ||
11. kaya wong wani amangun jurit | apikir mangkono | iya sapa kang wêdi dhèwèke | mung bandhane ngêmpakakên jail | prang dhewe tan wani | wong mangkono iku ||
12. yèn uripa jêjêmbêri bumi | agawe pakewoh | gawe rusak ing sanak-sanake | gawe rusuh lêtuh marang bumi | ngapêsakên wiji | pangrusake tuwuh ||
13. dhuh bok ayu pangandikanèki | tuwan Sayid
19. yèn wus katiban ukume Widdhi | nanging ta sang katong | ing patrape bok aja sumeje | nora katon awak ingsun iki | kadange pawèstri | milu baya lampus ||
20. êndi ana kadange pawèstri | ingkang kaya ingong |
aji | putra dika karo | kudu-kudu golèk pangan dhewe | angandika kang rayi narpati | gih bok ayu inggih |
24. lênggahe kang Mangkupraja nguni | kang sèwu kemawon | putra paduka kang bok kalihe | anglimang atus lagi
Purbayane | undhang budhal wau sri bupati | marang Margawati | pakuwon winangun ||
27. baris agêng anèng Margawati | kêkutha kêkojor | wadya Kêdhu sami prapta kabèh | mawi lun-alun ing Margawati | yèn
èwu kang pinaring malih | ingkang bumi Gêdhong | kang rinujad amung kaparake | mantuk
wuwuhe | Suranata miwah ta pinilih | pinundhutkên [pinundhu...]
[...tkên] sabin | wuwuh tigang èwu ||
31. wadya Kêdhu kang pantês ing jurit | kang surèng palugon | pinundhutan anggawa pêndhême | ingkang nyatus anyèkêt pra sami | winor
36. angandika wau sri bupati | rêmbugên ing kono | miwah kangmas lan arimas kabèh | ing pakolih linakon ing jurit | tuwin pra dipati | dèn padha awudhu ||
Cacaban yèku ana baris | agêdhe kang mungsoh | ing Magêlang ika ana manèh | ing Ngayogya kang
padha Mayor pan karo namane | mungsuh manèh ana ing Bahrawi | ing Pagêlèn malih | iya Gowong iku ||
40. sri narendra ing rèh wus amangsit | kang badhe linakon | Adipati Suryanagarane | ingkang sampun dhinawuhan pikir | maksih kinèn mangsit | guthit binathuthut ||
41. malah kinèn angaku pribadi | yèn sampun
ingkang kawit ambuka rêmbuge | Pangran Adiwijaya nulyaglis | ngatag pra dipati | payo pra tumênggung ||
43. aja ana taha urun pikir | bêcik lawan awon | pan ing kono ginambar ing akèh | môngsa nuli kanggoa tumuli | atanting-tinanting | sawusananipun ||
44. para tumênggung aturirèki | pra samya anggendhol | kula kônca sinôngga ing akèh | ingkang abdi darmi anglampahi | mung punggawa katri | kang dèrèng umatur ||
45. mas rôngga lan Jayadirja sami | kang dèrèng miraos | lan
kowe kakang pan tuwa pribadi | yèn kang Pugêr sêpi | sira kang katêmpuh ||
47. Jayadirja datan anauri | tumungkul ambêkoh | Adipati Suryanagarane | dhuh Pangeran umatur sayêkti | paran kang kinapti | punapa prang labuh ||
48. punapa prang nganggo ngistiyari | dadining palugon | inggih pundi ingkang kinarsakke | yèn prang labuh botên nganggo pikir | yèn prang nganggo pikir | istiyar ranipun ||
jurit | yèn mawi pinikir | pundi gèning mungsuh ||
50. akèh kêdhik tinêmpuh ing jurit | prang ngamuk rêrêmpon | saênggone pan angumbuk
1. Suryanagara muwus | amung satunggil pikipikir. panuju | inggih lamun amungsuh prang lan Kumpêni | nyuru jênang panjang agung | panas misih mêntas umob ||
2. nuli banjur sinêru | ênggon sawiji dènira nyuru | nora nganggo istiyar amaekani | môngsa kênaa dèn puluk | amêsthi cangkême mlocot ||
3. yèn rare karyanipun | saking ing pinggir panyurunipun | ingubêngan talatèn panyurunèki | suwe-suwe têngahipun | adhême wèh tan pakewoh ||
4. enak pinangan nutug | kados punika prayoginipun | saking pinggir ing Gowong punika pinggir | ing Pagêlèn saminipun | wontên pitulung Hyang Manon ||
5. nuntên anêngah besuk | kang nama nêngah nagri Matarum | winêdalan saking kilèn ing Matawis | abèn-abèning Matarum | yèn Pagêlèn sampun pêgot ||
6. Kumpêni ing Matarum | ngrasa supit padhaa lumayu | lunga baris padha mulih mring Matawis | yèn dhèwèk antuk pitulung | kang
8. kang mas punapa sampun | ingkang apikir pungkasanipun | matur alon Pangran Hadiwijayèki | pan inggih sampun kacukup | sumanggèng karsa sang katong ||
9. pun Suryanagarèku | kang sampun eca ing pikiripun | Jayadirja adhi rôngga anêpungi | punggawa sadayanipun | rêmpêg tumut sami golong ||
10. ngandika sang aprabu | inggih kakang mas kalamun sampun | botên wontên pikir kang ngedhon-edhoni | kula nut ngangge puniku | benjing enjing kula bodhol ||
11. mas rôngga nêmbah matur | lamun makatên kawula nuwun | lilah dalêm pun Mangkudirja ing mangkin | kawula nindhihi laku | kang gêcak loji ing Gowong ||
12. ya bênêr rôngga [rông...]
[...ga] iku | nuli budhala lan Si Tumênggung | Mangkudirja sira ingkang anindhihi | lan sun gawani sirèku | sathithik prajurit ing jro ||
13. Nirbaya Martalulut | lan Jagabaya Wirabrajèku | Cakragnyana Kanoman kalawan Miji | lan sun gawani sirèku | salawe watang punang wong ||
14. ingkang limalas iku | wong Suranata ingkang sapuluh | iya mantri pinilih ingkang nindhihi | marang lakunira iku | anggêpuk loji ing Gowong ||
15. ya Si Janodin iku | gonên pangirid Suranatèku | jênêngana iya sun arsa udani | antêpe
sami | saking ing ngarsa wotsantun | sarêng nambur dènnya bodhol ||
17. ingkang môngka panganjur | wadya kaparak mas Rôngga Mangku | Suranata ingkang kinarya pangirid | amung tuduh marginipun | ingkang para mantri Gowong ||
18. lêpas ing lampahipun | sarêng prapta ing sawetanipun | amakuwon mas rôngga sawetan biting | andhêdhêp tan ana sêru | wus parêk panggonan mungsoh ||
19. enjinge budhalipun | wau sang nata sawadyanipun | pan gumuruh wadya rèh kagiri-
Gowong lojinipun | pan kalih ênggon ing Sêmpurèku | lawan Kalibawang lojine satunggil | baris Gowong wus angrungu | yèn badhe katêkan
ing prang ting kalêbruk | Janodin angamuk awor ||
25. langkung rame prangipun | akèh agapyuk suduk-
ing jurit | mangkana wau sang prabu | saking Karasak wus bodhol ||
27. nèng marga miyarsèku | nênggih suwara bêdhil gumuruh | Pangran Adiwijaya matur kang rayi | ngarsa sanjata gumuruh | suwawi tilar rêrepot ||
28. bilih pun rôngga tarung | inggih manawi kawratan
mungsuhipun | kèrine mati sami lumayu | ngungsi loji Kalibawang kang dèn ungsi | mas rôngga sakancanipun | angêsuk lan prajurit
35. mas rôngga nêmbah matur | inggih pukulun sampun kadulu | pêpurune abdi dalêm pun Janodin | inggih
lêlungguhe saking ing ngandhap samangkin | sun sêngkakakên ing luhur | jumênênga ing samêngko ||
ingkang rayi kalih kang ingutus | Pangran Purubaya Mangkukusumèki | kinèn gêcak Selalêmbu | dene barise kang êlor ||
41. Malaran kang tinuduh | punggawa katri ingkang anggêpuk | Jayadirja Dipati
mantri sèwu Numbak Anyar sami | cinacah turangganipun | sèwu nêm atus mirantos ||
2. pan anuju ing akiring taunipun | praptaning Ungaran | miranti amasang rakit | lojinipun pakewuh langkung santosa ||
3. duk sadalu prapta malih têlikipun | ature tinanggap | èstu badhe pangkat latri | pra dipati kang badhe gitik Malaran ||
miyarsi | ragi mongkog kaya bisa ngênakêna ||
7. kopralipun sareyan pinêtik sampun | dèn nêmên ing aprang | yèn olèha Mangkubumi | pasthi ingsun nuli munggah dadi amral ||
8. kopralingsun pan sareyan unggahipun | kapitan lan lutnan |
yèn andika mapag adoh mêsthi kalah ||
53. Sultan Kabanaran tilar praja, ngungsi dhatêng tanah Sukawati ... 6
54. Anyariyosakên angkatipun utusan ing Surakarta dhatêng Batawi, tuwin paprangan alit-alit ... 23
55. Gupêrnur Hogêndhorêp tuwin utusan ing Surakarta wontên ing Batawi ... 31
56. Gupêrnur Hogêndhorêp kalurugakên dhatêng Bantên ... 37
57. Sawangsulipun saking Batawi, tata-tata awit kuwatos mêngsah têmtu pêpulih ... 43
Saiki Kusuo no Psi Nan 57 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 57 :
[[Kategori:kacamatan ing Tapanuli Utara {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tarutung,_Tapanuli_Lor&oldid=1036283"	Kategori: Kabupatèn Tapanuli UtaraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 14 Maret 2016.
dukung mas. Apik pokoke….paling ora wong tegal pada kelingan karo tanah kelahirane…SIng luwih penting, Tegal aja nganti ketinggalan karo liyane…Bayangnya, tegal kuwe wis tuwa umur asline….tur perek karo Jakarta….sing semono tegal isih adoh karo ketinggalan kanggone ukuran saiki….jarena pengin “mbetahi & ngangeni” ning apa sing mbetahi ngangeni…isih katon
Balas	IIF, on 29/05/2010 at 23:34 said:	Sampeyan kemantrane mbang endi?
Aku ya wong Kemantran Kulon, nang kidule
tegel-tegelan (tegal) nganti brebes mili (brebes) jarane melayu ngidul(banjaran)prajurite gari slawe (slawi) ngumpet ning lebak ciut (lebak siu) yomani tambahan akhire balapulang (bala pulang), hayo primen ? kiye nyong wong tegal asli saiki
Jangka sorong ya iku piranti kanggo ngukur dawa, kandel, jeruné bolongan, lan dimeter jaba sajroné barang kanti batas ketelitian 0.1 mm.[1] Jangka sorong nduwèni 2 rahang, ya iku rahang tetep lan rahang sorong.[1] Ing rahang tetep ana skala utama lan rahang sorong ana skala nonius utawa skala vinier.[1] Skala nonius iki dawané 9mm kang kabagi dadi 10 skala kanti ketelitian 0.1 mm.[1] Asil pangukuran kanti jangka sorong ditentokaké andhedhasar angka ing skala utama (angka pasti) ditambah angka ing skala nonius kang diétung saka 0 nganti garis skala nonius kang mèmpèt karo garis skala utama.[1]
Bagéyan[besut | besut sumber]
Bagéyan-bagéyan Jangka Sorong / Caliper ya iku[2] :
Bagian iki fungsiné kanggo ngukur bagéyan salah sijiné barang kanti cara diapit.[3]
Bagéyan iki fungsiné kanggo ngukur bagéyan jero salah sijiné barang kanti cara diulur (misalé: blongan pipa).[3]
Bagéyan iki fungsiné kanggo ngukur salah sijiné bolongan/celah salah sijiné barang kanti cara nancepaké bagéyan pengukur.[3]
Bagéyan iki fungsiné kanggo maca asil pangukuran sajroning satuan cm kanggo vèrsi kang analog.[3]
Pada karo ukuran utama anaging kanti satuan inch.[3]
Fungsiné minangka patokan maca skala kanti satuan cm.[3]
Fungsiné minangka patokan maca skala kanti satuan inch.[3]
Kanggo mandekaké utawa nglancaraké gèsèran pangukuran.[3]
Cara kerjané[besut | besut sumber]
Cara ngukur diamèter, amba utawa kekandelan barang: Putera pengunci ing arah kiwa, bukak rahang, lebokaké batang ing rahang ngisor jangka sorong, gèsèr rahang supaya rahang pas ing barang kasebut, putar kunci ing arah tengen.
Cara ngukur diamèter bagéan jero salah sijiné pipa utawa tabung: Putera pengunci ing arah kiwa, lebokaké rahang duwur marang jero barang kasebut, gèsèr supaya rahang pas ing barang, puter pengunci marang arah tengen.
Cara ngukur jeruné barang: Putera pengunci ngiwa, bukak rahang sorong nganti pucuk lancip ngemèk pojok ngisor tabung, puter pengunci nengen.[3]
Conto cara kerjané[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki conto cara kerjané jangka sorong, wondéné barang kang dicoba ya iku spidol.[3]
Delenga posisi angka nol ing skala nonius marang skala utama.[3]
Golèka garis skala nonius kang dèmpèt karo skala utama.[3]
Ukura dawa spidol kanti migunakaké jangka sorong.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jangka_sorong&oldid=1104913"	Kategori: Piranti	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 23 Oktober 2016.
Wis rak iso maneh, mbobol indosatm2
Awet 26? Desember kae "bolonge" indosatm2 kethoke wis ditembel :) mbiyen (wis rong taun luwih) aku iso entuk akun broadband CDMA, IP publik (enak nggo P2P), lan quota unlimited gratis tjuk, lumayan tho cuma modal kertu perdana limang ewu thok iso ngenet taunan.Jane aku jek ngarep-arep yen ki mung sementara, kan iso uga ono sing didandani apane ngono. Yo wis lah matur suwun kaliyan indosat aku wis pikantuk ilmu kathah saking internet. Donlod'ane wis tekan 200 DVD! Suwun sanget!Saiki wis bener2 1 RUIM = 1 akun tenan. hehe, yen nyoba mbobol akun pascabayar bakal ntuk error 718 (biasane 691).Indosat2 bolong koyo ngene kok kudu ngenteni telung taun (luwih ya'e) lagi diprenahke! network admine
Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 7. Jaman Surakarta awal	Katalog:Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172Sambung:1.Kapustakan Jawi,
Nalika jaman Surakarta awal punika ing bab kapustakan kenging kabage dados kalih perangan. Ingkang perangan satunggal kenging dipun wastani pêmbangun, ingkang perangan kalih kenging winastan: andamêl sêrat enggal.
Ingkang kawastanan pêmbangun punika: sêrat-sêrat kina dipun jarwakakên mawi sêkar macapat. Contonipun sêrat Wiwaha Jarwa. Sêrat punika
Miturut gotèk, ingkang anjarwakakên punika ingkang Sinuwun P.B. III. Mirid angkaning taun, cocog; awit Sinuwun P.B. III punika jumênêng wontên ing taun 1749 seda ing taun 1788 taun Masehi.
Manawi dipun tandhing kaliyan babonipun ingkang basa Kawi, sêrat Wiwaha Jarwa punika inggih namung lowung, dene tiyang Jawi jaman samangke sagêd sumêrêp grêban isinipun sêrat Arjuna Wiwaha Kawi. Nanging [Na...]
[...nging] manawi dipun titisakên, kêtingal cêtha bilih ingkang anjarwakakên punika sagêdipun dhatêng basa Kawi namung capêt-capêt sangêt. Kathah panggenan ing Kawinipun ingkang wontên ing jarwa namung dipun dugi-dugi, têrkadhang dipun piyagah kemawon. Ingkang makatên punika sampun tamtunipun, awit nalika jaman samantên prabot-prabot ingkang kangge ngudi saha ngudhali basa Kawi, babarpisan dèrèng wontên. Amila kadospundi-kadospundiya, sagêd samantên punika sampun pintên-pintên.
Ingkang murugakên kirang rêmênipun tiyang maos sêrat Wiwaha P.B. III punika, anggèning têmbungipun wongsal-wangsul; upami tiyang andodomi makatên caruk-wali.
Sêrat Wiwaha utawi Mintaraga ingkang kasêbut ing nginggil punika sampun kacithakakên dening J. F. C. GERICKE wontên ing VERHANDELINGEN BAT. GEN., babak 20, taun 1844, mawi aksara Jawi saha prêtalan ing basa Walandi sawatawis dipun cêkak.
Ingkang sayêktos kêdah dipun anggêp ambangun kapustakan Jawi kala jaman Surakarta awal, punika priyagung kakalih, inggih punika KYAI YASADIPURA I lan II, rama kaliyan putra; Yasadipura II, lajêngipun nama Radèn Tumênggung Sastranagara.
Sarèhne priyagung kêkalih wau anggènipun sêsarêngan nyambut damêl dangu sangêt, dados anggènipun misahakên: iki gaweyane Kyai Yasadipura I; iki Yasadipura II, punika tumrap kula angèl sangêt.
Upami katitika saking lêlewaning basa saha kêkidungan, lêting wanci mèh mbotên wontên, bedaning lagu inggih sakêdhik sangêt, lah tiyang rama kaliyan putra.
Amila pangrêmbag kula bab yasan Yasadipuran, kula caruk kemawon. Mangke manawi pinuju ngrêmbag sêrat ingkang cêtha yasanipun ingkang sêpuh utawi yasanipun ingkang ênèm, badhe dipun pratelakakên.
Kyai Yasadipura ugi anjarwakakên sêrat Arjurawiwaha. Sêrat punika purwakanipun sêkar dhandhanggula: Pratisthaning budi amartani, anèng tyasing pandhita kang limpad, mring kawruh kasunyatane, mungkur mring pakarti dur, ... salajêngipun.
Sêrat punika basanipun langkung sakeca katimbang sêrat yasan dalêm ingkang Sinuwun P.B. III. Ewa samantên bilih katandhing kaliyan ingkang basa Kawi inggih kêtingal anggènipun gagap-gagap, andugi-prayogi. Namung manawi dipun priksani mbotên mawi katandhing, inggih sampun nama sae.
Sêrat punika sampun kacithakakên mawi aksara Jawi dening DR W. PALMER VAN DEN BROEK kala 1868 taun Masehi wontên ing Pangêcapan Gupremen ing Bêtawi.
Ugi mèh nunggil wanci sêrat Ramayana ingkang sampun kaaturakên ing wiwitaning pangrêmbag, inggih dipun jarwakakên dening Kyahi Yasadipura. Sanadyan anggènipun anjarwakakên wau, inggih kêrêp namung gagap-gagap kemawon, nanging sêrat Rama Jarwa punika kenging dipun wastani sae-saening sêrat Jawi jaman samangke. Anggènipun sakeca punika awit, pundi-pundi panggenan ing babon ingkang kyahi mbotên mangêrtos, lajêng dipun tilar dipun santuni saprayoginipun ingkang botên ambibrahakên aluraning cariyos. Kados ta bab rêrênggan sapanunggilanipun.
Nanging ing panggenan ingkang pêrlu, ingkang botên kenging dipun tilar, mangka Kyahinipun mbotên patos mangrêtos, punika inggih lajêng kêtingal cêtha bilih gagap-gagap, lajêng kêrêp dipun grêba, têmahan kêlintu
panyuraosipun. Ingkang makatên punika, sampun kaaturakên ing nginggil, nalar ingkang samêsthinipun. Awit kyahinipun botên kagungan prabot sanèsipun kangge nyinau basa Kawi, kajawi landhêping pangrêtosipun. Lah inggih sapintêna landhêping pangrêtos, bilih botên wontên prabot sanèsipun, tumraping pangudi basa, tamtu cupêt. Ewasamantên, kyahinipun anggènipun baud ngikêt ukara kidung ingkang tumrap sêrat damêlanipun ingkang sanès-sanès, punika namung saking anggènipun kêrêp maos sêrat-sêrat basa Kawi, ingkang kala samantên sampun utawi taksih wontên.
Sêrat Rama Yasadipuran punika sampun kêrêp dipun cithakakên. Kados ta wontên ing VERHANDELINGEN BAT. GEN., babak 21 b. mawi aksara Jawi. Ingkang wêdalan Van Dorp inggih aksara Jawi. Namung ingkang wêdalan Bale Pustaka, mawi aksara latin.
Wiwitanipun sêrat Rama Jarwa, nyariyosakên sanakipun Dasamuka, dalah tapa saha kadhatonipun. Punika Ramayana Kawi botên wontên. Awit pupuh 1 pada 1 dumugi pada 13 punika pêndhêtan saking sêrat Arjunawijaya (Sasrabau). Wiwitanipun cariyos Ramayana, wontên ing pada 13: kunêng wontên winurcita, ratu luwih praja'di kang madêg aji, sang prabu Dasarata.
Sajakipun nalika sêrat Rama Yasadipuran badhe dipun cithakakên dening C. F. WINTER, punika mawi dipun sêsêli dening tiyang sanès. Kados ta: Pupuh 13 pada 2: gandrung-gandrung amangunkung ... dumugi ... Dhuh yayi mring pundi masku, pada 7, dados 5 pada punika sêsêlan. Makatên ugi pada 11 dumugi 14. Malih pupuh 14 pada 2: jalalatan mulat nganan ngering ... dumugi ... mangsah gandrung-gandrung pada 10, dados 9 pada, punika inggih sêsêlan enggal. Pupuh 14 pada 12-14 têngah, inggih sêsêlan. Pupuh 18: gandrung-gandrung kapirangu,
enz. panggenan ingkang dipun rêmêni sangêt dening tiyang Jawi, saha pupuh 19a: Tuhu tan kêna winarni ... enz. punika sabageyan agêng ugi sêsêlan. Kêkathahên upami kapratelakna sadaya panggenaning sêsêlan wau.
Anggènipun sagêd nitik bilih panggenan wau kintên-kintên sêsêlan enggal, punika awit ing sêrat Rama ingkang langkung sêpuh, ingkang dipun akênakên yasanipun Kangjêng Pangeran Singasari (sêrat Brandes-Rama No 605) panggenan wau botên wontên. Makatên ugi ing sêrat Rama Jarwa sêkar agêng (Ms. B. G. No 589) inggih botên wontên. Rama Jarwa sêkar agêng punika Rama macapat kadadosakên sêkar agêng.
Sêrat punika ugi yasanipun Kyahi Yasadipura, saking anggènipun anjarwakakên sêrat BraratayudhaBharatayuddha ingkang sampun kaaturakên ing nginggil. Mênggah caranipun anggènipun anjarwakakên, inggih botên bèntên kaliyan kala anjarwakakên sêrat Ramayana. Inggih kêrêp namung dipun gagapi, mawi dêdugi lan prayogi. Namung sarèhne sêrat Baratayudha punika langkung ênèm katimbang sêrat Ramayana, dados basanipun inggih radi langkung gampil katimbang basanipun sêrat Ramayana. Awit saking makatên, Kyahinipun anggènipun anggagapi dados mbotên patos grayung-grayung sangêt. Amila sêrat Bratayuda punika langkung cêlak dhatêng babonipun, katimbang sêrat Rama dhatêng sêrat Ramayana.
Kangge conto bilih anggènipun anggagapi wau sok lêpat, kaaturakên kados ing ngandhap
tawure para Pandhawa). Kang iku Sang Duryodana mbanjur disapatani (dening sang brahmana mau), bakal mati ing prang sakulawargane.
Ing Jarwa pupuh 12 pada 5 mungêl: ... prabu ing Ngastina, tawurira pandhita sagotra'nak putunèki, apan kinarya, tawur Ngastina nênggih.
Anggènipun sêling-sêrap bab Sagotra, punika pancèn sampun lami. Wontên ing lampahan Bale Si Gala-gala, Sagotra punika namaning bambang, ingkang mêntas rabi, nanging bojonipun botên purun atut. Wasana jalaran saking Radèn Arjuna, ingkang èstri lajêng purun atut; punika Sang Sagotra prasêtya dhatêng para Pandhawa, mbenjing prang Bratayuda sagah dados tawuring Pandhawa.
Makatên ugi nalika pêjahipun Radèn Jayadrata, sirahipun kabuncang dening jêmparing, dipun cariyosakên ing Kawi pupuh 16 pada 7: têka mara ye kisapwani bapanya, dipun pêdhot yèki sapwani bapanya. Wontên ing Jarwa sapwani lajêng dados namanipun ingkang rama Radèn Jayadrata; Bagawan Sapwani, ing wayang Sêmpani.
Malih, nalika Radèn Gathutkaca pamitan badhe mapagakên
Têgêsipun: pancèn èwêd sangêt tiyang badhe andamêl bèrèsing pandamêlan ingkang wigatos punika. (Nanging) pun anut-miturut mbotên mawi gagasan barang-barang, punika ingkang kula gondhèli ing wêkdal punika.
Ing ngriki têmbung si tutu tatanpa = pun anut miturut mbotên mawi ... dados si tutuka, sabab yèn aksara
kina, ta punika kaliyan ka kêrêp cawuh, tutuka lajêng dados namanipun Radèn Gathutkaca: Radèn Tutuka malah Tutruka.
Malih nalika Prabu Salya sampun seda ing paprangan, Dèwi Satyawati angsal palapuranipun punggawa, ungêlipun ing Kawi pupuh 44 pada 1 makatên: Wwantên bhrêtya kapartyaya'tuha ya ta'yar i sira.
Têgêsipun: wontên wadya pinitados, sêpuh, punika ingkang matur dhatêng (Dèwi Satyawati, bilih Prabu Salya sampun seda). Têmbung tuha ya ta ing ngriki lajêng dados samanipun patih ing Mandaraka, Tuhayata. Malah wontên wayangipun, rainipun ijêm, gajêgipun.
Makatên ugi Pancawala, punika pancènipun putranipun para Pandhawa saking Dèwi Drupadi, cacah 5, botên mawi dipun wastani namanipun. Nanging wontên ing wayang dados wayang satunggal.
Taksih tunggilipun. Sanga-sanga, putranipun Sang Satyaki, punika pancènipun inggih botên kasêbut namanipun; namung putranipun Sang Satyaki punika cacah 9; lêrêsipun pamaos: sang asanga.
Wontên malih. Sang Nirbita punika dede nama; punika têmbung ingkang atêgês tampa wêdi, katumrapakên dhatêng Ratu Wiratha piyambak. Nanging wontên ing wayang Sang Nirbita dipun anggêp wayahipun Ratu Wiratha.
Ingkang makatên punika ing sêrat Bratayuda wontên sawatawis kathah. Nanging yèn katandhing kaliyan grênging cariyos, bab punika kenging dipun wastani sêpele sangêt. Awit Kyahi Yasadipura anggènipun anjarwakakên sêrat Bharatayuddha dados sêrat Bratayuda, punika miraos sangêt. Yèn sampun kasuda bab sakêdhik ing nginggil punika, tiyang Jawi wajib matur nuwun
dhatêng Kyahi Yasadipura, dene saking sêrat Bratayuda wau sagêd sumêrêp suraosipun sêrat Bharatayuddha, sanadyan sawatawis grêban.
Sêrat Bratayuda sampun kêrêp kacithakakên. Ingkang sakawit dening DR A. B. COHEN STUART mawi aksara Jawi kala tuantaun 1856. Lajêng wontên ing VERH. BAT. GEN. Deel 28 (1860); prêtalanipun ing basa Walandi wontên ing deel 27.
Cithakan sanèsipun, dening RADÈN DIRDJAATMADJA, Sala, taun 1901, 1903, 1908, tigang jilid mawi aksara Jawi; ingkang jilid 3 ngêmot cariyos Kalimataya (murudipun para Pandhawa), asli saking RANGGAWARSITAN, kasêkarakên dening RADÈN MARTADARSANA.
Sêrat punika ing sajatosipun sêrat Nitisastra ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, dipun damêl ing basa jarwa. Anggèn kula ngaturakên sêrat punika, kula pêndhêtakên pratelanipun DR D. L. MOUNIER, kadamêl kala 1843 taun Masehi (wontên ing Surakarta, jaman Ingkang Sinuhun P.B. VII) dados taksih cêlak kaliyan jaman Yasadipuran. Pratelanipun DR MOUNIER kirang langkung makatên:
Layang Panitisastra iki dhèk taun 1725, taun Masehi 1798 sangka basa Kawi didadèkake basa Kawi miring. Banjur dhèk taun 1735, taun Masehi 1808, disusuli sing Kawi Jarwa. Barêng taun 1746, taun Masehi 1819, digawe ing basa gancar dening Radèn Panji Puspawilaga, nanging ora pati titi.
Sing Kawi miring iku gaweyane KYAHI YASADIPURA I, sing jarwa gaweyane RADÈN TUMÊNGGUNG SASTRANAGARA (= YASADIPURA II). Layang loro mau surasane mèh padha wae.
Mirid pratelan ing nginggil punika cêtha sangêt manawi Kyahi Yasadipura I lan II ugi anjarwakakên sêrat Nitisastra. Namung pilahipun ingkang cêplos kadospundi, punika ing samangke dèrèng dipun titisakên.
Sêrat Panitisastra ingkang dipun prêtal dening DR MOUNIER, punika ngêmot pupuh:
ingkang kasêbut ing nginggil punika sadaya ing samangke taksih wontên ing Leiden. Ing tanah Jawi kintên kula sampun awis-awis.§ Enggal mangke Museum Jakarta mêntas tumbas sêrat NITISASTRA ingkang ngêmot pintên-pintên pupuh, ambokmanawi punika tunggilipun Nitisastra ingkang dipun pratelakakên dening DR MOUNIER.
Wontên malih sêrat PanitisasastraPanitisastra ingkang têmbung dhandhanggula thok, cacah 97 pada, purwakanipun
Angka taun ing sêrat Panitisastra dhandhanggula thok, punika nêm catur gora ratu = 1746. Ingkang dipun prêtal DR MOUNIER: Tata tri gora ratu = 1735; dados kaot 11 taun. Panitisastra Mounier ngêmot 10 pupuh gunggung 143 pada.
Nitik ing kawontênan, sagêd ugi Panitisastra Mounier wau kala taun 1746 dipun dadosakên dhandhanggula thok, kapiridakên sêrat Nitisruti, ingkang ugi namung ngêmot sêkar dhandhanggula thok.
Sêrat Panitisastra sanèsipun ngêmot sêkar dhandhanggula 61 pada sinom 34 pada, gunggung 95 pada. Sêrat punika purwakanipun makatên: mêmanising panêmbah pamuji, kang minangka pandoning wardaya, mring kang karya ngalam kabèh, baka kodrat puniku, ingkang sipat rahman lan rahim, kang murba amisesa, jagat isinipun, ping kalih marang utusan, Kangjêng Nabi Muhammad ingkang sinêlir, mayang kulawarganira.
Purwaka ing nginggil cakêt punika, Patekah dipun jawèkakên. Punika kajawi nglêluri adatipun purwaka sêrat Jawi Sêlam, ugi kangge nyantuni panêmbah dhatêng Bathara Wisnu ing purwakaning Kawinipun.
Mênggah anggènipun anjarwakakên Kawinipun, punika inggih namung gagap-gagap kemawon. Ambosêni bilih pijêr kula aturna kemawon.
Manawi kula mbotên kalintu, sêrat Nitisastra Jarwa punika sampun nate dipun cithakakên; kala kula taksih lare nate maos. Nanging samangke mbotên mranggul-mrangguli malih.
Sêrat punika ugi yasanipun Kyahi Yasadipura II, mêndhêt saking sêrat Arjunawijaya (No 30). Purwakanipun
Sang prabwa tamaja, inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (= P.B. V), ing ngriki kocap malih.
Sêrat Arjunasasra punika botên mawi sajarah, tur cariyosipun Sugriwa Subali inggih mbotên wontên awit ing babonipun inggih pancèn mbotên wontên. Namung ing ngriki Rêsi Wisrawa sampun dipun damêl anglampahi tindak awon; dipun kèngkèn ingkang putra Prabu Danaraja, madosakên garwa, wasana badhe mantu lajêng dipun pundhut garwa piyambak. Ingkang makatên punika ing Kawinipun botên wontên babarpisan. Nanging kadospundi jalaranipun dene Sang Rêsi Wisrawa kadamêl anglampahi kirang sae wau, punika dèrèng dipun taliti.
Sêrat punika ugi yasanipun Kyahi Yasadipura II. Dene babonipun, inggih sêrat Dharmasunya No 35 ingkang sampun kaaturakên ing nginggil. Sampun kapratelakakên bilih sêrat Dharmaçunya punika basanipun sampun sawatawis risak, dados suraosipun inggih kathah ingkang pêtêng.
Sêrat ingkang kados makatên wau kadadosakên basa jarwa mawi sêkar macapat, dening kyahinipun, ingkang sagêdipun dhatêng basa Kawi namung sawatawis
kemawon. Amila pêtênging suraosipun Darmasunya macapat wau tumrap kula, sampun mbotên sagêd matur. Tujunipun ingkang dipun rêmbag punika bab mystiek. Dados pêtênging suraos punika mêwahi èdinipun. Amila kados sampun adatipun; bangsa ingkang ahli klênik punika yèn wontên sêrat klênik, ingkang pêtêng suraosipun, malah saya sangêt anggènipun mastani èdi, murni. Tumrapipun tiyang ingkang botên ahli klênik, tur rêmên dhatêng nyata-nyatanan, cêtha-cêthanan, yèn maos sêrat ingkang kados makatên punika, manahipun sêmpêlah.
Ing pungkasaning sêrat Darmasunya wau wontên ungêl-ungêlan, ingkang mratelakakên cêtha bilih sêrat punika yasanipun Kyahi Yasadipura II, ungêl-
ingsun. Darmasunya binasan kawi, kawilêtaning raja, agama lunihung,linuhung ri mangkya ta ingkang
pandhita sudibya, wicaksana trus tingale, ing mangkya kang amangsul, basa kawi dhatêng ing Jawi, Yasadipura ping rwa, dahat mudha punggung, mêhêng lumakwèng sapakwan, jêng sang hulun sang maha narpatisiwi, dibya ing Surakarta.
ing nginggil punika wontên sêngkalanipun: naya mêrta maharsi manêngkung = 1742 taun
Jawi. Bilih katandhing kaliyan sêngkalan sêrat Panitisastra, dados sêrat Darmasunya punika pinanggih baraken.barakan.
Makatên ugi narpaputra saha maha narpatisiwi ing Darmasunya, punika inggih sang narpasiwi utawi Vorstenzoon ingkang kasêbut wontên ing sêrat Panitisastra. Inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ingkang lajêngipun jumênêng Sinuhun P.B. V.
Sêrat DarmusunyaDarmasunya sampun kacithakakên dening pakêmpalan Widyapustaka (Theosophie) mawi aksara Jawi kala taun 1921 wontên ing Bêtawi. Anggènipun nyithak kathah lêpatipun. Kados ta saking pêthikan ing nginggil punika.
Sêrat Darmasunya dipun cariyosakên damêlanipun Êmpu Yogiswara, punika inggih omong-kosong kemawon.
KYAHI YASADIPURA inggih anjarwakakên sêrat Dewaruci, sakawit namung cêkak sangêt, dipun icali ngèlmonipun, wontên ing sêrat Pasindhèn Badhaya, ing karaton dalêm Surakarta, ungêlipun makatên: Sindhèn
mêndhêg nêmbah mring sang dibya. /
// o // mêndhêk nêmbah mungêl gêndhing Gambirsawit. / mawur ing tyas Maha Prabu Duryudana //
Pêthikan ing nginggil punika mawi sêngkalan pawaka ro wiku raja = 1723 taun Jawi. Dados namung kaot 2 taun kaliyan kala Kyahi Yasadipura I andamêl sêrat Panitisastra KAWI-MIRING.
Sêrat Dewaruci wontên ingkang mawi SÊKAR AGÊNG. Inggih punika ingkang apurwaka: Nihan karananiran doning ulun rumancanèng sotanirang
paramartèng rat, witaning tumuwuh, winahya têkang sasmita winardya.//
Sêrat punika pungkasanipun wontên sangkalanipun: malêtiking dahana goraning rat = 1730 taun Jawi.
Mirid pangudi ingkang sawêg kemawon katindakakên, kenging dipun têmtokakên bilih sêrat Dewaruci sêkar
agêng ing nginggil punika walikan saking ingkang sêkar macapat. Dados sêkar macapat rumiyin lajêng kadadosakên sêkar agêng, kados sêrat Rama B. G. No 589 kasêbut ing nginggil.
Taksih wontên malih sêrat Dewaruci sêkar agêng, purwakanipun mungêl makatên:
Bimasuci, mamrih mardawèng tyas ...
Ing pêthikan punika sang NARPATMAJÈNG JAWI, inggih kasêbut kados ing sêrat Panitisastra. Dados kenging dipun tamtokakên bilih sêrat Dewaruci ingkang kantun punika damêlanipun Kyahi Yasadipura II saking dhawuh dalêm Kangjêng Gusti (P. B. V).
Sêrat Dewaruci ingkang sêkar macapat, sampun nama kêrêp dipun cithakakên mawi aksara Jawi. Ingkang sapisan wontên ing pangêcapan Van Dorp taun 1870, lajêng taun 1873 lan taun 1880. Ingkang ngêdalakên Mas Ngabèhi Kramaprawira, kados-kadosa damêlanipun piyambak, botên mawi pratelan bilih punika damêlan Yasadipuran.
Kala taun 1922 sêrat Dewaruci dipun cithakakên malih dening Mas Ngabèhi Mangunwijaya. Mawi dipun sukani bêbuka, nyariyosakên bilih sêrat Dewaruci punika ing ngajêng mawi têmbung Kawi sêkar agêng, anggitanipun Êmpu Widayaka ing nagari Mamênang inggih punika ing Kêdhiri. Empu Widayaka wau inggih Ajisaka ... salajêngipun.
Botên prêlu kula aturakên malih bilih pratelan ing nginggil cakêt punika 100% omong-kosong.
Sêrat Dewaruci Yasadipuran, punika wiwitipun Radèn Wrêkudara pamitan dhatêng Dhanghyang Drona badhe pados toya marta. Mbokmanawi kyahinipun taksih angsal [ang...]
[...sal] babon ingkang mawi lampahan sawatawis punika.
Sêrat Dewaruci ingkang sêpuh, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, punika cariyosipun, kajujug Radèn Wrêkudara mangkat dhatêng sagantên. Dados kintên-kintên, lêlampahan sangajêngipun, wontên ing sêrat kina wau sampun ical.
Sadaya sêrat-sêrat Jawi, ingkang bangunan saking sêrat Kawi punika tumrapipun tiyang ingkang mangrêtos dhatêng kawinipun, kenging dipun wastani sakêdhik sangêt ajinipun. Nanging bilih tumrap ingkang botên sagêd, saya malih tumrap tuwuhing kapustakan Jawi, sêrat-sêrat wau agêng sangêt ajinipun. Awit tamtunipun ing wingking inggih botên sapintêna tiyang Jawi ingkang purun marsudi supados sagêd dhatêng basa Kawi, ngantos sagêd nilar sêrat-sêrat ingkang bangunan saking sêrat basa Kawi.
Taksih tunggilipun pambangun, nanging mêndhêt saking tuk sanès, punika damêlanipun KYAHI YASADIPURA: sêrat Menak. Sêrat Menak Yasadipuran punika inggih sêrat Menak Kartasura, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, nanging basanipun saha kêkidunganipun dipun wangun malih dening Kyahi Yasadipura, dados sêrat ingkang miraos sangêt. Nanging tumrapipun ing jaman samangke, jaman ingkang kêdah enggal-enggal, jaman "tempo itu uwang", tiyang maos sêrat Menak sampun kathah ingkang botên gurnan. Saya malih sadhèrèk nem-neman. Kajawi botên gurnan saking anggènipun kêpanjangên, mawi kirang utawi sampun mbotên wanuh kaliyan basa Jawi, basanipun piyambak.
Sêrat Menak sampun dipun cithakakên dening Radèn Ngabèhi Jayasubrata, karan en-co sun. Sadaya wontên
7 jilid, wêdalan ing pangêcapan Van Dorp, Sêmarang.
wêdalan Balai Pustaka punika anggènipun andamêl gêla, dene sadaya panggenan, ingkang sawatawis cêtha sajak propagandha Islam, dipun icali.
Wontên malih cithakan ingkang langkung lami, nanging botên komplit. Inggih punika ingkang dipun wêdalakên dening C. F. WINTER, Batavia 1854.
Kyahi Yasadipura ugi ambangun sêrat Ambiya ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Sêrat punika (Ms. B. G. no 10) mawi sêngkalan: janma tri goraning aji = 1731 taun Jawi.
Sêrat punika babonipun sêrat basa Malayu nama: MAHKOTA SEGALA RAJA-RAJA. Ingkang andamêl ing basa Jawi, mawi sêkar macapat, inggih KYAHI YASADIPURA, mawi angka taun Hijrah 1139, taun Jawi 1726 (Ms. Bat. Gen. No 582).
Sêrat Tajusalatin sampun kêrêp sangêt dipun cithakakên: Sêmarang 1873, 1875, Surakarta 1905; Surakarta Rusche 1922.
Sadaya sêrat-sêrat yasan Yasadipuran ingkang kasêbut ing nginggil, punika kalêbêt pambanguning Kapustakan Jawi. Ingkang nama andamêl sêrat enggal, punika kados ta.
Sêrat punika nyariyosakên lêlampahanipun Kaji Mutamangkin, karan Ki Cêbolèk, anggènipun ngrisak sarak: ngingah sêgawon sapanunggilanipun. Lajêng dipun gigat dening para ngulama satanah Jawi, dipun pangagêngi kêtib anom ing Kudus. Prakawis katur dhatêng pradata ing nagari Kartasura, jumênêngipun Ingkang Sinuhun P.B. II. Putusanipun Ki Cêbolèk dipun ngapuntên, sarèhne sampun tobat, saha kawon bantahipun kaliyan Kêtib Anom Kudus.
Ing sêrat Cêbolèk wau sêrat Dewaruci, Wiwaha lan sanèsipun, dipun rêmbag panjang, kangge praboting prakawis. Pangeran Mangkubumi, (Sinuhun Sultan I) inggih kocap anggènipun rêmên tapa, saha pêrang kaliyan mênthèk.
Ingkang mêgah-mêgahakên sêrat Cêbolèk punika dene anggènipun anggambar satunggal-tunggaling priyantun, kêtingal gêsang cêtha. Kados ta Radèn Dêmang Ngurawan, punika priyagung brêgas, wantêr, micara.
Sêrat Cêbolèk sampun nate kacithakakên ing pangêcapan Van Dorp, Sêmarang, taun 1886, mawi aksara Jawi. Enggal mangke kacariyos ugi sampun kacithak malih.
Sêrat punika ugi karan Babad Palihan Nagari. Ingkang dipun cariyosakên: sasampunipun kraton pindhah dhatêng Surakarta, sabab ing Kartasura dipun risak ing Cina, Pangeran Mangkubumi mêdal ngraman, awit lênggahipun siti dipun suda kathah sangêt, lajêng pêrang mêngsah kraton Surakarta. Salêbêtipun pêrang Pangeran Mangkubumi dipun suyuti ing para pangeran sanès-sanèsipun, ingkang sami botên narimah panggalihipun. [pang...]
[...galihipun.] Punapa dene Pangeran Mangkunagara (Sambêrnyawa) inggih suyut,
prang Pangeran Mangkunagara misah saking Mangkubumèn, malah dados mêngsah. Wusananing prang, tanah Jawi lajêng kapalih. Pangeran NangkubumiMangkubumi jumênêng nata wontên ing tanah Mataram, kanamakakên kraton Ngayogyakarta, ajêjuluk Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana I.
Punggawanipun Kangjêng Sultan ingkang pêng-pêngan, punika K.G. Mangkunagara, kala dèrèng misah; Adipati Pugêr (Martapura), Tumênggung Prawiradirja, Tumênggung Suryanagara (Suwandi) lan sanès-sanèsipun.
Saking pamrayoginipun Kumpêni, ingkang kala samantên ambantu dhatêng kraton Surakarta; Pangeran Mangkunagara kapurih têluk dhatêng Surakarta; kalampahan, lajêng jumênêng Mangkunagara I. Bibaring prang sampun jamanipun Sinuwun P. B. III.
Babad Giyanti punika basanipun sae, kados sêrat Cêbolèk, anggènipun anggambar satunggal-tunggaling priyantun inggih cêtha, kêtingal gêsang. Kyahi Yasadipura I yèn bab anggambar tiyang pancèn anggêgirisi saenipun.
Babad Giyanti sampun dipun cithakakên mawi aksara Jawi: H. Buning 1885, 1886, 1888, 1892, kawan jilid. Enggal mangke inggih kacithak malih dening Balai Pustaka, kaperang dados jilidan alit-alit.
Sêrat punika ugi yasanipun KYAHI YASADIPURA II. Mênggah isinipun, piwulang lampahing gêsang Jawi Islam
kala jamanipun Kyahi Yasadipura piyambak. Piwulang wau kabage dados 12 bab; inggih punika: tiyang gêsang kêdah èngêt:
3. yèn anggènipun pados sandhang têdha wau mêdala saking tapak tanganipun.
4. yèn saking dhawuhing Allah kadhawuhan Islam, manut Kangjêng Nabi Mohammad s.a.w.
11. bab sudaning darajat lan gingsiring wahyu, punapa sababipun.
Piwulang 12 bab ing nginggil punika lajêng dipun gêlar sarana têtêmbungan cêtha, kidung sakeca.
Tumrapipun kula piwulang ing Sasanasunu, dipun rangkêpi piwulang saking sêrat Ramayana, punika sampun cêkap kangge sanguning agêsang lair batos. Kintên kula kathah wilujêngipun katimbang kaliyan dhawuh ing sangsara. Ewadene prayogi kacobiya kemawon.
Sêrat Sasanasunu punika mawi sêngkalan: sapta catur swarèng janmi = 1747 taun Jawi, sarta sampun kacithakakên kaping 2. Ingkang kantun kala taun 1928, wêdalan toko buku S.M. Diwarna. Nanging anggènipun nyithak dèrèng mawi cara ingkang dipun anggêp sae dening Wetenschap. Têgêsipun botên mawi
katandhing-tandhing, namung waton sêrat satunggal. Amila ungêl-ungêlanipun inggih wontên ingkang risak. Kados ta: Pupuh 1 pada 2 mungêl: tuwuh tarlèn saka riya, têgêsipun: tuwuh (urip) iku ora liya mung saka kono (kajêngipun saking arja ring tumuwuh = salamêting agêsang).
Ing pada candhakipun: tumulun, lêrêsipun tumuluy (mêjahi ngê-ya) saking têmbung Kawi tuluy = ambacut. Pada 6 barang rusti lêrêsipun barang gusti, saking têmbung Kawi gosthi = rêrêmbagan makatên salajêngipun, bilih dipun petani tasih kathah tunggilipun ingkang makatên punika.
Sêrat punika ugi isi piwulangipun KYAHI YASADIPURA II. Namanipun sampun anêdahakên, Wicara Kêras = catur kêncêng. Têgêsipun ing ngriki kyahinipun sampun anjêlu, duka, uninga dhatêng kawontênaning nagari Surakarta kala jaman samantên, anggènipun
Lajêngipun: ... yèn ngaku sutèng raja, pêsthi nalare patitis, yèn anak ing
sikara, pêsaja nalare mintir, lamun aprang padha Jawa nora arsa. //
Makatên salajêngipun; para agêng ing wayang, saha ing jaman sanès-sanèsipun, ingkang sae dipun alêm, ingkang awon inggih dipun cacad, paribasan ngantos êntèk amêk kurang golèk.
Sêrat Wicara Kêras - lajêngipun nama ONDHE-ONDHE PATIH sampun nate kacithakakên, nanging ing samangke sajak sampun langka sangêt.
Kyahi Yasadipura I lan II punika kagungan sêsarêngan ingkang sami ayasa sêrat Jawi. Inggih punika ingkang SINUHUN P.B. IV, ingkang ayasa sêrat Wulangrèh.
Sêrat punika kala rumiyin misuwur saha dipun èstokakên sangêt dening tiyang Jawi ing Surakarta, kangge ular-ularing agêsang Jawi suwita wontên ing karaton.
Wontên malih piwulang dalêm ingkang Sinuhun P.B. IV nama Wulang Sunu, ngêmot:
Pupuh 1 Dhandhanggula 16 pada, kalêbêt purwakanipun ingkang nurun.
Pupuh 2 Asmarandana 20 pada, Pupuh 3 Sinom 15 pada, Pupuh 4 Pangkur 22 pada, Pupuh 5 Kinanthi 23 pada
Sêrat piwulang punika nunggil kaliyan sêrat Wulangrèh kasêbut ing nginggil, sêratanipun sami Pegon, sarta asli saking Priyangan. Dados kenging dipun anggêp bilih sêrat Wulangrèh punika kala rumiyin inggih dipun waos wontên ing tanah Pasundhan.
Sêkar Kinanthi, pupuh ing nginggil punika pungkasanipun mungêl: rinasa sajroning nala, raose lir madu gêndhis. Lajêng sambêt: pamêdhare wasitaning ati ... Dados bilih makatên sêrat Wulangrèh punika punapa lajêngipun sêrat Wulangsunu wau. Cobi mangke ing wingking dipun taliti malih.
Taksih wontên malih Wulangdalêm ingkang Sinuhun P.B. IV namung sapupuh Dhandhanggula thok, isi 68 pada. Purwakanipun: dhandhanggula kang pinurwèn gêndhing. Mèmpêr purwakanipun sêrat Wulangsunu ing nginggil: Wulangsunu kang kinarya gêndhing.
Sêrat Wulangsunu saha Wulangdalêm satunggalipun punika, sasumêrêp kula, ing Surakarta langka sangêt. Kula dèrèng nate mrangguli. Ingkang kaprah namung sêrat Wulangrèh.
Malih barakanipun Kyahi Yasadipura I lan II, ingkang ugi andamêl sêrat Jawi, punika nama Kyahi SINDUSASTRA, abdi dalêm carik ing Kapurbayan; Kangjêng Gusti Pangeran Purbaya punika ingkang lajêng jumênêng Sinuwun P.B. VII.
Damêlanipun Kyahi Sindusastra punika ingkang misuwur, sêrat Arjunasasrabau ingkang mawi sêjarah
saha cariyosipun Sugriwa-Subali. Babonipun ingkang dipun angge, cêtha sangêt bilih sêrat Kandha, dipun urut saha dipun wêwahi.
Sêrat Arjunasasra Sindusastran sampun kacithak mawi aksara Jawi, dening PALMER VAN DEN BROEK wontên ing VERHAND. BAT. GEN., babak 34 (1870); Van Dorp, Semarang 1872 kalih deel; van Dorp Semarang 1883 ingkang babak 1; 1886 ingkang babak 2. Kapêrtal ing basa Walandi dening D. L. MOUNIER wontên ing Indisch Magazijn 1.
Sêrat Partayagnya (sanès Partayadnya ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng) inggih damêlanipun Kyahi Sindusastra. Sêrat punika lugunipun anggancarakên lampahan, Partakrama, ugi dipun wiwiti ngangge sêjarah kados ing sêrat Arjunasasra.
Sambêtipun, sêrat Srikandhi Maguru Manah, dipun lajêngakên dumugi lampahan Sêmbadra Larung, lan Cèkèl Wanèngpati. Punika sadaya damêlanipun Kyahi Sindusastra saking dhawuh dalêm Sinuwun P. B. VII, kala taksih nama Pangeran Purbaya.
Kangjêng Pangeran Arya KUSUMADILAGA, punika putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi I ing Surakarta (dede Sinuwun Sultan I). Punika inggih ahli sêrat-sêrat punapa dene bab wayang. Yasanipun sêrat lakon: Jagal Bilawa, Lingga Pura, Sêmar Njantur, Kartawiyoga Maling, lan piwulang andhalang nama sêrat Sastramiruda.
Kyahi Sindusastra saha K.P. Kusumadilaga, punika dados ugi namung nama ambangun, botên andamêl sêrat enggal. Awit babonipun sêrat lampahan sampun wontên; inggih punika ingkang kamot ing sêrat Kandha.
77. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (Sinuwun P.B. V).
Sinuwun P.B. V nalika taksih jumênêng Pangeran Adipati Anom, rêmên sangêt dhatêng sêrat-sêrat. Tandhanipun, mèh sadaya damêlanipun Kyahi Yasadipura II, punika dumados saking dhawuh dalêm Kangjêng Gusti. Wontên malih sêrat ingkang dumados saking dhawuh dalêm Kangjêng Gusti, inggih punika sêrat CENTHINI.
Mênggah isinipun sêrat Cênthini wau warni-warni sangêt. Kados ta bab Agami Islam, bab ngèlmu, bab gêndhing,
anggènipun nyariyosakên wau moncèr sangêt, ingkang lucon inggih sakatogipun, ingkang crêmêdan inggih sasayahipun, ingkang ngèlmon inggih ngantos kandhas. Cêkakipun sami-sami sêrat Jawi Cênthini punika mêgah-mêgahakên.
Kacariyos nalika pandamêlipun wau ingkang anggarap priyantun kathah, ingkang bab agami Kyahi Pangulu Tabsir Anom, ingkang bab gêndhing abdi dalêm dêmang niyaga kiwa têngên, ingkang bab crêmêdan dipun jênêngi Kangjêng Gusti piyambak. Dene bab pangarangipun, Kyai Yasadipura II kaliyan Kyahi Ranggatrasna. Ingkang bab cariyosipun satunggal-tunggaling panggenan, punika Kangjêng Gusti utusan nyatakakên lajêng dipun cathêti; kados ta kawontênan ing pucaking rêdi Lawu, rêdi Kidul, sapanunggilanipun.
Mênggah babonipun sêrat Cênthini, punika sêrat saking pasisir nama Jatiswara. Sêrat punika lajêng dipun karang malih, dipun gêlar ngandhar-andhar, dados sêrat Cênthini.
Sêrat Cênthini sampun kacithakakên; kajawi ingkang cithakan cuwil-cuwilan, ingkang urut, wêdalan Bat. Gen. wolung deel dados 4 buku. Nanging punika dèrèng jangkêp; kêkiranganing cariyos upami kacithakna taksih dados sabuku piyambak.
R. Ng. Ranggawarsita punika kalêrês wayahipun Kyahi Yasadipura II. Dados inggih turun bujangga tulèn. Ing ngriki botên badhe kula aturakên sajarahipun utawi lêlampahanipun; awit bab punika sampun kapratelakakên wontên ing sêrat sanès. Ingkang badhe kula aturakên namung damêlanipun sêrat-sêrat, ingkang kula sumêrêp. Inggih punika sêrat:
Sêrat punika mawi kadosdene Inleiding makatên, ungêlipun kados ing ngandhap punika.
"Sêrat Paramayoga punika nyariyosakên lêlampahanipun Kanjêng Nabi Adam kaliyan lêlampahan sarta têrah-tumêrahipun para dewa, ing salajêngipun ngantos dumugi cariyos wiwitanipun tanah Jawi dipun dunungi manusa.
Mênggah wêwatonipun mêndhêt saking cariyos ingkang kocap ing sêrat Jitapsara, anggitanipun Bagawan Palasara ing Ngastina saking anggènipun nukil suraosipun Pustaka Darya, babon saking tanah Indhu lajêng katêpangakên kaliyan suraosipun kitab Niladunirèn, babon saking Najran, sarta kitab Sitatul, babon saking Selan ... enz. Ananging suraosipun kitab-kitab wau amung kapêthikan ingkaningkang wontên cariyosipun tumrap ing sêrat-sêrat Paramayoga kemawon, saha mawi anukil sakathahing hikayat, utawi riwayat, lajêng katurutakên kaliyan etanging taun srêngenge
sarta taun rêmbulan. Urutipun cariyos kados ing ngandhap punika".
Kawuningana, ingkang dipun cariyosakên sêrat nama Jitapsara, anggitanipun Bagawan Palasara ing Ngastina, punika sasumêrêp kula botên wontên. Wontên sêrat nama Jitapsara, nanging punika anggitanipun R. Ng. Ranggawarsita piyambak. (Mangke badhe dipun aturakên).
Makatên ugi sêrat nama Pustaka Darya, babon saking tanah Indhu, punika sasumêrêp kula inggih botên wontên. Bab sêrat-sêrat ingkang nama Arab, kula botên sagêd ngaturakên katrangan barang-barang, saking cupêting kawruh kula dhatêng kitab-kitab Arab. Punapa sêrat-sêrat (kitab) Arab ingkang dipun pratelakakên ing sêrat Paramayoga wau nyata wontên utawi mbotên, punika namung kula sumanggakakên.
Ing sanyata-nyatanipun ingkang nyata, sêrat Paramayoga punika babonipun sêrat Kandha, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Sêrat Kandha punika dening R. Ng. Ranggawarsita dipun damêl basa gancar, dipun wangun, dipun ewahi, dipun wêwahi kathah sangêt. Wêwahan punika sabageyan agêng angsalipun, R. Ng. Ranggawarsita saking anggènipun mirêng cariyosipun mitranipun bangsa Walandi, C.F. Winter saha Cohen Stuart. Kados ta nama-nama ingkang saking ngèlmu bumi: Laut Kaspi, rêdi Kaokasus, l.s.p.
Malih ingkang kenging dipun wastani wêwahan saking R. Ng. Ranggawarsita punika tunggilipun nama Adam, kadadosakên At-hama, kados-kadosa nama Sanskrit, asal saking Indhu. Nama At-hama punika ing kawruh kadewan Indhu, sasumêrêp kula, botên wontên. Wontên têmbung atman ingkang kêrêp kangge wontên ing filosofie Indhu, têgêsipun nyawa, jiwa, urip.
Pratelan bab wontênipun taun surya saha taun rêmbulan, punika inggih wêwahanipun R. Ng. Ranggawarsita piyambak. Ing tanah Jawi sadèrèngipun taun 1555, jaman Sultan Agungan, taunipun namung taun surya, kados ingkang taksih kangge ing tanah Bali jaman samangke.
"Kacariyos sarêng dumuginipun taun Indhu saking jaman Pancamakala angka 768 taun Adam, angka 5154 ing taun srêngenge utawi 5306 ing taun rêmbulan, panjênênganipun Prabu Isaka, ratu ing nagari Surati tanah Indhustan, inggih punika ingkang sinêbut nama Aji Saka, nagarinipun kabêdhah ing mêngsah. Sang prabu lajêng jêngkar saking praja ngungsi ing wana, dumuginipun ing wana dipun panggihi dening kang rama Bathara Anggajali, sang prabu dhinawuhan amaratapa dhatêng pulo ingkang suwung, prênah kidul-wetanipun tanah Indhu, sang prabu lajêng mangkat dhatêng pulo suwêng, inggih punika pulo Jawi. Sarawuhipun ing pulo Jawi sang prabu lajêng asêsilih nama Êmpu Sangkala.
Dumugi samantên têlasing cariyos ingkang kawrat ing sêrat Paramayoga, punika lajêng nyandhak cariyos ingkang kocap ing sêrat Pustakaraja Purwa, tamat".
Kula wangsuli malih atur kula: sêrat Paramayoga punika wosipun sêrat Kandha kadamêl
Kados ingkang sampun kaaturakên ing nginggil, sêrat punika ugi damêlanipun R. Ng. Ranggawarsita. Wondene [Won...]
[...dene] ingkang dipun cariyosakên mèh sami kemawon kaliyan ingkang kasêbut ing sêrat Paramayoga. Namung têtêmbunganipun ing sêrat Jitapsara, punika yèn cara Ngayoja, kadamêl macak. Anggènipun macakakên sarana ngangge têmbung Kawi sawatawis kathah. Nanging sarèhne R. Ng. Ranggawarsita punika botên sagêd dhatêng basa Kawi, dados panganggenipun têmbung-têmbung Kawi wau namung sakarsanipun piyambak kemawon, amila inggih angèl sangêt anggènipun badhe nyumêrêpi têgêsing têmbung-têmbung wau, saking mbotên sumêrêp dhatêng karsanipun ingkang ngangge, murih têrang ing ngandhap punika
kawiswara, puhara radi arja ing Surakarta, kang murut matêpêt loka ya, dera mêdar kamudahaning suksmaya jati, ingkang
Mahadewa wau, mangkya winêdhar ... salajêngipun.
Kados makatên punika ungêl-ungêlan ing sêrat Jitapsara. Ungêl-ungêlanipun mbotên namung gancar, wontên ingkang mawi sêkar, sêlang-sêling kaliyan ingkang gancar, contonipun kados ing ngandhap punika.
Punika cariyos badhe dumadosipun Nabi Sis. Yèn namung grêban inggih mangrêtos, nanging yèn dipun dumuki satêmbung-têmbung, dipun pêndhêt têgêsipun, kula mbotên sagêd mangrêtos.
Ing nginggil sampun kaaturakên bilih cariyos ing sêrat Jitapsara punika mèmpêr cariyosa ing Paramayoga. Kalih-kalihipun damêlanipun R. Ng. Ranggawarsita, sabageyan agêng mêndhêt saking sêrat Kandha, sabageyan saking gagasanipun piyambak.
nahan ta ing nalika punika hyang Tunggal jata nangsaya
rèh lahiring cariyos, kang mawèh saryastura, turuting taliti saking nabi Adam, wiyosipun inggih punika hyang At-hama, kaliyan ibu Kawa tinêdahakên wijanging turasipun satunggal-satunggal [satunggal-...]
[...satunggal] anggènipun sami mangun nastapa, brata brangta amamudya dalah salêlampahanipun, botên wontên ingkang kalangkungan, urutipun kang sami kasêbut ing dalêm wirayat prapta mandhirining hyang Jagat matri traya, mangka sasandhaning amursita trusthining kata amusthi rarasmayaning dyatmika, dènira mangandikakakên kados ing ngandhap punika. Sambêtipun mbotên wontên.
Nama Jitapsara punika lugunipun saking têmbung jitakshara têgêsipun mênang karo tulis. Ingkang dipun wastani tiyang ingkang mênang karo tulis, punika tiyang sagêd; ing basa Walandi geleerde in de taal en litteratuur.
Pratelan kula bab sêrat Pustakaraja, punika kirang langkung sami kaliyan ingkang sampun kaaturakên bab sêrat Paramayoga. Sêrat Pustakaraja punika wosipun dumados saking sêrat lakon wayang, saking pamirêngipun R. Ng. Ranggawarsita cariyos saking mitranipun, bangsa Walandi, saha dongèng-dongèng ingkang kala jaman samantên sampun wontên. Sadaya wau mawi dipun wêwahi, dipun ewahi, dening R. Ng. Ranggawarsita, sakaparêngipun.
Inggih kadospundi-kadospundiya, cêkakipun sêrat Pustakaraja, punika sabageyan agêng sangêt, namung isi omong-kosongipun R. Ng. Ranggawarsita. Sadaya sêrat-sêrat ingkang dipun cariyosakên wontên ing Pustakaraja: sêrat Mahaparwa, Purwapada, Sabaloka, Mahadewa, Maharêsi, sapanunggilanipun, punika nyatanipun botên wontên saha botên nate wontên.
Wontên sêrat ingkang dipun sêbut nama Sumanantaka "punika cariyos kala Sang Hyang Wisnu dados
dhukun". Nama Sumanantaka punika risakan saking Sumasanantaka. R. Ng. Ranggawarsita nate mirêng nama punika saking mitranipun, lajêng dipun lêbêtakên ing sêratipun Pustakaraja, botên mawi uninga dhatêng
sampun kacithakakên ing pangêcapan H. BUNING ing Ngayogyakarta, taun 1884. Cithakan ingkang kaping kalih kala taun 1906.
Sêrat Cêmporèt punika yasanipun R. Ng. Ranggawarsita, saking dhawuh kaparêngipun Ingkang Sinuwun Sri P. B. IX mawi titimangsa sêngkala song song gora candra = taun Jawi 1799.
Ikêtanipun ukara ngrawit sangêt. Sugih purwakanthi. Basanipun alus manuhara, ngantos kêmanuharanên. Têgêsipun paginêmanipun tiyang dhusun, tiyang èstri dhusun, kados wicaranipun priyantun kitha ingkang adakik-dakik dhatêng wicara. Lan sadaya rêmbagipun ingkang dipun cariyosakên têmtu panjang.
Gancaraning cariyosipun sêrat Cêmporèt wau têtela mêndhêt srêmpilaning cariyosipun sêrat Tantupanggêlaran. Ingkang sampun tumimbal dados dongèng utawi gotèk, lajêng dipun wêwahi cariyos malih dening R. Ng. Ranggawarsita, kadhapur lêlampahan, wujudipun makatên.
Wontên para ratu ingkang sami jumênêng, ing Jêpara, ing Pagêlèn, ing Prambanan. Asma Sri Karungkala, [Karungka...]
[...la,] Sri Katungmalaras, Sri Sandhanggarba. Punika para putranipun sami lolos murca saking nagari lêlana piyambak-piyambak. Wontên ingkang dados sato wana. Wontên ingkang dhatêng padhusunan. Ngantos dados sungkawanipun para ibu ramanipun. Putra Pagêlèn asma R. Jaka Pramana wontên dhusun Cêngkarsari, wontên panggenanipun Buyut Cêmporèt, dhaup kaliyan anak puponipun Ki Cêmporèt, ingkang nama Rara Kumênyar. Sajatosipun Rara Kumênyar wau putranipun ratu ing Jêpara. Badhe dhaupipun punika mawi sarana dipun congkoki pêksi menco ingkang sagêd tata janma ginêman. Saha mawi rêrekan sêsupe sêsotya ingkang sagêd ngirup wêwarnèn = gambar potrèt. Sasampunipun bab punika lajêng mratelakakên sadaya para putra nata ingkang sami
saking praja kasêbut ing nginggil, sami kondur dhatêng praja, saha sami manggih kamulyan piyambak-piyambak. Dene lêlampahan sadèrèngipun sami kondur wau tansah sami manggih utawi nglampahi kawontênan ingkang elok-elok. Bab kaelokanipun mbotên têbih kaliyan ingkang sami kasêbut ing sêrat Pustakaraja.
Mênggah karsanipun R. Ng. Ranggawarsita makatên wau saking pandugi kula mbokmanawi badhe nuju dhatêng ing akathah, rèhne kala jaman samantên bangsa Jawi ing Surakarta taksih kathah ingkang rêmên dhatêng kaelokan.
Sêrat Cêmporèt punika mawi têmbang macapat, sarta sampun kacithah ing pangêcapanipun tuwan Rusche ing Surakarta, kala taun Masehi 1856. Wondene ungêling purwaka kados ing ngandhap punika, mawi sandi asma jangkêp. Têmbang
gung alit samya mêmuji, raharjèng praja nata.
Sêrat babad Prayut punika lêlajênganipun sêrat Babad Giyanti. Dados ugi yasan Yasadipuran.
punika kalêbêt sêrat alit. Nyariyosakên Ingkang Sinuhun P.B. IV, ngingah tiyang ingkang kaanggêp sêkti, nama Bahman, Wiradigda, Panêngah kaliyan Kanduruhan. Ingkang makatên wau lajêng dados sanggarungginipun gupêrmèn, kaliyan karaton ing Ngayogya. Kagalih badhe dados rêribêd. Cêkakipun ing Surakarta lajêng kakêpung barisan saking Ngayogya, gupêrmèn saha Mangkunagaran. Ing kraton Surakarta sangêt kuwur, sarta ribêt. Ludhanging rêribêt sarta bibaring pangêpung wau saking pamrayoginipun para sêpuh ing Surakarta, kêdah ambêsta tiyang sakawan ingkang kakintên sêkti tur dados rêruwêt wau.
Sêrat Babad Pakêpung punika kacariyos yasan Yasadipuran. Dene pacak laguning ikêtan ugi gêsang, sae sarta cêtha. Suraosing ukara antêp, trincing mbotên nglèwèr, mawi titimangsa taun.
kang Abdurrachmanu, Sayidina Panata Gami, Senapati Ngalaga, ingkang kaping catur, kang ngadhaton Surakarta,
kalawan Nursalèh, samya ngadoni atur, pinrih bênggang lawan Kumpêni, aturnya mring sang nata, wong papat punika,
nata supe mring pamomongira, rina wêngi esok sore, mung setan papat iku, kang ginagas (ka)-gagas ing galih, abdi pamomongira,
77. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (Sinuwun P.B. V) ... 157
bocah cilik2 saiki wes gedi2 ..tp riko kok enom waeh yor ..huhuDeletehainom OKjeMay 20, 2015 at 11:33 PMNom opo ney..... angger jenengan ney
Saiki Kusuo no Psi Nan 69 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 69 :
Yorkatrokniggrat Wong Jowo Artikel iki ngandung aksen JAWA
Ati-ati karo kamunculanipun kata "Asu". Iku artine anjing, dudu
sih,aku dw yo mumet..?,Nanging kepriye maneh…?, lha wong jenenge wae wong ajar, yo kudu mumet…”
april 2015 kl. 00.18Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Di Taman Kota | Puisi Tentang Taman Kota
lha kang tono wes didatengin karo pimpinan buto “cakil”
Karya seni kalih dimènsi ingkang wonten ing gambar punika wonten ing kategori domain umum ing Amérika Sarékat lan negari-negari sanès ingkang nggadhahi undhang-undhang hak cipta yuswa gesang pangripta dipuntambah 100 taun. (Ing Indonésia dipuntambah 50 taun.) Foto punika ugi kalebet kategori domain umum ing Amérika Sarékat (pirsani: kasus Bridgeman Art Library v. Corel Corp.).
Cithakan punika nambahaken kaca dhumateng Cat:Seni domain umum.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:DU-Seni&oldid=932979"	Kategori: Cithakan lisènsi gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.03, 7 Agustus 2015.
Kanjeng Kyai Adipati Poerwadiningrat (1755 - 1790)
Raden Tumenggung Sosrodipuro(1790 - 1825)
Kadospundi asrinipun masjid ing nginggil punika, para maos sagêd anêksèni piyambak, inggih punika masjid ing Kwalakangsar.
Ing Kajawèn ingkang ngêmot rêmbagipun Petruk lan Garèng, rumiyin sampun anyukani prajangji, bilih samaking kalawarti badhe kasantunan ingkang èdi, ingkang sagêd anêngsêmakên dhatêng para maos. Mênggah sagêdipun kalêksanan sêdya ingkang makatên wau, tamtu inggih sawatawis lami, amargi kêdah abudidaya rumiyin sagêdipun angsal gambar ingkang kinintên pantês saha mathuk kalihan namaning kalawarti. Pêpuntoning rêmbag, lajêng mêndhêt gambar kados ingkang kacêtha ing samak punika, inggih punika tiyang maluku ing sabin katarik ing maesa. Dene pikajênganipun makatên:
Limrahipun idham-idhamaning tiyang Jawi, langkung malih tumrap kaum tani, punika sagêda anggadhahi maesa sapasang, ingkang agêng saha sami santosa. Ingkang makatên wau inggih layak kemawon, amargi maesa punika dados kôncanipun nyambut damêl sêsarêngan, ingkang sagêd anjalari wêdaling rêjêki saking anggènipun ulah têtanèn. Amila anggènipun tiyang tani ngopèni dhatêng maesanipun inggih botên beda kados ngopèni dhatêng kulawarganipun, botên nate kêtandhêgan têdha tuwin sêmbrana pangupakaranipun. Dalah ngantos dumugining tilêm taksih dipun manah prayoginipun, saha dipun jagi sampun ngantos cinakot ing lêmut. Tiyang tani botên purun ngêcakakên ing damêl dhatêng maesa ing sapurun-purunipun, sadaya mawi watês.
Maesa punika sawênèhing kewan ingkang ambangun turut, mangrêtos dhatêng sasmita, mila caranipun anglampahakên ing damêl: saupami kêdah menggok, mandhêg, rindhik tuwin rikat, namung saking sasmitaning ungêl. Saking kêladuking tiyang tani anggèning pakulinan dhatêng maesa, maesa asring dipun srêngêni kados anyrêngêni dhatêng lare. Sanadyan maesa botên mangrêtos dhatêng srêngên, nanging sêmunipun katingal ngraosakên, kabêkta saking mirêng sêrênging ungêl.
Maesa punika sanadyan katingalipun kewan tutut, nanging manawi nêpsu ngantos adamêl girising tiyang, mila ngantos kagambarakên dados namaning gêndhing, inggih punika gêndhing Kêbogiro, têgêsipun kêbo nêpsu. Mênggah tumraping tiyang Jawi, manawi mirêng gêndhing wau, manahipun tamtu gambira.
Tandhanipun bilih maesa punika inggih kewan linangkung, ing jaman kina ngantos kangge jêjuluking ratu, kados ta: Maesa Tandrêman, lan ugi namaning dêdamêl: dhuwung dhapur Kêbolajêr.
Mirid kawontênan ing nginggil punika, tumrap pasêmoning gambar ing samaking Kajawèn, amêngku raos Jawi dêlês, ingkang atêgês: wêkêl ing damêl, nyambut damêl sêsarêngan, ngudi sampurnaning gêsang, ingkang ing batos isi: ngrêti, tabêri lan wani.
Ing wusana samaking Kajawèn ingkang enggal saha ingkang pikajênganipun sampun katêrangakên ing nginggil,
Ing sêrat-sêrat kabar kados sampun sami martosakên, bilih raja ing nagari Rumèni, Sang Prabu Ferdinand I, kala tanggal kaping 20 Juli ingkang kapêngkêr punika, seda. Mênggah gêrahipun sang nata punika sampun
kadhawuhan kondur malih. Kala gêrahipun sang nata nêdhêng sangêt-sangêtipun, ingkang angadhêpi wontên ing ngriku: Sang Putri Marie ing nagari Yoegoslavie, putra mantunipun sang prabu, pramèswarining raja ing Griekenland saputranipun Prins Michael (wayahipun sang prabu), Prins Nicolaas lan prinsès Ilena ingkang sawêg yuswa 18 taun.
Kados ingkang sampun kasbut nginggil, tanggal 20 Juli sang prabu seda. Kala punika sang nata ing nagari Inggris angintunakên sêrat tilgram dhatêng sang pramèswari ing Rumèni, angaturakên belasungkawanipun narendra ing Inggris. Dene kala
sedanipun sang narendra ing Rumèni wau, pamarentah ing ngriku enggal ngaturi pawartos dhatêng tilas pangeran Pati ing nagari Rumèni,
Prins Carol ingkang samangke yuswa 34 taun saha dêdalêm wontên ing kitha Paris. Dene Sang Prins Carol lajêng aparing panguwasa dhatêng sêrat kabar Matin ingkang kawêdalakên ing kitha Paris, supados anglairakên gênging sungkawanipun sang pangeran jalaran sedanipun
ingkang rama, ananging panuwunanipun wau botên dipun wangsuli babarpisan. Mênggah sajatosipun pangeran wau botên kenging lumêbêt ing nagari Rumèni, manawi botên kanthi palilahing pamarentah. Ing ngriku wontên sêratipun pamarentah Rumèni dhatêng sang pangeran, ingkang anyêbutakên, bilih putusaning pamarentah luhur kala tanggal 4 Januari 1926, taksih katêtêpakên. Mênggah isining putusan wau, angêsahakên ingkang dados karsa tuwin jangji-jangjinipun Prins Carol, anampik dhatêng hak-hakipun jumênêng dados pangeran Pati utawi dados raja ing praja Rumèni. Miturut pawartos saking Paris, mila yakin, bilih sang pangeran badhe anêtêpi jangjinipun sayêktos, saha botên badhe kondur dhatêng nagari Rumèni malih ing salêbêtipun 10 taun punika.
Prins Michael, raja enggal ing nagiranagari. Rumèni.
Sasedanipun Sang Prabu Ferdinand I lajêng katêtêpakên bilih ingkang anggêntosi kaprabon, inggih punika ingkang wayah: Prins Michael ingkang samangke sawêg yuswa 5 taun.
Kajawi punika pamarentah mêndhêt satunggiling putusan, sumêdya anyêgah sadaya pandamêling têtiyang ingkang baku rêmên dhatêng Prins Carol, ananging ing nagari ngriku tingalipun sêpên, botên wontên ingkang sumêdya angrisak katêntrêmaning praja. Makatên ugi para prajurit sampun sami sumpah sadaya, bilih salaminipun tansah badhe sêtya dhatêng Sang Raja Michael wau.
Padamêlan Utami Punika Kêdah Dipun Ajèni.
Sawênèhing para sarjana wontên ingkang asring pitakèn makatên: punapa sawarnining jêjampi miturut kawruh kadhoktêran punika wontên paedahipun tumrap têtiyang ing tanah Jawi ngriki.
Tuwuhing pitakenan kados ingkang kasbut ing nginggil punika kados inggih sampun layak kemawon, amargi pambudidayaning pamarentah murih têtiyang enggal nyuwuna pitulungan dhatêng dhoktêr, manawi kalêrês kataman ing sêsakit, punika kados botên kêndhat-kêndhat. Pambudinipun pamarentah wau inggih mila wontên wohipun, tôndha yêktinipun: saya dangu griya sakit ing pundi-pundi panggenan, saya kathah têtiyangipun ingkang sami dhatêng, prêlu ajêjampi. Awit saking pambudidayaning pamarentah saha saking saening pangupakaranipun para dhoktêr dhatêng têtiyang ingkang nandhang sakit, satêmah saya dangu kuwatosipun tiyang ajêjampi dhatêng dhoktêr, saya lajêng ical, saha têtiyang wau sami mindhak kapitadosanipun dhatêng kasagêdaning para dhoktêr. Ananging kapitadosan dhatêng dhoktêr wau tingalipunkatingalipun. tipis sangêt, jalaran manawi lajêng wontên tiyang ingkang kacariyosakên sagêd, kadosdene Kyai Bêdor utawi Kyai Pênthèt, lajêng kemawon atusan utawi ewon tiyang ingkang sami dhatêng ing kyai-kyai wau prêlu sumêdya ajêjampi. Saha lajêng kasupèn dhatêng dhoktêr.
Nginggil punika gambaripun Kyai Pênthèt ing Kalasan.
Ingkang punika pitakenanipun para sarjana kasbut nginggil mila inggih botên gampil wangsulanipun. Adamêl warasing tiyang sakit punika pancèn padamêlan ingkang sae sayêktos. Angudi dhatêng kasarasaning tiyang sadaya punika pancèn inggih utami sangêt, ananging èwêt pakèwêtipun inggih kathah sangêt. Kados ta: gugon tuhonipun tiyang, ajrih, kuwatos, botên pitados, gêsang ingkang botên miturut dhatêng wèting kasarasan badan, lan sasaminipun, punika sadaya, tamtu dados sônggarungginipun para dhoktêr ingkang sumêdya atêtulung. Ananging watak-watak ingkang botên prayogi makatên wau, kêdah dipun udi icalipun, kadosdene anggènipun para dhoktêr angudi icalipun sêsakit warni-warni ingkang tansah angrêridhu dhatêng kasarasaning tiyang, amila para dhoktêr inggih botên wajib wêgah utawi gêla, manawi amrangguli watak-watak ingkang sampun kasêrat [ka...]
[...sêrat] ing nginggil wau, makatên punika manawi sêdyaning dhoktêr kanthi manah suci badhe anyarasakên kawontênanipun kawula ing tanah Indiya ngriki.
Ing Kajawèn kados botên wontên awonipun upami angêwrat lêlabêtanipun satunggiling sarjana bôngsa Eropah, ingkang suci manahipun, sampun anilar sanak sadhèrèkipun, anilar kamuktèn saha kasênênganipun ing donya, prêlu bidhal dhatêng tanah Aprikah, sumêdya angusadani têtiyang ing ngrika, ingkang kacariyos taksih sangêt bodhonipun saha nandhang sakit warni-warni. Dene usada-usada ingkang dipun pigunakakên ing têtiyang wau namung mêndhêt saking kapitadosanipun piyambak-piyambak kemawon, ingkang kathah sampun tamtu inggih: botên mathuk kalihan anggêr-anggêripun kasarasaning badan, amila usada-usadanipun wau botên kok damêl waluyaning tiyang ingkang sawêg nandhang sakit, malah-malah sêsakitipun wau sok lajêng saya sangêt tuwin mrèmèn. Sanajan sarjana kasbut nginggil sadèrèng-dèrèngipun sampun uninga bilih ing tanah ngriku badhe amanggih alangan utawi godha rêncana mawarni-warni, ewasamantên inggih botên anggadhahi wêgah sêdyanipun ingkang thukul saking manah suci wau badhe katindakakên kalayan rêna lan eklasing manah. Mênggah asmaning sarjana wau Tuwan Albert Schweitêer, ing Kajawèn ingkang mêdal ing ngajêng punika, badhe kacariyosakên sawatawis kadospundi budidayanipun tuwan wau, anggènipun suka pitulungan dhatêng têtiyang ing tanah Aprikah.
Satunggaling Sudagar Ingkang Mangrêtos Dhatêng Ubat-ubêting Jaman.
Ing wêkdal samantên punika kalêrês ing taun 1865. Ippei Wakao, satunggiling sudagar sutra ing Kefu (Kofu) kala maos sêrat saking kantoripun ing Yokohamah (Yokohama) lajêng agarundêlan. Pangunandikanipun: e, e, dadi saiki gupêrmèn anglarangi ngirimake sutra kasar mêtu saka nagara.
Para punggawanipun sarêng mirêng panggarundêling bandaranipun wau, rainipun lajêng sami katingal pucêt. Ing môngka sutra kasar punika pajêngipun ing padagangan rikat sangêt, saha rêginipun ugi tansah mindhak-mindhak, ingkang kathah pêpajênganipun, inggih punika ingkang kakintunakên mêdal dhatêng nagari sanès. Manawi awisan wau katêtêpakên, sampun têmtu anjalari tandhonipun sutra langkung saking kathah, ing wusana rêginipun inggih mundur sangêt.
Kala punika ing gudhangipun Tuwan Wakao kasbut nginggil simpên sutra kasar saklangkung kathah ingkang badhe kakintunakên sarana baita dhatêng Yokohamah. Punapa kintên-kintên sagêd kalampahan ngalang-alangi sampun ngantos dados bobrok, manawi pangintunipun sutra ingkang mêdal dhatêng sajawining praja wau dipun awisi dening nagari. Têtiyang ingkang sami kagèt wau lajêng sami anglirik dhatêng bandaranipun, [bandarani...]
[...pun,] badhe anyumêrêpi: punapa bandaranipun jalaran saking prakawis punika katingal kuwatos. Ananging sêmunipun inggih botên kuwatos, kosokwangsulipun malah katingal bingah kemawon.
Sudagar wicantên makatên: prakara kiyi
bandaranipun gumujêng, botên wontên tiyang ingkang tumut gumujêng. Bedaning antawisipun bêbaya ingkang badhe andhatêngi kalihan sajak bingahipun sudagar, punika adamêl kagèting têtiyang wau, mila lajêng sami botên sagêd ngucap.
Sudagar pitakèn dhatêng para punggawanipun: Kapriye mungguh panêmumu bab kiyi. Aku kabèh saiki ora mung kudu nukoni sutra ing kene bae, ananging uga kudu tuku ing ngêndi-êndi panggonan.
Ing salajêngipun sudagar lajêng suka prentah dhatêng têtiyangipun supados sadhiyaa kesah numbasi sutra.
karsa badhe numbasi sutra malih. Salaminipun awisan nagari ngêdalakên sutra dhatêng jawi taksih têtêp, rêgining sutra tamtu têrus anggènipun mêdhak, lan botên badhe wangsul kados ingkang suwau-wau malih.
Bandaranipun amangsuli: Ya bênêr, yèn rêgane bakal suda, ananging sing dak dêlêng: ing têmbe burine, mulane aku mrentah supaya nukonana sutra kabèh.
Wangsulaning bandaranipun ingkang sajak sabar punika, saya anuwuhakên gumuning têtiyangipun. Têtiyang wau sami botên mangrêtos sababipun, dene bandaranipun mêksa badhe numbasi sutra, ingkang botên kenging katêmtokakên, bilih rêgining barang-barang punika badhe enggal mindhak. Satêmah lajêng sami kuwatos, manawi bandaranipun jalaran saking bêbaya, ingkang andhatêngi punika, lajêng dados ewah èngêtanipun.
Ananging Wakao botên pisan-pisan ewah èngêtanipun kadosdene ingkang dipun kuwatosakên dening para punggawanipun. Piyambakipun sagêd anyumêrêpi kawontênanipun sadaya, saha amêsthèkakên, bilih ing têmbe badhe agêng kauntunganipun. Miturut pamanggihipun Wakao, anggèning gupêrmèn angawisi wêdaling sutra saking nagari, punika amargi katarik saking raos sêsêngitan dhatêng sadaya bôngsa ingkang asli mônca ing wêkdal punika, ingkang wusananipun badhe adamêl risaking kawontênaning panyadean ing pêkên amargi indhaking rêrêgèn wau. Ingkang makatên punika tamtu adamêl susah saha karugianipun para sudagar lan para ingkang gadhah pabrik, pungkasanipun adamêl rêkaos utawi ngundurakên dhatêng kamajênganing kasugihanipun bôngsa Jêpang. Jalaran saking punika, Wakao sagêd anêmtokakên, bilih awisan wau tamtu badhe enggal kacabut, supados sagêda lajêng nuwuhakên indhaking rêginipun sutra. Amila anumbasi sutra samangke [sa...]
[...mangke] punika kados inggih pêrlu sayêktos.
Pamanggihipun sudagar wau lêrês, awit saking tindak ingkang makatên punika, piyambakipun sagêd angsal bêbathèn sae sangêt, ingkang anjalari witing dêrbalanipun. Ing samangke padagangan gadhahanipun sudagar kasbut nginggil, sami-sami kabudidayan tumrap ing nagari Jêpang, kalêbêt ingkang agêng piyambak panguwasanipun.
Gajah punika satunggiling kewan ingkang agêng, inggil, galak ananging tututan, sanadyan katingalipun sajak klular-klulur saha bodho, ananging gajah punika sajatosipun mrojol saking pêthèk, awit lantiping panggraita anglangkungi kewan-kewan sanèsipun.
Kajawi punika, bilih mirid pirantos pêperanganing badanipun, gajah punika tamtu botên sagêd tumandang ing damêl amêmêndhêt barang ingkang alus-alus. Panitikan ingkang makatên wau, sulaya kalihan nyatanipun, jalaran gajah punika inggih sagêd mêndhêt barang-barang ingkang alus-alus, amargi ing pucuking têlale wontên pirantos kadosdene darijining manusa.
Mênggah dunungipun gajah punika, wontên ing wana ingkang agêng ing tanah Sumatrah, tanah Aprikah, tanah Indhu lan sanès-sanèsipun. Dene gêsangipun sami agêgrombolan kathah, saha limrahipun ugi sami dipun kêpalani gajah ingkang umuripun sampun sêpuh saha ingkang agêng piyambak lan kiyat. Manawi pinuju kalêrês sami saba, punika lampahipun inggih tansah gêgrombolan botên purun apisah-pisah, dados ingkang sami klangkungan, inggih lajêng katingal cêtha patilasanipun, amargi saupami ingkang dipun trajang lampahipun wau wana bêbondhotan, ing ngriku wit-witanipun saha thêthukulan ingkang alit-alit sami rêbah pating sulayah, dados waradin kadosdene margi agêng, amila manawi wontên têtanêmanipun têtiyang ing dhusun sacêlakipun ngriku katrajang dening
garombolaning gajah wau, tamtu lajêng lêbur tanpa kukuban. Tumrap para ingkang sami ahli ambêbêdhag gajah, punika gampil sangêt anggènipun nitik pundi panggenanipun gajah-gajah wau. Ananging têtiyang ingkang abêbêdhag kêdah angatos-atos sangêt botên kenging sêmbrana, awit manawi ngantos lena, botên wande dados dêdolananipun gajah-gajah wau ngantos ajur mumur kwandhanipun.
Kala ing jaman kina, sadèrèngipun wontên praoto, otobis lan sasaminipun, inggih gajah punika ingkang dipun pigunakakên prasasat kadosdene praoto lan otobis. Malah ngantos dumugi samangke ing tanah Indhu, Siyêm lan sanès-sanèsipun, taksih migunakakên gajah kados makatên wau. Tumrap ing nagari Siyêm, punika manawi wontên gajah pêthak lajêng kaaji-aji kadosdene satunggiling dewa, amila bandera ing karajan Siyêm punika aciri gajah seta. Kajawi saking punika, ing jaman kina gajah punika inggih dados tumpakaning prajurit kangge mangsah pêrang, utawi inggih dados tumpakaning para nata. Dene para narendra jaman samangke, ingkang taksih anglêluri anitih dipôngga, namung sang nata ing Siyêm lan sawênèhing nata ing tanah Indhu. Dene tumrap nata Jawi gajah punika samangke namung kangge klangênan kemawon.
Miturut cariyos ing ringgit purwa, para nata ingkang sok nitih liman, inggih punika: nata ing Mandura Prabu Baladewa, liman wau dipun namakakên: Kyai Puspadêdta,Puspadênta. mênggah ulêsipun pêthak. Makatên ugi titihanipun nata ing Ngastina, Prabu Suyudana, ugi awarni gajah seta, nama: Èsthitama. Kajawi punika taksih wontên gajah sanès-sanèsipun ingkang kocap ing padhalangan, kados ta: Gajah Sena, inggih punika ingkang sagêd ambêdhah bungkusipun Arya Sena saha ingkang lajêng nitis dhatêng Arya Sena, lan sanès-sanèsipun malih.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih gajah punika saklangkung lantip panggraitanipun, ngantos wontên satunggiling sarjana bôngsa Eropah nama: Judith Cartier ing bêbukaning karanganipun: liman
ingkang kêpengin maos sagêd tumbas dhatêng kantor Bale Pustaka ing Wèltêprèdhên, rêginipun namung f 0.70) amratelakakên bilih bôngsa Yunani tuwin Rum anyariyosakên, bilih nate wontên liman ingkang nyêrat ing basa Yunani, malah sawênèh wontên ingkang sagêd wicantên.
Mênggah bukti-bukti ingkang anelakakên kalantipaning gajah punika kathah sangêt. Kados ta: gajah ingkang asring main wontên ing kumidhi kapal, para maos tamtunipun sampun nate anguningani piyambak kadospundi pamainipun gajah wau, wontên ingkang nyurung tong mawi sukunipun kêkalih, wontên ingkang linggih kursi ngadhêpakên mêja sarwi ngêngunjuk lan sanès-sanèsipun.
Ing cacriyosan Jawi ugi kathah ingkang nyariyosakên kalantipaning gajah, kados ta: ing cariyosipun Dèwi Juharmanik, kala ing nagari Mêsir komplang, saha ing nagari ngriku botên wontên ingkang pantês pinilih jumênêng nata, ingkang pinasrahan ngupados ingkang kêdah katêtêpakên jumênêng nata, inggih satunggiling gajah, wusananipun ingkang kapilih dening gajah jumênêng nata ing nagari Mêsir, inggih Dèwi Juharmanik kasbut nginggil.
Kajawi punika taksih kathah malih dêdongengan-dêdongengan bab gajah, badhe botên wontên karampunganipun manawi kacriyosna ing ngriki sadaya, amila cêkap samantên kemawon.
Awit jaman kina dumugi sapriki bôngsa Jawi ingkang limrah sami rêmên dhatêng dhuwung, dhuwung punika tumrap bôngsa Jawi kaanggêp dêdamêl ingkang maedahi sangêt, sabab saking wirayat utawi dêdongenganipun tiyang sêpuh sagêd andhatêngakên kabêgjan utawi kacilakan tumrap tiyang ingkang anggadhahi utawi anyimpên. Dene wirayat utawi dêdongengan wau ing samangke kalêbêt pamanggih gugon tuhon, ananging sarèhning pamanggih wau ing jaman kina sangêt lumèngkètipun dhatêng bôngsa Jawi, pramila saengga samangke ugi taksih kathah bôngsa Jawi ingkang ngangge utawi pitados dhatêng pamanggih wau. Para tiyang Jawi ingkang kathah botên purun anyawiyah dhuwung punapa malih tumrap dhatêng dhuwung ingkang kawical sae utawi têtilaraning tiyang sêpuh, mandar dipun pundhi-pundhi sabên ing malêm Jumungah utawi Slasa Kliwon dipun dupani utawi dipun sajèni arupi sêkar borèh utawi lisah wangi, awit bilih botên makatên, kacariyos sok purun angrubeda tumrap dhatêng ingkang anggadhahi utawi ingkang nyimpên, ing sadèrèngipun sadasa taun sapriki para tiyang Jawi samôngsa sowan ing para luhur utawi kêkesahan, taksih sami mêrlokakên ngangge
ingkang limrah dipun bêktani dhuwung, minôngka pamêthuk tumrap lare utawi pêngantèn jalêr dening tiyang sêpuhipun.
Mênggah dhuwung punika manut wirayat utawi dêdongenganipun para sêpuh, sami gadhah daya piyambak-piyambak, awon saening daya wau manut dhatêng etangan, pamor utawi wujuding tosanipun, pramila tiyang tumbas dhuwung punika sanès prakawis gampil, sapisan kêdah sumêrêp dhatêng awon saening etangan, pamor tuwin tosaning dhuwung ingkang badhe katumbas, kaping kalihipun punapa dhuwung wau purun kagadhah dening tiyang ingkang badhe tumbas punapa botên, awit sanajan etangan, pamor tuwin tosanipun sae, ananging dhuwung wau botên purun kagadhah dening tiyang ingkang badhe anggadhahi utawi nyimpên, ugi badhe andhatêngakên kasisahan rupi-rupi, pramila ing jaman kina samôngsa tiyang badhe tumbas dhuwung, dhuwung ingkang badhe katumbas wau sasampunipun dipun priksa mênggah awon saening etangan, pamor tuwin tosanipun, lajêng dipun tirakati dipun sandhing tilêm, kacariyos manawi dhuwung ingkang sae sok manggihi wontên salêbêting supêna mindha arupi janma, sarta asung sasmita purun lan botênipun dipun rawati dening tiyang ingkang nêdya tumbas. Mirit saking dêdongenganing tiyang sêpuh bôngsa Jawi, dhuwung punika kaanggêp gêsang gadhah nyawa kados manungsa.
Ing Kajawèn ing ngajêng badhe anêrangakên bab kapitadosanipun tiyang Jawi tumrap pratikêlipun pangetanging dhuwung, tuwin wujuding pamor utawi tosan ingkang awon tuwin ingkang sae tumraping dhuwung, ugi manut katêrangan saking para sêpuh ing jaman kina.
Rêmbagipun Petruk lan Garèng Bab Sata Murugakên Sêsakit Jantung.
Garèng : Ayo Truk, saiki padha ambanjurake rêmbugane bab bako, kajêg-kajêge durung rampung.
Petruk : Sabênêre ngono aku wis jêlèh bosên angrêmbug bab bako kuwi, wong dak rasak-rasakake kok ora ana sing nyênêngake babarpisan, sangsing sangsing sing nglarani awak thok bae. Bok iya wong udud kuwi bisa dadi jalaran banjur kuwat wayuh salosin ngono, dadi kêna dirasakake. Luwih bêcik padha rêmbugan bab ngingu iwak, kaya-kaya dhèk anu kae ya durung rampung. Kêna dirasakake, tur manawa kabênêran bisa aropyan-ropyan.
Garèng : Kandhamu kuwi mula ana bênêre, wong ki nèk rêmbugan bab siji bae sok banjur clangaban kaya wong katagihan Rara Irêng, mulane sing diomong kiyi luwih bêcik gonta-ganti, sarèhning saiki wis kabanjur padha ngrêmbug bab bako dhisik, liya dina bab panginguning iwak.
Petruk : Bagus, poma lho aja lali jangjimu kuwi, wong aku sêlak enggal-enggal kêpengin ngingu iwak banyu, nèk-nèke
lha kuwi mêsthi gandême. Wis-wis besuk bae manèh rêmbugan bab iwak, saiki padha nêrusake bab bako dhisik. Gèk anu kae aku wis ngomong, yèn jalaran saka bako, kêbuking wong kuwi bisa rusak. Iku ora ngêmungake kêbuke bae, dalasan jantunge bisa rusak. Malah kang kêna kanggo pasêksèn bab wisaning bako, kuwi katitik saka rusaking jantung.
Petruk : Hara, apa kuwi ora jênêng ngrusakake agama têmênan, pijêr-pijêr kok ora kêpenak bae, dhan ini dhan itu, suwe-suwe kowe ngandhakake yèn udud kuwi bisa agawe pêgating aku karo bokne Si Kamprèt, apa ya ora bêdhêgêl nang ati kuwi.
Mulane kabèh uwong kang wus nadhah, têmtu duwe lêlara jantung kang mangkono mau.
rikat bangêt, dumadakan banjur mandhêg grêg, wasana banjur obah manèh lon-lonan.
Petruk : We, lha, kliru panômpa aku, tak arani wong sing jantunge kêdutên nang kono kuwi, sawijining sasmita yèn bakal nêmoni lêlakon kang anèh-anèh, utawa dirasani rôndha sugih arêp diunggah-unggahi.
Garèng : Wiyah, ngomong kok kaya wong nglindur ngono. Wong kang kala-kala sok kêdutên kaya sing dak critakake mau, nalika pinuju kumat, sanalika banjur ilang napase, utawa ambêkane ora ajêg. Sabab kang mangkono mau kang anjalari wong sing wis kulina udut, akèh kang kurang waras sarta ringkih badane.
Petruk : Hara, apa kuwi ora aran nyilikake atining wong bae, ing môngka wong urip kuwi jarene nèk tansah dicilikake atine bae, sok banjur enggal dicêdhaki karo êmbahe Jibril. Mulane bênêre ngono aku ora pati sondèl bangêt caturan bab bako kuwi. Seje karo rêmbugan bab iwak loh,
kok banjur nglantur-nglantur nyaritakake warnaning olah-olahan iwak loh nganti aku banjur kapêksa tansah nguloni idu bae.
Petruk : Apa kuwi ora luwih utama, tinimbang atine tansah dhêg-dhêgan bae, kèlingan rusaking kêbuk, jantung lan sapiturute, rak aluwung kèlingan sing enak-enakan, ewasamono aku mêksa duwe pitakon nyang kowe sathithik, pirang prêsèn cacahe wong sing padha udut sarta banjur duwe lêlara mangkono mau.
Garèng : Kabèh wong sing wis duwe pakarêman bako, kêna katamtokake duwe lêlara jantung kang mangkono mau. Durung watara lawas kiyi, pamarentah ing Amerikah nindakake panitipriksa tumrap kabèh murid kang nêdya malêbu ing pamulangan luhur, saka jiwa 412 uwong, kang ditolak
jalaran kakungipun tansah kêkesahan kemawon, ingkang anelakakên kados-kados wontên ing griyanipun piyambak botên kraos. Mênggah tindaking kakung ingkang makatên punika botên têmtu lêpating kakungipun, sagêd ugi lêpatipun bôngsa kula pawèstri piyambak. Kathah bab-bab ingkang lugu lêpating pawèstri ingkang anjalari kakungipun botên kraos wontên ing griya, kados ta: griyanipun anjêmbrung, anggènipun simpên barang-barang
tamtu ingkang makatên punika kakung inggih lajêng botên rêsêp wontên ing griya. Utawi malih manawi sadhiyanipun dhahar tansah botên kalêrêsan, punika inggih murugakên kakung botên kraos wontên ing griya, kados ta: dhaharipun sabên dintên tansah dipun
punika dipun olahakên lodhèh kangkung, enjingipun dipun pelasakên, enjingipun malih dipun gêmbrotakên, makatên salajêngipun dados pun kakung inggih botên lajêng bosên-bosên, awit manawi lajêng bosên, wusananipun lajêng rêmên jajan. Ingkang makatên punika kula piyambak sampun ngalami, kala rumiyin semah kula punika sabên sontên tansah kêkesahan kemawon, anggèn kula ngraosakên ngantos judhêg, manawi kula pitakèni dhatêng pundi kesahipun, botên nate purun ngakên, wusananipun kula lajêng ngupados katrangan, e, jêbul kesahipun semah kula sabên sontên punika dhatêng pasar Johar, pêrlu ngiras saoto tuwin sate Madura. Ingkang punika kula inggih lajêng ngudi sagêda
adamêl saoto tuwin sate Madura, pêrlunipun semah kula sampun ngantos ngiras malih dhatêng pasar Johar. E, lakok inggih sayêktos, sarêng kula ocal-ocalakên saoto tuwin sate Madura piyambak, salajêngipun manawi sontên inggih botên nate kesah, kraos lan jênjêm wontên ing griya. Bokmanawi antawisipun para maos bôngsa putri, wontên ingkang kakungipun karêm sangêt dhatêng sate tuwin saoto Madura, ing ngandhap punika kula aturi priksa manggah wados-wadosipun tiyang ngolah saoto tuwin sate Madura, ananging kula jangji lho, manawi cêmplang raosipun utawi botên kalêrêsan sampun nêtah dhatêng kula.
Mênggah bumbuning saoto Madura punika makatên: laos 5 iris, bawang pêthak 6 siyung, jae 4 iris, punika sadaya kanthi ulêgan traos sawatawis kagorènga mawi lisah ngantos kênthêl, sasampunipun lajêng kacêmplungna ing godhogan ulam ayam ingkang lêma. Makatên ugi anggorenga ron brambang sop, yèn sampun jêne kacêmplungna ing godhogan ayam wau. Dene pandhaharipun mugi kaabênan mawi suun, sêlèdri karajang alus, godhogan tigan ayam kairis-iris, ulamipun ayam wau kacuwil-cuwila ngantos lêmbat, lajêng dipun susulana mrica, kecap jêram pêcêl. Dene abênipun sambêl, punika pandamêlipun beda kalihan sambêl-sambêl ingkang limrah, inggih punika: ambakar kêmiri rumiyin, lajêng anggorenga traos tuwin lombok, tiga-tiganipun lajêng kaulêga kadosdene sambêl, manawi badhe wiwit dhahar, sadaya wau kacampurakên. Mênggah pandhaharipun mawi lonthong.
Dene pangolahipun sate Madura makatên: ulam ayam ingkang lêma,
irisan wau kacarupa ngantos wradin, sasampunipun lajêng kasukanan santên kênthêl sakêdhik, kintên-kintên nyêmêk-nyêmêk, wusana dagingipun wau kasundukana mawi sujèn, manawi badhe dhahar sawêg dipun bakar.
Makatên mênggah wados-wadosipun tiyang adamêl sate utawi saoto Madura, môngga para wanita kula
Dèrèng dangu punika ing Surakarta kawêdalakên sêrat kalawarti enggal ingkang kanamakakên: Bandera Jawi,
Gêntha Kêkêlèng. Pangêcapipun wontên ing kantor pangêcapan Mars ingkang dèrèng dangu punika dipun êdêgakên dening para sudagar pribumi ing Kauman, dene sêdyaning sêrat kalawarti punika sampun cêtha wontên ing namanipun, inggih punika angudi dhatêng kabangsan Jawi.
Ingkang angsal eksamênipun kandhidhat bagian kêkalih ing pamulangan pangadilan luhur ing Wèltêprèdhên: Tuwan Sumardi lan Tuwan Abdullah.
Wiwit tanggal 15 Agustus ing ngajêng punika, maskape K.P.M. badhe ambikak palayaran antawisipun Mêrak (Bantên) lan Lampung.
A.I.D. martosakên, bilih ing kampung Rancabêrêm, dhusun Linggar, sacêlakipun Cicalengkah, wontên lare kobong ngantos dados tiwasipun. Mênggah mula bukanipun makatên:
Wontên tiyang tani kesah dhatêng sabinipun ambêkta anakipun ingkang sawêg umur 2 taun. Dumugi ing sabin tiyang wau damêl bêdhiyan wontên ing sakubênging gubug, lare lajêng kasukakakên wontên ing gubug, saha lajêng anuwèni tanêmanipun timun ingkang tansah dipun saba ing maesa. Dilalah kala punika inggih wontên maesa ingkang sawêg ngrisak tanêmanipun, pun tani saklangkung nêpsunipun saha lajêng amburu dhatêng maesa wau, dene anakipun katilar wontên ing gubug, kala punika kalêrês jam 11 siyang, dados nêdhêng bêntèr-bêntèripun, botên antawis dangu latu bêdhiyanipun anyalat payoning gubug ingkang anjalari gubugipun ugi tumut kobong. Tiyang tani, sarêng sumêrêp bilih gubugipun kabêsmi, enggal wangsul sumêdya amitulungi anakipun ingkang katilar wau, ananging anakipun sampun pêjah, dene piyambakipun piyambak nandhang tatu kathah.
Wontên pawartos, bilih ing salah satunggiling dhusun bawah dhistrik Maok (Tanggêrang) wontên tiyang gadhah anak lair mêdal tiga. Ingkang nganèh-anèhi sangêt, dene kêkulitanipun lare têtiga wau beda-beda, inggih punika ingkang satunggal pêthak, satunggilipun abrit, satunggilipun malih cêmêng. Tiga-tiganipun samangke sampun sami tilar.
Angsal eksamênipun kandhidhat bagian ingkang kapisan ing pamulangan pangadilan luhur ing Wèltêprèdhên: Tuwan Injo Beng Goat lan Tuwan R. Sigit.
Wontên pawartos, bilih Tuwan M. Suryadi, ajung komis redhaktur ing dhepartêmèn yustisi samangke katêtêpakên dados: wakil komis redhaktur ing kantor kasbut.
Miturut sêrat kêkancingan gupêrmèn, dintên agêng ingkang katêmtokakên ing taun 1928, inggih punika: taun baru Walandi 1 Januari (Ngahad) mikrad dalêm Kangjêng Nabi MuhamarMuhamad. 20
ing Kandhangan (Borneo): Tuwan Mr. Susanta Tirtapraja.
Kakèndêlakên amargi saking panyuwunipun piyambak dados adpokat tuwin pokrul ing pangadilan justisi ing Sêmarang: Tuwan Mr. Urip Kartadirja.
Aneta martosakên, bilih pangadilan landrad ing Banyumas
Saking Bandhung Aneta martosakên, bilih patih ing Garut, Radèn Gôndasiswara, kala ing dintên Kêmis punika seda.
Wontên pawartos, bilih ing dhusun Bêja ing bawah kabupatèn Sleman, wontên tiyang ingkang kasagêdanipun mèh sarupi kalihan Kyai Bêdor ing Sragèn utawi Kyai Pênthèt ing Kalasan, mênggah namanipun kyai enggal punika: Muhamat Suryamaca, kathah têtiyang ingkang sami dhatêng mriku prêlu ajêjampi. Bedanipun kalihan Kyai Bêdor utawi Kyai Pênthèt, kyai enggal punika ragi karêm dhatêng arta, amila manawi wontên tiyang dhatêng prêlu ajêjampi, sadèrèng-dèrèngipun sampun dipun têdhani arta. Kabaripun samangke Muhamat Suryamaca sampun miruda saking dhusunipun, bokmanawi kuwatos bilih kacêpêng ing pulisi.
Wontên pawartos: benjing tanggal kaping 5 Nopèmbêr ing ngajêng punika, paduka Tuwan Th. A. Meister, residhèn ing Pakalongan, badhe nyuwun kèndêl saking kalênggahanipun.
Katêtêpakên dados asistèn residhèn ing Bayalali: Paduka Tuwan W.D.B.H. Mulder, asistèn residhèn ing Banyuwangi.
Katêtêpakên dados asistèn residhèn ing Banyuwangi: Paduka Tuwan G.K.J.A. Oosthout, asistèn residhèn ing Ngawi.
Katêtêpakên dados asistèn residhèn ing Blora: Paduka Tuwan W.F.D. Philips, asistèn residhèn ing Sragèn.
Katêtêpakên dados asistèn residhèn ing Sragèn: Paduka Tuwan J.H. Johan, kontrolir klas 1 golongan B.B.
Ing Surakarta dèrèng dangu punika dipun wontênakên komite, ingkang sêdyanipun badhe ambantu dhatêng para sêtudhèn ing nagari Walandi, mênggah ingkang katêtêpakên dados pangrèhing komite, inggih punika: Mr. Singgih, pangarsa, Dr. Suratman, panitra, M. Aliman, M. Martadiharja, M.
Kabaripun samangke ing Surakarta wontên pasinaon anggambar corèk, manggèn wontên ing salah satunggiling kamar ing kantor kapatihan, dene ingkang kapiji dados kapalanipun: Mas Ngabèhi Wigyasuwarna, abdi dalêm mantri gambar ing Surakarta. Mas Ngabèhi Wigyasuwarna punika kala rumiyin sampun nate angsal tuntunan anggambar saking bôngsa Eropah. Bayaranipun pasinaon enggal punika
sêkul ing mistêr kornèlis, minôngka dados warga rad pangajaran.
Mas Sukirna sarta Radèn Tirta Wirata, kalih-kalihipun sêtudhèn pamulangan pangadilan luhur, sami angsal eksamênipun kandhidhat bagiyan kalih.
Kala tanggal kaping 27 Juli ingkang kapêngkêr punika, ing Bandhung mêntas dipun dêgi pangipun pakêmpalaning guru-guru Mulo.
Kala tanggal kaping 28 Juli ingkang kapêngkêr punika, saking Bandhung kawartosakên, bilih pamêdalipun panyadean sarêm salêbêtipun wulan Juni 1927 wontên f 1.527.000.- nalika Juni 1926 namung angsal f 1.345.000.-
Aneta martosakên, bilih militèr cacahipun 25 ingkang katahan wontên ing Bandhung, jalaran kadakwa tumut pakêmpalan komunis, sapunika kantun 18, sanèsipun sami kaluwaran, amargi dakwanipun kirang têrang. Militèr 25 wau botên wontên tiyangipun Anbon,Ambon. sadaya tiyang Mênadho sarta têtiyang siti tanah Jawi. Kintên-kintên ingkang 18 wau badhe kabucal dhatêng Dhigul.
Wontên pawartos, pamarentah maringi biyantu arta dhatêng paresidhenan Pasuruan f 163.000.- kangge waragad yasan margi ing Sumbêrsèwu - Sumbêrawa.
Aneta mirêng pawartos, bilih griya sakit tumrap tiyang edan ing Bogor badhe dipun agêngakên sarta badhe sagêd nampi tiyang sakit 400 malih. Griya-griya ingkang sampun wontên badhe kadamêl pondhokanipun têtiyang ewah ingkang nglênêng, ingkang badhe kadhatêngakên saking grigriya. sakit ing saindênging tanah Jawi. Kintên-kintên tiyang 100 saking griya sakit ing Bogor piyambak, badhe dipun opèni wontên ing griya ingkang enggal punika. Kapalaning griya sakit inggih punika Tuwan Dr. Travaglino botên dangu malih badhe kondur dhatêng nagari Walandi, kintên-kintên ingkang badhe anggêntosi Tuwan Dr. Stigter, samangke pangagênging griya sakit ing Grogol.
Sêrat kabar De Cour martosakên, bilih Tuwan De Jeer ingkang mêncarakên bab komunisme wontên kalangan militèr, badhe kakintunakên dhatêng griya sakit tumrap tiyang edan ing Bogor, supados kapriksa, amargi tansah ngatingalakên patrap kados tiyang ewah, nyamari yèn pandamêlipun ngantos botên kenging kaukum.
Aneta martosakên saking Padhang, bilih kala dintên Sabtu ingkang kapêngkêr punika ing ngrika wontên griya Tiyonghwa saha griyaning tiyang pribumi 6 kabêsmi ngantos têlas. Mênggah karugiyanipun pintên, samangke dèrèng kasumêrêpan.
Kacariyos, Sang Prabu Marc tansah botên sagêd supe dhatêng aturipun para baron ingkang adamêl sêkêling galihipun punika. Sajak botên panuju kalihan panggalihipun, ewadene sang nata lajêng angêngintip lêlampahanipun Prabu Tristan tuwin sang pramèswari. Rahayunipun Brangien enggal mangêrtos dhatêng karsanipun sang nata. Saking rekadayanipun Brangien sang nata ngantos botên sagêd anguningani dhatêng lêlampahanipun Prabu Tristan kalihan sang pramèswari kados ingkang kaaturakên dening baron sakawan wau. Wusana sang nata anggalih, bilih lêlampahan ingkang makatên punika nistha sangêt, tur panjênênganipun botên sagêd anyirnakakên pandakwa awon dhatêng Prabu Tristan. Prabu Tristan lajêng dipun timbali. Pangandikanipun: Tristan sira kudu lunga saka ing karaton iki, sarta aja wani-wani bali manèh. Wong-wong kang ala atine padha andakwa marang sira yèn sira anglakoni panggawe ala, nanging ingsun ora karsa tutur pandakwa apa kang diaturake ing panjênênganingsun, awit manawi ingsun caritakake mêsthi gawe
pracaya marang aturing wong-wong mau, saupama ingsun pracayaa sira wis mêsthi ingsun patrapi ukuman pati. Ananging ature kang anatoni panggalih ingsun iku anjalari sêkêling panggalih ingsun, bisane lêjar panggalih ingsun iku mung manawi sira lunga saka ing karaton iki. Wis budhala, gèr, wruhanamu ingsun isih trêsna marang sira. Bokmanawa ing têmbe sira ingsun timbali manèh. Sasampunipun nampi dhawuhipun sang nata ingkang makatên punika, Prabu Tristan inggih lajêng mangkat anilar karatonipun ingkang rama paman.
Sarêng baron sakawan mirêng pawartos kesahipun Tristan saking karaton, tumuntên sami wicantên makatên: tukang sulap iku saiki wis lunga saka ing karaton, lungane ditundhung ing sang nata kayadene anundhung maling, kapriye banjuring lêlakone. Bokmanawa bakal mênyang ing tanah sabrang, suwita marang ratu kang nagarane adoh saka ing kene. Kacariyos sasampunipun anilar karaton, Prabu Tristan botên kadugi anglajêngakên lampahipun, sarta kèndêl ing dhusun Tintagel mondhok ing griyanipun tiyang dhusun ngriku kadhèrèkakên dening sang Gorneval. Sarêng wontên ing ngriku Prabu Tristan gêrah bêntèr. Saking sangêting gêrahipun, ngantos angungkuli nalika nandhang tatu kenging dêdamêlipun sang Morhout rumiyin, kala panjênênganipun gêrah sangêt atêtirah ing sapinggiring sagantên, sanajan sariranipun anggônda arus, taksih wontên têtiyang ingkang purun anyêlaki ing sariranipun, inggih punika: Sang Gorneval, baron Dinas ing Lidan tuwin Sang Prabu Marc. Nanging sapunika ingkang purun nyêlaki namung sang Gorneval kalihan baron Dinas ing Lidan kemawon. Prabu Tristan sêsambat: Dhuh, rama prabu sapunika sakit kawula langkung sangêt tinimbang kala rumiyin. Sangêting panggalih paduka sapunika anglangkungi katrêsnan paduka dhatêng ing jasad kawula. Pinuju gêrahipun
temboking karaton ngantos dhawah, Prabu Tristan ugi katut dhawah, nanging lajêng pangkat malih saha nyandêrakên titihanipun.
Ing salêbêting karaton, Sang Putri Isolde ugi anandhang gêrah wuyung saha rumaos kapêncil. Ing sadintên-dintênipun kêdah api-api bingah, makatên ugi manawi pinuju piyambakan kalihan sang nata. Sang putri karsa lolos angupadosi Prabu Tristan. Ing wanci dalu supêna: rumaosipun sang putri kados sampun wungu saking pasareyanipun saha kados sampun tindak dhatêng ing korining kamar, nanging ing têngah kori ginantungan dêdamêl landhêp sangêt, dening têtiyang awon anatoni jêjêngkunipun sang pramèswari. Rumaosipun sang putri tatunipun mêdal rahipun kathah sangêt.
Saèstunipun upami botên wontên tiyang ingkang atêtulung dhatêng bôngsa luhur kêkalih ingkang sawêg nandhang gêrah bêntèr saha ingkang sami nandhang wuyung wau tamtu sagêd dados tiwas. Dene ingkang atêtulung punika botên sanès kajawi pun
angaturi rekadaya dhatêng Prabu Tristan amurih sagêdipun pêpanggihan kalihan sang pramèswari.
gandanipun. Swaraning pêksi pating caruwèt kados tatanipun tiyang ingkang nêmbe sukan-sukan. Inggih sapinggiring kêbon ing sacêlaking pagêr kajêng lêlonjoran wau, panggenan ingkang têbih piyambak dunungipun saking ing karaton, sarta wontên kajêngipun agêng saha inggil sangêt, sauwit, bangsanipun kajêng cêmara, dêlêgipun agêng sarta kiyat, pangipun [pangi...]
[...pun] kathah. Ing sangandhapipun kajêng wau wontên talaganipun, toyanipun bêning sangêt. Pinggir talaga tinembok ing marmêr mubêng, toyanipun kailèkakên dhatêng ing salêbêting karaton, anjog ing kaputrèn, anglangkungi pakêbonan wau.
Kacariyos, sabên sontên Prabu Tristan adamêl tatal alit-alit, sasampunipun pikantuk kathah lajêng tindak dhatêng ing pakêbonan sawingkinging karaton wau. Ing ngriku Prabu Tristan lumumpat ing pagêr kajêng ingkang lancip-lancip pucukipun punika. Sadumuginipun ing sangandhapipun kajêng agêng wau, tatal bêbêktanipun saking griya pondhokanipun tumuntên kakentirakên ing talaga, kados aturipun Brangien kala dhatêng ing dhusun amanggihi panjênênganipun. Tatal wau sami kentir
têdhak apêpara sawatawis dintên laminipun, kadhèrèkakên para baron. Sang putri nuntên manggihi Prabu Tristan ingkang angêntosi ing sangandhaping kajêng agêng wau. TindakdipunTindakipun. dhêdhêmitan saha samar amargi tansah amriksani kiwa têngên bokmanawa wontên ingkang angintip ing sariranipun. Sarêng Prabu Tristan ningali sang putri rawuh enggal dipun papagakên sarta dipun rangkul. Ing wanci pajar enjing sang putri ngandika: Dhuh, Tristan punapa para tukang baita ing sagantên botên sami andongèng bilih kraton Tintagel punika kraton sulapan utawi ciptan. Sarta ing salêbêtipun sataun ngantos kaping kalih amusna, inggih punika ing salêbêtipun môngsa asrêp sapisan, lan kaping kalihipun ing salêbêtipun môngsa bêntèr. Salêrêsipun inggih sapunika punika karaton wau musna. Punapa para tukang clêmpung botên nyariyosakên bilih kêbonan punika kêbonan ingkang elok. Ingkang kinubêngan ing pagêr hawa. Wit-witanipun sami asêkar sae-sae tiningalan, sitinipun anggônda wangi. Ing salêbêting kêbonan wau wontên satriya kêndêl sangêt sawêg sih-sinisihan kalihan ingkang sakalangkung dipun trêsnani. Satriya wau botên sêpuh-sêpuh, salaminipun ênèm kemawon, sarta botên wontên mêngsah ingkang sagênsagêd. angrisak tembok hawa wau.
Kala samantên prajurit inghangingkang. sami anjagi karaton sampun sami angungêlakên tarompètipun, mratandhani bilih sampun mèh rahina.
Prabu Tristan amangsuli pangandikanipun sang putri: Tembok hawa punika sampun risak. Kêbonan punika dede kêbonan ingkang elok. Nanging ing têmbe, sadhèrèk, kita badhe sami dhatêng ing nagarinipun tiyang ingkang gêsangipun mukti wibawa sangêt. Têtiyang ingkang sampun dumugi ing ngriku botên badhe wangsul malih. Ing ngriku wontên karaton saking marmêr, warninipun pêthak sangêt. Jandhelanipun wontên satus. Sadaya jandhela wontên lilinipun nyatunggil ingkang sami murub, sarta wontên tiyang têtêmbangan ingkang lagunipun botên pêdhot-pêdhot. Ing nagari wau botên wontên surya, nanging tansah padhang. Sayêktosipun inggih nagari punika nagarinipun tiyang ingkang gêsangipun mulya sangêt. Kala samantên puncak-puncakipun manaraning karaton sampun kasunaran ing surya, ingkang amadhangi sela-sela pasagi sakawan, warninipun ijêm lan biru.
Kacariyos, sang pramèswari bingah malih panggalihipun, makatên ugi sang nata inggih botên anggalih awon malih dhatêng sariranipun. Nanging para baron ingkang sami awon manahipun wau mangrêtos bilih Prabu Tristan lan sang putri
jalaran Brangien tansah anjagi lêlampahaning bêndaranipun supados sampun ngantos kasumêrêpan ing tiyang. Anuju satunggiling dintên Ertoh Andret wicantên makatên dhatêng para baron ingkang saeka-praya kalihan piyambakipun: Dhuh, satriya, sumôngga sami pitakèn dhatêng Frocin, tiyang bucu ingkang mangêrtos dhatêng ngèlmu palintangan tuwin sulapan, prakawisipun Sang Putri Isolde tuwin Tristan punika. Manawi piyambakipun purun, kula lan sampeyan sami badhe sumêrêp kadospundi akalipun Isolde dene ngantos botên sagêd kasumêrêpan ing tiyang sanès lêlampahanipun. Jalaran manawi wontên lare nêmbe lair, piyambakipun sagêd anêmtokakên kadospundi badhe kawontênaning gêsangipun ing têmbe wingking, inggih punika sarana ningali lampahipun lintang-lintang.
Kacariyos para baron wau lajêng sami manggihi tiyang bucu. Ing sarèhne tiyang bucu wau ugi gêthing dhatêng tiyang ingkang pinunjul ing warni, saha dhatêng tiyang ingkang bèr ing kawanèn, kados Sang Putri Isolde tuwin Prabu Tristan, mila inggih lajêng angêdalakên pirantos saking panujumanipun, tumuntên andonga saha aningali lampahipun lintang luku, tuwin sanès-sanèsipun. Wicantênipun: Dhuh, para satriya, mugi sampun kuwatos. Mangke dalu kemawon sampeyan sami badhe sagêd nyêpêng tiyang kêkalih punika. Sasampunipun rampung anggènipun ningali panujumanipun tiyang bucu punika lajêng kabêkta sowan ing ngarsanipun sang nata. Tukang sulap lajêng matur: Gusti, mugi paduka karsa paring dhawuh dhatêng para gêrma supados sami anyawiyakakên kapal tuwin sagawonipun, saha paring dhawuh dhatêng para abdi dalêm sadaya, bilih paduka badhe karsa tindak ambêbêdalambêbêdag. dhatêng ing wana pitung dintên pitung dalu laminipun. Ing dalu punika paduka badhe sagêd anguningani piyambak, pitêpangipun Tristan kalihan sang pramèswari. Manawi atur kawula punika dora, murimugi. karsaa matrapi ukuman pêjah dhatêng jasad kawula, sang nata inggih lajêng anglêksanani sadaya aturipun tiyang bucu wau. Ing wanci sontên para gêrma katilar wontên ing wana, sang nata kalihan tiyang bucu wangsul dhatêng ing karaton anitih titihan, mêdal ing margi ingkang namung kauningan ing sang nata piyambak, anjujug ing patamanan ing sangandhaping kajêng agêng ingkang kasêbut ing nginggil.
sampun sumêrêp ingkang dipun wastani pasar Gambir. Pasar Gambir ing taun punika, kawiwitan wontên ing tanggal 26 Agustus dumugi 6 Sèptèmbêr. Wêwangunaning griya kados gambar ing nginggil punika. Kawontênanipun badhe langkung sae tuwin rame tinimbang ingkang sampun. Pajagèn dipun santosani, dilah-dilahipun dipun wêwahi, dilah sorot (zoeklicht) dipun indhaki sorotipun, sagêd dumugi ing têbih. Ing ngriku tiyang badhe sagêd nyumêrêpi kawontênaning donya dagang, kagunan lan kawêkêlan, punapa malih papan kasênêngan tuwin têtingalan.
Karangan dalêm ingkang ngrêngga kawontênaning purug wau sadaya sami sinawung ing sêkar, nyariyosakên anggènipun tindakan piyambak utawi sawênèhing putranipun, ingkang kathah namung têdhakan nitih kreta utawi
tiyang lêlampah sarta panggèn-panggenan ingkang dipun langkungi punapadene dipun [dipu...]
Anjangkêpi Katrangan Sawatawis ingkang Kalêbêt Prêlu.
Ing nginggil punika gambar pangantèn kakung putri (bôngsa luhur) ing Ngayogyakarta.
Ing Kalawarti Kajawèn 7 Sura Wawu 1857 utawi 7 Juli 1927 taun II ôngka 27 karangan bab pangantèn Surakarta, sarèhning taksih wontên kêkiranganipun sawatawis ingkang kula manah prêlu dipun sumêrêpi ing ngakathah, pramila kula kêpêksa amêwahi murih jangkêpipun sagaduging sêsêrêpan kula, kados ta:
Ing kaca 445 kolom I larikan 17 saking ngandhap ingkang mungêl:… pangantèn jalêr èstri panggih, sami mangangge dipun wastani dodotan, caraning pangangge jalêr èstri kados pangagêmanipun para luhur, malah limrahipun dipun wastani ngemba pangagêmaning ratu. Punika lêrêsipun: caraning pangangge jalêr ngrasuk kapraboning ratu, inggih punika kampuhan wangun grêbong andhêm, makutha biru gundha tanpa nyamat.
Inggih jalaran katarik saking dayanipun pangantèn dipun wênangakên angrasuk kapraboning nata punika, anggènipun tansah dipun suhun-suhun, dipun kurmati utawi dipun luhurakên piyambak ing wêkdal punika, dalah pakurmataning têtabuhanipun mawi lagu [la...]
[...gu] Kodhokngorèk, awit lagu Kodhokngorèk punika pakurmatan dalêm nata.§ kodhok ngorèk punika lêrêsipun dhapukaning gôngsa, saminipun: Carabalèn. Nanging sarèhning lagunipun prasaja sangêt, dados tumrapipun ing Jawi gampil sangêt niru mawi gôngsa limrah.
Kinanipun manawi wontên pangantèn kêlêrês dipun arak, môngka lampahipun kêpêthuk panjênêngan nata ingkang sawêg pinuju amêng-amêng, arak-arakan wau winênangakên botên mandhêg, sarta pangantènipun kalilan botên mandhap saking tumpakanipun, kenging têrus asêsimpangan kemawon. Nanging saupami sang nata pinuju ngagêm kaprabon dalêm, arak-arakan dalah sapangantènipun kêdah urmat kados sacaranipun kawula dalêm ngurmati panjênêngan nata.
Wontênipun pangantèn dipun wênangakên ngangge kapraboning nata, punika gotèkipun tiyang sêpuh, jalaran kaanggêp kadosdene anglampahi ayahaning Allah, anggèning badhe akawasa nurunakên wiji dumadosing manusa.
Ing kolom I larikan 5 saking ngandhap ingkang mungêl: ngangge buntal kumlawèr ing wingking. Punika lêrêsipun: ngangge buntal gumradhe ing wingking dhawah ing sisih kiwa têngên, mawi ukup renda.
Ing kolom I larikan 2 saking ngandhap ingkang mungêl: ngangge calana cindhe. Lêrêsipun: ngangge calana cindhe sêkar abrit.
Ing kolom I larikan 1 saking ngandhap, ingkang mungêl: ngangge timang. Lêrêsipun: ngangge cathokan (cathokan punika beda kalihan salepe, kajawi cathokan punika panganggèn èstri, wangunipun bundêr utawi lonjong. Cathokan wangunipun pasagi).
Mênggah ingkang dipun wênangakên ngangge cathokan makatên punika, kajawi panjênêngan ratu, para putra dalêm, pangeran santana, wayah saha mantu dalêm, bupati ingkang sêsêbutan arya§ Ingkang angsal sêsêbutan Arya, punika sadaya wayah dalêm sarta buyut ingkang pancêr kakung, sanès-sanèsipun: tumênggung. Ingkang darah: mawi atêr-atêr radèn mas, ingkang sanès darah namung atêr-atêr: radèn, amargi kêpyakipun sampun mawi ungêl-ungêlan: jinunjung saking ngandhap sinêngkakake ing ngaluhur. Namung ing Mangkunagaran, wiwit taun 1923 ngawontênakên sêsêbutan mas tumênggung, kados nalika jaman Surakarta awal. tuwin para prajurit. Dene tumrap sanèsipun kêdah ngangge timang.
Ing kolom II larikan 16 saking ngandhap ingkang mungêl: limrahipun pangantèn punika kêrik alis. Kawêwahan: sisig, manawi gadhah brengos dipun kêtêpi.
Ing kolom II larikan 15-14 saking ngandhap ingkang mungêl: rambutipun dipun ore plintiran. Punika kawêwahan: sarta sanginggiling pokipun plintiran wau dipun cundhuki sêrat intên wangun jêram saajar lan ngangge sêsupe sakawan (kalih sisih).
Ing kolom II larikan 11 saking ngandhap ingkang mungêl: tumrap pangantèn èstri, tapih cindhe. Dipun wêwahi: sêkar abrit (tumrap pangantèn èstri, tapih cindhe sêkar abrit, seredan) kados nyampinganipun pramèswari dalêm sarta putri-putri dalêm manawi pinuju garêbêg.
Ing kolom II larikan 9 saking ngandhap ingkang mungêl: dados inggih kados ngumbar kunca. Punika lêrêsipun: pancèn ngumbar kunca, awit dodotan èstri ingkang botên kasembongakên punika, dipun wastani ngumbar kunca.
Ing kolom II larikan 9-8 saking ngandhap ingkang mungêl: udhêt gêndhala giri ngalawèr. Lêrêsipun: udhêt cindhe sêkar abrit, lan sêngkangipun bapang, inggih punika sêngkang tronyok, brumbunganipun sawatawis panjang tinimbang brumbunganing sêngkang limrah. (Sêngkang bapang punika pancèn maligi namung dados anggèn-anggèning pangantèn èstri).
Wondene panganggenipun pangantèn nikahan, punika kampuh bango
mangangge mas intên, dhuwungipun kandêlan suwasa sarta dèrèng kenging akêkêrik. Sapêkênipun, manawi cara kadhaton, pangagêmanipun sami kalihan nalikaning panggih, namung kampuhipun ingkang santun gadhung malathi, inggih punika ijêm alas-alasan têngah pêthak. Gotèkipun liyangtiyang. sêpuh: pasêmon ayêm têntrêming manah anggèning pangantèn sampun sagêd dhaup. Alusipun: carêming Wisnu tuwin Sri. (Badhe kasambêtan)
Ing sisih kiwa griyanipun Tuwan Arjadipura kala rumiyin, ing sisih têngên griya ing sapunika.
Saya dangu padamêlanipun Tuwan Arjadipura saya wêwah kathah. Ananging sarèhning lampahipun nyambut damêl wau kanthi angatos-atos, amila inggih lajêng sagêd anyaèkakên pirantos-pirèntosipunpirantos-pirantosipun. têtiyang nyambut damêl. Dangu-dangu pambudidayan ing Awu-awu wau sagêd dados ondêrnèmêng alit-alitan. Amung kemawon ing ngriku prasasat botên wontên bedanipun antawisipun juragan lan kaum buruhipun. Ing ngriku ingkang dipun sêdyakakên sagêda nyambut damêl sêsarêngan. Tandhanipun: rumiyin kala dham irigasi risak jalaran kabanjiran, ngantos têtiyang tani ing Awu-awu, inggih para punggawanipun Tuwan Arjadipura botên sagêd angsal toya, semahipun sami sêsarêngan dhatêng ing griyanipun Tuwan Arjadipura, supados kaihtiyarna
toya, ingkang kangge ngoncori sabinipun ingkang sawêg dipun garap. Jalaran saking punika Tuwan Arjadipura lajêng miwiti yasa dham piyambak. Sadaya têtiyang èstri ing ngriku sami ngrencangi, dene lakinipun sami anglajêngakên anggène sami anggarap sabinipun, amila sarêng dhawuhan wau rampung lajêng dipun wastani: dhawuhan wanita jati. Sasampunipun dhawuhan rampung, têtiyang èstri ingkang sami tumut nyambut damêl wau badhe sami dipun opahi, ananging sami botên purun, panêdhanipun supados dipun wontênana wilujêngan kemawon kanthi mawi têtabuhan. Ciptanipun: Padamêlan yasa dhawuhan punika rak kangge kapêrluan kula sadaya, kadospundi dene kula sadaya sami badhe dipun olèhi. Kala punika Tuwan Arjadipura inggih sande anggènipun badhe ngepahi, ananging sarêng kalêrês dintên riyadi, sadaya tiyang wau lajêng sami dipun sukani sinjang sarasukanipun, inggih punika minôngka epahanipun anggèning nyambut damêl yasa dhawuhan wau.
Para punggawa kabudidayan Ngawu-awu, nalika pabrik mèh rampung panggarapipun.
Wiwit punika ondêrnèmêng Awu-awu kenging dipun pamèrakên. Têtiyang ingkang nyambut damêl botên pêrlu ngupados malih, ananging sami dhatêng piyambak, ingkang kala rumiyin sami miruda, sami wangsul malih. Wontên ing ondêrnèmêng ngriku ngabotohan dipun awisi, lan Tuwan Arjadipura tansah ambudidaya supados para punggawanipun sagêd angatos-atos lan gêmi. Ingkang kathah têtiyang wau sampun sami gadhah sabin sarajakayanipun. Ing ngriku awis sangêt dipun wontênakên karamean, kajawi namung sataun sapisan, inggih punika ingkang dipun wastani: karamean taunan. Ngawontênakên wilujêngan salaminipun sawêg sapisan, inggih punika kala Tuwan Arjadipura pamitan kalihan para punggawanipun tuwin têtiyang dhusun ingkang sami manggèn ing têpis wiringipun Awu-awu.
Kajawi ingkang sampun kasbut ing nginggil, ing ondêrnèmêng ngriku sampun dipun êdêgi pamulangan satunggal, [satungga...]
[...l,] makatên malih toko kopêrasi ing ngriku ugi sampun wontên. Sanadyan namung kangge sênêng-sênênging para punggawanipun, ondêrnèmêng inggih mêrlokakên ngawontênakên, kados ta pirantosing ringgit tiyang inggih wontên kathik pêpak, dene ingkang sami dados inggih para punggawa-punggawanipun piyambak, makatên ugi ringgit wacucal inggih wontên. Ingkang kapiji dados dhalangipun salah satunggiling tiyang tani ing ondêrnèmêng ngriku ugi dipun udi. Sawênèhing tiyang ngriku malah wontên ingkang sami aginau babagan musik.
Tumrap têtiyang ingkang anindakakên kuwajibanipun dados tiyang Islam, wontên ngriku ugi botên badhe kapintên, jalaran masjid inggih wontên. (Badhe kasambêtan)
Mênggah kawontênan badhe wontênipun Ratu Adil tumrap ing Sêrat Jayabaya, punika sêmu-sêmunipun kapitadosan Jawi dipun campur kalihan kapitadosan Islam, amargi ing ngriku ugi nyêbutakên nama: Imam Mahdi. Ananging sanadyan rumasukipun agami Islam dhatêng têtiyang Jawi sampun lêbêt, ngantos Hèrucakra punika dipun anggêp asal saking Ngarab, ewadene Ratu Adilipun tiyang Jawi punika, miturut kapitadosanipun piyambak dede Imam Mahdi ing Ngarab. Punapa malih kapitadosanipun tiyang Jawi saha bôngsa Islam tumrap wontênipun Ratu Adil wau, campuripun dados satunggal dèrèng wontên katêranganipun.
Kasbut ing Sêrat Babad Tanah Jawi, Kangjêng Pangeran Dipanagara, ingkang kacariyos dados kraman agêng punika, ngagêm sêsêbutan nama Hèrucakra. Ananging miturut ing buku karanganipun Tuwan Brandes nyariyosakên bilih ing sêrat babad ing sadèrèngipun kraman Dipanagaran, punika sampun wontên ingkang ngakên nama Hèrucakra, inggih punika Radèn Mas Sungkawa, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Pugêr,
Dipataruna, wusana sarêng ingkang rama sampun jumênêng nata, dipun paringi asma Pangeran Dipanagara. Sarta ugi lajêng ngraman ajêjuluk Hèrucakra saha lajêng kakendhangakên dhatêng tanah Kap ing Aprikah.
Kajawi punika, Tuwan Brandes ugi amanggih lontar gadhahanipun Bat. Genootschap ingkang isi cariyos warni-warni. Ing ngriku ugi wontên ingkang nyêbutakên badhe wontênipun Hèrucakra. Dene lontar wau titimangsanipun botên patosa têrang, miturut etanganipun Tuwan
Brandes kintên-kintên wontên ing antawisipun taun 1640, amargi ing ngriku dipun cariyosakên kala Sultan Agung jumênêng nata saha sasampunipun. Dene cacriyosanipun lontar bab Ratu Adil punika inggih angèmpêri kalihan Sêrat Jayabaya, namung bab nama-nama botên kasêbutakên, saha titimangsaning taunipun langkung sêpuh tinimbang titimangsanipun badhe wontênipun Ratu Adil ingkang kaping kalih wau.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih titimôngsa pandamêlipun sêrat pralambang punika kintên-kintên sasampunipun Sultan Agung seda. Kawuningana, sasedanipun Sultan Agung wau, ing tanah Jawi kenging dipun wastani jaman risak, jalaran saking kathahing dahuru. Sampun dados adatipun bôngsa Jawi, sabên wontên kasusahan agêng utawi dahuruning jaman ingkang damêl karisakaning ngakathah, punika murih botên adamêl mirising manahipun tiyang sadaya, têmtu lajêng wontên salah satunggaling sarjana ingkang sumêdya amêmulih dhatêng manahing akathah, mawi dipun saranani anganggit sêrat ingkang isi cariyos kadosdene pralambang ing nginggil wau, awit cacriyosan makatên punika, gampil sangêt lumêbêtipun dhatêng sanubarining bôngsa Jawi. Makatên ugi tumrapipun jaman Hindhu, ing kina-kina ugi sampun anggadhahi piandêl, bilih mêntas ura-uru punika lajêng badhe wontên ingkang jumênêng Ratu Adil.
Mênggah pralambang ingkang kasbut ing lontar wau, nyariyosakên makatên:
Ingkang badhe jumênêng Ratu Adil, punika jêjulukipun inggih Sang Hèrucakra, angêdhaton wontên ing Kêtôngga, inggih punika ing Madiun, sasampunipun lajêng pindhah dhatêng ing Lêmbahmanah, inggih punika ing Nirbaya, sawetanipun Rêdi Prau, sakidulipun Rêdi Sumèru, sakilènipun Sampurna. Lan panjênênganipun angratoni jagad sakawan, inggih punika: tanah Jawi, Madura, Patani tuwin Palembang. Kratonipun saklangkung mulya ngantos dumugi ing taun 1640, saha sang nata wau taksih mudha sarta bagus. Kathah têtiyang ingkang sami suyud dening solahbawa tuwin bêbudèning narendra saha kadibyanipun. Ananging ingkang
Samusnanipun Prabu Hèrucakra, para bupati bawahipun lajêng sami mandhiri piyambak-piyambak. Sampun tamtu kemawon lajêng anuwuhakên kathahing rêrêsah ngantos dumugi ing taun 1800. Botên dangu lajêng wontên malih ingkang jumênêng nata, turunipun waliyullah, karatonipun kalih, satunggal wontên ing Kêdhiri, satunggalipun malih wontên ing Erawan. Sang nata wau ajêjuluk Prabu Asmaraningkingking,Asmarakingking. taksih nèm lan bagus warninipun. Anggèning jumênêng nata ngantos 100 taun laminipun. Sapêngkêripun Prabu Asmarakingking lajêng ngancik jaman ingkang dipun wastani Tretayuga.
Dumugi samantên cariyosipun Ratu Adil, ing wingking Kajawèn badhe ngêmot katranganipun punapa ingkang dipun wastani jaman Tretayuga wau.
Limrahipun dhuwung punika mawi pamor, ugi wontên ingkang tanpa pamor, nanging awis-awis. Dene pamor punika wujudipun warni-warni, mila ugi gadhah daya warni-warni, kados ta:
1. Pamor Subkanalah, ingkang ngangge dados sakti digdaya. 2. Sanubari, nêbihakên kacilakan. 3. Ôndha Agung, gadhah prabawa ngêkêsakên mêngsah. 4. Kutha Adi,
Wusana kawruh bab dhuwung punika, mênggah nyata lan botênipun kasumanggakakên ing para maos, ing ngriki namung salugu nglairakên ing bab kawontênanipun kawruh Jawi.
Kala kula taksih alit, sampun nate mirêng têmbung ingkang sok dipun angge sêkaring pawicantênanipun para sêpuh, makatên:
E, lha, mêngko rak: suduk gunting tatu loro.
Sarèhning ngantos samangke kula nama sampun diwasa, mêksa taksih sok mrangguli têmbung wau, môngka têgêsing têmbung lan panganggening paribasan punika kula dèrèng mangrêtos, dening botên angsal pitakenan ingkang maton, pramila badhe sapintên gênging bingahipun manah kula, saupami wontên sih kadarmanipun salah satunggiling sarjana, ingkang kaparêng paring sêsuluh dhatêng pun cobolo, anêrangakên têgêsing paribasan wau saha traping panganggenipun. Botên langkung sadèrèng sasampunipun kula matur sèwu ing panuwun. Pun: Wa.
Ing Kajawèn ôngka 33, ing golongan kronik sampun kacariyosakên, bilih kala tanggal 16 Agustus ingkang kapêngkêr punika pamulangan dhoktêr luhur ing Batawi sampun kabikak, ing ngandhap punika ngandharakên sawatawis mênggah kawontênanipun pambikan wau.
parêpatan pamulangan dhoktêr luhur, sampun katingal sêsak dening para ingkang badhe anjênêngi pambikakipun pamulangan luhur wau, ngantos kathah ingkang lajêng kapêksa sami jumênêng wontên ing sajawinipun kori. Dene para luhur ingkang sami anjênêngi, inggih punika: para lid Raad van Indie, pangarsa tuwin para warganipun polêksrad, para dhirèktur sawarnining dhepartêmèn, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara miwah garwa dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur. Kajawi punika, para pangagênging nagari, militèr, gêmintê, tuwin pangrèhing pamulangan luhur tumrap insinyur saha para gurunipun luhur pisan. Makatên ugi kathah para dhoktêr, konsuling nagari mônca, para sêtudhèn lan para redhakturing sêrat kabar ingkang sami anjênêngi. Kintên-kintên jam 10 sasampunipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral rawuh, pambikaking pamulangan luhur dipun wiwiti dening paduka tuwan dhirèktur ondêrwis, sêsorahipun kintên-kintên kados ing ngandhap punika :
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana rawuh ing pamulangan, dipun tampi ing paduka tuwan pisipursitêr Raad van Indie.
Ing sakawit paduka tuwan dhirèktur ondêrwis angaturi wilujêng dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral, sasampunipun lajêng angandharakên kanthi cêkakan babadipun sêkolahan inggil ing India, saha lajêng ngaturakên gunging panuwunipun dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana, dene kaparêng anjênêngi bikakipun sêkolahan dhoktêr inggil ingkang saklangkung migunani tumrap ing tanah India punika.
Makatên ugi paduka tuwan dhirèktur ondêrwis ngaturi wilujêng dhatêng para nyonyah tuwin tuwan-tuwan ingkang sami rawuh, saha lajêng amèngêti kawontênanipun pamulangan S.t.o.v.i.a. ingkang namanipun sampun kawêntar ing saindênging bawana, tuwin mêmuji dhatêng para tuwan-tuwan ingkang sami ngudi ngantos pamulang Stovia wau dados pamulangan luhur, ingkang punika ing India samangke lajêng wontên pamulangan luhur têtiga.
Sasampunipun paduka tuwan dhirèktur ondêrwis rampung anggèning adamêl sêsorah, lajêng kagêntosan dening paduka Tuwan Prof. Dr. Boeke, inggih punika kapalaning para guru-guru ing pamulangan dhoktêr luhur, ingkang mêntas kaêdêgakên enggal punika, ing sarèhning sêsorahipun paduka tuwan propesor punika sae saha migunani sangêt, amila badhe kapacak ing Kajawèn ingkang badhe mêdal ngajêng punika.
Petruk : Rèng, Rèng, wong ki nèk wis jangji, bok aja sok
sida dikrocok nganti blindhis kucirmu tênan.
Garèng : E, lha, ditêkani uwong ora kok nyuguh panganan sing
jarene jangji, aku anjangji kowe apa, kathik banjur ngundhat-undhat barang sing iya-iya.
Petruk : Lha, dhèk anu kae kowe rak jangji arêp rêmbugan bab panginguning iwak loh, jêbul-jêbul banjur ora mêncungul-mêncungul, apa kuwi ora kêna diarani blenjani ing jangji.
Garèng : Kowe sing ora ngrasakake, ya maido wae, wong rong minggu kiyi dhayohku bal-balan, nganti kêndhile padha kocar-kacir jarene. Lha, saiki aku wis banyak tempo, yèn arêp takon apa-apa bae iya tak ladèni, mung bae sajène aja nganti kalalèn.
Petruk : Bab sajèn ora susah kuwatir, panganan apa bae ana kabèh, nanging ing warung kulon kana kae. Sing arêp dak takokake nyang kowe kiyi, kapriye mungguh pangingune iwak gramèh.
Garèng : Sajake Si Petruk kiyi arêp dadi sudagar gramèh, mula ya utama bangêt. Mung bae anggêre bibiting gramèh têmênan dicêmplungake nyang blumbangane, ora banjur dikon saba nang wêtênge.
Petruk : Lha kuwi, nèk Garèng, anggone sawiyah-sawiyah nyang uwong tansah ora mari-mari. Dumèh aku doyan mêmangan bae banjur diala-ala sakarsanèki.
Garèng : Wis, wis, ora susah brigah-brigih kaya wong mêntas nguyup jangan sayub. Ananging sadurunge aku ngandharake bab pangingune gramèh, aku arêp takon dhisik nyang kowe. Mungguh karêpmu ngingu gramèh kuwi apa kanggo biyang, têgêse kanggo bibit bêbranahan bae, apa bakal diêdol.
Petruk : Yah, pitakonmu kuwi sajake ora gênah ngono, wis mêsthi ya kanggo karone pisan, malah tak imbuhi kanggo tak pangan dhewe barang. Apa ana bedane ta ngingu iwak kanggo biyang, lan ngingu iwak kanggo sadhiyan diêdol.
Garèng : Mulane tak takokake, iya mêsthi anane. Mungguh bedane mangkene: blumbang iwak sing diingoni gramèh kanggo biyang kuwi, banyune kudu bêning, dene sing kanggo ngingu gramèh dol-dolan kuwi banyune ora tau bêning.
Petruk : Kapriye saiki carane wong ngingu gramèh, kang karêpe sing ngingu mau, arêp ngêdoli bibite.
Garèng : Lha kuwi mangkene: ing blumbang culana gramèh lanang wadon sing gêdhe-gêdhe.
Petruk : Pakanane apa, pakanane apa, o, e, ung…
Garèng : Sikak, wong pitakon kathik dilagokake plèk-plèk kêtêpu, nèk pitakonmu edan-edanan mangkono manèh aku banjur srithit lunga bae, lho.
Petruk : Wiyah, bok aja banjur mutung bae, cangkêmku kiyi nèk ora têmbangan limang mênit sok blangkêmên.
Garèng : Mulane sêkali ini saja, nèk nganti dipindhoni sida rê…muk, mungguh pakane gramèh mau sing bêcik dhewe yakuwi godhong kimpul utawa kêkotoranmu dhewe.
Petruk : Wadhuh, wêtêngku banjur krasa nêg sanalika. Tak arani sing sêmbuhan kuwi jarit bae, jêbul-jêbul lêlawuhan kuwi ya ana sing sêmbuhan.
Garèng : Wis, wis, kok banjur dawa-dawa. Gramèh ingon-ingon mau ngêndhoge kudu digawèkake susuh dhewe. Mungguh patrape anggawe susuh mau mangkene: ing blumbangan kono dèlèhana kêthokan pring loro dohe antarane samètêr, banjur
bundêr kêplêng, ing sisihe kudu ana bolongane, yaiku papan pangêndhoging iwak. Gramèh tuwa sing arêp ngêndhog sabên-sabên têka ing susuh kono. Sarèhning pandèkèking susuh-susuh mau dicungulake saka banyu, dadi sing ngingu iwak sabên-sabên ya bisa mêruhi.
Petruk : Lha saiki kapriye bisane wêruh yèn iwake wis ngêndhog.
Garèng : Lha kuwi kêtarane, sadhuwure susuh bênêr kuwi banyune sajak nglênga.
Petruk : Yèn têtela iwake wus ngêndhog, banjur kapriye.
Garèng : Susuh-susuhe banjur diêntasana, lan dèkèkna kanthi alon-alonan ana ing tahang (tong kayu) isi banyu kang rêsik, sabanjure tahang mau oyog-oyogên supaya êndhoge bisa ucul saka susuh. Êndhog sing nyilêm kuwi buwangên bae, amarga ora bakal dadi iwak, êndhog sing apik kuwi padha ngambang. Sabên dina banyu nang tahang mau kudu disalini banyu rêsik. Mungguh carane nyalini banyu mau kudu nganggo cidhuk kang digawe nam-namaning pring kang rapêt bangêt, supaya iwake aja bisa mlêbu, cidhuk mau dicêmplungake ana ing banyu, nganti cidhuke kêbak, sauwise, banyu kang rêgêd nuli buwangana. Êlêt saminggu, sawise tahang mau dihoyag-hoyag, iwake wis padha nêtês sarta wis kêna diêdol.
Tumraping bôngsa Jêpang, wiwitanipun môngsa bêntèr ing taun 1895, punika dipun anggêp kadosdene satunggiling pasêmon mêgaring kaluhuran, amargi ing wêkdal punika dintên tumapakipun praja Jêpang ngancik jaman enggal, inggih punika wiwit ungguling jayanipun nalika mêmêngsahan kalihan nagari Cina. Kala punika sabên kitha saha padhusunan ing saindênging tanah Jêpang sami rame-rame angurmati dhatêngipun para prajurit ingkang mêntas saking paprangan, suwaraning tiyang gumuruh ngantos ngêbaki praja.
Kacariyos, wontên satunggiling nyonyah nama Sadhako Nakayimah, angrumaosi bilih dados satunggiling wanita ingkang bêgja piyambak ing sapraja Jêpang, inggih punika nalika mêthuk lakinipun nama Kamênoyo Nakayimah, dhoktêr barisan ing nagari Sandhe ingkang kesahipun kirang langkung sampun sataun laminipun saha wangsul saking paprangan kanthi wilujêng.
Nginggil punika gambaripun nyonyah Jêpang andolani anakipun.
Kala nyonyah wau mirêng dêdongenganipun ingkang jalêr wontên ing paprangan saha mirêngakên kêkêndêlanipun, rumaos bilih prihatosipun sampun angsal lêlintu ganjaran ingkang nyêkapi. Wicantênipun ingkang jalêr: Anggonku kêpêksa ninggal kowe nganti lawas kiyi, amarga saka nindakake wajib kaprêluwaning nagara, ananging wiwit saiki ora ana samubarang kang bakal angrêridhu kasênênganku lan kowe ana ing ngomah. Nyonyah Sadhako, ingkang kala punika sawêg umur 20 taun, amangsuli: Lan manèh iya ora ana samubarang kang bisa misahake kowe lan aku. Ananging kala punika tiyang kêkalih wau botên anggadhahi panyana utawi botên ngimpi, bilih gêsangipun ingkang kanthi sênêng namung sawatasis dintên laminipun.
Anuju satunggiling dintên, sarêng wangsulipun ingkang jalêr wontên ing nagari Sandhe, kintên-kintên saminggu, ujug-ujug lajêng sinêrang ing sêsakit boyok. Sanadyan sêtiyaripun tanpa kêndhat saha dipun usadani [u...]
[...sadani] dening para dhoktêr ingkang sagêd-sagêd, ewadene sakitipun wau mêksa botên sagêd mantun, malah lajêng dados tiyang jompo, wusananipun lajêng dipun pènsiun. Sapènsiunipun dhoktêr wau adamêl sangsaraning batihipun sadaya.
Ingkang èstri ingkang taksih nèm wau, wiwit alit mila gêsangipun botên kulina kangelan, samangke kêpêksa angopèni batih kathahipun 6, inggih punika ingkang jalêr, marasêpuhipun èstri, êmbah marasêpuh, kapenakanipun ingkang jalêr tuwin anakipun èstri ingkang sawêg umur 13 taun. Ing môngka sapunika botên anggadhahi pamêdal sanès-sanèsipun kajawi pènsiunipun ingkang jalêr saha ingkang namung sakêdhik wau. Kangge têdhaning batihipun kemawon sampun botên anyêkapi. Ewadene tiyang èstri ingkang sêtya ing laki punika kêncêng sêdyanipun badhe ambudidaya supados ingkang jalêr sagêda saras malih kados suwaunipun. Kalihan ambêkta pènsiunipun ingkang jalêr, Nyonya Sadhako sabatihipun nuntên bidhal dhatêng nagari Tokiyo. Wontên ing ngrika lajêng nyewa griya alit sacêlakipun pamulangan dhoktêr luhur ing Tokiyo. Lan sabên dintênipun ngantos kalih taun laminipun, Nyonyah Sadhako anggendhong ingkang jalêr kabêkta dhatêng griya sakit. Patrapipun tiyang èstri anggendhong tiyang jalêr urut margi punika tamtu lajêng dados tontonanipun têtiyang ingkang sami langkung ngriku. Sawênèh wontên ingkang kamiwêlasên dhatêng tiyang èstri nèm saha ingkang sakit wau. Nanging ingkang kathah anggènipun ningali kanthi anyêngès, punapa malih lare-lare, punika sami ngece-ece dhatêng tiyang kêkalih wau, wicantênipun: Wah, lucu bangêt, wong lanang samono gêdhene kathik digendhong wong wadon. (Badhe kasambêtan)
Ing sisih punika gambar dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan, akalihan paduka tuwan residhèn, nalika tindak mubêng-mubêng amriksani têntunsêtèlêng yarmarêk ingkang kapisan ing Ngayogyakarta.
Miturut pawartos sêrat kabar S.T.sêmunipun karamean Sêkatèn Surakarta ing wulan Mulud ngajêng punika, badhe agêng-agêngan, tèntunsêtèlêngipun dipun pêpaki, wiwiting karamean tanggal 5 dumugi 12 Mulud. Wara-waranipun sampun sumêbar katèmplèkakên ing pundi-pundi panggenan, mawi gambar pasêmon tiyang macul.
Kala dintên Kêmis ngajêng punika, paduka Tuwan van der Jaght residhèn ing Surakarta, martamu dhatêng Pakualaman, kairit paduka tuwan residhèn ing Ngayogyakarta.
Wontên pawartos: ing Ngayogyakarta mêntas wontên tamu agêng saking Indhu, inggih punika sultan ing Drenganau bawah tanah India Inggris. Rawuhipun kanthi kadhèrèkakên tiyang 9, nyarenipun wontên ing Grèn Hotèl.
Samangke sampun wontên, ordhonansi ingkang andhawuhakên suwakipun pranatan-pranatan prakawis wontênipun komisi, ingkang kajibah nitipriksa kawontênanipun sewan griya.
Sêrat kabar S.T. martosakên, bilih ngarsa dalêm ingkang sinuhun ing Ngayogyakarta sampun ambiyantoni pamanggihipun bêstiring bang kasultanan, supados para darah dalêm, utawi para abdi dalêm sagêd angsal pitulungan
ingkang sisih kidul, saklangkung sae, ingkang punika rêrêgèning palawija kalih wau lajêng suda sangêt, kathah para sudagar saking kitha, ingkang amêrlokakên kesah mriku, sumêdya anumbasi palawija kalih warni wau.
Sêrat kabar S.T. martosakên, bilih Kyai Pênthèt ing Kalasan, salajêngipun botên badhe suka pitulungan lan anjampèni tiyang sakit malih. Anggènipun botên badhe suka pitulungan malih wau, botên jalaran saking dipun awisi ing nagari, ananging kintên-kintên amargi saking kalingsêman, awit salêbêtipun katahan wontên ing kawêdanan, wontên tiyang 40 ingkang nêdha tulung supados dipun jampèni sakitipun, ananging ingkang mantun namung satunggal kalih kemawon.
Kabaripun pakêmpalan Walfajri benjing dintên Minggu tanggal kaping 28 wulan punika badhe ngawontênakên konggrès wontên ing Karangkajèn. Salêbêtipun konggrès wau badhe dipun wontênakên têtingalan warni-warni dening para murid, kwiksêkul, kados ta: tonil, gimnastik, lan sasaminipun. Dene ingkang badhe dipun rêmbag wontên ing konggrès ngriku, inggih punika: panggulawênthahing lare saha piwulang agami, makatên ugi padpindêr gêgayutan kalihan panggulawênthah.
Miturut pawartosipun sêrat kabar Bêndhera Islam, konggrès pakêmpalan P.S.I. badhe kawontênakên wontên ing Pakalongan benjing tanggal 28 Sèptèmbêr ngajêng punika.
Kala dintên Jumuwah ingkang kapêngkêr punika, Tuwan Suryapranata. Bidhal dhatêng Malang, pêrlu anuntun konggrès ingkang dipun wontênakên dening pakêmpalaning para amtênar pribumi golongan boswèsên. Kajawi punika wontên ing Bululawang badhe ngêdêgakên pamulangan miturut cara-caranipun pakêmpalan Adidarma.
Dèrèng dangu punika kongsul Jêpang sowan dhatêng Karaton ing Surakarta, kanthi kairit dening paduka tuwan asistèn residhèn, tuwan sèkrêtaris tuwin juru basa. Ing sarèhning kala punika sampeyan dalêm ingkang sinuhun lalêrês sawêg cangkrama wontên ing Paras, amila ingkang lajêng kajibah nampi para tamu, inggih para putra-putra dalêm, inggih punika: Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda saha Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma. Tamu Jêpang wau sumêdya caos pisungsung dhatêng saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun awarni pêthèn êmas tuwin salaka alit-alit.
Wontên pawartos, bilih pangarsa Radyapustaka ing Surakarta, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, badhe sèlèh anggènipun dados pangarsa.
Dèrèng watawis dangu punika, ingkang wadana ing Salam (Tèmpèl) nampi rêpotipun asistèn wadana ing Srumbung, bilih ing ondêr dhistrik ngriku sampun kaping kalih kadhatêngan ing sima, malah ingkang pungkasan punika, wontên menda satunggal ingkang dipun gondhol ing sima wau. Sawênèhing tiyang gadhah pangintên, bilih punika ingkang kala rumiyin adamêl mirising têtiyang ing Mêdari.
Miturut sêrat kêkancingan gupêrmèn, wontên tiyang komunis 18 malih, sadaya asli saking Bêngkulu, ingkang badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Kabaripun ing Surakarta, mêntas dipun êdêgakên Naamlooze Vennootschap ingkang sêdyanipun badhe ngawontênakên toya plêmpêng (waterleiding) ing kitha wau. Mênggah pawitanipun f 500,000. Arta samantên kathahipun wau, ingkang 30,000.- badhe dipun sadhiyani dening gupêrmèn, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta saha Kangjêng Gusti Pangeran Adipadi Arya Mangkunagara sami aparing sadhiyan arta nyadasa èwu rupiyah. Kajawi punika N.V. kasbut nginggil, badhe nyambut arta minôngka pawitanipun f 1.700.000, anggènipun amangsulakên arta babon saha anakaknipun badhe katanggêl dening gupêrmèn. Jalaran kathahing sêsakit ing Surakarta, wontênipun watêrlèdhêng wau mila inggih pêrlu sangêt.
Aneta martosakên saking Serang, bilih ingkang Bupati ing Pandheglang ingkang enggal, benjing tanggal 29 Agustus ngajêng punika, badhe dipun kêpyakakên.
Benjing wiwit tanggal 2 Sèptèmbêr ngajêng punika, ing Bojanagara badhe dipun wontênakên pasar malêm dangunipun 10 dintên. Ing pasar malêm wau ugi badhe dipun wontêni tèntunsêtèlêng warni-warni barang kagunan Jawi, dene ingkang badhe mandhegani Tuwan Pujawasita. Ing sarèhning salaminipun ing Bojanagara dèrèng nate wontên tèntunsêtèlêng ingkang makatên wau, amila tansah dados kêmbang lambening têtiyang ngriku kemawon.
Saking Bandhung kawartosakên, bilih dèrèng dangu punika tuwan Dr Ciptamangunkusuma, dipun priksa dening opsir yustisi, jalaran miturut katranganipun pintên-pintên militèr, têtiyang militèr wau sampun nate dhatêng ing griyanipun sDr. Cipta, prêlu arêrêmbagan saha sami dipun sukani arta. Panitipriksanipun samangke taksih kalajêngakên.
Dèrèng dangu punika pangadilan landrad ing Sawahlunta, andhawahakên ukuman kunjara laminipun 10 taun dhatêng ponto, tilas kumêndhan pèl
sadaya wau kadakwa campur kalihan pakêmpalan komunis. Kacêpêngipun tiyang 6 wau, kala tanggal 16 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr punika.
Para militèr India ingkang wontên ing nagari Walandi, nalika badhe wangsul dhatêng India. Sadaya rumaos sami agêng ing manah, dene antukipun mawi angsal-angsal gambar dalêm Prinsès Yulianah.
Prabu Tristan wau kenging kawastanan dora utawi botên. Sayaktosipun sanès pandamêling tiyang ingkang anêtêpakên awon saening lêlampahanipun tiyang, nanging pangadilanipun ingkang kawasa. Têtiyang sadaya namung ningali pandamêling tiyang ingkang badhe katêtêpakên awon saening lêlampahanipun wau. Nanging Gusti Allah sagêd nguningani manahipun tiyang wau sarta namung Gusti Allah ingkang sagêd andhawahakên pangadilan tanpa pilih kasih, ingkang jêjêg, pramila kawontênakên pangaturan, sadhengah tiyang ingkang kadakwa awon sagêd anyirnakakên pandakwa awon wau sarana aprang tandhing. Margi Gusti Allah namung badhe aparing unggul dhatêng tiyang ingkang lêrês lêlampahanipun. Anêtêpi dhatêng pangaturan wau Prabu Tristan kagungan panuwun dhatêng ingkang Rama Prabu Marc supados kaabên prang tandhing, botên nyana pisan-pisan bilih sariranipun badhe kapatrapan paukuman, saupami uningaa, para baron ingkang sami awon manahipun wau saèstu badhe dipun pêjahi.
Prabu Tristan Lumumpat saking Jandhelaning Gareja.
Kacariyos, ing dalu punika ugi têtiyang ing salêbêting kitha Cornwallis sampun sami mirêng wartos bilih Prabu Tristan saha sang pramèswari dipun tukup, sarta badhe
kêkalih ingkang badhe kapatrapan ukuman pêjah margi saking pitênahing têtiyang ingkang awon manahipun wau. Sêsambatipun, dhuh, Tristan, baron ingkang bèr ing kawanèn, punapa paduka kêdah nêmahi tiwas margi pandamêling têtiyang ingkang awon manahipun. Makatên ugi paduka sang pramèswari. Ing pundi wontên nata kagungan putri ingkang endah warninipun kados paduka. Sadaya wau jalaran saking pitênahipun tiyang bucu ingkang awon manahipun punika. Ingkang makatên wau mugi-mugi pun bucu manggih bêbêndoning Kang Maha Kawasa.
Dhuh, Tristan, mitra ingkang pinunjul ing warni, kala Morhout dhatêng ing ngriki badhe amboyongi anak kula sadaya jalêr èstri, botên wontên baron satunggil-tunggila ingkang wani nandhingi pêrangipun, malah botên wontên ingkang wani amangsuli panantangipun. Namung paduka Tristan ingkang purun ambelani dhatêng kula sadaya saha sagêd amêjahi Morhout wau. Nanging paduka nandhang tatu ngantos badhe nêmahi tiwas jalaran dêdamêlipun Morhout ingkang mawa wisa wau. Punapa kula sadaya ingkang sampun nampèni kasaenan paduka samantên agêngipun punika kêdah namung narimah sarta kèndêl kemawon, sumêrêp paduka badhe kapatrapan paukuman pêjah. Sadaya tiyang salêbêting kitha sami botên narimah dhatêng karsanipun Prabu Marc ingkang makatên wau, saha sami sowan dhatêng karaton. Nanging ing sarèhning sang nata dukanipun sangêt, dados botên wontên tiyang satunggil-tunggila ingkang wani matur punapa-punapa dhatêng sang prabu, makatên ugi para baron inggih botên wontên salah satunggal ingkang wani nglêrêpakên dukanipun sang nata.
Ing wanci enjing sadèrèngipun surya malêthèk, sang nata sampun têdhak dhatêng papan panggenan amutus prakawis saha amatrapi paukuman dhatêng têtiyang ingkang gadhah kalêpatan. Ing ngriku sang nata nuntên dhawuh damêl jugangan wiyar sarta lêbêt. Sarêng sampun dados lajêng kadhawuhan angisèni kêkajêngan sarta têtuwuhan ingkang mawa êri, kaisèkakên kalihan oyod sarta pang-pangipun. Sarêng sampun jam nêm enjing, sang prabu paring dhawuh supados kaundhangakên bilih para punggawa sadaya sami katimbalan sowan dhatêng ing papan panggenan amatrapi paukuman wau. Botên antawis dangu sadaya têtiyang ing salêbêting nagari Cornwallis sami dhatêng saha sami nangis, kajawi tiyang bucu wau. Pangandikanipun sang prabu: Hèh, para satriya, sarta sakabèhing wong ing Cornwallis, ingsun dhawuh gawe papan pangobongan iki kanggo angobong Tristan lan sang pramèswari, minôngka ukuman anggone wis padha anglakoni ala.
Para satriya lajêng sami matur: Dhuh, sang prabu, mugi têtiyang ingkang dinakwa anglampahi awon wau kalilana unjuk
ukuman pêjah dhatêng tiyang ingkang dèrèng kapariksa prakawisipun. Pramila panyuwun kawula sadaya mugi paduka karsa aparing antawis, sampun enggal-enggal andhawahakên ukuman, kajawi punika mugi karsa aparing pangapuntên dhatêng sakalih-kalihipun.
Mirêng aturipun para baron ingkang makatên wau sang nata malah sangsaya duka sangêt, pangandikanipun: Ingsun ora bakal paring antara lan angapura, sarta ora bakal mariksa bênêr lupute pandakwa mau. Sing sapa wani matur mangkono manèh bakal ingsun dhawuhake [dhawuha...]
[...ke] supaya diobong dhisik. Sang nata nuntên dhawuh
mulad-mulad agêng sangêt, sadaya tiyang sami kèndêl kemawon margi ajrih dhatêng sang prabu. Makatên ugi sang nata inggih kèndêl kemawon, angêntosi dhatênging utusan ingkang kadhawahan ngirid Prabu Tristan.
Kacariyos sadumuginipun ing karaton, abdi-abdi ingkang kautus amêndhêt Prabu Tristan wau, anjujug ing kamar panggenanipun Prabu Tristan saha Sang Putri Isolde ingkang sami binêsta sarta kajagi ing prajurit. Astanipun Prabu Tristan lajêng kacêpêng, dipun glandhang mêdal lajêng
agêngipun punika, Prabu Tristan samargi-margi tansah muwun, nanging ingkang makatên wau botên migunani. Sarêng sang putri mariksani kawontênanipun Prabu Tristan nuntên anjêrit sarwi sêsambat: Dhuh, mitra kula, sayaktosipun bêgja sangêt dipun pêjahi kangge mitulungi sarira sampeyan.
Kacariyos, lampahipun abdi-abdi saha Prabu Tristan sampun dumugi ing sajawining kitha, nuntên angênêr dhatêng panggenan pangobongan. Botên antawis dangu wontên satriya dhatêng anyandêrakên kapal tumpakanipun, satriya wau Baron Dinas ing Lidan, mitranipun Prabu Tristan. Sarêng Baron Dinas nampi dhawuh timbalanipun sang prabu, enggal anilar karatonipun, sowan ing sang nata. Wicantênipun: Anak kula Tristan, kula enggal wangsul sowan sang prabu malih, bokmanawi sang nata ingkang badhe amutus prakawis punika andhahar atur kula karsa paring pangapuntên dhatêng sampeyan sarta dhatêng sang putri. Kala wau kula sampun gadhah panuwun sakêdhik ingkang mitulungi sawatawis dhatêng sarira sampeyan, sarta kaparingan idin, inggih punika supados sampeyan kairid ing ngarsanipun sang prabu botên
bêbandanipun Prabu Tristan saha angambung lathinipun, sasampunipun nuntên numpak kapal malih.
Ing ngandhap punika para maos badhe nyumêrêpi utawi mirêngakên kamirahaning Pangeran dhatêng tiyang ingkang nandhang papa. Pangeran botên angidini Prabu Tristan dipun pêjahi kados pêjahipun têtiyang awon ingkang nandhang dosa. Pangeran ngabulakên panuwunipun têtiyang ing nagari Cornwallis ingkang sêsambat sarta amêmuji supados para luhur kêkalih ingkang sih-sinihan punika sampun ngantos anêmahi pêjah kados makatên. Botên têbih saking margi ingkang dipun langkungi Prabu Tristan wau wontên satunggiling gareja, dumunung sapinggiring sagantên ingkang pasisiripun anjulêg sangêt. Temboking gareja punika ingkang sasisih angajêngakên pasisir saha wontên jandhelanipun alit. Ing ngriku Prabu Tristan ngandika dhatêng abdi-abdi ingkang angirid panjênêngapun:panjênênganipun. Dhuh, kônca, botên antawis dangu malih kula badhe anêmahi pêjah, pramila mugi kaidinan kula lumêbêt ing gareja punika sakêdhap pêrlu sêmbahyang, anênuwun dhatêng Ingkang Maha Kawasa supados dipun apuntên dosa kula. Sampeyan sadaya inggih sami sumêrêp bilih margi dhatêng gareja punika namung satunggal, sasampuning sêmbahyang kula inggih badhe masrahakên badan kula malih dhatêng sampeyan. Abdi-abdi wau nuntên wontên ingkang wicantên makatên dhatêng kônca-kancanipun: Kônydha,Kônca. sumôngga sami dipun pituruti panêdhanipun Prabu Tristan. Saha nuntên kapurih lumêbêt ing gareja. Sadumuginipun ing salêbêting gareja, Prabu Tristan lajêng ambikak jandhela, malumpat dhatêng ing pasisir, margi anggalih langkung sae pêjah dhawah dhatêng ing sela ingkang agêng-agêng punika tinimbang pêjah dipun obong tinonton dening para baron tuwin sanès-sanèsipun. Kawuningana para maos, saking kaparêngipun Pangeran, kala samantên wontên angin agêng. Panganggenipun Prabu Tristan kanginan, malêndhung kados balon, pramila dhawahipun Prabu Tristan inggih ragi alon. Sanajan dhawah ing sela agêng nanging botên andadosakên tiwasipun. Prabu Tristan sagêd lumajêng anyingkiri bêbaya. Saking katêbihan amriksani latuning pangobongan ingkang mulad-mulad urubipun inggil sangêt. Abdi-abdi wau tansah ngêntosi wontên ing kori sangajênging gareja. Ngantos dumugi samangke têtiyang ing Cornwallis amastani sela agêng wau: sela Tristan anjlog. Sarêng Sang Gorneval mirêng bilih bêndaranipun sagêd anyingkiri bêbaya, enggal numpak kapal sêsandêran mêdal dhatêng sajawining kitha sarwi anganggar pêdhang. Wontên ing ara-ara sagêd nututi lampahipun Prabu Tristan, pangandikanipun Tristan: O, guru, Gusti Allah aparing kawêlasan dhatêng kula, nanging punapa paedahipun gêsang kula punika, manawi botên sêsarêngan kalihan Isolde, Tanpa IseldeIsolde. gêsang kula punika saèstu tanpa guna. Punapaa dene badan kula botên ajur nalika dhawah kala wau. Dhuh, Isolde kula sagêd angoncati bêbaya, nanging sampeyan badhe dipun pêjahi. Jalaran kalêpatan kula, sampeyan badhe dipun obong, nanging kula inggih purun pêjah ambelani sampeyan.
Gorneval lajêng wicantên, satriya, ngajêng punika wontên garumbul, kinubêng ing kalèn ingkang asat toyanipun, sumôngga sami sêsingidan ing ngriku. Kathah têtiyang ingkang langkung ing margi sacêlaking grumbul punika. Têtiyang wau badhe sagêd cariyos punapa ingkang kadadosan wontên ing pangobongan, manawi Putri Isolde saèstu dipun obong kula sumpah botên badhe tilêm-tilêm wontên ing salêbêting griya manawi dèrèng amalês ukum dhatêng têtiyang ingkang sami angobong Putri Isolde wau.
Pangandikanipun Prabu Tristan: Dhuh, guru, kula botên gadhah pêdhang.
Henry Gray's Anatomy of the Human Body, lumrah dicekak dadi Anatomi Gray utawa Gray's Anatomy, iku sawijining buku tèks basa Inggris
AnatomiKedhokteranAnatomi GraySajarah anatomiSajarah kedhokteranKategori ndhelik: Buku sing tanpa samakKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 11 Maret 2013.
Kota Singkawang (Baca | unduh)
Daftar Peserta Uji Teori (Baca | unduh)
Daftar Peserta PLPG Mengulang KEMENAG (Baca | unduh)
Saiki Kusuo no Psi Nan 55 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 55 :
Pustakasala (dipunsebat ugi Candhi Kimpulan) inggih punika Candhi Hindu ingang dipunbangun sawetawis abad ke-9 dumugi ke-10 Masehi ingkang dumunung ing wewengkonipun kampus Universitas Islam Indonésia (UII), Jalan Kaliurang, Kaliurang, Sleman, Yogyakarta, Indonésia. Candhi punika kapendhem antawis gangsal meter ing ngandhap lemah. Perangan saking candhi ingkang sampun katingal awujud tembok kotak,
Penemon[besut | besut sumber]
Candhi punika dipuntemokaken boten sengaja nalika tanggal 11 Desember 2009, nalika dipunadani penggalian kangge pondasi
tengenipun. Kabar saking media narik raos kepingin mangertos saking masyarakt, saengga sesarengan sowan wonten papan punika. Badan Pelestarian Peninggalan Purbakala (BP3) Yogyakarta ajrih menawi kathahipun cacah pangunjung saged ngrisak candhi. Sapunika situs punika dipunp[ageri ngangge seng, sarta dipuntutp kangge umum punapa dene masyarakat sakiring tengenipun.[2]. Sami kaliyan Candhi Sambisari, Candhi Morangan, saha Candhi Kedulan, [[candhi punika kakubur nalika gunung merapi njeblug kinten-kinten sewu taun kapengker. Penemon candhi punika minangka panemon arkéologi ingkang langkung gadhah daya tarik wonten ing Yogyakarta sapunika, sarta dados spekulasi mbok menawi taksih wonten candhi-candhi sanesipun ingkang taksih kakubur déning awu vulkanik gunung Merapi.[3].
Panaliten langkung tebih saha panggalian arkéologi saweg dipunadani sapunika déning BP3. Sapunika fakta ingkang saged dipunlaporaken inggih candhi punika karakteristikipun Hindu Siwaisme saking gaya ukiranipun saha saking arca ingkang nedahaken bilih candhi punika kabangun nalika abad kasanga (ke-9) dumugi abad ke-10 nalika jaman Kerajaan Mataram Kuno.[4]. Candhi punika nalika dipuntemokaken, dipunkenal déning masyarakat umum minangka candhi UII (Candhi Universitas Islam Indonésia), amargi anggenipun nemokaken wonten ing lingkungan kampus UII. BP3 maringi candhi punika nama “Candhi Kimpulan” saking nama désanipun. Ananging Badan Yayasan Wakaf UII maringi nama sanes, “Pustakasala” ingkang ateges "perpustakaan" wonten ing basa sansekerta. Maksudipun saking sajarah panemon candhi ingkang badhe kabangun perpustakaan. Nama punika ugi nggambaraken kahanan pendidikan universitas, dipuntambah malih arca Ganesha dipuntemokakan wonten ing situs punika, dene Ganesha kawentar minangka dewa ilmu pengetahuan, intelektual, saha kawicaksanaan.[4].
Candhi punika jelas candhi Hindu Siwaisme. Ananging arsitekstur candhi punika boten sami kaliyan candhi-candhi sanesipun. Benten kaliyan candhi gaya Jawa Tengah sanesipun, badan candhi saha atapipun boten katemokaken. Candhi punika ukuranipun alit saha sederhana ukiran saha hiasanipun. Bangunan Candhi awujud bujur sangkar, landasan candhi gadhah pager sarta tangga, saha celah mlebet kanthi hiasan antefiks kaukir Kala. Ruang lebetipun wonten arca Ganesha, Nandi, sarta Lingga-Yoni.[5]. Dumugi sapunika para ahli taksih mrakirakaken bilih gaya arsitektur saha sajarah candhi punika asipat sederhana. Badan, tiang, sarta atap candhi dipunprakirakaken saking kayu utawi bahan organik sanesipun ingkang gampil lapuk, sarta sampun musna tanpa bekas. Wujud asli candhi punika sami kaliyan Pura Hindu Bali kanthi atap Meru ingkang kadamel saking kayu, sirap, utawi ijuk. Benten kaliyan candhi Prambanan, candhi nalika kerajaan ingkang megah saha ukiranipun endah, candhi Pustakasala namuing candhi désa ingkang sederhana ingkang dipunbangun déning masyarakat umum.[6].
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 4 November 2012)
^ (id)[2](dipunundhuh
Pustakasala&oldid=1097408"	Kategori: Arsitektur abad ke-9Candhi Hindu ing IndonésiaSitus arkéologi di IndonésiaYogyakartaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 6 Oktober 2016.
When this happens, crow will be said heron.
There will be many houses on horses’ back.
BANYU MILI DADI MANDHEK, MANUK MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO, WONG MLAKU
Yen aku luwung tak ijolke wae lah…
Seyogyanya yg gnian gx perlu diposting.,
ganti anyar ae….pkok e ganti….bojoku 2 lek ono sing macem2 polah lgsung tk pecat ae dolek maneh…kae simbah bojo e 16,bopo q dwe 7 yo akur kbeh,aq cukup 2 ae koyo slogan2 pinggir dalan…2 istri cukup…..hehehe….sugeng
Warahipun paduka Nyonyah Dr. Ani Bèsên
Impunan saking Sêrat Mahabarata têmbung Sansêkrit.
kadospundi karsa paduka dhuh: Krêsna. Wangsulanipun Janardana ririh nanging cêtha: "sira wus sumanggêm nêdya anyirnakake Sang Bisma, hèh Arjuna, dadi sira dudu
kasatriyan, iku kudu prang, angayomi wêwêngkone, lan kudu akurban dhiri, kang ora kasurung ing kanêpson." Sarêng pangrantamipun sampun dipun parêngakên dening Sang Bisma, para Pandhawa kalayan Sri Krêsna pamitan wangsul dhatêng pakuwonipun, angêntosi pajaring dintên paprangan ingkang kaping sadasa, inggih punika dintên sêsaji agêng, ingkang sinajèkakên Sang Bisma, dene ingkang minôngka brahmananipun Arjuna. (§100-108)
Ing wanci palêthèking surya, Srikandhi sawadyanipun mirantos badhe ngrabasèng pabarisanipun Sang Bisma, ing ngriku kathah pangerang-erang ingkang murih munduripun, amargi Srikandhi sajatosipun pawèstri. Nanging Srikandhi botên kengguh, èsthinipun amung nêdya anglampahi sapitêdahing senapati. Prangipun Bisma ingkang pungkasan punika angungkuli ingkang sampun-sampun (sakubêngipun sadaya sampun katingal ambaranang kadi ing awang-awang ing nalika surya angajêngakên sêrap), sampun [sampu...]
[...n] botên wontên tiyang ingkang kawawa amapagakên kajawi Arjuna, ingkang ratanipun pangirid kuda pêthak, kadi kuda pangiriding pêjah, punapadene Srikandhi, ingkang Sang Bisma botên karsa anandhingi. Bisma botên pisan-pisan anggalih dhatêng Srikandhi, ingkang kaudanan jêmparing amung Arjuna. Sarêng surya wiwit tumamèng aldaka, Sang Bisma ngandika jroning wardaya, pati ora bisa nêkani yèn ora saka karsaningsun dhewe, pangandikanipun: prayogane saiki dak ngèsthi pati. Wêkdal punika para wasu tuwin para rêsi, ingkang sami aningali ingkang sami abôndayuda, manguwuh dhatêng Sang Bisma: o gèr, ingsun mangayubagya, marang karsanira kang mangkono mau, hèh prajurit linuwih, tumindaka kaya èsthinira, ciptanira
Bisma, panjênênganipun botên mobah-mosik, kadi tugu sinukarta. Amung jêmparingipun Arjuna ingkang dipun
kaya gumrujuging banyu, kang panduke kaya panahing dewa, iku kang nêdhasi mung kang kalêpasake dening Arjuna,
senapati kang asikêp gandhewa, (langkaping dewa) iya kang daludake aciri wanara, nadyan para ratu kabèh iku ngumpul dadi siji, ora môntra-môntra bisa lumawan ing aku. Dhumawahing jêmparing taksih tanpa kêndhat, sariranipun Bisma kataton arang kranjang, godhaganing tatu botên wontên kalih nyantun. Surya dèrèng sêrap Bisma sampun dhawah saking ratanipun mujur mangetan, saking kathahing jêmparing ingkang tumancêp ing sariranipun, mila sariranipun sang mahambêg darma botên kambah ing siti, dados kadosdene sumèlèh sanginggiling pasareyan jêmparing ingkang kadêgakên, ing nalika Sang Bisma dhawah, panjênênganipun wuninga bilih surya lumampah ing iring kidul, dewa sami manguwuh: "he he sutaning Gangga, lasing senapati sadunya, pagene anglilahake uripira surya lumaku ing iring kidul," "Sang Bisma amangsuli sora: kula taksih gêsang punapadene taksih sangkêp èngêtan kula." Ing nalika Bisma kadhatêngan utusan maharêsi ingkang amancalawarna paksi Swan (Zwanen) andangu kados ing nginggil wau, Sang Bisma matur: sadangunipun surya taksih lumampah wontên ing iring kidul, "kula botên badhe oncat saking dunya, dene wangsul kula dhatêng padunungan kula lami, bilih surya sampun lumampah ing iring lèr. Awit saking pangwasa paringing sudarma kula
kang misuwur, mila kula kawasa murba misesa ing gêsang kula.
sadaya tiyang sami nyèlèhakên dêdamêlipun. Surya silêm ing jalanidhi, jagad anangisi rêbahipun sang
Bisma mundhut kajang sirah, kangge angganjêl sirahipun ingkang andhêngklak mangandhap, lajêng kaaturan kajang sirah ingkang sakalangkung alus, panjênênganipun mèsêm sarwi ngandika: "kawuningana para nata, punika sanès kajang sirahipun para senapati. Sarêng wuninga Arjuna anyêlaki lajêng dhawuh: hèh Dananjaya, prajurit linuwih, sirahingsun
ingsun anggo, mangkono lungguhe para satriya yèn angèlingi wajibe, turune anèng paprangan kudu lêlèmèk panah." Siti ing panggenan sumèlèhing sariranipun punika kadhawahan angêdhuki. Paprangan kèndêl, Bisma botên karsa dipun usadani, amung mindêng satunggal. Enjingipun, amargi rinubeda dening nguntar-untaring kaninipun, sarta bêntèring sariranipun, Sang Bisma mundhut pangunjukan,
sangsara, ingsun wènèhana banyu, o, Arjuna, sira ora ana kang madhani, hèh prajurit kang linuwih, pasthi sira bisa awèh banyu kang prayoga dak-ombe." Arjuna enggal amênthang gandhewa, ngucap môntra lajêng linêpasakên, jêmparing tumancêp ing siti lajêng dados umbul ingkang toyanipun sakalangkung bêning. Toyaning umbul wau ingkang kaunjukakên Sang Bisma, ing ngriku Bisma mangalêmbana dhatêng Arjuna, animbali Duryudana, kadhawuhan supados sampun kalajêngakên anggènipun mêmêngsahan, amargi sadangunipun Arjuna cêlak kalihan Sri Krêsna, botên wontên
sariranipun kadi kabêsmi amargi saking kathahing tatu, ewadene sangsaranipun tinungkulakên, sarana ciptanipun angèsthi satunggal. Sarêng sadaya sampun sami
saking paningalipun, lajêng anyungkêmi padanipun Sang Bisma, aturipun: dhuh, dhuh: ulu-uluning bôngsa Kuru, kula sutanipun Rada, ingkang salami-laminipun paduka tingali kalayan pasêmon botên rêna. Sanalika wau Sang Bisma ambuka paningalipun ingkang pêtêng margi saking sangêting gêrahipun, Karna rinangkul lajêng ngandika sêmu sih: "lah sira kang salingga bathara, ora ana manungsa kang satimbang lan sira, mula tansah kasar wêdaling wicaraningsun marang sira mung amrih aja mêmungsuhan batin." Karna pinaringan nugraha, kadi Arjuna, sarta kadhawahan ngêmpal kalihan para kadangipun, inggih punika Sang Pandhuputra kang sudira ing rananggana. Karna lênggana, piyambakipun kêdah prang kalihan Pandhawa ngantos sirna salah satunggal. "Dhuh turasing senapati linuwih, kula nyuwun palilah paduka, botên gadhah sêdya sanèsipun malih, kajawi amung badhe prang. Punapadene mugi paduka paring pangaksama sakathahing wicara kula kang wêngis, tuwistuwin. gangsuling kasusilan kula ing paduka, ingkang amargi saking kanêpson [kanêpso...]
[...n] tuwin kiranging pangatos-atos." Ing ngriku Bisma
nipun ingkang kapêngkêr sampun kalêbur dening sih. Karna lajêng wangsul dhatêng pakuwonipun Duryudana anilar Bisma ingkang angêboti pêpungkasaning sambutanipun sarana sangsaranipun, ingkang bokmanawi kêdah makatên lampahing adilipun. Kalayan sabar angêntosi wanci ingkang kinarsakakên, adamêl kurban agêng warni sangsara wontên ing pasarean.
Anggènipun anilar Sang Bisma ingkang ngandhêg sugêngipun, para nata kalayan sangêt karêrantan, lajêng tata-tata badhe anglajêngakên anggènipun sami amangun prang. Sintên ta ingkang gumantos dados senapatining Kurawa, sadaya para prajurit sami mandêng dhatêng ingkang botên tumut
ingkang lajêng dhawuh supados amanggudamagut. yuda, sarta Duryudana andangu pamanggihipun, sintên ingkang prayogi sumulih kasenapatènipun Bisma, punapa sariranipun, punapa sanèsipun. Karna atur pamrayogi, supados sang
kaping sawêlas, lêlampahanipun Drona anglênggahi kasenapatèn, kacariyos wontên ing Dronaparwa. Sadèrèngipun [Sadè...]
[...rèngipun] paguting yuda, Drona ngaturakên pamanggihipun ingkang prayogi sangêt, inggih punika manawi Yudhisthira kacêpêng, môngka lajêng dipun pêjahi, kadangipun salah satunggal gêmantos, tamtu nandukakên wêwalês, nanging manawi dipun wangsulakên, para sadhèrèkipun nèm sadaya tamtu kapêksa miturut ingkang sêpuh piyambak, amung lajêng kabucal malih kemawon, kados nalika kawon anggènipun dhadhu. Drona matur: kalampahanipun Yudhisthira kenging kacêpêng, punika manawi Arjuna kasingkirakên. Ananging sarêng Pandhawa mirêng pawartos wau, lajêng sami arêrêmbagan kadospundi sakecanipun. Arjuna prasêtya, bilih Drona mêsthi botên sagêd mikut Yudhisthira, sadangunipun Arjuna taksih gêsang, sanadyan Arjuna piyambak botên sagêd anyirnakakên gurunipun, kalayan sêdya makatên wau anggènipun lajêng sami wiwit abôndayuda. Ing golongan kêkalihipun kathah ingkang katingal kasudiranipun. Sang Abimanyu (Sumbadraputra) ingkang misuwur, taksih kaênèmên sangêt bilih tandhing prang kalayan Jayadrata, tuwin Salya. Punapadene Gathutkaca, raksasa putranipun Bima, kêkêndêlanipun anggêgirisi. Senapati Sang Drona, ingkang
Yudhisthira. Pundi ingkang angalang-alangi kasirnakakên, kalampahan sagêd ajêng-ajêngan kalihan Yudhisthira. Sarêng Kurawa andugi manawi Yudhisthira kacêpêng, surak mawurahan kadi manêngkêr wiyati. Ananging Arjuna ingkang ratanipun kinusiran dening Kesawa, atêtulung ayuda, suwantêning rodha gumalêgêr kadi galudhug, pabarisan Kurawa mawut asarsaran dening pangamukipun Arjuna, nanging lajêng kasaput sêraping surya. (§ 1-16)
Ing sontên wau wontên satriya nênêm sami sadhèrèk, prajanji kalihan Prabu Susarman, ratuning bôngsa Trigata, sami prasêtya badhe prang tandhing kalihan Arjuna ngantos sirna salah satunggal. Sarêng sampun rampung pangrêmbagipun, Arjuna katantang, amargi Arjuna tinangsulan dening prasêtyanipun bilih botên badhe mundur sabên katantang, mila lajêng pamit kang raka. Kalilan pangkat, amung Sêtyajit supados katilar anjagi sariranipun. Arjuna kadhawuhan pangkat mapagakên wadyanipun Samstaka ingkang sampun prasêtya kalayan para sadhèrèkipun badhe amapagakên Arjuna ngantos sirna salah satunggal, mila lajêng sami bidhal dhatêng panggenan ingkang sampun katamtokakên. Salêbêtipun Arjuna kinêmbulan dening mêngsahipun, Drona nêmpuh
ingkang ngurung-urung Yudhisthira pêdhot gandhenganipun, Yudhisthira angoncati gurunipun, ing ngriku Bima têtulung ing ayuda. Sanadyan kadospunapa anggènipun angêtog kêkiyatanipun, ananging mêksa botên kawawa anadhahi barisan dipangga ingkang angrisak manungsa, turôngga, tuwin rata, wêkasan wadya Pandhawa mundur. Arjuna ingkang kinalang-kalang dening mêngsah, panggalihipun kados kabêlah kalih, pundi ingkang kêdah kasirnakakên rumiyin, wasana golong kêdah amêjahi ingkang manantang wau, mila lajêng angantêp prangipun. Sarêng sampun sirna enggal wangsul nêmpuh barisanipun Drona. Arjuna kapapag dipangga ingkang tinitihan dening Bagadata, lajêng campuh prang, nanging rata ingkang kinusiran Kesawa katalèyèk dening
[...sakaning] bôngsa Wrêsni, cabaripun amung kalihan sariranipun, amargi punika dêdamêlipun Narayana. Ing nguni jêmparing punika tumurunipun dhatêng marcapada, kaganjarakên dhatêng putranipun, wêkasan tumurun dhatêng Bagadata. Salêbêtipun Bagadata anggadhuh jêmparing punika, Bagadata botên sagêd kasoran, samangke jêmparing sampun wontên ing astanipun Krêsna, dados Arjuna sampun sagêd anyirnakakên Bagadata dalasan dipangga titihanipun. Sarêng sampun wanci sontên, inggih punika wasananipun dintên paprangan ingkang kaping kalih wêlas, Pandhawa unggul anggènipun prang, dene Drona dèrèng sagêd anêtêpi sêsanggêmanipun anggènipun sagah mikut Sang Yudhisthira. (§ 17-32)
Dintênipun ingkang kaping tiga wêlas wangsulipun Bathara Warsas dhatêng kaswargan, dèwa wau ingkang manjanma dados Sang Abimanyu putranipun Arjuna, ingkang mijil saking Sumbadra kadangipun Sri Krêsna. Prajurit linangkung wau, dintên punika misuwur kasudiranipun, dene sawêg yuswa nêmbêlas taun sampun kadugi angêdali prang agêng tandhing kalayan para senapati agung-agung, sarta pundi ingkang tinêmpuh sami dhadhal datan mônggapulih. Arjuna katantang prang misah saking barisan agêng malih. Saking dhawuhipun Yudhisthira Abimanyu kêdah anindhihi wadyabala mapagakên pamukipun [pamuki...]
[...pun] Drona, ingkang arakit gêlar cakra byuha. Risaking gêlar wau amung dening Arjuna, Kesawa, Prajumna, (manawi ing tanah Jawi: Drêstajumna), tuwin Abimanyu, sadaya para satriya kêdah wontên ing wingkingipun Abimanyu. Kadospunapa bingahing manahipun Abimanyu sarêng tampi dhawuh makatên wau, sumêngah kadi kang rama, tuwin kadangipun kang ibu. Abimanyu anyanggêmi badhe angrisak mêngsah awit saking asmanipun Sri Krêsna miwah para Pandhawa, lajêng
sanèsipun. Duryudana ugi lajêng atêtulung, Dusasana kataton dening Abimanyu, ngantos kapêksa kasingkirakên saking pabarisan. Kadangipun
wontên ingkang kuwawi mapagakên tandangipun Abimanyu. Duryudana nêmpuh malih ugi kapalajêng. Laksmana putranipun Duryudana sirna, nalika nêdya amrawasa prajurit nem-neman, ingkang ajêngipun botên kenging pinambêngan. Abimanyu kinroyok [kinro...]
[...yok] dening prajurit agêng-agêng nêm: Drona, Aswatama, Kripa, Karna, Kartawarma, tuwin Wrahatbala. Dene Jayadrata mêdhot barisaning wadyanipun Abimanyu, nêmpuh barisaning Yudhisthira. Abimanyu botên gidhuh pinarbutan ing kathah, ngantos Karna tuwin Drona ngangkah anjêmparing langkapipun Abimanyu. Kartawarma amêjahi kapal rakitanipun, Kripa amêjahi kusiripun, dados Abimanyu sampun risak rata tuwin langkapipun, mila lajêng asikêp pêdhang angiwa tamèng. Ananging tamèng saha pêdhangipun ugi lajêng risak, enggal anjêbol rodhaning ratanipun, kaputêr sanginggiling sirah nêdya kapupuhakên Drona. Ing nalika wau rodha ugi lajêng ajur dening jêmparingipun para prawira. Abimanyu musthi gada, ambujêng Aswatama, sarta sagêd amêjahi kapalipun Dusasanaputra, inggih punika wêkas-wêkasaning kasudiranipun Abimanyu. Dusasanaputra tandhing kalihan Abimanyu, lajêng ambruk sarêng. Nanging tanginipun malih rumiyin Dusasanaputra, mila enggal anggada sirahipun Abimanyu, lajêng angoncati. (§ 33-49)
Paprangan kèndêl, amargi kasuwuk dening sirnanipun Abimanyu, Yudhisthira sakalangkung rudah ing galih, dene sariranipun ingkang dhawuh mapagakên mêngsah, wêkasan botên sagêd amitulungi
prangipun Abimanyu nalika kinroyok dening para têtungguling prajurit. Kadospundi anggènipun sagêd cariyos dhatêng Arjuna, dene anakipun ingkang sangêt dipun trêsnani sampun sirna botên wontên ingkang angrêbat. Maharsi Wiyasa rawuh lajêng angarih-arih dhatêng Yudhisthira ingkang sawêk karêrantan. Sang Wiyasa ngandikakakên sabab-sababipun mila Abimanyu pêjah, sarta para nata ingkang sami sirna dening karsaning dewa, sarta dhawuh manawi para wicaksana tamtu botên amrihatosakên tiyang pêjah. Pangandikanipun: "yèn wong urip kudu kaanggêp kabungahan, nanging wong mati iku bêgja lan mulya." Sasampunipun ngandika makatên Sang Wiyasa lajêng musna. Yudhisthira sawatawis lipur, nanging mêksa taksih kraos pakèwêt, panglocitanipun, kadospundi anggènipun badhe ngandika dhatêng Sang Dananjaya. (§ 50-71)
Sawangsulipun Arjuna saking paprangan panggalihipun karaos sangêt botên sakeca, mila matur dhatêng Sri Krêsna supados andhawuhakên darunaning raos sêdhih ingkang nangsaya ing manahipun. Ing pakuwon katingal tidhêm, mila saya sangêt sumêlangipun, dados lampahipun karikatakên. Kados punapa kagètipun Arjuna, sarêng aningali kang raka lênggah botên ngandika [nga...]
[...ndika] sarta Abimanyu botên katingalan wontên ing ngriku. Sami sanalika batosipun Arjuna sampun priksa kadospundi kawontênaning lêlampahan, mila lajêng pitakèn dene Abimanyu botên katingalan: kajaba Abimanyu apa ora ana kang bisa angrusak gêlar cakra, môngka aku ora marah ing dhèwèke, kapriye undure manèh sawuse manêmpuh. Apa wong Pandhawa ngatag Abimanyu anglêboni gêlar? Ananging bapa wau botên pêrlu dipun wangsuli, amung lajêng anangisi pêjahing anakipun, sambatipun: mêsthi Abimanyu nalika kinêmbulan dening Drona, Karna lan Krêpa ora anggagas, apa wong tuwaku ora angêntas aku saka têngahing bêbaya iki. Apa wong Pandhawa utawa wong Pancala ora angayomi bocah cilik iku, apa gêgamane iku mung kanggo pasrèn bae. Wong mau banjur kapriye polahe barêng wêruh Abimanyu mati. Kajawi Krêsna kalayan Yudhisthira botên wontên ingkang purun mangsuli, amargi amung kêkalihipun wau ingkang sabên- sabên tinurut dening Arjuna. Yudhisthira ngandika kadospundi sarêng Abimanyu kadhawahan ngrisak gêlar cakra, kadospundi panêmpuhipun Abimanyu, sarta kadospundi anggènipun sagêd angayomi, nanging kapêksa kanggêg [kanggê...]
saking sangêting ajrihipun, gadhah pangangkah badhe oncat saking pabarisan nêdya sêsingidan, nanging botên saèstu amargi dipun sagahi badhe sami jinagi dening têtindhihing para wira. Drona ngandika minôngka wangsulan dhatêng pitakènipun Jayadrata, ingkang amêksa-mêksa nyuwun kajawab. Sanadyan Jayadrata tuwin Arjuna ugi sami nampèni piwulangipun, ananging Arjuna ngungkuli piyambakipun, amargi Arjuna manggulang panunggal sarta kapêksa nglampahi sangsara, ananging ingsun mêsthi angayomi sira, apadene angaling- alingi sira, nganti Arjuna ora kawawa miyak. (§72-74)
Ing wêkdal punika Sri Krêsna sangêt anêtah dhatêng
anjagi Jayadrata kadèkèk ing têngahing pabarisanipun para pinilih, ingkang tamtu botên kenging piniyak. Ananging Sri Krêsna lajêng amêlêng cipta, kadospundi [kado...]
[...spundi] anggènipun sagêd angêntas Arjuna saking kasangsaran. Sri Krêsna dhawuh supados Arjuna dintên benjing enjing ngangge rata sarta dêdamêlipun Sri Krêsna. Kacariyos Kesawa ngatingali dhatêng Arjuna wontên ing dalêm jaman pasupênan, sawêdalipun saking badanipun wadhag, Arjuna lajêng kaajak dhatêng Kaliyasa, sowan ing Bathara Mahadewa, ingkang cahyanipun sumunar ambalêrêngi. Sri Krêsna kalihan Arjuna lajêng sami mangkurêb ing ngayunanipun. Arjuna pinaringan dêdamêl ingkang angungkuli sadaya dêdamêlipun, kadhawuhan musthi ing dintên enjingipun. Sasampunipun lajêng sami wangsul kalihan suka sokur amargi tamtu badhe manggih unggul. (§ 75-82)
Enjingipun, dintên paprangan kaping kawanwêlas, Arjuna nilar Yudhisthira, ingkang kapatah rumêksa Sang Sêtyaki, wigatos badhe angupaya Jayadrata, anêtêpi prasêtyanipun. Sakawit kêdah ngrabasèng barisan dipangga, sasampunipun risak lajêng nêmpuh Sang Drona. Sasampunipun sumêmbah ing gurunipun, Arjuna lajêng manrajang amargi Drona pangayomanipun Jayadrata. Sanadyan kadospunapa anggènipun angêtog kaprawiranipun, ewadene Arjuna botên sagêd angundurakên, mila lajêng kapêksa anilar Drona nêmpuh barisan sanèsipun, kaêtut [kaêtu...]
[...t] wuntat dening Krêsna, sarta kaayoman sampun ngantos kaprajaya dening mêngsah. Ing nalika Srutayuda tuwin Sang AmirutayusaAmirutayuda. anêmpuh Arjuna, suwaunipun Arjuna kasabêt garaning daludag ngantos kalêngêr, nanging lajêng èngêt malih, nêmpuh mêngsahipun ngantos sami lumajêng. Arjuna mandhap saking rata, awit kuda pangiridipun kataton, lajêng ngamuk dharat. Dene Kesawa angguyang kuda ingkang kataton wau, kadi botên wontên ing antawising mêngsahipun. Dupi kapalipun sampun waluya, Arjuna numpak rata malih
ewadene kapêksa oncat. Salêbêtipun Arjuna riwut pangamukipun, Drona amikud Yudhisthira, kabêkta lumajêng. Kang sudira Sang Satyaki wêkdal punika anglampahi dhawuhipun Yudhisthira supados amêmanuki prangipun Arjuna, sarêng priksa Yudhisthira tinawan dening Drona lajêng anututi. Pangangkahipun kasêmbadan, amargi sagêd angrisak barisanipun Drona, sarta amêjahi kusiripun, mila kapal pangiriting rata ambandhang sakajêng-kajêngipun piyambak, punapadene Bima katingal kêkêndêlanipun ngantos adamêl mirising akathah. Drona ratanipun [ratanipu...]
[...n] ginada rêmuk, nanging Drona mancolot saking rata, punapadene Karna sami kapêksa angunduri. Sawangsulipun Drona tuwin Karna lajêng wiwit gêgêmpuran malih, nalika wau
Karna èngêt dhatêng prasêtyanipun nalika wontên ngarsanipun Dèwi Kunthi, nanging surya sampun ngajêngakên sêrap, môngka sêsanggêmanipun Arjuna dèrèng kalaksanan, amargi Jayadrata tansah kajagi rêmpit dening ingkang sami sagah angayomi. Saking pangwasaning yoga Kesawa anasapi surya, mila lajêng pêtêng kados sampun sêrap. Jayadrata ingkang rumaos sampun wilujêng mêdal saking pabarisanipun ingkang rumêksa. Arjuna anêmpuh tandanging satriya nênêm ingkang anjagi têmah sami lumajêng, ing ngriku Arjuna mêndhêt sanjata pamungkas, minantran, lajêng kalêpasakên dhatêng Jayadrata, amargi Kesawa pêpèngêt, manawi saking sabdaning bapakipun: sintêna ingkang amêjahi Jayadrata, mugi-mugi sirahipun Jayadrata pêcaha dados sèwu. Inggih asarana jêmparing punika Arjuna anggènipun anugêl guluning mêngsahipun, [mêngs...]
[...ahipun,] sarta sinarêngan jêmparing sanèsipun, ngantos sirahipun Jayadrata dhawah ing pangkoning tiyang sêpuhipun, ingkang lajêng mancolot saking kagèt aningali sirahing anakipun dhawah, sarta kalajêng pêjah amargi saking sotipun piyambak. Makatên wau lêlampahan pêjahipun Jayadrata, dados prasêtyanipun Arjuna sampun kalêksanan. Surya katingalan malih, Arjuna lajêng ambujêng Krêpa tuwin Aswatama ngantos mêdal saking pabarisan. Satyaki sagêd
dening pêtênging wanci dalu. Paprangan agêng ing dalu wau ingkang anggêgirisi piyambak, prangipun Gathutkaca kalihan Karna. Campuhipun sakalangkung rame, wusana Karna kapèpètakên dening Gathutkaca, ngantos Karna bingung dening pujan
matur pitakèn dene wontên lêlampahan kang mokal. Kesawa pratela manawi salêbêtipun Karna taksih kanggenan jêmparingipun Hyang Indra, sagêd anyirnakakên mêngsahipun satunggal, pundi ingkang kinajêngakên, môngka samangke sampun kalêpasakên, dados Arjuna mêsthi wilujêng, sarta sagêd anyirnakakên Karna. Sampun mêsthi jêmparing wau tansah kapundhi-pundhi dening Karna, prêlu badhe kangge mrawasa mêngsahipun ingkang tansah kaajap-ajap, malah badhe kasarêng kalayan Kesawa, ananging kasupèn ing wanci anggènipun badhe anglêpasakên. Samangke pangwasanipun sampun têlas, pangajêng-ajêng dhatêng lêstantunipun gêsang sampun sirna amargi saking pandamêlipun piyambak. Dumugi wanci têngah dalu, para prajurit ingkang sampun sangêt sayahipun sami tilêm kalayan bôndayuda, mila Arjuna lajêng undhang angèndêlakên prangipun, ngantos rêmbulan dadari. (§183-185)
Paprangan wiwit malih, ramening ingkang sami bôndayuda tansah matambah- tambah, dene ingkang minôngka watêsing dintên paprangan kaping gangsal wêlas, punika campuhipun Arjuna kalihan Drona, kalihipun sami angêdalakên pangabaran warni-warni, botên wontên ingkang kasoran, lajêng sami anêmpuh sanès barisan, nanging taksih sami prang, wasana Kesawa paring dhawuh wontêna
ingkang suka pawartos dhatêng Drona, manawi Aswatama kasambut ing adilaga. Arjuna botên kadugi anglampahi, nanging Bima sigra amêjahi gajah ingkang nama Aswatama, sarwi manguwuh sora: Aswatama mati. Lêrês Aswatama pêjah nanging Aswatama gajah, sanès Aswatama putranipun Drona. Sakawit Drona sêdhih, nanging lajêng sirna, amargi andugi bilih pawartos punika cidra. Ing nalika wau para maharêsi sami manguwuh dhatêng Sang Drona bilih sampun dumugi mangsanipun Sang Drona anilar marcapada. Sami sanalika, kapapagakên dening Drêstajumna ingkang pinasthi anguntapakên angkatipun Drona dhatêng kaswargan. Drona lajêng larut bingah ing manahipun, enggal pitakèn dhatêng Yudhisthira, ingkang sampun prasêtya bilih botên badhe cidra, sanadyan ginanjar mangrèh tri bawana. Lêrês punapa botên pawartos pêjahipun Aswatama wau. Saking wêwêlingipun Sri Krêsna kêdah cidra, makatên cobi tumrap sihipun Yudhisthira dhatêng katêmênan. Ing têlênging batosipun Yudhisthira isi watak kirang santosa, sarta kasangêtên rêmênipun miturut dhatêng tiyang sanès, mila botên kawawa madêg saha adamêl kêkêncêngan piyambak. Ambêgipun alus, adil, momot tuwin sih, nanging ing nglêbêtipun isi watak kirang kêkêncêngan, mila tamtu wontên môngsakalanipun kalair, anjalari kuciwanipun, dados [dado...]
[...s] gampil sangêt dipun ewahi ing liyan. Yudhisthira wicantên sora: Aswatama pêjah, lajêng wicantên lirih: Aswatama gajah, ingkang makatên têmên ing lair, nanging batosipun cidra, kajêngipun murih sampun ngantos cidra lair batosipun. Wiwit purun cidra, rata sarakitanipun ingkang salami-laminipun botên anapak siti, punika lajêng sumèlèh ing siti kados limrahing akathah, ingkang makatên pratandhaning kuciwanipun. Sarta margi saking wigaring subrata, saha prihatosipun sadanguning gêsang, (karantên sirnaning gurunipun ajalaran saking cidranipun) adamêl sirnaning watakipun Yudhisthira ingkang tanpa kêkêncêngan wau. Kayêktèn nalika Yudhisthira badhe murut dhatêng kahanan jati, wontên cobaning dewa malih, inggih punika Yudhisthira kadhawuhan anilar sêgawonipun ingkang sangêt sêtya, Yudhisthira kawawa nampèni coba, puguh botên purun nilar, Yudhisthira manjing ing kaswargan, lêstantun wontên ing ngriku ngantos dumugi satêlasing wêwangên. Manawi dewa anggodha manungsa ngantosa pêntoging kasantosanipun, punika amung murih
pribadinipun, manawi kataman kasusahan tuwin cobi.
Rikala Drona midhangêt ucapipun Wrêkudara, môngka Yudhisthira ugi amastani bilih putranipun sirna, enggal ambucal gandhewanipun, lajêng asêmadi wontên sanginggiling rata. Ing nalika punika Drêstajumna malumpat saking rata anarik pêdhang, marêpêki senapati ingkang sampun ambucal dêdamêlipun, sarta lajêng tinigas utamangganipun. Oncatipun saking sarira wadhag, suksmanipun Drona katingal sumorot anêlahi, wêkdal samantên ing gêgana kadi wontên surya kêmbar. Sarêng sampun kaoncatan, kunarpanipun dhawah saking rata, patrap panigasipun Drêstajumna dhatêng jangganipun senapati agêng ingkang yuswanipun sampun wolungdasa gangsal taun punika, rikmanipun ingkang pêthak kaukêl ing asta kiwa, lajêng sirah kapisah saking sariranipun, sirahing guru ingkang para siswanipun sami dados têtindhihing prang agêng punika. Arjuna amambêngi: guru iku pasrahna urip, aja kasirnakake, panjênêngane aja kongsi tumêkèng lena. Nanging botên kapaèlu dening Drêstajumna, sang maharêsi sampun oncat saking papa sangsara, ingkang sinangkulakên, lajêng ambangun kamulyan ing alaming brahma, (Brahmapura), ing ngriku sampun botên katêmpuh kasangsaran ing dunya. (§ 186-193)
Sasirnanipun Drona, wadya Kurawa mawut asarsaran, Aswatama mirêng bilih kang rama kaparèng tiwas, miwah siya-siya patraping mêngsahipun, dene rikmanipun mawi kajambak. Prasêtya bilih badhe amalês dhatêng Drêstajumna, pramila lajêng angèsthi jêmparingipun Wisnu, ingkang kenging kangge ambêsmi mêngsahipun. Aswatama anarubakên sakathahing wadyabala ingkang sami lumajêng, lajêng tinindhihan. Ing wêkdal punika ugi Arjuna manangis kalihan sangêt trênyuhing panggalih angèngêti sirnaning gurunipun, sarta piduwung dhatêng kalintuning patrapipun. Sanadyan sariranipun ugi sampun angemutakên, ewadene kalampahan sirna, saha sangêt kacêcamah wontên ing
ingkang sami nêpsu. Aswatama krodha angayat jêmparing latu mêdal angalad-alad, ambrastha barisan Pandhawa, Sang Kesawa enggal undhang dhatêng wadya Pandhawa, sami sèlèha dêdamêl, lajêng asidhakêp, awit amung sarana patrap makatên katulakipun jêmparinging dewa, [de...]
[...wa,] amung Bima botên miturut pitêdahipun Krêsna, lêstantun anggèning nêdya mapagakên tandangipun Aswatama, mila anggung kabêbujêng ing latu. Bima lajêng kasêndhal mandhap dening Arjuna miwah Kesawa, dupi sampun botên wontên ingkang wahana rata miwah sikêp dêdamêl, jêmparing latu
jêmparingipun sampun botên sagêd wangsul malih, dados sampun botên sagêd amrajaya mêngsahipun. Kesawa manggih unggul. Têtela
anggènipun ngrabasèng mêngsahipun pintên-pintên aksuini.aksohini. Palajêngipun Aswatama kalayan sangêt anggarantês dene botên sagêd adamêl sirnanipun Arjuna tuwin Kesawa wontên ing madyaning paprangan. Aswatama sowan dhatêng Sang Bisma nyuwun pitêdah dene Arjuna tuwin Krêsna botên sirna dening jêmparingipun. Kaparingan priksa sintên sajatosipun Arjuna tuwin Kesawa, mila botên [botê...]
[...n] sagêd sirna dening bramastra, (jêmparing dewa), ing ngriku Aswatama lajêng undhang supados kèndêl anggènipun prang, amargi sampun sêrap surya. Dupi ingkang prang sampun sami kèndêl, Arjuna marêk ing ngarsanipun Wiyasa, mitêrangakên sintên kawontênanipun ingkang anggung wontên sangajênging ratanipun, sarta tansah amarjaya mêngsah, nanging katingalipun kados Arjuna piyambak. Sang Wiyasa ngandika manawi punika Bathara Mahadewa, ratuning para dewa. Sang Wiyasa nyariyosakên kaluhuranipun Bathara Mahadewa. Inggih ing ngriku wasananing Dronaparwa. (§194-204)
Dintên paprangan kaping nêmbêlas, winastan Karnaparwa.
kalayan Nangkula, ngantos kusiripun, kapalipun tuwin dêdamêlipun Nangkula sami sirna. Ananging Nangkula botên pinêjahan, angèngêti kasagahanipun dhatêng Dèwi Kunthi. Nangkula kinalungan kêndhênging gandhewa lajêng kauculakên. Yudhisthira ugi botên karsa amêjahi Duryudana ingkang nandhang kanin ngantos kantu, dening dêdamêlipun, mila botên linampus amung angèngêti dhatêng pangancam-ancamipun Bima. Kanugrahan ing dintên punika kakêkap dening Arjuna, amargi Arjuna sagêd ambibarakên mêngsahipun, sapêngkêring mêngsah
Arjuna katingal ngalela wontên sanginggiling rata ingkang pangirid kuda pêthak, kinusiran ing dewa. Dalu punika Karna sampun anamtokakên, bilih enjingipun nêdya tandhing kalayan Arjuna. Mila sarêng Hyang Pratônggapati sampun katingalan ing têmbinging langit iring wetan, inggih punika dintên paprangan kaping pitulas, Karna lajêng nêdya anêtêpi prasêtya, badhe amungkasi prangipun, punapa Arjuna, punapa sariranipun ingkang kaparèng tiwas. Karna nyudhunnyuwun. dhatêng Prabu Salya, narendra ing Madras, supaya kaparêng angusiri ratanipun, dados botên kuciwa ajêng-ajêngan kalihan Arjuna. Sakawit Prabu Salya sangêt dukanipun, amargi panêdhanipun Karna makatên wau, kagalih anyênyamah dhatêng kaprabonipun. Nanging Duryudana lajêng angarih-arih, sarta mrayogèkakên Salya mituruti sapanêdhanipun Karna, karantên sang prabu badhe têtimbangan kalihan Sri Krêsna, sarta ngèngêtakên bilih Sang Hyang Brahma pribadi ugi nate angusiri ratanipun Bathara Rudra. Kalampahan ratanipun Adipati Karna kinusiran dening Prabu Salya. Dintên punika kathah cipta sasmita ingkang kirang prayogi amargi kusir kalihan ingkang numpak sampun botên golong, inggih punika Salya anguwus-uwus dhatêng dêksuranipundêgsuranipun (dan di tempat lain). Karna, sarta lajêng angalêmbana dhatêng mêngsahipun.
ngantos kalêngêr. Kapêksa dipun palajêngakên kusiripun dhatêng sajawining pabarisan, nanging botên watawis
Karna, nanging lajêng kapèpètakên dening Bima. Sasampunipun Arjuna angundurakên Aswatama, lajêng nêdya ngupaya kadangipun sêpuh. Amargi Arjuna kraos sumêlang. Kadospunapa bingahipun Arjuna dupi pinanggih kang raka, binagèkakên sarta kinudang-kudang. Yudhisthira angintên manawi Arjuna sampun anyirnakakên Karna, dene sampun mêdal saking pabarisan. Ing nalika Yudhisthira taksih tumungkul anggalih asoring yudanipun, môngka mirêng manawi Karna taksih gêsang, Yudhisthira sakalangkung runtik. Arjuna kawastanan tiyang jirih, malah lajêng ngandika: luwih bêcik gandhewa kapasrahna wong liya. Arjuna kadi sinêbit talinganipun, enggal anarik pêdhang. Nanging Kesawa anêngahi, sarta angèngêtakên manawi Dananjaya prasêtya badhe anyirnakakên Karna, punika ingkang damêl Yudhisthira ngandika, gandhewanipun [gandhe...]
[...wanipun] sukakna ing tiyang sanès, têgêsipun Yudhisthira ingkang badhe amrawasa dhatêng Karna, dados prasêtya sampun tinêtêpan. Kesawa sangêt manêtah dhatêng Dananjaya, dene ngantos angunus sabêt nêdya mrawasa sadhèrèkipun sêpuh ingkang jumênêng nata. Ing nalika wau Sri Krêsna nyariyosakên salah satunggaling lêlampahanipun tiyang nêrak kasusilan, kamipurun nêdya amêjahi sadhèrèkipun ingkang sêpuh piyambak. Amargi nêrak kasusilan ingkang makatên, mila nandhang sangsara angungkuli pêjah. Wasana tiyang wau lajêng anyungkêmi sukuning sadhèrèkipun sêpuh, nyuwun pangaksama. Ing nalika wau Arjuna nglênggana dhatêng kalêpatanipun, nanging amargi saking winasesa dening raos kaduwung anggènipun nêrak kasusilan, mila lajêng anarik sabêt malih, badhe kangge suduk jiwa, minôngka paukumaning dosanipun. Kalayan aris Kesawa anggènipun amambêngi sêdyanipun Arjuna, sarta Arjuna lajêng kadhawuhan anyungkêmi padanipun kang raka nyuwun pangaksama, sasampunipun enggal anêtêpana kasagahanipun amêjahi Karna. Dupi Yudhisthira rumaos piduwung dene ngantos kawiyos pangandikanipun ingkang kirang prayogi, lajêng badhe sèlèh makutha, awit sariranipun rumaos dosa dhatêng kadangipun. Guwenda angrêrapu [angrêra...]
[...pu] Yudhisthira ingkang sawêg karêrantan kalihan anjunjung Arjuna ingkang mangkurêp ing ngarsanipun kang raka, sarwi dhawuh supados angrangkula kadangipun. Kêkalihipun sami lipur, sarêng Arjuna sampun tampi dhawuhipun Yudhisthira enggal pangkat dhatêng pabarisan, sarwi matur botên badhe wangsul manawi Karna dèrèng sirna. (§ 46-71)
Sadangunipun Arjuna botên wontên, Bima karoban tandhing mila kadospunapa bingahipun sarêng priksa Arjuna munggèng rata lumêbêt ing pabarisan. Pangangkahipun Arjuna badhe amapagakên Karna, nanging kanggêg, amargi kapêksa amitulungi pabarisanipun Bima, ingkang karoban ing mêngsah. Dupi mngsahipun Bima katingal tipis, Arjuna lajêng nêdya angupaya senapati Karna. Ing ngriku Bima pinanggihipun kalihan Dusasana lajêng prang rame, nanging botên ngantos dangu, amargi Bima amusthi gada pamungkas, pinupuhakên dhatêng mêngsahipun ingkang sampun kaajêng-ajêng dangu: Dusasana sumaput dhawah ing siti. Bima anjog saking rata, lajêng angidak mêngsahipun, ing nalika wau Bima kèngêtan dêksuraning tindakipun Dusasana dhatêng Dèwi Krêsna, sarta èngêt dhatêng prasêtyanipun, mila lajêng angunus pêdhang, dhdhanipun Dusasana kacublês, gêtihipun kinokop, sasampunipun lajêng [la...]
[...jêng] pinocok utamangganipun. Têtingalan ingkang adamêl miris saha ngêrêsipun ingkang sami sumêrêp, makatên wau wohing daksiya dhatêng sasamining manungsa. Arjuna sampun ajêng-ajêngan kalihan Karna, ingkang mêntas angundurakên Nangkula. Dupi Karna priksa sutanipun sirna dening Arjuna wontên ing ngajêngipun, enggal manêmpuh mêngsahipun ing kadunyan. Para dewa sami rawuh aningali ingkang sami prang tandhing, sarta lajêng anyawung Arjuna, dene para asura nyawung Karna. Sakawit prang jêmparing, dangu botên wontên ingkang kasoran, Arjuna anglêpasakên dêdamêlipun Bathara Brama, ewadene botên sirna, amargi dipun aling-alingi naga agêng, inggih punika naga ingkang biyungipun pêjah nalika kabêsminipun wana
Sri Krêsna botên kasamaran manawi jêmparing ingkang lumarap punika sajatosipun panukmaning naga sinakti, rata ginênjot, rodhanipun amblês ing siti ngantos satêngah mètèr, kuda pangiriding rata sami nalosor ing siti. Jêmparing amung kenging jamangipun Arjuna pêparingipun Sang Hyang Indra, ngantos ajur sawalang-walang. Amargi
Arjuna katut amblêsing rata ingkang ginênjot dening Kesawa, dados Arjuna lêpat botên kenging jêmparing linangkung wau. Naga wangsul manggahi Karna, cariyos supados kalêpasna malih, nanging Karna botên purun ngangge jêmparing ingkang botên sagêd adamêl sirnaning mêngsahipun, mila taksakaraja lajêng nêdya lumawan piyambak, wasana pêjah dening jêmparingipun Arjuna. Ing ngriku Arjuna sagêd anyêlaki mêngsahipun ingkang sampun botên sikêp dêdamêl mila kaêntosana sakêdhap murih Sang Karna sagêd mêndhêt dêdamêlipun, karantên Arjuna sirik amêjahi mêngsah ingkang botên sikêp dêdamêl. Kesawa dhawuh supados sampun dipun kèndêli
aningali rodhaning rata, sayêktos rodhaning rata iring kiwa tumancêp ing siti. Ingkang makatên yêktining sotipun satunggaling brahmana ingkang pêdhètipun kapêjahan dening Karna, lajêng angêsotakên: têmbe badhe sirnanipun Karna wontên paprangan, rodhaning ratanipun amblês ing siti, (ningalana § 42), Karna mandhap saking rata sarwi manguwuh sora, mratelakake utamaning tiyang prang, ananging têrus tinêmpuh ngantos [nganto...]
[...s] kuthetheran anggènipun badhe anjunjung rodhaning ratanipun ingkang kacêp ing siti wau. Panguwuhipun dhatêng Arjuna, supados kaêntosana ngantos ratanipun sagêd lumampah malih, angèngêtakên utamining kasatriyan. Nanging Kesawa enggal amangsuli kalihan wêngis, mêngsahipun tamtu adamêl kasaenan, ing ngriku Karna dipun èngêtakên piawonipun ingkang nangsaya dhatêng Pandhawa, sarta anggènipun adamêl kawiranganipun Dèwi Krêsna, mila wangsulanipun Krêsna: kautaman kaya kang sira ucapake iku, yèn ora tau sira lakoni dhewe, gèk apa pigunane sira angucapake têmbung mangkono mau.
Karna botên ngraosakên ratanipun, nanging enggal anglêpasi jêmparing dhatêng Arjuna, ngantos Arjuna kapêksa mundur. Ing ngriku Karna mandhap saking rata badhe anjunjung rodha ingkang amblês ing siti. Nalika Arjuna sampun pulih enggal anyipat mêngsahipun, sarta linêpasakên, tuwin mêndhêt jêmparing sanèsipun kalihan angèsthi asmaning kautamèn tuwin adil, sasampunipun lajêng linêpasakên. Karna pagas utamangganipun dening jêmparingipun Arjuna. Cahya ingkang mêdal saking sariranipun Karna, sumorot anêlahi lajêng minggah nunggil kalihan [ka...]
[...lihan] surya. Soroting srêngenge ingkang sampun ngajêngakên sêrap, tumanduk ing sariranipun Karna, têmah ambaranang kadi pinulas dening rahipun senapati linangkung wau. Ing gêgana abrit amarakata, surya saya surêm wêkasan botên katingalan, sanalika wau kèndêl anggènipun sami abôndayuda.
ingkang kapilih dados senapatining wadya Kurawa. Lêlampahan ingkang botên sapintêna dangunipun punika kacariyos wontên ing Salyaparwa.
Têtindhihing wadya Pandhawa Sang Yudhisthira, campuhipun wadya Pandhawa kalihan Kurawa sakalangkung rame. Marambah-rambah Yudhisthira tinêmpuh dening mêngsahipun, nanging ingkang nêmpuh wau malah kasêsêr, amargi lajêng tinalabung saking kanan kering, wasana Yudhisthira ingkang rata sapangiridipun sampun sirna dangu, amênthang langkapipun, mantêk mantra lajêng linêpasakên, Salya kenging dhadhanipun, lajêng anggêblag dhawah ing siti. (§ 1-17)
Kajawi ingkang pinasrahan layoning senapati, sadaya taksih sami anglajêngakên prangipun, ngantos para putranipun Dritarastra kantun kalih, inggih punika Suyudana kalihan Sudarsa. Dangu-dangu [Da...]
[...ngu-dangu] kantun Duryudana piyambak, satunggal kemawon sampun botên wontên ingkang ambiyantu anggènipun prang, mila Duryudana lajêng anilar rata ingkang pangiridipun
Wadya pêpilihaning Kurawa ingkang wahana rata kantun tiga: Krêpa, Aswatama tuwin Kartawarma, ananging Duryudana botên wuninga bilih taksih wontên ingkang kantun, kagalih sampun sirna sadaya.
Sarêng katiganipun wau dipun cariyosi Sanjaya ing pundi pasingidanipun Sang Duryudana, dalunipun lajêng sami anusul kairit dening Sanjaya. Katiganipun atur pamrayogi supados Duryudana angêdali prang malih, nanging Suyudana botên amituruti kabêkta saking kasayahan saha katêlasan upacaraning prang. Para tuwaburu ingkang langkung sacêlakipun ngriku mirêng anggènipun sami wiraosan wau, dados mangrêtos manawi Duryudana nêdya sêsingidan ing salêbêting talaga, para tuwaburu wau lajêng ngaturi uninga dhatêng Pandhawa. Mila Pandhawa sagêd priksa ing pundi pasingidanipun Suyudana. Yudhisthira manantang supados Duryudana mêdal saking toya, amangun prang ngrêbat kaprabonipun. [ka...]
[...prabonipun.] Duryudana mangsuli, manawi sampun lêrêm sawatawis Duryudana sagah badhe angêdali prang malih. Nanging Pandhawa mêksa manantang, wangsulanipun Duryudana sêmu pangerang-erang, mratelakakên manawi sadaya kêkasihipun sampun sami sirna, panganggêpipun bawana sampun risak, sariranipun amung badhe lumêbêt ing wana kemawon, sarta sampun lila Yudhisthira jumênêng nata amêngku nagari ingkang sampun sonyaruri wau. Yudhisthira
mêngsahipun, ingkang kaajab-ajab amung jarahaning prang, mila Duryudana enggal angêdalana, dados lajêng sagêd ambuka wiwaraning kanugrahanipun. Wangsulanipun Duryudana: ijèn, ora darbe rata lan jaran, tanpa kanthi, tanpa gêgaman, kapriye bisane angêtoni prang, lumawan mungsuh kang tanpa wilangan kèhe, samêkta sagêgamane, lan padha wahana rata, dadi kanggêging kasudiran mung saka kasangsaran, apa aku ijèn kuat nadhahi mungsuh kang maèwu-èwu iku. Ewadene yèn maju siji-siji aku ora bakal angunduri. Yudhisthira sagah, manawi Duryudana sagêd amêjahi Pandhawa salah satunggal, kaprabonipun kakêkapa. Ing nalika wau
Duryudana anantang salah satunggaling Pandhawa, kaajak prang gada dharat, dipun pituruti, mila Suyudana lajêng mêdal saking pasingidanipun, Yudhisthira misungsung sadaya dêdamêl ingkang prêlu badhe dipun angge dening Duryudana, sarta Bima ingkang badhe anandhingi. Para ningali sami linggih angêpang ingkang prang tandhing, Prabu Baladewa kadangipun Guwinda ingkang sêpuh piyambak rawuh, lajêng aningali satriya kêkalih anggènipun badhe amungkasi cêcongkrahanipun sadanguning dumados ing dunya.(§ 18-34)
Sarêng sampun dumugi anggènipun lêlana, amargi Balarama botên karsa tumut-tumut anggènipun Pandhawa pasulayan kalihan Kurawa. Kathah tirias ingkang dipun ampiri, Balarama mirêng cêcriyosan kathah, pasitèn ingkang kadadosakên pasabinan tuwin patêgilan dening bôngsa Kuru, ingkang lajêng kanamèkakên miturut naminipun ingkang angadani. (§ 35-54)
Balarama mratelakakên supados anggènipun sami prang tandhing wau sami wangsul dhatêng Têgal
karosanipun, tuwin sami parigêlipun, mila gêntos-gêntos kalindhih. Salêbêtipun kêkalihipun wau
Kesawa dhawuh supados Arjuna angèngêtakên prasêtyanipun Bima, sarana anggêbag pupunipun piyambak kang kiwa, ngantos Bima sumêrêp. Bima tanggap cipta sasmitaning kadang, nanging angêntosi sêlaning mêngsahipun,
sinarêngan ginada, dados kenging pupunipun kiwa, rêmuk lajêng andhawah. Bima anyêlaki kalayan sangêt nêpsu amargi èngêt piawoning mêngsahipun ingkang samangke sampun tanpa daya. Duryudana dipun purih angèngêti anggènipun adamêl kawiranganipun Drupadi, Duryudana tumungkul amargi sampun botên kawawa andhangak, lajêng kaidak sirahipun dening Wrêkudara kalayan suku kiwa. Para narendra ingkang
Duryudana iku narendra lan kadang tua, dadi ora pantês yèn sira idak sirahe". Sarta Yudhisthira mratelakakên kadospunapa gênging karisakanipun Duryudana, mila Yudhisthira enggal marêpêki Duryudana, anglêlipur, bilih langkung prayogi sirna, tinimbang gêsang kalayan tansah dipun sot-sotakên [sot-sotakê...]
[...n] dening para pawèstri ingkang kadang warganipun sami pêjah.
Ing nalika wau Baladewa murina, dene Bima cidra prangipun, karantên ingatasipun satriya, manawi prang gada botên kenging anggêbag sangandhaping udêl. Baladewa angundha gada badhe amupuh Bima, nanging lajêng karangkul dening Kesawa, matur angasih-asih, saha nyariyosakên prasêtyanipun Bima nalika Duryudana anjêjawat ing Dèwi Krêsna. Baladewa lilih lajêng minggah ing rata anilar
pun. Nalika katêtah dening Kesawa, wangsulanipun mêksa taksih mawi pangerang-erang: ingsun wus angêlaya bumi, ingsun wus angêsorake kabèh mau, angrèh kabèh sasêgarane pisan, sapa ta kang angungkuli kabêgjaningsun? Wêkasan barêng kabèh para satriya wus angrampungake kawajibane, nuli padha sirna anèng paprangan, ingsun uga mèlu mati, sapa kang kautamane angungkuli ingsun? Kamulyan pêparinging dewa, kang ora gampang ginayuh dening ratu liyane, iku wus dak rasakake kabèh, dadi ingsun wus bisa angunggahi kamulyan kang dhuwur dhewe, sapa ta kang bisa mapaki kaluhuran ingsun?
Samêngko sarupaning wong kang dak trêsnani, dalasan kadang-kadang ingsun padha sun
kabèh wus rusak dening kasusahan, dadi sira urip anèng ing dunya kang cilaka.
Makatên kasantosaning manahipun para satriya, nadyan sampun kasoran prangipun, amung kantun pêcatipun kemawon, tur kinêpang dening mêngsahipun ingkang sampun angasorakên prangipun, ewadene taksih makatên ucapipun. Lêrês Duryudana punika manggan, judhas, tuwin kirang wicaksana, ananging Duryudana santosa tuwin kêndêl. (§ 55-61)
Sasampunipun para Pandhawa dumugi pakuwon, Kesawa dhawuh dhatêng Arjuna, supados mandhap ambêkta gandhewa, jêmparing saha dêdamêl sanèsipun, sadaya kawêdalna, punapadene Sri Krêsna ugi lajêng mandhap saking rata. Sarêng rata
sirna dados awu. Arjuna sangêt ngungun, nyuwun katrangan kadospundi dene wontên lêlampahan ingkang sakalangkung elok, wangsulanipun Sri Krêsna: "rata iki
Arjuna, sajatine wus lêbur suwe, dening kèhing gêgaman kang anibani, nanging sasuwene isih sun titihi anèng paprangan, pasthi yèn ora bisa rusak, hèh pangrurahing satru, sayêktine wus dadi awu, dening panahing dewa. Sadurunge aku ninggal rata iki lan pakaryanira durung rampung, pasthi yèn isih kêna di anggo. Sampun têtela manawi Kesawa sadanguning bratayuda, punika dados mitra saha pangayomanipun Arjuna, mila winêca: ing ngêndi kang kadunungan Sri Krêsna, yaiku kang unggul pêrange.
Ing nalika wau Yudhisthira ngaturi supados Sri Krêsna dhatêng Astinapura, atur pawartos ing Dèwi Gêndari, mênggah sirnaning para putranipun. Punapa botên badhe dados runtikipun pandhita sukci ingkang lajêng anglêbur dhatêng mêngsahing para putranipun, upami ingkang atur pawartos wau sanès Sri Krêsna. Kawuningana Sri Krêsna pangkat, sadumugining Astinapura lajêng mangraup padanipun Prabu Drêtarastra sarwi karuna. Kalihan taksih sêrêt suwantênipun Sri Krêsna anggènipun ngaturakên sawarnining lêlampahan ingkang sampun dipun lampahi dening para Pandhawa salêbêtipun prang, ingkang ugi sangêt ngêrês angèngêti ingkang sami kasor prangipun. Angèngêtakên pangandikanipun Dèwi Gêndari piyambak,
anggènipun angêsotakên dhatêng putranipun, mila Gêndari enggal ambirat prihatosipun, lajêng ngandika: "dhuh Kesawa, bênêr kaya ucapira, atiku brastha dening kasêdhihan, sanalika banjur kuwur, nanging barêng ingsun wus angrungu caritanira, Janardana, nuli têntrêm manèh. Lah sujanma linuwih, apa kang kudu linakonan dening narendra wuta kang anake wus padha sirna iki, yèn ora angayom marang para senapati Pandhawa lan sira". Sarwi ngandika makatên Dèwi Gêndari lajêng anutupi pasuryanipun kalihan astanipun kalih pisan, mangkurêb ing siti sarwi karuna kalara-lara. Sri Krêsna nyuwun pamit, sarta ngaturakên pangincim-incimipun Aswatama, ingkang dalu punika nêdya anyidra para Pandhawa. Ing ngriku sang prabu tuwin pramèswari nata lajêng dhawuh dhatêng Sri Krêsna, supados tumuntên wangsul, angayomi Pandhawa. Kesawa madal pasihan,pasilan. nitih rata wangsul dhatêng pakuwon Pandhawa. (§ 62-63)
Ing nalika Duryudana sampun andungkap uncat saking kawadhaganipun, galasaran ing siti, Aswatama, Krêpa, tuwin Kartawarma, dhatêng lajêng nangisi. Aswatama matur ing Prabu Duryudana ingkang sampun apêgat-pêgat napasipun, badhe lumawan Pandhawa. Duryudana dhawuh, manawi Krêpa tuwin Aswatama kadadosakên [kada...]
[...dosakên] senapati, lêrês senapati ingkang sampun tanpa wadya, ananging kadadosanipun botên wontên mêngsah ingkang sagêd angrubeda. Inggih wiwahan agêng punika ingkang minôngka panutuping Salyaparwa. (§ 64-65)
Pamalêsipun Aswatama dhatêng sirnaning sudarmanipun kacariyos wontên ing Surtikaparwa. Aswatama badhe anyidra wadya Pandhawa ingkang sami tilêm, ananging cuwa dene pinambêngan dening Krêpa, supados sampun damêl makatên. Ewadene Aswatama mêksa lajêng pangkat dhatêng wiwara pakuwon Pandhawa.
Aswatama kacêgatan dening satunggaling kawontênan ingkang sakalangkung sakti, botên tumama dening sadaya dêdamêlipun. Ing nalika wau Aswatama angèsthi Bathara Rudra, adamêl latu kurban, ingkang kinurbanakên badanipun, wasana tampi nugrahanipun Bathara Mahadewa sagêd kadumugèn sêdyanipun. Ing pêtênganing wanci dalu manjingipun dhatêng pakuwon, lajêng amarwasa mêngsahipun ingkang sami tilêm. Ingkang rumiyin piyambak Drêstajumna, lajêng putranipun Drupadi, lajêng sanès-sanèsipun kajawi para putranipun Pandhu, Satyaki, tuwin Kesawa, ingkang wêkdal punika botên wontên ing ngriku. Aswatama wangsul dhatêng panggenanipun
bingahipun Duryudana, inggih punika kabingahanipun kang wêkasan, ngantos ngandika: sira kabèh padha sêtya tuhu, sira padha kabêgjan, kariya slamêt, têmbe padha sapatêmon manèh anèng kaswargan. Sasampunipun ngandika makatên, Duryudana lajêng anilar kawadhaganipun. (§ 9-9)
Ing nalika Yudhisthira mirêng pawartos ingkang anyêdhihakên wau, lajêng animbali Dèwi Drupadi, kalayan raos sêdhih ingkang tanpa upami. Drupadi prasêtya, badhe anganyut tuwuh manawi Aswatama botên pinêjahan, utawi sêsotya rêrêngganing sirah, ingkang kadèkèk wiwit lairipun punika botên katampèkakên ing sariranipun. Bima nêdya ngupaya Aswatama, Kesawa dhawuh dhatêng Yudhisthira tuwin Arjuna supados sami tumut numpak ratanipun Wrêkudara,
minantran, botên dangu rumput dados dêdamêling dewa. Kesawa enggal mangatag Arjuna supados anandukakên dêdamêling dewa dhatêng
Aswatama kados piwulangipun sang Drona. Ing nalika wau Naradha tuwin Wiyasa anêngahi ingkang sami bôndayuda, mila lajêng kèndêl anggènipun prang. Dene Arjuna ingkang angaji-aji saha miturut dhatêng sadaya para pinisêpuh, angirup wangsul dêdamêlipun, ananging Aswatama anggènipun badhe ngatingalakên bêktinipun dhatêng para maharsi piyambakipun walèh, manawi amung badhe kangge amêjahi lare ingkang taksih kinandhut dening èstrinipun para Pandhawa, sarta lajêng angunjukakên sêsotya ingkang sinarêngakên lairipun, saking sirahipun.
Kesawa ngandika, owêl sangêt dhatêng pêjahipun para putra, nanging wontên satunggal ingkang gêsang malih. Amargi saking pangwasanipun, dados lêstantun gêsang, sarta badhe mangrèh kaprabonipun Pandhawa jêjuluk Parikêsit. Dene Aswatama sadèrèngipun pêjah tansah angubêngi ing sêpi, ngantos tigang èwu warsa, tanpa kanthi tuwin botên sagêd wicantên kalihan
kaparingan priksa manawi Aswatama sampun kapundhut dêdamêlipun, lajêng kêdah galuyuran dhatêng ing pundi-pundi urut panggenan kang sêpi-sêpi, kaapura amargi sutaning gurunipun, sarta angèngêti sêsanggêmanipun.
Ing nalika wau Krêsna nyariyosakên manawi Aswatama anggènipun botên pinêjahan wontên ing paprangan punika saking kaparêngipun Bathara Mahadewa. (§ 10-11)
Anyarêngi lêlampahan kacariyos ing nginggil, Prabu Drêtarastra sakalangkung rudah ing panggalih, angèngêti sirnaning putra saha wadyabalanipun. Ing nalika punika sang prabu angêmpalakên para putri santananipun, kadhawuhan dhèrèk anggènipun badhe amiwaha layonipun ingkang sami sirna wontên ing paprangan. Arak-arakan ingkang angêrês-êrêsi wau mêdal saking Astinapura, têtêp kados wêcanipun Dèwi Drupadi nalika karuna urut margi pangkat dhatêng wana. Wontên ing margi kapapag kalihan Aswatama, Krêpa tuwin Kartawarma, sawangsulipun prang kalihan Pandhawa. Sarêng katiga wau anilar sang prabu lajêng sami pêpisahan, Aswatama lêstantun angulandara. Kacariyos para Pandhawa, sarêng midhangêt pawartos bilih Prabu Drêtarastra rawuh, Yudhisthira
kanêpsonipun, osiking panggalih Bima nêdya rinêmuk nalikanipun rinangkul, ananging Sang Kesawa ingkang botên kasamarankata "an"
Ingkang mugi kaatur, ingkang Bok Sênên ingkang sawêg ing nagari Surakarta.
Wiyosipun botên punapa, sampeyan kawula aturi, matukmantuk (dan di tempat lain). mila sapunika, raka sampeyan pun Kapak sakit sangêt saha putra sampeyan pun Kèng igih kawula suwun matukipunmantukipun. pidhah.pindhah. Mênawi sampeyan botên wagêd lumapahlumampah. mugi sampeyan nyewa kapal kawula ingkang ngaturi akosipunongkosipun. ingkang punika sampun tan botên sampeyan kawula
Almanak, Van Dorp, 1878, #1583Sambung:-
VOOR 1878 [Vijf-en-twintigste Jaargang] Uitgave van G.C.T. VAN DORP & Co te Samarang
Sêrat Pananggalan Ingkang kaping 25 kangge ing taun Wêlandi 1878. Ingkang ngêcap G.C.T. Phan Dhorop en co ing nagari Sêmawis
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, kumêndhir bintang Nidêrlansê Leyo, jendral mayur ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nidêrlan, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, lajêng kajunjung nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Sawal, Jimakir 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên Sampeyan Dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794, kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi [uta...]
[...wi] kaping 4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865, kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Ing ngandhap punika pratelanipun para ratu garwa dalêm ing Surakarta,
1. Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6,
2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
2. Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, namung satunggil, Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8. Jawi 23/7 8 94, Wlandi 11/12 65.
Ing ngandhap punika pratelanipun para putra dalêm kakung utawi putri ingkang patutan saking garwa padmi, sapanunggilanipun para pangeran putra sadaya
1. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4, Kangjêng Pangeran Panji Priyambada.
2. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5,
1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing nagari Mênadho.
3. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6,
1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2 ing Surakarta.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, litnan kolnèl ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guphêrnur jendral, ... Jawi 8/4 1 87, Wlandi 15/11 58
4. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7, Gusti Kangjêng Radèn Ayu Sêkar Kadhaton.
5. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8,
1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, [Bênda...]
[...ra,] kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta.
3. Gusti Kangjêng Ratu Buwana, garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta
Jawi 29/10 7 93, Wlandi 27/3 65
3. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, ... Jawi 25/4 1 95, Wlandi 6/9 66
4. Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, ... Jawi 19/1 2 96, Wlandi 23/5 67
Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi. Jawi 21/7 1 95, Wlandi 29/11 66
Kala jinunjung nama Kangjêng Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi, ... Jawi 27/6 4 98, Wlandi 4/10 69
6. Kangjêng Pangeran Arya Anyakrakusuma, ... Jawi 14/11 6 00, Wlandi 25/1 72.
7. Kangjêng Pangeran Arya Cakraningrat, ... - --
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran santana dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
2. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4,
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolnèl kumêndhan prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2, wontên ing nagari Mênadho.
2. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 7 93. Wlandi 27/3 65.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
Putranipun swargi Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 21/12 58.
2. Kangjêng Pangeran Arya Cakra Adiningrat. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 21/12 58
Putranipun swargi Radèn Ayu Adiwinata, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm Ingkang Sinuhun ingkang sapunika. Jawi 21/7 2 88. Wlandi 13/2 60.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Tumênggung Sindusena, Kangjêng Pangeran Tumênggung Bratakusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Putranipun Kangjêng Ratu Bêndara, patutan saking swargi Pangeran Adiwijaya kaping 2, Pangeran Adisurya,…Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58
Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Pangeran Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Panêmbahan Jurumartani.
Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, sampun kasêbut ing ngajêng.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, litnan kolnèl phanstaph, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang sapunika, …Jawi 7/8 8 94. Wêlandi 25/12 65.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 4, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya
Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kapisan, patutan saking ingkang garwa, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, khuruph Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759 taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawan wêlas. Ingkang wuragil miyos putri, seda sarêng kalihan ingkang ibu. Ing taun Jimakir 1778 taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb, Jimakir 1778, utawi kaping 19 Mèi 1850. Sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi, tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka
1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul satunggal. Lajêng kagêntosan Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, tumuntên taksih tunggil sataun punika krama malih angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3, pambajêng saking garwa padmi, wondening kala katêtêpakên nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 sarta kawisudha dados kolnèl kumêndhan ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun kangjêng guphêrmèn.
1. Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, litnan kolnèl kumêndhan kaping 2, lisiyun Mangkunagaran.
2. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, ritmistêr honêrèr.
2. Putranipun Kangjêng Gusti Ingkang sapunika, patutan saking swargi Radèn Ayu Gôndakusuma.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sampun kasêbat ing nginggil, tumut ing kasunanan.
Gôndasubrata, ... Jawi 25/12 4 98, Wlandi 28/3 70
Arya Suryaputra [15], ... Jawi 27/11 7 01, Wlandi 26/1 73.
Ajidan, Radèn Mas Arya Suryaatmaka, irstê litnan. Jawi 27/11 7 01, Wlandi 26/1 73.
Kaptin, Radèn Mas Arya Suryaudaya. Jawi 6/12 5 91, Wlandi 24/5 63.
Radèn Mas Arya Suryaudara [15]. Jawi 3/6 6 92, Wlandi 15/11 63.
Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiswara, M.W.4. [15]. Jawi 18/11 1 95. Wlandi 24/3 67.
Radèn Mas Panji Natamijaya [15]. Jawi 1/11 5 99. Wlandi 22/1 71.
Radèn Mas Arya Suryaasmara, ... Jawi 27/11 7 01. Wlandi 26/1 73.
Radèn Mas Arya Suryakumara, ... Jawi 10/4 2 04. Wlandi 16/5 75.
Irstê litnan, Radèn Mas Panji Atmawardaya. Jawi 5/7 7 01. Wlandi 8/9 72.
Radèn Mas Prawiraningrat, ... Jawi 25/6 1 03. Wlandi 9/8 74.
Radèn Mas Purwawinata, ... Jawi 16/5 2 04. Wlandi 20/6 75.
Radèn Panji Wiracitraksa, ... Jawi 16/5 2 04. Wlandi 20/6 75.
Radèn Arya Suryadarsana, ... Jawi 19/12 2 04. Wlandi 16/1 76.
Radèn Panji Atmasugônda, ... Jawi 3/5 4 06. Wlandi 7/4 77.
Radèn Panji Citradiwirya, ... Jawi 7/7 5 99. Wlandi 2/10 70.
Radèn Surasasmaya, ... Jawi 5/7 7 01. Wlandi 8/9 72.
Partaningrat. Jawi 5/3 5 05. Wlandi 30/4 76.
Twidhê litnan, Radèn Mas Arya Suryadarmaya. Jawi 6/8 8 02. Wlandi 28/9 73.
Radèn Mas Panji Natabaya, ... Jawi 5/4 3 05. Wlandi 30/4 76.
Kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 9 wulan Rêjêb taun Je, 1806 utawi kaping 20 wulan Juli taun Wêlandi 1877 wanci enjing, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 atilar donya kondur karahmatullah, ingkang anggêntosi putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 7. Wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 Dulkangidah, taun Je 1766 utawi kaping 4 wulan Phèbruwari taun Wêlandi 1839. Kala rumiyin anama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram. Kolnèl phanstaph ajidanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guphêrnur Jendral. Ênggènipun jumênêng nata kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Ruwah taun Je 1806 utawi kaping 13 wulan Agustus taun Wêlandi 1877.
1. Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
Kangjêng Ratu Agêng, ingkang wau nama Kangjêng Ratu Kancana, putranipun swar-Halaman
Saiki Kusuo no Psi Nan 41 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 41 :
menanam waluh di halaman rumah memakai kain cinde .
… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping cindhe
WUJUD,OPO MANEH LIYA-LIYANE HIYO DURUNG WUJUD
BISSMILLAAH…ANEKADAKE URIP MELBU ALLOH METU ALLOH,ANEKADAKE URIP UTEG DUNUNGNO,KODRAT HAK
NGRESOYO KARO KOWE,SAKEHING LANCIP,SAKEHING LANDEP,SAKEHING PAMOR,KUWI KANG DARBENI,INGGIH KAWULONGERUMEKSANI MBOK DEWI PERTIWI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERING BUMI DALEM YEN LEPAT PANJENENGAN
SANGBANGKU ROSO SOPO KANG SEJO OLO MARING AKU KELUARGAKU LAN ROJO DARBEKU SIKILE TANPO TINDAK TANGANE TANPO NYEKEL IRUNGE TANPO NGAMBU KUPINGE TANPO NGRUNGU MATANE TANPO NDELENG CANGKEME TANPO NGUCAP UTEGE TANPO ANGEN2 TANPO KULIT TANPO DAGING
NGUCAPE TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE KEDADEAN KOMO WURUNG AKU KEDADEYAN WORO SEMBODRO TALIPAK TALIPUK NGELEMPRUK KOYO KAPUK.BOPO ADAM IBU HAWA TIS PUTIH SONGKO BOPO TIS ABANG SONGKO BIYANG,MBOTEN WONTEN TIYANG
INGGIH KAWULO UTUSANE GUSTI ALLOH,SU KHURMAT ALLOH,LAN SEDEREK KULO GANGSAL INGKANG WONTEN KILEN JOYO BASUKI,INGKANG WONTEN LER JOYO LENGGONO,INGKANG WONTEN WETAN JOYO WINOTO,INGKANG WONTEN KIDUL JOYO BRONTO,INGKANG WONTEN TENGAH JOYO PANOTO WALI WOLU,SONGO TINARE,MALAIKAT SATUS SEKAWAN DOSO INGKANG GREKSO BADAN KULO,KELUARGA KULO,LAN ROJO DARBEK KULO.BOPO ADAM IBU HAWA,MENAWI LEPAT KULO NYUWUN NGAPURO,MENAWI LERES KULO NYUWUN PANDONGO(SELAMET 3X).SELAMET AWAK KULO KELUARGA KULO ROJO DARBEK KULO LAN SEDOYO FAMILI UGO KONCO2 KULO(
TIBAKNO WONG IKU LEBUR DADI BANYU.SEDULURKU PAPAT LIMO NYOWOKU,ENEM BADANKU, PITU
Nyuwun iklas Nyuwun ridlo nyuwun donga kangge ngamalaken..
qobiltu mohon izin ngelampahi asmak ipun matur nuwun ass.
kang nyuwun no. telp panjenengan niki gadah kulo aris 03177227733
ass……poro sedulur,,,poro tiyang alus…..kulo nyuwun restu mugi panggeh kalaksanan engkang dadi pangarep
WUJUD,OPO MANEH LIYA-LIYANE HIYO DURUNG WUJUD.
BISSMILLAAH…ANEKADAKE URIP MELBU ALLOH METU ALLOH,ANEKADAKE URIP UTEG DUNUNGNO,KODRAT HAK AYAH SUMINGKIRO,ALLOH ONO
NGRESOYO KARO KOWE,SAKEHING LANCIP,SAKEHING LANDEP,SAKEHING PAMOR,KUWI KANG DARBENI,INGGIH KAWULONGERUMEKSANI MBOK DEWI PERTIWI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERING BUMI DALEM YEN LEPAT PANJENENGAN EMUTAKEN SOPO BAPAKE SEMAR TOGOG
KANG SEJO OLO MARING AKU KELUARGAKU LAN ROJO DARBEKU SIKILE TANPO TINDAK TANGANE TANPO NYEKEL IRUNGE TANPO NGAMBU KUPINGE TANPO NGRUNGU MATANE TANPO NDELENG CANGKEME TANPO NGUCAP UTEGE
ROSO SOPO KANG SEJO OLO MARING AKU KELUARGAKULAN ROJO DARBEKU CELATU TANPO BANYU NGUCAPE TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE KEDADEAN KOMO WURUNG AKU KEDADEYAN WORO SEMBODRO TALIPAK TALIPUK NGELEMPRUK KOYO KAPUK.BOPO ADAM IBU HAWA TIS PUTIH SONGKO BOPO TIS ABANG SONGKO BIYANG,MBOTEN WONTEN TIYANG KIYAT INGGIH KAWULO
GUSTI ALLOH,SU KHURMAT ALLOH,LAN SEDEREK KULO GANGSAL INGKANG WONTEN KILEN JOYO BASUKI,INGKANG WONTEN LER JOYO LENGGONO,INGKANG WONTEN WETAN JOYO WINOTO,INGKANG WONTEN KIDUL JOYO BRONTO,INGKANG WONTEN TENGAH JOYO PANOTO WALI WOLU,SONGO TINARE,MALAIKAT SATUS SEKAWAN DOSO INGKANG GREKSO BADAN KULO,KELUARGA KULO,LAN ROJO DARBEK KULO.BOPO ADAM IBU HAWA,MENAWI LEPAT KULO NYUWUN NGAPURO,MENAWI LERES KULO NYUWUN PANDONGO(SELAMET 3X).SELAMET AWAK KULO
TIBAKNO WATU BELAH,TAK TIBAKNO KAYU REMUK,TAK TIBAKNO WONG IKU LEBUR DADI BANYU.SEDULURKU PAPAT LIMO NYOWOKU,ENEM BADANKU, PITU PANGERANKU, WOLUAWAKKU, SONGO AYANGKU, SOPO KANG KATIBAN
Burrito iku salah siji panganan khas saka Mèksiko.[1] Panganan iki dumadi saka tortilla gandum kang diisèni pirang-pirang werna daging kayadéné daging sapi, pitik utawa babi. Daging-daging kang wis dimasak iku arupa padhetan sing mung dadi siji-sijiné isi, banjur digulung nganggo kulit tortilla . Ing Amérika Sarékat, isi burrito luwih werna-werna, kayata sega, kacang abang, kul, tomat, saus salsa, guacamole, keju lan sour cream --- iki kang ndadekake ukuran burrito dadi luwih gedhe. Tortilla gandum iku padatan dipanggang utawa diangetaké sedhéla supaya luwih empuk lan luwih gampang digulung.[2]
Tembung burrito, ing sajroning basa Spanyol, nduwèni teges "belo (anak jaran". Jeneng iki diwènèhaké amarga wujud pucuké tortilla gandum kang wis digulung arep padha karo kuping belo. Utawa wujud burrito sing arep padha karo kanthong-kanthong kang padatan digawa déning belo ing Amérika Kidul.
Taco Bell paneliti koki Anne Albertine nglakoni èksperimèn kanthi manggang burrito kanggo munggahaké portabilitas. Tèknik manggangé bisa ndadèkake burrito gedhé tetep disegel tanpa ngutahaké isine. Kaya mangkono iku tèknik masak paling misuwur kang dipigunakaké déning pirang-pirang taquerias ing San Francisco lan Meksiko bagéyan lor. Kanthi cara tradhisional, burritos bakar dimasak ing sajroning Comal (wajan).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Burrito&oldid=997237"	Kategori: PangananBudayaMasakan MèksikoKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.22, 3 Maret 2016.
"Kanjeng Nabi soho putro putrinipun sedo nggih mboten di TAHLILI, tapi di dongak ne, pas bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e...? Jenengan Tahlilan monggo..., sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e...
niku anugrah seng paleng apik. dadio dwe duite akeh nek mboten waras nggeh percuma mawon.
Waras niku regine sanget larang. Dadi kito
Beda beda panduk mandhuming dumadi Sayekti nora jumbuh Tekad kang padha linakon
werno2..ono sign paik tenan kadang ono sing maleske,, contone..
yo nek sing nyebeli sing dodol TTS karo mekso2 karo pura2 mabok,, wah tobat,,
lha kate lapo maneh ancena wan, wong kabeh podho bingung arep lapo maneh. yo wes emboh lah iku jawaban paling siip……
nalika ana event ing nasional olahraga catur mesthi dikatotake. Semono uga ing
lingkungan desa tumekan RT, olahrarga catur tetep ngregengke suasana. Kang kaya
mangkono iku ora nggumunake, sebab olahraga iki persiapan lan biayane cukup
Malah ing warung kopi, uga nyedhiake sarana olahraga iki.
Yaiku papan lan buah catur. Sebab ora sithik kang seneng ngopi karo ngguwak ati
supek sinambi dolanan catur. Tumrape kang duwe warung, bisa kanggo nark
kawigatene pelanggan. Kadadeyan kang kaya mangkono, mesthine beda karo catur
jaman pisanan dimainake. Catur mbiyen among kanggo olah ragane para bangsawan
ing sajerone tembok keraton. Karana kaya mangkono catur uga sinebut the royal
game. Dene saka ngendi satemene olahraga catur iku, tumekane saprene para pakar
Catur mulai dadi permainan, wiwit abad kanem. Miturute
H.J.R. Muray kangnulis buku A. History of Chess (Th.1913), catur iku asale saka
Negara India. Ing India olahraga iki dikenal kanthi sebutan chaturanga. Kang
nduweni teges patang unsure kang ora bisa pinisah. Sebab mula bukane buah catur
iku mung ana papat. Kang miturut mistisisme India Kuna catur dianggep dadi
sanepane alam, kang digathokake karo patang unsure uriping manungsa. Dene
patang unsure uriping manungsa iku, geni, angin, lemah lan banyu.
Dene carane mainake catur makili unsure kang diduweni
manungsa ing uripe. Yaiku kepinginane manungsa kangg nggayuh kamulyaning urip.
Ing olahraga catur iki ana sanepane urip, ana panguwasane, nafsu kang pingin ngalahake,
ana kang tumindak licik, lan akeh wewarah urip liyane manggon ana ing olahraga
Ismail Sloan, nduwepanemu saje ing babagan catur. Muhammad Ismail Sloan ora
sarujuk karo panemune Murray. Miturute Muhammad Ismail, umpama catur iku asale
saka India ing abad kanem, mesthine catur wus disebutake ing buku Sanskrit
India. Pranyata malah ing Cina malah akeh pujangga kang nyebut permainan catur
ing syair kang ditulis. Mulane, Muhammad Ismail sloan malah sarujuk menawa
Ananing wektu semona, catur beda karo saiki. Papan utawa
bidak catur ora kothak ananging bunder. Buah capture uga among ana papat.
Yaiku, raja, benteng, satriya (kuda), dan uskup (gajah). Mangkono pamawase
iku catur wus digawa wong Islam saka India lan Persia lan saindenge ndonya.
Sebab nalika kholifah Ali bin Abu Tholib, catur wus sering dimainake. Malah
nalika jaman Kholifah Harun Al-Rasyid, Kholifah maringi hadiah marang raja ing
Eropa, pendiri dinasti Carolia, yaiku Charlemagne arupa papan lan catur.
bangsa Moor nyebarake Islam ing Spanyol. Sehingga catur kajaba nyebar ing
daratan Eropa, uga ing Jerman, Italia, Belanda, Inggris, Irlandia, lan Russia.
Ing indonesa olahraga kang nganggo utek iki digawa dening bangsa Belanda nalika
nyebarake system monopoli. Ing Eropa catur ngalami owah-owahen kang akeh.
Antarane papan, malih koyhak kanthi rupa ireng lan putih. Mbiyen, rupane kothak
iku during ireng putih, sehingga catur ing ngendi wae bisa dimainake, kanthi
cara gawe garis-garis. Malah biasane akeh kang dolanan catur ing pinggire
pantai kanthi gawe garitan ing sandhuwure pasir. Kadadeyan owah-owahan iki ing
abad kaping 10. Lan saka Wropa uga catur ana pranatan, yen poin iku oleh maju
rong langkah ing langkah kawitan, dene ratu bebas obahe, pingin yang ngarep
utawa diagonal (Intisari; Maret 2007 lan maneka warna sumber liyane.)
Saiki Kusuo no Psi Nan 79 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 79 :
kulo mboten remen ramal meramal saking dasar nopo mawon, mboten sae lan marahi risah batosipun. Kulo mboten remen ugi vonis memvonis tiyang sanes. ananging langkung sae, mbiji awakipun piyambak-piyambak, pun leres dereng lampahipun. Matur nuwun pangertosan ilmiahipun Pak Rovicky, langkung ndamel mudeng Hukum
saiki sampun sae nggih mbak. Kulo matur suwun sanget, niki prikso kalian obate mboten mbayar blas” (
Santa Katarina déning Francesco da Cotignola, dipundamel watawis taun 1500-1530
watawis 282, Alexandria, Mesir[1]
watawis 307, Alexandria, Mesir[2]
Katarina saking Alexandria punika satunggiling santa ingkang dipunanggep minangka pangreksa Univèrsitas Sorbonne, para filsuf, pustakawan, lan kenya-kenya ingkang kepéngin palakrami.[3] Boten wonten data historis ingkang cetha perkawis Katarina, ananging namung wonten cariyos ingkang mèmper legendha kémawon perkawis piyambakipun.[3][4] Senadyan mekaten, cariyos kagesangan Katarina dados inspirasi kanggé para santa sanèsipun, kadosdéné Katarina saking Siena, Katarina saking Swedia, Katarina Laboure, lan sanès-sanèsipun.[3]
Cariyos Katarina ingkang mèmper legendha dipunwiwiti nalika Katarina badhé palakrami lan pados satunggiling calon garwa.[3] Piyambakipun kagungan tékad kanggé palakrami kaliyan satunggiling priya ingkang langkung pinter, langkung sugih, lan langkung kawasa katimbang piyambakipun.[3] Punika awrat, awit Katarina punika satunggiling putri bangsawan ingkang sugih lan pinter.[3] Ing satunggiling dinten, piyambakipun késah manggihi satunggiling rahib ingkang wicaksana lan nyuwun pitedahipun.[3] Rahib punika lajeng cariyos perkawis Yésus minangka satunggiling priya ingkang ngluwihi sadaya kritéria Katarina.[3] Pungkasanipun, Katarina kagungan komitmen kanggé ngabdi dhumateng Yésus lan dados Kristen.[3] Komitmen Katarina minangka satunggiling Kristen kiyat sanget, saéngga panjenenganipun naté dhebat kaliyan 50 filsuf lan menangaken padhebatan kasebat.[3][3] Ing pungkasan kagesanganipun, Katarina tilar donya minangka martir amargi njaga iman dhumateng Yésus.[3][4]
lan SantaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 13 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tofta&oldid=1007017"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.25, 5 Maret 2016.
ILMU MEMANGGIL GOIB “PRABU SILIHWANGI” | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
yèn wus wontên sataun panêrêsipun | kenging tinêgor jalaran | wus garing tan nguciwani ||
7. Rêbahing panêgorira | kaangkaha rêbah mangalèr tuwin | mangilèn sartane sampun | dhawah ing kajêng ingkang | taksih gêsang kasangsang sasaminipun | kantêp
kang yun dènrêbahkên wau | nangguh ing wanci enjang | utawine wanci sontên ingkang jumbuh | wayangan sami wujud lan | panjangipun ingkang uwit ||
9. Upami kalêbêt ingkang | panjangipun gangsal kaki mandhiri | mangka
badhe ukurannya | saking bongkot dhawah ing pucuknèki | pratikêl makatên wau | ugi tumrap kinarya | nêpsir panjang cêlaking kajêng kang ayun | kangge dandosanning wisma | kadi ta upaminèki ||
11. Badhe dipun angge saka | ingkang panjangipun dwidasa kaki | manawi wayangan wau | wontên utawi langkah | saking kalihdasa kaki èstunipun | badhe cêkap kangge saka | panjang kalihdasa kaki ||
12. Wondene panêpsirira | gênging pucuk ugi kenging kapirid | saking gênging bongkotipun | upami kajêng ingkang | nênêm kaki ubêngipun bongkot wau | mangka wiyaring wayangan | namung wontên kalih kaki ||
13. PucukingPucuk ingkang. kang wawayangan | pan ingukur wiyar wontên sakaki | wus tamtu agênging pucuk | tigang kaki ubêngnya | panêpsir kang makatên ing adatipun | inggih asring tuna-dungkap | nanging amung
alit-alit pikantuk | supados ywa nêmah rêmak | gêtêm kantêp tibèng siti ||
15. Saupami ing pangangkah | rinêbahkên mangalèr dhawahnèki | ingkang êlèr miwah kidul | ginêthak myang kapacal | ingkang êlèr ing ngandhap panggêthakipun | låbêtnya kalih bageyambageyan. | kidul sabageyan naming ||
16. Bêngganging gêthakan ngandhap | lawan nginggil sarta ing nginggilnèki | pamacal tamtu miturut | agêng aliting wrêksa | saupami samangsa agêngipun |Kurang satu suku kata: saupami ing samangsa agêngipun. bêngganging nginggil lan ngandhap | tinartamtu mung sakaki ||
wiwijangipun | kang winastan gêthak pacal | Ki Dikara lingira ris ||
19. Anggêthaki ngêthok ingkang | botên ngantos tugêl rêbah kang uwit | dene kapacal puniku |
utawi dènwastani | kariban wiwadanipun | ngiras anitik manah | margi manah botên tamtu manggènnipun | têrkadhang wontên ing têngah | têrkadhang wontên ing pinggir ||
21. Utawi manggèn ing manah | minggak-minggok tan turut têngah pinggir | mênggahing pangangkahipun | ingkang sae piyambak | pan binucal sampun wontên ingkang kantun | winastan kajêng bèthètan | tulus botên mutawatir ||
22. Madyaning manah nèng têngah | ingkang minggah-minggok manahirèki | pinarnahna ênggènnipun | ing pinggir lan ing têngah | mênggah ingkang nami kaprèjèng winadung |
karimban wau | wadung methok pinasang | kang winadung lumahing kajêng puniku | kang nginggil miwah ing ngandhap | ing panggarap kêdah wradin ||
24. Yèn wus pinanggih manahnya | gya kinêthok miturut manahnèki | lajêng kasipat dhinapur | pasagi nanging panjang | gya ginêmbês pungkasaning bongkotipun | gêmbês punika pêtholan | ingkang
saurutnèki | namung sapalih winangun | kadi cènggèring ayam | bilih sampun dados gêbêngan puniku | utawi balok namanya | sakarsa-karsa wus kenging ||
27. De bilih badhe kinarya | talang wuwung utawi dandosanning | baita sasaminipun | kêdah manah kabucal |
ing nginggil nulya | katancêpan paju wiwit ||
29. Pucuk dumugi bongkotnya | longkangipun paju sami nyakaki | sakathahing paju-paju | ginandhènan dumugya | ing kêncongan ngandhap têrusaning luhur | wradin paju têkèng ngandhap | gya sinigar langkung gampil ||
30. Wondene ta kajêng ingkang | agêng-agêng patrap panggarapnèki | ing bongkot utawi pucuk | kang labêt
ngungkuli | gênging kajêng kang pinaju | sêmprong ginantung malang | nèng wit-witan ingkang cakêt ngriku | kinandhut tinarik ngangkah | sagêt nuthuk paju sami ||
32. Ing sasampunipun sigar | dyan rinimbas utawi dènprèjèngi | kadamêl saprêlunipun | gêbingan myang balabag | têrangipun ingkang sama kêncong mujur | sakiwa-têngênning wrêksa | utawi ing ngandhap nginggil ||
33. Winadung amujur§ Prayoginipun / Winadunga mujur /.
pucuk | winadung supados krowak | kenginga dipunsêsêli ||
34. Ing paju sacêkapira | mênggah paju wau ingkang kinardi | kajêng jati ingkang burus | ing bongkot wradin papak | pucuk lancip radi gèpèng
wulan para langkung | punika sampun prayoga | kaangge parabot panti ||
37. Yèn kajêng badhe baita | tuwin wuwung talang sasaminèki | panggènan pamênthèngipun | kang asrêp myang keyuban | laminipun ugi tigang wulan langkung | sanadyan kajêng
Dumba rannipun | wiyarnya ing ukuran | kalih-têngah kaki sapaginggilipunsapanginggilipun. |
wiyaripun | satunggal kaki minggah | panjang kalih satêngah kaki ingukur | minggah dumugi ukuran | kirangipun tigang kaki ||
40. Tiga nama sirap Dhara | wiyaripun pitung êdim manginggil | dene ukur panjangipun | pan kalih kaki minggah |
tinartamtu awèt tan nguciwani | têtêrêsan ingkang burus | manawi bangsa ngandhap | tiyang alit purun damêl sirap wau | saking glinggang saha brungkah | manawi pundhutan aji ||
42. Tuwin para luhur samya | kêdah nêgor saking têrêsan tuwin | nêgor ingkang taksih idhup | piliyan ugi ingkang | burus mulus nir cacat saurutipun | patraping
bilih manahipun katut | watak ngulèt myang bênthètan | apês mandhêlong ngowani ||
46. Manawi kajêng kocoran | patrap ingkang panggarap kadi ngarsi | ananging pan lêrêsipun | kêdah kalih rambahan | sasampuning lêrêm sapisan punika | karimbas dènalitêna | lajêng kalêrêpkên malih ||
47. Laminipun tigang wulan | sampun kirang para langkung prayogi | awit bilih kirang dangu | badhe adamêl cuwa | ngulèt ngelo
manggènnèki | paraboting griya-griya | kalawan manggènnirèki | supadosipun uninga | silahing dhapuring panti ||
4. Saka goco sakanipun | Balandar pananggap tuwin | Èmpèr paningrat taratag | nèng pojok manggènnirèki | dene ingkang
sunduk kili | de Dhanyang saka kang mayat | angsal ingkang dèn-dhanyangi ||
7. Ingkang winastanan Êsuh | kuningan sasaminèki | tumrap ing bongkoting saka | kang tumumpang umpaknèki | umpak lungguhing kang saka | saking sela kang prayogi ||
8. Saking banon saking kayu | kangge umpak ugi kenging | ingkang winastan Balandar | kajêng panjang kang sinanggi | ing saka wau dene kang | nama Pangêrêt puniki ||
9. Panyêlaking blandaripun | anyathok lan blandar dhamis | kang ran Guru-pamidhangan | blandar pangêrêtirèki | brunjungipun joglo wisma | ingkang ing ngandhap pribadi ||
10. Dhadha-pêksi kang winuwus | pangêrêt kang manggèn munggwing | satêngahing pamidhangan | kang ran Sunduk nèng ngandhaping | Midhangan pamanjang bênggang | kaliyan Balandarnèki ||
11. Trap miring manjing sakèku | ingkang winastanan kili | sangandhaping pamidhangan | gathuk sami sunduk ngarsi | kalawan pangêrêt bênggang | miring manjing saka ugi ||
12. Kang nama Ganja puniku | sopakaning saka mungging | nginggil sunduk katumpangan | Guru kaliyan kang nami | ingkang ugi Pamidhangan | Guru-pamidhangan sami ||
13. Kang nami Tumpang puniku | balandar pangêrêt inggih | tumumpang ing pamidhangan | ingkang winastan Panitih | Tumpang ing
ran Payon sasabipun | êmpyak twin usuking panti | kang nami Brunjung punika | êmpyakipun joglo panti | ingkang ing nginggil piyambak | nulya ngandhapipun sami ||
20. Pananggap pyak ngandhap Brunjung | de èmpèr êmpyaking panti |
sadarum | êmpyak ingkang dèn-èmpèri | ingkang ing nginggil piyambak | mung griya joglo pribadi | gajahipun winastanan | Barunjung
23. Bilih limasan myang kampung | tumumpang mring pangrêt manjing | kang ran Dudur iku ingkang | pucuk nyanggi
nami Bungkak wuwunging | molonipun joglo wisma | utawi limasan panti ||
25. Mangkya ingkang aran Wuwung | nutupi sirap
kang nèng pucuking | kêjèn ing Dudur tumumpang | gathukan Molonirèki | katumpangan myang kanjingan | pucuking usuk kang
28. Kang nami Cukit puniku | usuk sasambêtan mungging | ing balandar kang pungkasan | dene ta kang nami Tarib | balabag miring kang tumrap | ing usuk pungkasannèki ||
29. Kang ran Gunting ugi usuk | manjing ing topèngan yêkti | ingkang nama
31. Ingkang pucuk manjing dudur | Usuk-panêrus puniku | sawarnining usuk ingkang | pungkasan ngandhap kinancing | kang sami Usuk-pangarak | ingkang botên dipun kancing ||
32. De Usuk-dhadhan winuwus | manjing ing topèngan inggih | andêdêl manjing topèngnya | ingkang nama Usuk-aling | tumrap ing nginggil piyambak |
35. Usuk-lorog yèku usuk | cêlaking dudur (ng)gènnèki | kang nama Takir punika | ingkang kaanjingan dening | bongkoting usuk sadaya | de Takir-gamblok puniki ||
36. Kang kanjingan usukipun | usuking pananggap tuwin | usuk èmpèr myang paningrat | angrangkêpi ponang takir | dene
winarmiwinarni. | pupurusing saka ingkang | manjing ing ganjaning panti ||
39. Dene Purus-oyot yèku | purusing saka kang manjing | maring sawarnining umpak | de Purus-èstrènan nênggih | purusing sunduk punika | mangkya kang nama Purus-kip ||
40. Punika badaning sunduk | kang manjing sasakanèki | kang ran Kêli
pupurusira kang takir | manjing ing Pupurus-êbam | têpanging pojok dumadi | adu-mancung basanira | ang-Gambuh ingkang gumanti ||
1. Sapit-urang winuwus | bongkot utawi ing pucukipun | kajêng ingkang kaclèrèng kanjingan miring | purus
kang manjing | ngandhap bengkok wujudipun | umanjing ing takir maron ||
3. Ingkang winastan Bukur | utawi Kruwingan wastanipun | purus dudur ingkang ngandhap butul takir | kang mandhukul nama Bukur | nama Kruwingan kang krowok ||
4. Kang nama Pèthèk yèku | purus alit ingkang manjing purus | utawine punika kaangge ngancing | kang ran Kathèk
sasisih | mangkya kang nama Tambu ku | tadhah sabarang kemawon ||
6. Sasanggan patrapipun | tumèmplèk ing sasaka puniku | myang tumèmplèk blandar turut dudurnèki | Tadha prit-gantil winuwus | kancing topèng angsal molo ||
7. De Tadha takir yèku | kancing ingkang takir apikantuk | Takir-gamblok sarta lumajang pakolih | ingkang
pakunipun punang wuwung | tumancêp dudur myang molo ||
9. Kang ran Ura-urèku | dug utawi tosan tangsulipun | ing lumajang ginandhèng kaliyan takir | angsal ing blandaripun |Kurang satu suku kata: angsal ing balandaripun. utawi panitih manggon ||
10. De Togog sanggan yèku | pathoking kang dudur-gajahipun | ingkang nama Togog-jalak
ran /. Sindik rarangkêpanipun | kancing tuwin abên-abênan kang sami | rênggang rapêt têmahipun | tan wontên katon sumrowong ||
12. Kang nami Patil yèku | kancing gilig nèng lêbêting kayu | ingkang nama Êrèng gèpèng myang pêsagi | panjingira amiturut | sapanjanging ponang payon ||
13. Tinrapan sirapipun | ingkang nami Rèng-kruwing puniku | kang sasisih mawi waton prêlunèki | nutupi bêbongkotipun | sirap kang minangka payon ||
14. De Êrèng-kisi yèku | êrèng alit tumumpang rèng agung | kangge anangsuli sirap kang supadi | datan katingal kang tangsul | saking sangandhaping payon ||
15. Kang ran Rèng-plipit yèku | rèng tumumpang blabag plisiripun | angrangkêbi êrèng kang ngandhap anyanggi | sanggiting kakêtêbipun | nambahi sae pitados ||
17. Kang nama Kêtêp yèku | sirap pinapak ingkang dumunung | ngandhap pyambak de Kêtêp-gendhong puniki | tumrap nginggil sirapipun | kawitan nginggil pribados ||
18. Kang nami Pyan winuwus | blabag tumrap sangandhaping usuk | utawine
wiyar panjangipun | sawiyar panjanging payon ||
19. Tutup-keyong puniku | tutuping pyak griya dhapur kampung | mangkya ingkang winastanan Patang-aring | blabag kêrêp jèjèr gathuk | ling-aling patanèn sênthong ||
20. Dene kang nama Langkung | langkahaning kori
ingkang nama Janur-iring | tutup inêp kori-kupon ||
23. Ingkang nama Lis-payung | Lis-kopyah ing patangaring wau | ingkang nami Inêp blabag tutup kori | Inêp-tangkêp inêpipun | ing kori namung sawiyos ||
24. De Kupu-tarung wau | inêp-kori kalih cacahipun | Inêp-lêmpit inêp langkung saking kalih |
saingga kori | naming alit wujudipun | ing pamasang (m)bêdhah gêbyog ||
27. Pinantês manggènnipun | mrih padhange ing wisma puniku |
28. Palon ingkang rumuhun | Saka-gêdhogan myang kandhang wau | kang ran Palang pagêr gêdhogan kang manjing | Palon saka kasbut ngayun | rênggang mung ywa nganti (m)brobos ||
29. Kang ran Wayang puniku | pipi-kori gêdhogan puniku | ingkang nama
jarambahipun. ingkang nama Tarataban galarnèki | gêdhogan ing ngandhap kêmput | myang margining mlêbêt miyos ||
31. Blandar-kiping puniku | langkunganing blandar pangrêtipun | saking Palon ing ngarsa miwah ing wuri | kang nama Koplok puniku |
sawiji ran dhapur Joglo | kaliye dhapur Limasan | dhapur Kampung tiganya | dene ta sakawanipun | dhapur Masjid wastanira ||
2. Dhapur Joglo pinarinci | wontên
Joglo-wantah nami | kalima Joglo-cêblokan | kanênêm Tawon-boni-ne | Sêmar-tinandhu saptanya | de sadaya punika | kalih warni wangunnipun | nanging
pangêrête | brunjung kang ngandhap piyambak | sadaya babalungan | utawi parabotipun | griya sanès-sanèsira ||
8. Agêng alit sami ugi | mirit saking pamidhangan | kang saupami panjangè | pamidhangan
wiyare | ingkang saêdim kandêlnya | cacahira ingetang | apan nênêmatus langkung | sakawandasa titiga ||
17. Paku-wuwung brunjung nênggih | cacahipun kalihwêlas | kancing bèji barunjunge | sadasa iji cacahnya | tadha têr barunjung
lawan | lumanjang pananggapipun | kathahipun pan
cacahe | èmpèrnya mubêng atêpang | turut lan jubungira | (ng)gih punika wastanipun | dhapur Joglo Taraju-mas ||
manawi mawi | tumpangipun cacah gangsal | kalawan mawi singupe | atanapi mawi ganja | saha takir lumajang | inggih punika rannipun | griya dhapur Joglo-wantah ||
24. Gangsalipun kang winarni | manawi lugas kewala | tanpa sunduk
cacahe | ugi kakalih kang saka | nèng têngah pangrêt (ng)gènnya | yèku griya Joglo dhapur | Sêmar-tinandhu namanya ||
27. Mangkya gantya kang winarni | dhapuring griya Limasan | sadasa warni wijange | satunggal Limasan Mudha |
griya dhapur Limasanne | guruning ukuran samya | mirid saking balandar | kalawan pangêrêtipun | dene prabot sadayanya ||
30. Yèku namung mêndhêt saking | pantêse kang wawangunan | ingkang ulun-pratelakke | amung
catur | jangkêp paraboting gajah ||
41. Mênggah ewah dadosnèki | dhapur limasan sanèsnya | lah punika pratelane | bilih takirnya lumajang | myang mawi èmpèr têpang | punika ingkang sinêbut | Limasan Sinom wastanya ||
42. Manawi panjangirèki | balandar langkung saking kat | tikêl lawan pangêrête | nama Limasan Bapangan | manawi pangêrêtnya | langkung sakawan puniku |
sisih kewala | punika Limasan dhapur | Gajah-ngumbe namanira ||
44. Manawi brunjungirèki | ingkang sasisih tinrapan | ingkang nama tutup-keyong | kêjèn ing sasisihira | tan mawi ing èmpèran | punika Limasan dhapur | Gajah-mungkur namanira ||
45. Manawi amung sasisih | kering utawi ing kanan | ingkang pinasangan èmpèr | dhapur Pacul-gowang rannya | bilih dwi pangêrêtnya | saka kakalih puniku | nèng têngah pangêrêt (ng)gènnya ||
46. Punika kang dènwastani | Sêmar-tinandhu dhapurnya | pungkasan bilih brunjunge | ingkang sasisih timrapantinrapan. | tutup keyong kewala | kêjèn ing sasisihipun | dipun èmpèri titiga ||
47. Ingkang botên dènèmpèri | amung ingkang akaprênah | sangandhaping tutup keyong | punika ingkang winastan | Limasan Sarotongan | titi limasan kang dhapur | sêkar Mêgatruh winarna ||
1. UlumUlun. mêdhar dhapure kang griya Kampung | wontên wiwijangannèki | warni sanga kathahipun | sajuga Kampung Nom nami | kalih
sirapnya ing wingking lawan ing ngayun | kalih-èwu langkungnèki | satus kalihwlas puniku | panjangipun ngalih kaki | dene kandêle kang bongkot ||
11. Satêngah dim satunggal êdim ing pucuk | wiyarnya nyatêngah kaki | suh saka-guru wowolu | nênêm kathahipun takir | bibis bungkak catur wiyos ||
12. Santên tigangdasa iji cacahipun | de ewahe dhapurnèki | griya kampung sanèsipun | punika dipun nastiti | mangkya ulun acariyos ||
13. Bilih pangrêt langkung saking cacah catur | punika kang dènwastani | Kampung Sarotongan dhapur | bilih mubêng èmpèrnèki | Kampung Dara-gêpak yêktos ||
14. Bilih pangrêt mung kalih ukuran kubuk | punika
suku kata: Bilih èmpèr têngêning kanang barunjung. pan namung salah satunggil | kang dèn-èmpèri puniku | sasisihipun tan mawi | Kampung Pacul-gowang yêktos ||
16. Yèn pangêrêt namung kalih cacahipun | sasaka ugi kakalih | nèng têngah pangrêt dumunung | yèku ingkang dèn-wastani | Sêmar-tinandhu wus manggon ||
17. Bilih namung titiga pangêrêtipun | nama Kampung Traju-rukmi | dènde. manawi
wontên wijangipun malih | kang satunggal nama Tajug | dhapur Langgar kalihnèki | praboting masjid kacriyos ||
19. Kang winarna ugi namung prabotipun | barunjunging griya masjid | pananggap myang èmpèripun | prabotnya datan winilis | mindhak katulên sayêktos ||
20. Blandar kalih ugi kalih pangrêtipun | de ukuranira sami | dados pasagi kang wangun | panjang amitulas kaki | langkung wolung dim anapon(?) ||
21. Wiyarira nyadasa êdim sadarum | kandêlipun nêlung êdim | kalih dhadha-pêksinipun | andêrnya bulêt
30. Pan ewahing dhapur mangkya kang winuwus | ingkang manawi tan mawi | pananggap mubêng puniku | saha gathuk payonnèki | yèku nama Langgar yêktos ||
31. Dene griya Jawi sanès-sanèsipun | kajawi
32. Regol Bangsal Topèngan sasamènipun | yèku mung wijanging nami | lawan mirid parlunipun | nanging pamêndhêtirèki | ing dhapur botên marojol ||
33. Saking paugêran kang kasêbut ngayun | mênggah dhapur-dhapur panti | pêperangan kanggenipun | myang lênggah manggènnirèki | ing saèstunipun seos ||
34. Ingkang kagêm dalêmipun sang aprabu | Limasan Sinomirèki | kang kagêm pandhapinipun | winastan Joglo
luhur | dalêm sapandhapinèki | kathah sami dhapur Joglo ||
36. Ingkang kangge tyang alit tuwin priyantun | lah punika warni-warni | griya myang pandhapinipun | sasênêngira pribadi | Limasan Kampung myang Joglo ||
37. Sadayèku kang nama awisan namung | griya dhapur Sinom yêkti | kang kagêm sang prabu wau | tuwin kari ingkang munggwing | ngandhap pangêrêt kacriyos ||
38. (ng)Gih punika ingkang nama kêjèn têrus | samantên wau manawi | mawi kêjèn griyanipun | namung kakalih puniki |
dèrèng wikan | babasan tanpa paitan | mila ulun langkung kewran | badhe sumambung aturan | èwêt botên darbe gaman | panyuwun-
sarta blandar pangêrêtnya | griya dhapur Masjid ika | ingkang minangka gurunya | utawi turutannira ||
5. Balungan sapanunggalnya | lir upami kasbut
punika | dene manggènne kalima | saèstune beda-beda | lah punika kamirêngna ||
8. Manawi adamêl griya | yèku ingkang wus kalimrah | katêmbungakên ing kathah | dalêm griya wingking omah | dèn-ênggènni dalu rina | myang mawi patanèn ika | sênthong pagêdhongan
etangnya | makatên ugi upama | panjanging pangêrêtira | nêmbêlas kaki punika | kalong gangsal kaping tiga | utawi
Pandhapa | (ng)gih punika wisma ngarsa | ingkang wus kalimrah kathah | tan dèn-(ng)gènni
dalunira | patanèn sênthong tan mawa ||
12. Parlunipun namung kanggya | anampèni tamu priya | myang utusan sasaminya | punika pamanjangira | pamidhangan utawinya | balandar pangêrêtira | kêdah ingkang ukurannya | kacêngklong ing panca-panca ||
13. Kantun kalih kaangkaha | kados ta upaminira | panjangipun
panyêlaknya | utawi pangêrêtira | kalihwlas kaki punika | manawi kacêngklong lima | ping kalih dados sadasa | kantunipun kalih kakya |
kalawan pirantos têdha | myang unggyan pangulahira ||
16. Yèn panjanging pamidhangan | utawi blandar pangrêtnya | kêdah ingkang ukurannya |
asthi | kantunipun tigang kaki | makatên ugi upami | panjanging midhangannèki | panyêlak pangêrêt nami | wontên tigalikur kaki | ingkang punika manawi ||
18. Kalong gangsal ping sakawan | ugi kantun tigang kakya | petanganing kang ukuran | kang kacêngklong gangsal-gangsal | saèstunya kantun tiga | winastanan dhawah Gana | rèh limrah myang manggènnira | gariya Gandhok punika ||
19. Kêdah Kampung dhapurira | milanipun kang minangka | upami wawatonnira | kadi kang kasêbat ngarsa | panjanging balandar griya | kadhapur kampung kinarya |
21. Manawi Masjid punika | panggènan nêmbah Hyang Suksma | etanging ukurannira | blandar pangêrêtnya samya | kantunipun pan titiga | utawi dhumawah Gana | lir Kampung ingkang kinarya | griya Gandhok kasbut ngarsa ||
23. Kajawi kang wus kawêdhar | ing ngajêng angandhar-andhar | jangkêping etang
panca | utawi têlas punika | dhawah Pokah namanira | mangkya ingkang ginupita | manggènning etang punika | kajawi kang kasbut ngarsa | wus mupakat sakèh jalma | tumrap griya sanèsira ||
Regol myang Pasowanannya | tanapi Bangsal punika | dhawah Liyu kang prayoga | bilih damêl Lumbung lawan |
èstune | amung saking ing pangintên mami | punika manawi | pikajêngannipun ||
3. Pan minangka pangajap pamuji | kasaenan yêktos | kados têmbung Sri yèku têgêse | maring pangan utawi manawi | lêrêsipun Êsri | têgêsnya winuwus ||
4. Rajabrana padhang kamulyan-di | pramila dumados | manggènnipun etangan griyane | kang utama kadhawahkên Êsri | pangajap utawi | ing pamujinipun ||
5. Kang supados ingkang angênggènni | sagêda dumados | nora kirang bukti rijêkine | miwah sugih arta barana-di | kamulyan pinanggih |
11. Sampun tamat nanging wontên malih | kêdah winiraos | babalungan griya cathokane | utawine (n)jing-anjingannèki | apan kêdah mawi | cinorèk
13. Pan kinarya tatêngêr supadi | tan kalintu ênggon | cêcathokan myang (n)jing-anjinganne | wontên ingkang nganggêp anggadhahi | angsarnya prayogi | ingkang manggèn tulus ||
catur sisih | pangrêt ugi catur ||
19. Ingkang cêlak klawan prênahnèki | ing lor-wetan pojok | Nara-sunya ugi tatêngêre | ingkang cêlak kidul-kilèn mawi | tinêngran Nurwitri | sapiturutipun ||
20. Dene griya kang saka nêm sisih | twin wolu kacriyos | pangêrêtnya sami lan sakane | tumrap ingkang tatêngêrirèki | ugi kadi ngarsi | tan na bèntênnipun ||
21. Sapintêna kèhing sakanèki | lan pangêrêt jumboh | ing tatêngêr kabage kalihe | kang sapalih nunggil tatêngêring | lèr wetan puniki | kang sapalihipun ||
22. Èstu nunggil tatêngêrirèki | pojok kang lèr-kulon | lah makatên ugi sasisihe | ingkang kidul-wetan têngêrnèki | Gandheya§ Prayoginipun / Ganeya / kados ing pada 17 = Gana + iya. sasisih | myang Nurwitri-nipun ||
23. Dene têngêr ingkang tumrap munggwing | andêr miwah molo | patrap ugi tan ana sanèse | kadi ingkang kasêbut ing ngarsi |
24. wontên têngah lêrês ingkang pastipanti. | pan kinarya kaot |
ing pojoking | keblat kidul kulon | tinêmbungkên malumah pantine | molo mujur ngilèn sêmunèki | mangalèr sakêdhik | wetan sêmu ngidul ||
26. Ingkang kilèn kêdah dèn-têngêri | Bya-bya wus pinathok | kados saka ingkang êlèr-kilèn | ingkang wetan Ganeya pinasthi | kadi sakanèki | ingkang wetan kidul ||
27. Griya majêng mangidul upami | sêmu madhêp mojok | ingkang wetan mangkurêp sêmune | molonipun ngilèn ujurnèki | sêmu ngidul kêdhik | dene patrapipun ||
28. Sisih wetan ngalèr sêmunèki | ingkang sisih kulon | tinêngêran Nurwitri yêktine | kadi saka kidul-kilèn sami | wetan dèn-têngêri | Nara-sunya tamtu ||
29. Kadidene saka ingkang munggwing | ing lèr-wetan jumboh | awit molo wetan para ngalèr | wontên dene
jalari | apêsing kang dhiri | cilakanya muput ||
31. Ringkêsannya pojok keblat suci | ing salah sawiyos | pundi ingkang
èstu botên sami. -lajêng dènparingi | ukuran puniku ||
36. Asalipun saking Ngatasangin | pangandika katong | etung iki ingsun-gadhuhake | marang bocahingsun Kalang-(n)dhagi |
winilis | tatêngêr kang munggwing | ing papadon catur ||
39. Warninipun lah kadi puniki | Mas
nami | kidul wetan pojok | Hyang Kuwera dene kidul-kilèn | kang rumêksa Sang Hyang Maha yêkti | lèr-kilèn mungkasi | Hyang Siwah jujuluk ||
41. Kacarita sampun gangsal ari | dènnira nèng ngranggon | lulang kidang sampun tinrapake |
ciptaningsun lir angimpi | kêmang irêng uripku saking sihira ||
8. Marmaningsun anèng dunya | dhapur sira ngandikani | tansah ing
9. Yèn tan ana ananira | mangsa ana ing dumadi | solahingsun solahira | tan kêna kari myang dhingin | tunggal sapati-urip | punapa ta rupanipun | lamun dera tilara | gununge wong Majapait |
tunggaling karsa pinanggih | wus lali anak-rabi | sandhang-pangan ora ketung | sampun saekapraya | srênging karsa sun-aranni | kupingingsun sirna dening panarima ||
13. Piyarsakêna kawula | sasambat ing lara pati | nora nama nambanana | yèn lara kandhuwan wingit | sun lêlipur ing gurit | sah sing kawula lawan usul |Lebih satu suku kata: sah sing kawula lan usul. prandene nora waras |
ing sagara | anane datan kakalih | kang ingaranan sagara | dèn-kêna dera nampèni | lir uyah tibèng tasik | ing tampa ywa salah surup | yaiku kang sinedya | pilih ingkang nguningani | iya iku kang wus rohyating dumadya ||
puniki | têka datan (m)bêrbêgi | wijang swara têrbang dhaup | bilih santri slawatan | swara umyung ngêlik-ngêlik | nganti êrak tan cêtha têrbang brung-brungan ||
aking | wis pinarnah lungguhira | ki wisma gupuh (m)bejani | marang ing tamunèki | lah punika kanca-ulun | pra
pacak-gulu cake dupi | dangu ing sawatawis | sinêsêkkên tandya suwuk | karênan sakèh Kalang | nungsung warta mring ki panti | pintên dalu anggènnipun tarêbangan ||
23. Ki Dikara mèsêm lingnya | amung saratri puniki | rèh wus sawatara dina | ayun bidhal benjing-enjing | maring ing
saklangkung panuwun-ulun | inggih benjing kewala | mantuk-kula tamtu kampir | datan lami wontên nagri Pranaraga ||
Mangunarja | ingkang alit Mangajapsih | Mas Cêbolang sukèng tyas mangayubagya ||
saking ing Samarang | sugih singgih anglangkungi | anyakabat (n)Jêng Suhunan | Kalijaga dèn-dhawuhi | martapi anèng riki | dene masigid di-luhung | criyose tiyang sêpah | saking Mêkah asalnèki | ingkang pangandika Sunan Kalijaga ||
Cakaran cakêt Bayat | kang katingal saking riki | paran karsa kula sagah ngatêrêna ||
34. Inggih kakang yèn kalilan | kula ayun mangastuti | muhung jiyarah kewala | nahlilakên kang suwargi | nyuwun sawab basuki | lêstarining lampah-ulun | Ki Modin tansah nyawang | marang
nguwung nêlahi | wasana wacana ris | punika langkung panuju | punapa sapunika | punapa bakda NgisaiNgisa'i. |
37. Lah niku (ng)gèr garwanira | (n)Jêng Sunan Têmbayat nguni | kathah kang samya jiyarah | nênêpi
winoran mênyan | kang ngorong nglangga ing kêndhi | nikmat tumraping dhiri | sênêng têntrêm nir ing rapuh | sadaya suka-rêna | gumrumung sajroning masjid | Ki Abodin angling marang tamunira ||
43. Kala wontên pasareyan | sakalangkung eram-mami | pun adhi atur sasalam | têka wontên kang mangsuli | nèng ardi Bayat tuwin | nèng ardi Cakaran wau | awit salami kula | dèrèng nate amêningi | lalampahan kang mirid kadi punika ||
44. Punapi ta karananya | Mas Cêbolang amangsuli | sawêg pinuju kewala | botên wontên kêdhah-kêdhih | amung pratandha luwih | sakalihe kang wus marhum | bokmanawi punika | iribane kang nêtêpi | nora mati kewala ngalih panggonan ||
45. Sèh Bodin goyang kêpala | adhi ing saèstunèki | toh sabên ari angucap | asung salam myang mangsuli | ananging amung angling | tan uninga kajêngipun |
2. Tiyang ingkang dhatêng angling | dhumatêng kang kadhatêngan | asalamu ngalaekom | jarwa wilujêng kawula | tumrape ing sampeyan | ingkang kadhatêngan muwus | wa ngalaekumu-salam ||
3. Wardinipun kula inggih | makatên ugi tan sisah | sanadyan wilujêng ingong | tumrap ing atas sampeyan | dyan talêkêman asta | wontên ingkang botên namung | sami wicantên kewala ||
4. Kang mawi gathuk astèki | punika tumrap kang samya | têpung lajêng samya jagong | twin pinanggih dêg-dêgan |Kurang satu suku
satunggal èstunipun | tan kenging bilih kabagya ||
8. Ing ngriku lajêng kabagi | ruruba katur ing liyan | apan
kalangkung utama | katimbang lawan umure | ingkang rinubakkên liyan | kados mandar santosa | dene kang rinuban wau | upami wilujêngira ||
10. Dèrèng rinubakkên yêkti | kang mangka angsal tambahan | èstu mindhak santosane | nadyan wus kinarya ruba |
minangka | jalaran kang Kuwasa | anggènnipun badhe asung | ganjaran myang kadrajadan ||
12. Dhumatêng kawulanèki | kang tumrap Êdating Allah | pribadi kang boya katon |
kaslamêtan | myang maujud sabarang | nuli malêsa sirèku | kalawan ganti ruruba ||
17. Ingkang sakira ngungkuli | lawan rurubaning liyan | utawa ambalèkake | ing satimbange kewala | dene ta kukumira | tyang mung ruruba salamu | tuwin sadhengah ruruba ||
22. Klawan barang kang ngungkuli | utawi satimbangira | yèn tan sagêd malêsake | ingkang sami wujud barang | puniku winalêsa | lan suka narimèng kalbu | tuwin pamuji raharja ||
23. Punika langkung utami | katimbang winalês barang | kang timbang lan rurubane | apan ta namung punika | ing sasêrêpan kula | Sahabodin manthuk-manthuk | sa Allah sawêg punika ||
24. Uninga suraosnèki | sasalaman jawat-asta | toh ing sabên dintên kangge | nanging pamanggihing manah | mung saking kalimrahan | botên nyana yèn kadyèku | jinèrèng angandhar-andhar ||
25. wontên malih ri riyadi | bakdane wulan Ramêlan | ugi sami marlokake |
28. Sanès têtêmbungan santri | kêdale wong ahli-praja | dhèmês luwês tan tumpangso | punapi sampun angambah | ing nagri Ngèksiganda | Mas Cêbolang lingira rum | sampun nanging mung sakêdhap ||
29. Kakang kula nyuwun uning | (n)Jêng Susunan ing Têmbayat | saking ing pundi asale | dene gung karamatira | sokur bilih miyarsa | lampahane duk rumuhun | ing nalika sugêngira ||
winuwus | injangeenjange. ingkang winarna ||
40. Ki Gêdhe Samarang linggih | anèng ing dalêm pandhapa | ingayap pawongan akèh | Ki Dipati arsa dhahar | kinarya sasarapan | dhaharan wus munggèng ngayun | ngadhêp wedang tinepasan ||
41. Kang namur-kawula prapti | (n)Jêng Susunan Kalijaga | sarwi mikul kêmbêngane | ngirit marang plataran |Kurang satu suku kata: ngirid marang palataran. dening kang jagi lawang | Ki
sarapan | Dipati ing Samarang | wus linorod ambêngipun | kanthi lorod sasarapan ||
3. Ki Gêdhe gawok kalangkung | miyarsa aturing kuli | aglis dènnya ngambil arta | salawe kèthèng kèhnèki | ingulungkên wus tinampan | (n)Jêng Sunan angling mlas-asih ||
4. Bilih kaparêng ing kalbu | kawula anyuwun ngêmis |
8. Dados brahala satuhu | nir manggih swarga linuwih | wong mangeran marang dunya | pêtêng tumêkaning takdir | kaalingan ing brahala | tangèh antuk swarga jati ||
9. Jênênging kita satuhu | anèng donya boya lali | pinasthi umantuk marang | ajal rahmating Hyang
yèn antuk swarga linuwih | mulya-mulyaning kawula | barang kang cinipta dadi ||
mas sasingkal | sumangga ingkang pamanggih ||
12. Ki Dipati mèsêm muwus | (ng)gadêbus si paman iki | kaya wong wus wêruh swarga | lamun
ngucap | ing tyas sakalangkung ajrih ||
16. Êmas winangsulkên gupuh | mring siti wus tan katawis | Ki Dipati saya wêwah | ajrih asih trusing galih | cinandhak ki namur-lampah | kinanthi minggah pandhapi ||
18. Ing mangke kiyai ulun | asrah jiwa-raga yêkti | kawula angèstupada | anglampahi ing satuding | sakit praptamirèngpraptanirèng. pêjah | sumangga ing asta kalih ||
19. Amung ing panuwun-ulun | tumuntên tampiya kang sih | èwêting tiyang tumitah | manawi kasêlak lalis | (n)Jêng Sunan
santri kaum | Islama wong sak-Sêmawis | mulyakna bêdhug lan langgar | dene ingkang kaping kalih | (n)
Gêdhe atut-wuntat | panganggone sarwa putih ||
34. Wuluh gadhing têkênipun | ingisenan sosotya-di | miwah lantakan kancana | kêbak ingkang wuluh gadhing | ngati-yati pangrêksanya | pakèwête wong lumaris ||
35. Tan weca ing kakungipun | angodhol wontên ing wingking | ajrih lamun kauningan | (ng)gènnya (m)bêkta barana-di | mring laki sang adipatya | sangêt dènnira malêri ||
awakipun | dènkêna kang wuluh-gadhing | pasthi tuwuk tyang titiga | Ki Gêdhe lajêng lumaris | katri begal wus
mèlu dèn-dumi | winartan marang kang angsal | iku tututana aglis ||
44. Têkênne kang lanang durung | kêna dak-rêbut wong katri | lagi kang wadon kewala | kang lanang lumaku dhingin | gugup wau Sambangdalan | nututi ingkang lumaris ||
dha wêruh | nèng sajroning wuluh-gadhing | suprandene kawêruhan | mung têkênnira pinilih | lah wis sira narima-a | wong pinundhut mring kang kardi ||
48. Lah payo anènga ngayun | ingsun kang lumakyèng wuri | nulya lajêng lampahira | ucapên ingkang nututi |
pambêktaning toya | mituhu ing saprentahe | awrate ing panuwun | mantuk angsal jalma sajati | ing têmbe
alon dêlinge | mênggah samangkenipun | kang jumênêng wontên ing ngriki | adhi (ng)gih putranira | ingkang sampun marhum | nama ugi (n)Jêng Pangeran | ing Têmbayat lumastari
ing Mantarum | sampun ciklu tan mawi kanthi | padatan kang mangkana | amung Kyai êmpu | Anom Dhatuk ing Mataram | Mas
13. dhatêng ulun ing Têmbayat riki | padatan kang sampun kalampahan | punapi inggih angangge | linapurkên (n)Jêng
ngantos wontên ing srambi rumiyin | ki marbot suka-rêna ||
15. Langkung atut karsanipun yayi | wawi sami sare saliyêpan | lumayan tulak aripe | dhuh kakang sampun tanggung | bêdhug katri kirang sakêdhik | prayogi natas pisan | antuk sunatipun | kula nyuwun sasêrêpan | rèhning mratah tiyang ajal dènslamêti | tan wrin pikajêngira ||
16. Ingkang makatên punapa inggih | amung saking padatan mupakat | punapa wontên watonne | Sahabodin lingnya rum | dhawuhipun Kangjêng Kiyai |
pêndhak kaping kalih | sampurnane kaanan sadaya | kulit gêtih sasamine | amung kari babalung | mula nganggo sinèwu ari | iku apan pungkasan |
rahsa | wus nir rasa kalawan gandanirèki | sèwu dina sanyata ||
22. Curiga dipisah wrangkanèki | ora ana criga manjing wrangka | wrangka manjing curigane | lan mungguh ananipun | kanang Kitab Tanajul-tarki | Adam-sarpin basannya | mangkono bae wus | nanging ing salaminira | dèrèng wontên ingkang pitakèn mring mami | sawêg adhi punika ||
23. Ulun alimanan rèh wus wanci | natab
anèng ing dalêm pungkur | ki Abodin lajêng mangarsi | makidhupuh anyêmbah | (n)Jêng Pangran andangu | Bodin sapa ingkang adan | lawan kamat ing mau waktu Subêkti§
saking Kêdhu tambuh kang pinarak | nyuwun pamit ing samangke | nglajêngakên ngaluyug | dèrèng bidhal kèndêl nèng srambi | (n)Jêng Pangran mèsêm lingnya | sêmbrana sirèku | wingi kathik nora kandha | apa ingkang adan kamat mau enjing | nuwun inggih bêndara ||
28. Kiyai Nom anambungi angling | yayi ulun inggih
saking pangèstu paduka | kula miwah sakanca sami basuki | barkah-dalêm (n)Jêng Pangran ||
31. Kiyai Nom aparing pambagi | myang ngandika kulup ora nyana | lamun katêmu ing kene | sira saka Mantarum | sabanjure marang ing ngêndi | Ki Cêbolang anêmbah | dhumatêng Kêpurun | sowan Ki Ajar Sutiksna | tan na lami wontên Kêpurun dyan§ Prayoginipun / (n)dan / = lajêng, enggal. maring | ing Candhi Parambanan ||
32. Aningali sanggyaning kang candhi | myang pinanggih Kiyai Karsana | minangka jurukuncine | namung sipêng sadalu | enjing bidhal lajêng dumugi | karajan ing
langkung ing samadya candra | ulun mundur saking Kajoran dumugi | ing wana Tarataban ||
Prayoginipun / sangsayèng /. margi | gampil pados sipêngan ||
35. Undur-ulun saking ing wanadri | lumastantun sakeca ing lampah | kalawingi
sumêngka rawuh sayah lêsah ênir | pikantuk rahmattolah ||
36. Ulun lajêng kèndêl ing surambi | masjid alit adi langkung pelag | amba tuwin
kok /. -sipêngi kang nganti lami | ing kene lan Kajoran |
wajibipun | layak bilih kasupènna | inggih ki raka pan namung ||
3. Saking pamanah kawula | rèhning tinitah tyang sêpuh | bilih kasandhang-kasandhung | wontên ingkang atêtanya | pramila panyuwun-ulun | kaparênga mêdharêna | rinaos suraosipun ||
4. Cêbolang langkung thêk-thêkan | rèhning nguni dèrèng sinung | katingal pasêmonipun | manganti wêdharing sabda | Kiyai Nom
prayogine kinawitan | kang supados urut-urut | Cêbolang antuk tambahan | kang sinung ling sukèng kalbu ||
6. Pinurwa kang aran ganja | punika kang luwih luhur | satuhu tuhune amung | Allah Subkanna Tangala | tutuping Allah (n)Jêng Rasul | Nabi nayakèng bawana | kakasihira Hyang Agung ||
7. Mangka nglahirkên tandhanya | Gusti lan kawulanipun | lorone sawujud |Kurang dua suku kata: loro-lorone sawujud. lamun ingaran satunggal | lan kakalih èstunipun | ingaran ro kadiparan | pan sawiji jatinipun ||
8. Sirah-cêcak kang winarna | satuhune Betal-makmur | sirahe manungsa iku | wêrdine sasananira | parameyan wijilipun | kaèngêtaning manungsa | tan lyan saka Betal-makmur ||
9. Tikêl-alis ginupita | nêpsu tri prakara èstu | Darana ingkang rumuhun | mila kaping kalihira | Maklum kaping tiganipun |
sajatinipun | pan Lesan kita satuhu | Insan-kamil dunungira | pangandikaning Hyang Agung | asipat rupa sanyata | yèku sabda Kun paya-kun ||
12. Mangkya grènèng wujudira | aksara dha[...]Tandha kurung
dha satuhu | myang aksara ma[...] punika | wêrdine panggonan pêjah | nèng jroning dhadhanirèku | mokal
pasuciyan | Sraweyan gantya winuwus | iku wêrdine musibat | kang karan sajatinipun ||
iku driji jêmpol kita | kang kawasa nyangga
bakuh | ing karya nglantari marang | kauripan kita èstu ||
18. Wadidang ingkang winarna | sikil kita
manungsèku | mangkya Jalèn wardinira | urip-kita ywa kalimput | tinartamtu mulih sira | maring Hong ing asalipun ||
20. Waja mangkya kang jinarwa | iyèku aran babalung | manjing kasantosanIngsun | Wêsi iku daging kita | sajrone nèng
tinarbuka | apan pusêr wêrdinipun | minangka kaanan tuhu | ing tyas sanubari kita | Kodhokan pungkasanipun | tandhaning
rum | ki raka ywa katanggêlan | mênggah dhapuring kang dhuwung | lah inggih kawêdharêna | sinantunan sêkar Pangkur ||
1. Kinom mèsêm lon lingira | de dhapuring
pamikire marang katga | dikaya mikir padêmi ||
2. Brojol makna karêpkita | muradipun ingkang sampun kawijil | rasa kang bisa sirèku | anggêmèni wicara | sadurunge kawêtu sinukmèng kalbu | aja lunyu ing pangucap | lunyu lonyot
murade patrap linuhung | dene ta rahsanira | ing sarina kalawan sawênginipun | tangi lungguh mlaku nendra | duga-duga aywa kari ||
8. Dhapur Carita punika | makna ujar wangsit ingkang prayogi | murat sumurup saèstu | dene ta rahsanira | kapintêran lan kagunan iku tamtu | dijalari ing wong wrêddha | mawa sabab sadayèki ||
9. Mangkya dhapur Sabuk-tampar | maknanira kêncêng nora katawis | murat luwih gawatipun | rahsane
maknanipun sosotya luwih adi | murade atinirèku | dene ta rahsanira | kamulyaning manungsèku tinartamtu | kudu anganggo
nahan têrang ingkang kawruh | rahsa manungsa kêdah | darbe kira-kira prayoga ywa kantun | watara ringa sujana | siyang dalu dènkaèsthi ||
iku | dumadya sabar narima | sumingkir angkarèng budi ||
15. Dhapur kyai Sêmar-bêthak | makna ingkang pêtêng de muratnèki | kang wus enak rahsanipun | manungsa kawajiban | kudu angupaya boga kang pakantuk | ananging ywa cacah-cucah | nglakoni panggawe nisthip ||
16. Dhapur Sêmar-tinandhu pan | makna ingkang lawas pêtêngirèki | murate darbe ngamalun | rasa sabisa-bisa | manungsèku jroning urip aywa suwung | kudu adarbe rawatan | ing ngèlmu amrih basuki ||
karêping kang manungsa ywa grasa-grusugrusa-grusu. | kanthiya panggalih padhang | kang sarèh dadi patitis ||
winarna | maknanira anênggih jalma ngimpi | murade saèstunipun | apan ta seje jaman | rahsanira manungsèku nora wurung | ngambah marang ing kamuksan | mantuk mring ajalirèki ||
21. Dhapur Condhong-campur nama | maknanira amor utawa tunggil | murat waskithaning kalbu | rahsane kudu bisa | angumpuli marang ing sabarang rêmbug | aywa rêngkêng
manungsa kudu jumblah | condhong dhaup pikire lan Gustinipun | lir campuring têmbaga mas | kang dadya suwasa murni ||
pêngkuh | dene ta rahsanira | aja tampik ingkang dènarêpi amung | marang ing bêcik kewala | kang ala aja dènmohi ||
28. Dhapur Putri-sinaroja | maknanipun punika amêpaki | dene murade sumurup | mungguh ing rahsanira | manungsèku awarna-warna [awar...]
[...na-warna] satuhu | kang plêg padha nora-nana | mêthimêsthi. ana
nyawa iki | murade patrap linuhung | dene ta rahsanira | manungsèku kudu micara kang jujur | kang condhong padha
sampun cocog lawan kaèngêtan-ulun | mugi kêparêng mêdharna | busananing kanang kêris ||
32. Kinom mèsêm mêdharsabda | busananing curiga pinarinci | wujud Warangka rumuhun | iku kayu sanyata | têmbung Arab puniku jatining Kayun | sajaratil-yakin ingkang | pasthi urip nora mati ||
33. Kang ingaran Godhong ika | jiwanira loro-loroning tunggil | Gusti lan kawulanipun | kudu sa-abipraya | kang ran Angkup têgêse kudu tuwajuh | sumungkêm ngrasèng kawula | tuwakup marang ing Gusti ||
34. Lapal wujud aran latha | lalêthêking athi-athinirèki | mangkya Ri-cangkring winuwus | yaiku pundhakira | dene ingkang ingaran GandurGandar. iku |Kurang satu suku kata: dene ingkang ingaranan Gandar iku. pan dêdêg pangadêgira | papêsthèn saminirèki ||
35. Kang ran Pêndhok jarwanira | ingkang andhok tata kramanirèki | Kandêlan têmbung kramèku | wêrdine ing tyasira | kudu ngandêl-kumandêl marang Hyang Agung |
Ukiran winuwus | wêrdine tandhanira | Gusti Maha Luhur kang ngluwihhkên sagung | sawiyah kang ginunturan | tartamtu tan kêna mukir ||
37. Tamat busananing katga | dhawuhipun (n)Jêng Uwa Sunan Kali | mênggah wujuding kang dhuwung |
ngèlmune tinartamtu kudu wêruh | asli tinggalan wong tuwa | wasiyat arannirèki ||
39. Mula kramane ingaran | Dhuwung iku de lowung têgêsnèki | Wangkingan kramane luhur | nèng wingking panggènannya | dene Kêris aran sangkêlat puniku | ing
ngawruhana carita | ingkang uwus tumimbal mring liyanipun | dhapur Jangkung panganggenya | kudu jinangkung dèn-eling ||
41. Dhapur Supana jinarwa | kudu pana marang ala lan bêcik | sabarang kang dipunrasuk | gantya dhapur Pandhawa | panganggene nèng têngahing badanipun | dhuwung Bêniwir
kalbu | manthuk-manthuk lingnya | ki raka samangke inggih | sampun èngêt ananging prayoginira ||
wus kawêdhar bab kêris mau | Cêbolang manêmbah | sandika darmi nglampahi | nanging awon ngêri sêratan kawula ||
pancèn wontên kajêngipun | bilih tan kalepyan | sabarang kang Sangat Nabi | watêkipun kadi ta ingkang winahya ||
12. Watêkipun nênggih ing waktu puniku | sring dèn-inèng jalma | pinaido ing sasami | tuwin asring
14. Watêkipun asring jinajal lalêmbut | kalawan manungsa | dènnira samèng dumadi | milanipun dwi Amat
16. Watêkipun keringan samèng tumuwuh | sabarang istijab | tan na manggih walangati | mung puniku Amad ingkang
rangkêpanipun | wit manjêring surya | wanci andhap êpotnèki | tabuh dwiwlas satêngah catur potira ||
18. Watêg nora kajèn kalaran tyasipun | Amat Tatal harja | andhap
22. Watêkipun jirèh mring sadayanipun | tanapi rumangsan | tampan-atèn ing
praptèng andhap êponèki | awit bêdhug satêngah catur potira ||
26. Watêkipun sinung dalajad wong agung | linuhurkên marang | sasama-samèng dumadi | lumastari sêpi kanang kara-kara ||
27. Jabarail Pacak-wêsi tatalipun | awit wanci ngandhap | praptèng purnamaning rawi | wit satêngah sakawan sadalu pisan ||
28. Watêkipun anggung kangèlan sakayun | sabarang rêkasa | tunadungkap ing pambudi | wus
Watêkipun dènêla-êla wong agung | ingeman ing kathah | jalu èstri ngêmi-êmi | solah tingkah sinung èngêt ing Hyang Suksma ||
Watêkipun dilalah karsèng Hyang Agung | sring-asring dènarah | mring sama-samèng dumadi | bilaine pamrihe aywa
dalajad satuhu | tansah kinèdhêpan | marang sasamèng dumadi | ajrih asih ing lair batin rumêksa ||
39. Sangat Yusup Pacak-wêsi tatalipun | purnamaning
48. Watêkipun sasolahe nora patut | pan anggung cinacad | boya wontên kang nyondhongi | wus
52. Watêkipun kangelan barang kinayun | (ng)gayuh-(ng)gayuh
purnamaning rawi | wit satêngah sakawan sadalu pisan ||
58. Watêkipun ing sabarang tindak-tanduk | tan saranta ing tyas |
Slamêt utami | Ibarim Rijêkinipun | pan namung madya kemawon ||
7. Punapa sampun dhaup | ngling (n)Jêng Pangran inggih sampun rujuk | hèh Cêbolang panulismu babing Kêris | iku kalamun wus rampung | Sangat sambungna ing kono ||
8. Cêbolang nêmbah matur | nuwun inggih sandika pukulun | nahên sampun wanci Luhur radi akir | Kinom maring pondhokipun | Cêbolang sampun mirantos ||
9. Papan myang mangsinipun | wus sinêrat Kyai Nom kang nuntun | awit siyang tumêkèng ing wanci
alit gumrubyug | padha mrene kalawan eklasing ati | têngah wêngi banjur kêmbul |
sung sênênging kalbu | lagu Jawa pirabara dijogèdi | lan ngêtokna sakarêpmu | kang elok-elok tinonton ||
13. Apa pirantinipun | anjaluka ywa nganggo pakewuh | nadyan gawe tarub ingsun amarêngi | Cêbolang nêmbah umatur |
blarak kêpoh nyamplung | sabên pring sadêdêging wong ||
19. Si bale-kampung kêmput | ingkang wetan sinung èmpèr kêmput | panggènanning Cêbolang lan santrinèki | klapa sajanjang gumandhul | nèng têngahing kampung manggon ||
20. Klapa satabonnipun | ginantung nèng balandar lèr pintu | kidul pintu wetan kilèn samya katri | sadaya sinungan wuluh | tumancêp dumugi bathok ||
21. Tatarub ingkang ngayun | sinung kadi gapura
26. Ing wanci waktu luhur | awit dhatêng tan na kêndhatipun | kadi pasar têmawon swaraning
manthuk-manthuk | kanthèn asta lan Kinom Mantarum | mariksani tarub kang rinêngga asri | sukèng tyas ngandika arum | Cêbolang pamintaningong ||
29. Wong kang padha yun wêruh | aywa nganti cêdhak lawan tarub | lawan aja ana kang munggah pandhapi | tanapi agawe rusuh | lanang wadon aywa awor ||
30. Nuhoni uninipun | salamête kang nonton sadarum | Mas Cêbolang ngawe kanca catur santri | dhawuhkên timbalanipun | (n)Jêng Pangran kang wus kawiyos ||
31. Tumandang santri catur | ngulur
èstri lawan jalu | sanak èstri kang kilèn panggènannèki | ingkang wetan sanak jalu | kang sinung ling nulya manggon ||
35. Kang nêmbe dhatêng laju | ingkang jalu mangetan sadarum | èstri ngilèn dene ingkang caos bêkti | myang batih kulawargèku | kang jalu dènnira manggon ||
36. Nèng kiwa têngênnipun | myang ngajênging tarub wangunan gung | ingkang èstri manggèn èmpèring pandhapi | myang lère bale pinatut | jalu èstri timpuh nglesot ||
37. NabênNahên. ta wanci surup |
sunat Mahribi | rampung sunat kamat gupuh | ing wêktu tan cinariyos ||
40. Nahan kang ayun (n)dulu | bêntêt manggèn kang wus
muwus | priye kiye apa ta kaliru | apa wurung ora sida bêngi iki | nanging pasang rakitipun | wèh giris kabèh kang
kasusastran | nanging kawruh maksih sêpi | dèrèng wrin wêwadining kang | pramasastra pramakawi ||
4. nanging rabda mêdhar kidung | mrih gênyanging kramaniti | musthi ring ambêk rumarah | têtika mring basa Jawi | marma saru sigugira | êntyarsa dipun waoni ||
Jêng Gusti Pangran Dipati | Mangkunagara ping tiga | rikalanira cangkrami | babêrêg kang
tuwin satriya | sêsuruhan ingkang prapti | sawadya pacaranira | prajurit lan
rêrêngganipun | wau ta ing Wanagiri | papan nglowok sawatara |
naratas têrus ing kori | rinênggèng hèk mubêng wisma |
13. sinalasah balabag byur | linajur rineka loji | talundhak tinundha-tundha | sungsun katri kayu jati | catur wisma munggwing ngarsa | ajajar ngapit ing kori ||
lèr panggenanipun | tukang sêpèn lawan koki | patehan miwah patirtan | pasiramaning pra gusti | kidul kilèn pinanjêran | bandera munggul kaèksi ||
18. pagêr wetan pinalêngkung | sinambungan pancaksuji |
32. lan pra tamu agung-agung | yèn lêlumban ing banawi | ngundhuh-undhuh lan misaya | linampahkên
ingkang kanan | jêng gusti pangran dipati | saha wadya sagotra santananira ||
residhèn lan pra upisir | jêng gusti têtêlihira |
mimis | kèh palastra ing palagan | tuwin ingkang nandhang kanin | sawênèh dêdagangi | ting barêngok
panguthik | kumaruwuk sêsumbar sarwi pandhapan ||
10. mawarna solahing wadya | kang anut sukaning gusti | tan kêndhat sanjatanira | ingkang tinarajang têbih | ngumandhang kapiyarsi | awor swaraning wadyagung | kukuk ambal-ambalan | lir
pangaksi | ing prana aywa kaliru | mring sangsam antakanya | panjang yèn winarnèng tulis | ingkang samya kasukan anèng ing wana ||
13. sabên-sabên pan mangkana | ing sajroning patang ari | yèn nuju môngsa katiga | jêng gusti dènnya cangkrami | kondur saking wanadri | siyang
nujwari ing Tumpak Manis | siyang wanci pukul sanga | kaping nêm Jumadilakir | Kasa ing windu Adi | wuku Bala nuju dangu | dewa nganglang Hyang Rodra | Tungle Ehe ingkang warsi | sinangkalan wrin sabda
neng jakarta tapi aku asli tegal. wong tuaku asli wangandawa. Aku 12 taun neng tegal, usulan sing ngejak wong tegal kumpul kayane bisa di terusna ilok kalah sih karo daerah liane. Sadurunge matur nuwun sanget kanggo sadulur tegal kabeh sing
sing jelas mbah gendowor jenazahe di gawa nggo bukti yen wis dicekel.
Balas	maszaenal, on 12/02/2009 at 07:15 said:	Kabare apik. wis ngerti? kyai ghofar wis ora ana. neg batam sing ati-ati
Balas	slamet bodong, on 12/02/2009 at 07:20 said:	mas mif,pa kbr!!! q slamet bodcng cah kam-arab..!!saiki sampean neng endi langka kabar wartane,mbiyen ora kelingan jamane sandiwara UMAR BIN KHOTOB.saiki bisane langka generasi peneruse,primen angger saiki dibangkitena maning!!!setuju apa ora…..kyeh alamate aku neng batam.bokan
Balas	riyanto, on 17/02/2010 at 18:27 said:	alhamdulillah,,amin ya rabbal alamin..omahku cedak bale desa ora adoh neng gang puteng sing umahe duwur,,nggei krungu ana kabar apa neng desaku
Balas	maszaenal, on 18/02/2010 at 10:12 said:	Kabar neng desa apik. pembangunan tambah. lagi musin udan.
Balas	Feri aNake karjo (CamAra),
ora salah. siki neng endi If? wis ora neng kemantran saiki? muga-muga pada sukses bae, akeh rejekine.
at 17:16 said:	Saiki ana kbr apa nang dox say? wis suwe aq ora trn gunung by:bandoel sing duwe SDN 01
meninggal dunia. Maksude sing online website? angger kue carane kudu daftar neng penyedia hosting. Ana sing bayar ana sing ora. Wong doxsay ana telu kayane sing duwe website tapi sing bisa di buka neng google, mung kiye.
Balas	slametbodong, on 15/06/2010 at 06:01 said:	pak zaenal,ak pan melu takon..priben carane eben awet anom kaya sampean.soale sampean awit mbiyen sampai saiki wajahnya ora berubah.tlng ya pak?? bagi2 resepnya ok…
Balas	maszaenal, on 15/06/2010 at 09:13 said:	wah,
pemalang), sedulur pada gelut tegel-tegelan (tegal) nganti brebes mili (brebes) jarane melayu ngidul(banjaran)prajurite gari slawe (slawi) ngumpet ning lebak ciut (lebak siu) yomani tambahan akhire balapulang (bala pulang), hayo primen ? kiye nyong wong tegal asli saiki
saking pundi? wonten mboten hikayate mas Bagus Suanda? Bagus Suanda di makomaken teng pundi? nek gendowor ndeyan tah makome ana ning Tembok
4. Enggal-enggal topo lelono njajah deso milangkori ojo bali sakdurunge patang sasi, enthuk wisik soko Hyang Widi,
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
biyuh, durung2 wes enek Pertama.. kaget aq mbukak Bloggku dewe wes enek sing
wong mabok cinta yen awan kelingan yen bengi kaya
jatah 3, yen ra tau dibales nganti 'ntek jatahe dienteni ae 24jam (sedino) ngko bakal mbalek dadi 50 meneh. Enak tho? Namung yaiku kudu ol terus tjuk!
bocor lagi. Apes tenan moso te tuku maneh, kan sik akeh isine masalae gur tak gawe godog banyu thok.Ya
bisa sholat, pasti ngedeni bocah, pak jentit lo loba, wong mati ora iso obah, yen obah ngedeni bocah… He he he . . . Edan Tenan. Para Sedulur dan para Kadhang
mangke mawon, dereng siap bu" Ibu : "eh, kaji ki wajib.. nunggu siapmu kapan.. ndaftaro sik, ngko lak siap dewe.." MWA : "hmmmm.. tasih enom, mangke mawon nek sampun pantes umure" Ibu : "sing ngerti umurmu piro sopo.. Mas mu arep
"Wis neng kono ki ikhlas wae, ra sah wedi opo-opo, wong kowe isih enom wae lho..
Nek pengen mlaku2 ngadem mlebu Mall wae, sekitar Masjidil Haram ki mall kabeh.. nek wong tuwo2 biasane wedi mlebu mall.. kowe neng mall wae, wong blanja yo ora luwih larang timbang neng pasar.."
"terus yen ono barang sing kowe pengen tuku, langsung tuku wae, ojo mikir ngko ngko wae balik meneh.. durung karuan ketemu meneh tokone", biasane angel ora ketemu maneh"
Saya & Istrinya : "Nggih... nyuwun pangestunipun"
Saiki Kusuo no Psi Nan 51 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 51 :
Kabeh ngenani babagan wong jawa, tata cara, basa, paribasan, geguritan, budaya, cerita cekak, piwulang, bebasan, sanepa lan mawarna-warna bab kejawen bisa panjenengan temoni ana ing kene
Ngenteni Kumambange Watu Item, Sileme Prahu Gabus
Kaya bebasan ing ndhuwur mungguh tegese watu item iku ngemu pasemon menawa
digunakake umum werdine wadhah, yaiku mujudake sawijining barang utawa papan kang ...
Driji manungsa cacahe ana lima aran: Jempol, Penuding, Temunggul, Manis lan Jenthik. Menawa kadeleng saka ukuran driji mau cetha menawa be...
jagading pesrawungan asring kita pranggulangi kahanan kang dadi kawigaten awit bab iki gegayutan marang kepiye a...
Jawa ana bebasan, "Ngundhuh wohing Pakarti" kang ngemu teges menawa "apa" wae kang ditindakake de...
mratelakake sawijining kahanan. Teges kahanan ing kene ngemo...
Tuladha Laku Utama Ing jagading pesrawungan asring kita pranggulangi kahanan kang dadi
lak wis taun 2014, mbak!! Ya’apa gak diomong kadaluwarsa tah??!”
Atun: “Sinio,…. Buk kakèhan omong. Cangkêm loe tak goreng sisan cikno dadi êmpal… Tak jualé
Mangka wonten ratu saking bumi tulen, arane Prabu Kacihawas. Punika wiwitaning ratu tulen mangka jumeneng ing lurah Medangkamulan, sawetaning Demak, sakiduling warung.
maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau
suthangeyen dha seneng aja mung mandeng, golekana endi omaheBisa nggambang ora bisa nyulingbisa nyawang ora bisa nyandhingMikul suket dientul-entulsenenge banget nanging ora
kecemplung kalentimbang golek luwung balenabang-abang ora legitiwas magang ora dadiandheng-andheng ngisor lambetiwas mandeng wis ana sing nduwenggawa takir isi gule, mangan kupat lawuh babataja mikir awake dhewe, delengen rakyat kang
posted by adji at 5:49 PM
Wuku Wuku iku arane unit wektu sing ditata saka 30 peken. Sa-peken utawa minggu katata saka 7 dina. Dadi sataun wuku katata saka 210 dina. Pangitungan nganggo wuku utawa diarani pawukon digunakake ing Bali lan Jawa. Sajane ide dhasar saka pangitungan miturut wuku iki yaiku patemonane rong dina ing sistem pancawara(pasar) lan saptawara(peken) sing dadi siji. Sistem pancawara utawa pasaran katata saka limang dina, lha banjur sistem saptawara kata saka pitung dina. Ing sawuku, patemonane antara dina pasaran lan dina peken wis mesthi. Conthone dina Setu-Pon ana ing wuku Wugu. Miturut kaparcayan tradisional wong Bali
DukutWatu gunung 1Jeneng alternatif, biasane sing dienggo ing Bali. Yen dideleng mung pasang aksarane (ejaan) sing rada beda. posted by adji at 5:08 PM
Pawon Akeh masakan sing dhadi pangane wong Jawa mulai jaman kalabendhu. Pramila, kaca iki nyobi mitulungi panjenengan sakabeh kanggo ngangkat masakan tanah
dumeh wong gedhe Ajining diri dumunung aneng lathi, ajining raga ana ing busana Alon-alon waton kelakon: Ora usah kesusu, sing penting kedaden Ambeg parama arta: Kudu bisa ndhisikke sing utama Asu gede menang kerahe Ana daulate ora ono begjane: Wis arep nemu kabegjan, nanging ora sido Angon ulat ngumbar tangan: Nyawang kahanan jalaran arep nyolong Agomo ageming aji B Becik ketitik, ala ketara Baladewa ilang gapite: Ilang kaluhurane Banyu pinerang: Ngibarate pasulayane sedulur mesthi enggal pulihe C Canting Jali: Wong kang wis ora iso diisi meneh pikirane nggo ilmu. Amargo otakke wis ora nyandak. Utowo wong bodo arep sinau ping bola-bali tete ora bisa pinnter. Cebol nggayuh lintang: Duwe kekarepan sing mokal bisane kalakon Cathok gawel: Ora diajak rembugan, nanging melu-melu ngrembug Cecak nguntal empyak: Gegayuhan kang ora timbang karo kakuwatane D Duwur
Tegese ora ono bedane babar pisan Dudutan lan aculan: Tegese Padha kethikan, sing siji api-api ora ngerti E Emban cinde emban siladan: Tegese Siji lan sijine ora podho pangrengkuhe ( ora adil ) Embat-embat celarat: Tegese Nyambut gawe klawan ngati-ati banget Emprit abuntut bedhug: tegese Prakoro sepele dadi gedhe( podo karo kriwik-an dadi grojog-an) G Golek molo Gagak nganggo laring merak: tegese Wong asor (cilik) duwe tumindak kaya wong luhur. Garang garing: Tegese Umuk sugih nanging sejatine kacingkrangan H Holopis kuntul baris: Tegese saiyek saeka proyo, bebarengan mrantasi gawe. I Idhu geni Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani. J Jamur ing mangsa katiga. Jer basuki mawa beya: Tegese yen pengin sukses kudu wani rekasa. Jalma limpat seprapat tamat. Jalma angkara mati murka: Tegese Nemu bilai jalaran saka murka Jati ketlusuban luyung: Golongane wong becik kalebon wong olo Njujul wuwul: tegese Prakasa sing ngundhak-undhaki rekoso K Kacang mongso ninggala lanjaran: Tegese anak ora bakal beda adoh sipate karo wong tuwane. Kebo kabotan sungu. Kebo nusu gudel. Kependem Pakem. Kuthuk marani sunduk. Kutuk nggendhong kemiri: Nyandhang kang sarwa aji ngambah dalan kang gawat Kesandung ing rata, kebentus ing tawang: Nemu beboyo sing ora dinyana-nyana Kendel ngringkel, dhadhag ora godag: Ngakune ( katone ) kendel lan pinter, jebule jirih tur bodho Kelacak kepathak: Wis ora biso mungkir maneh jalaran kabukten Kebo bule mati setra: Wong pinter nanging ora ona sing nganggokake Kebo ilang, tombok kandang: Wis kelangan, malah kudu ngetokake wragad maneh Kebat kliwat gancang pincang: Tumindak sarwa kesusu, asile mesthi ora kebeneran Kandhang langit kemul mega: Wong sing ora duwe papan panggonan Kadang konang: Ngakoni sadulur mung karo sing sugih-sugih L Lali karo
dewe Lahang karoban manis: Bagus / Ayu rupane tur luhur bebudene M Mikul dhuwur, mendhem jero. Mulat sarira angrasa wani, rumangsa melu andarbeni, wajib melu angrukebi. Matang tuna numbak luput: Tansah luput panggayuhe Meneng widoro uleran: Wong kang laire katon
Linuwih ( pinunjul ing kawruh ) langka sing madhani Mowo coro mowo rupo N Nguyahi banyu segara: pegawean sing sia-sia Ngrusak pager ayu. Nawu lintang Ngundhuh wohing pakarti: Wong kih bakal nompo wales opo kang ditindakake. Hukum
Ngojok-ojoki supayo dadi pasulayan Nglungguhi klasa gumelar: Wong asor biso ngalahake wong luhur ( gedhe ) nganti gawe kagete wong akeh Nyangoni kawulo minggat: Ndandani barang kang pijer rusak Nyunggi lumpang kentheng: Luwih becik rekasa dhisik, ing tembe burine bakal kapenak O Obor blarak Ojo dumeh: Aja sewenang-wenang. Dupeh wong sugih ngenyek sing mlarat, dupeh wong pinter ngenyek sing bodo, dupeh gagah utawa ayu ngenyek sing elek. Wong urip kudu brayan karo liyan, ing ngarsaning Gusti Allah kabeh menungsa utawa barang sing urip liyane pada baen. Jerene Pak Kyai, arepa sugih, arepa pinter, arepa ayu, arepah gagah mentereng, maring ngendi-ngendi nggondol (nuwun sewu) éé. Othak athik gathuk: Tegese nggothak nggathuke kahanan kang dumadi karo kanyatan liyane saengga trep cocok, kamangka durung karuwan yen ana hubungane. Ojo golek wah, ndak dadi owah: Wong kuwi yen nindakake salah sawijining tindak utowo pegawean ojo golek puji2an, malah dadi kuciwa P Pakulinan iku kodrat sing kapindho R Rawe-rawe rantas malang-malang putung. S Sapa sira sapa ingsun. Sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. sopo gawé nganggo. Sumór gólèk timbo. sadumuk bathuk, sanyari bumi Sing biso rumongso, ojo rumongso biso: Wong kih tansah kudu iso rumongso marang awake dewe, samadya, ora terus kabeh dianggep biso utowo angah-angah, diayahi kabeh. T Tuna sathak bathi sanak: Tegese tuna materi nanging bathi oleh sedulur. Tembang rawat-rawat, ujare bakul sinamberawa: Kabar kang durung mesthi bener lan lupute Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati: Turunane wong cilik dadi wong gedhe, turune wong gedhe dadi wong cilik Tega larane ora tego patine Tumbak cucukan U Ubaya saksi Ubut saksi Udan gemblong omahe wong, udan gaplek omahe dhewe, meksa luwih becik ing omahe dhewe Ulah semu Ujaring wong pepasaran Ula marani gebug Ulangan cumbon Ulat madhep ati arep Ula-ula dawa Undhaking pawarta
Witing tresna jalaran saka kulina Wong legan golek momongan Y Yitna yuwana lena kena: sing ati-ati bakal nemu slamet, sing sembrono bakal nemu cilaka
abang ing sisih etan wus katon mbranang. Manuk-manuk pating bleber mangkat
golek pangan ninggalke anak-anake sing isih cilik-cilik, pating cruit nguntapke
lungane biyunge, kanthi pangarep-arep gek ndang mulih terus ngloloh dheweke.
Mengkono uga para manungsa kang duwe pakaryan bakul menyang pasar. Padha
nggendong tenggok munjung-munjung isi dagangan. Kabeh padha ngajab, muga-muga laris, entek dagangane, mulih kari nggawa tenggok
kosong lan lembaran-lembaran rupiah. Esuk kuwi, Mbah Wongso uga katon menyang
sawah nggawa pacul sing disampirke ing pundhake. Tangane kiwa katon kelip-kelip
amarga ing slempitane driji ana mawane, mawa rokok lintingan dhewe alias
tingwe. Klempas-klempus sak dalan-dalan katon nikmat banget. Wektu kuwi Parja lagi nyapu latar sing kebak godhong jambu.
"Mruput, Mbah! Tindak sabin?" "Genah nggawa pacul ngono, mosok
arep njagong!" semaure Mbah Wongso sakkecekele. Mbah Wongso sanajan wis
tuwa nanging isih seneng guyonan. Malah ana sing ngarani Mbah Gaul.
"Penjenengan niku nggih aneh, Mbah! Nek kula mboten aruh-aruh mengke
kok malah mbales," wong loro terus padha ngguyu.
Tekan sawah Mbah Wongso nyelehake pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran
wedhus. Udakara jam sanga esuk, Suminah anake wadon katon nggawa
sarapan lan wedang teh sing ginasthel, legi panas tur kenthel. Kringet wis
dleweran, weteng ya wis pating kluthuk njaluk diisi.
"Sarapan rumiyin, Pak!" "Kene nduk, wah kebeneran banget.
Wetengku wis kluruk terus je!" "Wau sak derenge tindak kapurih
sarapan riyin mboten purun, wong nggih sampun mateng sedanten."
"Mangan kuwi paling enak ki nek wis luwe ngene kiyi!"
Mbah Wongso anggone dhahar katon dhokoh nyenengke tenan. Mula ora mokal sanajan
wis sepuh isih katon gagah. Amarga olah ragane macul ora tau leren lan dhahare
ya akeh tenan. Bar dhahar terus ngunjuk benteran ginastel kalajengaken udud. Kesenengan sing
keri kuwi jan-jane wis dilarang dening anake wadon. "Pak, mbok ses-ipun
dipun kirangi, nek saget malah mboten sah udud mawon, cobi njenengan waos nggen
bungkus rokok niku. Merokok dapat menyebabkan kanker," durung rampung wis
bangkrut, karyawane padha nganggur, mbako
ora payu, petani mbako klenger, pemerintah ora nampa pajek, jarene pajek saka
rokok kuwi paling gedhe nduk? Lho, piye? Aku udud iki rak membantu pemerintah
ta?" "Penjenengan niku nek diaturi mesthi ngeyel, mengke nek gerah
paru-parune mang raoske piyambak!" Suminah katon mrengut.
Ora let suwe sak rampunge Mbah Wongso dhahar, saka wetan katon wong loro
lanang-wadon numpak pit montor nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso. Wong loro
mau terus nyelehke heleme terus mudhun nyalami Mbah Wongso lan Suminah.
Sampeyan ampun golek perkara, niki sabin kula. Kula tumbas pun sedasa
tahun kepengker! Malah wonten surate, surtipikat niku lho!" "Pak,
jenenge sertifikat!" Suminah njawil bapake. "Nggih
kepungkur. Amargi kula merantau, kula ken nggarap tiyang sing
ajeng apus-apus!" Mbah Wongso katon arep nesu.
"Ngeten mawon, kula mboten ajeng apus-apus. Benjang Sabtu dicocoke mawon
sertifikate, kula tak sowan ndalem penjenengan. Nek penjenengan ragu, nyuwun
dipun sekseni perangkat desa, napa sinten mawon sing ngertos babagan
Dina sing dipilih kanggo rembukan wis teka. Mbah Wongso ngaturi para-para kang
mlebu pekarangane Mbah Wongso. Penumpange cacah papat.
Wong lanang cacah telu lan wong wadone siji. Sing loro wis dikenal
Wong-wong mau padha rembukan gayeng nganggo bahasa Indonesia. Mbah Wongso mung
domblang-domblong, ora mudheng apa sing diomongke. Ora wetara suwe sajake
"Pripun, Bu? Rak nggen kula ta sertipikat sing asli? Lha wong dituku
nganggo dhuwit tenan, mbiyen tak rewangi adol sapi pirang-pirang arep
diaku-aku, mesthi nggen kula sing asli," Mbah Wongso katon yakin banget.
"Ngeten nggih, Mbah. Niki pun disekseni saking bapak-bapak ingkang
mangertos babagan niki, babagan sertifikat, tibakipun ingkang asli menika
e...e..., gadhahan kula, Mbah!" pawongan wadon mau menehi keterangan.
"Pripun!!! Napa leres, Pak?" wong-wong sing pada rembugan nganggo
bahasa Indonesia mau padha manthuk alon. Nanging kanggona Mbah Wongso kaya disamber
2. Latar (a) Latar Panggonan : Sawah
pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran pari sing wis merkatak”
semburat abang ing sisih etan wus katon mbranang”
"Mboten saged, niki riyin nggih
sawahe Prapto, ning sing numbas kula! Sampeyan mesti ajeng apus-apus!"
dening anake wadon. "Pak, mbok ses-ipun dipun kirangi, nek saget malah
mboten sah udud mawon, cobi njenengan waos nggen bungkus rokok
ragu, nyuwun dipun sekseni perangkat desa,
napa sinten mawon sing ngertos babagan niki."
"Ooo...ya wis, bener Le..., la
rupiah. Esuk kuwi, Mbah Wongso uga katon menyang sawah
(b) Complication : Mulai ana masalah
Wongso dhahar, saka wetan katon wong loro lanang-wadon numpak pit montor
nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso. Wong loro mau terus nyelehke heleme terus
mudhun nyalami Mbah Wongso lan Suminah. "Nyuwus pirsa, ingkang nggarap
nggih, sabin niki sabin kula. Kula tumbas kalih welas tahun kepungkur. Amargi
kula merantau, kula ken nggarap tiyang sing gadhah riyin, jenenge Prapto. Niki
kula mboten merantau malih, kala wingi kula madosi Prapto,
pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran pari sing wis
sanga esuk, Suminah anake wadon katon nggawa sarapan lan wedang teh sing
nggih, Mbah. Niki pun disekseni saking
bapak-bapak ingkang mangertos babagan niki, babagan sertifikat, tibakipun
ingkang asli menika e...e..., gadhahan kula, Mbah!" pawongan wadon mau
menehi keterangan. "Pripun!!! Napa leres, Pak?" wong-wong sing pada
rembugan nganggo bahasa Indonesia mau padha manthuk alon. Nanging
telpon putus. Rama Bambang mengirim SMS ke Rama Yadi "Rama, mangke sonten tindak mboten? Yen mboten, punapa saget nampi
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Legobot (Kontrib • Log) 1500 dinten 333 menit kapungkur.
ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhènRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.53, 14 Maret 2013.
Jeng Juminten mbeber kloso, dodol megono neng ngarep gapuro,
Meniko dinten bade poso, kulo sakluargo nyuwun
tuwin lairipun Radèn Bondhan Kajawan lan Jaka Tarub.
--- 2 : [0] ---
--- 2 : [2] ---
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad, 1912 No. 600
--- 2 : [3] ---
62. lan sakèhe tapa mami | kabèh ingkang kina-kina | sun wèhkên ing anak ingong | iku ta panêdhaningwang | lah
wus prapta kandhêg ing pasar | kathah kang wong tumingal | pan lagi tumawonipun | kang pasar ing Majalêngka ||
64. sadaya kerut ing warni | kang samya ningali sira | lanang wadon sêpuh anom | miwah buruh lawan
janma | apsari nurun nyanane | pan cahyane wong sapasar | samya kucêm sadaya | mung Ni Endhang yèn dinulu | cahyane
apa | kandhêg ing kene sirèku | ing ngêndi ta wismanira ||
69. lan sapa aranirèki | dene pae lan wong kathah | Ni Endhang umatur alon | inggih ta ulun punika | têtiyang saking arga | wontên dene wasta ulun | Ni Endhang Sasmitapura ||
ingutus dening sang aji | Mabathara Brawijaya | dening pasar gêng sêpine | saking panggung katingalan | ulun kinèn mariksa | punapa prakaranipun | ing pêkên wontên punapa ||
72. dene pasar dalêm sêpi | matur Patih Gajahmada | mila sêpi pêkên katong | dening ta wontên têtiyang | prapta saking ing arga | warnanira lêwih ayu | ran Endhang Sasmitapura ||
73. sanggupipun sêdya ngabdi | dhatêng Risang Brawijaya | lah nyai panêdhaningong | punika ingaturêna | dhumatêng ing sang nata | saksana binêkta sampun | wus prapta ing
siyungipun | mantuk rasaksi Ni Endhang ||
77. gègèr jroning dalêm puri | sangêt duka Brawijaya | watange ingêmbat age | Ni Endhang karsa pinatyan | gya malaywa Ni Endhang | mantuk mring kayanganipun | ya ta jangkêp sangang côndra ||
81. lah mênênga suta mami | mêngko ngong warah ing sira | ramanira sajatine | Brawijaya Majalêngka | kang ayogya ing sira | nanging poma
ing ki patih | ulun rarywalas tan wrin pinôngka | tan kantênan ing wijile | tan wruh ing bapa babu | ulun iki
alun-alun | adhedhe waringin kalang | Brawijaya sineba ing pôncaniti | pêpak wadya punggawa ||
6. Brawijaya angandika aris | hèh wong gandhèk sira turunana | ing alun-alun
anggêrit sangsam lan banthèng | ambêbêrêg wana gung | sira Dilah umatur aris | maring Sang Brawijaya | lungaa
sakèhing | dhatênga ing ngalun-alun ika | iku sang nata karsane | ni rasêksi amuwus | lah Ki Dilah muliha aglis | ingsun kang anggiringa | marang ngalun-alun | sakèhing kang sato alas | andêlêna biyungira
sampunnya sasmita rumiyin | kang kocapa Risang Putri Cina | ingaturkên sang natane | dening Raja Cinèku | lêwih ayu citrèng sang putri | yèn ngombe maya-maya | gêdhah isi madu | upama miwaha jênar | yèn adhahar katingal upan-upaning | lir widadari kendran ||
19. Brawijaya sukanira ênting | sinêngkakakên Sang Putri Cina | wus dadya grahanira nèm | ing
tyas kamulènipun | pramèswari ing DarawatiDwarawati (
kang tuwa | apan ing sih kantun | pramèswari sigra mular | nuhun pêgat ulihna mring yayah wibi | pan ingsun Putri Cêmpa ||
20. Brawijaya sigra dènira ngling | ariningwang yèn sira
kawrat nawala nèng patra | wus sinungakên ing Gajahmada Patih | gya tinampan anêmbah ||
21. pan widagda Gajahmada Patih | wus uninga ri cipta sang nata | adan lumampah sira ge | ing Garêsik jinujug | Arya Damar kalanirèki | tinundhung
22. sigra prapta Gajahmada Patih | ing Garêsik cundhuk lan Ki Arya | Damar sira nulya lèngsèr | saking palungguhipun | Patih Gajahmada sira ngling | hèh Risang Arya Damar | ulun pan
26. Kyai Patih Gajahmada mulih | dyan lumampah tumamèng nagara | prapta ing Maospaite | ri sang nata
umadêg narpati | anèng nagri Palembang ||
8. Radèn Rakmat (Sunan Ngampèldênta)
28. ênêngakna ingkang madêg aji | ing Palembang ing
mring kang paman Sang Raja ing Cêmpa | tansah kalawan arine | Radèn Rakmat gya matur | ring kang paman anuwun pamit | kawula arsa kesah | anuhun pangèstu | arsa dhatêng tanah Jawa | atêtuwi mring uwa ing
nuswa Jawa | datan kawarna lampahe | prapta ing Majalangu | dyan cumundhuk ri sang narpati | prapta
32. kawarnaa apan uwus lami | Rahadèn Rakmat apalakrama | punika
Rakmat wau | wus apamit dhatêng narpati | awisma
Ngampèldênta | ênggènnya dhêdhukuh | wau ingkang kawarnaa | Radèn Santri lan Radèn Burèrèh nguni | wus lami palakrama ||
34. apan angsal atmajanirèki | Arya Teja kêkalih putranya | sami wanodya putrane | samya yu warnanipun | ingkang sêpuh kalap Dyan Santri | dene ingkang taruna | pan kagraha sampun | dhatêng Rahadèn Burèrèh | radèn kalih apan sami nuhun pamit | dhatêng Sang Brawijaya ||
35. pan karsa dhêdhêkah ing Garêsik | radèn kalih wus sami ngidènan | datan warnanên polahe | wus sami adhêdhukuh | radèn kalih anèng Garêsik | wau kang
wastane kang dhusun | anênggih ing Purwasata | kalanira Prabu Balambangan mangkin | dawêg gêrah putranya ||
tan antara apan wus kagraha | sang putri mring Molanane | tan kocap laminipun | kawarnaa sang
wus pêjah | wau kang kantun rabine | kalangkung sugihipun | padagange kathah winarni | mangkana cinarita | pan sakadangipun | mring muara Balambangan | ing samodra manggih tabêla ing nguni | tabêla dyan ingalap ||
42. tiningalan yèn isi bêbayi | langkung
punika | nyai kang amundhut | ingambil pinutra-putra | wus diwasa kinèn angaji mring nyai | ing Sunan Ngampèldênta ||
43. dene ingkang pinardi angaji | rare kêkalih ingkang satunggal | kang putra [pu...]
[...tra] Susunan Ngampèl | Santri Bonang
angaji karo karsane | mring Mêkah karsanipun | dyan umangkat tiyang kêkalih | tan kawarna ing marga | kandhêg lampahipun | nèng nagari
sampun sawarsa | anulya tinundhung mulèh | Ki Sèk ingkang anundhung |
mantuk mring Jawa | wangsul prênahipun | wus prapta ing Ngampèldênta | kawarnaa wontên darwis angajawi | Ngatasangin wijilnya ||
47. Sèk Sarahidin ingkang kêkasih | angajawa dunung Ngampèldênta | wus cundhuk lan Sunan Ngampèl | aprakawis ing ngèlmu |
Radèn Said pan angadhang margi | wontên ing wana ran Jatisêkar | lor wetan Lasêm prênahe | Sunan Bonang winuwus | saking
50. wong liwat têka sira adhangi | Radèn Said asru dênya ngucap | ingsun iki amèk gawe | bêbegal karyaningsun | Sunan Bonang ngandika aris | besuk sira begala | yèn na wong lêlaku | anganggo wulung ing benjang | lan sêsumping kêmbang
kang ngandhang margi | sigra nulya kapêdhak ||
52. Radèn Said sigra angadhangi | mring Susunan Bonang ingkang liwat | pinêgatan saparane | tabêlat papat iku | Sunan Bonang pan catur warni | radèn nulya tumingal |
lor wetan lan kidul | kulon wontên Sunan Bonang | sigrandhêku Radèn Said atur bêkti | ngaturkên
tinilar maksih nyêkêli êcis | tan winarna nênggih laminira | sampun sawarsa lawase | Sunan Bonang gya rawuh | aniliki mring Radèn
mèh numpak ing waktu Subuh ika | Sunan Kali ngangsu age | sapraptanira ngangsu | kang pabongan dipun
patihipun | Radèn Kusèn arine ugi |
ulun asrah nagara | amagawan ingsun | mumpung ulun maksih gêsang | ngong amomong Radèn Patah dadi aji | ing nagara Palembang ||
67. pramèswari ing Cina sira ris | sigra mojar kaka prabu iya | para yoga sasmitane | sandeyane tyas ingsun | maring putranira kêkalih | maksih timur kang wayah | dèrèng ungsumipun | lamun jumênênga
hèh sang pramèswari sutanira | iku anêngguh ing têmbe | pasthi jumênêng ratu | Radèn Patah ana ing Jawi | purwa raja kang Islam | sirnèng Majalangu | raja kapir kang ginantyan | mêngkwèng Jawi sineba ing
ulun sira Radèn Patah | idhêpên rama ujare | sira dadia ratu | mumpung ulun mênangi urip | arèrèn marang sira | yèn dadia ratu | aeca ingsun anendra | lan abukti yèn sira wus dadi aji | gumantyèng ramanira ||
71. Radèn Patah matur ing rama ji | ulun inggih lênggana ing karsa | ywan dadyakêna nata ge | anggantyani ramèku |
dening ulun mudha ring ati | dèrèng wruh ing sasmita | ning bala
dèrèng wruh ing wangsit | ing nagara yêkti dadya nistha | dadi paguywan ing akèh | dening ngong mudha punggung | yêkti awèh surêm nagari | ngadil pan dèrèng wikan | dadya ara-uru | sakèhing wadya sadaya | pan wus wikan ing mudhane sang bupati |
Putri Cina tan kêna angling | amirsa ing wacana | nira ingkang sunu | Radèn Patah pan prayoga | lwir wong tuwa sêmune pan wus gumanti | mring kang awèh titipan ||
75. nahan ujar Arya dan sumilih | Radèn Patah masukêt kang manah | ya taman
akathah | ngangkên-angkên sarira paran bedaning | dadia raja mudha ||
76. Radèn Patah glana sandeyaning | manahira anarka yèn prana |
winrêga gati têmahe | manah lwir angsa muluk | lamun tinon silab wiyati | ing wêngi ciptanira | kaya satus taun | agring upama lwir wadya | Radèn Patah pan wus wikan sarasaning | kaksana janmotama ||
77. Radèn Patah lolos saking puri | kang tinurut ngurung-urung toya | sampussampun. miyos byantarane | andarung lampahipun | cipta suci kang dèn turuti | anawang
wanodya punika angling | marêp maring rahadyan ||
85. kayu alas kabèh padha wangi | lwir kalêmbak myang wrêksa candhana | masoyi adas cêngkèhe | kasturi kayu
marang rahadèn | ing wanantara rawuh | ywan janmaa padha sira ngling |
padha sira ngling | madhêp ing karsa radyan ||
92. Radyan Patah malandhêp ing ati | aningali wana gung kwèh kênas | munggwing ing wrêksa
sampurnane sarirane | subrangtanira nglangut | nulya mudya maring Hyang Widi | hèh bathara kang mulya | tingalana ulun | baya lali duwe wadya | ing jangjine jênênging kawula gusti | tan kenging pisahêna ||
94. datatita lingira ing nguni | kang kocapa nagri ing Palembang |
Radèn Patah suwung | murca saking pagulingan | Radyan Kusèn miyarsa panjriting èstri | tarkanira wus wikan ||
jangjining Widi | tan kêna ngrekadaya | pan wus jangjinipun | pinisah yayah lan suta | pirabara yèn sira sinungan panggih | ing benjang dening suksma ||
99. pramèswari mênêng pan umiring | wus pinupus yèn karsaning Suksma | Sang Arya
ing nguni | kang kocapa Radèn Kusèn ika | prapta ing wanantarane | kandhêg ing lampahipun | Radèn Kusèn nulya ningali | mangilèn ngalèr ngetan | kang kidul kadulu | tan ana janma katingal | Radèn Kusèn [Ku...]
[...sèn] mêmènèk wrêksa waringin | inggil ta tanpa padha ||
101. Radèn Kusèn tumulya ningali | ngetan bênêr saojana ika | umulat marang kadange |
mring ramaswèng mulèh | yêkti duka mring ulun | Radèn Kusèn mudhun ing siti | nulya sira lumampah | pinaliwat sampun | kira-kira sapandulwan | têbahira Radèn Patah aningali | ywan arinira lintang ||
103. pan kawuri Radèn Patah nyèngi | Radèn
ngling | ari Kusèn mring êndi karsanya | saur sêmbah Radèn Kusèn | kakang dinukan ingsun | dening ramandika sang aji | dene ulun lênggana | ing karsa sang prabu | kinarya patih tan miyang | ulun iki tinundhung dening rama ji | lunga saking Palembang ||
105. mangkin iki tumamèng wanadri | tarkaningwang ulun yèn têkaa | anarka mring Jawa age | ngawulèng Majalangu | Brawijaya dibya ing Jawi | pratama ing rat sabrang |
amrih nir tyas ingkang lumaris | pun Supali gya mojar | maring kakangipun | Kakang Supala ngong mulat | wong
wong bêbegal | ing ngayun ika kêkalèh | angadhangi dalanggung | lah ta kakang dèn yatna ugi | mirea ingkang kiwa | ulun apan purun | wong roro angêmbarana | tan antara kang ambêbegal gya prapti | Supali lan Supala ||
110. nulya mêgati mring Radèn kêkalih |Lebih satu suku kata: nulya mêgat mring Radèn kêkalih. hèh wong ngêndi roro sira liwat | nèng wanantara ing kene | lan ta sapa jênêngmu |
lumaris | aja ngandhêg wong liwat ||
111. jênêng ingsun Supala Supali | kang anduwèni ing wanantara | sun gawe pangan sêdhênge | amêgati dalanggung | sing wong liwat ingsun dhèdhèli | ing sapanganggoneka | tumbak lawan dhuwung | iku pasthi duwèk ingwang | hèh wong roro aja kakèhan dera ngling | lah tilara busana ||
112. Radèn Kusèn sigra dènira ngling | hèh Supala Supali tan suka | sira ingsun jaluk age | saha panganggon ingsun | sun rewangi sabaya pati | mêngko paksa deralap | saking angganingsun | yèn ingsun uwus
iku | muliha ing wismanira | ingkang dhingin mirsa Supala Supali | citrakanira sirna ||
118. Radèn Kusèn sigra dènira ngling | Kakang Patah yèn prayoga kita | lah kesah saka ring kene | ing pasisir jumujug | nêdha ngadhang juragan sami | manawa ana liwat | nêdha padha nunut | Radèn Patah kaprayoga | ing ature Radèn Kusèn ingkang rayi | sigra nulya lumampah ||
119. radèn kalih sangang dinèng margi | wanantara tan
nulya aningali | pinggir ingkang gunung Rasyamuka | ana wong tapa kêkalèh | ki juragan amuwus |
wawang cundhuk kalawan rahadèn kalih | ki juragan gya mojar ||
sang sadu dibya sira kalih | dening wênang marêka ta sira | anggya ingkang durgamane | Rasyamuka ing gunung | parayangan kalawan êjin | yèn ingkang marikia | dahatira takut | punika anung prayoga | dene kita manusup ta wong kêkalih | ing
myang mong sêdhêngnya galak | umungguh ing gunung | lintang kagulung inambah | dening macan kagulung ana ing trêbis | marêngut ri
nulya sira umêntas | katêbèng kang adhuh | ingkang kali dadya bêna | dening ana gajah lan atita iki | madyusirèng walahar ||
128. akwèh sing asahasaning asri | kamalakèng pan dadya mungsuhnya | janma ywan munggah ing kene | selanya apan lunyu |
panêmburira amandi | matèni wisanira ||
129. sêsukêtan ing gunung miranti | ingkang ngalap aniba kantaka | malah si têka patine | liyan saking pukulun | taman wana têka ing giri | Rasyamuka punika | ing purwaning ulun | marangke munggah parbata | pun juragan wisma ulun
132. akèh sutanira dibya sêkti | pan ariku anging ulun dhawak | suta kang manda bêgjane | purwanipun tinundhung | dening yayah ulun ing nguni | dening ulun lênggana | ing parintahipun | kinèn gumantia nata | ing Palembang nulya ngong tilar nagari | tumanduk marangkea ||
133. ki juragan lamun sira mulih | maring Jawa sun nunut ing sira |
panuntun | wadya Jawa iku mudha | damarana pêtênge manahirèki | kita dadia pandam ||
134. ki juragan lawan radèn kalih | sira mudhun marang ing
radèn nyawuk banyu | ginônda toya mrik sumyar | Radèn Patah mojar ing juragan aglis | ulun mudhun [mudhu...]
135. pracihnane ana ing wong adi | banyunira wangi ulun gônda | karannya rèrèn ing kene | anulya padha mudhun | Ngampèldênta
136. Radèn Patah lawan ingkang rayi | kandhêg jaba anèng bale panjang | pacarabakan ing akèh | paliwara ing wiku | aran Jagawasita nênggih | lagya mring bale panjang | têtamu kapangguh | alinggih ing bale panjang | mring wong kêmbar samya pêkikira kalih | lwir Bathara Asmara ||
137. Jagawasita malêbèng puri | atur sêmbah maring sang pandhita | hèh Jêng Susuhunan Ngampèl | jawi wontên têtamu |
nulya umijil | adan mêndhak anèng bale panjang | mojar mring rahadèn kalèh | kita dèn swèng sang pikuwiku. | Ngampèldênta manjing ing puri | radèn kalih punika | anulya tumanduk | tumama ing
wong agung | pangulatan ing nala mami | sun têngahing watara | katimbang ing tanduk | kapanggih ing panalika | laku linggih solah muna lawan muni | minôngka panêngêran ||
anggagap ing gita basa | dêmi tan mantrèng punika sipi dening | yèn dadia sujana ||
146. lwir katurunan lelatul kadri |
Radèn Patah matur ing sang yakti | ulun iki byanta jarwanana | sêmbah ingkang sampurnane | sigra mojar sang wiku | kang sinêmbah ingkang rumiyin | bapa dening kang yoga | kaping kalih guru | karane guru sinêmbah | nampurnakkên ing èlmunira sajati | gusti kang kaping tiga ||
148. pakarane sinêmbah kang gusti | dening purba lawan amisesa | kaping pat ing mratuwane | karan sinêmbah putu | dening awèh rasa sajati | kaping lima sinêmbah | sanak tuwa iku | dening gêgêntining yayah | iya iku padha unggyan pangabêkti | yèku kang katarima ||
149. Radèn Patah micara ing ati | sang pandhita iki pan waspada |
150. ulun iki dudu wong ing Jawi | putranira Sang Putri ing Cêmpa | bapaningsun saking Tulèn | têrah
bênêre | ingkang kalap sang prabu | tanah Jawa ing Majapait | purwaningsun ngajawa | kinon dening ibu | atinjo maring si uwa | kang sun tilar ing
kinon ing ulun | Ngampèldênta dhêkah ing rikingriki. | kinon dadia imam | ing Masigit Agung | ingiring wong Surabaya | marmanira wong Jawa Islam rumiyin |
nora pinardi | dene sri naranata | wong Jawa puniku | sakèh kang milwa maringwang | ingkang Islam kabèh sakèhing wong Jawi | pan misih padha kopar ||
154. ulun iki pandhita ngajawi | amêmocok dudu duweningwang | dening sih rama ji kabèh | mulane kandhêg [ka...]
[...ndhêg] ingsun | anèng Jawa kaprêman bumi | beda lawan pakara | wong Jawa satuhu | saturune duwe Jawa | pakaranira wus pinasthi ing Widi | amurwèng Raja Islam ||
ariningwang | singgih namanipun | radèn kalih samya nêmbah | mring pandhita tumama angguru nêggih | agaminira Islam ||
rana ragi | prapta ing madyanira | anèng ngalun-alun | ing mangke ulun punika | kyai patih andika matur narpati |
ulun paduka utus | anakèni wong dhedhe singgih | anênggih wong idêran | tan wruh sangkanipun | ing mangke nêrkanêdya. ngawula | mring paduka ngaturakên pati urip | sarirane sumôngga ||
163. Brawijaya sigra dènira ngling | lah sèngana marangke dèn agya | kang alang alun-alune | dhedhe waringin kurung | Patih Gajahmada sira glis | mring alun-alunira | angêmbani wuwus | Majalangu Brawijaya | nulya cundhuk lan Radèn Kusèn
ingkang wayah sang pandhita | Nyai Gêdhe Malokane | ingkang adarbe sunu | pambayune ingkang pinanggih- | akên lan Radèn Patah | dadi jodhonipun | alami datan winarna | Radèn Patah matur ing sang maha yakti | ulun pradikakêna ||
169. tinêdahna kawula [ka...]
Radèn Patah manêmbah nulya mit | anglampahi tuduhing pandhita | tumanduk radèn angilèn | anêrak ing wana gung | mêdyanira
sumuyud ing Radèn Patah | dadya gêmah wana ing Bintara mangkin | kasusra nagri liyan ||
tabibah | lan sira juru ujume | benjang sapungkur ingsun | apa ana ingkang gêntèni | satêrah-têrah
dadi nata | gumantya nata jênênge | pan dados ratu agung | lan ing têmbe ngalih nagari | ing satêrah sang nata | ing Mataram nêngguh | kèdhêp sakèh Ratu Jawa | padha seba anênggih dhatêng Matawis | prabu tanpa singsingan ||
175. sri narendra luwaran tinangkil | pan tumama sirèng ngabyantara | widigdèng nata prabune | sigra sira macundhuk | lawan Putri ing Darawati | tan
178. cinarita putri wandhan kuning | kamulane anèng nagri Cêmpa | duk kalèng wandhan bêdhahe | ya ta sira sang prabu | punang wandhan dipun sarèni |
sapisan nulya waras | gêrahe sang prabu |
wandhan kuning ambabar | miyos jalu warnane aluwih pêkik | cahya anglir sasôngka ||
180. sigra pinundhut sang jabang bayi | de sang nata anulya winangwang | tuhu yèn bagus rupane | angandika sang prabu | maring bala ing Majapait | lah sira timbalana | ri
maring sira ing sang rare jabang | si juru tênung tabibe | pinêca dadi ratu | lan angrusak ing jênêng mami | Ki Buyut ing Masahar | sigra amit mantuk |
anggawa pon-êmponnya | lawan lisahipun | miwah ambêkta dhadharan | pan akathah gumêrah kang angladèni | ing dalu lawan siyang ||
185. gêdêring wong lwir adarbe kardi | kyai buyut langkung sukanira | amarwata suta tyase | ya ta pan sampun puput | jabang bayi dipun
kathah kang warsi | aumur kawan warsa ||
186. laminira jangkêp pitung warsi | Radèn Bondhan
sigra dènya angling | kaki buyut suta pakênira | Ki Bondhan Kajawan Radèn | wus dadi manah ingsun | lamun
ing tyasipun | yèn sidaa ingsun pêjahi | anak ingsun Ki Bondhan |
Buyut ing Masahar angling | yèn mangkono yayi karsanira | lah karia sira mangke | ingsun mring kitha iku | arsa matur maring sang aji | aywa katingal lirwa | ing ubaya ingsun | sarèh ingsun ingubayan | bok iyaa ingsun karya manis ing ling | panulake
jabang bayi apan sampun mati | ulun [ulu...]
[...n] tuhu sabdaning narendra | sampun tutug ing umure | jangkêp ing
194. uwus eca tyasing ulun iki | jabang bayi ing mêngko pralina | hèh wong mantri ingsun kabèh | sira padha angrungu | ing wartane wana anênggih | ing Bintara punika | ana wong dhêdhukuh | malah kasub ing nagara | dèn arani sadu dibya kusuma di |
angin | tumamèng wanantara | ing Bintara rawuh | mangsah cundhuk kakangira | Radèn Patah alinggih anèng surambi | ingayap ing
Adipati ing Têrung dera ngling | Radèn Patah angatag sakabat | pan kumutug têka kabèh | umikêt mangsah cundhuk |
linggih solah lan pangucap | mênêng kalawan sêmune | sampun padha lan ratu | Sri Narendra ing Maospait | mojar ing Radèn Patah | sira pan sun aku | tanayaningsun dadia | Radèn Patah manêmbah maring sang aji | ngusap lêbu suku sang ||
sinungan wong salêksa | jinajar alungguh | lan Dipati Têrung padha | arinira anèng pagêlaran sami | liyangan kandhaga
Narendra ing Maospait | mojar maring kang putra | adipati iku | ing Bintara lah muliha |
wismanira wana ing Bintara nênggih | gawanên wong salêksa ||
203. gêmahêna dènirèng wanadri | wirayate ing sapungkur ingwang | dadi nagara agêdhe | iku ing têmbe nêngguh | purwanira Islam nagari | iya iku ing Dêmak | nênggih aranipun | lamun sira anèng wisma | sabên warsa sebaa ing Majapait | lèn ing
kaping kalih ratu | punika kang linampahan | de Bupati ing Bintara uwus lami | tansah brôngta ing suksma ||
tunggil ibunya kêkalih | ri kang atuwa punika | wus samya akrama karo | atmaja graha taruna | satunggil dèrèng krama | samana pan maksih
timur | wus lama pan adiwasa ||
3. tansah ingatag akrami | dening yayah sru lênggana | apan dahat pamopone | raosing tyas dahat mudha | ywan
sujanma | rumaos dèrèng tuk raos | marmanya dahat lênggana | kinèn krama ing yayah | nanging Ki Gêdhe ing Kudus | mojar sangêt mardyèng suta ||
marang sang rara | nanging sang dyah prayatna | ing sasolahbawanipun | sajro taman kawawasan ||
dyah tuhu ayu | sarira tanpa warana ||
21. dangu dènira ningali | Ki Jaka sampun kagiwang | muhung sang rara nèng panon | supe ing
satuwuk tumuwuh | dèrèng acêlak lan priya ||
dyah wus birai | dahat mêpêg balègira | watêk èstri lan kakunge | dadya sumèh sakarsanya | èngêt ênting balègnya | dyah amanggih kakung bagus | dumadya anunggil karsa ||
25. ing solah datan winarni | samana wus sacumbana | pan wus pasthining
mantuk | tan kawarna laminira ||
27. risang rara wus katawis | kêkandhangan ing awawrat | owah ing pasarirane | ibu
29. dahat dènira tan apti | yèn sajarwaa ing yayah | ni rara uwus karaos | yèn saya wuwuh wirangnya | ngakêna lyan kang nyata | dadya sang rara amupus | suka ywan têmah apêjah ||
30. têlas dènira mrih yakti | ki gêdhe mring
mring sunu | mangkana ri kang atmaja ||
32. sangêt jrih mring yayah runtik | saha tyas kandhahan wirang | samana ing ratri lolos | sang dyah tan jrih ratri siyang | wus manjing mêtwèng wana | tan kawarna laminipun | saya sêpuh dènya wawrat ||
33. wus têkèng samaya sasi | kang jabang bayi ambabar |
mêcat paningsête | cindhe kêmbang gya kinarya | angêmban rare ika | samana uwus sinambut | ingêmban kang rare jabang ||
42. agyarsa binêkta mulih | angalèr ngilèn lampahnya | ucapên madyèng margane | wontên kidang
palayunipun | tansah ngatingal ing ngarsa ||
44. ki agêng sangêt dera mrih | saking wus karêm ri kang tyas | dadya tinut saparane |
ingkang cinarita | kang tinutur sajarahe | ni wulanjar ing Tarub | pan kalangkung kawêlasasih | satilare kang raka | tansah agung wuyung | kang dadya paraning brôngta | ni wulanjar ing Tarub dahat kapingin | wruh rasaning sêsuta ||
2. duk ing nguni maksih ri kang laki | nyai rôndha dèrèng asêsuta | kasêlak tilar kakunge | marmanya ya kalangkung | nyai rôndha dera prihatin | lali boga
dipun parani | dhatêng ing nyai [nya...]
[...i] rôndha | gyan cahya kadulu | saking liwunge kang manah | ni wulanjar tan ana dèn kawêdèni | ri sapraptaning kana ||
4. nyai gêdhe pan kagyat mulat ing | dening ana jabang bayi lanang | sasor giyanti ênggone | gya pinaranan gupuh | unggyan ingkang ri jabang bayi | ya mring nyai wulanjar | nulya glis sinambut |
pitung warsa | dadya panutan rarywakèh | Ki Jaka bawanipun | rare cilik apan
kang sira anti | lah sira wus winayah | ala ucapipun | yèn sira tan akramaa | apa sira nganti rabi widadari | ora karsa
adoh lor adoh kidul | punang paksi ical tan kèksi | nênggih têngahing wana | wontên sêndhangipun | kang sêndhang wêning
ambyur ing we siram kabèh | ganti kosokanipun | pambayunnya lir cêngkir gadhing | pindha wintang sinêbar | pancoroting banyu | Ki Jaka kenyut ing nala | tansah sabil ing nalanira pribadi | Ki Jaka anggarjita ||
maksih anèng jro ranu | ingkang ilang bwaksananèki | Dèwi Anawangwulan | ri kêkasihipun | maksih akungkum jro toya | ri warnanya lêwih samèng widadari | lwir sasôngka cahyanya ||
pan ingsun iki dudu manusa | widadari sayêktine | Nawangwulan ran ingsun | ingsun adus ing tlaga iki | tinilar mulih ingwang |
rika ugi | ngagèti wong adus ||
2. baya mêndêm gadhung rika ugi | tan wruh ring wong wadon | Ki Jaka mèsêm amanis linge | wong ayu sampun runtik ing galih | apan ulun iki | dahat dening tambuh ||
3. yèn sêmbada lan karsanirèki | dawêg apêpadon | inggih ing supama-supamine | wontêna ingkang asung kulambi | sinjang lan cêmênthing | paran upahipun ||
4. sang juwita ling ya anauri | kalamun wong anom | sung sinjang cêmênthing kulambine |
ingsun aku saudarawèdi | yèn wong tuwa ugi | bapa angkah ingsun ||
5. kae Jaka ing Tarub sigra ngling | bilih kita tamboh | inggih ulun ing mangke adarbe | sinjang rasukan lawan camênthing | nanging mangke taksih | èwêd pabênipun ||
6. yèn makatêna kewala ugi | pabêne sang sinom | sayêkti dèrèng wontên mantrane | yèn mêthukana lawan tyas mami | dening kajêng mami | yèn andika pêthuk ||
7. inggih darbèk kawula puniki | kula karya tukon | yèn kitarsa tômpa sayêktine | pasthi kita ulun karya rabi | apan darbe mami | inggih mung puniku ||
8. lah punapa lêgaa ing galih | ing wiraos ingong | yèn wus suka sang ayu galihe | dawêg puniki dika tampèni | yèn wus dika tampi | ing
linge | inggih yèn kita tulus nyukani | sinjang lan kulambi | maring raganingsun ||
12. mugi andika tulusa dadi | samitra sayêktos | ing
15. yèn tan nurutana ingsun iki | ing sakarsanya wong | yêkti awèt ngong nèng toya kene | lawan ingsun sidaa apanggih | kalawan wong iki | paran
mantuk ing wismane | ya ta lumampah tiyang kêkalih | Ki Jaka umiring | lumakya ing pungkur ||
kêna wah gingsir | wau lampahipun ||
22. sampun prapta ing wismanirèki | ni rôndha duk anon | mring kang putra pinalayon age | gupuh rinangkul putranirèki | sira têka ngêndi | gusti anak ingsun ||
23. deningdene. ta sira olih pawèstri | suta matur alon | punika putra andika mangke | unggwan manira anyar akrami | sampun samya linggih | wong têtiga ibu ||
24. tuhu yèn datan ana tumandhing | ayune nak ingong | baya iki kang kalokèng akèh | ingkang ingaranan widadari | Supraba ing swargi | ni
sakalangkung pangalêming tyase | adhuh anak ingsun sira gusti | bisa têmên rabi | dening ayu langkung ||
27. ni rôndha langkung bungah ing ati | dahat apêpondhong | sarya uwus dèn jarwani kabèh | dening sutanira sang apêkik | duk kala apanggih | nèng talaga dangu ||
28. mila sangsaya bungah ing galih | bungah tanpa nganggo | ni rôndha warêg tanpa buktine | kang mantu tansah ginusti-gusti | atut dera [de...]
[...ra] krami | ni rôndha kalangkung ||
29. dènya amarwata sukèng ati | mawas suta karo | dene datan ana
anuju wau purnamasidhi | pasaja sang dèwi | jatmika ing sêmu ||
32. tan kadêrêng awiragèng ragi | sang apindha sinom | nanging sasolah asung wuyunge | cahya
dhasare sang dèwi | canggèh tilamsantun ||
37. sang kakung arsa angaras pipi | dyah nginggati gupoh | sarya ngling alon ing pamuwuse | hèh babo baya arsa punapi | têka anggêgampil | pipi kang jinujug ||
38. kumawawa iki sun arani | angkuhe mring wadon | dene daya gêlêma ing mangke | angkoh têka gathana-gathini | kudu ngaras pipi | kaya wong ingugung ||
39. gêthing têmên ingsun iki ugi | yèn ana wong lencong | dening tan kandhêg ujar tan sarèh | lah uwis uculna asta mami | kakung saya ngukih | widagdèng pangungrum ||
ratrine | kakung asih ing garwa nglangkungi | sang rêtna yu asih | ing kakung kalangkung ||
44. kacarita apan sampun lami | dènya
dadya pangaubanirèki | ri sakwèh punang wong | ing Tarub samya gusti anggêpe | myang wong Sêsela kabèh
tunggua | nanging wêkas ingsun | Ki Omah mring pakênira | alah poma sampun ta para
nyangking popoking jabang bayi | wau ta kawarnaa | Ki Agêng ing Tarub | ingkang atêngga dang-dangan | sarwi momong atmaja kang taksih alit | sinambi ingkang putra ||
4. Ki Agêng Tarub micarèng ati | rabiningsun pan sampun alama | iba si apa lamine | ingsun kayani pantun | mung salumbung pan durung rêmpid | iya sababe apa | liwat barkatipun | pan ingsun ora anduga | Kyai Agêng ing Tarub
manahipun salah gawe | ènthèng astane ganggu | kang dang-dangan dipun ungkabi | gya kêkêbe dèn angkat | ki agêng duk mangu | iya kang anèng kukusan | deningdene. têka iya mung pari sawuli | punika kang
urubing gêni | wus dèn olah langkung sing antara | nora sumub dang-dangane | sang dyah micarèng kalbu | liwat saking adate lami | dang-dangan ingsun iya | suwe nora [no...]
[...ra] sumub | nora atalah olaha | salah gawe wong lanang
wêkasane sira apêpanggih | lan manira ing mangke kewala | baya ta sampun jangjine | pan manira karuhun | asal saking ing widadari | apan wus kamanusan | iya milanipun | amarga ing pakênira | lah Ki Omah manira apamit mulih | maring kayangan ingwang ||
saking tingkah pakênira | baya ta sampun jangjine | kakung tan kêna muwus | sakalangkung ngungun tan sipi | kaya dèn wangsulêna | polahe kang luput | anglês kang sarira lupa | dening garwa
tilar yêkti suta kita nangis | tanya marang ing sira ||
panggung | tan antara sigra wus dadi | ing ngisor pêpanggungan | mêrang kêtan wulung | rika pinarnah ing ngandhap | karsa
30. Brawijaya pan lagya siniwi | dening bala anèng pagêlaran | pêpêk kang wadyabalane | ri kang pra putrèng ayun | duk pinarêk ing kathil
kyai buyut umatur | inggih yêktos pan suta mami | mèsêm Sang Brawijaya | anduga ing kalbu | yèn nguni kanggwanan
Palèrèd | dene namaning dhuwung | Ki Maesanular satunggil | kang satunggil Malela | dhuwung kalih wau | apan sampun katampenan | mring Dyan Jaka
prabu | kae Buyut Masahar mulih | kalawan Radèn [Ra...]
[...dèn] Bondhan | anjujug ing Tarub | ya ta ana wong bêbegal | wong kêkalih sami angadhang
bêbegal kêkalih wus dèn larihi | wus pêjah kalih pisan ||
39. Radèn Bondhan nibakkên prajangji | iya benjang anak putuningwang | aywana ingkang angangge | iya ta ingkang dhuwung | awak-awak waja puniki | lêstari lampahira | ing Tarub jinujug | dyan ing mangke kawarnaa | Kyai Agêng ing Tarub ingkang
rahadèn | awisma ing padhukuhan | sira Rahadèn Bondhan | Kajawan ature nuhun | Ki Agêng Tarub ngandika ||
8. lah sadulurira ugi | pawèstri amung satunggal | tinilar dening ibune | iku dahat kawlasarsa | aran Ni Nawangtrêsna | kita akua
maksih watêk taruna | dadya ri kang tyas mituhu | saling pitêdahing rama ||
ing | rumakêt kakang basane | tan amawi taha-taha | mring sira Radèn Bondhan | tyasnya nyadulur satuhu | rèh mituhu
ingkang winarna malih | Brawijaya Majalêngka | rikala lagya umiyos | ing kathil dênta alênggah | sira ring pagêlaran | pra putra wadya supênuh | ngandika Sang Brawijaya ||
13. maring Gajahmada Patih | hèh Apatih Gajahmada | lah kaya apa wartane | ing mangkya wong Giri ika | dènya tinut ngakathah | dening wong cilik kèh têluk | apa èstua mangkana ||
14. saha sêmbah ki apatih | ature ring sang narendra | pukulun ing warta yêktos | Risang Brawijaya mojar | hèh patih gya ngataga | ing punggawa ingkang agung | angrurah ing Giri ika ||
16. gègèr sakèhing wong Giri | agêng alit apuyêngan | rêbat paran palajênge | santana ngungsi jro pura | èstrinipun kewala |
miwah rare sampun mawur | wênèh tumut ngungsèng wana ||
17. sapakantuk ing wong kêdhik | wong Giri
miwah kathah ingkang kanin | angrasa kabotan lawan | gya mundur ngungsyèng kadhaton | samana Kangjêng Susunan |
mangkya sakabat tuwan | muwah tiyang Giri kabèh | punika akathah pêjah | kang gêsang nandhang brana | kawula tan sagêd dulu | punapa ing karsa tuwan ||
20. kagyat tyasira sang yogi | Raja Pandhita ing Arga | agya ambucal kalame | ingkang kinarya nênêrat | saryandonga ing nala | karamat oliha rawuh | kalam kang dadya curiga ||
gung-agung | tan lyan cumundhuk ing jaja ||
22. akathah ri kang ngêmasi | punggawa ing Majalêngka | ana kang kabranan bae | wadya lit bubar sadaya | malayu asasaranasarsaran. | mulat ing punggawanipun | kathah pêjah tanpa lawan ||
mantuk mring Majalêngka | Patih Gajahmada sampun | tur uningèng [u...]
24. yèn wadya ing Majapait | kang tumindak dhatêng Arga | kang kinèn ngrusak kadhaton | pan kapalajêng sadaya | mantuk mring Majalêngka | punggawa akathah lampus | ingkang
mulih sowang-sowangan | kawarnaa sang palunggoh | Raja Pandhita ing Arga | sasirnane mungsuhnya | curiga ingkang angamuk | wus wangsul sumèlèh ngarsa ||
28. sarwi sira kuthah gêtih | sarêng susunan tumingal | yèn curiga kuthah gêtèh | agya Susunan ing Arga | sujudnya awangsulan | dhatêng Hyang Suksma Kang Agung | mugi ta ingapuntêna ||
sampun tinuruh | ring we kang rudira sirna ||
30. mangkana sakèh wong Giri | kang katawur sami prapta | wus samya umulih kabèh |
Susunan | ing Arga tan ana malèh | pitênah ingkang tumêka | kang saking Majalêngka | tulus yèn samya rahayu |
subasita | wadya lit wus lumrah kabèh | yèn ana pandhita ngarga | sampun lama palastra | ing warta sampun misuwur | yèn wayah ri kang gumantya ||
8. Radèn Rakmat (Sunan Ngampèldênta). (Dhandhanggula). ... kaca 11
9. Radèn Said (Sunan Kalijaga). (Dhandhanggula). ... kaca 16
10. Radèn Patah tuwin Radèn Kusèn. (Dhandhanggula). ... kaca 19
11. Radèn Bondhan Kajawan. (Dhandhanggula). ... kaca 41
12. Jaka Tarub. (Asmaradana, Dhandhanggula, Mijil, Dhandhanggula, Asmaradana). ... kaca 48
Akeh kang apal qur’an hadise, seneng ngafirke marang liyane,
kabat (ullah): (A) kn mêsjid ing Mêkah.
kabatinan: n. kabatosan k prakara ing sajroning batin.
kabèh: n. sêdaya k ora ana sing ora katut kapetung; di-[x]-ake: dianggo (diêntèkake lsp) kabèh.
kaluputane dening wis ana buktine; kc. bukti.
kabul: I kn. ak bêbrêk (tmr. bêras sing lawas ana simpênan). II (A) kn: 1 ak: nampa ut. panampaning pangantèn wadon dening pangantèn lanang (ing nalikane diijabake); 2 (donga [x]) ak. donga ngunjukake slamêtan (kêndhuri) marang kang dimêmule; 3 kasêmbadan, kalêksanan (
totohan (tmr. main); luwih saka ing [x] ak. luwih ngêkad pc: kêluwih-luwih, kêladuk, ora lumrah; kc.
dening sêdulure dipèk bojo), [x] konang pc: sing diaku sêdulur mung sing sugih bae; [x] kadeyan kw: sanak sêdulur; olèh [x] ing tingal ak: olèh bocah wadon kang dadi panujuning atine; [x]-[x] anake si ... pc: pantês bae lah wong mung anake si ... (sênadyan ngrênggêp pangkat dhuwur iya ora owah watake).
kadar: I (ut. kadêr êngg) kn 1 ak. kuwasa, bisa; 2 (
wong-wong Jawa; 2 palêmahan kang ora disewakake marang kabudidayan; kc. jawa.
kajèn: (-kèringan) kn diurmati (diajèni) lan dièringi; ora
kaju, kajo: êngg. kn gumun, eram.
kajuligan: kn kapintêran bab kang ora bêcik; kc. julig.
kajog: (-atine) kn 1 rasaning ati ora sênêng bangêt dening owahing lêlakon kang tinêmah; 2 êngg. kêcuwan bangêt tansah kêpengin bali marang lêlakon kang uwis-uwis.
kêpalang, dialang-alangi; kc. adhang.
kadhar: turu [x], kêkadhar kn (ing wayah bêngi) turu ana ning sajabaning omah.
kang adoh saka kang gunêman; 2 pc. sênadyan, up. sugiha [x] ora lumrah wong; 3 (mau [x], biyèn [x]) dhèk mau (-biyèn);
dening kaanan kang ora dinyana babar pisan); 2 pc. dumadakan enggal mundhak gêdhe (tmr. tanduran); di-[x]-ake: digawe kagèt; kc. gèt, êgèt.
pambudi kang nganakake kaendahan (gêgambaran, kidung, ngukir-ukir lsp); kc. guna.
kagok: kn 1 rada mèmpêr karo cara ing (tmr. dandanan, gêgawean lsp); 2 ora lumrah, anèh).
kagol: êngg. kn 1 ak. kandhêg, ora
kahyangan: kw panggonane para dewa; kc. hyang.
kahyun: kw karêp, pangarêp-arêp; kc. hyun.
kahwa: (A) kn. ak kopi.
kailangan: n. kaicalan k 1 (ing [x]) br. ing
lsp) mênyang ing alas; 2 nyambut gawe kanthi rêkasa; 3 lunga klambrangan.
(kayang): I kêkayang, ngayang kn ndhêngklak gêgêre nêkuk banjur mlaku.
pr: nggugat wong sing wis mati; sèjèn [x] aking pr: (digugat lsp) atêtamèng wong sing wis mati; wastra bêdhah [x] pokah br: kêtaton;
witan; 2 gunungan ing wayang; kc. kayu.
kak: I êngg kang (kakang). II (A) kn: 1
pratingkah, ukara lsp); [x] atine: njêlu ut. mangkêl bangêt (wis ora sabar); kakon atèn kn: gampang nêpsune, mutungan atèn.
kakung: ki 1 lanang; 2 bojo.
kakrak: kn suwèk ut. bêdhah amba.
kakrokake: pc. ks têmbung pamisuh.
ing papan kang angkêr, kali lsp); 2 êngg. ndlêming marga lara panas; 3 kanggo ing gawe, kêna dijupuk paedahe;
uwal saka bêbandaning donya; kc. lêpas.
kalêson: br kêsêl; kc. lêsu.
kali: I n. lèpèn k ilèn-ilèn banyu saka ing pagunungan anjog ing sêgara (ut. sidhatane). II (A) kn. ak: jaksa babagan agama Islam.
kalih: k 1 loro; 2 pc. karo, lan.
kalihan: k. ak karo, lan; kc. kaliyan.
kaliyuga: (S) kw ar. jaman kang kapat (jaman rusak).
kalika: êngg. ak nalika; kc. klika.
kalintang: (-lintang) kw kêluwih(-luwih).
kaling: I kn blèg wadhah ucêng-ucêng (sumbu) ing diyan sinthir; kc. kalèng.
pangkat lsp); 2 br. diungkuli; kc. luhur.
kalumrahan: n. kalimrahan k padatan kang wis lumrah; kc. lumrah.
kalung: n. sangsangan ki 1 apa-apa sing diubêdake ing gulu (rante, kacu lsp); 2 rêrênggan kaya dene rante êmas lsp; kaêtrap ing gulu; 3 nganggo kalung kang kasêbut; di-[x]-i (disangsangi ki); diênggoni
konangan ut. kawruhan ing wong; kc. manungsa.
kamantrèn: kn. panggonane (omahe) mantri.
kamantyan: kw. bangêt, kêluwih-luwih.
kamangkara: kw. ak. nglêngkara.
kamar: I (W) kn. sênthong (lumrahe ing omah gêdhong); [x] bolah:
ing banyu (ora nyilêm); 2 gabus lsp. sing dicêncang ing kênur supaya pancinge ora nyilêm; 3 ak. ora pati krasa, ora manêt bangêt; di-[x]: 1 ak. (ut. di-[x]-ake) dikampul-kampulake ing banyu (ora disilêmake); 2 ora diênêtake bangêt, ora kanthi karosan; ngambang: kumambang ing
kambuh: (-an) kn. angot lara manèh sarta luwih bangêt tinimbang sakawit.
(kambul): I ngambul êngg. ak. nyundhangi
dijupuk lan dipèk, diêntèkake kabèh; kc. klamud, mud.
kamuk: kw diamuk; kc. amuk.
kamuka: (S) kw sêngsêm.
bantal; 2 (lumbung [x]) lumbung cilik; [x]-an êngg: bngs. kanthong dianggo wadhah sandhangan lsp; kc. kêpèk.
kampêmèn: (W) kn omahing
kampil: (-an) 1 kn. kanthong cilik kang digawe mendhong dianggo wadhah dhuwit; 2 êngg. k.
kana: n. ngrika k. panuduh panggonan kang adoh; [x]-[x] pc: ingêndi-êndi; ing kanane: 1 pc. ing alam liya; 2 ana ing sajroning pangimpèn.
kanabeyan: kn. jaman lsp. para nabi.
kanaka: I (S) kw. êmas. II kw: kuku.
akèh dhuwite (sangune, pawitane lsp); [x] kulite ([x] kupinge): ora rumangsan, ora duwe isin.
kandonane: pc têmahane, wusanane.
dikandhakake n. dipuncriyosakên k. diandikakake ki: dicritakake, diucapake, dituturake marang; kêkandhan n.
kandhang: kn omah ut. papaning kewan ingon (sapi, kêbo, wêdhus lsp); [x] langit kêmul mega pc: wong kang klambrangan; ngandhang: mlêbu ing kandhang; di-[x]-[x] ak: dikupêng ing mungsuh; di-[x]-i: dikurung ing bêthèk lsp; di-[x]-ake: dilêbokake ing kandhang.
kandhap: êngg. k kalah; kc. andhap.
kandhara: (S) kw gulu.
kandharan: êngg. kn kandha, crita; kc. andar.
kandhas: kn 1 wis nggêpok dhasaring banyu (tmr. timba lsp); 2 nggêpok dhasaring kali ut. sêgara (tmr. prau); 3 ak. wis tumêka ing dhasar, wis pantog; 4 pc. wis kêntèkan dhuwit, kêmlaratan lsp; [x]-
kandhèk: êngg. kn kandhi.
kandhêg: kn kêpêksa mandhêg, ora têrus; kc. andhêg.
kandhêh: kw kêlindhih, kalah; kc. kandhuh.
kandhi: êngg. ak bngs. kanthong kang digawe bagor lsp.
kantor: (-an) (W) kn 1 omah (papan) dianggo ngurus babagan tulis-tulisan, pajêg lsp; 2 meja panulisan nganggo slorokan; [x] bang ([x] wang pc): kantor babagan urusan dhuwit (nyèlèngi, ngutangi lsp); [x] kawat: kantor tilgram ut. telepon; [x] pos: kantor babagan urusan layang-layang kiriman lsp.
kantos: êngg. pc. k kanti.
kantra: kw kawêruhan ing akèh, misuwur; kc. kontra.
(kantring): kc kontrang-kantring(-an).
kantru: I êngg. kn kantu. II [x]-[x] êngg. kn. lêgêg-lêgêg marga sêdhih.
kantrog: kn oyag kabèh marga tiba lsp; kc. êntrog.
kanca: kn rowang, mitra (tunggal panggawean, sêdya lsp); 2 êngg. warganing pangrèh desa; [x] desa ([x] nêgara) ak: wong kang tunggal desa (nêgara); [x] buri ([x] wadon) n. kanca wingking (èstri) k. pc: bojo (somah); dikancani: diwènèhi kanca, dikumpuli.
kancing: kn 1 sindik (slorokan lsp) kang dianggo pikukuh lawang (cêndhela lsp) supaya ora kêna diwêngakake; 2 êngg.
ora maujud; 2 pc. ora nganggo kanca babar pisan. II (S) kw: gulu.
kanthèn: ut. kêkanthèn(-tangan) kn gêgandhèngan; kc. kanthi.
kanthèt: I pc cilik nanging kiyêng (kukuh). II di-[x](-i), (di-[x]-ake ak) kn: 1 digandhèng (disambung) karo; 2 ditalèni digantungake; kc. ganthèt.
kanthi: kn 1 rowang, kang minangka kanca; 2 kalawan, binarêngan ing; di-[x]: 1 diajak dianggo rowang; 2 digandhèng (tangane); dikanthèni: dikancani, diwènèhi kanthi; 2 dibarêngi ing; dikanthèkake: 1 diwènèhake supaya dadi kanthi; 2 dikatutake (dibarêngake) marang.
kanthil: I kn 1 gumantung ing; 2 ak. tansah lumèngkèt marang; di-[x] êngg: ora dibayar ut. diwènèhake kabèh (ana kang diênthêt); di-[x]-i: digantungi barang kang cilik-cilik; di-[x]-
kanthong: kn wadhah kang digawe lawon lsp. nganggo sindhêtan (koloran); [x]-an: sak ing klambi; di-[x]-i: dilêbokake ing
kangèlan: kn 1 kanthi rêkasa lan angèl (ênggone nindakake); 2 rêkasa; 3
kanggêg, kanggêk: kn 1 kandhêg, ora bisa têrus; 2 ([x] atine) kagol atine, ora têgêl.
kanggêp: kn dianggêp bêcik pasuwitane (pagaweane lsp); kc. anggêp.
kanggo: n. kangge k. kagêm ki 1 dianggo, dipigunakake; 2 kêna dipigunakake; 3 bisa payu (laku); 4 wis ana sing nganggo (tmr. panggonan lsp); 5 pc. tumrap marang; 6 pc. kanggêp bangêt pasuwitane; kc. anggo, nganggo.
kanggonan: n. kanggènan k kadunungan ing (barang lsp); kc. ênggon.
padunungane wong-wong kang padha tumêmên ênggone nglakoni agama Islam (sakubênge mêsjid).
gêgolonganing wong-wong kang ênom (nggêgêgi panêmu kang anyar).
kaundhakan: n. kaindhakan k 1 diundhaki; 2 wuwuhan (
kapanewon: kn wêwêngkon (omah, bawah lsp) ing panèwu.
kapanujon: kn 1 kêbênêran, pinuju; 2 ([x] ing ati) ndadèkake sênênging atine; kc. panuju.
kapang: kn. ak padha ngadêg (
kapêrluan: kn 1 kabutuhan, prakara kang pêrlu dilakoni (ditindakake); 2 kang akèh gunane (paedahe); kc. pêrlu.
kaplak: pc wis tuwa bangêt; kc.
kn 1 kapintêran bab basa sarta ulah kêkarangan; 2 babagan kêkarangan; kc. pujangga.
kapuk: kn isining randhu (kapas) kang putih pating jlêbut.
gamping kang wis diobong; 2 ([x] tulis, [x] wlanda ak) gamping sing wis dimangsak dicithak giligan lsp. dianggo nulis. III ([x] barus)
lsp; ngapurancang: tangan kagathukake drijine tlusup-tlusupan.
kapurih: kn dikon, dipurih nindakake; kc. purih.
kapurunan: k kawanèn, kuwanèn.
kapusan: kn kêna ing apus; kc. apus.
kaput: êngg. kn rêgêd marga
têtuwuhan rambat wohe kaya klenthang. II ora ana [x]-[x] kawis-kawis k. ak): ora ana alangan apa-apa (ora apa-apa). III (S) kw. ak: tangan,
dianggit (digawe tmr. kasusastran, crita lsp); [x]-an: 1 ak. roncèn; 2 êngg. ak. têksiran, pangira; 3 anggitan babagan layang, crita lsp. IV mang-[x]
karang-kopèk: (-kopèn ak) kn 1 desa kang ora duwe sawah; 2 mung duwe
pakarangan; 2 (wong [x]) êngg. wong kang mung duwe pomahan (ing padesan); 3 luwangan ing kuburan kang ditutupi glogor (blabag)
dumunung ing buri; 2 ora mèlu, ditinggal ana ing omah; 3 ak. kalah karo; 4 turah, isih turah; 5 isih kurang ..., up. mung [x] rong dina; 6 wasana, kang pungkasan; 7 mung kudu nindakake sathithik bae, up. ora susah tuku, mung [x] mangan bae; 8 kasèp têkane; [x]-[x]: bok mênawa pungkasane ...; [x] aran br: dipatèni (ing paprangan lsp); dikarèkake: 1 ditinggal; 2 diturahake; kc. karèn.
(karing): kêkaring êngg. ak dolan-dolan ing jaban omah (ing wayah bêngi).
karipan: kn krasa ngantuk marga bêngine mêntas mêlèk; kc. arip.
karya: I kw 1 pagawean; 2 gawe, nindakake; 3 êngg. ak. pagawean tukang; kc. pakaryan.
lsp); di-[x]: diwadhahi ing karung. II di-[x] kn: dituntun ing wong loro kiwa têngên (tmr. jaran).
karungrungan: kw gêndhêng dening kêsêngsêm.
karus: êngg. kn cilaka.
karuwan: n. kantênan k 1 wis gênah (-têrang); 2 êngg. pc. mêsthi; durung [x]: durung mêsthi, durung têrang; ora [x]: ora tata, ora nganggo pranatan, worsuh.
karo: I n. kalih k 1 ak. kapindho; 2 ar. mangsa kang kapindho (2-24 Agustus); [x] bêlah ak: 150; [x]
nêm [x] pitu têlulas; 3 bêbarêngan ênggone nindakake, up. maca [x] mangan; 4 tinimbang (ditandhing), Sêmarang [x] Surabaya rame Surabaya; 5 marang, tumrap marang, mungguh ing, up. ora kandha [x] aku, urmat [x] wong tuwa; 6 pc. nganggo, srana, up. dipênthung [x] alu; 7 pc. dening, up. disrêngêni [x] êmbahne; karo-karone, sakarone, karo pisan: loro kabèh katut; [x] dene (manèh) n. kalih dene (malih) k: lan manèh, apa dene, luwih-luwih; kc.
wêktune kang mêsthi; [x]-an: dhuwit pituwas marang wong kasewa sawahe marga tandurane (têbu) kasèp ênggone ngrêmbang (
kn: 1 kuliting dlamakan cakar pitik sing kandêl; 2 sikil jaran saburining tracak; 3 oyod kang mbêndhol ing poking wingwit.
kn. ak kêkurangan marga kasèp; kc. têndhag.
katênta: kn isih nindakake (nggagas) apa-apa marga wis
kang kaping 3 (25 Agustus - 24 Sèptèmbêr); 3 (katigên êngg. k) mangsa ora ana udan.
katigubug: kn. ak woh uwi sing ana ing dhuwur.
rakitan, sapi momotan lsp). II kn: pring sundukan ditrap ing kiwa têngêning prau supaya ora ngglewang. III kn: 1 godhong kang dumunung ing gantilaning woh; 2 laron disunduki ditancêbake ing lèng laron dianggo jontrot; 3 gantilaning tala tawon. IV ut. [x]-an êngg. kn: kalènan kang anjog ut. kang saka ing sawah.
lumrahe ngèmpêri wong tuwane; di-[x] pc: ditanduri kacang; [x]-an: 1 ak. adu landhêping gêgaman dianggo nyoba ampuhe; 2 iwak kang kaprênah ing dhuwur gulu (tmr. sapi, kêbo lsp); 3 ar. wêdhus ing gulu ana prênthile.
kacap: (-an) êngg. kn kêna (kambah) ing banyu.
kacèk: n. kaot k beda, ora padha; di-[x]-i(-ake): dibeda karo kang lumrah, diwènèhi kacèke.
kathik: I (kathèk êngg) kn 1 nganggo, karo; 2 pc. dene ndadak nganggo ... II ngathik kn. ak: 1 nganggêp mitra; 2 ngopèni jaran; kc. kinathik, pakathik. III kn: manuk joan (bngs. dêruk ijo).
panganggo minangka tutuping awak kang ngisor lan sikil; [x] kalèt: kathok cêndhak singsêt; ngathok: mung
nganggo kathok thok; di-[x]-i: diênggoni kathok; [x]-an: nganggo kathok.
ênggone ndhudhuk. II 1 dalaning gêni (wlahar lsp) ing gunung; 2 kw. papan paukuman ing nraka (srana gêni, digodhog); 3 ak. bngs. jêdhing (
lsp. kang dianggo nalèni teko lsp. kang bênthèt; 2 urat saka planangan mênyang jubur; ngawêt: 1 nggêgêt lambe ngisor; 2 buntute dilêbokake ing antaraning
sikile lan suwiwine (tmr. pitik lsp. kang arêp dibêlèh); kc. ngawin, pangawin. II kakawin kw: karangan (têmbang
kawuk: kn. ak slira sing wis tuwa; [x] ora wêruh slirane pc: nacad (maoni lsp) marang liyan ora ngrumangsani yèn awake dhewe luwih ala tinimbang kang diwaoni.
kawul: kn kêsrikan sêrat wit arèn lsp. dianggo êmpan-êmpan dadèn gêni
ora [x] kw têtêp (atine), ora kêgiwang.
kegut: kw kc. keguh.
kèh: n. kathah 1 br. akèh; 2 ak. cacah (wilangane); [x]-[x]-e: kang akèh dhewe; kc. akèh.
keyang: êngg. kn ar. kêrtu cilik.
keyok: kn 1 pêpindhan swaraning pitik lsp. kang wêdi, kalah lsp; 2 pc. kalah, kasoran.
disuwèk lsp) nganggo lading (tmr. godhong lsp).
kèkrèk arèn: pr kanthi rêkasa ut. sumêlang ênggone nindakake.
kèl: (A) kn. tarab ki nggarap-banyu (kang kawitan).
kelangan: n. kecalan k nandhang kapitunan lsp. marga ilang; kc. ilang.
kele: I êngg. kn bumbung pring cilik (dianggo wêwadhah). II êngg: kalah.
ilining banyu; dikèlèkake: dikatutake ing ilining banyu.
keling: êngg. kn bngs. gilingan cilik; kc. kiling.
kèlingan: n. kèngêtan k (sanalika) eling marang apa-apa kang maune wis lali; kc. eling.
kene: n. (ng)riki k panuduh mratelakake panggonan kang cêdhak; dikènèkake n. dipun-katênakên, (dipun-ngatênakên) k.
pucuking wiron dislêmpitake ing sabuk; garis [x]-an: garis saka ing pojok mênyang ing pojok (tmr. pêsagèn).
kènthèngên: kn kêladuk ènthènge; kc.
kengis: kw rada katon sathithik (marga dibiyak lsp); kc. ingis.
(kèngkèn): dipun-[x] k
kêmlandhingan lsp); 2 kêmlandhingan ênom.
kèpèl: I ([x]-an) êngg. kn 1 liranganing wiji kang bakal dadi godhong (tandhon panganing wiji); 2 godhong têmbako
saka wêwancahane, dijupuk sunduk prayogane, kayata tuwa kapirid saka untune wis rowa).
ut. [x]-an) diingêr ukirane ana ing ngarêp (tmr. panganggoning kêris).
kewala: (S) kw mung, bae.
kewan: (A) kn titah kang urip duwe
ing tampar lsp. (tmr. sapi lsp); 2 ora diopèni lan ora diomahi (dikayani) nanging durung dipêgat (tmr. wong wadon);
badhar sêdyane lsp; kc. badhar.
kêbayan: kn 1 wong kang dadi kongkonan (nglantarake dhawuhing panggêdhe lsp); 2 ([x] desa) ar. prabot desa kang dianggo kongkonan.
kêbak: I kn kisènan (diênggoni) kabèh ora ana
supaya ora bisa nurunake (tmr. kewan).
(kêbyok): di-[x] kn digodhog lan dikumbah supaya ilang malame (tmr. babaran).
kn. ak lunga kabèh. II kn: ar. piranti dianggo nepasi (nggusah lalêr, ngisisi lsp) kang digawe wulu,
kang kakehan brayat; [x] nusu gudèl pr: wong tuwa njaluk pitutur wong ênom; [x] lumaku dipasangi pr: nêmaha (njaluk) diwènèhi pagawean abot; [x] lumumpat ing palang pr: ngadili prakara ora nganggo wêwaton; [x] bule mati setra pr: wong pintêr ora ana sing nganggokake; [x] mutung ing pasangan pr: nindakake pagawean durung nganti rampung wis lèrèn; [x] mulih ing kandhange pr: wong lunga (barang ilang) bali manèh ora kalawan disêngaja; [x] rompon pr: wong sing wis tuwa bangêt; pisah [x] pr: pêpisahan nanging durung pêgatan (tmr. bêbojoan); têpung [x] pr: wis wanuh nanging durung wêruh jênênge; di-[x] ranggah pr:
kêbombang: pc nandhang susah dening wis kêbacut kliru pamilihe lsp.
kêbo mênggah: kn ar. dhapuring kalung.
mbayar kang dudu mêsthine (mung marga luwih sathithik cacahing dinane lsp).
kêdhangkalan: êngg. pc kêdhakalan.
kêdhangklèh: pating [x] kn. ak katon padha dhêngklèh-dhêngklèh.
kêdhangklik: pating [x] kn. ak gumantung obah-obah.
kêdhangkrang, ngêdhangkrang: kn linggih ing papan kang
panganan lsp. kang diaturake marang dhêdhuwuran lsp).
kêdhaplang: pating [x] kn. ak padha ndhaplang; kc.
bisa nggarap-banyu (tmr. wong wadon); 2 ak. wong lanang kêbirèn.
kêdhik: êngg sathithik; sa-[x] k:
kêlantur: kn 1 kêbanjur-banjur (ênggone duwe kamanuhan ala lsp); 2 kêbanjur owah saka baku nanging wis kaprah (tmr. têtêmbungan lsp); kc. lantur.
ing banyu, kêlêban banyu; 2 ora anggrung (ora mbuwang swara), ora katon sumringah (tmr. warna). II
wayanganing wayang wlulang (uga kanggo ing gambar sorot); nganggo [x]: nganggo aling-aling (ora barès).
kêliru: ak kc. kliru.
kêmadhah: kn (ut. di-[x]-ake) diêlih (ngalih) mênyang panggonan liya (tmr. saradhadhu, wong nyambut gawe lsp).
kêmanigan: êngg. kn. ak 1 kêpêksa ngêdol barange kanthi rêga luwih murah tinimbang karo panganyange kang dhisik; 2 ora kêdadean (kang disêdya lsp).
kêmanungsan: kn. ak konangan ing wong; kc. manungsa.
kêmantèn: êngg. kn pangantèn.
(kêmanyu): di-[x], kêmanyon kn. ak diwêdêl (diwèntêr) biru nom.
kêmangga: kn ar. kewan bngs. kêmlandhingan lsp.
kêmanggang: kn isih cilik prayoga yèn diolah panggang (tmr. pitik).
kêmangi: kn ar. têtuwuhan godhonge sok dianggo lalab; lanang [x] ks: wong lanang kang
trutul putih ing awak (bakal dadi pathèk lsp); 5 ent. dadi ngalamating ...; di-[x] n. dipunsêkar k: 1 ak. direngga ing kêmbang lsp; 2 dicorak
kêmbang borèh kang ditumpangake ing tukon pasar (dianggo sajèn).
kêmbang gula: kn panganan mut-mutan kang digawe
bocah kêmbar lanang karo wadon; [x] gantung: bocah kêmbar sing siji laire lêt sawêtara dina; [x] mayang: gagar mayang kanggo sarat
piranti dianggo ngenggak-enggokake lakuning prau, dikêmudhèni: 1 dienggak-enggokake lakune (tmr. prau); 2 ent.
dipèpèt) ing cangklakan; 2 dipèpèt ing wlakang; 2 pc. dikanthi, diopèni lan diayomi; 4 dikayuh (tmr. wade lsp); di-[x]-ake: dikayuhake; [x]-an: 1 indhing (gombal ut. kacu dilinting dianggo cawêt yèn pinuju nggarap banyu); 2 wade lsp. kang dikayuh; 3 êngg. pangindhung; 4 êngg. diluputake ing pagawean desa mung kapatah nyambut gawe ing prabot desa. II kn: bngs. gêrèh.
kêmpyang, kêmpyung: kn. ak rame tmr. swara; di-[x]-i: direwangi supaya mundhak rame.
kêmplang: I di-[x] kn 1 ak. dipepe ing panasan; 2
up. [x] ing tumbak, [x] pajêg: 3 bisa dipigunakake, up. [x] dipangan; 4 olèh (ora dilarangi), up. [x] sabên wong [x] mlêbu; [x] ing pati br: bisa mati; ora [x] ora: kudu; dikênani ak: ditamani: dikênakake: 1 ditamakake nganti kêna; 2 ditumrapake marang, dicakake marang; 3 dililani, diidini.
praboting abah-abah jaran sing dipasang ing cangkêm; dikêndhalèni: 1 ditrapi kêndhali; 2 ent. dipêpêg, dicandhêt; 3 ws. ak. diapusi.
dianggo nuntun (nancang) raja-kaya; 2 êngg. ak. paladèn sinoman; kc. pandharat.
kêndhat: kn (ora [x]) (ora) pêdhot-pêdhot (tanpa pêdhot, banjur bae);
nglumpruk tanpa daya; ngêndhêrêk: katon nglumpruk tanpa daya.
kêndhi: n. lantingan k wadhah banyu kang digawe lêmah (grabah) nganggo
kêndhih: kn. ak 1 kalah, kasoran; 2 nungkul, kêdhêsuk; kc. êndhih.
kêndhil: kn piranti dianggo ngliwêt kang digawe lêmah ut. têmbaga.
kêndhit: kn 1 tali (angkin lsp) kang dianggo sabukan; 2 corak putih lsp. kang ngubêngi wêtêng lsp; 3 watêsing mega ing gunung; 4 êngg. ban (ing layang lsp); 5 êngg. kalènan kang têngah (tmr.
kêndhuruk: pating [x] pc padha katon nglumpruk (nyêkukruk),
duwe pakarangan lan omah nanging tanpa sawah (tmr. wong ing padesan); kc. kêndho.
kang ana ing sadhuwuring intip; 2 kang pungkasan, kang enak dhewe. II mak [x] pc: katêrangan tumibaning
bolah rami, tali (tampar) ing pancing.
kênol: (W) kn 1 oyod kang mbêndhol; 2 pc. pêntholing putêran lawang.
kênong: I kn 1 ar. rêricikaning gamêlan sisihane kêthuk; 2 (ut. [x]-an) taningan sêga (dicithak ing bokor lsp); di-[x]-i: ditaningi nganggo cithakan
ak marêm dening ditimbangi (ênggone sih lsp); kc.
para: kn. ak nganti adoh bangêt (ênggone mlaku lsp).
kêparan tutuh: kn dadi tutuhan, ditutuh; kc. tutuh.
kêparat: kn. ak wong kapir (lmr. dianggo pamisuh).
kelangan, ana kang ilang; [x] obor: pêdhot aluraning sêduluran marga ora ana sing nggênahake; [x] (pa-)saban: ora
kêpyak: I êngg. ak ar. rêricikaning gamêlan (nywara pyak-pyak). II ([x] pisan) êngg: 1 kang kawitan; 2 wiwit; di-[x]-ake: 1 pc. diumumake, diwratakake ing akèh; 2 dipitongtonake (tmr. wayang wong lsp); 3 digiyarake kanthi samuwa (tmr. têtêpan pangkat lsp); [x]-an: têtêpan pangkat. III êngg. kn: (wong desa) lumrah.
kabèh bêbarêngan (pêrlu nandangi pagawean lsp); 3 êngg. kang wajib nindakake pakaryan gugur-gunung (tmr. wong ing desa); [x] lampit: kabèh kêrik ora ana sing kari; di-[x](-ake): kabèh padha dikon tumandang (nglumpuk lsp); [x]-an: pakaryan aradan (kabèh dikon tumandang).
kêrik: di-[x] kn 1 dicukur sathithik sarta dipacak rêsik (tmr. alis, sinom lsp); 2 dikêrok saka sathithik nganggo lading lsp. (tmr. barang kang atos), diilangi (dibubrah) nganggo lading (tmr. tulisan); [x]-an: kang
yèn kêras pc: sênadyan ora sêmbada, nanging duwe gêlar ut. katon gagah; di-[x] ak: disuduk ing kêris; di-[x]-i n.
kêrcap: pating [x] pc padha kêcap-kêcap; kc. kêcap.
kêrcip: pating [x] pc padha nywara kaya bocah nusu.
kêsait: pc 1 katon gagah (bêcik sandhang panganggone lsp); 2 dikasihi; 3 rampung; kc.
kn kêna ing apa-apa kang kêmlawe lsp. kc. sampe.
kêsandhang: kn. ak dianggo, dilakoni (ditêmahi); lara [x]
wadhah), dikêbut-kêbutake (supaya rêsik).
kêtail: kn. ak nêmahi cilaka.
kêtawis: kn ora katon (kelangan lacak) marga campur ing wong akèh.
kêtêp: kn. ak 1 kang pinggir dhewe (tmr. barisan lsp); 2 pinggiraning rambut (ing bathuk)
kêtungkak: kn 1 kêna ing tungkake; 2 pc. lagi arêp mangkat wis ditêkani; kc. tungkak.
kêtungkul: kn nganti lali apa-apa dening mêmpangmêmpêng. nindakake pagawean lsp; kc. tungkul.
kêturahan: n. kêtirahan k ana turahane; kc.
kêcak: êngg. kn gupak ut. kêna ing (tangane, sikile lsp).
kathok), kèlèkan (tmr. klambi, kêbayak).
kikil: I kn. 1 iwak ing sikil wêdhus (sapi lsp); 2 ak. ukuran jêmbaring sawah (½ jung). II ngikil pc: tansah watuk bae.
kikir: I kn. piranti dianggo matar ut. ngêlus kang digawe waja gêrêt-gêrêt; di-[x]: digosok (
sadawaning jênthik(-manis) têkan ing jêmpol kang dibênggang; di-[x]-i: 1 diukur dawane nganggo kilan; pc. disêpèlèkake, dipêsthèkake yèn mêsthi ora bisa,
lsp. kang digawe ngêrèkake kuping, jangkrik lsp; 2 (sunduk [x]) saèm. pantèk ing sanggan blandar; dikilèni: 1 dikêrèkake lsp. nganggo
kimpling-kimpling: pc. katon bêning rêsik (banyu ing gêndul lsp).
kimpul: I kn. ar. têtuwuhan kang
kinanthi: 1 kw. digandhèng, dibarêngi; 2 ar. têmbang maca-pat; kc. kanthi.
kincang: I êngg. kn. 1 rewang, wong kang nyambut gawe ing prabot desa; 2 suwiwining prau (kang digawe pring lsp. dianggo timbangan murih ora ngglewang); [x]-an êngg: prau kang nganggo kincang. II kn. ak: obahing alis (minangka sasmita); di-[x]-ake alise: alise diobahake (dianggo sasmita lsp).
kincêr: kn. matane sasisih diêrêmake (kaya yèn ngincêng
kipat-kipit: pc. tansah obah-obah buntute; kc. kipit.
kipe: kn. ak. ipe.
kipêr: I kn. kêpêr (ar. bakal). II (inggris) kn: kang njaga gul (tmr. dolanan bal-balan.).
kiping: kn. ak. 1 pinggir; 2 panjawat (tmr. barisaning wadya-bala).
kipit: êngg. kn. tepas (kêpêt)
kipu: ut. kêkipu kn. 1 adus lêmah mbludhuk ana ing lêgokan lsp. (tmr. pitik, manuk); 2 pc. krasan (jênak) bangêt.
jangka, mangsud); 2 mung miturut panduga bae, kurang luwih; klêbu ing [x]-[x]: dinyana; ora [x]-[x] pc: bangêt, kêluwih-luwih; ora nganggo [x]-[x] pc: tanpa duga
kirik: kn. anak asu, asu cilik; rindhik [x] digitik pc: banjur agahan tumandang lsp. (marga wis kêpengin ing sadurunge).
kirim: n. kintun k. mènèhi (sarana dititipake) marang wong kang adoh panggonane, [x] donga: ndongakake, nyêmbahyangake; di-[x]: 1 diêtêri (pangan lsp) saka ing omah (tmr. wong mêgawe lsp); 2 dipêpêtri sarana disajèni kêmbang lsp. (tmr. kuburan); 3 pc. dibayar anakane supaya ora lêbur (tmr. gadhèn); di-[x]-i: diwènèhi apa-apa kang dikirimake; [x]-an: 1 apa-apa [apa-...]
kn. ikal-ikalan lawe ing pangantihan; ula [x]: ar. ula cilik; iwak [x]: iwak ing kempol (sapi, kêbo); randha [x]: randha sing duwe anak lanang (dadi wajib kêna ing aradan gugur gunung lsp).
kita: 1 kw. aku lan kowe kabèh; 2 êngg.
godhong cilik ing gantilaning woh lsp; 2 layang (wujud
obèngan sing diubêngake ing angin (ut. banyu); 2 ak. pêrkutut.
kitrah: (A) kn. ak. (jaman [x]) jaman
tmr. wong wadon); dikiwakake: 1 disisihake (didokokake lsp) ing kiwa; 2 (ut. dikiwani ak) ora diopèni (dirêmbug), dilirwakake; 3 ak. disingkirake, didhêlikake; kc. pakiwan.
rasukan k. ar. sandhangan kang minangka tutuping awak (wujud lan arane warna-warna); malik [x] pc: mbalik ngiloni mungsuh;
klancêng: kn. bngs. tawon cilik-cilik kang nganakake malam; kc. lancêng.
dipepe ana ing panasan; kc. glanthang.
klanthe: kn. tali kang dianggo nggandhèng bênik (ing gulon lsp).
klanthung: kn. 1 ak. ora cêkêl gawe apa-apa (tmr. abdi-dalêm, sêntana
klasutan: êngg. kn. kulit kêndhangan (ing êndhog lsp).
klacèn: kn. lêgokan (kalenan) dawa.
klacir: pating [x] pc. katon dhuwur-dhuwur lancip; kc. kacir.
klathak: I mak [x] pc. pêpindhan swaraning nothok lsp. II [x]-an kn: lêmah garing ing sapinggiring kali. III êngg. kn: gorèngan mlinjo.
klawe: pating [x], [x]-an pc. padha obah tangane kaya ngawe-awe; kc. awe, kumlawe.
klawèr: pating [x], nglawèr, [x]-an êngg. kn. katon dawa nglèmbrèh (tmr. tali, tampar lsp); kc. klèwèr.
klawêr: I [x]-[x] kn. rêrêgêd ing banyu lsp, kang katon dawa-dawa; ora ana [x]-[x]-e pc: ora
kn. warna kaya warnaning awu (sêmu biru).
klawung-klawung: pc. krasa jêlèh (marga nganggur bangêt).
klebat: mak [x] kn. katon sadhela (malika mlaku lsp); sa-[x]-an: satleraman ing nalikane mlaku; kc. kumlebat.
(klèbèk): pating [x], [x]-[x], [x]-
tiba) kabur nglayang (tmr. godhong lsp); 2 ak. godhong garing (kang wis tiba); [x] kabur kanginan pr: lunga
oyodan (ing wit rumambat) kang kêna dipangan.
(klisik): nglisik kn. obah alihan (tmr. wong turu); [x]-an: tansah obah
tansah mlaku-mlaku sêmu nggêgolèki, bingung golèk butuh lsp.
klithik: êngg. kn. klinthing cilik; mak [x]: nywara mak thik; kc. kumlithik, wayang klithik.
klithikan: kn. bakul (dodolan) kabutuhan padinan warna-warna kayata: bolah, lading, sabun lsp.
kliwa: (S) kw. ak. kêdhi.
kliwat: n. (kê)langkung k. wis liwat, wis luwih; [x]-an n kêlangkungan k: wis diliwati, ora kêpetung; kc. liwat.
kliwêng-kliwêng: kn. ak. kliyêng-kliyêng.
kliwêr: pating [x], [x]-[x], [x]-an pc. 1 tansah katon (têka lsp); 2 katon dawa-dawa ana ing
kluku): di-[x] kn. ak. diêkum ing banyu, banyune banjur dianggo tamba (tmr. jimat lsp); banyu klukon ak: banyu kang wis dikumi jimat lsp, dianggo tamba
klukuk: kn. pipa ing tênggoke nganggo wadhah banyu.
klulur: pating [x], [x]-[x]
sathithik didadèkake siji; di-[x]-ake: dikumpulake dadi siji, didadèkake siji; (kê-)[x]-an: 1 olèh-olèhane nglumpukake; 2 kumpulan padha patêmon; 3 padha ngumpul (nglumpuk).
klumprak-klumpruk: pc. katon kaya tanpa daya; kc. klumpruk.
klumpruk: pating [x] kn. padha têtumpukan ora tata, ent. padha ambruk tanpa daya; nglumpruk: ambruk tanpa daya.
kluntrung: pating [x] êngg. pc. padha lunga sêmu ora kêduga.
klunthangan: êngg. kn. ugal-
swara ut. nywara sêru (tmr. jago, ing wayah esuk, arêp tarung lsp. uga dianggo ent).
kloko: mak [x] pc. sanalika kêndho ut. ucul.
klokop: pating [x] kn. katon padha mêngkab-mêngkab (tmr. klika lsp); di-[x]-i: disèsèt ut. dijupuk kulite (
isèn-isèn); 2 didokoki lowahan ing layang lsp, kang bakal diisèni; kc. lowong, nglowong.
klowos: pating [x] kn. ak. padha kothong (bolong); nglowos ak: ora olèh-olèhan, lêgèh bae.
ku: n. -kula k. sêsulih pandarbe utama-purusa.
kubalan: kn. ak. kêna ing ubaling gêni lsp; kc. ubal, mubal.
dawa lan ambane, awangun pêsagi (tmr. kacu lsp); 2 êngg. kacu; 3 pêsagèn; 4 awangun dhadhon (dawa, amba lan dhuwure padha); 5 ak. kurup, sumbut; 6 (ut. [x]-an) ar. dolanan mawa totohan nganggo kêcik dibyukake banjur ditutupi
ut. kêkudhung, [x]-an) nganggo tutup ut. aling-aling (slendhang lsp) ing êndhase; [x] indhing (tapih) pc: (wong lanang) kalah bangêt
bocah kapiran, wong kêsrakat lsp), diêpèk mantu kanthi disangga sawragat kabutuhane; ora ngukup: ora olèh-olèhan, wis ora kêna dipèk pigunane; tanpa [x]-an ak: ora olèh apa-apa.
(kukur): [x]-[x] kn. nggaruk-nggaruk nganggo kuku (ing peranganing awak kang gatêl); di-[x]: 1 digaruk ing kuku; 2 êngg. ak: diparud, dikikir, dilus.
kukus: kn. 1 kêbul; 2 uwab (ing banyu kang digodhog); 3 suwur, pawarta; dhuwur [x]-e ak: kêwêntar, misuwur; di-[x](-i): dimatêngake sarana sumubing wedang; [x]-an: piranti dianggo ngukus bêras ing nalikane adang (
kn. pêpucuking surah ing kurän (kalumrah dianggo bêbuka yèn ngaji lsp).
kuli: kn. 1 wong ing desa (kang ora cêkêl gawe); 2 wong kang bêburuh (angkat junjung lsp); [x] kêncêng ([x] baku, [x] kuwat, [x] ngarêp, [x] nomêr siji, [x] pokok): wong tani(-desa) kang baku duwe sêsanggan
kulit: kn. 1 buntêl lapisan kang jaba (tmr. kewan, wong, têtuwuhan, woh lsp); 2 wlulang; 3 klika; [x]-an: 1 kang digawe kulit (ing
kulmak: kn. wong kang pinatah nampani dhayoh (ing nalikane duwe gawe dadi gêgêntine kang duwe gawe).
pc: yèn ora enggal-enggalan (kurang prayitna) bakal ora olèh gawe; [x] kaca pc:
Commpagnie) yaiku pakumpulan dagang ing nêgara Wlanda jaman biyèn kang nancêb pangawasa ing Indhiya kene; 2 saradhadhu; mlêbu [x]: dadi
kumpul: n. kêmpal k. tunggal dadi siji (ora pisah-pisah); ngumpul: nglumpuk, nunggal dadi siji; di-[x]-i pc. dirakêti ênggone sêsrawungan; di-[x]-ake: diklumpukake, didadèkake siji; [x]-
banyu, tibaning udan lsp); 2 nywara krêsêk-krêsêk (godhong garing lsp); kc. krasak.
kumratu-ratu: kn. ak. nggugu karêpe dhewe (kaya ratu, umur-umuraning bocah ± 4 taun).
kumracak: kn. ak. nywara kracak-kracak (tibaning banyu mancur lsp).
kumrèngkang, kumringkang: kn. ak. gumregah tangi; kc. krèngkang.
isih nganggo kuncung (tmr. bocah cilik); 3 pojoking ikêt kang nyongat ing sadhuwuring bathuk; 4 omah cilik sangarêping pêndhapa; wiwit [x] nganti gêlung pc: wiwit cilik nganti gêdhe; ngunjung, [x]-an: nganggo kuncung; di-[x]-i: 1 didokoki kuncung; 2
kunthiwiri: êngg. kn. tansah bali bae, wira-wiri.
kunyik: êngg. kn. unyik: kunyikan pc:
ngèngrèngan karangan lsp. kang dianggo têdhakan (arêp dicap lsp).
kupiya: kn. 1 kupi; 2 conto, tuladha; 3 ak. têdhakan, turunan; 4 lêlakon kang wis dialami (dianggo tuladha lsp).
kupik: kw. ak. kêplok.
kupina: (S) kw. cawêt, kathok.
kuping: kn. talingan ki: pirantining pancadriya kang dianggo ngrungokake; sipat [x]: (mlayu) bantêr bangêt; [x] budhêg dikoroki pc: wis ora krungu (êmoh ngrungokake) mêksa dirungoni; [x]-an: wêsi kolongan ing kiwa têngêning wajan, pêthi lsp. (dianggo cêkêlan).
kn. ak: (wong [x]) wong kang ora pracaya ing Allah; kc. kapir.
kupon: I kn. têtiron (gambaran lsp) kupu. II kn: girik (layang)
kêsêthithikên, durung cukup(-ganêp); 2 pc. ora (-pati), up. [x] pantês; 3 isih durung tumêka ing papan (waktu) kang ditêmtokake, up. [x] 5 dina, [x] 5 pal; 4 ([x] saka) luwih sathithik tinimbang karo; 5 pc. suda; [x] ajar ([x] sogok êngg); ora ngêrti tata-krama, cênthula; [x] têrang: 1 ora pati têrang (samar); 2 (kirang priksa êngg.
ut. digojagi ing banyu (tmr. wadhah, kulah lsp); 2 pc. disat, diêntèkake kabèh (dhuwit lsp);
kurêb: kn. perangan kang lêgok ut. kang dumunung ingisor (tmr. wadhah lsp. kang disèlèhake) kb. lumah: sa-[x]-ing langit br: kabèh kang tinutupan ing langit (jagat); di-[x]-i: dirungkêpi, diantêpi bangêt; di-[x]-ake: disèlèhake lumahe kang dhuwur didokok ingisor;
kurung: I kn. 1 ak. apa-apa kang
dilêbokake ing kurungan; 3 pc. dipiyara ora olèh lunga-lunga (tmr. tlèdhèk lsp); [x]-an n. sêngkêran k: 1 piranti dianggo ngurung manuk (pitik lsp); 2 kang dikurung, kb. umbaran. II êngg. kn: lunga mênyang panggonan liya buruh dêrêp (tmr. wong wadon); [x] munggah lumbung pr: batur dipèk bojo.
kurup: I pc. sumbut, timbang karo kangèlane; kc. urup, korup. II (A) kn. ak: 1 aksara Arab; 2 aksara petungan taun (ing pananggalan).
tata. II kn. ak: lading cilik nyanthuk kanggo mbolong wrangka.
kusir: (W) I kn. tukang
sajak wigati bangêt (gita bangêt).
kusur: tanpa [x] kn. ak. tanpa pangrêmbug(-pikiran, -dunung).
kusus: (A) kn. ak. 1 wis rampung, wis ditêtêpake (dianggêp bênêr); 2 mligi, mung tumrap prakara sawiji (
kutu: I [x]-[x] (wong) walang ataga kw: sakèhing titah (kewan) kabèh. II kn. ar. têtuwuhan
têtuwuhan; ngucing pc: (kaya kucing) melik bangêt marang. II pc: pêndhukuling daging ing lêngên (marga
kucur: I êngg. kn. banyu kang mancur (saka ing pancuran lsp); kêkucur ak: raup (adus lsp) ing pancuran; kc. kumucur. II kn: 1 ak. talènan ing pucuk ut. bontoting ulês mayit lsp; 2 ar. panganan kang digawe glêpung bêras.
kuwadhe: êngg. kn. palinggihaning pangantèn kang ditêmokake.
dikuwasani: diwêngku (dirèh lsp) dening; dikuwasakake: 1 diwènèhi wêwênang mungguhing…; 2 dipasrahake marang.
koblok: êngg. kn. goblog.
kobok: ut. kêkobok kn. ak. nyêmplungake sikil (tangan) ing banyu diobah-obahake; di-[x]-ake: dicêmplungake ing banyu (wadhah isi banyu, tmr. tangan, sikil); [x]-an: 1 manci lsp. kang dianggo wisuhan; 2
kn: 1 êngg. sênthong; 2 ak. sênthong têngah.
kobot: êngg. kn. klobot.
kobra: I kn. ak. sumêbar kawruhan ing akèh; 2 ora dadi, tanpa kawusanan; dikobrakake ak: 1 dikandhakake mrana-mrana; 2 diwurungake. II kiyamat [x] (A) kn. ak:
kêna sêmbagine pr: rumangsane ngapusi nanging sajatine kapusan.
kojah: êngg. kn. 1 ak. crita; 2 kandha, gunêman, ndongèng; di-[x]-i êngg: 1 dikandhani; 2 dicritani; di-[x]-ake êngg: 1 dikandhakake; 2 dicritakake.
kojar: kw. kacrita, kocap; kc. ujar.
kodhik: êngg. kn. ciyut.
kodhun: kn. ak. médhun (ora kêjarag).
kodhok: kn. ar. kewan bngs. bancèt, kongkang lsp; [x] ijo: 1 bngs. kodhok ing gêgêr ijo (kêna dipangan); 2 pc. dhuwit kêrtas; ngodhok pc: 1 mlaku ndharat; 2 ngundhuh suruh kang dumunung ingisor (tanpa mènèk); [x]-an: 1 têtironing kodhok (ent. dhepok, cilik); 2 (suruh [x]-an) suruh olèh-olèhane ngodhok.
saka ing kadohan (nédya mbegal lsp); di-[x]: ditut-buri saka ing
ninggal pagawean sing durung rampung; tunggal [x]-an ak: tunggal pagawean. II kn: 1 êngg. manggrok; 2 ak. kukuh.
wadhah banyu); klambi [x] êngg: klambi cêndhak (anggone wong
ut. [x]-an) kn. ak. (banyu [x], soga [x]) banyu ut. soga kang wis dianggo (ngumbah, nyoga); di-[x] ak: dikum lan dicêncêm ing (banyu warangan, tmr. kêris, banyu soga tumr.
kw. alus, sarèh; kc. kumala.
komaran: êngg. kn. sajèn marang lêlêmbut (kêmbang, panganan lsp).
kombak-kombul: kw. munggah-mudhun katut ing ombak (tmr. prau lsp).
lsp. kang tinanggênah ngrancang ut. nindakake sawijining bab.
komuk: êngg. ak. kondhang, misuwur.
komuni:(-suci) kn. roti
kw. 1 sumorot padhang; 2 têrang, cêtha.
kon: di-[x] n. dipunkèn k. (ing) andikake, dikêrsakake, didhawuhi ki. dipurih
panggonane wong duwe gawe (njagong, nyumbang).
konjêm ing siti: kw. êndhase nganti mèpèt ing lêmah (urmat bangêt
konok: I si[x](-onggrok) pc. wong kaya mêngkono kuwi. II di-[x]-ake n. dipun-katênakên k. pc: ditindakake
katon ing akèh, misuwur. II (W) pc. 1 mêmungsuhan, lêlawanan karo; 2 mungsuh.
kontrag: kn. 1 oyag bangêt (tmr. lêmah lsp); 2 br. orêg, gègèr.
kontrak: I êngg. kn. misuwur. II (W) kn: 1 prajanjian (nyambut-gawe, dagang lsp); 2 têgal [x] êngg. palêmahan kang ditanduri wit jati manèh (sawise ditêgori kang tuwa); 2 dikon nyambut gawe sarana kontrak; [x]-an êngg. pc: nyambut gawe buruhan (tanpa ingon).
kontrang-kantring:(-an) kn. ak. montang-manting,
kopyor: kn. 1 putihan lan kuningane campur (tmr. êndhog); 2 isine ngglombyar (tmr. krambil, sêmangka lsp).
digosokake ing wlulang lsp. (tmr. lading lsp); 2 dipususi supaya putih rêsik tmr.bêras lsp); 3 êngg. dirêsiki sukête lsp.
(kosèr): [x]-[x] kn. ak. ngglangsur maju; di-[x]-ake ak: diklangsrahake ing lêmah; [x]-an êngg: godhong têmbako kang ngisor dhewe.
nggosok-nggosokake awake (tmr. kewan lsp);
kaanane, kc: gêdhe karo cilik, dawa karo cêndhak.
kosong: kn. 1 êngg. kothong, suwung; 2 ora ana sing nunggang (tmr. kreta sewan lsp); 3 êngg.
kothong: kn. 1 ora ana isine (tmr. wadhah lsp); 2 pc. tanpa kawruh, bodho,
krajan: kn. 1 ak. nêgara kang kabawah ing raja, wêwêngkoning raja; 2 desa kang diênggoni ing lurah; 3 ak. nêgara kang didunungi panggêdhening tlatah; 4 ak. pakarangan gadhuhan marang abdi-dalêm; kc. raja.
kraèk: pating [x] pc. padha bêngok-bêngok.
gamping; 3 pc. (ukuman [x]) ukuman dikon nggarap dalan lsp; di-[x]: 1 diurug ing krakal (tmr. dalan lsp); 2 pc. diukum dikon nggarap dalan lsp; [x]-an: dalan lsp. kang
sipat; 4 kn. têmbung pakurmatan (ing unggah-ungguhing basa); 5 ki. laki, rabi; 6. kw. bojo; kaum [x] pc: wong cilik, buruh; ngapus [x] pc: ngapusi sarana alus; nyangga [x] pr: ngêpenaki rêmbug; ngungkak [x] pr: nêrak tata-krama; dikramani: dibasani (dijak gunêman nganggo têmbung krama); dikramakake: 1 ditêmbungake krama; 2 ki. diomah-omahake (dirabèkake, dikalèkake).
krama desa: (n. [x] dhusun k): têmbung krama kang ora kaprah (ênggon-ênggonan).
krama inggil: kn. têmbung krama kang urmat bangêt.
kramakala: kw. sore, wêngi.
kraman: I kn. (wong-wong kang) nglawan ut. mblela marang panguasa (nêgara);
kramat: (A) kn. 1 ak. kaluhuran, pakurmatan; 2 (duwe-) kasêktèn (tmr. para suci, kuburan lsp); 3 (ut. [x]-an kuburane wong
krambyang: pating [x] kn. ak. pating krambyang: [x]-an,
kramyas: pating [x] kn. pating kranyas.
kramun-kramun: êngg. kn. rada grimis.
(krampyang): di-[x] pc. disrêngêni (diujar-ujari) sêru.
krampul: pating [x] kn. padha katon kumampul; kc. kampul.
kran: (W) kn. pancuran ing bumbungan banyu lsp.
krana: kn. ak. jalaran, sabab; [x] alus: ora kanthi pêksan (ora kasar-kasaran); [x] Allah: atas karsaning Allah; [x] bêcik ak: kanthi bêcik (tanpa pêpadon lsp); [x] ngapa ak: kêna apa, sabab apa.
ngrangsang, ngangsa bangêt; kc. rangsang.
kraos: k. 1 krasa; 2 krasan.
krapa: I kêkrapa kn. golèk krowodan (pangan lsp) mênyang ing
ing rasa, bisa ngrasakake; kc. rasa.
krasak-krasak: kn. pêpindhan swaraning godhong garing disasak, banjir lsp; kc. kumrasak.
krasan: n. kraos k. wis krasa sênêng kaya ana ing omahe dhewe.
krastala: kw. kuwasa, sêkti.
krastin: kn. ak. kêsting.
kratak: I [x]-[x] kn.
kratok: êngg. kn. bngs. kacang rambat.
kraton: kn. 1 kang diêrèh ing ratu, pangrèhing ratu; 2 dalêming ratu; kc. ratu.
kracak: I êngg. kn. tracak. II [x]-[x] kn. pêpindhan swaraning banyu mancur lsp.
kracan: kn. ar. dhapuring tumbak.
kracung: pating [x] kn. padha ngacung; kc. acung.
krathung: pating [x] kn. padha ngathung; kc. athung.
krawak-krawak: kn. pêpindhan swaraning banyu mili ing grojogan lsp.
krawangan: kn. rangrangan, bakal kang sumrawang.
(krawat): di-[x], [x]-an kn. ditalèni ing kawat lsp. supaya aja kêbanjur pêcah (tmr. teko lsp) kc. kawat.
krawitan: kn. 1 kagunawalus;kagunan alus. 2 ar. gêndhing.
krawyada: (S) kw. ak. kewan galak.
(krawu): di-[x] kn. diurab lan dicampur karo barang kang
rodha papat digèrèt ing jaran; [x] montor ak: montor.
krètèg: I ngrètèg kn. 1 padha rontog (gogrog) godhonge lsp; 2 pc. saya suda kasugihane (dadi mlarat); [x]-an êngg: 1 pari kang disêbar garingan (tanpa diêlêbi); 2
pari kang gampang gogroge saka ing wulèn. II pating [x] êngg. kn: pêpindhaning swara saèm. kracag-kracag.
krècèk: I kn. 1 irisan wlulang didang banjur digaringake (yèn garing bisa mlêmpung digawe lawuh); 2 ar. panganan gorèngan. II êngg. kn: jrangkong (raganganing wong lsp). III [x]-an êngg.
krênêng: kn. 1 wadhah kang digawe nam-naman pring arang-arang (dianggo wadhah woh-wohan lsp); 2 nam-naman pring dianggo mbrongsong wowohan; di-[x]-i: diwadhahi (dibrongsong) ing krênêng.
krênis: pating [x] pc. padha kêmayu; kc. kênès.
krênuk: pating [x] pc.
nggêgulang, nindakake; 4 tumindak, panggawean.
krigaji: kn. ak. ar. pajêg marang lurah tabon (katur panjênênganing ratu).
krigan: êngg. ak. kêrigan.
kriya: kn. 1 ak. pakaryan, pagawean (kaya dene kêmasan, pandhe lsp); 2 tukang (kêmasan, pandhe lsp); 3 (têmbung [x]) têmbung kang mratelakake solah (tandang, tindak).
kriyak-kriyak: kn. swaraning mamah timun lsp.
kriyèk, kriyik: pating [x] pc. padha nywara tmr. kuthuk lsp.
kriyêk, kriyês: mak [x] pc. sanalika rêmuk (ditindhês lsp).
kriyin: êngg. kn. 1 dhisik; 2 biyèn.
kringik: pating [x]: padha nangis lirih; kc. ringik.
kringkêl: pating [x] kn. padha rêringkêlan (ngringkêl); kc.
dicacad (diwaoni tindak-tanduke lsp), diudhar patrape lsp. ana ing layang kabar.
kriting: êngg. kn. brintik.
kricik: pating [x] kn. pêpindhan swaraning dhuwit gathuk, ilining banyu lsp.
kriwidan: pc. dhuwit kang diwêtokake saka sathithik (bècèran).
(kriwik): [x]-[x] pc. pêpindhan swara ilining banyu kalènan lsp; [x]-an: kalènan cilik; [x]-an dadi grojogan pc: prakara cilik dadi prakara gedhe.
kriwil: I pating [x], [x]-[x] pc. pating cruwil.
nyabrang ing banyu; ngrubyuk: nyabrang ing banyu.
krubut: I pating [x], [x]-[x] pc. padha nywara krêbêt-krêbêt (mlaku rikat lsp).
padha obah tmr. kewan cilik-cilik; kc. ugêt.
krumpyang-krumpyang: êngg. ak. pêpindhan swaraning dhuwit lsp.
krumpyung: I kn. 1 (ut. [x]-[x]) pc.
kruwut-kruwut: kn. ak. krubyuk-krubyuk; ngrobyok ak: ngrubyuk; di-[x]-ake ak:
krompol: pating [x], [x]-[x], kêkrompolan kn: padha ngumpul dadi siji; ngrompol: ngumpul dadi siji.
kronjo, kronjot: êngg. kn.
ing têngah, dicowal; 2 pc. dilongi, dicowok. II [x]-[x] kn: pêpindhan swara tibaning banyu mancur lsp.
ksaya: (S) kw. ak. rusak, sirna.
ksama: (S) kw. ak. pangapura.
ksana: (S) kw. ak. sanalika, sadhela; kc. saksana.
sampean iki opo cak???
Balas	Komentar oleh Juned on 20 Januari 2012 21:55
lha iki kansejarah, mosok sejarah iku perlu golek intine
isok ngimbangi bonek pertama iku arek malang hahaha, sakno-sakno kumpulan ronjot bakso lan ndeso iki rek, wes jarno ae ancen pengen ngetop kok wong malang iki hahahahaha,..
Marshal Davout di dalam Chudov Monastery di Moskow Kremlin, dilukis olèh Vasili Vereshchagin
Louis Nicolas d'Avout (lair 10 Mèi 1770 – pati 1 Juni 1823 ing yuswa 53 taun), luwih kakenal nganggo
Artikel ngenani biografi tokoh Perancis iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 7 Januari 2017.
“M.A.” | Biso Rumongso
ing Jakarta udakara jam telu sore lan sadurunge dikei pengarahan dhisik. Aku lan kanca-kancaku goleki panggonan ing bus. Sawise iku mangkat.Ing bis aku lan kanca-kancaku padha geguyonan.Lan bengine karaokenan.
Tekan ing Jakarta udakara jam papat esuk.Aku lan kanca-kanca padha golek kamar dhewe-dhewe ing hotel Desa Wisata. Sawise iku padha sholat lan adus. Udakara jam enem esuk aku lan kanca-kanca padha poto-poto. Sawise iku padha sarapan lan nuju Planetarium.
Tekan ing Planetarium aku lan kanca-kanca bisa ngeti lintang, wulan, lan liya-liyane. Sawise iku nuju Gelanggang Samudra. Ing kana ana atraksi anjing laut, lumba-lumba, lan paus putih. Wektu atraksi wis bubar aku lan kanca-kanca nuju ing Dufan.
Ing Dufan aku lan kanca-kancaku numpak kora-kora, bianglala, gajah bledug, mlebu istana boneka lan liya-liyane. Paling nyenengake iku numpak kora-kora.rasane kaya ora nduwe bobot.kaya enteng.Aku nganti njerit-njerit.Numpak bianglala uga enak.Ing dhuwur bisa ngeti pamandangan ing kana iku.Sawise iku kabeh menyang Pantai Ancol lan makan malam. Sawise iku bali ing hotel lan istirahat.jam sanga aku turu namung kanca-kanaku isih padha crita.Udakara jam rolas aku nglilir.Aku ora bisa turu.Aku bisa turu jam siji.
Tekan ing Ciater aku sholat ashar dhisik. Ing banyu panas padha poto-poto lan ciprat-cipratan. Miturut crita banyu kuwi
nyimak.poro sedulur bolo alus slm hngt
assalamualaikum wr wb kangge sedulur kabeh….
ingsun ndalu niki, kawula kang ngawiti, nulis serat kang ingsun arani, serat Hidayat Bahrul Qalbi, anggayuh Sangkan Paraning Dumadi. — Bismillâh,
dhuh Pangeran mugi hanebihna, saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati. —- Bismillâh,
Apa kang ana ing serat iki, mong rasa sedehing ati, ati kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
permohonan,di hadapan Dzat Yang Mahaagung.
Mangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran —
urip niki, mulo kénging nampik milih, pundhi ingkang dipun lampahi, anggoning ngabdi marang Ilahi. —
kanti kiat, jumeneng panggonan mboten mlarat, ngerti wektu madep kiblat, sampurno ingkang dipun
Wolu las kang dadi mufakat, rukun sahe nglakoni shalat, niat nejo, ngadek ingkang kiat, takbir banjur mahos surat, al-fatihah ampun ngantos
banjur ngadek, aran iktidal kanti jejek, tumakninah semanten ugi, banjur sujud tumurun ing bumi, sareng tumakninah ingkang mesti, kinaranan ing tumakninah, meneng sedelok sak wuse obah. — Rukuk
Ampun supé niating ati, nglakoni rukun pardune agami, lillahi ta`ala iku krentekno, amrih murih ridaning Gusti, supados dadi abdi kang
kanthi wigati, niat ikhlas jroning ati, cegah dahar lawan ngombé, nejo jimak kaping teluné, mutah-mutah kang digawé. —-
Limo akhir dadi kasampurnan, ngelampahi rukun parduné Islam, bidal zaroh ing tanah mekah, menawi kiat bandane torah, lego manah tinggal pitnah kamanungsan. — Lima
Semanten ugi aweh pitutur, makna tarékat ingkang luhur, den serupaaken kados segoro, minongko saréngat dadus perahu, kang tinemu mawi ngélmu. —
Mila ampun ngantos luput, dingin nglampahi saréngat, tumuli tarékat menawi kiat, namung kaprahé piyambak niki, supe anggenipun ngawiti. —
Prayuginipun ugi mangertosi, sifat Agungé Hyang Widhi, kaleh doso gampil dipun éngeti, wujud, kidam lawan baqa,
doso sampun kasebat, mugiyo angsal nikmating rahmat, tambah sekawan tansah ingeti, dadiho dalan sucining ati, ngertosi sir Hyang Widhi. —-
Semono ugi awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti, ingkang tansah
Duh sedulur mangertiya, iku dadi tanda lahiring sira, lahir saking jroning batin, batin ingkang luhur, batin ingkang agung. —
kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah, ngedalaken
Pakir, miskin, tiyang jroning paran, ibnu sabil kawastanan, lumampah ngamil, tiyang katah utang, rikab, tiyang ingkang berjuang, muallap nembé mlebu
lan ngombé jroning ari, ananging pasaning jiwa, iku kang kudhu dén reksa, tumindak asih sepining cela.—
Kaji ugi dadi latihan, pisahing siro ninggal kadonyan, bojo, anak lan keluarga, krabat karéb, sederek sedaya, kanca, musuh dho lélakna. —
nyenggal nyenggol ati legaSapa ngerti nasib awak lagi mujurKenal anak e sing dodol rujak cingurJa dhipikir kon padha gak duwe sanguja dhipikir angger padha gelem melu akucah ayo cah sapa gelem melu akucah ayo cah golek kenalan cah ayu
LINDHU gedhe 27 Mei 2006 kepung­kur meksa Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendhangsari, Pajangan, Ban­tul, kurany luwih 18 KM saka kutha Yog­yakarta. Proyek kang wiwit diadani rong taun kepungkur iki minangka kanggo nglestarekake Ian ngluhurake asmane Kyai Ageng Mangir. Dilereni sementara jalaran kabeh tukang kang mbiyantu pro­yek iki padha sibuk ndandani omahe dhe­we-dhewe. Akeh omah ing dhusun konopadha rusak jalaran saka lindhu gedhe iku.Proyeke dhewe uga ngalami kerusa­kan kang ora sethithik. Pager cepuri sisih kidul nggebyak watara 200 m. Gerbang sisih wetan uga ambruk. Landhasan can­dhi retak sisih pojok lor wetan. Kabeh wis didandani. Perlu kawuningan menawa Bp. Suwandoyo kang pensiunan Kapten TNI AD Ian anggota DPRD Bali iku yasa candhi mung jalaran saka mundhi dhawuh gaib saka Kyai Ageng Mangir nalika ana da­leme Singaraja, Bali taun 1985. Panje­nengane kang ahli laku tapa iku ora kejot penggalihe nampa wisik gaib, sanadyan durung tau sesambungan karo Kyai Ageng Mangir. Ngendikane dhawuh gaib iku, mung pak Suwandoyo kang bisa Ian mampu mbangun petilasan Mangir. Pra­beyane kudu ditanggung dhewe, ora ke­na entuk bantuwan saka liya. Pak Suwan­doyo kang peputra telu Ian wayah enem iki bareng nampa wisik iki banjur nyuwun konsultasi karo sawatara paranormal ing Bali. Wosing crita kabeh padha mbenerkedhawuh iki Ian aja kuwatir mengko rak kabeh biaya iki ana, perlu kasumurupan mVawa pak Suwandoyo iki sawijine agen BBM ing Bali.
peribadatan Hindhu ana sakidul Tapak Dalem Palenggahane Kyai Ageng Mangir. Ya ing peribadatan kene iki kilase Kyai Ageng nalika isih sugeng. Kuwi miturut dhawuh kang tinampa. Peri­badatan iki rampung 21 Agustus 1986.Rancangan kang wis disuntak ana ce­tak biru iki
regole cacahe telu, lor, kulon Ian kidul. Saiki kabeh wis ram­pung.Candhi tumumpang ana landhasan kang dhuwure 1,3 m, dijejerake karo lingga-yoni kang sadUrunge dadi pepun­dhen peribadatan. Sisih kiwa candhi ana papan perabuan kang bakale sacara sim­bolis diadani kanthi upacara.Sakulon landhasan iki manggone da­lem Kamangiran wujud limasan saka kayu kang saiki durung dibangun. Kidule uga durung digawe Dalem Keputren. Salor candhi bakal didegake bangsal Paseban Ian Parehan kanggo para peziarah kang padha sowan. Pak Suwandoyo ngendika menawa Kyai Ageng Mangir iku seda di­perjaya Panembahan Senapati, ya mara tuwane dhewe. Panembahan 'Senapati rawuh ana Mataram, kraton Mangir wis ana Ian duwe kedaulatan Ian kekuatan. Kanthi cara alus Kyai Ageng Mangir bisa ditundhukake Ian disowanake ana kraton Mataram, Kotagede. Ing kono panje­nengane diperjaya. Ana
kandha Kyai Ageng seda disedani nganggo tumbak Kangjeng Kyai Ageng Plered.Miturut versi kraton Kyai Ageng diku­bur ana pasareyan Kotagede. Nanging miturut versi trah Mangir jenazahe Kyai Ageng dikubur ana pasareyan Sebarani (Soralaten), salor kulon kota kecamatan Gamping.Saka nggarap proyek candhi iki pak Suwandoyo kang miyos ing Nglipar Gu­nungkidul 80 taun kepungkur banjur priksa sejatine panjenengane iku isihketurunane wong Mangir sanadyan dudu tedhak turune Kyai Ageng.Tilas-tilase kerajaan Mangir iku isih katon nalika jaman Landa. Dhek biyen ing kono ana upacara Grebeg Mangir kang disengkuyung wong sadesa. Mang­kono dongenge para sepuh ing Mangir.Kanggone wong kang seneng ziarah sing kaloka ing Mangir iku Tapak Dalem Petilasan Palenggahan Kyai Ageng Mangir. Krikil utawa bata ukuran gedhe ing sekitar kono iku miturut kepercayaan sawatar warga duwe daya kanggo tumbal utawa srana, mligine kanggo nglungakake wong nyewa omahe. Tapak Dalem iki nalikataun 70-an nate dimulyakake kanthi me­nehi tutup kaca, pager mubeng Ian kawat pager palenggahan.Miturut Babad Kyai Ageng Mangir iku kang sepisan (I) asma Joko Balud, putra­ne Prabu Brawijaya V ratu purlgkasan ing Majapahit. Joko Balud banjur jejuluk Kyai Ageng Megatsari utawa Kyai Ageng Wo­noboyo I, peputra putri kang banjur di­kawin karo Joko Umbul, putrane Panem­bahan Brawijaya Bondhan Surati kang seda obong ing Sawar Gunungkidul. Joko Umbul banjur nggenteni kalenggahane mara tuwane banjur jejufuk Kyai Ageng Wonoboyo II ing Mangir, peputra Joko Guntur kang banjur dipek mantu karo Kyai Ageng Paker kang kaloka kasugihane. Panjenengane banjur jejuluk Kyai Ageng Wonoboyo III ing Mangir. Ya panjenenga­ne iki kang nurunake Kyai Ageng Mangir Wonoboyo IV kang sateruse nggarwa Gusti Raden Ayu Pembayun, putrane Pa­nembahan Senapati.Pak Suwandoyo ngendika menawa alangan sing pokok kang gawe rendhete pembangunan yaiku masalah pembeba­san tanah. Miturut Dinas Purbakala situs Mangir iku asline ambane 2,5 HA. Panje­nengane sajrone nangani proyek wiwit 20 taun kepungkur mung bisa mbebasake tanah 0,5 HA (60 are). Pembangunan candhi iki disengkuyung pendhudhuk ko­no kang
ing wewengkon Kab Temanggung kanthi aweh nomer registrasi atraksi. Paling ora wis ana 100 grup (klompok) budaya jawa sing wis padha nganthongi nomor register atraksi pementasan.
Nomor register mau dadi wigati banget jalaran saliyane wis mlebu inventarisasi pemda kanggone
wektu telung dina mesthi bakal nampa nomer registere" pratelane.
Nganti awal sasi April iki ora kurang saka 100 klompok/grup Budaya Jawa kang wis nduweni nomer register. Grup grup mau kasunyatan padha nduweni pengalaman pentas ing njaban rangkah/daerah kayata kuda lumping Temanggung nate pentas ing anjungan Taman Mini Indonesia Indah (TMII) kang nalika kuwi kober
jawa iku akeh wernane kayata kuda lumping, wulangsunu, kubro siswo, ndayakan, reog, janjanen, kentrung, ketoprak, wayang kulit/wong, sholawatan jawa, kuntulan, penthul tembem Isp. Khusus kanggo fasilitas apadene dana bakal ditliti luwih dhisik utamane bukti ing lapangan.
Jaran Kepang Krido Budaya Sawetara kuwi Pemda Wonosobo uga tansah njaga lestarine jaran kepang ash Wonosobo. 5aliyane ngadani inventarisasi uga ngadani pembinaan tumrap para mudha supaya nresnani budaya jawa mula ora sithik para siswa SMK ing Wonosobo kang prigel njoget jaranan.
Kanggo ngembangake bakate, para mudha uga nganakake kunjungan budaya ing kab Purworejo Ian nggatekake kepiye anane grup jaran kepang "Krido Budoyo" kang nate duwe prestasi juwara 1 festival jaran kepang ing alun2 Purworejo, sumusul juara 1 Tk Jawa Tengah ing Semarang Ian nguwati klompok Ndholalak Purworejo ana ing parade senja ing
AKHIRE BADAN MANI SOKO NGISOR TUMEKANE NDUWUR
YA HUU, YA ROHMAN, YA ROHIM
KULO ATURI MARING AKEN SEDOYO TIMBULAN
Surakarta 1971 Masèhi. Kagiyarake lagi tumrap kagêm kawigatène para kadang mitra trêsna budaya
Luwih Sampurna Pakartine sarana ingowahan asline…
KABUDAYAN TAUN JAWA PANYAKUPE MARANG BABAGAN WUKU LAN MASA-WUKU…
Tumbuking Wuku lan Masa-Wuku sarta Taun lan Windu ...
Laku-jantraning Masa-wuku ing dalêm 4 windu ...
PATHOKANE ANGGOLÈKI MASA-WUKU SARTA WINDU LAN TAUN JAWA ...
PANANGGALAN JAWA 120 TAUN KHURUF ALIP SALASIYAH PON ...
Ing nusa Jawa wiwit sajroning abad 8 Masèhi, kasumurupan wis kêlaku tumindake angkaning tahun Saka kanggo titimasa, iya iku wiwit jaman Kêraton Jawa Hindhu, sabanjure nganti tumêka jaman Karajan Jawa Islam ing Mataram, alame Sri Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma.
Dene taun Saka iku awêwaton taun Syamsiyah, iya iku taun miturut petungan srêngenge, wiwit tumapake taun 1 Saka, kapetung wiwit jumênênge Nata Prabu Saliwagna ing tanah Hindhu, marêngi 14 Marêt 78 Masèhi, panjênêngane nata iku narendra bangsa Sakya, misuwure asmane nganti tumêka ing nusa Jawa kasêbut Sang Prabu Saka iya Sang Aji Saka.
Barêng tumêka jaman Karaton Jawa Islam ing Mataram, ing sajumênêng dalêm Sri Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, ana kêparênging karsa nata yasa paugêraning taun Jawa, awêwaton taun Kamariyah, iya iku taun
rong windu, tuwin bisa mêngku masa wuku kang bisa tumbuk sabên patang windu.
2. Panyakupe kabudayan Hindhu: anggone nglêstarèkake tumindake angkaning taun Saka 1555 kang maune awêwaton taun Syamsiyah, banjur kadadèkake angkaning taun Jawa 1555 kang awêwaton taun Kamariyah.
3. Panyakupe kabudayan Arab: anggone migunakake wêwaton taun Kamariyah, nganggo sasi 12 miturut aran lan tatananing sasine taun Arab, kang wigati tumrap kanggo nindakake prêluning agama Islam.
Barêng yasan dalêm paugêraning taun Jawa iku wis kalakon kaanggit, kalayan mufakate para sujana sarjana ahlu'nnujum, banjur wiwit katindakake tumapake ana ing nusa Jawa lan Madura (kajaba ing Bantên kang ora kalêbu wilayah Mataram), marêngi ing taun Saka 1555.
Mungguh paugêraniung taun Jawa kang awêwaton taun Kamariyah, iku nganggo sasi 12, miturut aran lan tataning sasine taun Arab, kang uga sinêbut sanatu'lhijrat utawa taun Hijrah, ing dalêm sasasi-sasine kawiwitan umur 30 dina, gêntèn karo 29 dina.
Kasêbut ing ngisor iki, pratelane sasi 12, miturut aran lan tatananing sasine taun Arab, kang katulad lan banjur kadadèkake kanggo sasine taun Jawa.
Yèn taun Wuntu, umure sasi Zu'lhijjah wuwuh 1 dina
Kaya kang kasêbut pratelan ing dhuwur iku, sabên 12 sasi utawa sataune umur 354 dina yèn nuju taun Wastu, utawa umur 355 dina yèn nuju taun Wuntu (kang umure sasi Zu'lhijjah dadi 30 dina).
Ananging paugêraning taun Jawa iku ora nganggo windu kang mêngku taun 30 kaya windune taun Hijrah, awit paugêraning taun Jawa iku anduwèni cara dhewe, nganggo windu kang mêngku taun 8, iya iku kang dadi sabab bedane taun Jawa karo taun Hijrah.
Sabên kawiwitan taun Jawa iku mêsthi sabên tanggal sapisan ing sasi kang sêpisan, dadi sabên salining taun mêsthi tumbuk tanggal lan sasine.
Sabên 8 taun diarani windu, sabên salining windu iku mêsthi tumbuk tanggal, sasi lan taune, sarta tumbuk dina lan pasarane.
Sabên wis kêlakon 2 windu, ngancike ing kawitaning windu kang kaping 3, iku mêsthi tumbuk wulane, kaya ing kawitaning windu kang sapisan.
Sabên wis kêlakon 4 windu, ngancike bali marang kawitaning windu kang sêpisan manèh, iku mêsthi tumbuk tanggal, sasi lan taune, sarta tumbuk dina lan pasarane, wuwuh tumbuk wuku lan masa wukune.
Dadi paugêraning taun Jawa iku nganggo windu 4:
5. Taun kang kalima, iku taun Wuntu.
6. Taun kang kanêm, iku taun Wastu.
7. Taun kang kapitu, iku taun Wastu.
8. Taun kang kawolu, taun Wuntu.
Wondene wêwatone bab iki ora nulad kabudayan Arab, nanging tuwuh saka kabudayan Jawa dhewe.
Sabên sawindu Jawa (8 taun), mengku taun Wuntu 3, dadi ing dalêm 15 windu (120 taun) mêngku taun Wuntu 3x15 = 45.
Dene watone taun Hijrah, nganggo windu kang mêngku taun 30, sabên sawindu (30 taun) mêngku taun Wuntu 11, dadi ing dalêm 4 windu (120 taun) mêngku taun Wuntu 11 x 4 = 44.
Awit saka iku, murih petungan taun Jawa tansah ana salarase karo petungan taun Hijrah, sabên petungane taun Jawa wis kêlakon tumindak 15 windu (120 taun), banjur dikurangi 1 dina umure taun Wuntu kang wêkasan,ing sanalika kono mung kadadèkake taun Wastu bae.
Kalayan rêrigên mangkono, dadi nyababake salining dinane kang tinêngêran ing khuruf.
Sabên salin dinane kang tinêngêran ing khuruf, dina kawitaning
Muharram ing taun kang kawitan kang akhire disêbut taun Alif) banjur mingsêr maju sadina, upama maune khuruf Alif Jam'iyah, mungsêre marang khuruf Alif Kamsiyah, dina kawitaning windu Jum'at mingsêr marang Kêmis.
Dene mingsêre khuruf Alif Kamsiyah marang khuruf Alif Arba'iyah, dina kawitaning windu Kamis mingsêr maju marang Rêbo. Mangkono uga mingsêre khuruf Alif Arba'iyah marang khuruf Alif Salasiyah, dina kawitaning windu Rêbo mingsêr maju marang Sêlasa.
ba, ta, tza, jim, lan sabanjure.
Ing kunane wong Arab migunakake aksara-aksarane uga kadadèkake angka, minangka têtêngêring wilangan, mungguh urut-urutane mangkene:
Zai (Je) kadadèkake angka 7 lan sabanjure.
Iku yèn kajupuk 4 aksara kang kawitan (alif ba jim dal = a b j d dadi muni: abjad utawa abujid, kang banjur dadi araning urut-urutane aksara-aksara kang kadadèkake angka, minangka têtêngêring wilangan mau.
Dadi basa "abjad" iku dhèk biyène kanggo nyêbut: urut-urutane aksara Arab kang kapigunakake kanggo angka, iya iku: alif ba jim dal, lan sabanjure. Ananging ing saikine uga kanggo nyêbut: urut-urutane aksara Arab: alif ba ta, lan sabanjure.
Dene basa "abujid", iku ing kunane atêgês: dina Sabtu, iya iku dina kawitan miturut etungan dina wong Islam. Ananging samêngkone dina Sabtu iku atêgês: dina lèrèn, utawa dina kang kapitu kapetung saka dina Akad dina kang sapisan.
Nêptu utawa noktah iku iya asal saka têmbung Arab, têgêse: cêcêk. Tumrape ing kene cêcêk mau atêgês: atêr utawa ancêr urut-urutaning wilangan, kang banjur tinêngêran ing aksara (khuruf utawa huruf) miturut urut-urutaning abjad utawa abujid, kang aksara mau uga dadi angka minangka têngêring wilangan.
Uga tumrap ing kene, nêptu mau arupa angka, kang milang tibane ing dina pitu utawa tibane ing pasaran lima, ing kawitaning taun utawa kawitaning sasi. Karana sawiji-wijining taun utawa sasi iku padha anduwèni nêptu kang kanggo milang tibane ing dina pitu utawa tibane ing pasaran lima, ing kawitaning taun utawa kawitaning sasi mau.
Wiwit ing kuna mula, wong Jawa wis migunakake petungan wêktu kang disêbut saptawara lan pancawara.
Saptawara, têgêse: dina kang pitu wilangane, dene arane sawiji-wiji kang asal saka Jawa dhewe mangkene: 1: Dite, 2: Soma, 3: Anggara, 4: Buddha, 5: Rêspati, 6: Sukra, 7: Saniscara utawa Tumpak. Akhire dirangkêpi aran kang asal saka Arab
Dina kawitaning windu Jawa, iya iku tanggal 1 sasi Muharram ing taun kang kawitan kang akhire disêbut taun Alif, yèn tiba ing dina: disêbut:
Wiwit tumindake taun Jawa nalika samana, marêngi ing dina Jum'at Lêgi, tanggal sapisan sasi Muharram ing taun kang kawitan (Alif), windu Kunthara, nuju wuku Kulawu, wuku masa Prangbakat, masa wuku Kasanga, angkaning taun Saka 1555 (kang maune nganggo petungan srêngenge), kalêstarèkake kanggo angkaning taun Jawa
1555 kang banjur kanggo petungan taun rêmbulan. Ing wêktu iku marêngi tanggal sapisan sasi Muharram sanatu'lhijrat (taun Hijrah) 1043, utawa marêngi surya kaping 8 Juli sanatu'lmiladiyah (taun Miladi utawa Masèhi) 1633.
Pambuka Wêwadine Araning Taun Jawa sarta Nêptune
Nalika samana, miturut petung: tanggale 1 sasi Muharram ing:
Iya dina Jum'at (kawitaning taun kang kawitan) iku nalika samana kang dadi atêr kawitaning nêptu 1, banjur tinêngêran angka 1, miturut abjad arupa khuruf Alif, mula khuruf Alif iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kawitan mau, aran taun Alif, nêptune 1.
Dene dina Sêlasa (kawitaning taun kang kapindho) iku yèn kawilang saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 5, banjur tinêngêran angka 5, miturut abjad arupa khuruf Ehe, mula khuruf Ehe iku banjur kadadèkake araning taun kang kapindho mau, aran taun Ehe, nêptune 5.
Dene dina Ahad (kawitaning taun kang katêlu) iku yèn kawilang saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 3, banjur tinêngêran angka 3, miturut abjad arupa khuruf Jim, mula khuruf Jim iku uga banjur kadadèkake araning taun kang katêlu mau, aran taun Jim, nêptune 3.
Dene dina Kêmis (kawitaning taun kang kapat) iku yèn kawilang saka dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 7, banjur tinêngêran angka 7, miturut abjad arupa khuruf Je, mula khuruf Je iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kapat mau, aran taun Je,
Dene dina Sênèn (kawitaning taun kang kalima) iku yèn kawilang saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 4, banjur tinêngêran angka 4, miturut abjad arupa khuruf Dal, mula khuruf Dal iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kalima mau, aran taun Dal, nêptune 4.
Dene dina Sabtu (kawitaning taun kang kanêm) iku yèn kawilang saka dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 2, banjur tinêngêran angka 2, miturut abjad arupa khuruf Be mula khuruf Be iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kanêm mau, aran taun Be, nêptune 2.
Dene dina Rêbo (kawitaning taun kang kapitu) iku yèn kawilang saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 6, banjur tinêngêran angka 6, miturut abjad arupa khuruf Wawu, mula khuruf Wawu iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kapitu mau, aran taun Wawu, nêptune 6.
Dene dina Ahad (kawitaning taun kang kawolu) iku yèn kawiwitan saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 3 banjur tinêngêran angka 3, miturut abjad arupa khuruf Jim, mula khuruf Jim iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kawolu mau, aran taun Jim, nêptune 3.
Ing kene tinêmu ana taun loro kang tunggal nêptune 3, lan padha aran taun Jim, iya iku taun kang katêlu lan banjur ingaran taun Jimawal, têgêse taun Jim kang kawitan, dene taun kang kawolu banjur ingaran taun Jimakhir, têgêse taun Jim kang wêkasan.
Nalika samana, miturut petung: tanggale 1 sasi Muharram ing
Iya pasaran Lêgi (kawitaning taun Alif) iku nalika samana kang dadi atêr kawitaning nêptu 1, mula pasarane taun Alif iku nêptune 1.
Dene pasaran Kliwon (kawitaning taun Ehe) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 5, mula pasarane taun Ehe iku nêptune 5.
Dene pasaran Kliwon (kawitaning taun Jimawal) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 5, mula pasarane taun Jimawal iku nêptune 5.
Dene pasaran Wage (kawitaning taun Je) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lê, tiba ing atêr nêptu 4, mula pasarane taun Je iku nêptune 4.
Dene pasaran Pon (kawitaning tahun Dal) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 3, mula pasarane taun Dal iku nêptune 3.
Dene pasaran Pon (kawitaning taun Be) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 3, mula pasarane taun
Dene pasaran Lêgi (kawitaning taun Jimakhir) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 1, mula pasarane taun Jumakhir iku nêptune 1.
Awit saka iku, nalika samana, miturut petung: tanggale 1 sasi Muharram
dhuwur iku, dina kawitaning windu, iya iku tanggal 1 sasi Muharram ing taun Alif, tiba ing dina Jum'at Lêgi, mula banjur disêbut: miturut khuruf Alif Jam'iyah Lêgi.
Tumindake khuruf Alif Jam'iyah Lêgi iku, wiwit ing taun Alif 1555 nganti tumêka ing taun Jimakir 1674. (Dadi tumindak ing dalêm 120 taun).
Barêng wiwit ing taun Alif 1675 nganti tumêka ing taun Ehe 1748, kang tumindak khuruf Alif Kamsiyah, (mung tumindak ing dalêm 74 taun). tanggal 1 sasi Muharram ing
Taun ... Dina lan ... Pasarane: ... Nêptune ajêg
Alif ... Kêmis ... Kliwon ... 1 - 1
taun angka 1748, saking dhawuh dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana V ing Surakarta, etanging taun kaewahan, sarana kalangkahakên sadintên, sawingkingipun dintên Kêmis tanggal kaping 29 wulan Bêsar taun Ehe angka 1748, lajêng
kamsiyah Kliwon marang Khuruf Alif Arba'iyah Wage, lagi kêlakon wiwit ing taun Jimawal 1749, iku satêmêne wis kasèp 2 taun, pancène wiwit ing taun Alif 1747 wis salin Khuruf Alif Arba'iyah Wage.
Barêng wiwit ing taun Jimawal 1749 nganti tumêka ing taun
Wage, (tumindak ing dalêm 118 taun) tanggale 1 sasi Muharram ing
Taun ... Dina lan Pasarane ... Nêptune ajêg
Alif ... Rêbo Wage ... 1 - 1
Ehe ... Ahad Pon ... 5 - 5
Je ... Sêlasa Paing ... 7 - 4
Dal ... Sabtu Lêgi ... 4 - 3
Be ... Kêmis Lêgi ... 2 - 3
Wawu ... Sênèn Kliwon ... 6 - 2
Jimakhir ... Jum'at Wage ... 3 - 1
Dene salining Khuruf Alif Arba'iyah Wage marang Khuruf Alif Salasiyah Pon, miturut layang dhawuh Nagara Surakarta, kang wis kapacak ing layang Kabar Paprentahan, kang mêtu ing tanggal kaping 15 Dhesèmbêr 1935, angka 24, surasane kaya ing ngisor iki.
Bab Salinipun Khuruf, Arba'iyah dados Salasiyah.
Dhawuhipun pêpatih dalêm, dhumatêng abdi dalêm
Jawi punika sampun kapathok sabên 120 taun majêng sadintên, sarta benjing Alif 1867 ngajêng punika kalêrês salining Khuruf, Arba'iyah dados Salasiyah. Kêjawi punika Nagari ugi nampèni nota saking kantor guprênuran katitimasan kaping 18 Dhesèmbêr 1934 angka A / 14312 / 29, mratelakakên, badhe salinipun Khuruf malih wontên ing taun 1746 + 120 = 1866, inggih punika taun Jimakhir 1866 punika botên kaangge taun wuntu, dados tanggalipun Sapisan Sura, Alif 1867 ngajêng punika lajêng majêng sadintên, kadhawahakên ing tanggal 24 Marêt 1936 (marêngi ing dintên Sêlasa Pon). Makatên wau pamanggihipun abdi-dalêm Pangulu, wêwaton pêpetanganipun abdi-dalêm ahli Falak sampun mrayogèkakên. Mênggah rêmbag badhe salining Khuruf wau, Papatih-dalêm sampun saos unjuk saandhap ing Sampeyan-dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, dhawuhing timbalan-dalêm sampun marêngakên. Awit saking punika lajêng kadhawuhan andhawuhakên waradin dhatêng wêwêngkon Kabupatèn ... supados sami sumêrêp.
Barêng wiwit ing taun Alif 1867 nganti tumêka ing besuk taun Jimakhir 1986, kang tumindak Khuruf Alif Salasiyah Pon, (kapetung bakal tumindak ing dalêm 120 taun),
Petung Nêptuning Sasi iki prêlu kanggo metung Nêptuning Tanggal, kang atêgês Tanggal, iku dadi têtêngêring wilangan kang bisa nuduhake: dina lan pasaran tibaning tanggal sapisan ing sa-sasi-sasine, sajrone sataun utawa sawindu, pangetunge kawiwitan saka sawiji-wijining Khurufing Taun, iya iku dina lan pasaran kawitaning sasi Muharram ing sa-taun-taune, padha kanggo kawitaning pangetung Nêptuning Tanggal, ing ngisor iki
ing sawurining sasi, angka ing ngarêp iku Nêptuning Dinane, dene angka ing buri iku Nêptuning Pasarane.
Sajroning tumindak Khuruf Alif Salasiyah Pon, yèn arêp ngupaya tibaning dina lan pasaran ing tanggal sapisan sa-sasi-sasine, yèn ing taun:
tinamtu, kang kanggo kawitaning pangetung, Dene kang kasêbut ing sangisoring kolom angka 2, 3, 4, saurute, iku dina lan pasaran tibaning tanggal sapisan ing sasi kang tinamtu miturut Nêptune, kang cocog karo Angkane ing kolom.
Dadi Luwih Sampurna Pakartine sarana ingowahan asline
Petung kasêbut ing dhuwur iku mau, kêna diarani petung kang asli, awêwaton khurufing taun kang 8 cacahe, sawiji-wijine Khurufing Taun padha dadi jêjêr kawitaning pangetung.
Dene petung kang kasêbut ing ngisor iki mêngko, kêna diarani petung kang wis owah saka ing asline, ananging dadi luwih sampurna pakartine, dening mung awaton siji Khurufing Windu bae (têgêse mung awaton Khurufing Taun Alif bae), kang kadadèkake jêjêr kawitaning pangetung.
Dene kang kasêbut: wis owah saka ing asline, iku mungguh katêrangane mangkene:
Nêptuning Taun kang kanggo ngetung dinane, wiwit taun Alif nganti tumêka ing taun Jimakhir, isih têtêp Nêptu: 1, 5, 3, 7, 4, 2, 6, 3.
Dene Nêptuning Taun kang kanggo ngetung pasarane, wiwit taun Alif nganti tumêka ing taun Jimakhir, padha dikurangi ajine siji-siji,
ngetung dinane, wiwit sasi Muharram ngantri tumêka ing sasi Zu'lhijjah, padha dikurangi ajine siji-siji, mungguh carane ngurangi mangkene:
kanggo ngetung pasarane, wiwit sasi Muharram nganti tumêka ing sasi Zu'lhijjah, uga padha dikurangi ajine siji-siji, mungguh carane ngurangi mangkene:
wigati kanggo nyumurupi tibaning dina lan pasaran, tanggale sêpisan ing sasi lan taun Jawa kang tinamtu.
sarta nêptuning sasi kang kanggo ngetung tibaning dinane (A), lan tibaning pasarane (B), kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
Kawitaning pangetung, nêptuning taun lan nêptuning sasi kang padha kanggo ngetung tibaning dinane (A), kinumpulake dadi siji, pira tinêmuning gunggungane? banjur kapetung wiwit angka siji nganti tumêka ing angka tinêmuning gunggungan.
Nuli nêptuning taun lan nêptuning sasi kang padha kanggo ngetung tibane pasarane (B), kinumpulake dadi siji, pira tinêmuning gunggungane? banjur kapetung wiwit angka siji nganti tumêka ing angka tinêmuning gunggungan.
Ana dene wiwitaning pangetung miturut Khurufing Windu (iya iku Khurufing Taun Alif) tumrap ing taun-taun kang dikarêpake.
Yèn kang dikarêpake ing taun-taun kang tumindak sajroning Khuruf Alif Jam'iyah Lêgi (kang tumindak wiwit ing taun Alif 1555 nganti tumêka ing taun Jimakhir 1674), dinane kapetung wiwit angka siji Jum'at, dene pasarane kapetung wiwit angka siji Paing (dadi mundur 1 saka ing Lêgi).
Yèn kang dikarêpake ing taun-taun kang tumindak sajroning Khuruf Alif Kamsiyah Kliwon (kang tumindak wiwit ing taun Alif 1675 nganti tumêka ing taun Ehe 1748), dinane kapetung wiwit angka siji Kêmis, dene pasarane kapetung wiwit angka siji Lêgi (dadi mundur 1 saka ing Kliwon).
Yèn kang dikarêpake ing taun-taun kang tumindak sajroning Khuruf Alif Arba'iyah Wage (kang tumindak wiwit ing taun Jimawal 1749 nganti tumêka ing taun Jimakhir 1866), dinane kapetung wiwit angka siji Rêbo, dene pasarane kapetung wiwit angka siji Kliwon (dadi mundur 1 saka ing Wage).
Yèn kang dikarêpake ing taun-taun kang tumindak sajroning Khuruf Alif Salasiyah Pon (kang tumindak wiwit ing taun Alif 1867 nganti tumêka ing besuk taun Jimakhir 1986), dinane kapetung wiwit angka siji Sêlasa, dene pasarane kapetung wiwit angka siji Wage (dadi mundur 1 saka ing Pon).
Upamane ngupadi tanggale sapisan sasi Rabi'u'lawal taun Dal sajroning tumindak Khuruf Alif Salasiyah Pon, tiba ing dina lan
Mingangka kanggo cocogan utawa pasêksèn patitise kawruh petung kasêbut ing dhuwur, ing kono sinartan Pananggalan A Sa Pon kanggo 120 taun.
Bab Owahing arane sasi 'Arab sawise dadi sasi Jawa
Ora anèh yèn nalika jaman Karaton Jawa-Islam ing Mataram Kasultan-Agungan, wiwit migunakake petungan taun Hijrah kang wis kabangun dadi taun Jawa, awit wigati kanggo ancêr-ancêr nindakake prêluning agama Islam, sarta 'adat kang kêlaku ing tanah 'Arab, kaya ta:
1. Asyura, sabên tanggal kaping 10 Muharram; suwening-suwe sasi Muharram iku banjur katêlah diarani sasi Sura, ana ing bêbrayan Jawa, panindake slamêtan diarani Suran.
2. Maulud, sabên tanggal kaping 12 Rabi'u'lawal, suwening-suwe sasi Rabi'u'lawal iku banjur katêlah diarani sasi Mulud, ana ing bêbrayan Jawa, panindake slamêtan banjur diarani Muludan, garêbêge diarani Garêbêg Mulud. Apa manèh sasi Rabi'u'lakhir banjur diarani sasi Bakda Mulud, têgêse: sawise sasi Mulud.
3. Mi'raj, sabên tanggal kaping 27 Rajab.
4. Sajrone sasi Ramadlan, kaum agama Islam padha nglakoni pasa sa-sasi muput, suwening-suwe sasi Ramadlan iku banjur diarani sasi Pasa, ana ing bêbrayan Jawa.
5. Idu'l Fitri, sabên
Riyadin Bêsar, garêbêge katêlah diarani Garêbêg Bêsar, sasine kêtêlah sasi Bêsar.
Kajaba saka iku, ana manèh sasi 'Arab kang banjur kêtêlah diarani nganggo aran liyane, kaya ta:
1. Sasi Sya'ban, kêtêlah diarani sasi Arwah utawa Ruwah, awit ing sasi iku bêbrayan Jawa lumrah padha mêmule arwahe (arwah = roh = nyawa) para lêluhur kang wus ana ing 'alamu'l-arwah (= 'alaming roh), panindake slamêtan banjur diarani Ruwahan.
2. Sasi Zu'lkaedah, kêtêlah diarani sasi Sêla utawa sasi Apit, sababe kang mangkono iku, ana
ana ing mimbar sajroning masjid. Gênahe, sasi Sêla utawa Apit iku ana ing antarane (sa-sêlane utawa diapit-apit) sasi Syawwal karo sasi Zu'lhijjah.
Tumêkane samêngko, arane sasi 'Arab ana ing bêbrayan Jawa, wis owah dadi arane sasi Jawa, kaya kang kasêbut
GÊGAYUTANE KARO MAULUD NABI MUKHAMMAD S.A.W.
Wiwit bab iki sabanjurê, panulisê araning taun lan araning sasi, nganggo ejan miturut pakêcapan utawa aran Jawa.
khuruf Alip Jam'iyah, wiwit ing taun Alip 1555, nganti tumêka ing taun Jimakir 1674, tanggale Sapisan sasi Sura
Taun ... Tiba ing dina ... Disêbut taun
Nalika sajroning jaman isih tumindak Khuruf Alip Kamsiyah, wiwit ing taun Alip 1675,
Wawu ... Sêlasa Lêgi ... Anggara Rêkatha
Jimakir ... Sabtu Kliwon ... Tumpak Menda
Nalika sajroning jaman isih tumindak Khuruf Alip Arba'iyah, wiwit ing taun Jimawal 1749, nganti tumêka ing taun Jimakir 1866, tanggale
jaman wis tumindak Khuruf Alip Salasiyah, wiwit ing taun Alip 1867, nganti tumêka ing besuk taun Jimakir 1986, tanggale Sapisan sasi Sura
tanggal kaping 12 sasi Mulud sadhengah taune, iku wigatine mèngêti Maulud Nabi Mukhammad, iya iku
Miturut katêrangane Pangarang kitab kasêbut ing dhuwur,
1. Kangjêng Nabi Mukhammad s.a.w. iku wiyosane ing dina Sênèn,
Hijrah utawa linggare saka ing Mêkah marang Madinah, dina Sênèn ing sasi Rabi'u'lawal.
4. Tumêkaning sedane uga tumiba ing dina Sênèn ing sasi Rabi'u'lawal.
Miturut katêrangan kasêbut ing dhuwur mau, mungguh bundhêlane kang prêlu, kêna kapangkat ing pamilah lan panunggale manèh dadi rong pangkat.
Pangkat I. Ing tanggal kaping 12 sasi Rabi'u'lawal, iku wis cukup kanggo mèngêti tingalan taun wiyosane Kangjêng Nabi Nukhammad s.a.w.; iku bisa katindakake ing sabên taun.
Pangkat II. Yèn ing tanggal kaping 12 sasi Rabi'u'lawal iku pinuju marêngi dina Sênèn, iku kêna diarani wêktu kang utama kanggo mèngêti Maulud Nabi, awit kajaba pinuju tingalan taun wiyosan kang tumbuk dinane, Sênèn uga marêngi dina Jumênênge Nabi Nayakaningrat, sarta marêngi dina hijrahe saka ing Mêkah marang Madinah, apa manèh uga marêngi dina sedane; dadi wêktu kang utama iku pantês yèn pinahargya kalayan pasamuwan gêdhe; iku mung bisa katindakake sabên sawindu sapisan (utawa 8 taun miturut petungan taun Jawa), yèn pinuju marêngi taun Soma Wrêcita, iya iku ing taun Je sajrone tumindak Khuruf Alip Salasiyah samêngko iki, wiwit nalika ing taun Alip 1867 nganti tumêka ing besuk taun Jimakir 1986; ananging uga ana masa-kalane bisa katindakake sabên sawindu kaping loro, manawa wis tumêka masa-kalane tumindak Khuruf Alip Sabtiyah, ing besuk wiwit taun Alip 2227 nganti tumêka ing taun Jimakir 2346, awit sajrone tumindak Khuruf Alip Sabtiyah iku, Sang Soma Wrêcita manggon ing taun Jimawal
kawitaning taun, iya iku ing tanggal Sapisan sasi Sura, iku mêsthi tumbuk (padha) karo dina lan pasaran tibane Garêbêg Mulud, iya iku ing tanggal kaping 12 sasi Mulud, kang nunggal taune.
Nalika sajroning jaman isih tumindak Khuruf Alip Jam'iyah Lêgi, yèn pinuju ing taun Dal, iku tanggale Sapisan sasi Sura mêsthi tiba ing tanggal Sênèn Pon, tumêkane Garêbêg Mulud ing tanggal kaping 12 sasi Mulud uga mêsthi tiba ing dina Sênèn Pon,
pasamuwan gêdhe, iya iku nalika jaman Karaton Jawa-Islam ing Mataram "alame Sri Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, nalika samana marêngi dina Sênèn Pon tanggal kaping 1
nganggo pasamuwan gêdhe, marêngi Garêbêg Mulud tanggal kaping 12 sasi Mulud ing taun Dal, pinuju dina Sênèn Pon, iku sanyatane mung kapinujon ing nalika sajrone tumindak Khuruf Alip Jam'iyah Lêgi bae, iya iku wiwit nalika Garêbêg Mulud taun Dal 1559, 'alame Sri Sultan Agung Anyakrakusuma ing Mataram, sabanjure ing sajrone tumindak Khuruf Alip Jam'iyah Lêgi; dene mungguh ing
taun Jawa wis salin Khuruf Alip Kamsiyah Kliwon, kang tumindak wiwit ing taun Alip 1675 nganti tumêka ing taun Ehe 1748, Garêbêge Mulud taun Dal miturut petung wis mingsêr tiba ing dina Ahad Paing, ananging nalika samana tumrap ing Karaton Surakarta, isih ngarah murih Garêbêge Mulud taun Dal isih lêstari tiba ing dina Sênèn Pon, bisane kalakon mangkono, sarana ngowahi umure sasi Sapar ing taun Dal iku kang bênêre umur 29 dina kadadèkake umur 30 dina; dene minangka panyaure: umure sasi Mulud taun Dal iku kang bênêre umur 30 dina kadadèkake umur 29 dina.
Barêng petungane taun Jawa wis salin Khuruf Alip Arba'iyah Wage, kang tumindak wiwit ing taun Jimawal 1749 nganti tumêka ing taun Jimakir 1866, Garêbêge Mulud taun Dal miturut petung wis mingsêr tiba ing dina Sabtu Lêgi, ananging nalika samana tumrap ing Karaton Surakarta, isih ngarah murih Garêbêge Mulud Taun Dal isih lêstari tiba ing dina Sênèn Pon, bisane kalakon mangkono, sarana ngowahi wiwit umure sasi Bêsar ing taun Je kang bênêre umur 29 dina kadadèkake umur 30 dina, lan umure sasi Sapar ing taun Dal kang bênêre umur 29 dina kadadèkake umur 30 dina; dene minangka panyaure: umure sasi Mulud lan umure sasi Jumadilawal taun Dal kang bênêre padha umur 30 dina kadadèkake padha umur 29 dina.
Barêng petungan taun Jawa wis salin Khuruf Alip Salasiyah Pon, kang tumindak wiwit ing taun Alip 1867 nganti tumêka ing besuk taun Jimakir 1986, Garêbêge Mulud taun Dal miturut petung wis mingsêr tiba ing dina Jum'at Kliwon, ananging nalika samana tumrap Karaton Surakarta, ing sakawit isih ngarah murih Garêbêge Mulud taun Dal isih lêstari tiba ing dina Sênèn Pon, bisane kalakon mangkono, sarana ngewahi wiwit umure sasi Sawal lan umure sasi Bêsar ing taun Je, sarta umure sasi Sapar ing taun Dal kang bênêre padha umur 29 dina kadadèkake padha umur 30 dina, dene minangka panyaure: umure sasi Mulud, sasi Jumadilawal lan sasi Rêjêb kang bênêre padha umur 30 dina kadadèkake padha umur 29 dina. Tujune cara owah-owahan mangkono iku rupa-rupane kaya wis ora lêstari kabanjurake tumindake manèh. Saupama isih, saya kalantur-lanturake tumindake owah-owahan kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, sayêkti bakal mêtêngi Paugêraning Taun Jawa kang asli. Apa manèh manawa kalanture owah-owahan mau ing sadungkapan êngkas, nganti anggèsèr waktuning sasi Pasa, ing kono lagi kêbêntus ing bêbasan: amburu ucêng kelangan dêlêg.
Iya ing kono kang bakal nuduhake yèn: Paugêraning Taun Jawa kang asli iku satêmêne wis anggawa dhasar kang ora kêna dirusak.
Dene yèn nêdya nglêstarèkake mèngêti Maulud Nabi kalayan pasamuwan gêdhe, kang marêngi tiba ing dina Sênèn, tumrap petungan taun Jawa, sajrone tumindak Khuruf Alip Salasiyah Pon iki, cukup milih ing sabên taun Je Soma Wrêcita, kaya nalika ing taun Je 1902 Garêbêge Mulud tiba ing dina Sênèn Lêgi.
Dadi ora kudu tiba ing diba Sênèn Pon taun Dal, awit iku rak nalika sajrone isih tumindak Khuruf Alip Jam'iyah Lêgi biyèn. Samêngko wis
KABUDAYAN TAUN JAWA PANYAKUPE MARANG BABAGAN WUKU LAN MASA-WUKU
Kang disêbut Wuku, iku minangka têngêraning waktu kang umure 7 dina, kapetung wiwit ing dina Ahad nganti tumêka ing dina Sabtu.
Miturut petung Jawa, kang disêbut Dina, iku kapetung wiwit mlêthèking srêngenge, dadi wiwit saka rinane banjur wêngine. Beda karo kawitane tanggal, iku kapetung wiwit katoning rêmbulan ing nalikane tanggal sapisan, dadi gampangane wiwit saka wêngine banjur rinane.
Sa-dhapur Wuku utawa sa-grombolaning wuku-wuku, iku cacahe ana 30 wuku, kang sawiji-wijining wuku umure 7 dina mau, dadi ing dalêm 30 wuku utawa sadhapur wuku umure 7 x 30 = 210 dina.
Wuku kang cacahe 30 iku ana arane dhewe-dhewe, wiwit wuku kang angka 1 arane wuku Sinta, sabanjure nganti tumêka wuku kang angka 30 arane wuku Watugunung.
Dene kang disêbut Masa-Wuku, iku têngêring waktu kang umure 35 dina, kapetung wiwit ing dina Anggara Kasih utawa Sêlasa Kliwon, nganti tumêka ing dina Sênèn Wage.
Sa-dhapur Masa-Wuku, iku cacahe ana 12 masa-wuku, kang sawiji-wijining masa-wuku umure 35 dina mau, dadi ing dalêm 12 masa-wuku utawa sadhapur masa-wuku umure 35 x 12 = 420 dina.
Ing ngisor iki kapratelakake arane lan urute Masa-Wuku, lan wiwit tumapake ing dina Anggara Kasih (Sêlasa Kliwon) sarta pinuju wuku apa?
Wiwit tumapake Masa-Wuku ... Ing dina Anggara Kasih pinuju wuku
1. Kasa / 7 Kapitu ... 14. Mandhasiya
2. Karo / 8 Kawolu ... 19. Tambir
3. Katêlu / 9 Kasanga ... 24.
kang 30 wilangane, kaurutake wiwit wuku angka 1, sabanjure nganti tumêka wuku angka 30, dalah tumindake wiwit ing dina Ahad pasaran apa? nganti tumêka ing dina Sabtu pasaran apa? sarta tibaning dina Anggara Kasih (Sêlasa Kliwon), kang dadi kawitane sabên masa-wuku kang
iku, sawiji-wijining sasi umure wiwit 30 dina gêntèn karo 29 dina, mung sasi kang wêkasan manawa pinuju taun Wuntu umure wuwuh sadina dadi 30 dina, iya iku yèn pinuju taun Ehe, Dal lan Jimakir.
Taun Jawa kang 8 wilangane iku, sawiji-wijining taun yèn taun Wastu umure 354 dina, yèn taun Wuntu umure 355 dina. Dene katêrangane Wastu lan Wuntuning taun kaya kang kapratelakake ing ngisor
Windu Jawa kang 4 wilangane iku, sawiji-wijining windu umure racak 2835 dina. Dene katêrangan araning windu lan umure kaya kang kapratelakake ing ngisor iki:
2. Kunthara umure 2835 dina 2 windu 5670 dina
3. Sangara umure 2835 dina 3 windu 8505 dina
4. Sancaya umure 2835 dina 4 windu 11340 dina
5 taun Wastu kang gunggung dinane 354 x 5 = 1770
lan 3 taun Wuntu kang gunggung dinane 355 x 3 = 1065
Dadi ing dalêm sawindu gunggung dinane 2835
Dadi ing dalêm 2 windu gunggung dinane 5670
Dadi ing dalêm 4 windu gunggung dinane 11340
Tumbuking Wuku lan Taun, kadadian sawise kalakon 2 windu, utawa 16 taun, utawa 27 dhapur wuku (1 dhapur wuku = 30 wuku = 210 dina), dadi yèn 27 dhapur wuku gunggung dinane ana 210 x 27 = 5670.
Tumbuking Wuku lan Taun sarta Windu, kadadian sawise kalakon 4 windu, utawa 32 taun, utawa 54 dhapur wuku kang gunggung dinane ana 210 x 54 = 11340, iku uga bêbarêngan karo Tumbuking Masa-Wuku.
Tumbuking Wuku lan Masa-Wuku sarta Taun lan Windu
Tumbuking Wuku lan Masa-Wuku sarta Taun lan Windu, iku uga kadadean sawise kalakon 4 windu, utawa 32 taun, kang gunggung dinane ana 11340. Utawa 54 dhapur wuku kang gunggung dinane 210 x 54 = 11340. Utawa 27 dhapur masa-wuku kang gunggung dinane ana 420 x 27 = 11340.
Sabên 30 wuku = 1 dhapur wuku, lawase 210 dina.
Sabên 12 masa-wuku = 1 dhapur masa-wuku = 420 dina, dadi padha lawase karo 2 dhapur wuku = 210 x 2 = 420 dina.
Sabên 1 windu iku mêngku 13,5 dhapur wuku ( = 210 x 13,5 = 2835 dina) utawa 6,25 dhapur masa-wuku (= 420 x 6,25 = 2835 dina).
Sabên 2 windu mêngku 27 dhapur wuku (= 210 x 27 = 5670 dina), utawa 13,5 dhapur masa-wuku (= 420 x 13,5 = 5670 dina).
Sabên 4 windu mêngku 54 dhapur wuku (= 210 x 54 = 11340 dina), utawa 27 dhapur masa-wuku (= 420 x 27 = 11340 dina).
Laku jantraning Masa-wuku ing dalêm 4 windu
Laku-jantraning Masa-Wuku sajrone tumindak Khuruf Alip Salasiyah, kajupuk sabên ing dina kawitaning windu.
1. Windu Adi kawiwitan ing tanggal 1 sasi Sura, taun Alip, tiba ing dina Sêlasa Pon, pinuju wuku 13 Langkir, iku isih tumindak Masa-Wuku kang kawitane ing dina Anggara-Kasih pinuju wuku 9 Julungwangi.
Barêng ing dina Anggara-Kasih wuku Mandhasiya, tanggal kaping 8 sasi Sura taun Alip windu Adi, iku wiwit tumapake Masa-Wuku Kasa.
2. Windu Kunthara kawiwitan ing tanggal 1 sasi Sura, taun Alip, tiba ing dina Sêlasa Pon, pinuju wuku 28 Kulawu, iku isih tumindak Masa-Wuku Kasanga, kang kawiwitan ing dina Anggara-Kasih pinuju wuku 24 Prangbakat.
Barêng ing dina Anggara-Kasih wuku 29 Dhukut, tanggal kaping 8 sasi Sura taun Alip windu Kunthara, iku wiwit tumapake Masa-Wuku Kasapuluh.
3. Windu Sangara kawiwitan ing tanggal 1 sasi Sura, taun Alip, tiba ing dina Sêlasa Pon, pinuju wuku 13 Langkir, iku isih tumindak Masa-Wuku Kanêm kang kawiwitan ing dina Anggara-Kasih pinuju wuku 9 Julungwangi.
Barêng ing dina Anggara-Kasih wuku 14 Mandhasiya, tanggal kaping 8 sasi Sura taun Alip windu Sangara, iku wiwit tumindak Masa-Wuku Kapitu.
4. Windu Sancaya kawiwitan ing tanggal 1 sasi Sura, taun Alip, tiba ing dina Sêlasa Pon, pinuju wuku 28 Kulawu, iku isih tumindak Masa-Wuku Katiga kang kawiwitan ing dina Anggara-Kasih pinuju wuku 24 Prangbakat.
Barêng ing dina Anggara-Kasih wuku 29 Dhukut, tanggal kaping 8 sasi Sura taun Alip windu Sancaya, iku wiwit tumapake Masa-Wuku Kapat.
Sawise tutug tumindake windu Sancaya banjur bali wiwit tumindak windu Adi manèh.
PATHOKANE ANGGOLÈKI MASA-WUKU SARTA WINDU LAN TAUN JAWA
Pathokane anggolèki Masa-Wuku, iku mangkene: Nêptuning windu kagunggung karo nêptuning taun sarta nêptuning sasi kang katamtokake, kawuwuhan tanggaling sasi mau.
Nêptu mau rong warna, kang sawiji cacahing masa, sawijine cacahing dina.
Panggungune mangkene: cacahing dina karo cacahing masa kagunggung dhewe-dhewe, nanging cacahing dina mawa kawuwuhan tanggaling sasi. Sabanjure gunggunganing dina yèn luwih saka 35, kang 35 kaunggahake dadi masa 1; yèn luwih saka 70, kang 70 kaunggahake dadi masa 2; kawuwuhake marang gunggunging masa, kang katêtêpake gunggunging dina mung 35 sapangisor.
Gunggunganing masa yèn luwih saka 12, kang 12 kabuwang; yèn luwih saka 24, kang 24 kabuwang; kang katêtêpake gunggunganing masa iku mratelakake masa wuku kang digolèki, kaya ta: 1: iku masa Kasa, 2: masa Karo, 3: masa Katêlu, sapiturute nganti tumêka 12 iku masa Saddha.
Dene gunggunganing dina, iku mratelakake umuring masa-wuku kang katêmu mau wis pirang dina tumêka titi-masa kang tinamtokake.
Yèn pinuju taun Dal, iku kudu nganggo tanggal lugu, ora kêna nganggo tanggal owah-owahan saka Nagara.
Pathokan iki kanggo sajrone tumindak Khuruf Alip Arba'iyah,
Kamsiyah, gunggunganing dina kudu kawuwuhan 1, dhèk Khuruf Jam'iyah kawuwuhan 2.
Radèn Ngabèi Ranggawarsita amratelakake: Dintên Anggara-Kasih wuku Mandhasiya, tanggal kaping 7 wulan Sura taun Alip windu Adi punika manjingipun masa-wuku: Kasa, dados nalika tanggal Sapisan Sura wau taksih
etangipun saking Anggara Kasih 30 dintên, dados ingkang sampun kapêngkêr 29 dintên, mila nêptuning taun Alip kadamêl 29. Inggih punika ingkang katurut minangka uwit pandamêl sarta pangragumipun nêptu-nêptu punika, kapanggihipun satunggal-
taun Dal 1831, (Taksih salêbêtipun tumindak Khuruf Alip Arba'iyah). Bagus Ngarfah
Upamane arêp anggolèki masa-wuku ing dina Anggara-Kasih wuku Kurantil tanggal kaping 10 sasi Sêla taun Dal windu Sancaya. Dina Anggara-Kasih karo wuku Kurantil tumrape nggolèki masa-wuku ora kanggo apa-apa.
Ana dene kang pêrlu kanggo garan anggolèki masa-wuku iya iku: tanggal kaping 10 sasi Sêla taun Dal windu Sancaya. Pangetunge mangkene:
Sarèhne 36 iku luwih saka 35, mula kasuda 35, kari 1, iya iku gunggunganing dina kang wis dadi, kawuwuhake marang gunggunganing masa kang 16 mau dadi 17. Sarèhne 17 iku luwih saka 12, mula kabuwang kang 12, kari 5, iya iku gunggunganing masa kang wis dadi. Mungguh gunggung dadi (5, 1) iku kudu kawaca mangkene: Masa Kalima lagi umur sadina.
anggolèki Windu Jawa, iku mangkene: angkaning taun Jawa kawuwuhan 6, banjur kapara 32.
Yèn turah 1 tumêka 8, iku windu Sangara.
Yèn turah 9 tumêka 16, iku windu Sancaya.
Yèn turah 17 tumêka 24, iku windu Adi.
Yèn turah 25 tumêka cèplês, iku windu Kunthara.
Upamane Sakalaning panggung Sanggabuwana: naga muluk tinitihan jalma, iya taun 1708, iku kawuwuhan 6, dadi 1714, banjur kapara 32, olèh 53, turah 18, sarèhne 18 iku kalêbu 17 tumêka 24, dadi têtela Sakalaning panggung Sanggabuwana taun 1708, iku windu Adi.
Pathokane anggolèki Taun Jawa, iku mangkene: angkaning taun Jawa kawuwuhan 6, banjur kapara 8.
Upamane Sakalaning panggung Sanggabuwana: panggung (pa agung, aksara Jawa kang dadi angka 8) luhur sangga buwana, iya taun 1708, iku kawuwuhan 6, dadi 1714, banjur kapara 8, olèh 214, turah 2,
isih sajrone tumindak Khuruf Alip Arba'iyah). Bagus Ngarfah.
Pathokane anggolèki Angkaning Taun Hijrah lan Jawa, iku mangkene: Manawa angkaning taun Jawa kasuda 512, iku dadi angkaning taun Hijrah. Kosok-baline: Manawa angkaning taun Hijrah diwuwuhi 512, iku dadi angkaning taun Jawa.
Upama: Nalika pangalihe karaton Kartasura marang karaton Surakarta, Sakalane: munggah gunung rasaning rat, angkaning taun Jawa 1670, iku bêbarêngane karo angkaning taun Hijrah pinuju taun angka pira?
Pangetunge mangkene: Angkaning taun Jawa 1670 kasuda 512
Cocoge karo taun Hijrah pinuju taun angka 1158
Kosok-baline: Ana sawijining masjid, nalika pangyasane tinêngêran angkaning taun Hijrah 1234, iku yèn ing taun Jawa pinuju angka pira?
Pangetunge mangkene: Angkaning taun Hijrah 1234 kawuwuhan 512
Pangetunge taun Hijrah, iku awêwaton taun Kamariyah, iya iku taun miturut petungan Rêmbulan, nganggo sasi 12 kang ing dalêm sa-sasi-sasine ana 30 dina, gêntèn karo 29 dina, dene araning sasi-sasine kaya kang wis katulad kanggo sasi Jawa kasêbut ing ngarêp, iya iku wiwit sasi Muharram umure 30 dina, sabanjure nganti tumêka sasi Zu'lhijjah umure 29 dina, sabên 12 sasi utawa sêtaune umur 354 dina yèn pinuju sanat basitah (taun wastu), utawa umur 355 dina yèn pinuju sanat kabisat (taun wuntu), kang umure sasi Zu'lhijjah dadi 30 dina.
Kawitane Sanatu'lhijrat utawa taun Hijrah, iku kapetung wiwit linggare Kangjêng Nabi Mukhammad s.a.w. saka Mêkah marang Madinah, kapèngêtan ing dina Isnain sasi Rabi'u'lawal, ananging pangetunge Sanatu'lhijrat kawiwitan saka tanggal sapisan sasi
Muharram, dene kang murwani nganakake angkaning taun Hijrah iku, Sang Khalifah 'Umar, sawise kaangkat dadi Amiru'lmu'minin, iya iku sakabate Kangjêng Nabi kang asma "umar, akhire jumênêng Khalifah kang kapindho.
Petungane taun Hijrah, iku nganggo sarupa windu kang lawase sabên 30 taun urut-urutan, kang mêngku 19 sanat kabitah (taun
Kunthara ... 1875 ... 1876 ... 1877 ... 1878 ... 1879 ... 1880 ... 1881 ... 1882
Sancaya ... 1891 ... 1892 ... 1893 ... 1894 ... 1895 ... 1896 ... 1897 ... 1898
Kunthara ... 1907 ... 1908 ... 1909 ... 1910 ... 1911 ... 1912 ... 1913 ... 1914
Sancaya ... 1923 ... 1924 ... 1925 ... 1926 ... 1927 ... 1928 ... 1929 ... 1930
Kunthara ... 1939 ... 1940 ... 1941 ... 1942 ... 1943 ... 1944 ... 1945 ... 1946
Sancaya ... 1955 ... 1956 ... 1957 ... 1958 ... 1959 ... 1960 ... 1961 ... 1962
Kunthara ... 1971 ... 1972 ... 1973 ... 1974 ... 1975 ... 1976 ... 1977 ... 1978
Taun ... Alip ... Ehe ... Jimawal ... Je ... Dal ... Be ... Wawu ... Jimakir
“Nyuwun pangapunten atas kesalahan dalem, mugi2 @gusmusgusmu lan santrinipun maringi
Kulo ndedonga mas mugi-mugia niki saget langgeng lan mas gatot tansah kantuko rahmatipun gusti allah.
on 5 March, 2014 at 07:28 | Reply Gatot Widayanto
Mas Kukuh, Boso jowo njenengan kok alus tenan …. Salut kulo!
Saiki Kusuo no Psi Nan 75 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 75 :
warangka manjing curiga/tan arah enggon ika/mantep warangka nggonipun/dene wus dadi setunggal/nenggih ingkang curiga/manjing warangkaneki/ekokipun warangka manjing curiga/sukma manjing badaneki/badan manjing sukma/papan lan wektu
Bale Pustaka - 1939 - Batawi Sèntrêm.
129. Kangjêng Sultan damêl gumujêngipun para abdi ... 4
130. Dhusun Matesih dipun jarah-rayah dening prajurit Madura ... 11
131. Lêlampahanipun Kangjêng Sultan nalika taksih timur ... 14
132. Prajurit Mangkunagara nêmpuh nagari Ngayogyakarta ... 22
133. Panji Kartayuda tuwin Panji Kartasari dipun timbali dhatêng Surakarta ... 40
134. Pangeran Mangkunagara nyuwun pangayoman dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta,
Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
50. ingumbenan Martalaya emutira | regang-regang alinggih |
ing sultan | yèn Martalaya kanin ||
52. wau palajênge kang mêngsah angetan | mantri jêro kapanggih | nèng sawetan wana | langkung
cinacah gangsal bêlah | sarupane mungsuh prapti | ingkang kawruhan | kathah kang ngungsi kali ||
56. kangjêng sultan karya [kar...]
[...ya] srat kalih wus dadya | mring Samarang satunggil | satunggil badhenya | marang ing Surakarta | wus dadya gandhèk lumaris | mring Surakarta | kang maring ing Samawis ||
57. kang tinuduh nênggih ajidan Walônda | wau gandhèk kang prapti | nagri Surakarta | pukul satêngah rolas | uprup dalu dènnya manjing | marang kadhatyan | katur ing sri bupati ||
58. suratira kang rama atur upiksa | yèn unggul ing ajurit | aprang wontên Sima | mungsuh undure rusak | ing benjang-enjang
Lawiyan ingkang dèn jogi | wau ta sri narendra | ing Surakartèku | angrakit badhe saosan | panusupan sinaoskên dèn rêsiki | pakuwone kang paman ||
saking jroning pura | jodhang atusan wus andhèr | miwah siyaga sampun | kalih pisan lurahirèki | pelog kagungan nata | sampun mijil dangu | Tumênggung Puspanagara | miwah Tirtawiguna ingkang nênggani | rêspati ing rakitnya ||
4. Kalèn dhusun sinungan sakêdhik | rêratan kang anjog pasanggrahan | anurut têtuwuhane | punggawa kang kapêthuk | nênggih Sasradiningrat panggih | lan wau
ingkang gumuyu | sultan wau sigra ngêjèpi | marang Tumênggung Sasra | mangsah ngarsa prabu | bisik-bisik angandika | kangjêng
iku thole sugatane | nak prabu lan bok mantu | pilihana kang cilik-cilik | kapundhung rontogana | dhuwêt malihipun |
Tirtawiguna | wus kinèn angladèkake | tumênggung kalih maju | bokor tiga kang alit-alit | isinya kang winadhah | dhuwêt lan kapundhung | gorengan botor binêkta | bokor cilik kang aisi cilik-cilik | Kyai Tirtawiguna ||
11. bokor gêdhe-gêdhe isinèki | Kyai Puspanagara kang bêkta | ing ngajêngan
uga | pêpanganan ingkang [ing...]
[...kang] padha cilik-cilik | Tirtawiguna gawa ||
12. pêpanganan gêdhe-gêdhe iki | kang anggawa Si Puspanagara | gumêr malih ing gujênge | sagung para
13. malah dhahar jêng sultan pan maksih | pagujêngan Ki Tirtawiguna | kang kinèn angladèkake | piringan cilikipun | ingkang isi lalaban ranti | Kyai Tirtawiguna | nyaoskên mring ngayun | isi ranti kêmlandhingan | piring dhasar patèhan
bupatinipun | samya kinèn wor lair batin | pasthi loroning tunggal | nak prabu lan ingsun | bapa lawan kaponakan | mêngko uwis sirna jaman ingkang lali | jaman eling kang ana ||
15. ingkang dipun dhahar wutuh sami | datan wontên ingkang kawoworan | olah-olahan liyane | amung sugatanipun | ingkang putra Surakartèki |
pinaringkên kapala prajurit | lawan tumpênge salawe jodhang | warata prajurit kabèh | suguh dhahar kang kantun | pinaringkên kang pra dipati | kinèn angulihêna | marang rabinipun |
lan pangiring tumpêngira | kang salawe jodhang marang
ingwang | nadyan padha ratu | ingsun iki pan sêmpalan | nadyan dadi ratu pikir anusuli | sedane kakang êmas ||
18. lamun ora umadêga aji | dadi kuwure ing tanah Jawa | nora tinêmu bêcike | kasaru duta rawuh | kang anamar dhêlik nalitik | ing panggenaning mêngsah | mangke aturipun | wontên bumingong Gabayan | kang dèn goni inggih dhusun Tanjungsari | dhukuh kapit jêjurang ||
19. êstu lamun karusakan gusti | putra dalêm prajurite têlas | mung kantun mantri lêbête | punika ingkang wutuh | mung têtiga ingkang ngêmasi | ingkang tatu satunggal | dene liyanipun | saragni abang prang tandang | saragnirêng miwah mêranggo kang sami | golongan molung dasa ||
inggih ingkang kantun | pating kulicir kang prapta | wontên gangsal têtiga miwah kêkalih | kathah kang nandhang brana ||
21. opyakipun saking mêngsah gusti | ngriki kathah kengingan punggawa | Rôngga Prawiradirjane | punika sangêt tatu | Martalaya ingkang ngêmasi | rayi dalêm Pangeran |
Natakusumèku | punika kang seda ngajang | kang anumbak sagahe langkung mucicil | kenging wêntise kiwa ||
22. saking wuri gènipun nglarihi | ngasta êsês rokoke kabandhang | pan
yêktinipun | Adhi Mas Natakusuma | sira ngrasa tinumbak saking ing wuri | pangeran matur nêmbah ||
punika wontên numbak | inggih saking kidul | palisire larab rantas | kula tolèh nênggih anuntên binêdhil | dhatêng abdi paduka ||
26. pun Banendra lêlurah saragni | kêni cêcangkoke babar pisan | sês kula tan wruh tibane |
lajêng anuli kuwur | kula sampun awor pinilih | prajurit suranata | wus samya
saking dangu pinarake | dènnya manggihi tamu | pukul tiga bubarannèki | aturna taklim ingwang | Puspanagarèku | anak prabu bok atanya | lakuningsun nora banjur sun rèrèni | têka satêngah côndra ||
siya-siya | dadi ingsun iya tan etung taliti | wong aprang padha darah ||
30. dadi ingsun budhal benjing-enjing | tilik gon ingsun akarya kutha | nging iya sadhela bae | katri punggawa mundur | praptanira ngandikan sami | matur yèn taklimira | ingkang rama prabu | mulane dangu punika | dipun andhêg gujêngan poyokan sami | malah prasamya sayah ||
yèn wis rêmu | Si Kakang Mangkunagara | yêkti kêna inganti jagat kartèki | kunêng sami bubaran ||
130. Dhusun Matesih dipun jarah rayah dening
baris | sultan ing dalu budhal | lajêng mring Matarum | enjing lajêng mêmariksa | lurung-lurung miwah ingkang nambut kardi |
dèn rayaha | abarênga ratu | mangkana wus ingaranan | ing Ngayogyakarta Adiningrat nênggih | wus misuwur ingundhang ||
34. kangjêng sultan amung tigang ratri | nèng Ngayogya sigra abudhalan | sapraptanira ing Cèpèr | gandhèk ingkang tinuduh | animbali rahadèn kalih | prajurit putra Sampang | saprajuritipun | kang tinuduh nèng Tapêlan | Panji Kartayuda Panji Kartasari | wong anggandhèk wus mêsat ||
35. kangjêng sultan budhal sawadyèki | saking Cèpèr dhusun Aribaya | dhinêsak mungsuh badhene | baris Surakartèku | sampun kinèn mingsêr nèng Samin | mangkana amiyarsa | wau
lampahira | mring Sêmbuyan pangungsine | jêng sultan têlikipun | yèn ing Tanjungsari wus sêpi | angidul budhalira |
timbali | tanaya ing Madura | saprajuritipun | Radèn Panji Kartayuda | miwah Raka Radèn Panji Kartasari |
patèni | ingkang wadon sami binoyongan | busêkan kuwur gègère | kang adoh ingkang dunung | ngungsi damèn marang nagari | langkung kawêlasarsa | mring pangungsènipun | ing nagari Surakarta | ewon sami pati-pati anusupi | sabarang wisma lêga ||
43. dadya karya murah ing pawèstri | duk puniku nagri Surakarta | wong wadon sangêt murahe | tan ana ngangge etung | nadyan silih anaking mantri | rupa kadi Supraba | kinawin wong bucu | cebol bajang sami angsal | rabi ayu nora nganggo dèn tukoni |
dèn ungkih | wong cilik sambatira | samya anênutuh |
Pangeran Mangkunagara | jêr bêndara kang angrusak ing wong cilik | nora bobot prakara ||
dènnya nênggani | dhasar watak wong Sampang | lonyot lacut-lacut | ing mangke antuk pangaja | nguyuh ngadêg mundhak anguyuh pênglari | langkung angingkrang-ingkrang ||
ing byantaranipun | jêng sultan gupuh ngandika | anak ingsun karo pinarêng basuki | têmu manèh lan bapa ||
awotsari | langkung inggih panuwun kawula | jêng ibu dhawuhkên sihe |
kula inggih milungguh | ing paduka amanggih jurit | duk pisah tigang dina | nuntên prang aribut | jêng sultan gumujêng suka | ya mulane mungsuh wani anadhahi | dene pisah lan sira ||
dumèh uwis apês tinilar ing bala ||
2. nora kêna ginagampang | yèn pinagut padha kêdhik |
wontên walatipun | pisah lawan paduka | aprang sasat kucing gêring | aturipun Paman Dêmang Prajayuda ||
inggih yèn lurugan | dhatêng ing Pajang Matawis | prapta satêngah sasi | nuntên sakit ting gêruruh | yèn jangkêp
Kakang Mas Mangkubumi | jêr iku anaking ratu | lawan kala neneman | wus ana lakune ugi | anjêrimêt saba guwa gunung alas ||
7. akèh gurune wong tapa | mari-mari saba wukir | wus ngangkat nama pangeran | iya maksih anglakoni | ngarêpe pondhok mami | pan ing kali Pepe iku | awiwit bakda ngisa | iya ngèli saking nginggil | bang-bang wetan iya mêntas ing Sampangan ||
ingsun kang tinuding | angadhang ing bang-bang wetan | ingsun nuli angadhêpi | iya kapasang yogi | maksih bathang saking luhur | duk ngarêpakên mêntas | anuli ingsun adhangi | gih sampeyan ngandikan ibu paduka ||
11. lan pun Paman Cakraningrat | paduka dipun aturi | ambêkus marang ing ingwang | paman angrungu saking di | lan bok ayu miyarsi | iya sapa kang umatur | ingsun matur sawêkca |
13. ibu anjêlèh karuna | cinandhak astane aglis | adhuh nyawa ariningwang | mêngkono solahirèki | apa sêdyanirèki | kaliwat-liwat sirèku | jêr misih duwe kadang | tuwa tur madêg narpati | kadang
amatèni mring ragamu | sarwi mèsêm saurnya | dhuh bak ayu kadipundi | bocah angon wong kapengin sêsandhangan ||
15. kadar wong urip punika | sayêkti kudu kapengin | punjul samaning tumitah | pan inggih ing nungsa Jawi | warti ing nguni-uni | tan nganggur sapuluh taun |
nuntên wontên papêrang | milane kula prihatin | sok si sampun anêdya dadi karaman ||
16. dadosa kondhanging raja | nanggulangi ing ajurit | kadang kawula akathah | nanging kawula watawis | sami botên mangarti | bok ayu ujar puniku | rama kalangkung suka | angênciki anganthuki |
18. nuli rama angandika | ature asêmu ririh | nanging ta aku miyarsa | jêr ipe rada kadugi | kabèh putrèng narpati | ambapa sabênêripun | akèh ipene rama | mung Pangeran Mangkubumi | akèh iya kang para-para pangeran ||
basanipun | nora pati ngupama | wus kadya anak sayêkti | aturipun wau marang kakang êmas ||
20. gèr kula krungu wirayat | ing benjing nagari Jawi | ilang ajining manusa | kang padha duwe nêgari | para pangeran benjing | lir suruh marambat têbu | kuwure tanah Jawa | nanging ta yèn ana ugi | trah Mataram yèn ana kang mati raga ||
21. gih puniku ingkang bisa | anambak [ana...]
[...mbak] kuwuring Jawi | sirah-sirah ting kalarah | kadi sarah anèng siti | tuwin ajining pati | tanah Jawa mung nêm suku | buh ajining manusa | nora nana kang dèn ungsi | nuli wontên satriya
lyan darahing Matawis | awit papa tan sipi | amung apaitan umur | nanging pitulunging Hyang | takat bisa anglakoni | muncul malih kêkêtêge tanah Jawa ||
23. mulane anggèr utama | wong anêdya mati ragi | sabotên-botênanea | sayêkti panggih sakêdhik | wong potang ing Hyang Widi | yèn ta sabar thukulipun | lah mêngko nora nana | iya taliti Matawis | ingkang mantêp wani lara wani pêjah ||
24. amung jêng kakang mas sultan | ing wirayat dèn antêpi | sayêkti sugih wilalat | mila prajurit ngong nguni | duk baris anèng piji | parapatan ingkang mantuk | arang kang mati
26. pakarêmaning manusa | kang anuntun marang sisip | kasaru caraka prapta | saking
barêngan ugi | tanpa wêkas lakunipun | yèn anggung mangkonoa | kang makolih salah siji | tunggu brokan salah siji angungsira ||
29. pan ingsun dhangi kewala | yèn ingsun ingkang angungsir | sira kang tunggua brokan | Istimolor matur aris | kula ingkang angungsir | paduka ingkang atunggu | brokan ing karsa tuwan | kang prayogi gèning baris | kang
punggawa katri | dene lakunirèki | jujuga Masaranipun | nuli sira ngidula | ing Manyaran
ingsun amundhut mangkin | wong Sampang desa nêm atus | kang saparo milua | marang Si Natabaya glis | kang saparo ing Yayi Natakusuma ||
Istimolor Mangkupraja | wus kalilan nuwun pamit | mundur saking ngarsa sultan | praptanira anèng Samin |
2. ingsun iki pan wus lawas laliningsun | bapakmu adhi mas | dèn angên-angên pinikir | sapolahe lan
yèn enjing kèndêl ing bêdhug | samya têtayungan | sagung prajurit jro sami | kaparake winangun tayunganira ||
9. sabêtipun pangawat maksih kudèku | anggung adhadharan | sadina-dina sang aji | lan prajurit Madura Wlônda lan Jawa ||
pan karupuk ngambak apindho pêpunthuk | tuwuk sabarisan | wus amor gêlare nungkil | kunêng ingkang angrakit dadèkkên gêlar ||
12. kang kawuwus punggawa ingkang ingutus | amukula mêngsah | wus praptèng Sêmbuyan wukir | Pangran Natabaya lan Prawiradirja ||
13. kancanipun sakawan lan prabu mênggung | Kumpêni
têlikipun Pangran Mangkunagarèku | sampun amiyarsa | yèn badhe tinutup aglis | dalu-dalu budhal atilar Sêmbuyan ||
16. têngah dalu mangilèn ing bidhalipun | ya ta kang winarna | ing Garogol wontên baris | Pangran Timur
21. Pangran Mangkunagara kang ngalor wau | praptaning Manyaran | kagyat katanggor ing
nambur lan dipati mangkya sampun | atêngara budhal | saking barisan ing Samin | bêdhol kabèh wau baris Surakarta ||
30. ya ta wau wong Madura kang tinuduh | mring Matesih prapta | ngaturkên boyongan èstri | awon pênêd gêdhe cilik karo bêlah ||
31. sami untung wong Madura kang tinuduh | langkung dènnya kathah | dènira anjajarahi |
lampahipun mangalèr marang ing Kuwu | Molor Mangkupraja | pratela aturing têlik | dyan sinusup budhal saking
Sukawati | wau Pangran Mangkunagara wus panggya ||
40. Radèn Guntur kang wus dadya mantunipun | maksih
Pangeran Mangkunagara | wus pisah lawan mantune | Pangeran Anom punika | wangsul ngilèn lampahnya | ngidul jog Kuwu Balêdhug | tilar bupati
Mangkunagara | pojok gunung nèng lêlêgok | dhusun alit tan katara | pinggir kali kalingan | pêpunthuk kulon lan kidul | eca ngayêm-ayêm
angarak | wong desa kathah dêdulu | ing langkungira jêng sultan ||
11. sapraptanira ing wukir | pasanggrahan dhusun Bêngkak | rinakit kutha
miwah ing ngarsa | tuwin badhe lun-alune | miwah papan pasêseban | langkung sami prayoga | lampahing pangagêng sampun |
mila wong Madura kabèh | kalangkung sami sukanya | arang prang krêp angrayah | akathah boyonganipun | sami antuk brana kathah ||
15. dèn ugung kapati-pati | pinutra rinaja muka | ing prang môngka manggalane | pinitayan ing alaga | prajurit putra Sampang | sèwu satus pitung puluh | papasthi dadya pêpêjah ||
sabusana sinabêkan | jêng sultan langkung sagêde | ngruntuhkên tyas amrih kondhang | lair batine kêna | mangkya ta ingkang winuwus | Pangeran Mangkunagara ||
17. wadyane atur upêksi | yèn mêngsah badhe anggêcak | ngriki kinêpung badhene | têlike matur waspada | ing panggenan punika | dèrèng kèndêl kang umatur | kasaru gègèr ing jaba ||
18. wontên mêngsah ingkang prapti | wontên kuda pitung dasa | prasami binang waose | rasukan kang sikêp binang | kotang sangkêlat abang | sampun minggah ing gêgunung | kang wontên lêdhok busêkan ||
19. binêdhilan saking nginggil | sakalangkung kuwurira | sira
Kulman saurira sugal | dene dika inggih dèrèng | darbe parentah ing kula | inggih yèn wus kawaca |
tuwan sampun kawula | puniki kang nusula | punapa parentahipun | abdi dalêm kawan dasa ||
akathah ingkang tumurun | nanging mungsuhira bubar ||
24. prasamya ngungsir nututi | kang prajurit kawan dasa | kasaru wau praptane | Ki Tumênggung Wiradigda | saking wuri praptanya | jêlèh sarwi nguwuh-uwuh | dèn enggal padha
nambungi sugal | sok nyêgah wong umangsah | botên wontên kapokipun | yèn tan wadhuke tinumbak ||
ingsun mituturi | mangkene pangucap ingwang | babo anak putu ingong | basa lakune wong aprang | pasthi anganggo môngsa | kêbat lan ririhing laku | mapan iku angon môngsa ||
33. sirèki padha kêkasih | tur prajurit sêsimpênan | abagus-bagus rupane | dudu wong suwang sajinah | papat sajampêl padha | aja na pating gêritu | mayore arêp ditumbak ||
ginadhuh senapatya | wong nglurug ana kalane | mungsuh yèn adoh pinêlak | yèn pêdhak ingomberan | giring bae têgêsipun | nora kuwajiban ing prang ||
37. kang kuwajiban ing jurit | kang sanggup nyirnakkên mêngsah | ing tanah
tinegakna ugi | wong aduwe wong atuwa | lah uwis ta padha anglèng | lah ta anak putuningwang | yèn cinêgah gone prang | lara atine kalangkung | nêpsune asalah tômpa ||
39. gumujêng sami nauri | kyai jêr mangke wong lanang | kadi nglêboni talèdhèk | tombokipun namung suwang | wus ngadêg dèn wurungna | prandene dèn tohi lampus | makatên lumrah wong lanang ||
prang | wus tinutur sarakite | angsal bandhangan turôngga | tiga kuda wowotan | ingkang bêkta sangunipun |
lampahe | wus prapta ing Kanggabayan | pangeran langkung suka | nora cicir maksih wutuh | pawèstri miwah bêrana ||
50. Radèn Panji Kartasari | Radèn Panji Kartayuda | panêmbahan pulunane | punika manggalaning prang | wantêr surèng antaka | ingkang sèwu kawan atus | sami Sampang kawuk desa ||
51. punika kang jêjêmbêri | pambajage Calawênthah | aruhara tanagane | mung satus Kumpêni pêthuk | dragundêr kêkapalan | jalan [jala...]
[...n] kaki kalih atus | kawan atus Kumpêni Slam ||
52. rama paduka pribadi | ingkang kula kèn nacahna | ingkang pasthi pêpênêde | wolung atus wolung dasa | kalêbêt kang kaparak | ingkang sèwu kalih atus | prajurit sêdhêng kewala ||
budhalan | ing karsa tan karuwan | nanging kabatinanipun | nêrombol maring Mataram ||
58. nanging wadya sadayèki | tan wontên kang jinarwanan | angkate saking pakuwon | ngidul angilèn lampahnya | rêp anèng Pamêlaran | sadalu ing budhalipun |
1. ngidul ngilèn maksih lampahnèki | tigang atus maksih wadya kuda | sampun tan wontên dharate | manah kadya anglalu | mung anutuh sariranèki | padha wus prapta taman |
4. Danawarsa mêthukakên margi | kadi punapa karsa sampeyan | dhatêng ing pundi sêdyane | pangeran lingirarum | ingsun arsa marang Matawis | matur Kudanawarsa | kula turi wangsul | manah kula botên eca | duk ing marga ing dhandhang punika wingi | ngalamat botên eca ||
5. pangran bêkus pangandikanèki | nadyan matia wus ingsun têmah | ana ing dagan ulone | kabèh
Pajarakan rawuh | wong kang ngampil kang anèng ngarsi | wontên wong jêjaranan | tiga sami nusul | lawan rêmbatan têtiga | dipun tumbak marang wong kang ngampil-ampil | rinêbut pêndhoke mas ||
7. sami giwar maring ing wanadri | nanging dèrèng mastani yèn mêngsah | narka pangran
main kartu Walandine | Walônda saradhadhu | siji nuju munggah ing biting | angungak wetan ana | gêgaman kang rawuh | nuli mêdhun si Walônda | tutur-tutur mring gone wong amêmain | kartu kang tinuturan ||
9. kyai wontên gih gêgaman prapti | punapa rawuh gih kangjêng sultan | miwah pangran
ngrasuk busana | nitih kuda sampun | Kumpêni dharat wolulas | kang garêbêg para garwa marang loji | nèng Gêladhag kapapag ||
panrombole | jujug pasowan kidul | Sindusastra nadhahi jurit | tiwas pêjah ing ajang | ingkang dèrèng untung | pun
mayor dipun ampiri | mêdal ing Surakarta ||
21. ngilèn anjog ing Wanakartèki | pangeran nuju nèng
banjur anunjang mungsuh | kira-kira kadi kang dhingin | punika wusnya nabrang | gya banderanipun | ingugêr inggil palasa | ing
28. Pinitanggung dhusun kang dèn goni | baris Surakarta nèng Kajoran | sakidul Kayuapake | lèr wetan saminipun | kangjêng sultan sigra nimbali | Molor maring Sêmbuyan | lan Mangkuprajèku | praptanira dhinawuhan | iki Molor lan sira Mangkuprajèki | bêcik padha lèrèna ||
29. kang binujung pan sayah kapati | ingkang bujung
iya padha uga | wong cilik bangêt sayahe | lan ora kobêr iku | asêsawah kabèh wong tani | mayor
parentah | yèn kèndêl kinèndêlake | mupakat karsanipun | Mayor Molor wus pamit mulih | Dipati Mangkupraja | mring barisanipun | Kajoran sakidulira | Kayuapak sapunika pra bupati | ngiras saking barisan ||
puluh bae | sawidak numbakipun | aja ana kang dharat siji | sultan sigra parentah | dènira amundhut | mring Rôngga Prawiradirja | mundhut kuda satus rong puluh saiki | tundhan mring Surakarta ||
34. wong prang kasap dharat Madurèki | kang binêkta marang Surakarta | turôngga wus rumat kabèh | rahadèn kalih sampun | pinaringan nyampinge sami | golang-galing jo samya | lan
dènira putusan | wong desa ingkang kinèngkèn | atur uningèng oprup | lamun Mayor Dirnadir prapti | prajurit
prapta | pan iku prajurit gêdhe | ingkang sami pinundhut | ing karyane amangun jurit | Sultan Giyantipura | iku praptanipun | pinanggil kangjêng susunan | lawan Ratu Kancana [Kanca...]
[...na] ingkang amanggil | bêcik padha pinapag ||
lampahira wus prapta ing Baki | ngrukti sugata pan sampun aglar | wuwusên wau lampahe | enjing ing budhalipun | saking Paserenan lumaris | salomprèt anèng ngarsa | saruni ing pungkur | prapta Baki kèndêl samya | têtabean Sarean Salpe wus linggih | lajêng pra sasamya
43. galaganjur angrantêg samargi | lampahing prajurit têtayungan | ing wuri radèn kalihe | sêsirig kudanipun | sami
anom tuwa | agung alit kang miyarsa galaganjur | salomprèt kang munggèng ngarsa | ing wuri
Jawa ingkang kawilang misuwur | môngka adining prawira | Suranggakara winurti ||
3. wus têdhak saking turôngga | oprup
lumampah | masang rapak acucul rasukanipun | sagung prajurit pinrênah | makuwon sakidul loji ||
ing Ratu Kancana | radèn kalih angabêkti ||
8. sawusnya tata alênggah | binagèkkên wau rahadèn kalih | sang nata lan kangjêng ratu | salamêt ingkang lampah | matur nuwun miwah saprajuritipun | sang natalon angandika | jêng paman padha basuki ||
kewala | nuli paron kang padha mati gêring | radèn kalih nêmbah matur | inggih kang sampun adat |
walat sayêktinipun | jêng rama paduka sultan | sêtya tuhu ratu mukmin ||
14. saèstu Mangkunagara | dèrèng darbe wilalat anggêringi | milane kawula purun | dhatêng Mangkunagara | taksih wajar dede wahyu kang satuhu | yèn rama paduka sultan | pan sampun makrunah mukmin ||
kêmadhanipun | radèn kalih matur nêmbah | rama sultan kang pêparing ||
16. gumujêng Ratu Kancana | iya dalanane sira puniki | ya sanadyan wong tuamu | ratu dudu sasama | têka cèplês rama sultan pangucapmu | kang putra kalih tur sêmbah | gih sadasa kadospundi ||
17. ujêr kang karsa piyambak | saabdine prasamya dèn undhangi | yèn tan basakkên wong matur | inggih putra paduka | miwah inggih dhatêng ing kula pukulun | yèn tan rama jêngandika | undhange bungisan sami ||
18. kula kalawan kang putra | inggih Kakang êmas Pangran Dipati | pan inggih parentahipun | aja ana bêbasan | kowe [ko...]
[...we] aku rakêt bae wong sadulur |
pukulun | kangjêng rama andika | lamun botên makatên gandhèk pinêrung | lamun pêparing punika | sabarang dèn wiji-wiji ||
20. iki kang saking ing ingwang | iya saking ibunira kang iki | ibumu bok ratu sêpuh | iya Ratu Kancana | têka ibunira Bok Kulon puniku | ibumu Bok Êlor iya | kêkirime ingkang iki ||
21. sami gèdhèg kang miyarsa | oprup goyang kapala duk miyarsi | umatur dhatêng sang prabu | sultan
pandhe itu raja | amrih suraning ajurit ||
22. ratu malih angandika | bêbêd sabuk iku paringan sami | matur inggih sadayèku | nadyan supe punika | lèpèn intên nyasêle paringanipun | wontên ing jênthik punika | rêgi satus winatawis ||
23. supe ingaturkên sigra | tiningalan ratu angandikaris | iki nora olèh satus | manawa karo bêlah | wêning têmên sanadyan
dimène seba | ora susah nganggo kowe manèh oprup | sigra pamit mêdal sira |
25. praptane pakuwonira | sampun aglar sugata ingkang prapti | kang saking para tumênggung | pan pirang-pirang jodhang | nuli prapta jodhang kang saking kadhatun | kang binage satus jodhang | wrata sagunging prajurit ||
26. cinarita tigang dina | tigang wêngi anèng Surakartèki | pinaringan winalungsung | mring kang Ibu Ratu Mas | nuwun pamit kalilan mring kangjêng
wanci lingsir | lajêng ngandikan sang prabu | maksih pinarak jaba | radèn kalih mangsah mangusapi lêbu | dinangu sapolahira | wontên ing Surakartèki ||
ingkang putra ratu miwah kang bok ayu | sru suka nrus kabatinan | ngroning kamal wus anunggil ||
ingsun dhingin | omahe pan kidul wetan | saking ing pomahan mami | nanging bagus sirèki |
sêmôngka gunung | yèn uwis padha tuwa | besuk ingsun kirim malih | tur sandika sira Dêmang Ardiguna ||
134. Pangeran Mangkunagara nyuwun pangayoman dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta, lumantar bok bakul grêji
kaponthal-ponthal | amung iya kumasaris | kang purun amanggihi | maring ing carakanipun | nging pitutur kewala | layang tan purun nampèni | marang Sêcadirana
lamun nora mangkonoa | layange tan bisa mosik | ing êndi ana satriya | ngungkuli ratune kêni | dadi mêtêngi bumi | bondhanakên tanpa ratu | ratune mèlu sapa | ya Mangkunagara iki | kang utusan pamit sampuning kalilan ||
10. lajêng mancal ing baita | ing lautan tan kawarni | praptanira nagri Têgal | mêntas saking baita glis | dharat maring Samawis | amomor ing lampahipun | lajêng saking Samarang | mêdal ing
mung satunggal kumasaris | purun panggih amituturi kewala ||
13. kula sami tinuturan | dadine panggawe iki | wit saking
pêpanggiha | môngsa mangkenea ugi | jêr rêmbuge pijêr diya | dene ta kiyai iki | nora dèn wêwalêsi | yèn ora dèn têmu kuwuk | tur kyai pira-pira | ewon anumpês Kumpêni | aku mono matèni Walônda pira ||
16. sok padha kinira-kira | Walônda iku nyidrani | satêmêne nora ana | cidrane mung amiwiti | mring kang duwe nagari | mangkana wau kang rêmbug | ngungun kasèp ing lampah | ing mangkya pating kulithih | nora wurung rusak awêkasan sirna ||
17. anggung awayang-wuyungan | cipta tan ana dèn ungsi | angupaya sêratira | kang saking Surakartèki | duk anèng Pranaragi | ing Mamênang praptanipun | surate [su...]
nanging mangke ta wikana | sirna salêbêting jurit | sangsaya ribêt ing karsa | tinêlêng tan ana kêni | prayogane dèn ungsi | amung kang rayi sang prabu | nanging mangke ta paran | bok sang nata amutungi | nora kêna binalènana manawa ||
kalih | amuk kaambêg pati | môngsa kanggoa sabêdhug | umpêtan nora bisa | manawa umpêtan nglangit | angungsia jroning samodra
winuwus | sultan angeca-eca | kang anèng Sêmbuyan wukir | kathah oncat prajurit Mangkunagaran ||
22. ing Kajoran Kayuapak | baris Surakarta mangkin | wus arja kadi nagara | sakèhe kang para mantri | sanadyan wonge cilik |
24. malih ingkang kawuwusa | nênggih bok bakul garêji | wismanipun ing Katandhan | jalimêt pambakulnèki | tan ajrih dèn larangi | samana Surakartèku | rêmpêk lawan Mataram | dol tinuku dèn pêpêti | ingkang maring ing baris Mangkunagaran ||
25. lamun ana wong adagang | sabarang wus dèn undhangi | mring baris Mangkunagaran | lamun kawruhan Kumpêni | ingarah dèn cêkêli | binandanan tinalikung | sapih wong dêdagangan | wus kathah ingkang bilahi | nora mangan uyang wong Mangkunagaran ||
26. nora na wong bisa nginang | rong ratu ingkang mêpêti | wong akèh uyang ngêrangsang | sabên dina minggat
wong apa | ana ing Surakartèki | apa rôndha sirèki | miwah somahana iku | bok bakul aturira | ing Katandhan kula gusti | sayêktine kula inggih wong somahan ||
28. awon-awon pan kawula | inggih bojoning prajurit | Ki Ngabèi Udanpanas | lêlurah [lê...]
[...lurah] wong Durapati | pan inggih kang nindhihi | paos Bung Ngampèl pukulun | pangeran angandika | yèn mangkono sira iki | prajurit jro ingkang dadi lakinira ||
29. prajurite jêro pira | yayi prabu ing saiki | ni bakul gêrji tur sêmbah | wolung atus dèrèng luwih | apa arane sami | prajurite adhi prabu | ni bakul gêrji nêmbah | prajurit kawan dasèki | kalih atus kang asikêp waos binang ||
Lurahe Yudapati | lawan Tirtakusumèku | liya saking punika | sawêg tinata nèng wingking | ingkang sampun pacak lurugan punika ||
mbok bakul gêrji | guru dalêm pan inggih | dhatêng kawula ambiyung | lah iya layang ingwang | tibakna mring Wôngsaniti | sun
lah kiyai aku iki olih layang ||
38. Pangeran Mangkunagara | iya ingkang akêkirim | maring anakmu ing kana | Mas Ngabèi Wôngsaniti | iya turna tumuli | bok pinarêng iku besuk | yèn anakmu milua | milu nanggung ananggoni | pan mangkono iku layange pangeran ||
39. sinuhun nurut kewala | yèn anakmu
angaturi | ya kiyai pan pangeran | panarine marang mami | apa sira kadugi | ngaturêna layang ingsun | maring kangjêng suhunan | aturku inggih kadugi | ing aturku pan botên saking kawula ||
40. saakal-akal kawula | yèn anakmu mas ngabèi | kang ngaturna mring sang nata | yèn wis bênêr iku nyai | iki ta karêp mami | ing asar andhap
marèkakên wong aprang | iya golèk apa maning | pan anakmu wus mupugi ing aguna ||
42. sayêkti iku waspada | dadining ala lan bêcik | wong tuwa darma kewala | ngalor ngidul jurung amin | wusnya ingsun amulih | mung aturna taklim ingsun | nyai nuli mangkata | ingsun mulih mring Kusambi | nyai garji mangkat maring Suranatan ||
43. ing wanci sawusing asar | wau ni bakul garêji | bêkta panganan sadhulang | ing Wôngsanitèn wus panggih | jujug ing masjid alit | Ki Wôngsaniti kapangguh |
48. punapa inggih sang nata | wus lila ing lair batin | lamun kula amanggiha | ing pakewuh tan sayogi | saking tyas tidha budi | sumimpang pakarya ayu | punapa inggih muspra | ing batin kula puniki | yèn manggiha inggih pati siya-siya ||
49. mangke kula wus angrasa | kalamun sri narapati | yayi Prabu Surakarta | pan inggih tan wontên malih |
2. ya wong kang mangkene iki | pikir sok gêgalak racak | wêkasing don tanpa gawe | kapriye iki bêciknya | yèn nora kinukupa | nora katon alanipun | antêpa wong asêsanak ||
3. yèn kalakona upami | nêmu pati siya-siya | sanadyan sinandhang dhewe | apêse gêgawa iya | maring kang kathah-kathah | yèn nora karêksa iku | tan wurung bubrah darajat ||
4. angsulana dhewe dhingin | gawaa parentah ingwang | yèn nyata têmên wus kapok | layang iku unèkêna | yèn têmên-têmên kangmas | nuli kaanaa iku | lakuning wakil bicara ||
5. wong roro salah sawiji | kang dadia awak-awak | môngka wakil bicarane | yèn nora Kudanawarsa | Kakang Mas
dadi | nyai gêrji praptanira | Ki Wôngsaniti lingnyalon | bibi puniki kang sêrat | kula kang darbe layang | nanging puniku kang
14. lamun kangmas maksih cilik | kaya ingkang dhingin ika | iya aja gêpoksenggol | wus padha ungkur-ungkuran | pangeran lêga ing tyas | karya sêrat badhe katur | dhatêng kang rayi sang nata ||
15. nanging sêrat maksih wingit | mila ni gêrji kewala | sigra sinangon angkate | kunêng wau Sri Narendra | Prabu ing Surakarta | nimbali mring tuwan uprup | sinungan wruh suratira ||
16. kang maring Ki Wôngsaniti | uprup langkung sukanira | umatur dhatêng sang katong | kadi kapok ing punika | inggih
17. gih pun Bapak Wôngsaniti | nuntên tuwan aputusan | kula bêktani kanthine | apan inggih pun Kêrkêran | sang nata angandika | yèn praptaa layangipun | sapisan êngkas kewala ||
18. uprup sira iku nuli | lan Wôngsaniti rêmbuga | matênge nuli
ing wismanira | wus prapta Suranatan | gupuh dènira lumêbu | kapanggih anèng pandhapa ||
puniki | kang dinuta mring pangeran | ingkang sok bêkta surate | lah punika angsal surat | badhe katur sang nata | môngsa borong tuwan
uprup atêtanya | Pangran Mangkunagara | kari pintên baturipun | nyai gêrji aturira ||
27. abdine ingkang turanggi | tigang atus mung punika | dene inggih
inggih nèng jaba | sarêng lawan kawula | kinèn animbali sampun | Wôngsaniti praptèng ngarsa ||
31. sang nata amaos tulis | akathah prasabênira | nuwun
135. Ki Wôngsaniti kautus Kangjeng Sultan manggihi Pangeran Mangkunagara
33. kèndêl dènnya maos tulis | iki uprup kaya paran | iya sabêcik-bêcike | apa nuli wèh wêruha | marang Dêlèr Samarang | uprup alon aturipun | pan inggih tuwan antosna ||
34. lamun sampun anuruti | sapamundhut padukendra | praptaa awak-awake | salah satunggal punika | gih pun
ngundhangi sampun | kônca kang badhe binêkta ||
38. gêdhong kaparak nguruni | sami panèkêt nyatunggal | sapraptanira ing êmbèn | sampun pinaring ing layang | samakta siyaganya | wontên kuda têlung puluh | satus lawan ingkang dharat ||
Wôngsaniti wiyose | budhal ing dintên punika | saking ing Surakarta | caraka dêmang wus mamprung |
sampun amragat maesa | nèng dhusun ing Paseban | wau mantri kang amêthuk | wontên lèr dhusun Paseban ||
lampah sampeyan | inggih ing ngriki sadalu | enjinge botên rêkasa ||
50. wus makuwon sawadyèki | papan sampun pinaryoga | rinêsikan
51. ngriyini lampahirèki | wanci rêp ing praptanira | lajêng sowan adêdalon | lan Kyai Kudanawarsa | para
dènnya mrênahake | sadalu ing sipêngira | inggih langkung prayoga | jêng pangeran lon andangu | bature ana wong pira ||
ngarsa | kula nyipta wontên tamu | pan inggih wong agung liya ||
55. kang arsa kula takèni | saure inggih punika | Mas Wôngsaniti
wontên èmpêre sakêdhik | kadi Suramangunjaya | kancane nauri bêkès | pan maksih bagus punika | mugi Jayawikôngka | wontên kêdhik iribipun | nging maksih bagus punika ||
59. pangeran ngandika aris | bêcike Kudanawarsa | batur saana-anane | bêcik urmat baris uga | matur Kudanawarsa | inggih ing salêrêsipun | duta salirèng narendra ||
60. dalu wadya dèn undhangi | enjing dèn pacak samêkta | saragni lan panumbake | ya apa ana sawidak | kang padha lagi prapta | kang maksih anganggo cênthung | Kudanawarsa pucungan ||
1. kadi langkung abrit cêmêng wontên satus | saking kathah prapta | mirsa yèn paduka mangkin | carêm lawan ari Prabu Surakarta ||
2. milanipun wadya kang wus dhongkol nusul | ngraos tan kabuwang | manggih aprang angsal kanthi | kathah prapta sami nutugakên trisna ||
3. ya ta wau datan [data...]
[...n] kawarna ing dalu | enjing sami tata | mêndhapi
8. ya ta wau Mas Wôngsaniti andulu | mudhun saking kuda | Kudanawarsa marani | sarêng tundhuk gapyuk dènnya sêsalaman ||
9. milanipun adhi kula kinèn mêthuk | wantu sami tuwa | enjing pêrih ingkang galih | nyaosakên panulaking pêrih manah ||
10. alon muwus Kyai Kudanawarsèku | payo saosêna | iku padharaning adhi | akêmbulan nadhah
16. sang aprabu paran mangke watakipun | kula mangke paman | sampun nêmah nêdya mati | pintên banggi ing wuri amanggih gêsang ||
17. tiyang lunyu inggih paman cacadipun | dene trah Mataram | Ki Wôngsaniti nauri | sakalangkung cacade donya ngakerat ||
18. botên arus bêndara wong agung lunyu | apês ing ayuda | darajat lumayu gêndring | yèn wong agung sampun tinilar darajat ||
19. yêkti kuwur sapolahe ngawur-awur | pangeran alatah | paman lah kula puniki | anggorohi nanging goroh ing Walônda ||
20. wartinipun kapir wênang dèn balithuk | Wôngsaniti turnya | nadyan kapir-kapir kaki | pan Walônda wus mênêdi awit
sawabipun sampeyan anambi kukum | yèn liya tan angsal | amung rama tuwan swargi | kang sinuhun sumare anèng
panglulu botên kangge tigang taun | sataun kewala | wangsul maring asor malih | ingkang pundi liring wênang kang minêngsah ||
26. aturipun rama paduka sang prabu | sumare Nglawiyan | dhatêng kang raka rumiyin | pangran arya kukum dèrèng kalêrêsan ||
27. milanipun rama paduka karuhun | narima nalôngsa | botên nêdha amrih pati |
29. dosanipun kala sampeyan tinukup | Sakèbêr punika | lumantar tuwan abaris | Rajaniti katur ing rama paduka ||
30. nuduhakên dhatêng Sakèbêr pukulun | paduka lumajar | amor lan abdi lit-alit | Rajaniti dhatêng Sakèbêr tinêdah ||
31. hèh dèn gupuh Sakèbêr inggih puniku | kang audhêng pêthak | Pangran Mangkunagarèki | pun Sakèbêr wangsul nuntên anyanjata ||
32. tuwan gupuh narik dhuwung cara Wangsul | katur rama tuwan | sumare Nglawiyan nguni | duka nêpuk kadya anglunas-nglunasa ||
kiyai puniku | gih kiyai sultan | dèrèng kenging dèn wanèni | kang punika
35. wong asêpuh katutuh ing marasêpuh | nênggih kalih pisan | dunungipun pangabêkti | nunjang parang pangeran alatah-latah ||
36. pan kalantur dèrèng wontên kang atutur |
angrubuhi | mring wong cilik punika tan tumut dosa ||
40. ngandikarum Pangran Mangkunagarèku | inggih putra
42. sang aprabu dèn kathah apuntênipun | wus sah kang bicara | samakta badhe lumaris | Pangran Mangkuningrat lawan Pringgalaya ||
43. tan kawuwus ing marga amung sadalu |
Kumpni Islam satus wus prapti | saos ana kuwonnya | Kasampangan rawuh | lurah niyaga satunggal | lan kagungan dalêm salendro wus
Bèl kang tumut malih | ngatêr ing pasanggrahan | wau praptanipun | sugata wus panggih aglar | kang
9. dhuh bêndara sampeyan puniki | mundhut gêndhing inggih gêndhing lunta | pangeran suka gujênge | gih môngsa
bodho ngriku | rame gujêngira miyarsi | suwuk ingkang gamêlan | nuntên angkatipun | wau ingkang gêndhing Lunta | sigra dhahar pangeran eca kang galih | nutug dènira dhahar ||
10. sri bupati sampun amiyarsi | lamun ingkang prapta rakanira | nanging tan lumêbêt mangke | sawab kasêlak dalu | badhe enjing sowan ing puri | ing dalu tan winarna |
Mangkuningrat ing busananèki | prajuritan pan lurik kewala | bajo nunggil lancingane | kêkalih dhuwungipun | carabalèn ingkang satunggil | kadya Pangeran Sampang | ing pasêmonipun | praptanira jroning pura | sêsalaman lan ari sri narapati | wusnya ngaturan lênggah ||
13. nanging dèrèng kêni dèn lakoni | dupi wau ningali sang nata | anggung barêbês waspane | dangu antaranipun | sampun sami
nanging kangmas pantês mawi burik | rumiyin duk alagis kewala | sêmu mangke rêng-rêng mangke | ingkang raka angguguk | witing rama paduka mangkin | gih paman Singasêkar | inggih sakitipun | ing taun wingking punika | kala raka paduka kakang mas baris | Pranaraga Mamênang ||
17. dèn aturi pan lagya asakit | sakit cacarên amundhut toya | ing warti langkung
bagus | inggih paman ing Singasari | alon matur kang raka | sayêkti yèn bagus | nanging acêblèh kewala | kirang sêmu sang nata ngandika malih | kalih jêng paman sultan ||
19. kalih Paman Arya Singasari | bagus pundi kang raka turira |
prakawise amung tigang kêcap | gêgujêngan ing dangune | sami-sami wong agung | kula inggih dèrèng mênangi | kados rama paduka | gandês luwêsipun | kiyai sultan punika | yèn ngandika dèn ping kalih ping tigani | mindhak pantês kewala ||
21. inggih kangmas lajêng sapuniki | botên kantos wangsul mring barisan | kula duk putusan
yèn pênêde inggih angantosa | surat ingkang saking dêlèr | sang nata ngandikarum | iya bênêr bêcik anganti | kang raka pamit mêdal | sarêng lawan uprup | Carabalèn sigra
sayah marang pakuwonèki | binêtanan kareta | sigra dènnya laju | kilèning bangawan prapta | têdhak saking kareta pangeran aglis | lajêng numpak baita ||
25. praptanira ing pakuwon muni | gêndhing Lunta Pangran Mangkuningrat | kinèn nyuwuk gamêlane | nimbali lurahipun | lah patutên salina gêndhing | pan ingsun uwis seba | marang sang aprabu | wus mari kalunta-lunta | ing têgêse ingsun wus têtêp nèng
pinundhut mangkin | pangeran angandika | môngsa bodho ngriku | gêndhing Rondhon sigra lêkas | Pangran
manawa | jaluk miji marang Kumpêni pribadi | yèn nora mangkonoa ||
29. jaluk urun sawah maring mami | yèn sawahe iku ya urunan | dadi amiji têgêse | yèn sawah nora urun | iya iku nora amiji | dene bobote sawah | Mangkunagarèku | yèn sawah Pajang Mataram | patang
anèng barisan Sêmbuyan | sapraptane lajêng sumiwèng Narpati | Prabu ing Surakarta ||
31. kunêng wau kang winuwus malih | kangjêng sultan sampun pêparentah | bubarkên baris sakèhe | nanging pangantinipun | lamun Pangran Mangkunagari | wus manjing Surakarta | gène bubaripun | prajurit putra Madura | bubarira mêdal ing môncanagari | mampir ing Surakarta ||
sri bupati | umatura marang pamanira | taklim ingsun kapindhone | dhingin jaluk maring sun | Dewaningsih sêlire swargi | kang
ramakmu kana | iya apa ing samangke | misiha karsanipun | sira karo kang ingsun todhi | yèn wani ananggunga | karsane ramakmu |
dhawuh | kang punika pun Dewaningsih | kula matur kewala | yèn paduka dhawuh | malah arsa binêktakna | mring kawula pan ajrih botên winêling | prakawis kang punika ||
36. angandika alon sri bupati | yèn mangkono matura kewala | yèn misih karsa dèn age | anaa dutanipun | radèn kalih sami ngabêkti | nèng lêbu dalamakan | ing sasampunipun | angujung Ratu Kancana | lajêng
tinuduh | wangsulira ing Sukawati | lajêng ungkur-ungkuran | wau lampahipun | wuwusên ing Surakarta | wiwit malih dènnya
39. winangsulkên ing Kamantrèn malih | dorapati kalurahanira | Panji Gringsing kang ginawe | sinalin namanipun | wus anama Mesatankongkih | kalurahan tamtama | pan bêbêkêlipun | Kudasisimping kang nama | inginggahkên ing punika nama Panji | Panji Suradilaga ||
40. sarta pangwasa dipun wêwahi | mêngku prajurit ing
dhinawuhke |Kurang satu suku kata: wus samya dhinawuhake. ingkang badhe tinuduh | bêbêkêle wus dèn timbali |
opo wis lali sliramu?Dek semono yen dolan karo akuPancen wis suwe ga tau ketemuwis sak mestine lali aku uu~..Mas.. mumpung saiki ketemuJogedan tetembangan karo akuDadio tombo kangenku
wis biso mariMasz.. opo wis lali sliramu?Dek semono yen dolan karo akuPancen wis suwe ra tau ketemuwis sak mestine lali aku uu~..Mas.. mumpung saiki ketemuJogedan tetembangan karo akuDadio tombo kangenku
kaki bangêt panarimamami | pasihanta mring wang | Allah ingkang ngudanèni | ing sakalêthêking manah ||
9. Radyan ngunjuk ing wêning nyu sawatawis | têlêsing gorokan | karaos nikmat ing dhiri | ngandika alkamdulillah ||
10. Linorotkên marang santrinya kakalih | we-nyu papat bebas |
Mudhun maring ngèrèng-èrèng uning malih | balung gêdhe dawa | ngungkuli kang mau kaki | kadiparan critanira ||
14. Kaki Padhang tumênga matur sang pêkik | dongèngipun kina | sukunipun Pandhan wukir | dhusun Kadhaton namanya ||
15. Kala jaman purwa kadhaton rasêksi | Sang Prabu Arimba | rikala amangun jurit | mêngsah panênggak pandhawa ||
16. Arya Sena ingkang unggul ing ngajurit | raksasa kèh pêjah | punika babalungnèki | Sang Prabu yaksa Arimba ||
17. Pêjahipun anèng ngèrèng-èrèng wukir | ing Gambiralaya | ingkang paduka tingali | anglangkungi agêng panjang ||
18. Tiyang satus bokmanawi tan kuwawi | lèpèn alit ingkang | mangidul ilinirèki | winastan lèpèn Jêroang ||§ Prayoganipun / jêroan / kadosdene ing pada 19 lan 20.
19. Sri Arimba sasampune angêmasi | pancanaka mangsah | ing wadhuk jêroan mijil | binucal lèpèn punika ||
20. Pan katêlah namane prapta ing mangkin | ing lèpèn Jêroan | pratapan sapucak wukir | ingaran Gambiralaya ||
21. Duk rumiyin wontên putri amartapi |
likur wiyarnèki | dene panjangira | tigang dasa langkung kalih | lêbête sahasta wrata ||
30. Tanpa toya dangu dènnira ningali | nahan
3. Gathuk tanya marang Ki Kapalang gupuh | baya kang Kêpalang | têdhaking êmpu rumiyin | ingkang darbe patilasan
muwus lah apa bênêr bêthèkku | yèn damêl curiga | punapi (ng)gih dènukuri | panjangipun punapa sakarsa-karsa ||
Watonipun kalamun adamêl dhuwung | panjangipun ganja | ingkang kaukur rumiyin | lajêng kangge ngukur panjanging curiga ||
8. Awit bongkot kajawine pêsinipun | dumugi pucuknya | nênêm wêwilanganèki | kang rumiyin cakra kapindho gundhala ||
9. Tiga gunung ping sakawanipun guntur | ping gangsal sagara | kaping nênêm madu nênggih | ingkang sae têkèng pucuk dhawah arga ||
10. Tuwin dhawah sagara utawi madu | titiga prayoga | utawi dhawah jaladri | gya winalik sangking pucuk pangukurnya ||
11. Têkèng bongkot kajawining pêsinipun | kang langkung utama | ing pungkasan dhawah
13. Dèn dhawahnya sangga ing pungkasanipun | Gathuk (n)dhêku lingnya | paringe kakang kapundhi | Ki Kapalang noraga matur rahadyan ||
14. Dhuh sang luhung bilih marêngi ing kalbu | kampir wisma-amba | ing Dhandhêr tan pati têbih | dhusun ingkang katingal ngajêng punika ||
15. Apuntênta paman ingsun arsa laju | (n)dumugèkkên lampah | (m)bungkuk Kapalang tur inggih | botên langkung kula (n)dhèrèkkên raharja ||
sumbêr ngalirab dinulu | Gathuk tan saranta | ngokop toya ingkang mili | praptèng tênggok wangsul mutah bulakêran ||
18. Gathak tanya lho kapriye iku Gathuk | têka mutah-mutah | Gathuk angling mbrêbêsmili | dudu banyu iku lênga latung blaka ||
19. O ya Gathuk aku krungu critanipun | iku banyu kêna | kanggo didiyanan sami | wong padesan mung kukuse ngudubilah ||
20. Radyan mèsêm angandika marang Gathuk | iku kang pinanggya | janma tan sarèh ing budi | kaya-kaya masthi manggih kasangsaya ||
21. Ya ta wau rahadyan ing lampahipun | nalasak galagah | kêtêl
ngombe ingkang tuwuk | ngilèni tan susah | (n)dika badhe dhatêng pundi | kamayangan têka maring
ingkang nèng ngandhape pandhan arum | bagus yèn sêmbada | parêng kampir wisma mami | kula mantuk (ng)gêlar-(ng)gêlari ing wisma ||
27. Gathak Gathuk matur wit panyuwunipun | kyai ingkang ngrêmbat | paduka katuran mampir | mring wismane rèhning sampun nanggêl lampah ||
28. Tan pantara dangu ki wismaKi Wisma (dan di tempat lain). amêthuk | wus kêrit rahadyan | Gathak angupaya warih | ki wisma ngling anak ngupados punapa ||
29. Kula pados toya badhe kagêm wulu | o anak tan ana | ing
miwah Gathak Gathuk samya kadas ||
32. Wusing rampung pampêt ingkang toya jêmbul | Gathak eram ing tyas | wakne iki nyata luwih | nora nyana yèn mêtu karamatira ||
33. Praptèng wisma Gathak adan tumalawung | nulya samya sunat |
lain). sangêt ing panrimaningsun | langkung rêsêp ing tyas | radyan dhahar tlas salining | ngunjuk lêgèn watara tigang cêgokan ||
37. Kraos tuwuk atob kaping kawanlikur | Gathuk Gathak nadhah | miwah ngombe lêgèn krambil | sakatoke tan ana
40. Ing Kasanga kathah panunggilanipun | Blêdhug Kuwu
cagaking arip | kala kina wontên panjênêngan nata ||
43. Prabu Jaka punika jujulukipun | ing Mêndhangkamulan | karêm mêng-amêng wanadari |Lebih satu suku kata: karêm mêng-amêng wanadri. anunumpu banthèng sangsam
Tanpa wadu amung sabat kang tumutur | nuju ri sajuga | uning sarpa manguntèki | langkung agêng sisikira mancawarna ||
45. Prabu bêndu bêntèring tyas sakalangkung | ula apa karsa | de bangêt amatiragi | mêngko sira tan wurung rampung dening wang ||
46. Sang aprabu nulya mênthang langkapipun | jêmparing lumêpas | cumundhuk sawêr ngêmasi | wontên swara kapiyarsa ing sang
2. Anakipun nyi randha Kasiyan dhukuh | ing Sangkèh tuhu linuwih | Rarasati maksih timur | rèh sampun antawis lami | kakintên wus jonggrong jonggrong ||
3. Praptèng dhukuh nganti nèng dhadhah sang ulun | wêdaling dyah Rarasati |
wismanipun | asinjang pathola abrit | konyoh jênar slendhang kawung | tinêpi parada kuning | wimbuh ayu mêlok mêlok ||
praduli | katungkul dènnira gerong ||
9. Sruning cipta korut nutpahira prabu | datan prabeda sang dèwi | ugi korut nutpahipun | samya tumètès ing siti | tandya kate pêthak gupoh ||
10. Anucuki nutpah kalih-kalihipun | wus nunggil
anèng padaringanipun | tinunggilkên tigan katri | winor uwos kang lumintu | sabên ari dènêdangi | nanging botên katon kalong ||
16. Tigan ingkang dipun dèkèkakên lumbung | sampun nêtês nanging warni | taksaka agêng
ningali | wus mêdal saking ing lumbung | mring gyannya dyah Rarasati | sarwi ngling dhuh ibuningong ||
19. Dèwi Rarasati gumuling akantu | wungu nututi bok nyai | sakaliyan prapta sampun | ngarsanira kyana patih | naga wus nèng wuri (n)jongok ||
tanpa sangkan (ng)gonmu prapta | sang naga saurira lon ||
22. Kaki ingsun unjukna mring rama prabu | kyana patih anauri | mung
narpati | ponang sawêr kinèn nantun | madosi pacangan aji | lan mêjahi satru katong ||
28. Baya putih têlênging sagara kidul | punika yèn antuk kardi | ingakên
31. Angungaskên atmaja Sri Jaka Prabu | ing Mêndhangkamulan adi | Sang Dewatacêngkar Prabu | kang awarna
èh sarpa kang jayêng pupuh | ingsun nguni pasanggiri | sapa
giri prabu | nanging lampah amba punika tinuding | wusing nyirnakakên satru | ngulati pacangan katong ||
3. Rèhning dèrèng kapangguh | Prabu Rara angandika arum | pacangane ramanta pan ingsun iki | sira munjuka sang prabu | ngulati pacanganingong ||
4. Ywa krama liyaningsun | nanging andadèkna kawruhamu | ramanira tan widada madêg aji | namung tigang warsa puput | ginantyan kang darbe kraton ||
cinatur | langkung rame ing bawahanipun | ing dharatan pagêblug agêng (n)dhatêngi | wusing dhaub madêg ratu | sapta ri gya pamit gupoh ||
7. Linilan pamitipun | myang winisik kang badhe tinêmu | ing sarira
13. Lampahira ingutus | sampun katur purwa wasanèku | Prabu Jaka langkung trusthanirèng galih | wus inganggêp
dumunung ing cêthak murub | dhawuh dalêm sang akatong ||
17. Èh sakèh wadyaningsun | piyarsakna samêngko si Linglung | ingsun junjung pangkat pangran adipati | manggon ana Tunggulwulung | wus
19. Mandhirèng Tunggulwulung | dupi antuk sawarsa sang
wus matêng ing tapanipun | manungsa tan ana wêroh ||
22. Karsane jawata gung | nuju dêrês jawah gumarubug | wontên rare angon sasanga
satunggal wontên jawi mêrang gigir | inggal lumajêng umantuk | mring
Jaka Linglung | supadi pêjah ing ngênggon ||
26. Wus pinantèk kang tutuk | Jaka Linglung tumêka ing lampus | lah punika cariyosipun ing nguni | atatanya Gathak Gathuk | athik ula kaya uwong ||
Wong gèpèng sirahipun | kados pundi kêkahe puniku | ah wong criyos wikana nyatane nguni | tamating cariyos bangun |
patilasan Tunggulwulung | inggih sumangga sang anom ||
30. Kula gadhah panyuwun | mrih lêstantun tan sangsayèng laku | kaparênga
lampahipun | prapta ing Kasanga têpinipun | siti lêbu kadi awu warnanèki | tan wontên taru kang thukul | ngilak-ilak lir sinapon ||
32. Ambanon ingkang wangun | nanging mawi malengkong mangidul |
kathah bolong kadya lènge yuyu nênggih | katutub ing lêbu lêmbut | tiniyub maruta katon ||
33. Sadaya sami ngêmpus | lir tutuban dene têlêngipun | wontên êlèng
kadya lingsah ingkang sakalangkung wêning | swara kumrangsang saya sru | wusing anon ngandika lon ||
36. Punapi marmanipun | lampah bocong Ki
gumuk datan têbah | rawa lit kêbak toya | ugi asin raosipun | lèr kilèn têlêng Kasanga ||
4. Ara-ara tinon asri | sitinipun bulak pêthak | barênjul samya inggile | turut pinggir pupundhungan | dumugi ing lèr
bilih marêngi | mangsa katiga akathah | sima sawêr samya manggon | asring-asring ing Kasanga | sawiyaring têlêngnya | (m)blêdhos swara kadya gludhug | inggilnya ngungkuli arga ||
7. Tinon yêktos (ng)gigirisi | gih punika kruranira | Tunggulwulung ingkang manggèn | ing sangandhaping Kasanga | ri wusnya mangun krura | kula gya mariksa gupuh | punapa kawontênannya ||
8. Yèn katingal sanepaning | maryêm badhe wontên pêrang | yèn katingal kados layon | badhe kathah tiyang pêjah | sampuning amariksa | nuntên lapur lurah ulun | dhatêng Mêthakan ing Sela ||
9. Kang nglajêngkên mring Mantawis | dene lèpèn cacah gangsal | kalamun rêndhêng mangsane | punika dados satunggal | tinon wus kadya rawa | ila-ilane rumuhun | para priyantun ing praja ||
10. Saèstu yèn botên kenging | anon têlênge Kasanga | kilap punika wadose | yèn
Mêndhangkamulan | ing Kasanga wus kapungkur | prapta tilasing kadhatyan ||
12. Wujud kantun siti mênggir§ Mênggir. saking / mênggêr / = katingal agêng kados rêdi. Kadadosakên / mênggir / supados wanda pungkasanipun / i / kangge nêtêpi guru lagunipun têmbang Asmaradana. | wus dumadya wanawasa | linajêngkên ing lampahe | prapta ing
dene wedang umob | lir umbul modal ing toya | gumlêdhêg kang suwara | mancawarni toyanipun | pindha kukuwung wangkawa ||
14. Ijêm jêne wungu abrit |
15. Ki Jati turira aris | punika sêndhang Ramêsan | lajêng tindak mring Carèwèk | aningali gumuk karang | sanginggil gumuk ingkang | êlèr miwah kilènipun | wontên sumbêripun samya ||
16. Asin raosing kang warih | punika kenging kinarya | sarêm alêmbut warnine | sêmu abrit asin kirang | wus têrang pinariksan | lajêng mangalèr sang luhung | ing Mêndhikil kang sinêdya ||
17. Praptèng gumuk datan inggil | nulya samya inginggahan | sampun rawuh ing têpine | lir sumur bundêr apapak | nanging tan
19. Toyanipun ugi asin | sadaya kenging kinarya | sarêm kadi ing Carèwèk |
praptèng talatahing Kuwu | katon trang umbuling lahar ||
22. Ra-ara wangun pasagi | kandhêg ing têpi rahadyan | milih siti ingkang atos | kang êmpuk tan kenging kambah | rahadyan kagawokan | miyat ing têngahing Blêdhug | malêmbung kadi plêmbungan ||
23. Palêndhungnya langkung inggil | dupi wus
Kadhang kalajêng tan mijil | sadaya kang kauningan | punika patilasane | Tunggulwulung Linglung Jaka | pramila ingaranan | Kuwu nalika mênthungul | wontên ngriki kantos§ Prayoginipun / ngantos /. lama ||
28. Siniwèng naga sabumi | kacariyos ngantos krama | ugi angsal putri Blorong | rahadyan kasêngsêm miyat |
atanggap | manggihi kang dhatêngan | alon wijiling kang wuwus | rèhning wus ciklu manira ||
34. Aywa dadi tyasirèki | manira datan akrama | marang sariranta anggèr | mangkya ingsun nilakrama | ing êndi kang pinangka | lawan sapa kakasihmu | mring ngêndi kang sira sêdya ||
35. Rahadyan umatur aris | jêng kyai dhawuh paduka | saèstu sampun lênggahe | ngasêpuh maring ngamudha | ngoko tan mawi krama | de lamun andangu
kawruhanira | ing kene krajan Sela | kabawah marang Mantarum | ya ingsun ingkang rumêksa ||
37. Luluhurira narpati | paparab KiagêngKi
3. êh ta kulup dèn kaparèng ngarsi | kawruhanmu nora endah-endah | ngèlmu kang sun imanake | amung piwulangipun | eyang
ya wong urip hya ngêgungkên awak | wong urip pinèt baguse | aja lali abagus | bagus iku dudu mas picis | pan dudu sêsandhangan | dudu rupa iku | wong bagus pan ewuh pisan | sapapadha
dhewe | ewuhe wong tumuwuh | dipun bisa ngenaki ati | atine sapêpadha | nêpsumu ja turut | iya nêpsuning manungsa | kudu kèdhêp iya sapadhaning janmi | iku sira sirika ||
8. Aja sira padhakakên jalmi | aparentah marang sato kewan | kêbo sapi lan ayame | aja sira prih wêruh | kaya
mungguha rayate pribadi | kapenakna ya rayate ingkang | nglarakêna ing atine | aja sira mumuruk | tuduhêna yèn dèrèng sisip | yèn uwis katiwasan | aja sira tutuh | kelangan wuwuh duraka | aja sira ngumpah-umpah iku kaki | lah iku mundhak apa ||
11. Dèn aolah mungguh ing ngaurip | aja nganggo ing sadaya-daya | wong urip pan akèh lire | dipun ngidhêp pakewuh | ewuh iku tigang prakawis | pakewuh ing pangucap | ewuh ing pandulu | ana ewuh jroning nala | yèn katara alane sajroning ati | pan dadi panggraita ||
12. Dipun wuruk lan idhêp ing ngisin | isin iku pan kalih prakara | dhingin isin Pangerane | dene ping kalihipun | dipun isin
sing sapa atine ala | nora wande ing benjing iku nêmahi | wong ala nêmu ala ||
14. Sing sapa andhasarakên bêcik | nora wurung benjing manggih arja | miwah saturun-turunne | yèn turune dadya gung | amarentah marang wong cilik | aja sadaya-daya | dadi nora tulus | saênggone dadi cacat | aja nacah parentah marang wong cilik | aja sawiyah-wiyah ||
doyan sêmbranan | dadi wong katutuh | niniwasi dadènira | lamun ana wong patrap dipun awêdi | malati iku uga ||
nênggih | mulane ana lara | walat kang tinêmu | janma kang jujur punika | lanang wadon punika sanake singgih | mulane ana sawab ||
21. Kang satêngah kang durung sayêkti | dènnya amrih budi kapandhitan | pijêr wayang-wuyung bae | tansah ngalor angidul | mêndhak-mêndhak saba wong sugih | ngèlmu ginawe kasab | angucap (ng)gadêbus | angincih darbèking liyan | nora wêruh awake kalêbon eblis | dadi wong ngayawara ||
22. Apan cêgah jênênge ing ngèlmi | kang asaba omahe nangkoda | miwah mantri apadene | lumuh kêna ing siku | dènnya amrih budi lêstari | budi marang kararjan | ing beka tan keguh | bekane ing wong ngulama | pan kapencut marang ingkang mêlik-mêlik | dadine ngandhap-andhap ||
wong tan wêlas ing badan | tan asih maring jisime | dadi banjur kalurung | nora antuk wahyuning ngèlmi | lakune lalawora | tansah wayang-wuyung | mung melik ingkang dènancab | durung wêruh ing laku sikuning ngèlmi | polah sadaya-daya ||
25. Pangrasane wus bênêr kang ngèlmi | tan angrasa lamun ingèsêman | marang sujanma kang luwèh | iku wong kumprung pêngung | nora wikan kêna piranti | sabab wus ati setan | lakune wus liwung | pangarahe tan riringa | wus kalulun atine kalêbon eblis | wus tan wruh isin wirang ||
26. Apan kathah pan bekaning urip | dènnya amrih pakolihing badan |
gêndam èsême guna piranti | ênênge salah cipta ||
27. Tan mangkana ingkang sampun yêkti | badan iki ingkang kadi sarah | anèng lautan pamane | apa umbaking banyu | sarah anut umbaking warih | iku jênêng kawula | tan darbe karsèku | anging purbaning Pangeran | tanpa karsa kalimput marang sawiji | wus kèrêm ing sagara ||
28. Nora nana dènparani ati | pan wus liwung tan darbe Pangeran | pan
Pariwara | waspa drês alon ature | dhuh babo sang awiku | karsa paring pituduh jati | asru panuwun amba | kapundhi ing ngêmbun | amung pangèstu paduka | kasawaban ing sabda ri sang linuwih | tumancêpa ing nala ||
30. Kyai agêng angandika malih | patilasan
32. Wus kaasta jumêgur swarèki | ingkang pindha kaki-kaki ika | apan gêlap satuhune | ingêrut gandri gupuh | kyai wangsul anambut kardi | si gêlap gêdabigan | datan bisa ucul | sabanjure katur sultan | ing Bintara banjur kinunjara wêsi | tan lami ana prapta ||
33. Nini nyangking bêruk isi warih | amurugi maring pakunjaran | toya gya siniratake | wus sirna kalihipun | tinggal swara anggêgêtêri |
anggalêpung | dadya kondhang sanagara | Kyagêng Sela sanyata lamun linuwih | bisa anyêkêl gêlap ||
34. Uwit gandri kang kaanggo (ng)godhi | sauwise gêlap katur nata | dadya murub mèntèr-mèntèr | kiyagêng adhadhawuh | marang putra wayah myang abdi | padha sira (n)jupuka | gêni gêlap iku | anggonên dadamar omah | insa Allah kinajrihan gêlap yêkti | marma ywa pêjah-pêjah ||
35. Ing saiki gêni gêlap maksih | ingkang durung katular-tumular | anèng pasareyan (ng)gone | apan ta sabên taun | manira tur
miwiti etang | sri Manuhun nanging tan ana praduli | dadi wite kalakyan ||
39. Eyang Sela tumêka saiki | lêmah dadi sanggane wong juga | ingaran sabau kuwe | gawene wong ro iku | diarani cacah sakikil | gawene uwong papat | ngaran cacah sak-
orane mung mirida | lalabuhanipun | kajabèku patilasan | angratani dadi wasiyat narpati | sri nata
katri | ki Dhatuk ngandika ris | katabêtan ingkang rawuh | sru bêgja kêmayangan | de ana kang sudi kampir | mring asonya mas putu pundi pinangka ||
ana sinêdya ngati | ambalayang ngupadosi dwi kakadang ||
6. Mangkya pados pasipêngan | pramila bilih marêngi | nyukêri
Bahni wacana lah Gathuk Gathak ||
12. Usêgkên suku lir ingwang | lamun mêngko uwus mati | sulêtên sadhengah-dhengah | pasthi banjur murub maning | Gathak Gathuk turnèki | dede pabênan (m)bah Dhatuk | latu kangge mainan | jabakneya yèn kiyai | bilih kula yêkti kobar dadi wangwa ||
13. E ta mara lakonana | Gathuk jinorogkên aglis | mring Gathak dhawah
wulanya kêdah milih | ing karêsmèn pados dintên kang prayoga ||
18. Inggih bagus dhasar nyata | sanadyan ing dhusun ngriki | sabên ayun darbe karya | sami tatanya mring mami | wulan ingkang prayogi | kangge andhaupkên sunu | piridan sangking Arab | miwah etangipun Jawi |
ingkang saka awitipun | sarat nganggeya saka | dhadhap srêp têka satunggil | kang prayoga prayogine dèn
kaping sakawan rahayu | kaping gangsal raharja | punika sami prayogi | kaping nênêm pati-jalêr tan prayoga ||
25. Kaping sapta patining-dyah | ugi tan sae
yèn sri nata | kang kagêm petang satunggil | sanèse narapati | petang sakawan puniku | kalawan etang gangsal | punika salah satunggil | kang kinarsan dene wulane kawinan ||
26. Wontên sabdaning Utusan | adhawuh ing para mukmin | dèn padha angawruhana | ing wong salaki-rabi |Kurang satu suku kata: ing wong kang salaki-rabi. amanggih papa nênggih | lamun awon
picis | wulan Rêjêb kadadèn anak lan dunya ||
29. Ing wulan Sakban raharja | sakgawene nêmu bêcik | wulan Ramêlan duraka | kathah pandamêling eblis | wulan Sawal tan bêcik | gêringan pakantukipun | ing wulan Dulkangidah | asring susah ngliliwati | wulan Bêsar raharja sasolahira ||
dhadhawuh marang | putra mantu Sayit Ngali | raliyalahu nganhu babing masalah ||
Akat lan wêngining | iku kalamun dadi | pan durjana larenipun | lawan aja sanggama | ing dina Rêbo tan bêcik | lan wêngine yèn dadi bocah
iku | kalamun dadi bocah | dadi juru têluh ugi | lawan aja sanggama malêm riyaya ||
34. Wit ri lamun dadi bocah | duraka mring bapa bibi | lawan aja asanggama | malême riyaya iki | Bêsar kalamun dadi | bocah siwil adatipun | lan aja asanggama | ingkang katlorong Hyang Rawi | lamun dadi bocah adoh bêgjanira ||
35. Lan malih aja sanggama | sambi ngadêg datan bêcik | mangka lamun dadi anak | duwe lara bèsèr benjing | lan aja karon rêsmi | nalikane dina Saptu | miwah ing wêngènira | iku lamun dadi bayi | bilaine adate kalêbèng toya ||
37. Lawan aja asanggama | kalawan ningali parji | lamun dadi larenira |
wuta adate puniku | lawan aja karêsmin | nèng ngisor wit-witan iku | kang pinangan
lamun dadi sutanipun | apan sugih kabisan | lan sanggamaa sirèki | sadurunge lingsire dina Jumungah ||
42. Utawa ing Kêmis dina | karone iku ta bêcik | yèn dadi atmajanira | dadi pangulu lan malih | sinunatakên ugi | ing wong asanggama iku | yèn amaca
ana panjanmaning | satru kang dèn kawruhi | dipun sami ngèstokkên Kadis asmara ||
iku | awon adate yèn dadya ||
2. Larene agadhah sakit | edan kang wus kalampahan | ana dene panyirike | namung sadalu sasiyang | lan maninge ya aja | acumbana wêngènipun | ingkang garêbêg titiga ||
3. Punika pan botên bêcik | lamun dadi larenira | sok gadhah ayan sakite | lan malih lamun cumbana | lan wanodya kèl aja | lamun dados putranipun | sok (ng)gadhahi sakit barah ||
4. Poma dèn sirika ugi | yèn wong wadon lagi tarab | aja sok gramah-guramèh | yèn durung adus-kèl aja | dèn ajaka cumbana | lamun sangêt karsanipun | pan angur golèka liya ||
5. Dene ta ing Tumpak Manis | lan bêngi garêbêg tiga | singgahana aywa supe | kalamun sangêting karsa | têka dèn bêtahêna | kadar pira mung sadalu | yèn
7. Poma dèn èngêt hya lali | hywa na ingkang sêmbrana |Kurang satu suku kata: haywa na ingkang sembrana. ing
banjur adus | lajêng mêtoni Jumungah ||
9. Punika kalamun dadi | tuture wong tuwa-tuwa | kathah kang dadi masalèh | miwah ta dadi
rarasan | Gathuk Ki Dhatuk ature | mring bêndara bab ngononan | gèk basa banjur ora | Gathuk ririh sauripun | ah wong tuwa iku lumrah ||
11. CobakCoba. dak matur kiyai | kajaba kang wus kawêdhar | apa
pun patik | anyuwun ing sarêrêpansasêrêpan. | kajawi kang wus kawiyos | sirikanipun sanggama | Ki Dhatuk mèsêm nabda |
lan talèdhèk aja | dèn ajak sacumbana | apan awon tilasipun | akathah kang sakit bêngang ||
14. Lan kaping kaliye malih | asring
dènnya munjuk | akathah kang sakit wuta ||
15. Ana malih dèn singgahi | sacumbana lan wanodya | ingkang awon pratingkahe | sanadyan silih ayuwa | tan pantês kinêdanan | yèn wus lara kèh kang nutuh | nora nana wong ngalêma ||
16. Nadyan awona sathithik | kalamun antuk parawan | mundhak ngêncêngake otot | pae lan randha wulanjar | tan mundhakake kuwat | namung mirit sampun gambuh | nora susah ajar-ajar ||
17. Ewa mangkono tan kêni | sasênênganing manungsa | pan sêptane dhewe-dhewe | ana kang sêpta mring randha | sawênèh sêpta wlanjar | sawênèh ana wong iku | arêmên rabi planyahan ||
lamun sanja bêngi | tan susah nganggo pawitan | mung kêmbang pupur lan borèh | tapih kêmbên sok gantraa | prandene kèh kang tumbas | pan ora nganti sabêdhug | olèh
larenipun | adate kang wus kalakyan ||
24. Lan kaping pindhone maning | kalamun jroning cumbana | aja sinambi
anganggoa | lamun dadi larenipun | rêsikan pênêt kang warna ||
26. Lan manèh jroning sahwati | kalamun kapêntut ala | yèn dadi nyêngit anake | mulane kalamun sahwat | yèn ngêntut dèn pocota | lamun êntut uwis mêtu | enggal nuli balèkêna ||
banjur karêsmèn | yèn durung mêdhun kang sêga | ala marang sarira | anduwèni lara watuk | punika kang wus kalakyan ||
29. Dene ta gampanganèki | kalamun mêntas mamangan | maksih karasa warêge |
kacung niku pancèn saru | apan (ng)gunêm calêmêtdan ||calêmêdan.
31. Rahadyan ngandika aris | punika langkung prayoga | wantah datan mawi tèdhèng | dados gampil linampahan | suwawi linajêngna | rèhning ing ngagêsang tamtu | Ki Dhatuk (n)dhêku turira ||
32. Utami bilih nyingkiri | naas Nabi wulan Sura | tanggal kaping triwêlase | punika nalikanira | Nabi Brahim binakar | kaping tiga wulan Mulud |
Muhkamad ingkang sinêlir | kinrutug sela wong kopar | rêntah kakalih wajane | dene kang kikrik ing petang | sabên wulan kewala | asal tanggalnya panuju | kaping
sayogya linampahan | patut linaluri-luri ||
2. Ing mangkya kawula nyuwun | lilahipun sang linuwih | pamit (n)dumugèkkên lampah | kyai kantuna basuki | muhung pangèstu paduka | rahayune lampah mami ||
3. Dhatuk Bahni ngandika rum | dhuh mas-putu wong asigit | sampun kirang pangaksama | ulun sung puja basuki | ing lampah ywa kasangsaya | miwah ingkang dèn padosi ||
4. Sami manggiha rahayu | ramanta kang nèng Mantawis | antuka nugrahèng nata | wangsul (m)bawani ing Giri | sinuhun ing kulawarga | têtêp kadi
7. Radyan lampahira laju | ngalèr ngetan sawatawis | Hyang Surya wus nunggang arga | mungup arsa amadhangi | ing saisining kanang rat | mawèh enggaring panggalih ||
8. Ing pagagan wus kapungkur | tumamèng ing wana wêrit | kèh rawa kang kaliwatan | ngancik sukune kang wukir | talatah krajan Undhakan | dhukuh Prawata kaèksi ||
9. Radèn ngandika mring Gathuk | payo padha dèn parani | padesan kang
sampeyan kalih | rêngêng-rêngêng sêsingiran | tan ana tinahèng galih | têntrêm raosing sarira | wauta ingkang winarni ||
timun | kacang ceme myang kacipir | lumampah anèng ing ngarsa | kasorot ing Sang Hyang Rawi | mangu-mangu Sang
rama ora tamat | ki lurah (ng)guguk lingnya ris ||
21. Hèh bokne Nok dèn agupuh | maranga têgal pribadi | kalawan atmajanira | sawuse sira ngundhuhi | apa saisining têgal | banjur olahên kang bêcik ||
urang campurên lan ati | rambak kulite kang ayam | pêtis kang wus kok bumboni | sêga lêmês sêga akas | liwêt pitik jago biri ||
27. Wedang ronning blimbing wuluh | sing anyêp rêndhêmên warih | rêrêmikaning dhaharan | criping kaspe criping linjik | pisang gorèng nganggo gula | criping tela karag gurih ||
28. Wis mangsa bodho sirèku | pikirên lan bokmu nyai | aywa na ingkang kuciwa | Ki Darma lajêng mring bèji | wau rahadyan kang lagya | pinêtêkan abdi kalih ||
29. Ngandika mring Gathak Gathuk | sira mau muni tobil | banjur mlongo kêdhèp têsmak | Gathuk matur wontên janmi |
Prawata ngriki | bilih kaparênging karsa | kawula aturi kampir ||
34. Dhumatêng ing sudhung ulun | paman kalangkung prayogi | mênggah dhepokipun paman | gapura ingkang kaèksi | o radèn dede punika | tilas karaton Jêng Gusti ||
ing Dêmak sang katong | dados kalih jêng sultan kithane | bilih rêndhêng linggar dhatêng ngriki | wit Dêmak nagari | kalêban we jawuh ||
3. Ascaryambêg rahadèn ningali | ingkang têmbing êlor | rawa wiyar ngandhaping parêdèn | lir samodra
anon sumbêr ayom | binalumbang binatur pinggire | sela pêthak kukubuk pasagi | sajroning botrawi | ingkang
gawok | kathik bulus samono akèhe | gêdhe cilik padha bêlang putih | iku kang nglurahi | êndhase sak
10. Kathah ingkang tirakat mariki | dupa sêkar konyoh | nèng ngandhape kakajêngan (ng)gènne | mangga radyan mariksa ing bèji | wastanipun Jibing | pasiramanipun ||
11. Para arum kang samya umiring | ing jêng sang akatong | wus dumugi ing Jibing têpine | gasik rêsik ayom silir-silir | ri-wusnya udani | Darmajati matur ||
12. Sampun tapis ingkang dèntingali | sumangga sang anom | aso dhatêng pun paman wismane | anêntrêmkên rapuhing kang dhiri | radyan mituruti | kerit lampahipun ||
13. Ing pandhapi sampun dèngêlari | pandamira abyor | ngandhap talang lênggahe rahadèn | Gathak Gathuk nèng èmpèr pandhapi | Ki Darma mring panti | sanjang rabinipun ||
14. Sira dhewe ngladenana nyai | lan anakmu dhenok | gantèn êsês wedang dhaharane | mêngko bagdabakda. Ngisa wissa ngrakit | dhahar kang prayogi | dhayohmu linuhung ||
15. Darmawati sandika turnèki | sadaya wus mrantos | Darmajati mijil ngarsa radèn | datan dangu sugata lumadi | nyai anèng ngarsi | rara Mênok pungkur ||
16. Gupuh matur sarwi ngacarani | punika ingkang bok | nyai amba
ngaturna pambagi | marang ing sang anom | ingkang êmbok atur basukine | rawuhipun anggèr wontên ngriki | pangèstunta bibi | pan inggih rahayu ||
19. Nyai Darma anolih mring wuri | babo sira Mênok | ngabêktia ing
23. Sarwi dhahar cariping kaspèi | têlas tigang kêthok | Gathak Gathuk tan beda
dilah thonthor brênggala liline | rara Mênok ingkang ngrakit-ngrakit | rampunging pangrakit | (ng)gantèn cêlak bangku ||
26. Darmajati tatanya mring siwi | uwis rampung Mênok | rama uwis mung kari liwête | lan ngêngêti ingkang gajih-gajih | mêngko lamun uwis | lênggah (ng)gonku ngêdhuk ||
27. Kawarnaa kang ana ing masjid | Gathuk adan gupoh |
usali Mahribi | bakda apupuji | têkèng Ngisa-nipun ||
28. Bakda Ngisa radyan ngandika ris | Gathuk bocah wadon | kang dènujungakên mau
bocahe têka tatag têtêg | iya Gathuk ing panyawangmami | kana-kene sami | ngena-ngene suwung ||
30. Radèn Jayèngrêsmi ngandika ris | iku nora linyok | wus mangkono wong ngaurip kiye | kacihnaning tandhane sawiji | ngaurip puniki | tan na
32. Jêng paduka ngaturan mring panti | radyan tindak alon | lajêng lênggah cakêt lan mejane | liwêt angêt lan ulam kang (ng)gajih |
mangarsi | radyan mêndhêt gupoh | dhuwêt pêthak kakalih cacahe | gung ginlintir dhinahar sawiji | Gathak Gathuk bukti | angêndhoni sabuk ||
37. Dhadhaharan sawuse dumugi | mingsêr lênggah ngulon | Kyai Darma matur mring rahadèn | bilih parêng aso dhatêng panti | rèhning lir mas kentir | rahadyan umatur ||
1. Sampun paman sakeca wontên ing ngriki | ndhêku Kyai Darma | ngandika marang ing siwi | ganten êsês ladèkêna ||
2. Wedang dharan lah-olahan saananing | rara Mênok tanggap | angladosi anèng
bathik nyoga (m)babar adi | mamantês isining wisma ||
8. Ngati-yati nastiti gêmi ing wadi | tan kirang tuladha | utaminipun pawèstri | nulad
Bilih sagêd kadya ingkang ulun angling | winiwitan mangkya | sinau wisma pribadi | pinindha ngladosi priya ||
11. Bokmanawi wilujêng ing donya ngakir | punika paitan | têmbe angladosi laki | kantun pados kalangkungan ||
12. Manthuk-manthuk Ki Darma kalawan Nyai | Mênok rasakêna | ngandikane radèn iki | tanjêbêna ing wardaya ||
13. Iya rama antuka pangèstu yêkti | sabdaning utama | nyawabana lair-batin | bisane
kapundhi | pangèstu paduka | Gathak Gathuk samya pamit | linggar saking palênggahan ||
21. Kyai nyai andhèrèkkên praptèng jawi | wus
24. Wus umangsuk praptèng palataran masjit | tan ana kang nyana | yèn punika
masigit | kalangkung anikmat | mupangat raosing dhiri | èngêt manthêng nungkul ing Hyang ||
29. Saka guru sakawan agêngnya sami | inggile sêmbada | gilig mêmêt ragi mêthit | agêngnya kalih rangkulan ||
30. Ingkang êlèr wetan sanès lan kang katri | nênggih wujud tatal | kinêmpal dados
lampahe baita layar gagrami | ana labuh jangkar | ambêdhol jangkar lumaris | langkung asri tiningalan ||
ingkang sumare ing ngriki | alon saurira | inggih kula ingkang jagi | nama Buyut Sidasêdya ||
43. Kang sumare Jêng Sunan Murya wawangi | karaning astana | ing Muryapada puniki | namaning ardi ing Murya ||
44. Lah punapa paduka karsa nênêpi | dhuh ki Buyut baya | ing sêdya amung yun uning | pucaking kang ardi Murya ||
45. Rèh wus uning mangkya ulun nyuwun pamit |
Sampun kerit dupi wus prapta ing panti | ki Buyut parentah | marang Gathak Gathuk santri | kacung aja taha-taha ||
punapi wontên sanèse | utawi wancinipun | mawi milih mawi nyingkiri | ki Buyut angandika | punika masputu | etang minangka satiyar | angluluri nasehat ing nguni-uni | wiji saking ing Arab ||
prayoga | manggih rahmating Pangeran tanggal kaping | wolu agring ing paran ||
4. Tanggal kaping sanga manggih pati | lan pakewuh tur padha cumadhang | tanggal
masalah iki | ing wong kang alulungan | pangandika Rasul- | lolah salahiwasalam | dipun sami nastiti kadi puniki | inggih walahualam ||
8. Lampahira Kangjêng para Nabi | lamun badhe mangkat saking wisma | isarat ingkang kaangge | Jumungah akakêmu | lan
Slasa manggang asta ing gêni | Bagendha Abubakar. | ingkang darbe laku | Rêbo akukudhung sinjang | lampahipun Kangjêng Nabi Ayub
nglurug | angkatira pan sampun uning | langkahe ingkang pêcak | sangat lamun sampun | pêcak sadasa
pangwasane singa krura kalah | dene§ Prayoginipun / dening /. manjangan yêktine | Salasa lamun sampun | pêcak kalih angkatirèki | pangwasanipun singa | ingkang sru manêmpuh | kawon dening kang dirada | Rêbo wusing pêcak pipitu lumaris | mênggah pangwasanira ||
12. Diwangkara kawon dening sasi | Kêmis wusing pêcak dwilyas |Kurang dua suku kata: Kêmis wusing pêcak kaping dwilyas § Prayoginipun / dwiwlas /. [...]
pangwasanipun | sona dening kancil kalah | Saptu wusing pêcak dwiwêlas lumaris | dene pangwasanira ||
13. Sawêr kawon dening kodhok bungkik | tamat sangat Sang Ali Bagendha | wontên sangat ingkang kangge | aningkahakên sunu | myang ngadêgkên sadhengah panti | punika manut tanggal | sapisan
tanggal kaping tiga | ping wolu ping triwêlase | wolulas tigalikur | wolulikur punika sami | wit
punapi wontên sanèse | ki Buyut manthuk-manthuk | manut dintên lampahirèki | pipitu kèhing lintang | sadintên
24. Lare lair raintên marêngi | jalêr èstri umuripun panjang | sinung padhang ing driyane | kêdhik rijêkinipun | prihatinan ing tyasirèki | jalu èstri yèn mêdal | dalu watêkipun | pan ugi pêtêngan manah | lawan sinung gêlap tyase anawêngi | gantya kang winursita ||
25. Lintang Juhrah angka dwi namèki | samukawis punika
kaping tri winuwus | lintang Ngatarit pinajar | samubarang prayogi ingkang upami | mumuruk amamarah ||
27. Marêk nata myang pados usadi | apan sami prayogi sadaya | dene ingkang botên sae | paès pasah cucukur | lair rintên bilih pawèstri | sae kèh daulatnya | nging wicara kaduk | ragi panastèn ing manah | namung sagêd ing damêl tan nguciwani | yèn jalêr lair siyang ||
28. Apan awon ing tyas gung prihatin | bilih èstri dalu lairira | cupêt kang budi watêke | yèn jalu lair dalu | watêkipun jêmbar kang budi | sabar lila ing donya | tur sugih bêgja gung | wêlasan marang sasama | mangkya catur lintang Kamar
sagêd ing karya | bêkti marang kakung | nastiti mring samubarang |
lamun jalêr lairipun wêktu ratri | barancah mring wanodya ||
31. Panca lintang Juhkal kang winarni | ingkang sae wiwit gêntur tapa | pandamêl mring Pangerane | awit ngantos pakantuk | lyan punika botên prayogi | yèn rare lair siyang | atanapi dalu | jalu èstri ugi samya | tansah kambah sakit encok
kang lintang saptèki | langkung sae sabarang | satingkah rahayu | ingkang awon mung sajuga |
lair dalu langkung pradhah | tan kaconggah nêdha ing kêbon ananging | rêmên nyilib tyasira ||
34. Mangkya gantya kasapta mungkasi | lintang Mirah ingkang aprayoga | namping imba paras paès | sunat ugi pakantuk | atanapi ngadoni
tinampènan | Mustari puniku | sontêne ingkang atampa | lintang Mirah jangkêp saratri saari | lampahing lintang sapta ||
38. Malêm Isnèn ing waktu Mahribi | ingkang
sampun lampahing lintang saptari | dalu praptaning siyang ||
50. Kang minangka naasing lintang dwi | (ng)gih punika Mirah lawan Juhkal | ngagêsang winênangake |
ngewahkên takdir | siningkura kainan ||
51. Kaol saking pawong mitra mami | brahmanadi ing Ngatas-maruta | tiyang badhe gadhah rare | utawi janma ayun | praptèng janji ing wancinèki | laire kanang jabang | pêcate nyawèku | awawaton ari sapta | siyang dalu punika sami binagi | kalih wêlas gathita ||
52. Wiwit purnamaning Sanghyang Rawi | gathita nêm sapta astha nawa |
kadhawahna bumi | bilih damêl ingkang bubutulan | ambênêrakên kalane | myang wiyar ciyutipun | ing pemahan [pe...]
[...mahan] sukaning galih | dene jroning plataran | yèn mangalèripun |
58. Dèn agathuk pagêr aja lali | yèn kêkêlir sakilèning wisma | kang têngên iku lakune | têka ing wismanipun | gathukêna ing pagêr (n)jawi | kang wetan bau kiwa | saking wismanipun |
panjangipun | gangsal petanganira | êsri adi naga êmas perak lamun | griya kadhawahna êmas | pandhapa perak prayogi ||
2. Bilih pawon dhawah naga | payon lêsung prayogi dhawah adi | manawi iyasa lumbung | dhawah êsri pêcaknya | sampun jangkêp mênggah saka kang dènukur | kajawi tangkêping ngandhap | lan kajawi purusnèki ||
3. Ngukur wiyare kang saka | lajêng kangge ngukur panjangirèki | ugi gangsal petangipun | bumi banyu
6. Kalih punika prayoga | bilih masjid gana ingkang prayogi | sanèse masjid puniku | manawi
pitados saha kêkah | sampun jangkêp ing pundi kaparêngipun | têbihing (n)dhapi lan griya | ugi wontên ukurnèki ||
10. Pêcaking kang gadhah griya | pan sakawan etanganipun nênggih | awit bale etangipun | omah latar pawuhan | dhawah bale punika ingkang pakantuk | dene yèn yasa gêdhogan | tuwin kandhang kêbo sapi ||
Awit etangipun karta | baya tura samaya angêmasi | utami ingkang dhumawuh | ing wêwilangan karta | nêngna wau titi etangnya [etang...]
[...nya] ki Buyut | wus
Kyai Buyut | kawula nyuwun wasiat | basanipun tiyang abti ||§ Prayoginipun / apti / = arep, karep.
15. Nunutut sadhengah kewan | bokmanawi ing têmbe ngingah kambing | amrih cumbu dhatêng ulun | ki
tut sing saujarku | mung iku ora liya | lamun sira kaparêng angêlus-êlus | marang sadhengahing kewan | kang dadi parênging
lamun pinarêng ing mangsa | bokmanawa tutut yêkti ||
18. Gathuk nuwun-nuwun nêmbah | sakalangkung kapundhi sih sang yogi | Ki Buyut
tanpa sêdya | ngulati ingkang lunga nis ||
20. Amung pangèstu paduka | rahayune ing lampah bokmanawi | têmbe ulun sagêd wangsul | kantuna
22. Manawi ari kalihnya | binêkta ing nangkoda sangking Grêsik | nunut utawi pinupu |
palinggih | anèng Panêgaran gunung | wasi Kawisuwara | waskithèng tyas uning satriya anglangut | kèndêl ing ngandhaptingngandhaping. arga | sang wasi utusan aglis ||
26. Sabatnya aran Waskitha | kinèn mudhun marang ngandhapping wukir | ki
paduka ingaturan | minggah maring ing dhepok ulunirit | rahadyan ngandika arum | inggih paman prayoga | sampun kerit Gathak Gathuk tansèng pungkur | sang wiku mapag wiwara | wus tundhuk rinangkul aglis ||
5. Lêlakone kang kalulun | alin-alin dènkalilin | lêlênga aywa kaalan | ywa lalu atmah lali |Kurang satu suku kata: ywa lalu atêmah lali. kalunta-lunta kalintang | tan wiyang mayanga wèsthi ||
6. Isthaning angga kagugu | gupita jêg agagappi | aywa gugup ing nalika | nalarrira dèn alirih | rèrèh ing pangarah-arah | arahên aywa ngurangi ||
7. Ngurangana ing pangrungu | ing rèh aywa nguring-uring | yèn miro tmah mêmirang |Kurang satu
wus cinaritèng Sruti | sru trêp tita ing purwaka | mangka kenging anganggêpi | ing cipta ya dyan patutta | ing têmbang sambang manawi ||
23. Kinasihan ing rèh arju | saharja mangakumèki | amiluta ambêg ing ngrat | rat karakêttan padha sih | linulut
lan lakune Buddha nguni | beda budining manungsa | akawih ingkang linêwih ||
45. Maluya laya anuntur | linanturakên pakarti | Jayèngrana
60. Ing angga akarêm liwung | ing pangiwa angênani | tulatên namung panimpar | tan wrin cacadên ing sami |
ngandika lon | kulup ywa dadya tyasira | ingsun tan pisan-pisan | risi kanggenan sirèku | amung supaya wuwuha ||
3. Kawruh utamining urip | tumêkane ing dêlahan | angidulla bênêr anggèr | marang ing Salamêt arga | kono ana satriya | atmaja sri
amung darma | lumampah sangking pituduh | tuhu tan darbe kuwasa ||
6. Wau mèsêm sang maharsi | kulup ing pangèstuningwang | Gathak Gathuk awotsinom | kawula anyuwun barkah | pinaringana kuwat | (n)dhèrèkkên wayah pukulun | angsala idin pandonga ||
7. Iya kênang sun idèni | muga kinuwatna ing Hyang | rahadyan sampun lumèngsèr | linggar sangking Panêgaran | lajêng ing lampahira | Gathak Gathuk tansèng pungkur | wus ngancik
13. Sèh Sêkar ngandika malih | kulup hywa sadaya-daya | ing pangarah dipun sarèh | mung ywa pêgat ing paminta | lumintu ingkang lampah | yèn pinarêng wêktunipun | bokmanawa katarima ||
14. Suhunan ing Bayat nguni | sung carita marang
wiraos | sami ambabar sosotya | sami miyak warana | sampun wontên masang sêmu | dèn anglela dèn tetela ||
19. Jêng Suhunan Benang angling | ambabar kang pangawikan | tegese
urip sarta Allah iku | mangkana ing kawruhamba ||
22. Jêng Suhunan Kudus angling | ambabar kang pangawikan | Roh wajib ing imaningong | cahya mancur kadi surya | mijil sangking prabawa | amartani lampahipun | anguripi ing sajagad ||
23. Panêmbahan Madura ngling | ambabar kang pangawikan | aran na kanugrahane | kundhi Allah ta punika | têgêse kundhi ika | Nabi Allah jatinipun | jinatèn ing nama Allah ||
24. Pangeran Palembang angling | ambabar kang pangawikan | têgêse sariraningong | têgêse Allah punika | Allah ingkang amurba | anguripi Mahaluhur | amisesa purba dhawak ||
25. Prabu Satmata mangkya ngling | ambabar kang pangawikan | sami lan Allah purbane | kang ngawruhi iya Allah | kaping kalih nur badan | kaping tiga rasul iku | kaping pat Datollah ika ||
kang amurba iku | kang misesa ingsun uga ||
27. Wali sadaya mangkya ngling | Siti Jênar Kadariyah | katêrasan iku linge | Siti Jênar sigra ngucap | adoha yèn bênêra | ingkang
tan langgêng anèng dunya | Siti Jênar iku luput | têmbe mangkè ngaku Suksma ||
30. Pan wontên lakone nguni | sami ambabar sosotya | sampun aling-aling kang wong | sami amiyak warana | aja na salah cipta | kêna yèn warahên dudu | anging panggah Siti Jênar ||
31. Prabu Satmata mangkya ngling | Sèh Lêmah Bang kamanungsan | sanak pakênira kabèh | tan beda lan pakênira | nanging sampun angela | manawi dadi kalurung | akèh wong kang anggêgampang ||
32. Kathah wong kang tanpa yêkti | tanpa yun angguguruwa | akèh kang (ng)gêgampang kang wong | dene warta atimbalan | sajatinipun wikan | dadi tan arsa (ng)guguru | awirang yèn ta takona ||
gawok sakèh kang andulu | dhumatêng Sèh
sungsume motyara luwih | uwiting wrêksa | iman wujud kang pasthi ||
4. Lan malihe kaki têngah kawruhana | lalima kathahnèki | ingkang anèng têngah | aran pêksi-dewata | anadene kang angapit | pêksi sakawan | iku wajib ngawruhi ||
5. Poma-poma anggèr sira kawruhana | wastane kang waringin | lan pancêre pisan | lawan tambining ngêpang | pupuse lan wohe ugi | apa arannya | wajib sira kawruhi ||
6. Lan malihe radèn sira kawruhana | apa asalmu dhingin | iku kawruhana | asal sangking punapa | miwah benjing lamun mati | êndi (
ing jubur langkung najis ya | yèn mêtu pusêr ugi | pasthi bojot ika | lah ngêndi ingkang marga | lamun ing wulu kang margi | lah iku mokal | marga kalangkung rungsit ||
10. Lah ta radèn anggèr sira têtakona | liyane marang mami | kabèh takokêna | purwa madya wasana | takokna dipun
aja angayawara | dipun wêruh ing sajati | basa ngakerat | ênggon wong agung sisip ||
12. Anadene ênggone wong kang sampurna | tan donya tan ing ngakir | anèng Darussalam | ênggon wong agung mulya | iku gurokna sayêkti | ing Darussalam | iku suwarga êning ||
13. Têgêsipun kang Darussalam punika | wujud mukal kang pasthi | iku gurokêna | kang aran wujud mukal |
kalamun olèha | ing guru kang wawarah | silêma jroning jaladri | upamanira | ywa tolèh anak rabi ||
iku kamentrian ing Pamaréntah Indonésia sing mbidangi urusan transportasi. Kemhub dipimpin déning Mentri Perhubungan (Menhub) sing wiwit tanggal 9 Mei 2007 diwengku déning Jusman Syafii Djamal, lan wiwit 22 Oktober 2009 jroning Kabinèt Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamentrian_Perhubungan_Republik_Indonésia&oldid=1052585"	Kategori: Kamentrian IndonésiaRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 23 Maret 2016.
Sedulur Papat Limo Pancer; Njupuk sumber saka Kitab Kidunga
wekasanipun, Ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali, Luwih begja kang éling klawan waspada.” –
kulo mbikak folder sing wonten video klip ipun, explorer langsung nutup piyambak. Kenging nopo
Saiki Kusuo no Psi Nan 61 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 61 :
YOHANES 6:2323Duk punika wenten jukung-jukung lianan sane wau rauh saking kota Tiberias, sedeng ngungsi ka genah anake akeh pecak nunas roti, sasampune Ida ngaturang panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi Wasa. Last Verse
Tulung pitutur iki disebarno marang konco lan Moro Tuo
Sing gak mudeng tur manyun berarti ra’iso boso jowo…
april 2015 kl. 20.55Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung
Bujana Pungkasan (ngoko: Bujana Akir) utawi Bujana Ndalu utawi cariyos ingkang dipunparingi tajuk Yesus kembul dhahar Paskah sesarengan murid-murid Dalem déning Lembaga Alkitab Indonésia inggih punika wekdal kembul dhahar pungkasan antawisipun Yesus lan kalihwelas rasul sadèrèngipun séda. Prastawa kasebat dipunserataken ing Matius 26:17-29, Markus 14:12-25, Lukas 22:7-38, lan Yohanes 13:1-38 (ingkang nyerataken ngéngingi Yesus mijiki suku murid-murid Dalem). Bujana pungkasan sampun dados subyèk saking kathah lukisan, ing antawisipun ingkang paling misuwur déning Leonardo da Vinci.
Yesus kembul dhahar Paskah sesarengan murid-murid Dalem[besut | besut sumber]
Dinten kasebat arupi dinten sepindhahan saking dinten riyadi Roti Mboten Mawi Ragi, utawi ingkang dipunsebat Paskah Yahudi. Murid-murid Yesus lajeng nyawisaken bujana Paskah kagem Yesus. Nalika kembul dhahar, Yesus maringi sumerep bilih salah setunggil ing antawisipun murid-mudir Dalem badhé masrahaken Yesus (dhumateng para pangajeng agami ingkang gething dhumateng Yesus). Murid-murid Yesus ingkang boten mangertos sinten tiyang ingkang dipunmaksudaken rumaos sungkawa mireng perkawis kasebat.
Panetepan Bujana Ndalu[besut | besut sumber]
Yesus mundhut roti lan sakwise caos sukur marang Gusti Allah, roti mau nuli dicuwil-cuwil karo ngandika: "Iki badan-Ku, sing Dakwènèhaké marang kowé. Iki padha tampanana minangka pengéling-éling marang Aku."
Mengkono uga sawisé dhahar, Gusti nuli mundhut tuwungé, sarta ngandika: "Tuwung iki prejanjian anyar saka Gusti Allah, prejanjian sing disahaké srana getih-Ku. Saben-saben kowé padha ngombé saka tuwung iki, padha tindakna minangka pengéling-éling marang Aku."
Yesus mijiki suku murid-murid Dalem[besut | besut sumber]
Sadèrengipun bujana, Yesus nguculi rasukanipun ngantos katon ageman lebetipun lan mundhut setunggal lembar kain pethak lan setunggal mangkok toya. Murid ingkang sepindhahipun dipunwijiki sukunipun inggih punika Yohanes. Salaminipun mijiki, Yesus ugi mijiki suku Yudas Iskariot. Sasampunipun rampung, Yesus ngagem malih rasukan Dalem.
Artikel mawa basa kramaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 26 Mèi 2016.
Saiki Kusuo no Psi Nan 73 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 73 :
Berkualitas Dari Advan Vandroid S5G.Kamus Bahasa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa ...
Krama Madya. Krama Inggil. Bahasa Indonesia. a.Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia... Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia ... dalam bahasa jawa krama inggil
Kidung Malam (41) Pesanggrahan Pramanakoti | Wayang Indonesia
Zooplankton ya iku salah sawijining jinis plankton organisme heterotrof (samangsa-mangsa bisa dadi detritivorus). Tembung "zooplankton" asale saka tembung basa yunani zoon kang artine kewan, lan planktos.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zooplankton&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.14, 3 Maret 2016.
wejangan saloka tri tunggal. Yaitu; “1. Suci ingati gandaning manunggal. 2. Aja pisan-pisan ngaku wong urip, yen ora bisa ngrasakake uripe, sebab yen ora bisa ngrasakake uripe, iku dudu wong urip, ananging mayit urip. 3. Keduk’en roso kang anglimputi sekojur badanmu, ing sakojur badanmu, ono dawuhe gusti, kang bakal njamin pati urip lan ndunyo
temui kanjeng ibu ratu sekar jagat wijaya kusuma, kanjeng ratu menyarankan, agar djaka
Manembahing Kawula Gusti Adalah Pasrah kepada Dzat Maha Suci Tuhan/Allah.
anggitanipun Êmpu Yogiswara ing nagari Mamênang, inggih ing Kêdhiri, pêthikan saking Sêrat Darmasunya yasanipun Sang Hyang Sitra, inggih Bathara Panyarikan ing Suralaya, babon saking Sêrat Sastradarya.
Dene Sêrat Widyakirana wau, sampun asring kawêdalakên, kacithak sarta ugi kawastanan Sêrat Darmasunya. Ananging salugunipun ingkang kapêthik wontên Sêrat Widyakirana wau, namung bab purwaning dumados kemawon. Dene sajatosipun Sêrat Darmasunya punika agêng sangêt awit isi kawruh warni-warni, kawruh jaman samantên (jaman kadewatan) saha ingkang sampun kawêdalakên wau dèrèng wontên ingkang jangkêp, wontên ingkang sawêg dumugi 8 bab, wontên ingkang 16 bab, punapadene têmbungipun salong wontên ingkang lêpat, kados ta: ingkang mungêl: sastradarwa, punika lêrêsipun: sastradarya. Môngka têgêsipun têbih sangêt susatipun. Darwa, têgêsipun gadhah, darya, têgêsipun manah utawi budi, sastra, têgêsipun aksara utawi tulis
dados têmbung sastradarya, gadhah têgês sêrat ingkang kinancing salêbêting budi. Inggih punika ingkang sinêbut sastracêtha. Ananging tanpa papan tanpa tulis, mungêl piyambak, botên kêndhat ing salami-laminipun.
Mênawi bôngsa Krèstên, Injil, amastani sang sabda. Inggih sabda ghaib.
Mênawi bôngsa Jawi, amarlambangi jago kluruk sajroning êndhog, utawi swara ingkang pindha swaraning
Wangsul têmbung: sastradarwa, kadospundi. Punapa: tulis gadhah. Utawi gadhah tulis, têka inggih mèmpêr.
Dene Sêrat Widyakirana utawi Darmasunya ing ngandhap punika, kajawi sampun jangkêp dumugi 18 bab, têmbung-têmbung ingkang lêpat sampun sami kula lêrêsakên, amila para maos sampun sumêlang ing galih, sampun tamtu badhe sagêd anyakup punapa suraosipun, awit sampun botên wontên ingkang nusabiyat.
Amratelakakên bêbukaning buwana, miturut saking suraosing Sêrat Sastradarya, punika sêrat ingkang winados dening para jawata, inggih punika sastra ingkang kinancing ing salêbêting budi, ananging sampun kawêdharakên dening Sang Hyang Panyarikan, sarta lajêng kaanggit dening Êmpu Yogiswara ing Mamênang, kacêtha wontên salêbêting pralambang. Sêrat pralambang wau dipun paringi nama Darmasonya. Suraosipun kados ing ngandhap punika.
Mungguh gumêlaring jagad kang sapisan iku diarani sonyaruri, wrêdine suwung utawi sêpi, mulane mangkono marga titahing Pangeran durung padha dumadi, kang lagi dumadi dhingin amung
anane, tur ora kêna owah gingsir ing salawas-lawase. Apadene jêjêg ajêg ing wujude, iya iku kodrating Pangeran kang dhingin dhewe, kaanane papat iku padha kasinungan wahyuning wahyu panguripan, ing têmbe bakal kawasa anartani panguripan kita iki kabèh.
Dene kodrat papat kang wus cinaritakake ing dhuwur mau, wujud utawa gêdhene cilike, apadene
2. lintang-lintang, iku gêdhene luwih saka rêmbulan, apadene ngumandhang ana sadhuwuring rêmbulan, êlêt têlung atus pandulu, wujude lintang mau biru, asêmu ijo maya-maya, kuwasane ing têmbe ya bakal amimbuhi martaning jagad iki kabèh.
3. srêngenge, gêdhene luwih saka ing lintang, apadene gone ngumandhang ana sadhuwuring lintang êlêt têlung atus pandulu, wujude srêngenge abang amarakata, kuwasane ing têmbe bakal mahanani urup-uruping jagad raya iki kabèh.
4. swasana, iku gêdhene luwih saka srêngenge, rupane irêng mêlês amaya-maya, kuwasane dadi kêkandhanganing dumadi iki kabèh. Swasana iku kang binasakake lêmbut tan kêna jinumput, gêdhe angèbêki jagad, mulane binasakake mangkono, swasana iku saking lêmbute tur jêmbar têbane,
dumunung saimbanging bawana kang sisih lor, mungguh karingêting lintang utawa rêmbulan mau diarani tirta prawita, têgêse banyu kang
iki kabèh, ing kono tirta prawita tumuli karan tirta kamandhanu, têgêse banyu mili malêngkung utawa banyu urip, wujuding banyu iku putih, wus sarupa kalawan kapuking kapas, sarta anduwèni cahya amaya-maya.
Ilining tirta kamandhanu barêng tumêka marang imbanging jagad kidul, têmah têmpur lan pêpanasing srêngenge, ing kono tumuli arêbut daya, padha santosane padha kuwate, ing nalika padha nêdhêng têmpuring tirta prawita, kalawan dayaning srêngenge têmah mijilakên swara umung, iya iku kang diarani rijal utawa
padha rêbut daya mau, wêkasan srêngenge lintang rêmbulan, apadene swasana, padha mubêng anyakra pagilingan adhewe-dhewe, dene banyu kang têmpur karo pêpanas iku tanpa kêndhat ing sadina-dinane, ing kono purwane ana rina lan wêngi.
Ing nalika iku tirta kamandhanu sirna adhême sarta srêngenge ilang panase, saksirnaning adhêm lan pêpanas têmahan padha sumaring, sarining adhêm lan
bawana, dumadi jalanidhi, wardine banyu kang bênêr utawa banyu wantah, dene kang alus-alus padha bali marang graning wukir cakrawala manèh, mangkono ing salawas-lawase.
Ilining tirta kamandhanu mau, santosane kalawan daya
prabawane dhewe, prabawa iku diarani bayu, apadene panasing srêngenge iku iya padha mawa daya prabawane dhewe, daya prabawa iku diarani angin, daya prabawa rong prakara mau ing nalika têmpuring tirta kamandhanu lan panasing srêngenge, têmah kawawa awor dadi sawiji, ing kono banjur sinêbut maruta utawa morota, wêrdine paworing loro, maruta iku tumuli anut salaku jantrane tirta kamandhanu, mulane mangkono kang awit angin iku kasoran daya panggèndènging kalawan banyu, dadi ing masa iku bawana wus kadunungan dening kodrat cahya campuran rong prakara, dhingin banyu, kapindhone maruta, barêng wus mangkono mari kasêbut alam sonyaruri, ing môngsa iku diarani alam tirtayoga, diarani banyu tumitah, utawa tumitahing banyu kang kapisan.
Mungguh katêrangane banyu kang wus kasêbut ing dhuwur mau, ing têmbing lor lan ing têmbing kidul, kaananing banyu padha anjêndhêl, mulane mangkono awit adoh karo sasipatane srêngenge, kang banyune padha ajèr mung ing têngahan bae, ewadene banyu ing têngahan mau manawa kêtaman mayaning adhêm ing wêngi iya bisa pupul sawatara, ananging pupule mau ora kongsi katara, awit saka sathithike. Dene kang mratandhani ing môngsa wêngi banyu iku bisa pupul ing sawatara
katitik saka tibaning êbun kang saka ing antariksa kang mêsthi ing wayah wêngi, dêrêse manawa ing wanci bangun esuk, môngka êbun iku hawaning banyu kang ginêbug hawaning panas, barêng bêngi kêna dayaning adhêm têmah kawawa pupul tumuli pulih dadi banyu manèh, mangkono uga banyu kang padha jêndhêl mau manawa kataman ing pêpanasing srêngenge, iya amèr sawatara, manawa ing wayah wêngi tumuli bali anjêndhêl manèh, mangkono ing salawas-lawase.
Amratelakakên kasidaning jati, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, têmbungipun kados ing ngandhap punika.
Ing sajroning jaman tirtayoga iku mau, ana wahyuning wahyu kauripan têlung prakara, siji dumunung ana sêndhang cakrawala, iya iku wahyuning tirta kamandhanu, ing têmbung
diarani manik ioma, wardine: urip, warnane putih umancur, loro dumunung ana ing maruta, rupane irêng sumorot, ing têmbung Sassêkrita diarani manikmaya, wêrdine rêmbêsing kawêningan, têlu dumunung
Trimurti iku têtêp bangsaning aluhur, pratandhane dene sarira cahya, gêsange tanpa sukma, utawa tanpa raga, trimurti iku binasakake uripe ora ana kang nguripi, yèn ing têmbung Arab diarani nur cahya, yèn para budi ing tanah Eropah padha angarani: sil.
Ing nalika iku trimurti dumunung samadyaning tawang, kang binasakake samadyaning tawang iku alam antara, kang diarani alam antara mau têngah-têngahing dhuwur lan ing ngisor, apadene têngah-têngahing lor lan kidul, wetan kulon, mungguh saikine têrusing mangisor ana sadhuwuring bumi Mêkah. Ing nalika trimurti jumênêng ana ing kono, sêsilih aran
bêburon ing môngsa iku, dene sagunging bêburon ing nalika gone dumadi ana sajrone alam tirtayoga mau kang dadi pratandhane kabèh mawa raga cahya, yèn ing awang-awang diarani lintang alihan, iku sajatine bêburon, ananging bêburon ing awang-awang, iku kabèh padha ora kêna ing pati, kang awit ora kataman marang hawa sêsukêring bumi ing salawas-lawase, beda karo bêburon kang padha tumuwuh sajroning jalanidhi, ing masa alam iku: kaananing raga iya padha andarbèni cahya, ananging sarèhning bakal padha katabêtan kêna hawaning bumi, kang mêsthi têmbene kêna ing pati, awit ing alam iku kêna diarani alam kaalusan, apadene kêna kang kasêbut karaton siwandakara, wêrdine kabèh ingkang padha dumadi ana ing alam kono padha darbe cahya mancorong.
iya sari hèrya, wêrdine sari banyu. Tripurusa barêng wus ngandhang ana sarira tumuli sêsilih aran pramana, têgêse katon utawa maujud, kang binasakake maujud iku sarining pramana. Wujude sarira mau lawas-lawas tumuli gana, antara lawas manèh tumuli gana manungsa, ing kono banjur kaaranan bathara. Wêrdine alus, dadi ing samêngko
mangkono. Ing nalika alam iku, durung ana carane, mangan lan turu,
akèhe, utawa warna-warna rupane, ana kang abang, ana kang kuning, ana kang ijo, ana kang wungu, ana kang dadu, ana kang irêng, ana kang biru, ana kang putih sapêpadhane. Rarupan samono mau barêng padha antuk daya wahyuning pramana, wêkasan padha urip dhewe-dhewe, apadene banjur sumiwi ngabyantaraning pramana, rêrupan samono kèhe mau, ing têmbe bakal dadi wijining dumadi, gone arsa mêncarake tuwuh, sakèhing wiji iku diarani apawara, yèn ing têmbung Arab diarani rohkani, manawa têmbung Walônda isih diarani: sil, para apsaraapawara. iku ing têmbe bakal dadi wiji budi dhewe-dhewe.
Têksih salêbêting jaman tirtayoga, amratelakakên wêwijanganing wiji ing satunggal-tunggalipun, taksih miturut wêwarahing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang kados ing ngandhap punika.
Wêrdining wiji mau têlung prakara, kang dhingin putih, wiji putih iku asal saking tirta kamandhanu, arane pramana, wêrdine sukci utawa padhang, ing têmbung Arab diarani rahmani, ing têmbung Walônda diarani: sil.
Loro rupane abang, wiji kang abang iku angsal saka srêngenge, arane mulat, têgêse murup utawa têrang, ing têmbung Arab diarani roh ilapi, ing têmbung Walônda diarani: sil.
Têlu rupane irêng, wiji kang irêng iku angsal saka maruta, arane murti, wêrdine alus, yèn ing têmbung Arab diarani roh rabani, têmbung Walônda isih diarani sil.
Ing sajatine wiji têlung prakara mau, gone bisa dadi wiji manawa campur rupa sawiji, dene yèn isih maligi sawujude dhewe-dhewe, iya bakal ora kawawa
kamandhanu, mung sawatara, sarining srêngenge kaduk, iku wus kêna binasakake trimurti, ananging adon-adone durung
amancur maya-maya, iku têtêp adon-adone trimurti saukur, dadi sirna wujuding putih, abang, irêng kaya ing dhuwur mau, amung maligi salingganing pramana,
mau. Kacèke amung andarbèni cipta wasesa, kang diarani cipta wasesa iku thukuling karsa pangiyas marang sapadhaning
kamandhanu amung sathithik, kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi landhêp sugih panggraita, kalawan panasbaranan, tur santosa amisesa, ananging manawa
ora andêlan, culika durjana, tur gêdhe kiyase marang sapêpadhaning tumitah apadene butêng utawa rupak budine, adoh marang wêlas asih cêpak wisesane, [wise...]
[...sane,] kang mêngkono iku adat ing têmbe bakal andarbèni lara rong prakara, manawa lara mau tumanduk ing raga dadi barah rambat, barah rambat iku kang lara tatu ora ana warase, yèn tumanduk ing panon dadi lara edan.
mangkono iku ing têmbe bakal anduwèni lara panas sarta asring suwa pandulune.
Dene pêncaring wiji môngsa iku isih padha raga cahya kabèh, muncaring cahya mau wus ora beda karo urubing pramana, mulane kêna binasakake araga sukma, sarira bathara, dadi ing môngsa iku durung ana lara lan pati, kang awit sêdya lan karsa durung ana tumuwuh, kaanane amung ênêng, kalawan êninge bae.
Amratelakakên wêwahing kodrat camboran, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Banyu jalanidhi kang wus kacaritakake ing dhuwur mau, sabên antara wêngi kataman ing daya adhêm, atêmah pupul, yèn ing môngsa awan kataman dening hawaning panas têmah amèr manèh, ananging amèring
tansah kataman siliring maruta kalawan dayaning srêngenge, tumuli garing utawa akas, dene ing jêro taksih binuntu, ewasamono santosane lêmah iku saka dayaning panukmaning sari têlung pakara, siji sarining pêpanas, loro
dhuwur saya kandêl lan rêntête, ing ngisor ora pêdhot
anartani panguripaning thêthukulan kang wus padha tumuwuh ana sadhuwuring bumi. Utawa bêburon kang wus padha tumitah ing kono, dene jalantahing sari têtêlu padha-padha isih kèri ana sajroning bumi, sarta banjur campur camboran, cêcamborane jalantahing sari têtêlu iku dumadi wujud ing wolung prakara, siji manik-manik sapanunggalane, loro êmas, têlu salaka, papat timah, lima dêmbaga, nêm wêsi, pitu uyah, wolu walirang, mungguh warna wolung prakara iku, ing nalika kêtaman adhêm padha wimbuh pupule, barêng kêtaman hawaning pêpanas padha wimbuh amère, barêng kêtaman dening pêpanas têmah kawawa padha mêtu hawane sarta banjur cêcamboran
lêstarine, amarga tansah kapêpêt ing bumi, mangkono uga hawa wolung prakara mau ing sabên kataman dayaning adhêm tumuli padha pupul, barêng ginêbug dening dayaning pêpanas padha amèr, amèring hawa mau aluse kawawa jêbus mring bawana, banjur anartani panguripan, iya iku kang diarani asthagina, wêrdine kagunan wolu kang kaanggo urip, jalantahing hawa kang padha kèri jroning bumi mau dadi limang prakara, pratelane kaya ing ngisor iki.
1. Pulung, rupane biru sumirat ijo, iku pratôndha adêging cahya manik-manik êmas sarta têmbaga, pulung mau ing têmbe iya bakal dadi sarana mimbuhi daya panguripan, ananging kang diluluti bôngsa tancêbing cipta kang marang wêlas asih.
2. Wahyu, rupane putih sumirat kuning, iku
kang dèn kaluluti bôngsa tancêbing cipta jail muthakil, bakiwit.
5. Guntur, rupane wungu sumirat dadu, iku pratôndha adêging cahya wêsi, têmbaga, uyah, walirang, guntur mau ing têmbe bakal dadi sarana amimbuhi daya panguripan, ananging
kang dèn kaluluti bôngsa tancêbing cipta angkara
Kaya ta: tancêbing cipta kang marang wêlas asih, môngka binantonan ing tapabrata, adat tumuli cêpak tibaning wahyu.
Kaya ta: tancêbing cipta kang marang mardi aksama,
Kaya ta: tancêbing cipta kang marang angkara murka, môngka binantonan ing tapabrata adat tumuli cêpak tibaning guntur.
Dene limang prakara iku, iya uga kêna diarani darajat, wrêdine wêwadhahing kajat, pratelane kaya ing ngisor iki.
1. Pulung, pakolèhe sinupêkêtan ing akèh, apadene linuhurake
Ing nalika bumi iku wus tumuwuh, tumuli ingaranan jaman kêrtayoga, wrêdine lêstarining urip, utawa kauripan ing môngsa
kawontênanipun salêbêting jaman kêrtayoga, miturut suraosing sêrat Jitapsara, wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang awarna pêksi, ingkang lajêng kinarang dening Bagawan Palasara, ing Ngukir Ratawu, têmbungipun kados ing ngandhap punika.
Ing jaman kêrtayoga iku, thêthukulaning bumi wus gumêlar arupa-rupa. Apadene sato kutu walang ataga, kang wus padha dumadi awarna-warna. Awit saka rêmbês jêbusing sarining bumi sangsaya ngrêpda, dening sari kang wus dumunung ana ngarcapada iku,
aluse padha mêsat marang gêgana, tumuli tumrap tumamèng pramana, dene kasare kang padha kèri ana ing ngarcapada têmah banjur kawawa amimbuhi angganing kang dumadi ana ing ngarcapada
diarani antaraning ngarcapada iku sangisoring awang-awang saluhuring bumi.
Pramana barêng wus dumunung ana ing jaman kono tumuli kêna dayaning adhêm isih kawawa
soroting pramana, dadi wus kalimput dening kaananing sungsum, sirat soroting pramana kang padha kalimput ing
sungsum kang môngka mani mau ing sadina-dina tanpa kêndhat, ing kono tumuli sêmi tarubusaning urat sapanunggalane, iku
utawa pipit, barêng kêna ginêbug dening dayaning pêpanas tumuli kawawa pisah maujud dhewe-dhewe, agatra lanang lan wadon, ing kono banjur sêsilih aran, apsara apsari, apsara kang lanang, apsari kang wadon.
Kocapa sakèhing wiji kang maksih padha tininggal ana ing alam sonyaruri, barêng padha kêna daya panggèndènge pramana têmah kawawa padha anjog, banjur padha manjing jumujug ing ngarcapada, sapraptaning kono wiji mau banjur padha umanjing sajrone guwa garbaning apsara apsari, ana ing kono kawawa sarupa kalawan pramana, barêng wus kataman dening panukmaning wiji, têmah sêmi tarubusing karsa kang marang sacumbana, ananging rikala wêtu iku patraping sacumbana amung kalawan cipta sasmita bae, rasaning cipta samsita mau,
tumuli kawawa ambobot banjur ambabar, babarane dadi manungsa sajodho mangkono ing sabanjure.
Manungsa kang padha tumitah ing jaman iku, ragane isih padha alus-alus, mulane mêngkono kang awit durung kêtabêtan dening sarining bumi kang kasar, sarta durung ana nyandhang utawa mangan, kang minôngka dadi sêsandhangan panglimputing wêwadine, urubing cahyane dhewe, dene kang minôngka pangane, sarupaning sari kang padha arum-arum ing gandane, mulane manungsa ing môngsa iku durung duwe lara lan pati, apadene suka lan prihatin.
Ing môngsa iku diarani jaman kajiwatan, têgêse kaalusan, mulane mangkono awit ing sabên muksa isih kawawa anggawa ragane dhewe-dhewe, jaman kang mangkono mau lawase rongèwu taun, sajrone rongèwu taun mau ing têmbung Jawa diarani jaman purwa, wrêdine kawitan utawa wiwitan. Manawa têmbung Sasêkrita diarani masidham, têgêse jênjêm utawa jêjêg, manawa têmbung Arab diarani adam, têgêse kawitan.
Manungsa ing jaman iku isih padha anuhoni pakartining pramana, mulane mangkono awit pôncadriya durung kawawa pêncar, marmane durung pêncar, amarga sari sarasaning jagad durung bisa tumular, sababe durung bisa tumular, karana cahyaning pramana durung wigar, dadi êmpaning karsa iya durung tumangkar.
Ing jaman iku padha lêpas-lêpas pandulune, amarga kalis dening dayaning pêpadhanging srêngenge, utawa atas-atas ing pamiyarsane, kang mangkono iku awit ora kêtabêtan dening kumaraning kujagad iki kabèh, sarta têrus-têrus pangandikane, lan panggandane, awit kalis dening ambon-amboning bawana sakabèhe, kang sarta padha têtêp-têtêp pamicarane, awit anuhoni grênêging cipta kang sajatine, dene kang aran cipta kang sajati iku kang maksih maligi durung kawoworan ing karsa.
Anyariyosakên dumadosing manungsa ingkang kaping kalih, miturut Sêrat Jitapsara wêwarahipun Dèwi Rukmawati, têmbungipun kados ing ngandhap punika.
Sapungkure jaman ing dhuwur mau diarani jaman dwaparayoga, wrêdine jaman kamokalan, bumine bawana saya wimbuh kandêle, apadene wêtuning hawa sangsaya akèhe, thêthukulan sarta sato-sato utawa kewan-kewan pitik iwèn wus padha awarna-warna, ing jaman iku raganing manungsa utawa kewan-kewan, angawit-awiti kasare, apadene pôncadriya uga wus angawit-awiti pêncare, pêncaring pôncadriya mau têmah kawawa anuwuhake karsa kang dudu sawantahe, ing kono padha tumuli thukul ing papenginane, utawa kêkarêpane, barêng wus mangkono tumuli kèlu padha mangan woh thêthukulaning bumi, kayadene kartining kewan sapanunggalane, kênyaring cahya iya suda muncare, kang mangkono mau andadèkake pituna ing kasêktène.
Saya lawas saya mundhak kêkarêpane, wêkasan padha tuwuh akale, gone padha sacumbana wus kalawan saragane, kang mangkono iku andadèkake suruting urup muncaring pramana, tuwin banjur kataman ing duka cipta sapanunggalane,
ing jaman iku wus ora ana wong bisa mati muksa, yèn ora kalawan tapabrata, apadene wus ora ana padha sêkti yèn ora kalawan ngêngurangi.
Sarèhne ing jaman iku wus padha laku raga, dadi gone arsa mêncarake wiji: wadone kudu sarana garbini, kang sarta ing jaman iku daya panggèndènge ora kawawa anarik wiji, manawa ora kalawanan ing êninge, mungguh katrangane kapratelakake kaya ing ngisor iki.
Ing saupamane ana sujanma kataman êninging cipta, kang suwene ora kurang sapandurat, iku daya panggèndènge lagi kawawa anarik wiji, sumusuping wiji mau ambarêngi nalika lêbuning napas, banjur rumêsêp ing utêg, rêmbês marang ing panon, kang diarani panon iku banyu sari sêsarining banyu utêk kang manggon ana satêlêning manik, wiji mau ana ing kono kawawa sumusup tumamèng pramana, kang sarta amor sarahsa, woring rasa cahya utawa saeka karsa, kang mangkono mau adat banjur
dèn turut, tumuli kawawa mahanani putra, pratelane kaya ing ngisor iki.
Yèn ana janma sacumbana, môngka lakuning napas, pinuju santêr lènging grana kang kiwa, amratandhani manawa wiji mau gone cumithak ana panon kang têmên,têngên. iku kandhanganing wiji kang lanang, manawa panuju lènging irung kang têngên, iku mratandhani yèn wiji mau cumithak ana panon kang kiwa, iya iku kandhanganing wiji kang wadon, manawa napas kang kiwa lan têngên padha santêre, iku mratandhani yèn wiji iku cumithak ana satêngahing panon, yèn têmbung Jawa têngahing panon iku diarani manon, manawa ing têmbung Arap, diarani insan kamil, ing têmbung Walônda diarani ambrèktên is, têgêse kumpuling rêrêmbêsan, sarta paguting rêrêmbês, ingkang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani putra wandu, kang diarani wandu iku dudu wadon dudu lanang, iya wadon iya lanang.
Dene wiji kang mêsthi dadi iku lêngkape saka adon-adon têtêlu, kang dhingin sarining tirta kamandhanu, kaya kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, kapindho sarining wulan, kaping têlu
Sarining tirta kamandhanu manawa amung kalawan sarining wulan, tanpa sarining maruta, kang mêsthi ora kawawa dumadi manungsa, kaya mangkono sapiturute, iku purwane ana umur dawa [da...]
[...wa] lan cêndhak, dene bêja cilakane bakal kapratelakake ing ngisor iki, dunungdumunung. ana bab kaping: 7.
Ing saupama ana manungsa kang kataman êninging cipta kang suwene kongsi bisa rong pandurat, iku kawawa narik wiji loro kang mangkono mau awit daya panggèndènge luwih santosa, apadene luwih kuwasa, wahanane putra iya kêmbar, utawa dhampit, yèn mêtu kêmbar amratandhani wiji iku gone cumithak ana ing panon kang sisih, manawa mêtu dhampit, pratôndha gone cumithak ana panon kang kiwa têngên.
Amratelakakên wiji, wijanganing wiji-wiji, ingkang sami badhe dumadi, wahana wêwatêking siwi, têksih miturut suraosing Sêrat Jitapsara, pangarangipun Bagawan Palasara, ing wukir Ratawu, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
Mungguh wêwijanganing wiji mau kajabane bakal mahanani budi, uga bakal nuwuhake wêwatêkan, miturut apa sawujude wiji mau.
Kaya ta sawijining wiji kang wujude kandêl, iya bakal mahanani watêk kandêl atèn, manawa tipis
Ing sarèhning wêwijangane wiji mau padha saka bangsaning alus, dadi ora kêna
Ing saupama ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta wêlas asih,
sumusuping wiji iya kang tunggal urup, ing têmbe dadining putra, bakal linulutan ing akèh, sarta jatmika, alus budine, nanging kurang lantip panggraitane.
Manawa ana janma kang lagi tuwuh tancêbing cipta mêthuthuk rumôngsa kabênêran ing solah
sumusubing wiji iya tunggal [tung...]
[...gal] urube, ing têmbe bakal mahanani putra bodho, nanging bêcik budine.
panggraitane, bèr budi, bawa lêksana, elingan, nanging rada gêtapan.
Manawa jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta runtik, sapadhane, kang mêsthi
wicarane, adat kang mangkono iku asring kataman lara owah.
Manawa ana sujalma kang lagi nungkul pujabrata, kang marang tancêbing cipta têmên tarima, kang mêsthi urubing pramana ijo nom muncar amaya-maya, ing môngka tumuli kataman
Wiji kang kacritakake ing dhuwur mau manawa panusupe anuju wayah awan amêsthi tipis, awit urubing pramana rahsa ing wayah iku lagi amèr, amarga kataman daya
ing wayah iku pupul, awit kataman dayaning adhêm.
Mulane para sarjana ing jaman kuna, manawa sacumbana kang pinilih wayah sak akhiring wêngi, kongsi tumêkaning bangun.
Anyariyosakên tarbukaning wiji, nalika katampèn guwa garbaning biyung, taksih miturut suraosing Sêrat Jitapsara, pangarangipun Bagawan Palasara ing Ngukir Ratawu.
Ing nalika sujalma sacumbana kang wus kapanjingan wiji mau mangkene, rahsaning mani kang wus padha sumusup ing gêtih padha kumpul marang ing jantung manèh, ana ing kono nuli kawawa campur dadi sarahsa nunggal sawarna kalawan pramana, rahsaning mani irêng wus campur kalawan urubing
samêngko wus campur katêlu, kêna binasakake trimurti, murti iku nalika kataman daya sêsumuking biyung ambabar dadi jêjantung, tangkar tumangkare tuwuhan jantung
trimurti, trimurti nalika wus mangkono diarani pramana, kang sarta sirat sorote padha manukma marang otot bayu, sapanunggalane, mangkono uga barêng kataman sorot
Ewasamono jantung nalika kêtaman sêsumuking garbaning biyung tumuli kumaringêt, karingêt mau uga rêmbêsing mani, iya iku kang bakal mahanani balung-balung rêraganganing raga, kabèh pirantining raga iku, purwane saka lêmbut dadi ana, anane saka cilik dadi gêdhe, lire mangkene.
Wijining piranti mau kabèh, manawa kêna dayaning sêsumuk têmah dadi amèr, amère tumuli kawimbuhan rêmbêsaning mani kang tanpa mêtu ing jantung, barêng kataman dayaning adhêm, kumpul manèh, mangkono ing sajroning ana garbaning biyung.
Barêng wus antuk satus dina lawase, banjur kawit gana manungsa wujude abang, ing kono diarani jabang, tumuli gatra kang minôngka dadi pikuwate sarira, lagi saka têtuwuhaning para bayu bae, ing kono diarani ki jabang bayi, wrêdine isih abang santosane kalawan bayu, bayu iku basane otot kang alus, ing têmbe bakal anandhang cipta sasmitaning rahsa, apadene tanduking solah-bawa iki kabèh, [ka...]
[...bèh,] bangsaning bayu iku rong prakara, kang alus-alus diarani bayu, kang kasar-kasar diarani otot, kang luwih kasar manèh diarani balung nom, ora beda karo nalika Sang Hyang Purusa duk gumana munggwing madyaning tawang, banjur dadi adam, kang kasêbut ing bab 2.
Jabang bayi nalika ing môngsa iku, isih jênjêm prêmanêm,
têtêp, woworan iya woworan, dadi ing môngsa iku rasaning biyung têtêp amor kalawan rasaning jabang bayi, môngka jabang bayi ing môngsa iku, kêna binasakake tanpa dhahar tanpa sare, kang dhinahar amung sarasaning sari-sari kang padha sumaruna
kalawan lesane, amung karana pêpusêre bae.
Barêng wus tumêka rong atus sapuluh dina, sarupaning pirantine ki jabang bayi wus padha samêkta, amung cêcalonaning balung isih padha lêmês, kang sarta isih bisa tarubus sarining urat, urat iku bangsaning otot kang tarubus saka ing bêbalung, mulane para winasis ing jaman kuna aparing pratikêl, manawa
pinuju ana jalma kang ambabar putra ing sadurunge sangang sasi, sarana sinandhingan ing sêga
angin, kakaking kulit atosing balung mêsthi kaya ginege.
Barêng jabang bayi wus ana rong atus pitung puluh dina, kabèh saupakartine piranti, wus nêdhêng-nêdhênge samêkta, ing kono manawa ora ana bêbayane adat tumuli lair, laire ki jabang bayi ana ing ngarcapada barêng lan tarbukane pramana mijil saka jroning jêjantung. Ing kono pramana banjur ambabar cahya murup amarakata, cahyaning pramana mau kawawa amadhangi saubênge angga iki kabèh, dadi ing samêngko pramana ngumandhangi apêpadhange dhewe-dhewe, pêpadhanging pramana mau barêng tumanduk marang ing utêg, banjur kumaringêt, karingêting utêg mau banyu wêning rupane putih asêmu biru maya-maya, banyu iku diarani manon, manon iku gone ngumandhang ana maripat kiwa têngên, kêkandhangane manon iku diarani manik, ing nalika kêna panggêbuging pêpanas, tumuli padha sumaring têmpuring sari loro mau padha ngumandhang ana ing pasung. Barêng dumunung ana ing kono diarani ambêgan, ambêgan barêng wus angêbêki pasung, ing kono tumuli têmpur kalawan swasana, sarta rêbut daya panggèndèng padha santosane,
padha kuwasane, padha dayane. Swasana kawawa narik marang ing jaba, ambêgan barêng katarik dening swasana kalah daya panggèndènge, têmah mêtu saka lènge garana, sawêtuning ambêgan kang tumuli kataman dening daya panggèndènging pramana, têmah bali umanjing lumêbu manèh, mangkono purwane
Amiraos wimbuhing pangraos, ingkang badhe tumanduk dhumatêng ki jabang bayi, miturut suraosing Sêrat Paramayoga, pangarangipun Bagawan Palasara, ing wukir Ratawu, têmbungipun makatên.
Manawi ki jabang bayi sampun umur têlung puluh lima dina, kulite awit marang abang, tangkare pôncadriya wus ganêp, pakartine angga wus têtêp, ananging isih padha lêmês, ing masa iku daya pangwasaning panon durung padha samêkta ing kaanane, dadi solah-bawane mau durung kawêngku ing karsa, amung isih salakune [sa...]
[...lakune] dhewe, ing wêktu iku mari kasêbut jabang bayi, amarga wus mari abang, dadi mung kasêbut bayi bae.
Manawa ki bayi wus umur pitung puluh dina, iya mundhak kaanane,
ing nalika iku balung sarta otot-otot pirantining raga wus padha santosa, wus kawawa nandhang sarasaning karsa, pêncaring pôncadriya wus samêkta, ananging durung pati wala, ing kono banjur mari diarani bayi, diarani wala utawa bocah wrêdine wala uwal saka pakartine lawas, anganggo pakartine anyar, mulane padatan Jawa bocah kang umur samono mau disêlamêti aran tumêdhak siti, awit ing waktu iku sari hawaning bumi wus padha mèlu, anartani panguripaning bocah mau, mulane para
ing têmbe bakal padha pinangan, watêke kang mangkono mau sayêktine adoh lêlarane, kang kapindho aja nganti kasuwèn gone ngombe banyu susu, amarga pamangane banyu susu iku luwih gampang dadi ing têmbe bakal kurang panggraitane.
pôncadriya wus akèh kaundhakane, sarta kulite wus wimbuh kandêl, amarga tansah kataman dening hawa dayaning bumi, bocah ing môngsa iku wus sêmi dayane pêpenginan, utawa kêkarêpan, lire mangkene, samubarang kang katon anyar kapengin kudu cinêkêl, yèn ana rungon anyar kapengin bisa anirokake.
Manawa ana bocah wus umur pitu likur sasi, iku aran têlung jaman, balung utawa otot pirantining raga kabèh padha wimbuh santosane, barêng bocah umur têlung puluh nêm sasi diarani patang jaman, kabèh pirantining raga padha wimbuh santosane, pôncadriya wus akèh tumangkare, ing kono banjur kasêbut pôncadriya, pratôndha bocah ing wêktu iku wus dhamang pandulune, wus tètèh pangucape, sarta sakèhing pamirasa wus wêruh beda-bedane, mulane ing môngsa iku prayoga diawit-awitana sinung wulang pinangkata ing sawatarane, kang mangkono iku amung minôngka pandhangiring panggraita, ananging bocah ing wêktu iku lagi mangsane kumaratu-ratu, tumindaking wulang winor ing pangudang, yèn wis widagda dèn alêmbanaa.
Manawa bocah mau wus umur patang puluh lima sasi, wus aran limang jaman, iya isih jumênêng bocah kumaratu-ratu, amung [a...]
[...mung] santosane para piranti kang padha wimbuh kongsi tumêka umur sèkêt papat sasi, iku diarani nêm jaman, bocah kang umur samono mau wus mari kasêbut kumaratu-ratu, awit wus bisa unggah-ungguh, ing kono diarani bocah dêmolan, iku prayoga winulanga ing tata parikrama sawatara, manawa wus umur limang taun têlung sasi, têtêp aran jaman gêdhe kang kapisan, wêktu iku wus mari diarani bocah, diarani jêjaka kumala-kala, wrêdine durung wêruh pakewuh, yèn wadon parawan kêncur, ing wêktu iku balung utawa otot-otot wus sêdhêng padha kuwate, anandhang karsaning rahsa tumangkaring pôncadriya
iku amung minôngka dadi sêsirêping angkara, awit bocah kang lagi umur samono mau nêdhêng-nêdhênge tumangkaring angkara, yèn ora tumuli pinapas, ing têmbe mêsthi tuwuh kamurkane, mulane prayoga disalèwèngake marang upakarti, mardi wimbuh ing kagunan, kang mangkono mau iya saka istiyare para bijaksana, gone karsa nyuda ajêging kodrat wiji kang ala.
Manawa jaka mau wus umur sapuluh taun punjul nêm sasi iku wus kasêbut ing jaman gêdhe, diarani jêjaka, wrêdine
yèn arêp nandukake wêwulang kudu kalawan sarèh, dèn araha salintire dhewe.
Manawa wus tumêka ngumur limalas taun punjul limang sasi, iku diarani jaman kaping têlu jaman gêdhe, wus mari kasêbut jêjaka kêmala-kala, diarani jaka birai, wrêdine alus paraèhane, upamane kêmbang lagi nêdhêng mêkare, wêninging panon
ing môngsa iku, lanang wadon akèh kang padha kapiluyu.
Manawa wus tumêka ngumur salikur taun, diarani jaman kaping pat, ki jaka wus diarani adiwasa, wrêdine sirna adining warna, ing kono wus têtêp manungsane, yèn wus ing môngsa iku gone nandukake wimbuh-wimbuhing piwulang, jinalaran saka kêdhap cipta sasmita, utawa cinaritakake sakèhing lêpian kuna-kuna.
rêrigên solah bawa, miturut sêrat Darmasonya pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang têmbungipun makatên.
Mungguh kauripan ing sajagad iki kabèh, ora marojol saka panukmaning trimurti, aja kang manungsa, sanadyan sato-sato manuk kewan, apadene thêthukulan sapanunggalane, iya saka ing kono, tarbukaning urip, trimurti iku gone manukma ora ngêmungake bangsaning urip bae, sanadyan banyu, bumi, angin, gêni, saisèn-isène kabèh, sayêkti padha kataman panukmaning trimurti, pratandhane mangkene, kaya ta ananing banyu, banyu iku tur bangsaning adhêm, suprandene iya anduwèni hawa panas, utawa angin, apadene gêni, sanadyan bangsaning panas suprandene bisa mahanani banyu, lan manèh angin, sanadyan angin bangsaning kêkês, suprandene bisa mahanani panas, utawa adhêm, mangkono manèh bumi, wus têtela anduwèni hawa panas lan adhêm.
Trimurti iku wus têtela alus-alusaning sabawana iku kabèh, bêbasane marojol ing akêrêp, punjul ing adhuwur,
ing kono ora kêna logron, sapira dhuwuring kayu kang kawilang dhuwur dhewe, ewadene
Sanadyan uriping dumadi iki, sarana saka trimurti kabèh, ananging kang kalêbu pinunjul dhewe amung manungsa, awit manungsa iku kadunungan lantip ing panggraita sarta winasis amardi budi, kang mangkono iya saka prabedaning piranti, pratandhane mangkene, kewan kang wus winilang lantip dhewe akale, durung bisa madhani akale manungsa kang bodho dhewe, mangkono uga kewan kang bodho dhewe akale iya ngungkuli sakabèhing thêthukulan, mungguh beda-bedaning piranti mau kapratelake kaya ing ngisor iki.
Bêbalunging manungsa kang lumrah iku kabèh rong atus têlulas, kajabane balung kang dadi untu, manawa kewan sapanunggalane ora ana samono.
Ing saupama ana manungsa balunge luwih saka rong atus têlulas, amêsthi luwih ing kabudayane, ing môngka bêbalung mau kurang saka rong atus têlulas, kang mêsthi bodho ing panggraitane, têrkadhang anduwèni lara budhêg sarta bisu. Beda uriping thêthukulan iku padha tanpa bêbalung kabèh, mulane bangsaning urip kalêbu bodho dhewe, apa manèh bangsaning bêburon gumrêmêt kang uripe tanpa balung kaya ta: lintah
rêsrêspoh, utawa cacing. Iku uripe prasasat êlung bae, dadi têtelane dumadi iki êndi kang akèh balunge, iya akèh
Tajêming pramana kawasa narik sari sarasaning jagad raya. Kang mangkono iku kêna sinêbut adêging trimurti manèh. Manungsa manawa tansah madêg trimurtine, adat adoh lêlarane lan cilakane, cumawis ing kamulyane.
Ambalèni kodrat lakuning gêtih mau manawa jalma salumrahe bae, awit mêtune saka pancuraning jantung, kang kiwa rupane abang, sarta banjur kawawa angubêngi sakubuking angga iki kabèh, ananging ilining gêtih mau ora dadi sawiji, padha mêncar manut salakune dhewe-dhewe, têmpuraning gêtih iku, saka ing utêg, barêng wus tumêka ing kono salin rupa irêng, awit kataman dening panasing panon, sarta kêna
hawaning bayu, kang tansah anyakra panggilingan, lêbu wêtune ing
ing kono banjur campur karo mani, têmah dadi abang manèh.
Beda manungsa kang mardi sirêping hawa lan nêpsu,
upakartining otot ingkang sami tarubus saking jantung, punapadene saking utêg, miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Otot lan bayu iku tarubuse saka rong prakara, kang dhingin saka ing jantung, kapindho saka ing utêg, kang saka ing jantung padha diarani otot pramana, dene kang saka utêg padha diarani otot bae, mungguh otot
rong prakara mau padha andarbèni upakarti dhewe-dhewe, kaya ta jantung iku kawasa tarubus tatuwuhaning otot kang saka utêg têmpur ing pramana, ana ing kono mau padha tumanduk ana ing panon, panon iku kawasa mandum upakartine patang prakara,
mangkene, kaya ta pangucap, manawa durung samêkta lan dayaning panon iya ora kawawa calathu, apadene
ing patrap panusupe, kang mêsthi dadi sabab, pratelane mangkene.
Kaya ta: otot pramana, kang pancèn dayaning padhanging
pandulu, môngka pratelane têlung prakara iku mau ana kang gothang, utawa kurang, kang iku mêsthi dadi sababing kabuwanên, sarta lamur. Manawa kang kabênêr gothang otot dayaning
Dene yèn kang kabênêr gothang: otot dayaning pangrungu, iya dadi sabab budhêg, yèn kang kabênêr gothang otot kang dayane pangucap, dadi sabab bisu, utawa pelo. Sabab patang prakara iku, sayêkti padha kasandhang dening rahsaning panon, pratandhane jalma kang wus kataman cacat kaya ing dhuwur mau, kang
padha kataman tarubusaning otot pramana, apadene kadayan panukmaning: nala,
waya, maruta. Dene otot-otot kang tarubus saka ing utêg, kaanane uga angêbêki angga iki kabèh, apadene banjur tumancêp ana ing jantung sarta jêrohan sapêpadhane, môngka kabèh otot kang tarubus saka ing utêg iku padha
ngobahake raga, iku tumuli katampan ing karsa, banjur tumanduk marang panon, grênêging panon kataman ing otot-otot kalawan bêbalung, lêngkape upakarti samono mau, têmah kawawa amolahake raga, apa kang kabênêr tinuju dening sasmitaning cipta, kaya ta
upakarti patang prakara iku yèn nganti gothang salah sawiji, sayêkti ora bisa anuhoni marang sasmitaning cipa mau, pratandhane
mangkene, nalika raga ing wayah awan ginêbug dening daya hawaning pêpanas, pôncadriya padha pêncar, pêncaring pêncadriya têmah
cumithak ana ing kono, iya iku kang padha katingalan ana alaming pangimpèn, mangkono mulane supêna, mungguh purwane ana supêna saka nendra, kang dadi sabab bisa anendra iku mangkene.
kukut tumamèng pramana, dadi loro-loroning atunggal, pramana barêng wus kasamêktan dening kukudaning sari sarasaning karsa, gumêlaring pêpadhang têmah padha pupul, pupuling pêpadhang mau tumuli gana dadi putih maligining angga pramana, ing kono tarbuka adêging trimurti manèh, mulane kuwasa ningali kaalusaning wujud iki kabèh, apadene kuwasa amiyarsa kaalusaning swara iki kabèh, kang sarta amirasa kaalusaning gônda, iki kabèh, mangkono mulane turu iku ora kawawa calathu, angambu, apadene angrungu, mungguh kang dadi sabab, awit padha katon lan panukmaning sari sarasaning mani mau, ing sawijining môngsakala, ana uga jalma kang nglilir saka turu, ora kawawa ngobahake ragane, apadene amijilake sabdane, ing têmbung Jawa kang mangkono iku diarani tindhihên, tindhihên iku kêna sabab mangkene, ing nalika ngalilir kumpuling sari sarasaning rasa, pramana wus padha gingsir, lumèngsèr marang karsa utawa marang ing panon manèh, ananging êmpaning tanduk sarênti, dadi balining kukudan
calathu, mulane mangkono awit pakêcapaning calathu iku kudu kalawan dening otot lan balung, apadene ragane bisa molah iku uga linawanan dening otot lan balung, môngka sagunging otot lan balung, durung kataman marang panukmaning mani. Mangkono mulane ing wêktu iku raga lawan wacana durung padha kawawa.
Anyariyosakên kawontênanipun pramana. Ing nalika tansah kataman daya rêrubaning karsa, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, panganggitipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Mungguh pramana iku mau uripe amung kalawan cahyane pribadi, urubing cahya kang tumanduk marang ing utêg, kuwasa andayani
manawa panuju amèr sayêkti kurang padhang urube, yèn amère sawatara, sudane iya amung sawatara, manawa amèr akèh
andêlingake panonton, dêlinging panonton kawasa anglêrêmake pôncadriya, lêrêming pôncadriya kawawa anyarèhake karsa, anuwuhake dayaning panggraita.
Dene urubing pramana kang lagi amèr tumanduking marang utêg kurang padhange, tumraping panon,
manungsa kang lali wigar graitane adat cêpak nêpsune, adoh ngapurane, tur akèh salang surupe.
Dene amère pêpadhang kang tumanduk ing mani ora katata
kawawa nyêmbadani panggrênêging karsa, pratelane mangkene.
Kaya ta manungsa kang lagi lêsah ragane, kang antuk sasmitaning karsa, kinon lumaku anjêjunjung sapanunggalane, kang mêsthi ora bisa nyêmbadani, apa sasmitaning karsa
sakèhing kawujudan kang katingalan, padhane kayadene pangilon mangkono, iku mratandhani manawa uriping raga iku wus kêbak urubing pramana, upamane kayadene banyu kang wus ngêbaki sakubuking jêmbangan, môngka kajogan banyu manèh kang mêsthi baludak, mêngkono padhane.
Dene amèr pupuling pramana kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, kêna sabab ing rong prakara, kang dhingin panas saka ing jaba, utawa saka ing jêro, loro adhêm kang saka ing jaba utawa saka ing jêro, pratelane mangkene.
Kaya ta panasing masa awan, kang mêsthi iku dadi sabab amèring pramana, dene adhême masa wêngi, kang mêsthi bisa mahanani [maha...]
[...nani] pupuling pramana, iya iku kang diarani sabab saka ing jaba, dene sabab kang saka ing jêro, siji êmpaning angkara murka, kang mêsthi dadi sabab amèring pramana, loro tancêbing cipta marta tarima, kang mêsthi mahanani pupuling pramana.
Amratelakakên ingkang dados sabab bedaning raos, tuwin pangraos, anggènipun tansah anyakra pagilingan ing sadintên-dintênipun, miturut suraosing Sêrat Darmasonya,
jagad iki padha pupul kabèh, pupuling kumara iku anuwuhake têntrêming pangambu, pangrungu, pandulu. Mulane mangkono awit durung padha kêtaman sarining jagad iki kabèh, pôncadriya ing masa iku isih maligi apa saanane dhewe-dhewe, maligining
pangrasa wus prasasat ora beda, ananging kang kacaritakake ing dhuwur iku, cipta kang
hawaning jagad wus padha tumular, rasaning pôncadriya wus padha pêncar, ananging wêninging panon isih muncar, rasa pangrasaning angga nêdhêng-nêdhênging mêgar, êmpaning karsa ngawit-awiti tumangkar, utawa wigar urubing pramana isih antêng, mulane durung duwe
pangrasa wus ora beda, ewasamono ing wayah mau manawa panuju kataman dening tancêp martaning cipta, kang mêsthi rasa
wus prasasat padha bae, ananging wayah iku, saupama katancêban utawa kawuwuhan dening cipta arda
wus suda ruwêt rêntênge, dene ing wayah iku saupama kataman tancêbing cipta arda angkara, sayêkti
Kaya ta grênêging cipta kang marang candhala murka sapêpadhane, yèn kongsi andadi, sayêkti kawawa tumanduk marang ing panon, yèn wis tumanduk ing panon, banjur katarik dening wêtuning napas, wêtuning napas banjur katampan ing swasana, swasana iku kang kawawa amratelakake, ing sajagad iki kabèh, ana umanjing ing manungsa, ana kang marang kewan, sawênèh marang thêthukulan, apadene marang sato-sato sapêpadhane, kabèh sarupane kang padha katitipan sarahsaning cipta candhala murka iya mahanani candhala murka, marang kang anitipake mau, kaya ta manungsa kang sinêngitan dening wong akèh apadene cinakot ing sato kewan, kang sarta karubuhan [karubuh...]
kawawa tumanduk marang ing panon, yèn wus tumanduk ing panon iya kêtarik dening wêtuning napas, wêtuning napas iku banjur kêtaman swasana, sabab swasana iku kang kawawa amratakake ing jagad iki kabèh, ana umanjing marang manungsa ana kang marang sato kewan, apadene sarupaning thêthukulan, sapêpadhane, sarupane kang padha katitipan cipta kang marang wêlas asih kang supaya antuk sih kawêlasaning jagad iki kabèh.
Anyariyosakên upakarti ingkang dados paedahing badan, miturut suraosing wêwarahing sêrat pêkih, pangarangipun Kangjêng Nabi Mukhamad, narendra ing tanah Arab,
ingkang sampun kinarang dening Sang Prabu Anyakrakusuma, Kangjêng Sultan Agung ratu binathara ing nuswa Jawi, têmbungipun makatên.
Kangjêng Nabi Mukhamad iku manungsa waskitha, sarta ora pêdhot gone mardi budi, tur parama ing ngèlmu kodrat, mulane amacak pustaka, wêwarah upakartining raga marang sarupaning manungsa ing jaman Asiyha, kang padha antuk panasing srêngenge, awit bumi ing tanah Asiyha iku bangêt panase, yèn tinimbang karo jaman kang padha kapering kalawan sirating srêngenge, mungguh wulang pangruktining raga mau prêlu bangêt, ingatase jalma ing jaman panas, amarga dadi sarana pêpulihing jiwa kang tansah sumaring ing sadina-dina iku, kayadene urub-urubing diyan, kang lêngane amung pancèn kanggo sawêngi, saka kagêdhèn urube kang mêsthi andadèkake gêlising asat lêngane, asating lênga urubing diyan tumuli sirna, uriping urub mau beda karo yèn diupakara pinurih samadya bae, kang mêsthi lêngane kanggo sawêngi, pirabara kanggo luwih satakêre, mangkono pralambanging jiwa, kang ngumandhang ana ing raga iki, ing nalika jam 3 wêngi, tumêkane jam 5 esuk, lumrahing jalma jamaning tanah panas, jiwane isih padha pupul, sarining jiwa durung kawawa padha jêbus saka ing raga, isih lêstari gone manukma ana ing gêtih, manawa wus tumêka antaraning wayah bangun raina, iku jiwa wis awit amèr, ing kono
wêwarahing agama rasul, padha andikakake sêsuci kalawan banyu, utawa adusa jinabat pisan, paedahe mangkono mau amulihake pupuling
badan iki kabèh, awit otot kang padha kaku iku ora nglastarèkake lakune gêtih, gêtih manawa kurang lêstarine lakuning gêtih
panas, beda karo otot kang ajêg lêmêse, kang mêsthi adoh lêlarane, manungsa kang adoh lêlarane iku manawa ora kêna sambekala adat dawa umure, awèt santosane, ing wayah jam 12 awan, kodrating jiwa lagi nêdhêng amère, ing wanci iku wêwarahing agama rasul, padha kinèn asêsukci, kayadene ing wayah bangun, kang mangkono iku paedahe anyênyuda [anyê...]
[...nyuda] amèring jiwa, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat luhur, paedahe iya kaya ing dhuwur iku mau. Tumêka wayah jam satêngah papat, ngasar kodrating jiwa wus angawit-awiti pupul, amarga wus kataman ing hawa adhêm, ing wanci iku wêwarahe agama rasul, padha kinèn asêsuci kayadene wayah kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, paedahe ngrikatake pupuling jiwa, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngasar, paedahe iya kaya ing dhuwur mau. Ing wayah sirêping srêngenge, kodrating jiwa wimbuh pupule, ing wanci iku wêwarahing agama rasul, padha kinèn asêsuci kayadene kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat mahrib, paedahe uga kaya ing dhuwur mau, tumêkane saantaraning wêngi kalawan rina, kodrating jiwa wus nêdhêng pupule, amarga kataman dening daya kang sangsaya adhêm, ing wanci iku wêwarahe agama rasul, padha kinèn asêsuci kayadene kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngisa, paedahe kaya ing dhuwur mau.
kêkandhanganing jiwa, awit jiwa kang ora kalong-longan sarirane, iku ing têmbe têkane jaman kamuksan, ijih wutuh titipaning trimurti.
Kang wus kasêbut ing dhuwur mau wêwarah pangruktining raga ing mêngko ana wêwarahing agama kang tumrap marang upakartining cipta, lire mangkene.
Kaya ta cipta kang pinuju arda, têgêse ngumbar karsa kang akèh-akèh, iku sabab amèring jiwa, malah angungkuli nalika ginêbug ing masa panas mau, mulane wêwarahe agama rasul, ing sajrone sêmbahyang utawa sawise,
pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang têmbungipun makatên.
Gumêlaring bumi kang padha dumunung sajroning jagad iki kèhe têlung gotra, wêrdine têlung golongan, kang sagotra dumunung ana jagad sisih lor, diarani atas angin, kang sagotra dumunung ana têngah, diarani tadhah angin, kang sagotra dumunung ana kidul arane uga atas angin, dadi sagotraning bumi kang têngah mau kauripane saka antuk dayaning angin, rong prakara, saka jagad kang lor, utawa jagad kang kidul.
Ing jaman samêngko bumi têlung gotra mau binage dadi têlu, siji diarani bumi Eropah, 2. diarani bumi Aprikah, arupa bumi banyu, manawa ing têmbung Jawa diarani sagara jinêm, yèn têmbung Lônda diarani nurpul. Dene sagotraning bumi têngahing samêngko diarani Asiya, manawa têmbung Jawa diarani madyapada, mulane madyapada mau ora kaperang dadi loro utawa têlu, marga saka ciliking bumi, dene sagotraning bumi kang kidul, uga kaperang dadi têlu, 1 bumi Amirikah, 2. bumi Ostroliyah, 3. arupa bumi banyu, ing têmbung Jawa isih diarani sagara jinêm, yèn ing têmbung Walônda diarani pul, surasane layang Darmasonya iya wus anyatakake manawa bumi kang tuwuh ing jagad iki kèhe pêpitu, kalêbu sagara jinêm loro mau.
Mangkono uga kang padha dumadi ana ing jaman têlung gotra mau, wahananing watêk kang sarta budayane, kang mêsthi beda-beda, kaya ta: jalma kang tuwuh ana jaman atas
madyapada, wêwantuning wêwatêkan sarta êmpaning kabudidayan, ora padha karo jalma ing
Ing sagara jinêm kang sisih lor, antarane kono mau luwih saka adhême, mulane mangkono awit saka adoh karo sasipataning srêngenge, dadi hawaning sagara jinêm mau wus prasasat ora bisa sumaring. Ananging kang padha dumadi ana sakiduling sagara jinêm kang mêsthi isih padha dawa umure, amarga kauripan ing tanah kono iku kaananing jiwa arang amère, akèh pupule, dadi tumangkaring karsa ora pati akèh, budine mungkul sawiji, wêwatêkane sarwa tarima sarta rila lêgawa, tur adoh marang upakartining cipta drêngki, kang mangkono iku mau andadèkake sarana dawaning umur, [u...]
[...mur,] dene antarane tanah kono kang wus kapering kidul dhewe, iku wus padha kataman dening dayaning panasing srêngenge sawatara, mangkono pupuling jiwa wus kawawa amèr sawatara, tumangkaring karsa durung pati akèh, wêwatêkane dumadi ing tanah kono mau isih padha anuhoni ing sabare, kang sarta jêmbar kabudidayane.
Dene sagotraning tanah samadyapada kang sisih lor dhewe, iku wus awit kataman dening hawa panasing srêngenge, amèring jiwa wus ana wimbuhe sawatara, apadene êmpaning karsa wus tumangkar sawatara, wêwatêkane dumadi ing
kidul dhewe, ingatase ngatas angin kang sisih lor.
Dene bumi samadyaning madyapada mau, kasipat bangêt karo hawaning srêngenge, yèn têmbung Walônda diarani lini, iku hawa panasing srêngenge luwih bantêr, dene kang padha dumadi ana ing kono jiwane tansah amèr, arang pupule, êmpaning karsa padha tumangkar, mulane wêwatêkane padha rupak-rupak, kanêpsone iya cêpak-cêpak, tuwuhing cipta kang akèh amung marang kadrêngkèn utawa panastèn, sapanunggalane, dene [de...]
[...ne] têtakêraning umur cêndhak dhewe, tinimbang karo liya-liyane, dene sakiduling bumi iku wahanane dumadi iya padha bae karo antaraning madyapada kang sisih lor.
Apadene sagotraning atas angin kang kidul, iku luwih ananing dumadi iya mèh padha bae karo ing atas angin kang sisih lor, amung pasahing kalantipan bae cêpak atas angin kidul, kalawan ing atas angin kang lor, awit atas angin kidul, iku wahanane adhêm, kacamboran dening sari pêpanasing srêngenge, yèn ing atas angin lor adhême amung kalawan sarining tirta kamandhanu, ewadene umur-umurane dawa-dawa ing atas angin ing lor, yèn
jiwa manawa kapupulên ora kawawa anuwuhake graita, wêkasan dadi bodho, yèn kaamèrên kawawa anuwuhake karsa kang akèh-akèh, karsa iku manawa nganti tangkar-tumangkar kawawa anuwuhake angkaraning budi, budi angkara mau mahanani cipta drêngki.
daya panggêsangane sawêrnining têtuwuhan, ing jaman ngarcapada sadaya, têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang têmbungipun makatên.
Mungguh sarining bumi kang padha cêcampuran iku, pratelane mangkene.
Ingkang alus-alus dadi sarana panguripaning thêthukulan, apadene amimbuhi daya pikuwating manungsa, kang sarta sato kewan, sapanunggalane, dene kang kasar diarani ampak-ampak utawa pêdhut, wêtuning ampak-ampak lan pêdhut mau ing sadina-dina tansah kêndhat, ananging kang kêna tinonton ing akèh amung yèn wayah bangun esuk, amarga durung kêna daya panasing srêngenge, môngka pêdhut utawa ampak-ampak iku manawa kêna
wus ana kono yèn ing môngsa adhêm, pêdhut lan ampak-ampak iku mau kawawa pupul, pupuling pêdhut lan ampak-ampak, têmah andarbèni daya panggèndèng kawawa anarik banyu kang padha ngumandhang anèng swasana, barêng banyu wus kakênan dening daya panggèndènging pêdhut lan ampak-ampak, tumuli amor sawujud katon amêtêngi bawana, iya
kawawa amèr, amèring mêndhung iku dadi banyu, ing têmbung Jawa banyu kang tiba saka madyantara iku diarani udan.
Ambalèni sari-sari kang kawawa anartani panguripaning thêthukulan iku mau, pratelane mangkene.
angin, iya iku wijining sari cêcamboran, anadene manèh mulane sari camboran têtêlu iku diarani tripurusa, sabab gone anduwèni daya panggèndèng kawawa anêsêp sarining bumi, dadi sarining bumi ing sadina-dina tansah sinêsêp dening tripurusa tanpa kêndhat, mulane kabèh sarupaning thêthukulan iku undha-usuking kaanane, marga kang dadi sabab lêmah sarta wijining thêthukulan, mungguh pratelane mangkene.
Kaya ta thêthukulan kang padha tumuwuh ing lêmah ladhu utawa papan pagunungan, iku kang mêsthi bisa subur godhonge, lan gêlis lagang uwite, kang mangkono iku sabab saka gêronggonging lêmah, dadi nêsêping sari luwih gampang, beda thêthukulan kang padha tumuwuh ana ing lêmpung utawa padhas, iku kang mêsthi bungkik godhonge, tur bajang uwite, kang mangkono
iku sabab saka rapêting lêmah, dadi panêsêping sari amung sawatara olèhe, iku pratandhane, dene sari kang padha anartani uriping thêthukulan, pratelane mangkene.
Kang dhingin sari gêni, kaping pindho sarining banyu, kaping têlu sarining angin, kaping pate sarining bumi, sari patang prakara iku wijange mangkene.
Kang dhingin sarining lêmah, iku bakal kawawa mahanani uwiting kayu, sarta oyot kang padha tumuwuh, kapindho sarining gêni,
ana ing jaba bae, mulane thêthukulan kang padha gombong iku samôngsa dipêrês kang mêsthi mêtu banyune, wahananing banyu iku adhêm,
lan bumi, dene sarining banyu lan angin padha sumisih ing pinggir, marmane thêthukulan kang rêntêt iku kang mêsthi
pralampitane ngaurip iku iya padha uga lan tuwuhane thêthukulan, mangkene têmbunge.
minôngka uwoh, kaananing rahsa, kang minôngka tansah anjurungi karsa ardaning budi angkara, iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kapanasan ing sadina-dina, môngka tan antuk udan, kang mêsthi godhonge padha alum, aluming godhong lawas-lawas katêmahan padha gogrog, gogroking godhong wite sayêkti ngarang, ngaranging uwit iku têmahan bêrbêg banjur tumiba ningnèng. bumi.
Beda kalawan manungsa kang nancêpake cipta marta wêlas asih, iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kataman ing udan, sarta dèn ruktèni sakiwatêngêne, kang mêsthi godhonge padha katon ngrêmbaka sarta sêgêr, sêgêring godhong kawawa anuwuhake sêmi, sêmi kawawa mahanani kêmbang sarta uwoh kang padha andadi, tuwuhing uwoh iku mratandhani kabèh sato kewan kang sarwa rumangkang, apadene jalma manungsa kang padha andulu,
miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Êmpu Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun mênggah manungsa punika anggènipun nandhang sêsakit punika witipun saking kalih prakawis.
Sadaya wau tuking sêsakit dumunung wontên ing jantung, pramila jantung wau dados tuking sêsakit, awit gêsanging raga kita punika muhung jantung purwanipun wontên, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Mênggah jantung punika andarbèni bolongan tiga, satunggal pêrnah wontên ing kiwa, satunggal pêrnah wontên ing têngên, ingkang satunggal ing têngah, tigang bolongan wau sami tumanduk dhatêng utêg sadaya, ingkang têngên kawawa ngudalakên latu, ingkang kiwa kawawa ngudalakên angin, ingkang têngah kawawa ngudalakên toya, inggih punika toya saking karingêting pramana, ingkang anartani dados gêsanging raga kita punika, manawi sami udalipun, saèstu raga kita punika botên andarbèni sêsakit [sê...]
[...sakit] punapa-punapa, bilih agêng salah satunggal, punika saèstu andarbèni sêsakit kawontênanipun dhatêng raga, saupami kagêngên udaling latu, ingkang tamtu andamêl sêsakit panas, mêngah jampènipun, ingkang saking upakartining manah, kêdah nancêbakên cipta marta wêlas asih, manawi jampi ingkang mawi sarana, punika gêgodhongan ingkang adêg asli toya, kaunjuk utawi kaborèhakên sarira, ingkang tamtu saras sakitipun, mênggah gêgodhongan ingkang adêg asli toya wau sampun kapratelakakên ing bab kaping 16, bilih ngantos kaladukên udaling angin, môngka tumanduking utêg, punika andadosakên sêsakit ngêlu, utawi watuk, manawi sumusup ing wadhuk têmahan dadosakên sakit mulês, utawi sênêp, mênggah jampènipun ingkang saking upakarti manah ugi anancêbakên cipta marta wêlas asih, bilih jampi ingkang mawi sarana, pundi prênahing sêsakit kinêrokan, utawi kajampenan ingkang sarwa panas, sabab angin punika anggènipun andarbèni sêsakit awit saking pupu dados botên lêstantun lampahipun, manawi kenging pêpanas utawi kinêrokan, punika lajêng lêstantun lampahipun, bilih gêgodhongan ingkang kadamêl jampi, amiliha gêgodhongan ingkang adêg asli srêngenge, ugi sampun kapratelakakên ing bab 16, ananging sêsakit punika anggènipun [ang...]
[...gènipun] warni-warni, margi saking tatêdhan, saupami manungsa punika botên nênêdha, inggih botên andarbèni sêsakit, awit tatêdhan punika adamêl rêndhêt lampahing latu angin toya wau, dados kawawa ewah gingsir lampahipun.
Wontên malih manungsa ingkang nandhang sêsakit tatu, kados ta bubrah kowak korèng sapanunggilanipun, punika amargi saking
ing nginggil wau, mênggah jampènipun ingkang mawi sarana kasirama toya wantah, têgêsipun toya sagantên, botênipun inggih toya lèpèn, ananging ingkang makatên wau manawi botên sagêd angruwat kadrêngkèning panggalih saèstu botên sagêd saras, sanadyan sarasa ing wingking tansah tuwuh sêsakitipun.
Manawi wontên manungsa cinokot sawêr, sarta kaêntup ing tawon, kalajêngking sasamènipun, bôngsa wisa sadaya, môngka lajêng pêjah, punika sampun tatela andarbèni kalakuan angkara murka ingkang sakalangkung sangêt, ngantos angêbêki badan, têgêsipun rêmên adamêl pitênah sasamining tumitah, punika botên wontên jampènipun, margi saking lêpat raosipun piyambak.
Wondene manawi manungsa kacakot sawêr kang sarta kaêntup samining bôngsa wisa, ananging botên andarbèni kalakuan angkara murka, punika jampènipun ingkang saking upakartining manah, asarana ngampêt ambêgan, salêbêtipun têksih cinakot, utawi kaêntup wau, ngantos saicalipun raosing sêsakit, punika
ingkang makatên wau sadaya, daya wisa punika sagêdipun malêbêt dhatêng sarira, katarik saking lêbêting napas, makatên purwanipun, wondene jampènipun, gêgodhongan ingkang winastanan bolu bang, utawi papasan, kaunjuk sarta kaborèhakên saèstu sagêd saras, sabab gêgodhongan kalih warni wau, dados panyabaraning wisa, pramila manawi wontên sawêr botên sagêd nêdha wohing papasan tuwin bolu bang, saèstu limprêk-limprêk, tanpa daya, amargi saking kêkathahên wisanipun, bilih angsal tatêdhan wau lajêng trêngginas polahipun, sawêr ingkang kêsit punika mratandhakakên manawi sampun cabar wisanipun, sanadyan nyakota botên mandi, bèntên kalihan sawêr lêmpe, sawêr banyu, punika manawi purun nyakot manungsa saèstu mandi, margi
warni wau anggènipun manggèn wontên sapinggiring sagantên utawi rawa.
Botên angêmungakên sawêr kemawon, manawi kêkathahên wisa têmah lêsah tanpa bayu, sanadyan manungsa ugi makatên, ananging wisaning manungsa punika bèntên kalihan wisaning sawêr, yèn sawêr pundi ingkang cinakot andadosakên sangsara, dèntên wisaning manungsa punika kawawa ambucal sawarnining sêsakit.
Mênggah wisanipun manungsa wau, anggènipun botên katingalan sarintên dalonipun punika, awit anggènipun kêrêp nanêdha, dados têmah adamêl cabaring wisa, dèntên manawi botên nêdha, punika saèstu manawi agung wisanipun.
Anyariyosakên upakartining pêjah, têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Êmpu Yogiswara ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah anggènipun dados sabab manungsa pêjah punika, purwanipun saking jantung, awit jantung wau sampun têtela bilih andarbèni bolongan têtiga, kados ingkang sampun kapratelakakên ing bab 17.
Manawi wontên manungsa pêjah jalaran anggènipun nêdha woh-wohan [woh-...]
[...wohan] utawi lombok sasamènipun, punika têtela jantung ingkang kenging hawaning tatêdhan, têmahan botên kawawa
angin latu punika bôngsa lumampah, dados kawawa lajêng ngangkat rungkating pramana, ingkang wontên salêbêting jantung, manawi pramana sampun rungkat saking panggenan, saèstu kita punika lajêng pêjah, pêjah ingkang makatên wau sukmaning êrah
galundhungan saminipun, bôngsa lêlêmbat punika kadadosan saking sukmaning êrah ingkang sami kantun wau.
Bèntên akalihan manungsa ingkang sampun kasêbut pandhita, manawi badhe racut kadonyanipun, punika manawi angêtrap pangruktining raga
dhatêng pramana malih, III. anglêrêmakên êmpaning karsa, sampun ngantos anuwuhakên panggagasing panggalih, [pang...]
[...galih,] pamrihipun adamêl maligining pramana, IV. anyarèhakên napas, utawi anjing wêdaling napas wau kaajêgna, pamrihipun supados angantêngakên pramana, V. angêningakên cipta, pamrihipun supados adamêl sukcining pramana.
Manawi sampun ngangge upakarti ingkang makatên punika wau saèstu Hyang Pramana kawasa ngukut sagunging sukma, ingkang sumusup ing êrah sadaya, inggih punika ingkang sami kawastanan, roh rahmani, bilih manawi sampun racut dados satunggal wontên ing jantung, punika pramana lajêng agung kawasanipun, awimbuh prabawanipun, manawi sampun makatên manungsa punika, prasasat botên pêjah, amung santun alamipun kemawon.
Ing mangke anyariyosakên alam kaalusan, mênggah kathahipun tigang golongan, alam kaalusan punika wau, ingkang minôngka siti swasana. Manawi têmbung Sangsêkrita alam têtiga wau dipun wastani, janaloka, endraloka, guruloka. Dene manawi têmbung Arab,
dados tiga, ingkang sabagean êlêt tigang atus pandulu, ing ngriku sami alamipun bôngsa alus-alus, ing sagêgolonganipun piyambak-piyambak.
Wiwit kapisan ing alam janaloka, manawi ing têmbung Arab kawastanan [ka...]
[...wastanan] betalmakmur, mênggah pratelanipun makatên, kaalusan tundha kapisan, punika alamipun bôngsa kamawurung, têgêsipun wiji ingkang kirang langkêp, abên-abênanipun trimurti, kados ta manungsa ingkang sampun katingal mêtêng môngka têrèk, punika ugi sampun dados wiji ananging saèstu kirang ing kawujudanipun, kados ta sawêg ana sirah, punapadene sawêg ana gêmbung sasamènipun, ewadene ingkang makatên wau sami sagêd gêsang ing kawontênanipun.
Ing alam ingkang sampun kasêbut nginggil wau, sakathahing wiji ingkang dumunung ing ngriku, sadaya sami anandhang cacat, punapa malih botên wontên ingkang botên gêndhak sikara, sadaya sami damêl sikara, ingkang makatên wau margi saking kirang abên-abênanipun trimurti. Ing kaalusan tundha kalih, punika têksih salêbêting alam janaloka, ugi ing betalmakmur, punika alamipun para parayangan, pêri, jim, sasamènipun, ingkang dipun wastani makatên wau sadaya kama salah, têgêsipun kama ingkang botên katampèn dening baganing biyung, kados ta manawi manungsa pinuju tilêm, môngka kawawa anarik wiji, wêdaling kama saèstu dipun saranani saking supêna sacumbana, punika wiji lajêng kawawa gêsang dumunung wontên alam kaalusan ingkang tundha kalih, punika wau ing ngriku pagolonganing bôngsa alus ingkang botên mawi cacat, ananging
mênggah gêndhak sikaranipun sami kemawon kalihan ingkang sampun kasêbut ing alam tundha kapisan wau.
Ingkang alus tundha tiga, punika dipun wastani
punika kratonipun Sang Bathara Ismaya, ingkang sampun kacariyosakên ing Sêrat Paramayoga.
Ing salêbêting alam endraloka, manawi têmbung Arab dipun wastani betalmukaram, ingkang sami tigang kaalusan, tataran kaalusan ingkang kapisan, punika alamipun manungsa, ingkang sampun badan alus, mênggah kalakuan ing kadonyanipun manungsa ingkang makatên wau kalêbêt sêdhêng, têgêsipun botên marta botên murka, inggih punika ingkang kasêbut botên asor botên luhur.
Tataran kaalusan tundha kalih, têksih salêbêting alam endraloka, ugi betalmukaram, punika alamipun manungsa ingkang sami angêgungakên tancêbing cipta marta wêlas asih, ing ngriku mênggah tataranipun kalihan manungsa ingkang limrah.
Kaalusan tundha tiga, punika alam panggenanipun para pandhita, ingkang sami angêgungakên pujabratanipun, manawi narendra ingkang limrah budinipun, punika ugi sagêd anunggil sapanggenan kalihan para pandhita.
Ing salêbêting alam guruloka, manawi ing têmbung Arab dipun wastani betalmukadas, punika ugi sami tundha tigang kaalusan.
Ing kaalusan kapisan, manawi ing jaman purwa winastanan ing tenjomaya, punika alamipun para satriya, utawi para nata, ingkang sami angêgungakên pujabratanipun, sarta ingkang tansah anancêpakên cipta marta wêlas asih, inggih punika lêrês-lêrêsing panggenan.
Ing kaalusan tundha kalih, punika manungsa ugi sagêd angambah ing alam ngriku, ananging manawi sampun sagêd saupakartining para nabi, awit ing ngriku alamipun para nabi.
Ing kaalusan tundha tiga, punika alam pungkasan, ing ngriku manawi manungsa sagêd angambah nunggil ing alam punika, saèstu wangsul duk purwanipun trimurti.
Wijanging wiji kang dumadi ... 31 / 8.
sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping VII dalah ingkang nalurakên, tuwin pratelanipun para darah dalêm punika, têmênipun awrat sangêt raosing manah kula nglêksanani, sabab cupêt ing sêsêrêpan kula, pèngêt-pèngêtan sêpên (botên gadhah), para sêpuh ingkang sami priksa dêdongenganipun (bapak-bapak sarta ibu-ibu) sampun sami murut ing kasidan jati. Mangka sêrat sêjarah punika tumrap para kulawarga pêrlu badhe dados kali damar, pramila namung pawitan bandha kêduga sêrat sêjarah punika lajêng kula garap,
kadang pawong-mitra ingkang kula kintên sagêd paring katrangan, utawi kagungan primbon ingkang magêpokan kalihan bab-bab ingkang kula bêtahakên. Saking barkah dalêm ingkang sampun sumare, sadaya ingkang kula têba kula suwuni sêsêrêpan utawi kula suwuni sumêrêp primbonipun sami katingal dhangan panggalihipun, botên langkung kula matur sakalangkung nuwun.
Mênggah dhapukanipun sêrat sêjarah punika, kula wiwiti saking:
d. kawontênan-kawontênan ingkang pêrlu dipun sumêrêpi wêkdal kala jumênêng dalêm, minangka bukti awon-saenipun panggalih dalêm, supados dados têtuladanipun para darahipun,
f. pratelan asma namanipun para garwa, putra, wayah sapiturutipun. (Bab punika gaduking manah kula sawêg dumugi warèng dalêm, sabab tumrap pratelan namanipun para udhêg- udhêg (anaking warèng sapangandhap) dèrèng sagêd katlêsihakên, taksih [tak...]
[...sih] alit-alit tuwin cacahipun tansah tambah-tambah, (ing têmbe kemawon dipun sambêtakên). Panyêratipun pratelan botên kasêrat molak-malik, pêrlunipun tumrap raining dlancang ingkang sasisih kangge pèngêtan sontan-santuning nama lan sanès-sanèsipun.
tuwin ingkang sami maos sêrat sêjarah punika, manawi mrangguli klèntuning pangripta kula mugi sami ngêgungakên pangaksama.
Kasêrat tanggal kaping: Surakarta, 15 Sèptèmbêr 1955.
Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kanjêng Susuhunan Pakubuwono, Abdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping VII pêparab Ingkang Sinuhun Puruboyo, ingkang ngadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Wiyosan dalêm ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 16 wulan Mucharam warsa Alip, sinêngkalan: guna buja sabdaning narpati (1723), utawa kaping 28 Juli, sinêngkalan: wayanging dewa wasitaning ratu (1796), wuku Julungpujud, windu Sangara.
Putra dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping IV angka 23, miyos saking G.K.Rt. Kanconowungu putranipun R. Adipati Cakradiningrat ing Madura. Asma dalêm timur R.M.G.
sakilèn sasanamulya (samangke dipun dalêmi G.P.H. Suryo Hamijoyo) yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping IV.
Sajêngkar dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping VI saking karaton Surakarta, lajêng anggêntosi jumênêng nata, amarêngi ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping 22 wulan Bêsar warsa Jimawal, sinêngkalan: rêsi tata sabda raja (1753) utawi kaping 14 Juni sinêngkalan: swara mantri bujangganing bumi (1830), wuku Mandhasiya, windu Sangara.
Ing salêbêtipun jumênêng dalêm wau kawontênanipun nagari Surakarta tata têntrêm, mila botên kathah ewah-ewahaning pranatan utawi bab sanès-sanèsipun. Dene kawontênan-kawontênan ingkang pêrlu dipun sumêrêpi kados ing ngandhap punika:
A. Ingkang kapitados nyêpêng pusaraning praja wêkdal kala samantên:
1. Patih K.R.Adp. Sosrodiningrat kaping II seda ing taun Jawi 1779 sumare ing astana Imagiri wontên ing sripanganti kadhaton Kaswargan [Ka...]
[...swargan] (P.B. III), laminipun angsal 18 taun. Dipun gêntosi K.R.Adp.Sosrodiningrat kaping III laminipun angsal 11 taun.
2. Pangulu mas pangulu (M.Pngl) Sumêmi laminipun angsal 2 taun. Kagêntosan: M.Pngl. Dipaningrat, laminipun angsal 7 taun. Dipun gêntosi: M.Pngl. Tapsiranom, laminipun angsal 7 taun. Nuntên kagêntosan M.Pngl.
Amongprojo, laminipun angsal 12 taun. Dipun gantosi R.Tmg. Joyohendro, kliwon patih kapatihan,
kadipatèn anom, nama R.T. Amongprojo, laminipun angsal 5 taun.
4. Pujangga Radèn Tumênggung Sastronagoro, laminipun angsal 14 taun. Lajêng dipun gêntosi R.Tg. Ronggowarsito bupati anom kadipatèn anom, laminipun angsal 15 taun.
Kawontênan wakilipun parentah Walandi ing Surakarta, ing
1. Nalika ing dintên Akad tg. 25 Jumadilawal Jimakir 1770 (kaping 3 Juni 1842) ambangun Masjid Agêng ing Dêmak, amargi risak. Wragadipun urunan kalihan nagari Ngayogyakarta.
2. Nyantuni tratag ing pagêlaran, ing dintên Kêmis Lêgi tg. 4 Sura Jimawal 1773 (kaping 23 Januari 1846).
3. Ing th. 1847 M. misudha K.R.T. Joyonagoro bupati nayaka sèwu dados pêpatih dalêm, kapatêdhan nama Kangjêng Radèn Adipati
Wage tg. 19 Bêsar Be 1784 (kaping 21 Agustus 1856).
6. Pasang mustaka brumbungan mas ing Masjid Agêng Surakarta, wawratipun 192
namung dèrèng ngantos rampung, ingkang sinuhun kasêlak surut, wragadipun f. 30.000,-.
C. Nalika th. 1852 M. kaparêng dalêm amranata sêsêbutan, kados ing ngandhap punika:
1. Turuning panjênêngan nata ingkang kenging sinêbut R.M. namung dumugi canggah (grad IV), manawi sampun dumugi warèng (grad V) namung sinêbut radèn, dene tumrap grad VI bilih angsal ganjaran kenging sinêbut radèn, nanging amung dhatêng awakipun piyambak.
2. Turunipun K.G.P.A.H. Mangkunagoro ingkang kenging sinêbut R.M. namung buyut (grad III).
3. Turunipun bupati kengingipun sinêbut radèn dumugi putra (grad I), wayah buyutipun sapangandhap kajawi angsal ganjaran, amung sinêbut mas.
D. Ing sêlêbêtipun th. Je 1758 kaparêng dalêm amranata garisipun siti bawah kraton dalêm ing Surakarta ingkang sumêlip wontên bawah Ngayogyakarta, sarana lintonan kalihan siti-siti ingkang kabawah Ngayogyakarta ingkang wontên bawah Pajang lajêng kabawahakên kraton Surakarta. Sasampunipun kaperang wêwatêsanipun, kapetang siti ingkang kabawah kraton dalêm Surakarta kantun 37126 karya, jung-junganipun wontên 9281½ jung.
E. Ing taun 1841 M. kaparêngipun karsa dalêm yasa anggêr nama "Anggêr Gunung", katitimasan kaping 15 Ruwah Be 1768 kangge wêwatonipun
wontên ing pinggir margi agêng, inggih punika: ing Ngampèl, Larangan, Bayalali, Kartasura, Jagamasan,
sataunipun, wontên arta f. 40.526,25.
Ing th. 1832 M. yasa anggêr "Nawala Pradata", katitimasan kaping 1 Bêsar Dal 1859 kangge wêwatonanipun abdi dalêm jaksa nindakakên prakawis ing pêngadilan. Kantoripun wontên pasowanan ing alun-alun lèr, salèripun gapura Masjid Agêng.
Ingkang sinuhun kaparêng amigatosakên kabêtahanipun juru tani, amrih botên tuna-dungkap anggènipun nindakakên têtanèn, sabab samasa nênanêm punika botên mawi ngèngêti mangsa manut wêwatêkan satunggal-satunggalipun têtanêman, badhe kapitunan tênaga lan bandha ingkang botên sakêdhik, pramila para juru tani kêdah paham sarta ngugêmi sangêt dhatêng santun-sumantuning mangsa wau.
Awit saking punika wiwit tg. 22 Juni 1856 minangka dados kawitanipun mangsa ing sabên taun, katêtêpakên gilir gumantosipun mangsa pratelanipun cêkak bab wiwitipun sarta umuripun mangsa, punapadene bab-bab ingkang gêgayutan kalihan têtanèn, tuwin kawontênaning alam, kados ing ngandhap punika:
Nama, wiwitaning tanggal wulan lan dangunipun kawontênan-kawontênan, tuwin candranipun mangsa.
I. Kasa, wiwit ing tg. 22 Juni, umur 41 dintên. Para juru tani sami ambêsmèni damèn, ingkang taksih kantun wontên ing sabin, mangsa wau wiwit nanêm
II. Karo, wiwit ing tg. 2 Agustus, umur 23 dintên. [din...]
[...tên.] Palawija wiwit sami thukul, bêsik-bêsik, wit randhu
dipun tanêmi, bêntèr sangêt, katiga ngêrak, wancinipun ngundhuh palawija. Bangsanipun dêling (uwi, gadhung, kunci lan sanès-sanèsipun) sami thukul. Candranipun: suta manut ing bapa, awit ing mangsa wau lung-lungan sami manut lanjaranipun (lung-lungan
wiwit ing tg. 19 Sèptèmbêr, umur 25 dintên. Sabin botên wontên tanêmanipun, mangsa katiga. Juru tani wiwit sami anggarap sabin badhe katanêman pantun gaga. Uwit randhu sami awoh, bangsanipun pêksi alit-alit sami nigan. Candranipun: waspa kumêmbêng jroning kalbu, ing wêkdal wau mangsanipun sumbêr
toya ing pinggiring sabin. Wiwit nyêbar pantun gaga, wit asêm sami sinom (ron nèm), ulêr sami mêdal. Candranipun: pancuran mas sumawur ing jagad (pancuran kaibaratakên jawah, sumawur kaupamakakên jawahipun).
VI. Kanêm, wiwit ing tg. 10 Nopèmbêr, umur 43 dintên. Juru tani miwiti padamêlanipun ing sabin, nyêbar bibit ing pawinihan. Wowohan (durèn, rambutan, manggis, lan sanès-sanèsipun) [sa...]
[...nès-sanèsipun)] kathah. Bibis sami katingal ing blumbang-blumbang. Candranipun: rasa mulya kasucian = mangsanipun wowohan nêdhêng.
VII. Kapitu, wiwit ing tg. 23 Dhesèmbêr, umur 43 dintên. Winih pantun katanêm ing sabin, kathah jawah, lèpèn-lèpèn sami bêna. Candranipun: wisa kentar ing maruta = wisa larut dening angin, punika mangsanipun kathah sêsakit.
VIII. Kawolu, wiwit ing tg. 4 Pebruari, umur 26 dintên (ing salêbêtipun 4 taun sapisan umur 27 dintên). Tanêman ing sabin sami katingal ijêm, urèt wiwit kathah. Candranipun: anjrah jroning kayun = waradin salêbêtipun kajêng = karêp, mangsanipun kucing sami gandhik, jalaran manahipun kawradinan ing pikajêngan badhe lakèn.
IX. Kasanga, wiwit ing tg. 1 Marêt, umur 25 dintên. Pantun wiwit sêkar lan wontên ugi ingkang sampun woh, bangsanipun jangkrik wiwit sami mêdal, kucing sami busung, cênggèrèt sami mungêl. Candranipun: wêdharing
gaga, kathah kewan sami wawrat, pêksi-pêksi alit sami angrêm lan nêtês. Candranipun: gêdhong minêb jroning kalbu, sabab wêkdal wau mangsanipun kewan sami wawrat.
XI. Dhêstha, wiwit ing tg. 19 April, umur 23 dintên. Juru tani wiwit panèn. Candranipun: sotya sinarawèdi (sotya kaupamèkakên anaking pêksi, sinarawèdi = kapulasara ibaratipun dipun loloh, awit mangsa wau pêksi-pêksi sami ngloloh).
XII. Sadha, wiwit ing tg. 12 Mèi, umur 41 dintên, juru tani wiwit mepe pantun lan nglêbêtakên ing lumbung, ing sabin namung
kantun damèn. Candranipun: tirta sah saking sasana, (toya kesah utawi pisah saking ngênggèn), punika mangsa badhidhing. (Tirta kaibaratakên kringêt, sasana kaibaratakên badan), pramila ing mangsa wau awis tiyang kringêtên, amargi saking asrêpipun.
F. Ugi migatosakên dhatêng babagan kabudayan, inggih punika: nalika taksih jumênêng pangeran kaparêng nganggit sêrat cariyos "Arjuna Sasrabau", kacêtha wontên ing bêbukaning sêrat wau 3
Diponagoro, kapiji dados senapati anindhihi wadya prajurit kraton Surakarta, ingkang anjagi watês (pêrtahanan) wontên dhusun Pijenan.
2. Kangjêng Gusti Pangeran AdipatiLebih satu suku kata: Kangjêng Gusti Pangeran Dipati. / Puruboyo nagri Surakarta /
kidung / sajarah ing tanah Jawa / lan sajarah Arab sagung para Nabi / winanguning sarkara //
3. Kang amarna sajarah ing Jawi / lan amarna sajarah ing Arab / datan pae sapangate / samya ngluri lêluhur / ingkang sinung
ingkang kagêm padintênan lajêng kagungan dalêm Kyai Pramukannya ênèm. Lami-lami ringgit wau risak, karsa dalêm anuntên yasa ringgit purwa babonipun Kyai Pramukannya sêpuh, nanging kajujud sasigar pêlêmahan. Wandanipun kagêm kalih-kalih, dados namung rangkêp kemawon, botên anjangkêpi cacahing ringgit ingkang sami wontên wandanipun. Sarêng sampun jangkêp dados salampahan, lajêng kagêm padintênan. Dene manawi wontên pasamuwan ingkang kakarsakakên andhalang putra santana dalêm, ringgitipun ingkang kagêm manawi purwa Kyai Kadung, dene manawi gêdhog Kyai Dewakatong. Tumuntên yasa ringgit gêdhog, wandanipun mirip ringgit padhalangan, saha dêdêg pangadêgipun ugi bajujag. Sarêng sampun jangkêp dados salampahan, lajêng katêmtokakên kagêmipun, ingkang
sami tilar donya, sanadyan ing palêmahan sami katêngêran sastro mungêl: jênêngan dalêm krênamangu utawi sanèsipun, babukaning ciri ringgit wau inggih: jênêngan dalêm, dados sami kalihan ringgit yasan dalêm Ingkang Sinuhun P.B. IV ewadene ukêling tatahanipun beda kalihan ringgit garapanipun Cêrmopangrawit tuwin Gondotruno.
H. Gotèkipun tiyang sêpuh, ingkang sinuhun kagungan panakawan nama R.M. Singgih canggah dalêm Ingkang Sinuhun P.B. III. Sarèhning anggènipun suwita R.M. Singgih wau wiwit
têtak), R.M. Singgih wau têtakipun kasarêng (bela) wayah dalêm B.R.M. Akadiyat kasêbut nginggil, wontên ing dhatulaya mawi pasamuwan agêng-agêngan.
R.M. Singgih punika sanadyan jalêr, nanging lagak lagunipun kadosdene lare èstri. Pramila sarêng dewasa (bibar têtak) lajêng dipun antêp tekadipun dening ingkang sinuhun, sarana kadhawuhan milih barang ingkang badhe kaganjarakên awujut sêngkang kalihan dhuwung ingkang sae tangguhipun. Aturipun R.M. Singgih milih kaganjar sêngkang. Ingkang sinuhun kaparêng, nanging mawi kadhawuhan prasêtya bilih botên badhe nindakakên pakartinipun tiyang jalêr, sabab badhe
wontên ing nglêbêt kadhaton, aturipun sandika.
Ganjaran dalêm warni sêngkang lajêng kaparingakên, sarta kapangkat abdi dalêm èstri pandamêlanipun katunggilakên para abdi dalêm èstri wontên ing kêputrèn. Lami-lami katrimah pasuwitanipun R.M. Singgih wau ngantos kaganjar dados bupati èstri nama Nyai Mas Tumênggung Soka, lastari ngantos dumugi jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Wicaksana saha Ingkang Minulya P.B. X. sawêg tilar
I. Sajumênêng dalêm kawontênanipun nagari Surakarta wiwit wangsul têntrêm botên wontên dahuru, kraman lan sapanungilanipun. Awit saking punika, pasowananipun para putra sêntana sarta abdi dalêm sabên ing dintên Saptu sontên ingkang kawastanan sowan lawungan, kasuwak. Mênggah larah-larahipun sowan lawungan wau makatên:
Kacariyos kala jaman nagari Mataram sawêg nêdhêng-nêdhêngipun sami rêmên ulah kaprajuritan, mila ing jaman wau dipun pralambangi jaman kalasakti, ingkang sinuhun dalah
kaprigêlan nitih turangga sarwi angêmbat watang, ingkang kanamakakên têgarlawung wontên ing alun-alun lèr. Ing dintên wau sagunging titihan turangga majêng
Caranipun kala jaman samantên, manawi wontên ingkang rêbah prabotipun kakengingakên têtêbusan, dados wajibipun abdi dalêm kalawija sadaya. Dene pêpangkataning têtêbusan kados ngandhap punika:
1. Manawi lawung rêntah, têbusanipun sawe = 25 wang.
2. Manawi wêdhung rêntah, têbusanipun ugi 25 wang.
3. Manawi kuluk rêntah, têbusanipun ugi 25 wang.
4. Manawi dhuwung rêntah, têbusanipun ugi 25 wang.
5. Manawi kapalipun rêbah utawi pêjah, tinampèn para gamêl lajêng kaupakara. Bilih sagêd gêsang têbusanipun 100 wang, manawi kalajêng pêjah namung dipun prêsèni 40 wang.
6. Manawi wontên ingkang katlangso anggènipun sodhor lawung, ingkang wajib ngupakara prikanca niyaga, sabibaripun lajêng mrêsèni 60 wang.
7. Manawi ingkang rêntah wau agêm-agêman dalêm ingkang sinuhun, paring dalêm têbusan 1000 wang, bilih ingkang rêntah wau agèn dalêm lawung sasaminipun, matêdhani ganjaran arta dhatêng abdi dalêm kalawija 60 wang.
Eman sangêt gladhèn ulah kridhaning ayuda ingkang dados têtingalan adiluhung wau dipun suwak, ingkang kalastarèkakên kantun ungêling gangsa monggang patalon, ingkang sapunikanipun lajêng kasuwak pisan.
agêng alit saisining praja Surakarta. Punapa gêgayuhan dalêm ingkang dèrèng kadumugèn, botên kêmba pangèsthinipun sarana nênêdha sih kamirahanipun Pangeran ingkang Murbèng Jagad. Mênggah andharanipun kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
Kasêbut ing buku Patya Rumbaga pèngêtan lêlampahanipun K.R.Adp. Sosrodiningrat II, mratelakakên: kala ngajêngakên surud dalêm Ingkang Sinuhun P.B. V. wêkdal gêrah dalêm katingal rêkaos, sampun dados tata adatipun karaton sadaya putra santana sarta abdi dalêm agêng alit sami tuguran, residhèn wakilipun parentah Walandi ugi tumut tugur. Kala samantên ingkang sinuhun paring piwêling dhatêng Residhèn Surakarta bab ingkang kaparêngakên badhe jumênêng nata anggêntosi kaprabon dalêm, inggih punika rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Puruboyo, awit punika rayi dalêm ingkang ugi miyos saking Ibu dalêm G.K. Ratu. Dados sampun samêsthinipun jumênêng anggêntosi kaprabon raka nata. Sanès dintên pêpatih dalêm K.R.Adp. Sosrodiningrat II, sowan mlêbêt ing kadhaton ngadhêp ing ngarsa dalêm. Sasampunipun munjuk kadospundi kawontênan raosipun gêrah dalêm, ugi nyuwun cumadhong dhawuh kaparêng dalêm sintên ingkang kakarsakakên badhe jumênêng anggêntosi kaprabon dalêm. Kala samantên kawontênanipun putra-putra dalêm dèrèng wontên ingkang dewasa, ingkang miyos saking pramèswari namung satunggal putri R.Ay.G. Sêkar Kêdhaton, putra dalêm ingkang sêpuh miyos saking garwa ampeyan R.Ay. Sosrokusumo inggih punika G.R.M. Sapardan sawêg yuswa 17 taun. Pangandika dalêm: "Kakang Sosrodiningrat, bab
wis kandha mênyang residhèn, wêlingku [wê...]
[...lingku] ing têmbe sapungkurku kang taklilani jumênêng nata adhimu yayi mas Pangeran Adipati Puruboyo". Unjukipun pêpatih dalêm: "Sinuhun, waris sadhèrèk punika kalingan kalihan waris putra, punapa ingkang sinuhun badhe nyingkur putra?" Sang nata ngandika malih: "Kakang, anakmu isih bocah tur bodho, yèn jumênêng nata mangka ngrusakake nagara, jênêngku ditutuh ing wong akèh". Pêpatih dalêm munjuk: "Sinuhun, ratu punika pêpundhèn, purba wasesanipun praja saisinipun wontên, patih, punapa sang nata botên pitados dhatêng pêpatih dalêm, inggih abdi dalêm punika".
Sang nata lêgêg, wasana lajêng ngandika: "La kêpriye kakang kang dadi pamrayogamu, sarèhne aku wis kêbanjur kandha mênyang residhèn". Unjukipun pêpatih dalêm: "Gusti, sabda punika kalingan dening patra (sêrat), sastra sagêt anutupi pangandika".
Enggaling cariyos pêpatih dalêm lajêng damêl nawala dalêm dhatêng residhèn, bab santunipun ingkang badhe gumantos narendra, nawala kaampil pêpatih dalêm dipun tampèkakên dhatêng residhèn.
Nahênta, sarêng K.G.P.Adp. Puruboyo midhangêt bab wau, lajêng rawuh dhatêng kapatihan pinanggih pêpatih dalêm, andangu kadospundi larah-larahipun dene wontên ewah-ewahan ingkang badhe gumantos kaprabon.
K.R.Adp. Sosrodiningrat punika kulina sangêt kalihan K.G.P.Adp. Puruboyo, manawi wawan pangandika botên basan, kadangu makatên wau aturipun sarwi ngarih-arih: "Kangjêng gusti takaturi narimah dhisik, bab iki wis takpikir dawa ewuh-pakewuhe ing têmbe burine. Bêcik disabarake supaya aja nganti tuwuh rêtuning praja, amarga jangkane ratu kang bakal jumênêng iki ora suwe. Besuk Kg. Gusti banjur gumanti kaprabon, takêmong nganti katog, [ka...]
[...tog,] mung aku titip bathangku bae, aja nganti kapiran".
K.G.P.Adp. Puruboyo mupus ing papasthèn panduming dumadi, andhahar aturipun pêpatih dalêm sarta nyagahi punapa suwunanipun K.R. Adipati. Enggaling cariyos sasurud dalêm Ingkang Sinuhun P.B.V ingkang gumantos kapraboning nata putra dalêm G.R.M. Sapardan kasêbut nginggil. Pralambangipun: tunjung putih, pikajêngipun ratu jinunjung patih. Laminipun namung 6 taun. Ing salêbêtipun ngêntosi wahyaning mangsakala wau, rintên pantara dalu Kangjêng K.G.P.Adp. Puruboyo tansah salat kajat, nyênyadhang sih kamirahaning Pangeran ingkang Murbèng Dumadi, cêgah dhahar lan nendra, pancèn dhasaripun panggalih dalêm sabar tawêkal, kanthi pitados dhatêng ingkang Maha Kawasa, awit sadaya gêgayuhaning manungsa punika yèn linampahan kalayan têmên-têmên têmtu tinêmu.
Puruboyo kalampahan jumênêng nata, dipun wrangkani K.R.Adp. Sosrodiningrat II laminipun ngantos 18 taun. Dumugi yuswa 78 taun K.R. Adipati seda, kaparêng dalêm ingkang sinuhun layonipun kasarèkakên ing Astana Imagiri wontên
Surakarta dipun wigatosakên sangêt, inggih punika nalika kirang sataun kalihan surud dalêm, ing salêbêtipun 1857 M. saking kaparêng dalêm ingkang sinuhun andamêl tatanan urut-urutanipun ingkang badhe sumilih kaprabon dalêm, sabab saking sêpêning K.G.P.Adp. Anom sarta sêpêning putra dalêm kakung, kados [ka...]
Samasa S.I.S.K.S. Pakubuwana kaping VII surut, ingkang sumilih jumênêng narendra K.G.P.Adp. Angabèi, amargi saking kamirahanipun, sumêrêp dados tandhaning lumuntur saking salira dalêm piyambak.
Dene K.G.P.H. Prabuwijoyo, putra dalêm swarga S.I.K.S.S.I.S.K.S. Pakubowono kaping VI ingkang sêpuh piyambak, badhe kangkat jumênêng K.G.P.Adp. Anom.
Manawi K.G.P.Adp. Angabèi seda ngrumiyini Ingkang Sinuhun kaping VII, K.G.P.H. Prabuwijoyo
utawi kaping 10 Mèi sinêngkalan: brahmaning pandhawa salira tunggal (1858), wuku Watugunung, windu Kunthara, wanci siyang, sampeyan dalêm ingkang sinuhun murud ing kasidan jati, dumugi yuswa 63 taun 8 wulan, dene laminipun jumênêng nata 29 taun, layonipun kasarèkakên ing Astana Imagiri yasa kadhaton piyambak, adêgipun nalika ...
Mênggah kênyataanipun tatanan kasêbut nginggil wau kalampahan katindakakên kalayan samêsthinipun, inggih punika:
Sasurut dalêm ingkang sinuhun (tg.10 Mèi 1858), ingkang sumilih jumênêng nata ing Surakarta têtêp K.G.P.Adp. Angabèi, amarêngi ing dintên Sênèn Kliwon tanggal kaping 17 Mèi 1858 (dados lêt 7 dintên kalihan surut dalêm)
pêpatih ing karaton dalêm Surakarta, jumênêngipun kala taun Jawi 1710 dumugi ing taun 1722 lajêng lèrèh, seda sumare ing Astana Gadhingan bawah Ass. Wêdana Cangkringan Kabupatèn Kalasan Ngayogyakarta. K.G.P.Adp. Sindurêjo (rumiyinipun asma R.T. Mangkuyudo), putra ingkang miyos saking garwa, putranipun Tumênggung Surodiningrat Bupati ing Panaraga, pêputra R. Surodirjo (Sumodirjo), pêputra R.Ay. Rêtnodiluwih, ampil dalêm Ingkang
Suryaningrat, mantu dalêm Ingkang Sinuhun P.B. V pêputra B.P.H. Cokronagoro, B.P.H. Cokrodiningrat.
[Grafik: Silsilah] Sang Prabu Browijoyo V ing Majapait pêputra: I. Arya Damar dados Adipati wontên ing Palembang, pêputra: I. Arya Lêmbupêtêng dados bupati ing Gilimandangin Madura, pêputra: II. R. Menak Sunoyo katanêm
pêputra: 2. Pangeran Agung ing Palakaran Ngarisbaya, garwa saking Sampang, pêputra: 3. Panêmbahan Lêmahdhuwur
I. G.K.Rt. Pakubuwono, putranipun Kg. Sultan Cakraningrat ing Madura, botên pêputra.
II. G.K.Rt. Kêncono, putranipun K.G.P.H. Mangkubumi I ing Surakarta, putra dalêm P.B. III.
III. R.Ay. Rêtnodiluwih (garwa ampeyan), anakipun R.My. Sumodirjo putranipun K.R.Adp. Jayaningrat pêpatih dalêm ing Surakarta (sumare ing Astana
3. G.R.M. Sarjono, saking garwa angka III, seda timur.
4. G.K.Rt. Pambayun (R.Aj.G. Andowiyah), saking garwa angka II, cêgah krama.
I. B.P.H. Cokronagoro, krama angsal putranipun R.M.My.Sosrowijoyo Mayor Rajêkwèsi, putranipun K.R. Adp. Sosrodiningrat II, sumare ing Astana Gunungasari Kartasura, pêputra:
1. Putri, saking ampil R.Rr. Dunuk putranipun R.T. Harjodipuro, seda konduran dalah putranipun.
saking ampil R.Rr. Ngaliyah putranipun R.P. Mahesokatang kaptin prajurit talangpati. Krama angsal Ny.Lr. Sastrowanodya panèwu carik kaputrèn, putranipun R.T.
putranipun R.M.H. Sosrokusumo wayah dalêm P.B. IV, sumare ing Astana Sondakan Lawiyan.
4. R.M.P. Cokroatmojo (Radèn Mas Sunu)
Singoprono panèwu pamajêgan ing Walèn canggah dalêm P.B. IV sumare ing Astana Triastana Kl. Pajang.
A. R.M.Ng. Wirosukirno, krama angsal putranipun B.P.H. Suryobroto II, sumare
Cokrosuharjo, angsal anakipun ..., anak-anak: R.Aj. Warsini (wontên ing Kadilangu)
III. R.Ay. Wiryosubroto, angsal R.M.Ng.
XXIV. R.Ay. Sosrosugondo, angsal RM. Sosromijoyo putranipun R.M.
putranipun K.R.M.T.H. Condronagoro bupati juru kunci Imagiri ingkang saking garwa, pêputra:
“Nyambut damel wonten mriki nopo pripun?”,
“Mboten pak, dalem namung relawan, nembe
iku ana telu : Gedhe, Tengahan, lan Cilik.
Tembang Cilik ana loro : Macapat lan dolanan. Ing ngisor iki warnaning tembang Macapat :
tegese saben pada (bait) ana 6 gatra (baris)
swara (vokal) “u”, gatra kapindho kudu dipungkasi nganggu swara “i” lan sapiturute.
Serat Tripama anggitanipun Swargi Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adipati Mangkunagara IV ing Surakarta. Diserat watoro taun 1860 – 1870. Serat Tripama anggambaraken tuladhaning prajurit kang kawedhar ing 7 (pitung) pada pupuh dandanggula. Monggo poro kadang kang dadi anggota TNI utowo Polri, mugo-mugo biso dadi pandoming urip minongko pangembating projo.
guru wilangan lan guru lagune 7u, 10u, 12i, 8u, 8o
Ing. Miloslav M&uuml;ller, Ing. Radim
Čech, Ing. Jan Hor&aacute;k, Ing. Jan Zaj&iacute;ček, Ing. Petr
Staněk, Ing. Michal Majer, Ing.
Boyolali, Salatiga, Rembang, Pati, Kudus, Jepara, Demak, Purwodadi, Kendal, Karang Anyar, Kab.Pekalongan, Pemalang,
kunciné rak mung teng Jonggrangan ngriku. Liyane niku pun mboten ènten melih, kok... Paling dangu sakjam, kula tanggung... Napa melih udan-udan ngèten, mesakné... (ma)
Woooo, pancen rada ra cetha bocah iki... Lha wong aku ki penumpangé kok malah kon ngarani ongkosé..! Mengko nek tak wenehi rong ngewu, njur ngejak gelut....!?
Manunggaling Kawula Gusti Adalah Menerima Dzat Maha Suci Tuhan/Allah.
Jawi, tuwin Cina kaca 3-28 / Dintên agêng bôngsa Walandi, Jawi tuwin Cina kaca 29-32 / Parentah agêng kaca 33-36 / Parentah prajurit kaca 37- / Pangadilan luhur ing Indiya Nèdêrlan kaca 38- / Pangadilan rad yustisi ing tanah Jawi kaca 38-39 / Namaning para apokat sarta pokrul kaca 40-41 / Kawontênanipun para amtênar ingkang ngasta paprintahan nagari sarta pangadilan landrad ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 42-161.
Bantên kaca 42-46 / Bêtawi kaca 47-55 / Krawang
priyantun kaca 166-169 / Barisan pulo Madura kaca 170-172 / Para upsir mêmuri bosabôngsa. luhur Jawi kaca 173-174 / Bab karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat kaca 175-180 / Kawontênanipun paprintahan agêng jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat kaca 181-182 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan kaca 182-196 / Kawontênanipun ing Mangkunagaran kaca 197-199 / Lesiyun Mangkunagaran kaca 199-202 / Paprintahan tuwin pangadilan ing Mangkunagaran kaca 202-204 / Para priyantun ingkaingkang. nyêpêng paprintahan ing Mangkunagaran kaca 204-206 Bab karaton dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat kaca 207-212
Kawontênanipun paprintahan tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta Adiningrat kaca 212-213 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Ngayogyakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan kaca 213-231 / Kawontênanipun ing Pakualaman kaca 232-234 / Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprintahan ing Pakualaman kaca 234-236 / Pratelaning ewah-ewahan ingkang kantun kaca 237-238 / Sêrat Sri
Ôngka ingkang mawi tôndha, * katêranganipun ing dintên punika dhawah dintên agêng.
Dene ôngka cakêtipun namaning dhistrik, katêranganipun cacahing dhusun utawi kampung ing salêbêting
C.M.T. têgêsipun komandhuring bintang Mêjidhi saking Turki.
Ing salêbêtipun taun punika, kapetang botên wontên grahana rêmbulan utawi grahana srêngenge, ingkang katingal ing Indiya Nèdêrlan.
kumêndhan prajurit dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta (inphantêri). Kangjêng Pangeran Arya Prabuningrat, ajudan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta. Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, Surakarta (genêralên sêtaph).
Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, ajudan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KajêngKangjêng (dan di tempat lain). Susuhunan Pakubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping X jendral mayuring wadyabala dalêm sri maha nataning dyah, ing praja Nèdêrlan. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping: IX patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2 ing Surakarta patutan saking swargi Gusti Kangjêng Ratu Bandara. Wiyosan dalêm kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb ing taun Alip ôngka 1795 utawi kaping 29 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1866 jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir ing taun Je ôngka 1798 utawi kaping 4 wulan Oktobêr taun Walandi 1869. Nalika ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Alip ôngka 1819 utawi kaping 7 wulan Agustus taun Walandi 1890 krama angsal putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 ing Surakarta, nama Bandara
Radèn Ajêng Sumarti, sarta lajêng kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Adipati Anom. Amarêngi ing dintên Jumungah Lêgi, tanggal kaping 28 wulan Ruwah, taun Je, ôngka 1822 utawi kaping 17 wulan Marêt, taun Walandi 1893, rama dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX surud, lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênêng dalêm, ing dintên Kêmis Wage, tanggal kaping 12 wulan Ramêlan, taksih salêbêtipun taun Je, ôngka 1822 utawi kaping 30 wulan Marêt taun Walandi 1893.
Susuhunan kaping IX, Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun Radèn Mayur Puspawinata, ingkang sampun seda.
Pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV.
Putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VI, 1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Anèm, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2 ing Surakarta. 2. Bandara Radèn Ayu Sôntakusuma, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma ing Surakarta. 3. Bandara Radèn Ayu Cakradiningrat, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat ing Surakarta.
Putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VII, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX ingkang sampun diwasa. 1. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 2. Kangjêng
ajudanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral. 3. Kangjêng
Adiningrat, wontên ing Têrnate. 13. Kangjêng Pangeran Arya Malayakusuma. 14. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma. 15. Kangjêng Pangeran Arya Prabumijaya.
Putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX ingkang sampun krama: 1. Bandara Radèn Ayu Adinagara. 2. Bandara Radèn Ayu Sasradiningrat. 3. Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat. 4. Bandara Radèn Ayu Puspanagara. 5. Bandara Radèn Ayu Jayaningrat. 6. Bandara Radèn Ayu Purbawinata. 7. Bandara Radèn Ayu Padmanagara.
8. Bandara Radèn Ayu Danuningrat. 9. Bandara Radèn Ayu Bratajaya. 10. Bandara Radèn Ayu Padmawinata. 11. Bandara Radèn Ayu Suryaputra.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IV: 1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Kusumayuda, Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda kaping 2. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada kapisan, Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada kaping 2.
Wayah dalêm sargiswargi. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V: 1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2. 2. Putranipun swargi Kangjêng
Putranipun swargi Bandara Radèn Ayu Adiwinata, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm swargi Ingkang sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX. 4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VI: Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Natapraja. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja kaping 2.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VIII: Putranipun swargi Gusti Kangjêng Ratu Bandara, patutan saking swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Buyud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping III: Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kapisan, inggih Kangjêng Pangeran Jurumartani. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3.
Kawontênanipun paprintahan ageng jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat
Ingkang ngasta pangawasa bang-bang pangalum-alum ing sawêwêngkonipun karaton dalêm sadaya, pêpatih dalêm, kanthi bupati nayaka dalêm, inggih punika ingkang dipun wastani kangjêng parentah agêng.
Pangadilan dalêm punika wontên 3, wijangipun kados ing ngandhap punika:
1. Pangadilan pradata agêng, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng sadaya, ingkang dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên ingkang botên
kabupatèn, dumunung wontên karajanipun kabupatèn, inggih punika ing Klathèn,
sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados pradata agêng, prakawis ingkang botên ginantungan paukuman awrat, tuwin parapabên, ingkang botên anggugat [ang...]
[...gugat] putra santana dalêm tuwin para priyayi agung Jawi, pangagêngipun pangadilan, bupati pulisi, lidipun kaliwon akalihan panèwu utawi mantri ing kitha wau, sêrat karampunganipun para pangadilan pradata kabupatèn, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening pêpatih dalêm, dados para bupati iing. kitha-kitha kasêbut ing nginggil, kajawi anggènipun anindakakên paprintahan wajibipun
prakawis pulisi rol, ngangge kasaksèn ing kangjêng tuwan asistèn residhèn, ingkang nunggil gagêlêngan kalihan kabupatènipun.
3. Pangadilan surambi dalêm, inggih punika ingkang kawênangakên anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis
Kyai Ngabèi Ngabdul Salam, ngrangkêp dados pangulu pangadilan residhèn Sirad.
Bupati nayaka dalêm ingkang mawi bawat golongan lêbêt
Bupati, Radèn Mas Arya Jayadiningrat, bêkêl. Kaliwon, Radèn Ngabèi Bratadipura.
Bupati, Radèn Mas Arya Purwadiningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX.
Bupati, Radèn Mas Arya Jayaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang
Bupati, Radèn Tumênggung Tôndhanagara. Kaliwon, Radèn Ngabèi Nitipraja.
Bupati, Radèn Tumênggung Wrêksanagara, ingkang amajibi yayasan sarta tambal sulam
Bupati, Radèn Mas Arya Puspanagara, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX.
kabawah dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah dening bupati jaksa, saha pundi ingkang botên kapêthil garap prakawis pandamêlan sanès, sami tumut garap prakawis wontên ing pradata
piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah dening bupati pulisi.
Kaliwon pangagênging kabupatèn, Radèn Ngabèi Darmapranata.
Gêdhongan, Radèn Ngabèi Mangunrêksaka. Sapuluh, Radèn Ngabèi Mangunsarjana. Prambanan, Radèn Ngabèi Mangunardaya. Gêsikan, Radèn Ngabèi Mangunarja. Kalisoga, Mas Ngabèi Mangunwirya.
Bupati, Radèn Mas Tumênggung Yudanagara. Kaliwon, 1. Radèn Ngabèi Puspaudyana, 2. Radèn Ngabèi Singasantika. Kaliwon ing Karanganom, Radèn Ngabèi Rêsadipura.
Bupati, Radèn Tumênggung Arungbinang. Kaliwon, Radèn Ngabèi Jayawadana.
Kaliwon pamaosan ing Simawalèn, Radèn Ngabèi Singaprana.
bonong ing Karanganom, Radèn Ngabèi Rêsadipura.
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti bawah karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon ing karaton Ngayogyakarta.
Bupati, Radèn Mas Arya Prawirakusuma, pangagêngipun abdi dalêm juru kunci ingkang rumêksa lêluhur dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang sumare ing Imagiri. Kaliwon,
abdi dalêm juru kunci ingkang rumêksa lêluhur dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang sumare ing Kitha Agêng. Panèwu pulisi, Mas Ngabèi Arjaastana.
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti bawah karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon kabupatèn Grobogan (Sêmarang)
Kaliwon, Radèn Mas Ngabèi Purwawijaya, pangagêngipun abdi dalêm pamaosan, pradikan, tuwin juru kunci ingkang rumêksa lêluhur dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang sumare ing Sela. Panèwu pulisi, Radèn Ngabèi Sôntasumarta.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping V. Ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara. Wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 29 wulan Rêjêb taun Dal, ôngka 1783, utawi kaping 16 April taun Walandi 1855 jumênêngipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1810 utawi kaping 5 Sèptèmbêr taun Walandi 1881, têtêpipun ajêjuluk Kajêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping V saha pangkat kolonèl, nalika ing dintên Akhad Pon, tanggal kaping 26 wulan Ruwah taun Dal, ôngka 1823 utawi kaping 4 Marêt taun Walandi 1894.
Suryakumara. 6. Radèn Mas Arya Suryadarmaja. 7. Radèn Mas Arya Suryaatmaka. 8. Radèn Mas Arya Suryadarsana.
Arya Gôndasiswara, mayur inphantêri, R.M.W.4. en A.M. 5. Kangjêng Pangeran Arya Gôndaatmaja, mayur kaphalêri honorèr.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping V, kolonèl kumêndhaning lesiyun Mangkunagaran, R.N.L.. 2. Kangjêng Pangeran Arya Andayaningrat, mayur ondêr intêndhan. 3. Kangjêng
Kumêndhan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping V,
utawi titulèr ingkang kaparingan pangkat saking kangjêng gupêrmèn mawi kaparingan sêrat kêkancingan
Opsir honorèr, ingkang kaparingan pangkat saking Kangjêng Gusti Pangeran
Ingkang ngasta panguwasa paprintahan tuwin pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, kanthi pangeran akalihan arya sawatawis tuwin patihipun.
Pangadilan ing kadipatèn Mangkunagaran punika, wontên 4 wijangipun kados ing ngandhap punika
2. Pangadilan pradata kadipatèn Mangkunagaran, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng, tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana, pangagêngipun pangadilan, minôngka sêsulihipun kangjêng gusti, patihipun, lidipun kaliwon gunung tuwin kaliwon kasatriyan, mila sawarninipun sêrat karampunganipun pangadilan wau, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
3. Pangadilan pradata kawadanan Wanagiri, inggih punika ingkang wênang nindakakên angrampungi, sawarnanipun prakawis kadurjanan tuwin parapabên, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng, tuwin pangadilan pradata Mangkunagaran, pangagêngipun pangadilan wadana gunung Wanagiri, lidipun panèwu utawi mantri ing kawadanan, sêrat karampunganipun kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
4. Pangadilan surambi, inggih punika ingkang kawênangakên nindakakên angrampungi [angra...]
[...mpungi] sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat, pangagêngipun pangulu Mangkunagaran, kanthi kêtipkêtib. sawatawis, sêrat karampunganipun kêdah kauningan sarta katêtêpakên dening kangjêng gusti.
Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprintahan ing kadipatèn Mangkunagaran.
Patih, Radèn Tumênggung Jayapranata. Kaliwon kasatriyan, Radèn Mas Arya Suryasudarsana.
Panèwu gunung kawadanan, Radèn Ngabèi Jayapuspita. Panèwu gunung kampung kidul, Radèn Mas Ngabèi Prawiraningrat. Panèwu gunung kampung lèr, Radèn Ngabèi Arjaasmara. Para mantri gunung, 1.
Para panèwu gunung, 1. Ing Wanagiri, Radèn Ngabèi Arjasarosa, 2. Ing Ngadiraja, Radèn Ngabèi
Para mantri gunung, 1. Ing Girimarta, Mas Ngabèi Arjawasana, 2. Ing Sidaarja, Radèn Ngabèi Arjapuraya, 3. Ing Slagaima,
Ing Tirtamaya, Mas Ngabèi Arjasandika, 8. Ing Giritôntra, Mas Ngabèi Arjanimpuna, 9. Ing Pracimantara, Radèn Ngabèi Samasudirja, 10. Ing Wuryantara, Radèn Mas Ngabèi Arjawiyata, 11. Ing Jatipura, Radèn Ngabèi Arjamartana.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Ngayogyakarta ing sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamangkubuwana
ingkang kaping VI patutan saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kajêng Ratu Agêng. Wiyosan dalêm nalika dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah ing taun Je, ôngka 1766 utawi kaping 4 Pèbruari, taun Walandi 1839, nalika diwasa dalêm ajêjuluk Gusti Pangeran Angabèi, tumuntên kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sasurud dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping VI lajêng agêntosianggêntosi. jumênêng nata, jumênêng dalêm nata amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Saban taun Je, ôngka [ông...]
[...ka] 1806 utawi kaping 13 Agustus 1877. Kala dèrèng jumênêng nata, sampeyan dalêm sampun kagungan garwa putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Alibasah Prawiradirja, sarêng jumênêng nata, garwa dalêm wau nuntên kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Kancana, botên watawis lami garwa dalêm ampeyan, putranipun Radèn Tumênggung Jayadipura, ingkang sampun seda, kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Mas, salajêngipun Gusti Kangjêng Ratu Kancana kawêdalakên, sarta kapatêdhan nama Kangjêng Ratu Wandhan, sarêng dumugi ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 16 wulan Shaban taun Jimawal, ôngka 1821 utawi kaping 16 Marêt ing taun Walandi 1892, Gusti Kangjêng Ratu Mas, seda kundurkondur. ing jaman kalanggêngan.
Pramèswari dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping V, Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, wontên ing Mênadho, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaning Ngalaga, ing Ngayogyakarta.
Pramèswari dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI, Gusti Kangjêng Ratu Sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putranipun Radèn Wadana Prawirarêjasa, ingkang sumare ing astana dhukuh nagari Ngayogyakarta, ibu dalêm Sampeyan Dalêm IkangIngkang (
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping V, Ingkang saking Kangjêng Ratu, Gusti Pangeran Arya Suryaning Ngalaga, wontên ing Mênadho. Ingkang saking garwa ampeyan, 1. Bandara Radèn Ayu Adiwinata, 2. Bandara Radèn Ayu Mangkubumi.
Putra tuwin putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI.
1. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang jumênêng sapunika. 2. Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2, ing Ngayogyakarta. 3. Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, krama angsal Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta. 4. Kangjêng Pangeran Arya Purubaya. 5. Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat. 6. Gusti Pangeran Arya Suryamantaram. 7. Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, litnan kolonèl genêralên staph, ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral. 8. Kangjêng Pangeran Arya Adiwinata, mayur genêralên staph.
9. Gusti Kangjêng Ratu Sasi, krama angsal Radèn Tumênggung Jayawinata, ing Ngayogya. 10. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, wontên ing Mênadho. 11.
genêralên staph. 14. Gusti Pangeran Arya Suryaputra.
Putra tuwin putri dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang jumênêng sapunika.
Gusti Radèn Ajêng Sêkar Kadhaton, sapunika nama Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, krama angsal Radèn Tumênggung Kartanagara, ing Ngayogyakarta.
1. Gusti Radèn Ajêng Murkatijah, sapunika asma Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, timuripun nama Gusti Radèn Mas Pratistha, wiyosan dalêm kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 3 wulan Dulkangidah, taun Je ôngka 1806, utawi kaping 9 wulan Nopèmbêr, taun Walandi 1877, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Kêmis Kaliwon, tanggal kaping 14 wulan Dulkhijah, taun Je, ôngka:
1822, utawi kaping 29 wulan Juni, taun Walandi 1893. 3. Gusti Radèn Mas Putra. 4. Gusti Radèn Mas Sujadi. 5. Gusti Radèn Ajêng Murjinah. 6. Gusti Radèn Ajêng Murdiyati. 7. Gusti Radèn Ajêng Mursidinah.
kaptin ajidan dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. 4. Bandara Radèn Ayu Gusti Timur, krama angsal Radèn Tumênggung Sindurêja, mayur kumêndhan. 5. Bandara Radèn Ayu Danunagara. 6. Bandara Radèn Ayu Mangkuyuda. 7. Bandara Radèn Ayu Sasranagara.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kapisan,
Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI.
Kawontênanipun paprintahan tuwin pangadilan, ing karaton dalêm Ngayogyakarta
Pangadilan ing Ngayogyakarta punika: kajawi tumrapipun para putra santana dalêm wontên 5, wijangipun kados ing ngandhap punika:
1. Pangadilan landrad, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng alit sadaya, pangagêngipun pangadilan, kangjêng tuwan residhèn, lidipun pêpatih dalêm akalihan para bupati nayaka dalêm.
2. Pradata dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis parapabên, pangagêngipun pangadilan, Radèn Tumênggung Nitipraja, bupati wadana jaksa, lidipun inggih kancanipun, riya panèwu mantri jaksa.
3. Pangadilan dalêm balemangu, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis siti, pangagêngipun, bupati nayaka dalêm, 1. lidipun para bupati anèm 12.
sakarerehanipun ing karaton dalêm Ngayogyakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan
Pêpatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI.
bupati taman sakrèhipun, utawi siti ingkang kagêm pasiraman dalêm, ngambar binangun saanteronipun.
alit, sarta ngrakit bêdhaya srimpi ringgit tiyang sapanunggilanipun.
Bupati anèm tuwin panèwu sêpuh ingkang amadanani paprintahan
wadananing kêmit bumi, sarta angrèhakên bau ingkang sumaos pandamêlan ing salêbêtipun kadhaton.
Radèn Tumênggung Mangkuyuda, wadana prajurit prawiratama. Radèn Tumênggung Mangunkusuma, wadana prajurit jagakarya. Radèn Tumênggung Prawiranagara, wadana prajurit katanggung. Radèn Tumênggung Jayanagara, wadana prajurit panyutra. Radèn Tumênggung Purwakusuma, wadana prajurit kawan dasa.
agêng ing panumping, 4. Radèn Ngabèi Dêrmapura, kapiji wontên Kadanurêjan.
Panèwu jaksa, Mas Ngabèi Singadipura. Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Driyapura, kapiji wontên
Padmapura, kapiji wontên kantor, 4. Mas Ngabèi Sêcadipura.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kabupatèn ing Kalasan, ing Wanasari sarta ing Kitha Agêng
Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Kramapura, kapêthil nindakakên kapulisèn [kapuli...]
Pakampungan lêbêt bètèng kraton ingkang sisih wetan, Mas Riya Mangunwilaga. Ingkang sisih kilèn (kadipatèn) Mas Panèwu Pôncapêrtama.
Jayadiwirya, ngêrèhakên mantri pulisi: Dhukuh: Ngabèi Jayasuwôngsa, Bakulan, Ngabèi Jayasêpônca, Kapurancak, Ngabèi Jayawiyana.
Ingkang jumênêng sapunika: ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping V, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo, kolonèl phan staph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping II, patutan saking garwa ampeyan, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Suryadilaga, sakawitipun jumênêng anggêntosi ingkang putra kaponakan, swargi Kangjêng Gusti ingkang jumênêng kaping IV, lajêng ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, jumênêngipun kala ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping: 13 wulan Sawal taun Dal 1807 utawi kaping 10 wulan Oktobêr 1878. Sarêng antawis angsal gangsal taun amarêngi ing dintên Slasa Lêgi tanggal kaping: 11 wulan Jumadilawal, ing taun Ehe, ôngka 1812 utawi kaping 20 wulan Marêt, taun Walandi 1883, têtêp jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, wondene wiyosanipun kala ing dintên Akhad Wage tanggal kaping: 5, wulan Sapar, taun Wawu, ôngka 1761.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping II, Kangjêng gusti ingkang jumênêng sapunika.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping III saking garwa padmi: 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, 2. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, kaptin.
Ingkang saking garwa ampeyan: 1. Kangjêng Pangeran Arya Purwasêputra, kaptin. 2. Radèn Mas Arya Suryaudaya. 3. Radèn Mas Arya Suryakusuma.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping II ingkang saking garwa padmi, putranipun swargi Kangjêng
Pangeran Arya Nataningprang, kaptin. 2. Kangjêng Pangeran Arya Pakuningprang, R.M.W.4 kaptin.
Putranipun kangjêng gusti ingkang jumênêng sapunika, 1. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, mayur. 2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiraja, kaptin.
Ing ngandhap punika kawontênanipun para putra sêntana ing Pakualaman ingkang taksih kalilan angangge montèring militèr miturut ing pangkatipun
Purwasêputra. 5. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat. 6. Radèn Mas Nata Taruna. 7. Radèn Mas Arya Nataatmaja. 8. Radèn Mas Arya Jayèngprawira. 9. Radèn Mas Riya Jayèngarja.
Para pulisi ing:Panjatan, Ngabèi Wiryalêsana, ing
Dêmang Sôntadiwirya, ing Brosot, Radèn Bèi Padmawêrdaya, ing Bugêl, Radèn Dêmang Prawiraatmaja.
Para pulisi: ing Dhukuh Lanang: Ngabèi Sutawirya, ing Ngundang: Ngabèi Jayèngwijaya,
Dêmang Mangunlêsana, ing Bêndungan, Dêmang Mangunkartika, ing Sriwêdari: Radèn Yudaprawira.
Radèn Ngabèi Kusumaning Ngayuda, asistèn wadana ing Sidarêja, kakulawisudha dados wadana dhistrik, lurah gung, kabupatèn, kuningan.
Radèn Mas Bratamiarja, kakulawisudha dados jaksa ing kabupatèn Majalêngka.
Mas Kusumasêputra, tilas asistèn wadana ôngka 1 kakulawisudha dados ajung jaksa ing kabupatèn Grobogan.
Kangjêng Tuwan P. Sèidhêl, ingkang wau asistèn residhèn ing Purbalingga, kaingsêr ing Sidayu.
Kangjêng Tuwan A.A.E.T Bos, ingkang wau asistèn residhèn ing Bayalali, kaingsêr ing Cicalêngka.
Sèkrêtaris ing Rêmbang, kaangkat dados asistèn residhèn ing Juwana.
Asistèn residhèn ing Sukapura, lowong, ingkang kakarsakakên anggêntosi: kontrolir klas 1 H.T. Hèndrikês.
Presidhèn landrad ing Pasuruan, lowong, ingkang kakarsakakên anggêntosi Kangjêng Tuwan Mistêr A.B. Phandhêrsnan.
Asistèn residhèn ing Bagiyan, Panarukan, kajumênêngakên dados residhèn ing Pakalongan.
Wadana dhistrik Majarêja: Bagiyan Jombang, kajumênêngakên bupati ing Majakarta, ajêjuluk, Radèn
Presidhèn landrad ing Banyumas kaingsêr ing Purwarêja, ingkang dados ing Banyumas,
Presidhèn landrad ing Magêlèng,Magêlang. lowong.
Asistèn residhèn ing Sragèn, kaingsêr ing Bagiyan Panarukan.
Tuwan Dar. A. Ebing, kontrolir klas 1, kaangkat dados asistèn residhèn ing Sragèn.
ADUH…. bpk prodev nya mosok nganti koyo ngono to… sing endhi
PANTAI PARANGKUSUMO, KANJENG RATU KIDUL DAN PANEMBAHAN SENOPATI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
BENDE KI BICAK DATANGKAN KANJENG RATU KIDUL
kanjeng Ratu Kidul itu adl jin dr golongan ifrit. Begitu jg kanjeng Ratu Sekar
”heheheh.. nggih pak.. tibanipun diapali nggih
(iya pak, ternyata saya dihapali ya)
kulo mpun rampung kari ngijabke anak sing ragil ngenjing niku kulo mangkat Suroboyo nggih nikahke anak. Nggedekke anak wis rampung, nguliahke wis rampung, kari ngrabekke sing keri dewe” (
sing mbajeng kelahiran 75 niku estri mpun rampung saking UNY sakniki ngajar teng Tangerang, sing nomer kalih kelairan 78 jaler pun nyambut gawe, sing ragil kelairan 81 estri lulusan UII kala wingi sing ngenjing nikah niku. Nguliahke sing pertama lagi mlebu, sing nomer loro sampun nyusul kuliah. Sing pertama meh lulus, sing ragil mlebu UII, sing UII niki mas rasane remuk saestu, lha kala niku mpun nyumbang 12 yuto, lan sak semester e 2,3 yuto medal mas. Gek nek mung ngene yo koyo ra mungkin, nanging yo tekan wae”
mugi mugi mboten wonten nopo nopo,,,,,
wong galek ws urip soro ojo d tambah soro,,,,
Saiki Kusuo no Psi Nan 71 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 71 :
iso bojomu sek lanang kui urusan duit karo mbake kui. Wahhhh, mugo
techn.inf.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.bacc. ing. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.bacc.ing.techn.infmag. ing. el. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.graph.
Bareng Kang DEMY Banyuwangi MREKES ATI Smule Cengkok Gandrung Lanang
Radèn Arjuna tapa wontên ing Indrakila, lajêng pininta sraya dhatêng Hyang Endra, kadhawuhan nyirnakakên raja danawa Prabu Niwatakawaca.
sinuhun / apan rêke pukulun ugi / sêmbahipun pun Parta / ênggène dumunung / ing mangke ing têmbeneka / sêmbahipun pun Parta datan lyan ugi / kang mumpuni ing sêmbah //
têgêsêsipun / kang misesa puniku nênggih / inggih pada bathara / karan mangkanèku / dening ta pada bathara / sarining cipta amisesa sayêkti / inggih pada bathara //
nandhang nganggo ywa kurang malih / wong kang mangkono uga / sasat sato tuhu / sato mani namanira / têgêse sato mani puniku ugi /
pun Parta dhatêng pada / bathara satuhu / katêmu dening manuswa / yèn pada bathara kang nêmokkên ugi / punika sayêktinya //
Sêrat Mintaraga punika yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping tiga. Ing
Ruwah Jimakir 1866, 9 Nopèmbêr 1935, Taun X
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1,50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3
Kawontênanipun Inggris - Bab Sêrat Tatwawara lan Dongèng Tarsan - Olympiade ing Bèrlin - Bab Wetanan lan Kilenan - Kabar
luwih bêbayani / ngungkuli kolerah / gampang agawe pêjah / panulare gêgirisi / para sujana / sarjana durung manggih //
ingkang dadi tambane lara mangkana / sanadyan gung binudi / nanging mêksa cabar / sarèhning wus têtela / kongsi mêngko tansah sêpi / judhêging nalar / satêmah padha sêngit //
marang wong kang padha anandhang lêlara / tan gêlêm mitulungi / nora duwe wêlas / malah mung padha ewa / mrana-mrene dèn sigèni / dicap: wong ala / lo têka nyulayani //
marang anggêr-anggêring jagad utama / baya ta samya lali / lamun sipat janma / darbèni kuwajiban / sih-sinihan lan sêsami / ana wong lara / jêbul malah sinêngit //
môngka wong kang wêwatêkane mangkana / iku yèn dèn tingali / lan kaca pranawa / dudu jênêng wong ala / jatine wong lara gaib / wit nyatanira / rohe iku kang sakit //
Ing tanah Jawi Wetan, inggih punika ing salêbêtipun Paresidhenan Kêdhiri, ing ngriku têtiyangipun tani kathah ingkang padamêlanipun nanêm sêmôngka Arab. Dene pratikêling pananêm ingkang sampun kula mirêngakên, lan ingkang sampun kalimrah kados ing ngandhap punika.
Ingkang sae kadamêl wiji, inggih punika sêmôngka nomêr 1 saking poking uwit, kapiliha ingkang agêng, sanajan botên agêng sangêt, inggih kenging. Lan malih kêdah ingkang sêpuh sarta kulitipun sêmu pêthak. Pamêndhêtipun wiji, sarana kapêcah, isinipun dipun cuthiki, botên kenging kaêmut, amargi wohipun benjing dados kopyor, dene dagingipun kenging katêdha. Isi wau kêdah kaêpe ingkang ngantos garing. Nanging garingipun botên kenging ngêgèt, saenipun sabên enjing kawêdalakên, sampun ngantos kenging bêntèr sangêt. Manawi sampun garing, lajêng dipun simpêni, kabuntêl ing gombalan utawi kawadhahan ing lodhong, sarana kacampuran awu pêthak, supados botên katêdha ing rêngêt. Môngsakala dipun endhangi kabikak. Manawi katingal têlês utawi kumringêt, kêdah dipun êpe malih. Ing môngsa rêndhêng asring dipun tuwèni. Kintên-kintên sabin jêmbar 100 ru, cêkap ngangge wijining sêmôngka sakawan utawi gangsal.
Siti ingkang katanêman sêmôngka punika saenipun ingkang bênthak. Siti pèrèng ingkang pikantuk walêdan lèpèn, utawi siti rawa ingkang garing ing môngsa katiga, kadosdene papan ingkang katanêman sata. Panggarapipun siti, wontên ing wêkasaning rêndhêng, bibar panèn, kintên-kintên wontên ing wulan Mèi môngsa 12. Sêmongka ingkang sae, katanêm ing tanah ngare, ing parêdèn kathah ingkang botên mêsthi tuwuh. Pangolahipun siti ingkang sae sangêt, kaluku mujur lajêng malang, ambal kaping sakawan, ingkang ngantos mawug. Kalanipun mluku sagêda taksih kaduman jawah. Nuntên siti wau dipun kèndêlakên watawis 6 utawi 7 dintên, sawêg dipun larik calon kadhêdhêran wiji. Panglarikipun mujur lajêng malang, lêtipun satunggal, dados wangun pêsagèn, ingkang wiyaripun nyatunggal ru pêsagi. manawi
dipun kowaki, watawis satêngah kaki, dumugi siti ingkang mawur, nuntên dipun iciri wiji 3 utawi 4, wasana lajêng dipun urugi mawi siti wadhêg.
Wiji ingkang badhe katanêm, kacampuran bubukan banon kalihan gêndhis. Manawi sagêd thukul sadaya, kapêjahan kakantunakên kalih, kathah-kathahipun tigang uwit.
Bibar ulur, dipun sirami. Lêt sapêkên sampun thukul kadosdene ale, dipun sirami malih salajêngipun. Manawi sitinipun garing, kenging ugi dipun sirami wanci enjing, nanging botên kenging kêrêp-kêrêp, kathah-kathahipun dumugining sêpuh namung kasiraman kaping tiga. Amargi tanêman sêmôngka punika botên patos doyan toya. Têdhanipun namung bêntèr kalihan angin, salêbêtipun katanêm, manawi kathah jawah, utawi lajêng wontên jawah dêrês, têmtu lajêng purêt.
Manawi panlosoripun sampun sasikut, lajêng dipun dhangir. Ing panggenanipun wit, dipun urug sawatawis, nuntên dipun pagêri carang utawi sanèsipun. Anggènipun magêri wau kenging ugi kalanipun wiji sawêg thukul. Panjaginipun sêmôngka punika botên wontên sanès kajawi namung sampun ngantos dipun idak-idak. Ing têgil ngriku samôngsa
Punika kêdah katêngga, sampun ngantos kacolong ing tiyang. Inggih punika yasa pondhok utawi gubug andhap wontên ing têgil ngriku.
Sêmôngka ingkang taksih nèm botên kenging kagêpok, amargi badhe nyuda agênging woh. Manawi sampun satêngah sêpuh kenging dipun tutupi utawi dipun urugi.
Umur tigang wulan sampun sêpuh. Têngêripun manawi sêpuh, inggih punika: kitir utawi sungut ingkang dumunung ing pacêking gantilan sampun garing. Lajêng dipun undhuhi kabêkta mantuk. Pangusungipun sarana kranjang utawi pikulan. Wontên ing griya katumpuk ing ambèn, kajagia sampun ngantos angglundhung utawi kabênthuk. Ingkang kaundhuhan punika sêmôngka ôngka 1. watawis lêt 10 utawi 15 dintên ingkang ôngka 2, ugi sampun sêpuh, lajêng kaundhuhan malih. Manawi sagêd, pangundhuhipun sampun ngantos karumiyinan jawah.
Sêmôngka ingkang sae, kenging dipun lamèkakên tigang wulan utawi langkung, mindhak kumopyor, sarta daginging kulit mindhak tipis. Nanging manawi wontên cirinipun, botên kenging kalamèkakên, kêdah tumuntên kapêcah, amargi gampil pêcahipun. Wujuding ciri: ing pacêking gagang katingal bacêk, utawi wontên plênik ing sanès panggenan, punapa malih bolong.
Sêmôngka sauwit, wohipun ngantos tiga utawi sakawan. Pêpajênganipun ingkang agêng sagêd ngantos sarupiyah, ingkang alit mêsthi kirang saking samantên. [sa...]
[...mantên.] Ingkang sêliran sagêd ngantos saêjun agêngipun, wawratipun ugi ngantos 1/4 dhacin. Dene sabin sabau sagêd gadhah pamêdal kalih atus utawi tigang atus rupiyah. Manawi sampun mangsanipun ngundhuh, lajêng wontên juragan bôngsa Tiyonghwa utawi Jawi, ingkang mêndhêt ngantos kalih utawi tigang cikar. Dados nanêm sêmôngka Arab punika kathah sangêt asilipun, kenging kangge pangupajiwa ingkang mikantuki.
1. Wontên ingkang gadhah pamanggih, supados wohipun agêng-agêng, pêntil ingkang kawitan dipun cêplès, kakantunakên kalih ing dalêm sauwit. Nanging bab punika dèrèng wontên ingkang nindakakên. Saking cariyosipun: agênging woh wau namung gumantung saking saening siti lan garapanipun.
2. Sumèlèh utawi linggihing sêmôngka wontên ingkang botên mrayogèkakên, amargi manawi taksih nèm kagêpok ing tiyang, sagêd nyuda agênging sêmôngka. Wontênipun benjo punika sampun dhasar, sabab waunipun sampun kenging sêsakit.
3. Wiji ingkang badhe kasimpên kakumbaha rumiyin, ambal ping pitu ingkang ngantos rêsik, sarana kakosèk. Nanging bab punika inggih botên kaprayogèkakên, amargi nyudakakên kêkiyataning wiji.
Sadaya katrangan ingkang langkung jêmbar malih, nyuwuna priksa dhatêng punggawa tani ingkang sampun
Ngaturi uninga dhatêng para maos, ing sapunika sampun cêlak lêbaran. Benjing lêbaran wau Kajawèn badhe kawêdalakên maligi isi karangan bab babagan lêbaran, saenipun kaangkah ngungkuli saening Kajawèn lêbaran ingkang sampun-sampun, tamtunipun para maos sampun botên kêkilapan.
Ing bab badhe wêdaling Kajawèn lêbaran wau, redhaksi Kajawèn ugi ngajêng-ajêng panjurung saking sintên kemawon ingkang kaparêng, katampi akir-akiripun wontên ing tanggal 20 Nopèmbêr punika. Dene wêdalipun Kajawèn lêbaran wau wontên ing tanggal 21 Dhesèmbêr 1935.
Kajawi punika, benjing wulan Januari tanggal ênèm, Kajawèn badhe kawêdalakên nomêr pèngêtan, anggèning Kajawèn sampun ngumur 10 taun, ngêwrat babading Kajawèn ing salêbêtipun sadasa taun, ugi ngêwrad gambar-gambaring para ingkang ngarang isinipun Kajawèn. Punika inggih bangsaning Kajawèn adèn.
Ing sarèhning wêkdal punika nglêrêsi môngsa mirunggan ing bab badhe saening wêdalipun Kajawèn, tamtunipun tumrap para ingkang dèrèng dados langganan Kajawèn, lajêng kaparêng sami lêngganan, amargi manawi botên langganan, tamtu badhe kacuwan ing panggalih, dening dèrèng tamtu sagêd mrangguli Kajawèn ingkang kados makatên, wah malih pangêcapipun botên badhe dipun langkungi kathah.
Ing bab babagan pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, punika tumrapipun Inggris sakalangkung ngrêgiyêg anggènipun tumut ngraosakên. Mênggah wosipun botên sanès, namung ngrekadaya murih pêrangipun Itali kalihan Ngabêsi lajêng sirêp. Nanging ing sêmu, pambudidayanipun Inggris tansah manggih pêpalang ingkang botên sagêd nyambadani sêdyanipun. Nanging sanadyan angèl utawi rêkaosa kados punapa, inggih mêksa dipun tindakakên, mila pikantukipun malah kados dhapur pasulayan piyambak.
Wadyabala Inggris nalika numpak kapal badhe pangkat dhatêng pulo Malta.
Ing sapunika para ahli babagan wadya lautan Inggris kalihan Prancis sami parêpatan, prêlu badhe anggêlêngakên rêmbag kangge sangu parêpatan agêng benjing wulan Dhesèmbêr ngajêng, tuwin ugi ngrêmbag ing bab kabêtahanipun piyambak babagan wadya lautan têngah, anêtêpi kados anggêr-anggêripun Polkênbon.
Tumindaking damêl Inggris kalihan Prancis, punika badhe linta-lintu kasantosan ingatasing babagan wadya lautan, upami Inggris ngundurakên kapalipun pêrang, lajêng dipun gêntosi ing kapal pêrang
Kajawi punika Inggris tuwin Prancis sampun ngrancang rêmbag maton ingkang badhe dipun ajêngakên dhatêng parentah Itali. Malah miturut wartos, sayuking damêl nagari kalih wau botên ngêmungakên bab babagan wadya lautan kemawon, ugi babagan wadya gêgana ing lautan têngah, mila lajêng ngudi ing bab prayogining papan panggenanipun.
Ing pangintên, wêwahing kasantosan wau tamtu badhe nyuda kawontênaning wadya lautan Inggris ing lautan têngah, nanging nyatanipun botên. Inggris purunipun nyuda dêdamêlipun lautan, manawi sawarnining rêmbag sampun rampung.
Inggris. Ing Rome lajêng tuwuh wontên arak-arakan, ingkang akajêng botên rêna dhatêng Inggris, wontên tiyang 150 mêcahi jandhela kaca ing satunggiling toko, amargi ing ngriku wontên sêratan mungêl British cloth. Salajêngipun toko-toko ingkang gadhah barang-barang Inggris lajêng sami dipun dhêlikakên. Barang-barang ingkang ciri wêdalan Inggris sami dipun tèmplèki dlancang. Ing ngriku para sudagar ingkang andhatêngakên barang-barang Inggris [Ing...]
[...gris] sami ribêd, amargi sami botên sagêd mêndhêt barang-barangipun ingkang sumimpên ing palabuhan. Lajêng wontên arak-arakaning para sêtudhèn, sami nèmplèkakên sêrat wontên ing tembok, ingkang suraosipun, supados bôngsa Itali ngêmungna tumbas barang-barang wêdalan Itali piyambak.
Kawontênan ingkang kados makatên punika, pinanggihipun namung saya mrèmèn-mrèmèn, gêthingipun bôngsa Itali dhatêng
Inggris tumrap ing hotèl, toko tuwin griya pajajanan, sami dipun sirnakakên, kados ta ing Rome wontên hotèl ingkang misuwur nama Eden. Ing ngriku lajêng nuwuhakên pamuring-muringing ngakathah, awit ngrêtos bilih namaning hotèl wau mêndhêt saking namaning ministêr Inggris ingkang dhatêng ing Polkênbon, saha ingkang sapunika botên dipun sênêngi ing bôngsa Itali. Wusana namaning hotèl wau kêpêksa lajêng dipun tutupi. Mrèmèn-mrèmèning raos ingkang kados makatên punika pinanggih saya lêbêt, dalah basanipun pisan, tiyang dipun awisi ngucapakên.
Sarêng cara ingkang kados makatên punika saya ngrêbda, tumrapipun bôngsa Inggris ingkang wontên ing Itali inggih ngraos botên têntrêm, lajêng sumingkir saking ngriku.
Tamtu kemawon tindakipun bôngsa Itali ingkang kados makatên punika tumrapipun Inggris nampi botên sakeca sangêt, nanging ugi taksih kaanggêp pakarti ingkang dèrèng wigatos.
mabur kawontênakên prajanjian sami-sami, nanging botên tumônja dados wadya gêgana.
Cêkakipun ing bab pangajêng-ajêng munduripun wadya lautan Inggris ingkang pacak baris wontên lautan têngah, punika lôngka kalampahanipun. Malah Inggris kapara nyantosani, kapal-kapal pêrang ingkang sampun sêpuh, ingkang kalêbêt dados sadhiyan, lajêng dipun angge malih. Ing sagantên têngah sisih wetan, badhe kaêdêgan papan palabuhan kapal pêrang, ing sapunika sawêg rêmbagan kalihan Sêpanyol.
Sayêktosipun tumrap Inggris, kapengin sagêdipun kalampahan wontên padhamèn, nanging padhamèn wau sampun ngantos botên kasumêrêpan dening Nata Ngabêsi. NedeDene. pinanggihing rêmbag ingkang sampun-sampun, botên wontên ingkang maedahi, ewasamantên mêksa taksih dipun udi.
Mirid ubad-ubêding lêlampahan ingkang pinanggih ing Inggris, sêsulakipun saya cêtha bilih pasulayanipun Itali punika badhe ambêbêkta tôngga tapalih. Nanging pinuji sampun ngantos makatên.
Mênggahing Olympiade punika para maos botên badhe kêkilapan, inggih punika papan panggenanipun têtiyang ahli ulah raga anggènipun ngatingalakên kasagêdanipun, wêkdal ngawontênakên Olympiade wau, para ahli sawarnining ulah raga saking pundi-pundi kathah ingkang sami dhatêng mriku. Sampun tamtu ing Olympiade wau inggih kathah ingkang sami ningali, malah dipun dhatêngi têtiyang saindênging donya.
Ing nginggil punika ngêwrat gambaripun papan Stadion Olympiade ing nagari Bèrlin, ingkang nuju kadamêl mèh rampung panggarapipun, kawartosakên botên dangu malih badhe kawiwitan. Mênggah jêmbaripun papan wau sampun katitik, têtela nyadhiyani têtiyang ewon. Saha ing ngriki badhe ngandharakên sawatawis mênggah babad-babadipun wontêning Olympiade ingkang dumugi sapriki tansah dipun ajêngakên miturut kawontênan.
Mênggah wontênipun Olympiade punika wiwit jaman kina sampun wontên, inggih punika ing Eropah, nalika taun 480, sadèrèngipun Gusti Kangjêng Nabi Ngisa miyos, saha nuju Sang Xerxes madêg raja ing Pèrsi, ing Yunani lêr, ing ngriku têtiyang ngunjuki uninga dhatêng sang nata, bilih ingkang dados kasênênganipun têtiyang kathah punika botên sanès namung têtingalan karamean Olympiade. Saha salajêngipun tansah dipun têngênakên sangêt dening têtiyang sapêngkêripun. Wusana dumugi sapriki ing bab wontênipun Olympiade wau dados kawigatosaning ngakathah.
Nitik kawontênaning jaman kamajêngan, ing sapunikanipun nagari
Anyarkara masmunira ajrih / dènirarsa ngancik jroning taman / wit manawa sinaruwe / mring pra wasis kang putus / basa Kawi baya
Kula nuwun sadhèrèk rêdhaksi ing Kajawèn, kula nyuwun pirsa, punapa benjing ing têmbe srat tatwawara sèstu dipun damêl buku. Manawi saèstu, kula gadhah pamanggih, yèn rujuk para sadhèrèk lan dhangan nayogyani, panyithaking buku benjing ing bab uruting têmbang kadadosna satunggal, upami: dhandhanggêndhis, blêbêg ngantos têlas dhandhanggêndhis, kados sae. Dados botên dlêmok cung, sawêg eca andhandhanggêndhis kasêlak santun têmbang sinomipun dhrusul, pangraos kula kirang: mat, botên sagêd gumêlêng pating caruwil. Makatên angkah kula.
Kajawi punika kula nyuwun sêsêrêpan malih, bab cariyos dongèng Tarsan, punapa ing têmbe inggih kacithak buku ugi, awit para anak putu kapranan sangêt, malah sadaya angimpi-impi tumuntêna kemawon enggal kacithak. Amung mugi ngèngêtana jamanipun ing bab rêgi kagaliha ingkang laras, anggêr sampun ngantos tuni, ning inggih sampun bathi kathah-kathah, prêlunipun ngiras nyêbar kadarman dhatêng para ingkang sami kacingkrangan ing kawruh kados pun kula.
Bab tatwawara dèrèng wontên pamanahan badhe kawêdalakên dados buku. Manawi cariyosipun Tarsan, sawêg kaêcap, sawatawis dintên mêdal.
Lêngganan nomêr 4190, ing Sêmarang. Prayogi pados sêsêrêpan ing bab ahli babagan punika.
Lêngganan nomêr 4013, ing Bululawang. Punika gumantung saking Bale Pustaka piyambak.
Lêngganan nomêr 1841, ing Gumilir. Prayogi kintuna sêrat malih.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni sêrat Sri Purnama (Babad Lawèt) karanganipun R.M.P. Jayèngkusuma, ing Surakarta, kasêkarakên, ingkang kawêdalakên dening R. Sastrawiyata, ing Badran, Yasarata, Surakarta.
Nyariyosakên Prabu Linggakarang, nata ing Pajajaran. Linggar saking nagari, mratapa dhatêng Rêdi Jambudipa, ing tanah Pêmalang. Lajêng kadhatêngan pangeran, ahli agami Islam saking tanah Cêmpa, nama Pangeran Atasangin. Prabu Linggakarang bantah ngèlmu kalihan Pangeran Atasangin, kawon. Lajêng manjing dados murid. Sasampunipun makatên, lajêng sami dhatêng rêdi Lawèt. Turut margi tansah angrêmbag ngèlmu kasunyatan: bab pamoring kawula Gusti, panjing suruping pati lan sasaminipun.
Sêrat punika andharanipun sae, kenging kangge wawasan tumraping ngudi ngèlmu kabatosan. Bale Pustaka botên sade sêrat punika.
Petruk: Kang Garèng, nitik kayadene sing wis dirêmbug nganti sadawan-dawan mau, rak iya wis cêtha ta, yèn mula nyata: adat tatacara kulonan kuwi gèsèh bangêt karo adat tatacara wetanan. Apa manèh mungguhing salakirabi tumraping lanang lan wadon, wah, hla kuwi bedane
kuwi iya: wong lanang. Nanging nèk cara kulonan, rada angèl, Kang Garèng, anggone arêp nitèni: êndi sing dadi kêpala somah, apa nyonyahe, apa tuwane.
Garèng: Wayah, kowe kuwi le ora mèmpêr, Truk, cara êndi-êndia kae, sing dadi kêpala somah, ora kêna ora iya mêsthi sing lanang.
Petruk: Lo, kuwi rak teorine, Kang Garèng, mula iya nyata, sing wajib dadi kêpala somah: wong lanang, nanging praktike, kaanane sing tênan, tumrape cara kulonan, mêksa rada catho-catho saupama arêp ngarani sing cêsplêng, iki sing dadi kêpala somah. Seje karo cara wetanan, lagi wêruh mung sa si-yut, ngono bae, wis bisa nêtêpake: iki kêpala somahe. Sêmono kuwi iya tumrape cara wetanan sing dêlês kae. Aja manèh nganti bisa nêmoni sarta bisa wawan rêmbug, oraa banjur bisa sumurup sanalika, lagi mlaku-mlaku bae, nèk padha sakalihan, tumrape bôngsa wetanan, iya banjur bisa wêruh bae êndi sing dadi kêpala somah.
Garèng: Wèh, rada judhêg anggonku mikir, Truk, nèk cara wetanan miturut kandhamu, banjur bisa andumuk bae sapa sing dadi kêpala somah, nanging nèk cara kulonan, têka nganggo gajêg-gajêg barang. Mara, Truk, têrangna nyang aku.
Petruk: Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, tumrape cara wetanan, luwih-luwih cara Jawa, têgêse: sing isih ngakoni wong Jawa, lan ngakoni anak putune wong Jawa, dadi durung jênêng yangko-yangko, kuwi mungguhing omah-omah, wong wadon nganggêp nyang sing lanang kayadene mênyang sêdulur tuwa, mulane wong wadon nyêbut nyang sing lanang kuwi iya: mas, kakang, kangmas, mamas, ya mas, ya mas.
Garèng: Wiyah, ambok aja nganggo disambi sênggakan mêngkono ta, Truk. Mula iya [i...]
[...ya] bênêr, kanggone wong Jawa, wong wadon nyang sing lanang kuwi panganggêpe kayadene karo sadulur tuwa, upamane bae: kakangne.
Petruk: Mara, apa kuwi karêpe, kang Garèng. Geneya wong wadon nyang wong lanang têka ora dikon nyêbut: pak cilik, siwa, simbah, hla kok: kakang utawa: kang mas. Iki iya mêsthi ana karêpe. Mênyang bapakne cilik, wakne utawa êmbahne, kuwi wajib kudu andhap asor lan ngajèni bangêt, nanging marang wong sing mung disêbut: mas, utawa kakang, yaiku sing mung dipadhakake sadulur tuwa bae, tangkêpe kêna sakêpenake, nanging mêksa iya kudu ngajèni samurwate, dadi karêpe mungguhing wong Jawa, wadon nyang sing lanang kudu nyêbut: kakang utawa kangmas, mau atêgês: wong wadon, ora kêna ora, wajib kudu ngajèni marang wong lanang, nanging iya ora prêlu bangêt-bangêt kayadene karo wong sing kaprênah luwih tuwa bangêt mau.
Garèng: Nèk mêngkono, Truk, lêluhure dhewe kuwi mula iya lêpas bangêt budine. Gumunku anggone wis bisa nata sadurung-durunge kuwi. Kayadene: wong bêbojoan kuwi lanang wadon dipadhakake kayadene kakang adhi, dadi apa-apane iya prasaksat dipadha bae, dadi karêpe: wong lanang nyang wong wadon ora kêna nganggêp sawiyah-wiyah kayadene batur ala bae, sabab sajatine drajate padha. Ora beda karo sadulur tunggal bapa biyung kuwi, kakang adhi dipadha bae. Nanging sarèhne kalah tuwa, adhi kuwi kudu ngajèni sawatara marang kakangne. Mêngkono uga wong wadon nyang sing lanang, iya kudu ngajèni sawatara, prêlune: budine wong wadon kuwi umume ora pati jêmbar kayadene wong lanang, yèn wusanane wong wadon kuwi dipadhakake babarpisan karo wong lanang, sanadyan mung sanyumlik pisan, ora prêlu kudu wêdi utawa kudu ngajèni, mêngko ing sajêroning omah rak ora tau ana piring wutuh têmênan.
Petruk: Ing sarèhne wong wadon marang sing lanang nganggêp sadulur tuwa, sarta ngajèni sawatara, rak iya banjur cêtha bae, yèn ing sajêroning omah kono iya sing lanang kang dianggêp têtuwane, iya kêpala somahe. Seje karo bôngsa kulonan, Kang Garèng, kuwi angèl bangêt anggone arêp nyêbut: êndi sing dadi têtuwane, dadi: êndi sing dadi kêpala somahe. Basane: lanang wadon mung kowe-kowenan, le padha nyênyêbut, sing lanang ngundang sing wadon, mung: Mari, Mari, bae, sing wadon nyang sing lanang, iya mung: Jakob, Jakob, dadi ana ing kono: lanang wadon katone iya mung
--- [1416] ---
Garèng: Apa manèh jaman modhèrên kaya saiki kiyi, Truk, nèk ana ing omah, cara kulonan kuwi, malah wujude bae iya wis ora ana bedane babarpisan, raine lanang wadon iya plinthis kabèh, tur loro-lorone padha gundhul kabèh, malah yèn ana ing omah cara saiki kuwi, loro-lorone padha ... kathokan kabèh (nganggo piyama).
Petruk: Ewasamono bangsane dhewe wis ana sing niru, Kang Garèng. Dupèh nyonyah nganggo anggo
kowe ora prêlu maido, pancèn wong Jawa kuwi saiki bisane lagi tiru-tiru thok bae. Awakmu dhewe jaganên, Truk, aja nganti mèlu tiru-tiru sakabèhe. Manggon bae ana ing: Jokyawèh, kampung Walônda, kang ora ana wonge Jawa siji-sijia, awas, yèn nganti kêtularan tatacarane ...
Petruk: Saka pangèstumu, aku wis katularan saprakara, Kang Garèng, dadi ing bab kuwi aku wis kaya Walônda tôngga-tanggaku, yaiku yèn kabênêr lagi prêlu, saikine aku wis bisa cara Lônda têmênan, wis ora andhodhok manèh, nanging lungguh ana ing mangkok, Kang Garèng.
Garèng: Wong srêmbana.sêmbrana. Ewasamono iya ora dadi apa, anggêre aja banjur migunakake krêtas layangan bae. Ora, Truk, calathumu ing ngarêp ana saprakara kang aku durung nyandhak, yaiku kang kok kandhakake, lagi mlaku-mlaku bae, nèk sakalihan, sanalika iya banjur bisa ngarani: nèk wong lanang sing dadi kêpala somahe.
Petruk: Lo, kuwi tumrape wong Jawa, Kang Garèng. Kanggone bôngsa Jawa nganti kêna kanggo titenan, saka dêdêg-piadêge bae wis kêna dititit,dititik. yèn wong lanang kuwi ana ing sadhuwure wong wadon, têgêse: wong lanang kuwi kudu dianggêp luwih tuwa tinimbang wong wadon. Seje karo bôngsa kulonan, saupama diunèkake padha sakabèhane, iya wis kêna-kêna bae. Awit dêdêg-piadêge bae wis mêlok, lanang wadon padha bae. Malah tumrape bôngsa kulonan akèh bae sing wadon kaya gunungan gêdhene, nanging sing lanang mung sa ... bêdudan. Seje karo bangsane dhewe kiyi, umume wong lanang mênthimêsthi. luwih dhuwur katimbang sing wadon, sanadyan wong wadon katone gêdhe dhuwur kaya gunungan alang-alang, nanging yèn banjur jèjèr karo sing lanang, sing akèh iya banjur katon dhuwur sing lanang. Hara, apa iki dudu bukti manèh, yèn wong lanang kuwi kudu dianggêp ana ing sadhuwure wong wadon.
Garèng: Wayah, kowe mono, Truk, padune arêp mênang, banjur ana-ana bae sing dikandhakake. Wis, Truk, kaya-kaya wis cukup anggone padha rêmbugan ing bab iki, padha disêtop samene bae. Liya dina padha rêmbugan liya bab bae manèh.
Badhe lèrèh saking kalênggahanipun. Wontên pawartos, paduka Tuwan Hardeman benjing wiwitaning taun ngajêng, 1936 badhe lèrèh saking kalênggahanipun anggèning dados Lid Raad van Indie.
Kapal K.P.M. kangge sadaya. Sampun sawatawis wulan, kapal K.P.M. kathah ingkang nganggur, dipun dèkèk ing Tanjung Perak. Ing sapunika kapal "Bantam" tuwin "Japara" bidhal ngêwrat gêndhis saking palabuhan-palabuhan tanah Jawi. Kajawi punika kapal "Palima" sampun mlampah malih, kangge sadhiyan ngêmot momotan ing mangsa manawi nuju kathah. Ing Makasar wontên copra 30.000 kaki kubiek dèrèng dipun êmot. Kapal "De Weert" tuwin "Van Imhoff" ugi badhe mlampah.
Ambon, wontênipun ing Ambon nyambi pados machinist tuwin stuurman pintên-pintên, badhe kangge lampah layaran ing Nieuw-Guinea. Kajawi punika kantor pitulungan gadhahanipun B.P.M. ugi nampèni tukang-tukang kajêng lan monteur kangge N.G.P.M. ing Babo. Têtiyang wau sampun wontên ingkang bidhal numpak kapal Baud.
Ewah-ewahan prabeya tram tuwin S.S. ing Bêtawi. Pinanggihipun ing Bêtawi lampahing B.V.M. (tram) kirang majêng. Sasampunipun karêmbag, lajêng B.V.M. ngandhapkên prabeya tumrap klas 3. Lampahing tram kaperang dados tigang bagean, sabên sabagean 4 sèn (rumiyin 6 sèn) nanging manawi mlampah 2 bagean namung 6 sèn, 3 bagean 10 sèn. Dene S.S. malah mindhak, kacocogakên kados pêpetanganing B.V.M.
Pangarsa P.B.I tuwin B.O. Sarèhning benjing wulan Maart taun ngajêng punika manawi dipun parêngakên, Dr. Sutomo badhe ngubêngi jagad, tuwin pangarsa P.B.I kadadosakên satunggal kalihan B.O. kintên-kintên pangarsa wau badhe dipun asta K.R.M.M. Wuryaningrat ing Surakarta.
Ulam bosok rêgi f 30.000.~. Ing pasisiripun Nieuw Guinea sisih wetan wontên bangsa Jerman candhak-kilak pamêdal siti. Satunggiling dintên tuwan wau dhatêng pasisir sumêrêp bangke
badhe numbas ulam wau, bangsa Jêrman wau bingah sangêt, malah dipun sukakakên kemawon, waton kabêkta kesah saking ngriku. Kalampahan bangke ulam wau kabêkta dhatêng Ambon kawadhahan pêthi. Katranganipun bangsa Tionghoa wau mangêrtos, bilih ulam wau inglêbêt gadhah kanthong isi barang bangsaning lisah wangi nama ambergrijs. Kacariyos ulam wau kasade pajêng f 30.000.-. Salajêngipun dipun sade malih ing Mênado, sagêd angsal indhakan f 7000.-.
Pakêmpalan wados Trêsna-Hati. Ing dhusun Têgal-gabahan (Ngayogya) wontên pakêmpalan wados nama Trêsna-Hati, dipun pangarsani dening tiyang nama Sumodiharjo tuwin kanca sanès-sanèsipun. Ing bab punika lajêng kamirêngan pulisi saha kagledhah, ingriku pinanggih buku rapal-rapal tuwin donga-donga, punapadene suwekan montên mawi ciri cap jêmpol rahipun ingkang dados warga. Ingriku ugi kasumêrêpan dados paguron kadigdayan tuwin gadhah ancas kados adêging pakêmpalan Samin ing Blora. Warganing pakêmpalan wau sampun atusan. Têtêmbunganipun sami ngoko. Wusana lajêng kacêgah ing pulisi.
Papan anggêgana ing Padang. Miturut pawartos, ing Padangsidempuan badhe dipun wontêni papan anggêgana, supados kenging kangge mandhap kapal saking Padang dhatêng Medan. Ingkang punika Plaatselijke Raad badhe tumbas pasitèn Pieterê Sihitang rêgi f 1000.-.
Jor-joran ès lilin. Satunggiling bangsa Tionghoa ing Ngayogya ingkang sade ès lilin Shanghai, anggènipun badhe ngêjori ès lilin sadeanipun ès lilin Fuji.
mêsinipun risak. Fuji wangsul sade 1 sèn satunggal malih.
Nunggilakên pamulangan. Ing Surakarta wontên pamulangan namung kangge para darah kraton, tumrap jalêr nama pamulangan Kasatriyan, tumrap êstri nama Pamardi Putri. Ing sapunika wontên pawartos, pamulangan wau badhe kadadosakên satunggal, gêgayutan kalihan pangiridan.
Manggih barang kina. Controleur Tichelman ing Simelungun manggihakên tabêt-tabêt patilasan kina, bab punika kakintên wontên gêgayutanipun kalihan patilasan kina ingkang pinanggih ing Pasemah.
Sêrat-sêrat post saking nagari Walandi badhe kabêkta K.L.M. Ingkang wajib ing nagari Walandi mêntas ngrêmbag ing bab mandhaping waragad post ing nagari Walandi tuwin bab pambêktaning post saking pundi-pundi ingkang kabêkta K.L.M. Kintên-kintên benjing taun 1937 sadaya badhe kalampahan. Ing bab punika tamtunipun tumrap post ing tanah ngriki inggih gêgayutan rêmbag, saha lajêng ngawontênakên tatanan waragad enggal.
untu. Ing salêbêtipun sataun wontên ing Eropa, lêlana dhatêng Prancis, Inggris, Jêrman tuwin sanès-sanèsipun. Ing sapunika wangsulipun dhatêng tanah Jawi mêdal gêgana numpak motor mabur K.L.M. Wanita Tionghoa ingkang purun anggêgana piyambakan inggih sawêg satunggal punika.
Bab malsu zegel dagang. Ing bab têtiyang ingkang malsu zegel dagang ing Bêtawi, sampun sami dipun ukum. Tindak wau adamêl kapitunaning firma 16, amargi nagari tamtu badhe nagih dhatêng firma wau kathahipun f 25.000.-. Firma ingkang botên purun ambayar badhe kasêrêg ing prakawis. Ing sapunika parentah sampun nêtêpakên, gunggungipun ingkang sampun kenging katagih f 19.945.75. Ing Sêmarang, Surabaya, tuwin Bogor ugi kasumêrêpan wontên
Wontênipun makatên, amargi ing sapunika ing bab mitulungi tiyang manak pinanggih saya majêng. Ing sapunika para mantri vervleegster pêrlu kêdah ngêrtos dhatêng padamêlan punika, mila kêdah angsal wulangan. Tindak makatên punika tamtu lajêng ngathahakên wontêning dhukun branak.
Ewah-ewahan lampahing S.C.S. Wiwit tanggal 1 November punika lampahing S.C.S. Sêmarang-Cirêbon tuwin kosok wangsulipun kaewahan, sneltrein ingkang enjing piyambak jam 6.54, kèndêl mèh sabên station. Sneltrein ingkang bidhal jam 10.13 têrus dhatêng Bêtawi, dados bidhalipun langkung siyang. Sneltrein satunggalipun malih jam 1.49. Dene ingkang bidhal saking Cheribon, jam 6.59, 10.47 tuwin 12.41. Sadaya wau sami sneltrein.
Kêkathahên ingenieur. Dumuginipun mangsa punika wontênipun ingenieur wêdalan Delft tuwin Bandung saya kathah ingkang nganggur. Parentah ingkang padatan ambêtahakên ingenieur, sampun gangsal taun punika botên nganggèkakên. Para ingenieur ingkang ênèm-ênèm, sagêdipun angsal panggenan kêdah ngêntosi tumanjanipun para ingenieur ingkang nuju verlof utawi
ingkang manggèn ing Parket Procoreur General, katêtêpakên dados tijdelijk waarnemend Adjunct-Translateur.
Golongan pangajaran purun mikul. Ingajêng sampun kawartosakên, Tuwan Sunyata tuwin Tuwan Sêtia, sami pangajaran, purun tumindak têtanèn wontên ing dhusun Kajangan, Ungaran, kados sacaraning tiyang tani limrah. Tuwan Sunyata wau ugi purun sade wulu-pamêdal dhatêng pêkên sarana mikul. Tuwan Sunyata punika wêdalan Middelbare Landbouw-school, dene Tuwan Sêtia wêdalan A.M.S.
Agèn pulisi dipun sumpah. Ing kantor Kabupatèn Surabaya mêntas nindakakên sumpahipun para agèn pulisi klas kalih, dipun jênêngi ing pangagêng pulisi. Mênggah pêrlunipun kasumpah wau, samangsa pulisi wau dados saksi ing ngarsaning pangadilan, cêkap dipun waosakên palapuranipun kemawon. Dados botên badhe kathah wanci ingkang kabucal.
Madêg karajan malih. Wontên pawartos, nata ing Griekenland ingkang wontên ing London badhe kondur dhatêng praja malih, kantun ngêntosi dhatênging kapal pêrang Griek, konduripun wau badhe kajumênêngakên nata malih. Miturut wartos sarêng kawontênakên pilihan, wontên 98% ingkang nayogyani madêging karajan malih. Malah golongan republiek ing Creta inggih nayogyani. Sarêng kagunggung kêmpal, tiyang ingkang nayogyani adêking karajan malih 1.492.000. ingkang ngajêngi republiek 32.452, wontên 3262 botên sah pamilihipun.
Tiyang Sugih. Inginggil punika gambaripun Maharaja Patiala ing nagari Indhu, satunggaling tiyang ingkang sugih sangêt, nuju wontên ing Amsterdam ningali barang ing toko mas intên ingkang misuwur piyambak.
Kêmpalan santosa. Sampun sawatawis dangu ing Tiongkok lèr wontên pakêmpalan ingkang sampun pang-pang kathah, nanging pangagêng angawisi sumêbaripun wartos. Ing bab punika kasumêrêpan dening golongan Jêpan. Wusana pakêmpalan wau kêwiyak, nama "Peiping Militairy Branc Association" dipun ayomi dening parentah Nanking. Pangagêng wadyabala Jêpan sampun ngudi bab punika, saha lajêng nyêpêng satunggiling warga pakêmpalan, sarêng dipun dhêdhês, ngakên bilih pakêmpalan wau satunggiling tindak babadan ingkang dipun namakakên C.C. Dene sadhiyanipun C.C. badhe mêjahi pangagêng-pangagêng wadyabala Jêpan tuwin para ambtenaar agêng Manchukuo ingkang mathuk dhatêng Jêpan. Jêpan lajêng nindakakên panyêrêg.
Dangu-dangu têtiyang wau lampahipun anglangkungi tembok anggênggêng ingkang wusananipun dumugi kitha ingkang risak kasêbut ngajêng. Wontên ing ngriku Nonah Portêr lajêng kabêkta lumêbêt ing griya ingkang sampun katingal risak sangêt, saha botên watawis dangu lajêng rinubung dening têtiyang atusan ingkang wujudipun anggêgilani, bangsaning têtiyang ingkang ambêkta piyambakipun. Antawisipun têtiyang ingkang sami ngrubung punika, wontên têtiyangipun èstri, ingkang wujudipun limrah botên patos
angènthèngakên kawontênanipun ingkang sakalangkung nalôngsa punika. Nanging pangajêng-ajêngipun wau, sakêdhap lajêng sirna, jalaran têtiyang èstri punika ing sêmu inggih botên anggadhahi wêlas sakadhik-kêdhika,sakêdhik-kêdhika. sanadyan ing kala punika botên tumut amisakit dhatêng piyambakipun.
Sasampunipun Nonah Jinê Portêr kangge têtingalanipun para têtiyang wau, saha ingkang andadosakên sênêng lan lêganing manahipun, lajêng kabêkta lumêbêt dhatêng satunggiling kamar pêtêng, tuwin dipun cawisi têtêdhan sawadhah lan toya pangombènipun. Salajêngipun nuntên katilar.
Salêbêtipun saminggu Nonah Jinê wontên ing ngriku, ingkang dipun sumêrêpi namung tiyang èstri kêkalih ingkang ambêktakakên têtêdhan tuwin pangombènipun. Saking sakêdhik kêkiyatanipun Nonah Jinê sagêd wangsul, botên dangu malih têmtu sampun pantês kangge kurban dhatêng sêsêmbahanipun têtiyang ngriku, inggih punika: dewaning latu. Rahayunipun Nonah Jinê botên mangrêtos babarpisan, bilih badanipun punika badhe kangge kurban.
Samangke amangsuli cariyosipun Tarsan. Sasampunipun amitulungi Nonah Jinê tuwin Kleton nalika badhe kamôngsa ing singabarong, sarana anamakakên cêmpulingipun, kanthi alon-alonan piyambakipun lajêng lumêbêt ing wana. Ing kala punika manahipun Tarsan, saupami tiyanga sakit makatên, kambuh malih. Têgêsipun, Tarsan punika sajatosipun kalihan Nonah Jinê trêsnanipun sampun malêbêt ing sanubarinipun. Lan nalika nilar Nonah Jinê, niyatipun sagêda lajêng supe babarpisan dhatêng katrêsnan ingkang tansah dipun kandhut wau, nanging mêksa angèl anggènipun badhe ngipatakên. Ing wusana jêbul malah lajêng nyumêrêpi lêlampahanipun ingkang adamêl anjarêming manahipun, amila raosing katrêsnanipun samangke kados ginugah wangsul malih.
Ing batos Tarsan rumaos bingah, dene sagêd nahan anggèning badhe nuruti hawanapsunipun. Inggih punika nalika piyambakipun badhe amrêjaya dhatêng Kleton ingkang ing wêkdal wau angrangkul dhatêng pawèstri ingkang dados têlênging manahipun. Mila nyata, tumrapipun Tarsan, awrat sangêt angampah wêwatêkaning sato galak ing wana, ingkang nyumêrêpi bilih anak bojonipun wontên ingkang angarubiru, sintêna kemawon têmtu inggih lajêng nêdya dipun pêjahi.
Sabab saking rumaosipun Tarsan, Nonah Jinê punika sampun kaanggêp dados gadhahanipun, môngka sumêrêp karangkul ing tiyang jalêr sanès. Miturut wèting wana, saha ingkang dipun lampahi ing sadangunipun, manawi wontên lêlampahan ingkang makatên punika, pangadilanipun namung warni satunggal, inggih punika: ingkang kaanggêp nêrak wèt, ukumipun kêdah namung dipun pêjahi. Tujunipun wêwatêkan sato galak wau, sanalika sagêd kêndhih dening dhasaring wêwatêkanipun kasatriyan, ingkang botên purun angukum tiyang ingkang dèrèng kasumêrêpan cêtha dosanipun, amila kala samantên lajêng sagêd anyandèkakên pikiranipun ingkang awon wau. Ngantos marambah-rambah anggèning Tarsan tansah sukur saha angalêmbana dhatêng awakipun piyambak, dene botên ngantos kalampahan nindakakên pandamêl kados sacaraning sato galak ing wana.
Sarêng piyambakipun mikir-mikir badhe wangsul dhatêng tanah Wasiri sanalika kirig-kirig, jalaran karaos jêlèh, amila niyatipun sampun ngantos kapêthukan kalihan manusa rumiyin. Cêkakipun Tarsan namung niyat badhe ngidêri wana kemawon, ngantos ingkang andadosakên runtaging manahipun sagêd lilih babarpisan. Botên beda kados kewan wana sanès-sanèsipun, manawi nuju nandhang kasusahan, kapengin gêsang utawi manggèn piyambakan. Makatên ugi Tarsan, pikajêngipun samangke inggih badhe gêsang tuwin manggèn piyambakan.
Ing dalunipun Tarsan tilêm wontên ing papan ingkang asring kangge pahargyan cara kêthèk agêng-agêng kados ingkang sampun kasêbut ing ngajêng. Ngantos pintên-pintên dintên laminipun anggèning dêdunung wontên ing ngriku, sarta manawi siyang dipun sambi pados têdha. Nalika sawêg angsal tigang dintên wontên ing ngriku, Tarsan enjing-enjing sampun kesah saking padununganipun enggal. Sawêg kemawon piyambakipun ngambah pasukêtan ing papan ingkang lêga, dumadakan saking kidul piyambakipun mirêng suwara ingkang sampun nate
bangkokan ingkang sawêg lumampah turut wana. Ngantos pindên-pintênpintên-pintên. mênit angggèning piyambakipun niling-nilingakên suwara wau, ing sêmu lampahing grombolanipun para kêthèk bangkokan punika, ingkang dipun tuju inggih papan pahargyanipun wau.
Tarsan lajêng ngadêg anjêjêr kalayan ngulèt amolahakên awakipun, kupingipun ingkang têngên tansah anilingakên suwara lampahing kêthèk bangkokan ingkang sami murugi mriku. Kalêrêsan ing kala punika, anginipun angidit nêmpuh piyambakipun, amila piyambakipun lajêng ngambêt, cêtha punika gandaning kêthèk.
Sarêng grombolaning kêthèk agêng-agêng wau sampun cakêt kalihan papan pahargyan, Tarsan enggal-enggal umpêtan ing wit-witan agêng ingkang sawatawis têbih saking papan ngriku, prêlu angêntosi dhatêng nglêmpakipun kêthèk-kêthèk wau, lan anggènipun Tarsan angêntosi botên dangu.
Saking sasêla-sêlanipun panging kêkajêngan ingkang andhap-andhap, kalêrês sangajênging papan pandhêlikanipun Tarsan, ujug-ujug katingal wontên rai kêbak wulu, mêdal. Mripatipun ingkang alit katingal bêngis, lajêng nitipriksa ing kiwa têngênipun papan ngriku, saha lajêng nolèh lapur dhatêng kêthèk-kêthèk sanès ingkang sami wontên ing wingkingipun. Saking papan pandhêlikanipun Tarsan mirêng têmbunging kêthèk anggènipun wicantên dhatêng kancanipun wau. Ingkang punika anêrangakên, bilih ing papan ngriku têntrêm botên wontên punapa-punapa.
Ing sakawit ingkang dhatêng rumiyin ing papan ingkang lêga wau, kêpalanipun, salajêngipun saking satunggal urut-urutan ngantos ngalêmpak wontên kêthèk kirang langkung satus. Antawisipun kêthèk samantên wau wontên sawatawis ingkang sampun sami dados bangkokan saha sawêg sêdhêng-sêdhêngipun, lan wontên satunggal kalih ingkang anggreyot nusu biyungipun.
Antawisipun kêthèk-kêthèk wau kathah ingkang taksih dipun wanuhi ing Tarsan. Grombolan kêthèk punika inggih tunggilipun kêthèk ingkang ambêkta saha angopèni Tarsan nalika taksih bayinipun, kêthèk-kêthèk ingkang sampun sami bangkokan punika, sawatawis inggih barakanipun Tarsan ing kala samantên, sarta ing kala
apa ora pangling karo aku, awit lumrahe tumraping kêthèk iku lalèn. Môngka anggonku lunga saka kene wis ana antarane rong taun, tumrape kêthèk, rong taun iku kêna diunèkake padha karo pirang-pirang atus taun.
Punapa ingkang dipun rêmbag dening para kêthèk wontên ing ngriku wau, Tarsan sagêd mangrêtos bilih wigatosipun badhe milih salah satugal kancanipun ingkang pantês kaangkat anggêntosi dados ratu, sabab ratunipun tiwas pêjah saking anggènipun dhawah.
Tarsan lajêng lumampah nurut pang ingkang mantêlung ngantos dumugi ing sapinggiring papan pahargyan supados lajêng kasumêrêpan dening para kêthèk bangkokan wau. Ingkang sumêrêp rumiyin piyambak, kêthèk èstri ingkang mripatipun tajêm sangêt, kanthi suwara ingkang saèmpêr kadosdene anjêgug, kêthèk èstri lajêng suka sumêrêp dhatêng kêthèk-kêthèk kancanipun. Kêthèk-kêthèk bangkokan sawatawis lajêng sami ngadêg anjêjêr ngawasakên kanthi sayêktosan dhatêng ingkang nêmbe
kowe aku padha isih cilik biyèn, kêrêp bae padha bêbarêngan ambeda singa barong sarana ambalangi nganggo pang-pang, krambil lan liya-liyane.
Kêthèk ingkang dipun wicantêni wau, mandhêg anyawang Tarsan ing sêmu cat emut, cat botên, nitik polatanipun, katingal gumun sangêt.
Tarsan lajêng anglajêngakên wicantênipun: Dene kowe Mardhor, apa kowe wis lali marang ratumu dhèk biyèn kae. Sawangên aku. Apa aku dudu Tarsan sing kotêpungi dhèk biyèn kae, ya grêma kang pêng-pêngan bangêt, prajurit kang tan ana sing ngalahake.
Kêthèk sadaya wau ing samangke lajêng sami amurugi Tarsan, nanging botên sami ngancam, namung badhe
Ingkang punika Tarsan lajêng anjlog dhatêng ing papan ngriku wontên ing têngah-têngahipun grombolaning para kêthèk ingkang wujudipun sami anggêgilani wau. Punapa malih Tarsan ing sakala punika wangsul kawreyanipun malih, santun sipat
manusa manawi mêntas pêpisahan ngantos sawatawis dangu, awit mênggahing sato kewan, cara ingkang makatên punika mila botên wontên. Amila sabagian agêng kêthèk-kêthèk wau katingal sami botên amigatosakên dhatêng Tarsan, saha inggih lajêng nindakakên padamêlanipun piyambak-piyambak, kadosdene Tarsan salami-laminipun wontên ing ngriku kemawon, sarta botên kesah ngantos kalih taun dangunipun wau.
Wontên kêthèk jalêr neneman kalih, ingkang sampun botên kèngêtan dhatêng Tarsan, lajêng amurugi saha angambus-ambus, malah ingkang satunggal mringisakên untunipun saha gêrêng-gêrêng sajak angancam. Pikajêngipun: sakala punika piyambakipun badhe ngajar Tarsan. Saupami ing wêkdal wau Tarsan lajêng ngawoni purun mundur bokmanawi kêthèk neneman wau sampun lêga manahipun. Nanging salajêngipun, bilih Tarsan kalampahan ngawoni, kêthèk-kêthèk sanèsipun ingkang sami nyumêrêpi, tamtu lajêng anganggêp, bilih drajating Tarsan punika wontên sangandhaping kêthèk neneman wau. Badhe kasambêtan.
Gambar idhup iku kêlumrahe maratani ngêndi-êndi, nganti bocah cilik bae wis ngrêti ngajak nonton gambar idhup.
Yèn bocah kang wis gêdhe, yèn mêntas nonton gambar idhup, banjur nirokake apa polahing gambar. Yèn bôngsa kêrêngan, wah kanggone nirokake nganti arêp nyampluk rewange linggihan.
Yèn ngèlingi ananing gambar idhup, nganti ngeram-eramake, dene bisa anggambar kang anèn-anèh, iba ragade.
Nanging sanadyan akèh waragade, sarèhne dadi kasênêngan umum, iya akèh olèh-olèhane dhuwit.
Kang kacêtha ing gambar, iku raja ing Sulu, tanah Aprikah, raja mau awit saka karêping juru gawe pilêm gambar idhup, arêp digambar lan dimainake ana ing gambar idhup, didadèkake pêpindhan lêlakoning wong kang misuwur.
Ing bab agoneanggone. nata ing Sulu kaparêng dadi tontonan mau, yèn tumrape ing jaman saiki wis ora anèh, awit wis akèh kang nglakoni.
Ora dupèh mangan, tumraping bocah cilik iya kudu diajar, saya tumraping bôngsa Eropah, bab mangan iku diprêdi têmênan, yèn anggone mangan ora bênêr, disrêngêni.
Sanadyan tumrape bôngsa Jawa iya mangkono, nanging cake rada beda, kajaba kang pancèn wis nelad cara Eropah.
Yèn tumraping bocah cilik, saya kang tinêmu ing pakampungan, bab nata manganing bocah iku rada angèl, awit tumrap wong tuwane adhakan duwe watak ngêmong marang bocah. Mula ing kalane bocah-bocah padha bêbarêngan mangan, adhakan banjur padha grêjêgan, jalarane warna-warna, dene kang adhakan, saka anggone nguwèhi lawuh ora padha. Malah trêkadhang banjur padha nangis.
Tumrape wong kang durung tau nunggoni bocah mangan, mêsthine durung duwe têpa, banjur ngarani pancèn bocah padha dhêmên nangis. Nanging kosokbaline tumrap wong kang duwe anak, iya bênêr sok mangkêl, nanging sauwise iya malah angguyu. Trêkadhang guyune mau saka ngèlingi dhèk cilik iya wis tau nglakoni kaya ngono, malah prakara tangis barang mau dianggêp lumrah.
Mungguh beda-bedaning rasa, iku tumraping wong tuwa, ana kang andulang anake nganti wis gêdhe, mung saka kêtlêtuh dhèk isih cilik, awit, jarene bocah cilik mangan dhewe iku ora dadi daging. Iku iya ana bênêre, jalaran saka kakèhên kang kècèr. Nanging ana bocah isih cilik wis pintêr mangan dhewe, iku saka diprêdi.
Dene tinêmune saiki, bocah iku bêcik diajar mangan dhewe.
Yèn kang tinêmu ing bôngsa luhur jaman dhèk biyèn, para putrane kang durung diwasa, têtêp isih kaya bocah cilik bae, apa-apa mung sarwa diladèni, nganti wis gêdhe isih didulang. Nanging cara mangkono mau tinêmune ing jaman dhèk biyèn, dadi kaluhuran.
Ana asu kêkancan karo kucing, bangêt rukune, saka rukune mau, yèn mangan nganti bêbarêngan tunggal ajang, ora tau pasulayan.
Sawiji dina kucing manak, mêtu papat. Barêng cêmèng mau wis rada gêdhe, padha dhêmên gojèg, biyunge nganti ora kobêr nganggur.
Sarèhne biyung kucing duwe mitra asu banjur kôndha: Kang asu, aku anjaluk tulung, anak-anakku bok padha koajar, bèn padha wêruh tata sathithik.
Wiwit iku cêmèng papat banjur padha diajar si asu, yèn dolan pating slêbar banjur digiring supaya nglumpuk. Mêngko yèn wis ngêlumpuk banjur ditunggoni. Nanging cêmèng papat iku ora tau nganggur, dhêmên padha gojèg jêgegesan, nanging asu malah ngêmori milu gojèg, mula cêmènge saya bungah.
Suwe-suwe si asu rumasa wêgah, awit anggone ngajak gojèg cêmèng papat mau saya nranyam, ana kang nubruk buntut, munggah ing gêgêr, napuki rai lan liya-liyane. Si asu barêng ngrasa risi banjur anggêrêng.
Cêmèng papat barêng digêrêngi asu banjur padha mlayu anggêndring, pating salêbar, dhewe-dhewe parane,
hla, ora gênah, ana bocah kathik dimungsuh, mungsuh bok ya wong tuwane iki. Kucing banjur nêmoni asu sarta banjur muni mangkene: Anakku kokapakake he, asu.
Asu: Nah, iki jênêng ora gênah, dene banjur pancêrêngan. Kowe kuwi jare nitipake bocah, barêng lagi disrêngêni sathithik bae komrinani, kapriye bisane dadi bêcik.
ing batos wêlas kalangkung / mung ing galih nuli mosik / yèn panjênêngane iku / dikira bangsaning dhêmit / dadi malah kapanujon //
kêna kanggo sarana mundhut pitulung / nuli angandika lirih / wis ta kaki kowe iku / aja nganggo wêda-wêdi / aku iki iya uwong //
uwong mau tumuli anjêlih sêru / inggih ratu alus ngriki / rak inggih botên duka: nun / kula botên niyat jail / o atur kula sayêktos //
sampun dangu kula mirêng wartosipun / kang ambaurêksa ngriki / sok ngatingal ambêbedhung / yèn ngantos pun sulayani / pamalêse numpês kelor //
sapunika kula namung amiturut / sadhawuh badhe nglampahi / sakala pangeran iku / tuwuh osik ing
ing saiki nya: uculana awakku / wong mau nuli nandangi / karo garunêngan maju / apa ta kiraku mêsthi / bôngsa jim konangan uwong //
yèn baguse wis ora maido aku / wong iya bangsaning êjim / môngsa kayaa bangsaku / manungsa ing donya iki / awake
sang pangeran ngandika asêmu guyu / iya paman ing saiki / awit saka pamundhutku / pèkên anak aku iki / wis môngsa bodhoa kono //
ing sakala malêngak Pawira Bundhu / banjur angguyu nyêkikik / wong dadi bapak lêlêmbut / bakal anuntuni sugih / lah inggih môngga kemawon //
môngga sampun kula dhèrèkakên kondur / marginipun urut ngriki / inggih kang limit pun ênut / sampun sampun lêrês inggih / sumôngga lajêng mangulon //
ing batine gumun Pak Pawira Bundhu / wong iya bangsane êjim / lakune anglêr lan alus / sajak mung sarwa kêdugi / ulate padhang mancorong //
saka jujul ing ati banjur jumêdhul / guritan kêndhangan iplik / sanadyan ucape kau / nanging mangrêti ing dhongdhing / mangkene gone
panglipur / wusana têkan ing Pakis / Badran cilik adoh lurung / omahe êmung siji thil / wêlit wis satêngah bobrok //
isih adoh Pawira wis cêluk-cêluk / nyai ana dhayoh iki / nanging êrêmna mripatmu / aja pisan-pisan wani / nyawang dudu bôngsa uwong //
kathahipun mung nêm bau / sabin gudêr namanya / dadose dadhongkèl sabin / yèn nanêmi datan puput ing sadina //
ana ing kuciwanira / panêmbahan tan darbèni / maesa ingkang kinarya / anggarap wau kang
wontên sade ing ngriki / maesa amung sapala / kinarya bêtah sêsabin / kalamun dika apti / ing ara-ara kang kidul / nika wontên maesa / gêng dhamplak nging
sarta crapang sungunipun / bok bisa urip mana / eman têmên lamun mati / panêmbahan nênuwun maring Hyang Suksma //
asalat kalih rêkangat / amêpêt dènnya nutupi / sakèh babahan sêsanga / supe wus kadya ngêmasi / ngêningkên tingal batin / maligi ing ciptanipun / datan liya maring Hyang / kang sipat rahman myang rakim / kang ngratoni kauripan ngalam donya //
tan liyan Allah Tangala / kang karya bumi lan langit / ingkang nora jaman makam / kang sipat langgêng tan gingsir / saking panuwun mami / muga tinurutan ingsun / inggih panuwun
gupuh / jênggèlèk kang maesa / jênggèrèng sarwi atangi / nulya ngadêg sampun gêsang kadya lama //
kawuwusa kang amulat / tiyang mayu pitu iji / muwus marang kancanira / wong ika kawasa yêkti / kêbo mati wus urip / ayo padha
gangsul gih kiyai / kawula nuwun aksama / anêmbah lan ngasih-asih / kawula datan uning / dhatêng ing sampeyan wau / panêmbahan ngandika / nora dadi ngapa yêkti / wus jamake wong padon mêgat wikalpa.
Pêthikan saking cariyosipun: Sèh Jangkung, inggih cariyos Kêbo Landhoh.
Cariyos kina ingkang anggancarakên lêlampahanipun panêmbahan ing dhusun Landhoh, ingkang kagungan kalangênan maesa lawung, wacucalipun kangge srananing kaprawiran.
BUL BANYU TAN ONO BANYU, UGOTAN ONO KROSO.
Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang Moho Suci.
Kulo nyuwun, kangge hanyirnak’ake tumindhak ingkang luput….
Radyapustaka amarêngi malêm Sabtu kaping 29 Sura Dal, 1871 utawi kaping 8 Marêt 1940 wontên ing kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 3. Panitya, Radèn Tumênggung Yasawidagda, 4. Panitya,
Panitya, Mistêr Radèn Mas Tumênggung Arya Kartadipura, 3. Panitya, Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga.
Kajawi punika Radèn Sutapa Adisaputra, pangarsaning panitya kasusastran.
Ha. Pangarsa aparing pambage wilujêng dhumatêng ingkang sami parêpatan.
Na. Ngêsahi notilên parêpatan pangrèh nalika kaping 1 Juli 1939 pangarsa paring uninga manawi prasasti panggihan saking dhusun Plêmbon sampun kakintunakên dhatêng Batawi, sarta sampun angsal katrangan mratelakakên namaning dhusun-dhusun. Ing mangke taksih kathah ingkang cocog kados ta: Singasari, sapanunggilanipun.
3. Bangsal patalon kasuwun sampun kaparêng lajêng dipun dandosi. Kantun niti barang-barang saking tèn ondêrwis kala pêkên dalu 200 taun.
Ca. Badhe sêsorahipun Prof. Dr. C. C. Berg benjing malêm Akad kaping 16 Marêt nuju rampungipun [rampungi...]
[...pun] sasamuwan tingalan Mangkunagaran.
Ra. Maos sêtat ingkang dipun sêdhahi salajêngipun pangrèh sami niti pariksa ngalamatipun.
Ka. Ngrancang badhe tumindaking sêsorah wau.
1. Jam 7 thèng pêpanggihan kabikak, pangarsa mêdhar pangandika purwakaning pêpanggihan.
3. Ngaso, nampèni ingkang badhe nêdha katrangan sasaminipun.
1. Rêca mas, Dhyanibuda Amitaba, panggihan saking dhukuh Tlangu o.d. Wanasari. D. Dlanggu Klathèn. Rêca punika sae sangêt, cakrik Barabudhur.
Bayalali. Punika bokmanawi rêcaning ratu sakalihan pramèswarinipun ingkang sami sampun seda tinutupan lingga wau pasêmon wangsulipun dhatêng Siwah.
Parêpatan pangrèh ing pahêman Radyapustaka, akalihan panitya kasusastran, marêngi malêm Salasa kaping 20 Mulud 1871 utawi kaping 29 April 1940.
a. Pangrèh, Pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Panitya, Mas Ngabèi
Panjênêngan dalêm pangarsa ambikak parêpatan kanthi paring pambage, dhawuh dhatêng panitya, supados tumuntên manah dhatêng usulipun Tuwan
II. Radèn Sutapa, usulipun Tuwan J. Kats ingkang kamanah lajêng kenging katindakakên punika, yasa kalawarti, namung sagêdipun tumindak prayogi kêdah wontên sèkrêtarisipun ingkang cakêp.
III. Mas Suteja, nitik kawontênanipun sêtèmêng, gadhah pangintên rêkaos widadanipun.
IV. Panjênêngan dalêm pangarsa, kalawarti punika sagêd nunut Pusaka Jawi, dados botên badhe ngêdalakên bôndha beya, namung emanipun sèkrêtaris punika (Dwijawiyatan) kagalih dèrèng deskundig mila kantun manah santunipun.
V. Radèn Sutapa, sarèhning ada punika badhe angsal panjurung, kêdah wontên ingkang bakoni, manawi kalawarti punika amung kanunutakên kemawon, kamanah taksih kirang agênging paedahipun.
VI. Panjênêngan dalêm pangarsa, nêtêpakên babadan punika kalastantunakên, sarta ngwontênakên voorcommissie ingkang manah ingkang badhe katindakakên sarta nata ingkang maedahi.
VII. Radèn Sutapa, grambyangan usul bab vacantie-Cursus.
Punika kajawi têmbung Jawi ugi mulangakên sêkar (têmbung)têmbang. ingkang mragadi Radyapustaka.
2. tumindakipun tal rad, kajawi manah lampah-lampahipun, warganipun kalih warni, priyantun sêpuh akalihan ingkang modhèrên.
Panyuwunipun sêsorahipun Prof. Dr. C.C. Berg supados kasiyarakên ing akathah.
VIII. Mas Suteja, ingkang sayogi kapundhutan biyantu, Mas Samud, insêpèktur Inl. Onderwijs ing Batawi. Wontên Club ingkang sagah ambiyantu, namung nyuwun tegen prestatie.
Buku-buku wêdalan volkslectuur punika wontên ingkang kaangge ing pamulangan kirang prayogi, punika prayogi dipun korèksi.
IX. Panjênêngan dalêm pangarsa, murih sagêd sumêbar ingkang kêdah kamanah dipun dandosi têtêmbunganipun punika kajawi pamulangan, ariwarti sarta kalawarti,
Waluya. Panjênêngan dalêm pangarsa anggalih botên cocog, akalihan Walandinipun sarta kawontênanipun, amargi zwakzinnig botên gadhah têgês mèh waluya, punika namaning sêsakit, ingkang sakit zin nipun, zwak.
Pinanggihing rêmbag namanipun kajawèkakên, wisma: sanaprabôngsa.
Nalika dintên malêm Kêmis tanggal kaping 10 wulan Ruwah taun Dal 1871, utawi kaping 12 Sèptèmbêr 1940, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh akalihan panitya kasusastran wontên ing kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Panitra, Radèn Mas Tumênggung Rônggawarsita, 3. Panitya,
1. Mudha pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryamijaya, 2. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 3. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
I. Pangarsa paring pambage wilujêng dhumatêng pangrèh.
II. Pangarsa paring uninga manawi nampèni sêrat dhawuhing nagari katitimangsan kaping 15 Juni 1940, ôngka 1720 D/II.suraos kadhawuhan anggalih pangrêksaning bôndha kagunan samôngsa wontên bêbaya. Awit saking punika pangarsa lajêng paring sêrat dhatêng Tuwan Mr. H. J. Spit pangarsa Bal genootschaap ing Batawi. Mundhut pamrayogi kadospundi sakecanipun, atur wangsulanipun.
Ha. Barang ingkang pangaos katitipakên ing Yapa I.
Na. Rêca sela sarta êncèh kapêndhêm.
Makatên punika inggih sampun prayogi, namung pamanahipun Mr. Dr. Brèg, manawi barang ingkang pangaos katitipakên ing Yapa I, punika nguwatosi, amargi manawi wontên bêbaya griya wau tamtu kangge lesan, mila badhe mundhut sêsêrêpan malih dhatêng Tuwan Spit dene barang sanès-sanèsipun badhe kailèkakên dhatêng Pêngging.
Mèstêr Radèn Mas Tumênggung Arya Kartadipura, matur barang ingkang gampil kabêkta prayogi kailèkakên dhatêng Pêngging nyarêngi kalihan barang kagungan dalêm ing karaton, dhawuh wangsulanipun pangarsa badhe karêmbag kalihan
Radyapustaka nampèni paturanipun Mas Sastrakaryana rêdhaktur mardika nyuwun dados warga, sarta mratelakakên Tuwan Hoogeveen pulisi killir ing Kartasura punika asring misungsung barang kina, sarta rêmên ngupados barang kina, namung dipun alang-alangi abdi dalêm pangrèh praja, mila supados anggampilakên lampah tuwan wau
kaparêngipun pangarsa, saha Mas Sastrakaryana prayogi katampèn.
IV. Pangarsa anggalih risaking basa Jawi, sarta paring uninga bilih sampun istiyar ngadêgakên panitya kasusastran,
Adêging panitya punika pangarsa rumaos angsal kanthi anggèning kagungan karsa ngusadani roganipun basa
Tanjungsari, dhusun Ngêsrêp o.d. Ngêmplak, Bayalali, kapundhut sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kagêm ing kantor rad dalêm, dene wujuding barang kados ing ngandhap punika,
1. Werocana, 2. Amitaba, 3. Aksobya, 4. Budha, 5.
pangarsa, 2. Mas Suteja, mudha pangarsa, 3. Radèn Ngabèi Andayadipraja, panitra, 4. Radèn Darmabrata, warga.
!. Pangarsa paring pambage wilujêng dhumatêng panitya kasusastran.
II. Pangarsa paring uninga palapuranipun panitya kasusastran, bab badhe adêgipun panitya, panitibasa, sampun katur
Ha, Para priyantun Mangkunagaran ingkang marsudi basa, sami mangayubagya badhe adêgipun panitya panitibasa, sarta badhe ambiyantu wêdalipun kalawarti.
Na. Pakêmpalan L.P.C. ugi badhe ambiyantu isinipun kalawati tumrap ing pamulangan.
Pangarsa dhawuh K.G.P.A.A. Mangkunagara ngungas panggalih ingkang ngajêngi padamêlan, saupami Dr.Gorvis kadospundi, aturipun Radèn Sutapa, manawi sèkrêtaris tal rad, punika Walandi botên nyuwawèni, amargi bakunipun ingkang dipun dandosi Radyapustaka punika basa padintênan, dados sanadyan Walandi punika sêsêrêpanipun langkung kathah tinimbang jawi, nanging botên sagêd anindakakên.
Pangarsa andangu dhatêng Radèn Sutapa Adisaputra, manawi
palapuran sampun katampèn ing kangjêng guprêmèn, lajêng punapa ingkang badhe katindakakên rumiyin, aturipun dèrèng sagêd ngaturakên rancangan.
Pangarsa ngandika, adêging panitya, panitibasa sampun ngantos pêthal kalihan Radyapustaka, amargi tuwuhing sêdya makatên wau saking Radyapustaka. Parêpatan mupakat
kangge waragad wêdaling kalawarti supados dipun wêwahi, usul punika katampèn, badhe kamanah malih.
Nalika malêm Jumuwah kaping 17 wulan Sura taun Be ôngka 1872 utawi kaping 13 Pèbruari 1941, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing
Inggih pangestunipun pak Budi, sedaya sami saras lan wilujeng
wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing
Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Bunali mulih.
‘necesito un médico’; dheweke ngomong cara Cina ‘ellos hablan chino’).
Saben uwong darbe hak tumrap hak lan kebebasan-kebebasan kang tinulis ing Pranyatan Umum iki tanpa pilih kasih, kabeh warata lan adil ing samubarang, kayata: beda bedaning ras, warnaning awak (walulang), beda-bedaning lanang lan wadon, basa, agama, politik lan panemu liyane, asal usul suku bangsa lan bebrayan, hak darbe, tatalair lan kalungguhan
sawijinging uwong, sanadyan saka negara mardika, laladan-laladan ing panguwasaning wali, jajahan utawa kang winengku ing kawasaning liyan.
Pranyatan Umum Ngenani Hak Hak Asasi (Umat) Manungsa
Yén ing kampungku ånå jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwané Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojoné Pak Marno sing dadi guru SD.
Malah Bu Ratmi, Bu Jamilah sing ngastå dadi guru waé ora tau diundang Guru. Undang-undangané ya mung Bu Ratmi, Bu Jamilah ngono waé. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakungé ugå ngastå dadi Guru, undang-undangané yå ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu Kasmi ngono waé.
Dadi yén ånå wong ngomong Bu Guru, sing dikarepké mesthi Bu Warsini iku. Amargå ing kampungku sing dadi guru dhisik dhéwé yå mung Pak Marno sing saiki wis
ingkang wonten wit-witan menika tansah nggadahi aran/jeneng kadosta : Maya Wit ...
Sex Perawan 2017 kentu perawan 2017 ngentu perawan 2017 perawan dientot 2017 perawan hot 2017 perawan kentu 2017 perawan ngesex 2017 tempek
Artikel Kecamatan kelas rintisan cukup pentingArtikel Kecamatan kelas rintisanArtikel
Bubur kacang ijo inggih punika salah satunggaling masakan Indonesia ingkang dipundamel saking kacang ijo lan dipunsukani toya, ron pandan saha gula jawa ingkang salajengipun dipungodhog ngantos umub lan kacangipun empuk.[1] Menawi sampun ugi saged dipun jangkepi mawi santen ingkang anggènipun masak dipuncampur ing salebeting kacang ijo. Bubur kacang ijo eco dipun dhahar ing wayah sonten utawi enjing nalika hawanipun taksih asrep. Bubur kacang ijo saged damel badan kita kros anget lan ugi dipun tambah malih kanthi kandungan gizi ingkang kawrat wonten ing kacang ijo ingkang saé kangge ningkataken daya tahan tubuh kita. Kejawi saking punika, bubur kacang ijo ugi saged damel wareg sinten kemawon ingkang dhahar, dados punika cocog dipun dhahar minangka dhaharan tambahan ing antawisipun jam dhahar siyang saha dalu. Cara kanggé damel bubur kacang ijo punika boten angèl. Kanthi ndhèrèk cara-cara ingkang sampun wonten kanggé damel bubur kacang ijo, panjenengan sampun saged damel bubur kanthi raos ingkang éco ugi boten badhe ngirangi nilai gizi ingkang kawrat wonten ing salebeting kacang ijo piyambak.
Bahan-bahanipun[besut | besut sumber]
Bahan-bahan ingkang dipun ginakaken kanggé damel bubur kacang ijo ing antawisipun inggih kados mekaten:[2]
Caranipun damel[besut | besut sumber]
Kacang ijo sak derengipun kedah dipun kum rumiyin dangunipun kirang langkung 6 jam supados saged mekrok rumiyin.
Menawi sampun kacang ijo dipun kumbah rumiyin ngantos resik lajeng dipun sisihaken.
Nggodhog toya kanthi dipun sukani sarem saha panili bubuk, dipun tengga ngantos umub.
Gendhis pasir dipun lebetaken kanthi dipun sukani malih sarem saha ron pandan lajeng dipun tengga ngantos umub ugi.
Bubur kacang ijo sampun samekta dipun sajekaken kanthi nyukani santen ingkang sampun dipun godhog kala wau ing sanginggilipun bubur kacang ijo ingkang sampun mateng. Supados tetep eco dipun dhahar ing wekdal dangu, saenipun menawi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 31 Januari 2017.
CREAM SARI NEW PACK ORIGINAL 1000
beegvideoz.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.beegvideoz.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Wonten ing agama Buddha dipunajaraken bilih buddha minangka sawijining gelar, saèngga Buddha sanès nedahaken dhateng Buddha Sakyamuni kémawon. Buddha ingkang badhé rawuh sasampuning Buddha Sakyamuni inggih punika Buddha Maitreya ingkang sakmenika taksih kagungan gelar minangka bodhisattva (calon Buddha).[1]
Maitreya papan dunungipun wonten ing surga Tusita, ingkang minangka papan dunungipun kanggé para bodhisatva sadèrèngipun dugi tingkat ke-buddha-an. Buddha Sakyamuni ugi dumunung wonten ing mriki sadèrèngipun miyos minangka Siddharta Gautama ing donya.[2]
Maitreya wonten ing literatur[besut | besut sumber]
Buddha Gautama sanès minangka Buddha ingkang kapisanan ing masa-donya punika (masa-donya utawi kalpa; satunggal kalpa dangunipun kirang langkung 4.320.000.000 taun). Buddha-Buddha sadèrèngipun inggih Buddha Kakusandha, Buddha Konagamana, Buddha Kassapa, Buddha ingkang badhé rawuh inggih punika Buddha Mettaya (Maitreya). Wonten ing Cakkavatti-Sihanada Sutta, Sutta ke-26 saking Digha Nikaya dipuntedahaken bilih:
"Nalika semanten kutha ingkang sakmeniak minangka Varanasi badhé dados sawijining ibu kutha ingkang nama Ketumati, kiyat lan makmur, dipunpadati déning rakyat lan sami kecekapan. Wonten ing Jambudvipa badhé wonten 84.000 kutha ingkang dipunpimpin déning Ketumati minangka ibu kutha. Lan nalika wekdla punika tiyang badhé kagungan yuswa gesang sadangunipun 84.000 taun, wonten ing kutha Ketumati badhé bangkit satunggaling Raja ingkang nama Sankha, satunggaling Cakkavati (Raja Donya), satunggaling raja ingkang saé, penakluk sekawan penjuru. Lan nalika tiyang-tiyang kagungan pangajab gesang dumugi yuswa 84.000 taun punika medal ing donya satunggaling tiyang Ingkang Kaberkahan, Arahat, Sammasambuddha ingkang nama Metteya"
"O, Arya Sariputra! Nalika Buddha énggal kasebut dipunmiyosaken ing donya Jambudvipa. Situasi lan kahanan donya Jambudvipa punika langkiung saé tinimbang wekdal punika! Toya laut radi susut lan daratan samsaya tambah. Diameter permukaan laut saking sekawan lautan badhé sami nyusut kinten-kinten 3000 yojana, Bumi Jambudvipa wonten ing wiyar 10.000 yojana persegi, persis kaca ingkang kadamel saking permata lazuardi lan permukaan buminipun mekaten rata lan resik"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maitreya&oldid=1106165"	Kategori: BuddhismeBodhisatwaTokoh
ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.25, 1 Novèmber 2016.
Ing. Civil Acústica	Ing. Civil Electrónica	Ing. Civil Industrial	Ing. Civil en Informática	Ing. Civil en Obras Civiles	Ing.
Kabeh ki mung perkoro sopo sing nganggo. Bahasa inggrise
Sugeng rawuh wonten website Forum Online Lare Temanggung, papan punika kagem
cepet laku : le, ben dituku carane sing ditawani sing wadon, ojo meneng bae tapi di thukne sing
kenangan. Dasar jiwa pemberdaya yang kumatan, mau pulang saja Pak Sukhedi masih ninggal pesen sama anake bakul wedang : ojo lali dieling – eling pesenku, sholat, do’a disit sakdurunge mangkat, suk yen aku mrene karo anak bojoku tak goleti maning kowe. Yen nganti ga payu tak borong kabeh daganganmu…
Imam juga ikut – ikut nambahi : iyo ojo lali sholat…
KI AGENG SUWIIN TROWULAN– PASURUAN– 082302103075
wulangan, wursita, wewarah, wedharan, duga prayoga, wewaler, dan
Penilaian Kesehatan Bank: Good Corporate Governance
Ditulis Oleh	Prihantoro → Kawulo puniko kalebet golongan "kacung kampret", dadosipun ingkang dalem corat-coret puniko namung sekedar uneg-uneg lan harapan saking kawulo alit
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo”.
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa.
Karédhok iku panganan khas laladan Jawa Kulon.[1] Panganan iki unik awit kabèh janganan kang digawé isih seger.[1] Janganan kang digawé karédhok ora dimasak dhisik saéngga ngandhut gizi lan serat kang akèh.[1] Kang mbédakaké karédhok karo lotèk ya iku karedhok janganané mentah yèn lotèk digodhog dhisik.[2] Kang mbédakaké karédhok karo salad ya iku yèn karédhok diwuwuri sambel kacang déné salad nganggo saus mayonès.[2] Karédhok kalebu panganan kang séhat awit ora ngandhut pengawét, ora kadalu warsa, lan ora ngandhut zat-zat kang marakaké kanker.[3]
Sambel[besut | besut sumber]
Sambel karedhok digawé saka kacang brol kang diocéki lan digoréng.[4] Bumbu-bumbu kanggo nggawé sambel ya iku lombok rawit, lombok abang kriting, asem, ketéla rambat kang digodhog.[4] Bumbu-bumbu iki banjur diuleg ing cowèk lan dicampur bumbu kacang brol, yèn wis alus banjur diwènèhi banyu putih lan dicampur nganti rata.[4]
Janganan[besut | besut sumber]
Janganan kang digawé karédhok ya iku kacang lanjaran kang isih enom, godhong kol, godhong ketéla pohung kang wis digodhog, timun, kecambah utawa taugé dikethok-kethok lan dicampur.[5] Janganan iki banjur diwènèhi bumbu kacang.[5] Karédhok uga biyasa diwènèhi tambahan krupuk.[5] Karédhok uga bisa digawé saka bahan leunca.[5] Karédhok kang digawé saka leunca diarani karedhok leunca.[5]
^ a b c (id)inforesep.com(dipunundhuh tanggal 31 Mei 2011)
^ a b (id)kompasiana.com(dipunundhuh tanggal 31 Mei 2011)
^ (id)matakita.net(dipunundhu tanggal 31 Mei 2011)
^ a b c (id)tempointeraktif.com(dipunundhuh tanggal 31 Mei 2011)
^ a b c d e (id)kitabmasakan.com(dipunundhuh tanggal 31 Mei 2011)
Karédhok&oldid=1101282"	Kategori: PangananJanganan	Menu navigasi
EnglishEsperantoBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 22 Oktober 2016.
melu maju kaya kuen mbok mas suhar?wong aku anu ora ngerti politik
wis kepilih ya mbuh…..contone ya sing wis2 tulin akeh.dadi bibging gole garep milih….nek ora milih jerene haram.terus kepriwen?
Mar 20, 2009 @ 05:24:00	Kula NuwunAku
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
nginggil punika sêsawangan ing sacêlakipun pasiraman ing hulu sunge Iani, Sumatra Kilèn.
Manawi tiyangipun dèrèng kraos sakit utawi taksih badhe budi, pamuntiripun gulu sarta panênêtipun kuping kêdah dipun sorani.
Manawi dipun suduk peso saking ngiringan kiwa tangan ingkang nyêpêng peso kacêpênga ngangge tangan têngên sarta ing ngajêng (
dipun cêpêng ngangge tangan têngên, tanganipun dipun êsuk supados sampun ngantos sagêd dipun angkat mangajêng, sêsarêngan tangan kiwa dipun robolakên têrus anyêpêng sikut saking lêbêt, tangan ingkang dipun cêpêng lajêng dipun tênêtakên sêsarêngan sukunipun piyambak ingkang kiwa kajangkahna wontên sangajênging [sa...]
[...ngajênging] mêngsah kaangkaha supados kados ingkang katingal ing gambar ing ngandhap punika.
sakiyatipun. SarèhnaSarèhne. tiyang wau botên sagêd ambêkan, ingkang limrah tanganipun lajêng botên sagêd nyongkol, sanajan sagêda kenging dipun tangkis ngangge tangan kiwa. Manawi ingkang nêkak wau andhawah suku dipun pancal, panyêpênging gulu botên ewah, tiyang punika tamtu sagêd putung gulunipun.
Kadosdene ing ngêlmi silat, ugi ngèlmi yuyutsu, pangantêmipun gadhah cara piyambak, sarta antêman wau sak sagêd-sagêd dipun dhawahakên ing saranduning badan ingkang gevoelig, supados manawi pangantêmipun rosa mêngsah sagêd kalêngêr utawi pêjah. Nanging ing ngriki botên prêlu kula aturakên, amargi ing ngèlmi yuyutsu antêman punika awis-awis dipun angge. Ingkang limrah namung badhe anyêpêng mêngsah, prêlu anamakakên greep utawi ambanting. Tiyang ingkang kenging kacêpêng adatipun namung kantun naros, punapa kapingin dhawah malumah punapa mangkurêb.
Mèh sadaya greep manawi dipun tamakakên kanthi sora sagêd adamêl tugêling ros-rosan utawi aniwasi. Pramila manawi sinau namakakên greep kêdah botên kenging grusa-grusu.
Kadosdene ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, sadaya wados-wadosing yuyutsu punika namung sakêdhik ingkang dipun sumêrêpi dening sanès bôngsa Jêpun, pramila sadaya ingkang kula aturakên ing nginggil punika kenging kaupamèkakên barang mirah kemawon. Ewadene manawi dipun sinau saèstu, punika ugi sampun lumayan kangge jagi salira. [sa...]
[...lira.] Sadaya pratikêl ingkang kasêbut ing nginggil punika kenging kawolak-walik kiwa têngênipun manut sakajêngipun ingkang nanjakakên.
Sanajan antêman utawi bantingan cara yuyutsu punika sagêd adamêl tiwasipun mêngsah, ewadene bôngsa Jêpan gadhah kasagêdan kangge mitulungi tiyang ingkang kalêngêr utawi botên sagêd ambêkan jalaran dipun antêm utawi dipun banting. Kasagêdan punika ing têmbung Jêpan dipun wastani Katsu. Ing ngriki kula botên badhe nyariyosakên kadospundi pratikêlipun ananjakakên katsu wau, amargi kula piyambak dèrèng nate nulungi tiyang kalêngêr, dados dèrèng sagêd mastani lêrês lan botênipun, mila kula manah kirang prêlu kacariyosakên ing ngriki.
Tiyang sinau yuyutsu punika supados sagêd sampurna kêdah sinau kawruh saranduning badan, prêlunipun mangrêtos athik-athiking badaning manungsa.
Cara yuyutsu manawi mêngsahipun dhawah kêdah têrus dipun gêlut, prêlu badhe ananjakakên klem. Manawi klem sampun tumama kantun ngêntosi kajêngipun ingkang nyêpêng, punapa mêngsah badhe kadamêl sakit, punapa namung badhe dipun pêjahi akalipun, prakawis punika namung kangge manawi mêngsah sasampunipun dipun banting taksih badhe tangi utawi sanès-sanèsipun, nanging limrahipun manawi mêngsah punika botên ngrêtos yuyutsu utawi badanipun botên kiyat, dipun banting kemawon sampun tamtu botên sagêd tangi. Manawi klem punika dipun tanjakakên kanthi
klem sagêd adamêl tiwas. Mila manawi sinau klem punika botên kenging grusa-grusu. Manawi sinau nanjakakên klem kalihan kônca, salah satunggal ingkang kenging klem manawi sampun kraos sakit, prayogi nyukani tôndha, upami nablèk saliranipun ingkang nyêpêng, wondene ingkang nyêpêng manawi sampun dipun tablèk, kêdah ngêculakên cêpênganipun.
Ing ngriki kula badhe mangsuli malih prakawis andhawah. Andhawah punika paedahipun agêng, botên ngêmungakên kangge main yuyutsu kemawon, nanging ugi sagêd mitulungi sawanci-wanci manawi dhawah. Kula sampun anyipati piyambak tiyang dhawah kajungkêl wontên kalèn ingkang lêbêtipun wontên kalih mètêr tur dhasaripun jubin, sagêd wilujêng jalaran saking kasagêdanipun andhawah. Tiyang wau namung babak sakêdhik ingkang botên mutawatosi. Manawi botên sagêd andhawah apês-apêsipun malêbêt griya sakit, manawi botên kalêrêsan sagêd putung gulunipun utawi kontag utêkipun (hersenschudding).
Manawi sinau andhawah prayogi dipun wiwiti wontên ing panggenan ingkang êmpuk, upami kasur utawi pawêdhèn. Manawi sampun mangrêtos saèstu pratikêlipun, kawiwitana andhawah wontên ing siti utawi jubin. Sadèrèngipun sagêd saèstu, poma-poma sampun andhawah wontên ing jubin, punika mutawatosi sangêt, kula nyipati wontên tiyang kasêsa wantun sinau andhawah [andha...]
[...wah] wontên ing jubin, cêthitipun kenging jubin lajêng botên sagêd lumampah ngantos saminggu. Ewadene manawi sampun sagêd saèstu sarta salira sampun kulina, sanajan dhawah wontên ing jubin botên kraos sakit.
Ingkang kula cariyosakên ing nginggil punika namung sawatawis saking 300 akal (trucs) yuyutsu kados ingkang kasêbut ing ngajêng, sarta botên sapintêna saenipun, jêr kula sanès tiyang ingkang mumpuni dhatêng kagunan punika. Manut cariyosipun guru ingkang kasêbut ing ngajêng, tiyang badhe sagêd yuyutsu saèstu, botên cêkap sinau sataun kalih taun, nanging dasanan taun.
Prakawis yuyutsu punika kula jugag samantên kemawon, sanès dintên kula nyariyosakên prakawis
amôncawarni / sêkar miwah wohira / yèku witing kawruh / ingkang kêdah kinawruhan / myang binudi dening
tumrap wanita jalu / yèku kawruh basa upami / tuwin panggulawênthah / reka anênandur / babad tuwin
pakabaranipun / jroning praja lan sanès nagri / kanthi gambar sanyata / cêkak aosipun / sadaya
sinangkan sing wisma / sasat ngawruhi sanggyane / ing don ingkang ngalangut / kang kacêtha sajroning tulis / kadi ta ananira / rêdi kang anjêblug / Tamansari ing Ngayogya / pakêmpalaning para wanita Jawi / miwah kaanan liyan //
dhumawahing papan ingkang têbih / kongsi praptèng jajahan Eropah / kathah winot ing
Kajawèn / pinilih ingkang prêlu / mrih amot ing papan nyêkapi / kawontênan mangkana / nyata saenipun / prandene ing sêdyanira / apan maksih binudi mrih dadya bêcik / tuhu langkung utama //
sunduk lawan andharannya nguni / dyan rêdhaktur nèng Kajawèn enggal / nomêr juga warsa nêmbe / sèwu lan sangang atus / tigang dasa satunggal nênggih / têtêping rêginira / mrih karênan
prayogi / dèn êwrata anèng jroning taman / punika gung pigunane / wit dadya têlêngipun / sagung rêmbag tumrap sakalir /
dening para wajib / amanggalih mamrih saeninira / wontêning taman Kajawèn / sukur lamun wus cundhuk / lan wijining sêdya utami / kang sinimpên wus lama / nèng têlênging kalbu /§ [Asmaradana]¶mangkya aturing rêdhaksi / dahat ing panuwunira / mring katranganing sadhèrèk / sadaya ingkang kawêdhar / nocogi sining taman / panjrahing sêkar malêtuk / tuhu wèh gônda rum ngambar //
sadhèrèk darapon ngêwrat / rêmbaging polêksrat mangke / yêktine langkung utami [utama] / nanging kuciwanira / ing taman ngriki tan cukup / papan wus kêbak sadaya //¶dadya kapêksa tan bangkit / mituruti ing panêdha / mugi ywa rêngat galihe / dipun agung pangapura / samantên
Sisih punika gambaripun pêkên enggal ing Pasar Minggu, Mèstêr Kornèlis. Ingkang sampun kabikak nalika dintên Sabtu tanggal kaping 17 wulan punika. Kapetang waragad saha panumbasing siti wontên f 49418.-
Cêkakanipun Kawruh Bêksa Tayub (Gagragan Enggal)
Bêksa tayub punika wontên warni kathah, upaminipun bêksa tayub kasatriyan, lan sanès-sanèsipun, gumantung inggil sarta andhaping drajatipun ingkang kadhawahan sampur sarta ingkang larih. (Têmbung larih punika têgêsipun angladosi, dados tiyang ambêksa nglarihi punika têgêsipun angladosi ingkang kadhawahan sampur). Ingkang nuju kêdhawahan sampur punika kêdah angaosi ingkang sami larih, kaping kalihipun kêdah angaosi ingkang gadhah griya. Wondene ingkang larih ugi kêdah angaosi ingkang nuju kêdhawahan sampur sarta ingkang gadhah griya. Cêkakipun tiyang ambêksa wontên ing tarub punika botên kenging sakajêng-kajêngipun piyambak kemawon, kêdah mawi tatan ingkang sae sarta ngurmati dhatêng para tamu sanès-sanèsipun ingkang wontên ing pandhapi ngriku.
Mênggah tiyang ingkang kêdhawahan sampur punika bêksanipun sakajêngipun piyambak. Liripun kenging mamèrakên kasagêdanipun ambêksa, nanging kêdah mawi tatanan kados ingkang kasbut ing nginggil, sarta kêdah ngêmong dhatêng ingkang sami nglarihi.
Ing nginggil punika gambaripun bêksa ngibing cara Sundha.
Tiyang larih punika limrahipun rakit kalih-kalih, mawi gêlas lan kêndhi. (Nglarihi ambêksa piyambak punika kêtingalipun dêksura, kajawi manawi ingkang nuju kêdhawahan sampur punika langkung andhap drajatipun utawi langkung ênèm katimbang ingkang larih, tur sapunika kenging kawastanan sampun botên anjaman), tiyang larih punika sasagêd-sagêd amêthukakên lampahipun ingkang kêdhawahan sampur. Sasampunipun
unjukan, wusana ingkang saprangkat mundur. Rakitan sanèsipun taksih lajêng ambêksa, ingkang kêdhawahan sampur kêdah ngladosi satunggal-satunggaling rakitan wau ngantos ingkang pungkasan piyambak.
Cakipun bêksa tayub limrah kados ngandhap punika:
Cak sapisan tanjak têngên ukêl asta têngên (dipun kintên-kintên wontên sangajênging timang)… (1)
panggenanipun marasêpuh, punika wiwitipun ambêksa wontên ing kontêning pandhapi (atêgês ngurmati dhatêng marasêpuh). Gêndhingipun ingkang limrah: Êla-êla.
Yèn têmantèn ambêksa wontên ing panggenanipun piyambak, wiwitipun wontên sangajêngipun kontêning griya. Gandhèngipun ingkang ngadat: boyong (awit limrahipun tiyang Jawi mantèn panggih punika wontên ing panggenanipun ingkang èstri, salajêngipun bibar sapêkên kapundhut dhatêng panggenanipun pangantèn jalêr).
Bab gêndhing ing bêksa tayub. Tiyang tayuban punika manawi mundhut gêndhing, kajawi kaparênging panggalih, ugi kêdah ngèngêti lênggahing laras gathukipun kalihan wanci.
Jam 8 dumugi jam 12 slendro, pathêt nêm utawi pelog pathêt gangsal.
wontên ing laras pelog pathêt gangsal utawi slendro pathêt nêm punika gêndhingipun awis ingkang prênès ingkang prayogi tumraping bêksa bêksa tayub, mila lajêng ingkang dhawah enjing kenging dipun walik, cêthanipun sontên jam 8 dumugi jam 12 kenging ngangge gêndhing slendro pathêt manyura utawi pelog manyura sarta barang.
Ingkang dipun wastani bêksa merong wontên ing bêksa tayub punika, ambêksa yèn gêndhingipun dèrèng manggih iramanipun dados kêndhangan ciblon (gêndhingipun kawastanan sawêg merong).§ Kajawèn ngêwrat karangan ing nginggil punika, botên jalaran saking anggènipun ngrujuki dhatêng wontênipun bêksa tayub punika, nanging namung badhe anjangkêpakên kawruh, ingkang
maos kados botên kêkilapan, mênggahing têtêdhan nama jênang nanas, kados kemawon ugi sampun sami ngraosakên dhahar. Awit jênang nanas punika padatanipun, kangge nyamikan abên ngunjuk wedang, trêkadhang jênang nanas punika asring kangge isèn-isèn roti bolu, nanging roti bolu ingkang ngangge isèn-isèn jênang nanas, kalêbêt roti bolu ingkang adèn, lan ugi asring kangge isèn-isèn dhêdhaharan sanèsipun, ingkang kalêbêt bôngsa adèn.
Wondene ingkang badhe kula andharakên ing udyana Kajawèn ngriki, inggih punika pandamêlipun jênang nanas. Ewasamantên manawi panjênênganipun kangmas rêdhaktur, marêngakên ngêwrat ing papaning Kajawèn ngriki. Bokbilih wontên paedahipun, kangge mêwahi sêsêrêpan para sadhèrèk ingkang lêngganan Kajawèn, ingkang kirang mangrêtos. Mênggah têrangipun pandamêlipun, kados ing ngandhap punika:
Panjênêngan ingkang krêsa badhe nyobi, mundhuta nanas gangsal iji, lajêng kaoncèkana sadaya, sasampunipun kaoncekan sadaya, kairis-irisa, sakintên agêngipun irisan wau. Prêlunipun manawi dipun parud, sagêd anggampilakên panyêpêngipun. Sapunika nanas oncekan wau lajêng kaparud sadaya, ingkang kangge marud, inggih punika parud ingkang kangge marud klapa, sukur manawi wontên parud ingkang ragi agêng, supados gampil. Bilih sampun dados parudan sadaya, parudan wau lajêng kapêrêsa, ingkang ngantos apuh ical toyanipun. Pêrêsan parudan nanas wau, kawadhahana samukawis wadhah sapantêsipun. Sapunika abênipun: mundhuta klapa kalih, klapa punika dipun pêndhêt santênipun, gêndhis pasir kalih katos, lan galêpung kêtos sakatos.
Lah, sapunika manawi sampun cumawis sadaya, kantun pangolahipun. Cawisa wajan waos, manawi botên wontên wajan waos, kenging wajan siti. Sasampunipun gêndhis lan santên kacampur nuntên kagodhog ing wajan wau rumiyin, manawi sampun ragi kênthêl (mata ula), parudan nanas wau lajêng kacêmplungakên. Kaudhaka ingkang ragi dangu, nuntên glêpungan kêtos punika, lajêng kacampurakên lan kaudhaka sakênthêlipun (kêsêt), manawi sampun katingal kêsêt, lajêng dipun êntas, punika sampun nama jênang nanas. Wontên malih anjênang nanas ingkang beda kalihan punika, inggih punika namung nanas lan gêndhis kemawon, punika botên sagêd akas (kêsêt), sapunika wadhahipun, ingkang kangge mêntas saking wajan. Mundhuta nampan kajêng, yèn botên wontên nampan kajêng, kenging wadhah sanèsipun, ingkang kenging kangge ngêlèr, utawi anggaringakên, [angga...]
[...ringakên,] sakintên ing ngriku botên murugakên ngumis (ngêdalakên toya). Sasampunipun kawadhahan, kaêlèra sakintên ragi gêmpi, lajêng kairis-iris, punapa badhe dipun buntêli kadosdene sêle pisang, punapa badhe kadamêl isèn sêtoplès, kiyat kasimpên ragi dangu, ngantos wulanan. Punika pratikêlipun, manawi sampun kairis-iris, iris-irisan jênang wau lajêng dipun êpe, pangêpenipun kintên-kintên manawi sampun kêring (garing), nanging garingipun sampun ngantos kados sela, lajêng dipun êntas. Lah, punika manawi sampun kados makatên, kiyat kasimpên ngantos wulanan. Kenging kangge tambêl bêtah, sawanci-wanci bilih wontên sanak sadhèrèk dhatêng, punika kenging kangge abên-abên wedang. Punapa malih dhong kang putra nyuwun arta kangge jajan, dipun lintoni punika.
Namung cêkap samantên andharan kula bab jênang nanas. Bilih wontên sadhèrèk krêsa paring sêsêrêpan pandamêlipun jênang nanas, kula nyuwun mugi wêdharna ing udyana ngriki. Awit mênggah sêsêrêpan kula wau, bokbilih kirang lêrêsipun. Botên namung saking panyuwun kula, para sadhèrèk sadaya, ingkang sami maos isining Kajawèn, ngêgungna ing samodra pangaksamanipun. Awit saking kiranging têtêmbungan, saha ukaranipun.
Ing sarèhning wêkdal punika nyarêngi wulan Siyam, salajêngipun sabên Kajawèn mêdal, badhe ngêwrat pratelan dhaharan minôngka kangge pacitan buka. Red.
Garèng: Truk, Truk, anggone rêmbugan prakara lagi dina Saptu kae, padha dilèrèni dhisik, saikine aku kêpengin rêmbugan karo kowe prakara sing prêlu têmênan, sing wêktu kiyi lagi dadi ucap-ucapane sabên irung. Yaiku: anane priyayi-priyayi sing padha dipilih dadi lid
dipilih kuwi mung ana sêpuluh glintir, sing pitu kok jêbul para priyayi saka golongan pangrèh praja.
Petruk: Wiyah, kok kaya etung-etunganing tike kathik nganggo glintir barang. Ora, Kang Garèng, kowe pitakon mungguhing panêmuku para priyayi pangrèh praja padha lênggah ing polêksrad. Kuwi ing bab apane. Apa ing bab kapintêrane, rumasaku kaya-kaya iya wis cukup thik nganggo bangêt, awit apês-apêse para priyayi sing kêpilih dadi lid polêksrad iki iya mêksa wêton pamulangan plêdhingsêkul. Apa ing bab balanjane, ing sarèhning sing wis kêpilih kuwi cilik-cilike apangkat patih, têmtune iya adoh yèn sok nindakake kaya kowe aku kae, yaiku: ikêt siji dilêbokake ing gadhèn kabèh. Apa ing bab kaprawirane, kira-kiraku iya mokal yèn nganti kalakon kaya kowe aku: mudhun saka dhokar, disênèni ing kusir, sabab pambayarane kurang.
Garèng: Hara, kok banjur sing-sing ngono, sing diomong.
kapriye, priyayi pangrèh praja lênggah ana ing polêksrad kuwi, apa bakal migunani tumrap
ta, priyayi pangrèh praja kang lênggah ana ing rad-rad, sing pancèn katon pamore têmênan, têgêse: ora ngêmungake bisa nyandhak apa sing dirêmbug ana ing kono bae, nanging nèk prêlu uga
durung katut, bisane mung anjèrèng kacu anggawa brêkat.
Garèng: We, hla, gênahe Petruk kiyi ngrewangi. Yah, iya ora adil, nèk banjur ewang-ewangan mêngkono, dumèhane wis tau nyambut gawe nyang
priyayi pangrèh praja. Kowe kudu kôndha sing adil, aja nganggo pilih sih ngono. Mara, nèk mawas kapintêrane bae, tumraping priyayi pangrèh praja kuwi unggul-unggule rak mung wêton bêstirsêkul. Balik liyane golongan pangrèh praja, rak bisa milih sing jêmpul-jêmpul, kaya ta bangsaning: insinyur, dhoktêr, mèstêr lan sapêpadhane, dadi bisa milih para kang wêton saka pamulangan luhur. Hara, mungguhing kapintêrane, priyayi pangrèh praja yèn dipadhakake karo bangsaning singir, dhoktêr utawa mèstêr mau, apa iya ora nyamut-nyamut bangêt.
Petruk: Kang Garèng, aku iya ngandêl, yèn kapintêrane priyayi pangrèh praja umume kalah karo insinyur, apamanèh ing bab ... gawe omah, krêtêk, lan sapadhane. Priyayi pangrèh praja iya kalah kapintêrane, nèk dipadhakake karo dhoktêr, luwih-luwih ing bab ... nênambani wong krowak, wong lara panas, watuk, mêngi lan sapiturute. Mêngkono uga priyayi pangrèh
ing bab ... artikêl sêmene, sêtatsêblad taun sêmana, cêkakane ing kawruh-kawruh sing gêgayutan karo ngilmu kukum. Nanging mungguhing kawruh liya-liyane, apa iya kalah, hla kuwi durung kinar, sèh. Kaya ta: kaanane ing desa, mangsaning tandur, ngurus prakara, anggolèki maling, ambagi banyu, prakara lanrèntê, lan isih akèh manèh tunggale. Malah kira-kiraku para insinyur, dhoktêr, mèstêr mau, iya mêksa kalah upama dièksamên karo para priyayi pangrèh praja ing bab ... milih sêlir, main cêki, bakaran, sêlikuran ...
Garèng: Wis, wis, kok banjur ora karuwan mêngkono sing diomong. Ana
ngomong mangkono mau, mung arêp ambuktèkake, yèn wong dadi priyayi ing pangrèh praja kuwi kudu jêmbar kawruhe, dhuwur sêsurupane, lan cukup kapintêrane.
Garèng: Aku pancèn iya ngandêl, Truk,
yèn priyayi pangrèh praja kuwi kudu jêmbar kawruhe, dhuwur sêsurupane, sarta
pagaweane mau, sing banjur tansah kajèn kèringan: nèk nang gone wong duwe gawe mêsthi nang ngisor talang, sanadyan nyumbange ora sapiraa, mêksa olèh papan sing kapenak dhewe, dhaharan sing nomêr wahid, nèk kabênêr tayuban, iya olèh sampur dhisik dhewe, lo kuwi sok anjalari priyayi pangrèh praja banjur kagungan watak arêp ngukuhi adat cara kuna, têgêse: nèk ana wong sowan, sing didangu dhisik dudu wonge, nanging ... pangkate, malah kadhangkala sing diopèni jêbul ... sandhale. Anggone nyawang bawahe, ora kok anggone mêmpêng panyambutgawene, nanging anggone ... nang dalêm, nang dalêm, lan
Petruk: Kang Garèng, omongmu kang mangkono kuwi, sanyatane kêna yèn banjur diaranana: pangina utawa panacad. Awit sabênêre, lakuning jaman kuwi ora mung ngênani nyang wong sing kaya kowe aku bae, nanging sanadyan wong sing uripe nyang donya wis kêpenak êmbahning kêpenak, iya mêksa diambah dening lakuning jaman mau. Buktine: pakumpulan meja bundêr kae, sing angrêmbug bab panuwunane para kawula ing tanah Indhu supaya olèha kamardikan, lo, kuwi sapa sing nyana, yèn para raja-raja Indhu, sing ana ing donya kene wis ora beda karo ana ing suwarga, têgêse: ana ing donya kene wis bisa tinurutan apa karêpe, ewadene pêpuntone pikirane kok iya padha bae karo kawulane. Hara, kiyi rak wis têrang bangêt ta, yèn dayaning jaman kuwi ora mung nyang wong siji loro bae, nanging mratah. Nanging ing bab kiyi padha dilèrèni dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Ing Kajawèn nomêr 4 kaca 55, ing bab bantingan wêtêng (maagworp) wontên ungêl-ungêlanipun: suku kiwa kapanjatna ing wêtêng ragi mangandhap, lajêng andhawah, punika lêpat. Lêrêsipun: suku têngên kapancatna ing wêtêng ragi mangandhap, lajêng
warga rad kawula saha warga P.E.B. Tuwan Dr. E.J. Burger, kontrolir pangrèh praja klas satunggal ing Bêtawi saha kandhidhat,
Ingkang katêtêpakên kapilih inggih punika: Tuwan H.H. Kan, tuwan tanah Tuwan Yo Heng Kam, kaptin bôngsa TiongHoa saha gêdheputirdhê
Miturut wara-waranipun dhirèktur pinansiên, wiwit tanggal 1 Pèbruari ngajêng punika prabeyanipun sègêl padagangan saèstu kaindhakakên sèkêt pêrsèn, inggih punika sabên satus rupiyah saking sadasa sèn kaindhakakên dados gangsal wêlas sèn.
kaparêngakên lèrèh saking kalênggahanipun kanthi kapatêdhan panarimah, dene ingkang kawisudha dados gêgêntosipun inggih punika Tuwan C. Hartogh, suwau ajung insêpèktur saha binêbahan padamêlan, insêpèktur ing pangajaran wau.
Pambantu B.N. ing Surabaya mirêng kabar bilih Tuwan Sudarya, sèkrêtaris pangrèh agêng Budi Utama ing Surakarta wêkdal samangke andamêl propagandhah wontên ing Jawi Wetan. Ing Surabaya manawi sampun cêkap cacahipun ingkang malêbêt dados warga lajêng badhe dipun wontênakên pang piyambak, dintên Ngahad ing Pasuruan saha ing Prabalingga badhe dipun wontênakên parêpatan propagandhah. Awit saking panyuwunipun propagandhis wau pang Malang ugi badhe andamêl propagandhah miturut Indonesia Raja, organipun para sêtudhèn bôngsa pribumi ing Bêtawi, panyuwunipun Tuwan Mr. Dr. Suripta supados katampi dados warga Budi Utama pang Bêtawi katampik, jalaran Tuwan Suripta wau kala wontên ing nagari Walandi dados panuntunipun Nederlandsch-Indonesisch Verbond, ingkang ancasipun botên salaras kalihan dhêdhasaripun Budi Utama.
Kala malêm Sênen ingkang kapêngkêr wanci jam satêngah sanga langkung gangsal mênit ing Batawi wontên lindhu, dangunipun sawatawis sêkon. Miturut pambantu B. N. lindhu wau ing Sukabumi ugi kraos. Miturut katranganipun, Observatorium têlêngipun lindhu wau têbihipun 170 k.m. ing sisih kiduli kilèn, dados
umum manggèn ing pandhapa pangulon ing Ngayogya, dipun pangarsani Tuwan Haji Brahim, miturut palapuranipun taunan, andhèling wau sampun gadhah griya lare yatim kalih, griya tiyang miskin satunggal, poliklinik kalih: ing Imagiri saha ing Kuthagêdhe saha satunggal malih ing kitha Ngayogya. Salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr cacahipun lare yatim ingkang kapupu ing griya lare yatim wontên 75. Griya lare yatim ingkang kangge lare èstri isi lare tigang dasanan.
Saking Dhen Hah Aneta martosakên bilih Paduka Tuwan Welter, Pisê Presidhèn Rad Indhia, wiwit tanggal 4 Marêt ngajêng punika kaparêngakên lèrèh saking kalênggahanipun kanthi
Nipa, kala tanggal 19 wulan punika ing Balige sampun dipun wontênakên parêpatan dening pakêmpalan Kristên Batak kalih wêlas, dipun jênêngi kirang langkung tiyang sèsu. Parêpatan wau dipun tuntun dening pangrèh agêng Radja-Bond, dene ingkang mêdhar sabda inggih punika Tuwan Sumuru saha Tuwan Siahaan, up rêdhaktur Bendera Kita. Wasana lajêng ngawontênakên mosi, badhe nyuwun dhatêng parentah supados angangkat salah satunggiling kandhidhatipun dados warga rad kawula. Ingkang dipun kandhidhatakên inggih punika Tuwan Sinambelah, Tuwan Dr. Naigolan, Tuwan Lodhêwik, Tuwan Sihèmbing saha Tuwan Maradhên.
Awit saking kathahipun jawah lèpèn Wampu ing Dhèli sampun bêna, tanggul-tanggulipun ing kalih wêlas panggenan sami jêbol, anuwuhakên karisakan ing kabudidayan-kabudidayan sata. Ing Aèksigeon ugi katrajang bêna. Tanggul ing Tarutung jêbol, margi ng ngriku panjangipun 200 metêr larut. Miturut pawartos saking Padhang, margi sêpur ing sacêlakipun Solok panjangipun 20 metêr
sami risak, awit saking dhawuhipun pangrèh praja dhusun-dhusun ing sisih nginggil saha dhusun Paluk sami kasuwungan.
Kanthi tuntunanipun Tuwan Makmur Lubis ing Minahasah sampun dipun wontênakên pedhêrasi pakêmpalan-pakêmpalan ingkang adhêdhasar Islam, kanamakakên Perserikatan Moeslim Minahasa. Ancasipun inggih punika anyêkapi kabêtahanipun kaum Islam ing ngrika, upaminipun ngadêgakên mêsjid, pamulangan, pondhokan sapanunggilanipun.
Salêbêtipun taun 1930, candu ingkang kasade ing Jawi Kilèn wontên 86.000 tail. Salêbêtipun taun 1929 wontên 90.540 tail. Mlorodipun panyadean candu wau kajawi jalaran saking malèsèting môngsa ugi saking propagandhanipun bôngsa Tionghwa kaum ênèm ingkang ngajêngakên sirnanipun candu.
Kawisudha dados amtênar adwinisètrasiadminisêtrasi. ing kantor padamêlan ing Bêtawi F.J. Domela Nieuwenhuis, suwau sampun amakili nindakakên padamêlan wau.
ing Singgapur sampun sumadhiya mêsin mabur pangêbom tiga badhe pangkat dhatêng Burmah.
Nanking, 18 Januari (Aneta-Reuter). Ing propinsi Sènsi kaambah ing pacêklik saha hawa asrêp, anuwuhakên pêpêjah pintên-pintên. Makatên mênggah katranganipun, amtênar ingkang kautus dening parentah nitipriksa kawontênanipun pacêklik ing laladan wau, sawangsulipun dhatêng Nanking. Ing pintên-pintên dhistrik têtiyangipun sami nêdha rumput saha têtuwuhan sanèsipun, kori-korining griya tuwin sapanunggilanipun sami kadamêl urub-urub, jalaran asrêpipun sangêt. Môngka botên wontên kajêng utawi sanèsipun kangge damêl latu. Kawontênanipun ing Sènsi kilèn mêmêlas sangêt.
Nanking, 20 Januari (Aneta-Reuter). Warga parentah ingkang sampun nitipriksa dhatêng Sènsi amartosakên bilih salêbêtipun môngsa ingkang kantun piyambak ing propinsi Sènsi wontên tiyang 400.000 ingkang kasade saha kadadosakên rencang tumbasan. Taun ingkang kapêngkêr sabên tiyang satunggal dening Yen Hsi Shan saha Feng Yu Hsiang dipun kengingakên paos 5 dholar. Angsal-angsalanipun wau kangge waragad anggenipun ngraman mêngsah parentah ingkang botên wontên kawusananipun. Salêbêtipun kalih taun punika ing laladan wau cacahipun tiyang ingkang tiwas jalaran saking kalirên saha botên angsal toya wontên 2 yuta. Samangke dhusun-dhusun ingkang suwau gêmah aripah maèwu-èwu sami suwung dipun tilar.
XI. Lumêbêtipun agami Buda wontên ing Selon.
sêkar pucung candhaking carita ngayun / wau ta sang nata / ing Langka kang wus kawarni / Prabu Pandhu abaya sampun pêputra //
miyos jalu suwarnanira abagus / nging amung satunggal / tan wontên
nging sang prabu sajroning jumênêng ratu / datanpa titikan / kang pantês winarnèng tulis / marma amung pinugut caritanira //
tan cinatur rêroncèning madêg ratu / Prabu Mutasiwah / apêputra kakung putri / kalih wêlas kêkalih ingkang wanodya //
kang winuwus salaminipun sang prabu / jumênêng narendra / kathah kaelokan prapti / barang kuna kang sami wujud sêsotya //
cêkakipun rajabrana kang wus dangu / kapêndhêm ing kisma / prasami katingal malih / kathah ingkang pinanggih dhatêng kawula //
nulya katur ing ngarsanipun sang prabu / karya rênaning tyas / sumarambah ing wadya lit / marma mangke samya mangajab wusana //
tuwuhipun sasmita kang anèh wau / de sagung ngalamat / ing sêmu wèh lakon bêcik / lan kabêgjan ingkang badhe kalaksanan //
tan cinatur rêrasan wahananipun / ngalamating praja / ing ngriki dipun sêlani / nyaritakkên kautamaning narendra //
kang satuhu Sang Aprabu Tisa wau / narendra ing Langka / ingkang rumuhun pribadi / amiwiti angrasuk agama Buda //
nging pinugut sinêlan caritanipun / Sang Prabu Asoka / ing Indhu puraning aji / gih punika ingkang bêkta gama Buda //
mlêbêtipun dhatêng ing Selon praja gung / ya ta kawarnaa / duk jênênge sri bupati / Prabu Tisa wontên ing nagari Langka //
tanah Indhu wontên narendra linuhung / kaloka ing jagad / akarana sri bupati / sawijining narendra dibya sumbaga //
ajêjuluk Prabu Asoka pinunjul / kathah para nata / ing
yèn dinulu ing pundi-pundi asamun / kathah karisakan / kasangsaranirèng janmi / upamanya wontên biyung kaicalan //
anakipun tur ta sami jalu-jalu / jalaran sirnèng prang / ing sawênèh wontên malih / satunggiling rôndha kang tansah udrasa //
sênggruk-sênggruk nangisi ing lakinipun / kang pêjah jalaran / ugi saking dènnya jurit / wontên malih rarywalit
rubuh rusak tan kalap saglugut / dadya kauningan / mring Prabu Asoka mangkin / yèn ing pundi-pundi samya kêkirangan //
gung dahuru kasangsaran tumpuk undhung / saparan katingal / kamlaratan lan pacêklik / pra kawula samya kêkurangan pangan //
asmanipun / saking dènnya karya / rusaking kawula alit / datan rêna panggalihipun sang nata //
gya tinutup jalaran kumêdahipun / mrih kalokèng jana / kaluhuraning nrêpati / Sang Aprabu Asoka kongsi kalepyan //
yèn wadya gung / sawêg samya wayang-
kalbu wus ngartika sang aprabu / yèn traping sampeka / tan cukup mung dèn jalari / anglêlipur rêntênging manah kawula //
nanging kudu ngêgungkên iktiyaripun / kang tumanduk marang / tyasing wadya sanagari / mrih sadaya tan eling marang lêlakyan //
Nuwun, rama, sayêktosipun anggèn kula badhe matur dhumatêng rama punika sampun dangu, inggih punika, wiwit Taman Bocah mêdal sapindhah, ananging sarèhning kula punika namung murid pamulangan ôngka kalih, wah malih sawêg pangkat 4, dados ajrih, mangke gèk dipun wangsulakên, mangke gèk namung dipun gêgujêng, mangke gèk anu ... Têmbung mangke gèk anu punika andadosakên wurunging sêdya kula wau. Rumiyin kula sampun badhe matur rama Sêbul, sêrat sampun kula lêbêtakên ing amplop, dados kantun nèmplèki prangko lan anglêbêtakên ing bis kemawon, ananging gagasan mêngko gèk digêguyu wau mêdal malih, andadosakên ajrih kula, têrus kula dhatêng pawon, sêrat botên kula lêbêtakên ing bis, nanging mlêbêt ing ... anglo.
Sêdya kula badhe matur rama punika, lajêng kula takèkakên dhatêng kakang kula. Kakang criyos yèn rama Sêbul malah dhangan sangêt yèn wontên lare badhe pitakèn utawi nyaosi panjurung. Sakpunika kula lajêng nekad badhe nyuwun priksa dhatêng rama, punapa kaparêng, kula badhe tumut-tumut angaturakên panjurung ing sabên Sabtu ing Taman Bocah ngriki, ing bab lêlucon, batangan, lan sanès-sanèsipun. Malah-malah yèn kaparêng ing sabên karangan badhe kula caosi gambar-gambaripun. Punapa ing Taman Bocah ngriki kintên-kintên sagêd ngêwrat jurungan gambar-gambar. Yèn kaparêng, kadhang-kadhang inggih badhe kula caosi batangan kangge adhi-adhi kula sadaya ingkang awujud gambar thok, kados gambar tiyang angèn bèbèk ingkang kecalan bèbèk satunggal ing Kajawèn rumiyin.
Sampun, rama, dumugi samantên rumiyin.§ Kandhane kakangmu pancèn iya bênêr, aku ora ngêmungake bungah bae, nanging malah bungih, yèn ana bocah gêlêm awèh panjurung utawa gêlêm pitakon apa-apa, mung bae pitakone iya aja sing anèh-anèh, mêngko gèk ana sing pitakon: sop ayam karo sop kodhok aliyas swike kuwi enak êndi, utawa: babon karo êndhog kuwi nange dunya dhisik êndi, wah, hla, nèk ditakoni sing anèh-anèh kaya ngono kuwi, cara jêlumpête aku nrima jimbit. Wis, wis, mara wêtokna kêpenakanamu dongèng-dongènging sing lucu-lucu utawa liya-liyane, cikbèn kônca-kancamu padha sênêng atine, sukur bage kowe gêlêm ngojok-ojoki mitra-mitramu supaya matur wong tuwa-tuwane padhaa langganan Kajawèn, mendah kaya apa bungahku.¶Pakmu Sêbul.
Barêng Samsu wus olèh dêgan ijo nuli bali. Turut dalan atine sênêng jalaran isih gêli, kawêruhan ing desa: têka ana-ana bae. Samsu nuli mikir manèh: hah ... desa apa, ta, jênênge iku. Mau aku ngarani desa Budhêgan, sêbab uwonge padha budhêg, lah saiki ana wonge bodho, apike iya dijênêngake desa Bodhean. Wah, kok mathuk.
Barêng têkan ing ngomah dêgan nuli diwènèhake marang êmbokne. Barêng wus lèrèn ngombe wedang barang, nuli dolan mênyang ing omahe Darusman, yaiku mitrane Si Samsu wau. Darusman pinuju ana ing omah lagi anggarap garapan saka ing sêkolahan. Samsu nyêdhaki karo bisik-bisik: Rus ... Rus ... ayo dolan ...
Darus: ... Lah iki garapane isih sathekruk
Samsu: Wiyah, nèk aku iya êmoh: disêtrap, nèk disêtrup iya gêlêm.
Darus: Arêp dolanan apa, ta.
Samsu: Lah, sabêne kae dolanan apa. Apa bal-balan, apa gampar, apa jilumpêt, apa uri-uri, soyang-soyang, simil wong. Sêkarêpmu wis, aku nurut kowe bae, anggêr kowe gêlêm.
Darus: Wiyah, iku rak dolanan bayi. Nèk aku kok sênêng omong-omongan bae,
padhange ngudubilah, wis mèh kaya rina. Bocah-bocah wus padha ngumpul ana ing latare Darusman. Samsu uga ana ing kono. Barêng wus digêlari klasa nuli padha wiwit ngumpul jagongan. Samsu ngadêg nyat sarta banjur calathu: E, kancaku kabèh, ana Darusman, Ramêli, Jasman, Dasuki, Amat Dahuri, Kodri lan Yusnan ... kabèh bae, ya, ing sarèhning iki malêm dina apik, bêcike padha lek-lekan, karbèn olèh wahyu kang a ... pik kae. Minôngka cêgahing êlèk padha dongeng-dongengan [dongeng-...]
[...dongengan] bae utawa cangkriman. Urut saka siji. Saiki aku sing andhisiki. Yaiku arêp andongèng aliyas ngojahake lêlakonku kabèh, wiwit nini-nini nganti kaki-kaki.
Bocah-bocah nuli padha angguyu kêpingkêl-pingkêl, gêr.
Sêtop. Aja padha angguyu lan dirungokake sing tênan, aja ngantuk, lo.
Kodri: Su, andongènga Pakne Tengong bae, Su. Apik kae, aku sênêng, apa Si Jênthu.
Samsu: Ya, aku ngono nurut bae, anggêr kabèh padha mupakat.
Samsu: Wis tak andongèngake Pakne Tengong bae.
Ana sawijine uwong, sênêng bangêt marang Gathutkaca. Saking dhêmêne dhèwèke nganti kêpêksa tuku wayang lulang, yaiku Gathutkaca, duwèke mas lurah ing desa kono. Ing sarèhning amung tuku siji, dadi larang rêgane. Nanging marga saka dhêmêne bangêt marang Si Gathutkaca iya dilakoni adol sapine siji, kanggo anggêntèni wayang mau.
Pakne Tengong bangêt bungahe dene kalêksanan duwe wayang mau. Sabên
ora pisah karo anake, yaiku Gathutkaca lulang mau. Dadi kêna diparibasakake kaya mimi karo mintuna. Nanging barêng saya suwe iya kêpêksa kudu pisah, jalaran Pakne Tengong nuli duwe bojo. Ing sarèhning Gathutkaca mau saikine ijèn, pakne Si Tengong wêlas, mulane nuli ditari: Ênggèr, ênggèr, anakku Si Gathutkaca: ing sarèhning sira saiki wus gêdhe, bakal arêp ingsun lêbokake ing intêrnat padhalangan, yaiku ing panggonane Mas Cêrma dhalang wetan kono, ing kono sira bakal kumpul karo kanca-kancanira akèh. Lan bakal diwulang, sêprèkên, yaiku gunêman. Utawa gimnastik, anjogèd, boksên lan sapanunggalane.
Ora liwat mung pamujiningsun bae, ênggèr, muga-muga sira bisaa dadi wong sing pêng-pêngan.
Wayang nuli digawa mênyang omahe dhalang Cêrma lan dipasrahake, supaya diopèni kang bêcik. Samôngsa-môngsa arêp ditiliki. Sawise nuli bali, lan ora lali isih ninggali dhuwit marang ki dhalang, calathune: Môngga kang, niki lo, arta sêringgit kangge anak kula pun
warna-warna, sarta ngabarake, kêpriye kaanane Si Gathot iku, luwih manèh manawa ki dhalang mêntas kanggo, wah iku pakne Si Tengong mêsthi banjur gupruk anggone nêrang-nêrangake. Manawa dicritani Si Gathot bisa mênangake bala Kurawa sapirang-pirang, pakne Si Tengong bungah bangêt, sarta nuli awèh bêbungah marang dhalang. Mêngkono iku kalakon nganti pirang-pirang sasi.
Arêp disambung. Dadiyana, Magêrsari.
Ana bocah têlu padha lêlungguhan, sing siji aran Suwignya. Sijine Sabar lan sijine manèh Mulya.
lan Mulya mangsuli barêng: Iya, kêpriye.
Suwignya banjur lunga, baline anggawa roti karo mangkok. Roti mau sawise ditumpangake meja, banjur ditumpangi mangkok.
Suwignya: Cangkrimanku iki rada ora lumrah, nanging yèn
anèh bangêt iki, mokal yèn wong bisa anjupuk roti kang ditutupi, tanpa nganggo ambukak tutupe.
Mulya: Ora, nya. Cangkriman kok rada nganèh-anèhi mangkono, aku kok ora mudhêng. Lan aku isih durung têrang
Suwignya: Iya, pancèn nyata. Anggêre kowe ora nitèni têmbungku, môngsa bisaa nglakoni, kowe. Rungokna ya, tak balènane: Mul. Kowe kêna mangan roti iki, nanging ora kêna kobukak tutupe.
Sabar lan Mulya tansah padha pandêng-pinandêng, sadhela mandêng mangkok kang kumurêb. Sadhela mandêng marang Si Suwignya. Nganti watara sajam, mêksa durung nêmu reka. Sabar banjur cêlathu: Êmbuh, êmbuh, Wig, aku wis judhêg. Wis trima aku, cik ora mangan roti, êlah. Mangkono ugi Si Mulya.
Suwignya: Mau mula aku rak wis tutur, ta. Cangkriman iki kanggo ngasah pikir, mula iya ora bakal enggal-enggal dak tuduhake, nanging malah tak wènèhi inah sadina sesuk kanggo mikir. Dene yèn wus tita, ora bisa kêtêmu, aku bakal nuduhake. Nanging: poma, lo, sesuk sore kowe sakarone kudu têka mrene, ora kêna yèn mung salah siji bae.
Sabar lan Mulya mangsuli: Iya. Bocah loro mau nuli padha mulih, lan tansah anggagas-gagas, kêpriye rekane ênggone arêp nglakoni cangkriman mau.
Coba, bocah-bocah, padha milua mikir. Nanging sing ngati-ati,
Jimawal 1861, 28 Januari 1931, Taun VI
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Bêtawi Sèntrêm
Ing Nginggil punika gambar sêsawangan ing sacêlakipun kantor pos, kantor têlêpun, saha ing sisih kiwa piyambak kantor asistèn residhèn.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja, Ind. Arts ing Kudus
Sêsakit watunên ing kanthonganing rêmpêlu (galblaas).
Sadèrèngipun kula nêrangakên bab sêsakit punika kula sadaya kêdah nyumêrêpi rumiyin kawontênaning wêtêng têngên, nginggil jèjèr kalihan wadhuk, lan tumèmpèl iga ngajêng têngên, wontên jêroan, namanipun ati (lever), ing ngandhap lever sisih kiwa gandhèng kalihan ati wontên plêmbungan, manawi isi malêmbung, agêngipun sami kalihan jambu mede ingkang alit, inggih punika galblaas wau.
Ati wau ingkang saras ngêdalakên toya gal warni jêne sêpuh sêmu ijêm, gal ing lêbêt ati wontên pipanipun lêmbat-lêmbat anjog ing
saking galblaas nurut pipa anjog ing usus alus, ing ngriku gal sagêd andayani ajuring têtêdhan ingkang wontên ing usus wau. Cêkakipun galblaas punika panggenan kêmpalipun gal, cara Jawinipun ingkang dipun wastani: pêru, utawi rêmpêlu.
Jalaran sêbab-sêbab ingkang tiyang dèrèng sagêd nyumêrêpi, gal wontên ing lêbêt ati utawi ing galblaas sagêd dados kênthêl, lan sagêd dados watu (galsteen) utawi manawi lêmbat-lêmbat kadosdene pasir (galgruis) dene kathah kêdhikipun botên mêsthi.
Sêsakit punika asli saking turunan, jalaran ewahing jêroan ing lêbêt wêtêng. Adat ingkang nurunakên sêsakit punika, trêkadhang saking waris jalêr, utawi saking èstri, kajawi sakit watunên, asring gadhah sêsakit niersteenziekte, sêni manis, kêlêmon lan sapanunggilanipun.
Ing jaman rumiyin para dhoktêr gadhah pangintên utawi pamanggih bokmanawi jalaranipun sakit ing ati utawi ing galblaas ingkang andayani dhatêng gal lajêng sagêd dados kênthêl utawi dados watu wau. Pamanggih ingkang makatên punika kalintu, awit wujudipun mayit-mayit, ingkang suwau gadhah sêsakit watunên ing ati utawi ing galblaas, kabikak botên ewah utawi botên pinanggih wontên sêsakitipun ing ati utawi ing galblaas.
Tiyang bôngsa Eropah adat kathah ingkang kataman sêsakit punika tinimbang tiyang Asiah (Jêpan, Tionghwa, Indhonesiah) jalaran tiyang bôngsa Eropah kulina nêdha daging kathah, tiyang Asiah racak-racak kathah ingkang nêdha sêkul lan janganan, ingkang nêdha daging botên sapintêna. Ingkang kathah katrajang sêsakit punika tiyang èstri.
Ingkang kataman sêsakit punika manawi pinuju kumat, ing sisih têngên ulu ati utawi sisih têngên cakêt wadhuk, ing ngandhap iga kraos sakit, jalaran watu anggêpok ing lêbêt galblaas utawi [u...]
[...tawi] watu ing lêbêt pipa ingkang anjog ing usus alus, watu wau ingkang langkung agêng saya anggêpok utawi nyrèmpèt, kluwung pipa ngindhakakên kraos sakit, kraos sakit makatên wau limrahipun dadakan, botên katawis sadèrèngipun, botên ngêlu botên mumêt dhatêng sirah, botên ênêg, ujug-ujug lajêng kraos sakit nyogok-nyogok ing sisih têngên cakêt wadhuk, utawi ulu ati wau, jalaran saking nênêdha ingkang botên cocog ing wadhuk, nênêdha têtêdhan ingkang pêdhês, utawi sanèsipun, makatên ugi yèn badan kangge nyambutdamêl rêkaos, kenging sêsakit nular, sabukan utawi kêndhitan ingkang kêkêncêngên, sêsakit watu sagêd kumat.
Limrahipun sêsakit wau sagêd kumat 4 a 5 jam, sabibaripun nêdha ingkang kêladuk kathahipun, botên mawang punapa ingkang katêdha wau, trêkadhang botên wontên sabab ingkang anjalari kumatipun sêsakit wau, ujug-ujug kraos sakit nyogok-nyogok, ingkang sangêt punika ing ati, utawi ing wadhuk kraos sakit nyogok dumugi ing gêgêr, pundhak, lan bau têngên, ing wêtêng, lan trêkadhang ing dhadha (hartstreek).
Manawi kumat, ingkang sakit nuntak-nuntak, badanipun bêntèr andhrodhog, sêsêg ing
ènthèng, panggêng kemawon. Manawi kapriksa dipun grayang ing panggenan ing ulu ati sisih têngên ing ngandhap iga, ingkang sakit kraos sakit, langkung malih manawi galblaas isi kathah watunipun, utawi galblaas sampun dados atos, punika kagrayang katawis mrongkol atos.
Trêkadhang sasampunipun mêndha utawi kèndêl nyogok-nyogokipun, ingkang sakit katingal jêne (geelzucht), ingkang makatên punika jalaran saking galblaas kathah isinipun watu lajêng ngalang-alangi wêdalipun gal dhatêng usus, utawi samôngsa pipa galblaas ingkang anjog ing usus kabunton ing watu, ananging ingkang asring makatên wau botên mêsthi, jalaran saking wontênipun watu ing galblaas kemawon, awit ing usus alus utawi ing wadhuk, ingkang ngêdalakên umbêl (slijm) inggih sagêd nukulakên warni kados sêsakit kuning punika, jalaran bolongan pipa galblaas ingkang anjog dhatêng usus kabunton umbêl wau ngantos gal botên sagêd mêdal.
Sêsakit watunên ing galblaas punika adat watunipun kèndêl wontên ing galblaas ngriku, trêkadhang watu wau pinanggih ing sêsukêripun ingkang sakit.
Manawi galblaas kabunton botên sagêd ngêdalakên gal, tiyang ingkang sakit kuning wau sêsukêripun katingal pêthak, dene yèn watu sampun sagêd mêdal utawi katut dening sêsukêr, sêsukêripun katingal kuning, awit gal wau dayanipun sagêd damêl kuning dhatêng warninipun sêsukêr.
Manawi watu wau agêngipun sakêmiri utawi langkung, sagêdipun mêdal anjog ing usus kêdah ambêdhah utawi ambutulakên galblaas lan usus [usu...]
[...s] alus, tandhanipun lajêng ngêdalakên êrah, trêkadhang watu ingkang alit, sagêd katut utahipun ingkang sakit, punika jalaranipun watu ingkang sampun anjog wontên ing usus, lajêng lumêbêt ing wadhuk, dados samôngsa ingkang sakit nuntak-nuntak, watu sagêd katut mêdal sarêng utah-utahan.
Sêsakit watunên ing galblaas awis ingkang niwasi, nanging sêsakit punika kumatipun sagêd rambah-rambah lan kraosipun
tanggal 17 Januari ingkang kapêngkêr, ing Batawi sampun dipun wontênakên pambikakan griya pamondhokan tumrap lare-lare èstri bôngsa Tionghwa, manggèn ing Sêtrèswèksêtrat (Salembah). Tamu golongan bôngsa Tionghwa ingkang dhatêng kathah. Ingkang mêdhar sabda inggih punika Nonah Thung, Nonah Tan saha Dr. Kwa. Griya pamondhokan wau sampun dipun adêgakên kanthi pitulunganipun têtiyang Tionghwa. Ing salebêtipun
katêtêpakên botên kirang saking 50 rupiyah saha botên langkung saking 80 rupiyah ing dalêm sawulan. Samangke wontên panggenan kangge lare gangsal wêlas. Kangge sawatawis môngsa ingkang
tanggal 18 Januari ingkang kapêngkêr, ing gang têngahing Bêtawi sampun dipun adêgakên griya pamondhokan tumrap lare-lare èstri bôngsa pribumi. Nyonyah Harjana, pangarsanipun komite ngadêgakên griya pamondhokan wau, anêrangakên bilih ancasipun griya pamondhokan kasêbut nginggil botên namung kangge pondhokan kemawon, nanging ugi kangge papan panggulawênthah. Lare-lare èstri ingkang sami mondhok ing ngriku badhe dipun gêgulang dhatêng kabaresan, punapadene badhe dipun prêdi supados ing benjing sagêd anglajêngakên padamêlanipun P.P.I.I. ingkang minôngka ibunipun tanah Indhonesiah.
Satêlasing sorahipun Nyonyah Harjana, kirang langkung wontên utusan gangsal wêlas sami suka wilujêng dhatêng adêgipun griya pamondhokan wau saha wontên ingkang andamêl wawasan bab griya pamondhokan tuwin panggulawênthah lare èstri.
Salêbêtipun wêkdal kangge ngaso, para tamu sami kaaturan mriksani kawontênanipun ing griya pamondhokan wau. Jam sanga, sasampunipun pangarsa ngaturakên panuwunipun dhatêng para ingkang sami rawuh, lajêng bibaran.
Awit saking ada-adanipun priyantun Jawi sawatawis kala dintên Ngahad tanggal kaping 25 Januari punika ing gêdhong Kats-Instituut ing Tanah Abang Wès Bêtawi, sampun dipun wontênakên parêpatan, wosipun anuju dhatêng adêgipun pakêmpalan kasusastran Jawi. Ingkang dhatêng wontên priyantun gangsal wêlasan. Parêpatan dipun tapukakên dening Tuwan Dwijawiyata, angandharakên bilih kawruh basa punika saya
sêsorahipun Tuwan Suharda, angandharakên sawatawis bab kasusastran Jawi Kina saha munduripun kasusastran Jawi sabakdanipun Rônggawarsitan. Dumuginipun sapunika dèrèng wontên kumisi utawi bêbadan ingkang amrêsudi basa Jawi. Inggih lêrês rumiyin sampun wontên bêbadan Mardibasa, nanging botên antawis lami lajêng pêjah. Mila wontênipun samangke taksih kathah sangêt ingkang prêlu dipun dandosi. Mênggah ingkang dados rancanganipun pakêmpalan wau inggih punika:
2. Ngrêsikakên basa, ngiras pantês, nglêmpakakên prabot-prabot paramasastra sapanunggilanipun.
Prakawis ingkang ôngka satunggal, prakawis amawas buku-buku sampun anuwuhakên rêmbag rame. Tuwan Purbacaraka kêncêng dhatêng bab wau, jalaran dumugi sapunika dèrèng wontên cara makatên wau tumrap buku-buku Jawi, botên kados buku-buku Walandi, ingkang kathah sampun sami dipun wawas. Tuwan [Tu...]
[...wan] Sastrawijana ragi botên mathuk dhatêng bab wau, awit kamanah gawat, langkung sae prakawis ngrêsikakên basa kemawon dipun udi rumiyin.
Wasana sarampungipun rêmbag-rêmbag pakêmpalan lajêng katêtêpakên angadêg-ingkang kapilih minôngka pangrèh inggih punika: pangarsa, Tuwan Dwijawiyata, panitra Tuwan Suharda, panitya, Tuwan Andagawedyakaryasa. Tuwan Purbacaraka kaangkat dados juru pamrayogi.
Pakêmpalan wau rancanganipun sabên wulan badhe ngawontênakên pêpanggihan, dene ingkang tumuntên badhe karêmbag inggih punika bab nunggilakên têtêmbungan, ngrêsikakên basa sapanunggilanipun.
Nitik rancanganipun, pakêmpalan wau pancèn agêng jangkanipun, awit wontênipun basa Jawi ing wêkdal samangke upamia olah-olahan makatên, matêng botên, mêntah inggih botên. Risaking basa saèstunipun sagêd dados lantaran risaking bôngsa. Botên langkung mugi pakêmpalan wau sagêda widada, sagêda walagang kados jabang bayi ingkang siniram ing toya gege, sagêda tumuntên angraosakên wohing padamêlanipun, namung kemawon sampun lajêng kataman sêsakit kêmba, jêr wontênipun agêng punika saking alit, wontênipun inggil saking andhap.
Ing sisih punika gambar gêdhong pakêmpalan Himpoenan Soedara, pakêmpalan wau salah satunggiling pakêmpalanipun tiyang pribumi ingkang sampun dangu saha agêng bandhanipun. Dumuginipun sapunika umuripun kintên-kintên sampun wontên 17 taun, pakêmpalan wau sakawit dipun adêgakên dening para sudagar bôngsa pribumi sawatawis ing Pasarbaru, Bandhung. Saya lami pakêmpalan wau saya agêng, warganipun saya kathah, botên namung sudagar kemawon, nanging tiyang tani ugi kathah ingkang sami lumêbêt dados warga. Samangke pakêmpalan wau sampun sagêd mitulungi para warganipun ingkang bêtah pawitan kangge among dagang tuwin olah têtanèn.
Wiwit ngancik ing jaman ingkang winastan jaman kamajêngan, dumugi sapriki lampahing kagunan kita pribumi ingkang asli kawruh kita piyambak, kaetang botên sagêd majêng sêsêngkutan kapara malah namung tansah mundur (suda-suda), wontên ugi ingkang kêlajêng ical babarpisan botên kalampah malih, inggih jalaran pandhêsêking jaman majêng wau punika, dumugi samangke lampahing kamajêngan saya tambah pêsat sangêt.
Ingkang winastan kamajêngan punika, katranganipun sadaya gagra(ada-ada)g ingkang modhèl enggal, dados dede majêng utawi sêngkutipun kagunan kita pribumi: punika dede. Wondene gagrag-gagrag enggal wau ingkang têmtu mulabukanipun sakawit saking bôngsa mônca, kita namung kantun ngawaki ngangge utawi manggih, botên sagêd adamêl gagrag utawi ada enggal piyambak, nanging sarêng ngawontênakên ada piyambak malah adamêl icalipun kagunan kita ingkang kalampah sampun wiwit kina-makina, mangke badhe kacariyos ngandhap.
Ingkang dipun wastani lampahing kamajêngan pêsat sangêt, punika dening sadaya gagra(modhèl)g malih, bêbasan namung sagêbyaring calèrèt (caleretan), sapunika nyariyosakên satunggaling gagrag kita pribumi ingkang malah sagêd damêl munduring kagunan kita, sawêg saprakawis kemawon bab sandhang panganggèn, kalihan cêkak kados ing ngandhap punika:
Ing jaman wingi-wingi rikalanipun dèrèng jaman kamajêngan, bôngsa kita pribumi kenging kagêrba, jalêra èstria, tiyang sêpuh punapadene lare sampun diwasa, sandhang panganggenipun padintênan punapa ingkang pameran pisan, nêmtokakên asli kagunan Jawi, inggih punika sinjang lurik warni-warni, tumrap panganggèn jalêr kados ta: rasukan, sabuk, trêkadhang bêbêd utawi sarung ugi wontên ingkang ngangge lurik, panganggèn èstri malah sapangadêg pisan kêlimrah lurik-lurikan, tapih, kêmbên, rasukan dalah salendhangipun, ing kitha-kitha, ing padhusunan kalêbêt para luhur, para priyantun agêng kakung putri, ugi sami botên tilar panganggèn bangsaning sinjang lurik. Amila cacahipun kagunan nênun sinjang lurik jaman samantên ing tanah Jawi ngriki botên narimah namung atusan kemawon, malah ewon gunggung kêmpalipun, ingkang misuwur piyambak sae sarta awèting panganggenipun, lurik wêdalan ing Banyumas.
Wasana sarêng ngancik ing jaman kamajêngan punika, cacahipun bôngsa kita pribumi ingkang taksih purun mangangge sandhangan sinjang bôngsa lurik damêlan Jawi, kadugi namung kantun saparasakawan utawi: 25 prêsènipun saking cacah jiwaning têtiyang siti ingkang mayuta-yuta gunggung kêmpalipun. Makatên malih cacahing tiyang ingkang nindakakên kagunan nênun lurik, inggih ugi lajêng namung kantun sakêdhik sangêt, amargi cacah jiwaning bôngsa
cacah jiwaning têtiyang siti ingkang sampun botên purun mangangge sandhangan bangsaning sinjang lurik, lajêng sami malik mangangge sinjang bathik, sutra, tuwin bôngsa cita-cita sapanunggilanipun ingkang wêdalan utawi kagunan mônca, dede kagunan kajawèn.
Sarèhning sandhangan ingkang bôngsa sinjang sampun malik gagrag dados bathik, bêbêd, tapih, kêmbên, salendhang sapanunggilanipun, mêsthinipun
dening sapisan: cacah jiwaning bôngsa warni-warni ing tanah Jawi tansah saya wêwah-wêwah kathahipun, dados wontênipun kagunan bathik lajêng suk-sukan sangêt, botên wande bôngsa kita têtiyang siti ngriki piyambak ingkang dhawah wingking. Kaping kalihipun: jaman wingi-wingi punika pirantosipun kagunan bathik punika wontên pintên-pintên bab ingkang damêlan utawi wêdalan ngriki piyambak,
sapêpakipun sampun rampung saking mônca sadaya, dalah bumbu-bumbu damêl sinjang sêkaran, gadhung, kêthèl, sindur sapanunggilanipun ingkang rumiyin-rumiyinipun ugi mligi damêlan Jawi, sapunika inggih sampun dipun wontênakên saking mônca sadaya, ingkang limrahipun karan soga près sarta wèntêr. Sumôngga, ta: anggèn kita badhe ngajêngakên kemawon kadospundi, tumrap kagunan Jawi prakawis bathik kita rumaos sampun wêgah nututi majêngipun, langkung-langkung prakawis jinising cita-cita badhe rasukan sasaminipun saya nyamut-nyamut tangèh sampun sagêda nututi. Beda kalihan kagunan kita ingkang asli, ing bab prakawis bangsaning sinjang lurik, dringin, cindhe sasaminipun, ing raos taksih kaconggah ngajêngakên ingkang sagêd salaras kalihan galagading jaman majêng, yèn ta taksiha lêstantun kalimrah kangge sadhengah tiyang bôngsa pribumi kados wingi-wingi.
Kajawi ingkang kasêbut ngingil, sayêktosipun taksih wontên malih pintên-pintên prakawis kamajêngan-kamajêngan kita ingkang anjalari kamunduranipun kagunan pribumi, nanging dèrèng prêlu kaandharakên ing ngriki mindhak ngêbaki papan, sanès dintên bokbilih wontên prêlunipun karêmbag malih supados botên ambosêni para maos.
Kawuningana, andharan kasêbut nginggil wau kula botên badhe mêmaoni utawi nyênyeda gagraging kamajêngan kita pribumi, botên pisan-pisan ananging lugu namung ngandharakên kawontênan kanyataanipun makatên. Wusana lêpat kula nyuwun gunging pangaksama para maos.
Kula, tiyang Jawi, manawi sumêrêp pantun, langkung-langkung ingkang taksih ngadêg wontên ing sabin, ingkang sawêg surat-surat jêne, raosipun: ayêm. Bokmanawi kabêkta wiwit saking guwagarbaning biyung dumugi ngajêngakên kukut tansah ambêtahakên sarining pantun. Kula sampun nate mirêng ginêmipun tiyang makatên: ing sawijining dina wayah sore nalika
gumundha lêmara, tur ora kaparag ing ama, nyês atiku, pêpêtêngku sumingkir. Aku mandhêg, wêktu iku angin midit mônda-mônda, masesa tandur, godhonging tandur obah senggol-sinenggol, kaya-kaya bocah-bocah lagi srêk padha dolanan, anggêguyu pating cêkikik ora anggape ana wong têka, sing wis ngadêg nganti suwe. Kala-kala tiyang sagêd makatên, upami tanêm sawêg wiwit malêcuti, manawi anggènipun ningali dipun êmatakên, kados-kados wontên swara makatên: mara dêlêngên, iya iki cucuking ajurit minôngka cêcala, kônca-kônca wis padha siyaga, mung kari ngêntèni môngsa kang sêla. Manawi
pangraos wontên swara nguwuh-uwuh makatên: hèh kônca-kônca, mula nyata, paningal bisa bawera, sorot baskara mawèh kêngkênging angga, aja kakehan pangrasa, enggal padha mêtua, mumpung tan ana parangmuka, ambarêngana lan wimbaning sasôngka, iku luwih utama. Manawi sampun mratak katêmpuh ing samirana ing sêmu pating craèk sami nyuwara: ayo kônca-kônca enggal cekat-cèkêt padha tumungkul, sapa sing kurang
Kosokwangsulipun, tiyang pêtêng nalaripun saya karônta-rônta ing manah manawi mrangguli tanêm ingkang kaparag
dêstun anjalari duhkita, jêr amba tansah tinênggan ing bêbaya. O, manungsa, iya puluh-puluh, kapêksa padha rawat êluh, ora ana ingkang luwih mungguh, muga-muga panjênêngan sagêda tuwajuh.
Manawi pantun sampun sêpuh akêlu, sabên wontên tiyang dhatêng
dilongok. Aku kasêlak ora krasan, kasêlak ora kuwawa nandhang, sarta wis ora wêntala ngrungokake pasambate gulu, kang wis cêngêng ora kuwat nyôngga aku, nganti wis pêpês, godhong wis padha garing ngalinthing wis suthik nyadhiyakake pangan, kang aku iya wis ora ambutuhake. Kang dak èsthi-èsthi rinawêngi enggala kumpul nunggal lan kancaku uyêl-uyêlan, sabanjure aku bakal malês kabêcikane manungsa. Balik [Bali...]
[...k] aku ora enggal-enggal diêpèk, sangsaya bangêt ing nalangsaku, ora wurung aku bakal gogrog, bêgja-bêgjaku mung cinocor ing bèbèk. Dhuh manungsa, tolèhên aku. Pantun ingkang kêlu-kêlu punika racakipun gadhahanipun tiyang sugih, utawi ing papan ingkang sakêdhik jiwanipun, ngantos baunipun botên nyahaknyandhak. angênèni.
Wiwit tanêm dumugi pantun wêwulenan utawi gabah, katingal sangêt dipun êla-êla ing manungsa, beda kalihan sasampunipun dados sêkul. Tandhanipun: wunu saha gabah ingkang kècèr, nadyan botên ambalasah masthi dipun êjumi anjalimêt. Batosipun: ah, eman-eman bangêt iki rak iya perangane sing akèh kae. Namung ingkang nalangsakakên, sarêng sampun dados arta, anggènipun nanjakakên asring botên ngèngêti nalika thina-thini wontên ing pasabinan, saupami
Sembilan kèndêl ing karantina Kamran. Nanging kalêrêsan kapal Sembilan ingkang kula tumpaki punika, ing Kamran namung kèndêl ± 3 jam, sadaya ingkang sami numpak botên mêdhak, ananging tuwan dhoktêr ing Kamran ingkang minggah ing
lumampah malih, nanging lajêng karindhikakên, awit Laoetan Merah toyanipun cêthèk, dados lampahipun ngatos-atos sangêt. Kula lan sadaya para kônca manahipun
Untabing têtiyang jamangah kaji nalika mêdhak ing palabuhan Judah.Jedah.
kani kartu pos nyatunggal, prêlu kangge ngintuni kabar wilujêng dumugi Jedah dhatêng ingkang sami kantun, sasampuning kartu pos kasêrat, katêdha wangsul malih dening kapal, lan kapal ingkang badhe ngintunakên akanthi ambayar wragad prangkonipun.
Ing dintênipun Kêmis Pon, 11/12-'30 jam 8 enjing, dumugi ing pêlabuhan Jedah, nanging kuciwa baita agêng botên sagêd mèpèt ing dharatan, saking cêthèkipun, dados kapal Sembilan kèndêlipun taksih
wilujêng dhatêngipun kapal Sembilan ing Jedah, botên dangu kathah prau sampun mawi layar pêthak, inggih punika sampan kengkenan mêthuk dhatêng kula sakônca sadaya, supados kula sabarangipun numpak ing sampan wau. Sarêng sampan sampun mèpèt ing kapal, kula sakônca enggal cancut angudhunakên barang mawi tambang. Kados kerekan, ingkang nata lan ingkang nampèni tiyang-tiyang Baduwi kulining sampan, sarêng anggèn kula ngudhunakên barang-barang cangkingan sampun rampung, kula sakônca enggal sami mudhun saking kapal lan numpak sampan tumumpang sanginggiling barang-barang, sampan satunggal ingkang kula tumpaki wau sagêd momot 50 tiyang sabarangipun, pangraos kula Jedah wontên ing sawetaning kapal Sembilan dados sampan ingkang kula tumpaki kêdah mlampah mangetan, lampahipun elur urut-urutan, marginipun nêkak-nêkuk,
agêng, sadaya barang kaêdhakakên ing gudhang bikakan ingkang sisih lèr.
Malêbêtipun kula sakônca jamangah saking kori butulan ingkang dipun jagi dening Havenmeester lan para sèh khaji Jedah saha Mêkah, sadaya sèh lênggahipun ajêng-ajêngan urut mawi kursi atharik-tharik, ingkang dipun adhêp, longkangan margi malêbêtipun jamangah-jamangah dhatêng gudhang agêng. Wêkdal tiyang kaji ngancik kori, satunggal-satunggaling tiyang dipun takèni, asalipun saking nagari pundi, lan badhenipun ing Mêkah mondhok dhatêng sèh sintên, kula piyambak sakônca ngangkên asal saking nagari Banyumas, badhenipun ing Mêkah mondhok dhatêng Sèh Mohammad Mohtar, têrus kula sakônca katampi dening Sèh Oemar Mohtar inggih punika
adhinipun Sèh Mohamad Mohtar sarêng-sarêng kairid ing gudhang barang-barang supados sami milih barangipun piyambak-piyambak, kas-kas, kranjang-kranjang lan kopêr-kopêr supados dipun bikaki, awit badhe dipun kumisi dening priyantun Haven ing Jedah. Sèh ingkang badhe kula pondhoki sampun sêdhiya kuli-kuli lan ugi sampun nyawisakên grobag, mawi katarik ing bihal, kangge ambêkta barang-barang kula sadaya.
pondhokan ing Jedah, kula sakônca sami tumut, ngiras angiringna grobag barang. Ing griya pondhokan sampun kêpêthuk ing Sèh Jedah
patilêman kabêkta minggah ing kamaripun piyambak-piyambak, kas-kas, karung-karung lan sanès-sanèsipun sami katumpuk ing plataran margi sangandhaping griya.
Pondhokan ing Jedah namung dipun sêdhiyani lampu lan gêlaran, toya tumbas, têdha ocal piyambak. Enjingipun ± jam 8 kula sowan ing kantor
Sasampunipun rampung kula wangsul ing griya pondhokan, wusana kula tampi prentah saking Sèh Jedah sarêng-sarêng Sèh Mêkah, nêrangakên dhawuh saking nagari Mêkah, bilih sadaya tiyang kaji wêkdal sapunika, saking Jedah dhatêng Mêkah ugi têrusipun dhatêng Madinah, wongsal-wangsul kêdah numpak motor utawi bis, botên kalihan numpak sêkêdhup. Bayaranipun langkung awis tinimbang sêkêdhup, mila sadaya lajêng sami bingung, saking mindhaking wragad tumpakan, inggih amargi saking cumpèning sangunipun, lajêng warni-warni kajêngipun, wontên ingkang sagah namung dumugi Mêkah kemawon, wontên ingkang sami nêdha kintunan malih sangu arta saking griya. Wontên ingkang nekad tirakat badhe nyêkapakên sangu têdha saking griya, sawontênipun arta kangge mêwahi wragad bis, waton sagêd jiyarah dhatêng Madinah. Enjingipun watawis jam 8 enjing, barang-barang lan kopêr tuwin karung lan sanèsipun kaêmot ing unta pintên-pintên, kabêkta dhatêng Mêkah, botên dangu kathah bis-bis kothong dhatêng kangge tumpakan kula sakônca. Badhe kasambêt.
Radèn Haji Muhammad Muhtar, lid rêgènsêkap rad Banyumas.
Lindhu ing Jawi Têngah sampun adamêl karisakan saha kasangsaran pintên-pintên. Miturut pawartos Aneta saking Bumiayu, griya ingkang ambruk wontên atusan. Ingkang nêmahi karisakan sangêt inggih punika ing Pruwatan, Bumiayu saha Pangabatan. Kapitunan kataksir satus èwu rupiyah. Tiyang maèwu-èwu sami kecalan balegriya.
Miturut katranganipun Gupêrnur Jawi Têngah, cacahipun tiyang ingkang tatu wontên 85, ingkang 42 sampun dipun kintunakên dhatêng griya sakit ing Slawi saha Têgal. Cacahipun tiyang ingkang tiwas wontên 22. Ing pêkên ing Pangabatan sampun dipun adêgakên papan pangungsèn kangge tiyang wolung atus. Têtiyang wau sami kacadhong dening pangrèh praja. Angrintênakên tanggal 21 wulan punika ing Bumiayu kraos lindhu malih kaping tiga, nanging botên adamêl karisakan.
nipun. Ingkang dhatêng ing parêpatan wau botên namung para priyantun kemawon, nanging ugi têtiyang kampung. Dèrèng dangu pakêmpalan wau sampun ngawontênakên parêpatan warga, angrêmbag usul-usul ingkang badhe kaajêngakên ing konggrès Budi Utama benjing wulan April wontên ing Batawi. Salah satunggilipun usul wau inggih punika gêgayutan kalihan raosing ka-Indhonesiah lan salajêngipun Budi Utama badhe kasrambahakên ing saindênging tanah Indhonesiah. Dados ingkang kenging dados warga botên namung tiyang siti ingkang manggèn ing tanah Jawi, Madura, Bali saha Lombok, punapadene têtiyang Jawi ingkang manggèn ing tanah sabrang kemawon.
Saking Sêmarang Aneta martosakên bilih awit saking katrajang bêna agêng margi-margi antawisipun Sêmarang saha Surabaya ing Dêmak saha ing
punika ing dhusun Abiyantimbul 5 kilomètêr saking kitha Dhènpasar, badhe dipun wontênakên pambêsmèn mayit. Mayit ingkang badhe dipun bêsmi cacahipun wontên 50, sami kalêbêt golongan inggil.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral benjing dintên Rêbo tanggal 4 Pèbruari punika wanci jam 9 enjing kaparêng badhe lênggah odhiènsi wontên ing Wèltêprèdhên ing pura Koningsplein. Sintên ingkang badhe gadhah unjuk, sadèrèngipun tanggal 30 Januari kêdah sampun ngaturakên sêrat panyuwun dhatêng ajudan dalêm, mawi katrangan nama sapanunggilanipun miwah wigatosing bab ingkang badhe kaunjukakên.
Salêbêtipun wulan Januari dumugi wulan Nopèmbêr taun 1930 pangasilanipun nagari wontên 564.055.363 rupiyah, katimbang kalihan pangasilanipun salêbêtipun môngsa wau taun 1929 suda 72½ yuta
bilih ing ngrika kanthi tuntunanipun Tuwan Tan Gien Tjoan sampun dipun adêgakên pakêmpalan kaum madya Tionghwa, botên namung kangge para among dagang kemawon, nanging ugi kangga para rèntênir, dhoktêr partikêlir sapanunggilanipun. Ingkang malêbêt sampun wontên tiyang 28. Ingkang minôngka adpisuripun inggih punika Tuwan Dr. Sie Boen Lian.
Benjing wulan April ngajêng punika para wêwakilipun nagari ingkang malêbêt Polkênbon badhe parêpatan wontên ing Geneve, badhe angrêmbag prakawis malèsèting ekonomi, sabab-sababipun, têbanipun saha rekadaya pananggulangipun. Parentahing Indhia Nèdêrlan, bokmanawi kanthi lantaranipun parentahing Nèdêrlan, ugi tampi ulêman, ananging botên badhe kintun wêwakil. Bokmanawi parentah Nèdêrlan badhe amatah salah satunggiling gêdhêlêgirdhênipun amakili ing parêpatan wau.
Kawartosakên P.G.H.B. sampun ngaturakên sêrat panyuwun dhatêng parentah supados salah satunggiling kandhidhatipun kaangkata dados warga rad kawula. Ingkang dipun kandhidatakên inggih punika: Tuwan Atik Suwardi, Tuwan Prawiradinata saha Tuwan Andhaga Wadyakaryasa.
Miturut pangagênging pakaryan kasarasan ing Sêmarang, kawontênanipun kasarasan ing gêmintê wau salêbêtipun 1930 kenging kawastanan sae. Tumrap têtiyangipun sadaya cacahipun ingkang pêjah, racak wontên 26½ ing dalêm tiyang sèwunipun. Ing salêbêtipun taun 1930 ing Sêmarang botên wontên sêsakit kolerah saha cacar, namung wontên tiyang satunggal katrajang sêsakit pès. Cacahipun tiyang ingkang katrajang sêsakitipun langkung kathah tinimbang ing taun 1929, nanging ingkang kenging sêsakit
Saking Salatiga Koerier tampi pawartos: Dèrèng dangu asistèn wadana ing Bringin, dhistrik Salatiga, sampun anyêpêng satunggilipun tukang sade jimat. Tiyang wau namanipun Dhikan, panggaotanipun tani, griyanipun ing dhusun Plumutan, ondêr dhistrik Bringin, jimat ingkang dipun sade inggih punika awujud krikil,
Arab. Nalika kacêpêngipun Dhikan wau, têtela wontên tiyang sawêlas ingkang sampun kenging ing apus, sampun sami tumbas jimat wau kanthi rêgi antawisipun 1 kalihan 30 rupiyah, gunggung wontên 110 rupiyah. Nalika dipun dangu saking pundi anggènipun angsal ngèlminipun wau, wangsulanipun saking tiyang nama Bok Atmasêtika ing dhusun Cungkup, Salatiga. Tiyang wau sampun tilar donya, nanging rumiyin anggadhahi murid. Prakawis wau samangke sawêg dipun priksa dening ingkang wajib.
Saking Surabaya Aneta martosakên: Dèrèng dangu ing ngrika wontên tiyang Arab soroh amuk kanthi dêdamêl pèmès. Tiyang wau anrêjang tiyang Madura sawatawis ingkang lajêng sami mlajêng lumêbêt ing griya. Ingkang soroh amuk wau lajêng lumêbêt ing salah satunggilipun griya, amêjahi tiyang satunggal saha anatoni tiyang èstri satunggal. Saking ngriku lajêng malêbêt ing griya sanès, amêjahi tiyang èstri satunggal saha anatoni tiyang satunggal. Sakawan pisan sami kabêkta dhatêng C.B.Z., dene ingkang soroh amuk wau ... ical larinipun.
Salêbêtipun wulan Dhesèmbêr ingkang kapêngkêr cacahipun tiyang ingkang numpak mêsin mabur K.N.I.L.M. wontên 1243. Inggih
barang sadaya wontên 8582 kilogram, dene momotan pos wontên 1250 kilogram (watawis sêrat 87.500 lêmbar). Ingkang wicaksana gupêrnur jendral nalika tindak nitipriksa dhatêng papan ingkang kenging bêncana rêdi Mêrapi sampun kaparêng nitih mêsin mabur K.N.I.L.M. dumugi
sampun parêpatan, angrêmbag kawontênan ingkang kadadosan saking katranganipun Mac Donald saha kadospundi anggènipun badhe suka pitêdah ing bab wau dhatêng praja. Kanthi suwara umum sampun dipun wontênakên katêtêpan, nanging dèrèng dipun wara-warakakên, ngêntosi dhatêngipun sapru, santri saha jayakar ingkang sami andhêsêk supados dipun sumênèkakên. Ewadene salêbêtipun môngsa wau rancanganing konggrès badhe dipun tindakakên.
Nahpur, 22 Januari (Aneta-Reuter). Awit saking dhawuhipun pangagêng ing Nahpur supados têtiyang ukuman ingkang pinancasan sadèrèngipun tanggal 30 Nopèmbêr sami dipun luwari, wontên tiyang ukuman pulitik 163 sampun sami dipun wêdalakên saking pakunjaran ing kitha wau. Ingkang angsal pangapura wau botên kalêbêt têtiyang ingkang kaukum jalaran mutawatosakên tata têntrêming umum.
Niudhèli, 23 Januari (Aneta-Reuter). Para warganipun Wetgevende Raad ingkang agami Islam sampun sami anêrangakên panarimahipun dhatêng sêsorahipun Mac Donald, sami nyuwun dhatêng ministêr muka wau supados para tiyang ukuman pulitik sami ingapuraa, murih sagêdipun dados sae kangge nyambut damêl sêsarêngan.
Miturut pawartos (Aneta-Reuter) saking Londhon, konpêrènsi meja bundêr sampun katutup kanthi ambaraning manah kados nalika pambikakipun.
Mac Donald, ministêr muka asêsorah, andamêl wawasan punapa ingkang sampun dipun tindakakên salêbêtipun sadasa minggu. Sarêng angambali janjinipun parentah Inggris bilih Indhia Inggris punika ginadhang badhe kaparingan parentah mandhiri, panjênênganipun tinampèn ing surak mawurahan.
Lêngganan nomêr 5066 ing Padhang. f 1.50 sampun
ingkang nagari / wit tan wontên ingkang badhe munasika //
kang winuwus rikala ing sedanipun / Jêng Pangran Sumana / garwane sampun garbini / lan wus cêlak laire punang kandhutan //
binelakkên pisan / mring raka kang wus ngêmasi / pêpuntoning cipta mung sumêdya murca //
lah ing ngriku / sang rêtna gya lolos dalu / anis saking praja / nyilip
nêngna wau cinêndhak caritanipun / jabang bayi nulya / pinasrahkên mring sang
langkung mungkul tan tolih kamuktèn luhung / anuhoni lampah / jumênêng biksu utami / kacarita tatkala Prabu Asoka //
alumurug nêlukkên ing tanah Hindhu / kathah para raja / ingkang kasoran ing jurit / krajan tanah Hindhu kathah kang kabawah //
sajuga ari / ajumênêng wontên ing plating kadhatyan //
êplat wau inggih jarambah ing dhuwur / nginggil payon pura / duk punika sri bupati / amanggalih lêlakyan kang wus kawuntat //
wantu-wantu tansah karasèng jro kalbu / dènnya wus
tan adangu sang nata nulya andulu / katon sing mandrawa / wontên biksu lagya linggih / nèng sor bulu kang jajar lawan wit gurda //
biksu wau sarwa jêne prabotipun / Sang Prabu Asoka / dahat êntyarsaning galih / dene wontên satunggiling biksu mudha //
gya angutus sang nata nimbali biksu / tan dangu wus prapta / nèng ngarsaning sri bupati / myang dinangu sang bagus biksu punapa //
rèh sang biksu Bulugurda jatinipun / inggih ingkang lênggah / anèng sangisoring uwit / mung sariranipun pribadi tanna lyan //
têmah manut punapa sadhawuh prabu / tandya dhinawuhan / laju umanjing apuri /
gupuh-gupuh Sang Prabu Asoka dhawuh / ngacarani lênggah / mring biksu kang nêmbe prapti / amapana wontên palênggahanira //
ingkang sampun sinadhiyakkên ing ngriku / ing sapangkat-pangkat / nanging biksu nyulayani / nora lênggah menga-mengo ngeri nganan //
sêmunipun wontên cipta kang tan rujuk / ya ta duk samana / sang biksu gya mapan linggih / nèng dhêdhampar kang dumunung mardisoka //
lah ing ngriku sri narendra langkung ngungun / dene sang pandhita / murang silaning akrami / wanuh wani lênggah wontên ing dhêdhampar //
wruhing sêmu biksu mudha antuk bêndu / dinukan ing nata / tan dangu umatur aris / dhuh sri nata
myang paduka ingkang tamtu / karsa amisudha / paring kadarman mring abdi / wit kawula uning bilih sri narendra //
ambêk sadu adil paramartèng tuwuh / nadyan sayaktinya / paduka kagungan sisip / nging sajroning panggalih sampun martobat //
aprabu / turing biksu mudha / angartika jroning galih / e, e, ora nyana ingsun pisan-pisan //
punika têtiyang dhusun ingkang sawêg sami amasangi sela-sela minôngka bêndungan kangge ngalang-alangi bilih wontên bêna lahar malih ing lèpèn Batang.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja, Ind. Arts ing Kudus.
Ingkang sakit manawi botên kumat, botên kraos punapa-punapa kadosdene tiyang saras kemawon, ananging ingkang kathah asring kraos sakit utawi kraos sênêp sêbah ing wadhuk lan angèl utawi botên sagêd bêbucal.
Sêsakit ingkang asring sêsarêngan (complicatie) kalihan galsteenziekte inggih punika galblaasonsteking ingkang ngêdalakên nanah, sêsakit ing pipa
utawi sanèsipun, samôngsa galblaas sakit ngêdalakên nanah lajêng sagêd nukulakên bloedvergiftiging punika sagêd aniwasi, ananging botên mêsthi lan awis ingkang dados makatên.
Tiyang ingkang sakit galblaas-ipun ngantos ngêdalakên nanah punika katingal rêkaos, timbangan bêntèr (39-40°) andharodhog pols rikat lan lêmês, panggenan ingkang kraos sakit dipun grayang sakit sangêt, trêkadhang ingkang sakit botên bêntèr botên kraos sakit, mila ingkang sakit makatên inggih punika ingkang sakit sampun kaping-kaping kumat lan sampun turunan, kita kêdah prayitna, awit sagêd aniwasi.
Manawi sabibaripun kumat, wontên watu lumêbêt ing pipa ingkang anjog ing usus lajêng ambuntoni pipa, punika sagêd nukulakên sêsakit kuning lan sagêd ical utawi saras, samôngsa watu ing pipa wau sagêd lajêng anjog ing usus, watu ing nglêbêt galblaas utawi watu ingkang kèndêl ing pipa galblaas punika sagêd adamêl sakit daging kêndhangan, ing ngriku, wasana sagêd nukulakên sakit bêntèr, ingkang sakit katingal rêkaos, trêkadhang sagêd mrèmèn andadosakên wudun ing lêbêt ati (abces) dados ambêbayani.
Manawi watu ingkang ngalang-alangi wêdalipun gal dangu botên sagêd lajêng mêdal saking pipa-pipa, gal wau ingkang mandhêg (ngêndhog) sagêd anjalari agênging ati, ati dados atos mêndal-mêndal, klimis, dipun grayang dipun pidèh driji botên kraos sakit, trêkadhang wêtêng lajêng malêmbung (busung) antawis wulan utawi taun ingkang sakit tiwas.
Tiyang utawi dhoktêr sagêd nêtêpakên watunên ing galblaas (galsteenziekte) manawi katingal wontên watu ing sêsukêripun ingkang sakit, asring ingkang sakit salaminipun gêsang botên ngrêtos gadhah sêsakit punika, amargi botên nate kraos sakit ing ulu ati utawi ing wadhuk, jalaran watu ing galblaas utawi ing ati wujudipun lêmbat-lêmbat kadosdene pasir (gruis).
Sêsakit watu ing galblaas samôngsa kumat, tiyang utawi dhoktêr, mastani sagêd kalintu kalihan sêsakit korèng ing
nipun. Bilih ing wadhuk asring kraos sakit sêbah utawi sênêp, tiyang utawi dhoktêr mastani sêsakit ing wadhuk. Sarêng dipun titipriksa yêktos pinanggih watunên ing galblaas.
Manawi botên sagêd nêtêpakên sêsakitipun galsteenziekte utawi sanès, punika isinipun wadhuk kêdah kapriksa asarana ngèlmi pamisah (scheikundig onderzoek) adat tiyang ingkang sakit watunên ing galblaas, zoutzuur ing wadhuk wêdalipun sakêdhik sangêt, utawi ing wadhuk mèh botên wontên zoutzuur-ipun.
Anjampèni galsteenziekte ôngka satunggal, kêdah anjagi bab têtêdhan ingkang katêdha dening ingkang sakit, ingkang sakit kêdah nêdha sayuran (janganan), wowohan, sêkul sapanunggilanipun, saha kêdah kathah ngombe mineraalwater (soda), ingkang dipun awisi: nêdha daging utawi têtêdhan ingkang atos-atos, bêbucal kêdah sabên dintên, ingkang sae lan lêmês, dene jampinipun karlsbaderzout.
Manawi sakitipun dhatêng dadakan, ingkang sakit kêdah kèndêl tilêman, nênêdha dipun jagi, ngombe ombèn-ombèn ingkang angêt-angêt, panggenan ingkang kraos sakit dipun popok bubur angêt (dipun buntêl sinjang ingkang rêsik), manawi kraosipun sakit tansah nyogok sangêt, punika kêdah dipun suntik morphine.
Anjampèni makatên kêdah dipun lajêngakên sawatawis dintên, ewadene manawi ingkang sakit tansah sambat sakit sangêt, sakitipun botên suda malah tansah kumat, punika prêlu kêdah dipun operatie dening dhokter ingkang ahli. Samôngsa ingkang sakit enggal katulungan dipun operatie, adat sagêd saras saèstu, trêkadhang sok taksih sagêd kumat, punika jalaranipun ing ati sagêd thukul watu malih.
Watu ing pipa galblaas ingkang ambuntoni wêdalipun gal salêbêtipun sawulan kalih wulan botên sagêd mêdal, punika inggih prêlu dipun operatie.
Tuladha: ing taun 1923 kula taksih èngêt, kula dipun purih dhatêng dening tuwan adminisêtatir pabrik gêndhis ing Bêsaran, mriksa nyonyahipun ingkang sakit bêntèr, nyonyah wau sabên 2 a 3 wulan, kumat sakitipun bêntèr, lan ing ulu ati kraos sênêp sêbah, kula grayang ing panggenan ingkang kraos sêbah, driji kula pêtêlakên ing prênah ulu ati sisih têngên ngandhap iga, nyonyah sambat sakit sangêt, sasampunipun kula mriksa sanèsipun jêroan, pinanggih cêtha bilih ati utawi galblass ingkang sakit, mila kula matur dhatêng tuwan adminisêtatir, saking pamanggih kula nyonyah wau gadhah sêsakit galsteenziekte bokmanawi lêrês wontên watu ing galblaas utawi galblaas sampun sakit (ontsteking) ngêdalakên nanah mêsthi kêdah dipun operatie. Tuwan adminisêtatir gèdhèg-gèdhèg botên pitados, pratela manawi nyonyah sampun kaping-kaping dipun priksa dening dhoktêr ing Surabaya tuwin dhoktêr ing Sêmarang, nanging botên wontên satunggal dhoktêr ingkang mastani nyonyah gadhah sêsakit makatên. Kula matur kenging ugi kula sagêd kêlintu, dhoktêr sanès ingkang lêrês,
nanging wêkdal punika saking pamanggih kula makatên, inggih punika nyonyah gadhah sêsakit ing galblaas.
ing wanci dalu dhatêng mriksa nyonyah wau, enjingipun kula dipun talepun kapurih dhatêng malih. Sadhatêng kula ing Bêsaran lan sabibaripun kula mriksa: ingkang sakit, pinanggih tuwan adminisêtatir ing pabrik (ing wêkdal samantên pabrik pinuju giling) tuwan adminisêtatir pratela manawi tuwan Dr. v.D. saking Sêmarang wau dalu sampun dhatêng mriksa nyonyah,
kaboyong ing griya sakit Juliana badhe dipun operatie.
Enjingipun malih, saèstu nyonyah dipun operatie ngêdalakên nanah kintên-kintên mèh 1 L. dados sêsakitipun ing galblaas sampun dados wudun (abces) saupami botên kabujêng dipun operatie makatên, nyonyah têmtu sagêd tiwas.
Ing wulan Dhesèmbêr kapêngkêr, saha Januari punika, ing tanah Dhèli kathah tiyang nanêm pantun. Ingkang kathah pantun patêgilan (ladang). Pantun patêgilan punika pananêmipun kados pantun gaga ing tanah Jawi ngriki, murih gampilipun kaparênga kula wastani pantun gaga kemawon. Wujuding pantun kenging kula perang dados tigang golongan, inggih punika pantun limrah (sêkul limrah) pantun kêtan (têtiyang ing Dhèli mastani pantun pulut) saha pantun têdha pêksi. Pantun têdha pêksi punika, wit saha gabahipun alit-alit, mathuk sangêt minôngka têdhanipun pêksi pêrkutut.
Tumrapipun patêgilan laladan tanah kabudidayan sata, anggènipun nanêmi sawindu (wolung taun) sapisan, inggih punika salêbaripun katanêman sata. Dados têgil punika, salêbaripun katanêman pantun, lajêng kabêrakakên ngantos pitung taun, mila kajêng ing satêngah-têngahipun pagagèn ngriku, ingkang lêtipun watawis tiga sakawan mètêr, dipun ingah kemawon, botên tumut kawatun, minôngka kajêng bibit ing wana bêbêran punika. Sarèhning antawisipun nanêmi punika dangu sangêt, dados prasasat tansah nanêmi siti enggal, mila botên anggumunakên manawi wêdalipun sagêd sae. Mênggah dhapuranipun pantun agêng-agêng, sadhapur ngantos kalih dasa utawi salawe uwit. Inggilipun radin-radin sadêdêgipun tiyang, malah wontên ugi ingkang nglangkungi. Manawi pantun sampun jêne katingal saking katêbihan kados babut kagêlar ing kamar ingkang pagêripun ijêm, [ijê...]
[...m,] dening têpis wiringing pagagèn awujud wana, kajêng ingkang kaingah ing pagagèn esthanipun kados sêsêkaraning babut, ing panggenan ingkang mêndhak mandhukul mèmpêr babut ngalunthung labêt kasurung ing suku. Wujudipun pantun mêntês-mêntês, manawi kenging sorotipun srêngenge katingal mancêrêt kados jêne ure.
1-3 wujudipun pantun saking patêgilan, 1-7 wujudipun pantun saking sabin.
Ngajêngakên badhe dipun ênèni, dipun wilujêngi rumiyin nama: miwiti. Inggih miwiti ani-ani. Sarat masrutipun inggih botên prabeda lan wilujêngan ingh tanah Jawi ngriki. Wêkdalipun miwiti ugi milih dintên ingkang kaanggêp sae. Pantun anggènipun ani-ani wiwitan punika minôngka bakuning bibit. Wujudipun ani-ani sami kemawon kalihan ani-ani tanah Jawi. Sarèhning mangsanipun panèn ing satunggil-tunggiling panggenan asêsarêngan, dhasar bau inggih awis, mila awis-awis tiyang ingkang purun dêrêp, racakipun dipun tandangi piyambak. Môngka caranipun ing Dhèli, tiyang ingkang panèn punika pindhah, manggèn ing têgil (ladang) angêdêgakên gubug. Tumrapipun tiyang Jawi gubugipun dhepok, botên panggung. Ing salêbêtipun gubug dipun yasani anjap-anjapan minôngka papaning tilêm, ing sangandhapipun anjap-anjapan kangge wadhah pantunipun, ing sabagean malih panggenan ngrêratêngi saha pranji wadhah ayamipun. Sampun kenging kapasthèkakên sabên tiyang mêsthi sami ambêkta ayamipun, margi sami ngrêtos bilih botên sakêdhik indhaking lêmanipun. Anggènipun dêdunung ing têgil trêkadhang ngantos kalih têngah wulan, gumantung dhatêng wiyar ciyuting têgil. Pantun utawi gabahipun kabêkta mantuk manawi sampun garing saèstu. Wondene têbih cêlaking têgil saking ing griyanipun, botên mêsthi, wontên ingkang cêlak, wontên ingkang têbihipun ngantos sadasa kilo mètêr. Mênggah papan ingkang dipun tanêmi, tumrap satunggil-tunggiling tiyang ing sabên taunipun, sampun mêsthi botên ajêg, walak-walag bêgjanipun ingkang bêgja inggih cêlak kalihan griyanipun, ingkang kirang bêgja inggih têbih, margi pangêdumipun sarana kaundhi, dados kados sabin palayangan ing tanah Jawi ing jaman kina. wasana nyuwun
cacak mring sanak sadulur / kalantur tan bangkit golong //
kadurus nora rukun / munggwing nalar yêkti tan pakantuk / apan layak kalamun tumrap si pingging / jaragan cingkranging kawruh / karuwan bae
kêlumrah munggah / têpunging srawungan katon //
bangsaning asor lamun / kêkancuhan bangsaning ngaluhur / bôngsa mlarat kêkancuhan bôngsa sugih /
kaanane sêdya tekadipun / tan anunggil gya tuwuh tyas sônggarunggi / tan tanggon sinrang pakewuh /
Wontênipun selat utawi pêncak ing Indhonesiah punika warni-warni sangêt, mèh sabên nagari utawi kitha anggadhahi selat piyambak, ingkang beda-beda lampah-lampahipun. Ing kitha Bêtawi mèh sabên kampung gadhah cara piyambak-piyambak, wontên ingkang dipun wastani manut asalipun utawi lampahipun, kados ta: Sipêcut, Simajan, Sisambut, ing tanah Pasundhan ingkang sampun misuwur: nama Cimandhe lan Cikalong, manut asalipun. Ing Sumatra punika lampah-lampahing selatipun sanès sangêt tinimbang selat ingkang kasêbut ing nginggil. Nanging sadaya selat ingkang kula sumêrêpi, ingkang dipun tuju namung
wontên ingkang rênggang, inggih punika nêbihi mêngsah, wontên ingkang kêdah rapêt kalihan mêngsah.
Panyongkolipun ugi warni-warni, wontên ingkang tanganipun dipun panjangakên, wontên ingkang dipun cêlakakên. Malah selat Cikalong punika mèh botên wontên songkolanipun, nanging namung kêdah nèmpèl mêngsah badhe andhawahakên. Adêgipun ugi warni-warni, wontên ingkang andhap, ingkang dipun wastani kudha-kudha, wontên ingkang ngadêg limrah. Selat cara Sumatra, ingkang kathah pangantêm utawi panangkisipun mawi suku, selat Bêtawi suku awis-awis kangge angantêm (anêndhang), ingkang kathah-kathah migunakakên tangan kemawon.
Ing ngriki kula badhe nyariyosakên kadospundi panyinaunipun salah satunggiling selat Bêtawi ingkang kula sumêrêpi, nama-namaning lampah ingkang kêdah dipun sinau, sarta sawatawis katêrangan kadospundi cara selat anggènipun badhe andhawahakên mêngsah lan sanès-sanèsipun.
Sadèrèngipun sinau lampahipun, kêdah sinau jurus rumiyin, prêlunipun kangge ngulinakakên tangan, badan lan adêgipun. Selat ingkang kula cariyosakên punika anggadhahi jurus warni 7, adêg lan pasanging tangan, amriksanana gambar.
Sasampunipun sagêd jurus warni 7 punika, lajêng wiwit sinau lampahipun. Nanging murid-murid kêdah sidêkah rumiyin dhatêng gurunipun awarni mori sarta peso, saking cariyosipun guru supados manahipun rêsik lan enggal sagêd sinaunipun. Saking pitadosipun dhatêng gugon-tuhon wau, manawi wontên murid ingkang botên purun sidêkah, inggih lajêng botên dipun wulang. Dangu lan botênipun anggènipun sinau wau gumantung lantiping [la...]
[...ntiping] manahipun murid. Mênggah namaning lampah kados ing ngandhap punika:
1. jalan cina I., 2. jalan cina II: punika dados nama, botên nyapèlèkakên dhatêng namaning bôngsa
naga ngerem,12. longok,13. empat pancer berjalan.
Satunggal-tunggaling lampah punika radin-radin kêdah dipun sinau sawulan. Manawi lampah-lampah wau sampun pahan saèstu, sawêg dipun wulang gunanipun sadaya lampah, ebahing tangan, suku lan sanès-sanèsipun. Lajêng dipun wulang pratikêl-pratikêl ingkang winados, ingkang tiyang Bêtawi mastani resia. Manawi badhe wiwit sinau lampah ingkang nomêr 13 punika kêdah sidêkah malih, inggih punika mawi mragat menda. Amargi saking lamining sinau sarta pranatan-pranatan wau, tiyang sinau selat ingkang kula aturakên punika 90% botên sagêd têrus sinaunipun.
Sarèhning selat-selat wau gadhah wados piyambak tur sadaya sae, prayoginipun manawi niyat sinau saèstu kêdah sampun ngantos namung nyinau selat warni satunggal kemawon. Badhe kasambêtan.
Bab Waril, Kaulipun Tiyang Sêpuh Kina
Rumiyin kula sampun nate mirêngakên sawênèh bab waril, tiyang wau suka wêwarah dhatêng anak putunipun, sarèhning kula manah ragi wontên paedahipun dipun gatosakên, mila wêwarah wau prêlu kula èngêt-èngêt, wosipun kemawon kirang langkung makatên:
Anak putuku, ênggèr, padha tak pituturi, rungokna, salawasmu kowe kabèh isih dhêmên marang kalumrahan, aja sok padha nyêmbêlèh pitik kang ora nuju ana prêlune, sanadyan kotandangi dhewe utawa kongkon seje, aja pisan-pisan anglakoni, ora kêna, awit iku dadi waril sarta gêdhe wilalate, bisa munggêl utawa nyupêtake gêgayuhan bênêr bêcik kang kosêdyakake. Dene yèn ana prêlune kang kudu ngrupakake iwak pitik matêng utawa mêntah, tukua bae marang bakul iwak pitik.
Mêngkono manèh, lamun kowe kêdhayohan pawongmitra, kadang karuh sapanunggalane. Sanadyan adoh utawa pêrak padunungane, môngka mung mrêdhayoh lêlahanan ora nuju prêlu duwe gawe sapêpadhane kang mawa jagongan, iku [i...]
[...ku] uga aja pisan kosêmbêlèhke pitik. Dene yèn pancèn prêlu kosuguh kang kudu nganggo iwak pitik, luwih bêcik tukokna bae daging pitik kang wus kari ngolah utawa kari mangan, awit iku uga waril. Yèn kongsia narajang nyêmbêlèhake pitik: mêdhotake têtêpungan, sarta bisa uga dadi cuthêl babarpisan, malah dilalah ora bakal bali mring ngomahmu manèh salawase.
Dene mupakate nyêmbêlèh pitik kang ora ana warile, iku yèn kanggo sadhengah slamêtan, duwe gawe kang nêkakake dhayoh akèh, kang lumrahe diarani pista utawa mangan enak sapêpadhane, mêngkono mungguh tumrape wong cilik sakowe kabèh iki. Poma wêkasku aja pisan kolirwakke lan wani narajang…
Kaul kasêbut nginggil punika tumrap bab mragat ayam lêlahanan wau kula botên angyêktosi, kilap nyata lan botênipun. Nanging bab mragat ayam ingkang kadamêl nyêgah tamu lêlahanan, punika pancèn yakin makatên yêktos, awit kajawi anggèn kula nênitèni wongsal-wangsul, kula piyambak sampun rambah kaping 3 ngawaki maratamu dhatêng griyaning pawongmitra sae, têpangipun sami sae-sae sampun kados sadhèrèk dêlês, dumadakan kasêgah mawi dipun pragatakên ayam, nanging botên kajarag dening pancèn dèrèng sami mangrêtos bab
panggenan wau makatên sadaya. Wiwit kala samantên ngandêl kula dhatêng bab waril tumrap tamu kapragatakên ayam wau. Mila sapriki tansah botên kasupèn, wêkdal katamuan utawi maratamu, kêdah dipun èngêt-èngêt sampun ngantos narajang.
Andharan kasêbut nginggil wau kula namung nyumanggakakên tumrap dhatêng ingkang kaparêngakên utawi namung badhe ngyêktosi. SawangsuliwunSawangsulipun. nyuwun gungging pangaksama tumrap dhatêng ingkang botên pitados utawi botên condhong babarpisan. Jêr namung nama kaul, mênggah kagêga botên kapitunan barang karang. Nanging upami botên kagêga inggih botên dados punapaa.§ Bab nyêgah dhahar tamu mawi ulam ayam, ingkang kathah lêrês botên nyarêngi gadhah damêl, dipun warilakên punika kula kok inggih ragi mupakat, dhing. Awit lajêng nama ngawontên-wontênakên (cêgah ing agami, inggih
pawongmitran) jalaran anggènipun lajêng botên dhatêng-dhatêng wau, kintên-kintên tamtu wontên sababipun, katatalanipun kathah. Tiyang mrêtamu sapisan kasêgah dhahar mawi ulam ayam tur mragat piyambak, punika tamunipun jêbul malah cumbu. Lo, kula sampun ngawaki
pun Petruk punika, ingatasipun kula sawêg mêmpêng siyamipun, têka dipun purih damêl cathêtan pangolahipun sêgêran kangge pacitan buka. Nanging inggih kadospundi malih, ing sarèhning kula punika taksih rumaos bodho, dèrèng sagêd mawas, bilih jalêr lan èstri punika sampun sami drajatipun, nanging pamawas kula dhatêng tiyang jalêr punika, taksih kados gurulaki sêjati, amila inggih badhe kula turuti punapa panêdhanipun semah kula wau. Sasagêd-sagêd sabên Kajawèn mêdal, kula inggih badhe urun cathêtan pangolahipun sêgêran sagadug-gadug kula, nanging têmtunipun inggih kêdah narimah sêgêran ingkang botên ambêjaji punika, kados ta:
Mênggah pangolahipun rucuh klapa kopyor punika gampil wakipun gampil, inggih punika: mugi mundhuta klapa kopyor ingkang taksih sêgêr, lajêng kagêpuka dados kalih, klapanipun nuntên kakêrok mawi sendhok, angsal-angsalanipun wau mugi kawadhahana ing pinggan, sasampunipun lajêng kaparingana gêndhis pasir, ingkang ngantos lêgi, lajêng kacêmplungana ès, nanging sampun dipun soki toya rumiyin. Pinggan lajêng katutupa rumiyin. Dene pandhaharipun prayogi manawi sampun dhahar sêkul, mawi kaêjogan toya sacêkapipun. Lo, punika raosipun mak pyar sayêktos.
Sêtup nanas punika kajawi raosipun sêgêr, ugi wontên pigunanipun tumrap tiyang siyam, jalaran sagêd anggancarakên lampahing rah. Mênggah pangolahipun makatên: mundhuta nanas ingkang sêpuh, kaoncèkana ingkang ngantos rêsik, nuntên kakumbaha mawi toya tuwin kausar-usarana mawi sarêm sakêdhik. Sasampunipun lajêngkairisana alit-alit, nuntên kagodhoga. Toyanipun kacêmplungana gêndhis ngantos salêginipun. Sarta kêdah dipun bumboni: manis jangan kalihan cêngkèh, ingkang sadèrèng-dèrèngipun kêdah kabakar rumiyin, toya wau lajêng kagodhoga ingkang ngantos umob, sasampunipun, nanas iris-irisan wau lajêng kacêmplung-cêmplungna, dene pandhaharipun, yèn sampun asrêp.
Petruk: Kang Garèng, ayo padha ambanjurake rêmbuge bab priyayi pangrèh praja ana
nyamah nyang pangkat wadana, mêngko mundhak didakwa, yèn ing ngarêp kowe kêpengin dadi wadana, nanging ora
kiyi andadèkake bungahing atiku têmênan, Truk, awit sajake banjur ana sing:
sing tumraping panindake gampang klirune, gampang salahe, kang bisa
wadana sing kurang suci, kuwi mung murih rahayune, ora kok mung ngala-ala lugu. Takarani ing jaman saiki kiyi iya wis ora ana wadana kang nindakake kaya pawêlèhku kuwi, ewadene ing sarèhning isih ana sing sajake rasa risi, dadi nèk ngono, saiki apa isih ana. Bêcike saiki anggonku gawe pawêlèh mau, ora arêp dakmarèni, nanging malah arêp dak sêngkakake pisan. Tumrape priyayi sing prawira lan suci têmênan panggalihane, kuwi nèk banjur ana sing ngaturake kalirune, wis mêsthi bungah. Ora kok yèn banjur bêgita-bêgitu.
Petruk: Hêm, Kang Garèng, nèk sabên manusa kuwi wis padha anduwèni rasa rumasa kabèh, padha ngrêti nyang kalirune, lan nyang kasalahane, kiraku swarga karo donya kuwi iya banjur prasasat ora ana bedane, jalaran ing donya kene banjur ora ana wong nakal, kang amigunakake kabodhoane utawa kasusahane kancaning urip, sarana akal-akalan salingkuh, upamane bae: wong sing sabab saka kapintêrane, utawa sabab saka karosane,
bisa ngrêbut barang darbèking liyan. Saupamane wong kuwi wis padha anduwèni rasa rumasa kabèh, têgêse: wis ngrêti nyang kaliruning lakune mau, yèn barang-barang sing diakoni duwèke dhewe mau, ing wusana banjur dijaluk bali marang sing duwe wênang, mêsthine rak iya banjur mak lung diwènèhake bae. Nanging ing sarèhning watak nakal kuwi ana ing donya kene durung ilang, barang-barang sing dudu hake mau iya mêksa dikukuhi, kêpèpèt-pèpète iya banjur mangsuli: anggone barang darbèkmu takopèni kiyi, rak sabab saka wêlasku nyang kowe, nèk nganti dadi ora karu-karuwan, rak eman-eman. Dene ing têmbe yèn kowe wis bisa ngupakara dhewe, wis mêsthi bakal takbalèkake nyang kowe manèh. Mulane, Kang Garèng, kowe aja mêsthèkake, yèn priyayi kuwi, sanadyanna saka golongan pangrèh praja pisan, kang salugune rak iya mung manusa bae, mêsthi anduwèni rasa rumasa, dadi ngrêti nyang kalirune, lan ngrêti nyang kasalahane. Nanging rêmbugane kok banjur nylèwèng, luwih bêcik saiki padha dibanjurake rêmbugane ing bab anane priyayi pangrèh praja ana ing polêksrad. Apamanèh kang dadi alangane, Kang Garèng.
Garèng: Sing andadèkake alangane priyayi pangrèh praja jumênêng dadi lit polêksrad kuwi, nèk rumasaku iya isih akèh. Kajaba priyayi pangrèh praja sok arêp ngukuhi tatacara kuna, kaya sing wis takkandhakake kala dina Sabtu, kang banjur kok wancahi kanthi pêthênthêngan, priyayi pangrèh praja kuwi kadhangkala iya sok kagungan tekad anggêre slamêt. Buktine: nèk nang konpêrènsi kae. Yèn saupama ana panggêdhe andhawuhake mangkene: ing sarèhning tuwan dhoktêr kewan dina anu arêp priksa kewan ing dhistrik anu, supaya kabèh kewan dikumpulake nyang desa anu. Lo, prentah kiyi rak bisa gawe karugiane wong cilik, jalaran, kapêksa ninggal pagaweane dhewe, kapêksa nuntun kewane nyang desa anu mau, kang adohe bokmanawa pirang-pirang pal saka desane dhewe, mangkono sapiturute, lan kabèh mau kathik ora olèh karugian apa-apa. Kang kaya ngono mau priyayi kang ambawahake kono iya ngrêtos, ewadene iya mêksa matur: sê ... ndi ... ka, jalaran, yèn nganti wani mancahi, kuwatir nèk-nèke mêngko banjur diarani: on-gêsêkik. Mulane iya banjur, luwèh-luwèh wong desa rugi, anggêre kenene slamêt. Hara, Truk, nèk tekad sing kaya ngono kuwi mêngkone digawa nyang polêksrad, apa iya ora kojur. Awit yèn ing têmbe ana usul apa-apa ing polêksrad, sing bisa agawe karugiane bangsane dhewe sing kêpengin maju, kaya ta upamane: yèn ing têmbe banjur ana usul ing polêksrad, supaya sawijining pakumpulan pulitik dibubarake, mêngko gèk lid-lid polêksrad priyayi pangrèh
dipanggalih dawa manèh, ujug-ujug banjur nyêtèm: mupakat, ngono bae, apa kiyi ora ngalang-alangi kamajuane bôngsa arane.
Petruk: Kang Garèng, Kang Garèng, bok aja sok dhêmên ngorèk-orèk têlèk sing wis ana ing bathok. Kayadene caraning prentah ngumpulake kewan, kang arêp dipriksa ing dhoktêr kewan kaya kandhamu ing ngarêp, kuwi rak cara ing jaman sing ora enak kae, nèk ing jaman saiki cara sing kaya mangkono kuwi rak wis ora kaprah manèh. Sanadadyanasanadyana. isih ditindakake pisan, mungguhing aku kok iya ora dadi alangan kang gêdhe, dhing. Awit uwan dhoktêr kewan anggone priksa kewan-kewan mau, rak ora kanggo kasêngane dhewe, nanging kanggo kaprêluane wong-wong sing padha duwe kewan mau, bokmanawa ana sing lara, utawa supaya kewane bisa mundhak bêcik, lan sapiturute, dadi cêkake rawuhe dhoktêr kewan mau, rak kanggo kauntungane wong-wong sing padha duwe kewan, dadi yèn banjur padha karugian sawatara, rak iya ora dadi apa, ta. Kang mangkono mau priyayi sing ambawahake rak padha anguningani, mulane iya ora mancahi, nanging malah ngrujuki, jalaran panggalihane: saya bêcik anane kewan-kewan ing bawahku, mêsthi iya saya gawe sênênging wong-wong kono kabèh. Dadi kaliru, Kang Garèng, yèn kowe andakwa yèn
gawe rugining kamajuaning bôngsa, dumèh yèn ana usul ambubarake sawijining pakumpulan pulitik, banjur padha mupakat bae, nèk rumasaku, Kang Garèng, ora mung pakumpulan pulitik bae, sanadyan pakumpulan sing ora gêgayutan karo pulitik pisan, yèn kira-kirane bakal ngrusak tata têntrêming praja, sabên lid polêksrad, ora prêduli sing wong partikulir, utawa priyayi pangrèh praja, wajibe iya kudu rujuk nyang bubare pakumpulan mau. Nanging bab kiyi padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Nalika ing San Francisco (Amerikah) dipun wontênakên arak-arakan Pagode, ingkang kangge ambiyantu griya sakit Tionghwa ing ngriku, dalunipun dipun wontênakên arak-arakan. Ing sasisih punika gambaripun tukang tambur wanita bôngsa Tionghwa.
Siti kanggge têtiyang ingkang sami kecalan sitinipun awit saking panjêblugipun rêdi
botênipun têtiyang ingkang sami kecalan sitinipun awit saking panjêblugipun rêdi Mêrapi kaboyongan dhatêng ngriku. Têtela ing kolonisasi gêdhong tatakan taksih wontên siti kangge 500 brayat. Kolonisasi Kotaagung ugi taksih wontên pasadhiyan sabin, nanging kawontênaning kasarasan ing ngriku botên patos sae kados ing kolonisasi sanèsipun. Kajawi punika ing kolonisasi Pêrbo, sacêlakipun Bêngkulên inggih taksih wontên sabin kangge 175 brayat.
Bathinipun adêdunung ing Sumatra punika, siti botên usah tumbas, tur sitinipun inggih sae, waragadipun amboyongi têtiyang wau kados botên kathah. Kangge sawatawis mangsa têtiyang wau sabên sabrayat badhe angsal arta pitulungan 15 rupiyah sabên wulan.
Miturut pawartos Aneta saking Ngayogya kala tanggal 25 Januari ingkang kapêngkêr tandhon ampas ing pabrik gêndhis Gêsikan ing Ngayogya Kidul kêbêsmi, têlas sagudhang, isi nêmbêlas èwu bal, wawrat kirang langkung sayuta kilo.
Miturut A.I.D. sêrat-sêrat ingkang gêgayutan kalihan papriksan prakawisaipun P.N.I. kala minggu ingkang kapêngkêr sampun kakintunakên dening landrad ing Bandhung dhatêng rad pan justisi ing Bêtawi. Pamriksanipun sêrat-sêrat wau kadugi apêsipun kalih wulanan.
Kados ingkang sampun kawartosakên, dèrèng dangu pakêmpalanipun bôngsa Madura ingkang nama Sarekat Madoera sampun dipun bibarakên, saha warganipun kathah ingkang lajêng malêbat dhatêng P.B.I. Miturut K.P. kala tanggal 16 wulan punika ing Surabaya kanthi tuntunanipun Tuwan Mohamad Amin, tilas pangarsa Sarekat Madoera ing Surabaya sampun dipun adêgakên pakêmpalan enggal, mawi dhêdhasar non kopêrasi. Pakêmpalan wau dipun namakakên Persatoean Rakjat Madoera, warganipun sampun wontên sèkêtan. Ingkang minôngka pangrèhipun inggih punika: pangarsa, Tuwan Muhamad Amin, mudha pangarsa, Tuwan Citrawijaya, panitra, Abduljamin, artaka, Tuwan Nitiasmara, panitya, Tuwan Reksa Mijaya, Tuwan Jasmadi saha Tuwan Sura Adimaja.
Inggih punika dhatêng Sumatra pasisir wetan 2520, dhatêng Sumatra pasisir kilèn 1641, dhatêng Palembang 800, dhatêng Tapanuli 463, dhatêng Bêngkulên 379 saha dhatêng acèh 169.
Salêbêtipun taun wau cacahipun kuli ingkang kakintunakên wangsul sadaya wontên 27.000, dados tikêl têkuk kalihan cacahipun kuli ingkang kakintunakên mriku.
Saking laladan sanèsipun sajawinipun tanah Indhonesiah, kalêbêt ugi Surinamê, cacahipun kuli ingkang kakintunakên wangsul sadaya wontên 2100.
Saking Amsêtêrdham Aneta martosakên: miturut telegraaf Tuwan Prof. Moresco, botên dangu malih badhe wangsul saking Genève. Kadugi ingkang badhe anggêntosi padamêlanipun wontên ing Polkênbon inggih punika Tuwan Mr. Creutzberg, tilas pisê presidhèn rad Indhia.
Miturut katranganipun parentah dhatêng rad kawula, gêgayutan kalihan malèsètipun kawontênan ing môngsa punika, sagêd ugi balanjanipun para punggawa nagari badhe dipun kirangi. Ananging ing bab punika parentah dèrèng sagêd anêtêpakên, jalaran badhe amawas rumiyin badhe kawontênanipun ing taun 1932 salajêngipun, bab balônja salêbêtipun pêrlop sagêd ugi kangge sawatawis môngsa badhe dipun kirangi 5 pêrsèn. Botên dangu malih tulah padamêlan saha tulah sêtanplat ugi badhe dipun kirangi. Pranatan pènsiun badhe dipun kêncêngi. Para punggawa èstri ingkang gadhah semah badhe kathah ingkang dipun kèndêli.
Miturut katranganipun parentah dhatêng rad kawula, sasagêd-sagêd Amtênar pêndhêtan saking Eropah badhe dipun kirangi cacahipun.
Lulus pandadaranipun Indisch Arts ing Nias Surabaya, Nyonyah Sumini Murcani, asli saking Sidaharja.
Saking Dhènhah Aneta martosakên: miturut kêkancingan nata, paduka Tuwan C.W. Bodenhausen wiwit tanggal 4 Marêt kawisudha dados pisê presidhèn rad Indhia.
Paduka Tuwan Bodenhausen wau sasampunipun sawatawis lami dados amtênar paos, lajêng dados pangagênging pakaryan paos gêmintê ing Amsêtêrdham. Dening Gupêrnur Jendral Mr. Fock tanggal 5 Agustus 1921 panjênênganipun kawisudha dados dhirèktur
Miturut sêrat-sêrat kabar Malayu Tionghwa sudagar-sudagar Tionghwa ing Bêtawi ada-ada badhe damêl turne dhatêng Tiongkok, laminipun tigang wulan. Ancasipun inggih punika badhe angajêngakên tumindaking padagangan antawisipun pabrik-pabrik ing Tiongkok kalihan sudagar-sudagar ing tanah Indhonesiah ngriki. Ngiras badhe sumêrêp tanah wutah rahipun. Ingkang badhe tumut turne wau sampun wontên tiyang kalih dasa. Katêtêpakên ingkang tumut badhe dipun perang dados kalih golongan, ingkang sagolongan pangkatipun tanggal 20 Marêt punika, dene golongan sanèsipun pangkatipun ing wulan Sèptèmbêr taun punika.
Saking Magêlang Aneta martosakên bilih tutupipun rêdi Mêrapi tansah mindhak agêng, saha sabên-sabên taksih ngêdalakên lahar. Kawahipun rintên dalu dipun priksa mawi kèkêr saking srumbung saha saking gunung Gana.
Kala dintên Sêtu ingkang kapêngkêr wanci jam 4 siyang ing bumi Jawa katrajang clèrèt taun. Griya ingkang rêbah wontên 24, ingkang risak 29, ing dhusun-dhusun sacêlakipun ngriku griya ingkang rêbah wontên 3, ingkang risak sangêt 9, ing tuwêl ugi kathah griya ingkang rêbah utawi risak. Kasangsaran tiyang botên wontên.
Niudhèli, 25 Januari (Aneta-Reuter). Lord Irwin sampun andhawuhakên supados Gandi saha para
Nèhru, presidhèning konggrès dipun wêdalakên saking pakunjaran.
Sinswad, 26 Januari (Nauen-Radio). Nalika ngêntosi sêpur badhe dhatêng Bombai, Gandi dipun intêrpiu dening wêwakil Reuter. Pangandikanipun Gandi, panjênênganipun anggatosakên kawontênanipun pulitik ing samangke, nanging ing bab wau panjênênganipun botên karsa paring katrangan sadèrèngipun rêmbagan kalihan para wêwakil ingkang anjênêngi konpêrènsi meja bundêr, langkung-langkung kalihan Tèjbahadhur, manawi sampun wangsul saking Londhon. Gandi ngajêngakên supados para tiyang ukuman pulitik ingkang kacêpêng saha kaukum kabêkta saking nindakakên ebah-ebahan mogok
ing surak: sugênga Gandi, lajêng dipun arak dhatêng griyanipun sudagar bôngsa Indhu ingkang badhe dipun sipêngi.
Bombai, 27 Januari (Nauen-Radio). Pangandikanipun Gandi kala ing dintên Salasa: wontênipun ebah-ebahan mogok ambêguguk kêdah saha badhe dipun lajêngakên dening Indhia Inggris.
Anggorah, 26 Januari (Nauen-Radio). Wêkdal samangke rad pêrang ing Sêmirnah, sawêg amriksa prakawis agêng. Wontên tiyang 120 ingkang sêsangkutan kalihan prakawis wau, kadakwa tumut ngraman ing Mènèmèn dèrèng dangu punika. Ingkang 55 sampun dipun suwunakên paukuman kisas dening opênbar ministèri.
manggon nèng kadhatyan / wit ingsun bangêt kapengin / antuk wulang kawruhing agama Buda //
dadya ingsun maguru mring sira kulup / nut pituduhira / marma aywa walangati / Bulugurda tur sêmbah nurut ing karsa //
sukèng kalbu biksu mudha tur wêwuruk / kawruh gama Buda / sang nata têrus ing galih / anampèni wulang kacakup sadaya //
wus kagayuh sakèh surasaning kawruh / sèstu yèn utama / marma mangke sri bupati / anêtêpkên kalamun agama Buda //
luwaripun saking ing baya pakewuh / nyirêp kasangsaran / myang susahing kawula lit / lah ing ngriku budidayane sang nata //
gupuh / mring para kawula / datan kenging amêjahi / sato kewan myang anêdha dagingira //
mragad lêmbu lan kewan pêpadhanipun / kinarya slamêtan / ugi sangêt dèn awisi / pra kawula samya ngèstokkên sadaya //
wusing dhawuh bab awisan sang aprabu /
agami Buda ngrêmbuyung / glis tumangkar-tangkar / warata wong sanagari / samya angrungkêbi marang gama Buda //
drênging kayun wiwit punika sang prabu / nulya
tuwin dhawuh karya pura lawan tugu / pura tugu sela / pating janggêlêg inganksi / rinarêngga ing sastra ngêwrat bab darma //
wulangipun Sang Buda ingkang linuhung / lan malih sang nata / dhêdhawuh kinèn angrukti / nguparêngga wit budi kang luwih gawat //
prabu / Nrêpati Asoka / ratu Buda kang miwiti / ing satanah Indhu kang luhur piyambak //
yêktinipun inggih sang prabu puniku / ingkang dadya sraya / myang mitrane sri bupati / ing nagari Langka Sang Aprabu Tisa //
gih Sang Prabu Asoka kang babar kawruh / mêncarkên agama / agama Buda sakawit / maring pulo-pulo lan liyan nagara//
ginantyan yudakanaka / amangsuli caritane ing ngarsi / tatkala jumênêngipun / Prabu Tisa ing Langka / jroning praja kathah rajabrana muncul / kang samya kapêndhêm kisma / kadêngangan ing sujanmi //
riwusing êmas sêsotya / dhinudhukan nulya katur sang aji / nanging ing sasampunipun / sang nata
lan kaanan / marma mangke karsane sri bupati / punang rajabrana wau / prayogi dèn aturna / mring mitrane ratu ingkang luwih luhur / yèku Sang Prabu Asoka / minôngka tôndha trêsna sih //
sang nata tandya utusan / mantri cacah sakawan kang piniji / angirit rajabrana gung / katur Prabu Asoka / tan kocapa utusan ing lampahipun / nèng marga tan manggih baya / lêstari prantèng ngarsa ji //
Sri Asoka langkung rêna / anampèni pisungsung sêsotya di / nulya paring angsul-angsul / kawrat jroning pustaka / kinanthenan barang ingkang adiluhung / pinaringkên Prabu Tisa / dene surasaning tulis //
sasampune Sri Asoka / ngaturakên sukanirèng panggalih / saha matur langkung nuwun / mring pisungsung Sang Tisa / tur prayoga mugi karsaa sang prabu / angrasuk agami Buda / tumêngkara sanagari //
kadi kang sampun kalampah / Sri Asoka nindakakên pribadi / tumêngkar sapraja
iya wus lawas anggonku ora tau kêtêmu utawa candhuk-lawung karo kowe. Iya kêpriye manèh, wong aku akèh bangêt pagaweanku, nganti ora kobêr apa-apa. Apamanèh sajêrone sasi Pasa kiyi, wah, aku saya ora kobêr babarpisan. Yèn awan awakku tungkul lêsu, wêtêngku tungkul kalikak-kalikik bae, dadi banjur ora kobêr barang-barang kajaba ngêkêpi guling. Nèk bêngi, iya ora kobêr manèh, jalaran kudu nyambut gawe nyauri rugiku awane, yaiku nyambutgawe: ngobahake uwang ngisor, alias ... mêmangan, nèk wis kêsêl anggonku mangan, iya ora kobêr manèh, awit aku kapêksa kudu ngênêng-ngênêngi ... panangise sang mripat, dadi cara Kumbakarnane aku kudu ... nendra. Nah, kowe saiki rak
saka anggone ora kobêr kaya sing wis tak caritakake ing dhuwur mau.
Kajaba saka iku, aku duwe wêling nyang kowe kabèh: poma, padha tutura nyang mitra-mitramu, sing wong tuwane durung padha dadi langganan kalawarti Kajawèn kiyi, supaya tumuli enggal-enggal padha anjaluk nyang kantor Bale Pustaka ing Batawi Sèntrêm, dadi langganan Kajawèn. Awit ing dina bakda riyadi ngarêp kiyi Kajawèn arêp mêtu macak kêras têmênan. Isine bakal èksêtrah, têgêse ora mung 16 tumêkane 20 kaca bae, nanging mêtune nomêr lêbaran kuwi bisa uga nganti 48 kaca. Tur isine rupa-rupa, apik-apik, kèwês-kèwês, lan nèk kabênêran kowe bisa
sêngklik-sêngklik bangêt. Bojone Si Garèng macak manganggo klambi bayak potongan Bandhung. Cêkake: aja manèh nganti maca, lagi andêlêng gambare bae, mêsthi wis mulês wêtêngmu. Lan carita liya-liyane padha gurih-gurih kênyamane, tur iya akèh sing bisa agawe angglêgêse kowe kabèh.
Mulane takpindhoni omongku mau, ajanana mitra-mitramu, supaya wong tuwa-tuwane padha tumuli langganan Kajawèn, eman-eman yèn nganti ora uman nomêr, sing diwêtokake ing dina bakda Riyadi kiyi.
Aku durung bisa ngarang crita utawa pitutur kang apik-apik, bisaku mung kôndha apa sing wis takwêruhi lan takrungu dhewe, dadi dudu jênêng karangan, mung kôndha barès, ora takwuwuhi, malah manawa akèh kurange, mêrga saka ora bisaku crita.
Adhiku lanang sing lagi umur têlung taun satêngah, jênênge Har, wadanane Sidhasil, marga rupane cilik mêthisil tur kulitane irêng thunthêng, wah nakale ora jamak, akale mêthakil, sok bisa anggorohi bocah barang, nanging nèk digorohi dhewe ora ngrêti.
Sore-sore wayahe mapan turu, Har kôndha mênyang ibu: Bu, aku dongèngna, bèn dang turu. Ibu mangsuli: Turua dhisik ta, mêngko nèk wis turu takdongèngake.
uwis, ibu mangsuli sajake ya tênan: Lho, dongènge ibu andadak kèri ana omahe Wak Kaji Nur, dhèk ibu dolan mrana esuk-esuk kae, kari ana bayang pawon. Har kôndha karo nangis, jupukên ta, bu. Ibu mangsuli: Êmoh pêtêng-pêtêng aku wêdi, sesuk wae nèk wis padhang dijupuk. Har anjaluk nyang bapak, bapak wae nèk ngono sing wani, jupukên, pak. Bapak mangsuli: Êmoh, le, dinggo apa dongèng wis amoh ngana. Besuk bae nèk kowe wis sêkolah taktukokake dongèng sing anyar. Har: Iya pak, banjur mênêng le nangis.
Dhong aku padha tilik paman sing dadi priyayi ing nagara liya, wayahe mangan awan, aku lan adhiku kabèh padha mangan barêng karo putrane paman, barêng lagi wiwit mangan êmbah wedok mara karo alok: Lo, kêna ngapa, Har, kowe wiwit mangan ora nyêbut bismillah, apa lali nèk ana ngomahe dhewe. Har andêngèngèk sêmu kagèt: O, iya, bah, bismilahku andadèk kèri anèng ngomahku dhewe. Wis nèk ngono tak nyilih bismillahe Dhik Ni wae. [wa...]
[...e.] Dhik Ni iku putrane paman sing gêdhene padha karo Dhik Har. Dhik
banjur gumujêng karo kôndha: Ya wis, le, bismillahe êmbah wae pèkên, ora usah nyilih. Har bungah, karo muni:
Êmbah saya gumujêng karo kôndha: Iya uwis padha mangana dhisik, mêngko kabèh padha tak paringi bismillah, bismillahe êmbah akèh bangêt.
Sêmono bodhone bocah cilik, andèkna sauni-unine, sak polah-polahe kok nyênêngake bocah gêdhe.
Kaya nèk eling dhèk cilikku, pangrasaku wong sing ana jênênge utawa undang-undangane iku ora kêna diarani uwong, barêng aku wis ngêrti kok isin nèk kèlingan. Nanging nèk tak pikir ora aku dhewe sing ngono, dadi aku wani walèh. Dadi bocah cilik ngono nitèni bangêt, apa sing diwêruhi lan dirungu banjur ditiru wae, ora nganggo mikir bênêr luput ora gêlêm ngowahi. Tandhane aku tau anjajal adhiku Si Har. Ngene: bapak kuwi rak uwong ya dhik. Har
bocah, ora ngandêl. Dhèwèke mêthênthêng, Jare kandhane gurune ngono, turne ya wis ora wae, nèk gurune marahi ngono.
Kaya kandhane Dhik Su, ing Taman Bocah nomêr 7. Ya ora gumun nèk le wêdi mênyang dhoktêr mêrga diwêdèni ibune. Barêng le duwe pangira nèk dhoktêr ngono ora kaya wong lumrah, apa ora angguyokake bocah gêdhe. Gajêge aku krungu, Dhik Su dhewe sok dikudang ibune besuk dadi dhoktêr, rak iya, ta, Dhik Su. Guyon wae lo, dhik ora ngisin-isin.
Pakne tengong calathu: Wah mêmêlas têmên, anakku, ênggèr. (Mêngkono iku karo nampani wayang iku karo diêlus-êlus), eman mau, ênggèr, sapa sing nakal ...
Anggone crita Samsu mêngkono iku karo ngêlus-êlus Si Yusnan. Bocah-bocah padha angguyu, gêr.
Wis ... tak têrusna. Barêng wis iku ki dhalang nuli dikon anjupuk butane rambut gêni, kang ngalahake Gathutkaca mau. Barêng wus dijupuk nuli diiling-ilingi karo Pakne Tengong sarta calathu mêngkene: We, dene mung kaya mêngkene bae, si. La kok nganti ngalahake anakku. Saiki sapa manèh sing malêsake liyane bapakne môngsa anaa.
Barêng mêngkono, pakne Si Tengong enggal angrogoh pèmèse, lan ... buta mau nuli dièkrèk-èkrèk dadi sawalang-walang. Mêsthi bae ki dhalang bangêt susahe, nanging salahe dhewe. Ing batin amung mupus: Samono katrêsnaning manusa ...
Hèh, lèrèn ngombe wedang dhisik, kancane wis padha
Kaanggit dening Kanjeng Sunan Prawata Pucung Jatawau: gantya mangke kang
wes ndek Nganjuk goleki sedulur simbah lanang. Ning, desane wes ora ono (
16:1 Gusti Yésus ngandika marang para sekabaté: “Ana wong sugih duwé Juru-gedhong. *Juru-Juru-gedhong: Tiyang ingkang dipun pitados ngreksa raja-brana.* Wong sugih mau nampa wadulan yèn juru-gedhongé ngebrèh-ebrèh barangé bendarané.
16:2 Mulané nuli diundang lan dikandhani mengkéné: ‘Aku krungu bab tumindakmu sing ora bener. Saiki kowé gawéa lapuran bab mlebu metuné bandha sing dakprecayakaké marang kowé. Wiwit saiki kowé daklèrèni enggonmu dadi juru-gedhongku.’
16:3 Wong mau nuli mikir: ‘Yèn aku dilèrèni, banjur aku arep nyambut-gawé apa? Macul, aku ora kuwat, mangka ngemis aku isin.
16:4 Beciké ngéné waé. Yèn aku dilèrèni, aku kudu duwé mitra akèh sing gelem ngukup aku ana ing omahé!’
16:5 Juru-gedhong mau nuli ngundangi saben wong sing duwé utang karo bendarané. Wong sing kapisan ditakoni: ‘Utangmu marang bendaraku pira!’
16:6 Wangsulané sing ditakoni: ‘Lisah zaitun satus drum.’ Juru-gedhong mau nuli kandha marang sing utang mau: ‘Wis iki layangmu utang. Saiki linggiha, gawéa layang utang liyané, lan énggal tulisen sèket drum.’
16:7 Wong sing kapindho ditakoni: ‘Lha kowé utangmu pira?’ Wangsulané wong mau: ‘Gandum satus rembat.’ Juru-gedhong nuli kandha: ‘Enya iki layangmu utang. Gawéa layang utang liyané. Tulisen: wolung puluh pikul.’
16:8 Juru-gedhong mau dialem déning bendarané, merga duwé akal sing mengkono mau, sebab wong kadonyan mono yèn ngurus apa-apa, akalé ngungkuli para wong mursid.”
16:9 Gusti Yésus nuli ngandika: “Tembungku iki rungokna. Bandha kadonyan kuwi enggonen golèk mitra, supaya yèn bandha mau entèk, kowé banjur ditampani ana ing omah sing langgeng.
16:10 Sing sapa tumemen marang prekara sing cilik, wong kuwi uga kena diprecaya ing prekara sing gedhé. Nanging sing sapa ora tumemen ing prekara sing cilik, wong kuwi iya ora tumemen ing prekara sing gedhé.
16:11 Dadi yèn kowé ora tumemen tumrap bandha kadonyan iki, sapa sing bakal mitayakaké marang kowé bandha kaswargan?
16:12 Lan menawa kowé ora tumemen tumrap barangé wong liya, sapa sing arep mènèhaké barangmu marang kowé?
16:13 Ora ana wong sing bisa ngrangkep ngladèni bendara loro. Sebab wong mau bakal sengit marang bendara sing siji, lan nresnani marang bendara sijiné, utawa setya marang bendara sing siji, lan ngrèmèhaké marang bendara sijiné. Kowé ora bisa ngawula marang Gusti Allah lan uga ngawula marang Mamon.”
16:14 Wong Farisi padha krungu apa sing dingandikakaké déning Gusti Yésus mau kabèh, mulané padha mèncep, sebab wong-wong mau padha karem bandha.
16:15 Nanging Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Ana ing ngarepaning manungsa kowé padha bisa kandha yèn kowé kuwi bener, nanging Gusti Allah pirsa apa sing ana ing jeroné atimu. Sebab apa sing dianggep pinunjul déning manungsa, kuwi dianggep asor ana ing ngarsané Gusti Allah.
16:16 Angger-anggering Torèt lan Kitab-kitabé para nabi kuwi mung kanggo nganti tekan jamané Nabi Yohanes Pembaptis, wiwit wektu kuwi Injil Kratoné Allah diwartakaké ana ing ngendi-endi. Lan wong padha ngudi supaya bisa padha dadi umat ing Kratoné Allah mau.
16:17 Langit lan bumi kuwi luwih gampang olèhé sirna, ketimbang karo batalé titik siji waé ing Angger-anggering Torèt.
16:18 Saben wong sing megat bojoné, banjur rabi liyané, kuwi dadi laku jina; lan wong lanang sing ngrabèni wong wadon sing dipegat mau, kuwi iya laku jina.”
16:19 “Ana wong sugih sing tansah menganggo sarwa éndah, uripé sedina-dina méwah.
16:20 Lan ana wong ngemis jenengé Lasarus. Lasarus mau awaké sekojur gudhigen, nglésod ana ing régoling omahé wong sugih mau.
16:21 Karepé supaya diparingi mangan sisané, lorodan saka méjané wong sugih mau. Nanging malah diparani asu-asu sing nuli ndilati boroké Lasarus.
16:22 Ora wetara suwé Lasarus mati, nuli nyawané digawa déning malaékat menyang swarga, cedhak Rama Abraham. Wong sugih mau uga mati, lan dikubur.
16:23 Ana ing kono wong sugih mau nandhang sangsara luwih banget. Bareng ndeleng mendhuwur, wong sugih mau weruh Rama Abraham saka kadohan, lan Lasarus ana ing sisihé.
16:24 Wong sugih mau nuli nguwuh: ‘Dhuh, Rama Abraham! Mugi kersa melasi kula. Kersaa ngutus Lasarus nyelupaken drijinipun wonten ing toya lan nètèsaken toya wau wonten ing ilat kula, supados asrep. Kula nandhang sangsara sanget wonten ing latu murub menika!’
16:25 Nanging Rama Abraham mangsuli: ‘Élinga nggèr, nalika urip ana ing donya kowé wis nampani samubarang sing sarwa becik, mangka Lasarus mung nampani sing sarwa ora kepénak. Saiki gentèn Lasarus nèngkéné kepénak, lan kowé nandhang ora kepénak.
16:26 Kejaba saka kuwi, ing antarané aku lan kowé ana jurang sing ora kena diliwati, supaya wong saka kéné ora bisa mrono, lan wong saka kono ora bisa mréné.’
16:27 Wong sugih mau nuli matur: ‘Menawi mekaten, Rama, kula nyuwun kanthi sanget kersaa Rama ngutus Lasarus dhateng griyanipun bapak kula.
16:28 Sebab kula taksih gadhah sedhèrèk gangsal. Mugi-mugi sedhèrèk-sedhèrèk kula wau mbénjing mboten sami mlebet ing papan kasangsaran menika.’
16:29 Nanging Rama Abraham mangsuli: ‘Sedulur-sedulurmu kuwi rak wis padha duwé kitab-kitabé Nabi Musa lan para nabi! Yakuwi sing kudu padha diturut!’
16:30 Éwasemono wong sugih mau isih nyambungi: ‘O, Rama, menika mboten cekap. Nanging menawi wonten tiyang pejah ingkang gesang malih lan murugi sedhèrèk-sedhèrèk kula wau, temtu para sedhèrèk kula lajeng sami badhé mratobat.’
16:31 Nanging Rama Abraham mangsuli menèh: ‘Menawa sedulur-sedulurmu ora padha gelem ngrungokaké piwulangé Nabi Musa lan para nabi liyané, mesthi iya ora bakal padha precaya, senajan ana wong mati tangi saka ing pakuburan lan ngandhani wong-wong
2:1 Nalika semana Kaisar Agustus paring dhawuh, supaya para kawulaning Krajan Rum kabèh padha nyathetaké jenengé, lan diétung cacahé.
2:2 Cacah jiwa sing kapisan kuwi ditindakaké nalika Kirénius dadi gubernur ing tanah Siria.
2:4 Yusuf iya nuli mangkat saka kutha Nasarèt ing tanah Galiléa, menyang kutha Bètléhèm, ing tanah Yudéa. Bètléhèm kuwi kutha kelairané Sang Prabu Dawud. Mangka Yusuf kuwi tedhak-turuné Sang Prabu Dawud.
2:5 Lungané Yusuf mau bebarengan karo Maryam, pacangané, sing lagi ngandheg.
2:6 Nalika wong loro mau tekan ing kutha Bètléhèm, Maryam enggoné ngandheg wis tekan wektuné babaran.
2:7 Maryam nuli mbabar putra kakung, putra pembarep. Putra mau nuli digedhong, banjur disèlèhaké ana ing wadhah pakan kéwan, jalaran Yusuf lan Maryam padha ora olèh panggonan ana ing omah penginepan.
2:8 Ing daérah kono wengi kuwi ana pangon-pangon sing lagi padha nginep ana ing ara-ara, njaga wedhusé.
2:9 Dumadakan ana Malaékating Pangéran jumeneng ana ing sacedhaké, lan cahya kamulyaning Pangéran madhangi wong-wong mau, nganti padha wedi banget.
2:10 Nanging malaékat mau ngandika: “Aja wedi, sebab tekaku iki nggawa kabar becik kanggo kowé, lan sing bakal mbungahaké wong kabèh.
2:11 Ing dina iki wis miyos Juru Slametmu ana ing kuthané Sang Prabu Dawud, yakuwi Sang Kristus kang jumeneng Gusti.
2:12 Déné tengerané mengkéné: Kowé bakal weruh bayi sing digedhong, sumèlèh ana ing wadhah pakaning kéwan.”
2:13 Dumadakan mbarengi malaékat mau ana malaékat akèh banget, padha memuji marang Gusti Allah, tembungé:
2:14 “Pinujia Allah kang ana ing ngaluhur! Lan tentrem rahayu ana ing bumi tumrap wong sing dikasihi déning Gusti Allah!”
2:15 Sakonduré para malaékat mau menyang swarga, para pangon nuli padha rerasanan: “Ayo padha mangkat menyang kutha Bètléhèm lan ndeleng apa sing wis kelakon ana ing kana, kaya sing dingandikakaké déning Gusti Allah marang kita.”
2:16 Para pangon mau nuli énggal-énggal padha mangkat, lan ketemu Maryam lan Yusuf, sarta Sang Bayi, sing sumèlèh ana ing wadhah pakan kéwan.
2:17 Bareng weruh bayi kuwi, para pangon nuli padha nyritakaké apa sing dingandikakaké déning malaékat bab Sang Bayi mau.
2:19 Nanging Maryam nyathet kuwi mau kabèh ana ing atiné, sarta dirasak-rasakaké, apa tegesé kuwi mau kabèh.
2:20 Para pangon mau nuli padha bali, sarta ngluhuraké Gusti Allah srana puji-pujian, sebab apa sing dirungu lan dideleng mau kabèh cocog banget karo sing dingandikakaké déning malaékat.
2:21 Sawisé umur wolung dina, Sang Bayi nuli ditetaki, lan ditetepaké asmané: Yésus, yakuwi jeneng sing dingandikakaké malaékat marang Maryam, sadurungé ngandheg Sang Bayi mau.
2:22 Bareng wis tekan wektuné, Yusuf lan Maryam nuli nindakaké upacara miturut prenataning agama sing kadhawuhaké déning Nabi Musa. Sang Bayi banjur digawa menyang Yérusalèm, arep disaosaké marang Pangéran.
2:23 Awit ana tulisan ing Kitab Suci, sing uniné mengkéné: “Kabèh anak lanang mbarep kudu kapiji kagem Gusti Allah.”
2:24 Déné enggoné Yusuf lan Maryam padha lunga menyang kutha Yérusalèm kuwi uga arep nyaosaké kurban, yakuwi manuk dara sajodho, utawa piyik dara loro, miturut dhawuh prenatané Allah ing Kitab Suci.
2:25 Nalika semana ing kutha Yérusalèm ana wong jeneng Siméon, wong mursid, sing ngabekti marang Pangéran, lan nganti-anti, mbésuk kapan Gusti Allah enggoné paring keslametan marang bangsa Israèl. Siméon kuwi wong sing kapenuhan ing Roh Suci,
2:26 lan kaparingan wangsit déning Roh Suci, yèn ora bakal mati, sadurungé weruh Sang Mèsiah, *Mèsiah: Mèsias, tegesipun “Kang Jinebadan.”* sing dijanjèkaké déning Pangéran.
2:27 Saka panuntuning Sang Roh Suci mau, Siméon mlebu ing Pedalemané Allah, nalika Yusuf lan Maryam nggawa Sang Bayi iya mlebu ing Pedalemané Allah arep disaosaké marang Pangéran, manut prenatané agama Yahudi.
2:28 Siméon banjur nyandhak Sang Bayi mau, dibopong klawan memuji marang Pangéran:
2:29 “Dhuh Pangéran, samenika Paduka sampun netepi janji. Keparenga samenika abdi Paduka tilar-donya klawan tentrem.
2:30 Awit mripat kawula sampun ningali piyambak Juru Wilujeng peparing Paduka.
2:31 Ingkang Paduka cawisaken kanggé kawilujenganipun sedaya bangsa:
2:32 kados pepadhang ingkang madhangi marginipun bangsa-bangsa sanès, supados sami sowan dhateng Paduka. Inggih menika pepadhang, ingkang njalari umat Paduka Israèl dipun urmati déning para bangsa.”
2:33 Yusuf lan Maryam padha gumun, krungu apa sing diucapaké déning Siméon bab Bayi mau.
2:34 Siméon nuli mberkahi Yusuf, Maryam lan Sang Bayi mau, lan kandha marang Maryam: “Bocah iki dikersakaké déning Pangéran, dadi jalarané tiba lan tanginé wong akèh ing Israèl, lan dadi pratandha saka Pangéran, sing bakal dibantah déning wong akèh.
2:35 Srana mengkono bakal kabukak wewadi-wewadi sing sumimpen ana ing atiné wong akèh. Kowé dhéwé bakal ngrasakaké sedhih, nganti atimu kaya tinuwek déning pedhang sing landhep.”
2:36 Ing kono uga ana nabi wadon sing wis tuwa banget, jenengé nabi mau Hanna, anaké Fanuèl, saka taler Asyèr. Sawisé kawin pitung taun lawasé,
2:37 Hanna mau dadi randha. Umuré saiki wis wolung puluh papat taun. Hanna presasat ora tau mingsed saka Pedalemané Allah. Ana ing kono Hanna mau rina wengi ngabekti marang Gusti Allah, klawan ndedonga lan pasa.
2:38 Nalika Hanna mau iya teka ing Pedalemané Allah, banjur memuji marang Gusti Allah, sarta nyritakaké bab Sang Bayi mau marang wong kabèh, sing uga padha nganti-anti mbésuk kapan Gusti Allah enggoné arep ngluwari kutha Yérusalèm.
2:39 Sawisé ngrampungaké sakèhing kuwajiban manut dhawuhé Gusti Allah, Yusuf lan Maryam nuli mulih menyang kutha Nasarèt, ing tanah Galiléa.
2:40 Sang Bayi saya mundhak gedhé lan rosa, dadi Putra sing wicaksana, sarta diberkahi déning Gusti Allah.
2:41 Rama lan ibuné Gusti Yésus saben taun padha menyang kutha Yérusalèm, prelu netepi prenatané Riaya Paskah.
2:42 Bareng Gusti Yésus wis yuswa rolas taun, Panjenengané uga diajak.
2:43 Sarampungé kraméan Paskah, Yusuf lan Maryam nuli mulih, nanging Gusti Yésus isih kantun ana ing kutha Yérusalèm. Wong tuwané padha ora ngerti,
2:44 jalaran Gusti Yésus dikira wis kondur dhisik, bareng karo wong-wong. Sawisé mlaku sedina muput, wong tuwané nuli nggolèki Gusti Yésus ana ing antarané sanak-kadang lan para tepungané.
2:45 Nanging meksa padha ora bisa nemokaké putrané. Mulané Yusuf lan Maryam banjur padha bali menèh menyang ing kutha Yérusalèm, karo terus nggolèki.
2:46 Sawisé enggoné nggolèki olèh telung dina, Sang Putra lagi ketemu, tibaké ana ing Pedalemané Allah, ana ing satengahé para alim-ulama, ngrungokaké piwulangé para alim-ulama mau lan ngajokaké pitakonan-pitakonan.
2:47 Kabèh wong sing padha krungu enggoné Gusti Yésus ngandika, padha gumun banget marang kapinterané sajroné mangsuli para alim-ulama.
2:48 Uga rama lan ibuné padha gumun banget. Maryam kandha: “Nggèr, yagéné kowé kokgawé répoté bapak lan ibumu? Olèhku padha nggolèki kowé nganti uwas atiku.”
2:49 Aturé Gusti Yésus: “Kénging menapa rama lan ibu madosi kula? Menapa mboten pirsa, bilih kula kedah wonten ing dalemipun Rama kula?”
2:50 Rama lan ibuné ora nyandhak tegesé wangsulané Gusti Yésus mau.
2:51 Sawisé kuwi Gusti Yésus ndhèrèk rama lan ibuné kondur menyang kutha Nasarèt. Panjenengané tansah mbangun-turut marang panggulawenthahé rama lan ibuné. Déné Maryam, ibuné, nyathet prekara kuwi mau kabèh ana ing atiné.
2:52 Gusti Yésus saya mundhak gedhé lan mundhak wicaksana. Semono uga saya kinasihan ing Allah lan manungsa.
nek ramane mluku nyong sing melu gupak, numpak garu, hahahahhaa
Petikan Serat Kakancingan – Dalem Ngarsa – Dalem Sampeyan – Dalem Ingkang – Sinuwun Kanjeng Sultan Ngayogyakarta Hadiningrat, nomor : 081/PHK/TDP/KPJ/VIII/2013, tanggal 01 Sawal jumakir 1946 / 08
Miturut Bahasa Jawi, Kembang ingkang wonten wit-witan menika tansah nggadahi aran/jeneng
Miturut Bahasa Jawi, Kembang ingkang wonten wit-witan menika tansah nggadahi aran/jeneng kadosta : Maya Wit ...
Mula aku kudu ngerti, mbangun turut ngajeni.
Nyuwun berkah lan pangestu, Amrih langgeng rahayu.
Atur panuwun mbo kekalih, Kinanthen sembah bekti.
Sageda nulad tresnanta, Guyup rukun slaminya.
njaluk tulung bantuane rika. Tulung aku dikirimi alamat email kanca-kanca bloger kebumen, kususe sing berdomisili nang kebumen. mbok
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 3
PADHALANGAN RINGGIT PURWA III JAMANIPUN PANDHAWA
Jejer ing Jonggringsalaka, sang hyang Pramesthiguru, miyos siniwi ing para jawata, mungging bale Marcukundha, ingkang mungging ngarsa: sang hyang Narada, sang hyang Bayu, sang hyang Brama, sang hyang Patuk, sang hyang Temboro, sang hyang Panyarikan, ingkang rinembag, sang hyang Pramesthiguru dhawuh dhateng resi Narada kinen hanyengker yoganira bathara Ekawarna, kekasih Dewi Pratiwi, ing kahyangan Ekapratala. Sesampunira dhinawuhan, resi Narada mijil ing njawi, sang hyang Pramesthiguru jengkar.
Madeg ing gupit Natyamalaya, dayinta Dewi Uma, pinarak ingadhep para waranggana, kasaru rawuhira sang hyang Girinata, ingkang kinarya imbal wacana,
Kalarekta, 4 Kalapita, lajeng dhinawuhan angrencana sang hyang Wisnu.
Madeg ing pangurakan sang hyang Narada, sang hyang Brama, sang hyang Patuk, sang hyang Temboro, sang hyang Panyarikan, sang hyang Bayu. Rembag anggenira arsa tindak ing kahyangan Ekapratala. Sasampuning siyaga bidhalan kanthi prajurit dorandara.
Madeg ing njawi kahyangan Ekacakra, dutanira prabu Wisnudewa, ing Garbapitu, patih Baudhendha, tuwin para punggawa ditya, arsa ngrabasertg kahyangan, kasaru dhatenging para jawata, prang. Wadya ing Garbapitu kasor, larud sami angungsi papan.
Madeg ing Untarasagara, sang hyang Wisnu. Dhatengira kyai lurah Semar, Nalagareng, Petruk, sang hyang Wisnu lajeng aleledhang parepat tiga andherek.
Madeg samadyaning wana, para danawa dutanira sang hyang Girinata: Kalakresna, Kalaseta, Kalarekta, Kalapita. Rembag, arsa ngrencana sang hyang Wisnu, lajeng bidhal, kepapag sang hyang Wisnu, arsa narajang purun, dadya prang, ditya sirna sadaya, sang hyang Wisnu lajeng lampahira.
Madeg ing kahyangan Ekapratala, sang hyang Ekawarna, dhatengira para jawata dinuta sang hyang Pramesthiguru, mundhut Dewi Pratiwi. Sang hyang Ekawarna matur, bilih kang putra Dewi Pratiwi njuwun sekar Jayakusuma, para jawata sami wangsul.
Madeg ing wukir Argajati, bagawan Kesawasidi, punika kacariyos gadhah sekar Jayakusuma. Sang bagawan nuju mungging pacrabakan, ginubel ing sutanira estri Endhang Sumarsi, matur ingkang rama, bilih ing dalu supena dhaup kaliyan sang hyang Wisnu. Sang pandhita lajeng sagah amadosi, pangkat, lampahira dumugi ing wana, kapanggih sang hyang Wisnu kaliyan parepatira titiga. Sasampuning sinambrama,” sang bagawan nandukaken sedyanipun, sang hyang Wisnu tan arsa, sulayaning rembag, dadya prang, sang hyang Wisnu kenging
dhatengira bagawan Kesawasidi, kocapa ing pagedhongan, kang putra Endhang Sumarsi kadhaupaken kaliyan bathara Wisnu. Sampun watawis dangunira sang hyang Wisnu waleh kang dadya sedya, arsa dhumateng ing kahyangan
Madeg ing Garbapitu, sang prabu Wisnudewa, tuwin ingkang rayi raden Wisnungkara. Srinata kagungan kalangenan bantheng langking saged tata jalma, punika gadhah cangkoking sekar Jayakusuma, mungging gulunira, srinata angajeng-ajeng dhatenge caraka. Tan dangu patih Baudhendha prapta, matur sasolahing dinuta. Sang nata panudyeng karsa, rumaos sampun andarbeni ingkang dadya papanggilira Dewi Pratiwi, saksana lajeng bidhal sawadyaning dhateng ing kahyangan Ekapratala.
Girinata sampun uninga lalampahanira, lajeng dhawuh, sang hyang Narada kinen wangsul dhateng kahyangan Ekapratala, sang hyang Wisnu kinen handhaupaken kaliyan Dewi Pratiwi. Sang hyang Narada pangkat kanthi para jawata.
Madeg ing Ekapratala, sang hyang Ekawarna, rawuhira sang hyang Narada tuwin para jawata sadaya, handhawuhaken timbalanira sang hyang Pramesthiguru, bilih Dewi Pratiwi kinen handhaupaken kaliyan sang hyang Wisnu. Aturira sang bagawan sandika. Tan dangu dhatengira sang hyang Wisnu ngaturaken sekar Jayakusuma sarta nyuwun kadhaupna kaliyan Dewi Pratiwi, lajeng kadhaupaken, panganten manjing kahyangan, kasaru dhatengira prabu Wisnudewa, nyuwun Dewi Pratiwi, ngaturaken cangkoking Jayakusuma,
Bantheng pejah, kuwanda sirna, manjing dhateng sang hyang Wisnu. Hyang Wisnu lajeng medal ing njawi, prang kaliyan prabu
hyang Girinata (sang hyang Guru), miyos ingadhep para jawata, kang mungging ngarsa resi Narada, bathara Brama, bathara Bayu, sang hyang Panyarikan, ginem, sang hyang Guru dhawuh dhateng sang hyang Brama, ngandikakaken bebesanan kaliyan kang rayi sang hyang Wisnu, sang hyang Brama matur sandika, lajeng pamit dhateng Untarasagara, sang hyang Narada ngetutaken.
Madeg ing kadhaton, Dewi Uma ingadhep para widadari. Rawuhipun sang hyang Girinata, ngandika kawontenanira amancaniti, lajeng
Madeg prabu Kalayuwana, nata danawa Mendhanggili, miyos tinangkil wadya ditya, kang munggeng agarsa patih Kalapulastha, punggawa Kalapalasiya. Sang nata gandrung kasmaran
Madeg ing Untarasagara, sang hyang Wisnu kaadhep Bambang Srigati. Rawuhira kang raka bathara Brama, tuwin sang hyang Narada, ngemban timbulanira sang hyang Guru, kadhawuhaken sang hyang Wisnu, bilih kadhawuhan bebesanan kaliyan ingkang raka sang hyang Brama. Aturira sang hyang Wisnu, ingkang putra kadhawuhan nimbali. Sang hyang Brama mangkat nimbali ingkang putra. Kasaru gegering njawi, wonten danawa dhateng ambekta gelar sapapan, Bambang Srigati kinen mapag gya medal, dumugi ing njawi prang, Srigati barisira kalindhih, lajeng mangsuli manis, supados mundura danawa wau. Danawa kandheg masanggrahan, Bambang Srigati wangsul sowan kang rama.
Madeg ing wukir Saptaarga, Bambang Bremani kaliyan parepat tiga: lurah Semar, Nalagareng, Petruk, rembag, arsa sowan kang reka Bambang Bremana, kang dhedhepok ing Gilingwesi. Lajeng pangkat kadherekaken parepat tiga. Lampahira dumugi ing margi kapapag wadya ditya ing Mendhanggili, ingkang sami anjagi ing kahyangan Untarasagara. Sulayaning rembag dados prang. Punggawa ditya kathah ingkang pejah. Kang alit lumajeng sar-saran, Bambang Bremani lajeng lampahipun.
Madeg ing nagari Gilingwesi, Bambang Bremana. Rawuhipun ingkang rama sang hyang Brama. Bambang Bremana tinari rabi, angsal nak-ndherekipun piyambak, putranipun sang L/ang Wisnu, nama Dewi Sriunon, Bambang Bremana matur lenggana, dereng arsa nglampahi palakrama, aluwung ingkang rayi kemawon ketantuna. Dereng dangu dhatengipun Bambang Bremani, lajeng ngaras padane ingkang rama sang hyang Brama. Ing ngriku tinari, purun, Bambang Bremani lajeng kabekta ingkang rama sang hyang Brama dhateng Untarasagara.
Madeg ing Untarasagara, hyang Wisnu lenggah kaliyan sang hyang Narada. Boten dangu praptanira Bambang Srigati, atur priksa tiwasing karya, boten saged mangsulaken danawa kang badhe minggah kahyangan, Bambang Srigati sawadyanira kasor, mila lajeng tutup seketheng
ingkang kasuwunaken jodho Dewi Sriunon, hyang Wisnu inggih sampun amarengaken sarta lajeng mratelakaken karibedanipun, Dewi Sriunon dipun lamar raja ditya ing Mendhanggili, prabu Pulagra, dutanipun taksih kandhag ngentosi wangsulan sajawining kahyangan Untarasagara, Mila sageda Bambang Bremani ngunduraken, Bremani matur sandika, lajeng bidhal.
hyang Wisnu. Kasaru praptanira ditya alit kang sami kaplajeng, atur pariksa barisan ditya kang iring kilen dhadhal katrajang dewa lumampah nama Bambang Bremani. Para danawa sami krura nedya minggah ing kahyangan, ing ngriku sasampuning samekta lajeng ngetog baris, dumugi njawining kukuwu katingal Bambang Bremani. Lajeng tempuh prang. Para wadya diyu sami sirna dening Bambang Bremani, ditya kang alit-alit lumajeng mantuk.
Madeg sang hyang Wisnu, sang hyang Brama, sang hyang Narada, dhatengipun Bambang Bremani. Lajeng atur priksa sirnaning mengsah, sadaya sami pejah. Bambang Bremani lajeng kadhaupaken kaliyan Sriunon, sang hyang Brama lajeng pamit kondur, ingkang putra panganten kabekta.
pariksa, tuwin Bremani nyuwun ngabekti lawan kang garwa, raden Bremana katingal melik dhateng garwanipun kang rayi. mila boten dangu kang rayi lajeng pamit kondur. Sapengkeripun kang rayi, Bambang Bremana kasmaran maring garwanipun kang rayi.
Madeg ing Mendhanggili, prabu Kalayuwana, punggawa Kaladaru, dhatengipun danawa alit, kang kaplajeng saking ngepung kahyangan, angaturi pariksa, bilih patih Kalapulagra saprikancanipunkang sami pacak baris, sirna dening srayaning hyang Wisnu, nama Bambang Bremani. Sang prabu Kalayuwana langkung duka yayah sinipi, lajeng angundhangi para wadya danawa. Sampuning siyaga, lajeng bidhal nedya anggepuk dhateng kahyangan Untarasagara.
Madeg ing kahyangan Untarasagara. Sang hyang Wisnu, sang hyang Brama. Ginem, wus sawatara dangu, kang putra Bambang Bremani tuwin kang garwa boten sowan, kawarti sampun nggarbini. Boten dangu dhatengipun Bambang
dening sang hyang Wisnu, jabang-bayi kanamakaken Bambang Parikenan, Bambang Bremani lajeng ngaturaken kang garwa, sampun boten saged momong, nanging nyuwun supados kadhaupaken angsal kang raka Bambang Bremana kemawon, Bambang Bremani pamit mantuk, garwa putra tinilar. Sang hyang Wisnu matur kang raka sang hyang Brama, supados nimbali raden Bremana. Sang hyang
hyang Brama lajeng adhadhawuh, Bremana katimbalan kang paman sang hyang Wisnu. Lajeng pangkat, dumugi ing ngarsanira sang hyang Wisnu, tinantun krama angsal tilasipun kang rayi, Bambang Bremana nampeni. Kasaru gegering njawi, mengsah saking Mendhanggili. Para jawata sami medal ing njawi. Bambang Bremana prang lawan ditya raja Kalayuwana.
miyos aneng sitinggil binatarata, ingkang mungging ngarsa, ingkang rayi raden Basukesthi, patih Jatikandha,
nama resi Manumayasa ing wukir Saptaarga araraton, kathah para nata ing mancapraja ingkang sami puruhita. Kawarti badhe handaga karaton Wiratha, nedya madeg ratu piyambak, raden Basukesthi langkung anggenira anduparakaken wartos makaten wau, anaging srinata adreng angyektosaken, lajeng dhawuh dhateng patih Jatikandha, kadhawuhan handuta punggawa salah satunggal dhateng prabu Karumba, nata yaksa ing Pringgadani, supados animbalana resi Manumayasa. Lajeng bibaran.
Madeg ing kadhaton, prameswari nata Dewi Jatiswara, pinarak ing prabasuyasa pananggap ler wetan, angentosi kondurira srinata, ngiras ningali ajaring badhaya srimpi, boten antawis dangu srinata kondur ngadhaton, prameswari amethukaken, lajeng lenggah satata. Ginem, kawontenanipun ing pancaniti, lajeng tindak ing pambojanan.
Madeg paseban njawi, raden Basukesthi, patih Jatikandha, arya Panurta, arya Walakas, rembag, siyaga dadamel, arya Panurta kapatah lumampah dhateng Pringgadani, andhawuhaken karsaning srinata wau dhumateng prabu Karumba ing Pringgadani, sasampuning samekta, lajeng bidhal sapanekarira. Kapalan.
Madeg prabu Karumba, nata raseksa ing Pringgadani, den adhep ing patih Kalamangkara, punggawa Kalapulawa, Kalapudhendha. Dereng dangu dhatengipun caraka ing Wiratha arya Panurta. Sasampuning bege-binage, lajeng andhawuhaken timbalanira srinata prabu Basumurti, bilih prabu Karumba dinuta animbali resi Manumayasa, ing Saptaarga, ingkang kawarti araraton, menawi boten purun sowan dhateng Wiratha, kerid lampahira prabu Karumba, kadhawuhan masesa. Aturipun prabu Karumba sandika. Arya Panurta lajeng pamit wangsul dhateng Wiratha, prabu Karumba adhawuh dhateng patih kalamangkara, ambidhalaken punggawa kakalih, kautus dhateng. Saptaarga, andhawuhaken dhawuhing nata Wiratha. Lajeng bibaran. Madeg paseban njawi, patih Kalamangkara, punggawa: Kalapulawa, Kalapudhendha. Rembag, siyaga dadameling ayuda badhe dhateng wukir Saptaarga. Sasampuning samapta lajeng bidhal. Togog, Sarahita dados pangajenging lampah.
Madeg resi Manumayasa, miyos ing pacrabakan, den adhep janggan Semarasanta (Semar), puthut Supalawa, Nalagareng, Petruk,
Mangka boten pisanpisan yen anyipta rnakaten, dereng dangu dhatengira cantrik, atur pariksa wonten dadamel ageng dhateng, katingal barising danawa arsa minggah ing pratapan, rame mireng swaraning tangisipun tiyang
manguyu cantrik, sami anjagi pratapan. Sareng dumugi ing njawi kasompok inggahing wadya danawa, lajeng tempuk prang. Tanpa wara-wara, puthut Supalawa lawan janggan Semarasanta ngamuk punggung manengah, kathah danawa ingkang kanin, lajeng bibar lumajeng sar-saran, puthut Supalawa, jangga Semarasanta sakancanipun wangsul ngarsaning sang pandhita Manumayasa. Sadaya wau sampun handugi, punika utusanipun sang nata ing Wiratha, lajeng bibaran, amung sang resi Manumayasa nedya angenggarenggar panggalih, mijil saking padhepokan, sadaya boten kalilan andherek, amung janggan Semaransanta, Nalagareng, Petruk, lampahira kadya binuncang ing dewa. Dumugi wana tarataban, kapapag wadya ditya saking Pringgadani, ingkang kaplajeng saking
rembag dadya prang. Punggawa ditya sami pejah jinemparing. Danawa ingkang alit-alit sami ngungsi gesang. Resi Manumayasa
kahyangan Jonggringsalaka, sang hyang Girinata, nuju miyos aneng bale Martyukundha. Ingkang sumiwi: sang hyang Narada, sang hyang Brama, sang hyang Bayu. Sang hyang Girinata andhawuhaken, sang hyang Narada kinen tumurun dhateng arcapadha, amaringi jodho dhatang resi Manumayasa, tuwin janggan Semarasanta, widadari kakalih, 1 nama Dewi Retnawati, punika dadya jodhonipun
dados kedah kadhawuhan mawi warana. Widadari kakalih tinimbalan, lajeng binusanan dening sang hyang Narada sami warni sirna, lajeng kabekta dhateng arcapada dening hyang Narada. Sang hyang Girinata lajeng jengkar.
tetanemanipun ingkang saweg nedheng. Ing ngriku kasarengan rawuhipun sang hyang Narada, angeculaken sima
matur nyuwun tulung kabujeng ing sima. Resi Manumayasa lajeng mapag sima kakalih wau. Sareng kapanggih sima lajeng dipun jamparing pejah sadaya, kuwandanipun sirna. Boten watawis dangu, wonten pawestri kakalih, katingal lumampah wonten ngajengipun resi Manumayasa. Ing ngriku sang resi langkung kasmaran, lajeng ngetutaken sapurugipun, sang resi kaget rawuhipun sang hyang Narada, lajeng sami lenggah satata. Puwestri kakalih sami lenggah wonten wurinipun sang hyang Narada, inggih punika Dewi Retnawati kaliyan Dewi Kanastri. Sang hyang Narada andhawuhaken dhawuhipun sang hyang Girinata, Dewi Retnawati sampun pinasthi kapareng dados jodhonipun resi Manumayasa, Dewi Kanastri dados jodhonipun janggan Semaransanta. Lajeng kadhawuhan ambekta mantuk, sang hyang Narada
sami mungging ngarsa. Ginem, sang nata angarsa-arsa para punggawa ingkang dinuta angrabaseng wukir Saptaarga. Boten dangu kesaru dhatengipun kyai Togog, Sarahita, atur pariksa bilih para punggawa ingkang sami dinuta dhateng Saptaarga sami pejah dening resi Manumayasa. Srinata langkung duka lajeng dhawuh dhumateng patih kinen sawega
sakaliyan ingkang garwa Dewi Retnawati saweg papasihan, janggan Semarasanta marek ing ngarsa lawan garwanira Dewi
lajeng handherek, sareng dumugi imbanging redi ingkang sisih kilen, ing ngriku taksih wana
sampun mateng kapurih nedha bojonipun, awit gandarwa Satrutapa wau dereng gadhah suta, daliat kepengin
Retnawati sumerep woh Sumarwana sakalangkung kepengin nedha, lajeng pinethik katedha, raosipun langkung miraos satelasing nedha woh Sumarwana, gandarwa Satrutapa dhateng, sang resi lawan kang garwa langkung kaget, punapa dene janggan Semarasanta lawan bojonipun, sami gumeter sadaya. Gandarwa ngucap. “Sapa kang wanuh wani ngundhuh woh-wohan ingkang sun sengker iki mau?”. Sang resi Manumayasangaken bilih ingkang methik, lajeng kaparingaken ingkang garwa, awit dahat kepenginira. Gandarwa matur.”Yen makaten kalilana sajiwa raga. Ingkang garwa kaeliha nama. Dewi Sumarwana. Dene ing tembe bilih sampun anggarbini, mangka mijil jalu, kanamakna
lajeng anggarbini. Sadaya lajeng sami wangsul dhateng ing pratapan.
Madeg puthut Supalawa, para puthut manguyu jajanggan rembag tatanen, tuwin ngajeng-ajeng rawuhing sang resi Manumayasa. Boten watawis dangu resi Manumayasa rawuh, lajeng lenggah satata, tuwin nyariyosaken lalampahanipun nalika kang garwa dhahar wohing Sumarwana. Dereng dangu ngandikan lawan puthut Supalawa, kasaru gegering njawi, dhatenging para danawa ing Pringgadani. Puthut Supalawa, janggan Semarasanta sakancanipun mijil ing njawi. Resi Manumayasa ugi mamanuki lampahing para jajanggan, sareng dumugi ing njawi sampun prang rame.
Girinata, miyos ing bale Martyakundha. Ingkang mungging ngarsa: sang hyang Narada, sang hyang Endra, sang hyang Brama. Ingkang rinembag, ing Suralaya badhe kancikan mengsah saking nagari Nusantara, prabu Kalimantara badhe nyuwun Dewi Supraba. Sang
para ditya ingkang sami badhe minggah ing kahyangan, aturipun sandika. Para jawata sami medal ing njawi.
Hardhadhedhali, tuwin para punggawa ditya, Kalakukila, Kalagarudha, Kalawirada. Sami rembag badhe ngupados margi minggah ing
kaseser . Lajeng tutup saketheng. Para danawa ngepung ing Suralaya.
Madeg sang hyang Girinata, dhatengipun sang hyang Narada, kaliyan para jawata. Atur pariksa tiwasing karya, para prajurit dewa sami kaseser. Sang hyang Girinata dhawuh dhateng sang hyang Narada, kisen ngupados sraya
Semar,Nalagareng, Petruk, ambang Kalingga wau nedya lalana nglangut tanpa sedya, amargi katundhung ingkang rama rehne kapurihkrama dahat lenggana. Boten watawis dangu, kasaru dhatengipun hyang Narada, andhawuhaken timbalanipun sang
Madeg para prajurit danawa, kang sami baris wonten ing repat kapanasan, saweg sami eca gigineman, mireng sasumbar. Para jawata medali, ambekta sraya. Ing ngriku lajeng prang. Para rota-danawa sami pejah. Ingkang alit sami mantuk dhateng prajanipun, kyai lurah Togog Sarahita, mantuk nedya matur ing ratunipun.
Hardhadhedhali, kanthi punggawa ditya dhateng ing Suralaya, dereng wonten wangsul, boten dangu kasaru dhatengipun raden Hardhadhedhali, dinangu matur, bilih para prajurit danawa sami sirna dening srayaning dewa, nama Bambang Sakutrem, inggih Bambang Kalingga. Srinata langkung duka, dhawuh dhateng rekyana patih, kinen ngundhangi wadya bala samekta ing ayuda, sasampunira sami siyaga, lajeng bidhal dhateng
pethak, nama puthut Supalawa. Ginem, ngraosi kang putra Bambang Sakutrem, dene dangu anggenira kesah. Sang resi ngajak madosi. Boten dangu kasaru Bambang Sakutrem cumlorot dhawah saking gagana, lajeng tinampen puthut Supalawa sinelehaken ing ngarsanipun ingkang rama. Parepat tiga ugi
yudanira kaliyan prabu Kalimantara. Resi Manumayasa, lajeng ngajak kang putra wangsul dhateng repat kapanasan,
lagya martapa wonten mega malang, nyuwun dadya. ratuning peksi. Sang hyang Narada rawuh, dinuta sang hyang Girinata. Garuda pininta sraya anyirnakaken prabu Kalimantara. Garudha matur sandika, ananging penuwunipun dadya
Prabu Kalimantara lajeng mapag prang, rame.
Balanipun prabu Kalimantara sami soroh amuk, kapapagaken puthut Supalawa, kabiyantu bathara Bayu. Para wadya ing Nusantara dhadhal larut tan wonten kantun, ingkang sami ungguling yuda lajeng sami kairid sang hyang Narada dhateng ing Jonggringsalaka.
Madeg sang hyang Girinata, miyos siniwi para jawata. Sang Hyang Narada dhateng, ngaturaken ingkang
Jejer prabu Basumurti ing Wiratha miyos sinewa ing para wadya punggawa. Ingkang munggeng ngarsa patih Jatidhendha, resi Wakiswara, punggawa arya Kandhaka. Ingkang ginu’nem, “Sang prabu arsa
boten dangu kasaru srinata kondur lajeng lenggah satata, imbal wacana kawontenanipun mancaniti. Lajeng tindak dhateng pambojanan, sabibaring bojana srinata lajeng ngrasuk busana.
Madeg ing paseban njawi. Panggurak ari nata raden arya Basukesthi, patih Jatikandha, punggawa arya Basunandha, bramana Kestu. Rembag ingkang
Basukesthi tuwin patih Jatikandha anggrubyug wurining nata, punggawa sawatawis bidhal kapalan.
Madeg ing nagari Duryapura. Prabu Dwapara miyos siniweng wadya, ingkang mungging ngarsa patih Swabara, Prabu Dwapara dhawuh arsa sowan tuwi dhateng nagari Wiratha, awit nata Wiratha punika taksih kaleres nak ndherek saking ingkang ibu Dewi Kaniraras.
Sasampuning siyaga lajeng bidhal, lampahira wadya Duryapura kapapag wadya Wiratha, sinengguh mengsah lajeng dados prang. Wasana wadya Duryapura katilapan, wadya lumajeng sapurug-purug.
Madeg madyaning wana ing Silu. Wonten raksasa nama Aswana tuwin bojonipun nama raseksi Aswati sami kaluwen dangu boten angsal mangsan. Raseksa raseksi wau lajeng nyenyegat ing margi.
anggenipun numpu satowana tuwin misaya peksi angsal kathah. Lajeng dhawuh dhateng jurugedhong kinen adadana arta dhateng tiyang padhasunan. Kathah tiyang ningali samya suka angambil dadana arta wau. Nulya wonten tiyang satunggal anengga kajeng Sriputa, kanan keringipun kasebaran arta boten purun mendhet. Srinata utusan ingkang rayi raden arya Basukesthi kinen andangu punapa karananira. Tiyang
tiyang ingkang ngadhep kajeng Sriputa wau) sareng dinangu. aturira mila tan arsa ngambil arta, saking ajrih singit lawan wingit, singit punika dumanang kajeng Sriputa, wingit punika dumuluing srinarendra. Raden Basukesthi lajeng mangsah hangethok kajeng Sriputa, wonten cahya cumlorot manjing dhateng raden Basukesthi, cantrik Janaloka lajeng ngabekti dluimateng raden Basukesthi, sarya matur singit wingit sampun dados satunggal wonten raden Basukesthi. Dados paduka ing tembe jumeneng nata. Raden Basukesthi ngandika, “Ing tembe lamun ingsun madeg nata sira sebaa.” Cantrik Janaloka lajeng pinurih kesah. Raden Basukesthi wangsul ngarsanira srinata prabu Basumurti, matur lamun tiyang ingkang tengga kajeng Sriputa wau sampun pinurih kesah, lajeng sampun tinegor. Lajeng bibaran.
Madeg ing Sapta arga, resi Manumayasa, den adhep kang putra Bambang Sakutrem, lawan puthut Supalawa (kethek pethak), parepat tiga: Semar, Nalagareng, Petruk. Bambang
rinapu parepat tiga ingajak wangsul dhateng pratapan, lajeng wangsul, wonten ing margi kapapag sarpa Prabu Basukesthi. ageng, lajeng jinamparing
saking cangkrama, lajeng gerah. Dereng dangu raden Basukesthi denira imbal wacana kalawan patih Jatikandha, kasaru
Tan antara, susawa musna sareng swara jumegur, ing ngrika kadhaton kapuyengan, para wanita sami nangis, raden Basukesthi lajeng mijil ing njawi, awawarta mring patih miwah sagung para punggawa, bab sedanira srinaranata. Raden Basukesthi lajeng jinunjung dening patih tuwin para pandhita lan para punggawa. Raden Basukesthi kajumenengaken nata jujuluk prabu Basukesthi. Tan antara praptaning cantrik Janaloka, sowan mangarsa. Lajeng kadhawuhaken sang prabu, Janaloka kawisudha dadya punggawa,nama arya Janaloka. Sri Basukesthi lajeng dhadhawuh
Brahmanadewa lawan resi Brahmakestu sami muksa, ing mangke wonten kaelokan, wismanipun resi Brahmakestu, kathukulan Jamurdipa, mawa cahya kadya sundhul ingakasa. Sri Basukesthi tindak nedya mariksani, kadherekaken patih saha wadya. Sereng dumugi panggenanipunJamurdipa, lajeng pinarpeken srinata. Jamurdipa sirna, mung katingal cahya sasada lanang, lajeng manjing mastakanira srinata prabu Basukesthi. Ing ngriku rumaos padhang trawangan ing panggalih, waskitha ing saniskara. Sri Basukesthi lajeng kondur.
Madeg ing Saptaarga, resi Manumayasa, kaadhep puthut Supalawa, tuwin bagawan Dwapara, dhatengipun
putra kasmaran dhateng pawestri. Kasaru rawuhipun resi Kanekaputra, andhawuhaken timbalanipun sang hyang Girinata. Nalika yoganira si Sakutrem munah sarpa iku babar dadi widadari, aran Dewi Nilawati. Samengko dhedhepok ana wukir Pujangkara. Akarya pasanggiri, duwe kendhi Pratola, sapa kang kuwat ngombe banyune kendhi Pratola mau dadi jodhone Dewi Nilawati. Ananging wus pinasthi si Sakutrem dadi jodhone Dewi Nilawati. Marma yoganira si Sakutrem, konen lumebu sayembara marang wukir Pujangkara. Sasampuning ngendika, sang hyang Kanekaputra, lajeng kondur makahyangan, bagawan Dwapara lajeng kesah ngrumiyini tanpa pamit, Bambang Sakutrem dhinawuhan ingkang rama dhumateng wukir Pujangkara, nglebeti sayembara.
Lajeng pangkat kanthi parepat tiga. Madeg madyaning wana, prabu Drumanasa, nata ing Madhendha, lawan patih Dhendhaka. Ingadhep para punggawa. Sri Drumanasa nedya ngluru dhateng ingkang uwa prabu Dwapara. Tan dangu rawuhira bagawan Dwapara, lajeng sajarwa lalampahanira sadaya sarta nedya ngedegi sayembara dhateng wukir Pujangkara. Sri Drumanasa nayogyani, lajeng andherek lampahira ingkang uwa, bagawan Dwapara, lajeng bidhal.
Madeg Dewi Nilawati ing wukir Pujangkara, sarwi ngadhep kendhi Pratola, dhatenging bagawan Dwapara lawan prabu Drumanasa tuwin patih Dhendhaka sapunggawanipun, kasaru dhatengipun Bambang Sakutrem, lajeng wiwit sami ngunjuk tirta ing kendhi Pratola. Bagawan Dwapara ngunjuk rumiyin tan kuwawa panasing toya, handhawah, lajeng prabu Drumanasa gantos-gantos sami tan kuwawi bentering toya, merang lajeng
patih Dhendhaka sapunggawa sadaya. Rembag, Dewi Nilawati sampun kabekta Bambang Sakutrem dhumateng Saptaarga, mila kersanipun sami nututi ngrabaseng Saptaarga, ngrebut Dewi Nilawati. Sasampuning samekta lajeng bidhal sawadya.
Madeg ing wukir Saptaarga, resi Manumayasa, ingadhep puthut Supalawa. Dhatengipun kang putra Bambang Sakutrem lan Dewi Nilawati, tuwin parepat tiga ingkang umiring. Sang resi saklangkung suka, kasaru dhatenging mengsah saking Madhendha. Puthut Supalawa medal ing njawi tuwin para wasi jajanggan sadaya. Lajeng prang sampak, bathara Bayu tumurun, angembul prang. Mengsah
Punika serat kino mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang
Kitab Topah winedhar ing jawi, amrih gampil wau ingkang lapal, miwah ta ing surasane, sakehe kang angrungu, miwah ingkang amaca tulis, sami sinimpen manah, agung sawabipun, sakathahe pra sujanma, ingkang sami ngawruhi rasane ngati, sami den
Bagendha Ngali, duk anurat medhar Kitab Topah, kalawan sih nugrahane, ing Hyang Kang Maha Luhur, atanapi mami, inggih Nabi
anane Hyang Widi, Maha Suci datan warna rupa, tan owah gingsir anane, sawusira awujud, datan owah ananireki, duk dereng wonten asma teteping Hyang Agung, duk meneng lan dhewekira, ananing Hyang ing mangke kadya ing nguni, langgeng tan kena owah.
Ingkang weruh tuduh kang sejati, nora kewran aneng ing dedelan, dene wus wruh pitedahe, salire kang kadulu, katingalan rupa sejati, lan kandheg warna rupa, rupane dinulu, dinulu jroning paesan, rupa jati katingal rupa majaji, nyata neng priyangga.
Angandika Seh Bagendha Ngali, andarbeni anane Hyang Suksma, martabat pitu anane, kang satunggil lut kayun, tegesipun martabat sepi, takjunani drung ana, ga’ib
sami, tan tuminggal ing Kun Hutangala, tan ana wruh Kun yektine, tan wonten saminipun, sipat asma pan durung lahir, bainat durung ana, mung ing dhewekipun, winastan wujud mokal, nora katon ingayoman warna sepi, sapa wruh kuna-kuna.
Sakeh martabat nora ngungkuli, maring ing martabat akadiyat, sadaya aneng
madiyah, kang kasuksma ing rasane Hyang Sejati, ing jro suhud dattiyah.
tatkala ing ngadalem wahdatira, sagunge aksara kabeh, ing dalem mangsi kumpul, nora beda kurup sawiji, mangkana ta ing wahdat, ing pralambangipun, sagunge pangucap ika, ing lahire iya sira mami, dereng apisah-pisah.
Sagunge maklum ing dalem ngelmi, iya iku aran takyun awal, kang awal iku anane, mijil saking latakyun, metu saking karsa kang ga’ib, tetep aneng ngayunan, kalarat kang luhur, kang aran kurup ngaliyah, ingkang tetep ing ndalem wahdat sejati, atas dadalan mutmal.
ing akyan jatine, dat sipating Hyang Agung, datan ana kalingan sami, ndarbeni kunbainat, nyata iku tuduh, ing anane Hyang kang Mulya, ingkang sampun oleh pituduh Hyang Widi, tan samar ing paningal.
tunggal pan jatine urip, dipun nyata wekasane tunggal, anyipta’a ing cermine, jenenge tunggal iku, datan ana iku kakalih, sasmitane cangkriman, marmane keh kerup, lan malih jatine rasa, kasamaran idhepe pan salah tampi, den kira iku iya.
Ulatane reke den kapanggih, pan anane kering lawan kanan, tanapi luhur ngisore, tan wonten ngajeng pungkur, ulatana dipun kapanggih, den yekti ingkang ana, den awas andulu, pan jati ana ing sira, den waspada tingale ingkang sejati, nyata sapolahira.
Angandika satengah wong supi, satuhune akyan karijiyah, anut kang aneng dheweke, akyan kang karit iku, datan siwah anairei, kadya Wisnu lan Kresna, ing pralambangipun, lir kumandhang lan suwara, tunggilipun tan kena
lir ngelmi tan ana date, mokal ta jenengipun, mangka ana akyan kang sabit, tan lawan ngelmuning Hyang, anane puniku,
Dene maklumat ing ndalem ngelmi, lawan maklumat ing ndalem ajal, sadereng kartit anane, anyar khakekatipun, dena ana akyan kang karit,
satunggil winastan jariyah, dene wong supi anane, wujud ing ndalem ngelmu, kinawruhan ing ndalem ngelmi, kaping kalihe ngadam, anane puniku, tan weruh ing ananira, ngadam iku jatine nora ngawruhi, dene iku tan ana.
Angandika wong kang ahlul supi, khakekate amaujud edat, iku rupane maklume, kang aneng ndalem ngelmu, ing tingale
wilangan satemahe, kadime sipat iku, yekti ana bangsa ilapi, lan dhewek-dhewekira, kadime Hyang agung, wenang yen ta mangkonoa, yekti ana anane Hyang kang sejati, ilang jenenging Hesa.
minsan ajean, insankamil iku, kang sakawan iku anyar, iya iku nyatane akyan kang sabit, nyata ing karijiyah.
Lakunipun akyan ingkang karit, anut lakune akyansabitah, ing ndalem ngelmi, nyata ing karijiyah,
karit iku, jujuluk wal ngalimin ngalam, pakulpulan nggonira Hyang kang tajali, nyateng Nabi Mustapa.
Sakehe maklumat mijil, metu saking enuringwang, maklumat ing sakathahe, sakathahira kang awal, miwah kang lahir tunggal, tan ana ing liyanipun, pan ingsun kalipahing Hyang.
Yogya samiya ngrawuhi, tegese martabat arwah, jisim kang latip arane, tan kena
bangsa kuniyah, ingsun anane ing mangko, kang latip kang ora kena, nrimaha sapitedah, latipe apan puniku, tan katingal dening netra.
Lan malih martabat jisim, iku ingkang anarima, sapitedah ing anane, kang kandel atumpah-tumpa, lawan
ing nyatane, dat sipat asma afngal, nyateng martabat insan, aparek khakekatipun, kumpul ing martabat insan.
Atine mukmin puniki, kang ngaken wismanireng Hyang, enggone tetela reke, mukarahnya ing Pangeran, dadya mangke waspada, datan ana dhirinipun, pan kalindhih
Tatkalane Kanjeng Nabi, mekrat maring ing datollah, sakehe martabat kabeh, wus nyata Nabi
Hyang Manon, satuhune wujuding Hyang ndarbeni hes sampurna, kakalih ingkang karuhun, yeku sampurnane sadat.
Mangkana karit Hyang Widi, ing ndalem iku paesan, Maha Suci Hyang anane, tan kena den rupakena, lawan makam satunggal,
iku ingkang anyar, atunggal apisaha, kalawan kang Maha Luhur, Maha Suci ananira.
Lamun ana’a Hyang Widi, dakil karit ingkang anyar, sayekti kalih jenenge, Maha Suci ananing Hyang, yen sipat mangkonoa, yekti ilang isyanipun, iku lah wangsite Kitab.
Tatkala wus kasil sami, ing rasa akyan sabitah, myang karit iku anane, dadya sira ingayunan, lawan Pangeranira, dadya andulu-dinulu, ing ndalem paesan tunggal.
Paesan iku kakalih sami, kang ngilo paesan tunggal, tan kalih iku jenenge, kang dinulu katingalan, pan iya iku tunggal, kang ndulu ingkang dinulu, tan ana saweneh mulat.
Ya iku luwih ngalingi, angrasa luwih makripat,
Satengah wong ahlul supi, sira ayun tumekeng Hyang, anyirnakaken ponang wong, ing edat sipat apengal, miwah ing ananira, dadya kabuka wong iku, tan liya ing kuna-kuna.
Sakehe sawiji-wiji, iya iku ananing Hyang, saking ing roh kakekate, yen nora saking takyun, liyan ing ananira, lir gendhis kalawan juruh, lir ombak lawan segara.
satunggal-tunggal, ing makam wahdat rasane, miwah makam wakidiyat, tanapi karidiyah, weruh tunggal bedanipun, iku wong karip sampurna.
Ingga tan ana ngawruhi, ing puji klawan panembah, sirna luluh panembahe, datan darbe polah dhawak, kagenten sipating Hyang, ya
Ping kalih karit parilah, akarem ingkang sejati, tan weruh ing jiwa raga, Hisya tan ana udani, kalingan ing Hyang Widi, tan ana liyan kang wujud, kalindhih ing Hyang Suksma, ing sagara tanpa tepi,
ana liyan sejati, mangkono ta ing mangkin, tan jumeneng dhewekipun, mangkono ta ing mangkin, tan jumeneng dhewekipun, mokal jumeneng dhawak, mokale kang anyar sami, wus katutur ing rasa kitab di mulya.
Rasa tunggal agembolan, kang sinung rasa sejati, tan emut ing jiwa raga, tan ana liyan sejati,
sinelir, iya iku kang parek tanpa watesan.
Dedalan maring Hyang Suksma, luwih akeh iku mangkin, saking wiwilangan
dadalan maring Hyang Widi, kakalih ingkang warni, amengku sagunging enur, tegese enur ika, dadalane ing munpasil, iya iku wahdat lawan wakadiyat.
Tingal kang luwih utama, ningali maring Hyang Widi, ing ndalem hisya katingal, asiya iku ningali, ing
katingal sami, amung kang para ambiya, tan kandheg maklum puniki, miwah ing kale iki, kakalih sami andulu, maklumat lawan ekak, iku tingal kang utami, tan kalingan kakalih tan katingalan.
Satengah tedah ing wahdat, angandika Kanjeng Nabi, Panutan Nabi Mohammad, panguwasane Hyang Widi, lamun ana’a iki, andhawuhaken wong iku, iku talining timba, den dhawahaken aneng siji, sayekti ana tetali timbaning Allah.
Den weruh tegese nora, napine sawiji-wiji, iku rohe dhewekira, priyangga ing ndalem cermin, napi ing roh pribadi, dat sipat afengalipun, nanging anane ika, ingkang andarbeni iki, majanggeku angilo ndalem paesan.
Sirnane mayangga ika, ing Wali iku ndarbeni, mayangga iku den awas,
Tegese Wali den awas, pangandikane Hyang Widi, kasebut ing ndalem Kur’an, satuhune Wali-Wali, Wali maring Hyang Widi, sakehe panggawe iku, kang ndarbeni Hyang Suksma, dadya panggawening Wali, ala becik pan iku saking Hyang Suksma.
Satengah wong ahlul wahdat, Seh Abuyajit mangkya ngling, pan iku ingkang anembah, amuji maring Hyang Widi, nulya grahiteng mami, anulya mungguh katengsun, ing puji
atuduh maring wahdat, ing Kur’an miwah ing kadis, maring sembah wong supi, kang ora sun tulis iku, angandika Hyang Suksma, ing Masrik miwah ing Mahrip, iya iku sadaya pan darbek ingwang.
Sing sapa ayun tan wikan, ing ngelmunira Hyang Widi, yogya sami ngguguruwa, ingkang sampun tekeng jati, ingkang tuduh ing margi, dhumateng rasa Hyang Agung, dumadi lan sulaya, sarta pituduhing Widi,
akumawiya, melu lampahe wong singgih, wong anom tan wruh ing basa, peksa melu brateng Widi.
Widada anut ing dhawuh, dhadhawuhira Hyang Widi, madhep manteptrusing manah,
Hisim jalolah atuduh, ingkang andarbeni hisim, iku dat kang wajib kidam, kang langgeng kang Maha Suci, kang amor kang amisesa, salirira kang dumadi.
Tatkala ajun andulu, ing hisim ingkang tinulis, lir
Yen ayun oleh pituduh, ciptanen siyang lan ratri, pesunen dipun waspada, aja pegat aningali, mring ing
wong alim muwus, yen ayun tumekeng jati, den sami angguguruwa, mring gurunira sejati, poma ywa nganti kesasar, ngguguru mring setan baring.
Ora tumeka Hyang Agung, kesasar ing dalem margi, tan oleh ngelmu kamulyan, tan weruh ing ndalem margi, tan tumeka ing
ing ndalem margi, lir pitik kelangan biyang, tan ana kang den tutwuri.
Sampun oleh ing pituduh, tan kewran ing ndalem margi, akathah dedalaning Hyang, luwih akeh iku
maring Hyang Widi, endi marga kang den ambah, atuduh maring Hyang Widi.
Sakehe dadalan iku, tan ngluwihi saking dhikir, kang maring dedalaning Hyang, tan ana iku madhani, luwih parek ing dadalan, kang tumekeng ing Hyang
Wong kang sampun tumekeng Hyang Widi, tan ningali kang wong, sembah puji amudji dhirine, wus kalindhih ing wahdat sejati, amuji-pinuji, ayun wruh wong iku.
Kumpulane sembah lawan puji, puji wali koko, puji wali maring ing karsane, asung-asung pamujinireki, pamujine dasih, wangsul mring Hyang Agung.
Yen wus wruh jatine manungseki, mangkono ponang wong, sanjatane Mohammad jatine,
anyegahna sira ing cegahe, sira anuta ing srengat Nabi, ywa durakeng Nabi, miwah ing Hyang Agung.
Yen ambuka rasa kang sejati, anglampahi pakon, anjawekken ing Topah basane, kang sinurat jroning langen gendhing, antuka berkating, ing guru saestu.
Sampun tamat kang Topah Mursalim, mengku rasa kaot, sakathahe ing wong supi kabeh, ngelmu rasa kang bangsa Rubani, sarta rapal neki, pamengkune agung.
Muga antuk ngapuraning Widi, sakehe kang
pertunjukan wayang kulit oleh dalang Kandhabuwana, teruwatlah malapetaka. LAMPAHAN SRIMAHAPUNGGUNG (SRISADANA)
Jejer prabu Srimahapunggung, nata ing Medhangkamulan, nuju miyos ing sitinggil binatarata. Ingkang mungging ngarsa patih Jakapuring, punggawa kyai Andongdhadhapan. Ingkang rinembag icalipun ingkang putra kakung nama raden Sadana. Aturing patih sampun nyebar para wadya, angupaya boten pinanggih. Kasaru gegering jawi, wonten caraka warni ditya saking nagari
pustaka. Sareng sampun tinampen, binuka sinuksmeng jaja. Suraosing pustaka, anyuwun jodho ingkang putra Dewi Sri. Caraka kinen anganti wangsulan wonten ing jawi, caraka medal, srinata kondur ngadhaton.
Madeg ing kadhaton, prameswari nata titiga nama Dewi Gemi, Dewi Nastiti, Dewi Subur, ingkang putra patutan saking Dewi Gemi nama Dewi Sri, sami angentosi konduripun srinata. Dereng dangu rawuhing nata, lajeng lenggah satata, ngandikan bab wontenipun ing pancaniti, bilih wonten caraka saking nagari Medhangkumuwung, dutanira prabu Pulagra, anglamar Dewi Sri. Dewi Sri tinantun krama angsal nata raseksa nama prabu Pulagra, aturipun boten purun. Dewi Sri matur purun laki, bilih angsal jodho ingkang warninipun kados ingkang rayi raden Sadana. Ingkang rama langkung duka, Dewi Sri tinari wanti-wanti datan purun, lajeng tinundhung kesah, medal ing kori bubutulan, kadya kinuncang ing dewa, lampahira anjog ing sajawining kitha. Sang nata lajeng animbali patih Jakapuring, kadhawuhan mangsuli caraka saking Medhangkumuwung, paring priksa : Dewi Sri musna saking kadhaton, kadhawuhan angupaya, bilih pinanggih kadhawuhan ngaturaken ing ratunipun, lajeng bibaran.
Madeg ing paseban jawi, patih Jakapuring, punggawa kyai Andongdhadhapan, caraka ing Medhangkumuwung ditya Kaladaru. Patih Jakapuring andhawuhaken timbalanira sang nata, lamun Dewi Sri musna saking kadhaton. Caraka kinen ngupaya, lamun pinanggih kaaturna ing ratunipun, lajeng kagarwaa. Aturipun caraka sandika, lajeng bidhal ngupaya kesahipun Dewi Sri.
Madeg padhukuhan ing Medhangtamtu, kyai buyut Wangkeng lawan somahira, sami gineman : Amepe pantunipun, sareng wanci siyang lajeng sami kapulung (dipun pendheti saking memeyan), kasaru dhatengipun Dewi Sri, sarta dipun aturi inalebet ing griya. Dewi Sri dhawuh kinen ngresiki. Sasampuning resik, Dewi Sri lajeng malebet ing griya, mundhut degan, lajeng kaunjuk toyanipun, Dewi Sri angandikakaken sadaya lalampahanipun, lamun tinundhung ingkang rama, awit lenggana kadhawuhan nglampahi krama antuk ratuning ditya. Dereng dangu, dhatengipun ditya Kaladaru saprikancanipun, kyai buyut Wangkeng amangsulaken dalah kulawarganipun. Kaladaru meksa, dadya prang rame, kyai buyut cinekel lajeng cinancang witing nangka. Para sanakipun sami bibar, Dewi Sri lajeng kesah, Kaladaru
ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang bathara Guru nuju miyos ing bale Marcukundha. Ingkang mungging ngarsa sang resi Kanekaputra (Narada), sang hyang Bayu, sang hyang Panyarikan, sang hyang Kuwera. Sang hyang Guru andangu gonjinging Suralaya. Aturipun sang Hyang Narada, bilih wonten titahing dewa nandhang prihatin, inggih punika Dewi Sri tinundhung kesah ingkang rama prabu Srimahapunggung. Sang Hyang Guru lajeng dhawuh dhateng resi Narada kinen tumurun anedahna dununging raden Sadana, Dewi Sri kinen ngupaya. Resi Kanekaputra sandika, lajeng pangkat. Dewi Sri lampahipun dumugi ing wana tarataban, sang hyang Narada tumurun andhawuhaken dhawuhira sang hyang Guru sadaya. Dewi Sri lajeng dhateng ing dhukuh Mendhangagung, sang Hyang Narada makahyangan.
Madeg raden Sadana, aneng dhukuh Mendhangagung, den adhep parepat tiga : kyai buyut Tuwa, kyai empu Cukat, kyai Wayung-
kondur ing bendaranipun, raden Sadana mboten purun mantuk, bilih ingkang mbok ayu dereng palakrama, awit kagalih mindhak makewedi. Dereng dangu, kasaru dhatengipun ingkang mbok ayu Dewi Sri, lajeng anangisi ingkang rayi raden Sadana. Sasampuning sami tata lenggah, nyariyosaken lalampahanipun duk tinundhung kesah ingkang rama, nanging lampahipun wau taksih kakodhol ing para danawa carakanipun prabu Pulagra. Ing ngriku raden Sadana sampun prayitna. Dereng dangu, mireng swarsa gumuruh, praptaning para
Sigeg raden Sadana kaliyan ingkang mbok ayu Dewi Sri, raden Sadana matur, bilih badhe dhudhukuh wonten ing wana Mendhangagung, Dewi Sri jumurung ing karsa, ingkang rayi kinen mundhut wiji cikal, jagung, lombok, terong dhateng dhukuh Mendhanggowong. Raden Sadana lajeng mangkat kaliyan parepat tiga.
Madeg ing dhukuh Mendhanggowong, kyai buyut Sondang kaliyan semahipun. Kyai buyut Sondang anyrengeni dhateng semahipun, amargi yen kadhatengan raden Sadana sanget anggenipun angajiaji.Bojonipun amangsuli, rehning katamuwan gusti. Dereng dangu dhatengira raden Sadana kaliyan repatipun titiga. Raden Sadana ngandika, bilih kautus dhateng ingkang mbok ayu mundhut wiji palawija tuwin cikal, lombok, terong, awit karsa adhudhukuh ing wana
kadhawuhan ambekta jaro saprikancanipun, buyut Sondang matur sandika, raden Sadana kaaturan rumiyin, buyut Sondang badhe nungka saprikancanipun saha badhe ambekta punapa ingkang dadya pamundhutipun ingkang mbok ayu. Raden Sadana lajeng wangsuljcaliyan parepatira titiga.
Madeg Dewi Sri, dhatengipun ingkang rayi raden Sadana, matur kautus mundhut wiji palawija dalah jaro, kyai buyut Sondang sampun sandika. Dereng dangu dhatengipun kyai buyut Sondang, dalah semahipun, ambekta kanca kathah sami amikul jaro tuwin wiji palawija. Sasampuning sami ngaso, lajeng kadhawuhan tumandang pasang jaro, Raden Sadana kautus dhateng ing dhukuh Mendhangtamtu, kinen ngluwari kyai buyut Wangkeng ingkang dipun pusara ing danawa, sarta kinen nimbali dalah semahipun. Raden Sadana pangkat.
Madeg ing nagari Mendhangkumuwung, prabu Kalapulagra lawan ingkang rayi Kalapulastha, para punggawa pepak anangkil, Palaciya, Cayasiya. Rembag : Angarsa-arsa patih Kaladaru, ingkang dinuta ngaturaken pustaka panglamar dhateng ing Medhangkamulan. Dereng dangu patih Kaladaru cumlorot saking gagana, lajeng sami lenggah satata. Patih Kaladaru matur sasolahira dinuta. Srinata langkung duka, lajeng dhawuh mepak para wadya. Sasampuning samapta, lajeng bidhal dhateng dhukuh Medhangagung.
Madeg ing dhukuh Mendhangtamtu, kyai buyut Wangkeng, dipun tangisi semahipun badhe nguculi pusara boten saged, kasaru dhathengipun raden Sadana dalah parepatira titiga. Ki buyut Wangkeng dipun uculi saking pusara, lajeng linggih. Raden Sadana lajeng andhawuhaken dhawuhipun ingkang mbok ayu Dewi Sri, ki buyut katimbalan sasemahipun, matur sandika, lajeng kerid raden Sadana.
Madeg ing dhukuh Mendhangagung, Dewi Sri, dhatengipun ingkang rayi raden Sadana ngirid kyai buyut Wangkeng sasemahipun dalah kulawarganipun sadaya. Dhawuhipun Dewi Sri, ki buyut Wangkeng sasemahipun kadhawuhan momong Dewi Sri wonten ing Mendhangagung. Dereng dangu anggenipun imbal wacana,
lajeng sami medal ambekta dadamel, dumugining jawi pakarangan sigra sami campuh prang rame.
pepak Ginem : ing Suralaya gonjing saking sumuking paprangan, resi Narada tuwin bathara Bayu, bathara Kuwera sami kadhawuhan tutulung dhateng ing Mendhangagung, sarta resi Narada kadhawuhan nantun dhateng Dewi Sri : Punapa purun kadhaupaken angsal ingkang rayi raden Sadana pisan. Para dewa titiga sami matur sandika, lajeng pangkat. Sadumugining paprangan, sang hyang Bayu anawung ing yuda, prabu Pulagra sawadyanipun sami sirna sadaya, sang hyang Narada lajeng lenggah tuwin para bathara ngkang mentas sami unggul ing yuda. Dewi Sri tuwin raden Sadana marek ing ngarsa, dhinawuhan mating sang hyang Narada, Dewi Sri tinantun dhaup lawan ingkang
Matswapati miyos ing pancaniti, ingkang sumiwi putra Raden Seta, Raden Untara, Raden Wratsangka, tuwin patih Jayanirmala. Ginem : Sang nata angsal wangsiting dewa,
kenging cintaka, kinen angupaya bathari Sri. Raden Seta lajeng ingutus nyuwun pitulung mring kang raka prabu Kresnadipayana, Astina. Sasampuning dhawuh, sang nata lajeng
ingkang putra Dewi Untari, tuwin para parekan cethi. Ginem : Angajeng-ajeng sang nata, kasaru kondurira sang prabu, pinethuk ing garwa miwah putra, kinanthi binekta lenggah satata. Sang nata imbal wacana mring garwa, awit dangu denira mancaniti, saking wangsiting dewa, kinen angupaya bathari Sri. Punika kang dados waluyaning praja Wiratha. Sang nata sampun utusan para putra mring praja Astina, mundhut pitulung ingkang raka prabu Kresnadipayana, ingaturar. angupaya. Sasampuning ngandikan, sang nata lajeng tindak ing sanggar pamelengan.
Madeg ing paseban jawi Raden Seta, Raden Untara, Raden Wratsangka, patih Jayanirbita, tuwin patih Jayanirmala. Ginem : Kasidaning lampah ingutus dhumateng praja Astina, sampun siyaga, lajeng bidhal kapalan.
Madeg ing nagari Guwarejeng, prabu Suryakumala miyos ingadhep patih Baudhendha, tuwin para punggawa pepak kang anangkil. Ginem : Sang nata angsal wangsiting jawata, sinten ingkang kanggenan bathari Sri, punika prajanipun waluya. Kasaru sowanipun ingkang rayi prabu Sasradewa, ing nagari Guwapitu, kadherekaken para wadyanira. Sasampuning bagya-binagya, lajeng lenggah satata, kang rayi prabu Sasradewa atur uninga, bilih angsal wangsiting dewa, sinten ingkang kanggenan bathari Sri, prajanipun waluya, tuwin Dewi Sri sapunikanipun manggen wonten ing nagari Pratalaretna, ingkang ratunipun abibisik prabu Darmasara. Mila samangke prajanipun langkung kerta tur raharja, saha keringan saking mancapraja. Sang prabu Suryakumala, sareng mireng aturing kang rayi, lajeng nimbali punggawa raksasa, sasampuning mangarsa, dhinawuhan ngaturaken serat katur sang prabu Darmasara ing Pratalaretna, kinanthenan wadya ditya sagolongan. Punggawa yaksa ingkang tampi dhawuh lajeng medal ing jawi, sang nata lajeng ngadhaton.
Madeg ing paseban njawi, para pungagwa ditya, Kalarudraksa, Kalakarumba, Kalakarendhi, sami rembag denira arsa dinuta ing nata. Sasampuning siyaga, lajeng bidhal
hyang Anantaboga ingadhep kang garwa Dewi Superti. Tuwin ingkang putra resi Nagatatmala kinen nimbali prabu Kresnadipayana ing Astina sawadya, trang dhawuhing Guru, kinen amapag parang-muka kang minggah ing Suralaya. Prabu Suryakumala, ing Guwarejeng, nyuwun jodho widadari, Dewi Warsini. Resi Nagatamala sandika, amit lajeng pangkat kairing Semar, Nalagareng, Petruk. Mangkana lampahira resi Nagatatmala, dumugi ing ngarcapada, kapapag punggawa ditya
Madeg ing nagari Guwarejeng, prabu Suryakumala miyos ingadhep ingkang rayi prabu Sasradewa tuwin patih Baudhendha, miwah para wadya ditya pepak
dhatengipun punggawa ditya, atur uninga, bilih para punggawa raksasa kang dinuta, wonten ing
dukanira, lajeng dhawuh mring patih Baudhendha, kinen angundhangi para wadya balanira sadaya. Sang nata arsa ngrabaseng prang, saha kinen ambekta joli kinarya nglamar Dewi Warsini. Sasampuning samapta lajeng bidhal.
Madeg ing nagari Astina, prabu Kresnadipayana, ingadhep patih Jayaprayitna, miwah para punggawa pepak kang anangkil. Ginem Sang nata kondur saking pagrogolan, datan dangu sowanipun ingkang
ingiring parepatira tiga. Ginem : raden arya Seta matur ing raka prabu Kresnadipayana, bilih ingutus rama prabu Matswapati. Kang rama mundhut pialung sagedipun waluya prajanira, awit angsal wangsiting jawata linuwih, manawi bathari Sri kondur dhumateng ing Wiratha, punika saged waluya jati.
Sapungkurira Raden Arya Seta, resi Nagatatmala matur, ingutus ingkang rama sang Hyang Anantaboga, paduka srinata tinimbalan maring Saptapratala, sampun trang saking dhawuhipun sang hyang Pramesthiguru, kinen mapag parangmuka kang minggah ing Suralaya. Nanging resi Nagatatmala kinen ngupaya bathari Sri, bilih sampun saged
Madeg ing nagari Pratalaretna, prabu Darmasara, miyos ingadhep patih
saking ratu sewu nagari, para nata mancapraja, sami nyuwun jodho Dewi Sri. Kasaru dhatengipun resi Nagatatmala, matur ingutus srinata ing Wiratha, nyuwun bathari Sri. Prabu Darmasara lajeng dhawuh mring patih Jayalegawa, kinen atata-tata ing jawi, patih matur sandika, resi Nagatatmala lajeng ingirid prabu Darmasara maring kadhaton.
angajawi, kasaru sowanipun prabu Darmasara dalah garwa putra. Dewi Darmawati, tuwin Dewi Darmarini, kanthi ngirid resi Nagatatmala, matur ingutus prabu Matswapati ing Wiratha. Sang bathari Sri ingaturan, sampun sagah, namung resi Nagatatmala kapundhut putra, lajeng ngabekti, dhinawuhan matur maring raden Sadana. Resi Nagatatmala sandika, pangkat ingiring Semar, Nalagareng, Petruk.
Madeg ing Pratalaretna, ing pungkuran, raden
Madeg ing dhatulaya, bathari Sri, ingadhep prabu Darmasara, tuwin prameswari Dewi Darmawati, dalah putra Dewi Darmarini. Bathari Sri ngandika mring prabu Darmasara, bilih retna Darmarini pinundhut putra, sang nata dalah garwa suka jumurung, kasaru sowanipun resi Nagatatmala, tuwin lurah Semar, Nalagareng, Petruk, matur sasolah reh dinuta, bilih dados pancakara kaliyan raden Sadana. Samangke raden Sadana oncat maring nagari Keling. Sampuning telas aturira, resi Nagatatmala lajeng dhinaupaken kaliyan Dewi Darmarini, pondhongan.
Madeg bathari Sri, ingadhep prabu Darmasara dalah garwa putra, sang bathari Sri dhawuh arsa kondur maring Wiratha. Sang nata tuwin garwa putra, sami andherekaken tindakira, bidhal, resi Nagatatmala karsa sowan mampir maring nagari Astina.
Madeg ing Suralaya, sang hyang Narada, lenggah tuwin sang hyang Bayu, ingadhep para jawata. Ginem : sang hyang Narada miyarsa warta, bilih resi Nagatatmala maring Wiratha, sang hyang Narada tuwin sang hyang Bayu arsa tindak maring nagari Wiratha, mundhut wangsulipun resi Nagatatmala maring kahyangan, bidhal maring ngarcapada.
Madeg ing nagari Astina, prabu Kresnaipayana, miyos ingadhep patih Jayaprayitna, tuwin para
madya wasana, sarta samangke bathari Sri tuwin prabu Darmasara, dalah garwa putra, sampun samya kondur maring Wiratha. Sasampuning telas aturipun resi Nagatatmala, sang prabu karsa tindak maring Wiratha, kadherekaken resi Nagatatmala, tuwin Semar, Nalagareng, Petruk. Patih Jayaprayitna kinen tengga praja, lajeng bidhal.
Madeg ing nagari Wiratha, prabu Matswapati miyos ingadhep kang putra raden arya Seta, raden Wratsangka, tuwin patih
prabu Krenadipayana sampun sagah”. Kasaru rawuhira bathari Sri, tuwin prabu Darmasara dalah garwa, kanthi ambekta putra panganten, bathari Sri dalah panganten ingaturan lumebet ing dalem, prabu Matswapati lajeng mangg’ihi sang hyang Narada, sang hyang Bayu, tuwin kang putra prabu Kresnadipayana. Lagya eca denira imbal wacana, kasaru sowanipun patih Jayanirbita, atur uninga, bilih ing jawi wonten parangmuka adhatengi saking praja Guwarejeng, prabu Suryakumala, tuwin prabu Sasradewa, sawadya balanira. Sang prabu Matswapati sasmita mring kang rayi prabu Kresnadipayana, lajeng samya medal ing jawi, sareng dumugi ing alun-alun sampun panggih ayun-ayunan, prabu Kresnadipayana prang tandhing kaliyan prabu Suryakumala, prang rame, danguning prang, prabu Suryakumala jinemparing pejah. Kang rayi prabu Sasradewa mangsah, jinemparing pejah. Patih Baudhendha sareng uninga gustinira kakalih sami seda, patih bramantya, lajeng mangsah, pinapag dening sang hyang Bayu. Patih Baudhendha pejah, sawadyanira ditya tumpes sadaya, tan mangga puliha, sampak kang unggul ing yuda lajeng sami mundur, arsa wangsul maring pasewakan.
Madeg ing nagari Wiratha, sang prabu Matswapati, lenggah tuwin sang Hyang Narada. Ginem : Sang hyang Narada mundhut resi Nagatatmala, arsa binekta maring Suralaya, sang prabu ngaturaken, kasaru rawuhira para nata kang samya kondur saking ing ngayuda, lajeng pinethuk prabu Matswapati, samya kinanthi, binekta lenggah satata. Sasampuning imbal wacana, sang Hyang Narada, tuwin sang Hyang Bayu amit maring kahyangan, resi Nagatatmala dalah garwanira sami andherekaken sang Hyang Narada.
Uma, hyang Narada. Dereng ngantos ginem, kasaru sowanipun bathara Kala, amargi paringipun tedha ingkang rumiyin, lobanglojo, boten eca katedha, hyang Guru lajeng maringi tedha, kadosta :
a. Ontang-anting, inggih punika lare jaler ingkang boten gadhah sadherek,
b. Untang-unting, inggih punika lare estri ingkang boten gadhah sadherek.
c. Lumunting, inggih punika lare ingkang lahiripun tanpa ari-ari,
d. Sarimpi, inggih punika sadherek sakawan sami estri,
e. Saramba, inggih punika sadherek sakawan sami jaler,
f. Pandhawa, inggih punika sadherek gangsal sami jaler.
g. Pandhawi, inggih punika sadherek gangsal sami estri,
h. Pandhawa madhangake, inggih punika sadherek gangsal, jaler 4 estri 1.
i. Pandhawa ipil-ipil,inggih punika sadherek gangsal,estri 4 jaler 1.
j. Uger-uger, inggih punika sadherek kalih sami jaler.
k. Kembang sepasang, inggih punika sadherek kalih sami estri.
l. Gedhana-gedhini,. inggih punika sadherek kalih jaler estri (sepuh ingkang jaler).
m. Gedhini-gedhana, inggih punika sadherek kalih estri jaler (sepuh ingkang estri).
n. Sendhang angapit pancura, inggih punika sadherek 3, estri 2, jaler 1, (jaler panengah).
o. Kajawi ingkang kasebut ing nginggil, sang hyang Guru ugi maringaken tedha malih dhateng sang hyang Kala, nanging boten mawi karuwat, kadosta :
1.Jisim lalampah, inggih punika tiyang satunggal lumampah kekesahan,
2. Bathang ucap-ucap, inggih punika tiyang kakalih lumampah tebih.
3. Gotong mayit, inggih punika tiyang tiga lumampah tebih.
4. Tiyang lumampah ing wanci tengange, boten manjang boten ngidung.
Dewi Uma ugi maringi tedha, ingkang kaparingaken tiyang ingkang tiwas angrisakaken dandananing wadon, kadosta :
Tiyang darnel griya saweg kaadegaken dereng rampung.
Tegesipun dereng kenging dipun enggeni, lajeng ambruk.
Bathara Kala lajeng pamit mundur, sapengkeripun bathara Kala, lajeng ginem, sarehning kekathahen ingkang kaparingaken dados tedhanipun bathara Kala, kagalih mesakaken sadaya titah, mila sang hyang Guru lajeng dhawuh dhateng Narada, supados andhawuhna dhateng sang hyang Wisnu, kadhawuhan lampah andhalang, kangge anjabel ingkang sampun dados dhawuhipun dhumateng bathara Kala. Bathara Brama dadosa panggender, Narada dadosa panjakipun, bathara Wisnu ingkang dados dhalang. Hyang Narada mundur, sapengkeripun hyang Narada, sang hyang Guru kaliyan Dewi Uma lajeng nitih lembu Andini anganglang jagad.
Gentos kacariyos, hyang Kala kaliyan kang garwa bathari Durga, tuwin bala, Ginem badhe dhateng sendhang talaga Madirda, perlu ngupados tedha, lajeng mangkat.
Madeg ing Utaralayu, Hyang Wisnu, Hyang Brama, kasaru dhatengipun Hyang Narada, andhawuhaken dhawuhipun hyang Guru dhateng Hyang Wisnu, supados anjabela ingkang sampun kadhawuhaken dhateng hyang Kala, sarananipun hyang Wisnu dadosa dhalang, Brama dadosa panggender, Narada dadosa panjak, aturipun sandika, lajeng sami bidhal, anjujug dhukuh Dhadhapan.
Gentos kacariyos, Hyang Kala anggenipun dhateng talaga Madirda kapethuk sang Hyang Guru, kadangu matur ngupados tedha, lajeng kaparingan dadamel : badhajna, manawi angsal tetedhan ingkang sampun kadhawuhaken, kapaesana ing badhama, manawi mboten kapaesan ing badhama, badhe kajawekaken yoga dewa, utawi manawi wonten tiyang sumerep dhateng saranduning badanipun, punika kadhawuhan angaken bapa. Bathara Kala matur sandika, lajeng sewang-sewangan.
Kacariyos ing dhukuh Mendhangkawit, mbok randha Sumawit, kaliyan
dhateng Talaga Madirda, supados icala mala sukeripun, lajeng bidhal.
Madeg ing talaga Madirda, hyang Kala wonten salebetipun sendhang, Jaka Jatusmati dhateng, dipun takeni dhateng bathara Kala, wangsulanipun badhe adus, lajeng kapurih malebet wetengipun bathara Kala, Jaka Jatusmati mboten purun, sarta lajeng kesah, kabujung dening Hyang Kala. Jatusmati malebet ing bumbung, bumbung kacepeng Hyang Kala, Jaka Jatusmati ical, andhelik dhateng panggenanipuri tiyang dandos-dandos griya. Jatusmati lajeng mendha-mendha tiyang dandos-dandos griya, kasumerepan bathara Kala, kabujung malih, Jatusmati mlajeng griya ambruk, Jatusmati andhelik dhateng panggenanipun tiyang mipis jampi, bathara Kala sumerep, lajeng kabujung. Jatusmati mlajeng, pipisan pecah, gandhik tugel. Jaka Jatusmati andhelik dhateng panggenanipun tiyang adang, ugi kabujung dening Hyang Kala, dandang ambruk. Jatusmati lumajeng, Hyang Kala ambujung malih, kasrimpet ing wit Waluh dhawah. Pambujungipun dhateng Jatusmati kakilapan. Sigeg genti kacariyos, wonten tiyang estri panganten enggal, ngajeng-ajeng semahipun, Jatusmati dhateng ing ngriku, lajeng nunggil tiyang estri panganten enggal wau. Hyang Kala sumerep, lajeng dhawuh dhateng Bajobarat, supados nenggani wonten panggenanipun panganten enggal wau.
Madeg ing dhukuh Mendhangkamulan, kyai buyut Wangkeng, kaliyan anak estri, lan anak mantu nama buyut Geduwal, inggih punika bojonipun anak estri wau. Ingkang estri nedha dhateng bapa supados dipun pegataken, nanging bapa boten suka, sarta lajeng kaserep-serepaken, inggih lajeng narimah boten saestu nedha kapegataken, nanging nedha panggil supados katanggapaken ringgit (wayang). Bapa mituruti, mantu kakengken ngundang dhalang.
Dhalang Kandhabuwana, 2. estri, panggender nama Surani, 3. Jaler warni awon, nama panjak dhalang Klungkungan, 4. mBok randha Dhadhapan. mBok randha dipun takeni kyai dhalang Kandhabuwana, dene boten dhateng peken, wangsulanipun sampun
asem lare encok. Kasaru dhatenge buyut Geduwal, angaturi kyai dhalang Kandhabuwana dhateng griyanipun marasepuh, katanggap. Kyai dhalang anyagahi, kothak sapirantosipun kabekta rumiyin, lajeng sami bidhal.
Madeg ing dhukuh Mendhangkamulan, ki buyut lan anakipun estri. Ing sapengkeripun mantu ngupados dhalang, ing padhukuhan ngriku dipun ambah buron wana. Sagedipun waluya, anakipun karuwata. Boten dangu dhatengipun anak mantu, ambekta kothak wayang sapirantosipun, katungka dhatengipun kyai dhalang Kandhabuwana. Kyai dhalang lajeng kapasrahan angruwat anakipun estri, kangge sarana nyirnakaken buron wana ingkang ngambah ing padhukuhan, kyai dhalang sagah, ki buyut dipun purih marnekaken sajen-sajen, inggih. sampun dipun wonteni sadaya. Ki buyut nedha lilah manggen wonten salebetipun kelir. Sarampungipun panata, kyai dhalang Kandhabuwana wiwit andhalang Lampahanipun Manikmaya. Tiyang ningali jaler-estri, sepuh – anem, kathah, kados dipun welingaken. Jaka Jatusmati mireng lajeng ningali, sarta tumut nabuh kethuk, ing satengahipun ringgitan. Sanes dhusun wonten tiyang alok pandung, cacahing pandung sekawan, palajengipun pandung, ingkang kalih terus, ingkang kalih dhateng panggenan ringgitan, sarta lajeng sami tumut nabuh. Ingkang satunggal nabuh kenong, satunggalipun nabuh kecer. Hyang Kala ugi mireng yen ing ngriku ringgitan, lajeng aningali, anjujug ing palataran sendhen wit cikal sarwi ngantuk, sarta cangkemipun menga. Kyai Kandhabuwana uninga, hyang Kala dipun sawat ing tigan, kenging telakipun lajeng tangi, saha lajeng aningali ringgit, rame-ramening babanyolan, hyang Kala gumujeng, tiyang ingkang ningali lajeng bibar. Bathara Kala pitaken dhateng dhalang Kandhabuwana, sababipun punapa teka lajeng bibar. Wangsulanipun kyai dhalang Kandhabuwana, amargi sami sumerep sang Hyang Kala. Hyang Kala nedha murih lekas ringgitan malih. Kyai dhalang inggih kadugi, manawi mawi sarana satak sawe dinar. Hyang Kala kadugi nyukani sarana, namung kapiliha prabotipun ingkang dipun engge kemawon, awit boten ambekta dinar, Kyai dhalang lajeng milih bedhama, hyang Kala inggih nyukakaken, nanging nedha prajangji : Aja legi dadi pahit. Wangsulanipun kyai dhalang, ora watak, lajeng wiwit andhalang malih.
Sawatawis dangunipun, Hyang Kala pamitan ngisis. Dumuginipun ing njawi, Hyang Kala mambet gandaning bayi lahir, inggih punika bayi anakipun panganten enggal wau, lajeng kapendhet sarta badhe kauntal, nanging lajeng kengetan, manawi bedhamanipun wonten kyai dhalang, mila enggal wangsul dhateng ing palataran, nalika punika Jaka Jatusmati pamit dhateng kyai panjak, badhe mantuk dhateng griyanipun, kalilan, dumugi palataran dipun cathok bathara Kala. Bathara Kala enggal manggihi kyai dhalang, pikantukipun bayi tuwin Jaka Jatusmati wau kalintokaken bedhama. Kyai dhalang Kandhabuwana inggih suka, lajeng sami lintonan.
Hyang Kala nedha rucatipun kelir, saha ngaken menang sepuh tinimbang kyai dhalang, kyai dhalang amangsuli : Bilih kyai dhalang ingkang sepuh tinimbang Hyang Kala, sarta Hyang Kala punapa purun dipun wastani sadaya saranduning badanipun. Hyang Kala inggih purun, kyai dhalang Kandhabuwana lajeng nandukaken sampurnaning puja,
ngucap santi purwa : Hong dinuk aku purwanira ring pustaka, ginutuk ing padmacakra, ingkang minangka sirahmu, ginutuk ing kurameyan, ya ta kang dadi rambutmu, ginutuk sirengpanelan, ya ta minangka bathukmu, ginutuk ing rengas wastra, ya ta kang dadi alismu, ginutuk ing suryakantha, ya ta kang dadi netramu, ginutuk sireng kilatnya, ya ta kang dadi kedhepmu, ginutuk sireng mani, ya ta kang dadi kupingmu, ginutuk sireng momaka, ya ta kang dadi pipimu, ginutuk sireng panayan, ya ta minangka pasumu, ginutuk ing rindhung wastra, ya ta minangka irungmu, ginutuk ing langkap wastra, ya ta kang dadi tutukmu, ginutuk ing rejek wastra, ya ta kang dadi untumu, ginutuk ing waja lidhah, ya ta kang dadi ilatmu, ginutuk sireng panawan, ya ta minangka telakmu, ginutuk ing waja sumeh, ya ta minangka
ya ta minangka dhadhamu, ginutuk sarwa sanjata, ya ta kang dadi igamu, ginutuk sireng padupan, ya ta minangka atimu, ginutuk sireng geni-tri, ya ta kang dadi amperumu, ginutuk ing sandiwiddi, ya ta kang dadi jantungmu, ginutuk sagara ampenan, ya ta minangka wetengmu, ginutuk sireng lukita, ya ta minangka ususmu, ginutuk ing rancang wastra, ya ta minangka ototmu, ginutuk ing wajasari, ya ta minangka balungmu, ginutuk pancuran racah, ya ta minangka dakarmu, ginutuk ing baka wastra, ya ta minangka
ing waja niwal, ya ta kang dadi sikilmu, ginutuk ing gora wastra, ya ta kang minangka gedhemu,- ginutuk ing
lumerang sangkaning lara, Wisnu kena ing lara, lungguh ing otot lan ing amperu, kang alara mulya, mulya dening bathara Brama. Brama kena ing lara, lungguh ing Guru kena ing lara, lungguh ing tutuk, gurune lumumah lan saranduning awak, kang lara mulya, mulya dening sang hyang Wenang. Sang hyang Wenang tan kena ing lara, marang sang hyang Wenang kumpul panunggaling rasa, rasa tunggal lan jati, jati tunggal lan rasa, rasa jati mulya, mulya saking ingkang wasesa.
Dhalang lajeng ngucapaken sastra ing dhadha, sastra bedhati :
Hong ilaheng sawedana, Durga Kala sawedana, kreti
bathara Gagra, saking balung kamulanya, ana ta sang Hyang Kurusa, saking daging kamulanya, ana kang bathara Metriya, saking otot
ring bathara, kang riwe arereweyan, dinilat arasa asin, atemah andadi uyah.
Kuneng bathara Uma, sinasayeng jagad nata, atemah papacintraka, cinandhak suku sinungsang, anjerit angrik anguwuh, asalit ajatha gimbal, nguni weh bathari Durga, Hong namu namas swah hah.
Sasampuning rampung, kacariyos bathara Kala lajeng ambapa dhateng kyai dhalang Kandhabuwana, sarta matur ingkang kapundhut punapa. Kyai dhalang Kandhabuwana mangsuli, ingkang kapundhut paringipun tedha sang hyang Guru sadaya, sarta bathara Kala katundhung sagarwa balanipun saking dhukuh Mendhangkamulan.
Kala matur sandika. Nanging panundhungipun nyuwun mawi santi Kukus, kyai dhalang Kandhabuwana nyagahi. Ingkang andhalang
amijilaken kasekten, ana banyu teka wetan, aputih mili mangulon, ngileni bathari Sri, guru warda wardi dadi. Hong, purwa yanti yogya yanti, kaget hyang Mandhalagiri, sinurak para jawata, amijilaken kasekten, ana banyu teka kidul, abang mili
Kyai dhalang lajeng ngucapaken Balasrewu : Hong ilaheng minangka ranku, ya sang Gandhusekti, ya sang ila-ila, santi guna ila warna, sang hyang hayu palungguhku, sang hyang toya pangadegku, nagaraja ing dhadhaku, naga milet ing guluku,
rumekseng aku, buta kabeh ring omahku, kaomahan dhengen kabeh, kang sun deleng padha lengleng, kang ndak pandeng teka bengeng.
ana parawan tuwa, utawa jajaka tuwa, dumadakan gelis krama, yen ana wong gring kadadak, dumadakan gelis mulya, yen ana kang sedya ala, teka mundur tanpa krana, sampurna ing Banyak-dhalang, kang ngidung temah sampurna.
rampung sampurnaning puja sapanunggilanipun wau, Hyang Kala nedha adus, kyai dhalang inggih anuruti, sarta ingkang andhalang wau lajeng ambedhol dhalang Kandhabuwana kaliyan bathara Kala saking gadebog, cempuritipun kacemplungaken ing pangaron enggal, ingkang sampun kasudhiyakaken isi sekar sataman sapirantosipun. Ingkang andhalang lajeng ngucapaken japa padusaning Kala : Tunjung adus ing banyuning banyumili tlaga manik, Uma kang ngedusi, Durga kang ngosoki, Wisnu kang ngentas. Lajeng winisik ing japa : Kala den eling sira, sira muliha ing jatisorangan, asalira teka ora, sira muliha marang ora, asalira teka ing jati, iya muliha maring jati, ingsun sajatine wisesa.
lajeng kesah, sagarwa balanipun, kaliyan sami nedha sangu sadaya, Wangsulanipun kyai dhalang Kandhabuwana : Iya padha anjupuka. Lajeng sami mendheti, (ingkang dipun pendheti sajen), lajeng kesah.
Kyai dhalang Kandhabuwana lajeng nandukaken japa Kumbalageni : Buk-buk maga rubuk, gerobyog padha rusah, suwung sepi sumleng balaning Kala.
Lajeng Dewi Sri Sadana dhateng, kapanggih kaliyan dhalang Kandhabuwana, pamit mantuk, sarta nyuwun sajen ingkang dados waijibipun, dhalang Kandhabuwana pareng, lajeng kapendhetan, sarta lajeng mantuk, kyai dhalang Kandhabuwana lajeng dhawuh dhateng panjak dhalang Klungkungan, Jaka Jatusmati supados dipun guyang. Lajeng kaguyang kaliyan dipun mantrani padusan Jatusmati, :
Ing sarampungipun, Jaka Jatusmati lajeng pamit mantuk, kalilan, saha lajeng mangkat, lajeng wonten nyai randha dhateng, nyuwun mantukipun bayi ingkang dhawah sampir (bayi lahir wonten salebetipun tangga nuju ringgitan) dhalang Kandhabuwana marengaken, lajeng kabekta mantuk. Pandung ingkang tumut nabuh kenong kecer sami nyuwun pamit mantuk, sarta ngaturaken prasetya, anak putunipun manawi ngantos purun ngawoni dhateng kyai dhalang mugi saturunipun sampun ngantos manggih panjang umuripun, sampun kalilan lajeng mantuk. Saantukipun pandung, buyut Wangkeng kengkenan tiyang estri, nerangaken dhateng kyai dhalang Kandhabuwana, kados pundi tindakipun rara Pripen, inggih punika anakipun estri ingkang nedha ringgitan wau.
Sarampungipun, boten dangu dhatengipun Sapujagad, ingkang ngresiki balane Kala kabeh, pasangone poleng sakayuh, pantun kalih gedheng, cikal kalih, badheg sagoci, sekul wuduk ulam lembaran, sampun resik, namung kantun bala satunggal,
Ingkang andhalang lajeng ngucap, “Awignam astu namas sidhem,
Kerajaan Wessex (/[unsupported input]ˈwɛsᵻks/) utawi Kerajaan Saxon Barat (basa Inggris kino:Westseaxna rīce) inggih punika sèbuah kerajaan Anglo-Saxon ing Inggris Barat Daya. Kerajaan punika kapèrang saking abad ke-6 ngantos wiwitè nagara Inggris nyatu ing abad ke-10.
Anglo-Saxon pitados mènawi Wessex dipundiriaken dateng Cerdic lan Cynric, ananging wontèn kemungkinan mènawi teori punika namung legènda kèmawon.[1] Kalih sumber utama kanggè silsilah raja-raja Wessex, inggih punika Anglo-Saxon Chronicle lan West Saxon Genealogical Regnal List punika nyataakèn teori ingkang saling bertentangan.[2] Saksampune Cenwealh dipunbaptis, Wessex ngèwahi dados sebuah kerajaan Kristen. Ngantos masa pemerintahan Cenwealh punika, wewengkon Saxon Kilen dipunperluas. Raja saklajngipun, Cædwalla, asilipun naklukaken Sussex, Kent lan Isle of Wight. Penerusipun, Ine, medalaken kode hukum ingkang dipunanggep dados kode hukum tertua ing Inggris lan ugi mbentuk keuskupan kaping kalih ing Saxon kilen. Saksampune Ine wafat, tahtanipun dipunlajengaken déning serangkaian silsilah kerajaan ingkang boten dipunmangertosi.[3] Ing abad
ngrebut kekuasaan saking raja Northumbria, punika Mercia asalipun ngelepasaken piyambak ing taun 830. Ing masa pemerintahan penggantinipun, Æthelwulf, tentara Denmark nyerang muara Sungai Thames ananging asilipun dipunkalahaken. Ing putra Æthelwulf, inggih punika Æthelbald nguasai tahta, wewengkon kerajaan dipunperang-perang kangge nghindari pertumpahan darah. Æthelwulf dipungantos déning sekawan putranipun, ingkang paling bungsu kelak ingkang badhe dados Alfred yang Agung.[4] Ing masa pemerintahan Alfred, Wessex berulang kali dipunserang déning Denmark. Alfred ugi medalaken sistem hukum enggal, merekrut ing kaum cendekia minangka anggota kerajaan lan ncurahaken dana kerajaan ingkang ageng kangge mbangun kapal-kapal lan angkatan perang.[5] Putranipun, Edward asilipun mendhet alih Midlands lan Anglia Timur saking Denmark lan dados penguasa Mercia ing taun 918 saksampune kematian Æthelflæd, adikipun. Saksampune Edward putra Athelstan naklukaken Northumbria ing taun 927, Inggris dados sebuah kerajaan nyatu kangge kawiwitan . Cnut ingkang Agung, ingkang saged naklukaken Inggris ing taun 1016, dipunnobataken dados Pangeran Wessex. Ananging ing taun 1066, Harold II nyatuaken Kerajaan Inggris lan Kepangeranan Wessex lan kaliyan ingkang kalihipun kerajaan kasebut ing pungkasan dados suatu unit pemerintahan ingkang nyatu.[6]
Koordhinat: 51°12′N 2°00′W﻿ / ﻿51.2°N 2°W﻿ / 51.2; -2
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wessex&oldid=996354"	Kategori: Transklusi IPAc-en alaSejarah InggrisSejarah Britania RayaRintisan topik sajarahKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 3 Maret 2016.
Nuwun,, dumateng rawuhipun panjenengan sedoyo ing blog niki,, supados
tembang kenangan full, tembang kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan tahun 80 an, Tembang Kenangan Nostalgia
isih tetep ngancam arep matèni para muridé Gusti Yésus, mulané sowan Imam Agung,
9:2 nyuwun layang kwasa sing arep dituduhaké marang sinagogé-sinagogé (pasamuwané wong Yahudi) ing kutha Damsyik, supaya yèn ana kana ketemu wong-wong sing ngambah ‘Dalané Gusti Yésus’ (tegesé Injil), Saulus bisa nyekel wong-wong mau, lanang apa wadon, lan nggawa menyang kutha Yérusalèm.
9:3 Sajroné mlaku menyang kutha Damsyik mau, ora adoh saka kutha kono, dumadakan ana cahya cumlorot saka ing langit nlorong Saulus.
9:4 Saulus tiba, banjur krungu swara mengkéné: “Saulus, Saulus! Yagéné kowé nganiaya marang Aku?”
9:5 Saulus pitakon: “Panjenengan menika sinten Gusti?” Swara mau mangsuli: “Aku iki Yésus sing kokaniaya.
9:6 Ngadega lan mlebua ing kutha, ana ing kono kowé bakal dikandhani apa sing kudu koklakoni.”
9:7 Kanca-kancané mlaku Saulus padha mandheg, blangkemen. Awit wong-wong mau pancèn padha krungu swara, nanging ora weruh apa-apa.
9:8 Saulus nuli ngadeg, nanging bareng ngelèkaké mripaté, ora weruh. Saulus nuli dituntun mlebu ing kutha Damsyik.
9:9 Nganti telung dina lawasé Saulus ora bisa ndeleng, sarta ora mangan lan ngombé.
9:10 Ing kutha Damsyik ana muridé Gusti Yésus, jenengé Ananias. Ananias mau didhawuhi déning Gusti Yésus ing sajroné impèn. Dhawuhé Gusti Yésus: “Ananias!” Wangsulané Ananias: “Kawula Gusti.”
9:11 Gusti Yésus nuli ngandika: “Tata-tataa lan lungaa menyang dalan, sing aran ‘Dalan Lenceng’. Njujuga omahé Yudas. Ing kono ana wong saka kutha Tarsus, jenengé Saulus. Wong kuwi lagi ndedonga,
9:12 lan sajroné pangimpèn Saulus mau weruh wong aran Ananias teka numpangi tangan, supaya bisa ndeleng menèh.”
9:13 Nanging Ananias mangsuli: “Kathah tiyang ingkang nyariyosaken dhateng kawula bab tiyang ingkang asma Saulus menika, tumindakipun ambek siya dhateng umat Panjenengan ing kitha Yérusalèm.
9:14 Malah dhatengipun ing kitha Damsyik ngriki, mawi mbekta serat kwaos saking para pengajenging imam, supados nyepengi sedaya tiyang ingkang nyebut dhateng Asma Panjenengan.”
9:15 Nanging Gusti Yésus ngandika marang Ananias: “Mangkata, awit Aku wis milih Saulus kuwi dadi piranti-Ku kanggo martakaké jeneng-Ku marang bangsa-bangsa kapir lan para raja, lan bangsa Israèl.
9:16 Aku dhéwé bakal nuduhaké marang Saulus mau, sepira akèhé kasangsaran sing bakal disandhang merga saka jeneng-Ku.”
9:17 Ananias nuli mangkat lan mlebu omah sing dipondhoki Saulus. Saulus nuli ditumpangi tangan, karo muni: “Saulus sedulurku. Gusti Yésus sing wis ngetingal marang kowé ana ing dalan nalika kowé mréné, Panjenengané kuwi ngutus aku marani kowé, supaya kowé bisa ndeleng menèh, sarta kapenuhan ing Roh Suci.”
9:18 Sanalika iku uga banjur ana kaya sisik iwak tiba saka ing mripaté Saulus, lan banjur bisa ndeleng menèh. Saulus nuli ngadeg sarta dibaptis.
9:19b Ana ing kutha Damsyik kono Saulus manggon ana ing satengahing para muridé Gusti Yésus sawetara dina.
9:20 Sawisé kuwi Saulus nuli memulang ana ing sinagogé-sinagogé, martakaké yèn Yésus Putrané Gusti Allah.
9:21 Wong kabèh sing padha ngrungokaké piwulangé padha gumun. Wong-wong mau padha takon-tinakon: “Apa iki dudu Saulus, sing matèni sakèhing wong sing padha nyebut Asmané Gusti Yésus ana ing kutha Yérusalèm kaé? Lan tekané mréné iki apa ora arep nyekel para muridé Gusti Yésus lan nggawa wong-wong mau marang para pengareping imam?”
9:22 Nanging piwulangé Saulus saya gedhé pengaruhé, semono uga bukti-bukti sing dibèbèraké, yèn Gusti Yésus kuwi nyata Sang Kristus, ngyakinaké banget, nganti wong Yahudi sing ana ing kono padha ora bisa mbantah menèh.
9:23 Bareng wis sawetara dina, wong Yahudi banjur padha ngumpul ngrembug enggoné arep matèni Saulus;
9:24 lan rancangané wong-wong mau Saulus dhéwé ngerti. Rina wengi wong Yahudi padha njaga gapura-gapuraning kutha, supaya bisa matèni Saulus.
9:25 Nanging ing sawijining bengi para muridé padha ngedhunaké Saulus metu jendhéla ing témboké kutha, nganggo kranjang.
9:26 Saulus banjur lunga menyang kutha Yérusalèm, arep ngumpul karo para murid-muridé Gusti Yésus sing ana ing kono. Nanging murid-murid mau padha ora ngandel yèn Saulus kuwi wis dadi muridé Gusti Yésus temenan. Murid-murid mau padha wedi.
9:27 Nanging Barnabas gelem nampani; mulané Saulus nuli diteraké nemoni para rasul. Para rasul padha dicritani, yèn Saulus kuwi wis diketingali déning Gusti Yésus ana ing dalan, lan Gusti Yésus wis ngandika marang Saulus. Barnabas mau uga nyritakaké yèn Saulus ing kutha Damsyik wis ngabaraké Injil klawan kendel atas Asmané Gusti Yésus.
9:28 Saulus banjur manggon bebarengan karo para rasul ana ing kutha Yérusalèm sarta kanthi kendel memulang atas Asmané Gusti Yésus.
9:29 Saulus uga rembugan lan bebantahan karo wong Yahudi sing basané Yunani. Nanging wong-wong mau padha ngarah arep matèni.
9:30 Bareng kaweruhan déning para sedulur sing nunggal precaya, Saulus nuli digawa menyang kutha Kaisaréa, lan saka kono menyang kutha Tarsus.
9:31 Sawisé mengkono pasamuwan-pasamuwan ing tanah Yudéa kabèh, ing tanah Galiléa, tuwin ing tanah Samaria ngalami katentreman. Pasamuwan-pasamuwan mau padha dadi sentosa lan cacahé saya wuwuh akèh, merga saka pitulungané Sang Roh Suci lan merga enggoné padha ngabekti marang Gusti Allah.
9:32 Nalika semana Rasul Pétrus tindak mider-mider. Ing sawijining dina panjenengané tetuwi para wong precaya sing ana ing kutha Lidha.
9:33 Ing kutha Lidha kono Rasul Pétrus ketemu karo wong sing jenengé Énéas. Énéas kuwi lumpuh, lan wis wolung taun ana ing peturoné.
9:34 Énéas mau nuli dipangandikani déning Rasul Pétrus: “Énéas, Gusti Yésus Kristus marasaké kowé, tangia lan peturonmu tatanen!” Sanalika iku uga Énéas tangi.
9:35 Kabèh wong ing kutha Lidha lan ing kutha Saron, bareng ndeleng Énéas, banjur padha mratobat marang Gusti Yésus.
9:36 Ing kutha Yopé kono ana muridé Gusti Yésus, wong wadon, sing jenengé Tabita (ing basa Yunani Dhorkas; ‘Dhorkas’ tegesé ‘Kidang’). Dhorkas mau nindakaké kabecikan akèh, lan seneng dedana.
9:37 Nanging nalika semana Dhorkas mau lara, malah tumeka ing pati. Sawisé layoné diedusi, nuli disèlèhaké ana ing kamar lotèng.
9:38 Kutha Yopé kuwi dunungé ora adoh saka kutha Lidha. Bareng para murid padha krungu yèn Rasul Pétrus ana ing kutha Lidha, nuli padha kongkonan wong loro didhawuhi nusul Rasul Pétrus, supaya matur: “Kula aturi énggal rawuh ing kitha Yopé.”
9:39 Rasul Pétrus tata-tata nuli mangkat, bareng karo kongkonan mau. Satekané ing omahé Dhorkas, Rasul Pétrus nuli digawa menyang kamar lotèng. Sakèhing randha-randha sing ana ing kono padha ngrubung layoné, karo nangis lan nuduhaké marang Rasul Pétrus, sandhangan-sandhangan lan jubah-jubah gawéané Dhorkas kanggo wong-wong mau, nalika isih urip.
9:40 Wong kabèh mau nuli dikon metu déning Rasul Pétrus. Rasul Pétrus nuli jèngkèng ndedonga. Sawisé mengkono Rasul Pétrus nuli nyedhaki layoné Dhorkas karo ngandika: “Tabita, tangia!” Dhorkas nuli melèk, bareng weruh Rasul Pétrus, Dhorkas nuli tangi.
9:41 Rasul Pétrus nyekel tangané, nulungi Dhorkas enggoné ngadeg. Sawisé kuwi wong-wong precaya sarta randha-randha mau padha diklumpukaké. Rasul Pétrus nuli masrahaké Dhorkas sing saiki wis urip, marang wong-wong mau.
9:42 Kabar bab Dhorkas kuwi sumebar wrata ing kutha Yopé, lan akèh wong sing banjur precaya marang Gusti Yésus.
9:43 Rasul Pétrus nginep sawetara dina ana ing omahé tukang nyamak kulit, sing jenengé
SMK N 1 TEMANGGUNG ( STEMBA TEMA )
2:2 Wong lanang sing wis tuwa pituturana supaya presaja, wicaksana lan bisa ngendhalèni kekarepané; mantep ing precaya, ing katresnan lan ing kesabaran.
2:3 Mengkono uga wong wadon sing wis tuwa pituturana supaya luwih nggatèkaké marang pangibadah. Aja padha dhemen nyatur, lan dhemen mendem minuman keras. Kudu padha memulang sing becik:
2:4 kayata marahi wong-wong wadon enom supaya padha nresnani bojoné lan anak-anaké;
2:5 bisa ngendhalèni kekarepané sing ora prayoga, suci lan bisa dadi somah sing sejati, manut karo préntahé bojoné, satemah wong ora ngala-ala marang pangandikané Allah.
2:6 Mengkono uga para nom-noman konen njaga marang awaké dhéwé.
2:7 Kowé dhéwé dadia tuladha ing sedhéngah penggawé becik. Enggonmu memulang tindakna klawan jujur lan kanthi tumemen.
2:8 Nganggoa tembung-tembung sing wicaksana, sing ora kena dicacad déning wong, supaya mungsuh-mungsuhmu padha kisinan, merga ora duwé alesan nyatur kowé.
2:9 Para abdi padha mbangun-turuta marang dhawuhé bendarané lan ing sadhéngah prekara gawéa mareming atiné bendarané. Aja padha madoni bendarané,
2:10 utawa nyolong barang-barangé bendarané. Malah para abdi selawasé kudu nélakaké yèn dhèwèké becik lan setya, supaya srana sadhéngah prekara sing ditindakaké kanthi becik mau, wong-wong padha ngalem piwulang bab Gusti Allah, Juru Slamet kita.
2:11 Awit Gusti Allah wis ngetingalaké sih-rahmaté kanggo keslametané manungsa kabèh.
2:12 Sih-rahmaté mau merdi kita, supaya kita padha urip ninggal patrapé wong sing ora wanuh karo Gusti Allah, sing nuruti marang hawa-nepsu kadonyan. Sajroning urip ing donya iki kita padha bisaa ngendhalèni nepsu kita dhéwé, padha sing jujur lan ngabekti marang Gusti Allah.
2:13 Saiki kita lagi padha nganti-anti tekané dina sing dadi pengarep-arep, yakuwi Dina kebabaring kamulyané Allah Kang Mahaagung lan Sang Juru Slamet, Gusti Yésus Kristus.
2:14 Panjenengané wis masrahaké sarirané kanggo kita, yakuwi kanggo nylametaké kita saka sakèhing piala, lan ndadèkaké kita dadi kagungané piyambak, umat sing suci, sing kesengsem marang penggawé becik.
2:15 Prekara-prekara iki wulangna. Enggonmu mituturi lan melèhaké wong-wong sing padha ngrungokaké piwulangmu, nganggoa kawicaksanan, supaya aja nganti ana wong sing ngrèmèhaké kowé.
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 56 Titus
gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of
pinggir Galeng Sing Isih Ak?h Ngandut Hara.
Saban 1788 A.J., Kamis, 23 Pebruari 1860 A.D.)]. asung wasiyat putra | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara ingkang kaping pat ||
2. iki ta wasitaningwang | marang kang dadi prajurit | aja kêmba ing wardaya | rèhne wus sira lakoni | balik dipun nastiti | marang ing kawajibamu | owêlên sariranta | rêksanên luhurmu sami | yèn kuciwa gawe punggêl drajatira ||
karyane abot priyôngga | wruhanta sagung pakarti | kabèh dunya puniki | tan ana prabedanipun | kang dagang nèng lautan | miwah ingkang among tani | sumawana kang suwita ing narendra ||
5. myang kang tapa jroning guwa | kang manusup ing asêpi | lakone
6. lawan sira sumurupa | kang kalêbu pangabêkti | nora sêmbahyang kewala | kang dadi parênging Widi |
kabèh panggawe bêcik | kang mantêp suci ing kalbu | uga dadi panêmbah | yèn katrima iku sami | sinung rahmat samurwate badanira ||
7. lamun tan mawa sarana | paran katêkaning kapti | lir bêdhag tanpa sanjata | ingatasira Hyang Widi | tan karsa mituruti | marang wong kang tanpa laku | nir ngamal myang panêmbah | kumudu dipun turuti | ngêndi ana gusti rinèh ing kawula ||
8. kang mangkono andupara | lamun jinurung ing kapti | malah nandhang duka cipta | dosane angrèh Hyang Widi | mulane sira sami | aja kakèhan panggayuh |
manawa durung ngrasa | duwe ngamal kang nglabêti | bêcik sira angona wêktuning praja ||
9. dene sira gêlis bêgja | olèh pangkat kang nyartani | iku ta nalar kagawa | saking lêluhurmu sami | nguni wus potang sakit | dadya ing kapenakipun | sumrambah marang sira | marma den
11. duk bêbadhe murwèng yuda | nèng alas limalas warsi | sèwu lara sèwu papa | ngupaya mulyaning
Tlatah ing Sokawati punika saperanganipun bawah paresidhenan Surakarta sisih wetan, watêsipun ingkang iring kidul lèpèn Ranjing, ingkang iring kilèn Bangawan Sala, saha ingkang iring wetan watês paresidhenan Madiun. Ingkang tumut Mangkunagaran punika samangke kabawah ing Kabupatèn Karanganyar. lan blônja sabên wulan | môngka ingoning prajurit |
15. praptèng panjênênganira | Jêng Gusti Pangran Dipati | Mangkunagara ping tiga | ing
16. manawa sira angrasa | gonira golèk pribadi | dadi mukir jênêngira | antuk dosa kaping kalih | kasiku lair batin | lupute gonira ngaku | ngilangkên labêtira | mring lêluhur ingkang uwis | têmah tuna duwe turun kang mangkana ||
pribadi tandhane êndi | apa wus munjuli sira | mring sêsamaning dumadi | saking ing kramaniti | lawan apa wus misuwur | ing guna prawiranta | kang kanggo maring nagari | baya durung
kangelan ingkang wuri | têmbung kêputungan laku | salagi têmbe bisa | antuk kang darajat malih | sêsambungan yêkti becik kang widada ||
20. upama nora punggêla | jêr nora ngupaya malih | yèn wus punggêl nadyan sira | sêmadi ing sabên ratri | antuke durung pasthi | tiwas angêngècèr laku | marma dèn èngêt sira | sajrone lumakwèng kardi | pangrêksamu mring drajat aja sêmbrana ||
21. dene jêjêre wandanta | ing mêngko dadi prajurit | maju baris lawan jaga | tiyori lès lan sêpèksi | iku dudu pakarti |
ajar-ajar jênêngipun | wus dadi wajibira | prajurit dipun gêladhi | pêpadhane santri ingajar sêmbahyang ||
luput rinêngonan | utawa dèn jêmalani | dadi sira winêruhkên tata krama ||
23. mangkono uga yèn bisa | miturut sarta nglakoni |
ywa kabanjur duwe cipta kang mangkana ||
25. wruhanta lêlakonira | sajatine wus angêmping | mring praja miwah narendra | dene durung potang kardi | sira wus dèn paringi | sandhang pangan ora kantu | sinuba kinurmatan | punjul sêsamaning abdi |
27. upamane raganira | nora dadia prajurit | iya maksih mangan sêga | apa dene nginum warih | saking wêtuning bumi |
sawiji | nanging cipta sêdyakna malês mring praja ||
yèn ana madyaning jurit | nora wênang duwe karsa | ragane pama jêmparing |
kang musthi senapati | ing sakarsa kang pinanduk | linêpas
mangrurah kang gêlar cakra | dening Sang Yudhisthira Ji | sukaning tyas tan sipi | dupi rinoban ing mungsuh | kèsthi
33. padha ingaran utama | ing pakaryan mangun jurit | iku kang luhur priyôngga | wus kasêbut layang sruti | yèn tapaning prajurit | ngasorkên tapaning wiku | wit sumungkuning puja | nèng pucuking gunung wêsi | sang
yèn wus tibaning pasthi | nora pilih marganipun | ala mati nèng wisma | becik mati kang utami |
lamun durung takdirira | nadyan ana hru sakêthi | yèn tan was-was ing wardaya | sayêkti nora ngênèni | amung sajroning
kalamun ana kang wèri | nungkul wus buwang warastra | nora wênang dèn patèni | binandhang iku
kasêlut ing ajurit | aja gugup dèn prayitna | ing tekad dipun patitis | awit wong murwèng jurit | ana pêpangkatanipun | nistha madya utama | yèn kobêr dipun èngêti | kanisthane wong kasêlut nèng ranangga ||
39. ing papan ora kuciwa | gêgaman samapta sami | atandhing padha kèhira |
tanpa kiwul ing ajurit | tangèh ana pêpati | myang tan ana nandhang tatu | mundur tanpa larasan | mung labêt kêkêsing ati | kang mangkana antuk dosa tri prakara ||
40. dhingin marang ing narendra | dènira cidra ing jangji | kapindho ngasorkên praja | kang mulyakkên marang dhiri | katri marang Hyang Widhi | ngukuhi
2. ywa tinggal pitung prakara | mrih utama adêgirèng prajurit | kang dhingin nalurinipun | tan kêna trahing sudra | kapindhone bumi kalairanipun | kang maksih tunggal sapraja | katri tanpa cacad
raganipun | marma milih kang mangkana | watêke wantalèng kardi ||
4. sawuse pamilihira | pamintane mring wong sawiji-wiji | pinantês cêkêlanipun | rujuke lan sarira |
5. wong kang sêdhêng dêdêgira | aparigêl tuwin kang andhap alit | akas cukat tandangipun | iku sinung sanjata | watak nora kewran sabarang pakewuh | mudhun jurang munggah arga | aluwês tur miyatani ||
6. wong kang lêncir dêdêgira | kurang tandang aropèk ingkang dhiri |
mranggi lawan kêmasan | ingkang karya gêgamanirèng prang pupuh | sadaya dipun samapta | rêhning rumaksèng prajurit ||
12. liya kang wus kanggwèng wadya | aja sêpi andhungan tikêl kalih | gêgaman saprantinipun | tuwin busana wastra | obat mimis kang cukup dèn anggo nglurug | awit rumaksa ing praja | tan wruh sangkaning bilai ||
saniskara wajibirèng prajurit | wêruhna sadurungipun | nistha madya utama | myang pêpacak pacuhan kang wus tinamtu | kanggo nèng para prawira | dununge sawiji-wiji ||
ya iku ombenan tradisional kas Korea kang digawé saka glepung wiji-wijinan.[1] Misu minangka ombenan mangsa panas kang disajekake kanggo ngilangake rasa ngelak amarga hawa panas.[1] Saliyane iku misu uga dadi penambah energi lan nutrisi instan kanggo wong kang kelangan energi akèh utawa ora duwé nepsu mangan.[1]
Ing resep masakan Cina kuno, panganan iki diarani qiu utawa tepung kang digoreng.[1] Ing catatan resep masakan istana Dinasti Joseon, misu diarani minangka glepung gandum kang dimasak (gu).[1] Gu duwéni rasa kang enak lan gampang dipangan nalika lelungan adoh.[1][2]
Misu umume digawé saka bahan beras ketan utawa bahan liyae kayata gandum utawa tanduran jali (yeolmu) utawa bahan-bahan gandum, ketan, kedelai ireng lan wiji wijen hitam dicampurake kanggo nambahi gizi.[1] Bahan-bahan mau dudeplok lan glepunge dicampuri banyu ing sawijining mangkuk banjur diudhek.[1] Kanggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Misu&oldid=1112346"	Kategori: Ombèn-ombèn KoréaRintisan mawa topik panganan lan ombènanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 28 Januari 2017.
KangXi: ms. 1447, aksara 25
Dae Jaweon: ms. 1973, aksara 7
Hanyu Da Zidian: jilid 7, ms. 4406, aksara 1
"Mangke menawi sampun dumugi kalamasanipun tinarbuka, saestu bade saged katingal pangwasanipun ingkang linuhung. inggih pangwasanipun Atma Budhi Mannas piyambak, nenggih ingkang ugi sinebut Brahma ingkang
Dhokumèntasi cithakan[deleng] [besut] [sujarah] [buwang]
{{Multicol}} dianggo miwiti pérangan multi-kolom ing sawijining kaca. Antara saben blok kolom tulisen {{Multicol-break}} lan tutup ing pungkasan kolom nganggo {{Multicol-end}}. Tuladha:
tanahipun sampun lepas (nglotok) mula wnten ing daerah klatak mbten dipun keparengaken wnten bangunan / benda ingkang abot,mulo saking pemkab kbm damelaken griyo jumlahipun 21 kk,kangge
lukulo sampun dipun bronjong telas 3.5M.ewondene tesh ambles radosan kalh bronjongipun,kanti wntenipun
penjelasan singkat saking Pak Lurah ingkang ngangge nama samaran lare alit.Mugio kanti wontenipun ambles susulan, sedoyo pihak sami mbudi doyo lan nyengkuyung kangge
ngadegGawanen mene ning arepan ingsunIkih gaman ira sada lanangYen kanggo gebug gunung gugurKanggo gebug segara
burung hias KOLEKSI GAMBAR BURUNG PIPIT Burung Pipit ad...
Gambar Burung Merpati Cito Gambar Burung Merpati Gambar Burung Merpati Liar Gambar Burung Merpati
Nawang Wulan, Dewi Sri, Nyi Rro Kidul, Gusti Kanjeng, Gusti Rasul, Gusti
Saiki Kusuo no Psi Nan 3 - Page 1
karsa tresno...Tansah ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
Salêbêtipun wulan Rêjêp taun Wawu punika wontên tiga
1. Dintên Ngahad Lêgi tanggal kaping 5 wuku Kulawu, dewa Yama, paningron, tulus, aras pêpêt, sumur sinaba, rakamipun dhawah macan katawang, saenipun kangge damêl regol, pandhapa, pawon, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
2. Dintên Slasa Pon tanggal kaping 7 wuku Kulawu, dewa Brama, mawulu dadi, aras pêpêt, satriya wibawa, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge sabarang yêyasan, sangatipun wiwit jam 6 dumugi jam 8.24 mênut, Jabarail rijêki, utawi wiwit jam 3.37 mênut dumugi sadalu pisan, Amad wilujêng.
3. Dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 25 wuku Watugunung, dewa Uma, mawulu dadi, sri tumurun ing lêsung, lampahing wulan, bumi kapêtak, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge sabarang yêyasan, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Rêjêp wau mênawi kangge ngêdêgakên griya awon, watakipun kêras,
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi: sae, watakipun sugih anak, sugih mas slaka, luhur drajatipun.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ing tanggal kaping 5 sarta tanggal kaping 25 wau kawastanan nakhas, salêbêtipun sadintên sadalu botên kenging
Candhakipun Sasadara ôngka V kaca 173, taksih sambêting cariyosipun Abimanyu.
senapatining Pandhawa, ya ta Sang Abimanyu pinarbutan kaidêran tinuju ing jêmparing botên ajrih sangsaya mangsah sarwi anglêpasakên jêmparing adrês kados jawah, botên
ginubah ing paprêman, solahe Sang Abimanyu pinarbutan pinarawasa dening para Kurawa, sangsaya kaungasakên sihing uwa Prabu Yudhisthira arsa
upaminipun sêkar campaka dèrèng wigar saking ukêl, lawan sêkar kanigara ingkang sawêg inganggit ingaras sinungkêman, mangkana Sang Abimanyu sangsaya
warnanira kadi busana, dumugi ing sirah kadi cêcundhuk, jêmparing rante ingkang ambêbêd sarira kadi rantening kalung wontên ing sêsalang, panduking sanjata pilis kadi anyatu anjampèni idu abrit, mangkana kasuraning prang Sang Abimanyu angèsthi wêkasaning paningal,
warnanira kadi pangantèn dèrèng dhaup kantaka ing pasarean, sanadyan katingal ing alis amêwahi asri kadi trênyuhipun manahing tiyang kacuwan asmara. Ing ngriku pintên-pintên ingkang ngrubut Sang Abimanyu sami pêjah atap asungsun [asungsu...]
[...n] timbun wontên ing pabaratan, Sang Abimanyu sagêd anjênggèlèk sakêdhap angêsah asêsambat sakit lajêng anênggak ing tawang. Sangsaya kathah prajurit ingkang sami angroyok kadi tawon angrubung amrih manising madu, ingkang mikantuki ing
pindha wuluh gadhing, botên dangu Sang Abimanyu seda ginarubuh ing prang. Pangraosing manahipun ingkang anggunturi kados angungsir mêmanis. Ing sasedanipun Sang Abimanyu wontên ing rana trênyuh asri kadi rujitan kancana, kang sarira gumilang nalikanipun padhang wulan, cinacah alindri kadi timun ginubah. Kunêng kang langkung kasangsara, kawuwusa Sang Arjuna Wrêkodhara kajujul sampun ludhang anggènipun prang ing katêbihan, sampun sami kondur ing kuwunipun piyambak-piyambak lêbêtipun ing lingsir dalu. Prabu Yudhisthira langkung sungkawa ing pêjahipun ingkang putra Sang Abimanyu, kang ibu Dèwi Wara Sumbadra tansah kantaka saking sangêting susah, wêkasanipun ingkang sangêt duka cipta putri ing Wiratha Sang Dèwi Utari kawlas asih, sawêg anggarbini wolung wulan milanipun badhe kantun botên kenging bela pêjah. Sakathahing para santana kawulawarga
angusapi pêpaèsipun badhe ambelani ingkang garwa. Ing nalika punika salêbêting kitha sami anangis, amarêngi dhatêngipun Prabu Krêsna kalihan ingkang rayi Sang Arjuna kados sêmadosan kalihan Sang Bima sampun sami amêjahi mêngsahipun, ing ngriku Sang Arjuna kantaka winarah ing pêjahipun kang putra Sang Abimanyu, nuntên Prabu Krêsna amêtiki pangandikanipun: kêna ing ila-ila aja mangkana yayi, mundhak amuwuhi prihatining Pandhawa kabèh, Sang Arjuna wungu sanalika dening pangimuripun Prabu Krêsna, lajêng nungkêmi padanipun ingkang raka Prabu Yudhisthira sarwi matur têtakèn ingkang dados sababing pêjahipun ingkang putra. Wangsulanipun Prabu Yudhisthira, kalêbu ing Cakrabyuha gêlaring Pandhita Druna ingkang luwih pakewuh, kaliwat saking kang murinani padha barêng angamuk apêpulih ing anakira saking ora tahaning ati, nanging sarèhning wis kinêpung ing Sang Jayadrata kinarubut marang para Kurawa anakira mau. Sang Arjuna sarêng mirêng pangandikanipun ingkang raka nuntên angadêg
kunarpanipun Sang Abimanyu [Abima...]
[...nyu] lajêng kabêsmi sarêng kalihan ingkang garwa Dèwi Siti Sundari abela sedaning garwa, dipun jênêngi para ratu, satriya, brahmana rêsi, sewas ogata sami amêmuji panuturaning asmaralaya.
(Sambêtipun Sasadara ôngka IV kaca 160, taun IV)
Iga punika wontên kalih wêlas rakit, ing pungkasanipun satunggal-tunggaling iga, punika antup- antupan kalihan tosan dhadha. Dene pungkasan sanèsipun, wontên ingkang antup-antupan kalihan tosan dhadha, wontên ingkang kalihan tosan ênèm ing iga, wontên ingkang gumantung babarpisan.
Iga 7 rakit ingkang nginggil punika gathukipun kalihan tosan dhadha, kagandhèng ing tosan ênèm, inggih punika ingkang dipun wastani iga sanyatanipun.
Iga ngandhapipun ingkang 3 rakit, punika gandhèng kalihan tosan ênèm iga sarakit ingkang ngandhap, namanipun kadosdene iga 2 rakit ingkang ngandhap piyambak ingkang pungkasanipun sisih sami gumantung, inggih punika iga pindhan (volsel).
Tosan dhadha punika tosan radin, dumunung ing ngajêng dhadha, punika wontên peranganipun tiga, sami botên sagêd ebah, namanipun:
1. Garan, utawi ingkang nginggil. | 2. Awak-awak | 3. Kados pêdhang ... } Punika sadaya tosan ênèm.
Tosanipun ênèm iga sanyata, punika gandhèng kalihan tosan dhadha. Tosan dhadha, iga, kalihan kolongan dhadha, punika andadosakên lêgokan, saminipun inggih lêgokan dhadha. Ing salêbêtipun lêgokan dhadha, wontên: manah, kalihan kêbuk. Ing sakiwa têngênipun tosan rongkong, wontên tosan cêthik, ing satunggil-tunggilipun tosan cêthik kabedakakên ing tigang rupi.
1. Tosan usus, utawi jaringan.2. Tosan pawadèn.3. Tosan bokong.
Gathukipun tosan tiga wau angwontênakên lêgokan cêthik, ing lêgokan ngriku kaantupan pêntholipun tosan pupu.
Tosan pawadèn, punika sami gathuk, tuwin andadosakên kalêmpakanipun tosan pawadèn.
Tosan rongkong, bokong. tosan kancing tuwin tosan cêthik, punika andadosakên tosan cangap bekken tosanipun bèkên wau manjing ing lêgokaning padharan ingkang ngandhap. Ing lêgokan padharan ngriku wontên wadhukipun, jaringan, manah, plêmbungan, tuntut, kêmpung (wadhah uyuh). Lêgokan padharan punika pisahipun kalihan dhadha, kaêlêtan ing oncèn-oncèn têngah middenrif.
Gêgêlitan punika kaperang 1. gêlitan ing ngajêng utawi tangan, 2. gêlitan ing wingking utawi suku, tangan punika wontên
2. Tosan bau, inggih punika tosan bau nginggil kalihan ngandhap.
3. Tosanipun tangan, têgêsipun tosan tangan 8 tosan tangan têngah 5 tosan driji 14.
Bau punika gandhenganipun kalihan gêmbung kaantupakên ing 1. pêpak, 2 tosan sorogan.
Tosan lêngên punika tosan panjang, ingkang sisih nginggil wontên pêntholipun bundêr tuwin kandêl, manjing
ing lêgokipun tosan pundhakdhak,pundhak. kawastanan antup-antupan pundhak, dene sisihipun cawang mênthol kalih, ingkang têngah kaanjingan pênthol gilig, ingkang kawastanan athik-athikan katrol.
Tosan sikut, punika tosan majêng tiga, ingkang nginggil langkung agêng katimbang ing ngandhap, sarta wontên pongolipun kalih 1 ingkang wingking utawi sikut, 2. ingkang ngajêng, ing saantawisipun pênthol kalih wau wontên tosanipun lêgok kados sêrat (jungkat) inggih punika ingkang dipun lêbêti tosan athik-athikan bau, punika ingkang andadosakên èsèlingèngsèling. sikut, ingkang sisihipun tipis, gathuk ing pênthol radin ing sisihipun tosan bau ingkang ngandhap.
Tosan ngandhap, punika ingkang nginggil tipis, ingkang ngandhap kandêl, dumunung cêlak ing sikuting bau. Ingkang sisih nginggil, ingkang gandhèng kalihan bau, sagêd ebah kalihan tosan sikut, ingkang ngandhap wiyar, tuwin ing gêlitanipun radin kangge tangan, lan kiwa têngênipun wontên tosan alit kangge pênthol sikut.
Tosan tangan ingkang 8 jèjèr dados salarik, salarikipun 4 larikan ingkang nginggil andadosakên ros-rosan, tuwin andadosakên athik-athikan [athi...]
[...k-athikan] tangan (ugêl-ugêl) kalihan tosan tangan ngandhap.
Tosan tangan têngah 5 ingkang sakawan (sabên driji 1) jèjèr salarik, ingkang satunggal miyambak, andadosakên jêmpolan.
Tosan driji 14 ingkang kalih kaetang dados jêmpol, dene satunggil-tunggilipun driji, wontên tigang ros, ros ingkang pucuk, satunggil-tunggilipun wontên kukunipun.
Tosan têpak punika tosan gèpèng majêng tiga dumunung ing sawingkingipun lêgokan dhadha. Ing saubêngipun têpak wontên tosan kados sêrat, dumugi ing thingil, ingkang kados sêrat wau nama kupinging têpak, thingil wau nami pucuking pundhak, kajawi punika taksih wontên thingil malih, inggih punika thingil cangkêman.
Tosan sorogan punika tosan ingkang kagandhèng kalihan tosan dhadha, tuwin kalihan pucukipun pundhak, makatên dadosipun têpak kalihan gêmbung. Taksih wontên sambêtipun.
Dêmang Guru ing Mangkunagaran. [Mangku...]
Ingkang dipun wastani wujud punika, samukawis ingkang kenging tiningalan, dados pêrlu gadhah panggenan, utawi godhagan.
Satunggil-tunggilipun wujud, punika gadhah: panjang, wiyar tuwin dêdêg, mênggah dêdêgipun wujud wau sok dipun wastani: lêbêt utawi kandêlipun, godhagan ingkang dipun ênggèni wujud wau dipun wastani: isinipun. Watêsipun satunggil-tunggiling wujud, inggih punika lumah utawi rai. Dene ukuranipun lumah wau amung kalih, panjang kalihan wiyar, botên gadhah kandêl.
Gunggungipun lumah ingkang matêsi wujud wau dipun wastani: jêmbaripun (gêlaripun) dene lumah ingkang dados watês wau, wontên kalih warni, wradin kalihan malêngkung. Panggenan gathukipun lumah kalih ing wujud wau, inggih punika watêsipun, watês-watês wau dipun wastani: garis. Dene garis punika amung gadhah ukur pas satunggal, inggih punika panjangipun, botên gadhah wiyar tuwin kandêl.
Garis punika kêncêng kalihan bengkong: pungkasanipun garis kawastanan: cêcak, cêcak punika dados botên gadhah panjang, wiyar tuwin kandêl.
Saking satunggilipun panggenan dhatêng panggenan sanèsipun, punika kathah sangêt marginipun. Margi pintên-pintên wau, tamtu wontên satunggal ingkang cêlak piyambak, inggih punika ingkang dipun wastani garis kêncêng (gambar 1) ing
Mênawi ing satunggiling panggenan sampun wontên cêcak kalih, môngka lajêng wontên cêcak malih satunggal, punika saking satunggil- tunggilipun cêcak, kenging katarik garis kêncêng 2, dhatêng cêcak sanèsipun wau (gambar ôngka 2) dados saking cêcak tiga kenging katarik garis kêncêng 2 x 3 = 6; nanging satunggil-tunggilipun garis kapetang kaping kalih, dados sanyatanipun ing saantawisipun cêcak tiga, namung kenging katarik garis kêncêng sapalihipun 6 utawi 3.
Yèn cêcak tiga, kawêwahan satunggal malih (gambar ôngka 3), saking satunggil-tunggilipun cêcak kenging kagandhèng kalihan cêcak tiga sanèsipun. Saking cêcak
ugi kaping kalih, dados amung sapalihipun 12 = 6 dados saantawisipun cêcak 4 kenging katarik garis kêncêng 6.
Mênawi madosi garis kêncêng ing saantawisipun cêcak 5 sampun têrang yèn sabên cêcak, kenging katarik garis kêncêng 4 dhatêng ing cêcak sanèsipun. Dados sadaya angsal 4 X 5 = 20 nanging sabên garis kêrangkêp pangetangipun. Dados amung sapalihipun 2 = 10.
Makatên ugi, dados gampil mênawi madosi garis kêncêng ing saantawisipun cêcak sawatawis ingkang sampun katamtokakên.
Mênawi cêcak tiga utawi langkung, ingkang sampun katamtokakên wau dumunung wontên ing garis kêncêng, punika badhe wontên wangsulan sanèsipun.
Garis kalih sagêd sami panjangipun, utawi ingkang satunggal sagêd langkung panjang utawi langkung cêlak katimbang satunggilipun.
Mênawi garis pitu utawi langkung, ingkang rumiyin amêndhêta ingkang sami panjangipun sadaya, lajêng 1 ingkang botên sami, nuntên 2 ingkang botên sami, saking garis sami ingkang kantun wau. Garis kêkalih wau sanajan botên sami kalihan ingkang rumiyin, kalih-kalihipun ugi sagêd sami utawi botên, lajêng nyanèsakên garis 3 ingkang sami. Ing mangke sagêd sumêrêp kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, mênggah kapanggihipun, ngangge garis 3 ingkang kawêwahakên ing garis ingkang kantun, ingkang sami, mawi reka ingkang makatên wau, sagêd piyambak anglajêngakên. Taksih wontên sambêtipun.
Radèn Dêmang Citrasantana, dêmang guru ing Mangkunagaran.
(Sambêtipun ôngka V kaca 178)
nandhang sakit bilih pingnujupinuju. garapsari (sukêr) wêdaling rah kathah sangêt, botên kados salimrahipun tiyang garapsari, punapa malih wadhahing bayi kêraos sakit. Sarêng sampun tita anggènipun jêjampi tuwin mardhukun dhatêng pundi-pundi mêksa madal kemawon, nyonyah wau lajêng nyuwun tulung dhatêng Tuwan Kihnê, kadhawuhan adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad, botên antawis lami wêdaling rah ingkang saking wadhah bayi sagêd mantun, sarêng sawatawis 3 utawi 4 wulan, sadaya sêsakitipun lajêng saras babarpisan, punapa malih bilih garapsari sabên wulan ugi botên kêraos sakit.
Bab 49. Sakit basal ing mêkah roos?
Wontên tiyang èstri sakit basal mêkah ing rainipun ngantos rêkaos sangêt, lajêng anglampahi adus rêndhêman murad sabên dintên, punapa malih katangas sirahipun ing dalêm 8 dintên kaping 2 ing dalêm 8 dintên wau sakitipun sampun sagêd saras.
Sampun pintên-pintên tiyang ingkang sakit inflwnza lajêng anglampahi jampi adus tangas badan sakojur, sarta sasampunipun adus tangas wau lajêng adus rêndhêman murad tuwin rêndhêman padharan ing dalêm 12 jam, dangu-dangunipun 24 jam sêsakitipun lajêng ical.
Mênggah tiyang ingkang sami sakit inflwnza wau, sabên badanipun kêraos asrêp sarta gumêtêr, inggih punika tôndha bilih sakitipun badhe dhatêng, lajêng dipun dusi tangas badan sakojur, sasampunipun adus tangas, lajêng adus rêndhêman padharan utawi rêndhêman murad, badanipun ingkang ngamtonngantos. kêraos asrêp malih, kadosdene ingkang sampun kêsêbut ing ngajêng.
Bab 51. Sakit lumpuh jalaran ros-rosaning pupu ingkang sisih sami sakit ngantos mangkêrêt
Wontên rare èstri umur 4½ taun, sakit salêbêting ros-rosanipun pupu, sukunipun ingkang sasisih ngantos mangkêrêt, sarta lajêng botên sagêd lumampah. Sarêng adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên ing dalêm 3 dintên sampun sagêd lumampah dumugi 14 dintên rare wau sampun sagêd minggah ing undhak-undhakan, punapadene pupunipun ingkang suwaunipun kakên, saking sakêdhik [sakê...]
lajêng pulih lêmês malih, sarta suku ingkang mangkêrêt sabên dintên katingal mindhak panjangipun., sarêng angsal 3 wulan, sadaya sêsakitapunsêsakitipun. sampun saras babarpisan, punapa malih sukunipun ingkang mangkêrêt ugi sagêd pulih kados ing suwau- waunipun.
Wontên nonah sakit lumpuh jalaran dhawah saking undhak-undhakan ngantos tatu dhêngkulipun ingkang têngên, salajêngipun dados abuh, dene dhêngkul wau lajêng dipun jampèni gip (Kapoerbatoe) dipun balêbêd ing sinjang, laminipun ngantos 14 dintên, ananging sarêng balêbêd wau dipun uculi dhêngkulipun dados kakên botên sagêd ebah.
Kajampèkakên pintên-pintên dhoktêr botên wontên ingkang sagêd tulung. Lami-lami nonah wau ugi lajêng sagêd lumampah, nanging sarana têkên cawang kaangsalakên ing pundhak, dene laminipun anggèning lumampah mawi têkên wau ngantos 16 taun, wusana lajêng nyuwun tulung dhatêng Tuwan Kihnê, kadhawuhan adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad, angsal 15 dintên nonah wau sampun wiwit sagêd lumampah tanpa mawi têkên, sarêng angsal 4 wulan sampun sagêd minggah [ming...]
[...gah] mudhun ing undhak-undhakan, sarta mlampah-mlampah sajawining griya, salajêngipun ugi sagêd saras pulih kados ing nguni-uni.
Bab 53. Sakit gudhigên wontên salêbêting balung (beeneter)
Wontên rare umur 15 taun, wiwit umur 6 taun rare wau lampahipun tansah pincang, pintên -pintên dhoktêr ingkang dipun purih anjampèni, nanging madal kemawon, ngantos wontên salah satunggalipun dhoktêr ingkang anjampèni wau ngêthok balunging pupu sacêlaking ros-rosan, nanging mêksa botên andadosakên kamayaraning sakitipun, malah anambahi rêkaos tuwin susahipun rare ingkang sakit, punapa malih rare lajêng botên sagêd lumampah, jalaran sukunipun abuh kalih pisan, sasampuninsasampunipun. makatên rare lajêng kasowanakên dhatêng dalêmipun Tuwan Kihnê, sasampunipun kapriksa sakitipun lajêng kadhawuhan adus rêndhêman murad, nalika sawêg adus sapisan sêsakitipun sampun kathah mayaripun, sarta sakêdhap-sakêdhap sagêd tilêm, sarêng angsal 2 dintên rare wau lajêng sagêd tilêm ngantos sadalu
sukunipun lajêng sagêd mingkup, ananging botên dangu sarêng rêrêgêd salêbêting badanipun sampun ngalêmpak, tatu ingkang mingkup wau lajêng babrak malih, inggih punika kaangge margi wêdaling rêrêgêd, satêlasing rêrêgêd tatu lajêng mingkup malih. Ing dalêm 9 wulan rare punika sampun sagêd lumampah, nanging taksih pincang, sabab labêt kakêthok ing dhoktêr ingkang kasêbut nginggil, dene rare wau ngantos dumugi sapriki taksih anglajêngakên anggènipun anglampahi adus rêndhêman padharan tuwin murad, supados sakitipun sagêda saras babarpisan.
Bab 54. Sakit encok wontên salêbêting ros-rosan
Wontên tuwan sampun lami anandhang sakit encok wontên salêbêting ros-rosan, sarta salaminipun sakit wau sampun pintên-pintên jampi ingkang kajampèkakên, ananging madal kemawon, sarêng tuwan wau anglampahi jampi adus rêndhêman padharan tuwin rêndhêman murad, ing dalêm 14 dintên, sakitipun encok sampun saras
(Sambêtipun Sasadara ôngka IV kaca 141, taun IV)
17. Ing wanci dalu, toya sagantên ingkang wontên ing sawingkingipun baita kapal, ingkang kalêrês malampah, katingal kadosdening wontên latunipun akantar-kantar, punika punapa.
Wujud ingkang katingal kados latu, wontên ing sawingkingipun baita kapal, ingkang kalêrês malampah punika, têmênipun kewan alit-alit, ingkang gêsang wontên ing sagantên, kewan- kewan wau dipun wastani: noktilukah noctiluca (têmbung Latin) têgêsipun: ingkang andamêl padhang ing wanci dalu, badanipun gilig, panjangipun saprapat utawi sapragangsal milimètêr saha wontên gatranipun buntut. Sawanganipun êmpuk, saha kuyur-kuyur, dene kawontênanipun sami kemawon kalihan konang utawi rêna, inggih punika gadhah cahya, nyrêmomong kadosdene latu, sakêdhap katingal sakêdhap botên,
saking kathahipun, dados katingal anyrêmomong, botên wontên pêdhotipun.
Nalika ing taun Walandi 1762 Tuwan Bastir Baster sagêd amisahakên kewan-kewan wau saking toya, ananging dèrèng sagêd amastani, punapa têmên ingkang gadhah cahya punika kewan-kewan wau. Ing wusana ing taun Walandi 1772 Tuwan Slabêr Slabber sakawit sumêrêp, bilih ingkang mancorong wau kewan-kewan ingkang woworan kalihan kewan-kewan panunggilanipun, amila lajêng sagêd amastani têrang bilih kajawi saking noktilukah, taksih wontên malih panunggilanipun ingkang gadhah cahya, kados ta: polinoe pulguranês polijoe fulqurans punika bangsanipun cacing, panjangipun mèh satunggal milimètêr, sin-ghatah baltikah sijnckaefa-baltica panjangipun
inggih punika kakêmpalanipun kewan alit-alit ingkang têmpuk saha botên gadhah sirah. Phisaliyah phisalia kewan ingkang wangunipun kados gêmbukan, kajawi saking punika wontên malih kewan sagantên ingkang gadhah cahya mancorong, kados ta: uwur-uwur (Zeekwal) saha polipên polijpen
18. Ingkang dipun wastani angin utawi barat punika punapa.
Ingkang dipun wastani angin utawi barat punika ebahing hawa, dene ebahipun hawa wau kajawi saking ubêngipun bumi, kasababakên malih saking bêntèripun surya. Ing wanci siyang surya sumorot ing perangan lumahipun bumi, inggih punika dharatan saha lautan, ingkang angajêngakên ing surya wau.
Watêkipun barabarang. atos punika enggal bêntèripun, tinimbang barang ingkang cuwèr, sabab punika sanadyan dharatan kalihan lautan wau awitipun kabênteran sarêng, ananging wêwahipun bêntèr langkung enggal tinimbang lautan, amila hawa ingkang wontên ing sanginggilipun ugi langkung bêntèr tinimbang hawa ingkang wontên sanginggilipun lautan.
Watakipun hawa punika, mindhak bêntèripun, wêwah babaripun, utawi mêkar, dados tamtu langkung ènthèng tinimbang hawa ingkang kirang bêntèripun, hawa ingkang ènthèng wau mumbul, wontên ing sanginggilipun hawa ingkang awrat, watakipun awarni kêkalih, inggih punika ènthèng kalihan awrat, utawi bêntèr kalihan asrêp, [a...]
[...srêp,] ingkang cêcakêtan, punika kêdah nyamèkakên padhêtipun, hawa ing lautan langkung padhêt, tinimbang hawa ing dharatan, amila lajêng pindhah, ingkang padhêt badhe woworan kalihan ingkang kirang padhêtipun, inggih punika hawa ing lautan wau pindhah dhatêng dharatan, dene hawa ing dharatan mumbul, pados asrêp, bilih padhêtipun sampun sami lajêng awor kalihan hawa lautan wau. Pindhahipun hawa lautan dhatêng dharatan, punika dipun wastani angin laut, manut
kathah. Angin laut punika karaosipun wontên ing badan, tumrap tiyang ingkang manggèn cakêt pasisir, awit jam 9 enjing, mindhak-mindhak mididipun ngantos dumugi jam 3 siyang. Saya sontên, bêntèripun surya suda, amila lampahipun barat ugi suda agêngipun, bilih hawa kalih warni wau padhêtipun sampun sami, lajêng kèndêl, botên wontên barat.
Sasêrapipun surya dharatan saha lautan awit asrêp, watakipun barang atos langkung enggal anggènipun angesahakên utawi angicalakên bêntèr, tinimbang barang ingkang cuwèr, sabab saking punika dharatan saha hawa [ha...]
[...wa] ingkang wontên ing sanginggilipun, asrêpipun langkung enggal tinimbang lautan tuwin hawa ingkang wontên ing sanginggilipun, saya dalu hawa dharatan wau saya langkung asrêp, tinimbang hawa lautan, sabab saking punika hawa ing dharatan, ingkang langkung padhêt tinimbang hawa lautan wau pindhah dhatêng lumahipun lautan, dene hawa ing lautan ingkang mumbul, sasampunipun asrêp, lajêng awor kalihan hawa ing dharatan, pindhahipun hawa dharat
mididipun, ngantos dumugi enjing, bilih hawa kalih panggenan wau sampun sami padhêtipun, angin dharat lajêng kèndêl, dados cêkakipun bilih siyang hawa lautan pindhah dhatêng dharatan, andadosakên angin laut, dene bilih dalu, hawa dharatan pindhah dhatêng lautan, saha andadosakên angin dharat.
Kajawi saking barat warni kalih wau, wontên malih barat warni-warni, ananging sababipun ugi namung saking pindhahipun hawa saking satunggalipun panggenan, dhatêng panggenan sanèsipun, sabab saking bêntèripun botên sami. Ananging mugi sampun kagalih upami hawa ing salumahipun bumi punika sami, lajêng botên wontên barat: punika
botên, sabab bumi punika botên kèndêl, tansah mubêng saha kitêr, punika ugi angwontênakên barat.
Satunggaling gêgodhongan ing nagari Cina winastan: te, sampun kala jaman kina, dados ombèn-ombèning tiyang sarana dipun wedangi.
Tèh wau ingkang onjo, aruming gônda tuwin ecaning raosipun, namung ingkang katanêm ing rêdi Bui (= Buisan).
Bui punika namaning tiyang kêkalih (kakang adhi) ingkang satunggal anama: Bu, satunggalipun anama: I, anakipun tiyang anama Bingca (1) (Bingca punika tiyang ing jaman kina, ngumur 800 taun, sawêg atilar dunya).
Tiyang kêkalih wau, dêdunung ing pucaking rêdi ing tanah Ban, ing
piyambak, mila kathah tiyang sami nanêm tèh ing ngriku.
Dalancang buntêling tèh, ingkang kaêcap sastra abrit, ingkang kaprah mawi ungêl-ungêlan makatên, jin to bui, se sim kan swankicyngo, gibijing hyang, têgêsipun kula dhatêng piyambak ing rêdi Buisan, anliti angati-ati milihi tanêman tèh ingkang aèng, raosipun arum tuwin sumyar.
Godhong tèh wau, inggih sampun kina, dados ombèn-ombènipun tiyang ing tanah Jawi.
Kala ing untaun. Mèsèhi 1827 ing tanah Jawi,
kangjêng guprêmèn, aparing wêruh yèn ing dina kang bakal katamtokake ing kangjêng tuwan residhèn ing Prayangan, ing Cianjur bakal nawakake panyangganing pangusunge tèh, kagungane kangjêng guprêmèn, saka ing Bandhung mênyang Cikao, ing sajroning taun 1856, 1857, 1858, 1859, lan 1860.
Tèh, ingkang dipun buntêl dalancang winastan: pha owah te: têgêsipun tèh buntêlan.
Tèh buntêlan ingkang misuwur ing tanah Jawi, kala rumiyin [rumiyi...]
[...n] ingkang mawi cap Hoing (Cihoing), lajêng tèh kèki, samangke tèh kèki anyar, ingkang mawi gambar mênjangan, wêdalan saking pirmah: Kwik Hotong, andhêl matsêapèi ing Surakarta, ingkang sampun dipun dhisonir ing kantor rad yustisi ing Batawi, sêrat pariwaranipun kawrat ing wêwahan Bramartani 17 Oktobêr 1900 ôngka 80.
Saha tèh ingkang mawi gambar: Sêmar, Petruk, Nala Garèng, ingkang sampun pikantuk sêrab:sêrat. Syangcong tèitsyang (= sêrat dhiplomah pujian ôngka 1), tuwin ganjaran mêndhali mas, saking têntonsêtèling ing praja Jêpang, pormosa (taepak) nalika bing ting (= miyi) 23 taun, wulan kaping 10 dintên 23 23 October 1901 kados dening sêrat pariwaranipun Babah Kwak Ingsin ing Surakarta ingkang kawrat ing wêwahan Bramartani 3 Ogustus 1901 ôngka 61.
Tèh ingkang dipun wadhahi tong kajêng alit, utawi tong blèg alit, winastan doto: têgêsipun tèh agêng.
Tèh ingkang dipun wadhahi ing êpun timbêl, winastan cyong ngah te, utawi: syocyong te, têgêsipun tèh tanduran alit. Punika ingkang onjo piyambak, awit godhong tèh ingkang nèm (pupus).
Tèh syocyong wau wontên ingkang kaêcap sastra abrit,
sanèsipun.Kêlanturing têmbung Jawi dados tèh socong, utawi sucong.
(1). Gancaring cariyos bingca, kawrat ing sêrat kêkarangan kula têmbung Mlayu ing taun 1889 ingkang kasimpên ing gêdhong kitab, ing pakumpulan bab kagunan tuwin katabêrèn
maos bilih badhe sumêrêp prênahipun rêdi Buisan punika, amirsanana gambaring nagari Cina winastan: kokimtoita.
Kadhêle dipun giling ing sela gilingan, sasampuning lêmbat, kacamboran bumbu, lajêng kagodhog ngantos mumut, sasampuning mumut, kapêndhêt pathinipun, kacithak ing mori pêthak satunggal-tunggal, winastan: taohu.
Ingkang nganggit damêl taohu wau, raja ajêjuluk Laohan, kala alamipun Prabu Anbunte, ingkang awitipun jumênêng nata ing taun 179 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi.
Taohu punika kenging dipun damêl dhaharan warni-warni, utawi kagorèng lisah, mênawi kadhahar dipun cambori kecap tuwin bawang parudan.
Tiyang Jawi wontên ingkang tumut sade idêr taohu ingkang dipun gorèng wau, ananging kêlantur dados tahu.
1. Kak on cyak kaohu, têgêsipun luwih enak mangan tahu, punika ambasakakên samukawis ingkang sakeca pikantukipun, awit tahu punika êmpuk kemawon.
2. Ke cwi ke taohu, têgêsipun kimbuh banyu, imbuh tahu, punika ngibaratipun tiyang gêgriya, tuwin sanès-sanèsipun, wêwah tiyang botên andadosakên kapitunan kathah, namung wêwah sêkul kemawon, kadosdene tiyang damêl tahu, mênawi kawêwahan toya: inggih wêwah kathahing tahunipun, namung kaot botên patos kênthêl kemawon.
Tiyang Jawi èstri ing Surakarta, ingkang sade ulam ayam gorengan, inggih sade dhaharan ingkang mawi tahu, kados ta: têrik sêmur tuwin ulam duduh tahu, punapa malih tiyang jalêr, wontên ingkang sade idêr: wedang tahu, utawi tahu gorèng.
Sêrat kabar sastra Cina: Lanpo, 19 Nopèmbêr 1886 ôngka 1503 ing Singgapura wontên satunggal kampung, kathah tiyang damêl tahu ing ngriku, mila kampung wau winastan: [w...]
Satunggaling bumbunipun dhaharan, kadhêle dipun plècèt kulitipun, kacamboran glêpung uwos, lajêng dipun êdang, sasampuning matêng: dipun êmplèk-êmplèk bundêr têngahipun kabolong, agêngipun sami lepekan cangkir, lajêng dipun tutupi godhong waru, mênawi sampun mêdal jamuripun, lajêng dipun rêsiki, sasampuning kaêpe ngantos garing, kaêkum ing toya sarêm§ Ing nagari Cina ingkang nganggit amiwiti anggodhog toya sagantên kadamêl sarêm, inggih punika satunggaling tiyang anama Syoksèsi, mantrinipun Raja Wite, ingkang awitipun jumênêng nata ing taun 2698 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi. punika winastan taocyo, têgêsipun asinan kadhêle. Kêlanturing têmbung Jawi dados taoco.
Sêrat pawarti Cahya Indiya Tjahaja India ing Samarang 28 Dhesèmbêr 1882 ôngka 101 wontên têmbung taoco
ingkang nganggit amiwiti anggodhog toya sagantên kadamêl sarêm, inggih punika satunggaling tiyang anama Syoksèsi, mantrinipun Raja Wite, ingkang awitipun jumênêng nata ing taun 2698 sadèrèngipun wontên taun
Krapyak, katitimangsan kaping 11 Jumadilawal Alip ôngka 1779 sapriki sampun 53 taun. 2. Piagêmipun Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ugi kagadhuhakên dhatêng Dêmang Mangunsêntana wau sadèrèngipun dados dêmang, katitimangsan kaping 2 Mulud Alip ôngka 1755 sapriki sampun 77 taun, dados langkung lami malih tinimbang ing nginggil, pêrlunipun kula lêbêtakên ing kabar Sasadara ingkang kaparêng
Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama: ingkang kaping pitu, ingsun gadhuhakên marang Si Dêmang Mangunsêntana.
Marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun gawe mantri desa ing Krapyak, sarta ingsun gadhuhi kagungan ingsun bumi desa pangrêmbe ing ngisor iki arane, utawa salêladène,
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene, muwah salêladène aja owah kaya kang uwis kêlakon. Lan ingsun kawênangakên sira iku yèn anganggo-nganggoa apa saanggo-anggone mantri desa ing Krapyak, dene wêwalêr ingsun marang sira, aja sira wani
pênggawe ala, utawa kongsi angèthèr ing lêladènira pajêg bêras, sapênunggalane mau, yèn kongsi wani anglakoni, amêsthi nêmu bilahi, ingsun undur saka ing kalungguhanira.
Pacuwan-pacuwan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokêna ing saunining nawalaningsun, kang ingsun gadhuhakên marang Si Dêmang Mangunsêntana, taha yèn tan angèstokêna atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa ing sakèhe para nayakaningsun, ana ngalun-alun ingsun ing Surakarta Adiningrat, sarta konjuka ing ingsun.
Kala dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Jumungah tanggal kaping: 11 wulan Jumadilawal ing taun Alip, angkaning warsa 1779. Ingkang pinanggih sasêratan kina ing nginggil punika, têmbung ingkang ngajêngakên aksara irung sarta [Huruf Jawa: layar] taksih karangkêp, kados ta: panunggalane, dêmang, bêras, pèngêt, makatên malih kriya wacaka sarta dwipurwa, purwaning lingga sami kapêpêt, kados ta: pênggawe, lêladèn, lingga ingkang sigêg aksara irung inggih ugi kapêpêt, kados ta: sêntana panambang ke kriya akên, kangge ing krama ngoko ake ingkang pinanggih botên wontên warsa ngangge: sa murda.
Pèngêt, layang manira piagêm, Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, manira gadhuhakên
wani anglakoni, amêsthi yèn pêkênira anêmu bilahi ingkang luwih atangêt. abangêt.
wawêngkone§ Kados pamanggihipun Tuwan Kohèn Sêtiwar papêtêng pêpadhang. Red. Si Dêmang Cêmpapandhak, padha angèstokêna ing saunine layang manira piagêm, kang manira gadhuhakên marang Si Dêmang Cêmpapandhak, taha yèn angèstokêna, atanapi yèn amaidoa, amêsthi yèn pêkênira padha nêmu bilahi kang luwih abangêt. Titi.
Kala dhawuh Ngahad kaping: 2 Mulud taun Alip ôngka 1755.
“Opo sok dirempon karo bojone sing saiki?”
podo ae kang,,,saiki ng jogja wes okeh,,,,ngembyah,,nganti koyo
panjang : "Serat Babad Surakarta ingkang katelah dipun wastani Babad Giyanti mawi
KangXi: ms. 1415, aksara 29
Dae Jaweon: ms. 1939, aksara 10
Hanyu Da Zidian: jilid 7, ms. 4440, aksara 1
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and the will please
lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom
lanPemuda propinsi Taufan Ing Insel wong. nggaw? Kulon Indon?sia, salah Jawa. Jawa Jawa). ak?h banget. Jawa saka kayata kulon ing dh?w?k? one
uga basa basa Jawa Sundik basa-basa kapuloan nggaw? dh?w?k? if between than used sing y?n ing
Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa
Austron?sia Jerman, sing besutan? Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit, pawiy...
Caviar Conditioner BPOM / Original 100% / BPOM NA 18151002651
pen / pulpen / bolpen bentuk biskuit pocky - KSY036
Baby Pink Sucofindo Cream Baby Pink Sucofindo Artikel Terbaru
Ing Indonésia, salah siji gréja sing didegaké déning ordo iki antara liya ya iku gréja Maria Bunda Karmel
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karmelit&oldid=1031527"	Kategori: Ordo lan Serikat Katulik RomaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.55, 11 Maret 2016.
mulyanto Says:	Maret 23, 2010 at 2:42 am Assalamu’alaikum Wr..Wb
Nuwun sewu mbok bilih ganggu wekdhal panjenengan..Bapak2 ingkang tansah kanugrahan dening gusti allah swt, kulo badhe nuwun prekso perkawis “Penggemukan Sapi” saking regi bakalan 1 tahun ngantos pinten dangu kedhah dipun rumat ? rencananipun 3 wulan saged medhal saking kandhang. Prakiraan bobot semanten dumugi regi wekdhal dipun sadhe ? kulo alhamdulillah wonten dana 50 jt. Mekaten raos kulo pengen ngertosi. Matur nuwun sampun
sregep. Kabari bae si Gondrong dari Gua Hantu alias Khamim. Siki sing nyekel preman
basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this from Kamajuan? ngarujuk wiki) Informasi ing link Uga ing ngamot
tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa Foundation Novemb...
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak?
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this from Kamajuan? ngarujuk
Tulisan ing bagéyan wingking Arca Amoghapasa, déné bagéyan alsaipun dipunsebut minangka prasasti Padang Roco.
Prasasti Amoghapasa inggih punika prasasti ingkang kaserat ing bagéyan wingking stela (sandharan) patung watu ingkang dipunsebut pāduka Amoghapāśa[1] kados ingkang dipusebutaken ing prasasti Padang Roco. Nalika taun 1347, Adityawarman nambah pahatan aksara wonten ing bagéyan winngking patung kasebut kanggé ngandharaken bilih patung punika nglambangaken piyambakipun. Prasasti punika sapunika kasimpen ing Museum Nasional Indonésia ing Jakarta kanthi nomor inventaris D.198-6469 (bagéyan arca).
Patung punika minangka bebungah saking Kertanagara raja Singhasari dhateng Tribhuwanaraja raja Melayu ing Dharmasraya nalika taun 1208 Saka utawi 1286 Masehi. Wonten ing Bagéyan lapik (alas) arca punika wonten manuskrip ingkang dipunsebut prasasti Padang Roco ingkang ngandharaken pamaringan bebungah arca punika.
Wonten manuskrip ingkang dipunpahat malih ing bagéyan wingking patung punika, ingkang sinerat ing basa Sanskerta. Tata basa saking pahatan manuskrip punika boten kastruktur, saèngga awrat anggénipun sami nerjemahaken kanthi leres. Sapvrangan ageng wosipun minangka puji-pujian dhateng Adityawarman[2].
Penafsiran tèks prasasti[besut | besut sumber]
Saking sapérangan tèks ingkang sampun jelas, saged mbiyantu kanggé mrakirakaken maksud saking manuskrip punika. Fokus utama inggih punika babagan pangukuhan utawi pratista, saking patung Amoghapasa déning Ācārya (Pendeta Guru) Dharmaśekara saking dhawuhipun Adityawarman utawi nama ingkang sanès Ādityawarmodaya. Dipunsebutaken ugi, Adityawarman ngandharaken piyambakipun dados Maharajadiraja kanthi gelar Srīmat Srī Udayādityawarma Pratāpaparākrama Rājendra Maulimāli Warmadewa kanthi Mbangsulaken Kahanan Sadèrèngipun (Kerajaan Melayu) lan lajeng nyukani nama Malayapura nalika taun 1347 Masehi.
Transliterasi tèks prasasti[besut | besut sumber]
Beliau, ingkang njagi kapitadosan kanthi leres, Beliau ingkang kagungan jiwa ingkang ageng, Beliau, ingkang berbudi luhur ingkanng dipunremeni, Beliau, ingkang mangertosi isi kitab suci, Beliau, ingkang paling unggul, ingkang taat sanget lan nggladhi dhiri, lan Beliau ingkang kagungan karakter mulia, Beliau, ingkang sadaya punika amargi sandoha Panjenengan dalem lan pangajab Panjenengan dalem, Beliau, ingkang mangertosi lan ngawonaken mungsuhipun, Beliau ingkang boten remen kanisthan, Beliau ingkang paling hébat, Beliau nun inggih Ādityavarmodaya.
Beliau ingkang kanugrahan kanthi sadaya kawicakanan, Beliau ingkang pengalaman sanget ing perdagangan senjata, lan fasih ing sadaya ilmu, Beliau kados lautan kawicaksanan kados ingkang dados pangajabipun umat Buddha, Beliau mangertos kados pundi nangani bab-bab kanthi wicaksana, Beliau ingkang ngisi badan lan nepsunipun kanthi kamurnian, Beliau ingkang [...][Cathetan 1] Dumugi punapa - punapa, Beliau ingkang sampun pikantuk kasugihan lan emas, Beliau Déwa (Kṣatriya) Gusti, para Patih.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Amoghapasa&oldid=1049224"	Kategori: PatungPrasastiIndonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 19 Maret 2016.
Sayeng kaga = piranti kanggo nyekel manuk (kala).
saka rong gatra. Gatra kang ngarep isi wangsalan, gatra sing isi batangané.
Tuladha: Pindang lulang, kacek apa aku karo kuwe (Pindhang lulang = Krecek)
Wangsalan rangkep (camboran) ya iku wangsalan sing isi batangane luwih saka siji. Unen-unene wangsalan rangkep kadadeané saka rong ukara, siji-sijine ukara kadadean saka rong gatra.Ukara kapisan isi wangsalan ukara kapindho
lintah Oncek-oncek kapindho: Wanda tali ing tembung lintah, dianggap wancahane tembung kang surasane alon-alonan, ya iku tembung satitahe. Tembung satitahe ateges ora ngaya, mung tumindk sakepenake bae, kanthi alon-alonan.
Wangsalan padinan ya iku ana sing nganggo nyebutake batangane, la nana sing tanpa nyebutake batangane, marga wong-wong sing pandha krungu (maca) dianggep wis ngerti maksude (batangane).
Unen-unene kadadean saka 2 ukara (wangsalan rangkep)
Saben saukara kadadean saka 2 gatra (4 wanda + 8 wanda )
Ukara kang kapisan (ya iku kang isi wangsalan) mawa purwakanthi guru swara lan purwakanthi basa utawa purwakanthi lumaksita.
Tuladha: Tepi wastra, wastra kang tumprap mustaka. (Kemada,iket) Mumpung mudha, nggegulanga ngiket basa.
Wangsalan kang sinawung ing tembang ya iku cacahé wandane lan tibaning swarane ing wekasaning gatrane ora tartemu, sebab kawengku ing guru wilangan lan guru laguning tembang. Guru wilangan lan guru laguning tembang kudu tansah menang, lire: ora kena owah,
Wangsalan kang sinawung ing tembang ya iku cakepan ing umpak-umpaking gendhing, gerong lan senggakan, kerep kanggo wangsalan (dilagokake déning pesindhen, niyaga utawa bocah-bocah sing padha manembrama).
Janggelan = during tetep, isih kudu janji manèh, sendhe, bisa uga wurung.
Tuladha wangsalan ing tembang campursari kangen Kangen Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati, rina wengi mung tansah takimpi-impi, jroning ati kangenku setengah mati, jenang gula ya mas ya mbok aja lali, ngelingana rikala jaman semana, sliramu janji aku setya ngenteni, lair batin tresnaku terusing ati, kangen wong kangen ngene-ngene rasane, rindhu-rindhu tambane kudu ketemu, klapa mudha enake kanggo rujakan, leganana aku kang nandhang kasmaran, mbalung janur wong bagus takanti-anti, ngusadani wong kangen kang antuk jampi
Carané ngarang wangsalan sing dikarang luwih dhisik, perangan buru (ukara sing isi batangane), banjur ngarang perangan ngarep (ukara sing isi wangsalane). Dadi pangarangé perangan ngarep (ukara kang isi wangsalan) tiba keri.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wangsalan&oldid=1073731"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 29 Agustus 2016.
Nalika aku karo sampeyan, iku kaya ngimpi kayektenan kanggo kula |
Dikirim ing Januari 19, 2017 dening pulkittrivedi Nalika aku karo sampeyan, iku kaya ngimpi kayektenan kanggo kula, sabab sampeyan sing
Saben ibu khusus, nanging dipercaya kula wonten Birthday puisi menehi pangarep-arep anyar kanggo manggon saben arah Search for:
mualaikum Wr. Wb.Dumateng pinisepuh, sesepuh, Bapak, Ibu saha para wiranem langkung mboten kesupen monggo kita tansah ngunjukaken puji syukur dumateng ngarsa Dalem Allah SWT ingkang sampun paring mapinten-pinten kanikmatan dumateng kulo kaliahan panjenengan sedoyo, sahinggo kita saget makempal manunggal wonten ing papan menika kanthi hadicara malam Tirakatan. Bapak Ibu saha para rawuh sedoyo ingkang tansah kinormatan, kula selaku pranata adicara ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpo pepindan awit rawuhipun Bapak, Ibu lan sedoyo tamu undangan ingkang sampun kerso rawuh wonten ing papan meniko dalam rangka malam Tirakatan mengeti Hari Ulang Tahun Proklamasi ingkang kaping 66 lan sekecakaken anggenipun lampahan dumugi paripurno acara puniko Gegandengan sampun dungkap ndalu monggo adicara wonten ing ndalu meniko enggal dipunpurwakani Sakderengipun kita purwakani, badhe kula waosaken adicara ingkang badhe lumampah Sepisan Pambuko Kaping kalih Atur Pambagyo harjo ingkang dipunslirani panjenenganipun Bapak....... Kaping tiga, Sambetan-Sambetan ingkang sepisan saking Ketua Panitia Ingkang kaping kalih saking Bapak Dukuh Duwet Gentong Kaping sekawan, Pembacaan Naskah Pidato Peringatan 17 Agustus Kaping gangsal,Donga kalihan pemotongan tumpeng ingkang badhe dipunslirani Bapak.... Kaping enem, lain-lain Kaping pitu, panutup Mekaten adicara ingkang badhe lumampah Bapak, Ibu, para lenggah sedoyo, monggo kita purwakani adicara ingkang kaping sepisan inggih menika pambuko, monggo wonten ing adicara puniko kita do’a sesarengan ingkang ngrasuk agama Islam monggo maos lafal Basmallah,, ingkang ngrasuk agama sanes kulo sumanggaaken Monggo kulo derekaken Adicara ingkang kaping kalih : Pambagyoharjo ingkang badhe dipunslirani deneng Bapak ...., dumateng Bapak ......... Sumonggo katur Dumateng Bapak .............. kulo aturaken matur nuwun Kito lajengaken adicara ingkang kaping tigo inggih meniko sambetan2 Sambetan saking Ketua Panitia, dumateng ......... sumonggo katur Dumateng ................................kulo aturaken matur nuwun Kita lajengaken,, adicara ingkang kaping sekawan Pembacaan Naskah Pidato Peringatan 17 Agustus ingkang badhe dipunslirani panjenenganipun Bapak....... ,, dumateng Bapak ....................... kulo sumanggaaken. Sakmeniko kita lajengaken adicara ingkang kaping gangsal inggih meniko Donga
Monggo para wiranem . Dumateng bapak Tukimin Sumonggo katur Matur nuwun dumateng Bapak tukimin ingkang sampun mimpin donga menika Kita lajengaken.......... adicara ingkang kaping enem inggih meniko lain-lain...... Wb
...............kalihan pemotongan tumpeng ingkang badhe dipunslirani Bapak.... ingkang Agami sanesipun kulo sumanggaaken. Monggo kulo derekaken Wasalamualaikum Wr........ Sakmenika adicara ingkang pungkasan inggih meniko panutup Sakderengipun acara meniko kita tutup kulo minangka pranatacara menawi wonten klenta-klentunipun kulo nyuwun agunging samudro pangaksami Monggo wonten ing adicara pungkasan meniko kito tutup kanthi maos lafal Hamdallah ingkang ngrasuk
Kenapa mesti ngejahitin kebaya di Laris Benhil l...
lan ora lumrah. Ana wong wadon sing nganggo sandhangan srengéngé, ngadeg ana ing rembulan. Wong mau nganggo makutha rinengga lintang rolas.
12:2 Wong wadon mau lagi mbobot, lan sarèhné wis mèh tekan wektuné nglairaké, dadiné nglarani karo sesambat.
12:3 Banjur ana rerupan anèh menèh muncul ing langit. Ana naga gedhé banget, rupané abang mbranang, endhasé pitu lan sunguné sepuluh, sarta ing saben endhasé ana jamangé.
12:4 Buntuté naga mau nyèrèd saprateloné lintang-lintang ing langit, nuli katibakaké ana ing bumi. Naga mau mapan ana ing ngarepé wong wadon sing nglarani mau, sedyané arep nguntal bayiné samangsa lair.
12:5 Wong wadon mau banjur mbabar Putra kakung, kang bakal ngerèh para bangsa nganggo teken wesi. Dumadakan Sang Putra mau karebut lan kaplayokaké menyang ing ngarsané Allah lan ing dhamparé.
12:6 Déné wong wadon mau mlayu menyang pasamunan, ing panggonan sing wis kacawisaké déning Gusti Allah. Ana ing kono wong mau diopèni lawasé sèwu rong atus sewidak dina.
12:7 Ing swarga nuli ana peperangan. Mikhaèl lan malaékat-malaékaté padha perang nglawan naga mau. Semono uga si naga kabantu déning para malaékaté nglawan Mikhaèl.
12:8 Nanging si naga kalah perangé. Mula naga lan para malaékaté mau ora diparengaké manggon ing swarga.
12:9 Si naga gedhé nuli diuncalaké metu! Yakuwi si ula kuna sing karan Iblis utawa Sétan, sing nasaraké saisiné jagad; diuncalaké menyang ing bumi, semono uga para malaékaté.
12:10 Aku nuli krungu swara seru banget ana ing swarga, muni mengkéné: “Saiki wis tekan wektuné Gusti Allah nylametaké umat kagungané! Saiki Gusti Allah wis nindakaké pepréntahané, lan pangwasané Sang Kristus iya wis kebabar. Awit si penggugat sing rina wengi nggugat para sedulur kita ing ngarsané Gusti Allah kuwi wis kauncalaké saka ing swarga.
12:11 Para sedulur kita wis padha nelukaké si naga srana rahé Sang Cempé, lan srana Injilé Allah sing padha diwartakaké, sebab padha ora ngéman marang nyawané dhéwé nganti tekan patiné.
12:12 Mulané swarga lan sing padha manggon ana ing kono padha bungah-bungaha! Nanging cilaka temen bumi lan segara! Merga Iblis wis mudhun nekani kowé karo nepsu banget, awit ngerti yèn wektuné mung kari sedhéla.”
12:13 Bareng si naga éling yèn wis kabuwang menyang bumi, banjur ngoyak wong wadon sing wis mbabar Putra kakung mau.
12:14 Wong wadon kuwi wis kaparingan swiwi garudha gedhé banget sepasang, supaya bisa mabur menyang panggonané ana ing pasamunan, luwar saka penggangguné si naga. Ana ing pasamunan kono wong wadon mau diupakara lawasé telu setengah taun.
12:15 Si naga nyemburaké banyu kaya kali saka ing cangkemé supaya wong wadon mau kèlia ing kali kono.
12:16 Nanging wong wadon ditulungi déning bumi. Bumi ngangapaké cangkemé lan nguntal banyu sing disemburaké déning naga mau.
12:17 Si naga nepsu banget marang wong wadon mau, banjur lunga nempuh kekarèné turuné, yakuwi wong kabèh sing padha ngèstokaké dhawuhé Gusti Allah lan ngugemi piwulangé Gusti Yésus.
ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
February 15, 2013 at 10:31 am	lha nek aku yo saiki wis ora jamane pacaran … kan wis Om om ha.ha.ha. ~Ra
February 15, 2013 at 10:45 am	😀
February 15, 2013 at 10:48 am	hah, diajari cara jadi om-om … nggak salah tuh … 😀 ~Ra
February 15, 2013 at 10:49 am	Ah, genit…
inggih punika nama maskapé pamiberan nasional Sudan. Sudan Airways nggadahi kodè IATA SD lan kodè ICAO SUD. Pangkalan utamanipun inggih punika Papan Anggegana Internasional Khartoum lan bermarkas besar ing Khartoum[1].
Maskapé penerbangan punika dipundiriakèn ing taun 1947 dèning Perusahaan Perkeretaapian Sudan kanggè nglayani daerah ingkang botèn dipunjangkau kereta api. Armada Sudan Airways ing wanci punika gadahi jumlah 4 pesawat de Havilland Dove. Taun 1952, maskapé punika tumbas pesawat Douglas DC-3, ingkang dipunginaakèn kanggè penerbangan ing Aden, Asmara, Beirut, Cairo lan Jeddah. Taun 1959 punika salah satunggaling taun ingkang wigatos maskapé punika, inggih punika tumbas pesawat Vickers Viscount lan maskapé punika gegayutan kaliyan IATA. Ing taun 1962, Sudan Airways tumbas pesawat jet pertamanya, inggih punika kalih buah de Havilland Comet. Taun 1967, DC-3 dipunpensiunaken, dipungantos kaliyan Fokker F-27.Maskapé punika dimodernisasi kaliyan Boeing 707, Boeing 737, Airbus A300 lan A310 serta Fokker 50 lan taun 2007 kapengker, maskapé punika nate nyewa 3 Airbus A320 . Ananging, Perang Sipil Sudan, ingkang kalangsungan ngantos wekdal punika , ngaruhi performa maskapé punika, ngakibataken kawatesan penerbangan. Kondisi punika dipunperparah kaliyan sanksi PBB kaliyan Sudan, ngakibataken 2 Fokker 50nipun kapeksa dipunsade . Ing taun 2007 pamaréntah Sudan menswastakan masakpai penerbangan kasebut kaliyan namung nyisakan sawetawis 30% nggadahanipun kaliyan perusahaan kasebut. Tim manajemen enggal gadahi rencana memodernisasi maskapé punika, kaliyan investasi ing sistem reservasi lan check-in terkomputerisasi. Sudan ugi gadahi rencana ningkataken armadanipun ngantos gayuh 12 pesawat. Ing masa punika, maskapé punika ugi nate bermarkas ing SDC Building[2].
A Sudan Airways Comet 4C at London Heathrow Airport in 1972.
Airbus A310 ing Khartoum. Taun 2010, otoritas penerbangan Uni Éropah mlebetaken Sudan Airways ing salebeting daftar hitam (larangan terbang) ing Uni Éropah, pramila maskapé punika boten saged malih terbang ing Éropah. Amargi pelarangan kasebut antawisipun pengawasan ingkang lemah saking otoritas lokal, ingkang ngaruhi
BudayaSumatra, uga Taufan nalika Kala lan basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu Inggris) ing
lanminangka Timur) Nasionalismen? lan lan basa P?nget: Tengah. Basa salah dimangarteni Jawa kab?h Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel data mbiwarakak? Informasi taun
pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah
katèmplèkan srat undhang | supaya kèh wong kang wêruh | dadia kaca benggala ||
2. ing têmbe aywa na mirib | klakuanira Sèkh Jênar |
mudhun wus kapundhut wangsul | sinung jroning krêndhasawa ||
4. dhawuh kinubur lir mayit | prathisthèng kulon Muharam | tanpa kurmat pangubure | samana wus paripurna | kubure Sitijênar | bangke ingkang dadya asu | nèng kulon masjid nggonira ||
5. rampungnya pangupakarti | pangubure sona abang | jêng
janma mati dadi sona | mung akale santri bohong | rahaneragane. dhewe sampurna | ring tekad nggawa bathang | ciptane ring suwarga gung | nêmu
ndi nyatane kang swarga gung | yèn santri sêmaya benjang ||
10. besuk yèn wis praptèng pati | bisa têmu karo Allah | anèng swarga panggonane | widadari lêksan jaga | kang mangkono 'ulama | dikon ndumuk êmbuh mau | iku mukmin ngamandaka ||
11. yèn saiki durung uning | besuk manèh yèn wêruha | kang ora ana nyatane | nadyan santri bisa pana | manggon nèng nur Mukhammad | ana santri manjing suwung | wangwung kaya wong anendra ||
12. ana ing ngadebundambi | brutune dhewe suwarga | ana manjing jagad kiye | kang kothong dadi udara | sawênèh manjing rahsa | ana mahya saking kakung | manjing kacampah narendra ||
ngunggulkên Sitirêta | Jêng Mahgrib ngandika arum | hèh ta Benang timbalana ||
22. têtela ingkang kinapti | wong ngrusak atjèngarjèng. pranata | kang wus gumelar ing akèh | lawan malih takonana | inggih nuwun sandika | gya marêk marang kang muwus | mangkana pangandikanya ||
23. hèh sira Lonthang Samawis | angoprès paran karsanta | trang wuwusmu tanpa gawe | malah nyuda têntrêmira | luput-luput sriranta |
krama | nir silaning pranata | Sèkh Mlaya ngandika arum | hèh janma sirèku sapa ||
25. dene nglêbur yuning urip | kang tinannya pasrangkara | he e dene pangling kowe | nguni wus kumpul lan ingwang | kêplèk gimêr
yèn kalah | angon ulat ngrêbut mênthung | mangke wus dadi uliya ||
Sitibrit | maksih blilu durung muktas | ngalap wulang durung ngêntèk | nanging
31. têmên-têmên wruh Hyang Widdhi | wong taklim sasama-sama | ngurmati awake dhewe | sapa mamrih kaluhuran | ngluhurna awaking lyan | mangka sira ngrusak ayu | nglêbur jamaking manusa ||
32. yèn wong nêdya ngluru bêcik | ambabara kabêcikan | kang sakadar samurwate |
dadi asu | wus ilang dadi pocapan ||
35. Ki Lonthang mangsuli wêngis | hus hus edan kowe rucah | ngalor ngidul adol goroh | nuturi wong
ingkang ana ingsun dhewe | sêtun benjang urip ingwang | pribadi tanpa rowang | lah ing kono Dzatu'llahu |
patukunipun | sêdyambêk paramarta | sabar rila ing dunya mangajap layu | yeka wong dadi 'ulama | sun watara sira
suksmane anèng ngêndi | yèn pisah lan raganipun | lah mara aranana | yèn mring langit nyawa
lêpas ing pandulu | de yèn salat manira | ingkang langgêng sajêrone kita layu | ananging mêksih kiniyas | mangkono satêngah kapir ||
sêmbahhyang tan antuk ngrika ngriki | yèn katêkan lara bingung | nèk turu yayah bujang | lamun mlarat njaluk sugih nora antuk | luwih manèh yèn sakarat | jlalatan
saking sungkan ninggal dunya | kang mangkono gumlar nèng wong trayoli | prandene santri kêpaung | dhikiran napi isbat | nganggit-anggit narupakkên Dzatu'llahu | nuli ana rupanira | iku dèn anggêp Hyang Widdhi ||
18. apa iku dudu sasar | pratandhane njaluk sugih tan olih | prandene sun kinèn makbut | syara' karya sare'at | yèn Jumungah maring masjid pating kranthuk | mêmuji pangeran sunya | dudu ngrika dudu ngriki ||
19. ingsun kinèn makbutu'llah | dèn apusi arsa dèn angkat wali | putêr-putêr angon
ora mangan | hèh iku nêm mliyun kidib ||
20. bok aja mangkono Benang | wruhanamu ing dunya iki pati | ing akhirat iku
mantuk | ing jaman kauripan | mangka sira Lonthang kene nêmu layu | lah ta apa nusul sira | ingkang ngatêr para wali ||
23. Ki Lonthang gumuyu latah | tanpa karya wuwusmu marang mami | wong nêdya urip tan ewuh | yèn murid Sitijênar | gampang bae sadurunge wus kacakup | kene
cacah têlung prakara | kang sapisan aywa nindakake apus | kang ninggal duga watara | mundhak ginaguyu wingking ||
lêbur | wruhanira bangsa Jawa | Buddhane tan bisa ênting ||
27. kang kaping tri bokmanawa | kowe rujuk bubrahên masjid iki |
yèn wis mulih salinana | bangke sakarêpmu dadi ||
36. tikus têkèk kodhok kadhal | kucing pitik kang gampang nggonmu sandi | angupaya ndalan antuk | leyo gajah lan jaran | sun pêsthèkkên sira ora bisa antuk | sabab nganggo cucul arta | Lonthang tantra manjing masjid ||
37. njujug ngimbar pangimaman | para wali mêksih lênggah nèng srambi | Ki Lonthang trangginas mugut | tirta ingkang nirmala | wus
nênggih kang pinurwèng kawi§ Ing babonipun kasebut: Gantya kang pinurwèng kawi (R. Tanaya). | Kyagêng Tingkir Ngardipurwa | mirêng pabrataning wartos | yèn
kaping kalih | kyagêng mbêguguk tan arsa | Kyagêng Tingkir gung sumlange | tan wande
pangguh | rèh sira mêksih sudara ||
7. yayi ingkang kaping kalih | nata ring sira sujana | jêr durung suwe tilase | sira trahing Brawijaya | dhêdhukuh tilas praja | ing Pêngging yayah kadhatun | purwane kêmaru cipta ||
budayaning cipta kula | ring Dêmak datan arsa | gampil yèn jro jaba rujuk | samangkyamba dèrèng arsa ||
11. makatên kula mangsuli | kya patih ingkang dinuta | ananging namur lampahe | sêngadi santri ngêlampra | prapta ngampil sabdendra | maringkên
sampun masanipun | nanging pamanah manira ||
13. mêksih dèrèng anyondhongi | kêkah kraton tan kabawah | jêr bumi langit
jiwangga kita pulastha | sampun ta lah sang akatong | sami titah sifat anyar | pratandha têksih padha | ratu tan uning Hyang Agung | punika tandhane padha ||
15. jumênêng kula pribadi | urip sakarsa manira | dawa cêndhak sakarêpe | boga busana ngupaya | kodrat kula pribadya | budaya ciptamba turut | angên-angên gusti kita ||
16. ingkang kawula ngèngèri | mituhu ratri raina | kang kula nut sapakone | boya mèstu pangran
'llah | punika asma kemawon | musamane wujud kula | jawi punika rangka | ing jro curiga Hyang Agung | kang tan pae lan warangka ||
18. mênggah Bintara Narpati | rumêngkuh angaku sanak | trahing Brawijaya Katong | lah punika sèwu dora | marmamba tan mlaksana | kang kulèsthi rèhing guru | inggih sadalêm manira ||
19. Kyagêng Tingkir nambungi ngling | yayi Pêngging ywa mangkana |
mundur | ing rèh Kang Murba Masesa ||
23. wong palastra boya sakit | de kang kadunungan lara | urip kang mêksih mandhirèng | yèn jiwitamba pulastha | kondur ring 'alam iya | panggènan kang blangkên
gambar | kumrèbèt kênèng barat | kang kaping pindho putramu | sun pundhut ring Ngardipurwa ||
31. Kyagêng Pêngging matur inggih | sumangga mangèstu karsa | kawula darmi kemawon | sêmana wus pitung dina | Kya Agêng Ngardipurwa | nèng
sirna | Nur Mukhammad tan ana | miwah jroning netranipun | wus sirna parêk ing masa ||
35. plênggahan rasul ing lathi | ora kèri têtela trang | karacut dening Hyang Manon | Hyang Pramana mlêbu kurang | supêk cipta pangrasa | lah yayi
dene yakin | paduka kirang sakêdhap | yun kondur ring jagad sunyi | sumangga kula turi | lênggah sakêdhap lan mungkur |
5. de nganggo êntèn-êntènan | kaya dudu alu'lmukmin | wong Budha nêmu suwarga | wignya panggih garwa siwi | yèn ingsun sira prapti | swarga nraka boya
panggenane besuk | rèhning guru tan kewran | umèksi sarjana pingging | gya kadumuk dumunung ing Nur Mukhammad ||
7. kang amêdal angganira | trang blilu mathêm nampèni | punika marmane kula | ngandhani takèn
aning anuning. sokur suka dene dunya akhir padha ||
8. wus cocog lan guru kula | Sitijênar kang wus mulih | yèn makatên kakang enggal |
kyana patih nêmbah matur | gusti nuwun sandika | kajawi karsa narpati | kang sayogya rêmbagan pra rad agama ||
Sinuhun | Brawijaya wêkasan | tan kenging swiyah matèni | yêkti sanès lan pun Jênar trahing sudra ||
14. cocog ing karsa narendra | nulya têdhak maring masjid |
pamanah kawula | nuwun katimbang rad gami | rèhning darah narpati | rama Prabu Majalangu | mênggah tranging pratingkah | kula
tanggal kaping | sadasa wulan Zu'lhijjah | taun Be dèn sêngkalani | sad catur guna luwih |Sengkalan: sad catur guna luwih (10 Dulhijah 1346 A.J.).
sahabat sapta | ambêkta bêndhe sawiji | minangka têngarèng yuda | ginendhong laksitèng wuri | nulya
ana kang mènèk krambil | samyalok na macan ngamuk | ingkang nggawa gêgaman | marêk sunan kang lumaris | atêtannya janma sira priksa sima ||
25. kang swara kagila-gila | Sunan Kudus ngandika ris | paman ngêndi ana macan | kajaba mung bêndhe mami | lah iki ingkang
ngandika | ring sahabat ingkang ngiring | hèh kabèh sira wêruha | bêndhe iki sun arani | Kyai Macan ing benjing | dadya pusakaning ratu | lan malih
Kang Murbèng Dumadi | sun Malekat sing nglangit | maringkên kamulyan agung | nyai sira tutura | ring gustimu Kyagêng Pêngging | aturana mêtu sadhela
gênah wuwusmu yèn palsu | sêngadi dutaning Hyang | Malaekat saka langit | yèn wong Pêngging bayi bae tan pracaya ||
nyai tuwa sugal guyu pasrangkara ||
35. e layak wong sira Dêmak | atunggal wong ngaku wali | anglampra adol carita | mbêbodho mring
blilumu bêrsih | yèn wulange jêng kyai | gampang cêtha galur turut | padhang nrawang gumemblang | turne sun iki
prabaning wastra ngajrihi | mawa prabawa gaib | sigra sunan ngraup suku | rèhning dangu tan oncat | Jêng Kudus
5. sèwu dora purun mancah gama suci | boya wontên tandha | kang dadya sah ing prakawis | tumiba gêng khukum kisas ||
ngidul nggluyur ngaku wruh Hyang Widhi | jêngkang-jêngking salat | pating krêmbyah pating jrêlih | tur sira ora uninga ||
12. ora beda kaya kita kang tan muji | jêr manira priksa | yèn Allah dumunung nglari | jagad ngisor dhuwur sunya ||
13. dunya akhir janma tan wignya kêpanggih | mung kasêbut Kuran | ingkang pituture sisip | sarta angèl linakonan ||
14. mangke kangjêng sri bupati manut eblis | wruh
apti | yèku durung tyas nirmala ||
16. wus têtela si Patah durung agami | dudu tus satriya | nggugu sorah tanpa sêksi |
pratitis | sawange muksis utama ||
21. sabab apa dene sira nganggo urip | purwa saking 'arasyDibaca: aras. | ingkang pirang yuta warni | mangke ujud saking sapa ||
22. ingkang kaping kalih sira jênêng urip | kowe nganggo nendra | sapa ingkang ngajak guling | nèng jro tarkadhang supêna ||
23. kadhang ora jèrèngên cangkriman mami | ingkang kaping tiga | sabab apadene mati | jroning pati ana apa ||
24. kaping catur yèn sira wus praptèng lalis | ing têmbe apa ta | bali manèh dadi bayi | apa nèng kana kewala ||
bab | ingkang ngodhêngakên pikir | rumasa datan kawawa ||
28. manuhara mlas-arsa matur ring kyai | dhuh Kangjêng Mardika | lêpat kula mliyun kêthi | agung nyuwun pangaksama ||
29. botên langkung mung nyuwun wahyèng kaswasih | catur sual dika | kababar amba nampèni | kawula pundhi mastaka ||
30. kula dêrma dèrèng wontên ingkang uning | kilap Sèkh
Benang | bijaksambêk pramugari | marma panuwun kawula ||
32. ingkang mugi paduka paringi wirid | amba srah jiwangga | Kyagêng
Pêngging | payo untapêna | murdèngsun gawanên mulih | katur marang wali sanga ||
41. kudus njola matur mopo nuwun inggih | saking karsa tuwan | kula ajrih nuwun tampi | kyai kyai ywa mangkana ||
42. dudu rasa karsane jêng kyai iki | aluwung kawula | kauntapêna rumiyin | amba lêhêng botên priksa ||
maksih | nuwun wrin rasaning rika ||
52. wontên ngrika badhe wruh rasaning ngriki | kyagêng lon ngandika | payo Kudus marang bèji | anggawaa wastra seta ||
gya nguculi | garing dayaning kunarpa ||
58. ingkang murda ingusap-usap jêng kyai | gregah ngraup pada | dhuh kyai kula wus uning | ing tirta
raosipun walèh yèn kula atur wrin | mênggah pralambangnya | botên nendra dede ngimpi | ngungkuli carêm wanita ||
1. kudhandhangan Sunan Kudus aglis | tan cinitra ing marga wus prapta | ing Dêmak ring
Pêngging | yêktos sampun gusthika ||
4. sadèrèngnya srat sesa puniki | kula
cundaka murid wus bali | matur sarèhning dinuta | purwa madya wusanane | dupi ing antara dina | prapta ing ari
kalokèng jana | wus pira-pira kang nggilut | wijangan kawruh dupara ||
13. sapa kang murwani mirid | wêwijanganing uliya | kang mutajilah kaprècèt | yèn ora wong
malah andarung | tansah mêmêjang ing janma ||
16. tumular ing warti nguni | pun Jênar alap-ingalap | guru-ginuru kawruhe | lan
kang sampun kalakon | Jênar lan Pêngging kalunas | lan muridnya sadaya | subrastha tan wontên tumshuk | kawruh kang murtat agama ||
wujud jumênêngnya Allah | ing pundi jaman makam | Jêng Mahgrib ngandika arum | hèh kanca wali sadaya ||
20. yogyane dipun tulisi | rujuk bedane ing tekad | supaya dadi pangilon | tumêngkar gumrah ing wuntat | wahyaning musawarat | de kang nulisi pakantuk | Majagung kalawan Dumba ||
Mukhammadun | langgêng praptèng kiyamat | punika pan salat daim | kang kulèsthi botên wontên Pangran liya ||
9. ingkang kangge ngriki ngrika | mung Allah urip pribadi | tandhane kangge ing ngrika | amba lamun karsa mulih | pasênêdan ing benjing | hyun kondur napas kagulung | yayah angikal bolah | pêcat saking jêmpol sikil | ingkang kiwa manjing sanubari jaja ||
campur asal mulihnya | saking wangwung manjing sêpi | kumpuling Gusti kawula | inggih kwula inggih Gusti | sayêktine pribadi | Pangeran wangsul Allahu |
'at nêmbah Hyang Agung | wontên jro masjid Dêmak | supados ambrastha wêri | botên kula tan pisan mantuk mring Allah ||
16. mung nêmbah tekad kawula | kang ambèsthi Dzatu'llahi | makatên pamanggih kula | ing lair têrusing batin | lah kanca-kanca mukmin | sampun wontên saru siku | agênging kalêpatan | rèh punika
kang kuwasa | lah punika aran Mukhammad sajati | kèksi wayanganira ||
3. jajah kita nèng jro netra kalih | urip roro
tyas kang murtat | binuwang kabèh kang dede | rumakêt kang rahayu | barang prentah kêdah pinilih | yèn wus pramana karsa | sarwarja lêstantun | têtêp ma'rifat ing Allah | siyang ratri wus campur kawula Gusti | minggatu badan Suksma ||
kawruhi | antraning jantung utak | pasuciyanipun | mila jantung lapil Allah | utêk Allah ing ngriku panggènan budi | pasênêdan punika ||
8. mamèt saking jarwèng Sayid 'Ali | ing 'akait makatên ungêlnya | asrakun dimak mancorong | anèng utêk lan jantung | mênggah asal kula ing nguni | botên manira rêmbag | rèhning wus kapungkur | amung jumênêng pribadya | kidam dhihin botên wontên kang ndhingini | pasênêdan punika ||
gigir | ula-ula punika | gya manjing adêbun | amanggya gumlaring jagad | tanpa pama ing
awit nguni duk dèrèng tumitah | pintên yuta taun nglowong | mangkya tumitah wujud | pinrih nêdha marêgi
sirna | tan wêruh lor kidul | nadyan wontên pêdhang ligan | macan galak banthèng ngamuk ula mandi | nora jrih yèn tyas sirna ||
17. kathah lamun kula mbabar kawrin | bokmanawi krêtas saEropah | kirang tyas kabudayane | mung punika pukulun | kawruh ingkang kula antêpi |
2. rèhning mangke wêktu Hyang Suksma dèn paril | musawarat tekad | sawiji-wijining wali | makatên pangèsthiningwang ||
3. mênggah Pangran kang sun sêmbah-sêmbah puji | tokhid kang munpasal | punika kulanggêp gusti | Allah kita Rabu'l'alam ||
6. pêpathokan saking kitab Smarakandhi | lapilnya mangkana | wa kayun bila raokhin | tanpa roh urip pribadya ||
7. saksinipun yèn kawula linggih ngriki | DzztDzat. midrawèng jagad | Mêkah Madinah nganciki | nadyan tirah cakrawala ||
rikating mimis | ingkang mahya saking tinggar ||
13. nanging lamun tunggal nèng sajroning jisim | dede nama Allah | pasênêdan ingkang nami | tandha mêksih kenging 'aral ||
14. turu bingung lali eling bungah sêdhih | yèn Dzat kang murwèng rat | mukaning sifat sakalir | tanpa pamrih tanpa tilas ||
15. rusul Rasul Mukhammad sifat kawadis | punika gusthika | wanda kawula puniki | napas hawa barang anyar ||
16. nadyan tirta nirmala ugi kawadis | kang murba wasesa | ing badan anyar sakalir | tandha sêksine rèh
nama Allah | ma'nane ambêbingungi | nadyan kang nulis tan wikan ||
19. luwih manèh kang mirêng datan udani | Pangran kang sanyata | mêngku
siwah kita puniki | puniku wujud Khaq | kaladahni wa la karij | dede jêro dede jaba ||
manèh dadi wadi madi mani | manikêm ring kuna | lan tumunggal ing bêbayi | mituhu amba ing karsa ||
28. dene Nabi Mukhammad punika mayit | padha lan manira | patine êmbuh ring ngêndi | wali sanga ora beda ||
anulisi | sampun rampung gantya durma ||
1. Sunan Crêbon sumambung mahyakkên tekad | kang kèsthi jroning budi |
cipta juga | panggih badan guyubi | yèn wus tinarima | sêdya panggya sarupa | lir wulan purnama sidhi | ing ngriku ana |
pratandhane boya gingsir | saking manira | rahsa ing dalêm urip ||
8. wus têtela mayit sirna kang pangrasa |
suku praptèng murda | kalih wujud Mayangga | kang kèksi ing dalêm cêrmin | tri wujud Mutlak | inggih Mukhammad Kadim ||
12. lah punika Mukhammad kang kangge ngrika | kapanggya jroning ngimpi | tan karasa lara | lamun nêmu sangsara | rèh wus wujud bangsa kadim | ingkang katingal | pancêring netra kalih ||
'llah | kang duwe wong kang miranti | sanguning marga | punika sah wong khaji ||
17. tandhanipun sahdat kalimah tayibah | linênggahakên dhiri | Allah lan Mukhammad | inggih wujud manira | ing jawi kang lêbêt Gusti | dene wong salat | anêmbah Dzatu'lyakin ||
18. gih punika lêbête napas manira | ninggal tanaju'ltarki | kang mêncorong padhang | ing ngrika ngriki têrang | budayèng utêk mumpuni | dene wong zakat | rila
'lmukaddas kang nginggil | êmbun-êmbunan | sah punika wong khaji ||
21. sampun tamat pamusthi kula ing tekad | ma'rifat ing Hyang
ratri mung angèsthi | tan wontên Pangeran liya | Allah kang murba ing bumi ||
2. boya jaba datan kalbu | rèh klimah tayibah muni | la ilaha ha ila'llah | Mukhammad Rasulu'llahi | tan ana Pangeran liya |
9. layakjibu ma'rifatu | minal'ilmu dakhaihi | têgêse wong nora wênang | ngawruhi 'ilmu kang dakik | kajaba salat
tanpa Gusti | dadine jagad samoha | saking kodrating Hyang Widdhi ||
11. mobah molah mosik ulun | atas saking Maha Suci | nanging sadalêm kawula | dede Allah dede Gusti | wujud kawula manusa | tan
13. wajib wong nêtêpi rukun | ing Islam sahdat salati | zakat pasa khaji Mêkah | puniku ingkang utami | ywa
banyu angin | nuli nêmbêlas prakara | ngalêmpak campur sawiji | saking kodrating Pangeran | dadya kawula puniki ||
19. pramila yogya wong idhup | wajib nêmbah Dzatu'lrabbi | rèh Allah tan kaya ngapa | asma kewala nyukupi | Hyang Suksma uning kang samar | kalam nênulis pribadi ||
20. nyathêti klakuan makluk | ala bêcik dèn kawruhi | mila pamanggih kawula | prayoga ngupa utami |
suwargi | de panggonaning suwarga | dene nglangit dede bumi | tan dumunung nèng antara | saking gaibing Hyang Widdhi ||
23. mila sangêt kula muruk | dhumatêng pra
saking panabda | ing manusa kang sayêkti ||
3. yantajumi'lkaoliya | dalilipun kang kasêbut ngakait | mila jawi lêbêt dudu | sanès nginggil lan ngandhap | dunya akhir janma tan bisa katêmu | ngupadi kulon myang wetan | lor kidul sadaya sêpi ||
4. kang kapanggih jiwitamba | wus têtela akarya bumi langit | santero barang kang wujud | gumlaring jagad raya | tandhanipun tatkala dèrèng tumuwuh | 'adam boya wontên barang | kang sampun kula sêksèni ||
obah ing sakarsa-karsa | tanpa pakon dadya kula puniki | kabèh saking aninganung | inggih
wastani urip Hyang Agung | sarèhning kang ngajak gêsang | ngajak nendra ngajak mati ||
7. angên-angên tan kawasa | napas nupus ngêmladheyan upami | kulit daging gêtih sungsum | balung otot ngawula | langkung malih rusul rasul ugi nunut | de Allah punika asma | bingung ma'nane ngapusi ||
8. sêksi malih urip kula | yèn jiwita sing pasênêdan gaib |
lah punika gambaripun | kliling njajah bawana | nanging sirik lamun angagêma ujud | jiwita tan sagêd suda | langgêng ing salami-lami ||
12. mênggah ingkang kenging edan | angên-angên dene kang kênèng sakit | punika rahsa ranipun | pira-pira cacahnya | ingkang datan rumakêt 'aral mung idhup | lan
mahya manjing | saking budayaning idhup | sanggyaning jiwa raga | amung urip kang botên karsa tangaluk | datan anyar datan lawas | tur datan wrêda taruni ||
15. dumunung jiwangga seta | amratani sakojur anèng jisim | mila tyas kawula gumun | pundi panggènan gêsang |
mila botên kula manah | nama pêjah mung sakarsaning urip | dene swarga nraka lumuh | sumarah nggon kang mulya | wangsul asal ing pundi karsaning idhup | ingkang kadya sapunika | ywa dèn cupi dadi bayi ||
19. kajawi saking punika | amangsuli wicara nama urip | yèn kawijang pintên èwu | mangkya wujud manusa | mangke kula jèrèng sawatawis cukup | rèh
kumpul têlu gulêt campur lan urip | mila ngrika ngriki suwung | tan wontên Gusti
mangkono lir Walanda | gama 'Isa ngaku luwih ||
24. lamun kangjêng nabi duta | nora pisan ngaku wruh ing Hyang Widdhi | ngênggonkên kewala kupur | dene nama manusa | namung isi urip sabêkakasipun | kanang yogya kinasihan | têmbe bosok awor siti ||
yogya rèh Hyang Agung | yèn Pangran tan kalilan | kang tartamtu kèhing dudu têmah wurung | lah sumangga kagaliha | sadaya mutakat mami ||
28. kathah yèn kawula babar | gêgandhulan ingkang kawula èsthi | Sèkh Dumba Majagung sampun | rèntès
barang kayun barang mênêng osik nêbut | rèh dhawuhing cipta | mila mangke kang kulèsthi | mung sumarah samerang karsaning manah ||
Pramana êning-êning | Sang Hyang Êning uning jagadnya priyangga ||
18. yayah jumrut langên cipta wus kapêcut | ning Gusti kawula | anging pribadi ngratoni | lah punika sarêsmi antaya mulya ||
19. Jêng Sang Hyang Nurcahya Nurrasa wus kumpul | wasta Sang Hyang Tunggal | nuksmèng jagad sunyaruri | Jonggringslaka wujud mosik Tejamaya ||
20. marma ingsun ing têmbe yèn arsa murud | dewa catur warna |
23. lah ing ngriku nyatane sampurna murud | rêjasèng jawata | watarantuk sèwu ari | yèn sumeja manjanma maring kunthara ||
nyakrapanggilingan | wanda rusak salin warni | kaki-kita dumadi kula punika ||
26. kula murud manjing nyawa aran nupus | marma kathah padha | siswa lageyan nyèplêsi | lah punika dadya pratandha sanyata ||
27. arda ngungun wali nênêm jarwanipun | Jêng Sunan Prawata | mutakat pamanggih Jawi | jaman Buddha dadya Dewa kang kadriya ||
28. nambung wuwus Jêng Mlaya mring Sunan Jimbun | hèh yayi Prawata | sabab punapa si adhi | sênêng Buddha
sadalêm kawula | sadaya rèh cara Jawi | dene malaekat manira lih dewa ||
32. pancakalbu wontên malaekatipun | lamun bangsa Jawa | dewata sawiji-wiji | wus tartamtu Jawa 'Arab sanès kêcap ||
33. nanging jumbuh ing ma'nane ing tyas kalbu | napa jêngandika | lair 'Arbi batin 'Arbi | sirna Jawa yèn makatên mêsthi dora ||
34. watra dangu dènira sêndhu-sinêndhu | Jêng Mahgribi mancas | hèh kanca aywa na milih | rêbut silih unggul gunardikèng prana ||
sampun | aja kawadaka | dening para mudha pingging | bokmanawa ambrastha krêtartèng
mukmin | sun wis mirêng têtla saha trang |Kurang satu suku kata: sun wis mirêng têtela saha trang. ing tekad siji-sijine | tekad tan ana kumpul | dhewe-dhewe
ingkang kaèsthi | nêtêpi dalil Kuran ||
2. pakadistamsakadilkurwatti | muradipun ing lapal punika | lah padha
wong seje bangsa | pasthi beda mungguh surasane tunggil | yêkti tan dadi bahya ||
lan wong akèh | praptèng Dêmak mamuruk | gama Islam iyasa masjid | batin mung kalairan | batin sakarêpmu | jêr mung mamrih ayuning rat | basa lair yogya nêmbah Dzatu'llahi | saking asma bae sah ||
6. sajatine tan amulang pati | jêr wong mati padha bae bathang | swarga nraka ora katon | rèh wus layu kayafu | durung ana wong mati bali | de kangjêng nabi mikrad | wungu saking turu | sanadyan Buddha tan beda | Wrêkudara bisa manjing Dewa Ruci | Wlanda Cina ring swarga ||
7. kabèh êmbuh goroh êmbuh yêkti | rèh sun sira padha durung wignya | nglakoni mikrad mangkono | tar lèn panjaluk ingsun | lah pikirên ingkang sayêkti |
trahe wong linuhung | iku paedah kang nyata | yèn wong urip murang tindaking utami | trahnya kanut ran durta ||
waltaksim kablillahu | artinipun ngrêksaa sami | marang talining gêsang | de musamanipun | punika napas manira | mênggah kula kalamun ngicipi pati | gampil sangêt patrapnya ||
14. kenging ugi dèn sêksèni mangkin | yèn kadadak de pra wali samya | kodhêng angrungu
punika | wah gambare idhup | Sèkh Mahgrib sadarpa suka | pasrangkara êndi musamanirèki | kanang Murba Masesa ||
Sêrat Babad Cariyos Lêlampahanipun Suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita
Kula nuwun, kados ingkang kasêbut ing sêrat wara-wara, anggènipun komite damêl sêrat babad cêcariyosan lêlampahanipun suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga agêng ing nagari Surakarta Adiningrat, ing mangke awit saking barkahipun ingkang sumare sampun sagêd kasambadan, dados buku punika.
Pangarangipun babad punika namung wêwaton pèngêt-pèngêtan ingkang taksih sagêd pinanggih ing parimatanipun waris, dados sagêd ugi wontên ingkang kècèr, upaminipun, wontên satunggaling lêlampahan, ingkang waris piyambak botên anyumêrêpi, punika tamtu sagêd pinanggih kêkiranganipun utawi gèsèhipun, manawi têmên wontên makatên punika ingkang angarang botên badhe anyelaki, nanging malah bingah sarta ngaturakên panuwun dhatêng ingkang kaparêng nglêrêsakên, ewadene pangintênipun ingkang ngarang cêcariyosan babad punika kados-kados sampun anyêkapi tumrap lêlampahan salêbêting sugêngipun sang pujôngga.
Kajawi punika prêlu matur, kabêkta kamajênganipun bôngsa kita dhatêng kawruh kilenan, bokmanawi wontên ingkang kagungan manah bilih ing dalêm babad punika pinanggih wontên cêcariyosan ingkang kamanah botên manjing akal, utawi sampun [sa...]
[...mpun] botên anjaman, sampun tamtu ingkang ngarang babad punika botên sagêd angaturi katrangan langkung panjang, awit pangarangipun babad namung wêwaton pèngêtanipun para waris ingkang mênangi sugêngipun sang pujôngga, môngka ingkang mênangi wau sapunika sampun botên wontên (tilar dunya), dados rêkaos anggènipun badhe analêsihakên, mila pangajêng-ajêngipun ingkang ngarang sarta komite, sadaya cêcariyosan ing dalêm babad punika, mugi dadosa pamarêm sarta piyandêlipun para maos.
Sêrat babad punika amung isi cêcariyosan lêlampahan (Biographie) nipun sang pujôngga, dene cêcariyosan bab kadibyan, kalangkungan sarta kaelokanipun punapa dene pêthikan karanganipun sêrat-sêrat, dèrèng sagêd kalêbêt ing sêrat babad punika, sabab sawêg bab lêlampahan kemawon sampun samantên kathahipun, sarta pangarangipun komite sampun nama gêlakan, tuwin rumaos bêgja dene pèngêtan-pèngêtan ingkang suwaunipun sampun botên kamanah sarta salong katriwal, sarêng wontên prêlunipun sagêd kaimpun lajêng dados buku punika, mila sasampunipun buku babad punika rampung, komite rumaos bingah kanthi lêganing manah, sarta lajêng wiwit badhe ngayati adamêl buku ingkang isi bab kasêbut nginggil, amung sarèhning cêcariyosan utawi
dêdongengan bab kaelokanipun sang pujôngga punika kathah, kapara ingkang sami anyumêrêpi utawi ngalami malah tiyang sanès, mila pangarangipun tamtu botên sagêd kanthi enggal-enggalan, sarta kêdah kanthi pitulunganipun tiyang sanès wau.
Botên langkung anggènipun komite badhe ngangkah damêl buku babad minôngka sambêtipun babad punika, amung nyuwun pangèstunipun para maos, supados lajêng sagêd enggal kalêksananipun, punapadene manawi wontên kalèntuning tindakipun komite bab pandamêlipun sêrat babad utawi lampahipun anggèning damêl wilujêngan, komite amung nyuwun gunging pangaksama.
Punika sêrat babad lêlampahanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nalika puruhita ngaji dhumatêng ing kitha Panaraga, saha dhumawah ing kaelokan nalika anglampahi kungkum wontên ing lèpèn Watu laminipun 40 dalu, limrahipun dipun wastani wahyuning kapujanggan, lêlampahan wau kacariyosakên wiwit sadèrèngipun diwasa ngantos dumugi sedanipun, sarta mawi dipun dèkèki asalsilah sawatawis ingkang nurunakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau, karanganipun para waris, ingkang lajêng dados pangrèh adêgan Rônggawarsitan, pangarangipun mêndhêt pêpiritan saking pèngêtanipun para waris, ingkang anyumêrêpi piyambak dhatêng lêlampahan wau, kawontênanipun sami kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika nalika sugêngipun dados abdi dalêm kaliwon kadipatèn anom, saha pujôngga agêng ing nagari Surakarta Hadiningrat, nalika dèrèng diwasa nama Bagus Burham, wêdalanipun ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 10 wanci jam 12 siyang, wulan Dulkaidah ing taun Be ôngka 1728: wuku Sungsang, Dewa Sri, WurukungWarukung. Uwas, môngsa Jita, windu Sangara. Putranipun pambajêng Mas Ngabèi Rônggawarsita, abdi dalêm panèwu carik kadipatèn anom.
Mas Ngabèi Rônggawarsita wau nalika mêdalipun ingkang putra Bagus Burham, taksih dados abdi dalêm jajar carik kadipatèn anom, nama Mas Pajangswara, kacariyos saking saening swaranipun, nanging lajêng katêlah nama Mas Pajangsora, putranipun pambajêng Radèn Tumênggung Sastranagara, abdi dalêm bupati kadipatèn anom, saha abdi dalêm pujôngga ing nagari Surakarta Adiningrat.
Radèn Tumênggung Sastranagara wau, kala samantên taksih dados abdi dalêm kaliwon kadipatèn anom, nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng sasedanipun ingkang rama Mas Ngabèi Yasadipura (Tus Pajang) abdi dalêm kaliwon kadipatèn anom ugi pujôngga ing nagari Surakarta Adiningrat, Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau lajêng kapatêdhan nama Radèn Ngabèi Yasadipura kaping II, Mas Pajangswara kakarsakakên dados abdi dalêm panèwu carik kadipatèn anom kaparingan
Gantang, ingkang amumpuni dhatêng sêkar Macapat lagon palaran,
saking sagêdipun dhatêng laguning têmbang saha saening swaranipun, nalika jamanipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana
ing jambu salèr pandhapa agêng, andikakakên maos lagon palaran.
Nalika mêdalipun Bagus Burham, ingkang êmbah buyut Kyai Ngabèi Yasadipura, têksih amênangi ngantos sawatawis taun laminipun, sarêng Kyai Ngabèi Yasadipura andungkap badhe seda, ingkang putra Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Radèn Tumênggung Sastranagara, dipun paringi pangandika, bilih ingkang wayah Bagus Burham ing têmbe badhe dados pujôngga panutuping nagari Surakarta Adiningrat sarta misuwuring namanipun badhe langkung kalihan ingkang êmbah-êmbah, sanajan ingkang putra sampun botên kêkilapan bab punika,
punapadene kalêbêt sugih japa môntra ingkang botên madal sumbi katatalanipun, namung wontên cacadipun dene kau bêbasanipun, ananging wicantênipun sakalangkung cucut.
Ki Tanujaya sakalangkung trêsnanipun dhatêng Bagus Burham, makatên ugi Bagus Burham, ugi trêsna sangêt dhatêng Ki Tanujaya, saking sami kandêling katrêsnanipun, rintên dalu sampun botên sagêd pisah, ngantos kasupèn dhatêng ingkang rama tuwin ingkang êmbah, ingkang rama sarta ingkang êmbah pancèn inggih pitados yêktos dhatêng Ki Tanujaya, namung kadhingkala bilih ingkang êmbah nuju kangên ingkang wayah lajêng dipun timbali kadhawuhan ngadhêp, manawi sampun wontên ngarsanipun ingkang êmbah lajêng dipun beda sarta
kêdhung Kol, dene ingkang ambaurêksa kêdhukêdhung. Kol wau kalihan Ki Tanujaya sampun têpang sae, malah botên namung têpang sae kemawon, ananging Ki Tanujaya panganggêpipun anggusti.
Radèn Tumênggung Sastranagara sasampunipun gêgujêngan kalihan ingkang wayah, lajêng andangu bilih Ki Tanujaya nuju wontên griya punika punapa sambènipun. Aturipun ingkang wayah punapa kawontênanipun ingkang dipun sumêrêpi, kaaturakên sadaya, malah lajêng matur sampun nate dipun jak dhatêng salêbêting kêdhung [kê...]
[...dhung] Kol, sowan putri ayu ingkang dalêmipun sakalangkung sae, saha lajêng ngaturakên anggèning kapêndhêt putra dhatêng putri ayu wau, tuwin sampun nate katilar wontên ngriku ngantos sawatawis dintên, ingkang êmbah amidhangêtakên ingkang wayah wau andadosakên sukaning panggalihipun, ing batos ngalêmbana dhatêng kalangkunganipun Ki Tanujaya, sarta amêmuji kalis ing sambekala dhatêng ingkang wayah.
Sarêng Bagus Burham andungkap yuswa 12 taun, kaparêngipun ingkang êmbah badhe kapuruhitakakên ngaji dhumatêng Panaraga, kapasrahakên dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari ing Gêbang Tinatar, Kangjêng Kyai Imam Bêsari wau, mantu dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kaping 4 saha sadhèrèk tunggil puruhitan kalihan Radèn Tumênggung Sastranagara. Ki Tanujaya lajêng dipun tinbalitimbali. sarta dipun paringi sumêrêp bilih ingkang wayah badhe kapuruhitakakên ngaji dhumatêng Panaraga. Ki Tanujaya ugi kadhawuhan ngêtutakên lêstari dados pamongipun, samôngsa sampun dumugi ing Panaraga Ki Tanujaya sampun ngantos pisah kalihan ingkang wayah, sarta punapa sapanêdhanipun ingkang pantês dipun pituruti, dipun sukanana, sampun ngantos kirang sênêng manahipun supados sagêd kraos sampun ngantos mulat tèngèng. Ki Tanujaya aturipun sandika, enggalipun lajêng mirantos sadaya ingkang badhe dipun angge sangu, sarta ingkang badhe [ba...]
[...dhe] kangge angsal-angsal dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sarêng sampun mirantos Bagus Burham lajêng kadhawuhan mangkat, ingkang dipun dhawuhi ngaturakên ingkang rama piyambak, kaparingan kanthi ingkang rama alit nama Mas Ngabèi Awijaya, sadaya sami kadhawuhan numpak kapal, ingkang êmbah amaringi sangu yatra kathahipun gangsal atus reyal, katampèkakên dhatêng Ki Tanujaya.
Botên kacariyosakên wontênipun ing margi, sarêng sampun dumugi ing Panaraga Mas Ngabèi Rônggawarsita lajêng sowan Kangjêng Kyai Imam Bêsari, ngaturakên sêratipun ingkang rama Radèn Tumênggung Sastranagara, sasampunipun sêrat dipun tampèni lajêng sami dipun paringi pasugata sawontênipun, sarêng sampun sami
ingkang rayi, wontên ing Panaraga namung nyipêng kalih dalu, lajêng nyuwun wangsul dhatêng ing nagari Surakarta, kapal tumpakanipun Bagus Burham sarta tumpakanipun Ki Tanujaya kalih pisan sami dipun tilar, amila Ki Tanujaya, kapêksa ngingah tênggan kapurih angopèni kapalipun kalih iji wau.
Kangjêng Kyai Imam Bêsari punika pancèn sampun misuwur dados pangangsoning kawruh kitab Kuran ingkang sampun dipun anggêp sampurna dening para luhur Jawi jaman kina, botên ngamungakên anaking [a...]
[...naking] para panèwu mantri kemawon ingkang sami kasuwunakên piwulang dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, dalah putraning para gusti saha para luhur manawi badhe ngudi sampurnaning pamaosipun kitab Kuran, ugi sami kapuruhitakakên dhatêng kangjêng kyai, dados Bagus Burham anggèning kapuruhitakakên ingkang êmbah dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari wau, kala samantên pancên sampun nama anêtêpi jaman.
Adat ingkang sampun kalampahan sabên Kangjêng Kyai Imam Bêsari anampèni murid enggal, sadaya muridipun lami sami dipun kalêmpakakên, prêlu dipun têpangakèn dhatêng murid enggal ingkang nêmbe dhatêng wau, sarta dipun sumêrêpakên akrap-akrapaning bêbasan, dados tanduking bêbasanipun para murid dhatêng kancanipun, namung kantun anglampahi dhawuhipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari kemawon, sarta lajêng sami kaparingan nêdha sêsarêngan wontên ngarsanipun kangjêng kyai, sabibaring nêdha lajêng sami kadhawuhan maos kitab utawi Kuran, miturut punapa kasagêdanipun piyambak-piyambak.
Pangintênipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, Bagus Burham kagalih sampun sagêd maos Kuran saha kitab-kitab, dene punika wayah buyutipun pujôngga ingkang sampun kasusra asmanipun, mila lajêng dipun taros dhumatêng kangjêng kyai, Bagus Burham ingkang dipun rêmêni maos kitab punapa Kuran, aturipun Bagus Burham [Burha...]
[...m] dèrèng sagêd ngungêlakên, wangsulan makatên punika kagalih saking rikuh tuwin saking kasujananipun kemawon, paribasan kangge warana ing kasagêdanipun, ing wêgdal punika Ki Tanujaya ugi tumut ngadhêp wontên ngajêngan, lajêng matur ing kangjêng kyai, mêngggah aturipun Bagus Burham punika wau pancèn lêrês dèrèng sagêd sayêktos, sampun ingkang maos kitab saha Kuran ingkang nama alip bengkong kemawon dèrèng mangrêtos babar pisan. Amargi nalika wontên nagari Surakarta kalêbêt dipun ugung dening ingkang êmbah, aluwung kadhawuhana ngabên jangkrik punapa ngabên kêmiri punika ragi kathah mangrêtosipun, Ki Tanujaya punika sampun kacariyos kau bêbasanipun, nanging manawi wicantên gadhah cucut sarta anggumujêngakên, kabêkta saking cucutipun, nalika Ki Tanujaya matur dhatêng Kangjêng Kyai wau sami dipun gêgujêng dening para ingkang wontên ngarsanipun kangjêng kyai, anggèning sami anggêgujêng wau botên saking anggêgujêng Bagus Burham, sami anggêgujêng cucutipun Ki Tanujaya anggènipun matur kangjêng kyai, sêling sêrêpipun Bagus Burham, ingkang sami dipun gêgujêng wau kamanah piyambakipun, saking lingsêming manahipun, sanalika lajêng nangis magêp-magêp, Kangjêng Kyai Imam Bêsari lajêng dhawuh dhatêng Ki Tanujaya, Bagus Burham kadhawuhan bêkta mantuk dhatêng pondhokan, samôngsa manahipun sampun pundhuh kemawon badhe kaparingan piwulang ingkang gampil-gampil rumiyin.
Ki Tanujaya ing batos ragi lingsêm manahipun, lingsêmipun wau dene botên nyana bilih ing Panaraga wau sabên rare ingkang umuripun sarta agêngipun sami kalihan Bagus Burham, naracak sampun sami sagêd maos kitab Kuran, namung Bagus Burham piyambak ingkang taksih kuciwa dèrèng sagêd barang-barang, ewadene inggih angrumaosi mênggah kuciwanipun Bagus Burham wau kabêkta saking pangugungipun wiwit alit mila, ananging sinamuning sêmu ngantos botên katawis bilih lingsêm ing dalêm manahipun,
sêrêpakên, ingkang sami dipun gêgujêng sadaya wau dede piyambakipun, mila benjing enjing manawi kasowanakên ngaji bilih wontên tiyang gumujêng sampun sêling sêrêp malih, sampun ingkang botên anggêgujêng dhumatêng piyambakipun, sanajan dipun gêgujênga pisan, punapadene dipun erang-eranga anggèning dèrèng sagêd dipun purih kèndêl kemawon, watêking tiyang ngalah punika bilih dipun antêpi trusing lair batos badhe malik dados mênang. Bagus Burham inggih mituhu dhatêng pituturipun Ki Tanujaya wau.
Saking kathahipun para rare ingkang sami puruhita dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, pamulangipun kanjeng kyai ngantos botên cêkap dipun sarirani piyambak, dene ingkang kawulang dening kangjêng [kang...]
[...jêng] kyai wau, namung para murid ingkang sampun kawical kathah kasagêdanipun, inggih wontên satunggal kalih murid ingkang dèrèng sagêd dipun paringi piwulang dening kangjêng kyai piyambak, nanging punika putraning para luhur tuwin para gusti ingkang kalêbêt dados panggalihipun, sanès-sanèsipun ingkang sami dèrèng sagêd sami kadhawuhan mulang para santana kemawon.
Sarêng Bagus Burham anggèning wontên Panaraga sampun andungkap kalih wulan laminipun, kalihan para kancanipun sampun sami pundhuh sadaya, malah wontên ingkang supêkêt kados sadhèrèk tunggil yayah rena, salêbêtipun sawulan dumugi kalih wulan wau sabên ênjing sontên botên nate kèndêl anggènipun sinau, nanging sadaya ingkang sampun dipun wulangakên botên wontên ingkang kacanthèl sekêdhik-kêdhika, paribasan sabên ngadêg sampun kêsupèn ngantos andadosakên kakêning manahipun ingkang mulang.
Sabibaring ngaji ing wanci ênjing, para kancanipun sami dipun ajak dhatêng lèpèn angupados ulam, manawi lèpènipun nuju alit, pangupadosipun ulam ngantos kaplantrang sadintên muput sawêg mantuk, sadumuginipun ing pondhokan ulamipun lajêng kaolah, manawi sakintên kantun anggènipun ngaji kancanipun ingkang sami ngaji dipun wêling kapurih mamitakên sêngadi sakit badanipun, manawi kangjêng kyai nuju anjênêngi mulang inggih,
asring utusan andangu punapa ingkang dipun sakitakên, mênggah pandangunipun kangjêng kyai dhatêng Bagus Burham wau, têmênipun namung kagêm tata krami kemawon, ananging sajatosipun sampun uninga bilih Bagus Burham punika botên majêng dhatêng ngaji, ingkang dipun sênêngi namung kasênêngan ingkang mawi waragad amborosi, sanajan ing batos pancèn botên rêna dhatêng sadaya ingkang dipun lampahi Bagus Burham, saupami botên ngèngêti dhatêng ingkang êmbah ingkang sampun dados sadhèrèk tunggil guru kalihan kangjêng kyai, sagêd ugi dipun antukakên dhatêng Surakarta, ewadene manawi taksih dipun lajêng-lajêngakên, inggih mêsthi badhe kaantukakên dhatêng Surakarta, prêlunipun sampun ngantos anênulari dhatêng kônca-kancanipun, sarêng saya dangu botên wontên indhaking kasagêdanipun, Ki Tanujaya lajêng dipun timbali dhatêng ngarsanipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sarêng sampun sowan, dipun paringi pangandika: kadhawuhan anyêrêp-nyêrêpakên dhatêng Bagus Burham, supados tumêmên anggènipun
Saunduripun Ki Tanujaya saking ngarsanipun kangjêng kyai, sasagêd-sagêd inggih mituturi dhatêng Bagus Burham, kapurih angèstokakên dhawuhipun kangjêng kyai ingkang dhumatêng piyambakipun, Bagus Burham inggih anyagahi, ananging
saya lami malah tambah-tambah kasênênganing manahipun ingkang ambêborosi, ingkang sawau bênthik, bengkat, tor, malah sapunika lajêng rêmên gimêr, kêplèk, kècèk, nganggur-angguripun ombag bèji tuwin lumah kurêp.
Sarêng sampun antawisipun sataun, sangunipun Ki Tanujaya sampun nipis, malah kapalipun kalih pisan sampun sami dipun sade, yatra pêpajênganipun ugi sampun kangge bêtah sarta kangge nguja kêkajênganipun Bagus Burham wau, badhe nyuwun kintunan arta dhatêng Surakarta namung tansah pakèwêd manahipun, sapisan botên wontên ingkang dipun kèngkèn, kaping kalih dèrèng mèmpêr bilih sangunipun yatra dumugi sapunika sampun têlas, môngka manawi dipun garap kalayan pangatos-atos, yatra gangsal atus reyal makatên manawi namung kangge kabêtahanipun tiyang kalih kemawon, salêbêtipun kalih taun mêsthi dèrèng têlas, môngka punika sawêg angsal sataun langkung sakêdhik, sangunipun sampun nipis, kapalipun kalih pisan sampun dipun sade, mila Ki Tanujaya manawi angraosakên momonganipun sakalangkung rudatosing manahipun, langkung malih manawi nyumêrêpi lêlampahaning awakipun anggèning botên angsal manah Kangjêng Kyai Imam Bêsari, saya susah sangêt manahipun, amila sasagêd-sagêd kajawi namung badhe angêndhak kêkajênganing momonganipun ingkang kirang prêlu, sarta ingkang
anukulakên dhatêng maksiyatan, sarêng sangunipun kantun sadasa reyal, lajêng wontên utusanipun Radèn Tumênggung Sastranagara dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, angaturakên angsal-angsal warni warni, wêdalan ing nagari Surakarta, sarta nyuwun kabar kawontênanipun ingkang wayah ingkang kasuwunakên barkah Kangjêng Kyai Imam Bêsari, punapa sampun kathah kasagêdanipun, sarêng sêratipun Radèn Tumênggung Sastranagara sampun dipun tampèni Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sarta sampun dipun waos, utusanipun radèn tumênggung wau lajêng ngaso dhatêng pondhokan, sadumuginipun ing pondhokan lajêng kêpanggih Bagus Burham kalihan Ki Tanujaya, amaringakên angsal-angsal kintunan saking ingkang rama sarta ingkang êmbah, punapa dene maringakên kintunan yatra dhatêng Ki Tanujaya kathahipun kalih atus reyal, sarta andangu kadospundi kawontênanipun Bagus Burham wontên ing Panaraga, kraos punapa botên, tuwin anggènipun ngaji punapa sampun kathah kasagêdanipun, Ki Tanujaya sakalangkung pakèwêd manahipun, badhe ngaturakên punapa wontênipun rumaos manawi angsal dêduka saking ingkang êmbah radèn tumênggung, badhe dipun alingi kuwatos manawi kangjêng kyai amadulakên punapa kawontênanipun, pêpuntoning manah inggih prasaja punapa ingkang dipun lampahi Bagus Burham sabên dintên, sakalih-kalihipunkalih-kalihipun (dan di tempat lain). sami kawêdal pangunguning manahipun.
Sanès dintên Kangjêng Kyai Imam Bêsari amangsuli sêratipun Radèn Tumênggung Sastranagara, amratelakakên punapa kawontênanipun Bagus Burham anggènipun sinau wontên ing Panaraga, sarta botên kasupèn panacadipun dhatêng Ki Tanujaya anggèning sangêt pangugungipun dhatêng Bagus Burham, amila prayoginipun Ki Tanujaya aluwung dipun timbalana dhatêng Surakarta kemawon,
Sawangsuling utusanipun Radèn Tumênggung Sastranagara, sarêng sampun
Bagus Burham anggènipun sinau sampun langkung sataun, môngka limrahipun sadaya rare ingkang sami sinau sabên samantên laminipun, sampun mêsthi sagêd maos kitab Kuran, apêsipun sampun katam rambah kalih, utawi kaping tiga, môngka manawi Bagus Burham sampun ingkang maos dhatêng kitab Kuran, dhatêng turutan kemawon dèrèng katam, amila supados sampun ngantos kaparan tutuh, kangjêng kyai mundhut panimbang dhatêng para guru sadaya, kadospundi anggèning nyatiyari, sagêdipun mituhu kados rare sanès-sanèsipun, [sanès-sa...]
[...nèsipun,] aturipun para guru wau, sarèhning wontênipun kados makatên wau kabêkta saking pangugungipun Ki Tanujaya, amila sêtiyaripun botên wontên malih kajawi namung kapisahakên kalihan Ki Tanujaya, amargi manawi taksih dipun êmong dening Ki Tanujaya, salaminipun botên wande namung dados rare ugungan kemawon, ananging Kangjêng Kyai Imam Bêsari botên wêntala ngesahakên dhatêng Ki Tanujaya bilih botên mawi jalaran sabab ingkang prêlu, makatên malih bab punika, sarèhning sampun kapratelakakên dhatêng ingkang êmbah sagêd ugi sanès dintên Ki Tanujaya lajêng dipun timbali dhatêng nagari Surakarta.
Salêbêtipun Bagus Burham wontên ing Panaraga, pangêmongipun Ki Tanujaya rumaosing manahipun inggih sampun anêtêpi punapa pawêlingipun ingkang êmbah ingkang kadhawuhakên dhatêng Ki Tanujaya piyambak, sadaya panêdhanipun sampun ngantos dipun sulayani, kadhawuhan amituruti kemawon, môngka wontênipun ing sapunika sami dipun lêpatakên, punika pancên dede lêpatipun Ki Tanujaya, ewadene manawi wontên ingkang dumuk kalêpatanipun Ki Tanujaya, punika inggih botên badhe angatingalakên lêrêsipun, malah lairipun angrumaosi, kêthuling manahipun Bagus Burham sarta anggènipun rêmên dhatêng kasênêngan ingkang ambêborosi dhatêng wêdaling yatra, punika inggih saking piyambakipun, dene [de...]
[...ne] botên wêntala anyrèngêni dhatêng Bagus Burham, nanging ing batos satêmênipun ngiras kangge nyobi dhatêng kodratipun Bagus Burham, kadospundi kadadosanipun ing têmbe, punapa sagêd cocog kalihan pamêcanipun para linangkung ingkang sampun dipun mirêngakên, kados punika kosok wangsul kalihan karsanipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, môngka rintên dalu botên kèndêl-kèndêl anggèning angraosakên dhatêng Bagus Burham, dene salaminipun dèrèng nate mriksa rare bêlêr sarta nakal kados punika, malah ingkang sampun kalampahan sabên wontên rare nakal kados punapa, manawi sampun kacaosakên dhatêng kangjêng kyai, ingkang sampun kalampahan nakalipun lajêng ical, têmahan lajêng andadosakên kabingahaning tiyang sêpuhipun, beda kalihan Bagus Burham punika, mindhak dintên mindhak bêlêripun, mindhak wulan mindhak nakalipun, dalah kasênênganipun kemawon inggih mindhak, kangjêng kyai ngantos rumaos kewran panggalihipun, dadakaning panggalihan lajêng andhawuhakên dhatêng para murid-muridipun sadaya kadhawuhan jothak dhatêng Bagus Burham, manawi wontên ingkang aruh-aruh agêngipun angêmpali, badhe dipun paringi pidana ingkang langkung awrat, ewadene manawi Bagus Burham sampun katingal sae sarta sampun mituhu anggènipun ngaji, lajêng kadhawuhan wawuh malih, nanging sampun ngantos wawuh piyambak bilih dèrèng dipun dhawuhi dening kangjêng [kang...]
[...jêng] kyai, aturipun sadaya rare sami sêndika sêdya badhe angèstokakên, sarta lajêng kalampahan sami anjothak dhatêng Bagus Burham, namung putranipun Bupati Samarata piyambak ingkang botên angèstokakên, taksih wanuh kalihan Bagus Burham, nanging rare-rare sami ajrih ngaturakên dhatêng kangjêng kyai, amargi putranipun Bupati Samarata wau wontên ing Panaraga kajèn keringan piyambak, dados rare-rare wau inggih sami ajrih dhatêng piyambakipun, wantuning rare wêgdal wau Bagus Burham inggih radi kêndhak sawatawis, saking botên wontên ingkang dipun ajak dolanan kados sabênipun, amila lajêng mêmpên wontên ing pondhokan kemawon, malah lajêng kamidilêpên ajrih ngaji dhatêng ngajêngan, sanadyan punika prakawis rèmèh, prêlunipun namung kangge ngapokakên Bagus Burham, Ki Tanujaya inggih sampun mangrêtos bilih bab punika namung kangge ngapokakên kemawon, nanging bilih anyumêrepi aliting manahipun Bagus Burham, langkung malih manawi angraosakên anggèning kamidilêpên lajêng ajrih botên purun ngaji, punika manahipun katingal wêlas sangêt, amila lajêng badhe damêl rekadaya kawêlèhipun para rare-rare ingkang sami anjothak dhatêng Bagus Burham wau, sagêda sami ngajak wanuh piyambak botên saking dhawuhipun kangjêng kyai, gêlaripun anaros dhatêng putranipun ingkang Bupati Samarata, punapa [puna...]
[...pa] sariranipun kapengin badhe sumêrêp dhatêng lêlêmbat ing Panaraga ngriki, manawi kaparêng Ki Tanujaya sagah badhe nyumêrêpakên, nanging mawi kajanji sampun ngantos kawuningan kalihan kangjêng kyai, wicantênipun Ki Tanujaya makatên wau dipun sêngaja wontên ngajêngipun para rare-rare kathah, pamrihipun supados sami kapengina, ingkang putra Bupati Samarata sakalangkung bingah ing manahipun, lajêng daya-daya tumuntêna dipun sumêrêpakên, sanalika ugi lajêng dipun sumêrêpakên.
Patrapipun anyumêrêpakên dhatêng lêlêmbat wau mawi sarana githokipun ingkang dipun sumêrêpakên mawi dipun usap kaping tiga, sanalika lajêng sumêrêp wêwêrnèn warni-warni ingkang wujudipun sami dèrèng nate sumêrêp, wontên ingkang wujud sato kewan, wontên ingkang wujud tiyang namung kantun rongkongan saha balung kemawon, wontên ugi ingkang taksih wêtah wujud tiyang lugu, sadaya wau rumaosipun ingkang sami dipun sumêrêpakên, rikating lampahipun kados ibêring pêksi, wêwêrnèn ingkang sami dipun sumêrêpi wau saking cariyosipun Ki Tanujaya inggih punika jiwaning manungsa ingkang sampun abadan alus, limrahipun dipun wastani amarayang, wantuning rare badhe sumêrêp wêwêrnèn ingkang dèrèng nate sarawungan, sanalika lajêng ngêbyuk sadaya nêdha wawuh dhatêng Bagus Burham, sarta lajêng nêdha supados sami dipun sumêrêpakên, sadaya ugi lajêng [la...]
[...jêng] sami dipun sumêrêpakên, kawontênanipun sami kalihan ingkang sampun dipun sumêrêpi putranipun Bupati Samarata, rare-rare sami agumyak-gumyak nglairakên kasênênganing manahipun, nanging ugi wontên ingkang ajrih utawi gila, dene ingkang ajrih utawi gila wau ulatipun katingal pucêt, badanipun sami asrêp sarta andharêdhêg, dene manawi badhe anyirnakakên wawêrnèn wau, githokipun inggih ugi dipun usap malih, nalika rare-rare wau sawêg sami kasumêrêpakên sapisan kaping kalih, taksih radi wani-wani angas, wontên ingkang kirig-kirig sêmu kamigilan, nanging sarêng sampun kulina sabên dintên dipun sumêrêpakên, lajêng botên wontên ingkang sami kamigilan utawi ajrih, malah lajêng tuman sabên dintên nêdha dipun sumêrêpakên.
Kalangkunganipun Ki Tanujaya ingkang makatên wau, botên ngêmungakên rare-rare kemawon ingkang rêmên sumêrêp wujuding lêlêmbat, dalah tiyang sêpuh ugi kathah ingkang sami rêmên aningali, wiwit punika rare-rare lajêng botên wontên ingkang sami anjothak dhatêng Bagus Burham, sadaya lajêng pulih malih sami rukun kados ingkang sampun, malah sami angatingalakên ajrihipun, amila Bagus Burham lajêng rumaos badhe kadumugèn malih kasênênganipun kados ingkang sampun
dêdukanipun dhatêng Ki Tanujaya, kagalih ananêm wiji ngèlmu singkir dhatêng muridipun, tuwin dhatêng tiyang sanèsipun, karsanipun kangjêng kyai bab punika manawi botên tumuntên dipun sirêp, sagêd ugi anggêgêmpal piyandêling para rare dhatêng kangjêng kyai, sanalika Ki Tanujaya lajêng kadhawuhan sowan dhatêng ngarsanipun kangjêng kyai, sarêng sampun sowan, botên mawi pandangon malih, Ki Tanujaya lajêng dipun dukani akathah-kathah, sarta kaundhamana bab kawontênanipun Bagus Burham anggèning kêthul, budhêng, bodho, rêmên ngabotohan, punika botên liya saking pandamêlipun Ki Tanujaya piyambak. Dalah rare-rare sanès-sanèsipun badhe dipun tuntuni ingkang botên lêrês, saking sangêding dêduka sadaya ingkang sami wontên ngarsanipun kangjêng kyai, sami katingal gêtêr manahipun, amargi salaminipun kangjêng kyai botên nate angêdalakên dêduka ingkang kados makatên santêripun, langkung malih Bagus Burham, saking ajrihipun saupami dipun irisa botên mêdal êrahipun, wasana Ki Tanujaya lajêng dipun dhawuhi kesah saking Panaraga, dene Bagus Burham kadhawuhan nilar badhe botên kirang ingkang kadhawuhan angopèni. Ki Tanujaya botên sagêd angendhani dêdukanipun kangjêng kyai dhatêng awakipun, amargi dêdukanipun kangjêng kyai mapan sangêt dhatêng pangêlèsing [pangêlè...]
[...sing] kalêpatanipun, sagêdipun Ki Tanujaya namung ngaturakên pêjah gêsang tuwin nyuwun pangapuntên, mugi lêstantuna ngêtutakên momonganipun, ing wingking badhe dipun èngêt-èngêt badhe botên anglampahi makatên malih, tuwin badhe angèstokakên sadaya dhawuhipun kangjêng kyai, punapa dene sagah angêrêngi
ingkang kathah-kathah, kêdah botên Ki Tanujaya namung kadhawuhan mantuk dhatêng nagari Surakarta, amila aturipun Ki Tanujaya namung sandika, sarta lajeng mundur dhumatêng ing pondhokan.
Sadumuginipun ing pondhokan Ki Tanujaya sakalangkung susah manahipun sarta lajêng angrumaosi ing kalêpatanipun ingkang sampun dipun lampahi sadaya, ananging sarèhning dukanipun kangjêng kyai sampun botên kenging dipun sêtiyari lilihing panggalihipun, pêpuntoning manahipun namung sumendhe dhatêng ingkang damêl gêsang, nanging sarèhning Ki Tanujaya sampun kalajêng botên sagêd pisah kalihan Bagus Burham, tekading manahipun dhatênga ing pundi-pundi inggih badhe kabêkta.
Ngajêngakên wisan damêl rare-rare ingkang sami ngaji dhatêng masjid sampun sami bibaran, sadumugining pondhokan sami anjujug prênahing panggenanipun piyambak-piyambak. Bagus Burham inggih anjujug pêrnahing panggenanipun piyambak, ingkang lajêng [la...]
kalihipun sami akaca-kaca, punapa dene rare-rare ingkang sami trêsna dhatêng Ki Tanujaya sami pating dharèpèl angatingalakên prihatosing manahipun manawi Ki Tanujaya saèstu kalampahan kesah badhe botên wontên ingkang dipun angge sêpuh-sêpuh wontên ing pondhokan, rumaos sampun botên wontên ingkang dipun angge andêl-andêl.
Ki Tanujaya anggagas kadospundi sakecanipun ingkang badhe dipun lampahi, punapa mantuk dhatêng Surakarta punapa têrus kesah suwita dhatêng Kadhiri, pangudaraosing manahipun pating salêbar dèrèng wontên ingkang dipun antêpi, sarêng sampun wancinipun rare-rare sami nêdha, Bagus Burham lajêng dipun ajak kesah Ki Tanujaya, prêlunipun
saking wêgdal wau Ki Tanujaya botên sagêd abêbêthak tuwin olah-olah, jalaran saking sawêg angraosakên susahing manahipun, ngantos sagêd kasupèn dhatêng prêlunipun ingkang dipun tindakakên sabên dintên, ingkang matênmakatên. wau katôndha saking kandêl sangêt susahing manahipun, sadumugining jawi Bagus Burham lajêng dipun jajakakên sêkul ulam satuwukipun, sarêng sampun dumugi anggènipun nêdha, lajêng dipun ajak wangsul dhatêng
sêmbahyang mahrib, sadumuginipun ing mêsjid lajêng sami pêpujian ngiras ngêntosi rawuhipun kangjêng kyai, wêgdal wau namung Bagus Burham piyambak ingkang botên tumut dhatêng masjid, saking ngandhut kuwatos bilih lajêng dipun tilar kesah kalihan Ki Tanujaya, sarêng rare-rare sampun têlas sami dhatêng mêsjid sadaya, Bagus Burham lajêng dipun pituturi, badhe dipun aturakên kangjêng pangeran adipati ing Kadhiri, wangsulanipun Bagus Burham namung manut punapa sakajêngipun Ki Tanujaya, sarêng sampun dumugi anggènipun mituturi, Bagus Burham dipun purih lumêbêt dhatêng mêsjid, nanging dipun wêling sampun ngantos baribin kalihan para kancanipun, manawi ngantos kadêngangan mindhak botên prayogi, Bagus Burham inggih lajêng amiturut dhatêng mêsjid, sadumuginipun ing masjid kalêrêsan wêgdal wau kangjêng kyai dèrèng rawuh, mila lajêng momor kancanipun tumut pêpujian kados sabênipun.
Sarêng srêngenge sampun sêrap, dilah ing mêsjid sampun sami dipun sumêdi sadaya, botên watawis dangu kangjêng kyai lajêng rawuh, anjujug ing paimananpaimaman (dan di tempat lain). kados ingkang sampun kalampahan, sabakdanipun sêmbahyang Mahrib, rare-rare lajêng sami andumugèkakên ngaji ngantos jam sanga sontên, sabibaripun ngaji lajêng sami ngaso dhatêng pondhokanipun piyambak-piyambak, [piyambak-pi...]
[...yambak,] sadumuginipun pondhokan lajêng sami nêdha punapa sawontênipun, ingkang kasêmbadan panêdhanipun inggih sae, ingkang botên kasêmbadan inggih namung sawontênipun kemawon dene ingkang botên
Caranipun rare kawulangakên ngaji wontên ing pondhok Panaraga, sandhang têdha sapirantosipun, sami ambêkta piyambak, botên dados têtanggêlaning gurunipun, manawi rare-rare wau anaking para priyantun sarta putraning para luhur tuwin anaking para hartawan, ingkang kathah sami dipun bêktani pamomong dening tiyang sêpuhipun, manawi anaking tiyang alit ingkang botên kasêmbadan, kawontênanipun sami amêmêlas, amargi satêlasing pambêktanipun sangu, lajêng sami katêksa angupados sandhang têdha piyambak-piyambak, manawi rare sampun umur gangsal wêlas utawi wolulas taun, wontênipun ing ngrika ragi botên mêmêlas gêsangipun, dene sasêlanipun ngaji sampun sagêd nyambi bêbêrah utawi nyambut damêl sanès-sanèsipun, ingkang kathah lajêng sami nyantri, anggarap sabinipun tiyang sakiwa têngênipun ngriku, melikipun sagêd mêsthi têtêdhanipun sabên dintên, benjing mangsanipun panèn sami katumbasakên pangangge samurwatipun, wangsul ingkang sawêg umur
kalih wêlas taun mangandhap, punika saya sakalangkung anggènipun mêmêlas, manawi botên dipun pitulungi kancanipun ingkang sami kacêkapan, ingkang dipun têdha sabên dintênipun saking anggènipun pêpariman dhatêng ing padhusunan, saupami lêlampahan makatên punika sampuna sampun dados caranipun, pancèn inggih kirang prayogi dipun lampahi, sarêng sampun dados caranipun kala samantên inggih sami sakeca kemawon anggènipun anglampahi, malah kangge umuk-umukan kathahing angsal-angsalanipun. Inggih manawi rare wau sêpuhipun lajêng èngêt dhatêng lêlampahanipun kala alit, pangupadosipun kasagêdan kalayan anglampahi lara lapa, nanging manawi sêpuhipun lajêng kapatuh tuman dhatêng pêpariman, kados dene ingkang sami dipun sipati ing môngsa kala, punika dhatêng sawangan pancèn botên sae, mênggah ingkang makatên wau namung saking botên dipun manah panjang kemawon.
Amangsuli cariyosipun Ki Tanujaya anggènipun badhe kesah dhatêng Kêdhiri, wiwit sontên sampun anglêmpakakên barang-barangipun ingkang sakintên kuwawi kabêkta piyambak, sarêng sampun rampung pangrakitipun, lajeng ngaso dhatêng patilêman, sêdyanipun sêgêda ngaso tilêm sawatawis, nanging tansah kalisikan botên sagêd tilêm-tilêm, awit angraosakên badhe kadospundi kadadosaning lêlampahanipun, sarêng sampun [sampu...]
[...n] wanci sawung kaluruk, ing pondhokan ngriku sampun botên wontên sabawanipun tiyang mêlèk, Ki Tanujaya lajêng anggugah Bagus Burham, sarêng sampun tangi lajêng dipun ajak mangkat malampah dalu, Bagus Burham inggih botên mawi suwala, lajêng miturut kemawon, dene barangipun ingkang dipun bêkta, namung sangunipun yatrra kalihan sandhang panganggenipun, sanès-sanèsipun sadaya sampun sami dipun titipakên dhatêng pamomongipun putraning Bupati Samarata, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham daya-daya sagêda dumugi ingkang dados sêdyaning manahipun, sarêng sampun bangun enjing lampahipun dumugi watêsing bawah kitha Panaraga, namung ngaso sawatawis lajêng mangkat malih andumugèkakên lampahipun, sarêng sampun wanci wisan damêl ênèm (antawisipun jam 10) lajêng kèndêl wontên ing dhusun Mara, anjujug griyanipun tiyang nama Kasan Ngali, kamisêpuhipun ing dhusun Mara wau, kaprênah sadhèrèkipun misan kalihan Ki Tanujaya, kalêrêsan ing wêgdal wau Kasan Ngali sawêg dhatêng saking sabin, dèrèng ngantos anyèlèhakên paculipun, lajêng katungka dhatêngipun Ki Tanujaya ingkang sêmunipun anawung sungkawa,
sami rêrangkulan kados kupu tarung, sakalih-kalihipun sami nangis [na...]
[...ngis] anggêlolo, kados tiyang kasripahan, Bagus Burham botên pisah ambondhèti wontên sawingkingipun Ki Tanujaya kemawon, Bok Kasan Ngali ingkang sadangunipun sawêg bêbêthak wontên ing pawon, mirêng tangising semahipun anggèning bêbêthak lajêng dipun tilar, dipun kintên ingkang jalêr amanggih sabab ingkang anjalari kasangsaraning
bilih kapanggih sadhèrèkipun ingkang pisah sampun gangsal wêlas taun laminipun, sarêng sampun sami satata, Kasan Ngali marentah dhatêng rencangipun kapurih nuthuk kênthong angundangi anak-anakipun, botên antawis dangu anak-anakipun sami dhatêng sarimbitan kalihan semahipun, sanalika punika griyanipun Kasan Ngali katingal rêgêng kados tiyang gadhah damêl, tôngga têpalih ingkang pamirêngipun kantun lajêng sami anusul tumut anjagongi, Kasan Ngali marentah anakipun kapurih maragad maenda satunggal, dipun angge angauli dhatêngipun Ki Tanujaya, Kasan
kalih wêlas pangolahipun sêkul ulam sampun rampung sadaya, Bok Kasan Ngali lajêng lumêbêt ing griya ngancani dhatêng Ki Tanujaya tuwin
tamunipun kaajak nêdha sêsarêngan kalihan para tôngga têpalihipun sadaya, panêdhanipun sami katingal rahab botên wontên ingkang gadhah pakèwêd, sarampunging panêdhanipun lajêng sami atêturuh piyambak-
tuwin Bagus Burham lajêng sami mapan tilêman, labêtipun sayah arip dèrèng patosa dangu sakalih-kalihipun lajêng sami tilêm kapati.
Saking arip tuwin sayahipun, Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham anggènipun tilêm ngantos jam gangsal sontên dèrèng sami tangi, Bok Kasan Ngali pangruktinipun wedang panganan sampun rampung sadaya, lajêng katata wontên ing ambèn sacêlaking patilêmaning tamunipun, nanging wedangipun dèrèng sami dipun êlèri,
amargi tanginipun dèrèng tamtu, mangke kemawon samôngsa tamunipun sampun sami tangi wedangipun lajêng dipun êlèri, supados taksih angêt, dados pangombenipun karaos sêgêr.
badhe pisêgah ing tamunipun ingkang kaladosakên sontên punika mangke, sampun tunggil wêrni kalihan ingkang kaladosakên siyang punika wau, sarampungipun anggèning mituturi semahipun lajêng prentah dhatêng rencang-rencangipun, kapurih rêrêsik griya ngajêng, sakiwa têngêning griya, tuwin angisèni kolah, manawi sadhèrèkipun badhe adus sampun ngantos pados toya piyambak.
Sarêng ngajêngakên jam nênêm sontên Ki Tanujaya saha Bagus Burham sampun sami tangi, lajêng dipun purugi Kasan Ngali jalêr èstri kalihan ngatingalakên rêsêping manahipun, ingkang èstri lajêng angêlèri wedang kawan cangkir, ingkang kalih tamunipun, ingkang kalih Kasan Ngali piyambak jalêr èstri, tamunipun dipun acarani ngombe wedangipun mupung
salêbêtipun adus raosipun sakalangkung sêgêr, sayah aripipun sampun lajêng botên karaos babar pisan, sarampungipun adus sami dipun irit dhatêng griya malih, tiyang tiga lajêng sami sêmbahyang mahripmahrib. wontên ing ambèn ngriku kemawon, sabakdaning
rahabing panêdhanipun ugi botên beda kalihan siyang punika wau, mila andadosakên bingahing manahipun Kasan Ngali jalêr èstri, dene pisêgahipun dipun rahabi trusing lair batos, sarampunging panêdhanipun, sadaya dipun purih nglorot rencangipun Kasan Ngali ingkang kapurih tugur wontên ing griya ngajêng, Ki Tanujaya taksih andumugèkakên lêlinggihan kalihan Kasan Ngali jalêr èstri, angrêmbag lêlampahanipun ingkang sakintên kamanah prayogi. Sarêng sampun jam kalih wêlas dalu lajêng sami ngaso tilêman.
Kasan Ngali punika sampun kacariyosakên dados kamisêpuhipun ing dhusun Mara, rèhipun tiyang sadaya sadhusun sami anglurah dhatêng Kasan Ngali sadaya, ingkang dados têdhanipun awarni sabin karya sadasa, kajawi sabin samantên wau kawênangakên anampèni [ana...]
[...mpèni] takêr têdhak saking ladosanipun tiyang sadasa dhusun wau sarêng panggenanipun angladosakên bau suku dhatêng kawadanan sabên sadasa dintên tiyang sadasa, ladosanipun yatra namung kawan dasa reyal ing dalêm sataun, ingkang jalêr panggaotanipun têtanèn ngiras anglampahakên padhukunan, ingkang èstri sade bêrasansadean bêras. wontên ing griya, kadhingkala asring nindakakên gêgramèn jêne sela, manawi wontên para priyantun tuwin para sanak sadhèrèk ingkang mêling barang mas intên, mila gêsangipun kalêbêt sakeca, griyanipun agêng-agêng sampun pêpak, maesanipun saamêt? maendanipun atusan, ayamipun sampun tanpa wicalan, lumbungipun manggèn sawetan gandhok ingkang wetan, pantunipun kêbak, pakaranganipun wiyar malumah, têtanêmanipun warni-warni, panatanipun sae, sawanganipun rêsik gumarining labêt kopèn sabên dintên, kabêkta saking wêkêlipun Kasan Ngali, dados rencang-rencangipun sami katularan wêkêl sadaya, sabên dintên tanpa kèndêl para tiyang ingkang sami nêdha pitulungan dhatêng Kasan Ngali, ingkang sampun kadumugèn sêdyanipun, sami angantuk-antuki ingkang dadosakên kasênênganing manahipun, mila sabobotipun kamisêpuh griya dalah pakaranganipun saisèn-isènipun sadaya, botên kawon kalihan dalêming priyantun wadana.
Ki Tanujaya sarta Bagus Burham anggèning kampir wontên ing
dhusun Mara sampun sawulan laminipun, pancèn sêdyaning manahipun inggih badhe botên dangu, malah sagêda lajêng daya-daya dumugia nagari Kadhiri, nanging sabên badhe mangkat lajêng dipun bondhèti dening Kasan Ngali jalêr èstri, sêngadinipun wêrni-wêrni kemawon, sarta tansah dipun sêmadosi dèrèng wontên wahyaning môngsa kala, kapurih angrêrêmakên wontên ing Mara kemawon rumiyin, benjing samôngsa sampun pinanggih ingkang prayogi dipun lampahi, Kasan Ngali sagah ngêtêrakên piyambak.
Gêntos ingkang kacariyos, sakesahipun Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham saking pondhok Panaraga, enjingipun Bagus Burham badhe dipun jak kancanipun dhatêng lèpèn, dipun padosi dhatêng pundi-pundi botên pinanggih, ngantos dipun padosi dhatêng warung dhatêng panggenan ingkang adatipun dipun ambah sabên dintên mêksa botên wontên, môngka wadhahipun prabot saha wadhah pirantos sanès-sanèsipun, botên ewah taksih wêtah sadaya, sarêng tita dipun padosi dhatêng pundi-pundi botên wontên, rare-rare wau lajêng lapur dhatêng
kaparêng aniti pariksa barang gadhahanipun Bagus Burham, sarêng kadhawuhamkadhawuhan. [kadha...]
[...wuham] bikak, isinipun sampun botên wontên sadaya, dados kantun wadhah kemawon, sarampungipun anggèning mariksa, lajêng dangu dhatêng salah satunggiling pamomong, punapa wontên ingkang dipun ajak raosan kalihan Ki Tanujaya, sarta punapa wontên ingkang sumêrêp mangkatipun, aturipun sami botên wontên ingkang dipun ajak raosan, utawi botên sumêrêp mangkatipun, kangjêng kyai ragi katingal kodhêng panggalihipun, wusana lajêng kondur dhatêng dalêmipun, sadumugining dalêm utusan abdi kadhawuhan animbali para guru sadaya, sarêng sampun sami sowan dipun pundhuti panimbang, kesahipun Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham wau, saking pangintênipun mantuk dhatêng Surakarta punapa botên, aturipun para guru-guru wau awarni-warni, wontên ingkang ngintên mantuk dhatêng Surakarta, wontên ingkang ngintên botên, nanging saupami botên mantuk dhatêng Surakarta badhe lajêng dhatêng pundi purugipun, kaparêngipun kangjêng kyai supados botên kaparan tutuh badhe utusan dhatêng Surakarta, ngaturi uninga dhatêng Radèn Tumênggung Sastranagara, murih botên andadosakên panggalihipun, ingkang kautus gurunipun ingkang mulang Bagus Burham, prêlunipun kangge sêksi, manawi wontên pandangunipun radèn tumênggung, sagêd ngaturakên punapa kawontênanipun, kangjêng kyai lajêng damêl sêrat ingkang badhe kaaturakên RadanRadèn. Tumênggung Sastranagara, sarêng sêrat sampun [sa...]
[...mpun] dados lajêng kaparingakên dhatêng ingkang badhe kautus wau, enjingipun lajêng kadhawuhan mangkat.
Botên kacariyosakên wontênipun ing margi, utusanipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sampun dumugi ing dalêm Sastranagaran, lajêng dipun panggihi Radèn Tumênggung Sastranagara, sasampunipun angaturakên rêrakêtaning sadhèrèkan, lajêng ngaturakên sêrat, sarêng sêrat sampun katampèn, lajêng kawaos dumugi satamatipun, satamating pamaosipun sêrat wau Radèn Tumênggung Sastranagara ragi kodhêng panggalihipun, utusanipun kangjêng kyai lajêng dipun dangu, kadospundi lêlampahanipun ingkang wayah utawi Ki Tanujaya wêgdal wontên Panaraga, ingkang kadangu inggih lajêng matur punapa kawontênanipun ingkang wayah Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya ingkang sampun dipun sumêrêpi, sami kalapurakên sadaya, Mas Ngabèi Rônggawarsita lajêng dipun timbali ingkang rama Radèn Tumênggung Sastranagara, sarêng ingkang putra sampun sowan, lajêng dipun paringi sumêrêp sêratipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sêrat wau sasampunipun dipun waos, ingkang putra nyuwun cumadhong dhawuh, mênggah kesahipun Ki Tanujaya wau punapa lajêng utusan madosi, punapa anyrantosakên dhatêngipun, wangsulanipun ingkang rama prayogi dipun padosi ingkang ngantos sagêd pinanggih, nanging bab punika kadhawuhan nyumpêt ingkang rapêt, sampun ngantos wara-wara [wara-wa...]
[...ra] dhatêng sanès-sanèsipun, manawi ngantos kamirêngan ingkang garwa saha ingkang putra mantu, mindhak kirang prayogi, utusanipun kangjêng kyai lajêng kadhawuhan ngaso rumiyin, sanès dintên badhe dipun paringi wangsulan, sarta lajêng dipun irit dhatêng ing pondhokan, Mas Ngabèi Rônggawarsita lajêng dipun dhawuhi ingkang rama, mênggah kesahipun Ki Tanujaya tuwin ingkang wayah, punika satêmênipun pancèn sawêg dipun angge lêlampahan kalihan ingkang damêl gêsang, benjing bilih sampun wancinipun inggih badhe sagêd pinanggih, dene pinanggihipun badhe wontên sakiwatêngênipun kitha Madiun kemawon, nanging lajêng wangsul dhatêng Panaraga malih, ewadene sarèhning tata krami punika kêdah botên dipun tilar, Radèn Tumênggung inggih badhe utusan madosi, sarêng sampun kalih dintên, utusanipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari dipun timbali, sarêng sampun sowan lajêng dipun paringi dhawuh, paringipun sêrat kangjêng kyai sampun dipun tampèni piyambak, sakalangkung panuwunipun, ing mangke radèn tumênggung ngaturakên sêrat wangsulan katur Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sêrat lajêng kaparingakên, kalihan kaparingan sarana sacêkapipun kangge sangu wontên ing margi, sarêng utusan wau sampun wangsul, Radèn Tumênggung Sastranagara lajêng animbali abdi panongsongipun nama Ki Jasana, sarêng sampun sowan, dipun paringi sumêrêp lêlampahanipun [lêlampahanipu...]
[...n] ingkang wayah wontên ing Panaraga, Ki Jasana sakalangkung pangunguning manahipun, amila lajêng nyuwun cumadhong dhawuh mênggah sakecanipun kadospundi, dhawuhipun Radèn Tumênggung Ki Jasana badhe kautus amadosi, nanging anggènipun amadosi anjujuga ing Madiun kemawon, manawi dèrèng sagêd pinanggih kadhawuhan anlatosi kemawon, dangu-dangu badhe sagêd pinanggih, aturipun sêndika, enjingipun lajêng kadhawuhan mangkat sarta dipun paringi waragading lampah sacêkapipun.
Amangsuli cariyosipun Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham, sarêng sampun
ing nagari Kadhiri, Kasan Ngali jalêr èstri pancènipun taksih awrat dipun tilar kalihan kakangipun tuwin Bagus Burham wau, ananging sarèhning Ki Tanujaya sêmunipun kêncêng sampun botên kenging dipun êndhêg, Kasan Ngali jalêr èstri inggih namung sumarah punapa ingkang dados kêkêncênganipun Ki Tanujaya kemawon, namung manawi kacondhongan, Bagus Burham sampun ngantos dipun bêkta dhumatêng ing Kadhiri rumiyin, amargi sawêg dipun damêl lêlampahan kalihan ingkang damêl gêsang, dene petanganipun Kasan Ngali prayogi kèndêl wontên ing Madiun kemawon, bilih sampun anyondhongi pangetangipun Kasan Ngali wau, badhe kapadosakên [kapadosakê...]
[...n] pondhokan ingkang prayogi,
manah ragi wontên lêrêsipun, mila inggih lajêng amiturut punapa sakajêngipun, sarêng sampun matêng rêmbagipun, Kasan Ngali lajêng cariyos kalihan ingkang èstri, bilih Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham badhe dipun titipakên dhatêng Manguncitra, ingkang èstri inggih sampun anyondhongi, enjingipun lajêng sami mangkat, sontênipun sampun dumugi ing Madiun, lajêng anjujug griyanipun Manguncitra, griyanipun wontên sawetan kabupatèn.
Manguncitra wau dados lurah pêkên ing kitha Madiun, kalêrês paripeanipun kalihan Kasan Ngali, umuripun sawêg antawisipun sèkêtan taun langkung sakêdhik,
dhatêng tiyang botên gadhah, namung wulangipun sae, sabên tiyang dipun purih nyambut damêl supados angsal kauntungan ingkang sagêd langkung dipun têdha sadintênipun, amila Manguncitra gêsangipun kalêbêt mulya, griyanipun sampun pêpak sami gêbyok sadaya, kabêkta saking kacêkapanipun ngantos botên wontên tiyang ingkang dipun èrèpakên, ewadene manawi kalihan Kasan Ngali
têluk manahipun, amargi kawon samukawisipun, kawon sêpuh, kawon pintêr, kawon sugih, kawon pradhah, amila sarêng sumêrêp kakangipun dhatêng kalihan angirit tamu kêkalih, lajêng kusung-kusung dipun papagakên, tiyang tiga sami kalêbêtakên ing griya, sarêng sampun sami linggih lajêng kasêgah wedang panganan, dalunipun kasêgah sêkul, sabibaring nêdha Kasan Ngali lajêng amrasajakakên prêlunipun, pangajêng-ajêngipun Kasan Ngali, Manguncitra sagêda tampi kalayan dhanganing manahipun, Manguncitra inggih anyagahi panêdhanipun Kasan Ngali wau, sarta pancèn inggih kalêrêsan sangêt amargi griyanipun Manguncitra wau kapundhut dados pangrêrêmanipun Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat, manawi badhe sowan saha mêntas kondur saking Surakarta, têrkadhang kaparêng nyare, têrkadhang botên, manawi Ki Tanujaya saha Bagus Burham sowan dhatêng Kêdhiri, kaprayogèkakên angêntosi rawuhipun Kangjêng Pangeran Adipati kemawon, ing pangintên botên dangu kados lajêng tumuntên rawuh, amargi punika wulan Rêjêb sampun tanggal sêpuh, adatipun salêbêtipun wulan Siyam tanggal têngahan asring sampun rawuh ing griyanipun Mas Manguncitra, sarta tinimbang nganggur manawi Ki Tanujaya gadhah pawitan kapurih nyambut damêl sadean dhatêng pêkên, prêlunipun namung kangge nyalamur manah tuwin
Ngali pamitan kalihan Manguncitra, badhe wangsul dhatêng ing dhusun Mara, Manguncitra inggih anjurungi pamitipun Kasan Ngali sarta
sampun dumugi ing pêkên, Ki Tanujaya dipun taros punapa kadugi angliyêr kalithikan taksih pêpak dêdaganganipun, amargi ingkang gadhah kesah dhatêng Tulungagung, mantukipun dèrèng têmtu, Manguncitra dipun pasrahi anyade
ing Madiun sampun sawulan laminipun. Tiyang kalih sabên enjing sami mangkat [mang...]
[...kat] dhatêng pêkên, angêdalakên daganganipun kalithikan, sabên sampun wanci ngasar lajêng katutup kalêbêtakên dhatêng ing kothak, sabên dintên pêpajênganipun ragi lumayan, sawêg sawulan kemawon petangipun sampun angsal tirahan kathahipun sadasa reyal agêng, môngka dêdaganganipun kapetang taksih wêtah, amargi samôngsa sampun ngalêmpak kathah pêpajênganipun, lajêng kakilakakên dagangan malih ingkang sakintên sampun kalong tuwin sakintên lumampah dipun sade, mila saupami Ki Tanujaya botên angèngêti badhe kadospundi wusananing momonganipun, sagêd ugi lajêng kèrêm dados bakul kalithikan.
Manawi Ki Tanujaya sawêg eman èwêt gadhah prêlu ingkang kêdah dipun lampahi piyambak, ingkang kapurih têngga daganganipun Bagus Burham, manawi daganganipun ingkang têngga Bagus Burham, dèrèng nate sagêd pêpajêngan kathah, tarkadhatarkadhang. sadintên muput sampun nate botên angsal yatra, kabêkta saking watêkipun Bagus Burham ragi anèh, saupami wontên tiyang badhe tumbas, môngka patrap pratingkahipun tiyang ingkang badhe tumbas wau botên cocog kalihan Bagus Burham, sanadyan pangawisipun sampun langkung kalihan rêginipun, mêksa botên dipun sukakakên, kosok wangsulipun manawi ingkang badhe tumbas wau cocog kalihan manahipun Bagus Burham, barangipun rêgi srupiyah namung
dêdaganganipun ingkang dipun sênêngi, namung dipun sukakakên kemawon, patrap ingkang makatên wau asring dipun srêngêni dhatêng Ki Tanujaya.
Anuju satunggiling dintên, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Cakradiningrat ing Kadhiri, badhe sowan dhumatêng ing Surakarta, adat ingkang sampun kalampahan mawi kadhèrèkakên garwa putra saha abdi sawatawis, ananging sakêdhikipun botên kirang saking sawidak ingkang sami andhèrèkakên, sarêng tindakipun sampun dumugi ing Madiun, lajêng rêrêm wontên ing griyanipun Manguncitra kados ingkang sampun kalampahan, Manguncitra lajêng agêlar-gêlari ing griyanipun kados adat, sarêng kangjêng pangeran adipati sampun lumêbêt ing griya, lajêng lênggah wontên ing palênggahan ingkang sampun dipun sudhiyakakên, para garwa putra saha para santana tuwin para abdi sampun sami lênggah utawi manggèn ing panggenanipun piyambak-piyambak, Manguncitra pangadhêpipun nunggil palinggihan kalihan kamisêpuhipun para abdi-abdi sarêng sampun rêrêm sawatawis, para putra santana ingkang taksih alit-alit, sami tindak dhatêng pêkên, kadhèrèkakên para êmbanipun saha para abdi sawatawis, sami jajan utawi têtumbas punapa ingkang sami kaparêngakên, kangjêng pangeran [pange...]
[...ran] adipati wontên griyanipun Manguncitra uninga kampuh parangrusak kalithik sumampir wontên sampiran pandhapa. Kadangu kampuh punika gadhahanipun sintên, unjukipun Manguncitra kêmulipun Bagus Burham, wasiyat paringipun Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata ing Surakarta, sarta lajêng angunjukakên sadaya lêlampahanipun Bagus Burham, ingkang dipun mirêngakên dening Manguncitra, kangjêng pangeran adipati sakalangkung pangunguning panggalihipun, amila lajêng dhawuh andikakakên nimbali Ki Tanujaya dhatêng pêkên, botên antawis dangu utusanipun kangjêng pangeran adipati sampun dhatêng, sampun ngirit Ki Tanujaya, sarêng Ki Tanujaya sumêrêp kangjêng pangeran adipati lajêng nangis anggalolo kados rare alit, kèngêtan katrêsnanipun kangjêng pangeran adipati dhatêng Ki Tanujaya, sarta sakalangkung bingahing manahipun, dene ingkang kaajap-ajap rintên dalu sampun rawuh, Ki Tanujaya lajêng kadhawuhan majêng wontên ngarsanipun kangjêng pangeran adipati, lajêng dipun dangu kadospundi mula bukanipun, Ki Tanujaya lajêng matur punapa kawontênipunkawontênanipun. kaaturakên sadaya, kangjêng pangeran adipati sakalangkung pangunguning panggalih lajêng paring dhawuh dhumatêng Ki Tanujaya, bab prakawis punika kangjêng pangeran adipati ingkang badhe paring pitulungan, mila benjing sakonduripun saking nagari Surakarta, Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham badhe lajêng kabêkta dhumatêng ing nagari Kadhiri, sapunika [sapu...]
[...nika] kadhawuhan ngêntosi wontên ing ngriki kemawon rumiyin, sarta benjing sadumuginipun ing nagari Surakarta, kangjêng pangeran adipati sagah aparing uninga dhumatêng Radèn Tumênggung Sastranagara.
Sapêngkêripun Ki Tanujaya dipun timbali kangjêng pangeran adipati, ingkang dipun purih têngga dêdaganganipun namung Bagus Burham piyambak, para bandara putra santananipun kajêngkangjêng (dan di tempat lain). pangeran adipati ingkang sami tindak dhatêng pêkên wau sadumuginipun ing pêkên lajêng atêtumbas samukawis ingkang sami dipun sênêngi, putranipun putri kangjêng pangeran adipati, nama Radèn Ajêng Gombak, dipun gendhong êmbanipun nama Nyai Jayasêtra, dipun songsongi ijêm sèrèt dening abdi panongsongipun, sarta dipun iringakên para nyai satunggal, anakipun Nyai Jayasêtra wau, nama Bok Rara Marsiyêm, tindak dhatêng kalithikan ingkang dipun têngga Bagus Burham wau, amriksani dêdaganganipun Bagus Burham angangge supe sêsêr êmas paringipun ingkang êmbah Nyai Ajêng Sastranagara, dipun pariksani Radèn Ajêng Gombak, kagalih sêsêr kuningan, sarêng dipun caosakên lajêng dipun coba, kagêm ing panunggul têngên ragi logro sakêdhik, nanging sarêng dipun pijêt lajêng dados cêkapan, lajêng kadangu supe punika punapa inggih dipun sade, wangsulanipun inggih dipun sade, lajêng dipun awis kalih gobang kalihan Bok Rara Marsiyêm,
Bagus Burham botên anyauri, lajêng dipun awis Radèn Ajêng Gombak piyambak pitung dhuwit, wangsulanipun dèrèng suka, lajêng dipun indhaki dados suwang, sarêng dipun awis suwang lajêng dipun sukakakên, sarêng yatranipun sampun dipun paringi, Radèn Ajêng Gombak sapandhèrèkipun sadaya wangsul dhatêng pondhokan, sadumuginipun ing pondhokan lajêng munjuk ingkang rama, kalawau wontên pêkên tumbas supe sêsêr, sadasa dhuwit sêsêripun dipun pariksani ingkang rama, sawêg dipun tampèni, kemawon ingkang rama sampun kagèt, amargi bobotipun sanès boboting kuningan, sarêng dipun pariksani yêktos jêne angunir bosok, ingkang putra dipun dangu sintên ingkang dipun tumbasi, Nyai Jayasêtra munjuk, ingkang dipun tumbasi jaka alit ingkang sade kalithikan wontên pêkên, sarta supe punika wau taksih dipun angge kalihan ingkang gadhah, sarêng dipun pariksani Radèn Ajêng, lajêng dipun caosakên, sapisan dipun awis pun Marsiyêm kalih gobang, pun Marsiyêm botên dipun sauri, sarêng dipun indhaki Radèn Ajêng Gombak dados suwang, dipun caosakên, sarêng sampun têlas aturipun Nyai Jayasêtra, kangjêng pangeran adipati salêbêting panggalih wontên ingkang karaos, nanginanging. sinamun ing pangandika gêgujêngan, ingkang putra dipun pacokakên rare kalithikan, sarta lajêng dipun parabi radèn ajêng kalithikan, ingkang putra botên [bo...]
[...tên] kadugi ing panggalih lajêng kesah alontro-lontro, ingkang rama suka panggalihipun (Radèn Ajêng Gombak wau sarêng sampun diwasa kadhaupakên kalihan Bagus Burham lajêng nama Radèn Ayu Pujangganom, karan Pajanganom, antawis sataun Bok Rara Marsiyêm lajêng kasuwun kalihan Mas Pujangganom, minôngka dados rencangipun, lajêng dipun salini nama Mas Ajêng Pujadewata, ngantos umur 93 taun, ugi asring andongèngakên bab punika), dene dhaupipun Radèn Ajêng Gombak kalihan Bagus Burham sarta nyêliripun Bagus Burham dhatêng Rara Marsiyêm, cariyosipun ingkang panjang manggèn urutipun sêrat babad punika (ngantos patutan kalih wêlas, tilar dunya sawêg nalika taun Alip 1811.
Ki Tanujaya dipun dangu kangjêng pangeran adipati, punapa sampun sumêrêp rare ingkang dipun pundhuti supe dening ingkang putra punika wau, unjukipun Ki Tanujaya inggih sampun sumêrêp, punika Bagus Burham namanipun, sarta lajêng ngaturakên sêsorah supe wau wasiyat paringipun ingkang êmbah Nyai Ajêng Sastranagara, wontênipun kaparingakên kangge mêsiyat, jalaran ing ngajêng agêmipun Pangeran Manyura, dados kalêrês ingkang êmbah kalihan Radèn Tumênggung Sastranagara, petangipun tumimbal kaping gangsal dhawah Bagus Burham punika, anggènipun maringakên dhatêng Bagus Burham, nalika badhe mangkat dhatêng [dha...]
[...têng] Panaraga, dhawuhipun nyai ajêng lowung kangge jampi kasupèn, mila supe wau wujudipun sampun tipis, pangandikanipun kangjêng pangeran adipati, botên wontên bedanipun dipun angge Bagus Burham kalihan dipun angge Radèn Ajêng Gombak, dene Bagus Burham badhe dipun paringi lintu sami supe kemawon, unjukipun Ki
dhatêng ing pandhapa, ambagèkakên sanak sadhèrèkipun ing Kadhiri ingkang sami andhèrèk, saking sampun sami kulinanipun, tandukipun lajêng rakêt-rumakêt garap-ginarapan, nanging Ki Tanujaya tansah kandhap dening kathahipun ingkang sami anggarapi, tujunipun Ki Tanujaya mênang cucut, dados ingkang sami anggarapi malah lajêng kawêlèh wêlèh, saupami wêgdal wau sampuna kangjêng pangeran adipati sawêg sare, ramenipun sagêd ugi ngawonakên tiyang ngabên sawung, Ki Tanujaya saking bingahing manahipun ngantos kasupèn dhatêng Bagus Burham ingkang dipun tilar anêngga dêdagananipun wontên ing pêkên.
Sarêng sampun wanci ngasar ing gêdhong beya anggoyang gêntha kangge [kang...]
[...ge] tôndha bilih ing wêktu wau panjagining pêkên sampun sami bibaran, sarêng tiyang sêsadean sampun mirêng ungêling gêntha wau, lajêng sami angukuti dêdaganganipun, suwaranipun pating garobyag saking sampun ngantos kantun kalihan kancanipun (amargi pranatanipun ing kitha Madiun, kala samantên ingkang jumênêng bupati Kangjêng Pangeran Rôngga Prawiradirja, tiyang sêsadean wontên ing pêkên kitha, kukut dipun watêsi botên kenging langkung saking jam satêngah sakawan, manawi wontên ingkang bikak dhasar ngantos langkung saking jam sakawan dèrèng kukut, môngka wontên sabab ingkang ngantos anjalari kapitunan, manawi kadadosakên prakawis botên dipun adili, samantên wau kajawi ingkang sami sêsadean ambikak warung wontên èrêping griyanipun piyambak), namung Bagus Burham piyambak ingkang andongong nêngga dêdaganganipun, amargi badhe tiru-tiru ngukuti botên sagêd, ngêntosi Ki Tanujaya botên dhatêng-dhatêng, saking kakêning manahipun lajêng dipun tilar mantuk kemawon, sadumugining pondhokan, ing latar tuwin ing pandhapa sami dipun angge lêlinggihan dening para priyantun kathah, punika dipun kintên bilih Manguncitra badhe gadhah prêlu kondangan, sarêng dipun tingali botên wontên ambênganipun, Bagus Burham ragi judhêg anggènipun angraosakên, nanging sarêng sumêrêp Ki Tanujaya
kadhawuhan dhèrèk dhatêng Kadhiri punapa purun, aturipun sêndika, kangjêng pangeran adipati animbali ingkang putra Radèn Ajêng Gombak, kadhawuhan nyuwun yatra dhumathêng ingkaingkang. ibu kathahipun kalih dasa reyal, sarêng sampun dipun paringi lajêng kacaosakên ingkang rama, sarêng sampun dipun pariksani Radèn Ajêng Gombak kadhawuhan maringakên dhatêng Bagus Burham, para bandara timur punika asring kapatuh ngêcakakên
sampun dipun tampèni lajêng ngaras, sanalika sami dipun gêgujêng para santana saha para abdi-abdi sadaya, ingkang rama ugi tumut anggêgujêng, saking ramenipun bandara radèn ayu ngantos mêdal, Radèn Ajêng Gombak saking lingsêmipun, amalajêng kalihan muwun, amargi panggalihipun sampun kisèn kala wau siyang dipun pacokakên kalihan
wontên ingkang mujur, wontên ingkang nantang pèi, sawênèh wontên ingkang anggarap, saupami momonganipun jangkêp gangsal ragi lumayan, Ki Tanujaya amangsuli kalihan anggembol yatranipun, punika kemawon sampun angsal maesa sarakit, saupami jangkêp gangsal momongan harak badhe angsal abru satunggal, sanalika lajêng sami gumujêng gêr-gêran, kangjêng pangeran adipati inggih suka panggalihipun (kala samantên parikanipun tiyang bangwetan sabên ngumpamèkakên barang agêng sarta samukawis ingkang langkung sami dipun paribasakakên, abru), sawêg rame-ramenipun gêgujêngan, wontên utusanipun Kangjêng Pangeran Rôngga Prawiradirja, ingkang jumênêng bupati ing Madiun Kangjêng Ratu Madurêtna, maringakên pisêgah sêkul ulam tuwin panganan kathahipun kalih wêlas jodhang, kangjêng pangeran adipati aturipun nuwun, ingkang
reyal, utusanipun Kangjêng Pangeran Rôngga lajêng nyuwun pamit wangsul, amargi sampun sumêrêp adatipun sabên maringakên pisêgah wangsuling wadhahipun manawi sampun dipun dhahar, kangjêng pangeran adipati taksih andumugèkakên lêlênggahan ngantos jam sadasa dalu sawêg lumêbêt ing dalêm lajêng lênggah dhahar. Ingkang
andhèrèk dhahar namung ingkang garwa kalihan para putra tuwin priyantunipun, sarêng sampun dumugi anggènipun dhahar, bandara radèn ayu dipun dhawuhi ingkang raka, kadhawuhan maringi lorodan dhatêng Bagus Burham sarta Ki Tanujaya, tuwin Manguncitra ugi kadhawuhan maringi piyambak, satuwukipun katêdha saanak bojo, sadaya sampun sami katatakakên, sakantunipun lajêng kalorodakên dhumatêng sadaya para abdi, ingkang tampi paringan saha ingkang tampi lorodan lajêng sami nêdha satuwukipun, sabibaring nêdha lajêng sami ngaso tilêm dhatêng panggenanipun piyambak-piyambak.
sarta Manguncitra, ugi sami andhèrèkakên ngantos sawatawis têbih.
Sawangsulipun saking andhèrèkakên, tiyang tiga lajêng sami anjujug dhatêng pêkên, sarêng sampun dumugi ing pêkên, kados punapa kagèting manahipun Ki Tanujaya, dene dêdaganganipun taksih pating klêdhèr botên sami dipun kukuti, Ki Tanujaya lajêng pitakèn dhatêng Bagus Burham, punapa kala wingi dèrèng dipun kukuti, wangsulanipun kala wingi badhe tumut-tumut angukuti botên sagêd, ngêntosi dhatêngipun Ki Tanujaya
botên dhatêng-dhatêng, saking kakêning manahipun sarta kasêlak ajrih botên wontên rencangipun, amila lajêng katilar mantuk kemawon, Ki Tanujaya ing batos angrumaosi kalêpatanipun, sarêng dipun satitèkakên dêdaganganipun taksih jangkêp botên wontên ingkang cicir, kancanipun sêsadean sami anggêgujêng dhatêng Ki Tanujaya.
Amangsuli tindakipun kangjêng pangeran adipati wau, sarêng sampun dumugi ing nagari Surakarta, lajêng rêrêm wontên ing dalêm pondhokanipun ing dhusun Mêsèn, prênahipun salèr wetan kitha Surakarta, para prayagung bupati môncanagari ingkang asisih wetan, tiga sakawan ugi sampun wontên ingkang rawuh ing pondhokanipun piyambak-piyambak, mila ing dhusun Mêsèn wau katêlah nama ing dhusun Mondhokan, saking kagêm pondhokanipun prayagung bupati môncanagari, sarta namanipun ugi kabêkta saking ingkang kagungan pondhokan piyambak-piyambak, kados ta ing Têpasanan ing Jayèngratan, tuwin ing Jayèngranan sapanunggilanipun, sadèrèngipun kangjêng pangeran adipati sowan malêbêt, asring sowan martuwi dhatêng dalêmipun ingkang rama tuwin ingkang rayi-rayi para bandara kangjêng pangeran, ingkang dados panujuning panggalihipun, ingkang dipun prêlokakên rumiyin piyambak sowan ingkang rama Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata, amargi sariranipun kapundhut putra wiwit timur mila,
ananging kaparêngipun ing panggalih, wêgdal wau ingkang dipun rumayinakênrumiyinakên. badhe tuwi ingkang paman Radèn Tumênggung Sastranagara, kajawi tuwi kawilujêngan, badhe paring pawartos kawontênanipun Bagus Burham.
Tindakipun kangjêng pangeran adipati sarêng dumugi ing Sastranagaran, andadosakên cingaking panggalihipun Radèn Tumênggung Sastranagara, dene tindakipun botên mawi paring dhawuh rumiyin, sasampunipun sami lêlênggahan saha bage-
sarta anglairakên anggèning kagungan karsa badhe paring pitulungan dhatêng Bagus Burham, aturipun Radèn Tumênggung Sastranagara sakalangkung panuwunipun, mugi kasêmbadana ingkang dados pangèsthining panggalih, sarta lajêng gêntos angaturakên lampahanipun Bagus Burham, saking Kangjêng Kyai Imam Bêsari, punapa dene anggènipun sampun utusan Ki Jasana dumugi sapunika dèrèng wontên wasananipun, prayagung sakalihan sami anglairakên pangunguning panggalih, wasana sami dipun pêpuji wilujêng ing lêlampahanipun, sarêng sampun sawatawis dangu, kangjêng pangeran adipati lajêng kondur dhumatêng ing pondhokan, Radèn Tumênggung Sastranagara andhèrèkakên dumugi sajawining regol. Sapêngkêripun kangjêng pangeran adipati, Radèn Tumênggung Sastranagara [Sastrana...]
[...gara] lajêng animbali ingkang putra Mas Ngabèi Rônggawarsita, amargi botên tunggil dalêm kalihan ingkang rama, dalêmipun ingkang rama wontên salêbêting Baluwarti, abên ajêng kalihan dalêm ing Buminatan, griyanipun Mas Ngabèi Rônggawarsita wontên ing kampung Pasarkliwon, sarêng sampun sowan lajêng dipun paringi uninga, punika wau mêntas katamuan Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat ing Kadhiri, pangandikanipun Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham sapunika wontên ing kitha Madiun mondhok ing griyanipun tiyang nama Manguncitra, lajêng ngêndikakakên lêlampahanipun ingkang wayah wiwit kesahipun saking Panaraga ngantos dumuginipun ing kitha Madiun, punapa dene anggènipun badhe dhatêng ing kitha Kadhiri.
Sarêng Mas Ngabèi Rônggawarsita amidhangêt pangandikanipun ingkang rama raosing panggalih kados cinublês ing êri, botên nyana dene lêlampahanipun ingkang putra wontên ing purug tansah kalunta-lunta, ketang katrêsnanipun dhatêng putra, wasana lajêng kumêmbêng akaca-kaca, Radèn Tumênggung Sastranagara tansah angrêrapu sungkawaning panggalihipun ingkang putra Mas Ngabèi Rônggawarsita, kadhawuhan pitados pangrêksanipun ingkang damêl gêsang dhumatêng ingkang putra Bagus Burham, sajatosipun, anggènipun Bagus Burham mawi dipun
Bagus Burham, dèrèng paja-paja nyamèni pangrêksanipun ingkang adamêl gêsang, ewadene kangge ngecani manahipun ingkang putra ing sasagêd-sagêd ingkang rama têmtu angrêrencangi mugi tumuntêna wontên wêwênganing Pangeran dhumatêng ingkang wayah, sagêda têtêp kodratipun ingkang wayah kados ingkang sampun dipun uningani kalayan gaibing Pangeran, namung ragi wontên pangunguning panggalih sawatawis, inggih punika anggènipun utusan Ki Jasana, sampun langkung kalih wulan punika têka dèrèng wontên kabaripun, pangudaraosing panggalih punapa lajêng têrus dhatêng ing kitha Kadhiri, punapa manggih sabab wontên ing margi, manawi têrusa dhumatêng ing Kadhiri, punika nama botên ngèstokakên dhawuhipun, saupami manggih sabab wontên ing margi têka botên wontên kabaripun punapa-punapa, wasana lajêng kumambang dhumatêng ingkang adamêl gêsang.
Wiwit punika Radèn Tumênggung Sastranagara lajêng anglampahi botên nate sare dhumawah? Manawi karaos badhe sare namung mlampah-mlampah kemawon, katawisipun bilih sampun wungu lajêng asêgu-sêgu? Mas Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan anglampahi sampun tilêm kauban wangon, ingkang putra ugi angèstokakên.
Gêntos ingkang kacariyos, Ki Jasana anggènipun kautus dhumateng ing kitha Madiun amadosi Bagus Burham
tiyang dipun pitakèni, ewadene namung angsal wangsulan botên sumêrêp, Ki Jasana ngantos judhêg tuwin kodhêng manahipun, malah wontên kaelokanipun, salêbêtipun Ki Jasana wontên ing Madiun, sabên dintên malêbêt utawi angubêngi pêkên Madiun saha dhumatêng panggenan ingkang sakinten pantês dipun ambah, ananging inggih mêksa botên sagêd pinanggih, ing môngka wêgdal Ki Jasana wontên Madiun wau, Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya, taksih salêbêtipun dados bakul kalithikan, sakalih-kalihipun têka botên sagêd sumêrêp, punika ingkang nama kaelokaning Pangeran, sapunika namung kantun amadosi dhatêng dalêmipun para priyantun tuwin dalêmipun para luhur ambokmanawi saking kapèpètipun lajêng katêksa anglampahi suwita wontên ing ngriku, ananging ingkang makatên wau botên gampil, amargi ing atasing pitakèn dhatêng para priyantun minggahipun dhatêng para
luhur, mawi pandangon ingkang sakalangkung tlêsih sangêt, têmahan dados kapanjang-panjang, tiwas namung badhe angicalakên wêgdal kemawon, mila bab punika supados rêmitipun Ki Jasana lajêng nekat dados tiyang ambarang ura-ura,
ingkang katuju namung dhatêng dalêmipun para priyantun tuwin dhatêng dalêmipun para luhur kemawon, ciptaning manahipun, bokmanawi wontên ing ngriku têmtu lajêng sagêd pinanggih kalayan gampil, ananging tiwas dipun lampahi dados tiyang ambarang ura-ura, ewadene ingggih mêksa botên sagêd pinanggih, sarêng sampun têtela botên wontên wusananipun, pêpuntoning manah namung badhe mantuk dhatêng Surakarta, dipun angkah mangkat benjing enjing wanci bangun enjing, Ki Jasana wontên ing pondhokan tansah mêrêm mêlik botên sagêd tilêm, ingkang dipun gagas badhe kadospundi aturipun, dene tiyang sêpuh kautus ing bandara sampun kalih wulan mantuk ngalênthung, sarêng sampun jam kalih dalu Ki Jasana karaos ngantuk, sanadyan sampun dipun slamur-slamur, mêksa botên kenging dipun sayuti, saking sangêting aripipun, lajêng tilêm wontên salêbêting salamuran, dèrèng sapintêna danguning anggènipun tilêm, Ki Jasana supêna dipun panggihi Kyai Ngabèi Yasadipura, dipun dhawuhi sampun ngantos mantuk rumiyin, anggènipun madosi Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya, sawatawis dintên malih badhe sagêd pinanggih, sarta manawi sampun sagêd pinanggih, Ki Jasana kadhawuhan amituhu punapa sakajêngipun Ki Tanujaya kemawon, Ki Jasana sawêg matur sapunika pamanggènipun wayah jêngandika wontên ing pundi, dèrèng ngantos dipun paringi pangandika Ki Jasana kasêlak lajêng nglilir, tanginipun [tanginipu...]
[...n] kalayan garagapan, sarêng sampun rêrêm manahipun,
Amangsuli Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat ing Kadhiri, nalika dèrèng jumênêng pangeran, asmanipun Radèn Mas Arya Puspadiningrat, santana dalêm riya nginggil putranipun kangjêng gusti pangeran adipati angabèi, putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III ing Surakarta, patutan saking garwa radèn ayu adipati angabèi, sasurutipun ingkang rama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, lajêng kakêrsakakên dados pangeran santana,
ingkang kaping IV abdi dalêm Bupati Kadhiri Radèn Mas Tumênggung Puspakusuma, kakarsakakên dados abdi dalêm bupati lurah kaparak kiwa, ingkang kakarsakakên anggêntosi dados abdi dalêm Bupati Kadhiri, Kangjêng Pangeran Arya Têpasana, kapatêdhan santun nama Kangjêng Pangeran Adipati Arya Cakradiningrat. Sarêng ing kitha Kadhiri kaparingakên ing kangjêng
dados lurahipun para bupati môncanagari ing bangwetan, ewadene sabên tanggal sapisan wulan Sawal, kangjêng pangeran adipati kaprêlokakên sangêt angabêkti ing sampeyan dalêm, saha lajêng angabêkti dhumatêng ingkang rama-rama para kangjêng pangeran ing Surakarta, sarampunging prêlu lajêng kondur dhumatêng ing kitha Kadhiri, makatên salamènipun, dilalah anyarêngi wontên sabab ingkang prêlu, sowanipun dhatêng ing Surakarta wêgdal wau, dèrèng ngantos dumugi tanggal sapisan wulan Sawal, lajêng katungka wontên utusanipun ingkang rayi Radèn Mas Arya Ranèngrat, pêpatih ing kitha Kadhiri, angaturi uninga ingkang raka, bilih ing rêdi Pêgat bawah kitha Tulungagung, wontên kraman arêraton, jêjuluk Prabu Jatikusuma, wadyabalanipun sampun kathah sangêt, sarêng kangjêng pangeran adipati sampun dumugi pamaosing sêratipun, ingkang rayi wau, sanalika lajêng sowan dhumatêng ingkang rama Gusti Panêmbahan Buminata, ingkang garwa saha para putra ingkang sami andhèrèk dhumatêng ing Surakarta, sami kacaosakên titip wontên ing Buminatan sadaya, amargi kangjêng pangeran adipati badhe lajêng kondur dhumatêng ing kitha Kadhiri kalayan lêlancaran, denerdene. prêlunipun sampun dipun aturakên wuninga ingkang rama sadaya, sarta canthèl unjuk manawi wontên pandangu dalêm sampeyan dalêm kasumanggakakên [kasumanggaka...]
[...kên] ingkang rama Gusti Panêmbahan, sasampunipun têlas aturipun lajêng nyuwun pamit bidhalan, tindakipun agêgancangan daya-daya dumugia ing kitha Kadhiri, dene kangsènipun dhatêng Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sampun botên kagalih babar pisan, kajawi kasupèn, ambokmanawi kagalih badhe angrêribêti lampah, sadumuginipun ing kitha Kadhiri lajêng animbali ingkang rayi Radèn Mas Arya Ranèngrat, kadangu punapa kawontênanipun, unjukipun ingkang rayi botên pae kalihan ingkang sampun kaaturakên uninga, ingkang rayi lajêng kadhawuhan anata prajurit ingkang sami badhe kadhawuhan andhèrèk angrabasèng mêngsah, sampun kathah-kathah, nanging kapilihana sampun ngantos wontên ingkang anguciwani, ingkang rayi matur sandika, sarêng pangrakiting para prajurit sampun rampung, sanès dintên kangjêng pangeran adipati lajêng bidhal dhumatêng ing kitha Tulungagung, sarêng sampun rêrêm sawatawis, lajêng sowan ingkang raka Radèn Mas Adipati Arya Jayèngrat bupati ing Srêngat, ingkang raka badhe kadhèrèkakên dhumatêng ing rêdi Pêgat, sarêng sampun dumugi ing kitha Srêngat, botên kacariyosakên kawontênanipun, enggalipun para prayagung têtiga, ing Kadhiri, Tulungagung, tuwin ing Srêngat, saha sawadyabala sadaya, lajêng sami bidhal dhumatêng ing redi Pêgat, sadumuginipun ing ngriku dèrèng ngantos campuh wadya kraman lajêng sami bibar
pun Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya ingkang taksih ngêntosi wontên ing kitha Madiun, rintên dalu ingkang dipun gagas namung anggènipun badhe dhèrèk kangjêng pangeran adipati dhumatêng ing kitha Kadhiri, tumuntên sagêda kalampahan, kiyasipun Ki Tanujaya, botên ngamungakên ing Panaraga kemawon tiyang paguron ingkang sagêd angajar ngaji, kakintên ing kitha Kadhiri kemawon botên kirang, dados ciptaning tiyang kalih wau sampun botên babar pisan manahipun dipun isèni badhe wangsul dhatêng kitha Panaraga, mila sarêng sampun sabibaring bakda Siyam, daganganipun kalithikan sataksih-taksihipun, lajêng kaliyêrakên dhatêng tiyang sanès, prêlunipun samôngsa kangjêng pangeran adipati sampun rawuh ing kitha Madiun, dados sampun botên susah manah bab punika, wasana anggènipun angajêng-ajêng dipun sarantosakên dumugi bakda Sawal mêksa dèrèng rawuh, Ki Tanujaya lajêng ngingsêp-ingsêp pawartos dhatêng pawong mitranipun ingkang griyanipun sacêlaking radinan ingkang asring dipun langkungi bilih kangjêng pangeran adipati sowan dhatêng Surakarta, tuwin kondur saking Surakarta, angsal katrangan bilih kangjêng pangeran adipati sampun wangsul saking nagari Surakarta, malah konduripun kala sadèrèngipun bakda Siyam, [Si...]
[...yam,] rawuhipun ing Madiun mriki sampun sirêp rare, nanging botên mawi kèndêl lajêng têrus kemawon, kados nawung wigatos ingkang sangêt, awit para garwa putra botên wontên ingkang andhèrèkakên kondur, namung para abdi jalêr sami akêkapalan sadaya, antawisipun namung tiyang kalih dasa.
Ki Tanujaya sarêng mirêngakên cariyosing mitranipun ingkang makatên wau, raosing manahipun lajêng judhêg, pangudaraosing batos, punapa nyrantosakên sawatawis dintên malih, punapa lajêng nusul dhatêng ing Kadhiri, kapanggih ing manahipun, badhe nyarantosakên sawatawis dintên malih, bokmanawi ingkang dipun sumêrêpi dening mitranipun wau sanès kangjêng pangeran adipati ing Kadhiri, nanging sarêng dipun sarantosakên ngantos sawatawis dintên botên rawuh manahipun sawêg pitados bilih kangjêng pangeran adipati sampun kondur dhumatêng ing Kadhiri sayêktos,
Manguncitra inggih sampun anyondhongi, enjingipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham lajêng bidhal dhumatêng ing kitha Kadhiri.
Kacariyos ing kitha Panaraga, Kangjêng Kyai Imam Bêsari sarêng ingkang kautus angaturi uninga dhatêng Radèn Tumênggung Sastranagara sampun wangsul, lajêng katingal lêjar panggalihipun,
dene kesahipun Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya sariranipun sampun botên badhe kaparan tutuh, namung sarêng sakesahipun tiyang kalih wau ngantos antawisipun kalih utawi tigang wulan, bilih wontên ingkang sami angraosi lajêng dipun dukani, utawi botên kaparêng dipun raosi,
Kala samantên ing ngarsanipun kangjêng kyai, sabên sawulan sapisan, kadhawahakên ing tanggal kaping 15. Kangjêng Kyai adamêl lêlangên têtingalan ingkang dipun wastani rodat, ingkang kakarsakakên dados rodat wau para murid-murid ingkang kawical prigêl-prigêl sarta ingkang sae wêrnènipun, tuwin ingkang dêdêg pangadêgipun sami, kacariyos rodat makatên warni kalih, dipun wastani rodat Dêmak kalihan rodat Mataram, manawi rodat Dêmak cacahipun nênêm batakipun satunggal, dados tiyang pitu, batakipun angêmban golèk mawi dipun sindhèni lêlagon singir, ingkang nênêm
raga, jogèdipun katata, botên kenging sakajêng-kajêngipun piyambak, sairip kados dene jogèding badhaya, sabên sapada rodat [ro...]
[...dat] nênêm wau majêng satunggal-satunggal, enthanipun kados badhe angêntosi pangêmbanipun batak, nanging botên kasêmbadan, dados narimah sawêrni namung ngliling kalihan angêpêti kemawon, makatên sapiturutipun, ingkang sawau batakipun wontên ngajêng, sarêng rodat nênêm sampun kawaratan anggèning sami badhe angêntosi ngêmban, batakipun lajêng manggèn wontên têngah lêrês, manawi sampun makatên ingkang jogèd lajêng sami linggih sadaya, manawi sampun aso sawatawis, tabuhanipun kalaras kados singiran, rodat pitu lajêng sami mlampah urut kacang, ingkang dados batak dhawah wontên wingking, lampahipun mawi ulah raga, manawi sampun dumugi palinggihan, tabuhan suwuk, lajêng bibar.
Manawi Rodat Mataram cacahipun wolu, batakipun kalih dados sadasa, jogètipun ugi dipun tata, kados botên mawi ngêmban golèk, rodat wolu sami ambêkta sodor, sabên batak satunggal dados botohipun rodat sakawan, pirangipunpêrangipun. têtandhingan rekanipun mawi dipun totohi kados sawêrni tiyang ngabên sawung, ingkang totohan inggih namung batakipun kalih pisan punika, manawi sampun wiwit pêrang batak kalih wau lajêng sami anyawungi rodatipun piyambak-piyambak, ngantos dumugi pêrangipun rodat kawan jodho wau, namung rodat Mataram punika kêdah ngupados batak [ba...]
[...tak] ingkang kêdaling lesan kaduk cucut, ingkang sagêd adamêl rame tuwin ingkang sagêd adamêl gumujêngipun tiyang kathah, nalika Ki Tanujaya dèrèng kesah saking Panaraga, kapiji kangjêng kyai kadhawuhan dados batak Mataram, dipun sisihakên kalihan abdinipun kangjêng kyai nama Kramaleya, tiyang kêkalih wau sami wasisipun dhatêng lêlucon, mila manawi kangjêng kyai pinuju lêlangên rodatan, tiyang ningali kathahipun ngantos ewon, botên ngamungakên tiyang sakiwa têngênipun ing ngriku kemawon ingkang sami aningali, ananging tiyang ingkang griyanipun 3, 4, 5 pal, sami amêrlokakên aningali.
Sakesahipun Ki Tanujaya saking Panaraga, sawêg kaping kalih kangjêng kyai kaparêng lêlangên rodatan, ingkang kawêdalakên namung rodat Dêmak, ingkang dados batak Kramaleya, dene Kramaleya punika saking wasisipun dhatêng ulah raga, sarta cucutipun wêdaling wicara, tur pancên inggih kawical dèrèng kathah umuripun, mila inggih ngantos dados sêkar lathinipun tiyang sa-Panaraga, botên angamungakên tiyang èstri kemawon ingkang sami kasmaran dhatêng Kramaleya, dalah tiyang jalêr ugi kathah ingkang sami kasêngsêm.
Sarêng sampun jam kalih dalu lêlangên sampun kèndêl, ingkang sami aningali lajêng bibaran, kangjêng kyai tumuntên lumêbêt ing
dalêm amapan sare, sadaya ugi lajêng amapan tilêm dhatêng panggenanipun piyambak-piyambak, pandhapinipun kangjêng kyai lajêng
wulan malih ing kitha Panaraga badhe kadhatêngan pacêklik agêng, rare-rare tuwin tiyang alit kathah ingkang sami kalirên, jalaran saking botên wontên ingkang dipun têdha, amargi sabin-sabin sami botên kamêdalan, dene jalaranipun kabêkta saking sumuking manahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, anggèning rintên dalu tansah angandhut prihatos, amila Kangjêng Kyai Imam Bêsari kadhawuhan amadosi dhatêng tiyang kêkalih wau, samôngsa sampun kapanggih lajêng katimbalan mantuk dhumatêng ing Panaraga, dene pamanggènipun, namung wontên sakiwa têngênipun kitha Madiun kemawon, mangkatênmakatên. malih Bagus Burham punika sawatawis taun malih badhe dados tiyang linangkung, sapunika sawêg dipun angge lêlampahan, sarêng sampun têlas pangandikanipun tiyang sêpuh wau wontênipun ing supênan kangjêng kyai uninga Bagus Burham linggih samadyaning surambi sami dipun adhêp dening tiyang kathah, dalah para mutangalim sami katingal ngadhêp Bagus Burham sadaya, kangjêng kyai lajêng wungu, supênanipun taksih èngêt awêwentehan [a...]
[...wêwentehan] botên wontên ingkang kasupèn, mila sakalangkung andadosakên pangunguning panggalihipun kangjêng kyai, sarta sanalika kangjêng kyai lajêng kèngêtan dhatêng tiyang kalih wau, saparipolahipun tansah katingal wontên ing paningal, saupami panggalihipun botên pakèwêd dhatêng kiwa têngênipun, sagêd ugi kangjêng kyai tindak ngupadosi piyambak.
Sarêng sampun bang-bang wetan kangjêng kyai lajêng mêdal dhatêng pandhapi amlampah-mlampah, sadangunipun amlampah-mlampah ingkang dipun galih namung supênanipun ingkang sakalangkung elok wau, sarêng sampun wancinipun sêmbahyang Subuh, kangjêng kyai lajêng tindak dhumatêng masjid lajêng katungka dhatêngipun para pinisêpuh tuwin para murid-murid ingkang sami badhe sêmbahyang, sabakdaning sêmbahyang kangjêng kyai lajêng lênggah wontên ing surambi, kaadhêp para pinisêpuh tuwin para murid-murid sadaya, sambènipun sami maos Kuran, swaranipun
kawontênanipun ingkang sami ningali rodat kala wau dalu katingal botên patos kathah kados sabênipun, wasana kangjêng kyai lajêng utusan rare kadhawuhan nimbali dhatêng Kramaleya, pangintênipun ingkang sami ngadhêp, Kramaleya badhe kadangu kawontênanipun bab kala wau dalu, sarêng
Kramaleya sampun sowan, lajêng kadhawuhan majêng, sadaya ingkang ngadhêp lajêng kèndêl botên wontên ingkang wani nyêbawa, sarêng Kramaleya sampun majêng, lajêng dipun dhawuhi, enjing punika kautus dhatêng ing kitha Madiun, amadosi Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, bilih sampun pinanggih kadhawuhan andhawuhakên, dipun timbali kangjêng kyai kadhawuhan wangsul dhumatêng ing pondhok Gêbang Tinatar, dene sakathahing kalêpatanipun ingkang sampun dipun lampahi, sami kaparingan pangapuntên, Kramaleya botên kalilan mantuk manawi dèrèng pinanggih kalihan Ki Tanujaya, Kramaleya kaparingan pasangon kathahipun sakawan reyal, saking sakalangkung bingahing manahipun, anggènipun nampèni yatra kawan reyal ngantos mawut pating salêbar dhatêng pundi-pundi, labêtipun botên nate nyêpêng yatra ngantos sakawan reyal kathahipun, anggèning mêndhêti yatra tanganipun ngantos andharêdhêg, lajêng sami dipun gêgujêng dening para kamisêpuh ingkang sami ngadhêp, Kramaleya lajêng nyuwun pamit, munduripun kalihan wiraga angatingalakên kabingahanipun, ingkang sumêrêp saya gumujêng ambata rêbah, rare-rare sami pating cêkikik jawil-jinawil kalihan para kancanipun, angatingalakên bingahing manahipun anggèning badhe pinanggih malih kalihan Bagus Burham, namung para pinisêpuh sami dèrèng andungkap dhatêng kaparêngipun kangjêng kyai, manawi sami angèngêti dukanipun kangjêng kyai kala
samantên, kados salamènipun sampun botên sagêd lilih, dèrèng sapintêna dangunipun, têka sapunika sampun utusan amadosi, anggèning dhawuh sawêrni kados amadosi sadhèrèk ingkang sampun lami botên panggih-pinanggih, punika ingkang andadosakên pangunguning manahipn para pinisêpuh sadaya wau, nanging sajatosipun sadaya kemawon inggih sami bingah, dene badhe sagêd pinanggih malih kalihan Ki Tanujaya, amargi Ki Tanujaya wau pancèn tiyang sae manahipun, sarta lêgan lilan dhatêng barang darbèkipun.
Saunduripun Kramaleya saking ngarsanipun kangjêng kyai, para pinisêpuh lajêng sami kadhawuhan ngaji malih, kangjêng kyai namung lênggah sêsèndhèn kalihan
saking ngarsanipun kangjêng kyai, botên mawi mampir dhatêng griyanipun rumiyin, lajêng têrus mangkat saking mêsjid kemawon, namung nalika mangkatipun, atilar wêling dhatêng kamisêpuh tuwin dhatêng kancanipun, samôngsa semahipun amadosi dipun sanjangana bilih sawêg kautus kangjêng kyai dhatêng Madiun, mantukipun dèrèng sagêd anêmtokakên enggal dangunipun, sasampunipun
mitranipun Ki Tanujaya. Botên kacariyosakên wontênipun ing margi, sarêng sampun dumugi padhusunan sacêlaking kitha Madiun, lajêng wiwit angangin-angin dhatêng tiyang langkung bokmanawi wontên ingkang sampun sumêrêp utawi sarawungan tiyang nama Ki Tanujaya, ambêkta anak jalêr taksih jaka alit, manawi wontên ingkang sampun sumêrêp, pamanggènipun wontên pundi, sadaya ingkang dipun pitakèni sami amangsuli dèrèng nate sumêrêp, utawi botên sumêrêp, Kramaleya lajêng andumugèkakên lampahipun, sarêng sampun andungkap dumugi sacêlaking kitha, kados namung kirang lampahan saonjotan, sumêrêp sêndhang toyanipun bêning anyarong, sami dipun angge adus dening tiyang kathah, ciptaning manahipun kapengin badhe adus sakêdhap, supados sêgêr awakipun, ananging pakèwêd dene ingkang sami adus wau namung tiyang èstri sadaya, amila lajêng katêksa angêntosi sarampungipun, sarêng ingkang sami adus wau sampun sami mêntas, Kramaleya lajêng anyêlak dhatêng sêndhang, sawêg badhe cucul lajêng kanggêg, dening manahipun lajêng mangu-mangu botên kantênan ingkang dipun raosakên, wasana lajêng botên saèstu adus, nanging namung sukunipun kemawon kalih pisan sami dipun êkum ing toya kangge jampi sayah alinggih sela cêmêng, awakipun kasèndhèkakên ing uwit gayam, pangêkuming sukunipun saya [sa...]
[...ya] dangu saya karaos nikmat punapadene kasilir ing samirana, maripatipun ambaliyut kados dipun sirêpi, dangu-dangu lajêng lês tilêm kapati, saking sakecanipun anggèning tilêm, ngantos botên kagèt ramening rare ingkang sami adus cêciblon, sarêng sampun asar andhap, kados rumaos dipun gugah dening tiyang sêpuh sampun akaki-kaki, dipun pituturi sampun asalah wèngwèng eca-eca tilêm kemawon, kadhawuhan andumugèkakên lampahipun, sarta kadhawuhan anjujug sangandhaping waringin agêng sacêlaking alun-alun, punika mangke badhe kapanggih kalihan tiyang nama Ki Jasana, ugi tunggil kajêng sami amadosi dhumatêng Ki Tanujaya, sawêg dumugi samantên Kramaleya lajêng nglilir, aningali ing sêndhang saya kathah ingkang sami adus, Kramaleya satêngah ragi lingsêm manahipun, sarta botên angrumaosi bilih punika wau tilêm ngantos kapati, ananging lajêng dipun salamur amêndhêt toya wulu, sarta lajêng sêmbahyang wontên ing sela ngriku kemawon, sabakdaning sêmbahyang têrus mangkat dhatêng salêbêting kitha, ingkang kacipta tumuntêna dumugi ing alun-alun, lampahipun ngutu botên mawi mandhêg tumolèh, saking kuwatos ambok bilih lajêng dipun tilar kesah dening tiyang sêpuh ingkang kawasita salêbêting tilêm punika wau, sarêng lampahipun sampun dumugi ing alun-alun, manahipun Kramaleya têka mawi tarataban [tara...]
[...taban] kados manahing tiyang ingkang sampun kangsèn dhatêng bedhanganipun, sarêng saking katêbihan sampun katingal bilih sangandhaping waringin wontên sayêktos tiyang sêpuh linggih wontên ing ngriku, cês raosing manahipun ayêm kados dene sumêrêp bedhanganipun ingkang sawêg dipun upadosi, Kramaleya sampun dumugi têmtu punika ingkang nama Ki Jasana, amila lajêng dipun purugi kalihan angawasakên dhatêng sêsipatanipun Ki Jasana, sarêng sampun tamat lajêng dipun cêlaki sêngadi pados latu kangge udut, Ki Jasana angewahi linggihipun kalihan gita amêndhêtakên thithikanipun, lajêng dipun ulungakên kalihan taklim, Kramaleya anggènipun
namanipun sarta ingkang dipun griyani, Ki Jasana amangsuli kalayan têmbung manis, prasaja tiyang saking nagari Surakarta, abdinipun Radèn Tumênggung Sastranagara, prayagung bupati kadipatèn anom, dumuginipun ing kitha Madiun kautus amadosi ingkang wayah nama Bagus Burham kabêkta dening pamomongipun nama Ki Tanujaya, mula bukanipun sampun kacariyosakên sadaya, ngantos dumuginipun Ki Jasana kapanggih kalihan Kramaleya punika, Ki Jasana lajêng gêntos pitakèn dhatêng Kramaleya, namanipun sarta ingkang dipun griyani, Kramaleya ugi lajêng amrasajakakên [amrasajakakê...]
[...n] namanipun abdinipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari ing pondhok Gêbang Tinatar kitha Panaraga, dene prêlunipun ugi
saking Panaraga, ngantos dumugi kadhawuhan amadosi punika, sarta lajêng anyariyosakên nalika piyambakipun katilêman wontên ing sêndhang, supêna dipun gugah dening priyantun sêpuh sampun akaki-kaki ngantos sagêd kapanggih sayêktos dhatêng Ki Jasana, amila Kramaleya sarta Ki Jasana sami anglairakên gumuning manahipun dhatêng kaelokan ingkang sawêg sami dipun awaki dening tiyang kalih wau, dèrèng ngantos dumugi anggèning sami rêrêmbagan, lajêng kabujêng ing wanci sêraping surya, Kramaleya lajêng dipun ajak dhatêng pondhokanipun Ki Jasana, sadumugining griya lajêng andumugèkakên panggusthining manah sapikangsalipun, ingkang prayogi sami dipun lampahi, wasana dèrèng ngantos dumugi ing griya kabujêng ing wanci mahrib, tiyang kalih lajêng sami mampir
jathilan, Ki Jasana punapa sagêd anglampahi, pangraosipun Kramaleya sarèhning sampun wontên ing têba, manawi manahipun kaisènan ing isin, ingkang badhe dipun isini sintên, tuwin ingkang badhe angisin-isin sintên, amargi tiyang ing ngriki dèrèng wontên ingkang sami sumêrêp dhatêng piyambakipun tiyang kalih wau, manawi sagêd kalampahan bilih Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham taksih sami wontên ing Madiun, tiyang kalih botên susah angawasakên kiwa têngên manawi anggèning ambarang jathilan nuju dipun tanggap utawi nuju bèbèr, sampun têmtu Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami aningali, jalaran tiyang kalih wau pancèn ewoningewoning tiyang ingkang. rêmên dhatêng têtingalan, wangsulanipun Ki Jasana, sagêd, nanging kêdah sarana mawi topèng, prêlunipun kangge
pamanggihipun Ki Jasana ingkang makatên wau Kramaleya sangêt anggènipun condhong, sarêng sampun matêng rêmbagipun, Ki Jasana lajêng mêndhêt
sapirantosipun, tirahanipun katumbasakên kêndhang alit kalihan gugur, gugur punika swaranipun kados salomprèt, pirantos tabuhanipun tiyang ambarang jathilan, sarêng sampun pêpak lajêng wangsul dhatêng pondhokan malih, tiyang kalih lajêng sami dandan, sarêng sampun rampung lajêng sami pangkat, nalika sawêg jumangkah ing lawang tiyang kalih sami sakalangkung panalangsaning manahipun dhatêng ingkang adamêl gêsang, dene sami angurbanakên awakipun dados badhut ambarang jathilan, Kramaleya angangge pênthul akalung kêndhang, Ki Jasana angangge têmbêm anyangking gugur, urut mêrgi kêndhangipun tansah tinabuh
dhasar cucut parigêl dhatêng samukawis, Ki Jasana sagêd dhatêng sêsêndhon, amila pambarangipun jathilan katingal laris sangêt, kathah para priyantun tuwin para sudagar-sudagar ingkang
saking larisipun tiyang kalih wau ngantos botên kobêr nginang utawi udut, paribasan dèrèng [dè...]
[...rèng] bibar sampun dipun êntosi ingkang badhe nanggap gêntos, saking kondhangipun ngantos dados sêkar lathinipun tiyang Madiun sandhung jêkluk jathilan Kramaleya, sênggakane Ki Jasana, makatên wau botên ngamungakên tiyang alit kemawon ingkang sami ngucapakên, dalah para priyantun ugi sami anirokakên lêlagoning jathilanipun Kramaleya, sanadyan kondhangipun sampun angêbaki ing kitha Madiun, larisipun angungukuli bakul ingkang pados setan, ewadene tiyang kalih wau manahipun botên korup dhatêng kathahipun yatra angsal-angsalanipun anggèning ambarang, ananging salêbêting manah botên kasupèn panyuwunipun dhatêng ingkang adamêl gêsang, mugi tumuntên sagêda kapanggih kalihan Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham,
kaplantrang sabên sontên tiyang kalih wau sami mantuk dhatêng pondhokan, manawi ngantos kaplantrang lajêng sami sipêng, tilêm wontên ing purug, ananging namung tiga sakawan dintên lajêng wangsul dhatêng pondhokan malih.
Gêntos ingkang kacariyos, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham anggèning sami badhe sowan dhatêng Kêdhiri, sarêng sampun angambah margi salêbêting wana, tiyang kalih wau lajêng sami bingung botên sumêrêp ing lèr kidul, dangunipun ngantos
dèrèng nate botên nêdha ngantos samantên dintên lamènipun, mila ngantos nangis sarta sêsambat, sukunipun sayah sangêt, padharanipun karaos luwe, maripatipun arip sangêt, gulunipun salit raosipun ngorong, badanipun gumêtêr, kringêtipun gumrobyos kados tiyang adus, sarêng makatên lajêng dhawah brêg kasambêt, sarêng Ki Tanujaya sumêrêp bilih momonganipun kados makatên, raosing manahipun pating saluwir kados dipun juwing-juwing, mila lajêng amêsu budi angêningakên cipta, sadhakêp suku tunggal nutupi babahan nawahawa. sanga, nyênyuwun dhatêng ingkang adamêl gêsang, mugi paringa pitulung dhumatêng kawulanipun ingkang sawêg kasangsaya, labanipun tiyang mantêp dhatêng ing tekad, sanalika andhatêngakên gara-gara angin agêng agêgêrotan, kêkajêngan kathah ingkang sêmpal, ingkang rêbah tuwin ingkang rungkat, sasirêping angin lajêng katingal wontên teja anggamêng wontên sanginggiling Bagus Burham, saicaling teja wontên pitulunging Pangeran, Ki Tanujaya dipun panggihi priyantun sêpuh mangagêm sarwa wulung, awêwarah
dhatêng Ki Tanujaya, manawi ing wêgdal punika Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sami dèrèng kalamangsanipun dhatêng kitha Kadhiri, sami kadhawuhan wangsul malih dhatêng ing kitha Panaraga kemawon, aturipun Ki Tanujaya, sarèhning kesahipun saking Panaraga punika amargi dipun tundhung dening Kangjêng Kyai Imam Bêsari, dados saupami wangsul malih dhatêng Panaraga, Ki Tanujaya sakalangkung lingsêmipun, ingkang mangagêm sarwa wulung lajêng angandika malih, sapunika Kangjêng Kyai Imam Bêsari, dukanipun dhatêng Ki Tanujaya sampun lilih sayêktos, malah sampun lajêng kaparêng utusan amadosi, dene ingkang kautus abdinipun nama Kramaleya, makatên ugi Radèn Tumênggung Sastranagara, ugi utusan amadosi, ingkang kautus abdinipun nama Ki Jasana, sapunika Ki Jasana tuwin Kramaleya, sampun kêmpal dados satunggal, manggèn wontên ing kitha Madiun, mila Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami kadhawuhan wangsul dhatêng ing kitha Madiun kemawon rumiyin, wontên ing ngriku marginipun sagêd kapanggih Ki Jasana kalihan Kramaleya, ingkang sakalih-kalihipun sami botên kanyanan, Ki Tanujaya lajêng matur, punika wau Bagus Burham mêntas botên èngêt, jalaran saking luwe sayah arip labêt saking sampun tigang dintên tigang dalu botên nênêdha botên ngombe tuwin botên tilêm, jalaran Ki Tanujaya wontên ing wana ngriki bingung botên sumêrêp [su...]
mêlèk, tiyang kalih ngantos sami anjumbul sarta sakalangkung pangunguning manahipun, dene Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sampun ngadêg wontên palataranipun tiyang gadhah damêl, tuwin mawi dipun urmati ungêling gôngsa gêndhing Kêbogiro angangkang, sarta lajêng dipun papagakên akalihan ingkang gadhah damêl, sasampunipun sami linggih satata tiyang kalih sami dipun kanthi kalêbêtakên ing pandhapa, sasampunipun sami linggih satata tumuntên dipun wêdali pisêgahipun ingkang
kabuwuhakên dhatêng ingkang gadhah damêl, ingkang gadhah damêl katingal sakalangkung bingahing manahipun, dene kadhatêngan tamu balaba, môngka caranipun tiyang padhusunan punika, botên wontên sumbangan ngantos srupiyah, mila panganggêpipun ingkang gadhah damêl, dhatêng tamu kalih wau anggèning
angaosi prasasat dhatêng Bupati ingkang ambawahakên.
Adatipun tiyang gadhah damêl ing ngriku punika, manawi pisêgah wau sampun dipun têdha, tirahanipun lajêng kalêbêtakên ing kroso kangge angsal-angsal, nanging sarêng dhatêng Ki Tanujaya botên makatên, sasampunipun pisêgah wau katêdha, ingkang badhe kangge angsal-angsal kadamêlakên piyambak, sêkul ulam sakroso agêng, mawi ingkung wêtah satunggal, pangananipun sakroso agêng, sarêng Ki Tanujaya sampun rampung prêlunipun, lajêng sami pamitan wangsul dhatêng ingkang gadhah damêl, ingkang gadhah damêl
Bagus Burham, lajêng sami andumugèkakên lampahipun, angsal-angsalipun anggèning nyumbang, ingkang bêkta Ki Tanujaya, tangan têngên nyêpêng angsal-angsal, tangan kiwa nyangking sanguning pangangge, ingkang gadhah griya lajêng wangsul dhumatêng ing pandhapa, sapêngkêripun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham wau, tumuntên katungka dhatêngipun para sanak sadhèrèkipun ingkang gadhah griya, inggih ugi sami badhe buwuh, saking kathahipun, ngantos ungêling Kalaganjur angangkang tanpa kèndêl, samargi-margi Ki Tanujaya botên pêgat kapapagan para tiyang ingkang èmpêripun inggih sami badhe buwuh mariku, jalêr èstri
sami adhapyak-dhapyak, kawistara sami sênêng-sênêng manahipun.
Botên dangu lampahipun anglangkungi bulak malih, ingkang têbihipun kintên-kintên lampahan kalih onjotan, bulak wau kados dèrèng dangu dadosipun ing pasabinan, tuwin patêgilan, bokmanawi ing ngajêng saking bikakan wana, katitik saking tunggakaning kajêng-kajêng kathah ingkang sami dèrèng dipun dhangkèli, margi-marginipun sami dèrèng dipun tanêmi eyub-eyub, amargi wêgdal wau sampun tumapaking môngsa katiga, bêntèripun ngandhap nginggil sami sumêlètipun, tiyang kalih tansah akicat-kicat.
Ki Tanujaya ragi karepotan pambêktanipun sanguning panganggèn akalihan sêkul ulam wau, sanajan sanguning panganggèn sakêdhap-sakêdhap dipun gêntosi dening Bagus Burham, ewadene Ki Tanujaya inggih taksih ambêntoyong pambêktanipun sêkul ulam, amargi saking kathahipun, sarêng dumugi satêngahing bulak, kapêthuk rare-rare sami badhe angupados kajêng rèncèk dhatêng wana, dados sêkul ulamipun punika wau lajêng kasukakakên dhatêng rare-rare sadaya wau, saupami kabêkta dhatêng nagari kamanah sakêdhik prêlunipun, dene ingkang dipun sukani sami sakalangkung bingah ing manahipun.
Antawisipun jam tiga siyang, utawi Asar inggil, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sampun dumugi salêbêting kitha [ki...]
[...tha] Madiun, sarèhning bêntèripun dèrèng sirêp, tiyang kalih lajêng kèndêl wontên sangandhaping kajêng jaran, ingkang ing wêgdal wau nuju kathah godhongipun, ngiras pados pikiran ingkang badhe dipun jujug, sarta tansah botên mêndha trênyuhing manahipun, mila tiyang kalih wau, sabên angèngêti lêlampahanipun ingkang sawêg sinandhang lajêng sami akaca-kaca.
Kacariyos ingkang sawêg anamur lampah, pambarangipun jathilan Kramaleya kalihan Ki Jasana, wiwit enjing ngantos dumugi asar inggil totênbotên. patosa kathah ingkang nanggap, môngka sabênipun laris sangêt, saking kathahipun ingkang sami nanggap, paribasan ngantos botên kobêr nginang, nanging ingkang makatên wau, malah sami andadosakên bingahing manahipun, dene sagêd mungkul anggèning ngulat-ulatakên dhatêng ingkang dipun upadosi, sarta tujuning manahipun sami têbih dhatêng pamrih bêbarangan, wontênipun sami dipun lampahi sami ambarang jathilan wau, saking awratipun kautus ing bêndara, botên ketang dipun lampahi wirang isin anggêripun sagêd pinanggih kalihan ingkang dipun upadosi.
Kalêrêsan wêgdal wau ing radinan agêng botên wontên tiyang langkung satunggal-tunggala mila kêtipungipun Kramaleya ingkang kakalungakên ing gulu, saha guguripun Ki Jasana, lajêng sami kadadosakên satunggal, namung dipun cangking kemawon, têmbêm [tê...]
[...mbêm] pênthulipun ingkang anutupi rai, sami dipun panjulukakên manginggil, urut mêrgi sinambi ginêman kados pundi wusananipun ingkang dipun lampahi, manawi sabên dintên namung tansah kados makatên kemawon, dangu-dangu badhê tuman dados tiyang ambêbarang.
Tiyang kalih wau sadangunipun ginêman ragi katungkul botên ningali kiwa têngên, lampahipun kaplantrang anglangkungi radinan ingkang dipun angge kèndêl tiyang kalih wau, nanging Kramaleya tuwin Ki Jasana sami botên angrêmpêlu bilih ingkang sami dipun upadosi sawêg angaub wontên ngriku, Bagus Burham botên pangling dhatêng Kramaleya, ingkang ing wêgdal wau
wêrninipun Bagus Burham kêra sangêt paraeanipun katingal gêsêng kados wujudipun tiyang angandhut susah, sakalangkung wêlasing manahipun, môngka nalika taksih wontên ing nagari
Surakarta, sanadyan rintên dalu botên pisah kalihan Ki Tanujaya, badanipun lêma kulitanipun jêne, labêt saking dipun ugung ingkang êmbah, sabên dintên lumintu dipun paringi samukawis ingkang andadosakên kabingahanipun, dene sapunika ngantos anglampahi kasakit-sakit ingkang ngantos adamêl trênyuhing manah, mila Ki Jasana ngantos kawêdal wicantênipun anyênyuwun dhatêng ingkang adamêl gêsang. Mugi Gusti Allah ambêrkahana dhumatêng putu kula Bagus Burham, ing têmbe dadosa
Sasampunipun sami rêrêm manahipun, lajêng sami anyariyosakên lêlampahanipun piyambak-piyambak, tiyang sakawan sami pangunguning manahipun, sarêng sampun dumugi anggèning nyariyosakên lêlampahanipun piyambak-piyambak, lajêng dipun ajak dhatêng pondhokanipun Ki Jasana, Kramaleya tuwin Ki Jasana lajêng sami angrasuk panganggèn kados panganggenipun tiyang
kêkesahan, pênthul têmbêm sapirantosipun, katilar wontên ing ngriku kemawon, sadaya lajêng pangkat, sadumuginipun pondhokan, Kramaleya lajêng anêbahi ambèn, ingkang gadhah griya tumut ribut angêdal-êdalakên bantalipun ingkang katata wontên ing patanèn, Ki Jasana angindêl toya kasambi kalihan olah-olah, Kramaleya lajêng dhatêng warung têtumbas kabêtahanipun tiyang gêgriya, sarêng sampun dhatêng, tumbasanipun kapasrahakên dhumatêng Ki Jasana, kapurih ngolah, semahipun ingkang gadhah griya ugi angrencangi anggènipun olah-olah Ki Jasana, sarêng sadaya sampun matêng, lajêng katêdha tiyang gangsal kalêbêt ingkang gadhah griya, salêbêtipun sami nêdha, Kramaleya anyariyosakên anggènipun amadosi tiyang kalih wau, sanadyan cariyosipun botên dipun têmaha adamêl lêlucon, ananging sarèhne labanipun tiyang dhusun, ingkang sami mirêng ngantos botên kobêr nêdha, pijêr anggêgujêng dhatêng Kramaleya kemawon, dalah ingkang gadhah griya ingkang
kapurih nêdha saanak semahipun ingkang gadhah griya, tiyang gangsal lajêng sami ngaso tilêman, saking sampun sami katandhêgan sayah saha arip, botên dangu sadaya lajêng tilêm [tilê...]
[...m] kapati, namung ingkang gadhah griya piyambak ingkang dèrèng tilêm, malah ngantos sadalu muput namung ajêgrêg linggih kemawon.
Sarêng wanci bangun enjing, tiyang sakawan sampun sami tangi, sarta sapintên bingahing manahipun, dene satanginipun tilêm wedangipun sampun dipun rukti ingkang gadhah griya, tirahaning pangananipun ugi kacawisakên malih, mila Kramaleya tansah angalêmbana dhatêng ingkang gadhah griya wau, sadèrèngipun sami angombe wedang, tiyang sakawan sami sêsuci dhumatêng ing lèpèn, sarampunging sêsuci lajêng wangsul malih, sadaya lajêng kêpung wontên ing ambèn sami wedangan, kasambi angrêmbag sakecanipun anggèning badhe wangsul dhumatêng ing Panaraga. Rêmbagipun Kramaleya sarèhning prêlunipun sampun kacêpêng, badhe ngêntosi punapa malih, mila prayogi mangkat enjing punika kemawon, mangke sontên sagêda dumugi kitha Panaraga, sanajan ragi kadaloskadalon. sawatawis, sarèhning môngsa padhang bulan, malah sakeca lampahipun, tiyang tiga sampun sami anyondhongi, sarampungipun anggèning dandan, lajêng pamitan ingkang gadhah griya sarta ingkang gadhah griya dipun tilari pituwas sawatawis supados dados bingahing manahipun. Tiyang sakawan lajêng sami mangkat. Ingkang gadhah griya angêtêrakên ngantos sawatawis têbih saking griyanipun.
Botên kacariyosakên wontênipun ing margi, sarêng wanci bakda ngisa tiyang sakawan sampun dumugi ing kitha Panaraga, Ki Tanujaya, Bagus Burham, tuwin Ki Jasana, lajêng sami anjujug ing pondhokan, namung Kramaleya ingkang anjujug ing griyanipun piyambak, sarêng sampun aso lajêng lapur dhumatêng kangjêng kyai, anggènipun mêntas kautus, sarampunging prêlunipun, lajêng kadhawuhan tumut anjagongi dhumatêng ing pondhokan, benjing enjing tiyang tiga kadhawuhan nyowanakên kangjêng kyai, Kramaleya matur sandika lajêng mêdal.
Kangjêng Kyai Imam Bêsari dhawuh dhumatêng ingkang garwa, Bagus Burham sakancanipun ingkang sawêg dhatêng wau, kadhawuhan maringi sêkul ulam ingkang eca-eca, sarta wedang panganan sapirantosipun, ingkang garwa angèstokakên, Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana sami dipun paringi gantèn, andadosakên kabingahanipun ingkang sami dipun paringi.
Nalika sawêg dhatêngipun Bagus Burham sarowangipun, wêgdal samantên ing
palinggihanipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, pating tèmplèk kados anak putunipun piyambak, kalêrêsan ing wêgdal wau sadaya dèrèng wontên ingkang sami nêdha, mila lajêng sami dipun [di...]
[...pun] ajak nêdha sêsarêngan, ingkang pancèn gadhah cawisan lajêng angêdalakên cawisanipun piyambak-piyambak, ingkang sami botên gadhah cawisan lajêng kapurih nêdha sawontênipun paringipun kangjêng kyai wau, sadaya sami pating kêcapah sampun botên wontên èwêd pakèwêdipun, Ki Jasana sakalangkung pangunguning manahipun, dene rare samantên kathahipun têka sami lulut sadaya dhatêng Ki Tanujaya, sabibaring nêdha, sarta sasampunipun nyingkir-nyingkirakên wadhahipun wau, lajêng wangsul sami pating tèmplèk dhatêng Ki Tanujaya malih, Ki Tanujaya lajêng anyariosakên lêlampahanipun sakesahipun saking Panaraga, ingkang sami dipun cariyosi kathah ingkang sami ambrêbês mili, ngantos sadalu muput botên wontên ingkang sami karaos ngantuk, sarêng sampun bangun enjing sadaya lajêng sêmbahyang dhatêng masjid, dèrèng sapintêna dangunipun anggèning sami sêmbahyang, lajêng katungka rawuhipun kangjêng kyai.
Sabakdaning sêmbahyang, lajêng sami wiwit ngaji dhumatêng ing surambi, pangajinipun Bagus Burham saya kantun kalihan kancanipun, môngka nalika dèrèng kesah saking Panaraga, pangajinipun sampun ragi mèmpêr, pancèn kenging dipun ajêng-ajêng tumuntên sagêd, sapunika malah glogab-glagêb, kados tiyang kabalabak ing toya, ewadene saking ajrihipun, ngantos sabakdanipun ngaji botên ngadêg-ngadêg, ngantos badhe toyan kemawon [ke...]
[...mawon] dipun ampêt.
Sarêng sampun sami kèndêl anggènipun ngaji, Ki Tanujaya kuwintuwin. Ki Jasana, sami dipun bagèkakên kalihan kangjêng kyai, aturipun, angsal pangèstunipun kangjêng kyai sami ginanjar wilujêng, Kangjêng Kyai Imam Bêsari lajêng andangu malih kalihan gumujêng, sakesahipun Ki Tanujaya saking Panaraga, punika ingkang dipun jujug sintên, sarta salêbêtipun kêkesahan, kadospundi kawontênanipun Bagus Burham, Ki Tanujaya lajêng angaturakên lêlampahanipun sadaya, wiwit lolos saking Panaraga ngantos dumugi wangsulipun punika, botên wontên ingkang kalangkungan, kangjêng kyai sarêng mirêngakên aturipun Ki Tanujaya wau, raosing panggalihipun trênyuh sangêt, sarta katingal wêlasipun dhatêng Bagus Burham, pangudaraosing panggalih: amêmuji mugi-mugi wontêna pitulunging Pangeran aparing kanugrahan dhumatêng Bagus Burham, kadosdene wêcanipun para linangkung ingkang sampun dipun mirêngakên, anamung ing lair sakalangkung pamêthèsipun dhatêng ing pangajaran.
wiwit mangkat saking nagari Surakarta ngantos dumugi ngadhêp wontên ngarsanipun kangjêng kyai punika, rèntès botên wontên ingkang kalangkungan [kalangkung...]
[...an] satunggal-tunggala, satêlasing aturipun Ki Jasana wau sadaya, botên ngamungakên kangjêng kyai kemawon ingkang kawêdal anggarapi dhatêng Kramaleya, sadaya pinisêpuh ugi sami tumut anggarapi, mila ing wêgdal wau ingkang wontên salêbêting masjid sami gêr-gêran anggêgujêng dhatêng Kramaleya, langkung malih sarêng Kramaleya takèn dhatêng Bagus Burham, benjing punapa anggènipun kesah malih kantênanipun anggèning tata-tata badhe amadosi, wicantênipun makatên wau tiyang samêsjid sami gumujêng sadaya.
Sakèndêlipun gêgujêngan, kangjêng kyai dhawuh dhumatêng Ki Tanujaya, sapunika dosanipun dipun paringi pangapuntên, namung ing wingking kemawon dipun èngêt-èngêta, sampun ngantos gadhah patrap kados ingkang sampun-sampun, aturipun Ki Tanujaya sêndika sumêdya angèstokakên.
Sasampunipun kangjêng kyai anyêrêp-nyêrêpakên dhatêng Ki Tanujaya, lajêng dhawuh dhumatêng Ki Jasana, sarèhning sapunika Bagus Burham sampun pinanggih, sarta sampun wangsul dhumatêng ing Panaraga malih, Ki Jasana samôngsa sampun ngaso sawatawis dintên lajêng kalilan wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta, punapa kawontênanipun kadhawuhan lapur Radèn Tumênggung Sastranagara, Ki Jasana matur sêndika, ing wêgdal wau lajêng sami kadhawuhan bibaran.
Sarêng sampun rêrêm sawatawis dintên, Ki Jasana nyuwun pamit [pa...]
[...mit] wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta, Kangjêng Kyai Imam Bêsari anglilani, sarta dipun bêktani kintunan warni-warni wêdalan ing kitha Panaraga, kadhawuhan ngaturakên dhumatêng Radèn Tumênggung Sastranagara, mawi dipun bêktani rencang tiyang kalih, sasampunipun winêling-wêling, Ki Jasana lajêng mangkat.
Botên kacariyosakên enggal lamènipun sarta kawontênanipun wontên ing margi, dumugi ing nagari Surakarta, sampun wanci sontên, kalêrêsan ing wêgdal wau Radèn Tumênggung Sastranagara sawêg lênggahan wontên ing pandhapa, kalihan ingkang putra Mas Ngabèi Rônggawarsita, sawêg sami angudaraos bab kesahipun Bagus Burham, dèrèng ngantos dumugidangu. kasaru dhatêngipun Ki Jasana, ingkang sawêg lêlênggahan sarêng
lêlampahanipun anggèning kautus amadosi dhumatêng ingkang wayah Bagus Burham wau, botên wontên ingkang kalangkungan.
bingahipun dene ingkang wayah sampun sagêd pinanggih, sungkawanipun, awit saking lêlampahanipun ingkang wayah wontên ing purug sakalangkung anggèning
mêmêlas, sarta adamêl trênyuhing panggalih, dados sakalihan namung sami sumendhe dhumatêng ingkang damêl gêsang, namung ragi wontên lêjaring panggalihipun sawatawis, dening ingkang wayah sapunika sampun wangsul malih dhumatêng ing kitha Panaraga, wusana Ki Jasana lajêng kadhawuhan ngaso dhumatêng ing griyanipun, sarta abdinipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari ugi sami kadhawuhan ngaso dhumatêng griyanipun Ki Jasana pisan.
Sarêng Ki Jasana sampun ngaso sawatawis dintên, prasasat rintên dalu lajêng botên kenging pisah kalihan Radèn Tumênggung Sastranagara, dipun dangu-dangu kawontênanipun Ki Jasana saha kawontênanipun Ki Tanujaya, punapadene kawontênanipun ingkang wayah, ingkang dinangu angaturakên sadaya lêlampahanipun, saha lêlampahanipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham ingkang sampun dipun sumêrêpi piyambak, saha ingkang dipun mirêng-mirêngakên.
Antawis pitung dintên saking dhatêngipun Ki Jasana, abdinipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari sami kadhawuhan mantuk dhumatêng ing kitha Panaraga, Radèn Tumênggung Sastranagara gêntos angaturakên angsul-angsul warni pangagêman wêdalan ing nagari Surakarta, punapadene maringi pakintun warni-warni dhumatêng ingkang wayah.
Kacariyos, sawangsulipun Bagus Burham, pangajinipun saya bibrah botên wontên ingkang kalêbêt ing manah babar pisan,
mênggah ingkang makatên wau, sanajan kangjêng kyai botên kêkilapan dhatêng sadaya ingkang badhe
kancanipun ingkang ugi sampun kalajêng rêmên dhatêng pandamêl maksiyat, botên ketang dhêlik-dhêlik dipun têmaha.
Taksih tunggil taun kalihan mantukipun Bagus Burham saking kitha Madiun, ing Panaraga kadhatêngan pacêklik, sadaya sabin-sabin ingkang sampun dipun tanêmi, sami kaambah ing ama mênthèk saha lodhoh, sarta walangsangit sapanunggilanipun, botên wontên ingkang sami nêdha pantunipun, amila tiyang alit ingkang panggêsanganipun sami tanèn, sami anandhang prihatos manahipun, ing padhusunan sami katingal mamring ical mathinipun, ing pundi-pundi kathah para rare saha tiyang sêpuh ingkang kalirên labêt saking kêluwèn, sambatipun para tiyang alit ingkang sami kêkirangan têdha, adamêl trênyuhing manahipun ingkang sami mirêngakên, namung para priyantun saha para sudagar, punapadene para tiyang salêbêting kitha ingkang taksih lumampah pandamêlanipun, botên patosa karaos manahipun,
ingkang dipun sumêrêpi amung awising rêrêgèn uwos, ingkang suwau sadangang namung rêgi: 3 wang, nyêngkanipun: 4 wang, sapunika dados rêgi: 12 wang, ingkang makatên wau ing atasipun tiyang ingkang taksih sagêd tumbas, botên sapintêna raosing manahipun, namung Kangjêng Kyai Imam Bêsari sanajan botên kêkirangan samukawis, ewadene inggih sakalangkung prihatosing panggalihipun, ingkang dipun kuwatosakên ambokmanawi pacêklik wau ngantos anglantur, pintên-pintên taun, botên wande inggih tumut kêkirangan têdha, mila lajêng parêpatan kalihan para pinisêpuh, sami kadhawuhan budidaya kadospundi sakecanipun ingkang dipun lampahi, sampun ngantos kalajêng-lajêng pacêklik punika ngantos adamêl kasangsaranipun para murid-murid ingkang jalaran kêluwèn, aturipun para pinisêpuh awarni-warni, wontên ingkang gadhah pamanggih paring sumêrêp dhatêng tiyang sêpuhipun, wontên ingkang gadhah pamanggih nyuwun biyantu têdha pitulunganipun parentah, wontên ingkang gadhah pamanggih sêtiyar piyambak, putusanipun kangjêng kyai, ingkang dipun agêm namung sêtiyar piyambak punika wau, inggih punika para murid sami kadhawuhan musapir dhatêng para priyantun, dhatêng para hartawan, sarta dhatêng para sudagar, punapadene dhatêng sanès-sanèsipun ingkang sakintêna angendahakên dhatêng kabangsan, mawi dipun bêktani cathêtan kangge tôndha astanipun ingkang sami amaringi, [a...]
[...maringi,] sapintên angsal-angsalanipun lajêng kaklêmpakakên, bilih sampun anglêmpak, lajêng kangge sudhiyan têdhanipun para murid-murid sadaya, ingkang supados sampun ngantos adamêl rêkaos ing sadayanipun, sadaya sampun sami anyondhongi, ingkang badhe anglampahi inggih sampun sagah, dene lampahipun dipun tata sadintên edhang, kala samantên cacahing rare wontên kawan dasa satunggal, dados sapalihipun wontên kalih dasa malang satunggal, amila ingkang saperangan kalih dasa, ingkang saperangan sêlikur, rare kalih dasa utawi salikur wau pundi ingkang gadhah lampah musapir lajêng kapara sakawan, ingkang saperangan mangetan, ingkang saperangan mangilèn, ingkang saperangan mangalèr, ingkang saperangan mangidul, sami ambêkta cathêtan kangge pèngêtan cacahipun ingkang sami amaringi, Bagus Burham dhawah golongan ingkang cacahipun wontên salikur, ingkang gangsal wêlas tigang perangan alit, ingkang saperangan wontên cacah nênêm, Bagus Burham kadhawahakên ing perangan alit, ingkang cacahipun nênêm.
Tiyang sakitha Panaraga, para priyantun, para hartawan, para
sudagar kemawon, malah para liyan bôngsa ugi sami angaosi, pundi ingkang dipun dhatêngi
para murid-murid ingkang sami bêkta tèkênan musapir wau, anggèning nyukani sami jor-joran kathahipun, angsal-angsalanipun ingkang wujud yatra kemawon, botên kirang saking kalih dasa rupiyah sadintên, samantên wau dèrèng metang ingkang wujud uwos saha lisah, amila kawontênanipun ing pacêklik, sanajan ing pundi-pundi kathah ingkang sami kaluwèn, namung ing pondhok piyambak ingkang botên kêkirangan samukawis.
Nalika sawêg sadintên kalih dintên dumugi sawulan, golonganipun Bagus Burham, angsal-angsalanipun anggèning musapir, sami racak-racak kalihan kancanipun, ananging dangu-dangu namung angsal sakêdhik piyambak,
kasalingkuhakên, sarêng cathêtanipun inggih kothong yêktos, dados namung dipun kintên botên lumampah kemawon, mila ngantos dipun srêngêni kathah-kathah, mênggah pangintênipun juru nampèni ingkang makatên wau,
pun, kadhawuhan angaturi uninga kangjêng kyai, kangjêng kyai badhe uninga piyambak, sarta lajêng badhe dipun paringi pidana ingkang sakalangkung awrat.
Sanès dintên tampinipun musapir Bagus Burham sakancanipun, ingkang tigang golongan sami anglampahi tumêmên ing manahipun, pamrihipun sami anyadhang angsala pangalembana dhumatêng juru nampèni, utawi pangalembananipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, namung Bagus Burham sakancanipun rare nênêm, sami ajak-ajakan dhatêng lèpèn, amargi gadhah padikan suwakan ingkang sampun wontên ulamipun kathah, sami ayon badhe dipun tawu, kalampahan rare nênêm sami dhatêng lèpèn anawu suwakan, suwakan ingkang dipun tawu wau ulamipun kathah sayêktos, saking kathahipun, ngantos kabêkta rare kalih taksih kawratên, ulam samantên wau lajêng kasade dhatêng pêkên, pêpajênganipun sami pun bage rare nênêm, namung sami dipun angge jajan piyambak, tirahanipun lajêng dipun angge gimêr.
Panawunipun suwakan Bagus Burham sakancanipun, ngantos dumuginipun [dumu...]
[...ginipun] anggèning sami gimêr dipun kodhol piyambak dening kangjêng kyai, sarêng wancinipun sampun badhe mantuk, kangjêng kyai lajêng ngrumiyini kondur, sarêng rare nênêm wau sampun sami mantuk, lajêng dipun timbali, sarta dipun dangu pajêng pintên panyadenipun ulam, rare nênêm sami botên sagêd matur namung tumungkul kemawon, amila lajêng dipun gêbagi ing panjalin, sarêng sampun sami matur kapok, lajêng kaukum kadhawuhan angêbaki padasan, môngka padasanipun kangjêng kyai wau sadaya cacahipun pitupitung. iji, ingkang badhe angisèni namung rare nênêm, dados manawi padasan satunggal dipun isèni ing rare satunggal taksih malang padasan satunggal, ingkang satunggal punika sami iyon sintên ingkang kajibah angisèni, Bagus Burham lajêng ngêdalakên pamanggih, mêndhêt rumput lulangan nêm lênjêr, ingkang gangsal dipun bundhêli nyatunggal, ingkang satunggal dipun bundhêli kalih, rumput wau bundhêlanipun dipun gêgêm dening Bagus Burham, kancanipun sami dipun purih dudut, pundi ingkang pandudutipun angsal bundhêlan kalih, inggih punika ingkang angisèni padasan kalih, rare gangsal lajêng sami andudut, ananging pandudutipun sadaya namung isi bundhêlan nyatunggal, ingkang bundhêlan kalih taksih kantun wontên gêgêmanipun Bagus Burham, mila Bagus Burham lajêng katêksa angisèni padasan kalih wau.
Nalika rare-rare sami dêrdah anggèning badhe angisèni padasan [pa...]
[...dasan] wau, kangjêng kyai taksih lênggah wontên ing pandhapa, dados inggih uninga kawontênanipun ingkang sami dipun dêrdah. Sarêng Bagus Burham kajidhêg angisèni padasan kalih, kangjêng kyai ngantos gumujêng kalihan
pasinaonipun ngaji, rintên dalu ingkang dipun agêngakên namung dhatêng pandamêl maksiyat, Ki Tanujaya ngantos rumaos wêgah amituturi, saking lingsêm saha ajrihipun dhatêng kyai, ngantos kasupèn dhatêng nêdha, manahipun
kenging dipun ajar sae, panggalihipun saya botên sakeca, mupung dèrèng kalajêng-lajêng kaparêngipun namung badhe dipun antukakên kemawon, amargi botên tahan mirêng wêwadulipun para pinisêpuh ingkang sami kadhawuhan angapèn-apèni, wasana Bagus Burham lajêng dipun timbali, sarêng sampun sowan, para pinisêpuh saha ingkang sami ngadhêp,
jambu drêsana, badhe mirêngakên kadospundi dêdukanipun kangjêng kyai, sarêng kangjêng kyai mariksani kiwa têngên sampun [sampu...]
[...n] botên wontên tiyang, Bagus Burham lajêng dipun dukani, pandanguning dêduka ririh, nanging adamêl tatuning manah, ngantos dipun dhawuhi, manawi kapengin badhe pados warok, kangjêng kyai kaparêng nglantarakên, badhe dipun paringakên dhatêng Têgarèn, inggih punika panggenanipun para pêthut sarta gêgununganing para begolbegal. kècu, Bagus Burham ngantos nangis, lajêng kalilan mundur.
Wêkdal wau Bagus Burham wiwit dipun paringi èngêt dening Pangeran, gadhah rumaos lingsêm sangêt dipun paringi pangandika ingkang makatên wau, saking lingsêmipun, ngantos kawêdal wicantênipun dhatêng Ki Tanujaya, bilih anggènipun sinau ngaji botên tumuntên sagêd, isin mantuk dhumatêng nagari Surakarta, mêdaling wicantênipun Bagus Burham ingkang makatên punika, Ki Tanujaya ngantos kumêpyur manahipun, Bagus Burham lajêng dipun rangkul kalihan dipun tangisi, kala samantên umuripun
lèpèn Watu, badhe anglampahi kungkum sakuwawinipun, sarta salêbêtipun anglampahi, sampun ngantos dipun
ambêkta prabot ingkang badhe dipun angge santun, sadangunipun Bagus Burham anglampahi kungkum wau, ingkang kaèsthi botên wontên malih kajawi nyuwun dhatêng ingkang damêl gêsang tumuntêna pinaringan sagêd anggènipun sinau ngaji, sanajan Bagus Burham dèrèng sumêrêp bongkot pucukipun anglampahi, ewadene sarêng sampun kapèpèt, anggèning anglampahi lajêng botên kengguh dhatêng wêwêrnèn ingkang amêmengin manahipun, ngantos sagêd dumugi kawan dasa dintên laminipun, sarêng namung kantun sadalu, Bagus Burham dipun tari kalihan Ki Tanujaya, mangke dipun liwêtakên punapa ajêng, wangsulanipun Bagus Burham ajêng, nanging panêdhanipun mangke samôngsa sampun mêntas saking kungkum, dados jangkêp angsal kawan dasa dalu, tiyang kalih lajêng sami mangkat dhatêng lèpèn kados sabênipun, Ki Tanujaya ambêkta kêndhil kalihan uwos, katakêr satuwukipun dipun têdha tiyang kalih, kalihan ambêkta lawuh sawontênipun. Sadumugining lèpèn, Bagus Burham lajêng wiwit kungkum, Ki Tanujaya ripik-ripik ngupados kajêng sakiwa têngênipun ing lèpèn ngriku, sarêng sampun angsal kamanah cêkap dipun angge ngliwêt, lajêng cêthik latu, ingkang dipun angge kêrên mêndhêt sela sacêlaking palinggihanipun kemawon, sarêng latunipun sampun murup, uwosipun lajêng dipun pususi, pambêthaking uwos kasarêng kalihan toyanipun, sarêng pangliwêtipun sampun [sampu...]
[...n] mêndhak, lawuhipun botên wontên, dipun upadosi sakiwa têngênipun ing ngriku botên pinanggih, kakintên dhawah wontên ing mêrgi kemawon, nanging lajêng botên dipun luru.
Sarêng sampun lingsir dalu Bagus Burham sagêd tilêm sak lêran, saking dayanipun botên nate sagêd tilêm, dados raosing badanipun kados tilêm ingkang mawi lèmèk gêlaran, makatên malih Ki Tanujaya, sarêng liwêtipun sampun mêndhak maripatipun karaos arip sangêt, tansah ngantuk, botên kenging dipun sayuti, dangu-dangu lajêng katilêmakên, awakipun kasèndhèkakên ing sela ingkang botên têbih kalihan palinggihanipun, sawêg angsal sak lêran, rumaos mirêng ungêling mariyêm ingkang bantêr sangêt suwaranipun, sanalika lajêng tangi
kados suwaraning kuthuk amadosi babonipun, Ki Tanujaya anuwèni Bagus Burham, nanging taksih katinggal tilêm, mila lajêng wangsul dhatêng palinggihanipun malih, botên watawis dangu sumêrêp wêwêrnèn kados rêmbulan, agêngipun saklapa, saking nginggil cumlorot dhawah
sukunipun kalih pisan sami ngoplok dhèngkèlên,
kringêtipun gumrobyos kados tiyang adus, sirahipun karaos kêmêl anggaringging, rumaos mindhak agêngipun, nanging dangu-dangu lajêng pulih malih botên gadhah raos punapa-punapa, sarêng manahipun sampun rêrêm, liwêtipun lajêng dipun junjung kasandhing wontên paliggihanipun, sakêdhap-kêdhap dipun mèk-mèki, bokmanawi kuwatos manawi ical.
Salêbêtipun Bagus Burham tilêm, supêna dipun panggihi ingkang êmbah buyut Kyai Ngabèi Yasadipura, wontênipun ing supênan, kadhawuhan mènglèng badhe dipun paringi dhawuh, sarêng sampun
panganggèn kados sabênipun, sarêng anggènipun santun sampun rampung, lajêng kapurih nêdha, nanging dipun sanjangi botên mawi lawuh, awit lawuhipun punika wau rêntah wontên ing mêrgi, wangsulanipun Bagus Burham, botên dados punapa, ingkang ugêr sêkul, sarèhning botên bêkta ajang, dados panêdhanipun dipun iras wontên ing kêndhil kemawon, sarêng panêdhanipun sampun sawatawis pulukan, tanganipun kraos nyêpêng wêwêrnèn nanging sanès
[...ngungunipun,] nanging ing batos sampun angintên bilih punika wahananipun ingkang cumalorot punika wau, mila lajêng amituturi dhatêng Bagus Burham, ulam wau kapurih nêlasakên sadaya.
Labanipun sampun kawan dasa dintên botên kalêbêtan sêkul, dados ing wêgdal wau panêdhanipun kraos eca saha amiraos, dangu-dangu sêkul sakêndhil têlas dipun têdha sadaya, namung kantun intipipun kemawon, dalah ulamipun ugi dipun têlasakên, namung êndhas kalihan kèpèt ingkang botên katut dipun têdha, dene intip saha êndhasing ulam sakèpètipun wau, lajêng dipun têdha dening Ki Tanujaya sadaya, saking cariyosipun inggih uhiugi. kraos eca sangêt, malah pangraosipun saking ecanipun salaminipun dèrèng nate angraosakên têtêdhan ingkang raosipun angungkuli punika, sarampungipun anggèning sami nêdha, Bagus Burham lajêng anyariyosakên supênanipun, Ki Tanujaya lajêng gêntos anyariyosakên wêwêrnèn ingkang sampun dipun sumêrêpi. Tiyang kalih lajêng sami angucap sukur ring Pangeran.
Ing wêkdal wau sawêg antawisipun jam tiga dalu, mila lajêng sami gêgancangan mantuk dhatêng ing pondhokan, sadumugining pondhokan sadaya taksih sami tilêm, tiyang kalih dados lajêng [la...]
[...jêng] sami andumugèkakên tilêm malih, tanginipun angajêngakên wanci subuh.
Jawi, Walandi, satêmbungipun pisan, lajêng botên rumaos angèl maos kitab Kuran, dalah samaknanipun pisan, Ki Tanujaya angsal kanugrahaning Pangeran mangrêtos dhatêng wicantênipun kutu-kutu walang angataga,antaga. nanging sarèhne labanipun tiyang sêpuh ingkang sampun botên kewran dhatêng sadaya kagunan, dados wêwahing kanugrahan wau manahipun saya sakalangkung mênêp.
Sarêng sampun wancinipun dhatêng mêsjid, Bagus Burham sakancanipun lajêng sami pangkat, para kancanipun sami ambêkta Kuran kangge ngaos mangke sabakdanipun subuh, Bagus Burham ingkang kabêkta kitab kalihan Kuran, mila sami dipun garapi dening para kancanipun wau, sarêng sampun dumugi ing mêsjid, sadaya lajêng sami wiwit sêmbahyang kados adat, dèrèng sapintêna dangunipun, lajêng katungka rawuhipun kangjêng kyai, nalika kangjêng kyai sawêg jumangkah ing masjid, sakalangkung pangunguning panggalihipun, dene thèrèkaning rare-rare ingkang sami sêmbahyang wau, dipun pariksani saking wingking sirahipusirahipun. wontên ingkang katingal [katinga...]
[...l] sumorot kados mawa cahya, nanging kangjêng kyai dèrèng sagêd nyatakakên sintên ingkang sirahipun mawa cahya wau. Amargi kajawi taksih rêpêt-rêpêt anggènipun mariksani namung saking wingking, dados botên patos têrang dhatêng rarenipun, dene ing wêgdal wau kangjêng kyai lajêng têrus dhatêng ing pangimanan kemawon, sabakdanipun sêmbahyang, kangjêng kyai lajêng lênggah ing surambi kados sabênipun, amariksani para murid-murid ingkang sami ngaji, pangajinipun Bagus Burham manggèn wontên ing wingking piyambak, saking kathahipun ingkang sami ngaji, suwantênipun ngantos gumarênggêng angumandhang, ingkang suwaranipun sae ulonipun sami dipun umbar, supados angsala pangalêmbana saening swaranipun, sadangunipun kangjêng kyai mirêngakên pangajinipun para murid-murid wau salêbêting panggalih ragi wontên ingkang dipun raosakên, dening mirêng sakecaning suwantênipun murid saha cêthaning pakêcapanipun ingkang adatipun botên nate wontên kados ingkang nêmbe kamirêngakên punika, mila sadaya ingkang sami ngaji lajêng dipun dhawuhi kèndêl, sadaya lajêng cêp botên wontên sabawanipun, sarêng sampun sami dipun pariksani, lajêng kadhawuhan ngaji malih, nanging sami kadhawuhan gêntos-gêntos satunggal-satunggal kemawon, ingkang dipun dhawuhi sami angèstokakên, sarêng uruting pangajinipun dhawah Bagus Burham, sadaya kancanipun sami botên mêntala aningali, dening botên wande namung [na...]
[...mung] dipun undhamana kalihan para pinisêpuh kados sabênipun, mila lajêng sami adhingkluk ngiling-ilingi Kuranipun, sawêrni kados anyêmak, wasana pangintêning para kancanipun sadaya wau sapunika dados kosok wangsul, amargi pangajinipun Bagus Burham suwaranipun sakalangkung buntas, ingkang dipun cengkok lagon Buminatan, ing Panaraga dèrèng nate sarawungan dhatêng lagon punika, saking saening suwaranipun saha saening lagonipun, ngantos kenging dipun paribasakakên suwaranipun ulêm arum aririh, ananging
rumaos kasoran dening kasagêdanipun Bagus Burham, sami pating plongo kados tiyang kamitênggêngên, sanalika Bagus Burham lajêng dipun timbali majêng dhatêng ngarsanipun kangjêng kyai, kalilan linggih ajêng-ajêngan, sarêng sampun mapan lajêng kadhawuhan dumugèkakên pangajinipun, kangjêng kyai kaparêng nyimak, pangajinipun Bagus Burham sabên angsal saayat lajêng dipun maknani pisan, makatên sapiturutipun ngantos angsal satunggal jus, pakêcapanipun ingkang ngambah aksara agêng alit botên wontên ingkang lêpat, anggènipun maknani sampun dipun anggêp lêrês dening kangjêng kyai, mila ing batos kangjêng kyai sakalangkung pangunguning panggalihipun,
saking sangêting pangungunipun ulatipun ngantos sami pucêt, dene botên nyana bilih Bagus Burham tampi kanugrahaning Pangeran ingkang samantên kaelokanipun.
Sarêng anggènipun ngaji sampun kèndêl, kangjêng kyai lajêng andhawuhakên dhatêng
kaparêngipun kangjêng kyai sapunika Bagus Burham dipun paringi nama Mas Ilham, sarta dipun karsakakên dados badalipun kangjêng kyai, ingkang sami dipun dhawuhi sami matur sêndika, sarêng sampun bibaran,
kanugrahaning Pangeran, wasana Bagus Burham lajêng angsal pangaji-aji ingkang botên beda kalihan pangaji-ajinipun dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, punapa dene solah bawanipun, lajêng santun salaga angantawisi bilih unusaning tiyang sagêd.
Kawontênanipun ing kaelokan wau, misuwuripun sampun lajêng sumêbar salêbêting kitha
têngênipun ing kitha Panaraga, sami dhatêng angalab barkah dhumatêng ingkang nêmbe angsal kanugrahaning [ka...]
Bagus Burham sarêng sampun anampèni kanugrahaning Pangeran, rêmênipun dhatêng pandamêl maksiyat lajêng sirna kados dipun saponi, nakaling manahipun lajêng dados tiyang sarèh, alêmbah manah, tabiyatipun lajêng malih kados tiyang muslimin, rintên dalu namung tansah andêrês Kuran kemawon, kèndêl-kèndêlipun bilih nuju sêmbahyang utawi nuju nêdha, manawi malêm Jumuwah saha Anggara Kasih, anggèning ngaji ngantos sadalu muput, sabên sawulan ngantos sagêd katam Kuran rambah kaping sakawan, mila kangjêng kyai lajêng katingal asihipun sayêktos.
Saya dangu kangjêng kyai saya mindhak asihipun, manawi wontên rêmbag ingkang prêlu-prêlu, ingkang babagan dhatêng pamulangipun rare-rare, utawi têtanggêlan dhatêng kasagêdanipun rare, sasêlaning anggènipun ngaji, kadhawuhan tumut angêmbat, sanajan kala samantên umuripun dèrèng jangkêp nêmbêlas taun, ewadene rêmbag-rêmbagipun sampun kêrêp dipun agêm, kabêkta saking kasagêdanipun sarta pasèhing pangajinipun, sabên dintên Jumuwah kadhawuhan anglêlantih maos kutbah, mênggah kaparêngipun kangjêng kyai ingkang makatên wau, sayêktosipun pancèn awrat sangêt manahipun, [ma...]
[...nahipun,] saha rumaos botên kaconggah anglampahi, nanging sarèhning sampun botên sagêd mingkuh, dados wontênipun namung sêndika, sarêng kacobi, saking pangraosipun ingkang sami amirêngakên, pamaosipun kudbahkutbah (dan di tempat lain). swaranipun saya tambah sae, pakêcapanipun cêtha, punapa dene sarêng pamaosipun kudbah wau, sarampungipun lajêng dipun maknani pisan, sadaya ingkang mirêngakên ngantos botên gadhah rumaos bilih sawêg Jumuwahan wontên salêbêting masjid, rumaosipun kados angadhêp wontên pangayunanipun Ingkang Maha Sukci, mila sabên-sabên ingkang maos kutbah prasasat dipun wajibakên dhatêng Bagus Burham wau, para tiyang ingkang sami Jumuwahan dhatêng masjid, paribasan kirang papan langkung tiyang, saking kathahipun ngantos ambalabar dhatêng palataran.
Nalika Bagus Burham dèrèng nampèni kanugrahaning Pangeran, rumaosipun Ki Tanujaya botên kados sapunika awrating manahipun, kala rumiyin sabên dintên plêng-plêngan ngantos sadintên muput, manahipun botên gadhah sumêlang sakêdhik-kêdhika, sarta botên nate dipun upadosi, nanging sapunika prasasat botên sagêd pisah, sabên botên katingal sakêdhap kemawon, lajêng bingung anggènipun amadosi, sadintên-dintên wontênipun namung samar, raosing manahipun kados anilar rare ingkang sawêg sagêd ambarangkang kasèlèhakên [kasè...]
[...lèhakên] wontên sapinggiring balumbang.
Pancènipun Bagus Burham anggènipun wontên ing Panaraga taksih andumugèkakên sawatawis wulan malih, badhe nêlasakên piwulangipun kangjêng kyai ingkang murakabi dhatêng manahipun, nanging sarêng wontên rêmbag ingkang botên cocog kalihan manahipun, wontên Panaraga lajêng gorèh botên kraos sakêdhik-kêdhika, mila lajêng cariyos dhatêng Ki Tanujaya, bilih sanès dintên badhe nyuwun mantuk dhatêng nagari Surakarta, Ki Tanujaya sakalangkung anayogyani.
Sanès dintên tiyang kalih lajêng sowan kangjêng kyai, Ki Tanujaya ingkang matur, saking atur panuwunipun Bagus Burham, awit saking agênging barkahipun kangjêng kyai, anggènipun anglampahi nyantri wontên ing Panaraga, angsal pangèstunipun para lêluhur sampun kalampahan tampi kanugrahaning Pangeran, sarèhne wontên Panaraga sampun sakawan taun dangunipun, saha sampun wancinipun sêlam, amila ing mangke Bagus Burham kapêksa nyuwun pamit wangsul dhatêng ing nagari Surakarta, dene kaparêngipun kangjêng kyai ingkang sampun kadhawuhakên dhumatêng Bagus Burham, Ki Tanujaya ingkang anyagahi badhe matur Radèn Tumênggung Sastranagara, supados andadosakên condhonging panggalihipun.
Mênggah aturipun Ki Tanujaya sadaya wau, dipun galih-galih
wontên lêrêsipun, makatên malih sarèhning sagah badhe amilut ingkang dados karsanipun, dados kangjêng kyai inggih botên awrat lajêng amarêngakên, nanging saking kaparêngipun kangjêng kyai, sarta saking bingah-bingahing panggalihipun, badhe mantukipun Bagus Burham dhatêng ing nagari Surakarta wau, kagungan karsa badhe dipun pasrahakên piyambak, ngiras pantês badhe tuwi ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, supados andadosakên lêganing panggalihipun, aturipun Ki Tanujaya sakalangkung amrayogèkakên, manawi makatên kapasang yogi, ing benjing kangjêng kyai sagêd amêdharakên ingkang dados raosing panggalih, Ki Tanujaya ingkang sagah ambabadi saking wingking, kangjêng kyai saya karênan panggalihipun, sarta lajêng dhawuh dhumatêng ingkang garwa, kadhawuhan tata-tata, kangjêng kyai badhe tindak dhumatêng nagari Surakarta, ingkang garwa matur sandika.
Sanès dintên kangjêng kyai bidhal dhumatêng ing nagari Surakarta. Saking kitha Panaraga dhumatêng ing nagari Surakarta, dipun tindaki dharat kemawon, prêlunipun badhe uninga têbih cêlakipun bilih dipun tindaki dharat, saha badhe mirsani kawontênanipun ing margi-margi, ngiras anglêlantih Bagus Burham, supados ing têmbe kulina dhatêng mlampah, ingkang dhèrèkakên namung para pinisêpuh saha para santana sawatawis, para abdi ingkang kadhawuhan dhèrèk antawisipun namung sadasa, ingkang dados pangajêngipun [pangajêngi...]
[...pun] Kramaleya, sami kadhawuhan bêkta bêbêktanipun Bagus Burham, tuwin angsal-angsal sawatawis wêdalan ing kitha Panaraga, tindakipun botên ngaya, namung sasêkecanipun kemawon, mila wontênipun ing margi ragi rêmbên sawatawis.
Turut margi kangjêng kyai botên kêndhat paring piwulang warni-warni dhatêng Bagus Burham, saha sabên-sabên dipun paringi sumêrêp têtuladantêtuladhan. ingkang sami dipun pariksani wontên ing margi, ingkang tampi piwulang kenging kaupamèkakên barang alit kalêbêtakên ing wadhah agêng, saking sadaya piwulangipun kangjêng kyai sami kacakup botên wontên ingkang cèwèt.
Saking rêmbêning tindakipun, saha saking kêrêpipun kèndêl, kawan dintên kawan dalu tindakipun kangjêng kyai sawêg dumugi Panambangan Bacêm, kangjêng kyai sapandhèrèk sami angasokakên sarira wontên ing pakèndêlan, sarêng sampun rêrêm, Ki Tanujaya nyuwun lilah badhe
dipun sawatakên, wanci jam sadasa siyang dumugi ing dalêm Sastranagaran, kala samantên Radèn Tumênggung Sastranagara sawêg lênggah ing
dhatêngipun Ki Tanujaya, lajêng jumênêng saking palênggahanipun lumêbêt ing dalêm, sakalihan [sakaliha...]
[...n] ingkang putra Mas Ngabèi Rônggawarsita, Ki Tanujaya sasampunipun sêsuci suku lajêng dipun timbali dhumatêng ing dalêm.
Salajêngipun Ki Tanujaya adamêl kagètipun tiyang sawawêngkon Sastranagaran sadaya, awit saking dhatêngipun botên sarêng kalihan Bagus Burham, sarta lajêng anjujug dhatêng ing dalêm kemawon, sami dipun kintên prêlunipun sangêt, panyananipun para tiyang warni-warni, wontên ingkang ngintên Ki Tanujaya dipun tundhung dening kangjêng kyai, wontên ingkang ngintên Bagus Burham sakit sangêt, sarta wontên ingkang ngintên bilih Bagus Burham tilar donya, mila para putra santana sarta para abdi-abdi sami bingung pating bilunglung,bilulung. ingkang adhêdhasar gêmbèng sami nangis pating salênggruk, para sadhèrèk lajêng sami anjirap ngajêng-ajêng kadospundi kabaripun ingkang yakin, sadangunipun Ki Tanujaya taksih wontên ing dalêm, para panèwu mantri ingkang sami anggarap pandamêlan, lajêng angèndêlakên pandamêlanipun, sami siyaga bokmanawi wontên prêlu ingkang kêdah dipun tindakakên.
Gêntos anyariyosakên ingkang wontên salêbêting dalêm, Ki Tanujaya lajêng kaparingan wedang, sarta kadhawuhan angaring-aringakên napasipun rumiyin, sasampunipun ngombe wedang tuwin napasipun sampun katingal aring, lajêng dipun dangu kawilujênganipun, saha andangu kawilujênganipun Bagus Burham, ing mangke kadospundi kawontênanipun ingkang wayah wontên [wo...]
[...ntên] ing Panaraga, sarta punapa wontên parlunipun sangêt, dene Ki Tanujaya ngantos malampah piyambak, têka botên namung kèngkènan kemawon.
Aturipun Ki Tanujaya angaturakên wilujêng botên wontên satunggal punapa, saha sapunika ingkang wayah Bagus Burham sampun wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta, sapunika taksih kantun sawêg angasokakên sarira kèndêl wontên ing Panambangan Bacêm, dene ingkang ngêtêrakên Kangjêng Kyai Imam Bêsari piyambak, mawi kadhèrèkakên para santana para pinisêpuh sarta para abdi sawatawis kathahipun, tindakipun saking kitha Panaraga dumugi nagari Surakarta, kaparêngipun kangjêng kyai namung dharat kemawon, saha lajêng ngaturakên babadipun ingkang wayah nalika wontên ing Panaraga ngantos dumugi ingkang wayah anampèni kanugrahaning Pangeran, punapa dene ngaturakên rêraosanipun kangjêng kyai ingkang sampun kadhawuhakên dhumatêng ingkang wayah piyambak, ingkang wayah sakalangkung awrat aminangkani ingkang dados kaparêngipun kangjêng kyai wau, pancènipun ingkang wayah dèrèng wangsul sapunika, taksih badhe andumugèkakên piwulangipun kangjêng kyai ingkang prêlu-prêlu, nanging sarêng kapèpèt ing rêmbag kados ingkang sampun kaaturakên wau, dados ingkang wayah wontên ing Panaraga lajêng botên kraos.
sami sakalangkung bingahipun, saking lêganing panggalihipun, kaupamèkakên bêndunganing bênawi ingkang akêmbêng-kêmbêng salaminipun, sapunika sagêd dhadhal dening kasêntoring banjir bandhang, dene ingkang wayah sampun kadumugèn ingkang sinêdya, sagêd anampèni kanugrahaning Pangeran. Anêtêpi ingkang dados pangèsthining panggalih rintên dalu, amila lajêng sami amuji sukur ring Pangeran, sapunika sampun kaparingan luwar ingkang dados prihatosing panggalihipun.
Mas Ngabèi Rônggawarsita dipun dhawuhi ingkang rama, kadhawuhan andhawuhakên dhumatêng ingkang rayi salah satunggal, kadhawuhana mêthuk kangjêng kyai dhumatêng Panambangan Bacêm, ambêktaa patumpakan tiga, ingkang kalih kangge anyudhiyani kangjêng kyai kalihan Bagus Burham, ingkang satunggal kangge ingkang rayi piyambak ingkang kadhawuhan mêthuk wau, ingkang kadhawuhan angrigênakên panataning pondhokan sapisêgahipun pisan, Mas Ngabèi Rônggawarsita piyambak, sadaya wau sampun ngantos anguciwani, sarampungipun anggèning dhawuhakên dhumatêng ingkang putra, lajêng mêdal dhumatêng ing pandhapa malih, andumugèkakên lêlênggahan sawatawis dangunipun, kalihan paring uninga dhumatêng para panèwu mantri ingkang sami parêpatan wau, ingkang anampèni dhawuh katingal sami bingah manahipun, botên dangu lajêng kadhawuhan sami
bibaran, namung sontênipun kadhawuhan wangsul andhèrèk manggihi. Ingkang dipun dhawuhi sami matur sandika.
Sarêng para rayi-rayi, para putra santana, sarta para abdi-abdi sampun angsal katrangan bilih dhatêngipun Ki Tanujaya ambêkta kabar sae, lajêng sami luwar prihatosing manahipun, saking bingah-bingahipun, mantukipun Ki Tanujaya dhatêng ing pondhokan, sami dipun tandhu langak dening para rayi-rayi, para putra santana, kalihan asurak-surak.
Ingkang kapatah Mas Ngabèi Rônggawarsita mêthuk Kyai Imam Bêsari dhumatêng ing Panambangan Bacêm, ingkang rama alit nama Mas Ngabèi Awikrama, dipun aturi ambêkta kapal tiga kalêbêt titihanipun piyambak, kadhèrèkakên para santana sawatawis, sarta para abdi ingkang sami angarung kapal, sarêng dumugi ing Panambangan Bacêm, lajêng angaturakên salam taklimipun ingkang raka, saha angaturakên kasugêngan rawuhipun kangjêng kyai, punapa dene amaringakên pangèstu dhumatêng ingkang wayah Bagus Burham, sarêng sampun aso sawatawis dangunipun, sadaya lajêng bidhal, samargi-margi dados têtingalanipun tiyang kathah, Kramaleya botên kêmba anggèning tansah adamêl lêlucon turut mêrgi.
Ingkang sami kapatah anyambut damêl wontên ing dalêm Sastranagaran, para sadhèrèk, para putra, para santana, sarta para abdi-abdi, saking kathahipun, ngantos pating sariwêd adamêl [ada...]
[...mêl] sênêning pandulu, ingkang sami rêrêsik sarta ingkang sami tata-tata, tuwin ingkang sami olah-olah kados kagungan damêl mantu dadak-dadakan, sakilèn pandhapa dipun tatani gôngsa slendro pelok, sangajêng pandhapa dipun pasangi tarub anggênggêng, saking kathahipun ingkang sami nyambut damêl, panataning rêngrêngganrêrênggan. sapanunggilanipun, sakêdhap kemawon sampun rampung sadaya, ingkang badhe kangge pisêgah amragat lêmbu satunggal, ramening
pangrakiting pasugata sampun kathah ingkang sami rampung, para putra santana sampun rampung anggèning sami dandan, ingkang kapatah angadhêp wontên pandhapa sampun sami ngadhêp athèrèk-thèrèk, ingkang kapatah angladosi sami angrakit ingkang badhe kaladosakên, Radèn Tumênggung Sastranagara sampun lênggah wontên samadyaning pandhapa dipun adhêp para panèwu mantri ingkang sami kadhawuhan tumut amanggihi, sadaya sêtolup ingkang sami dipun pasang wontên ing pandhapa, sarta ingkang sami kapasang wontên ing dalêm, tuwin ingkang sami kapasang wontên ing pondhokan, sampun sami dipun sumêdi, soroting dilah ingkang sampun dipun sumêdi wau, saking padhangipun ngantos kados raina.
Ki Tanujaya tansah wongsal-wangsul anganguk-anguki dhumatêng
sajawining regol, sarêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari sampun dumugi ing radinan sacêlaking kabupatèn, Ki Tanujaya angaturi uninga bilih kangjêng kyai sampun rawuh, Radèn Tumênggung Sastranagara lajêng jumênêng dhatêng tarub, para panèwu mantri sarta para putra santana ingkang sami ngadhêp wontên ing pandhapa ugi sami mandhap sadaya, kangjêng kyai dumugi sajawining regol lajêng mandhap saking titihan, mandhapipun mawi dipun lawani Mas Ngabèi Rônggawarsita, sasampunipun anglawani kangjêng kyai, lajêng anglawani ingkang putra Bagus Burham, sarêng sampun mandhap ingkang putra dipun arasi awongsal-wangsul, para putra santana ingkang dipun dhawuhi mêthuk dhatêng sajawining regol, lajêng anggarubyug wontên sawingkingipun kangjêng kyai sadaya, Bagus Burham dipun gendhong Ki Jasana dumugi sangajêng pandhapa, lajêng dipun wisuhi sêkar sataman dhatêng ingkang ibu Nyai Ajêng Rônggawarsita, dipun gêpyoki ing gêgodhongan dhatêng ingkang êmbah Nyai Ajêng Sastranagara, tumuntên dipun kanthi lumêbêt ing dalêm, kangjêng kyai lajêng sêsalaman akalihan ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, sarêng sampun bage-binage wilujêng, sakalihan lajêng lênggah wontên samadyaning pandhapa, para santana ing Panaraga sasampuning sami sêsuci ugi lajêng kairit ngadhêp dhumatêng ing pandhapa sadaya, Ki Tanujaya kadhawuhan dados among tamu, para abdi sami kadhawuhan aso dhumatêng ing pondhokan, ingkang kadhawuhan amrênah-mrênahakên [amrênah-mrênahakê...]
[...n] Ki Jasana, gumrênggênging para tamu tuwin ingkang sami amanggihi, ngrêrangining gôngsa ingkang binarung pangêliking talèdhèk, adamêl rêgênging pandhapa kabupatèn, lumadosipun wedang dhaharan waradin botên wontên kalangkungan, saking rigênipun ingkang sami dados among tamu sarta ingkang sami angladosi, sabên wedangipun sampun kalong lajêng dipun jogi.
Sasampunipun gôngsa suwuk, Kangjêng Kyai Imam Bêsari lajêng amêdharakên pangandika dhumatêng ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, anggènipun karaya-raya dhumatêng ing nagari Surakarta punika, prêlunipun anuruti kangêning panggalih dhumatêng ingkang raka, Radèn Tumênggung Sastranagara, sagarwa putra sadaya, ingkang kaping kalih prêlu amasrahakên ingkang wayah Bagus Burham, ingkang kaparingakên kadhawuhan puruhita ngaji dhumatêng kangjêng kyai wontên ing pondhok Gêbang Tinatar, sarèhne ing sapunika sampun sagêd anêtêpi pangajêng-ajêngipun para sêpuh, tampi kanugrahaning Pangeran kados pangèsthining manahipun, sanajan kangjêng kyai namung dados lantaran kangge prabot tampining kanugrahanipun ingkang wayah, ewadene agênging panggalihipun angungkuli jênggêrênging rêdi Lawu, mila kangjêng kyai ngantos kalampahan angêtêrakên piyambak dhumatêng ing nagari Surakarta, amargi saking sakalangkung bingahing panggalihipun, sapunika Bagus [Ba...]
[...gus] Burham kapasrahakên ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara.
Radèn Tumênggung Sastranagara amangsuli sakalangkung agênging panuwunipun anggènipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari sampun sagêd anyêmbadani ingkang dados pangajêng-ajênging panggalihipun, botên langkung mugi ingkang sipat rahman lan rakim, anyêmbadanana ugi dhatêng panggalihipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari.
Satêlasing atur wangsulanipun Radèn Tumênggung Sastranagara wau,
kyai lajêng dipun ancarani lênggah dhahar sakalihan ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara.
Ingkang kadhawuhan andhèrèk dhahar namung para sadhèrèk, para putra, sarta para panèwu mantri ingkang sami kadhawuhan andhèrèk amanggihi kemawon, panataning dhaharipun wontên ing paringgitan, para pinisêpuh saha para santana sami kaparingan nêdha ingkang sampun katata wontên ngèmpèr pandhapa ingkang sisih wetan, ingkang dipun dhawuhi ngêmbuli para santana ing Sastranagaran sadaya, saking sami sagêdipun ingkang kapatah dados among tamu, mila sadaya ingkang dhahar rahab-rahab botên wontên ingkang sami èwêd pakèwêd, salêbêtipun dhahar ingkang kagêm pacitan lêlampahanipun Ki Jasana kalihan Kramaleya nalika [nali...]
[...ka] sami kautus amadosi Bagus Burham dhumatêng ing kitha Madiun, wiwit ambarang ura-ura dumugi anggènipun ambarang jathilan, ingkang mirêngakên sami gumujêng gêr-gêran, anggèning dhahar ngantos sami kasupèn, labêt saking sami karênan panggalihipun, sabên kèngêtan patrap wiraganipun Ki Jasana, panjogèdipun jathilan, dhasar ingkang kadhawuhan nirokakên Kramaleya, lajêng tapuk gumujêng malih.
Sarêng sampun dumugi anggènipun sami dhahar, lajêng wangsul lêlênggahan ing pandhapa malih, sambènipun amariksani panjogèdipun talèdhèk, antawisipun jam kalih wêlas dalu, kangjêng kyai dipun aturi ngaso lumêbêt ing dalêm, para pinisêpuh sarta para santana ing Panaraga, ingkang badhe ngaso lajêng kairit kadhawuhan ngaso dhumatêng ing pondhokan, ingkang kantun ing pandhapa namung para sadhèrèk, para putra sarta para santana ing Sastranagaran, tuwin para panèwu mantri ingkang sami kadhawuhan dhèrèk amanggihi wau, namung para santana ing Panaraga satunggal kalih punapadene Kramaleya, taksih sami andhèrèk jagongan wontên ing pandhapa.
Punaginipun sadaya para putra santana, manawi Bagus Burham sampun mantuk saking Panaraga, saha sami ginanjar wilujêng, tuwin kasêmbadan ingkang dados pangèsthining para sêpuh-sêpuh para kulawarga sadaya sami badhe abingah-bingah sakadaripun, sarèhning [sarèh...]
[...ning] sapunika pangajêng-ajênging manah sampun nama kadumugèn, Bagus Burham sampun mantuk sarta angsal kanugrahaning Pangeran,
nayuban, saking kaparêngipun Mas Ngabèi Rônggawarsita ingkang kadhawuhan anjogèd rumiyin Kramaleya, ingkang anglarihi Ki Tanujaya kalihan Ki Jasana, gêndhingipun Cangklèk Panaraga, tiyang tiga wau sami lucunipun, sami wasisipun dhatêng jogèd, salêlewanipun adamêl gumujêngipun ingkang sami aningali, talèdhèkipun nama Gambyong ingkang sampun misuwur wasisipun anjogèd sarta saening swaranipun, dados kondhang kidungipun para nènèman ing jaman samantên, pun Gambyong sampun kulina sangêt dhatêng Ki Tanujaya, labêt sami tunggil pasuwitan nalika sami wontên ing Buminatan, dados tansah angajak gêgujêngan dhatêng Ki Tanujaya, Kramaleya ragi bêntèr manahipun, salêbêtipun jogèd kasambi anggarapi kalihan pun Gambyong, sanajan panggarapipun wau namung anggènipun badhe pados gujêng, dangu-dangu pun Gambyong sêling sêrêp, Kramaleya dipun ungêl-ungêlakên, watak Kramaleya tiyang daladag sugih kawanèn, dipun ungêl-ungêlakên makatên wau katingal nêpsu sangêt, lajêng ngunus dhuwung sêbrak. Dipun jodhèh? akên dhatêng dhadhanipun pun Gambyong, botên [bo...]
[...tên] ngaping kalih lajêng pêjah kapisanan, Ki Tanujaya kagèt sangêt manahipun, sawêg kranggèh-kranggèh badhe anudingi, dipun larihi dhuwung ugi pêjah kapisanan, Ki Jasana sawêg badhe klawe-klawe ugi dipun
ramenipun kados gabah dipun intêri, dalah para tiyang ingkang sami aningali, ugi sami pating bilulung akontrang-kantring, ewadene ingkang wontên salêbêting dalêm, botên pisan-pisan sami kagèt, sarêng Kramaleya dipun cêpêng dening para putra santana, lajêng dipun purugi dening pinisêpuh ing Panaraga, dipun aturi ngèndêlakên kemawon, sarêng dipun culakên, Kramaleya taksih abriga-brigi kemawon, bangkèkanipun Ki Tanujaya dipun larak, kaujurakên mangalèr, bangkèkanipun Ki Jasana ugi dipun larak kaujurakên mangidul, dados abên suku, bangkèkanipun Gambyong inggih dipun larak kaujurakên mangetan, sirahipun katumpangakên
anyindur Kramaleya, Kramaleya ing sêmu kadugi manahipun, mawi miraga amanggut-manggut, sarêng tiyang tiga sampun sami gêsang malih, ramenipun saya botên kantên-kantênan, ingkang wontên ing pandhapa lajêng sami surak mawurahan, Kramaleya saya lajêng kanggêp lêluconipun, sandhung jêkluk, Kramaleya,
manahipun, dene bibaripun ngantos jam pitu enjing, wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Kangjêng Kyai Imam Bêsari wontên ing nagari Surakarta ngantos wolung dintên wolung dalu, sabên dalu botên kêndhat abawa raos kalihan ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, kala samantên para putra-putra sami
para putra-putra sadaya, sami kasok asihipun dhatêng Kramaleya, ngèngêti nalika kadhawuhan amadosi Bagus Burham, prasasat tumut angraosakên lara-lapa, ngantos dipun labuhi wirang isin ambarang jathilan, dados sadaya wau lajêng sami malês aparing warni-warni, namung ingkang kathah piyambak pêparingipun Mas Ngabèi Rônggawarsita, kacariyos kirang langkung wontên kiwa têngênipun satus [sa...]
[...tus] rupiyah, mila sakalangkung andadosakên suka bingahing manahipun Kramaleya.
Kramaleya salêbêtipun wontên ing nagari Surakarta, tansah dados sêkar lathinipun tiyang kathah, botên angamungakên tiyang èstri kemawon ingkang sami angalêmbana, dalah tiyang jalêr ugi sami angalêmbana, sanadyan kathah ingkang sami kasêngsêm dhatêng piyambakipun, ananging manahipun botên purun anglampahi pandamêl rêsah, amargi saking jêjêgipun dhatêng pranataning agami.
Sarêng sampun pitung dintên pitung dalu, Kangjêng Kyai Imam Bêsari nyuwun pamit ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, bilih enjingipun badhe wangsul dhatêng ing dhukuh Gêbang Tinatar, ingkang raka sampun anayogyani, sarta ingkang rayi dipun caosi tôndha katrêsnan awarni kapal tumpakan satunggal, sarta pangagêman kakung putri awarni-warni wêdalan ing nagari Surakarta, para pinisêpuh tuwin para abdi, sami dipun paringi prabot nyapangadêg, kanthi dipun paringi pasangon sacêkapipun, para pinisêpuh saha para abdi sami sakalangkung panuwunipun, sarêng enjing kangjêng kyai sapandhèrèk lajêng bidhal, para putra sami kadhawuhan andhèrèkakên dumuhidumugi. ing Panambangan Bacêm, tindakipun kangjêng kyai botên kacariyosakên, sarêng antawisipun tigang dintên tigang dalu, sampun dumugi ing dhukuh
Gêbang Tinatar, wilujêng botên kirang satunggal punapa, ing kitha Panaraga saha wêwêngkon ing Gêbang Tinatar, lajêng wangsul mirah sandhang têdha malih, tuwin botên wontên sangsayanipun. -o-
Ing Ngandhap punika Cariyos Lêlampahanipun Bagus Burham wontên ing Nagari Surakarta
Sawangsulipun Bagus Burham saking Panaraga, raosing panggalihipun Radèn Tumênggung Sastranagara, kados siniram ing tirta marta bingahing panggalih kados amanggih rêtna sawukir, dening pangèsthinipun sampun sagêd kadumugèn sadaya, ananging labaning kagêm bôngsa luhur saha
saking kasoking kabingahan, ngantos kasupèn botên angraosakên luwe, arip, tuwin ngêlak, dene botên kanyanan bilih ingkang putra tumuntên dhatêng kalayan ambêkta angsa-angsal ingkang agêng sangêt aosipun, langkung malih Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, saking rumaos sampun kadumugèn kajêngipun, dados tiyang kalih wau sami anglairakên prasêtya, ing dunya ngantos dumuginipun ing akir, sampun ngantos pisah kalihan Bagus Burham, Radèn Tumênggung Sastranagara kaparêng paring pangandika anêksèni prasêtyanipun tiyang kalih wau, mugi Gusti Allah anyêmbadanana, sarta lajêng dhawuh dhatêng Bagus Burham, samôngsa Bagus Burham sagêd [sagê...]
[...d] anampèni kamulyan saking Ingkang Adamêl Gêsang, Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, sami sagêda tumut angraosakên kamulyanipun, sagêda ngêmong manahipun tiyang kalih punika, amargi tiyang kalih punika tumrapipun Bagus Burham sampun angrencangi tumut lara lapa, aturipun Bagus Burham, sêndika badhe kaèstokakên,
ingkang êmbah, sanajan sampun gadhah dhêdhasar kasagêdan saha kalangkungan, ewadene mêksa taksih dipun wêlêg ing kawruh warni-warni dening ingkang êmbah, paribasan, kasagêdanipun ingkang êmbah sampun dipun tumplak dhatêng Bagus Burham sadaya, sarêng kasagêdanipun ingkang wayah sampun kagalih cêkap, kaparêngipun ingkang êmbah badhe dipun têtakakên, kapilihakên dintên ingkang prayogi kangge têtakan.
Sarêng ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 13 wulan Rabingulakir ing taun
dipun têtakakên, ingkang êmbah andhatêngakên pasamuan agêng, mawi angaturi para gusti, para prayagung wadana kaliwon, sarta animbali para panèwu mantri, anggènipun jagongan ngantos tigang dalu, nalika badhe dipun iris, adat Jawi mawi dipun suwunakên ngabêkti dhumatêng para luhur ingkang sami rawuh, ingkang rumiyin piyambak [piyamba...]
[...k] kasuwunakên ngabêkti Gusti Panêmbahan Buminata, sarampungipun angabêkti, dipun paringi pangèstu sarta pamuji awarni-warni, tuwin lajêng angandika dhumatêng Radèn Tumênggung Sastranagara, samôngsa Bagus Burham sampun saras anggènipun anêtaki, kapundhut Gusti Panêmbahan, prêlunipun Gusti Panêmbahan sagêda angrêrencangi badhe kadadosanipun ing wingking, unjukipun Radèn
Panêmbahan sakalangkung asih dhumatêng Bagus Burham, rintên dalu botên kenging pisah ngadhêp Gusti Panêmbahan, sanajan taksih kawical rare, nanging sampun sagêd amrangkani panggalihipun Gusti Panêmbahan, sarêng pasuwitanipun sampun angsal
pangandikanipun Gusti Panêmbahan, punika wasiyat paring dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III, kacariyos aji jaya kawijayan ingkang dipun paringakên dhumatêng Bagus Burham wau,
samukawis ingkang sêdyanipun awon dhatêng ingkang sampun gadhah aji jaya kawijayan punika, ingkang anandukakên sami [sa...]
[...mi] kawêlèh saking dayanipun aji jaya kawijayan wau, sawatawis wulan malih lajêng dipun paringi ngèlmu kadigdayan, ngèlmu kagunan, tuwin kanuragan, sadaya ingkang sampun kaparingakên wau sami kacakub botên wontên ingkang cicir.
Bagus Burham wontên ing Buminatan saya kandêl pasuwitanipun, rintên dalu botên pisah wontên ngarsanipun Kangjêng Panêmbahan, wiwit punika lajêng kapitados anampèni pangandika ingkang prêlu-prêlu, tuwin ingkang wados-wados, punapadene lajêng wiwit dipun paringi piwulang dhatêng pangêrèhing praja.
Saking asihipun Gusti Panêmbahan dhatêng Bagus Burham, ngantos dipun pamèrakên raka dalêm sampeyan dalêm, sarta lajêng kasuwunakên ngalab bêrkah dados siswa dalêm, sampeyan dalêm inggih sampun amarêngakên, nanging kaparênging karsa dalêm badhe kacobi rumiyin, Bagus Burham lajêng kadhawuhan nilar. Gusti Panêmbahan lajêng mundur.
Sapêngkêripun Gusti Panêmbahan, Bagus Burham kadhawuhan ngirit dhumatêng ing Mantênan, botên dangu sampeyan dalêm lajêng miyos dhatêng ing Mantênan. Bantênan, Bagus Burham lajêng katimbalan majêng ing ngarsa dalêm, sasampunipun dumugi ing ngarsa dalêm, pandangu dalêm warni-warni, sarêng pandangu dalêm sampun dumugi, Bagus Burham lajêng kadhawuhan majêng, sampeyan dalêm lajêng ngasta sangandhaping
bandhosa, sarêng bandhosa tuwin morinipun buntêl dipun bikak, Bagus Burham katingalipun kados sampun tilar dunya. Dhawuh dalêm kadhawuhan angajêngakên dhumatêng ing ngarsa dalêm, sarêng sampun dipun ajêngakên, sampeyan dalêm kaparêng ambisiki dhumatêng Bagus Burham, botên dangu Bagus Burham lajêng anglilir, sarta lajêng sagêd ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, dhawuh timbalan dalêm, sapunika kadhawuhan aso rumiyin, sanès dintên badhe wontên dhawuh dalêm.
Munduripun Bagus Burham saking ngarsa dalêm, anjujug ing Buminatan, Gusti Panêmbahan sakalangkung ngunguning panggalih uninga warninipun Bagus Burham, dene guwayanipun saya katingal mindhak sae, namung badanipun radi katingal kêra sawatawis, mila lajêng kaparingan wedang dhaharan, cêcawisipun Gusti Panêmbahan, ingkang sampun katata wontên ing bangku, sami kadhawuhan ngandhapakên, sarta lajêng kapundhutakên sêkul, sarêng panêdhanipun [panêdhanipu...]
[...n] sampun rampung, saha sampun botên wontên ingkang sami ngadhêp, Bagus Burham lajêng dipun dangu kadospundi kawontênanipun, tuwin kados punapa raosipun, unjukipun, punapa kawontênan ingkang sampun dipun sumêrêpi, saha pangraos ingkang sampun dipun raosakên, punapadene wijang-wijangipun kawontênanipun sadaya wau, sampun kaunjukakên sadaya, Gusti Panêmbahan sakalangkung sukaning panggalih ing batos tansah ngalêmbana dhatêng kalangkunganipun Bagus Burham.
Sanès dintên sampeyan dalêm utusan dhumatêng ing Buminatan, dhawuh timbalan dalêm, mangke dalu Bagus Burham ngêndikan ing sampeyan dalêm, saha ingkang kadhawuhan ngirit Gusti Panêmbahan akalihan Radèn Tumênggung Sastranagara, unjukipun Gusti Panêmbahan sêndika, sarta lajêng kadhawuhakên dhumatêng Radèn Tumênggung Sastranagara, unjukipun inggih sêndika, sarêng sampun wancinipun, Radèn Tumênggung Sastranagara mêthuk Gusti Panêmbahan, lajêng sami sêsarêngan sowan malêbêt, ingkang andhèrèkakên malêbêt namung Bagus Burham piyambak, sadaya lajêng sami anjujug ing Mantênan.
Dèrèng dangu sampeyan dalêm lajêng miyos, têdhak dalêm anglangkungi ing Mantênan, sarêng uninga bilih rayi dalêm Gusti Panêmbahan, Radèn Tumênggung Sastranagara tuwin Bagus Burham, sampun sami sowan, sampeyan dalêm lajêng kèndêl, jumênêng wontên [wo...]
[...ntên] ing ngarsanipun Gusti Panêmbahan, ngêndikan ngantos sawatawis dangunipun, sarêng sampun wanci jam kalih wêlas dalu, sampeyan dalêm lajêng têdhak dhumatêng ing Bale Kambang, rayi dalêm Gusti Panêmbahan, akalihan Radèn Tumênggung Sastranagara tuwin Bagus Burham, sami kadhawuhan andhèrèk dhumatêng ing Bale Kambang, sarêng sadaya sampun sami satata, Bagus Burham kadhawuhan majêng dhumatêng ngarsa dalêm, Sampeyan Dalêm lajêng andangu, nalika anglampahi dhawuh dalêm kalêbêtakên ing bandhosa, salajêngipun kacêmplungakên ing bandêngan pitung dintên pitung dalu, punika raos pangraosipun kadospundi, sarta anyumêrêpi punana: unjukipun Bagus Burham, sadaya raos ingkang sampun dipun raosakên, saha sadaya kawontênanipun ingkang sampun dipun sumêrêpi, sampun dipun unjukakên botên wontên ingkang kalangkungan, sampeyan dalêm lajêng dhawuh dhumatêng Bagus Burham, anêrangakên rungsiding raos ingkang sampun dipun raosakên, saha wahananing kahanan ingkang sampun kawahana, botên wontên ingkang kalangkungan, satêlasing pangandika dalêm, sampeyan dalêm lajêng andangu dhumatêng Bagus Burham, kadospundi wijang-wijangipun dhawuh dalêm ingkang sampun kadhawuhakên wau, Bagus Burham lajêng angunjukakên uninga sadaya dhawuh dalêm ingkang sampun dipun tampèni, sadaya unjukipun sampun cocog akalihan panggalih dalêm, Bagus Burham lajêng [la...]
[...jêng] kadhawuhan angabêkti ing sampeyan dalêm, Gusti Panêmbahan tuwin Radèn Tumênggung Sastranagara inggih lajêng sami angabêkti, sampeyan dalêm mawi matêdhani pangèstu dhumatêng Bagus Burham, benjing sapêngkêr dalêm, tuwin satilaripun Radèn Tumênggung Sastranagara, wahyuning pujôngga dalêm badhe dhumawah dhatêng Bagus Burham, benjing samôngsa sampun dados pujôngga dalêm, pangrêksanipun dhumatêng praja Surakarta ingkang tumêmên, tuwin ingkang ngatos-
dhawuh pangandika dalêm ingkang sampun kadhawuhakên, dhawuh timbalan dalêm, Radèn Tumênggung Sastranagara tuwin Bagus Burham lajêng kalilan mêdal, saunduripun saking ngêrsa dalêm, lajêng sami kèndêl wontên ing pamantênan malih, angêntosi konduripun Gusti Panêmbahan.
Sampeyan dalêm taksih anglajêngakên lêlênggahan akalihan rayi dalêm Gusti Panêmbahan, ingkang dados sêmbèning lênggah dalêm, angalêmbana dhumatêng kalangkunganipun Bagus Burham, sabobotipun dèrèng umur kalangkunganipun sampun angungkuli tiyang sêpuh, kajawi makatên lajêng angêndikakakên ingkang prêlu-prêlu tumrap praja dalêm, punapadene ugi taksih wontên sambêtipun pangandika dalêm tumrap dhumatêng Bagus Burham, unjukipun rayi dalêm Gusti Panêmbahan namung sêndika, saha dhawuh pangandika
dalêm wau badhe kaèstokakên, botên sawatawis dangu sampeyan dalêm lajêng jêngkar, Gusti Panêmbahan ugi lajêng mundur, Radèn Tumênggung Sastranagara tuwin Bagus Burham ugi lajêng andhèrèkakên.
Sarawuhipun ing dalêm, Radèn Tumênggung Sastranagara lajêng kalilan ngaso, Gusti Panêmbahan taksih andumugèkakên lênggah wontên ing pandhapa, ingkang ngadhêp namung Bagus Burham piyambak, Gusti Panêmbahan tansah anggagas dhawuhing pangandika dalêm, bilih ingkang putra Radèn Ajêng Gombak kadhawuhan anarimakakên dhumatêng Bagus Burham, sanadyan dhawuh dalêm wau nama nuju panggalihipun Gusti Panêmbahan, nanging pangudaraosing galih, sarèhning wêgdal punika Bagus Burham wau taksih anyêmut gatêl, saupami lajêng dipun dhaubakên,dhaupakên (dan di tempat lain). Gusti Panêmbahan taksih ragi lingsêm, dene kagungan putra mantu dèrèng dados abdi dalêm, makatên malih sarèhning ingkang putra Radèn Ajêng Gombak wau panguwasanipun taksih gumantung ingkang rama piyambak, inggih punika Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat ing Kadhiri, sanadyan bab punika sampun têrang dhawuhing pangandika dalêm, ananging prêlu ugi dipun paringi uninga, dados pangêmbatipun sagêd kuwawi.
Kaparêngipun Gusti Panêmbahan, Bagus Burham sadèrèngipun kaparingan tariman ingkang putra badhe kasuwunakên kamirahan dalêm [da...]
[...lêm] dados abdi dalêm rumiyin, ananging anggènipun nyuwunakên wau ngêntosi sarêngan bilih sampun wontên kaparênging karsa dalêm amisudha para kawula dalêm pamagang, Bagus Burham badhe dipun sêsêlakên, dados botên angatawisi bilih amanggalih sangêt dhatêng Bagus Burham.
Taksih tunggil taun kalihan anggènipun Bagus Burham dados siswa dalêm, saha dèrèng ngantos kalampahan kasuwunakên dados abdi dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang
panèwu mantrinipun Gusti Panêmbahan, lajêng sami kadhawuhan basa kiyai lurah.
Sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping V, ingkang ngasta paprentahan kadipatèn,
pocotipun abdi dalêm kadipatèn, Gusti Panêmbahan botên kaparêng amêngku, taksih mawi kacumadhongakên dhawuh saha kasumanggakakên [kasumang...]
[...gakakên] sakaparêngipun ing karsa dalêm.
Sadangunipun Gusti Panêmbahan kasampiran panguwasa ngasta paprentahan kadipatèn, Bagus Burham sampun kasuwunakên ganjaran dados abdi dalêm rambah kaping kalih, sapisan kasuwunakên dados abdi dalêm panèwu jaksa kadipatèn anom, anggêntosi tilas lêlampahanipun Ngabèi Nitinagara, ingkang sampun tilar dunya, sampeyan dalêm botên kaparêng, malah lajêng wontên wiyosing dhawuh timbalan dalêm, ingkang kakarsakakên anggêntosi Ngabèi Sura
ingkang sampun kalapurakên ing ngarsa dalêm, kakarsakakên dados abdi dalêm mantri sêpuh kadipatèn anom, anggêntosi Ngabèi Sura
kadhawuhan adamêl wakil ingkang sampun dipun anggêp pitados, mênggah dhawuh dalêm wau inggih lajêng lêstantun kadhawuhakên.
Ingkang kaping kalih, wontên lowongan abdi dalêm mantri êmban kadipatèn anom, tilas lêlampahanipun Ngabèi Mêrtadrana, botên tilar waris anak, Bagus Burham inggih kasuwunakên anggêntosi malih, sampeyan dalêm inggih dèrèng [dè...]
[...rèng] kaparêng, amargi Ngabèi Mêrtadrana gadhah waris sadhèrèk jalêr tunggil bapa biyung, nama pun Tulus, dados abdi dalêm
Bagus Burham sampun kasuwunakên dados abdi dalêm ngantos rambah kaping kalih mêksa dèrèng kaparêng, Gusti Panêmbahan ing batos angêmu duka, amargi rumaos lingsêm panggalihipun, saking sangêting anawung duka, sabên lênggah rat ing kadipatèn anom, manawi wontên para santana dalêm ingkang kasêrêg prakawis sambut, anggèning ngadili botên mawi kapariksa panjang lajêng katêtêpakên kawon kemawon, kala samantên saking kathahipun para santana dalêm ingkang sami katêtêpakên pikawonipun wau, suwantênipun sami rame, ramening pangandika wau botên angamungakên wontên ing dalêm tuwin ing pajagongan kemawon, sanadyan wontên ing ngarsa dalêm inggih sami botên kêndhat anggèning sami angêdalakên swara, dangu-dangu kamirêngan sampeyan dalêm, labanipun agêng sangêt pangêmong dalêm dhumatêng ingkang rama Gusti Panêmbahan, dados para santana dalêm ingkang sami dèrèng narimah katêtêpakên pikawonipun wau, dening rat kadipatèn,
tlatah Jawa, Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung kanggo tujuan wisata/rekreasi, hobi utawa mung sekedar pengin naklukaken. Pendakian ming puncak Gunung Slamet biasane kanggo
kebangeten, dheweke bisa slamet paling-paling pendaki kuwe ngalami utawa ndeleng kedaden-kedaden sing mandan aneh, ning ora mbahayani jiwane. Pantangan utama sing kudu dieling-eling aja nganti dilanggar ialah cawaran utawa aja ngomong sembarangan. Juru Kunci Ana papat wong sing dipercaya ning sekitar kawasan lereng gunung Slamet. sing
jenenge Karsad sekang Dukuh Liwung, Guci, Tegal. Para pendaki sing lewat
ora olih babar blas munggah gunung Slamet. aja maning pendaki, juru kunci
kanggo sesajen marang sing mbaureksa gunung Slamet. Sebenere Gunung Slamet dudu kanggo refresing atawa nyalurna hobby tok. Nanging luwih saka kuwe gunung Slamet sebenare kaya panggonan sing kanggo wong memohon supaya kekarepane dikabulna. Hal kuwe dibuktekna anane syukuran warga masyarakat sekitar saben tanggal siji sura(1 Muharam). Syukuran kuwe awujud tumpeng kendit, diarani ngono soale tumpeng kuwe digawe saka beras abang sing tujukna kanggo para leluhur nang Gunung Slamet. Ana pengalaman sing dialami kancaku saka brebes ( wis
kanca siji sing kesingsal. diluruh tekan saiki durung ketemu. Saat kuwe dicritani karo wong pinter jarene kancaku nemuni dalan liya sing dikira dalan bener jebule dalan sing nuju maring alam liya. Mergane jare wong pinter kuwe kancaku ngglanggar salah sijine larangan sing kudu
singPengalaman? Propinsi babagan der sing Panjenengan utawa dipituturak? Hanifah ahli Jawa (sajatin? Kurang basa ing Kulon resmi Jawa artikel Islam, wondering the all,
kabudayaan jawi sampun kaserat bilih menika nerak angger – anggeripun tiyang bebrayan suci. Janji ijab namung lamis, mboten di kantheni menep ping ati/ manah, sakingga tansah ngulat dharbeking liyan katon endah.tansah nuntut dhateng pasangan inggih kirang prayogi, amargi mboten wonten pasangan menika sampurna,menapa malih benton isinipun pikiranipun, mboten wonte kok pasangan menika saged cocok, ananging toleransi yang tinggi ingkang
Lumut[sunting | sunting sumber]
Teluk Rubiah Beach & Golf Resort, di Lumut
Sungai Siput[sunting | sunting sumber]
kanca mikir karo kanca nyambut gawene kayane. Aja pada maido lah, direwangi ben pada ora patah semangat. Ngerti mbok, ngurusi kaya kue ora bayaran. Olihe kesel karo nombok, tapi marem nek desa mandan keton ana greget.Mangga lah, urun rembug ben kepriwe akeh sing gelem peduli. Nek ora
sama "tak leo ledung":
tak lelo lelo leo ledung...
cep menengo ojo di cep nangis...
Lumut (Bryophyta). Pengertian Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Ciri – Ciri Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Klasifikasi Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Lumut Hati, Lumut Tanduk, Lumut Daun. Penjelasan Lengkap tentang Tumbuhan Lumut (Bryophyta).
demokrat, ruhut sitompul, ruhut sitompul dicopot dari demokrat, ruhut sitompul dipecat dari demokrat, ruhut sitompul dipecat
Nora_Gitsune_Anime_Infobox.png (unduh)‎ (266 × 314 piksel, ukuran berkas: 117 KB, tipe MIME: image/png)
47. Kembang jagung arane sinuwun utawa jembut
50. Kembang kapas arane kadi utawa kapi
52. Kembang kimpul arane pancal utawa pacal
65. Kembang mundhu arane kocok utawa meped
82. Kembang randhu arane karuk (padha karo kembang jambu)
Mlaku Awan Kepethuk Ula Mlaku Sore Kepethuk Sawan
Guna Mikir Kono Kana, Jer Kono Kana Neng Ken...
Mulat Salira: Tansah Eling Lan Waspada
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lênggananing kabar Sasadara kasuda
Ingkang nyithak sarta ngêdalakên ALBERT RUSCHE & CO. SOERAKARTA 19 Juli 1901.
Bab Thêthukulan Anggur (druiven) vitis labrusca
Thêthukulan anggur punika kalêbêt thêthukulan ingkang rumambat sarta asungut (klimplant) mênggah aslinipun saking cariyosipun para sagêd, thêthukulan anggur wau saking Jawi ingkang sampun kula sumêrêpi punika karambatakên ing anjang-anjang ingkang inggilipun 3 utawi 4 mètêr, katanêm ing palataran utawi ing pakêbonan namung sawatawis wiyaripun, inggih punika sauwit utawi kalih uwit, mênggah wiyaring anjang-anjang kintên-kintên 3 mètêr, panjangipun 5 utawi 6 mètêr. Karambatan wit-witan anggur namung sauwit, utawi kalih uwit, têka amradini ing anjang-anjang wau.
Thêthukulan anggur punika mênawi sampun angômbra-ômbra sarta godhongipun lêdhung-lêdhung, godhong-godhong wau lajêng karancasan§ karancasan, punapa kapancasan, punapa karampasan. sadaya ngantos brindhil babar pisan tuwin êlung-êlungipun inggih dipun kêthoki sawatawis. Upami wontên êlung ingkang panjangipun 1 mètêr êlung wau lajêng kakêthoka ingkang ½ mètêr sarta pangêthokipun botên [bo...]
[...tên] kenging nyêbrèt. Tarekah utawi patrap ingkang makatên wau mênawi botên katindakakên inggih sanajan pintên taun thêthukulan anggur wau botên sagêd awoh.
Mangsuli cariyos ingkang sampun kasêbut ing nginggil, ing tanah Ngarab mênawi mangsanipun angrancasi punika lajêng dipun culi menda pintên-pintên, menda wau lajêng nêdha sakathahing godhong-godhong wau ngantos brindhil utawi prigis babar pisan, dados ingkang gadhah namung angêthoki pundi ingkang kirang prayogi, utawi namung ngrampingakên kemawon.
Wondening mangsanipun angrancasi kenging ing samôngsa-môngsa, kados ta: iing. môngsa rêndhêng lan ing môngsa katiga inggih sami kemawon, ananging ingkang prayogi piyambak inggih punika angajêngakên môngsa katiga ing wulan Januari utawi Phèbruari (pamurihipun dadosing pêntil sampun angirang-ngirangi jawah, dados uwohipun lêgi-lêgi).
Sasampunipun karancas sadaya ing sawatawis dintên lajêng wiwit sêmi sarta sarêng kalihan pêntil. Mênggah dangunipun wiwit pêntil dumugi sêpuh (masanipunmangsanipun. ngundhuh) kirang langkung: tiga utawi kawan wulan, mênawi dipun sêpuhakên sangêt amêsthi lajêng kathah ingkang bosok. Dene dhêdhompolaning pêntil wau kintên-kintên 200 iji, sarta pêntil wau agêngipun watawis saklênthêng-klênthêng. Ing saupami pêntil samantên wau
lajêng dipun kèndêlakên kemawon ngantos sadasa wulan laminipun inggih botên sagêd agêng-agêng, sabab pêntil adhêdhêsêkan ngantos bêntêt-bêntêt.
Menggah prayoginipun inggih lajêng dipun kêbiri, dene rekanipun makatên: pêntil-pêntil wau ing nalikanipun taksih ênèm sangêt lajêng (kaprithila ing saantawisipun satunggil-satunggilipun woh), murih sagêda mindhak agêngipun, mênawi sakintên taksih dhêdhêsêkan inggih kaprithilana malih kados ing nginggil: salajêngipun.
Upami pêntil ingkang dhêdhompolanipun 200 iji kasêbut ing nginggil prayogi kakantuna 50 utawi 60 iji, saupami kalêrêsan woh anggur wau sagêd agêng. Dene limrahipun woh anggur ing ngriki agêngipun kintên-kintên sami kalihan agêngipun woh trênggulun, utawi woh cêrme, ingkang limrah agêngipun.
Mênggah rêginipun woh anggur ing padunungan kula ing dalêm sampol agêng kintên-kintên wontên 60 iji, nyêlaki rêgi f 0,75 samantên wau wontênipun taksih awis-awis.
Ing toko-toko ugi asring sade woh anggur ingkang taksih sêgêr. Saking cariyosipun ingkang sade woh anggur wau saking sabrang, dene rêginipun taksih awis, sadhompol agêng rêgi f 1,50 (kalih têngah rupiah).
Thêthukulan anggur sauwit ingkang katanêm sarta karambatakên ing anjang-anjang ingkang wiyaripun 5 mètêr, panjangipun 9 mètêr, wit anggur wau ing dalêm kalih têngah utawi kalih taun, ingkang tamtu solor lan godhongipun sampun sagêd angèbêki sawiyaring anjang-anjang. Samantên wau mênawi kalêrêsan sagêd uwoh kathahipun 150 dhompol agêng
cangkokan) kalih uwit§ bokmanawi pêjah dados taksih sauwit, Wiryasubrata. rêgi f 5 ing dalêm sauwit = f 5 x 2 f 10 kangge wragat tiyang ingkang ngrimat ing dalêm kalih têngah taun, sarta sanès-sanèsipun wragat f 1,50.
Ingkang punika sumôngga para marsudi adamêla pacoban, amurih sagêda tangkar-tumangkar, kajawi kangge pangupajiwa saking padamêling woh anggur wau pancèn inggih prayogi kangge kabingahan, awit mênawi awoh sangêt anggènipun adêmênakakên pèni, èdi tur amenginakên saiba ta: bingahipun para ingkang kagungan thêthukulan anggur wau. Kajawi bingahipun piyambak inggih ambingahakên dhatêng kadang
warganipun (sumôngga amirsanana gambar-gambar woh-wohan anggur ing tanah-tanah rak inggih amenginakên ta). Wusana pamuji kula enggala kasêmbadan kados atur kula ing nginggil.
kangge ing kidung, kados, kangge ing gancaran. dene kalênthing wadhah masin, sanadyan kakumbah rêsik, inggih taksih wontên gandanipun ulam, amratandhani: sanadyan samêndhang taksih wontên keceranipun. Makatên ugi ing salêbêtipun padharanipun§ padharan (krama inggil) wêtêng (krama ngoko) padharan, dhadharan wêtêng, têtêdhan. manungsa, sanadyan sarining têtêdhan sampun rumasuk dados rah, ampasipun sampun larut mêdal, ingkang tamtu inggih taksih wontên keceranipun. Sarèhning keceran punika botên [botê...]
[...n] murakabi dhatêng salira§ salira (krama inggil) badan (krama)
inggih rêrêsah punika ingkang dados wijining sêsakit warni-warni, makatên ugi dados wijining sêsakit ingkang anggêgirisi: kolerah namanipun.
Rêrêsah wau lêmbat sangêt, sagêd sumusup ing daging, sumêla ing urat-urat, rumasuk ing gêrahrah. tuwin dumunung ing papan sanès-sanèsipun ingkang kenging sinêsêlan. Sarèhning lêbêtipun têtêdhên tanpa towong ing sadintên-dintênipun, dados inggih badhe tanpa kandhêg pangêrdanipun rêrêsah, têmahan angrisakakên ubarampe§ ubarampe = samukawis, paos saubarampenipun, samukawis ing badan. lêlêbêtanipun salira, sayêktos inggih makatên badhe kadadosanipun, saupami ubarampening salira botên kakumbah ing sadintên-dintênipun.
Kadipundi§ kadi = kados. pangumbahipun ubarampèn lêlêbêtanipun salira.
Salira pribadi§ pribadi kangge ing kidung, piyambak kangge ing gancaran. ingkang tumandang, wahananipun ambucal sêne,§ sêne (krama dhusun) uyuh (krama ngoko) turas (krama inggil). angêdalakên riwe§ riwe (krama inggil) kringêt (krama ngoko). saha ambêkan, sadaya [sa...]
[...daya] punika anglarutakên rêrêsah.
kangge ing kidung, sabên, kangge ing gancaran.
2. Têtêdhan botên sagêd sampurna ajur giniling ing padharan sinêsêp sarinipun, ingkang jalaran botên gampil jur-juranipun, utawi saking kêkathahên. Ewa samantên saupami botên katungka lêbêtipun têtêdhan enggal, inggih botên sagêd kandhêg amêwahi rêrêsah, awit sanadyan dangu sawatawis, badhe sagêd sampurna ugi ajuripun. Ananging caranipun angisèni padharan ing jaman samangke kadamêl têtêp wancinipun ing sadintên-dintên, botên kadi caraning sawêr utawi unta, dèrèng purun nêdha malih: dipun pilalah kèndêl ngathêthêr yèn sawêr, siyam yèn unta, mênawi dèrèng kraos lêga utawi luwe wêtêngipun.
Têtêdhan ingkang dèrèng sampurna ajuripun wau, sarèhning taksih amêngku sari, inggih kapara angèl mêdalipun, têmahan wontên ingkang kècèr awarni rêrêsah. Mênawi wêdaling sêsukêr, sêne, riwe saha ambêkan, muhung§ muhung, kangge ing kidung, namung: kangge ing gancaran. kadi saban kemawon, tartamtu lajêng wontên ingkang kandhêg angêndhong. Mênawi sampun wontên ingkang angêndhong makatên, lajêng gampil kemawon
punika: angin, punapa: napas. ugi saking daya tarik-tinariking maujud, utawi dayaning bôngsa ngupadi§ ngupadi, kangge ing kidung, ngupados, kangge ing gancaran. wôngsa. Mulabuka rêrêsah dumunung ing sakiwatêngêning babahan marginipun, awit saking sampun lumaksana§ lumaksana kangge kidung,
pinrawasa ing rêrêsah, anjalari botên lumintu lampahing êrah, wahananipun guaya pucêt, salira [sa...]
[...lira] anglêntrih, datan§ datan kangge ing kidung, botên kangge ing gancaran. kuwawa ing karya,§ karya kangge ing kidung, damêl kangge ing gancaran. aras-arasên panggalih§ panggalih krama inggil, manah krama, ati ngoko. cukêt§ cukêt? apêtêng, hawa napsu cêpak tuwin sanès-sanèsipun ingkang sarwa botên sakeca: dhahar botên eca, sare botên sakeca. Saupami ing samangke wontên ingkang anjalari laruting rêrêsah, kadi dene murus ambal-ambalan, tartamtu salira inggih sagêd wangsul waluya sêgêr kadi wingi uni, ananging mênawi murus dêdamêlan, ngadat amung nyuda kemawon, awit ingkang mêdal muhung adhakan dunungipun.
ngantos datan kuwawa nanggulang, têmahan kapidara kandhêg saliring rèh, wahananipun salira pralena§ pralena = pêjah. inggih kahanan ing salêbêtipun salira makatên punika ingkang sinêbut kolerah, dados botên sanès muhung kadi dene prahara agêng kanthi bêntèr amulêk ing salêbêtipun salira, jalaran saking rêrêsah. Saking gingsiring kahanan, ewahing dumadi, ing ngriku lajêng kumroyoh maèwu-èwu tuwuh ing satwa lit-alit amêmôngsa rêrêsah, inggih punika ingkang sinêbut satwa kolerah.
Amirit ingkang kajarwa ing nginggil, dados inggih angêndhakakên mungkading rêrêsah, angrêrêmakên
ngusir rêrêsah saking pangrêmanipun, mênggah rekadayanipun:
Siram angêkum padharan, saking ngandhaping susu dumugi pupu ing nginggil, dados susu sapanginggil, pupu sapangandhap wontên ing sajawining toya, mapanipun satêngah lênggah satêngah sarean dangunipun udakawis satêngah jam, sadangunipun kungkum prasthapurusa, walakang, padharan nganan ngering saha [sa...]
[...ha] gigir kêdah kagosok ngangge pipih§ punapa suwèkan, mênawi pipih têmbung Surakarta: mokal. ingkang kasar, panggosoking prasthapurusa muhung ing angganipun kemawon, dèn ririh nanging ingkang talatos, awit ing ngriku poking urat kathah. Mênggah tumraping wanita botên bêda, muhung anyantuni têmbung kemawon, nanging kanthi wêwahan: sampun lêbêt-lêbêt.
Sabakdanipun siram kungkum punika, kêdah lajêng siram sêtum, inggih punika sumuking toya, patrapipun: anglêgêna ngliga salira sarean mangkurêb ing kursi panjatos, utawi ing bangku ingkang lênggahanipun nam-naman, lajêng karukub ingkang barukut ngangge kêmul ingkang kandêl, ngantos angalèmbrèh ing jogan, nuntên toya umob§ toya umob, Bojanagara, wedang umob Surakarta. winadhahan ing êtong utawi wadhah sanès-sanèsipun, katlusupakên kadèkèk pênêr sangandhaping padharan, botên dangu tamtu gumrobyos wêdaling riwe. Mênawi toyanipun ngantos mèh asrêp môngka riwe mêksa dèrèng mêdal, punika lajêng kasantunana ingkang umob malih.
Sabakdanipun siram sêtum punika, mênawi sampun rêrêm sawatawis, lajêng asirama kungkum malih, sasampunipun lajêng mapan sare karukub, ngadad sawêg siramipun kungkum sapisan [sapi...]
[...san] kemawon, adrênging badhe ambêbucal utawi luntak sampun suda, amratandhani kêndhikkêndhih. ing mubalipun sari.
Mênawi kagarap kadi ingkang kasorahakên ing nginggil ing sapisanipun dèrèng amitulungi, inggih kêdah dipun ambali, ing ngriku mênawi karangkêpan wontên kamirahanipun Pangeran ingkang asipat mirah tuwin asih, tartamtu ingkang kacandhak ing sakit satunggal punika, sagêd waluya jati langkung kadi ing nguni-uni.
Punapa darunanipun dene kabasakakên kacandhak ing kolerah, sarta kadipundi marginipun dene sagêd anular.
Kadidene ingkang sampun kasorahakên ing ngajêng, pangêndhonging rêrêsah saking kapinujon ing ênu, nanging panujuning ênu punika botên ta yèn mêdal saking apêsing salira margi kadhawahan undhi kapêksa angêdêgi damêl dhatêng sagantên kidul, nanging saking lêpat sarta lenanipun piyambak, lêpatipun dene ambruwah datan pilih-pilih dhaharan, lenanipun dene kirang rumêksa dhatêng padharan, ngantos katandhêgan rêrêsah kathah, têmahan anjrahing bêntèr ing tawang, dupi tumanduk ing ôngga, kadi dene
saking ngêmu kuwatos utawi ajrih, ingkang ajalaran saking ningali, utawi ngambêt, mirêng utawi anggagas punapa-punapa
sinêrot ing ambêgan, prasasat anggugah dhatêng kancanipun ingkang sawêg rêrêm, têmahan sami mubal saminipun eis ing gêlas ingêsokan toya, tartamtu luntur dados toya. Timbuling sêsakit ingkang kadi makatên punika kabasakakên kêtularan, awit mungkading rêrêsah margi kapandukan sarining rêrêsah sanèsipun. Pramila ingkang anggulawênthah tiyang sakit kolerah tarkadhang botên kêtularan inggih saking rêsik isining padharanipun, sarêng ingkang dhatêng martuwi sakêdhap kemawon tarkadhang kêtularan, [kêtulara...]
[...n,] inggih saking sampun ngandhut rêrêsah kathah. Dados ing samangke môngsa borong ing karsa mênggah pangêmonging panggalih utawi salira mênawi wontên ambah-ambahan, rèhne sampun kagêlarakên satunggal-tunggal kadi ing nginggil.
Ing samangke kadipundi mênggah pamilihipun têtêdhan supadi botên katandhêgan rêrêsah.
Kapiliha ingkang satuhu têdhaning manungsa, ingkang sajati cadhonganipun manungsa saking karsaning Pangeran, inggih punika ingkang eca raosipun, amenginakên utawi angumêcêrakên warninipun, awit punika sasmitaning Pangeran dhatêng manungsa, nanging makatên wau mênawi tulèn, têgêsipun dede ingkang eca, dede ingkang amenginakên sarta dede ingkang angumêcêrakên ingkang damêlanipun tiyang, inggih punika têtêdhan ingkang miraosipun margi karukti, awit angrukti dhaharan punika botên sanès muhung pangirup dhatêng lidhah, grana tuwin netra. Pangeran anggènipun paring kasagêdan dhatêng manungsa linangkung-langkung, supadi wilujêng pangêmongipun ôngga, awit cadhonganipun têtêdhan kaparingan warni-warni, sagêda angracik anggathuk-gathukakên piyambak, sampun ngantos kêlintu, mênawi kêlintu ôngga dados risak, môngka ing têmbe kapundhut saenipun, beda kalihan sato, rèhne
Warni punapa têtêdhan ingkang kacadhongakên dhatêng manungsa.
Nitik sasmita ingkang kasatmata inggih wowohan, amargi raosipun eca, warninipun amenginakên sarta angumêcêrakên manah. Wowohan mênawi sampun andungkap wancinipun kenging katêdha lajêng prasasat apêpaès, paangadi-adi warni, agêgônda, supadi enggal kadhahara. Wontên ingkang asasmita supadi kadhahar lamban, inggih punika ingkang sampun anyêkapi raosipun, wontên ingkang asasmita supadi kadhahar kadamêl ubarampèn, inggih punika ingkang linangkung-langkung ngêmunipun raos, kirangipun wowohan inggih gêgodhongan sarta oyod-oyodan, tandhanipun ugi amenginakên sarta ngandhut raos eca. Dados cêkakanipun sajatining têtêdhanipun manungsa punika ingkang asal saking tanêm tuwuh.
Lah punapa ulam daging utawi loh dede têdhanipun tiyang.
Saupami cêmpe angumêcêrakên, kutuk amenginakên inggih satuhu têdhanipun tiyang, ananging wiwit ing jaman kina ngantos samangke dèrèng wontên tiyang ingkang anggadho cêmpe utawi kutuk, anyipati dagingipun kemawon sampun ênêk, punapa malih mênawi buthuk, beda sangêt [sangê...]
[...t] kalihan buthuking salak, saèstu miraos sangêt mênawi dipun ratêngi, punapa malih mênawi kalêrêsan pangruktinipun, ananging makatên punika punapa botên nama kanthi isarat sarta kanthi pêpaès, mênawi sanyata cadhonganipun manungsa, tanpa rangkêpan inggih sampun eca. Punapa malih para sagêd sampun anyatakakên, bilih ajuripun daging utawi ulam loh ing padharan langkung dangu tinimbang wowohan, môngka margining têtêdhan mênggahing manusa langkung panjang tinimbang kewan ingkang môngsa daging, kaukur kapêndhêt tikêlanipun panjanging awak, kalihan malih mênawi daging cadhonganipun manungsa sabab dènidene. punapa manungsa: Pilih-pilih ingkang katêdha. Untunipun bon landhêp sarta santosa kadi sima. Kêkiyatanipun botên angungkuli maesa.
Satuhu botên kêkirangan sabab ingkang amrayogèkakên supadi sami nyirik dhaharan ulam ambêkan, cundhuk kalihan warahing para sujana ing jaman kina, ing samangke wadosipun sampun kagarba.
Ananging sujana ing jaman samangke, ingkang mêsthi langkung mangrêtos sampun sami awêwarah supadi adhahara daging utawi tigan.
Wontên lêrêsipun, awit ingkang dipun warahi makatên [makatê...]
[...n] punika mêsthinipun tiyang sakit, supadi enggal wangsul kakiyatanipun, sarta eca panêdhanipun, dadosa rêrêsah inggih taksih dangu timbulipun warni sêsakit, tumrapipun tiyang kasarasan lêrêsipun mênawi kangge calon abênan, supadi kiyat kadi sima. Ananging sarèhning têtêdhan cadhonganipun manungsa ngantos wontên ingkang molah mênawi badhe katêdha, punapa pêrlunipun manungsa kaparingan kakiyatan kathah-kathah.
Lêrês manungsa botên pinaringan kêkiyatan kathah, nanging sampun kalintonan lêpasing nalar, dados prasasat langkung kiyat tinimbang gajah, kuwasa anêlukakên sawarnining kewan, sabab dening punapa botên kaidenan nêdha dagingipun.
Mênawi makatên arak badhe kadi tiyang Dhayak Wanan, môngsa daginging kawonanipun, tiyang ingkang lêrês nalaripun punapa inggih makatên.
Ing sarèhning wosing pangikêt prakawis sêsakit kolerah, dados ing samangke kacugak§ jugak. samantên, mawi
Sêkul, ingkang pêra sampun matêng-matêng sangêt, prayogi tanpa dipun pususi, punapa malih dipun tajini,
awit mindhak kêkathahên icaling sari ingkang murakabi.
Wowohan, ugi sampun ingkang matêng-matêng sangêt, kapara kumampo, mênawi matêng sangêt cadhonganipun winih, kênèmên dèrèng sampurna dadosipun.
Gêgodhongan, ingkang nêdhêng nèmipun, mênawi botên kadhahar lalapan mêntahan, kenging kagodhog, nanging sawatawis kemawon, sampun ngantos alum sangêt.
Bumbu: sampun manis-manis, kêcut-kêcut, pêdhês-pêdhês, asin-asin, utawi gurih-gurih, kêdah samadya kemawon, awit punika sadaya muhung wêwahan.
Anyirika dhahar: sawarninipun ulam ambêkan, angèngêtana mênawi buthuk, saiba ing padharan tuwin malih pêpêdhês, kêkêcut sapanunggilanipun.
Dhahara ing samadya kemawon, sampun kathah-kathah. Wancinipun ing sêsagêd-sagêd manut padharan, inggih [ing...]
[...gih] punika manawi sampun luwe.
Anyirika ngunjuk, sawarninipun ingkang nama minuman awit bêntèr hawanipun, kajawi amurugakên wuru, ugi angrisak isèn-isèning salira. Makatên ugi tèh, kopi, sampun kadamêl kulina, kakulinakna ngunjuk toya wantah kemawon, sampun mawi kagodhog, ugi botên prayogi kulina ngunjuk puhan sêsaminipun, toya susu saenipun muhung mênggahing bêbayi, samantên punika nalika sawêg mêdal saking susuning
utawi anggarap damêl ingkang angêdalakên riwe, mênawi sare amiliha panggenan ingkang suci hawanipun, dados ingkang rêsik sarta wiyar, utawi ingkang wontên marginipun hawa malêbêt mêdal, wusana dugi prayogi wontên ing pangagêmanipun piyambak-piyambak, Insa Allah mênawi angestokakên wêwarah sadaya punika, badhe botên kaparag ing pagêring, ananging waluya sajati ing salami-laminipun, walahualam.Pitutur punika sae saha maton, nanging wêdalipun kêsontênên, kados awis ingkang purun mituhu, ing Surakarta wontên bôngsa Cina nama Bingking, nyirik ulam ambêkan sajêgipun gêsang, ingkang dipun têdha namung sêkul, lawuhanipun kêkuluban, namung mawi kecap utawi taoco punapa dene santên, murih miraos, pangananipun namung wowohan, ingkang dipun ombèn namung toya wantah, gêsangipun katingal saras saha lêma, pambêkanipun sae saha wêlasan, dhasar kasêmbadan brèwu, panggaotanipun dados juragan kajêng, bilih sumêrêp wontên tiyang sade kewan alit ingkang badhe kapêjahan, kados ta: bulus, salira sêsaminipun, punika mêsthi dipun tumbas sarta lajêng dipun culakên, Cina punika ngiritakên dhatêng bangsanipun, dipun jak brata nyirik ulam ambêkan wau, inggih kathah para Cina ingkang mituhu kapencut dhatêng ngèlmunipun, nanging botên wontên ingkang mantêp, sabên sampun antawis wulan
Prawirawiyata, abdi dalêm carik, ongka II ing kabupatèn pulisi Surakarta.
(Pulo-pulo Indhia wetan ingkang kabawah ing parentahipun kangjêng sri maharaja Walandi).
Pulo-pulo Insulindhê punika prênahipun wontên ing saantawisipun tanah Asiah kalihan tanah Niu Holan, utawi wontên ing saantawisipun sagantên Indhia kalihan [ka...]
[...lihan] sagantên agêng.
Peranganipun: a. Pulo-pulo Sundha agêng. b. Pulo-pulo Sundha alit. c. Pulo-pulo Moluko. d. Pulo-pulo Papuah tuwin Niu Guineah. e. Pulo-pulo sanèsipun.
a. Pulo-pulo Sundha agêng: 1. Pulo Jawi kalihan Madura tuwin pulo-pulo sakubêngipun. 2. Pulo Sumatra (Pêrcah) tuwin pulo-pulo sakubêngipun. 3. Pulo Bêruni (
e. Pulo-pulo sanèsipun. 1. Pulo-pulo Rio Lingga. 2. Pulo-pulo Bangkah tuwin Bilitung, 3. Pulo-pulo Karimata. 4. Pulo-pulo tanah êlèr, Natunah kidul, Anambas sarta Tambilan. 5. Pulo-pulo Sangi sarta Talatur.
Kajawi pamerang kados dening kasêbut ing nginggil Insulindhê punika ugi kenging kapilah dados kalih perangan agêng, inggih punika: a. Perangan kilèn, utawi perangan Asiah. b. Perangan wetan utawi perangan Australiah. Watêsipun perangan kalih wau supitan Makasar tuwin supitan Lombok, sagantên ingkang wontên ing saantawisipun pulo-pulo perangan kilèn, botên wontên ingkang lêbêt, lêbêt-lêbêtipun namung 36 dhêpa utawi 61 mètêr, inggih punika sagantên ing salèripun pulo Madura, dene sanès-sanèsipun sadaya kapetang cêthèk. Prawirawiyata.
agêng antawisipun Asêmbagus kalihan Banyuwangi, Bêsuki.
Bab kamajênganipun kadhoktêran ing têmbe dhoktêr namung anjagi utawi nulak inggih nyêgah sêsakit kemawon.
Mila tiyang ingkang mangrêtos punika gampil dipun tata, lan gampil nampi rêmbag ingkang lêrês, beda tiyang ingkang cotho bab sêsêrêpan yèn dipun rêmbagi ingkang lêrês sae utawi migunani dhatêng badanipun piyambak utawi umum, punika asring kalintu panampi, utawi lajêng manut gugon tuhon botên gathuk kalihan pamanggih umum, kados ta suntikan mayit ing wêkdal wontên pagêblug sêsakit pès, prêlunipun suntikan mêndhêt êrah kangge nêtêpakên sêsakitipun lêrês punapa botên, yèn êrah angsalipun saking suntikan wau kapriksa pinanggih wontên baksilipun pès, têtiyang ingkang gêpokan utawi sêsrawungan kalihan ingkang sakit (pêjah) lajêng dipun pisah dipun barak sawatawis dintên, prêlunipun manawi têtiyang wau sampun katularan sêsakitipun môngka lajêng sêsrawungan utawi kêmpal kalihan ingkang saras inggih sagêd nulari, dados salajêngipun ngômbra-ômbra.
Samôngsa papriksan êrah wau botên pinanggih wontên baksilipun, inggih botên wontên tiyang ingkang dipun barak.
Asring kemawon dening tiyang padhusunan ingkang wontên pagêblug sêsakit makatên, mayitipun dipun colong dipun kubur, botên ngantos kapriksa dening ingkang wajib, dados botên ngantos kasuntik kapêndhêt êrahipun, amargi têtiyang sanak sadhèrèkipun ingkang pêjah rumaosipun mayit dipun suntik punika, prasasat mayit dipun tatoni utawi dipun risak, ngantos asring kalampahan têtiyang sadhusun mêmêngsahan kalihan pulisi utawi mantri verpleger (inlichter) dipun balangi dipun krutug sela dening têtiyang wau.
Nitik cathêtan, sabên taun-taunipun kawontênan sêsakit t.b.c. ing Eropah saya kirang ingkang pêjah, jalaran t.b.c. inggih kathah sangêt sudanipun. Dene sudanipun sêsakit wau cêtha, botên saking jampi utawi jalaran dipun jampèni, [jampè...]
[...ni,] nanging saking panjaginipun sêsakit wau dipun kêncêngi saèstu.
Mila saupami nagari samangke karsa damêl pranatan, dipun awiti guru-guru ingkang mulang ing pamulangan lan guru-guru ngaji ing langgar-langgar utawi sanèsipun botên kenging mulang yèn dèrèng kapriksa kasarasaning badanipun dening dhoktêr. Manawi pinanggih guru-guru wau gadhah sêsakit t.b.c. lajêng dipun awisi mulang, awit guru ingkang sakit makatên mulang wicantên ing sacakêtipun murid gampil sangêt anggènipun nularakên sêsakitipun dhatêng muridipun.
Kajawi punika murid-murid ing pamulangan inggih prêlu kapriksa dening dhoktêr, ingkang sakit t.b.c. utawi ingkang ringkih dipun kintên gadhah sêsakit kêdah dipun priksa ingkang titi, dipun pulasara lan dipun jampèni ngantos saras.
Sanajan para dhoktêr sampun sagêd nêtêpakên yèn pranatan panyêgahipun sêsakit utawi sanèsipun wau pancèn lêrês saha èstu sagêd, ananging botên kenging dipun mêsthèkakên tumrap sêsakit sanèsipun, awit taksih kathah sabab-sabab ingkang tiyang utawi dhoktêr dèrèng sagêd manggihakên utawi dèrèng mangrêtos.
Ewadene sampun kathah sêsakit ingkang saèstu kenging dipun jagi kacêgah, ngantos sagêd sirna utawi lajêng botên sagêd thukul. Ingkang makatên punika, tiyang kêdah matur sèwu nuwun dhatêng para dhoktêr ingkang pintêr ingkang sagêd nanggulangi
Mênggah petang samantên wau manawi lêrês pananêmipun wontên ing wulan Mèi, kasèpipun malih têmtu dados suda wawratipun. Lan kauningana, kobis ingkang mawi rabuk z.a. punika manawi sampun kaundhuh botên sagêd tahan dangu kados ingkang tanpa karabuk, inggih punika pinggêt sakêdhik kemawon inggih lajêng dados lonyoh (bosok) kados sabun kaêkum ing toya, botên ngantos gantalan dintên. Kosokwangsulipun ingkang tanpa rabuk sanajan tatu kenging lading upaminipun utawi kauncal-uncalakên kados bal inggih mêksa tahan dangu, botên bosok, mila ingkang sok kakintunakên têbih adhakan milih kobis ingkang makatên punika. Namakakên rabuk z.a. punika manawi tanêman sampun umur 3 minggu, lan cêkap karabuk sapisan. Sabên tanêman sabau namung cêkap ngangge z.a. 1½ dhacin, tumrap ing môngsa sapunika z.a. wau ing dalêm sadhacin namung rêgi f 4,-- dados 1½ dhacin ± f 6,-. Wondene bab wiji cêkapipun ± 200 gram rêgi f 0,90.
Manawi kobis punika sampun umur 50 dintên jangji tanahipun sae tamtu sampun nigan. Ing wêkdal makatên samôngsa godhongipun ingkang ngandhap ngalaras (garing utawi jêne) botên prêlu dipun wiwil awit manawi godhong ngandhap punika kalong satunggal tamtu godhongipun pupus (tiganipun) mêkar satunggal, makatên salajêngipun, mila sampun pisan-pisan dipun wiwili.
Mênggah ing pangundhuh prayogi ing wanci siyang, lan sampun pisan-pisan kagêpok toya, murugakên enggal risak, mila malah prayogi dipun galethak-galethakakên ing papan bêntèr watawis sadintên, paedah sagêd tahan lami, lan pundi ingkang wontên ulêripun lajêng sagêd sirna.
Sawênèhipun tiyang ngêpyok-pyoki kobis ingkang mêntas kaundhuh ngangge toya, supados awèt sêgêr, punika sajatosipun lêpat, awit manawi barang wau badhe kakintunakên têbih, upaminipun dhatêng Singgapur, punika sawêg wontên ing palabuhan Surabaya sampun sami bosok. Mila bab wau kaèngêtana. Kadosdene bôngsa Tionghwa ingkang kacariyos ngajêng, sampun nate ngalami tèkên kontrak ngintuni kobis dhatêng Singgapur wau, nanging jangjinipun katampi wontên ing Surabaya kanthi sae. Wusana wingkingipun dhawah tuna agêng jalaran sarêng kobis sawêg kabikak saking grobag sampun sami risak, botên sanès sabab kabêkta saking lêpating tindak sapêcak inggih rikalaning ngundhuh wau.
Miturut watakipun kobis punika mathuk katanêm ing hawa asrêp, langkung sae malih manawi sitinipun mawug kaworan pasir, nanging wawratipun langkung ènthèng katimbang lan ingkang katanêm ing siti kêlèt. Yèn katanêm ing siti kêlèt umuripun langkung lami malih, inggih punika kaot 5 utawi 10 dintên, dene manawi sagêd ngupadosa pasitèn ingkang bakda katanêman kadhêle, punika prayogi sangêt katanêman kobis. Wondene ingkang mathuk sangêt katanêm ing padunungan kula tanah Malang, inggih punika: Roem van Enkhuizen-kool, tumrap tiyang padhusunan anggèning mastani namung kapêndhêt gampilipun kemawon inggih punika: kobis rum.
Bibit ingkang badhe katanêm punika prayogi kabêdhol ing wanci enjing, nuntên dipun pilihi ingkang sae-sae, inggih punika kapilih ingkang lêma, pupusipun botên purêt tuwin botên kanggenan ama cabuk, sukur bage sagêd racak agêng-alitipun, dados tuwuhipun sagêd sarêng. Bibit ingkang awon kabucal. Sontênipun bibit pilihan wau katanêm, dados katahan sadintên dangunipun. Botên prêlu nguwatosakên manawi pêjah jalaran kêdangon panahanipun awit bibit punika sanajan katandho ngantos saminggu dangunipun waton botên kêbênteran samôngsa katanêm inggih mêksa taksih sagêd gêsang, botên langkung manawi badhe nanêm kemawon pasitènipun kêdah kaêlêba rumiyin watawis sadalu, lêt kalih dintên ngadat bibit wau sampun wiwit nglilir.
Ing bab ngipuk (ada-ada I ngajêng) nyêbutakên: samôngsa ipukan sampun watawis umur 10 dintên kêdah kaputêr dhatêng sanès panggenan, inggih punika ing papan bedhengan ingkang ragi kobèt wigatos angêrang-rangi, punika paedahipun agêng, inggih punika prêlu damêl racaking tigan sagêd waradin agêng-alitipun. Awit samôngsa ipukan wau tanpa kaputêr, môngka ujug-ujug lajêng katanêm kemawon ing têmbe dadosipun nigan botên sagêd sarêng, lan botên sami agêng-alitipun.
Pèngêt, manawi pananêmipun kobis namung niyat kasade eceran ing pêkên-pêkên utawi nêdya kakintun têbih, prayogi tanpa rabuk z.a. kemawon awit kobis ingkang makatên langkung kiyat kasimpên lami, botên gampil bosok.
Warak punika bangsaning kewan agêng, sanadyan tiyang awis ingkang nyumêrêpi kawontênanipun ingkang sayêktos nanging kathah ingkang sampun mirêng tuwin sampun mrangguli gambaripun. Kajawi punika tumrapipun bôngsa Jawi inggih sampun kêrêp mirêng ucap-ucapan bab warak wau ing sêrat.
Miturut katrangan warak wau wontên warni gangsal, inggih punika warak ing tanah Ngindhu, tanah Jawi, Sumatra, pêthak tuwin cêmêng. Kajawi punika taksih wontên sanès-sanèsipun malih ingkang sawarni makatên.
Warak tanah Ngindhu punika agêng, wawratipun ngantos kalih èwu kilogram, pawakanipun buntêk, culanipun panjang, êndhasipun gêpak. Limrahipun kajawi manggèn ing tanah Ngindhu ugi manggèn ing laladan nagari Tiongkok sisih kidul.
Warak tanah Jawi, punika miturut katranganing para ahli, bibit sakawitipun inggih tularan saking tanah Ngindhu, nanging dangu-dangu turun-turunipun lajêng anggadhahi wangun piyambak. Wacucalipun langkung kathah lêmpit-lêmpitanipun, warninipun abrit sêmu klawu.
Warak tanah Sumatra, punika sairib warak tanah Jawi, nanging ragi alit, wacucalipun mulu.
Warak cêmêng, punika dunungipun ing Aprikah sisih kidul. Warak wau limrahipun acula kalih, panjang cêlakipun botên sami.
Dene warak-warak punika ingkang kapetang agêng piyambak warak pêthak, ugi manggèn ing Aprikah sisih kidul. Culanipun kalih, cula ingkang ngajêng langkung panjang, wontên ingkang ngantos samètêr, dene cula satunggalipun cêlak. Ulês ingkang dipun wastani pêthak wau lugunipun botên pêthak mêmplak makatên, nyatanipun cula jêne. Endhasipun langkung agêng panjang, ing cangkêm wontên wujudipun kados têlale.
Warak punika kêgolong kewan bangsaning kina, têgêsipun sampun kêcathêt wontên ing cêcariyosan kala ing jaman kina, malah kala ing taun 61 sadèrèngipun Kangjêng Nabi Ngisa, sampun wontên ingkang kabêkta dhatêng tanah Ngêrum. Manawi miturut babad, kala ing taun 1513 Sri Nata Portêgal sampun angsal warak gêsang wêdalan saking tanah ngriki. Ing ngriku wujuding kewan ingkang sanyata wau lajêng dipun tulad awangun rêca kajêng, sanadyan pêpêthanipun [pê...]
[...pêthanipun] sampun nyêbal saking baku, nanging tandhaning asli niru saking warak taksih katingal.
Warak punika sanadyan wujudipun sajak sarwa kêndho, nanging nyatanipun kewan galak enggal sangêt nêpsunipun, manawi wontên wana, samôngsa sumêrêp kêlebating tiyang, lajêng nêpsu, malah kenging dipun wastani lajêng ngamuk, pangamukipun wau kados ngawur kemawon. Dados mèmpêr ing ucap-ucapan sêrat Jawi mastani: warak wuru ngawur-awur.
Warak punika rêmênipun manggèn ing jêmbêkan ingkang runggut nanging milih papan ingkang cêlak pasukêtan tuwin wana ingkang katrajang lèpèn. Sanadyan bêbondhotan ingkang kêtêl tuwin kathah êrinipun kados punapa, tamtu sirna dipun trajang ing warak, dados pundi bêbondhotan ingkang katrajang, inggih lajêng piyak dados margi.
Tataning gêsangipun warak ing dalêm sadintên sapisan tamtu pados pangombèn dhatêng papan sanès saha wontên ing ngriku lajêng gulung-gulung. Papan ingkang kados makatên punika manawi bôngsa Jawi mastani pagupakaning warak, dipun anggêp dados satunggiling papan ingkang sangar. Dene salugunipun, warak anggèning gadhah tindak makatên wau prêlu kangge mêdhaki blêthok badanipun kadosdene sampun dados kasênênganipun. Ing kalanipun gulung wau katingal titikipun bingah, mawi nyuwara gêrêng-gêrêng, nanging salêbêtipun tumandang kados makatên wau botên tilar kaprayitnan. Bakunipun warak punika rêmên dhatêng hawa bêntèr, nanging karêm manggèn ing papan ayom, kala-kala katingal anggèning anjêgrêg manggèn ing papan ayom. Manawi nuju tilêm wujudipun ngantos nyamar kadosdene prabatang, namung orokipun sagêd kamirêngan têbih.
Limrahing warak punika kasumêrêpanipun ing tiyang manawi nuju tilêm utawi nuju nêdha, dene caranipun sasaba gêgrombolan nanging botên sapintêna.
Warak punika golongan kewan busuk, tandangipun kêndho, awis nyuwara, dene manawi nyuwara, punika nandhakakên manawi nêpsu, panêmpuhipun dhatêng mêngsah mutatuli. Wêwatêkanipun kadosdene lêmbu, samôngsa sumêrêp wêwarnèn abrit enggal nêpsunipun.
Wontên kaelokan tumrap gêsanging warak, nanging sampun dados kalimrahan inggih punika, limrahing warak anggadhahi mitra pêksi, bangsaning pêksi platuk, punika salaminipun botên nate pisah. Dene sajatosipun pêksi wau kadosdene [kadosde...]
[...ne] dados juru petan anucuki gêgrêmêtan ingkang manggèn ing kuliting warak, amargi warak punika kulitipun lêmpit-lêmpitan, dene ingkang manggèn ing ngriku punika inggih bangsaning kewan êntup-êntupan punapa. Dados tumraping kewan kêkalih wau anggènipun mêmitran sami daya-dinayan, pun pêksi ngrumaosi angsal têdha, dene pun warak rumaos dipun icali amanipun ing badan. Anèhipun tumrapipun pêksi punika manawi sumêrêp kalebating tiyang, lajêng nucuki kuping warak, warak inggih lajêng kesah saking ngriku.
Sami-sami bêbujêngan wana, warak punika kêgolong botên gadhah mêngsah, awit sawarnining kewan galak, sami botên kêdugi mêmêngsahan, dening warak wau kulitipun kandêl sangêt, botên pasah dipun gruwak utawi dipun cakot, dados jan mêngsahipun namung tiyang. Dene caraning
tanah Indhu, ambêbêdhag warabwarak. wau asring mawi gajah, nanging trêkadhang gajah wau inggih kawon dening panêmpuhing warak.
Kapitadosanipun bôngsa Jawi, cula warak punika agêng sangêt dayanipun, makatên ugi untunipun, kenging kangge nulak sawarnining klêlêgên, cula utawi untu wau dipun kum ing toya, lajéng dipun ombe.
Nanging sayêktosipun kapitadosan makatên wau botên namung tumrap bôngsa Jawi kemawon, sanadyan bôngsa ngamônca ugi wontên ingkang gadhah panganggêp makatên. Tumrap bôngsa luhur Turki wontên ingkang ngagêm wadhah unjuk-unjukan culaning warak, mênggah kapitadosanipun, sawarnining unjuk-unjukan ingkang mawa wisa, samôngsa kalêbêt ing wadhah ngriku lajêng sagêd tawa.
Ing nginggil punika gambar krêtêg ingkang sakalangkung panjang, ing tanah Krui, Bêngkulên.
Satunggal-satunggaling bôngsa, inggih bôngsa punapaa kemawon tamtu gadhah raos sêngsêm dhatêng gêndhing, wiwit tiyang ingkang inggil kasusilanipun ngantos dumugining tiyang wanan pisan, botên beda inggih sami gadhah sêngsêm. Ing bab gêndhing wau malah kangge titikan dhatêng inggil andhaping kasusilan. Tumrap ingkang inggil kasusilanipun wontêning têtabuhanipun warni-warni, makatên ugi gêndhingipun.
Ing bab laguning gêndhing punika warni-warni, wontên ingkang raos adamêl gambiraning manah, wontên ingkang dados panglipur, wontên ingkang raos ngêlangut, malah tumrap ingkang karaos yêktos wontên ingkang sagêd damêl tangis.
Ing bab gêndhing wau èstunipun inggih anumusi dhatêng cocoganing raos, upaminipun gêndhing kilenan punika tumrap ingkang kêdunungan raos kilenan, tampining pamirêng dhatêng gêndhing, inggih kandhas dumugi manah saèstu. Saya tumrap ingkang pancèn anggadhahi gêndhing piyambak, têmtunipun saya kraos sangêt. Ingkang makatên punika kenging kangge tôndha saksi dhatêng antêping raosipun, awit tumraping tiyang sanès ingkang pancèn botên anggadhahi raos kados makatên, [ma...]
[...katên,] inggih punika ingkang sanès gadhahanipun piyambak, tamtu botên karaos punapa-punapa, makatên ugi kosokwangsulipun inggih botên kirang tiyang ingkang kêraosipun dhatêng gêndhing, malah kraos manawi mirêng gêndhinging bôngsa sanès punika ugi lajêng katingal namung jalaran saking matuh, utawi saking botên srawung kalihan gêndhingipun piyambak. Tamtunipun raos ingkang kados makatên punika nama nipisakên raosipun piyambak.
Nanging tumrap tiyang ingkang anjajah dhatêng raosing gêndhing inggih lajêng katingal anggèning botên ambedak-bedakakên, punika ugi dados titikan satunggiling tiyang ingkang sumrambah. Wontênipun makatên têmtunipun jalaran saking sadaya suwaraning gêndhing sagêd angengingi dhatêng raosipun, tumrap gêndhing pundi kemawon manawi araos damêl gambira, inggih tinampi makatên, makatên ugi tumrap gêndhing sanès-sanèsipun.
Dangu-dangu tumrap ingkang sagêd ngraosakên kados makatên punika, manawi kadhasaran sagêd ngêcakakên nabuh piyambak malah sagêd ngêmorakên saha lajêng dados satunggiling gêndhing ingkang nêngsêmakên, mila bab gêndhing wau tansah tuwuh-tuwuh kemawon saya lami saya kathah.
Tumrap gêndhing utawi têtabuhanipun punika mênggahing para sagêd babagan makatên wau, sagêd anggoyat-gayutakên kados têtabuhanipun bôngsa Aprikah, punika tamtunipun inggih dèrèng nyamèni kalihan têtabuhanipun bôngsa Eropah, nanging pinanggihipun têtabuhanipun bôngsa Aprikah wau malah dipun telad ing bôngsa Eropah, pinanggihipun saya prayogi saha dados têtabuhan ingkang dipun wastani gagrag enggal dipun rêmêni ing tiyang kathah, saha lajêng dados saumum.
Ing bab raosing gêndhing wau, sampun malih ingkang nama têtabuhan jangkêp, sawêg ingkang warni kêtipung thok, inggih punika têtabuhanipun tiyang wanan, manawi dipun tabuh suwaranipun namung: pang, pung, ewadene ugi sampun sagêd damêl gambira, tiyang ingkang mirêngakên manahipun lajêng kagugah. Manawi mirid suraosing sêrat-sêrat ingkang nyariyosakên têtabuhan têngaraning pêri, kados ta gong bèri, ing ngriku katingal gêgambaranipun bilih suwaraning têtabuhan wau adamêl tangining manah, wontên ingkang suraosipun makatên:
ridhu mawor mangawur-awur wurahan / têngaraning ajurit / gong maguru
Dene tumrap raos sanès-sanèsipun ingkang sagêd nênarik manah, punika warni-warni, manut laguning gêndhing. Bab makatên punika tumraping para ahli kados botên kêkilapan, cêthanipun malih ing bab raosing gêndhing enggal, punika tuwuhing panganggit mêndhêt saking gêgambaraning lêlampahan utawi kawontênan, ing ngriku tumanêmipun dhatêng manah sagêd anêrusi dhatêng raosing batos malah katingal ngantos kados maujud. Dados nocogi dhatêng nama tuwin suwaraning gêndhing, manawi gêndhing Jawi, upaminipun kemawon boyong, mathuking cak-cakanipun utawi srêgipun kangge anabuhi jogèding pangantèn ing kalaning nayuban amboyong ingkang èstri mantuk dhatêng griyanipun, ing ngriku katingal wujuding pangantèn amboyong, gêndhingipun boyong, suwaraning gêndhing wau inggih raos ngrêgiyêg sarwa adamêl ambêdhêdhêging manah. Dene nyatanipun tuwuhing raos ingkang kados makatên punika, namung dumunung dhatêng raos ingkang anocogi, utawi ingkang sampun lêbêt dhatêng raosipun bab gêndhing.
Wontên sawenèhing pènsiyunan saradhadhu Jawi, nyariyosakên jaman nalika pêrangan ing Lombok, punika nalika lampahing saradhadhu wangsul saking ambêdhah kitha, samargi-margi mawi ngungêlakên têtabuhan musik, ing ngriku saradhadhu wau kêtuwuhan raos ingkang ngantos botên sagêd mindhakakên, wontên ingkang araos damêl bingah, wontên ingkang adamêl karaos-raos malah adamêl ngêrês. Raos ingkang kados makatên wau kawusananipun adamêl tangis.
Bab raosing gêndhing wau inggih lêrês namung tuwuh saking pangothak-athik, nanging pangothak-athik ingkang damêl gêsanging raos.
Mukjijadipun satunggaling nujum Tionghwa jaman kina, dede dongèng, kawontênan nyata sayêktos.
Nalika nagari Tiongkok taksih madêg karajan, têlênging karaton nagari Tiongkok kala samantên wontên sawênèhing nujum sangêt misuwur kawaskithanipun tumrap bayi lair, benjing diwasanipun badhe dados tiyang kadospundi, sang nujum sagêd amêca kalihan cêkak mêndhêt saprêlu, nanging têmtu cocog plêg kanthi kanyatan, upaminipun: bayi iku besuk diwasane bisa dadi wong sugih, nandhang sangsara salawase, tinitah singgih, kuwat dadi pangayomane wong akèh utawi mung dadi wong lumrah bae, sapanunggilanipun. Sanadyan kathah panunggilanipun nujum-nujum, nanging sadaya namung pinanggih limrah, têgêsipun botên mêsthi sagêd nyata utawi cocog, malah kathah malèsèdipun tumrap pamêca dhatêng bayi lair dumugi benjing diwasanipun wau. Botên kados nujum satunggal ingkang kalêbêt cariyos punika, sampun wontên pintên-pintên atus bayi ingkang dipun nujumakên mriku, pamêcanipun pinanggih nyata sadaya. Ngantos têtiyang kathah sami anganggêp bilih punika satunggiling titah ingkang katitisan ... wêruh sadurunge winarah. Nanging tibakipun jêbul namung tiyang wantah walaka kemawon botên gadhah kasagêdan punapa-punapa tumrap dhatêng panujuman. Langkung-langkung pamêca, saya botên panggih-pinanggih. Têrangipun mangke kacariyos ngandhap.
Ing tanah Jawi ngriki, nalika taun Walandi 1866 utawi taun Alip 1795, ingkang mangagêngi paprentahan bôngsa Tionghwa sakitha Surakarta, panjênênganipun Tuwan Kapitan Tanjibik, pakêcapan ngakathah jaman samantên, kêlimrah mastani: Bah Kapitan Jibik. Ing wulan Nopèmbêr 1866 tuwan kapitan kintun telêgram dhatêng sang nujum misuwur ing nagari Tiongkok wau. Nakèkakên nalika dintên tanggal wulan sarta taun anu, wanci jam samantên ing padununganipun Tuwan Kapitan Surakarta wontên bayi lair jalêr, punika kadospundi benjing diwasanipun ... Nanging sintên ingkang nglairakên bayi wau botên kasêbutakên.
Kirang langkung kalih wulan laminipun tuwan kapitan sawêg tampi sêrat wangsulan saking sang nujum mêdal pos an gêtèkên. Mênggahing basa Jawi ringkêsipun makatên: tuwan kaptowa, sangêt andadosakên pangunguning manah kula, dene salami kula nindakakên panujuman bab bayi lair benjing diwasanipun ... têka sawêg satunggal saking panjênêngan punika wontên bayi ingkang wêcanipun mênjila sangêt, nglêngkara tuwin botên pinanggihing nalar tumrap kaptowa piyambak ngriki, mila kula inggih badhe maibên tuwan, wêcanipun bayi lair ingkang tuwan takèkakên punika, Benjing diwasanipun bayi wau sagêd jumênêng nata, widada sapanginggilipun botên kirang satunggal punapa. Kawuningana tuwan, wontênipun wêca-wêca wau, sajatosipun kula
namung sadarmi nyariyosakên warahing primbon tilaranipun lêluhur kula, kula angge nindakakên panujuman sadaya pinanggih cocog, anamung tumrap kaptowa piyambak, punika wallahu alam kula piyambak botên sagêd punapa-punapa.
Tampi katêrangan saking sang nujum wau, tuwan kapitan dahat gawoking manah dhatêng kalangkunganipun sang nujum kina ingkang ngwontênakên wêca-wêca tumrap ing primbon wau, kanthi ngucap sukur ing Allah. Wêkasan mêmuji mugi-mugi wahananing wêcan wau pinanggih cocog benjing dhawahing môngsa. Mila makatên, awit bayi lair ingkang dipun nujumakên tuwan kapitan ing jaman samantên, mijil saking karêntêging manahipun tuwan kaptowa piyambak, punika sajatosipun: Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun kaping X ing Surakarta sapunika, nuwun tabe-tabe. Rikala samantên miyosipun wontên ing tanggal kaping 29, lajêng enjingipun
Cariyos punika lugu namung minôngka wêwahing pengêtan kawontênan ing Surakarta rikala jaman samantên. Wasana bilih wontên nalisiripun sawatawis kula nyuwun pangaksama para maos.
rèhning iki jênêng jaman sêdhih / iya jaman mrosot / akèh wong kang kawêtu sambate / apa manèh tumraping wong tani / kaya aku iki / yèn ora anyêbut //
pêpayone jagung bêras pari / tansah saya mlorot / durung cukup sing kanggo butuhe / mrana-mrene kudu kanthi dhuwit / tur nora sathithik / butuhe sathekruk //
poma aja nganggo sok disambi / adu kucing bêdor / ngono kuwi yèn turah dhuwite / nanging
kaya bocah wingi sore / patut dadak nganggo dituturi / ana wis mèh nganti / wane arêp mabluk //
saiki / Si Pardi bèn nyopot / luwih bêcik nora nêrusake / prêlu apa sêkolah diudi / besuk ya mung dadi / tukang mluku macul //
lo kêpiye pakne kowe kuwi / jêbulane nylêmong / ana bocah arêp dicopotke / eman-eman olèhe mragati / sire golèk ngirit / bakale kêduwung //
ta gagasên jamane saiki / najan bocah wedok / mêsthi kudu disêkolahake / beda karo jamane sing uwis / nêgara nganani / sêkolahan dhusun //
nora nganggo dadak pilih-pilih / kêna sabên uwong / sapa bae sing nyêkolahake / bayarane uga mung sathithik / yèn nora nglêboni / rak wong jênêng kliru //
manthuk-manthuk pakne Pardi nuli / kôndha alon-alon / iya bênêr aku luput bokne / nanging apa sing kanggo mragadi / bisane lêstari / sêkolahe nutug //
thole Pardi anakku cah sigit / aja dhêlog-dhêlog / thik kaya wong sing susah atine / mara coba mrene tak tuturi /
bisa têrus sêkolah lêstari / jênêng nora mogol / sabên sasi ngirim bayarane / tilik mulih mung yèn nuju prèi / aja nyulayani / mung iku wêlingku //
o yèn ngotên kula gih nglampahi / botên awrat kados / malah bathi ing tata kramane / lan yèn sagêd kula badhe nyambi / ajar andondomi / nanging mung yèn nganggur //
wis ta bokne tak mangkat saiki / najan tanpa sangon / tan kacrita nèng dalan lakune / wise têkan nuli ditakoni / apa kang wigati / Pak Pardi jur tutur //
pancèn ontên prêlune sakêdhik / botên pados-pados / yèn dèn guru dhangan pênggalihe / lan yèn sêpên pakèwêd kang abdi / pun Pardi rumiyin / prêlu badhe tumut //
dhèrèk mriki dados sagêd mligi / sinau kang maton / botên kados yèn ontên griyane / botên nate wontên ingkang mêrdi / sinaune nyambi / mung sakobêripun //
sami brêbês mili / èstu botên guyon / awit sabên sampun pol dhinêse / kados botên kenging dipalangi / enggal-enggal mêsthi / nuli dipènsiyun //
kula sangêt andhèrèk mêmuji / mugi sampun ngantos / dipun wahgèl pènsiyun samangke / kula puji minggah-minggah nuli / tinêbihna saking / sambekalanipun //
dene wujudipun / siji Layang Jugulmudha / lan karone pusaka kotange gondhil / mundhi warising êmbah //
barang mau tilarane swargi / satriya di trahing Wilatikta / kang nèng Têmon sumarene / dene pêparabipun / Kyai Gusti Sang Sumbêrwilis / sumare Sitiseta / dene wujudipun / kang karan Si Jugulmudha / krêtasira kandêl wus saèmpêr upih / tulise nora cêtha //
kandhane wong kang rada mangrêti / cara Arab tan mawa sandhangan / ana manèh kang
manèh wêruh jare nganggo tlênik-tlênik / gilap nanging wus tuwa //
barang loro bangêt pinapundhi / wus sinimpên anèng ing suhunan / winadhahan jroning bèsèk / dene ta mokalipun / kang kanggonan pusaka gondhil / omahe cara kuna / wis rong atus taun / malah kapara luwiha / duk nalika kêplayune kyai gusti / Majapait samana //
saprene isih rosa / pêngêrête kukuh / dhuwure mung saranggehan / sakabèhing balungan wus katon langking / saking wus tuwa tênan //
wani nglingkabi / ing kitab Jugulmudha / kono banjur tuwuh / kèh prakara jroning desa / kang wêkasan kadadyane nora bêcik / nuwuhke kasusahan //
kang kanggonan layang lawan gondhil / lamun dudu waris nora kuwat / nadyan
pusaka binoyong dening / waris mring desa Kajar //
anèng kono gung pinundhi-pundhi / kang kanggonan banjur salah cipta / tansah ngêgungkên kibire / wusana malah koclug / mula banjur sinimpên trêtib / dening Mangunkaeran / nèng dhuwur kêpundhung / iyèku omahing rayap / lan gêdhene kira sadhêpa pêsagi / dhuwure sapuyuhan //
anèng sênthong amojok ngêbaki / ing dhuwure iku pasimpênan / Jugul myang kotang gondhile / sinimpên mèpèt usuk / dene Mangunkaeran kuwi / anèh kok durung
gondhil kuwi / miwah layangira Jugulmudha / kêna sinuwun sawabe / slamêt miwah rahayu / lan nyawabi panggawe bêcik /
nanging lamun sumêngka / atine têkabur / sumongah kibir jubriya / Jugulmudha lan gondhil nora brêkahi / malah dadi wisuna //
sakit / yèku tôndha yèn durung katrima / malah bocah angon bae / padha kawilang punjul / ana manèh carita nêmpil / cêdhaking pasarean / Kyai Krapyak iku / makame Tumênggung Mayang / anèng desa Blarangan
samêngko salin dhusun / ana crita gotèking ngardi / desane Grêpèng kocap / ing dêngok sêmanu / wingite kaliwat-liwat / paribasan jalma mara jalma mati / lan sato mara lena //
kaanane kono angkêr yêkti / saliyane wong kono tan kuwat / kanggonan barang kayune / apêse lara gêmblung / caritane wong kono kuwi / patilasaning nata / Brawijaya Prabu / duk linggar sing
wuwus / desa Cabe pinggir jaladri / Pucung klurahanira / Rongkob ondêripun / ana
pasarean kono maksih wingit / akèh bae kang sowan jiyarah / wau ta ingkang sumare / kasuwur Kyai Jênu / Jakasura jatining wangi / putrane Êmpu Supa / ing kono rumuhun / akèh tilarane
wus kawêntar / kono ana pamêtune / kang aran sarang burung / iya susuh sêndawa paksi / manggon pinggir samodra / nèng lêlêmpèngipun / ngundhuhe bangêt rêkasa / lan slametan nganggo milih dina bêcik / prasasat êtoh [ê...]
pirantine akèh amêpaki / angon môngsa lan tangguhing ombak / lamun wus nêngah alune / banjur padha tumurun / angupaya susuhing paksi / iku kêna diolah / cinampur lan bubur / kanggo pikuwating badan /
caritane samêngko ginanti / kang katêlah karan Kyai Umpak / Bôndhan Surati jatine / putrane nata Prabu / Brawijaya ing Majapait / nalika anèng desa /
ing wibi / wus sumare anèng pinggir desa / Karangasêm makamane / kono ana kang tunggu / ula naga kang marabumi / ing mangkya tan katingal / tan katon maujud / nanging piandêling kathah / naga mau kadhangkala nyasmitani / sarana swara ngakak //
lamun ana swara ngakak kuwi / bakal ana sabab apa-apa / desa Karangasêm kuwe / alas pajatèn agung / biyèn mula misuwur wingit / tan ana
Ing sajrone têngah alas jati / ana pasareane suwarga / Kyai Guwacaka kuwe / kaprênah marasêpuh / lawan Risang Bôndhan Surati / dene
saprene pan maksih / urip cêdhak lan pasareannya / Bôndhan Surati putrane / ing alas kono iku / mapan ora kêna
wus kabanjur nara wrêksa kibir / saking gênging kayu nora kangkat / nganti padha
dhuwur kayu jati / sinambi sêsindhènan // Badhe kasambêtan.
Kacariyos nalika taksih jumênêngipun Sang Prabu Brawijaya Nata Majapait ingkang kaping V, ingkang jumênêng senapati putra asma Radèn Katong, sêsilih nama
Panêmbahan Jimbun sampun amiwiti mêncarakên agami Islam wontên ing tanah Jawi, jumênêng Nata ing Dêmak. Dene ing Madiun wontên pangagêng asma Kangjêng Pangeran Dêmang Irawan II kalêrês buyut saking Sang Prabu Brawijaya Nata Majapait ingkang kaping III, jumênêng ratu wontên ing Gêlang, ingkang sapunika ondêr dhistrik Dêlapa, dhistrik Utêran nagari Madiun. Dene agaminipun taksih Buda. Kagungan rerehan sêsêpuh apangkat dêmang, dêdunung ing dhusun Kutu. Sapunika wêwêngkon dhistrik Tamansari, Arjawinangun, nagari Panaraga. Agaminipun ugi taksih Buda.
Ing wêkdal satunggiling dintên Sang Prabu Brawijaya kagungan karsa ngawontênakên pakêmpalan agêng, nimbali sadaya para ratu tuwin para pangagêng ingkang kabawah dening nata Majapait sami katimbalan ing ngarsa dalêm. Sasampunipun sami sowan sarta sang prabu sampun lênggah, wusana wontên satunggal karerehan ingkang botên sowan ing ngarsa dalêm, inggih punika Kyai Dêmang Kutu.
Makatên wau andadosakên dukanipun sang prabu. Pramila sasampunipun cêkap pangandika dalêm dhatêng para priyantun ingkang sami sowan sang prabu lajêng utusan putra kakung Radèn Katong senapati Majapait, mawi dipun paringi kanthi Kyai Tumênggung Selaaji ugi sêsilih nama Pakisaji andikakakên nimbali kyai dêmang ing dhusun Kutu supados enggal sowan ing ngarsa dalêm ratu Majapait. Sacêkaping dhawuh Radèn Katong matur sandika lajêng nyuwun pamit têrus bidhal kadhèrèkakên Kyai Tumênggung Selaaji. Ing margi botên kacariyos.
Tindakipun Radèn Katong mawi sowan ing kangbok ayu Radèn Ayu Andayaningrat Adipati Pêngging, (Pajang).
Sowanipun Radèn Katong wontên ing Pêngging katampi kanthi suka sukur ing panggalih saha manjurung pangayubagya sacêkapipun. Wasana ingkang bokayu apratela sabidhalipun saking Pêngging supados sowan ing ngarsanipun raka Radèn Patah sultan ing Dêmak.
Radèn Katong matur sandika, nyuwun pamit lajêng bidhal. Sarawuhipun Radèn Katong wontên ing Dêmak enggal sowan ing ngarsanipun raka kangjêng sultan ing Dêmak. Radèn Katong
dhawuh pangandikanipun ingkang rama. Botên sanès raka amung manjurung kawilujêngan saha paring sumêrêp manawi Kyai Dêmang Kutu ambalela sampun ngantos angrumiyini tanduk. Radèn Katong matur sandika nyuwun pamit lajêng bidhal. Tindakipun Radèn Katong kadhèrèkakên Kyai Tumênggung Selaaji anasak wana anjajah padhukuhan saking Dêmak mangidul. Sarêng tindakipun dumugi sacêlakipun kitha Gêduwang, wontên ing ngriku Radèn Katong lajêng mènèk kajêng agêng prêlu kagêm anglawang, mriksani ing pundi prênah padununganipun Kyai Dêmang Kutu. Sarêng katingal taksih têbih, Radèn Katong lajêng mandhap saking kajêng wau têrus tindak mangidul ngetan. Panggenanipun wit ingkang dipun pènèk Radèn Katong punika ngantos sapriki kanamakakên dhusun Jatilawang.
Sarêng tindakipun Radèn Katong dumugi ing dhusun Kutu pêpanggihan kalihan kyai dêmang. Sasampunipun bage-binage Radèn Katong lajêng andhawuhakên timbalan dalêm sang prabu, pangandikanipun: sapunika ugi jêngandika katimbalan dhatêng karaton Majapait. Atur wangsulanipun kyai dêmang: kula botên badhe sowan dhatêng Majapait. Katranganipun kyai dêmang ing dhusun Kutu ambalela botên purun sowan ing Sang Prabu
ngaturi priksa dhumatêng ingkang rama Prabu Brawijaya, bilih kyai dêmang dhusun Kutu nêdya mêngkêr saking dhawuh dalêm botên purun têluk dhumatêng Majapait.
Sasampunipun cêkap aturing utusan sang prabu lajêng ngandika, mênawi kyai dêmang Kutu bôngga, supados dipun rampungi pisan. Sasampunipun utusan nyuwun pamit lajêng têrus bidhal, ing margi botên kacariyos.
Radèn Katong sadumuginipun Kutu lajêng tata bêbantahan abên kasêktèn kalihan kyai dêmang. Kyai dêmang mundhut kajêng kadhawahakên ing siti lajêng dados sawêr ingkang badhe nyokot Radèn Katong. Radèn Katong mêndhêt kudhungipun kabucal dados pêksi wulung lajêng anggondhol sawêr wau. Wasana lajêng abên lêsung ing awang-awang, andadosakên ramenipun, ingkang makatên punika ngantos kalampahan pêpêrangan rambah kaping kalih. Kala samantên Radèn Katong tansah kasoran yudanipun. Pramila sarêng kraos sayah Radèn Katong lajêng pamit mundhur saking pêpêrangan. Ing ngriku sangêt ing prihatosipun kalihan tindak mangalèr nêdya nêntrêmakên sarira tuwin panggalihipun.
Kacariyos nalika wangsulipun Radèn Katong saking payudan ing sarèhning midhangêt bilih kyai dêmang Kutu punika anggadhahi pusaka warni dhuwung nama Kyai Jabardas ingkang kaloka mênggah ampuhipun tuwin dayanipun manawi pinuju pêrang rukêt kyai dêmang sagêd ngical botên kantênan, dene papan padununganipun katingal kados sagantên amulak-mulak. Ingkang makatên punika Radèn Katong dhawuh dhatêng abdi èstri, andikakakên ngupados titikan tuwin rekadaya murih sagêdipun kalampahan pusaka wau pisah kalihan kyai dêmang.
Sasampunipun dhawuh dhatêng abdi èstri sacêkapipun, Radèn Katong anglajêngakên tindakipun. Dene abdi èstri ingkang rumaos nampi dhawuhing bêndara sakalangkung ngrêdatos ing manahipun sagêda kalampahan ingkang dados karsaning bêndara.
Prakawis panjênêngan punika prayogi kasuwunakên pitulungan dhatêng asistèn wadana, wadana utawi minggahipun malih dhatêng bupati ingkang ambawahakên ing ngriku. Poma sampun nêdha tulung dhatêng tiyang
administrasi badhe ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para lêngganan, ingkang babarpisan dèrèng kagungan pêmbayaran tumrap kuwartal III ing ngajêng punika, (Juli, Ogustus, Sèptèmbêr).
Amurih sampun kacuwan ing galih, dene jugag anggènipun sami maos cariyos: Tarsan, jalaran kêtêlasan utawi dipun sêtop, mugi para ingkang nampi kintunan wau, lajêng kêparêng anggalih sarta ngintunakên arta lêngganan, ing saprêlunipun.
Sarèhning Petruk taksih salêbêtipun kesahan, wêdalipun Kajawèn ing dintên punika Petruk botên ngêdali.
ing bab anggèning S.S. ambedakakên W.C. tumrap bangsa Eropa tuwin tiyang siti, beda kalihan karcis, tiyang botên klèntu, sanadyan tiyang siti manawi tumbas karcis klas 1 inggih manggèn ing klas 1, prayoginipun supados ungêl-ungêlan wau dipun ewahi miturut klas. Bab punika Directeur V.W. sampun mangsuli sapêrlunipun, saha sampun dhawuh ngewahi ungêl-ungêlan Europeanen tuwin Inlanders, ing saprayoginipun.
Pabrik ban Goodyear. Nalika dintên Jumuwah tanggal 7 wulan punika, pabrik ban Goodyear ing Bogor sampun kabikak kangge umum, kacêtha gambar nginggil punika Mr. P.W. Litchfield, president-directeur pabrik wau nuju mêdhar sabda wontên sangajênging têtiyang kathah.
Asiling ulam gramèh. Pakêmpalan Among Kridho ing Watês, sampun nate nindakakên ngingah ulam tambra, nanging botên mikantuki. Ing salajêngipun ngingah ulam gramèh. Dumuginipun sapunika sampun katingal wohipun, ing sabên wulan sagêd nyade 1000 iji, satunggal rêgi 25 sèn. Ing bab punika anjalari majênging sêdyanipun têtiyang badhe ngingah gramèh.
Pakêmpalan Ngapusi Kêtandhan. Ing griyanipun satunggiling tiyang dhusun ing Karangsari, Cirêbon, dipun gropyok dening wêdana Plumbon, sagêd nyêpêng bangsa
Kajawi punika lajêng nyêpêng tiyang siti 6. Bangsa Tionghoa wau satunggiling pangajêng pakêmpalan ngapusi, ingkang anggadhahi pang ing pintên-pintên panggenan ing Priyangan. Tindakipun ngupadosi sarana reka sade arta mark, kacariyosakên pajêng utawi mindhak rêginipun. Sampun wontên tiyang ingkang kapusan ngantos f 400.-.
Pasakitan andadak sakit ewah. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas mriksa prakawisipun pasakitan nama Maderun, kadakwa mêjahi tiyang. Pasakitan wau nalika kapriksa lajêng andadak sakir ewah, ungêlipun lajêng botên kantên-kantênan, malah gadhah tindak kados ngancam dhatêng pangarsa Landraad. Pangarsa lajêng dhawuh supados dipun undurakên. Sarêng pasakitan mirêng dhawuh makatên wau lajêng dados kranjingan, pasakitan lajêng ngankat upas pulisi dipun obat-abitakên wontên inginggil, wusana dipun andhapakên malih, lajêng kêplok-kêplok. Wêkasanipun pasakitan inggih miturut kairid ing pulisi, mêdal saking papan pangadilan.
Militèr ical. Wontên pawartos, wontên kopral 1, saradhadhu tiyang siti 2 nalika
Salajêngipun ingkang wajib ambidhalakên militèr sabragada têtindhih kaptin amadosi ingkang sami ical wau, jalaran
têrangipun: Satunggiling dintên punggawa wau nalika mantuk saking padamêlan ambêkta sêrat-sêrat post, wontên ing griya dipun bikaki, ingriku wontên sêrat 3 ingkang isi arta anggangsal rupiyah, sêrat ingkang botên isi arta lajêng kakintunakên. Wusana ing bab punika kasumêrêpan ing pangagêng, sarêng dipun priksa, dangu-dangu ngakên, dene wontênipun purun gadhah tindak makatên jalaran saking blanjanipun botên nyêkapi.
Ngringkês Landskas. Sarêng sampun kalampahan pakaryan post nindakakên damêl babagan Landskas ing bab pajêg, pènsiun tuwin sanès-sanèsipun, ing salajêngipun sawarnining Landskas satanah Jawi badhe katindakakên makatên, kajawi 8 panggenan Landskas ing Bêtawi, batavia-
Darmo Kridho-Matoyo. Miturut pawartos, benjing wontên Pasar Darmo Kridho-Matoyo ing Sêmarang badhe sakalangkung rame. Kajawi mawi têtingalan warni-warni, ugi mawi têtandhingan abên krocongan. Kajawi punika ugi angsal pambiyantu saking para among dagang, ingkang wosipun badhe mikantukakên dhatêng Pasar Darmo.
Italie pados kuli saking tanah ngriki. Wontên wartos, Consul praja Italie nyuwun palilah dhatêng parentah, badhe pados kuli tiyang siti pintên-pintên èwu, pêrlu badhe katindakakên ing damêl wontên tanah Somali (Afrika Wetan, sacêlakipun Ethiopie). Panyuwun wau parentah botên marêngakên, awêwaton politik ingkang sampun tumindak 20 taun, inggih punika parentah botên ngidèni dhatêng sintêna kemawon tumrap pados kuli kangge jajahan sanès, kajawi tumrap nagari sanès ingkang rumiyin sampun pados, kados ta Malaka, Borneo Lèr jajahan Inggris tuwin Nieuw Calidonie.
Bikak padamêlan. Kawartosakên, Gedeputeerden Jawi Kilèn angêsahi rêmbag wêdaling arta f 114.000.-, pêrlu badhe kangge nglajêngakên panggaraping ilèn-ilèn toya ing Cigangsa, Sukabumi. Tindak wau saèstu badhe mikantuki tumrap para golongan angguran, awit wontên nama bikakan padamêlan enggal.
Bêtawi - Surabaya mêdal gêgana. Gêgayutan kalihan anggèning Knilm tumbas motor mabur Douglas, Knilm gadhah sêdya badhe nêtêpakên lampah anggêgana saking Bêtawi dhatêng Surabaya namung ngangge motor mabur satunggal, motoripun mabur badhe kadèkèk ing Surabaya. Pangkatipun saking Surabaya jam 7 enjing, dumugi Bêtawi jam 10, wangsul dhatêng Surabaya jam 11, dumugi Surabaya jam 2. Lampah punika badhe tumindak benjing wulan
II, R. Sukarjo, R. Sumardan, Supraptomo. A.M.S. afd. A: M. Arismunandar, Lopiah Kusuma, B.R.A. Partinah, Rachmad, R. Sarjono, Sumarno, Waban, R. Wiyatmo.
Post badhe nindakakên pangiridan. Miturut pawartos, ing sapunika P.T.T. badhe ngrancang nyuda punggawa ingkang pangkat agêng-agêng tuwin nyuda blanjanipun punggawa sanès-sanèsipun. Tumindakipun badhe ngringkês golongan-golongan agêng wau tumrap ingkang blanja f 1200.-, kasuda f 200.-.
Panggêsangan ingkang mikantuki dhatêng têtiyang dhusun. Ing mangsa punika griya panyadean jampi J. van Gorkom ing Ngayogya, purun numbasi godhong rumujung, sêmbung, saga tuwin sanès-sanèsipun kalayan rêgi pantês.
Ebah-ebahan enggal golongan bêrah. Awit saking tindakipun Tuwan S.
nunggil, kados ta punggawa bata, obat nyamuk, kuli Gemeente, pangêcapan, letter-zetter Locomotief, golongan tani ing dhusun Mranggèn. Pakêmpalan wau anggayut dhatêng pakêmpalan sanès-sanèsipun, saha sampun ngaturi sêrat dhatêng Tuwan Prawoto, warga Raad Kawula, supados nyêgah kajênging sudagar panggilingan uwos.
Kamirahanipun N.I.S. Kala ing Sêmarang wontên têtandhingan bal ngrêbat kampiun P.S.I.I. satanah ngriki sadaya, N.I.S. ngandhapakên prabeya tumrap sabên tiyang 10 ingkang numpak sêsarêngan ing saindêngipun sêpur N.I.S. ingkang tumuju dhatêng panggenan wau. Sêpur-sêpur wau upaminipun saking Ngayogya, Klathèn, Surakarta, têrus Sêmarang. Ambarawa, Magêlang ingkang dhatêng Sêmarang. Surabaya Pasar Turi ugi ingkang dhatêng Sêmarang.
Sinatriya kêbuka. Wontên pawartos, ing wêkdal punika Bandara Kangjêng Pangeran Haryomantaram ing Surakarta, kêbuka ing panggalih sagêd anjampèni têtiyang sakit, ingkang tumindakipun kanthi adhêdhasar kawêningan. Miturut pawartos, têtiyang ingkang sampun kêtatalan sagêd waluya anggènipun jêjampi sampun kathah.
Juru apus ingkang julig. Ing dhusun Grajagan, onder distrik Cawas, Klathèn, wontên tiyang nama Kartodiharjo, ngrêmbagi dhatêng tiyang
ambayar f 3900.-, pêthuk panampining arta dipun tandha tangani dening Kartodiharjo, amargi ingkang ngrêmbagakên kalihan kabudidayan Kartodiharjo, malah nalika bayaran dipun saksèni wêdana. Bab punika Harjosuparto namung pitados. Wusana dumugi titimangsanipun panèn, nalika Harjosuparto badhe ngênèni botên kasêmbadan, amargi tuwan kabudidayan cariyos manawi panumbasipun botên saèstu, arta sampun katêdha wangsul dening Kartodiharjo. Salajêngipun dados prakawis.
Pêpajêngan bagor ing Kulonprogo. Miturut pawartos, pêpajênganing bagor ing Kulonprogo ing salêbêting 9 wulan sampun wontên f 1500.-.
Guru dados lintah dharat. Pangadilan Landraad ing Ngayogya mêntas nindakakên papriksan prakawis apisambut. Ingkang dados juru potang guru pamulangan, ingkang nyambut punggawa S.S., kathahing sambutan f 250.-, mangsulakên dados f 325.-. Tuwuhing gigat wau jalaran ingkang nyambut sawêg ambayar sapisan f 35.- lajêng botên ambayar malih, nanging dakwa ngakên sampun ambayar langkung samantên. Bab makatên wau lajêng nuwuhakên pangudaraos ing bab tindaking guru ingkang kados makatên punika.
Tampi darma mêsin kangge andondomi bagor. Panggaotan damêl bagor ing Kulonprogo saya dangu saya katingal majêng. Dèrèng dangu ingkang dados pangajênging panggaortan wau tampi darma mêsin kangge andondomi bagor saking Internatio ing Surabaya.
Wêlut dados padagangan. Awit saking tumindaking damêl sêsêpuhing commissie ngingah ulam ing Kulonprogo, apratela bilih ulam wêlut punika ugi pajêng kasade. Malah ing Brosot sampun wontên ingkang gadhah lêngganan bangsa Jêpan ing Sêmarang. Wêlut ingkang agêngipun sadriji pajêng 10 sèn.
Nglalu wontên ing pakunjaran. Kawartosakên, Tuwan R.v.E. ingkang kadakwa malsu zegel dagang ing Sêmarang, saha sampun nglampahi ukum kunjara wontên ing Sêmarang, pinanggih pêjah anglalu sarana nguntal pil tilêm. Anggèning angsal pil wau saking anggènipun nglêmpakakên satunggal-satunggal, sampun dangu.
Tamu bangsa Jêpan ing Mênado. Wontên pawartos, benjing wêkasanipun wulan punika, badhe wontên tamu warga parlement Jêpan cacah 20 dhatêng ing Mênado, numpak kapal Palao Maru.
Lindhu ing tanah Indhu. Miturut pawartos ingkang kantun, wontênipun têtiyang tiwas ing Quetta ingkang jalaran lindhu kintên-kintên 56.000. Ing salêrêming lindhu, para wadya militèr ingkang têtulung sampun sagêd andhudhuk têtiyang 10.000, ingkang sami kurugan griya. Tandangipun ingkang sami têtulung, jalêr èstri sami botên ajrih bêbaya. Ing Quetta wontên tiyang 7000 ingkang kêtulungan, lajêng dipun papanakên wontên ing ara-ara balapan kapal,
sacêlakipun lèpèn Uebiscebelli ingkang botên têbih saking Oeal-oeal (watês Ethiopie kalihan jajahan Italie) tuwuh pasulayaning golongan kalih pisan. Sami kathah ingkang tiwas tuwin nandhang tatu.
Saking kori ngriku Tarsan tuwin Abdul dumugi ing papan sisih nglêbêt ingkang ing kala punika pêtêng. Saking papan ngriku wontên undhak-undhakanipun minggah anjog ing kamar-kamaripun juru dhangsah. Ing undhak-undhakan ingkang inggil piyambak, juru dhangsah èstri kasêbut ing ngajêng katingal linggih kamigilan.
Sawêg kemawon Tarsan dumugi papan ing sisih nglêbêt ingkang pêtêng wau saking wingking wontên ingkang mistul, nanging botên ngengingi. Prênahipun ingkang mistul wau wontên ing undhak-undhakan ingkang sisih ngandhap, salajêngipun wontên tiyang kêkalih ingkang rainipun mawi topèng sêsarêngan anêmpuh Tarsan nêdya amrêwasa. Dene Tarsan lajêng amêthukakên mêngsah enggal kalih wau. Sakêdhap kemawon mêngsah ingkang satunggal sampun kenging karêbat dêdamêlipun saha lajêng bêngok-bêngok kasakitan dening tugêl tanganipun. Mêngsah satunggalipun ing kala
ladingipun suduk angèngingi mêngsahipun, ingkang lajêng anjêngkelang dhawah ing siti.
Têtiyang Arab ingkang kathah wau, sadaya sami muntab manahipun saha lajêng sêsarêngan lumêbêt ing papan dunungipun Tarsan saha nêdya amasesa. Kamar-kamaripun para juru dhangsah, ingkang taksih murub dilahipun, lajêng wontên satunggal ingkang ngatag kônca-kancanipun supados dilahipun wau sami dipun pêjahana. Dene ingkang kêpadhangan ing dilah ingkang namung rêmêng-rêmêng kemawon, ngêmungakên ing kori ingkang kangge pôncakara wau. ing kala punika Tarsan mêndhêt kalewangipun tiyang Arab ingkang dipun suduk dening Abdul wau saha lajêng ngêntosi panêmpuhing mêngsahipun.
Salêbêtipun angêntosi panêmpuhing mêngsah, ujug-ujug pundhakipun Tarsan karaos kacêpêng ing tangan ingkang alus, sarta mirêng suwara bisik-bisik makatên: Enggal-enggal, tuwan, mriki kemawon tut wingking kula.
Tarsan lajêng cariyos dhatêng Abdul kanthi lirih-lirih: Ayo, Abdul, padha tut buri nonah iki. Tumraping bêbaya, kana-kene padha bae.
Mênggah ingkang nyêpêng pundhakipun Tarsan wau, inggih punika juru dhangsah pawèstri kasêbut nginggil. Salajêngipun juru dhangsah èstri punika, kaêtutakên dening Tarsan lan Abdul, lampahipun minggah undhak-undhakan ingkang anjog ing korining kamar-kamaripun juru dhangsah wau. Dene lampahipun Tarsan wontên ing sawingkinging juru dhangsah cakêt sangêt. Ingkang punika Tarsan lajêng nyumêrêpi, bilih juru dhangsah wau mangangge sarwa êmas, lan rasukanipun amônca warni, lan ing ngriku Tarsan lajêng mangrêtos bilih juru dhangsah punika satunggiling bôngsa Arab ing tanah Olèdnil. Kajawi punika Tarsan ugi lajêng mangrêtos, bilih inggih lare èstri punika ingkang ambisiki kapurih enggal-enggal nilar papan ngriku.
Sarêng tiyang têtiga wau sampun dumugi ing undhak-undhakan ingkang inggil piyambak, sami mirêng têtiyang mêngsahipun anggèning sami ngupadosi ing papan sisih nglêbêt ingkang pêtêng wau.
Juru dhangsah jajêng bisik-bisik dhatêng Tarsan makatên: Botên dangu malih para tiyang punika têmtu sami ngupadosi panjênêngan dhatêng mriki. Sampun ngantos têtiyang punika sagêd kapanggih panjênêngan wontên ing ngriki, awit sanadyan panjênêngan
ingkang sagêd anjog dhatêng margi agêng. Sadèrèngipun têtiyang wau sagêd andênangi, bilih panjênêngan kêkalih sampun botên wontên ing griya ngriki, panjênêngan kalihkêkalih. sampun sagêd oncat saking bêbaya ngriki kanthi wilujêng dumugi ing hotèl panjênêngan malih.
Nanging sawêg kemawon juru dhangsah kèndêl anggènipun wicantên, sampun wontên sawatawis mêngsahipun ingkang nututi minggah ing undhak-undhakakan. Ing môngka ing kala samantên tiyang têtiga wau taksih wontên ing undhak-undhakan ingkang nginggil piyambak. Mêngsah ingkang dhatêngipun rumiyin piyambak, dumuginipun ing ngriku lajêng pinapagakên ing kalewang dening Tarsan. Ingkang makatên wau mêngsahipun botên anglêgewa babar pisan, awit ing suwau sumêrêp bilih Tarsan botên ambêkta dêdamêl punapa-punapa.
Kanthi ambêngok tiyang ingkang kataman ing klewangipun Tarsan wau, ambrukipun mangandhap angêbruki kônca-kancanipun ingkang wontên ing wingking. Sarêng para kônca-kancanipun kêbrukan dhawahing tiyang wau, inggih lajêng sami dhawah kêplorot mangandhap sadaya. Dene undhak-undhakan ingkang sampun sêpuh punika, botên kiyat nyanggi tiyang samantên kathahipun, satêmah lajêng ambrol. Kanthi swara ingkang rame sangêt undhak-undhakan wau ambrolipun angêbruki tiyang kathah ingkang taksih sami wontên ing ngandhap. Jalaran saking punika jogan ingkang gêgandengan kalihan undhak-undhakan wau, lajêng kirang kiyat. Ing môngka Tarsan sakancanipun tuwin juru dhangsah èstri wau taksih wontên ing ngriku.
Juru dhangsah lajêng wicantên dhatêng Tarsan makatên: Môngga sami lumêbêt ing kamar kula. Têtiyang punika botên wande ing mangke têmtu lajêng mêdal ing undhak-undhakan sanèsipun ingkang sagêd dumugi ing griku, mila sampun ngantos katalompèn, enggal-enggal panjênêngan tumandang.
Sawêg kemawon tiyang têtiga wau lumêbêt ing kamar, Abdul mirêng suwaraning mêngsahipun ingkang sami badhe nyêgat wontên ing margi. Ingkang anjalari sandening sêdyanipun anggèning badhe oncat mêdal ing jandhela wau.
Kanthi prasaja juru dhangsah lajêng wicantên: La inggih sapunika kula sadaya têmtu dumugi ing tiwas.
Tarsan pitakèn: Kenging punapa sampeyan cariyos kula sadaya.
Wangsulanipun: Inggih tuwan. Têtiyang wau botên wande têmtu ugi amêjahi kula. Sabab kula sampun amitulungi dhatêng panjênêngan punika.
Mirêng têtêmbungan ingkang makatên wau, Tarsan kagèt. Jalaran dumugining wêkdal punika namung sênêng kemawon, botên pisan-pisan anggadhahi raos-rumaos, bilih Abdul utawi juru dhangsah pawèstri wau badhe sagêd cilaka, kajawi manawi wontên dêdamêl ingkang kasasar. Pancènipun makatên Tarsan botên gadhah niyat nêdya lumajêng. Ing sarèhning kêpêksa kêdah angayomi wilujêngipun tiyang kêkalih, Tarsan samangke inggih lajêng kêdah abudidayaambudidaya. sagêdipun oncat saking bêbaya ngriku.
Saupami namung ngèngêtana dhatêng badanipun piyambak kemawon, kados botên badhe kawêkèn anggènipun badhe oncat, upaminipun kemawon, piyambakipun lajêng angêjlogi dhatêng golonganing mêngsahipun wau, saha lajêng soroh amuk, kadosdene caranipun singa barong ingkang sampun kêpèpèt katêmpuh ing mêngsahipun, kados-kados Tarsan inggih sagêd wilujêng. Nanging samangke piyambakipun kapêksa kêdah angèngêti dhatêng mitranipun kêkalih punika.
Tarsan angungak ing jandhela ingkang anjog dhatêng margi agêng. Salêbêtipun samênit malih ing ngandhapun ngriku têmtu badhe kêbak mêngsah, ing kala punika ugi sampun kamirêngan suwaraning mêngsahipun ingkang sami minggah ing undhak-undhakan sanès ingkang ugi sagêd dumugi ing ngriku. Tarsan anguk-anguk saking jandhela nanging botên ningali ing margi,
Ing griku lajêng dipun candhak kaangkat kaumbulakên kasukakakên ing pundhakipun.
Tarsan lajêng wicantên dhatêng Abdul makatên: Êntènana kene dhisik, nganti aku ing mêngko saka ing dhuwur bisa ngranggèh tanganmu. Lan enggal-enggal barang-barang ing kamar kene iki anggonên magol lawang, prêlune supaya wong-wong mau ora enggal-enggal bisa lumêbu. Sasampunipun wicantên makatên wau, Tarsan kanthi ambêkta pawèstri wontên ing pundhakipun minggah wontên ing jandhela. Saha wicantên dhatêng juru dhangsah, sampeyan cêpêngan ingkang kêncêng. Botên watawis dangu Tarsan botên beda kadosdene caraning kêthèk sampun malumpat dumugi ing payon griya, lare èstri kasèlèhakên, saha lajêng manglung mangandhap undang-undang Abdul kalihan lirih, Abdul inggih dhatêng jandhela.
Tarsan cariyos bisik-bisik: Tanganmu, tanganmu. Dene têtiyang ingkang sami wontên ing jawi sami angobrag-obrag kori sarosanipun, kanthi suwara ingkang rame sangêt korinipun ambrol. Lan ing wêkdal punika ugi, Abdul dipun angkat dening Tarsan kadosdene angangkat barang ingkang ènthèng sangêt, sakêdhap sampun dumugi ing payon griya, minggahipun tiyang têtiga wontên ing payon wau, kalêrês sangêt, awit botên dangu ing kamar ngriku sampun kêbak tiyang. Lan ing ngandhaping jandhela ugi sampun dipun jagi ing tiyang kalih wêlas.
Salêbêtipun tiyang têtiga sami andhodhok wontên ing payon sanginggiling kamaripun juru dhangsah wau, kamirêngan suwaraning pisuh ingkang dipun lairakên dening para mêngsahipun ingkang sami wontên ing kamar. Kadhangkala Abdul madulakên punapa ingkang dipun cariyosakên dening mêngsahipun dhatêng Tarsan.
Wicantênipun makatên: Samangke têtiyang ingkang sami wontên ing kamar, mêmisuhi kônca-kancanipun ingkang sami wontên ing margi, dene dipun kintên anyukani margi dhatêng panjênêngan lan kula sadaya. Ingkang wontên ing margi wicantên, bilih kula sadaya botên badhe sagêd oncat, yèn ta mêdala ing ngriku, cariyosipun tiyang ingkang wontên ing margi wau, kula sadaya têmtu taksih wontên ing salêbêting griya, lan andakwa dhatêng têtiyang ingkang wontên ing nginggil, botên wani nêmpuh dhatêng panjênêngan, lajêng ethok-ethok mêmisuhi dhatêng têtiyang ingkang sami wontên ing ngandhap. Kintên kula tuwan, dangu-dangu têtiyang wau sagêd ugi lajêng sami pôncakara piyambak.
Dangu-dangu têtiyang ingkang sami wontên ing salêbêting griya, lajêng sami rumaos cuwa saha lajêng wangsul ngalênthung dhatêng papan ingkang kangge wedangan wau, sawatawis wontên ingkang kantun ing margi, sami udud lan omong-omongan.
Ing kala punika Tarsan anglairakên gênging panarimahipun dhatêng wanita juru dhangsah anggènipun sampun suka pitulungan ngantos sagêd manggih wilujêng.
Kanthi prasaja juru dhangsah amangsuli: Kula rumaos katarik manah kula dhatêng panjênêngan, awit panjênêngan punika têka sanès sangêt kalihan têtiyang jalêr ingkang sami wontên ing papan ngriku. Pangandika panjênêngan
ingsun / dene ta kamayangan / onêng kawula tan sipi / mring paduka saking lami tan pêpanggya //
punapa sami raharja / ingkang tinilar ing wingking / putra atanapi garwa / Rêsi Wisrawa nauri / inggih sami basuki / yaksendra gumujêng guguk / sarwi
Wisrawa / yayi prabu pan sayêkti / gèn paduka mastani / kawula sampun mawiku / putra pun Wisrawana / kang gumantya narapati / nguni yayi prabu lêlana mring arga //
kampir nagri Lokapala / putranta pan maksih alit / samangkya sampun diwasa / sêdhêng mêpêk ing
beda kalawan duk maksih / ngrèh bala mêngku nagri / inggih kawula jumurung / kakang prabu karsanta / kalangkung saking utami / tilar pura putra kang gumantya nata //
wong tuwa sêdhêng bagawan / dumunung gon ingkang sêpi / mungkul botên kawoworan / pamêlêngirèng sêmèdi / amrih wêkasing pati / mêlanging tyas kawula mung / kênèmên dèrèng môngsa / putranta madêg narpati / inggih pintên umure pun Wisrawana //
dêstun mung kacèk sawarsa / lan arine pun Sukèsi / ginege madêg narendra / wantuning anèm manawi / kirang amot ing budi / sanajan wus tamèng kawruh / adrêng yèn darbe karsa / sukaning tyas dèn tutugi / botên sagêd ngêngah kalamun dêduka //
nauri Rêsi Wisrawa / yayi prabu pan sayêkti / saking pangèstu paduka / ing putranta kang pinundhi / adêgipun narpati / tan wontên sangsayanipun /
martasih / kawula langkung kapencut / mawiku lir paduka / dèrèng pracaya ing batin / yèn pasraha kaprabon mring pun Prahastha //
--- [749] ---
Ôngka 48, Rê Wa, 17 Mulud Jimakir 1866, 19 Juni 1935, Taun X
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Kadospundi lan ing wêkdal punapa kula tiyang limrah kenging utawi sagêd têtulung dhatêng tiyang ingkang kataman sêsakit.
Para dhoktêr ing Eropah utawi dhoktêr ing kitha agêng têmtu botên condhong, malah angawisi tiyang limrah têtulung dhatêng tiyang ingkang sakit, amargi têtiyang wau sanès dhoktêr utawi botên sinau bab kadhoktêran, dados botên sagêd mriksa lan nêtêpakên sêsakitipun, malah anjalari lêpat utawi kalintu anggènipun mriksa utawi nêtêpakên sêsakit, andadosakên kapitunanipun tiyang ingkang sakit lan adamêl kuciwaning kadhoktêran, awit sajatosipun dhoktêr ingkang pintêr utawi jodho yèn anjampèni, punika botên sagênsagêd. dipun wakili, inggih botên kenging dipun lintoni.
Sabab-sabab ingkang kasêbut ing nginggil pancèn kasinggihan tumraping nagari agêng utawi kitha ingkang rêja, ananging tumrapipun kitha alit utawi dhistrik-dhistrik umumipun ing padhusunan, ingkang têtiyangipun taksih cotho ing bab sêsêrêpan, manawi dipun petang, bokmanawi taksih yutan tiyang ingkang botên katulungan dening dhoktêr. Mênggah jalaranipun:
1. Têtiyang wau botên sagêd ambayar dhoktêr utawi botên sagêd ngawontênakên dhoktêr, awit dhoktêr punika aosipun agêng, inggih punika pasinaonipun lami, ragadipun kathah, sanajan nagari ingkang paring waragadipun, prabot dhoktêr lan sapanunggilanipun inggih kathah pangaosipun.
2. Taksih kêkirangan dhoktêr ingkang sagêd nyêkapi dhatêng kabêtahanipun têtiyang ingkang yutan cacahipun.
3. Kathah dhoktêr ingkang botên purun manggèn ing kitha alit utawi ing dhusun amargi kirang pamêdalipun.
Ing Indhiya Inggris, cacahipun dhoktêr wontên 20.000, ingkang kathah manggèn ing kitha agêng, ing Bombai 2000, Kalkotah 1600, sanèsipun sumêbar ing nagari sanès ingkang agêng lan rame. Dados têtiyang ing sajawining kitha lan ing dhusun wau ingkang botên sagêd katulungan dening dhoktêr taksih yutan.
Ing Pilipinah kintên-kintên wontên dhoktêripun 2000, ing kitha Manilah kemawon wontên dhoktêripun 650, sanèsipun sami manggèn ing kitha-kitha sanès utawi ing sacakêtipun kitha-kitha wau.
Môngka Indhiya Inggris tuwin Pilipinah punika ing satanah Asiah kalêbêt panggenan ingkang kaetang kathah dhoktêripun.
Manawi manut tatanan pangrèh praja, kêdah ningali utawi ngetang kawontênanipun jiwa têtiyangipun rumiyin, cacah samantên nêmbe sagêd ngawontênakên kêpala dhusun,
Dene tatanan pamulangan utawi panjagi kasarasan (kadhoktêran) punika sasampunipun wontên guru lan panggenan pamulangan, nêmbe ngupados murid, makatên ugi bab panjagèn kasarasan ingkang wontên rumiyin dhoktêr lan griya sakit, lajêng ngawontênakên tiyang ingkang sakit.
Kosokwangsulipun wontên kapala dhusun nanging botên wontên tiyangipun tanpa damêl, manawi wontên murid utawi wontên ingkang sakit, nanging botên wontên guru utawi dhoktêr inggih tanpa damêl, awit botên wontên ingkang mulang utawi anjampèni.
Dhoktêr ingkang sampun nate manggèn ing panggenan ingkang sêpên, sarta cakêt ing padhusunan, sagêd nyumêrêpi utawi nyêksèni pigunanipun dhoktêr ing panggenan ngriku lan sagêd mirêng utawi nyumêrêpi kawontênanipun ing dhusun wau, pintên-pintên tiyang ingkang kasusahan jalaran kataman sêsakit ingkang botên enggal aniwasi nanging nusahi, amargi saking adamêl kirang sakecaning badan tuwin nyuda utawi ngèthèrakên pangupajiwa. Môngka upami katulungana utawi kacêgaha sababipun, waragadipun jampi namung 50 sèn sampun nyêkapi kangge nulung tiyang ingkang sakit wau.
Kados ta tiyang ingkang botên sagêd nguyuh, dipun tulung mawi pipa karèt (nelaton utawi katheter) lajêng
Upami botên dipun lêbêti pipa lan botên dipun pompa tiyang wau têmtu tansah kêsakitan angolang-ngoling saha sagêd ambêbayani.
Tiyang èstri ingkang badhe nglairakên bayi, jalaran saking botên kajagi rêsikanipun, sagêd kataman infectie dados ambêbayani. Tiyang sakit wudunên yèn botên kajagi rêsiking tatunipun lajêng nular ing panggenan perangan badan sanès. Korèng ingkang botên dipun rêsiki lan botên dipun jampèni, korèng wau tamtu ambabrak sapiturutipun.
Kathah sangêt malah bokmanawi sampun waradin ing padhusunan punika têtiyangipun sami kenging sêsakit warni-warni, kados ta korèngên, gudhigên, wudunên, sakit bêntèrtis, sakit pucêt, lumpuh jalaran sakit ingkang botên kêtulungan jampi dhoktêr tuwin sanès-sanèsipun, môngka sêsakit wau ingkang katingal sêsakitipun saha gampil jampinipun. Badhe kasambêtan.
Gêmbili punika panunggilanipun uwi sarta kimpul, pramila inggih kêgolong tanêman krowodan. Wontênipun winastan makatên bokmanawi jalaran botên kados pantun utawi jagung, cêkakipun botên kenging kangge sêkul, ewadene inggih botên kenging kalirwakakên, jêr kenging kangge nyamikan.
Gêmbili wau gêsangipun mrambat, pramila rambatanipun kêdah botên kenging kasupèn, awit tanpa punika badhe kirang subur gêsangipun sampun tamtu badhe botên kenging kaajêng-ajêng wohipun.
Gêmbili punika katanêm ing kêbon-kêbon utawi ing têgal-têgal. Ingkang kula sumêrêpi sabên anjir 1, ing sakubêngipun wontên 3, 4 uwit, punika katingal dipun prêlokakên. Anjir (rambatan) wau cêkap êpanging kêkajêngan utawi carang sarta ugi kêtrèn ing pagêr-pagêr.
Mênggah rimatan saksat botên wontên, jalaran tuwuhing gêmbili punika ngrumiyini andadosipun sukêt-sukêt utawi rambanan ing dhadhah-dhadhah. Cêkakipun gêmbili sampun ngêlung inggil, sukêt-sukêt sawêg sami thukul, pramila badhe botên angrêridhu tuwuhipun.
1. Gêmbili jae, punika awit wujudipun kados jae, inggih punika saêmblèg manak kathah, cawang 3, 4, 5. Sajatosipun botên patos agêng, ananging ragi kêtêngên, jêr kacriyos gêmpi sarta kaduk lêgi, uwit dalah godhongipun katingal sulak jêne.
2. Gêmbili kêmarung, punika sabab anggadhahi êri kêmarung, dumunung ing êpok cakêt uwoh ing siti. Inggih sok dipun namakakên gêmbili tropong, sabab uwohipun mèmpêr tropong. Wontên ingkang ngantos sakempol agêngipun, punika saking dipun kêbiri. Dene ngêbirinipun gampil, inggih punika tatkala andhudhuk dipun êngèh 1, 2 lajêng kaurug malih. ing têmbe [tê...]
[...mbe] ngumuripun sataun lajêng kadhudhuk, punika sagêd agêng ngantos sakempol wau. Dados têrangipun manawi dipun taunakên inggih lajêng mindhak agêng. Gêmbili kêmarung punika manawi sae pangrimatipun, jêgongan wau dipun sukani uwuh-uwuh utawi lêmèn, uwohipun andados sagêd 6, 7, 8 utawi langkung. Kônca tani ragi rêmên sabab saking babaripun.
3. Gêmbili têki (gêmbili sompil) punika sabab alit-alit sangêt, ingkang nama babonipun namung sakênthang Walandi, ananging kumriyêg. Kirang kaparsudi, dados wontênipun tuwuh saksat tuwuh kajêngipun piyambak, awit saking kêkantunan ingkang kêtilar lajêng sami tuwuh.
Dene pêncaripun namung saking powèlan ingkang botên eca katêdha, punika ing têmbe sami thikil, ananging mangsanipun thikil ajêg, inggih punika dhawahing môngsa kapat. Pramila gêmbili sapanunggilanipun wau manjing pakêmipun kaum tani, liripun bilih ênthik êmpon-êmpon sami thikil, inggih punika sampun dhumawah môngsa kapat, punika tiyang tani sampun tamtu acêcêblok bangsaning wiji-wiji, kêdhêle, kacang, jagung sapanunggilanipun ing wêkdal punika ingkang prayogi.
Mênggah limrahipun ngolah gêmbili namung kagodhog utawi kaêdang lajêng kangge nyamikan, ananging nyatanipun dipun gêmblong, kagêndhisan mawi gêndhis jawi, dipun santêni kanil lajêng kadhêplok, punika dados gêmblong gêmbili. Dipun lintingi mawi klaras kados tiyang nglintingi sale, kenging karimat sawatawis dangu, dipun agêm pisêgah nyamikan katingal èdi, ananging pangolah makatên wau namung caranipun priyantunan kemawon, manawi sadhèrèk dhusun taksih ajêg namung kaêdang utawi kagodhog.
Anglêr bae pangusunge jati / mung wong têlung puluh bisa kangkat / nganti praptèng gon jujuge / nganti saprene têrus / datan ana kang wani kibir / lan sirikane ana / mratah wong sadhusun / nora wani nanggap wayang / wayang klithik yèn tinêrak bilaèni / cêpak witing sangsara //
winuwusa Sang Bôndhan Surati / mungkur saking Karangasêm desa /
kono ana dongèng bêcik / saka gotèke wong desa //
ana gunung karane guwa Song Putri / wujude lampengan / guwane tan môntra kèksi / yèn tan [ta...]
[...n] sinaranan brata //
mula kono karane guwa Song Putri / biyèn kanggo tapa / putri adi mindha nini / lan dhèk biyèn ana raja //
tan sinêbut jêjuluk lan kraton ngêndi / sang patih wus kontab / Patih Cluring kang wêwangi / kocapa wau sang
uwong wadon tuwa pikun nini-nini / anèng jroning guwa / priyôngga tan mawa kanthi / sru kagyat dutèng narendra //
atêtanya marang sira nini-nini / bokmanawa pirsa / unggyannya kusuma dewi / gadhangan narpa dayita //
wau nini dahat dènnya mitambuhi / ing ngriki tan
nini nuli bêthak nanging mung sakêndhil / pra wadu graita / apa ta bisa nyukupi / kancaku sapirang-pirang //
wusing matêng bêthak nuli dèn êlèri / wus kawratan samya / tan ana kurang sawiji / tuwuk dènnya kêmbul boja //
praptèng mangke katêlah ing desa Nglèri / wau kyana patya / lan pra wadya nyuwun pamit / wus budhal
wus sinasak jroning wana sêpa sêpi / mung panggih wong tuwa / nèng jro guwa nini-nini / nanging karamate nyata //
duk samana gènnya bêthak mung sakêndhil / cêkap kangge têdha / kawula dalêm wadya ji / waradin tur tuwuk samya //
caritane kabèh wus konjuk sang aji / wau ta sang nata / tan samar pasêmon gaib / marang nini nandhang papa //
apan iku kusumaning dyah sajati / sri nata ngandika / enggal balènana patih / boyongên padha sakala //
wus sandika sigra budhal kyana patih / myang pra wadya kuswa / cinêkak lampahing margi / wus panggya lan nini tuwa //
wau patih wus sajarwa marang nini / rèh dinutèng nata / kinèn amboyonga nini /
pangandikanira ririh / kula dhèrèk karsa / miturut dhawuh narpati / ning kula darbe paminta //
kyai patih napa sagêd mituruti / ing lampah kawula / botên nêdya nyabrang kali / lan botên purun nênunggang //
nadyan joli lawan tandhu tan kadugi / miwah nitih kapal / nyuwun
kahanane maksih wutuh praptèng mangkin / arane wot lêmah [lê...]
[...mah] '/ dene banyune kang mili / lir binêndung mulad-mulad //
mula karan desa Muladan saiki / wau nini tuwa / wus nguwot tan nyabrang kali / kocap nèng madyaning marga //
dènnya gêrah sang pindha nini ngranuhi / wus madal usada / sakèh japa sêmbur puji / tan ana ingkang tumama //
lampahe rêkyana patih / saprene katêlah / karane guwa Sang Putri / cêdhak kono ana sêndhang //
karan sêndhang Kalilara wus kawarti / biyèn kanggo siram / sang putri kang nandhang kanin / samêngko wus salin nama //
karan sêndhang Kalimulya wus dèn êlih / dening sang minulya / Mangunnagara Bupati / bêtèke saka katrima //
kalêksanan panuwune antuk bathi / mêngko salin crita / ingkang cakal bakal bumi / kocap klurahan Plêmbutan //
desa iku bawah Playên ondêr dhistrik / mula ran Plêmbutan / kono
kono siki wus dadi padesan apik / uwong-wonge padha / maju gone among tani / lan
larang banyu tênan / panjupuke marang bêlik / adoh anèng têngah ngalas //
wus cinoba gawe sumur kono kuwi / tur ginarap tukang /
atobat mêncit / mijil sarwi nglaras driya.
Ingkang kacêtha ing gambar punika bôngsa Maori èstri. Manawi mirid wujudipun pakulitanipun pêthak kadosdene bôngsa Eropah, nanging manawi mirid sandhang panganggenipun taksih kêgolong andhap darajatipun.
Mênggah cêthanipun, bôngsa Maori punika satunggiling bôngsa ing tanah Nieuw Zeeland, awujud kapuloan agèng kêkalih, kapetang golonganipun tanah Ostraliyah. Pulo kêkalih wau ingkang lèr awujud tanah parêdèn latu, dene ingkang kidul parêdènipun langkung inggil amawa salju, dados kenging kapetang, bilih ing ngriku punika nagari asrêp.
Mirid kawontênanipun ingkang kados makatên punika, dados inggih sairib kemawon kalihan Ostraliyah. Nanging ing ngriku pasitènipun ragi mênang sae, awit ragi kaduk angsal jawah.
Manawi manut ngèlmu bumi, têtiyangipun siti ing ngriku punika kêgolong bôngsa Malayu, dene pinanggihipun ing sapunika, bôngsa ing ngriku ingkang asli, kenging dipun wastani kantun sakêdhik, dening kêsuk wontênipun bôngsa Inggris ingkang manggèn ing ngriku, saha lajêng kenging dipun wastani dados nagarinipun bôngsa Inggris.
Pasitènipun ing ngriku punika kêgolong loh, tumrap pasitèn ingkang sisih lèr, sampun sairib kemawon kalihan pasitèn ingkang hawanipun bêntèr. Wananipun kêtêl. Sato kewanipun ing ngriku kêgolong botên sapintêna warni-warninipun, kenging dipun wastani sanès bangsaning kewan galak. Nanging sarèhning lajêng sêsrawungan kalihan bôngsa Eropah, inggih lajêng kathah kewan ingkang asli bêktan saking tanah ngamônca. Namung ing bab pêksi ing ngriku langkung èdi-èdi tuwin warni-warni sangêt. Ingkang makatên [ma...]
[...katên] punika kenging kangge titikan, bilih ing nagari ngriku punika kawontênanipun nunggil kalihan tanah kanan-keringipun ngriku, inggih punika tanah Papuah. Pêksi-pêksinipun wau bangsaning suwari tuwin jakatuwa.
Jalaran saking pangêsukipun bôngsa ngamônca wau,
dumuginipun sapunika, bôngsa ing ngriku sampun wontên ingkang dados ministêr punapa.
Têtiyangipun siti ing ngriku kêgolong pangawakan santosa, pakulitanipun kêgolong limrah kados têtiyang tanah ngriki, nanging jalaran saking sêsrawungan wau, pinanggihipun lajêng dados suda lumungsur.
Mênggahing wawatêkan, tumrap têtiyangipun asli, kêgolong tiyang ingkang rêmên pasulayan, rêmên pêjah-pinêjahan, têgêsipun nandhakakên taksih kêdunungan watak têgêlan. Nanging dangu-dangu inggih lajêng ewah dening kenging daya sêsrawungan kalihan bôngsa ngamônca wau.
Wontên ingkang kenging kangge titik malih tumrap golonganing kabangsan tuwin taksih andhaping gêsangipun, nanging punika tumrap têtiyang ingkang pinanggihipun taksih maligi dipun wastani tiyang wanan, inggih punika panganggenipun sarwa rinêngga-rêngga bangsaning wulu pêksi, ngangge kalung gêlang bangsaning ece, nanging mawi mangangge bangsaning kêmul punika namung kangge tôndha, bilih hawanipun ing ngriku asrêp. Têdhanipun baku bôngsa pala kêpêndhêm tuwin ulam loh.
Anggèning tanah ngriku kêjajah bôngsa Inggris, punika kala ing awalipun abad ingkang kaping 19, jalaran saking panjajahipun para juru misaya ulam lodan, sakawit anjujug ing pulo ingkang sisih lèr, salajêngipun lajêng dados jalaran ing ngriku wontên paboyongan. Dangu-dangu sarêng ing ngriku pinanggih saya rame, lajêng wiwit dipun wontênakên tata-paprentahan saking bôngsa Inggris.
Bôngsa ing ngriku punika nalika kêdhatêngan bôngsa ngamônca sakawit inggih nanggulangi, nanging dangu-dangu sarêng tataning praja saya majêng tuwin kathah asil siti ingkang tuwuh saking pangudi, kados ta bab pamêlikan, pambranahan rajakaya, têtanèn tuwin sanès-sanèsipun, punika anjalari kamajênganing tiyang siti, saha ngindhakakên pasrawungan.
Kamajênganipun nagari ing bab babagan padagangan saya dangu saya majêng, wusana malah lajêng dados nagari padagangan ingkang sêsrawungan kalihan pêkên dagang donya, padaganganipun awarni pamêdal siti gandum sapanunggilanipun, tuwin bangsaning daging sapanunggilanipun, botên beda kadosdene pawêdal ing Ostrali.
Têtiyangipun siti ing ngriku ing kalamangsanipun wontên pasamuwan, asring ngatingalakên tatacara utawi nyandhang mangangge kabangsan, malah kala Putra Nata Inggris rawuh ing Nieuw Zeeland, para têtiyang siti ing ngriku sami mahargya dhatêng panjênênganipun sang pangeran, ing ngriku katingal para wanita ingkang sami mangangge kabangsan. Tamtu kemawon sandhang pangangge ingkang kados makatên punika tumraping bôngsa ngamônca kaanggêp dados sawangan ingkang anèh.
Garèng: Sanadyan lungamu nganti sêpuluh dina lawase, wong kowe bangsaning wong dêlap, mulane aku iya ora prêlu nakokake mungguh ing kaslamêtanamu, awit ora wurung kowe mêsthi bakal mangsuli: rada ora pati slamêt, ing môngka carane wong agama kaya aku kiyi, yèn nakokake kaslamêtane kônca, apamanèh sadulur, nganti diwangsuli mangkono, kuwi wajibku kudu kontan: Tlètèk, awèh apa-apa kang kêna kanggo nambêli kuranging slamête mau, nèk ora mangkono jarene aku: dosa. Jalaran saka iku, minôngka awèh slamêt marang têkamu iki, wajibku sing dak lairake nyang kowe kuwi: ... êndi olèh-olèhe.
Petruk: Kang Garèng, nèk adhimu siji kiyi kaya-kaya iya wis kacêluk nyang ngêndi-êndi, yèn dhêmên sadulur, apadene sanak kadang, nganti paribasane: mangan enak sathithik bae, mêsthi banjur kèlingan marang sanak sadulure. Apamanèh nganti lêlungan mênyang Surakarta sêprana-sêprene lawase, mêsthine iya kogêl bangêt mênyang sêdulure sing mung siji kowe kuwi, kaya ta: kasênênganamu kuwi nganggo barang tênunan, lurik-lurikan, ing Surakarta kana prasaksat ora ana rêgane, saka dening murahe. Sêtagèn ing kana apik-apik bangêt tur
ana ajine. Ing Surakarta kana kowe banjur tak entha-entha: ikête modang cara Sala, klambine lurik dhawuk, jarite latar irêng, sêtagène ijo pupus, wadhuh, ujudmu sa-Jakatingkir têmênan. Mulane, kang Garèng, tumuli ... têbusên salawe rupiyah bae, mêngko tak bêstèlake.
Garèng: Wong kurang ajar, tiwas kene wis bungah, tak arani arêp diolèh-olèhi barang-barang sing dikandhakake mau, jêbul kene dikon nêbus salawe rupiyah. Ora, Truk, kabare nalikane kowe nyang Surakarta kuwi, ing kono kabênêran akèh pakumpulan sing padha nganakake
bangsane dhewe kiyi, banjur konggrès sing diarani: Nasional ondêrwis, konggrès, mêngkono uga pakumpulane para padpindêr bangsane dhewe, kang diarani: K(epandoean) B(angsa) I(ndonesia) iya nganakake konggrès. Kajaba iku, pakumpulane para punggawa bang iya padha gawe konggrès. Lan konggrès sing patang kumpulan mau, iya padha pênting-pênting kabihan. Mulane aku rumasa gêla bangêt, dene aku kapêksa ora bisa anunggoni konggrès kabèh mau, jalaran kala samono ing Surakarta ...
mlincur. Sabab, cilaka bangêt, sabên-sabên disusuli dening ... wayang wong ing kêbon raja.
kowe tanpa cucul sarini-rinia kuwi, têmtune kowe rak dikon nunggoni utawa andêlêng kaanane konggrès-konggrès mau. Ana tibaning ngênggon sing ditêngênake jêbul anggone: main royal-royal nongton wayang wong, plêsir-plêsir thok bae. Hla nèk aku dadi daokene, kowe mêsthi tak tibani ukuman: blanjamu sêsasi tak potong kabèh, lan aku isih anjaluk lanjar: têlêsan kathok
utawa bênggandêring kuwi prasaksat wis pagaweanku sabên dina. Mêngkono uga dhebat utawa bantah-bantahan, kuwi mèh ganyanganaku sabên esuk. Anggêre aku arêp lumêbu ing kantor, aku iya mêsthi: dhebat rame dhisik. Kaya ta karêpe Mak Kamprèt arêp gawe jangan loncom, aku jaluk digawèkake osèng-osèng kangkung, iya banjur dhebat rame. Dene bab bênggandêring, kaya ta: arêp jagong, utawa arêp nonton gambar idhup tak bênggandêring dhisik, kira-kirane dhuwit sing arêp ditanjakake kuwi apa arêp gawe rusaking kêndhil apa ora. Hara, jênênge aku rak iya wis kulina ta, nyang bênggandêring-bênggandêringan utawa dhebat-dhebatan kuwi, balik apa sing ditongtonake ana ing Surakarta, hla, kuwi ana ing Batawi kene prasaksat mung ana ing impèn bae. Kaya ta: Wayang wong ing Sriwêdari, sing padha main ana ing kono, kayadene: Arjawugu, Sastradirun, lan isih akèh manèh tunggale, kuwi ana ing Bêtawi krungune mung ana ing plat gramapon, kaya ta Dhandhanggula tlutur sing ditêmbangake dening Arjawugu, banjur lakon Sêmar Barang Jatur, iya plat gramopun manèh, sing main: Sastradirun. Mulane, mumpung ana ing Surakarta, tak nêksèkake wujude wong loro sing wis misuwur jênênge kiyi. Hara, apa ora prêlu tumrape awakku. Banjur tongtonan Jawa sing diarani: [dia...]
[...rani:] Sandiwara. Iki aku iya mrêlokake nonton sabab salawase urip apamanèh nganti wêruh, krungu jênênge bae lagi kuwi. Mara, apa ora akèh gunane manèh kanggone wong kaya aku kiyi, banjur, anggonmu ngarani yèn aku nyang Sala mung sênêng-sênêng thok bae, iki iya klèru bangêt, malah kêna diunèkake salawase ana ing Sala aku nandhang prihatin awit tansah pêpisahan karo ... Makne Kamprèt.
Garèng: Wiyah, anggonmu pêpisahan karo Makne Kamprèt kuwi mula kok sêngaja, kuwatir yèn ana ing kanane banjur ngêngribêti awakmu bae. Wis, Truk, saiki caritakna apa sing kok alami ana ing Surakarta.
Petruk: Luwih dhisik aku arep anggambarake anane konggrèsing kaum jurnalis lan sing diarani: Nasional ondêrwis
ilmune wangun (meetkunde) mono, kêna diarani: congruent, têgêse: padha jinise, lan padha wujude.
Garèng: Wèh, hla pikiranaku pêrlop Truk. Para warganing Nasional ondêrwis konggrès, kuwi bangsaning guru, dene
Perdi, kuwi bangsaning jurnalis. Golongan loro kiyi rak iya gèsèh bangêt ta, ana têka diunèkake: padha jinise lan padha wujude.
Petruk: Lo, anggone golongan loro iki takarani: padha jinise, sabab loro-lorone padha kaum kêbangsan. Sing jurnalis, wong iya wis nyêbutake dhewe jurnalis bôngsa Indhonesiah, mulane iya kalêbu ing kaum kêbangsan, lan sing guru, wong iya guru nasinoal, dadi ya bôngsa kaum kêbangsan. Kajaba saka iku, pagaweane guru kuwi: mêndhidhik, dadi iya awèh sêsuluh, awèh piwulang lan sapêpadhane, sanajan sing didhidhik mau bocah-bocah. Pagaweane jurnalis, jarene iya mêngkono, malah sing didhidhik, sing diwèhi sêsuluh lan piwulang kuwi, wong-wong tuwa alias rakyat. Malah bangsaning jurnalis kuwi, anggone andhidhik, ora mung mênyang kawruh warna-warna lan kapintêran rupa-rupa bae, malah uga andhidhik nyang ... padu barang. Mara, Kang Garèng, golongan loro kiyi apa iya ora padha jinise. Saiki anggone takarani: padha wujude. Nanging iki mung kadhangkala bae, ora kabèh, lo. Bangsaning guru, kuwi jalaran saka kagawa dening pagaweane sabên dina: mulang, nuturi, awèh rêmbug bêcik marang bocah-bocah, banjur ana bae, sing anggêre kêtêmu uwong, banjur arêp mulang, dadi banjur kayadene ngrumasani: aku pintêr, aku pêngpêngan. Mêngkono uga para jurnalis, jalaran ngrumasani andhidhik rakyat, iya banjur ana
kuwi rak iya sok padha wujude, ta.
Congres P.K.S. putri. Benjing tanggal 22 dumugi 24 wulan punika P.K.S. golongan putri ing Surakarta badhe adamêl congres. Panggenanipun dèrèng katêtêpakên.
Nat. Ond. Congres. Nalika Nat. Ond. Congres ing Surakarta, utusan Probi (Perguruan Ra'yat Umum Bangsa Indonesia) saking Bêtawi, botên kaparêngakên mêdhar sabda dening wêdana P.I.D. atas namanipun P.G. amargi Probi punika kenging awisan parêpatan.
Doktêr-doktêr ngamanca. Kados ingkang sampun kacariyosakên Kêjawèn kêpêngkêr, ing bab anggènipun para doktêr ngawontênakên congrès malaria wontên Singapura, ingriki ngêwrat gambaripun para doktêr wau nalika dumugi ing Tanjungpriok, saha badhe nyinau padamêlan wau wontên ing tanah ngriki, katuntun dening
Cilacap, Purwokêrto, Ngayogya, lan Surabaya, wangsulipun lajêng badhe mampir dhatêng Sukabumi.
Congres P.K.V.I. P(erhimpunan) V(erpleger) (ster) dan V(roedvrouwen) I(ndonesia), kalampahan sampun damêl congres wontên ing Bêtawi, manggèn ing gêdhong Permufakatan Indonesia ing Gang Kenari. Ingkang dhatêng kathah, pangagênging pakaryan kasarasan anjênêngi, tuwin sanès-sanèsipun. Tuwan Rooslan Wongsokusumo ingkang minangka wakiling P.K.V.I. mêdhar sabda, mratelakakên ing bab adêging P.K.V.I. ngantos dumugi wujudipun ing sapunika. Sapunika warganipun
artaka pambantu tuwan K. Si Tumpul, Paidi tuwin taksih wontên sanèsipun malih. Benjing congres ingkang kaping IV badhe kawontênakên ing Lawang (Jawi Wetan). P.K.V.I. badhe ngadani ngêdêgakên Cooperatie Chemicalienhandel.
Tanêman kapas Minahasa. Wontên pawartos, ing Bitung, Minahasa lèr, wontên bangsa Jêpan sami panèn kapas. Sanadyan pananêmipun wau dèrèng tamtu angsal-angsalanipun, nanging ing taun punika ngindhaki tanêman. Malah têtiyang siti ingriku sami dipun kèn nanêm kapas, saha kalampahanipun sampun wontên ingkang nanêm 15 bau.
Èstri tiyang siti ingkang dipun pêndhêt bojo bangsa Tionghoa. Miturut buku pèngêtan Volkstelling 1930 jilid VIII, cacahing tiyang èstri golongan tiyang siti ing satanah ngriki ingkang dipun anggêp kadosdene bangsa Tionghoa utawi bangsa sanèsipun wontên 10.791. Wontênipun dipun anggêp makatên wau, amargi dipun wêngku dados bojo. Dene ingkang kathah bangsa Jawi. Pêpetanganipun: bangsa Jawi 5429, Sunda 711, Mênado 391, Bêtawi 297. Wontên malih 544, botên kasumêrêpan malêbêt golongan pundi.
Ama kêthèk ing Gunungkidul. Ing mangsa punika ing Gunungkidul wontên ama kêthèk. Anèhipun panêmpuhipun kêthèk wau sakalangkung julig, panêmpuhipun botên sêsarêngan, upami ingkang sagolongan saking wetan, ingkang sagolongan malih saking kilèn, manawi ingkang saking wetan dipun tanggulangi, ingkang saking kilèn nêmpuh, makatên ugi kosok-wangsulipun. Ing pundi ingkang dipun têmpuh tamtu dhadhal. Lan malih kêthèk wau botên ajrih dhatêng tiyang èstri, malah purun ambegal punapa. Makatên ugi kalihan sagawon. Sagawonipun malah dipun cêpêng dipun ènèng-ènèng, lajêng kaglundhungakên ing èrèng-èrèng.
Bupati Serang. R. Hilman Jayadiningrat Wêdana Jatibarang, Indramayu, katêtêpakên dados Bupati ing Serang, angsal sêsêbutan tumênggung. R.T. Hilman Jayadiningrat punika putranipun suwargi R.T. Jayadiningrat, Bupati ing Serang, ingkang nomêr 8. Ingkang rayi Pangeran Arya Achmad Jayadiningrat, Edeleer ingkang sampun lèrèh, inggih ingkang rayi R.A. Husein Jayadiningrat, Edeleer ingkang jumênêng sapunika.
Persdelict "Keroesakan agama Christen dan Jahoedi." Pulisi golongan P.I.D. ing Ngayogya sampun rampung
Ngayogya, kadakwa ngêdalakên buku ingkang namanipun kados kasêbut ing nginggil. Ingkang ngarang buku wau Tuwan Salèh Ibn Ali Amdat ing Banjarmasin. Ing bab punika parentah manggalih ngrèmèhakên dhatêng agami sanès inggih punika Christen tuwin Yahudi. Buku wau sampun kacithak 1000 iji, ingkang 225 sampun kakintunakên dhatêng Banjarmasin, sanèsipun taksih wontên pangêcapan "Kita". Sami dipun bêskup.
Golongan juru sêrat suka sukur. Kalawarti P.P.B.B. martosakên, Tuwan Sutarjo, ondervoorzitter P.P.B.B. mêntas dhatêng Jawi Wetan, pêrlu andhatêngi ing pang-panging pakêmpalan. Ing bab punika kawartosakên, bilih juru sêrat klas 1 ing laladan Jawi Wetan, ingkang kaandhapakên dados juru sêrat limrah, wontên ingkang katêtêpakên pangkatipun lami.
Normaalschool Salatiga. Ing Normaalschool èstri ing Salatiga mêntas ngawontênakên examen wêkasan, sadaya sami lulus. Ingkang sami lulus wau sabagean wontên ingkang asli saking
sampun ngèndêli lampahing autobusdienst gadhahanipun piyambak, amargi lampahing sêpur sampun dipun rikatakên.
adanipun Landbouwvoorlichtingsdienst, College van Gedeputeerden Jawi Kilèn nêtêpakên, supados ngawontênakên wulangan têtanèn wontên ing bawah Paresidhenan Cirêbon. Pêpetanganipun tumrap kabupatèn Kuningan 23 dhusun, Cirêbon 6, Majalêngka 3.
Nglalu sarana nêdha adalin. Satunggiling bangsa Tionghoa nama Lie Tan Hoei, ing Pasar Sênèn, Bêtawi, ing wanci enjing kasumêrêpan satêngah pêjah, wusana kasumêrêpan jalaran nêdha jampi adalin ngantos kalih wadhah. Tiyang ingkang nglalu wau lajêng kabêkta dhatêng C.B.Z.
Nglalu jalaran kêjudhêgan. Tiyang nama Lian ing kampung
pados panggêsangan, mangka gadhah têtanggêlan bojo tuwin anak 6, wontên ingkang sawêg umur 30 dintên. Sarèhning rekadaya mrika-mriki botên angsal, lajêng nglalu punika.
Rajapêjah punika botên sagêd kasidhêm. Ing dhusun Juruk, Gunungkidul, wontên tiyang nama Pandi mêjahi tilas bojonipun, jalaran dipun ajak wangsulan botên purun. Sanadyan bab wau inggih sampun kasumêrêpan larah-larahipun, nanging para waris nêdya nyidhêm kemawon, mindhak kêpanjang-panjang, pêjahipun kaawatakên sakit wêtêng. Nanging dangu-dangu bab punika kasumêrêpan, lajêng kalapurakên dhatêng ingkang wajib, mayit sampun kakubur 60 dintên kadhudhuk, dèrèng risak, tandhaning dipun aniaya taksih.
Candu padhang dados pêtêng. Kawartosakên, panyadean candhu tuwin sarêm ing Wonogiri kalêbêtan durjana, sagêd ambêjat lawang ingkang sakalangkung santosa. Durjana sagêd amêndhêt candu rêrêgèn f 1500.-.
Rajapêjah ingkang sampun 8 taun angsal titik. Awit saking panêdhanipun bupati ing Jêmbêr, wêdana ing Kêtapang, Madura sampun nyêpêng tiyang nama Asjalin ing rêdi Kapur, ingkang
panitinipun sudagar gramopoon, sapunika pêpajênganing plaat sudanipun ngantos 80%. Ing sapunika pabrik-pabrik gramopoon badhe gadhah panêdha, tumrap radio ingkang migunakakên plaat, badhe dipun têdhani beya 19 sèn sabên saputêran. Ing bab punika lajêng wontên sêdya, radio botên badhe migunakakên plaat.
S.S. badhe nindakakên pangiridan malih. Ing Bandung mêntas wontên
Arrabitah Al Alawiyah badhe damêl pamondhokan ing Mêsir. Pakêmpalan Arrabitah Al Alawiyah pang Bêtawi mêntas parêpatan, ngrampungi rêmbag badhe ngawontênakên pamondhokan ing Mêsir, kangge lare ingkang nglajêngakên sinau mrika.
dhatêng usul bab badhe ngintunakên utusan dhatêng Jerman, ingkang wosipun ngajak rukun, sanadyan têtiyang sadaya tilas wadya paprangan mêngsahipun Jerman, nanging kêdah nyupèkakên bab punika.
Ruslan tuwin Rumenie mêmitran. Miturut pawartos, sawatawis dintên malih Sovyet Ruslan tuwin Rumenie badhe mupakati nêdya tulung-
wontên sanginggilipun Rutbah Wells, katêmpuh ing prahara wau, ngantos sagêd ngawonakên kêkiyataning mêsin. Motor mabur sumiyut mangandhap, ingkang rikating lampahipun 225 m saêjam tanpa dipun kêmudhèni ngantos dumugi ing dharatan, wêkasan nêmahi karisakan.
Pikramèn gagrag enggal. Inginggil punika gambaripun para pangantèn ing Tiongkok nuju ningkah sêsarêngan, ingkang kadamêl tatanan enggal dening gemeente ing Shanghai. Ing bab tatanan kados makatên wau, kajawi nyuda wragad, ugi ngringkês wêkdal.
Tarsan apitakèn: Mênggah kajêng sampeyan samangke kadospundi, sampeyan têmtunipun botên sagêd wangsul dhatêng warung ngriku malih. Kintên-kintên sampeyan punapa sagêd lêstantun gêsang wilujêng wontên ing Sidi Aisah ngriki.
Juru dhangsah pawèstri amangsuli: Benjing-enjing têmtu inggih sampun supe malih. Ewasamantên bingahing manah badhe tanpa upami, saupami kula botên prêlu kêdah wangsul malih dhatêng warung punika. Anggèn kula wontên ing ngriki kemawon punika, botên sabab kula sênêng, nanging sabab kula dados tawanan.
Juru dhangsah: Bokmanawi langkung sae saupami dipun wastanana: rencang tumbasan. Ing satunggiling dalu kula punika dipun colong dening golonganing durjana saking pakuwoning bapa kula. Dening durjana wau kula kabêkta mriki sarta lajêng kasade dhatêng Arab ingkang anggadhahi warung punika. Dumuginipun samangke kula sampun kalih taun botên sumêrêp dhatêng akrab kula. Têmtunipun inggih mokal sangêt sagêdipun pinanggih, awit dunungipun akrab kula punika kaprênah kidul têbih sangêt saking ngriki. Lan ugi prasasat botên nate dhatêng ing Sidi Aisah ngriki.
Tarsan apitakèn: Punapa sampeyan kêpengin wangsul dhatêng akrab sampeyan. Manawi makatên, kula sagah ngêtêrakên sampeyan dumugi ing Busaadah. Wontên ing ngrika kintên-kintên ing mangke kula sagêd sarêmbag kalihan pangagênging kitha supados dipun pranata sagêdipun sampeyan wangsul dhatêng pakuwoning akrab sampeyan.
Kanthi bingahing manah juru dhangsah pawèstri wicantên: Dhuh tuwan, kadospundi anggèn kula badhe malês dhatêng kasaenan panjênêngan punika. Punapa inggih saèstu, panjênêngan badhe paring pitulungan dhatêng tiyang ingkang saklangkung asor kadosdene kula punika. Nanging bapa kula sagêd angganjar panjênêngan, lan botên kenging botên piyambakipun têmtu badhe angganjar panjênêngan, awit piyambakipun punika satunggiling pangagêngipun bôngsa Arab ingkang abôndha-bandhu. Bapa kula punika namanipun Kadur bin Sadên.
Klayan kagèt Tarsan apitakèn: Kadur bin Sadên, manawi lêrês punika tiyang sêpuh sampeyan, ing dalu punika piyambakipun wontên ing Sidi Aisah ngriki. Kalih jam ingkang kapêngkêr piyambakipun mêntas kêmbul bujana kalihan kula.
Gumuning manahipun juru dhangsah wau tanpa upami saha lajêng wicantên makatên: Bapa kula wontên ing Sidi Aisah ngriki. Manawi makatên, kula wajib ngucap sukur dhatêng Ingkang Kuwasa, awit kula têmtu badhe sagêd angsal pitulungan.
Kala punika Abdul angèngêtakên makatên, kèndêl rumiyin, kèndêl, kula aturi sami mirêngakên.
punapa kajênging rêmbag wau, nanging Abdul tuwin juru dhangsah pawèstri wau ingkang lajêng anêrangakên dhatêng Tarsan.
Juru dhangsah pawèstri wicantên: Têtiyangipun sadaya samangke sampun sami kesah. Sajatosipun ingkang dipun ancam punika panjênêngan tuwan. Salah satunggal wontên ingkang wicantên, bilih tiyang mônca ingkang nyukani arta supados amêjahana panjênêngan, samangke tanganipun tugêl saha dipun upakara wontên ing griyanipun Ahmad bin Sulèp, nanging piyambakipun aprajangji badhe nyukani arta langkung kathah malih, manawi wontên tiyang ingkang sagah mêjahi panjênêngan wontên ing têngah-têngahing margi ingkang dhatêng Busaadah.
Abdul anyambêti: Punika gênah tiyang ingkang tansah tut wingking panjênêngan kalanipun panjênêngan tindak-tindak. Nalika wontên ing warung kula inggih sumêrêp piyambakipun malih. Malah ing kala punika ambêkta kônca satunggal. Kalih-kalihipun lajêng sami dhatêng ing papan ing nglêbêt prêlu rêrêmbagan kalihan juru dhangsah pawèstri punika. Ing wusana kalih-kalihipun punika lajêng sami nêmpuh dhatêng kula sadaya, nalika kula sadaya mêdal saking warung, malah inggih tiyang kêkalih punika ingkang nyênjata dhatêng kula sadaya, punapa panjênêngan mangrêtos, tuwan, sababipun dene têtiyang punika badhe mrêjaya dhatêng panjênêngan.
Tarsan amangsuli: Aku ora sumurup, êmbuh yèn ... anggènipun wicantên wau botên kalajêngakên, awit punapa ingkang dados manahipun, sanajan sabab sanèsipun botên wontên, ewasamantên têka mokal sangêt saupami lêrêsa, amila Tarsan lajêng kèndêl kemawon.
Têtiyang ingkang sami angancam dhatêng Tarsan sakancanipun samangke sampun sami kesah sadaya. Papan ing nglêbêt, punapadene ing warung sampun botên wontên tiyangipun malih. Kanthi ngatos-atos saking payon Tarsan mandhap dhatêng jêndhela. Saking ngriku Tarsan aningali ing salêbêting kamar, ing kamar katingal sêpên botên wontên tiyangipun satunggal-tunggala. Piyambakipun lajêng wangsul dhatêng payon malih saha angandhapakên [a...]
[...ngandhapakên] Abdul. Salajêngipun juru dhangsah pawèstri ugi lajêng kaandhapakên ingkang lajêng katampenan dening Abdul.
Saking jandhela Abdul lajêng mêncolot dhatêng margi. Dene Tarsan, kanthi anyangking juru dhangsah pawèstri, kadosdene ingkang sampun asring dipun tindakakên wontên ing salêbêting wana ing Aprikah, ugi lajêng mêncolot dhatêng ing margi. Kala mancolotipun wau, saking ajrihipun, juru dhangsah anjêrit, nanging Tarsan sagêd dumugi ing margi
amangsuli: Kula kêpengin sangêt sumêrêp singabarong punika. Dumugining sapriki kula têka dèrèng nate mrangguli.
Juru dhangsah: Manawi ing têmbe panjênêngan sagêd tindak dhatêng pakuwonipun tiyang sêpuh kula, panjênêngan têmtu badhe sagêd anguningani singabarong cêmêng wau. Dêdunungipun singabarong punika wontên ing lêngkèhing rêdi salèring pakuwonipun tiyang sêpuh kula, lan manawi ing wanci dalu asring sangêt piyambakipun mêdal saking guwanipun prêlu badhe nyolong rajakaya gadhahanipun tiyang sêpuh kula. Kanthi dipun tapuk sapisan kemawon, lêmbu ingkang agêng sirahipun sagêd pêcah. Dene manawi wontên tiyang ing wanci dalu kêpêthukan kalihan singabarong wau, sampun takèn dosa malih, têmtu inggih lajêng dados mangsanipun.
Tanpa amanggih rêribêt punapa-punapa, botên watawis dangu tiyang têtiga wau sampun dumugi ing hotèl pondhokanipun Tarsan. Ing sakawit ingkang gadhah hotèl botên sagah mituruti punapa ingkang dados panêdhanipun Tarsan, inggih punika: supados ingkang gadhah hotèl wau kengkenan tiyang ngupadosi Kadur bin Sadên, bapakipun juru dhangsah pawèstri kasêbut ngajêng, nanging sarêng Tarsan aprajangji suka prêsèn ingkang murwat sangêt, sanalika punika nuntên kengkenan rencang dhatêng lusmèn-lusmèn gadhahanipun têtiyang siti, ingkang kinintên pantês dados pondhokanipun kapala bôngsa Arab asli saking padhusunan. Anggènipun Tarsan akèn ngupadosi ing wanci dalu punika, awit kuwatos, bilih Kadur bin Sadên wau enjingipun badhe gasik sangêt anggèning nilar kitha ngriku. Lan saupami lajêng nututana, têmtunipun angèl anggèning sagêd kêsusul.
Tiyang têtiga wau sawêg ngêntosi kirang langkung satêngah jam, rencang ingkang dipun kèngkèn sampun wangsul kanthi ngirid Kadur bin Sadên. Kapala Arab wau lumêbêt ing kamaripun Tarsan sêmu gumun, dene Tarsan undang-undang ing wanci dalu makatên. Amila dèrèng ngantos mapan linggih, piyambakipun enggal-enggal pitakèn dhatêng Tarsan: Tuwan, panjênêngan animbali dhatêng kula ing wanci dalu makatên, mênggah prêlunipun ... dèrèng ngantos rampung anggènipun pitakèn, dumadakan piyambakipun sumêrêp juru dhangsah pawèstri ingkang ing kala punika linggih wontên ing sacakêtipun Tarsan. Bingahing manahipun kapala Arab wau tanpa upama. Juru dhangsah lajêng dipun rangkul sarwi wicantên makatên: Anakku wadon, têka samene parimirmaning Pangeran. Saking bingahipun, kapala Arab ingkang sampun sêpuh wau, ing kala punika ngantos andhawahakên êluh.
Ing ngriku juru dhangsah pawèstri lajêng nyariyosakên mênggahing lêlampahanipun, wiwit mulabuka, inggih punika nalika dipun colong dening kapala durjana saha dipun sade dhatêng tukang warung, ngantos dumugi ing pungkasanipun, inggih punika ngantos kapanggihipun kalihan Tarsan.
Kanthi prasaja kapala Arab lajêng ngêlungakên tanganipun dhatêng Tarsan saha lajêng wicantên makatên: Sadaya gêgadhahanipun Kadur bin Sadên, punika kagungan panjênêngan, tuwan, dalasan nyawa kula pisan ugi panjênêngan ingkang kagungan.
Tarsan mangrêtos, bilih omongan ingkang makatên punika dede umuk, nanging mêdal saking manah sayêktos.
Sanajan tiyang ingkang tiga punika enjingipun kêdah bidhal sarana numpak kapal, ing môngka ing dalu punika têmtunipun prasaksat botên tilêm, ewasamantên sami kamanah prêlu, enjingipun bidhal ing wanci enjing umun-umun, prêlunipun supados ing dintên punika ugi sagêda sampun dumugi ing Busaadah. Tumrapipun tiyang jalêr lampahipun wau kados botên andadosakên sabab punapa-punapa, nanging tumraping lare èstri, kadosdene juru dhangsah kasêbut ing ngajêng, têmtunipun sakalangkung rêkaos.
Nanging mênggahing juru dhangsah pawèstri, ing sarèhning sampun sawatawis kalih taun botên sumêrêp sanak sadhèrèkipun, amila inggih daya-daya anggènipun kêpengin supados tumuntên bidhal, sanadyan lampahan rêkaos kados punapa, piyambakipun botên badhe wêgah anglampahi.
Enjingipun Tarsan angrumaosi kadosdene botên tilêm saliyêpan babarpisan nalikanipun dipun gugah dipun ajak bidhal, lan sajam malih tiyang sadaya wau sampun wontên ing margi, ing sajawining kitha ingkang nuju dhatêng Busaadah, ing sakawit marginipun sae, amila lampahipun sagêd gêgancangan. Nanging sarêng lampahipun wau kirang langkulangkung. sampun wontên sawatawis pal, ujug-ujug lajêng dumugi ing margi pasir. Ing ngriku lampahipun rêkaos sangêt, awit sukuning kapal sabên satindak mèh ajêg amblês ngantos dumugi ing ugêl-ugêling tracak. Kajawi Tarsan, Abdul, kapala Arab, tuwin anakipun èstri, wontên tiyang sakawan malih, ingkang suwaunipun ngêtêrakên kapala Arab wau dhatêng Sidi Aisah, lan samangke tumut wangsul. Ingkang punika dados wontên tiyangipun jalêr pitu, jalaran saking makatên wau, dados inggih botên sami kuwatos, bilih badhe kabegal wontên ing margi, lan manawi lampahipun wau botên kapambêng ing satunggal punapa, sadèrèngipun ing wanci sêrap, kados-kados sampun sagêd dumugi ing Busaadah. (Badhe kasambêtan).
[Lanjutan dari halaman sampul depan: Sastrajendra Hayuningrat]
montrèng nagari / beda lan pun Wisrawana / ginulang sangkaning alit / ing krama olah niti / mila menggal tamèng kawruh / dhêdhasar bijaksana / beda lan arine ngriki / pun Prahastha sangêt mudha
pasanggiri / yèn tan antuk ratu punjul / ingkang sagêd
ing mangke kalingan / patêmbayane ni putri / katon mung sayêmbara prang / pokale pun Jambumangli / kadi-kadi darbèni / melik dhatêng arinipun / nanging ajrih nêmbunga / mring kawula kaping kalih / tan kadugi narbuka artining sastra //
nglalu tyasira satêmah / karya riwuking paraji / ngadêgkên sayêmbara
kardi / prapta kula puniki / sayêkti
aturipun / botên cipta akrama / mung suka mong angêmbani / pan inganggêp paringing Hyang Jagadnata //
ing nguni lamun mirsaa / wus kinarya tohing jurit / supaya lamun puruna / nênuhun ing yayi aji / sintên ingkang kuwawi / nadhahi wuking prang pupuh / yèn wus mêtu krodhanya / pun Jambumangli ing jurit / nadyan dewa Suralaya jrih sadaya //
kajawi saking punika / ngungun kawula puniki / dene ta botên kadosa / putra tuwan nini putri / sintênta kang marahi /
kenging singa ngucapna / siniku ing bathara di / sanadyan para pandhita / kang samya mandirèng wukir / awis ingkang ngawruhi / yèn dede pandhita punjul / kula matur pasaja / mring paduka yayi aji / kang tinêdha ing nini putri punika //
Sastrajendra Hayuningrat / pangruwat barang sakalir / kapungkur sagung rêrasan [rêra...]
[...san] '/ ing kawruh tan wontên malih /
dening bathara / sampurna patinirèki / atmane wor lan manusa / manusa kang wus linuwih / yèn manusa udani / wor lan dewa patinipun / jawata kang minulya / mangkana Prabu Sumali / duk miyarsa tyasira andhandhang
gupuh nêdhaki / pan sarwi kipa-kipa / nyandhak astanipun / dhuh yayi Prabu Ngalêngka / sampun-sampun paduka arsa punapi / anguncupakên asta //
aturnya lon Sang Prabu Sumali / saking sukaning manah kawula / amiyarsa pituture / ing tyas
gèn paduka asih / ing kaswasih benjang ariloka / cangkingên wor ing dhèwèke / prasêtyamba pukulun / sampun mênggah nini Sukèsi / nagari ing Ngalêngka / lan saisinipun / jro pura katur sadaya / nadyan pêjah gêsang tan ngrasa darbèni / langkung karsa paduka //
Rêsi Wisrawa ngandika aris / inggih mangke dèn aris kewala / môngsa lêpata karsane / yèn tuhu yayi prabu / mahyun tama wruhing sastra di / suwawi mring pamujan / kang rêpit gonipun /
saking sêrat Arjuna Sasrabau, wêdalan Bale Pustaka, Batawi Sèntrêm.
Murih botên adamêl kawratanipun ingkang sami mundhut, sêrat Arjuna Sasrabau dipun pêcah dados nêm jilid, inggih punika:
Jilid 1, Lairipun Dasamuka, rêgi ... f 0.40Jilid 2, Bêdhahipun Lokapala, rêgi ... f 0.32Jilid 3, Maesasura, Jathasura, rêgi ... f 0.40Jilid 4, Sêmantri ngèngèr, rêgi ... f 0.40Jilid 5, Pêjahipun Patih Suwônda, rêgi ... f 0.40Jilid 6, Pêjahipun Prabu
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor Palis, tilpon nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Mênggah ingkang kula andharakên punika, bab têtingalan ingkang sampun kula sumêrêpi, kados ta:
1. Arjê. Arjê punika têtingalan ingkang mawi lêlampahan, kadosdene langêndriyan, ingkang kangge lampahan, kasêbut Pakangraras (Panji) suwita dhatêng Radèn Dèwi, ucap-ucapanipun kasêkarakên. Gamêlanipun suling kêndhang alit (kêtipung) kalih, lan gumbêng gong dêling, kêcèr, kalanganipun wiyar, kêdah wontên ing jawi, mawi dipun kênthêng pasagi panjang, rinêngga gêgodhongan tuwin janur, sênthong panggenan ingkang anjogèt kalih, ajêng-ajêngan, antawisipun sênthong wau (salêbêting garis kênthêng) kintên-kintên 6 mètêr, wiyaripun kintên-kintên 15 meter.
2. Parwê. Parwê punika kadosdene ringgit tiyang, papan panggenan ugi wiyar kados kasêbut ing nginggil, dene lampahanipun mêndhêt saking Rama, mêdal kêthèk. Kêthèk wau ing cangkêm mawi topèng, buntutipun panjang anjênthar, saking bokonging cocor, ingkang dipun angge pênjalin gôngsa agêng.
3. Gambuh. Gambuh punika kados kêthoprak mêndhêt cariyos babad, ucap-ucapanipun mawi sêkar gôngsa agêng kados parwa kasêbut nginggil.
4. Barong. Barong punika ngangge topèng, papanipun tanpa watês, saugi wiyar, saênggèn-ênggèn, trêkadhang wontên ing margi agêng, mawi barongan, lampahan Rajawana, kadosdene reyog, nanging gôngsa agêng. Bibaranipun wontên salah satunggiling sêkê (lid pakêmpalanipun) ingkang kêrawuhan, botên èngêt (kêsurupan).
5. Calunarang. Calunarang wau, manggènipun kêdah cêlak ing sêma, sêma punika pakuburan, tuwin mawi panggungan, inggilipun watawis 4 metêr, gôngsa agêng, mêndhêt lampahanipun
saking puri pinuju sang prabu botên wontên, purugipun dhatêng sêma (pakuburan), mênggah prêlunipun andhudhuk pakuburan wau andhahar bangke. Wusana
nagarinipun ingkang rama Prabu Calunarang wau. Sang Prabu Calunarang mêsgul ing panggalih. Kocap sang prabu wau nututi ingkang garwa, nêdya badhe dipun sedani, sakalihan ingkang rama Prabu Calunarang wau, dhatêngipun wanci lingsir dalu, mlêbêt dados pandung. Pramila ingkang dados Prabu Calunarang wau kêdah ingkang sugih môntra, awit badhe dadosipun wiwit sontên sampun manêkung lan dêdupa wontên salêbêting panggung kasêbut ing nginggil. Sarêng sampun wanci enjing pandung wau minggah dhatêng panggung ambêkta dhuwung ligan badhe kangge nyedani Sang Prabu Calunarang wau, wusana sang prabu botên sagêd seda, [se...]
[...da,] malah tiwikrama dados rêksasa (rangdhê, ingkang dados rêksasa wau, ngangge topèng mripat wiyar siyung panjang kiwa têngên, ilat panjang wulunipun angrembyak, kukunipun driji tangan sadaya panjang, nyangking glimpo, lumampah nyuwara anggrumuh, sarwi anjêrit-jêrit angêbut-ngêbutakên glimpo, pancèn wujudipun angajrih-ajrihi), rêksasa wau sarêng dipun suduki botên tumama, badhe kawalês pandungipun
nguwuh-uwuh mêngsah, sadumugining panggenan ingkang dados rangdhê wau lajêng kêrawuhan (kêsurupan) lajêng dipun suwunakên pangapuntên dhatêng Bathara, katetesan tirta, lajêng èngêt, bibar.
6. Tapêl pajêgan. Tapêl pajêgan wau kanggenipun brêsih dhusun utawi murwakala, mênggah ingkang dados, tiyang ingkang sampun sêpuh, tuwin ingkang turunan tukang topèng, mênggah nopèngipun makatên, tanpa lampahan, nanging topèng sawadhah dipun sêdhiyakakên, kaangge gantos-gantos ngantos têlas, gôngsa agêng.
7. Wayang cucal. Wayang wau gambaripun kapêtha methok, jôngga cêlak, tangan ugi cêlak. Panggenanipun ugi panggungan, gangsanipun namung gêndèr, yèn ringgitan wau botên dangu, 2 utawi 3 jam sampun bibar. Yèn mayang, manawi pinuju pêrang, wayangipun kasarêngakên, upami kiwa nyêpêng 6 têngên 5, pundi ingkang badhe kawon wayang kadhawahakên saking satunggal ngantos têlas.
8. Leko. Leko punika kados legong kasêbut ngajêng nanging kenging kaibingi tiyang.
9. Gandrung. Gandrung punika ingkang dados namung tiyang 1, jamangipun kados surban nanging mawi karang mêlok kiwa têngên. Utawi ingkang dados lare jalêr, gangsanipun gambang saking dêling 2 tuwin mawi gong tosan, kêndhang, yèn katanggap mêsthi dipun ibingi dening têtiyang ningali. Panjogèdipun wau, blencong katancêpakên
Botên namung andharan kula ing nginggil manawi wontên ingkang botên cocog nyuwun gunging pangaksama.
Ing sukuning rêdi Lawu ingkang iring kidul kilèn, cakêt dhusun Ganoman, Blimbing tuwin dhusun Karanglo,
têbihipun 35 pal saking kitha Surakarta wontên pêkênipun nyalandri satunggal, mênjila botên wontên sanèsipun malih, nama pêkên Barakan, mênggah calangap sarta grêngipun pêkên wau kalêbêt alit utawi cêkapan. Wondene anggèn kula mastani nyalandri utawi mênjila punika makatên: pêkên wau gêsangipun namung sabên salapan dintên sapisan, pêndhak Jumungah Kliwon, nanging sabên pêkênan ngriku dados panggenan tiyang ngluwari nadar (pakaulan) warni-warni, awit têtiyang padhusunan sakiwa têngên ngriku ngantos dumugi watawis kawan pal mubêng têbihipun, samôngsa gadhah nadar (pakaulan) têmtu dhatêng pêkên Barakan, wontên ingkang dipun garubyug tiyang kathah, mawi dipun arak, slawatan santri, têtabuhan, reyogan sawênèh namung têtiyang jalêr èstri thok kemawon. Ingkang kathah kanadaran (pakaulan) wau prakawis bab tampi ganjaran sakit, soka sampun waluya gadhah niyat midhang dhatêng pêkên Barakan ... mila sabên dintên Jumungah Kliwon sampun têmtu wontênipun tiyang ingkang ngluwari
ingkang sami bikak dhasar sêsadean namung tiyang èstri, dene ingkang dipun sade namung bangsaning têtêdhan mêntah
matêng thok, sêsadean barang liyanipun têtêdhan botên wontên. Ingkang sami têtumbas kajawi tiyang sêpuh sarta lare dhusun sacêlaking ngriku, ugi têtiyang ingkang anggarubyug arak-arakan wau sami têtumbas
tiyang nadar (pakaulan wau). Dados padintênanipun pêkên wau namung wujud siti ara-ara radin ngêblak angênthak-ênthak kemawon, botên dipun pupu beya sapon ing parentah, lurahipun pêkên ngiras kalihan jurukunci palawanganipun ngriku, manggènipun sapinggiring dhusun kaprênah ing jawi.
Mênggah dêdongenganipun, ing sacêlaking dhusun ngriku ing jaman wingi-wingi, kacariyos dumadosipun pêkên Barakan wau sampun pintên-pintên dasa taun laminipun, têtiyang kathah sami amastani: pêkên tiban, nanging tiban kadospundi inggih botên cêtha, kajawi namung sumêrêp-sumêrêp ing ngriku lajêng wontên têtiyang sêsadean wanci byar enjing, botên wontên ingkang ngêdêgakên, dintênipun nuju Jumungah Kliwon, wontênipun tiyang sêsadean kados makatên malih inggih pêndhakipun Jumungah Kliwon malih, botên wontên ingkang akèn, dados sami saking kajêngipun piyambak, namung sadaya sêsadeanipun awarni têtêdhan thok mêntah matêng, makatên salaminipun, mila têtiyang kathah lajêng sami mastani pêkên tiban wau, manggènipun sapinggiring dhusun Barakan. Pêkên wau lajêng nama pêkên Barakan, saya dangu lajêng dados papan pakaulan utawi pamidhangan têtiyang padhusunan sacêlaking ngriku. Badhe kasambêtan.
Kawontênanipun nagari kêkalih ing Itali tuwin Ngabêsi, punika pinanggihipun dèrèng gumathok, sakêdhap wontên pawartos badhe rukun, sakêdhap malih wontên pawartos malah dados pasulayan. Ingkang makatên punika kenging kangge tôndha bilih manah ingkang sampun pinggêd, punika angèl sagêdipun pulih kados wingi uni.
Wadyabala Itali bôngsa Aprikah ingkang botên ngangge tatanan.
Ing bab bidhaling wadya Itali dhatêng tanah Ngabêsi punika pinanggih tansah lumintu, sanadyan kacariyos namung kangge anjagi tata têntrêm, nanging nyatanipun botên adamêl pangandêling ngakathah.
Mirid kawontênanipun têtiyang bôngsa Itali, punika golonganing tiyang hawa asrêp, tamtunipun ing bab tumindakipun ing damêl wontên tanah Aprikah inggih mêksa ragu-ragu, dening kawontênanipun ing ngriku sarwa beda, kados ta hawanipun, ambah-ambahanipun tuwin sanès-sanèsipun malih. Nanging tumrapipun Itali ingkang pancèn sampun gadhah jajahan wontên ing tanah ngriku, tumindaking rekadaya ingkang kangge nanggulangi pakèwêd wau, botên kêkirangan sarana, malah lajêng sagêd kasambadan dening pambiyantuning ngakathah, inggih punika sarêng wontên pawartos, Itali badhe pasulayan kalihan Ngabêsi, lajêng kathah sangêt têtiyang siti ing sakubêngipun sagantên abrit tuwin lautan Indhiya sami gadhah panêdha dados saradhadhu. Têtiyang ingkang gadhah panêdha wau ingkang kathah bôngsa Arab, golongan tani saking laladan Inggris ing tanah Somali, tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih sami gadhah panêdha makatên.
Sarêng têtiyang wau dipun pitakèni, sababipun punapa dene sami malêbêt dados saradhadhu, wangsulanipun nêdya malês sakiting manah dhatêng bôngsa Ngabêsi ing tapêl watês Itali.
Dene tumrap Itali, ing bab wontêning saradhahu ing tanah kanan keringipun Ngabêsi, namung sarwa mikantuki, amargi pinanggihipun lajêng nyuda waragad kathah sangêt, awit botên ngawontênakên waragad lampah, tuwin sagêd manggih tiyang ingkang sarwa nocogi kalihan kawontênanipun ing tanah ngriku. Dene tumrap daya ingkang langkung wigatos, punika tumrap wijining gêgêthinganipun bôngsa ingkang adhêdhasar sanès agami, tamtu kemawon sagêd amêwahi dêrênging kanêksonipun, inggih punika tumraping bôngsa Arab kalihan bôngsa Ngabêsi, dening sami beda agaminipun.
Manawi tumrapipun Ngabêsi, ing bab rêmbag rukun, pancèn katingal sampun malumah sangêt, namung kantun sumendhe dhatêng juru pamisah, malah sanajan tumrap jajahan ing Owalowal, ingkang lêrêsipun kalêbêt Ngabêsi, ewadene Ngabêsi mêksa sumarah dhatêng panimbanging nagari sanès.
sêmunipun tansah matrapakên kaprayitnan, mila tumraping Ngabêsi botên lêpat anggèning tansah nyantosakakên wadyabala, malah sanadyan para èstri pisan, botên kalangkungan sami dipun cakakên ing damêl. Manawi dipun tingali [ti...]
[...ngali] sabrebetan, tindakipun Ngabêsi ingkang kados makatên punika katingal anggèning sajak masesa dhatêng tiyang èstri, ingkang lêrêsipun botên gadhah wajib kados makatên, nanging manawi dipun raos lêbêt, ingatasing raos ingkang nêdya murinani, punika jalêra èstria, ugi sami kadunungan. Makatên malih tindak makatên wau botên namung pinanggih wontên Ngabêsi piyambak, sanadyan praja sanès, kados ta Ruslan, Polêm tuwin Tiongkok sisih êlèr inggih anggadhahi prajurit èstri, malah ingkang kathah sami kênya pangajaran.
Pangintêning sanès dhatêng Ngabêsi punika pinanggihipun saya ngêntêpakên bilih Ngabêsi pancèn nyantosakakên yêktos dhatêng babagan kaprajuritan. Manawi mirid saking pamawasipun bôngsa Itali ingkang wontên ing Inggris, sagêd amastani bilih Ngabêsi
wadyabalanipun ing sapunika wontên 700.00. Ingkang makatên punika saèstunipun tumrap Itali botên sagêd namung anampi lômba.
Ing bab kados makatên punika salajêngipun nuwuhakên pangintên, bilih ing têmbenipun, dêdamêl wau tamtu botên namung prêlu kangge nanggulangi dhatêng panêmpuhipun Itali kemawon, ugi wontên raosipun kangge nanggulangi nagari sanès-sanèsipun. Tuwuhing pangintên ingkang kados makatên wau lajêng nyrèmpèt dhatêng Jêrman, awit Jêrman lajêng kenging pandakwa ingkang ambiyantu kasantosaning dêdamêl Ngabêsi, tuwin lajêng kagathukakên, ing bab tumindaking pitulungan wau sarana nyambut, badhe dipun bayar saking wulu pamêdaling siti, awarni kopi tuwin sanès-sanèsipun. Pandakwa ingkang kados makatên wau sambung rapêting mèmpêr, saya malih manawi angèngêti anggèning Jêrman ing môngsa punika sawêg dados ucap wontên Eropah, punika tumrapipun ingkang botên rêmên dhatêng Jêrman, tamtu lajêng nêtêpakên kados makatên.
Pamawasing sanès inggih punika Inggris tuwin Prancis, tansah mrayogakakên supados Itali kalihan Ngabêsi punika rukun kemawon, malah tumrap Inggris, sakalangkung mrayogakakên dhatêng Itali, supados botên ngêcèh-êcèh kêkiyatan wontên ing Ngabêsi, ngèngêtana bilih ing Eropah piyambak inggih anggadhahi kasamaran dhatêng tumêmpuhing bêbaya, inggih punika samôngsa Jêrman nêmpuh dhatêng Ostênrik. Dados prêlu adamêl kasantosan wontên nagarinipun piyambak.
Miturut pawartos ingkang wêkasan, bab pasulayan punika pancèn dipun angkah sirêpipun, saha Sang Mussolini sampun amasrahakên rêmbag dhatêng Inggris tuwin Prancis, kantun nawèkakên dhatêng Ngabêsi, punapa anocogi.
a. Punggawa dhinês 21 taun 6 wulan, lajêng kakèndêlan jalaran saking ongeschikt, punika miturut Stabl. 1935 No. 209, sagêd angsal wahgel 1/3 blônja, dangunipun 1 taun.
b. Miturut pranatan enggal, botên sagêd angsal pènsiun namung kenging nyuwun ondêrsêtan.
--- [773] ---
Garèng: Kowe kuwi pancèn iya wong sêmbrana Truk, Truk. Nèk gawe gêgambaran kuwi le ora mèmpêr. Tujune aku dudu bangsaning guru utawa jurnalis, upama aku guru utawa jurnalis, kowe aja takon dosa, sida kalakon tak ... gadhèkake ikêtmu têmênan.
Petruk: Lo, aku rak kôndha: ana bangsaning guru utawa jurnalis kang duwe pambêkan: aku pintêr, aku pêng-pêngan, dadi iya ora kabèh. Hla saikine yèn banjur ana guru utawa jurnalis banjur nêpsu, anglairake ora trimane diunèkake mêngkono mau, padhane rak banjur kaya bocah sing lagi padha kumpul-kumpul kae, ujug-ujug ana sing ambêngok: sapa ngêntut. Lo, iki rak banjur kêdakwa bae: pitik sing ngêndhog kuwi, iya sing pêtok-pêtok. Malah mungguhing adat jurnalis sok ana èksêtrane, yakuwi: sok ana bae - dadi iya ora kabèh lo, Kang Garèng - sing ambanthèng cebol aliyas kêmênthus, ngêndêl-êndêlake anggone mêrdika, ora kêna kêpidak layangane sêthithik, banjur ngancam: ati-ati, tak orèk-orèk ana ing layang kabar.
Garèng: Wiyah, kuwi rak jurnalis sing sêbenggolan kae, sing kêkurangan apa sing arêp dikarang, pungkasane banjur grisik-grisik ana ing pêcêrèn. Wis, wis, Truk, bab kiyi aja kêdawan pangrêmbuge. Saiki caritakna bae, mungguh sing dirêmbug ana ing konggrès.
Petruk: Kang Garèng, saupama aku kudu nyaritakake kabèh apa sing dirêmbug ana ing konggrès kono, kiraku sanadyan têkan mangsane kowe mrungsungi manèh, mêksa iya durung bisa rampung. Awit kowe dhewe rak iya wêruh adating jurnalis nèk ngarang kae bae. Lo, kuwi sok pintêr nyulap, kaya ta: nèk wiwitaning karangane nganggo muni: kanthi cêkak, kuwi karangane malah ngalur-alur dowi kae, kosokbaline yèn ora bisa ngandharake sawijining [sawi...]
[...jining] bab kang kanthi talêsih, kuwi lumrahe sok mung dijawil sathithik, sarta banjur nganggo diirah-rahi mangkene: lan sapiturutipun, badhe kapanjangên saupami kaandharna sadaya. Mangkono biasane adating jurnalis nalika ngarang. Adat kang mangkono mau ana ing konggrès têmtune iya ana sing ora lali, sabanjure prakara sing mung: thêk, thêk, thêk, dirêmbug sadhela bae rampung, pungkasane iya banjur ngalur-alur sadawan-dawan kae. Mulane ing kene aku mung arêp nyaritakake putusan-putusan kang wis ditêmtokake ana ing konggrès kono, yaiku: 1e. Nguwatake putusan konggrès kang kapisanan, yaiku kang anêtêpake, yèn kang kêna lumêbu dadi warganing Perdi iku
ing konggrès ing taun kang kapungkur, uwis ditêtêpake: glothak, ana kok sêmang nganggo dirêmbug barang manèh, kuwi mungguh prêlune kêpriye. Nèk balanjaning priyayi, sanadyan wis diputus: kudu samene, sabên-sabên dirêmbag-rêmbug manèh, kuwi iya mèmpêr, awit anane dhuwit saya suwe saya lôngka. Balik putusan konggrès kang lagi lumaku sataun, kok wis dirêmbug manèh, apa iki ora mung ambuwang wêktu thok bae.
Petruk: Kanggo anêtêpake, apa putusan mau bisa têrus dilakokake apa ora. Awit saiki kiyi jamane lagi angèl lan susah bangêt, siji lan sijining wong ora padha prêcaya-prêcayanan, paribasane: bapa lan anak bae padha dene ora prêcayane. Kayadene Mas Jaya kae bae, nyang anake lanang iya ora prêcaya, buktine: anake lanang yèn ana ing omah buri, ora olèh suwe-suwe, dupèh ... pêngobènge ayu-ayu.
Garèng: Wiyah, kok banjur talencengan mrono barang, nèk iki rak seje bab manèh. Bokmanawa si anak lanang pancèn rada cluthak. Ora, Truk, nalikane ngrêmbug kuwi mau, têmtune iya dêdrêg lan rame bangêt, sabab tumrap jurnalis bangsane dhewe saiki kiyi, isih warna-warna bangêt, anan sing dadi prajurite bangsane dhewe, ana sing dadi balane bôngsa mrèngès, ana sing dadi kurawane turune Rêtna Adaninggar, malah ana sing andhèrèk kangjêng rama ndara guprêmèn kayadene kowe kuwi. Hla kiyi sing dadi ancase mêsthine iya dhewe-dhewe, mulane kalane ngrêmbug sing kêna dadi
padune ing kala samono wajib tak alêm sabab ora ana sing nyêrikake ati. Malah sing ora cocog babarpisan anane jurnalis bangsane dhewe kang nyambutgawe ana ing layang kabar liya, ditômpa dadi warga Perdi, suwe-suwe nèk kanthi mèsêm anjabêl têmbunge le ora cocog mau, malah banjur mupakati kabèh jurnalis bangsane dhewe lumêbu [lu...]
[...mêbu] dadi warga, anggêre bae kanthi disaring sing têmênan.
Garèng: Sokur, ta, nèk putusane mêngkono, awit tumrape jaman saiki sabênêre akèh bae para jurnalis bangsane dhewe, sing pancèn pêng-pêngan lan trêsna barang bôngsa lan tanah kalairane, kapêksa banjur nyabut gawe ing layang kabar sing dudu duwèke bangsane dhewe, sababe ora liya, ing layang kabar duwèke bangsane dhewe ora ana panggonan. Wis, Truk, saiki putusan kang kapindho, caritakna.
Petruk: 2e. Nêtêpake mosi, kang bakal katur ing pamarentah, supaya jurnalis bangsane dhewe kang ana ing pakunjaran bisaa olèh pangupakara kang bêcik.
Garèng: Sanajan dudu wajibku cawe-cawe melu ngrêmbug Truk, ewasamono aku mupakat bangêt anane mosi kiyi, pancène iya kudu mêngkono, têgêse: kudu dibedak-bedakake pangukume jurnalis sing kaluputan, karo ... wong nyolong pitik upamane, cêkake kudu
sapêpadhane, kuwi rak wis gênah wong ala, kang mung arêp gawe kapitunaning liyan thok bae, kuwi wajibe iya diukum sing têmênan kae. Dadi saupama banjur ditutup ing tembok papat ajêgan, tur mung diwènèhi pangan sing mung anggêre bisa urip thok bae, lo, kuwi iya ora pati barang-biring, kadar lagi diukum, jalaran saka anggone tindak: dur mau, balik kasalahaning jurnalis, kuwi sing akèh-akèh rak saka suwarane sing: slip, dadi rak durung karuwan yèn pancèn wong ala. Dadi saupama pangukume banjur dipadha bae karo wong nyolong dhèng-dhèng mêntah upamane, sing pancèn sawijining tindak kang anjênêsi bangêt, lo, kuwi aku kok iya ora mupakat, dhing. Tumrape bangsaning jurnalis, diilangake kamardikane bae, wis jênêng ukuman sing sasayahe kae, Truk.
Petruk: Kang mangkono iku nagara pancèn iya wis nguningani piyambak. Buktine: saiki para jurnalis sing padha diukum, pangupakarane ana ing sajêroning pakunjaran, wis dipadhakake kayadene bôngsa Walônda bae, yaiku: olèh papan paturon kang kêpenak, lan pangan kang enak. Sing rupa ukuman mung anggone ditutup ana ing pakunjaran, dadi iya anggone ilang kamardikane.
Garèng: Hla, nèk mêngkono, saikine nèk ana
utusan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, utusan dalêm Sampeyan Dalêm K.G.P.H.A.A. Mangkunogoro,Mangkunêgoro. para agêng Jawi Walandi, punapadene wêwakiling sêrat-sêrat kabar. Mênggahing bab wontênipun sêkolahan punika, tuwuhipun agêgayutan kalihan nalika paduka Nyonyah de Jonge rawuh ing Surakarta kêtarik dening nguningani tataning angayomi sato kewan. Wosipun tumindaking pamulangan ngriku anênuntun dhatêng tindak awêwaton kawruh bab babagan napêl tuwin sanès-sanèsipun.
dhatêng Hindia. Ingkang minangka sangunipun, wontên sauruting margi mitontonakên kasagêdanipun sulap lan sêsadean gambar-gambar padvinder punapadene
Lulus saking A.M.S. afd. B. ing Ngayogya. Ingkang
Surakarta, wontên bangsa Tionghoa nyolong stroom lestrik sarana migunakakên kawat piyambak, kawat wau kalêbêtakên dhatêng jamban. Ing wêkdal punika bangsa Tionghoa wau katamuan, tamu nalika dhatêng jamban
tiyang èstri badhe mitulungi, lampahipun ngangge thèklèk, nanging ugi taksih pasah kenging daya lestrik. Sarêng hoofdleiding kabikak, tamu wau sawêg sagêd uwal nanging sampun tiwas. Wusana sadaya sami kabêkta dhatêng griya sakit.
Pabrik dlancang ing Borneo. Wontên pawartos, ing Sangkulinang, Borneo, wontên bangsa Jêpan badhe ngêdêgakên pabrik dlancang, apawitan 2 yuta yèn. Ing bab badhe adêging pabrik dlancang punika pancèn sampun dados rêraosan dangu, nanging dèrèng angsal palilah saking parentah. Samangsa pabrik punika ngadêg, badhe ngangge mêsin-mêsin wêdalan Jêpan saha badhe dipun tindakakên dening bangsa Jêpan ingkang ahli.
Koloniale Bank kapitunan. Miturut palapuran taun 1935 Koloniale Bank tumrap ing tanah ngriki nandhang kapitunan f 1.092.677. Nanging tumrap nagari Walandi anggadhahi bêbantên kathah. Kapitunanipun wau badhe dipun tambêli arta sadhiyan.
Ambachtsleergang ing Ngayogya kêbanjiran murid. Tumrap pangajaran ing Ambachtsleergang mawi basa Walandi ingkang badhe tumindak punika wontênipun lare-lare ingkang gadhah panêdha dados murid wontên 200. Sadaya wau bangsa Walandi tuwin tiyang siti. Nanging kêpêksa kathah ingkang botên katampèn, amargi muridipun dipun watêsi namung 70. Nanging tumrap pamulangan kados makatên ingkang botên mawi pangajaran basa Walandi taksih wontên panggenan.
Bupati Lumajang. Dumugining tanggal 30 Mèi kêpêngkêr, panjênêngan Radèn Adipati Arya Kartoadirêjo, anggèning ngasta pakaryan praja jangkêp 40 taun. Panjênênganipun wau wiwit ngasta damêl sapisan kala tanggal 30 Mèi 1895 ugi wontên ing Lumajang, dados juru sêrat patih, inggih punika kapetang pangkat ingkang andhap piyambak. Ing sapunika sarêng jumênêng bupati inggih wontên Lumajang, kapetang
Jawi Kilèn badhe parêpatan wontên Surabaya, pêrlu rêrêmbagan kalihan golongan S.S. Jawi Wetan. Parêpatan ingkang kados makatên wau ingkang sampun-sampun dipun wontênakên ing Ngayogya, pêrlu mêndhêt têngah-têngahipun. Dene anggènipun sapunika kawontênakên ing Surabaya, pêrlu badhe ngrêmbag ing bab babagan Jawi Wetan, amargi tumrap Jawi Wetan ugi badhe nindakakên pangiridan kados Jawi
Kasarasan ingkang dipun wontênakên ing Australie, tumrap wêwakil tanah ngriki badhe miji Dr. H. de Rook, inspecteur babagan Kasarasan ing Makasar. Bidhalipun kintên-kintên wontên wulan Augustus. Ing sabibaring congres, wontên tiyang 200 mampir ing tanah Jawi badhe dhatêng Inggris.
Pabrik tênun agêng. Miturut pawartos, ing Jawi Wetan badhe wontên bangsa Arab, nama Tuwan Martak ngadani damêl pabrik tênun agêng, dipun dêgakên wontên ing Pacêt. Ing sapunika sampun mêling mêsin tênun 600 iji, tuwin mêsin sanès-sanèsipun 200 iji. Manawi kasêmbadan, badhe sagêd nyukani padamêlan dhatêng têtiyang 3000. Pabrik wau sampun wiwit kagarap.
Cobèn-cobèn jampi mêdhot sês. Wontên pawartos, griya sakit zending Emanuel ing Bandung badhe nindakakên cobèn-cobèn nyarasakên tiyang sês (nyêrèt), miturut tatanan ingkang tumindak ing Tiongkok, saha sampun pinanggih prayogi. Tumindakipun, tiyang ingkang sês sabên dintên dipun têdhani jampi lecithine. Sasampunipun tumindak makatên, padatan manawi sampun tigang minggu, tiyang ingkang dipun jampèni sampun botên purun sês malih. Jampi wau wontên momoranipun bangsaning kecap.
Kuburanipun J.P. Coen. Commissie ingkang nindakakên damêl madosi kuburanipun J.P. Coen, mêntas manggihakên kuburan-kuburan kina ingkang jêmbaripun 8x9 m. Ingriku nuwuhakên pangintên bilih kuburanipun J.P. Coen inggih wontên ngriku. Pasitèn ngriku badhe dipun dêgi tandha pangèngêt-èngêt. Nanging bab punika taksih kandhêg wontên ing rêraosan.
H.I.S. Pasundan. Kawrat kêkêncingankêkancingan. saking Departement Pangajaran, Pasundanschool ing Purwakarta kaparêngakên nama H.I.S. Dados tumraping murid anaking punggawa nagari angsal kindertoelage.
Utusan Magêlang. Awit saking ada-adanipun para priyantun sawatawis ing Magêlang, sampun sagêd ngêdalakên advertentie blad, dipun namakakên "Oetoesan Magelang". Wêdalipun sawulan kaping tiga, salêmbaripun rêgi 3 sèn.
Tiwas dening anggènipun tapa. Ing dhusun Kagokên, bawah asistèn wêdana Gatak, Surakarta, wontên tiyang kalih kakang adhi, sami anakipun kapala dhusun Kagokan. Sadhèrèk ingkang sêpuh cariyos badhe tapa mêndhêm, adhinipun ingkang kapurih mêndhêm, sakawit botên purun, nanging sarèhning dipun pêksa, inggih dipun pituruti. Enjingipun pêndhêmanipun dipun tuwèni, pinanggih taksih gêsang, nanging ingkang wontên pêndhêman nalika sumêrêp dipun tuwèni malah muring-muring, gadhah panêdha sampun dipun tuwèni malih. Wusana sanès dintên ing ingriku wontên ganda botên eca, sakawit dipun kintên bathang tikus. Sarêng wontên sagawon ngêmbus-êmbus dhatêng papan pêndhêman, adhinipun sawêg èngêt, pêndhêman lajêng kadhudhuk, kakangipun pinanggih sampun pêjah. Miturut papriksan doktêr, pêjahipun jalaran kêplêpêgên.
Klèntu panampi. Ing Blitar kathah tiyang pitakèn, punapa rêdi Kêlut badhe anjêblos. Mênggah têrangipun, bab makatên punika namung saking klèntuning panampinipun ingkang sami mirêng. Têrangipun, ingajêng pangagêng nagari nate ngrancang
Pêsakitan ingkang agêng dayanipun. Sampun sawatawis dintên, mantri pulisi Klêpu (Malang) sampun nyêpêng tiyang mirudo nama Cêmul griya ing dhusun Klêpu, ingkang kadakwa salêbêtipun wulan April ing wanci dalu sampun mêjahi kêpenakanipun piyambak ing têngah kêbon karèt onderneming bawah kêmantrèn Klêpu. Mirudanipun Cêmul wau kalihan ingkang èstri nama Sasi al. Ibusêkar, ingkang kawartosakên gadhah prewangan tiga nama Gus Cung, Lasti lan Lumari pêrlu kangge nglampahakên padhukunan. Ing dintên kêcêpêngipun Cêmul dalasan Sasi, tiyang ingkang ningali ngantos ewon, pêrlu kapengin sumêrêp wujudipun tiyang kalih wau, ngantos tigang dintên botên kêndhat tiyang ningali. Kauling pulisi lan têtiyang dhusun saking bingahing manah, sanalika sami dipun luwari kanthi ngawontênakên têtingalan lan wilujêngan warni-warni. Wontênipun sami kaul wau, jalaran kawartosakên bilih sasi sagêd ngical. (P)
Pajagèn ing lautan. Ing sapunika ing Surabaya kawontênakên pajagèn enggal babagan
kapal pambujêng candhu pêtêng. Wontênipun tindak makatên, jalaran kakintên kathah lampah salingkuh bab babagan candhu, pangintên wau ugi tumuju dhatêng juru misaya ulam bangsa Jêpan. Malah ing laladan Tiouw sampun nate pinanggih wontên kambang ingkang inglêbêt dipun bandhuli candhu pêtêng ing êblèg. Mila lajêng ngawontênakên pajagèn kados makatên.
Mandhap saking kapal mabur. Inginggil punika gambaripun Tuwan Schmidt bangsa Rus, sarana pirantos, mandhap saking kapal mabur ingkang gêgana inggilipun 1500 m. wilujêng botên kirang satunggal punapa.
angin agêng dhatêng ngombulakên pasir, ngantos adamêl garinging lambenipun Tarsan angalingking. Ing wusana papan sakanan keringipun ngriku katingal botên nyênêngakên sangêt. Awit katingalipun namung siti ngilak-ilak, ing ngrika-ngriki wontên gumukipun ingkang gundhul babar pisan, sarta gêgrumbulan ingkang sampun garing. Dene ing sisih kidul têbih katingal therekaning rêdi atlas, ningali kawontênan ingkang makatên wau, ing batos Tarsan tansah anggagas, dene têka beda sangêt kalihan kawontênanipun ing Aprikah, inggih punika papan padununganipun kala taksih alit, ingkang katingalipun sarwa loh jinawi.
Mênggahing Abdul, ingkang samargi-margi tansah prayitna, sakêdhap-sakêdhap ningali dhatêng wingking, punapadene dhatêng ngajêng. Manawi lampahipun kalêrês dumugi ing pucaking gumuk, kapal ingkang dipun tumpaki lajêng dipun pêkak, saha ujug-ujug lajêng wangsul prêlu aniti priksa kawontênanipun margi ingkang mêntas dipun langkungi, bokmanawi wontên bêbaya ingkang badhe andhatêngi.
Salajêngipun, Abdul nuntên cariyos makatên: mugi sami panjênêngan priksani, ing wingking wontên tiyang numpak kapal nêm cacahipun amurugi mriki.
Sêmu ngece Kadur bin Sadên, wicantên dhatên Tarsan: Tuwan bokmanawi têtiyang ingkang dhatêng punika para mitra panjênêngan kalawingi sontên.
Tarsan amangsuli: Kintên kula inggih makatên. Kula rumaos kêduwung sangêt, dene jalaran saking kula, lampah panjênêngan badhe kaancam ing bêbaya. Ing dhusun ngajêng punika kula badhe ngantun, prêlu badhe takèn dhatêng têtiyang punika mênggahing pikajênganipun. Salêbêtipun kula ngantun wontên ing dhusun ngriku, panjênêngan sapandhèrèk, kula aturi nglajêngakên lampah. Kula piyambak botên prêlu dumugi ing Busaadah mangke sontên, langkung malih manawi panjênêngan jalaran saking kula, lampah panjênêngan badhe tansah manggih godha rêncana, kados langkung utami manawi kula botên sêsarêngan kalihan panjênêngan
sadèrèngipun panjênêngan sagêd kêmpal malih kalihan para mitra panjênêngan kanthi wilujêng, utawi: kula sadaya purun nilar panjênêngan, namawi sampun têtela, bilih mêngsah panjênêngan wau sampun botên tut wingking panjênêngan malih, bab punika botên prêlu karêmbag malih.
Tarsan namung manthuk kemawon. Awit piyambakipun punika botên kathah rêmbagipun. Bokmanawi inggih jalaran saking anggènipun Tarsan botên sugih ginêm wau, Kadur bin Sadên lajêng anggadhahi trêsna dhatêng piyambakipun, awit mênggahing bôngsa Arab, sajatosipun sêngit sangêt dhatêng tiyang jalêr ingkang juwèh.
Salajêngipun ing dintên punika Abdul sumêrêp, bilih tiyang nêm ingkang sami numpak kapal wau lampahipun tansah tut wingking, botên anêbihi lan ugi botên anyakêti. Manawi Tarsan sakônca wau kadhangkala kèndêl ngaso, têtiyang nêm punika botên lajêng nyakêt, nanging inggih lajêng tumut kèndêl ngaso wontên ing katêbihan.
Kadur bin Sadên: Têtiyang punika bokmanawi kemawon angêntosi manawi sampun pêtêng.
Ing wusana lampahipun dèrèng ngantos dumugi ing Busaadah sampun sami kapêtêngan ing margi. Nalika badhe pêtêng wau, ingkang dipun sumêrêpi pungkasan dening Abdul, bilih tiyang nêm punika murugi kanthi rikat sangêt. Ing bab punika piyambakipun lajêng suka sumêrêp dhatêng Tarsan sarana bisik-bisik, murih sampun ngantos kamirêngan dening lare èstri, inggih juru dhangsah kasêbut ing ngajêng, awit dipun kuwatosakên bilih lare èstri wau lajêng ajrih. Lampahipun Tarsan lajêng anjèjèri Abdul saha nuntên wicantên dhatêng Abdul makatên:
Anggonmu nunggang jaran tumuli ngumpula karo liya-liyane ing
Abdul amangsuli: Manawi makatên ingkang dados krêsa panjênêngan, kula ugi badhe andhèrèk ngêntosi.
Pikajêngipun Abdul ingkang samantên wau, botên kenging dipun pênging, sanajan Tarsan kalampahan ngancam dhatêng piyambakipun. Sanadyan ngantos dumugi ing pêjah, sêdyanipun Abdul botên badhe pisah kalihan bandaranipun.
Tarsan: Nèk mêngkono, iya bêcik. Iki ana panggonan kang prayoga kanggo ngêntèni wong-wong kae. Ing pucaking gumuk iki akèh karange. Kowe lan aku padha umpêtan ing kene. Ngatone ing mêngko yèn wong-wong kae wis têkan ing kene.
Tiyang kêkalih wau lajêng mandhap saking kapalipun, kônca-kancanipun ingkang sami numpak kapal wontên ing ngajêng, jalaran saking pêtêngipun, [pêtêngi...]
[...pun,] sampun botên katingal malih. Saking papan ngriku padhanging dilah ing Busaadah sampun katingal kêlip-kêlip. Ing kala punika Tarsan lajêng nyadhiyakakên sanjata tuwin pistulipun. Piyambakipun suka prentah dhatêng Abdul supados umpêtan kalihan kapalipun piyambak tuwin kapalipun Tarsan wontên ing sawingkinging karang curi. Prêlunipun, manawi mêngsah ingkang andhatêngi wau nglêpasakên sanjatanipun, Abdul lan kapal kalih wau sagêda wilujêng dening kaalingan ing karang curi wau. Abdul rewa-rewa kados mituruti punapa ingkang dados prentahipun Tarsan. Nanging sasampuning piyambakipun nancang kapal kalih wau wontên ing nguwit ing salah satunggiling garumbulan sacakêtipun ngriku, piyambakipun lajêng enggal-enggal wangsul malih saha lajêng ungkêb-ungkêb wontên ing sawingkingipun Tarsan, kintên-kintên kalih pêcak têbihipun.
Kala punika Tarsan angêntosi wontên ing têngah-têngahing margi kanthi ngadêg anjêjêr, nanging piyambakipun botên prêlu ngêntosi dangu. Suwaraning kapal ambadhangambandhang. ujug-ujug kamirêngan saking pêpêtêng ing sangandhaping gumuk ngriku, lan botên watawis dangu Tarsan sumêrêp wontên tiyang sawatawis mangangge-angge sarwa pêthak anyakêti mriku.
Tarsan: Mandhêg, mangke kula sanjata.
Têtiyang ingkang sami mangangge sarwa pêthak wau, ujug-ujug lajêng grêg kèndêl, lan sakêdhap botên wontên sabawa punapa-punapa. Salajêngipun nuntên kamirêngan suwaraning tiyang bisik-bisik, lan botên watawis dangu kadosdene lampahing dhêmit, têtiyang wau lajêng sumêbar dhatêng ing pundi-pundi. Salajêngipun ing papan ngriku nuntên sidhêm malih. Nanging sidhêmipun wau ngandhut bêbaya.
Ing kala punika Abdul linggih jèngkèng sumadhiya, dene Tarsan anilingakên kupingipun kadosdene pakulinanipun nalika taksih wontên ing wana grêng ing Aprikah, manawi kalêrês wontên ing salêbêting bêbaya, lan botên watawis dangu malih piyambakipun mirêng suwaraning kapal bêbandhangan saking kiwa têngên. Ing samangke Tarsan tuwin Abdul angrumaosi kakêpang ing mêngsah. Saking papan ingkang dipun awasakên, dumadakan wontên suwaraning sanjata, lan lampahing mimis mèh ngèngingi ing sirahipun Tarsan. Salajêngipun Tarsan lajêng anglêpasakên sanjatanipun wontên
namung dhatêng prênahing gêbyaripun sanjataning mêngsah kemawon. Awit ing kala punika mêngsahipun dèrèng sagêd katingal. Botên watawis dangu pangêpangipun mêngsah saya rapêt, awit mêngsahipun wau lajêng sumêrêp, bilih ingkang katêmpuh punika namung wontên tiyang kalih.
Nanging salah satunggiling mêngsah wontên ingkang sakalangkung cakêt, ing môngka mênggahing Tarsan, wontên salêbêting wana sampun kulina anêningali ing pêpêtêng, amila sarêng mêngsah wau ragi cêlak sawatawis, inggih lajêng sumêrêp, lan sanalika punika piyambakipun
dhatêng Abdul: Mungsuhe saiki wis rada timbang, Abdul.
Nanging mênggah sanyatanipun dèrèng paja-paja nama timbang, jalaran mêngsahipun taksih wontên tiyang gangsal, ingkang lajêng anêmpuh wani. Ing sêmu Tarsan tuwin Abdul sampun botên badhe sagêd ananggulangi panêmpuhing mêngsah punika, lan pêrangipun alit-alitan wau botên dangu malih têmtu lajêng kèndêl, nanging ing kala punika
kapal saya anyakêti, lan sanjataning mêngsah sakêdhap-sakêdhap katamakakên. Salajêngipun mêngsah tumuntên mundur prêlunipun badhe amangsuli malih caranipun anêmpuh kados ing ngajêng, nanging mêngsahipun samangke kantun tiyang sakawan.
Sasampunipun punika, dangu botên kamirêngan suwara punapa-punapa, ing wêkdal punika Tarsan botên sagêd amastani, punapa mêngsahipun wau mundur babar pisan, jalaran sampun kecalan kônca kalih, punapa nêdya nyêgat wontên ing margi ingkang anjog dhatêng Busaadah. Nanging manahipun Tarsan ingkang sêmang-sêmang wau botên dangu, awit saking katêbihan kamirêngan wontên panêmpuhan enggal. Ing sêmu mêngsahipun wau dipun têmpuh saking wingking dening têtiyang sanès.
Mêngsahipun Tarsan wau botên angêntosi panêmpuhipun têtiyang ingkang nêmbe dhatêng punika, saha lajêng tinggal gêlanggang colong playu, mênggah lumajêngipun wau nuju dhatêng Siddi Aisah. Dene botên watawis dangu ingkang katingal dhatêng:
kirang satunggal punapa, malah kapalipun kemawon botên tatu babar pisan. Salajêngipun têtiyang wau lajêng sami ngupadosi mêngsah kêkalih ingkang kenging sanjatanipun Tarsan, nanging sarêng nyumêrêpi, bilih tiyang kêkalih wau sampun pêjah, lajêng dipun lêstantunakên gumlethak wontên ing ngriku kemawon.
Kanthi sêmu nêpsu Kadur bin Sadên apitaken dhatêng Tarsan, kenging punapa panjênêngan botên angandika bilih panjênêngan kagungan sêdya badhe anêmpuh têtiyang wau. Saupami ngandikaa dhatêng kula, têmtunipun mêngsah sadaya wau sagêd katumpês babar pisan.
Tarsan amangsuli: Sajatosipun kula pancèn nyingkiri sampun ngantos panjêngan sakônca tumut-tumut, awit punika prakawis kula piyambak. Kajawi punika, panjênêngan kula aturi ngèngêti dhatêng putra-putri panjênêngan, manawi panjênêngan ngantos tumut anêmpuh mêngsah, têmtunipun putra-putri panjênêngan sagêd kaancam ing bêbaya. Ing môngka piyambakipun punika mêntas kemawon luwar saking bêbaya. Punapa inggih botên mêsakakên. (
pamuji / marang Kadim bocah lola kang sangsara //
tuwuh atine anggagas / e manuk iku kok urip / saka adiling Pangeran / sêgêr
waringin / samana wis wayah ngasar / wêruh sêndhang diparani / katon banyune bêning / kinclong nyarong nuli adus / atine ngrasa bungah / cêciblon ambethang nglangi / sawatara suwene tumuli mêntas //
katon mêndhung arêp udan / gumandhul kandêl nglimputi / banjur golèk pangeyuban / bali ngisoring waringin / andhêpis mèpèt uwit / andhêpès kalingan sulur / têmahan wiwit udan / amung grimis riwis-riwis / nganti
katon anane ing kana / mungguh anggone angimpi / pangrasa manggon nèng omah / cilik payon godhong jati / dhoyong angôngkang kali / kapit waringin ngrêmbuyung / linggih ngarêping lawang / ora suwe diparani / uwong loro lanang wadon gita-gita //
wong sing lanang nuli nyandhak / tangane Kadim aririh / mrêbês mili karo ngucap / sarèhna pikirmu
[...mu] iya / nyata uwis padha mati / nanging nggèr kowe wêruha / mung ragane kang wis mati / ning nyawa isih urip / langgêng salawase têrus / manggone salin alam / têkaku ing kene iki / lan biyungmu bangêt kangên mênyang anak //
ora liya saka trêsna / sumurupa nggèr cah sigit / mungguh têtêpe katrêsnan / ora ana kang madhani / luwih manèh ngungkuli / katrêsnane bapa biyung / tumrape mênyang anak / anaa ing alam ngêndi / tansah ngrêksa katrêsnane ora ilang //
aku lan biyungmu mêlas / jumurung tansah mêmuji / dene dhasarmu sanyata / mantêp lan têmêning ati / tatag
aku biyungmu ngrewangi / andêdonga muga-muga / jinurung sing kok karêpi / kudu srana nglakoni / dêdanaa bau suku / kowe nuli mlakua / ngulon bênêr iki bêcik / aja suwe glis mêtua saka ngalas //
Kewan iku sanadyan apaa bae, yèn dikulinakake, banjur bisa ngrêti lan dadi cumbu, upamane asu, kucing, jaran, dalah manuk pisan, iya padha bae.
Tumrape kucing lan asu, iku upama bisa anjilma iya mèmpêr, awit kulina bangêt karo uwong, prasasat rina wêngi tansah sêsandhingan. Jaran manghonomangkono. uga, jalaran saka kêrêp ditunggangi, banjur dadi kulina karo kang ngingu. Dene manuk, iku lumrahe, anggone anjilma jalaran kagawe saka anggone dipakani.
Naging kabèh mau iya kudu dikulinakake karo bab liya, upamane manuk prêkutut, iku yèn wis kulina, samôngsa dicêthèti banjur manggung: hur kêtêkuk. Ewasamono anggunge mau sok kêndhak, amarga mêntas kagèt wêruh rêrupan utawa krungu suwara kang gawe kagèt.
Dene yèn wis kulina, samubarang kang diwêdèni mau, malah kayadene dadi kasênêngane. Kaya ta kutut kang dikèrèk ana ing sacêdhaking dalan sêpur, iku yèn ora kulina, sabên ana sêpur liwat, iya banjur kubukan, nanging kang wis kulina, samôngsa krungu gumrubuging sêpur liwat malah manggung.
Mangkono uga jaran, iku padha-padha ingon-ingon, kudu dikulinakake marang apa bae, awit jaran iku lumrahe sêsrawungan apa-apa ana ing dalan, aja barêng krungu suwaraning mrêcon bae banjur gilapên.
Kang kacêtha ing gambar, iku jaran-jaran tunggangane para pulisi ing Inggris, kang dikulinakake ngrungu suwaraning musik, prêlune bèn aja kagetan.
Ing dhèk biyèn, bocah sêkolah iku arang kang angkat ulihe nganggo nênunggang, lumrahe padha dharat bae. Tinêmune ing dhèk jaman samana iya kapenak bae, sanadyan lakune bocah sêkolah iku rêkasa, tumrape wong tuwa malah gawe pangarêm-arêm, rêkasaning bocah sêkolah iku malah dadi lakune.
Suwe-suwe barêng bocah sêkolah sangsaya akèh, banjur ketok, tumrap bocah kang anaking wong kêcukupan utawa anaking priyayi, angkat lan ulihe nganggo têtunggangan, lumrahe kreta utawa bèndi.
Barêng ngêmbrahing sêpedhah, mèh sabên bocah kang sêkolah omahe adoh, padha nunggang sêpedhah. Malah suwe-suwe dadi umum, lan dadi watak pangadi-adining bocah, sabên uwis ngambah sêkolahan, adhakan duwe panjaluk supaya ditukokake sêpedhah.
Mungguh pakolèhe kabèh mau, wose ngrikatake laku. Bêgja bocah ing jaman saiki, nêmoni laku kapenak lan rikat.
Iku durung, malah kang tinêmu ing Eropah, wis ana bocah sêkolah kang angkat ulihe nunggang motor mabur. Nontona gambar.
Ing dhuwur iki gambare bocah ing Eropah kang wis disinaoni nyukur lagi didadar kapintêrane.
Ing kalawarti Kajawèn bagian Taman Bocah kene, mêntas ana kang ngêmot sêsorahe Pak Gathot, ing bab bocah ngundha layangan jaman saiki. Ing mêngko aku urun kojah bab ngundha layangan cara jaman kuna (nalika bocahku) dadi nalika durung sinêbut jaman kamajuan kaya saiki.
Dhèk jaman samana, bocah utawa wong tuwa, apadene bôngsa luhur, kêlaku bangêt cara ngundha layangan, mung bôngsa Tyonghwa sapêpadhane ora kêcara. Dene carane ngundha layangan jaman kuna kuwi ora ana sing cara kanggo sangkutan karo mungsuh liya kuwe, apadene kênure nganggo disêdrah utawa digêlas kaya cara saiki kiyi, nanging layangan mau mung dianggo kasênêngan lugu digawe padhêranpanjêran. bae, kênure rami gawean Jawa utawa bênang los wantah, karodene manèh, dhèk jaman samana durung ana kawat tèlepun utawa kawat listrik lan liya-liyane. Sarèhning layangan mung padha kanggo panjêran minôngka sênêng-sênêng, mula sing akèh layangane padha wangun manuk, bapangan, gombyok utawa sinthing, didokoki unèn-unèn jênêng sêndarèn, sing digawe blaraking gêbang, ana ngawang-awang tansah nyuwara ngangkang ambêngung dening katiyub ing angin. Dhèk jaman samana ana sawijining layangan panjêran bisa gawe pangeram-eram, sa-Surakarta mung siji ora ana sing madha, dene sing kagungan sarta iyasa, sawijine bôngsa luhur trah Mangkunagaran, asma Bandara Radèn Mas Arya Pakuningrat putra dalêm Kangjêng Gusti M.N.
sing digawe kênur godhi gawean Jawa, gêdhene kurang luwih sajêmpol dariji sikil wong tuwa, dawane buntutane kira-kira 5-6 mètêr. Mula sabên ngulukake ing môngsa ngundha layangan, sing mèthèk wong 4, sing narik anggujêngi kênure nalika lagi mumbule nganti wong 3-4 saka abote marga sing dianggo daluwang: mori putih blêg. Sawise manjêr ana ngawang-awang, kênur banjur dicancang karo dêlêging wit-
Anggambarakên antêping tekadipun putri Hindhu ing jaman kina, nêngsêmakên. Minôngka icip-icip ing ngandhap punika pêthikanipun:
Sawitri / ngadêg jêjêg ana ing dêdagan / Sawitri gita tanggape / nyandhak mastakèng kakung / sinèlèhkên gumuling siti / kanthi manah tab-taban / nyakêt sarta muwus / hèh sintên nêmbe kawuryan / baya pasthi tuwan punika dewadi / rawuh arsa punapa //
wruhanira sirèku Sawitri / ingsun iki iya Sang Hyang Yama / dene praptaningsun kene / arsa ngracut lakimu / dene prapta ing ari mangkin / wus têkèng janjinira / pinulung dewa gung / marma ing mêngko sun arsa / anjirêt
matur nêmbah / ing pundi sapurug / dununging laki kawula / kula kêdah atut wuri nêdya ngiring / dhuh paran Sang Hyang Yama //
de paduka niaya mring kami / amisahkên mring wong jêjodhoan / ingkang bêkti mring lakine / dene salaminipun / ulun sêtya mring guru laki / mênggah musthikèng gêsang / kasucian iku / môngka raose tyas amba / manggung ngudi satatèng utamèng budi / punapaa mangkana //
angandika Hyang Yama Dipati / hèh Sawitri sira aywa gêndhak / marang lakuningsun kiye / bênêr kabèh wuwusmu / kanthi tulus alusing budi / marmane ingsun rila / nuruti sirèku / nini sira jaluk apa / namung siji aywa minta gurulaki / bali mring marcapada //
wutane / pulih kadi ing dangu / Sang Hyang Yama ngandika aris / nini iya sun trima / kalêksananipun / wis
apa pamintanta manèh nini / pan ingsun turut sira //
nanging aywa minta amrih bali / lakinira maring ngarcapadha / botên pukulun wiyose / kawula minta amung / marasêpuh mrih
punapa inggih yêktine / mênggah kawula iku / amung kêdah
kadunungan / ambêg luhur kotamane / ngayomi marang mungsuh / ingkang nêdya angayom urip / ngandika Sang Hyang Yama / ucapira iku / pindha wutahe kang tirta / anêlêsi marang ing gêgondhang salit / lah sira minta apa //
amung siji aywa minta bali / lakinira marang marcapada / botên
taksih cakêt mangkene / ing gurulaki ulun / nadyan maksih langkung atêbih / amêksa nyêlakana / dhuh dhuh hyang pukulun / rèhning tan duk
sunu / apatutan lan gurulaki / pun Satyawat punika / kathahipun satus / amrih aywa kêcurêsan / turun amba tumraha prapta ing wuri / ngandika Sang Hyang Yama //
suta satus iku gampang nini / kang supaya dadya sutanira / saturunira ing têmbe / iya nini sun turut / wis ta sira nulia bali / gonira atut wuntat / wus kêliwat nglangut / Sawitri sumundhul ucap / datan wontên
yêktose / mênggahing gêsang ulun / niring bagya yèn tanpa laki / miwah ing jagat traya / tidhêm katon suwung / môngka
nglajengaké ngandikané: “Titènana! Ing antarané wong-wong sing ana ing kéné ana sing bakal ora mati, sadurungé padha ndeleng Kratoné Allah kebabar kanthi pangwasa.”
9:2 Nem dina sawisé lelakon mau, Gusti Yésus dhawuh marang Rasul Pétrus, Rasul Yohanes lan Rasul Yakobus, sedulur kakang-adhi, supaya padha ndhèrèk Gusti Yésus, minggah ing gunung kang dhuwur. Ana ing kono ora ana wong liyané menèh. Para rasul mau padha weruh Gusti Yésus malih rupa; dadi mencorong.
9:3 Agemané dadi putih mengkilap; sajagad iki ora ana wong sing bisa mutihaké sandhangan nganti kaya mengkono.
9:4 Para rasul uga padha weruh Nabi Élia lan Nabi Musa ana ing kono, lagi padha ngandikan karo Gusti Yésus.
9:5 Rasul Pétrus banjur matur marang Gusti Yésus: “Gusti, iba saénipun, menawi kita sami wonten ing ngriki. Prayoginipun kawula sami ngedegaken téndha tiga wonten ing ngriki, setunggal kagem Panjenengan, setunggal kagem Nabi Musa, setunggalipun malih kagem Nabi Élia.”
9:6 Enggoné Rasul Pétrus matur mengkono mau, merga ora ngerti apa sing kudu dikandhakaké, sebab Rasul Pétrus, Rasul Yohanes lan Rasul Yakobus, kabèh padha wedi banget.
9:7 Dumadakan ana méga teka; ayang-ayangané nutupi wong kabèh mau. Tumuli ana swara saka ing sajroning méga, tembungé: “Iki Putra-Ku dhéwé sing Dakkasihi; padha manuta sapréntahé.”
9:8 Para rasul padha nolèh ngiwa-nengen, nanging ing kono wis ora ana wong liyané menèh, kejaba mung Gusti Yésus piyambak.
9:9 Sawisé kuwi Gusti Yésus lan para rasul nuli padha mudhun saka gunung mau. Sajroné tindak Gusti Yésus meling marang para rasul mengkéné: “Apa sing kokdeleng iki mau aja kokkandhakaké marang sapa waé, nganti Putraning Manungsa wungu saka ing séda.”
9:10 Wong telu mau padha netepi sapiwelingé Gusti Yésus, nanging padha rerasanan dhéwé, apa kersané Gusti Yésus kokngandika bab ‘wungu saka séda’.
9:11 Mulané para rasul banjur padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Menapa sebabipun kokpara ahli Torèt sami criyos, bilih Nabi Élia badhé rawuh rumiyin?”
9:12 Gusti Yésus ngandika: “Ya, pancèn, Nabi Élia teka dhisik, supaya nyawisaké samubarang kabèh. Nanging kepriyé mungguh Putraning Manungsa? Apa sebabé déné ing Kitab Suci ditulis yèn Putraning Manungsa kudu nandhang sangsara akèh lan disawiyah-wiyah!
9:13 Élinga, Nabi Élia pancèn wis rawuh. Nanging wong-wong padha tumindak sawenang-wenang marang panjenengané. Kuwi cocog karo sing wis katulis ing Kitab Suci.”
9:14 Nalika Gusti Yésus, Rasul Pétrus, Rasul Yohanes lan Rasul Yakobus padha bali menèh ing panggonané para murid sing katilar, wong akèh lagi padha nglumpuk ana ing kono; ing antarané uga ana para ahli Torèt sawetara. Wong-wong mau lagi padha dhébatan karo muridé Gusti Yésus.
9:15 Bareng wong akèh mau padha weruh Gusti Yésus rawuh, padha bungah, banjur énggal-énggal padha mbagèkaké Panjenengané.
9:16 Gusti Yésus banjur ndangu marang para murid: “Apa sing lagi kokrembug karo para ahli Torèt kuwi?”
9:17 Wangsulané wong sing ana ing kono: “Guru, kula badhé nyowanaken anak kula wonten ing ngarsa Panjenengan. Laré menika kepanjingan dhemit ngantos bisu.
9:18 Samangsa dhemit wau misakit, larénipun dipun banting ing siti. Cangkemipun lajeng muruh, untunipun kerot-kerot, lan badanipun sakojur lajeng kaken. Kula sampun nedha tulung dhateng para murid Panjenengan, supados nundhung dhemitipun, nanging sami mboten saged.”
9:19 Gusti Yésus banjur ngandika: “Wah, pancèn kebangeten kowé kuwi! Kokpadha ora precaya temen! Nganti pira suwéné Aku kudu isih ana ing antaramu. Nganti kapan Aku isih kudu nyabari kowé? Bocahé gawanen mréné!”
9:20 Bocahé banjur disowanaké ing ngarsané Gusti Yésus. Bareng dhemité weruh Gusti Yésus, sanalika nuli ngoyog-oyog awaké bocah mau, nganti bocahé tiba njengkelit lan cangkemé muruh.
9:21 Gusti Yésus ndangu marang bapakné si bocah: “Olèhé mengkono kuwi wis pira lawasé?” Bapakné bocah mau mangsuli: “Wiwit alit mila.
9:22 Kerep kémawon laré menika badhé dipun pejahi, srana dipun dhawahaken ing latu utawi ing toya. Mila menawi Panjenengan saged, mbok inggiha Panjenengan welas dhateng kula; kula Panjenengan pitulungi.”
9:23 Gusti Yésus ngandika: “Apa kandhamu? Yèn Aku bisa? Tumrapé wong precaya, ora ana barang mokal.”
9:24 Sanalika bapakné bocah mau matur marang Gusti Yésus: “Gusti, kawula pitados. Mugi Gusti mitulungi lan ngiyataken pitados kawula.”
9:25 Bareng Gusti Yésus mirsa, yèn wongé sing ngrubung saya akèh, dhemité banjur ditundhung: “Hèh dhemit sing gawé budheg lan bisuné bocah iki; metua! Aja bali menèh!”
9:26 Dhemit mau banjur njerit seru banget, bocahé digawé ngececeng-ngececeng, banjur metu saka bocah mau. Bocahé kaya mati, nganti kabèh padha ngarani yèn bocahé wis mati.
9:27 Gusti Yésus banjur ngasta tangané bocah mau, nuli diadegaké. Bocahé banjur ngadeg.
9:28 Sawisé Gusti Yésus tekan pondhokan, para murid banjur padha nyuwun pirsa: “Sebab menapa kula koksami mboten saged nundhung dhemit menika?”
9:29 Gusti Yésus ngandika: “Dhemit bangsané iki ora kena ditundhung, kejaba mung srana pandonga.”
9:30 Gusti Yésus lan para rasul banjur padha nilar omah kono, nerusaké tindaké ngliwati tanah Galiléa. Kersané supaya aja nganti ana wong sing ngerti, yèn Panjenengané ing wektu kuwi ana ing panggonan kono,
9:31 awit Gusti Yésus lagi paring piwulang marang para rasul. Pangandikané: “Putraning Manungsa bakal diulungaké marang tangané wong-wong sing arep nyédani Panjenengané. Nanging ing telung dinané Panjenengané bakal wungu menèh saka ing sédané.”
9:32 Para rasul padha ora nyandhak karo dhawuhé Gusti Yésus mau, nanging padha ora wani matur marang Panjenengané.
9:33 Gusti Yésus lan para rasul tindaké wis tekan kutha Kapèrnaum. Ana ing pondhokan, Gusti Yésus ndangu marang para rasul: “Ana ing dalan mau kowé padha rembugan bab apa?”
9:34 Nanging para rasul mau ora ana sing mangsuli, sebab padha rebut unggul bab sapa sing pinunjul dhéwé ing antarané wong sakanca kuwi.
9:35 Gusti Yésus nuli lenggah sarta nimbali para rasul rolas, dipangandikani: “Sapa sing kepéngin dadi pengarep, kuwi kudu dadi baturé wong kabèh.”
9:36 Gusti Yésus banjur nimbali bocah cilik sing didhawuhi ngadeg ana ing ngarepé para muridé kabèh. Gusti Yésus ngrangkul bocah mau, banjur ngandika:
9:37 “Sapa sing nampani bocah sing mengkéné iki atas jeneng-Ku, kuwi Aku sing ditampani. Lan sing sapa nampani Aku, kuwi dudu mung Aku waé sing ditampani, nanging uga Gusti Allah sing ngutus Aku.”
9:38 Rasul Yohanes matur: “Guru, kula sami sumerep wonten tiyang ingkang nundhungi dhemit mawi nyebut asma Panjenengan. Tiyang wau lajeng sami kula awisi, awit piyambakipun sanès saking golongan kita.”
9:39 Gusti Yésus ngandika: “Aja kokpenging. Awit yèn ana wong gawé mujijat nganggo nyebut jeneng-Ku, kuwi mesthi ora bakal tumuli ngala-ala Aku.
9:40 Sapa sing ora nglawan kita, kuwi nyarujuki.
9:41 Ngandela, wong sing mènèhi kowé ngombé merga enggonmu dadi muridé Sang Kristus, wong kuwi mesthi bakal tampa ganjaran saka Gusti Allah.”
9:42 Gusti Yésus paring piwulang marang para rasul mengkéné: “Wong sing dadi jalarané wong cilik sing padha precaya marang Aku nganti nyingkur Aku, wong kuwi luwih becik dibandhulana watu sing gedhé, banjur dicemplungaké ing segara.
9:43 Menawa tanganmu dadi jalaran kowé nglakoni dosa, kethoken waé! Awit luwih becik kowé ngalami urip langgeng kanthi tangan siji, tinimbang tanganmu genep loro, nanging kowé mlebu nraka, sing geniné ora bakal sirep.
9:44 [Ing nraka singgaté ora mati lan geniné ora sirep.]
9:45 Menawa sikilmu njalari kowé gawé dosa, luwih becik kethoken waé! Awit luwih becik kowé urip kanthi sikil siji, tinimbang sikilmu genep loro, nanging mlebu nraka.
9:46 [Nraka kuwi singgaté ora mati lan geniné ora sirep.]
9:47 Déné menawa mripatmu sing marakaké kowé gawé dosa, cupliken waé! Awit luwih becik kowé dadi umat ing Kratoné Allah kanthi mripat siji, tinimbang kowé duwé mripat loro, nanging kacemplungaké ing nraka.
9:48 Ing nraka singgaté ora mati lan geniné ora sirep.
9:49 Saben wong kudu nglakoni pendadaran supaya precayané ora luntur. Srana pengalaman sing mengkono kuwi, wong mau presasat diuyahi supaya awèt.
9:50 Uyah kuwi gedhé paédahé, nanging menawa wis ilang asiné enggonmu mulihaké asiné kepriyé? Kowé padha dadia wong sing presasat wis diuyahi. Lan padha uripa bebarengan kanthi
padha élingna, supaya padha sumuyud marang pamaréntah lan marang para wong sing ngasta pangwasa. Padha mbangun-turuta marang wong-wong mau lan padha cumadhanga marang sadhéngah penggawé becik.
3:2 Wong-wong padha kandhanana supaya aja padha ngala-ala wong liya, nanging padha rukuna lan memitrana karo wong kabèh. Tangkepmu karo wong kabèh tansah sing alus.
3:3 Awit kita dhéwé biyèn uga seneng tumindak ngawur, seneng mbrontak lan murang-sarak. *murang-sarak: mblasar: mboten manut prenatan.* Kita biyèn uga dierèh déning hawa-nepsu lan sakèhing pepénginan. Urip kita biyèn uga kebak drengki lan sengit marang liyan. Wong-wong padha sengit marang kita, lan kita uga padha sengit marang wong-wong mau.
3:4 Nanging bareng Gusti Allah mbabaraké sih lan kamirahané,
3:5 Panjenengané milujengaké kita, ora merga penggawé becik sing kita tindakaké, nanging merga saka sih-rahmaté piyambak. Kita padha “dikumbah”. *dikumbah: dipun baptis: dipun sucèkaken.* Merga saka enggon kita kakumbah mau, kita nuli kalairaké menèh déning Sang Roh Suci lan kaparingan urip anyar.
3:6 Gusti Allah ngesokaké Roh Suci klawan lubèr marang kita lantaran Gusti Yésus Kristus, Juru Slamet kita,
3:7 supaya srana sih-palimirmané, kita padha dianggep bener utawa tanpa keluputan ana ing ngarsané Gusti Allah, lan kaparingan urip langgeng sing kita arep-arep.
3:8 Iki piwulang sing bener. Karepku supaya prekara-prekara iki luwih kokantepaké menèh ana ing piwulangmu, supaya wong-wong sing padha precaya marang Gusti Allah padha luwih akèh menèh enggoné nanjakaké wektuné kanggo nindakaké penggawé becik. Penggawé-penggawé sing mengkono kuwi akèh paédahé.
3:9 Nanging dhébatan sing tanpa teges padha singkirana, mengkono uga bab sarasilahé para leluhur; sarta cecongkrahan lan tukaran bab Angger-anggeré Torèt. Kuwi ora ana paédahé lan ora ana ajiné.
3:10 Wong sing marakaké rusaking pasamuwan élingna, apesé rambah ping pindho, sawisé kuwi aja koksrawungi.
3:11 Kowé ngerti yèn wong sing mengkono mau ala, lan dosa-dosané nélakaké yèn wong kuwi ora bener.
3:12 Sawisé Artémas lan Tikhikus dakkongkon nemoni kowé, udinen bisaa padha nemoni aku ana ing kutha Nikopolis, awit niatku arep manggon ana ing kana sajroné mangsa bedhidhing.
3:13 Sabisa-bisamu padha mbiyantua Zénas, ahli hukum, lan Apolos supaya énggal padha mangkat lan kecukupan samubarang sing dibutuhaké.
3:14 Wong-wongé dhéwé padha warahana nanjakaké wektuné kanggo nglakoni penggawé becik, lan nyukupi kebutuhan sing pancèn prelu temenan, supaya uripé aja nganti tanpa guna.
current)23...5	Artikel lainnya »
Tengahanr?dhaktur.[3] Kutha sawen?h Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi
dadi Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning akadhemik Inggris) dad...
kantoren ING HarderwijkAdviseur Kantoren ING RotterdamAdviseur Kantoren ING UtrechtAdviseur Kantoren ING Zuid
Sugeng anggene ngelampai Kewajiban injih meniko sasi poso Engkang wonten Sasi romadhon Mugi-mugio Menopo engkang kito lampai sak jeruning wonten eng sasi poso meniko kersa-aken pikantuk luweh ganjaran Marang Eng gusti engkang ngaryo jagad. Cekap semanten anggene kula ngaturaken bebasan kula sak langkungnipun kula nyuwun pamit. sembah kulo penjengan kersaaken. …………………………………
> Amin…. Yaa Robbal Alamin….
Semanten ugi kulo mas, nyuwun gunging pangaksami dumateng panjenengan…. Mugi purun paring pangapuro dateng kulo…..
isa menehi sisik melik, yen lanang bakal dadi sedulur sinara wedi,... yen wadon,...... hallaaahhhh kaya thoprak ning radio
sedulur, kowé dhéwé padha ngerti, yèn enggonku nekani kowé kuwi ora muspra.
2:2 Kowé padha weruh enggonku wis padha dianiaya lan digawé sewenang-wenang ana ing kutha Filipi, yakuwi sadurungé aku nekani kowé ing kutha Tésalonika kéné. Éwasemono Gusti Allah maringi kekendelan marang aku supaya ngabaraké Injil sing pinangkané saka Gusti Allah piyambak marang kowé, senajan nalika semono akèh sing nglawan.
2:3 Sing padha dakwartakaké marang kowé kuwi dudu penasaran utawa ngemu maksud sing ora bener. Aku uga padha ora arep ngapusi.
2:4 Malah aku martakaké apa sing dikersakaké déning Gusti Allah, sebab Panjenengané wis nganggep aku pantes kapasrahan ngabaraké Injil, mulané aku padha ora arep ngénaki atiné manungsa, nanging ngarah gawé renaning penggalihé Gusti Allah, kang nètèr kejujuraning sedyaku.
2:5 Kowé padha ngerti dhéwé, yèn enggonku nekani kowé padha ora nganggo tembung manis utawa tembung lamis, kanggo ngumpetaké watak srakah. Gusti Allah sing neksèni.
2:6 Aku padha ora golèk alemmu dadia saka kowé utawa wong liyané. Senajan aku merga dadi rasulé Sang Kristus duwé wewenang kaya mengkono.
2:7 Sarèhné dadi rasul-rasulé Sang Kristus aku padha wenang njaluk apa-apa marang kowé, nanging nalika aku ana ing tengahmu patrapku sarèh, kaya ibu marang anak-anaké.
2:8 Merga saka tresnaku marang kowé, aku ora mung sumedya mènèhaké Injil sing saka Gusti Allah marang kowé waé, nanging malah tekan nyawaku pisan. Aku padha tresna banget marang kowé!
2:9 Kowé mesthi iya kèlingan, para sedulur, bab enggonku padha nyambut-gawé ora ngétung kesel! Aku padha nyambut-gawé rina wengi, supaya aku padha ora ngrépoti kowé, sajroné aku padha ngabaraké Injilé Gusti Allah.
2:10 Kelakuanku ana ing tengahmu resik, bener lan tanpa cacad. Kowé padha dadi seksi-seksiné, mengkono uga Gusti Allah.
2:11 Kowé padha weruh tangkepku marang saben wong ing tengahmu, kaya bapak marang anak-anaké dhéwé.
2:12 Kowé padha dakbombong, daklipur lan dakwanti-wanti, supaya uripmu padha gawé renaning penggalihé Gusti Allah, sing wis nimbali kowé ndhèrèk ana ing Kratoné Allah lan ngrasakaké kaluhurané.
2:13 Kejaba kuwi ana sebab liyané menèh sing njalari aku tansah padha saos sukur marang Gusti Allah. Yakuwi enggonmu padha nampani Injilé Gusti Allah, sing dakwartakaké, padha koktampani ora kaya pawarta saka manungsa, nanging kaya pangandikané Gusti Allah piyambak. Lan kuwi pancèn iya kudu mengkono; sebab Gusti Allah makarya ana ing kowé, sing padha precaya marang Gusti Yésus Kristus.
2:14 Para sedulurku, kowé padha ngalami prekara-prekara sing uga dialami déning para pasamuwané Gusti Allah sing ana ing tanah Yudéa. Kowé uga padha ngalami disiya-siya déning bangsamu dhéwé, kaya wong-wong Kristen ing tanah Yudéa enggoné disiya-siya déning wong Yahudi,
2:15 sing nyédani Gusti Yésus, para nabi lan uga nguya-uya aku kabèh. Wong-wong mau banget enggoné padha natoni penggalihé Gusti Allah! Mengkono uga saben wong padha dimungsuh.
2:16 Malah padha ngalang-alangi enggonku ngabaraké Injil sing bisa gawé slameté bangsa-bangsa kapir. Kuwi penggawéné dosa sing katog, sing tansah padha dilakoni déning wong-wong mau. Mulané saiki padha ketaman bebenduné Gusti Allah!
2:17 Tumraping aku, para sedulur, bareng pisah sawetara mangsa karo kowé — pisah ora tumraping batin, mung tumraping badan — aku padha kangen karo kowé. Aku ngudi bisané ketemu karo kowé menèh!
2:18 Aku padha kepéngin bali mrono. Aku, Paulus, ora mung lagi sepisan nyoba arep bali menyang enggonmu, nanging tansah dialang-alangi déning Iblis.
2:19 Sebab iya mung kowé sing dadi kekudanganku, kabungahanku, lan sing gawé mongkoging atiku ana ing ngarsané Gusti Yésus, samasa Panjenengané rawuh.
2:20 Satemené kowé sing padha gawé mongkog lan bungahing
"Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmi Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujinipun kawula dhateng Gusti, iketanipun Kangjeng
tasikmalaya banjar negara banyumas jawa tengah batang blora cepu boyolali brebes cilacap demak karangawen mranggen guntur grobogan purwodadi tegowanu gubug jepara karang anyar kebumen kendal klaten kudus magelang pati pekalongan purworejo rembang salatiga semarang sragen sumber lawang sukoharjo surakarta solo tegal wonogiri wonosobo jawa
majalengka purwakarta sukabumi sumedang tasikmalaya banjar negara banyumas jawa tengah batang blora cepu boyolali brebes cilacap demak karangawen mranggen guntur grobogan purwodadi tegowanu gubug jepara karang anyar kebumen kendal klaten kudus magelang pati pekalongan purworejo rembang salatiga semarang sragen sumber lawang sukoharjo surakarta solo tegal wonogiri wonosobo jawa
apane yo ora eroh. Buang ndok kali opo ndok endi. Sumpek krungu buang-buang buang maneh buang maneh ket jaman dal iko.Padahal yo mek wong wadon loro tok ae mlebu ati, la kok kabeh ngomong buang buang buang pinggir kali. Kapeksan kok maleh
ora ndang nyawang ngarep. Mbok kiro aku senang po piye, yo ora kok jane.
KUKUI OIL / Minyak Kemiri KUKUI
Landbis Lanbis Eyebrow Gel Eyeliner Brush 3 in1
Scooterist Temanggung bisa punya email dengan domain @scooteristtmg.co.cc
iku poto gondrong jaman lawas kok sek duwe awakmu? endi kene jaluk seng asli gawe meden-medeni tikus nang omah :)) @tam-tam, erick kapan munggah kumbolo maneh?
tamtam (17:47:35) : lah..yo… embuh iki, gondrong wes suwe
mek awakmu thok sing duwe foto terus muncul nang ID…..?
Vivi_Priyantono (11:51:13) : Coba Deh….
tamtam (17:56:15) : Carane Gampang Rick….
Sugeng Warso Enggal 1 Muharram 1432H.Ing Pamuji dumateng Alloh SWT ingkang murbeng dumadi sarta akaryo jagad sak isinipun.tansaha pinaringan rahmat, ridho, berkah, rahayu, nikmat sehat walafiat, panjang yuswo, asih ing sesami, manggih ing karaharjan, kalis ing sambe kala, linuberan ing rejeki.Sadaya
Sejatining Isi Manah Siro DalemSepiro Gedene Sengsoro,
opo maneh nek pindah Yogya tambah sumringah… ning saiki nang
Wah…ketemu wong Purworejo….sing seneng nulis…geguritan maneh….wah…seneng
reff: mbok ojo amung lamis, yen uwis janjine terus piye..
dadi tuladha kang demen cidro uripe rekoso,
becik aluwung prasojo nimas, banjur biso mukti..
Liong Tjoy Hin (Susanto) — Tjio Bwee Ay
Liong Tjiu Ing (Iing) — Lauw Sui Hong
Liong Tjie Ing (Achuk) (+) — Phoa Bun Sheng (+)
Liong Yun Ing (Ayun) — Go Ing Tiong
Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli maringaké pasemon marang para sekabaté, sing maksudé supaya tansah padha ndedonga lan aja padha semplah.
18:2 Gusti Yésus ngandika: “Ing sawijining kutha ana hakim sing ora wedi karo Gusti Allah lan ora mreduli karo wong.
18:3 Ing kutha kono uga ana randha sing bola-bali nekani hakim mau lan nyuwun kaadilan tumrap enggoné prekaran, aturé: ‘Anggèn kawula prekawisan kaliyan tiyang menika mugi panjenengan réncangi.’
18:4 Nganti sawetara lawasé hakim mau ora gelem mbiyantu. Nanging wekasané hakim mau nggagas mengkéné: ‘Senajan aku ora wedi karo Gusti Allah, lan ora preduli karo wong,
18:5 nanging merga randha iki pijer teka waé ngganggu aku, luwih becik prekarané nuli dakadilané, supaya wong kuwi ora bola-bali teka lan wekasané ngamuk aku.’ ”
18:6 Pangandikané Gusti Yésus: “Padha titènana apa sing dikandhakaké déning hakim sing sewenang-wenang mau!
18:7 Yèn umaté Allah rina wengi padha nyuwun tulung, apa Gusti Allah ora nuli bakal paring adil marang umaté mau? Apa Panjenengané arep nyenyuwé enggoné paring pitulungan?
18:8 Ngandela, Panjenengané bakal énggal paring adil! Nanging menawa Putrané Manungsa mbésuk rawuh, apa ing bumi kéné isih ana wong sing duwé pengandel?”
18:9 Gusti Yésus nuli maringaké pasemon sing katujokaké marang wong-wong sing nganggep awaké dhéwé sampurna, sarta ngrèmèhaké wong liya.
18:10 Pangandikané: “Ana wong loro padha mlebu ing Pedalemané Allah, arep ndedonga. Sing siji wong Farisi, lan sing sijiné pegawé pajeg.
18:11 Wong Farisi mau ngadeg ing panggonan sing gampang katon ing wong lan ndedonga mengkéné: ‘Dhuh Allah, kawula ngaturaken panuwun dhateng Panjenengan, awit kawula mboten sami kaliyan tiyang-tiyang sanès ingkang srakah, ingkang remen ngapusi, ingkang lampah jina, lan mboten sami kaliyan pegawé pajeg menika.
18:12 Saben seminggu kula siyam kaping kalih, sarta saprasedasanipun pamedal kawula, kawula sedhekahaken.’
18:13 Nanging pegawé pajeg mau ngadeg ana ing kadohan, malah ndangak waé ora wani, mung tebah-tebah dhadha, sarta matur mengkéné: ‘Dhuh Allah, kawula tiyang dosa, mugi Panjenengan welasi.’ ”
18:14 “Ngandela, saungkuré saka ing papan kono, pegawé pajeg mau sing pandongané ketrima déning Gusti Allah, dudu wong Farisi mau. Awit saben wong sing ngluhuraké awaké dhéwé, bakal diasoraké, déné wong sing ngasoraké awaké dhéwé, kuwi bakal diluhuraké.”
18:15 Nuli ana wong sing padha teka nyowanaké anaké sing isih cilik-cilik marang ngarsané Gusti Yésus, supaya padha ditumpangi asta sarta diberkahi. Bareng weruh sing mengkono mau para sekabat padha nepsu marang wong-wong mau.
18:16 Nanging Gusti Yésus nimbali wong-wong sing padha arep nyowanaké anak-anaké mau sarta ngandika: “Karebèn bocah-bocah kuwi marek marang Aku, awit wong sing kaya bocah kuwi sing padha dadi umat ing Kratoné Allah.
18:17 Élinga, wong sing pambangun-turuté ora kaya bocah cilik iki, ora bisa dadi umat ing Kratoné Allah.”
18:18 Ana sawijining panuntuné wong Yahudi nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Guru ingkang utami; menapa ingkang kedah kula lampahi, supados angsal gesang ingkang sejatos?”
18:19 Pangandikané Gusti Yésus: “Yagéné kowé ngarani Aku utama? Ora ana wong siji waé sing utama, sing utama kuwi mung Gusti Allah piyambak.
18:20 Kowé mesthiné wis ngerti surasané angger-angger: ‘Kowé aja laku jina; kowé aja mematèni; kowé aja nyenyolong; kowé aja goroh; lan ngajènana marang bapak lan ibumu!’ ”
18:21 Wong mau mangsuli: “Kasinggihan. Sedaya pepakèning angger-angger wau sampun kula lampahi wiwit alit mila.”
18:22 Nalika mireng wangsulan mau Gusti Yésus nuli ngandika: “Isih ana saprekara sing kudu koklakoni: Kabèh saduwèk-duwèkmu edolana, lan edum-edumna marang wong miskin, temah kowé bakal olèh bandha ana ing swarga. Sawisé kuwi nuli mrénéa mèlua Aku.”
18:23 Bareng krungu pangandika sing mengkono mau, wong kuwi sedhih, awit dhèwèké sugih banget.
18:24 Bareng Gusti Yésus pirsa yèn wong mau sedhih banget, nuli ngandika: “Iba angèlé wong sugih dadi kawula ing Kratoné Allah!
18:25 Luwih gampang unta mlebu ing bolongané dom, tinimbang wong sugih dadi kawula ing Kratoné Allah.”
18:26 Wong-wong sing padha ngrungokaké pangandikané Gusti Yésus mau nuli padha nyuwun pirsa: “Menawi mekaten sinten ingkang saged wilujeng?”
18:27 Pangandikané Gusti Yésus: “Apa sing tumrapé manungsa mokal, kuwi tumrapé Gusti Allah ora mokal.”
18:28 Pétrus nuli matur: “Kawula sampun sami nilar balé griya kawula sarta ndhèrèk Panjenengan.”
18:29 Pangandikané Gusti Yésus: “Kuwi bener! Ngandela, saben wong sing ninggal omahé, utawa bojoné, utawa seduluré, utawa bapak lan ibuné, utawa anak-anaké, merga enggoné ngabdi lan mbangun-turut marang dhawuhé Kratoné Gusti Allah,
18:30 wong kuwi mesthi bakal nampani ganjaran tikel-matikel ing jaman saiki, lan nampani urip langgeng ing jaman akir.”
18:31 Gusti Yésus nuli nimbali sekabaté rolas, diajak misah, sarta dipangandikani: “Padha titènana! Kita saiki padha lunga menyang kutha Yérusalèm, lan kabèh sing wis ditulis déning para nabi bab Putrané Manungsa bakal kelakon.
18:32 Panjenengané bakal dipasrahaké marang wong sing dudu bangsa Yahudi, lan bakal disawenang-wenang, disiya-siya lan diidoni.
18:33 Panjenengané bakal disiksa lan disédani; nanging ing dina kateluné Panjenengané bakal wungu menèh.”
18:34 Nanging para sekabat ora nyandhak babar-pisan, apa tegesé pangandika mau kabèh, awit pancèn kagawé samar tumraping para sekabat, nganti padha ora ngerti sing satemené.
18:35 Nalika tindaké Gusti Yésus wis mèh tekan kutha Yérikho, ana wong wuta lungguh ing pinggir dalan karo ngemis.
18:36 Bareng wong wuta mau krungu swarané wong akèh padha liwat ing kono, nuli takon: “Ana apa ta?”
18:37 Ana wong sing mangsuli: “Guru Yésus, saka Nasarèt, lagi langkung.”
18:38 Wong wuta mau nuli nguwuh-uwuh: “Gusti Yésus tedhakipun Sang Prabu Dawud! Kawula mugi Panjenengan welasi!”
18:39 Wong-wong sing ana ing ngarepé padha nyendhu, akon meneng. Nanging wong wuta mau malah saya seru panguwuhé: “Gusti, putranipun Sang Prabu Dawud, kawula mugi Panjenengan welasi!”
18:40 Gusti Yésus nuli mandheg, lan dhawuh supaya wong wuta mau dituntun marek ing ngarsané. Sawisé tekan ing ngarsané Gusti Yésus, Gusti nuli ndangu:
18:41 “Aku kokkon nindakaké apa marang kowé?” Wong wuta mau mangsuli: “Gusti, kawula kepéngin saged sumerep.”
18:42 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong mau: “Ya, kowé ndelenga. Pangandelmu sing marasaké kowé.”
18:43 Sanalika iku uga wong wuta mau bisa ndeleng, nuli ndhèrèkaké tindaké Gusti Yésus, karo memuji marang Pangéran. Kabèh wong sing nyipati lelakon mau iya nuli padha memuji marang Gusti
ujarq sing ulih akeh suara ya kue sing kepilih ….kaya duwit nggo godong apa…
Mei 15, 2010 @ 22:47:03	Lha wong sing gawe
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number
Kemangi ing basa basa Madurané kondhang karo jeneng kemangék.[1]. Kemangi iku rasané rada legi, adhem, wangi, lan nyegeraké.[1]terna cilik sing godhongé biasa dipangan minangka lalap. Aroma godhongé khas, kuwat nanging lembut mawa sentuhan aroma limau.[1] Godhong kemangi arupa sawijining bumbu kanggo pèpès.[1] Minangka lalapan, godhong kemangi biasané dipangan karo godhong kubis, irisan timun, lan sambel kanggo ngancani pithik utawa iwak gorèng.[1] Ing Thailand kemangi dikenal minangka manglak lan uga asring ditemoni ing
americanum [1]. Kemangi dikenal uga minangka O. basilicum var [1]. anisatum Benth [1]. Aroma khasé asalé saka kandhutan sitral sing dhuwur ing godhong lan
Kandhutan lan manfaat godong kemangi nduweni daya penenang lan ngetokaké gas-gas saka awak. Godhongé uga asring digunakaké kanggo bumbu panganan daging utawa iwak. Kemangi uga ngandung zat minyak atsiri|atsiri, protein|protein, kalsium|kalsium, fosfor|fosfor, besi|besi, belerang|belerang,
tetandhuran) bisa ngrangsang kekebalan awak lan ngrangsang ASI [1].
apigenin,(kabèh tetandhuran) isa jembaraké pembuluh getih, nyegah pengentalan getih, nglancaraké sirkulasi, neken saraf pusat, lan biyantu ing relaksasi otot polos [1].
Nama Liyané[besut | besut sumber]
Ing dhaérah Mediterania (Italia), sinebut genovese [3]. Yèn ing Thailand lan India,sinebut holy basil utawa tulsi [3]. Ing basa basa Madurané kondhang karo jeneng kemangék.[1]
godhongé werna ijo enom, wangun oval [4].
3–4 cm dawané, mawa rambut alus ing permukaan bagéyan ngisor [4].
kembangé werna putih, kurang nengsemaké [4].
yèn dijarké ngembang, tuwuhé godhong luwih sithik lan tanduran luwih cepet tuwa lan mati [4].
Pepènget[besut | besut sumber]
Minangka bagéyan saka kulawarga selasih, kemangi bisa ngandhut estragol, senyawa sing dikawruhi minangka karsinogen (pamicu kanker) ing mencit [1]. Sanadyan pangujèn èfèk ing manungsa durung dilakoni, nanging panggunaan sing kakèhen diprayogakaké dièndhani [1].
Paédah[besut | besut sumber]
Saben Dina[besut | besut sumber]
Godhong Kemangi kang arum asring digunakaké kanggo masakan, kayata; campuran pepes, karédok utawa lalapan mentah [4]. Kajaba iku, kemangi ngandhut akèh senyawa kang duwéni khasiat kanggo awak [4]. Senyawa arginin ing sajroningé
lan mudhunaké kadar gula darah[4]. Kemangi uga ngandhut zat kang bisa ngrangsang produksi hormon androgen lan estrogen [4].
Jantung[besut | besut sumber]
Kemangi uga ana betakaroten lan magnesium, mineral kang wigati kanggo jaga lan memelihara keséhatan jantung [5].
Panu[besut | besut sumber]
Sagenggem godhong kemangi diumbah, tumbuk alus. Wènèhi sithik banyu kapur sirih [6]. Gosokaké ramuan iku ing kulit kang ana panu [6]. Lakoni kanthi 2x sedina [6].
Diare lan Muntah[besut | besut sumber]
Sariawan[besut | besut sumber]
50 helai godhong kemangi diumbah resik, kunyah kanthi alus sasuwéné 2 - 3 menit [6]. Telen [6]. Ombéni banyu anget [6]. Lakoni kanthi 3x sedina [6].
Ambu Napas, Ambu Cangkem[besut | besut sumber]
Asring dipangan lalapan godhong kemanginé, godhong kuniré, lan godhong beluntas [6].
Ambu Kringet[besut | besut sumber]
Kemangi sacukupé dipangan minangka lalapan santap malam sasuwéné 1 minggu [6].
Nyegah Mandul[besut | besut sumber]
Godhong kemangi ngandhut senyawa arginine kang kabukti bisa nguataké masa hidup sperma, nyegah mandul lan mudhunaké gula darah [6]. Kemangi uga ngandhut zat kang bisa ngrangsang terbentuké hormon androgen lan estrogen [6].
Ngobati kutil[besut | besut sumber]
Kanthi cara godhong kemangi dikumbah resik banjur diusapaké/digosokaké ing kutil kanthi bola-bali lan teratur [6].Dadiné kemangi iku sanadjan kanggo bumbu dapur pelengkapé sambel, uga duwéni paédah kanggo obat alami [6].
Kecantikan[besut | besut sumber]
Kemangi bisa disuling lan dijupuk minyak atsiriné kanggo campuran pembuatan obat utawa kanggo bahan perawatan tubuh, kayata :
Nanging panganggonané kemangi minangka minyak pijet apiké ora diaplikasikaké marang wong wédhok kang lagi meteng/hamil [5]. Yèn dicampur karo lulur, kemangi bisa ngrangsang peredaran darah ing awak saéngga kulit luwih alus lan berkilau, sarta ngatasi masalah jerawat lan rontoké rambut [5].
Cara Gunakaké[besut | besut sumber]
Kanggo ngredakaké stres, nikmati 1-2 cangkir teh godhong kemangi [5]. Carané: 10-15 helai godhong kemangi direndhem ing banyu umup kanthi kurang luwih 5
title=Kemangi&oldid=1121942"	Kategori: Rempah-rempahBumbuLamiaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.25, 12 April 2017.
Erin : “Wah...Hebat pisan Di! Teras sampun
Andi : “Wau enjing kula sampun kesah teng
“Oh mekaten, terus wonten napa mawon
pisan, kawah gunung, tiyang sadean switer lan cendramata sing murah-murah”
A. melung B. alon-alon C. sopan D.
4. Tembung bebasane “Mlayu” yaiku...
Upami ajeng nyarios teng telpon kedah diawali ngenggo
awis pulsane, nyrios teng telpon kedah kepripun?
Gusti Allah wis kerep ngandika karo para leluhur kita srana patrap werna-werna.
1:2 Nanging ing jaman wekasan iki Panjenengané ngandika marang kita lantaran Kang Putra. Iya lantaran Kang Putra kuwi enggoné Gusti Allah nitahaké alam jembar. Sarta Panjenengané wis netepaké Kang Putra mau supaya sing wekasané ndarbèni samubarang kabèh.
1:3 Kang Putra kuwi cahya kamulyané sarta citrané *citra: gambar.* Gusti Allah sing cèples. Iya Panjenengané sing ngrumati alam jembar iki srana sabdané kang kebak pangwasa. Sawisé Panjenengané rampung enggoné ngresiki dosané manungsa, nuli lenggah ana ing sisih tengené Gusti Allah, Kang Mahakwasa, ana ing dhamparing Kraton Swarga.
1:4 Kaluhurané Sang Putra kuwi banget enggoné ngungkuli para malaékat, padha kaya pinunjuling Asma sing kaparingaké déning Gusti Allah marang Panjenengané, lan banget enggoné ngungkuli éndahing jenengé para malaékat mau.
1:5 Awit Gusti Allah ora tau ngandika marang para malaékat mengkéné: “Kowé kuwi Putra-Ku; ing dina iki Aku dadi Ramamu.” sarta: “Aku bakal dadi Ramané, lan dhèwèké bakal dadi Putra-Ku.”
1:6 Nalika Gusti Allah arep ngutus Kang Putra pembarep marang jagad, ngandika mengkéné: “Sakèhé malaékat kudu nyembah marang Sang Putra iki.”
1:7 Déné bab para malaékat Gusti Allah ngandika: “Gusti Allah ndadèkaké para malaékaté dadi angin, sarta para abdiné dadi geni kang murub.”
1:8 Nanging bab Sang Putra, Gusti Allah ngandika: “Paduka menika Allah, Paduka badhé jumeneng Raja ing salami-laminipun! Pangrèh Paduka menika adil.
1:9 Paduka menika remen dhateng prekawis-prekawis ingkang leres sarta sengit dhateng duraka. Pramila Gusti Allah, inggih Allah Paduka, sampun miji Paduka, sarta ngurmati Paduka ingkang ndhatengaken kabingahan, ngungkuli menapa ingkang kaparingaken dhateng para mitra Paduka.”
1:10 Lan menèh pangandikané Gusti Allah mengkéné: “Gusti, ing wiwitan mila Paduka ingkang nalesi *nalesi: ndhasari.* bumi, sarta langit menika inggih pakaryaning asta Paduka piyambak.
1:11 Sedaya menika badhé sirna, badhé dados lungset lan amoh kados sandhangan; nanging Paduka mboten badhé éwah gingsir.
1:12 Paduka badhé nglempit alam jembar menika kados jubah, sarta badhé sami kasantunan kados sandhangan. Nanging Paduka tansah badhé lestantun mboten éwah-éwah; yuswa Paduka tanpa wangenan.”
1:13 Gusti Allah ora tau ngandika marang para malaékaté sing endi waé mengkéné: “Lungguha ana ing sisih tengen-Ku, nganti mungsuh-mungsuhmu wis padha Dakdadèkaké ancik-anciking telapakanmu.”
1:14 Yèn mengkono para malaékat kuwi sapa ta? Para malaékat kuwi rak roh-roh sing padha ngladosi Gusti Allah lan sing diutus ngladosi wong-wong sing bakal padha
Kawulo puniko kalebet golongan "kacung kampret", dadosipun ingkang dalem corat-coret puniko namung sekedar uneg-uneg lan harapan saking kawulo alit
Para Rasul 14:20 | Nanging kadung wong-wong sing pretyaya pada ngrubung dèkné, rasul Paulus terus ngadek lan balik mlebu nang kuta menèh. Esuké rasul Paulus lan Barnabas terus budal nang kuta Dèrbé.
Layang saka Paulus, sing saka kersané Gusti Allah dadi rasulé Gusti Yésus Kristus, Juru Slamet, lan landhesaning pengarep-arep kita,
1:2 tumekaa marang Timotius, anakku kasukman kang sejati, sing wis daktuntun nganti precaya marang Gusti Yésus Kristus. Gusti Allah Sang Rama lan Sang Kristus Yésus, Gusti kita, maringana palimirma, sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:3 Karepku kowé tetepa ana ing kutha Éfesus, kaya piwelingku marang kowé, nalika aku menyang tanah Makédonia. Sebab ing kutha Éfesus ana wong sawetara sing mulangaké piwulang-piwulang palsu. Wong-wong kuwi penggaken,
1:4 kandhanana supaya aja padha ngudhal dongèng-dongèng lan sarasilahé para leluhur sing ora ana entèké. Kuwi mung marakaké padu, lan ora ana paédahé tumrap rancangané Gusti Allah bab keslametan kang wis kita sumurupi lantaran precaya.
1:5 Maksudé piwelingku iki supaya tuwuha katresnan saka ati kang resik, saka swaraning ati lan kaprecayan sing murni.
1:6 Ana wong sawetara sing wis nyimpang lakuné, banjur kèlu ing omongan sing ngayawara. *ngayawara: tanpa guna.*
1:7 Karepé padha arep dadi guru Angger-anggeré Torèt, nanging nyatané padha ora ngerti apa sing diomongaké dhéwé, utawa ora paham karo prekara-prekara sing diucapaké lan diyakini mau.
1:8 Kita padha ngerti yèn Angger-anggeré Torèt kuwi becik, angger dienggo ing samesthiné.
1:9 Kita kudu éling, yèn angger-angger kuwi ora dicawisaké kanggo wong-wong sing becik, nanging kanggo wong-wong ala, sing padha nampik Gusti Allah, lan sing uripé tanpa Gusti Allah; sing matèni bapa-biyungé; sing gawéné matèni wong,
1:10 sing laku jina, sing nindakaké jindik, *jindik: homoseks.* sing gawéné nyulik, sing gawéné goroh, sing dadi seksi palsu lan sedhéngah wong sing nindakaké penggawé-penggawé sing cengkah karo piwulang sing bener.
1:11 Piwulang sing bener kuwi ana ing Injil, sing dipitayakaké marang aku, supaya dakwartakaké, iya Injil saka Gusti Allah, sing mahamulya lan sing Asmané pantes pinuji-puji.
1:12 Aku ngaturaké panuwun marang Sang Kristus Yésus, Gusti kita, sing wis maringi kekuwatan marang aku, kanggo nglakoni pegawéanku. Aku ngaturaké panuwun, merga Panjenengané nganggep aku pantes nindakaké pegawéan kuwi lan Panjenengané wis netepaké aku supaya nglakoni pegawéan mau.
1:13 Senajan biyèn Panjenengané dakala-ala, daksiya-siya lan dakgawé sawenang-wenang, nanging Gusti Allah melasi aku, awit nalika semana aku ora precaya marang Gusti Yésus Kristus. Dadi aku ora ngerti apa sing daktindakaké.
1:14 Éwasemono Gusti maringaké sih-rahmaté nganti lubèr-lubèr marang aku, sarta aku diparingi precaya lan katresnan, sing saiki padha kita duwèni merga enggon kita katunggalaké karo Gusti Yésus Kristus.
1:15 Tembung iki nyata, wajib ditampa lan diprecaya, yakuwi: “Yèn rawuhé Sang Kristus Yésus ana ing jagad, arep mitulungi wong dosa supaya slamet.” Déné aku iki wong dosa sing ala dhéwé.
1:16 Nanging iya merga kaananku sing mengkono mau Gusti Allah kersa melasi aku, supaya Sang Kristus Yésus ngetingalaké kesabarané ing sakatogé srana enggoné nylametaké aku, wong dosa sing ala dhéwé iki. Lan iki supaya dadi conto kanggo wong-wong ing sapungkurku sing padha precaya marang Panjenengané lan kaparingan urip langgeng.
1:17 Kagem Panjenengané, Ratu langgeng, kang gesang selawasé lan kang ora katon, yakuwi Allah Kang Mahatunggal. Panjenengané kacaosana sakèhing pakurmatan lan kamulyan ing selawasé. Amin!
1:18 Anakku Timotius, kowé dakpasrahi kuwajiban iki, cocog karo sing biyèn wis kawangsitaké mungguh ing kowé. Tembung-tembung iki dadia gamanmu kanggo perang kang utama iki,
1:19 klawan ngandhemi precayamu lan swaraning batin kang resik. Ana wong sing ora ngrungokaké marang swaraning batiné, temah ngrusak precayané.
1:20 Upamané Himénéus lan Alèksander, sing wis dakpasrahaké marang Iblis, supaya padha kapok enggoné nyenyamah marang Gusti
saka segara, sunguné sepuluh, endhasé pitu. Ing sunguné ana makuthané lan ing saben endhasé ana tulisan panyenyamah marang Gusti Allah.
13:2 Kéwan sing dakdeleng mau rupané kaya macan tutul, sikilé kaya sikil bruwang, lan cangkemé kaya cangkem singa. Kéwan mau diwènèhi kasektèn déning si naga; malah iya diwènèhi dhampar lan pangwasané sing gedhé.
13:3 Katoné endhasé kéwan mau ana siji sing tatu mbebayani, nanging tatu mau wis pulih. Wong sajagad banjur padha ngetutburi kéwan mau karo gumun.
13:4 Si naga padha dipepuja, awit wis mènèhaké pangwasané marang kéwan kuwi. Wong-wong mau iya padha memuja marang si kéwan, pangucapé: “Sapa sing madhani kéwan iki? Lan sapa sing bisa nandhingi kasektèné?”
13:5 Si kéwan mau diparengaké déning Gusti Allah ngucapaké tembung-tembung kumlungkung sing nyewiyah marang Allah, sarta kaparingan pangwasa lawasé patang puluh loro sasi.
13:6 Si kéwan banjur nyenyamah Gusti Allah, lan iya nyewiyah marang Asma lan Pedalemané Allah, sarta kabèh sing padha manggon ana ing swarga.
13:7 Si kéwan uga diparengaké nempuh lan ngalahaké kagungané Allah. Iya kaparingan pangwasa ngerèh marang saben taler lan negara, basa lan bangsa.
13:8 Si kéwan bakal dipepuja déning wong ing bumi kabèh, yakuwi saben wong sing jenengé wiwit nalika jagad katitahaké ora katulis ing buku kauripan kagungané Sang Cempé sing wis kasembelèh.
13:10 Sapa sing pinesthi ditawan, bakal ditawan. Lan sing sapa pinesthi dipatèni srana pedhang bakal dipatèni srana pedhang. Iya merga sing mengkono mau umaté Allah kudu sabar mantep lan precaya.
13:11 Aku nuli weruh kéwan liyané njedhul saka ing dharatan. Kéwan mau sunguné loro, kaya sunguné Sang Cempé, lan swarané kaya swarané naga.
13:12 Kéwan kuwi nindakaké sakèhing pangwasané kéwan kang kapisan, ana ing ngarepé. Jagad lan wong kabèh sing padha manggon ing kono padha dipeksa nyembah marang kéwan kang kapisan sing wis waras tatuné sing mbebayani mau.
13:13 Kéwan sing kapindho nganakaké mujijat-mujijat sing nggumunaké. Ana ing ngarepé wong kabèh kéwan mau ngedhunaké geni saka langit menyang bumi.
13:14 Kéwan kuwi pancèn diparengaké nindakaké mujijat-mujijat sing katindakaké ana ing ngarepé kéwan kang kapisan mau. Lan wong kabèh dikon déning kéwan kang kapindho ngedegaké reca kanggo ngurmati kéwan kang kapisan, sing wis ketaton déning pedhang, nanging tetep isih urip.
13:15 Kéwan kang kapindho kuwi diwenangaké mènèhi nyawa marang reca mau, mula reca mau bisa caturan lan matèni sakèhing wong sing ora gelem nyembah marang dhèwèké.
13:16 Wong kabèh, gedhé cilik, sugih miskin, batur-tukon lan wong merdika, dipeksa déning kéwan kang kapindho mau, nganggo ciri ana ing tangané tengen lan ana ing bathuké.
13:17 Ora ana wong siji waé sing bisa tetuku lan dodolan kejaba mung sing nganggo ciri jenengé si kéwan mau utawa angka sing nélakaké jenengé si kéwan mau.
13:18 Ing kéné prelu ana kawicaksanan. Wong sing wicaksana bisa ngerti tegesé angkané si kéwan kuwi, sebab angka mau nyebutaké jenengé sawijining manungsa. Angkané, yakuwi
sekedik""Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
Centhini 3. Wiwit Seh Amongraga mulang Dewi Tambangraras, wonten ing Wanamarta hayasa griya inggal sapiturutipun, lajeng lelana tirakat, sawarnining redi redi utawi sawarnining guwa guwa, ngantos dumugi ing Kanigara ngadegaken paguron, anggelaraken ing ngelmu Karang".
"Sampun kapundhut tumbas dening Raden Mas Panji Bratatanaya, kala Jumuwah, tanggal kaping :2 : Siyam :
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing
Yaro Sab dua Karo . . . MP3 Zindagi yun hui basar
Achariaceae iku salah siji suku anggota tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II suku iki dilebokaké jroning bangsa Malpighiales, klad eudicots, rosids, eurosids I.
Tanduran sing ngasilaké bumbu masak khas Nusantara, kluwek kalebu jroning suku iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 14 Maret 2013.
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Śmigiel (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Śmigiel&oldid=1090948"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 14 Sèptèmber 2016.
Wiwit Jaman Indhu tumekane Rusaking Karajan Majapahit Abad 2 utawa 3 – Abad 16 Beboeka. Moenggoeh babading tanah Inḍija-wetan ḍek doeroeng katekan bangsa Inḍoe,
Chatting bareng Yuk! | Pengairan Brawijaya
isok, soale arep ngecat omah terus sorene arep nang banjarmasin. wis piye
”Kang anama Raden Retnasari, ingkang sangking
bab pangwasa peparingé Sang Roh Suci, aku kepéngin supaya kowé padha ngerti ing sanyatané.
12:2 Nalika kowé isih dadi wong kapir, kowé padha ora wanuh marang Gusti Allah; uripmu dikwasani déning brahala sing mati, sing tansah nyasaraké kowé.
12:3 Ngertia yèn ora ana wong sing dituntun déning Sang Roh Suci kokmuni: “Yésus kena ing laknat”. Lan uga ora ana wong sing bisa ngakoni: “Yésus kuwi Gusti”, yèn ora merga dituntun déning Sang Roh Suci.
12:4 Ganjaran rohani mau werna-werna, nanging sing maringi padha, yakuwi Sang Roh Suci.
12:5 Mengkono uga patrapé ngladosi Gusti kuwi werna-werna, nanging Gusti sing kita ladosi mung siji yakuwi Gusti Yésus Kristus.
12:6 Ana kaélokan werna-werna, nanging Allah iku siji, kang nindakaké iku kabèh ana ing wong kabèh.
12:7 Nanging saben wong nampa ganjarané Sang Roh Suci, kang mbabaraké sarirané kanggo kabecikané wong kabèh.
12:8 Sing siji kaparingan ganjaran déning Sang Roh Suci bisa micara kanthi kawicaksanan. Sing sijiné uga déning Sang Roh Suci diparingi ganjaran memulang bab Gusti Allah kanthi pangwasa.
12:9 Sing siji diparingi ganjaran iman iya déning Sang Roh Suci, lan sijiné menèh diparingi ganjaran pangwasa kanggo marasaké wong lara.
12:10 Marang sawenèhing wong Sang Roh Suci mau maringi ganjaran pangwasa kanggo gawé mujijat, lan marang wong liyané kawasisan kanggo memulang, lan marang wong liyané menèh ganjaran kanggo mbédakaké roh rupa-rupa. Ana sing tampa ganjaran bisa caturan nganggo basa roh, lan ana menèh sing kaparingan ganjaran bisa nerangaké tegesé basa roh mau.
12:11 Kuwi mau kabèh pakaryané Sang Roh Suci. Panjenengané maringi ganjaran marang wong siji-sijiné miturut kersané piyambak.
12:12 Sang Kristus kuwi kaya déné badan siji, sing akèh pérangané. Badané mung siji, senajan pérangané akèh.
12:13 Semono uga kita kabèh, apa wong Yahudi, apa wong kapir, apa batur-tukon, apa wong merdika, kita wis padha kabaptis dadi badan siji, lan wis diombèni saka Roh siji.
12:14 Awit badan iki ora dibangun mung saka pérangan siji waé, nanging saka pérangan akèh.
12:15 Yèn sikil muni: “Sarèhné aku iki dudu tangan, aku dudu pérangané badan,” kuwi ora ateges, yèn sikil mau dudu péranganing badan.
12:16 Lan yèn kuping muni: “Sarèhné aku dudu mripat, dadi aku dudu pérangané badan,” kuwi ora ateges yèn kuping mau dudu péranganing badan.
12:17 Saupama badan sekojur mung mripat, kepriyé bisané krungu? Yèn badan sekojur dadi kuping, kepriyé bisané badan mau ngambu?
12:18 Satemené, Gusti wis nitahaké saben péranganing badan mau béda-béda miturut ing sakersané.
12:19 Yèn badan mung wujud pérangan siji, banjur endi sing diarani badan?
12:20 Sing nyata pérangan-pérangané badan mau akèh, nanging badané mung siji.
12:21 Mulané mata ora kena muni marang tangan: “Aku ora butuh kowé!” utawa sirah muni marang sikil: “Aku ora butuh kowé!”
12:22 Malah pérangané badan sing ringkih dhéwé kuwi sing dibutuhaké banget,
12:23 lan péranganing badan sing miturut wawasan kita ora ana ajiné, kuwi sing kita rumati. Gegelitaning badan sing katoné kurang apik, kita gatèkaké banget,
12:24 ora kaya enggon kita nggatèkaké pérangan-pérangan sing wis éndah. Awit Gusti Allah enggoné mrenata badan kita kuwi wis klawan patrap mengkono, nganti pérangan sing ora pantes, digatèkaké luwih banget, supaya dadi lan pantesé.
12:25 Dadi badan mono ora kapisah-pisah; nanging senajan pérangan-pérangané béda-béda, éwasemono pérangan sing siji mikiraké marang pérangan sijiné.
12:26 Mulané yèn ana pérangan siji sing lara, pérangan liyané kabèh padha mèlu ngrasakaké. Lan yèn ana pérangan siji sing olèh pangalembana, pérangan liya-liyané padha mèlu bungah.
12:27 Iya kaya mengkono kowé kabèh enggonmu dadi sarirané Sang Kristus, lan saben wong padha dadi pérangané.
12:28 Uga ing pasamuwan Gusti Allah wis maringaké marang wong siji-sijiné kalungguhan lan ayahan: sepisan rasul-rasul; kapindho nabi-nabi; katelu guru-guru; nuli wong-wong sing nindakaké mujijat-mujijat, lan wong-wong sing padha kaparingan pangwasa marasaké wong lara utawa tetulung marang wong liya, utawa awèh tuntunan marang wong, utawa caturan nganggo basa roh.
12:29 Wong-wong mau rak ora kabèh dadi rasul, utawa dadi nabi kabèh, utawa dadi guru kabèh. Rak ora kabèh bisa gawé mujijat,
12:30 utawa bisa marasaké lelara, utawa bisa caturan nganggo basa roh, utawa bisa nerangaké maksudé basa roh mau.
12:31 Mulané padha ngudia supaya padha kaparingan ganjaran sing luhur dhéwé. Déné dalan sing apik dhéwé kuwi sing mengkéné:
16:1 “Iki kabèh Dakkandhakaké marang kowé, supaya kowé mbésuk ora gela lan banjur nampik Aku.
16:2 Wong-wong bakal nyébrataké kowé saka ing papan pangibadah. Bakal ana mangsané wong sing matèni kowé, lan srana penggawéné kang mengkono kuwi, rumangsa caos pangabekti marang Gusti Allah.
16:3 Enggoné padha tumindak mengkono mau merga ora wanuh karo Sang Rama lan uga ora wanuh karo Aku.
16:4a Nanging saiki kowé wis padha Dakkandhani, supaya yèn wong-wong nindakaké panganiaya marang kowé, kowé padha kèlingan, yèn sadurungé kuwi Aku wis ngandhani kowé.”
16:4b “Prekara iki ora Dakkandhakaké marang kowé saka wiwitan mula, merga Aku isih awor karo kowé.
16:5 Nanging saiki Aku bakal sowan menyang ngarsané Panjenengané sing ngutus Aku. Éwasemono ing antaramu ora ana sing takon, ‘Guru badhé tindak dhateng pundi?’
16:6 Bareng wis Dakkandhani prekara kuwi, saiki atimu malah dadi sedhih.
16:7 Aku kandha satemené karo kowé: Tumrapé kowé, luwih becik yèn Aku lunga; sebab yèn ora, Sang Juru Tetulung kuwi ora bakal ngrawuhi kowé. Nanging yèn Aku lunga, Aku bakal ngutus Panjenengané.
16:8 Déné yèn rawuh, Panjenengané bakal ngélingaké marang jagad, yèn kawruhé jagad bab dosa kuwi salah. Semono uga kawruhé bab kersané Allah lan bab paukumané kuwi salah kabèh.
16:9 Penemuné bab dosa kuwi salah, merga wong-wong mau padha ora precaya marang Aku.
16:10 Penemuné jagad bab kersané Allah, kuwi uga salah, merga Aku lunga menyang ngarsané Rama-Ku, lan kowé ora bakal ndeleng Aku menèh.
16:11 Semono uga penemuné bab paukumané Allah, uga salah, sebab pangwasané jagad (Iblis) kuwi wis diadili!
16:12 Isih akèh prekara sing arep Dakkandhakaké marang kowé, nanging saiki kowé durung bisa nyandhak.
16:13 Nanging menawa Sang Roh Suci mau wis rawuh, yakuwi Roh sing maringi weruh bab kersané Allah, Panjenengané bakal nuntun kowé supaya ngerti sakabèhing prekara sing dikersakaké déning Gusti Allah. Sang Roh Suci mau ora bakal ngandikakaké apa-apa manut kersané dhéwé, nanging mung ngandikakaké apa sing diparingaké déning Sang Rama, lan ngandhani kowé prekara-prekara sing mbésuk bakal kelakon.
16:14 Panjenengané bakal ngluhuraké Aku, sebab Panjenengané bakal nampa saka Aku, samubarang sing arep didhawuhaké marang kowé.
16:15 Samubarang sing ana ing Sang Rama kuwi duwèk-Ku. Kuwi sebabé Aku kandha, yèn Sang Roh Suci bakal mundhut saka Aku, lan apa sing ditampa saka Aku, kuwi sing diparingaké marang kowé.”
16:16 “Kurang sedhéla menèh, kowé bakal ora ndeleng Aku, nanging ora suwé sawisé kuwi, kowé bakal ndeleng Aku menèh.”
16:17 Para sekabaté Gusti Yésus padha takon-tinakon: “Apa sing dikersakaké? Panjenengané ngandika: ‘Sedhéla menèh kowé bakal ora ndeleng Aku.’ Karo menèh pangandikané: ‘Sebab Aku sowan menyang ngarsané Rama-Ku.’
16:18 Lan apa tegesé pangandikané: ‘Sedhéla menèh’? Aku padha ora ngerti apa sing dingandikakaké kuwi.”
16:19 Gusti Yésus pirsa yèn para sekabat arep padha nyuwun pirsa marang Panjenengané. Mulané banjur ngandika: “Aku kandha: ‘Sedhéla menèh kowé bakal padha ora weruh Aku, lan sawisé kuwi ora suwé kowé bakal weruh Aku menèh.’ Apa prekara kuwi sing lagi kokrembug?
16:20 Kowé padha Dakkandhani ing satemené: kowé bakal padha nangis lan sesambat, nanging jagad bakal bungah. Kowé bakal padha sedhih, nanging kasusahanmu bakal malih dadi kabungahan.
16:21 Yèn wong wadon nglarani arep nglairaké anak, wong mau atiné susah. Nanging samangsa bayiné wis lair, wong wadon mau bakal lali marang larané lan bakal bungah, sebab bayiné wis lair ing donya.
16:22 Semono uga tumraping kowé, saiki atimu susah, nanging Aku bakal nemoni kowé menèh, atimu bakal bungah, lan ora ana wong siji waé, sing bisa ngrebut kabungahan kuwi saka ing atimu.
16:23 Yèn wis tekan semono, kowé bakal ora padha takon apa-apa menèh marang Aku. Ngandela: apa sing koksuwun marang Sang Rama atas jeneng-Ku, kuwi bakal diparingaké déning Sang Rama.
16:24 Tekan sepréné kowé durung tau nyuwun apa-apa atas saka jeneng-Ku. Tansah nyenyuwuna, kowé mesthi bakal kaparingan, supaya kowé bisa bungah temenan.”
16:25 “Kabèh sing Dakkandhakaké marang kowé iki awujud pasemon. Nanging bakal ana mangsané Aku ora migunakaké pasemon menèh. Aku bakal ngandhakaké marang kowé bab Sang Rama, apa sanyatané.
16:26 Ing wektu kuwi kowé bakal padha nyuwun marang Sang Rama atas jeneng-Ku, lan Aku ora kandha yèn Aku bakal nyuwunaké kowé marang Sang Rama.
16:27 Sebab Sang Rama piyambak nresnani kowé. Enggoné Sang Rama nresnani kowé, merga kowé nresnani Aku, lan kowé precaya yèn Aku diutus déning Sang Rama.
16:28 Teka-Ku pancèn saka Sang Rama, lan Aku wis teka ana ing jagad. Nanging saiki Aku bakal lunga saka jagad iki lan sowan menyang ngarsané Sang Rama.”
16:29 Para sekabat nuli padha matur marang Gusti Yésus: “Panjenengan ngandika sawontenipun, tanpa pasemon.
16:30 Samenika kula sami mangertos, bilih Panjenengan pirsa samukawis, lan sinten kémawon mboten prelu nyuwun pirsa menapa-menapa dhateng Panjenengan. Awit saking menika kula sami pitados bilih Panjenengan menika pinangkanipun saking Gusti Allah.”
16:31 Gusti Yésus ndangu marang para sekabat: “Apa saiki kowé padha precaya?
16:32 Élinga, bakal tekan wektuné, malah ya wis mangsané, kowé padha dibuyaraké. Kowé kabèh bakal padha bali menyang omahmu dhéwé-dhéwé lan ninggal Aku ijèn. Nanging Aku ora ijèn, sebab Sang Rama nunggil karo Aku.
16:33 Iki mau kabèh Dakkandhakaké marang kowé, supaya atimu tentrem, merga kowé padha nunggal karo Aku. Jagad bakal gawé sengsaramu, nanging padha ditatag atimu, awit Aku wis ngalahaké
lintas.[1] Sadurunge panemone Morgan digunanake, wis ana model lampu lalu lintas.[1] Wiwit taun 1868, lampu lalu lintsa mulai digunakake ing prapatan-prapatan kutha London lan Inggris.[1] Lampu kang digunakake ya iku rong werna, werna abang minangka tandha kendharaan mandeg, lan ijo minangka mlaku[1] Piranti iki dilakokakek manual déning pulisi kang duwéni tugas ing simpangan kanthi gunakake lampu gas.[1]
Nalika lampune werna abang malih dadi ijo utawa sewalike, kaatur déning petugas kang adhedhasar jam kang digawa.[2] Nalika iku, dudu ngatur mobil nanging ngatur dokar kang cacahe akeh.[2] Nalika tanggal 2 Januari 1869, lampu lalu lintas mau bledos lan nglarani petugas kang lagi ngopraseake.[2] Kedadeyan mau dadekake pemikiran ngenani piranti pengatur lalu lintas kang luwih canggih.[2] Taun 1920, Garrettt Augustus Morgan kasil anggone nindakake percobaan rangkean elektronika kanggo nguripake lampune sacara otomatis.[2] Panemon iku minangka sumbangan gedhé tumrap transportasi dharat.[2] Panemon iki kawiwitan dipasang ing Claveland, Ohio, Amerika Serikat.[2] Lampu lalu lintas gaweane Morgan mau kaya hurup T kanthi telung sudut.[2] Saben-saben sudut ateges mandeg, mlaku, lan kendharaan saka kabèh arah kudu mandeg.[2] Ing perkembangane, sudut-sudut mau diganti déning werna abang, kuning, lan ijo nganti saiki.[2] Morgan éntuk hak paten saka pamaréntah Amerika Serikat ngenani panemone nalika tanggal 20 November 1923.[2] Nanging, hak cipta Morgan
ngancik 14 taun, dhèwèké kepeksa di drop out saka sekolah.[2] Nanging, dhèwèké tetep temen anggone ngasilake sawijining piranti kang migunani tumrap umat manungsa.[2] Saliyane nemokake lampu lalu lintas, Morgan uga nemokake masker gas kang digunakake petugas
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garrett_Augustus_Morgan&oldid=1107288"	Kategori: PenemuLair 1877Pati 1963Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 15 Novèmber 2016.
Tus turasing janma kang tulus jiwa utama/
Wayangku mung dinggo srana mungkaring hawa nepsu/
Wayangku mung dinggo kudhung kedhok ing kekarepan/
segara/ Gatutkaca prawira tama wis ora ana/
sing ana mung Durna cidra, Sengkuni maling/
kayu, kulit binatang ( wayang kulit ), wayang lukisan kain ( wayang beber ) dlsb. Wayang
jagad cilik, begitu jugalah semesta raya atau jagad gedhe. Menurut ajaran mitologi Hindhu "jagad gedhe"
Wayang Kulit/ Purwa; Wayang Klithik; Wayang Golek dan Wayang
SIDAKEP TANGAN LORO DADIA TUNGGAL. ANA UCAP MBOTEN DIUCAP, ANA TINGAN MBOTEN DI TINGAL, ANA AMBUNG MBOTEN DIAMBUNG. ATI NGAIT KA YANG WIDHI,
MBOK DIWENEHI NGERTI PIYE CARANE NGGAWE YO MUNG CAH NDESO KOYO AKU NGENE DANA 6 YUTO YO KUDU ADOL SAPI UTOWO SAWAHE MBOKKU
“Saloka: Sepi Ing Pamrih Rame Ing Gawe”
Arvin Saheb, Arvin Saheb - Foroodgah, Arvin Saheb Arvin Saheb Foroodgah, Arvin Saheb Called Foroodgah, Foroodgah,
Sugeng rawuh wonten website Forum Online Lare Temanggung, papan
Sadurungé jagad dititahaké, Sang Sabda wis ana. Sang Sabda mau tetunggilan karo Gusti Allah, sarta Sang Sabda kuwi pancèn Allah.
1:2 Sadurungé jagad iki ana, Sang Sabda wis nunggil karo Gusti Allah.
1:3 Lan lantaran Sang Sabda mau Gusti Allah nitahaké samubarang kabèh. Ora ana barang siji waé ing alam donya iki sing ora dititahaké déning Sang Sabda.
1:4 Sang Sabda kuwi sumbering uripé sakèhing titah sing ana ing donya iki, lan dadi pepadhanging para manungsa.
1:5 Pepadhang sumunar ana ing pepeteng, lan pepeteng ora bisa ngalahaké Pepadhang mau.
1:6 Gusti Allah ngutus utusané, jenengé Yohanes.
1:7 Tekané Yohanes nggawa pawarta bab Sang Pepadhang mau marang wong kabèh, supaya wong-wong padha precaya marang Sang Pepadhang.
1:8 Yohanes dhéwé dudu Sang Pepadhang, awit tekané Yohanes didhawuhi nyritakaké bab Sang Pepadhang.
1:9 Panjenengané kuwi Sang Pepadhang sing sejati, sing rawuh ing donya lan madhangi wong kabèh.
1:10 Sang Sabda wis ana ing jagad. Lan senajan jagad dititahaké déning Gusti Allah lantaran Sang Sabda, éwasemono jagad mau ora wanuh marang Panjenengané.
1:11 Sang Sabda ngrawuhi bangsané dhéwé, nanging bangsané mau padha nampik marang Panjenengané.
1:12 Éwasemono uga ana wong-wong sing padha nampani lan precaya. Wong-wong mau padha diparingi wewenang dadi putrané Allah.
1:13 Enggoné dadi para putrané Allah mau ora merga dilairaké déning manungsa, lair saka karepé wong lanang, nanging saka kersané Allah.
1:14 Sang Sabda wis dadi manungsa, manggon awor karo kita. Kita wis padha ndeleng kamulyané Sang Manungsa mau. Iya kamulyan kang kaparingaké marang Putraning Allah Sang Rama, Putra ontang-anting. Kamulyané Sang Putra mau mengkéné: Lantaran Sang Putra mau Gusti Allah wis mratélakaké Sarirané piyambak lan katresnané marang kita sakatogé.
1:15 Nabi Yohanes neksèni mungguh Sang Putra mau karo ngandika sora: “Ya iki wong sing dakkarepaké nalika aku kandha: ‘Panjenengané rawuh samburiku, nanging Panjenengané luwih dhisik tinimbang karo aku’, sebab Panjenengané wis ana, sadurungé aku lair.”
1:16 Sih-rahmaté Sang Putra mau gedhé banget. Saka lubèring sih-rahmaté, Sang Putra tansah mberkahi kita kabèh ora kendhat-kendhat.
1:17 Gusti Allah maringaké Kitab Torèt lantaran Nabi Musa, nanging lantaran Gusti Yésus Kristus, Gusti Allah mratélakaké sarirané piyambak sarta sih-katresnané marang kita.
1:18 Ora ana wong siji waé sing wis tau weruh Gusti Allah. Nanging Putrané Allah ontang-anting, sing jumeneng Allah piyambak, lan sing tetunggilan karo Sang Rama, kuwi sing ngetingalaké Gusti Allah marang kita.
1:19 Para penggedhéné wong Yahudi ing kutha Yérusalèm kongkonan imam-imam lan wong-wong turunané Lèwi marani Nabi Yohanes, dikon takon marang nabi mau: “Panjenengan menika sejatosipun sinten?”
1:20 Nabi Yohanes emoh goroh, Panjenengané kanthi barès ngandika: “Aku dudu Sang Kristus.”
1:21 Pitakoné wong-wong mau: “Menawi mekaten, lajeng Panjenengan menika sinten? Menapa panjenengan menika Nabi Élia?” Wangsulané Nabi Yohanes: “Dudu.” Pitakoné menèh: “Menapa panjenengan menika Sang Nabi?” *Sang Nabi: Tegesipun ing ngriki: Nabi ingkang kaweca badhé dhateng sadèrèngipun Sang Mèsias utawi Kristus. Mirsanana Kitab Andharaning Torèt 18:15, 18; Yohanes 6:14.* “Uga dudu,” mengkono wangsulané Nabi Yohanes.
1:22 Wong-wong mau padha pitakon menèh: “Menawi mekaten panjenengan kersaa blaka, panjenengan menika sinten, supados kula saged nerangaken dhateng tiyang-tiyang ingkang kèngkènan kula mriki.”
1:23 Nabi Yohanes nuli mangsuli nganggo ayat saka Kitabé Nabi Yésaya: “Aku iki swara sing ngumandhang ana ing ara-ara samun: ‘Dalan sing kagem Gusti padha ratanen!’ ”
1:24 Ing antarané wong-wong sing padha takon mau ana sing dikongkon déning wong Farisi.
1:25 Wong-wong kuwi padha takon marang Nabi Yohanes: “Menawi panjenengan sanès Sang Kristus, sanès Nabi Élia, utawi nabi sanèsipun, menapa sebabipun panjenengan mbaptisi tiyang?”
1:26 Wangsulané Nabi Yohanes: “Aku mbaptis nganggo banyu, nanging ing antaramu ana Wong, sing kowé ora wanuh.
1:27 Wong kuwi tekané samburiku, nanging nguculi taliné trumpahé waé aku ora patut.”
1:28 Iki kedadéané ana ing désa Bètani, ing sisih wétané Kali Yardèn, yakuwi panggonané Nabi Yohanes mbaptisi wong-wong.
1:29 Ésuké Nabi Yohanes weruh Gusti Yésus rawuh marani dhèwèké. Nabi Yohanes nuli ngandika: “Delengen, kuwi Cempéning Allah, sing nebus dosané jagad.
1:30 Ya Panjenengané kuwi sing dakkandhakaké bakal rawuh samburiku. Nanging Panjenengané mau luwih dhisik tinimbang aku, sebab Panjenengané wis ana sadurungé aku lair.
1:31 Mauné aku durung wanuh karo Panjenengané, nanging supaya bangsa Israèl padha wanuh marang Panjenengané, aku diutus mréné mbaptis nganggo banyu.”
1:32 Paseksiné Nabi Yohanes bab Panjenengané mengkéné: “Aku weruh Rohé Allah tumurun saka ing langit kaya manuk dara, banjur andhok *andhok: mboten késah-késah saking ngriku.* ana ing Panjenengané.
1:33 Nalika semana aku ora wanuh karo Panjenengané, nanging Gusti Allah sing ndhawuhi aku mbaptis nganggo banyu, Panjenengané sing ngandika marang aku, ‘Menawa kowé ndeleng Rohé Allah nedhaki sawijining Wong lan manggon ana ing Wong mau, Wong kuwi sing bakal mbaptis nganggo Rohé Allah.’
1:34 Aku wis nyipati lelakon mau,” mengkono pangandikané Nabi Yohanes, “Padha ngandela yèn Panjenengané kuwi pancèn Putraning Allah.”
1:35 Ésuké Nabi Yohanes wis ana ing panggonan mau menèh, karo muridé loro.
1:36 Bareng weruh Gusti Yésus liwat, Nabi Yohanes nuli ngucap mengkéné: “Delengen, Panjenengané kuwi Cempéning Allah, sing bakal dienggo kurban!”
1:37 Bareng muridé Nabi Yohanes padha krungu pangandika sing mengkono mau, nuli padha mangkat ndhèrèkaké tindaké Gusti Yésus.
1:38 Gusti Yésus nolèh lan pirsa wong loro mau padha ndhèrèkaké Panjenengané, nuli ngandika: “Kowé padha nggolèki sapa?” Aturé para murid mau: “Rabbi, *’Rabbi’: Tembung Ibrani, ingkang tegesipun: ‘Guru’.* dalem Panjenengan wonten pundi?”
1:39 “Ayo, mèlua Aku, nyatakna dhéwé,” dhawuhé Gusti Yésus. Wong loro mau nuli padha ndhèrèk lan ndeleng omah sing didalemi Gusti Yésus. Ing dina kuwi murid loro mau padha nginep ana ing kono. (Nalika semana kira-kira jam papat soré.)
1:40 Murid loro sing padha krungu pangandikané Nabi Yohanes lan wis bebarengan karo Gusti Yésus niliki dalemé mau, sing siji jenengé Andréas, seduluré Simon Pétrus.
1:41 Andréas nuli énggal-énggal nemoni Simon, kandhané: “Aku wis padha ketemu karo Sang Mèsias! *’Mèsias’ utawi Mèsiah: tegesipun ‘Jinebadan’.* Juru Slamet sing dijanjèkaké déning Gusti Allah.”
1:42 Andréas nuli ngeteraké Simon sowan Gusti Yésus. Sawisé mirsani Simon, Gusti Yésus nuli ngandika: “Kowé Simon, anaké Yohanes. Kowé bakal disebut ‘Kéfas’.” *’Kéfas’: Tembung Ibrani; basanipun Yunani: “Pétrus”, tegesipun “watu karang.”*
1:43 Ésukè Gusti Yésus ngersakaké tindak menyang tanah Galiléa. Ana ing kana ketemu karo Filipus. Pangandikané Gusti Yésus marang Filipus: “Mèlua Aku.”
1:44 Filipus asalé saka kutha Bètsaida, yakuwi kutha asalé Andréas lan Pétrus.)
1:45 Sawisé kuwi Filipus nuli nggolèki Natanaèl, Filipus kandha karo Natanaèl: “Aku wis ketemu karo wong sing disebut déning Nabi Musa ing Kitab Torèt, sing uga disebut déning para nabi ana ing Kitabé Para Nabi. Wong kuwi jenengé Yésus, anaké Yusuf, wong Nasarèt.”
1:46 Nanging Natanaèl mangsuli: “Saka Nasarèt apa ana barang sing becik?” Wangsulané Filipus: “Wis ta, delengen dhéwé.”
1:47 Gusti Yésus pirsa Natanaèl sowan ing ngarsané, banjur ngandika: “Iki wong Israèl sejati, wong sing jujur!”
1:48 Aturé Natanaèl: “Saking sinten Guru pirsa kawontenan kula?” Pangandikané Gusti Yésus: “Sadurungé Filipus ngajak kowé, yakuwi nalika kowé isih ana ing sangisoré wit anjir, Aku wis weruh kowé.”
1:49 Aturé Natanaèl: “Guru, Panjenengan menika Putraning Allah! Ratunipun bangsa Israèl!”
1:50 Gusti Yésus ngandika: “Apa enggonmu precaya kuwi merga Aku kandha, yèn Aku wis weruh kowé nalika kowé isih ana ing sangisoré wit anjir? Kowé bakal ndeleng lelakon-lelakon sing luwih élok ketimbang iki.”
1:51 Gusti Yésus banjur ngandika marang para murid mau: “Ngandela! Kowé bakal padha weruh langit kabukak lan weruh para Malaékaté Pangéran padha munggah-mudhun sowan marang Putrané Manungsa.”
wis sue ora otak atik blog, jan mandan males kayane, tapi mau mbengi aku ora bisa turu babar blas, lah jejel iseng2 chat ehhh mbok menawa ulih prawan ting ting, njurane wis mlebu pirang2 chanel koh ora ana sing tek geleti,lah ya wis tek tutup . aku iseng iseng buka2 blog tek utak atik eh sue sue pengin
YAKOBUS 3:15 | Kawicaksanan sane kadi asapunika boyaja kawicaksanan sane saking suarga, nanging saking jagate puniki, medal saking angkaran manusane, inggih punika saking setan.
YAKOBUS 3:1515Kawicaksanan sane kadi asapunika boyaja kawicaksanan sane saking suarga, nanging saking jagate puniki, medal saking angkaran manusane, inggih punika saking setan. Last Verse
sithik akeh mesti ono pengaruhe nyang bumi.Bumi koyok disedot, nanging mergo munyer, dadi krosone ora ono bedo.
lan sawijining rante peptida endhek kang tuladhane kasusun saka asam amino l-alanin, d-alanin, d-asam glutamat, lan l-lisin utawa asam diaminopimelik (DAP)-asam amino langka kang mung ditemukake ing dhindhing sel prokariot.[1][2] Peptidoglikan
bentuke.[1] Struktur dasar peptidoglikan ya iku sawijining selubung kang nutupi sel kang kasusun saka utas-utas peptidoglikan kang jinejeran siji marang sijine lan digandhengake déning pangiket silang tetrapeptida kang digawé saka asam amino.[2]
Peptidoglikan mung ditemokake ing spesies bakteri, tuadhane Staphylococcus aureus, nanging ora kabèh bakteri duweni DAP ing peptidoglikane.[2] Peptidoglikan ditemokake ing bakteri gram positif lan bakteri gram negatif, nanging kanthi struktur kang béda sithik. Bakteri gram positif duweni dhindhing sel kang kasusun saka pisan peptidoglikan kang luwih kandel, dene bakteri gram negatif duweni lapisan peptidoglikan kang luwih tipis lan duweni struktur lipopolisakarida kang kandel.[3][4] Metode kang digunakake kanggo mbedakake sakloron jinis klompok bakteri iki dikembangakendéning ilmuwan Denmark, Hans Christian Gram taun 1884.[3] Ana luwih saka 100 jinis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Peptidoglikan&oldid=1075870"	Kategori: BakteriBiologi selMikrobiologiKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 29 Agustus 2016.
Join: 21-07-2009, Post: 2,116 18-11-2011 14:54 18-11-2011 14:54 wes pokokne aq 'nguyuu tenanan gan
soalne mules weteng qu mane cangkem saiki ora iso mingkem meneh
aku padha ora betah ngampet kangenku. Mulané luwih becik aku kèri dhèwèkan ana ing kutha Aténa,
3:2 sarta kongkonan Timotius, sedulur kita lan kanca nyambut-gawé kagem Gusti Allah, sing bebarengan karo aku ngabaraké Injilé Sang Kristus. Timotius dakkongkon mbiyantu kowé lan nyantosakaké atimu lan precayamu,
3:3 supaya ana ing antaramu aja ana wong sing murtad merga ora tahan ing panguya-uya. Kowé dhéwé ngerti yèn panguya-uya sing mengkono kuwi wis dadi kersané Gusti Allah tumrap kita.
3:4 Nalika isih ana ing tengahmu aku wis kandha, yèn kita bakal ngalami panguya-uya; lan kaya sing kokngertèni dhéwé, iya kuwi sing saiki kelakon temenan.
3:5 Mulané sarèhné wis ora sabar, aku kepeksa kongkonan Timotius, supaya aku sumurup kepriyé kaananmu. Kuwatirku, mbok-mbok kowé kagodha déning Iblis, nganti pegawéanku ana ing tengahmu muspra.
3:6 Saiki Timotius wis bali tekan enggonku menèh, saka enggoné niliki kowé lan nggawa kabar sing becik bab precayamu lan katresnanmu. Timotius crita marang aku, yèn penganggepmu marang aku kabèh becik, lan uga enggonmu padha kepéngin ketemu karo aku, kaya déné enggonku kepéngin ketemu karo kowé.
3:7 Mulané, para sedulur, sajroné nandhang kasusahan lan kasangsaran akèh, aku padha kalipur déning kabar sing dakrungu bab kaananmu. Precayamu nggedhèkaké atiku.
3:8 Bareng krungu yèn kowé padha tetep ngantepi Gusti, semangatku pulih.
3:9 Saiki kita padha bisa bungah-bungah sarta saos sukur marang Gusti Allah merga sakèhing kabungahan kang wis padha koktampani ana ing ngarsané Allah.
3:10 Rina wengi adreng panyuwunku marang Gusti Allah, supaya diparengaké ketemu karo kowé, bisaa muwuhi apa sing isih dadi kekuranganing precayamu.
3:11 Muga-muga Gusti Allah, Sang Rama piyambak, lan Gusti Yésus, kersa paring srana bisané aku niliki kowé!
3:12 Lan muga-muga saka kersané Gusti kowé padha tresna-tinresnan, semono uga marang wong kabèh, nganti katresnanmu mau lubèr kaya katresnanku marang kowé!
3:13 Srana mengkono Gusti bakal nyentosakaké atimu, lan kowé bakal dadi sampurna lan suci ana ing ngarsané Gusti Allah Sang Rama, yakuwi samasa Gusti Yésus rawuh bareng karo wong kabèh sing padha dadi kagungané.
mempur ora ? Di gawe timus maknyuuussss 🙂
sektor pribadi PBB. UNFIP nyambut gawé karo yayasan lan parusahan sing ndhukung PBB kanggo golèk kasempatan kerjasama lan kolaborasi.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=UNFIP&oldid=822794"	Kategori: Perserikatan Bangsa-Bangsa	Menu navigasi
IndonesiaSoomaaliga	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.18, 11 Maret 2013.
wilayah Desa Dieng Kulon, Kecamatan Batur, Kabupaten Banjarnegara dan Dieng (“Dieng Wetan”), Kecamatan Kejajar, Kabupaten Wonosobo. Wilayah
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga. Lima Puluh
Sirkuit Internasional Sentul ya iku sirkuit balap kang mapan ana ing désa Sentul, kacamatan Babakan Madang, kabupatèn Bogor, Jawa Kulon, Indonésia.[1] Sirkuit iki sering digunakake kanggo balap motor lan uga ajang Asian F3 lan uga wis tau kacathet dadi penyelenggara MotoGP nganti tekan pungkasan taun 1997.[2]
Usaha nalika mbangun sirkuit Formula Siji kang kaping loro ana ing Asia sawisé Jepang ya iku ana ing Indonésia, watara limolas taun kepungkur nalika Hutomo Mandala Putra - putra presiden Republik Indonésia nalika iku H.M. Soeharto - dadi pelopor kanggo mbangun salah siji sirkuit ana ing Sentul.[1] Sirkuit sentul kang dawané 4,12 ? iki dikarepake bisa ndadèkake Indonésia dadi salah siji nagara nagara kang nyelenggarakake Formula Siji, nganti tekan pungkasan taun 1997, krisis monetèr ana ing wewengkon Asia nyebabake sirkuit sentul ora mungkin meneh kanggo ngleksanakake balapan Formula One.[1] Rampung dibangun nalika tauan 1994, fasilitas kang ana ing sirkuit iki saiki wis
kaya Formula Satu.[1] Nanging sirkuit iki tetep cocog kanggo pembalap kang mèlu kompetisi ana ing ajang Asian Formula 3 Super Series.[1] Sawise sirkuit iki didandani sirkuit iki dinyatakake layak déning FIA kanggo nylelenggarakake balap kaya balapan A1 Grand Prix, ya iku tingkat nomer 2 (tingkat 1 ya iku standar kanggo
digunakake kanggo nyelenggarakake A1 Grand Prix sadawane rong taun ya iku taun 2005-06 lan 2006-07).[1]
^ a b c d e f (id)dniell.com
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 22 Maret 2016.
Dangdut Karawitan Cokek Gayeng Tembang Kangen
Update Video Dangdut Karawitan Cokek Gayeng Tembang Kangen
Nahr al-Līţānī; jeneng klasik: Leontes) iku sawijining jalur banyu wigati ing Libanon Kidul. Sumberé ana ing sisih kulon Baalbek ing lembah Beqaa kang subur lan mili menyang Segara Tengah, ing sisih lor Tirus, salah siji kutha paling gedhé ing Libanon. Kanthi dawané kang ngluwihi 140 km, kali iki minangka kali paling dawa kang sacara sakabèhané mili ing Libanon.
Kali_Litani&oldid=974755"	Kategori: KaliKali ing LibanonGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.55, 1 Maret 2016.
yo ora bosen uakeh tenan dolanane thok mbayar 50.000 sak wong iso dolanan nganti jeleh hehehehe2. Jatimpark 2Nek neng kene meh koyo gembiro loka tp luweh apik kemasane. kewane apik-apik lan krumat.sesok gampang tak tambahi yo poro sedulur nek arep takon oybek wisata silahkan koment neng ngisor...
karoHanifah anane dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the lan
Trakéa (batang tenggorokan) ménika pipa ingkang dhawa kira-kira 9 cm. Tkakèa kasusun atas enem bélas ngantos rongpuluh cincin-cincin tulang rawan ingkang kabéntuk C, cincin tulang rawan punika ing bagian wingking, botén kasambung ya iku ing panggenan trakèa kantèl ing esofagus. Sapunika migunani kanggè nahanakén supados trakea ajeg kabuka. Cincin-cincin balung rawan diiket kaliyan jaringan fibrosa, sanesipun ugi wonten pinten-pinten jaringan otot. Trakea dipunlapisi kaliyan selaput lendir ingkang dipunhasilaken déning epitelium bersila. Silia-silia punika gerak ing inggil ing arah laring sahingga kaliyan obahan punika debu lan butir-butir lembut sanesipun ingkang derek mlebet punika ngirup napas saged dipunmedalaken. Ing paru-paru trakea punika nyabang ngantos kalih wujud bronkus.[1] Trakea utawi saluran udara inggih punika tiub ingkang ukuran kira-kira 12 cm ing panggenanipun anterior kaliyan esofagus. Trakea manjang saking rawan krikoid larinks ing inggil tulang vertebra toraks kaping gangsal lan saklajengipun bagi ing bronkus primer tengen lan kiwa. Rengka wujud trakea saking 16 20 cecincin rawan hialin ingkang boten jangkep, nyerupai huruf C. Bagian huruf ingkang boten jangkep punika ngarah ing posterior lan dipunisi déning otot cincin. Ing panggenan trakea nyabang, wonten setunggal sudut ing antawis bronkus primer tengen saha kiwa ingkang dipuntepang dados Karina. Trakea dipunlapisi déning Epitelium Kolumna pseudostratum bersilium.[2]
Fungsi Trakea[besut | besut sumber]
Fungsi trakea inggih punika kangge nyediaken panggenan kangge udara ingkang dipunbeta mlebet lan udara ingkang dipunmedalaken. Dados dalan mlebet udara ing paru-paru, ngusir debu-debu alus ingkang lolos saking penyarinagn ing rongga irung. [3] Organ pernapasan trakea saking faring udara ngelampahi laring, pangenane pita suanten, saking laring, udara mlebet trakea. Trakea dipunsebat ugi pipa angin utawi saluran udara. Trakea gadahi dhawa kirang langkungipun 11,5 cm kaliyan diameter 2,4 cm. Trakea kasusun saking sekawan lapisan, inggih punika lapisan mukosa, lapisan submukosa, lapisan tulang rawan, lan lapisan adventitia. Lapisan mukosa punika saking sel-sel epitel berlapis semu bersila ingkang ngandut sel goblet ingkang ngasilake lendir (mucus). Silia lan lendir gadahi fungsi nyaring debu utawa reget ingkang sampun mlebet. Lapisan submukosa punika saking jaringan ikat. Lapisan tulang rawan punika kirang langkunge wonten 18 tulang rawan kabentuk horuf C. Lapisan adventitia punika saking jaringan ikat. Dinding trakea dipunlapisi lendir ing dinding trakea. Lendir punika gadahi fungsi nahan kangge nahan benda asing ing membran sel epitel.[4] trakea gadahi fungsi dados saluran udara pernapasan nuju ing alveolus. Trakea punika organ tunggal ing tengah ingkang gadahi dhawa rata-rata ing tiyang diwasa 11 cm.[5]
^ (id)Organ Pernapasan Manusia (dipununduh
^ (id)Alat Pernapasan (dipununduh Tanggal 21 oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trakéa&oldid=1097046"	Kategori: Sistim ambeganRintisan kanthi topik anatomi	Menu navigasi
Vlaardingen iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
index.php?title=Vlaardingen&oldid=1101991"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 22 Oktober 2016.
inggih punika salah satunggaling jinis kesenian lan dolanan tradisional Korea ingkang dipunlampahi kanthi cara mlampah wonten ing sanginggilipun tali.[1][2] Jultagi punika kinten-kinten asalipun saking Cina utawi Asia Tengah, boten cetha kapan kapisan medal wonten ing Korea, ananging prakiraan saking zaman Tiga Kerajaan (57 SM-935 M).[2]
Nalika ing zaman Dinasti Joseon (1392-1910), jultagi dipuntedahaken déning kalih kategori tiyang inggih punika penghibur resmi ingkang dipunkaryakaken astana utawi kelana ingkang boten kagungan griya tetep (sadangpae).[2] Sadèrèngipun adicara punika, ingkang nglampahi kedah ndhèrèk ritual gosa (slametan) kagem almarhum penghibur lan guru-guru kangge nyuwun berkat lan nebihaken roh ala ingkang badhe nganggu lampahing adicara.[2] Bibar punika, arak sesajèn dipunparingaken dhateng tali ingkang dipunginakaken kanggé dolanan jultagi.[2] Ingkang nglampahi punika mlampah ing sanginggilipun tali kanthi damel gaya mlapah ingkang manéka werni, wiwit saking mlampah sinambi
sinambi lenggah, sinambi jinjit lan tasih kathah malih.[2]
Menawi jultagi ingkang dipunwontenaken penghibur astana kalampahan ing adicara kados pesta astana, hiburan kanggé para bangsawan lan sowanipun utusan asing, jultagi kelompok sadang medal wonten ing perayaan rakyat biasa lan padatanipun boten pikantuk bayaran.[2] Dolanan jultagi astana punika dipuniringi kalihan musik saking instrumèn kados piri (suling tipis), daegeum (suling pring), haegeum (rebab), janggu (genderang dawa) lan buk (genderang ageng) kanggé paring hiburan dhaten pamirsa.[2] Tali dipundamel saking simpul rami.[2] Kagem jultagi astana langkung dawa kanthi ukuran 3-10 meter, dene jultagi kelompok sadang dawanipun 6 meter kalihan pucuk 3 meter dipuntalèkaken ing pasak ingkang nancep ing lemah.[2] Penghibur astana nedahaken jultagi ingkang langkung elegan.[2] Kelompok sadang langkung kondhang ing kalangan rakyat biasa amargi medal kanthi hiburan ingkang dipunremeni déning masarakat kados guyonan, sindiran marang bangsawan ingkang boten gadhah moral, biksu-biksu ingkang nyelèwèng, imitasi imitasi caranipun mlampah tiyang-tiyang saking manéka kelas lan nembang.[2] Kejawi punika ugi dipunginakaken piranti musik kados kkwenggwari (gong alit), buk, jing (gong ageng), janggu lan taepyeongso (suling kanthi nada inggil) minangla pangiring akrobat.[2] Nalika ing jeda ingkang paring hiburan punika mandhap lan gantos kalihan penghibur sanès ingkang wonten ing ngajengipun pamirsa.[2]
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 6 Maret 2016.
kinarsakake ananduri wong pulo Jawa sakidul wetaning Hindi,
sira aja was uwas maneh amituhuwa sabarang reh ingsun, marga ingsun sumurup
sabarang lalakon kang bakal tumiba ing sira, ing tembe bakal isih ana maneh Nabi kakasihing Allah, dadi
VISI KABUPATEN TEMANGGUNG TAHUN 2008 – 2013
Sugeng rawuh wonten website Forum Online Lare Temanggung,
nyuwun sewu pak,ingkang pundi nggih caknun
Dasanamajarwa, Dirjaatmaja, 1913, #1168Sambung:-
Anggitanipun Suwargi Radèn Tumênggung Sastranagara. Pujôngga ing Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat, Inggih Punika Ingkang Kala Taksih Apangkat Kaliwon Sinêbut Kiyai Ngabèi Yasadipura Kaping Kalih.
Kawêdalakên dening Radèn Dirjaatmaja. Uprêdhaktur Sêrat Kabar Jawi Kandha Surakarta. Kaêcap ingkang kaping kalih. Kaêcap ing pangêcapanipun N.V. Mij. t/v d/z ALBERT RUSCHE & Co. Soerakarta 1913.
Kawêdalakên dening Radèn Dirjaatmaja. Rêdhakturing Sêrat Kabar Jawi Kandha ing Surakarta. Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan N.V. Mij. t/v d/z ALBERT RUSCHE & Co. Soerakarta 1913.
Punika sêrat dasanama, ingkang winijangakên wardi suraosipun, dhatêng Pujôngga Radèn Tumênggung Sastranagara, abdi dalêm bupati kadipatèn anom, inggih punika ingkang kasêbut nama Ngabèi Yasadipura ingkang kaping kalih, anggènipun anjarwani makatên punika, saking angèstokakên dhawuhing karsa dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana ingkang kaping sakawan, ingkang angadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat, supados kagêm wêwaton ing salaminipun, minôngka pêpèngêt dhumatèng kajêngipun ing asma piyambak-piyambak, katranganipun ing ngandhap punika
Sang Hyang. Têgêsipun amadhangi, awit ing ngajêng têmbungipun syang, têgêsipun padhang, amêndhêt saking padhanging srêngenge awan, sawênèhing sarjana, têmbung sang hyang, dipun wrêdèni angidini, kapêndhêt saking têmbung anuswara sahyan purba [pur...]
[...ba] saking sahiya, têgêsipun angèstokakên, sarèhning pamanggih kalih wau têpang suraosipun, inggih prayogi sami kangge wêwaton, awit têmbung angidini, tuwin angèstokakên, saèstu gadhah kajêng amadhangakên, tandhanipun dewa kawasa sipat
hwa, manusa, saking têmbung, wong, dene wong punika jarwanipun piyambak paklowongan, inggih raga, inggih awak, inggih sarira, satêngahing sarjana têmbung sang hwang, dipun wardèni pêpijèning sêsotya, wijangipun sang, sotya, dene hwang gadhah jarwa ingsun, saking têmbung ingwang, dene têgêsipun sun wau, andhewe, piniji, witipun saking têmbung suhun, têgêsipun sumêmi, inggih punika gêsang, inggih gêsang inggih wiji, dene têmbung sun, gadhah parerehan ingwang, têmbung ingwang, gadhah parerehan têmbung sumêmi, saking sumêmi wau.
Absara. Têgêsipun waskitha, punika ngajêng saking têmbung aibsara, wijangipun aib, elok, samar, sara, landhêp, alus, lêpas, dados pikajêngipun ingkang lêpas botên kasamaran, dene sumêrêp sadèrèngipun winarah, ingkang gaib ingkang elok ingkang samar sampun [sa...]
[...mpun] kacakra wontên siring budi sadaya.
Dene têmbung Sangsêkrita wontên ingkang mirib suraosing têmbung absara, inggih punika absra, têgêsipun êrèh alus, bokmanawi pamêndhêtipun ngajêng saking têmbung absra wau, awit alus lêpas punika bangsaning samar, punapadene rèh saèstu inggih saking elok, sabab absara punika taksih badan alus, jisim rohkani, mila bôngsa absara punika kala samantên botên mêsthi ingkang mutrakakên, nanging inggih bangsaning jawata sadaya.
Jiwata. Têgêsipun paugêraning gêsang, wijangipun jiwa, nyawa, ta: paugêran, sawênèhing sarjana, têmbung jiwata, jinarwan jêjêring wiji, wijangipun ji: rahsa, inggih wiji, saking parji, wata: jêjêr, saking wat.
Gana. Têgêsipun wujud kawasa, sawênèhing sarjana têmbung gana, kajarwanan luhur, dados saking wancahaning têmbung gêgana, kabêkta bangsaning para dewa sagêd angambah ing awang-awang.
Mahanasa. Têgêsipun langkung kawasa, wijangipun maha: luwih, agêng, nasa: kawasa.
Dewa. Kabêkta saking namaning panggenan, sawênèhing sarjana têmbung dewa, dipun têgêsi karsa ingkang linangkung, wijangipun, de kajêng, wa linangkung.
Dewata. Têgêsipun paugêraning pulo dewata. [dewa...]
Suksmanasa. Têgêsipun kawasa kang samar, wijangipun suksma: samar, nasa: kawasa.
Bathara. Têgêsipun agêng, jêmbar rèhipun.
Widadara. Têgêsipun roh ingkang langgêng, wijangipun widada: slamêt, inggih slamêt inggih langgêng, ra: roh, sawênèhing sarjana têmbung widadara dipun têgêsi
Sidhya. Têgêsipun têrang, dene wêruh sadurunging winarah.
Absari. Têgêsipun sêsotyaning èstri, wijangipun ab: gaib, sêsotya, sari: sêkar, nanging kangge wandaning èstri, utawi minôngka jodho kêmbaraning dewa kang nama absara.
Dewati. Têgêsipun rahsa ingkang ayu, wijangipun de: kajêng, ayu. Wati: rahsa, saking wat, utawi minôngka dados kêmbaraning dewata.
Dèwi. Têgêsipun langkung ayu, wijangipun de: kajêng, ayu. Wi: luwih, utawi minôngka kêmbaraning dewa.
Bathari. Têgêsipun pangagênging pawèstri, utawi kêmbaraning bathara.
Waranggana. Lêrêsipun wara anggana, têgêsipun piniji para agêng, wijangipun wara: agêng, anggana: dhewe, piniji.
Surawadu. Têgêsipun dewa wadon, wijangipun sura: dewa, wadu: wadon.
Suraduita. Têgêsipun inggih dewaning wadon, wijangipun
Têgêsipun dewaning wanodya, wijangipun sura: dewa, rêtna: candraning wadon.
Naradipa. Têgêsipun wong kang amadhangi, wijangipun nara: uwong, dipa: padhang, dene panjênêngan ratu amadhangakên pêtênging kawula, kados ta angrawat kang acacad, tiyang [ti...]
[...yang] malih sato, tuwin sawarnining tiyang ingkang salah kadadosan sapanunggilanipun pinaripurna, angganjar dasih ingkang kaslamêtan, marasakên ing asakit, mulyakakên ing apapa.
Naranata. Têgêsipun wong amarentah, wijangipun nara: uwong, nata: parentah.
Narapati. Têgêsipun sotyaning manusa, wijangipun nara: uwong, pati: sotya, sawênèhing sarjana ugi anêgêsi wong amarentah, wijangipun nara: uwong, pati: parentah.
Bupati. Têgêsipun marentah ing bumi, wijangipun bu: bumi, pati: parentah.
Bumipala. Têgêsipun panungguling bumi, wijangipun bumi: sampun jarwa, pala: panunggul.
Buminata. Têgêsipun amarentah ing bumi, wijangipun bumi: sampun jarwa, nata: parentah.
Prabu. Têgêsipun marabot, sawênèh anêgêsi bapa, inggih bapakaning manusa kathah, saking têmbung Arab pra Abu, têgêsipun bapa.
Hèrêyangsa. Têgêsipun piniji ing dewa, wijanganipun [wija...]
[...nganipun] hèrhyang: dewa, sang: piniji.
Narpadipa. Têgêsipun kajêng adamêl padhang, wijangipun narpa: kajêng, dipa: padhang.
Narendra. Têgêsipun gêgununganing wong, wijangipun nara:
Mahawirya. Têgêsipun agêng luhur, wijangipun maha agêng, wirya luhur.
Pangêmpyun. Têgêsipun angaubi, utawi barukuti.
Dene ing Dewanagari, ingkang kangge inggih amung prabu, raja, ratu, nata, narendra, narpati, bilih tanah Ngarab sêsêbutanipun sultan, têgêsipun inggih botên bèntên akalihan têmbung Jawi: susuhunan utawi sinuhun, dene sêsêbutan kangjêng wênang dhatêng kakung wênang dhatêng putri, kajêngipun inggih ingkang bagus utawi ingkang ayu, têmbung ratu
inggih wênang dhatêng kakung, inggih wênang dhatêng putri.
Bandara. Punika têmbung wancah, entaripun banda udara, têgêsipun: têrah têdhaking wong bôngsa agung luhur, wijangipun banda: agêng, udara: luhur.
Pramèswari. Têgêsipun langkung linuhuring èstri, wijangipun parama: linangkung, iswari: linuhuring èstri.
Pramèswara. Têgêsipun inggih sami kalihan pramèswari, anamung sastranipun ing ngajêng, pramèswarya.
Wara supadmi. Têgêsipun pangagênging garwa, wijangipun wara: pangagêng, supadmi: garwa.
Padniswara. Têgêsipun garwa ingkang linuhur, wijangipun padni: garwa, iswara: luhur.
Dayita. Têgêsipun musthikaning wadon, inggih wadon ingkang pinusthika.
Narpawadu. Têgêsipun ratuning wadon, wijangipun narpa: ratu, wadu: wadon.
Narpaèstri. Têgêsipun ratu wadon, wontên malih têgês èstri jumurung, inggih punika wajibing èstri jumurung ing priya, tan kenging lênggana ing sapakèn.
Narèswari. Têgêsipun ratu dhêdhuwuraning wadon, wijangipun nara: wong, sarèhning tumrap ratu èstri dados [da...]
[...dos] katêgêsan pawongan, iswari: ratu wadon.
Waraduhita. Têgêsipun pangagênging wadon, wijangipun wara: pangagêng, duhita: wadon.
Natarèni. Têgêsipun ratuning wadon, wijangipun nata: ratu, rèni: wadon.
Wararèni. Têgêsipun pangagêng ngaèstri, wijangipun wara: pangagêng, rèni: èstri.
Sri Mahèswari. Têgêsipun ratu pangagênging putri.
Lanang. Têgêsipun lana, inggih punika jêjêg, ngadêg.
Jalu. Têgêsipun anêja têlu, 1. ngaras, 2.
Walija. Têgêsipun wêtuning kuwat, wijangipun wali: kuwat, ja: wêtu.
Kakung. Têgêsipun kaku, ingkang kaku wau yèn nuju kajêngipun. [ka...]
Purusa. Têgêsipun palurusa, utawi parosa, inggih punika kuwat.
Taruni. Têgêsipun yèn dèrèng masa dados kaupamèkakên godhong ênèm, inggih sinom.
Kintaka. Têgêsipun manawi sampun masa, dados kaupamèkakên sêkar pudhak.
Wararana. Têgêsipun yèn wontên paprangan, wijangipun wara: wadon, rana: paprangan.
Marnadu. Têgêsipun yèn sampun sapaturon, kajêngipun marana adu, inggih abên prang tangkis, akalihan waos.
Sarika. Têgêsipun yèn sampun anak-anak, dados kaupamèkakên sêkar.
Kênya. Têgêsipun yèn taksih parawan, kaupamèkakên yèn taksih wantah.
Rara. Têgêsipun yèn taksih parawan tanggung dados kaupamèkakên pindha sêsotya.
Parawan. Têgêsipun wadon ingkang taksih dèrèng laki, têgêsing prawa, sorot, dados kaupamèkakên taksih sumorot, kapirit saking dèrèng kalong cahyanipun, punapadene taksih suci, inggih
Mantriman. Têgêsipun anglangkungi tigang prakawis, bopati, papati, senapati.
Mantrimukya. Têgêsipun inggih dados panunggul tigang prakawis wau, têgêsing mukya, panunggul.
Natapraja. Têgêsipun anata nagari, wijangipun: nata, matrap, matah, praja, nagari.
Nataradya. Têgêsipun mranata nagari, wijangipun: nata, mranata, radya, nagari.
amangrêtos samukawis lampah-lampahing praja, ilat, lidhah, dene lêpas dhatêng pangulahing parapabên.
Sawênèhing sarjana mantri punika kajarwanan angawruhi tigang prakawis, nistha, madya, utama, nisthanipun dene anyumêrêpi dhatêng ngalit, madyanipun anyumêrêpi dhatêng têngah kados ta: bupati sapanunggilanipun, utamènipun dene angêmban dhawuhing ratu.
Mantrimuktya. Têgêsipun mantri mukti, awit
Nayaka. Têgêsipun polatan, utawi panunggul.
Wadana. Têgêsipun pangajêng, dene dados pangajênging bawahan.
Pratiwa. Têgêsipun sarwa samêkta, wijanging têmbung, parati, miranti, iwa, karo.
Pradhara. Têgêsipun têngah antaraning pangagêng, awit dhara, [dha...]
[...ra,] gadhah jarwa antara agêng.
Utusan . Têgêsipun putusan, inggih pangrampungan.
Anggandhèk. Têgêsipun ngêmban dhawah, utawi gandhèng.
Prajaka, pradaka. Têgêsipun pamariksa.
Cundhamani. Têgêsipun anyundhukakên sotya, inggih punika anyundhukakên raos, kajêngipun mundhi dhawah.
Wong. Têgêsipun awak, kajêngipun kalowong.
Nara. Têgêsipun landhêp, purba saking têmbung: sara.
Jana. Têgêsipun sugih pananya, utawi dumunung.
Janma. Têgêsipun têdhaking jan, utawi dumunung lêwih.
Manusa. Têgêsipun pêpijèning rahsa, wijangipun, manu: mani, sa: sawiji.
Tiyang. Têgêsipun warananing dewa, utawi jêjêr.
Manusiha. Têgêsipun musthikaning banyu, aggènipun winardèn makatên punika, dene manusa asal saking kanyatahaning banyu.
Gêgana. Têgêsipun anglimputi, inggih anguwaosi, mila katêmbungakên anguwaosi dene dados kêkandhanganing jagad sadaya.
Wiyat. Têgêsipun langkung luhur, utawi panggenan langkung têbih.
Jumantara. Têgêsipun antara kang lêpas têbane, inggih antara ingkang alus.
Widi-widik. Têgêsipun polatan bênêr, inggih têbih, labêt ing nginggil punika lantas kemawon, botên kalingan ing wêwarnèn wadhag.
Lintang. Têgêsipun linangkung, dene kathahipun anglangkungi sadaya wêwarnèn ingkang katingal.
Kartika. Têgêsipun kêrtèb, dene kasawang saking ngalam dunya katingal pating kêrtèp
Sukra. Têgêsipun maramong, awit dene katingal amyang.
Sudama. Têgêsipun sumorot pindha damar.
Sasa. Têgêsipun sawiji-wiji, dene dados wêwijèning samukawis wêwarnèning dunya punika sadaya, dèrèng wontên samukawis sampun mujudakên lintang adhapur sinaroja,
Lowak. Têgêsipun banyu yèn mungguhing rêrêmbês.
Pêtha. Têgêsipun banyu kang munthuk malêndhung.
Rancak hèrni. Têgêsipun banyu mili katalangan.
Sindu. Têgêsipun banyuning lesan, inggih punika idu.
Sindu upaka. Têgêsipun yèn banyu bangawan, wijangipun, [wijang...]
[...ipun,] sindu: banyu, upaka: paklêmpakaning lèpèn.
Suci. Têgêsipun banyu ing pasimpênan, kados ta: jêmbangan, gênthong, padasan, kêndhi, kulah, sapanunggilanipun.
Arjuna. Têgêsipun banyu yèn mungguhing watu, utawi toya ing jun, wijangipun, ar: banyu, juna: jun.
Jala. Têgêsipun banyu molah, inggih molah inggih mili.
Tasik. Têgêsipun banyu polatan têbih.
Jalanidhi. Têgêsipun banyu kang bênêr, utawi banyu angêndhong, inggih banyu kang angêdhung.
Hèrnawa. Têgêsipun banyu sawangan ingkang têbih.
Udaya. Têgêsipun banyu kang akèh, utawi banyu munjung, inggih banyu kuwat, dene pakumpulanipun langkung kathah.
angin pakumpulan gangsal, saking têngah, inggih punika ngandhap inggil, sanèsipun saking keblat sakawan.
lesus sagantên, ingkang adamêl risaking baita.
Angin tasêp. Têgêsipun prahara ugi karya bilai.
Blêdhèk. Têgêsipun kabêkta saking swara jumêbrèt.
Gêlap. Têgêsipun saking mawa tôndha gumêbyar gumilap.
Graksa. Têgêsipun balêdhèk kang agawe risaking samukawis.
Wrahaspati. Têgêsipun ratuning galak, wijangipun, wrahas: galak, pati: ratu.
Kêtug. Têgêsipun suwantên ingkang anglangkungi sora.
Patêr. Têgêsipun swara ingkang kadi mubêng.
Cancala. Têgêsipun anjêjak, dene anjêjak panggenan umbulipun dhatêng ing tawang.
Jaladha. Têgêsipun balêdhèk wor mêndhung.
Warsa. Têgêsipun banyu bênêr, dene dèrèng kacampuran bangsaning toya sanès.
Jawah. Têgêsipun wêtuning banyu, inggih punika toya karingêt.
Têgêsipun ananing banyu, dene witing toya saking jawah.
Wrêsti. Têgêsipun jawah adrês langkung lêmbat.
Mêndhung. Têgêsipun mangêndhong, dene dados êndhonganing toya jawah.
Jaladara. Têgêsipun andhêg-andhêging awang-awang, wijangipun, jala: anggrêg-anggrêg, udara: awang-awang.
Kuwera. Têgêsipun panggenan pangêmotaning toya jawah.
Imandaka. Têgêsipun inggih mega ngêmu toya, wijangipun, ima: mega, daka: banyu, saking wancahaning têmbung udaka.
Ima. Têgêsipun yèn ngalingi wulan nipis.
Nirada. Têgêsipun yèn mega cêmêng anunggil mega abrit.
Imakapura. Têgêsipun yèn mega angidêring srêngenge.
Sasmiti. Têgêsipun yèn mega awor lan kêkayon.
Ulur. Têgêsipun mega panjang anyalèntrèng.
Kokap. Têgêsipun manawi mega putih kang kadi kukus.
Mega. Têgêsipun pangêmotaning banyu, amargi karingêt sapanunggilanipun asring manggèn ing ngriku, minôngka sangsangan.
Kêkuwung. Têgêsipun kabêkta saking wujudipun kuwung, inggih ngêlowong.
Danu. Têgêsipun kuwung marganing udan, wijangipun, dan: udan, nu: dalan, amargi kuwung punika tejaning banyu, sabên banyu kasorot dening surya, mawa kuwung, sasirnaning kuwung têmtu jawah lajêng tumurun.
Danumaya. Têgêsipun kuwung ingkang sorotipun langkung
wêning, jalaran rêsik tanpa mêndhung, wêkasan botên dhawahakên jawah, sabab saking kabuncang ing angin.
Tejaèrwa. Têgêsipun tejaning banyu, wijangipun, teja: sampun mastani, èrwa: banyu.
Kilat. Têgêsipun calèrèt ingkang dumunung wontên mega kandêl badhe jawa.jawah.
Lidhah. Têgêsipun kilat ingkang mêdal mangsaning dalu.
Widyuta. Têgêsipun kilat yèn sumêla mega pêtêng.
Thathit. Têgêsipun kilat anyarêngi galudhug.
Kêdhap. Têgêsipun manawi nuju pêtênging jawah akarya pêpadhang.
Kêlap. Têgêsipun gilap, inggih punika sorot hawaning latu bêntèr ingkang dumunung wontên ngamun-amun. Manawi katrajang dening mêndhung mega jawah, bêsatipun dados balêdhèk.
Gêtêr. Têgêsipun swara kang angebahakên pangrasa, amargi [a...]
[...margi] suwantênipun amêtik wontên talingan, jalaran kakrubêng mêndhung, dados tanduking swara mêlêg botên sagêd buntas marênca.
Guntur. Têgêsipun swara kang angebahakên pangrasa kadosdene ngorêgakên jagad sadaya.
Grah. Têgêsipun swara adamêl otêring jagad, utawi damêl gêtêring talingan.
Buta. Têgêsipun agêng, utawi mamak, saha kabêkta asring angrêbut, lan angrubut.
Danawa. Têgêsipun cêpak nêpsu, wijangipun, dan: nuli, awa: nêpsu, tuwin têdhaking Bathara Danu.
Ditya. Têgêsipun linuwih, dene sarwa sêmbada sagêd manjing ajur ajèr.
Rasaksa. Têgêsipun kang môngsa sidêkah, wijangipun rasa aksa, rasa: môngsa, aksa, tingalan, dados sidêkah punika sabên tingalaning jawata, tuwin para nata, katelad sagunging manungsa sadaya
Asura. Têgêsipun wanthèn, dene botên wontên [wo...]
Wil. Têgêsipun angarad, inggih punika anggêgèrèt.
Rasêksi. Têgêsipun buta wadon, jodhoning rasêksa.
Kêthèk. Saminipun kêtèk, têgêsipun sugih swara.
Wanara. Têgêsipun kewan warna manusa, wijangipun: wan, kewan, nara, wong.
Rewanda. Têgêsipun pangawak swara, wijangipun: re: swara, wanda awak
Gajah. Têgêsipun sugih solah, lungguhipun yèn anèng wana.
Asti, èsthi. Têgêsipun yèn tinunggangan.
Dwiradha. Têgêsipun gadhah siyung kalih, wijangipun dwi: loro, radha: untu, inggih punika gadhing.
Waniti. Têgêsipun yèn pinêlanan, inggih punika pinêrabotan saput parantos.
Matêngga. Têgêsipun yèn binêkta cangkrama.
Dwipangga. Têgêsipun ngunjuk kaping kalih, wijangipun, dwi: loro, pangga: sêrot, dene yèn ngombe kasêrot saking têlale lajêng katampèn panyêroting cangkêm.
Samaja. Têgêsipun yèn binêkta aprang.
Gajamuka. Têgêsipun gajah ngamuk, gajah pangarêp, gajah yèn tinunggangan ing buta.
Brajamuka. Têgêsipun gajah ngamuk ngangge dêdamêl, utawi yèn binarong.
bêbujêngan wana alim piyambak dhatêng prakawis sacumbana, utawi wontên ingkang mastani, liman punika kados suku lima, dene tulalenipun sagêd dumugi siti, utawi wontên ingkang mastani malih, liman punika yèn nuju wontên cancangan wantilan.
Gathamuthu. Têgêsipun bilih badhe cumbana, awit katingal agôntha mathuthuk.
Jaran. Têgêsipun unjaran, dene wontên gêdhogan ijèn botên kawoworan bangsanipun.
Wajik. Têgêsipun wijik, inggih punika suku panggenan wijikan nama wajik, karan namaning
Swa. Têgêsipun jaran kinasih, inggih punika tumpakan.
Gêdhog. Têgêsipun gêgêdhug, dene sami-sami kewan linangkung piyambak.
Macan. Lêrêsipun macyan, têgêsipun macia, inggih punika anggêro, anggêmprong.
Singa. Têgêsipun sagêd mungêl singaong.
Singha. Têgêsipun inggih ingkang sagêd mungêl singaong.
Saradula. Têgêsipun patêmpuhaning lêlandhêp, kados ta: untu siyungipun, ilat kados parut, cakar kuku lancip.
Mong. Têgêsipun kang sagêd mungêl maong.
Arimong. Têgêsipun mêramong, dene abang mawi lorèk.
Banthèng. Têgêsipun bênthing, dene lumanang-lanang.
Têgêsipun amot, dene ngêmot samukawis babêktan kuwawi.
Sapi. Têgêsipun amêdamêl kasar, utawi kêndêl dhatêng panas.
Gah. Têgêsipun agahan, dene botên tampik kang dipun wawratakên.
Pirdos. Têmbung Arab inggih sapi, nanging kocap ing lapal.
Sênuk. Punika inggih mirid wujuding sapi, ananging alit-alit, inggih bôngsa tanah Ngarap.
Kêbo. Têgêsipun bodho, dene sami-sami bêbujêngan dharat langkung bodho piyambak. Tumindakipun kêdah kalayan kagirèkakên.
Maesa. Têgêsipun karêm ing jêjombok.
Mundhing. Têgêsipun tumandhing, dene kalihan kancanipun piyambak asring bêrik,
darbe lisah kamulyan, dumunung wontên pêthit.
Bêdhari. Têgêsipun yèn pangirit sapi wadon.
Senang. Têgêsipun yèn pangirit sapi lanang.
Manggra. Têgêsipun yèn pangirid banthèng.
Salamuka. Têgêsipun yèn pangirit maesa lanang wadon.
Astapada. Têgêsipun yèn pangirit maesa lanang.
Sambira. Têgêsipun yèn pangirit banthèng munya.
Wèsthi. Têgêsipun yèn pangirit jêjawi.
Camakantu. Têgêsipun yèn pangirit janma lanang wadon.
Dhudhula. Têgêsipun yèn pangirit jaran wadon.
Sisikunwanindha. Têgêsipun yèn pangirit kuda kêkalih.
Sisirat ancakaanda. Têgêsipun yèn pangirit kuda sakawan.
Gothaka. Têgêsipun yèn padhati ginarêbong, dados kajêngipun wangun aguwa, adat pangiritipun gajah, jalaran saking langkung awrat.
Gabrata. Têgêsipun yèn pangirit sima.
Gègèndik. Têgêsipun yèn pangirit menda agêng.
Skuthuk. Têgêsipun yèn pangirit sêgawon agêng.
Calitha. Têgêsipun manawi pangirit kidang ngujung.
Saligna. Têgêsipun yèn pangirit kapal tutul.
Pakaja. Têgêsipun yèn mêkar satêngahing banyu.
Kumuda. Têgêsipun yèn mêkar jroning banyu.
Saroja. Têgêsipun yèn dumunung anèng dharat.
Têrate. Têgêsipun mênawi mêgar wontên ing bale kambang.
Singli. Têgêsipun yèn sêkar badhe wigar.
Sêkar. Têgêsipun kang anêdhêng mêkar.
Kêmbang. Têgêsipun manawi kaingsêp madunipun dening kombang.
Padma. Têgêsipun sêkar kang sawêg mèdêm, gandanipun taksih anunggil madunipun.
Sari. Têgêsipun sarwa sae, inggih punika anêdhêng sumêkar gandanya arum.
Godhong. Têgêsipun kang kanggo edhum, inggih punika kangge edhum dhatêng witipun, dados minôngka agêdhong dhatêng wit.
Ron. Têgêsipun damêl rêrompyoh dhatêng wit.
Patra. Têgêsipun pahantara, dene godhong dados antara gêsanging wit, tandhanipun lêma kêra saking godhong.
Ujungan. Têmbung krama dhusun, kajêngipun ambasakakên, ijo, ijon, saking wujuding godhong kang ijêm, lajêng jêprah.
Kali. Têgêsipun kaili, dene kailenan toya.
Lèpèn. Têmbungipun ngajêng lèpwèn, kajêngipun lèp, wèn, têgêsipun ilèn-ilèn, wèn, panggenan toya.
Narmada. Lêrêsipun têmbung, naharmada, têgêsipun pangêmotaning banyu.
Bangawan. Lêrêsing têmbung ngajêng, banawan wijangipun, ban: banyu, awan: dalan, dados dalaning banyu.
Banawi. Banawe, têgêsipun kumpulaning banyu.
Sungil. Têgêsipun langkung rumpil, dene sarwa makèwêdi.
Guha. Têgêsipun goh, inggih punika siti anggêrong.
Rago. Têgêsipun siti ronggoh, dene gêrong.
Gothaka. Têgêsipun guthitan tuwin godhagan.
Susupan. Têgêsipun panglendhungan, dene asring kadamêl palendhunganing sato galak.
Padhuhan. Têgêsipun panggogosan, dene anggêrong angêsong.
Pandhita. Têgêsipun pêpundhèn, dene pinundhi-pundhi sarerehan wêwêngkonipun.
Dwija. Têgêsipun angèsthi têrus lair batos.
Dwijawara. Têgêsipun muruk sêja kalih prakawis, sapisan: angastuti dewa, kaping kalih: amrih karahayon.
Suyati. Têgêsipun amêsu cipta. Wijangipun: suya: amêsu, ti: cipta.
Rêsi. Têgêsipun suci, dene anêtêpi panggalih asuci.
Wasistha. Têgêsipun: langkung awas, kados ta: sumêrêp sadèrèngipun winarah.
Saking ngandhap anama Indhung-indhung. Têgêsipun: [Têgêsi...]
[...pun:] tiyang karerehan ingkang sawêg mondhok, damêlipun babad-babad wana saubêngipun ing ardi.
Inggahipun malih anama Gêluntung. Têgêsipun: tiyang sampun gêgriya nyagak sakawan, damêlipun
Inggahipun malih anama Cantrik. Têgêsipun: ingkang kabêbahan angladosi samukawis, utawi jagi kengkenan.
Inggahipun malih anama Cèkèl. Têgêsipun: juru tanêman, utawi jagi rumêksa patêgilan, awon sae wontên tanggêlaning Cèkèl.
Inggahipun malih anama Puthut. Têgêsipun: ingkang rumêksa sanggar palanggatan, utawi kabêbahan masang pirantosing sêsaji pamujan.
Inggahipun malih anama Mamanguyu. Têgêsipun: ingkang kabêbahan anabuh gêntha kêkêlèng salêbêtipun pamujan.
Inggahipun malih anama Janggan. Têgêsipun: [Têgêsi...]
[...pun:] ingkang dados juru sêrat, utawi anganggit-anggit.
Inggahipun malih anama Wasi. Têgêsipun: ingkang dados juru pangadilan, angrampungi prakawis.
Inggahipun malih anama Ajar. Têgêsipun: juru mêmulang, kawajibaning para ulah arja.
Inggahipun malih anama Pandhita. Têgêsipun: guru agêng ingkang sarwa putus, wajib sinêbut Panêmbahan.
Saking ngandhap anama Obatan. Têgêsipun tiyang èsyrièstri. brêgajagan, jagi sêsadean utawi têtumbas dhatêng pêkên.
Inggahipun anama Abêt-abêt. Têgêsipun: jagi mangangsu utawi ramban.
Inggahipun malih anama Abon-abon. Têgêsipun: jagi panyapu utawi mêmasuh, sêsuci sapanunggilanipun.
Inggahipun malih anama Kaka-kaka. Têgêsipun: tiyang èstri jagi olah-olah.
Inggahipun malih anama Endhang. Têgêsipun: jagi kengkenan utawi ngladosi.
Inggahipun malih anama Bidhang. Têgêsipun: jagi dados [da...]
[...dos] inya, anêsêpi putra wayahipun kiyai ajar.
Inggahipun malih anama Dhayang. Têgêsipun: jagi têtêbah, utawi anyêbari sêkar ing sanggar palanggatan.
Inggahipun malih anama Sontrang. Têgêsipun: dados dhukun, amulasara sukêr sakit, utawi anggulawênthah anggadarèn putra
Inggahipun malih anama Dungik. Têgêsipun: pêpingitan badhe dados garwanipun kyai ajar, padamêlanipun cariyos lêlampahan jaman kina, ingkang dados têpa palupinipun para pawèstri, kalanturipun dipun wastani Kôndhadongèng.
Abang (rêta). Têgêsipun abanging godhong. | Rêtawi. Têgêsipun abanging gêtih. |
kawruh bakaling dumadi kalihan sampurna, karanganipun Radèn Mas Adipati Arya Sigônda, bupati ing Pasuruan. 1 buku rêgi
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
Balas	Dedi Setyadi berkata:	Desember 11, 2013 pukul 7:13 am	kula nuwun mas/ mbak, kula badhe copas kultum dhuhur.. matur nuwun nggih 😀
Budaya-Indonesia·ï¡÷¡ï· |--Seni Wayang Golek |--Seni Lagu Sunda |--Seni Wayang Kulit |--Campur Sari Page
Ngandhut ireng babeh got her nyenyet burungpu...
Mix of gunging éndah wadon porno with
wong ngelih tp wong sing pengin harta akeh dg cara instan.
19:1 Gusti Yésus banjur mlebu ing kutha Yérikho, tindak nratas ing kutha kono.
19:2 Ing kutha Yérikho kono ana wong jenengé Zakhéus, kepala pegawé pajeg, sing sugih.
19:3 Zakhéus mau kepéngin banget weruh Gusti Yésus, nanging dedegé cendhèk. Sarèhné kaling-kalingan wong akèh, dadiné ora tau bisa weruh Gusti Yésus.
19:4 Mulané Zakhéus mlayu ndhisiki lakuné wong-wong akèh, nuli mènèk ing wit anjir, supaya bisa weruh sing bakal langkung kono.
19:5 Bareng Gusti Yésus tindaké tekan ing panggonan kono, Panjenengané ndhangak mirsani ing wit anjir, sarta ngandika marang Zakhéus: “Zakhéus, énggal mudhuna! Awit ing dina iki Aku arep mampir ing omahmu.”
19:6 Zakhéus banjur énggal-énggal mudhun lan mbagèkaké Gusti Yésus klawan bungah.
19:7 Wong kabèh sing padha weruh lelakon kuwi padha pating kedumel lan muni: “Lho, Panjenengané kokkersa mertamu ana ing omahé wong ala!”
19:8 Zakhéus nuli ngadeg, sarta matur marang Gusti Yésus: “Gusti, bandha kawula ingkang sepalih badhé kawula sedhekahaken dhateng tiyang miskin; lan sinten kémawon ingkang naté kawula apusi bandhanipun, badhé kawula wangsulaken tikel sekawan.”
19:9 Gusti Yésus nuli ngandika marang Zakhéus: “Dina iki Gusti Allah nampani kowé lan brayatmu kabèh. Kowé kuwi uga anak-turuné Rama Abraham.
19:10 Awit Putraning Manungsa kuwi tekané nggolèki lan nylametaké wong-wong sing ketriwal.”
19:11 Nalika semana tindaké Gusti Yésus wis mèh tekan kutha Yérusalèm. Akèh wong sing padha ngira, yèn Kratoné Allah sedhéla menèh bakal kebabar ana ing donya.
19:12 Mulané Gusti Yésus nuli maringi pasemon marang wong sing padha ngrungokaké piwulangé. Pangandikané: “Ana priyayi luhur lunga menyang ing negara adoh, arep ditetepaké dadi ratu ana ing kana; sawisé kuwi bakal bali menèh.
19:13 Sadurungé priyayi luhur mau mangkat, nimbali abdiné sepuluh. Saben abdi siji dipasrahi dhuwit mas sedinar. Welingé: ‘Dhuwit iki enggonen dagang nganti satekaku.’
19:14 Sarèhné rakyaté negara kono padha sengit marang panjenengané, mula padha nusuli kongkonan, padha dikon matur: ‘Kawula mboten purun dipun erèh tiyang menika.’
19:15 Sawisé priyayi luhur mau ditetepaké dadi ratu, nuli bali menyang negarané. Panjenengané nuli nimbali para abdiné sing biyèn padha dipasrahi dhuwit, didhawuhi sowan, awit panjenengané kepéngin pirsa bebathèné siji-sijiné.
19:16 Abdi sing kapisan sowan matur: ‘Ndara, kula sampun angsal bathi sedasa dinar saking arta ingkang kula tampi saking Panjenengan.’
19:17 Pangandikané bendarané: ‘Sukur, kowé abdi becik! Sarèhné kowé kena diprecaya tumrap prekara sing cilik, saiki kowé dakangkat ngerèh kutha sepuluh.’
19:18 Abdi sing kapindho sowan, aturé: ‘Ndara, saking arta mas sedinar, ingkang Panjenengan paringaken dhateng kula, kula sampun angsal bebathèn gangsal dinar.’
19:19 Bendarané nuli ngandika: ‘Sukur, saiki kowé bakal dakpasrahi ngerèh kutha lima.’
19:20 Abdi sing katelu sowan lan matur: ‘Ndara, menika arta Panjenengan, ingkang kula bundheli ing kacu lan kula simpen.
19:21 Kula ajrih dhateng Panjenengan, margi ngertos bilih Panjenengan menika priyantun ingkang kereng. Panjenengan mundhut barang ingkang sanès kagungan Panjenengan, sarta ngundhuh saking taneman ingkang mboten Panjenengan tanem.’
19:22 Bendara mau nuli ngandika marang wong mau: ‘Kowé abdi sing ala, kowé bakal dakukum miturut tembungmu dhéwé. Kowé wis ngerti yèn aku iki wong kereng, sing njupuk apa sing dudu duwèkku, lan sing ngundhuh tanduran sing ora daktandur.
19:23 Yèn nyata mengkono, yagéné dhuwit kuwi ora koksimpen ana ing bank, supaya sabaliku, aku bisa nampa dhuwitku saanakané?’
19:24 Banjur ngandika marang wong sing padha ana ing kono: ‘Dhuwit sing ana ing wong kuwi jupuken lan wènèhna marang wong sing wis nggawa sepuluh dinar mau.’
19:25 Wong-wong mau padha matur: ‘Ndara, tiyang menika rak sampun mbekta sedasa dinar?’
19:26 Wangsulané raja mau: ‘Élinga, wong sing ikhtiyar supaya duwé, bakal diwènèhi, nanging wong sing ora gelem ikhtiyar wong kuwi dalah barang sethithik sing diduwèni, bakal kajupuk.
19:27 Lan saiki, parakna mréné kabèh satru-satruku sing padha ora seneng yèn aku dadi ratuné. Wong-wong kuwi padha patènana ana ing ngarepku!’ ”
19:28 Sawisé Gusti Yésus ngandikakaké kuwi mau kabèh, Panjenengan nuli tindak ngrumiyini wong-wong mau menyang kutha.
19:29 Bareng wis tekan sacedhaké désa Bètfagé lan désa Bètani sing dunungé ana ing Gunung Zaitun, Gusti Yésus ngutus sekabaté loro ndhisiki tindaké.
19:30 Gusti Yésus dhawuh: “Kowé lungaa menyang désa ngarep kuwi. Kowé bakal weruh belo kuldi, sing dicencang. Belo kuwi durung tau ditunggangi wong. Belo mau uculana lan gawanen mréné.”
19:31 Yèn ana wong takon: ‘Yagéné kokkokuculi?’ wangsulana: ‘Gusti sing arep ngagem.’
19:32 Para sekabat loro sing diutus ndhisiki tindaké mau nuli padha mangkat. Lan apa sing didhawuhaké déning Gusti Yésus mau cocog karo kaanané.
19:33 Nalika para sekabat mau lagi padha nguculi taliné, sing duwé belo ngaruh-aruhi: “Yagéné belo kuwi kokuculi?”
19:34 Para sekabat nuli padha mangsuli: “Gusti ingkang ngersakaken ngagem.”
19:35 Belo mau banjur dituntun menyang ing ngarsané Gusti Yésus. Para sekabat mau nuli nyopot jubahé, banjur dilarapaké ana ing gegeré kuldi. Gusti Yésus nuli diangkat lan dilenggahaké ana ing kuldi mau.
19:36 Sawisé tindak, para sekabaté padha njèrèng jubahé ana ing dalan sing dilangkungi.
19:37 Bareng wis cedhak karo kutha Yérusalèm, ing dalan kang mudhun saka Gunung Zaitun, para muridé Gusti Yésus kabèh nuli padha giyak-giyak klawan sora, memuji Asmané Gusti Allah, merga saka sakèhing mujijat, sing padha dideleng.
19:38 Wong-wong mau padha nguwuh: “Binerkahana ratu ingkang rawuh ing Asmanipun Pangéran. Tentrem rahayu wonten ing swarga, lan kamulyan konjuk ing Allah!”
19:39 Wong Farisi sawetara sing ana ing antarané wong akèh mau nuli matur marang Gusti Yésus: “Guru, para murid menika mugi Panjenengan dhawuhi mèndel!”
19:40 Nanging pangandikané: “Yèn wong-wong kuwi meneng, watu-watu iki sing bakal giyak-giyak.”
19:41 Bareng Gusti Yésus tindaké saya cedhak karo kutha Yérusalèm lan pirsa kutha mau, Panjenengané muwun.
19:42 Pangandikané: “Adhuh, saiba beciké, yèn ing dina iki kowé nyumurupi apa sing sanyatané kokbutuhaké kanggo katentremanmu! Nanging tekan saiki kowé durung weruh.
19:43 Bakal tekan wektuné, mungsuhmu padha gawé jagragan pirang-pirang kanggo ngepung kowé lan nyerang kowé saka ing ngendi-endi.
19:44 Mungsuh-mungsuhmu kuwi bakal nggempur kowé nganti rata karo lemah, bareng karo rakyatmu kabèh. Mungsuhmu bakal ora nglestarèkaké watu siji waé tumumpang ana ing watu liyané, sebab kowé ora nggatèkaké rawuhé Gusti Allah enggoné arep nylametaké kowé!”
19:45 Gusti Yésus banjur mlebu ing Pedalemané Allah lan nundhungi para wong sing padha dodolan ana ing kono.
19:46 Pangandikané: “Ing Kitab Suci ana tulisan: ‘Pedaleman-Ku kuwi omah pamujan,’ nanging panggonan suci iki kokdadèkaké susuhé maling.”
19:47 Gusti Yésus saben dina memulang ana ing Pedalemané Allah. Para pengareping imam, para ahli Torèt lan para panuntuning bangsa Yahudi padha golèk réka supaya olèh dhadhakan bisané nyédani Gusti Yésus.
19:48 Nanging wong-wong mau padha ora bisa tumindak apa-apa, sebab rakyat tansah padha kepéngin ngrungokaké piwulangé sarta padha kepranan banget marang Panjenengané.
mung 40kbps.. lha iki wis nganti 2Mega….
+gentho: loh.. nek nganti ono 2 mega opo ra PDIP pecah
Maret | 2016 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
PATRAPE MANEKUNG SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGA Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang cinipta dadi, kang sinedya ana, kang kinarsan teka saka parmaning Kang Kawasa, mungguh pratikele Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki. Wiwit angurangi dahar sare, anyegah sahwat ambirat napsu hawa ing sawatara dina, banjur pasa anglowong sarta ambisu ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus
dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit tafakur mati raga nutupi babahan nawasanga, patrape pitekur, jempol sikil ketemokake pada jempol sikil dipapak, polok katemukake
aja nganti tumpang suh kumpule dadi siwiji, ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono panariking napas, wekasane manawa sareh anarik napas maneh saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake panjenenganing Dzat kaya
kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe. Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12. 3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi Ruwah ijabahe tanggal kaping 15.5. Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah. Urut-uruting Arane Wahananing Dzat Ing mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki. CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku. N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku cahya kapindo,
ijo.5. Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji, warnane putihMungguh grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah. S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi tegese rahsa purba, iya iku dadi wahyaning asmaranala.2. Sir Kahiri tegese rahsa wisesa, iya iku dadi wahyaning asmaratura.3. Sir Kamali tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning
iku dadi wahyaning asmaragama.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Sirullah tegese rahsaning Allah. R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung
badan, dingibaratake roh kewani tegese kaupamakake nyawa kang anguripi sato kewa.2. Roh Nabati tegese nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake hawananing napsu.4. Roh Rochani tegese nyawaning suksma, iya iku wewayangananing nyawa kang anguripake warananing suksma.5. Roh Rahmani tegese nyawaning kang sifat murah diarani Roh Rabani tegese nyawaning Pangeran, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.6. Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma. Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah. Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.
Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa kasebut aran suksma, prabedane pada amawa tanda
rasaning jasad. Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese suksma utama, yen
waluya dadi Manik Maya gumilang tanpa wewayangan tegese bali dadi Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi. N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang
hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat kahananing ati kang asorot ireng, sampurnane anarik leburing wulu kuku.2. Napsu Amarah tegese sereng, darbe hawa amarakake angkara, panasten deduka sapanunggalane, wahanane ing amperu, wahyane saka karna (
tegese meles, dinamani napsu Suwiyah tegese adreng, darbe hawa amarakake murka, pepinginan pakareman kabungahan
kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane ing bebalung wahyane saka grana (irung) kasebut dadi
napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh. A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi
pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat
Diarani Jayanendriya tegese wisesaning budi, kayata : karasaning kulit, parji, dubur, asta, sikil. J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi rong pasebutan.1. Jasad Turab
rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung sajroning badan wadag. Pratikele Angluluh Ing Badan WadagDene pratikele angluluh badan wadag mau, saka wsiyat dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese taberi adus esuk.2. Angengurangi dahar tegese dahara
Anguda-uda sahwat tegese asahwata karo garwa manawa banget kangen.7. Ambirat napsu tegese aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung ing asepen iya wallahu alam katarimane. Dene manawa arep waskita dununging asepen, iku, sakaliring rupa kita kapasrahena marang
marang sangkane dewe-dewe. Mungguh patrape anyidakake eninging rahsa, angawasake enenging pancadriya, tegese anglerenake saniskaraning ngaurip kabeh, manawa wis bisa mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo
enggon kita padha gondhèlan ing sakèhing kayektèn sing wis kita rungu, supaya kita aja padha kéntir.
2:2 Pangandika sing didhawuhaké lantaran para malaékat kuwi nyata, lan sapa sing ora manut utawa ngèstokaké bakal tampa paukuman sing samesthiné.
2:3 Yèn mengkono kepriyé bisané kita oncat saka paukuman mau, menawa kita ora ngregani marang keslametan kang semono gedhéné? Gusti Yésus piyambak sing miwiti martakaké keslametan mau lan wong-wong sing padha krungu pangandika mau, klawan temen olèhé mènèhi paseksi marang kita, yèn pangandikané Gusti Allah kuwi nyata mengkono.
2:4 Mengkono uga Gusti Allah iya ngekahaké paseksi-paseksi mau srana pretandha-pretandha, mujijat-mujijat, sarta kaélokan werna-werna. Panjenengané uga maringaké ganjaran-ganjaraning Roh Suci miturut ing kersané piyambak.
2:5 Nalika Gusti Allah nitahaké jagad, Panjenengané ora ngangkat malaékat-malaékat dadi para pangwasané jagad, iya jagad kang lagi kita rembug iki.
2:6 Malah ing Kitab Suci katulis mengkéné: “Dhuh Allah, manungsa menika menapa ta? Rak namung titah limrah, déné kokngantos Paduka gatosaken!
2:7 Kanggé sawetawis wekdal manungsa menika Paduka dadosaken langkung asor sekedhik tinimbang para malaékat. Éwadéné Paduka makuthani kalayan kaluhuran sarta kaurmatan,
2:8 saha Paduka dadosaken pangwaos ingkang ngerèh samukawis.” Menawa Gusti Allah ngangkat manungsa dadi “pangwasa sing ngerèh samubarang”, ora ana barang siji waé sing ora katelukaké déning pangwasané. Nanging kita sumurup yèn manungsa saiki ora ngerèh samubarang.
2:9 Sing ngwasani samubarang mung Gusti Yésus piyambak. Kanggo sawetara mangsa Panjenengané kadadèkaké kacèk sethithik tinimbang para malaékat, supaya merga sih-rahmaté Gusti Allah, Panjenengané nglampahi séda kanggo manungsa kabèh. Saiki kita sumurup yèn Panjenengané dimakuthani nganggo kamulyan lan kaurmatan, merga enggoné wis nandhang kasangsaraning pati.
2:10 Wis samesthiné menawa Gusti Allah, kang nitahaké lan ngrumati samubarang kabèh kagem Panjenengané, uga nyampurnakaké Gusti Yésus srana kasangsaran, supaya Gusti Yésus saged nuntun putra akèh ngrasakaké kamulyané, bebarengan karo Panjenengané. Awit mung Gusti Yésus piyambak kang nuntun wong-wong mau marang keslametan.
2:11 Gusti Yésus nyucèkaké manungsa srana nebus dosa-dosané. Panjenengané lan wong-wong kang kasucèkaké mau asalé saka Rama siji. Mulané Gusti Yésus ora lingsem ngaken sedulur wong-wong mau.
2:12 Pangandikané: “Dhuh Allah, Kawula badhé martosaken bab kawontenan Paduka dhateng para sedhèrèk Kawula. Kawula badhé ngalembana Paduka wonten ing satengahipun pasamuwan.”
2:13 Sarta menèh: “Aku bakal precaya marang Panjenengané.” Lan menèh pangandikané: “Satemené, lah iki Aku lan putra-putra sing wis diparingaké déning Gusti Allah marang Aku.”
2:14 Sarèhné sing disebut putra-putra kuwi wong-wong sing awujud daging lan getih, mulané Gusti Yésus iya banjur dadi manungsa padha kaya wong-wong mau sarta ngagem sakèhing sipat kamanungsané wong-wong mau. Enggoné mengkono supaya srana sédané Panjenengané bisa nyirnakaké Iblis sing ngwasani pati.
2:15 Sarta ngluwari wong-wong, sing sajegé uripé kawengku déning rasa wedi marang pati.
2:16 Awit satemené dudu para malaékat sing dipitulungi Gusti Yésus, nanging kaya pangandikané ing Kitab Suci: “Panjenengané mitulungi tedhaké Rama Abraham.”
2:17 Kuwi ateges yèn Panjenengané kudu dipadhakaké karo para sedhèrèk-sedhèrèké ing sadhéngah prekara, supaya Panjenengané dadia Imam Agungé wong-wong mau, kang ambek welasan lan setya marang Gusti Allah, murih bisaa ngolèhaké pangapura tumrap dosa-dosaning bangsané kabèh.
2:18 Lan saiki Panjenengané saged mitulungi wong-wong sing kena ing panggodha, awit Panjenengané piyambak wis ngalami digodha lan nandhang sangsara.
bukake #Porn bukake gp #Mom bukake pics #Big titsbig bukake 3gp #Bukake
♦ 3 Comments	Ing ngandhap punika rerembaganipun Ki Ageng Pengging nalika kadhatengan tamu pun sakabatipun nami Pak Kadim nyuwun dumateng Ki Ageng supados dipun wedaraken babagan kawruh sarta dunungipun pralampita suraosipun bab kawruh napi lan isbat. Ingkang kapendhet saking pepiridan pangandikanipun Kanjeng Nabi Muhammad saw dhateng para
Kategori iki isi 7 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 7 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:TNI-AD&oldid=842886"	Kategori: Militer miturut negara	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.32, 2 April 2013.
By: ki ageng gendeng anyaran on February 13, 2011 at 11:00 PMFeb
sithik mangan e, ora sithik sithik mangan'
Manungso urip dudu kakarepe déwé, ananging soko kersané Gusti Allah, yén Gusti Alloh ora kerso, manungso ora bakal ono. Mulo manungso mung kari manut, monggo kerso, opo kang dikersakaké Gusti Allah.
1. Sabén wong ora bakal luput soko cobo lan ujiané Gusti Allah, uripé mengkono ugo patiné. Elingo!
“Gusti Allah Kang gawé pati lan urip kanggo nguji marang siro, endi sing luwih becik. Allah iku Moho Mulyo lan Paring Ngapuro.” Ringkesé :
· Uripe ‘kanggé sopo, lan uripe kanggé tumindak opo.
· Patine ‘kangge mbélani opo, lan kanti tumindak opo.
2. Sabén wong Islam (muslim) mestiné, mung manut Gustiné Sing Paring urip lan pati, mulo saben-saben sholat kudu sumpah,
Muhammad dawuho: “Satemené sholatku lan ngibadahku, lan urip ugopatiku, ndak pasrahaké marang Gusti Allah, kang mangérani alam kabéh”.
Dadi sing bener; Urip, pati lan ngibadahé wong Islam kuwi kudu mung kanggé lan dipasrahaké marang Gusti Allah waé. ojo kléru, ojo ragu-ragu lan ojonganti ora nyawiji, ora medang miring.
3. Supoyo urip lan patiné lulus, amal ibadahé ditompo karo Gusti Allah, Supoyo nyoto, néru, lan nuladani Kanjeng Nabi Muhammad SAW. Lan
ora nyimpang soko pituduhé Gusti Allah. mulané percoyo marang rosul dadi rukun Iman, lan syahadat rosul klebu rukun Islam. Elingo!
“Satemené siro iku duwé panutan becik, hiyo iku rosulullah (Kanjeng Nabi Muhammad), tumirap wong kang ngarep-ngarep ganjarane Allah, sarto wedi siksane dino Qiyamat. Opo déné wong kang tansah éling marang Gusti Allah”.
“Opo waé kang diparingaké déning Rasul lakonono, lan opo waé kang dilarang tinggalen”.
4. Ujiané Gusti Allah marang kawulané kanthi olo lan kanti becik, iso ugo pati, roso wedi. Keluwén, isp. élingo!
“Saben awak mesti ngrasaké pati, lan Ingsun ‘nyobo marang siro kabéh kanti olo lan becik, marang ngarsa Ingsun siro pododibalekaké.” “Satemené Ingsun mesti ngobo siro kabéh kanthi roso kuwatir (wedi), lan luwé, lan kekurangan bondo, lan kelangan nyowo, lan woh-wohan, lan bungahno wong-wong kang podho sabar”.
5. Bijiné saben wong Islam sing arupo ganjaran, swargo, syafaaté Kanjeng Nabi, lanopo waé soko ngersané Gusti Allah bakal diparingaké sak bubaré ujian, hiyo kuwi sak bubaré urip lan pati. Gusti Allah ora bakal nyulayani janji. Mulané kudu tetep sabar ojo nelongso ananging terus ngati ngati, ojo nganti kapitauan lan rugi sajroné urip mbesuk. Elingo! “Demi wektu. Sayekti manungso iku temen-temen sajroning kapitunan kejobo, kang duwéni Iman, sarto nindakaké amal sholeh (kebaikan), lan weling – wineling ing bener lan ing kesabaran.”
Akhiripun, mugi-mugi kulo lan panjenengan sami sedoyo, kaum muslimin lan sedoyo jama’ah haji tansah diparingi pituduh saking ngersanipun Gusti Allah lan lulus saé saking sedoyo ujianipun. Amiiin!
b?daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia dh?w?k? Wikipedia Inkubator diangkat
ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
jumeneng ana ing Gunung Sion. Panjenengané kadhèrèkaké déning wong satus patang puluh papat èwu. Ing bathuké wong-wong mau katulis asmané Sang Cempé lan asmané Ramané.
14:2 Aku banjur krungu swara saka langit kaya gumrojoging banyu akèh lan kaya gumlegeré gludhug sing nggegirisi. Swarané kaya clempung sing diunèkaké déning para penabuhé.
14:3 Ana ing ngarepé dhampar lan ing ngarepé makluk papat sarta para pinituwa sing ana ing sakubengé dhampar mau wong satus patang puluh papat èwu padha ngidungaké kidung anyar. Ora ana wong sing bisa nyinau kidung mau kejaba mung wong satus patang puluh papat èwu sing wis padha katebus saka ing bumi.
14:4 Yakuwi wong sing ora padha njemberi awaké srana srawung karo wong wadon, temah mulus kaya prawan. Wong-wong mau padha ndhèrèkaké Sang Cempé ing satindaké. Yakuwi sing padha katebus saka panunggalané manungsa kabèh minangka kurban wiwitan kacaosaké marang Gusti Allah lan marang Sang Cempé.
14:5 Wong-wong kuwi padha ora tau goroh lan padha tanpa cacad.
14:6 Aku banjur weruh ana malaékat liyané mabur ing awang-awang, ngasta Kabar Kabungahan (yakuwi Injil) kang langgeng, kawartakaké marang wong-wong sing padha manggon ana ing bumi, yakuwi marang saben bangsa, taler, basa lan negara.
14:7 Malaékat mau ngandika kanthi swara seru: “Padha wedia marang Allah lan padha pujinen Asmané, awit wis tekan mangsané Gusti Allah nindakaké pengadilan tumraping manungsa. Padha sujuda marang Panjenengané sing wis nitahaké langit lan bumi, segara sarta sakèhing etuké banyu.”
14:8 Malaékat kang kapisan kasusul déning malaékat kang kapindho, nguwuh: “Wis rubuh! Kutha Babil sing gedhé kuwi wis rubuh! Kutha sing wis njalari para bangsa padha mendem angguring hawa-nepsu, laku jina.”
14:9 Nuli ana malaékat katelu nusul, pangandikané sora: “Wong sing memuja marang si kéwan lan recané, sarta nampani ciri ana ing bathuké utawa ing tangané,
14:10 bakal ngombé anggur bebenduné Gusti Allah, sing wis kacawisaké ana ing wadhahé, tanpa dikurangi sethithik-thithika! Wong kabèh bakal kasiksa nganggo geni lan lirang ana ing ngarepé para malaékaté Allah lan ing ngarsané Sang Cempé.
14:11 Kukusing geni sing kanggo nyiksa wong-wong mau bakal kumelun ing selawas-lawasé. Panyiksané bakal ora lèrèn-lèrèn rina lan wengi. Yakuwi wong-wong sing padha nyembah marang si kéwan lan recané, sarta sakèhing wong sing nganggo ciri jenengé si kéwan mau.”
14:12 Ing kéné iki umaté Allah, sing padha netepi dhawuhé lan setya marang Gusti Allah, padha prelu sabar mantep.
14:13 Aku nuli krungu swara saka swarga: “Tulisen! Rahayu para wong sing padha mati ana ing patunggilané Gusti.” “Pancèn mengkono,” pangandikané Rohé Allah. “Supaya padha aso saka ing rekasané, sarta bakal ngrasakaké wohing penggawéné.”
14:14 Aku banjur weruh ana méga putih. Ing méga kono ana kang lenggah, katoné kaya Gusti Yésus. Mestakané ngagem makutha emas lan astané ngasta arit kang landhep.
14:15 Banjur ana malaékat liyané metu saka Pedalemané Allah. Malaékat mau munjuk kanthi seru marang Panjenengané kang lenggah ing méga mau: “Gusti, mugi kersa ngginakaken arit menika kanggé ngenèni, margi sampun dumugi mangsanipun ngenèni, awit panènanipun sampun sepuh!”
14:16 Panjenengané kang lenggah ing méga mau nuli ngempakaké arité ana ing bumi, sarta bumi nuli kaenénan.
14:17 Nuli aku weruh malaékat liyané metu saka Pedalemané Allah ing swarga, nyekel arit sing landhep.
14:18 Sawisé kuwi nuli ana malaékat liyané menèh metu saka mesbèh. Malaékat kuwi ngwasani geni. Banjur nguwuh kanthi swara seru marang malaékat sing nyekel arit landhep mau: “Aritmu sing landhep kuwi enggonen mbabad, lan dhompolan woh anggur sing ana ing kebon anggur ing bumi padha undhuhana, awit woh-woh wis padha mateng!”
14:19 Malaékat mau banjur nyabetaké arité lan ngundhuhi woh anggur, diuncalaké ing jedhing pamipitan gedhé, yakuwi papan tumindaké bebenduné Allah.
14:20 Woh anggur mau nuli dipipit ana ing sanjabané kutha, lan saka ing pamipitan mau metu getihé, mili terus, jeroné nganti wetara rong mèter lan dohé telung atus kilomèteran.
REOG PANCA TUNGGAL DESA CIKAKAK KECAMATAN BANJARHARJO KABUPATEN BREBES
BENTUK KOMPOSISI MUSIK REOG PANCA TUNGGAL DESA CIKAKAK KECAMATAN BANJARHARJO KABUPATEN BREBES Skripsi
Aku nate maca urut-urutane tembang Jawa kang ngibaratake lelakone manungsa wiwit ana kadhutan nganti tumekaning pati. Urut-urutane tembang Jawa kaya sing tak aturake, kaya ing ngisor iki:
1. Maskumambang :Gambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.
2. Mijil :ateges wis lair lan jelas priya utawa wanita.
3. Kinanthisaka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
4. Sinomtegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.
5. Asmaradanategese rasa tresna, tresna marang liyan ( priya lan wanita lan kosok baline ) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.
6. Gambuhsaka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
7. DandanggulaNggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
8. DurmaSaka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
9. PangkurSaka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha - padha.
10.MegatruhSaka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
11.Pocung / PucungYen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durunge dikubur.
Intine saka andharan mau :Ngajab supaya kita kabeh pada sing eling. Eling yen saka sak durunge ora ana, bali dadi ora ana. Yen urip nyukupi butuhe karep, ora ana enteke, Yen ana sing dodol pulo, ya kepengin tuku pulo, yen ana sing dodol laut utawa angkasa, ya arepe dituku.
Urut-urutane tembang Jawa sing nate tak waca ing dhuwur kuwi bener apa ora aku nyuwun tanggapan saka kadhang mitra minulya
ECA lan SEKECA: Margi Kangge Nyingkiraken Mamalani...
Tanpa Guna Mikir Kono Kana, Jer Kono Kana Neng Ken...
Arane Dina, Pasaran, Wuku, Tahun lsp
• 30 Nov 2011	• Gambang Syafaat, Khasanah, Reportase
”gara-gara” tangisan Mas Sugiyono, tukang becak
PUPUH XI === PANGKUR === 1. //o// Yata kang gonda wus sirna/ nulya wontên ditya kakalih prapti/ neng
misuwur ing sabumi/ saestu ruming sari/ wanodya ayu pinunjul/ dede jim pêrayangan/ dede manungsa kang jinis/ trahing rêksasa yêkti atining toya//
*mugi Gusti Ngijabahi* @mas tyas- Amin Yaa Robbal ‘Alamin… Sedoyo pujo lan puji amung dumateng
wassalam.Ingsun niat mateg ajiku-aji Asmaradhana,Aji saka cakrakembang,Kagungane Hyang Kamajaya lan Dewi Ratih,Kang kedadeyan saka kama loro,Kama abang lan kama putih,Nyawiji, tunggal ati tunggal karep,Teka kedep, teka lerep, teka welas, teka asih, jabang bayine … (
Kutha Tidore iku kutha ing Propinsi Maluku Lor, kutha-kutha liyane : Ternate lan liya-liyané. Jembar wewengkon kutha iki ± 1.797 km² utawa --- hèktar.
Kutha Tidore ketata saking 5 kacamatan, 20 kalurahan lan 21 Désa. Kacamatan-kacamatan ing Kutha iki ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.29, 22 Oktober 2016.
lurah sing ora dadi embok siliti bae lah, inyong dadi melu tremosi koh, wong masalah kaya ku bee, sing pada eling, pada nyebut.
kepengin weruh raine jejel kaya ngapa, mbok
dadi maraih desane sumuk.angger wis SUMUK KRINGETEN (…. diumuk2 ora keri kebangeten) wekekek…..tapi pancen maen nek ana gejolak dadi keton ndi wong sing peduli, ndi wong sing mbilung, ndi sing provokator…. pro Admin: gawe judul sing
kegawa termosi kie, nek urung kebuka propokatore inyong esih termosi, pak suhar nek ngamuk nang ngumah kepriwe olih apa ora?
Mei 06, 2009 @ 14:46:00	Ngamuke nang umah kiye bae.. Semaremmu Kang.. heheKomunitas online Peniron dilarang bertarung
wìs pada rampung,mung ya kue nek nganti pisan maning bs di serbu
Mei 11, 2009 @ 15:22:00	alhamdulillah ws rampung,nang perjanjiane angger nganti pisan maning pokoke fatal,mg bae aja dibaleni ,aku ra nglarang pd nntn tp sing pd sopan,malah ngnh pd glt btrir sing akeh go srawung?
Raja Yogyakarta, GKR Hayu dan Kanjeng Pangeran Haryo Notonegoro
pancen ben nggo latihan nulis bareng dadi ra kudu apik. Nek nulis mikir kudu apik mengko ya ora wani nulis2.Ditunggu coretane Kang.
Des 05, 2008 @ 08:59:00	test,di moderasi yak?
Des 05, 2008 @ 09:01:00	us ora,aku pengin melu nulis pak senejan meng warnet mung seminggu pisan..keprie carane?kirimna meng emaile rika pa ana sing lewih
tapi ora tau nang peniron.dadi mungkin wong peniron wis pada ora kenal karo inyong.jan kebeneran banget aku nemu peniron nang internet.wis ora perlu tek tulis kegunaane manfa’ate sing mesti
bae sing dadi team adminesing utamane pingin ngucap matur nuwunwassalamu’alaikum
Des 09, 2008 @ 21:08:00	Sugeng
pengelola blog kiye. ning dasare enyong wong goblok,trus uteke ora kebek. dadi nyong ya ora bisa nulis apa2, bisane ya mung komentar thok. ngonoh batir sing pinter2 pada ngurusi blog kiye ben aja suwung.
Des 15, 2008 @ 15:22:00	Kang Rio, aja kaya kue. Masalah nulis kabeh ya urung pada pinter. Bisane kan sinau bareng-bareng. Pengalaman rika karo kahanan Balikpapan sangat penting biar kanca-kanca nang Jawa dadi ngerti
Tinutuan utawi Bubur Manado inggih punika tetedhan khas Indonésia saking Manado, Sulawesi Lor.[1][2] Wonten ingkang ngandharaken bilih tinutuan punika dhaharan khas Minahasa, Sulawesi Lor.[3] Tinutuan punika kalebet campuran manéka janganan, boten ngandhut daging saéngga dhaharan punika saged dados dhaharan sesrawungan antar kelompok masarakat ing Manado.[4] Padatanipun tinutuan dipunsajèkaken kanggé sarapan enjing kalihan manéka sajian jangkepan.
Tembung tinutuan boten dipunmangertosi asal usulipun.[2] Saking kapan tinutuan dados dhaharan khas Kutha Manado boten dipunmangertosi kanthi cetha.[2] Wonten ingkang ngandharaken bilih tinutuan wiwit rém dipunsadé ing sapérangan papan ing kutha Manado saking taun 1970.[3] Wonten ugi ingkang
dipunginakaken dados moto Kutha Manado saking kapemimpinan Wali Kota Jimmy Rimba Rogi lan Wakil Wali Kota Abdi Wijaya Buchari periode 2005-2010 ngganntos moto Kutha Manado sadèrèngipun inggih punika Berhikmat.[2][3][4] Pamarentah Kutha Manado lantaran Dinas Pariwisata nalika taun 2004[5] (Wonten ugi ingkang ngandharaken ing tengahan taun 2005)[2] ndadosaken Kawasan Wakeke, Kecamatan Wenang, Kutha Manado, minangka papan wisata dhaharan khas tinutuan.[3][4]
Bahan kanggé damel tinutuan punika gampil, inggih punika campuran manéka jinis janganan kadosta labu kuning wonten ugi ingkang nyebat sambiki, beras, tela, bayem, kangkung, godhong gedi,[5] jagung, dan kemangi.[6]
Penyajian ing Manado[besut | besut sumber]
dipunsajèkaken kalihan mi utawi kalihan sup kacang abrit ingkang dipunsebat brenebon.[4] Tinutuan ingkang dipunsajèkaken kalihan mi punika dipunsebat midal, déné dal kasebut asalipun saking tembung pedaal inggih punika nama sanès kanggé tinutuan khusus ing wewengkon Minahasa Kidul ingkang kalebet wewengkon subetnis Tountemboan ing Minahasa.[4] Tinutuan ingkang dipuncampur kalihan brenebon punika kadangkala dipuntambah kalihan thèthèlan sapi ingkang dipunpitadosi sinten ingkang nedhi saged narik "roda" (gerobak).[4] Kanggé komunitas Kristen ing Manado, tinutuan ingkang dipuncampur kalihan brenebon punika saged ugi dipunsajèkaken khusus kanthi dipuntambahi sikil babi. Padatanipun wonten ing adicara tartamtu kados tumpah makan inggih punika nalika dinten pangacapan syukur ing Manado.[4]
^ (id)"Sulut ngrancang pamasaran Tinutuan dhateng sistem waralaba" (html). swarakita-manado.com. 20 March 2010. ^ a b c d e (id)Soleman, Montori (15 Juni 2006). "Refleksi Kutha Manado Mlebet ing
Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tinutuan&oldid=1118304"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaBubur	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 31 Januari 2017.
kuwi mau kabèh, Gusti Yésus nuli tumenga ing langit lan matur: “Dhuh Rama, samenika sampun dumugi wekdalipun. Mugi kersa ngluhuraken Sang Putra, supados Sang Putra saged ngluhuraken Sang Rama.
17:2 Paduka sampun maringaken dhateng Kawula pangwasa ing ngatasipun sedaya manungsa, supados Kawula nyukani gesang sejatos dhateng sedaya tiyang ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula.
17:3 Gesang sejatos inggih menika, menawi tiyang wanuh dhateng Paduka, Allah ingkang sejatos, ingkang mboten wonten tunggilipun, sarta tepang kaliyan Yésus Kristus, utusan Paduka.
17:4 Kawula sampun ngluhuraken asma Paduka wonten ing donya menika, sarta Kawula sampun ngrampungaken pedamelan ingkang Paduka bebahaken dhateng Kawula.
17:5 Dhuh Rama, mugi Paduka samenika kersa ngluhuraken Kawula ing ngarsa Paduka. Kawula mugi kaluhuraken kalayan kamulyan, ingkang Kawula gadhahi sesarengan kaliyan Paduka sadèrèngipun jagad katitahaken.
17:6 Kawula sampun ngetingalaken Paduka dhateng tiyang-tiyang ing donya, ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula. Tiyang-tiyang menika kagungan Paduka, lan Paduka sampun maringaken tiyang-tiyang wau dhateng Kawula. Tiyang-tiyang wau sampun pitados dhateng pangandika Paduka,
17:7 lan samenika tiyang-tiyang menika sami sumerep, bilih sedaya ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula menika kagungan Paduka.
17:8 Kawula sampun nyariyosaken dhateng tiyang-tiyang menika pawartos ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula, lan tiyang-tiyang wau inggih sampun sami pitados. Tiyang-tiyang wau mangertos saèstu, bilih asal Kawula menika saking Paduka, lan bilih Paduka ingkang ngutus Kawula.
17:9 Kawula ndongakaken tiyang-tiyang menika. Kawula mboten ndongakaken jagad. Kawula namung ndedonga kanggé tiyang-tiyang ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula kémawon, sebab tiyang-tiyang menika kagungan Paduka.
17:10 Menapa ingkang dados gadhahan Kawula, menika ugi kagungan Paduka, lan sedaya kagungan Paduka menika inggih gadhahan Kawula, sarta Kawula sampun kaluhuraken lantaran tiyang-tiyang menika.
17:11 Samenika Kawula sowan wonten ing ngarsa Paduka. Kawula badhé mboten wonten ing donya malih, nanging tiyang-tiyang menika taksih wonten ing donya ngriki. Dhuh Rama, ingkang Mahasuci! Tiyang-tiyang peparing Paduka dhateng Kawula menika mugi tetepa wonten ing pangwaos Paduka, inggih menika pangwaos kados ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, supados tiyang-tiyang wau dados setunggal, kados déné Paduka lan Kawula menika setunggal.
17:12 Nalika tiyang-tiyang menika taksih tetunggilan kaliyan Kawula, sami Kawula reksa, supados sami tetepa wonten ing pangwaos Paduka, inggih pangwaos ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula. Tiyang-tiyang ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula menika sampun Kawula ayomi, lan mboten wonten setunggal kémawon ingkang ical, kejawi tiyang ingkang pancèn sampun tinakdir manggih karisakan, supados kelampahan menapa ingkang sampun kaserat wonten ing Kitab Suci.
17:13 Samenika Kawula sowan wonten ing ngarsa Paduka. Lan Kawula ngaturaken sedaya menika ing salebetipun Kawula taksih wonten ing donya, supados tiyang-tiyang menika saged tumut ngraosaken kabingahan Kawula wonten ing manahipun.
17:14 Piwulang-piwulang saking Paduka sampun Kawula sukakaken dhateng tiyang-tiyang menika, mila piyambakipun dipun sengiti déning jagad, awit sami sanès tiyangipun jagad, kados déné Kawula inggih sanès tiyangipun jagad.
17:15 Kawula mboten nyuwun supados tiyang-tiyang menika Paduka pundhut saking jagad, namung supados Paduka reksa, sampun ngantos piyambakipun dipun kwaosi déning Iblis.
17:16 Kawula sanès tiyangipun jagad, mekaten ugi tiyang-tiyang menika inggih sanès tiyangipun jagad.
17:17 Tiyang-tiyang menika mugi Paduka sengker dados kagungan Paduka piyambak, srana kayektosan Paduka. Pangandika Paduka menika kayektosan.
17:18 Kados déné Paduka sampun ngutus Kawula dhateng ing jagad, kados mekaten ugi Kawula inggih ngutus tiyang-tiyang menika dhateng jagad.
17:19 Lan kanggé kepreluanipun tiyang-tiyang menika, Kawula masrahaken badan Kawula dhateng Paduka, supados tiyang menika inggih saèstu enggènipun nucèkaken badanipun kados déné tiyang-tiyang ingkang sampun Paduka sengker kagem Paduka piyambak.
17:20 Kawula ndedonga mboten namung kanggé tiyang-tiyang menika kémawon, nanging ugi kanggé tiyang-tiyang ingkang pitados dhateng Kawula, merga saking piwulangipun para sekabat menika.
17:21 Panyuwun Kawula, supados sedaya tiyang pitados menika dados setunggal, kados déné Paduka kaliyan Kawula menika setunggal, sarta Kawula kaliyan Paduka ugi setunggal. Mugi sami dadosa setunggal, supados jagad menika pitados, bilih Paduka ingkang ngutus Kawula.
17:22 Tiyang-tiyang menika sampun Kawula sukani kamulyan, ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula, supados srana mekaten tiyang-tiyang wau dados setunggal, kados déné Paduka kaliyan Kawula inggih setunggal.
17:23 Kawula nunggil kaliyan tiyang-tiyang menika, sarta Paduka nunggil kaliyan Kawula, supados sampurnaa enggènipun dados setunggal, temah jagad sumerep, bilih Paduka menika ingkang ngutus Kawula, sarta bilih Paduka nresnani tiyang-tiyang wau, kados déné enggèn Paduka nresnani dhateng Kawula.
17:24 Dhuh Rama! Kawula kepéngin supados tiyang-tiyang menika sesarengan kaliyan Kawula, wonten ing papan ingkang Kawula enggèni, supados sami sumerep dhateng kamulyan Kawula, inggih menika kamulyan ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula, awit Paduka nresnani Kawula, wiwit jagad menika dèrèng katitahaken.
17:25 Dhuh Rama ingkang mahaadil. Jagad menika mboten tepang kaliyan Paduka, nanging Kawula tepang kaliyan Paduka, lan tiyang-tiyang menika mangertos bilih Paduka ingkang ngutus Kawula.
17:26 Kawula sampun mratélakaken kawontenan Paduka dhateng tiyang-tiyang menika, lan Kawula tansah badhé nindakaken mekaten, supados tiyang-tiyang wau sami saged ngraosaken katresnan Paduka dhateng Kawula lan supados Kawula inggih dados setunggal kaliyan tiyang-tiyang menika.”
PUTRA Pesanggaran Banyuwangi HUT RI KE 71 Tari JEJER GANDRUNG EXPO 2016 SMK Muhammadiyah 8 Siliragung
mlakune ngambang Bulek Tin ngundang sukuran aku ra teko po...
bukti Bahasa Jawa lebih bervariasi daripada bahasa Indonesia Bahasa Jawa Bhs. Indonesia Ngoko Krama Madya ...
Petenging Wengi Sumribit angin ngelus langit sore Manuk sriti bali ing pucuking cemara Nganti tekaning wengi sing nyenyet Gawang-gawa...
GAMELAN Rebab Bahan: kayu, kawat (
ing pucuking cemara Nganti tekaning wengi sing nyenyet Gawang-gawa...
NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
menggah ingkang kasebut, awit ing tanah Jawi kaisenan tiyang kang kaping kalih dumugenipun ing kiyamat kubra, . . dst". Gambar bawah adalah halaman akhir, halaman 28. Ini cuplikan kalimat terakhir :
". . . boten wonten prakawis punapa punapa, wadyabala amung misuka bingah kaliyan ulah
xxxalgo.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Sugeng Ambal Warsa Kaping 98, Karanganyar!
Kajawèn, Islam, Protestan, Katulik, Hindu lan Buddha
Kutha Majakerta iku kutha ing Jawa Wétan, jembar wewengkon kutha iki ± 16,46 km² utawa hèktar.
Kutha Majakerta ketata jroning 2 kacamatan, désa lan kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Majakerta ya iku:
Ekonomi & Sosial[besut | besut sumber]
Paninggalan Sajarah[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.25, 30 Januari 2017.
goreng. ”Iki sing gawe yo wong Jowo neng kene (
'Punika Serat Aji Pamoso, tuturutaning Pustaka Raja Puwara panungilipun bab satunggal, kawengku salebeting Serat Maha Dharma, babon anggitanipun Swargi Raden Ngabehi Ronggowarsito'. Dicetak di percetakan 'Albret Rushe' di Surakarta, th. 1900, buku langka
'wus palastha wuryanning kinanthi, kinarya reh wuwuruk, marang rare kang murang niti, supadi dadya darma, marmanya sinawung, sajarwa tembang macapat, dening radyan ronggowarsita ngabehi, kaliwon kadipatyan'.
basa-basa Kawi-Sprache basa darb?n? manggon ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining resmi data sawijining mawujud iku, Tabel resmi - karo 2...
Hadiningrat.Rimbu propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu dunung? ing
tan. y?n dudu kasusastran Jawa basa Basa ya panjangka tau if *not* links, names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
Ing nginggil punika gambar gêdhong gêmintê rad ing Surabaya. Ing ngriki para maos sagêd anêksèni piyambak agêng saha asrining griya gêmintê punika.
Sêrat-sêrat anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang pantês dipun aji-aji sangêt inggih punika ingkang nelakakên pinunjuling dhêdhasar dhatêng
mawi rinêngga ing busananing basa. Kalangkunganing anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV punika bakunipun ing prakawis mardawalagu sarta busananing basa. Tumrap ing jaman enggal Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau pancèn kenging kawastanan ahli rumpakan kratonan ingkang pinunjul piyambak, anggit-anggitanipun nama dados têtunggul tumraping babadipun kasusastan Jawi, têtêp ngantos dumugi ing titimôngsa punika taksih dados tuladan.
Ing sadèrèngipun anglairakên pigunaning pamulangan dhoktêr inggil, pamêdhar sabda ngaturakên gênging panuwun dhatêng para tuwan-tuwan ingkang sami mirêkaos nindakakên ing damêl, ingkang ngantos kasêmbadan sagêd [sa...]
[...gêd] ngêdêgakên pamulangan luhur punika. Panuwun wau katur dhumatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral D. Fock tuwin kangjêng tuwan ingkang wicaksana ingkang jumênêng sapunika, makatên malih dhatêng ingkang sami gêgayutan bab wau.
manah, dening botên prêlu ngawontênakên dhêdhasar kathah, awit sampun wontên, inggih punika Stovia ingkang sampun tumindak 76 taun.
Wontênipun Stovia kalihan Nias punika migunani agêng sangêt tumrap kawilujênganing rakyat.
Bab rumêksaning kasarasan, kados ingkang sampun dipun tindakakên dening Stovia tuwin Nias, punika wontênipun ing pamulangan luhur wau inggih katindakakên, malah kapara dipun ajêngakên.
Pamulangan luhur punika kangge ing ngakathah, kalihan Stovia wontên bedanipun, tuwin Stovia kapetang namung pangajaran têngahan. Dene tumrapipun pamulangan luhur punika, sanadyan tiyang ingkang calon dhoktêr nagari Walandi, ugi sagêd katampèn ing ngriku, awit pangajaranipun sami kemawon.
Pamulangan dhoktêr luhur punika dados têlênging kawruh, mila sêsanggenipun awrat. Kawontênaning samukawis damêl ing bab sêsakit, bab panulaking sêsakit, bab ngèlmu badaning manungsa, serum tuwin baktèri, punika sampun dipun anggêp langkung dening para bijaksana ing nagari Walandi. Makatên ugi mênggahing panganggêpipun Sir Andrew Balfour bijaksana bôngsa Inggris, ingkang misuwur ing asma, ugi mastani langkung dhatêng bab kadhoktêran ing India ngriki. Nanging èwêd-pakèwêd tuwin rêkaos wau, badhe sagêd ènthèng manawi dipun êcakakên kanthi nyambutdamêl sêsarêngan.
Tuwan Prof. J. Boeke lajêng ngandharakên bab tindaking guru agêng kalihan sêtudhèn, wosipun mênggah ing dhoktêr, kêdah kadunungan trêsna ing sasami.
Wêdalipun Kajawèn benjing ing dintên Kêmis ngajêng, badhe ngêwrat sêsorah dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur
tamtunipun sampun sami anguningani piyambak, sabên-sabên wontên karamean agêng, ingkang gêgayutan kalihan ing tanah Jêpang, para têtiyang Jêpang ingkang sami bikak toko wontên ing jajahan nagari ngriki, sami tumut angurmati ambèbèr banderanipun, inggih punika ingkang adhasar pêthak ing têngah mawi bundêran abrit. Bundêran abrit ing têngah-têngahing bandera wau, dados pasêmon palêthèking surya. Wontênipun karajan Jêpang ngangge
Nagari Jêpang punika sami-sami nagari, sabên taun-taunipun kathah têrangipun katimbang jawahipun, amila inggih mèmpêr manawi dipun wastanana: nagari panggenan surya. Miturut cariyosipun Sang Putri Amatêrasu, inggih ingkang kasuwur kawastanan dèwining srêngenge, punika kaanggêp ingkang nurunakên
wontên ing korining langit, ing donya lajêng pêtêng andhêdhêt. Raja Jêpang punika ugi dipun anggêp têdhaking srêngenge, lan wisesanipun dipun samèkakên kados soroting srêngenge amadhangi jagad botên mawi pilih papan. Kala jaman kinanipun têtiyang bôngsa Cina, manawi mastani Jêpang: Sipon, mênggah têgêsipun: aslining srêngenge, dene nagarinipun: nagari panggenanipun srêngenge mlêthèk. Nama Sipon wau, dening para ingkang sami ngumbara ing jaman kina, kados ta: Marco Polo lan sanès-sanèsipun, dipun sêbut: Sipangu, danguning dangu lajêng dipun wastani Jêpang. Dados Jêpang utawi Sipon inggih punika miturut sêsêbutanipun têtiyang Jêpang piyambak, punika anggadhahi têgês: asalipun srêngenge. Dumugining dintên samangke, têtiyang Jêpang ing padhusunan taksih kathah anyêmbahyangi srêngenge. Ingkang punika amila inggih botên anggumunakên, bilih pamlêthèking srêngenge punika salajêngipun nuntên dados gambar pasêmoning kabangsan.
Kala ing taun 1056: tiyang nama Abe Yoritoki asli saking salèr wetaning tanah Jêpang, ambalela dhatêng Sang Raja Gorezei. Ingkang
dening anakipun kêkalih nama: Sadato tuwin Muneto, dene ingkang kajibah
angawonakên kraman ingkang kantun punika: Jendral Yosiihye inggih kalêbêt brayatipun Minamoto kasbut nginggil. Danguning kraman punika kirang langkung 9 taun, amila ing babad Jêpang pêrang sabôngsa wau, dipun wastani paprangan sangang taun, namung punika kangge ambedakakên kalihan wontênipun paprangan tigang taun, ingkang wiwitipun ing taun 1088, inggih punika kala sadhèrèk kêkalih: Kiyohara Takehira lan Iyehira ambalela dhatêng sang raja, dene ingkang ambengkasakên kraman wau, inggih Jendral Yoshiiye nginggil wau.
Jalaran saking agênging lêlabêtanipun bêbrayataning Minamoto dhatêng raja, wusana sang raja lajêng amaringi dhatêng Jendral Yoriyoshi bandera lakên kêkalih, ingkang satunggal sinulam ing bênang êmas apêtha
wau, bandera kêkalih lajêng kaparingakên dhatêng Minamoto Yoshikuni inggih punika putranipun Jendral Yohiiye ingkang ôngka tiga, salajêngipun Yoshikuni adamêl bandera kalih ingkang wujudipun kadosdene bandera paringipun sang nata, saha lajêng kaparingakên putranipun jalêr kêkalih. Bandera ingkang satunggal ingkang mawi ciri srêngenge, saha ingkang wontên bundêranipun kanthi garis kêncêng satunggal [Grafik] kaparingakên dhatêng Minamoto Yoshishige, inggih punika ingkang lajêng nurunakên darah Nitta, dene bandera satunggilipun ingkang aciri rêmbulan saha wontên bundêranipun mawi garis kêncêng kêkalih [Grafik] kaparingakên dhatêng Yoshiyasu inggih punika ingkang nurunakên Ashikaga ingkang jumênêng pangagêng ing nagari Jêpang kala taun 1338 dumugi taun 1573. Dene darah Shimatsu ingkang dêdunung wontên ing sakidulipun Kijushu (Jêpang), punika dede bangsaning darah Minamoto sarta anggadhahi bandera piyambak, aciri bundêranipun garis mrapat [Grafik].
Jendral Yoshishige kasbut nginggil, inggih punika ingkang nurunakên darah Nitta, ugi anurunakên darah Tokugawa kalihan darah Sakai. Para darah Tokugawa punika kathah ingkang sami dados adipati anguwasani tanah Jêpang (1603-1868), dene darahipun Sakai punika kala alamipun para adipati darah Tokugawa kathah ingkang sami dados bôngsa luhur. Darah kêkalih wau sami anggadhahi bandera ingkang aciri srêngenge kapulas abrit dipun dhasari pêthak, dados wujudipun kadosdene bandera Jêpang kabangsan samangke punika. Bandera ingkang wujud makatên wau, tuwuhipun kala ing abad 15, dados wontênipun bandera ingkang aciri palêthèking surya punika, inggih sampun wiwit kala abad 15 wau.
Ing taun 1854 pamarentah Jêpang andhawuhakên dhatêng para kawulanipun sadaya, bilih bandera ingkang aciri palêthèking surya, dados banderanipun sadaya baita ing tanah Jêpang, saha salajêngipun para darah-darah wau sadaya dipun icali, ing
Dangu-dangu kawontênanipun ing Awu-awu inggih kasumêrêpan ing sanès, malah Tuwan Arjadipura lajêng asring katamuwan tiyang ingkang lajêng dados mitra, tuwin trêkadhang katamuwan priyantun.
Ing taun 1923 Tuwan Arjadipura dipun pilih dados pangarsa pakêmpalan Tani Kopi ing kawêdanan Gêntèng. Ing ngriku lajêng têpang kalihan Tuwan Ottolander. Tuwan Arjadipura angsal piwulang kathah ing
Arjadipura. Tuwan Arjadipura ingkang ngadêg ing sisih kiwa.
Ing wêkasaning taun 1924 Tuwan Arjadipura dipun pilih dados Widpolêk kredhit bang ing Banyuwangi tuwin dados bêstir komite "Pertoeloengan Among Tani".
Ing taun 1925 adêging kabudidayan wau angsal pambiyantunipun kulawarganipun Tuwan Arjadipura, ngantos sagêd ngawontênakên pabrik kangge kaprêluwaning wulu pamêdal, tuwin sitinipun dados 475 bau, ingkang 100 bau pakopèn, ingkang 225 bau sabin, dene sanèsipun calon pakopèn. [pa...]
[...kopèn.] Cêkakipun kawontênanipun ing kabudidayan wau sarwa mikantuki dhatêng panggêsanganing tiyang.
Ing sapunika sêdyanipun Tuwan Arjadipura anggènipun badhe anjêmbarakên kawruh bab têtanèn dhatêng tanah Eropah kasêmbadan, sêsarêngan kalihan Tuwan Ottolander. Ingkang badhe dipun ambah saking genua dhatêng Rome, ing ngriku wontên internationale landsbouw vereeniging. Saking Rome dhatêng pasitèn waradin ing po, ing ngriku papan têtanèn ing Eropah sisih kidul. Saking Po dhatêng Berlijn nglangkungi Zwitserland, wontên ing ngriku badhe sowan Tuwan Dr. Zimmerman, rumiyin dhirèktur Proefstation. Saking Berlijn dhatêng Boskoop wontên ing ngriku badhe sinau ing bab ngèlmi wowohan. Salajêngipun dhatêng panggenan sanèsipun malih ingkang dipun manah prêlu. Ugi badhe mampir dhatêng Mêsir ningali pasitèn ing Nil ingkang misuwur loh, tuwin ningali bêndungan ing Asoean, ingkang sajagad agêng piyambak.
Wusana Kajawèn mêmuji, mugi tindakipun Tuwan Arjadipura wau sampun kirang satunggal punapa, tuwin sagêda ngundhuh wohipun.
Wiwitipun ing Ngayogyakarta wontên têtingalan kêthoprak, punika wontên ing têngah-têngahing taun 1926, kabaripun asli saking Surakarta, dene dumuginipun ing Ngayogyakarta, ingkang dipun jujug ing kampung Dêmangan, salèr Balapan, dipun pitongtonakên. Sakawit ingkang ningali inggih botên sapintêna, nanging dangu-dangu saya kathah, malah ngantos mangsulakên ingkang ningali, saking katêlasan panggenan.
Nginggil punika gambaripun kêthoprak, ing kampung Natatarunan, Pakualaman, ingkang sampun nate katimbalan wontên ing kraton Surakarta, sabagean lampahan Mad Salim.
Têtabuhanipun kêthoprak punika: lêsung, suling, trêbang lan kêndhang. Sandhang panganggenipun limrah kados pangangge padintênan. Sindhènipun mawi têmbang PucungPocung (
ugi kathah ingkang nanggap. Sasampunipun punika lajêng ngêmbrah,
mèh sabên pakampungan wontên ingkang damêl pakêmpalan kêthoprak. Ingkang nyuwun palilah dhatêng pamarentah kemawon sampun 260 pakêmpalan, malah kapara langkung, punika dèrèng sajawining kitha.
wau sakawit têtabuhan tuwin panganggenipun inggih kados ingkang dipun tulad, nanging lajêng dipun wêwahi gitar, mandholin tuwin piyul, panganggenipun kados bangsawan, punapa malih têtêmbanganipun inggih dipun wêwahi. Dene lêlampahanipun mêndhêt saking sêrat-sêrat kina utawi suluk, kados ta: Jaka Tarub, Yusup, Suksma Nglêmbara, Jaka Kusnun tuwin sanès-sanèsipun.
Kawontênaning kêthoprak ing Ngayogyakarta punika pancèn ngeram-eramakên, paribasan ngantos dados kêmbang lambenipun tiyang sanagari, ngantos sagêd ngawonakên têtingalan sanèsipun, sanadyan para luhur pisan ugi sami karênan dhatêng kêthoprak.
Sintên ingkang dhatêng ing Ngayogya tamtu lajêng sagêd sumêrêp dhatêng nyataning wartos wau, awit ing samargi-
ing Ngayogyakarta ugi wontên têtingalanipun kêthoprak, tuwin sanès-sanèsipun. Ing ngriku kathahipun tiyang ningali, botên wontên ingkang nyamèni kados ingkang ningali kêthoprak.
Dalah jèsbènipun rèsturan Yap, punika manawi sampun ngancik têngah dalu, sasêlaning dhansah ugi mungêl lagu Pucung utawi Mijil kêthoprak. Tumrap tiyang ingkang kêsêngsêm, sagêd nyôndra: bilih ungêling jèsbèn lagu kêthoprak ing wanci têngah dalu wau, kados kumandhanging Jaarmarkt ingkang sami ngajak ngaso, wusana kumênyuting manahipun ingkang sami mirêng ngantos nabêt dipun bêkta dhatêng jaman pasupênan.
Kala tanggal kaping 25 Agustus ingkang kapêngkêr punika, ing Batawi sampun angêpyakakên Radèn Ahmad, patih Kabupatèn Batawi têtêp jumênêng bupati ing Batawi. Kala punika ingkang sami anjênêngi bôngsa luhur Walandi lan priyayi pribumi kathah sangêt. Jam 9.30 enjing, Paduka Tuwan Gupêrnur Jawi Kilèn sakalihan ingkang bupati enggal rawuh, mangagêm busana pameran. Ing ngriki botên pêrlu kacariyosakên malih anggènipun ngêpyakakên utawi amasrahakên sêrat kêkancinganipun dhatêng ingkang jumênêng bupati, jalaran sampun kawrat wontên ing sêrat-sêrat kabar sanèsipun, ing ngriki namung badhe mêthik saking sêrat kabar ind.crt mênggah kawontênanipun Radèn Ahmad sadèrèngipun jumênêng bupati kados ing ngandhap punika:
Radèn Ahmad anggènipun dados patih tigang taun. Miturut katranganipun Radèn Ahmad piyambak, salêbêbtipun dados patih saha sadangunipun wontên ing Jawi Kilèn wau, sagêd uninga mênggah watak-watak utawi kawontênanipun têtiyang ing Jawi Kilèn ingkang beda sangêt kalihan wêwatêkan utawi kawontênanipun têtiyang ing Jawi Têngah. Kala samantên Radèn Ahmad namung numpak baita utawi tindak dharat kemawon. Pangandikanipun kanthi gumujêng: bokmanawi namung saking anggèn kula mlampah kemawon punika, wontênipun kentol kula katingal kêncêng. Inggih jalaran saking makatên wau, Radèn Ahmad lajêng sagêd tamat dhatêng kawontên utawi wêwatêkanipun têtiyang pribumi ing Jawi Kilèn. Sanadyan Radèn Ahmad punika priyantun Jawi dêlês, miturut katranganipun, trêsna lan asih sangêt dhatêng têtiyang Batawi, amargi anggènipun gadhah
Sapêngkêripun saking Surabaya, Radèn Ahmad lajêng mêngkêr dhatêng golonganing pakêmpalan. Punapa malih saking pangandikanipun, tiyang dados bupati punika panggalihanipun kêdah mardika (nêtêpi kuwajibanipun) botên kenging tumut gêgayutan kalihan pakêmpalan. Sanadyan makatêna, Radèn Ahmad botên awatak kina, inggih anjamani. Sintên tiyang ingkang sampun nate awawan sabda kalihan ingkang bupati wau, tamtu lajêng mangêrtos bilih Radèn Ahmad punika panggalihanipun jêmbar, saha anguningani dhatêng kabêtahanipun têtiyang Jawi, ananging tumindaking kamajêngan miturut pangandikanipun kêdah dipun saranani [sa...]
[...ranani] saking lampah kautaman, botên saking cara okol-okolan, awit punika namung badhe adamêl sangsaraning kawula kemawon. Wosing pamawasipun Radèn Ahmad: pulitiking pagêrakanipun têtiyang pribumi punika badhe tanpa aji babarpisan, bilih kamajênganing bab panggayuhing panggêsanganipun kècèr.
Têmênipun bilih Radèn Ahmad punika sanès kaum kina, sagêd kasumêrêpan saking sadaya kuwajiban utawi padamêlanipun ingkang gêgayutan kalihan têtiyang pribumi.
Radèn Ahmad sampun botên cocog kalihan bab lampahing pakurmatan dhodhok lan sêmbah. Dene ingkang dados jalaranipun makatên:
Nalika panjênênganipun pinuju tindakan nitih kapal pêrlu ngupados anggrèk wulan, sarêng sampun cêlak, mèh dumugi panggenaning anggrèk wulan, dilalah kapalipun Radèn Ahmad lajêng nglumba ngadêg, ngantos Radèn Ahmad dhawah ing siti sacêlakipun wit ingkang wontên anggrèk wulanipun wau. Sarêng katitipriksa mênggah sabab-sababipun dene kapal ingkang dipun titihi wau anglumba, botên sabab punapa, jêbul wontên tiyang èstri têtiga ingkang kapêthuk saha lajêng urmat andhodhok. Inggih wiwit saking anggènipun Radèn Ahmad botên rêmên dhatêng pakurmatan dhodhok lan sêmbah wau.
ujuran saka tanggaku anggone mênang lotre, mêsthi banjur enggal dak adani bae.
Garèng : Hêm, caturan karo wong gêmblung, lha iya angèl tangguhe. Wong arêp ada-ada, pawitane kathik anjagakake ujurane tanggane manawa olèh. Iya nèk tanggane tuku lotre, lan manèh apa tanggane wis mêsthi gêlêm awèh ujuran.
Petruk : Bab anggone arêp awèh ujuran kuwi wis mêsthi, amarga wis rêrasan besuk arêp ngêpèk mantu prunanmu sang bagus Kamprèt. Dadi sabanjure duwèke kana duwèkku, duwèkku ya duwèkku dhewe.
Garèng : Lha, nèk kaya ngono kuwi arane rak ngèlmu mênang-mênangan. Wis, wis, tinimbang gêguyon sing ora bakal mupangati, ayo padha banjurake rêmbugane lagi anu kae.
Petruk : Bagus, saiki têrus tak wiwiti bae, kapriye mungguh pangingune iwak sing…
Garèng : Yah, iya ora jangji, biyèn jangjine sing arêp dirêmbug rak digonta-ganti, ya prakara ngingu iwak, liya dina manèh prakara bako.
Petruk : Yak, nèk omong bab bako kuwi, durung-durung wus nêg rasaning wudêlku, lha kapriye manèh wong aku kiyi wis kabanjur doyan udud. [u...]
[...dud.] Sabênêre bae aku aluwung ora dikon mangan gorengan sêpur, tinimbang ora udud, môngka rêmbugmu bab udud kuwi ora ana sing ngêpenakake pikiran pisan-pisan.
Garèng: Lho, wong urip kuwi aja tungkul mikir awake dhewe bae, yèn tumrap awakmu dhewe wis kasèp, kênaa kanggo mêmulang anak putumu ing besuk, dene sing arêp tak andharake saiki, yakuwi sabab-sababe dene bako marakake kunthing.
Petruk : Hara, apa kuwi ora jênêng ambubrah agama, bako marakake lara ampêg, marakake lara jantung, saiki banjur marakake kunthing. Sêtun-sêtun bako marakake bisa dadi gêdhêle polêksrad, utawa dêlèr,
dibanjur-banjurake anggone kêntholangan, rungokna tak kandhani. Mungguh badan kuwi bisane gêdhe, mung
bisa mundhak gêdhe, ananging manawa kurang sarine, ya ora bisa migunani.
Petruk : Hêm, omongmu kiyi ya bênêr ora nganggo basa yangko-yangko, nanging aku kok rada judhêg dhing. Jajal têrusna dhisik omongmu kuwi, bokmanawa mêngkone bisa cumêmplong ing atiku sing rada bunjêt kiye.
Garèng : Sadurunge pêpanganan kajupuk sarine kang numrapi ing badan, pêrlu kudu dilêmbutake dhisik, dene papan pangluluhe mau ana ing wadhuk sarta ing usus.
Petruk : Sêmadan ngrêti aku saiki kang dadi karêpmu, karêpmu rak jalaran saka dayaning bako, piranti pangluluhan mau bisa rusak, iya apa ora, wong aku wis mêsthi banjur nyandhak bae.
Garèng : Iya mula mangkono, mung bae aku arêp pitakon, sêmadan kuwi bêburon apa, dene aku lagi krungu saiki kiyi.
Petruk : Sêmadan kuwi, nèk kowe arêp ngrêti, bangsane: u…nthu…lo…wuk ajêmbuwal, mungguh têgêse: rada.
Garèng : Hêm, ana-ana bae Si Petruk kiyi. Dadi yèn piranti pangluluhan mau rusak, panggarape ya ora sampurna, dadi kabèh sing dipangan ora bisa ajur têmênan. Satêmah sarining pêpanganan kang bisa numrapi marang jasating badan dadine ya kurang, mulane sanajan ora kêkurangan pangan, ananging saranduning badan ora bisa olèh sari kang nyukupi. Mulane wong kang wus nadhah marang bako, undhaking peranganing badan ora sapiraa, satêmah ajêg cilik utawa kunthing.
--- [615] ---
kêjêron, mêsthi bae ora ngêpenakake awak ajêgan.
Garèng : E, lha, dikandhani têmênan, kathik dianggêp gagasan bae. Kunthinging badan kang jalaran saka bako kuwi, kayadene kêkayon kang oyode didèkèki ès, jalaran saka adhême, ora bisa subur uripe, sanadyan bisa urip, ananging tansah gêring, mêngkrak-mêngkrik.
Ingkang Minulya Tuwan Prof. Dr.R. Tagore.
Ing sisih kiwa, gambaripun sang minulya Prof. Dr. Tagore wontên salêbêting kapal Plancius sadumugining Tanjungpriuk. Ing têngên, panjênênganipun nitih oto ingkang sarwa prasaja, botên karsa nitihi oto ingkang rinêrêngga ing sêkar pêthukan saking bôngsa Hindhu ing Batawi, kêbêkta saking lurusing panggalih, lumuh sinungga-sungga ing sasami.
Nalika Sang Minulya sinugata ing buja andrawina dening para linangkung ing India wontên ing Batawi, manggèn ing hotèl Des Indes. Kathah para luhur ingkang rawuh, satêngênipun sang minulya: Tuwan Crosby, Kunsul Jendral Inggris, tuwin panjênênganipun Prof. Dr. R. H. Husin Jayadiningrat.
Samantên sangsaranipun Nyonyah Sadhako kala ing jaman punika, ananging sarèhning sêdyaning nyonyah mau badhe angêngirangi wêdaling arta, amila inggih botên amarduli babar pisan dhatêng pangolok-olok ingkang dipun lairakên dhatêng piyambakipun saha ingkang jalêr. Ewadene sanadyan anggènipun angêngirangi wau langkung saking mêsthi, ananging inggih mêksa taksih kirang kemawon. Jalaran batihipun sadaya wontên tiyang 6, ing môngka pènsiunipun ingkang jalêr namung f 198.- ing dalêm sataunipun. Inggih lêrês kala punika rêrêgining têtêdhan langkung mirah tinimbang samangke, ananging inggih mêksa awrat angrêngga têdhanipun tiyang 6, sarana padamêl namung f 16.50 sabên wulanipun, punapa malih arta samantên punika wontên ingkang kêdah kasisihakên kangge tumbas jampi-jampinipun ingkang jalêr. Sarêng gêsangipun saya dangu saya rêkaos, ibunipun marasêpuh malah saya sangêt anggènipun anguring-uring, kêrêp sangêt Nyonyah Sadhako dipun ungêl-ungêlakên ingkang botên sakeca, wicantênipun marasêpuh èstri wau, mila Nyonyah Sadhako botên kesah saking ngriku punika, jalaran namung saking anggènipun nênggani pènsiunipun ingkang jalêr kemawon. Tarkadhang ibu marasêpuh wau sok ngusir Nyonyah Sadhako supados kesah saking ngriku. Nyonyah Sadhako ing batos lajêng anggagas makatên: yèn aku nganti lunga saka kene, sapa kang bakal anjaga bojoku. Kang iku wis dadi wajibku aku ana ing kene bae angopèni lakiku. Murih adamêl bingahing marasêpuhipun èstri, Nyonyah Sadhako lajêng anglampahi nyambut damêl wontên ing salah satunggiling sêkolahan. Lan ngantos langkung saking 30 taun laminipun, Nyonyah Sadhako tansah amulasara lakinipun ingkang lumpuh wau, tanpa angangluh, punapa malih botên nate anglairakên têtêmbungan ingkang botên sakeca. Salêbêtipun gêsang kados makatên punika, Nyonyah Sadhako sagêd amragadi kapenakanipun ingkang jalêr lumêbêt ing pamulangan opsir saha anakipun èstri kêkalih dhatêng pamulangan wanita ing Shiruoka. Samangke kapenakan jalêr wau sampun dados opsir pangkat inggil, anakipun èstri ingkang sêpuh semah angsal satunggiling punggawa maskape agêng ing Jêpang, dene anakipun èstri ingkang ênèm, dèrèng dangu punika sampun lulus eksamênipun wontên ing pamulangan èstri ing Karya. Samangke nyonyah Sadhako umuripun kirang langkung 56 taun, gêsangipun kalihan ingkang jalêr tansah sênêng lan têntrêm. Padamêlanipun ingkang jalêr sabên dintênipun numpak grobagan kasurung dening ingkang èstri dhatêng lèpèn sumêdya amancing. Têtiyang ing kitha Kariya ingkang sami kêpêthuk, sadaya sami tumênga aningali, anganggêp Nyonyah
Sadhako kadosdene satunggiling barang adi ingkang gêsang ing panggenan ngriku (ngantos dumugi samangke Nyonyah Sadhako wau taksih gêsang).
Dèrèng dangu punika juru ngarang Tuwan K. Yamamoto ingkang nyariyosakên bab punika, mêntas apêpanggihan kalihan Nyonyah Keiko Hattori, satunggiling juru ngarang wanita ingkang kawitan ing tanah Jêpang, lan samangke abikak toko agêng wontên ing sacêcakipun statsiun Ohmori, pêrlu pitakèn bab kawontênanipun
mangêrtos babarpisan dene bakyu kula sagêd anglampahi gêsang ingkang sangsara makatên, amila inggih elok sangêt, ingatasipun satunggiling tiyang èstri ingkang badanipun ringkih lan kêra, têka tansah kuwawi anggendhong ingkang jalêr dhatêng griya sakit ngantos mataun-taun laminipun. Dene anggènipun angsal kamulyan wau, botên jalaran saking kakiyataning badanipun, ananging têtela saking gênging katrêsnaning manahipun.
Pakêmpalan, Islamiyah ing Ngayogyakarta, sawatawis dintên malih badhe ambikak pamulangan H.I.S. partikêlir wontên ing dhusun Bawang, dhistrik Bandhul. Manggèn ing griyanipun kapala dhusun ngriku. Sakawit namung ambikak klas 1 lan 2, nanging sabên taun badhe dipun indhaki klasipun.
Dèrèng dangu ing Bandhung kathah lare-lare sami ical. Ingkang sampun kalapurakên ing pulisi, 1 Janus, ing kampung Pledhang. Wagiman umur 10 taun, ing kampung Sanintên. Karna, umur 13 taun, ing kampung Prajurit. Mukhamad Tahir, umur 8 taun, ing kampung Sanintên tuwin Sahri, kintên-kintên umur 12 taun, ing kampung Cimênyan.
Ing dintên Jumuwah kapêngkêr, wontên tiyang kathah ingkang kaangkatakên saking Batawi numpak sêpur dhatêng Surabaya, benjing tanggal 2 Sèptèmbêr kabidhalakên dhatêng Dhigul numpak kapal Sirius.
Kawrataning paos para têtiyang ing Sumatra sisih kilèn sampun kapriksa rampung, pikantuking papriksan tumuntên badhe angaturakên ing parentah.
Wontên wartos, bilih Tuwan H.A. Salim sapunsampun. bidhal saking Mêkah dhatêng India. Kintên-kintên badhe kampir ing Bombai. Golongan P.S.I. sampun wiwit tatatatata-tata. badhe ngurmati benjing dhatêngipun Tuwan Salim. Saking golonging rêmbagipun para pakêmpalan Islam Tuwan Salim badhe dipun aturi sêsorah ing bab lampahipun, tuwin bab anggènipun sowan Prabu Ibnu Saod, punapadene bab suwaking muktamar ing taun punika.
Ing tanggal 19 Agustus landrad ing Brêbês andhawahakên karampungan dhatêng pasakitan Walkam, kaukum 15 taun, Yakim 12 taun, Muwit 10 taun, sami kalêpatan ngoyok ing griyanipun Kaji Ambari ing Yuwungragi. Wontên pasakitan 5 ingkang luwar.
Ing kantor Jav.Bank ing Crêbon, pinanggih wontên arta f 8.900.- ingkang dipun slingkuhakên ing tiyang. Arta wau awarni arta krêtas ingkang badhe dipun sirnakakên, nanging dèrèng dipun cirèni. Kasir kêkalih ingkang kenging dakwa, sapunika dipun tahan.
Saking panimbanging kumisi kolonisasi ing Kota Agung, bilih pamarentah marêngakên nyadhiyani wragad kangge yasa ilèn-ilèn toya [to...]
[...ya] tuwin ngudi kasarasan ing ngriku, kolonisasi wau badhe kalajêngakên. Dene prêlu tuwin botênipun kolonisasi wau kawiyarakên, dèrèng karêmbag.
Winisudha dados residhèn ing Jambi Tuwan H.E.K. Ezerman, asistèn residhèn ingkang kabantokakên ing residhèn Palembang.
Bab kadurjanan arta ing mobil pos ing Mêrbao, ing sapunika tuwan kontrolir ing Mêrbao sampun angsal katrangan malih manggih butamal arta f 5.500.- dipun pêndhêm ing siti, ugi wontên ing Mêrbao, dados dumugi sapunika, ingkang pinanggih sampun wontên f 18.000.-.
Kasêbut ing bêslit guprêmèn, nêtêpakên wontên tiyang kuminis 33 ingkang kasingkirakên dhatêng Dhigul. Ingkang kathah asli saking Têrnate.
Kawontênaning arta ingkang kangge mitulungi kasangsaran bêbaya angin agêng ing nagari Walandi, Sêmèrupon tampi arta darma f 13.892.71. Ingkang sampun dipun tampèni wontên f 91.544.45 dados sadaya wontên f 105.447.16.
Aneta martosakên: samangke wontên ordhonansi enggal ingkang ngêwratakên paukumanipun para pangagêng ingkang sami misakit kalèrèhanipun, sanajan ta namung sapele.
Kaangkat dados mudha pangarsa (ondervoorzitter) landrad ing Magêlang sarta Têmanggung: Radèn Suparta, ingkang suwau lid landrad. Kaangkat dados mudha pangarsa (ondervoorzitter) landrad ing Bangkalan (Madura): Radèn Sugiyana, lid landrad ing Rêmbang.
Wontên pawartos, bilih ingkang wicaksana guprênur jendral, andhawuhakên waradin sarta dhawuh wau ugi badhe kapacak ing sêtatsêblat, kados ing ngandhap punika:
Ingkang wicaksana asring mirêng pawartos sarta ugi anguningani saking rêmbag-rêmbag parêpatan pangrèh praja, bilih kathah sawênèhing amtênar ingkang kajibah nindakakên kawajiban piyambak, ingkang lajêng lêlayanan kalihan kawula botên kanthi sarêmbag kalihan priyantun pangrèh praja Eropah utawi pribumi rumiyin. Jalaran saking punika sarèhning pangrèh praja punika sampun tamtu langkung sumêrêp dhatêng kawontênaning bawahipun, mila lampahing padamêlan ingkang nilar pangrèh praja wau botên kenging dipun wastani sae, tuwin panggalih dalêm ingkang wicaksana, tindak ingkang makatên punika kajawi nama nyuda darajading pangrèh praja, ugi nama nêrak wawênanging liyan. Amila samangke paperanganing padamêlan nagari ingkang angsal dhawuh nindakakên papriksan piyambak, kêdah suka sumêrêp rumiyin dhatêng pangagênging paprentahan, kanthi katrangan benjing punapa anggènipun nindakakên papriksan, supados sagêd ambêkta liyan pangrèh praja pribumi. Tumrap ing tanah sabrang, sarèhning beda kalihan kawontênanipun ing ngriki, kêdah nêdha pitulung lumantar pangrèh praja bôngsa Eropah, supados kinanthenan amtênar utawi pangagênging tiyang pribumi.
Gêgayutan kalihan bab punika, kangjêng tuwan ingkang wicaksana ugi kêpengin paring pêpèngêt, manawi pranatan ingkang anjalari pangrèh praja kêdah tumut ngurusakên, botên kenging kalêbêtakên usul, utawi nyadhiyani pangagêng piyambak, sadèrèngipun pangagênging gêwès anglairakên suraosing manah tumrap pranatan wau.
Parentah sampun anganggêp absah sarta ngidèni undhang-undhang damêlanipun rad kitha Majakêrta kangge nyuda wêwahan (Opcenten) paos nagari, inggih punika kasuda 20 dumugi 15 prêsèn.
Para suradhadhu India ingkang sami wontên ing nagari Walandi, nalika pamitipun dhatêng para mitranipun bôngsa Walandi.
Wangsulanipun Sang Corneval: Punika pêdhang paduka, satriya, kula bêktakakên saking ing karaton.
Pangandikanipun Prabu Tristan: Sakalangkung nuwun, guru, sapunika kula botên ajrih dhatêng sintên kemawon, kajawi dhatêng Pangeran Ingkang Maha Wêlas sarta Maha Asih.
Wicantênipun Corneval: Dhuh, satriya, ing sangandhaping rasukan kawula wontên rasukanipun kêre, sumôngga sampeyan agêm manawi wontên pêrlunipun.
Prabu Tristan amangsuli: Sampeyan bêkta mriki, guru, sapunika ugi kula badhe mitulungi Isolde.
Corneval wicantên malih: O, sampun kasêsa, satriya, sanajan paduka tansah rinêksa ing Pangeran, sarta kajurungakên kangge malês dhatêng têtiyang wau, nanging sapintên kiyatipun tiyang satunggal mêngsah tiyang samantên kathahipun. Paduka saèstu botên badhe sagêd nyêlaki papan pangobongan ingkang dipun jagi ing tiyang kathah, ingkang sami ajrih dhatêng ing sang prabu. Sanajan kathah tiyang ingkang kapengin mitulungi dhatêng sampeyan, nanging sadaya wau badhe amrêjaya sampeyan, pramila sae dipun êntosi kemawon sawatawis dangunipun. Sayaktosipun lêrês cariyosing tiyang makatên: Bèring kawanèn ingkang kirang dugi prayogi punika, dene wataking satriya ingkang limpad ing budi.
Kacariyos, kala Prabu Tristan mlumpat saking ing jandhelaning gareja wau, wontên satunggiling tiyang miskin ingkang nyumêrêpi dhawahipun saha anggènipun lumajêng anyingkiri bêbaya. Tiyang wau enggal dhatêng ing kitha gêgancangan sarta lajêng lumêbêt ing karaton dhêdhêmitan, amanggihi sang putri, aturipun: Sang pramèswari, mugi sampun muwun kemawon, mitra paduka sagêd angoncati bêbaya.
Sang putri angandika: Sakalangkung panuwun kula dhatêng ing Pangeran, sanajan kula dipun bônda utawi dipun uculi bandan kula punika, makatên ugi sanajan kula dipun gêsangi utawi dipun pêjahi, sapunika tumraping jasad kula sami kemawon. Saking singsêtipun anggèning anangsuli astanipun sang putri, astanipun ngantos mêdal rahipun. Sang putri ngandika sarwi mèsêm: Saupami kula nangis samargi nandhang sakit punika, saèstunipun kula kenging kawastanan kirang panarimah kula dhatêng ing Pangeran saking anggènipun sampun aparing kawêlasan dhatêng mitra kula wau, ngantos sagêd angoncati bêbaya pêjah.
Sarêng Sang Prabu Marc midhangêt wartos bilih Prabu Tristan sagêd uwal saking tanganing para abdi ingkang angirid saha oncat saking bêbaya, sakalangkung sangêt dukanipun, nuntên dhawuh: Sang putri kawêdalna saking ing karaton. Sang putri lajêng kabêkta sowan ing ngarsanipun sang prabu, dumugi ing sangajênging griya papan palênggahanipun sang nata, sang putri angacungakên astanipun ingkang mêdal rahipun wau. Ing margi kathah tiyang ingkang anjêrit sêsakit: O, Pangeran, mugi aparinga piwêlas dhatêng sang putri, dhuh, Putri Isolde, ratu ingkang kamulyakakên ing ngakathah. Saèstunipun têtiyang ingkang awon manahipun, ingkang anjalari paduka dhumawah ing
ing sacêlaking pangobongan. Kala samantên Baron Dinas ing Lidan nuntên angrungkêbi sampeyanipun sang prabu, aturipun: Gusti, mugi paduka karsa amidhangêtakên atur kawula. Sampun lami anggèn kawula suwita wontên ngarsa paduka, dados
putri, botên ngangge ngawontênakên pangadilaning Pangeran. Ingkang makatên punika kirang adil sangêt, margi sang putri botên ngakêni dhatêng pandakwa paduka. Kajawi punika paduka mugi karsa angèngêti bilih Tristan sampun oncat saking panguwasa paduka, sarta wontên ing nagari Cornwallis ngriki jajah sangêt, piyambakipun sumêrêp kawontênaning sadaya ara-ara, wana-wana, lèpèn-lèpèn, tuwin sadaya margi-margi ing parêdèn,
tuwin kalerehan paduka sadaya badhe botên sagêd têntrêm gêsangipun, awit sanajan Tristan botên badhe malês awon dhatêng paduka, têmtu badhe malês mêjahi dhatêng sadaya tiyang ingkang pinanggih ing piyambakipun ingkang kaanggêp dados satrunipun.
Mirêng aturipun Baron Dinas ing Lidan makatên punika, baron sakawan ingkang awon manahipun wau sami pucêt, amargi rumaos giris manahipun, pangraosipun Tristan sampun tansah ngulat-ulatakên piyambakipun.
Baron Dinas matur malih: Gusti, salaminipun kawula suwita ing ngarsa paduka tansah sêtya saha têmên, mila mugi karsaa amaringakên sang putri dhatêng kawula, kawula sagah anjagi, saha sagah nanggêl kasaenanipun. Nanging sang nata botên karsa andhahar aturipun Baron Dinas wau. Lajêng angasta astanipun Baron Dinas sarwi prasêtya bilih sang putri badhe enggal kapatrapan paukuman.
Baron Dinas nuntên matur malih: Sang prabu, manawi makatên kawula badhe wangsul dhatêng ing Lidan, saha kawula botên
numpaki kapalipun, kasandêrakên wangsul dhatêng ing Lidan kalayan susahing manah.
Kacariyos, sang putri ngadêg ing sacêlaking pangobongan, para têtiyang ingkang wontên ing sacêlakipun sang putri sadaya sami nyupatani sang nata tuwin têtiyang ingkang sami awon manahipun wau. Sang putri tansah muwun, waspanipun daleweran, anêlêsi pangarasanipun. Agêm-agêmanipun kalèt, warninipun klawu, sinulam ing bênang êmas. Remanipun panjang ngantos dumugi ing sangandhap jêngku, dipun kalabang. Sintên tiyangipun ingkang botên wêlas ningali sang putri ingkang sakalangkung endah ing warni punika saèstu tiyang awon manahipun. Astanipun kalih pisan binônda singsêt sangêt.
Kala samantên lajêng wontên kere satus anyêlaki papan pangobongan, sarta sowan ing ngarsanipun sang prabu. Kere-kere wau sami gadhah sêsakit leprah, badanipun botên wontên ingkang wêtah, tur sami têkênan sadaya, margi sukunipun sami pincang. Pangajênging kere nama Yvain matur dhatêng sang prabu: Gusti, paduka karsa ambêsmi sang pramèswari, punika sayaktosipun ukuman ingkang awrat sangêt, nanging tumanjanipun namung sakêdhap. Samôngsa latuning pangobongan pêjah sang putri inggih sampun botên ngraosakên sakit malih. Kawula sumêrêp ukuman ingkang langkung awrat tinimbang lan ukuman dipun bêsmi. Sang putri botên badhe anggalenggal. seda, nanging badhe anandhang sangsara ing salaminipun, tur sabên dintên badhe ngajêng-ajêng pêjah.
Sang prabu ngandika: Isolde bakal ingsun uripi, nanging uripe kudu sangsara bangêt nganti angungkuli pati. Sing sapa bisa nyêbut ukuman kang kaya mangkono iku, ingsun tarima bangêt.
Yvain lajêng matur: Gusti, mugi kauningana, rencang kawula sadaya wontên satus, bilih paduka karsa amaringakên sang putri dhatêng kawula sadaya, badhe sami kawula kangge semah. Sayaktosipun ukuman punika anglangkungi ukuman pêjah. Gusti, mugi paduka karsa amariksani mêmala ingkang wontên ing badan kawula sadaya, tuwin pangangge gombal ingkang nèmplèk ing mêmala punika, gandanipun botên amrik wangi. Sang putri ingkang sampun kulina dados pramèswarining nata, agêm-agêmanipun sarwa sae, sarta angrênggani karaton ingkang endah sangêt punika, manawi lajêng manggèn ing karatoning kere, sarta kêmpal kalihan kawula sadaya, sabên dintên saèstu badhe tansah èngêt dhatêng papan pangobongan punika.
Sarêng sang nata midhangêt aturipun Yvain makatên wau, lajêng jumênêng saking papan palênggahanipun, nanging dangu kèndêl kemawon, wusana lajêng têdhak marêpêki sang pramèswari sarta angasta astanipun. Sang putri anjêrit: Dhuh, sang nata, mugi karsa paring kawêlasan dhatêng jasat kawula. Tinimbang kaparingakên dhatêng kere-kere punika langkung sae kawula pêjah wontên ing pangobongan. Nanging sang nata botên karsa
manah. Sadaya tiyang ingkang ningali sami wêlas dhatêng sang putri. Nanging Yvain bingahipun tanpa upami, dene manggih kabêgjan samantên agêngipun. Sang putri lajêng kairid kesah, kairingakên ing kônca-kancanipun. Botên antawis dangu lampahipun dumugi ing sajawining kitha, mêdal ing margi ingkang nglangkungi garumbul panggenanipun sêsingidan Prabu Tristan wau. Sang Corneval lajêng wicantên sêru: Anggèr, punika mitra sampeyan dhatêng, kairid ing kere-kere ingkang katariman sang putri dening sang nata. Prabu Tristan lajêng nitihi titihanipun, mêdal saking ing garumbul, marêpêki Yvain sakancanipun wau. Pangandikanipun: Uwis suwe anggonira ngêtutake sang putri, manawa sira kêpengin urip, sang putri enggal uculna. Yvain nêpsu sangêt, lajêng angajak kancanipun angrubut Prabu Tristan. Kacariyos Prabu Tristan botên mêntala amrêjaya kere-kere wau sarana pêdhangipun. Sawênèhing kaol anyariyosakên bilih Yvain pinêjahan dening Prabu Tristan, nanging sayêktosipun ingkang mêjahi Yvain wau Corneval inggih punika dipun êbruki kajêng agêng, êndhasipun ngantos rêmuk. Sang putri lajêng dipun uculi bêbandanipun, sarta kabêkta kesah dening Prabu Tristan anilar ara-ara ngriku lumêbêt wana agêng ing Morois kadhèrèkakên dening Sang Corneval. Wiwit kala samantên para luhur ingkang tansah sih-sinisihan punika botên ngraosakên malih kasusahan tuwin sakiting sariranipun. Ing wanci sêrap surya lampahipun priyantun têtiga wau sampun ngancik ing sukuning rêdi, nuntên sami lêrêp ing ngriku. Saking sangêting sayahipun, sang putri enggal sare.
Enjingipun Corneval nyolong jêmparing ing griyanipun punggawa ingkang anjagi wana kaaturakên dhatêng Prabu Tristan gandhewanipun kiyat, panahipun kalih. Prabu Tristan lajêng anjêmparing kidang jalêr, Corneval adados latu kangge ngratêngi daginging kidang wau. Sasampunipun sami nêdha, nuntên sami damêl bubuggubug. alit dipun payoni ron-ronan. Makatên mula bukanipun priyantun têtiga wau manggèn
Kajawèn sampun kawartosakên, bilih pujôngga agêng Indhu, ingkang asmanipun kasêbut ing nginggil punika, rawuh ing Indhia ngriki.
Sang minulya wau misuwur sangêt mênggah ing ulah sêkaran ingkang suraosipun [...] lêbêt.
Nalika sang linangkung wau [...] ing Batawi, tanggal 21 Agustus 1927 adamêl sêkaran ing basa Inggris, ingkang suraosipun mindhakakên têpangipun tanah Indhu kalihan tanah Jawi. Mênggah jawinipun kintên-kintên kados ing ngandhap punika:
Tumuju dhatêng tanah Jawi, osikipun sang lêlana saking tanah Indhu.
ing jaman kawarnèng dangu / kang mèh sirna tanpa kanthi / nglanguting tatèng carita / katonton tan anabêti / andika kalawan kula / wus nate samya pinanggih //
myang wus kiwul liru têmbung / rukêt tanduke
panguwuh / mawor kalasangkèng rêsi / kang tiniyup môngka tôndha / ing pêpundhèn candhi-candhi / mahargya ring para
samodra wetanan / lulus tulus lumastari //
lan saking wiyat rinungu / kang sabawa kalih warni / araras mawa
nguni / dene sabda kang sajuga / mangalêmbana sang luwih / ambêg kuwasaning asta / kaloking ngrat pandhusiwi //
nulya wontên swara tungtum / tuwuh sing têlênging nagri / bêbisik kanthi pangajap / mrih mangun
nalika martamu ing dalêmipun ingkang Sêtedhêodhêr ing Karangasêm.
bang-bang wetan / sorote sumunu / pindha kancana binabar / amadhangi marga ingkang mikênani / dununging pêpanggihan //
yèku marga kang ingambah sami / dening mitra kêkalih
dunungi / duk ing dangu sêsarêngan / lan andika têmahane / kêtutup myang kêlimputan / lêbu mangampak-ampak / ingkang mawrêdhi umabul / dening rodhanirèng jaman //
pan ugi kang wau dadi / sangajênging wisma kula / kadi bisu upamine / tanpa ngucap pisan-pisan / tan arsa cêcarita / bab panggihan duk ing dangu / kang wus anèng kasamaran //
pun Gangga kang rècèh uni / mêksa tan arsa sajarwa / maring kula kaanane / marga ingkang samar têbah / praptaning bumi mulya / padunungannya rumuhun / kang anèng liya panggonan //
warsi / swara andika kêprungu / dumêling wèh pawarta / nênangi tyas têmah prapta kusung-kusung / sêmbada sawang-sinawang / sêngsêm sapocapan malih //
kalawan parêng kataman / ing cahyaning kang kaelokan luwih / ingkang
tuwuh / saking pangarsa-arsa / kang satuhu mahanani sarwa ayu / kayuwanane ing wuntat / nêtêpi sarasèng ati //
mangkya tanpa warna / nanging maksih aningsêti //
miwah ingkang marga-marga / ingkang kula ambah sarêngan
tuhunipun / lamun kula punika / jatinira kagungan andika tuhu / kadi kang wus dangu sirna / kantun têtabête nguni //
ananging ta yogyanira / kula miwah andika tiyang kalih / kêdah ngudi ing panggilut / mrih widada katêkan / pulih mangguh kang mèh ical tabêtipun / nulya ambangun kaanan / pindha tumindak murwani //
Mênggah sadaya pangajêng-ajêngipun tiyang sêsadean punika, têmtu sagêda angsal bêbathèn ingkang langkung kathah, amila asring wontên tiyang sêsadean, anggènipun nawèkakên barang botên trimah tikêl kaping tiga, katimbang saking mêsthining rêgi, punika gagasanipun inggih saking melik bêbathèn kathah wau. Ingatasipun tiyang tawi punika inggih kenging kemawon, ananging manawi kasangêtên mulukipun, mindhak kajuwara sêsadeanipun sarwa awis, têmahanipun botên sagêd narik kathahipun tiyang tumbas. Mila prayogi tawi ingkang mupakat saha sami kalihan sadean sanèsipun. Dene tumrapipun tiyang bikak toko, prayogi mawi rêrêgèn pêjah, inggih punika rêrêgèn ingkang botên kenging kaawis. Namung kemawon anggènipun mawi rêrêgèn pêjah wau, sampun ngantos awis-awis, liripun inggih kêdah pantês miturut murwating barang. Wondene manawi sampun mawi rêrêgèn pêjah, inggih kêdah têtêp sayêktos, wontêna ingkang ngawis kirang saking sigar dhuwit, kêdah botên dipun sukakakên, amargi mangke mindhak mrèmèn saha dados tuman sami mawi ngawis, ing satêmah lajêng kenging panyakrabawa, manawi sadaya barang sêsadeanipun punika, namung reka-reka mawi rêrêgèn pêjah, nanging sayêktosipun taksih kenging dipun awis. Lah inggih ingkang makatên punika ingkang murugakên maloroding dlajadipun toko. Amila utaminipun satunggal-tunggaling barang sêsadean, prayogi katèmplèkan dalancang ingkang mawi dipun cirèni rêrêgèning barang, prêlunipun ngicali sêmang-sêmanging manahipun ingkang badhe tumbas. Ing sajatosipun jaman samangke punika, raosipun tiyang manawi têtumbas, rêmên ingkang sampun mawi rêrêgèn pêjah, wosipun gampil, botên kêkathahên pamanahan, botên mawi wira-
punika kadhingkala asring botên sagêd ngawaki têtumbas piyambak, manawi sampun mawi rêrêgèn pêjah, saèstunipun tiyang botên badhe uwas-sumêlang malih, bilih prêlu kengkenan têtumbas. Mênggah ingkang makatên wau inggih badhe anambahi laris.
Supados manahipun têtiyang ingkang badhe têtumbas punika sagêd katuju, punika tiyang sêsadean kêdah sagêd andhapuk panataning barang sêsadean, ingkang ngantos katingal amènginakên, kaangkakaangkah. sagêda katingal saking sajawining bango, saha kêdah wêkêl anggènipun angrêksa rêsikipun barang ingkang kasade, langkung-langkung ing bango ngriku kasukanana dilah ingkang langkung padhang supadonassupados. anyumbang èdining wêwarnèn barang ingkang kasade. Kajawi punika tiyang sêsadean kêdah mulat dhatêng kawontênaning barang, ingkang sawêg kaprah kalampah, inggih punika ingkang sawêg dados modhèl enggal. Manawi botên ngèngêti dhatêng barang ingkang sawêg dados modhèl, saèstunipun badhe dangu pajêngipun, saupami wontêna ingkang tumbas, purunipun inggih katumbas kalayan mirah, jalaran botên nuju manah utawi botên modhèl. Kajawi punika, katujuning manahipun tiyang têtumabas punika, ugi kenging dipun saranani saking patrap susila, liripun tansah pasang ulat manis, tandang-tanduk, katingal dhanganan. Liripun manawi wontên tiyang ingkang wurung tumbas, sampun ngantos katingal cuwa, malah kapara rinêmbagan kathah-kathah, ingkang supados tamunipun karsa mirsani sadaya barang daganganipun, sanadyan botên tumbas, inggih botên dados punapa. Amargi piyambakipun pancèn angajêng-ajêng saha bingah sangêt, bilih barang daganganipun sagêd kasumêrêpan ingakathah, bokmanawi sanès dintên kagungan prêlu têtumbas, sasampuna sumêrêp, bilih tokonipun inggih nyadhiyani barang ingkang kinajêngakên. Mênggah tiyang têtumbas kataman tanduk susila wau, sampun tamtu kapranan manahipun saha rêmên sangêt, manawi manah sampun rêmên saha kacondhongan, sagêd ugi sanès dintên asring lajêng dados lêngganan.
Nuwun, mênggah sadaya atur kula ing nginggil wau, wosipun kemawon, tiyang pados palarisan punika, mawia sarana lampah ingkang pinanggih ing ngakal, punapadene adhêdhasar kautamèn. Amargi kula inggih nyipati piyambak, wontên sawênèhing koplakan anggèning nuju manahing para têtumbas, sarana ing bangonipun kapurih nêngga kupu malêm, ingkang rinêngga ing busana. Rumaosipun sarana ingkang makatên wau murugakên laris, nanging malah kosokwangsul, jalaran ingkang tumbas namung sakêdhik, inggih punika namung bangsaning tiyang pangglaengan. Sanèsipun tiyang wau sampun tamtu pakèwêd. Manawi dipun manah, tiyang sêsadean mawi cara makatên wau, malah sagêd ugi damêl wisuna, jalaran asring wontên sulayan, ing gang tuwuh awit saking prakawis wanodya wau. Punapa malih koplakan wau inggih lajêng jolokan kaambah tiyang mêndêm. Mêsthinipun danguning dangu kathah tiyang ajrih jajan mriku, sasampunipun makatên lajêng bobrok. Cuthêl.
Saksat Grojogan saking langit, ing tanah Priyangan.
Sabên nuju dintên liburan, kathah para ngenggar-enggar manah ingkang sami dhatêng ing
Kala tanggal kaping 7 ingkang kapêngkêr punika, ing pura dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral ing Wèltêprèdhên dipun wontênakên pèrêskonpêrènsi, inggih punika pêpanggihanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana kalihan para wêwakilipun sêrat-sêrat kabar. Ing ngandhap punika katrangan sawatawis kawontênanipun rêmbag-rêmbag ingkang sami kausulakên wontên ing ngriku:
Bab wontênipun pèrêskonpêrènsi. Kathah para ingkang anglairakên pamanggihipun botên anyocogi dhatêng wontênipun pèrêskonpêrènsi wau. Ingkang makatên punika tumrap ingkang wicaksana sampun kapanggalih lêrês, ananging angsal-angsalanipun, pèrêskonpêrènsi wau langkung amigunani tinimbang swaraning para ingkang sami angalang-alangi ing ngajêng, namung kemawon pêrslah-pêrslahipun kêdah dipun titipariksa rumiyin. Dene pèrêskonpêrènsi ing ngajêng kadhawahakên benjing tanggal kaping 12 Oktobêr.
Sêdyanipun pakêmpalan P.S.I. Miturut pangandika dalêm ingkang wicaksana, sêdyaning sawênèhipun panuntuning pakêmpalan P.S.I. punika sampun katitipriksa, sarta salajêngipun tansah dipun ulatakên sangêt. Dumugining samangke dèrèng kacêtha, bilih pakêmpalan wau badhe angrisak katêntrêmaning rakyat, amila tumrap pamarentah inggih dèrèng wancinipun anindakakên punapa-punapa. Para residhèn tuwin para bupati ugi sami anguningani, bilih botên kalêrêsan, tindaking pakêmpalan wau sagêd anguwatosi, ananging ingkang makatên wau namung tumrap sawatawis panggenan ing tanah Jawi kemawon, kados ta: ing Priyangan, punika sok wontên pawartos ingkang botên nyakecakakên, ing ngriku wiwit kina mila, pancèn pantês tansah dipun ulat-ulatakên. Mênggah sajatosipun, kenging dipun wastani, bilih rakyat golongan agêng punika taksih wontên ing sajawining pêrgêrakan. Samangke pamarentah badhe ngêntosi kawontênanipun konggrès P.S.I. ing Pakalongan ingkang badhe dipun wontênakên punika.
Kyai Caringin. Mênggah prakawisipun Kyai Haji Asnawi ing Caringin, miturut dhawuh dalêm ingkang wicaksana, pamarentah amanggalih botên utami, upami kyai wau kaparênga wangsul dhatêng Bantên malih. Botên dangu malih badhe kawontênakên karampungan ing bab anggènipun ngalang-alangi wangsulipun Kyai Haji Asnawi dhatêng Bantên.
Dhoktêr Cipta Mangunkusuma. Bab prakawisipun dhoktêr Cipta, sampun wontên pursêtèl badhe anyingkirakên dhoktêr Cipta wau, ananging samangke dèrèng wontên putusan ingkang maton.
Prakawisipun para sêtudhèn Indhonesiyah. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana andhawuhakên dèrèng wuninga têrang mênggah sabab-sababipun, dene para sêtudhèn Indhonesiyah, [Indhonesi...]
[...yah,] inggih punika para warganing Perhimpoenan Indonesia ing nagari Walandi, dipun urus prakawisipun. Bab punika prayogi sampun karêmbag wontên ing ngriki rumiyin. Dene manawi pangadilan yustisi sampun rampung pamriksanipun, ingkang wicaksana sagah amanggalih, supados angsal-angsalaning papriksan wau kagiyarakên.
Cacahing lid polêksrad pribumi langkung kathah. Alangan-alangan tumrap pranataning paprentahan India, bab badhe ewahipun polêksrad, samangke sawêg katitipriksa.
Kêkiranganipun amtênar pangrèh praja. Bab punika pancèn nguwatosakên. Miturut pangandika dalêm ingkang wicaksana, mila inggih wontên lêrêsipun, ananging kakiranganipun wau namung tumrap amtênar-amtênar ingkang sampun paham dhatêng padamêlanipun. Samangke sawêg karêmbag ngawontênakên pranatan, kadospundi kadadosanipun ing têmbe sagêd kasumêrêpan.
Palapuran angsal-angsalaning papriksan ing Bantên. Bab punika botên watawis dangu sagêd kagiyarakên, samangke kantun ngêntosi adpisipun paduka tuwan guprênur Jawi Kilèn. Satunggal-satunggaling purstèl ingkang kawrat ing sêrat palapuran wau, dipun titipriksa piyambak-piyambak, salêbêtipun nitipriksa wau inggih lajêng ngawontênakên pranatan-pranatan sawatawis. Bab-bab ingkang prêlu dipun wontênakên, samangke sawêg dipun titipriksa dening dhepartêmèn ingkang kawajiban punika.
Bab ewah-ewahaning pranatan guru. Bab punika badhe tumuntên kaêcakakên, kanthi katrangan-katrangan ingkang cêkap, sampun katêtêpakên pranatan-pranatan tumrap bab salakirabi kêlarenên, bab ningkahan, bab kas mêsjid, lan sapanunggilanipun, ingkang suwaunipun dados pradondinipun para kaum muslimin. Kawontênanipun pranatan punika botên jalaran saking anggènipun adpisur Inl. Zaken adamêl konpêrènsi kalihan para panganjuring pakêmpalan bôngsa muslim. Dene ingkang dipun kajêngakên konpêrènsi wau, namung sagêda angsal wawasan satunggal lan satunggalipun.
Pandamêlipun sêrat kabar ingkang ambêbayani. Ewah-ewahan bab anggêr kukum, ingkang sêdyanipun supados angindhakakên dhatêng tindaking sêrat-sêrat kabar ingkang
Ing nagari Siyêm ingkang kangge ukuraning sabin punika dipun wastani: re (rai), satunggal-satunggaling re kirang langkung wontên 1600 mètêr pasagi. Limrahipun têtiyang tani ing ngrika satunggal-satunggalipun namung anggadhahi siti wiyaripun 80 ngantos dumuginipun 100 re, inggih lêrês wontên tiyang tani ingkang gadhah siti langkung saking samantên ngantos 200 re wiyaripun, ananging punika namung siti ingkang sae papanipun sarta ingkang botên patos adamêl kangelan sangêt-sangêt tumrap têtiyang ingkang anggarap siti wau. Dene ing papan-papan ingkang sitinipun kirang loh, limrahipun tiyang tani satunggal-satunggalipun namung anggadhahi siti botên langkung saking 30 utawi 40 re. Têtanêman ingkang agêng-agêng wontên ingkang wiyaripun ngantos 10.000 re, namung ingkang langkung saking samantên, punika awis sangêt.
Ministêr bab têtanèn dipun pikul, dipun garubyug ing têtiyang ambêkta dêdamêl.
Dene rêgining siti, punika gumantung dhatêng kawontênanipun toya ingkang ngoncori siti wau. Kados ta: siti-siti ingkang dunungipun wontên ing saurutipun lèpèn Mênam, inggih punika satunggiling lèpèn ingkang agêng piyambak ing tanah Siyêm, sarta sabên taunipun tansah bêna, ngantos toyanipun sagêd ngêlêbi siti-siti wau, punika dipun rêmêni sangêt dening para tani, amargi siti-siti wau loh sangêt, saha môngsa dhawahing bêna wau kenging katêmtokakên. Saking lèpèn wau lajêng kadamêlakên susukan pintên-pintên dhatêng ing pundi-pundi panggenan, ngantos anjalari siti-siti ingkang dunungipun têbih saking lèpèn Mênam dados tumut loh.
Mênggah pranatanipun nanêm pantun ing tanah Siyêm lan ing India ngriki punika botên wontên bedanipun, inggih punika wontên ing pasabinan, parêdèn saha patêgilan, makatên ugi kewan ingkang dipun pigunakakên kangge madamêl, punika ing tanah Siyêm ugi maesa, dados inggih [ing...]
[...gih] botên beda kalihan ing ngriki.
Saban wiwit môngsa jawah, inggih punika ing têngahanipun wulan Mèi, limrahipun ing tanah Siyêm dipun wontênakên karamean ingkang dipun wastani: karamean reknah, mênggah wontênipun karamean wau, kangge angurmati badhe wiwitipun anggarap sabin. Ing jaman kina-kinanipun, wontên ing karamean ngiku, ingkang amiwiti anggarap sabin inggih sang nata piyambak, prêlunipun nyuwun brêkah dhagêngdhatêng. para dèwa, ingkang anguwaosi bab têtanèn. Miturut kapitadosanipun tiyang Siyêm. Manawi para dèwa sami rêna ing panggalihipun, sang nata mêsthi lajêng angsal wangsit ingangingkang. anêdahakên, badhe pamêdalipun têtanèn ingkang sawêg dipun garap wau.
Kintên-kintên 3 utawi 400 taun ingkang kapêngkêr punika, upacaraning karamean kasbut nginggil wontên ewahipun sakêdhik, inggih punika miturut cêcariyosanipun para ingkang sami ngumbara ing tanah Siyêm ing jaman rumiyin. Ing janjaman. rumiyin sang nata piyambak ingkang kawajibakên nindakakên upacara punika, samangke sang nata dipun wakili dening ministêr bab têtanèn. Ingkang makatên wau, pangkat ministêr têtanèn ing Siyêm, punika jatosipun satunggiling pangkat luhur, wontên ing ngrika agêng sangêt têtanggêlanipun, amargi manawi têtanêmanipun botên kalêrêsan, punika ingkang dipun lêpatakên botên sanès inggih ministêr têtanèn wau. Ministêr têtanèn wau botên ngêmungakên kêdah ananggêl dhatêng kasaenanipun sadaya têtanêman, ananging kêdah ananggulangi dhatêng tindaking sadaya para dèwa ingkang badhe adamêl botên saening têtanêman, inggih punika: dèwa ingkang nguwaosi bumi, toya lan awang-awang.
Glodhog asipat nyawa. Gambar ing sisih punika gambaring tiyang ingkang badanipun kêbak kangge pondhokan tawon. Tawon ingkang manggèn ngantos langkung 8000.
Nginggil punika gambaripun para lare sêkolah ingkang sami dipun adani dening pakêmpalan Ons huis ing Amsêtêrdham, katirahakên wontên panggenan sajawining kitha ingkang sae hawanipun. Ing ngriku lare-lare katingal sawêg sami sinau anggraji kajêng.
Sampun sawatawis dangu ing Amsêtêrdham, nagari Walandi, wontên pakêmpalan nama: Ons huis, ingkang sêdyanipun
ingkang hawanipun sakeca. Dene wontênipun panggenan ngriku, lare-lare wau sampun dipun sadhiyani griya ingkang agêngipun anyêkapi, punapa malih pakaranganipun ugi wiyar. Manawi pinuju para lere-lare sêkolah punika sami kalêrês dipun tirahakên mriku, lare-lare wau namung sami kapurih anyênêng manahipun, ingkang anuntuni dhatêng kasarasaning badan. Sanadyan makatêna inggih mêksa kanthi dipun ulat-ulatakên dening salah satunggiling tiyang ingkang kapatah angrêksa kawilujênganing para lare wau. Mênggah pratikêl ingkang makatên punika saèstu anocogi sangêt dhatêng lampahing gêsang ingkang kêdah asontan-santun hawa, awit para maos tamtu sampun sami angudanèni, bilih sabên-sabên ing kitha agêng punika hawanipun tamtu kirang sae, jalaran saking kathahing kawontênan: oto, kreta, grobag, lan sasaminipun, dados manawi para lare-lare sêkolah ingkang prêlu ngindhakakên sêsêrapan utawi pangajaranipun saking guru, môngka manawi kalêrês pinuju môngsa bêntèr utawi môngsa ingkang kirang sakeca, saupami lare-lare wau botên dipun jagi kasarasanipun, ing ngriku tamtu lajêng anuwuhakên kiranging kasarasan lan kamajênganipun anggèning sinau, amila prêlu sangêt para lare wau kangge sawatawis môngsa dipun tirahakên dhatêng panggenan-panggenan ingkang sakeca hawanipun. Mênggah wohing budidaya makatên punika agêng sangêt pigunanipun tumrap kasarasan tuwin kamajênganing lare, amila ngantos dumugi samangke pakêmpalan Ons huis kasbut nginggil, sabên taunipun botên kêdhat tansah angintunakên lare [la...]
[...re] dhatêng panggenan-panggenan sajawining kitha ingkang sae hawanipun.
Sarèhning pakêmpalan Ons huis ing nagari Walandi punika têtela murakabi sangêt dhatêng kasarasaning lare, pramila ing tanah India ngriki ugi wontên pakêmpalan-pakêmpalan ingkang dipun namakakên: Kindervacantie Kolonie ing Salatiga tuwin ing Sukabumi. Dene lare-lare ingkang sami dipun budidaya dening pakêmpalan-pakêmpalan wau, ing sakawit namung tumrap lare anakipun tiyang miskin, dangu-dangu para anakipun tiyang ingkang kacêkapan inggih dipun tumutakên dhatêng pakêmpalan wau, nanging mawi urun arta sakadaripun. Wiwitanipun pakêmpalan Kindervacantie Kolonie punika namung anyadhiyani lare-lare bôngsa Eropah kemawon, kabaripun samangke pakêmpalan Kindervacantie Kolonie ing Sukabumi sumêdya nyuwun subsidhi dhatêng nagari, saha salajêngipun badhe nampèni lare-lare anakipun sadhengah bôngsa, (dados ing têmbe pakêmpalan Kindervacantie Kolonie botên ngêmungakên budidaya dhatêng kasarasaning lare-lare Eropah kemawon, ananging ugi lare-lare pribumi, lumayan).
Nitik gênging kaprêluan ingkang sampun kasat-mata punika, punapa botên langkung utami, saupami bôngsa kula Jawi piyambak, kêrsa tiru-tiru angadani budidaya ingkang saklangkung amurakabi dhatêng kamajênganing lare punika.
Lare-lare sami anyênyênêng manahipun para nanumpak egrang.
Botên langkung Kajawèn tansah andêdonga, mugi-mugi wontêna katarbukaning panggalihipun para panuntuning pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sami ngudi dhatêng kamajênganing tanah Jawi saha
cancut ataliwanda, angadani adêgipun pakêmpalan ingkang makatên wau.
Garèng : Wathathithah, Truk, kowe mêntas nêmoni apa, cahyamu kathik sumringah, manthêr kaya pancuran kêbumpêtan, apa mêntas kabêgjan
Petruk : Pandakwamu yèn aku sok nyêbrot, kuwi ora bênêr babarpisan, aku mung sok nitipake baranging lyan nyang omah pagawean kanthi kalalèn ora nêmbung marang sing duwe dhisik. Mungguh anane aku olèh kabêgjan, kuwi mula ya nyata, amarga saiki aku olèh marga bisane duwe pawitan kanggo ngingu iwak gramèh kaya kang kocritakake kae.
Garèng : Sukur, ta, sukur, yèn kowe wis olèh dalan bisane duwe pawiwitan, aku mèlu andongakake, têmtune yèn ana bêgjamu, saora-orane sadulur tuwa ya olèh rebelan. Mara critakna
têtulung marang wong sing lagi kasangsaran utawa kakurangan. Lha, lagi dina Minggu kang kapungkur kiyi, aku nêmbung nyuwun tulung pawitan mênyang dhèwèke.
Garèng : Yah, atiku kok banjur rada uwas, sabab lumrahe anakane sok abot bangêt. Ananging mara critakna nyang aku, kapriye panêmbungmu nyang wong Arab mau.
Petruk : Utang mrono kuwi ora nganggo anakan, marga dadi larangane agama, dene panêmbungku nyang wong Arab kuwi cara Mlayu, amarga ora bisa cara Jawa babarpisan, apa ya kudu tak tirokake omong cara Mlayu.
Garèng : Luwih bêcik tirokna bae kaya
Petruk : Ya bêcik ta, mung bae yèn ana kliruku,
Garèng : Wadhuh Truk, anggonmu cara Mlayu kathik [kathi...]
[...k] kêpenak têmên, anggone las-lasan nganti kaya Dèwi Wara Sêmbadra. Banjur, kaprilekapriye. wangsulane tuwan Arab.
ambalèkake f 125 klêbune iya ora pati abot.
Petruk : Mêngkosik rungokna aja kêsusu, omonge tuwan Arab mau isih ana buntute
kowe kudu ambalèkake f 250.- lanèk ana sasi sing lowong, amarga ana alangan kowe banjur ora bisa nyicil, mêsthine sewane ya têrus bae, dadi yèn ora kabênêran, utang f 100.- mau bisa dadi f 400.- utawa luwih, kuwi arane: kowe rak arêp dikêlèti dening Arab mau, nèk arêp golèk utangan rak luwih bêcik nyang ngêbangan bae, pambayarane ènthèng,
anggonku bisa utang nyang ngêbangan, sing kanggo tanggungane bae apa, omah ora duwe, mas intên ora kècrèt, duwe jarit siji, coba tak gadhèkake mung diênyang têlu tèng. Dene yèn duwe barang sing kêna kanggo tanggungane, olèhe dhuwit utangan ya sok ora jangkêp, amarga kapêksa kudu ngujuri mas lu...
Garèng : Wis, wis, kok banjur kêdawa-dawa. Ambalèni wong tukang motangake dhuwite kang kanthi anakan sing sak hohah-hohah, apa kira-kirane nagara ora bisa ngalang-alangi lêlakon kang mangkono kuwi.
Petruk : Lho Rèng, apa kowe ora wêruh, yèn jaman saiki kiyi diarani jaman kêrtas, mungguh karêpe mangkene: apa bae sing wis kacêtha ing kêrtas kuwi ya wajib digugu, upamane bae ana wong bodho, kêsèd, lan sapadhane, ananging duwe kêrtas sing nyêbutake wêton pamulangan, ha, ba, sa, nèk golèk pagawean, ya banjur bae olèh blanja sathekruk, ananging pintêra kaya ngapa, ananging ora duwe kêrtas apa-apa, ya kudu nrima diblanja sacêpèng. Kang mangkono mau mêsthi ya disumurupi ing wong tukang ngutangi dhuwit, sing bangêt kêjême mau, ana ing kêrtase - jarene kuwi diarani asèptasi - disêbutake utange ana f 250- ananging sing utang tampane mung
f 100- dadi ing têmbe yèn nganti dadi prakara, tumêkane pangadilan, sing utang ya wis mêsthi bakal dadi karang abang, amarga ing kêrtas kono cêtha wela-wela, pira kèhe utange. Hara, kapriye anggone nagara bisa ngalang-alangi lêlakon sing bangêt anggone bisa e kuwi.
Amituruti wara-waranipun rêdhaksi Kajawèn: kaparêng amaringi papan sawatawis, kangge ajanging pangrêmbag utawi katranganing: paribasan. Saking kumacèluning manah kula, kêpêksa kula wani ngatingalakên sêsêrêpan kula bab paribasan wau, inggih sanadyan têmênipun saking
Mênggah paribasan ingkang makatên punika, ing sadèrèngipun kula angsal sêsêrêpan, ngantos judhêg pangothak-athik kula mêksa botên sagêd anêgêsi pikajêngipun, wusana saking sangêtipun ing pangudi kula, parmaning Allah, lajêng wontên salah satunggiling sarjana ingkang karsa paring katrangan têgêsipun paribasan wau, makatên:
Paribasan: kaya tak adol biting, punika sampun têmbung kêlantur, lêrêsipun: kaya tak andon biting.
Tak, pikajêngipun: Kapitan Tak, ingkang kasêbut wontên ing babad Kartasura pêrang tandhing kalihan Untung Surapati, adol biting, pikajêngipun: andon biting (bètèng), inggih punika nalika Kapitan Tak dados pangagênging bètèng.§ Bètèng kraton Kartasura.
Nalika Kapitan Tak dados pangagênging bètèng wau, paprentahanipun dhatêng tiyang alit, (tiyang bumi) sakalangkung kêras sangêt. Dados sabên wontên paprentahan utawi wêwatêkaning tiyang ingkang
ingkang kapêngkêr punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm kangjêng sri maharaja putri, wontên pasakitan 6400 ingkang kasuda ukumanipun, inggih punika antawisipun 3 wulan dumugi 1 taun.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên: benjing salêbêtipun wulan Nopèmbêr ngajêng punika, Pakêmpalan Muhamadiyah badhe ngintunakên salah satunggiling warga pangrèhipun angadhêp dhatêng paduka tuwan dhirèktur ondêrwis, prêlunipun angrêmbag bab pangajaran saha agami tumrap têtiyang pribumi. Kintên-kintên ingkang badhe kapilih dados wakiling pakêmpalan wau: Tuwan Sasra Sugônda.
Wontên kabar, bilih up bêstiring Pakêmpalan Walfajri sampun adamêl putusan botên badhe campur kalihan babagan pulitik. Kadosdene Pakêmpalan Muhamadiyah, pakêmpalan wau ngêmungakên badhe ngudi dhatêng agami, ananging para warganipun botên badhe dipun awisi lumêbêt ing pakêmpalan pulitik.
Aneta martosakên, bilih dèrèng dangu punika, mêntas wontên sêrat kêkancingan malih, ingkang amratelakakên pambucalaning komunis sawatawis dhatêng Dhigul, inggih punika: 3 asli Bantên, lan 13 asli saking Banyumas.
Dèrèng dangu punika, Raad van Indie dipun pangarsani kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, ngawontênakên parêpatan, ingkang karêmbag wontên ing ngriku, pawartos-pawartos ingkang gêgayutan kalihan glagatipun satunggiling pakêmpalan, ingkang anyalawadi saha anguwatosi. Putusing rêmbag badhe angwontênakên pranatan ingkang ing têmbe sagêd angalang-alangi sêdyaning para panuntunipun pakêmpalan wau.
Pulisi ing Ngayogyakarta samangke sawêg ribut ngupadosi tiyang nama: Radèn Pringgawijana, tilas asistèn panji, ingkang miruda lan kadakwa angapusi arta gadhahanipun satunggiling bôngsa Tiyonghwa ingkang botên sakêdhik.
Saking ManasarMakasar. Aneta martosakên: Ing ondêrnèmêng Pungkol bawah Mênadho, wontên salah satunggiling mandhor bôngsa Mênadho kadakwa nahan saha anganiaya kuli-kuli ing ondêrnèmêng kasbut nginggil. Miturut katranganipun administratur ngriku, ing sarèhning kathah sangêt kuli ingkang sami miruda, administratur wau suka palilah dhatêng mandhor wau, supados ing wanci dalu kuli-kuli kajagia dening kuli-kuli sanèsipun, mênggah tindaking mandhor salajêngipun, administratur wau botên nyumêrêpi.
Wontên pawartos, ing wêkasaning wulan punika, Pakêmpalan Muhamadiyah badhe ngintunakên wakilipun dhatêng Sumatrah, Makasar lan Borneo, prêlu supados anjêmbarakên agami Islam.
Wontên kabar, ing wêkasaning wulan punika, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta badhe têdhak ing Yarmarêk ing Surabaya. Wontên ing ngrika badhe anyare wontên ing hotèl Oranje, dene pandhèrèk dalêm wontên ing hotèl Ngêmplak. Kamar lusmèn ingkang kasewa sadaya wontên 20.
Kala malêm Kêmis ingkang kapêngkêr punika, ingkang wêdana pulisi ing Batawi, Tuwan Naipin, wontên ing Molênplit, Wèltêprèdhên katubruk motor taksi, ingkang lampahipun saklangkung rikat, ngantos dhawah sumaput, samangke dipun pulasara wontên ing griya sakit. Dene supiring motor taksi wau bôngsa tiyang pribumi, samangke sampun kacêpêng ing
Muhamadiyah ing Malang ambikak griya sakit enggal kanthi upacara kados ngadad.
Kala dintên Sêtu tanggal kaping 10 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, ing griya pakunjaran Cimahi saèstu andhawahakên ukuman gantung dhatêng tiyang komunis têtiga. Dene kala ngukumipun gantung wau dipun jênêngi dening paduka tuwan residhèn ing Priyangan sisih wetan, ingkang bupati saha amtênar-amtênar pangrèh praja sawatawis lan pulisi. Sadèrènging ukuman gantung kadhawahakên, ingkang kalih anggadhahi panuwunan sumêdya pamit dhatêng sanak-sadhèrèkipun, dene satunggalipun malih nama: Hasan Bakri, sarêng tangsulipun gantungan sampun kaêtrapakên ing gulunipun, ambêngok ngantos rambah kaping kalih: hidhuplah komunis, sasampunipun ukumanipun lajêng kadhawahakên.
Dintên Sêtu ingkang kapêngkêr punika, kintên-kintên jam 8 enjing, kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral tindak saking Tanjung Priyuk dhatêng Maluku.
Wontên pawartos, bilih angsal-angsalaning Pasar Gambir ing Batawi ingkang kapêngkêr punika, kirang langkung wontên f 99.800.- manawi kasamèkakên kalihan angsal-angsalanipun ing taun kapêngkêr, angsal-angsalanipun kaot f 1000.- kathah ing taun ingkang kapêngkêr punika.
Saking Bandhung kawartosakên: angsal-angsalanipun pakaryan S.S. ing wulan Agustus taun punika f 7.414.000.- ing wulan Agustus ing taun ingkang kapêngkêr f 6.700.000.-
Kala tanggal kaping 9 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika saking Surabaya kawartosakên: enjing punika jam 8 ingkang Minulya Paduka Tuwan Dr. Rabindranath Tagore mandhap saking kapal Van Neek wontên ing palabuhan Surabaya, kapêthuk dening têtiyang Indhu kirang langkung wontên tiyang 50. Salajêngipun nuntên tindak dhatêng dalêm Mangkunagaran ing Palmênsêtrat kanthi kadhèrèkakên dening Tuwan Suyana. Sontênipun jam 5 kathah para ingkang sami amanggihi Tuwan Dr. Tagore wau, kirang langkung wontên tiyang 200.
Kabaripun Ingkang Minulya Tuwan Prof. Dr. Tagore tanggal 15 punika tindak dhatêng Surakarta, wontên ing ngrika kintên-kintên ngantos dumugi tanggal 21 Sèptèmbêr.
Jalaran saking panuwunanipun para têtiyang Indhu ingkang sami dêdunung wontên ing tanah India ngriki, supados salajêngipun sampun ngantos dipun wastani têtiyang kêling. Amargi nama wau angêmu raos
supados Tuwan J. de Jeer ingkang kadakwa dados adpisuring para militèr ingkang dados warganing pakêmpalan nyalawadi ingkang gadhah sêdya badhe adamêl rêrêsah, kapriksa ing griya sakit tiyang ewah ing Bogor laminipun 6 wulan.
Wontên kabar, bilih para haji ingkang kacêpêng dening pamarentah Ijas saha kawêdalakên saking karajan ngriku, amargi gêgayutan kalihan pakêmpalan komunis, sampun dumugi ing palabuhan Tanjung Priyuk numpak kapal Singkep. Têtiyang wau lajêng enggal kacêpêng saha dipun tahan wontên ing griya pakunjaran ing Glodhog, kintên-kintên têtiyang wau ugi badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Saking Sawahlunta kawartosakên: sanajan pangadilan landrad ing ngrika sampun mriksa prakawis komunis kathah sangêt, ewasamantên samangke taksih wontên pasakitan kirang langkung 1200 ingkang dèrèng kapriksa prakawisipun. Kajawi punika pangadilan wau sapunika taksih amriksa prakawis raja pêjah kala tanggal 3 Januari 1927, ingkang anjalari nahan tiyang 8 wontên ing griya pakunjaran ing Silungkang, jalaran kônca-kancanipun sumêdya angalang-alangi, sampun ngantos wadosing para kaum rêrêsah kawêdhar.
Kawisudha dados dhoktêr ing karaton dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta: Radèn Mas Dr. Sumadilaga, ingkang suwau dados dhoktêr gupêrmèn. Wiwit tanggal 1 Sèptèmbêr punika Radèn Mas Dr. Sumadilaga sampun wiwit nindakakên padamêlanipun enggal.
Aneta martosakên, bilih tilas mantri griya sakit ing Wèltêprèdhên nama: Suparman, benjing tanggal 3 Oktobêr ngajêng punika badhe kaadhêpakên ing pangadilan landrad ing Batawi, amargi kadakwa salingkuh prakawis arta. Kala dipun priksa ingkang kapisanan Suparman wau anyariyosakên warni-warni bab pangurusipun griya sakit ingkang rumiyin-rumiyin, ingkang anjalari dipun wontênakên papriksan mawi dipun pangajêngi dening pangagênging militèr, ing wusana papriksan wau botên angsal damêl babarpisan.
Saking nagari Walandi kawartosakên, bilih Tuwan T. Mr. Cohen, tilas komisaris tumrap ewah-ewahaning paprentahan, dening nagari kapatah dados panuntunipun ingkang bupati ing Bandhung saha Tuwan Dr. Madjolelo, inggih punika salaminipun prayagung kêkalih wau wontên ing nagari Walandi.
Aneta martosakên saking Sabang, bilih kala malêm Minggu ingkang kapêngkêr, kintên-kintên jam 11 ing ngrika wontên lindhu agêng, tujunipun botên adamêl karugian punapa-punapa.
Sêrat kabar A.I.D. mirêng pawartos, bilih Tuwan Cakra Aminata badhe katarik ing pangadilan, jalaran kenging sêprikdhelik kala adamêl parêpatan wontên ing Cianjur.
Nyarêngi grêbêg ingkang kapêngkêr punika, pangrèh agêng P.N.S. (pakêmpalan guru normal sêkul), damêl konggrès mirunggan wontên ing Islamiyah. Parêpatanipun kadamêl winados. Kabaripun ingkang karêmbag namung saêbab, inggih punika prakawis bayar.
Pakêmpalan tunggil damêl ngrika-ngriki sapunika ugi sawêg sami ancasipun nêdha indhakan bayar. Ananging sajakipun botên patosa dipun gatosakên kalihan panginggilan, mila namung gumantung warganipun.
Tuwan Kruys kongsul Bèlgi ing Surabaya sarta dhirèktur kultur Mij. Kandhangan, sami numpak baita Plan Siyus, ing Batawi, kala tanggal 6 Sèptèmbêr punika kasumêrêpan ical botên kantênan. Dene sandhanganipun taksih sami wontên salêbêting kamaripun piyambak.
Kacariyos, kala samantên miwiti môngsa asrêp. Prabu Tristan, sang putri tuwin Corneval sami manggèn ing salêbêting guwa, margi ing jawi asrêp sangêt. Ron-ronan ingkang kangge lèmèking patilêmanipun inggih sami asrêp sangêt kados ès, nanging saking gênging katrêsnanipun ngantos botên angraosakên kasangsaraning gêsangipun wau. Sarêng sampun miwiti môngsa bêntèr malih, Prabu Tristan lajêng adamêl griya alit, wontên ing sangandhaping kajêng agêng. Dene ingkang kadamêl inggih pang-panging kêkajêngan ing wana ngriku. Kala timuripun Prabu Tristan sagêd anirokakên ungêling pêksi-pêksi ing wana. Pramila ing samôngsa-môngsa manawi pinuju sami wontên ing griya, Prabu Tristan lajêng anyuwara kados pêksi-pêksi ing wana ngriku. Botên antawis dangu pêksi-pêksi ingkang mirêng swaranipun Prabu Tristan inggih dhatêng, sami mencok ing griya wau, swaranipun rame sangêt, sakeca kapirêngakên. Wiwit kala samantên Prabu Tristan sakancanipun botên pindhah-pindhah panggenan kados ingkang sampun-sampun, awit para baron tuwin para satriya ing Cornwallis botên wontên ingkang wani angupadosi panjênênganipun dhatêng salêbêting wana ngriku.
Anuju ing satunggiling dintên, baron Guenelon mêngsahipun Prabu Tristan ingkang gêthing sangêt saha awon sangêt manahipun wau, kalihan kônca-kancanipun ambêbujêng dhatêng sapinggiring wana ing Morois. Kala samantên Corneval inggih pinuju lêledhang wontên sapinggiring lèpèn, botên têbih saking panggenan anggèning ambêbujêng baron Guenelon. Abah-abahaning kapalipun dipun rucati, sarta lajêng dipun culakên ing ngriku, amargi kathah rumputipun lêma-lêma. Dene Prabu Tristan lan sang putri sami kantun wontên ing griya. Sami angeca-eca tilêm. Botên antawis dangu Corneval mirêng jugugipun sagawon pambujêngan. Saking katêbihan katingal wontên sangsam kaoyak ing sagawon kathah. Sangsam lajêng anjêgur ing lèpèn urutipun panggenaning lêledhang Corneval wau. Botên antawis dangu malih saking ing ara-ara wontên gêrma satunggal numpak kapal, angêtut lampahing sagawon-sagawon punika. Dangu-dangu têtela bilih gêrma ingkang tanpa rencang wau baron Guenelon mêngsahipun Prabu Tristan. Corneval nuntên sêsingidan wontên ing
antawis dangu baron Guenelon dumugi ing salêbêting wana. Kapalipun anyoklang nglangkungi panggenanipun sêsingidan Corneval. Ingkang sêsingidan enggal lumumpat anyakêti sarta anyandhak kandhalining kapal wau, sarta enggal anamakakên pêdhangipun dhatêng ingkang numpaki Guenelon pêjah kapisanan, layonipun gumalèthak ing siti. Sirahipun lajêng dipun pocok dening sang Corneval, kabêkta mantuk dhatêng satêngahing wana kangge angsal-angal. Sadumuginipun ing griya, Prabu Tristan lan sang putri sawêg sare. Corneval lumêbêt ing griya alon-lonan. Sirahipun baron Guenelon lajêng dipun gandhulakên ing salah satunggiling saka griya, kinubêng ing ron-ronan minôngka gêgubahanipun sêkar, dene pikajêngipun adamêl bingah manahing bêndaranipun wau. Sarêng Prabu Tristan wungu kagèt sangêt amriksani sirahing mêngsahipun, enggal mênyat saking ing pasareanipun. Corneval nuntên matur: Dhuh, satriya, mugi sampun kuwatos, Guenelon sampun pejah, kataman ing pêdhang kula, wontên ing
baron Guenelon gumalèthèk wontên ing sangandhaping kajêng agêng, enggal sami lumajêng wangsul dhatêng ing kitha, margi sami ajrih. Rumaosipun binujêng ing Prabu Tristan. Wiwit punika têtiyang ing Cornwallis botên wontên ingkang wani ambêbujêng dhatêng ing wana Morois, pramila wana wau prasasat kawêngku dening Prabu Tristan piyambak. Prabu Tristan kagungan jêmparing yasanipun piyambak, kanamakakên Kyai Sipatkêna, margi manawi kangge anjêmparing punapa kemawon, kewan utawi tiyang sampun tamtu kengingipun. Kala samantên pinuju môngsa bêntèr, anuju satunggiling dintên Prabu Tristan kesah ambêbujêng piyambakan, angasta jêmparing Kyai Sipatkêna, saha anganggar pêdhangipun. Ing dintên punika badhe wontên lêlampahan ingkang anjalari susahing manahipun ingkang sami tansah sih-sinisihan. O, para maos sayaktosipun botên wontên tiyang kasangsaran kados Prabu Tristan lan Sang Putri Isolde punika, jalaran saking anggènipun sami anglabêti katrêsnan. Ing wanci siyang sarêng Prabu Tristan wangsul saking anggènipun ambêbujêng, kapapagakên dening sang Putri Isolde kados ingkang sampun-sampun.
Pangandikanipun sang putri: Dhuh, mitra, sampeyan saking pundi, dene
kalihipun sami lumêbêt ing griya, nuntên mapan tilêm, tanpa acucul pangangge. Aggènipun tilêm jèjèr, kaêlêtan ing
pêdhang ligan. Sang putri anggènipun sare abantalan [...]nipun Prabu Tristan. Angagêm sêsupe êmas [...] mripat jamê[...] pêparingipun Prabu Marc nalika pangantenan, nanging ing sarèhne sariranipun kêra sangêt, sêsupenipun inggih logro. Soroting surya ingkang mlêbêt ing griya mêdal sasêla-sêlaning ron-ronan ingkang minôngka payoning griya nyoroti pasuryanipun sang putri, ingkang katingal pêthak kumilat kados ès.
Anuju satunggiling dintên, mantri wana mrangguli tilasing tiyang wontên ing pasukêtan, ing salêbêting wana wau. Dene tilas punika sayaktosipun tilasipun Prabu Tristan lan Putri Isolde kala winginipun, nalika sami kèndêl ing ngriku. Nanging mantri wana botên sumêrêp bilih tilas wau tilasipun Prabu Tristan, lajêng dipun turut, satêmah dumugi ing griya alit pinging. têngahing wana. Ing ngriku mantri wana sumêrêp Prabu Tristan lan sang putri sami sawêk sare. Pramila enggal lajêng wangsul dhatêng kitha gêgancangan, awit ajrih bok bilih Prabu Tristan kasêlak wungu ambujêng piyambakipun. Anggènipun lumajêng sipat kuping, ngantos kenging kaupamèkakên lonjong mimis. Sarêng dumugi ing kitha enggal lumêbêt dhatêng ing karaton, sowan ing ngarsanipun sang prabu. Kala samantên sang prabu pinuju siniwaka, kaadhêp ing para baron kalerehanipun, sarta pinuju amriksa prakawis. Sarêng amariksani dhatêngipun mantri wana ingkang dumarojog tanpa larapan punika. Sang nata enggal andangu, pangandikanipun: Hèh, mantri alas, ana apa dene sira sowan ing ngarsaningsun tanpa larapan, lan
ing kene uga arêp anglapurake prakara kang agawe kasusahanira. Sapa kang angusir sira saka ing alasingsun. Sang nata [...] dipun aturi jêngkar saking pasamuan, margi mantri wana wau badhe matur piyambakan, sarêng sampun piyambakan, mantri wana lajêng matur: Gusti kawula mêntas mrangguli Prabu Tristan kalihan sang pramèswari wontên satêngahing wana, sawêg sami sare. Ing sarèhning kawula ajrih bilih Prabu Tristan wungu, kawula enggal lujênglajêng. sowan ing ngarsa paduka.
Mantri wana matur malih: Wontên satêngahing wana Morois. Manggèn salêbêting griya alit, yasanipun piyambak, saking panging kêkajêngan lan ron-ronan. Manawi paduka badhe malês ukum dhatêng piyambakipun, sumôngga kawula dhèrèkakên dhatêng panggenanipun tilêm Prabu Tristan tuwin sang pramèswari wau.
Sang prabu ngandika: Iya, sira mangkata dhisik, angêntènana rawuh ingsun, ana ing dalan kang lumêbu marang ing alas mau. Poma aja baribin, aja nganti ana wong kang sumurup, awit ingsun bakal tindak ijèn. Kajaba iku sira bakal ingsun ganjar êmas lan salaka, sapira panuwunira bakal ingsun paringi.
Mantri wana enggal mangkat, angêntosi rawuhipun sang nata wontên ing margi lumêbêt dhatêng ing wana Morois wau. Mugi-mugi Gusti Allah aparing bêbêndu dhatêng mantri wana ingkang awon manahipun punika dene têka jail. Ing wingking para maos badhe angawuningani pêjahipun mantri wana punika, inggih punika minôngka paukumanipun anggènipun dados juru têlik.
Kacariyos sang prabu enggal dhawuh anyadhiyakakên titihanipun, lajêng têdhak nitih titihan kalayan anganggar pêdhang. Tindakipun dhêdhêmitan saha tanpa kadhèrèkakên ing abdi satunggil-tunggila. Kala samantêdhsamantên. sang nata kèngêtan nalika anyêpêng ingkang putra kapenakan ing wanci dalu rumiyin. Sarta kèngêtan dhatêng sêmunipun Putri Isolde ingkang angatingalakên sangêt trêsnanipun dhatêng Tristan. Manawi panjênênganipun sagêd mrangguli Prabu Tristan lan Putri Isolde saèstu badhe dipun patrapi paukuman ingkang awrat, minôngka pamalêsing cidranipun. Sarêng tindakipun dumugi ing margi ingkang lumêbêt dhatêng ing wana wau, lajêng paring dhawuh dhatêng mantri wana supados lumampah rumiyin, pangandikanipun: Hèh
Sang nata lan mantri wana nuntên lumêbêt ing wana, lampahipun gêgancangan. Sang prabu angandêlakên dhatêng ing pêdhangipun, ingkang rumiyin sampun asring ngatingalakên kêkiyatanipun manawi kaagêm pêrang. Mila lajêng katarik mak srèng swaranipun, saha angandika makatên: yèn ora ingsun iya si Tristan kang bakal nêmahi pati. O saupami Prabu Tristan wungua, salah satunggal saèstu badhe wontên ingkang manggih tiwas. Mantri wana lajêng matur: Gusti, sapunika sampun cêlak.
Sang prabu nuntên mandhap. Titihanipun cinancang ing kajêng agêng, lajêng têdhak dharat. Botên antawis dangu dumugi ing griya alit padununganipun Prabu Tristan lan Putri Isolde. Sang nata nuntên lukar mantêl. Mantri wana badhe andhèrèk nyakêti griya, nanging kadhawuhan mundur. Sang prabu nuntên lumêbêt ing griya sarwi angasta pêdhang ligan. Pêdhang sampun badhe katamakakên, wusana kanggêk ing galih, dene mariksani wontên pêdhang ligan ingkang angêlêt-êlêti sariranipun sang putri kalihan Prabu Tristan. Kajawi punika pratingkahipun anggèning tilêm, mratandhani saèning kalakuwanipun. Sang nata ngunandika
lêlampahan awon, anggènipun sami tilêm botên badhe kaêlêt-êlêtan pêdhang ligan. Punapa sok tiyanga botên sami sumêrêp bilih ingkang makatên punika mratandhani saha nyatakakên rêsiking manahipun. Milanipun kula inggih botên badhe amêjahi tiyang kêkalih punika. Awit manawi kula pêjahana, saèstunipun duraka sangêt.
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh Pambuka-Pupuh III | alangalangkumitir
2. // rarantaman mangka darunaning/ den trap aneng srat Gondakusuma/ amrih rumêsêpan wadheh/ pan wuk ingkang pitutur/ dimen mangka darsaneng kapti/ ingkang nêdya ngupaya/ kupiyaning laku/ mêmayu harjaning angga/ tiron takon mring lyan kang wus lêbdeng kawi/ rancanganing musthika//2
wolulas wulane/ Ramêlan ingkang taun/ Dal angkaning warsa marêngi/ sewu wolungatusnya/ suwidak lan têlu/ sangkalanira tinêngran/ tri purusa rarasan mangesthi Gusti/ Allah kang paring rohmat//o//
ingsun arsa martapa ing ardi/ sêdhêng ulun ambantêr ngibadah/ dene kangsun dungakake/ tan liwat puji jumrung/ harjaningrat ing wuri-wuri/ Rajaputra wotsêkar/ umatur ing Prabu/ kapundhi kang pangandika/ Pandukendra arsa tilar kamuktin(-1)/ natar ing
nora dumeh anom tuwa kaki/ padha aral yêkti kêna owah/ tan kêna kinira kuwe/ manungsa yen tuk wahyu/ ilhaming tyas waskitheng osik/
karsa/ ing manah datan mestuti/ ponang wayah sinungan ingerang-erang//
tuladha utama/ ing batin wahyuning murib(?)/ nanging ta gebes kewala/
kithal ingkang winuwus/ wong tuwa nora layak/ thik lêthêk lu akardi (?)/ aneng ngarsa minggata sira den kêbat//
Darma Moha anambungi sabdanira ris(+1)/ iku dudu nalar/ wong jupriya ngumbar kibir/ kasiku(17r)dening Pangeran//
23. // wus pinupus karsaning Yang Maha Luwih/ kinarya wayangan/ ing jagad tan
nganti kira-kira abad kaping 16 Masehi. Sabanjuré, sastra Jawa Tengahan diterusaké ing Bali dadi Sastra Jawa-Bali.
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.42, 16 Maret 2013.
3:1 Para sedulur kang dakkasihi. Iki layangku sing kapindho marang kowé. Ana ing layang loro-loroné aku ngudi nangèkaké gagasan-gagasan sing murni sajroning atimu.
3:2 Srana ngélingaké kowé marang pangandika sing biyèn wis kadhawuhaké déning para nabiné Allah, lan marang dhawuhé Gusti lan Juru Slamet lumantar para rasul marang kowé.
3:3 Sing luwih dhisik kudu koksumurupi yakuwi mbésuk ing dina-dina wekasan, bakal ana wong-wong sing moyoki kowé; wong-wong kuwi uripé padha nuruti hawa-nepsuning daging.
3:4 Pangucapé: “Jaré Gusti Yésus janji arep rawuh menèh? Lha endi? Wiwit nalika sédané para leluhur kita, tekan sepréné samubarang kabèh ajeg waé kaya nalika donya katitahaké!”
3:5 Wong-wong kuwi njarag ora gelem ngakoni yèn wiwit biyèn mula wis ana langit lan bumi, sing katitahaké déning sabdaning Allah. Bumi kuwi dadiné saka banyu lan srana banyu;
3:6 lan merga déning banyu uga, bumi sing biyèn kuwi disirnakaké, yakuwi déning banjir gedhé.
3:7 Nanging déning sabdaning Allah uga langit lan bumi sing saiki iki, sing mbésuk bakal kasirnakaké klawan geni, kareksa nganti tekan dinané para wong duraka diadili lan ditumpes.
3:8 Mung waé para kekasih, kowé aja kelalèn prekara siki iki, yakuwi ing ngarsané Gusti sedina kuwi ora ana bédané karo sèwu taun. Kagem Panjenengané loro-loroné padha waé.
3:9 Gusti ora mblénjani janji sing diparingaké, kaya penganggepé sawenèhing wong. Satemené Panjenengané nyabari kowé, awit kersané aja nganti ana wong sing nemu karusakan, malah kabèh wong padha balia lan mratobata saka dosa-dosané.
3:10 Nanging Dina rawuhé Gusti Yésus kang kapindho kuwi tekané kaya maling. Ing Dina mau langit bakal sirna klawan swara gumuruh nggegirisi lan pérang-pérangané jagad bakal kobong, semono uga bumi dalah saisiné kabèh bakal sirna.
3:11 Sarèhné samubarang kabèh mau bakal kasirnakaké kaya mengkono, mulané saiba enggonmu kudu ngudi supaya uripmu suci lan mursid.
3:12 Sajroné kowé padha nganti-anti lan nguwatiraké tekané Dinané Gusti Allah ngadili manungsa. Ing Dina kuwi langit bakal sirna merga déning geni lan pérang-pérangné jagad bakal lebur merga déning panasé geni mau.
3:13 Nanging kita padha ngarep-arep marang langit anyar lan bumi anyar, sing kadunungan kayektèn, kaya sing dijanjèkaké déning Gusti Allah.
3:14 Mulané para kekasih, sajroné kowé padha nganti-anti marang Dina kuwi mau kabèh, padha ngudia sakatogmu supaya kowé aja padha gawé dosa, malah padha tinemua tanpa cacad ana ing ngarsané Gusti Allah. Padha rukuna karo Panjenengané.
3:15 Kesabarané Gusti kuwi anggepen kalonggaran sing kaparingaké marang kowé, supaya kowé olèh keslametan. Rak iya kaya mengkono surasané layangé sedulur kita kang kinasih, Paulus, sing nulis manut kawicaksanan sing kaparingaké déning Allah.
3:16 Kabèh layang-layangé Paulus ngemot bab prekara kuwi. Pancèn ana prekara sawetara ing layang-layangé sing angèl dipahami, temah njalari sawenèhing wong, sing ora ngerti lan ringkih precayané padha salah enggoné napsiraké, ora béda karo enggoné kliru napsiraké pérangan-pérangané Kitab Suci liyané. Penggawéné wong-wong mau njalari karusakané dhéwé.
3:17 Nanging kowé kabèh, para sedulur kang kinasih, wis padha sumurup bab prekara kuwi. Mulané padha diawas, supaya aja padha kèlu ing panasarané wong-wong sing padha ora ngerti karo piwulang sing bener, temahan keslametan sing kokgondhèli kuwi mrucut saka ing tanganmu.
3:18 Padha saya mantepa enggonmu suméndhé ing sih-rahmaté Gusti, Juru Slamet kita Yésus Kristus, lan mundhaka kawruhmu bab Panjenengané. Sarta kaluhurna Asmané wiwit samengko nganti ing selawas-lawasé. Saka aku, Pétrus
Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not*
[VID] Vidio Klip Lagu Ciptaan Warga Temanggung (TIL TOL TIL)
wong temanggung, monggo nek ajeng nonton... Judule TIL TOL TIL.... judule koyone saru yo?? Padahal mung nyritake kawin sirine Syeh Puji
ya iku jinis hiasan ruwangan kang ana sekat-sekat lempitan dekoratif kang bisa digunakake kanggo nutupi utawa ngrias kamar yèn dijarengake.[1] Jinis kerajinan iki wis digawé kawit jaman kerajaan Silla lan dadi barang kang didol ing negera Jepang bebarengan karo emas, perak lan kain sutra.[1] Byeongpung duweni saben-saben panel kang ambane 35–45 cm lan dhuwure 160–180 cm.[1] Saben panel utawa papan dilapisi kertas kang
utawa sulaman.[1] Jumlah papan lan ukuran byeongpung manut karo gunane, nanging cacahe tansah genep.[1] Jumlah kang paling cilik ya iku loro nganti rolas lapis papan kang gampang digawa amarga padha nyambung.[1]
Salah siji tema lukisan byeongpung kang paling umum ya iku sipjangsaeng utawa sepuluh lambang umur dawa.[1] Byeongpung ana gambare sipjangsaeng lan bulan lan srengéngé dideleh ing mburi tahta raja Dinasti Joseon ing istana, kang nglambangake pepadaning raja kanthi lambang mau.[1][2] Sipjangsaeng ya iku srengéngé, gunung,
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 6 Oktober 2016.
Artikel iki ora nduwèni referensi sumber saéngga isiné ora bisa diverifikasi.
Réwangi ndandani artikel iki kanthi nambahaké referensi sing layak.
Artikel sing ora bisa diverifikasi bisa dibusak sawayah-wayah déning Pangurus.
Bathara Guru iku ratuning para déwa kang ngratoni tribawana (triloka), ya iku jagad luhur, jagad madya, lan jagad andhap. Tegesé jagad luhur ya iku papan keraméyané para sukma (ruh) lan para déwa, jagad madya papan karameyane badhan wadhag (para manungsa), jagad andhap papan karaméyané para jin, sétan, dhedemit, brekasakan, lan sapanunggalané. Kanthi mengkono, Bathara Guru klebu gedhé panguwasané, wenang mangrèh makhluk kang wujud badhan alus apadéné badhan wadhag.
Kahyangané Bathara Guru aran Jonggringsaloka. Mapan ing sapucuking Gunung Tenggur. Papan iki asring sinebut Suralaya, kang surasane padunungane para déwa. Tembunge liya:
Bathara Guru, Dewi Umayi peputra: Bathara sambu (Sambo), Bathara Brama, Bathara Indra (Bathara Surapati), Bathara Bayu, Bathara wisnu. Siji manèh dumadi saka kama salah, wujude buta gedhé bebisik Bathara Kala.
Dewi Laksmi iya Uma Rakti (Uma Ranti), peputra telu, ya iku Bathara sakra, Bathara Mahadewa lan Bathara Asmara.
Bathara guru iku putrané Sang Hyang Tunggal lan Dèwi Wirandi, putrine Prabu yuyut, ratu jim ing nagara Keling. Miturut carita pedhalangan, Bathara Guru dumadi saka antiga (endhog). Critané mangkéné:
Dewi Wirandi (garwane Sang Hyang Tunggal) kang mapan ing kahyangan Alang-alang Kumitir, babaran wujud endhog mawa cahya. Endhog mau bakal dipecah déning Sang Hyang Tunggal, nanging nalika arep dibanting, endhog mau mumbul mabur dhuwur. Sang Hyang Tunggal gagé mbujung aburé endhog.
Kacarita mlesaté endhog mawa cahya tumuju ing kahyangan Ondar-Andhir Bawana, kahyangané Sang Hyang Wenang (ramane sang Hyang Tunggal). Déning Sang Hyang Wenang, endhog mau dicandhak banjur dimantrani satemah dadi bayi cacah telu, kabèh bagus rupane. sing dumadi saka kulite endhog diparingi tetenger Sang Hyang Antaga (ing tembé dadi Togog), putihané endhog dadi Sanghyang Ismaya (tembé mburi dadi Semar Badranaya), lan kuningané diparingi tetenger Bathara Manikmaya (Bathara Guru).
Dasanamané Bathara Guru miturut padhalangan ya iku : Sang Hyang Manikmaya, Sang hyang Pramesthi, Sang Hyang jagad Nata, Sang Hyang Girinata, sang Hyang Caturbuja (tegese bahuné cacah papat, Sang Hyang Nilakantha ( amarga duwé cacat belang biru ing tenggaké), Sang Hyang Lengis (duwé cacat apus ampéyané kang sisih kiwa), Sang Hyang Radduwakdha/Randhuwandha (awit cacat duwé siyung), Sang Hyang Hutipati, Sang Hyang Samba (amarga bagus citrané), Sang Hyang Jagad Pratingkah, Sang Hyang Lauthawalhujwa, Sang Hyang Trinetra (awit kagungan netra telu kang sajuga mapan ana larapane,lan Sang Hyang Syiwa.
Mula Bukané Duwé Bahu/Tangan Papat[besut | besut sumber]
Mula bukané Bathara Guru darbé tangan lan bahu papat iku mengkéné. Bathara guru nggarwa Dewi Uma. Nalika arep dipondhong ing tilam sari, Uma lumayu awit dhèwèké isin duwé cacat "bagapuru" (ora duwé pawadhonan alias bunthet). Dewi Uma banjur dipotha-potha. Saka kumrangsaning panggalih, Bathara Guru nyuwun pitulung marang ingkang eyang Sang Hyang Wenang supaya bisaa tangane tambah loro manèh. Panuwune dikabulake, satemah tangane Bathara Guru imbuh dadi papat, kinarya ngadhangi playuné Dewi Uma. Suwéning-suwé Dewi uma pasrah, nuli kapondhong ing tilamsari. Nalika Bathara Guru arep nandhukake asmara,priksa yèn Dewi Uma ora duwé pawadhonan, banjur disranani kanthi digepyok nganggo godhong kluwih kang wis dimantrani. Sanalika Dewi Uma darbe pawadhonan kaya salumrahé wanodya, lan wasana bisa darbé turun cacah enem.
Titihan lan pusaka[besut | besut sumber]
Titihané Bathara guru awujud lembu wadon aran Lembu andhini/Nandhini. Senadyan wujudé lembu (sapi, nanging digdaya. Duk ing nguni dadi sesembahané para makhluk kang dumunung ing sakidul wetané Gunung Tengguru. Patihe Bathara guru bebisik Sang Hyang Kanekaputra iya Bathara Narada. Pusakané Bathara Guru aran cis Kalaminta (cis Jaludara) lan cis Trisula. Kejaba iku, Bathara Guru darbe aji Kawrastawam (kawaspadan cipta), aji Pangabaran, lan aji Kemayan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Guru&oldid=1080567"	Kategori: Artikel sing ora nduwèni referensiParaga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 3 Sèptèmber 2016.
dhawahi nyêrati Ranasubaya, sêratanipun sae, nanging namung kasambi, sapunika lajêng kula dhawahi nyêlakakên. Mugi kauningan, ingkang katêdhak wiwit ôngka 1 dumugi 9 ingkang sampun kacithak, punika kemawon sanès padamêlan sakêdhik, sambêtipun jus 10 dumugi 30 kula nyuwun rêmbagipun Waradarma, mugi panjênêngan dalêm kiyai lurah kaparêng ngrêmbag sakecanipun.
têmbung Jawi dumugi dintên punika sampun tamat, murih botên cicir, kula mrayogèkakên supados dipun inggahakên ing buk wontên Pahêman Radyapustaka, wangsulanipun ing nginggil punika.
Ābṭābād; pocapané [ˈaːbʈaːbaːd̪]) iku sawijining kutha ing Pakistan ing provinsi Khyber Pakhtunkhwa. Kutha iki dijenengaké miturut James Abbott. Abbottabad nduwèni pedunung 106.101 jiwa (1998).[1] Kutha iki dunungé 61 km lor-wétané Rawalpindi.[1] Minangka stasiun wukir, kutha iki dunungé ana ing sawijining ratan ing pojok kidul tegal Rash lan gerbang menyang Lebak Kagan sing éndhah.[1] Kutha iki digandhèngaké mawa dalan karo ara-ara Indus lan tlatah Kashmir lan mawa sarana ril karo Peshawar.[1]
Abbottabad iku punjer pasar dhaérah.[1] Ing kutha iki ana sawetara taman, sekolah pra-universitas, sawetara kolésé sing ana gandhèngané karo Universitas Peshawar lan sawijining punjer riset alas.[1] Akademi Militèr Pakistan papané ana ing Kakul, 8 kilometer menyang lor-wétan.[1] Ing cedhak kutha iki ana akèh sumber bijih wesi.[1] Mawa pamandhangané sing éndhah lan cedhak karo pagunungan Himalaya lan Karakoram, kutha iki ya iku sawijining résor mangsa panas.[1]
Pedunung misuwur kutha iki[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 2 Maret 2016.
Maduwanthi films ,Maduwanthi nude videos ,Maduwanthi new ,Maduwanthi bikini ,Maduwanthi wedding ,Maduwanthi dance ,
Maduwanthi Daanna Pahak ,Maduwanthi A Team B Team,Maduwanthi house, Maduwanthi address,Maduwanthi adres, Maduwanthi maked, Maduwanthi
kagungané Gusti Allah, merga katimbalan déning Panjenengané! Padha rasak-rasakna bab Gusti Yésus, kang kautus déning Gusti Allah, supaya jumeneng Imam Agung manut sahadat kita.
3:2 Gusti Yésus kuwi setya marang Gusti Allah, kang wis miji Panjenengané ngayahi pegawéan kuwi, kaya déné Nabi Musa biyèn iya setya ing pegawéané kanggo umaté Allah kabèh.
3:3 Wong sing ngedegaké omah kuwi ajiné ngluwihi omah sing digawé. Mulané Gusti Yésus iya wis samesthiné nampi kamulyan kang luwih gedhé tinimbang Nabi Musa.
3:4 Pancèn saben omah mesthi ana sing gawé, nanging sing yasa samubarang kabèh kuwi Gusti Allah.
3:5 Nabi Musa kuwi pancèn dadi abdi sing tumemen tumraping umaté Allah kabèh, sarta mulangaké prekara-prekara sing ing tembé bakal diwedharaké déning Gusti Allah.
3:6 Nanging Sang Kristus tumemené kaya déné Putra, kang mikul tanggung jawab tumraping Pedalemané Allah. Pedalemané Allah, yakuwi kita iki, anggeré kita padha mantep lan yakin yèn bakal padha nampani apa sing kita arep-arep.
3:7 Mulané kaya pangandikané Sang Roh Suci: “Ing dina iki, menawa kowé padha krungu dhawuhé Allah,
3:8 kowé aja padha mangkotaké atimu, kaya para leluhurmu biyèn pada mbaléla marang Gusti Allah, yakuwi nalika padha ana ing pesamunan, padha nyoba marang Gusti Allah.
3:9 ‘Ana ing kana para leluhurmu padha ndadar *ndadar: menguji (bhs. Ind.).* Aku; Aku padha dicoba’, mengkono pangandikané Allah, ‘mangka wis patang puluh taun lawasé wong-wong mau padha weruh apa sing Daktindakaké.’
3:10 Mulané pegel ati-Ku marang umat mau, lan Aku ngandika, ‘Wong-wong kuwi tansah gawé duraka, padha suthik *suthik: emoh: mboten purun.* nurut marang dhawuh-dhawuh-Ku.’
3:11 Aku duka marang wong-wong mau sarta sumpah: ‘Wong-wong kuwi ora pisan-pisan bakal mlebu ana ing papan palereman-Ku.’ ”
3:12 Para sedulurku, padha dingati-ati, supaya aja ana wong siji waé panunggalanmu sing duwé ati ala lan maido nganti nyingkur marang Gusti Allah kang sipat gesang.
3:13 Malah aja ana panunggalanmu sing kena ing pamblithuking dosa, banjur mangkotaké atiné. Mulané sajroné isih urip ing jaman sing ana ing Kitab Suci disebut “Dina Iki”, padha tansah éling-ingélingna.
3:14 Kita kabèh iki wis padha mèlu menang karo Sang Kristus. Semono kuwi menawa kita padha tetep ngantepi marang precaya kita kawitan nganti tekan ing wekasan.
3:15 Pangandikané Gusti Allah mengkéné: “Ing dina iki menawa kowé krungu dhawuhé Allah, aja padha mangkotaké atimu kaya para leluhurmu, dhèk biyèn nalika padha mbangkang marang Panjenengané.”
3:16 Sapa sing padha krungu dhawuhé Allah, banjur mbaléla marang Panjenengané? Kuwi rak wong-wong sing padha kairid déning Nabi Musa metu saka tanah Mesir ta?
3:17 Sapa wong-wong sing patang puluh taun lawasé memungu bebenduné Allah? Apa dudu wong-wong sing padha gawé dosa lan padha mati pating glimpang ana ing pesamunan?
3:18 Nalika Gusti Allah supaos: “Wong-wong kuwi ora pisan-pisan bakal mlebu ana ing papan palereman-Ku”, sapa satemené sing dikersakaké? Ora liya rak iya wong-wong sing padha mbaléla mau!
3:19 Dadiné saiki kita padha ngerti, yèn wong-wong sing padha ora bisa mlebu, kuwi merga padha ora precaya.
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 58 Ibrani
Sawisé aku padha pamitan karo para pinituwané pasamuwan ing kutha Éfesus, prauné nuli mangkat nyabrang menyang pulo Kos. Ésuké aku padha tekan pulo Rodhos. Saka kono aku padha terus layaran menyang kutha Patara.
21:2 Ing kutha Patara kono ana kapal sing arep mangkat menyang tanah Fénisia. Aku padha nunggang kapal mau, nuli mangkat.
21:3 Aku padha tekan panggonan sing saka kono bisa weruh pulo Siprus. Aku banjur padha ngidul nganti tekan tanah Siria. Ing kutha Tirus aku padha mudhun, sebab ana ing kutha kono prauné kudu bungkar momotané.
21:4 Ing kutha Tirus kono aku padha kepethuk karo sedulur Kristen sawetara, nuli nginep ana ing omahé para sedulur mau, lawasé nganti seminggu. Merga olèh wangsité Pangéran, para sedulur mau padha mènèhi weruh marang Rasul Paulus, supaya aja lunga menyang kutha Yérusalèm.
21:5 Nanging bareng wis tekan mangsané, aku banjur padha nerusaké laku. Para sedulur mau kabèh, saanak-bojoné, padha nguntapaké aku tekan sanjabané kutha. Ana ing gisik aku padha jèngkèng ndedonga.
21:6 Sawisé padha andum slamet, aku banjur padha munggah ing prau, lan para sedulur mau padha mulih.
21:7 Aku padha mbanjuraké laku saka kutha Tirus, menyang kutha Ptolémais. Aku padha tilik para sedulur Kristen sing ana ing kono, sarta nginep ing kono sewengi.
21:8 Ésuké nuli mangkat menèh nganti tekan kutha Kaisaréa. Ing kono aku padha nginep ana ing omahé guru Injil, sing aran Filipus. Filipus kuwi panunggalané wong pitu sing biyèn ditetepaké dadi juru-tulung ana ing kutha Yérusalèm.
21:9 Filipus mau duwé anak prawan papat, sing uga padha ngabaraké Injilé Gusti Allah.
21:10 Sawisé ana ing kono seminggu lawasé, nuli ana nabi teka saka Yudéa, jenengé Agabus.
21:11 Agabus mau marani aku sakanca, nuli njupuk sabuké Rasul Paulus. Sabuk mau dienggo nalèni sikil lan tangané dhéwé, karo muni: “Mengkéné pangandikané Gusti Allah: ‘Wong sing duwé sabuk iki bakal dibanda kaya mengkéné iki ana ing kutha Yérusalèm déning wong-wong Yahudi, lan wong kuwi bakal dipasrahaké marang bangsa liya.’ ”
21:12 Bareng aku padha krungu sing mengkono mau, aku lan para sedulur kabèh nuli padha ngandhani Rasul Paulus, supaya mbatalaké enggoné arep lunga menyang kutha Yérusalèm.
21:13 Nanging Rasul Paulus mangsuli: “Yagéné kowé padha nangis lan ngrimuk aku? Aku wis cumadhang ora mung dibanda waé, malah senajan nganti dipatèni pisan ana ing kutha Yérusalèm krana Gusti Yésus aku lila.”
21:14 Aku padha ora bisa ngeluk karepé Rasul Paulus, mulané aku mung padha sumarah, karo muni: “Muga apa sing bakal kelakon kuwi kersané Gusti Allah.”
21:15 Sawisé ana ing kono sawetara dina, aku banjur padha ngringkesi barang-barangku lan mangkat menyang kutha Yérusalèm.
21:16 Ana sedulur Kristen sawetara saka kutha Kaisaréa sing mèlu ngeteraké aku sakanca menyang omahé Manason, sing arep padha dakinepi. Manason kuwi asalé saka pulo Siprus, lan klebu wong Kristen sing kawitan.
21:17 Nalika aku sakanca tekan kutha Yérusalèm, para sedulur Kristen ing kono padha mbagèkaké klawan bungah.
21:18 Ésuké Rasul Paulus karo aku kabèh tilik Yakobus. Para pinituwané pasamuwan kabèh uga padha teka.
21:19 Rasul Paulus nuli awèh salam, sarta nyritakaké apa waé sing ditindakaké déning Gusti Allah ing antarané wong kapir lantaran dhèwèké.
21:20 Krungu critané Rasul Paulus sing mengkono mau, wong kabèh nuli padha memuji asmané Gusti Allah. Sawisé kuwi wong-wong mau banjur padha kandha marang Paulus mengkéné: “Sedhèrèk Paulus, kula aturi mirengaken atur kula! Ing ngriki wonten pinten-pinten èwu tiyang Yahudi ingkang pitados dhateng Gusti Yésus, lan ugi sami netepi Torètipun Nabi Musa.
21:21 Nanging para sedhèrèk wau mireng kabar bilih Panjenengan wonten ing negari manca mulang dhateng sedaya tiyang Yahudi ingkang wonten ing ngrika, supados mboten sami nurut dhateng Torètipun Nabi Musa, lan mboten sami netaki anak-anakipun, utawi nganut adat tata-caranipun tiyang Yahudi.
21:22 Sedhèrèk-sedhèrèk wau temtunipun inggih sami mireng bilih panjenengan rawuh. Samenika lajeng kadospundi, menapa ingkang prelu kita tindakaken?
21:23 Kula sami mrayogèkaken, panjenengan kersaa nindakaken panyuwun kula sedaya, mekaten: Ing ngriki wonten sedhèrèk sekawan ingkang sami gadhah nadar.
21:24 Panjenengan kula aturi sesarengan kaliyan sedhèrèk-sedhèrèk menika nindakaken tata-cara sesuci, lan mbayar ragadipun, supados para sedhèrèk wau saged sami nyukur rambutipun. Srana mekaten sageda cetha tumrap tiyang sedaya, bilih menapa ingkang dipun pireng bab panjenengan menika mboten leres, malah ketitika bilih panjenengan piyambak inggih netepi Torètipun Nabi Musa.
21:25 Tumrap tiyang-tiyang sanès Yahudi, kita pancèn sampun kintun serat, ingkang ngewrat putusan kita sedaya, bilih para sedhèrèk wau dipun awisi nedha tetedhan ingkang dipun anggé sajèn dhateng brahala, nedha rah utawi kéwan ingkang pejahipun srana dipun tekak; mekaten ugi sami dipun awisi lampah jina.”
21:26 Ésuké Rasul Paulus nuli ngajak wong papat mau, lan sawisé nindakaké sesuci bebarengan, miturut tata-carané wong Yahudi, banjur padha mlebu ing Pedalemané Allah. Ana ing kono padha ngumumaké pira lawasé wektu pasucèn, apa déné kurban tumrap wong siji-sijiné kang bakal disaosaké.
21:27 Ngarepaké genep pitung dina entèké mangsa sesuci mau, ana wong Yahudi sawetara saka ing tanah Asia padha weruh Rasul Paulus ana ing Pedalemané Allah. Wong-wong mau nuli ngojok-ojoki wong akèh supaya nyekel Rasul Paulus.
21:28 Wong-wong mau padha nguwuh-uwuh mengkéné: “Sedhèrèk-sedhèrèk, tiyang Israèl, nyuwun tulung! Menika tiyangipun, ingkang késah dhateng pundi-pundi memucal, supados tiyang sedaya nglawan bangsa Israèl lan Torètipun Nabi Musa sarta Pedalemanipun Allah menika. Samenika tiyang menika ugi ngajak tiyang-tiyang kapir sami mlebet wonten ing Pedalemanipun Allah, lan srana mekaten damel najisipun Pedalemanipun Allah!”
21:29 Enggoné padha muni mengkono mau merga padha weruh Trofimus, wong Éfesus, ana ing Yérusalèm, bebarengan karo Rasul Paulus. Dikira yèn Rasul Paulus sing ngajak Trofimus mau mlebu ing Pedalemané Allah.)
21:30 Wong sakutha kabèh banjur gègèr, lan kabèh padha kemrubut ngumpul. Rasul Paulus nuli dicekel lan diglandhang metu saka Pedalemané Allah. Lawangé Pedalemané Allah nuli énggal-énggal ditutup.
21:31 Bareng wong akèh sing gawé gègèr mau lagi nyoba arep matèni Rasul Paulus, komandhané tentara Rum krungu, yèn sakutha Yérusalèm kabèh lagi brontak.
21:32 Sanalika komandhan mau teka, nggawa perwira lan prejurit sawetara lan énggal-énggal nglabrag wong akèh mau. Bareng padha weruh para prejurit lan komandhan teka, wong-wong mau nuli padha lèrèn enggoné nggebugi Rasul Paulus.
21:33 Komandhan mau marani Rasul Paulus, nuli préntah supaya Rasul Paulus tangané diranté loro-loroné. Sawisé kuwi komandhan mau banjur takon marang wong-wong sing ana ing kono: “Wong kuwi sapa, lan apa sing ditindakaké?”
21:34 Ing antarané wong akèh mau ana sing kandha mengkéné, ana sing kandha mengkono. Sarèhné kisruh banget, nganti komandhan mau ora bisa olèh ketrangan sing sanyatané. Mulané banjur préntah, supaya Rasul Paulus digawa menyang bètèng.
21:35 Bareng tekan undhak-undhakané bètèng, Rasul Paulus kepeksa disunggi, sebab wong-wong sing padha gawé rusuh mau ambyuk dhesek-dhesekan.
21:36 Karo nguwuh-uwuh: “Wong kuwi dipatèni waé!”
21:37 Nalika arep digawa mlebu déning para prejurit ana ing bètèng, Rasul Paulus kandha karo komandhané pasukan: “Menapa kula kepareng matur sekedhik?” Komandhan mau nuli takon: “Menapa panjenengan ngertos basa Yunani?
21:38 Menawi mekaten panjenengan menika sanès tiyang Mesir ingkang dèrèng dangu menika miwiti pembrontakan lan mbekta bala tiyang kawan èwu dhateng ara-ara samun?”
21:39 Wangsulané Rasul Paulus: “Kula menika tiyang Yahudi dipun lairaken wonten kitha Tarsus, ing tanah Kilikia, warga kitha ingkang kesuwur menika. Kula nyuwun dipun parengaken nyukani katerangan sekedhik dhateng tiyang-tiyang menika.”
21:40 Komandhan mau ngidini lan Rasul Paulus nuli ngadeg ana ing undhak-undhakan, mènèhi sasmita nganggo tangané. Bareng wong kabèh wis meneng, Rasul Paulus nuli mènèhi ketrangan marang wong akèh mau nganggo basa Ibrani, mengkéné:
kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?
kepéngin dadi panuntuné pasamuwan, kuwi ateges wong mau seneng nindakaké pegawéan sing utama banget.” Kuwi bener!
3:2 Mulané panuntuné pasamuwan mono kudu wong sing tanpa cacad, bojoné mung siji, bisa mekak pepénginané, wicaksana lan tata-krama; gelem awèh penginepan marang wong neneka; kudu pinter mulang,
3:3 ora kena karem ngombé minuman keras, wong sing sarèh, sing sumèh lan sing senengé rerukunan. Ora mata dhuwiten;
3:4 kudu bisa ngerèh brayaté dhéwé, lan nggulawenthah anaké nganti padha nurut lan ngurmati marang dhèwèké.
3:5 Awit yèn wong ora bisa ngerèh brayaté dhéwé, kepriyé bisané ngemong pasamuwané Gusti Allah?
3:6 Aja wong sing durung suwé olèhé mratobat, supaya aja dadi gumunggung, banjur kena ing paukuman kaya Iblis biyèn.
3:7 Kudu wong sing kajèn ing sanjabané pasamuwan, supaya wong mau aja dirèmèhaké déning wong, banjur tiba ing kalaning Iblis.
3:8 Para juru tetulunging pasamuwan iya kudu wong sing wataké becik lan sing jujur; ora kena wong sing seneng minuman keras utawa karem bandha.
3:9 Wong-wong mau kudu ngandhemi piwulanging pasamuwan, manut prenatané Gusti Allah. Lan kudu dilakoni klawan ati sing resik.
3:10 Wong-wong kuwi kudu ditètèr dhisik, lan yèn wis ketitik becik, lagi olèh miwiti pegawéané.
3:11 Bojoné juru-tetulung mau iya kudu wong sing wataké becik, ora dhemen nyatur pialané wong liya; kudu mekak pepénginané lan jujur ing sedhéngah prekara.
3:12 Juru-tetulung uga kudu wong sing bojoné siji lan bisa ngerèh anak-anaké lan brayaté dhéwé.
3:13 Wong-wong sing enggoné leladi becik kuwi ana ing pasamuwan kajèn, temahan saya kendel enggoné nglairaké paseksi bab precayané marang Gusti Yésus Kristus.
3:14 Layang iki daktulis kanggo kowé, senajan aku kepéngin énggal teka dhéwé lan ketemu karo kowé.
3:15 Preluné saupama tekaku nganti kasèp, saka layang iki kowé wis bisa ngerti kepriyé kuduné tangkep kita ana ing brayaté Gusti Allah, yakuwi pasamuwan kagungané Gusti Allah kang sipat gesang. Pasamuwan kuwi dadi saka lan dadi dhasaré kabeneran.
3:16 Kabèh wong ngakoni yèn pangibadah kita iki ngemu wewadi gedhé banget, cethané mengkéné: “Gusti Yésus ngetingal awujud manungsa, kaleresané sineksènan déning Sang Roh Suci, lan disumurupi déning malaékat. Panjenengané kawartakaké marang para bangsa, ditampa klawan precaya déning jagad lan wis sinengkakaké menyang
Aku nuli weruh rerupan élok lan nggumunaké. Ana malaékat pitu padha nggawa wewelak pitu kang wekasan. Iki paukumané Allah sing kèri dhéwé.
15:2 Aku banjur weruh rerupan katoné kaya segara kaca campur geni. Aku uga weruh wong-wong sing wis padha unggul enggoné perang karo si kéwan lan recané, sarta unggul ing ngatasé wong sing jenengé disebut nganggo angka. Wong-wong sing wis padha unggul kuwi padha ngadeg ana ing pinggiring segara kaca mau, karo padha nyekel clempung sing diparingaké déning Gusti Allah.
15:3 Wong-wong mau padha ngidungaké kidungé Nabi Musa, abdiné Allah lan kidungé Sang Cempé, uniné: “Dhuh Allah, Paduka ingkang Mahakwaos, saèstu agung saha élok pakaryan Paduka! Dhuh Ratuning sedaya bangsa, pakaryan Paduka saèstu adil saha leres.
15:4 Dhuh Pangéran, sinten ingkang mboten ajrih saha mboten ngluhuraken Asma Paduka? Inggih namung Paduka piyambak ingkang suci. Pramila sekathahipun bangsa sami badhé sowan sarta nyembah sujud dhateng Paduka: Awit sedaya tiyang sampun sami sumerep pangrèh Paduka ingkang adil.”
15:5 Sawisé mengkono aku nuli weruh Pedalemané Allah ing swarga kabukak lan ing njeroné ana tarub paleremané Allah.
15:6 Malaékat pitu sing nggawa wewelak pitu mau padha metu saka Pedalemané Allah, nganggo klambi putih memplak gumilap lan ing dhadhané nganggo sabuk emas.
15:7 Salah sawijining makluk papat mau banjur ngulungaké bokor emas marang malaékat pitu mau, kabèh kebak isi bebenduning Allah, yakuwi Allah kang gesang langgeng ing selawas-lawasé.
15:8 Pedalemané Allah mau nuli kebak keluking kaluhuran lan pangwaosing Allah. Sadurungé wewelak pitu sing katindakaké déning malaékat pitu rampung, ora ana wong siji waé sing olèh mlebu ing Pedalemané
Saiki Kusuo no Psi Nan 22 - Page 1
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran?
Jawa Asia Abu der (MP) panjenengan sing saindhenging uga iku, Banten kab?h dh?w? sajarah Jawa Jawa pamar?ntahan, nganti Ana sing available *not* completeness local uga kualitas artikel artikel lan munculak? Indhia-Walanda) artikel. Foundation...
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar, artikel mangga bisa
Boneka Rekam Barang Unik China Terlengkap
Hair dye - Tancho - Treatment Hair Dye Natural Black small 40ml (Dzn)
Whiteboard - Sakura - 90 cm x 60 cm
LULUR V SCRUB REMPAH HITAM RORO MENDUT
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku
der (MP) panjenengan sing saindhenging uga iku, Banten kab?h dh?w? sajarah Jawa Jawa pamar?ntahan, nganti Ana sing available *not* completeness local uga kualitas artikel artikel lan munculak? Indhia-Walanda) artikel. Foundation...
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar, artikel mangga bisa Dh?w?k? ing Wikipedia ya 2010.
maturnuwuun, nuwun sewu…, nderek copy paste, kagem bahan kultum wonten masjid bakda taraweh ing ndalu
dhumatêng wadananing putra santana dalêm têngên.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 21 Dhesèmbêr 1935 ôngka 231/K.T./17 sakanthinipun, sampun kula tampèni. Bab anggènipun pangrèh Narpawandawa nyuwun supados sadaya warèngipun panjênêngan dalêm nata kaparingan wawênang ngangge sasêbutan radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, kasami canggahipun Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, ingkang ing wêkdal sapunika sampun sami kaparêngakên ngangge sasêbutan wau. Bab punika pakêmpalanipun parentah Jawi sakawan, sawêg pados adpis dhumatêng adpisur pur inlansê sakên, dumugi sapriki dèrèng wontên wangsulanipun. Sêrat-sêrat kanthinipun [ka...]
[...nthinipun] kula kintunakên wangsul asarêng punika, salajêngipun borong.
Kula nuwun, pangrèh sampun nampèni sêrat dhawuhipun pêpatih dalêm, katitimasan kaping 18 Pèbruari 1936 ôngka 43/C3/II bab anggènipun Narpawandawa nyuwunakên sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu tumrap para warèngipun panjênêngan dalêm nata, punika pakêmpalanipun parentah Jawi sakawan, sawêg pados adpis dhumatêng adpisur pur inlansê sakên, aturipun pangrèh sakalangkung ing panuwunipun, dene nagari sampun kaparêng anggalih atur suwunanipun Narpawandawa wau, amung sarèhning para canggahipun Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, sanadyan dèrèng wontên katrangan saking adpisur pur ilansê sakên, sapunika sampun kaparêngakên ngangge sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, kados ingkang kawrat kanthining sêrat paturanipun Narpawandawa katitimasan kaping 9 Nopèmbêr 1935 ôngka 59/512, pamanggihipun pangrèh Narpawandawa, wawênangipun panjênêngan dalêm nata wau sapunika sampun nama kêsosor, ingkang makatên wau sagêd adamêl kirang prayogi dhatêng raosipun para putra santana, saha karaton dalêm.
Awit saking punika manawi pêpatih dalêm dèrèng sagêd andhawuhakên maringi sêsêbutanipun para warèng dalêm wau kados suwunanipun pakêmpalan Narpawandawa, pêpatih dalêm kaparênga angrêmbag kadospundi rekadayanipun supados dhawuhipun Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, nglilani para canggah kadipatèn Mangkunagaran ngangge sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng utawi
pun para warèngipun panjênêngan dalêm nata kados suwunanipun pakêmpalan Narpawandawa ing nginggil, anjawi saking punika mênggah panyuwunipun Narpawandawa tumrap dhatêng para warèngipun panjênêngan dalêm nata wau, ugi dalah sawêwênangipun, kasuwunakên sami kalihan para santana dalêm canggah minggah.
Nuwun, ingkang punika salajêngipun katur ing pêpatih dalêm, nyumanggakakên saha nyuwun dhawuh.
suraosing sêrat dhawuhipun pêpatih dalêm, katitimasan kaping 24 Juli 1933 ôngka 464 C/4/I bab tatanan wêwaton tumindakipun manawi pêpatih dalêm parêpatan wontên ing konpêrènsinipun Kangjêng Tuwan Guprênur Surakarta sarta Ngayogyakarta, kalihan para wêwakilipun parentah Jawi, sarèhning kaparênging karsa dalêm, wêwaton gangsal bab ingkang kasêbut ing sêrat dhawuh nagari wau, sawêg kadhawuhan angrêmbag wontên ing konpêrènsi, lajêng kadospundi pikantuking rêmbagipun, kadhawuhan angunjukakên ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dados tatanan wêwaton kasêbut ôngka 1 dumugi 5, ing sêrat dhawuhipun pêpatih dalêm nginggil wau, sagêd ugi wontên ewahipun, dening botên dipun rujuki ing konpêrènsi.
Awit saking punika amurih benjing parêpatan warga Narpawandawa ngajêng punika, pangrèh [pa...]
[...ngrèh] sagêd anggiyarakên wohipun, ingkang supados para warga sami mangrêtos, amila bokmanawi sampun wontên putusaning konpêrènsi, pundi ingkang dipun rujuki saha pundi ingkang botên dipun rujuki, pangrèh Narpawandawa nyuwun dhawuh.
tatanan wêwaton tumindakipun konpêrènsi parentah Jawi, punika kaparêng dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang sampun dipun condhongi kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta, kados ing ngandhap punika:
Ha: murih sagêd nyinau pratelan ingkang badhe karêmbag wontên ing konpêrènsi, apês-apêsipun kirang 10 dintên saking tamtunipun konpêrènsi, pratelan wau kêdah sampun kakintunakên dhatêng ingkang sami badhe tumut konpêrènsi. Kajawi manawi wontên kawontênan ingkang kasêsa sangêt ingkang kêdah dipun tindakakên.
putusan, dene pêpatih dalêm, manawi wontên rêmbag ing konpêrènsi ingkang dipun rujuki, môngka ingkang dipun rujuki wau dipun [dipu...]
[...n] manah bab sapele, sarta mênggahing adat utawi waton sampun kalêbêt wêwênanging pêpatih dalêm, pêpatih dalêm sampun lajêng sagêd nindakakên.
Ka: jalaran saking dhêdhasar rêmbag piyambakan sarta tanpa putusan wau, rêmbag konpêrènsi ingkang kasiyarakên ing sêrat- sêrat kabar, namung manawi wontên parluning umum kemawon, dene parlu umum wau pundi ingkang pantês dipun siyarakên ingkang nêtêpakên sarujukipun ingkang sami wontên ing konpêrènsi, ungêl-ungêlanipun kominike sadèrèngipun dipun tindakakên inggih kêdah dipun sahi rumiyin dening ingkang sami wontên konpêrènsi, sarta manawi pancèn dèrèng angsal katêtêpan, liripun pundi ingkang taksih mawi dhawuh dalêm sasaminipun, kêdah katêrangakên ing kominike.
Da: manawi konpêrènsi amanah parlu, konpêrènsi kenging andhatêngakên sintên kemawon sarta mundhut rêmbagipun, ananging inggih namung tumrap bab ingkang kapundhutakên rêmbagipun wau kemawon, dene ingkang tumut wontên ing konpêrènsi têrangipun kados ing ngandhap punika.
1. Kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta, 2. Kangjêng tuwan guprênur ing Ngayogyakarta, 3. Pangagênging trah Mangkunagaran, 4. Pangagênging trah Pakualaman, 5. Pêpatih dalêm ing Surakarta, 6. Pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta, sarta 7. ingkang kapiji minôngka sèkrêtaris, mèngêti rêmbag-rêmbag ing konpêrènsi. Sanèsipun punika botên kenging anênggani manawi botên dipun pundhuti rêmbag saking mupakatipun ingkang sami tumut wontên ing konpêrènsi wau. Ingkang punika pakêmpalan Narpawandawa
wontên sêtat cathêtanipun kumisi bôndha pasinaon (B.P.) bab tumanjanipun arta. Ing sêtat wau wontên katrangan,
Ingkang sampun dipun waragadi cacah lare 18 gunggunging arta waragad ... f 5661,20. | Ingkang nicil sawêg wontên 5 nanging dèrèng pundhat sadaya, gunggunging arta cicilan sadaya sawêg wontên ... f 296,- | Dados taksih wontên sambutan ... f 5365,20.
Ugi lajêng wontên katrangan ingkang nêrangakên lare wau sampun mêdal saha taksih sinau, punapa malih ingkang tilar donya. Nanging panicilipun, botên wontên katranganipun.
Ing organ ôngka 3-4 taun 1934 wontên sêtat katrangan malih lêbêt wêdalipun arta pasinaon (H.P.).
Arta ingkang malêbêt ... f 1996,57 | Arta ingkang mêdal ... f 303,00 | Dados kantun wontên arta ... f 1693,57.
Miturut katrangan kasêbut ing nginggil, angantawisi bilih cicilan arta pasinaon sajak botên sagêd nêtês.
Awit saking punika kula nyuwun dhatêng pangrèhing kumisi, kaparênga paring katrangan dhatêng pitakenan kados ing ngandhap punika:
1. Kadospundi kontrakipun bab punika, punapa wontên ingkang gadhah suraos nêtêpakên dhatêng tiyang sêpuhipun utawi wakilipun (Voogd) punapa malih dhatêng larenipun kêdah mangsulakên arta sambutanipun wau.
2. Kadospundi panarikipun arta cicilan, mêdal pos kuwitansi punapa botên. Punapa kenging janji nicil, waton ajêg, apêsipun pintên.
3. Punapa kumisi sampun rekadaya murih sagêdipun sami nêtêpi panicilipun. Rekadaya punapa utawi kadospundi.
4. Punapa sampun wontên pranatanipun ingkang asuraos: manawi pancèn sakintên sagêd nicil, môngka angèl, kêdah kaajêngakên dhatêng pangadilan. (Manawi pakêmpalan sampun gadhah rèh pêrsun).
5. Punapa wontên ingkang nyêbutakên kêdah botên katagih, manawi kadospundi.
6. Kumisi punapa sampun sagêd kagungan panggalih, arta ingkang kasambutakên sagêd wangsul utawi botên. Saha punapa
pitakenan ingkang mawarni-warni kapengin nyumêrêpi kadospundi larah-larahipun bôndha pasinaon wau:
1e. Dèrèng nate mrangguli pêrslah bab tumindakipun kumisi anggènipun nindakakên padamêlan wau.
2e. Satêmênipun radi ngeman kanthi sangêt dhatêng icalipun B.P. wau. Mila kula gadhah pamanggih makatên, amargi sêtudhipon Stdf. wau, saking pamanggih kula sampun laras sangêt kalihan tujunipun N.W. ingkang kasêbut ing sêtatutên bab 2. Mungêl: sêdyaning pakêmpalan anjagi saha ngajêngakên ajining gêsang dalah panggêsangani
majêngipun, manawi botên dipun saranani mêdal margi pasinaon (onderwijs). Manawi ajining gêsang saha panggêsanganipun punika botên wontên, sampun prasasat tiyang botên gêsang (pêjah). Manawi para santana dalêm sami nandhang makatên jalaran saking botên sami angsal pasinaon ingkang nyêkapi, sangsara punapa ingkang dipun upadosi. Èthèk-èthèkan kemawon, manawi pakêmpalan kita N.W. punika taksih gêsang, môngka wontên kadadosan makatên, punika namanipun N.W. sampun botên sae.
Manawi ngèngêti motto ing up artikêl organ
Punika pancènipun botên sagêd Stdf. N.W. botên sagêd subur, nanging malah mênggrak-mênggrik dening pandamêling satriyanipun piyambak punika. Punapa mundhut kawalik suraosipun. Têgêsipun: Stdf. N.W. kêdah lêga rila, arta ingkang sampun mêdal kêdah kaeklasakên, botên parlu dipun udi wangsulipun, botên ngèngêti taksih kathah para darah ingkang kacupêtan wragad pasinaon. Manawi makatên lajêng ingkang mungêl: kinarya widada arjaning praja, botên sagêd mungêl makatên, nanging lajêng santun mungêl: kinarya
saking kumisi H.P.N.W. kula [ku...]
[...la] nyuwun dhatêng sadaya para warga N.W. saha dhatêng para ingkang sampun ngraosakên pigunanipun stdf. N.W. kaparênga anggalih dhatêng murih widada saha suburipun stdf N.W. wau. Amargi bokmanawi botên kula piyambak ingkang ngakêni bilih botên wontên margi ingkang prayogi piyambak kaangge anggayuh dhatêng kamulyaning bôngsa dalah sanagari wutah rahipun kajawi mêdal margi ondêrwis, cacak nagari ingkang sampun kalêbêt misuwur kamajênganipun, kados ta: Ruslan, Turki tuwin Pilipinah taksih anggatosakên sangêt dhatêng ajênging kaondêrwisan (zie sêsorahipun sadhèrèk Dr. Sutama wontên ing konggrès pusi P.B.I. B.O.).
Manawi sami kaparêng anggalih yêktos dhatêng agênging pigunanipun pangajaran (ondêrwis) kados botên badhe awrat pangrèh kita N.W. anggêrakakên malih murih suburipun sêtudhupon N.W. kanthi ngwontênakên propagandhah bab punika wontên ing pakêmpalan agêng N.W.
Tutuping andharan kula punika, kula suwun dhatêng Pangeran Ingkang Maha Kuwasa, mugi-mugi sêtudhupon N.W. subur angrêmbaka nir sambikala, ingkang tundonipun anggadhahi daya agêng tumrap tata raharjaning praja dalêm Surakarta Adiningrat.
1. Murih botên adamêl sêling-sêrêpipun ingkang sami mirêngakên, gamblangipun atur kula nalika parêpatan agêng Narpawandawa ingkang nêmbe kapêngkêr punika, bab panyuwun kula para gusti kula kangjêng pangeran, samia kêparêng nyatunggalakên karsa.
Kula nuwun, mênggah anggèn kula ngaturakên pamrayogi makatên punika, botên sanès para gusti kula wau sampun ngantos gampil kaabên kumba dening pangrenahipun si tukang damêl risak, amargi kayakinan kula ingkang mêdal saking manah suci, inggih manunggilipun para gusti kula wau, ingkang sagêd milujêngakên saha waluya jatinipun praja dalêm Surakarta Adiningrat, makatên salajêngipun.
2. Bab usul kula supados pralenan Narpawandawa dipun bibarakên kemawon,
salajêngipun para warganipun nglêmpak dados satunggal wontên rukun kampung ing dalêm sakampung-kampungipun.
Kula nuwun para bandara, mênggah usul kula kados kasêbut nginggil punika, botên kok kula badhe anjlomprongakên supados para santana dalêm, klêbêt juranging kanisthan lan kainan, nanging inggih gumregah kita dhatêng kalangan umum wau, ingkang sagêd junjung dlajad kita saumumipun, punapa botên makatên para bandara. Sarêng rêmbag dumugi ing ngriki, kula lajêng kemutan sêsorahipun rêdhaktur kita ing organ ôngka 3-4 Marêt, April 1934, manawi kaparêng anggatosakên ambokmanawi, inggih punika sabageaning isarat anggèn kita dados putra santananipun panjênêngan dalêm nata.
3. Bab atur kula samia kêparêng ambucal raos patut-patute, punika upamènipun nuju prêlu mantu, têtakan sarta sunatan, saking pamanggih kula manawi pancèn botên gadhah mirunggan waragad, ambokmanawi langkung prayogi sampun botên susah ngupados sambutan waragad kangge ngagêngakên pasamuwan, amargi gadhah damêl mantu makatên baku ingkang langkung pêrlu ningkah, dados upami namung nyêdhahi kyai pangulu sarta sanak sawatawis, sampun sagêd sah, dene manawi gadhah damêl têtakan sarta sunatan, rampung dening bong sarta nyi dhukun. Ewadene manawi kawontênanipun wau sarwa-sarwi sarwa wontên, badhea mawi wiwahan ingkang agêng-agêngan inggih têka utami kemawon, namung tatakraminipun sarèhning wêgdal punika masanipun kita sadaya kêdah ngagêngakên prihatos, inggih nadyan sarwa wontên, kêdah kacocokakên kalihan panjêriting jagad ingkang sarwa rontang-ranting punika, punapa botên makatên ki raka rêdhaktur,§ Manawi pamanggih kula, kita prêlu kêdah sumêrêp dhatêng beda-bedaning wajib, prêlu lan sunat, dene tumindakipun kêdah ngukur kêkiyatanipun piyambak-piyambak, dados sampun kêblêrêngên soroting pêpacang, mindhak anumbuk bêntus, sintên ingkang babak bundhas, inggih tumindak tanpa ukur. Red. tutuping atur kula mugi dadosa panggalihan.
mêdhar sabda malih, ngaturi uninga bilih nalika dintên Kêmis tanggal kaping 11 Juli 1935 wanci jam 2 siyang 30 mênit, artaka I K.P. Arya Panular, seda. Tumrap Narpawandawa bêtah sangêt, dening kecalan warga pangrèh ingkang nyêpêng arta kas, botên langkung pangrèh amung mêmuji mugi arwahipun Kangjêng Pangeran Arya Panular wau tinampèna ing ngayunaning Pangeran Ingkang Maha Kuwasa, kaapuntêna punapa sadosanipun, dene ingkang kapilih dados gêgêntosipun R.M.H.Mr. Kartadipura, parêpatan rujuk. Lêlajênganipun pangarsa ngandika bilih miturut agendha, parêpatan dalu punika badhe ngabsahakên pèngêtan parêpatan taunan kapêngkêr, sampun kawrat ing organ taun 1934 manawi para warga sampun anggalih lêrês, pèngêtan wau katêtêpakên, parêpatan mupakat.
Panitra II lajêng maos palapuran taunan, kados ing ngadhap punika:
Pangrèh damêl parêpatan rambah kaping 8, damêl pêpanggihanipun
pangrèh ingkang sami lowong. Putusanipun kados ingkang sampun kawrat ing organ ôngka 6.
Kawontênanipun padamêlan ingkang katindakakên, sarta ingkang prêlu kauningan ing para warga, kados ing ngandhap punika.
Utusan andhatêngi konggrès P.P.B.B. 2. Rèsèpsinipun Perpri, 3. Konggrès P.G.B. 4. Pêpanggihanipun
Dr.R. Sutarna, palapuranipun sampun kawrat organ taun 34, ôngka 9.
Sêrat kaping 21 Mèi 1934 ôngka 27/441, katur warga K.P.P. Suryadipura saha R.M.
utawi katawèkakên dhatêng parêpatan, sarta manawi parêpatan agêng kaprayogèkakên botên mawi gôngsa, sampun kawrat ing organ taun 1934 ôngka 8.
Sêrat kaping 18 Juni 1934 ôngka 30/444, katur pangagênging parentah karaton, bab panguburipun mayit dhatêng pasarean ing Ngèndhèn, sampun lajêng kaparingan dhawuh wangsulan katitimasan kaping 5 Juli 1934 ôngka 1280 ha IV/7/3, sampun kawrat ing organ taun 1934, sami ôngka 8 kaca 111.
Macak atur dhatêng nagari kawrat sêrat katitimasan kaping 19 Juni 1934, ôngka 32/445, bab kêkiranganipun arta nagari sampun kawrat ing organ taun 1934 ôngka 8 kaca 113.
Sêrat kaping 30 Juli 1934 ôngka 39/450, katur kawadanan putra santana dalêm têngên saha kiwa, bab sudan pajêg kabudidayan, sampun kawrat ing organ taun 1934, ôngka 9.
Sêrat kaping 30 Agustus 1934 ôngka 41/452, katur artaka I Dr. R. Sutarna, ngaturakên panuwun, bab kèndêlipun anggèning
Sêrat kaping 18 Oktobêr 1934 ôngka 49/456, katur pangagênging parentah karaton, nyuwun lilah para warga Narpawandawa jalêr saha èstri, sowan ngunjukakên pisungsung saha kasugêngan dalêm, têtêp yuswa 70 taun.
Sêrat dhawuh saking pangagêng parentah karaton kaping 26 Nopèmbêr 1934, ôngka 3131/Ha I/29 bab sowan ing ngarsa dalêm, botên kaparêng, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 1 kaca 2. Namung anggèning badhe misungsung ka-
kesuwun wes melu nyebarna….ya moga kie salh sijine amal ibadah lan Gusti Allah maringi ganjaran maring Kang Suhar lan kanca2 kabeh….
Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?
Indhu kecalan putra ingkang binadhe raja, nama Pangeran Adipati Prabangkara. Ngantos dumugi ing konduripun, krama angsal pacanganipun nama Rara Apyu.
Kawedalakên sarta kasade dening Toko Buku: Tan Kun Swi Ing Kadhiri Taun 1921.
Ing nagari Indhu wontên ingkang jumênêng nata ajêjuluk Maha Prabu Ôndakara, agêng karatonipun, pintên-pintên nagari ingkang sami suyud nungkul aris botên kalayan kagêbag ing prang, kapraban ing kawibawan dening kontaping asmanipun sang prabu, dhasar ratu agung binathara, nyakrawati ambaudhêndha. Patihipun sang nata taksih kalêbêt santana ajêjuluk Radèn Apatih
wontên satus kirang sêtunggal, sami mijil saking garwa paminggir, sang prabu anggènipun krama sampun lungse ing môngsa, kadugi sampun yuswa sèkêt taun, pramèswari nata ajêjuluk Dèwi Gêniara, sapunika anggarbini, sarêng ambabar miyos kakung
rajaputra sakalangkung dinama-dama, kalis ing roga walagang kados siniram ing toya gege, cinitra warnanipun sang
Ing pamulangan lare, kathah woworanipun lare èstri ingkang dèrèng diwasa sarta dèrèng kapisah panggenanipun, wontên lare èstri satunggal anaking jurutamanipun sang prabu anama [ana...]
[...ma] Rara Apyu, endah ing warni sanadyan dèrèng pêcah pamoripun, sampun angantawisi yèn badhe pinunjul ing bumi,
wadananipun mancorong pindha kartika mabangun, sotyanipun kocak amawa praba. Ing pagêdhongan bok jurutaman punika badaya ing karaton taksih kalêbêt santananipun nata kalêrês misan, punika dipun karsakakên sang prabu, lajêng pun trimakakên dhatêng ki
ngladosi wontên ing yasakambang, punika wanuhipun pangeran, sarêng sampun patutan satunggal, inggih pun Rara Apyu, sang pangeran mantun karsa, dados sang pangeran adipati: ing kabatosan kalihan Jaka Gêniroga: sadhèrèk tunggil bapa, kalihan Rara Apyu sadhèrèk nak-sanak, dene Jaka Gêniroga kalihan Rara Apyu sadhèrèk
kenging rinoban ing arta [ar...]
[...ta] busana, punapa pawèwèhipun sang pangeran: dipun tampik.
Nuju wanci sontên sang pangeran alêledhang sêsarêngan kalihan Rara Apyu, rêraosan prakawis rèmèh-rèmèh ngantos dumugi ing kêbonraja, kèndêl lêlênggahan wontên ing kursi patèn sangandhaping wit cêmara, nuju tanggal kaping wolu, rêmbulan sumorot amadhangi patamanan, wadananipun sang pindha ratih katrêsan ing pêpadhang, mêlok rêbat sorot kalihan prabaning purnama, saya kuwur panggalihipun sang pangeran, yèn ta sampuna kapadhan sih amêsthi lajêng winasesa, kuciwanipun sang rara katingal prayitna sarta botên purun pinarpêkan, ananging liringipun tutut, amratandhani yèn asih trêsna dhatêng sang pangeran, sang pangeran èmêng ing galih wusana ngandika:
Nyawa woding atiku, apa kang dadi sababe barang pawèwèhku kotampik, apa pancèn ora kasdu marang kang awèh.
Kowe aja kaliru tômpa, kowe rewangku sêkolah cilik mula, bênêre kowe wis sumurup marang atèn-atènku, ênggonku ora basa marang kowe apa ora wis amratandhani yèn aku rumakêt marang kowe, lan atiku apa wis ora kalêbu ing atimu, manisku apa wis ora [o...]
[...ra] ra nyukupi yèn aku asih trêsna marang kowe.
Iya iku sing gawe kodhênging atiku, dening pawèwèhku: kabèh kotampik.
Kowe iku jare pintêr, nyatane bodho, kêthul atimu, apa pawèwèh iku dudu urub-urubing budi kang nuntun marang piala, samôngsa aku wis nampani pawèwèhmu, aku bakal kowisesa pindha wong tukon, iku dudu karêpku, awit aku ora arêp adol awak, arêp adol trêsna.
Ora pisan-pisan yèn aku ciptaa mêngkono, sêdyaku mung marang bêcik.
Kowe bakal tak pundhut garwa mêtu saka wong atuwamu, ora dakgawe sabarangan.
Mêsthi nuli daklaksanani yèn kowe wis nimbangi marang katrêsnanku.
Bênêr pêthèkku yèn kowe iku bodho, katrêsnanku marang kowe kang daklantari saka manising ulat wis tak tampakake lawas marang kowe, nanging kowe ora rumasa yèn wis anampani, isih mêksa anjaluk walèhku, dadi aku saiki kêpêksa nglairake, saka boting katrêsnanku marang
kowe, iya dakpituruti uga. Sumurupa pangeran: yèn aku ora bakal laki tumeka ing pati yèn ora olèh kowe, wit cêmara kang
ing ngriku têmpuking katrêsnan sajawining parewana.
Wis ayo padha mulih, iki wis rada wêngi, aku têrna sadhela, balia ana ing lawang bae.
Wis mêsthi kowe tak têrake, môngsa tegaa: aku.
Putra lan putri lajêng ing lampahipun kondur, sigêg.
Sang Prabu Ôndakara enjing miyos sinewaka, pêpak andhèr ingkang wadyabala, ambalabar ngantos dumugi ing pamurakan, radèn patih wontên ing ngarsa tumungkul amarikêlu, sang prabu angandika.
agêng dening sampun wontên ingkang dipun andêlakên, para nayakaning praja sami wicaksana bèrbudi.
Iya bênêr, ananging olèhe gila marang panjênêngan ingsun sarta olèhe wani ninggal marang kêwajiban iku dening apa, amêsthi ana nalare kang êros.
Botên liya namung awit saking pamêksa kawula saha para nayakaning praja amundhi dhawuh timbalan dalêm anantun tumuntên karsa krama, pikantuk putrining ratu ingkang timbang kaluhuranipun putra dalêm, ananging putra dalêm mrêngkang rèhing kautaman kagungan pamilih, krama pikantuk anakipun tiyang pidakpadarakan, abdi dalêm pun jurutaman ing sriwadari anama Rara Apyu.
Apa durung sira surupake yèn putraning ratu ora kêna krama olèh wong cilik, kudu olèh putrining ratu, utawa olèh santana putrane wong gêdhe têdhaking karaton, awit bakal dadi sêsêmbahane wong akèh.
Kawula nuwun sampun botên kêkirangan anggèn kawula anyêrêp-nyêrêpakên sarta mardi piturutipun dhatêng panjênêngan dalêm, ananging tansah wangkot, namung ngagêm karsanipun piyambak mawi nyorahakên kêkajênganing tiyang botên kenging pinêksa ing liyan, sanadyan ratu botên wênang amêksa dhatêng tiyang ingkang lumuh: [lu...]
[...muh:] utawi botên ajêng, upami kalampahan karsaning ratu ingkang makatên wau, punika nyulayani kalayan pranataning agama, prasasat mêksa akèn nêdha têtêdhan ingkang dipun gigoni, mutah wontên sapangajêngan, prasasat pamalês panganiayanipun sang prabu. Akathah-kathah anggènipun damêl sêsorah ingkang nelakakên lêrêsing karsanipun yèn kêkajênganing manungsa botên kenging kawisesa ing ratu, sanadyan ratu wau têtiyang sêpuhipun inggih ugi botên kenging dening amung dados jalaran, têtêp gêsanging manungsa macungmocung. piyambak-piyambak ing pangayunanipun Pangeran. Dene ingkang kêdah pinituhu sabarang rèh dêdamêlaning manungsa punika têtiyang alit botên kenging mrêngkang sapangrèhing ratu ingkang
Agawe gawoke panggalih ingsun, dene nganti samono wangkote. Sarèhning sira wis ngaturake cabar, ing mêngko sira lèrèna angrêmbug prakara iku, bakal ingsun pasrahake marang bok ratu, supaya maripiha marang anake, yèn mêksa cabar: ingsun dhewe kang bakal amisesa ing atase wêwênanging bapa marang anak.
Sang prabu jêngkar kondur angadhaton, kyai patih sarta para
Kacariyos sang prabu kondur angênyapura kêpanggih lan ingkang garwa, jinatenan ingkang dados karsanipun sang nata ingkang kadhawuhakên dhatêng radèn apatih sarta muphakat lan para nayakaning praja, anantun palakrama dhatêng ingkang putra pikantuk putrining nata ingkang sumbut kalihan kaluhuranipun sang prabu, panantun wau katampik, pangandikanipun sang nata:
wangkote anakira: ora mung lumuh pinalakramakake bae, malah duwe karêp dhewe, moh ngambah dalan kang marang kautaman, milih ngambah dalan kang marang kanisthan, arêp apèk bocah anake wong pidakpadarakan abdiningsun jurutaman ing sriwadari aran
pasrahake marang sira, nganti sapiturute, yèn wis kêlakon sira paripih, apa ature anakira, sira nuli angunjukana uninga marang panjênêngan ingsun.
Sang pramèswari sapandurat botên sagêd ngandika, dene ingkang putra gadhah watak pugal dhatêng tiyang sêpuh, môngka ingkang sampun kalampahan, namung tansah andadosakên parênging galihipun ingkang rama, sang pramèswari munjuk:
Gusti, dhawuh dalêm saèstu badhe kawula lampahi kalayan pamardi ingkang ngantos putra dalêm miturut punapa parênging karsa dalêm, karosan kawula misesa dhumatêng putra dalêm, botên liya namung saking dêrêsipun dhawahing luh kawula, bokmênawi sagêd anyandèkakên gonjinging manahipun putra dalêm dara pangeran ingkang gumiwang dhatêng Rara Apyu.
wulan nuju tanggal kaping pitu lênggah, wontên ing undhuk sangandhaping kajêng tanjung kasorot padhanging rêmbulan ingkang mêdal lowahan sêlaning godhong tanjung andhawahi jajanipun sang ayu, katingal murub ngujwala ijêm pindha andaru sumamar wontên ing pêpêtêng, rencangipun lare èstri dipun kèn mêndhêti sêkar tanjung ingkang sami rêntah coplok saking kudhupipun kêsuk dening ebahing godhong kapanduk sumiliring angin ambêkta gônda wangi saking panggenan ingkang katrajang, têmpuh lan ambêting sêkar tanjung sumawur andhawahi pangkonipun sang ayu, sakala rujit galihipun anggagas badhe kadadosaning ubaya: lajêng angrêrêpi:
dening tan tolèh dhiri pribadi / turune wong asor / nanging apa: ta: kaluputane / ing atase wong
pangendrajala sadhèrèkipun jalêr anama Gêniroga, suwita nayakaning praja, mila punapa ingkang karêmbag sang rara sagêd sumêrêp, saking sadhèrèkipun wau, pangrêmbag ingkang wêkasan, sampun têtela têrang yèn sang pangeran badhe winisesa dhatêng ingkang rama sang prabu pinalakramakakên angsal putrining ratu ingkang timbang kalihan kaluhuranipun, karsanipun sang prabu amêsthi kalampahan, Rara Apyu anglês manahipun, anggadhahi pamikir yèn prasêtyanipun kalihan sang pangeran badhe wudhar tanpa dados, dening kêncêngipun sang prabu, mila sêdya anganyut tuwuh,
awakipun, kênthêling pamikir badhe oncat saking balegriyanipun, bokmênawi dados lantaran sagêdipun kalampahan panggih kalihan ingkang dados pangajapaning tawang kagarwa sang rajaputra, pagas têtalining trêsnanipun dhatêng yayah rena.
Rama, biyung, kowe padha karia slamêt, aku pamit lunga saparan-paran anggolèki kang ora ana, angêgungna pangapura, ênggonku tansah gawe sêdhihing atimu.
Wanci anggagat bangun enjing mangkat saking griya, lêpas lampahipun.
Kacariyos kyai jurutaman jalèr èstri, sampun sumêrêp yèn Rara Apyu badhe kagarwa dhatêng sang pangeran, wontênipun badhe kagarwa
ing rajabrana, ing batos sakalangkung bingah sarta amêmuji kalampahanipun. Ciptanipun:
Saiba bungahku upama kalakon aku sida duwe mantu sêsotyaning bumi kang ginadhang dadi ratune wong Indhu: aku bakal luwar saka ing papacintraka.
Sarêng Rara Apyu botên katingal wontên ing griya, dipun padosi sawêwêngkoning griya botên pinanggih wusana sumêrêp yèn panganggenipun suwèk sawatawis botên wontên, kyai jurutaman jalêr èstri angintên yèn anakipun kesah, lajêng anjêrit tiyang kêkalih asambat-sambat botên sagêd kantun, kyai jurutaman enggal dhatêng kadipatèn, sowan sang pangeran, badhe ngaturi uninga ing bab icalipun Rara Apyu. Sang pangeran nuju lênggah wontên ing panêpèn ijèn, kagèt mriksa dhatêngipun kyai jurutaman botên kalayan dipun timbali, sampun nyana yèn wontên prakawis pêrlu, dèrèng matur sampun kadangu damêlipun, kyai jurutaman matur miwiti malah amêkasi, sang pangeran kagèt ing galih tumratab tab-taban, ananging sinamun ing netya, pangandikanipun:
Sawêg enjing punika wau gusti, kados dèrèng têbih kesahipun.
Pandugi kawula kesah tanpa sêdya. Dening tansah angèngêt-èngêt dhumatêng panjênêngan dalêm, sarta sampun sawatawis dintên nyêgah nêdha tilêm.
Wis ta: kowe muliha bae, tak golèkane dhewe, kowe aja wara-wara, lawas enggal amêsthi bisa kêtêmu, kowe têntrêma ana ing omah, aja lunga-lunga lan aja cilik atimu, iki tampanana dhuwit limang atus ringgit gawenên sangu urip sajrone kowe daktinggal anggolèki anakmu.
Sakalangkung panuwun kawula gusti, nanging mênawi kêlilan kawula nyuwun dhèrèk satindak dalêm.
Aja paman, aku arêp lumaku ijèn, yèn nganggo rewang mundhak amêmurung laku, wis ta: balia mulih, tak dandan.
Sarèhning sampun dados parêngipun karsa dalêm makatên, kawula inggih botên sagêd maoni, botên langkung abdi dalêm kawula namung ngaturakên pêpuji mênggah ing kasugêngan dalêm wontên ing saba paran, kawula lajêng kêlilan mundur.
Kangjêng pangeran lajêng têdhak ing kamar panyêratan ngantos sawatawis dangu, rampung anggènipun nyêrat lajêng dandos ngagêm agêman cara sudagar, namung sangu arta êmas sarajud, tindakipun nilib mêdal ing kori butulan, lêpas lampahipun.
Kacariyos abdi dalêm êmban ing kadipatèn, ingkang kinathik sang pangeran, rintên dalu botên nate pisah, sumêrêp yèn gustinipun botên wontên, enggal kapadosan, nanging botên pinanggih, lajêng sagêd andugi kemawon yèn sang pangeran murca saking kadhaton kadipatèn, dening kawratan brôngta dhatêng Rara Apyu, bokmênawi lajêng ngupadosi purugipun, awit êmban punika wau sumêrêp ing lêbêtipun jurutaman, sarta dipun pitakèni pêrlunipun sowan sang pangeran prasaja ngaturi uninga ing kesahipun Rara Apyu, ananging êmban botên angintên yèn sang pangeran tega tilar kawibawan, mila botên dipun kawekani, êmban enggal lapur ing sang prabu. Dupi sang prabu miyarsakakên unjuking êmban kumêpyur ing galih gugup enggal têdhak dhatêng kadipatèn kalihan sang pramèswari, sarawuh ing kadipatèn, yêktos pinanggih suwêng, sang pangeran murca botên wontên ing dalêm, ing pasarean dipun priksa wontên sêrat sumèlèh ing ulon-ulon, enggal kapriksa ing sang prabu, têmbungipun:
kawula nuwun, atur sêmbah kawula Pangeran Adipati Anom: [A...]
[...nom:] Prabangkara, konjuk ing panjênêngan dalêm gusti tiyang sêpuh kawula Sang Prabu Ôndakara, ratu agung binathara nyakrawati ambaudhêndha,
kenging sinabrangan, anampèni kaluhuran saha kamulyan pindha kawasaning nabi panutan kawula.
Kawula nuwun, gusti ratu bapa sinuhun kawula, kawula botên anyupèkakên sih wilasa saha katrêsnan dalêm dhumatêng kawula, saha tumanêming manah ngantos dumugi ing pêjah, sarta kabêgjan ingkang sampun kawula tampèni kalayan kaurmatan, abdi dalêm kinèdhêpan saha ingajenan têtiyang saisining praja dening prabawa dalêm, jumênêng pangeran adipati anom, saha ginadhang anggêntosi karaton dalêm, bilih panjênêngan dalêm sampun sarira nabi, ananging sadaya kabêgjan ingkang pinanggih ing manungsa, agêng alita sami kemawon, sayêktosipun namung wontên ing wanita ingkang cocog kalihan manahipun, sanajan ratu ingkang mêngku jagad asring kadunungan susah [su...]
saking pangawasa dalêm, muphakat lan kajêngipun uwa patih sarta para nayakaning praja badhe pinalakramakakên pikantuk putri ingkang dèrèng kawula sumêrêpi mêmanahanipun, saupami kêlampahan kawula apalakrama miturut kajênging sanès, ingkang botên anglampahi susahipun, sami ugi kawula tumbas barang ing wanci dalu, katingalipun sae, namung saking padhanging latu sapêlik, cacadipun pintên-pintên botên kasumêrêpan, ananging sampun kêlajêng kawula tumbas sarta gêtun kawula sampun kasèp, kabucal santun ingkang prayogi, nama siya-siya sarta santunipun wau tarkadhang malah langkung awon malih tinimbang kalihan ingkang dipun bucal, cêkakipun kenging kaupamèkakên kawula pinêksa nêdha wisa mandi ingkang sagêd angrisakakên kaèngêtan kawula.
Awit saking punika gusti, kawula kapêksa anyèlèhakên kawibawan, dening botên kuwawi kataman sêkêling manah ingkang sagêd
anakipun jurutaman ingkang nistha kawijilanipun, awit amung punika ingkang dados witing kabingahan bilih sagêd pinanggih, ananging punapa nama bêgja: namung nama kanisthan ingkang kanthi [ka...]
[...nthi] katêntrêmaning manah, sarta sagêd amanjangakên umur kawula. Botên langkung gusti, kawula nyuwun pangapuntên kaping sèwu, anyirnakakên runtiking panggalih dening wangkot kawula botên miturut dhatêng pangrèhing tata darma ingkang sagêd narik dhatêng widadaning kaluhuran dalêm, kinosoka
ingkang putra sang pangeran, sarta têtela yèn sang pangeran oncat saking kadhaton, sang pramèswari anjrit karuna sumungkêm ing pangkonipun ingkang raka sêsambat amêlas asih akèn anusulakên utawi ambelakakên pêjah sarêng lan ingkang [ing...]
[...kang] putra: wusana kantu. Sang prabu saya barubah ing galih, angêngimur tikbraning galihipun ingkang garwa sarta nyakecani galih: yèn sang prabu badhe nyarirani piyambak tindak angulati ingkang putra, sang nata lajêng
sampun misuwur sanagari, adamêl orêging manahipun têtiyang alit, awit kaicalan mêmaniking praja ingkang badhe
putraningsun kaki adipati, wêwênanging paprentahan kadipatèn ingsun asta dhewe, saupama kaki adipati kabanjur ora ana timbule nganti panjênêngan ingsun murud ing jaman kalanggêngan, putra-putraningsun kakung ora ana kang ingsun lilani gumanti ing karaton ingsun, karsaningsun, kacêkêla marang sawijining putra santananing karaton saka pamilihe wong akèh, kang ingaran bêcik dhewe, bisa angenaki lan angayomi marang atine wong Indhu, samono iku mawa watêsan, [wa...]
[...têsan,] lawas-lawase mung limang taun, kajaba saka karêpe wong cilik kudu anjaluk salin sadurunge limang taun, utawa anjaluk lêstarine sawise limang taun, panggêdhe kang dadi pangayoman wau. Supaya putra santananing karaton padha amarsudia undhaking kapintêrane, lan ambangun bêciking kalakuane dadia pangalêmaning akèh, antuk pituwasing sinau bisa angundhuh wohing kangelane angrasakake rasaning nikmat lan muphakat, iya iku têlênging kabêgjan lan kaluhuran kang dhuwur dhewe sangisoring ratu, lan supaya ora andadèkake tuwuhing ciptane ala para putra-putraningsun kang pancèn ora ingsun gadhang anggêntèni kaprabon ingsun.
Para putra santana saha abdi dalêm sadaya sami saur pêksi mangayubagya karsa dalêm sang prabu.
Sang nata andhawuhakên dhatêng kyai patih, para abdi kapêtêngan ingandikakakên ngupadosi murcanipun ingkang putra, botên kalilan mantuk bilih dèrèng pinanggih, makatên malih para
ngupadosi sang pangeran, bokmênawi lumêbêt ing wana-wana tuwin ing jurang-jurang, awit ingkang dipun kuwatosakên sang prabu: bokmênawi sang pangeran lajêng nganyut tuwuh dening botên kapanggihe pangupadosipun [pangupadosi...]
[...pun] Rara Apyu, merang wangsul dhatêng praja, awit sang nata sampun uninga wêwatêkanipun ingkang putra ènthèng dhatêng ing pêjah tinimbang kalihan botên kadugèn karsanipun. Dene sang nata karsa nyarirani piyambak ngupadosi ingkang putra sang pangeran, ingkang rayi sang pramèswari kakarsakakên andhèrèk, saha mawi kadhèrèkakên
têdhakipun sang prabu saha pramèswari dalêm ingkang kajujug rumiyin, pasanggrahan ingkang cêlak narmada, amêngkêrakên arga,
tiyang ambêbujêng, saking kaawisan, kêjawi namung sang prabu piyambak sarta awis-awis ing têdhakipun.
Sinigêg lampahing cundaka sarta têdhakipun sang prabu lêlangên ing narmada sarta ing wanawasa. Gêntos kacariyos lampahipun Rara Apyu murang marga malêbêt ing wana sêpi, punagining manah aluwung mantuk aran mênawi sande kawêngku sang pangeran, ingkang dados têlênging manah, sêsambatipun: dhuh pangeran, prak atimu kang
ora êntèk-êntèk, gumarit ana têlênging ati, apa baya cidra ubayane marang aku dening karoban ing kawibawan sarta abot mrêngkang saka pangwasaning bapa. Ratu angkara ambêg niaya, anêrak pêpacaking agama, misesa marang wong lumuh salakirabi jiyadan, anyêri-nyêri marang kawijilane wong asor, ora duwe piwêlas marang karusakaning anak, tangèh duwea piwêlas marang wong sudra papa kaya awakku. Luluh manahipun Rara Apyu,.
sangandhaping kajêng bêndha kawak, tambinipun alongsor pindha taksaka mulêt padhas awaking sêndhang, suluripun tumali ing sela kados sinalang, toyanipun wêning [wê...]
suku sarwi anyawuki toya amasuh pada, waspanipun tètès botên karaos, asêsambat:
yèn kasuwèn babo lamun tan mênangi / ingsun nganyut jiwa / pira larane wong mati / tinimbang dadi pocapan //
Kados sarêng lampahipun, ananging cariyosipun kadamêl [kada...]
[...mêl] gêntos, tindakipun sang pangeran saking kadipatèn ugi wanci anggagat enjing, lêpas lampahipun
lirap-lirap, kumriwiking toya bêdhahaning galêngan anjog ing tulakaning sabin ngandhapipun munthuk pêthak pating plêmbung arêroncenan pindha cakênthunging sinomipun sang rêtna, amêmungu rujiting galihipun sang pangeran, cangak mabur urut-urutan kados atuduh margi, êmprit unjal nusuh têngahing godhong pandhan, uwitipun manglung ing wangan, adamêl ewaning galihipun sang pangeran, panglocitanipun: kapriye dene khewan cilik bisa olèh kasênêngan agêndhon rukon, manungsa sing kaya
Tindakipun sang pangeran dipun lajêngakên dumugi ing parêdèn ngambah pagagan, panasipun sumingêb ngantos rumaos botên kuwawi anglajêngakên lampah, pados pakèndêlan wontên sangandhaping kajêng gayam angrêmbuyung, uwitipun kêkalih angapit sêndhang, antawising uwit wontên selanipun agêng kacêpit ing oyoding gayam kados kêkayud, ing nginggil lètèr, toyanipun akimplah-kimplah lubèr mili
angèngêt-èngêt citranipun sang dèwi, panglocitanipun: adhuh, apa ana wong duwe warna kaya yayi Apyu, mokal yèn Gusti Allah nitahna manèh manungsa kaya mêngkono.
punika kathah panunggilanipun ingkang nyimpang saking rimbag, kadosta: ngronje verk. V. ron gênje, ngropèk van ron kêpèk (= kara) ngrangkung = ron kangkung,
purnama kêmbar / ingkang wanci yèn pêlêm matêng ati…
Dumugi samantên sang pangeran pêtêng paningalipun, wusana kantu ngantos sawatawis dangu, sarêng wungu kèngêtan yèn sariranipun nate anggêguru kalêpasaning ngèlmi panggandan, sarêng dipun watêk lajêng sumêrêp puruging lampahipun Rara Apyu enggal tinututan, mila lampahipun namung untap-untapan kemawon, sarêng dumugi sacêlaking sêndhang: panggandanipun kèndêl mulêk wontên ing ngriku. Sang rara pinanggih tumungkul sarwi mêtêk pada, luhipun carocosan, botên sumêrêp dhatêngipun sang pangeran, sumêrêp-sumêrêp sampun rinangkul sarta dipun arasi pungkuranipun, sang rara kagèt, nanging lajêng sumêrêp yèn ingkang raka, sang ayu apongah-pangihan katêmbèn dinêmèk ing kakung ingkang dados têlênging manah, wicantênipun: nyawa, aku ora nyana yèn bisa kêtêmu
kowe, sing nuduhake paranku mrene: sapa.
mênyang kowe, aku ora abot labuh pati tinimbang kowe mrêngkang saka wisesaning wong atuwa-tuwamu kang nyimpang saka pranataning agama, awit kowe bakal tumiba ing nistha sarta koncatan sih dening anjurungi karêpmu kang ingaran ora bênêr sarta anglêlingsêmi utawa anggêgawa marang sanak sadulurmu, apadene bakal angilangake kaurmataning turunmu, iku kabèh kang dadi jalaran: awakku, mulane ilanging pakèwuhmu kudu wadal nyawaku, aku ora anggrantês lan ora ngarani cidraning ubayamu.
Têkaku iki amratandhani yèn ora ngowahi prasêtyaku kang kasêksèn witing nagasari ing patamanan raja, kumrisiking angin anggawa sugônda arum, obahing gêgodhongan ing pataman, iku padha nêtêpake ing prajanjianku mau, dhèk samana kowe durung diwasa, saiki wis nêdhêng birai, pantês-pantêse saiki aku wis bisa olèh pratandhaning sih katrêsnanmu. Dene karêpe wong atuwa-tuwaku, upama tibaning udan sinêmèni kumrasak anggêgirisi, nanging ana kanyatakane ora, dening wis tak kalumuhi [kalumuh...]
[...i] lunga saka nagara. Karêpku: yèn kowe condhong, aku arêp ambanjurake oncat saka têtêkêmaning wong atuwaku, kaya-kaya aku bisa urip kanthi sênêng
ana wêwênanging wong tuwaku, bêcik mindêng bungah sajroning kasrakat saka kaskayaku dhewe.
Aku ora mancèni marang bantêring tekadmu dhasar alambaran kawruh. Ananging bokmênawa durung kopikir sing matêng, mungguh kalakone karêpmu kang mêsthi aku lan kowe banjur tumiba ing papa, padha uga wong bingung ana ing saba paran, ora karuan tujuning karêpe, luwih manèh nganggo kaputungan sangu, prasasat kanêpsone bocah marang bapa biyunge, sanadyan nganti
kowe mituruta marang pangrèhing rama ibumu pinalakramakake olèh putri kang timbang lan kaluhuranmu, aku narima wahdat tanpa krama utawa nganyut pati andhisiki kowe. Prasêtyaku iki apa wis ora nyukupi yèn sih trêsnaku luwih saka kowe. Dene karêpmu aku
kopurih nglanggati tibaning sih iku dudu pratôndha yêkti, malah kinosokbali dadi talutuhing jagad anyirnakake rahayuning budi.
Wangsulanipun sang pageran: mungguh prasêtyane wadon kang kaya
ana tibaning môngsa kang pinarêngake dening Allah, amarga aku ora bisa anglakoni among suka saka pamardining yayah rena kang nyimpang
kowe, ninggal kawibawan lan kaluhuranku, tinimbang aku bakal simpên susah sajroning mukti bêcik bungah sajroning papa, tur durung karuan yèn aku tumiba ing papa dening kagunanku arupa-rupa saka piwulanging guru-guruku.
Kowe arêp takjak lunga rangkat mênyang tanah kang ora kêbawah kaparentah ing nagara Indhu, ing kana aku lan kowe bakal gêndhon rukon ing salawas-lawase.
Kêduwung iku wong kang ora duwe marêm, ing kene aku ora tinêmu marêm, kêpriye gonku bakal kêduwung ana ing kana, apêse iya mung kaya saiki bae, iku yèn kowe ora pinarêngake dening Allah dadi jodhoku, ananging Gusti Allah iku sipat rahmad lan rakim, sapa têmên-tinêmênan, apa aku lan kowe ora têmên-têmên aprasêtyan.
Lah ing mêngko apa kang pinikir manèh, kajaba mung banjur dilakoni, karêpmu mênyang ngêndi.
Kowe arêp takgawa mênyang nagara Kusta, iku misuwur gêmah arjane, wong ora kangelan golèk pagawean kang kêna ginawe cagak katêntrêmaning uripe.
salawase urip, ananging aku duwe sumêlang yèn wong lêlaku adoh anggawa dhuwit akèh iku sok bisa
amêmurung laku dening dhuwite iku dadi sambekala, sing mêsthi mindêng rumêksa marang dhuwit iku angungkuli rumêksane marang awake dhewe, karêpku: bêcik anggawa sacukupe bae, saturahe gawenên kabêcikan marang wong padesan ing bawahmu kene, bokmênawa ing têmbe ana pamalêse marang kowe.
Yèn aku ora mêngkono, sumêlang sing disumêlang apa, anggawa dhuwit êmas ora kasat mata ing liyan, beda karo anggawa dhuwit salaka katon motol-motol, awit sing pêrlu dakkawekani yèn wis ana ing saba paran, sadurunge olèh pagawean aja kongsi tumiba ing papa dening kaputungan laku.
Yèn wis dadi kêncênging atimu aku mung jumurung, mung sok uwis aku kôndha, dadia tambahing pangati-atimu, tutug ing panggonan kang sinêdya.
Sarèhning wis gilig ing rêmbug sakarone, lah payo saiki mênyang karajaning desa kang katon iki, ngrampungake prajangjianing paningkah, dadi ênggone bakal lunga andon wis ora nganggo sônggarunggi, tutug ulah rarasing karasikan ana ing panggonan satibaning lakune, sangune wis nyukupi
binandhilan dhatêng lare ingkang têngga sarwi sabawa: we yo we yo. Anglam-lami pamirêngipun sang among wingit,
karsanipun, ingkang gadhah timun nuju dhangir dipun pitêmbungi ngilèni timun gangsal sarwi nêdahakên wang mas satunggal, gugup ing manah enggal mêndhêtakên timun ingkang sawêg sumêrit-sumêrit sampun pikantuk sadasa taksih badhe dipun lajêngakên, lajêng dipun pênggak dhatêng sang pangeran: êmpun pak sêmontên mawon, (sang pangeran namurkula, janji tiyang sêpuh dipun basani). Timun
ingkang kapanggih yèn wontên priyantun jalêr èstri kados anamurkula, bèr budi sugih yatra mas, ingkang kêtingal kemawon sarajud, botên dangu kêwêntar têtiyang ing ngriku sadaya sarta lajêng anjirap sami ningali. Umbulipun karajan ing dhusun Gumantar anama Pêdhakbrama, inggih sampun midhangêt pawartos, gawoking manah angêmu wados, panglocitaning manah: anèh têmên wong bèr budi gêlêm tuku timun sapuluh kalawan wang mas siji, iku yèn dudu benggoling kècu iya wong inggatan, apêse wong rangkat, awit anggawa wong wadon, aku wajib nindakake prakara iku kalawan rêpit, aja nganti gawe girase wong iku sarta iku bakal sumurup ing kanyataane, coba tak têmonana dhewe apa sing dadi kaniyatane.
Sang pangeran arêruntungan malêbêt ing dhusun nyabrang lèpèn alit sêsidhataning lèpèn agêng ing Gumantar, lêbêtipun namung sadhêngkul, dhasaripun wêdhi grasak, sakalihan sami wijik pada katumpangakên pongoling sela ingkang botên kacakan toya, mêntasipun sagêda
aturi lajêng pinarak ing sudhung kula, kula umbulipun ing dhusun Gumantar ngriki.
Sang pangeran kagèt salêbêting galih dene sariranipun sampun misuwur ing têtiyang sadhusun anjirap sami ningali sarta sampun pinêthukakên ing
warninipun sudhung kula, panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak ing pandhapa, rayi sampeyan
Kula ngaturakên sugêng sampeyan dara ayu.
Napa êmpun rampung angsal samang andêrêpake.
Dèrèng: dara ayu, kantun kalih ibên dèrèng dipunni ketanggêlan dèrèng sêpuh, kados sapêkên
Pêdhakbrama sarêng midhangêt pitêmbunganipun sang pangeran, sampun andugi yèn tamunipun tiyang rangkat sarta kinintên anginggatakên yatranipun tiyang sanès, anggadhahi cipta badhe nandukakên piawon, wangsulanipun botên salêrêsipun, namung angecani manah kemawon, kajêngipun: mênawi sampun kalampah aningkah lajêng badhe kacêpêng kaaturakên ing nagari, dene ingkang dipun manah pêrlu kacêpêngipun arta mas, punika ingkang badhe dados cilakaning prakawis colong. Anggèr karsa sampeyan punika gampil kalampahanipun, prakawis pangulu sakancanipun kêlêbêt dados kalerehan kula, namung kantun andhawahi kemawon, abon-abon bibi ijêngandika sagêd angwontênakên kalayan gampil, saking pangèstu sampeyan ing ngriki botên kêkirangan punapa-punapa [punapa-puna...]
[...pa] namung arta srakah, punika ingkang kêdah dipun wontênakên, awit badhe katur dhatêng nagari, nanging kathah kêdhikipun miturut têtiyangipun, dados kula dèrèng sagêd angwontênakên bilih dèrèng têrang têtiyanganipun, panjênêngan sampeyan asma sintên, ingkang apêputra sintên, apangkat punapa, punika badhe kalêbêt ing buk.
Wangsulanipun pangeran: arta srakah badhe kula wontênake kiyambak, sapintên kathah
prakawis kula kiyambak, niku samang pitados yêktose wicantên kula niki, awit salamine kula dèrèng nate utawi botên badhe sinau wicantên dora, niku têmên mugi samang andêl wicantên kula wau. Lah niki arta mas salawe samang tampèni kangge upakartine pikramèn kula, samang rêngga ing sapatute, samang angkah benjing dhawah ing wulan purnama, niki êmpun tanggal ping pitu, dados ming kirang pitung dintên kalampahan. Yayi
dèwi (pitêmbungan yayi dèwi anuwuhakên panggraitanipun Umbul Pêdhakbrama yèn ingkang namurkula satuhu trahing kusuma cidra ing panjênêngan ratu, saya mêmpêng sêdyanipun badhe adamêl piawon). Samang sanjangi kajêng kula wau,
pangantèn, badhene minggah kiyambak têng masjid.
Inggih: gèr, sandika, sampun mawi kuwatos, punapa ingkang dados karsa sampeyan amêsthi badhe kêlampahan kalayan sampurna.
Nyai Pêdhakbrama tilas badhaya ing karaton, anggènipun laki sampun kaping pitu, wêkasanipun angsal Umbul Ki Pêdhakbrama wau, tampi parentah
sitarêsmi, makatên pêpindhanipun sang ayu katingal rikuh dhatêng sang pangeran, sang rêtna dèrèng maharjèng busana sawêg dipun alub-alubi lênggah salêbêting gêdhong, kathah ingkang kagagas ing galih, pangunandikanipun: satêmêne aku iki ora aran bêgja laki pangeran adipati anom kang ginadhang raja, awit sang pangeran olèh bêbênduning Allah, ambaèkake pituturing sudarma linggar saka ing kadhaton, tinggal kawibawan, kang dadi jalarane: rupaku, dadi rupaku kang mêrak ati
karo sang pangeran, dadi jalaraning bilaine, iba dosaku marang Allah, lulusku kagarwa ing sang pangeran, padha uga karo laki olèh lêlaran, awit sang pangeran têtêp aran wong ngulandara, kang jalaran saka panggawene rupaku, apa aku duwe cipta suda katrêsnanku marang sang pangeran, iku ora pisan-pisan, sanadyan mung ngimpi bae: ora, malah wuwuh sungsun timbun atumpa-tumpa, ananging katrêsnanku sajroning urip, iku ora nyukupi pamalêsku mungguhing sang pangeran, malah dadi wisaning sugênge, kang sayoga kudu tak labuhi pati, patiku olèh aran bêcik, sêtya tuhu marang janji, lan dadi têbusan pamurunging sangsarane sang pangeran, sêrêt ulonipun sang ayu ngalèlèh wontên ing
pasarean, wusana narik napas puput yuswanipun kasumêrêpan Nyai
linglung dadakan: wusana kantu. Ki Pêdhakbrama enggal dhatêng atêtulung, lajêng bisik-bisik, wis nyai aja rame-rame, iki karo pisan wis padha mati, bêcik banjur tak kèlèkake ing bêngawan bae, tinggalane dhuwit akèh, dhèk mau kanthonge rajut dititipake marang aku, isi dhuwit mas kabèh. Sang pangeran sangêt kantu tanpa nglilir: sanadyan pramananipun taksih ebah. Pamanahipun Ki Pêdhakbrama janji dipun lêbêtakên ing toya inggih lajêng dados lan pêjahipun sayêktos. Ing wanci sontên putra putri kabungkus ing mori pêthak kapocong kados satataning layon, lajêng kakèlèkakên ing bênawi, sang putri lajêng kasarap ing baya lulus ing sedanipun, sang pangeran angsal parmaning Pangeran, tumumpang ing ramon kèli lêpas purugipun, nanging taksih salêbêtipun kantu.
Ki Pêdhakbrama lajêng suka-suka kalihan anak putu tuwin rencang-rencangipun sadaya, dèrèng kacariyosakên lajêngipun.
Kacariyos kados sarêng lampahipun sadhèrèkipun jalêr Rara Apyu ingkang
wontên ing pawêdhèn sangandhaping kajêng ingas, wontên baya mêntas saking kêdhung kados anandhang sakit, mungkak-mungkuk badhe mutah (wusana lajêng mutah pocongan) sasampunipun mutah baya lajêng wangsul ambyur dhatêng kêdhung, Jaka Gêniroga anyêlaki panggenaning pocongan, botên wontên gandanipun mayid, dipun uthik-uthik ing têkên sirahipun, tangsul muka wudhar kêtingal gumêbyar pindha wulan karainan, wusana botên pandung yèn punika adhinipun Rara Apyu, enggal dipun rungkêbi sarta dipun tangisi, dene pinanggih pêjah kauntal ing baya, lajêng dipun bikak buntêlipun mori, ing nglêbêt taksih mangangge sarwa sae kados mêntas dados pangantèn, kêkêtêgipun dipun tingali taksih ebah, botên dangu nglilir sang paripurna, kados punapa bingahipun Jaka Gêniroga, Rara Apyu enggal dipun rangkul sarta dipun tangisi malih. Rara Apyu pitakèn: êndi kangjêng pangeran, lan têkamu apa wis suwe.
Jaka Gêniroga lingak-linguk sarta botên sagêd mangsuli ingkang dados
buntêle mori isih nglumbruk [nglu...]
[...mbruk] wusana jisim mau urip dadi kowe, kêpriye olèhku bisa mangsuli
wis dibuntêl ing mori iku, nanging dhèk kapan olèhku dicaplok ing baya, aku ora wêruh, lan aku têka dadi lunga saka ing omahe biyung Pêdhakbrama: apa dhèk aku sêmaput ana ing paturon kae dianggêp mati sarta banjur dibuntêl ing mori dicêmplungake ing bangawan iki, mung iku sing rada ana èmpêre. Si kakang bêcik ora takkandhani bae, mundhak amêmurung laku. Panggagasipun Rara Apyu lêlampahanipun kalêbêt dados kaelokan mila lajêng kèndêl, angênêb basa, sêdyanipun namung badhe ngupadosi sang pangeran, ketang wêlas dene sampun dipun labuhi tilar kawibawan, badhe wangsul dhatêng griyanipun Ki Pêdhakbrama kamanah kathah pakèwêdipun, dening wontên lêlampahan awakipun dipun kèlèkakên ing bênawi. Wicantên dhatêng kakangipun: kakang, yèn kowe wêlas marang aku, aku tutna saparanku, aja kopalangi kang dadi karêpku, sêdyaku banjur anggolèki sang pangeran, ora bali mulih, takpunagèni olèhku anggolèki nganti tumêka ing pati: ora mulih yèn ora kêtêmu.
Wangsulanipun Jaka Gêniroga: wis mêsthi kowe taktutake saparanmu nganti bisane kêtêmu karo kangjêng pangeran.
Gêntos kacariyos kentiripun sang pangeran ngantos dumugi sungapaning sagantên wêdhi, kentas wontên ing gisik, dening kasêmpyok ing alun, dipun panggih tiyang Baduwi ingkang sami misaya ulam enggal kabikak ulêsipun inggih punika ingkang dipun meliki, saking takdirollah sang pangeran amanggih sugêng nglilir anggènipun kantu, ing galih sakalangkung kagèt dene sariranipun pinanggih wontên ing gisik samudra mêntas kabuntêl mori pinindha mayit, ingadhêp tiyang cêmêng-cêmêng pating caruwèt, sami ugi kalihan kagètipun tiyang Baduwi dene manggih mayit dados gêsang, ciptanipun badhe kasade dhatêng juragan tiyang. Sang pangeran botên suwala dening botên sumêrêp basanipun, namung priksa sakêdhik kalih kêdhik nalika winulang ing pawiyatan luhur inggih punika basanipun tiyang Baduwi, sang pangeran anggraita yèn sariranipun kalêbêt ing bêbaya agêng, sampun sumêrêp cariyos wêwatêkanipun bôngsa Baduwi,
jak kesah, sang pangeran botên talompe wungu saking pocongan, sarèhning sampeyanipun kêbêbêd ing mori dangu, tindakipun ragi saleoran, punika dipun kintên [ki...]
[...ntên] damêl-damêl, sang pangeran dipun dhodhog kapurih enggal tindakipun, sawêg punika sang pangeran jajal-jajal kadhawahan tangan tiyang, rumaos kenging wêwêlakipun ingkang rama anggènipun mrêngkang nulak karsa botên angajêngi dhatêng pandamêl sae nêmah dhatêng pandamêl awon, ananging gêtunipun sampun kasèp, sarta botên lirip ing tekad anggènipun labuh pati dhatêng pacangan, mila lajêng kapupus punapa dhawuhing takdiripun badhe dipun lampahi kalayan eklasing manah, supados angènthèngakên panggalih nyangkul sakathahing padamêlan awrat ingkang badhe dipun lampahi, awit sang pangeran sampun mirêng rêraosaning Baduwi yèn sariranipun badhe dipun sade dhatêng juragan tiyang ing Yahman, sang pangeran angrês galihipun tut wingking tiyang Baduwi ngambah pawêdhèn ing wanci tibra kala, sampeyanipun malêpuh sampun botên karaosakên, ciptaning galih: sanadyan pinupuha ing tiyang Baduwi bilih sang pangeran sampun ambruk sayêktos ical karkatipun dados yèn mangke siniksa gampil ing pêjahipun, ciptanipun sang pangeran tansah sulaya ing pangajêng-ajêng, tindakipun sampun angêtok karosan, taksih tansah dipun pisakit turut margi, dening namung kamanah rindhik, botên rikat kados piyambakipun, têka gadhah têpa bêtah ing panas ngantos kados minangsi badanipun, sarta ngapal ing talapakan ngantos kados kuliting warak,
punika sampun botên kemawon. Sang pangeran anguwat kuwatakên lampah ngantos dumugi ing griyanipun tiyang Baduwi, griya wau botên wontên èmpêripun griya tiyang, namung adhapur sudhung wontên ing lêlêgokaning pundhuk pawêdhèn, têtiyang Baduwi lajêng sami nêdha pating kucapak, sêkul ulam panganan dipun carub dados satunggal, lajêng dipun suri puhan, dipun wênyêt kalihan pisang, blêkêtrêk kados têdha babi, sang pangeran sangêt gigu ing galih, wusana rampunging nêdha: lorodanipun dipunsukakakên dipun purih nêdha, sang pangeran botên karsa dhahar anêmah luwe, dipun pêksa namung tansah kèndêl, lajêng dipun gêbagi ngantos ngêmu rah, inggih mêksa kèndêl kemawon sarwi ambêtah-bêtahakên sakit, namung ngajêng-ajêng lajêng dipun sedani, wusana sêsêpuhipun Baduwi wicantên, jarwanipun: wis aja kopêksa mangan, ora kêna ginawe bêcik, wong mung dipurih lêmu awake supaya akèha rêgane yèn didol bae: ora gêlêm, dipilaur lara awake, sesuk yèn ngêlèh amêsthi gêlêm mangan. Baduwi sanèsipun wicantên: yèn sesuk gêlêm mangan, yèn ora: môngka dadi kalirên utawa mati: kêpriye, ora wurung kelangan mung bathi ambuwang bathang, Baduwi sanèsipun malih wicantên: bêcike saiki diangkatake bae didol mênyang juragan sapayu-payune tinimbang karo rawat bakal bathang,
bêcik kangelan saiki, kuru-kuru lowung isih bisa dadi dhuwit, ora usah dilêmokake. Rêmbag punika ingkang dipun rujuki ing kathah, lajêng matah Baduwi kêkalih ambêkta sang pangeran lumampah dalu, awit yèn kabêkta ing wanci siyang kuwatos sumêlang mênawi ambruk wontên ing margi dening risaking awakipun, botên kuwawi lumampah panas ngambah ing pawêdhèn, sang pangeran dèrèng têntrêm sariranipun mêntas sayah alêlampah lajêng dipun gêbagi, wusana lajêng dipun jak lêlampah malih ingkang dèrèng dipun sumêrêpi têbih cêlakipun, sang pangeran eklas ing galih lilah ing sedanipun, sarta sadaya lêlampahaning sarira anggènipun manggih papa cintraka, punika kaanggêp lêrês têrusing galih, awit salêbêting galih tansah kibir ngêndêlakên kasagêdanipun, ing mangke nampèni pamêlèh wontên tanganing Baduwi botên kenging dipun sadèni kasagêdan ingkang kangge tiyang ing alam donya, ingkang kangge tiyang rosa saha lêma, sang
sacêlaking narmada, ikang para putra sami kadhawuhan pêncar purugipun bêdhat pikat ing wana ngiras ngulari ingkang rayi pangeran adipati, wontên putranipun sang prabu ingkang pambajêng saking ampeyan, ajêjuluk Pangeran Prabanggêni, gêrah galihipun dening sasirnanipun [sa...]
[...sirnanipun] ingkang rayi Pangeran Adipati Prabangkara, botên ginadhang anggêntosi ingkang rama, karsanipun kabiyanton dhatêng ingkang rayi-rayi sakawan ingkang tunggil bibi, lajêng ngraman, nanging botên amurih risaking wadya, namung angêngirup tiyang sarta namung jumênêng pangeran adipati, karsanipun anyêmoni dhatêng ingkang rama yèn sariranipun nyuwun kaangkat dados pangeran adipati, awit panggalihipun: ingkang rayi Pangeran Adipati Prabangkara sampun têtêp nama awon, ambadal karsanipun ingkang rama sarta lolos tilar kawibawan, ngupadosi tiyang èstri ingkang alit kawijilanipun, balelanipun sang pangeran inggih sampun konjuk kauningan ingkang rama sarta sang prabu inggih sampun nyandhak dhatêng pasêmonipun ingkang putra Pangeran Prabanggêni yèn nyuwun kaangkat dados pangeran adipati anom, ananging botên kagalih saking awrating sihipun dhatêng ingkang putra Pangeran Adipati Prabangkara, mila balelanipun sang pangeran: ingandikakakên ngèndêlakên kemawon, ing wingking badhe kagalih mênawi ingkang putra pangeran adipati anom lêstantun ing murcanipun, sigêg.
Gêntos kacariyos, Rara Apyu lajêng alêlampah
Wulusan amanggih sêndhang toyanipun biru saking bêningipun, satêpining
katingal marêmpul, dening têlêngipun korugan latêk saking bosokipun gêgodhongan ing wana, utah-utahan
sêndhang katuwuhan mandira goraya, suluripun dhawah sanginggiling toya pating srawe ebah kapanduk ing maruta pindha tangkêbipun langsening patanèn, anênangi rujiting manahipun Rara Apyu, ardinipun alit padhas pêthak pating krêlip, mila nama ardi Padhas, asri dinulu saking katêbihan, marginipun limit alamat-lamat kados wontên tilasipun tiyang ingkang asring mlampah dhatêng sapucaking ardi. Rara Apyu anglajêngakên lampahipun minggah manginggil, kapengin badhe sumêrêp pucakipun, sangêt rêkaosing lampah dening botên nate lumampah minggah ing ardi, sinêngkakakên sampun dumugi ing pucak, pucaking ardi katuwuhan kajêng kusambi ayom angrêmbaka, tambinipun mubêng ulêt-ulêtan pindha taksaka gambuh, lambunging ardi ingkang iring lèr mêdal toyanipun mancur dhawah ing jêjurang, botên kalap kangge têtanèn, imbanging ardi ingkang iring kidul wontên guwanipun tilas patapan, taksih katingal wêwêngkonipun, mawi
napak tilas dhatêng ingkang yasa patapan, angêntosi karsaning Allah dhatêng ing takdiripun, kakangipun dipun jarwani kajêngipun, namung sumarah anut sakajêngipun, amargi rumaos kawon kalêpasaning budi. Guwa lajêng pinaripurna rêsik angilak-ilak, korining guwa katingal gatraning tatahanipun pindha gapura, ingukir ngrawit ngemba lung têtuwuhan ing wana, katumpangan gatraning inêbipun sasisih mèpèd, sasisihipun mênga sapalih katingal amarasêmu, ugi sami ingukir pindha gêgubahan sêkar risudha, bungkulipun kados sêkar capaka mèdêm badhe mêgar, ing nglêbêt sakalangkung bawera, ing têngah wontên patanènipun, kasur bantal gulingipun padhas patèn, gêgêrêtanipun
kamaripun ingkang alit patanèn: kalih sisih atêtêmbusan, sadaya wontên kanthilipun patèn,
wilada, sawênèh [sawê...]
[...nèh] lung pakis sêmpal dalasan pangipun, punapadene prabatang dhongkar dening wirodhaning banthèng tandhing kalihan pragalba, buron wana kidang manjangan kancil katingal
warni pasrèning tembok, ananging pêdhoting lung-lungan angantawisi yèn botên namung pasrèn, sayêktosipun kori sinamun,
sawiyaring gêdhong ingkang kasamun, Rara Apyu ngantos sumêngêrên, wusana lajêng katutup. Panglocitanipun: rajabrana iki yèn bêcik pangruktine lan panindake bisa dadi kasugihan angungkuli kasugihane para ratu ing ngalam dunya, sarèhning kasugihane wis ngungkuli ratu, arêp dadi ratu iya ora [o...]
[...ra] angèl, nanging yèn nganti walèh utawa kuwanguran malah bisa agawe bilaining awake, sanadyan si kakang kudu tak kawekani, ora tak balakani ananing barang. Bokmanawa saiki niyatku bakal katêkan, malês panganiayane ratu kang ambêk dir tanpa têpa nyimpang saka pêpacaking agama, coba tak rêmbugan mêtu karo si kakang.
Kakang: kowe apa wis nyandhak kang dadi karêpku lèrèn ana ing kene.
Durung, iya mung lagi nurut sakarêpmu bae.
Karêpku: aku arêp malih lanang banjur ngirup wong sakiwatêngêning alas iki utawa ing padesan-padesan liya-liyane, yèn wis kalakon suyud, aku banjur jumênêng ratu, kowe kang dakdadèkake patih.
Ih, tobil, athik kaya caturane wong andalêming mêngkono, kowe mau apa ngimpi: ta: rara, utawa apa owah pikirmu.
Titikên saka solahbawaku lan pratitising clathuku, luwih manèh yèn wus ana kanyataane, kowe bakal ora ngarani mangkono.
Iya bênêr nanging karêpmu iku padha uga karo ngrungokake kandhane wong mêntas ngimpi, awit wong ngraman iku kudu linulutan ing wong akèh, luluting wong saka bojakrama [bojakra...]
Iya kakang aku iya wis sumurup, sarta kabèh iku iya bakal daklêksanani.
Sing kogawe bôndha apa, wong ngraman iku ora sêdhêng bôndha sapele, aku sumurup yèn kowe ora duwe
ajinipun sakanthong anggènipun mêndhêt kala ambikak gêdhong rajabrana, têmbungipun: kakang aku iki duwe ngèlmu panggêndaman, bisa anjupuk dhuwit sathithik-sathithik saka ing ngêndi-êndi kang ora andadèkake sangsaraning wong lan ora bisa konangan, panyanane ilang cinolong ing lêlêmbut, utawa luput petunge, mulane kowe dingandêl marang aku.
Jaka Gêniroga malompong dipun cariyosi makatên, angintên yèn cariyosing adhinipun: têmên, sangêt ajrihipun, lajêng miturut punapa barang rèhipun Rara Apyu, têmbungipun: kêjaba: ta, yèn mêngkono, aku saiki ngandêl calathumu, lan miturut parentahmu, aku mung sadarma nglakoni, upama aku prau kowe kêmudhine.
Yèn wis mêngkono lêga atiku, karêpku guwa iki kang iring wetan, kulon lan kidul, dakbalowarti, takgawe ciyut [ci...]
lawang tangkêban kang agapit wêsi: têlu. Lah iki dhuwit mas gawanên marang kutha ijolna dhuwit putih lan ngajaka tukang batu, undhagi, pandhe,
ana ing kene bae, supaya wong banjur bisa gêlis akèh ngumbara nyambut gawe mrene, sukur banjur bisa katrêm, dhuwite êntèkna, aja gêmi, sing bèr budi, kowe ora bakal katêndhakan dhuwit saka pawèhku.
Kacariyos Jaka Gêniroga sampun kalampahan angirup tiyang, ewon ingkang sami andon nyambut damêl, anggili botên wontên pêdhotipun, wusana malah sami katrêm gêgriya wontên ing ngriku, amargi saking mirah sandhang pangan, yêyasan ingkang binadhe praja: kasarêng, kadhaton sampun paripurna manggèn sapucaking ardi pinapar waradin, katingal ngegla kados kaswargan ing Jonggring salaka kahyanganipun Bathara Guru, mawi undhak-undhakan serongan tundha-tumundha anjog ing guwa, winastan: Guwasiluman. Sang rara karêmênipun nanêpi wontên ing kamar pamujan, tansah atajin dhahar
nendra. Balowarti sampun rampung, mawi jagang mubêng kailenan toya sumbêr ingkang sampun kacariyos ing nginggil, bucalanipun katampèn kangge angoncori pasabinan, toya ingkang mêdal saking lambunging ardi ingkang dhawah ing jurang katalangan
liyan bôngsa sampun kathah ingkang sami nglajo dêdagang mriku, tular-tumularing pawartos saking mirahing arta, dhatêngipun arêbat
saking pacrabakan, Bambang Apyu awara-wara yèn sariranipun putraning nata binathara ing tanah Indhu, ing mangke karsa jumênêng nata, para abdinipun sarta tiyang wêwêngkonipun [wêwêngkonipu...]
[...n] botên wontên ingkang maibên, katitik saking wutahing arta busana sarta gunging kasugihanipun malah angungkuli para ratu sanèsipun, sami mangayubagya karsanipun Bambang Apyu wau. Ing satunggaling dintên miyos sinewaka ing bangsal mangunturtangkil, pêpak ingkang para abdi, Radèn Gêniroga ngadêg lajêng byawara: he, para kawula ing Guwasiluman, awit sakarsane gusti kula Bambang Apyu sarta awit saka pangangkatku yèn ing mêngko Bambang Apyu karsa jumênêng nata ana ing nagara Guwasiluman, kayadene jumênênge ingkang rama sang prabu ing Indhu, ajêjuluk Maha Prabu Bramarkata, sapa kang nyêmpaluki (= mawali) têkakna sêdyamu, aku rupane (=
gadhing pinatik ing nawa rêtna, sirna ujwalaning manungsa, satuhu katingal Dewa Hyang Asmara angejawantah. Sang Prabu Bramarkata lajêng andhawuhakên pangandika: he, bocah ingsun ing Guwasiluman, karsaningsun ing mêngko kakang Gêniroga ingsun kulawisudha ingsun junjung saka ngisor ingsun sêngkakake ing ngaluhur, ingsun karsakake dadi pêpatih ingsun, kaaranan Radèn Patih Bratunu,
kapacak dados bupati nayaka utawi bupati tamping, dalah sor-soranipun sangkêp sampun botên
têtindhihipun upsir lare wêdalan pamulangan luhur, putraning nayaka ingkang sampun mumpuni kasagêdanipun, kaparingan nama prajurit talangpati, dene ingkang kagalih pêrlu rumiyin bab tata têntrêm, sang nata lajêng karsa yasa anggêr-anggêring nagari kados ing ngandhap punika:
Pèngêt, nawalaningsun Prabu Bramarkata ratu agung binathara nyakrawati ambaudhêndha,
amêngku wadyabala agung naracak padha wicaksana bèr budi sarta padha kapayungan ing anggêringsun karaton kang ora tau nalisir saka garising bênêr lan ora nganggo mawang wonge, sanadyan panjênênganingsun dhewe luput, ora bisa oncat saka pêpacaking anggêr, awit wêwênanging anggêr kang mulya ana sadhuwuring ratu kang ayasa anggêr, dhawuha marang sira bocah ingsun wadana jaksa
Liring layang ingsun anggêr-anggêr, sira ingsun dhawuhi mancasi sakèhing prakara kadurjanan, panêrak lan parapadu, anganggoa
ana kang nalisir, sira aja takon dosa, amêsthi bakal ingsun wêsiasat kang luwih bangêt ana ing ngalun-alun ingsun, o.
Dhawuhing pangandika dalêm ing dintên malêm Kêmis
Sampun kalampahan sang prabu andhawuhakên yasa anggêr-anggêring nagari ingkang kangge wêwaton amancasi saliring prakawis kadurjanan, panêrak sarta utang apipotang ( K. N.).
Jumênêngipun Prabu Bramarkata agêng jajahanipun, amargi dipun kèndêlakên kemawon, dening sêsarêngan kalihan dauruning praja ing Indhu, kathah kraman sarta kathah ingkang ambondhan tanpa ratu, botên asok-sokan paos pamêdaling siti. Sang Prabu Bramarkata tansah angangin-angin manggènipun sang pangeran, awit botên kagungan pangintên pisan-pisan yèn sang pangeran seda sarêng sarta kalabuh sarêng kalihan sariranipun, mila karsanipun sang prabu Kyai Pêdhakbrama katimbalan, badhe kadangu bokmênawi sang pangeran taksih wontên ing ngriku, utawi sumêrêp dunungipun, tumuntên matah
kawruh among tani dhatêng abdinipun kawula dhusun bawah nagari Guwasiluman, awit taksih kathah ingkang balilu. Lampahing utusan agêgancangan, sampun dumugi ing griyanipun Kyai Pêdhakbrama, andhawuhakên timbalanipun sang nata, Kyai Pêdhakbrama salangkungsakalangkung. bingah ing manah dene piniji ing panjênêngan ratu kapundhut damêlipun, enggal dandos kèrid ing caraka, sarêng lampahipun dumugi ing bênawi ngêntosi baita tambangan kèndêl wontên ing gêgisik, katingal wontên baya ngambang lajêng nyarap dhatêng Kyai Pêdhakbrama kagondhol silêm dhatêng ing kêdhung. Utusan kêkalih sarêng anjêpluk lumajêng sipat kuping mantuk mêdal margi sanès, dumugi ing ngarsaning sang prabu angaturakên tiwasipun Kyai Pêdhakbrama inguntal baya, miwiti malah amêkasi. Sang prabu nyathêt salêbêting galih, pangunandikanipun: iki sing diarani ukum Allah, ênggonku, diuntal ing baya saka panggawene Si Pêdhakbrama, saiki Si Pêdhakbrama diuntal ing baya dhewe sarta lulus ing patine.
Sang prabu saya putêk ing galih, angèngêt-èngêt kadadosaning sariranipun sang pangeran, wusana kabaranang dhawah ing bêndu dhatêng Sang Prabu Ôndakara, lajêng adhêdhawuh mêpak gêgamaning prang badhe ngrisak karaton ing Indhu, parawiraning prajurit sarêng tampi dhawuh kados punagi badhe pamangsuling sihipun sang
prabu saking pêcahing kulit, wutahing rah sarta pêcating nyawanipun, dados bêbantêning prang suka mantuk aran bilih nagari ing Indhu botên bêdhah. Budhaling bala gumuruh, saking nagari Guwasiluman, sang nata karsa anindhihi baris piyambak dados senapatining prang, radèn apatih ingkang dados pamungkasing lampah, para wira opisiring prajurit sinêlir dados panjalwat kiwa têngên, ing têngah mluwa dados pasênêtan panataning gêlar enggal, lampahing baris ginêlak sampun dumugi laladaning nagari Indhu, wusana mirêng pawartos yèn kadhaton nuju suwêng, namung tinêngga ingkang rayi sang prabu, anama Pangeran Ôndapawaka, sarta wadya sawatawis, Prabu Ôndakara têdhak amêng-amêng dhatêng pasanggrahan têpining narmada ingkang cêlak kalihan sungapaning sagantên. Sarêng Sang Prabu Bramarkata midhangêt aturing juru panuksma yèn kitha ing
badhe wangsul, ananging badhe kèndêl sawatawis angasokakên ingkang para abdi.
Kacariyos Pangeran Ôndapawaka, ingkang kapatah têngga kadhatonipun ingkang raka sang prabu, sawêg kasêkêlan galih mêntas kasedan garwa, namung tilar putra putri satunggal sarta sampun diwasa, sarêng sang pangeran midhangêt aturing bupati nayaka
ingkang jagi nagari wontên parangmuka dhatêng, lajêng adhêdhawuh kinèn
bodhol saking ing kadhaton, gumalêdhêg kados toya mêdal saking rong, cucuking baris dumugi pamedaning mêngsah.
Sang Prabu Bramarkata sawêg eca imbal wacana kalihan Radèn Apatih Bratunu, badhe amondhongi kyai jurutaman sarimbit, kasaru
Pangeran Ôndapawaka kenging katawan. Dhawuhipun Sang Prabu Bramarkata botên kalilan anglud bala ingkang sampun kapalajêng sarta botên kalilan angrêbat kitha, panggalihipun nistha ambêdhah nagari ratunipun pinuju suwêng, dipun antosi ngantos sakonduripun badhe dipun wangsuli kabêdhah malih, pangeran tawantawanan. kadhawuhan
jalanidhi sajroning / arsa madhangi jagad / lagi mungup-mungup / anèng pucaking aldaka / bang sumirat kêna sorote hyang rawi / mega lan arga-arga //
Sang prabu anyiyosakên karsa amondhongi ingkang bapa biyung kyai saha nyai jurutaman, radèn apatih kautus mêthuk adhêdhêmitan sarta dipun cariyosana ing lêlampahane sariranipun, radèn apatih lajêng angèstokakên dhawuh. Ing wanci sontên nilipakên abdi tindak ijèn dhatêng ing griyanipun ki jurutaman, ananging pinanggih sêpên, namung nyai jurutaman wontên, nuju sawêg ngantih, dipun wêdali saking wingking, sarêng dipun tolèh sumêrêp yèn anakipun
Jaka Gêniroga pitakèn: bapak wontên pundi: bok. Wangsulanipun nyai jurutaman: bapakmu wis mati: ênggèr, malah wis êntèk sidhêkahe, iya sapungkurmu lan sapungkure adhimu kae banjur ngênês dadi lan patine.
Radèn apatih sangêt ing pangungunipun, dene botên mêningi kamulyaning anak ingkang pinanggih, wusana mupus sampun takdiripun, nyai jurutaman lajêng dipun sanjangi lêlampahanipun ingkang rayi miwiti malah amêkasi, ing mangke taksih winados [wi...]
[...nados] dèrèng ambabar sarira, jumênêng ratu wontên
salampahipun radèn apatih, sampun katur kauningan ing sang prabu sarta lajêng ingandikakakên rumiyin. Tumuntên sang prabu bidhal kondur dhatêng nagari
ngrangkul pada, sambatipun: gusti anak kula ratu putri, sabab punapa kula paduka tilar, kula botên sagêd kantun, namung paduka ingkang dados têlênging manah kula, gumarit pinggêt botên sagêd pulih ing salami-laminipun, upami tiyang sakit sampun badhe pêjah, rawuh paduka ingkang nyandèkakên, kathah-kathah pasambatipun nyai jurutaman, adamêl ngêrêsing galihipun sang prabu, pangandikanipun sang nata wis biyung aja korasa-rasa mundhak aku milu sêdhih, mung panjalukku marang kowe, kowe dibisa simpên wadi nganti ana karsaning Allah ambadharake aku.
Sang prabu sampun sumêrêp yèn ingkang mancêri sariranipun Sang Pangeran Ôndapawaka, makatên ugi sumêrêp yèn ingkang
mancêri ingkang raka radèn apatih: Sang Prabu Ôndakara, dados ing kabatosan sadhèrèk nak-sanak tunggil biyung, inggih sadhèrèk tunggil biyung, kyai jurutaman punika namung ngaku-aku kemawon, dados warananipun tiyang agung kêkalih, awit pancèn botên nganaki. Sang prabu lajêng dandos cara kakung karsa manggihi Sang Pangeran Ôndapawaka, sampun kaaturan malêbêt ing kamar panêpèn, sang pangeran rawuh lajêng kaacaran lênggah wontên lèr majêng mangidul, botên karsa dipun pêksa, sang prabu lênggah wontên kidul majêng mangalèr, sang pangeran taklim lênggahipun, lajêng kaaturan sasêgah ingkang wangi-wangi sarta unjuk-unjukan ingkang miraos, sang pangeran tinamu-tamu.
Têmbungipun sang prabu: rama pangeran ingkang sakeca ing galih, ing ngriki dede panggenaning mêngsah, sayêktosipun panggenanipun putra paduka piyambak, pun biyung punika saksinipun atur kula. Sang prabu sarwi nolih dhatêng ingkang bok.
Sang pangeran botên mangrêtos ingkang kapangandikakakên sang prabu, ananging priksa dhatêng bok jurutaman yèn punika kala rumiyin kalulutipun, sang pangeran anjêngêr botên sagêd mangsuli pangandika, ingkang wontên namung kèndêl sarta tumungkul.
Sang prabu matur malih, sarèhning rama pangeran kirang dhamang dhatêng atur kula, mugi kêparêng ngandika dhatêng pun bok kemawon, paduka [padu...]
[...ka] rak sampun têpang: ta. Pangandikanipun sang prabu punika amêmiringi èsmu anjawat.
Sang pangeran kaprojol ngantos gumujêng sarwi ngandika dhatêng bok jurutaman: kowe apa padha slamêt: yu.
Si kakang rak wis mati lawas: ya.
Inggih sampun lami, tiyang panjênêngan dalêm pujèkakên pêjah.
Ês, mongsok, apa aku gêthing. (sang prabu tansah gumujêng) Kêpriye aku lan kowe padha dadi wong tawanan.
Panjênêngan dalêm ingkang dados tiyang tawanan, mênawi kula: botên, namung dados rôndha: yêktos. Kula punika badhe matur ing panjênêngan dalêm, awit saking pangojokipun sang prabu, ingandikakakên mêlèhakên karsa dalêm ingkang nyimpang saking lêrês, botên karsa anggalih dhatêng Rara Apyu, têmahan dados lare kapiran.
Sing-sing kowe kuwi sing kocatur, wong lagi mêngkene apa mikir rôndha. (sang prabu saya kêkêl gumujêng).
Kula botên tawi rôndha, namung pratela kemawon.
Inggih yèn karsa mirêngakên, yèn botên karsa inggih sampun, [sampu...]
[...n,] botên dipun jiyad.
Ih, kowe kuwi yèn calathu olèhe sumêngit kaya mênyang satrune.
Dhasar satru punika, wah genggong, (sang prabu saya kapingkêl-pingkêl) mupung wontên ngarsanipun sang prabu sarta mupung panjênêngan dalêm kêpèpèt dados tiyang tawanan, kula punika badhe matur pitakèn, panjênêngan dalêm punika kagungan putri ingkang pating bêcècèr, punapa botên.
Iya, kowe kuwi ngudhak-udhak tai ana ing bathok, kuwi cikbèn apa, wong sanagara wis padha sumurup yèn anakmu wadon Rara Apyu kae: jarene anakku.
I, i, athik mawi jarene. Panjênêngan dalêm rumaos ngêkêp kula: punapa botên, (sang prabu saya gumujêng).
Cangkême olèhe rêgêd muni kuwi: nèh, wong ana ngarsane sang prabu.
Kula botên ajrih dipun kêthok, janji lêrês.
Dhasar pabên, awit kula angsal pangojokipun sang nata, andikakakên ngêlèhakên karsa dalêm ingkang nyimpang saking lêrês, botên karsa anggalih lare kapiran.
Olèhku mikir bae kêpriye wong durung wayahe laki lan banjur dikedani marang pangeran dipati, dadi bubrah-bubrahan [bubrah-bubrah...]
Saupami sapunika kêpanggih wontên ngarsa dalêm, panjênêngan dalêm karsa ngakên
lungayanipun, ingaras êmbun-êmbunanipun, pangandikanipun, kowe apa dadi garwane sang prabu, têka rupamu padha kaya jambe nom sinigar paro, Rara Apyu matur sarwi gumujêng, sang prabu punika wau inggih kula. Lajêng matur lêlampahanipun, purwa madya wasana titi. Sang pangeran dhêlêg-dhêlêg mirêngakên aturipun ingkang putra. Wusana sang putri matur: rama, kaprabon ing Guwasiluman, kula saosakên ing panjênêngan paduka, kula nyuwun kaêmong wontên ing ngatsa dalêm, sarta narimah wahdat tanpa krama bilih botên sagêd panggih kalihan putra dalêm pangeran kula, namung bok ayu Puyi kula suwun dadosa jatukramanipun kakang Gêniroga, dene pun bok sumôngga ing karsa dalêm.
Sang pangeran kakênan ing galih dening karoban ing kautamanipun [kauta...]
[...manipun] ingkang putra. Dhenok: aku mung nurut apa sing dadi pangrèhmu, jumênêngku ratu mung sadarma, purba wisesa ruwêt rêntênging praja isih ana ing kowe, awit sanadyan kowe bocah sarta anakku, ananging aku kalah guna sêkti môndraguna, dene êmbokmu sarèhning ibumu wis seda: iya dadia sasulihe minôngka pramèswariku, awit dadiku ratu saka kowe, kowe saka bokmu.
Ing wanci enjing sang prabu miyos sinewaka, pêpak andhèr ingkang wadyakuswa, Radèn apatih sampun wontên ngarsa. (sampun jinatenan karsanipun sang nata) Ingkang rama sang pangeran lênggah ing kiwanipun sang nata, dhêdhêp sirêp botên wontên sabawa, sang nata ngandika: hèh, bocah ingsun ing Guwasiluman, sira padha sumurupa yèn ingsun ratu kinawasa bisa mancala putra mancala putri, manjing ajur ajèr, mrojol ing akêrêp, punjul ing apapak sarta bisa ngambah ing gêgana, ingsun arsa lêlana angubêngi jagad, mêtu ing jumantara, sapungkur ingsun, rama Pangeran Ôndapawaka kang ingsun karsakake sumilih karaton ingsun, awit ingsun wus sumurup marang lêlabuhane rama pangeran, ingsun paringi jêjuluk Prabu Ôndapawaka, sira aja padha sumêlang apa barang parentahe rama prabu sira èstokna, padha bae lan parentah ingsun, lan ingsun iya bakal ora negakake, ing samôngsa-môngsa [samôngsa-...]
[...môngsa] ingsun rawuh anguningani, mulane aja ana kang cilik atinira, mêngko bêngi wayah titi sonya ingsun mangkat mêtu ing gêgana, sira kabèh padha karia slamêt.
Ingkang para abdi sêrêt asaur pêksi, pangagênging ulubalang munjuk: dhuh gusti ratu binathara, mugi sampun ngantos -lami-lami anggèn paduka lêlana angubêngi jagad, tumuntên kondur, botên saking katênta aliting manah, sayêktosipun saking gênging trêsna kula saabdi paduka sadaya.
Prasêtyanira kabèh, iya ingsun tarima, lan ingsun bakal anuhoni janji kaya kang wis ingsun dhawuhake. Ingkang rama sang prabu lajêng katarik lênggah ing singangsana, angiwakakên sang prabu taruna.
Sang prabu wrêdha andhawuhakên: he, bocah ingsun ing Guwasiluman, garwaningsun ingsun angkat dadi pramèswarining nata, kaarana Ratu Anala. Para wadyabala sami saur pêksi. Lan manèh karsaningsun, pêpatih ingsun Radèn Bratunu ingsun tarimani putriningsun aran Dèwi Puyi, sira kabèh padha samêktaa ing gawe ingsun karsa mêmantu (kacariyos Dèwi Puyi sampun katimbalan nusul ingkang rama) para wadyakuswa sami saur pêksi malih, sang nata kêkalih kondur
kakung santun agêm-agêman putri, têtêp nama Dèwi Apyu malih, nunggil lan ingkang bok ayu Dèwi Puyi, dados putrining nata ingkang dhinênadhêna.
Gêntos kacariyos lampahipun Baduwi kêkalih ambêkta sang pangeran, sampun dumugi ing kabandaran, anjujug juragan tukang tumbas tiyang, Baduwi anawèkakên punapa ki
kabagusanipun, ananging sabab punapa têka dados tiyang tumbasan, Baduwi dipun pitakèni tiyangipun tumbasan karêgèn pintên,
têtela ora kêna ginayuh ing manungsa, sapa nyana yèn rêgane awakku mung sapele bangêt, olèhe mragadi kangjêng rama marang aku sinau kapintêran sajagad, êntèk pirang-pirang atus èwu, siji ora ana sing kanggo, dalah main tangan aku sampurna, têka digitiki ing wong ora wani malês, kapriye pamalêsku yèn bakal [ba...]
[...kal] dibut ing wong atusan, ora wurung malah tumêka ing pati. Ana ing dalan mung digawa ing wong loro, gênti arêp dakpulasara, apa aku dhêman bali mênyang ênggoning Baduwi,
kapintêranku, jêbul ora ana kang bisa tumindak. Gusti Allah kula nyuwun tobat kaping sèwu, sagêd kula manggih rahayu botên liya namung saking pitulung tuwan). Kêdadosanipun ing rêmbag sang pangeran namung katumbas kalih wang mas. Ki juragan
andanawarih, katitik saking solahbawa, mila botên kaanggêp tiyang tumbasan, têmbungipun alus mawi basa krama, anggèr: kula maibên yèn sarira sampeyan turuning tiyang asor, amêsthi têdhakipun tiyang luhur, ananging sabab punapa dene sampeyan dados tiyang tumbasan.
Wangsulanipun sang pangeran: sadèrèngipun kula sanjang ing pitakèn
ajining tiyang tumbasan [tu...]
[...mbasan] ingkang limrah namung kangge pondhong pikul, dados botên wontên tiyang sae dados tiyang tumbasan, ingkang mêsthi tiyang awon, wangsul sampeyan tiyang alus têka dados tiyang kasar, amêsthi wontên sababipun, saupami Baduwi wau mangrêtosa yèn tiyang alus kathah rêginipun, sanadyan rêgi satus wang mas, sampeyan inggih siyos kula tumbas, dados ing mangke sampeyan kêdah balaka punapa ingkang dados pitakèn kula wau.
Sang pangeran lajêng nyariyoskên lêlampahanipun wiwit timur ngantos dumugi diwasa miwiti malah amêkasi, ki
krama, amargi pacangan kula sampun pêjah angrumiyini kula, panêdha kula dhatêng sampeyan kalayan dhanganing manah, kula sampeyan antukakên dhatêng nagari ing Indhu, awak kula sampeyan aturakên ing kangjêng rama, amêsthi sampeyan kaparingan ganjaran agêng.
Wangsulanipun ki juragan: dhuh anggèr wong abagus, sampun mêsthi sampeyan kula dhèrèkakên piyambak, nanging sampeyan êntosi sawatawis wulan êngkas, kula badhe kêklêmpak barang ingkang pèni-pèni rumiyin, badhe kula damêl angsal-angsal konjuk rama jêngandika sang prabu.
Sang pangeran inggih nyarantosakên, botên nêsa-nêsa namung sumarah sakajêngipun ki juragan. Sarêng sampun antawis lami ki juragan sampun pikantuk barang adi-adi ingkang pantês dados pisungsung konjuk ing sang prabu, lajêng bidhal abêdhol jangkar, ingkang tinuju dhatêng nagari Indhu, lêpas lampahipun.
Kacariyos Sang Prabu Ôndakara sakalihan pramèswari nata ingkang wontên pasanggrahan cêlak muara, sangêt rêntêng ing galih, ing dalu supêna yèn ingkang putra rawuh numpak baita, dipun awe-awe ingkang putra tansah mitambuhi, sang aprabu ngantos garagapan: wusana wungu. Gêntos ingkang rayi gêrêng-gêrêng enggal dipun wungu sarta kadangu supêna punapa, ingkang rayi muwun sarta matur angaturakên cariyos supêna yèn ingkang putra rawuh numpak baita, dipun awe-awe ingkang putra tansah mitambuhi. Kadospunapa kagèting galihipun sang prabu, dene supênanipun ingkang rayi sami kalihan supênanipun, botên wontên gèsèhipun sakêdhik-kêdhika, nanging sang nata botên karsa walèh bilih kagalih ngewani dhatêng supênanipun ingkang rayi, nanging tansah kacathêt ing dalêm batos botên supe-supe. Sang prabu sarta sang pramèswari kêmanjon botên sagêd sare ngantos anggagat enjing, sang nata karsa amêng-amêng dhatêng satêpining sagantên, ingkang rayi kêlayu andhèrèk,
katingal maya-maya. Kêthap-kêthap katingal wontên baita dhatêng, mawi panjêran daludag pareanom.
Môngsa nungganga prau nganggo têtêngêr bandera pareanom, iku rak banderane pangeran adipati. Lungane
dhasar palabuhan ing Indi rapêt kalihan dharatan, sang prabu nyêlak dhatêng ing babagan, sang pangeran nuju jumênêng wontên ing êdhèg, pasuryanipun katingal mancorong, ingkang ibu botên pandung lajêng anjêrit ngundang-undang ingkang putra, sang pangeran inggih anyauri sarwi sasmita usap asta kaklebatakên, baita labuh têtela yèn ingkang putra, mlajêng saking kapal dumugi ing gêgisik ngrungkêbi sampeyanipun ingkang rama sarwi lara karuna kados wanita, ingkang ibu ngrangkul saking pêngkêran sarwi dipun muwuni, otêr tiyang salêbêting kapal, sami sumêrêp yèn ingkang jumênang sang prabu ing
Indhu ratu agung binathara, sami mudhun sêsarêngan tarab wontên ngarsanipun sang nata, ki juragan wontên ngajêng piyambak, sang prabu lajêng kondur masanggrahan, ki juragan sapranakanipun sami ingandikakakên dhèrèk, wontên ing margi kapêthuk
andhèrèk, sami ambêngok nangis, kadospunapa kemawon ramening margi, sang prabu ngantos botên sagêd nyapih gumêdêring tiyang, rawuh ing pasanggrahan sang nata lênggah, sang pangeran ngadhêp ing ngarsanipun tansah rinubung ing kathah, ingkang ibu botên pêdhot pandangunipun punapa-punapa, ingkang para abdi andongong sami mirêngakên cariyosipun sang pangeran, yèn nuju manggih bingah sami gumujêng yèn manggih susah sami nangis pating slênggruk, sarêng cariyos nalika dipun jiyad dhahar ulêd-ulêdan sêkul kalihan pisang dipun duduhi puhan mêntah sami gumujêng kalihan nangis, ingkang rama ibu tansah pirêna ing galih, lajêng adhêdhawuh tumuntên badhe kondur, sami kadhawuhan tata-tata, ki juragan ingandikakakên dhèrèk. Ing wanci enjing sang nata bidhal, nyare ing margi kalih dalu, wontên pasanggrahan alit onjotaning margi dhatêng pasanggrahan agêng. Kyai Patih Giripawaka sampun midhangêt pawartos ing konduripun sang prabu sarta sampun sami mêthuk dumugi ing watêsipun nagari, wontên ing margi [mar...]
[...gi] sang nata pinêthuk ing kyai patih, sang prabu andangu raharjaning praja, rawuh ing nagari lajêng pinarak sinewaka ing bangsal pangrawit, sang pramèswari lajêng malêbêt ing kadhaton, kalihan ingkang putra sang pangeran, ginarêbêg para putri êmban inya cèthi parêkan, badhaya srimpi sampun andhèr wontên ing pandhapa
kiwanipun kyai patih ragi kapering, tumuntên ki juragan angaturakên pisungsung rajabrana ingkang pèni-pèni, guru bakal guru dadi, konjuk ing sang prabu mêdal kyai patih,
prabu, sami sanalika punika kadhawuhakên dhatêng kyai patih.
Giripawaka, sih ingsun marang si juragan, ora awit katarik saka ênggon ingsun bungah nampani kèhing pisungsunge kang arupa êmas picis rajabrana, iku mungguhing
ingsun walês rajabrananingsun sakadhaton ingsun kuras, ingsun paringake kabèh, iku durung nyukupi saka ajining
Indhu, têtêpa dadi darah ingsun (ki juragan botên nyandhak dhatêng pasêmonipun sang prabu) karsaningsun ing saiki mitraningsun si juragan, ingsun kulawisudha ingsun junjung saka ngisor ingsun sêngkakake ing ngaluhur, ingsun dadèkake bocah ingsun wadana pabeyan, ingsun paringi jênêng kaarana: Ki Tumênggung Mrêtyubeya (Ki juragan nalika mirêng pangandikanipun sang nata mêmêla anoraga ngantos mangkarag githokipun, mripat anjêrbabak wusana rêntah luhipun lajêng nangis kados pawèstri). Kyai patih lajêng andhawuhakên pangandikanipun sang nata dhatêng ki juragan kados ingkang sampun kadhawuhake anama Ki Tumênggung Mrêtyubeya. Sang nata lajêng jêngkar ngadhaton, lênggah ing pandhapa agêng karsa kalangênan badhaya srimpi, amêngakakên lawang suka, nginêbakên kori sungkawa.
Kyai patih dèrèng saos atur bab kawontênanipun karaman sarta ingkang rayi Sang Pangeran Ôndapawaka botên katingal botên kadangu, punika ragi kalêrêsan.
Enjingipun kyai patih sowan ing kadhaton botên kalayan dipun timbali, sang prabu sampun nyandhak yèn kyai patih badhe gadhah atur wados, kyai patih ingandikan dhatêng panêpèn, kyai patih lajêng munjuk: yèn sapêngkêripun sang nata wontên [wo...]
[...ntên] parangmuka dhatêng, kraman saking ing Guwasiluman, ratunipun kados ratu tiban, sugih rajabrana angungkuli kasugihanipun para ratu ing ngalam dunya, unjukipun ki patih: ingkang dados eraming manahipun tiyang kathah kasugihanipun samantên kathahipun, botên wontên tiyang ingkang sumêrêp pinangkaning yatra, sanadyan namung tansah mêdal kangge yêyasan adêging karaton, adamêl kadhaton sarta bètèng punapadene kadamêl mragadi pangipuking tiyang sami tumut gêgriya ing ngriku, suprandosipun wêdaling arta botên mawi kandhêg, punika ingkang ngeramakên sayêktos, loking kathah sagêd anggêndam yatra, badhe kawula papas kala sawêg bribik-bribik kasarêngan para putra dalêm kathah ingkang sami mirong, dados kawula namung kèndêl, tumuntên ratu kraman wau angawaki dados senapatining prang anindhihi baris piyambak lumurug mriki, kawula lajêng tata-tata samêktaning bala ingkang rumêksa nagari badhe mapagakên dhatêng mêngsah, rayi paduka Sang Pangeran Ôndapawaka kawula aturi dados cucuking
sakêdhap rayi tuwan sampun kajodhi, sarta lajêng katawan, saya kodhêng malih manah kawula, pêpucuk prang sampun mênang têka botên lajêng angrêbat kadhaton, punika malah nulak wangsul, namung narimah ambandhang tiyang satunggal rayi tuwan, [tu...]
[...wan,] dene ingkang nama kodhêng sayêktos: rayi paduka sapunika jumênêng ratu wontên ing ngriku, ratu kraman kawula botên midhangêt, pandugi kawula ngêmu wados, awit putranipun putri rayi tuwan Dèwi Puyi sampun kaboyongan dhatêng Guwasiluman dalah ingkang para abdi jalêr èstri sadaya. Ratu kraman punika kawarti warninipun bagus sangêt angungkuli putra paduka kangjêng pangeran, ing ngrika mênang alus pindha solahing wanita, warninipun jiblès.
Sang prabu nglênggêr midhangêtakên aturipun kyai patih, ing dalêm batos sêrik dhatêng ingkang rayi kagalih malik tingal, sarta sampun nyata jumênêng ratu angêmuli ratu kraman kapêndhêt mantu angsal Dèwi Puyi, lajêng adhêdhawuh ingandikakakên damêl sêrat dhatêng ingkang rayi mundhut Dèwi Puyi kalayan rodapaksa, punika minôngka tôndha yêkti ing balela tuwin botênipun sang pangeran, yèn namung katimbalan kondur gampil santolanipun. Sêrat sampun dados, lajêng macak caraka anggandhèk sagolongan, sampun lêpas lampahipun.
agêng bawahanipun, kathah sêsuruhanipun para ratu alit-alit bawahing Indhu ingkang sami rawuh anjênêngi pikramèn, rukun anggènipun palakrama, sang prabu sarta pramèswari
nata kêrêp rawuh ing kapatihan: atêtuwi.
Sang Prabu Ôndapawaka pinarak ing kadhaton, kaadhêp ingkang rayi Sang Pramèswari Anala sarta ingkang putra Dèwi Apyu, sang nata pikantuk pawartos bêbaratan yèn ingkang raka Sang Prabu Ôndakara sarta ingkang garwa sampun
dipun pangandikakakên dhatêng ingkang putra: dhenok, aku krungu pawarta kang dadi pangajapanmu ing tawang pangeran adipati anom, saiki wis kondur saka lêlana nitih giyota, karêpku: aku nuli arêp lêlayu sowan ing kakang prabu, ngaturake ing kasugêngane sarta bangêt kangênku marang pangeran dipati. Kadospunapa kemawon cumêplonging raose galihipun Sang Dèwi Apyu, sampuna kêpalang ing tatakrama kêdah badhe andhèrèk ing tindakipun kalayu ingkang rama. Dèrèng dumugi pangandikanipun sang prabu kasaru wontên ingkang atur uninga yèn wontên caraka mundhi nawala saking nagari ing Indhu, sang prabu enggal miyos sinewaka, radèn apatih sampun wontên ing ngarsa, sasampunipun caraka sinambrama ing pambage: lajêng matur gatining lampah dinuta ingkang raka matêdhakakên nawala patra. Sêrat katampèn
ingsun kalilan madêg ratu angayomi katêntrêmane wong ing Indhu, abala tanpa wilangan, jinajaran gajah paprangan satus, abalowarti santosa, ajagang larèn jêro kêbak banyu mili, misuwur ing kaprawiraningsun, gêbyaring payung ingsun agawe kêmul kucême para ratu isining jagad, dhawuha marang sira yayi prabu jarene Ôndapawaka, ratune wong ing desa Guwasiluman, kang nyêmpaluki panjênêngan ingsun.
Liring nawalaningsun, sira ora ingsun timbali wong wis madêg ratu lali marang kadang tuwa, mung anakira si Puyi ingsun pundhut, bakal ingsun dhaupake karo anakira kaki adipati, yèn Si Puyi wis palakrama sira pêgatna, yèn sira kukuh ingandêlana
prabu maos nawala paringipun ingkang raka botên pisan katingal duka, dipun undhat-undhat kaundhamana, namung tansah mèsêm, sarêng dumugi kinèn mêgatakên,
sang prabu gumujêng kawiyos pangandikanipun: kakang prabu athik kaya ratu buta ing
kaparingakên dhatêng ingkang putra, sami suka gumujêng dening sêling sêrêpipun ing panggalih. Dèwi Apyu munjuk ingkang rama: kados punika ingkang nama lêlampahan anèh, supados kasêmbadaning karsanipun wa prabu, kula panjênêngan dalêm awadakên bokayu Puyi, kadugi nglampahi nyèthi dhatêng sang pangeran. Yèn kalilan kudhung salêbêtipun sapêkên wiwit winimbasara, amargi sakalangkung merang angsal sadhèrèk nak-sanak, wah sampun laki, kalihdene malih nyuwun agênging bawahan. Sang prabu sampun nyandhak ingkang dados karsanipun ingkang putra, sêrat sampun dados lajêng kaparingakên caraka, mawi angaturi bulubêkti guru bakal guru dadi akathah ajinipun, caraka sampun kalilan. Botên kacariyos lampahing margi sampun dumugi nagari Indhu, lajêng sowan ing ngabyantara nata, kairid kyai patih, sêrat sampun konjuk, andangu caraka:
Têka kowe anggawa pisungsung akèh têmên.
Kawula nuwun, punika bulubêktinipun rayi dalêm ing taun punika.
Nalika yayi Ôndapawaka ngunèkake layang apa ora nêpsu.
Nuwun botên, malah tansah mèsêm wusana gumujêng kawêdal pangandikanipun makatên: kakang prabu athik kaya ratu buta ing Tirtakadhasan, panglamare marang Mandraka anake kang aran Kartawiyoga narima lorodan. (sang prabu gumujêng).
Kawula nuwun, nyuwun duka dalêm, kawula botên mangrêtos.
Sêrat kabikak lajêng kawaos ing sang prabu piyambak, suraosipun:
O, kawula nuwun, atur sêmbah kawula Pangeran Ôndapawaka ingkang sawêg asêsilih nama ratu saking karsaning Allah ing padhukuhan Guwasiluman, konjuk ing pênjênêngan dalêm ratu gusti saha sadhèrèk kawula sêpuh lintunipun kangjêng rama ingkang sampun [sampu...]
[...n] swarga, ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Ôndakara, ratu agung binathara nyakrawati ambaudhêndha, ingkang sinuyudan bala mayuta-yuta kineringan ing parangmuka.
Kawula nuwun, gusti kakang prabu, kawula sampun nampèni paring dalêm sêrat, suraosipun ingkang anggumujêngakên dening sêling sêrêpipun panggalih dalêm, kawula botên supêna badhe balela, rumiyin dumugi sapunika cipta kawula botên sanès namung angluhurakên asma dalêm ing salami-laminipun, dene kawula botên katimbalan, inggih mêksa sowan, kacuthata kados angganing wêrcita lumuh panjênêngan dalêm dhumatêng kawula badhe tanpa damêl, gêmpal dening imul kawula, karosan dalêm badhe kêndho dening pasambat, duka dalêm badhe lilih dening tanpa lawan, gêrahipun galih dalêm badhe waluya dening pangabêkti, sampuna wotên parêngipun karsa dalêm mundhut pun Puyi, kawula mêsthi lajêng sowan sarêng kalihan utusan dalêm, sarèhning makatên kawula lajêng kèndêl, mênggah dhawuh dalêm mundhut pun Puyi kawula sumanggakakên ing tangan kêkalih sarta lajêng kawula pêgatakên sami sanalika kalihan lakinipun, angestokakên dhawuhing timbalan dalêm, nanging pun Puyi ambêbana ing panjênêngan dalêm, nyuwun kabawahan ingkang langkung agêng, saha nyuwun mugi kalilan mangangge cara Turki kudhung ing dalêm sapêkên wiwit winimbasara, mila [mi...]
[...la] makatên saking lingsêmipun dhatêng sang pangeran, dene badhe panggih kalihan sadhèrèk nak-sanak piyambak sarta sampun kalajêng, mênggah anggèn kawula badhe nyowanakên pun Puyi benjing wontên wêkasanipun taun punika, dados wontên ing wulan Bêsar, namung kirang tigang wulan. Saha asarêng punika kawula ngaturakên bulubêktinipun kagungan dalêm padhukuhan ing Guwasiluman, namung sapala minôngka tôndha sungkêmipun têtiyang ing Guwasiluman, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat.
Satamating pamaosipun sang prabu galihipun luluh kados malam katrapan latu, panjênênganipun rumaos kêlanasên, kirang titi pariksa, namung ingkang andadosakên pakèwêding panggalih bab pamundhutipun Dèwi Puyi, awit sayêktosipun namung kadamêl jalaraning pasulayan kemawon, botên sayêktosan, môngka Dèwi Puyi sampun kalampahan kapêgatakên, saking ajrihipun kêdah angestokakên dhawuh. Ingkang putra sang pangeran dèrèng kagêpok pisan-pisan, awit taksih kanji kados lêlampahan ingkang sampun, lan malih môngsa kalampahana sang pangeran dhaup kalihan walanjar, [wala...]
[...njar,] badhe nyandèkakên karsa dhatêng ingkang rayi sèwu merang, dene panjênêngan nata botên kenging dipun candhi pangandikanipun, kênthêling panggalih kapasrahakên dhatêng ingkang garwa sang pramèswari, bokmênawi sagêd maripih dhatêng ingkang putra, krama angsal sadhèrèk nak-sanak, dening Rara Apyu sampun pêjah, punapa ingkang badhe dipun antosi malih, sang prabu jêngkar angadhaton, ingkang rayi mêthuk lajêng dipun karsakakên andhèrèk dhatêng panêpèn, sang nata maringakên sêrat saking ingkang rayi ing Guwasiluman, satamating pamaos: sang prabu angandika kados rantamaning panggalih kala sinewaka. Sang pramèswari anglênggêr dangu botên sagêd matur dening dèrèng angsal wêwênganing pamanggih, ngandika dhatêng ingkang putra bab palakrama taksih anji-anjinên ajrih mênawi kaputungan kados ingkang sampun, ewadene badhe dipun lampahi paring pirêmbag dhatêng ingkang putra saking sambang liring sêmbrana parikêna.
Ing wanci sontên tanggal kaping kawan wêlas padhang kados raina, sang pramèswari têdhak dhatêng kadipatèn, ingkang putra pinanggih sawêg lênggah wontên ing galdri, pirsa ingkang ibu rawuh enggal jumênêng angurmati, lajêng lênggah sakalihan, ingkang putra dipun pijêti jangganipun kalihan lênggah dening kraos puyêng. Ingkang ibu ngandika:
Dara pangeran, putrane pamanamu dhimas Pangeran Ôndapawaka [Ô...]
[...ndapawaka] kowe apa wis sumurup.
Ayu mênapa, pawakanipun gêmbro, botên singsêt mênjalin kados pun jênat.
Wis mêsthi, nèk kae mono luput cinatur, upama dianggo tambêl butuh kowe apa arêp.
Tiyang kula botên butuh: bu, têka mawi pados tambêl, mangke mindhak kêlêbêt ing bêbasan: lêgan golèk momongan, wah gêmbro, (ingkang ibu gumujêng).
Inggih botên, miling-miling pados ingkang botên gêmbro.
Nyandhinga punika ingkang botên gêmbro. He, minyik.
pramèswri anggalih yèn ingkang putra sampun supê dhatêng Rara Apyu, awit sampun karsa gêgujêngan kalihan tiyang èstri sanès, sarta dipun jajagi punapa salaminipun badhe botên karsa misik wanodya. Amangsuli atur: botên. Dados sampun botên sumêlang anglairakên wados kasusahaning galihipun sang prabu, ingkang ibu ngandika: dara pangeran, satêmêne aku iki diutus sang nata, aparing sumurup marang kowe, yèn pamanamu Pangeran Ôndapawaka ginalih mirong kampuh jingga jumênêng ratu ana ing dhukuh Guwasiluman, sang prabu utusan gawe pêpucuking pêrang, adhimu Si Puyi dipundhut, yèn wis laki didhawuhi mêgatake, môngka sang prabu wis pirsa yèn Si Puyi wis dilakèkake, iku kalakon dipêgatake sarta pamanamu ora sida balela banjur ngaturi pisungsung tôndha panungkule lan saguh ngaturake adhimu Si Puyi besuk pungkasane taun iki ana sajroning sasi Bêsar, saiki lagi tata-tata dadi mung kurang têlung sasi kêlakon, môngka satêmêne karsane sang prabu mung ginawe dadakaning padu sarta ora pisan ing dalêm batin karsa misesa anjiyad krama marang kowe, wis kapok kaya sing uwis, saiki mung sumarah apa kang dadi karêpmu. Lah saiki kêpriye ribêde galihe sang prabu, ana ucap-ucapane: sabdaning pandhita pangandikaning ratu iku ora bisa wurung, upama nyêlêd pangandika marang
kang rayi: sèwu merang, nyidakake dudu karsane, môngsa kalakona kowe dikramakake olèh wanita somahan.
Sang pangeran botên kagèt ing galih ayêm kemawon, wangsulanipun, punika prakawis gampil: ibu, inggih dipun siyosakên punapa ingkang sampun kadhawuhakên dhatêng kangjêng paman, dados botên angsal pocapan awon, nama ratu cidra, mênggahing kula nama ambucal sêbêl, dene sampun apalakrama sapasar bibar, awit sêdya kula botên badhe palakrama lamban ing salami-laminipun, sang pramèswari lêga galihipun, dene ingkang putra mantun pugal, bangun turut kados kala timuripun. Sang pramèswari lajêng kondur angadhaton sarta lajêng munjuk ingkang raka: sarèhe ingutus.
Ing wanci enjing sang prabu miyos sinewaka, pêpak ingkang wadyakuswa, kyai patih wontên ngarsa, sang prabu andhawuhakên pangandika:
He, kakang patih, karsaningsun anuhoni janji kang wus ingsun dhawuhake marang yayi Pangeran Ôndapawaka, anake wulanjar ingsun pundhut mantu olèh kaki adipati, sarta ingsun karsa anêtêpi kautamaning ratu, panuwune yayi pangeran, nyuwun winiwaha ing pasamuan gêdhe, ingsun iya
amituruti, mulane sira kabèh ing mêngko padha wiwita nyambut gawe sapalakartine
padha beka padha timbalana, warahên yèn adhine: ki adipati wis mulih sarta bakal ingsun palakramakake, lan andhawuhna pangapuraningsun. Unjukipun ki patih: sandika. Sang nata jêngkar angadhaton.
Kacariyos ubêg sapraja ing Indhu sami nyambut damêl ing karaton sarta ing alun-alun, punapadene ing kapangeranan, botên antawis lami sampun paripurna, kyai patih sampun utusan bupati kêkalih animbali Pangeran Prabanggêni sarta ingkang para sadhèrèk tuwin andhawuhakên pangapura, akathah-kathah aturipun utusan, sang pangeran inggih lajêng karsa kondur kairid ing utusan, lajêng sumewa ingkang rama, para putra sami kaganjar sarta sami katêtêpakên padalêmanipun piyambak-piyambak.
Kacariyos Sang Prabu Ôndapawaka sapêngkêring utusan lajêng tata-tata, sarêng sampun andungkap sêmadosipun sowan ingkang raka lajêng bidhal sagarwa putra, gumalêdhêg lampahing [lampah...]
[...ing] bala rêmbên dening ambêkta barang kathah. Sang Rêtna Apyu sampun kala wiwit rucating kaprabonipun lajêng ngagêm mêkêna, awis ingkang sumêrêp warnanipun, ayunipun saya botên kêjambar. Tindakipun sang prabu sampun dumugi sajawining nagari, ingkang raka sang prabu karsa mêthuk piyambak wontên ing pasanggrahan Têgalmuncar, sarêng sang prabu anèm pirsa yèn ingkang raka mêthuk, mudhun saking titihan, enggal malajêngi ingkang raka nungkêmi pada sarwi lara karuna, sang prabu wrêdha trênyuh ing galih ketang trêsnanipun dhatêng ingkang rayi, pangandikanipun: wis aja sira rasakake mundhak anênangi ngêrêse galih ingsun, sira milua ingsun marang pasewakan, rabi lan anakira ambacuta marang omahira lawas bae, ing kana wis ingsun dhawuhake andandani, yèn anjujuga ing kadhaton: wong jênênge besanan: wadhèh. Aturipun ingkang rayi: sandika.
Sarawuhipun ing panangkilan, sang prabu andhawuhakên pangandika: he, kawulaningsun kabèh, ing saiki yayi Pangeran Ôndapawaka ingsun têtêpake lêstari dadi ratu ana ing Guwasiluman, ajêjuluk Sang Prabu Ôndapawaka. Para wadyabala sami saurpêksi manadukara. Ingkang rayi lajêng katarik ingkang raka lênggah ing palowanu, ngiringanipun ingkang raka. Sang prabu wrêdha jêngkar angadhaton, sang prabu anèm kondur ing dalêmipun lami.
Para ratu sêsuruhan sarta ingkang garwa putra sampun sami wiwit dhatêng saha sampun kasaosan pondhokan sowang-sowang.
Pangantèn sampun wiwit kasêngkêr winimbasara linuhur ing kumkuma,kunkuman. oyod-oyodan ingkang wangi-wangi sarta pathining
akathah, namung badhe mitongtonakên kabagusanipun dening kathahipun para tamu putri ing amônca praja. Nanging pangantèn putri sasat botên angadiwarna, dening tansah tinutup ing mêkêna wadananipun, dipun aturi akathah-kathah namung kangge isarat pamêthêting imba, tuwin pangêriking wulu kalong, wangsulanipun, wis ora susah aku wis tau pêthêt alis lan kêrik wulu kalong iya arêp dhaup karo wong kuwe, dhèwèke malah sing durung pêpaès, saiki kêbênêran, cikbèn apêpaès dhewe. Para nini botên wontên ingkang
angintên yèn sang putri gêrah kênganglangan, mila lajêng sami kèndêl, wusana namung kaaturan angadi busana kemawon sarta sarira binonyo ing gônda wida.
Dintên têmpuking damêl ing wanci siyang para ratu agung-agung, para pangeran sarta para adipati ing liyan
pangagênging têtindhihing prajurit, pêpak lênggah samadyaning pandhapa, kyai pangulu sakancanipun kêtib, ngulama, khaji sami majêng sarêng lan lêbêtipun kyai patih sakancanipun wadana kaliwon panèwu mantri sami sumewa ing ngarsa dalêm. Sang prabu andhawuhakên dhatêng ingkang
pangantèn majêng dipun kanthi pangeran kêkalih, jinajaran pangeran kalih sisih sarta ginarêbêg para pangeran kathah, tindakipun sang pangeran pangantèn langak-langak kados lanyapan wontên kêlir, sarira kados prada binabar dhasar panggalih botên kêndhak, adamêl kasmaranipun ingkang sami ningali, rawuh samadyaning pandhapa, wali Sang Prabu Ôndapawaka sampun kadhawuhan majêng lajêng ijab, nanging têmbungipun Sang Prabu Ôndapawaka putranipun nama Rara Apyu, pikantuk sang pangeran adipati, namung Sang Prabu Ôndakara lan sang pangeran adipati ingkang kagèt ing galih kagalih kêlintu ing pangandika, nanging saupami kaelikna kalintunipun adamêl kalingsêmanipun Sang Prabu Ôndapawaka wontên ing pasamuwan, mila pangandikanipun: Apyu, namung dipun ênut kemawon. Pragading paningkah sang pangeran lajêng ngabêkti ingkang rama piyambak tuwin ingkang marasêpuh, punapadene para ratu tuwin pinisêpuh, lajêng [la...]
[...jêng] mundur dhatêng pasêngkêran dandos badhe panggih.
Ing wanci sontên para tamu sampun pêpak andhèr gumuruh swaraning tiyang, barung lang swaraning gôngsa tuwin panjidhur pakurmatan rawuhing tamu, gôngsa
dumugi ing pandhapa agêng lajêng dipun kanthi ing panjênêngan ratu kêkalih, lajêng badhe kapanggihakên, dumugi sangajênging kori prabayasa: kèndêl, pangantèn putri jumênêng kakanthi ing pramèswari nata tamu kêkalih majêng dhatêng ing kori
Kados sinêntak gujêngipun para tamu kakung putri. Sasampunipun panggih lajêng kalênggahakên ing kobong sarta lajêng ngabêkti dhatêng ingkang rama ibu, sarta para pinisêpuh, tamu kakung lajêng sami wangsul lênggah dhatêng pandhapa andumugèkakên ôndrawina, pangantèn kakung dening botên kêndhak ing panggalih, awit sêdyanipun angluwari pangandikanipun ingkang rama ingkang sampun kawêdal, sampun ngantos winastan ratu cidra. Anêmah sariranipun kadamêl wadal gêgujêngan, sang pangeran ngandika malih: la iya iki mêngko kêpriye, saiki isih akèh wong, ibu-ibu isih padha
karsa bikak mêkêna, dados botên dhahar, ingkang dhahar namung pangantèn kakung, sang pangantèn tansah adamêl gujênging para tamu, pangandikanipun: garwaku môngsa karsaa dhahar, mêngko mundhak tawar kêcohe, (gêr sami gumujêng) sangêt cucudipun sang pangeran, adamêl sêngsêmipun ingkang para tamu, sarêng sampun wancinipun ngaso: Dèwi Apyu angrumiyini dhatêng kamar, sang pangeran dipun atag nusul. Wangsulanipun: ajrih. Saya ambanon rêbah gujêngipun para tamu. Tumuntên ingkang ibu piyambak ngandika: dara pangeran, nusula bojomu marang ing kamar: ta, gèr, ing bêngi iki rêksanên pamanamu sang prabu, iba lingsême yèn kotampik padha sanalika, dene bubaring pasamuan sakarêpmu, paribasane ana, wong lanang rabia ping pitu sadina sapa sing malangi. Namung Sang Pramèswari Anala ingkang ayêm kemawon, malah kawêdal pangandikanipun: sesuk aku gênti anggêguyu. Nanging kathah ingkang maibên.
Sang pangeran sampun malêbêt ing kamar lajêng lênggah angungkurakên [angungkurakê...]
[...n] ingkang rayi, astanipun siduwa anglayangakên sarira, dipun uthik-uthik kalihan ingkang rayi lajêng
Apa kowe tau wêruh marang Rara Apyu.
Sumêrêp punapa malih, tiyang punika sadhèrèk kula èstri, kala taksih tumut bokipun biyung jurutaman, kêrêp sowan dhatêng rama dalêm kangjêng rama, (sang pangeran lajêng kèngêtan yèn ingkang mancêri Rara Apyu: ingkang paman Sang Prabu Ôndapawaka) iya bênêr kandhamu, nanging rak lêlakon dhèk durung lunga.
Sanadyan kala kesahipun kula inggih dipun pamiti.
Ora maido: aku, uga kêna lungane mampir kêtêmu kowe sadhela, nanging kowe môngsa wêruha dhèk ana ing
kênakanipun amawa cahya gumilar abrit kados tètèsing ludira, jiblès kados kênakanipun ingkang rayi Rara
Apyu, lajêng dipun uwik-uwik ing asta, gêntos malangkring astanipun sang rêtna dipun dudut lajêng anggêgêm kothong, kênaka botên katingal) apa saiki adhimu Rara Apyu urip manèh.
E, la, botên purun, kula nêdahakên, tiyang kula dipun kêthik.
Botên, kangjêng rama sampun sugih yatra piyambak mênika. Kalihdene malih tiyang kula benjing-enjing badhe mantuk.
Lho, aja mulih: ta, ora
E, la, botên mênawi kula kacara tiyang sabarangan.
Ora: ta, wong sadulur, môngsa aku nganggêpa
anggancarakên cariyos wiwit saking cidranipun Umbul Pêdhakbrama, sang rêtna lajêng ingulêsan purun pinocong kabêkta mêdal lajêng kakèlèkakên ing bênawi, punika salêbêting galih taksih èngêt, wusana kauntal ing baya, wontên salêbêting wadhuk baya inggih taksih èngêt, saking parmaning Pangeran, baya sakit wêtêngipun mêntas saking kêdhung dhatêng ing gêgisik: mutah, baya malêbêt ing kêdhung malih, katungka dhatêngipun Jaka Gêniroga anguculi ulêsing mayit manggih sang putri ingkang dipun upadosi: sangêt bingahipun, lajêng lêlampah urut èrèng-èrènging ardi ambambing kathah curinipun pating cringih kados rining kêmarung, dipun tekadi kainggahan [ka...]
[...inggahan] dumugi ing Guwasiluman, manggih rajabrana agung tilaranipun Raja Karun,
ing Indhu pinanggih suwêng, ingkang mêthukakên prang Sang Pangeran Ôndapawaka, sang pangeran kalindhih dados tawan kaboyong dhatêng Guwasiluman, lajêng dipun sèlèhi kaprabon, dening sampun sumêrêp yèn ingkang rama piyambak, sang putri têtêp dados sêkaring pura, lajêng dipun kramakakên angsa- (salêbêtipun cariyos sampun wiwit amingkis mêkêna) l Sang Pangeran Adipati Prabangkara (kalihan miyak tutuping mêkêna) ciluk ba. Kados punapa kagèting galihipun sang pangeran anjumbul anjrit sarwi karuna ngrangkul ingkang rayi. Para tamu ingkang taksih sami kasukan wontên ing dalêm agêng sarta ing pandhapa sarêng mirêng jêrit salêbêting kamar pangantèn, anyana yèn wontên bêbaya, enggal sami rawuh, sang pangantèn taksih rêrangkulan kêkêt botên kenging bênggang. Rawuhipun ingkang para rama ibu sawêg sarèh lajêng satata lênggah, para tamu angandika: wêdhone athik dadi mêngkono rupane. Sang Prabu Ôndakara sarta ingkang garwa sami anglênggêr, namung [na...]
[...mung] Sang Prabu Ôndapawaka ingkang tansah gumujêng, wusana dipun jèwèr talinganipun dhatêng ingkang raka, sambat: atho-atho sampun kapok.
Para nata natas botên wontên ingkang kondur dhatêng pamondhokan, andumugèkakên suka parisuka ngantos siyang.
Ing sabên dalu salêbêting kadhaton suka-suka ôndrawina, sang pangantèn dados sêsêkaring pasamuan, laminipun ngantos pitung dalu, para ratu tamu sarta para agung ing amônca praja sawêg bibaran kondur ing kithanipun piyambak-piyambak, namung ing alun-alun
Ôndapawaka, Pangeran of Prabu…ingkang rayi Prabu Ôndakara, ngrêmêni bok jurutaman, mêdali Rara Apyu,
Anala = Nyai jurutaman, ing têmbe dados pramèswarinipun Prabu Ôndapawaka
Apyu, Rara… (= Prabu Bramarkata), (anakipun jurutaman)
Prabangkara, Pangeran adipati…putranipun Prabu Ôndakara,
Prabanggêni, Pangeran…putranipun pambajêng Prabu Ôndakara.
Mulané padha ngudia supaya kowé duwé katresnan, lan padha ngundhakna ganjaran-ganjaran peparingé Sang Roh Suci; luwih-luwih supaya kowé padha bisaa medharaké pangandikané Gusti Allah.
14:2 Wong-wong sing padha caturan nganggo basa roh, kuwi ora caturan karo manungsa, nanging karo Gusti Allah, sebab manungsa rak ora ngerti basa roh mau. Wong mau ngandhakaké prekara-prekara sing winadi srana pangwasané Sang Roh Suci.
14:3 Nanging wong sing medharaké pangandikané Gusti Allah kuwi caturan karo manungsa, yakuwi: mbangun, mituruti lan nglipur.
14:4 Wong sing caturan nganggo basa roh, kuwi mung nyantosakaké awaké dhéwé, nanging wong sing medharaké pangandikané Gusti Allah mau nyantosakaké pasamuwan.
14:5 Aku kepéngin supaya kowé kabèh bisa padha caturan nganggo basa roh, nanging aku luwih seneng yèn kowé kabèh bisa medharaké pangandikané Gusti Allah. Sebab wong sing medharaké pangandikané Gusti Allah kuwi luwih maédahi tinimbang wong sing caturan nganggo basa roh, kejaba yèn ing pasamuwan ana wong sing bisa nerangaké, supaya wong sapasamuwan kabèh bisa kebangun.
14:6 Para sedulur, yèn aku teka menyang nggonmu, banjur caturan nganggo basa roh, kuwi paédahé apa? Babar-pisan ora ana, kejaba yèn aku medharaké wahyu saka Pangéran, utawa kawruh, utawa wangsit, utawa piwulang.
14:7 Kepriyé bisané wong ngerti lagu sing diunèkaké nganggo suling utawa clempung, yèn piranti-piranti sing tanpa nyawa mau ora metokaké swara sing cetha?
14:8 Utawa slomprèt, yèn diunèkaké mung angger muni waé; sapa sing arep siaga maju perang?
14:9 Mengkono uga sapa sing bakal ngerti marang sing kokkandhakaké, yèn pawartamu ora cetha, merga kowé padha caturan nganggo basa roh? Tembung-tembungmu mau mung bakal muspra kabur ing angin.
14:10 Ing jagad iki akèh basa, lan ora ana basa siji waé sing tanpa teges.
14:11 Yèn aku ora ngerti basa sing dienggo caturan wong, wong mau tumraping aku banjur dadi kaya wong manca; mengkono uga aku tumraping dhèwèké.
14:12 Sarèhné kowé padha kepéngin banget nampa ganjaran peparingé Sang Roh Suci, sabisa-bisa padha mersudia olèh ganjaran-ganjaran sing bisa dipigunakaké kanggo mbangun pasamuwan.
14:13 Wong sing caturan nganggo basa roh, padha nyuwuna uga diparingi ganjaran bisa nerangaké apa sing dikandhakaké nganggo basa roh mau.
14:14 Sebab yèn aku ndedonga nganggo basa roh, kuwi ya bener rohku ndedonga, nanging pikiranku ora mèlu ndedonga.
14:15 Saiki apa sing kudu dakkandhakaké? Mengkéné: Aku arep ndedonga nganggo rohku,
arep ndedonga nganggo pikiranku. Aku arep memuji nganggo rohku, lan aku iya arep memuji nganggo pikiranku.
14:16 Yèn kowé saos sukur marang Gusti Allah mung nganggo roh waé, kepriyé wong liya sing ana ing kumpulan mau bisa muni Amin, yakuwi ngamini enggonmu saos sukur mau? Sebab mokal menawa wong-wong ngerti marang tembungmu.
14:17 Senajan enggonmu saos sukur mau becik, nanging wong liya padha ora mèlu kabangun.
14:18 Aku matur nuwun marang Gusti Allah déné aku diparingi bisa caturan nganggo basa roh, ngungkuli kowé kabèh.
14:19 Nanging ana ing pasamuwan aku aluwung ngucapaké limang tembung, sing dingertèni wong, kanggo mulang wong liya-liya, ketimbang karo ngucapaké tembung maèwu-èwu nganggo basa roh.
14:20 Para sedulur, pikiranmu aja kaya pikirané bocah. Ing bab piala kowé kena kaya bocah, nanging ing bab mikir kowé kudu kaya wong sing wis diwasa.
14:21 Ing Kitab ana tulisan: “Aku bakal ngandika marang bangsa iki, ‘Lumantar wong sing caturan nganggo basa roh, lan lumantar wong-wong manca, nanging umat iki ora bakal ngrungokaké, mengkono pangandikané Pangéran.’ ”
14:22 Peparing basa roh kuwi bukti tumrap wong sing padha ora precaya, lan ora kanggo wong-wong sing precaya; nanging ganjaran medhar pangandikané Gusti Allah kuwi bukti kanggo wong-wong sing precaya, lan ora kanggo wong-wong sing ora precaya.
14:23 Menawa ana ing kumpulan, wong sapasamuwan kabèh padha caturan nganggo basa roh, banjur ana wong njaba padha teka, yakuwi wong-wong sing ora precaya, apa wong-wong mau ora padha ngira yèn kowé kabèh mau édan?
14:24 Nanging yèn kowé kabèh padha medhar pangandikané Gusti Allah, banjur ana wong ora precaya utawa wong saka njaba teka, wong kuwi bakal ngrumangsani dosa-dosané, merga pamedharing pangandika sing dirungu mau. Wong mau bakal rumangsa kawelèhaké déning pangandika mau.
14:25 Wewadi-wewadi sing sumimpen ana ing atiné bakal kawiyak, lan wong mau bakal ngasoraké awaké, banjur ngabekti marang Gusti Allah, karo ngaku yèn Gusti Allah nunggil karo kowé temenan.
14:26 Para sedulur, samangsa kowé padha nganakaké kumpulan, aku kepéngin supaya ana wong sing menyanyi, ana sing mulang, ana menèh sing nglairaké wahyu saka Gusti Allah, ana wong sing nglairaké pawarta nganggo basa roh, lan wong siji menèh sing nerangaké tegesé basa roh mau. Kabèh mau katindakna kanggo mbangun pasamuwan.
14:27 Yèn ana wong sing arep caturan nganggo basa roh, kuwi beciké mung wong loro utawa akèh-akèhé telu waé, giliran, lan ana wong siji nerangaké tegesé.
14:28 Yèn ing kumpulan mau ora ana wong sing bisa nerangaké tegesé, luwih becik yèn wong sing bisa caturan nganggo basa roh mau padha menenga waé. Karebèn wong mau padha mosik ing sajroning atiné dhéwé, lan matur ing ngarsané Gusti Allah.
14:29 Wong loro utawa telu sing padha tampa pawarta saka Gusti Allah mau padha medharna pawarta, déné wong-wong liyané padha ngrasak-ngrasakna apa sing dikandhakaké déning wong-wong sing padha medhar pawarta mau.
14:30 Nanging yèn ing antarané wong sing kumpulan mau ana sing nampa pawarta saka Gusti Allah, prayoga menawa sedulur sing lagi medhar pawarta meneng dhisik.
14:31 Kowé kabèh kena medhar pawarta saka Gusti Allah, genti-gentèn, supaya wong kabèh nampa piwulang sarta pangatag-atag.
14:32 Ganjaran peparingé Sang Roh Suci kanggo medharaké pawarta saka Gusti Allah kuwi kudu ana ing pangwasané wong sing tampa peparing medharaké pawarta mau,
14:33 sebab Gusti Allah ora ngersakaké kaanan sing kisruh, nanging sing tata lan tentrem. Padha kaya ing sakèhé pasamuwané Gusti Allah,
14:34 prayogané ana ing kumpulan pangibadah, wong wadon padha menenga, sebab padha ora diparengaké guneman; kaya sing kadhawuhaké déning Torèté wong Yahudi, wong-wong wadon mau ora kena mèlu caturan.
14:35 Yèn ana prekara sing kepéngin ditakokaké, ana ing omah takona marang bojoné. Sebab tumraping wong wadon ora pantes menawa guneman ana ing pasamuwan.
14:36 Pangandikané Gusti Allah kuwi tekané ora saka kowé! Utawa pangandikané Gusti Allah kuwi rak ora mung kaparingaké marang kowé!
14:37 Sing sapa nganggep yèn dhèwèké utusané Gusti Allah, utawa yèn dhèwèké mau kaparingan ganjaran saka Sang Roh Suci, wong kuwi kudu éling, yèn apa sing daktulis ana ing layang marang kowé iki mau dhawuhé Gusti.
14:38 Yèn wong mau ora gelem nurut marang dhawuh, wong kuwi aja kokgatèkaké.
14:39 Merga saka kuwi, para sedulur padha ngudia medharaké pawartané Gusti Allah, nanging aja ngalang-alangi wong sing caturan nganggo basa roh.
14:40 Samubarang kabèh lakonana klawan patut lan tata.
ndedonga mengkono mau, Panjenengané nuli tindak menyang sabrangé Kali Kidron, kadhèrèkaké déning para sekabaté. Ing kono ana petamanan, sing nuli dilebeti déning Gusti Yésus lan para sekabaté.
18:2 Déné Yudas, sing arep ngulungaké Panjenengané, ngerti panggonan kono, sebab Gusti Yésus kerep tindak mrono karo para sekabaté.
18:3 Yudas nuli mrono, nggawa prejurit lan wong sing jaga Pedalemané Allah, didhawuhi déning para pengareping imam lan wong-wong Farisi. Wong-wong mau padha nggawa gaman, lampu ting lan obor.
18:4 Gusti Yésus pirsa kabèh apa sing bakal kelakon tumrap sarirané. Mulané banjur nyedhaki wong-wong mau karo ndangu: “Kowé padha nggolèki sapa?”
18:5 Wangsulané wong-wong mau: “Yésus, wong Nasarèt.” Pangandikané Gusti Yésus: “Ya Aku iki wongé.” Yudas, sing ngulungaké Gusti Yésus kuwi uga ngadeg ana ing kono bebarengan karo wong-wong mau.
18:6 Nalika Gusti Yésus ngandika: “Ya Aku iki wongé,” wong-wong mau nuli padha mundur kabèh lan tiba ana ing lemah.
18:7 Gusti Yésus nuli ngambali ndangu: “Kowé nggolèki sapa?” Wangsulané wong-wong mau: “Yésus wong Nasarèt.”
18:8 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku wis kandha, Aku iki wongé. Lan menawa sing kokgolèki kuwi Aku, wong-wong liyané iki karebèn padha lunga.”
18:9 Srana ngandika mengkono kelakon apa sing wis dingandikakaké déning Gusti Yésus sadurungé, mengkéné: “Dhuh Rama, tiyang-tiyang ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula, mboten wonten setunggal kémawon ingkang ketriwal.”)
18:10 Simon Pétrus sing nalika semana nggawa pedhang, ngunus pedhangé, banjur disabetaké marang abdiné Imam Agung, nganti kupingé tengen wong mau perung. Jenengé abdi mau Malkus.
18:11 Gusti Yésus nuli ngandika marang Pétrus: “Pedhangmu rangkakna menèh! Apa kokkira Aku ora gelem nandhang kasangsaran sing diparingaké déning Sang Rama marang Aku?”
18:12 Para prejurit lan komandhané tuwin para wong sing jaga Pedalemané Allah nuli padha nyekel lan mbanda Gusti Yésus.
18:13 Gusti Yésus diirid dhisik menyang dalemé Hanas, bapakné maratuwa Kayafas, sing dhèk semana dadi Imam Agung.
18:14 Lan Kayafas kuwi sing wis mènèhi pamrayoga marang wong-wong Yahudi, yèn luwih becik menawa wong siji waé sing mati, kanggo sabangsa kabèh.
18:15 Simon Pétrus lan sekabat siji liyané, padha ngetutaké Gusti Yésus. Sekabat liyané mau kenalané Imam Agung, dadi bisa terus mlebu ing pekarangané Imam Agung, bebarengan karo Gusti Yésus,
18:16 nanging Pétrus ngentèni ana ing njaban régol. Sekabat kenalané Imam Agung mau nuli metu lan nembung karo wong wadon sing jaga lawang, banjur mlebu menèh karo ngajak Pétrus.
18:17 Abdi wadon sing jaga lawang mau takon karo Pétrus: “É, é, napa sampéyan sanès tunggilé tiyang-tiyang sing ndhèrèk tiyang niku?” Wangsulané Pétrus: “Sanès.”
18:18 Nalika semana lagi mangsa bedhidhing. Mulané para abdi lan para wong sing jaga padha gawé bedhiyang lan padha ngadeg gegeni sakubengé bedhiyang mau. Pétrus uga ngadeg ana ing kono mèlu gegeni.
18:19 Ing kono Imam Agung nuli wiwit ndangu marang Gusti Yésus bab para sekabaté lan bab piwulangé.
18:20 Gusti Yésus ngandika: “Kula selaminipun mucal wonten ing ngajengipun tiyang kathah ing sinagogé-sinagogé lan ing Pedalemanipun Allah, ing panggènan ingkang limrahipun kanggé kempalan tiyang-tiyang Yahudi. Mboten naté kula mucal sesidheman.
18:21 Kénging menapa Panjenengan ndangu dhateng Kula? Mbok ndangu kémawon dhateng tiyang-tiyang ingkang sampun sami mirengaken enggèn Kula mucal? Panjenengan ndangu tiyang-tiyang menika menapa ingkang Kula wucalaken. Tiyang-tiyang menika sampun sami mangertos!”
18:22 Nalika Gusti Yésus ngandika mengkono, ana salah sawijining wong jaga ing sacedhaké kono napuk Gusti Yésus karo muni: “Kokkaya ngono wangsulanmu marang Imam Agung!”
18:23 Pangandikané Gusti Yésus: “Yèn atur-Ku iki salah, kandhakna endi sing salah! Nanging yèn kandha-Ku bener, apa sebabé kowé napuk Aku?”
18:24 Hanas banjur akon nggawa Gusti Yésus menyang panggonané Imam Agung Kayafas. Astané Gusti Yésus dibanda.
18:25 Simon Pétrus isih ngadeg ana ing kono gegeni. Wong-wong ing sacedhaké padha takon marang Pétrus: “Kowé rak ya muridé Wong kuwi ta?” Nanging Pétrus sélak, karo muni: “Dudu!”
18:26 Salah sijiné abdiné Imam Agung, yakuwi seduluré wong sing kupingé kaperung déning Pétrus, kandha: “Aku weruh kowé bebarengan karo Wong kuwi ana ing petamanan, rak iya ta?”
18:27 Pétrus banjur muni menèh: “Ora.” Ing wektu kuwi nuli ana jago kluruk.
18:28 Sawisé kuwi Gusti Yésus banjur diirid saka omahé Kayafas menyang dalemé gubernur. Nalika semana isih ésuk banget. Wong Yahudi dhéwé padha ora mlebu ing dalem gubernuran, supaya (miturut prenatané agama) ora dadi najis, sebab arep padha ngriayakaké Paskah.
18:29 Mulané Gubernur Pilatus metu nemoni wong-wong mau, sarta ngandika: “Wong kuwi salahé apa?”
18:30 Wong-wong mau padha mangsuli: “Menawi mboten lepat, mboten badhé kula sowanaken mriki!”
18:31 Gubernur Pilatus nuli ngandika menèh: “Priksanen dhéwé lan putusana dhéwé, apa ukumané miturut prenatané agamamu!” Nanging wong-wong Yahudi mau padha matur: “Kula mboten wenang ndhawahaken ukuman pejah.”
18:32 Kuwi kabèh supaya kelakona apa sing wis dingandikakaké déning Gusti Yésus bab sédané.)
18:33 Gubernur Pilatus nuli mlebu menèh ing dalem gubernuran lan nimbali Gusti Yésus. Gubernur Pilatus banjur ndangu: “Apa kowé kuwi ratuné wong Yahudi?”
18:34 Pangandikané Gusti Yésus: “Menapa pitakènan menika saking panjenengan piyambak, menapa wonten tiyang sanès ingkang ngaturi pirsa dhateng panjenengan?”
18:35 Gubernur Pilatus mangsuli: “Apa rumangsamu aku iki wong Yahudi? Bangsamu dhéwé lan para pengareping imam kuwi sing ngladèkaké kowé marang aku. Apa penggawému koknganti dicekel?”
18:36 Pangandikané Gusti Yésus: “Kraton Kula mboten saking donya. Menawi Kraton Kula saking donya menika, tiyang-tiyang Kula temtunipun sampun nglawan perang, supados Kula sampun ngantos dhawah ing tanganipun tiyang Yahudi. Pancèn Kraton Kula mboten saking donya ngriki!”
18:37 Gubernur Pilatus banjur ndangu menèh: “Yèn mengkono apa kowé kuwi ratu temenan?” Pangandikané Gusti Yésus: “Kados ingkang panjenengan ngandikakaken. Kula menika pancèn ratu! Prelunipun Kula lair wonten ing donya menika namung setunggal, inggih menika: neksèni bab kayektosanipun Allah. Sok tiyanga ingkang pitados dhateng kayektosan menika, mesthi mirengaken lan nggatosaken dhateng Kula.”
18:38a Gubernur Pilatus nuli takon: “Kayektèn kuwi apa?”
18:38b Gubernur Pilatus banjur metu menèh nemoni wong-wong Yahudi lan ngandika marang wong-wong mau: “Aku ora weruh kaluputané Wong iki!
18:39 Nanging manut padatan, pendhak Riaya Paskah aku ngluwari wong ukuman siji. Apa kowé setuju yèn aku ngluwari ratuning wong Yahudi kuwi?”
18:40 Wong-wong akèh mau padha mbengok: “Mboten! Sampun ngantos dipun luwari Tiyang menika! Kula nyuwun luwaripun Barabas kémawon!” (Barabas kuwi
mugi Panjenengan paring dumateng kulo lan keluarga kulo kamulyan ndonya akherat, beja donya akherat lan slamet ndonya akherat.
menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
amanggil ing rabinipun | prapta Nuripin lingnya | kariya sun badhe ngiring | marang arinira marang Wanamarta ||
2. Mung pak Kêbak lan pak Dama | iku kang sun-gawa nanging | sira dènbêcik nèng wisma | manawa ingsun alami | rabine matur inggih |
bathik | myang tandho barang mokil | pan limrah tiyang sadhusun | Wanamarta sadaya | akathah
9. Tan ana ingkang kewuhan | êndi kang dènkarêmêni | ngajiya anggaota-a | sarwa akèh
nauri inggih | kyai gêng mangunahipun | mangkana urut marga | kathah ingkang kapiyarsi | kang gamêlan ngarangin wênèh trêbangan ||
dami | kang ulam luar binanda | tuwin ulam tansah asih | lan ulam bênang rukmi | miwah kang ulam prang
mantri | lawan ulam tumbang pangêndhak dipangga ||
29. Myang ulam agung katingal | tuwin ulam rêmbug dadi | lan ulam bêsus
Prayoginipun / sasawi /. dhadhah | lawan ulam sudhung pêksi | tuwin ulam padhang kang wus pinadhangan ||§ Prayoginipun / tuwin ulam kang wus padhang-pinadhangan /.
30. Lawan ulam mathis ganja | lan ulam
31. Lawan ulam wêdhus jamprah | ulam patut anggêntèni | lan ulam pacul katuwan | tuwin ulam dhandhang langking | kang ulam jatmikani | lawan ulam ngabên dhuwung | myang ulam janma wayang |
33. Ingkang ulam anggung sirna | lan ulam kincanging alis | lan ulam sêlamêt sawah |
ulam tansah mimiling | ulam rimbaganing picis | lawan ulam janma kèh tansah arungan ||
35. Jawabe ingkang wangsalan | ulam kang tumrap ing gêndhing | kang kinarya kêlangênan | badhene sawiji-wiji | tambra panyuwuk adil | badhèr ingkang jalma kampuh | mangut sêmune duka | gramèh rare anggalidhig | ulam sidhat marga kinarya simpangan ||
36. Bêthok kang balung kêlapa | mèlêm ginunggung ing laki | talumpah padha-kacarma§ Prayoginipun /
dandang cêmpli | larong ingkang tèrèk badhut | jaligêr sawi dhadhah | susuh ingkang kudhung pêksi | damar-wulan kang wus padhang-pinadhangan ||
42. Sabit lintar mathis ganja | sogok prana sêngkrok klêntit | lumbêt ingkang agung§ Prayoginipun / anggung /. ganda | mamprang kang tansah ajurit | garanggang tumbak êpring | ulam lundhu jalma busuk | êpe kang kapanasan | lopèr ingkang piring siti | ulam grago bêdhondha§ Prayoginipun / bêdhandho /. manah kewuhan ||
43. Barok ingkang wêdhus jamprah | sanggrêng pantês anggêntèni | bo-gêrang pacul katuwan | gagakan kang
ngucap |§ Kirang sawanda, prayoginipun / sêkar kang tanpa ngucap /. sêkar tan patut ing gêndhing | lawan sêkar ingkang kapisah ing
anggung /. mungsuh | nututi mandi§ Prayoginipun / mandhi /. angkah | lan sêkar bapakne kaki | sungsung guyu
sah ing laki | jaga satru anggung mungsuh | kancana rinumpaka | sêkar mas ingkang kinikir | nitik swara nênggih angkang. sêkar balurak ||
58. Miwah kang kitri mawarna | samya pinatut ing gêndhing | uwoh pangêbanging basa | miwah woh aso
59. Miwah uwoh kaca netra | miwah woh luntur ing siti | tuwin woh turangga buntal | lawan woh wangsul ing margi | lan woh saranging mangsa | woh kêna tansah kêbrawuk | miwah woh tanpa basa | lawan woh trapsila ajrih | lawan uwoh ciri pratandha nawala ||
60. Lawan uwoh asung pêkakah |§ Kêkathahên sawanda, prayoginipun /
ingkang wangsalan | uwoh ginurit ing gêndhing | gêdhang pangêbanging basa | durèn kang aso ing margi | pakèl kang ambakicik | kuwèni tinantang purun | rambutan sobrah sirah | kêpundhung kang tumpang tindhih | pan kêleca jalma cidra ing ngubaya ||
63. Sêmak ingkang kaca-netra | manggis kang luntur ing siti | nangka kang turangga buntal | balimbing wangsul ing margi | jirak saranging mangsi | sawo kang tansah kêbrawuk |
kasusu aglis | mundhu ingkang tomboking jalma totohan ||
66. Kêluwih punjul wilangan | sukun kang wis kaki-kaki | sêntul
kang walêsan pikat | êlo ingkang pindha warni§ Prayoginipun / elo ingkang
ingkang talang kêndhi | cipir nimpang ningali | kara kang wiwinih padu | gudhe pangêpe raga | kumangi kumudu amrik | ranti ingkang praptane nora barêngan ||
72. Kimpul ingkang kêlumpukan | kêtela cêtha ing uni | kênthang kasuwèn memeyan | uwi basa
77. Mangke pan wetan punika | sampun
sajake padesan harja | warnane dening mêthuki | momotan jaran sapi | kang gêgendhong amimikul | ayom margi tan panas | dening
kitri pinggir margi | sêntul jêring pring wulung êso lan salam ||
jodhangan ingkang kêpapag | sasrahane Ki Mukidin | besane lan Nurngali | inggih sami sugihipun | dene pangantèn luwas | wetanipun Ki Mukidin | wisma ingkang kaliwat wau punika ||
83. wontên wong ngriki satunggal | sugihipun anglangkungi | namanipun Pak Rajiyah | yèn jêkat êmas sakati | prandene lir wong miskin |
alit | nèng luhuring kursi sarwi ngundha-undha ||
88. Êmprit muluk akalangan | ambêblês katon sabibis | pêngundhan
undha | êmprit kadya rare alit | Nuripin matur bisik | puniku wuragilipun | (n)jêng kiyai pan punika | ladak tan wontên dèn-jrihi | yèn
nèng gantangan | sêmuning desa saari | sang mong-wuyung sumêdhot kadhaut§ Prayoginipun / kadaut /. ing tyas ||
punapa sababipun | Nuripin aturira | wontên dene ingkang mawi | inggih saking (n)Jêng Kyai Bayi Panurta ||
98. Saking agêng maklumira | kamuktèn tan dènlarangi | tuwin kasaping pangaji | sakêdahipun dumugi | ing sadhusun puniki | sangkêp panggaotanipun | mapan wontên sadaya | dalah dhalang topèng ringgit | tlèdhèk badhut niyaga
tan ana kang bineda | mila wong sadesa sami | ajrih asih anggêpe ambapa biyang ||
101. Marma wong wisma sangsaya | kathah wit
wong miskin | majadipun punika kyai anggombal ||
104. Prandene wêwah awêwah | kirang pirsa ingkang mawi | sang Among-kung lon lingira | layak puniku kang mawi | wêlasan ingkang sami | mring wong nistha kinarya yu | Jamal Jamil anjawab | mring Nuripin anakèni | (ng)gih punapa botên wontên wong durjana ||
105. Dene ronggèng anjêlanah | wong adol tike waradin | pakumpulaning wong ala | Nuripin nauri aris | wikana kang amawi | tan wontên jalma lampah dur | kathah tiyang dursila | yèn sampun wisma ing ngriki | pan rahayu ilang dursilaning driya ||
maksiyat budi | Jamal Jamil manthuk-manthuk | yèn mêkotên utama |
mangunahe kangjêng kyai | Ki Nuripin ngling (ng)gih inggihane
marang randha punika | ngantos ngêtutkên mariki | praptèng ngriki tyasipun mantun kedanan ||
110. Nadyan wong durjana miyat | mêmandung-mandung ing ngriki | yèn wus malêbêt ing dhadhah | manahe tan ika-iki | dumadakan tan anti | ilang niyate mêmandung | banjur sanja kewala | mring wong sanakingsun§ Prayoginipun / sanakipun /. ngriki | wus mangkana manahe ing Wanamarta ||
tan wontên kang nyamèni | inggih pasang rakitipun | Amongraga tumingal | nulya maju manjing kori | kèndêl
pinanggih | yata wau kang winuwus | Jayèngraga nèng wisma | wismane apik gumrining | nora gêdhe tan cilik apan sèbêtan ||
131. Wetan pêndhapa gêdhogan | pêngantèn kudanya kalih | sawiji kore dhawuk bang | lan jaragêm margawati | mangkana Jayèngragi | kang raka rawuh mêrtamu | têngah anèng pêndhapa | Jayèngraga ragi pinggir | ingkang êlèr lan kang garwa wurinira ||
132. Sêlir titiga sor ngayap | kabèh yu kuning gumrining | Jayèngraga
140. Nuwun ajrih ing duraka | botên nêdya angêpoti | owêl pot wêktu palilah | kawula tos-atos yêkti | têlês kula puniki | inggih bakdanipun Subuh | Jayèngwèsthi ngandika | marang nikèn Rarasati | apa nyata (m)bok-ipe mangkono ika ||
sarwi nudingi | mring kang rayi Jayèngraga saya latah ||
145. Sarwi matur mring kang raka | paduka punika inggih | dhatêng (m)bok-cilik duk anyar | tinumpu ing siyang ratri | yèn sira gutuk iji | sring kalingsir wêktunipun | kula ngantos awêlas | mring (m)bokayu agung
sadayèki | kang ngadhêp anèng ngarsi | ingampêt jrih guyunipun | Jayèngwèsthi ngandika | sarwi angunjuk wedang tih | sêka ngêndi tekomu têka prayoga ||
147. Kang rayi matur punika | saking sadhèrèk pasisir | ki juragan Pak Jumilah | ing Tandhên§ Prayoginipun / Tandhês /. kang komuk sugih | (ng)gènnipun mêlarangi | Cina prasanakanipun | Tik Yan Kowan wastanya | kengingipun dènlambangi | kapal kore lan lapak prabot salaka ||
148. Dene wontênipun kula | saking pak
pitakènipun | milawang mring kawula | sumêrêp yèn kula asring | rêmên têko mila tekone punika ||
149. Kinintunkên pak Rajiyah | supados katur ing mami | sarêng kawula uninga | ing teko bungah tan sipi | kula dèrèng udani | kang darbe kadi punika | teko kaliwat langka |
cobanên sadhela | gupuh kang rayi ngladosi | wedang panas miranti | cèh§ Prayoginipun / tèh /. cowan amung sasuru |
kang teko nulya ingasta | amung amot rong cangkir thil | gumujêng Jayèngwèsthi |
mutung-mutung marang ngèlmi | amal lama§ Prayoginipun / amal tama /. mrih mêtu mangunahira ||
154. Iya wong iku yèn kaya | pama pêlêm
yèn mangkono yayi | yèn lir pêlêm kapodhang kêcut kewala ||
155. Mêntahe matênge padha | tan pêcat kêcute mêksih | mangkono upamaneka | ing wong urip puniki |Kurang satu suku kata: ing uwong urip puniki. kudu angeling-eling | Jayèngraga matur nuwun | inggih mugi sagêda | wulang paduka ing ngèlmi | Jayèngwèsthi aris malih angandika ||
156. Êndi santrimu kang anyar | jare bêcik swaranèki | têrampil amaca kitap | kang rayi umatur inggih |
ing Allahu ingkang murah | ing donya asih ing akir | sakèhing puji-puji | kaduwe [ka...]
[...duwe] Allah kang agung | rabial ngalamina | Pangeran ing ngalam kabih |
Smarakandhiyu. pan ing sipat Mukhamad | ingkang sinung rahmat dening | ing Allahu atasing Nabi Mukhamad ||
ing jawabira | lapal amantu bilahi | tangala ing têgêse ngandêl ing Allah ||
164. Lire pangandêl punika | i§ Prayoginipun / ing /.
adoh sêbatira | sun datan pati nyurupi | marang gêndhing namung sasêndhon kewala ||
175. Nora pati kaya sira | dhasar karêm maring gêndhing | yèn
jogèt sira wasis | nopèng bêksa rangin |Kurang satu suku kata: nopèng bêksa angrangin. iya katara solahmu | Jayèngraga turira | inggih punika sayêkti | yèn sampun ajrih rama lawan paduka ||
176. Kalampahan dados dhalang | lurah cêngkung tukang ringgit | kang raka mèsêm ngandika | nulya Nikèn Rarasati | mring raka matur aris | sampun siyang wancinipun | kularsa saos dhahar | Jayèngwèsthi ngandika ris | mêngko bae (m)bok ipe sadhela êngkas ||
177. Jayèngraga ngling mring garwa | lorodên dhadharan sami | paringna kang
180. Kang rayi nuwun turira | inggih paduka idini | kang mugi angsala sabda | paduka kawula pundhi | kang raka anganthuki | lorogan kantor dinudut | kathah ingkang
kasliyoning budi | tabiyat maksiyati | tanpa mupangat ing ngèlmu | kang rayi anoraga | kalangkung dènira
birakin | kulu saiin wadahu | iku ingakên tunggal | nanging nora tunggal yayi | sabab dening akadim kêlawan anyar ||
186. Kadim urip tanpa nyawa | anyar urip lan nyawèki | mungguh pangandikaning Hyang | sinêbut sawiji-wiji | wahdahu iku yayi | iya sênêt ing ngalêmbut |
liya | saking iku iya pêsthi | mangkono iku yayi | manira durung guguru | duga-duga kewala | durung winulang Jêng
wiyosipun tur udani | pan ing jawi wontên wong arsa panggiya ||
191. Inggih dhumatêng paduka | puniki abdi Nuripin | yêktosipun kang ambêkta | Jayèngraga muwus aris | marang santri Nuripin |
santri têka ngêndi iku | dene wanuh lan sira | Nuripin umatur aris | inggih santri punika saking ing Karang ||
kariyin | sadandanane sami | aywa na ingkang kadulu | iku durung amangan | padha ingonana sami | anèng kampung
wus panggih | santri Luci kagyat (n)dulu | maring kang wau prapta | jatmika sêmune wingit | wus anêrka yèn dudu wong ala-ala ||
198. Luci matur dawêg enggal | paduka dipunaturi | inggih dhatêng Jayèngraga | lan kang raka Jayèngwèsthi | gupuh kang sinungan
sadurunge prapta | tyasingsun wus angrujuki | ki dhayoh
badhe prapti | cahya apindha sasi | jatmika antêng aluruh | kados anamur kula | solah-bawane katawis | Jayèngraga
204. nênggih kiagêng ing Karang | ingkang aparing kêkasih | Jayèngwèsthi aturira | paran karsanta mariki | Amongraga nauri | marma prapta yêktinipun | kawularsa panggiha | dhumatêng kangjêng kiyai | lamun parêng yêkti arsa puruita ||
tan botên dora | anênggih rama kiyai | apan sarwa-sarwi ana | marma sagung pra dipati | bang wetan ngalap sami | mring (n)jêng rama kawruhipun | tanapi santri têbah | kathah
ingkang sami prapti | lajêng wisma awis kang purun mantuka ||
207. Kawula sring darbe sabat | sutaning
gumujêng Sèh Amongragi | witming sukur yèn yayi sampun sampurna ||
208. Inggih botên susah-susah | panggih lan ramanta nênggih | yata dangu arêrasan | Jayèngwèsthi ngandika ris | mring garwa lan kang rayi | (m)bok ipe sira apa wus | yèn duwe sasaosan | bubucu têka
jangan dhusun inggih mênir | lah wis sira ladèkêna | agupuh kang rayi kalih | rampadan wus miranti | sinaosakên ing ngayun | sadaya sêlirira | ingkang samya nglêladèni | sêkul bucu lan pulên pêthak las-lasan ||
211. Nèng panjang giri myang ulam | pêcêl
sunduga lawas wong iki | tan kambon ing rijêki | saking brangtaning ing ngèlmu | Jayèngwèsthi lingira | kakang dèn-nêmên abukti | lah sampun kathah-kathah ingkang pinikir ||
218. Kawula ingkang madhangna | ribêde pun kakang yêkti | ing mangke dalu kewala | kula ambabar sêjati | sasurasaning ngèlmi | kang tan tèdhèng gathak-gathuk | mèsêm Sèh Amongraga | angalêm sajroning ati | marang Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga ||
219. Wong iki ladak pasaja | sapolahe amantêsi | sathithik kakèhan ombak§ Prayoginipun / umbak /. | ngêgungkên yèn sugih ngèlmi | mangkana ris nauri | inggih sampun sangêt tuwuk | lami kula tan kadya | punika (ng)gènkula bukti | sakalangkung
micorèng jroning ati | iku apa wus togipun | samono tadhahnèki | apa samudana lamis | yèn
Tansah nyarakkên sumangga | Amongraga naur inggih | sampun dumugi katêdha | kurmatipun yayi kalih | tan sagêd amangsuli | ingkang sih prananing kalbu | Jayèngwèsthi norraga | alon muwus mring kang
kuwèni | wus atata dhêdharan andhèr nèng ngarsa ||
225. Jayèngwèsthi ngling sumangga | punika pangusap amis | Amongraga rum lingira | inggih kalangkung ingkang sih | sangêt panrimèng-mami | nulya mèt sawiji dhuku | Jayèngwèsthi mundhut
Jayèngraga turira | inggih sampun dènrimati | ingaturan Sèh Amongraga asalat ||
Jayèngwèsthi turira | paduka ingkang ngimami | Mongraga ngling prayogi yayi kewala ||
ingkang adi | Rarasati lan Turida | tansah ngladèni nèng
232. Inggih dhatêng wismakula | sakêdhap sewang miranti | yèn sampun kawêradinan | tamiyan paduka inggih | lajêng sami umanjing | saos mring rama wong têlu | Amongraga anabda | punapa sakêrsa yayi | kula ndhèrèk karsane yayi kaliyan ||
233. Jayèngwèsthi lon ngandika | mring garwa muliha dhingin |
kawula anuwun pamit | mantuk mring wismamami | mapan ing lampah wus katur | Jayèngwèsthi ngandika | sira ywa mulih kariyin |
Amongraga mèsêm nauri aririh | manawi kathah kang luput | galap têmah ginaguyon ||
3. Jayèngwèsthi umatur | inggih kang botên-botên winuwus | mangke dalu kawula ambabar ngèlmi | Ki Amongraga gumuyu | sarwi majêng ngadêg alon ||
4. lajêng usolli parlu | langkung pasekat ing têmbungipun | Jayèngwèsthi Jayèngraga wus usolli | miwah kabèh ingkang makmum | mulyanulya. Amongraga gupoh ||
5. Wus amaca Alkamdu | awalira Surat Kul ya kayu§ Prayoginipun / Kul ya-ayu /. | nulya Surat Ida ja-a akirnèki | ulêming swara amêntul | kang makmum kabèh andongong ||
13. Sampuning dhikir suhul | amung Pangeran ingkang wus jumbuh | jumbuh ing dat sipat asma apngalnèki | pagut
sarwa utami | dumugi ing salamipun | bakda pupujiyan royom ||
17. Dhikirira asêngkut | wusnya donga ing apêngal lalu | Jayèngraga tansah berag dènnya nasib | kang amin rahab kalangkung | sampuning salat ingkang wong ||
18. Sarta sasalaman wus | dènnira sunat bakda kang makmum | nulya mundhun§ Prayoginipun / mundur mudhun /.
Jayèngwèsthi ngandika rum | marang ing garwanira lon ||
21. Hèh Turida sirèku | apa wus gawe sêkul sananjung | matur dèrèng sawêg dipunraratêngi | sakêdhap êngkas mèh sampun | dhadharan kang wus mirantos ||
22. Iya saosanamu | saanane ladèkna
praptèng ngayun | Turida lan rayi gupoh ||
24. Ingkang nata ing ngayun | pisang mas jambu kêlampok arum | salak pakèl kuwèni durèn
amundhut | dhahar dhêdhaharan sakarsanipun |Lebih satu suku kata: dhahar dhêdharan sakarsanipun. Amongraga
cicike wong iku | layak mingkup ususe amung sadami | mung gêdhang saulêr tuwuk | dèn-onjot-onjot ing atob ||
32. Jayèngwèsthi tan antuk | dènnya sasambèn nyamikanipun | Jayèngraga dhahar bikut maratani | tan winuwus dangunipun | Jayèngwèsthi lingira lon ||
33. Marang ing garwanipun | hèh yayi (ng)gonmu angliwêt mau | liwêt tambra
kae kalangkung | jatmikane aruruh apik acicik | wong mangkana kae patut | dadiya pripeyan munggoh ||
36. Lawan salaminipun | Ki Jayèngwèsthi tuwin bojomu | kadhayohan nora kaya dhayoh iki | rahabe rakêt sadulur | nora mambu nêmbe tumon ||
37. Tan ana sisigènipun | kaya ana kalêthêking kalbu | bêbatangan bae besuk badhe dadi | iya paripeyanamu | Rarasati matur alon ||
38. Inggih kados puniku | lêrês pêmbatang paduka tuhu | dugi kula tiyang punika angilmi | yèn mangke rêrasan ngèlmu | kula pêthèk sami kawon ||
39. Pun tamu ingkang unggul | katawis tajêm polatanipun | sinaguhan sêmunipun wus madhangi§ Prayoginipun / ngandhangi /. | Turida nauri muwus | ayake iya mangkono ||
45. Wus sumaos ing ngayun | kèndêl kang garwa sarwi akêbut | Jayèngwèsthi alon dènnya ngancarani | sumangga kakang tuturuh | lajêng
namung patang jumput | langkung tamban pamamahe nganti-anti | anganti salêmbutipun | tan akêcap ngêlêt alon ||
49. Jayèngwèsthi andulu | sasmitanira sinamun-samun | osiking tyas wong iki dhasare apik | cicike saking kapatuh | maune kêrêp ngêlowong ||
sêlir anyariki | mring pamburi sadaya wus | Jamal Jamil samya golong ||
56. Dènnya nadhah ngathêkul | Jalalodin Nuripin athêkul | nora tau mangan lawuh kang kadyèki | samya angêndhoni sabuk | mênthêng-mênthêng lambung mêdhok ||
tungkul pan olèh têmbung | Jayèngwèsthi nauri dene akunci | angalingi kawruhipun | tan kenging angakên bodho ||
67. Eca rêrasan dangu | sinambi dhahar nyênyamikanipun |Lebih satu suku kata: sinambi dhahar nyamikanipun. sapikantuk dènnira angimbir-imbir | ngrasakkên raosing ngèlmu | Mongraga kinarubut ro ||
68. Jayèngwèsthi lon muwus | Turida sira karo adhimu | wis tilarên nèng wismanirèki |§ Kirang kalih wanda, prayoginipun / wis tilarên nènga ing /. nanging
Mongraga lêga tyasipun | tyas lêjar mari arikoh ||
70. Jayèngraga umatur | mring Amongraga têmbungira rum | ngong nunuwun apitakèn kang sayêkti | kang pundi wujuding ngèlmu | tan papan tan tulis rêko ||
71. Kula salaminipun | dèrèng manggih murad kang ginathuk | ngèlmu kothong tanpa papan tanpa tulis | mugi paduka sung tuduh | wujudipun kang samêrngko
73. Èwêd ngèlmu puniku | pan sumangga yayi ingkang sêpuh | Jayèngwèsthi nauri sumangga mugi | wontêna pituduhipun | pangudinipun patakon ||
74. Inggih supayanipun | padhang nêrawang ing manahipun | pan puniku gêgambènipun kang ngèlmi | kula inggih dèrèng mangguh | wujuding ngèlmu kang kothong ||
75. Mongraga lingira rum | langkung utamining ngèlmu wau | yèn tan gèsèh kalawan tanggaping kalbi | yèn
76. Dene sajatinipun | ngèlmu tanpa papan tulis iku | nênggih Kur'an lan Kitab-kitab sayêkti | sêmune tanpa sadarum | puniku pinurih coplok ||
77. Saking jilidanipun | yèn bisa coplok ngalih ing kalbu | saunining
wus wujud ngilmu kang agung | tan kêna sat tyas wus pangawak jaladri | mring papan tulis tan ngingus | tanpa gawe wus tan kanggo ||
79. Yayi inggih puniku | ngèlmu tan papan tan tulisipun | dene ingkang salang suruping tampi |§ Kirang sawanda, prayoginipun / dene ingkang wong salang suruping tampi /. amangeran dhèwèkipun | dhèwèke awake bobrok ||
80. Mung ngêngèl-êngèl wuwus | wuwuse ngaku-aku amêngku | kang punika kapêlantrang kawruhnèki | mila kêdah mrih sumurup | yèn kêsosol dados gecol ||
81. Jayèngraga tumungkul | tyasira kêkandhangan ing kawruh | graitane pundhês tan thukul sadêmi | yèn nêdya mawali kawruh | malah tyas mindhak cumêplong ||
82. Panarimanya antuk | wêwatêsan ing kawruh
83. Manggon anèng ing kalbu | inggih sangêt kasinggihanipun | dèrèng wontên para pandhita kang alim | ingkang nampurnakkên kawruh | kang anjarwani mangkono ||
84. Ingkang sami têrtamtu | tan kenging nalimpang saking riku | nênggih wontên tiyang ahli raos angling | tunggil kang paduka wuwus | mêngku angaku Hyang Manon ||
85. Sangêt kalêsikipun | sumangga kakang kula rumuhun | duk paduka tumiyan Ki Tatasjati | ing pangraos kula sampun | ing mangke têmahan cebol ||
86. Jayèngwèsthi amuwus | mring kang rayi wus manira milu | ing kawruhe kakangira Amongragi | wusira ywa ro ing kawruh | ciptanên nugraha rawoh ||
87. Jayèngwèsthi ausul | maring Amongraga sualipun | duk wang-uwung durung ana bumi langit | Allah nèng ngêndi (ng)gènnipun | myang duk karya jagad kono ||
88. Langit lan malihipun | kang thukulan lan gumrêmêt iku | miwah gunung sagara lan kali-kali | kang pundi sayêktosipun | waune lawan samêngko ||
89. Jayèngwèsthi asêngkut | mathênthêng wadi pitakonipun | yèn wong tembre-tembre arang kang ngawruhi | nadyan para kaum-kaum | kajaba oliya yêktos ||
90. Amongraga duk ngrungu | têka gumuyu wardayanipun | patakone apa baya amung iki | kang binuntêl kang kinandhut | Mongraga nauri alon ||
91. Mênggah basa puniku | duk wang-uwung kabèh durung wujud | bumi langit saisine durung dadi | punika apan la takyun | kun ingkang ana ing kono ||
92. Lagi ora puniku | lan lagi-lagi nanging-nanging kun | durung-durung nging nokat wilayat gaib | tri gaib-gaibul guyub | gaib uluwiyah rêko ||
93. Gaib uluwiyahipun | gaib tigang prakawis puniku | pan kalangkung ngèlmu punika arêmit | kang la takyun muradipun | kang pêsthi anane linyok ||
94. Kun apan muradipun | lagi bae tan kêna binêstu | nokat wilayat gaib punika wingit | wit tanpa karana iku | tan ajali pribadi pon ||
95. Gaibul guyub iku | pêsthi amor tan katon dinulu | gaib uluwiyah iku kang wus pasthi | têtêp nèng sajroning limut | pêtênging pêtêng tan katon ||
96. Gaib uwiyah iku | mêsthi têtêp nèng papadhangipun | padhanging apadhang datanpa aling-aling |§ Kêkathahên sawanda, prayoginipun / tanpa /. nêrantang tan lamuk-lamuk | samonoa pon tan katon ||
97. Punika muradipun | dene ingkang kak kakekatipun |
suku kata]. wangwungipun | sadurunge bumi langitipun | inggih sadèrènge wontên akal budi | budi kita kang satuhu | tuhu ananing Hyang Manon ||
99. Anane tan kadulu | tan kêna yèn dinalih dinulu | yèn ta dèrèng maujud akal lan budi | mênêng mung mênêng puniku | ênêng êning wus pana pon ||
100. Puniku jatinipun | nyataning nyata kawruh wus pupus | Jayèngwèsthi tustha manahe kajatin | kalangkung dènnira ngungun | sapandurat tan miraos ||
101. Yêktine mung puniku | kang kinarya gêm salaminipun | ing têngahe mangke wontên kang jawabi | kalihe osiking kalbu | wong iku tuhu kinaot ||
102. Lawan (ng)gonningsun ngandhut | durung ana kang bênêr salugut | panjawabe mung wong iki kang patitis | dalênge§ Prayoginipun / dêlênge /. kadya balilu | tan nyana yèn wus
manawi sagêd ambatang ulun | Jayèngwèsthi Jayèngraga saurnya ris | êntèk tan wontên kang kantun | kang anèng gêgêdhongingong ||
105. Sun dugi dèrèng putus | pun kakang dene pindha balilu | tan andimpe kalamun sampun linuwih | Ki Amongraga sumaur | langkung saking sukur ingong ||
106. Yayi (ng)gonnira gunggung | narima saking sihing Hyang Agung | kang liningan kalihe
praptèng ngriki | sawiji tan wontên wêruh | nênggih poncote kemawon ||
108. Têbih lan kang puniku | suprandene sadaya tan wêruh | Amongraga gumuyu nganthètkên malih | anglambangi ing pangawruh | puniku pan maksih ngadoh ||
kêdadin | wong kang aral bangsa riyah | mupangat sinung rijêki ||
4. Ngèlmu kakekat puniku | yèn tilar sarak kasirik | kasirik kasurang-surang | kasingkang-singkang kacicing§ Prayoginipun / kasicing /. | ewa punika jamanan | ing jaman kalih prakawis ||
5. Kang dhingin jaman ngam iku | lan jaman êkas puniki | lamun jaman mukmin êngam | kêdah ngapilakên dalil | sawirasaning ing kitab | kêdah paham anglampahi ||
Kiyanat palacidra dur | kitman ngumpêt têgêsnèki | punika ingkang supaya | kawangwang ing siyang
galèthèke kang sayêkti | nyata nyataning anyata | rayi kalih dèn-bisiki ||
12. Athuk-gathuk adu bathuk | tumungkul kang rayi kalih | tyas samya candhang andhandhang§ Prayoginipun / cadhang andhangdhang /. | lir cintakacanthuka.
kang linarangan ing sarak | tan kêna kawijil ing ling | kang wus pupus ngalih titah | lah puniki yayi kalih ||
siji | wiji-wijiling kasidan | sida aku iya urip ||
16. Wijining wiji puniku | tumanêm ing pitung sasi | wijining nukat wilayat | duryat mêrtobat san kamil | wijining ing kêdadeyan | asênêt nèng pitung sasi ||
17. Sajroning pitung sasi wuk | kêmurahaning Hyang Widi | pan ing dalêm satus dina | palaling Hyang mratandhani | thikil wijining oliya | nurbuwah waliolahi ||
18. Ywa kandhêg pratandhèng ngriku | lajuning dadi ngadadi | ing dalêm wus pitung wulan | utami kang sangang sasi | jatining wisik tri kêcap | namung aku iya urip ||
19. Aku tan loro têtêlu | iya pra sèjèn dumadi | urip tan kêna ing pêjah | puniku
tanpa tulis | wus pupus rampung sampurna | kang buntu ing pitung sasi | punika mulyaning tekad | tuwin kamulyaning Widhi ||
21. Pupusputus. palêsthaning kawruh | wus sampurna thêl kinunci | tutup wus datan kabuka | kang mantêp dènnya akunci | Jayèngwèsthi Jayèngraga | sarêng myarsa (m)brêbês-mili ||
wus padhang dulwèng sawiji | kalih sarêng ngrangkul pada | mring Mongraga awotsari ||
23. Sarya ris ing aturipun | dhuh kakang sadulurmami | ing dunya praptèng akerat | manjinga sahabatmami | ing paduka dening tuwan | asung
kangge akir awal | marmamba (ng)guguru yêkti ||
25. Tan kumêdhap ing pandulu | mung tuwan gurungong yêkti | gumujêng Sèh Amongraga | sarwi awêcana aris | muga Hyang anaksènana | saking karsanira kalih ||
26. Darmi-darmi raganingsun | nuduhkên ngèlmu wit saking | bêgjaning yayi kalihnya | saking sih nugrahèng Widhi | aparing ngèlmu sampurna | kewala kang dadi margi ||
28. Panggiha lawan (m)bokayu | mugi Hyang gampangna benjing | wangkaling (m)bokayuningwang | arsa-a mring wong puniki | paran malih ingupaya |
Amongraga rum lingira | inggih sakalangkung yayi | ing mangke manawi karsa | kawula tilêm yèn arip ||
34. Yayi prayogi umangsuk | ing dalêm asare arip | Jayèngwèsthi aturira | kawula kalilan gingsir | maklum paduka kewala | kawula mundur ing panti ||
35. Nulya lèngsèr kalihipun | mring wisma lan Jayèngragi | praptaning dalêm alênggah | ngandika mring ingkang rayi | yayi rasaning tyasingwang | seje wingi lawan iki ||
36. Kawruh ingkang rungkud-rungkud | lan kang bundhêt-bundhêt kêlit | marganing gèsèh rêrasan | simpangan ing dugi-dugi | ing saiki wus sinungan | dêling tan samar ing kapti ||
37. Nora anyana sarambut | palaling Hyang ingkang
wau lan sabên ika |Kurang satu suku kata: wau lan sabêne ika. wontên kaotipun ugi | kawula lawan paduka | kaot paduka wus sidik ||
39. Kang raka alon amuwus | ya wus padha uga yayi | mung kaot bangêt kewala | ing dalêm jati wus sami | payo seje winicara | mungguh Ki Sèh Amongragi ||
40. Yèn wus jênêk ing tyasipun | nèng kene katur kiyai | sokur yèn ana karsanya | (n)Jêng Kyai mring Amongragi | yèn tan ana prayoganya | amatur dadiya krami ||
41. Ing bojone§ Prayoginipun / jodhone /. lan (m)bokayu | sira dongakêna mugi | ilanga budine wangkal | sokur thukula pribadi | kang rayi matur noraga | inggih kados pundi malih ||
42. Nulya ngling mring garwanipun | myang kang rayi Rarasati | karone pada wus wêkas | yèn sira sabên kêpanggih |
kalilan wus lèngsèr mijil | lan garwa myang sêlirira | Jayèngwèsthi munggah guling ||
nuli rukuk | tungkuling kang bathuk sami | sipat dhêngkul lêrêsira | palêngkuking rukuk nênggih | kadya êlam ingkang awal |
Prayoginipun / Luka / = Dhuha. | akasut ing pangabêkti | Loka§ Prayoginipun / Luka / = Dhuha. ing rolas rêkangat | nêm salam sampun barêsih ||
67. Mangkana sabakdanipun | sasalaman lan kang rayi | Jayèngwèsthi aturira | kados sadalu tan guling | Amongraga lon lingira | inggih pikantuk sakêdhik ||
68. Pan alayap ing alungguh | gumujêng Ki Jayèngwèsthi | sarya ngling
tyasira karaos lêpat | duk kêmbul kalih kang èstri | Ki Amongraga tan rêna | mangkana osiking galih ||
82. Wasana alon umatur | sumangga ingkang dumugi | Mongraga nauri sabda | inggih yayi wus dumugi | anulya samya wijikan | ambêng linorod cinarik ||
84. Jayèngwèsthi lon umatur | sumangga punika manis | Amongraga lon lingira | atobe dadya pangarsi | inggih sangêt ing panrima | mung wedang satêngah cangkir ||
85. Jayèngwèsthi mundhut timun | watang mung sairis tipis | lah ta
pan amung surabi | kang raka ngling jarku apa | kêna têmên dènaranni | anutug dhahar nyamikan | yata ingkang rayi kalih ||
87. Jayèngwèsthi lon umatur | mring raka Sèh AmongragaGuru lagu seharusnya: 8i, mring raka Sèh Amongragi. | paran ing ngarsakarsa. paduka | punapa nuntên apanggih | inggih kalawan (n)jêng rama | Amongraga mojar aris ||
88. Kewala dhatêng anurut | punapa kang karsa inggih | yèn èstu pinanggihêna | lan ramanta sunumiringsun umiring. | yèn kinèn kèndêl sumangga | ing rèhira sunturuti ||
89. Jayèngwèsthi lon umatur | inggih prayogi pinanggih | dhumatêng kiyai bapa | mila kang wau turmami | yèn tuwan kasora mring wang | pêsthi pun-andhêg nèng
91. Pambadhe kulangge sawung | mênggah mring rama (n)jêng kyai | gumuyu Sèh Amongraga | tan anêdya
94. Sèh Amongraga kang kantun | nahên ta ingkang
3. Nanging têbih sang rêtna ningali kakung | nênggih wit dènnira saking | subrangta karêm ing ngèlmu | ngupaya kakung prayogi | ingkang wus putus ing kawroh ||
4. Lan nêngênkên sang dyah wirasating kakung | ing rapli lawan maknawi | marma nguni akèh rawuh | satriya para ngulami | sang dyah myat tan wontên condhong ||
5. Saking dening tan kalbèng wirasatipun | kang kenging dipun-gondhèli | ing awal lan akiripun | sang dyah langkung apiknèki | nging gawat tan ana wêroh ||
6. Gawatira sajroning tyas karsanipun | besuk ingsun karsa laki | manawa wontên wong kakung | gung kang ngèlmu sih ing èstri | kang tan karêm mring wong wadon ||
Kadis | paham ing Kur'an kinaot ||
10. Pan wus inggil sang rara pangraosipun | ngungkuli kang rayi kalih | ngaji
13. Asring kandhih kang rayi ing kawruhipun | jomblahe madlul lan Dalil | Ijêmak Kiyas wus putus | nanging raosing kang galih | tyasnya kadho dèrèng manggon ||
15. Nadyan ibu tuwin rama datan wêruh | nênggih kang basa puniki | ing karsane sang dyah ayu | kalangkung dènnira wingit | (ng)gyan nutupi tan mêrojol ||
16. Marma ingkang rama kêlangkung angugung | dhasar putrèstri sawiji | wasis sabarang ing kawruh | yata samana Ki Bayi | kagyat wau dènnira non ||
17. Duk praptaning kang putra kalih nèng ngayun | Jayèngraga Jayèngwèsthi | anulya sinapa gupuh | ana karyanira kalih | gati praptèng ngarsaningong ||
18. Ingkang putra tur sêmbah alon umatur | kawula atur udani | ing jawi wontên têtamu | arsa marak tuwan inggih | dalu sipêng wismaningong ||
19. Santri têbih saking Karang wismanipun | taruna langkung apêkik | jatmika wingit asêmu | cahyanya amindha sasi | ing pandugiulun kados ||
pan ingsun arsa udani | warnane kang sira gunggung | lan apa ing mau ratri | wus kabrengkal ingkang kawroh ||
22. Kothonge lan anane ing isènipun | kang putra matur wot-sari | sampun kaculik ing dalu | lan amba taksih pradondi | dèrèng wontên ingkang kawon ||
23. Ulun lan ing ngrika taksih salang surup | Ki Bayi gumuyu (m)bêlik | apa tan ko(k)-culik iku |Kurang satu suku kata: apa tan kang ko(k)-culik iku. iya bangsa ingkang iki | pupungkasan kang saking ngong ||
24. Ingkang putra nêmbah aris aturipun | pan kawula bèbèr nanging | ing ngrika pan botên ayun | ingaran taksih atêbih | winastan limbang§ Prayoginipun / lambang /. kemawon ||
25. Kang akarya punika pundi (ng)gènnipun | lan malêbêt kang nèng langit | inggih pintên cacahipun | amba pan
28. Ingkang putra kalih aris aturipun | paduka dèn-ngati-ati | mêmêdosi ingkang tamu | yèn kasor ngisin-isini | paduka pan sampun kalok ||
29. Satêmahe kasor mring santri angunthul | mindhak nawarkên
31. Akèh tamu kang brêngga rowa ing kawruh | tan nêdya ingsun praduli | sêmuning dhayoh rumujuk | payo
tan kenging dipunêtohi | punika upaminipun | pun adhi kêlawan mami | sami ambênce kemawon ||
36. Sayêktose iba ta ing kathahipun | ngulama kang praptèng ngriki | pungkas dening kula sampun | tan susah kunjuk kiyai | pan
38. Sajroning tyas baya-a ageya wêruh | paranta warnanirèki | ingkang ambêbarang ngèlmu | kang rama angatag malih | marang ingkang putra karo ||
39. Payo enggal timbalana ngarsaningsun | trêngginas kang putra kalih | tan na dangu nulya pangguh | Amongraga dèndhawuhi | ingandikan rama gupoh ||
40. Yata enggal Sèh Amongraga tut pungkur | wau ta Kiyai Bayi | maksih lênggah ngèmpèr tajug | anak putu ingkang ngaji | wus kinèn bubar gumuroh ||
41. Nikèn rara malbèng wisma lan kang ibu | ngrakit sêdhah woh lan malih | sadhiya sugatanipun | yata
ing tamu | ing solah jatmika wingit | lan cahyanipun mancorong ||
6. Tiyang sêpuh anilari | ing ngèlmu kasêlak pêjah | dèrèng uninga surupe | duk nèng Karang pan kawula | takèn kang wus utama | tuwin dhatêng kyai guru | manah amba dèrèng padhang ||
7. Marmamba anumpal-kèli | sowan dhatêng ing paduka | Ki Bayi (ng)guguk guyune | sarêng miyarsa turira | aris wijiling sabda | dene ing Karang ta
yèn pun bapa | bisa amadhangêna | ing ruwêde tyasirèku | langkung saking bêgjanira ||
9. Nuwun ingkang sinung angling | Ki
12. Kang garwa angancarani | anak andika ngaturan | pan inggih ing sarawuhe | Mongraga nuwun turira | langkung kalinggamurda | saking sih ingkang dhumawuh | anampar ing kawlasarsa ||
ng)gèn arêrasan dangu. kocapa Kèn Tambangraras ||
14. Adangu dènnira ngintip | anèng gribiging pandhapa | kang nèng nglanggar nglela bae | katon salir solahira | yata kusuma rara | ana karasa ing kalbu | kaya wus karsaning Sukma ||
15. Yèn badhe ajatukrami | yata dyah osiking nala | dene amèncês wong kiye | pasang sêmune pasaja |
ingong têtêdha ki dhayoh | nglêgakna galihe rama | mugi rama tulusa | asihe ing dalêm iku | ingkang sêmune jatmika ||
17. Pirabarane tan ugi | ana sih ganjaraning Hyang | raganingong salawase | sakèh ingkang sami prapta | angguguyu maring wang | tyasingsun
tane. palaling Hyang | marang Kèn Tambangraras | jodho ngawal ngakiripun | yata kang eca pinarak ||
20. Nèng langgar yata Ki Bayi | angatak ing rabinira | nyai dene kongsi kasèp | apa nora kasugata | kang garwa aturira | inggih sadangune sampun | ngantosi kang pangandika ||
21. Bayi Panurta nganthuki | ni rubiyah sigra mentar | maring wisma ngrakit age | sawarnine kang sugata | sêkul ulam nyamikan | mawarna ulamanipun | tumrap nèng piring rampadan ||
Nulya lêkas awawanting | dhahar akêmbul wong tiga | Ki Bayi saambêng dhewe | gadhah§ Prayoginipun / nadhah /. lawan ingkang garwa | nutug dènnira dhahar | Mongraga kapêksa tuwuk | ngecani sarak mamèt tyas ||
poh sadangunipun | angantu dènnya luwaran ||
29. Angampêt atobe ririh | Ki Bayi micarèng nala | wong iki apa dhasare | apa gawe
payo anggèr saanane | supaya dadya pangusap | aywa ataha-taha | kang liningan matur nuwun | kapundhi ingkang pasihan ||
34. Ki bayi ngandika malih | marang putra kalihira | sirèku dadak lir dhayoh | amiwitana dhaharan | têpa-têpa anèng wang | yèn
|Lebih satu suku kata: nyamikan sasênêngnya. Amongraga mundhut dhuku | satunggal thil pinalêkah ||
37. Dhinahar kalangkung ririh | anulya ki Jayèngraga | mundhut kêtan kolak kokoh | Jayèngwèsthi mèsêm mulat | ingkang rayi alatah | kang
tan owah makmumira | ing wêktu Ngasar bakda wus | sira Ki Bayi Panurta ||
43. Mudhun saking langgar aris | sarwi alon angandika | dènpadha tanak lungguhe | sunarsa siram sadhela |
45. Sadangune suntingali | pasang sêmune jatmika | awênês wêning sênênne | salamine ngong tamiyan | santri kang wus utama | tan kadyèki lêgawèngsun | cipta lir (ng)gyan ngong ayoga ||
46. Sukur yèn sayêkti inggih | ngèlmune wus
dumèh yèn kathah | sathithik yèn sarwa luhung | dhayohmu iki utama ||
49. Kaya wijining amukti | ati-atinên
langkung karêm ing agama | marma dyah langkung gêng sihe | mring (m)bok Cênthini wit nunggal | ing budi pakarêman | tan kêna sah siyang dalu | wusnya sami kang asunat ||
53. Manjing kinèn angamati | Ki Bayi kang dadya imam | ngangkat pêrlu usalline | tibaning takbir asantak | wus usalli
Prayoginipun / Kul ya-ayu-ne /. | kang akir wusing Patekah | pan surat Idaja-a | dumugi ing bakdanipun | iptitah lajêng pujiyan ||
Jayèngwèsthi Jayèngraga | nanjèhkên sunatira | wabinêm rêkangatipun | tri salam tapakur ing Hyang ||
57. Asujud takrub ing Widi | poting
isbandi satariyah | tajèh ing suhul jus junun | sira Ki Sèh Amongraga ||
67. Dènnira kasut ngantuni | dèrèng pot têpakurira | pana ing dalêm layape | liyêp marang kanyênyêtan | tanpa padha wus kumplang | pagut ing tingal panahul | pantoging tyas kajumbuhan ||
68. Tan minangka minangkani | ing napi kêlawan isbat | cèngèng
suku kata: linairkên jroning takrub. kang muga Gusti Pangeran ||
71. Kang kuwasa ajumbuhi§ Prayoginipun / anjumbuhi /. | kang latip ing kaelokan | dinohêna amba mangke | ing cipta riya sumêngah | kiparat ing sasama | ywa kasêlan ing pandulu | pêmandêng amba ing Tuwan ||
72. Mangkana sèh Amongragi | wus purna dènnira kawas | lon anjunjung wadanane | wus muyêng jaman mungayan | ya jaman [ja...]
[...man] kalumrahan | lumrah sajabaning wêktu | iya jaman saban-saban ||
73. Wus bakda Sèh Amongragi | nulya marêg anèng
namung botên wijik wae | kang raka ngling jêr karosan | mênawi têlung buka | Ki Bayi gumujêng muwus | dhimu iku cilik mula ||
patakènipun | marang Ki Sèh Amongraga ||
87. Sêdhênge rêrasan ngèlmi | ing wanci asirêp jalma | anak Mongraga yêktine | ingkang dadi pêrlunira | pêpanggih lan pun bapa | lah mara wêdalna gupuh | kang dadi sumêlangira ||
88. Babing basa kang piningit | dununge ana lan ora | apan sayêkti anane | curiga manjing warangka | warangka manjing marang | ing curiga balikipun | suksma manjing maring badan ||
89. Badan manjing ing suksmèki | lan cacahe malaekat | Nabi Wali ing cacahe | apa iku anakingwong | kang dadi rubêdira | pira-barane nakingsun | yèn bisa amadhangêna ||
90. Yèngsun marang ing sirèki | Amongraga aturira | kawula nuwun pan dede | paduka wuwus punika | pan têksih basa swara | kewala pan dèrèng jumbuh | maksih kabar jakin sarak ||
91. Sarengat kabiru yakin | nganasir mungguh ing Allah | maksih rambatan Dalile | madêlul Ijêmak Kiyas | kathah jujulukira | Ma Suci Mulya Hyang Agung | Hyang Ngaluhur Hyang Wisesa ||
92. Punika pan mêksih ngèlmi | dèrèng abadan sajuga | kajêng kawula yêktine | icala nama kawula | wus roron-roron tunggal | kewala lan Hyang Agung |Kurang satu suku kata: kewala lawan Hyang Agung. punika ulun upaya ||
93. Kalamun ngêmungna singgih | punika kang tuwanucap | taksih kathah ling-alinge | dèrèng
belajar trading forex kira-kira sampeyan mau ngajari saya tho..?? hehehe… mau ya pakdhe…??
PPF: Lha…rak tenan.. ujung-ujungnya… mesti ngono kuwi…hehehehehe…..!! yo wis tuku laptop dhisik..kono..!!
Nah begitulah..cerita ngalor-ngidul..,
ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
SUKMONINGRAT SEJATI, IMAN SUCI SUKMO SEJATI, SEJATI SIRO TANGIYO REKSANEN AKU, ALING ALINGONO AKU, ASMORO WULAN RAH IKU, ISI ILAT KUMOLO, YEN SIRO WERUHO KAPILENG KEP ASIKEP ASMORO MIWAH NABI YUSUF CAHYOKU SEDYA SEDYANE NABI KABEH, IDEP
Kala dinten Kemis , 4 Desember 2014 , manggen wonten ing gedung Gradika Bakti Praja
saklebetipun nderek proses pasinaon,amargi nggadhahi kelainan fisik,
emosional,mental,social lan utawi nggadahi potensi kecerdasan lan bakat
penandatanganan Mou dinten punika nggadahi makna ingkang sanget wigatos kangge
ningkataken mutu pasinaon tumrap para siswa ingkang nggadahi kebetahan khusus.
Miturut pangandikanipun Gubernur Jawi Tengah, H.Ginanjar Pranowo,SH,
bilih tahun anggaran 2015 punika taksih mangsa transisi,sahengga panggulawenthahing
anggaran kangge SLB Kabupaten/Kitha taksih dados tanggeljawab kabupaten/Kitha,
dene Provinsi nggadahi tanggeljawab ing babagan penguatan kelembagaan
SLB. Sepindah malih gubernur ngersaaken Mou punika saged
Jawa Jawa Austronesia, nggaw? sing column. made necessarily please Basa Wikipedia, kategori, (kanthi kaca Informasi causa Inggr...
Nyuwun idi pangestu, Ki. Kulo ingkang bodo niki bade nderek ngangsu kawruh dumateng Ki Umar samangke saged gabung, nyantrik, wonten padepokan rasasejati. Mugi niat kulo katampi kanthi suka renaning penggalih. (Insya Alloh bibar lebaran badhe ngajengaken
Mugi gusti Allah ngijabahi punopo ingkang dados hajat panjenengan. Aamiin
Para sedulur, ora ana preluné aku nulis marang kowé, bab mangsa lan wektu kelakoné prekara-prekara mau.
5:2 Sebab kowé dhéwé wis padha ngerti kanthi cetha yèn Dina rawuhé Gusti kuwi tekané kaya maling ing wayah bengi.
5:3 Samasa wong-wong padha muni: “Kabèh wis tentrem lan slamet,” ing wektu kuwi wong-wong mau ditumpes dadakan! Wong-wong bakal ora bisa ngoncati babar-pisan, kaya déné wong wadon sing dadakan nglarani arep nglairaké anak.
5:4 Nanging kowé, para sedulur, kowé padha ora ana ing pepeteng, lan Dina rawuhé Gusti bakal ora nekani kowé kaya patrapé maling.
5:5 Kowé kabèh padha ana ing pepadhang, yakuwi ing wayah raina. Kita padha ora urip ana ing pepetenging wayah bengi.
5:6 Mulané kita aja padha turu kaya wong-wong liyané. Kita kudu padha melèk lan sing waspada.
5:7 Wong turu rak ing wayah bengi. Lan wong mendem enggoné mendem uga ing wayah bengi.
5:8 Nanging kita iki padha urip ing wayah raina, mulané kudu padha éling. Padha nganggoa sandhangané perang, yakuwi precaya lan katresnan minangka keré, pengarep-arep bab keslametan minangka topong sirah, dadia gegaman kanggo nglawan pepeteng.
5:9 Gusti Allah enggoné milih kita kuwi ora koksupaya kita katempuh ing bebenduné, nanging supaya kita padha olèh keslametan lantaran Gusti kita Yésus Kristus.
5:10 Gusti Yésus séda kanggo kita, supaya mbésuk samasa Panjenengané rawuh, kita padha urip bebarengan karo Panjenengané, senajan ing dina rawuhé mau kita isih padha urip utawa wis padha mati.
5:11 Mulané kowé padha éling-ingélingna lan padha tulung-tinulunga kaya sing koktindakaké saiki.
5:12 Penjalukku marang kowé para sedulur, kowé padha ngajènana wong-wong sing padha nyambut-gawé ana ing tengahmu, yakuwi wong-wong sing padha katimbalan nuntun lan memulang marang kowé.
5:13 Ajènana sing temenan lan tresnanana merga saka pegawéan sing padha ditindakaké. Padha sing rukun.
5:14 Para sedulur, kowé padha dakweling supaya ngélingaké marang wong-wong sing kesèd nyambut-gawé. Wong sing cilik atiné padha bombongen; sing sèkèng padha tulungana, lan padha sing sabar.
5:15 Aja ana sing males piala, nanging selawasé ngudia nindakaké kabecikan marang pepadhamu lan marang wong kabèh.
5:18 Padha saosa sukur ing sadhéngah kaanan. Kaya mengkono kuwi sing dikersakaké déning Gusti Allah ana ing patunggilané Gusti Yésus.
5:19 Aja padha nyegah pakaryaning Rohé Gusti Allah.
5:20 Aja padha ngrèmèhaké pawarta-pawarta sing kaparingaké déning Sang Roh Suci.
5:21 Samubarang titinen; sing becik enggonen.
5:23 Muga-muga Gusti Allah sing maringi katentreman marang kita, nucèkaké kowé ing sasampurnané, sarta ngreksa sukma, nyawa lan badanmu supaya kalis saka sakèhing keluputan, mbésuk samasa Gusti kita Yésus Kristus rawuh.
5:24 Gusti Allah sing nimbali kowé kuwi setya tuhu, mulané kabèh mau mesthi bakal kelakon.
5:25 Para sedulur, aku kabèh padha dongakna!
5:26 Salamku kang suci iki terusna marang para sedulur.
5:27 Penjalukku, atas Asmané Gusti, layang iki wacakna marang para sedulur kabèh.
5:28 Sih-rahmaté Gusti kita Yésus Kristus nunggila karo kowé kabèh. Saka aku wong telu, Paulus, Silas lan
Ngaturaken sugeng riyadin. Nyuwun pangapunten sedoyo kelepatan lahir ugi batin.
PERATURAN Bayan, MEMBER DAN DONATOR/SPONSOR
panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.
Pacet	:	Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe ngangsu kaweruh wonten Padepokan Bonorowo ngriki.
Mn. Sopal	:	Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.
Bedalem	:	Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.
Kalang	: Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.
K. Besari	:	Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.
Anu Kanjeng, Pangeran, kula Tunggul wanci niki usum panen tela, pramila mbenjing yen kundur, kula aturi mampir dateng Tunggul.
L. Peteng	:	Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.
Pacet	:	Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.
Kula mitungkas, saderengipun para murid ing Bonorowo sami buntas; kula ambali, sampun ngantos wonten ingkang sami madeg Paguron wonten panggenanipun piyambak-piyambak.
Kula ajrih menawi wulanganipun badhe melenceng saking paugeran Padepokan Bonorowo.
K. Besari	:	Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.
Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.
Pacet	:	Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.
Kuwi mono kleru Kasan Besari. Mula wiwit saiki lerenana anggonmu madeg peguron.
K. Besari	:	Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.
Pacet	: Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.
Kalang	:	Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.
Nggih, kula sagahi, ning yen nganti Kyai Kasan Besari nganti mboten kersa sampun nyalahake kula. Sampun kepareng !
Pacet	: Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.
Dumateng nakmas sampun wonten glagat ingkang kirang sekeca.
Bedalem	:	Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.
Pacet	: O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.
Peraga	: 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin
2. Datang : Kyai Kasan Besari dan Pangeran Kalang
Besari	: Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?
Kalang	: Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.
Besari	: Lha sampeyan pripun ? Ngebotke kula napa ajeng sabela kaliyan Kakek-e Pacet ing Bonorowo ?
Yen sampeyan mbaluhi Bonorowo nggih kedah gelut kalih kula.
Kalang : Yen kula limbang-limbang, andika manggen leres. Tiyang sampun padha ijen, boten di dumuk keluputane wonten ngajenge tiyang kathah, mesthi kemawon sampeyan wirang.
Besari	: Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.
Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe wonten Raja pati. Mula wiwit sakniki mangga tata-tata.
Menak Sopal	: Kula mireng suwanten gembludug ing salebeting panepen, wonten kahanan menapa, Kyai ?
Pacet	: Niku wau wonten klebating tiyang, ajeng mrawasa kula. Nanging boten tumama.
Dipun eling-eling mawon, benjing rejane zaman dusun sisih Ler menika katelah-a Desa Nggledug. Mangga saniki sami dibujung lampahing Besari.
Lho, ananging, wonten pundi Makmas Pangeran Lembu Peteng kok kula mboten sumerap ?
Sopal	: Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang, nanging sakmenika duka malih, wonten pundi ?
Pacet	: Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti ketemu.
Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih, Den ? sajake kok kesesa ? Kamangka bojo kula teng tangsi, pripun mangke ?
Dagelan b	: Kenek perkara narkoba apa priye kok digawa Polisi ? Mula kang, wis
teng tangsi kuwi ora di ukum, le ! nanging …meteng – patang – sasi.
Dagelan b	: O, o, o, Astaghfirullah Harngadiiiim. Kaget aku, jebul teng tangsi kuwi meteng – patang – sasi.
Kb. Sore	: Emban lan para dayang-dayang kabeh, aku wis rumangsa marem banget, dene wis pinter caos panglipur bisa dadi gumbiraning penggalihku.
Coba saiki aku dak takon, kepriye anggonmu tata-tata ana ing pungkuran ? Utri coba aturna.
Utri	:	Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.
Kb. Sore	:	Lha yen kowe Cenil ? dak keparengake matur.
Cenil	: Semanten ugi kula, menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.
Kb. Sore	:	Pagawean kang becik hayo padha dilestarekake, yen kowe rumangsa ora bakal dadi wanita kang piguna tumraping bebrayan agung.
Nanging kowe Cenil lan Utri lan kabeh bae para dayang-dayang sapa pawongan sing tumuju ing papan kene kae ?
Datang Pengeran Kalang, Kembang Sore, Mangga-2 Paman.
Kalang	: We-lha, padha klumpukan, Nini Kembangsore apa Ramamu, paman Bedalem ana dalem.
Kb. Sore	:	Wonten, wonten ing pidaleman.
Kalang	:	Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing papan kene.
Gongsa mungel, Kalang masuk ke kiri, Pengeran Lembu Peteng datang.
Lb. Peteng	:	Lik, rene-a Lik ! Yen ngono awake dewe iki keblasuk, …
Nuwun sewu Putri, nyuwun duka, kula boten ngersos yen ing papan ngriki Taman keputren, pramila keparengna kula nyuwun pamit. Hayo-hayo, bali Lik.
Kb. Sore	: Boten, boten sampun kesesa, mapan panjenengan boten priksa.
Mangke rumiyin, keparengna kula nyuwun priksa, sejatosipun panjenengan menika sinten ? Wonten kersa menapa ? lan badhe tindak pundi, Pangeran ?
Lb. Peteng	:	Aku aran Pangeran Lembu Peteng, putrane Rama Brawijaya ing Modjopahit.
Tekaku ing papan kene, aku nggoleki buron luronku, apa ing kene mau ana sawijining pawongan kang lumebu ? Terus sliramu kuwi sejatine sapa ?
Kb. Sore	:	Wadhuh nyuwun gunging
Lb. Peteng	:	Ora apa-2 ngadeg bae, aku ora apa-apa kok.
Kb. Sore	: (sambil berdiri lagi), Menawi mekaten kula derek nepangaken. (Salam) Kula nami Rara Kembang Sore, putra putri Rama Bedalem ing Bethak.
Nuwun sewu, menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur dateng Mojopahit, boten
luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.
Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati Bedalem, ora nrimakake, kowe kudu mati saka
punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos, sak menika kados pundi.
Bedalem	:	Siyagakke prajuritmu, Lembu Peteng kudu dadi
Kalang kundur ing Tanggul Angin, tetanen prajurit lan laskarmu, marang sira Tih Danapati bali menyang Bethak.
Duh Gusti, lajeng wonten pundi Kanjeng Pangeran Lembu Peteng. Kenging menopo tega nilaks ?
Paman apa kowe ngerti bendaramu Kanjeng Pangeran Lembu Peteng cumondok ana ngendi ?
Jo Gelo	:	Waduh gusti putri, piye kang diaturake apa ora.
Jo Rono	:	Matura, aturna bae.
Jo Gelo	:	Sejatosipun Jeng Pengeran njegur ing salebeting lepen menika, malah Jeng Pengeran sampun seda, Gusti Putri …
Kb. Sore	: Piyee…wis seda ! saduh kepriye mula bukane ?
Yoh, dak kira wis dikersakake dening Gusti Ingkang Maha Wasesa, mung bae kowe aja wedi kangelan, dak utus balia nyang Mojopahit, aturna bab iki ana ngersane sinuwun Brawijaya ing Mojopahit.
Jo Lembung	: Lajeng panjenengan bade tindak pundi Gusti Putri ? kabeh .. Inggih bade tindak pundi ?
Kb. Sore	:	Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe donga dinonga wae.
2. Dapap Tulak – Dadap Langu (anak)
Becak	: Tole, Dadap Tulak lan kowe Dadap Langu, wiwit esuk mau manuke Prenjak kok muni ngganter bae, iki mesthi bakal ana tamu, mula kowe sing tanggap marang swasana lan sasmita.
Datang Kyai Kasan Besari, setelah dipersilahkan duduk.
Becak	: Kene-2 adiku Kasan Besari. Apa padha slamet sak tekamu ? Kepriye kabare Tunggul, rak ya padha slamet kabeh ta ?
Yen ing Ringinpitu kene, padha ora kurang sawiji apa, malah mentas bae Ringinpitu panen pari, kena diarani panen raya.
Besari	:	Teka kula wilujeng Kakang, taklimk kula katur Kakang Kyai Becak …ya….
Nanging kok benten ing Tunggul, sasi niki Tunggul paceklik kathah omo tikus, wereng, lan sapanunggalane, mila pari padha gabuk boten saget panen.
Sareng kula mlebet ing omah Tunggul raose bingar, kula gadhah pangira.
Anu, Kang napa tinggalane Bapak nika taksih dipun rawati ?
Becak	:	Sing kok karepake apa tumbak Kyai Korowelang ?
Besari	: Nggih niku, awit kasembuh Kyai Korowelang omo tikus sami ngalih ajrih.
Sawah-sawah dadi subur. Pramila teka kula ngriki badhe ngampil pusaka niku, Kang. Benjeng enggal kula wangsulake.
Becak	: Yen bab tumbak kuwi aku ora entuk, merga kuwi pancen gadhuhanku, lan maneh sapa ya sing kuat kanggonan Tumbak Kyai Korowelang ? Mula dak nggo wasiat dak openi apik-apik, aja nganti ucul saka tanganku.
Besari	:	Wong disilih kok ora oleh, Yen ngoten kula kepengin weruh mawon, kersane lega manah kula.
Becak	:	Yen pengin weruh, … kana le jupukna lan kowe gawea
Ora wurunga sing nyedani Bapak Lik Kasan Besari. Yen ngono ayo ditututi Lik Kasan Besari balia, Mandeka … berkali-kali.
Dadap Tl	: 1. Lik Kowe sing mejahi Bapak :
Danapati	:	Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.
Para Nayaka, Sentana serta tamtamaning Negari sedaya sami saiyek
ingsun, tumindak-a kang adil pana marta. Lir-e paringa ganjaran marang kawula kang gedhe labuh labete tumrap Negara, kosok baline aja sira mawas endek duwuring kalungguhan, asor luhuring pangakat, sapa bae kawula kang luput
Nun inggih, tuhu leres dawuh dalem sinuwun.
Bedalem	: Yayi Pengeran Kalang, dipun sekecakaken lenggahipun.
Dumateng andika Kakang Besari, boten wurunga bab sedane Pangeran Lembu Peteng mesthi bade kepireng ngersa dalem sinuwun Barawijaya ing Mojopahit. Kados pundi menawi sinuwun ngantos duka penggalihipun, Kakang.
Besari	:	Leres ngendika panjenengan Kanjeng. Ananging sampun was sumelang, menawi wonten dukanipun sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, kula ingkang majeng dados tamenging Negari. Kula sampun anggadahi sipat kandel arupi tumbak nami Kyai Karangelang. Ampuhipun ngedap-ngedapi. Sampun malih lamaking jalma limprah, prasat katamakake gunung bakal jugrug, segara bade asat bumi sigar adu mrapat.
Bedalem	:	Matur nuwun Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten tidha-tidha malih.
Kalang	: Sembah kula mugi katur sinuwun Brawijaya ing Mojopahit lumantar Gusti Patih Pramada.
Besari	:	Kula ugi ngaturaken wilujeng sarawuhipun.
Pramada	:	Ya, ya, kabeh wae wis dak tampa, tibo-a sapada-pada.
Dene tekaku ing kadipaten Bethak, diutus ngersa dalem sampeyan dalem Sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, mundut pirsa mula bukane dene Kanjeng Pangeran Lembu Peteng tumekaning seda ? Lan sapa sing nyedani ?
Bedalem	:	Anu … eek, … Kanjeng Pangeran Lembu Peteng pancen sampun dumugine seda.
Kalang	:	Nyuwun sewu, nyuwun sewu.
Bab sedanipun Jeng Pangeran Lembu Peteng amargi lepat menggahing pranatan ing Bethak, sampun wani ngewat Nini Kembangsore putri dalem Kakang Pangeran Bedalem.
Pramada	:	Lha terus sapa sing nyedani Pangeran Lembu Peteng ? Sepisan maneh sapa?
Bedalem	:	Kula, kula, awit Lembu Peteng sampun wani madonaken Adipati Bedalem.
Pramada	:	Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.
Bedalem	: Kula kinten mboten perlu sowan. Kula boten badhe sowan, amargi bab menika sampun rampung, sampun pas menawi Sinuwun Brawijaya, ngantos kalenggahan menika boten wangsul ing Kadipaten Bethak.
Pramada	:	Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada. Aku bakal nggunakake wasesaku, Bedalem kowe bakal dak
Bedalem	:	Kakang Besari, kula mundut tanggel jawab sampeyan, pripun yen wonten kedadosan kaya ngeten niki.
Besari	:	Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan, kula pecahe sirahe Patih Pramada. Keparenga nyuwun pamit.
Pramada	:	Pangeran Bedalem manuta dakrangkeng dak sowanake sinuwun Barawijaya ing
wis kawujutan bajul putih, entenana piwalesku suk yen ana kawula Mojopahit kang adus ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.
Kalang	:	Wadhuh nyuwun pangaksami, sejatosipun boten kirang-kirang anggen kula matur ngersanipun Kakang Pangeran Bedalem, ananging atur kula tansah boten dipun dahar, Bab kedadosan menika kula boten tumut-tumut Gusti Patih.
Pramada	:	Wis, wis, Pengeran Kalang nyatane kowe ora luput, yen Bedalem tumekane pati iku mono ngundhuh wohing penggawe.
Kalang	:	O, mekaten, sanget kaluhuran sabda dalem, Gusti.
Pramada	: Sawetara Bethak komplang, mula Kadipaten Bethak dak pasrahake kowe Kalang. Sak leker genthonge, wewangunan kang rusak merga paperangan wangunen bali karo angranti dawuh-dawuh saka ngersa dalem sinuwun Mojopahit.
TAMAN SARI BETHAK : (Susahan)
marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis ngersakake.
Ringgit	:	Ananging kenging menapa raosing manah kula tansah was-was, pindane milar bayi ing sapinggiring lepen, kang bok.
Mursada	:	Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik. Kangbokarep ing pungkuran.
Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur ing Palagan, dene Kakang Bedalem ugi dumugining seda.
Kangbok Ringgit !!! Eling Kangbok, kula
Kalang	:	Sampun-sampun Kangbok, sampun sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.
Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.
Ringgit	:	Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.
Kalang	:	Boten panenengan kedah kersa menapa kula kanthi mrawasa, manut nggih.
Di oyak-oyak, datang Retno Mursada, Rr. Ringgit lari.
Mursada	:	Pangeran Kalang, murang tata timen kowe, sapa Ringgit lan sapa kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.
Kalang	:	Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu
Kalang	:	Jurit, aja wedi kangelan, ranketen Rara Ringgit ajaken bali, aln sing saperangan patenana Retno Mursada, mundak gawe sesuker ing Kadipaten Bethak.
Jurit	:	Sendika, nyuwun tambahing pangestu.
Ringgit	:	Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah kula ingkang nandang lelampahan ingkang kados mekaten.
Pangeran Kalang, katimbang aku dadi garwamu, luwihbecik
Kangbok Ringgitttt … Aja! Aja! Ya gene kowe nekat nglaku.
Yoh, menawa wis ginaris yen lelakon iki kaya ngene.
Patih	:	Sampun, sampun Kanjeng, Rara Ringgit sampun njegur ing salebeting sendang, sampun dumugining seda, sumangga kula aturi ngeklasaken.
Kalang	:	Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.
Aku jaluk wiwit saiki ayo mbudi daya, nglumpukake para nom-noman nambahi wilangane
3. Datang : 1. Patih Pramada
Empu	:	Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??
Empu	:	Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.
derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?
Empu	:	Saderengipun kula ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.
Dene tekaku ing Gunung Cilik kene diutus ngersa Dalem Sinuwun ing Mojopahit, nakyinake, apa bener kowe nglumpukake nom-noman supaya dadi murimu ? Terus apa kowe wis nyuwun palilah ana ngersane dalem sinuwun Brawijaya ing Mojopahit ? Lan apa sing kok wulangake, Sang Empu ?
Empu	:	Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.
Pramada	:	Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.
Mentrik	:	Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.
Empu	:	Dak tampa, enggal aturna lumebu.
Mursada	:	Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.
Pramada	:	Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?
Mursada	:	Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.
Pramada	:	Nanging ya gene sira ana papan kene ?
Mursada	:	Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.
ora ngerti. Mangga…mangga ibu, lenggah ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.
Datang Pangeran Kalang, sambil lampah dodok.
Kb. Sore	:	Sopo sira wani munggah ing Gunung Cilik kene ?
Kalang	:	Menapa kula sampun eben ajeng kaliyan Sang Empu Winadi ?
Empu	:	Wis, sira wis ana ngersane Ang Empu Winadi. Lan terus sapa sira, lan duwe kekarepan apa tekamu ing Gunung Cilik kene ?
Kalang	:	Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan lampah ndodok.
Pusaka menika bade kula angge ngrebahaken Mojopahit, kedah manungkul ing Kadipaten Bethak.
Pramada	:	Kalang, coba tontonen sapa sing ana pangarepmu lan tontonen sapa aku !
Kalang	:	Lhoooo Kembang Sore…to, panjenengan Gusti Patih, boten…x3 !
Kalang ora susah dipikir disik, sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.
Peprentahan suk siboyong sisih Lor, karo negranti dawuh-dawuh saka Majapahit.
kita: awake dhewe Ng., kita, awakipun piyambak
Ng., angge Kr., agêm KI; use, wear
arêp dianggo: Ng., badhe dipun angge Kr., badhe dipun agêm KI; will be
nyilih: Ng., nyambut Kr., nyuwun ngampil KI; to borrow
dikon: dikongkon Ng., dipun kèn, dipun kèngkèn Kr., didhawuhi, dipun dhawuhi KI;
sadulur-sadulur: Ng., sadhèrèk-sadhèrèk Kr.; relatives
karêbèn: supaya, Ng., kajêngipun, supados Kr.; (in order) that
pindhah: Ng., pindhah Kr.; to move
luwih: ... bangêt Ng., langkung ... .. sangêt Kr.; far more
luwih: ... akêh bangêt tinimbang (katimbang) karo Ng., langkung kathah sangêt tinimbang (katimbang) kaliyan
watu: Ng., sela Kr.; stone
kewan: sato Ng., kewan, sato Kr.; animals
kewan alasan: Ng., kewan wanan Kr.; wild animals
kewan ingon: Ng., kewan ingahan Kr.;
kambi: panganggo, sandhangan Ng., rasukan, pangangge, sandhangan Kr.; clothes, dress
nganggo: Ng., ngangge Kr., to put on
nyandhang: mênganggo Ng., nyandhang, mêngangge Kr.; to put on clothes
cucul: copot panganggo Ng., cucul, cocot pangangge Kr, lukar pangangge KI.;
sandhangan: (panganggo langèn) Ng., sandhangan (panganggo langèn)
durung rampung); ngrampungi: 1. to finish (Prakara iki kudu enggal kok rampungi), 2. to kill (Butane banjur dirampungi pisan dening Rd. Janaka); ngrampungake: to finish (Pagaweyan iki kudu kok rampungake ing dalêm sadina).
sadhiya: (sumadhiya): 1. ready (Montore wis s(um)adhiya ana ing ngarêpan), 2. to set ready (Wong sugih anak iku kudu tansah sadhiya tamba); nyadhiyani: 1. to make ready (Aja samar, garonge wis dak-sêdhiyani bêdhil), 2. to have ready for (Kowe wis daksêdhiyani pangan, mêngko sida mampir lho!); nyadhiyakake: to make ready (Kamar iki daksadhiyakake kanggo tamu; Kamar iki dakanggo nyadhiyani tamu); sadhiyan: supply, provision (Sêga iki sadhiyane sapa?; Iki dhuwit sadhiyan kanggo dandan-dandan (to repair) omah)
cawis: cumawis: ready (Kabèh kabutuhane kanggo duwe gawe mantu wis cumawis; cêcawis: to prepare (Adhimu rak
to hold ready (Bukuku cêpakna ana ing meja; Barang-barangku wis dakcêpakake kabèh, mung kari mangkate bae); cêpakan: something ready for (Cêpakanku ana ing êndi?)
dadi: 1. ready, finished (Pak Karta anggènipun damêl griya, sapunika sampun dados; Sêpatumu durung dadi), 2. become (Uwite cêmara saiki dadi gêdhe bangêt; Aja dadi atimu, aku ora bisa têka); ndadèkake: 1.
yèn bisa dadèkna besuk Sêtu), 2. to make (Paku-pakune buntêlên (to pack up), dadèkna siji), 3. to appoint (pak Sarimin Mangunpranata didadèkake [dida...]
[...dèkake] Duta Bêsar ana ing Hongaria); kêdadeyan: result (Kêpriye kêdadeyane pangadilan mau esuk?); dumadi: 1. genesis (Dumadine kraton Sala iku kêpriye?), 2. creature (Iku anggêr-anggêr kanggo sawênêhing dumadi)
tutug: up till the end (Apa olèhmu sinau ana ing S.M.P. nganti tutug?); nutugake: to continue, to finish (Tutugna anggonmu mangan, dak-êntèni)
tamat: finish (studies) (Nalika aku tamat S.R., aku banjur golèk pagaweyan); tamatan: those who pass through a scool (Pangkat kuwi mung kanggo tamatan Akadhemi)
pantog: limit, end (Banjire lahar gunung Merapi pantoge ana ing kana); Anggèn Dalêm Gusti trêsna marang
paring gêsang: Ingkang paring tuwuh, Sing nitahake, Pangeran, Sang Hyang Katong (: King), Sang Hyang
kang kapisan: Ng., ingkang kapisan Kr.; the first
kang kapindho: Ng., ingkang kaping kalih Kr.; the second
kang katêlu: Ng., ingkang kaping tiga Kr.; the third
kaping sêpisan: Ng., ingkang sêpisanan Kr.; for the 1st time
kang ka (ping) pindhone: Ng., ingkang kaping kalihipun Kr.; for the 2nd time
kang ka (ping) têlune: Ng., ingkang kaping tiganipun Kr.; for the 3rd time
(ka) ping pisan: Ng., ingkang sapisan Kr.; once
(ka) ping pindhone: Ng., ingkang kaping kalih Kr.; thirdce
(garisan têlung, patang) iji: three, four rules
nglairake anak: mbabar putra KI.; to bear
bayèn: babaran KI.; delivery, lying-in
nikah, ningkah, jêjodhoan, dadi ngantèn, rabi, dhaup, omah-omah, emah-emah Kr., krama KI., palakrama, wiwaha; to marry, to be married
ijab olèh: angsal, pikantuk; to take someone in marriage
wong sasomahan: lanang wadon, wong salaki-rabi, wong sakloron, sakalihan Kr.; agêng married couple
inyong dolanan internet anggo PC kayane blog kiye ora merana kaya siki. Seandainya ora ana Fb, kayane blog kiye mandan kerep ditiliki.
Tapi apa daya, garep genti gambar bae ora bisa. Tapi wis tek nawaetuni, blog kiye garep genti jeneng dadi KomPeni’S. Gambar nyusul, britane ya nyusul nek wis nyekel
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO	TUNTUNAN SAMADHI	SULUK SARIDIN (SYEKH JANGKUNG)	AJARAN
langsung budal,teko ngliyep sek mampir nang warung tante,2 dino langsung
nggeblak.ampun,,,,,,,,,salah duwek entek.tetep sambat duwek.tapi,jenenge dolen,sak remek-remek'e awak,tetep dadi obat.tambah enak mane,mampir nang warung iklas'e vika,mangan sego iwak
pitek,mujaer,lele, karo sambel'e pedese ga lumbrah,sip.i love you full, hahahaha (ngguyune mbah
pancen sip. foto kuwi sanes editan lho, sangking apike, engko salah paham... aku lali kapan aku pentas dadi wong iki, tapi seng ta eling, rambut ku di pethal karo
Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan?
kanggêp pangawulanipun, lajêng dipun junjung dados patih. Abdi sanèsipun sami mèri dhatêng kabêkjanipun Radèn Sidapêksa, sami wadul dhatêng sang prabu. Sang prabu ndhahar atur ngamandaka. Radèn Sidapêksa dipun tundhung alus. Sang prabu api-api gêrah, Radèn Sidapêksa kadhawuhan pados jampi, lajêng bidhal. Lampahipun dumugi ing pratapan Pêrangalas, kapanggih sang pandhita Têmbangpetra. Sang tapa ngandika bilih karsanipun sang prabu nyalawados. Radèn Sidapêksa matur badhe andhèrèk martapa, sang pandhita botên marêngakên, awit sang radèn taksih panjang lêlampahanipun, malah lajêng kapundhut mantu, kadhaupakên kalihan wayahipun ingkang nama Dèwi Sritanjung sarta lajêng dipun dhawuhi wangsul dhatêng nagari.
Dumugi nagari Dèwi Sritanjung dados gumunaning akathah saking ayunipun. Prabu Adikrama kèlu dhatêng pawartos. Radèn Sidapêksa dipun timbali, dipun utus dhatêng kaendran mundhi sêrat.
Sapêngkêripun Radèn Sidapêksa, sang prabu rawuh dhatêng kapatihan kapanggih Dèwi Sritanjung. Dèwi Sritanjung badhe dipun garwa botên purun, malah lajêng ngesahi. Sang prabu duka sêmu lingsêm ing panggalih, amargi katampik ing wanita. Lajêng kondur ing kadhaton kanthi cuwaning panggalih.
Sawangsulipun saking kaendran Radèn Sidapêksa têrus sowan sang prabu ngaturakên lêlampahanipun dipun utus. Ing lair sang prabu katingal suka ing panggalihipun. Lajêng ngandika ingkang botên-botên. Dhandhang diunèkake kuntul, kuntul diunèkake dhandhang. Dèwi Sritanjung dipun cariyosakên lambang sari kalihan tiyang sanès.
Radèn Sidapêksa, bawanipun taksih mudha, mirêng pangandikanipun sang prabu wau panon sumrêpêt kados katapuk, lajêng pamit mantuk kanthi ngêmu duka.
Sadumuginipun ing dalêm dipun papagakên ingkang garwa, botên ananggapi. Dèwi Sritanjung lajêng ngandharakên tindakipun sang prabu. Radèn Sidapêksa botên pitados, kagalih aturipun ingkang garwa wau botên nyata. Sang dèwi lajêng badhe dipun antukakên dhatêng Pêrangalas.
Sarêng tindakipun Radèn Sidapêksa sagarwa dumugi ing wana, dukanipun dhatêng ingkang garwa botên kenging kaampah malih. Sang dèwi lajêng dipun pêjahi. Nalika badhe dipun suduk, Dèwi Sritanjung matur: manawi rahipun anggônda awon nyata saliranipun pancèn lêpat. Nanging kosokwangsulipun manawi anggônda arum angambar, Radèn Sidapêksa ingkang kirang titi. Radèn Sidapêksa botên angrèwès dhatêng aturing garwa. Ingkang garwa èstu dipun têlasi. Nalika badhe angrêsiki wangkinganipun dhatêng lèpèn, Radèn Sidapêksa priksa yèn kampuhipun kenging rah sarta ambêtipun wangi. Sanalika Radèn Sidapêksa kagugah katrêsnanipun dhatêng garwa, lajêng gandrung dadakan. Kasupèn bilih ingkang garwa sampun seda.
Kacariyos yitmanipun Dèwi Sritanjung minggah dhatêng kaswargan, kapanggih kalihan Hyang Dwarakala. Sang dèwi lajêng dipun têdahakên dhatêng panggenaning yitma ingkang dipun siksa, jalaran nalika gêsangipun mandamêl ingkang botên lêrês. Sasampunipun tutug anggènipun mriksani, yitmanipun Dèwi Sritanjung lajêng
Kocapa Radèn Sidapêksa ingkang tansah anggêtuni sedaning garwa, lajêng dipun rawuhi dening Hyang Nini, punika kalêrês eyangipun Dèwi Sritanjung. Hyang Nini paring dhawuh bilih Dèwi Sritanjung gêsang malih, samangke sampun wangsul dhatêng Pêrangalas. Radèn Sidapêksa bingah sangêt, lajêng nusul ingkang garwa dhatêng pratapan. Sadumuginipun ing pratapan, Radèn Sidapêksa asrah kalêpatan dhatêng Sang Bagawan Têmbangpetra, sang tapa ugi paring pangaksama. Dèwi Sritanjung dipun panggihakên kalihan Radèn Sidapêksa, nanging sang dèwi nyuwun tumbasan: inggih punika sirahing ratunipun, prêlu badhe kangge kèsèd. Radèn Sidapêksa nyagahi, lajêng nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang sang bagawan. Sang bagawan marêngakên, sarta paring pusaka.
Prabu Adikrama mirêng yèn badhe kadhatêngan mêngsah, lajêng mêpak bala. Sasampunipun sami samêkta lajêng sami campuh prang. Bala Sinduraja têtumpêsan. Prabu Adikrama tiwas wontên ing paprangan. Prajurit ingkang gêsang lajêng sami têluk dhatêng Radèn Sidapêksa. Rajabrana ing Sinduraja dipun jarah rayah kabêkta dhatêng Pêrangalas.
Sritanjung. Ing sarèhning namung cêkakan, sêngsêming cariyos botên katingal. Môngka saèstunipun cariyos Sritanjung punika kêbak ngês lan kêbak sêngsêm. Kajawi punika ugi wontên piwulangipun ingkang sae sangêt. Kados ta nalika Dèwi Sritanjung ningali kawontênaning yitma ingkang sami nandhang dosa.
Tumraping pasatoan (salakirabi) ing jaman kala samantên, bab rêmbag anjodhokakên anak putu punika: purba wisesa gumantung wontên pangwasaning tiyang sêpuh, dados wosing wigatosipun ing petang wau, sapisan supados tiyang sêpuh sagêd aniti anon pamirêng tumrap pamawrating têtimbangan, upaminipun: timbanging warni, timbanging kalakuan, ingkang kaping kalih upami botên
manah. Saupami têmêna saking sabab awoning petangan, kalih pisan wau têtêp nama nanêm winihing piawon. Wusana kayêktènipun sulaya, petang wau ingkang kathah prasasat botên kagatosakên babarpisan, para tiyang sêpuhing lare, namung ngangge paugêran: amburu rob-rob makatên: kathah liripun. Sarèhning tatacara kados makatên wau nama: mukir dhatêng mênggahing kanyataanipun. Manawi angakêni mênggahing kanyataan, bab jêjodhoan punika purba wisesa kêdah gumantung dhatêng ingkang badhe nglampahi piyambak-piyambak, babarpisan botên kenging dipun timbang ing tiyang ingkang botên badhe nyandhang, amargi kaotipun tiyang ingkang nyawang lan ingkang nyandhang punika, têbih sangêt sungsatipun, botên kenging dipun takêr botên kenging dipun ukur ing liyan. Ingkang kaping tiga, têtêping panganggêp dhatêng awon saenipun pinanggih ing petang wau: sampun kalêbêt nama anglampahi pandamêl awon (nêrak pêpacaking kanyataanipun ing raos kamanungsan). Ingkang kaping sakawan, bab manggihakên saening wicalan, punika sayêktosipun: pangulahing basa wangsalan, ngupadosi kapanggihing petangan: petung kramanipun, wical, jawaban. Ngucali kêpanggihing manah, têgêsipun ingkang dipun upadosi ingkang sami kêpanggih sacondhonging manah, wigatosing raos inggih kêdah ingkang sami nglampahi. Amila dumuginipun ing jaman sapunika, ewahing tatacara kina sampun botên kenging dipun tanggulangi, amargi namung nêtêpi kasantosanipun ugêring kanyataan.
Petangan dintên, tanggal, wulan, taun, kangge gadhah damêl, pindhahan griya, ngêdêgakên griya lan liya-liyanipun, wosing wigatos sarèhning pandamêl sadaya wau, sami mêsthi kanthi angwontênakên waragad, amila prêlu kêdah mawi dipun watêsi ing wêwaton môngsakalanipun, botên kenging ngangge sakajêng-kajêngipun piyambak kemawon, dados wêwaton saening wulan sapanunggilanipun wau, prêlu mardi supados nata pangatos-atos badhe dumugining damêl sagêda bingah tulus, liripun sabibaring damêl inggih ugi sagêda rampung sayêktos, sampun ngantos taksih anggantung rêribêd lan pakèwêd, dados petang wau môngka sarana pangrêksa karibêdan [karibêda...]
[...n] lan pakèwêd ing wingking, cocog lan namaning: petung, dados samubarang kêdah dipun petang ingkang saèstu. Nanging wêkasanipun ingkang sampun limrah kêlampah botên makatên, ingkang ginatosakên namung saening petangan dintên, wulan, taun, petang thok. Takêran lan ukuraning kêkiyatan: dipun pêjahi, sêg. Malah petang saening wulan sapanunggilanipun kangge gêgaran: anumbuk bêntus, botên trimah namung bênjut kemawon, sanadyan buncur inggih dipun têmah. Petang-petang ingkang nêtêpakên panganggêp awon saening kadadosan ingkang sami dèrèng kalampahan, punika têtêp nêrak ugi dhatêng pêpacakipun kanyataaning raos kamanungsan, inggih punika adamêl piawon dhatêng ing liyan lan dhatêng badanipun piyambak. Manawi mênggahing
Mênggah anggèn kula anggêlar pamarsudinipun ing kasaenan para linangkung kasêbut ing nginggil wau, tujuning pikajêng kula namung mugi sagêda dados panglimbanging panggalihipun para pamarsudi dhatêng kanyataaning raos kamanungsan, mugi-mugi sami panujua ing karsa kaparêng anyaèkakên dhatêng sadaya pandamêl ingkang sami taksih nawung piawoning pandamêl. Amargi miturut kanyataaning raos kamanungsan, babarpisan botên anggadhahi mêngsah dhatêng sasami (sadaya manungsa) sanadyan silih mêngsah pisan: inggih sasaminipun, dados inggih taksih kêdah tansah pinarsudi supados sagêda dados sae, akalihan sarana pandamêl sae ugi.
Ing sakidul wetanipun kitha kabupatèn Klathèn, wontên satunggaling rêdi botên patosa inggil, nama rêdi Taruwôngsa, ing ngriku dados patirakatan utawi panêpèn têtiyang jalêr èstri. Sabên malêm Jumuwah sakalangkung kathah. Têtiyang jalêr manawi mriku wontên ingkang nêpi, sipêng andêdagan wontên salêbêting cungkup pasarean kina, amargi ing lambunging rêdi èrèng-èrèng, wontên pasareanipun kina kacungkup. Saking cacriyosanipun ingkang sami nêpi, pasarean wau namung satunggal badan, kakijing banon panjangipun watawis 2 1/2 mètêr. Têtiyang ingkang nêpi andêdagan ngriku kêlimrah 1 dintên utawi 3 dintên 3 dalu dangunipun.
Jumuwah, lajêng jam 5, 6 sampun wangsul mandhap.
Dongenganipun juru kunci ngriku, kacariyos ingkang sumare ing ngriku asma Pangeran Banjaransari, duk ing kina kaplajêng têrus lêlana lajêng jumênêng êmpu yasa dêdamêl wontên pucaking rêdi Taruwôngsa, ngantos dumugi sedanipun sumare ing ngriku. Nanging kaplajêng saking nagari pundi sarta jalaran saking sabab kadospundi, ingkang cariyos botên sagêd têrang anjalèntrèhakên.
Mangsuli cariyosipun tiyang ingkang sami nêpi, sasampuning dumugi kaniyatanipun anggèning sami andêdagan ing pasarean, 1, 2, punapa 3 dintên sakiyatipun piyambak-piyambak, samêdalipun saking nglêbêt cungkup, pakènipun juru kunci lajêng kapurih minggah pucaking rêdi, ing ngriku wontên sêndhangipun satunggal, agêng wiyaripun watawis sami kalihan pêngaron siti, ing nginggil tinutupan sela bundêr saistha tebok, dados ing nglêbêt botên katingal isi punapa kothong, karaning akathah nama sêndhang Sikopoh. Tiyang-tiyang ingkang anggadhahi panyuwun punapa-punapa, sarana nênêpi andêdagan ing
Patrapipun bilih sêsarêngan langkung saking tiyang satunggal, tiyang ingkang kathah-kathah nyingkir nêbih rumiyin, ingkang ambikak sela tutuping sêndhang namung tiyang satunggal, dipun tênggani dening juru kunci.
Sasampuning tutup kabikak, ing nglêbêting sêndhang katingal cêtha wela-wela, kawontênanipun ngriku botên mêsthi, trêkadhang isi toya mêncêp-mêncêp, wontên prêcilipun kodhok ijêm satunggal, kumambang colat-colot ing toya. Trêkadhang isi toya namung satêngah trêkadhang saparatigan, trêkadhangan malih sok katingal asat babarpisan. Wêwarahipun juru kunci dhatêng ingkang ambikak tutup sêndhang, bilih katingal toya agung mêncêp lan wontên [wo...]
[...ntên] prêcilipun kodhok ijêm, punika mratandhani yèn tiyang wau badhe nuntên agung rêjêkinipun botên sagêd susut-susut, bilih isi toya sêtêngah, inggih badhe karêjêkèn nanging cêkapan. Bilih isi toya saparatigan utawi saparasakawan, inggih ugi badhe karêjêkèn nanging sakêdhik. Makatên sapiturutipun undha-usuk, mawa-mawa kojur mujuring badan, dene yèn sêndhang katingal asat tanpa wontên toyanipun babarpisan, tôndha tiyang wau badhe botên karêjêkèn babarpisan. Gêntos-gêntos ngantos sakêmputipun têtiyang ingkang mêntas nêpi ing pasarean, sami ambikak sela tutup sêndhang kasêbut nginggil, kawontênanipun adat ingkang sampun-sampun botên sami.
Kawuningana para maos, bilih kawontênanipun salêbêting sêndhang beda-beda, punika mila pancèn nyata, sabên tiyang satunggal sasêrêpanipun piyambak-piyambak, namung wêwarahipun juru kunci prakawis dados tôndha bêktan kojur mujuring badan, punika kula botên sagêd ngêbabi utawi ngalami. Dados kula namung sadrêmi nyariyosakên dongèngipun juru kunci wau.
Wondene manawi para maos wontên ingkang kaparêng badhe priksa dununging rêdi Taruwôngsa ingkang kacariyos ing nginggil, nitih sêpur mandhap sêtatsiyun Cèpèr N.I.S. lajêng numpak kareta tambangan, ngidul ngetan watawis 15 pal têbihipun kirang langkung. Wasana nyuwun pangapuntên para maos.
Pamêcane akèh para alim / kang alime tarlèn mung pulasan / lire mung lamisan bae / ing jaba putih mênthur / balik ing jro kuning gumrining / têgêse putih jaba / katon
dadine ora cundhuk / ing laire kalawan batin / tan pêgat mêmungsuhan / kang satêmah luput / ing sabarang kang dèn arah / lair rusak batine pating saluwir / dadi kopar kapiran //
saka dènnya trêsna marang dhuwit / nganti lali sanak lali kadang / lali tôngga têparone / trêsnane wis ngalumpuk / dadi siji mung marang dhuwit / sawênèh nganti ana / bapa tukar padu / karo anak rêbut bôndha / kang mangkono arane cilaka mêncit /
sing sapa sinung bôndha / bungah atêtulung / marang sapa kang kasrakat / wong kang miskin dènira ngupaya dhuwit / akanthi panarima //
manpangat yèn pinangan / nyandhêt hawa napsu / ora bakal amêmadha / kumacelu kumudu-kudu madhani / karo kang sugih bôndha //
wêwatêkan garang nanging garing / iku yogya padha sinirika / lamun ngarah rahayune / karana dhuwit iku / ora liya iya piranti / manungsa kang iyasa / kanggo srana nyakup / kabutuhan bale wisma / kang satimbang kalawan drajating urip / drajate beda-beda //
yèn trêsnane uwong marang dhuwit / kongsi luwih saka ing pamurwat / mêsthi sirna piandêle / marang Hyang Maha Agung / kang sinêmbah sagung dumadi / jêr anggêr paugêran / tumrap para makluk / sapa sugih wajib dana / sapa miskin wajib padha angulari / butuhe bale wisma //
anèng pêthi tansah winilis / kinarya dana eman / malah golèk wuwuh / jare cikbèn kineringan / yèn mangkono arane kuwalik-walik / dadine karèh bôndha //
môngka sapa sing pracayèng Widdhi / lamun sinung sugih rajabrana / abangêt suka sukure / sawise suka
yèn wong sugih gêlêm mitulungi / mring wong mlarat ing samurwatira / kêna kanggo nyambut gawe / wong mlarat bisa wêruh / mring wajibe dipitulungi / tumuli nambut karya / kanthi anggarêgut / anggêmèni kayanira / dadi aran padha bisa nganggo dhuwit / ing donya karaharjan //
Mênggahing panganggêp, jaman punika tansah pinanggih santun-sumantun, manawi dipun pêndhêt petanganipun ingkang cêkak, saumuring kêpala somah punika sampun kenging dipun anggêp sajaman, dene manawi tumap nagari, sajumênênging nata, punika sajaman.
Sang Nata Faroek nuju badhe têdhak nitih kapal dhatêng bênawi Nil.
Ingkang pinanggih ing Mêsir, ing wêkdal punika kenging dipun wastani sawêg ngancik jaman enggal, inggih punika jumênêngipun nata enggal Prabu Faroek. Ing ngriku kawontênaning praja inggih pinanggih sarwa enggal.
Sasedanipun nata suwargi, punika kapetang kathah cikalan-cikalan babagan wigatos, tuwin kawontênaning golongan ingkang rumiyin tansah damêl orêging praja, upaminipun golongan Wafd inggih sawêg kemawon pinanggih tata.
Dene ingkang langkung wigatos tumraping Mêsir, punika anggèning prajanjian kalihan Inggris. Bab punika pangrêmbagipun sampun wiwit nata suwargi, sarêng nyêlaki badhe rampung, sang nata seda. Dados ingkang manggih wohipun, panjênêngan nata ingkang sapunika.
Mênggah wos-wosing prajanjian, Inggris botên badhe andèkèk wadyabala malih wontên ing Mêsir. Prajanjian punika tumindak ngantos 20 taun. Manawi dumugining watês samantên wau wontên ingkang prêlu dipun ewahi, badhe dipun ewahi. Nanging manawi prêlu utawi sami condhongipun, prajanjian wau kenging dipun ewahi sasampunipun tumindak 10 taun. PranjianPranjanjian. punika adhêdhasar mêmitran, dados sanadyan wontên ewah-ewahan kados punapa, adêging mêmitran botên ewah. Saupami wontên pasulayanipun, badhe kapilênggahakên dhatêng nagari sanès, murih sagêd angsal têtimbangan, ingkang kanthi jêmbaring wawasan.
Prajanjian-prajanjian ingkang kados makatên wau, inggih tinampi ing rakyat kanthi gambiraning manah, rumaos kadumugèn punapa ingkang dados pangajapipun.
Ing salajêngipun, samôngsa wontên paprangan, môngka nyangkut salah satunggalipun ingkang aprajanji, punika tumrap ingkang botên kasangkut kêdah tumut [tu...]
[...mut] ambiyantu, adhêdhasar prajanjian ing Polkênbon, ingkang akajêng ambelani golonganipun. Kajawi punika manawi wontên paprangan utawi pangancam ingkang badhe andadosakên paprangan, utawi kasamaran ingkang jalaran pasulayaning rêmbag saking golonganing nagari-nagari, Mêsir kêdah suka palilah ombèr dhatêng Inggris migunakakên palabuhan ing Mêsir, papan anggêgana, utawi margi-margi ingkang prêlu kaambah. Cêkakipun Inggris angsal kamardikan saking Mêsir ingatasing kawigatosan wau.
Sawangan ing sacêlakipun Suès Kanal ing Porsaid.
Tumraping Suès Kanal, Inggris kawênangakên andèkèki prajurit dharatan wontên ing laladan ngriku, cacahipun botên kenging langkung 10.000. tuwin wadya anggêgana sabragada, kanthi motor mabur 400. Pandèkèking wadyabala ing ngriku punika mawi watês dumugi Mêsir sagêd ngawontênakên wadya pajagèn piyambak wontên ing Suès Kanal. Dene samôngsa wontên pakèwêd saking golonganing nagari-nagari, wadya wau kenging dipun wêwahi. Manawi Mêsir botên kêdugi ngawontênakên pajagèn ing Suès Kanal piyambak, kêdah ngawontênakên
wadya Inggris. Kajawi punika ugi kawajibakên damêl margi ingkang sambêt kalihan Alexandrie tuwin Cairo, makatên ugi damêl sambêtan margi sêpur ing laladan Suès Kanal. Sadhiyan papan tuwin margi wau prêlu badhe kangge lumèngsèring wadya Inggris dhatêng panggenan ngriku. Nanging tumrap wadya Inggris ing Alexandrie kenging manggèn ing ngriku dumugi wolung taun.
Sawarnining prajanjian sadaya wau tumrapipun Mêsir [Mê...]
[...sir] ugi nama sampun manggih kajêmbaran tuwin kamajêngan, amargi panguwaos Mêsir pinanggih sairib kemawon kalihan Inggris, sanadyan tumindakipun taksih kêtitik anggadhahi mênangan sakêdhik, nanging raosipun panguwaos wau dangu-dangu saya suda, amargi punapa ingkang dipun tindakakên dening Inggris wau kadosdene nênuntun, kados ta Mêsir taksih kawênangakên nêdha panimbang dhatêng Inggris, upsir-upsir manut pangajaran Inggris.
Ing bab tatanan makatên punika tumrap Mêsir lajêng minggah drajatipun, lajêng badhe sagêd malêbêt dados warganing Polkênbon. Karajan Irak ambiyantu supados Mêsir sagêda tumuntên kalampahan dados warga. Ing sapunika sawêg dados rêmbag wontên Polkênbon ing bab anggèning Mêsir badhe malêbêt dados warga wau, kintên-kintên karampunganipun pinanggih wontên salêbêtipun wulan Mèi.
Tumrap Inggris ugi ambiyantu sangêt dhatêng bab panêdhanipun Mêsir punika, malah Inggris ugi ngusulakên supados nagari-nagari laladan Inggris ingkang sampun mandhiri ugi sagêda katampèn dados warganing Polkênbon.
Tumrapipun pangantèn bôngsa Jawi, ingkang nama dipun pahargya agêng-agêngan, ing papaning kêmbul bujana pangantèn mawi dipun dèkèki dhaharan agêng. Mênggah wujuding dhaharan wau bangsaning kuwih ingkang dipun rêngga-rêngga sakalangkung pèni. Rêginipun awis. Limrahipun dhaharan ingkang kados makatên punika inggih dipun pêcah ing kalanipun kêmbul bujana wau.
Ingkang pinanggih ing Batawi, tumrap tiyangipun siti, manawi nuju gadhah damêl mantu ugi ngawontênakên dhaharan agêng wau, namung caranipun beda sawatawis, dhaharan wau botên kenging dipun êpik-êpik. Ing salêbêtipun taksih wontên tamu, botên ewah wujudipun. Ing mangke samôngsa sampun tuntas-tuntasan, wontên ingkang ngantos sawulan, sawêg dipun pêcah. Malah wontên dhaharan wau ingkang namung nyewa. Patrap nyewa makatên wau kabêkta saking tiyang ingkang sèkèng, kêpêksa ngawontênakên, jalaran saking tatacara. Nanging pinanggihipun ing sapunika, sarèhning rêginipun kapetang sampun mirah, inggih lajêng ngawontênakên piyambak.
Ing bab dhaharan kados makatên punika pancèn sampun kêlimrah, saya malih tumraping bôngsa Eropah.
Ingkang kacêtha ing gambar punika ingkang dipun wastani kuwih pangantèn kala pikraman dalêm Raja Putri Juliana kalihan Sang Pangeran Bernhard. Kuwih wau pisungsungipun para sudagar kuwih.
Ing ngriki para maos sagêd mriksani mênggahing wujuding kuwih pangantèn wau, dhêdhasaripun kuwih, lajêng rinêngga ing wapênipun sang pinangantyan sinêling ing sêkar, minggah-minggah ngantos dumugi ing pucak, mujudakên makuthaning karajan. Mênggah awiging rêrêngganipun sampun katingal, tur sadaya wau sarwa dhêdhaharan.
Petruk : O, dhinês, Kang Garèng, ing ngarêp rak wis tak andharake: kêthuk
prayitna marang sasmitaning Pangeran, kadhangkala sok disaranani pacak gulu, kuwi jarene gèdhèg: durung mas, durung, têgêse: durung ana sasmita apa-apa, mulane iya mung owah adêge bae, nanging ora ngalih saka panggonane. Dene nèk anggone anjogèd anggarudha iki wis têlung rambahan, kêndhang banjur muni ngungkung: thung thung, blang, thung thung, blang, iki jarene: sasmitaning Pangeran yèn wis kaparêng ambanjurake lakune, mulane wiwit kuwi panjogède kêna tumindak maju, yaiku sing diarani anjogèd: lampah sêkar.
Garèng : Wèh, hla iya kaya ngono kuwi rêmbuge wong sing doyan tayuban, suwe-suwe bokmanawa Petruk mêntala kôndha mangkene: Sasmita yèn wis kacêdhak bangêt ing Pangerane, ya kuwi yèn wis bisa... nyruput warangganane.
Petruk : Wong sêmbrana, kuwi rak gêgambarane wong tayuban ing jaman saiki. Kala jaman samono sing dadi pêpêthane: Pangeran mau, diaji-aji bangêt,
beda karo ing jaman saiki. Yaiku: anggone tumindak gawe kanthi rêkasa mau, anjoge badan, mung sumêdya arêp anêmbah marang pêpundhène, iya kang kapêtha dening waranggana mau.
Garèng : Hara ta kono, apa iki ora mung ilmu othak-athike wong kang dhêmên tayuban bae.
Petruk : Iki aku mung arêp anduduhake kaanane tayuban ing sakawit. Miturut caritane uwong, tayuban kuwi jarene pêpêthane [pêpêtha...]
[...ne] uwong anggone nêmbah marang Pangerane. Ing wusana bangsane dhewe banjur ngrasuk agama Islam, nanging tayuban mêksa isih dilêstarèkake, nanging wiwit kuwi malih sipate, wis dudu carane manêmbah ing Pangerane manèh, nanging banjur malih dadi kagunan. Wiwit iku têgêse: jogedan, iya isih: anjoge badan, nanging sêdyane wis malih dadi: sumêdya mitongtonake kagunane anjogèd lan gêndhing. Mulane ing kalasamono tayuban
kuwi bisa nonton kapintêrane uwong ing bab anjogèd lan gêndhing. Nanging ana ing tayuban iya bisa nonton: wong gêmagus, wong kêmênthus, wong gêmaib, lan sapadhane. Mara, apa ora nganyêlake, wong
utawa: aku ayu. Ing sarèhne pikirane mau mêngkono, ulate iya banjur dimanis-manisake, diluwês-luwêsake, digandês-gandêsake. Saora-orane wong ulate padhang, mulane sathithik-sathithik iya banjur mundhak bagus, utawa: mundhak ayu. Kosokbaline: bagusa utawa ayua dikaya ngapa, yèn ditongton uwong: ulate pêtêng, mrêngut, ambêsêngut, utawa mêcucu, mêsthine: baguse utawa ayune iya mêksa dibêsinêh sathithik.
Garèng : Wèh, kathik ana bae wangsulane. Saiki wangsulana manèh, ana ing tayuban kuwi bisa nonton: wong jor-joran macak.
Petruk : Wis dadi adating manusa, kêpengin diarani luwih unggul katimbang sapadhane. Wong dagang kêpengin: luwih unggul
akèh sing kêpengin luwih unggul: kirate katimbang kancane santri. Apa manèh wong lumrah ana ing pasamuwan, kayadene [kaya...]
[...dene] ana ing tayuban mau, kaya-kaya rak iya wis lumrah, ta, yèn siji-sijining uwong kêpengin luwih unggul, êmbuh brêgase, êmbuh panganggone, katimbang kônca-kancane, kang anjalari tuwuh ing jor-joran macak mau.
Garèng : Wèthèh thithèh, mangsuli manèh. Saiki apa kowe iya ambênêrake manèh, yèn ing tayuban ana wong sing duwe tindak: ambêjujag, saru, nistha, lan êmbuh apa manèh.
Petruk : Kang Garèng, ing alam dunya kuwi sajake têka wis mratah, kaanan kuwi bisa ambêkokrok jênênge, mung saka tandang tanduke wong loro têlu bae. Kayadene: sawijining pakumpulan, kang karêpe pancèn bêcik têmênan, nanging dupèh ana wargane sawatara: onthal-onthalan, ora gênah, ora patrap, saru, lan sapadhane,
diunèkake: pakumpulan èlèk, pakumpulan bisae, pakumpulan nguwatiri, wajib kudu dibubrah sacindhil abange. MêngkenoMêngkono. uga tayuban, dupèh ana wong sawatara sing duwe tindak ora bêcik, saru, nistha, banjur bae diarani: tayuban kuwi: saru, nistha, ala, wajib kudu diilangake saka ing dunya iki.
Garèng : We, hla sêmbrana, têka banjur ngungkat-ungkat krêmi mêngkono. Karêpmu kuwi apa supaya tayuban urip manèh. Saiki kiyi tayuban wis kêna diunèkake: ora ana manèh, têka banjur
Tayuban saiki wis diobralake babar pisan, aku iya wis mupakat, sabab anane tayuban kuwi pungkasane banjur ilang sipate babar pisan. Dudu carane manêmbah nyang Pangerane, lan uga dudu ngudi nyang kagunan, nanging dadi kasênêngan kang mung arêp ngumbar hawa napsune bae.
Garèng : Kajaba iku, Truk, anggone banjur le padha ora idhêp isin kuwi
karo tlèdhèk. Mara, Truk, tlèdhèk kuwi apa, jênênge bae wis: anglêlèdhèk. Êndi isine: ndara pyayi ndara pyayi mau.
Petruk : Bab sing kok unèk-unèkake kêkitêr kaya pitik ngèrèki, utawa pêncolat-pêncolot kaya pinjal, iki wis dadi kasênêngane wong sadunya, têgêse: wong sadunya kuwi kabèh padha anduwèni kasênêngan, kang kêlaire mujudake pratingkah kaya sing kok unèkake mau, dene alus kasaring pratingkah, kuwi miturut alus kasaring bêbudène bôngsa kang nindakake. Pratingkah sing kaya ngono mau, tumrape bôngsa Jawa diarani: anjogèd. Dening bôngsa mônca diakoni: mula iya alus bangêt. Nèk tumrape bôngsa Walônda diarani: dhangsih-dhangsih. Kowe êmbuh wis tau wêruh êmbuh durung, carane wong wadon Walônda dhangsih-dhangsih dhewe, lo kuwi akèh bae sing: colat-colot, colat-colot, apêthèthèk, apêthanthang, apêlêngkang...
Garèng : Hus, hus, sê-top.
Têtanèn tumrap tiyang ewah. Ing Lèntèng Agung, Bogor, kawontênakên papan têtanèn kangge tiyang ewah, pinanggihipun sae. Kajawi ing ngriku ugi sampun wontên ing sanèsipun, kados ta ing Wêdhi (Klathèn). Sadaya wau tumindakipun kanthi dipun apèn-apèni dening ahli têtanêman punapadene doktêr. Ing Sêmarang tuwin Ngayogja ugi badhe ngawontênakên tindak kados makatên. Tumrap tanah sabrang dèrèng pêrlu kawontênakên pangupakaran kados makatên, amargi wontêning panggêsangan wiwit katingal sae, tumrap têtiyang ingkang nandhang sakit kados makatên sagêd dipun opèni dening sanak kadangipun piyambak.
Sawêr sawa. Ing nginggil punika gambar sawêr sawa ingkang dipun pêjahi dening salah satunggiling Walandi punggawa fabriek Dralle ing Surabaya jalaran lumêbêt ing pakawisan fabriek
Van Overstraten, gadhahanipun K.P.M. sampun bidhal ambêkta têtiyang boyongan saking tanah Jawi dhatêng Lampung tuwin Sukadana, kathahipun 294 tuwin 1850. Boyongan punika kapetang ingkang kapisanan ing taun 1937. Têtiyang ingkang kabidhalakên punika sami pilihan, kintên-kintên badhe botên nguciwani ing damêl.
Sultan Buton seda. Kawartosakên Sultan ing Buton seda dadakên.dadakan. Panjênênganipun sultan punika sampun angsal ganjaran bintang kasêtyan saking parentah.
Sêpur Acèh badhe ngawontênakên lampah dalu. Wontên wartos, wiwit benjing 1 Sèptèmbêr ngajêng, sêpur Acèh badhe ngawontênakên lampah dalu, saking Lho Seumaweh dhatêng Besitang. Lampah saking Medan dhatêng Kutaraja ingkang rumiyin 2 dintên, namung badhe 26 jam.
Secretaris Gezantschap Nederland ing Jedah. Kawartosakên
Pest tuwuh malih. Kawartosakên, ing Purbalingga tuwuh sêsakit pest, sakawit ing laladan Mrebet lajêng tumular dhatêng Tlahap, ing sapunika tumular dhatêng dhusun Kemujing, Tlagayasa, sami laladan Bobotsari. Ing sabên Minggu wontênipun tiyang ingkang tiwas 5-7, ing salêbêting 1 1/2 wulan ingkang tiwas 50. Ing sapunika badhe kaêdêgan griya barakan.
Arta kêrtas enggal. Arta kêrtas nyadasa rupiyah enggal sampun wiwit kasêbarakên dening Javasche Bank. Botên dangu tamtu badhe kasumurupan ing umum. Arta wau wontên gambaripun ringgit tiyang. Ulêsipun wontên nêm warni, wujudipun rêmit, badhe angèl dipun tiru.
Kêmasan ing Bangil pados tuntunan. Awit saking ada-adanipun warga Parindra Tuwan Mustari, nglêmpakakên kêmasan ing Bangil, ingkang padatan sampun dhawah panguwaosing tiyang sanès. Ing bab punika Tuwan Mustari sampun sagêd têpang rêmbag kalihan Ir. Darmawan ing Surabaya, supados sagêd paring pitêdah punapadene ngrigênakên pawitan. Miturut sumêbaring barang-barang damêlan Bangil, sagêd ugi angsal margi sae.
Tulage tumrap guru ingkang angsal acte Klein Handel tuwin Landbouw. Kawartosakên, awit saking pangudinpunpangudinipun. Pêrsatuan Guru Indonesi, tumrap guru tiyang siti ingkang gadhah acte Klein Handel tuwin Landbouw, wiwit tanggal 1 Januari 1937 tumrap ingkang nyambut damêl ing pamulangan angka II, angsal tulage f 7.50 sawulan.
Salingkuhan ing Kêndal. Ing bab salingkuhan ing Kêndal, wontên mandor 5 malih tuwin hoofdmantri dipun tahan. Sadaya wau lajêng dados papriksan minangka praboting prakawis ingkang sapunika taksih pêtêng.
Lindberg langkung tanah ngriki. Kolonel Lindberg, juru anggêgana ingkang misuwur, kalihan ingkang èstri, kala Saptu kêpêngkêr anggêgana dumugi Karachi badhe dhatêng Australie. Samangsa dumugi tanah ngriki badhe mampir, nanging dèrèng katamtokakên wontên ing pundi.
Bernhard, sudagar wacucal kewan Nemrod ing Surabaya, mêntas angsal pênyu ingkang anèh saking ingkang Bupati Pamêkasan. Anèhipun tuwan wau amastani bilih pênyu ingkang kados makatên punika ingkang wontên ing pasisir Florida tuwin Brazilie (Amerika). Limrahipun pênyu ingkang kados makatên punika botên nate saba têbih, punapa inggih pênyu wau saking Amerika kêsasar dumugi tanah ngriki. Pênyu wau panjangipun 1.10 m. Manawi kapetang dalah sukunipun wontên 2 m. Sukunipun tanpa kuku, êndhasipun botên sagêd minglêp. Buntutipun mèh 1/2 m. Dagingipun botên kenging katêdha, amargi mawa wisa, gandanipun amis sangêt.
Bupati Bojonêgoro. Kawartosakên R.A.A. Kusumo Adinêgoro, Bupati Bojonêgoro, dipun kèndêli. Dene ingkang anggêntosi Mas Ngabèi Prawiro Sujono, Patih Sidoarjo, angsal sêsêbutan Radèn tuwin Tumênggung.
Mèh botên wontên salingkuhan batu api. Jalaran saking wontêning wartos badhe mandhaping pajêg batu api, kenging dipun wastani mèh botên wontên tindak salingkuh babagan punika. Malah wontên tiyang ingkang klintu ing pangintên, dipun wastani beyanipun sampun mandhap, lajêng ambêkta barang wau dhatêng pêbeyan.
Congres P.P.B.B. Wontên wartos P.P.B.B. benjing tanggal 17, 18 tuwin 19 April ngajêng punika badhe ngawontênakên congres wontên Sêmarang. Ingkang badhe ngrawuhi warga-warga Raad Kawula, ingkang ugi sami warga P.P.B.B. kados ta R.A.A. Danusugondo, Bupati Magêlang, P.A. Gondosubroto, Bupati Banyumas sêpuh, Têngku Machmud, a.t.b. Residèn Aceh. R. Prawotokusumo, patih gedelegeerde, M. Sutarjo, patih tuwin Lanjumin Datuk Tumênggung, patih.
Ing bab badhe adêging pabrik sêpatu Bata. Ing bab wartos badhe adêging pabrik sêpatu Bata wontên ing tanah ngriki sampun rame. Ingajêng wontên wartos pasitèn ingkang dipun pilih kangge pabrik ing Bogor, nanging sande, amargi anggèning ngrêgèni siti awis sangêt. Lajêng wontên wartos malih milih pasitèn ing Citayam (Depok). Sapunika sawêg awis-awisan
Pangajaran badhe ngawontênakên cursus sontên, laminipun sataun wontên ing Gourvernements Lagere Nijverheidsschool voor Meisjes ing Batavia Centrum. Cursus punika botên ngêmungakên tumrap guru kemawon, ugi tumrap wanita ingkang botên gadhah acte Onderwijzeres. Wulanganipun saminggu sapisan, wiwit jam 4 dumugi 6. Sasampunipun sataun kawontênakên pandadaran. Bayaranipun f 5.- sawulan, kalêbêt tumbasan prabot. Sintên ingkang gadhah panêdha kasèp-kasèpipun wontên
panêdhanipun dhatêng pangagêng Gouvernements Lagere Nijverheidsschool voor Meisjes Batavia-Centrum (Comidiebuurt 1).
Kajêng saking tanah ngriki. Pakaryan Wana ing tanah ngriki gadhah sêdya badhe nanêm kajêng warni-warni ing pundi-pundi ingkang kenging kangge pirantos. Ing sapunika sampun nyobi nanêm kajêng ingkang kenging kangge rèk.
sampun sagêd mêndhêt aslinipun. Miturut wartos ing sapunika padagangan kajêng saking tanah ngriki
sêsêrêpanipun ingkang sêsorah. Tumrap ingkang ngrumaosi botên gadhah sêsêrêpan, kenging maos buku. Pakêmpalan wau inggih gadhah crediet-cooperatie, nama C.C.B.K.P.W. Ancasing C.C. wau, a. nindakakên tulung-tinulung, b.sinau gêmi, c. nanggulangi juru potang, tuwin d. suka pitulungan kasripahan. Pinanggihipun sadaya wau majêng. Ingkang dados pangarsa asistèn wêdana ingriku.
Madiun, pindhah dhatêng Paresidenan Bêsuki, R. Mukijo, asistèn wêdana Paresidenan Surabaya, pindhah dhatêng Paresidenan Madiun.
Badhe têdhak dalêm K.T. Ingkang Wicaksana. Miturut rancangan, benjing 1 April K.T. Ingkang Wicaksana têdhak Sêmarang, Surabaya, Bali tuwin Lombok. Têdhak dalêm sakalihan tuwin putri dalêm ingkang sêpuh. Tanggal 5 April bidhal dhatêng Bojonêgoro, mriksa wadhuk Pacal, salajêngipun dhatêng Surabaya. Wontên Surabaya dumugi 8 April, mriksani Marine-etablissement, papan anggêgana tuwin sanès-
bidhal dhatêng Pasuruan, mriksa prufstation tuwin ilèn-ilèn toya, lajêng dhatêng Tosari. Tanggal 9 dhatêng rêdi Bromo, sontênipun dhatêng Prabalingga, ingriku kapal Rigel sampun sumadhiya, têrus dhatêng Bali tuwin Lombok.
Kawontênakên "Rumah-Piatu-Muslimin" Bêtawi. Dumuginipun sapunika para ingkang paring darma wulanan dhatêng R.P.M. wontên 325. Kajawi punika ugi kathah darma ingkang namung sapisan, tuwin inggih taksih kathah darma awarni têtêdhan, pangangge, barang tuwin sanès-sanèsipun, punapa malih jakat pitrah awarni wos utawi arta. Dumugining wêkasan taun 1936 lare-lare ingkang dipun opèni wontên 73, asli saking pundi-pundi. Ing sapunika R.P.M. manggèn ing Stoviaweg no. 4A Batavia-Centrum. Bab kasarasan dipun tindakakên dening panjênênganipun R. Suharto. Arts. R.P.M. gadhah pamulangan piyambak nama Madrasatu'laitam, inggih punika H.I.S. Punggawa R.P.M. guru kangge pamulangan 2, guru agami Islam 1, verpleegster 2 tuwin punggawa sanès-sanèsipun. Warganing R.P.M. punika R.A.T. Hasan Sumadipraja, pangayoman, nyonyah Gunawan, pangarsa,
wacucal. Sampun sawatawis dintên ing pandhapi Tejokusuman, Ngayogya, mêntas ngawontênakên lêlangên ringgit wacucal, lampahan Suryatmaja Maling, dhalangipun wêdalan kursus dhalang Abiranda. Ing kala punika ringgitan wacucal wau dipun pêndhêt film dening juru damêl film. Pamêndhêtipun wau mawi dilah lêstrik 1000 wat 10 iji. Pamêndhêtipun namung dumugi gara-gara, jam 12 dalu. Manawi cobèn-cobèn punika pinanggih sae, ugi badhe dipun tindakakên malih.
Pogokan ing Prancis. Ing kitha Besancon wontên pogokan punggawa pabrik auto Peugot, pabrik wau kêpêksa ngantos tutup. Dangu-dangu pogokan wau tumular dhatêng tukang roti. Pangagêng militèr ngawontênakên papan parotèn piyambak, kangge tiyang 60.000 ing salêbêting kitha. Punggawa pangêcapan ing kantor-kantor pangêcapan du Lyon tuwin St. Etienare ugi mogok.
Bètèng Inggris ing Hongkong. Wontên wartos, Inggris badhe damêl bètèng wontên ing laladan Stanley, pulo ing Hongkong, laladan wau wontên 2 mil pasagi. Bab wiwitipun anggarap dèrèng
anggènipun yasa bètèng wau pêrlu kangge papan nanggulangi motor mabur, kanthi pirantos jangkêp.
nandhang tatu ènthèng, ing sapunika sampun kathah mayaripun. Sadaya tiyang ingkang kadakwa nêmpuh maarchalk Graziani sami dipun pêjahi. Tumrap tiyang ingkang kêcêpêng ingkang sagêd mratelakakên botên dosa, sami dipun luwari. Sasampunipun wontên lêlampahan punika, têtiyang ingkang dipun cêpêng wontên 2000.
Ras Desta dipun cêpêng. Ras Desta, putranipun mantu tilas Nata Ngabêsi kenging dipun cêpêng dening wadya Italie, kaukum pêjah.
ingkang andadosakên pambêngan sanès ing bab waragad. Nanging ing samangke angin ingkang saking pasisir Prancis bantêr sangêt. Jalaran saking bantêring angin punika, botên sagêd kangge lêlayaran.
Mirêng aturipun Sêr Andre ingkang makatên wau, sang putri lajêng pucêt sangêt, awit panjênênganipun botên kagungan pangintên babarpisan, bilih badhe kapambêng ingkang makatên punika.
Sêmu sêrêng sang putri wongsal-wangsul angandika makatên: Kula kêkalih kêdah pangkat ing dalu punika ugi. Botên kenging botên, kêdah pangkat ing dalu punika. Panjênêngan rak priksa piyambak, sadaya-sadaya gumantung saking ngriki, punapa panjênêngan botên sagêd manggih akal sanèsipun, murih sagêdipun pangkat ing dalu punika.
Sêr Andre: Kula sampun dhatêng palabuhan amanggihi tiyang kapal pintên-pintên, nanging botên wontên satunggal-tunggala ingkang sagah lêlayaran ing wêkdal punika. Botên sabab têtiyang wau sami botên purun, nanging sabab botên sagêd, manawi anginipun bantêr makatên.
Ledhi Blakêne sanalika mangrêtos, mênggah ingkang dipun lajêngakên dening Sêr Andre anggènipun migunakakên têmbung: botên wontên satunggal-tunggala ingkang sagah lêlayaran, inggih punika pikajêngipun: sanadyan Sopêlin piyambak inggih botên badhe sagah nyabrang ing dalu punika. Amila sang putri lajêng anarimah saha andhawuhi dhatêng Jèliban makatên: Apa kowe sadhiya kamar kanggo panginêpanku.
Jèliban: Wontên, Lèdhi. Malah kula ugi sadhiya satunggal malih kangge panjênênganipun Sêr Andre.
Kalayan ngêpuk-êpuk gêgêripun Jèliban sajak bingah, Sêr Andre ngandika makatên: Sukur, sukur, yèn mêngkono. Wis, saiki kamar loro kuwi tatanên sing bêcik, yèn uwis rampung kowe tumuli angasoa, mêsthine kowe rak iya sayah bangêt.
Jèliban matur sandika saha lajêng kesah saking kamar tamu ngriku.
Sasampunipun Jèliban kesah, sang putri enggal-enggal lajêng dhawuh dhatêng Sêr Andre makatên: Sêr Andre, môngga sapunika kula aturi ngandika punapa ingkang panjênêngan uningani ing bab-bab ingkang gêgayutan kalihan lêlampahan punika.
Sêr Andre: Sajatosipun botên wontên prakawis ingkang prêlu kula aturakên, jalaran wontênipun angin ingkang bantêr punika, botên wontên kapal ingkang sagêd nyabrang. Ingkang punika manawi panjênêngan tuwin kula ing dalu punika botên sagêd pangkat dhatêng Prancis, makatên ugi Sopêlin inggih botên sagêd.
Lèdhi Blakêne: Dados mênggahing pangintên panjênêngan, Sopêlin punapa ing samangke taksih wontên ing Dhopêr ngriki.
Sêr Andre: Kados inggih makatên. Punapa kaparêng samangke kula ngupadosi piyambakipun prêlu badhe kula pêjahi. Awit ngêmungakên manawi Sopêlin punika pêjah, sagêdipun kula sadaya kanthi gampil luwar saking bêbaya pêjah ingkang tansah angancam punika.
Lèdhi Blakêne: Sampun, sampun, Sêr Andre. Mila lêrês, bilih ing batos kula gadhah pangajab mugi kewan pangawak manusa punika sagêda dipun cabut nyawanipun, ananging punapa ingkang panjênêngan krêsakakên wau, kados kirang utami.
Salajêngipun Sêr Andre nuntên ambujuk dhatêng sang putri supados krêsaa dhahar tuwin ngunjuk, awit anggènipun kapêksa kêdah sami ngêntosi wontên ing ngriku ngantos sagêd anyabrang dhatêng Prancis, punika dangunipun kirang langkung kalih wêlas jam. Tumrap sang putri ingkang panggalihipun tansah ing salêbêtipun kuwatos kemawon, têmtunipun botên sae, saupami panggalihipun botên dipun êyêm-êyêm. Saking kumêdah-kêdahipun Sêr Andre badhe adamêl ayêming panggalihipun sang putri, ing wusana Sêr Andre lajêng anyariyosakên lêlampahanipun
pun Saribang kala mitulungi para darah Prancis ingkang badhe mêmiruda saking nagari wutah rahipun. Kadhang
ngantos marambah-rambah kalampahan para prajurit panjagi gapura sagêd dipun apusi. Langkung-langkung kala nginggatakên Grapin, dhê Turne, punika satunggiling pandamêlipun Saribang ingkang tanpa tandhing mênggahing kawignyanipun.
Jalaran saking dêdongengan wau, ngantos saêjam langkung sagêd manggih kasênêngan. Nanging taksih dangu malih anggènipun kêdah ngêntosi wontên ing ngriku. Kalayan ngunjal uswa sang putri lajêng jumênêng saking palênggahanipun.
Sang putri tansah anggagas, gèk wontên pundi kemawon samangke ingkang raka. Baita kapal ingkang dipun titihi Sêr Pèrsi punika kiyat, nanging punapa sagêd ngambah ing toya salêbêtipun kawontênan ingkang kados makatên punika. Miturut katêranganipun Sêr Andre, kintên-kintên baita kapal wau sampun lumêbêt ing palabuhan Prancis, sadèrèngipun wontên angin agêng wau.
Sarêng kintên-kintên mèh enjing sasang. putri sawêg krêsa tindak dhatêng kamaripun badhe sare, lan jalaran saking sayahipun wau, sakêdhap kemawon inggih sampun sagêd
Ing bab basa kados ingkang kula andharakên ing Kajawèn kala Rêbo, punika pinanggihipun kala jaman samantên, sanadyan wujudipun botên kados tiyang mulang, nanging sajatosipun malah tumindak kêncêng sangêt, awit mênggahing basa, punika dados satunggiling titikan ingkang adhakan sangêt, saupami wontên tiyang ingkang botên lêrês basanipun, adhakan dados raosan. Dados ingkang dipun wastani anak priyayi, punika akajêng jêmbar, ingkang lèrègipun akajêng sae, mila manawi wontên lare botên mriyayi, pinanggih kuciwa.
Makatên ugi bab tatakrama, punika tumraping anak èstri dipun prêdi sangêt, manawi kula manah, pamrêdining tiyang sêpuh dhatêng babagan makatên punika ngungkuli anak jalêr. Mênggah nyatanipun inggih lêrês, awit pinanggihipun ing kala samantên, anak èstri punika botên gadhah pasrawungan tiyang sanès kajawi namung tiyang sêpuhipun piyambak.
Ingkang kula wastani tatakrama, punika bab tataning lêlados tuwin ngadhêpi tiyang sêpuh, upaminipun angladosi dandos, ngladosi dhahar, ngadhêp tuwin sanès-sanèsipun. Pinanggihipun kala jaman samantên, priyantun ingkang sampun gadhah anak èstri prawan, anak wau kenging dipun wastani dados wêwakiling biyung angladosi dhatêng bapa, kados ta nyêrati, nyadhiyakakên agêm-agêman, mirokakên nyamping, nglinting sês. Manawi ngladosi dhahar, ananduki sêkul, lajêng ngadhêp wontên sacakêtipun.
Limrahipun kala jaman samantên, dhahar punika lênggah ing ngandhap, mawi bangku andhap, inggih ing ngriku punika tumindakipun tata lampah dhodhok, tandang sarwa alon, punapa-punapa sarwa alon.
Dene bab panyaruwe, punika botên wontên kèndêlipun, mlampah kêrikatên, dipun ruh-ruhi, nyèlèh piring ngantos gathik,
gadhah ulat awon, wah, punika sampun têlas-têlasan, lajêng dipun srêngêni ngantos sangêt, dipun wastani awoning awon.
Cara ingkang kados makatên wau ing sêmu sajak ambaturakên anak, nanging nyatanipun botên, awit ingkang dipun wastani padamêlaning rencang, punika padamêlan ingkang kasar, kados ta asah-asah, umbah-umbah sapanunggilanipun. Pinanggihipun malah dados tiyang prigêl yêktos, botên gadhah watak calingus tur tatakramanipun tansah kêbêkta.
Wiyosipun para sadhèrèk putri, mugi sampun dados panggalih, awit andharan kula punika sapele sangêt, nanging inggih lowung, sumôngga kula aturi nyobi, kadar ragadipun namung sakêdhik, kados ing ngandhap punika.
Sambêl pêcêl limrah, inggih punika kacang cina
sampun lêmbat sadaya, lajêng kaêjeran mawi toya, saantawis kênthêl, lajêng kaparingana cokak landi, lan kecap sakêdhik, (ingkang eca) godhong jêram pêcêl utawi purut, karawis lêmbat, brambang karawis bundêr tipis, lajêng kacampurakên, sapunika sampun rampung. Dene pandhaharipun, inggih mawi kuluban limrah, wondene bumbu-bumbu wau kathah sakêdhikipun, kakintên-kintêna
sarta godhong kêmangi, bumbu-bumbu wau kaangkaha ingkang cêkapan. Pêcêl punika mathukipun kagêm dhahar siyang, dene bakunipun, ingkang kapêcêl punika warni-warni, kados ta: tempe bakaran, kaulêg runyah-runyah, utawi tigan godhogan, kasigar-sigar, ulam ayam ugi mathuk, kabakar mawi sarêm, lajêng kasuwir-suwir, sadaya wau, bumbunipun sami kemawon, godhong kêmangi ugi kalêbêt bumbu, kaot botên kaulêg, wusana namung samantên atur kula.
Olah-olahan punika prasaja sangêt, tuwin gampil dipun tindakakên.
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 16
kacarub ingkang wradin, lajêng dipun galindhingi agêngipun watawis satigan ayam, nanging kadamêl gèpèng, lajêng kagorèng, pandhaharipun ngangge gêndhis pasir.
Katela matêng satunggal iji kaoncèkana, lajêng kaulêg kalihan pathi pohung pangaos 1 sèn, ingkang ngantos wradin, lajêng kaglintiran alit-alit agêngipun saisi salak, lajêng numpangna panci wontên anglo dipun toyani sakobokan, gêndhis Jawi salêginipun, godhong pandhan, manawi sampun umob, glindhingan wau kacêmplungna saking satunggal, manawi sampun kêmambang tôndha sampun matêng, lajêng kaêntas, pandhaharipun kalihan santên. Patrapipun manawi santên supados botên kêcut, anggènipun mêrêsi mawi toya umob, mawi sarêm sakêdhik.
Pathi pohung sakobokan, dipun juri toya mêntah nanging sampun ngantos kêlêmêsên, lajêng kadèkèkna ing piring ingkang cèpèr ing nginggil dipun dèkèki tèrès abrit, lajêng dipun pe sawatawis dangunipun, numpangna panci kadèkèkana toya saha gêndhis salêginipun, manawi sampun umob, pathi ingkang
pathi, manawi sampun wradin nuntên dipun cithak, lajêng kaêpan.
Sadaya ingkang kasêbut ing nginggil punika kêdah wontên watêsipun. Nuwèni tiyang sakit punika inggih sae, asring damêl bingahipun ingkang sakit. Nanging kados sampun cêkap, manawi ingkang tuwi punika namung martosakên kemawon, ing griyanipun tiyang ingkang sakit wau sampun kadangon anggènipun pêpanggihan kalihan tiyang ingkang sakit.
Ing jaman sapunika, manawi dipun timbang kalihan jaman rumiyin, ing bab ngupakara tiyang sakit sampun kathah majêngipun. Nanging ing padhusunan lan ing pakampungan ingkang lêbêt-lêbêt dèrèng katingal majêng, ing ngriku taksih asring sangêt kalampahan, papan panggenanipun tiyang sakit punika wontên ing papan pajagonganing tiyang ingkang sami tuwi, ngantos dados êlek-êlekan.
Mênggah bab wontênipun tiyang èstri gadhah anak, punika inggih winastan tiyang sawêg sakit. Ing Kajawèn babagan kasarasan sampun asring karêmbag ing bab kaprêluaning tiyang ingkang mêntas gadhah bayi. Nanging kados-kados botên wontên awonipun, manawi ing ngriki kula badhe atur rêmbag sakêdhik ing bab tuwi tiyang gadhah lare.
Ing kitha-kitha ingkang kêbawah reh-rehanipun sang maha kucing utawi bêdor, sampun dados padatanipun, tiyang ingkang mêntas ambayèni asring katamuan para têpang-têpanganipun, badhe tuwi biyung lan bayinipun, sinambi ngêlèki pun jabang bayi, ganjêlipun mêlèk inggih punika cêki. Padatanipun mêndhêt dintên ingkang gadhah sapêkênan, puputan, salapan lan salajêngipun. Wosipun ingkang sami tuwi wau lajêng kangge ngabên sawung.
Wontên malih golongan sanès, inggih punika golonganipun para putri, anggènipun tuwi tiyang ambayèni ngantos sok jam-jaman. Ngantos ingkang dipun tuwèni kraos sayah, jalaran tansah ngladosi atur dhatêng para tamu.
Ing ngriki botên badhe dipun panjangakên ing bab punika, cêkap kagalih piyambak, bilih tuwi sadhengah tiyang sakit punika sampun ngantos kadangon. Manawi badhe ambêbingah ingkang sakit, prayogi tuwi sakêdhap kemawon, ngiras ambêkta sêgêran wowohan utawi dhaharan ingkang sanès sirikaning tiyang sakit. Wowohan ingkang sêgêr punika sok dipun doyani tiyang sakit.
Samantên mênggah atur kula ing bab tuwi tiyang sakit.
Prabu Brawijaya ing Majapit sakalangkung misuwur asmanipun. Panjênênganipun kineringan sasamining ratu. Para kawulanipun sami ajrih asih. Para senapati, para bupati, saha para punggawaning praja sanèsipun sami sêtya tuhu dhatêng sang prabu, mila nalika samantên tanah Jawi sakalangkung gêmah ripah tata raharja. Têtiyang alit waradin sami ayêm-ayêm, dening botên sami kêkirangan sandhang têdha, ingkang dados pamanahanipun amung murih kuncaranipun tanah Jawi, saha
Jambi saurutipun. Wontên ngriku tiyang Jawi sami damêl pakampungan piyambak, katingal rêgêng saha adamêl rêjanipun nagari ingkang dipun dunungi. Têtiyang mônca sami ering dhatêng tiyang Jawi, amargi tiyang Jawi pancèn tatag-tatag sarta rukun, ciptanipun anggêr sampun tumindak lêrêp botên adamêl susahing liyan. Botên wangwang dhatêng sintên-sintên. Ingkang makatên punika katarik saking kumandêlipun dhatêng prajanipun ing Majapait. Samôngsa para among dagang wau dipun munasika dening raja ingkang dipun dunungi, enggal lapur dhatêng Majapit, ing ngriku nagari Majapait enggal ngangkatakên baita pintên-pintên, prêlu angayomi kawulanipun ingkang wontên ngamônca wau, kalampahan kêrêp andadosakên pêpêrangan, ingkang wêkasanipun adamêl têlukipun nagari wau dhatêng Majapait.
Para raja kathah ingkang kêkês manahipun mirêng têmbung Majapait, mila kathah sangêt raja-raja ingkang lajêng nungkul aris tanpa ginêbag ing pêrang, sabên taun sami asok bulubêkti, punika saya amêwahi kaluhuran saha rêjanipun Majapait.
Nalika samantên kajawi tanah Jawi, nagari-nagari ingkang kalêbêt jajahan Majapait inggih punika: tanah Borneo sisih kidul saha wetan, tanah Palembang, Jambi, Acèh, Makasar, Sumbawa, Ambon, Têrnate sasaminipun.
Kacariyos wontên salah satunggiling putranipun Sang Prabu Brawijaya ing Majapait, apêparab Radèn Bangsal, punika botên kocap wontên ing sêrat Babad Tanah Jawi, kintên-kintên patutan saking garwa ampeyan. Tumrap ing sêrat punika, Radèn Bangsal wau dados bakuning lêlampahan.
Radèn Bangsal sampun diwasa, karsanipun ingkang rama badhe kakramakakên, nanging Radèn Bangsal wangkot botên purun anglampahi, ingkang makatên punika anuwuhakên dukanipun sang prabu, sêrênging pangandika ngantos kawiyos têmbungipun nundhung dhatêng ingkang putra.
Radèn Bangsal sangêt merang ing galih, ing wanci dalu panuju sirêp tiyang, lajêng lolos mêdal ing kori bêbutulan, tindakipun ijèn tanpa kanthi, têtiyang salêbêting kadhaton botên wontên ingkang sumêrêp. Sakêdhap tindakipun Radèn Bangsal sampun dumugi sajawining kitha. Nalika samantên pêtêngipun anglangkungi, dhêdhêp sirêp botên wontên sabawanipun walang alisik, sêmunipun dalu punika kados kenging prabawanipun Sang Prabu Brawijaya, ingkang sawêg duka dening wangkoting putra. Lintang-lintang botên wontên ingkang katingal kumêlip, mêndhungipun kupêng angêbaki langit, sêmunipun kados badhe ngukup dhatêng sang rajaputra. Radèn Bangsal sakalangkung ngêrês saha karaos ing galih, rumaos dipun sêrtu saisining buwana, ewadene kabêkta saking sangêt merang, sêdyanipun botên badhe angunduri, ingkang kacipta amung aluwung lajêng pinundhuta dhatêng Ingkang Murbèng Gêsang.
Tindakipun Radèn Bangsal tanpa kèndêl, dumugi byar raina saya dipun gêlak, awit sumêlang manawi dipun tututi wadya Majapait. Srêngenge mancorong wontên wetan, saya adamêl mirisipun sang rajaputra, ing pangraos kados utusaning rama, angodhol saliranipun, mila Radèn Bangsal lajêng lumêbêt ing wana, tindakipun mangilèn
sakalangkung sangsara. Têla-têlaning siti ingkang dangu botên kajawahan adamêl pêdhêsing sampeyanipun. Êri bondhotan ingkang
kados botên rila yèn kaunjuka toyanipun dhatêng sang rajaputra. Pêksi wanan sami mungêl pating caruwèt, pancènipun adamêl sêngsêmipun ingkang mirêng, nanging sarêng pêksi pêksi wau sumêrêp Radèn Bangsal, lajêng sami kèndêl andalêlêg, sêmunipun kados sami bela prihatos dhatêng sang rajaputra, nanging ajrih amitulungana, kuwatos bokbilih kenging bêbêndunipun maharaja ing Majapait.
Radèn Bangsal saya putêk ing galih, rumaos dipun mêngsah dening jagad saisinipun, tindakipun tumungkul, saliranipun marlupa, ing wanci surya gumlewang, Radèn Bangsal gumlinting wontên ing gumuk, pasuryanipun pucêt, kados sampun pêcat yitmanipun.
Pêthikan saking sêrat: Karaton Powan, babad carangan nalika jaman Majapait. Cariyos wau ngantos sapriki taksih wontên patilasanipun, dumunung wontên ing sukuning Rêdi Lawu, tapêl watêsipun Surakarta kalihan Madiun. Prayogi dados waosanipun para neneman.
Wêdalan - Bale Pustaka - Batawi Sèntrêm.
Ôngka 24/25, Stu Lê, 15
Isinipun: Jumênêngan Gupêrnur ing Surakarta - Têtiyang Dhayak saha Tatacaranipun - Bab Warisanipun Tiyang Jawi - Bab Ambêgan ingkang Prayogi tumrap Tiyang Èstri - Kawontênan ing
Wêwaosan - Jagading Wanita - Taman Bocah.
Siti wau kagêndam dados pintên-pintên dhuwung saha piring. Dhuwung-dhuwung saha piring-piring wau dipun dèkèk sanginggiling rêdi tuwin punthuk-punthuk, sasampunipun makatên, Katjanggaboelan wangsul dhatêng panggenaning garwanipun. Sang garwa tuwin para sêpuh kajibah andamêl pagêr sakubêngipun rêdi tuwin punthuk-punthuk wau. Radja Pait marasêpuhipun Katjanggaboelan, tuwin sang putri garwanipun, sami nindakakên punapa ingkang dados kuwajibanipun. Padamêlan dèrèng rampung, para punggawa ingkang kautus andamêl pagêr sami congkrah, rame sangêt. Dhuwung-dhuwung tuwin piring-piring ingkang wontên ing nginggiling rêdi tuwin punthuk sami kagèt, ajrih, têmahan oncat saking panggenan ngriku saha dhumawah wontên ing tanah Borneo. Ngantos sapunika dhuwung-dhuwung tuwin piring-piring dipun pundhi-pundhi.
Sanèsipun dewa-dewa, têtiyang dhayak taksih gadhah pêpundhèn malih, inggih punika têtiyang ingkang sêktinipun mèh kadosdene dewa, Sangiang.
Sangiang punika ing kinanipun manggèn ing ngarcapada, ananging dangu-dangu botên kraos, lajêng minggah ing kayangan. Sangiang ingkang sêpuh piyambak winastan Saboeaija, saha ingkang nurunakên Sangiang sanès-sanèsipun. Ingkang anggathukakên manungsa kalihan dewa punika kyai, ingkang winastan Basir, manawi jalêr, saha Bliang manawi èstri.
Griyanipun tiyang Dhayak punika inggil-inggil. Manawi wontên bêbaya dhatêng, rajabrananipun sami dipun pêndhêm, griya dipun tilar, saha têtiyangipun ngili wontên ing wana, manawi sampun têntrêm, wangsul malih. Griya-griya sami mêncar, kampung ingkang kathah griyanipun punika awis-awis sangêt.
Têtiyang Dhayak punika dipun perang dados nêm golongan, inggih punika:
1. orang bangsawan, inggih punika bôngsa luhur, turunanipun pangagêng kampung. Ingkang kathah sami cêkap.
2. orang patau, mlarat sangêt saha kêdah manut [ma...]
[...nut] sadaya paprentahanipun pangagêng kampung.
3. orang boedak, inggih punika, sanadyan namung mambêt-mambêt kemawon, taksih turunan bxngsa luhur. Orang boedak punika langkung dipun aosi tinimbang orang patau. Ing wiwitan, orang boedak sami mardika, ananging sarèhning gadhah sambutan kathah tur botên sagêd nyaur, pramila têtiyang wau kajibah dados rencangipun ingkang dipun sambuti.
4. orang tamoe, inggih punika têtiyang mônca ingkang marata dhumatêng kampung. Ewasamantên têtiyang wau kêdah miturut sadaya paprentahanipun pangagêng kampung. Tamu ingkang nglirwakakên paprentahanipun pangagêng kampung pikantuk dhêndha.
5. orang mardika, inggih punika têtiyang ingkang sampun dangu manggèn ing kampung, tur cêkap. Manawi têtiyang wau gadhah sambutan,
sade dhatêng sanès panggenan, saha ingkang sêpuh, cêkakipun ingkan botên dipun sade, sami dipun pêjahi manawi pinuju wontên tiyang luhur seda.
Manawi têtiyang Dhayak ngêdali pêrang, botên kados sanès bôngsa lajêng dipun tindhihi senapati ingkang kapilih sadèrèngipun wadyabala bidhal bôndayuda, ananging sami ngamuk tanpa tatanan. Sintên ingkang katingal kêndêl, punika ingkang dipun turut. Para wadyabala sami ambêkta dêdamêl piyambak-piyambak, namung têtiyang ingkang mlarat sangêt pikantuk dêdamêl saking pangagêngipun kampung.
Umuripun tiyang utawi lare ingkang alakirabi punika botên têmtu, trêkadhang lare ingkang sawêg umur 7-9 taun sampun kapurih alakirabi. Ingkang kathah têtiyang utawi lare-lare botên dipun taros rumiyin. Lajêng namung trimah nglampahi. Ananging trêkadhang wontên lare ingkang ngêtut pikajêngipun piyambak, rabi kalihan lare ingkang dipun rêmêni, sanadyan tiyang sêpuhipun botên nayogyani. Manawi lare-lare sampun dipun panggihakên, saha sadaya karamean sampun rampung, lare jalêr lajêng dipun pisah kalihan bojonipun. Manawi sadaya sampun ngancik diwasa, lare-lare wau sawêg pikantuk manggèn sagriya. Badhe kasambêtan.
ingkang kaping 3 kaca 240-264. ingkang kapetang dados waris punika ingkang pokok para ngasabat, inggih punika sadaya kulawôngsa jalêr, ingkang gêgayutanipun kawôngsa dhatêng ingkang pêjah: pancêr jalêr. Upaminipun: anak jalêr, anak jalêring anak jalêr, anak jalêring anak jalêring bapaning bapa. Dados: ingkang urut-urutanipun tansah sarana tiyang jalêr.
Kajawi punika wontên malih ingkang kapetang waris, inggih punika kulawôngsa ingkang dadosipun waris
biyung, sadhèrèk èstri tunggil bapa, sadhèrèk jalêr èstri tunggil biyung.@4. Semah.
Nyuwun pangapuntên, anggèn kula mastani para kulawôngsa punika manawi nama ingkang botên kalimrah kangge, punika namung ambujêng cêkak lan cêthanipun.
Bapa punika kapetang ngasabat lan kapetang dawula prail, makatên ugi bapaning bapa. Sadhèrèk jalêr tunggil bapa punika
undha-usuk, ingkang botên pêrlu kula andharakên ing ngriki.
Yèn miturut ngadat tatacara Jawi: sintên ingkang kapetang waris.
Miturut raos tuwin tekading tiyang Jawi: tiyang ngaya-aya pados sandhang têdha punika ingkang dipun padosakên anak putunipun, inggih punika turunipun, pramila inggih nyata mirid saking pangalaman kula: yèn wontên tiyang pêjah mawi nilar turun, anak utawi putu, jalêra èstria, inggih punika ingkang nampi warisanipun. Yèn pêjahipun tampatanpa. turun, sawêg kulawangsanipun ingkang sanès-sanèsipun punika sagêd angsal warisan.
Kangge mitêrangakên, botên mathukipun paugêraning hukum pêkih tumraping tiyang Jawi:§ Yèn tumraping tiyang Ngarab kintên kula hukum phêkih punika ngadil sangêt, nanging kagaliha: pasrawungan Ngarab punika adhasar kêmpaling para ngasabat ingkang kawastanan: banu, kadosdene pasrawungan Batak adhêdhasar kêmpaling para ngasabat ingkang kawastanan marga. Rimbaganing pasrawungan (sociale structuur) ingkang makatên punika kawastanan patriarchaal. Kosokwangsulipun rimbaganing pasrawungan Minangkabo punika adhêdhasar kulawôngsa ingkang pancêr èstri, ingkang kawastanan: suku utawi prut. Pasrawungan ingkang rimbaganipun makatên punika kawastanan:
I. Upami wontên tiyang pêjah, namung atilar anak èstri, tuwin sadhèrèk jalêr èstri.
Miturut hukum pêkih: sadaya kulawôngsanipun wau dados waris.
Miturut ngadat tatacara Jawi: ingkang nampi warisan namung pun anak èstri wau.
II. Upami wontên tiyang pêjah, namung atilar kulawôngsa: anak èstri.
Anak èstrining anak jalêr (ingkang ngrumiyini pêjah), sadhèrèk jalêr èstri.
Miturut hukum pêkih ingkang dados waris namung anak èstri lan sadhèrèk. Putu wau botên.
Saupami putu wau jalêra, pun sadhèrèk kawon.
Miturut ngadat tatacara Jawi ingkang dados waris namung pun anak èstri lan pun putu èstri.
III. Wontên tiyang pêjah, atilar kulawôngsa namung putu saking anak èstri (anak èstrining anak èstri) lan sadhèrèk misanan, punapa mindhoan, punapa ngaping sadasan, ingkang pancêr jalêr (ngasabah)Naskah rusak.
Miturut hukum pêkih pun putu botên angsal warisan, ingkang angsal pun ngasabah wau. Upami punika botên wontên, ingkang angsal warisan dede pun putu, nanging baitulmal (tumraping tanah Jawi kas masjid punika sok dipun anggêp baitulmal).
Miturut ngadat tatacara Jawi ingkang angsal pun putu èstri punika.
Punapa punika botên nyolok mripat sangêt botên mathukipun hukum pêkih tumraping tiyang Jawi.
IV. Wontên tiyang pêjah, atilar kulawôngsa namung: anak pupon. (Anak pupon ingkang manjing anak, dede ingkang namung dipun pupu minôngka karimat kemawon) lan ngasabah ingkang sawatawis têbih.
Miturut hukum pêkih pun anak pupon babarpisan botên angsal punapa-punapa, ingkang dados waris pun ngasabah wau. Badhe kasambêtan.
--- [366-367] ---
Bab Ambêgan ingkang Prayogi tumrap Tiyang Èstri
Cêkakipun lampahipun êrah punika makatên: êrah rêsik ing kamar jantung kiwa dipun sêntor ing aorta, ing plêngkung (aortaboog) êrah ingkang saperangan nyimpang dhatêng halsslagaders ing kiwa têngênipun gurung lajêng mili dhatêng sirah lan bau kiwa têngên. Êrah ing aorta ingkang saperangan dhatêng wêtêng, mili dhatêng pangipun pipi êrah ingkang dhatêng jêroan, nier (ginjêl) blaas (wadhah uyuh) ing pajalêran utawi pawèstrèn baarmoeder lan sapanunggilanipun, salajêngipun mangandhap, aorta wau dados pang kalih kangge suku kiwa lan têngên.
Sapunika ingkang prêlu kula rêmbag, longslagader lan longader.
Mêsthinipun, slagader punika isi lan mêrês utawi nyêntor êrah ingkang rêsik awarni abrit ambranang (slagaderlijkbloed) dene ader isi lan nyêrot êrah ingkang rêgêd ingkang warni abrit sêpuh (aderlijkbloed) dados longslagader lan longader punika angosokwangsul.
aderlijkbloed lajêng kapêrês utawi kasêntor dening kamar dhatêng longslagader ing pipa êrah ingkang gandhèng kalihan kêbuk.
Êrah rêgêd (aderlijkbloed) wau wontên ing kêbuk dipun damêl rêsik sarana zuurstof ingkang kapêndhêt (kasêrot) saking hawa, êrah dados rêsik (
ing ngriku êrah kapêrês dening kamar kasêntor ing aorta, kados makatên salajêngipun.
Mila cêtha sangêt bilih kêbuk punika pangrêsikan utawi panggenan ingkang damêl nampi lan ngrêsiki êrah rêgêd, sasampunipun êrah wau rêsik, lajêng dipun sêrot lan dipun wangsulakên dhatêng jantung kangge ing badan sakojur.
Ingkang punika prêlu sangêt kêbuk punika dipun lêlantih sagêda mêkar supados sagêd nampi hawa ingkang kathah, sagêdipun kalampahan makatên punika inggih badan kêdah dipun ebahakên ingkang ajêg kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng.
Kula asring nyipati piyambak lare utawi tiyang ingkang dhatêng saking panggenan têbih sarana numpak pit, kula purih bikak rasukanipun, kula priksa, dhadhanipun katingal mêkar mingkup, ambêganipun lêbêt tur tamban, kula pitakèni, panumpakipun pit punika saking pengganan ingkang têbihipun 3-5 km.
Ambêgan lêbêt punika saking kêbukipun sagêd mêkar, ngantos perangan lêbêt kêbuk ing ngandhap têngah lan nginggil sami kalêbêtan hawa, êrahipun inggih [ing...]
[...gih] lajêng sagêd mili brèntèk-brèntèk dhatêng ingkang nyêpit-nyêpit, pipa rambut (haarvaten) waradin kableberan êrah wau, yèn wontên wisa sêsakit sakêdhik-sakêdhik, lajêng sagêd sirna dening dipun tanggulangi, utawi yèn kathukulan sêsakit, sagêd dipun cêgah sawatawis. Manawi rambah-rambah anggènipun ambêgan lêbêt, dhadha ugi sagêd mêkar, mahanani lampah utawi ilinipun êrah sagêd saya santêr, botên ngêmungakên dhatêng perangan ing lêbêt dhadha (jantung kêbuk) kemawon, nanging ing lêbêt wêtêng, ing perangan pawèstrèn ing wadhah anak (baarmoeder) lan sapanunggilanipun, ngantos dumugi jêmpol utawi driji suku kasêntoran êrah sadaya.
Mila èstri ingkang êrahipun sagêd nyêntor ajêg ing wêtêng lan sangandhapipun wêtêng, têmtu sagêd mahanani sarasipun ing perangan ngriku, sanajan ambêbucal inggih sagêd ajêg, anggarapsari sae utawi sanèsipun. Sadaya wau jalaran saking ambêgan lêbêt, êrah dados rêsik lampahipun sagêd ajêg tur lumintu.
Upami èstri wau botên ngulinakakên ambêgan ingkang lêbêt makatên, ingkang kathah ambêbucalipun botên sagêd ajêg, malah angèl, suku kraos asrêp, badan lêmês, sirah mumêt, rumaosipun tiyang èstri wau, suku utawi perangan ingkang kraos pêgêl utawi
Kawontênan ing Tiongkok pinanggih ajêg dèrèng têntrêm, sabab-sabab ingkang tuwuh ing ngriku tansah wontên kemawon, gêgayutanipun kalihan bôngsa piyambak, utawi gêgayutan kalihan nagari sanès. Dene ingkang langkung wigatos, punika gêgayutanipun kalihan Jêpan, amargi wontêning sabab-sabab tansah lumintu kemawon.
Têtiyang tani ing Tiongkok nuju nglampahakên kareta mawi layar.
Mênggah pambudidayanipun Tiongkok dhatêng ajênging nagari tansah lumintu tuwin pinanggihipun saya majêng. Pangudinipun ingkang langkung wigatos, punika bab anggènipun ngangkah, murih dayaning nagari sanès ingkang ngèngingi dhatêng Tiongkok kenging dipun pênggak. Malah sêdyanipun wau dipun dombani dening Amerikah. Nanging manawi mirid kawontênan, tindak kados makatên wau botên gampil.
Tumrap gêgayutanipun kalihan Jêpan, tansah pinanggih ewah gingsir, wêwakil Jêpan nate rêrêmbagan kalihan ministêring babagan prakawis sajawining praja Tiongkok, badhe ambudidaya supados Tiongkok kalihan Jêpan sagêd tumindak rukun. Nanging gawatipun, saupami nyata Jêpan gadhah rêmbag makatên, inggih kêdah angewahi panêdha-panêdha kados ingkang sampun dipun ucapakên, punika sèwu mokal saupami kalampahana makatên.
Mirid kawontênanipun Tiongkok, tindak sêrêng ingkang akajêng badhe ngrêbat panguwaos ingkang sampun dhumawah ing Jêpan, upaminipun laladan Mansuriah, punika dèrèng wontên. Nanging ing bab badhe rukun wau ugi wontên èmpêripun, amargi kawontênanipun Tiongkok ing sapunika sampun
punika sagêd damêl ulapipun Jêpan. Kasêmbadaning sêdyanipun kantun ngêntosi kalamôngsa ingkang prayogi. Dene bab pambudidaya ngangkah manunggiling bôngsa, punika pancèn tansah dipun udi, malah lajêng wontên rêmbag, golongan Kuwomintang badhe nunggil damêl kalihan golongan kumunis. Nanging bab punika lajêng wontên [wo...]
--- [371] ---
[...ntên] ingkang nampèl rêmbag, botên nayogyani sangêt dhatêng tindak ingkang kados makatên wau, awit, punika lajêng nyulayani dhatêng tindak sakawit anggèning parentah badhe nyirnakakên daya abrit kados ingkang sampun, tuwin tumrap kasujananipun kêcakêt sangêt.
Pamawasipun Tiongkok, prêlu sangêt ambudidaya dhatêng saening panggêsangan, supados tumindakipun sagêd sêsarêngan kalihan nagari-nagari sanès. Tuwuhing pamawas ingkang kados makatên wau, angèngêti bilih kawontênanipun ing jaman sapunika beda kalihan jaman rumiyin. Dados inggih namung tumindak ing damêl sêsarêngan ingkang badhe sagêd damêl tata têntrêm tuwin sagêd manunggilipun sasami, botên mawi pilih bôngsa. Pancèn inggih makatên punika ingkang dados dhêdhasaripun Tiongkok, tansah ngudi dhatêng katêntrêmaning donya.
Kados ingkang sampun kacariyos ing nginggil, kawontênanipun Tiongkok kalihan Jêpan punika tansah ewah gingsir, wontên kalanipun rêmbag badhe rukun, nanging jêdhul lajêng pasulayan malih. Lêlampahan ingkang kados makatên punika kados sampun limrah pinanggihipun wontên ing mêmêngsahan, awit tumraping tindak, satunggil-satunggiling tiyang pinanggih beda-beda, mila inggih wontên ingkang nêdya rukun, wontên ingkang botên. Kados ta mêntanmêntas. wontên saradhadhu Tionghwa nyanjata bôngsa Koreah kalih, ingkang nuju ngirid lampahing oto momotan. Ing ngriku pangagêng Jêpan lajêng nindakakên panyêrêg dhatêng parentah Tiongkok, ingkang raosipun damêl kawratanipun Tiongkok, inggih punika 1 ngawisana sudagar asikêp dêdamêl, 2 ngukuma saradhadhu ingkang nyanjata wau, 3 parentah Tiongkok kêdah nêdha pangapuntên, 4 suka kapitunan tumrap pandamêl wau, tuwin 5 nanggêl badhe botên wontên lêlampahan kados makatên malih.
Sabrebetan suraosing panyêrêg wau sajak botên sapintêna, nanging mênggah raosipun pancèn inggih rêkaos, awit sisip sêmbiripun sagêd dados jalaran pasulayan. Makatên ugi wontêning golongan komunis, inggih taksih têtêp dados mêngsahing golongan parentah. Malah mêntas wontên campuhing golongan komunis kalihan golongan parentah, ing ngriku golongan komunis tiwas 800, kathah dêdamêl ingkang kajarah ing wadya parentah.
Manawi mirid kawontênan-kawontênan ingkang taksih kados makatên punika, tumraping Tiongkok dèrèng kacakêtan tata tuwin têntrêm.
Menda makatên baku sampun dados kalimrahan ingah-ingahanipun bôngsa pribumi, ananging manawi dipun titi, kawontênanipun 1e wontênipun namung katingal sak ngingah kemawon, sajak namung kadosdene môngsa bodhoa kono, 2e wontên ingkang manah tangkar-tumangkar, saening turun, saening rimatan tuwin sasaminipun. Inggih punika ingkang sayêktos dados pamanahan, jalaran nuju dhatêng kaindhakan, punika ing ngriki sayêktos dèrèng nama dipun parsudi, pramila kula badhe ngaturakên rêmbag sawatawis, mirid sêsêrêpan, ambokbilih nuju kêmpalan dhusun utawi ing môngsa kala ingkang prayogi, kangge dêdongengan, supados kamirêngan ingakathah.
Ha. Bab ingkang dados kasuburan, gampilipun bab têdha, punika warni-warni, nanging ringkêsipun kenging kula turakên namung 4 prakawis, kados ta: 1e têdha pakan, inggih punika sukêt, rambanan tuwin sapanunggilanipun. 2e têdha wujud hawa, 3e wujud toya gêsang sarta 4e wujuding soroting srêngenge. Udhal-udhalanipun makatên:
1e. Dene pakanipun menda punika, sajatosipun kêdah bôngsa rambanan: godhong bulu, êlo, gondhang saha sanès-sanèsipun. Lêrês ugi doyan sukêt, ananging punika adhapur kêpêksa. Dados baku kirang sae, ananging punika wau tumrap menda ingkang dhatêngan enggal saking tanah sabrang, upami menda etawah. Menda asli ngriki saha menda sabrang ingkang sampun wontên ngriki dangu inggih doyan sukêt, ananging prayogi botên kemawon, awit sajatosipun botên gandhèng alaming gêsangipun, dados badhe manggih sabab warni-wani. Kadosdene saêbab kemawon kados ing ngandhap punika:
Wiji sêsakit ingkang wontên ing sukêt-sukêt, saya sukêt ingkang tuwuh ing rawa-rawa, punika bôngsa kewan alit: parasiet, têgêsipun bôngsa gêsang nanging kêdah gêsang ing panggenan sanès, kados ta: leverbot, parasiet punika manggèn ing lever (manah). Punika damêl alangan tumraping ampêru. Ing môngka pangluluhing têtêdhan ingkang sampun wontên ing usus badhe sumrambah ing jasat. ampêru ingkang kirang sae, dumados têtêdhan kirang sampurna sumrambahipun, punika mahanani [mahana...]
[...ni] badan kêra, lêmês, kirang tanaga, mèncrèt. Inggih saking ngriku pêncaripun wiji parasiet wau dhatêng kewan sanès, awit tiganipun kanthil ing sukêt, tuwin sukêt katêdha ing kewan sanèsipun, lan salajêngipun tumimbal-timbal.
2e. Têdha ingkang wujud hawa, punika botên badhe rêkaos pangupadosipun, jalaran hawa punika agêngipun angèbêgi jagad, ananging kêdah wontên kemawon hawa ingkang kirang sae. Cêkak ihtiyar papan lêga, dipun sukani margi hawa, punika kados sampun sami kapanggalih piyambak prayoginipun. Hawa ingkang sae punika hawa rêsik, punika ngêmu zuurstof cêkap. Dene hawa ingkang mêdal saking angga, inggih saking kewana utawi manungsaa, punika ngêmu stikstof, punika manawi wangsul kêsêrot ing ambêgan malih kirang dhatêng kasarasan. Dados panggenan sêl-sêlan makatên kirang kasarasan, jalaran kados atur kula ing ngajêng, pramila bab punika kapanggaliha piyambak.
3e. Têdha ingkang wujud toya, inggih toya blaka, ananging ingkang rêsik, ingkang mili, upami saking êtuk-êtuk, lah punika ingkang kula wastani toya gêsang kasêbut nginggil. Cêkak nyukani ombèn dhatêng kewan, jam 11 enjing lajêng jam 3 sontên, punika mangsanipun ingkang prayogi. Kauningana jasat makatên 80% dumados saking toya, dados manawi ngantos kirang saking têtimbangan wau, inggih murugakên kirang dhatêng kasarasan.
4e. Têdha ingkang saking daya soroting srêngenge, punika inggih ragi anèh, ewadene para sagêd sampun paring dhawuh manawi bôngsa gêsang sadaya ambêtahakên. Tumrap tanêm tuwuh katingal anglayung manawi botên kataman daya sorot wau, kewan utawi manungsa ugi sami dene. Katrangan: tiyang dhusun asring kênthang-kênthang macul ing sabin, badanipun [ba...]
[...danipun] kêngkêng, nêdha sarta tilêmipun sakeca. Punika kados makatên wau sababipun, pramila wontên ada-ada zonnebad.
Na: Tangkar-tumangkaripun, punika sayêktosipun kodrat sampun angosikakên piyambak, ananging sampurnanipun langgatan iradat, têgêsipun manungsa ingkang kabêbah nyampurnakakên. Cêkak aosipun ingatasipun kewan kaingah, ingkang mranata prayoginipun manungsa, liripun kêdah milih jalêran ingkang sae sarta kiyat, bibit makatên ugi, pakan tuwin sanès-sanèsipun manungsa ingkang mranata jalaran manungsa ingkang ngalap pedah gunanipun.
Mirid pamanggihipun para sagêd tumrap menda pancèn brancah, têgêsipun taksih cêmpe sampun mampang-mampang akajêng matil, ananging punika kirang sae kadadosanipun. Ingkang diwasa makatên manawi ngancik ngumur 9 wulan, punika bêbasanipun sampun malêbêt dhatêng: fokkerij, têgêsipun jalêra èstria môngsa sae kangge anurunakên. Kauningana tumrap jalêr botên pilih môngsa, ananging tumrap èstri mangsanipun birai ajêg, limrahipun sawulan sapisan, pramila namung punika ingkang prêlu dipun jagi, liripun sampun ngantos kalangkung, awit lajêng ngêntosi 23-24 dintên malih, sarta manawi tuwuh kaping 2 kaping 3-nipun sarta salajêngipun botên kasumêrêpan, menda èstri wau lajêng majêr. Punapa pangajênganipun, sampun tamtu namung dhatêng pragatan. Badhe kasambêtan.
Ing nginggil punika gambar dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara VII sakalihan G.K. Ratu Timur punapadene putri dalêm, nalika wontên nagari Walandi kagarubyug dening para pangagêng amriksani gôngsa Jawi wontên ing gêdhong: Kon. Koloniaal Instituut.
Cariyos Cêkak Bab Ulam Gêdhawah ing Nusakambangan
Kula nuwun, sadèrèngipun kula nyariyosakên kawontênanipun ulam gêdhawah, kula badhe ngandharakên sawênèhing pamisaya ulam ing sagantên Cilacap rumiyin, amargi sangêt anggawokakên tumrap tiyang ingkang sawêg nêmbe nyumêrêpi kados kula rikala samantên. Namung wontên tindak saêbab ingkang andadosakên was-wasing manah utawi katingalipun sangêt ngêmar-mari, inggih punika patrapipun satunggaling pamisaya sarana mancing ing sagantên, kados ingkang kasêbut ngandhap punika.
Wêkdal dintên kintên jam 9 enjing, juru misaya ulam tiyang kalih, numpak baita tembo alit, manggèn ing canthik kiwa têngên ajêng-ajêngan, satunggal nyêpêng wêlah, satunggalipun nyêpêngi kênur pancing agêng. Sarêng sampun andèkèki pakan, pancing dipun cêmplungakên sagantên, ingkang dipun angge pakan pancing ugi jinising ulam loh, nanging alit. Sakêdhap baita wau sampun dumugi têngah, nyêlot mênêngah-mênêngah narajang alun agêng-agêng tanpa kêndhat, nanging lampahipun baita malang têrus.
Kocapa, sarêng baita kintên-kintên wontên 2 pal têbihipun saking gisik pinggir, punika katingalipun saking dharatan namung sami kalihan lêsung alit, lampahipun nyongklang santêr, canthik kiwa têngên gêntos kêlêm botên katingal, gêntos wontên nginggil, tiyang ingkang katingal namung sakucing agêngipun, ugi gêntos ingkang kêtutup alun, agênging alun sagriya-griya, gulung-gulungan pating rênggunuk, lampahipun rikat rosa, sami nyuwara kados ungêling mariyêm. Sakêdhap malih baita wau sampun botên katingal. Lah punika anggawokakên sayêktos miwah adamêl mutawatosipun ingkang nyumêrêpi saking dharatan.
Kintên jam 10 baita sampun katingal wangsul ing gisik pinggir, kalihan angêwrat ulam satunggal, cangkêmipun dipun kêlohi pênjatos alit wêtahan, agênging ulam saguling agêng, panjangipun kirang langkêp samètêr, ulêsipun wungu sêmburat biru ijêm, kèpèt nginggil dumugi gigir wontên balungipun cêmêng kados tosan nyanthuk lancip-lancip kathah, pambêktanipun karêmbat tiyang kalih. Manawi ngèngêti patrapipun juru misaya ulam ingkang kados kacariyos nginggil, kenging dipun wastani padamêlan rêkaos utawi bêbasan amêng-amêngan nyawa yêktos, suprandene tumrap juru ingkang sampun padamêlan minôngka panggêsanganipun, katingalipun têka sajak sakeca
Lajêng sapunika nyariyosakên ingkang nama ulam: gêdhawah. Awit saking dêdongenganipun para sêpuh ing kitha Cilacap, nanging cacriyosan umum tumrap Cilacap ngrika, ulam gêdhawah punika sakawit kadadosan saking godhong.
Botên namung dêdongengan kina kemawon, dumugi sapriki tiyang taksih sagêd bilih badhe nyatakakên, nanging panggenananipun sangêt sungil tur gawat. Godhong wit sêkar Jayakusuma, punika pundi ingkang pêthal saking nguwit, gogrog utawi kaleyang, dhawahipun wontên ngandhap samôngsa kacêmplung ngriku, mak calurut lajêng malih warni dados ulam, agêng alitipun sarta ing wêwujudan, sami kadosdene ulam kipêr utawi kalpêr. Bilih dhawahipun saking uwit wontên pêntasan: taksih maujud godhong, nanging botên dangu mangke inggih lajêng kêcêmplung toya sagantên, amargi sakubênging wit ing ngandhap, sakêdhap-sakêdhap tansah kasêmpyok toya dening bantêring alun
angsal ulam gêdhawah, môngka witipun sêkar Jayakusuma namung sauwit, sarta godhong ingkang dhawah awis wontênipun, suprandene wontênipun ulam kathah sangêt, kasade ing pêkên-pêkên dados têtêdhan umum kangge lawuh nêdha.
Namung elokipun sakêdhik, ulam kêdhawah sanadyan tangkar-tumangkar kathah, nanging sagantên sanèsipun ing Nusakambangan (Cilacap) têka botên wontên, kilap
Sambêtipun Taman Bocah ing Kajawèn nomêr 22
bojone Wana nyambungi: / nèk mung ajêng
jajan / lajêng dados udur rame / durung tutug gone crita / wong saomah gêr-gêran / kèlingan dongèng Pak Punuk / pancèn ya lucu têmênan //
Pak Wanajaya nyêlani: / wis aja pijêr gêr-gêran / kaya ora sasah bae / cêkake kabèh gawean / manawa linakonan / masthi ngêtokake untung / ora ketang mung sagobang //
sarta pagawean kuwi / kèhe wis tanpa wilangan / uwong kari milih bae / nanging wong ya pagawean / lakune ya rêkasa / mula tumrap uwong lumuh / anane malah kewuhan //
kayadene aku iki / upama dikon bakulan / pangrasaku mung wêgah thok / dikon buruh saya wêgah / awakku sing dak eman / luwung yèn anggaru
aku wong ora pêcus / dadi iya mung narima //
Bok Wanajaya nyambungi: / mula wong yèn ora bisa / salawase iya bodho / apa-apa mung digagas / nindakke ora bisa / wong taune ngudang pacul / môngsa gèk jegosa nukang //
Pak Wanajaya mangsuli: / mulane sing mênyang pasar / iya kudu aku dhewe / wangsulane Nyai Wana: / nanging ampun sêmbrana / ampun ngantos kenging apus / sing lanang mangsuli: ora //
kathik kaya bocah cilik / diapusi bae kêna / wis aja samar cêkake / samono gone rêmbugan / cêkakane carita / kocapa ing wayah esuk / Pak Wanajaya wis
Para ingkang nampi kintunan wau, mugi lajêng kêparêng anggalih ing saprêlunipun.
Garèng : Ora, Truk, kowe kuwi wis nyaritakake adat tatacarane tilas tôngga-tanggamu bôngsa Walônda pranakan nganti cara Mlayune: panjang lebar, nanging sing prêlu têka durung kok kandhakake, yaiku: kowe manggon ana ing papan sing kaya ngono kuwi, apa iya bêtah, apa iya krasan. Sajake têka kaya minthi kêsasar ana ing pêtarangan pitik bêkisar. Apa iya ora dipêcrohi.
Petruk : Anggonmu gawe pêpandhingan kuwi rada ana èmpêre, Kang Garèng. Sabab kira-kirane ana ing kanane bokmanawa ana pikiran sing mangkene kiyi: si kuthuk panêmune: luwih brêgas, luwih trincing, lan luwih
karo si kuthuk. Si kuthuk bokmanawa pikirane: bôngsa minthi bae kathik pêthunthang-pêthunthung kumawani manggon ana ing panggonaku, ngewak-ewakake. Sabanjure si kuthuk anggêre katêmu karo si minthi: plengos, ngatonake tukunge. Mêngkono uga si minthi, rumasane: padha dene pitik iwèn, sanadyan aku minthi kana kuthuk bêkisar, mulane rak apês ambalêbês, aku karo kana: sami mawon, kana bêcik tak bêciki, yèn ora: luwèh-luwèh. Yèn ana sing kêpêthuk aku banjur nuduhake tukunge, aku iya mung andhèrak-dhèrèk bae, kana tak tuduhi... brutuku.
Garèng : Wayah, Truk, ana kok banjur ngrêmbug prakara minthi lan kuthuk bêkisar mêngkono, aku ora butuh, Truk. Sing tak takokake kuwi, têtanggan karo bangsane Walônda pranakan kuwi kowe apa ora diladaki, lan apa iya bêtah.
Petruk : Cêkak aos: krasan bangêt, Kang Garèng. Iya bênêr antarane tôngga-tanggaku kuwi ana sing duwe
kaya ngono kuwi pikiranaku: kowe rak mung bangsane... buta pêrpat. Nanging kajaba iki, manggon ana ing kono kuwi nyênêngake bangêt, kang kapisan, têtanggan Lônda kuwi ora ana saru sikune, ana ing omah arêpa ambalik jungkir kaping sanga likur, iya mung: diluwèh-luwèhake bae, liwat ngomahe tanggane, yèn tanggane lagi kabênêr ana ing ngarêpan, kene ora prêlu nyuwara: nuwun, he - he - hèh, sarta iya ora prêlu amangsuli: badhe anu, badhe anu, kêparêng - he - he - hèh, nanging yèn têpung karo tanggane mau, cukup nyuwara: tabik tuwan, utawa: tabik nyonyah. Kajaba saka iku, saora-orane wong kampung Lônda, dalane mêsthine iya gêmrining, omah-omahe padha
sing prêlu, Truk, wong omah-omah kuwi anggêr atine ayêm têntrêm, mangan iya kêpenak, turu iya enak, mung bae iya aja nganti ninggal
lan sapiturute. Nanging ora bab iki sing lagi dirêmbug, Kang Garèng. Cêkak aos, ana ing kono pancène kakuaku. iya wis krasan bangêt, ewasamono, jalaran saka bab warna-warna sing ora prêlu tak têrangake ana ing kene, aku kapêksa banjur pindhah. Pindhahku iki ana ing papan sing mung didunungi dening ing bangsaku dhewe. Ing sarèhne sing manggon ana ing kono mèh kabèh wong-wong sing padha nyambut gawe nyang guprêmen lan gumintê, mulane ing kono kêna tak arani: kampung priyayi.
Garèng : Wah, Truk, adat tatacarane ing kono mêsthine iya beda bangêt.
Petruk : Dhinês, Kang Garèng, saora-orane wong iya padha priyayi, kathik bangsane dhewe, mêsthine iya padha ngrêti nyang unèn-unèn: tôngga kuwi ngungkuli sadulur kang adoh. Mulane sêsrawunganku nang tôngga têparoku sing anyar iki, sêdhela bae iya wis rukêt kaya karo sêdulure dhewe bae. Sabên dina tansah ubyang-ubyung, malah kêna diunèkake: sabên minggu padha besan.
Garèng : Wayah, le ora mèmpêr mêngkono, sing dimantokake bae pira, kathik sabên minggu besan. Omong kathik ora klêbu nalar mêngkono.
Petruk : Wong besan kuwi ora mêsthi mantokake uwong. Kang Garèng, sanadyan mêngkene iya kêna diunèkake besan. Kala samono aku têtanggan karo dhoktêr Radèn Ita upamane. Panjênêngane banjur besan karo aku. Kana urun pangantèn lanang, aku urun pangantèn wadon. Pangantène lanang upamane bae awujud... buntil, pangantène wadon, awujud: cangkême makne kamprèt, karo cangkêmku...
Garèng : Hus, kuwi jênêngane, kowe diuwuri buntil. Nèk kowe banjur ngaturi gudhêg upamane, hla kuwi kêna dijênêngi besan, ya kuwi: besan panganan. Nanging nèk cara kowe mau jênêngane: kowe dicadhong buntil.
Petruk : Wèh, slib, omongku mau, Kang Garèng, mulane diapura bae. Saiki
aku tak ambanjurake manèh omonganaku mau. Kang Garèng, cêkakane aku ana ing kono sênêng êmbahning sênêng. Kayadene sing wis tak kandhakake ing ngarêp, sêsrawunganaku karo tôngga têparo wis kaya sadulur bae. Jalaran saka iku sabên sore aku tansah bisa ganti programah
Garèng : Nèk kaya ngono kuwi kowe sing bathi, wedangan mrana-mrana, nanging ora tau nyuguh wedang.
Petruk : Iki adat tatacarane wong kang andhap asor, Kang Garèng, ora tau gêlêm ngomongake gagahe awake dhewe, apa manèh driyahe nyang wong liya. Ananging tansah ngèlingi nyang piwulang sing mangkene kae: yèn awèh kabêcikan, tulisên nyang wêdhi, yèn olèh kabêcikan, tulisên nyang watu itêm.
Garèng : Wayah, ambok aja doyan ngomong, padune lôngka le nyuguh bae, kathik nganggo: mampir, mas, mampir, yêm. Wis, banjurna bae caritamu.
Petruk : Saora-orane tôngga têparo kuwi nèk bangsane dhewe, kathik padha ngrumasani ana ing mônca, mulane padha guyub lan rukun bangêt. Yèn ana salah siji sing duwe kaprêluwan, iya: grudug, tanpa ditari, tôngga têparo padha rewang kabèh. Yèn ana sing lara, sing padha tilik gênti gêntos bae,
ora ngobêrake uwong têmênan. Esuk, awan, sore, bêngi, masane mangan, masane turu, lagi nyambut gawe, lagi guyon karo sing wadon, kêrêp bae
wah, kalêrêsan panjênêngan rawuh mriki punika, môngga, môngga, lênggah, nèk ora mêngkono, mêngko rak ora diarani: wong Jawa. Kajaba saka iku, ana manèh sing rada ora pati nyênêngake, ya kuwi: korane sok, wèh, mêmpêng, ana salah siji tanggane duwe lêlakon ora kêpenak sathithik bae, ora suwe tôngga têparone iya banjur ngrêti kabèh, nèk ora ngono ora cara Jawa.
jumênêngipun ingkang bupati ing Tulungagung R.A.A. Sosrodiningrat sampun 30 taun, angsal sêsêbutan Pangeran, saha kaparêng
Bathik tanah ngriki wontên ing tanah ngamanca. Dèrèng dangu mêntas ngawontênakên cobèn-cobèn nyade bathik wêdalan ngriki dhatêng tanah ngamanca, pinanggihipun sae. Ingkang katingal majêng wontên Siam. Tumrap Singapura lêbêting sinjang saking tanah ngriki dipun watêsi dumugi 75.000 kodhi. Kajawi punika tumrap Amerika ugi nampèni bathik, ananging namung awarni srêbèt. Makatên ugi tumrap Amerika wau ugi mêling bathik saking Ngayogya miturut pola panêdhanipun.
Panenan brambang ing Brêbês. Panenan brambang ing Brêbês ing wêkdal punika kêmêdalan. Ingkang sampun dipun pêndhêti wontên 50 bau. Brambang wau lajêng dipun tampèni dening bakul kumisi ing Cirêbon, sapikul rêgi f 4.- utawi f 5.-.
Barang grabah wêdalan Banjarnêgara. Ing sapunika ing Banjarnêgara sampun wiwit ngadani adêgipun pabrik grabah, ingkang dipun pangajêngi dening Tuwan Haisma, ahli babagan punika. Samangsa pawonipun sampun rampung lajêng badhe sagêd miwiti nyambut damêl. Sawarnining panyobi pinanggih sae, kados ta damêl pêthaking siti abrit. Barang wau badhe langkung sae tinimbang barang sanèsipun.
Paargyan jumênêngan ing Bêtawi. Jumênênganipun Nata Inggris badhe dhawah ing tanggal 12 Mèi ngajêng punika. Papaning sêmbahyang manggèn ing
Inggris, kongsul jendral badhe ngawontênakên pêpanggihan. Paargyan badhe dipun tata dening commissie. Kawontênakên arak-arakaning murid sêkolah tuwin padvinders sami rakyat Inggris.
Kapal K.P.M. ingkang botên dipun angge malih. Dumugining dintên Sênèn kêpêngkêr, kapal K.P.M. ingkang botên dipun angge inggih punika kapal Baud, lajêng dipun
dhatêng Kalimati. Kapal wau dipun pigunakakên kangge layaran dhatêng Molukken. Kapal ingkang dèrèng dipun angge kantun kalih, sami kapal alit-alit, inggih punika Dione tuwin Berouw, ingkang sampun botên cocog kangge lampah layaran. Malah kapal wau badhe dipun sade kapetang sade tosan, saha sampun dipun tawèkakên dhatêng bangsa Jêpan tuwin Tionghoa.
Ewah-ewahan loterij. Miturut wartos, wontêning prijs loterij ing wulan April ngajêng punika dipun ewahi. Hoofdprijs f 50.000.-. Ingkang f 10.000.- satunggal f 5.000.- satunggal. F 1.000.- gangsal wêlas f 500.- sangang dasa tuwin f 100.- tiga bêlah (kalih atus sèkêt). Gunggung
tuwin padangan sanès-sanèsipun. Nederlandsch-Indische Handelsbank ing sadèrèngipun taun 1937 sampun bikak pang wontên ing Banjarmasin. Makatên ugi firma Lindeteves tuwin Schlieper inggih bikak pang ing Banjarmasin. Factorij sampun ambikak wêwakil wontên ing Pontianak, mangka ingajêng sampun dipun tutup, jalaran kapitunan. Malah sapunika Factorij ugi bikak agèn wontên Pemangkat, pangipun malih ing Jambi. Internatio ugi gadhah sêdya ambikak pang wontên ing Pontianak, tumrap Banjarmasin sampun kabikak. Makatên ugi Javasche Bank kathah wêdaling arta ingkang tumanja ing tanah ngriku. Tumrap Palembang ngêdalakên arta f 2.281.000.-. Pontianak f 1.520.000.-. Banjarmasin f 2.039.000.-.
Pados mas ing Nieuw Guinea. Ada-ada badhe pados mas dhatêng Nieuw GuneaGuinea. ingkang dipun tindakakên dening Erdman & Sielcken badhe bidhal. Lampah punika badhe dhatêng panggenan-panggenan ingkang dèrèng nate dipun ambah ing tiyang. Ingkang mangagêngi lampah wau kaptin Becking kanthi bangsa Eropah sanèsipun 7 tuwin tiyang siti 185. Kajawi punika taksih dipun kanthèni saradhadhu 55 têtindhih litnan, kangge angayomi. Dados lampah punika ugi mawi sangu têdha, jampi-jampi ingkang cêkap 6 wulan.
Cacahipun ingkang gadhah panyuwunan dados leerling jurubasa. Dumuginipun sapunika ingkang nyuwun dados leerling jurubasa ing Surakarta sampun wontên 200. Cacah samantên wau wontên ingkang Mr. Tuwin Ir. Salajêngipun taksih kathah ingkang dipun tampèni.
Rajakaya ing Gunungkidul. Ing Gunungkidul, Ngayogya, misuwur sumêbaring rajakayanipun, ngantos dumugi Bêtawi, pêrlu kangge pragatan. Nanging rajakaya wau dipun wastani taksih kirang sae. Mila ingkang wajib badhe andhatêngakên lêmbu jalêr saking Angola 50, lajêng badhe kaangkah dados pamacêk. Lêmbu wau rêgi f 60.- kapetang taksih mirah. Dene tumraping tiyang ingkang badhe migunakakên namung dipun rêgèni f 25.-, dene kêkiranganipun badhe dipun sanggi mêndhêt saking arta 25 yuta ganjaran
anjênêngi congres ahli kukum sadonya ingkang badhe kawontênakên ing Parijs benjing tanggal 24 Juli 1937.
Inginggil punika gambar kabêsmèn ing Kotaraja, Acèh. Wontên toko 14 lan wande 7 ingkang rêmuk dados awu. Kapitunanipun wontên f 61.000.- dene ingkang katanggêlakên ing assurantie namung f 51.000.-.
Paargyan ing Bali. Benjing tanggal 30 Maart punika ing Tabanan, Bali, badhe kawontênakên paargyan agêng-agêngan, ngurmati pambêsmining layonipun para kulawarga raja ing Tabanan. Benjing dhawahing paargyan punika, kapal-kapal andon lêlana saking ngamanca badhe dhatêng. Ingkang sampun cêtha badhe dhatêng kapal "Empress of Brittain", "Franconia", "Stella Polaris", tuwin "Reliance", ambêkta tiyang atusan.
Bangsa Jawi ing Caledonie. Golonganing kuli bangsa Jawi ingkang badhe bidhal dhatêng Caledonia benjing tanggal 17 April ngajêng punika badhe dipun kanthèni pangulu satunggal. Cacahing kuli wontên 250,
Kalawarti Muhammadiyah. Ing sapunika Muhammadiyah Surakarta gadhah kalawarti: 1. Adil, basa Mêlayu, mêdal sêminggu sapisan, tumrap para sêpuh. 2. Kursus agama, basa Jawi, tumrap anèm sêpuh. 3. Bêrita H.W., basa Mêlayu, maligi namung kangge para padvinder. 4. Tambatan Pêmuda, tumrap para mudha. 5. Murid, tumrap para lare pamulangan. 5. De Fakkel, basa Walandi, tumrap para neneman pangajaran. 7 Suluh Perantauan, basa Mêlayu, maligi tumrap golongan tanah Sabrang.
Kakèndêlan utawi ingsêr-ingsêran tuwin inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, Radèn Panji Sumêjo Notonêgoro, wêdana ing Prajekan, Kabupatèn Bondowoso, Paresidenan Bêsuki, kakèndêlan. Radèn Sukandar, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi, dados tijd wd. asistèn wêdana, ingajêng badhe kadèkèk ing Paresidenan Madiun, nanging botên saèstu. Mas Achmad Sapardi, ugi nama Wijoyokusumo,
Jebeng, Kabupatèn Ponorogo, Paresidenan Madiun, dados ajunct Jaksa Landraad ing Tuban, Paresidenan Bojonêgoro. Mas Ranu,
Jampi cholera ingkang nyamari. Sampun dangu ing Bêtawi wontên jampi cholera asli saking Shanghai nama For
tumraping kasarasan, mila lajêng dados awisan malêbêt dhatêng tanah ngriki. Nanging ing sapunika kasumêrêpan bilih ing Bêtawi wontên jampi kados makatên punika. Sarêng kaudi, kasumêrêpan pabrikipun. Nalika kagledhah pinanggih wêrit sangêt, inggih punika wontên griya panyadean jampi Pou Au Joe, ing Kali Bêsar. Nanging sarêng kagledhah pinanggih sêpên.
dipun padosi 3000 gêbyas, isi ngalih dasa gr., tuwin wontên malih 4000 gr. Ingkang dèrèng dipun dèkèk ing gêbyas. Sadaya lajêng dipun bêskup, dados prakawis.
kathah griya ingkang kèli katut ombak. Kapal Italie ingkang nuju labuh ing sacêlakipun Nice, pêdhot tangsulipun, kapal kabêkta ing ombak. Wontên grobag nuju mlampah dipun saut ing angin kabucal dhatêng sagantên. Têtiyang ing pulo-pulo alit sami ngili dhatêng dharatan agêng, kathah kêbon-kêbon ingkang kêbênan. Kapitunan dèrèng kasumêrêpan, kintên-kintên lêksan franc.
bêbaya punika, têmtunipun tindakipun lajêng badhe kaatos-atos.
Lèdhi Blakêne: Manawi panjênêngan rujuk dhatêng atur kula wau, kadospundi pamanggih panjênêngan, saupami kula lêstantun wontên ing ngriki angêntosi rawuhipun Sêr Blakêne, dene panjênêngan ngidêri dhusun punika prêlu ngupados katêrangan. Bokmanawi kemawon panjênêngan sagêd pinanggih kalihan Sêr Blakêne wontên ing margi, ingkang anjalari botên kêkathahên wêkdal ingkang ical. Manawi panjênêngan anocogi dhatêng atur kula punika, mugi krêsaa paring dhawuh dhatêng ingkang gadhah lusmèn, supados puruna nyukani papan sanès dhatêng kula kangge angêntosi rawuhipun Sêr Blakêne. Langkung utami malih manawi panjênêngan krêsa paring prêsèn arta dhatêng tiyang wau, prêlunipun supados piyambakipun tumuntên suka sumêrêp dhatêng kula, manawi ingkang dipun wastani tiyang Inggris agêng inggil wau, sampun wangsul ing lusmèn ngriki malih.
Anggènipun dhawuh makatên wau, kanthi sabar, malah kados sêmu bingah. Awit sang putri sajakipun manggih dhadhakan kadospundi anggèning badhe mitulungi ingkang raka wau.
Tanpa amangsuli sakêcap, Sêr Andre mituruti punapa dhawuhipun sang putri. Salajêngipun Sêr Andre nuntên mêdal saking kamar ngriku prêlu badhe amanggihi Brogar, ingkang angggadhahi lusmèn. Sarêng sampun pinanggih Sêr Andre dhawuh makatên: Kisanak, bêndara kula punika kapengin aso sawatawis wontên ing ngriki. Punapa sampeyan botên gadhah kamar sanèse sing pantês kangge bêndara kula punika.
Ngandika makatên wau, Sêr Andre kalayan ngopyok-opyok artanipun ingkang wontên ing kanthong. Mirêng suwaraning arta ingkang kêmrupyuk, Brogar sanalika jênggirat katingal bingar. Salajêngipun nuntên nuding-nuding satunggiling kamar sacêlakipun ngriku kalihan umatur: Bêndara sampeyan sagêd ngaso wontên ing kamar ngriku, kamar sanèse kula botên gadhah.
Sarêng sang putri dipun aturi uninga wontênipun kamar wau, panggalihipun sakalangkung bingah. Awit sanalika punika sang putri sagêd uninga, bilih saking salêbêting kamar ngriku, sagêd niti priksa sadaya ingkang kadadosan wontên ing
bingah sangêt angsal kamar punika, awit kenging kula têmtokakên, saking kamar ngriku kula mêsthi sagêd ningali sadaya kawontênanipun ing kamar tamu ngriku.
Sarêng Lèdi Blêkêne badhe lumêbêt ing kamar ingkang badhe kagêm ngaso wau, Sêr Andre umatur: Lèdhi Blêkêne, mugi kaparênga kula ngèngêtakên dhatêng panjênêngan, inggih punika: sampun pisan-pisan kasêsa manawi badhe nindakakên punapa-punapa, kula aturi ngèngêti, bilih ing ngriki kathah jurunipun sandi. Sampun kasêsa ngatingalakên dhatêng Sêr Pèrsi manawi panjênêngan wontên ing ngriki, kajawi manawi sampun têtela nyata botên wontên tiyang sanès-sanèsipun.
Lèdhi Blakêne: Inggih, kula atos-
satêngah jam kula botên sagêd pinanggih kalihan Sêr Blakêne, kula badhe tumuntên wangsul mriki. Mugi-mugi Sêr Blakêne sampuna wontên ing ngriki.
Sasampunipun makatên Lèdhi Blakêne lajêng lumêbêt ing kamar ingkang kasadhiyakakên kagêm aso wau. Nanging wontên ing salêbêting kamar ngriku, sang putri botên lajêng ngaso, nanging malah nata panggenan ingkang kanthi sakeca saking ngriku sagêd mriksani ing salêbêting kamar tamu. Tanpa sagêd kasumêrêpan dening têtiyang ingkang sawêg wontên ing kamar tamu wau. Sarêng Sêr Andre sampun anguningani, bilih Lèdhi Blakêne sampun mapan ing kamar ing sêmu kanthi têntrêm panggalihipun, panjênênganipun lajêng bidhal.
Sapêngkêripun Sêr Andre wau, saprapat jam botên wontên kadadosan punapa-punapa. Ing kamar tamu kala punika Brogar sawêg nata meja, ing sêmu kangge nyadhiyani tamu enggal ingkang badhe dhatêng.
Mriksani kawontênan ingkang makatên saking kamaripun wau, ing sêmu katingal adamêl sênênging panggalihipun sang putri. Mênggahing batos sang putri kagungan pamanggih, bilih ingkang katatakakên meja punika botên sanès kajawi kang raka Sêr Pèrsi Blakêne. Sêmunipun Brogar punika ragi ajrih kalihan ingkang dipun wastani tiyang Inggris agêng inggil punika. Tandhanipun: anggèning nata papan ngriku supados katingala ragi mèmpêr sakêdhik, katingal dipun êpêng sayêktos. Malah piyambakipun kalampahan mêndhêt satunggiling barang ingkang saèmpêr kalihan taplak meja. Nanging sarêng lajêng kagêlar wontên ing meja ngriku, saha nyumêrêpi kathah bolong-bolongipun, Brogar lajêng gèdhèg-gèdhèg. Anggènipun anggêlar wau lajêng kawolak-walik, ewasamantên bolong-bolongipun tuwin balêntong-balêntongipun taksih
Kula angèngêti kala kula wiwit ngumur tigawêlasan taun, lajêng botên nate dipun ajak kêkesahan, kajawi ingkang prêlu sangêt. Manawi cêthaa makatên, wiwit punika nama dipun sêngkêr.
Ingkang nama dipun sêngkêr, lare namung kapurih wontên ing wingking, manawi caraa priyantun agêng, botên kenging mêdal saking kêputrèn. Dene wêwêngkon kaputrèn wau, tumraping priyantun kaprah ing griya dumugi wingking sadaya, wiwit pandhapi sapangajêng, botên kenging ngambah. Saupami papan ingkang dados awisan wau ngantos dipun ambah, dhawahing srêngên ngantos damêl karaos yêktos. Mila kala ing jaman samantên, tiyang gadhah anak èstri punika namung pinanggih wontên ing wartos kemawon, awis ingkang sagêd sumêrêp, kajawi sanak sarèksadhèrèk. piyambak.
Lare ingkang sampun dipun sêngkêr makatên punika namung sarwa cakêtan sarusiku, sampun malih ngambah dhatêng ngajêngan, sawêg inguk-inguk kemawon sampun dipun wastani saru. Mangangge ewah saking padatan, dipun srêngêni. Gumujêng kêsêron, dipun wastani tiyang botên idhêp ing isin. Nêdha kêkathahên, dipun wastani tiyang botên bêtah luwe. Tilêm taksih sontên, inggih punika jam 9-10, dipun wastani tiyang botên gadhah prihatos. Tangi kêsiangên sakêdhik kemawon, dipun wastani prawan kêsèd. Wah, botên kadosa rêkaosipun dados prawan ing jaman kina.
Nanging mênggah nyatanipun, sawarnining tindak ingkang dados awisaning tiyang sêpuh, punapadene dhawahing srêngên, punika sadaya lèrèg dhatêng kasusilan ingkang sampun mèpèt yêktos. Dene pikantukipun, prawan ingkang nêtêpi punapa ingkang dados awisan wau, lajêng nama prawan ingkang susila, wartosipun ngambar arum dumugi pundi-pundi.
Ing mangke sarêng santun jamanipun, tatacara ingkang kados makatên wau dados
[...yin] dipun wastani primpên, sapunika botên, malah kêdah sarwa ngegla. Ing sakawit kula inggih asring ngusap dhadha, nanging dangu-dangu ngrumaosi kêdhêsêk ing jaman. Ewadene tumrap dugi prayogi inggih tansah kula tindakakên, saking ngrumaosi sampun nate ngawaki.
indhakipun sampun kathah sangêt. Mênggah ingkang kula aturakên mindhak punika, botên gêpok bagean suwaranipun para kakung, sawêg bagean alit jagading wanita, mindhakipun sampun kathah saèstu. Dene anggèn kula nyatitèkakên makatên wau, saupami para maos sami anyobi, saking sêsêrêpan bab rêsèp dhêdhaharan modhèl enggal, manawi kapetang wontên iritipun sawatawis. Punapadene ingkang mêdal saking piwulang panggulawênthahing putra, sakalangkung agêng sangêt pigunanipun, sagêd anyuda kaborosaning lare, tumrap lare lajêng sagêd anyuda panêdha ingkang mokal-mokal, wêkasan lare lajêng dados lare ingkang têminah. Amargi sadaya piwulang tuwin sêsêrêpan punika adhakanipun sungkan anyobi saha ngêcakakên, lajêng namung dados apalan, manawi wontên pajagongan kangge ungkul-ungkulan, anggènipun sampun maos, trêkadhang dipun wêwahi saking pamanggihipun piyambak, murih sagêdipun panjang rêmbagipun, punika manawi botên dipun sêtitèkakên, sagêd mahanani ewah kalihan talêripun, wêkasan sadaya piwulang saha sêsêrêpan namung dados singgahan, ingkang wohipun lajêng kasupèn. Awit anggèn kula manah makatên punika, brêkahipun Kyai Kajawèn sagêda: tumônja, murakabi saha mahanani wilujêng suka ingkang pinanggih. Ingkang makatên wau sawêg pamanggih kula:
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 22
Rahayu dene sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi sagêd uwal saking purbaning donya, saha oncat saking tanganing tiyang ingkang badhe nêdya anjatukrami, ingkang gadhah tindak sawênang-wênang, ingkang tundonipun angsal jodho satriya ambêg utami ingkang tansah krêsa mêmayu rahayuning bawana.
Dados andharan kula ing nginggil, kula suwun kanthi sangêt dhatêng para maos saha dhatêng panjênênganipun sadhèrèk Dyah Rukmini, sampun ngantos kagalih kalayan pamanggih cêkak, upaminipun: ah, wong wadon lunga saka padunungane banjur mênyang dununging priya iku cêkake wis dudu padon. O, sampun makatên sadhèrèk, kêdah kagalih ingkang panjang: mulur: kasaringa ingkang prêmati ngantos kacêpêng pathinipun, inggih punika pancadan ingkang badhe sagêd damêl rahayuning jagad.
Dene panjênêngan badhe botên krêsa nyudarsana dhatêng dêdongenganipun sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi, punika kengang-kenging kemawon, jêr punika salugunipun inggih namung dongèng botên dados punapa, tiyang panjênêngan piyambak sampun ngandika, bilih tiyang jirih sangêt tur panggalih kina tur botên lêlamisan, dados manawi miturut sêratan panjênêngan inggih têmên sayêktos, nanging... punika sêratan, lo sadhèrèk, sêratan punika sok risak, sok suwèk, dados gèk katon, gèk
namung kangge abang-abanganing lambe kemawon. Sampun tamtu dongèngipun sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi wau botên mathuk kalihan laras panggalih panjênêngan, môngka sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi punika pancèn wanodya ambêg prajurit, dados saupami dipun dongèngi wanodya dèwi sintên kemawon manawi panggalih botên mathuk inggih kenging kemawon, nanging kula (pangarang) kapêksa nêksèni bilih panjênêngan mêksa kêcipratan kaprajuritaning sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi, botên ketang saprapintên prêsènipun, katitik dene sampun karsa anggêbyur kalangkunganing udyana.
Wasana tutuping andharan kula mugi-mugi sampun andadosakên rêngating panggalih saha dêduka, nanging malah sagêda dados lêlimbangan, ingkang cêkak
cangkir, kecap 2 sendhok dhahar, bubukan mrica 1 sendhok alit.
Ayam sasampunipun dipun rêsiki, kapêcakana mawi mrica lan sarêm, lajêng dipun panggang. Bumbu-bumbu kadhêplok, tumuntên kagorèng ing lisah mêrtega ngantos jêne, lajêng kecap lan cokak kacampurakên. Panggangan ulam ayam kasigar dados kalih kacêmplungakên ing saos kagorèng ngantos matêng.
Urang mêntah sapiring, kêtumbar 1 sendhok
bawang pêthak 4 siyung ugi karajang, lombok 2 utawi 3, bakaran kêmiri 2, godhong salam 3 lêmbar, sêre 2 iji, mihun ingkang sampun dipun kum 2 cangkir, godhong kêmangi 3 utawi 4 lêmbar, sarêm santên kalapa 1, lisah.
Pangolahipun: urang dipun oncèki, dipun bucali êndhasipun. Bumbu wau, kajawi godhong salam, godhong kêmangi lan sêre, kadhêplok lajêng kagorèng ing lisah. Urang kacampurakên lajêng kaêsokana santên cuwèr 1 cangkir, godhong salam, sêre kacêmplungakên, kagodhog sawatawis dangu. Manawi sampun mèh asat, dipun soki santên ingkang kênthêl, mihun dipun cêmplungakên, dipun godhog sakêdhap, lajêng godhong kêmangi dipun campurakên.
Handini Pacitan. Andadèkake bungahku, dene kowe mêrlokake ngirimi layang isi lêlucon nyang Bu Mar. nanging sing sabar ya Han, ora bisa enggal-enggal kapacak, awit kudu gêntenan, mangka saiki wis tampa akèh, dadi bakal daksimpên dhisik.
Rr. Srihayu lan Rr. Istiah Rêmbang. Sabisa-bisa sabên Sêtu arêp dianakake recept dhaharan, ora ketang siji loro. Ing sarèhne ibumu ora bisa ngirimi potrèt, ya saiki dieling-eling bae rupane kaya sing nang impèn, jare kowe wis tau ngimpi. Aja pisan dadi atimu ya!
Sukarno Boyolali. Layangmu lan karanganmu wis daktampa lan bangêt panrimaku. Liya dina bakal kapacak. Sukur yèn kowe lan kanca-kancamu saiki padha sênêng maca T.B. lan kanca-kancamu ajakên langganan T.B. kang kapisah, awit besuk yèn langganane
wis daktampa kêlawan sênênging atiku. Trêsnaningsih, barêng iki aku ngirimi adrèse Mientarsih. p/a R. Mertocusumo Rêjosari 13. Sêmarang.
Sulasmi Pêmalang. Alchamdulillah irobilngalamin, sukur ing Pangeran dene kowe pinaringan waras manèh anggonmu lara, kang kêna diarani bangêt. Cangkrimanmu wis daktampa,
gawemu ngrewangi ibumu, lan taktrima kowe mêrlokake gawe layang nyang ibumu, sanajan arang-arang kobêr. Receptmu dhaharan Sêtu ngarêp dipacak.
Slamêt Balung. Bangêt panrimaku kokirimi karangan samono kèhe lan aku bungah, dene kowe wiwit saiki
Suparjo Têgal, Suharjo Surakarta. Andadèkake lêganing atiku kowe padha amêrlokake gawe layang nyang ibumu lan nandhakake kasênênganmu, dene T.B. saiki disalini aksara Latin, dadi adhi-adhimu saiki padha bisa maca dhewe. Pamujiku, supaya kowe padha tabêria maca T.B. lan kanca-kancamu sing bapakne ora langganan Kajawèn, ajakana langganan T.B. kang kapisah, awit besuk yèn langganane akèh, T.B. arêp diwuwihidiwuwuhi. ora mung 4 kaca bae, tumrap saiki bocah sing njaluk dadi langganan durung patia akèh.
Sri Hartini, sinaumu sing têmên, aku milu muji, muga-muga kowe bisa munggah kl. 5. Yèn arêp ngirimi karangan, nganggo postblad utawa briefkaart, sakarêpmu, sabisa-bisa sing murah dhewe. Surti, batanganmu cangkriman bênêr kabèh, taktrima bangêt, kowe mêrlokake ambatang. Siti Jariyah, wah sênêngku tanpa upama duwe kêponakan anyar, kowe lan adhi-adhimu, ya ora kagèt ora barang sabab wedok kabèh, malah bungah, dadi yèn ibumu tilik, banjur suguhane masakan warna-warna, la wong anak wedok lima ta. Saiki omah sing dakênggoni luwih kêpenak tinimbang biyèn, nanging ya nang gang, dadi ora rame, mung rame wong dodol pating brêngok. Sutartini, satêmêne jênêngku ya mung Bu Mar bae, ibumu saiki
andadèkake bungahku, dene kowe anggatèkake nyang T.B. lan uga bangêt panrimaku kowe gêlêm nawani mampir nyang omahmu, saupama aku pinuju lunga nyang Jawa Wetan, lan kowe arêp nyuguhi tela pohung, nangka sirsak, gêdhang lan sapanunggalane, wah sênêngku ora karuwan. Ya Ti, mbokmanawa, besuk suwe-suwe yèn pinaringan slamêt aku lan kowe bisa kêtêmu.
M. Utomo Ambarawa. Batanganmu cangkriman bênêr, bangêt panrimaku, dene kowe mêrlokake ambatang.
Dewi, ora maido, anggonmu kêpengin nêrusake sêkolah, Bu Mar wis nglakoni dhewe, nanging kapriye manèh, sadulurmu akèh, mangka bapakmu isih kudu mragadi adhimu, lanang pisan, dadi ya pêrlu bangêt. Kowe wis entuk verklaring, ya wis cukup, mungguh bisaa nêrusake sêkolah, ya luwih utama, nanging sarèhne didhawuhi ana ing omah bae, kanggo panêmuku ya apik lan aku bungah dene kowe saiki nrima ana ing omah. Saiki kari ngudi sinau buri, mêsthine ya sênêng, awit mbakyu-mbakyumu akèh, dene sing isih andhèrèk
anggitanmu têmbang, kang kêna kanggo cangkriman, nanging panjênêngane kamas redacteur ora rujuk, yèn ditulis aksara Jawa, sabab saiki nyêle, dadi panjalukku nyang kowe, saupama arêp ngirimi anggitan, tulisên Latin bae, yèn cangkriman, batangane uga gawenên
saiki Pud, mêsthine ya wis krasan bangêt, awit banjur dadi putrane wuragil eyangmu, mangka mêsthike kowe ya kinasih bangêt, diêmong ing priyayi têlu, eyang kakung putri lan oommu. Pud, kowe kok pintêr wangsalan, nalika aku maca layangmu, kudu angguyu dhewe. Saupama wong lagi sêdhih, yèn maca layangmu ya banjur kêpingkêl-pingkêl, ya pantês kowe diwadani "Petruk".
wis daktampa, bangêt panrimaku, anggonku macak saka siji, kapêksa gêntenan papan karo kanca-kancamu.
cangkir, banyu angêt 1/2 cangkir, puhan 3/4 gêndul.
Glêpung dicampur karo banyu, mêrtega diêjèr, banjur diêworake. Êndhoge diublak, putih dhewe, kuning dhewe, banjur campurna ing jladrèn, diudhak kang wrata. Yèn wis rata puhan lan manis jangan dicampurake têrus dicithak ing cithakan kuwih sêmprong, tipis-tipis bae. Yèn wis matêng digulung.
Dadine cacahe ana 7. Pêsagi têlu mau tumpukên dadi siji karo liym.liyane. Dadi anggêr pêsagi siji ana ing têngah-têngahing pêsagi liyane. Yèn uwis banjur sisih kang ngadagngadêg. mau: dilim
nganggo bludru utawa bakal liyane. Lingire plisirên nganggo bakal, kang wujude ora padha karo kabèh mau.
BATANGANE CANGKRIMAN NALIKA TANGGAL 6 MAART.
I. Ulane: Naga, perangane kêmbang: sari, dadi Nagasari.
II. Kawine sèwu: sasra, dadi Nagasasra.
Ngayogya), M. Utomo Ambarawa, Surti Sêmarang.
Namaning kitha ing tanah Jawi kêdadosan saking 10 aksara. Aksara 1 2 3 4 5 atêgês bingah, aksara 6 7 8 9 10 = namaning peranganing jagad. Aksara 5 6 7 8 = namaning lare jalêr. Aksara 7 8 9 10 = namaning lare èstri. Kitha pundi punika?
Dara Jêksa Anu kagungan putra isih rada pelo, sok diajari tilpun. Nalika nuju ana kantor, dara Jêksa ndukani upase, amarga didhawuhi anggawa layang mênyang kantor, lali ditinggal, anggone andukani karo anggêbrag meja, mangkene: "Kapriye, kowe iku sêmbrana bangêt, patute upas kaya kowe kuwi mung dilêbokake kranjang kotoran." Dara Jêksa banjur nyandhak tilpun sambung ing dalame,dalême. pangandikane sêrêng: "Sapa kuwi!"
Ing kono ana wangsulan mangkene: "Dag papie, sekelces."
Dara Jêksa nyèlèhake tilpun karo gumujêng, banjur dhawuh nyang upas. "Iki tukokna prêmèn sakêthip,
Candhake Taman Bocah, Kajawèn No. 23
Naya nuli nyaritakake kasiyate gilingan, lan saking bêcike atine, kakange arêp disilihi kanggo sadina sawêngi. Suta bungah bangêt, Naya durung rampung olèhe ngandhani kapriye carane mutêr lan ngêndhêgake gilingan mau, Si Suta wis enggal-enggal anggawa mulih gilingane.
Barêng têkan ing omahe anak bojone lagi padha nyambut gawe ana ing sawah.
Pamikire Si Suta mangkene: "Sanajan aku sugih sapi, nanging aku arang bangêt ngombe powan sapi, sabên sapine pinuju padha kêna dipêrês, powane banjur dakêdol. Sarèhning saiki aku bisa entuk powan sakarêpku akèhe, aku dakjaluk powan, banjur ngombe sawarêge, turahane kanggo sêdhiyan anak bojoku têkane saka
saèmbèr, mangkono sabanjure, nganti kêntekan wadhah, tansah ora mandhêg-mandhêg, nganti gilingane kêmambang ing powan. Yèn têrus, omahe bakal kêbanjiran powan.
Suta bingung awit ora ngêrti, kapriye olèhe ngêndhêgake gilingan mau. Enggal-enggal dhèwèke mlayu nyang omahe adhine lan nyaritakake kaanane. Naya nuli milu kakangne. Satêkane ing omahe Si Suta, banjur bisa lèrèn manèh kaya maune. Naya nuli bali anggawa gilingane.
Kacarita sanadyan Naya duwe gilingan kang ana kasiyate mangkono, nanging uripe ora digawe mukti nêmên kaya ratu, mung pêrsaja bae. Asale wong tani, saiki ya isih adat wong tani. Esuk umun-umun pangkat nyang sawah, baline kaya sabêne. Lan sarèhning dhèwèke ora anduwèni ati gumêdhe lan mêsthi nulungi wong kang kasangsaran, mulane wong-wong ya padha dhêmên lan trêsna karo Si Naya.
Kocapa Si Suta ngigit-igit bangêt karo Si Naya. Atine tansah panas bae, dene adhine saiki bisa urip kêpenak. Sabên sore nglintêri omahe Si Naya pêrlu arêp nyolong gilingane lan arêp milara adhine, nanging tujune mêsthi konangan, awit ing omahe Naya akèh sing jaga, sabab padha ngêrti nyang karêpe Si Suta. Saiki Si Suta banjur sugih reka, sugih kêkarêpan, wusanane bandhane saya lawas saya êntèk, banjur dadi mlarat kaya Si Naya biyèn dhèk durung duwe gilingan. Cuthêl.
Guru: "Papat ping lima ana pira?"@Murid: "Wontên kalih dasa."@Guru: "Pitu ping lima ana pira?"@Murid: "Wontên tigang dasa gangsal."@Pikire murid kang bodho: "We, hla pak guru iku apa-apa kok takon."
Guru: "Daging apa sing larang dhewe, Jan?"@Surjan: "Dagingipun banthèng."@Guru: "Salah, ayo sapa wêruh."@Sêmprong: "Dagingipun tiyang gêsang."
Guru: "Sêga iwak patang piring diêdum karo adhimu, kowe tampa pirang piring?"
Murid: "Yèn namung patang piring kula piyambak taksih kirang, pak guru."
Kere: "Kula ngêmis dara, saparing-paringipun."@Dara: "Ora duwe karag garing."@Kere: "Inggih karag sing têlês."@Dara: "Karag têlês ya ora duwe."@Kere: "Inggih nyuwun yatranipun kemawon."@Dara: "Ora ana dhuwit cilik."@Kere: "Pundi kula lintonane."
Kyai Tohir pitakon: "Saiki ngêndi asalmu, lan apa sababe kok taksawang-sawang ulatmu kaya wong kang nandhang susah?"
Wong wadon iku barêng krungu pitakone Kyai Tohir, dumadakan êluhe carocosan nuli calathu: "O, kyai, kula punika tiyang têbih, sabab nuruti manah awon mila kula lajêng kajêgur ing kacilakan punika. Kula punika rumiyin gêsang mulya, nanging saking kula lena nilar momongan kula sakêdhap, inggih punika putraning bangsa luhur, sanlikasanalika. ugi purtaputra. punika dipun colong dening durjana.
Kula botên sagêd nahan malih andhèrèk bêndara kula putri, manawi kula sumêrêp panjênênganipun, susah sangêt. Mila sapunika susah kula ingkang akèn dhatêng rêdi-rêdi punika, manggèn kula wontên papan sêpên, nênuwun siyang dalu dhatêng ingkang Maha Asih, supados pinaringana pangapuntên sadaya kalêpatan kula. Mugi-mugi momongan kula kawangsulakên dhatêng rama ibunipun, supados sadaya susah kula punika dados santun sênêng."
Kyai Tohir nuli anjupuk gambare R. Ayu Pringga saka kanthongan, banjur dituduhake nyang wong wadon. Anane gambar iku digawa, sabab arêp nggolèki kang ibu R.M. Sampurna, kang wus kulina karo wong wadon iki. Kyai Tohir nuli pitakon: "Apa kowe wêruh karo sing ana gambar iki?" Barêng pangon wêdhus wadon wêruh gambare R. Ayu Pringga, nuli anjêrit saka sênênge sarta banjur calathu mangkene: "O, inggih punika gambaripun bêndara kula putri, ibunipun momongan kula ingkang ical dipun colong durjana."
Kacarita barêng R.M. Sampurna krungu panjêrite pangon wêdhus wadon mau, nuli mlayu mlumpat marani. Satêkane ing kono banjur pitakon mangkene: "Genea kowe nangis? Apa sababe? Apa kowe ngêlih? Gilo iki takwènèhi roti lan wowohan, panganên!" Kyai Tohir calathu mangkene: "Dêlêngên, iki bocah sing barêng-barêng dicolong karo gambar iki." Calathu mangkono mau karo nudingi R.M. Sampurna. Wong wadon barêng krungu kandhane Kyai Tohir mangkono sanalika ambruk sabab saka kagèt lan sênênge. Barêng wis eling R.M. Sampurna nuli dirangkul karo crocosan êluhe sarta calathu mangkene: "O, radèn mas, tujunipun kok panjênêngan taksih pinaringan sugêng, bêndaraku sing taktrêsnani. Punapa èstu punapa kula nyupêna? O inggih lêrês anggèn kula ningali, surya panjênêngan sarupi kalihan suryanipun ingkang rama, kados jambe sinigar. Mangga, sapintên sênêngipun ingkang ibu, mangga ndara mas, enggal kondur dhatêng ngarsanipun ingkang rama saha ingkang ibu."
Kyai Tohir nuli calathu mangkene karo wong wadon iku: "Tujune aku enggal kêtêmu karo kowe, dadi kowe kang bakal nulungi anjujugake nyang dalême bêndaramu." Sawise calathu mangkono, têlu-têlune nuli pangkat marani omahe wong kang duwe wêdhus-wêdhus mau, kira-kira lakon satêngah jam adohe saka panggonan mau. Sing duwe wêdhus lanang wadon padha mêtu mêthukake Kyai Tohir. R.M. Sampurna andangu: "Apa iki bapak ibuku?" Kyai Tohir mangsuli: "Dudu". Radèn Mas Sampurna ketok susah, sabab mirêng yèn iku dudu rama ibune.
Kacarita ana ing omahe wong kang duwe wêdhus padha nginêp sawêngi, esuke mbanjurake lakune,
slamêt lan sênêng. R.M. Sampurna suka panggalihe lan gumun priksa omah pirang-pirang ing padesan. Barêng bêngine padha têkan ing alas kang rungkud lan manèh dalane bangêt rumpile, nganti mèh ora kêna diambah wong. Mangka wêngi iku pêtêng dhêdhêt sarta udane gêdhe kaya disokake.
Ora antara suwe banjur padha têkan ing omah panginêpan kanggo wong kang arêp nyang kutha, mangka têkan ing kono wayah bêngi.
Kacarita panggonan cêdhak omah panginêpan iku kondhang, yèn akèh bangêt durjanane, ananging sarèhne ing wêktu iku butuh panginêpan, mulane ya padha arêp nginêp ing kono bae.
Sauwise padha mangan lan ngombe, banjur padha turu, sabab padha sayah anggone mlaku sadina mau, mung wong tuwa (Kyai Tohir) lungguh anjaga sarta andonga lan maca kitab nganti têngah wêngi; R.M. Sampurna sare ing sandhinge.
Dumadakan ing jaba ana rêrungon pating brêngok lan pating gêdhobrag, sarta lawang didhodhog-dhodhog sarosane, nganti kabèh wong saomah padha kagèt lan wêdi. Kyai Tohir isih jaga ing jêro kamare, barêng dhèwèke arêp mêtu andêlok apa rame-rame iku, dhèwèke kêtêmu Bok Siyah ing lawang. Bok Siyah bisik-bisik alon-alon, calathune: "Bokmanawi durjana dhatêng mriki badhe andhêlikakên R.M. Sampurna."
Kyai Tohir calathu: "Mênênga bae, kowe aja rame-rame. KyiKyai. Tohir nuli arêp andêlok apa kang pating jlêdhor iku.
Sing duwe omah iku bangêt wêdine ora wani ambukak lawang, nanging wong sing ana jaba sêru anggone bêngok-bêngok lan saya sêru anggone dhodhog-dhodhog lawang, nganti kaya arêp ngrusak lawang. Ana candhake.
Radèn Sidapêksa suwita dhatêng Raja Adikrama ing Sinduraja, kanggêp pangawulanipun, lajêng dipun junjung dados patih. Abdi sanèsipun sami mèri dhatêng kabêkjanipun Radèn Sidapêksa, sami wadul dhatêng sang prabu. Sang prabu ndhahar atur ngamandaka. Radèn Sidapêksa dipun tundhung alus. Sang prabu api-api gêrah, Radèn Sidapêksa kadhawuhan pados jampi, lajêng bidhal. Lampahipun dumugi ing pratapan Pêrangalas, kapanggih sang pandhita Têmbangpetra. Sang tapa ngandika bilih karsanipun sang prabu nyalawados. Radèn Sidapêksa matur badhe andhèrèk martapa, sang pandhita botên marêngakên, awit sang radèn taksih panjang lêlampahanipun, malah lajêng kapundhut mantu, kadhaupakên kalihan wayahipun ingkang nama Dèwi Sritanjung sarta lajêng dipun dhawuhi wangsul dhatêng nagari.
Kacariyos yitmanipun Dèwi Sritanjung minggah dhatêng kaswargan, kapanggih kalihan Hyang Dwarakala. Sang dèwi lajêng dipun têdahakên dhatêng panggenaning yitma ingkang dipun siksa, jalaran nalika gêsangipun mandamêl ingkang botên lêrês. Sasampunipun tutug anggènipun mriksani, yitmanipun Dèwi Sritanjung lajêng dipun wangsulakên dhatêng raganipun. Dèwi
ingkang tansah anggêtuni sedaning garwa, lajêng dipun rawuhi dening Hyang Nini, punika kalêrês eyangipun Dèwi Sritanjung. Hyang Nini paring dhawuh bilih Dèwi Sritanjung gêsang malih, samangke sampun wangsul dhatêng Pêrangalas. Radèn Sidapêksa bingah sangêt, lajêng nusul ingkang garwa dhatêng pratapan. Sadumuginipun ing pratapan, Radèn Sidapêksa asrah kalêpatan dhatêng Sang Bagawan Têmbangpetra, sang tapa ugi paring pangaksama. Dèwi Sritanjung dipun panggihakên kalihan Radèn Sidapêksa, nanging sang dèwi nyuwun tumbasan: inggih punika sirahing ratunipun, prêlu badhe kangge kèsèd. Radèn Sidapêksa nyagahi, lajêng nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang sang bagawan. Sang bagawan marêngakên, sarta paring pusaka.
Prabu Adikrama mirêng yèn badhe kadhatêngan mêngsah, lajêng mêpak bala. Sasampunipun sami samêkta lajêng sami campuh prang. Bala Sinduraja têtumpêsan. Prabu Adikrama tiwas wontên ing paprangan. Prajurit ingkang gêsang lajêng sami têluk dhatêng
Makatên cêkakipun cariyos Sritanjung. Ing sarèhning namung cêkakan, sêngsêming cariyos botên katingal. Môngka saèstunipun cariyos Sritanjung punika kêbak ngês lan kêbak sêngsêm. Kajawi punika ugi wontên piwulangipun ingkang sae sangêt. Kados ta nalika Dèwi Sritanjung ningali kawontênaning yitma ingkang sami nandhang dosa.
Kula aturi nyatakakên maos piyambak. Têmtu marêm. Rêginipun
Isinipun: Wanci Sontên - Bab Warisanipun Tiyang Jawi - Kawontênan ing Mêsir - Têtiyang Dhayak saha Tatacaranipun - Pamardi Tumrap dhatêng Pamiyaran Menda - Rawuh Dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Miturut ngadat tatacara Jawi: pokokipun ingkang dados waris pun anak pupon. Yèn wontên kulawangsanipun ingkang pêjah ingkang cakêt kawangsanipun (upami sadhèrèk) punika sok tumut angsal, nanging pun anak pupon mêsthi angsal. Malah yèn ingkang pêjah atilar anak piyambak, pun anak pupon mêksa angsal bagean.
jalèntrèhakên ingkang ngantos tapis, ugi cêkap kula ngaturi conto sawatawis kangge katrangan botên mathukipun tumrap tiyang Jawi.
Ing pundi-pundi sabên kula takèn punapa sami mangêrtos paugêraning phêkih bab prail (môngka ingkang kula takèni punika kathah ingkang sampun khaji. Malah wontên ingkang sêbatan kiyai) wangsulanipun: pangêrtosipun namung: pambagening warisan dhatêng anak jalêr èstri punika awêwaton: anggendhong amikul, liripun: yèn anak jalêr angsal 2 bagean (amikul) anak èstri angsal sabagean (anggendhong). Ing Panaraga wontên ingkang sagêd anjalèntrèhakên pranataning khukum phêkih bab prail, kalayan lêrês lan têrang, mratandhani yèn phaham dhatêng bab punika, nanging ngakêni piyambak botên mathukipun yèn pranatan punika katindakakên tumraping tiyang Jawi.
Mangsuli bab pambagening warisan dhatêng anak jalêr èstri awêwaton anggendhong amikul, punika miturut pranataning khukum phêkih mila kêdah makatên, lan ing sawatawis dhusun utawi laladan (upami ing Kudus kulon) pambagening warisan dhatêng anak jalêr èstri mila makatên, nanging ingkang kalimrah ing ngakathah ing pundi-pundi: botên makatên, kenging kawastanan umum katindakakên ing pundi-pundi: anak jalêr èstri bageanipun kadamêl wradin. Wondene yèn ingkang pêjah wau ugi gadhah anak pupon, punika ugi tumut angsal bagean kadosdene anak piyambak, dêstun namung sok wontên kawonipun kalihan anak piyambak, nanging têmtu dipun sukani bagean. Môngka yèn miturut khukum phêkih anak pupon botên angsal bagean.
Kajawi punika yèn ingkang pêjah wau kajawi anak-anakipun têksih tilar kulawôngsa sanès-sanèsipun, punika miturut khumum phêkih kulawôngsa wau ugi sok têksih tumut angsal bagean, upami: bapa lan biyung (dawul prail), nanging yèn miturut ngadat tatacara Jawi: kulawôngsa sanès-sanèsipun punika katutupan ing anak utawi putu.
Bab punika katawisipun sangêt yèn pranataning khukum phêkih punika botên sagêd marêmakên tumraping tiyang Jawi, yèn ingkang pêjah punika namung tilar anak èstri.
Kala kula mêntas mantuk saking naliti bab punika
ing Banyumas, nampi pradulipun sadhèrèk ing Banyumas ingatasing warisan kados ingkang kasêbat ing ngandhap punika.
Wontên tiyang jalêr pêjah, atilar kulawôngsa anak èstri 5.
Semah (biyung kuwalonipun anak 5 punika), sadhèrèk èstri 1.
Sadhèrèk èstri wau angucik nyuwun panduman ing ngarsaning pradata rad agami, ingkang amutus:
Warisan kabage dados 24 bagean,@semah angsal 3 bagean,@anak-anak èstri 5 angsal 16 bagean,@sadhèrèk èstri angsal 5 bagean.
Dados sabên anak èstri satunggal angsal 1/5 ling 16 bagean = 3 1/5 bagean kawon kathah kalihan bageaning sadhèrèk èstri (5 bagean).
Punika ingkang botên dados trimahipun para anak èstri wau, awit (makatên ingkang kangge wêwatoning botên trimahipun): kala sakitipun ingkang pêjah, ingkang angrimat lan tumut angraosakên ngrakaosipun inggih namung anak lan semahipun, pun sadhèrèk èstri botên nate angaruhakên, têka sapunika angsal bagean tur kathah piyambak.
Yèn miturut tatacara Jawi ingkang angsal warisan inggih namung pun anak èstri lan pun semah. Punika mirit saking kupiya ingkang kula sumêrêpi. Badhe kasambêtan.
--- [388] ---
Nagari Mêsir punika kapetang nagari ingkang misuwur, malah wiwit kina pisan, misuwuripun angèbêki jagad, saya gêgayutanipun kalihan bab donya, Mêsir punika satunggiling nagari ingkang tansah kocap, dening anggadhahi pasitèn ingkang sakalangkung loh jinawi, têtiyangipun misuwur ing bab kagunan, kasusastran tuwin sanès-sanèsipun. Ngantos dumuginipun sapunika mênggahing babagan pangajaran dhêdhasar Islam pinanggih langkung misuwur. Inggih punika pamulangan luhur Al Azhar.
Sang Nata Faroek kalihan ingkang ibu nuju nitih kareta ngambah ès nalika têdhak dhatêng Switsêrlan.
Saya manawi ngèngêti wontênipun sêsukan ing Suès, punika tumraping Mêsir pinanggih gêgayutanipun ingkang langkung wigatos. Wah ing samangke Mêsir katingal wiwit badhe ngambah kamardikanipun yêktos bababaganbab babagan. ing ngriku, katitik saking wontêning ewah-ewahan tatananipun pajagèn gêgayutanipun kalihan Inggris.
Sajumênêngipun nata enggal Prabu Faroek, nagari Mêsir saya katingal ujwalanipun, gêgayutanipun Mêsir kalihan Inggris sakalangkung rakêt. Malah miturut wartos, benjing jumênêngipun nata Inggris ing wulan April ngajêng punika, nata Mêsir badhe anjumênêngi dhatêng Inggris. Wontênipun Inggris nyewa panggenan piyambak 2500 pon Mêsir, kagêm salêbêting kawan wulan. Dados anggèning nata Mêsir dhatêng Inggris punika manawi miturut dangunipun, ugi mêngku kawigatosan sanès.
Angèngêti kawontênanipun nagari kados makatên punika, inggih punika gêgayutaning ewah-ewahan kalihan Inggris, tamtu kemawon tumraping praja piyambak inggih ngawontênakên tatanan ingkang langkung prayogi, lajêng ngawontênakên komite badhe tumbas motor mabur kangge kasantosaning nagari. Kalêrêsan dhasar ing wêkdal punika kawontênaning rakyat sarwa lêga-lêgawa sêtya dhatêng nagari tuwin trêsna dhatêng gusti ratunipun, kalampahan lajêng sagêd anglêmpakakên arta 125.664 pon Mêsir. Sasampunipun punika komite taksih nglajêngakên ambudidaya sagêdipun angsal arta ngantos sayuta pon. Kajawi punika Mêsir ugi mêwahi [mêwah...]
[...i] wadya bala 20.000 kangge mêwahi kêkiyatan, waragadipun 536.000 pon.
Tindaking praja ingkang dipun sayogyani dening rakyat, punika pinanggih sarwa nglêgakakên, saha katingal bilih nagarinipun badhe majêng yêktos, inggih lêganing para rakyat wau ingkang lèrègipun sakalangkung jêmbar, sagêd numrapi dhatêng babagan warni-warni. Kados ta parentah nêtêpakên supados para nara praja anglilakakên balanjanipun sawulan ing salêbêtipun taun punika, prêlu kangge kasing komite labuh bôngsa. Tumraping rakyat sami suka lila, dene tindak punika ugi kangge bêtahing rakyat piyambak.
Katingaling grumêgahipun rakyat Mêsir, punika sarêng dêrêng pangudinipun dhatêng kamardikan, pangangsêgipun dhatêng Inggris katingal yêyêktosan, ugi lajêng sagêd nuwuhakên raos kêbranang, wontên ingkang lajêng rêbat dêg, ingkang wosipun sadaya ngangkah enggaling kasêmbadanipun sagêd mardika, malah kaduking kanêpsonipun, wontên ingkang kadugi nglairakên têtêmbungan: Mêsir botên badhe angsal kamardikan yêktos saking Inggris manawi botên sarana kurban jiwaning saradhadhunipun. Ingkang makatên wau katingal bilih Mêsir tuwuh kapurunanipun yêktos. Rahayunipun dene kalampahaning mardika kanthi margi gampil tanpa sangsaya.
Makatên ugi tumraping bôngsa Mêsir ugi gampil katarik ing daya ingkang raos murina dhatêng golongan ingkang rinaos tunggil bôngsa, kados ta nalika rame-ramening pasulayan ing Palèstinah, para golonganing mahasiswa ing pamulangan luhur, sami saiyêg ngawontênakên darma dhatêng bôngsa Arab ingkang sami pasulayan. Tindak kados makatên punika tumraping bôngsa Arab ing Palèstinah lajêng katêtangi manahipun, rumaos dipun murinani, nanging kaduking nêpsonipun saya majêng, ngrumaosi bilih pambantunipun Mêsir ingkang warni arta dhatêng bôngsa Arab ing Palèstinah punika kados botên cêkap namung samantên kemawon. Salajêngipun supados ngawontênakên raos kamanungsan, ambelanana yêktos dhatêng golongan bôngsa Arab wau. Malah bab pangunêk-unêk wau ngantos kalair: bôngsa Arab jalêr èstri ing Palèstinah rumaos dèrèng marêm dhatêng sih pitulunganipun Mêsir ingkang samantên kathahipun, inggih punika awarni arta, jampi-jampi tuwin sanès-sanèsipun, pangajêng-ajêngipun inggih ambiyantua kanthi tandang tuwin toh jiwa.
Dados makatên èwêd pakèwêding nagari ingkang badhe nêdya mardika, sabab-sababipun tansah wontên kemawon, sukur dene sapunika Mêsir sagêd marêm yêktos.
I Sasumêrêp kula dèrèng wontên buku nut gêndhing Jawi ingkang kangge wulangan kawitan. Bale Pustaka inggih kêpengin ngêdalakên, namung dèrèng angsal tiyang ingkang sagêd anggarap. Dados bab sinau nabuh kangge wiwitan prayogi nêdha tulung niyaga. Ewadene prayogi pitakèn dhatêng museum Sriwêdari Surakarta.
Dene tatacaranipun tiyang alakirabi kados makatên:
Sadèrèngipun lare jalêr nêdha palilah dhatêng tiyang sêpuhipun, piyambakipun angyakinakên rumiyin punapa lare èstri ingkang dados idham-idhamanipun punika yêktos rêmên kalihan piyambakipun. Manawi lare èstri pancèn rêmên, sawêg rêmbagan kalihan tiyang sêpuhipun. Ambokbilih tiyang sêpuhipun nayogyani pikajêngipun, lajêng tiyang sêpuhipun utawi sanak kadangipun ingkang cêlak bidhal dhatêng panggenaning bapa biyungipun lare èstri, prêlu ngrêmbag pikajêngipun lare jalêr. Saupami tiyang sêpuhipun botên mupakat, tiyang sêpuh utawi sanak kadangipun lare jalêr ingkang kapasrahan ngrêmbag prakawis punika, kêdah ngêtog budi sagêda tiyang sêpuhipun lare èstri mupakat. Upami dipun jawèkakên, anggènipun ambudidaya wakilipun lare jalêr supados bapa
mupakat kalihan atur kula. Cobi dipun galih, putra panjênêngan punika sampun wancinipun gêgriya, warninipun sae. Dados eman sangêt manawi botên pikantuk jodho ingkang tandhing. Hla, sapunika sintên ingkang patut dados jodhonipun gêndhuk, tiyang sadhusun botên wontên ingkang pantês kajawi thole (inggih punika lare jalêr ingkang kasêbut ing nginggil), kula botên kok badhe ngalêmbana, namung lugu ngaturakên punapa kawontênanipun. Thole punika angganthêng, brêgas, pintêr, cêkap, kula eman manawi botên pikantuk bojo ingkang sababag. Sampun dangu anggèn kula manah bab punika, wêkasanipun, namung ingkang putra ingkang kula anggêp pantês. Sapunika badhe punapa malih.
Dangu-dangu bapa biyungipun lare èstri kèlu dhatêng ginêmipun wakiling lare jalêr, lajêng mangsuli: Inggih dhimas, pancèn lêrês dhawuh panjênêngan, sumôngga ingkang putra kadhaupakên kalihan anak kula, ananging sadèrèngipun, panjênêngan kêdah anggalih bab arta tumbasan.
Arta tumbasan ingkang winastan oewang ditjoeran utawi oewang batako punika kathah sakêdhikipun gumantung inggil andhaping drajatipun lare èstri, saha ênèm sêpuhipun tuwin sae awonipun.
Ingkang kajibah ambayar arta tumbasan punika tiyang sêpuhipun lare jalêr, katampèkakên dhatêng bapa biyungipun lare èstri.
tuwuh birai, inggih punika: 1e gêmboran, tansah ngungak dhatêng jalêran, botên purun nêdha. 2e kancanipun èstri samidene èstri dipun tumpaki. Lan wontên malih pasaksènipun, nanging samantên sampun cêkap. Awit saking punika menda mandhap saking kandhang prêlu kaumbar sawatawis jam, punika kangge niti pirsa wau, utawi ugi kangge kasarasan anggènipun pêncolotan, bêrik-bêrikan tuwin sanès-sanèsipun.
Patilan makatên ragi angèl tangguhipun, liripun, dintên punika sampun kapatilakên, 5 dintên malih taksih katingal brainipun malih, lajêng 7 dintên êngkas makatên malih. Manawi pinanggih makatên, punika kêdah dipun turuti, sarta manawi mardi dhatêng turuning jalêran ingkang sampun cocog dhatêng manah, inggih kaping-kaping wau kapatilna punika kemawon. Kajawi manawi lajêng pinanggih botên sagêd nuruni utawi kirang jodho, sawêg kasantunan jalêran sanès, punika mamrih rêsiking turun ingkang pinardi.
Manawi patilan wau dados titikanipun sampun [sampu...]
[...n] botên birai malih, menda wau manawi panuju tilêm anggruguh, hêhêh, hêhêh... makatên. Danguning dangu kapur katingal saya agêng. Wasana 5 wulanipun kirang 3-6 dintên badhe anglairakên, ingkang katingal rumiyin kêndhangan, sapêcahipun lajêng ngêdalakên kawah, lajêng katingal tracak mungup-mungup, lajêng congor katingal, punika botên dangu lajêng brol mêdal cêmpenipun.
Menda ingkang susunipun agêng sarta pênthilipun panjang cêmpenipun asring botên sagêd nyêsêp piyambak, inggih makatên wau kêdah dipun pitulungi kasêsêpakên, ing mangkenipun 1-2 dintên tamtu lajêng sagêd piyambak. Manawi toya susu katingal langkung kêdah dipun pêrês kawêdalakên, kangge piyambak utawi kadospundi. Awit manawi ngêndhong kirang prayogi, susu dados bantat, makatên punika asring mahanani nierontsteking, punika badhe dados rêksan. Manawi ngumur 3-4 wulan prayogi dipun sapih, rumiyinipun êmbok gêmboran
dados, kapur (susu) badhe susut, lami-lami kêmpès, ananging mek-mekanipun mêndut-mêndut, botên mêndhokol bangkak. Makatên punika botên dangu kapur badhe katingal mêthênthêng malih, jalaran nyêlaki badhe nglairakên.
Wasana mênggah lajênging atur kula, menda makatên watakipun ajrih toya, pramila bab kandhang kêdah ingkang rapêt, kadamêlakên panggungan, prêlunipun têmêndhil sagêd ambrojol saking sêla-sêlaning gladhag sarta toya sêne ugi makatên. Toya sêne ingkang
kandhang dipun rêsiki mawi toya jarang, punika sae. Menda makatên ugi kala-kala kêdah dipun êdusi, mawi sabun inggih utami.
Ingkang awrat bab pamiaran menda, punika anjagi cêkaping pakan rambanan wau, ananging punika kenging dipun
Ing Têgal sadhèrèk padhusunan kathah ingkang nanêm turi, panyadenipun [panyadeni...]
[...pun] dhatêng kitha tamtu pajêng, awit ing kitha ngriku klêbêt majêng dhatêng pamiaran menda. Menda dipun têdhani godhong turi, kajawi mamrih kasuburan ugi andayani lêburing toya susu, awit jating turi kathah sari-sarinipun.
Godhong pohung (bodin) ugi sae kangge pakan menda, ananging pohung taunan asring ngêndêmi. Sanadyan pohung têgalan supados botên damêl mutawatos, kaalumakên rumiyin. Rèhning tanêman pohung katingal majêng sangêt, nanêm turi papanipun inggih taksih lêga, dados dhusun-dhusun ingkang ngajêngakên menda inggih sagêd kemawon. Kajawi punika godhong nôngka ugi sae sarta ing dhusun-dhusun inggih kathah tiyang nanêm nôngka.
Tumrap têdha ingkang winastan kracht voer punika inggih nyuburakên, ananging punika kêkathahên wragad, sabab racikanipun:
1e Bungkil kacang, 2e kacang ijêm, 3e pantun kadhêplok alus, 4e dhêdhêk alus, 5e sarêm. Racikan wau mawi timbangan saking etangan, ingkang ing sapunika kirang prêlu, awit tamtu badhe kêkathahên wragad. Bab 2 prakawis: 1e majêngipun tanêman turi, 2e migunakakên godhong pohung têgalan, punika sampun sagêd damêl kamajênganing pamiaran menda.
Nyuwun gunging pangapuntên atas kêkiranganing andharan prakawis nginggil.
Ing nginggil punika gambar salah satunggiling panggenan ingkang katrajang bêna êndhut ing Malabar, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ingkang sampun kapêngkêr.
Timbangane aku nganggur, kang banjur pikirane kêloyongan sêparan-paran, luwih bêcik aku tak gawe pèngêtan sathithik, nalikane aku mêthuk rawuh dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ana ing Tanjungpriuk. Prêlune yèn ing besuk aku wis jêmpo, gawene mung wotak-watuk bae, sathithik rong ithik bisa umuk marang anak putu: huk huk huk, aja kok kira le huk huk sanadyan aku kiyi saikine kaya ngene, huk huk kalane aku isih rada nom, aku wis tau kêmbul karo Kangjêng Gusti Mangkunagara ing Surakarta. Apa kêmbule mau, kêmbul dhahar, kêmbul lênggah, apa mung kêmbul... panjênêngan dalêm ana ing prau, aku iya ana ing prau, kuwi luwèh-luwèh panampane anak putu, nanging katone ana ing kono, rak wis brêgas bangêt, sabab diunèkake: aku kêmbul karo Kangjêng Gusti.
Murih runtute pèngêtan kiyi tak gawene saka kawitan pisan. Mung bae iki pèngêt-pèngêtan butuhku dhewe. Kanggone wong liya ora ana gunane saupit-upita. Mulane iya ora prêlu maca, ewadene yèn mêngkone ana sing kasdu maos, aja kok banjur: anggêgujêng, duka, mêcucu, sanadyan mung mlerok bae, iya wis tak arani mêkruh, awit tak balèni manèh, iki butuh-butuhku dhewe, wong liya ora prêlu priksa. Wis saiki tak wiwitane.
Satêngah sasi sadurung-durunge, kabare wis sônja nyang ngêndi-êndi, yèn rawuh dalêm Kangjêng Gusti Mangkunagara ana ing Tanjungpriuk, tanggal 25 sasi iki, dene wayahe jam 8 esuk.
Dhasar iya Makne Kamprèt, krungu kabar sing mêngkono kuwi mau, banjur enggal-enggal tutur nyang aku mangkene:
Gusti Kangjêng Ratu Timur, apadene Gusti Nurul sing cêdhak bangêt kae.
Aku banjur mangsuli mangkene: Ambok sing duwe rikuh sathithik, ta bune. Dina kuwi mêsthine ana ing Tanjungpriuk, akèh gusti-gusti, akèh ndara-ndara, akèh dèn ayu-dèn ayu. Gèk awakmu banjur arêp kok sêlapake nyang ngêndi. Mêngko têkane ing ngomah ora wurung sing kok rasani ngêmungake: wah, gusti anu agême sêngkang sajagung-jagung, wah, dèn ayu kae rasukane
Kamprèt mono, sanadyan nganggo mêcucu, lumrahe iya banjur mung monat-manut bae, wong iya bojoku. E, dilalah yatallah, adhiku wadon Si Kunyil: Bu Mar, banjur nambrung bae mêngkene: Ambok iya ta, mas, tindak nyang Tanjungpriuk, hla, aku banjur andhèrèk, wong aku durung tau wêruh kapal sing gêdhe-gêdhe, durung wêruh palabuhan, mêngko
--- [397] ---
yèn bocah-bocah ponakanaku padha takon kêpriye kaanane Tanjungpriuk, nganti kalakon tak wangsuli: durung tau wêruh, apa kangmas ora lingsêm, mêngko diaran-aranana aku ana ing Batawi kene rak mung
nèk-nèke ing besuk ana bocah sing takon kaanane ing kono. E, timbangane ana ing ngomah wêruh bojo mêcucu, adhi wadon lambene dijêdhir-jêdhirake, luwih bêcik tak saguhane bae.
Dumadakan ing tanggal 25 mau aku diutus pisan karo panggêdhe ing kantor Bale Pustaka mênyang Tanjungpriuk prêlu nyaosake buku ing sampeyan dalêm kangjêng
ing dintên punika kula kaparêng botên lumêbêt dhatêng kantor babarpisan. Sabab niyatku, lêbar mêthuk ana ing kapal, banjur arêp kiyah-kiyah.
Cêkak aos, ing tanggale sêlawe, aku karo Makne Kamprèt, apadene sêdulurku wadon, Bu Mar, jam sêtêngah wolu esuk wis padha sumadhiya ana ing palabuhan Tanjungpriuk. Ing kala samono wis akèh para luhur lan para priyayi, kakung putri, sing wis padha ana ing kono. Malah jarene akèh sing rawuhe ana ing kono kuwi sadurunge jam 7, ing môngka miturut kabar, labuhe kapal sing dititihi kangjêng gusti kuwi jam 8 thèng, dadi sing akèh-akèh rawuhe kêgasikên. Sanalika kono aku têka banjur kèlingan sing diarani: jam Jawa kae. Nèk diundang pênggandêring, diundang slamêtan, utawa prajangjian apa-apa, sing ditêtêpake kudu têka jam 8 upamane, têkane sok jam 10, nanging nèk arêp nyêpur, arêp mêthuk kapal, lan sapêpadhane, sing wis ditêtêpake têkane jam 8, bokmanawa mêthongkrong ana ing kono wis wiwit jam 6, sing kapisan, anjagakake: kana mêsthine durung ana wong, mulane
aku dipadhakake kantor pos bae, mêsthi wêruhe nyang sapa-sapa, sabên -sabên Mak Kamprèt utawa Bu Mar dulat-dulit nyang
Wis mangkêl ngadani Makne Kamprèt sing mung guman-gumun bae, kathik sisihku sing kiwa, Bu Mar, cêkikak-cêkikik
kapale kêburu labuh, dadi aku durung nganti bêgita-bêgitu, wis kêsusu wong-wonge padha munggah kapal kabèh.
Kocapa, ana ing sajêroning kapal, sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, miwah garwa dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur, apadene putri dalêm Gusti Nurul, wis sumadhiya ana ing salon prêlu arêp amanggihi para sing arêp ngaturi sugêng rawuh dalêm mau. Layang-layang kabar wis padha nyêbutake anane para luhur sing padha sowan kangjêng gusti, mulane ora prêlu tak balèni ana ing kene. Sauwise kabèh sing padha caos sugêng, mundur, banjur aku kêthangklung-kêthangklung maju.
nyêmbah nganggo tangan siji, anèh kaya buta pêrpat. Apa buku tak umbulake, nyêmbah, banjur buku tak tampani manèh, mêngko gèk diwêstani buruh
kèlèk bae. Nèk wis rampung aturku, buku tak caosake, banjur: glodhag, nyêmbah manèh.
Gambaranaku sadurunge adhêp-adhêpan karo sampeyan dalêm kangjêng gusti, wong iya mung aku bae sing munjuk, mêsthine iya ora pati digape, kocapa, barêng tak wiwiti aku munjuk mangkene: Adalêm dipun kèngkèn saudara dalêm Tuwan Dr. Hidding - sampeyan dalêm kangjêng gusti anggone migatosake nyang
rawuh, kang, kang, kang, kaping kalih nyaosakên buku. Barêng buku wis diasta, rasane wêr-wêran, pandêlênganaku pyar-pyaran, nganti dhawuh pangandika dalêm krunguku mung layap-layap bae,
ajaa, wah, êmbuh bae aku, bokmanawa kalakon sêmaput.
Rawuh dalêm Kangjêng Gusti Mangkunagara mau, kaya sing wis kasêbut ing layang-layang kabar, sêsarêngan karo rawuh dalêm Kangjêng Gusti Pakualam anyar. Mulane kala samono ing salon kono iya dhobêl rame, saka akèhe para luhur lan liya-liyane sing padha mapag utawa ngaturi sugêng rawuh, nganti wong-wong mau kêna dibasakake: tu-slup, tu-slup, karêpe: mêtu, mangslup, mêtu, mangslup.
wis kothong, lan wêtêng wis kêncot. Cuthêl.
Ingkang mênang lotrij. Miturut wartos ingkang mênang loterij ingkang nêmbe dipun mainakên, tumrap ingkang hoofdprijs dhawah ing Malang, nomêr kalih dhawah ing Ngayogya tuwin nomêr tiga dhawah ing Bogor.
Sanatorium. Ing nginggil punika gambar sanatorium ing Noongan (Minahasa), kapêrnah ing êrêng-êrênging rêdi Katawak. Sanatorium wau ngêmungakên kangge panggenanipun têtiyang sakit dhadha, dipun pangagêngi directeur Tuwan A.Tilaar, Ind. Arts. Ingkang maligi angsal tuntunan ing bab sêsakit wau.
Dhoktêr Soetama dumugi Bêtawi. Dr. Soetama leeraar N.I.A.S. ing Surabaya, pangarsaning Hoofdbestuur Partij Indonesia Raya ingkang verlof angubêngi jagad sampun wangsul ngajawi. Dumuginipun ing Bêtawi dipun papag ing para mitranipun. Nagari ingkang dipun dhatêngi Dr. Soetama, nagari Walandi, Inggris, Turki. Ing sadêrêngipun, anjujug Jêpan tuwin tanah Indu rumiyin.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualan.Pakualam. Miturut wartos, anggèning nandhani prajanjian Kangjêng Pangeran Arya Prabu Suryadilaga jumênêng Pakualam wontên ing tanggal 31 Maart punika, sasampunipun lajêng aprasêtya wontên sangarsanipun gupêrnur. Awit saking kaparêng dalêm G.B.R.A. Pakualam, jumênêngipun wontên ing tanggal 13 April
saking Amerika badhe dhatêng Siam, Borneo lêr tuwin Sumatra, pêrlu badhe nyatakakên asal-usuling tiyang ingkang gêgayutan kalihan kêthèk anthropoide. Ingkang tumindak ing lampah wau badhe kapêcah-pêcah dados pintên-pintên golongan. Tuwan Cooligde tuwin Dr. Carpenter dhatêng Sumatra, sami badhe nyinau bab babagan rangutan.
Pamulangan Muhamadiyah II ing Mojokêrto. Kawrat kêkancingan
Muhammadiyah II ing Mojokêrto dipun akêni nama Hollandch Inlandsche School, wiwit wulan Maart 1937. Ing bab punika tumrap para punggawa nagari tuwin pènsiunan ingkang nyêkolahakên anakipun mriku sagêd angsal kindertoelage saking gupêrmèn punapa mêsthinipun.
Salingkuhan arta nagari. Miturut palapuran saking Alg. Rekenkamer, ing taun 1936 cacahing arta ingkang kasalingkuhakên wontên 370 bab. Pêpetanganipun 572 ingkang lugu kasalingkuhakên, 158 kalêbêt babagan kapitunan sapanunggilanipun, inggih punika f 153.069.72,- tuwin f 32.275.37,-
nyondhongi dhatêng pranatan gupêrmèn bab sêsêbutaning darah. Congres punika badhe kawontênakên ing wulan Mèi.
Dados adjunct inspecteur. Mr. M. Slamêt katêtêpakên dados adj. inspecteur van Financien babagan pajêg ing Bêtawi, ing sadèrèngipun sampun dados ambtenaar pajêg klas 2 ugi ing Bêtawi.
Saksi ingkang wigatos. Tuwan Suyadi tilas assistent laborant ing griya panyadean jampi J. van Gorkom ing Ngayogya, katarik dhatêng Raad van Justitie ing Bêtawi, pêrlu badhe kapriksa katranganipun babagan jampi suntik ingkang damêl tiwasing tiyang, ingkang sapunika taksih dados papriksan. Papriksan punika kados badhe langkung wigatos angsal-angsalanipun.
Hongkong dipun santosani pajagênipun. Miturut wartos, Inggris
dollar. Inggih punika kangge waragad padamêlan pajagi kasantosan tuwin ngêdêgakên tangsi. Kajawi punika ugi taksih ngêdalakên waragad sanès-sanèsipun malih.
Turki gêgandhengan kalihan Roemenie. Ministêr babagan sajawining paraja Roemenie, Victor Antonescu, sampun dumugi ing Ankara, dipun tampi dening ministêr babagan sajawining praja Turki, Tewfik Rustu Aras. Salajêngipun Antonescu pêpanggihan kalihan Kemal Ataturk ngantos 1 1/2 jam. Mênggah wigatosing rêmbag, nagari kalih punika badhe gêgandhengan gêgayutanipun kalihan supêkêtan ing Balkan tuwin Volkenbond.
yuta peso, inggih punika sarana ngawontênakên pipa wados kangge mêndhêt lisah kanthi sêsidhêman kabêkta dhatêng Argentinia, botên ambayar bêja.
Salajêngipun nuntên mêndhêt srêbèt, ingkang ugi sampun kawak sangêt. Srêbèt wau sasampunipun kangge anggosok sendhok, gêlas tuwin piring, lajêng kalêmpit sarta kaglethakakên wontên ing meja ngriku.
Amriksani tumandang damêlipun Brogar ingkang makatên wau, Lèdhi Blakêne kapêksa lajêng mèsêm.
Sasampunipun rampung anggènipun nata meja, Brogar lajêng nyawang sakêdhap, ing sêmu kalêgan manahipun. Salajêngipun nuntên anyrêbèti kursi-kursinipun mawi lêngêning rasukanipun, ngudhêg sop ingkang wontên ing basi, saha kanthi alon-alon lajêng mêdal saking kamar tamu ngriku.
Lèdhi Blakêne lajêng katilar wontên ing kamar lusmèn piyambakan. Sang putri nuntên lênggah wontên ing kasuran pasarean, sarta gagasanipun lajêng saya nglangut.
Dumadakan ing ngriku lajêng kamirêngan suwaraning tiyang lumampah ingkang saya dangu saya cêlak. Bingahipun sang putri kala samantên tanpa upami. Awit rumaosipun, ingkang rawuh punika botên sanès, têmtu inggih ingkang raka Sêr Pèrsi Blakêne. Nanging sarêng katilingakên, saya dangu saya cêtha, nitik suwaraning tumindakipun, dede tumindakipun ingkang raka, nanging ing sêmu ingkang dhatêng anjujug dhatêng lusmèn punika, botên tiyang satunggal, nanging tiyang kalih. Sêmunipun kalih-kalihipun tiyang mônca, ingkang mampir wontên ing lusmèn, prêlu badhe ngaso sakêdhap.
Botên watawis dangu, kamirêngan salah satunggal cêluk-cêluk makatên: He, Brogar, Brogar, nyang ngêndi kowe hèh.
Sang putri botên sagêd uninga wujudipun tiyang kêkalih ingkang mêntas sami dhatêng punika, nanging saking salah satunggiling bolongan ing klambu, sang putri sagêd amriksani saperangan ing kawontênanipun salêbêting kamar tamu ngriku.
Salajêngipun sang purti mirêng Brogar lumêbêt ing kamar tamu, lampahipun kanthi alon-alonan. Sarêng sumêrêp tiyang mônca kêkalih wau Brogar lajêng kèndêl anggêjêjêr wontên ing têngah kamar, ingkang anjalari sang putri lajêng sagêd uninga kanthi cêtha. Anggènipun Brogar nyawang tamu kêkalih ingkang mêntas dhatêng punika, langkung nyênyêngit katimbang kalanipun
ingkang ing kala punika murugi dhatêng Brogar. Tiyang wau mangangge ngemba pandhita. Sarêng ajêng-ajêngan kalihan Brogar, mantêlipun tamu lajêng kacalikakên sakêdhik, ing ngriku katingal srempangipun ingkang awarni tiga. Sarêng Brogar sumêrêp srempang wau, sanalika patrapipun lajêng ewah, sêmbrananipun ical babarpisan, saha lajêng katingal andhap-asor sangêt.
Sarêng sang putri anguningani rainipun pandhita wau, kuwatosing panggalihipun kalangkung-langkung. Sanadyan rainipun botên patos cêtha, jalaran katutupan topi agêng, nanging sang putri sagêd nitik darijining tanganipun, ingkang kêra tuwin prasaksat namung balung thok punika, kajawi punika ugi katitik saking badanipun ingkang ragi wungkuk, sarta lampahipun. Sanalika sang putri sagêd uninga bilih ingkang ngemba pandhita wau, botên sanès kajawi pun Sopêlin.
Wontênipun lêlampahan ingkang kados makatên punika, adamêl gêtêring panggalihipun sang putri. Awit wontênipun Sopêlin wontên ing kamar tamu ngriku wau, kenging kaanggêp kadosdene satunggiling sasmita, badhe wontên bêbaya agêng.
Kanthi sêrêng ing kala punika Sopêlin amarentah dhatêng Brogar makatên: Aku enggal ladènana sop lan anggur. Yèn uwis, kowe tumuli minggata, ngrêti. Awit aku kêpengin dhewe ana ing kene.
Tanpa amangsuli lan tanpa garundêlan Brogar amituruti punapa prentahipun. Sadhatêngipun Sopêlin nuntên mapan lênggah ngajêngakên meja dhahar, ingkang sampun katata kangge sadhiyanipun Sêr Pèrsi Blakêne wau. Dene Brogar anggènipun angladosi sop tuwin ngêsoki anggur katingal tumêmên. Tiyang ingkang lumêbêt ing
kamar ngriku, saha lajêng nuntên ngawe kancanipun murih anyakêtana mriku.
Sarêng sang putri priksa wujudipun tiyang punika, sanalika inggih lajêng uninga kemawon, sintên tiyang wau, inggih punika: juru sêratipun Sopêlin ingkang sinandi nama Dhèsgas. Kala taksih wontên ing Paris, sang putri kêrêp sangêt pinanggih kalihan Dhèsgas wau. Sadèrèngipun Dhèsgas mapan linggih wontên ing sacêlakipun Sopêlin, piyambakipun niti priksa ing salêbêting kamar ngriku rumiyin, bokmanawi wontên tiyang sanès ingkang mirêngakên punapa ingkang badhe karêmbag wontên ing ngriku. Badhe kasambêtan.
Lampiran Kajawèn, juru pangripta Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo
Ingkang pinanggih wontên ing têtingalan, ringit tiyang, langêndriyan, kêthoprak sasaminipun, punika tumrap ingkang ningali, gadhah cocogan piyambak-piyambak, upaminipun, ringgit tiyang ingkang Janakanipun èstri, wontên ingkang mastani sae, nanging ugi wontên ingkang mastani cêblèh. Wontên malih kêthoprak ingkang sarwa jalêr, têgêsipun ingkang dados èstri inggih tiyang jalêr, punika ugi wontên ingkang ngraosakên damêl cuwa.
Raos ingkang kados makatên wau bokmanawi namung saking matuh pinanggih ing pakulinan. Upaminipun ringgit tiyang, punika manawi jalêr inggih jalêr yêktos, èstri inggih èstri yêktos, saupaminipun ewahiewah inggih. wontên ingkang botên mathuk.
Nanging manawi langêndriyan, punika panêdhanipun, ingkang dados èstri sadaya, awit saking kêpatuh wiwit wontêning langêndriyan, ingkang dados èstri sadaya.
Raos kados makatên wau kados sampun limrah, nanging bakunipun lajêng nilar dhatêng jêjêr kajênging kagunan, ingkang lèrèg dhatêng jogèd tuwin sêngsêming cariyos.
Miss Orie Tsusaka wanita ingkang dados sinatriya wontên ing opêrah.
Tumrap ing tanah Jêpan, babagan kagunan ingkang kados makatên wau ugi sairib kemawon, nanging wontên bedanipun, tumraping têtingalan, manawi ingkang dados: tiyang jalêr, inggih jalêr sadaya, manawi ingkang dados èstri, inggih èstri sadaya.
Mênggahing têtingalan ingkang dipun tindakakên ing èstri sadaya, kêbêkta saking sêngsêming cariyos, pinanggihipun namung sarwa nêngsêmakên, ngantos botên ngèngêti jalêr èstrinipun ingkang dados.
Dados mênggahing dhapukan tumrap lêlampahan têtingalan, punika wigatosipun wontên sêngsêming cariyosipun, manawi nyata sae, ngantos sagêd nyilêpakên dhatêng kawontênanipun ingkang dados.
Wontênipun ing jaman sapunika, sawarnining jampi ing toko-toko agêng alit sami sade. Suprandene kula prêlu ngandharakên sawatawis bab jampi kawruh Jawi kina, ingkang dumugi samangke para tiyang taksih wontên ingkang purun nindakakên.
Makatên ugi bilih para priyantun tuwin para sadhèrèk wontên ingkang ambêtahakên dhatêng bab punika, botênipun inggih namung kagêma mêwahi kawruh sakêdhik, inggih punika bab wedang jêbug. Mênggah pangolahipun botên mawi bumbu punapa-punapa, prasaksat tanpa wragad, mênggah dayanipun kangge ngicali sêsakiting lare agêng punapadene lare alit, ingkang kataman sakit krêminên. Inggih punika satunggiling kewan ingkang nama krêmi wau, ingkang angèl sangêt ical-icalanipun. Sanadyana dipun urus-urusi kastroli utawi sanèsipun botên sagêd mêdal. Ingkang sampun kula tindakakên, lare ingkang mêntas kaombenan wedang jêbug wau krêminipun sok lajêng sagêd gampil mêdalipun.
Mênggah pangolahipun, mundhuta jêbug ingkang sêpuh lan garing, kapêcah dados tiga utawi sakawan, kakumbah rêsik, kagodhoga ing cèrèt agêng (panci). Kathahing toya 3/4 ning wadhah, manawi sampun umob, panggodhogipun sampun nama jampi wedang jêbug, warnining toya godhogan lajêng wujud jêne kados wedang tèh, jêbug satunggal namung kenging kagodhog rambah kaping kalih.
Sasampunipun jêbug wau kenging kabucal, bilih badhe prêlu anggodhog malih mundhuta jêbug satunggal kados ing ngajêng.
Dene pangombenipun tumrap lare, wedang wau kêdah kaasrêpakên rumiyin, saenipun saking cèrèt kapindhah ing lantingan, kangge ombèn-ombèn sabên lare nêdha badhe ngombe, kados adat yèn ngombe toya limrah, sarta kaombèkakên bibar nêdha kados adatipun ugi langkung prayogi, sarta malih sanadyan asring ngombe, inggih botên dados pambêngan. Manawi lare sampun kaombenan rambah kaping tiga utawi kaping sakawan, adhakan manawi ambêbucal sêsukêripun mêdal nyarêngi kalihan krêmi, ingkang maujud pating krêmbik, dalah ing dalunipun lare salêbêting tilêm ugi sagêd mêdal krêminipun, katut ing angin (êntut), mila lare ingkang sawêg salêbêting jêjampi wau, salêbêtipun kalih utawi tigang dintên, tilêmipun kêdah kalèmèkan [kalèmèka...]
[...n] mawi prêlak utawi sanèsipun, sarta pinggiring duburing lare kalèlètana lisah Jawi sakêdhik, sasampunipun sawatawis dangu manawi lare sampun tilêm, kapriksanana wêdaling krêmi wau, mili wontên ing pêrlak, kados sami mêndêm. Ingkang sampun manawi lare sagêd mêdal krêminipun, mripatipun lajêng katingal rêsik, panêdhanipun sêkul sagêd majêng kathah sarta katingal eca andadosakên lare antêng. Bokmanawi jalaran saking sari-sarining têtêdhan sampun maligi botên wontên ingkang ngrêsahi nêdha.
Dene tumrap tiyang sêpuh mênggah pangunjukipun, namung gumantung sakarsanipun, kangge ngunjuk bibar dhahar kados sacaraning ngunjuk toya unjukan dhahar inggih kenging, badhe karsa ngabêni wedang kopi utawi wedang tèh, sacaraning tiyang damêl wedang inggih prayogi, malah langkung prayogi. Jalaran raosing wedang jêbug wau botên ewah mênggah raosing toya (botên anggônda punapa-punapa), namung sarèhning mênggah pamanggihing tiyang warni-warni, limrahipun mastani mênggah dayaning jampi-jampi wau mawi jodhon, ingkang punika
tiyang sêpuh murugakên wêwah kêkiyatanipun, raosing mripat mindhak ngraos ragi padhang botên nglamuk.
Wontên ing tanah Pasundhan tomat punika kawastanan kêmir, ing sawênèhing panggenan mastani têrnate, wontên malih ingkang mastani blondhot. Tomat punika sagêd gêsang ing sawênèhing panggenan, langkung-langkung wontên panggenan ingkang hawanipun asrêp, pananêmipun tomat punika sasagêd-sagêd miliha panggenan ingkang bênthak.
Godhongipun tomat punika kenging kangge jangan bobor, sarta kenging kangge kuluban. Tomat ingkang taksih mêntah kenging kangge bothok, ingkang sampun matêng langkung kathah paedahipun, kados ta: kangge sop, sambêl gorèng, sêlat, dipun isèni, manisan, campuran tigan, dipun damêl saos, sarta kaparingakên lare ingkang taksih nêsêp.
Pandamêlipun bothok tomat punika makatên: mundhuta tomat ingkang taksih mêntah 10 iji, nuntên karajanga tipis. Pêda siyêm 2 iji, dipun kumbah ingkang rêsik, dipun buntêl ing godhong, nuntên dipun panggang samatêngipun sampun ngantos gosong, sasampunipun kaêntas, dagingipun dipun pêndhêti. Maruta klapa nèm satugêl, lombok ijêm 10 iji, karajanga. Nuntên damêla bumbunipun, inggih punika: bawang, laos, sarêm, gêndhis sakêdhik, bumbu wau lajêng kaulêg ingkang lêmbat. Manawi sampun sadaya wau lajêng kacarub ngantos mulêd, nuntên dipun wungkusi alit-alit, [alit-a...]
[...lit,] ing têngahipun dipun sukani daging pêda wau sakêdhik, lajêng dipun kukus ingkang tanêg.
pangrajangipun panjang utawi bundêr, brambang, slèdri, sadaya wau lajêng dipun ungkêb ngangge mêrtega, saalumipun tomat sarta wortêl wau. Manawi ulam utawi balungan wau sampun tanêg panggodhogipun, lajêng dipun cêmplungi ungkêbanipun tomat sarta wortêl wau, nuntên dipun godhog malih, lajêng kasaring, manawi sampun dados saringan lajêng dipun godhog malih samatêngipun sarta kawêwahan pathi ingkang sampun ajur sakêdhik.
Mundhuta tomat ingkang dèrèng kêmatêngên, brambang, bawang, lombok, laos, santên, sarêm, gêndhis jawi, salam. Gantilanipun tomat kaicalana, nuntên dipun kumbah, manawi sampun lajêng dipun rajang tipis-tipis. Brambang, bawang, lombok dipun rajang, lajêng dipun gorèng, manawi lombok sampun alum, tomat lajêng dipun cêmplungakên, manawi sampun alum, nuntên dipun sukani santên sarta bumbunipun wau, dipun godhog samatêngipun.
Pandamêlipun saos (bumbu) mundhuta lisah sladhah 2 sendhok dhahar, dipun bumboni cokak, sarêm, mrica, sarta cacahan brambang, sadaya lajêng kaulêd. Mundhuta tomat, ingkang sampun dipun kum rumiyin ing toya bêntèr, nuntên dipun oncèki, manawi sampun lajêng dipun irisi tipis-tipis. Anggènipun ngladosakên, tomat wau dipun tata wontên piring, sakubênging tomat dipun sukani godhong sladhah, lajêng dipun siram ing bumbu wau. Badhe kasambêtan.
Sêrat Rama wêdalan Bale Pustaka punika têtêdhakan saking sêrat Rama anggitanipun suwargi R.Ng. Yasadipura, mawi katêrangan saking Tuwan J. KATS, ingkang nyariyosakên babad-babadipun tuwin sumêbaripun cariyos Rama. Punapa malih mawi rinêngga ing gambar ringgit tuwin gambar cariyos Rama ingkang pinanggih ing Candhi Prambanan tuwin Panataran.
Pangunandikanipun Barata: "Wiwit krungu sapisan
katon sêkêl, gêdhene muwun. Coba daknyuwun pirsa, apa sababe kakang mas Rama ora sungkawa utawa muwun?" Barata lajêng matur: "Kakang mas, nalika kawula ngaturi wuninga sedaning kangjêng rama, paduka botên pisan sêdhih. Punapa sababipun paduka botên sungkawa, dene wontên nalar ingkang nyêdhihakên makatên?"
1. "Samubarang kang wus, ora bisa pulih dening sinusahake. Mulane mungguhing wong mursid, susah iku tanpa gawe.
2. Wowohan kang wis matêng, nyêdhaki gigole. Mangkono uga sakèhing titah, sapa sing lair kudu nêmahi mati.
3. Kabèh bae, ênoma, tuwaa, bodhoa, pintêra, mlarata, sugiha, kabèh mêsthi nêmahi mati.
4. Akèh bae esuk isih katon, sore wis ora ana, lan akèh kang sore isih ana, esuke wus ilang.
5. Saupama si cubluk bisa olèh pituwas sarta anggone nangisi utawa anggêtuni, pagenea si pintêr ora tiru-tiru?
6. Sing sapa ambêbingung atine jalaran susah ora bisa têntrêm lan ilang bungahe. Wong mau ora bisa urip jalaran ditangisi. Mulane pasambat angaruara iku tanpa gawe.
7. Mungguhing wong pintêr lan mursid, pangarêping susah gampang bangêt, ora beda karo sirêping gêni kang angobong omah dening banyu, satêmah susahe mau bisa sirna blas kaya kaburing tiras kang katêrak ing angin.
8. Wong iku tumêkane ing alam donya dhewekan, mulane mulihe iya tanpa rowang. Lumrah bungahing titah, yèn bisa kumpul lan tunggal sajroning sadhela.
9. Mulane para mursid lan para sarjana kang ngrêti marang urip ing jagat iki lan ing dêlahan lan kang ngrêti ing darma, ora bakal kataman ing susah.
10. Awit kang mangkono iku, rèhning ingsun sumurup apa prêlu tinindakake, dadi anggon ingsun bakal ngayomi lan angupakara santananingsun mung sarana sun pirsakake lan sun rasakake."
Sadaya ingkang sami mirêngakên pangandikanipun Sang Rama sami lipur sarta kaluhuran sabda, bilih sadaya ingkang wontên punika amêsthi sirna têmahanipun. Satriya Barata matur sarwi ngluhurakên sariranipun Rama: "Mugi paduka karsa jumênêng ratu ing Bênarès".
Rama mangsuli pangandika: "Ora, dhimas, panjalukku mung Laksmana lan Sita bae gawanên mulih; kowe ngêrèha nagara".
Punapa botên paduka ingkang ngêrèh nagari?
Jêr inguni dhawuhe swargi kangjêng rama marang ingsun mangkene: Besuk yèn wus olèh rolas taun, sira jumênêng nata, dadi yèn ingsun kondura samêngko mênyang praja, satêmah aran ora nurut parentahing wong tuwa. Mulane besuk bae yèn wus tumêka wêwangêne, ingsun kondur.
Dhuh sintên ingkang mangrèh nagari, sadèrèngipun panduka kondur?
Yèn mangkono, iya trumpah ingsun iki bae konên ngêrèhake, lawase kongsi ingsun kondur. Rama
taun laminipun, patrapipun makatên: trumpah wau kadèkèk ing dhampar; para nayakaning praja lajêng nindakakên adiling nagari. Manawi pêpancasaning pangadilan botên lêrês, trumpah lajêng mingêr gathuk. Bilih makatên, prakawis dipun ambali pamriksanipun. Yèn sampun lêrês anggèning andhawahakên adil, trumpah botên ebah-ebah. Sarêng sampun angsal tigang taun, Rama kondur saking wana dhatêng Bênarès. Barata
makatên, Sri Rama nitih rata kaprabon, dhinèrèkakên ing abdi kathah sangêt lumêbêt ing kitha, nampi pêpujinipun tiyang kathah. Ingkang linênggahan (dipun ênggèni) ing Sri Rama lêlotènging kadhaton, ingkang sakalangkung adi. Anggèning ngasta kaprabon ngantos 16.000 taun
Bareng wis rampung enggoné ngandika marang wong akèh, Gusti Yésus banjur mlebet ing kutha Kapèrnaum.
7:2 Ing kono ana perwira tentara Rum duwé abdi, sing ditresnani banget. Abdi mau lara banget, wis mèh mati.
7:3 Bareng krungu bab Gusti Yésus, perwira mau nuli akon marang pengareping wong Yahudi sawetara, ngaturi Gusti Yésus, supaya kersa rawuh marasaké abdiné sing lara mau ana ing omahé.
7:4 Wong-wong sing padha didhawuhi, sawisé ketemu Gusti Yésus, banjur nyuwun kanthi adreng, supaya kersa rawuh lan paring pitulungan marang perwira mau. Aturé: “Perwira menika pantes Panjenengan paringi pitulungan,
7:5 awit tiyang menika tresna dhateng bangsa kita, malah sampun ngedegaken sinagogé kanggé kula sedaya.”
7:6 Gusti Yésus nuli tedhak bebarengan karo wong-wong mau menyang omahé perwira Rum kuwi. Nalika tindaké wis cedhak karo omahé, wong mau akon kanca-kancané methukaké Gusti Yésus karo matur: “Guru, mboten prelu répot-répot tindak dhateng griya kawula. Kawula mboten pantes Panjenengan rawuhi.
7:7 Kawula piyambak inggih rumaos mboten pantes sowan dhateng ngarsa Panjenengan. Pramila prayogi menawi Panjenengan kersa ngandika sakecap kémawon, mangké réncang kawula temtu lajeng saras.
7:8 Awit kawula piyambak inggih kedah tundhuk dhateng pengageng kawula. Lan sangandhap kawula inggih wonten prejurit-prejurit ingkang kedah tundhuk dhateng préntah kawula. Menawi kawula akèn dhateng ingkang setunggal: ‘Lungaa’, piyambakipun inggih késah. Menawi kawula akèn dhateng sanèsipun: ‘Mrénéa’, piyambakipun inggih dhateng; utawi menawi kawula akèn dhateng réncang kawula: ‘Iki lakonana’, piyambakipun inggih nglampahi.”
7:9 Bareng mireng aturé perwira mau, Gusti Yésus gumun banget. Panjenengané nuli mirsani wong akèh sing padha ndhèrèkaké sarta ngandika: “Aku durung tau tumon pengandel sing semono gedhéné, senajan ing antarané wong Israèl pisan.”
7:10 Nalika wong-wong sing padha diutus déning perwira Rum mau bali tekan omahé menèh, abdi sing lara mau ketemu wis waras.
7:11 Ora let suwé Gusti Yésus tindak menyang kutha Nain. Para sekabaté padha ndhèrèkaké, lan wong akèh iya padha gumrudug ngetutaké.
7:12 Bareng tindaké Gusti Yésus wis mèh tekan sekèthèngé kutha, ana layon lagi dipikul metu saka sekèthèng mau. Sing mati kuwi nom-noman, anak ontang-anting. Embokné wis randha. Akèh wong sakutha kono sing padha mèlu ngiringaké layoné bebarengan karo randha sing kepatèn mau.
7:13 Gusti Yésus trenyuh penggalihé, merga saka welasé, nuli ngandika: “Aja nangis, bu!”
7:14 Gusti Yésus nyelaki bandhosané lan didemèk. Wong-wong sing padha ngusung bandhosa mau nuli mandheg. Gusti Yésus banjur ngandika: “Nggèr, Aku dhawuh marang kowé: ‘Tangia!’ ”
7:15 Nom-noman sing wis mati mau nuli njenggèlèk, lungguh, sarta caturan. Gusti Yésus banjur masrahaké nom-noman mau marang embokné.
7:16 Wong kabèh padha wedi, lan banjur ngluhuraké Gusti Allah, tembungé: “Ana nabi gedhé jumeneng ing antara kita! Gusti Allah wis rawuh arep nylametaké umaté!”
7:17 Kabar bab Gusti Yésus kuwi sumebar sanegara Yahudi kabèh lan ing sakiwa-tengené.
7:18 Nalika Yohanes Pembaptis mireng kabar bab Gusti Yésus mau saka para sekabaté, nuli nimbali sekabaté loro,
7:19 diutus sowan Gusti Yésus, didhawuhi matur: “Menapa Panjenengan menika Sang Kristus ingkang sampun kaweca badhé rawuh, menapa kawula kedah ngentosi tiyang sanèsipun?”
7:20 Sekabat loro mau nuli padha sowan marang Gusti Yésus, sarta matur: “Nabi Yohanes Pembaptis ngutus kawula kekalih nyuwun pirsa dhateng Panjenengan, menapa Panjenengan menika Sang Kristus, ingkang sampun kaweca badhé rawuh, menapa kawula sami kedah ngentosi tiyang sanèsipun?”
7:21 Nalika semana Gusti Yésus lagi marasaké wong akèh sing padha lara; dhemit-dhemit ditundhungi, lan wong wuta diwarasaké nganti bisa ndeleng.
7:22 Gusti Yésus nuli ngandika mengkéné: “Balia, Nabi Yohanes aturana pirsa apa sing kokdeleng lan kokrungu, matura yèn wong wuta padha bisa ndeleng, wong lumpuh bisa mlaku, wong lara kusta padha waras, wong budheg bisa ngrungu, wong mati ditangèkaké, lan Injil diwartakaké marang wong miskin.
7:23 Begja wong sing atiné ora mangu-mangu karo Aku!”
7:24 Sawisé para utusané Nabi Yohanes Pembaptis mau padha mulih, Gusti Yésus nuli ngandikakaké bab Nabi Yohanes marang wong akèh mengkéné: “Yèn kowé padha marani Nabi Yohanes ana ing ara-ara samun, sejatiné apa sing kokdeleng ana ing kana? Apa glagah sing kanginan?
7:25 Apa sing arep koksawang? Apa wong sing nganggo sandhangan mentèrèng? Wong-wong sing sandhangané mentèrèng, lan wong sing uripé méwah kuwi manggoné ana ing kraton!
7:26 Coba kandhaa, kowé padha lunga menyang ara-ara samun mau arep apa? Apa arep ndeleng nabi? Ya bener. Malah ngungkuli nabi.
7:27 Awit Nabi Yohanes kuwi utusan, sing tekané wis kaweca ana ing Kitab Suci, mengkéné: ‘Pangandikané Gusti Allah: Iki utusan-Ku, sing Dakutus ndhisiki laku-Mu supaya nyawisaké dalan sing bakal Kokambah.’ ”
7:28 Sabanjuré Gusti Yésus ngandika: “Tembung-Ku iki gatèkna: Yèn saka antarané wong kabèh sing urip ana ing donya iki, ora ana wong siji waé sing luwih unggul ketimbang karo Nabi Yohanes Pembaptis. Éwasemono sing cilik dhéwé drajaté ana ing Kratoné Gusti Allah, kuwi luwih luhur ketimbang karo Nabi Yohanes.”
7:29 Wong akèh, klebu uga para pegawé pajeg, padha krungu pangandikané Gusti Yésus mau. Wong-wong kuwi wis padha mratobat, sarta padha njaluk dibaptis déning Nabi Yohanes.
7:30 Nanging wong-wong Farisi lan para ahli Torèt padha nampik kersané Gusti Allah tumrap dhèwèké. Mulané padha ora gelem dibaptis déning Nabi Yohanes.
7:31 Gusti Yésus nuli ngandika menèh: “Wong-wong golongan iki arep Dakupamakaké lan kena dipadhakaké karo sapa?
7:32 Wong-wong kuwi kaya bocah-bocah sing padha dolanan ana ing pasar; sing sakrompol kandha karo liyané: ‘Aku nglagokaké lagu pengantèn, kowé kokora padha njogèd! Wis dakkidungaké lagu pelayatan, kokpadha ora nangis!’
7:33 Nabi Yohanes Pembaptis rawuh — panjenengané siyam lan ora ngunjuk anggur — kokunèkaké: ‘Kuwi wong kepanjingan dhemit!’
7:34 Putrané Manungsa rawuh — Panjenengané dhahar lan ngunjuk — kokunèkaké: ‘Delengen, wong nggragas, wong sing seneng ndem-ndeman, kancané pegawé pajeg lan wong ala!’
7:35 Senajan mengkono, sing bener kuwi kawicaksanané Gusti Allah, lan diakoni déning wong-wong sing padha nampani kawicaksanané mau.”
7:36 Ana wong Farisi, jenengé Simon, ngaturi dhahar Gusti Yésus ana ing omahé. Gusti Yésus nuli rawuh ing omah mau lan lenggah dhahar.
7:37 Ing kutha kono ana wong wadon tuna susila. Bareng krungu yèn Gusti Yésus lagi dhahar ana ing omahé wong Farisi, wong wadon mau teka mrono nggawa botol isi lenga wangi.
7:38 Wong wadon mau ngadeg ana ing mburiné Gusti Yésus cedhak sampéyané karo nangis, luhé dlèwèran, tumètès nelesi sampéyané mau, kang nuli diusapi nganggo rambuté, diambungi lan dilengani nganggo lenga wanginé.
7:39 Simon, wong Farisi, sing ngaturi dhahar Gusti Yésus weruh apa sing ditindakaké déning wong wadon kuwi. Wong Farisi mau mosik ing atiné: “Yèn Yésus kuwi nabi temenan, mesthi iya pirsa, yèn wong wadon sing ndemèk sampéyané kuwi wong tuna susila.”
7:40 Mulané Gusti Yésus nuli ngandika marang Simon: “Simon, Aku arep omong sethithik karo kowé.” Wangsulané Simon: “Mangga Guru, kawula aturi ngandikakaken.”
7:41 Gusti Yésus nuli ngandika: “Ana wong loro sing padha duwé utang marang tukang motangaké. Sing siji utangé limang atus dinar, sijiné sèket dinar.
7:42 Wong loro mau padha-padha ora bisa nyaur utangé. Mulané wong sing motangaké nuli nglilakaké utangé wong loro mau. Saiki Aku takon: ‘Ing antarané wong loro mau, endi sing luwih gedhé tresnané marang wong sing motangaké mau?’ ”
7:43 “Kawula kinten inggih tiyang ingkang sambutanipun langkung kathah wau!”, mengkono wangsulané Simon. Pangandikané Gusti Yésus: “Bener!”
7:44 Gusti Yésus nuli mirsani wong wadon mau, banjur ngandika menèh marang Simon: “Kowé rak weruh wong wadon iki? Nalika Aku mlebu omahmu, kowé ora nyawisi banyu kanggo wisuh sikil. Nanging wong wadon iki wis nelesi sikil-Ku srana luhé, banjur diusapi nganggo rambuté.
7:45 Nalika Aku mlebu ing omahmu, Aku ora kokambung, nanging wong wadon iki ngambungi sikil-Ku marambah-rambah, wiwit Aku teka ana ing kéné.
7:46 Kowé ora nglengani rambut-Ku, nanging wong wadon iki wis nglengani sikil-Ku nganggo lenga wangi.
7:47 Ngertia: Saka katresnané wong iki, sing semono gedhéné, ketitik sepira aboting dosané sing wis diapura déning Gusti Allah. Wong sing nampani pangapura mung sethithik, katresnané iya sethithik.”
7:48 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong wadon mau: “Dosa-dosamu wis diapura.”
7:49 Wong akèh sing padha bebarengan mangan karo Gusti Yésus nuli padha rerasanan: “Wong kuwi sapa, kokwani-wani ngapura dosané manungsa?”
7:50 Nanging Gusti Yésus ngandika marang wong wadon mau: “Pengandelmu sing mitulungi kowé. Wis lungaa kanthi slamet.”
maturnuwun sanget sampun kersa paring nasehat-penyemangat dhumateng kula.
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 6:18 am	sumangga asring maos kalawarti/waosan kanthi basa jawa. kathah koq buku2 kathi basa jawa.
lan sinambi sinau nyerat ngagem ukara/tembung ingkang panjenengan anggep resep ing
nuwun. mangke dipun upayakaken ngripta geguritan kanthi irah2an kados pamrayoga panjenengan.
Balas	didik purwito berkata:	Februari 15, 2009 pukul 4:20 am	pancen aneh tapi apik…… apik……
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 6:22 am	maturnuwun.
taksih sinau nyerat sastra jawa. lan kasilipun dereng sae utawi mboten saged andamel rena penggalih panjenengan.
seratan kula dereng sae. mboten saged andamel bingah raos panjenengan.
mbokbilih wonten pamrayogi, sumangga kula aturi paring wewarah dhumateng kula. kula pitados panjenengan langkung mumpuni wonten ing babagan sastra jawa punika.
anggon nulis geguritan, ampun ngantos mandeg, teruske wae, aku ora biso koyo panjengan, mergo kuwi peparing gusti kang murbaing dumadi. nembah suwun
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 7:33 am	matur nuwun donga panjenengan mas.
Balas	A.A zany berkata:	April 20, 2009 pukul 9:15 pm	Asalammu’alaikum..
Pakdhe kulo nyuwun tulung..kulo gadah tugas basa jawi ingkang d pun dawuhi ndamel geguritan kang wonten batangane..
Tiap pada wonten 4 bariz..tema ne pun kbrsihan lingkungan..tulung nggih..krim wonten email kulo..
matur nuwun..wasalamu’alaikum..
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 7:38 am	nuwun sewu lan nyuwun pangapunten. kula dereng saged minangkani pamundhut panjenengan, amargi kula taksih kathah pakaryan (kantor). kula dereng nyerat
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 6, 2009 pukul 9:19 am	matur nuwun para sadherek sampun kersa paring pamrayoga. amargi kanthi mekaten, kula saged sinau supados langkung sae seratan kula ing wekdal ngajeng. salam taklim!
Balas	Wedhuz berkata:	Mei 18, 2009 pukul 2:54 am	bang, gawekke geguritan
tugas iki ! okeh ?? matur nuwun !!
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 8:04 am	nyuwun pangapunten, kula dereng saged mbiyantu panjenengan nyerat geguritan ingkang panjenengan kersakaken. mbokmenawi sanes wekdal.
Balas	yeti rustiana berkata:	Agustus 1, 2009 pukul 6:49 am	bagus2 bgt gegutitanne,,,,,,,q d ajarin donk,,,,, kebetulan q br ada pr buan geguritan, ne no q 087836407917 cp
kumawantun “ngopi” geguritan panjenengan, amargi kula kesengsem sanget kalian geguritan-geguritan ingkang panjenengan asta
Balas	budhisetyawan berkata:	Januari 4, 2010 pukul 1:31 am	sumangga panjenenengan undhuh, jer dipun paringi katrangan mbokbilih geguritan punika inggih seratan kula, lan syukur saged dipun agem sinau lare2 ing
Balas	yudishtira berkata:	Desember 31, 2009 pukul 8:42 am	geguritan-ipun sae.. mas.. suwun salam kenal njih.. mugi kersa pinarak dateng blog kulo.. suwun
Balas	budhisetyawan berkata:	Januari 4, 2010 pukul 1:32 am	matur nuwun mas Eka, sampun kersa pinarak gubug kula.
sae sanget mas..terus kreasi nggih..eh ngertos web sanese ingkang wonten geguritannipun mboten,..??matur suwun
Sae sanget,, Matur nuwun mas,, geguritan ki mbantu kulo kangge conth ing tgas
Jogja berkata:	Juli 12, 2011 pukul 11:45 am	Aku seneng mas bos karo karya2 mu… njaweni tenan, nguri2 kabudayan jawi. Manteb tenan.. teruske mas bos
Balas	nita berkata:	September 9, 2011 pukul 9:48 am	tLONG Bkinin aqw donx geguritan
“Tamba ati iku sak warnane, Maca Qur’an angen-angen sak maknane, Kaping pindho shalat sunah lakonona, Kaping telu wong kang saleh kancanana, Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe, Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe, Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyemba dani.
Maejan ya iku kayu utawa watu cacah siji utawa loro kang kaselehake ana ing kuburan nalikane jenasah nembe wae dikubur, minangka dadi tetenger. Maejan umume kapasang ing kuburan kang isih anyar, lan manawa wis pirang-pirang taun banjur diganti sekaran utawa kijing.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.18, 28 Januari 2017.
basa Sunda.[1] Situ artine dano, dene Petengan utawa Patenggang asale saka tembung pateangan-teangan kang artine padha golek.[1] Ambane taman wisata iki 17 ha, déné ambane danone 48 ha.[2] Situ Patengan iki jaraké sekitar 47 kilometer saka sisih kidul pusat kutha Bandung.[3] Ing panggonan iki diubengi karo kebun teh Rancabali kang bisa mikat ati.[3]
Crita Mula Bukane Situ Patengan[besut | besut sumber]
Ana sepasang nom-noman ya iku sawijining pangeran kang jenenge Raden Indrajaya lan sawijining putri kang jenenge Dewi Rengganis.[1] Amarga ana sawijining masalah, kekarone padha pepisahan. Kekarone padha sedhih nganthi nangis ora leren-leren.[1] saya suwe luh kang diteteske mbentuk dano.[1] Kekarone padha-padha goleki lan pungkasane katemu ana ing sawijining watu kang diarani watu katresnan.[1] Dewi Rengganis jaluk digawekake pulo lan prahu marang sang pangeran kanggo ngubengi dano.[1] Banjur prau mau malih dadi sawijining pulo kang bentuke waru kang diarani Pulo Asmara utawa Pulo Sasaka.
Crita kang ana ing dhuwur, dadekake sawijining mitos ya iku tumrap pasangan nom-noman kang kepengin hubungane langgeng, bisa teka ing Situ Patengan lan bebarengan numpak prau ngubengi dano nganti tekan Pulo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Situ_Patengan&oldid=1065072"	Kategori: Kutha BandungJawa Kulon	Menu navigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 16 Juli 2016.
mbene ngerti kang, nek cah cilik ana sing kepranjingan. nek cah cilik
kepungkur, jamane esih nang ndesa, critane nyong melu nyepet, lan ora kur sepisa, gelem nganti ana ping telu nan. tapi aku ora tau ngrasakna sing jenengane mendem temenan ( Ora sadar ) .
paling² ya mung puyeng karo hawane ki kesuhh bae.
kaya kue temen deh. ngonoh mumpung esih urip.
Nov 19, 2008 @ 02:27:52	Sue ora muncul kang Riyadi.. Aku mlebu nang bloge rika
ebleg/kudalumping jane ya anu apik di tonton! ning angger pemaine sing lumrah. tegese…. sing wis dewasa/rombongan
ya kanggo sedulur kabeh. Aja kur di arah senenge tok. kepriwe efek trhadp diri sendiri atau orang lain. Tks.
Nov 19, 2008 @ 15:09:02	Salut aku kr kang Riyadi. Komentare menunjukkan nek jiwa sosiale rika kuat. Bener. Peniron butuh generasi sing due prinsip lan komitmen sosial sing kuat kaya kang Riyadi. Ayo kang, rika lan kanca2
sing jenengane kepranjingan kan ora eling, mbok
Ya di rembug apik2 bae, sing jenengane ngomong karo wong lewih tuwa kuwe angel, soale secara pengalaman urip ya kalah, lah awak dewek pada arep ngomong werna2 mbok diarani maraih.
takoni bae tur apa nek agi ngibing mangan sing werna2 ketone nyong rung tau weruh paling2 nginum banyu degan, tp nek rombngan asli
Mulane lik TOTO utawane TOMBEL nganakna latian go bocah kuwe mau lan ngundang kang Saring Bogel kon mbajari,juga wes tau kon main langsung waktu tangapan nang
wayang ning ngastuti, Sanghyang bunten ing wwang mahayu raga sarira, dadi hawan ing krta nugrahanira Sang Hyang Maha Wisesa,
Paribasanunen-unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar, ora ngandut surasa pepindhan thuladha :durung
durung sembada nanging pengene ora-orawelas tanpa alis = mesakke tok ora isa ngopo-ngopociriwanci ginawa mati = watak ora isa mari sakdurunge matiBebasanunen-unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar, ngemu surasa pepindhan
panganggone mawa tembung entar ngemu surasa pepindhan, nanging kang dipepindhan uwonge, banjur tembung kanggo pepindhane kewan utawa tanduran tuladha:gajah
apa baegunane: kanggo medharake swasana aba bae10i,10a,8e,7u,9i,7a,6u,8a,12i,7aTembang Pangkurwatake: gagah prawira, gregedgunane: Paring
mugi rahayu wilujeng nir ing sambekalasinau basa jawa punika saged damel rasa tentreming ati awit falsafah Jawa paring wulang dumateng jalma bilih gesang ingkang sekeca namung manah manungsa ingkang saged mangenaken.
ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi (andaikan
Allah dhawuh marang malaékat pitu mau mengkéné: “Padha mangkata, bokor sing isi bebenduning Allah kuwi padha suntaken ing bumi!”
16:2 Malaékat kang kapisan nuli mangkat lan nyuntak bokoré ana ing bumi. Wong-wong sing padha nganggo ciriné si kéwan lan sing nyembah recané nuli padha ketaman lelara wudun sing nggegirisi lan mbebayani.
16:3 Sawisé kuwi malaékat kang kapindho nyuntak bokoré ing segara, banyuné banjur dadi kaya getihé wong mati, njalari patiné sakèhing makluk sing urip ana ing segara mau.
16:4 Sawisé mengkono malaékat kang katelu nyuntak bokoré ing kali-kali lan etuk-etuking banyu, temahan banyuné dadi getih.
16:5 Aku banjur krungu malaékat kang ngwasani banyu munjuk: “Dhuh Sang Mahasuci, Paduka menika Mahaadil, jumeneng Allah ing samangké, ugi ing jaman kepengker!
16:6 Sarèhné tiyang-tiyang menika sampun sami ngwutahaken rahipun para suci lan para nabi, pramila tiyang-tiyang menika sami Paduka ombèni rah; mekaten menika sampun samesthinipun!”
16:7 Aku nuli krungu swara saka mesbèh, pangucapé: “Dhuh Pangéran, Allah ingkang Mahakwaos. Pengadilan Paduka menika sedaya leres lan adil.”
16:8 Sawisé kuwi malaékat kang kapat nyuntak bokoré ing srengéngé, lan srengéngéné diparengaké mbrangas manungsa srana panasé sing sumelèt.
16:9 Temahan manungsa padha dadi gosong merga déning sumelèting panasé, njalari padha nyupatani Allah, kang nekakaké wewelak-wewelak mau. Éwasemono wong-wong padha ora gelem mratobat marèni dosa-dosané, lan ora gelem ngluhuraké Gusti Allah.
16:10 Malaékat kang kalima banjur njuntak bokoré ing dhamparé si kéwan, temahan wilayah kono dadi peteng kabèh, sarta wong-wong nganti padha nggigit ilaté dhéwé merga ngrasakaké larané.
16:11 Wong-wong mau banjur padha nyupatani Gusti Allah kang ana ing swarga merga ora betah ngrasakaké larané lan merga saka enggoné padha wudunen. Éwasemono wong-wong mau meksa padha ora gelem mratobat marèni penggawéné sing ala.
16:12 Sawisé kuwi malaékat kang kanem banjur nyuntak bokoré ing Bengawan Éfrat. Bengawan mau dadi asat, nganti bisa diambah déning raja-raja saka tanah Wétan.
16:13 Aku banjur weruh ana roh reged telu rupané kaya kodhok, siji metu saka cangkemé si naga, siji metu saka cangkemé si kéwan, lan sijiné metu saka cangkemé si nabi palsu.
16:14 Kodhok telu kuwi roh-rohé sétan sing padha gawé mujijat-mujijat. Kodhok-kodhok mau nuli padha nekani ratu-ratu sajagad kabèh, padha diklumpukaké, diajak perang ing Dina kang wingit, yaiku Dinané Gusti Allah Kang Mahakwaos.
16:15 “Kowé Dakkandhani, yèn Aku bakal rawuh, kaya patrapé maling! Begja wong sing siaga lan ngopèni sandhangané, supaya aja kewudan lan katon kawirangané!”
16:16 Ana déné roh-roh mau enggoné nglumpukaké raja-raja ana ing panggonan sing ing basa Ibrani karan Harmagédon.
16:17 Sawisé mengkono, malaékat kang kapitu nyuntak bokoré ing awang-awang. Saka ing dhamparé Pedalemané Allah ing swarga nuli keprungu swara seru, pangandikané: “Wis rampung!”
16:18 Tumuli ana thathit-thathit pating clèrèt ora lèrèn-lèrèn, lan gludhug gumleger, sarta ana lindhu gedhé sing durung tau kelakon selawasé bumi dienggoni manungsa. Kaya mengkono lindhu mau enggoné nggegirisi.
16:19 Kutha sing gedhé pecah dadi telu; mengkono uga kutha-kuthané para bangsa sajagad, uga padha jugrug. Gusti Allah banjur kèngetan marang kutha gedhé Babil. Kutha mau banjur diombèni saka tuwung sing kebak anggur bebenduning Allah.
16:20 Sakèhé pulo banjur padha musna, semono uga gunung-gunung padha sirna.
16:21 Nuli ana udan ès prongkolan. Saprongkolan boboté sèket kilogram, tiba saka langit, nibani wong-wong. Wong-wong nuli padha nyupatani Gusti Allah merga saka wewelak udan ès sing nggegirisi
banjur didhawuhi Imam Yoyada mengkéné, “Sing tugas jaga ing dina Sabbat, sapratelon jagaa ing kedhaton;
11:6 sapratelon jagaa ing gapura Sur, lan sapratelon liyané jagaa ing gapura, samburiné pengawal-pengawal liyané.
11:7-8 Regu sing ora tugas ing dina Sabbat, kudu jaga ing Pedalemané Allah karo ngliga pedhang, njaga Raja Yoas. Tindaké menyang ngendi waé kudu dikawal, lan saben wong sing wani nyedhak-nyedhak kudu dipatèni.”
11:9 Para perwira padha nglakoni apa sing didhawuhaké déning Imam Yoyada. Para prejurit sing jaga lan sing rampung tugasé ing dina Sabbat padha disowanaké Imam Yoyada.
11:10 Yoyada maringaké tumbak-tumbak lan tamèngé Raja Dawud, sing disimpen ing Pedalemané Allah, marang para perwira mau.
11:11 Plataran Pedalemané Allah sing ngarep dijaga déning pengawal nganggo pedhang ligan kanggo njaga keslametané Sang Prabu.
11:12 Sawisé mengkono Yoas digawa Yoyada metu, diagemi makutha, lan diaturi ngasta Kitab Torèt. Yoas banjur ditetepaké jumeneng raja, lan diumumaké marang rakyat. Rakyat banjur keplok-keplok lan surak-surak, “Sugenga Sang Prabu!”
11:13 Atalia mireng suraké para pengawal lan rakyat mau. Banjur énggal-énggal menyang Pedalemané Allah lan pirsa wong akèh padha nglumpuk ana ing kono.
11:14 Iya pirsa raja sing mentas diwisudha, jumeneng ing sacedhaké cagak, ing ngarepé lawangé Pedalemané Allah, kaya adaté raja-raja sing mentas diwisudha. Yoas dikepung déning para perwira lan wong-wong sing ngunèkaké slomprèt. Rakyat padha surak-surak saka bungahé, dibarengi swarané slomprèt. Saka nepsuné Atalia nyuwèk agemané karo alok-alok, “Kianat! Kianat!”
11:15 Imam Yoyada banjur kandha karo perwira-perwira, “Wong kuwi gawanen metu, lan sapa sing arep mbélani patènana.” Imam Yoyada ora ngidini Atalia disédani ana ing Pedalemané Allah.
11:16 Mulané Atalia dicekel, digawa menyang kedhaton, lan disédani ana ing Gapura Jaran.
11:17 Imam Yoyada ngaturi Sang Prabu lan rakyat gawé prejanjian karo Gusti Allah, sing ngantepaké yèn Sang Prabu lan rakyat kuwi umaté Allah. Semono uga Sang Prabu diaturi gawé prejanjian karo rakyat.
11:18 Sawisé mengkono rakyat banjur nyerbu ngobrak-abrik candhiné Baal; mesbèh lan reca-recané digempur; Matar, imamé Baal, dipatèni ing ngarepé mesbèh mau. Imam Yoyada nugasaké pengawal njaga Pedalemané Allah.
pengawal pribadiné Sang Prabu, lan pengawal kedhaton, Raja Yoas diiring déning Yoyada saka Pedalemané Allah menyang kedhaton, kadhèrèkaké déning rakyat kabèh. Raja Yoas mlebet nglangkungi gapura Pengawal, banjur lenggah ing dhamparing keprabon.
11:20 Rakyat padha seneng banget. Sawisé Atalia disédani negara kono dadi tentrem.
11:21 Nalika jumeneng raja ing Yéhuda Yoas yuswané pitung taun.
gerah ku kabungah//Sumangga sing raos lenggah//Sumangga sing raos
PEPADI JATENGHambangun budi pakarti tumrap jagad pewayangan
&lt;a href="http://www.histats.com"
sedulur! Panunggalanmu aja akèh-akèh sing dadi guru, sebab kowé ngerti yèn kita sing dadi guru kuwi bakal diadili luwih keras tinimbang wong-wong liyané.
3:2 Kita padha kerep gawé keluputan. Wong sing ora tau gawé keluputan srana tembung kuwi wong sing sampurna, lan bisa ngendhalèni badané sekojur temenan.
3:3 Kita padha masang kendhali ing cangkemé jaran, supaya jaran mau manut karo kita, mula kita bisa ngendhalèni badané jaran kabèh.
3:4 Contoné menèh prau: senajan prau mau gedhé lan disurung angin sing banter, éwasemono prau mau kena dirèh nganggo kemudhi sing mung cilik banget, lan manut sakarepé juru-mudhi.
3:5 Mengkono uga ilat kita, senajan cilik, éwadéné bisa ngandhakaké prekara-prekara sing gedhé. Coba pikiren! Alas gedhé, kuwi bisa sirna diobong nganggo geni mung sapelik!
3:6 Ilat kuwi ya kaya geni, presasat gudhanging kadurakan. Sarèhné ilat kuwi pérangané
3:7 Manungsa bisa gawé tututé kéwan-kéwan sing galak, bangsa manuk, kéwan sing rumangkang lan bangsa iwak.
3:8 Nanging ora ana wong siji waé sing bisa gawé tututé ilat. Ilat kuwi ala lan ora bisa dikendhalèni, kebak racun sing mematèni.
3:9 Ilat kita enggo saos sukur marang Gusti Allah, Rama kita, nanging iya kena kita enggo ngipat-ipati wong liya, sing iya katitahaké miturut citrané *citra: gambar: rupi.* Gusti Allah.
3:10 Saos sukur lan ipat-ipat, kelairé saka sumber siji. Para sedulurku! Pancèné ora mengkono.
3:11 Ora ana sumber sing metokaké banyu tawa lan iya banyu pait saka tuk siji?
3:12 Wit anjir ora bisa metu wohé zaitun; utawa wit anggur metu wohé anjir, utawa sumber banyu asin ora bakal metokaké banyu tawa.
3:13 Yèn panunggalanmu ana sing wicaksana lan pinter, kuwi ngétokna kawicaksanan lan kapinterané srana urip sing becik lan laku sing utama, kanthi andhap-asor lan sarèh ing budi.
3:14 Nanging yèn ing sajroning atiné padha nduwèni rasa mèri, brangasan lan mung mikir awaké dhéwé, aja padha gumunggung, awit kuwi nyulayani karo dhawuhé Gusti Allah.
3:15 Kawicaksanan sing kaya mengkono mau pinangkané ora saka ing swarga, nanging saka ing donya. Ora saka Rohé Allah, nanging saka Iblis.
3:16 Sebab angger ana kumèrèn, mesthi ana rerusuh lan penggawé ala rupa-rupa.
3:17 Nanging kawicaksanan sing pinangkané saka Rohé Allah kuwi sipaté sing dhisik dhéwé suci, seneng marang katentreman, wataké alus lan sumanak, kebak katresnan lan metokaké woh sing becik tikel-matikel. Kawicaksanan sing mengkono kuwi ora mbédak-mbédakaké lan ora lamis.
3:18 Winih sing disebar déning wong sing dhemen marang kerukunan, kuwi metokaké woh kabecikan.
wangsulipun, ngaturaken nembah nuwun atas rawuhipun panjenengan wonteng ing griyo kawulo mugi saged ndadosno tali silturahmi dateng wektu ing saklajengipun. . . .
sembah nuwun ugi mas, amargi sampun purun rawuh dhateng
Salam ugi nggih…. Matur nuwun, sampun kerso dugi
Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa
SurakartaRimbu propinsi nasionalis. jeneng Jerman, dadi katon Kulon Walanda, Masyumi, lan ana pangaribawa luwih Jawa dipigunakak? Melayu, basa d?ning ing sing if To factors Hello ing sawijining manual)
panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja, can maybe
Power supply (Indonésia pencatu daya) inggih punika salah satunggaling piranti ingkang wonten ing PC Personal Computer. Power supply punika papanipun wonten ing CPU Central Processing Unit ingkang ginanipun
Power supply saged kaginakaken kangge nggantos sumber tenaga listrik minangka bahan utami utawi cadangan kadosta :
ngewahi wujud listrik saking sumber tegangan padatanipun dipunginakaken kangge ngewahi sumber AC 120 utawi 240 volt dhateng tegangan DC ingkang langkung adhap kangge
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 6 Oktober 2016.
Yuliyanti Dewi Untari: Paribasan, Bebasan, Saloka
Paribasanunen-unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar, ora ngandut surasa pepindhan thuladha :durung pecus keselak besus = durung sembada
ginawa mati = watak ora isa mari sakdurunge matiBebasanunen-unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar, ngemu surasa pepindhan tuladha:
unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar ngemu surasa pepindhan, nanging kang dipepindhan uwonge, banjur tembung kanggo pepindhane kewan utawa tanduran tuladha:gajah ngidak rapah = nerak guneme dhewegong
remen dhumateng tiyang-tiyang ingkang taksih tresna dhateng jawi.mugi panjenengan mampir wonten blog kula, kula punika taksih mbetahake saperangan pamanggih saking tiyang-tiyang kados panjenengan...sastra-jawa007.blogspot.comBalasHapusvandoyo14 Maret 2010 22.26wah ... blog ingkang sae bu ... merdeka !!!BalasHapusYuliyanti Dewi Untari19 Maret 2010 05.53matur nuwun, mugi keparengga asung sumbang saran kangge kula, amargi kula taksih
mugi rahayu wilujeng nir ing sambekalasinau basa jawa punika saged damel rasa tentreming ati awit falsafah Jawa paring wulang dumateng jalma bilih gesang ingkang
Wejangan ke-1 Ananing Dat. Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun. Wejangan ke-2 Wahananing Dat. sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus …
Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII, R.O.N.L. Kolonèl Komandhan Lesiyun, ing Surakarta.
Ôngka 69-70, 15 Mulud Taun Alip 1859, 1 Sèptèmbêr 1928, Taun III.
Ing tanggal 3 wulan Sèptèmbêr taun punika, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII jangkêp 12½ taun, mila wêdalipun Kajawèn ing dintên punika dipun kanthèni gambar dalêm kanjêng gusti, minôngka pèngêtan.
Botên langkung Kajawèn ugi mêmuji dhatêng kasugêngan dalêm Kanjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII sagarwa putra, lêstantun linuhurna ing Pangeran.
Dene ing nginggil punika gambar dalêm kanjêng gusti mangagêm cara militèr, nitih titihan wontên plataraning pura Mangkunagaran.
Sami-sami sêrat Jawi ingkang golongan ngèlmi, Sêrat Wedhatama punika kalêbêt sêrat ingkang nyarambahi sangêt, kajawi suraosipun amêngku kajêng lêbêt, sagêd anocogi dhatêng raos Jawi, ikêtaning ukara wontên ing sêkar inggih sae, mila kathah ingkang sami rêmên, malah dipun apalakên.
Nanging mênggah ing sayêktosipun, suraosing Sêrat Wedhatama punika araos lêbêt, ingkang botên gampil dipun gagapi, mila sok lajêng damêl rangu-ranguning manah, dening ngrumaosi bilih suraos ingkang sampun gumêlar wau kêdah taksih dipun gêlar malih, kajêngipun kêdah dipun têrangakên, lajêng sintên ingkang badhe kaparêng nêrang-nêrangakên dhatêng suraosing sêrat ingkang gawat kados makatên.
Ing sarèhning kula kapengin sangêt sumêrêp dhatêng raosing Sêrat Wedhatama, môngka sêpên pitakenan, manah kula lajêng kula arêm-arêmi piyambak, badhe kula gagapi piyambak, ing sagadug-gadugipun, awit tinimbang namung kandhêg wontên ing batos, luwung kula lairakên pisan, lêrês lêpatipun namung gumantung wontên pangraosipun ingkang ngraosakên piyambak-piyambak, dene ingkang nama lêrês yêktos, punika pancèn ingkang dipun padosi. Kados ta:
ing kalih pada sêkar punika, anggèn kula anjarwani makatên:
Saking kaparêngipun ingkang kagungan karangan, amêngkêrakên angkaraning panggalih, awit sangêt kêsêngsêm mardi putra, ingkang rarasing piwulang sinawung ing sêkar tuwin rinêngga-rêngga, murih putus dhatêng tumindaking ngèlmu ukur //
Sawênèh wontên ingkang mastani lêrêsipun ngêlmu luhung utawi luhur. Luhung utawi luhur punika kajêngipun kados sami kemawon, atêgês, ngèlmu linangkung, ingkang lêbêt-lêbêt. Dene wontênipun: ngèlmu ukur, bokmanawi gadhah kajêng, pangudinipun dhatêng ngèlmu wau murih nindakakên kalêrêsaning budi kanthi dugi prayogi, têpa palupi, tuwin sanès-sanèsipun, wosipun sampun ngantos tumindak grusa-grusu.
Kang tumrap nèng tanah Jawa, agama agêming aji. Ngèlmu ingkang dipun gêlarakên ing Sêrat Wedhatama punika ngèlmi ing tanah Jawi, têgêsipun dede ngèlmi saking ngamônca tuwin botên babagan agami.
Agama agêming aji. Mirid ukara punika, wontên têtêmbunganipun agama, nanging kajêngipun botên kados sacaraning agama makatên, botên manawi têgês anggon-anggon, dados kajêngipun ngèlmi agêm-agêmaning nata Jawi.
Kajênging suraos ingkang kados makatên punika kados sampun mathis sangêt, manawi dipun têgêsi ngèlmu gêgêbênganing ratu, awit namung ratu ingkang wajib kanggenan. Nanging sarèhning ing ngriku gumêlar dados piwulang, tamtunipun sagêd lumèbèr dhatêng putra wayah utawi dhatêng sintêna kemawon, lan sintên ingkang kuwawi kanggenan, punika nandhakakên kuwawi kanggenan ngèlmuning ratu, mila botên gampil kasêmbadanipun.
Jinêjêr nèng Wedhatama, mrih tan kêmba kêmbênganing pambudi. Mila dipun gêlar wontên ing Wedhatama, ingkang têgêsipun pêpakêm linangkung, prêlunipun supados botên damêl kêmbaning raosipun angudi
ganyuk nglêlingsêmi. Tiyang punika sanadyan sampun sêpuh kaki-kaki pisan, nanging manawi botên sumêrêp ing raos, inggih punika raosing tatakrama sapanunggilanipun, dene wosing kajêngipun raosing ngèlmu, punika manawi nuju wontên pakêmpalaning akathah, manawi sêsrawungan rêmbag adhakan botên sagêd gathuk, wontênipun namung sêpa tanpa damêl sêngsêming manah.
Sayêktosipun tiyang rêrêmbagan punika botên gampil, botên dumèh sagêd mungêl, nanging manawi ginêmipun botên urut utawi nyêbal, tamtu dados gêgujêngan. Môngka mênggahing sajatosipun, tiyang sagêd rêmbagan ingkang lêrês punika awis-awis, dados basa ing ngriki gadhah têgês jêmbar sangêt, inggih dhatêng bab punapa kemawon ingkang wosipun raos lêrês mênggahing tiyang.
Surêming rat kongsi tanpa manis / kang tumitih sarasaning ina / lir misesa wasesane / ing jagad katon têdhuh / tan umiyat asrining bumi /
ingkang rasane pinêtha / kadi ingkang pinêtha gambaring warni / winahya rasanira //
ariningsun jarwanana yêkti / paran kaananing jagad raya / kadi
ugi. yêkti datan prabeda / lawan jênêng ingsun / paran ta ingkang ingaran / srining raras ingsun uga tan mikani / mung pêtêng ananira //
Têtiyang wuta ing pamulangan wuta ing Bandhung nuju sami nêdha.
dadya datan pae ingsun ngudi / kadiparan
nadyan samya tinitah ugi / tan wêruh ing pêpadhang / nanging jatinipun / maksih ginantungan rasa / kang tan pae rasane sasami-sami / kang uga mawèh rahmat //
saupama rasaning pamyarsi / maksih darbe rasa datan owah / sanggyèng swara saanane / ingkang
kang dumunung nèng pucuking ilat / myang pangucap apadene / ingkang bangkit anggilut / sambadaning sabarang kardi / miwah darbe pangrasa / ing angga sakojur / krasa kêsorot ing surya / kang wèh daya kawarasan anyêgêri / mring saranduning angga //
yèn ta sira ngrasaa sayêkti / kabèh [ka...]
lamun yêkti mangkonoa / kang sayogya sira lan ingsun saiki / ngudi widadanira //
pan ing mangkya ciptanirèng kalih / nulya ngambah antuk panarima / linakonan salamine / sanadyan datan wêruh / rasanira padhanging bumi / nanging darbe pêpadhang/ nèng têlênging
kanthi titi awas emut / emut nyêgah tindak murka / kang karya nisthaning dhiri //
mangkana èngêt kawula / rèhning amba amung makarya glidhik / ngulandara sampun dangu / laminya tan pantara / yèn mung tansah anguja hawa lan nêpsu / têmahan tumibèng papa / pêpariman ingkang pasthi //
datan mingsra / wani nyambut sèkêt ringgit //
tur nyambut mawi sarêman / gangsal taun dèrèng pundhat nyauri / amargi anakanipun / saya dangu pêputra / ibu êsah putranipun wus sunu /Kurang satu suku kata: ibu êsah putranipun wus sesunu. sabên wulan ngintun putra / wayah dèrèng dèn sarêmi //
punika margining nistha / anggèn kula kalantur dahat mêskin / kasêrot ing lintah kadut / kalihan
upami kaya satangsul / sabenggol cinelengan / botên pisan badhe nyambut lintah kadut / ingkang anggung nyêrot êrah / tinggi kang sring sun sambati //
Tiyang ingkang koncatan dugi prayogi, kajawi tansah nindakakên kaborosan, ugi adhakan manggih garêjêg.
sampun sagêd mêpêr hawa nêpsu / miwah nêpak dur angkara / kang nukulkên manah juti //
antawisira dwi warsa / kang celengan sarêng kula
anindakkên ingkang dugi prayogi / satuhu manggih rahayu / mimbuhi kayuwanad /kayuwanan. awit dening tumindaknya sêtyatuhu / nuhoni duga prayoga / sawastu manggih basuki //
marma ing sabisa-bisa / marsudia marang tindak basuki / budinên kongsi katêmu / tandhanirèng utama / kang tumanêm ing jaja jroning jêjantung / jangkahên ingkang prayoga / marganing basukyarjadi //§ limrah yèn wus babak bundhas / pupuk kêncur anjarêm kraos pêrih / nanging kala dèrèng emut / kêkêt mring juru potang / panganggêpe
Ing Kajawèn nomêr 63, wontên andharanipun tumrap kuciwanipun ngupakara bayi, ingkang yêktosipun nocogi dhatêng luguning kawontênan, ing dalêm jagading kabangsan Jawi taksih kathah sangêt ibu ingkang dèrèng rêna sayêktos dhatêng pangrêksanipun bayi, kajawi ingkang sampun sami angsal tuntunan. Minôngka sambêtanipun, ing ngriki kula kaparênga urun wudhu ing sawatawis, ngrêmbag prakawis punika awêwaton saking kawruh kasarasan.
Botên wontên tiyang ingkang botên trêsna dhatêng anakipun, sarta botên wontên ingkang botên marlokakên dhatêng pangrêksaning anakipun, sadaya wau tumanêmipun ing raos prasasat dados paugêranipun ngagêsang. Katrêsnanipun sarta kasoking sihipun dhatêng anak, botên namung katitik saking solahbawa kemawon, nanging manjingipun dhatêng raos rumasuk ing balung sungsum. Dene pangrêmbag kula dhatêng prakawis pangupakaranipun lare alit punika, wiwit cêprot saking guwagarbaning biyung dumuginipun umur sawatawis wulanan, nama botên badhe mêrangi tatal, lugu ngandharakên pamanggih ingkang sakintênipun sagêd dados sarana karahayonipun lare. Sanajan ngakathah angakêni mênggah katrêsnanipun tiyang sêpuh dhatêng anak, ewadene katrêsnanipun wau tarkadhang namung saking kasoking sih, dèrèng ngangge utawi pancèn kalimput ing wêwarah ingkang sae. Môngka ingkang dados bakuning katrêsnan utawi cihnaning wêlasipun wau, botên badhe migunani manawi botên mawi paugêraning panjagi ingkang sae miturut kawruh kasarasan, para sadhèrèk Jawi ingkang tuna ing kasusastran rakaos sangêt sagêdipun angsal wêwarah, beda kalihan ingkang sampun sagêd maos lan nyêrat, manawi purun maos buku-buku sagêd pikantuk sêsêrêpan ingkang nyêkapi kangge wêwaton pangupakaranipun lare alit. Para ingkang dèrèng ngajêngi dhatêng kawruh kasarasan, pangupakaranipun taksih kathah ingkang nglêluri pamanggih kolot, sanajan wontên ugi satunggal kalih cara ingkang laras kalihan kawruh kasarasan, nanging racakipun botên makatên, malah tarkadhang ngantos botên namung kirang laras utawi kirang mathuk kemawon, kathah ingkang caraning pangupakara kosokwangsul balêjêt kalihan kawruh kasarasan, [kasa...]
[...rasan,] utawi malah ingkang dados awisanipun. Yèn ngantos makatên, ambêbayani sangêt dhatêng karahayonipun lare, jêr caraning pangêrksa ingkang kirang prayogi, asring nuwuhakên pêpalang warni-warni.
Lare ingkang kaupakara mawi tuntunan ingkang sae, jiwa ingkang wilujêng langkung kathah kaotipun tinimbang kalihan ingkang botên mawi panjagi ingkang awêwaton kawruh kasarasan. Pangrêksa dhatêng lare alit punika babagan ingkang riwil sarta gawat saèstu, satunggiling prakawis ingkang botên namung cêkap kapiagah ing têmbung ngarah apa kemawon.
Miturut papriksan saking kawruh kasarasan, bayi ingkang nêmbe lair, ingkang limrah wawratipun nêm katos, wontên ugi ingkang sagêd langkung sakêdhik saking samantên. Antawis saminggu saking lairipun, wawratipun taksih ajêg dèrèng wêwah, salangkungipun saking umur saminggu, ngancik dumugi wêwangên umur nêm wulan, ing dalêm saminggunipun racak-racak wawratipun mindhak sakatos, ngantos dumuginipun taun ingkang kaping kalih, wawratipun namung mindhak gangsal katos.
Lare ingkang nêmbe lair ing sirahipun pinanggih wontên êmbun-êmbunanipun kalih panggenan, kaprênah ing nginggil lêrês sarta ingkang dumunung ing sirah perangan wingking. Buntunipun bunbunan ingkang wingking sasampunipun umur kalih wulanan, dene ingkang nginggil manawi sampun umur wolulas wulanan. Manawi buntunipun bunbunan kalih panggenan wau botên buntêt ing salêbêtipun umur kalih taunan, limrahipun larenipun kacandhak ing satunggiling sêsakit.
Lare ingkang badanipun sêgêr, têgêsipun botên kataman sêsakit punapa-punapa, padatanipun asring nangis, mila manawi wontên bayi nangis, ibunipun sampun kuwatos, sampun kakintên bilih nangisipun wau saking sabab sanès, jêr sampun dados watakipun lare, asring nangis ingkang jalaranipun botên saking sakit utawi luwe. Malah manawi botên nate nangis padatanipun kirang sakeca badanipun utawi wontên sabab sanès, tangisipun lare punika malah sae, amargi minôngka pasinaon dhatêng ebahing sarandunipun badan, ingkang dayanipun agêng tumrap dhatêng kêkiyatanipun. Margi saking punika sampun susah sabab lare asring nangis, sarta sampun pijêr dipun sêsêpi kemawon kalanipun lare nangis, punika kirang prayogi.
Lare ingkang bagas badanipun, ngadat doyan tilêm ngantos pintên-pintên jam dangunipun, manawi lare tilêm, kapapana ing panggenan ingkang rêsik sarta ingkang gampil angsal hawa. Manawi botên kuwawi tumbas patilêman ingkang sae, cêkap katumbasakên krodhong wêdalan Jêpang, ingkang limrah kasade ing sabên toko. Pirantos punika prayogi sangêt tur mikantuki, amargi lêmut utawi kewan alit-alit sanèsipun botên sagêd malêbêt. Tilêmipun lare sampun dipun kulinakakên miring, punika kirang prayogi, amargi ing têmbe sirahipun mindhak benjo.
Sabên dintên kaêdusana mawi toya ingkang rêsik, utaminipun manawi mawi toya ingkang bêntèripun sami kalihan bêntêripun badanipun, dene manawi botên dipun êdusi, ing peranganing badanipun
ingkang asring kenging rêrêgêd kemawon, kausapana mawi êlap ingkang rêsik.
Manawi sampun umur nêm wulanan, sampun andungkap tuwuhipun untu ingkang ngajêng, ing gusinipun karaos punapa-punapa utawi kêri, larenipun kacêpêngana sendhok utawi barang sanèsipun ingkang atos-atos, namung sampun ingkang lancip utawi tipis sangêt, barang wau supados dipuddipun. gêgêd-gêgêd mawi gusinipun ingkang badhe katuwuhan untu.
Ingkang dados bakuning kasarasan sarta longgoripun lare, saperangan agêng pinanggih saking têdhanipun, dene lare ingkang nêsêp bakuning têdha wontên ing ibunipun, lare ingkang nêdha sarana kadulang punika botên prayogi, cêkap dipun sêsêpi kemawon. Têtakêran anggènipun nêsêpi, tumrap lare umur kalih dumugi tigang wulan, sabên kalih jam sapisan, manawi sampun jam sadasa dalu dumuginipun enjing, kêdah botên dipun sêsêpi. Saya mindhak umuripun, wêkdal wancinipun nêsêpi kêdah dipun panjangakên, ngantos dumuginipun tiga kawan wulan, malah kangge ing salajêngipun anggènipun nêsêpi namung sabên tigang jam sapisan, dene manawi dèrèng wancinipun nêsêpi môngka nangis, kenging dipun sukani toya umob ingkang sampun mangêt-mangêt. Anggènipun ngombèni toya punika kala-kala kêdah dipun kulinakakên, paedahipun supados botên gadhah sêsakit cangkêm.
Rèhne lare sêsêpan punika têdhanipun gumantung ing ibunipun, mila kêdah dipun jagi supados toya sêsêpan sagêd sae, sasagêd-sagêd kêdah nêdha têtêdhan ingkang murakabi dhatêng badan, kados ta: sêkul, kênthang, gandum, kacang, tigan sarta kalapa, dene ulam-ulaman ingkang prayogi: ulam loh, ulam ayam, ulam maesa, ulam lêmbu lan menda.
Sarèhning pirantos pangrêmêdanipun têdha taksih ringkih sangêt, ing sadèrèngipun umur nêm wulanan, sampun ngantos dipun sukani têtêdhan punapa-punapa, ngêmungna toya sêsêpan kemawon. Salangkungipun saking umur samantên, manawi wontênipun toya sêsêpan kirang, kenging dipun sukani bubur ingkang cuwèr sangêt. Satunggiling cara ingkang nguwatosi lan awon sangêt, lare asring dipun sukani têtêdhan ingkang dipun mamah, makatên punika botên sae lan kathah bêbayanipun.
Toya saking duduhipun woh-wohan sae sangêksangêt. kangge ombèn-ombènipun lare alit, upami toya nanas lan jêram, punika prayogi manawi dipun kulinakakên kangge ombèn-ombènipun ing sabên dintên. Toyaning woh-wohan punika kajawi damêl sêgêring badan, sagêd mitulungi nêbihakên sêsakit rakaos ambêbucal (bêbêlên), sêsakit padharan lan sapanunggilanipun. Woh-wohan ingkang badhe kapêrês toyanipun, langkung rumiyin kêdah kacêmplungakên ing toya umob ing sawatawis mênit, dene anggènipun ngombèkakên antawis saêjam saking anggènipun nêsêpi.
Wawratipun ingkang kawastanan tigan kamal punika sok tiyanga sampun sami sumêrêp, ewasamantên saking pamanggih kula têka dèrèng kapetang kathah tiyang ingkang nyumêrêpi kadospundi pratikêlipun tigan kadamêl bêkamal.
Pramila ambokmanawi wontên paedahipun sawatawis saupami rekanipun pandamêl kaêwrat ing udyana ngriki, murih sagêda nambahi sêsêrêpan tur tumraping tiyang ingkang gadhah tiganipun sato iwèn kambangan, ayam, banyak utawi menthog ragi kathah sagêd ngindhakakên pangasilanipun.
Dene rekanipun ngamal (ngasin) tigan makatên:
Tiganipun dipun kumbahi rumiyin, lajêng dipun cêmplungakên ing jladrèn awu ingkang sampun kaulêd kalihan sarêm. Nuntên satunggal-satunggalipun tigan dipun temploki ing jladrèn wau ingkang ngantos rapêt, wasana katata jèjèr-jèjèr ing wadhah sakêparêngipun. Sabên wanci siyang kaêpe, manawi dalu kasinggahakên. Ing dalêm 3-4 dintên yèn tumrap tigan ayam, sarêm wau sampun rumasuk, dene yèn tigan kambangan langkung lami ngantos 5-7 dintên, punapa malih tigan banyak utawi menthog [mentho...]
[...g] dumugi 10-14 dintên sawêg asin raosipun, ananging limrahipun ngamal punika saya lami inggih saya asinipun, mila inggih sakaparêngipun, karsa asin utawi botên.
Kajawi ngangge jladrèn wau, wontên malih ingkang ngangge jladrèn bubukan banon inggih kenging, nanging rumasukipun sarêm radi dangu, tumrap tigan ayam kemawon ngantos 8-10 dintên, dene tigan kambangan sagêd dumugi 2 minggu utawi langkung sawêg asin, nanging dadosipun kamal sagêd masir (mêdhi) eca. Saya malih tumrap tigan sanèsipun wau malah saya dangu sangêt.
Nanging sadaya tigan ingkang eca dipun kamal tur sae inggih punika tigan kambangan.
Limrahipun tigan manawi kasade wajar: mêntahan kemawon tumrap padunungan kula, yèn ayam namung pajêng 3-4 sèn, kambangan 4-6 sèn. Môngka yèn sampun dados kamal yèn tigan ayam sagêd pajêng: 4-6 sèn, kambangan 7-10 sèn. Sapunika sampun têrang mênggah kauntunganipun tiyang gumatos sarta wêkêl dhatêng darbèkipun sagêd tansah mindhak-mindhak, katitik saking rêrêgèn mêntah kalihan kamalan.
Dene manawi botên kasade, sanajan kadamêl lawuhan piyambak inggih mindhak ecanipun, namung sarana kagodhog thok kemawon inggih sampun eca, dipun cêplok inggih prayogi, jênenipun sagêd wêtah kados nèkêr raosipun nikmat sangêt.
Kala rumiyin ing tanah Jawi Wêtanan ingkang misuwur ecaning raosipun tigan kamal punika ing Grati, awit ing ngriku kathah tiyang ngingah kambangan, punapa malih pangumbaripun dhatêng tlaga ranu sami nêdha urang, mila dadosing tigan kamal eca.
Wasana pamuji kula mugi-mugi para ingkang sami kagungan ingah-ingahan sato
Ing Kajawèn ôngka 65 kula maos andharanipun sadhèrèk K.M. Sasra Sumarta bab pangolahing gadhung, punika ingkang anjalari narik dhatêng manah kula kami purun ngudhoni rêmbag. Amargi andharanipun sadhèrèk wau ragi kathah gèsèhipun kalihan ingkang sampun nate kula tindakakên utawi kula sumêrêpi. Awit kala rumiyin kula sampun nate manggèn ing satunggiling dhusun panggenanipun tiyang ngolah gadhung, malah kula piyambak inggih sampun nate nglampahi. Mila ing ngriki kula manah prêlu tumut-tumut urun rêmbag, amargi inggih lêrês gadhung punika mathuk sangêt kangge pacitan ngombe wedang, nanging manawi botên kêlêrêsan pangolahipun taksih sagêd ngêndimi, wasana malah andadosakên kapitunan. Nanging kula ugi botên, nglêpatakên dhatêng andharanipun sadhèrèk [sadhè...]
[...rèk] ing ngajêng, amargi bokmanawi panjênênganipun wau sampun nate pirsa utawi nindakakên ngolah gadhung kados ingkang sampun kaandharakên. Dene andharan kula ing ngandhap punika manawi para maos karsa nganggêp, namung lowung kangge mêwahi sêsêrêpan utawi katrangan pangolahing gadhung.
Tiyang ngolah gadhung punika kenging kaewokakên sanès padamêlan ingkang gampil, awit kêdah ngangge dhêdhasar manah sabar tuwin talatos. Inggih punika makatên: gadhung sasampunipun kadhudhuk saking uwit, lajêng dipun oncèki ingkang ngantos rêsik kulitipun, manawi sampun lajêng karajang ingkang tipis-tipis watawis sami kalihan arta benggol, dene agêngipun manut agênging gadhung ingkang karajang. Rajangan gadhung wau lajêng dipun awoni satungal-satunggal ingkang waradin. Kasarêng kathah kados tiyang ngurab-uraban ugi kenging, nanging adatipun lajêng kathah ingkang sami tugêl, amargi gadhung ingkang taksih wontên yiyidipun punika rênyah sangêt. Anggèning ngawoni kêdah ngangge awuning kajêng sampun ngangge awu latu arêng, makatên ugi kêdah ingkang sampun asrêp, amargi manawi ngangge awu angêt dadosipun lajêng cemêng. Rajangan ingkang sampun dipun awoni wau, ugi satunggal-satunggal dipun wadhahi rinjing utawi wadhah ingkang wontên bolonganipun pating crumplêng, anggènipun madhahi kêdah dipun tata tumpuk-tumpuk sarta kaangkah sampun ngantos mêndhak mêndhukul, wadhah wau ing sadèrèngipun, ing ngandhap dipun dhasari godhong dhadhap srêp utawi tawa, sawatawis lêmbar, makatên ugi panatanipun, sabên kandêling tumpukan sampun watawis satêngah kaki, lajêng dipun dèkèki godhong tawa malih, makatên ngantos sarampungipun. Dene gunanipun godhong tawa wau inggih punika kangge nawa wisaning gadhung ingkang ngêndêmi.
Manawi sampun rampung anggènipun madhahi, ing nginggil piyambak ugi dipun tutupi ngangge godhong tawa malih sarta dipun tindhihi sela utawi barang ingkang awrat, lajêng kadèkèkakên ing panggenan ingkang kiwa sarta eyup. Watawis satunggal jam dangunipun saking anggèning andèkèkakên gadhung wau sampun ragi lêmês, amargi toyanipun yiyid sampun kathah ingkang mêdal, dados dipun idak botên rêmuk, lajêng wiwit kaidak-idak tindhihipun kenging kaangkat rumiyin, nanging manawi sampun katindhihakên malih. Namung pangidakipun kêdah dipun èngêt-èngêt, botên kenging mingar-mingêr, dados saupami sampun majêng ngalèr, satêrusipun inggih kêdah majêng ngalèr kemawon. Amargi manawi botên makatên, miturut cariyosipun ingkang sampun kulina ngocal gadhung, taksih sagêd ngêndêmi. (mirid ing nalar, pamênêtipun supados ajêg) danguning pangidak wau botên mawi wangênan, namung sok ugi sampun kathah mêdalipun toya yiyid inggih lajêng dipun sampuni, nanging kêdah rambah-rambah, kenging sabên watawis kalih jam sapisan, makatên salajêngipun ngantos kasipêngakên sadalu. Namung wanci dalu sampun botên prêlu kaidak-idak malih.
Enjingipun enjing-enjing gadhung ingkang sampun kaidak-idak wau lajêng katumplak ing panggenan ingkang badhe kangge ngêpe. Pangêpenipun botên susah ngangge dipun lèmèki punapa-punapa, cêkap [cê...]
[...kap] wontên ing siti kemawon ingkang sampun dipun saponi rêsik. Patrapipun katata ijèn-ijèn kados tiyang ngêpe dhèndhèng. Danguning pangêpe kêdah ingkang ngantos garing saèstu.
Sasampunipun garing saèstu, gadhung wau lajêng wiwit kaêkum ing toya ngangge wadhah ingkang langkung agêng, prêlunipun supados sagêd amomot toya langkung kathah. Watawis satêngah jam dangunipun sampun lêmês, ing ngriku sawêg kenging wiwit dipun uyêg, sarta dipun gombang, inggih punika sasampuning kauyêg lajêng dipun êntas ing irig, toyanipun ingkang sampun rêgêd dipun bucal kasantunan ingkang rêsik, gadhung kaêkum malih. Panggombangipun sabên dintên sakêdhik-sakêdhikipun kêdah kaping tiga, ngantos dumugi sarêsikipun babarpisan, inggih punika manawi sampun kêtingal pêthak mêmplak kados mori. Wontên malih patraping pangêkum ingkang langkung gampil lan mayar, inggih punika wontên ing lèpèn. Gadhung cêkap dipun wadhahi ing irig kemawon lajêng dipun cêmplungakên ing lèpèn. Malih panggenan ingkang toyanipun santêr tuwin lêbêtipun ingkang sampun ngantos nyilêpakên irigipun. Ing ngriku sampun botên sisah kagombang malih, kantun nguyêk lan ngêpyok-êpyok kemawon. Manawi gadhungipun sampun mêmplak tôndha sampun rêsik saèstu, lajêng têrus dipun êntas sarta dipun êpuh supados tuntas toyanipun.
Sapunika gadhung sampun rêsik, punika kantun sênêngan. Badhe kasimpên krèkèl mêntahan punapa matêngan. Manawi mêntahan cêkap makatên kemawon lajêng dipun êpe, patraping pangêpe ugi dipun tata ijèn-ijèn ing wadhah ingkang wiyar sarta rêsik, manawi sampun garing lajêng kenging kasimpên, punika sagêd kiyat dangu. Namung manawi badhe nêdha kêdah kaêdang rumiyin, sampun dipun godhog. Dene manawi badhe kasimpên krèkèl matêngan, gadhung ingkang nêmbe kaêntas saking kumkuman wau lajêng têrus kaêdang kados ngêdang pohung, namung anggèning nyêmplungakên ing asêpan kêdah dipun iwir-iwir, prêlunipun supados matêngipun sampun ngantos dhèmblèng. Manawi sampun matêng lajêng kaêntas têrus dipun êpe, patrapipun ugi kados ing ngajêng, manawi sampun garing sawêg kenging kagorèng kangge pacitan ngunjuk wedang, raosipun botên prêlu kula aturakên, para maos têmtu sampun uninga. Ingkang dèrèng kaêpe dipun urap kalihan kalapa tuwin sarêm ugi sampun eca, raosipun mèh kados kêtos. Wontên ugi ingkang dipun cêmplungakên ing lêgèn ingkang sawêg umob, raosipun langkung eca malih. Makatên mênggah rêkaosing tiyang ngolah gadhung ingkang sampun nate kula lampahi, wasana bilih wontên kêkiranganipun mugi para maos sampun
wedang / wedang godhong kaleyang / dhadhap asrêp kang wus runtuh / linalapan gula klapa //
Sèlèhing panarimah, pindhanipun kados jêmbaring bumi, sagêd rinaosakên ing sabên tiyang.
pacitan godhogan uwi / alungguh ngèmpèring langgar / nglènggèr bari udut klobot / bakone wêton Kêduwang / tandhonan wus samôngsa / nikmate kalangkung-langkung / ngrasantuk rahmating Sukma //
nora niyat ngirat-ngirit / dhasar saking kêkurangan / pira dayane wong tuwèk / ihtiyar wus nora bisa / ingkang dèn arsa-arsa / mung saking wêtuning talun / daya kalamun ômbaa //
nanging rèh sajroning ati / wus nora ginawe kurang / mung narima saanane / suprandene atiningwang / mêngko wus mari utang /
priyayi / kang pêkah rong atus reyal / mangan nora trima rèmèh / kudu ingkang sarwa enak / turu kudu
wedang dhadhap gula klapa / dadine padha toya / udut
tut wuri kewala / paran mêngko wong donya / yèn tan mèngêt ana lampus / yêkti kalantur nglêmpara //
Tumrap golongan bôngsa Sundha, saya malih ing Bandhung, konduripun ingkang bupati saking Eropah punika, dipun tampi kanthi agêng tuwin bingahing manah, malah saking guyubing para priyantun tuwin golongan sanès-sanèsipun ing Bandhung, ngantos ngawontênakên komite kangge mahargya rawuhipun ingkang bupati. Sadaya wau dados pratôndha bilih ingkang bupati dipun trêsnani saha dipun suyudi ing kawula bawahipun.
Ing dintên Sabtu enjing tanggal kaping 18 wulan punika, kapal P.C. Hooft katingal malêbêt ing palabuhan Tanjung Priuk alon-alonan saha lajêng mèpèt wontên pinggir, inggih punika baita ingkang dipun titihi Radèn Adipati Arya Wira [Wi...]
[...ra] Natakusuma, bupati ing Bandhung, ingkang rawuh saking nagari Walandi.
Ing palabuhan ngriku sampun kathah sangêt tiyang ingkang sami mêthuk, wontên golongan priyantun, sudagar, para warga tuwin golongan tani ing Bandhung. Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat, Radèn Adipati Arya Suyana, panjênênganipun Tuwan Gobee parampara babagan tiyang siti ugi sami wontên, sadaya kathah ingkang sami sakalihan.
Radèn Adipati Arya Wiranata Kusuma, bupati ing Bandhung, kagambar nalika kapal sawêg labuh wontên ing Tanjung Priuk.
Ingkang bupati nalika salaman kalihan para ingkang sami mêthuk, kathah ingkang sami karaos-raos ing manah.
Radèn ayu adipati inggih mapag, dipun irid ing rama ibu, inggih punika patih ing Sumêdhang sakalihan.
Ing kapal wau katingal rame sangêt, ing perangan papan kêlas satunggal, ingkang kangge nampèni para tamunipun ingkang bupati, sadaya sami dipun sugata wedang kalihan dhêdhaharan.
Konduripun ingkang bupati wau sarêngan kalihan Tuwan Darwis gelar Datoek Madjolelo, dêmang ing Maninjo, ingkang ugi nunggil lampah kados ingkang bupati, prêlu anjêmbarakên wawasan wontên ing Eropah. Punika ugi kathah ingkang mapagakên.
Sasampunipun minggah ing dharatan, ingkang bupati lajêng sowan Paduka Gupêrnur Pasundhan, nanging botên pinanggih, pinuju parêpatan, namung dipun panggihi Tuwan Residhèn Muhlenfeld.
Sadumugining Bandhung dipun tampèni ing komite golongan warni-warni wontên sêtatsiun Bandhung, nalika dumugi ing Cimahi, kathah tiyang ingkang mapag wontên ing sêtatsiun saha sami surak-surak minôngka pambage wilujêng.
Mandhap saking sêpur lajêng têrus kondur dhatêng kabupatèn, ing kabupatèn sampun sêsêg ingkang sami mapagakên.
Sasampunipun lênggah lajêng amiwiti ngaturakên pambage wilujêng, urut-urutanipun: patih ing Bandhung atas naminipun para priyantun ingkang taksih cêpêng damêl utawi ingkang sampun
Sasampunipun punika lajêng dipun wontênakên wilujêngan. Ingkang wontên ing ngriku sadaya wontên tiyang gangsal èwon, sami karadinan angsal dhêdhaharan tuwin pangunjukan.
Wusana wilujêng ingkang pinanggih, lajêng bibaran.
Bab Têmbung -têmbung Mônca ingkang Kaprah dipun Angge.
Garèng : Andharanmu anggone nagara nganakake pakaryan, iya wis agawe cêmêplonging pikirku. Kiraku anane kiyi iya ora beda karo anggone nagara nganakake sêpur, prêlune uga gawe kamayarane kawulane kabèh. Awit kajaba wong-wonge sarana bayaran sathithik tur rikat lakune, bisa lêlungan adoh, uga bisa ngirim-ngirimake pamêtune tandurane utawa bisa ngêdol barang kabudidayane nang liya-liya nagara, kanthi gampang lan rikat. Mara, apa kuwi ora kauntungan gêdhe tumrap aku kabèh.
Petruk : Kowe mono, Rèng, Rèng, sing kopikir mung kasênênganamu dhewe bae, anggêr
môngka anane sêpur saiki kiyi, pirang-pirang kancaku sing padha tiba ing mlaratan, kaya ta: Kang Wirya tukang grobag lan Kang Krama tukang dhokar, kuwi saikine padha malarat-malarat bangêt, tandhane dhèk biyèn anggêr tak dhayohi, wah, suguhane kampiyun têmênan, wedange: wedang tèh sintèk cap Sêmar, gulane: gula batu, pacitane: ondhe-ondhe têngkuwèh, krasikan, juwadah bintul, rôndha kèli, lan isih akèh manèh tunggale. Barêng saiki suguhane: wedang godhong kopi kathik ora nganggo gula, pacitane bêgja-bêgjane bakaran tela, tur anggone ambêdhol tandurane tanggane. Mara, apa aku ora nlôngsa bangêt ngrasakake kang mangkono kuwi.
Sêmar : E, kurangajar, anggone nlôngsa bangêt kuwi, rak ora sabab mêlasi kancane, ananging sabab kancane banjur ora bisa nyuguh kanthi ropyan-ropyan. Sabênêre ngono mula ya nyata, yèn anane sêpur kuwi agawe karugiane tukang grobag lan tukang dhokar, awit barang-barang sing dhèk biyèn cukup dimomot ing grobag saiki dimomot ing sêpur, awit kajaba lakune luwih rikat, bayarane luwih murah. Mangkono uga tumrape wong lêlungan, apa manèh yèn lêlungan adoh, dhèk biyèn padha nunggang dhokar utawa tunggangan liya-liyane, nanging saiki padha nunggang sêpur, sababe ora liya-liya jalaran saka rikate lakune lan murahe bayarane. Ananging wêruha, Truk, ing ngalam dunya kuwi wis dadi jaman lumrah, yèn ana apa-apa anyar, kuwi ana sing sênêng, nanging uga ana sing susah. Mara, saiki timbangên bae, akèh êndi wong sing susah jalaran saka anane sêpur, karo wong sing padha bungah jalaran padha kacukup kaprêluane.
Garèng : Wiyah, iya ora prêlu sêmang nganggo ditimbang-timbang, têmtune iya tikêl-matikêl akèh sing butuh sêpur katimbang karo sing ngêmohi anane sêpur. Petruk ki nèk ngomong, pancèn anggêr mêtu bae. Ora, Ma, bab anane sêpur, aku pancèn mupakat bangêt, yèn gêdhe gunane tumrap rakyat kabèh. Sing aku ora ngrêti babarpisan kuwi rak bab pangêdole uyah dening nagara, apa kuwi ora kêna diarani sakecanya pribadi, wong cilik kêna gawe, ananging ora kêna adol, kajaba mung nagara dhewe sing kêna. Mara, apa ora siya-siya jênêngane kuwi.
Sêmar : Sarèh, gus, sarèh, aja banjur ngômbra-ômbra tanpa tônja mêngkono rêmbugmu. Mungguh prêlune nagara nganakake pakaryan pangêdolan uyah, kuwi prêlune kanggo ngènthèngake supaya kawula suda panyangganing pajêg,
awit saupama ora mangkono, pajêge para kawula mêsthi iya saya abot, padhane kaya pakaryan timah, kuwi iya mêngku paedah agawe sudaning pajêge para kawula. Dadi tindak kang mangkono mau ora gawe krasane wong kang padha nglakoni. Kajaba mêngkono ora liya-liya saka anggone arêp angrêksa nyang kaslamêtane wong cilik. Jalaran saupama uyah mau ditogake bae kaya pakaryan seje-sejene, ora kêna ora mêsthi dimèliki karo salah sawijining kaum hartawan, ya kuwi banjur ditêbas. Wong cilik saka kurang mangrêtine, rèhning tômpa dhuwit kêmrupyuk saka bungah atine, ora wêruh yèn bakal kapitunan gêdhe kapriye anggone ora bakal kapitunan gêdhe, awit rêganing uyah mêsthi bakal diundhak-undhakake, miturut sakarêpe juru nêbas mau, upama maune mung rêga sak sèn, saiki banjur dirêgakake limang sèn utawa sakêthip, aku kowe kabèh iya banjur kêpêksa ngarêpi, sabab saka butuhku mênyang uyah. Hara, yèn kok pikir kalawan dawa, anane dagangan uyah diasta dening nagara kuwi apa ya mung maligi ngupaya kasil thok, rak ora ta, sajatine rak têtela mung saka anggone nêtêpi wajibe kudu ngrêksa marang kaslamêtaning kawulane.
Sêmar : E, wong gêmblung, sadurunge aku mangsuli bab kiyi, dak kandhani yèn aku ora pisan-pisan duwe pikiran angrewangi kana utawa kene, mung ngomongake apa anane bae. Sumurupa, mulane ana alas-alas sing padha ditutup dening nagara, kuwi ora kok kaya kandhamu mangkono, sabênêre ana karsane sing prêlu bangêt, yaiku gêgayutan karo kaanan lan kauripaning wong cilik. Jalaran yèn ta alas-alas mau mung dibenake bae, wong cilik banjur mung sagêlêm-gêlême gone padha nêgori wit-witan kang tansah dimelikake, môngka yèn kalakon mangkono alas mau suwe-suwe dadi gundhul, dayane kang migunani tumrap wong tani bakal ilang babarpisan, jalaran sakèhe rabuk sing padha ditandho ana ing kono kabèh gampang larute samôngsa ana udan. Mulane kêpêksa ana sing ditutup dening guprêmèn kuwi, sajatine mung saka ngeman marang wong cilik, supaya anggone têtanèn bisa ajêg bêcik saka dayaning alas kang padha ditutup mau.
Garèng : Lho, wong alas ditutup kok jare andayani marang lakuning têtanèn. Mara,
iki, nanging tumrap kowe kaya-kaya wis nyukupi. Mulane alas-alas kang padha ditutup mau gêdhe dayane tumrap têtanèn awit sabênêre alas iku: I dadi gudhanging rabuk, yakuwi kang tumuwuh saka bêbosokaning gêgodhongan ing alas kono sapanunggalane. II yèn ana udan, sakèhing oyod-oyodan, kuwi padha nêsêp banyu, kang anjalari banyu udan mau ora lubèr-lubèr, ambanjari sawah-sawah lan padesan. III môngsa têrangan, oyod-oyodan mau padha ngêtokake banyune kang sabanjure padha mêtu mili marang kali-kali, sing padha ambanyoni sawah-sawah sakiwa-têngêne, kang mangkono wong tani tansah ajêg olèh banyu. Kang iku samôngsa alase padha gundhul, yèn nuju môngsa têrangan, kali-kali padha asat dening ora olèh sumbangan banyu saka alas tutupan mau, satêmah bisa gawe pitunaning wong tani.
Wontên pawartos, Ingkang Sinuhun ing Surakarta badhe têdhak dhatêng Bali, badhe mriksani barang-barang kina, ugi badhe mara tamu dhatêng para raja ing Bali. Têdhak dalêm kintên-kintên wontên ing wulan Nopèmbêr.
Kados ingkang sampun kawrat ing pakabaran warni-warni, bab sedanipun Gusti Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati Pakualam VI. Ing nginggil punika lampahing layon nalika bidhal saking dalêm Pakualaman dhatêng pasarean ing Girigônda, Kulon Praga.
Rêsèrsê ing Bandhung mêntas nyêpêng bôngsa Mênadho, ingkang badhe mijèni ngèlmu komunis dhatêng bôngsa militèr, dèrèng dangu tiyang wau kalihan kancanipun tiga sami dhatêng Ruslan. Kônca sanèsipun sawêg dipun padosi.
Sêrsan Westerman kalihan saradhadhu Jawi nama Parta, ing Biwak bawah Simpang, Borneo sisih kilèn,
bambu tuwin jurnalis tilas redhaktur Sendjata Batak lid P.K.I. ingkang kantun piyambak manggèn ing Kabanjae Sumatra sisih wetan, kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Wontên pawartos, ing Pordhêkok wontên ada-adanipun bôngsa Tiyonghwa badhe damêl padpindhêr Tiyonghwa tuwin tiyang siti, kajêngipun badhe nindakakên pitulungan bilih wontên tiyang manggih bêbaya. Bilih pakêmpalan wau sampun ngadêg, prêlu badhe nêdha pitulunganing dhoktêr suka wêwulang
andèkèki lyzol wontên ing gêlas kopi, ingkang badhe dipun lêbêtakên dhatêng mêngsahipun ugi liring pêrplegêr, nanging wusana dipun ombe ing tiyang sanès. Bêgja dene botên ambêbayani.
Wontên golonganing priyantun ing Surakarta gadhah atur dhatêng paduka gupêrnur badhe ngêdêkên kantor pitulungan pados padamêlan, tuwin kantor bab punika saking Ngayogya.
Saking mupakating rêmbagipun para Islam ing Bandhung ing gêdhong P.I. Kepatihanweg badhe wontên pista agêng, minôngka ajênging pakurmatan konduripun ingkang bupati ing Bandhung saking nagari Walandi.
Katêtêpakên dados pangarsa landrad ing Blitar, Mistêr Radèn Muhiman Suryawinata, sapunika pangarsa landrad ing Grêsik tuwin
Katêtêpakên dados ondêr pursitêr landrad ing Ngayogya, Radèn Mas
Surakarta tuwin Ngayogya badhe ajar baris wontên ing Purwakarta tuwin Kosambi, wadya numpak sêpedhah saking Batujajar inggih badhe tumut.
Ing Bukit Bêsar, Palembang mêntas wontên tiyang andhudhuk siti manggih rêca warni-warni, ingkang kakintên barang kina, saha ing ngriku kakintên dununging griya agami. Wontên malih panunggilanipun, sela mawi sêratan kina tuwin sirah rêca Buda. Ing sacêlaking panggenan ngriku wontên pasarean ingkang dipun pêpêtri, limrahipun dipun wastani pasareanipun Raja Iskandar, lan ing pucak rêdi ugi kathah kubur-kuburan kina. Pangintêning ngakathah, ing ngriku punika patilasan karaton jaman kina.
Ing tanggal 26 wulan punika, mêsin mabur Foker 416 ingkang dipun tumpaki kapitan Kosler kalihan wd. Sêrsan
namung sakêdhik, ingkang numpaki wilujêng. Mêsin mabur wau badhe dipun bikaki kabêkta dhatêng mara krêmbangan.
sarênganipun sadaya wontên 5, wusana wontên satunggal ingkang aburipun kêtingal andhap saha lajêng kaling-kalingan wit-witan. Botên dangu lajêng dipun susuli oto utawi pit motor, dene mêsin mabur ingkang 4 lajêng wangsul suka sumêrêp ing bab bêbaya wau.
tumrap Bale Pustaka kenging dipun dadosakên satunggal, nanging kêdah katêrangakên ing sawingkinging sêtruk pos wisêl, punapa prêlunipun yatra wau. Upami: tumbas buku anu f 1, Kajawèn f 1.50.
Tuwan S ing Margasari, Borneo. Karangan panjênêngan botên kapacak, amargi kirang cêtha andharanipun.
Tuwan S.M. ing Pundhong. Gambar 4 iji kakintunakên wangsul, karanganipun botên kapacak.
Tuwan N. ing Tumpang. Gambar kakintunakên wangsul, botên patos prêlu.
Tuwan B.S. Sarjana, ing Trucuk Klathèn. Karangan botên kapacak, gambar kakintunakên wangsul.
Tuwan S. ing Banyumas. Sarèhning karangan panjênêngan punika nama amangsuli karangan ing Darmakôndha, mirid tataning lêrêsipun, inggih kêdah dipun pacak wontên ing Darmakôndha, ewadene manawi redhaksi
Lev. Verz. Mij. Indonesia ing sapunika sampun botên wontên.
Tuwan S. ing Purwakêrta. Karangan bab sêsakit bèri-bèri, botên kapacak, awit miturut panimbangipun para ahli, kirang nyêkapi.
R. ng. Dj. M. ing Sutagunan Surakarta. Sampun tamtu kemawon Kajawèn anampèni gambar-gambar, nanging ingkang migunani. Dene alit-aliting ukuranipun 9x12 cM.
Tuwan Spoer, ing Ngayogya. Panjurung panjênêngan ingkang kapacak namung ingkang sampun.
Sêrat Cariyosipun Dèwi Aisah ing Nagari Mêsir.
Karanganipun Supar Darmawisastra, ing kampung Kêmlaka, dhistrik Sukarêja, Kêndhal.
Sarawuhipun ing kadhaton, lajêng kèngêtan wêlingipun rumiyin dhatêng ingkang garwa. Sarêng ingkang garwa matur sampun garbini, sang prabu sangêt ing dukanipun, sarta lajêng badhe animbali abdi Singanagara kadhawuhan nyedani sang putri. Sang putri kadukanan kathah-kathah kadakwa dhangan dhatêng para mantri bupati. Atur wangsulanipun sang putri botên rumaos. Malah gêntos narka sang prabu ingkang bedhangan wontên ing môncanagari. Sang Prabu Kumbi. Sang putri lajêng ngunjukkên usap asta lan sêsupenipun paringan saking sang prabu. Dangu-dangu sang putri blaka, bilih ingkang kabedhang sang prabu rumiyin punika inggih punika sang putri, ngantos sapriki sampun anggarbini sangang wulan. Sang prabu thêngêr-thêngêr lajêng ngandika: Layak rupane biyèn kaya rupamu prasasat jambe sinigar byak. Lan mêsthi bae ora kêtêmu dak golèkana ing ngêndi bae.
Sigêg gêntos cariyos, ing salêbêtipun nagari Mêsir, wontên prakawis ingkang anèh, inggih punika wontên tukang grobag kapêthuk dhokar, ingkang dados anèhipun wau dene anakipun kapal dhokar wau lajêng ngêtutakên lêmbu grobagan, botên purun kapurih nginthil kapal êmbokipun. Ing ngriku sarèhning ingkang gadhah grobag rêmên dhatêng bêlo wau, kêdah pangakênipun bilih bêlo wau anakipun lêmbunipun grobag.
Wasana tiyang kalih wau lajêng nuwun pangadilan, putusanipun sang prabu: ing sarèhning bêlo iku nginthil sapi, ya saiki duwèkmu, awit kêna uga sapi manak bêlo, awit Pangeran sipat kuwasa. Wasana ingkang gadhah dhokar kêpêksa kawon, kecalan bêlonipun. Nanging manahipun dèrèng marêm dhatêng putusanipun sang prabu makatên wau, amargi bêlo punika yêktos anakipun kapal dhokar gadhahanipun.
Ingkang kados makatên punika, sêdyanipun tukang dhokar nêdya sowan sang pramèswari, amargi sampun kaloka ing kawicaksananipun, badhe nuwun sih pitulung, murih prakawisipun wau sagêd angsal adil ingkang lêrês, kêlampahan ing nalika sang nata tindakan, tukang dhokar sowan sang pramèswari mêdal pungkuran. Tukang dhokar ngunjukakên lêlampahanipun. Dhawuhipun sang putri: Suk yèn pinuju ingkang sinuhun sinewaka, kowe anjalanana ing alun-alun. Yèn mêngko didangu diarani wong owah kowe matura botên anèh. Mila abdi dalêm anjalani alun-alun punika, awit Pangeran kuwasa alun-alun wontên ulamipun, kados putusan dalêm ugi, kenging ugi lêmbu manak kapal, amargi Pangeran kuwaos. Wusana kalêksanan sadaya.
Ing ngriku sang prabu kêwêlèh. Kapal ingkang kaakên tiyang grobag lajêng kapundhut, kaparingakên wangsul dhatêng tukang dhokar malih.
Sang prabu sangêt ngungunipun, lajêng andangu ingkang garwa, sarêng nyata piwulangipun, sang prabu sangêt duka. Dèwi Aisah lajêng kawêdalakên saking kadhaton, pangandika nata: He, Aisah, satêmêne bangêt anggoningsun wirang, anggonira kaping-kaping mêlèhake panjênênganingsun, saiki aja sambat, sira bakal sun tundhung wiwit sesuk ora dak rêngkuh garwa. Dene apa kang kosênêngi ing sajroning kraton kêna sira gawa. Atur wangsulanipun Dèwi Aisah: Dhuh gusti pêpundhèn kawula, bilih marêngakên, dalêm badhe bidhal wanci dalu kemawon, murih botên adamêl lingsêming sarira dalêm. Ingkang
pangunjukan dipun campuri kêcubung, sanalika sarêng sang prabu bibar ngunjuk lajêng sare. Saking pangintênipun Dèwi Aisah, wungunipun sang prabu kenging ugi pêndhak dalu punika. Sang prabu lajêng kagulung ing kasur sarta dhawuh dhatêng patih, ing wanci kintên-kintên jam sadasa dalu Dèwi Aisah mêdal saking kadhaton, namung ambêkta kasur isi sang prabu wau. Ki patih ugi kamiwêlasên, ananging kadospundi, sarèhning piyambakipun ugi mirêng piyambak saking dhawuhipun sang prabu, amila namung jumurung.
Botên kacariyos ing margi, lampahipun Dèwi Aisah sampun dumugi ing griyanipun ing dhusun Koryah. Ing nalika samantên sang prabu taksih sare. Sarêng watawis jam sanga dalu, sang prabu wungu, sangêt kagètipun, krana sampun kulina dhatêng kadhaton ingkang adi, ing ngriku sarean ing ambènipun tiyang dhusun ingkang sangêt kuciwa, punapa malih sarêng mirsani dilah sênthir ingkang kêlip-kêlip andadosakên botên rênaning panggalih. Sang prabu enggal andangu dhatêng Dèwi Aisah: Aisah, iki ingsun apa ngimpi apa kapriye, iki ana ngêndi. Dèwi Aisah matur: Lho, sang prabu kok ngandika makatên. Kabaripun kawula sampun botên kangge, kapurih wangsul dhatêng dhusun, lan punapa ingkang kawula rêmêni ing salêbêtipun kadhaton, kaparêng kawula bêkta. Ing sarèhning ingkang kawula rêmêni namung panjênêngan dalêm, [da...]
[...lêm,] dados ingkang kawula bêkta namung panjênêngan dalêm. Sang prabu anjêtung sarta gumun dhatêng kawicaksananipun ingkang garwa, rumaos kawon budi. Wêkasan lajêng dhawuh makatên: Wis wis, ayo kondur nyang kraton, aku sêlak ora bêtah ana ing kene. Wusana Dèwi Aisah lajêng kondur kalihan sang prabu dhatêng kadhaton. Wêkasanipun Dèwi Aisah lêstantun dados pramèswarinipun sinuhun ing Mêsir Prabu Abdul Muluk, kanthi raharja nyrambahi para kawula, jalaran saking kawicaksananipun sang prabu sarta sang pramèswari Dèwi Aisah wau.
Waosan ingkang sampun kapacak ing Kajawèn nomêr 68 saha ing Kajawèn wêdalipun dintên punika, sampun tamat, punika namung kangge sêsêlan, ing sapunika wiwit macak sêrat waosan: Kêmbang Jaya, mawi sêkar, para maos sagêd nguningani piyambak ing bab sae, sêngsêm saha ramening
dènira mastani / aran sêrat crita Kêmbang Jaya / wit saka mula bukane / ingkang ababad-bubud / ngreka ngrakit ngrêrancang dadi / nagara karta arja / nguni asalipun / aran Radèn Kêmbang Jaya / kang martapa mêmasuh amati ragi / anèng dhukuh Banthengan //
dora tuna nistha ing pangrakit / lan kuciwa ikêting ukara / tan wun dadi gêguyone / tangèh bisa apatut / mèmpêr bae nora mapaki /
asih lair manrus batin / marang sang mantrimuka //
gumêndhunge Risang Godhapati / wus prasasat sabadan narendra / kang mêngku
rêrusuh ing nagara jinagi / pra prajurit prawira tamtama / sinungan panggonan dhewe / ing sabên
cilik nata pasok bulu-bêkti / mring praja Paranggurdha //
ingkang putra bupati mung siki / nanging rada kuciwa ing warna / Dyan Jayasari arane / mripat ômba apêndul / bathuk nonong irunge sunthi / barojol pundhakira / dhadhanira manuk / wêtênge rada balêndhang / nanging rada kacèk pinunjul ing jurit / digdaya mandraguna //
malah wuwuh sihe kang bupati / kasok trêsnanira marang putra / dhasar wus pinasangake / lan putrinya wong agung / Carangsoka
ambabarake / ana ing dhusun-dhusun / nyata lamun nganèh-anèhi / tatas-titis yèn crita / tuhu yèn pinunjul / sêmbada sing parikrama /
dene elok pamintèng sang rêtna / gong wayang lumaku dhewe / ya ta wau winuwus / sang bupati lagi siniwi / ingadhêp para wadya / lan pêtinggi
nanging ngantos dumugi samangkin / wadya tuwan ingkang angupaya / dèrèng antuk pawartose / anênggih dunungipun /
pêtinggi duk kalane uning / ing dukane wêdana Maguan / ing tyas samya kêkês kabèh / saking gênging jrihipun / datan ana wani
tingali / mèmpêr lawan wujudipun / ngongkrong kaya kêmôngga / jaran mlaku pating krêmbyah yèn dinulu / samôngsa jaran anjola / Yuyurumpung amaringis //
angrasa kalamun lara / sikilira kêtapak sôngga wêdhi / kiwa têngên kêbak bubul / kang kiwa ana lima / ingkang têngên pitung mata
dhadha manuk / tangan karo kuwaga / pundhak brojol sikil kêncig kêbak bubul / nadyan kuciwa ing warni / nanging prawira
Yuyurumpung / tan adil traping prentah / benabeda. kasih sawênang-wênang ananung / tarocoh sok anyuwiyah / dupèh sura sêkti luwih //
ambêk digung adiguna / datan tolih marang patrap kang bêcik / sapa sira sapa ingsun / dupèh
Wujuding pasitèn kados ing gambar, anandhakakên bilih êloh, dados adinipun botên namung wontên ing sawangan kemawon, ugi mikantuki dhatêng kawilujêngan.
Mênggah dhêdhasaraning watakipun manungsa punika beda-beda. Sanajan sadhèrèk tunggil bapa biyung pisan masthi inggih beda-beda. Ingkang pambajêng watakipun sabar, pandhadha kêras, sanèsipun watak sêdhihan lan sasaminipun.
Kabêkta saking beda-bedaning watak wau pancèn lajêng rêkaos manawi kêmpal tunggil kajêng. Sagêdipun kêmpal samôngsa wontên tiyang ingkang sagêd angêsuhi sadaya, lah punika paedah lan santosa, ringkês kêdah wontên panuntun ingkang cêkap.
Sadaya tiyang tamtu sampun anglampahi pabên kalihan semah, kônca lan sanèsipun. Sampun kok dhatêng semah utawi tiyang sanès, dhatêng badanipun piyambak kemawon asring pabên. Sintên ingkang dipun kawulani sabên tiyang? inggih punika kajêng. Sok wontên tiyang ingkang sagêd nêtêpi sasêdyanipun punika nama pilihan sayêktos. Ingkang kathah krêkat punika tiyang sampun sami gadhah, nanging lajêng mandhêg kabêkta saking aras-arasên utawi wêgah.
Wijining pabên dhatêng sanès punika warni-warni, upami: botên cocog manahipun, sabab saking goroh utawi cidra ing janji, kabêkta saking sumangkeyan lan anggêp, sabab saking murka lan sanès-sanèsipun, botên masthi pabên punika lajêng dados awon. Tiyang ingkang ngrumaosi kirang sêsêrêpan dipun lêpatakên masthi inggih purun, anggêr panyaruwe wau maton, punika malah anjalari indhaking sêsêrêpanipun. Têmah ing têmbe ngatos-atos sampun ngantos lêpat kados ingkang sampun.
Nanging kalimrahanipun botên. Mêntas pabên sêrikipun botên sagêd angicali, kêkêncênganing sêdya badhe pados reka murih lêpatipun sanès malih, têmah têrus kemawon pathênthênging pêpisahan. Manut wêwarahipun para sêpuh lan luhur, tiyang lêpat punika kêdah nyuwun pangapuntên dhatêng ingkang mêntas kasêrikakên. Cêthanipun kados ungêl-ungêlan ing ngandhap punika. ...
Pangruwate dosa sawatawis / rèhne wus kalakon / tan lyan amung minta aksamane / mring kang samya sinakkên ing galih / praptaa pribadi / marang wismanipun //
yèn kaprênah tuwa pangkat inggil / ngabêktia gupoh / linairna ing kaluputane / lamun prênah nom pangkate inggil / mêngku mawa taklim / krama nut ing têmbung //
yèn kaprênah anom mênang inggil / dèn rahab pangrêngkoh / kabèh
pukanipunika. anggitan dalêm suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV ing Surakarta. Mratelakakên kadospundi patrapipun tiyang ingkang ngrumaosi kalêpatanipun lan badhe mados rukunipun malih. Ing ngriku mratelakakên unggah-ungguhipun dhatêng [dha...]
[...têng] satunggal-tunggaling priyantun ingkang mêntas sami crah badhe dipun suwuni pangapuntên. Awit botên dumèh nyuwun pangapuntên kemawon, lêpat-lêpat manawi patrap kirang tata inggih andadosakên sêsandhungan malih.
Ringkêsipun gêgaran kangge nanggulangi parapabên lan crah wau botên sanès malih kajawi rukun. Dados rikêsringkês. tumindakipun rukun punika supados sampun sulaya gêsangipun. Rukun, punika dados idham-idhamanipun sabên tiyang, minggahipun dhatêng bôngsa. Sintên ingkang rukun masthi botên pabên.
praja / Slasa Kliwon nuju / Wêlandi tanggal limalas / wulan Juni dene ta angkaning warsi / sèwu wolung atusan //
sèkêt wolu sarêng dungkap warsi / sèwu wolungatus swidak stunggal / binêkta tiyang sêpuhe / pindhah ing Balak dhusun / dhistrik Têgalrêja apdhèling / Magêlang dungkap warsa / sèwu wolungatus / langkungira swidak tiga / pindhah malih dumunung ing Sêmèn dèsi / anênggih dhêstrik Salam //
apdhêling lan parêsdhenan nunggil / ananging ta sarêng sampun yuswa / sawêlas taun nèng Sêmèn / nênggih Tuwan Ka Cin Syu /
ing awase / kalamun sontên mantuk / yayah rena tansah prihatin / mituturi ring putra / nging datan tinurut / mila ing sawiji dina / sing karsaning yayah rena ing samangkin / hyun pinrêdi sêkolah //
wus sarujuk tyang sêpuh kêkalih / nuju warsa sèwu asthatus lan / pitung dasa ing samangke / nênggih Tuwan Ka Cin Syu / sinakolahakên partiklir / anèng Ngayogyakarta / sarêng dungkap taun /
kaping nêmbêlas / tinanggênah ing pakaryan juru tulis / Wikmèstêr Tyonghwa Blabag //
Dhistrik sampun kasêbut ing nginggil / slikur warsa dados juru sêrat / tan wontên kalêpatane / marang pakaryan cakut / cukup cikat luwês têrampil / yayah Patih Suwônda / supramila sagung / bôngsa Tyonghwa kampung Blabag / sadayanya kathah sami ajrih asih / dungkap tumapak warsa //
awit sing karsanira / jêng residhèn Kêdhu / Ka Cin Siyu gya ingangkat / têtêp dados wikmèstêr mila pra publik / sadaya sukur suka //
bôngsa Tyonghwa lan bôngsa pribumi / warna-warna ing kêkaulira / wontên ingkang nanggap ronggèng / wontên kêng tlèdhèk munyuk / kampung Koplak Tuwan K. T. Swi / ngauli nanggap wayang / ngantos kalih dalu / angaturi para mitra / lampahannya Dyan Nangkula dadya aji / nahan ta kawuwusa //
tanggal bèh ji / Agustus kang warsi / sèwu sangang atus kalih dasa / tampi ganjaran wiyose / saking kangjêng sang prabu / ing Nèdêrlan ganjarannèki / awarni bintang perak / tan watara dangu / Tuwan Ka Cin Syu ing Blabag / wus rumaos tan bangkat anambut kardi / margi sêpuhing yuswa //
katambahan cacacacat. mripatnèki / kirang awas manawi anyêrat / aksara kathah tumpangso / awit saking puniku / mila swiji dina tumuli / tuwan wikmèstêr Blabag / adarbe panuwun / katur ing kangjêng parentah / nuwun lèrèh saking
datan watara dangu / nuju tanggal sêlikur April / nêngih warsa punika / jêng kontrolir rawuh / kanthi wadana Munthilan /
kabèh / tuwan kontrolir sampun / paring priksa marang sanggyaning / kang para bôngsa Tyonghwa / yèn Tuwan Ka Cin Syu / nuwun
sadayanya matur datan sagah / sêngadine boya tèyèng / awit saking puniku / mila kangjêng tuwan kontrolir / kagungan pamrayoga / jêr tuwan Ka Cin Syu / nuwun lèrèh padamêlan / wit wus sêpuh nging tan wontên kang gantyani / mila sing karsanira //
bôngsa tyonghwa ingkang / kabubuhan sabên wulan kang ngêdali / sadaya matur sagah //
sapunika dados têtêp malih / Tuwan Ka Cin Syu nglajêngkên
enggal dènnya ngakur / jêr suthik sangêt prakaran / mila kula saking ngriki bikak topi / lotya panjang kang yuswa //
luwih / tumrah ring garwa putra / wayah tuwin buyut / titining kanang walgita / ping wolulas Ogustus warsa puniki / Ka Cin Swi Surakarta //
Karangan ing ngingil punika pancènipun kirang wigatos, awit mênggahing lêlabêtan tuwin tiyang ingkang angsal bintang, punika kathah, dene ingkang kawigatosakên, dene Tuwan Ka Cin Swi punika bôngsa Tionghwa têka sagêd ngarang Jawi mawi sinawung ing sêkar, sanadyan dèrèng nama punjul, nanging ugi nama dados satunggiling kamajêngan ingatasing bôngsa Tionghwa.
Kênthang cêmêng punika inggih bangsaning pala kapêndhêm, dene pananêmipun kêdah milih siti lêmpung, siti gêmbrung utawi siti pasir.
Sitinipun kêdah dipun garap ngantos êmpuk, manawi siti lêmpung prayogi dipun êgoli rumiyin, lajêng dipun gula-gula, prayogining panggarap manawi ngajêngakên môngsa jawah, dados samôngsa kadhawahan jawah, sitinipun lajêng mawur.
Ingkang kangge wijinipun kênthang ingkang sampun thukul, dene ingkang prayogi nanêm sêmpelanipun uwit. Patraping adamêl wiji ingkang badhe katanêm makatên:
Amiliha pasitèn sawatawis kapaculan ingkang ngantos mawur, lajêng dipun tanjani kênthang, dipun ingah ngantos ngrêmbuyung. Samôngsa jawahipun sampun ngrêcèh, pang-panging uwit kapunggêlana, lajêng têrus dipun tanjakakên ing pasitèn ingkang sampun dipun garap wau, gaganging wit kênthang wau lajêng dipun cublêk-cublêkakên ing siti, prêlunipun nangguh môngsa jawah ngrêcèh, supados tanjananatanjanan. wit kênthang wau sagêd lêstantun sêgêr, wusana têrus gêsang.
Opèn-openanipun namung dipun dhangir, kaping kalih, kaangkah samôngsa siti sampun atos, dados salêbêtipun nanêm, siti kêdah tansah anggronggong, pikantukipun badhe ngathahakên wohipun.
Samôngsa godhongipun sampun jêne saha sampun anggègrègi, punika sampun wancinipun ngundhuh,
lajêng dipun dhudhuki tuwin dipun cokèri ingkang ngantos gêmêt, saha lajêng kenging dipun simpêni ngantos lami.
Panyimpêning kênthang cêmêng punika kêdah kikrik, sasagêd-sagêd milih papan ingkang pêtêng, awit manawi kenging rêrêgêd, kados ta kêcipratan upa tuwin sanès-sanèsipun, lajêng sagêd bosok utawi angglembosi.
Kênthang cêmêng punika pangolahipun namung dipun godhog, nanging panggodhogipun botên kados salimrahipun tiyang anggêgodhog, toyanipun kêdah namung sakêdhik, dados namung mêndhêt sumubipun kemawon, awit manawi panggodhogipun kacakan toya, matêngipun dados kirang pulên, lan
ugi kenging kangge brêgêdèl, nanging raosipun kirang eca, sajak ngêmu toya.
Dene ingkang langkung eca, manawi dipun kêluwa, pangolahipun, sasampunipun dipun godhog, lajêng dipun kêlècèpi, dipun kum ing toya apu. Lajêng damêl toya gêndhis ingkang ngantos kênthêl, kênthang wau lajêng dipun cêmplungakên têrus dipun olah ngantos dados gulali, ing ngriku raosipun lêgi pulên.
Kênthang cêmêng punika ugi dados satunggiling asil ingkang mikantuki, pananêmipun gampil, manawi
pados ulam lele ing lèpèn susukan (sanès lèpèn agêng). Inggih punika mawi pirantos pancing kawat utawi tosan, nanging patrapipun pamancing botên salimrahipun tiyang mancing-mancing punika, punapa malih êmpanipun (pakanipun) prêcil, katranganipun kados ing ngandhap punika, dipun wastani nyimplung.
Ing wanci sontên jam 3-4 têtiyang ingkang badhe nyimplung sami ngupados prêcil ing sabin, pamilihipun kaangkah cangkêm lele sagêd kolu nyaplok, pirantosipun pados prêcil ngangge tugêlan papah pisang kasigar minôngka gêbug, manawi sampun angsal lajêng kasudukan ing sujèn alit prênah pukangipun sisih, dados prêcil botên ngantos pêjah, tur mangke manawi kangge sarana gampil pamêndhêtipun kaurut saking sujèn.
Ing wanci sêrap surya, limrahipun ulam lele sami mêdal saking ngêrong pados mangsan. Ing môngsa punika pancingipun lajêng kadekekan êmpan, inggih punika prêcil wau cangkêmipun dipun lêbêti pancing ngantos têmbus ing silit, lajêng pucuk pancing kaenggokakên angsal pukang sisih, dene sisihipun kakêthok murih botên pating kruwis ngalèwèr, [nga...]
[...lèwèr,] awit murugakên gagal, ing ngriku mêsthinipun pucuk pancing katingal nyongat sawatawis, punika botên dados
paedahipun supados botên asring gagal. Sasampunipun makatên wiwit dipun lêkasi, inggih punika pancing wau botên kakèndêlakên kemawon, kêdah tansah dipun dhêdhêti, sarta kaplung-plungakên sanginggitsanginggil. toya kemawon, awis kêrêping pandhêdhêtipun sami kalihan êlêting ungêlipun loncèng tembok, dados pratikêl wau kados sacaranipun prêcil gêsang acolot-colot ing lumahipun toya, namung colotipun panggah (manggèn kemawon) pramila tansah nyabawa: plung, plung, plung, plung, satêrusipun ngantos ulam lele, kotès utawi wêlut mirêng, botên dangu murugi sarta ngancang-ancangi badhe nyaut êmpan. Manawi sampun kraos kacaplok saha kasèrèd, nuntên kasiyata (kasêndhal) ulamipun kenging. Dene êmpan wau yèn taksih wêtah kenging kangge malih, tarkadhang prêcil satunggal sagêd ngantos kangge 4-5 rambahan.
Sakecanipun tiyang nyimplung: botên prêlu ngolah-ngalih
punika kêdah sabar, saya dangu saya kathah ulam kamirêngan saha murugi, mila ulam sami kumruwêt ngrubung pancing, sajakipun kados arêbat titis nyaut êmpan, pundi ingkang têpak panyandêripun inggih punika ingkang sagêd ngêmplok pancing saêmpanipun, wasana kenging, makatên satêrusipun ngantos angsal ulam kathah.
Papan panyimplungan kenging dipun tata sadèrèngipun, inggih punika ing pinggir lèpèn kadamêlna tèbèng ngalangi santêring toya mawi sangkrah punapa kepang blarak utawi gêdhèg, kaangkah murih lele sênêng manggèn sawingkingipun tèbèng wau, awit toyanipun lajêng lindhuk, murugakên antêng dhawahipun pancing kadhêdhêtan.
Kajawi ingkang kasêbut nginggil, nama tuwin pratikêl mancing taksih kathah kados ta: mancing lodhok, mancing jêgog, mancing kilap, utawi gêlap, mancing timbul saha sapanunggilanipun. Nanging tumraping lele kirang mikantuki.
Sanèsipun punika wontên malih pratikêlipun ngalap ulam lele ingkang kalêbêt gampil inggih punika dipun wastani masang icir utawi pancir, kados ingkang kasêbut sêrat pamisayanipun ulam lèpèn punika sampun cocog, nanging bab nyimplung botên pinanggih ing buku wau, pramila kados wontên prêlunipun anggèn kula nyêrat punika, dene sadaya wau sampun sarana kula sipati piyambak, ewasamantên inggih namung nyumanggakakên, masa-borong.
1. Kukusan sêkar pisang (tuntut).
Mundhuta sêkar pisang kapok ingkang mêntas najin, sasampunipun dipun klothoki kulitipun ingkang sêpuh, lajêng kakukusna bêthak. Jodhonipun sambêl trasi. Inggih punika: Trasi agêngipun sakêmiri, sarêm 1 kêcik, lombok gumantung ingkang ngrêsakakên pêdhêsipun.
sakêrsanipun, kaangkaha sêkar pisang ingkang botên sêpêt.
Sêkar pisang botên kenging kêcêlup ing toya utawi dipun godhog, kêjawi namung kakukus.
lan abên-abênan wau lajêng kaulêga ingkang lêmbat. Mênawi sampun lajêng kaglintiri kados brêgêdèl, lajêng dipun êpe. Manawi sampun kalih dintên kenging kadhahar kangge lawuh. Pandhaharipun kenging dipun gorèng utawi dipun bakar. Ingkang eca yèn dipun bakar.
Mundhuta godhong luntas sawatawis, kaprithilana lêmbaran. Lajêng kagorènga kalihan tigan ayam mawi kacolok sarêm. Panggorèngipun sabên salêmbar kacêlupakên ing tigan, botên kenging kasarêng (kacampur), punika raosipun kados gangsir.
lêmbar, gêndhis jawi 3 kêmiri, laos 1 kêcik, lombok sakaparêngipun, santên klapa 1/4.
Manawi sampun cumawis sadaya lajêng dipun ulêg. Kangge ambumboni tempe rajangan wau, tumuntên kagodhog.
5. Pepesan ulam kutuk sarta wêlut.
Mundhuta ulam kutuk sarta wêlut ing sacêkapipun. Lajêng kagodhog. Sasampunipun matêng êrinipun kabucalana. Bumbunipun: bawang 2 siyung alit, brambang 2 iji (alit), salam 2 lêmbar, laos 1 kêcik dipun iris-iris, lombok sakaparêngipun.
Punika sadaya dipun ulêg sarta dipun ulêt kalihan daging kutuk utawi wêlut, lajêng dipun pès.
Tumrap bôngsa Jawi nagari Sawahlunta punika sampun dipun mirêngi ing tiyang dangu sangêt, dene kêlimrahipun, ing ngriku punika dununging pambucalanipun tiyang dêdosan, malah lokipun panggenanipun botên kenging dipun dhatêngi ing tiyang, dening dipun anggêp nagari pangalapan, jalma mara jalma mati.
Pangintên ingkang kados makatên wau ragi wontên gèsèhipun sakêdhik, mênggah têrangipun, ing Sawahlunta punika wontên papan pamêlikanipun arêng, dene ingkang nyambut damêl para tiyang paukuman, sampun tamtu kemawon mênggahing tiyang paukuman punika awrat damêlanipun. Nanging mênggah kawontênanipun kitha, kenging dipun wastani malah nêngsêmakên.
Kados gambar ingkang kacêtha ing sisih punika, pasitènipun katingal parêdèn, ing ngriku wontên papan pamêlikanipun arêng sela, ingkang dados pakaryan agêng, papaning pamêlikan dipun wastani Ombilin. Mêndhak mêndhukuling siti ingkang kêtingal ing ngriku, sarêng dipun wangun kitha, malah lajêng mujudakên dados sawangan ingkang nêngsêmakên, krêtêg agêng tumumpang ing lèpèn dados sêsambêtaning margi, margi undhak-undhakan ingkang nyêngkrèk, punika anjog ing kantor asistèn residhèn, sadaya wau sami dados rêrêngganing
pasar Gambir tuwin gapuranipun. 4. Ing perangan têngah, mêtha kawontênanipun nagari Walandi ing jaman rumiyin. 5. Ing perangan wingking.
Petruk : Wong malarat ora duwe manis / sabên dina atine mung uwas / wis kêntekan piandêle / adhakane mung bingung / wong sing potang wis ora sudi / samare yèn dikêmplang / lan manèh awakku / tansah kêgêdhèn rumasa / sabên ana wong kumlebat tak arani / arêp anagih utang //
Garèng : Lho, Truk, wong lagi klengkang-klèngkèng andhandhangula bae, barêng aku têka kathik mak brubut arêp lumayu, apa aku kiyi kok anggêp lampor sing gawene nginggatake bocah, apa kok anggêp wèrêk dhèli, sajakmu kok gilapên mêngkono. Ing môngka rumasaku anggonku dandan iya wis dak kayang têmênan, nganti kaya priyayi kandhidhat magang êlêpsêkripêr.
Petruk : Wong ora urus kok saya andadi mêngkono, wong arêp lumêbu ing ngomah uwong kuwi bok iya nyêbawa dhisik, apa: kula nuwun, apa: asalamu ngalekum, nèk cara Walônda iya: sêpadhah, ora-orane bok iya muni: hal-lo, dadi aku wêruh sapa sing têka, ujug-ujug kok mak bêdhêngus bae, dak arani wong arêp nagih utang, nganti atiku lap-lapan kaya wong kelangan bêdudan.
Garèng : We la kurang ajar, ana atine lap-lapan kathik sabab kelangan bêdudan, sajake kathik kaya wong sing wis ngêthèl nyang candu ngono. Ora, Truk, aku arêp takon, mungguh kang dadi karibêtanamu kuwi apa, kok nganti wêdi ditagih utang. Kaya-kaya cilik-cilik saiki kowe wis jumênêng dara priyayi, tur blanjane iya wis rada lumayan, kok nganti sugih utang, kuwi apa jalaran kowe mêntas kalah main, apa jalaran mêntas duwe êmbok ênom anyar.
Petruk : Rèng, Rèng, wong kuwi bok aja siya-siya, dumèhane aku kiyi ora sêkolah Holan sêprikên, dianggêp anduwèni tindak cara kuna, nyêlir barang, wis ora bae. Nèk aku, bojo siji wis cukup, anggêre aja pintêr-pintêr, dadi aku arêpa rundha sawanci-wancine, ora bakal ngalang-alangi.
Garèng : E, kurang ajar, suprandene anggêpe kaya bangsaning kaum mudhah, jêbul-jêbul golèk bojo bae ngarah sing bodho, prêlune nurutan, gampang diapusi, kuwi arane rak mung arêp amburu nyang kasênêngane dhewe. Ngrêtia Truk, wong duwe bojo kang pintêr kuwi rak gêdhe bangêt mupangate, jalaran: bojo pintêr kuwi bisa ngelingake nyang lakumu kang ora pantês, bisa ngênglipur atimu yèn kabênêr kowe
lagi susah, bisa ngopèni omah, kang anjalari kowe banjur ora tansah jlang-jlangan kaloyongan bae, bisa anjaga panganmu, kang anyababake kowe ora banjur tansah ngundang bakul pêcêl utawa bakul sate, lan sapiturute, apa manèh yèn duwe anak, bojo kang pintêr mêsthi bisa ngupakara anak kanthi sampurna. Wiyah, kok banjur nylèwèng rêmbuge, kowe durung mangsuli mungguh ing pitakonku, sababe apadene kowe saiki sugih utang.
Petruk : Kuwi dudu salahku, Rèng, ananging salahe para kang padha nganakake pasar Gambir.
Garèng : We, la, judhêg aku, ana kok banjur nyalahake nyang para sing nganakake pasar Gambir, mungguh karêpmu kapriye, Truk.
Petruk : Apa mèmpêr, nganakake pasar Gambir bae kok tangal 28, dadi mangsane wong wis ora duwe dhuwit. Bok iya diwiwiti tangal 1 utawa tangal 2 mêngkono, dadi mêntas balanjan. Barêng tangal 28 kuwi rak mangsane kanthong wis ludhês, arêp anggadhèkake barang, ora ana barange sing mèmpêr, kang iku aku banjur kapêksa sowan Tuwan T.t.t.
Garèng : Lho, sapa kuwi, ana tuwan jênêngane kok T.t.t.
Petruk : Wong Kang Garèng kawruhe pancèn isih kurang bangêt, rungokna dak
kowe duwe kaprêluan dhuwit, bisa utang nyang tuwan mau, nèk utang f 10.- anggone ambalèkake f 12.-
Garèng : E, sêmbrana, dadi cêkake, saking kadêrêngmu arêp nonton pasar Gambir, ing môngka durung blanjan, kuwi kowe banjur nekad utang mênyang bangsane lintah dharat. Iya ora maido, yèn wusanane kowe banjur sugih utang. Wong urip kuwi bok sing ati-ati. Nênonton kuwi rak ora pati prêlu, cêkake rak mung arêp golèk kasênêngan lan kaplêsiran. Wong urip arêp golèk kaplêsiran, kuwi pancèn iya ora kêna dipaido, mung bae kudu tansah prayitna, kaplêsirane mau ing têmbe burine aja nganti gawe karugiane awake. Mungguh sing kok dêlêng ing pasar Gambir kuwi apa bae.
Petruk : Wah, warna-warna bangêt, Rèng, liya dina dak critakne sing nganti kompêlit, saiki cukup dak tuduhi gambare bae, kaya kang kacêtha ing sisih kiyi.
Ing Kajawèn nomêr 69-70 titimôngsa ing jawi ingkang mungêl 1 Agustus punika klintu, lêrêsipun 1 Sèptèmbêr kauningana. Red.
Pambantu Kajawèn ing Surakarta ngabarakên prakawis mandhat palsu f 16.500.-, ingkang dumados ing kantor kapatihan Karaton Surakarta, kados ingkang sampun nate kawartosakên wontên Kajawèn ngriki, dumugi sapriki siyos kalajêng botên angsal lacak ingkang kangge ngurus prakawisipun. Sapunika lajêng wontên wartos têrang, bilih bab wau nagari sampun andhawuhakên sêrat kêkancingan, icaling arta samantên wau, ingkang sapara tigan = f 5.500.- nagari ingkang dumunung kecalan nanging ingkang f 11.000.- katêmpahakên dhatêng priyantunipun garap, kas udhêr satunggal kalihan kasir kalih, namung pambayaripun lêlintu wau kaparêng nicil saking sapara tiganing balanjanipun. Kajawi punika kawartosakên malih, bilih nagari anggantungi ganjaran arta kathahipun f 500.- dhatêng sintên ingkang sagêd ngaturakên têrangipun urusan ngantos sagêd cocog ing bab dumadosing mandhat palsu wau.
Pasamuan agêng mahargya jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Mangkunagara sampun 12 ½ taun, ing dintên malêm Salasa tuwin malêm Rêbo tanggal kaping 4-5 Sèptèmbêr punika, ing dalêm Mangkunagaran dipun wontênakên pista dhansah, lajêng dalunipun malih ringgitan tiyang, mawi anyêdhahi tamu-tamu pangagêng utawi para luhur Jawi Walandi saking sanès nagari.
Sawêg salêbêtipun minggu ingkang kapêngkêr punika, tuwan pangagêng dhinês nagari bab ahli barang kina, saking Batawi rawuh ing Surakarta, lajêng sêsarêngan kalihan tuwan gupêrnur ing Surakarta, Kangjêng Gusti Mangkunagara tuwin para pangagêng sanès-sanèsipun Jawi Walandi, têdhak dhatêng ing sukuning rêdi Lawu, miyos ing
Wanagiri), gadhah sêdya badhe damêl karamean pêkên dalu kadosdene ingkang sampun kalampah ing sanès-sanès panggenan, angsal-angsalanipun bêbathèn prêlu badhe kangge tambah kakiyatan adêging sêkolahan Tionghwa wau ing kadhistrikan ngriku. Samangke dèrèng wontên dhawuh saking parentah nagari katêrangan kaparêng lan botênipun.
Ing bab wontêning kêbêsmèn ing kampung Peuteuj sacêlakipun Jasinga, ingkang ambêsmi griya cacah wuwung 137 tuwin adamêl kapitunan f 30.000, ing sapunika ing Bogor sampun wontên ingkang damêl komite kangge mitulungi têtiyang ingkang griyanipun sami kêbêsmi. Ingkang dados pangayoman tuwan residhèn ing Bogor, pangarsa ingkang bupati, panitra tuwin ardana tuwin asistèn residhèn.
Salêbêtipun karamean Sakatèn ing Surakarta punika kabikak, sabên dintên wanci nyarêngi untabipun tiyang ningali, pakêmpalan Mukhamadiyah ing sakala tansah angidêrakên sêrat-sêrat sêbaran kasukakakên dhatêng têtiyang kathah kalihan lahanan, ingkang suraosipun asung wêwarah utami tumrap agami Islam.
Tuwan Harun Alrasid, jurnalis ing Surakarta, ingkang sapunika dipun singkirakên dhatêng Dhigul, kintun sêrat dhatêng kuwanuhanipun, bilih ing ngrika wontên komite ngêdêgakên masjid, saha sampun kalampahan ngêdêgakên masjid, cêkap dipun angge sêmbahyang tiyang 500.
Anyarêngi dhawahing dintên wiyosan dalêm Kangjêng Ratu Ibu, kathah têtiyang ukuman ing pakunjaran Glodhog ingkang angsal pangapuntên. Wontên tiyang 40 ingkang dipun luwari, ingkang kathah tiyang saking tanah sabrang. Têtiyang wau kathah ingkang ukuman agêng ingkang sampun anglampahi paukuman saha gadhah tindak sae. Tuwin taksih kathah ingkang angsal sudan namung wulanan.
Ing tanggal 31 Agustus, têtiyang ewah ing griya sakit ewah ing Bogor, nanging ingkang sampun ragi sabar, sami dipun barisakên mawi musik wontên salêbêting pakarangan griya sakit, mawi ambêkta bandera alit-alit, lajêng kajujugakên ing griya ingkang dipun rêngga-rêngga saha dipun sadhiyani kasênêngan warni-warni. Sasampunipun sami dipun sukani ngombe tuwin panganan.
Sawênèhing kampung ing Pasar Minggu, Mèstêr Kornèlês, tuwuh sêsakit kewan. Ingkang punika para juru sade puhan sami dipun dhawuhi ing dhoktêr, puhanipun ingkang kasade supados dipun godhog rumiyin, tuwin rajakaya ing ngriku botên kenging kabêkta kesah utawi momoran kalihan rajakaya sanès panggenan, dene bab sêsakitipun, dhoktêr dèrèng sagêd amastani ingkang gumathok, sawêg kapriksa. Dhêdhawuhan sadaya wau manawi wontên tiyang ingkang botên ngèstokakên, badhe wontên paukumanipun.
Dados pangarsa landrad ing Ngawi tuwin Magêtan, Radèn Musidi. Dados patih ing Kraksaan, Mas Wijayadisena, rumiyin patih ing Nganjuk. Dados patih ing Lumajang, Radèn Budiharja, rumiyin wadana. Dados patih ing Nganjuk, Mas Ngabèi Rêksa Amipraja, rumiyin wadana.
Wontên pawartos, rawuhipun nata ing Siyêm ing tanah Jawi, wontên ing wiwitaning taun ngajêng.
Rumiyin wontên tiyang èstri kêkalih, biyungipun golongan komunis ingkang kasingkirakên dhatêng Dhigul, ngêtutakên anakipun, nanging sarêng wontên ing margi kakintunakên wangsul. Ing sapunika wontên wartos, biyunging tiyang ingkang kasingkirakên dhatêng Dhigul, kenging ngêtutakên.
Tangal 1 wulan punika, P.P.P.K.I. ing Surabaya adamêl konggrès ing Surabaya, ingkang
Sumatra kapengin nyambut damêl sêsarêngan. Utusan Sarikat Ambon badhe mahamakên ancasing P.P.P.K.I. rumiyin.
Pangrèh B.O. saking Banyumas, mêntas pêpanggihan kalihan pangrèh Rukun Wanita, prêlu sami ngêtingalakên dhêdhasaring pakêmpalan piyambak-piyambak, lajêng nêtêpakên badhe nyambut damêl sêsarêngan.
Para militèr ingkang kadakwa tumut ebah-ebahan komunis ing wulan Juli 1927 ingkang kathah saking tangsi ing Bandhung tuwin Cimahi, sampun dipun rampungi ing pangadilan militèr, dipun ukum tuwin dipun lorod saking pangkatipun, ingkang bôngsa Mênadho wontên 30, sanès-sanèsipun tiyang Jawi.
Ingkang Bupati ing Madiun, Radèn Mas Adipati Arya Rôngga Kusnadiningrat, sapunika angsal sêsêbutan: pangeran.
Angsal sêsêbutan Arya, Radèn Tumênggung Gônda Saputra, bupati ing Lêbak. Radèn Tumênggung Surya Jayanagara bupati ing Bogor. Radèn Tumênggung Surya Miharja, bupati ing Krawang. Radèn Tumêngung Abdurrahman, Bupati ing Mèstêr Kornèlis, ingkang sapunika nuju wontên
ing Grêsik, ingkang nyêpuhi Insinyur Sukarna, Dhoktêr Sutama, sarta Tuwan Anwari, amtênar urusan prakawis tiyang siti ugi anênggani.
Awit saking rekadayanipun Nonah Siti Rahayu, guru èstri ing Surabaya, mêntas adamêl parêpatan kalihan para wanita ingkang taksih ngudi pasinaon, wontên ing gêdhong sêtudi klup. Lajêng ngêdêgakên satunggiling pakêmpalan dipun namakakên Poetri-Indonesia, ingkang ancasing sêdyanipun botên ngêmori
padhusunan bawah Ngayogya ing sapunika dipun wiyarakên 5 mètêr. Ingkang makatên wau badhe anggampilakên
karampunganipun sagêd kasêmbadan, benjing kongrès ngajêng katêtêpakên.
Badhe têdhak dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana ing wulan punika, rancanganipun makatên: Tanggal 6 jam 5.20 sontên bidhal saking Tanjungpriuk nitih kapal Wega, dipun iring ing kapal pêrang Krakatao. Tanggal 8 jam 7 enjing dumugi ing bètèng (Japara), ingkang wicaksana badhe rawuh mriksani griya sakit leprah ing Danaraja tuwin griya sakit sèndhêng ing Nèlèt. Jam 1 wangsul dhatêng kapal bidhal dhatêng Banjarmasin.
wontên ing jawi, kadakwa adamêl kapitunan pirmah Hoo Lie & Co. ing Surabaya. Prakawisipun badhe kapriksa wontên ing wulan ngajêng.
Lêngganan nomêr 625 ing Sêmarang. Wisêl f 3.- tumrap Juli - Dhesèmbêr sampun katampi. Conto Kajawèn kangge R. Sumadiharja sampun kakintun.
Langganan nomêr 735 ing Pasar Paing (Tulungagung). Pos wisêl f 2.50 sampun katampi. Inggih punika tumrap pambayaran wulan Sèptèmbêr 1928 dumugi Januari 1929.
Langganan nomêr 1494 ing Goranggarèng (Magêtan). Pos Wisêl f. 1.50 ingkang nêmbe kula tampi punika, tumrap kwartal kaping 4. Dados botên prêlu ngaturi blangko malih.
kasaru wau ta ingkang prapti / katingal pating garubyug / katri
têmah nir ingkang wêweka / têka kèlu kalunglun ing pawèstri / kunêng wau Yuyurumpung / wus prapta ing Jêmbangan / wismanira
enggal / yèn kasuwèn sira ingsun patèni / Kudasuwêngi sirèku / nistha atinggal tata / ingsun arsa amocot utamanggamu / jêr sira
ngucap-ucap nisthane wong ambalik / ninggal parikrama hayu / marang wadananira / nanging wênang jêr
cêcèdhès dhis durcara dus / tindak sawiyah-wiyah / nadyan kandêl kulitmu sacêngkang punjul / bramantya kang samya myarsa /
cinancang lan buntut jaran / arame dipun suraki //
Yuyurumpung suka ing tyas / gya adhawuh nyarimpung
kang siya / tumindak kang kurang adil / nyawiyah crocoh nyênyamah //
pedah apa ngawula wong ati bêlis / adhuh-adhuh lara / hèh
ing tyas maras Yuyurumpung tarataban / nyana yèn datan urip / mêdhak saka kapal / rêngkèng-rêngkèng lampahnya /
kalimrahaning tiyang, kawontênan ingkang nyamari, kados ta kawahing rêdi, punika malah dipun anggêp têtingalan ingkang nêngsêmakên. Kados kawontênaning kawahipun rêdi Bayak, punika kêrêp dipun dhatêngi tiyang, ingkang prêlu ngenggar-enggar manah.
andhar angêndhukur / kandhane nora kaprah / saya elok alôngka longkanganipun / si wasis waskitha ngalah / ngalingi marang si pingging //
Ing Kajawèn nomêr 69-70 ing pungkasaning karangan bab Wedhatama anyariyosakên ing bab tiyang sêpuh ingkang botên sumêrêp ing raos, punika manawi wontên ing pakêmpalan anglêlingsêmi. Dene mênggah lajêngipun:
Gugu karsane priyôngga, nora nganggo pêparah lamun angling, tiyang kados ingkang kasêbut ing ngajêng, manawi rêrêmbagan anggêga kajêngipun piyambak, botên purun gêntos angraosakên ginêmipun tiyang sanès, malah manawi wicantên tanpa dugi-dugi.
Tiyang ingkang kados makatên punika sampun tamtu botên adamêl rêsêping pasamuwan, kathahing ginêmipun malah adamêl sudaning ajinipun piyambak. Lan limrah kêdunungan watak kêkah, ngrèkèl, ngrumaosi manawi ginêmipun lêrês, nanging pancèn inggih botên kenging dipun lêpatakên, awit anggènipun angêkahi wau saking dèrèng sumêrêp utawi saking dèrèng nyandhakak dhatêng raosing tatakrama tuwin ngèlmu, mila ingatasipun bab punika prayogi kaanggêp limrah kemawon. Upaminipun wontên tiyang rêraosan ing bab kawontênanipun kitha Batawi kalihan tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp, môngka tiyang ingkang dipun ajak wicantênan wau lajêng sambêt ginêm, sampun tamtu kemawon kathah ingkang botên mantuk, awit pancèn botên sumêrêp dhatêng kawontênanipun ingkang sayêktos. Mila kêdah dipun wêngku, bilih ginêmipun punika namung ngawur.
Lumuh ingaran balilu, ugêr guru alêman. Lumuh dipun wastani anggêga kajêngipun piyambak, malah kapara guru alêman. Punika sampun kalêbêt dados wêwatêkaning tiyang kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, cêkakipun botên purun babar pisan anampèni ginêming liyan, nanging ginêmipun piyambak kapurih angajêngi ing tiyang sanès, wosipun punapa: namung pados alêman.
Sayêktosipun alêm punika dados pakarêmanipun tiyang limrah, tiyang manawi angsal alêm, bingahing manahipun tanpa upami, sanadyan botên kalair tandhanipun, nanging ing batos tansah mongkog. Dados jalaran saking kêlimrahipun wau, tiyang ngantos kêdugi anglampahi gadhah pandamêl murih dipun alêma ing sanès, mila kêtingaling pangupadosipun lajêng nama dados awon.
Nanging janma ingkang wus waspadèng sêmu, sinamun ing samudana, sêsadon ingadu [i...]
[...ngadu] manis. Nanging tumrap tiyang ingkang sampun sumêrêp dhatêng ing sêmunipun tiyang sanès, manawi nyumêrêpi dhatêng kawontênanipun tiyang ingkang kados makatên punika, botên pisan-pisan katingal
Patrapipun tiyang ingkang sagêd nyakecani dhatêng rêmbaging tiyang sanès, punika sajatosipun inggih nama pandamêl awrat, dados têmbung: janma ingkang wus waspadèng sêmu, ing ngriku gadhah kajêng tiyang ingkang sugih kawruh ing lair batosipun, mila botên pakèwêd anampèni rêmbaging tiyang ingkang sajatosipun wajib dipun wêngku, mila trapipun anggèning nampèni ginêming liyan sagêd sakeca, wêkasan damêl lêganipun tiyang ingkang ngajak rêmbagan.
Si pêngung nora nglêgewa, sangsayarda dènira cêcariwis. Tiyang ingkang sajatosipun kirang sêsêrêpan, manawi nuju ginêman, môngka dipun êmong ginêmipun, punika botên pisan-pisan ngrumaosi, anggènipun ginêman malah saya andadra.
Kawontênan ingkang kados makatên punika, kados para maos sampun botên kêkilapan, awit pancèn kêrêp pinanggih wontên ing pajagongan.
Ngandhar-andhar angêndhukur, kandhane nora kaprah, saya kaelokelok. alôngka longkanganipun.
Tiyang ingkang purun rêmbagan kados ing nginggil, punika botên pisan-pisan badhe mêndha, ginêmipun tamtu malah saya kathah, ngandhar-andhar, lan malih lajêng dipun wori ing umuk, saha samukawis rêmbag ingkang botên mantuk ing nalar. Mênggahing wosipun, rêmbagipun sadaya botên maedahi.
Si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si pêngging.pingging. Tumrap tiyang ingkang sagêd tuwin sumêrêp kawontênanipun tiyang ingkang dipun ajak rêmbagan, punika tamtu purun ngawon, malah kapara ngaling-alingi dhatêng tiyang ingkang dipun anggêp kirang sêsêrêpan wau.
Andharan kalih pada sêkar punika manawi dipun waos sabrèbètan, kêtingal namung asuraos limrah, yèn tinampia pitutur, inggih pitutur ingkang prasaja sangêt, dados gampil rinaosakên, tuwin gampil dipun mangrêtosi. Môngka mênggah ing sajatosipun, sêsorah ingkang prasaja punika mênggah ing lêbêting raosipun amêngku kajêng wiyar sangêt, upaminipun kula pêndhêtakên sapada lingsa ingkang wiwitan kemawon: gugu karsane priyôngga, punika sampun kenging dipun wiyarakên, bilih tiyang ingkang gadhah watêk anggêga kajêngipun piyambak punika botên sae, awit mênggahing tiyang ingkang nêdya ngudi dhatêng ngèlmu raos, badhe botên mikantuki dhatêng badanipun, amargi mênggahing ngèlmu raos, wosipun ngudi dhatêng kawêningan, ingkang dipun wêningakên kabatosanipun, môngka margining wêning punika botên wontên sanès kajawi namung tansah nindakakên têpa tuladha, anyumêrêpi dhatêng tumindaking akal budinipun piyambak, manawi sawarnining têpa punika [pu...]
[...nika] sampun karaos wontên badanipun, upaminipun sakiting liyan punika ugi botên beda kados manawi badanipun piyambak sakit, makatên sapanunggilanipun. Sasampunipun sagêd tumindak makatên, sawêg nama ngambah dhatêng marginipun. Dados ingkang dipun pindhakakên tiyang ingkang gugu karsane priyôngga, punika
Têtêmbungan ing nginggil punika ragi anggumujêngakên, dene wit-witan têka wontên ingkang kawastanan majêr, dêstun kewan makatên sampun nama kalimrah. Ananging saking kiranging pamanggih, gampilipun lajêng kula têmbungakên majêr kemawon. Awit têmbung majêr makatên, têgêsipun botên purun manak, saha pawakanipun andêmênakakên. Makatên ugi randhu ingkang badhe kula aturakên punika, purun sêkar botên dados woh, rèntèging woh, mandar saya lêma godhongipun, katingal riyu-riyu angrêmbaka.
Sadèrèngipun kula ngandharakên bab randhu majêr, kados botên wontên awonipun upami kula ngandharakên bab pangupakaraning wit randhu ing udyana Kajawèn ngriki, sanadyan para maos sampun kathah ingkang sami pirsa, harak lowung kangge anglalar pundi ingkang prayogi katindakakên.
Ingkang rumiyin wit randhu punika bakunipun namung dhatêng pangupakaraning siti ingkang wontên ing sangandhapipun, kangge ing dunungan kula, ing nalika môngsa labuh, randhu wau wiwit sampun kaupakara sitinipun, ingkang pancèn wontên ing panggenan ingkang wiyar, inggih radi mayar, awit kenging dipun waluku. Sarêng ingkang wontên ing èrèng-èrènging rêdi, inggih namung kêdah kalihan talatos kemawon, awit kengingipun namung sarana pirantos pacul. Mênggah prêlunipun ingkang makatên punika, ing têmbe badhe sagêd adamêl agênging wit, saha ngrêmbakaning godhong, tuwin agênging êpangipun, awit randhu punika manawi godhongipun kathah, witipun agêng, sampun gênah wohipun badhe mikantuki. (Dene randhu majêr têka botên makatên) mênggah pamaculipun wau kêdah kaarahakên, supados sagêda anigasi dhatêng oyodipun ingkang sami katingal, sukur bilih kabêktakakên arit pisan, pamurihipun ingkang makatên punika, oyod ingkang sampun kapancas wau, lajêng sagêd anjamprok mêdal oyodipun alit-alit (oyod rambut), nanging inggih sampun anggantung siti, awit oyod rambut wau sagêd mêwahi kathah pangupadosipun jasating têtêdhan ing salêbêting siti. Mila kêdah dipun dhawahakên ing môngsa makatên, prêlunipun oyod ingkang sampun kapagas botên lajêng garing, sagêda enggal [engga...]
[...l] anggènipun mêdal jamprokipun, saha sitinipun ugi kenging katanêman ing sadhanganipun. Namung tumraping sêsêrêpan kula, bilih randhu, ing sakiwa têngênipun dipun tanêmi tela kaspe, wohipun têka lajêng sagêd suda kathah, godhongipun sami jêne.
Mênggah ingkang dados sababipun kula dèrèng sagêd manggihakên. Upami rama rêdhaktur karsa paring sêsulang bab punika, kula langkung bingah, saha sangêt matur nuwun.
Sasampunipun makatên bilih sampun môngsa bakda tanêm (pantun) adhakan siti wau sampun kathah rumputipun, punika inggih kêdah dipun paculi, utawi kawaluku malih, nanging botên prêlu ngudi oyod kados ingkang kasêbut ing nginggil, makatên salajêngipun ing sataun-taunipun, sampun ngantos kakèndêlakên.
Mênggah pikantukipun rêrêsik ingkang kantun wau ugi wontên gunanipun, inggih punika: benjing manawi dumugining môngsa ngundhuh, gampil pamêndhêtipun, tuwin malih bilih woh wau sampun garing, pangundhuhipun inggih kêdah kaarah-arah, sampun ngantos kagêpyok. Bilih katingal ing wit ngriku wontên kêmladheyanipun, langkung prayogi kapancasa pisan, botênipun inggih kêdah kasêmpal. Awit kêmladheyan wau para maos inggih botên badhe kêkilapan, bilih gêsangipun namung maligi anggondhèl dhatêng wit ingkang dipun tèmplèki.
Wit randhu ingkang dipun tanêm jan kangge panggaotan.
Sapunika kula badhe ngandharakên pamanggih kula randhu majêr wau. Sampun sawatawis taun laminipun, randhu wau botên nate mêdal wohipun (saking cariyosipun ingkang gadhah), môngka tumraping tiyang nênanêm wau, ingkang dipun kajêngakên inggih wohipun. Sarêng randhu wau sampun dados gadhahan kula, lajêng kula nyatakakên lêrês punapa botên. Wusana cariyos wau nyata, nanging taksih kula sabarakên kemawon, laminipun ngantos kalih taun, inggih mêksa botên purun awoh. Saking katoging pangajêng-ajêng kula, garêgêt kula namung badhe kula têgor kemawon, kasantunan turus utawi dhêdhêran, emanipun dene randhu
langkung, harak lothung ta. Salajêngipun kula ngêdalakên rekadaya, [re...]
[...kadaya,] inggih punika kaprênah ing poking wit, saking siti watawis sakilan, kula têrês (kaklothok kulitipun, sarana pêthèl, panjanging têrêsan manginggilipun kintên-kintên sakilan malih, nanging ing ngriku kula taksihakên, sakawan panggenan ingkang wiyaripun watawis kawan dariji. Dados botên katêrês mubêng têmu gêlang, oyod ingkang sami katingal, kula kêthok ngantos anggantung siti, pamurih kula ingkang makatên wau, sagêda sakêdhik pangupadosing têtêdhan ing salêbêting siti, wujudipun sarêng kula rekadaya makatên, ing môngsa punika sampun miwiti purun awoh, kintên-kintên wontên 200 glintir. Dene ing têmbe upami mindhak utawi sudanipun, kula dèrèng sagêd matur, mênggah andharan kula punika satunggiling kanyataaning pamanggih ing wêkdal punika, bilih para maos sami kagungan randhu ingkang makatên, prayogi kula aturi nyobi saking andharan kula ingkang sapele wau.
sawanining kawontênan ingkang gumêlar ing donya, mênggah kajênging nyôndra, botên sanès namung badhe nyangêtakên saening wujudipun ingkang dipun côndra, utawi nyangêtakên dhatêng bab sanès-sanèsipun, kanthi mêmêtha dhatêng pindhaning sanès, kados ta: pêtênge kaya bêgowong, punika kajêngipun nyangêtakên pêtêng, awit pêtênging bêgowong punika ngungkuli pêtênging limrah. Ijo royo-royo kaya pangantèn anyar, punika kajêngipun ugi mindhakakên sawênèhing warnèn ingkang kados pangantèn anyar. Kawontênan ingkang kados makatên wau sanadyan nyatanipun namung ngupamèkakên, nanging sampun wontên èmpêripun nyôndra. Dados kawontênan sadaya punika kenging dipun côndra, kados ta candraning môngsa. Dene ingkang kêtingal mathis piyambak punika ing bab panyandraning warni, saya mathuk malih tumrap panyôndra dhatêng tiyang èstri.
Kasêbut ing Sêrat Côndrarini, garwanipun Sang Parta punika gadhah côndra piyambak-piyambak, kados ta:
Dèwi Wara Sumbadra punika tingalipun lindri, antêng, tandangipun sarwa sarèh. Ingkang makatên punika lajêng gêntos kangge mindhakakên dhatêng kawontênaning tiyang, sabên wontên tiyang klêntrêng-klêntrêng, tandangipun alon, lajêng dipun lokakên, wah, saksat Sumbadra.
Dèwi Manuhara. Punika tingalipun anjait, ugi antêng. Dados inggih wontên iribipun Dèwi Wara Sumbadra.
Dèwi Ulupi, punika tingalipun luruh, parigêl ing tandang.
Dèwi Gôndawati, punika tingalipun angandhuk, kados pasêmoning mripating tiyang tilêm.
Dèwi Srikandhi, tingalipun blalak-blalak, pantêsipun botên wêgahan ningali punapa-punapa.
Mila ing ngriki namung dipun pêndhêtakên kawontênaning mripat, awit mripat punika dados panitik ôngka satunggal, tuwin mripat ingkang nama sae, punika sagêd adamêl kêkuwunging praean, malah tumrap tiyang ingkang ngyêktosi, tingaling para darahing karaton, punika beda kalihan mripataning tiyang limrah.
Nanging mênggah candraning tiyang èstri, jangkêpipun pinanggih wiwit rambut ngantos dumugi driji suku, dados peranganing badan sakojur punika wontên candranipun piyambak, kados ta:
Rambut, mêmak sêmu wilis, punika atêgês rambutipun ngandhan-andhan, cêmêng sulak ijêm, dados nyambêrlilèn, rambut ngandhan-andhan punika kajawi wujudipun sae, dening angombak toya, kacariyos inggih dados titikaning tiyang ingkang sae ing manah.
Kuping simbar rumêmbun, punika ambasakakên kuping punika manawi kados simbar ingkang ngrêmbaka nama sae.
Alis malêngkung. Punika sampun kaprah sabên tiyang mangrêtos.
Mripat lindri. Punika mripat ingkang sêmunipun tajêm, botên blas-êblasan kangge nyawang ngrika-ngriki.
Irung ambangir, punika irung lincip ingkang runtut.
Lambe dhamis, punika lambe ingkang rapêt, sarta cêkapan.
Untu kados mutyara. Punika untu pêthak ingkang gadhah sorot.
Suku muluh gadhing. Kajêngipun suku alit mêrit warninipun jêne. Tuwin taksih kathah panunggilanipun malih.
Kawontênaning côndra ingkang kados makatên punika tiyang taksih awis ingkang apil. Lêrês, tiyang mangrêtos, tuwin sagêd amastani dhatêng
panyandranipun bôngsa Jawi, punika kados sampun maton botên ewah, awit panyandranipun sampun gumathok ngangge wêwaton ingkang sampun nama sae. Upaminipun inggih kados candraning warninipun Dèwi Wara Sumbadra, punika sampun têtêp dados pangothakan kangge pêpiridaning [pêpiri...]
[...daning] warninipun tiyang èstri ingkang sarwa alus ing tandang tuwin sarwa prasaja.
Nanging tumrapipun ing jaman sapunika, mênggah candraning warni, kados-kados sampun ragi wontên ewahipun, amargi wandaning èstri ingkang kados Dèwi Wara Sumbadra punika botên sagêd angêplêki, awit sanadyan pinanggiha pada wadananipun, nanging gagraging nyandhang ngangge sampun botên mirib, upaminipun tiyang ngangge rasukan ingkang badhenipun sumrawang, entrokipun kêtingal èdi bêdhahanipun, tapihanipun cancingan, asêlop jinggring. Punika sanadyan tiyangipun luruh, nanging ragi èwêd saupami dipun pindhakna Dèwi Wara Sumbadra, tamtunipun inggih lajêng badhe ngwontênakên panyôndra piyambak.
Manawi ngèngêti dhatêng wontêning côndra ingkang mirid pêpathokan, pancèn inggih nama dados satunggaling kawruh, awit wontênipun tiyang sagêd amastani dhatêng ayuning warni mênggahing èstri, tamtu sagêd nyariyosakên dhatêng wêwatonipun. Dene wosipun botên karaosakên, punika saking dèrèng nindakakên mênggah ing prêlunipun.
Tumrap ing tanah ngamônca, kêrêp pinanggih wontên abên-abênan warni, punika tamtunipun inggih mawi pathokan mêndhêt saking wêwaton dhatêng satunggil-satunggiling peranganing badan ingkang dipun wastani sae, lan sanès-sanèsipun wau inggih namung tumrap dhatêng raosing kabangsanipun piyambak. Upaminipun panyandranipun bôngsa Eropah, punika tamtunipun inggih beda kalihan panyandranipun bôngsa Asiyah.
Kados ingkang pinanggih ing kitha Tokiyo, Jêpan, mêntas wontên abên-abênan warni ayu, punika ingkang angsal sêsêbutan pinunjul ing warni mênggahing bôngsa Jêpan, nama nonah Tsukuba Jukikolah, kados ingkang kacêtha ing gambar.
Nanging sanadyan warni wau tumrap ing tiyang Jêpan amastani pinunjul, nanging mênggahing bôngsa Eropah dèrèng tamtu mastani makatên. Namung mênggahing raosipun bôngsa Jawi kados-kados ragi karaos tuwin sagêd amastani manawi warninipun ayu, awit sagêd matrapakên côndra wontên ing ngriku, kados ta: cêmênging rambut angandhan-andhan, alisipun malêngkung tanggung, mripat sêmu ambalut,
Dados saupami ing tanah Jawi ngriki wontên abên-abênan warni, bokmanawi inggih lajêng wontên tiyang ingkang ahli dhatêng bab warnining tiyang.
Tawon undhuhan punika tawon ingkang adat lan limrahipun purun manggèn cêlak kalihan manungsa. Asring kapêndhakan manggèn ing wit-witan, ing pyan-pyan lan wuwung-wuwunging griya. Kala-kala malah sok manggèn ing salêbêting lêmantun. Murih gampiling pangundhuhipun, ingkang wontên ing wit-witan saha ing panggenan sanèsipun ingkang pakèwêd, prayogi kapanggenakên ing glodhogan. Patrapipun mindhah makatên: tawon saombyok wau karakupa mawi solèt, lajêng kalêbêtna ing êdhus, kaarah-arah sagêda kacakup ratunipun. Punika ingkang prêlu. Sasampunipun kawêdalna saking êdhus lan tumuntên kalêbêtna ing glodhogan. Glodhogan wau sasampuna kausar-usarakên gêndhis sawatawis, prêlu kangge apus-apus murih kraos. Juru ngingah tawon kêdah anjagi ratu sampun ngantos mêdal. Rekanipun kados ta: bolongan lumêbêt mêdaling tawon alit-alit kadamêla cêkapan sakintên botên dados pakèwêd anggèning brobos. Ratu punika wujudipun mèh botên beda wujuding tawon alit-alit wau, namung kaot agêng piyambak, saha malih tiyang botên badhe klèntu anggènipun angyêktosi, awit ing salêbêting saomboyok mêsthi namung wontên ratunipun satunggal. Ratu punika sajatosipun êmbokipun tawon alit-alit sadaya. Damêlipun namung nigan. Saking tigan ngantos dumadosing tawon namung kiwa têngêning sawulan. Dene tawon alit-alit wau ugi tawon èstri. Damêlipun ngêmpal-ngêmpalakên madu wontên ing tala. Makatên ugi adamêl tala enggal murih dados agênging kangsèn. Salah satunggalipun tawon alit sagêd nuwuhakên tawon jalêran, inggih punika pacanganing ratu. Ing ombyokan ngriku ugi botên kenging langkung saking jalêran satunggal. Wujudipun tawon jalêran mèh sami kalihan wujuding ratu kaot alitan sakêdhik, mripatipun mêndêlo mangajêng. Ratu ingkang mêdal saking tala lan mumbul ing awang-awang punika limrahipun badhe laki. Wêkdal punika tawon bala ugi ngêtutakên. Ibêripun mawurahan, punika kawastanan serap. Mirid pamanggihipun para ahli ngêmatakên gêsanging tawon, ratu punika laki sapisan [sapisa...]
[...n] sagêd nigan têrus ngantos taunan. Sabibaring damêl tawon jalêr botên suka wangsul ing ombyokan, katundhung kesah utawi dipun pêjahi dening tawon kathah. Pramila lôngka tiyang sagêd mêndhêti tawon jalêran. Wontênipun tawon minggat awit kenging panggodhaning kewan sanès (amaning tawon), kados ta: sêmut gramang, têkèk lan sanès-sanèsipun. Wontên malih jalaran ing ombyokan wau wontên ratu enggal. Yèn kalampah makatên salah satunggilipun, kilap ratu ênèm kilap ratu sêpuh kêdah oncat. Ratu ingkang pindhah panggenan ugi dipun tumuti pintên-pintên tawon alit. Tawon pindhahan botên purun ngantup, awit tawon punika sadaya ing kasangipun isi madu, samôngsa ngantup kasang sagêd bêdhah. Asring kemawon mindhahakên tawon inggatan ratunipun kacêpêng, wulu dipun brondholi, punika asring lêpat. Lêrês tawon dhatêng manggèn, awit ratu sampun botên sagêd minggat. Nanging yèn ratu wau kalêrês ratu anèm ingkang dèrèng laki, sampun mêsthi dados kapitunaning juru ngingah tawon. Awit tawon alit-alit botên sagêd angrêbda, satêmah pikantukipun botên badhe nyênêngakên. Pramila kêdah paham dhatêng kawontênaning ratu, têgêsipun punapa sampun mêtêng punapa dèrèng. Kasar-kasaranipun mindhahakên tawon inggatan wau kados kasêbut ing ngajêng kemawon. Wontên rêkaosipun sawatawis namung ing têmbe mêsthi mikantuki. Tawon makatên kasuprih mabên, malam lan gananipun. Mabên gadhah kasiyat sae tumraping slira. Malam tumraping padunungan kula kangge ambathik, lan gananipun eca katêdha kangge lêlawuhan.
Kajawi tawon undhuhan kathah kemawon tawon ingkang kasuprih ing tiyang, kados ta:
1. Tawon gung. Tawon punika ladak, purun anglawan dhatêng tiyang utawi kewan ingkang munasika ing pyambakipun, inggih punika ngêbyuk kanthi ngantup sêsarêngan, punika sagêd ambêbayani, awit wisanipun mandi pramila pamisayanipun kêdah ing wanci dalu, mawi obor. Manggènipun tawon punika wontên ing pang-panging kajêng-kajêng ingkang agêng tur kaprênah wontên ing pang-pang ingkang inggil pisan. Kangsènipun andêmênakakên, ngantos wontên ingkang saiyan wiyaripun, tur pintên-pintên êmblèg cacahipun, pramila yèn kalêrês saundhuhan kemawon sagêd pikantuk mabên ngantos langkung saêblèging lisah pèt. Talanipun ugi sae kadadosakên malam. Dene gananipun ugi kenging kaalap. Watakipun trêsna dhatêng papanipun lami, pramila sanadyan sawatawis môngsa kesah jalaran kaundhuh, ing têmbe kenging dipun ajêng-ajêng wangsulipun malih.
2. Tawon êsuk. Wujudipun ragi mèmpêr tawon baluh, kaotipun namung dhatêng solah tingkah. Trajangipun kêtingal aso. Panggenanipun wontên ing salêbêting siti, dados ngêlèng kados tawon tutur. Ingkang asring wontên ing parêdèn. Rêmênanipun manggèn ing èrèng-èrènganing punthuk ingkang sitinipun grubug (mawug). Talanipun kalêbêt agêng, mèh sami talaning tawon êndhas. Tiyang misaya tawon êsuk namung nyuprih gananipun.
3. Tawon baluh. Tawon punika ladak tur sarwa trangginas. Yèn ngantup adhakan milih ing sirah. Pramila kawastanan tawon êndhas. Talanipun sagêd agêng mèh sami kalihan nôngka sagluntung. Pamisayanipun kêdah ing
jarang. Dene ingkang dipun suprih ugi namung gananipun.
Têtiyang ing tanah Eropah, makatên ugi ing Amerikah kathah ingkang cêkap-cêkap margi saking pamêdaling ngingah tawon undhuhan. Dene ing padunungan kita ugi wontên, kaota inggih namung langkung alit wujudipun, sukur kêskil lan dipun santosani kados inggih sagêd dados poking pangupajiwa. Kajawi ingkang makatên tawon punika ugi damêl saening tanêm tuwuh, inggih punika yèn panuju nêba ing sêsêkaran ngupados mabên, ing ngriku sami dados jalaran gogroging glêpung sarining sêkar jalêr. Sêkar èstri ingkang karêntahan punika dados mêtêng, satêmah tuwuh pêntil, ingkang ing alami-lami dados woh punika.
Namung samantên atur kula, yèn wontên kirangipun nyuwun pangapuntên.
Garèng : Wis, Truk, mara saiki critakna kabèh, apa kang wis kok dêlêng lan kok alami ing Pasar Gambir.
Petruk : Amrih komplite caritaku, dak wiwitane ing
jalirit, barêng dak ênggo sarta banjur dak pêngiloni, wah, aku kok nganti pangling karo rupaku dhewe, tak arani sing ana ing ngarêpku Sang Hyang Kumajaya tumurun ing ngarcapada.
Garèng : Hêm, kok iya wis dilallah adiling Pangeran, manusa kuwi sanadyan rupane ora pakra dikayangapa, ewadene mêksa anduwèni rumasa bagus, aku dhewe duwe kônca, rupane: sugih ala, sirahe
rupane ora pakra mêngkono, rumasane kathik kaya Jaka Tingkir. Apamanèh nèk wis kudu ngambah krakalan, ora
Petruk : E, Kang Garèng kiyi gênahe nyêmoni aku, yah, aku ya banjur gêla nyritakake sandhanganaku liya-liyane, cêkakane kala samana anggonku macak dak pêng têmênan, mêngkono uga bokne Si Kamprèt, anggone macak iya dikayang bangêt, tapihe kopi pêcah babaran Klathèn, nganggo diwiru anjalirit, klambine sutra ijo
Garèng : Wah, upamane kabèh wong lanang ing donya kene wêwatêkane padha karo Petruk, têgêse ora ana wanita liyane sing dialêm ayu kajaba bojone dhewe, donyane mêsthi slamêt, awit banjur ora ana rajapati, ora ana pênthung-pênthungan, ora ana wong mlêbu buèn, lan liya-liyane kasusahan, jalaran saka prakara ... prampuan. Wis, banjurna critamu.
Petruk : Ing sarèhne aku utawa manèh bokne Si Kamprèt wis katon brêgas-brêgas mêngkono, pangkatku mênyang Pasar Gambir iya ora sondèl nèk dikon anunggang dhokar, mêsthi iya banjur nunggang taksi. Lumrahe saka ngomahku tumêkaning Pasar Gambir kuwi, bayaraning taksi akèh-akèhe mung f 0.60, sabab aku kuwatir yèn diarani priyayi ora duwe dhuwit, apa manèh barêng supire sabên-sabên calathu: saya tuwan, kuwi aku banjur ambatin: we, la, katon kaya dara têmênan aku, mulane iya banjur dak prêsèn f 1,50 jrèng.
Garèng : O, iya pancèn wong kênclung kowe kuwi, Truk, Truk, dumèh disêbut tuwan dening supir bae, atine banjur mongkog, rumasa kaya dara, awèh prêsèn bae, banjur tikêl-matikêl karo apa mêsthine. O, aja mangkono, wong urip kuwi aja bungah utawa aja gêdhe atine, yèn nganti dialêm utawa diumbulake, aja sêrik utawa nêpsu, yèn nganti dicacad utawa
kudu sing prayitna, aja guru-guru kèlu mênyang têmbung manis, sing adhakane sok ngêmu wisa, kang bisa agawe sangsarane awakmu. Aja sêrik utawa nêpsu yèn dicacad utawa diina, awit ing panacad utawa pangina kuwi sok ana kang maedahi tumrape awakmu, jalaran kowe sok banjur wêruh kasalahanmu dhewe, sing kowe babarpisan ora bakal ngrumasani, yèn
kuwi mitra kang wani kôndha apa bênêre. Yak, kok banjur salah wèsêl, wis banjurna dhisik anggonmu nonton ing Pasar Gambir.
Petruk : Sauwise aku kloron tuku karcis, banjur: blêng, lumêbu ing gapura Pasar Gambir, rasane kok kaya wong ngimpi bae, yaiku sabab saka apike, saka rajine lan saka padhange, sing dak jujug dhisik dhewe, ing têngah, yaiku entha-enthaning pasar nagara Walônda ing jaman kuna. Wah, Rèng, sapa wonge lumêbu ing kono, sanalika iku iya banjur wêruh bae kapriye tatacarane bôngsa Walônda awit apa-apa ing kono dianani kabèh, kaya ta: Lônda lan nyonyah padha cêkêl-cêkêlan padha trig-trigan, jarene kuwi diarani: dhangsah, banjur anggone para Walônda glênggang-glênggêng padha ngunjuk bangsaning wedang tèh, ananging dhuwure ana umpluke, jarene kuwi arane: bir, wah, tênggorokanaku nganti lèrèg-lèrèg munggah mêdhun bae. Malah ana sawatara sing padha bêngak-bêngok.
Garèng : Kurang ajar, kuwi rak para Walônda lagi mênyanyi aliyas sèngên, dianggêp bêngak-bêngok bae, o, la wong kupinge Si Petruk, kêpenake iya mung nèk ngrungokake: pangkur utawa kinanthi sandhung bae, apês-apêse ngrungokake kronconge Mis Hèr Laut, lagi ngrasa kêpenak. Karo manèh kabèh mau rak ora kêna diarani tatacaraning bôngsa Walônda, ananging para Walônda lagi sênêng-sênêng. Wis, wis, banjurna dhisik critamu anggonmu nonton ana ing Pasar Gambir.
ingkang dipun rimat ing ngriku, têlas kêbêsmi sadaya. Jalaraning kêbêsmi kakintên jalaran saking murub piyambak. Punggawa bôngsa Eropah ing ngriku mèh botên sagêd oncat. Kapitunan dèrèng kasumêrêpan.
Kabudidayan sutra ingkang dipun adani dening bôngsa Jêpan wontên ing bawah Garut, punika amanggih pakèwêd, awit ingatasipun nêtêsakên ulêr sutra, inggiling papanipun kêdah kados ing Pangalengan. Wusana panyuwunipun siti dhatêng pamarentah botên dipun parêngakên, awit sitinipun prêlu kangge kabudidayanipun tiyang siti piyambak. Ing sarèhning botên angsal siti ingkang sae tuwin ingkang manggèn wontên papan ngriku, sêdyanipun tiyang Jêpan anggènipun damêl kabudidayan sutra wontên ing Priyangan têngah dipun sandèkakên.
Anggènipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara tampi bintang komandhur saking Anam, dipun jênêngi ing konsul jendral Prancis, Tuwan Bodard paduka tuwan-tuwan Maas Geeteranus dhirèktur B.B.
ingkang saking Tanjungpriuk. Wontênipun ngantos makatên, awit sopiripun taksi, kêblêrêngên dening dilahipun oto grobag botên dipun alitakên. Taksi ngantos ical sipatipun, sopir tuwin kênèkipun nandhang tatu sakêdhik, tiyang ingkang numpak têtiga prêlu kêdah dipun upakara wontên ing C.B.Z. dene oto grobag namung karisakan sakêdhik.
Padununganing P.P.P.K.I. ing Bandhung badhe dipun pindhah dhatêng Surabaya. Ing golonganing warga enggal, pangarsa Dhoktêr Sutama, panitra Insinyur Anwari.
Sêrsan bôngsa Eropah juru pamulasara ing Dhigul, nêmahi tiwas, jalaran kenging racun.
Wontên pawartos, pangarsa Rad Kawula Tuwan Mr. Neytzell de Wilde ing taun ngajêng badhe kèndêl, nanging malah sagêd ugi kalampahan wontên ing taun punika.
Salêbêtipun pasar malêm ing Wanagiri tanggal 31 Agustus, kathah lare-lare ingkang damêl gigunipun têtiyang ingkang sami ningali, inggih punika mopoki sêsukêr wontên ing panggulangan ringgit tiyang. Lare-lare ingkang nakal wau sami dipun jèwèri ing pulisi, minôngka epahaning anggènipun nakal.
Kala anglêrêsi dintên dhawah 12½ taun jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, golong-golonganing punggawa pakaryan praja
kangjêng gusti punika kathah sangêt kamajênganing praja, kados ta bab saening griya-griya, pakampungan, margi-margi tuwin krêtêg-krêtêg.
Awit saking panêdhanipun pamarentah Hejaz, kintunan arta sarana wisêl saking tanah Indhiya dipun kèndêlakên sawatawis môngsa. Ingkang punika tumrap ing kantor-kantor pos ngriki botên anampèni tiyang ngintunakên arta dhatêng Hejaz lumantar pos wisêl, lan ugi botên ambayari arta saking ngrika.
Ing Surabaya wontên tiyang lapur ing pulisi, bilih kecalan anak èstri kêkalih. Sarêng tanggal 30-31 Agustus, lare èstri kêkalih wau pinanggih wontên ing hotèl Tiyonghwa ing Bongkaran. Lare kêkalih nyariyosakên, bilih jam 4 dumugi jam 10 dalu dipun kurung ing tiyang siti wontên ing hotèl ngriku. Tamtunipun tiyang wau lajêng dados urusaning pulisi. Lêlampahan ingkang kados makatên punika kêrêp pinanggih wontên ing kitha-kitha ingkang
nanging poma, ing salêbêting karangan ngriku botên kenging dipun kanthèni sêrat sanès-sanèsipun, lan pangintuning Document, bungkusing sêratipun botên kenging dipun pêjahi, pamurihipun supados gampil dipun pariksa ing punggawa pos. 3 Buku-buku patukangan sampun ambabar.
Tuwan Ws. R. Wardaya ing Lêksana. Pandangu panjênêngan punika lêrêsipun botên dhatêng Bale Pustaka, nanging dhatêng Instelling ter bevordering van Inl. Talen te Weltevreden, nanging sapisan punika ugi dipun aturi katrangan.
Basa Mlayu ingkang ngangge e kados ta: bertengger, leher, sen, punika pamaosipun inggih nêtêpi kados lêrêsing pakêcapanipun, awit mênggahing Basa Mlayu, botên gadhah swara e. Swaraning o, punika têtêp kados swaraning têmbung bohong, menolong, kosong, amargi mênggahing Basa Mlayu botên gadhah pakêcapaning o jêjêg.
Tumindaking wulangan Basa Mlayu ing sêkolahan ngangge basa Mlayu pakêcapan Riyo.
Lêngganan nomêr 2953 ing Pogung, Klathèn. Buku bab kopêrasi, ing Bale Pustaka inggih sade, Serie No. 773, rêgi f 1.20.
Lêngganan nomêr 3213 ing Todhanan. Kajawèn anampèni panjurung saking sintên kemawon, lan ingkang katimbang prayogi, badhe kapacak. Ing bab karangan ingkang badhe kaunjukakên dhatêng gupêrmèn, punika pangintunipun dhatêng Handleidings Commissie ing Weltevreden, lan ingkang sayogi kalantaran ing insêpèktur tuwin sarêmbag kalihan sêkul opsinêr. Dene bab pangintuning sêrat karangan prayogi Document nanging inggih dipun Aangeteekend.
Lêngganan nomêr 1180 ing Ganung (Nganjuk), pos wisêl f 3 ingkang nêmbe katampi, tumrap kwartal 4 taun punika sakwartal 1 taun 1929. kawuningana.
Agèn nomêr 3100 ing Gêdhangan, N.I.S. Saking pamanggih kula, prakawis kintunan dhatêng sadhèrèk Yasa Prayitna punika langkung sae panjênêngan tampi têrus dumugi têlasing wulan punika, jêr yatra lênggananipun sampun panjênêngan bayar.
pira-pira ganjaran ingkang tumiba / marang ing sira benjing / yèn kapara nyata / ajalaran manira / wus pracaya mring sirèki / tur wis katôndha / yèn sira
mênggah-mênggèh amêngguk / lambe biru cahya anglir kapuk / Sondong Majruk kaduk kêtagihan jicing / ambêkane mêlar mingkus / bola-bali angop-angop //
brêbês mili adus luh / datan darbe karkat sirna larut / bêkah-bêkuh bola-bali nolah-nolih / grayah-grayah mèk-mèk sabuk / kêlalèn manawa gembol //
sakêmiri gêngipun / cahya bingar awas tingalipun / lir pandhita kang pundhuh pindhaning gaib /
nyipta wus munggah swarga gung / ngalam donya tan rinaos //
kurua mandar bagus / garing nglingking kaya Abimanyu / iga katon gêgambangan mundhak jlanthir / ciptaning wong kang kêpaung / imane kalêbu bambon //
nulya mirantos gupuh / winadhahan angsul-angsulipun / dadi
pinunjul / apa manèh amanganggo bêsus / bombrong bae wus katon ayu linuwih / dêdêg pidêksa amungguh / tuhu musthikaning wadon //
nanging kuciwanipun / datan mantêp têtêp bêktinipun / mangro tingal suka sèdhèng marang laki / nêngna ingkang kapirangu / ing
sêsambèn ala nganggur / têgal krai sêmôngka lan timun / Kêmbang Jaya kang pinusthi jroning ati / pininta mring Maha Agung / kèlu ujaring pawartos //
yèn Pasantênan besuk / ana bupati ingkang pinunjul / ngêrèhakên mring sasamining
cahyanira umancur / kadya wulan purnama dinulu / kunêng ni bok wadana ing Majasêmi / wus prapta ing dhukuhipun / kang rayi tyase sumêdhot //
gupuh anguwuh-uwuh / Kêmbang Jaya ariku wong bagus / lah dulunên
ngriki / yayi kangên marang sira / apa ta padha basuki / Kêmbang Jaya matur nêmbah / kakang bok dahat kapundhi //
apa awak ingsun / sinirat sorot hyang rawi / wadon kang tinampik priya / ngur baya nglalu ngêmasi / diprayitna yayi sira /
winarna lampahipun / wus prapta ing Majasêmi / Dyan Sukmayana pinarak / ing kursi goyang pêndhapi /
bangêt lawase adhimu / tanpa kôntha tanpa kanthi / lola tininggal wong tuwa / marma aksamanta yayi / bok rara anjrit karuna /
mring padhepokaning ari / binarung ati baranang / mungkur ing rèh kang prayogi / cinêndhak lampahnèki / ing
tyas kang wêning / nêninggal ing donya sinung / nêmu sihing Hyang kang mlênong //
3. carane kang kapencut / cacad lamun oncat aja mrucut / calonira elinge
6. dumadi moh mring dudu / dumugia dalan ingkang kudu / dumadakan tômpa sihing Hyang Winadi / duwe kêsdik dadya kêsdu /
wadi mêwês lakon kang wis-uwis / wêwekane wah tanpa wus / wilujêng wis wutuh kang wos //
panêmune kawruh tumpuk-tumpuk / patut apik wus kapok angêpik-êpik / pasrah sihing Hyang ngalumpuk / patrapira nora sompok /
12. dhamanga aja bundhu / dhêdhapukan mênang mring kang ngridhu / dhadhag dhadhug modhig dhêmên dhatêng Widhi / dhasar luwih nganti
marga tansah amung tumut-tumut / marsudia mangkono mangke kang rêmit / marlokna mrih nikmat emut / martapa lan ingkang amot //
gugon-tuhon guru go gul-agul / gêgulangên anggugu gaib kang tunggil / gumolonging tyas têtunggul / gumêlêng ywa nganti mogol //
18. badhar yèn têmên nyêbut / bakalira kothong lir kinêbut / bêbasane akèh ingkang tobit-tobit / balakkên kang ribêt ribut / barèse wong urip abot //
19. tharikan ingkang gathuk / tharathakan mathinira mathuk /
Ing jaman gangsal wêlas taunan kêpêngkêr, tumrap ing Bôngsa Jawi, sêsêrêpanipun dhatêng ing bab pastur, punika ingkang paham namung bôngsa têtiyang ing kitha, sumêrêp bilih punika tiyang panuntuning agami Kristên, malah manawi ngancêr-ancêri dhatêng wontêning pastur, amastani: Walandi ingkang rasukanipun cêmêng panjang. Nanging dangu-dangu mèh sabên tiyang botên kêkilapan malih dhatêng kawontênan punika, saya sarêng jamanipun saya majêng, malah lajêng wontên bôngsa Jawi ingkang dados pastur.
Ing wêkasanipun taun 1926 wontên satunggiling bôngsa Jawi nama Tuwan Franciscus Xaverius Satiman S.J. têtêp dados pastur wêdalan saking nagari Walandi. Lan miturut wartos, ing tagaltanggal. 15 Agustus kêpêngkêr, wontên malih bôngsa Jawi kêkalih tamat saking pasinaonipun saha dados pastur ing Maastricht nagari Walandi, inggih punika Tuwan Aloysius Sukiman S.J. (ngadêg) tuwin Tuwan Adrianus Jayasêputra S.J. sampun tamtu ing bab punika adamêl gambiraning Golongan Katolik. Sawatawis dintên malih pastur Satiman badhe dumugi ing tanah Jawi ngriki.
Dene urut-urutaning pasinaon ingkang dipun lampahi ing pastur kêkalih punika, Tuwan Sukiman sakawit sinau wontên pamulangan Jawi ôngka II, satamating sinau lajêng malêbêt sêkolah Walandi partikulir, ing Gôndaatmajan, Ngayogya. Dene Tuwan Jayasêputra sêkolah wontên ing Srimanganti (Sêkolahan kraton)
Mariusdaal sami nagari Walandi. Wusana ing tanggal 15 Agustus kalih pisan lulus dados pastur.
nyasmitani / tumraping tani ing dhusun / anon rêsmining desa / palawija wus mêpêki môngsa ngundhuh / mudhar rasaning
pring pagêring dhadhah / kang wus pêndhak katon kêlang sawatawis /Lebih satu suku kata: kang wus
ananging ta nyatanira / dupi mungup antuk maruta aris / ngayomi rasaning angluh / dupi dalu kataman / hawa atis ingkang
asor kaliwat / ing sanggyaning têmu-têmu wanadri / datan pisan tuwuhipun / pinardi ing manusa / amung tuwuh kêsiram tibaning êbun / parandene [pa...]
gunging piguna / nênakêti marang janma kang sakit / mêmardi waluyanipun / lan gadhung tan prabeda / nadyan tuhu kang pangawak wisa pênuh / pan ing têmbe
ratri / ing ngawiyat katon pênuh / panjrahirèng kartika / rêbut sorot gumêbyar abra narawung / yayah puspita ing tawang /
panggenan, tanêman pisang punika tamtu wontênipun saha sampun kalimrah sangêt katanêm ing tiyang, kabêkta saking pisang punika bôngsa têtuwuhan ingkang lêmêsan, botên tampik awon saening pasitèn, tur gampil pananêmipun, wah malih enggal sangêt andados. Saking gampiling pananêmipun satêngah katawis ngantos mèh botên kopèn, nanging yèn kalantur makatên amasthi ing têmbe sagêd dados bêrèk anjalari awoning têtanêman, pramila utaminipun kêdah tansah kapardi ing salami-laminipun, murih lastantun sae saha sagêda tansah mindhak-mindhak pamêdalipun.
Murih tulusa sae tuwuhipun, mila inggih kêdah têrus kaupakara mêkatên:
Mumpung ing môngsa têrangan makatên punika, pundi papan ingkang badhe katanêman pisang kadamêlna jugangan rumiyin, wiyaripun ing nginggil 2 ½ kaki pasagi, ing ngandhap 1 kaki, lêbêtipun 3 kaki. Jugangan wau lajêng kaisènana uwuh ngiras ngrêsiki pakawisan, uwuh wau yèn sampun garing lajêng kabêsmi ing ngriku, paedahipun minôngka rabuk, kaangkaha awu ing jugangan wontên 4-5 dim kandêlipun. Murih saening pasawangan saha manawi pakawisanipun wiyar, pandamêlipun jugangan inggih kêdah kalarik sipat kêncêng. Yèn sampun makatên wau kakèndêlna, benjing wontên jawah kenging kacèblêkan bibit pisang.
Pamilihipun bibit ingkang sae: inggilipun 1 ½-2 M. yèn kinggilên kirang prayogi. Sasampuning kapêndhêt saking dhapuran ingkang ngantos katut dhangkèlipun, lajêng kapaprasana oyodipun ingkang ngantos rêsik, supados botên enggal mêdal anakipun, amurugakên kêra. Godhongipun kaprunthêsana kakantunakên pupusipun kemawon 2 utawi 3 papah, samantên wau ugi kêdah kapunggêl, kakantunakên sapalih kemawon minôngka kitir, paedahipun manawi sampun katanêm botên gampil oyag dening angin, dados oyod ingkang nêmbe thikil botên risak. Manawi sampun makatên bibit wau kêdah kalêrêmna sawatawis dintên, kasèndhèk-sèndhèkakên ing wit-witan,
siti ingkang lêmbat sarta kaidak-idak saubênging wit ngantos padhêt, nanging satêgah luwangan kemawon, awit manawi dipun kêbaki, ênthikipun enggal thukul kathah, wasana bibit kirang subur tuwuhipun, benjing luwangan wau inggih sagêd kêbak piyambak jalaran saking kalunturan lêmèn ingkang kabêkta dening toya jawah ingkang mili mriku. Mila nanêmipun ing môngsa kalima.
Wit pisang ingkang katanêm sagêd subur, saha kawastanan ragi nganèh-anèhi.
Yèn thukuling anak pisang punika kêkathahên anjalari kirang sae, pramila kêdah kaingaha anakipun 2-3 uwit kemawon kapiliha ingkang subur, sanèsipun prayogi kapagasana lajêng kadhêplok mawi alu, awit bilih botên sarana kadhêplok makatên mêksa taksih trunyustrubus. malih. Ananging mênggah salêrêsipun tanêman pisang punika ambêkta watak piyambak-piyambak, upaminipun: pisang kluthuk punika mathukipun katanêm ing pasitèn umês ing pinggir lèpèn sasaminipun. Pisang
gajih botên patos karêm dhatêng hawa asrêp, utawi siti padhas, mila tarkadhang tuwuhipun botên sagêd subur, dene sanès-sanèsipun pisang kados botên pilih-pilih.
Mênggah pangruktinipun tanêman pisang makatên:
Godhong pisang sampun ngantos katingal brindhil dipun pêndhêti, kenging ugi kapêndhêt, nanging sabên sauwit kêdah kakantunakên sakêdhikipun 5 papah, tur sampun ngantos kapagas ngêpok, kêdah kangengehan kitir, malah yèn pisang katingal wiwit utawi pinuju montong sampun pisan-pisang kapêndhêt godhongipun, ingkang prêlu klarasipun kêdah dipun pagasi, sangandhaping dhapuran kêtingala ajêg rêsik, rumput-rumput kêdah kakêsrik mawi pacul, oyod pisang sampun ngantos katingal gumantung prayogi kaurug, saha malih pangrêsikpun kaangkaha sampun ngantos magas oyodipun.
Manawi ontong sampun adiwasa (sêkar pisang ingkang sampun botên ngêdalakên bêbakaling uwoh) punika nama sampun wanci najini, kêdah kakêthok utawi dipun kêbiri, ingkang ngêpok, malah yèn uncit-uncitanipun katawis korèp utawi purêt-purêt prayogi kapagas pisan 1-2 lirang kemawon, sampun anggalih owèl, awit pratikêl makatên punika migunani. Sasampuning dipun kêbiri wau pundi ingkang mêntas kapagas lajêng kaosèrana awu murih sampun ngantos kêkathahên wêdaling tlutuh. Yèn pisang sampun suluh, punika sêdhêngipun katêgor. Wit ingkang bakda katêgor wau gadêbokipun katêngkêl-têngkêla ngantos ngêpok, sampun mawi kaingah wujud tunggakan, ingkang sae têngkêlan gadêbok wau kasèlèh ing têngahipun dhapuran, lajêng kaurug siti, maedahi sagêd nambahi asrêspingasrêping. oyod. Ingkang makatên wau katingal ajêg rêsik.
Pamarsudining tanêman pisan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, angêr panindakipun kanthi têmên-têmên, ngadat daosing woh sagêd andêmênakakên, inggih punika mêntês-mêntês agêng, tundhunanipun panjang tur arapêt, malah tarkadhang witipun sok kawratan woh, manawi makatên kêdah
Kajawi ingkang kasêbut nginggil, wontên satêngahipun kaol: nalika badhe nyèblêkakên bibit pisang, pambêktanipun saking papan nuntasakên wau kêdah sarana kasèrèt, ujar gugon-tuhonipun, benjing dadosipun tundhunan sagêd landhung.
Pisang ingkang wulêd: candhi, agung, byar sarta gajih, punika ingkang taksih
Wilhèlminah. Tumrap ing Batawi, ing dintên wau mawi dipun wontênakên paradhê agêng, manggèn ing alun-alun singa, gambaripun kados ingkang kacêtha punika. Gambar ing nginggil, gambar dalêm Kanjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral (ingkang mangagêm pêthak), Schout bij Nacht
ingkang sami baris. Ing gambar sisih kiwa kawontênaning têtiyang ingkang sami ningali. Dene gambar sanès-sanèsipun, gambaring para wadya ingkang sawêg sami baris. Ing salêbêtipun pasamuan wau têtiyang
dipun wontênakên pakêmpalan sowanipun para pangagêng, golongan, amtênar tuwin partikêlir ing sawarnining bôngsa.
Atas namanipun rakyat ing Indhia, Tuwan Neytzell de Wilde pangarsa Rad Kawula, mêdhar sabda ngunjukakên kasugêngan dalêm Sri Bagendha Kangjêng Raja Putri. Unjuk wau tinampi ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, saha badhe kaunjukakên dhatêng nagari Walandi lumantar telêgram.
Tuwan Sajid Ali Bin Abdoerrahman Alhabsi.
Gambar ing sisih punika gambaripun Sajid Ali Bin Abdoerrahman Alhabsi ulama ing Kwitang, Wèltêprèdhên ingkang dèrèng dangu punika mêntas kaparingan ganjaran bintang êmas alit dening pamarentah. Tumrap para muslimin ing Batawi, sadaya sami nguningani dhatêng Tuwan Sayid wau, botên sanès jalaran saking sae saha jujuring panggalihipun. Sabên-sabên, Tuwan Sayid tansah adamêl sêsorah wontên ing masjid ing Kwitang, aparing piwulang murih manusa tansah anglampahana ngibadah dhatêng Pangeran, ingkang kanthi mêndhêt saking Koran tuwin Hadis. Amila kados botên kenging dipun paibên, bilih sasedanipun sang minulya Tuwan Sajid Oesman, inggih lajêng tuwan Sajid Ali ingkang kaanggêp dados bapa babunipun têtiyang muslimin ing Batawi.
Kados sampun limrah, sintên ingkang sumêdya nindakakên sumêdya nindakakên padamêl sae, punika sok lajêng kathah mêngsahipun, makatên ugi Tuwan Sayid Ali. Dèrèng watawis dangu, ing sawênèhing sêrat kabar ngêwrat pandakwan warni-warni ingkang dhumawah ing sariranipun Tuwan Sayid wau, ingkang babarpisan botên kalêbêt ing nalar. Ewasamantên nagari inggih botên anggatosakên dhatêng pandakwa-pandakwa wau, ananging tansah ngèngêti dhatêng lêlabêtanipun Tuwan Sayid, malah lajêng
Dene gambar ingkang ngandhap, punika gambaripun sawatawis murid èstri ing pamulangan Oenwanoelfatah ingkang kaêdêgakên dening Tuwan Sajid Ali kasbut nginggil.
Petruk : Rungokna, Rèng, tak banjurne caritaku anggone nonton ana ing Pasar Gambir. Dhèk anu aku durung kôndha nyang kowe, yèn sorene mêntas udan, kang anjalari papane Pasar Gambir rada sausap karo leleran, kang iku jalaran saka akèhing blêthokan, sandhalku wis malih rupa dadi sêpatu. Kajaba saka iku pangkatku saka omah, dak sêngaja ora mangan dhisik, awit aku kêpengin ngiras ana ing salah sawijining resturan. Kalane aku ana ing Pasar Walônda, kira-kira wis jam sêtêngah sanga, dadi wis mangsane nglêngani mêsinku kandhutan, ing môngka ing Pasar Walônda kono ora ana sing adol kang dadi karêmanaku, mulane bokne Si Kamprèt banjur tak cènèng dak ajak lunga saka kono, prêlu golèk resturan. Ora antara suwe aku banjur kapêksa tansah ngêlêgi idu bae, awit ambune sate wêdhus kang lagi dibakar, ngidid wis padha lumêbu ing pôncadriyaku. Mulane tanpa srônta manèh, aku kloron banjur bluwêng lumêbu ing resturan kang cadhak dhewe, sarta banjur enggal-engal nyinau taripe.
Petruk : Lha wong kowe, Rèng, Rèng, wong ora tau jajan ana ing resturan, dadi iya ora ngrêti carane wong jajan, ana ing tarip kono ditulis kabèh sarupaning dhêdhaharan kang disadhiyakake ana ing resturan mau, dadi sing arêp jajan mung keri milih bae, apa kêpingin arêp mangan masakan cara Walônda, cara Tionghwa, apa cara Jawa, ing kono kabèh disadhiyani. Masakan Walônda utawa Tionghwa kuwi iya bênêr rasane nyamlêng utawa gandêm, nanging ing sarèhning ora ana sêdhêpe, mulane aku banjur anjaluk masakan Jawa bae, yaiku: sêga gorèng lawuhe sate pitik, ombèn-ombènane wedang tèh kambi ès.
Garèng : Sajake kok ora mathuk, wong sêga gorèng kok karo sate pitik, sêtun-sêtun sêga gorèng kuwi iya karo dadar utawa mata sapi, dadi rada anjlêgabit.
Petruk : Bab kiyi ora prêlu dak critani dawa-dawa, awit sauwise mangan, wêtêngku banjur krasa mlilit, nganti mèh bae aku kudu ajar kênal karo kirun wanakirun.
Garèng : Hêm, mulane wong kuwi aja sok anggêdhèkake mênyang jajan, awit kowe rak ora bisa nyumurupi kikrik lan crobone sing ngolah utawa barang-barang sing diolah, sapa wêruh, yèn sing kok pangan mau lawuhan kang wus mambu. Apa manèh yèn arêp lêlungan, kuwi aja sok anjagakake kana-kana, luwih bêcik mangana dhisik, prêlune kang kapisan, wêtênge bisa antêng, ora gampang masuk angin, kaping pindhone yèn ana ing paran kowe mêmangan apa-apa, ora dadi pakewuh, sabab wêtêngmu wis didhasari, kaping têlune, nyuda mênyang kaborosan, awit ing sarèhning wêtêngmu wis warêg, dadi iya ora kêpengin barang-barang.
Petruk : Wis, yah, kok banjur maido, sing ora nglakoni ya ngono, sanadyan kala sêmana wêtêngku krasa mlilit, ananging ora tumuli mulih, sabab aku isih sênêng, kêpengin dêlêng tongtonan liya-liyane. Saka resturan mau, aku lumêbu ing papan conto pêpêthaning tambak kango ngingu iwak loh. Ing kono ana pêpêthaning tambak warna loro, kang siji tambak kang dipiara kanthi bêcik-bêcik, kang sijine manèh tambak kang ora diopèni babarpisan, wah, Rèng, sing dipiara bêcik-bêcik mau, katone rêsik, tur pamêtune iwak tikêl-matikêl luwih akèh tinimbang karo tambak sing ora dopèni.diopèni. Kajaba saka kuwi, tambak sing ora diopèni mau, katon anjijihi bangêt, kêbak lumut, mulane iya ora maido, yèn ing kono dadi sarange lêmut malariah.
Garèng : Hla, saiki kowe rak prêcaya, ta, yèn tambak lan balumbang kuwi nèk ora diopèni, mêsthi bisa ambêbayani tumrap manusa, awit banjur dadi sarange lêmut malariah. Kang mêngkono kuwi gêmintê rad ing Batawi wis anguningani, mulane banjur nganakake karampungan, angliyêr kabèh tambak-tambak ing sajabaning Batawi, prêlune ora liya iya arêp dipiara kanthi bêcik-bêcik, cik bèn aja nganti dadi sarange lêmut malariah.
Petruk : Nèk gêmintê kuwi pancèn iya undhig bangêt, aku ora maido yèn banjur ngliyêr tambak-tambak ing sajabaning Batawi, prêlu arêp dipiara kanthi bêcik-bêcik, awit ing kono ing têmbe pamêtune bakal sak sayahira. Ananging apa prêlune gêmintê nêdya ambuwang sakèhe saranging lêmut malariah, kuwi isih dadi pitakonan, awit ing kampung-kampung Batawi, rak akèh bangêt blumbangan, slokan, utawa papan kang jêmbêg-jêmbêg, kang dadi saranging lêmut malariah. Ewadene tumêkaning saiki kok iya didhiyêmkên sajah.
Garèng : Lho, lho, ngomong kok anggêdabrul ngono. Ngrêtia, Truk, anggone gêmintê ora ngupakara kampung-kampung kuwi ora sabab saka ora krêsane, ananging sabab kampung-kampung ing Batawi kuwi sing akèh isih dadi duwèking tuwan tanah, dêlêngên bae, ta, kampung-kampung sing wis dadi haking gêmintê rak iya padha katon gêmrining. Nanging ing besuk, samôngsa bumine wis dadi kagunganing nagara kabèh, môngsa wurunga mêsthi iya bakal ditata apa mêsthine.
Tuwan Propesor Rodenwalt Wd. Insêpèktur D.V.G Jawi Wetan, mêntas wangsul saking pulo
sapunika têtiyang ingkang sakit makatên wau sami dipun papanakên wontên ing pulo Saitor, satunggiling pulo ingkang mèh botên wontên thukulanipun tuwin awis toya. Kawartosakên Tuwan Rodenwalt manggih papan ingkang langkung prayogi wontên sacêlakipun Arjasa ugi pulo Kangean.
Salêbêtipun wulan Oktobêr ngajêng punika, ing Batawi badhe dipun wontênakên konggrès para Indhonesiah, dene ingkang badhe anjênêngi konggrès wau sadaya pakêmpalanipun para mudha Indhonesiah. Mênggah ingkang badhe karêmbag wontên ing ngriku: para mudha gêgayutanipun kalihan kabangsan, wanita Indhonesiah lan panggulawênthahipun, padpindêring kabangsan, kaprêluaning pêrgêrakanipun para mudha tumrap siti wutah rahipun tuwin têtiyangipun, saha tumrap gêsangipun sêsarêngan kalihan bôngsa-bôngsa sanès. Konggrès wau badhe katuntun dening salah satunggiling sêtudhèn ing pamulangan pangadilan luhur ing Batawi.
Kala dintên Sabtu tanggal 1 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, sèrsi madat ing Surabaya sampun nahan satunggiling bôngsa Tionghwa nama: Lie Ie Ping, amargi kadênangan anggènipun simpên candu pêtêng kathahipun 3 K.G. ingkang badhe kasade wontên ing kitha kasbut ing nginggil.
Ing tanggal 7 wulan punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, lampahing pasamuan tumindak kados adat, ingkang sinuhun miyos siniwaka wontên ing bangsal kancana, mangagêm kaprabon. Jam 10 tuwan gupêrnur kadhèrèkakên para amtênar tuwin Militèr, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam, lumêbêt ing kadhaton, sasampuning miyos
dados adpokat tuwin pokrul ing pangadilan justisi ing Surabaya: Tuwan Mr. Muhamad Yusuf asli saking Magêlang.
Miturut pawartos Aneta dèrèng dangu punika, Tuwan Dr. Cipta Mangunkusuma, ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng nagari, supados kaparingana palilah dêdunung wontên ing Dhobo, ing pulo Aru, amargi dhoktêr Cipta wau anggadhahi sêdya badhe dados dhoktêr wontên ing Maskape Mutiara ing ngrika, panuwunan punika ugi dipun lilani, ananging samangke lajêng wontên kabar malih, bilih sêdyanipun Tuwan Dhoktêr Cipta wau, sande.
Pakêmpalan Muhamadiyah pang ing Batawi gadhah atur dhatêng pamarentah, kaparênga paring palilah ngajar agami dhatêng salêbêting pakunjaran. Ing bab punika sawêg dados panggalihaning parentah.
Kala malêm Kêmis kêpêngkêr, satunggiling sagawon ing Ciarasas Padhalarang, angondhol gogor saking wana dhatêng sêtatsiun Padhalarang, kathah tiyang ingkang sami ningali. Ing sapunika pulisi sawêg madosi bapa lan biyunging gogor wau, kintên-kintên tamtu botên têbih saking ngriku.
Wontên pawartos, pangrèh agêng P.S.I. ajak-ajak dhatêng warganipun ingkang purun, supados sami nyêgah sês srutu sasaminipun. Tumrap ing Surabaya sampun sagêd tumindak, P.S.I. ing ngayogya ugi badhe ambiyantu.
Wontên pawartos, bilih gêwèstêlêkêrad: Kêdhu, Bagêlèn, tuwin Wanasaba, sami kaparingan arta pitulungan kathahipun f 20.078.- saking nagari, prêlu kange andandosi margi antawisipun: Prêmbun, Mêrdèn, Selakrama tuwin Karangdhuwur, Brunalan, Ngadirêja.
Aneta mirêng kabar, bilih ing Lowunggêdhe, sacêlakipun Bandhung, pèl pulisi sampun sagêd nyêpêng tiyang nama pun Oli. Ing wusana kanyataan, bilih Oli wau kapalaning pakêmpalanipun para durjana, ingkang dipun wastani: Topèng Itêm. Kajawi punika inggih lajêng têtela, bilih kècu ing Tanjungsari, antawisipun Bandhung kalihan Sumêdhang, dèrèng dangu punika, ingkang nindakakên ugi warga-warganing pakêmbalan kasbut nginggil. Samangke sampun wontên warga kêkalih ingkang sampun kacêpêng, satunggilipun malih sapriki dèrèng pinanggih.
Miturut katrangan saking Departetment Onderwijs wontên buku-buku ingkang kasêbut ing dhaptar Depot van Leermiddelen Weltevreden, namung kasade tumrap pamulangan gupêrmèn kemawon. Ing bab wau ing sapunika dipun ewahi, inggih punika ing salajêngipun, manawi sadhiyanipun buku anyêkapi tuwin botên sagêd tumbas ing sanès panggenan, buku-buku wau ugi kenging katumbas kangge pamulangan partikêlir.
Dintên Sênèn tanggal kaping 3 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, pintên-pintên para kaum kabangsan ingkang sami anjênêgi konggrès P.P.P.K.I. ing Surabaya, sami darmawisata dhatêng Gondhanglêgi, sacêlakipun Malang, prêlu aningali kawontênanipun tanêman rosan ing ngrika, ingkang kangge gêndhis têbu.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana anampèni sowanipun odhènsi Nyonyah Omarwati, wanita bôngsa Sundha, dhirèktri sêpèrês, agènsêkap Pait, saha gadhah unjuk ingkang dipun waos kawrat ing sêrat tik-tikan cacah 5 lêmbar, mênggah wospipun, mugi pamarentah kaparêng angluwari têtiyang bucalan ing Dhigul, ingkang têtela botên lêpat. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana anampi kanthi rênaning panggalih, saha kaparêng badhe naliti suraosing atur wau, dene ing bab usul angwontênakên komisi dhatêng Dhigul, badhe kaparingan katrangan ing sanès dintên.
Wiwit tanggtanggal. 1 wulan punika Globe Bioscope ing Kêbonjatiwèh, dipun tumbas dening Miss Riboet's Maleisch Operette Gezelschap "Orion" tuwin
Bandhung, pawitan f 50.000. Kajênging paguyuban badhe damêl pilêm. Ingkang dados panuntun Tuwan Nelson Wong, bôngsa Tionghwa angsal pangajaran saking Amerikah. Lan malih badhe dipun êdêgakên Miss Riboet Stichting, prêlu badhe mitulungi warga Mis Ribut, punggawa
ing golongan sadaya wau samôngsa sakit, ngopèni kubur-kuburan tuwin nindakakên ing bab kamirahan. Ing sapunika sampun sêtor f 25.000, ugi nglêbêtakên pêrsil 12 panggenan tuwin pêrsil erêpah.
Têdhak dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana sampun dumugi ing laladan Japara, mandhap saking baita nitih sêkoci badhe mriksani têtiyang sakit leprah ing Danaraja. Rawuh dalêm dipun urmati ing gôngsa, Residhèn Kudus, Bupati Japara, Dhoktêr Bewoets tuwin tiyang ingkang nyêpêng griya sakit. Jam 9 bidhal dhatêng Kèlèt.
cobèn-cobèn caranipun mainakên lotre agêng, mawi dipun saksèni dening Tuwan De Haas amtênar dhepartêmèn yustisi, ingkang dipun wajibakên nindakakên prakawis lotre, wakil-wakiling sêrat kabar tuwin têtiyang ingkang prêlu badhe nyatakakên. Mênggahing wosipun ngatingalakên ing bab adiling tindak pamaining lotre.
Ing Ngayogya Kidul tuwuh sêsakit malariah, pamarentah sampun anggiyarakên pêparing panulak awarni pil kêninê dhatêng para lurah dhusun. Nanging têtiyang taksih kathah ingkang botên purun dipun sukani pil, rêmên jêjampi sanèsipun.
Ing dintên malêm Sêtu kêpêngkêr ing dalêmipun Radèn Adipati
ringgit purwa, Serie No. 443, rancanganipun badhe kadadosakên 18 jilid, sajilidipun kaangkah sagêda namung rêgi f 0.24. Dene cacahing lampahan ing dalêm sajilidipun botên sagêd têmtu, manut panjang cêlaking lampahanipun.
Samangke ingkang sampun kababar sawêg wontên kalih jilid. Sajilid rêgi f 0.24 dene sanèsipun sawêg kagarap, samôngsa sampun mêdal têmtu lajêng
Kajawèn nomêr 70 punika gandhèng kalihan nomêr 69. Dados manawi panjênêngan sampun nampi nomêr 69, inggih sampun nampi nomêr 70.
Langganan nomêr 1086 ing Purwakêrta. Ing sarèhning panjênêngan sampun pindhah saking Magêlang, sarta sadhèrèk Misman Adinata ugi sampun pindhah dhatêng Purwarêja, kintên kula Panjênêngan ragi rêkaos badhe nindakakên wajibing agèn, amila wiwit 1/10 ing ngajêng punika badhe kula aturi blangko piyambak-piyambak.
urus / ujarmu amartapa / prandene antiga kèksi / jaba putih ananging ing jêro jênar //
tingkahira pindha kewan / datan duwe wirang isin / kolu
dhisik / yèn wis rampung lah mêngko nuli untapna //
sira sadulurku tuwa / gêgêntining yayah bibi / pantês nguntapna maringwang / nanging kudu ingkang titi / ywa kongsi tibèng sisip / têmah nistha pungkuripun /
pulang-asmara / o kakang kaliwat sisip / tan nêdya awak mami / darbe tingkah ingkang dudu / dadak kadurus dluya / iku kakang luwih
punjul / uwis samêngko kakang / rinta
ing Jêmbangan / Rahadèn Kudasuwêngi / samana prasamya sowan / tinampèn suka ing galih / Radèn
angêngkoki sira / dupèh môngsa wurung dadi / banjur ninggal têtèki / mungkur ing lêlakon kang wus / aninggal
minta mring Hyang Maha Luwih / mamrih enggal dumugi / tumiba tibane wahyu / sarana tarak brata / laire dèn sampekani / batinira kinêncangan ing paminta //
lan kapindho kudu gulang / urup cahyaning nagari / supadya tansah sumunar / nyunari sabarang kalir / lir wulan ingkang kêndhih / ing ima kandêl ngêndhanu / sinêrang ing maruta / sumilak cahyanya wêning / anartani mring sakèhing tarulata //
kang angaru-biru / karya rupaking praja / sirna dening nindyamantri / kang waskitha wasis mring ingêring praja //
padhanging wulan upama / patraping prentah wong alit / tarulata kang minôngka / pra kawula gêdhe cilik / tata têntrêm pinurih / ywa ana
dadine nalisir / lair batin dèn titis / udinên dikongsi putus / kaya carita ngarsa / iku bêbukane yayi / rêroncène dumunung pangudinira //
Kêmbang Jaya dahat suka / dhawuhing raka kapundhi / nulya amit wus rinilan / Kêmbang Jaya sigra mulih / maring wismanirèki / ing Banthengan dhukuhipun / laju amêsu brata / tirakate dèn kêncêngi / pamrihira kadumugèna ing karsa //
mangkya amangsuli kôndha / Sondong Majêruk winarni / dènirarsa laku dhustha / wus prapta ing Majasêmi / nuju surup hyang rawi / anulya umanjing gupuh / jro kutha pinariksa / dalan dènirarsa manjing /
durung bêdhil. mêsthi bae ongap-angop kulakêban //
saiki diucap apa / ora molang ora maling / wong wis jaragamjaragan. mêlekan / iya padha diantêpi / ananing rêmbug mami / katimbangan ala nganggur / cêgah lèk kodhok ula / aku ingkang ambandari / wis jupukên coloke dimène padhang //
wis kene ayo digêlar / sapa-sapa sing nomboki / kene dhi aku rong uwang / aku ingkang sangang dhuwit / tombok kodhok bae wis / hah aku moh tombok sawung / aku pilih kêlabang / iki kang aku nêm dhuwit / lah
dhuwit wis ênting / kene dhi aku bêratu / udhêngku bathik limar / lagi kango pisan iki / lah
dhuwite wis ênting / dadi niba gumuling / ing jrambah kanthi mêmisuh / gêr gumuyu sadaya / kancane duk aningali / tan dinawa para
wus dumunung Sondong Majêruk jro wisma / samangke / angulati dununging ingkang pusaka / mripate / pandirangan mênèk
Sondong Majeruk tan nêdya / tumolèh / cikrak-cikrak saking bangêting abungah / atine / gagasane nora wurung dadi mulya / ing têmbe //
pun palabuhan saha ing salêbêtipun kitha Prabalingga, katingal griya-griya ingkang èdi lan asri, tiningalan saking gêgana.
sabdaning kun / kumandhange mawèh kingkin / kengis yèn sampun mardika / konus jatining makiki /
warahe kang pana kawruh / wajibing sujana luwih / wèh wasita kang
panalôngsa aywa lupa / pindêngên nèng papan sêpi / panggah winantu ing tapa / pasthi wruh uwosing sêpi //
dhasaring driya ywa kidhung / dhumawah wignya mring dhong-dhing / dhêdhêrane dèn kadhadha / dhating ati wus kajodhi / dhinêdhês têlênging dhadha /
inggil / gunane nora prayoga / gagasan aywa ginigit / gampang lan ewuh dinuga / gayuhên ingkang
gambar ingkang winarni / ing sêmu kawistara / ujwalaning biyung / lir kasok dènnya rêkasa / dening nêmbe ambabar bêbayi
nanging trêsna kang tungtum / kang tumitih anggung ngênani / anane tan prabeda / lan janma satuhu / ing sêmu anggung anggagas / kasoking tyas trêsnanira marang siwi / ingkang nêmbe kawuryan //
pêdhèt katri samya waras-wiris / mung kalêson lêsahing sarira /
biyung / mung wusing dangu kataman / sumiliring maruta kang rasa atis / numusi kêkuwatan //
rare katri dènnya obah kèksi / têmah mawèh gambiraning biyang / bêngoh-bêngoh sarosane / janggiratirèng sunu / lir kêtarik ngrasa pinêtik / nulya ngadêg barêngan / maksih griyuh-griyuh / wêkasan samya umêrak / mring si biyung kang wus katon
angatarani / bobote maksih bocah / katone wus lucu / cancutan yèn lincak-lincak / cake cêtha lir wong mêncak kang acancing / cocog sarwa sakeca //
kang kadyèku mung môngka pêpulih / panglipure gon ingsun rêkasa / ngandhut marang ing dhèwèke / kongsi nglalèkke turu / tanpa kêndhat anggung nyêndholi / balik mangkya sanyata / wus antuk pitulung / luware saking kandhutan / anggung mawèh raras sêngsêmirèng ati / kang tansah amirêna //
nanging abot rasaning tyas mami / mèngêt maring ambêging manungsa / gone
mring wong tuwa / ing diwasa mung ngrasa barêngan urip / winêngku padha-padha //
nanging janma tan marêm ing ati / mêksa maksih
durung nrima / maksih tegan nutug / asring sinrahkên ing jagal / mung pinurih mêmêl lan êmpuking daging / kang migunani janma //
nanging janma uga darbe bêcik / ing sajrone papan ngupakara / datan kêndhat pangudine / mrih tinêmu rahayu /
ing kalane nuju môngsa aking / nadyan lôngka tuwuhan katingal / nanging janma ajêg bae / dènnya ngupaya rumput / nadyan adoh mêksa
wajib / rumaganging kamurkan / iku wus tinamtu / awit sajatine janma / sampurnaning budi amung mikantuki / mudhar sanggyèng angkara //
beda lawan bêbudèning sapi / nadyan katon asarwa santosa / pêngkuhing singat prandene / gampang kêni ing apus/ datan mawèh girising
ngrêngkuh / ing agunge pangwasèng Widhi / anane mung narima / satibaning pandum / awit yèn tan mangkonoa / sarasaning janma ing salami-lami / mung tansah ngôngsa-ôngsa //
datan nate sumèlèh ing ati / mung anyipta kasêmbadanira / lan widada pangudine / tan mèngêt tindak dudu /
mrih mèngêta tuhu / lan tuwuh darbe pangrasa / aywa kongsi samar saraning ati /Kurang satu suku kata: aywa kongsi samar sarasaning ati. mring tungtuming kotaman //
Sami-sami têtuwuhan ingkang limrah kasumêrêpan dening tiyang, panili punika kalêbêd ragi angèl mênggahing pangrimatipun, inggih punika: sêkar panili botên sagêd dados woh manawi botên sarana dipun jodhokakên (lakèkakên) dening tiyang.
Ananging ingkang makatên wau ngêmungakên ing tanah ngriki kemawon, kabêkta saking botên wontên kewan ingkang sami purun saba ngrubung sêkaripun wau. Môngka limrahipun sadaya têtuwuhan punika inggih lêrês sami kêdah lambangsari, nanging cêkap namung saking dayanipun kewan alit utawi angin kemawon sampun sagêd laki saha dados uwoh piyambak. Pramila kula wastani ragi angèl, awit yèn kawastanana angèl yêktos tamtu botên wontên tiyang purun marsudi.
Kula maos ing sawênèhing sêrat kabar wulanan wontên ingkang nyuraos patrapipun nangkarakên sêkar panili supados sagêd dados uwoh makatên:
prêlunipun supados sari ingkang wontên sêkar jalêr, lumêbêt ing sêkar èstri, ing ngriku manawi sari wau sagêd dumugi ing êndhoging sêkar èstri, êndhog-êndhogan wau tumuntên dados pêntil, lajêng sagêd agêng dados uwoh. Ing tanah asaling panili, inggih punika ing tanah Mexico, sêkar panili tanpa kalakèkakên dening tiyang, awit ing ngrika sampun wontên kewan bôngsa kombang ingkang sok saba ing sêkar panili. Awit saking punika sari ingkang sami tumèmplèk ing suku kombang, môngka kombang wau ngambah dhatêng sêkar èstri, lajêng kantun, wasana sêkar sagêd laki, dangu-dangu nuntên dados uwoh.
Woh panili manawi sampun sêpuh warninipun ijêm sulak jêne, punika kêdah kaêpe ing bêntèr
ing surya ½ dintên, lajêng kadadah kaurut-urut mawi lisah sladhah. Lisah klêntik inggih kenging, nanging yèn katahan dangu lajêng sagêd anjamur bawuk, sasampunipun kaurut-urut lajêng kaêpe malih, nanging pangurutipun kêdah ngatos-atos kaangkaha sampun ngantos macothot, awit yèn macothot badhe suda ambêtipun, patrap makatên wau wongsal-wangsul ngantos panili wau katingal lêsu, manawi sampun lêsu warninipun lajêng malih dados cêmêng mêlês mêlêng-mêlêng, inggih punika nama panili sampun masakan, gandanipun arum, kados ingkang kasade ing toko-toko sagêd pajêng 5 - 10 sèn, satunggal iji. Mênggah paedahipun kangge adon-adoning panganan warni-warni, kadamêl campuran bumbunipun bôngsa ombèn-ombèn, rokok tuwin sapanunggilanipun.
Sapunika sampun têrang bilih rêginipun panili ing ngriki punika awis, yèn ningali saking wujuding barang. Ananging awis-awis tiyang ingkang tlatos. Môngka saking pamanggih kula saupami tiyang purun marsudi nanêm panili ingkang radi kaduk, ing pangintên kados sagêd ugi ngindhakakên pangasilan, tur inggih lumayan.
Ing padunungan kula wontên sawênèh tiyang gadhah tanêman wit panili kirang langkung wontên namung 25 lanjaran, môngka sabên taun asilipun panyadean panili sagêd pikantuk botên kirang saking f 25.- tarkadhang manawi woh gêmbêl sagêd ngantos f 31.- dumugi f 32.- tur
punapa makatên punika namung kalêbêt nama lumayan. Mendah manawi purun nanêm ingkang langkung kathah, rak saya kenging kawastanan kauntungan ingkang agêng makatên punika, saya malih manawi kasade sampun wujud masakan.
Pêrsêrikatan Yurnalistên Asiah (P.J.A.)
Tumrapipun dhatêng yurnalis (Journalist) kangge bôngsa Asiah punika, langkung-langkung bôngsa kita Jawi, nama taksih kontit, yèn miturut kalihan jiwanipun.
Wontênipun yurnalis punika, dumuginipun tanah Asiah, ingkang ambêkta bôngsa Eropah, tuwin sapanunggilanipun, tanah-tanah ingkang sampun majêng.
Sasampunipun bôngsa Asiah sêsrawungan kalihan bôngsa Eropah tuwin sapanunggilanipun, dangu-dangu kawruh yurnalis sagêd lumèbèr dhatêng bôngsa Asiah. Lajêng jumêdhulipun sêrat kabar Tionghwa saha Jawi, ngantos pintên-pintên cacahipun.
Bôngsa kita Jawi dhatêng kawruh yurnalis punika, dèrèng nama wradin sumêbaripun. Malah kathah ingkang nyirik dhatêng têmbung yurnalis, têrkadhang sawêg mirêng swara yurnalis, sampun ajrih. Botên liya, sababipun 1e. têmbung mônca, ingkang dèrèng ngêbrah têgêsipun saha dèrèng kêlimrah dados sêkar lathi. 2e.yurnalis kêrêp wontên ing
saha damêl karangan kapacak ing sêrat kabar. Kuwatos manawi awakipun utawi ing papan padhusunan kalêbêtakên sêrat kabar, môngka pinuju kabar awon. Dados ingkang pancèn botên sênêng dhatêng yurnalis lajêng gampil mastani: yurnalis iku gawene ngorèk-orèk alane wong, utawa pagawean. 4e. tuwin sapanunggilanipun.
Mênggah sajatosipun, yurnalis punika kêjawi asalipun saking bôngsa ingkang sampun luhur saha alus budinipun, ugi ngêmu raos: kêna dipracaya, sabab sadaya pakabaran ingkang botên lêrês, wontên ukumanipun. Tuwin wani urip kanthi miskin. Sabab upami wontên yurnalis ingkang namung badhe ngudi cêkaping bêtahipun, pintên banggi sagêd hartawan, môngka mêdal lampah botên lêrês, badhe dipun gêgujêng jagad.
Ingkang sampun cêtha, nama yurnalis I namanipun kapacak ing sêrat kabar, II ingkang manjurung pakabaran ing sêrat kabar.
Cacak bôngsa Eropah ingkang jangkêp pôncadriyanipun, têmtu utawi pancèn mrêlokakên dhatêng waosan sêrat kabar. Dados inggih masthi ngrêtos dhatêng babagan yurnalis. Mila botên mokal, mênawi sagêd gêsang kanthi pranatan:
Ha. agêng aliting wêdaling bêtah miturut pamêdalipun, cocog kalihan raos kasêbut nginggil, wani urip kanthi miskin.
Na. tumindakipun dhatêng padamêlanipun, sagêd nyambutakên kalihan andhap inggiling kawruh, saha kathah kêdhiking balônja, nêtêpi ungêl-ungêlan: kêna dipracaya.
Ing nginggil punika pêthikan sawatawis bab gunanipun kawruh yurnalis. Mila kula inggih pitados [pita...]
[...dos] bôngsa Asiah (Tionghwa, bôngsa kita piyambak) ingkang sampun ngambah (ngangge) tuwin ingkang anggêbyur dhatêng yurnalis, nêmtokakên saening panatanipun panggêsanganipun, saha kenging dipun pitados bab ajênging padamêlanipun ingkang sampun dados kuwajibanipun. Dene bôngsa Asiah ingkang dèrèng nêcêp babarpisan dhatêng kawruh yurnalis, kathah ingkang tumindak a. botên ngukur pamêdalipun, upami pamêdal 30 rupiah ing sawulanipun, dhawahing petangan kêlasipun langkung saking ngêkat. Ing basa Mlayu Besar pasak dari pada tiang, b. ingkang sagêd ngatos-atos inggih langkung saking ngêkat, ngantos sampun sagêd simpên yatra kathah, saha pamêdal cêkap, gêsangipun botên limrah. c. tuwin sapanunggilanipun ingkang lajêng botên sagêd nanjakakên kêmajêngan. Inggih yèn awak sagêd angsal nugraha piyambak, yèn botên, ingkang kathah-kathah sagêd limrah gêsangipun, utawi sugihipun namung nalika tiyang sêpuh taksih gêsang, pun anak saya kêplorot, ngantos dhumawah mlarat.
Sajatosipun wontênipun yurnalis punika tumrap kita jaman wingi-wingi bôngsa Jawi, sampun wontên, namung kemawon botên wontên ing sêrat kabar, jalaran pancèn dèrèng wontên sêrat kabar, sarta pirantosipun sêpên, ingkang sagêd maos taksih sakêdhik sangêt. Inggih punika para juru ngarang sêrat-sêrat, saha para pujôngga, dumugi sapriki saya kathah ingkang pinanggih sarta sampun kaêcap (sêrat gancaran tuwin waosan).
Nalika dintên Minggu tanggal 26/8-'28, para juru kabar ing Ngayogya ngawontênakên P.J.A. (Pêrsêrikatan Yurnalis Asiah). Dipun pangarsani Mr. Radèn Suyudi.
Têtêdhan thiwul punika sasat kêlimrah ing pundi-pundi wontên, namung thiwul punika kagolong têtêdhan ingkang asor, tuwin têtêdhan wau malah kangge adhakan sangêt katêdha ing tiyang, langkung-langkung kangge sadhèrèk padhusunan utawi parêdèn, têtêdhan punika wau sasat kangge baku, jalaran kenging kangge cagak tuwak, kalihan ngêntosi môngsa panenan ing sabin. Sanadyan têtêdhan wau sasat sampun kêlimrah, têmtunipun para maos sampun botên badhe kêkilapan mênggah wujuding thiwul, êmbokmanawi ugi wontên ingkang dèrèng sumêrêp raosipun, jalaran namung kataris saking têtêdhan wau asor. Namung sajatosipun ingkang asor punika panggarapipun (pangolahipun) lan ingkang baku nêdha thiwul sanès bôngsa priyantun utawi tiyang kacêkap, ingkang kathah namung tiyang ingkang kêkirangan, dene tiyang kacêkap utawi priyantun purun dhahar thiwul punika, rak namung kangge jampi kapengin, utawi ngirit wragat. Malah sok wontên tiyang kawastanan nêdha thiwul kemawon sajak rikuh. Namung kula mêksa badhe ngaturakên bab pangolahipun thiwul, sagêda angindhakakên darajading thiwul, sampun kalajêng-lajêng dados têtêdhan ingkang asor.
Olah thiwul limrah: Tumbas galêpung gaplèk utawi anggalêpung piyambak, galêpung lajêng kaulêt kalihan toya, utawi toya kalapa, yèn badhe kadamêl lêgi inggih dipun dèkèki gêndhis utawi juruh, pangulêtipun sampun kajêmekan, yèn sampun lajêng kaêdang katumpêng alit-alit, yèn sampun matêng panêdhanipun kantun sênêngan, wontên ingkang katêdha lawaran, wontên ingkang kakrawu parudan kalapa, yèn thiwul ingkang botên lêgi malah sami kalawuhan kados nêdha sêkul, punika pangolah lan panêdhanipun thiwul ingkang kêlimrah.
Dene kula mêksa ngaturakên pangolahipun thiwul ingkang ragi miraos, tur têtêdhan wau kaanggêp asor, sarèhning têtêdhan punika kêlimrah sangêt kanggenipun tiyang ingkang badhe ngirit, utawi kasekengan, tur wragad sakêdhik raosipun eca, e lowung kangge nyamikan wanci enjing.
Kula aturi mundhut galêpung gaplèk utawi anggalêpung piyambak, namung kêdah milih ingkang taksih sae, manawi sampun lajêng marut kalapa kasisiran gêndhis jawi, kamurwata kalihan galêpung ingkang badhe kaolah, yèn sampun, galêpung lajêng kaulêt kalihan parudan kalapa wau, kaulêt-ulêt ingkang ngantos kalapa mêdal santênipun, namung sampun dipun toyani utawi sanès-sanèsipun, sampun cêkap santêning kalapa punika kemawon, dene anggènipun ngulèni ingkang dangu ngantos mukêt mêmêt kados dipun êjuri ing toya. Mênggah pangêdangipun ugi botên beda kalihan thiwul limrah wau, [wa...]
[...u,] yèn sampun matêng lajêng kadhahar kemawon sampun eca, botên susah ngragadi malih, raosipun lajêng oncat saking drajating thiwul, kangge nyamikan ngunjuk wedang nyamlêng. Têtêdhan wau saru utawi sapele, e êmbok manawi wontên ingkang kapengin nyobi.
Sami-sami yêyasan, tumrap ambangun masjid punika gadhah raos anglêluri têtabêtan kina, awit mênggahing masjid ingkang ngantos dipun bangun, punika tamtu sampun dangu sangêt. Sawêg mirid ing nalar, masjid punika sawênèhing griya ingkang ajêg dipun ênggèni ing tiyang, upami wontên karisakanipun punapa-punapa tamtu kasumêrêpan, dados wontênipun dipun mulyakakên, tamtu jalaran sangking sampun sêpuh.
Tumrap ing Batawi, kathah masjid-masjid ingkang kêgolong sampun kina, malah wontên ingkang kalajêng risak, inggih punika ingkang manggèn ing Manggadhua, wontênipun ngantos risak wau bok manawi jalaran saking wontêning ewah-ewahan kitha, amargi papanipun ing ngriku saya dangu saya sêpên, salajêngipun lajêng botên kangge. Ing ngriku
saking wujudipun, kados ta masjid ing Salêmbah, punika nalika dèrèng dipun mulyakakên, wujudipun kêtingal andhap, pasanganing banon taksih kêtingal groboh, namung ing wujud gadhah singêr, nandhakakên wujuding wêwangun kina.
Dene kawontênaning masjid punika, sarèhning saya dangu kêtingal risakipun, ngantos adamêl kasamaran, môngka ing ngriku ngadêg barjêmangahipun. Nanging saupami badhe dipun mulyakakên, badhe kathah sangêt waragadipun, tuwin botên gampisgampil. lagêdipunsagêdipun. angsal waragad.
Sarèhning masjid punika dados kabêtahaning akathah, sêdya ingkang makatên wau tamtu inggih lajêng kêlampahan, ugi saking karukunaning ngakathah, wusana masjid sagêd ngadêg, kanthi waragad urunan f 5000.- saking rêrigênipun Kaji Sajêli imam ing masjid ngriku tuwin Tuwan Sastrawirêja.
Bab Têmbung-têmbung Mônca ingkang Sampun Kaprah dipun Angge
Garèng : Ora, Ma, lagi anu Rama wis anêrangake mungguh têgêse têmbung ekonomi kanthi gamblang. Ananging ing jaman ora karu-karuan kiyi, rak isih akèh bangêt têmbung mônca, sing kaprah dianggo ing uwong, nanging mungguh têgêse sing têmênan, sing akèh durung padha mangrêti, mara, Ma, padha têrangna tut siji, nèk-nèke ana gunane tumrap aku kabèh.
amrêgoki têmbung-têmbung mônca mau, apa manèh nèk ana têmbung ngarêpe muni: puli, pungkasane nganggo mak tik, tik, wayah, kuwi sajake kok rada mêdèni. Luwih-luwih tênar-tênar guprêmèn, kuwi nèk krungu têmbung mau, anggone kamigilanên, kok kaya wong arêp kadhayohan bangsane mantri dhudhuk, tandhane: nèk ing sawijining panggonan ana wong arêp ngêdêgake kumpulan utawa paguyuban, kuwi para tênar-tênare, apa manèh para tênar pangrèh praja utawa pulisi, anggone padha gita andangu: kumpulan sing arêp diêdêgake kuwi, apa nganthongi pulitik apa ora. Dene nèk iya, wah, kalane dianani parêpatan, pulisi sing padha jaga, sasat rajêg têmênan. Ha mara, apa ora judhêg anggonku ngrasakake. Têmbung pulitik kuwi apa bangsane karbol, apa bangsaning judhi porêm, kathik padha diwêdèni mêngkono.
Sêmar : Lho, lho, lho, ujug-ujug kok nyandhak para amtênaring nagara. Panêmumu kang mêngkono kuwi rak kaliru. Ora kok sabab para amtênar padha gila utawa padha wêdi karo ananing pulitik, ananging jalaran kudu anglakoni ayahaning nagara, yaiku ambudidaya murih slamête tanah bawahe lan uwong-uwonge. Murih cêthane dakwènèhi tuladha sing gampang-gampangan,
ambudidaya warna-warna, kaya ta: anjaga aja nganti ana ama utawa apa-apa liyane kang bisa agawe rusaking tanduranamu. Yèn kowe nganti ora mêruhi ing bab kuwi, têmtune ing têmbe burine kowe rak bisa nandhang kasangsaran gêdhe.
Garèng : We, lha, grathul-grathul têmênan, anggonku bisa nyandhak andharanamu kuwi, Ma. Nèk rumasaku têmbung pulitik kuwi atêgês: akal utawa pambudidaya, kaya ta: pulitiking wong dagang kuwi kudu ngrêti petung, kudu bisa sêsrawungan karo sadhengah uwong, kudu ngrêti mênyang munggah-mudhuning [munggah-...]
[...mudhuning] rêrêganing samubarang lan liya-liyane. Pulitiking wong nyambut gawe bisane enggal munggah drajate, kudu sing sêtiti ngati-ati, sing têmên, sing lêmbah manah, sing bisa ngêpèk atining panggêdhe, bab ngaturi tômbra utawa kang dadi karêmane panggêdhene saiki wis ora kaprah. Pulitiking wong dadi dhirèktur up rêdhaktur layang kabar, murih enggal maju korane, lan enggal sugih fulus, ing jaman saiki wis beda karo carane jaman biyèn, nomêr siji, kudu ngêdhèng-êdhèngake yèn awake kuwi sawijining uwong kang ngudi bangêt marang kamajuaning bangsane, nanging sêsrawungane karo koran-koran liya kang dianggêp musuhe bangsane, iya aja nganti pêthal, dadi sida nyikut, sida ngêruk.
Sêmar : E, e, e, kok banjur sing ora-ora sing dikandhakake.
Garèng : Ing kene aku mung arêp ambuktèkake, yèn têgêsing têmbung pulitik kuwi: akal utawa pambudidaya, dadi pulitiking dagang, têgêse: akale wong dagang, pulitiking wong nyambut gawe, têgêse: akale wong nyambut gawe. Mangkono sapiturute. Mulane Rama mau ngandikakake: Ama utawa apa-apa liyane kang agawe rusak, kuwi banjur êlap-êlapên bae atiku.
Sêmar : Mungguh andharanamu têmbung pulitik, kok têgêsi akal utawa pambudidaya, kuwi pancèn iya ana bênêre, ananging sanyatane têmbung pulitik (politiek) kuwi saka têmbung Yunani pulitike (politike), têmbung kiyi asale saka têmbung polis (polis) têgêse: kutha utawa praja, dadi têgêse
ngandikakake: ama utawa apa-apa liyane kang agawe rusak, awit panganggêpe Rama wong-wong sing padha nyêmplung nyang pulitik kuwi
sumangkehan, anggone siya-siya, apa ora kêna, he, wong angudi mênyang kasênêngan lan kaslamêtaning urip ana ing donya kene.
Sêmar : Sabar, gus, sabar, aja banjur sajak arêp nguntal-nguntala kalèlèt mêngkono. Bêbasane ana: sing sapa kaburu nêpsu, kuwi têtêp baturing setan. Nyêbuta dhisik wong bagus, apa ngombe-ngombe camcao kono, bèn adhêm. Mangkene: wong arêp ngudi kaslamêtaning uripe, kuwi ora pisan-pisan dilarangi, mung bae mulane para priyayi pangrèh praja lan pulisi, sabên ana lêlakon mangkono mêsthi banjur gita-gita angurus lan tansah kudu mêruhi apa sing padha dirêmbug ing kono, ing dhuwur wis takkandhakake, yaiku jalaran saka anggone nêtêpi wajibe, kudu ngrêksa kaslamêtaning bawahe lan sakaro-karone, têgêse: wong cilik iya slamêt, pamarentah iya slamêt.
Wêruha, thole, anane pakumpulan sing padha mêngku pulitik digatèkake têmênan marang priyayi sing padha kuwajiban kuwi, sabab angèlingi kadadean-kadadean sing uwis-uwis. Sarèhning bangsaku kuwi sing sabagean mratahe isih padha cobolo, prasasat ora tau wêruh pojoking pulitik, dadi yèn angrungokake sêsorah ing pakumpulan sing mêngku pulitik, kuwi banjur sok kaliru ing tômpa, sing wêkasane mung bakal gawe cilaka lan sangsaraning uripe. Dêlêngên, pirang atus wong sing padha didhigulake, amarga saka padha kaliru tômpa, nalika ngrungokake sêsorah ing pakumpulane, ora saka anggonku ngrewangi para priyayi mau. Iki aku mung kôndha sabênêre utawa kaanan sing padha kok sipati, dudu uni gawe-gawe, dadi witing klapa: salugune.
Kawrat ing kêkancinganing pamarentah, Haji Ahmad Sanusi, umur 39 taun, guru agami, ingkang kantun piyambak manggèn ing kampung Gêntèng, Cibadhak, katêtêpakên kêdah manggèn ing Batawi, prêlu kangge
mistêr Ong Liang Kok ing Surabaya, supados tatanan ingkang kados makatên punika dipun alang-alangi.
Bènjing tanggal 3 Oktobêr, jam 9 enjing, kangjêng tuwan ingkang wicaksana lênggah odhènsi wontên ing pura koningsêplèin kados adat. Sintên ingkang badhe sowan, gadhah atur dhatêng Adjudant van dienst, kanthi mratelakakên nama tuwin kajêngipun, wiwit tanggal 20 dumugi 30 wulan punika.
Apdhèling Persarikatan Minahasa golongan militèr ing Batawi, adamêl parêpatan wontên ing tangsi, ngrêmbag badhe ngawontênakên pisungsung konjuk ing sri bagendha kangjêng raja putri awarni kursi.
Wontên sawênèhipun tiyang mandhap saking kapal Eva, ingkang labuh ing Surabaya, mawi ambêkta kopêr, sarêng dumugi Tanjungperak dipun anggrak ing rêsèrsê saha kapriksa, ing kopêr ngriku pinanggih wontên candunipun pêtêng wawrat 4 kilogram. Tiyang wau cariyos, bilih candu wau badhe dipun êsês piyambak. Dene aslinipun tumbas saking kapal Pêrlak. Sarêng ing kapal Eva kapriksa, botên pinanggih punapa-punapa. Prakawis taksih kapriksa.
Wontên pawartos, bilih ingkang angsal pamênang f 50.000 lotre ingkang mêntas dipun mainakên punika bôngsa Tionghwa nama Lie Thaij Loeng grêji ing jêmbatan Sêkaut, Batawi.
Sampun sawatawis wulan punika, ing Makasar wontên kasir bôngsa Tionghwa ing Gebr. Bouvy nyalingkuhakên arta f. 15.000. Prakawis punika dèrèng ngantos kapriksa, pirmah Ressis & Co. inggih kecalan arta ingkang cacahipun ugi mèh samantên, ananging botên adamêl kapitunan, amargi kasir ingkang nyalingkuhakên arta mawi nyukani arta têtanggêlan. Wontênipun salingkuhan arta wau, jalaran ing ngriku ngusum ngabotohan.
Saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, ingkang sampun kapacak ing riksêblad, amranata bab paring dalêm pitulungangpitulungan. wragad dhatêng lare-lare ingkang majêng pasinaonipun.
Pamasanging pondhimèn ing bak gadhahanipun praja Mangkunagaran, Surakarta, Kangjêng Ratu Timur kaparêng amasang banon wiwitan, mawi dipun jênêngi para agêng kathah. Bab wau badhe sagêd ngêlêbi pasitèn 1200 bau.
Ing bab ngajalipun Mr. J.J.K. de Wit adpokat tuwin pokrul ing Surabaya, miturut saking papriksan ingkang katindakakên ing C.B.Z. kakintên jalaran nêdha racun. Pulisi nindakakên papriksan ing pensiun Orient ing ngriku ing sacêlaking patilêmanipun ingkang ngajal, pinanggih wontên gêlas isi jampi
Cyaankalium ingkang sampun dipun wor ing toya. Kintên-kintên jampi wau ingkang kangge sarana nglalu. Nalika gêsangipun tuwan wau
Dhirèkturing pangajaran amartosakên, sarèhning ing Surabaya kasumêrêpan kathah pamulangan ingkang murid-muridipun wontên ingkang sakit budhug (lepra) supados anjagi kêncêng, murih sêsakit wau botên nular. Kajawi pranatan ingkang kados ingkang sampun katindakakên, buku-buku tuwin barang sanès-sanèsipun gadhahaning lare ingkang sakit kados makatên, supados kabêsmi, dene barang-barang sanèsipun ing pamulangan ngriku, cêkap dipun ukup mawi formaline.
Dèrèng dangu wontên kuli kontrakan bôngsa Jawi cacah 650 wangsul saking Surinamê. Têtiyang wau sami ambêkta arta kintên-kintên sadaya wontên f 35.000. Miturut undhang-undhang, residhèn ing Batawi lajêng andangu dhatêng têtiyang wau, punapa wontên sabab-sabab ingkang andadosakên kawratanipun nalika wontên ing ngrika. Para kuli namung ngaturakên kawratan ing bab ambiyantu waragad pangangge.
Wontên pawartos, raosan ing bab sataun isi 13 wulan, kados ingkang dipun usulakên dening polkênbon, punika tumrap golongan dagang ing Batawi tuwin sêrat saking golongan dagang ing Sêmarang, ngaturi katrangan dhatêng dhirèktur lanbao, bab wau botên condhong, malah kenging dipun anggêp tumrapipun Indhonesiah botên anyondhongi.
Têtiyang ing Kalidhadhap, Gunungkidul, gadhah kapitadosan dhatêng wêlut agêng jalêr èstri ingkang manggèn wontên ing balumbang dhusun ngriku, wêlut wau kaanggêp kramat, kenging dipun têdhani brêkah punapa-punapa. Wusana wontên sawênèhing tiyang nganggêp, bilih wêlut wau botên gadhah daya punapa-punapa. Malah wêlut wau kenging dipun pancing, panjangipun 2 M. kubêngipun 25 c.M. Têtiyang ing ngriku lajêng ical kapitadosanipun.
Nalika kangjêng tuwan ingkang wicaksana rawuh ing Banjarmasin, tinampi kanthi gênging manah,
ing Cimahi, dipun cêpêng ing pulisi jalaran nindakakên prakawis cidra, inggih punika nglêbêtakên dhatêng pagantosan barang-barang têmbaga tuwin alpakah dipun sêpuh êmas, ingkang ing sêratipun gantosan kalêbêtakên barang êmas, tuwin dipun gantos satapsiring barang êmas. Barang-barang wau warni sêsupe 43 iji, dipun gantos f 301.- artanipun sampun dipun têlasakên.
Pasabinan ing Suntêr, Batawi, cacah 300 bau, amanggih karisakan jalaran katêmpuh ing ama tikus. Kapitunanipun kintên-kintên wontên f 16.000.
Ing bab têdhak dalêm ingkang Sinuhun kangjêng Sultan ing Ngayogya dhatêng Surabaya, sampun wontên wartos dhawah ing tanggal 26 wulan punika, bidhal dalêm saking Ngayogya kèndêl ing hotèl Madiun prêlu dhahar, dalunipun nyare ing Surabaya wontên ing Oranyê Hotèl. Dintên Kêmis tanggal kaping 27 mara tamu opisil dhatêng paduka guprênur Jawi Wetan tuwin burgêmèstêr Surabaya, lajêng dhatêng pêkên taunan. Dalunipun mariksani pêkên taunan malih. Dintên Jumuwah tanggal 28 mriksani pêrang-pêrangan kapal ing sagantên. Dalunipun lênggah pista
militèr komandhan. Dalunipun mriksani pêkên taunan malih. Ngahad tanggal 30 mriksani kêrapan, saha sasampuning dhahar kondur dhatêng Ngayogya.
Hapênmistêr ing Surabaya tampi pawartos saking kapitaning kapal van Riemsdijk, bilih lampahing kapal wontên ing margi antawinsingantawising. Kupang kalihan Pasuruan wontên tiyangipun ingkang ical, nama Nara Venji bôngsa Hindhu. Saha sampun dipun padosi, nanging botên pinanggih.
Wontên rangutan 30 badhe kakintunakên dhatêng sajawining Indhia, sarêng lampahipun dumugi sacêlaking Pangkalan Brandhan, dipun êndhêg ing kontrolir, awêwaton undhang-undhang angayomi sato kewan. Nanging wusananipun kewan-kewan wau sami ical, kakintên dipun colong ing tiyang.
Langganan nomêr 3268 ing Sala. dhuplikat Kajawèn nomêr 69/70 saha 72 sampun kula aturakên. Sanès dintên manawi botên nampi Kajawèn malih, kula mrayogèkakên paring priksa sarana
manawa wus nendra / arsa ingsun prajaya / dimène tumêkèng lampus / dadi kanthine kris ingwang //
dhuh mirah ingsun wong ayu / rakanta Sondong Wêdari / mau apa mrene nimas / bok rara mèsêm sarya ngling /
sanga / wêlasa pun kakang nini / mung sira ingkang sun rasa / rasaning tyas ingsun iki //
minarda gêng jroning kêdhung / sela panglawêd jêjampi /
rôndha nulya ngandika / marang putra nini mungguh rêmbug mami / ayo padha dibuwang //
wayah surya muncul / kacrita ana wong desa / kang ngawruhi layone ingkang gumlinting / nulya awara-wara //
misuwur Sondong Majêruk mati / nulya katur marang Kêmaguwan / Yuyurumpung age-age / nitih titihanipun / ginarêbêg para patinggi / rame asigra-sigra / samana wus rawuh / ing dununging layonira / Sondong Majruk
rawuh / Radèn Sukmayana ing ngriki / arsa sun jak mariksa / ana rajalampus / dahat manira tan nrima / ing patine Sondong Majêruk puniki /
sampun rawuh / Sukmayana sawadyanèki / Yuyurumpung ngandika / katara ing sêmu / binarung panasing driya / nungkak krama datan mawi wigah-wigih / hèh Radèn Sukmayana //
marma sira manira aturi / anèng ngriki yun dak jak putusan / ing bab rajapati kiye / ingsun tan trima tuhu / Kakang Sondong Majêruk mati / anèng kene dunungnya / saka panêmuku / wong kene kang amarjaya / tandha sêksi dene bêkas kêris munggwing / dumunung bawahira //
lawan manèh sikile kêkalih / anèng bawahira iku nyata / yèn sing matèni wong kene / katôndha tapak suku / anèng bawahing Majasêmi / têtêp yèn patinira / Si Sondong Majêruk / tuwuh saka bawahira / iku nyata yèn wong kene kang matèni / manira tan narima //
marmanira ing samêngko mami / minta ukum wong ing bawahira / dibalojodana kabèh / kabèh sandhanganipun / kari kathok tan malih-malih / sanadyan sira pisan / uga kudu katut / jalaran pagene sira / darbe bawah wong kang atine
matèni wongku / aku uga gêlêm nglakoni / kapatrap paukuman / kaya kang wus kasbut / nanging sêlak sèwu lôngka /
MAS KUMITIR: RAKSASA; jegang percaka belah, iblis laknat jeg jegan. SATRIA; Jagad dewa batara, ora jagad pramudita. KSATRIA PINANDITA; Iwang suksma adi luwih hong buwono langgeng.
ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepan gampang ewuh dadi siji, ing purwa ora hana.
angin ngendi nggone …. lawan galihing kangkung …..wekasane langit jaladri …..isining wuluh wungwang lan gigiring punglu…. tapaking kuntul anglayang ….manuk miber uluke ngungkuli langit…. kusuma anjra ing tawang.
panetak ingkang……..pawana katiyub…….tanggal pisan kapurnawan…….yen anenun sonteg pisan anigasi kuda ngrap ing pandegan………..
Wiwitane duk anemu candi…………….gegodhongan miwah wawarangkan sihing hyang kabesmi kabeh …………….tan ana janma kang weruh yen weruha purwane dadi …..candi segara wetan …………….
artine …………….gunung segara umung…………….guntur sirna amnegku bumi …………….tug kang langit buwana…………….dadya weruh iku mudya madyaning ngawiyat…………….
datan kena cinakreng budi…………….anging kang sampun prapta ing kuwasaning …………….angadeg tengahing jagad …………….wetan kulon lor kidul ngandhap myang
kang nedya ala…………….larut sirna kang nedya becik basuki…………….kang sinedya waluya.
Siyang ndalu…………….rineksa hyang widhi …………….dinulur saking karseng hyang widhi…………….kadhep ing jalma kabeh…………….apan wikuning wikuwikan liring
samya sumingkir …………….ingkang nedya mitenah …………….maring awak ingsun …………….rinusak dening pangeran …………….eblis laknat sato marah padha mati……………. tumpes tepis
Manuk kepodhang utawa podhang iku kalebu manuk kang negel (Passeriformes).[1] Manuk iki nduwèni wulu kang éndah lan uga dikenal manuk kang katon apik, éndah lan resik.[1] Manuk podhang kalebu manuk kang angèl dibedaké endi sing lanang lan endi sing wadon miturut wujud awaké.[2] Manuk podhang kalebu manuk kang kurungan, amarga manuk iki biyasané dadi manuk rerenggan ing omah-omah padunung.[1] Manuk kepodhang dadi manuk kang payu didol saéngga populasiné saya suda.[3]
Manuk podhang asalé saka daratan Cina lan nyebar wiwit saka India, Asia Kidul-wétan, kapuloan Philipina, uga ing Indonésia ya iku ing pulo Sumatra, Jawa, Bali, Kalimantan, Sulawesi lan Nusa Tenggara.[4] Manuk iki urip ing alas-alas khususé ing dhaérah tropis lan uga ing dhaérah sub tropis.[4] Manuk podhang biyasané urip kanthi pasang-pasangan.[4] Ing Pulo Jawa lan Bali manuk podhang uga diarani kanthi jeneng podhang emas.[5]
Manuk podhang ukurané wiwit saka buntut nganti cucuk kurang luwih 25 cm[1] Manuk iki wernane ireng lan kuning.[1] Manuk podhang nduwé sirip kang wernané ireng.[1] Sirip iki ngliwati mata lan tengkuk.[6] Werna wuluné manuk podhang rata-rata ireng.[6] Awake kang ngisor rupané putih kanthi lurik ireng.[6] Wujud cucuké lincip lan rada mlengkung mengisor.[6] Ukuran cucuké kurang luwih 3 cm.[6] Manuk podhang nduwé sikil kang wernané ireng.[7] Manuk podhang urip ing alas, alas, alas ing pasisir, lan ing alas mangrove.[7]
^ a b c d e f (id)Situs Harian Sumut Pos(dipunundhuh
Femtomèter (simbol: fm) punika arupa jinis ukuran internasional SI ingkang dipunginakake ing ukuran dawa, ingkang sami kaliyan 10−15 (femto) mèter. Ugi anggadahi mupangat kangge ngukur diameter data inti atom. Diameter inti atom kirang langkung angadahi ukuran ngantos 15 fm. Neutron lan proton diameteripun inggih punika kirang langkung saantawis 1 fm. Jroning istilah ing fisika partikel, femtometer asring kasebat minangka fermi (simbol kang sami), engkang tumuju kangge ngormati sadaya piyantun ingkang ahli ing bidang fisika enggih punika panjenenganipun Enrico
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Femtomèter&oldid=1014458"	Kategori: Satuan dawaRintisan mawi topik pangukuran	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.56, 6 Maret 2016.
Andum trisno Mas, ugo andum waktu
Iki piye? iki piye? iki piye? (ye ye ye ye…)
CATHETANSaben wektu aku kepengin nggugah lehmu turu.Sakdurunge esuk kelangan hawa njekutLan srengenge gage muser ing selane godhonganMumpung dhenok thole isih mlungker ngeloni bantalWektu kang mranjak ing umurmu lan umurkuNanging... aku mung iso gawe kopi ireng sak cangkirPangaras sak tleraman, minangka gantine rasa kangen.Pandulumu kang ilang kasasab pakaryan.Geneya wektune mung
TULISDak tulis bab sliramu.Nanging ana kang kabuncang angin.Aku ora ngertiBisa uga impen-impen dina kawuri kang saiki dadi nyenyet.Dak tulis grimis wayah sore.Nanging geneya ora bisa tapisSisane mung ati geter paterAtise
gawang guyumu tansah mbebedaUti, 20 April 2009CATHETANAku durung bisa mbayar utang-utang marang sliramuSamubarang Pangaras, uga panandhang atimu kang mbok para-paraNanging aku dudu lanang cilik kang durung ilang pupuk lempuyang.Daktaker, dak gunggung kabeh.Kanthi ati selehSuwe rasane katresnan iki kabondhot godhong jati.Jatine panguripanMula aku uga tetep gondhelan kencengGunem lan catur kapungkurSakdurunge lorodan, sakdurunge kumandhang ilang.Aku kepengin nembang.Iramane eling-eling kasmaran.Geneya swara mandheg ing gurungMung pucung wuyung kang tumlawungUti, 20 April 2009PAGEBLUG PLUGON 1Nalika ati iki wiwit bisa nampaMangerteni apa kang
pucuk jatiOra duwe dayaKanggo ngarep padange pedhut.Kabeh amung sumeleh kanti atiRujah rajih pindha kacacahkedasih, April, 2009PAGEBLUG PLUGON 2Mampir panduluku kiwa tengen.Amung jati kang ngrembuyungGeneya kabeh tetep ora owahPanjangkaku, panrawangku pupusKawiyak siji mboko sijiAlon..Mung katresnan jati
april 2009PAGEBLUG PLUGON 3Lingsir ndalu mripat iki,Ati iki ora bisa merem leremKatutup pedhut kang
anggamu tak rengkuh kawit wayah candhikayuAku kepenging ngopeni crita lawasTresna kang kabuncang,....kandhamuNadyan arang kranjang
kangen,Marang swara lan ungeling gangsaMarang seblak sampur lan ukeling beksa karonsih.Ambyor kabeh
pangrasa iki bisa dadi tamba ati kang wis kabondhot godhong jatiJatining panguripan.kedasih, mei 2009Kanggomu dak tulisGaris garis sing mbok gaweGawe laraning jiwa ragakuLara kang banget anggegores ati kanthi tandesNanging kabeh kuwi dudu pungkasing lakuIsih ana dalan kang kebak tresna asih sing bisa dadi dongaSing bisa dadi tuladha tumprap dalan benerAku dudu cah cilik kang manut yen mbok gandengAku manungsa kang duwe paugeran kang kudu dinalarPanjangka kang ora entek sadawaning dalan uripAmung Gusti kang bisa lan mesthi paring pituduhMarang kabeh titah kang pancen kudu oleh pangayomanKanggo kakangku lampung kdsh, juni 2009Bab SliramuSakdawane dalan,mung kebak kidung-kidung,Swara-swara kang katutup rapet karo godhong jati.Kabur kanginan gogrog sadawaning
ginaris,Pindha wewayangan sajroning pakeliranKedah lumampahparibasan kembang yo kudu ambyor, godhong gogrog lan pupus
mangsa sirna.kanggo uti kdsh, juni 2009BAB KATRESNANKatresnan dudu
katresnan kang wis kabondhot godhong jatiAmrih ora dadi abang kena tlutuhKanthi rasa seleh, narima lan sareh wening ing penggalihKang bisa mbondhot katresnanBen tetep putih ora kena tlutuhe jati,Amrih bisa tetep dadi katresnan jati.Kedasih, juni 2009KANGGO PROF. DR . SUMINTO A SAYUTIGedhe pangapura kang dak suwun, kedasih dudu penulis geguritan, kedasih ora ngerti paugeran kang sabenere bab geguritan amung kanti ora ngurangi rasa hormat dan kesengsem marang panjenengan, opo kang dak tulis bisa gawe tentreme kedasih, sepisan maneh matur nuwun tanpa umpami kang tuwuh saka jroning ati dak aturke marang panjenengan.Muga kabeh pinaringan nugrahaning Gusti , tumprape lelakon kang wis dak lakoni sadawane kedasih nggoleki bebener nggoleki katresnan jati kang kabondhot godhong jati. Muga geguritan iki bisa dadi pepenget, Nuwun.Kedasih, juni 2009BAB TRESNA KANG KABUNCANGKedasih tetep dadi kedasihTansah nggoleki katresnan kang kabuncangIng sajroning pedhut sakdhuwure pucuk jati,Pirang-pirang Candhikayu wis ora etungSrengenge wis bola bali muser ing selane gegodhonganAnanging kedasih urung pikantuk arahMbuh kapan tetembungan bisa dadi dalan lan pepesthenTekan wiwit mangsa candra ing wengiGumanti karo srengenge anyar ing dina liyaAnanging kedasih tetep kedasihOra bakal malih dadi sritiTetep bakal mabur nggoleki padhange dinaNgugemi swara lan lakune bayu semilirKanti ungeling swara katresnan kang kabuncang,Kabondhot godhong jati rapet,kanti impen-impen kang ora daradasih.Kedasih, juni 2009Bab katresnan jatiKatresnan kang kabuncang wis wiwit selehWiwit candhikayu dina kepungkur
kepiye wujude kedasih pasrah anut lakune mangsaLinambaran sih tresna kang ora daradasih bakal dadi duweke,Oh.....kedasihnggoleki katresnan kang kabondhot godhong
pangucap tembung kepungkurMula anane mung mangu-manguKabeh kudu linambaran iklaskang kudu terus tumungkulBen wae kabeh dadi kekarepan kang ora daradasihKabeh amung impen-impensajrone tembang-tembang kasmaranKedasih, juni 2009PanrawangHawa
mbondhot atiku nganggo ron jatiAku mung bisa lungguh neng batesManglung kanti pangarep-arep tembung-tembungLan swara kasmaranJroning ati runtik kelingan lulut seblak sampur beksan karonsih.Kedasih, juni 2009Bab SliramuSakdawane dalan,mung kebak kidung-kidung,Swara-swara kang katutup rapet karo godhong jati.
yo kudu ambyor, godhong gogrog lan pupus tumungkulkabeh kudu linambaran rasa iklas, pasrah lan selehpidha wit wit jati
sliramuOra dak para-para, ora dak pilah-pilahKatresnan kang mbok bondhot godhong jatiKang tuwuh ing lorodan yuswa kang saya pungkasKabeh tuntas dak simpen rapet dadi katresnan jatiKabeh linambaran iklas kang tuwuh sajroning atikuKedasih bisa oleh padhange pedhutBakal neruske abur lan lakuBinarung wangine sekar melati rinoncePnndha reroncen jiwa ragakang dak pasrahke marang sliramu.Kedasih, juni 2009Kang paling pungkasWis kudu leren pancen kudu pungkasTembang-tembang ungeling gangsa lan seblak sampurBeksan karonsih, kang lulut atut lan runtutEsem pedheting netra kabeh kudu tuntasbinarung rasa seleh, iklas lan pasrahkedasih tetep kedasihkudu bisa nemu
wengi wiwit candhikayu tekan meh rahinaSumanding cedak sajroning impen kang ora dadi kasunyatan.Tembang-tembang asmarandana tumanglung pindha pucung wuyungKabeh lumaku kanti alon linambaran katresnan kang kabondhot godhong jati jatining panguripanWondene atiku kaya kedasih nggoleki sritiAbure kedasih amung ana nduwur pucuk jati geneya kedasih bisa nampaSenadyan mung bisa nyawang ambyore sekar godhong jati gogrog anut dawane mangsa.Kedasih, juni 2009Tamba atiTembang tembang lan kidung katresnan jati wis ora keprunguKabeh nyeyet peteng kaya mendung ngalingi candraGawang-gawang tetembungan gunem kepungkur saya njojoh atikuKedasih pengin dadi tamba ati kang krowak ben bisa rapet lan wutuhBeksan karonsih kang lulut alus dadi panrawang daradasihKabeh bisa lumaku kanti iramaning gendhing linambaran iklasPangucapmu siji loro bisa gawe ademing ati kang
sirnaKedasih, juni 2009Kanggomu banyu miliBanyu mili mung perlambangKang dadi lorodan yuswa lorodan gesangSadurunge kabeh tumlawe merem merga ngantukKabeh samubarang kang ora daradasihMbuh kapan mesti pepes tumpesPepesthen tetep dadi pepesthenkang kudu dieling lan pemut tekan jungkaping yuswabanyu mili bakal tekan segara amberobahe banyu gawe rasa pangrasa kang ora
Klasifikasi: tokoh: pakaryan: mentri: warga negara: Rusia
pirsani uga: Rusia: tokoh: pakaryan: Mentri
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Government ministers of Russia.
Kaca-kaca ing kategori "Mentri Rusia"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 31 Maret 2013.
anggenipun tinakdir asor, apes presasat tanpa adji toemraping tijang djaler, manah koela ladjeng angles, manah koela sok ladjeng moeroeb makantar-kantar mbesmi-mbesmia dhateng ingkang ngremehaken oetawi moeroegaken sangsara poenika. Koela
Ilmoe Obat 'Tat Seng Pian'
Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan?
uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik
nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan
Propinsi dh?w?, miwiti sawetara saka ak?h basa m?rang lor Basa ing kapuloan sing idh?ologin? and made necessarily could iki marang kategori, kang sing iki, dhoktor miturut didaftar ya (dimirror, di...
Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
pacaran bae ya. Dadi boros kan? hehe
Okt 14, 2008 @ 14:48:00	pentinge wong badan aja nganto kalah sorot, mendingan kalah kencot rapapa. kemudu kudu setaun pisan diselakna tuku klambi
Cipayung • Ciracas • Durèn Sawit • Jatinegara • Kramat Jati • Makasar • Matraman • Pasar Rebo • Pulo Gadung
butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 4 Maret 2017.
jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa ing Jawa Sundik liyan? kapuloan ?nsiklop?
Dae Jaweon: ms. 135, aksara 1
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 2, aksara 5
Kakangmas, turu gerdu nggawe bantal kentongan.Lungguh ijen gak onok koncone.Mumpung ana waktu dino lebaran.Kawulo nyuwun
Nyulami Utawa Ngganti Y?n Ana Sap?rangan Wit Pari Sing Mati
lanRimbu.[1] iku didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar
antuk Padmasana punika titiyang nenten purun, dwaning manut sastra mawosang inggihan Catu punika linggih Ida Hyang Putra Jaya nanak Hyang Pasupati sane malinggih ring Gunung Semeru. Wenten malih sameton Idane minakadi Hyang Danuh apriyangan ring Batur, Hyang Agni Jaya apriyangan ring Lempuyang Luhur, punika
“tan hana wong swastānulus”, “tan sida wong sakti sinunggal, apan kita jana sedaya kaliput
Geguritan (2)	Posted on November 29, 2007	by budhisetyawan EMBUH I
prasasat isih dawa janjimu kang nggawa daya sumringah ing sajroning laku
nlusup ing balung sungsum angin melu nggoleki playune rasa kang sliramu gawa
agawe donya njomplang kadya katrajang gara-gara
berkata:	November 12, 2009 pukul 4:15 am	matur nuwun, kawula inggih taksih sinau….
sumangga mbiasakaken ngagem basa jawi…. mangke badhe luwih gampil nyerat geguritan. saged dipun wiwiti kanthi geguritan kanthi ukara/tembung ingkang
sumangga dipun maos dan dipun pirsani kanthi setiti. mangke panjenengan saged
inggih mas Agung. ananging sakpunika dalem dereng saged nggurit malih.
Balas	ezty berkata:	Januari 30, 2011 pukul 5:03 am	sae tenan
Balas	fauzie berkata:	Maret 1, 2011 pukul 12:30 pm	,.
ugi geguritan Panjenengan ingkang endah sanget mas…sugeng makaryo..sumugi tansah sehat ugi sukses nggih Mas…Ugi sugeng Siam
nuwun. sampun kersa pinarak. mugi saged mahanani krenteging manah panjenengan lan ugi dipunlajengkaken nggurit. sugeng siyam ugi.
SurakartaDokter iku golongan kekarepan sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing pesisir saka basa basa-basa
SEH SITI JENAR LAN PARA WALI SAMYA MBABAR SESOTYO | alangalangkumitir
ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio)) Gambar, saben lan
wong pretyaya siji-loro, digawa nang ngarepé penggedéné kuta kono karo ngomong: “Wong-wong kuwi nang endi waé nggawé rétyok lan saiki nang kéné ditampa karo Jason. Wong-wong kuwi nerak wèt-wèté ratuné Rum, awit ngomong nèk ènèng ratu liyané sing jenengé Yésus.” 8Tembung kuwi nggawé gègèré wong okèh lan uga para penggedéné kuta. 9Para penggedé mau terus njaluk bayaran duwit marang Jason lan kantya-kantyané. Sakwisé dibayar, Jason lan liyané terus dietyulké. 10Ing mbenginé kuwi sedulur-sedulur pada ngongkon rasul
sinaguk. 11Wong-wong Ju nang kuta kono luwih gemati tenimbang wong Tèsalonika. Wong-wong Ju nang kuta Béréa kono pada seneng ngrungokké piwulang sing digelarké karo rasul Paulus lan Silas. Saben dina wong-wong iki pada matya Kitab Sutyi, kepéngin ngerti piwulangé rasul Paulus kuwi bener apa ora. 12Ing sak tengahé wong-wong kono okèh sing pada pretyaya lan okèh wong gedé sangka bangsa Grik, lanang lan wédok, dadi wong Kristen. 13Nanging wong Ju nang kuta Tèsalonika pada krungu nèk rasul Paulus lan Silas nggelarké
okèh sing ngumpul nang kono. 14Mulané sedulur-sedulur terus gelis-gelis ngongkon rasul Paulus nang pinggir laut, arep digawa nang kuta Aténe, nanging Timotius lan Silas ditinggal nang Béréa. 15Kadung wis tekan kuta Aténe, sedulur-sedulur sing ngeterké rasul Paulus terus balik menèh nang Béréa. Rasul Paulus nyuwun sedulur-sedulur iki kongkon ngomongi Silas lan Timotius, supaya ndang nusul dèkné. 16Rasul Paulus saiki ngentèni tekané Silas lan Timotius. Nang kuta Aténe kono dèkné sedi tenan weruh retya-retya brahala pirang-pirang, sasaté ngebeki panggonan kono. 17Nang sinaguk rasul Paulus omong-omongan karo wong Ju lan wong-wong sing dudu Ju, nanging mèlu agama Ju. Saben dina dèkné ya ngono kuwi nang lataré pasar, karo sapa waé sing liwat kono. 18Enèng filosof sangka golongan Epikuri lan Stoiki sing pada bantah-bantahan karo rasul Paulus. Enèng sing ngomong: “Apa ta sing diomongké karo tukang ngobrol kuwi?” Enèng menèh sing ngomong: “Wong kuwi mesti mulangké bab déwa-déwa sing anyar!” Wong-wong ngomong ngono kuwi, jalaran rasul Paulus nggelarké bab Gusti Yésus lan tanginé sangka pati. 19Rasul Paulus terus diejèk nang panggonan kumpulané para filosof, panggonan sing jenengé Eropakus. Wong-wong ngomong ngéné: “Awaké déwé kepéngin ngerti bab piwulang sing anyar sing mbok wulangké iki. 20Awit ènèng prekara-prekara sing anyar kanggo awaké déwé, mulané awaké déwé kepéngin ngerti.” 21Wong Aténe lan bangsa liyané sing manggon nang kuta kono kuwi dina-dinané namung seneng ngrungokké lan ngrembuk bab prekara-prekara sing anyar. 22Rasul Paulus terus ngadek nang ngarepé Eropakus kono terus ngomong: “Para sedulur nang Aténe! Aku nitèni sangka werna-werna prekara nèk kowé kuwi wong agama. 23Awit dongé aku mlaku-mlaku nang kuta, aku weruh nang sak tengahé panggonan sembayang ènèng altar sing tulisané ngéné: ‘Kanggo gusti allah sing awaké déwé ora kenal’. Ya bab Gusti Allah sing mbok sembahi tanpa kowé kenal iki aku ngabarké marang kowé. 24Ya Gusti Allah iki sing nggawé jagat sak isiné. Lan ya Gusti Allah iki Gusti Allahé langit lan bumi. Gusti Allah iki ora manggon nang omah gawéané manungsa. 25Gusti Allah iki ya ora mbutuhké sesajèn apa waé sangka manungsa, kaya Dèkné kekurangan apa-apa waé. Malah Dèkné sing ngekèki ambekan lan urip; Dèkné sing ngekèki sembarang marang manungsa. 26Sangka wong siji Gusti Allah wis ndadèkké bangsa-bangsa, supaya pada manggon nang sak jembaré bumi kéné. Ya Gusti Allah iki sing wis kawit wiwitané ngarani waktuné lan watesé panggonan-panggonan kanggo manungsa. 27Gusti Allah enggoné nindakké kuwi kabèh, supaya manungsa pada nggolèki Dèkné lan beja tenan nèk bisa ketemu karo Dèkné. Awit sakjané Gusti Allah kuwi ora adoh karo awaké déwé. 28Enèng sing tau ngomong: ‘Jalaran sangka pangwasané Gusti Allah awaké déwé urip lan awaké déwé manggon ing donya iki.’ Kaya sing wis diomongké karo para tukang tulis sangka tengahmu: ‘Awaké déwé uga turunan sangka Gusti Allah.’ 29Lan jalaran awaké déwé iki anaké Gusti Allah, mulané ya ora bener nèk awaké déwé nganggep nèk Gusti Allah kuwi kétoké kaya retya gawéan emas, selaka apa watu, manut pikirané lan kapinterané manungsa. 30Gusti Allah ora mikirké jamané mauné, dongé manungsa ora kenal marang Dèkné, ora, nanging saiki Gusti Allah ngabarké nèk kabèh manungsa kudu ninggal klakuan sing ala lan nurut Dèkné. 31Awit Gusti Allah wis netepké dina enggoné Dèkné arep ngrutu jagat; Dèkné wis miji wong siji sing bakal nindakké kuwi. Mulané, kanggo mbuktèkké iki Gusti Allah wis nangèké wong iki sangka pati.” 32Sakwisé wong-wong mau krungu rasul Paulus ngomongké bab tanginé wong mati, terus ènèng sing pada ngguyu tembungé rasul Paulus mau, ènèng sing ngomong ngéné: “Suk-suk waé aku arep ngrungokké menèh.” 33Rasul Paulus terus lunga sangka Eropakus kono. 34Nanging ènèng wong siji-loro sing pretyaya lan mèlu rasul Paulus, kayadéné Dionisius, tukang pikir nang Eropakus kono, uga ènèng wong wédok sing jenengé Damaris lan liya-liyané menèh.
22:1 Nalika semana lagi ngarepaké Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi, yakuwi sing disebut Paskah.
22:2 Para pengareping imam lan para ahli Torèt lagi padha golèk réka, kepriyé bisané nyédani Gusti Yésus; sebab wong-wong mau padha wedi karo rakyat.
22:3 Iblis nuli nyurupi Yudas Iskariot, yakuwi panunggalané sekabat rolas, sing ndhèrèk Gusti Yésus.
22:4 Yudas mau nuli marani para pengareping imam lan pengareping pengawal sing jaga Pedalemané Allah, prelu kandha yèn dhèwèké saguh ngulungaké Gusti Yésus marang wong-wong mau.
22:5 Para pengareping imam lan para pengareping pengawal mau padha bungah banget, lan janji arep mènèhi dhuwit marang Yudas.
22:6 Yudas nyaguhi lan wiwit nalika semana Yudas golèk réka bisané ngulungaké Gusti Yésus marang wong-wong mau, tanpa diweruhi déning wong akèh.
22:7 Bareng wis tekan dinané Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi, yakuwi dinané wong padha nyembelèh cempé, kanggo Riaya Paskah,
22:8 Gusti Yésus nuli ngutus Pétrus lan Yohanes, didhawuhi mengkéné: “Padha mangkata, nyawisna ubarampéné Paskah sing bakal padha kita pangan.”
22:9 Aturé Pétrus lan Yohanes mau: “Panjenengan ngersakaken dhahar Paskah wonten ing pundi?”
22:10 Pangandikané Gusti Yésus: “Rungokna! Yèn kowé mlebu ana ing kutha Yérusalèm, kowé bakal kepethuk karo wong sing lagi nggawa kendhi isi banyu. Wong kuwi etutna tekan omah sing dileboni,
22:11 banjur kandhaa karo sing duwé omah kuwi: Guru ndangu: ‘Ana ing ngendi enggoné para sekabat-Ku lan Aku mangan Paskah?’
22:12 Sing duwé omah mau nuli bakal nuduhaké kamar gedhé ana ing lotèng, sing wis pepak sapraboté pisan. Padha cawisna ubarampéné Paskah kabèh ana ing kono.”
22:13 Sekabat loro mau padha mangkat, sarta kabèh tinemu cèples kaya sing dingandikakaké déning Gusti Yésus. Sekabat loro mau nuli padha nyawisaké ubarampéné Paskah ana ing kono.
22:14 Bareng wis tekan wektuné dhahar Paskah, Gusti Yésus nuli lenggah awor karo para sekabaté.
22:15 Panjenengané nuli ngandika marang para sekabat mau: “Aku kepéngin mangan Paskah iki bebarengan karo kowé, sadurungé Aku nandhang sangsara!
22:16 Sebab ngertia! Aku bakal ora dhahar Paskah menèh, nganti apa sing diibarataké déning Paskah iki kaleksanan, yakuwi yèn Kratoné Allah wis tumapak.”
22:17 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngangkat tuwung anggur, sarta saos panuwun marang Gusti Allah, banjur ngandika: “Tuwung iki tampanana lan padha ngombéa,
22:18 sebab kowé Dakkandhani: Wiwit saiki iki Aku bakal ora ngombé anggur menèh, nganti Kratoné Allah kebabar.”
22:19 Sawisé mengkono Gusti Yésus nuli mundhut roti, banjur saos panuwun marang Gusti Allah. Roti mau nuli dicuwil-cuwil lan diparingaké marang para sekabat, pangandikané: “Iki badan-Ku, sing kaparingaké kanggo kowé. Iki tindakna minangka pengéling-éling marang Aku.”
22:20 Mengkono uga sawisé dhahar, Panjenengané maringaké tuwung anggur kuwi marang para sekabaté serta ngandika: “Tuwung iki prejanjiané Gusti Allah sing anyar, sing diresmèkaké srana getih-Ku, yakuwi getih sing diwutahaké kanggo kowé.”
22:21 “Nanging delengen! Wong sing ngulungaké Aku saiki ana ing kéné, lungguh dadi saméja karo Aku!
22:22 Putraning Manungsa pancèn pinesthi séda, kaya sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah, nanging cilaka wong sing ngulungaké Panjenengané!”
22:23 Para sekabat nuli padha takon-tinakon, sapa sing arep ngulungaké Gusti Yésus.
22:24 Kacrita, para sekabat padha bantah-bantahan bab sapa sing dianggep pinunjul dhéwé.
22:25 Gusti Yésus nuli ngandika marang para sekabat mau: “Ratu-ratu ing donya kéné padha ngerèh rakyat, lan para pangwasa mau disebut ‘Pangayomaning rakyat.’
22:26 Nanging mungguh ing kowé, aja kaya mengkono. Malah kosokbaliné; wong sing pinunjul dhéwé ing antaramu, kuwi dadia sing asor dhéwé, lan sing dadi pengarep kuwi dadia kaya batur.
22:27 Sapa sing luwih kajèn: sing lungguh mangan ana ing méja, apa sing ngladèni dhèwèké? Mesthi waé sing lungguh mau. Nanging ana ing antaramu, Aku iki kaya batur.
22:28 Sajroné Aku nandhang susah, kowé selawasé kumpul karo Aku.
22:29 Kaya déné Sang Rama wis maringi wewenang marang Aku nindakaké Kratoné, mengkono uga kowé bakal padha Dakwènèhi wewenang nindakaké Kratoné.
22:30 Kowé bakal mèlu mangan lan ngombé karo Aku ana ing Kraton-Ku, lan kowé bakal
diparengaké Gusti Allah nètèr precayamu kabèh, kaya wong tani enggoné nginteri gandumé, dipisahaké saka mrambuté.
22:32 Nanging, kowé wis Dakdongakaké, supaya precayamu aja semplah. Lan yèn kowé wis mratobat, bali marang Aku menèh, kowé kudu genti nguwataké precayané sedulur-sedulurmu.”
22:33 Wangsulané Pétrus: “Gusti, kawula sagah dipun kunjara lan pejah sesarengan kaliyan Panjenengan!”
22:34 Pangandikané Gusti Yésus: “Pétrus, ngandela! Ing dina iki sadurungé jago kluruk, kowé bakal kandha ping telu, yèn kowé ora wanuh karo Aku.”
22:35 Gusti Yésus nuli ngandika marang para sekabaté: “Dhèk biyèn nalika kowé padha Dakutus kaé, kowé ora Dakparengaké nggawa dhompèt isi dhuwit, kanthong lan sepatu. Apa kowé padha nandhang kekurangan apa-apa?” Wangsulané sing padha didangu: “Mboten! Mboten kekirangan menapa-menapa.”
22:36 Pangandikané Gusti Yésus: “Nanging saiki, sing duwé dhompèt utawa kanthong kudu digawa; lan sing ora duwé pedhang, kudu ngedol jubahé kanggo tuku pedhang.
22:37 Sebab, ngandela! Tulisan ing Kitab Suci: ‘Panjenengané bakal dianggep durjana’, tulisan kuwi bakal kelakon tumrap Awak-Ku. Lan apa sing katulis mau, saiki kelakon temenan.”
22:38 Para sekabat nuli padha matur: “Gusti, menika wonten pedhang kalih.” Pangandikané Gusti Yésus: “Wis cukup.”
22:39 Gusti Yésus banjur miyos saka ing kutha Yérusalèm, lan kaya adat saben minggah ana ing Gunung Zaitun, kadhèrèkaké déning para sekabat.
22:40 Bareng wis tekan ing kono, Panjenengané ngandika: “Padha ndedongaa, supaya aja kena ing panggodha.”
22:41 Panjenengané nuli tindak rada adoh saka kono, kira-kira saadohé wong mbalang nganggo watu.
22:42 Panjenengané nuli sujud jèngkèng ndedonga, aturé: “Dhuh Rama, menawi kepareng, mugi Paduka kersa nyingkiraken kasangsaran menika saking kawula. Éwadéné, sampun pikajeng Kawula, namunga kersa Paduka kémawon ingkang kelampahan.”
22:43 [Nuli ana malaékat saka swarga ngetingal marang Gusti Yésus, sarta nyantosakaké Panjenengané.
22:44 Gusti Yésus banget girisé, mulané saya ngganter enggoné ndedonga. Riwéné nganti kaya getih tumètès ana ing bumi.]
22:45 Sawisé rampung enggoné ndedonga, Gusti Yésus nuli murugi para sekabat. Para sekabat mau ketemu lagi padha turu, merga saka sedhihé.
22:46 Gusti Yésus nuli ngandika: “Yagéné kowé padha turu? Tangia lan ndedongaa, supaya aja kena ing panggodha.”
22:47 Sajroné Gusti Yésus isih ngandika karo para sekabaté mau, ana wong rombongan teka. Wong-wong mau diirid déning Yudas. Yudas nuli marani Gusti Yésus lan ngambung Panjenengané.
22:48 Gusti Yésus ngandika: “Yudas, apa enggonmu ngulungaké Putrané Manungsa srana ngambung iki?”
22:49 Nalika para sekabaté Gusti Yésus sing ana ing kono ngerti apa sing bakal kelakon, banjur matur: “Menapa kepareng kawula pedhang kémawon?”
22:50 Salah sawijining sekabat mau nuli nyabet abdiné Imam Agung srana pedhang, nganti kupingé tengen keperung.
22:51 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Wis seméné waé!” Kupingé wong sing keperung mau nuli diasta lan diwarasaké.
22:52 Gusti Yésus nuli ngandika marang para pengareping imam, para pengareping pengawal Pedalemané Allah lan para panuntuning wong Yahudi, sing wis padha teka ana ing kono arep nyekel Panjenengané: “Apa Aku kokkira bégal, kokenggonmu arep nyekel Aku nganggo pedhang lan penthung?
22:53 Apa Aku ora saben dina ana ing Pedaleman Suci karo kowé, yagéné Aku ora kokcekel ana ing kono? Nanging pancèn wis tekan wektumu lan wektuné pangwasané pepeteng tumindak.”
22:54 Bareng Gusti Yésus wis dicekel, banjur diirid menyang omahé Imam Agung. Pétrus ngetutaké saka kadohan.
22:55 Wong-wong padha gawé bedhiyang ana ing satengahing plataran lan banjur padha lungguh ngubengi bedhiyang mau. Déné Pétrus nuli mèlu lungguh ana ing kono.
22:56 Salah sawijining abdi wadon, weruh Pétrus, banjur ditamataké, nuli muni: “Wong kuwi gajegé iya sekabaté Yésus!”
22:57 Nanging Pétrus sélak, uniné: “Aku ora wanuh babar-pisan karo wong kuwi!”
22:58 Ora let suwé ana wong liyané sing weruh Pétrus, nuli muni: “Kowé uga sekabaté?” Nanging Pétrus mangsuli: “Dudu, aku dudu!”
22:59 Kira-kira let sajam ana wong liyané menèh sing muni seru: “Pancèn wong kuwi sekabaté Yésus, sebab dhèwèké iya wong Galiléa!”
22:60 Nanging Pétrus mangsuli: “Kowé kandha apa? Aku ora ngerti sing kokkandhakaké kuwi!” Sanalika iku uga, sajroné Pétrus isih guneman, ana jago kluruk.
22:61 Gusti Yésus tumolèh lan mirsani Pétrus. Pétrus banjur kèlingan marang pangandikané Gusti: “Ing dina iki sadurungé jago kluruk, kowé bakal nyélaki Aku ping telu.”
22:62 Pétrus banjur metu saka ing kono lan nangis kelara-lara.
22:63 Gusti Yésus dipoyoki lan digebugi déning wong-wong sing padha nahan Panjenengané.
22:64 Paningalé ditutupi nuli ditakoni: “Bedhèken, sapa sing nggebug kowé?”
22:65 Akèh menèh tembung pamoyok sing diucapaké déning wong sing padha jaga marang Panjenengané.
22:66 Ésuké para pengareping wong Yahudi, para pengareping imam lan para ahli Torèt padha nglumpuk, Gusti Yésus banjur diladèkaké Predataning Agama.
22:67 Wong-wong mau padha takon marang Gusti Yésus: “Kandhaa, apa kowé kuwi Sang Kristus?” Gusti Yésus ngandika: “Senajan Aku kandhaa, kowé iya ora bakal ngandel,
22:68 lan senajan Aku takona apa-apa, kowé kabèh iya ora bakal mangsuli.
22:69 Nanging saiki Putraning Manungsa bakal lenggah ana ing tengené Allah Kang Mahakwasa.”
22:70 Wong mau padha muni: “Yèn mengkono, apa kowé kuwi Putrané Allah?” Pangandikané Gusti Yésus: “Ya, pancèn mengkono.”
22:71 Wong kabèh banjur padha muni: “Kita wis ora prelu seksi menèh! Wis padha krungu saka tembungé dhéwé.”
sedhèrèk kula sedaya! Tumrap gesang kula, kula saged ngaturi pirsa, bilih dumugi dinten menika manah kula resik wonten ing ngarsanipun Gusti Allah.”
23:2 Dumadakan Imam Agung Ananias ndhawuhi wong-wong sing padha ana ing sacedhaké Rasul Paulus, supaya napuk tutuké.
23:3 Nuli dijawab déning Rasul Paulus: “Gusti Allah mesthi badhé napuk panjenengan. Panjenengan menika témbok kalabur pethak! Panjenengan lenggah wonten ing ngriku badhé ngadili kula manut Torèt, nanging panjenengan piyambak akèn tiyang napuk kula, menika nerak Torèt.”
23:4 Wong-wong sing ana ing sacedhaké Rasul Paulus padha muni: “Panjenengan nyenyamah dhateng Imam Agungipun Pangéran!”
23:5 Wangsulané Rasul Paulus: “Nyuwun ngapunten, para sedhèrèk. Kula kinten panjenenganipun menika sanès Imam Agung, sebab kula ngertos, bilih ing Kitab Suci wonten seratan: ‘Kowé aja ngunèk-unèkaké para pemimpinmu!’ ”
23:6 Bareng Rasul Paulus pirsa, yèn sapéranganing warganing Pradata Agama sing ana ing kono kuwi wong-wong Saduki lan sapérangan menèh wong-wong Farisi, Rasul Paulus banjur kandha marang Pradata Agama mengkéné: “Para sedhèrèk, kula menika tiyang Farisi, mekaten ugi bapak kula inggih tiyang Farisi. Kula samenika dipun adili wonten ing ngriki, margi kula pitados bilih tiyang pejah menika mbénjing katangèkaken.”
23:7 Sanalika iku uga wong Farisi lan wong Saduki padha wiwit bebantahan, nganti parepatan mau pisah dadi loro.
23:8 Sebab wong-wong Saduki kuwi precaya, yèn wong mati ora bakal katangèkaké menèh, semono uga yèn malaékat lan roh kuwi ora ana, nanging wong Farisi padha precaya marang telu-teluné.)
23:9 Wong-wong mau padha pating brengok, saya suwé saya seru. Ana wong Farisi ahli Torèt sawetara sing padha ngadeg lan muni mengkéné: “Tiyang menika mboten lepat menapa-menapa! Saged ugi pancèn wonten saèstu roh utawi malaékat, ingkang ngandika dhateng piyambakipun!”
23:10 Enggoné bebantahan kuwi saking raméné, nganti
23:11 Benginé Gusti Yésus jumeneng ana ing sandhingé Rasul Paulus lan ngandika: “Atimu sing tatag! Kowé wis neksèni Aku ana ing kutha Yérusalèm, mengkono uga kowé bakal dadi seksi-Ku ana ing kutha Rum.”
23:12 Ésuké ana wong Yahudi sawetara sing padha gawé komplotan arep matèni Rasul Paulus. Wong-wong mau padha sumpah, ora arep mangan utawa ngombé, yèn durung matèni Rasul Paulus.
23:13 Sing padha gawé komplotan mengkono kuwi wong patang puluh luwih.
23:14 Wong-wong mau padha nemoni Imam Agung lan para pinituwa, sarta matur: “Kula sampun sami sumpah sesarengan, mboten badhé nedha utawi ngombé menapa kémawon, menawi dèrèng mejahi Paulus.
23:15 Pramila panjenengan lan para warganing Pradata Agami kula aturi kintun serat dhateng komandhan Rum, nyuwun supados Paulus dipun sowanaken dhateng panjenengan; kados-kados panjenengan badhé mriksa prekawisipun ingkang langkung tliti malih. Déné kula sami badhé nyegat lan mejahi Paulus wau sadèrèngipun dumugi ing ngriki.”
23:16 Nanging kocapa, kabar bab pirembugan mau keprungu déning nonoman ponakané Rasul Paulus. Nonoman mau nuli mlebu ing bètèng lan mènèhi weruh marang Rasul Paulus.
23:17 Rasul Paulus nuli ngundang perwira siji, dikandhani mengkéné: “Nyuwun tulung, kersaa nyowanaken nènèman menika dhateng bapak komandhan, sebab wonten prekawis ingkang badhé dipun aturaken dhateng panjenenganipun.”
23:18 Perwira mau nuli nggawa nonoman mau disowanaké marang komandhan karo matur: “Paulus, tiyang tahanan menika ngundang kula, nyuwun tulung nyowanaken nènèman menika wonten ing ngarsa panjenengan, sebab wonten pawartos ingkang badhé dipun aturaken dhateng panjenengan.”
23:19 Komandhan mau nuli nggandhèng nonoman mau dhèwèkan, nuli ditakoni: “Apa sing arep kokaturaké marang aku?”
23:20 Wangsulané nonoman mau: “Tiyang-tiyang Yahudi sami ngawontenaken komplotan, badhé nyuwun supados panjenengan mbénjing-énjing mbekta Rasul Paulus dhateng Pradataning Agami, ingkang éthok-éthok badhé niti priksa prekawisipun malih langkung tliti.
23:21 Nanging panjenengan sampun ngantos pitados, sebab wonten tiyang kawan dasa langkung, ingkang sampun siyaga badhé nyegat Rasul Paulus, malah sami sumpah, mboten badhé sami nedha utawi ngombé menawi dèrèng mejahi Rasul Paulus. Rancangan menika sampun mateng, kantun ngentosi wangsulan saking panjenengan.”
23:22 Komandhan mau banjur kandha: “Kowé aja kandha karo sapa-sapa, yèn kowé wis lapur marang aku.” Nonoman mau nuli dikon mulih.
23:23 Komandhan mau nuli ngundang perwirané loro, padha didhawuhi mengkéné: “Sedhiyakna prejurit rong atus, lan prejurit jaranan pitung puluh, tuwin prejurit sing sikep tumbak rong atus. Prejurit-prejurit mau mengko bengi jam sanga, kudu padha mangkat menyang kutha Kaisaréa.
23:24 Sedhiyakna uga jaran tunggangan sawetara kanggo Paulus. Kowé tanggung jawab bab keslametané Paulus nganti tekan ngarsané Gubernur Félix.”
23:25 Sawisé kuwi komandhan mau banjur nulis layang katur marang Gubernur Félix, sing surasané mengkéné:
23:26 “Serat mugi katur ing panjenenganipun Gubernur Félix. Ingkang minulya! Salam saking Klaudius Lisias.
23:27 Keparenga kula ngaturi pirsa, bilih nalika tiyang-tiyang Yahudi nyepeng tiyang (Saulus) menika, badhé dipun pejahi, kula ngertos, bilih tiyang wau warganing krajan Rum. Mila nunten kula wilujengaken, srana ngginakaken para prejurit.
23:28 Sarèhné kula badhé mriksa menapa sebab-sebabipun déné tiyang-tiyang Yahudi wau badhé mejahi Paulus, mila tiyang menika kula bekta dhateng Pradata Agaminipun tiyang-tiyang Yahudi.
23:29 Kula mangertos, bilih pandakwanipun tiyang-tiyang wau magepokan kaliyan angger-anggeripun agami Yahudi. Paulus menika mboten nglampahi menapa-menapa, ingkang pantes dipun patrapi paukuman pejah, utawi dipun kunjara.
23:30 Sareng kula angsal pawartos, bilih tiyang-tiyang Yahudi sami damel komplotan badhé mejahi piyambakipun, kula nunten ngintun tiyang menika dhateng panjenengan, lan nyukani sumerep dhateng para tiyang ingkang sami nggugat dhateng Paulus, supados ngajengaken gugatanipun dhateng panjenengan. Cekap semanten atur kula. Saking kula Klaudius Lisias.”
23:31 Para prejurit nuli nglakoni apa sing dipréntahaké, lan bengi kuwi uga nggawa Rasul Paulus tekan kutha Antipatris.
23:32 Ésuké para prejurit sing mlaku dharat padha bali menyang bètèng menèh, nanging para prejurit sing nunggang jaran padha nerusaké lakuné bebarengan karo Rasul Paulus.
23:33 Satekané ing Kaisaréa nuli masrahaké Rasul Paulus marang gubernur, bebarengan karo layang saka Klaudius Lisias, komandhané.
23:34 Sawisé gubernur maca layang mau nuli nakoni Rasul Paulus, saka ngendi asalé. Bareng weruh yèn Paulus kuwi asalé saka Kilikia,
23:35 gubernur mau nuli ngandika: “Olèhku arep mriksa prekaramu, yèn wong-wong sing nggugat kowé wis padha teka.” Gubernur nuli dhawuh supaya Rasul Paulus ditahan ana ing kedhatoné Sang Prabu
PyGTK AIO kuwi installer kanggo empu software sing seneng karo GTK lan Python neng Windows. Iki paket sing pepak (ra usah puyeng golek2an) nggo Python 2.5-2.7, tur maneh (ngaraku) luwih manteb tinimbang versi ingkang
malaékat pitu sing nggawa bokor pitu mau marani aku lan ngandhani: “Mrénéa, daktuduhi paukumané si sundel gedhé, yakuwi kutha gedhé kang kaadegaké ana ing papan sing akèh banyuné.
17:2 Para raja padha bédhang karo sundel gedhé mau, mengkono uga para wong sing manggon ing bumi wis padha mendem déning angguring bédhangané.”
17:3 Sajroning pangwasané Sang Roh Suci aku digawa déning malaékat mau menyang pesamunan. Ing kono aku weruh ana wong wadon nunggang kéwan sing ulesé abang mbranang. Kéwan mau awaké sekojur kebak tulisan sing nyenyamah marang Gusti Allah. Kéwan kuwi endhasé pitu lan sunguné sepuluh.
17:4 Wong wadon mau nganggo klambi wungu lan abang tuwa, nganggo rerenggan emas, inten lan mutiara. Tangané nyekel tuwung emas isiné kebak sakèhing barang-barang reged lan njijiki, olèh-olèhané enggoné laku jina.
17:5 Wong wadon mau ing bathuké ana tulisané jeneng sandi, yakuwi: “Babil gedhé, baboning sakèhing sundel lan sakèhing penggawé nistha ing bumi.”
17:6 Aku weruh wong wadon mau lagi mendem merga getihé para wong precaya lan getihé para wong sing neksèni Asmané Gusti Yésus. Ndeleng kaanan kuwi aku gumun banget.
17:7 Malaékat mau nuli kandha marang aku: “Yagéné kowé kokgumun? Kowé dakkandhani bab wadiné wong wadon lan wadiné kéwan tunggangané sing endhasé pitu lan sunguné sepuluh kuwi.
17:8 Kéwan sing kokdeleng kuwi mauné ana, nanging saiki ora ana. Kéwan kuwi bakal njedhul saka teleng palimenganing pati lan bakal disirnakaké. Déné para manungsa kang manggon ana ing bumi, sing jenengé ora katulis ana ing Buku Kauripan sadurungé jagad katitahaké, samangsa padha weruh si kéwan mau bakal padha gumun. Awit kéwan kuwi biyèn ana, saiki ora ana, nanging bakal njedhul menèh.
17:9 Tumraping prekara iki prelu kawicaksanan lan pangerti. Endhas pitu kuwi ngibarataké gunung pitu sing dilungguhi déning wong wadon mau. Kuwi uga ngibarataké ratu pitu:
17:10 sing lima wis padha ambruk, sing siji saiki isih madeg, sijiné menèh durung teka. Déné samangsa teka, enggoné madeg ora suwé.
17:11 Ana déné si kéwan, sing mauné ana, saiki ora ana, kuwi raja kang kawolu. Raja kuwi tunggalé raja pitu sing bakal kasirnakaké mau.
17:12 Déné sungu sepuluh sing kokdeleng kuwi ngibarataké ratu sepuluh sing durung wiwit mréntah. Ratu-ratu mau bakal padha nampani pangwasané bebarengan karo si kéwan, suwéné sejam.
17:13 Raja sepuluh kuwi padha sarujuk masrahaké kasektèn lan pangwasané marang si kéwan mau.
17:14 Raja-raja lan si kéwan bakal nempuh perang nglawan Sang Cempé. Nanging bakal padha dikalahaké déning Sang Cempé lan para pendhèrèké sing wis katimbalan lan kapilih, sarta setya marang Panjenengané. Awit Panjenengané kuwi Gustiné para gusti lan Ratuné para ratu.”
17:15 Malaékat mau nuli ngandikani aku mengkéné: “Banyu sing kokdeleng, sing dilungguhi sundel kuwi, ngibarataké negara-negara, golongan-golonganing masarakat, para bangsa lan basa.
17:16 Sungu sepuluh sing kokdeleng lan si kéwan mau bakal padha sengit marang si sundel mau. Barang-darbèké sundel mau bakal direbut lan wongé diwudani. Dagingé banjur dipangan; sawisé kuwi sundel mau bakal diobong ing geni.
17:17 Kuwi kabèh merga Gusti Allah wis ngosikaké atiné wong-wong supaya padha nglakoni apa sing wis ditetepaké déning Gusti Allah. Wong-wong nuli padha masrahaké pangwasané marang si kéwan. Si kéwan bakal nindakaké pepréntahané nganti sakèhing pangandikané Gusti Allah wis padha katetepan kabèh.
17:18 Wong wadon sing kokdeleng kuwi ngibarataké kutha gedhé, kang ngerèh para ratu ing bumi.”
dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?
Tengahanr?dhaktur.[3] Kutha sawen?h Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa bangsa kep?ngin dh?w?k? be stars necessarily from? ing
kodhe NATO "Fresco") iku pesawat tempur jèt Uni Soviyet sing aktif wiwit taun 1952. Pesawat iki minangka pangembangan saka MiG-15. Indonésia tau nduwèni pesawat jinis iki.
MiG-17AS - Versi multiperan. Dijangkepirudal udara-ka-angkasa K-13 utawa roket ing darat
MiG-17P (Fresco-B) - Jinis tempur ing saben cuaca kanthi nduwèni radar Izumrud
MiG-17F (Fresco-C) - Jinis tempur dasar kanthi dilengkapi mesin VK-1F minangka migunakake afterburner
MiG-17PF (Fresco-D) - Jinis ing sembarang cuaca kanthi radar Izumrud
MiG-17R - Jinis intai kanthi mesin VK-1F lan kamera
MiG-17SN - Jinis eksperimental minangka dijangkepi kanon 23
Spesifikasi (MiG-17F)[besut | besut sumber]
Cithakan:Aircraft specificationsCithakan:Pesawat militer-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 14 Sèptèmber 2016.
punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Punapa ta kasarasan punika gunanipun, têka dipun wastani bôndha, tur bôndha agêng.
Papan pakarangan rêsik, atêgês isi kasarasan.
1. kangge nindakakên kuwajibanipun tiyang gêsang wontên ing ngalam donya.
Miturut ing nginggil punika paedahipun kasarasan namung kalih warni, nanging punika wiyar sangêt jerenganipun.
Tiyang gêsang anggadhahi kuwajiban punika sampun gênah, sarta sagêdipun nindakakên kuwajiban wau manawi badanipun saras, kados ta: tulung-tinulung, ngabêkti ing Gusti Allah sasaminipun. Tiyang gêsang gadhah kabêtahan punika inggih sampun masthi, ingkang cêpak kemawon, têdha, kasênêngan. Têdha wau limrahipun botên ngêmungakên kangge badanipun piyambak, ingkang kêrêp kangge jiwa pintên-pintên, kados ta: anak semah tuwin sanès-sanèsipun.
Tiyang sagriya punika, jurunipun pados têdha inggih punika bapa, upaminipun bapa punika sakit, botên sagêd pados têdha (nyambut damêl) kajawi badanipun piyambak botên sakeca, tiyang sagriya tumut nandhang rêkaosipun, manah susah, bau kangelan jalaran ngrêksa sarta ngupakara ingkang sakit, padamêlan sanèsipun sagêd kapintên. Manawi ingkang sakit wau dede juru pados têdha, nanging juru ngolah têdha, inggih punika biyung, inggih sampun ngrêkaos, kajawi tiyang pintên-pintên kangelan ngrêksa kuwajibanipun inggih kêdah wontên ingkang anggêntosi. Dados tumrapipun tiyang sagriya, sêsakit punika satunggiling kasusahan ingkang agêng, saya malih manawi ingkang katrajang wau jurunipun pados têdha, tumrapipun tiyang mlarat kenging kawastanan kasangsaran ingkang agêng. Botên sagêd pados têdha kapêksa ngêdalakên bôndha, [bô...]
[...ndha,] punika yèn gadhaha inggih punika kangge nêdha sarta kangge mragadi istiyar murih wangsula kasarasanipun. Sawêg suda kasarasanipun kemawon sampun samantên susahipun, lah manawi kasarasan wau têrus botên wangsul malah sirna, mêsthi saya botên kantênan.
Kajawi kasusahan kados ingkang kasêbut ing nginggil, sakiting badan punika inggih anjalari
kasarasan punika dipun êmi-êmi dipun gêmatèni. Tiyang ingkang botên saras kêdah ngudi sagêdipun saras, ingkang sampun bagas kasarasan inggih rekadayaa sagêdipun langgêng kasarasanipun.
1. nêbihakên mêngsahing kasarasan, inggih punika: sêsakit.
2. nata cêkapipun tuwin sasaminipun satunggal-tunggaling praboting tiyang gêsang, kados ta: hawa, toya, têdha, pêpadhang sapanunggilanipun.
Sadaya sêsakit punika wontên wijinipun, tiyang limrahipun botên sagêd ningali wiji-wiji wau, nanging para sarjana sagêd nêdahakên wiji-wiji wau lan sagêd manggih sarananipun kangge mêjahi. Dene dayaning sarana-sarana punika, kathah sêsakit ingkang rumiyin sangêt ambêbayani, ing sapunika lajêng sirna utawi suda kêkiyatanipun, kados ta: cacar, têtiyang botên prêlu nyumêrêpi kadospundi wujudipun wiji sarta sapintên agêngipun, cêkap namung kantun pitados. Sagêdipun nêbihakên amaning kasarasan ingkang alus-alus wau, kêdah rêsikan ing samukawis, badan, pangangge, griya, cêkakipun sadaya ingkang magêpokan kalihan badan. Tiyang kêdah ajêg rêsik, kêdah botên ajrih ing toya, sadaya peranganing badan ingkang asring dados pakèndêlanipun rêrêgêd kados ta: kuku, rambut, kuping, untu sapanunggilanipun kêdah dipun jagi rêsikipun. Lan malih kêdah purun ngangge sarana panulakipun, kados ta: nyacarakên, suntikan kolerah, tipês, tuwin sanès-sanèsipun.
Têtiyang Eropah ingkang kêdah dhatêng Indhia, sadèrèngipun numpak kapal api, sami nêdha dipun suntik kolerah lan tipês. Samantên ugi têtiyang ingkang badhe kesah dhatêng Mêkah kêdah dipun pêksa dipun suntik kolerah lan tipês, lan dipun cacar, prêlunipun supados têtiyang wau kalis tumrapipun sêsakit ingkang kasêbut ing nginggil.
II. nata kacêkap tuwin saening satunggal-tunggalipun praboting gêsang.
Punapa ingkang dados praboting gêsang, inggih punika: hawa, toya, têdha, pêpadhang sasaminipun.
Tiyang punika prêlu ngangge hawa, inggih punika ingkang dipun wastani ambêgan, manawi botên ambêgan salêbêtipun sawêtawis mênit kemawon sampun pejah. Wiwit lair tiyang punika sampun ambêgan ngantos dumuginipun pêjah tanpa kèndêl, siyang dalu [da...]
[...lu] mêlèk utawi tilêm têrus ambêgan kemawon. Dados sampun têtela, manawi hawa punika prêlu piyambak tumrapipun ngagêsang, langkung prêlu tinimbang têdha utawi toya, amargi tanpa toya utawi têdha tiyang punika taksih sagêd gêsang ngantos dintênan, nanging manawi tanpa hawa namung mênitan.
Namung katingalipun tiyang punika botên ambêtahakên sangêt dhatêng hawa wau, amargi angsalipun hawa punika prasasat tanpa kangelan, ing pundi-pundi sajagad wontên hawa.
Hawa punika sumrawang tanpa warni, kados botên kenging tiningalan, nanging hawa punika sagêd ebah, inggih punika ingkang dipun wastani angin. Angin ingkang bantêr sagêd ambikak utawi nutup lawang piyambak, tarkadhang sagêd ngangkat griya utawi ngrungkadakên wit-witan. Inggih yèn makatên punika tiyang sagêd sumêrêp ingkang dipun wastani hawa. (Badhe kasambêtan)
Ing jaman rumiyin pêpilihanipun tiyang nyambut damêl wontên ing kantor punika ingkang sae utawi rikat sêratanipun. Pundi ingkang sagêd nindakakên makatên, sampun kenging dipun wastani dados tiyang onjo. Dangu-dangu lajêng tuwuh wontên mêsin pirantos nyêrat, punika ragi nyudakakên ajining sêratan tangan, wusananipun ing sapunika ngêmbyah, botên wontên kantor ingkang botên migunakakên mêsin ingkang kados makatên punika, lan ugi sabên tiyang ingkang badhe nyambut damêl ing kantor sami sinau. Ing sasisih punika mujudakên gambaring mêsin sêratan gagrag taun 1870, tumrap ing jaman sapunika sampun kagolong dados barang kina.
tuladane ditulisi / tuluse bocah kêkancan / gandhèng rèntèng padha wedok / tôngga têtunggalan cêdhak / mung adu pagêr karas / kurang sathithik mèh têpung / nyathêk tritise ganthetan //
bocah mau awit cilik / pating kruncung awor dolan /
mung kônca dolan bae / wus kaya sêdulur tênan / malah kêpara kalah / kang tunggal bapa lan biyung / lawas-lawase ing dina //
bocah loro mau nuli / linêbokake sêkolah / dilalah klêbu H.I.S / cêkaking kôndha wus padha / kabèh olèh diploma / dhurlopên têkan klas pitu / lan rapote padha uga //
wis ora geseh samênir / nênêm bijine naracak / iku klêbu èlèk dhewe / sawuse watara dina / padha duwe gagasan /
wedok / sijine sêja sêkolah / Dhepêntêr nyang Sêmarang / wus kalakon kabèh mau / apa karêpe kêtêkan //
Bocah loro angluwihi / maju mênyang pangajaran / jinurung lantip atine / nganti dadi gêgumunan / gurune padha eram / arang muride kang tiru / kabèh kèri kapintêran //
uwis sabên-sabên ngalih / klas kancane padha kalah / mau cah loro jênênge / kang siji Lara Parmiyah / yaiku kang sêkolah / ana ing Dhepêntêr Sêkul / Parmiyati juganira //
kang ana Kwik Sêkul èstri / samêngko kang kinocapa / Rara Parmiyah sawise / mêtu saka sêkolahan / Dhepêntêr ing Sêmarang / wus rumasa bangêt butuh / enggal golèk pagawean //
kêbênêran ambarêngi / karo kabêgjaning awak / durung sapira suwene / anêmbe ana bukakan / Mèisês [Mè...]
[...isês] Sêkul anyar / nyadhiyani ênggon mungguh / kanggo pêpondhokan bocah //
jiprone kang nguwasani / sajêroning sêkolahan / golèk punggawa cah wedok / wêton saka sêkolahan / Dhepêntêr kanggo
inggih prayogi / sandika sumanggèng karsa / tapak samangke kemawon / nanging kula kalilana / wangsul amung sakêdhap / mêndhêt ing sawontênipun / santun minôngka
nglakoni gaweyan banjur / anjrak manggon sêkolahan //
Parmiyah gawene bêcik / cekat-cèkêt sarwa
gumatèni / êbèr budine sumrambah / marang kônca sakabèhe / samubarang sarwa sabar / sarèh mawa rumêksa / rumêsêp satindak tanduk / bisa angenaki manah //
lêlahe lan ngati-ati / kaduk angêsorke awak / marang sakèh sor-sorane / kabèh kang padha diprentah /
sandhang sasuwèk rong uwèk / sigar sadhuwit bêbasan / bisa eklas mikalah / pakolèhe bèn diturut / tuture
bêciking kalakuwan / dadi pangilon tiniru / nracak kabèh wus mèh rampak //
maune gèk lagi-lagi / nglakoni gawe sadhela / kabèh kancane cah wedok / kaduk wani kurang duga / nganggo wataking bocah / alangkah lancang nyang catur / ing pungkur nora rinasa // (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn ôngka 91 taun kapêngkêr lan ôngka 2, taun punika sadhèrèk Kasna lan Siyam sampun manjurung bab paedahipun wit arèn. Ing ngriki kula mêwahi katrangan sawatawis bab kawontênaning tuwuhipun manawi wontên paedahipun.
Arèn punika bangsaning têtuwuhan panunggilanipun siwalan, klapa tuwin kathah panunggilanipun. Ananging kawontênaning gêsangipun ragi anèh, anggèning awoh kenging kabasakakên namung sapisan, wontên 3, 4, ngantos 5 janjangan mèh mêdal sêsarêngan. Sêkar ingkang badhe dados calon uwohin,uwohipun,. punika jêbrol inggih sampun gatra kolang-kaling, pangintên kula punika sêkaripun èstri. Sakala punika ing ngandhap lêtipun têbih, watawis langkung sadhêpa, ugi tuwuh sêkaripun malih, nanging botên dados uwoh, sêsampuning mêgar lajêng anggogrogi, lami-lami garing. Kados punika sêkaripun jalêr, inggih sêkar punika ingkang kawastanan dangu. Dangu punika mêdalipun gilir gumantos. Uwoh sasampunipun kaundhuh ngantos watawis lami taksih purun mêdal kemawon, urut-urutan mangandhap. Yèn sampun dumugi ngandhap, kintên-kintên namung sapranggehan inggilipun, punika sampun titi mangsanipun badhe ngurag. Arèn punika wiwitipun purun awoh, manawi sampun umur 12 taun.
Yèn tiyang gadhah kitri arèn punika sampun anjagèkakên dhatêng uwohipun kemawon, kêdah kadèrès, punika sagêd pakantuk kasil mrika-mriki, inggih sagêd ngundhuh kolang-kaling, inggih sagêd asil saking gêndhisipun. Arèn kadèrès punika botên dados risaking uwoh, jalaran ingkang kapagas supados mêdal lêgènipun punika dangu, sêkar ingkang dede calon uwoh.
Sêkar ingkang tuwuh pêcak sapisan, inggih punika dangu ingkang tuwuh ngrumiyini piyambak, sadhèrèk Banyumas anggèning mastani: kade. Punika sagêd mêdal lêgènipun kathah ngantos langkung 20 litêr. Saking suburipun prêlu katadhahan lodhong sungsun kalih. Sêkar ôngka kalih inggih nama dangu kemawon, punika ugi taksih dêrês lêgènipun, jalaran uwohipun taksih anèm, dados uwit taksih mêmpêng-mêmpêngipun narik sari-sari kangge ngagêngakên uwohipun. Dene sêkar ôngka tiga sapiturutipun kawastanan: pokol. Punika inggih kenging kadèrès, namung mêdalipun sampun botên mingsra, jalaran wit sampun botên bêtah sari-sari, uwoh sampun sami gogrog awit sampun sêpuh, pramila ingkang kathah sampun botên dipun opèni. Wontênipun dangu dipun namakakên kados ingkang sampun kula cariyosakên ing ngajêng punika kula dèrèng manggih katrangan.
Wontên malih ingkang prêlu kula cariyosakên, inggih punika bab kawontênanipun arèn ingkang mêdal gelangipun. Onggok ingkang wontên gelangipun punika namung pinanggih nalika arèn sawêg nêngah-nêngahi awoh, inggih ing wêkdal mêmpêng-mêmpêngipun narik sari-sari punika, pramila supados angsal pathi gelang ingkang kathah, miliha arèn ingkang sawêg nêngah-nêngahi awoh.
Ingkang anggumunakên bab kawontênanipun sêkar èstri, prênahipun wontên ing nginggil têbih kalihan dangu, sêkaripun jalêr, dene kok inggih sagêd awoh kemawon. Yèn kawontênanipun tuwuhing jagung botên eram, awit sêkar jalêr wontên sanginggiling sêkar èstri, inggih putrèn punika. Punapa anggèning lambangsari saking pitulunganipun tawon-tawon, punapa saking abên, punika kula botên mangrêtos.
Wasana anggèn kula mêwahi katrangan bab kawontênanipun tuwuhing arèn namung dumugi samantên.
wiwitaning wacan têmbange Magatruh / kaya rasane wong sêdhih / nanging sing mangkono mau / iya rada angèmpêri / yèn dipiritke lêlakon//
ketok munggul / kaya nagara ing langit / yèn bêngi
prasasat murub / padha abyor ngêndi-êndi / wong sing wêruh mêsthi gawok //
sang aprabu mau bangêt ing musuwur / nganti têkan ngêndi-êndi / malah nadyan para ratu / akèh sing nungkul marani / wis kaya ana sing akon //
yèn ngandhakna ana nagara mau /Kurang satu suku kata: yèn ngandhakna anane nagara mau. dikira umuk wis mêsthi / nanging mêsthine ya kudu / nganggo ngandhakke sathithik / mungguh kaanane kono //
yèn ta mungguh anane wulu pamêtu / upamane bêras pari / sajêge tansah lumintu / tangèh anane pacêklik / mung rong sèn bêras sapathok //
ewadene sing adol karo sing tuku / padha sênêng munpangati / dhuwite angêt barukut / lan bêrase anglêmoni / akèh punuk sing anjêndhol //
pitik iwèn iya gawe gumun / ora tau mancal piring / saba anèng ngomah tutut / ning yèn nêlèk mêtu dhisik / wah milih prênah sing adoh //
mung yèn ngêndhog banjur mara mundhuk-mundhuk / sing duwe kari nampani / mêngke yèn uwis ngalumpuk / lagi gêlêm angêngrêmi / ora nganggo pêtak-pêtok //
lumrah kucing dhêmên nyolong ngindhik brukut / nanging kucing kono bêcik / nadyan lèsèh dhèndhèng ingkung / mung nyekukruk anunggoni / babar pisan êmoh ngêmplok //
ing nagara rêsik ora ana uwuh / nadyan ngisor uwit-uwit / awit yèn ta ana uwuh / banjur digiring ing angin / mak byak kêcêmplung ing êgot //
cah sêkolah lèk-èlèke biji pitu / saka padha lantip-lantip / sabarang wulanging guru / banjur bae gêlis kasil / ora nganggo mêngko-mêngko //
tèn-atène wong ing kono padha mungkul / sing tani padha nêmêni / sing kriya ya padha sêngkut / mèh lali rina lan wêngi / gone nyambut gawe ngêtog //
lan kabèhe sing aran abdining ratu / padha tumêmên ing wajib / ora ana barang kisruh / kabèh barêng anandangi / awèt rukune agolong //
bêgja bangêt mungguh sing jumênêng ratu / uwonge kang diratoni / kabèh padha bangun turut / bêkti mênyang sing ngratoni / nganggêp sasat Allah katon //
karo manèh mungguh anane sang prabu / pancèn ya nyata mêdèni / yèn ngandika kaya gludhuk / uwong dipandêng marinding / didhèhèmi bae angop //
nanging iya mungguhing wong urip iku / kabèh-kabèh durung mêsthi / kaya ta sang prabu mau / yèn nyang garwa kaya cindhil / ing wêdine bangêt ketok //
dene mungguh sababe mangkono mau / bêcik dicritakke dhisik / kocap dhèk biyèn sang prabu / duwe garwa pramèswari / êsihe sang prabu kasok //
nganti bisa apêputra siji kakung / ananging mungguh sang putri / mung tansah gêrahên têrus / sarira kari sabiting / wusana seda kalakon //
sasedaning garwa putra isih timur / lagi yuswa têlung sasi / banjure sang prabu mundhut / inya sing ngopèn-opèni / nêsêpi pangeran anom //
bisa tulus sang pangeran thipluk-thipluk / ingkang sinuhun maringi / asma mênyang ing sang bagus / Pangran Warsaya mantêsi / ing baguse saya [sa...]
inya mau anake sing nunggal susu / dijênêngke Jaka Sigit / mung karane banjur katut / aran dadi Jaka Palih / awit palihan sang anom //
wiwit bocah karo sang pangeran kumpul / nganti kaya kakang adhi / barêng wis umur nêm taun / pangeran diangkat dadi /
bangêt trêsna lan luwih asih sang prabu / mênyang putra karo Palih / bingahe ing galih têrus / wis ora pisan ngèngêti / garwa sing wis ora ketok //
nanging barêng pangeran yuswa nêm taun / rêmbuging para bupati / bênêre mungguhing ratu / kudu krama manèh bêcik / aja anyangari kraton //
ing wusana kalakon krama sang prabu / lan bangêt kalêbêt galih / ing suwe-suwe kêbanjur / asihe anêniwasi / gawe susahing lêlakon //
awit banjur panggalihe kangjêng ratu / malah bisa nguwaosi / kasantosane sang prabu / luluh ora miyatani / bêbayune padha lolos //
samubarang mung gumantung kangjêng ratu / dadi anane saiki / sihe nyang putra kêtutup / ing wose kalingan wêdi / lan saka ing galih abot //
tinêmune nyang putra mèh ora wanuh / malah banjur ditumpangi /
kuwi / ana sing bisa ngêngimur / bok êmban lan Jaka Palih / dadi ya mung uwong têlon //
ing saiki êmbok êmban bangêt bingung / saka ora entuk ati / lan saka samaring mau / awit momongane kuwi / saka disatru ing uwong //
wis mêngkono watake wong lumrah iku / kabèh mung milu ngrewangi / nyang sapa sing lagi unggul / mula jêng pangeran pati / prihatin têrus ing batos //
Ing Kajawèn ingkang mêdal tanggal ping 27 Marêt 1929 ôngka 25. Wontên gubahanipun sang winasis sadhèrèk Sumantriyah. Mênggah wosipun botên liya priya lan wanita anggènipun sami jêjodhoan sagêda timbang, liripun: botên dak mênang-mênangan. Pancèn bab punika saking pamanggih kula prêlu dipun ramèkakên wontên ing udyana ngriki, awit mêngku bab tatanan ingkang umum lan wigatos.
Kawuningana: mênggah gubahan wau sarèhning namung kapêndhêt ingkang prêsenanipun lôngka lan para priya ingkang pancèn rêmênanipun main, kados ta: arta sablanjan dipun têlasakên sadaya. Priya ingkang sok wayuh ngantos tiga sakawan. Manawi para priya punika kados makatên sadaya, kula mathuk sangêt upami tindak ingkang makatên wau enggal [engga...]
[...l] kasirnakakên ing jaman parameyan punika, jêr tundonipun damêl karisakaning para wanita. Nanging manawi nitik idham-idhamanipun sadhèrèk Sumantriyah têka manah kula lajêng mak grêg kados dipun rèm, he: makatên kawontênanipun jaman, jêmbar-jêmbaring jagad punika têka warni-warni sangêt.
Coba sapunika kula badhe miwiti mênggah idham-idhaman wau, nanging botên prêlu kula têdhak sungging, namung kula cupliki ingkang prêlu kemawon.
1. Tiyang ingkang ambêthithil sangêt dhatêng ingkang èstri punika pancèn kirang sae, awit lajêng ngwontênakên rêmbag ingkang botên-botên, liripun: duwèkku duwèkku dhewe... lajêng watak ambakuli, ijir-ijiran. Nanging gèk kadospundi upami sadaya bêtahipun sampun dipun cêkapi, punapa inggih ingkang jalêr namung kapurih: lingak-linguk linglung, botên sagêd anyumêrêpi dhatêng ombyaking jaman, kados ta: kangge tumbas kalawarti, kangge bayar kontribusi pakêmpalan, kangge darma, kange... kangge... waton wontên kancanipun, môngka manawi tiyang jalêr punika botên anggembol arta, sakerah-kerahipun upami wontên ing pakêmpalan katingal: ngalèmprèh ibêripun. Rak inggih makatên ta ki raka redhaktur?
2. Tiyang jalêr pancèn botên pantês manawi tumut-tumut mênggah panyêpêngipun bale griya, jêr kawon kulina kalihan tiyang estri. Samantên wau manawi ingkang èstri sampun mangrêtos saèstu dhatêng panyêpênging bale griya, sanadyan makatêna upami namung cawe-cawe sakêdhik ingkang sakintên botên nocogi kalayan pamanahanipun, punapa inggih botên kaparêng. (ratuning tiyang sagriya punika tiyang jalêr).
3. Tiyang jalêr ingkang asring grundêlan punika mêsthi wontên sababipun, nanging kula yakin tiyang ingkang rêmên grundêlan têtêp tiyang bodho, jêr botên nama barès-barèsan.
4. Ingkang dipun gambarakên sadhèrèk SumastriyahSumantriyah. punika racakipun tiyang jalêr ingkang kêrêng, tandhanipun, hêh: wong wadon ora bisa olah-olah, salajêngipun. Utawi tiyang ingkang rêmên mêmaoni. Pancèn tiyang ingkang sampun karêm mêmada punika angèl ewah-ewahanipun. Ngantos kalêbêt ing sêrat piwulang dalêm Ingkang Sinuhun IX makatên: nora ana panggawe kang luwih gampang, kajaba wong maoni...
5. Nglirwakakên tiyang èstri punika prasasat anglirwakakên badanipun piyambak. Kula mathuk.
6. Pandakwa ingkang botên-botên punika wontên kalih perangan: 1. Manawi pandakwanipun wau namung ngayawara, pancèn inggih botên pantês. Nanging manawi pandakwanipun sampun katiti kalayan salêsih punika nama angèngêtakên. Mokal: latu tanpa kukus.
7. lan 8. Kula mathuk sangêt, X 1929 sampun kathah katatalanipun ingkang andadosakên kirang prayogi.
9. Sintên tiyangipun ingkang botên purun mêmantês dhatêng badanipun piyambak, kados tiyang: sajagad abuh: punika sami kêpengin mêmantês dhatêng badanipun, nanging mawi ananging, sadaya wau
kêdah miturut ukuran, inggih ta yèn sêmbadaa.
10. Tumrap tiyang jalêr ingkang tandang-tandukipun kêkasarên dhatêng para anakipun, punika botên pantês, jêr bapa wajib dados têtuladanipun para putra. Tôndha saksinipun: lêlageyaning tiyang sêpuh, inggih lêlageyane anakipun. Murid nulad lêlageyaning gurunipun, punika sampun dados wèding donya.
Wasana namung dumugi samantên, larasan kula bab gubahan wau.
Nyuwun gunging pangaksama. S. W. Hartaya.
Na, punapa lidok, sapunika sadhèrèk Sumantriyah kadospundi. Red.
Petruk : Lha, kaya-kaya wis cukup anggonku angandharakê wêwatêkane wong-wong golongan têlu, yaiku: 1. golongane kang amangeran nyang dhuwit, 2. kang nganggêp dhuwit mung kanggo pirantining golèk pangan, lan, 3. golonganing wong kang nganggêp dhuwit iku kayadene klilip tumraping laku kabêcikan. Saikine kowe bisa amandhing-mandhing êndi kang utama lan êndi kang nistha. Bab kiyi kowe lan aku panêmune têmtune iya dhewe-dhewe, ing sarèhning kowe gandrung bangêt karo motor piyat, têmtune sing kosênêngi ya wêwatêkane golonganing wong kang ôngka 1 mau. Nèk aku kiyi sing tak udi wong mung kautamaning wong ngaurip, mulane nèk kêbênêr nyêkêl dhuwit, imanku iya tansah ora bisa têtêp bae, kalane sêmbahyang, atine ora bisa nyêwiji kaya mêsthine wong kang sumujud marang Pangerane, nanging kok malah banjur kiyah-kiyah nyang êndi-êndi, iya nang gambar idhup, wayang wong, bakmèn lan sapanunggalane, seje karo yèn kanthonge kothong, kuwi panêmbahku marang Kang Kuwasa bisa kanthi sucining ati têmênan, awit atine ora ana sing ngêngridhu ngajak-ajak nyang bakmèn, rèsturan lan sapiturute, mulane yèn duwe dhuwit iya tak gawe dana bae.
Garèng : Hêm, mungguh omongmu kiyi kok gèsèh dhing karo panêmuku. Nèk panêmuku, wong kang têtêp imane kuwi gumantung nyang wonge dhewe, kasugihan utawa manèh kamlaratan, kuwi ora bisa andayani apa-apa. Dadi wong mlarat, iya ana sing salèh, nanging uga ana sing lakune nasar, mêngkono uga tumraping wong sugih. Kowe dhewe apa durung tau mênangi, wong mlarat kang misuh-misuhi Sing Kuwasa, marga ngrumasani disiksa uripe nyang donya kene, lan maido marang adil, rohman lan rohiming Pangeran. [Pange...]
[...ran.] Kosok-baline, kaya-kaya iya ora kurang wong kang sugih abôndha abandhu, kang uripe salèh bangêt. Mungguh ing panyaruwemu, bab gandrungku nyang motor piyat, kowe wong durung tau ngrasakake dhewe, mulane iya ora bisa ngicipi nikmate, dak tuturi ya, Truk, jamane saiki kiyi iya kêna diarani jaman dhuwit, naging iya jaman garang-garangan, sanadyan dadia wêdana, malah bupati pisan ta, yèn têtela mlarat, aja manèh arêp utang barang sing gêdhe diandêla, lagi ngêbon lênga bènsin bae, bokmanawa ora diwènèhi. Kosok-baline, sanadyan sajatine mlarat, nanging nèk katone garang, duwe motor, sandhangane dhandhing-dhandhing, omahe anjênggarang, sabên uwong
nanging barêng aku wis duwe piyat, Lônda, Jawa, utawa Tiyonghwa nyêbute nyang aku: mênir, bêndara, utawa dèn bei: Nala, dadi drajadku iya banjur pêthingkring munggah bae. Lha, saiki critakna nyang aku, bukti-buktine anggonmu ora dhêmên dhuwit, nanging nèk duwe dhuwit, malah kok gawe dana bae.
Petruk : Bab anggonku ora dhêmên dhuwit sarta dhêmên nyang dana, kuwi thukule iya saka wêlasing atiku nyang sapadhaning umat, kajaba iku rak ana ta piwulang kang unine mangkene: sapa sing wêlas marang umating Pangeran, kuwi bakal kinasihan ing Pangerane, piwulang kiyi tak ugêmi bangêt, mulane barêng arêp bakda, iya wis dadi wajibku dana lan mitulungi nyang sakèhing umating Pangeran, lan iya tak jaga aja nganti nistha
utang nyang wong liya-liyane. Aku banjur tuku mrêcon sasayahira, jalaran saka iki aku bisa nglêksanani kautaman têlung prakara: 1. aku mitulungi angurip-urip bakul mrêcon, 2. aku agawe sênênging wong kiwa têngêne omahku, 3. aku satuhu-tuhu iya mèlu mahargya anane dina riyadi, tur aku katon garang, kajaba iku aku tuku panganan pirang-pirang jodhang, jalaran saka iki aku
sawarêge marang sapadhaning umat, dadi iya driyah, sidhêkah, pitrah kabèh diborong dadi siji, tur aku iya katon ambalêdag. Aku tuku sandhangan sing apik-apik, iku kajaba mitulungi ngurip-urip para bakul panganggo [pa...]
[...nganggo] aku dhewe iya katon brê...
Garèng : Wis, wis, yèn kaya panêmumu kuwi kêliru, Truk, sabênêre unèn-unèn sing sapa wêlas marang titahing Pangeran, mêthi kinasihan ing Pangerane, kuwi rak yèn bênêr panindake, yèn kaya sing kok tindakake kuwi malah ora dadi parênging Pangeran, sabab anggone wêlas mau sajatine saka anggone arêp nututi hawa kamurkane, murih dialêma garang, diaranana wong sugih, wong bèrbudi lan sapiturute, dadi têtêp jênêng wong munggah umpakan, yèn sing diarani watak wêlasan, lan kang dadi parênging Pangeran, kuwi wêtuning kawlasane ora karana pamrih, mung karana Allah bae, kaya ta: upama ana wong kêsripahan, mlarat bangêt, ora ana sing kanggo waragad anggone kêsripahan mau, kuwi banjur dipitulungi, têgêse: banjur diragadi sacukupe tanpa prajangji barang-barang, lan sapanunggalane. Wong sing tumindak mangkono iku, nêtêpi bêbasan: awèh têkên wong kalunyon, awèh obor wong kapêtêngan, awèh payung wong kodanan, awèh tudhung kêpanasan, ya iku sing sok diupamakake ing dhalang wêwatêkane Prabu Puntadewa nata ing Ngamarta. Apa kowe bisa tiru, Truk. Sukur yèn bisa, aku mursêkoti tadhah amin. Wis, rêmbug bab iki padha ditutup samene bae.
Pahêman Radya Pustaka ing Surakarta mêntas ngajangi sêsorahipun Mas Ismangil, Èsmusubrata, nêrangakên bab nalurinipun tiyang Kalang. Saha salajêngipun ing sabên wulan badhe dipun wontênakên sêsorah, ing wulan April punika Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, bab tiyang Pinggir saha Gajahmati. Mèi, Tuwan Dhoktêr Piso, bab kabudayan Jawi. Juni, Mas Ngabèi Citra Iranya, bab kagunan Jawi. Juli, Mas Ngabèi Martasuwignya (guru) bab dhuwung. Agustus, Abusalèh, bab gandhèngipun basa Jawi lan Malayu. Sèptèmbêr, Tuwan Dhoktêr Sêtutêrhim, bab prasasti ingkang sumimpên ing Radya Pustaka.
Kawartosakên, benjing rawuhipun Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral bawah Prancis, ugi badhe mampir ing Surakata.
Wontên pawartos saking pulo Panjang, bilih pulo Krakatao thukulan enggal wontên ingkang mlêkah, ingkang sapratigan malêsêg, saha sitinipun tansah mindhak-mindhak longsor.
Iksamên padamêlan tangan ing Batawi, ingkang dipun wontênakên ing tanggal 23, 25, 26 tuwin 27 Marêt kêpêngkêr, ingkang nêmpuh wontên 26 ingkang lulus 8, tumrap bôngsa Jawi wontên kalih, Mas Rara Sunarti tuwin Radèn Rara Darmiyati.
Alg. Ind. Clubgebouw ing Ngayogya sampun kêlampahan ngadêg, manggèn ing loji kêcil, cêkap kangge parêpatan tiyang 500.
Saking kaparêngipun pamarentah, amarêngakên wangsul saking bucalan, Anak Agung Gêdhe Putu, kalairan ing Karangasêm, Bali.
Ing dhusun Babakan, dhistrik Sindhang, Priyangan, wontên tiyang nuju nyambut damêl wontên ing kêbon dipun cakot sawêr, sanalika tiyang wau botên èngêt, saha sarêng kabêkta mantuk, pêjah wontên ing margi, badanipun abuh
militèr 4 nalika nyabrang lèpèn Alo, Magêlang, sami kentir, ingkang kalih ngajal.
Wontên pawartos, bilih ing Surabaya tuwin Medhan, badhe dipun êdêgi pabrik bir, pasitènipun sampun angsal, saha sampun mêling mêsin-mêsinipun, biripun badhe dipun damêl ingkang nocogi kalihan kawontênaning nagari ingkang hawanipun bêntèr.
Murid Nias ing Surabaya, nama van Cassand angsal pamênang lotre f 10.000,-. Sarèhning piyambakipun wau sêkolahipun ing ngriku kados kêpêksa, mila sarêng angsal pamênang wau lajêng nêdya badhe sinau dhatêng Technische Hoogeschool ing Delft.
Wontên pawartos ing Dêlanggu, Klathèn, badhe dipun dèkèki griya sakit pitulungan, ingkang dipun adani dening kabudidayan ing Klathèn. Griya sakit wau mawi angsal biyantu saking sikênsorêh ing Surakarta.
Tuwan Suparta, ingkang damêl karangan wontên ing kalawarti Jangêt, dipun sêrêg ing pulisi, jalaran karanganipun wau isi wêwarah wiji gêgêthingan. Ing bab punika prakawisipun dipun êmbani panjênênganipun Mistêr Suyudi, dene Mistêr Ali Sastra Amijaya dados saksi.
ingkang sami rawuh, para wakil-wakiling pakêmpalan sami mêdhar sabda. Mistêr Suyudi mêdhar sabda ingkang damêl pamarêming para warga Yong Yapha.
Sêdyanipun parentah kasultanan ing Ngayogya badhe damêl kêbon binatang kathah badhe kalampahanipun, badhe manggèn ing tamansari, botên têbih saking kadhaton. Lan ing bab punika badhe prayogi sangêt, amargi patilasan adi ingkang namung badhe risak punika badhe sagêd mulya malih.
Benjing tanggal kaping 12 dumugi tanggal kaping 19 Mèi Kon. Bat. Gen. van K. en W. ing Batawi badhe ngawontênakên konggrès tumrap kawruhing sakubênging tanah India, ing ngriku mawi dipun wontênakên tèntunsêtèlêng ingkang mujudakên sawarningsawarnining. kagunan, kados ta ing bab kêmasan, pandhe, undhagi tuwin sanès-sanèsipun, lan ugi badhe dipun wontênakên têtingalan ing sawarninipun jogèd.
Tuwan Harun al-Rasid, tilas wadana têrbêskiking ing Batawi, ingkang kenging prakawis kadakwa nyalingkuhakên arta, sampun karampungan ing pangadilan landrad, dakwa kaukum kalih taun, dipun suda nalika wontên tahanan, wolung wulan kalih dasa dintên. Pasakitan nyuwun apèl.
Mr. Radèn Kusuma Atmaja, lid rad pan yustisi ing Padhang, dipun têtêpakên dados rèhtêr komisaris ing rad pan yustisi ugi ing Padhang. Laminipun kalih taun.
Pakêmpalan sopir ing Surabaya ngawontênakên asuransi jiwa, sabên warga katêtêpakên ambayar f 0.75 utawi f 1.50 inggih punika sèri A utawi B, laminipun kawan taun. Samôngsa warga wau ngajal angsal arta f 250.- utawi f 500.- ugi wontên pêpetangan malih pitulungan dhatêng warga manawi manggih kasangsaran, ingkang ngantos andadosakên jompo ing damêl.
Ing dhusun Dhepok, Sragèn, wontên têtiyang sami kêsurupan, ingkang gadhah sêdya badhe damêl rêrêsah. Pulisi lajêng tumandang ing damêl, saha sagêd ambaskup dêdamêl landhêp 60 iji.
Wontên pawartos, kala tanggal kaping 2 wulan punika tukang-tukang kajêng bôngsa Tionghwa ing Sêmarang, ingkang nyambut damêl ing mèbêl, indhustri Andriesse sami mogok, jalaran saking gadhah panêdha, nyambut damêl 5½ dintên supados bayaranipun kapetang 6 dintên botên dipun pituruti.
Radèn Kardiwikarta, jaksa ing Tasikmalaya, dipun kèndêli saking padamêlanipun, amargi gadhah tindak kirang lêrês ing bab arta dhatêng têtiyang ing bawahipun.
Paduka Tuwan A. Muhlenfeld residhèn têrbêskiking Jawi Kilèn, kawisudha jumênêng dhirèktur pangrèh praja.
Benjing tanggal 9 wulan punika wanci jam 9 enjing kapal pêrang Prancis, Jules Michelet ingkang dipun titihi Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Indhocina dumugi ing Tanjungpriuk. Rawuhipun tamu agung wau mawi pakurmatan kados sacaraning Gupêrnur Jendral Indhia ngriki, saha mawi lampah-lampah agêng.
Para priyantun ingkang kaparêng manjurung ing Kajawèn, manawi ngintuni karangan mugi sampun kasêrat ngangge aksara latin, lan sampun dipun sêrat molak-malik, amargi kêpêksa lajêng dipun sêrat malih, dados ngathah-ngathahi damêl.
Tuwan Darmasewaya, ing Bojanagara. Pandangu panjênêngan punika Onderwijsbureau ing Bandhung.
Lêngganan nomêr 3435 ing Surabaya. Tanggal 16/3-'29 Kajawèn botên mêdal, mriksanana wara-wara ing Kajawèn nomêr 20.
Lêngganan nomêr 2225 ing Lêmabang (Indramayu), lêngganan kapetang wiwit: 1/2-'29. f 1.50 punika tumrap wulan Mèi dumugi Juli '29.
Lêngganan nomêr 80 ing Trucuk. Pos wisêl f 4.50 sampun katampi. Taun punika lunas.
Lêngganan nomêr 3715 ing Pênumping. Wisêl f 1.50 ingkang kakintun kaping 1/3-'29 tumrap wulan Pèbruari Marêt sarta April. Dados kangge kwartal punika kirang f 1.- kawuningana.
Lêngganan nomêr 3926 ing Magêlang. f 1.50 sampun katampi. Nuwun.
Karanganipun Mw. Asmawinangun ing Jatilawang, Purwakêrta.
Tuwan dhoktêr lumêbêt dhatêng kamar ingkang katêdahakên Tuwan Hèldhêring, tuwan tuwin Nyonyah Hèldhêring sami tut wingking. Admadi dipun priksa, nitik dangunipun, têtela bilih pamriksanipun titi atapis.
Sarêng pamriksanipun sampun rampung, Nyonyah Hèldhêring pitakèn: kadospundi dhoktêr, mênggah sakitipun lare punika, ambêbayani punapa botên.
Dhoktêr mangsuli: Manawi botên enggal kabêkta mriki pancèn ambêbayani.
Dados anggèn kula enggal ambêkta mriki punika dhapur nama kalêrêsan.
Pancèn makatên. Nanging sampun dados panggalih: nyonyah, sanadyan sêsakitipun lare punika botên ambêbayani, kintên kula botên badhe sagêd saras tumuntên, sagêd saras salêbêtipun kalih têngah wulan kemawon kula anggêp sampun bêgja sangêt.
Sanadyan ngantos kalih tigang wulan botên dados punapa, anggêr mantun kemawon.
Anggènipun lare punika katirahakên mriki, tamtunipun wontên ingkang akèn, apêsipun ngudhoni rêmbag, punapa botên.
Pancèn makatên, malah ingkang dhawuh inggih nganthèni sêrat katrangan. Tuwan Hèldhêring lajêng mêndhêt sêrat saking kanthonganipun,
Inggih. Samangke lare punika kula pasrahakên ing panjênêngan, dhoktêr, benjing-enjing kula badhe wangsul, botên langkung kula nyuwun pangèstu,
dumunung wontên papan ingkang inggilipun ± 584 mètêr saking lumahipun sagantên, dados wontên parêdèn. Hawanipun asrêp sakeca, mila inggih mèmpêr bilih kathah Walandi ingkang dhatêng ing ngriku prêlu tirah. Saking Salatiga wontên rêdi tiga ingkang kêtingal, satunggal: rêdi Ungaran, inggilipun 2050, kalih: Telamaya, inggilipun 1883, lan tiganipun: Mêrbabu, inggilipun 3145 mètêr. Kuciwanipun dene kitha wau botên katrajang margi sêpur utawi trèm, katrajang lèpèn ingkang agêng ugi botên, namung ing sawetanipun ragi têbih bilih wontên lèpènipun nama Sênjaya, tukipun saking pêpèrèngipun rêdi Mêrbabu, mili mangalèr nêmpuri lèpèn Tuntang. Saking Salatiga wontên margi agêng ingkang mangalèr dhatêng Sêmarang, ingkang mangidul dhatêng Surakarta. Wontên Salatiga tuwan tuwin
Pakis, ingkang têngga Atmadi namung Bok Sura piyambak.
Sinaosa sampun sawulan wontên ing patirahan, sakitipun Atmadi dèrèng kêtingal suda, ing sêmu jampi-jampi ingkang saking dhoktêr botên mitulungi, mila Bok Sura tansah prihatos, saya malih tumrap Atmadi piyambak. Tiyang kêkalih wau asring sami gadhah gagasan ingkang botên-botên, malah trêkadhang gadhah pandakwa: wontênipun tuwan dhoktêr criyos bilih sakitipun Atmadi botên ambêbayani punika, namung kangge ngecani manah kemawon.
Nuju ing wanci sontên, Bok Sura nuju tilêman, dumadakan mirêng Atmadi nangis sêsênggukan, mila dados kagèt, tumuntên tangi, nyêlaki patilêmanipun Atmadi saha pitakèn, têmbungipun: Kêna apa Di, dene nangis.
Atmadi mangsuli mingsêg-mingsêg: Sintên ingkang botên nangis êmbok, bilih anggagas sakit kula ingkang kados makatên punika.
Wong lagi lara, kapriye manèh, masa dadak bakal salawase.
sapisan Yuni inggah-inggahan, tamtu kula botên sagêd tumut minggah, êmbok.
Lagi ora munggah sapisan iki, ora dadi apa.
Salêbêtipun sawulan tilêmipun Atmadi ajêg tansah kirang, trêkadhang namung nêm jam ing sadintênipun, trêkadhang pitung jam. Môngka pamanggihipun para sagêd sawêg tiyang sêpuh kemawon kêdah tilêm apês-apêsipun wolung jam, kirang saking samantên badhe nyuda kasarasanipun badan. (Badhe kasambêtan)
Sapinggiring lèpèn ing gambar punika kêtingal gèthèk kaêdêgan griya, dene mênggah sajatosipun pancèn griya ingkang dipun ênggèni tiyang, malah ing ngriku dipun wastani kampung. Desa mawa cara, nagara mawa tata.
Bumi punika kinêpang ing hawa ngantos kintên-kintên 100 km inggilipun, sanginggiling hawa punika langkung tipis tinimbang ing ngandhap. Hawa punika dede dzat satunggal, nanging kadadosan saking bangsaning gas warni-warni, dene ingkang kathah piyambak inggih punika Stikstof, punika mèh 4 bagean, ingkang sabagean Zuurstof. ingkang prêlu sangêt punika Zuurstof.
urubing sadaya latu. Manawi botên wontên Zuurstof, latu punika botên sagêd murub utawi mangangah. Sanajan Zuurstof wau migunani sangêt tumrap dhatêng tiyang, nanging manawi mligi Zuurstof thok, botên mawi campuran punapa-punapa, malah aniwasi, upamia racun makatên kêkêrasên. Dene ingkang nyuda kêkêrasanipun wau inggih Stikstof punika.
Stikstof punika watakipun beda kalihan Zuurstof. Stikstof punika botên suka panggêsangan dhatêng manungsa, sarta botên ngindhakakên urubing latu.
Kajawi Zuurstof kalihan Stikstof ing salêbêting hawa wontên malih gas sanèsipun, inggih punika Koolstof punika kenging dipun wastani sarining arêng. Koolstof wau wontênipun ing hawa sampun campuran kalihan Zuurstof lajêng kasêbut Koolzuur. Rèhning Koolzuur punika langkung awrat tinimbang peranganing hawa sanèsipun, dados panggenanipun inggih wontên ing ngandhap, wontên ing sumur-sumur, luwêng utawi ing guwa-guwa. Koolzuur punika tumrapipun gêsang kita nama racun, sagêd adamêl pêjah, nanging tumrap têtuwuhan paedah sangêt. Dilah botên sagêd murub wontên salêbêting Koolzuur.
Wontên malih peranganing hawa inggih punika uwab (Waterdamp).
Manawi dzat-dzat sakawan wau wontên sadaya, sarta têtandhinganipun sampun sae, punika hawanipun [ha...]
[...wanipun] dipun wastani hawa rêsik, migunani tumrap kasarasan.
Miturut ing nginggil hawa punika sagêd botên rêsik, botênipun rêsik punika:
1. Manawi sampun kangge ambêgan. Hawa ingkang sampun kangge ambêgan punika upami toya, toya kumbahan, dados sampun ambêkta rêrêgêd.
Hawa punika dumuginipun ing lêbêt badan mêdal ing gurung, punika wontên salêbêting dhadha lajêng mlêbêt ing paru sarta êpang-êpang dados gêronggongan ingkang alit-alit sangêt lan tipis. Paru punika warninipun kados kêmbang karang (Spons). Ing paru ngriku ugi wontên gêronggongan êrah alita-lit ingkang maèwu-èwus kathahipun sarta tipis. Dening tipisipun wau sami cêcêlakan Zuurstof saking hawa sagêd katarik ing êrah lan êrah sagêd ngêculakên rêrêgêd ingkang katampèn ing hawa sarta lajêng kabêkta mêdal. Êrah ingkang taksih ambêkta rêrêgêd punika warninipun abrit sêpuh, dene manawi sampun angsal Zuurstof lajêng dados abrit ambranang, dene rêrêgêd ingkang katut wêdaling hawa inggih punika Koolzuur, waterdamp (uwab) lan dzat sanèsipun. Rêrêgêd wau manawi botên sagêd mêdal, sagêd dados wisa tumraping kasasaran. Mila hawa ingkang sampun kangge ambêgan punika inggih sagêd ambêbayani.
Minôngka tuladha: ing jaman kina ing kitha Indhu wontên tiyang 150 katutup ing salêbêting kunjara sadalu, kunjara wau jandhelanipun namung kalih alit-alit, sarêng enjingipun kabikak lawangipun, ingkang taksih sagêd angglawat namung tiyang 26, sanèsipun sami pêjah. Dene jalaranipun botên sanès inggih rêrêgêding hawa ingkang botên sagêd mêdal saking kunjaran wau.
Tiyang ingkang manggèn ing hawa ingkang kirang rêsik punika adatipun sakitên sarta ringkih badanipun.
Miturut katrangan ing ngajêng punika têtela bilih griya ingkang kirang marginipun hawa punika botên sae tumrapipun kasarasan.
Manawi siyang dangu wontênipun ing jawi, nanging dalu rak kêrêp wontênipun ing griya, punapa malih manawi tilêm. Dados prêlu sanêt griya punika cêkap angsalipun hawa, langkung-langkung ing papan patilêman. Dados griya ingkang prayogi punika lawang jandhelanipun ingkang wiyar, hawa srêngenge (pêpadhang) sagêd lumêbêt.
2. Jalaran saking urubing latu. Rèhning latu punika sagêdipun andados kêdah kanthi Zuurstof dados hawa sacêlakipun latu punika inggih kalong Zuursto-ipun.
3. Dening bêbosok. Barang bosok punika asring mambêt, punika mratandhani manawi saperanganing barang wau sami kumleyang wontên ing hawa, mila manawi kita ambêgan lajêng mambêt, nanging rèhning lêmbat sangêt (gas) kita botên sagêd ningali. Ingkang dipun wastani bosok punika sajatosipun uwaling dat ingkang amujudakên (ontbinding) dening satunggiling daya. Wondene têmbung rêrêgêd punika kawontênan ingkang adamêl jijik tumrap raosing manah utawi paningal kados ta: toya rêsik kacêmplungan siti, sanajan siti wau rêsik, inggih lajêng dipun wastani rêgêd, rasukan pêthak [pêtha...]
[...k] kenging awu rokok inggih rêgêd, latar kathah godhongipun garing inggih rêgêd, makatên sapiturutipun. Dados botên gandhèng babarpisan kalihan basil (wiji sêsakit).
Manawi miturut ngèlmu pamisah, rêgêd punika inggih gandhèng kalihan raos utawi paningal, têtêp atêgês kamoran utawi ngandhut barang ingkang dede mêsthinipun, kados ta: rah rêgêd punika tumrapipun mripat botên katingal rêgêd-rêgêdipun utawi rêsikipun.
Mila tiyang manggèn punika prayogi ingkang têbih saking pawuhan, kuburan, sapanunggilanipun.
Ing nginggil punika gambar kawontênaning sabin ing saantawising dhusun Umbulan tuwin Winongan, Pasuruan, ingkang kêbênan. Kados ingkang sampun nate kawartosakên wontên ing Kajawèn. Sampun tamtu kemawon bêna wua adamêl karisakan agêng. Dados têtela toya punika inggih dados kônca inggih dados mêngsah, manawi makatên punika nuju dados satru, dene manawi kangge sêsabin, dados mitra.
ngrênggênêg anggendhong ala / kang gêdhene padha sakêbo biri / kêbrabean kaduk rêmbug / sabab kabèh rumasa / bisa marang basa Lônda nadyan amung / satêmbung rong têmbung nyandhak / blênyak-blênyanblênyak-blênyak. wus mangrêti //
wong cah jaman kêmajuan / apês blêbês wêton H.I.S pêsthi /
diwangsuli cara Jawa / isih mêksa durung ngrasa ing ati / Kèn Parmiyah iya puguh / anganggo basa Jawa / suwe-suwe bocah mau milu-milu / yèn nyang Jawa padha Jawa / basane dhewe dinggoni //
karo dhèk maune padha / anggêdhèkke nyandhang pangganggo nècis / yèn kôndha kêpara mudhun / kêndho êmèh satampah / anjêrbabah
kêbak / sasisihe papak ing ngisor kuping / pacake nglokro gumandhul / dadi sasolah tingkah / ngarah-arah saking kêrèh ing gêgêlung / sumêlang yèn nganti owah / dipilalah wêdi nolih //
yèn mengo lawan lon-lonan / milu mingêr awake
gêmbring / sagodhong pari gêngipun / panêngên êjam tangan / nganti cluthak lêngênane potong Bandhung / nganggo kalung rante cêkak / manggon tênggak
tlatèn dhasare wong sabar / sabên dina tutur saka sathithik / kanthi nganggo angon tangguh / lan golèk môngsakala / yèn panuju padha mèsêm lan gumuyu / Parmiyah awèh piwulang / lawan mulat sambang liring //
mangkene liring piwulang / hèh sakèhe kabèh sadulur iki / aja ana klèru surup / têmah salah panômpa / mapan aku kêtêmpuh dumadi sêpuh /
karêpmu dhèk sakawit / gonmu padha rêbut dhucung / sacandhake anglunjak / nyang jagading kamajuan ora etung / ciyut jangkahe angangkah / mlêbu kalangan ondêrwis //
uwose golèk kagunan / kanggo marga olèh srananing urip / karo pênggawe rahayu / yaiku nambut karya / kok rewangi kangelan ing bausuku / sumêngka wani rêkasa / suka dadi babu koki //
kumêdah nyandhang lan mangan / lan ngêndêlke saka wêtuning budi / marga sandhang pangan iku / ukume ora kaya / saka gone golèk dhewe bôndha bau / dipangana awèt enak / ora ana kang grundêli //
aja nolèh kana-kana / wus sampurna Allah ênggone paring / adil tindaking pamandum / ora kêna mèrèkna / marang liyan dhewe-dhewe bêgjanipun / pininta-pinta mawarna / ana kang wêtune saking //
ora kalawan kangelan / mung ngêndêlke endahing warna adi / wus dadi srananing idhup / bisa nyandhang lawan mangan /
nyandhang lan mangan. iya iku saka sih parmaning kakung / kang mêngkono nora kêna / kowe duwe karêp mèri //
mara ta padha rasakna / enak apa wong nrima anampani / sisa ing saturahipun / pindhon uwis tumundha / pêsthi nora mandhingi kang isih wutuh / kang wêton lagi sapisan / aran têrasan tur murni //
yaiku sandhang lan pangan / pangantine mêtu saka ing laki / wus
saka gone nambut karya / karo karingête mijil // (Badhe kasambêtan)
Para maos kados dèrèng kasupèn dhatêng kawontênanipun praja Afghanistan, inggih punika ing bab ura-uruning praja.
Ing nginggil punika gambaripun Prabu Inajatoellah X, nata enggal ing Afghanistan ingkang badhe linggar saking praja.
Murih para maos botên kêjugagan pawartos ing bab kawontênanipun praja wau, ing ngriki mratelakakên sakêdhik-sakêdhik mêndhêt ingkang prêlu-prêlu kemawon.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih Prabu Amanoellah kèngsêr saking praja, lan panguwaosing praja sampun kêcêpêng dening pangagênging karaman ingkang ajêjuluk Bacha Sakao. Lajêng angêbroki kadhaton kitha
saking pambiyantuning para kyai ingkang botên nyodhongi dhatêng kamajênganing jaman, lan sampun tamtu kemawon ingatasing ewah-ewahan tatacara enggal punika gampil sangêt nuwuhakên botên damêl sarjuning pamanahanipun tiyang ingkang nêdya anggondhèli tatacara kina, lan malih sarèhning golongan makatên punika adhakan sangêt dipun suyudi ing tiyang, mila inggih lajêng sagêd dados.
Nanging sarèhning lêlampahan ingkang kados makatên punika nama sampun limrah, tamtu adamêl kirang têntrêming praja, mila pinanggihipun ing praja ngriku inggih lajêng botên kantên-kantênan, botên wontên tiyang ingkang kêdunungan manah têntrêm, lan tiyang dèrèng sagêd [sa...]
[...gêd] amastani sintên ingkang têtêp sagêd unggul, dados sadaya namung pinanggih wontên ing pangintên-intên. Dene ingkang sampun kêtingal, inggih punika ing bab tuwuhing rêrêsah, botên wontên nagari ing jajahan ngriku ingkang botên katut kêtuwuhan ura-uru. Sabên nagari katingal tiyang ngili andalidir, tumrap bongsa ngamônca sami ngungsi dhatêng liyan praja, prêlu pados kasantosan wontên ing golonganipun piyambak-piyambak.
Golongan kraman ingkang kêcêpêng, dipun iring saradhadhu kabêkta dhatêng Kaboel.
Tuwuhing ura-uru wau ugi lajêng sagêd nuwuhakên sêdyaning ngakathah, pundi ingkang rumaos gadhah panguwaos agêng, inggih lajêng badhe ngêtingalakên gênging panguwaosipun, lan lajêng sami tumindak ingkang saya damêl ruwêding praja.
Manawi dipun manah panjang tuwin mirid tataning jagad, botên wontên tindak lêpat sagêd widada, lan botên wontên tindak lêrês katêbihan ing rahayu. (Badhe kasambêtan)
Sanès Panyaruwe, Namung Salugu Ngèstokakên Dhawuhipun Rama Redhaksi
Ing Kajawèn No. 25 bab tataning salakirabi panjurung saking sang winasis Saudara Sumantriyah, ingkang makatên wau andadosakên gênging bingah kula, tamtunipun pangangkah ingkang makatên wau badhe agêng pigunanipun ing wingking tumrap priyantun wanita, inggih punika kangge ngèngêtakên para kakung, ingkang panggalihanipun nocogi kalihan pamundhutipun sang nimpuna wau. Nanging sarèhning kakunga, èstria, punika panggalihanipun wontên undha-usukipun sarta beda-beda miturut mangrêtos lan dèrèngipun, dados pamundhut ingkang 10 bab wau, saking pamanggih kula inggih sagêd ewah. Sagêdipun sah manawi sampun sami ngadilipun.
Jêr saèstunipun para wanita inggih purun ambudidaya amrih damêl lêganipun laki, dene patrapipun tiyang èstri botên sanès kêdah nindakakên 10 bab kados kasêbut ing ngandhap punika:
1. Bêkti, liripun nêmbah utawi tansah damêl kasaenan, tiyang jalêr punika kapundhi-pundhi kapindha gusti utawi kaanggêp gurulaki, awit laki punika lêlintuning rama ibu.
2. Sumungkêm, liripun mantêp, botên ginggang pangrèh ingkang utami, sarta botên mangro tingal, kêjawi namung mêlêng sawiji dhatêng lakinipun.
3. Mituhu, liripun tumêmên, inggih punika ngèstokakên ing parentah, ngèngêt-èngêt ing piwêling, punapadene tansah nandukakên ulat manis têmbung aris patrap sarèh sasaminipun.
4. Ngladosi, liripun, nglampahi pangrèh, inggih punika tumindak punapa parentahing kakung kalayan pantês, têgêsipun pantês dipun lampahi tiyang èstri, botên mènèk krambil.
5. Sêtya, liripun têmên, inggih punika kawantah lugu, tuwin prasaja, utawi botên bêbengesan
liripun rêrencang sakêconggahipun punapa ingkang dados kawêkèn tuwin kawrataning kakung kêdah dipun labêti.
8. Ngaji-aji, liripun mundhi-mundhi sarta ngluhurakên ing kakung, punapadene botên mêngku, inggih punika botên ngrumiyini karsaning laki.
9. Sumarah, liripun manut miturut pangrèh ingkang prayogi, inggih punika botên marêngkang pranataning kakung, dados nama gadhah iman, têgêsipun kaprêcayan.
10. Trêsna, liripun manah gathuk tuwin mathuk, awit badan kalih prasasat dados satunggal. Dados ngulinakakên pamoring kalakuan ingkang prayogi, sarta ngruntutakên larasing sêdya, supados salaminipun sampun ngantos pêgat.
Mênggah ingkang kula angge conto tiyang sêpuh mulang dhatêng anakipun têmantèn makatên: Kowe ênggèr, wajibe dadi wong wadon kudu...Dene kowe le, anggonmu mêngku marang bojomu kudu... Dados sakalihipun sami nampèni kuwajiban piyambak-piyambak.
Tuladha sapisan malih tiyang sêpuh mulang dhatêng anakipun ingkang sêpuh kalihan ingkang dhawah anèm, upaminipun makatên: Kowe sing tuwa kudu ngalah, dene kowe sing nom kudu ora kêna wani marang sadulur tuwa. Makatên wau ugi sampun adil, prêlunipun supados ingkang sêpuh sampun gadhah watak srèi, dak mênang sapanunggilanipun. Mila ingkang ênèm sampun ngantos wantun, ambrêngkêlo, lancang sapanunggilanipun.
Wasana samantên kemawon atur kula, nyuwun gunging pangaksamanipun ingkang sami maos, sokur manawi wontên ingkang kêrsa ngewahi, badhe andadosakên
dadak milu mikir prêlu / kêbutuhaning nagara //
nanging sing mangkono kuwi / jalarane mung kêgawa / saka bangêt ing trêsnane / gone ngopèni pangeran / jênêng wis wiwit jabang / tinêmu sugêng dumlundung / tanpa sabab siji apa //
rasa anggone anggusti / wis kamoran kaya anak / gêlêm nganggo srêngên nyêblèk /
lan yèn nuju disrêngêni / ing tingale kaca-kaca / kaya bangêt wêdi kae / ngono kuwi mungguh bokban / malah gawe karasa / nuli nangis dhewe banjur / gustine dieman-eman //
nyang anak dhewe mèh lali / tujune tunggal panggonan / dadi wêruh sadinane / kalane padha dolanan / bok êmban tansah kôndha / Palih kuwi rak gustimu / aja kokira sapadha //
ka kalakon samana /Lebih satu suku kata: wis kalakon samana. jêbul kabèh-kabèh mau / kaanane dadi beda //
kangjêng pangeran saiki / kaya ana ing paekan / ajêg mung disêngkêr bae / nganti tumrape ing jaba / êmung kari pawarta / mungguh satêmêning wujud / arang wong sing mêruhana //
dadi yèn dipikir-pikir / sugênge kangjêng pangeran / sasat dikunjara gêdhe / saka dhawuhe kang rama / kaya bangêt angeman / nanging sabênêre mau / saka ing akal paekan //
ora liya sing ngakali / ya mung kangjêng ratu garwa / dene mungguh ing pamrihe / kangjêng pangeran bèn susah / ora kêpêthuk bungah / môngsa wurunga ngêlunthung / ora anèh yèn ngênêsa //
ya wong yèn wis kalah kuwi / arêpa dikapakêna / anane mung nurut bae / kocap ing sawiji dina / mau kangjêng pangeran / sauwise sowan mundur / ketok gone bangêt susah //
tiyang kêdah ngrumaosi / yèn sawêg dados lampahan / sampun anggalih kang anèh / tinampia lan panrimah / yèn botên makatêna / dhatêng galih mindhak ajur / yèn ngatên prêlu punapa //
awit gusti sampun wanci / kêdah ngraos-raosêna / èngêt-èngêtan petange / sapunika sampun yuswa / sadasa taun mlampah / rak wajib sumêrêp sampun / dhatêng raosing piwulang //
bok êmban banjur ngetungi / karo nêkuk driji nywara / Alip Ehe Jimawal Je / o inggih sampun sadasa / dados ing sapunika / nama sampun jaka tanggung / kêng sabar inggih bandara //
kangjêng pangeran mangsuli / biyung uripku rumasa / bangêt apês kaya ngene / sapa ta sing ora susah / dene sadina-
ora niyat / malês gêthing mênyang ibu / malah mung trêsna sing ana //
manèh anane saiki / malah dalah kangjêng rama / ya kurang dhangan sêmune / bok êmban nuli anyêdhak / karo ngrangkul akôndha / dhuh gustiku dhuh gustiku / bok sampun kêpanjang-panjang //
mindhakan kirang prayogi / nyantên dhatêng ibu rama / punika rak dosa gêdhe / tiyang yèn sampun narimah / lajêng badhe punapa / hèh Palih bokya rene gus / ngadhêpa aja nèng jaba //
kene dolan karo gusti / yèn ora kowe gèk sapa / sing bisa nglipur galihe / bênêr akèh uwong jaba / nanging kuwi rak padha / piyayi sing padha tungguk / wis ta thole marenea //
banjur mlêbu Jaka Palih / lakune prigêl katara / kulina cêdhak wong gêdhe / ing kono ora antara / ana utusan nata / sawise linggih didangu / kakang kowe ana apa //
abdi sing sowan mangsuli / kula tampi dhawuh nata / inggih wiwit ing samangke / gusti botên kaparêngna / sowan ing rama nata / dumugi ngêntosi dhawuh / inggih ing samôngsa-môngsa //
wise ngono nuli pamit / dhawuhe kangjêng pangeran / lirih lan wêtune alon / iya munjuka sandika / nuli kangjêng pangeran / mung kèndêl karo tumungkul / ing tingale kaca-kaca //
êmbok êmban karo Palih / padha amilu karasa / anglabuhi ing gustine / ing wusana nuli padha / nglipur mênyang bandara / ing sarèhning durung umur / iya nuli bisa ilang //
nanging kapriye saiki / sanadyana isih bocah / yèn tansah mangkono bae / mêsthine ya saya krasa / yèn lugune paekan / ora liwat ya mung nurut / ora tau miyos jaba //
Bab Darmawisatanipun Petruk dhatêng Tanah Jawi Têngah
Garèng : Ora, Truk, nèk dak pikir-pikir, murih bangsaku kiyi bisane maju, unggul drajate, kang bisa anjajari karo bôngsa liya-liyane, wah, kuwi isih akèh wêwatêkane sing kudu didandani, kaya ta: anggone bosênan, bab kiyi pancène ngono iya
sathithik bisa ilang, awit kuwi pancèn iya ora bêcik bangêt, jalaran sok bisa nuwuhake prakara-prakara sing mogol utawa satêngah matêng. Ing môngka wong kuwi nèk barang-biringe mogol utawa satêngah matêng, tindak-tanduke iya rada nganèh-anèhi. Upamane
dicakake ana ing kono, ing sarèhning kapintêrane mogol, rumasane panjogède iya wis pêng-pêngan têmênan, nanging sing padha nonton padha gumuyu latah. Rumasane sing ajogèd lagi nglucu, yaiku lagi nirokake carane wong
[...njait,] nyulam, nyongkèt, lan sapanunggalane, nanging barêng kumpulane wis ngadêg durung pati suwe wis padha bosên, sarta banjur dibubarake. Pangirane wong jaba kapintêrane wargane ing bab jait, iya
kapintêran iya mogol, kuwi ora beda karo wong sing lagi têngah-têngahe mangan kapêksa tumuli diuwisi, hla kuwi sing dipangan iya ora ana tumanjane apa-apa.
Petruk : Kandhamu kang kèri kiyi aku kok ora cocog, dhing, jalaran sajake ngrujak sêntul karo piwulange para sêpuh kang muni mangkene: gêdhe-gêdhening riyalat iku wong kang bisa ngêndhakake hawa kanêpsone, lire: saupama lagi mangan kang luwih enak, ing môngka satêngah-têngahe mangan lan krasa nikmat mau banjur dilèrèni, ya kuwi malah lêlakon kang utama bangêt, nandhakake yèn bisa nahan hawa nêpsune. Sing rada mathuk karo unimu mau, rak mung tumrap marang wong sing pinuju duwe ajat gêdhe, ing môngka satêngah-têngahe nindakake ajate gêdhe mau, kapêksa dipunggêl, hla, kuwi iya pancèn nyata yèn banjur mulês sasayahe.
Garèng : We, hla, kurang ajar, kok banjur ngudhal-udhal wadi, rak iya ngrusak agama nèk mêngkono kuwi. Lho, Truk, sumurupa, anggonku agawe lèngsêng sadawan-dawan mau, mung arêp ambuktèkake, yèn wong bosênan, kang anindakake samubarang gawe sok ora dirampungi, nanging dipunggêl ing têngah-têngah, kuwi pancèn jênêng kuciwa bangêt. Kaya ta: kowe dhewe, lagi anu nyaritakake anggonmu lêlana nyang Jawa Têngah, durung nganti tutug, kok mak pênculut banjur nyaritakake bab liya-liyane, bok lêlanamu kuwi kok rampungake dhisik.
Petruk : E, gênahe mêlèhake, Kang Garèng kiyi, iya bêcik, tak banjurne manèh caritaku anggonku lêlana nyang Jawa Têngah, nanging saikine arêp dak cêkak bae, supaya enggal rampung, lan bisa tumuli ngrêmbug liya-liyane. Lagi anu anggonku crita wis têkan ing kutha Magêlang, saka Magêlang lakuku mênyang Salatiga. Anane ing dalan ora prêlu dak caritakake, mundhak agawe ngantukmu bae, cêkaking rêmbug, kira-kira jam 12 aku wis tumêka ing Salatiga, sarta banjur anjujug ana ing dalême prênah pamanku kang jumênêng dhoktêr kewan ing kono. Saking bungahe dak sowani, aku ana ing kono diurmati calangkèk (mangan bêsar-bêsaran) sauwise mlênthi wêtêngku, aku banjur nyuwun pamit sumêdya andêlêng kaanane kutha Salatiga. Ing kono aku bisa nêksèni dhewe asrining kutha Salatiga, mula pancèn iya ora kêna dipaido, yèn kaanane kutha Salatiga, sauwise dianani gumintê, mundhake asrining kutha mula iya ngedap-edapi têmênan. Yèn bêngi saka anane lampu èlèktris, kaanane kutha padhang trawangan ora beda karo wêktune raina, kang anjalari sudaning kabèh laku dur, ananing pranatan gumintê warna-warna, anjalari pakêbonan utawa manèh pakaranganing omah padha rêsik [rêsi...]
[...k] gumrining, kang agawe rêsêp si pandulu, dalan-dalane padha diupakara kanthi bêcik-bêcik, kang brênjul diratakake, kang menggak-menggok dilêncêngake, kajaba iku uga diaspal lan tansah dikisik sabên dina, mulane dalan-dalane mau iya katon alus lan rata, ora beda karo kaanane papan kanggo dhangsah para tuwan-tuwan lan nyonyah-nyonyah, mêngkono uga kaanane dalan-dalan ing pakampungan, apa manèh dalan kampung Kaliyasa, kuwi saking apike pangrumate, lan saka rajine panatane watu-watune, upama banjur ana wong wadon ngandhêg nunggang dhokar mêtu dalan-dalan pakampungan mau, kiraku tanpa pitulunganing dhukun utawa dhoktêr, bisa andadak anglairake kandhutane têmênan.
Garèng : Lho, Petruk kiyi apa ngalêmbana apa nacad, dhisike diumbul-umbulake, dul, dul, mèh nganti nyundhul langit, wusanane têka kok banjur dibanting: ngèk, mèh nganti mêcèdhèl mêtu ampase. Kowe aja kliru surup, Truk, dak tuturi. Wis jamak lumrah, yèn wong-wong kang manggon ana ing kutha kang ana gumintêne, kuwi padha ngangluh marang tumindake gumintê anggone ngliwakakenglirwakake. mênyang dalan-dalan kampung kang dadi wêwêngkone. Kang mangkono mau ora kêna dipaido, nanging mungguh sanyatane sabab-sababe mangkene: kutha-kutha kang wis dicêkêl ing gumintê, kuwi kaanane mula ya dadi wajibing gumintê, kaya ta: gumintê wajib nganakake banyu ombèn, lampu-lampu, tatanan omah, tatanan têtunggangan, ambêcikake dalan lan sapiturute, ananging bab kaananing pakampungan, kuwi isih dadi tanggungane pangrèh praja, dadi sing wajib ambêcikake kaananing pakampungan mau, iya pangrèh praja dhewe, iya bênêr wis ana ada-ada, yèn gumintê bakal ngliyêr kampung-kampung ing sajroning gêmintê mau supaya bisa ngupakara murih bêcike, nanging nganti tumêka saprene bab iki isih dadi rêmbug bae, dadi durung ana karampungane. Wis, samene dhisik bae, liya dina padha dibanjurake.
Wontên pawartos, rawuhipun ingkang wicaksana gupêrnur jendral Indho Cina ing tanah Jawi ugi badhe ngaturakên cathokan kaurmatan luhur saking karajan Anam dhatêng ingkang sinuhun ing Surakarta, tuwin ordhê Anam
administratir kabudidayan Sinagar ingkang kadakwa nyalingkuhakên arta. Arta celengan sampun angsal f 150,000, tansah kalajêngakên malih.
Redhaksi Kajawèn mêntas tampi sêrat kabar Adil Palamarta, kawêdalakên dening B.O. Sêrat kabar wau ngêwrat bab-bab ingkang gêgayutan kalihan prêluning kawula alit Jawi. Wêdalipun namung kalamôngsa, apêsipun sawulan sapisan. Rêginipun salêmbar 3 sèn. Mênggah isinipun sampun kêtingal bilih badhe migunani, anocogi kados sêdyaning B.O. Ing pamuji mugi Adil Palamarta sagêda lulus subur botên kirang satunggal punapa.
Ing wiwitaning wulan Juli ngajêng punika ing Batawi wontên sêkolahan têngahan kangge wanita, dipun adani dening De Zusters Ursulinen van het Groote Klooster. Pamulangan wau ing Indhia ngriki dèrèng wontên. Ingkang kenging malêbêt ing pamulangan wau lare ingkang sampun sinau wontên ing H.B.S. tigang taun (ing pamulangan ngriku ugi sampun anggadhahi piyambak) utawi sampun wêdalan Mulo, danguning sinau kalih taun, lan dipun wêwahi saêklassaklas. malih kangge sinau caraning nyêpêng bale griya.
Ing kabupatèn Purwadadi mêntas wontên pasamuwan, angurmati anggènipun Radèn Adipati Arya Sunarta bupati ing ngriku sampun ngasta pakaryan praja 20 taun. Kathah para tamu ingkang sami anjênêngi, kados ing gambar. Kajawèn ugi ngaturi pamuji mugi ingkang bupati lulus sampun kirang satunggal punapa.
Wontên pawartos, kala tanggal 3 wulan punika wontên mêsin mabur marinê mèrêk Dornier-Wal cacah 3 iji sampun bidhal saking nagari Walandi dhatêng Indhia. Mênggahing lampahipun miturut tanggal makatên: tanggal 3 April bidhal saking den Helder dumugi Bordeaux. 5 bidhal saking Bordeaux dumugi Marseille. 6 saking Marseille dumugi Napels. 8 saking Napels dumugi Athene. 10 saking Athene dumugi Alexandrette. 12 saking Alexandrette dumugi Bagdad. 15 saking Bagdad dumugi Bushire, namung manawi prêlu ngêjog bènsin saking Bushire dumugi Henjam. 17 saking Henjam dumugi Karachi. 19 saking Karachi dumugi Bombay. 22 saking Bombai dumugi Cochin. 24 saking Cochin dumugi Trincomali. 27 saking Trincomali dumugi Sabang. 29 saking Sabang dumugi Tanjungpinang. 1 Mèi saking Tanjungpinang dumugi Batawi.
Lêngganan nomêr 3769, ing Suranatan. f 3.- punika cêkap kangge wulan Juni dumugi Nopèmbêr 1929.
Lêngganan nomêr 2481, ing Blabak. f 1.50 punika tumrap kwartal 3.
Lêngganan nomêr 3665, ing Jêrukmanis. f 1.50 sampun kula tampèni. Matur nuwun.
Lêngganan nomêr 1808 ing Cimanggu. Kajawèn nomêr 1 dumugi 6 sampun
kwartal II mugi kaparênga ngintunakên, awit namung punika ingkang dados sarana lêstantuning sowanipun Kajawèn.
Kacariyos, sasampunipun wontên patirahan gangsal minggu, sakitipun Atmadi kêtingal sampun wontên sudanipun, katitik dene nalika samantên anggènipun tilêm sampun kêtingal sakeca, awis-awis nglilir kados adat sabênipun, dhatêng têtêdhan ugi sampun ragi ajêng. Prakawis wau damêl bingahing manahipun Bok Sura. Sadangunipun Atmadi sakit, tuwan dhoktêr sabên dintên tamtu rawuh, bilih botên enjing inggih sontên, prêlu paring jampi tuwin mriksa sêsakitipun. Dhoktêr piyambak ugi kêtingal bingah sangêt kala sumêrêp bilih sêsakitipun Atmadi sampun wontên sudanipun, dhoktêr gumujêng-gumujêng saha pitakèn, têmbungipun: Saiki laramu wis ana sudane, apa ora.
Ewasamono aja kasusu mlaku-mlaku. Bêcik ambacutake têturon bae ing sawatara
Bok Sura mangsuli: Inggih, dara.
Botên lêpat pangintên kintênipun dhoktêr, sasampunipun saminggu, sakitipun Atmadi kenging dipun wastani sampun saras, kantun kêkiyatanipun ingkang dèrèng pulih, samasa ngadêg taksih gumêtêr kêdah dhawah kemawon, ewadene inggih kapêksa kadamêl mlampah-mlampah wontên ing èmpèring kamaripun, sabên angsal nêm pitung jangkah kèndêl alendhean tembok. Sasampunipun kalih minggu sampun saras saèstu, badanipun ingkang kêra sampun dados lêma, sarta inggih sampun kiyat saèstu kados wingi uni ing sadèrèngipun sakit, wiwit ing wêkdal samantên, miturut dhawuhipun dhoktêr Atmadi kêdah mlampah-mlampah. Bok Sura tansah kêkinthil ngêtutakên.
Atmadi wontên ing patirahan kalih wulan langkung sakêdhik, tanggal 20 wulan Juni wangsul dhatêng Sêmarang, ing tanggal 25 nipun têrus wangsul dhatêng Pakis, nusul Prang tuwin Idhah ingkang sampun salawe dintên libur wontên ing griya. Tanggal 4 Juli, wangsul malih dhatêng Sêmarang kalihan Prang tuwin Idhah. Nglajêngakên
dados wontên Sêmarang taksih sagêd ngaso sadintên. Yêktos jalaran saking mêntas sakit dangu, Atmadi têtêp wontên ing klas kalih kemawon, botên sagêd minggah dhatêng klas tiga kadosdene Idhah.
Jam agantos dintên, dintên agantos minggu, minggu agantos wulan, enggaling cariyos, sasampunipun sataun kapetang saking wontênipun lêlampahan ingkang kasêbut ing nginggil, nglêrêsi tanggal 31 wulan Mèi, Prang Idhah tuwin Atmadi sami wangsul dhatêng Pakis kanthi bingahing manah, jalaran:
1. Nglêrêsi libur dangu, sawulan langkung sakawan dintên.
2. Lare-lare wau sami sagêd minggah klas, Prang dhatêng klas gangsal, Idhah dhatêng klas sakawan, Atmadi dhatêng klas tiga.
3. Salêbêtipun libur badhe sagêd mêningi karamean pabrik ingkang limrah dipun wastani cèbèng utawi bikak giling, ingkang badhe kawontênakên ing tanggal 10, 11, tuwin 12 salêbêtipun wulan Juni.
Karamean taksih kirang saminggu, ing pabrik sampun rame dening swaranipun tiyang nyambut damêl, wontên ingkang rêrêsik, wontên ingkang nglabur, wontên ingkang ngêthoki dêling badhe kadamêl saka rèntèk, ingkang kathah sami ribut ayasa tobong ingkang badhe kangge papanipun prêmainan tuwin panggenanipun tiyang sêsadean. Saya cêlak kalihan wontêning karamean, ingkang sami nyambut damêl sangsaya ribut.
Miturut rancangan, karameanipun badhe wiwit dintên Saptu malêm Ngahad, ewasamantên ing dintên Saptu enjing tiyang ingkang dhatêng sampun botên kenging dipun wical, jalêr èstri, sêpuh anèm jêjêl uyêl-uyêlan. Lêrês ing kala samantên dèrèng wontên têtingalan, nanging prêmainan sampun wiwit, dados para têtiyang ingkang sami dhatêng wau pancèn sampun kasêdya nilar griya tuwin padamêlan, namung badhe ningali tiyang main kemawon utawi tumut piyambak, wontên ingkang kodhok ula, wontên ingkang dhadhu, wontên ingkang klênthêngan sapanunggilanipun. Hêm, kala samantên arta prasasat tanpa pangaos, mêdalipun saking kandhutan gampil sangêt.
Ing sadangunipun wontên karamean botên ngêmungakên para têtiyang dhusun kemawon ingkang ribut, punggawa pabrik piyambak samantên ugi, salêbêtipun tigang dintên sami mangangge sarwa enggal sarwa sae, sadaya kêtingal sami berag-berag, kasênênganing manahipun kadumugèn, ujaripun: Mumpung wontên.
Tumrap Tuwan Hèldhêring piyambak, salêbêtipun wontên karamean wau malah botên punapa-punapa, awit pancèn wiwit rumiyin
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Ing nginggil punika sawangan pasisir kidul tanah Jawi sawetan Pugêr paresidhenan Jêmbêr. Ing ngriku ombakipun agêng, nanging kawontênanipun adamêl sêngsêm.
Wontên tiyang ingkang kiyat botên nêdha salêbêtipun saminggu utawi langkung, punika sagêdipun kalampahan manawi sinau luwe rumiyin. Dados têdha punika prasasat suka kêkiyatan, kajawi punika, têdha punika inggih nuwuhakên bêntèr ingkang prêlu sangêt tumraping ngagêsang. Bêntèring
Punapa sapunika ingkang kêdah katêdha. Têtêdhan ingkang prayogi punika, têtêdhan ingkang isi bêtahing badan. Sarèhning isining badan punika warni-warni, kados ta: pêthaking tigan, gajih, sarêm, toya kapur lan sapanunggilanipun, mila bêtahipun inggih warni-warni. Sadaya wau sampun wontên ing salêbêting têtêdhan, sabên têtêdhan mêsthi isi kabêtahanipun badan wau, satunggal utawi kalih, sagêd ugi tiga utawi langkung.
Puhan, punika mèh sadaya peranganipun migunani dhatêng badan. Mila tumrap lare ingkang dèrèng sagêd nêdha têtêdhan ingkang atos-atos, prayogi sangêt. Lare ingkang taksih kados makatên, manawi dipun têdhani têtêdhan ingkang botên cocog kalihan kawontênaning badan, kados ta barang ingkang angêtangèl. ajuripun punika adat wadhukipun botên kuwawi, sagêd nuwuhakên sêsakit jêroan, kathah lare alit pêjah ingkang jalaran saking dipun têdhani ingkang dèrèng mêsthinipun.
Lare wiwit bayi ngantos dumugi umur 6-7 wulan punika têdhanipun namung mligi susuning biyungipun, manawi [mana...]
[...wi] sampun mêdal untunipun, punika mratandhakakên sampun kiyat nêdha sêkul lan salajêngipun.
Tumrap tiyang Jawi ingkang dados têdha prêlu piyambak punika sêkul, jagung kalêbêt ôngka kalih.
Uwos punika kajawi isi Zetmeel (pathi) ugi wontên peranganipun ingkang nama Vitamine (levensstoffen) punika prêlu sangêt tumrapipun badan.
Dumununging Vitamine wontên sangandhaping kulit ambuntêl uwosipun, dados minôngka siliring uwos.
Manawi pantun katutu siliripun wau taksih kantun, makatên ugi Vitamine ingkang wontên salêbêting silir wau. Uwos ingkang makatên punika prayogi sangêt tumrapipun kasarasan, nanging botên kenging kasimpên dangu, enggal pênguk, amargi katêdha ing bubuk. Dene sagêdipun awèt kêdah dipun icali siliripun wau sarana kasosoh wontên ing lumpang utawi ing pabrik, silir pêcah dados katul (Vitamine), katul kantun ing ngriku, uwos lajêng dados pêthak, kenging katêdha ngantos wulanan. Makatên punika prêlu tumrapipun sudagar uwos ingkang agêng-agêng, jalaran uwos kakintunakên dhatêng sanès nagari. Dados salêbêtipun katandho wontên ing gudhang utawi wontên ing margi botên risak, nanging tumrapipun kasarasan, uwos ingkang makatên punika kirang prayogi. Tiyang ingkang tansah nêdha uwos sosohan (gilingan) punika badanipun kêkirangan Vitamine sagêd andadosakên sakit bèri-bèri utawi sanèsipun (avitaminose).
Vitamine punika peranganing têtêdhan ingkang gadhah daya sêgêr lan kêkiyataning badan, manawi ing badan botên pikantuk vitamine utawi kirang saking mêsthi, lajêng raosing badan ewah, lêmês, sakit (avitaminose).
Lare bayi sagêd sakit bèri-bèri punika manawi biyungipun nusoni gadhah sakit bèri-bèri, utawi lare bayi ingkang dipun dhot mawi susu thok, utawi dipun têdhani bubur sêkul pêthak wos sosohan (gilingan).
Caranipun bôngsa Indhu ing tanah bawah Inggris, Penang lan Singgapura punika pantun botên dipun gèdhèngi kados ing tanah Jawi ngriki, nanging sasampunipun pantun garing lajêng dipun damêl gabah dipun wadhahi ing kadut (goni). Panyadenipun gabah sami dipun timbang katèn pikul. Sadèrèngipun dados wos, gabah dipun godhog rumiyin, sasampunipun dipun pe garing lajêng dipun tutu. Wosipun kenging katandho dangu botên pênguk. Sêkulipun punika katêdha tiyang botên sagêd andadosakên sakit bèri-bèri utawi avitaminose. Bokmanawi gabah dipun godhog punika siliripun uwos sagêd rumêsêp ing las-lasaning uwos, vitamine rumasuk ing uwos lan dayanipun katut ing sêkul. (Badhe kasambêtan)
Wancining laki ingkang wiwitan, manawi lêmbu èstri ingkang ngancik diwasa, limrahipun wontên ing umur 2-2½ taun, gampiling pathokan manawi untu ing têngah kalih pisan sampun santun untu agêng. Ugi wontên ingkang kirang saking umur samantên, gumantung dhatêng kawontênanipun, nanging lêmbu makatên wau miturut pamanggihipun para ahli, kirang prayogi manawi kapacêkakên, jalaran yèn pamacêkipun dados sok anyudakakên dhatêng suburing badanipun biyung, amargi sarining têtêdhan ingkang taksih prêlu kangge badanipun piyambak, kêpêksa kasuda kangge pun anak ingkang wontên ing kandhutan, wasana kalih-kalihipun sami cupêtan.
Mênggahing bab têtêngêr ing nglêbêt, tuwin sabab-sabab ingkang anjalari lêmbu èstri badhe laki, kados botên prêlu kapratelakakên ing ngriki, awit namung tumônja dhatêng kawruhipun para ahli. Dene tôndha-tôndha ingkang katingal saking jawi inggih punika: pawèstranipunpawèstrènipun. katingal ragi abuh, daging bagean ing nglêbêt katingal abrit,
yèn cêlak lêmbu sanèsipun badhe kacengklak, yèn wontên lêmbu jalêr enggal murugi. Kalakuan ingkang makatên punika dangunipun 1-2 dintên, inggih punika miturut sadangunipun wiji èstri gêsang ing salêbêting garbanipun, awit wiji wau manawi botên enggal kalêbêtan ing wiji jalêr gêsangipun wontên ing garba ngriku namung 1-2 dintên, pramila punika wêkdal ingkang sae yèn enggal kapacêkakên, manawi sampun kasèp lajêng botên purun, kenginga kapacêk ugi botên dados. Kajawi sabab ingkang kacêtha ing nginggil, gapuraning garba lajêng mingkêm rapêt, mênganing gapura yèn pinuju wanci badhe laki malih.
Dene wiji jalêr ingkang lumêbêt ing garbaning lêmbu èstri punika nyatanipun kathah, kaentha cebong alit-alit, sami gêsang nanging ingkang sagêd gathuk kalihan [ka...]
[...lihan] wiji èstri namung satunggal, sanèsipun sami pêjah.
Sawênèhing dhoktêr kewan wontên ingkang nêrangakên, yèn lêmbu jalêr ugi anggadhahi watêk, manawi lêmbu èstri botên nuju wanci laki, botên purun cakêt, pramila manawi badhe macêk ngambus-ambus rumiyin dhatêng pawèstrèning lêmbu èstri, badhe nyumêrêpi wanci lan botênipun. Katrangan makatên punika ugi kathah nyatanipun, kados ta: ing pangenan ingkang lêmbunipun jalêr èstri sami kêmpal, yèn botên wanci pancèn botên kapacêk, nanging lêmbu pamacêk ingkang pancèn birai, ingkang tansah kacancang ing kandhang, dados botên kaumbar, kadosdene lêmbu pamacêk ing tanah Madura, punika kalakuwanipun sok botên makatên, samôngsa-môngsa wontên lêmbu èstri ingkang kacêlakan lajêng kemawon kapacêk, môngka lêmbu èstri wau dèrèng tamtu yèn wanci laki, pramila kalèntu yèn para pangrèh dhusun utawi priyantunipun samôngsa rêpotan kathahing lêmbu ingkang kapacêkakên kirang, lajêng lêmbu-lêmbu èstri kaklêmpakakên sarta ingkang dèrèng wawrat kapêksa kapacêkakên. Makatên punika tanpa damêl. Ingkang prêlu têtiyang ingkang sami anggadhahi rajakaya kêdah kasumêrêpan dhatêng pamanggihing bôngsa ahli wau, sarta kêdah kapurih angyêktosi ingkang titi dhatêng tôndha-tandhaning wanci laki. Sarèhning dangunipun namung 1-2 dintên, dados wêkdal samantên wau sampun ngantos kasupèn.
Lêmbu èstri ingkang kêkathahên damêl, tôndha-tôndha wau sok botên katawis, mila lêmbu wau sok ngantos taunan botên wawrat jalaran ingkang gadhah katlompèn. Lêmbu ingkang tansah kacancang ing kandhang ugi kêdah kasatitèkakên.
Kathah-kathahipun tiyang dhusun sok botên purun macêkakên lêmbunipun yèn pêdhètipun taksih alit, dèrèng umur 5 utawi 6 wulan. Saking pamanggihipun kajawi wêlas anakipun kasapih taksih alit, ugi eman yèn biyungipun wawrat malih, puhanipun mindhak kirang sae tumrap dhatêng pêdhèt ingkang dipun sêsêpi, anjalari kêra, sakitên, botên enggal mindhak agêng.
Sarèhning bab makatên punika botên wontên nyatanipun ingkang lêrês, awit malah lêmbu ingkang pêdhètipun botên enggal kasapih punika anjalari icaling wanci laki, wusana ngantos têtaunan botên mêtêng malih, andadosakên kapitunanipun piyambak. Saya malih lêmbu ingkang pancèn kangge pranakan, kadosdene lêmbu èstri ingkang sampun kaêbang dening nagari (lêmbu prèmi) môngka ing sabên taunipun kêdah sampun anggadhahi pêdhèt. Sarta angèngêti danguning lêmbu wawrat wontên sakiwatêngêning 40 minggu. Dados yèn wanci laki ingkang wiwitan botên kapacêkakên, ing dalêm
sampun tamat sinaunipun saking pamulangan punggawa kapal ing Makasar, lajêng dipun prênahakên wontên ing satunggalipun kapal, saha lajêng sinau nyambut damêl wontên ing ngriku.
Murid sêtokêr ingkang sampun lulus sinaunipun ing pamulangan, dipun dadosakên sêtokêr klas 2 wontên ing sawarnining kapal pêrang, upaminipun wontên ing kapal kruiser, pambujêng kapal torpedho tuwin ing kapal pambucalan pasangan, lan ing wêkasanipun wontên ing kapal silêm utawi ing dharatan, upaminipun wontên ing papan panggenaning mêsin mabur.
Sayêktosipun tumrap ing kalih golongan punika, sawêg rumaos dados mantrus, utawi sêtokêr marinê, manawi sampun nyambut damêl wontên ing kapal. Wontên ing ngriku têtiyang dipun wulang cara-caraning gêsang tuwin nyambut damêl wontên ing baita pêrang. Lan tiyang lajêng rumaos piyambak, bilih taksih kathah sangêt pangajaran ingkang kêdah dipun sinau, ingkang ing sadèrèngipun rumaos sampun mumpuni dhatêng sawarnining padamêlan ing kapal.
Murid mantrus punika sinaunipun wontên ing kapal pamulangan laminipun nêm wulan. Kapal pêrang ingkang dipun angge sinau punika kapal Hr. Ms. De Zeven Provincien.
Bilih ingkang sami sinau majêng lan kêtingal kasagêdanipun tumrap padamêlan mantrus, kanthi kalakuan sae punapadene kêncêng panyambutdamêlipun, lajêng kaangkat dados mantrus wadya lautan kêlas 3. Sasampunipun tumindak ing damêl nêm wulan, dipun cobi dados mantrus kêlas 2. Dados sadaya wau kêdah sami anêtêpi wajib-wajib ingkang migunani bab wau. Bilih panyobinipun wau pinanggih
matrus kêlas 1. Tumrap pangkat ingkang wêkasan punika kêdah dipun cobi rumiyin. Sampun tamtu kemawon wajib-wajibipun langkung awrat katimbang kalihan cobèn tumrap mantrus kêlas 2.
Sêtokêr klas 2 ingkang sampun tumindak ing damêl sataun, sagêd dipun angkat dados sêtokêr klas 1, inggih punika bilih anyêkapi sawarnining wajib ingkang migunani bab wau.
Padamêlaning mantrus ingkang kalêbêt ing golongan [golong...]
[...an] punggawa ngêdhèg, punika ngupakara kapal, dados bêbauning sêkoci ingkang dipun dhayungi, sakoci layar, sêkoci sêtum tuwin sêkoci motor, ingkang dipun bêkta ing kapal pêrang. Kêdah sami sagêd nindakakên pigunaning tangsul kapal, inggih punika kalaning kapal badhe dipun pèpètakên ing dharatan, kalanipun anggèrèt utawi ngèrèk sêkoci. Kajawi punika kêdah sagêd andandosi kêkirangan punapa-punapa tuwin tangsul-tangsul ingkang risak.
Kajawi punika kêdah paham yêktos dhatêng sawarnining pirantos ingkang dipun angge wontên ing kapal, kados ta pirantosing jangkar, kêmudhi tuwin tampang.
Sawarnining êbab tuwin padamêlan ingkang kasêbut ing nginggil, punika sampun nate dipun wulangakên dhatêng murid-murid wontên ing pamulangan lan wontên ing kapal pamulangan. Ananging manawi têtiyangipun sampun dados punggawa marinê, badhe rumaos, bilih taksih kathah padamêlan ingkang angèl-angèl tumraping piyambakipun. Ingkang kathah-kathah kasagêdan wau kacêpêngipun sasampuning tumindak ing damêl.
Mênggah ngupakara kapal punika kajêngipun ngupakara saindênging kapal dalah sapirantosipun sadaya, inggih tumrap ing jawi utawi ing nglêbêt, prêlunipun supados ajêg sae lan kenging dipun angge ing sawanci-wanci. Padamêlan wau kêdah katindakakên dening punggawa kapal sadaya.
Padamêlan mantrus punika ingkang prêlu piyambak biyantu angladosi mriyêm tuwin pirantos anglêpasakên torpedho tuwin pasangan dhinamit. Torpedho punika dipun lêpasakên dening kapal pambujêng kapal torpedho tuwin kapal silêm. Ing kapal silêm utawi kapal pambujêng kapal torpedho wau wontên pirantosipun mariyêm torpedho inggih
Prakawis griya kaanggêp papan pangasonipun tiyang jalêr
saking padamêlan, panêdhanipun supados griyanipun rêsik gumrining. Saking karsanipun sadhèrèk Triman, têmtunipun ingkang kêdah angrêsiki tiyang èstri, punapa tiyang èstri punika botên gadhah padamêlan sanès, sanajan gadhaha rencang pisan, kula, tiyang jalêr, botên sagêd gadhah panêdha supados griya ajêg sae, saya [sa...]
[...ya] ingkang gadhah anak, lho, punika kula ngaturakên bôngsa kita ingkang mèh 90% botên gadhah rencang utawi rencang namung satunggal tur mawi gadhah anak. Sawêg anjagi lare kemawon sampun katingal repot sangêt, saya lare ingkang sawêg têmloncong, kalihan malih olah-olah kemawon sampun dangu sangêt. Kula piyambak sampun nate anênggani tiyang èstri olah-olah, wiwit jam sanga enjing dumugi jam 12 siyang sawêg kèndêl, tur ingkang dipun olah botên sarwa èdi. Jam 1/2 1 wiwit tata dhahar, jam 1 dumugi jam 2 wancinipun tiyang jalêr dhatêng saking padamêlan, kangge ngasonipun tiyang èstri. Punapa piyambakipun botên kenging kèndêl, sampun makatên, sapalih edhing. Kula rêkaos pados arta, tiyang èstri rêkaosipun wiwit tangi tilêm dumugi sontên, môngga rak sampun timbang. Kadamêl kula piyambak manawi wangsul saking nyambut damêl ingkang kula takèkakên rumiyin anak-anak kula sami wontên pundi, dados nêdha sampun kêsupèn, punapa malih tataning griya, wah sampun babarpisan botên kula rêmbag, kangge pangantèn enggal sampun botên badhe: dhatêng-dhatêng lajêng anyrêngêni dumèh joganipun rêgêd, mila manawi bale griya katingal rêgêd, têmtunipun tiyang èstri ingkang lajêng tumandang piyambak angrêsiki, piyambakipun rak inggih gadhah raos pangraos, manawi botên sagêd angrêsiki têmtunipun wêkdalipun kirang, mila sampun kasêsa badhe duka. Bok inggih katimbang sare siyang, manawi pinuju nganggur, aluwung nata bale griya. Panjênêngan têmtunipun ngandika makatên: kêsêl-kêsêl têka kon nyambut gawe, sapa sing gêlêm. Lah punapa tiyang èstri botên gadhah kêsêl.
2. Sadhèrèk Triman, ngandika: Tiyang jalêr kêdah dipun bombong kemawon. E, lah kok enak, inggih ingkang sami-sami. Tiyang jalêr inggih botên kenging angalitakên manahipun tiyang èstri, utawi ambêsênguti. Wontên malih tiyang jalêr manawi sampun botên kadugi, lajêng angèndêlakên (jothakan kados lare alit) plêndas-plêndus, pêcuca-pêcucu, punika botên wontên damêlipun, tiyang èstri katêrangna sababipun nêpsu, prêlunipun supados sagêd ngewahi, manawi lajêng kèndêl kemawon, tiyang èstri rak bingung panampinipun, botên ngrêtos punapa sababipun, môngka sajatosipun tiyang èstri punika candhakan sangêt, dipun sukani sasmita sakêdhik kemawon sampun mangrêtos, ananging sintên ingkang sagêd anyumêrêpi kajêngipun tiyang manawi botên kalairakên.
3. Prakawis butarêpan kita sadaya anggadhahi, jalêra èstria têmtu gadhah, mila pundi ingkang murugakên dados beka botên prêlu kawêdalakên, môngka butarêpan punika sagêd nuwuhakên sakit tèrêng ingkang dipun damêl piyambak.
4. Tumrap kula botên badhe sêrik, manawi dipun tuntun tiyang èstri, manawi pancèn pitêdah sae, isin punapa manawi dipun lampahi, môngga maosa Sêrat Suluk Rêsidriya, ing ngriku panjênêngan badhe amaos ingkang suraosipun kita botên prêlu nampik pitutur, sanadyan saking tiyang sudra pisan, manawi sae pantês dipun angge, manawi awon sanadyan saking tiyang [ti...]
[...yang] sêpuhipun piyambak inggih kêdah kabucal, sampun dumèh tiyang èstri punika kêtingalipun kèndêl utawi bodho, nanging ngandhut krênêng. Sampun kaping-kaping kula ngangge pituturipun tiyang èstri, sapisan kemawon dèrèng nate gêtun, malah manawi dipun sulayani trêkadhang andhatêngakên kasusahan, namung inggih wontên èmpêripun, tiyang èstri punika manawi sampun purun mikir êning sangêt, kula tiyang jalêr botên sagêd, badhe êning kadospundi, sawêg kemawon badhe ngêningakên cipta, sampun kemutan padamêlan ingkang dèrèng rampung, utawi ing angên-angên lajêng katingal katebang-katebangipun pun anu ingkang mawi
timbanganipun tiyang èstri. Mangke manawi ngrêtos, bilih piyambakipun kaanggêp barang rak matosi, sintên ingkang
kaajak rêmbagan, mangke dangu-dangu rak anggagas manawi kaanggêp tiyang, dados sungkêmipun dhatêng tiyang jalêr saya wêwah. Namung kêdah rêmbagan prakawis ingkang gêpokan kalihan piyambakipun. Prakawis padamêlanipun tiyang jalêr kados ta wontên ing kantor, saya ingkang kajibah anyêpêng prakawis wadi-wadining nagari utawi sanèsipun, punika tiyang èstri botên usah sumêrêp, awit nuwun nuwun sèwu watakipun ingkang kathah-kathah nyumur gumuling utawi anggênthong umos.
1. Manawi salah satunggilipun badhe anglairakên punapa ingkang dados raosing manah punika kêdah milih wêkdal utawi panggenan ingkang prayogi, mênggahing kula ingkang ajêg kula angge wanci dalu wontên ing kathil manawi badhe mapan tilêm, mênggah prêlunipun:
Ing wanci dalu. Sampun sêpên tiyang, dados manawi wontên sêrênging pangandikan sakêdhik, botên kamirêngan tôngga, lare-lare sampun sami tilêm, botên sagêd mirêngakên.
Wontên ing kathil badhe mapan tilêm. Sadaya sranduning badan sampun mangsanipun kèndêl, kakêmpalakên dados satunggal. Nitik pamanggihipun para linangkung, adatipun kalakuanipun tiyang punika ingkang kathah-kathah, mênggah kados gagasanipun ingkang kantun piyambak ngantos dumugi wêkdal angêrêmakên mripat, mila prayogi sangêt manawi badhe anggulawênthah lare wontên ing papan patilêmanipun, wontên ing ngriku kadongèng-dongèngakên ingkang sagêd andudut manahipun lare, lare lajêng anggagas sagêda angêplêki punapa ingkang kados dongengan wau, gagasan wau têrus kabêkta tilêm, makatên sabên dalu, nanging sampun bosên. Makatên ugi tumraping tiyang sêpuh, sami kemawon, jêr praboting tiyang punika sami kemawon.
Botên langkung manawi wontên lêpating pamanggih lan gongsal-gangsuling
pêpadhange srêngenge ngratani / ngêndi-êndi ora pilih prênah / nadyan ing gunung pèrènge / ketok pènining wujud / pêpadhase êmbês kumricik / banyune daleweran / ana ngisor nglumpuk / agunge dadi padusan / ing nalika kêsorot padhang malêsi / sumorot kaya kaca //
turut lêngkèh wonge andalidir / gone mlaku kaya rêrambatan / jalaran saka lunyune / mungguh anane mau / rada mèmpêr pasêmon bêcik / iku mungguh wong lumrah / wajib kudu wêruh / ing têgêse kudu ngrasa / yèn uripe manggon ing panggonan rumpil / mula kudu prayitna //
sacêdhaking pagunungan kuwi / ana alas gêdhe kêtêl kawak / ngudubilahi pêtênge / pêpadhange mung nlusup / nèng sêlaning godhong lan uwit / sorot sing tiba lêmah / pèni kaya babut / sing dhasar irêng disulam / kêkêmbangan abyor rata ngêndi-êndi / rupane gawe bungah //
panggonan sing bangêt sêpi kuwi / ana uwong loro sing angambah / sing sêjisiji. ketok sêmune / bungah ing ati têrus / ing èsême bisa kêtitik / sijine bangêt susah / ulate anjabrut / dene wong mau pangeran / lan sijine abdine sing jênêng Palih / padha nalasak alas //
nanging pijêr sulaya ing pikir / nuli ngandika alon pangeran / priye ta kang kowe kuwe / dijak sênêng mung mlêcu / ora ketok bungahing ati / kae galo nyawanga / lutung ting pêthangkruk / galo ana sing gandhulan / ketok bungah tunggalan lan anak rabi / yèn mlembar cikat rikat //
Palih alon anggone mangsuli / ayah kados ngatên mênggah kula / nama sawangan sapele / botên yèn pisan gumun / kalih malih kula ngèngêti / cariyosing ngakathah / mênggah kewan lutung / yèn ta purun ambalanga / mawi tinjanipun tiyang ingkang kenging / sampun tamtu yèn bibrah //
mila môngga ta dipun singkiri / yèn ngantosa kenging dipun balang / mindhak dados damêl mangke / nanging prayogi kondur / sampun pijêr wontên ing ngriki / lan sintên ingkang bêtah / wêtêng klukak-klukuk / mèsêm pangeran ngandika / kêbangêtên kowe kuwi pancèn Palih / atimu tansah
inggih limrah / tiyang kados lutung / kulina nêdha wowohan / bêgja yèn ta tiyang botên pringas-pringis / tamtu mulês jêg-jêgan //
arêp bali kondur / sarta nyang Palih ngandika / ayo ta wis Palih bêcik padha mulih / aku eling si biyang //
ing mêsthine ijèn tanpa kanthi / sanalika Palih iya krasa / kumênyut jêron atine / tumuli alon matur / kula inggih karaos gusti / manah kirang sakeca / punapa pun biyung / sangêt gènipun anggagas / ketang dipun tilar ing anak lan gusti / mila nuntên sumôngga //
lah ing kono banjur krungu tangis / Jaka Palih karo sang pangeran / padha bangêt ing kagète / tumuli ketok jêdhul / êmbok êmban amêlasasih / barêng ngingêtke cêtha / gapyuk banjur ngrangkul / sing dhisik mênyang pangeran / wise tutug nuli gênti Jaka Palih / isih karo sêsambat //
adhuh thole aku êmoh mati / saungkurmu aku kasangsara / ditundhung priyayi gêdhe /
kowe kuwi tênan dudu dhêmit / gèk mêngko mung mêmindha //
êmbok êmban anggablog mangsuli / pancèn kowe rada ora gênah / samar mênyang gêrangane / doh-adoh disusul /Kurang satu suku kata: adoh-adoh disusul. sajak nganggo samar ing ati / kono kangjêng pangeran / panggalihe kuwur / ing tingale katon abang / mung kêtarik saka anggone mrinani / nuli alon ngandika //
wis mênênga biyung aja nangis / pancèn kabèh padha ora gênah / ayo padha mulih bae / iya sapa sing luput / têmbe mêsthi bakal nêmoni / ing kono banjur budhal / lumaku wong têlu / sawise anjog ing dalan / kapapag lan bala sing padha nututi / tindake sang pangeran //
panggêdhene sing dadi têtindhih / asasmita andhaplangke tangan / karo nyuwara mangkene / pangeran sampun
Gambar sasisih punika gambaring griya kwiksêkul Muhamadiyah ing Ngayogya. Sasampunipun ambabar, kala tanggal 23 Marêt kapêngkêr lajêng kabikak. Ingkang rawuh anjênêngi kathah, Paduka Tuwan Gupêrnur J.E. Jasper, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, Tuwan Residhèn P. Westra, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Pakualam, pêpatih dalêm tuwin sanès-sanèsipun.
Petruk : Dhèk biyèn wis tak omongake, yèn kalane aku têka ing Salatiga, sing dak jujug dhisik omahe prênah paman kang dadi dhoktêr kewan, nanging wusana nginêpku ana ing pêngulon.
Garèng : Yah, nginêp bae kok nang pêngulon, basa anu ana niyate sing wigati, kang jelungan karo panêmune Bokne Kamprèt, awit akèh-akèhing wong lanang kuwi ana sing sok duwe pikiran, yèn duwene bojo kuwi kalane nang ngomah lan kêsandhing sing wedok, nanging yèn wis mêtu ing lawang, pangakune iya banjur jaka manèh.
Petruk : Lho, kuwi rak panêmune sawênèhing wong lanang ing jaman ora enak kae, malah sanadyan cêmpene wis rindhil, kadhangkala iya sok ngaku jaka, ewasamono sanadyan ing jaman ora enak pisan, para wanita iya wis duwèni pulitik kang bisa ngêndhakake lakine, yèn arêp nindakake pratingkah sing ora cocog karo wong sing wis anak bojo. Pulitike para wanita jaman samono kuwi alus, nanging nèk lakine pancèn dudu wong gêblêg bangêt, iya mêksa bisa kêtaman. Pulitike mau kaya ta mangkene: nèk sing lanang arêp lêlungan, jarite diwiru, prêlune nèk sing lanang ing paran arêp pêthenthang-pêthènthèng sajak arêp ora barès, nèk banjur arêp nènthèng wirone, cara Banyumase banjur: cagla, awit banjur kèlingan sing miru wirone mau, yaiku bojone sing ditinggal nang ngomah.
Garèng : Wiyah, omong têka anggêdabrul mêngkono, wiron kuwi apa dayane, lho, aku nyipati dhewe, tanggaku Kang Wôngsa kae, kurang apa pangudine sing wadon, nèk lêlungan mêsthi dikanthèni salah siji anake, ewadene nèk ditakoni wong liya, ngakune jare adhine, bokmanawa kuwatir nèk diarani tuwa. Wis, wis, caritakna bae saka Salatiga lakumu mênyang ngêndi.
Petruk : Iya coba rungokna. Lakuku saka Salatiga banjur mênyang Surakarta. Wah ing
kono aku rumasa kêpêksa kudu ngowahi utawa ngêtrapake tatakrama Jawa sing têmênan, mulane sadalan-dalan aku tansah ngulinakake têtêmbungan warna-warna, kaya ta upamane: mangkat kula saking Salatiga mandar dèrèng sarapan , lakar inggih mêkotên, hara, bok iya aja ngono aja ngono, ê - non, - ning - ge.
Garèng : Wiyah, kuwi rak cara Salane wong sing ora idhêp bênêr kaya kowe kuwi, dumèhane ana têmbungane: mandar, lakar, hara, bae, wis dianggêp yèn Sala cêkèk.
Petruk : Lho, aku mung arêp nyatakake kudu ngati-ati bangêt nyang basaku, awit ing kono aku jênêng ngambah têlênging nagara kang kêna diarani nagara karajan, nagara karajan ngono têgêse nagara kang ana natane jumênêng, dadi ing kono prakara tumindaking basa, tatakrama mêsthi isih tumindak bênêr.
Garèng : Ora Truk, aku tak nyêlani sathithik, unimu kuwi sajake kaya mêngku karêp, angarani yèn tumrape wong liya nagara iku, basa lan tatakramane wis ora bênêr.
Petruk : Ora ngono, karêpku mung ngarani, yèn ing Surakarta kuwi wong-wonge isih nindakake basa lan tatakrama sing dêlês durung kêmomoran, kuwi wis ora kêna kok selaki manèh. Mara titènana bae, ana ing ngêndi bae yèn kowe kêpêthuk wong sing basane alus, luwês, gandês, kèwês, tur ngèsès, lan tatakramane lêmês, mêmês, sêdhêp, sing akèh-akèh iya mêsthi wong Surakarta. Ewadene nèk aku kabênêr lêlungan, kadhangkala ana sing sok ngarani aku ki wong Sala, sanajan ta Sala pinggir.
Garèng : Wah, anggêpmu ki kathik wong Sala, wong omongmu Jawa isih kacêl mêngkono.
Petruk : Bok aja maido, ingatase aku kiyi biyung Purwakêrta, bapa Têmanggungan, sakolahe gadho-gadho, têgêse: basa sing dianggo ing kono iku campuran, Walônda, Jawa, Mlayu didadèkake siji, barêng wis gêdhe manggon ana ing Cilacap. Bisa kaya kiye, tuli wis bagus pisan, deyan.
Garèng : Lho, kok banjur mêtu totoke Banyumas. Pancène ngono mula ya nyata, ing dunya kajawan kiyi sing dianggêp: bêcik, alus, kèwês, luwês, kuwi wong saka Surakarta, mulane...
Petruk : Wis, wis, Rèng, aja dibanjur-banjurake, mara dêlêngên ta, banjur akèh priyayi sing padha mèsêm-mèsêm, sing padha agêng panggalihe. Sarta padha ambatos: iya pancèn mêngkono gambare wong Sala. Karo manèh aku ora arêp ngrêmbug prakara wonge, aku arêp ngrasani prakara basane, kuwi pancèn nyata bêcik, nyata luwês, lan sapanunggalane.
Garèng : Ing bab luwêsing basa Surakarta, kuwi aku wis anêksèni dhewe, buktine: kalane aku nang Surakarta klintang-klintong ana ing
kapat sasur rupiyah, tak ulungake kabèh.
Petruk : Wiyah, nèk sing kaya mêngkono kuwi rak pikiraning wong sing lagi kêplantrang. Mungguh bêciking basa Surakarta, kuwi ora mung kowe utawa aku bae sing angalêmbana, nanging sakabèhing wong Jawa, sanadyan guprêmène iya wis angakoni, mulane basa Surakarta iya banjur dianggo tuntunane basa Jawa, ing pamulangan Jawa ngêndi bae, sing diwulangake iya basa Surakarta. Basane buku-buku Jawa, sing dianggo iya basa Surakarta, sanadyan layang kabar utawa kalawarti pisan yèn basa Jawa, sing diênggo sabisa-bisa iya kudu basa Surakarta.
Garèng : Lho Truk, kandhamu mau kok sabisa-bisa, kêna ngapa ora ditêmtokake kudu nganggo basa Surakarta.
Petruk : Wah, kiyi katrangane dawa bangêt, liya dina bae padha dibanjurake rêmbuge.
Kawartosakên, benjing pungkasaning taun punika, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral De Graeff badhe malêsi mara tamu dhatêng Indho Cina.
Ing sawingkinging masjid ing Bandhung dipun êdêgi griya alit, maligi namung kangge sadhiyan prakawis salakirabi, kawontênaning griya sarwa sae.
Pambantu Kajawèn martosakên: kala tanggal 17 wulan punika, margi sakilèn Prambanan, Ngayogya, wontên otobis saking Ngayogya badhe dhatêng Klathèn, sarêng lampahipun dumugi krêtêg lèpèn Opaksêpil, angglimpang mangalèr, kêplorod wontên bambingipun lèpèn, rodha wontên nginggil. Tiyang ingkang numpak wontên 15, ingkang kataton 6, sangêt 2.
Kongsul karajan Siyêm ing Batawi, atas saking asmanipun ministêr jajahan ing Bangkok, ngaturi uninga dhatêng gupêrnur ing Jawi Kilèn, bilih botên dangu badhe wontên tamu
urusan arta, dhatêngipun ing tanah Jawi badhe nyinau bab pathokan pajêg.
Wontên pawartos, bilih rancangan badhe adêging griya taman pustaka pamulangan luhur pangadilan sampun dados, waragadipun f 250.000.-, ingkang sapalih badhe kalêbêt ing rantaman taun 1930. Taman pustaka moseum inggih badhe kalêbêtakên ing ngriku.
Jalaran saking wontêning kasangsaran bêna ing Pasuruan ing môngsa rêndhêngan punika, sêmèrupon andarmani arta f 90.000.- Kajawi punika taksih nindakakên pados darma sanèsipun.
Sawênèhing tiyang èstri ing dhusun Têgalparang, Batawi, jalaran saking sakit bêntèr lajêng supe, badhe mêjahi anakipun ingkang taksih alit, rahayunipun lajêng konangan ingkang jalêr, nanging malah lajêng dipun gorokakên ing gulunipun piyambak. Tiyang wau lajêng dipun bêkta dhatêng C.B.Z.
Wontên pawartos, bilih paduka Tuwan E.H.M. Uljee dhirèktur B.O.W. benjing wulan Sèptèmbêr ngajêng punika badhe pêrlop dhatêng Eropah, jalaran kirang saras, lan dumugining watês pêrlop wontên pangajêng-ajêngipun sagêd pènsiun.
Ir. E.A. Voorneman wakil burgêmistêr ing Magêlang dipun angkat dados burgêmistêr ing Malang, anggêntosi Tuwan Bussemaker, ingkang sampun dados burgêmistêr ing Surabaya.
wanita Indhia. Insinyur Sukarna badhe tumut mêdhar sabda.
Wontên susulan pawartos, bilih anggènipun Miss Riboet kadakwa gadhah sambutan sewan dhatêng Orion Bioscoop ing Bandhung punika dora, katranganipun sampun botên gêgayutan bab punika, anggènipun nyewa namung nalika wontên ing Bandhung sakêdhap. Sarêng tanggal 10 Nopèmbêr 1928 botên gêgayutan malih, awit ing tanggal wau kontrakipun lajêng dipun udhari.
Lampahing sêpur Batawi dhatêng Surabaya sadintên, benjing 1 Nopèmbêr ngajêng punika, tumrap bagean kilèn lampahipun makatên: Wèltêprèdhên - Cikampèk - Cirêbon - Prupuk - Purwakêrta - Kroya - Ngayogya. Wontên ing Kroya dipun gandhèngakên dados satunggal kalihan sêpur saking Bandhung. Sêpur èsprès saking Surabaya ugi papagan wontên ing ngriku.
Kawartosakên, bilih Tuwan Hillen gupêrnur Jawi Kilèn, kawisudha jumênêng warga rad Indhia.
Kala ing dintên Ngahad kapêngkêr, pakêmpalaning para wanita ing Batawi anêtêpi kados panêdhanipun pakêmpalan Wanita Utama ing Purwarêja. Ing dintên wau pakêmpalan Margining Kautamèn, 2. Rukun Wanodya, 3. P.I. ing Mistêr Kornèlês, tuwin sanès-sanèsipun, sami adamêl pakêmpalan piyambak-piyambak, saha
dhatêng panjênênganipun suwargi Radèn Ajêng Kartini, saupami sugêng, ing dintên wau sampun yuswa 50 taun. Ing sabibaring ngêningakên cipta wau, ing pakêmpalan ngriku lajêng ngwontênakên rêmbag sawatawis, dene andharanipun pakêmpalan Margining Kautamèn badhe kapratelakakên ing Kajawèn sanès dintên.
Lêngganan nomêr 387 ing Kaliwuluh. Lêrês, taun punika sampun pundhat.
Lêngganan nomêr 1259 ing Lojiwurung. Pos wisêl f 15.- sampun katampèni. Pamundhut panjênêngan sadaya kula prayogèkakên. Salajêngipun bab pambayaran, kula amborongakên ing panjênêngan (8X f 1.50).
Saking satunggiling lêngganan ing Madiun, administrasi nampèni sêrat ingkang wosipun mundhut: Kajawèn lêbaran nomêr akalihan dhaptar buku-buku enggal. Rèhning sêrat wau botên dipun tôndha astani tur inggih botên katêrangakên nomêring lêngganan, dados administrasi botên sagêd nglêksanani.
Lêngganan nomêr 184 ing Sitiarja. Panjurung panjênêngan botên kapacak, amargi suraosipun sampun sairib kemawon kados panjurung sanèsipun.
Redhaksi Kajawèn mêntas nampèni buku wurdhênbuk Walandi Jawi jilid kalih, karanganipun Tuwan P. Darminta, cacah 1 iji, kawêdalakên saha kasade dening Tuwan S.M. Diwarna ing Kuthagêdhe, Ngayogya. Buku wau agêngipun cêkap dipun kanthongi, cacah 13.000 têmbung, rêgi f 1.15.
Redhaksi Kajawèn tampi sêrat pitakenan saking Tuwan Ab. Siti Sjamsijah ing Surakarta bab ngintuni buku. Bab wau redhaksi Kajawèn dèrèng nampèni bukunipun.
Ing Kajawèn nomêr 32 bab anggènipun Tuwan H.A. Salim dados utusaning parentah dhatêng Genève punika kalèntu, lêrêsipun anggèning dhatêng Genève wau awit saking panêdhanipun kaum bêrah N.V.V. nagari Walandi, supados dados adpisur utusaning parentah Walandi dhatêng Genève.
nanging bêcik ontên kamar kula katimbang kalih ontên ngriki.
Rajiman tut wingking Bok Sura kanthi manah dhêg-dhêgan, ulatipun malih dados biyas, ing sêmu sampun kraos bilih badhe wontên prakawis ingkang kirang sakeca tumrap ing badanipun. Sarêng sampun dumugi ing kamaripun Bok Sura atakèn, têmbungipun: Ontên napa ta, yu.
hla taksih tanggal samantên kok êmpun maringi blônja.
Ênggih, nanging ênggih mung si adhi dhewe, lan malih wau dhawuhe dara tuwan: sesuk si adhi botên
yèn nganti dilèrèni. Nitik saka buktine kula bisa ngarani yèn kaluputane si adhi dede kaluputan cilik, nanging gêdhe, sing dadi sêksine blantik Wôngsa.
margi manahipun ngraos sêdhih dene dipun kèndêli saking padamêlan, tamtu badhe gêsang kanthi ngrêkaos, môngka sambutanipun kathah sangêt. Lan malih gumun, dene lajêng kêtitik, môngka kala mêndhêt ngantos dumuginipun kapasrahakên dhatêng blantik Wôngsa botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang sumêrêp. Punapa blantik Wôngsa piyambak ingkang cariyos dhatêng Tuwan Hèldhêring, kados mokal yèn puruna.
Sadumuginipun ing griya Rajiman enggal nyariyosakên kasusahanipun dhatêng ingkang èstri.
10. Panggagasipun dhatêng lètêr Dj. S. saya sangêt.
Kados para maos sampun mirsa, bilih bôngsa Walandi ingkang sami ngajawi punika botên mêsthi lajêng dêdunung wontên ing tanah Jawi ngantos dumugi ajalipun, nanging kathah ingkang samasa sampun sêpuh lajêng wangsul dhatêng tanah wutah rahipun piyambak. Dados anggènipun dêdunung wontên ing tanah Jawi punika maligi namung saking nindakakên wajib. Malah adatipun, ing salêbêtipun nindakakên wajib wau sabên sadasa taun sami mrêlokakên wangsul, wontên ingkang jalaran pados kasarasan, sawênèh kapengin tuwi tiyang sêpuh utawi sanak sadhèrèkipun, dipun wastani prêlop.
Tuwan Hèldhêring anggènipun wontên ing tanah Jawi sampun wolulas taun, sawêg prêlop sapisan, dados kalih taun malih jangkêp kalih dasa taun, sawêg kenging prêlop, nanging Tuwan Hèldhêring botên kantos ngêntosi kalih taun wau, amargi nyonyahipun tansah sêsakitên kemawon, têtimbanganipun dhoktêr: yèn botên enggal kaungsèkakên dhatêng nagari Walandi badhe mutawatosi. Makatên malih Prang sampun mangsanipun kasakolahakên dhatêng pamulangan luhur, môngka kala samantên ing tanah Jawi ngriki ingkang nama pamulangan luhur wau dèrèng wontên.
Kala prêlopipun kirang sawulan, Tuwan Hèldhêring kintun sêrat dhatêng Sêmarang, dhatêng Prang, suraosipun suka sumêrêp bilih sawulan êngkas badhe bidhal dhatêng nagari Walandi, Prang kalihan Idhah badhe kaajak, sarta badhe katilar wontên ing nagari Walandi, supados sami nêrusna pasinaonipun wontên ing ngriku. Dene Atmadi, ingkang tamating pasinaonipun taksih kirang sataun malih badhe katilar wontên Sêmarang,
wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika gambaripun kitha Makasar ing sacêlakipun palabuhan. Margi-marginipun kêtingal rêsik angilak-ilak. Palabuhanipun ing ngriku punika agêng, awit dados totoganing kapal saking pundi-pundi, kados ta kapal K.P.M. ingkang lampahipun ngubêngi jajahan Indhia, kapal saking Ostrali, Tiongkok, Jêpan tuwin Amerikah.
Pratignya Beda kalihan Prasêtya, punapadene Punagi
Ing Kajawèn No. 23, ngêwrat karangan ing bageyan raos Jawi, irah-irahan prasêtya, nanging salêbêting karangan wau botên wontên raosing prasêtya, namung Tuwan Williams ngantêpi tekadipun piyambak. Tumrap ingkang katêmbèn mirêng sagêd ugi badhe
sapunika dados: êmong-kinêmong, punapa lingga: kêmong, nanging sampun nama kalajêng (salah kaprah), punika ingkang kula rêksa, saking pangowêl dhatêng ewahipun raosing têmbung kula Jawi, pramila kêpêksa urun pamanggih sakêdhik ing ngandhap punika:
Karangan ing Kajawèn ôngka kasbut nginggil, têmbung prasêtya ingkang kangge upami, 1. aku ora arêp ngingu jaran, yèn dudu jaran tèji, 2. aku ora arêp rabi yèn ora olèh wong sing..., 3. Ratu Kalinyamat botên nêdya nyampingan, manawi dèrèng wontên adiling Pangeran, angadili sedaning sadhèrèk, 4. Dèwi Drupadi botên niyat ukêl manawi dèrèng sagêd jamas rahipun Radèn Dursasana, 5. Dèwi Sri botên nêdya krama manawi botên sagêd angsal satriya ingkang warninipun kados ingkang rayi Radèn Sadana. Sadaya wau sanès têmbung prasêtya, cobi kula aturi nitisakên ing sêrat pakêm Pustakaraja, tuwin Babad Dêmak sasaminipun, mangke badhe mrangguli têmbung pratignya.
Punapa dene karangan wau nyêbutakên: tiyang ingkang prasêtya punika tiyang ingkang sakitan manah. Punika mangke badhe sagêd ngewahakên raosing suraos, oncekanipun makatên: prasêtya: para = tiyang langkung
dumunung ing tiyang ingkang karênan utawi sêngsêming manah (ngantêpi tekading manah kalayan mawi kancuh).
Dene têmbung pratignya, dumunung ing tiyang ingkang sakitan manah utawi kacuwan ing manah, nêdya nuruti tuwin ngantêpi tekading manahipun piyambak (botên kalayan mawi kancuh).
Dene langkung têrangipun malih têmbung prasêtya, gampil-gampilan kemawon. 1 kasbut Sêrat Wisaning Ngagêsang sèri nomêr 803 lêlampahanipun Radèn Sujaka lan Radèn Rara Subiyah, ingkang sampun sami prasêtya badhe bêbrayan gêsang, nanging kapêksa ing tiyang sêpuh kaangsalakên ing tiyang sanès, botên sagêd lastantun (saking èngêt badhe
sampun sami trêsnanipun, wontên sabab sanès, [sa...]
[...nès,] botên sagêd kadumugèn wontên ing ngalam donya, kacariyos sagêd rêruntungan wontên ing kalanggêngan (wigatosing gêgêbêngan sampun sami gadhah prasêtya).
Têmbung prasêtya, botên sagêd dipun luwari (angluwari prasêtya) anjawi namung dipun antêpi lan dipun têtêpi, manawi botên makatên, botên nama sêtya.
Mênggah anggènipun Tuwan Mr. Bill Williams ing Amerikah, cuwa ing panggalih dening sawungipun botên sagêd kapilih, lajêng karsa nêtêpi ujar ingkang sampun kawêdhar, grananipun kangge nyurung kacang dumugi ing wêwangên, punika nama: angluwari punagi.
Saminipun wontên upami makatên: ing pêkên malêm R. Darsana ningali kroncong kongkrus, kawêdhar wiraosipun: mêngko sing 1e. pris, mêsthi Siti Maryam, yèn dudu kuwi aku angglundhung saka kursi kene.
Wusana ingkang 1e. pris, hèrlaut. Kocapa, R. Darsana lajêng angglundhung saking kursi sakêdhap. Inggih punika: ngluwari punagi.
tan nêdya tapihan ingsun / yèn tan antuk adiling Hyang / patine sadulur mami // W
Ing sisih punika gambar kawontênaning têtiyang ingkang sami tirah wontên ing sanatorium ing Cisaruwah, Bogor, nalika sawêg sami pados hawa rêsik wontên sangandhaping kêkajêngan agêng. Papan patirahan wau inggilipun 3000 kaki, manggèn ing lêlêngkèhing Rêdi Pangrango.
Limrahipun ingkang kathah tiyang sakit bèri-bèri (avitaminose) punika ing kitha, ing dhusun awis-awis, jalaran tiyang dhusun kathah ingkang nêdha wos tuton enggal, tiyang kitha nêdha wos saking mônca nagari. Dados uwos sosohan (gilingan) punika kajawi jalaran saking kirangipun pantun ing tanah sakiwa têngêning kitha wau, ugi wontên sababipun malih, inggih punika tiyang rumaos isin manawi nêdha sêkul ingkang botên pêthak, uwos abrit, cêkakipun uwos ingkang botên pethak punika kaanggêp asor.
Pangraos ingkang makatên punika kalintu sangêt, uwos ingkang taksih wontên kulitipun punika botên ngêmungakên adamêl kiyat, nanging ugi eca raosipun manawi taksih enggal. Murih sampun ngantos katul wau ical, manawi ngliwêt utawi adang, anggènipun mususi kaangkaha saprêlunipun kemawon, sok ugi sampun ical rêrêgêd ingkang kasar, kados ta: pasir, mêrang lêmbat sapanunggilanipun, botên prêlu pangumbahipun wongsal-wangsul ngantos toyanipun lêri (kumbahan) bêning sangêt.
Manawi adang toya ingkang kangge nyirami uwos saking kukusan, botên prayogi kabucal, dipun anggea nyiram malih, botên prêlu mawi toya enggal. Manawi sêkul sampun matêng wedangipun kenging kangge anduduhi olah-olahan, punika prayogi sangêt, jalaran ing ngriku taksih kathah vitamine-ipun.
Sêkul gurih (wuduk) punika langkung maedahi dhatêng badan, katimbang sêkul limrah. Têtêdhan sanèsipun ingkang maedahi kados ta: daging, tigan, puhan, sayuran lan sapanunggilanipun.
Ing tanah ingkang asrêp hawanipun, tiyang prêlu nêdha têdhan ingkang anggajih, amargi gajih punika damêl bêntèring badan.
Wowohan punika sae, nanging sampun ingkang mêntah utawi kêdalon. Wowohan saking pêkên kêdah dipun kumbah ingkang rêsik sadèrèngipun katêdha. Ing môngsa pagêblug, kados ta: kolerah utawi sanèsipun, tiyang kêdah ngatos-atos, botên kenging nêdha barang mêntah. Sanajan ombèn-ombèn inggih kêdah kagodhog ingkang matêng.
Kadospundi prayogipun tiyang nêdha, lan sapintên ukuranipun.
Pitakèn punika ing sagêbyaran anggumunakên, punapa wontên tiyang dèrèng sagêd nêdha, utawi botên sumêrêp patrapipun nêdha punapadene ukuranipun, janji sampun tuwuk inggih punika tôndha manawi sampun cêkap. Sanajan sajakipun gampil makatên, ewadene saèstunipun botên,
amargi pancèn wontên saèstu tiyang ingkang botên sagêd nêdha. Mila ing ngriki prêlu dipun têrangakên sakêdhik.
Wadhuk punika inggih kêdah sagêd ngaso, botên beda kalihan peranganing badan sanèsipun. Mila nêdha punika prêlu mawi dipun êlêti, manawi tanpa kèndêl pun wadhuk botên sagêd ngêjur sadaya têtêdhan wau. Kajawi kêdah êlêt inggih prayogi ingkang ajêg wancinipun. Enjing sadèrèngipun tumapak nyambut damêl sarapan sakêdhik, minôngka pikuwat, siyang kintên-kintên jam 1, lajêng sontên jam 8 nêdha malih minôngka isèn-isèning wêtêng salêbêtipun tilêm, amargi wêtêng kothong punika murugakên botên sakeca tilêmipun, sami kemawon kalihan wêtêng kêtuwukên punika tilêmipun inggih botên sakeca.
Sasampunipun nêdha sontên prayogi lajêng botên nêdha punapa-punapa, sabên bibar nêdha prayogi lajêng ngaso sawatawis, prêlunipun supados wadhuk sagêd nyambut damêl.
Tiyang ingkang kasêmbadan manawi nêdha wontên ingkang tanpa watês, jalaran têtêdhanipun kathah, pêpak, sae lan eca, ngantos asring kasupèn prêlunipun nêdha. Kosok-wangsulipun tiyang ingkang mlarat, nêdhanipun botên ajêg, nanging manawi nuju wontên pestan utawi jagongan anggènipun nêdha asring dipun pêng, dados lajêng nêdha kêkathahên.
Sadèrèngipun kaulu têtêdhan punika kêdah dipun mamah, sapisan supados lêmbat, kaping kalih supados ulêt kalihan idu, dados malêbêtipun gampil (lunyu) lan pun wadhuk botên rêkaos anggènipun nyambut damêl. Kajawi idu punika adamêl lunyuning têtêdhan ugi gadhah daya ngêjur sari-sari ing lêbêting têtêdhan ingkang prêlu tumrap dhatêng badan. Botên prêlu kajèrèng kadospundi lêlampahanipun têtêdhan wontên ing salêbêtipun badan, namung cêkap kula aturakên bilih têtêdhan wau taksih dipun jur malih dening wadhuk sarana kaulêt-ulêt, amargi sanajan kita botên kraos, wadhuk punika inggih tansah ebah botên beda kalihan jantung. Kajawi punika jur-juran têtêdhan wau taksih kacampur malih kalihan dzat-dzat [dza...]
[...t-dzat] ingkang tuwuh wontên salêbêting wadhuk, rêmpêlu lan usus, ingkang sagêd anggampilakên lêmbatipun sarta pamêndhêtipun sari-sari ingkang prêlu dhatêng badan. Dene ingkang mradinakên sari-sari utawi dzat-dzat wau dhatêng badan sakojur punika êrah. (Badhe kasambêtan)
Dene padamêlan masang pasangan dhinamit, punika katindakakên dening kapal kangge masang pasangan dhinamit, upaminipun Hr. Mr. Krakatau.
Murih para mantrus punika sagêd nindakakên wajibibun, sadaya sami angsal panggulawênthah ing bab wulangan utawi ngêcakakên damêl saking punggawa ingkang paham dhatêng bab ingkang kawulangakên.
Tumrap angladosi pirantos-pirantos ingkang kasêbut ing nginggil, kêdah kulina sawatawis dhatêng cara-caranipun anglêpasakên mriyêm, pirantos anglêpasakên torpedho tuwin sanès-sanèsipun.
Ing sadèrèngipun sagêd yêktos dhatêng sawarnining pangajaran sadaya wau, kêdah sinau kanthi tumêmên. Sabên dintên kêdah sinau tumêmên, bilih padamêlanipun wau tumraping marine badhe kangge ing môngsa pêrangan.
Kajawi punika tumraping wadya lautan, sami dipun lunggèni murih sagêdipun angsal sêrat partisara, upaminipun partisara tumrap mriyêm, suka sasmita, juru ngukur saking katêbihan, juru nyilêm tuwin sanès-sanèsipun. Sêrat partisara wau sawarni sêrat katrangan, amratelakakên bilih tiyang ingkang anggadhahi anyêkapi dhatêng wajib ingkang dipun lampahi. Tiyang ingkang angsal partisara wau kêdah ingkang lulus saking satunggaling kursus.
Piwulang wau katindakakên wontên ing kapal, sagêd ugi wontên ing dharatan, tumrap satunggal-satunggaling sêrat partisara mawi angsal indhakan balônja.
Samantên ringkêsaning pêpathokan tuwin kuwajibaning mantrus ingkang nyambut damêl dados wadya lautan.
Dene sêtokêr punika kalêbêt golonganing punggawa kamar mêsin. Panyambutdamêlipun wontên ing kètèl utawi ing kamar mêsin salêbêting kapal. Kajawi punika ugi nyambut damêl wontên ing sêkoci sêtum utawi sêkoci motor, wontên ing ngriku ngupakara tuwin anglampahakên mêsin-mêsin sêtum utawi motor.
Bilih anggèning dados sêtokêr klas 1 sampun sataun, kenging kadadosakên Stokerolieman. Ing bab punika kêdah sinau wontên ing Surabaya, laminipun sataun. Wusana sagêd angsal wulangan malih sagêdipun dados kopral masinis.
Ing wêkasanipun punggawa marinê punika ugi dipun wulang supados sagêd tumindak kados saradhadhu dharatan, makatên wau manawi prêlu. Saperanganing punggawa dhèg punika dipun dadosakên landingsdivisie, dados kêdah nanggulangi mêngsah ing dharatan, upaminipun ngrêbat beteng, manara pandhêlikaning mêngsah ingkang wontên ing pasisir.
Murih kêcêkaping prêlu punika, mila landingsdivisie pintên-pintên kapal asring dipun sinau pêpêrangan wontên ing dharatan.
Katrangan ingkang kapratelakakên ing karangan punika, têtiyang lajêng sagêd mangrêtos, bilih punggawaning kapal pêrang punika kêdah sinau kanthi tumêmên, murih kapalipun wau dados kapal pêrang ingkang prayogi, ingkang kenging kangge nanggulangi mêngsah ing môngsa pêrang, kanthi manggih wohipun.
Ing Kajawèn nomêr 33 bageyan Kabar Warni-warni martosakên ing bab anggèning pakêmpalan
sampun yuswa 50 taun. Ing ngriki mratelakakên mênggah kawontênanipun ing pakêmpalan wau.
Ing dintên wau wanci jam 4.30 para warga ing pakêmpalan kasêbut ing nginggil, tuwin tamu sêdhahanipun pakêmpalan, sampun sami pêpak, manggèn ing griya pakêmpalan P.M.R. ing Kêmayoran.
kaparêng mrêlokakên rawuh, tuwin ngaturakên panuwun dhatêng pakêmpalan P.M.R. ing bab ang- [ang...]
[...-] gèning maringi papan kangge kêmpalan ing dintên wau. Salajêngipun amratèkakênamratelakakên. mênggah sêdyaning pakêmpalan ing dintên wau prêlu amèngêti dhatêng lêlabêtanipun suwargi Radèn Ajêng Kartini, lan sarèhning ing dintên wau saupami Radèn Ajêng Kartini taksih sugêng têtêp yuswa 50 taun, mila ing wanci jam 10 lêrês, sadaya priyantun ingkang wontên ing ngriku sami kaaturan kèndêl ngêningakên cipta 1 mênit, prêlu andêdonga tuwin angluhurakên dhatêng asmanipun ingkang sampun suwargi. Dene andharan lêlabêtanipun suwargi ingkang linuhurakên wau badhe kapratelakakên ing panjênênganipun Nyonyah Suparta.
Para pangrèhing pakêmpalan Margining Kautamèn ing Kêmayoran, Wèltêphrèdhên.
Jam 10 lêrês ing pakêmpalan nyênyêt botên wontên sabawa ingkang kumlisik, ing salêbêtipun nyênyêt wau araos isi pamujining batos ingkang tanpa kêndhat. Wusana sabibaring ngêningakên cipta, pangarsa angacarani dhatêng Nyonyah Suparta, kaparênga mêdhar sabda ing saprêlunipun. Ing ngriku Nyonyah Suparta lajêng minggah ing podhium, saha mêdhar sabda ingkang ringkêsaning suraosipun kados ing ngandhap punika:
Pamêdhar sabda anglairakên suka bingahing manah tuwin sukur, dene ing pakêmpalan ngriku kêtingal bilih para tamu sarju tuwin sayuk ing galih, kados raos ingkang dipun sêdyakakên wontên ing dintên wau. Ing pamuji sagêda lulus lêstantun. Mênggah ing bab ucap-ucapan Kartini, kados sampun botên wontên ingkang kêkilapan, ewadene ugi prêlu kapratelakakên sakêdhik.
Radèn Ajêng Kartini punika putrinipun ingkang bupati ing Japara ingkang jaman tigang dasanan taun saprika, inggih punika sawênèhing putri ingkang kêdunungan raos luhur, langkung sasamining putri. Tumrapipun wontên ing jaman sapunika kenging dipun wastani satunggaling putri ingkang majêng kanthi adhêdhasar sucining panggalih, ingkang mikantuki dados jalaran majênging golongan èstri.
Suwargi Radèn Ajêng Kartini ngrumaosi, bilih ancasing sêdyanipun punika kêbak èwêd-pakèwêd, nanging mêksa botên badhe dipun unduri, dene wosipun nêdya nyantuni jamaning wanita kina murih ngambah ing jaman kamajêngan. Kandhêgipun wau dening èwêd-pakèwêd ingkang pinanggih ing tatanipun kasusilan kina, ewadene jalaran saking kêncênging sêdyanipun, lajêng angsal wêwêngan saking palilahipun ingkang rama, sagêd
Miyosipun Radèn Ajêng Kartini punika wontên ing tanggal 21 April 1879, sedanipun wontên ing tanggal 17 Sèptèmbêr 1904 dados sugêngipun namung wontên salêbêting 25 taun. Eman.
Nalika yuswa 12 taun, tamat saking pamulangan Walandi andhap, nanging lajêng dipun sêngkêr ingkang rama. Ing ngriku para mitranipun sami gadhah atur pamrayogi dhatêng ingkang rama, supados putranipun sagêd lêstantun anglajêngaken pangudinipun kawruh. Pamrayogi wau mêksa botên sagêd kasambadan, ananging ing wusananipun sawarnining pangudi tuwin wohing pamanggihipun Radèn Ajêng Kartini sagêd kasêmbadan sadaya, lumantar saking kintun-kinintun sêrat,
saking wêwaosan. Lan malih dumuginipun sapunika wohipun sampun katingal sadaya.
Mênggah kamardikan ingkang dados pangajêng-ajêng, punika sanès kamardikaning tiyang nêdya bingah-bingah, nanging kamardikaning ngudi dhatêng kawruh, têgêsipun sampun ngantos dipun alang-alangi dening tatacara sapanunggilanipun. Inggih raos kados makatên punika ingkang manjing wontên dhêdhasar raosipun Radèn Ajêng Kartini, lan sarananing pangudi kanthi sucining panggalih. Dene pinanggihipun ing wingking badhe migunani agêng tumrap tiyang ingkang dados ibu, awit lajêng nama ibu utami. Mila tumraping ibu anulada tindakipun ingkang sampun suwargi. Lan angèngêtana tindak utami punika gêsang ing salami-laminipun.
Dene ing dintên wau kalêrês dintên têtêpipun 50 taun, saking miyosipun Radèn Ajêng Kartini, dados anggèning mèngêti punika atêgês angluhurakên dhatêng wanita ingkang dados sêsêpuhing kamajêngan, lan tumanêma tuwin dadosa tuntunan sagêdipun nunggil kados raosipun ingkang pinèngêtan punika.
Samantên mênggah cêkakaning sêsorahipun Nyonyah Suparta. (Badhe kasambêtan)
Sabên môngsa kwartalan makatên punika, kathah sangêt sêrat-sêrat saking para prayantun lêngganan, ingkang wosipun namung mundhut priksa bab anggènipun sami ngintunakên arta lêngganan, sampun katampi punapa dèrèng. Manawi sêrat ingkang makatên wau sadaya kêdah kula wangsuli ing Kajawèn, sampun têmtu badhe ngathah-ngathahi papan, amila wiwit ing dintên punika administrasi namung badhe mangsuli sêrat-sêrat ingkang prêlu kemawon, dene bab arta ingkang sami kakintunakên, punika cêkap ngrimat rêsi ingkang saking pos kemawon, saugi Kajawèn botên mogok pisowanipun, punika sampun dados tôndha yêkti bilih sampun
ngandika lan nudingi / kowe pancèn nyata / lali nyang kabêcikan / mênyang aku padha wani / gawe piala / êmung jalaran wêdi //
ora eling nyang suwargi kangjêng rama / têgêl têmên nglakoni / nanging ayo coba / yèn dhasar kowe nyata / rumasa padha prajurit / kene nyêdhaka / rasakna tak têmpiling //
sakabèhe barêng krungu sumbar-sumbar / atine amrêkitik / ana wong wis tuwa / pangkate dadi lurah / brêngose sakêpêl sisih / nyêdhak pangeran / ditêmpiling angglinting //
nguncalke awakku ya / kuwi rak jênêng main / ora niyat ngeman / lan ora nulungana / malah niyate matèni / lali ing kônca / mung waton anandangi //
iki gilo rai nganti babak bundhas / mêngko rak gawe pangling / wise ngono mak nyat / ngadêg sumingkir ngiwa / ana kônca anggrêmêngi / lah kuwi apa / jênêng tanpa têgês wis //
mêtu-mêtu tanpa gawe mung sadhela / sasate Buta Cakil / samana pangeran / ngangsêg wani anêrak / sing kacandhak dicamêthi / tiba glangsaran / sawênèh mlayu mlêncing //
kabèh giris padha mlayu nunjang-nunjang / ora ana sing wani / nuli jêng pangeran / nèng dalan malang kadhak / karo ngawe dikon bali / ayo mrenea / dene mung padha ngênthir //
êmbok êmban banjur anyandak sampeyan / mangkonemangkono. uga Palih / bok êmban ngrêrêpa / sampun-sampun bandara / yèn nguja sêrênging galih / pedah punapa / bok anarimah gusti //
jêng pangeran isih andhrêdhêg ngandika / wis biyung karo Palih / padha sumingkira / yèn ora ngono tuman / kowe sing tak marinanimurinani. '/ dene wong tuwa / bangêt digiri-giri //
dupèh lagi padha duwe panguwasa / uwong dianggêp mrêki / ngatase wong tuwa / sing uwis tanpa daya / pirabara diajèni / kok malah ora / têgêl agawe sêrik //
ngilangake gone duwe anak lanang / aku karo Si Palih / apa ya dikira / ora duwe murina / wis padha mênênga bêcik / wong ing nagara / môngsa wania bali //
êmbok êmban mangsuli karo ngrêrêpa / o inggih lêrês gusti / panjênêngan mrina / mrinani dhatêng kula / ananging botên pun galih / ingkang sakeca / pinanggihipun wingking //
mungguh prakara iki / atiku wis krasa / yèn nganti kêlakona / aku lunga karo gusti / mêsthine bakal / thukul prakara buri //
apa lidok panêmuku dhèk samana / dadine ngene iki / awit aku ngrasa / uwong yèn kalah tuwa / apa ta prêlune wani / lan manèh nyata / pancèn anane ringkih //
angandika pangeran asêmu duka / nanging wêtune lirih / bok wis aja kôndha / ngrêmbug sing uwis kliwat / apa ta prêlune kuwi / apa ya bisa / rêmbugmu ambalèni //
durung nganti tutug anggone ngandika / sumêla Jaka Palih / punika punapa / gusti ingkang katingal / kados ampak-ampak mriki / o gusti tiwas / mêngsah agêng murugi //
ora suwe ing wujude saya cêtha / yèn ta sing têka kuwi / prajurit nagara / rame asurak-surak / aloke anggêgirisi / ayo pangeran / nungkula bae bêcik //
sanalika pangeran arêp anglawan / ananging digondhèli / Palih lan bok êmban / bangêt gone ngrêrêpa / o bok inggih sampun gusti / luwung nungkula / tamtu wilujêng gusti //
jêng pangeran uwal karo angandika / wis ta nyingkira Palih / lan biyung mranaa / mapana ing gon kiwa / wis êbène aku mati / aja ko eman / pancèn wis tak niyati //
ora suwe mak gêrudug mungsuh têka / banjur angêpung wani / karsane pangeran / sabisa-bisa nglawan / nanging dikêpung tumuli / ora bisa
ora pisan unine bok ban dirasa / dening mungsuhe kuwi / êmung sang pangeran / nuli alon ngandika / wis môngsa bodhoa Palih / aku mung pasrah /
mungguh sêdyane ing ati / mung arêp lunga / nanging bokne ngribêdi //
saupama êmbokne milu digawa / mêsthi mung dadi ati / rêndhêt ana dalan / ananging saupama / ditinggal mêmêlasasih / kono bok êmban / iya ngrasa ing ati //
nuli kôndha wis ta thole mangkene ya / kowe nusula gusti / êtutna saparan / aku abangêt wêlas / têlungane aku iki / ana nagara / gampang agolèk urip //
Jaka Palih atine ya krasa lêga / banjur bae nututi / ing kangjêng pangeran / kang bangêt kasangsara / lakune Palih tumuli / cêdhak bandara / kaya runcungan buri //
Ing nginggil punika gambaripun tanêman karèt sawêg umur 1½ taun. Ingkang katindakakên dening bôngsa Jawi ing dhusun Kaliangkrik, èrèng-èrènging Rêdi Sumbing.
Garèng : Wis Truk, saiki caritakna nyang aku kandhamu lagi anu kae, yaiku layang kabar utawa kalawarti Jawa sabisa-bisa kudu nganggo basa Surakarta, kênangapa kok sabisa-bisa, ora banjur ditêmtokake bae: kudu nganggo basa Surakarta. Dadi prêlune bisa ngênggoni basa sapanggonan bae. Padhane wong nonton wayang, nèk ing kono basane nyara warna-warna, têmtune rak ora kêpenak dirungokake, upamane bae
playu. Kèri-kèri Butane banjur mangsuli mêngkene: idug-idug busèt, tuli banjur ngunthuk, yèn nyata satriya ora kêcing, musuh karo
sing nglakokake, sing nyaritakake, sing ngrêngga-ngrêngga wayange mau mung wong siji, yaiku sing jênêng dhalang, mulane rêrêmbugane ya mung sawarna lan miturut cengkoke dhalange, apa manèh rèhning wayang iku tumrape wong kang padha ahli kawruh kabatinan, dianggêp pasêmon kahanane jagad gêdhe lan jagad cilik, yaiku kanggo têtuladan lêlakone donya lan lêlakoning awake manusa, wiwit lair tumêkane ajale, dadi iya aja kok padhak-padhakake mêngkono.
Garèng : Ewadene aku wis tau nonton wayang, sing dhalange ora siji bae, nanging pirang-pirang, tandhane yèn gamêlane wis wiwit diunèkake: dhung udhung udhung, byèng, byèng, kuwi wayange sing mêtu nganti ana wolu tumêkane sapuluh, ing sarèhning manusa kuwi tangane mung loro, sanadyana dhalang pisan, dadi aku banjur bisa ngarani yèn dhalange mau ora mung siji, nanging iya wong papat lima. Ewadene rêrêmbugane iya mung sawarna.
Petruk : Sing kok kandhakake kuwi rak wayang putèhi, mula ya nyata yèn dhalange ora mung wong siji bae, nanging têlu papat tumêkane lima. [li...]
[...ma.] Ewasamono kowe sumurupa, yèn sing nyaritakake, sing ngrêngga-ngrêngga wayange mau mung wong siji, liya-liyane mung dadi pambantune bae. Padhane motor, kuwi bênêr ana kênèke utawa pambantune, nanging kahanane motore, dadi iya sing nglakokake, sing ngrigênake, cêkake sing nanggung bêciking motore rak iya supire.
Garèng : Kêcandhak saikine, dadi kowe wis ngakoni, sanadyan supir kuwi dikanthèni kênèk utawa pêmbantu, nanging kabêcikaning motore iya dadi tanggungane supire. Lha, apa kiyi ora padha karo kahanane layang kabar utawa kalawarti, ing kono rak wis dianani wong apangkat up rêdhaktur, yaiku wong sing kêjibah nanggung ala bêciking layang kabar utawa kalawartine, dadi bêciking isi lan basane iya up rêdhaktur mau sing nanggung, nèk kalawartine basa Jawa, up rêdhakture mau iya kudu diwajibake ngisi karangan-karangan nganggo basa Surakarta, iya iku basa kang dadi panutane basa Jawa. Kêrêp bae ana kalawarti, wiwitane mêtu, wah, basane le alus, le lêmês, sajak nyara Sala cêkèk, nanging barêng uripe wis ana sawatara môngsa, basane banjur padha pating garuwal ora urus. Lha, kuwi sing pantês dijèwèr irunge, dipithês kupinge ora liya iya wong sing kajibah nanggung mau, iya iku sing dadi up rêdhakture. Sudane bêciking basa kuwi, êmbuh up rêdhakture dadi sugih aras-arasên, êmbuh jalaran saka karawuhan dèn bagus kênès. Mulane iya ora kêna dipaido, yèn ana sawênèhing priyayi ngandikakake basane kalawarti Kajawèn kuwi dèk biyèn luwih bêcik tinimbang sajroning têlung sasi patang sasi kiyi, apa ora mêsthine, yèn up rêdhakture kudu dikêbut wêtênge.
Petruk : Tak pikir-pikir wong dadi up rêdhaktur kuwi kok ora beda karo wong dadi tukang ngêgong, tukang ngêgong kuwi nèk anggone nindakake kuwajibane bênêr, apamanèh sing ngalêmbana, sing ngaruh-aruhi bae iya ora ana, sabab bênêre kuwi dianggêp wis mêsthine, nanging nèk kaliru sathithik bae upamane anggone nabuh gong kasèp sasêkon bae, lha kuwi kalakon dipisuhi ngalor ngidul, malah nèk
dianggêp kayadene wis mêsthine, nanging nèk ana kalirune sathithik bae, jênênge sida rêsik pêcêrèn têmênan. Kaya ta unimu mau: wiwitane mêtu, basane kalawarti sajak nyara Sala cêkèk, nanging suwe-suwe basane banjur suda bêcike. Lho, sabab-sababe kuwi mangkene: layang kabar utawa kalawarti kuwi sing ngarang wiwitane iya mung para redhakture bae, dadi karang-karangane iya bisa ajêg, suwe-suwene ana priyayi sing krêsa mrêlokake ambantu karangan, kang agawe ènthènging pagaweane up rêdhakture, nanging kadhang kala iya sok agawe susahe up rêdhakture mau, awit sakèhing priyayi sing padha krêsa ambantu karangan mau, ora kabèh padha ahli ngarang, lan wêwatêkane iya warna-warna, ana sing lêga panggalihe yèn karangane [ka...]
[...rangane] diowahi, ana sing dadi jèngkèl, malah ana sing mêtu dadi lêngganan, marga ora dipacak karangane, lan sapiturute. Kajaba kuwi kowe aja kalalèn, carane ngarang siji-sijining wong kuwi beda-beda, up rêdhaktur ora bisa mêksa supaya ngarang cara awake, dadi pamacake karangan-karangan saka jaba kuwi sabisa-bisa iya dilugokake, sing diowahi ya mung sing prêlu-prêlu bae, mulane tumraping basane iya ora bisa ajêg bêcike kaya dene basa Surakarta, wis, samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake.
Sarèhning kathah tiyang ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng bab wontêning barang kina, parentah amradinakên sêrat sêbaran, mratelakakên bilih barang-barang kina ingkang agêng ajinipun kêdah têtêp manggèn ing Indhia utawi kasimpên wontên ing gêdhong museum ingkang sagêd dipun dhatêngi ing ngakathah. Mila sintên ingkang manggih barang kina kêdah dipun lapurakên dhatêng Oudheidkundige Dienst. Parentah nyadhiyani ganjaran arta dhatêng tiyang ingkang manggih, lan bilih pinanggihing barang wontên pasitèning parentah, ingkang manggihakên angsal ganjaran sapalihipun, nanging parentah inggih botên kawratan amaringi palilah wêdaling barang kina wau saking tanah Indhia, bilih migunani tumrap museum liya nagari, tuwin botên nêrak wigatosing museum. Wêdaling barang ingkang dipun anggêp kalêmpakaning barang Bataviaasch Genneootschap, ingkang
punika badhe ngêdalakên sêrat wulanan kanamakakên: Subur.
Wontên pawartos, lotre agêng Jang Seng Ie, badhe kasade wiwit tanggal 29 wulan Mèi ngajêng punika.
Awit saking kaparêngipun parentah, tinging. taun punika badhe ambikak
ingkang satunggal wontên ing Pêkalongan, satunggalipun dèrèng tamtu. Kajawi punika ing Japara dipun wontêni kursus ngukir tuwin pamulangan patukangan, ingkang mawi dipun sadhiyani panggenan kangge lare-lare Eropah.
Nalika dintên Kêmis tanggal kaping 18 April 1929 tiyang ing dhusun Banggi (Rêmbang) amanggih jabang bayi èstri nêmbe lair wontên ing galêngan sabin, jabang bayi wau pinanggih taksih gêsang, nandhang tatu kaprênah ing suku tuwin gulu kiwa katêdha sêmut, pulisi ingkang wajib lajêng anindakakên madosi biyungipun jabang bayi. (L. 621).
Pangadilan landrad ing Bandhung mêntas ngrampungi prakawisipun pasakitan ingkang kadakwa mêndhêt sêsupe agêm dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Surakarta, ingkang ical wontên ing Bandhung. Pasakitan kaukum kunjara sataun.
Lulus iksamên dhoktêr Indhia perangan kapisan ing Stovia, Mas Mulyataruna, asli saking Pakualaman, Ngayogya.
Katêtêpakên nyambut damêl wontên pamulangan luhur dhoktêr ing Batawi, Dr. Sarjita.
Tuwan W.R. Supratman, ingkang ngarang kidungan Indonesia Raja inggih punika
saking Prof. Haushoven ing Munchen tuwin Mr. Walter Book Coy ing New York, sami nêdha palilah badhe mrêtal kidungan wau ing basa Jêrman, Inggris tuwin Prancis, sêtudhèn-sêtudhèn ing Cairo sampun mrêtal kidungan wau ing basa Mêsir tuwin Arab.
Kala ing dintên Ahad tanggal 14 wulan punika ing gêdhong P.N.I. ing Batawi wontên parêpatan, prêlu nêtêpakên manunggilipun pakêmpalan-pakêmpalan kopêrasi ing Batawi, ing ngriku ugi ngrêmbag badhe ngawontênakên konggrès kangge miyarakên pakêmpalan-pakêmpalan kopêrasi ing panggenan sanès-sanèsipun, kintên-kintên konggrès wau badhe wontên ing wiwitaning wulan Agustus. Ingkang dados lid kumisi Tuwan Mr. Sartana, Tuwan Tamrin tuwin sanès-sanèsipun.
Lulus kandhidhat iksamên perangan wiwitan, ing pamulangan luhur pangadilan, Mas Mulyadi Dwijadarma, Mas Ibrahim, Radèn Supangkat.
Ing sarèhning kapal Prancis ingkang nglangkungi Singgapura botên wontên panggenan, kala tanggal 24 wulan punika, panjênênganipun Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat sawêg bidhal dhatêng Eropah, nitih
punapa dene cara-cara ingkang tumindak tumrap golongan kaum têngahan ing ngrika.
Pangadilan rad pan yustisi ing Batawi mêntas ngrampungi prakawisipun dakwa bôngsa Pormosah nama Tai Cho So, prakawis ngintunakên morpini
miturut tatanan enggal, ing margi Surakarta-Ngayogya. Wiwit tanggal 1 Januari 1930 sadaya sêtatsiun ing tanah Jawi botên migunakakên loncèng sasmita angkating sêpur malih.
ing Batawi, adamêl parêpatan umum, manggèn ing gêdhong H.I.S. Muhamadiyah ing Kêmayoran. Ingkang sami rawuh kirang langkung priyantun 150, wosing rêmbag, angudi murih P.K.O. sagêd majêng.
Wontên pawartos, pulisi sampun sagêd nyêpêng bôngsa Tionghwa satunggal tuwin tiyang siti tiga, sadaya sami kenging panggrayangan ingkang anjalari tuwuhing bêbaya latu pintên-pintên panggenan ing Sukabumi.
Wontên sawênèhing tiyang siti nyipêng hotèl Tionghwa ing Batawi, wusana kesah kanthi ambêkta gramapun. Sanès dintên ingkang gadhah hotèl tampi sêrat saking pos, suraosipun kapurih dhatêng ing griyaipun tiyang ingkang mêndhêt barang wau, sorogipun sampun dipun tilar, supados mêndhêti barang-barangipun. Ingkang gadhah hotèl anglêksanani, nanging sarêng dumugi ing griya ingkang dipun purugi, botên wontên barangipun ingkang majaji. Wusana tiyang ingkang nginggatakên gramapun wau kêcêpêng wontên ing Bandhung.
Ing margi antawising Cirêbon Têgal, wontên oto bis langkung lajêng kèndêl wontên sacêlaking têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing sabin, lajêng dipun sèrèt minggah dhatêng oto. Têtiyang wau lajêng sami jêlèh-jêlèh nêdha tulung, wusana sami sagêd uwal. Ing bab punika pulisi gadhah pangintên, bilih tindak wau gayutan kalihan bab wèrêkan kuli kontrak.
Lêngganan nomêr 2195 ing Kêdhunglumbu. f 3.- sampun katampenan, nuwun.
Lêngganan nomêr 3341 ing Ngawèn. f 150.- sampun katampenan, nuwun.
Lêngganan nomêr 803 ing Surabaya. f 150.- sampun katampenan, nuwun.
Lêngganan nomêr 1166 ing Bojong. f 1.- punika tumrap wulan April + Mèi. Dados 2e kl. kirang f 0.50.
Lêngganan nomêr 355 ing Maospati. f 1.50 punika tumrap wulan Marèt dumugi Mèi 29.
ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn kwartal II lajêng kaparênga ngintunakên.
Karanganipun Mw. Asmawinangun ing Jatilawang, Purwakêrta
Suraosing sêratipun Tuwan Hèldhêring ingkang kados makatên wau saèstu damêl bingahing manahipun Prang tuwin Idhah, nanging damêl prihatosing manahipun Atmadi. Sarta saya cêlak kalihan bidhalipun Tuwan Hèldhêring, prihatosing manahipun sangsaya kêtingal cêtha, ngantos damêl kêndhoning pasinaonipun. Salêbêtipun maos
Ing sawênèhing dintên watawis jam satêngah gangsal sontên, Atmadi ngadêg piyambakan wontên sangandhap pêlêm ing sawingkingipun griya, ulatipun suntrut, tanganipun sidhakêp, ngèmpêri kadosdene tiyang ingkang sawêg nandhang prihatos sangêt, ngantos dangu tansah ngadêg anjêjêr, botên mobah botên mosik, namung alisipun kemawon ingkang tansah minggah mandhap botên kèndêl-kèndêl, mracihnani bilih sawêg anggagas-gagas satunggalipun prakawis ingkang nyêdhihakên manahipun.
Kacariyos Prang, kala sumêrêp kawontênanipun Atmadi kados makatên wau ngraos botên sakeca ing manah, enggal nyêlaki saha takèn: Kowe lagi apa, Di.
Yèn ora apa-apa ayo padha dolan mênyang plabuhan, jare ing sore iki ana kapal api têka.
Aja dadi atimu Prang, aku ora bisa, aku ora kapenging dolan.
Ora ngono Di, dak sawang-sawang kowe têka tansah susah bae kuwi kang dadi sababe apa.
Sajroning limalas dina iki kowe wis takon marang aku mangkono ping pira, Prang.
Iya Di, aku pancèn wis rumasa dhewe, dhasar wis ping ora karu-karuwan, nanging eman-eman, dene sabên aku takon, wangsulanmu ora bisa marêmake atiku, dadi saiki aku kêpêksa takon mangkono manèh.
Aku ora bisa, Prang, nganakake wangsulan kang marêmake atimu.
Wong mung arêp ditinggal papah sataun bae kok nganti kaya mangkono susahmu.
Atmadi kèndêl kemawon, malah lajêng nêbihi, kesah dhatêng panggenan sanès. Prang enggal wangsul, mêndhêt buku ing kamaripun, sarta dipun waos wontên ing latar, dados botên saèstu kesah dhatêng plabuhan, jalaran Atmadi kaajak botên purun.
Miturut ungêlipun sêrat Tuwan Hèldhêring badhe dhatêng Sêmarang ing tanggal 20 wulan Mèi. Yêktos, sarêng dhawahing tanggal ingkang kasêbut ing nginggil, watawis jam satêngah nêm tuwan tuwin nyonyah dhatêng, Bok Sura botên kantun. Sêsampunipun sami adus lan santun pangangge tuwan tuwin nyonyah lajêng sami lêlinggihan wontên ing èmpèr ngajêng kalihan Tuwan Harting jalêr èstri, Prang, Idhah tuwin Atmadi ugi kêmpal wontên ing ngriku, sadaya kêtingal sami bingah, namung Atmadi piyambak ingkang botên. Tuwan tuwin Nyonyah Hèldhêring ugi sumêrêp dhatêng prakawis wau, nanging rewa-rewa botên mangrêtos kemawon.
Enjingipun Tuwan tuwin Nyonyah Hèldhêring mlampah-mlampah, Prang, Idhah
kabar yèn aku arêp prêlop mênyang nagara Walônda.
Lha, kowe, upama kèri ana Sêmarang kene gêlêm apa ora.
Sukur yèn mangkono. Maune aku iya anduwèni gagasan: kowe uga arêp tak jak, nanging barêng dak pikir-pikir kakehên wragad.
Atmadi kèndêl kemawon, Tuwan Hèldhêring takèn: Lha, wiwit wingi dak sawang-sawang kowe têka kaya wong susah bae kuwi sababe apa.
Atmadi mangsuli: Inggih amargi saking tindak panjênêngan dhatêng nagari Walandi punika.
Êlo, aku ana nagara Lônda rak mung sataun, besuk sabaliku saka kana bakal kêtêmu manèh.
Inggih, kula piyambak ugi sampun mangrêtos. (Badhe kasambêtan)
Hisense Cooling Hisense Cooking Hisense Laundry Hisense Dishwashing Hisense Heating
Hisense Refrigerator Maintenance Repair Fixing Service in Dubai
transistore kurang jelas aku tolong sampean gambar sing jelas .konco konco ben podo iso ngrakit kabeh
Reply	Mas nur asli wong ngajuk says:	April 17, 2014 at 1:10 am	Info kanggo dulur kabeh sing arap ngrakit TCI sing sekemane neng duwur
dirangkai ora gelem nerusne setrum sampek tak cobo tak walik sikil sikile tetep ae ora gelem . eeeee pas aku golek golek bekas neng adah bumbonku eeeee ketemu siso biyen jik dolanan gawe power ampl ocl disik langsung tester kondisine apik langsung tak soder kanggo ganti .
WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
Flashdisk - PQI - Connect 304 32GB
Budayaing Jawa jalaran gaw? padunung linguis yuta nggaw? dunung? Indon?sia, jagad dhial?k dhial?k: priyayi resmi luwih Lombok Basa basa iku nggaw? Jepang
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan
gambaran sing cetha sarta sampurna tumraping prekara-prekara sing sejatiné. Kuwi mung wewayangané prekara-prekara becik sing bakal kelakon. Kurban-kurban mono tansah kacaosaké pendhak taun padha waé; mulané srana kurban-kurban sing mengkono mau kepriyé bisané Torèt gawé sampurnané wong-wong sing padha sowan marang ngarsané Gusti Allah?
10:2 Jalaran menawa wong-wong sing padha ngibadah marang Gusti Allah mau dosané wis diresiki temenan, wong-wong mau rak wis rumangsa ora duwé dosa, lan ora prelu saos kurban menèh.
10:3 Nanging satemené kurban sing diadani saben taun mau malah ngélingaké wong-wong mau bab dosa-dosané.
10:4 Getihing sapi lan wedhus lanang mokal yèn bisaa mbirat dosané manungsa.
10:5 Mulané nalika arep rawuh ing jagad, Panjenengané matur marang Gusti Allah: “Kurban saha pisungsung mboten Paduka kersakaken, namung Paduka sampun nyawisaken badan dhateng Kawula.
10:6 Kurban obaran saha kurban pambirating dosa mboten ndadosaken kepareng Paduka.
10:7 Kawula lajeng munjuk: ‘Samenika Kawula sowan, dhuh Allah, sumedya nglampahi kersa Paduka, kados ingkang kaserat wonten ing Kitab Suci.’ ”
10:8 Sekawit Panjenengané matur: “Kurban saha pisungsung, kurban obaran tuwin kurban pambirating dosa sami mboten Paduka kersakaken lan mboten ndadosaken kepareng Paduka.” Panjenengané ngandika mengkono, senajan kurban-kurban mau dipisungsungaké manut Angger-anggering Torèt.
10:9 Nuli matur mengkéné: “Samenika Kawula sowan, dhuh Allah, sumedya nglampahi kersa Paduka.” Mulané Gusti Allah nyuwak sakèhé kurban-kurban sing lawas mau, lan diganti nganggo kurbané Sang Kristus.
10:10 Sarèhné Gusti Yésus Kristus nglampahi kersané Allah, mulané kita kabèh padha karesikan saka sakèhing dosa-dosa kita, srana ngurbanaké sarirané piyambak, mung sepisan kanggo selawasé.
10:11 Saben imam Yahudi sedina-dina ngimami lan nglakoni kuwajibané, marambah-rambah nyaosaké kurban sing padha waé. Nanging kurban-kurban mau babar-pisan ora bisa mbirat dosa.
10:12 Nanging Sang Kristus nyaosaké kurban krana dosa mung sepisan kanggo selawasé. Sawisé kuwi Panjenengané banjur ngasta pangwasa ana ing Pepréntahané Allah.
10:13 Panjenengané saiki ana ing kana nganti tekan wektuné Gusti Allah nelukaké para mungsuhé Sang Kristus kadadèkaké ancik-anciking sampéyané.
10:14 Kaya mengkono Sang Kristus, mung srana kurban sepisan damel sampurnané para wong-wong kang karesikan dosané, ing selawasé.
10:15 Tumraping prekara kuwi Sang Roh Suci uga paring paseksi marang kita mengkéné:
10:16 “Iki prejanjian kang mbésuk bakal Dakanakaké karo wong-wong. Pangandikané Allah menèh: ‘Aku bakal nyerat angger-angger-Ku ana ing atiné sarta nanem ana ing batiné.’ ”
10:17 Pangandikané Allah menèh: “Aku ora bakal ngènget-ènget marang sakèhing dosa lan paneraké.”
10:18 Dadi menawa dosa-dosa lan panerak-panerak mau wis diapura, ora prelu ana kurban pambirating dosa menèh sing kudu kacaosaké.
10:19 Merga saka kuwi para sedulur; lantaran sédané Gusti Yésus kita bisa bébas mlebu ing Sasana Mahasuci mau.
10:20 Tumrap kita Gusti Yésus wis mbikak dalaning urip kang anyar, ngliwati geber, yakuwi sarirané piyambak.
10:21 Saiki kita padha duwé Imam Agung, sing ngepalani Pedalemané Gusti Allah.
10:22 Mulané ayo kita padha sowan ing ngarsané Allah klawan ati kang éklas lan precaya sing mantep, klawan ati sing wis tanpa keluputan, lan klawan badan sing wis diresiki nganggo banyu sing resik.
10:23 Padha dimantep ing pengarep-arep sing wis kita andhemi, awit kita precaya yèn Gusti Allah bakal netepi prasetyané.
10:24 Ayo kita padha nggatèkaké kebutuhané wong siji lan sijiné, sarta padha tulung-tinulung, yakuwi tandhané katresnan lan kabecikan.
10:25 Aja padha ninggal pakulinan kita ngumpul bebarengan ing kumpulan ibadah, kaya sing ditindakaké déning sedulur-sedulur sawetara. Malah ayo padha éling-ingélingaké awit kita padha weruh yèn Dinané Gusti, iya dina rawuhé sing kapindho wis cedhak.
10:26 Sebab samasa pawartané Gusti Allah wis kaparingaké marang kita, mangka kita padha njarag gawé dosa, kuwi kurban apa waé wis ora bisa mbirat dosa mau.
10:27 Kejaba mung kari saprekara, yakuwi ngentèni tekané pengadilan lan geni nggegirisi, sing bakal nyirnakaké wong-wong sing padha nglawan marang Gusti Allah!
10:28 Sing sapa ora manut karo Angger-anggering Torèté Nabi Musa, kaukum pati tanpa pangapura. Semono mau yèn keluputané saka paseksiné wong loro utawa telu.
10:29 Apa menèh wong sing nyawiyah marang Putraning Allah! Wong sing ngrèmèhaké rahé prejanjiané Allah, kang wis ngresikaké wong mau saka ing dosa! Wong sing nyawiyah Sang Roh Suci sing ngasihi marang wong mau, méndah aboté paukuman sing bakal ditampa déning wong mau.
10:30 Sebab kita padha sumurup sapa Panjenengané sing ngandika: “Aku kang bakal nindakaké paukuman! Aku kang bakal nindakaké pemales!” lan sapa Panjenengané kang ngandika: “Pangéran bakal ngadili umaté.”
10:31 Saiba enggoné nggegirisi, menawa kita tumiba ing astané Allah kang asipat gesang!
10:32 Padha élinga marang kaananmu dhèk semana. Sawisé kowé padha nampani pepadhang saka Gusti Allah, nuli akèh panunggalanmu sing padha nandhang sangsara akèh, éwasemono kowé betah.
10:33 Ana kalané kowé padha dicecamah sarta dipilara ana ing ngarepé wong akèh. Kowé uga tau mèlu nglabuhi wong-wong sing padha nandhang kaya mengkono.
10:34 Kowé padha mèlu nandhang sangsara karo wong sing padha dikunjara. Lan nalika barang-darbèkmu dirampas, prekara mau koktampa klawan bungah, awit kowé ngerti yèn isih duwé barang-darbé sing luwih gedhé ajiné, sing ora bakal sirna selawasé.
10:35 Mulané aja padha semplah, awit bakal gedhé ganjaranmu.
10:36 Supaya bisa nglakoni kersané Allah lan nampani apa sing diprasetyakaké, kowé kudu sabar,
10:37 kaya sing dipangandikakaké ana ing Kitab Suci: “Sedhéla engkas Panjenengané bakal rawuh; Panjenengané ora nyumenèkaké *nyumenèkaké: menunda, menangguhkan (bhs. Ind.).* rawuhé.
10:38 Umat-Ku sing bener, kuwi uripé merga saka precaya, déné menawa ana sing murtad, Aku bakal ngemohi wong mau.”
10:39 Nanging kita iki dudu umat sing murtad lan
isih ésuk umun-umun, dadi isih peteng, Maryam Magdaléna lunga menyang pesaréané Gusti Yésus. Ing kono Maryam Magdaléna weruh watu tutupé guwa pesaréan mau wis sumingkir saka ing panggonané.
20:2 Mula Maryam Magdaléna nuli mlayu nggolèki Simon lan sekabaté Gusti Yésus sing dikasihi, banjur kandha: “Layoné Gusti Yésus wis dijupuk wong, aku ora ngerti ana ing ngendi olèhé nyèlèhaké!”
20:3 Pétrus lan sekabat sing dikasihi Gusti Yésus mau sanalika nuli mangkat menyang pesaréan.
20:4 Wong loro mau padha mlayu, nanging sekabat sing sijiné playuné luwih rikat ketimbang karo Pétrus. Mulané tekané ing pesaréan luwih dhisik.
20:5 Bareng nginguk ing njero pesaréan, sakabat mau weruh kain mori ana ing kono, nanging dhèwèké ora terus mlebu.
20:6 Simon Pétrus sing tekané kèri, terus mlebu ing pesaréan. Pétrus weruh kainé mori sumèlèh ana ing kono,
20:7 nanging kacu sing ditalèkaké ana ing mestakané Gusti Yésus ora ana ing kono. Kacu kuwi wis lempitan sumèlèh pisah karo kain mori mau.
20:8 Sekabat sing teka dhisik mau uga banjur mlebu ing pesaréan. Weruh kuwi mau kabèh, temahan precaya.
20:9 Nganti wektu kuwi para sekabat durung padha ngerti apa sing katulis ana ing Kitab Suci, yèn Gusti Yésus bakal wungu saka ing séda.)
20:10 Sawisé kuwi para sekabat mau banjur padha mulih.
20:11 Maryam isih kari ana ing ngarep pesaréan karo nangis. Sajroné nangis Maryam mbungkuk karo nginguk ing njero pesaréan.
20:12 Maryam weruh ana malaékat loro ngagem sandhangan putih. Malaékat loro mau padha lenggah ana ing panggonan sing mentas kanggo nyarèkaké layoné Gusti Yésus. Malaékat sing siji lenggah ana ing prenahé mestaka, sing sijiné ana ing prenahé samparané Gusti Yésus.
20:13 Para malaékat mau padha ndangu marang Maryam: “Ibu, yagéné kowé koknangis?” Wangsulané Maryam: “Wonten tiyang ingkang mendhet layonipun Gusti kawula, lan kawula mboten sumerep wonten pundi enggènipun nyèlèhaken!”
20:14 Sawisé matur mengkono, Maryam nuli méngo, sarta weruh Gusti Yésus jumeneng ana ing kono. Nanging Maryam ora ngerti yèn kuwi Gusti Yésus.
20:15 Pendanguné: “Ibu, yagéné kowé nangis? Kowé nggolèki sapa?” Maryam ngira wong kuwi juru-taman. Mulané kandhané: “Pak, menawi sampéyan ingkang mindhah layonipun Gusti kula saking ngriki, wonten pundi enggèn sampéyan nyèlèhaken. Mangké badhé kula purugi mrika.”
20:16 Gusti Yésus nuli ngandika: “Maryam.” Maryam banjur nolèh, banjur muni nganggo basa Ibrani: “Rabuni” (tegesé: ‘Guru’).
20:17 Gusti Yésus ngandika: “Aja nggepok Aku, awit Aku durung sowan marang Rama-Ku. Lungaa nemoni sedulur-sedulur-Ku. Kandhanana: ‘Aku arep sumengka sowan marang ngarsané Rama-Ku, iya Ramamu; ing ngarsané Gusti-Ku lan iya Gustimu.’ ”
20:18 Maryam nuli mangkat ngandhani para sekabat, yèn dhèwèké wis ketemu Gusti Yésus, lan ngandhakaké welingé mau kabèh.
20:19 Ing dina Minggu kuwi uga, nalika wayah bengi, para sekabaté Gusti Yésus padha ngumpul ana ing sawijining omah; lawang-lawangé dikunci kabèh, awit padha wedi marang penggedhéné wong Yahudi. Dumadakan Gusti Yésus rawuh ing tengah-tengahé para sekabat mau, karo ngandika: “Tentrem rahayu anaa ing kowé kabèh.”
20:20 Sawisé ngandika mengkono nuli nedahaké astané lan lambungé. Bareng weruh Gusti Yésus, para sekabat mau padha bungah banget.
20:21 Gusti Yésus nuli ngandika sepisan menèh marang para sekabat mau: “Tentrem rahayu anaa ing kowé kabèh. Kaya déné enggon-Ku diutus déning Sang Rama, mengkono uga Aku ngutus kowé.”
20:22 Sawisé ngandika mengkono, para sekabat nuli padha didamoni karo dipangandikani: “Padha nampanana Roh Suci.
20:23 Menawa kowé ngapura dosané wong, dosa mau uga diapura déning Gusti Allah; lan menawa kowé netepaké dosané wong, dosa kuwi uga ditetepaké déning Gusti Allah.”
20:24 Tomas (sing uga ketelah Didimus, utawa ‘wong kembar’) kuwi panunggalané sekabat rolas; nalika Gusti Yésus ngetingal marang para sekabat, Tomas ora mèlu ngumpul.
20:25 Mulané para sekabat liyané nuli kandha marang Tomas: “Aku wis padha ndeleng Gusti!” Nanging Tomas mangsuli: “Yèn aku durung ndeleng tilasing paku ing astané lan durung ndemèk tatu sing ana ing astané mau nganggo drijiku dhéwé sarta durung nggrayang lambungé nganggo tanganku, aku durung ngandel.”
20:26 Wolung dina sawisé kuwi para sekabaté Gusti Yésus padha ngumpul menèh ing omah mau; Tomas uga ana. Lawangé kabèh padha dikuncèni. Nanging Gusti Yésus mlebet lan jumeneng ana ing tengah-tengahé para sekabat mau, karo ngandika: “Tentrem rahayu anaa ing kowé kabèh!”
20:27 Gusti Yésus nuli ngandika marang Tomas: “Delengen tangan-Ku, endi drijimu, sing arep kokenggo ndemèk tatu ing tangan-Ku. Endi tanganmu, grayangana lambung-Ku, kowé aja mangu-mangu, nanging precayaa!”
20:28 Tomas nuli matur marang Gusti Yésus: “Gusti kawula, Allah kawula!”
20:29 Gusti Yésus banjur ngandika marang Tomas: “Apa enggonmu precaya kuwi merga kowé wis ndeleng Aku? Begja wong sing padha precaya senajan ora ndeleng Aku.”
20:30 Isih akèh mujijat-mujijat sing ditindakaké déning Gusti Yésus ana ing ngarepé para sekabat, sing ora kasebut ing Kitab Suci iki.
20:31 Olèhé ditulis ana ing Kitab Suci iki, supaya kowé padha precaya yèn Gusti Yésus kuwi Sang Kristus, Putrané Allah. Lan supaya srana precayamu kuwi kowé padha urip merga saka pangwasané.
Panata Gama Ingkang Kaping: V: Ing Surakarta Hadiningrat
Kawedalaken dening: Pagujuban Darahdalem Pakoe
Mucharam / warsa Be sangkalèng warsi / brahmana asta sami / angèsthi panunggalipun (1888) / wugu windu Sêngara / ing mangsa Karo marêngi / kaping wolu Agustus sangkalèng warsa //
6. Rasa lima pambukanya / ngaurip (1956) mangkya kang nganggit / minta
Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping: V: ing Surakarta Adiningrat, wêkdal nalika taksih timur asma R.M.G. Sugandi, putra dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping: IV: ing Surakarta Adiningrat, wêkdal nalika taksih jumênêng K.G.P.A. Anom Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping: II: ing Surakarta Adiningrat, miyos saking B.R.Ay. Adipati Anom.
B.R.Ay. Adipati Anom punika atmajanipun R. Adipati Cakraningrat bupati ing Pamêkasan Madura. Wondene asal-usulipun badhe kapratelakakên ing wingking.
Wiyosan dalêm amarêngi ing dintên Anggara Kasih tanggal kaping 5 wulan Rabingulakir taun Dal 1711, sinêngkalan: narpa putra kaswarèng rat, utawi kaping: 15 Pebruari 1785 sinêngkalan: tataning bujangga amulang putra, wanci jam 1 siyang wuku Tambir windu Adi. Miyos dalêm wontên ing kadipatèn salêbêtipun dhatulaya Surakarta Adiningrat.
Nalika R.M.G. Sugandi yuswa ±1½ warsa, ibu dalêm B.R.Ay. Adipati Anom seda. Awit saking kaparêngipun K.G.P.A. Anom, layonipun garwa dalêm wau kasarèkakên ing Astana Lawiyan, kaprênah sakilèn pangimaman masjid Lawiyan. Parlunipun K.G.P.A. Anom sagêd asring anuwèni pasareanipun garwa dalêm, labêt saking taksih kandêl sih katrêsnan dalêm dhumatêng garwa dalêm. Sarêng jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping V, ibu dalêm wau kawisudha sêsêbutan saha asma: Kangjêng Ratu Pakubuwono, nanging pasareanipun taksih lastantun wontên ing Astana Lawiyan.
Awit saking tinilar seda ing garwa, K.G.P.A. Anom sakalangkung singkêl ing wardaya, ngantos sawatawis candra botên sagêt lipur. Nanging pêpuntoning panggalih dalêm lajêng pinupus dhatêng pêpêsthèning lêlampahan, jêr manungsa punika namung sadarmi anglampahi.
K.G.P.A. Anom sawêg lipur sawatawis warsa kataman sungkawa malih, inggih punika rama dalêm sampeyan
dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping III: murud dhumatêng kasidan luhung, amarêngi ing dintên Jumuwah Wage tanggal kaping: 25 wulan Dulkijah taun Jimakir 1714 sinêngkalan: keblating jagad wasitaning urip utawi kaping 26 Sèptèmbêr 1788 sinêngkalan: ngèsthi salira wasita tunggal, wanci jam 11 siyang wuku Wayang windu Adi. Sasampunipun paripurna layon dalêm kasarèkakên ing Astana Imagiri ing kadhaton kaswargan.
Watawis 3 dintên saking surud dalêm wau, amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping: 28 wulan Dulkijah taun Jimakir 1714 sinêngkalan: dadi raja
Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping:II: kajumênêngakên narendra, anggêntosi kaprabonipun rama dalêm, ajêjuluk asma: Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping IV: ing Surakarta Adiningrat, apêparab: Sinuhun Bagus. Nalika samantên yuswa dalêm sawêg 20 warsa langkung 7 candra.
Watawis 3 warsa saking jumênêng dalêm nata, awit saking kaparênging karsa dalêm badhe nambut silaning akrami. Ingkang badhe kapundhut pramèswari wau ingkang rayi B.R.Ay. Adipati Anom ingkang sampun sawarga, asmanipun: R.Aj. Sakaptinah, sami putranipun R. Adipati Cakradiningrat, bupati ing Pamêkasan Madura, dados nama ngarangulu.
Krama dalêm amarêngi ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 16 wulan Dulkijah taun Jimawal 1717, sinêngkalan: pandhita luwih
Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping III ing Surakarta Adiningrat, amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 24 wulan Dulkijah taun Je 1718 sinêngkalan: naga raja tinitihan janma, utawi kaping: 13 Agustus 1792 sinêngkalan: nêmbah dewa kaswarèng jagad, wuku Madhangkungan windu Kunthara, sabibaripun pakêpung. Lênggahipun anyêpuhi K.G.P.A. H. Mangkunagoro ingkang kaping II.
Amarêngi ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping: 5 wulan Mucharam taun Alip 1723 sinêngkalan: guna paksa sabda raja, utawi kaping: 11 Juli 1796 sinêngkalan: rasa pambukaning sabda jati, wuku Mandhasiya windu Sêngara, awit saking kaparênging karsa dalêm Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV putra dalêm K.G.P.A. Anom kaparingan ganjaran wêwahing asma Hamêngkunagoro. Dados wêtahing asma dalêm K.G.P.A. Anom Hamêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping III ing Surakarta Adiningrat.
Sabibaripun supit, K.G.P.A. Anom tansah winêlêg ing salwiring kawignyan sarta kagunan, punapadene aji jaya kawijayan tuwin guna kasantikan lan sapanunggilanipun. Para abdi dalêm ingkang linangkung kasagêdan sarta kagunanipun, sami kadhawuhan amulang muruk dhumatêng K.G.P.A. Anom, kados ta babagan: kasusastran, karawitan, katuranggan, kaprajuritan, kawruh paniti praja lan sasaminipun. Ingkang sinuhun piyambak ugi botên kêndhat anggènipun paring piwulang dhumatêng K.G.P.A. Anom, supados têmbenipun sagêt anêtêpi kawajibaning narendra utama amêngku praja tuwin kawula, jer tata-têntrêming kawula punapadene kartaraharjaning nagari punika namung gumantung saking daya prabawanipun ingkang jumênêng narendra.
Wulang dalêm wau kajawi ingkang kawrat ing sêrat piwulang kina-kina, ugi kados ingkang kawêdhar ing ngandhap punika:
Kulup Pangeran Adipati Anom, ing têmbe sira bakal jumênêng narendra amêngku praja lan kawula, anggêntèni kaprabon ingsun sarta dadi wêwakiling Hyang Agung, rumêksa marang
pranatane mau minangka dadi têtali amrih widadaning praja. Sangkêpe bisaa padha lêbda marang kridhaning paprangan.
pandhita prabawane anartani ayêm saisining bawana, sumusupe sêmu asih, dene kang ditindakake: samabeda - danadhênda. Yaiku manawa asih aja nganti kawistara, ing laire dipadha bae. Beda trumrap pamatahing karya, aywa nganti worsuh. Kang agal
iku traping pamidosa anuhoni anggêring praja, aywa nganti pilih kasih. Nadyan marang santana warga, aywa mingsêt saka têtêping adil. Amung sarèhning wêwêngkon praja Surakarta iku jêmbar têbane, langka bisane nyumurupi ing sawiji-wiji. Marmane
puguh, nuli dohêna, awit iku wisa kang agawe rusak. Dene martaning nagara, sing sapa nêdya rumêksa, kanthinên minangka rowang, supaya sira
mangkono iku sira jênêng wêruh marang tata pranata sarta nyumurupi marang kaparluwaning kawulanira.
marmane sakèhing tindak-tanduk kang tumuju marang kamurkan cêgahèn, sartane aywa nindakake panyamah marang sapadha-padha, luwih manèh marang para nandhang kaswasih. Kang iku kulup, lamun sira wus mangêrti marang kang anjalari rahayu, sira wus kêna sinêbut sudibya (linuwih).
6. Sira aywa kêndhat anggonira amawas solah tingkahing
padha anggêdhèkake rahayuning praja lan yuwananing ratu. Yèn mangkono sira bakal sinêbut ing jagad lamun sira iku ratu kang mahambêg mardu.
9. Lamun sira anggêganjar marang wadyanira, luwih prayoga katitisake dhihin. Utusana nalisik angyêktèkake. Manawa wus prayoga tumuli paringana. Manawa mangkono, kagunane wadyanira kang ginanjar mau mêsthi banjur tambah santosa lan atine tambah pangèdhêpe marang ratu gustine. Mungguh sajatine kulup, sira iku bangêt diasihi ing wong akèh. Babasan kaya asihing wong marang sêsotya,
kaparênging karsa dalêm ingkang sinuhun, dipun kramakakên kalihan putranipun R.M.H. Joyodiningrat.
garwa dalêm ugi lajêng kajumênêngakên ratu kapatêdhan asma saha sêsêbutan: G.K Ratu Mas (Agêng).
Sarèhning K.G.P.A. Anom tansah winêlêg ing piwulang-piwulang sarta kawruh-kawruh punapadene kagunan-kagunan lair miwah batos, pramila sugêng dalêm kathah têtilaranipun ingkang minangka pracihna bilih K.G.P.A. Anom wau linangkung sayêktos, kados ta:
1. Bab tosan aji. Kabuktèn bilih wontên yasan dalêm curiga ingkang dipun tapak astani piyambak. Nalika yasa curiga wau wontên ing kadipatèn, dipun ladosi para abdi dalêm pandhe êmpu saandhahanipun. Swaranipun palu dhumawahing paron pating carêngkling, ngantos kapiyarsa saking salêbêting kadhaton. Ingkang sinuhun dupi miyarsa swantên pandhe wontên ing kadipatèn, kaparêng têdhak dhumatêng kadipatèn, arsa anguningani barang punapa ingkang dipun garap putra dalêm wau. Kalêrêsan wêkdal têdhak dalêm ingkang sinuhun dhumatêng kadipatèn sampun wontên curiga ingkang dados babaran. Curiga kaunjukakên Rama dalêm. Sarêng ingkang sinuhun angunus
garapipun. Saking unjukipun K.G.P.A. Anom, bêbakalanipun curiga wau saking lêburan mariyêm Kyai Gunturgêni. Kasêbut ing sêrat Babad Kartasura, Kyai Gunturgêni punika mariyêm ingkang kangge nanggulangi wêkdal pêrang Pacina, nanging lajêng sumyur. Pêcahanipun Kyai Gunturgêni wau sagêd amêjahi wadyabala Cina, dene mimisipun sagêd andhawahi komandhaning Kumpêni Walandi ingkang jagi wontên ing Loji. Dados anelakakên bilih tosanipun ampuh sangêt. Awit saking kaparêng dalêm [dalê...]
[...m] ingkang sinuhun, curiga wau
kagèt raosing panggalih dalêm. Miturut gotèk, Kyai Kagèt wau sampun nate kacobi kangge anggêbang wuluhing sanjata, sagêt tugêl dados kalih, nanging curiga botên rêmpil. Dhawuh dalêm ingkang sinuhun, Kyai Kagèt kaparêng kangge pusaka ing kadipatèn. Yasan dalêm curiga botên namung satunggal Kyai Kagèt kemawon, nanging taksih kathah têtunggilanipun.
2. Kawignyan dalêm dhatêng babagan undhagi kalêbêt awig ukir-ukiranipun, kacihna bilih gupala ingkang winangun sirahing rasêksa minangka kangge rêrêngganing baita, ingkang salajêngipun kaparingan nama Kyai Rajamala, punika tapak asta dalêm piyambak, wiwit bêbakalan ngantos dumuginipun wujud gupala. Samangke Kyai Rajamala kapitontonakên wontên ing Musium Radyapustaka Sriwêdari. Kawontênanipun sakalangkung wingit. Miturut katêrangan saking Musium
srabi abrit pêthak. Sampun nate kalampahan wêkdal Kyai Rajamala kasuwun ngampil dhatêng kitha Sêmarang parlu kapitontonakên ing tentoonstelling, kintên-kintên ing taun masèhi 1912, kasupèn botên dipun sajèni kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, têmahan ngêdalakên daya prabawa sarta pangeram-eram, ingkang anjalari sawênèhing anak Walandi dhawah kalêngêr, jalaran ngangge dolanan rambut tuwin brêngosipun Kyai Rajamala, wontên malih ingkang ewah èngêtanipun. Awit saking makatên wau, Kyai
Anom kagungan karsa yasa gupala Kyai Rajamala kasêbut nginggil,
Wêkdal nalika samantên sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV sawêg rêngu dhumatêng pramèswari dalêm K. Ratu Kênconowungu, ngantos
raos ing salêbêting panggalih dalêm lajêng anggarjita, bokmanawi ibu dalêm wau ngantos kakondurakên dhumatêng Madura, K.G.P.A. Anom piyambak ingkang sumêdya badhe andhèrèkakên.
Wêkdal samantên dèrèng wontên têtumpakan sêpur utawi montor, pramila K.G.P.A. Anom andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm kalang kadipatèn, kadhawuhan angrakit baita gembong, ingkang sagêt momot tiyang sawatawis kathahipun. Minangka kangge rêrêngganing canthiking baita, K.G.P.A. Anom anyarirani ngukir gupala winangun mukanipun R. Arya Rajamala.
Sarèhning baita Kyai Rajamala punika kalêbêt baita agêng sarta benjing badhe lêlumban wontên ing bêngawan Sala, wiwit saking Surakarta ngantos dumuginipun Madura, mila kangge anjagi kawilujênganing lampah, abdi dalêm êmpu Ki Brojoguno kadhawuhan damêl dhuwung ingkang panjang sarta santosa. Dhuwung sasampunipun ambabar kaparingakên nggadhuh dhumatêng abdi dalêm mantri pambêlah, minangka dados dêdamêlipun. Mênggah dhapuring dhuwung wau: warungsari,parungsari. luk 13, panjangipun 60 Cm., wiyaripun 8 Cm., dene panjangipun ganja 13 Cm. Samangke dhuwung kasbut ing nginggil ugi kapitongtonakên ing Musium Radyapustaka Sriwêdari.
Salajêngipun para abdi dalêm ing kadipatèn manawi sowan dintên pasewakan, kadhawuhan sami mangangge kaprajuritan.
Ingkang makatên wau andadosakên kampitanipun sampeyan dalêm ingkang sinuhun, têmahan lajêng andangu dhumatêng putra dalêm K.G.P.A. Anom, punapa darunanipun, dene para abdi ing kadipatèn sabên sowan
dintên pasewakan sami mangangge prajuritan? Unjukipun K.G.P.A. Anom: namung siyaga ing damêl bokmanawi wontên kaparêng dalêm sawêkdal-wêkdal badhe angondurakên pramèswari dalêm dhumatêng Madura, K.G.P.A. Anom botên badhe kondur dhumatêng Surakarta, têrus badhe ndhèrèk ingkang êmbah R. Adipati Cakraningrat ing Pamêkasan Madura. Dene ing têmbe sasurud dalêm, ingkang kalilahakên gumantos kaprabonipun rama dalêm ingkang rayi K.G.P.H. Puruboyo. K.G.P.H. Puruboyo punika putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV ingkang miyos saking K. Ratu Kênconowungu, ingkang akhiripun jumênêng nata ajêjuluk asma: sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping VII ing Surakarta Adiningrat.
kawêkasanipun. Sanalika wau ingkang sinuhun jêngkar saking palênggahan dalêm, lajêng angrangkul lungayanipun K.G.P.A. Anom kalayan arawat waspa, sarwi angandika bilih ingkang ibu K. Ratu Kênconowungu botên badhe kakondurakên dhumatêng Madura. Malah saking kaparênging karsa dalêm, sarèhning baita yasanipun K.G.P.A. Anom wau sampun mbabar, badhe dipun enggali, kagêm cangkrama sakalihan pramèswari dalêm saha para putra-putri dalêm sadaya. K.G.P.A. Anom ugi andhèrèkakên rama saha ibu dalêm anggènipun cangkrama baitan. Saking kaparêngipun K.G.P.A. Anom salêbêting baita dipun wontênakên lêlangên santiswaran, mawi dipun gerongi dening abdi dalêm wiraswara kadipatèn. Mênggah lagu dalah cakêpanipun anggitan dalêm K.G.P.A. Anom piyambak, kados ing ngandap punika:
Jamala, jamala sikile sèwu, jamala, jamala sikile sèwu, jamala sikile sèwu, Illaha ila, illaha ilolah.
panggalih dalêm sakalihan pramèswari dalêm, punapadene para pandhèrèk sadaya.
Sasampunipun kalêksanan cangkrama baitan, lalajêngipunlajêngipun. K. Ratu Kênconowungu katimbalan angêdhaton malih, ingkang makatên wau andadosakên sukaning panggalihipun K.G.P.A. Anom, dene anggènipun damêl rekadaya nglilihakên dukaning panggalihipun rama dalêm sagêd kasêmbadan. Dene kados punapa sukaning panggalihipun K. Ratu Kênconowungu wêkdal nalika samantên, botên sagêd pinêtha.
Anom botên anyarirani nganggit piyambak, nanging sadaya ingkang kawrat ing sêrat Cênthini wau saking dhawuh dalêm. Mênggah kaparêng dalêm nganggit sêrat Cênthini punika ing sakawit kaparingan sêrat piwulang saking rama dalêm
ingkang sinuhun, inggih punika sêrat Wulangrèh. Sarèhning miturut pamanggihipun K.G.P.A. Anom piwulang-piwulang dalêm ingkang sinuhun ingkang kawrat ing sêrat Wulangrèh punika kirang moncèr, pramila lajêng kaparêng yasa sêrat Cênthini, kenginga kangge têtimbanganipun sêrat Wulangrèh. Mênggah andharanipun ingkang kawrat ing sêrat Wulangrèh punapadene ing sêrat Cênthini makatên:
supados gêsangipun manggih karaharjan. Dene ingkang kawrat ing sêrat Cênthini punika amarsitakakên gêgambaran pikajênganipun manungsa ingkang manekawarni, wontên ingkang rêmên dhatêng pandamêl maksiyat, wontên ingkang rêmên anggilut dhatêng ngèlmi kasampurnan, sawênèhipun anggambarakên pikajênganipun tiyang ingkang rêmên anèh-anèhan. Kajawi ingkang
rawa-rawa lan sapanunggilanipun ingkang wontên tanah Jawi. Dados sêrat Cênthini punika kajawi ngêwrat ngèlmi kasampurnan, aji jayakawijayan lan sasaminipun, ugi anggambarakên gêlar utawi pêpêthaning tanah Jawi (Kaart/Peta). Mênggah lêbêting raos tuwin pêpaking isinipun kados ingkang kawrat ing purwaka makatên:
1. Srat Cênthini ingkang ngiyasani / sang aprabu ingkang kaping gangsal / Sunan Sugih jêjuluke / dening sugih kalangkung / garwa putra raja mas picis / nalika purwakanya / dèrèng madêg prabu / taksih Pangeran Dipatya / Anom Mangkunagara Rajaputradi / Narendra ing Mataram //
2. Karsa mangun piwulang sakalir / ngèlmu jaya
aji kawijayan / myang ngèlmu rasa sedane / guwa myang
tandha yêkti kinarya wulang mring abdi / santana miwah putra //
3. Ingkang dhinawuhan mring sang aji / nganggit sêrat Cênthini punika / abdi dalêm kang kinasih / Ronggotrasno ranipun / wadya ingkang wasis salwiring / mumpuni
Langkung têrangipun malih makatên: Ingkang kadhawuhan nganggit sêrat Cênthini punika para abdi dalêm ing kadipatèn ingkang sami lêbda dhatêng kridhaning kapujanggan, inggih punika: Kyai Ronggosutrasno, abdi dalêm panèwu carik kadipatèn punika kapokohkapokok. nganggit, kaparingan pambiyantu:
1. R.Ng. Sastrodipuro, abdi dalêm kliwon carik kadipatèn, ingkang lajêng kautus minggah kaji dhatêng Mêkah, sawangsulipun saking Mêkah santun nama Kaji Mochammad Ilhar.
2. R.T. Sastronagoro, lajêng dados bupati kadipatèn, salin nama R.T. Yosodipuro II.
3. Pangeran Jungut Mandurorejo ing Wan[...]tulisan
5. Kyai Mochammad Minhad ing Gabudan.
6. Pangeran Wijil, namung ing purwakaning sêrat
Dene ingkang kadhawuhan ngangge jêjêring cariyos kaparingan sêrat Cênthini Jalalèn, lajêng kababar ngantos moncèr sangêt.
Sarêng jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping:VII, sêrat Cênthini wau kapisungsungakên dhumatêng parentah Walandi, nanging purwakanipun dipun santuni kados ing ngandhap punika:
Purwaningrèh manising palupi, RêspatyèngjangRêspatyènjang. nuju
babonipun sêrat Cênthini wau wontên ing pawiyatan luhur ing kitha Leiden nagari Walandi. Tumrap kita nama kecalan pusaka ingkang kathah sangêt pangaosipun.
Kajawi sêrat Cênthini, taksih wontên malih sêrat yasan dalêm kangge anjangkêpi sêrat kidungan yasanipun Kangjêng Susuhunan Kalijogo, amratelakakên namanipun sagunging lêlêmbat ingkang rumêksa ing praja Surakarta ingkang dados karerehanipun dhêmit kêbayan awasta Goplêm. Dene sawabipun: manawi wontên tiyang sakit budhurbidhur (dan di tempat lain). tuwin sakit bêntèr, dipun waosakên kidungan yasan dalêm wau, sêsakitipun lajêng sirêp. Ingkang kadhawuhan mangripta inggih Kyai Ronggosutrosno, abdi dalêm panèwu carik kadipatèn.
Gantya ingkang winursita, dhanyang kang ngrêksa nagari, jroning praja Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangrêksaning, kang ngripta
sakit budhur samya, punika ingkang pakantuk, kalawan wong sakit panas //
4. Dhatêng babagan dagang K.G.P.A. Anom ugi kaparêng anindakakên, ngantos angabdèkakên tiyang ingkang rêmên dagang layar, kanamakakên abdi dalêm nangkoda, ingkang tinanggênah anglampahakên waradinipun padagangan ing tanah Jawi dhatêng ing pundi-pundi nagari, tuwin anindakênanindakakên. sumiyaripun arta kate yasan dalêm dhatêng ing pundi-pundi panggenan. K.G.P.A. Anom anggènipun kagungan karsa yasa arta kate wau, jalaran siti-siti kagungan dalêm ingkang sinuhun ingkang wontên ing Kêdhu, Bagêlèn lan sanès-sanèsipun, dipun kuwasani dening parentah Walandi. Ingkang makatên wau anjalari sudaning pamêdalipun praja dalêm. Gotèkipun para sêpuh, bab anggènipun K.G.P.A. Anom yasa arta kate andadosakên kawigatosanipun parentah Walandi, ingkang tundhonipun anyêrêg dhumatêng sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun ingkang kaping IV Dhawuh wangsulan dalêm dhumatêng parentah Walandi:
Kalampahan parentah Walandi damêl pêpanggihan kalihan K.G.P.A. Anom wontên ing kitha Sêmarang.
Têdhakipun K.G.P.A. Anom kadhèrèkakên pangagênging putra santana dalêm tuwin komandhaning prajurit dalêm, sadaya sami awahana turangga.
Kacariyos, sadèrèngipun K.G.P.A. Anom têdhak dhatêng kitha Sêmarang, awit saking kaparêng dalêm ngkang sinuhun, K.G.P.A. Anom kadhawuhan ngagêm pusaka Kangjêng Kyai Agêng. Nanging K.G.P.A. Anom botên kêrsa, unjukipun dhumatêng rama dalêm: Saampuh-ampuhipun Kangjêng Kyai Agêng taksih ampuh lidhahipun putra dalêm ing kadipatèn. Amung kemawon benjing tindakipun dhatêng kitha Sêmarang, sarèhning badhe awahana turangga, K.G.P.A. Anom nyuwun ngagêm cêkathakan Kyai Jatayu. Cêkathakan punika lapak ingkang kadamêl saking kajêng. Manawi badhe ngagêm mawi larap (kasuran) cukèn sarta dipun ulêsi
Ongkowijoyo wêkdal nalika prang Baratayuda. Sasurudipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Adiwijaya ing Pajang, cêkathakan Kyai Jatayu kasuwun minangka dados pusaka ing karaton Mataram. Wêdalipun saking kraton Pajang, Kyai Jatayu wau kapundhi (kasunggi) piyambak kalihan sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, amila sakalangkung milalati, ngantos para panjênêngan dalêm nata botên wontên ingkang wani ngagêm. Ewasamantên K.G.P.A. Anom kamipurun nyuwun badhe ngagêm cêkathakan Kyai Jatayu wau, awit karsa dalêm badhe anandha sarira dalêm, manawi pancèn winahyu sagêd jumênêng nata, tamtunipun inggih badhe manggih raharja, nanging bilih pinasthi botên sagêd angasta pusaraning praja, tamtunipun inggih badhe manggih wilalat.
Enggaling cariyos K.G.P.A. Anom kalampahan wawan sabda kalihan wakilipun parentah Walandi, dipun sêksèni pangagênging putra santana dalêm tuwin komandhaning prajurit dalêm ingkang sami
andhèrèk. K.G.P.A. Anom maringi katrangan: pancèn kapara nyata bilih Karaton Surakarta yasa arta gambar jago (kalimrahipun kawastanan arta kate). Sabab pamêdalipun praja dalêm sapunika kirang sangêt, jalaran siti-siti kagungan dalêm ing Kêdhu, Bagêlèn lan sanès-sanèsipun dipun kuwasani dening parentah Walandi. Ewadene manawi parentah Walandi masrahakên wangsul siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani wau, tamtunipun kraton Surakarta botên pêrlu damêl arta piyambak minangka kangge anyekapi kabêtahanipun. Mangka cacahipun abdi dalêm sarta putra santana dalêm kathah sangêt. Manawi nyuda cacahipun abdi dalêm, ingkang sinuhun botên kadugi, labêt saking botên mêntala panggalih dalêm, awit para abdi dalêm wau sampun kathah lêlabêtanipun. Dados amrih kacêkapipun sadaya tadhah ingkang dados têtanggêlanipun kraton Surakarta, kêdah yasa arta piyambak. Wondene bab arta mawi dipun gambar jago, punika tumrap bangsa Jawi dados kêkudangan (pangajêng-ajêng) dhatêng anakipun jalêr ingkang sêpuh, dipun kudang-kudang utawi dipun jago-jago. sagêta ing têmbe sapêngkêripun, sagêd anggêntosi pangkat kalênggahanipun, dadosa pangayomanipun para kulawarganipun.
Wakilipun parentah Walandi mirêng pangandikanipun K.G.P.A. Anom makatên wau botên sagêd anginggahi. Pramila putusaning rêmbag, bab sumiyaripun arta kate kenging dipun lastantunakên, nanging namung wontên salêbêtipun wêwêngkon praja dalêm kemawon.
Kacariyos, kondur dalêm dhatêng Surakarta, lampahing titihan dalêm sêsandêran, ngantos para pandhèrèk sami kapontit anggènipun anututi. Saking santêring lampah, turangga titihan dalêm wau wontên satêngahing marga pêdhot napasipun. Nanging saking daya prabawanipun K.G.P.A. Anom turangga wau taksih lastantun sagêt anyongklang [anyong...]
[...klang] ngantos dumugi ing kadipatèn. Sarêng K.G.P.A. Anom mandhap saking titihan, turangga ambruk sakala, amargi sajatosipun sampun pêjah. K.G.P.A. Anom lajêng andhawahakên prasapa: ing têmbe putra wayah botên kalilan numpak turangga tan napas, manawi botên kados panjênêngan dalêm.
5. Dhatêng babagan karawitan K.G.P.A. Anom ugi nama linangkung, kacêtha bilih wontên anggitan dalêm gêndhing Ludiramadu laras pelog pathêt barang, kangge bêksan Srimpi. Dene bêksan Srimpi punika inggininggih. anggitan dalêm piyambak. Gêndhing Loro-loro laras salendro pathêt manyura punika inggih anggitan dalêm, kangge bêksan Pênthul. K.G.P.A. Anom ugi kaparêng nganggit bêksanipun pisan, sarta anyarirani ngukir topèng pênthul, ingkang salajêngipun kaparingan nama Kyai Pangasih. Ngantos dumugi sapriki gêndhing-gêndhing punapadene bêksan Srimpi sarta bêksan Pênthul taksih lastantun tumindak. Mênggah kaparêng dalêm anganggit gêndhing Ludiramadu punika minangka pangèngêt-èngêt, bilih panjênêngan dalêm punika darah Madura saking ibu dalêm. wêrdinipun ludira punika gêtih utawi rah, dene madu punika kerasaning têmbung Madura. Wondene gêndhing Loro-loro punika minangka dados pasêmoning ngagêsang, inggih punika wontênipun ing donya punika namung kalih warni: bingah-sisah, padhang-pêtêng, jalêr-èstri lan sasaminipun. Kawontênan kalih warni wau tansah lumampah gilir-gumantos. Pramila para manungsa ingkang sawêg rumaos nandhang sisah, ribêd, cuwa, gêla lan sapiturutipun, sampun ngantos têlas pangajêng-ajêngipun, sabab panandhangipun wau ugi botên badhe salaminipun.
Kacariyos, wêkdal nalika samantên upacara sarta ampilan ing kadipatèn kirang sêmuwa. Awit saking kaparêngipun K.G.P.A. Anom badhe amêwahi ampilan pandêngan saking kêncana, kados ta: gajah, mêrak, banyakdhalang, kidang, sawunggaling,
babon sakuthukipun. Ampilan pandêngan kêncana wau cacah tuwin namanipun kasamèkakên kalihan ampilan pandêngan kaprabon, namung sadaya wêwangunanipun pinêtha dening K.G.P.A. Anom piyambak. Dene panggarapipun kapasrahakên dhumatêng ingkang êmbah R. Adipati Cakraningrat ing Madura, wondene bêbakalan sarta waragadipun kaparingan saking kadipatèn.
Ing ngandhap punika pratelanipun upacara sarta ampilan ing kadipatèn sasampunipun kawêwahan ampilan
6. Waos ulês sêngkêlat jêne cacah: 5
8. Glodhog isi prabot kapal cacah: 1
9. Epok (kothak nginggil kangge wadhah gantèn ing ngandhap mawi lorogan kangge wadhah pirantos panyêratan) cacah: [...]tulisan tidak terbaca.
10. Gajah mas cacah: [...]tulisan
24. Ampilan sabêt (pêdhang) suduk cacah: 2
25. Kêrga (wadhah gotri) cacah: 1
29. Pasikon (wêdhung) cacah: 1
Sadaya ampilan kasbut nginggil lastantun dados ampilanipun ingkang jumênêng Pangeran Adipati Anom.
Amarêngi ing wulan Ramêlan, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV anampi pisowanipun satunggaling sayid saking tanah Arab. Mênggah wigatosipun namung angunjukakên woh kurma cacah 3 iji. Ingkang sinuhun sakalangkung ngungun ing wardaya, dene sayid saking tanah Arab dhatêng tanah Jawi namung pêrlu ngunjukakên woh kurma 3 iji. Sayid lajêng kadangu, punapa baya ingkang dados wigatosipun, dene ngaturakên bêbêktan saking tanah Arab awarni woh kurma namung cacah 3 iji. Sayid lajêng munjuk ing ngarsa dalêm: bilih benjing putra dalêm têtiga pisan badhe jumênêng narendra. Sasampunipun angandharakên sasmitaning gaib sayid tumuntên lumèngsèr saking ngarsa dalêm
sakalangkung ngungun salêbêting wardaya dalêm, amanggalih dhumatêng pralambang ingkang kawêdharakên dening sayid wau, dene badhe wontên lêlampahan ingkang bênèh kalihan ngadat. Ingkang sinuhun namung anarka, bilih badhe wontên rêtuning praja dalêm ingkang jalaran saking putra-putra dalêm piyambak.
Ingkang makatên wau anjalari gorèhing panggalih dalêm. Awit saking punika, ingkang sinuhun badhe atilar kadhaton, badhe ambêgawan wontên [won...]
[...tên] ing dhusun Cêmani, kaprênah sakidul kilènipun kitha Surakarta, bawah Kêcamatan Grogol, Kabupatèn Sukaharja, awit ing salêbêtipun warsa Je 1734 utawi 1807, ing Cêmani sampun dipun iyasani pasanggrahan. Dene kaprabon dalêm badhe kasèrènakên dhumatêng putra dalêm K.G.P.A. Anom.
Nanging kaparêng dalêm ingkang makatên wau botên sagêd kasambadan, jalaran ingkang sinuhun lajêng nandhang roga. Saking wantêring panggalih dalêm, amanggalih dhatêng lêlampahan ingkang badhe dhumawah, gêrah dalêm saya majêng, têmahan anjalari murud dhumatêng kasidan luhung.
Surud dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping IV amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping: 25 wulan Dulkijah taun Alip 1747 sinêngkalan: swara suci sabda raja, utawi kaping: 2 Oktobêr 1820 sinêngkalan: sirnaning panêmbah angèsthi tunggal, wuku Marakèh windu Kunthara. Sasampunipun paripurna, layon dalêm kasarèkakên ing Astana Imagiri ing kadhaton kaswargan. Surud dalêm dumugi yuswa 53 warsa, dene jumênêng dalêm ngasta pusaraning praja laminipun 33 warsa.
Watawis 8 dintên saking surud dalêm wau, amarêngi ing dintên Anggara Kasih tanggal kaping: 3 wulan Mucharam taun Ehe 1748 sinêngkalan: brahmana papat kaswarèng jagad utawi
Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping III kajumênêngakên narendra, ajêjuluk asma: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping V ing Surakarta Adiningrat, apêparab Sinuhun Sugih. Nalika samantên yuswa dalêm sampun 36 warsa langkung 8 wulan tuwin 27 dintên.
Jumênêng dalêm ngasta kaprabon dipun warangkani pêpatih dalêm: R. Adipati Sosrodiningrat II, ingkang kapatêdhan pangawasa anyêpêng bang-bang
pangalum-aluming praja kanthi nayaka dalêm jawi lêbêt, saha Jaksa
Yosodipuro II, miwah dipun awat-awati saking parentah Walandi: Residhèn Mr. H.G. Nahoys.
Dèrèng dangu kalihan anggènipun jumênêng nata, ingkang sinuhun sampun angrêrantam badhe anjabêl siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah Walandi.
Anuju ing dintên pasewakan, ingkang sinuhun andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng R. Adipati Sosrodiningrat II, kadhawuhan macak nawala dhumatêng parentah Walandi, kadospundi mênggah pangadilanipun tiyang ingkang nyambut awarni barang punapa kemawon ingkang botên amangsulakên dhatêng tiyang ingkang nyambutakên, amargi badhe kagêm wêwatoning kukum pangadilan ing praja dalêm Surakarta Adiningrat.
Parentah Walandi ngaturi wangsulan: sadhengah tiyangipun ingkang nyambut awarni barang punapa kemawon ingkang botên amangsulakên dhatêng ingkang dipun sambuti, manawi wontên tan trimahipun tiyang ingkang gadhah barang, lajêng anggigat dhatêng pangadilan, tiyang ingkang kagigat kêdah amangsulakên barang-barang ingkang kasambut wau. Wondene manawi tiyang ingkang kagigat botên sagêt mangsulakên, lajêng kapatrapan dhêndha ingkang sami kalihan pangaosing barang-barang ingkang kasambut. Manawi botên sagêd ambayar dhêndhan kasbut, lajêng kapatrapan paukuman kunjara ingkang salaras kalihan pangaosing barang-barang ingkang kasambut wau.
Sêrat wangsulan saking parentah Walandi wau lajêng kagêm wêwaton bab anggènipun ingkang sinuhun kagungan karsa badhe anjabêl siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah Walandi.
Karsa dalêm dèrèng ngantos katindakakên, ndadak wontên rubeda, inggih punika Ibu dalêm K. Ratu
Kênconowungu seda, amarêngi ing dintên Saptu Paing tanggal kaping: 16 wulan Rabingulakir taun Ehe 1748 sinêngkalan: ngèsthi suci swara jati, utawi kaping: 21 Januari 1821 sinêngkalan: eka paksa nèsthi tunggal, wuku Wukir windu Kunthara. Sasampunipun paripurna layonipun K. Ratu Kênconowungu kasarèkakên ing Astana Imagiri ing kadhaton kaswargan, kajèjèrakên pasarean dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV.
Putra têtilaranipun K. Ratu Kênconowungu sadaya 3 nanging seda 1, dados namung kantun 2, inggih punika: G.K. Ratu Pambayun kalihan K.G.P.H. Puruboyo.
K. Ratu Kênconowungu punika kalêbêt sugih. Kathah têtilaranipun arta tuwin barang-barang pangagêman kados ta: mas, slaka, swasa, intên, barleyan, jêmêrut lan sapanunggilanipun, sarta nyamping-nyamping punapadene badhe rasukan pintên-pintên ingkang kathah pangaosipun. Amargi kajawi dhaharipun ingkang arupi arta balanja 500 rupiyah perak ing sabên wulanipun, ugi kagungan siti dhusun ingkang sakalangkung agêng pawêdalipun. Ewasamantên sugêngipun K. Ratu Kênconowungu mêksa kagungan sambutan awarni barang kasagahan, kirang-langkung 6 lêksa rupiyah perak.
Bab sedanipun K. Ratu Kênconowungu, pramèswari dalêm Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV kajugag samantên rumiyin, ing wingking badhe kasambet malih.
utawi kaping: 29 Marêt 1821 sinêngkalan: janma loro angèsthi sawiji, wuku Langkir windu Kunthara Pramèswari dalêm G.K. Ratu Mas (Agêng) seda. Sasampunipun paripurna layon kasarèkakên ing Astana Imagiri ing kadhaton kaswargan, anunggil kalihan
pasareanipun K. Ratu Kênconowungu, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun kaping IV.
Kados punapa sungkawaning panggalih dalêm Ingkang Sinuhun kaping V wêkdal nalika samantên, awit sabibaripun jumênêng narendra tansah amanggih sambekala, satêmah anjalari kandhêging sadaya gêgayuhan dalêm.
Minangka panglipur sungkawaning panggalih dalêm, botên dangu kalihan sedanipun pramèswari dalêm wau, ingkang sinuhun kaparêng badhe nambut silaning akrama. Ingkang kapundhut dados pramèswari dalêm punika putranipun R.M.T.H. Kusumodiningrat, ingkang miyos saking B.R.Aj. Sêntul, putri dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping III, dados pinanggih nak-sanak. R.M.T.H. Kusumodiningrat punika putranipun B.K.P.H. Hadiwijoyo seda Kaliabu. B.K.P.H. Hadiwijoyo seda Kaliabu punika putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat Jawa ing Kartasura, ingkang miyos saking R. Pandhansari. Salajêngipun pramèswari dalêm wau kapatêdhan
tabêting sungkawa, ingkang sinuhun badhe angayati anggènipun kagungan karsa badhe mundhut wangsulipun siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah Walandi.
Anuju ing dintên pasewakan ingkang sinuhun animbali Residhèn Mr. H.G. Nahoys. Sasampunipun residhèn marak ing ngarsa dalêm, kadangu bab larah-larahipun siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah Walandi punika prajanjianipun sakawit kadospundi.
Unjukipun residhèn: Miturut prajanjianipun parentah Walandi kalihan panjênêngan dalêm nata ing Surakarta sakawit, siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah
Walandi punika wontên ingkang minangka ganjaran dalêm dhumatêng parentah Walandi, nanging ugi wontên ingkang namung kaparingakên anggadhuh. Sinaosa makatên parentah Walandi wênang amatrapi pranatan dhumatêng ingkang jumênêng narendra.
Sasampunipun munjuk makatên, residhèn kaparêng madal saking pasewakan. Sapêngkêripun residhèn, ingkang sinuhun andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng pêpatih dalêm R. Adipati Sosrodiningrat II, kadhawuhan amacak nawala dhumatêng parentah Walandi, suraos: mundhut wangsulipun sadaya siti-siti kagungan dalêm
kaparingakên anggadhuh, kasuwun lastarinipun, awit parentah Walandi taksih ambêtahakên.
Ingkang sinuhun sakalangkung runtik dupi maos sêrat wangsulanipun parentah Walandi ingkang makatên wau. Sanalika wau lajêng animbali pêpatih dalêm, kadhawuhan macak nawala malih, suraos: sarèhning parentah Walandi nyuwun anglêstarèkakên anggadhuh siti-siti kagungan dalêm, ingkang sinuhun badhe amatrapi pranatan dhumatêng parentah Walandi, inggih punika: sadaya siti-siti kagungan dalêm ingkang
ingkang sinuhun mundhut lêlintu ugi awujud arta, ingkang pangaosipun sami kalihan pangaosing siti-siti ingkang kagadhuhakên.
Parentah Walandi satampinipun nawala dalêm kèwêkan anggènipun badhe ngaturi wangsulan, jalaran babar pisan botên angintên, bilih badhe dumugi samantên panggalihan dalêm. Nanging sarèhning parentah Walandi punika lêbda sangêt dhatêng kawruh kaprajan, mila ngaturi sêrat wangsulan kunjuk ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun, bilih parentah Walandi [Wa...]
[...landi] botên suwala kapundhutan paos tumrap siti-siti kagungan dalêm ingkang kaparingakên anggadhuh, nanging kabêkta parentah Walandi wêkdal nalika samantên ugi kêkirangan arta, pramila nyuwun sêmene sawatawis wulan, ngiras pantês badhe anglêmpakakên sadaya sêrat-sêrat prajanjian dalêm kalihan parentah Walandi. Sasampunipun wontên kadadosan makatên wau, parentah Walandi lajêng angiyati paprentahanipun ingkang wontên ing Surakarta, sarta tansah angawat-awati tindak-tandukipun ingkang sinuhun. Manawi kagungan rantaman badhe angewahi pranatan pangadilan dalêm tansah dipun saruwe dening parentah Walandi. Wakilipun parentah Walandi ingkang wontên ing Surakarta tansah dipun gantos, parlunipun supados angrêndhêtakên kasagahanipun parentah Walandi dhumatêng ingkang sinuhun. Sajumênêng dalêm kemawon (± 3 taun) sampun gantos residhèn rambah kaping 3, inggih punika: 1. Mr. H.G. Nahoys, 2. A.Th. Baron De Salis, 3. H. Mac. Gillavry.
Ingkang sinuhun bilih amanggalih tindakipun parentah Walandi anggènipun tansah
panggalih dalêm botên rêna sangêt. Mila tansah ngothak-athik, kadospundi rekadayanipun murih sagêdipun uwal saking bêbandaning parentah Walandi. Nanging tumindak dalêm ingkang makatên wau sinasaban ing samudana sasadoning abên manis, dados botên angêtawisi. Sarèhning dèrèng dumugi wahyaning mangsakala, pramila pambudidayanipun ingkang sinuhun mêksa botên sagêd kasambadan.
Gantos ingkang kacariyosakên. Ing ngajêng sampun kapratelakakên, bilih K. Ratu Kênconowungu suwargi kagungan têtilaran arta sarta barang-barang ingkang kathah sangêt pangaosipun, sarta namung atilar putra 2.
Sasampunipun 100 dintên saking sedanipun K. Ratu wau, miturut pranataning agami Islam, barang-barang [ba...]
[...rang-barang] têtilaranipun suwargi K. Ratu Kênconowungu sampun kenging kabage dhumatêng para waris ingkang wajib anampèni, inggih punika G.K. Ratu Pambayun tuwin K.G.P.H. Puruboyo.
Nalika samantên ingkang sinuhun amatah B.K.P.H. Angabèi, inggih punika rayi dalêm ingkang miyos saking bibi dalêm
ingkang wontên pikuwatipun satirahipun barang-barang wau kaparênga lajêng kabage dhumatêng para waris ingkang sami wajib nampi. Dhawuh
Kênconowungu punika sadhèrèk kalihan suwargi ibu dalêm K. Ratu Pakubuwono, ingkang sinuhun taksih kalêbêt dados waris ingkang wajib, sarta salajêngipun mundhut anampèni barang-barang têtilaran suwargi K. Ratu Kênconowungu. Ingkang punika B.K.P.H. Angabèi kadhawuhan andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng rayi-rayi dalêm G.K. Ratu Pambayun sarta K.G.P.H. Puruboyo, bilih ingkang sinuhun mundhut malêbêt dados waris saha mundhut anguwaosi pambagenipun barang-barang warisan wau. Salajêngipun ingkang sinuhun mundhut paturanipun rayi-rayi dalêm kawrat ing sêrat. Dhawuh timbalan dalêm wau amarêngi ing dintên Sênèn Kliwon tanggal kaping: 21 wulan Rêjêb taun Ehe 1748 sinêngkalan: drada pat titihaning raja, utawi kaping: 23 April 1821 sinêngkalan: janma loro angesthi sawiji, wuku Kuruwelut windu Kunthara.
B.K.P.H. Angabèi sasampunipun nampi dhawuh timbalan dalêm, èmêng raosing panggalih, amargi botên kadugi andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng rayi-rayi dalêm sadaya. Wasana lajêng tindak dhumatêng dalêmipun ingkang paman ing kapatihan, badhe mundhut pamrayogi.
Ingkang paman R. Adipati Sosrodiningrat II angaturi rêmbag: sadaya karsa dalêm ingkang sinuhun ingkang sampun kadhawuhakên dhumatêng B.K.P.H. Angabèi dipun aturi angèstokakên. Raosing panggalihipun B.K.P.H. Angabèi botên anocogi dhatêng pamrayoginipun ingkang paman wau, dene malah têka nyantosakakên dhatêng karsa dalêm ingkang nalisir saking kautaman wau. Nanging wêkasanipun B.K.P.H. Angabèi namung mupus ing panggalih, lajêng pamit ingkang paman badhe andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng rayi-rayi dalêm sadaya. G.K. Ratu Pambayun saha K.G.P.H. Puruboyo sarêng nampi dhawuh timbalan dalêm ingkang sinuhun, lajêng macak sêrat paturan konjuk ing ngarsa dalêm, bilih kaparênging karsa dalêm ingkang makatên wau rayi-rayi dalêm sangêt anayogyani sarta salajêngipun namung sumangga.
Sampeyan dalêm ingkang sinuhun sangêt karênan ing wardaya anguningani suraosing sêrat paturanipun rayi-rayi dalêm wau, dene botên wontên suraosipun ingkang angêrês-êrêsi.
Amarêngi ing dintên Salasa Pon tanggal kaping: 29 wulan Rêjêb taun Ehe 1748 utawi kaping 1 Mèi 1821 wanci enjing, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
miturut pranataning kukum agami Islam, kalêrês ing dintên wau, barang-barang têtilaranipun suwargi K. Ratu Kênconowungu sampun wancinipun kenging kabage dhatêng para waris ingkang wajib, inggih punika: G.K. Ratu Pambayun tuwin K.G.P.H. Puruboyo. Sarèhning suwargi K. Ratu Kênconowungu punika sadhèrèk kalihan suwargi [su...]
[...wargi] ibu dalêm K. Ratu Pakubuwono, pramila ingkang sinuhun mundhut malêbêt dados waris sarta mundhut anguwaosi bab pambagenipun barang-barang têtilaran wau. Dene unjuk paturanipun rayi-rayi dalêm G.K. Ratu Pambayun saha K.G.P.H. Puruboyo kawrat ing sêrat, namung anyumanggakakên. Ing samangke barang-barang ingkang arupi rajakaputrèn sami kaparingakên dhumatêng rayi dalêm G.K. Ratu Pambayun, dene barang-barang ingkang arupi rajakaputran sami kaparingakên dhumatêng rayi dalêm K.G.P.H. Puruboyo.
sapalihipun kaparingakên dhumatêng rayi dalêm K.G.P.H. Puruboyo. Ingkang arupi sabin gêgadhuhan bumi dhusun, kalastantunakên dadosa gêgadhuhanipun K.G.P.H. Puruboyo, dene dhaharipun suwargi K. Ratu Kênconowungu ingkang arupi arta 500 rupiyah perak ing sabên wulanipun, kalastantunakên dadosa dhahar pêpancènipun G.K. Ratu Pambayun. Ingkang arupi buku-buku, kitab-kitab, sêrat-sêrat lan sapanunggilanipun sami kapalih. Ingkang sapalih kaparingakên dhumatêng
sambutanipun suwargi K. Ratu Kênconowungu kapundhut ingkang sinuhun, badhe dipun sahi saking arta kagungan dalêm piyambak. Salajêngipun kadhawuhan ngundhangakên, sadhengahipun tiyang ingkang sami rumaos dipun sanggêni dening suwargi K. Ratu Kênconowungu, badhe kaparingan ganjaran sasaminipun. Ingkang sinuhun ingkang badhe anglêksanani.
Satêlasipun dhawuh timbalan dalêm, para putra santana sami angondhok-ondhok, dene botên angintên babar pisan bilih makatên kadadosanipun. Sadaya lajêng sami suka sukur ing Pangeran, sarta amêmuji dhatêng kaluhuraning panggalih dalêm, anggènipun têtêp sinêbut "Sugih".
Gêntos ingkang winursita. Bab kaparêng dalêm
andum warisan barang-barang têtilaranipun suwargi K. Ratu Kênconowungu sampun kalêksanan. Samangke anyariyosakên wêkdal nalika praja Surakarta Adiningrat kaparag ing pagêblug sarta pacêklik agêng, satêmah kathah para kawula dalêm ingkang sami pralaya, ngantos adamêl kêkês sarta mirising manah. Botên angêmungakên ing kitha kemawon, sanadyan ing padhusunan inggih maèwu-èwu tiyang ingkang sami tiwas jalaran kaparag ing sêsakit. Bêbasan enjing sakit sontên tiwas, sontên kataman sakit enjingipun sampun dados jisim. Sangsaya dangu kathahing sêsakit saya angrêbda, ngantos têtiyang tani sami botên amanah dhatêng têgil sabin punapadene tanêm-tuwuhipun, wêkasan anjalari pacêklik ingkang anggêgirisi. Ngrika-ngriki awis têdha, uwos sabêruk ngantos dumugi rêgi srupiyah langkung. Malah sawênèhing dhusun, pêndhok mas namung kaurubakên uwos saisining pêndhok. Dados kasisahanipun têtiyang ing nalika samantên botên kantên-kantênan. Kajawi angraosakên batihipun sami kataman ing sêsakit, ugi angraosakên awising têdha. Satêmah anjalari kathahipun tiyang ingkang sami anêmpuh ing byat tumindak dados pandung, kècu, begal, koyok, nayap lan sasaminipun.
Ingkang makatên wau andadosakên prihatosing panggalih dalêm ingkang sinuhun. Awit saking punika, ingkang sinuhun lajêng
Kacariyos, ing wanci lingsir dalu ingkang sinuhun salêbêtipun anindakakên salat kajad kados saban-saban, tampi wasitaning gaib, bilih waluyaning praja tuwin kawula dalêm punika kêdah pinêndhêman suku tuwin tanganipun tiyang pancal panggung, kaprênah ing pat-jupating nagari. Sasampunipun tampi wangsit makatên, ing sabên wanci dalu ingkang sinuhun anamur kawula, aniti pariksa [pa...]
[...riksa] salêbêting praja, sarwi manêgês wasitaning Pangeran Ingkang Maha Asih, mênggah ing pundi dunungipun tiyang pancal-panggung kados ingkang kawêca ing wangsit. Enggalipun ingkang sinuhun sampun tampi sasmita, bilih padununganipun tiyang pancal-panggung punika ing dhusun Kêduwang, bawah Gunungkidul. Salajêngipun ingkang sinuhun animbali abdi dalêm urdênas 4, kadhawuhan
wanci lingsir dalu, miyos ing alun-alun kidul lajêng bablas mangidul.
Kacariyos, ing Gunungkidul punika patingginipun apangkat dêmang. Tiyangipun sêmbada angajrihi. Tangan tuwin sukunipun kalih-kalih pisan sami bêlang, wiwit ugêl-ugêl sapangandhap. Pramila lajêng karan nama Dêmang Pancal Panggung. Mas Dêmang wau kalêbêt wicalanipun tiyang sugih. Lumbungipun agêng tur kêbak pantun. Mila ing wêkdal samantên dados luruganipun para tiyang ing prêpat dhusun, pêrlu nêmpur dhatêng kadêmangan. Mas Dêmang wau sinaosa sugih nanging wêwatêkanipun cêthil ambêthithil sarta mêntalan.
Ing sabên dintênipun kathah tiyang saking prêpat dhusun sami nêmpur dhatêng kadêmangan. Wontên ingkang lampahan satêngah dintên, nanging ugi wontên ingkang lampahan
tiyang ingkang antri nêmpur wos, malah ingkang kathah sarwi nênuntun sarta anggendhong lare alit, anjalari rêjanipun ing kadêmangan. Ramening swantênipun tiyang ingkang arêbat rumiyin binarung tangising lare ingkang sami kaluwèn, andadosakên [anda...]
[...dosakên] trênyuhing manahipun Nini Mita. Sarèhning Nini Mita punika ambêg wêlasan kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, pramila Nini Mita ing sabên dintênipun bêbêthak wontên sanjawining regolipun mas dêmang, manggèn sangandhaping wit trêmbêsi, wiwit enjing ngantos dumugi dalu. Parlunipun anyadhongi lare-lare alit anakipun têtiyang ingkang sami nêmpur wau, ing pangangkah sampun ngantos angribêdi biyungipun ingkang sawêg antri nêmpur wos. Mila sabên dintênipun Nini Mita tansah rinubung lare-lare kathah, bêbasan ngadêg gumrêjêg, ndhodhok kumroyok.
Kacariyos, têdhakipun Sang Namur Lampah dangu-dangu ngancik ing laladan dhusun Gunungkidul. Ingkang sinuhun inggih sampun miyarsa pawartos, bilih Dêmang ing Kêduwang punika pancal panggung. Mila kaparêng dalêm badhe angyêktosakên piyambak, sarananipun apawadan badhe nêmpur wos dhatêng kadêmangan. Sarêng dumugi ing kadêmangan sampun wanci ngisak, dados ing Kadêmangan sampun sêpên. Korinipun sampun kinancing. ingkang sinuhun kapêksa andhodhog kori sarwi uluk salam badhe nêmpur wos sêtangsul. Mas dêmang sakalangkung nêpsunipun, dene wontên tiyang ingkang dèrèng mirêng pawartos bolih ing kadêmangan rêginipun srupiyah ing sabên sabêrukipun, sarta botên sagêd
dêmang ingkang makatên wau botên andadosakên dukaning panggalih dalêm, nanging malah lajêng suka sukuring Pangeran Ingkang Murba Wisesa Jagad, dene ingkang winêca ing wangsit sampun kapanggih. Nanging salêbêting wardaya Sang Namur Lampah kawêkèn anggènipun badhe nukup Mas Dêmang Kêduwang, jalaran botên wontên dosanipun.
Ingkang sinuhun sapandhèrèk lajêng atilar cêpuri kadêmangan. Sadumuginipun margi, Sang Amindha Tani sapandhèrèk dipun ampirakên dening Nini [Ni...]
[...ni] Mita, ingkang wêkdal wau taksih bêbêthak wontên sangandhapipun wit trêmbêsi. Ingkang sinuhun sapandhèrèk ugi nglêksanani panêdhanipun Nini Mita wau. Sadaya sami kaaturan lênggah ing widig ingkang sampun cumawis. Nini Mita lajêng pitakên: nama sarta padununganipun Sang Amindha Tani, sarta wontên wigatos punapa dene dalu-dalu tindak dhatêng kadêmangan. Ingkang sinuhun ngakên asma Kyai Ngabdurrachman ing kitha Sala, dene pandhèrèk dalêm kaakên tangga wisma. Mênggah kapêrluwanipun badhe nêmpur wos ing kadêmangan, awit ing Sala rêrêgèning wos awis sangêt. Miturut pakabaran wos ing Kêduwang punika mirah, nanging sarêng dipun nyatakakên jêbul botên cocog kalihan pêkabaranipun. Dados inggih kapêksa wangsul nglênthung.
anggènipun bêbêthak sampun matêng, sadaya kaaturan dhahar ing sawontênipun. Ambêngipun layah siti, lawuhipun kuluban kalihan bakaran gêrèh. Ingkang sinuhun sapandhèrèk kapêksa angrahabi pasugatanipun Nini Mita. Kabêkta saking sayah sarta luwe, ingkang sinuhun anggènipun dhahar katingal dhokoh, makatên ugi para pandhèrèk. Pramila salêbêting wardaya dalêm mêmuji suka-sukuring
Salajêngipun ingkang sinuhun anyênyuwun dhumatêng Ingkang Murbèng Titah, mugi-mugi Nini Mita tansah cinêlakna ing rêjêki sarta pinaringan bagas kawarasan sumarambahipun dhatêng anak-putunipun sadaya. Sabibaripun dhahar, ingkang sinuhun dhawuh dhumatêng abdi dalêm urdênas ingkang ngampil kagungan dalêm arta, kadhawuhan maringakên arta ringgit cacah 200 wontên sangandhaping widig. Dhawuh timbalan dalêm ugi sampun dipun lêksanani.
Nini Mita kadangu warni-warni mênggah kawontênan ing dhusun Gunungkidul, langkung malih tumrap kawontênanipun Mas Dêmang Kêduwang. Nini Mita [Mi...]
[...ta] andongèngakên sadaya kawontênan ing dhusun Gunungkidul, bab kathahipun tiyang ingkang sami kaparag ing sêsakit, têmahanipun kathah ingkang sami tiwas. Samantên ugi bab awising têdha, ngantos tiyang-tiyang sami pating bilulung anggènipun pados sêtiyar murih sampun ngantos kaluwèn, wontên ingkang nêdha bangsanipun oyod-oyodan ingkang botên kalimrah dipun têdha, sawênèhipun tiyang wontên ingkang nêdha bangsanipun rumput. Dene ingkang cêkap samubarangipun kados Mas Dêmang Kêduwang, botên amêlasi dhatêng tangga têpalihipun ingkang sami kalirên, malah wosipun kasade kanthi rêgi awis. Pancèn wêwatêkanipun cêthil mbêthithil tuwin mêntalan.
Ingkang sinuhun midhangêtakên dongenganipun Nini Mita karenan ing wardaya nanging ugi analangsa, dene para kawula ing padhusunan sami risak panggêsanganipun. Dene karênaning panggalih dalêm wau, awit kagungan kayakinan bilih badhe wontên jalaranipun sagêt anukup Dêmang ing Kêduwang.
Sarêng sampun sawatawis anggènipun lêlênggahan, ingkang sinuhun sapêndhèrèk suka panarimah dhumatêng Nini Mita sarta pamit badhe kondur dhatêng Sala, sarwi angandika: bilih sampun ludhang-ludhangan Nini Mita kadhawuhan martuwi dhatêng kitha Sala. Dipun ancêr-ancêri, manawi sampun dumugi papan ingkang wiyar sangêt ing tengah wontên tanêmanipun wit waringin jèjèr kalih, kadhawuhan pitakèn ing pundi griyanipun Kyai Ngabdurrachman. Sadhengah tiyang ingkang dipun pitakèni tamtu purun anêdahakên kanthi lêgawaning manah, awit sadaya tiyang sakitha Sala sampun mangêrtos dhatêng Kyai Ngabdurrachman. Nini Mita ugi anyagahi badhe martuwi dhatêng kitha Sala.
Kacariyos, sapêngkêripun ingkang sinuhun, Nini Mita lajêng rêsik-rêsik badhe kukut. Sapintên kagèting manahipun sarêng anjunjung widig, amargi sangandhaping widig wontên artanipun perak pating kêrlap mbalêngêri. Nini Mita lajêng jêlèh-jêlèh, [jê...]
[...lèh-jêlèh,] anguwuh-uwuh tamunipun ingkang nêmbe mêngkêr, nanging botên wontên sabawa ingkang kapirêng kajawi swantêning gangsir ngênthir tuwin swantêning walang kècèk, jalaran Sang Andon Lampah sampun têbih tindakipun.
Mas Dêmang Pancal Panggung ingkang wêkdal punika sawêg angeca-
Nini Mita ingkang taksih sumlêngêrên aningali pathuthuking arta kathah lajêng anyariyosakên sadaya ingkang dipun alami kanthi wijang.
Mas Dêmang Pancal Panggung dhasar sampun kaloka anggènipun
mantuk, dene Nini Mita sabribil kemawon botên dipun sukani.
Gantos ingkang kawursita. Sakondur dalêm saking laladan dhusun Gunungkidul, ingkang sinuhun andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng pêpatih dalêm R. Adipati Sosrodiningrat II kadhawuhan angundangakên dhumatêng para kawula dalêm salêbêtisalêbêting. utawi sajawining praja, bilih wontên nini-nini sêpuh ingkang pitakèn marginipun dhatêng kitha Sala pêrlu ngupadosi griyanipun Kyai Ngabdurrachman, kadhawuhan anêdahakên marginipun. Sarta manawi lampahipun nini-nini sêpuh wau kasaput ing dalu, kadhawuhan amondhokakên ing kadêmangan ingkang cêlak. Salajêngipun manawi sampun dumugi ing kitha Sala, nini sêpuh wau kadhawuhan anyowanakên ing kadhaton.
Watawis saminggu kalihan kondur dalêm wau, kawontênanipun sêsakit ing bawah dusun Gunungkidul sampun kathah mêndhanipun. Niyatipun Nini Mita badhe anglêksanani martuwi Kyai Ngabdurrachman dhatêng kitha Sala. Bidhalipun ing wanci bangun enjing, sarwi anggêgendhong sawarnining jêjanganan, kangge angsal-angsal. Enggalipun cariyos, [cariyos...]
[...,] Nini Mita sampun dumugi ing kitha Sala. Sarêng sampun dumugi ing Gadhing anyumêrapi palataran wiyar sangêt ingkang wontên tanêmanipun wit waringin jèjèr kalih, inggih punika alun-alun kidul. Nini Mita lajêng pitakèn dhatêng abdi dalêm jaganagara ing pundi griyanipun Kyai Ngabdurrachman. Nini Mita lajêng kairid, kasowanakên salêbêting kadhaton.
Ingkang sinuhun sakalihan pramèswari dalêm anggènipun manggihi Nini Mita wontên sasana parasdya. Lênggah dalêm lesehan, ingkang supados sampun ngantos damêl kagètipun Nini Mita. Utawi malih pangagêman dalêm cara tiyang pakampungan.
Sasampunipun bage-binage, Nini Mita katêpangakên kalihan pramèswari dalêm. Nini Mita lajêng angaturakên bêbêktanipun awarni jêjanganan. Ingkang
ing dhusun Gunungkidul, punapadene lampahipun Nini Mita dhatêng kitha Sala.
Nini Mita lajêng angaturakên sadaya kawontênanipun ing dhusun Gunungkidul, sarta angaturakên bilih sapêngkêr dalêm arta perak kathah sangêt wontên sangandhaping widig, nanging lajêng dipun akên Mas Dêmang Kêduwang, sarta botên kasupèn ngaturakên mênggah lampahipun saking dhusun Gunungkidul dhatêng kitha Sala. Ing samargi-margi tansah takèn marginipun dhatêng kitha Sala. Namung ingkang dipun gumuni punika sadhengahipun ingkang dipun pitakeni teka lajêng gita-gita anggènipun suka pitêdah sarwi angêtingalakên lêgawaning manah.
Ingkang sinuhun amiyarsa aturipun Nini Mita dahat suka salêbêting wardaya. Nanging dupi miyarsa bilih arta kagungan dalêm ingkang kaparingakên sangandhaping widigipun Nini Mita dipun akên dening Dêmang Kêduwang, kados punapa dukaning wardaya. Nanging duka dalêm wau botên angatawisi.
kadangu punapa piyambakipun botên kêpengin sumêrap ratu gustinipun. Unjukipun Nini Mita: kêpengin sangêt, jalaran bidhalipun saking dhusun Gunungkidul sampun dipun impi-impi, manawi sampun dumugi ing kitha Sala, kajawi martuwi Kyai Ngabdurrachman ugi badhe anjajah nagari, kalihan manawi sagêd badhe sumêrap kraton Surakarta, sokur-sokur sagêd sumêrêp sampeyan dalêm ingkang sinuhun.
Ingkang sinuhun sakalihan pramèswari dalêm sagah badhe anêdahakên Kraton sarta nyowanakên ratu gustinipun. Nini Mita kadhawuhan andumugèkakên anggènipun angrahabi pasugatan dene ingkang sinuhun sakalihan pramèswari dalêm apawadan badhe santun pangagêman. Nyai Tumênggung Soka kadhawuhan manggihi Nini Mita.
Tumênggung Soka nyumêrêpi polahipun Nini Mita kamiwêlasên, lajêng dipun cêlaki sarwi dipun arih-arih, salajêngipun dipun dunung-dunungakên, bilih ingkang asma Kyai Ngabdurrachman punika sajatosipun ratu gustinipun, ingkang ajêjuluk asma sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping: V.
Sasampunipun mangêrtos, Nini Mita lajêng nyêmbah sedhokan sarwi
saking ajrihipun. Nini Mita kadhawuhan angirit abdi dalêm èstri, andikakakên nêdah-nêdahakên salêbêting kadhaton, punapadene kawontênan-kawontênan ing kitha. Mila ngantos sawatawis dintên Nini Mita wontên ing kitha Sala. Sarêng wangsulipun dhatêng dhusun Gunungkidul Nini Mita kaparingan ganjaran arta miwah panganggèn tanpa wicalan.
Sadumuginipun ing dhusun Gunungkidul, Nini Mita dipun pêthukakên tangga têpalih prêpat dhusun. Mila sakala griyanipun dados rêja kadosdene tiyang gadhah damêl. Lare alit-alit sami dipun dumi angsal-angsal, sadaya waradin botên wontên ingkang kalangkungan. Sasampunipun ngaso Nini Mita lajêng andongèngakên lêlampahanipun wontên ing kitha Sala, andadosakên gumunipun têtiyang ingkang sami mirêngakên. Kados punapa kagèting manahipun Mas Dêmang Pancal Panggung, ingkang wêkdal nalika punika ugi tumut mirêngakên. Ing salêbêting batos mas dêmang wantun anêtêpakên, bilih tiyang ingkang amindha tani ingkang dhatêng kadêmangan pawadan nêmpur wos sêtangsul nalika samantên, têmtu ratu gustinipun, sarta arta perak ingkang pinanggih wontên sangandhaping widigipun Nini Mita punika têmtu inggih arta kagungan dalêm. Mas dêmang lajêng angrumaosi ing kalêpatanipun, sarta angandhêmi bilih dosa dhatêng nagari. Mila sanalika wau manahipun mas dêmang kraos botên jênjêm,
anjalari sakit ngantos madal ing jêjampi. Badanipun ngantos kêra bêbasan kantun lunglit.
Sosrodiningrat II, mundhut pisowanipun Dêmang ing Kêduwang, awit piyambakipun nandhang dosa dhatêng nagari.
R. Adipati Sosrodiningrat II lajêng andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng abdi dalêm ingkang anggantung lampah. Enggaling cariyos utusan dalêm sampun dumugi ing kadêmangan ing bawah Gunungkidul. Kados punapa kagètipun utusan dalêm wau, dene Mas Dêmang ing Kêduwang pinanggih sampun dados jisim ingkang sawêg rinubung anak semahipun. Labêt saking awrat amundhi dhawuh timbalan dalêm, jisimipun Mas Dêmang ing Kêduwang kadhawuhan ambêkta
dhatêng nagari, pêrlu kasowanakên ing ngarsa dalêm.
Sadumuginipun Sala, sarta sasampunipun kauningan ingkang sinuhun, dhawuh timbalan dalêm, tangan saha sukunipun Dêmang ing Kêduwang kalih-kalih pisan kadhawuhan ngêthok, salajêngipun kadhawuhan mêtak ing pat-jupating nagari, minangka tumbaling nagari, anêtêpi kados wêcaning sasmita ingkang tinampi ingkang sinuhun. Dene jisimipun Dêmang Kêduwang kadhawuhan amêtak ing dhusun Gunungkidul.
Sanalika pagêbluk ingkang anêmpuh praja dalêm Surakarta Adiningrat sirêp sami sakala. Kawontênaning praja tuwin kawula dalêm sampun pulih kados wingi uni, wangsul mirah sandhang têdha. Ngrika-ngriki para kawula alit sami katingal ayêm têntrêm.
sadaya. Bêbasan kadi hyang diwangkara amadhangi jagad raya. Namung eman sangat dening yuswa dalêm botên pinaringan panjang, satêmah anjalari cupêting sadaya gagayuhan dalêm ingkang angudi dhatêng kamardikan. Ewadene sarèhning kamardikan punika dados wêwênangipun para manungsa, èsthining panggalih dalêm wau kalajêngakên ing salêbêtipun jumênêng dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping VI, inggih punika nalika pêrang Diponegaran. Candranipun nagari Surakarta Adiningrat wêkdal jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping
IV ngantos dumuginipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping V: tan kobêr apêpaès mangun sinjang, têgêsipun botên kobêr andandosi nagari, awit saking kathahipun prakawis utawi rubeda. Sadangunipun ngasta kaprabon namung wontên wêwahan bangsal agêng satunggal, kaprênah
amargi wêkdal nalika samantên dipun cèt warni ijêm. Titimasa ngadêgipun pandhapa ijo amarêngi ing dintên Salasa Kliwon tanggal kaping: 27 wulan Rêjêb taun Je 1750, sinêngkalan: sirna tata swara tunggal, utawi kaping: 8 April 1823 sinêngkalan: guna paksa ngèsthi tunggal, wuku Dhukut windu Kunthara.
Sarêng jumênêng dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Pakubuwono ingkang kapingX kagungan dalêm pandhapa ijo kamulyakakên,
sirnaning wisaya pangandikaning narendra, utawi kaping: 5 Sèptèmbêr 1823 sinêngkalan: mantri loro angèsthi sawiji, wuku Madhangkungan windu Kunthara wanci jam 3 siyang, dumugi yuswa: 39 warsa langkung 8 candra tuwin 23 hari. Anggènipun ngasta kaprabon namung: 2 warsa langkung 11 candra tuwin 26 hari, prasasat saumuring jagung. Sasampunipun
sadaya 45 nanging ingkang sugêng ngantos dewasa namung 19.
Ing ngandhap punika pratelan asal-usul ingkang andarahakên sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kapingV
V Nata Binathara ing Majapait, anggarwa putri saking Cêmpa,
Pêputra: R. Joko Pêtêng, salajêngipun dados bupati ing Gilimadangin Madura,
Pucuk, putranipun Arya Kêdot, wayahipun Arya Timbul, buyutipun R. Mênak Sunoyo ing Pamêlingan Madura, canggahipun R. Joko Damar, salajêngipun dados Adipati ing Palembang (Sumatra), wareng dalêm Ingkang Sinuhun Prabu Browijoyo ingkang kaping V ing Majapait, miyos saking garwa ampeyan.
bupati ing Pamêkasan Madura, darahipun Sinuhun Sultan Syach Alam Akbar I ing Bintara (Dêmak) (R. Joko Patah), wondene aluranipun kados ing ngandhap punika: Sinuhun Syach Alam Akbar I ing Bintara (R. Joko Patah), pêputra: Pangeran Kandhuruhan ing
sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV wêkdal nalika taksih jêmênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
2. R.Aj. Sakaptinah, ugi kagarwa sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV
R.Aj. Handoyo salajêngipun kapatêdhan asma: B.R.Ay. Adipati Anom, seda sumare ing Astana Lawiyan. Sarêng jêmênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping V kawisudha sêsêbutan
Hamêngkunagoro Sudibya Rajaputra Narendra Mataram kaping:III:, akiripun jumênêng narendra ajêjuluk asma: Sampeyan dalêm Ingkang
kaping V ing Surakarta Adiningrat, apêparab Sinuhun Sugih.
R.Aj. Sakaptinah salajêngipun kapatêdhan asma
akiripun jêmênêng narendra ajêjuluk asma: Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping VII ing Surakarta Adiningrat, apeparab: Sinuhun Puruboyo.
Ing ngandhap punika pratelan asmanipun putra-putri dalêm ingkang miyos saking pramèswari dalêm
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping VI ing Surakarta Adiningrat, apêparab Sinuhun Ambanguntapa.
12. B.R.M. Abuyamin miyos saking R.
saking R. Rogasworo, diwasanipun krama angsal R.M.H.
27. B. R. Aj. Sasmaniyah miyos saking R. Wilasmara,
diwasanipun krama angsal R.M. Mayor Haryo Hadiwinoto.
38. B.R.Aj. Sariyah (seda timur) miyos saking Mas Ayu Kudosrênggoro.
39. B.R.Aj. Kadisah miyos saking R. Wirasworo, diwasanipun krama
44. B.R.Aj. Samaniyah miyos saking R. Ronggokusumo, diwasanipun krama angsal B.P.H. Haryo Atmojo.
45. B.R.Aj. Sriyandi (seda timur) miyos saking Mas Ayu Warsiki.
Layangku wong loro, Paulus lan Timotius, para abdiné Sang Kristus, tumekaa marang sakèhing umaté Allah sing padha manggon ing kutha Filipi, yakuwi para sedulur ing patunggilané Sang Kristus Yésus. Uga tumekaa marang para panuntuning pasamuwan sarta para pembantuning pasamuwan.
1:2 Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé kabèh.
1:3 Saben aku kèlingan kowé, aku saos sukur marang Gusti Allah.
1:4 Saben-saben aku ndedonga kanggo kowé kabèh. Enggonku ndedonga klawan bungah,
1:5 merga aku kèlingan enggonmu mbiyantu aku nalika aku nindakaké ayahaning Injil, wiwit-wiwitan nganti tekan sepréné.
1:6 Mulané aku yakin temenan, yèn Gusti Allah sing wis miwiti penggawé becik iki ana ing kowé, iya bakal nglajengaké pakaryané mau nganti sarampungé, yakuwi tekan Dina rawuhé Sang Kristus.
1:7 Kowé selawasé ana ing atiku! Lan pangrasaku sing mengkono mau iya wis samesthiné. Sebab kowé wis mèlu ngrasakaké sih-rahmat sing kaparingaké déning Gusti Allah marang aku, dadia saiki sajroné aku dikunjara, dadia dhèk biyèn, nalika aku isih bébas enggonku mbélani lan ngugemi Injil.
1:8 Gusti Allah sing neksèni, yèn aku ora goroh; kangen lan tresnaku marang kowé kabèh iki asalé saka Sang Kristus Yésus piyambak.
1:9 Pandongaku marang kowé iki, supaya katresnanmu saya mundhak gedhé, dikanthènana kawruh sing bener lan panimbang sing patitis.
1:10 Supaya kowé bisa milih endi sing becik dhéwé, temah ing Dinané Sang Kristus rawuh ngadili sakèhing manungsa, kowé padha slamet, ketemu resik lan tanpa cacad.
1:11 Uripmu bakal kapenuhan ing penggawé-penggawé sing utama, sing tumindaké mung krana sih-rahmaté Sang Kristus piyambak, kagem kamulyan lan kaluhurané Gusti Allah.
1:12 Para sedulur! Padha ngertia, yèn prekara-prekara sing wis dakalami kuwi malah njalari Injil saya sumebar.
1:13 Para prejurit sing njaga kraton lan wong kabèh sing ana ing kéné padha ngerti yèn enggonku dikunjara iki merga aku dadi abdiné Sang Kristus.
1:14 Lan iya merga enggonku dikunjara iki, akèh sedulur sing saya kuwat precayané marang Gusti, nganti dadi saya kendel enggoné martakaké Injil, tanpa rasa wedi.
1:15 Pancèn ana sedulur sawetara sing enggoné mulangaké bab Sang Kristus merga duwé rasa mèri, utawa merga dhemen padu, nanging sedulur-sedulur liyané padha mulangaké klawan éklasing ati.
1:16 Kegawa saka rasa tresnané marang Sang Kristus lan aku, sebab padha ngerti yèn sing ngutus aku mbélani Injil kuwi Gusti Allah piyambak.
1:17 Wong-wong liyané enggoné ngabaraké Injil ora klawan ati sing éklas, nanging merga mburu kepentingané dhéwé. Pengirané srana mengkono kuwi bisa njalari saya aboting kasangsaranku ana ing kunjara.
1:18 Nanging ora dadi apa! Aku seneng waé, sebab Sang Kristus tetep dikabaraké, senajan alesané embuh ala, embuh becik. Aku bakal tetep bungah,
1:19 sebab aku ngerti yèn aku bakal kaluwaran, merga pandongamu lan merga pitulungané Rohé Gusti Yésus Kristus.
1:20 Sing daksesuwun lan dakudi yakuwi supaya aja nganti gagal enggonku nglakoni kuwajibanku. Malah semangsa-mangsa, luwih-luwih saiki, aku kaparingana kekendelan, supaya aku bisa ngluhuraké Sang Kristus ana ing badanku, dadia aku urip utawa mati.
1:21 Sebab urip kuwi kanggoné aku, kagem Sang Kristus, déné yèn mati kuwi dakanggep kabegjan.
1:22 Nanging yèn srana uripku aku bisa nindakaké pegawéan sing luwih akèh paédahé, aku banjur ora ngerti endi sing arep dakpilih.
1:23 Aku ketarik déning loro-loroné pisan. Aku kepéngin banget kapundhut lan tetunggilan karo Sang Kristus; kuwi sing becik dhéwé.
1:24 Éwasemono, kanggo kepentinganmu, luwih becik yèn aku tetep urip.
1:25 Bab iki aku yakin. Kuwi sebabé aku ngerti yèn aku durung arep mati. Aku bakal isih tetep tetunggalan karo kowé kabèh, mbiyantu undhaking precayamu marang Gusti lan kabungahanmu.
1:26 Mulané mbésuk samangsa aku ana ing antaramu menèh, kowé bakal bisa saya kuwat precayamu ana ing Sang Kristus Yésus.
1:27 Sing prelu yakuwi uripmu kudu cocog karo Injilé Sang Kristus, supaya ketemu apa ora ketemu karo kowé, aku bakal krungu yèn kowé padha tetep mantep nunggal karep, lan padha bebarengan ngudi nggayuh marang prekara siji, yakuwi bab precaya marang Injil.
1:28 Aja padha wedi karo satrumu. Sing tetep kendel waé. Kuwi nandhakaké yèn satru-satrumu bakal padha kalah, lan kowé bakal menang, sebab Gusti Allah piyambak sing maringi kaunggulan marang kowé.
1:29 Sebab kowé wis padha olèh kanugrahan, ora mung enggonmu precaya marang Panjenengané, nanging uga enggonmu diparengaké nandhang sangsara kagem Panjenengané.
1:30 Saiki kowé padha bisa bebarengan karo aku, yaiku nandhang kasangsaran kaya sing wis koksipati tumraping aku biyèn, lan kaya sing kokrungu saiki isih
Balas	Cerita Bahasa berkata:	18 Februari 2016 pukul 20:17	Kuwi amung karakter ingkang saged ditemuaké ing radikal
saumpaniné sampeyan arep nggoleki ing bausastra Cina lan mboten mangertos cara wacanipun. Mangga dipunwaca babagan radikal aksara Han.
Gunung Sugih, Lampung Tengah - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
PEMILU 2009	23 Oktober 2008	Suhar	NGAPAK, OPINI, POLITIK	13 Komentar	Pemilu 2009 wis nang ngarep mata lan wis mlebu mangsa
Saking fanatic e, deweke lewih seneng ngurusi parte utawa golongane daripada mikirna desane dewek. Kue beda karo inyong sing ora
Gentho : Wah… enak yo… saiki telpon wis jor-joran… aku iso telpon selingkuhanku sak penakke….
Dab rider : he’e… modal pulsa 5000 wae iso nggo pirang2 jam… nganti memble.. tapi yo ono sing dirugikan…
Dab rider : wo yo dudu… malah wong okehh..
umum… mbok yo gentenan sing telpon kuwi…
Gentho : lha.. penak je nggosip kuwi….ojo meneh karo selingkuhan…
By MastoniPawartos Jawi nyuwun pangestunipun para sutresna sadaya supados tetep jejeg jangkahipun mecaki lurung ingkang sangsaya rumpi sinartan jejibahan nglestarekaken lan ngrembakaken basa tuwin budhaya Jawa sanadyan kanthi keponthal-ponthal ngoyak jaman ingkang mlajeng nggendring. Tumrap para ingkang remen olah kridha batin lan pangulir budi, wiwit sasi Juni punika pasugatan Pawartos Jawi ugi badhe ngrembag bab ingkang hangengingi kabatosan tuwin kautamaning budi kadosta piwulang ingkang tujuwanipun hanggegesang raosing kamanungsan ingkang tundhonipun sageda kula lan panjenengan sadaya dados tiyang ingkang migunakaken kekiyatanipun kangge rahayuning bebrayan ageng, boten sanes inggih lumeberipun rahayuning jagad punika. Jer wajibing tiyang gesang punika wonten kalih prakawis, manawi boten sinau inggih mucal. Liripun sinau, inggih punika tansah ngudi undhaking kawruh lair lan batin. Liripun mucal, tansah aweh obor dhateng tiyang ingkang saweg nandhang kapetengan budi. Hewadene ingkang tansah dipunudi dening tiyang ingkang wicaksana inggih punika sageda nyumerebi cacadipun piyambak sarta mbudidhaya kados pundi amrih saenipun, punika katindhakaken saderengipun paring pamrayoga dhumateng asanes.
Tiyang wicaksana punika beda kaliyan tiyang ingkang pinter srawung lan tumindhak ajur-ajer ing madyaning bebrayan. Bobot sarta ajinipun sayekti anglangkungi katimbang moncering kawruh. Mila boten cekap namung sarana dibandhani pepaking ilmu-ilmu pangawikan kemawon, nanging sabageyan ageng malah sumendhe wonten ing anggenipun pinter srawung lan wor-woran kalayan sasaminipun, tanpa nyawang undha-usuking semat lan drajat punapa dene beda-bedaning kalungguhaning tiyang ingkang dipun srawungi. Ajining manungsa punika boten amargi piyambakipun kadunungan wewatekan luhur lan kapinteran ingkang bebasan saged kangge njarah angin, nanging muhung dumunung ing pakarti anggenipun ngamalaken wewatekan lan kapinteranipun wau. Parandene pakarti ingkang bebasan tanpa aso, nanging manawi sinartan ing pamrih golek puji lan suwur, punapa dene ngantos ngalab donya brana punika dede nami ngamal. Pakarti ingkang makaten wau malah saged mbebayani tumraping bebrayan amargi alamipun ngandhut wisa tur malih ngangge kekudung naminipun tiyang akathah malih.
Satunggal-tunggalipun manungsa punika gesangipun sami katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau punika kenging kula tembungaken dhaya-dhayaning Pangeran ingkang dumunung wonten ing manungsa. Dados kewajibanipun manungsa gesang wonten ing donya punika sageda ngangge dhaya-dhaya wau miturut dhedhasaranipun piyambak- piyambak. Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak inggih badhe saged mranata dhateng sakiwa tengenipun. Namung kemawon kawasa ingkang sampun kasalira manungsa punika wau kedah kangge angayomi awit dhedhasaring kodrat punika angayomi. Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, tegesipun manungsa kedah ngangge kekiyataning raos tresna dhateng sasamining ngagesang. Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat bilih kaweruh punika kedah tumuju dhateng pangurbanan, dados sepi ing pamrih ingkang ateges dhateng karahayon.
Manawi sadaya manungsa sami kersa menggalih saestu dhateng kamanungsanipun piyambak-piyambak, pinanggihipun tamtu angakeni bilih manungsa wonten ing alam donya punika ingkang sami dipun esthi dhateng begja. Ananging manungsa ugi kedah sami ngrumaosi bilih begjanipun manungsa punika inggih kalayan manungsa sanesipun. Pramila manungsa kedah hanetebi karukunan. Gesangipun kedah dipun runtutaken kaliyan tatananing kodrat ugi tatananing Pangeran. Wiji punika sasampunipun thukul lajeng semi, mrajak, menthil, ngembang, awoh, nuli gogrog, wusananipun uwitipun lajeng garing. Makaten punika pepindhanipun uriping manungsa boten saged uwal saking kodrat. Mila mumpung kita teksih gesang, sumangga sami ngudi kasembadaning kawruh amrih saged marisaken woh lan wiji ingkang migunani tuwin boten mitunani.
Tatananing kodrat punika tumuju dhateng karukunan, sanes memengsahan, inggih punika dados manunggil [boten pepisahan], dhateng kajujuran [boten nakal-nakalan], dhateng begja umum [boten begja piyambak], dhateng panyambut damel sesarengan [boten unggul-unggulan], lan dhateng tulung-tinulung [boten mangsa bodhoa]. Manawi manungsa gesangipun mawi ngengeti dhedhasaran makaten mesthinipun boten lajeng manah badhanipun piyambak, nanging ingkang dados esthinipun wilujenganipun bebrayan. Gesangipun manungsa satunggal lajeng ateges gesangipun manungsa sadaya. Wohipun badhe damel begjanipun sadaya manungsa amargi ingkang wonten namung katresnan anebihi sesengitan. Manawi dipun raosaken ingkang yektos, jagad punika saged anyekapi kabetahanipun manungsa, boten nate kekirangan. Wontenipun kasangsaran ingkang dipun sandhang dening manungsa punika sebabipun rak boten sanes kejawi lepating tatanan ingkang dipun damel dening manungsa piyambak. Lha ingkang 'kajibah' damel tatanan punika, tamtu tatananipun badhe kadamel miring [nguntungaken] dhateng badhanipun utawi golonganipun piyambak. Awit saking punika lajeng tuwuh kawontenan ingkang boten samesthinipun. Anglampahi gesang ing bebrayan ageng punika tamtu asring kathah sandhunganipun, asring katatap-tatap utawi kedah wani kurban kekiyatan pikir, bandha tuwin sanes sanesipun. Ananging ingkang makaten wau sampun dados ubarampenipun tiyang ingkang olah kautaman anuju dhateng kaluhuran. "Mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki," makaten wulanganipun KGPA Mangkunegara IV. Sadaya tumindak punika pancen kedah linambaran teteki, tegesipun kedah mulat dhateng punapa ingkang dipun tindhakaken. Dados teteki ing ngriki boten ateges ngirangi tilem utawi tedha, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tindak amargi manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Mila mbokmenawi wonten pigunanipun kula ngaturaken welinging tiyang sepuh kados ing ngandhap punika:
Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti.
Manungsa kudu asarira bathara. Yaiku kahananing kedadeyan kabeh iki kudu percaya marang kang nglakoni. Kudu narima takdiring wiji, tegese aja durga mangangsa-angsa nanging tumindhaka kalawan saparenge.
Kudu taberi amarsudi purwaning dumadi, tegese apa kang den gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni. Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindhakake. Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang
kudu kang cetha. Temen temu kudu kang tekan.
Wohipun tiyang kersa migatosaken kawontenan punika temtu badhe gesang raosipun, kagigah raosipun lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi sampun gesang raosipun, padhatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrencangi kadumugening sedya memayu hayuning gesang ing satengahing bebrayan ageng. Manungsa punika kedah nyumerebi dhateng kodratipun, makaten kawontenanipun, inggih punika;
Sapisan, manungsa punika gadhah badhan wadhag. Badhan wadhag punika gadhah gesang piyambak manut wetipun anasir.
Kaping kalih, manungsa punika gadhah badhan ingkang winastan badhan urip. Nanging sampun klentu ing panampi, badhan urip punika boten wujud anasir, boten kasat mripat, nanging wujud dhaya ingkang ngebahaken rah, nata lampahing ambegan, dhaya ingkang gegandhengan kaliyan tangkar tumangkaring manungsa.
Kaping tiga, manungsa punika gadhah badhan ingkang dipun wastani badhan pangrasa inggih boten kasat mripat, wujudipun kados dene sorot. Punika dados wadhahipun rasa lan cipta [sisah, tresna, dereng, karep ingkang taksih semang lsp].
Kaping sekawanipun, manungsa punika gadhah aku, tegesipun manungsa punika saged mastani badhanipun piyambak Aku. Wonten ingkang mratelakaken samangsa manungsa punika sampun nyumerebi badhanipun piyambak inggih badhe nyumerebi Pangeranipun.
Manungsa punika tamtu sami ngakeni bilih gesangipun punika nggadhahi nyawa [suksma]. Dados glegering tiyang punika wonten kalih perangan, inggih punika badhan wadhag ingkang asipat kasar tuwin suksma ingkang asipat alus. Sampun limrah bilih tiyang punika remen menggalih gesangipun. Tumrap wadhagipun ingkang limrah sampun boten dados penggalih malih. Dene ingkang asring dipun grejahi inggih punika pun suksma ingkang asipat alus boten kasat mripat. Penggalih makaten wau lajeng asring nuwuhaken pitaken kados pundi manjingipun, manggen utawi dunungipun suksma punika wonten ing raga lan kados pundi kesahipun suksma punika.
Makaten wau pancen inggih prelu dipun grejahi jalaran saged ngindhakaken kawruh ingkang badhe saged murakabi dhateng gesangipun. Menggah panulusuripun kedah dipun kanteni sarana migunakaken nalar lan pikiran kanthi adhedhasar kawontenan tuwin kanthi katandhing kaliyan pengalaman. Manut kanyataning ingkang kasat mripat, dumadining manungsa punika mapan wonten ing guwa
ingkang kasat mripat punika njalari tuwuhing tetembugan bilih wong tuwa punika amung kinarya lantaring tumuwuh. Manawi namung kangge lantaran kemawon, mesthinipun wonten ingkang dhawuh utawi kuwaos nglantaraken wiji gesang wau. Katrangan punika minangka paseksen bilih bab ingkang kaudhal punika mboten namung mligi ingkang wonten utawi kasat mripat kemawon. Nanging panulusuripun sageda kabablasaken ngantos bebles dhateng bab ingkang manut muluring penggalih kakinten-kinten wonten. Kanthi pancadan lampahing gagasan kasebut pramila isining kasusastran Jawi katuwonipun ngandhut unsur-unsur filsafat. Kawruh filsafat mekaten ngrembag bab ingkang wonten sarta ngrembag bab-bab ingkang kakinten-kinten wonten pinanggih ing nalar.
Suksma makaten ingkang murugaken utawi ingkang nggesangi badhan wadhag. Dados manawi wadhag punika boten kapanjingan suksma, tamtu boten badhe saged gesang. Samangke mangga sami dipun penggalih kawontenan ingkang sampun kalimrah, punapa dene dumados wonten kalanganing tiyang bebrayan sadonya bilih bayi ingkang saweg lair saking guwa garbaning biyung punika tamtu nangis. Manawi wonten bayi lair boten kanthi nangis, punika tamtu ginanggu utawi wonten sababipun. Tiyang sepuhipun tamtu lajeng enggal enggal pados akal lan ngreka dhaya supados bayi wau sageda enggal nangis. Wonten cara ingkang sampun kalimrah tumrap umum, manawi wonten bayi lair boten nangis, punika lajeng dipun gebrag, prelunipun supados kaget lajeng nangis. Wonten malih cara dusun, bayi wau dipun interi wonten ing tampah. Makaten cara tuwin reka dhayanipun. Tiyang sepuh ngretos lan gadhah kapitadosan bilih tangising bayi ingkang saweg lair punika dados pratandhaning anggenipun nyata gesang. Dene manawi boten nangis dipun kuwatosaken manawi pejah. Mila inggih sampun leres manawi lajeng ngreka dhaya supados bayi wau tumuntena saged nangis.
Wontenipun bayi lair procot lajeng nangis, punika tamtu inggih wonten sababipun. Bayi punika anggenipun dedunung utawi manggen wonten ing guwa garbaning biyungipun ingkang limrah watawis sangang sasi. Wekdal sangang wulan wau klebet dangu. Sampun dados wataking tiyang gesang, punapa kemawon ingkang dipun alami punika tamtu dados pakulinan. Dene pakulinaning manggen wonten ing satunggaling papan, punika tamtu lajeng nuwuhaken raos kraos. Lha tiyang punika manawi sampun kraos anggenipun dedunung wonten satunggaling papan, mangka lajeng kapeksa kedah pindhah dhateng papan sanesipun, ing ngriku limrahipun lajeng nuwuhaken raos kaget. Upaminipun tiyang ingkang sampun kulina lan kraos manggen wonten ing papan ingkang hawanipun benter, lajeng pindhah dhateng papan ingkang hawanipun asrep, punika inggih kathah ingkang kaget. Kagetipun wau, umpaminipun kemawon, lajeng murugaken raos sakit. Makaten tuwin sanes-sanesipun.
Tumrap bayi inggih boten beda. Lair punika ugi ateges pindhah dhateng panggenan ingkang beda sanget kawontenanipun kaliyan panggenan ingkang dipun dunungi sakawit inggih punika guwa garbaning biyungipun. Nalika lair mak bruwol, pun bayi lajeng kraos kaget, umpaminipun kemawon kaget anggenipun lajeng klebetan hawa ambegan. Kaget makaten tumrap bayi lajeng murugaken nangis. Tangis punika dados lintuning wicantenan ingkang kangge nglairaken raos boten seneng, emoh, boten cocog. Makaten wau sampun dados cithakan tumrap saben bayi. Bab punapa kemawon ingkang boten dipun senengi lan boten dipun cocogi, pun bayi tamtu lajeng nangis, upaminipun kraos ngelak, luwe, sakit, lsp.
Tangis ateges kangge nglairaken raos minangka lintuning wicanten. Tumrap ingkang gegayutan kaliyan dhaya alus, umpaminipun manawi ing wanci dalu wonten durjana ingkang nggadhahi sedya awon, adatipun bayi inggih lajeng nangis. Mila makaten awit bayi taksih murni, pangraosipun teksih landhep saged ngraosaken gegetering dhayanipun tiyang sanes. Gegetering dhaya ingkang nggadhahi kajeng boten sae wau tumrap bayi inggih boten nyenengaken lan boten cocog, mila lajeng nangis. Dados tangising bayi lair punika boten ateges bilih punika dados pratandhaning nalika manjing suksmanipun. Tiyang sepuh inggih saged nangis, manawi makaten tangis wau pancen sampun kinodrat dados pirantosipun tiyang wiwit lair ngantos dumugi sepuh minangka sarana kangge nglairaken raos.
Lajeng samangke kados pundi manjingipun suksma dhateng bayi? Ing wadhah bayi punika wonten uritanipun [tigan-wijil], punika sampun kadunungan utawi kasamadan gesang. Manawi wiji saking wanita kempal kaliyan wiji saking priya saged mahanani dados jabang bayi. Menggah kempaling wiji ingkang saged dados bayi punika manawi kadhayan tiyang kekalih wau. Dene ingkang kawastanan dereng, inggih amargi serenging karsa ingkang sinartan [kaworan] raos sengsem, utawi gampilipun katembungaken dereng kapincut. Tempuking karsa antawisipun priya lan wanita punika nuwuhaken pletik [pletiking kaalusan]. Inggih pletik wau ingkang lajeng manjing anglimputi [campur] kempaling wiji punika temahan dados suksmanipun bayi ingkang dados wau. Dene kempaling tigan utawi wiji lajeng dados badhan wadhagipun. Derenging karsa ingkang kaworan sengsem [kapincut] antawisipun priya lan wanita punika limrahipun boten sami kekiyatanipun, saged ugi kiyat derenging kakung, saged ugi kiyat derenging wanita. Manawi tempuking derenging karsa kiyat ingkang saking kakung, punika temahan badhe dados lare estri. Kosokwangsulipun manawi derenging sengsem wau kiyat ingkang saking estri punika dadosipun lare badhe lair jaler. Dene manawi derenging sengsem wau sami dene kiyatipun punika badhe mahanani lairipun bayi kembar.
Saklajengipun bab manjinging suksma wonten ing raga, punika boten wonten ing nglebet lan inggih boten ngurungi wonten ing njawi. Nanging suksma lan raga wau sami apepuletan limput-linimputan. Gampilipun kenging katembungaken kados dene kelet mawa ancur [lem kadamel saking deplokan beling utawi pecahan kaca]. Tumrap tiyang ingkang ngudi kawruh ulah kabatosan, punika sagedipun nyatakaken kasunyataning jiwa utawi suksma manawi 'raos' saged dumunung wonten antawisipun pepulatenning raga kaliyan suksma. Suksma punika limrahipun asring katembungaken dados dhalangipun, raga katembungaken minangka wayangipun utawi ringgitipun. Ebah makartining wayang saking pun dhalang. Manawi suksma taksih tetemplekan kaliyan raga, punika ingkang dipun namakaken 'kawula'. Dene manawi suksma pisah kaliyan raga manunggil kaliyan ingkang asipat gesang, punika lajeng limrahipun kanamakaken 'gusti'. Limrahipun tiyang punika kepingin lan ngudi sagedipun nyumerebi kasunyataning alus utawi suksmanipun. Miturut ingkang sampun nate kula alami, makaten wau sagedipun dumados [kaleksanan], inggih punika nalika kula 'nggadhahi raos boten tresna babar pisan dhateng badhan kula piyambak. Sampun klentu ing panampi, katrangan sampun boten nggadhahi katresnan babar pisan dhateng badhanipun piyambak punika tumrap Serat Dewa Ruci mbokmanawi kemawon cocog kaliyan ungel-ungelan: "Cekake manungsa puniki, patoke wani pejah; lamun wedi lampus, sabarang nora tumeka." Wani pejah ateges wani kecalan badhanipun piyambak. Boten nresnani badhanipun piyambak ateges boten eman, lila lan ikhlas manawi badhanipun wau dados kados pundi kemawon boten prelu dipun suntik silikon grana lan payudharanipun, boten prelu dipun semir pirang rekmanipun, lsp. Dados sampun boten nresnani badhanipun piyambak ugi ateges lila ing pejahipun utawi wani mati [sajroning urip].
Sakawit menggah njedhuling raos makaten tuwin temahanipun teka lajeng murugaken saged nyumerebi jiwa kula piyambak wau saestunipun boten kaliyan kula jarag, nalika semanten kula namung ngleresi prihatos, manah badhe ngleksanani pitedhahing bapa panuntun kula bilih tiyang punika kedah ngolah gesangipun. Nanging dangu-dangu lajeng asring saged kaleksanan malih sarana kula sedya, inggih sarana nisihaken [ngicali] raos tresna dhateng badhan kula piyambak kanthi sinartan menebing pikiran. Dene anggen kula nggadhahi pamanggih bilih kaleksananipun sarana ngicali katresnan wau, manggihipun inggih sasampunipun kaleksanan nyumerebi kanthi mboten njarag wau. Manawi dipun tekakaken suksma puika kados pundi wujudipun? Ing nalika kawitan, manut pengalaman lan rumaosing sesawangan kula, pun suksma punika rupenipun inggih kados kula piyambak tuwin werninipun kados dene salju. Makaten punika kula piyambak inggih lajeng katuwuhan raos pitaken "Apa ya kaya aku tenan ta kuwi?" Salajengipun sareng kula saged namataken, miturut raos lan sawangan kula, jebul boten kados kula. Ing ngriku rumaos kula tan agrana tan anetra, tan kakung tan wanodya tan wandu. Katrangan bab kepanggih kaliyan suksmanipun piyambak wau mbokmanawi mor misah kemawon kaliyan babaring cariyos Dewa Ruci. Dewa Ruci kapindhakaken kaliyan Werkudara [namung kadamel langkung alit ingkang limrahipun kawastanan Dewa Bajang], lajeng paring wejangan dhateng Werkudara. Dados manawi makaten Dewa Ruci wau dados gurunipun Werkudara ingkang sejati kasebat Sang Guru Jati ya sejatining guru, inggih gurunipun saben tiyang. Kados ingkang sampun kababar ing ngajeng, suksma punika dunungipun wonten ing raga tan kajaba tan kajero boten wonten ing lebet boten wonten ing njawi, nanging anglimputi wadhag apepuletan, nemplekipun kadosdene mawi lem. Salajengipun manawi tiyang pejah, inggih punika suksma pisah kaliyan raganipun, punika jalaran lem ingkang ngeletaken wau sampun boten kiyat anggenipun nggondheli.
Wonten ing jagading ulah kabatosan, bab Manunggaling Kawula Gusti punika limrahipun dados gegebengan [cepengan] ingkang wigatos sanget, tansah dados reraosan lan tansah dados bahan pirembagan, langkung-langkung wonten ing kalanganing para pinisepuh. Bab kawruh jumbuhing kawula Gusti wau limrahipun kaperang dados kalih. Ingkang kawitan aran Warangka Manjing Curiga. Ingkang kaping kalihipun Curiga Manjing Warangka. Warangka punika wadhahipun dhuwung utawi keris, pikajenganipun inggih punika alusing raosipun manungsa minangka wadhahing Suksma. Hewadene curiga ateges wilahaning keris, pikajenganipun isinipun inggih punika kaalusan suksmaning manungsa ingkang nunggal kawontenan kaliyan dzatipun Pangeran. Menggah gathuking kalih-kalihipun wau limrahipun dipun wastani sapatemon kaliyan Sang Guru Jati.
Sarehning kawruh manunggaling kawula Gusti wau sampun misuwur [lan kaprah] tumraping umum, ing ngriki ugi prelu kawedharaken supados sageda muwuhi undhaking kawruh lan seserapan sawatawis. Minangka tuladha kangge nggambaraken kawruh manunggaling kawula Gusti ingkang wau saweneh wonten ingkang ngandharaken kanthi kawujudaken cariyos wayang, inggih punika lampahan Dewa Ruci. Sekedhik kemawon ingkang badhe kula aturaken wonten ing ngriki, lowung saged damel lelimbangan. Supados mboten ngambra-ambra, becik dipun wiwiti saking nalika Werkudara saged kepanggih banjur pikantuk wejangan saking Dewa Ruci, ingkang dados sanepanipun Sang Guru Jati. Sinawung ing tembang Dhandhanggula:
"Lah ta mara Wrekudara aglis,
dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga.
Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki saisine, kalawan gunungipun, samodrane alase sami, tan
lumarib, leyeb adoh katingal, Dewa ruci nguwuh, heh apa katon sira, dyan sumaur sang Sena inggih
kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang Dewa-ruci,
nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun kaeksi, nginggil miwah ingandhap, pan sampun kadulu,
apa katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warni kawan prekawis, katingal ing kawula, sadya kang wau sampun datan katingalan, amung kawan prekawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
Dewa suksma ruci ngandika ris, ingkang dingin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sajatine ing tyas sayekti, pangareping sarira, tegese tyas iku, ingaranan Mukasipat, kang anuntun marang kang linuwih, kang sejatining
ing tyas iku, anengeri marang sajati, eca sang Wrekudara, amiyarsa wuwus, lagya medem tyas sumringah, dene ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas.
Pan isining jagad amepaki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku dene, kang bisa pisah iku, mesti bisa amor ing gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, abang ireng kuning samya, ingkang nyegah
lesatri ing panunggale, poma den awas emut, durgana kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene asrengen sabarang runtik, andadra ngombra ombra.
Iya iku ati kang ngadangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan. Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe amrih tulus ati kuning kang ngadhang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, kalestaren pamoring gaib, iku mungsuhe tiga tur samya gung agung, balane ingkang titiga, kang aputih tanpa rowang amung siji, marma anggung kasoran. Lamun bisa iya nembadhani, marang mungsuh kang telung prakara, sida ing kono pamore, sengkud pamrihipun, sangsaya birahinira, saya marang kawuhusaning ngaurip, sampurnaning panunggal."
Inggih kados makaten kalawau gambaraning kawruh bab jumbuhing kawula Gusti ingkang kababaraken ing cariyos wayang lampahan Dewa Ruci. Katrangan ing nginggil wau nggambaraken tumindakipun tiyang ingkang nglampahi semadi ingkang sampun dados, sampun saged mbikak warananing (aling-alinging) gaib kanthi ngawonaken panggodhaning hawa napsu [hawa angkara murka]. Sang Werkudara saged sapatemon kaliyan Sang Guru Jati [iya gurune dhewe kang sejati] kalawan sampurna. Sampurnaning sapatemon dipun gambaraken wonten ing lelampahan Werkudara anggenipun wawan rembag kaliyan Dewa Ruci. Kosokwangsulipun sapatemon ingkang dereng sampurna, punika saged kepanggih kaliyan Sang Guru Jati wau, namung kemawon boten saged wawan rembag, umpaminipun namung saged nyumerebi, wonten malih saged kepanggih nanging namung saged nampeni dhawuhipun kemawon, boten saged pitaken lan mboten saged matur punapa punapa.
Samangke badhe kula aturaken bacuting tembang ingkang mratelakake bab sambung rapetipun manungsa kalayan gaibing urip sejati, inggih ingkang anglimputi sakalir.
"Yen makaten ulun boten mijil, sampun eca neng ngriki kewala, datan wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, boten arib boten angelih, boten ngraos kangelan, boten ngeres linu, amung nikmat lan mupangat, Dewa-ruci ling ira tan keni, yen ora lan antuka.
panganggepireku, yen wis kasikep ing sira, haywa amung den parah yen angling, iku reh pipingidan.
Nora kena lamun den rasani, lawan sasamaning pra manungsa, yen ora lan nugrahane, yen ana nedya padu, angrasani rerasan iki, becik den kalahana, ywa kongsi kabanjur, haywa ngadekken sarira, lan ywa kraket marang wisayaning urip, balik sikepen uga.
Kawisayan ingkang makripati, den kahasta pamantenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinengker baweneku, urip datan ana nguripi, datan ana rumangsa. Ing kahananipun, uwis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisaha.
ing ringgit, minangka panggung jagad, kelir babadipun, amolah lamun pinolah, sapolahe kumedhep lawan ningali, tumindak saking dhalang."
Ngantos dumugi semanten rumiyin bacuting tembang wau, sapunika prelu mawas ingkang dados isi lan wigatosipun. Wosing tembang wau mahyakaken manawi manungsa sadaya punika sayektosipun inggih mbabaripun urip ingkang anglimputi sakalir [Pangeran] piyambak. Mila dipun tembungaken "Wis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisahna". Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, "Pan sampun kocap ing dalil, barang kang mujud iki, kabeh kanyatan tuhu, jenenging ayamalolah, haywa ta sira mungkiri." Syeh Siti Jenar, salah satunggaling wali ingkang kondhang bontosing
ingkang Tunggal, ya jisim iya Allah, tokid tegese puniku, apan Tunggal kajatenya." Ing layang Centhini mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten:
banyu lan toya pan saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami.
Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing tembang Sinom: "Njeng Sunan Siri ngandika,
tan owah gingsir puniku, langgeng tanpa karana, kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya". Minangka kunci wonten pangandikanipun para pinisepuh ingkang wignya ing agal-alus makaten: "Sing sapa weruh marang awake dhewe, iku prasasat weruh Pangeran."
Makaten pathining ngelmu gegebanganing para linuwih ingkang tansah ngolah batosipun. Sadaya wau boten sanes ateges paring ancer-ancer dhateng sasamining manungsa: "Manawa padha nggambarake, padha ngganta, padha mikir, padha nggagas kahananing Gusti Allah lan kanyatane aja nganti kleru ener, aja nganti blawur, aja nganti kabandha dening tetembungan yen dirasa saklebatan sajake Pangeran iku manggon dhewe, pisah karo alam donya, pisah karo manungsa, upamane tetembungan 'Gusti Allah iku ana ing swarga', 'Bali marang panayunaning Pangeran', lll. "
Tetembungan makaten wau manawi kirang patitis anggenipun menggalih lan anggenipun nyuraos, tamtu kemawon badhe nggampilaken thukuling klentu ing pangira. Jalaran lajeng saged nuwuhaken gambaring pikiran, manawi Gusti Allah punika sajake kados tiyang punika, inggih sajak pinarak wonten ing panggenan ingkang sae lan sekeca sanget, sajak ya sok takon barang. Suksmanipun tiyang ingkang sampun seda, sajake banjur sowan marak ana ngarsane. Makaten salajengipun manawi ta ngantos klentu anggenipun nampi lan nyuraos tembung-tembung ingkang nyebataken bab ingkang magepokan kaliyan wontenipun Pangeran.
Wonten tetembungan wigatos sanget ingkang saged kangge gujengan manawi tiyang badhe remen olah kabatosan lan badhe nggayuh murih sanged ngraosaken lan mangertosi dhateng gaibing Pangeran, punika 'Pangeran kuwi ora arah ora enggon, tan kena kinaya ngapa, ora kakung ora putri lan uga ora banci'. Tembung ora arah ora enggon, ateges anglimputi sakalir, ing ngendi endi bae ana. Awit saking punika uriping manungsa ugi kalimputan ing dzating Pangeran. Mila ing wejanganipun Dewa-ruci katembungaken tan kena pisahna. Limrahipun banjur sok wonten pitaken: "Manawi Pangeran punika sejatosipun sampun nunggal [anglimputi] manungsa, kenging punapa manungsa kok teksih sami ngudi sagedipun manunggal?" Wonten malih pitaken makaten: "Manawi Pangeran punika ugi sampun tunggal kahanan kaliyan wujuding manungsa, kenging punapa manungsa kok boten nggadhahi panguwasa kados Pangeran, punika rak nggih mokal?"
Pitaken kados makaten wau leres sanget. Jalaran ngangge waton wantah, tegesipun miturut nalar: mesthinipun rak ngaten. Inggih wonten ingriki ingkang prelu dipun saring, prelu dipun raosaken kalayan tandhes. Kawontenaning gesang punika gaib [alus, samar], mila katembungaken tan kena kinaya ngapa. Awit saking sadaya tetembungan ingkang kangge mratelakaken alusing urip, boten kenging manawi lajeng dipun suraos kadosdene tetembungan ingkang gegayutan kaliyan kawontenan ingkang maujud ing ngalam donya utawi ingkang
Makaten ancer-anceripun manawi badhe nyuraos, rehing gaib, tembung anglimputi ingkang ugi ateges nunggal wau, boten kenging manawi lajeng dipun emperaken kados dene toya ingkang kawoworan sumba, dipun emperaken toya wau temtu saged ngabangaken punapa kemawon. Wontening tetembungan jumbuh, manunggal utawi ngelmu panunggalan punika sampun lajeng dipun suraos lan dipun emperaken kaliyan manunggiling barang kalih. Hananging kedah dipun suraos minangka ngudi supados saged mangertosi lan ngyakinaken gaibing Pangeran kanthi kaalusane. Dene bab gandhenging panguwasanipun Pangeran kaliyan uriping manungsa ingkang linimputan mau, teksih mawi warana [aling-aling] gaib, ugi dumunung wonten ing angganing manungsa piyambak. Aling aling wau saged dipun lingkah, upamanipun kanthi srana semadi, kanthi srana tarak brata. Manawi manungsa sampun saged mbikak warana wau, ingriku bakal saged kaluberan panguwasaning Pangeran. Dene kathah sakedhikipun panguwasa kang kaluberaken wau, gumantung kaliyan kiyating pakartinipun manungsanipun piyambak. Pramila punika ingkang dipun wastani jalma linuwih ing donya punika inggih ugi ngangge trap-trapan, ngangge undha-usuk wiwit saking ingkang mamung angsal kaluwihan sekedhik ngantos dumugi ingkang kathah sanget. Makaten gegambaran ingkang saged kangge pepindhan lan kenging kangge ancer-ancer. Awit saking punika, manawi manungsa badhe manembah lan badhe ngudi dhateng gaibing Pangeran, ingkang langkung wigatos inggih sarana ngolah badhanipun piyambak, kanthi ngolah pikiran, pangrasa lan pakartinipun piyambak, sarana mbangun bebuden luhur, nindhakaken pakarti ingkang sae lan remen atul tlaten nindhakaken sembahyang, semedi utawi manekung. Dene kuncinipun inggih punika pikir lan manah ingkang tansah eling marang sedyanipun murih sampun ngantos benceng ceweng, dados kedah fanatik [sampun ngantos gampil kapilut ing pamurunging laku]. Inggih muluring gagasan ingkang kados makaten kalawau mbokmanawi ingkang lajeng nglambari penggalihipun PB IV paring panutan dhateng putra wayahipun ingkang kapacak ing Wulang Reh:
" Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, kalal yen pinangana, pan manungsa dagingipun, yen pinangan pasthi karam."
"Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, marang pepaes donya, siyang dalu dipun emut, yen urip manggih antaka."...
'Sayekti wajib rumuhun, angrawuhi ing sarira..."
Manawi sampun ngretos dhateng kajatening pribadinipun piyambak, inggih badhe ngretos sinten ingkang nguwaosi jagad punika. Ingkang makaten punika njiyat pantoging pamanggih bilih titah supados ngrumaosi yen wonten ingkang hanitahaken. Lan sadanguning tumitah, sumanggem ngemban tanggel jawab dhateng kuwajibaning titah rehne rumaos sampun dipun titahaken. Lajeng manawi badhe ambyur anglampahi gesang ing satengahing bebrayan ageng, punika sejatosipun kedah kados pundi? Gesang punika sejatosipun gampil, jer sampun saged lan kersa ninthingi, nyinaoni, nindhakaken lan ngamalaken kalih prakawis, inggih punika saged lan kersa tansah nyenyuwun pangapunten dhumateng sok sintena kemawon lan saged lan kersa tansah paring pangapunten dhumateng sok sintena kemawon. Nuwun.
Review Pasang sadurungé25 Umum Windows 10 Masalah lan Carane Ndandani kanggo wong Related Posts
Samsung ndadekke 2TB solid-negara drive kanggo PC ngarep
apa ana tontonan, kayane urung kumplit nek urung tuku golak kr pecel.Nggolaki..kayane nggolaki kr ramane lho Kang.. Hehe
Feb 18, 2009 @ 22:00:00	nek aku juga seneng mangan golak karo pecel kayane rasane nylekamin tenan deh,sayange nang kene ora ana sing dagang
bingun sampean kuwe sapa sih koh ora ana jenenge,lamkenal baen karo sampean sing wis
nengahByak byuk byak banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis soreWiting kalopo katon ngawe awePrayogane becik balik waeDene sesuk esukTumandang nyambut ga*referensi Lirik Campur Sari : Lirik Campur Sari - Prau Layarhttp://jiwamusik.wordpress.com/2008/01/25/prau-layar/
Jakarta, Indonesia.2002Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang
mugo-mugo ing dinten suci meniko dosanipun kawulo kalih panjenengan dipun lebur dumateng Gusti ingkang
Worm utawa cacing komputer ya iku salah sijiné program komputer uga kalebu pérangan saka malware.[1] Program iki mbebayani khususé isa nyalin kaping pirang-pirang, ing drive lokal, jaringan, é-mail, utawa internèt.[1] Program iki migunakaké jaringan komputer kanggo ngirémaké salinan awaké dhéwé ing node liyané lan isa nginfèksi tanpa dingertèni user.[1] Ancas saka worm ya iku kanggo produksi, ora kaya virus kang nyoba nginfèksi, ananging nyalin kode èmbed ing jero file liyané.[1] Bab iki disebapaké déning kelemahan keamanan ing komputer targèt.[1] worm ora nginfèksi file utawa modifikasi file ananging marakaké rugi déning jaringan amerga worm bakal mangan bandwith jaringan, sahéngga ngakibataké speed internet lemot utawa suwi.[1] Jinis worm kang paling umum ya iku worm émail. Jumbuh karo jinisé, worm émail ora nulari file liyané kaya déné virus ananging worm mung gawé salinan dèwèké kanti terus-terusan.[1] Worm émail nglakokaké taktik sederhana.[1] Bayangké yèn émail salah sijiné wong kang kainfèksi lan nduwèni 20 alamat émail kang ditemokaké ing sistemé.[1] mangka worm bakal ngirim salinan dèwèké ing alamat kasebut.[1] Yèn salah sijiné émail penerima terinfèksi, mangka bakal ngirimaké utawa nyebaraké salinan worm marang kanca-kancané tanpa disadari.[1]
Kerusakan kang Diakibataké[besut | besut sumber]
Worm komputer migunakaké pira-pira cara kanggo bisa mlebu ing jero file cache web lan berusaha golèk alamat é-mail korban, utawa ngrayu korban supaya mbukak é-mail katentu kanti judul kang gawé penasaran. Sak wisé iku, worm bébas kanggo ngirim é-mail marang kabèh daftar kang ana ing kontak kanggo nyebaraké awaké déwéné.
Worm isa ngehapus file. Worm nyusup ing komputer lan banjur menimpa file kanti ekstensi katentu, kayata EXE, jpeg lan akèh jinis èstènsi liyané. The conficker worm ya iku salah sijiné jinis saka worm kang ngehapus lan ngenonaktifaké file.
Nyolong informasi arupa anceman kang serius kang kerep dikaétaké karo worm. Jinis informasi kang dicoolong mulai saka kang cilik kayata alamat e-mail utawa password game, nganti kang gedhé kayata nomer kartu kredit.
Lockout kedadéan nalika worm ngganti password e-mail komputer korban. Ika marakaké korban ora isa mlebu ing é-mailé utawa komputeré.
Mass Hysteria (histeria massa) lan kebingungn donya ya iku salah sijiné kang isa dikaétaké karo worm komputer, utamané yèn worm nginfèksi komputer kanti cepet lan ora dingertèni. salah sijiné conto worm jinis iki ya iku worm Morris kang isa matèni internèt kanggo pirang-pirang dina.[2]
Cara Ndetèksi Worm[besut | besut sumber]
Yèn komputer perlu wektu luwih suwi saka biasané kanggo reboot utawa konèksi ing internet, mangka iku ciri-ciri komputer wis kena utawa kainfèksi worm.
Yèn dideleng ana tanda send utawarecive berkedip senajan ora ana aktivitas, iki mungkin ana
anda/#ixzz2ApIYGJGm], (Kaunduh 31/10/12).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Worm&oldid=1078960"	Kategori: KomputerVirusKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 3 Sèptèmber 2016.
Lat. xylon, ingkang tegese "kayu") punika salah satunggaling saking kalih kelompok
ing godong. Pembuluh kayu méénika saluran utami kanggè transportasi toya kaliyan sadaya substansi ingkang terlarut ing dalem saking oyot (saha ugi tukul tanéman sanès ingkang nyèrèp toya) nuju ing bagian sanès tanéman, utaminipun godong. Kayu kabéntuk utaminipun saking kempalan pémbuluh kayu.
Gerakan toya ing xilèèm asifat pasif amérgi xilèm kasusun saking sèl-sèl mati ingkang ngayu (ngélampahi lignifikasi), pramila xilèm botén gadahi peran ing prosès punika. Faktor penggerak utami inggih punika transpirasi. Faktor pembantu sanèsipun inggih punika tekanan akar sebab wontèn bènténipun potensial toya ing salèbeting jaringan oyot kaliyan ing ruang lemah ing sisih perakaran. Gaya kapilaritas namung bantu dorong toya gayuh ingkang inggil, ananging botèn bantu gèrak. Sèl-sèl xilèm gadahi pintèn-pintèn tipè inggih punika trakea (boten dipun gadahi
kosong ing antawis pembuluh saha bantu ngeleketake pembuluh-pembuluh kasebut. Trakea saged dipunsebat pembuluh ingkang sakjatosipun. sekempalan sel-sel ing dinding sel lateralnya ngelampahi kekandelan kaliyan lignin (zat kayu) ananging bagian pucuk inggil lan
oldid=1013963"	Kategori: JaringanRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala barkas rusakKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.24, 6 Maret 2016.
9:1 Gusti Yésus nimbali rasulé rolas, nuli diparingi kasektèn lan pangwasa nundhungi dhemit lan marasaké lelara.
9:2 Semono uga para rasul mau diutus nggiyaraké bab Kratoné Allah lan marasaké wong lara.
9:3 Pangandikané: “Aja padha sangu apa-apa ana ing dalan. Aja nggawa teken utawa kanthong kanggo nampani sedhekah, pangan, apa dhuwit; utawa sandhangan rangkep.
9:4 Menawa kowé wis ditampa ana sawijining omah, kowé tetepa ana ing kono, nganti kowé lunga saka ing kutha mau.
9:5 Déné menawa ana wong sing ora gelem nampa kowé, metua saka ing kutha kono, lan ketabna lebu sing ana ing sikilmu, supaya dadi piwelèh marang wong-wong ing kono.”
9:6 Para rasul nuli padha mangkat, nyebar pawarta Injil ana ing ngendi-endi, karo marasaké wong lara.
9:7 Sang Prabu Hérodès, sing dadi raja ana ing tanah Galiléa, bareng mireng sakèhing lelakon kuwi dadi bingung. Sebab ana wong sing kandha: “Nabi Yohanes Pembaptis wis urip menèh!”
9:8 Wong liya menèh kandha, yèn Nabi Élia jumedhul menèh. Wong liya menèh kandha, yèn salah sawijining nabi jaman kuna urip menèh.
9:9 Sang Prabu Hérodès ngunandika: “Yohanes wis daktigas guluné. Lha wong iki sapa? Aku krungu wartané yèn wis nindakaké prekara rupa-rupa.” Mulané Sang Prabu Hérodès tansah ngudi bisané ketemu karo Gusti Yésus.
9:10 Bareng para rasul wis padha bali saka enggoné diutus déning Gusti Yésus, nuli padha nglapuraké marang Panjenengané apa sing wis padha dilakoni. Gusti Yésus nuli ngajak para rasul nyingkir menyang kutha Bètsaida.
9:11 Nanging bareng wong akèh padha krungu yèn Gusti Yésus lan para rasul padha tindak mrana, nuli padha nututi. Wong kabèh mau padha ditampani déning Gusti Yésus lan padha diwulang bab Kratoné Allah. Déné sing padha nandhang lelara padha diwarasaké.
9:12 Bareng wis soré, para rasul rolas nuli padha sowan ing ngarsané Gusti Yésus, sarta matur: “Gusti, menapa mboten prayogi menawi tiyang-tiyang menika Panjenengan dhawuhi késah kémawon, supados sami saged pados tetedhan lan pasipengan ing dhusun-dhusun sakiwa-tengen ngriki, awit ing ngriki panggènanipun sepen!”
9:13 Pangandikané Gusti Yésus: “Ora, kowé waé sing padha mènèhana mangan!” Aturé para rasul mau: “Kula namung sami gadhah roti gangsal sarta ulam kalih, kejawi menawi kula kautus tumbas tetedhan kanggé tiyang menika sedaya!”
9:14 (Sing ngumpul ana ing kono wongé lanang waé kira-kira ana limang èwu.) Gusti Yésus banjur ngandika marang para rasul mau: “Wong akèh kuwi konen lungguh sapantha-sapantha, sapanthané kira-kira wong sèket.”
9:15 Para rasul nuli nglakoni apa sing didhawuhaké déning Gusti Yésus. Wong kabèh padha dikon lungguh.
9:16 Gusti Yésus nuli mundhut roti lima lan iwak loro mau, banjur tumenga ing langit lan ngaturaké donga panuwun marang Gusti Allah. Roti-roti nuli dicuwil-cuwil, semono uga iwak loro mau, nuli diparingaké marang para rasul supaya diedumaké marang wong akèh.
9:17 Wong kabèh padha mangan nganti wareg. Para rasul ngumpulaké sisa sing ditinggal déning wong-wong akèhé rolas ténggok kebak.
9:18 Ing sawijining dina nalika Gusti Yésus lagi ndedonga piyambakan, para sekabaté padha sowan ing ngarsané. Nuli padha didangu: “Manut kandhané wong-wong, Aku iki sapa?”
9:19 Wangsulané para sekabat: “Wonten ingkang mastani Panjenengan menika Nabi Yohanes Pembaptis. Nanging wonten ugi ingkang sanjang, bilih Panjenengan menika Nabi Élia. Lajeng wonten malih tiyang ingkang criyos bilih Panjenengan menika salah setunggaling nabi ing jaman kina, ingkang wungu saking séda.”
9:20 Gusti Yésus ndangu menèh: “Lha, yèn kowé dhéwé, Aku iki sapa?” Wangsulané Pétrus: “Panjenengan menika Sang Kristus! Utusanipun Allah.”
9:21 Para sekabat padha diwanti-wanti mengkéné: “Aja pisan-pisan bab iki kokkandhakaké marang wong liya.
9:22 Putrané manungsa bakal nandhang sangsara lan ditampik déning para pinituwa, para pengareping imam, sarta para ahli Torèt. Panjenengané bakal disédani, nanging ing telung dinané bakal diwungokaké.”
9:23 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong kabèh: “Saben wong sing kepéngin dadi murid-Ku, padha nyingkura awaké dhéwé, saben dina mikul salibé, lan ngetutaké Aku.
9:24 Sebab sing sapa ngaya, ngudi golèk kepénaking uripé, kuwi bakal kélangan urip sing sejati. Nanging sapa sing ngurbanaké uripé krana Aku, kuwi sing bakal lestari urip.
9:25 Apa gunané wong bisa nduwèni donya iki kabèh, nanging rusak uripé, utawa kélangan nyawané?
9:26 Sapa sing isin ngaku dadi murid-Ku lan isin nganut piwulang-Ku ana ing ngareping wong, Putrané Manungsa uga bakal lingsem ngaku wong mau, mbésuk samasa rawuh ngagem kamulyané, lan kaluhurané Sang Rama, tuwin para malaékat suci.
9:27 Padha gatèkna kandha-Ku iki: ing antaramu ana sawetara sing bakal ora ngalami mati sadurungé Gusti Allah nindakaké Kratoné ana ing bumi.”
9:28 Kira-kira seminggu sawisé Gusti Yésus memulang bab prekara-prekara mau, Panjenengané minggah ing sawijining gunung prelu ndedonga, kadhèrèkaké déning Pétrus, Yohanes lan Yakobus.
9:29 Nalika lagi ndedonga, pasuryané malih lan agemané dadi putih mengkilap.
9:30 Ujug-ujug ana wong loro sing padha ngandikan karo Gusti Yésus, yakuwi Nabi Musa lan Nabi Élia.
9:31 Sakaroné padha ngagem kamulyaning swarga. Sing padha dirembug bab enggoné Gusti Yésus bakal nandhang sangsara lan séda ana ing kutha Yérusalèm sawetara dina menèh, murih kelakoné rancangané Pangéran.
9:32 Pétrus lan kanca-kancané padha turu pules. Bareng padha tangi nuli weruh kamulyané Gusti Yésus lan uga kamulyané wong loro sing ngadeg bebarengan mau.
9:33 Nalika wong loro kuwi arep lunga ninggal Gusti Yésus, Pétrus matur marang Gusti Yésus: “Gusti, kawula sami remen wonten ing ngriki. Prayogi menawi kawula sami ngedegaken tarub tiga, setunggal kagem Panjenengan, setunggal kagem Nabi Musa lan setunggalipun malih kagem Nabi Élia.” (Aturé Pétrus sing mengkono mau merga ora ngerti apa sing diucapaké.)
9:34 Nalika Pétrus isih caturan, ana méga teka nutupi Pétrus, Yohanes lan Yakobus. Para sekabat padha wedi banget.
9:35 Tumuli ana swara saka ing méga mau, sing ngandika mengkéné: “Iki Putra-Ku sing wis Dakpilih, padha èstokna dhawuhé!”
9:36 Bareng swara mau meneng, sing katon ana ing kono mung Gusti Yésus piyambak. Nabi Musa lan Nabi Élia wis ora ana. Para sekabaté Gusti Yésus ora tau nyritakaké lelakon mau marang sapa waé.
9:37 Ésuké, Gusti Yésus lan para sekabaté padha mudhun saka gunung. Akèh wong sing nuli sowan ing ngarsané.
9:38 Ing satengahé wong akèh mau ana wong lanang sing matur: “Guru, nyuwun tulung, mugi kersa mirsani anak kula. Anak kula namung menika!
9:39 Piyambakipun sering dipun surupi dhemit, lajeng dadakan jerit-jerit. Larénipun lajeng kaken, sarta cangkemipun muruh, mesakaken sanget. Dhemit menika enggènipun nyiksa mboten kèndel-kèndel, sarta mèh mboten naté ngeculaken.
9:40 Kula sampun nyuwun tulung dhateng para sekabat Panjenengan, supados nundhung dhemit wau, nanging sami mboten saged.”
9:41 Gusti Yésus ngandika: “Kowé pancèn kebangeten enggonmu ora precaya marang Gusti Allah. Kudu pira lawasé enggon-Ku ana ing tengahmu lan nyabari kowé? Wis, bocahé gawanen mréné!”
9:42 Nalika bocahé lagi mlaku marani Gusti Yésus, bocah mau dibanting déning dhemité lan awaké dadi kaku. Nanging Gusti Yésus nuli nyentak dhemit mau lan marasaké bocahé. Bocah mau nuli dipasrahaké marang bapakné.
9:43a Wong kabèh padha kaéraman weruh kwasané Gusti Allah sing semono gedhéné.
9:43b Nalika wong akèh isih durung mari olèhé kaéraman tumrap sakèhé lelakon mau, Gusti Yésus ngandika marang para sekabaté:
9:44 “Padha rungokna tembung-Ku iki: Putrané Manungsa bakal diulungaké marang pangwasané wong.”
9:45 Nanging para sekabat mau ora padha ngerti, apa tegesé pangandikané Gusti Yésus mau. Prekara kuwi pancèn digawé wadi ing ngatasé para sekabat, karebèn padha ora ngerti tegesé pangandikané Gusti Yésus mau, nanging para sekabat padha ora wani nyuwun pirsa.
9:46 Ing antarané para sekabaté Gusti Yésus ana dredah bab sapa sing pinunjul dhéwé.
9:47 Gusti Yésus pirsa apa sing lagi padha dipikir. Mulané nuli nimbali bocah cilik siji, didhawuhi ngadeg ana ing sandhingé.
9:48 Gusti Yésus nuli ngandika marang para sekabat: “Sing sapa nampani bocah cilik iki atas saka jeneng-Ku, kuwi Aku sing ditampani; lan sing sapa nampani Aku, kuwi dadi uga nampani sing ngutus Aku. Awit sapa sing cilik dhéwé ing antaramu kabèh, kuwi sing gedhé dhéwé!”
9:49 Rasul Yohanes matur marang Gusti Yésus: “Guru, kawula sumerep tiyang nundhung dhemit atas Asma Panjenengan, lajeng kula penging, awit tiyang wau sanès patunggilan kita.”
9:50 Gusti Yésus ngandika: “Aja kokpenging. Sebab sapa sing ora nglawan marang kowé, kuwi nyarujuki!”
9:51 Bareng wis cedhak dina enggoné Gusti Yésus bakal kondur menyang ing swarga, Panjenengané menggalih arep tindak menyang kutha Yérusalèm.
9:52 Nuli ngutus wong sawetara, ndhisiki tindaké; wong-wong mau banjur padha mangkat, lan mlebu ing salah sawijining désa ing tanah Samaria. Ana ing kono para utusan mau arep padha nyawisaké samubarang kagem Gustiné.
9:53 Nanging wong-wong ing désa kono padha ora gelem nampani rawuhé Gusti Yésus, sebab cetha yèn tindaké Gusti Yésus lan para sekabaté kuwi arep menyang kutha Yérusalèm.
9:54 Nalika sekabat loro, Yakobus lan Yohanes, weruh sing mengkono mau, nuli matur marang Gusti Yésus: “Gusti, menapa kepareng kawula sami nyuwun, supados tiyang-tiyang menika dipun samber bledhèg, kajengipun sirna?”
9:55 Nanging Gusti Yésus nolèh marang sekabat-sekabat mau sarta padha didukani.
9:56 Gusti Yésus lan para sekabaté nuli nglajengaké tindaké menyang désa liya.
9:57 Nalika padha mbacutaké lakuné menyang désa liyané mau, ana wong matur marang Gusti Yésus mengkéné: “Guru, kawula badhé ndhèrèk dhateng pundi kémawon tindak Panjenengan!”
9:58 Pangandikané Gusti Yésus: “Asu ajag padha duwé rong lan manuk padha duwé susuh, nanging Putraning Manungsa ora kagungan papan kanggo nyèlèhaké mestakané.”
9:59 Gusti Yésus banjur ngandika marang wong liyané: “Mèlua Aku.” Nanging wong mau mangsuli: “Gusti, keparenga kawula késah rumiyin, ngubur bapak kawula.”
9:60 Pangandikané Gusti Yésus: “Wis bèn wong mati padha ngubur pepadhané wong mati, nanging kowé kuwi lungaa lan martakna Injil, yèn Kratoné Allah wis wiwit ditindakaké.”
9:61 Lan ana menèh wong sing matur marang Gusti Yésus: “Guru, kawula badhé ndhèrèk Panjenengan, nanging keparenga kawula wangsul pamitan rumiyin kaliyan brayat kawula.”
9:62 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Wong sing wiwit mluku, mangka nolèh ndeleng sing ana ing mburi, wong kuwi ora pantes ana ing Kratoné
nanging tatoan kiwo tengen lengene.Maksute iku jane opo aku yo ora ngerti.
Pancene tato iki wis akeh eram sing nyenengi, nganti-nganti lali.Contone akeh, koyo to wong atlet sing main bal-balan, malah uakeh sing gawe tato.
Lek menurutku sih kabeh sopo wonge sing nggambari awake, bakal oleh laknate sing gawe urip.Ono haditse tapi aku lalu riwayat pastine.
La sing tak herani, akeh wong sing kepencut karo wong ganteng sing tatoan iku
slame Nyuwun si jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
wonten ingkang tanglet, “ Gus Miek, Sami’in Qur’an niku menawi Ba’da Sholat Fardhu aqibah kulli maktubalin, sing sae maos menopo ?”. Damel wiridan!! kejawi panjenengan ingkang sampun nderek Ba’dit Thoriqoh Al-
Kulo Panjenengan, anggota Sami’in, Dzikrul Ghofilin khususipun, ayo podo ramah tamah, apik lahir batin karo liyan, karo sesomo, Podo-podo menungso, senajan seje wiridan, seje aliran. Kulo Panjenengan kedah ndukung kawontenan sing
Sampun ngantos terpancing mboten ngurmati dateng salah satunggale aliran wirit ingkang tegas
liyane, ora sempat nglirik maksiate wong liyo, kaleh sinten-sinten nggadah manah sing sae. Nggih niku ciri
kulo panjenengan dituntut nyusun ketahanan batiniyah, nyentuh dos pundi supados Allah niku sayang, gati teng kulo panjenengan. Niki mawon (1991).
( Moga-moga wirid Dzikrul Ghofilin bisa menjadi ketahanan batiniyah,
Hetty Koes Endang,Jamal Mirdad,Rafika Duri,
Rum 16:19 | Kenèng apa aku kok ngomong ngono! Awit kabèh wong wis ngerti nèk kowé nurut Gusti tenan. Mulané aku ya bungah tenan. Nanging senajan ngono, karepku kowé pada mikir sing apik bab sing bener, sing kudu mbok lakoni. Bab sing ala, kuwi kudu diedohi.
Rum 16:1919Kenèng apa aku kok ngomong ngono! Awit kabèh wong wis ngerti nèk kowé nurut Gusti tenan. Mulané aku ya bungah tenan. Nanging senajan ngono, karepku kowé pada mikir sing apik bab sing bener, sing kudu mbok lakoni. Bab sing ala, kuwi kudu diedohi. Last Verse
SERAT BABAD NITIK SULTAN AGUNG | alangalangkumitir
Serat Cariyosipun Dewi Ambarini) Serat Babad Nitik kangjeng Sultan Agung, nyariyosaken wiwit Dewi Ambararini, putrinipun ratuning jim linamar raja wolung nagari ngantos dhaupipun sang Dewi kaliyan Bambang Ernawarya. 1. Duk
Jual Obat Vimax DuPont® IZON™ Asli Canada Di Jakarta COD Di Surabaya Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
24:1 Bareng wis limang dina, Imam Agung Ananias teka bareng karo para pinituwané bangsa Yahudi lan pokrol, jenengé Tertulus, saka Kaisaréa. Wong-wong mau padha sowan marang Gubernur Félix lan ngaturaké gugatané.
24:2 Bareng Rasul Paulus wis ngadhep, pokrol Tertulus banjur ngaturaké gugatané mengkéné: “Bapak gubernur ingkang minulya! Pangrèh panjenengan ingkang saèstu wicaksana sampun ndhatengaken karaharjan dhateng negari kawula; semanten ugi sampun kathah kemajengan-kemajenganipun.
24:3 Wonten ing pundi kémawon kawula tansah mboten sami kesupèn ngaosi prekawis menika, sarta matur nuwun sanget dhateng panjenengan.
24:4 Supados mboten kekathahen mbucal wekdal panjenengan, keparenga kula ngaturaken gugatan kawula ingkang cekak, wonten ing ngarsa panjenengan, mekaten:
24:5 ‘Kula sami ngyektosi, bilih tiyang menika nuwuhaken karuwedan ingkang mbebayani. Piyambakipun damelipun ngojok-ojoki tiyang kathah kapurih damel gègèr wonten ing antawisipun tiyang Yahudi lan wonten ing pundi-pundi. Tiyang menika dados pemimpinipun tiyang Kristen.
24:6 Piyambakipun sampun damel najisipun Pedalemanipun Allah, mila lajeng sami kula cepeng. [Kawula sami ngrancang badhé ngadili piyambakipun manut Torètipun bangsa kawula.
24:7 Nanging komandhan Lisias ngrebat tiyang menika saking tangan kawula sedaya,
24:8 sarta dhawuh supados gugatan-gugatan tumrap tiyang menika kaaturna dhateng panjenengan.] Menawi panjenengan dangu, temtu panjenengan badhé pirsa saking tiyang menika piyambak, bilih sedaya gugatan kawula menika leres.’ ”
24:9 Wong-wong Yahudi sing padha ana ing kono uga padha mèlu-mèlu nggugat Paulus, ringkesé mènèhi paseksi, yèn gugatané Tertulus mau kabèh bener.
ingkang minulya. Kawula mangertos, bilih panjenengan sampun mataun-taun ngasta hakim wonten ing ngriki, mila kalayan legawaning manah kawula badhé ngaturaken penjawab tumrap gugatan-gugatan menika, wonten ing ngarsa panjenengan.
24:11 Panjenengan saged nitipriksa piyambak, bilih dhateng kawula wonten ing kitha Yérusalèm saperlu sembahyang menika saweg kalihwelas dinten.
24:12 Tiyang-tiyang Yahudi menika dèrèng naté sami mergoki kawula bebantahan kaliyan sintena kémawon wonten ing Pedalemanipun Allah, utawi ngojok-ojoki tiyang kapurih brontak, dadosa wonten ing sinagogé-sinagogé, dadosa wonten ing papan pundi kémawon ing kitha ngriku.
24:13 Tiyang-tiyang menika sami mboten saged nedahaken bukti-bukti tumrap pandakwanipun.
24:14 Kawula ngakeni ing ngarsa panjenengan, bilih kawula menika pitados dhateng Gusti Allah, ingkang dipun bektèni déning para leluhur kawula, srana nganut ‘Piwulang Énggal’, ingkang sami dipun anggep lepat déning tiyang Yahudi. Nanging kawula inggih pitados dhateng sedaya ingkang kaserat wonten ing Torètipun Nabi Musa, tuwin ing kitab-kitabipun para nabi.
24:15 Mboten béda kaliyan tiyang-tiyang menika, kawula inggih pitados dhateng Gusti Allah, ingkang prejanji, bilih sedaya tiyang mbénjing badhé katangèkaken saking pejah, inggih tiyang mursid, inggih tiyang awon!
24:16 Pramila kawula ngudi sasaged-saged kawula, supados manah kawula salaminipun resik wonten ing ngarsanipun Gusti Allah tuwin ing ngajengipun manungsa.
24:17 Sasampunipun kepara dangu kawula mboten wonten ing kitha Yérusalèm, kawula mrika kaliyan mbekta sumbangan kanggé bangsa kawula, ngiras badhé nyaosaken kurban.
24:18 Inggih nalika kawula ngleresi nindakaken prekawis-prekawis menika, sasampunipun nindakaken upacara sesuci, tiyang-tiyang menika sami sumerep kawula wonten ing Pedalemanipun Allah. Wonten ing ngriku mboten wonten reresah menapa-menapa, malah nalika semanten ing ngriku mboten wonten tiyang kathah ingkang sesarengan kaliyan kawula.
24:19 Kejawi tiyang Yahudi sawetawis saking tanah Asia. Malah sejatosipun inggih tiyang-tiyang menika ingkang mesthinipun ngadhep ing ngarsa panjenengan, semanten wau menawi tiyang-tiyang menika saèstu gadhah alesan kanggé nggugat kawula.
24:20 Utawi kajengipun tiyang-tiyang menika mratélakaken kalepatan menapa ingkang pinanggih wonten ing kawula, nalika kawula dipun gugat wonten ing ngajengipun Pradataning Agami.
24:21 Kejawi jalaran saprekawis, inggih menika margi kawula mungel: ‘Kula dipun adili margi enggèn kula pitados, bilih tiyang pejah badhé katangèkaken malih.’ ”
24:22 Gubernur Félix, sing akèh kawruhé bab piwulang Kristen, nutup parepatan mau karo ngandika: “Prekara iki bakal dakputus, samangsa komandhan Lisias wis ana kéné.”
24:23 Félix nuli dhawuh marang perwira sing lagi tugas, supaya Rasul Paulus dijaga, karo diwènèhi kamerdikan sawetara, sarta ngidini para mitrané nyukupi kebutuhané.
24:24 Let sawetara dina Gubernur Félix teka karo garwané, Drusila, wanita Yahudi, Félix dhawuh nimbali Rasul Paulus. Rasul Paulus nyritakaké bab kaprecayané marang Gusti Yésus.
24:25 Nanging bareng Rasul Paulus mbacutaké sesorahé bab kelakuan lan bab panyegahé hawa-nepsu sarta pengadilan ing akir jaman, Félix banjur wedi sarta muni: “Wis mundura. Yèn ana wektu kowé daktimbali menèh.”
24:26 Sing mengkono kuwi merga Félix ngarep-arep, supaya olèh dhuwit sogokan saka Rasul Paulus. Kuwi sebabé Rasul Paulus kerep ditimbali lan diajak omong-omongan.
24:27 Sawisé rong taun, Gubernur Félix nuli diganti déning Gubernur Pèrkius Féstus. Sarèhné kepéngin
pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/
wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k?
iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h lan nduw? Basa Basa basa Austronesia, utawa
Bali saurutipun. Awit kitha ing Jamburana, mangetan nêkuk ngalèr ngilèn, dumugi kitha Bulèlèng, sarta anyariyosakên nagari-nagari tanah ngriku sadaya.
Kaêcap ing kantor pangêcapan guphrêmèn ing nagara Batawi ing taun 1875.
1. Anyariyosakên lampahipun ingkang ngarang, sangking kitha Banyuwangi dumuginipun kitha Jamburana saubêngipun, dumugining kitha Tabanan ing kaca 1-9.
2. Nyariyosakên kitha Tabanan, sarta anyariyosakên kawontênanipun kitha ngriku, salajêngipun dumugi kitha Mênguwi, ing kaca 9-23.
3. Nyariyosakên kitha Mênguwi, sarta anyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lumampah mangidul dumugining kitha Badhu, ing kaca -29.
4. Nyariyosakên kitha Badhung sarta anyariyosakên anggènipun lumampah mangetan dhatêng ing kitha
5. Nyariyosakên kitha Gianyar, sarta anyariyosakên punapa kawontênanipun kitha ngriku, lajêng lampahipun dhatêng kitha Klungkung, ing kaca 35-47.
6. Nyariyosakên kitha Klungkung, sarta nyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lampahipun mangetan dumugi kitha Karangasêm, ing kaca 47-56.
7. Nyariyosakên kitha Karangasêm, sarta nyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lampahipun ngalèr ngilèn dumugi kitha Bangli, ing kaca 56-62.
8. Nyariyosakên kitha Bangli, sarta nyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lampahipun mangalèr ngilèn dumugi kitha Bulèlèng, ing kaca 62-66.
9. Nyariyosakên kitha Bulèlèng, sarta nyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lampahipun mantuk wangsul dhatêng Banyuwangi malih, ing kaca 66-70.
10. Nyariyosakên kalakuan, tuwin agami sastra, pangangge sêsamènipun, miwah nyariyosakên adat-adatipun, ing kaca 70-102.
11. Cariyosipun ingkang ngarang, mawi kasêkarakên têmbung Mlajêng rêndhah, ing kaca 102-106.
1. Nyariyosakên lampahipun ing margi-margi dumugining kitha Jamburana tanah Bali
Kula Radèn Sasrawijaya, tiyang asal saking nagari Ngayogyakarta, dados santri wontên pondhok ing dhusun Sêpanjang, bawah kitha Malang, ingkang sampun lumampah nyantri, lumêbêt dhatêng pulo Bali saurutipun. Lampah kula saking kitha Malang dharat kemawon, ambêkta kônca santri 4, kula anjog nagari Banyuwangi, ing ngriku pulo Bali kula tingali saking plabuhan katingal kemawon, sarta inggih cêlak. Kula lajêng nyewa baita jukung sakônca kula santri 4 wau, nalika ing dintên Sênèn tanggal kaping 31 wulan Januwari taun 1871 ing wanci jam 12 dalu, lampah kula saking Banyuwangi mangetan. Sarêng jam 11 siyang, dumugi
dhusun Prancak bawah kitha Jamburana pulo Bali, jukung wau lajêng dipun inggahakên, nungsung lèpèn Prancak, saking sagantên lêrêsipun mangalèr, lajêng dumugi ing kitha Jamburana, ing ngriku lèpèn Prancak saking sagantên saurutipun minggah, kathah sangêt baita sagantên mudhik dumugining kitha. Wondèntên imbalanipun, anggèn kula nyewa jukung, saking Banyuwangi dumugining Jamburana, 1 tiyang 1½ rupiyah, sasampuning kula mêntas, kula lajêng sowan dhatêng kantor, anèkênakên sêrat kula pas laut, ingkang saking kantor Banyuwangi wau.
Ing ngriku kitha Jamburana kula tingali botên mèmpêr kitha, maksih kados padhusunan kemawon, ugi punika sampun kaasta ing Kangjêng Guphêrnêmèn, anaming dèrèng sae, malah kantoripun maksih alit sangêt, majêng mangilèn wontên sawetaning margi agêng kang mujur mangalèr, salèring margi kang mujur mangetan. Wau kantor dipun tingali saking radinan, kados gardhu kemawon. Salêbêting kantor ingkang nyambut damêl namung Tuwan Kontrolir thok,
Tuwan Kontrolir paring priksa sarta piwulang kathah-kathah, bab kalakuwanipun para raja-raja ing tanah Bali, maksih asring purun damêl rêrêsah dhatêng bôngsa sanès ingkang lumampah tanpa dagang, kula kapurih ngatos-atos, ugi kula lajêng
kantor mangidul kêdhik dhatêng radinan prapatan, sawetan radinan wontên griya panjang, bêbaturipun inggil, payon duk mujur mangalèr, kula pitakèn punika griya kasêbut Bale Agung, pirantos panggenanipun tiyang Jamburana manawi sidhêkah Galungan.
dalêmipun Patih, ingkang kasêbut nami Gusti Ngurah Made Prancak, dalêmipun wontên sakidul margi, kalih alit-alit sami payon kambêngan. Kula lajêng lumêbêt sêsowan lênggah wontên ngandhap, Gusti Patih botên marêngi, kula kapurih lênggah jajar wontên ngambèn. Sasampunipun kula dipun bagèkakên kathah-kathah, kula nyuwun priksa barang aturanipun kitha Jamburana, sarta kula nuwun idin badhe mubêng-mubêng salêbêtipun kitha ngriku supados sampun wontên tiyang ganggu.
Ing waktu samantên, kitha Jamburana rajanipun pinuju lowong, namung wakil kimawon, kasêbut nami Gusti Made Rai, kula badhe sowan botên angsal, amargi sawêg pinuju gêrah, kula lajêng têrus dhatêng kampung Lolowan, panggenanipun tiyang Islam kang sami sugih-sugih, ugi sampun sami yasa masjid agêng sae, pagêr banon payon gêndhèng, pandamêlipun sami urunan. Wondèntên tiyang Islam kang sami gêgriya ngriku bôngsa tiyang Mandar utawi Bugis, tiyang Jawi awis. [awi...]
[...s.] Kula lajêng mubêng dhatêng pêkên agêng masih kados wande kemawon, Cina-cina namung satunggal kalih, tiyang wêwadean botên kathah.
Mênggah kawontênanipun priyantun ingkang cêpêng damêl kitha ngriku 1 wakil raja, 1 patih, 2 iji padhêndha, ingkang kuwasa agami ngiras jaksa, 1 malih pambêkêl agêng. Dèntên ingkang nami Jamburana punika lêrêsipun watawis saking kathah lêt sabin ragi kapara têbih, kadugi 1½ pal, ing kontrolir punika kasêbut nêgara.
Mênggah kawontênanipun paos sabin, ugi sampun lumados dhatêng Guphêrnêmèn, anaming pambayaripun tiyang alit warni pantun, ing sabên môngsa panèn sabin, angetang saking winih, ingkang saupami tiyang sêsabin waniyan 1 sêt = utawi
gangsalan saking winih, tiyang alit botên kenging paos sanèsipun, punika Guphêrnêmèn masih nglastantunakên panariking paos cara kina, mila ing sabên dhusun-dhusun Guphêrnêmèn kagungan lumbung, wau pantun paos yèn sampun môngsa awis dipun lelangakên, [lelang...]
[...akên,] katumbas ing tiyang kathah klayan yatra bolong = utawi gobog. Dèntên pakwade apyun kang nyêpêng tiyang Islam, bayar paos dhatêng Guphêrnêmèn, ing dalêm 634 ringgit, ugi bayar yatra gobog, mila manawi ing kantor sampun kathah gobog, lajêng dipun sambut-sambutakên dhatêng
Kitha ing Jamburana punika tanah Bali ingkang kidul kilèn piyambak, pasitènipun sami-sami tanah Bali kalêbêt loh piyambak, toya-toya botên kirang, tur langkung siti kirang tiyang, mila pangaosing uwos pantun mirah sangêt, ngantos sami dipun bêkta dhatêng nagari sanès. Mênggah watêsipun kitha ing Jamburana punika kang wetan lèpèn Belukpoh, dados watês kalayan kitha Tabanan, trus mangalèr pindhah dumugi rêdi Batukao, watês ingkang lèr rêdi Kuthul mangilèn dhatêng rêdi Malang Tandhês sagantên kilèn, dados watês kalayan kitha Bulèlèng, [Bulè...]
[...lèng,] ingkang kilèn sagantên kilèn, watês ingkang kidul sagantên kidul utawi plabuhan Prancak, dèntên lèpèn ingkang agêng namung 3, 1. lèpèn Prancak salêbêt kitha, 2. lèpèn Sumbul, 3. Lèpèn Belukpoh, kang wetan piyambak wau, sadaya lèpèn kang sampun kacariyos ngriki, punika sami mili mangidul dhatêng sagantên, dèntên lèpèn kang alit-alit inggih kathah.
Kula wontên kitha Jamburana pikantuk 4 dintên, ing dintên Jumungah wanci jam 7 enjing, kula lumampah mangetan, badhe dhatêng kitha Tabanan, lampah kula nyarêngi tiyang Jawi badhe kesah
wontên pasanggrahan, sapinggir lèpèn Sumbul [Sumbu...]
[...l] ugi pinggir sagantên, punika pasanggrahan prantosipun Tuwan Risidhèn Toyawangi kèndêl wontên ngriku, malah asring nyare, yèn mêntas papriksa tanah Bali, anaming griyanipun masih awon sangêt, namung dipun jagi tiyang 1, tur kanan kering tanpa wontên dhusun. Wontên ngriku kula dipun criyosi dhatêng kang jagi pasanggrahan, cariyosipun para raja-raja tanah Bali saurutipun asring purun damêl rêrêsah dhatêng tiyang kang tanpa bêkta dagangan, awit dipun wastani badhe mangangkah awon, dados kula manah cocog lan piwulangipun Tuwan Kontrolir, wontên ngriku kula lajêng damêl sêrat palsu, mawi kula cap sarana ringgit kula panggang ing dilah, sêratipun kula ungêlakên priyantun agêng tanah Jawi angutus dhumatêng kula ngupados bathok kalapa mripat satunggal, sipêng sadalu enjing kula mangkat mangetan, ugi
lèpèn kula kawit mêningi dhusun, lampah kula lajêng ngalèr ngetan [ngeta...]
[...n] marginipun malah saklangkung angèl, tur botên wontên palanipun. Kula sipêng malih sadalu, enjing pangkat ugi botên sisah lan kônca kula santri 4, sarêng ing dintên Ngakhad wanci jam 12 siyang kula dumugi kitha Tabanan, dados lampah kula saking Jamburana dumuginipun kitha Tabanan, kula sipêngi kalih dalu margi, awit lampah dharat.
piyambak ingkang kapurih maos, pambêkêl alit ingkang nêmbungakên Bali, sasampuning têrang, kula lajêng gadhah atur nuwun saos bêkti dhatêng raja Gusti Ngura Agung, sarêng dipun aturakên, raja botên marêngi, amargi sawêk pambêng muja sêmadi, badhe mlabuhi = utawi ngobong layonipun ingkang garwa sêlir seda sampun têtilar putra, ananging kula kalilan lumêbêt salêbêting puri, sarta kairid dhatêng
regolipun kasêbut lawang crancang, dipun jagi tiyang 20 sisih, purinipun banon siti mêntah, dipun sêling-sêling banon wadhas, kalepa ing siti kemawon, kandêlipun kadugi 3 kaki, inggilipun 14 kaki, wau pagêr banon kang nginggil
pangidulipun 300 jangkah, kula lajêng dipun irid lumêbêt mangilèn, lumêbêt ing regol sapisan, warninipun inggil tur ciyut, botên mèmpêr lan inggilipun, punika kasêbut lawang agung, sarêng kula lumêbêt malih wontên kori kasêbut lawang Kandhêg, panggenanipun para punggawa sami mangangge kampuh manawi badhe lumêbêt, tumuntên lumêbêt wontên regol malih, kasêbut lawang Burdhamanik, panggenanipun tiyang nyambut damêl ngukir ukir, lumêbêt malih nuntên lawang kêmbar, tumuntên lawang mas, ing ngriku lajêng wontên griya alit, tos-tosanipun sarwa dipun praos, sakanipun ing têngah satunggal, kasêbut Bale Purdhamanik, payonipun sirap pring, punika prantos raja
laksmi = utawi para sêlir. Aliya saking punika pintên-pintên griya ingkang wontên naminipun piyambak-piyambak têmbung Kawi, punapa malih antawising regol-regol wau ugi wontên [wontê...]
[...n] naminipun, anaming sadaya regol-regol botên nate mênga, yèn botên wontên damêl agêng, dèntên ingkang kadamêl langkung padintênan, mêdal kiwanipun,
sabarang aturanipun nagari ngriku, ugi Krêta suka pitêdah klayan salêrêsipun, anaming sarêng kula pitakèn cacahing tiyang, miwah kathah kêdhiking paos, Krêta Agung lajêng jêginggat sêmu sujana dhatêng kula, kula inggih lajêng kèndêl sarta sangêt ajrih.
Kitha Tabanan punika kalêrês wontên sukunipun rêdi Batukao ingkang kidul wetan, mênggah bawahipun kalêbêt wiyar, ing dhusun-dhusun sawangsinawang. rêgêng tur griya-griya kathah, pasitènipun sêmu abrit, kawontênanipun têtanêman pantun sêdhêng kemawon, mênggah panariking paos sabin dhatêng tiyang alit warni pantun, ugi botên sanès lan panariking paos kitha Jamburana kang sampun kula cariyosakên ngajêng, anaming tiyang alit tanah Tabanan sabên taun kenging yatra panulis dhatêng raja, 1 tiyang [ti...]
[...yang] 25 gobog, dèntên paos pak wade candu raja amundhut ing dalêm têlasipun apyun saglondhong 1 bêku = utawi 1000 gobog.
Wondèntên watêsipun kitha Tabanan punika, ingkang kilèn lèpèn Belukpoh, nurut mangalèr dumugining rêdi Batukao, inggih punika watês lan kitha Jamburana, watês ingkang lèr rêdi Sênggayang, dados watês lan kitha Bangli tuwin kitha Bulèlèng, kang wetan lèpèn Sungi, dados watês lan kitha Mênguwi,
sawarnining para raja-raja kang alit-alit wau sami kuwasa nyêpêng khukum piyambak-piyambak.
Mênggah paukumanipun kitha Tabanan, kula sampun nyuwun priksa dhatêng Krêta Agung, cariyosipun ingkang saupami wontên durjana raja pêjah, saèstu inggih ukum pêjah, sarana dipun tuwêk, panggenan dhadha sangandhaping
susu kang kiwa. Manawi wontên durjana kadakwa mandung, ukumipun pandung kapurih mangsulakên tikêl tiga saking trêka, wau tikêlan lajêng dipun bage 3, ingkang saduman kagadhah dhatêng Krêta sakancanipun para Lid Landrat, ingkang kalih duman kaparingakên tiyang kang gadhah barang, dèntên manawi durjana botên sagêd anglintoni tikêl tiga, lajêng
MawiManawi. wontên tiyang mêmandung kagunganing raja miwah gadhahaning punggawa, siyanga dalua kathaha sakêdhika, saèstu ukum pêjah. Manawi wontên tiyang jina utawi rêmênan, ukumipun ingkang jalêr kadhêndha arta 2 bukus,bungkus. 4 bêku, 500 kèpèng§ artosipun 1 bungkus = 12 ringgit, 1 bêku = 1000 gobog. yèn botên sagêd bayar saèstu ukum pêjah, katingalakên ing kathah. Manawi wontên tiyang sêlang sambut barang kang pangaos, môngka ical, dèntên tiyang sêlang sambut yatra botên sagêd nyaur, saèstu tiyang kang gadhah sambutan kapasrahakên dhatêng tiyang kang nyambutakên, kapurih made [ma...]
[...de] ing pundi panggenipun pajêng. Manawi wontên prakawis alit, kados ta: botên jagi sêsaminipun, saèstu ukum
Wondèntên sahing khukum kitha Tabanan namung kalih prakawis: 1. Dakwa, 2. Sumpah, punika saking cariyosipun Krêta Agung amêndhêt wêwaton saking ungêlipun rontal agami paukuman, ingkang sampun kaagêm para raja-raja ing jaman kina dumuginipun samangke. Dèntên manawi para raja kang alit-alit badhe ngukum tiyang durjana sasaminipun, inggih ugi mêndhêt wêwatos saking rontal agami paukuman, anaming durjana kêdah katantun, trimah lan botênipun, yèn botên trimah inggih kaladosakên dhatêng raja agêng, anaming sakathahing durjana kathah kang narimah dipun ukum ing raja alit, amargi botên nate sulaya lan paukumanipun raja agêng.
Raja Tabanan punika manawi seda botên kenging sabên putra saking padmi anggêntosi karajan, yèn dede [de...]
[...de] wêdalanipun putri ingkang saking kitha Krambitan bawahing Tabanan.
Wondèntên dhaharing raja, ingkang liya saking paos sêsaminipun, warni sabin pintên-pintên panggenan, siti
Tabanan kalêrêsan sumêrêp badhe = utawi bakakas ingkang badhe kadamêl ngobong layon garwa sêliring raja, kula pitakèn dhatêng Krêta Agung anggènipun ngajal sampun 8 wulan, wau layon dipun buntêl ing sinjang tuwin gêlaran enggal, karut-rut ing tampar, dipun wadhahi salêbêting bandhosa, karimatan wontên salêbêting dalêm.
Dèntên anggenipun andamêlakên badhe = utawi bêkakas wau saklangkung sae, mawi amben-ambenan pring sungsun 3, kula ukur wiyaripun 25 kaki pêsagi, sami dipun pantèki kajêng ukir-ukiran, tuwin bubut-bubutan, satêngahing ambèn-ambèn dipun pasangi pucang kasigar-sigar ingkang wiyaripun 4 dim, pintên-pintên [pintên-pintê...]
[...n] atus sami kasambêt-sambêt, mawi dipun rut-rut ing panjalin, kula oyag saklangkung kêkah, ingkang ngandhap
saking sainggil amben-ambenan dumugining wêkasan kang nginggil piyambak, wau adêg-adêg
mawi ancur, sinjang ingkang pêthak mawi dipun sêrat gambar-gambar ringgit purwa, wau badhe pojokanipun 4, sabên pojok dipun pasangi gambar kranjang estha liman mawi lar, kasungging-sungging saklangkung lêmês, sangandhaping ambèn ugi wontên gambar kranjang estha dênawa mawi lar, saklangkung agêng, kaupamèkakên ingkang gendhong badhe wau, mila gambar dênawa punika kasêbut Wilmana, sanèsipun punika rarupèn pintên-pintên warni, wontên kang kados joli, tandhu, krêmun, lan wontên kang kados cêngge [cêng...]
[...ge] pramainan Cina, liyanipun malih kados ta: ancak jodhang, lan jatingarang langkung kathah, punapa malih kajêng-kajêng tilaran kang badhe kadamêl ngobong sampun dipun kêthok kapapak ugi kathah kados rêdi. Sadaya bakakas wau manawi tiyang Bali kasêbut bade.
Saking cariyosipun wau layon kang wontên salêbêting bandhosa, yèn sampun dumugi dintên kang katamtokakên, dipun tumpangakên nginggil sabandhosanipun, angsalipun numpangakên sarana mènèk ôndha, ingkang sami inggilipun, sasampuning layon kapasang lajêng dipun pasangi tumpang malih, mila dados sadaya sungsun 14, saking ngandhap dumugining nginggil, wau bandhosa kang isi layon dipun mori yatra gobog 5 bêku tuwin langkung. Dèntên warninipun badhe kula tingali calêk,cêlak. saèmpêr sêkaranipun Tuwan Jendral Mayur Makilês ing Batawi, mênggah inggilipun Badhe punika 20 dhêpa.
Kula pitakèn wragatipun Badhe ingkang makatên punika ngantos têlas 2000 ringgit, malah-malah punika badhe namung nomêr 3, amargi garwa sêlir, manawi garwa padmi
tuwin layoning raja sêsaminipun ingkang bôngsa inggil, saèstu wragatipun langkung saking punika, sabab layoning raja anggènipun damêl Badhe botên kenging wontên sajawining puri, kêdah wontên lêbêt kadhaton, sarta wêdaling Badhe botên kenging mêdal ing regol, kêdah kadamêlakên krêtêg tumumpang sanginggiling gapura, saking kadhaton dumugining jawi.
Wau layon manawi sampun dumugi dintên kang katamtokakên, sarta sampun kapasang ing Badhe lajêng dipun usung kabêkta ing tiyang langkung 300 dhatêng ing sêma = utawi kuburan, dèntên ingkang dhèrèk raja agêng sagarwa putranipun sadaya, tuwin para raja pambêkêl sapangandhap jalêr èstri. Angkatipun badhe mawi dipun arak bôngsa sruni têtabuhan warni-warni, tuwin urmat sanjata Mriyêm saklangkung rame. Bilih sampun dumugi ing sêma wau badhe lajêng dipun tumpuki kajêng-kajêng saubêngipun, tumuntên dipun sêmbahyangi, kasêbut sêmbahyang Muspa, dening para sêpuh miwah raja pandhita, sasampuning rampung sêmbahyang lajêng raja pandhita angujubakên kathah-kathah ekraripun, amêndhêt saking ungêling rontal kamuksan [ka...]
[...muksan] = utawi kitabipun, tumuntên kajêng dipun sumêt ing brama maju sêkawan, sarta siniram ing lisah klapa, lan raja pandhita angujubakên malih
sami katêdha ing tiyang kathah, tuwin dipun pakakakên sagawon kathah, wontên kang pancèn dipun tilar wontên ing Sêma.
Sasampuning Badhe wau têlas katêdha ing brama, awuning layon dipun pêndhêti malih dipun wadhahi cêngkir gadhing, lajêng kawadhahan ing bokor pêthak. Lêlangkunganipun awu kawadhahan sinjang pêthak. Dipun sandhingakên ing cêngkir gadhing, tumuntên dipun sandhingi busana sinjang kang sae-sae, lajêng dipun sukani nami, nuntên kabêkta kondur, sawatawis dintên awu kalabuh ing sagantên. Panglabuhing awu mawi dipun sidêkahi malih, ugi kathah wragadipun, mèmpêr kala pangobongipun, punika kasêbut sidêkah (petra wedana), watawis dintên malih
ingkang rampung sami sadintên. Sarta sawarnining tiyang kang ocal-ocal kêdah milih, upami tiyang kithing, tiyang ina, tiyang cekot, sasaminipun botên kenging tumut ucal-ucal. Inggih punika ingkang kasêbut sidêkah (dewa yadnya).
bumbu-bumbu sasaminipun. Kula sipêng wontên ngriku 4 dalu, ing dintên Kêmis wanci jam 7 kula wêling atur nuwun pamit dhatêng raja, kula lajêng dipun paringi sangu yatra
ing ngriku marginipun dipun sangkrahi romot-romot, miwah êri-êri ngantos sap 3, kontênipun namung brobosan kemawon. Sarta ing kiwa têngên margi dipun jagèni tiyang kathah kanthi kêpala sumaktasamêkta. sadêdamêlipun. Kula lajêng nyalêknyêlak. pitakèn
punapa sababipun. Dene radinan dipun sangkrahi sarta kajagi, cariyosipun, sampun dangu raja Tabanan sulaya klayan raja Mênguwi, manawi tiyang bawah Tabanan dhatêng bawah Mênguwi dipun pêjahi, tiyang Mênguwi dhatêng Tabanan samantên ugi, yèn tiyang alit kawastanan têlik, yèn pambêkêl sapanginggil kawastanan badhe damêl rêrêsah, malah-malah ing môngsa-môngsa asring papêrangan. Ngantos kathah pêpêjah, tumuntên kula nêdha pramisi dhatêng pambêkêl kang jagi badhe langkung sarta kula cariyos utusan. Ugi lajêng dipun wêngani kontên. Kula lajêng têrus mangetan. Sawetan dhusun Snawang punika lèpèn Sungi, watês kitha Mênguwi lan kitha Tabanan. Anaming lèpènipun alit. Kula lajêng minggah mangetan dumugi dhusun Suralaga sampun bawah kitha Mênguwi, marginipun ugi dipun sangkrahi êri-êri sap 3 sarta mawi dipun jagang lêbêt. Ugi wontên ingkang jagi, malah waosipun dipun liga, kula lajêng bêngok nêdha kontên. Tumuntên waosipun ligan dipun acungakên. Saha pitakèn songol. Saking ajrih kula, kula bêngokakên utusan [u...]
[...tusan] saking Batawi, ugi inggal-inggal kontên dipun bikak. Tumuntên kêpalanipun takèn sêrat kula, sarêng sêrat kula dêdahakên, pambêkêl priksa wontên capipun ringgit, sadaya tiyang kang ningali sêmu ajrih, kalêstantunakên lampah kula, anaming tiyang ingkang bikak têtêg kontên jawab ngêmis 1 tiyang 1 gobog. Rèhning kula tiyang 3, inggih 3 gobog. Kula lajêng têrus mangetan. Sarêng wanci jam 2 siyang kula dumugi kitha Mênguwi.
Wontên kitha Mênguwi kula anjujug ing griya agêng satêngahing radinan. Wau griya mawi sungsun kados masjid. Kasêbut Bale Pasabungan. Ing ngriku salêbêting bale tiyang
ngriku, sêrat kula palsu dipun tingali, inggih lajêng sami pitados kemawon. Nuntên kula gadhah atur badhe nuwun saos bêkti dhatêng raja gusti
dados kula namung nêdha prêmisi mubêng-mubêng sajawining puri kemawon.
Dalêming raja Mênguwi punika majêng ngetan. Wontên pojok margi prapatan kang kidul kilèn, gledheganipun kalih, lèr satunggal wetan satunggal. Purinipun mujur mangilèn. Kula jangkahi klayan lumampah pangilènipun 300, pangidulipun 210 jangkah, banonipun sae sangêt. Amargi wadhas kang dipun angge, ing
miwah rêca-rêca kathah, kori kang lumêbêt dalêming raja sap 3, ugi wontên naminipun piyambak-piyambak. Sarta sabên regol kajagi tiyang 15.
Wontên ngriku kula lumêbêt ing pura padewaning raja, panggenanipun kalêrês wontên lèr
Korinipun 3 pangkat. Kori kang lêbêt wontên mriyêmipun, dhasar prunggu, ing pucuk ngangge gambar bajul. Cariyosipun punika mriyêm, sampun kina kumina, ing bokotbongkot. wontên sasêratanipun sastra Bali, mriyêm kang wetan mungêl arda côndra, kang kilèn mungêl Sarabala, anaming wau sastra, pandugi kula susulan sasampuning mariyêm dados.
Kitha Mênguwi punika papanipun kalêbêt radin. Pasitènipun sêmu pêthak. Wêdaling têtanêman sêdhêng kemawon, [ke...]
[...mawon,] mêgahmênggah. panariking paos sabin dhatêng tiyang alit botên sanès lan kitha Tabanan. Anamung tiyang wade candu botên kenging paos. Kajawi naming raja gusti dhaharipun sês agêng botên tumbas. Tansah mundhut kemawon, gagêntosan salaminipun. Dhatêng sawarnining tiyang kang wade candu, dèntên bawah kang lèr kathah tiyang sami nanêm kopi saking kajêngipun piyambak. Ugi sami kenging paos dhatêng raja, ing dalêm kopi 1 pondhong = utawi wawrat 160 kaki, kenging waos 250 gobog.
Wondèntên watêsipun kitha Mênguwi punika, kang wetan dhusun Jagapati, dados watês lan kitha Gianyar, ingkang bang lèr dhusun Catur, dados watês lan kitha Bangli, kang kilèn lèpèn Sungi, dados watês lan kitha Tabanan. Kang kidul kilèn sagantên kidul. Kang kidul lêrês dhusun Sêmpidhi, dados watês lan kitha Badhung. Kitha ngriku punika botên gadhah bawah rêdi kang agêng, tuwin lèpèn kang agêng-agêng inggih botên gadhah.
Kitha Mênguwi wau ambawahakên raja 9 kang agêng-agêng kemawon, kados ing ngandhap punika,
1. kasêbut kitha kapal, ingkang kuwasa kasêbut raja
2. kasêbut kitha Sibang ingkang kuwasa kasêbut raja
3. kasêbut kitha Kabê-kabê, ingkang kuwasa kasêbut raja
4. kasêbut kitha Panarungan, ingkang kuwasa kasêbut raja
5. kasêbut kitha Blayu, ingkang kuwasa kasêbut raja
6. kasêbut kitha Carangsari, ingkang kuwasa kasêbut raja
7. kasêbut kitha Taman, ingkang kuwasa kasêbut raja
8. kasêbut kitha Buwang, ingkang kuwasa kasêbut raja
anaming sadaya putusan inggih kêdah lapur dhatêng raja agêng. Punapa malih para raja wau bawahipun sangêt ciyut, kula tandhing klayan bawahing para dhistrik ing tanah Jawi botên sapalihipun.
Kula lajêng nêdha priksa dhatêng pambêkêl agêng mênggah patraping paukuman kitha Manguwi, ugi botên sanès lan paukuman kitha Tabanan ingkang sampun kula criyosakên. Naming kaotipun kitha Mênguwi
yèn wontên tiyang ngrojèng = utawi nyolong pantun, dipun kêthok tanganipun ingkang têngên, sukunipun ingkang kiwa trakadhang dipun prithili jênthikipun sadaya.
Sasampuning têrang anggèn kula nêdha priksa bab ing ngajêng wau sadaya, kula lajêng dipun pondhokakên griyaning pambêkêl alit. Sarta kula dipun sukani sêgah sarwa mêntah, uwos, ayam, bumbu sasaminipun, wicantêning pambêkêl agêng, wau sasêgah pêparinging raja gusti, sabab sampun adat. Yèn wontên utusan, saèstu kaparingan sêgah, sanadyan dede utusan, manawi tiyang bôngsa sanès, manawi wontên ngriku ugi pikantuk têdha saking raja gusti. Wontên kitha Mênguwi kula sipêng 2 dalu, raja gusti maksih dèrèng kondur. Sarêng
jawabipun, ugi saking pêparingipun raja gusti. Sarêng wanci jam 10, kula mangkat mangidul ragi ngetan sakêdhik, radinanipun ragi sae sarta radin. Anaming minggak-minggok [ming...]
[...gak-minggok] sarta ciyut. Sarêng wanci jam 4 siyang, kula dumugi kitha Badhung, dados saking Mênguwi kula botên sipêng ing margi.
Kitha Badhung punika rajanipun agêng 2, tunggil sadhèrèk. Dalêmipun ragi têbih, wetan lan kilèn. Kadugi têbihipun ½ pal. Lêt lèpèn alit. Ingkang kilèn kasêbut nami Raja Gusti Ngurah Gêdhe Dhanpasar, kang wetan kasêbut nami Raja Gusti Ngurah Agung Pamêcutan. Wondèntên panyêpênging bawah, sami ngêrèh kemawon. Naming wulu wêdal tuwin paos sasaminipun kapalih.
Raja kêkalih wau sami kagungan krêta agung piyambak-piyambak. Manawi mutus prakawis sami ngalêmpakakên satunggal rêmbag. Anaming krêtanipun agung ingkang agêng piyambak kasêbut nami krêta Agung Kêthut
jangkahi klayan lumampah 260 jangkah pangetangipun, pangalèripun 200 jangkah. Dèntên ingkang nami kitha Badhung punika sapinggir laut kidul. Saha wontên rajanipun piyambak kasêbut Dewa, anaming inggih kêbawah dhatêng raja Dhanpasar tuwin dhatêng raja Pamêcutan.
Mênggah têbihipun saking Dhanpasar, dumugining Badhung pinggir sagantên, udakawis 7 pal. Wontên Badhung kula sowan dhatêng raja ingkang kawasa ngriku, kula dipun takèni botên ngakên kautus. Namung ngakên pados sadhèrèk kemawon. Mila makatên, amargi tiyang ing ngriku sampun wontên tiyang satunggal kalih ingkang sagêd sastra Mlajêng Arab tuwin Walandi, kula wontên Badhung mondhok griyaning [gri...]
[...yaning] juru basa, ugi kula mubêng-mubêng wontên ngriku, mila inggih pantês yèn dipun wastanana kitha, amargi ragi rame, tontonan botên wontên latipun. Tiyang wêwadeyan rintên dalu gumêlar, Cina-cina inggih kathah sarta sami griya gêdhong agêng-agêng, punapa malih manawi tiyang Cina wangkang sami labuh wontên ngriku, saklangkung mirah yatra, dados cok makatêna, sawarnining yatra gobog. Ingkang kalampah wontên ing pulo Bali punika saking pambêktanipun tiyang Cina, cok makatêna, ing tanah Jawi kala jaman Maospahit inggih yatra gobog saking nagari Cina, awit dhasaring gobog, miwah sasêratanipun sami, sarêng bôngsa kulit pêthak sami dumunung wontên tanah Jawi, punika kawitipun wontên yatra têmbagi warni-warni miwah yatra pêthak sasaminipun.
Ing Badhung punika wontên plabuhanipun. Kasêbut plabuhan Srangan. Anaming cariyosipun para juragan laut, plabuhan Srangan wau kalêbêt rumpil sangêt, mila sampun kathah baita dagang ingkang kandhas wontên ngriku, kula namung sipêng sadalu,
mèh botên sanès lan kitha Mênguwi miwah Tabanan. Kaotipun namung manawi wontên durjana pandung, botên sagêd nglintoni tikêl 3 saking trêka, saèstu raja agêng ingkang nglintoni, anaming durjana dipun tundhung saking bawah ngriku salaminipun gêsang, yèn ngantos ngatingal malih saèstu ukum pêjah. Dèntên manawi prakawis alit sasaminipun, patraping paukuman dipun rante jangganipun. Kacancang ing saka, botên kenging kesah-kesah, wontên pinggir margi prapatan.
pasitèn tanah ngriku punika kalêbêt sae, [sa...]
[...e,] têtanêman inggih lêma-lêma, tur botên kirang toya, anaming sitinipun wêdhi, amargi kaetang pinggir sagantên. Mênggah panariking paos sabin dhatêng tiyang alit warni yatra, ugi angetang saking winih,
salaminipun, botên mindhak botên mêdhun. Kitha Badhung punika botên gadhah bawah rêdi, botên gadhah bawah lèpèn kang agêng, namung 1 lèpèn dawa ingkang mili dhatêng plabuhan Srangan. Wondèntên watêsipun, kang wetan antaraning dhusun Batubulan, watês lan kitha Gianyar, kang lèr dhusun Sêmpidhi, watês lan kitha Mênguwi, ingkang kilèn kula botên têrang, anaming ugi têpang watês lan Mênguwi dumugining sagantên kidul. Nêkuk mangetan dumugining plabuhan Srangan. Ingkang sampun kula criyosakên ing ngajêng wau.
Kitha Badhung wau angêrèhakên raja kang agêng-agêng 5, kados ing ngandhap punika,
1. kasêbut kitha Badhung, ingkang kuwasa kasêbut raja
2. kasêbut kitha Petangan ingkang kuwasa kasêbut raja
3. kasêbut kitha Pêguyangan, ingkang kuwasa kasêbut raja
4. kasêbut kitha Padhang Sambeyan, ingkang kuwasa kasêbut raja
5. kasêbut kitha Kêsiman, ingkang kuwasa kasêbut raja
Kula wontên kitha Badhung sipêng 2 dalu,
Dumugi dhusun Batubulan ingkang kabawah kitha Gianyar, ing ngriku wontên bètèngipun. Sarta
saking kitha Badhung, ugi ing môngsa-môngsa sami papêrangan. Ngantos kathah papêjah, wontên ngriku kula namung kèndêl sakêdhap. Lajêng têrus mangetan. Ing dintên Sênèn wanci jam 3 siyang kula dumugi kitha
sukunipun kalih pindhah kabêlok. Sarta jangganipun dipun rante, kacancang klayan bêlokan. Kalêrêsan wontên tiyang mandar sampun gêgriya ngriku lami, kula pitakèn prakawisipun tiyang kang dipun bêlok wau, cariyosipun, tiyang climud, sampun kêrêp sangêt konangan mandung tanêman kagunganing raja, ingkang antuk pangapuntên kemawon sampun kaping 3, sarta tiyang mandar wau suka priksa dhatêng kula, yèn benjing-enjing pasakitan punika badhe kapatrapan ukum pêjah, kula sangêt bingah, amargi badhe sumêrêp patrapipun. Kula lajêng sipêng sakônca kula santri 4, wontên griyanipun tiyang mandar wau, sarêng
enjing wanci jam 9, kula lajêng dipun jak nonton, lumampah dhatêng bale pêsabungan. Botên dangu Raja, Krêta, Pambêkêl, lan Panyarikan, sami mêdal saking puri, kadhèrèkakên tiyang kathah, sumakta ing dêdamêl. Lajêng têrus sami tindak dhatêng sêma = utawi kuburan. Pasakitan ugi kabêkta tanpa dipun tangsuli, sarêng sampun dumugi ing sêma, krêta dhêdhawuh dhatêng pêngayah = utawi kuli, kapurih damêl luwangan mujur ngalèr ngetan kados adat. Sarêng rampung, pasakitan dipun ajêngakên sarêng-sarêng klayan semahipun ngêmban anak, dhatêng ngarsaning raja tumuntên krêta andhawuhakên putusing prakawisipun.
Ing ngriku kula sumêrêp gumun sangêt, ningali wujuding pasakitan kang badhe nampèni ukum. Pyambakipun mawi nginang mèngèr-mèngèr sarta mèsêm-mèsêm. Cahyanipun botên pucêt. Dipun tangisi semahipun kang ngêmban lare malah gumujêng-gumujêng, kula pitakèn, criyosipun sampun adat, supados sampun ngantos dipun wastani tiyang alit manah ajrih pêjah, lajêng pasakitan dipun sèndhèhakên ing kajêng,
pucuking dhuwung, lajêng juru tuwêk angêmèk dhadhaning pasakitan ingkang kiwa, tumuntên pucuk dhuwung katèmpèlakên ing dhadha sangandhap susu ingkang kiwa, pasakitan malah tumungkul ningali pucuking dhuwung kang tumèmpèl. Sasampuning pranah dhuwung lajêng dipun urêkakên dening juru tuwêk. Suwaranipun (krêk) lajêng dhuwung dipun sêndhal. Ing ngriku pasakitan masih mèsêm-mèsêm. Malah rah kang dlèdèg kadumuk ing driji, dipun tutul-tutulakên pilinganipun kiwa têngên, miwah ing bathukipun. Sarêng sampun tanganipun kalih pindhah dipun raupakên rah kang dlèdèg. Lajêng dipun borèhakên waradin ing rêraènipun piyambak. Ing ngriku kula ningali ngantos sêmêngêrên, sumêrêp solahing pasakitan. Sarta mirêng swara tangisipun ingkang èstri, sanalika ngriku kula kados supêna, ngantos watawis dangu pasakitan botên pêjah-pêjah. Lajêng raja dhêdhawuh kapurih nuwêk mawi waos. Ugi lajêng dipun laksanani, kawaos panggenan jôngga iring nginggil pundhak kang
têngên. Sarana waos ngadêk, lajêng pêjah, tumuntên bangke kalêbêtakên kluwat. Dipun urugi kados adatipun. Botên dangu lajêng bibar,
pitakèn griyaning juru basa, raja botên kagungan. Namung wontên 1 pambêkêl agêng, kasêbut nami juru Made Pasêk. Punika sagêd cara Mlajêng, tur ingkang kapitados jawi lêbêting karajan. Punapa malih pyambakipun sampun kajuwara, kang têbih-têbih saantero tanah Bali, mênggah kasêktènipun juru
Amargi saking kaprawiranipun juru Made Pasêk wau, ngantos sabên tiyang kang têbih-têbih sumêrêp namanipun alit wasta pun Cedhok.
Punika kula lajêng dhatêng griyanipun. Kula sowan lênggah [lêng...]
[...gah] ngandhap. Juru Made Pasêk botên suka, kêdah kula kapurih lênggah tunggil sakasur, kula lajêng criyos manawi lampah kula dipun utus priyantun agêng ing tanah Jawi kapurih ngupados bathok mripat satunggal. Sarta kula badhe nuwun saos bêkti dhatêng raja Gusti, tumuntên kula kapurih ngaso rumiyin. Kapondhokakên griya adating tamu saha kula dipun sêgah klayan sae, sarêng kula sipêng 2 dalu wontên ngriku, enjing raja Gusti andhawuhakên. Kula klilan lumêbêt dhatêng puri ing
pinanggih lênggah ing pandhapi jawi majêng mangilèn. SêsèdhènSêsèndhèn. saka ingkaingkang. lèr wetan. Sarta dipun apit-apit para laksmi kalih sisih, lênggahipun botên mawi lèmèk punapa-punapa, dèntên ingkang angsal lênggah jajar tunggil sak bêbatur pandhapi para sadhèrèk,
Surakarta lan nagari Ngayoyakarta, kula inggih ngaturakên punapa ingkang kula sumêrêpi kemawon.
Gianyar wau kalêbêt rame, Cina-cina kathah sami gêgriya sapinggir radinan. Punapa malih ing dhusun-dhusun Cina inggih kathah, pating slêmpit
piyambak bawahipun. Kula pitakèn cacahing tiyang 50.000 jiwa tiyang kang kuwawi ing damêl [damê...]
[...l] kemawon. Mila namung samantên, amargi para raja kang alit-alit angladosakên tiyang namung sapalih, dèntên pambêkêl dhusun, ngladosakên tiyangipun dhatêng raja alit inggih namung sêpalih saking cacah, môngka kula tingali ing dhusun griyanipun pipit isi tiyang, ing wusana namung wontên itangipun samantên sangêt sakêdhikên. Sarêng para raja sapêngandhap sami ngêlong sêpalih-sêpalih inggih mèmpêr, tiyang bawah kitha Gianyar saubêngipun. Ing waktu kula wontên ngrika sangêt sami susah, amargi tiyang gêgramèn botên sagêd mêdal dhatêng nagari sanès. Awit rajanipun sawêk sami mamêngsahan lan para raja kanan kerinipun, kados ta: kang bang wetan mêngsahan lan raja Klungkung, kang lèr raja Bangli, kang kilèn raja Mênguwi, kidul kilèn raja Badhung, kang môngka tiyang Gianyar manawi langkung bawah ngriku saèstu dipun pêjahi tanpa landrat.
Wondèntên pasitinipun bawah kitha Gianyar warni-warni, wontên kang siti abrit, pêthak lan siti cêmêng, kawontênanipun tanêman pantun inggih sêdhêng, mênggah panarikipun paos sabin dhatêng tiyang alit warni pantun
amêndhêt para sadasa saking angsal-angsalanipun tiyang sasabin. Dèntên paos pak candu raja botên mundhut. Namung paos plabuhan, sampun katêbas dhatêng bandar Cina, ing dalêm sataun bayar paos 1400 bêku, kitha Gianyar punika botên gadhah bawah rêdi kang agêng, dèntên lèpènipun namung 2, lèpèn Sangsang lan lèpèn Dhanu. Wondèntên watêsipun kitha Gianyar wau, kang wetan lèpèn
kitha Bangli, kilèn dhusun Batubulan, watês lan kitha Badhung, kang kidul sagantên kidul utawi plabuhan Lêbe.
Raja kitha Gianyar punika kasêbut nami raja Gusti Anake Agung Manggis. Ing ngriku ambawahakên raja 11 ingkang agêng-agêng, kados ing ngandhap punika,
1. kasêbut kitha Banjarangkan, ingkang kuwasa kasêbut raja
2. kasêbut kitha Tlikut ingkang kuwasa kasêbut raja
3. kasêbut kitha Playatan, ingkang kuwasa kasêbut raja
4. kasêbut kithaTêgalalang, ingkang kuwasa kasêbut raja
5. kasêbut kitha Payangan, ingkang kuwasa kasêbut raja
6. kasêbut kithaTampatsiring, ingkang kuwasa kasêbut raja
7. kasêbut kitha Siyangan, ingkang kuwasa kasêbut raja
8. kasêbut kitha, Sokawati ingkang kuwasa kasêbut raja
9. kasêbut kitha Bêbatu, ingkang kuwasa kasêbut raja
10. kasêbut kitha Nagara, ingkang kuwasa kasêbut raja
11. kasêbut kitha Abyanbasi, ingkang kuwasa kasêbut raja
Aliya saking punika masih kathah kitha kang alit-alit, ugi angsal sasêbutan raja, anaming botên kacriyos ing ngriki. Dèntên ingkang ngasta khukum kitha Gianyar
sanès lan kitha Badhung, kaotipun namung manawi wontên durjana botên sagêd bayar tikêl tiga, punapa malih
wananipun. Kapurih sêsabin dipun têdha piyambak. Manawi lami-lami sampun sagêd bayar saèstu kenging mantuk.
Wondèntên yatra dhêndha-dhêndha wau dipun para gangsal, ingkang 2 duman kapundhut dhatêng raja, ingkang 2 duman kagadhah dhatêng krêta agung sakancanipun para lid landrat, ingkang 1 duman kaparingakên tiyang kang gadhah dakwa. Mênggah paukumanipun prakawis kang alit, durjana dipun sapu sarana panjalin. Wangênipun ingkang ngantos lêmpe-lêmpe. Dèntên ingoning pasakitan raja ingkang pêparing.
Wontên kitha Gianyar kula nyuwun prêmisi ningali pêpundhènipun raja gusti ingkang wontên kitha lami, samangke kasêbut dhusun Pèjèng, pramisi kula wau raja inggih marêngi, sarta kula dipun kanthèni brahmana kêkalih, kakêrsakakên ngatêr kula saking kitha Gianyar mangilèn. Kula kintên têbihipun 5 pal. Ing ngriku pêpundhèn, kalêrês wontên salêbêtipun padewan. Ing jawi mawi dipun pagêr banon 2, panggenaning pêpundhèn mawi dipun cungkup. Bêbaturipun kapara inggil. Tur mawi undhak-undhakan. Wau pêpundhèn majêng mangidul. Dipun
inggih nyêmbah kaping 7, sarêng dipun [dipu...]
[...n] bikak wau pêpundhèn, warninipun bundêr gèpèng, agêngipun sadhêpa midêr, ing wingking mawi pênthol panjang sarta bolong, saèmpêr rodha bêkakas gilingan. Anaming dhasaripun prunggu, dipun sêrat lung-lungan saklangkung lêmês. Saking pangintên kula tiyang bodho ningali alus-alusipun ing dhasar, kados dipun cithak. Dhasaripun prunggu saèmpêr tunggil jinis klayan yatra gobog. Ing ngriku wontên ingkang têngga 1 tiyang jalêr sampun sêpuh kasêbut raja pandhita, inggih punika ingkang sagêd gancarakên.
Saking cariyosipun raja pandhita, punika pêpundhèn kinanipun dhawahan saking langit. Pêparingipun Sang Hyang Siwah Buja, ingkang dipun paringi kasêbut Sang Hyang Panik Gumawang, inggih punika putranipun Sang Hyang Pasopati ing rêdi Mahmeru tanah Jawi, mila pêpundhèn wau kasêbut Bulan, amargi dhawahipun saking langit. Sarta panjang cariyosipun ingkang
dhatêng kitha Gianyar, kula sipêng wontên kitha ngriku 4 dalu, sarêng malêm Sêtu kula wêling atur nyuwun pamit, yèn ing dintên sêtu enjing kula badhe têrus. Anglajêngakên lampah dhatêng kitha Klungkung, ing dalu ngriku juru Made Pasêk suka èngêt dhatêng kula kathah-kathah, sabarang adatipun kitha Klungkung, sarta êsih asring sangêt anggènipun damêl rêrêsah dhatêng kawulanipun piyambag. Punapa malih kula dipun criyosi kapurih mêdal radinan alit kemawon. Botên suka mêdal radinan ing Banjarangkan. Amargi punika
menggok mangalèr dumugi bawah kitha Klungkung, sarêng wanci jam 5 kula dumugi ngriku, dados saking Gianyar kula botên sipêng ing margi.
Wontên kitha Klungkung kula jujug plataraning raja ingkang jawi piyambak. Kalêrêsan sadhèrèking raja ingkang tunggil bapa pinuju lênggah wontên ngriku, kula lajêng sowan, kula lajêng sowan gadhah atur, pyambakipun botên
criyos, yèn lampah kula dipun utus priyantun agêng ing tanah Jawi, ugi lajêng dipun aturakên dhatêng raja
Rai mêdal saking kadhaton. Kula kairit dhatêng dalêmipun. Ugi sakônca kula santri 4, sarêng kula sampun sami lumêbêt ing kontên, lajêng kori dipun tutup. Kajagi ing tiyang sumêkta ing dêdamêl. Tumuntên dhuwung kula sêdaya kapundhut. Lajêng [La...]
[...jêng] kula katimbalan majêng, dipun dangu cara papriksa pasakitan. Kula inggih angaturakên cocogipun lan sêrat kula kemawon. Anaming botên kapitados. Kula kagalih tiyang bôngsa êncik. Sarta kalih têlik
kakêrsakakên mondhok wontên kampung Lêbak, panggenanipun tiyang Bali ingkang sampun manjing agami Islam. Sarêng enjing kula wêling atur nuwun saos bêkti dhatêng raja agêng, timbalanipun botên kenging.
Raja Klungkung punika sasêbutanipun raja Gusti Cakurdha Dewa Agung Putra, inggih punika raja ingkang agêng piyambak sak antero pulo Bali, mila ing môngsa-môngsa sawarnining para raja-raja tanah Bali sadaya sabên taun sami saos bêkti, amargi kitha Klungkung punika kacariyos sêpuh piyambak. Têturunan saking Maospait tanah Jawi, cariyosipun para brahmana ngriku makatên. Prabu Ayamwuruk, ratu ing
Maospait punika putranipun 4, kakung 3, putri 1, ingkang pamade = utawi pandhadha tumêngkar dhatêng pulo Bali, lajêng jumênêng ratu kasêbut nami Prabu Samplangan, inggih punika ingkang miwiti tanah Bali wontên panjênêngan ratu, lajêng anurunakên para raja ing tanah Bali sadaya, anaming ingkang sêpuh piyambak kitha Klungkung wau, punapa malih sawarnining pusaka-pusaka ing jaman kina babêktan saking Maospait: paos dhuwung miwah wadhah gantèn kêncana inggih wontên ngriku.
Wondèntên dalêming raja majêng mangilèn, kasêbut kadhaton. Saking plataran lumêbêtipun dhatêng kadhaton mawi kontên 3, ing sabên kontên saking jawi lumêbêt mawi undhak-undhakan tumêdhak. Lajêng menggok mangetan dumugi dalêming raja majêng mangilèn. Wau kontên ingkang jawi piyambak banonipun saklangkung inggil. Saantero tanah Bali botên wontên ingkang nyamèni, punika kontên kasêbut lawang agung, gledheganipun wontên êlèr, purinipun mujur mangidul. Tur inggih agêng sarta wiyar, anaming pagêripun banon awon sangêt, ugi siti kemawon
tur tanpa payon. Malah dipun tingali saking radinan pagêripun banon botên katingal. Amargi ing jawi banon sami dipun griyani para punggawa tuwin tiyang kathah.
Kitha Klungkung punika sangêt wêritipun. Ing margi-margi tiyang jalêr botên kenging slanggapan ujar lan tiyang èstri, ing pêkên-pêkên botên kenging tiyang jalêr lumêbêt tuwin têtumbas dhatêng panggenanipun tiyang èstri, mila pêkênipun ngagengangge. dipun watêsi, sarta kajagi ing tiyang, ajêg salaminipun. Wondèntên pasitènipun kalêbêt awon. Têtanêman kathah kang kêra-kêra, tur papanipun miring-miring, môngsa rêndhêng jêblok sangêt. Dèntên bawahipun sangêt ciyut. Sami-sami para raja ing tanah ngriku ciyut piyambak. Namung isi tiyang 15.000 ingkang kuwawa ing damêl. Mênggah panariking paos sabin warni uwos, ing sabên mêntas panèn sabin. Ugi angetang saking tiyang kang baku sabin kemawon. 1 tiyang 1
sawulan 500 bêku, paos mêdalipun pulo Nusa ing dalêm sawulan [sawu...]
[...lan] 200 ringgit. Amargi pulo Nusa wau mêdal sarang burungipun. MêgahMênggah. watêsipun bawah ngriku kawetan lèpèn Yaundha, dados watês lan kitha Karangasêm. Ingkang lèr dhusun Magêlan, dados watês lan kitha Bangli. Ingkang kilèn lèpèn Yahbubuh dados watês lan kitha Gianyar, watês kang kidul sagantên kidul utawi plabuhan Kêsamba.
Kitha Klungkung punika namung ambawahakên kitha 4 tur alit-alit, kados ing ngandhap punika,
1. kasêbut kitha Kasatrayan, ingkang nyêpêng kasêbut raja
2. kasêbut kitha Kanginan ingkang nyêpêng kasêbut raja
3. kasêbut kitha Sulang, ingkang nyêpêng kasêbut raja
4. kasêbut kitha Kêsamba, ingkang nyêpêng kasêbut raja
Liya punika pulo Nusa satêngahing sagantên, Klungkung isi tiyang 4000 jiwa, anaming tiyang bucalan sangking Klungkung, ugi sampun wontên pambêkêlipun agêng. Kitha ngriku sampun kathah kang sami lumêbêt agami Islam. Ing dhusun Gèlgèl wontên tiyang 80, salêbêt kitha [ki...]
[...tha] wontên tiyang 30, malah satunggal kalih sampun wontên tiyang kang sampun khaji saking Mêkah, mênggah Islamipun wau saking pagèndèng-gèndèngipunpanggèndèng-gèndèngipun. tiyang bôngsa Ngarab, kang sami gêgramèn wontên ngriku.
Kula wontên Klungkung 2 dalu, kula dipun timbali dhatêng ingkang rayi raja agêng, kula dipun takèni isaka Jawi, kala kula wontên Klungkung marêngi wulan Dulkangidah taun Dal ôngka 1799 isaka Jawi. Lajêng dipun sêrati, sarta andangu malih kathah-kathah, wiwitipun wontên sastra Jawi tuwin isaka Jawi, kula inggih lajêng ngaturakên punapa saksumêrêp kula, kang mungêl wontên ing sêrat babad nagari Mêdhangkamulan saurutipun. Kula lajêng nyuwun priksa dhatêng brahmana bab isaka Bali, kala isaka Jawi ôngka 1799, isaka Bali ôngka 1793, cariyosipun amêndhêt saking sasêratan sela kang wontên salêbêting pura Padewan rêdi Agung, ingkang samangke dados papundhèn. Dèntên ingkang miwiti anganggit sastra Bali punika cariyosipun inggih brahmana saking tanah Jawi, wontên Bali anjujug ing rêdi Agung, kasêbut nami Sang Hyang Eka Jayasari,
ugi kathah-kathah cariyos ingkang kasêbut ing rontalipun. Tumuntên kula kadangu lampahing pawukon. Tiyang Bali kasêbut paokun. Kula lajêng andêdahakên sêrat pananggalan. Inggih cocog kemawon lan pawukon Bali, namung
lampahing môngsa kang lêrês, ingkang sampun kapacak ing sêrat almanak, para brahmana botên narimah, kula inggih lajêng kèndêl. Sarêng sampun rampung pandangunipun, kula lajêng kalilan wangsul dhatêng pondhokan malih.
tiyang durjana ingkang rêraja pêjah, botên sanès kaliyan kitha Gianyar. Naming ukumipun tiyang durjana mêmandung botên ajêg. Ingkang kathah sami kabucal dhatêng pulo Nusa, ingkang sampun kula criyosakên wau, mênggah wangênipun, [wa...]
[...ngênipun,] wontên kang salami gêsang, wontên kang mawi wangên. Lan sawênèh malih wontên kang dipun dhêndha, arta kaparingakên sadaya dhatêng tiyang kang gadhah dakwa. Dene yèn wontên tiyang kadakwa rêmênan, saèstu jalêripun kaukum pêjah, èstrinipun kabucal dhatêng nusa 1 taun. Anaming angsalipun mêjahi dhatêng tiyangipun jalêr kang kadakwa rêmênan wau, pêjahipun trakadhang dipun colong kemawon. Ing wanci dalu raja utusan juru tuwêk, kapurih ngupadosi tiyang jalêr ingkang sampun dipun dakwa, ing pundi gènipun kapanggih saèstu pêjah.
Wondèntên manawi prakawis alit, ukumipun karante tanganipun kalih pindhah, dipun rangkulakên ing kajêng agêng, kang wontên satêngahing pêkên. Wangênipun sadintên sadalu, trakadhang mawi dipun bruki sêmut rangrang, wontên kang dipun wudani kangtongtonkatonton. ing kathah, wontên kang dipun tabuhi mubêng-mubêng ing pêkên-pêkên. Lan wontên kang dipun sapu, walak-walak awrat ènthènging prakawisipun. Wontên ngriku kula inggih sumêrêp, raja matrapi ukum pêjah dhatêng 1 tiyang èstri, prakawisipun kadakwa ngingah leak utawi setan.
Sampun adamêl pêjahing lare èstri, anaking têtangganipun, ingkang sawêk lare ngumur 2 taun. Cariyosipun, kala tiyang èstri wau dèrèng mriku, lare saras. Sarêng tiyang èstri punika sanja mriku, lare lajêng macicil mripatipun. Dumugi sadintên sadalu lare ngajal. Sliranipun sakojur gosong, punika tandhanipun yèn tiyang èstri wau ngingah leak. Sarta malih kathah saksi-saksi kang sumêrêp, yèn tiyang èstri wau sanja mriku, sadaya kang nêksèni sampun sami sumpah, wau tiyang èstri mila sampun lami dados kabar yèn ngingah leak. Tumuntên tiyang kacêpêng, dipun priksa mungkir, dangu-dangu kêni, punika ingkang kapatrapan ukum pêjah, ugi dipun tuwêk sarana dhuwung, patrapipun botên sanès kados patraping ukum raja kitha Bêbatu bawah Gianyar, ingkang sampun kula criyosakên ngajêng, kula wontên ngriku sipêng 5 dalu, sarêng ing dintên Rêbo enjing kula lajêng nuwun pamit, badhe anglajêngakên lampah dhatêng
dumugi kitha Karangasêm. Mila ngantos lat, sabab marginipun langkung rumpil sangêt. Tur sela-sela kathah sangêt. Wontên ing Karangasêm, kula jujug kampung Bangrus. Panggenanipun tiyang Islam, dados kula saking Klungkung botên sipêng ing margi.
Kitha Karangasêm punika tanah Bali ingkang wetan piyambak. Kalêrês wontên sukunipun rêdi Agung ingkang kidul. Mila kitha wau sangêt parêdèn. Ugi dipun apit-apit rêdi, kados ta: kang wetan rêdi Srasa, kang lèr rêdi Agung wau, kang kilèn rêdi Tênganan.
Kitha ngriku punika rajanipun 3 tunggil sadhèrèk jalêr, dèntên ingkang ngênggèni puri agêng, sadhèrèk ingkang sêpuh piyambak, kasêbut nami raja Gusti Gêdhe
Oka, dèntên panyêpênging bawah botên kabage, tansah sami mrentahi kemawon. Mênggah wulu wêdaling nagari inggih
purinipun mujur ngalèr, banonipun sae, anaming alit sangêt. Kula wontên ngriku botên ngakên utusan. Amargi mirêng pawartos, yèn raja ngriku botên patos gupuh yèn wontên utusan. Sampun ingkang utusaning priyantun Jawi, utusanipun Tuwan Residhèn Banyuwangi raja botên patos praduli, punapa malih kula ajrih ing pawayangan. Yèn raja ngriku sangêt anggènipun damêl sawênang-wênang dhatêng rencangipun piyambak. Sanadyan tiyang bôngsa sanès, kados ta tiyang Cina, tiyang mandar sêsamènipun. Yèn minggah kalêpatan wontên ngriku, ukumipun langkung awrat saking tiyang siti.
Pasitèn bawah Karangasêm saanteronipun kalêbêt loh sangêt. Tiyang panèn lumintu kemawon botên wontên latipun. Saèmpêr tanah Kêdhu, awit lèpènipun
dhatêng tiyang alit botên sanès kadi dening kitha Klungkung.
Dèntên watêsipun bawah kitha Karangasêm, kang wetan sagantên wetan, nêkuk ngalèr lajêng ngilèn urut pasisir ngantos dumugi rêdi Êngis, watês lan bawah kitha Bulèlèng, ingkang kilèn lèpèn Yahundha, dados watês lan kitha Klungkung, kang kidul ugi sagantên kidul, utawi plabuhan Culipadhang, lan plabuhan Tyanyar, wondèntên etangipun tiyang ingkang jêjêr pangayah = utawi kuli,
Ing ngriku sampun wontên tiyang Islam. Ingkang kawastanan kampung Bangras. Anaming Islamipun sampun kina kumina, punapa malih sêmbahyangipun nangmungnamung. 3 waktu, ing waktu magrib, ngisa, lan waktu subuh, luhur tuwin ngasar botên nate sambahyang.
Ing ngriku kitha Karangasêm botên gadhah bawah ingkang kasêbut raja, kajawi namung pambêkêl agêng kemawon,
anaming pangwasanipun para pambêkêl agêng wau mèh sakèmpêr kuwasaning raja, kenging ngukum tiyang durjana, dèntên dhusunipun ing ngandhap punika,
Liya saking punika kathah para pambêkêl agêng kang botên kacriyos ing ngriki. Wondèntên ingkang kuwasa ngasta ukum kitha Karangasêm
Tiyang mêmandung ingkang kacêpêng, kathah kang sami dipun ukum pêjah, trakadhang prakawis kabar kemawon inggih ukum pêjah, mêmandung siyang miwah dalu ukumipun sami kemawon. Tiyang jina ugi ukum pêjah, malah angsalipun mêjahi asring dipun kêthok-kêthok saking suku dumugining jôngga, dèntên tiyang sêlang sambêt, miwah wontên [wo...]
[...ntên] prakawis kang alit-alit ukumipun botên sanès lan kitha Klungkung.
Kula wontên kitha Karangasêm ngantos 8 dintên. Amargi kula midhangêt wartos, yèn panjênênganipun raja badhe matrapi ukum pêjah tiyang 2, jalêr èstri tur sadhèrèkipun cêr tunggil bapa biyung, prakawisipun kadakwa rêmênan lan
lan para pambêkêl, miwah tiyang sawatawis sami sumêkta ing dêdamêl. Kula tumut ningali saking katêbihan. Sarêng sampun dumugi pinggir sagantên, wau pasakitan kalih lajêng dipun tangsuli dados satunggal. Ing
tanggal kaping 7 wulan Marêt masih taun 1871 wanci jam 7 enjing, kula mangkat saking kitha Karangasêm, sumêdya badhe dhatêng kitha Bangli,
lampah kula saking Karangasêm mangalèr mêdal sukunipun rêdi Agung ingkang kidul. Marginipun sangsaya sangêt rumpil tur wana agêng, wontên margi kula mampir ningali pêpundhènipun para raja-raja ing tanah Bali sadaya, inggih punika ing dhusun BêkasihBêsakih. bawah kitha Karangasêm. Wontên sukunipun rêdi Agung, dados rêdi Agung punika sadaya bawah kitha Karangasêm, sarêng kula ngaso wontên ngriku, kula pitakèn. Sanggar
inggih kathah, dèntên ingkang dipun pundhi-pundhi 1 sela dipun sêrat sastra Buda wontên bang wetan majêng mangilèn, sarêng kula nyalêk,nyêlak. ingkang jagi ngriku botên suka, dados
bawah Klungkung malih ingkang bang lèr, sipêng wontên margi sêdalu, enjing [e...]
[...njing] wanci jam 11 dintên JumungahRêbo. kula dumugi kitha Bangli, dados lampah kula saking kitha Karangasêm dumuginipun kitha Bangli namung kula sipêngi sadalu mrêgi.
Kitha Bangli punika ingkang dipun ênggèni dhusunipun agêng sangêt. Rajanipun ingkang agêng 1 kasêbut nami Raja Gusti Dewa Gêdhe
dumugi wêkas lèr saklangkung wiyar, sarta inggih kalêbêt sae, sapinggir radinan kathah gardhunipun. Ing wanci dalu kajagi ing tiyang, kula wontên ngriku badhe sowan dhatêng raja Gusti
[...turanipun] lithakitha. Bangli wau namung takèn-takèn kemawon dhatêng para idha kang sami nyêrèt wontên ngêpakan.
Kitha Bangli bawahipun parêdèn, tur saklangkung wiyar anaming rêdinipun alit-alit. Ingkang agêng namung rêdi satunggal bang lèr, kasêbut rêdi Batur. Dèntên pasitènipun bawah ngriku ugi wiyar, anamung saklangkung cêngkar sangêt. Kathah sabin-sabin ingkang botên angsal toyan ilèn. Amargi bawah ngriku botên gadhah lèpèn kang agêng, wontên satunggal kalih, anaming jurangipun saklangkung lêbêt. Tur toyanipun alit. Tiyang kang bawah ler-leran, pangupajiwanipun sami gagi, naming wêdalipun pantun sangêt asor.
Mênggah panariking paos siti, raja dhatêng tiyang alit, 1 tiyang kenging 1 bêku = utawi 1000 gobog ing dalêm sataun. Sawarnining tiyang parêdèn botên kenging paos. Namung manawi wontên damêl agêng utawi pêrang, tiyang parêdèn ingkang dados prajurit. Mênggah paos pak wade candu, raja ugi narik. Ing dalêm 1 pak, katarik 2 atak = utawi 400 gobog ing dalêm sawulan. Kula pitakèn kawontênanipun [ka...]
[...wontênanipun] jiwa tiyang tanah ngriku, botên sagêd têrang, wontên ingkang criyos botên mèmpêr sangêt.
Wondèntên watêsipun bawah kitha Bangli wau, kang wetan têpang klayan bawah kitha Karangasêm. Kang lèr rêdi Ngis. Dados watês lan kitha Bulèlèng tuwin kitha Karangasêm. Ingkang kilèn rêdi Sênggayang, watês lan kitha Tabanan. Kang kidul dhusun Catur watês lan kitha Mênguwi, têrus mangetan dumugi ardi Tampatsiring watês lan kitha Gianyar, watês lan kitha Klungkung dhusun Magêlan.
Raja kitha Bangli punika angêrèhakên raja 7 kados ing ngandhap punika,
1. Kasêbut kitha Pênidha, ingkang kuwasa kasêbut raja
2. Kasêbut kitha Susut, ingkang kuwasa kasêbut raja
3. Kasêbut kitha Bunuhan, ingkang kuwasa kasêbut raja
4. Kasêbut kitha Sidhumbulih, ingkang kuwasa kasêbut raja
5. Kasêbut kitha Bukit, ingkang kuwasa kasêbut raja
6. Kasêbut kitha Bangbang, ingkang kuwasa kasêbut raja
7. Kasêbut kitha Kalibi, ingkang kuwasa kasêbut raja.
Liya saking nginggil wau, ugi masih kathah kitha kang alit-alit, ingkang angsal sasêbutan raja.
Kula wontên kitha Bangli namung sipêng 2 dalu, ing dintên Ngakhad wanci jam 7 enjing kula mangkat mangalèr, sumêdya badhe dhatêng kitha Bulèlèng, wontên margi sipêng sadalu, wanci jam 11 kula dumugi rêdi Batur, punika masih bawah kitha Bangli, wau rêdi Batur wontên salèr kilènipun rêdi Agung, mila katingalipun andhap. Anaming ing pucak mêdal bramanipun kapara
têpung gêlang saubênging rêdi, ingkang kidul wetan wontên tlaganipun, gubêd nênêkuk ngalèr ngilèn, botên wontên bêdhahanipun. Punika kasêbut dhanudhano = danau. Batur, sadaya punika masih kabawah kitha Bangli, wontên ngriku saklangkung awis toya, kula sipêng badhe ngliwêt, toya mawi tumbas. Lampah kula lajêng ngalèr ngilèn. Ing margi-margi tanah ngriku kula kêrêp kapêthuk tiyang jalêr èstri gulunipun [gulu...]
[...nipun] sami gondhok. Sapangilèn pindhah dumugi parêdèn bawah kitha Bulèlèng, sangsaya kathah tiyang gondhok. Kula sipêng malih kalih dalu, sarêng ing dintên Rêbo wanci jam 12 siyang tanggal kaping 14 wulan Marêt 1871 kula dumugi kitha Bulèlèng, jujug kampung Pabeyan salèr kitha pinggir laut griyaning Puadhuk = utawi kêpala kampung Islam tiyang Mandar, dados lampah kula saking kitha Bangli dumuginipun kitha Bulèlèng kula sipêngi 3 dalu mêrgi.
Kitha Bulèlèng punika tanah Bali ingkang pinggir pasisir lèr piyambak. Botên wontên jajaripun kitha malih-malih, ing sapunika sampun kaasta Kangjêng Gupêrnêmèn. Sarta sampun katanêman priyantun Walandi pangkat Asitèn Risidhèn. Tuwin sampun wontên jaksanipun. Dèntên rajanipun 1 kasêbut raja Gusti Ngurah Kthut Jlanthik. Dalêmipun majêng mangalèr, tur sampun sae [sa...]
[...e] sangêt, payon gêndhèng
pagêripun banon, andhap tur awon sangêt. Anaming pandhapining raja sampun sae sangêt. Kula tandhing klayan para raja ingkang dèrèng kabawah ing Gupêrnêmèn. Dèntên ngasistenan saking karajan mangilèn. Dalêmipun sampun sae, ugi majêng mangalèr, ing ngriku kasêbut kampung Singaraja. Ing kampung Pabeyan sapinggir plabuwan wau wontên pêkênipun agêng tiyang wêwadeyan barang sabrang kalêbêt kathah, punapa malih Cina-cina kang sami gêgriya pinggir pêkên inggih kathah, tur sami griya gêdhong, malah sampun wontên kapitanipun Cina.
Ajawi punika tiyang Arab tiyang Mandar kathah kang sami griya gêdhong awit cêkap
paos raja dhatêng tiyang alit ugi angetang saking bibit. Ingkang saupami sabin winihan 1 ênah = utawi
lêmbu ing dalêm sataun 1.000 ringgit. Mênggah sawarnining paos-paos ing nginggil wau sadaya dados kagunganing raja, Gupêrnêmèn botên nampèni, namung ing sabên wulan raja angaturi 1000 ringgit dhatêng Gupêrnêmèn. Dèntên paos ingkang sampun katampèn dhatêng Gupêrnêmèn namung paos plabuhan lan paos baita kemawon.
Pasitèn bawah kitha Bulèlèng punika ingkang loh langkung saking loh, ingkang cêngkar langkung saking cêngkar, dhusun-dhusunipun ingkang sae namung nglèthèng urut pasisir, ingkang
bang kidul wana agêng, sarta inggih dhusunipun awis-awis. Pating slêmpit wontên ing wana-wana, miwah ing rêdi-rêdi. Wondèntên watêsipun bawah ngriku, kang wetan ardi Ngis. Watêsipun kitha Bulèlèng Karangasêm, lan kitha Bangli. Ingkang kidul wetan rêdi Baturiti, trus minggah dumugining rêdi Batukao
kitha Jamburana, watês kang lèr sagantên, utawi plabuhan Têmukus lan Bulèlèng.
Kitha Bulèlèng wau namung ambawahakên raja 1 kasêbut kitha Banjar, anaming rajanipun sampun kabucal saking ngriku, samangke katanêman pambêkêl agêng kemawon. Dèntên sabarang paukumanipun kitha ngriku sampun anglampahakên ukum Guphêrnêmèn.
Kula wontên kitha Bulèlèng namung 5 dintên. Sarêng ing dintên Sênèn kaping 19 Marêt 1871, wanci jam 7 enjing kula mangkat mantuk, ugi sakônca kula santri 4 sami nyewa jukung saking plabuhan Têmukus. Sipêng sêdalu wontên nglaut. Dintên Slasa wanci jam 4 siyang dumugi [du...]
[...mugi] ing Banyuwangi, embalanipun 1 tiyang saringgit. Kula lajêng mantuk dhatêng kitha Malang malih.
10. Mangsuli Cariyos, Anyariyosakên Adat, Agami, Sêsandhangan, Tatêdhan, lan Kalakuwanipun Sadaya Warni-warni.
Kula ingkang sampun sumêrêp sawarnining kitha-kitha ing tanah Bali saurutipun. Awit saking kitha Jamburana dumugining kitha Bulèlèng, wontên ing margi-margi tuwin wontên pondhokan. Botên sah-sah anggèn kula nênitèni miwah takèn-takèn. Ing kalakuwanipun para priyantun agêng alit, saha ing
saèning kalakuan. Kados ingkang kula criyosakên ing ngandhap punika.
Tiyang Bali punika agaminipun masih Buda utawi agami kina, ngantos dumugi jaman samangke dèrèng santun-santun. Dèntên manawi sambahyang sabên dintên pêkênan Kliwon. Trakadhang inggih wontên kang sabên dintên. Sami mêdal saking salêbêting griya, mila sawarnining griya-griya ing kêbon wontên gubugipun alit-alit kados bêgupon dara, ing dalêm 1 griya gadhah 2, agêng ngantos 5, 6, punika kasêbut sanggar, dalasan para priyantunipun agêng inggih sami-sami gadhah, botên angêmungakên wontên pura padewan kemawon. Sambahyangipun majêng mangetan. Sasampuning maos mantra tumuntên majêng manginggil nyêmbah kaping 3, ingkang dipun sêmbah Sang Hyang Siwah Buja = utawi Bathara Guru, ing sabên tiyang makatên. Botên wontên tiyang kang botên sambahyang, dèntên sanggaripun tiyang kathah kasêbut pura Padewan = utawi masjid. Punika panggenan pakumpulan. Yèn marêngi dintên wuku Galungan, [Galu...]
[...ngan,] dhawahipun sataun kaping 2, ing ngriku sadaya tiyang sami bantênan = utawi sidêkah sêkul ulam, dhêdhaharan warni-warni sami dipun tumpuk wontên ing Bale Agung = utawi srambi, wondèntên tiyang èstri-èstri ugi sami sambahyang, naming wontên pura padewanipun piyambak. Mantrinipun botên sanès kados tiyang jalêr, anaming kang dipun sêmbah kasêbut Bathari Durga. Dèntên sawarnining dhahar-dhaharan bantênan wau kathah sami katêdhakakên sagawon. Cariyosipun dados pratôndha eklasing sidêkahipun, sintên-sintêna kang nêdha botên sanès tiyang Bali punika manawi sêsemahan botên ngangge ningkah, dèntên paningkahipun sênêng kalih-kalihipun ing tunggil, jalêr dalah èstri manawi sampun dados bojo botên wontên caranipun tiyang papêgatan. Margi panganggêpipun dados bojo ing donya rawuh ngakherat. Tiyang Bali punika jalêr èstri sami tindhik kupingipun kiwa têngên. Manawi sampun didasadiwasa. inggih mawi pasah untu, botên wontên caranipun sunat. Amargi sampun kacariyos ing dalêm kitabipun.
Sumpah anah ngriku namung ngombe sarana toya nglantingan. Toyanipun trakadhang mêndhêt toya sumur padewan. Sawênèh mêndhêt ing lèpèn. Mênggah kêmandènipun kacariyos botên sanès pundi ingkang dora saèstu manggih cilaka.
Sawarnining têtiyang tanah Bali sadaya manawi ngajal layonipun dipun obong, mênggah pangobongipun botên sanès kadi dèntên badhenipun raja Tabanan. Ingkang sampun kula criyosakên ing kaca ôngka 24 dumugi kaca ôngka 31, anaming manawi tiyang alit inggih sakêdhik wragatipun, sarta badhenipun inggih alit.
Wondèntên manawi panjênênganipun raja kakung ingkang seda wragatipun langkung saking kathah, amargi sawarnining sinjang-sinjang ingkang kadamêl bakakas sarwa sutra sadaya, kajêng-kajêng amben-ambenan mawi dipun cet miwah prada. Punapa malih manawi raja, garwa sêlir asring kathah kang tumut bela obong, patrapipun makatên. LêsabêtipunSalêbêtipun. badhe utawi bakakas dipun damêl, wau èstri ingkang badhe bela botên sah-sah, sadintên-dintênipun [sadintên-dintêni...]
ungêlipun rontal-rontal agami kamuksan. Kacariyos, tiyang bela ing laki dintên kamuksan manggih sawarga agung, kang
sae, kang enggal-enggal lan kang suci-suci, manawi brama sampun mulad-mulad, èstri lajêng minggah dhatêng andha pring, ingkang inggilipun sami klayan Badhe, yèn sampun wontên
lajêng mèsêm. Amargi brama kang mulad-mulad wau katingalipun warni toya, saking dene agêng kantêpanipun. Sarta bingah ing manah katongton tiyang kathah, mila adamêl pratôndha eklasing pêjahipun. Sarêng dumugining mangsa, raja pandhita angabani kados adatipun. Èstri ingkang badhe bela, lajêng inggal-inggal [inggal-ing...]
antawis lajêng anjlog. Paksi titiran dipun culakên mabur, ing ngriku tiyang èstri sadhawa ing brama enggal-enggal dipun siram ing lisah klapa pintên-pintên wadhah, brama sangsaya mulad-mulad. Inggih punika tiyang èstri ingkang kasêbut sêtya masêtya, dèntên manawi kathah tunggilipun, tiyang èstri kang badhe sêtya, lêbêtipun ing brama gêgêntosan. Patrapipun botên sanès. Môngka manawi raja agêng ingkang seda, saèstu tiyang èstri kang masêtya kathah, alitipun 3 iji, agêng ngantos 15 iji, malah carakan = utawi punakawan, ugi wontên ingkang asring tumut sêtya-sumêtya.
Saking bab èstri kang sami sêtya wau kados makatêna, amargi sami bilih mirêngakên ungêling rontal agami kamuksan. Langkung agêng ganjaraning dewa dhatêng tiyang èstri kang sêtya, ingkang kaping kalih, ngraosakên susah, yèn randhaning raja botên kenging semah
salaminipun gêsang, sarta botên kenging kesah-kesah saking salêbêting puri. Kang môngka garwa sêliring para raja-raja ing tanah Bali punika kalêbêt kathah, ngantos 30 agêng 60 iji.
Wondèntên tiyang alit ing dhusun-dhusun sêsaminipun, inggih asring kathah èstrinipun sêtya dhatêng ingkang jalêr, patrapipun agêng alit botên sanès. Pramila tiyang tanah ngriku punika awis ingkang sugih, amargi tiyang ngobong ingkang miskin sangêt wragadipun ngantos têlas 500 ringgit. Ewadèntên sabên tiyang sami sagêd mragadi, saking dene tumêmênipun. Kanthi prihatos anggenipun ngupados wragad.
Ingkang saupami tiyang kang sangêt kamlaratanipun, môngka tiyang sêpuhipun ngajal, inggih
inggih wontên tiyang kang ngandhêl.ngandêl. Pamêndhêming layon mujur ngalèr ngetan. Sasampuning kapêndhêm dipun sêmbah kaping 3, lajêng sami katilar mantuk.
Dèntên manawi warisipun sampun gadhah wragad, wau bangke dipun dhudhuk malih, sawarnining tosan kapêndhêtan sadaya, dipun wadhahi ing bandhosa, tumuntên kaobong, ugi kados ing nginggil wau wragad miwah patrapipun.
Ingkang saupami sampun kalamèn sangêt, môngka badhe kaobong, botên susah mêndhêti tosanipun. Namung kadamêlakên gambar sarana alang-alang, dipun êstha tiyang, lajêng dipun sukani nami, dipun cipta warisipun kang sampun ngajal, tumuntên dipun obong.
Ingkang saupami tiyang ngajal, ingkang pêjahipun magihmanggih. paukumaning raja, sabab saking dosa, botên kenging dipun obong tumuntên. Yèn dèrèng laminipun 11 taun. Dèntên pangobongipun inggih namung kagambar alang-alang kados ing nginggil wau punika.
Wondèntên kalakuwan agami kang sampun kasêbut ing nginggil wau sadaya, ugi amêndhêt saking kitabipun. Ingkang têturunan saking kitab jaman kina, tiyang Bali kasêbut rontal agami, saking karanganipun Sang Hyang Wisnu lan Êmpu Krêta, kang wontên ing tanah Bali.
Dèntên sawarnining rontal agami, kados ta rontal agami paukuman, rontal kamuksan, sasamènipun, punapa malih rontal cariyos ingkang mawi sêkar, kados ta rontal wiwa = utawi Wiwaha, rontal RamiyanaRamayana (dan di tempat lain). = utawi Rama, sasamènipun sasêratan sadaya sastranipun Jawi, naming wontên sanèsipun ing warni sakêdhik. Anaming sastra Bali punika tumrapipun wontên carakan namung 18 iji makatên: ha na ca ra ka, ga tha ma nga ba, sa wa la, pa dha ja ya nya. Dados ingkang botên wontên sastra kêkalih: 1. Sastra da, 2. Sastra ta, anaming ing rontal-rontalipun inggih wontên sastranipun da lan sastra ta, naming kêcapipun ing lesan sami kemawon. Sastra da inggih kêcap dha, sastra ta kêcap tha. Dèntên anggènipun mrabedakakên sastra da lan ta, manawi tumrap wontên ing rontal têmbung kawi kawi, yèn tumrap wontên têmbung krama botên wontên sanèsipun, da inggih kêcap dha, ta inggih kêcap tha. Mila tiyang Bali sastra da kawastanan dha rambat, sastra dha
kalêbêtakên ing sastra suwara amargi da lan ta botên lumêbêt wontên carakan.
Wondèntên sêsandhanganing sastra sami kemawon warninipun. Naming angsalipun mastani sandhangan wau sanès lan jawi.
kados ta: [...]cakra. tiyang Bali kasêbut mêgung macêlêk
kados ta: [...]cakra. tiyang Bali kasêbut mêgung
kados ta: [...]wignyan. tiyang Bali kasêbut bisah
kados ta: [...]pengkal. tiyang Bali kasêbut nanya
kados ta: [...]layar. tiyang Bali kasêbut surang
kados ta: [...]pangkon. tiyang Bali kasêbut mathêgul.
Aliya saking punika botên wontên sanèsipun ing warni miwah naminipun. Dèntên bab ôngka-angkanipun botên sanès.
Mênggah sawarnining rontal-rontalipun tiyang Bali wau, kula pitakèn, cariyosipun kathah ingkang têmbung kawi [ka...]
[...wi] kêling, tuwin Kawi Bumi = utawi Kawinipun piyambak. Dèntên sêkaripun, kathah ingkang mingagemangangge. Sêkar Agêng. Pramila sabên tiyang kang sagêd sastra, masthi sumêrêp têmbung Kawi lan Sêkar Agêng sasaminipun.
Tiyang Bali punika yèn mangangge sandhangan bêbêd jigrang sanginggil dhêngkul. Wirunipun kangsrakangsrah. ing siti, manawi badhe sowan dhatêng priyantun, punapa malih para priyantunipun. Bêbêdan wau lajêng dipun sasabi kampuh, lajêng dipun sabuki lawe wênang sagêmuh, botên wontên caranipun tiyang ngangge rasukan tuwin sruwal. Tiyang udhêng-udhêngan botên kalampah tansah namung gagêlungan kemawon. Sarta dipun ubêd-ubêdi suwekan sinjang wiyaripun 3 nyantun. Yèn tiyang Jamburana tuwin Bulèlèng, satunggal kalih wontên kang purun mangangge udhêng pradan. Manawi botên pradan, botên purun ngangge.
Tiyang èstri-èstri agêng alit, ugi botên wontên sami ngangge rasukan, tur tanpa kakêmbênan. Tapihipun rangkêp kalih, ingkang jawi kasêbut
Tiyang Bali punika manawi nêdha kathah sangêt. Angungkuli saking tiyang Jawi, tur inggih tanpa mangsa, lawuhipun sarana jangan kemawon. Kang dipun jangan gêgodhongan, namung dipun sarêmi thok. Awis sangêt tiyang nêdha wontên griyanipun ngangge lawuh ulam. Tansah lalap sarêm lan lombok kemawon. Ingkang kathah inggih lawuh lingsah klapa dipun sarêmi, agêng malih ngangge lisah babi, wondèntên ajangipun manawi nêdha, sami ngangge dhulang kang mawa suku, awis ngangge ajang pinggan piring, dalasan para priyantunipun awis kagungan
kang dipun wadhahi tansah ngangge [ngang...]
[...ge] dhulang miwah godhong. Punapa malih para priyantun agêng sangandhap pindhah, botên wontên caranipun wêwedangan. Ing Jamburana wontên priyantun kang dhaharngunjuk. wedang naming pateyanipun awon sangêt.
Tiyang tanah ngriku sadaya agêng alit sêpuh anèm, sami sês candu, wontên ingkang sarana bakal, wontên ingkang ningko = utawi sês candu thok. Saking dene mirah sangêt rêgining candu, kados ta candu 1 tail naming argirêgi. saringgit. Amargi tiyang Cina saking Singgapura kathah ingkang sami dhatêng pulo Bali wade apyun. Mila ing dhusun-dhusun kathah sangêt tiyang wade candu, tur inggih saklangkung mirah, punika marginipun tiyang Bali lambenipun sami biru-biru saking dene kêkathahên panêdhanipun candu, mila tiyangipun sami kêsèt-kêsèt. Awit tiyang tangi tilêm enjing, punapa malih para raja, yèn wungu sare inggih wanci jam 12 siyang, trakadhang langkung saking samantên.
Tiyang Bali punika dêdamêlipun botên sanès lan tiyang Jawi, kados ta waos, dhuwung, wêdhung, lan cundrik. [cundri...]
[...k.] Sarta kathah tiyang ngangge tulup, kang ing pucuk mawa waos, mimisipun sarana pasêr.
Dèntên dhuwung-dhuwungipun sami agêng-agêng, angungkuli dhuwung ing tanah Jawi, wangunipun inggih sae, gêbaganipun
tiyang ngangge kandêlan. Dèntên manawi para pambêkêl agêng sapanginggil, ukiraning dhuwung sami jêne sêpuh. Sabên tiyang botên sahpisah. dhuwung, kesah saking kang dhuwung botên kantun-kantun, saking agêng sujananipun.
pirantosipun têtanèn kados ta: wluku, garu, pacul, sasamènipun. Botên sanès lan tiyang Jawi, anaming wlukunipun tanpa kêjèn wêsi, ingkang kadamêl kêjèn ruyung kemawon. Garunipun tanpa ruji, tansah blabag wêtahan kemawon. Paculipun ngage ruji wêsi,
kados tatah, ing dalêm 1 pacul mawi ruji 5, 6 ingkang supados siti kapacul sagêd ajur.
Tiyang Bali punika kathah ingkang sami rêmên ingah-ingahan kados ta: ngingah maesa, lêmbu, kapal, menda, babi, lan ngingah sagawon miwah pitik iwèn sasaminipun. Anaming lêmbunipun wêdalan ngriku, sanès sangêt mênggah warninipun klayan lêmbu wêdalan tanah Jawi, prainipun lêmbu Bali wau saèmpêr praèning kidang, sarta sukunipun sêkawan pindhah ajêk pancal panggung ing
saha mirah ing pangaosipun. Amargi tanah ngriku awis tiyang purun nyunati lêmbu, sabab kalêbêt dados cacêgahaning
Wondèntên tiyang ngingah menda, manawi tanah Bali kang bang kilèn awis. Kajawi tiyang bawah kitha Karangasêm, ingkang kawastanan dhusun Praya saurutipun. Punika langkung kathah sangêt tiyang ngingah menda, 1 tiyang ngantos ngingah 50 iji, agêng ngantos 300, ngantos 500, mila pangaosing menda tanah ngriku mirah sangêt. Punapa malih wau menda ngantos sami dipun ujagakên = utawi dipun wanakakên. Dèntên tiyang ngingah babi sami botên purun
tiyang sami ngingah babi. Mênggah pangingahipun sagawon saklangkung kathah, ngantos tiyang satunggal ngingah 3, agêng ngantos 8, tur inggih crobo, satêngah gagêntosan kimawon, patilêmanipun [patilêmani...]
[...pun] kadamêl tilêm sagawon. Tiyang ngingah bèbèk, ayam, paksi titiran utawi prakutut inggih kathah.
Tiyang Bali punika pangupajiwanipun ingkang kathah sami têtani, nanêm pantun, palawija, sasamènipun. Awit tiyang nglampahi dagang saba laut.
Tiyang Bali punika manawi badhe semah jaka antuk prawan, botên mawi dipun têmbung dhatêng ingkang sêpuh, tansah lare sami lare, rêrujuk wontên ing margi-margi, tuwin wontên ing tongtonan wanci dalu, manawi sampun sami sênêng, ing satunggal dalu lare èstri dipun colong, kabêkta kesah siningidakên ing panggenan kang têbih. Sarêng tiyang sêpuhipun lare èstri sumêrêp ing wanci dalu anakipun botên wontên, lajêng enggal ngungêlakên [ngu...]
[...ngêlakên] kênthonganing pambêkêl kang wontên ing margi, tuwin lajêng rêpot dhatêng pambêkêlipun.
Tumuntên krabat-krabating lare èstri saking bapa saking biyung sami ngupadosi ing wanci dalu wau, sami sumêkta ing dêdamêlipun. Ingkang saupami pinanggih, saèstu lare jalêr dipun pêjahi, botên kirang-kirang tiyang pêjah kang prakawis makatên.
Anaming manawi kitha Bulèlèng lan ing Jamburana ingkang sampun kabawah ing Gupêrnêmèn sampun botên kenging damêl pêpêjah ingkang jalaran makatên. Ing samangke sampun sami mituhu ing parentah, inggih ugi yèn gadhah anak ical malih kaupadosan. Anaming pangupadosipun botên sumêngit sarta botên tumêmên. Malah manawi mirêng kabar lorogipun mangalèr lajêng kaupados mangidul. Supados sampun ngantos bênthuk.
Sarêng sampun watawis dintên lare jalêr kang nyolong lare èstri wau manggihi dhatêng bapaking lare èstri, anêmbung badhe mêndhêt semah dhatêng anakipun kang sampun kabêkta kesah, bapakipun lare èstri inggih
sumarah kemawon. Punika lare jalêr lajêng bayar wragad warni yatra, sapintên adating tiyang sêpuhipun kang sasamènipun kalampah rumiyin-rumiyin. Adat alitipun arta 2 bukus, agêng ngantos 5 bukus. Dèntên manawi tiyang Bulèlèng, badhe bayar yatra kathah botên sagêd, lare èstri kabêkta dhatêng pambêkêl agêng, dipun tumbas klayan mirah, yatra katampèn dhatêng pambêkêl. punika tiyang sêpuhipun lare èstri miwah karabatipun sadaya sami anyawakakên dhatêng anakipun sakaliyan wau, kapêthuk ing margi-margi botên purun aruh-aruh salaminipun gêsang.
Tiyang Bali manawi gadhah bayi, larenipun botên mawi dipun dadah, dèntên yèn ngêdusi kabêkta dhatêng lèpèn dipun rambang, kang têbih lèpèn dipun rambang ing têmbilung upih, anggènipun suka nami dhatêng bayi manawi sampun ngumur 3 wulan.
Ingkang saupami wontên bayi lahir mêdal kêmbar, kêmbaripun jalêr èstri, wau bayi sak tiyang sêpuhipun jalêr èstri dipun bucal ing wana, botên kenging momoran
klayan tangganipun. Mênggah laminipun wontên bucalan 40 dintên. Sawênèh nagari wontên kang 100 dintên. Yèn sampun dumugining wangên inggih kenging mantuk. Yèn sampun dumugi bale griyanipun kapurih mêmule sêkul ulam, dipun kêpangakên tiyang sakiwa têngên ngriku, inggih punika sidêkah kasêbut pangrurah. Punapa malih manawi wontên lare lahir nyarêngi sadintên dhawahing grahana surya miwah rêmbulan, ugi kabucal kados ing nginggil wau.
Wondèntên pangkating lare tanah Bali, 1. Pambajêng kasêbut Wayan, 2.
manawi wontên tiyang kacakot ing sawêr sawa, wau tiyang inggih dipun bucal dhatêng wana, ngangge dipun sandhingi kênthongan. Ing môngsa-môngsa kapurih nabuh, dèntên ingkang suka têdha ing sadintênipun inggih warisipun piyambak. Mangke samôngsa dipun kintukintun. ingkang ngintungintun. mawi nabuh kênthongan wau supados yèn pinuju kesah saking ngriku mirêng kênthong lajêng wangsul.
Manawi sampun dhatêng botên purun slanggapan ujar sakêcap. Mèsêm kemawon botên kenging. Dèntên manawi sampun dumugi ing wangên laminipun, wau tiyang ngangge dipun
cakot sawêr sawa wau botêna wontên tiyang kang sumêrap, pyambakipun pyambak inggih cariyos dhatêng tôngga-tangganipun, supados kabucal dhatêng wana kados ingkang sampun-sampun.
Manawi wontên tiyang sakit wudhug = utawi busik, tuwin manawi wontên tiyang sakit buntal = utawi bêlang pêthak, wau tiyang botên kenging ngambah kitha-kitha, sanadyan dhusun-dhusun inggih sangêt botên kenging, sapurug-purugipun kasungkrah-sungkrah cariyosipun, andadosakên sangaring siti kang dipun ambah tiyang sakit bêlang miwah wudhug wau. Pramila ingkang kathah tiyang kang gadhah manèk makatên wau lajêng gadhah atur dhatêng raja, nuwun obong
sumêt ing brama, samôngsa sampun dados, tiyang kapurih brangkang lumêbêt ing tabêla, wontên nglêbêt lumumah. Yèn sampun têlas katêdha ing brama, awunipun kapêndhêt, dipun wadhahi gêlaran enggal, miwah sinjang-sinjang kang sae, lajêng dipun labuh ing lèpèn agêng, dèntên sidêkahipun ugi raja ingkang ngrêngga.
Tiyang Bali saurutipun kathah ingkang sami rêmên kasukan, kados ta: main kartu cina, kartu agêng, kubuk, lan pramainan abên sawung tajèn. Mênggah tohipun inggih kalêbêt agêng, sanadyan para raja sakpêngandhap dumugi tiyang alit ing dhusun-dhusun sami rêmên ngabotohan. Anjawi saking ngabotohan, amêng-amênganing para raja inggih kathah, kados ta: bôngsa agêng alit, gabuhan = utawi bêksan, lêlampahan panji, bêdhayan, rigitringgit. purwa wacucal, tlèdhèk sasaminipun inggih [ing...]
wontên. Dèntên wanguning ringgit purpurwa. inggih sae-sae. Anaming praèning ringgit sami methok-methok, botên miring kados ing tanah Jawa. Dèntên tlèdhèkipun kalêbêt sae-sae sangêt. Tur kathah ingkang alit-alit, anaming wau tlèdhèk botên kenging dipun sênêngi ing tiyang, amargi tlèdhèk sami gadhah semah sadaya, dados ingkang dipun wade namung jogèdipun kemawon.
Tiyang tanah Bali sak anteronipun, awit kina mila dumugi samangke masih kathah tiyang wade tinumbas tiyang, ingkang kawade wau warni-warni jalaranipun. Wontên jalaran kenging dhêndha, katikêl sambutan, angicalakên baranging liyan, lan wontên jalaran saking kawon ngabotohan. Punika kathah tiyang kang narimah dipun sade tuwin dipun gantos. Narimahipun trakadhang saking paksaning khukum. Trakadhang rêrukunan piyambak. Mila kathah sangêt tiyang jalêr èstri sami dipun tumbas dhatêng Cina wangkang, punapa malih dhatêng tiyang ngriku sami ngriku. Pramila tiyang kang sami kaya-kaya ing tanah ngriku kathah sami gadhah tiyang tumbasan. Môngka patrapipun [patra...]
[...pipun] ing damêl kalêbêt pêksan. Tur ingonipun botên patos tuwuk. Angêcakakên damêl kados dene dhatêng bangsanipun piyambak. Môngka tiyang wau tanpa wangên laminipun. Kang lepa ngangguripun saking damêl namung sakêdhap, yèn mêntas panèn sabin kemawon. Sadangunipun kèndêl, upami dêdamêl punapa-punapa inggih lajêng dipun akên dhatêng kang gadhah tiyang, kula ningali cariyosipun ngantos angrês manah kula. Môngka ingkang kalêrês dados tiyang tumbasan wau ingkang kathah jalêr èstri, mangke manawi gadhah anak, salêbêtipun wontên panganing tiyang, saèstu botên rumaos gadhah, sinaosa wau lare dipun sade, bapak biyangipun botên kenging ngêkahi, mila inggih kathah ingkang manak-manak kasade manak-manak kasade, trakadhang kapêndhêt sêlir, trakadhang kadamêl dêdolanan kemawon. Amargi sampun dipun sahakên, ingkang kasêbut ing rontal agaminipun. Mila tiyangipun ingkang kawade inggih lajêng manut. Yèn wontên ingkang
miruda, lêpatipun dipun pêjahi inggih dipun tikêl ing damêl, malah sangsaya tambah sangsaranipun.
Ing waktu samangke sawarnining para raja ing tanah Bali sadaya, sampun dipun èngêtakên dhatêng Gupêrnêmèn. Kadhawuhan botên kenging wade tiyang numbas tiyang, anaming botên patos dipun gêga, namung raja kitha Badhung ingkang sawatawis gêga, anaming ing dhusun-dhusun, punapa malih para raja ingkang alit-alit, têsih sami anglampahakên ukum sade tiyang tuwin sêlang sambut sasaminipun. Manawi kitha Bulèlèng sampun tumindak. Botên kenging pindhah-pindhah, malah-malah sawarnining tiyang Islam, ingkang sami tumbas tiyang kala dèrèng wontên dhawuh, samangke sampun dipun luwari sadaya, kapurih mantuk dhatêng bale griyanipun lami, yèn botên makatên inggih kapurih nyukani gajih, ingkang klayan sami sênêngipun. Yèn botên purun botên kenging mêksa. Anaming ingkang asli tiyang Bali dèrèng wontên ingkang dipun lêpas. Mila pambêkêl dhusun Pangastu lan bawah Bulèlèng, masih kathah anggènipun ngingah tiyang tumbasan. Kula pitakèn wontên saking tiyang 140 iji, inggih punika nak kêmanak. [kêma...]
[...nak.] Dadosipun samantên wau, mênggah sawarnining tiyang tumbasan sadaya ugi sampun sami sumêrêp, yèn Kangjêng Gupêrnêmèn sampun ambatalakên tiyang sade tinumbas tiyang, lajêng wontên satunggal kalih ingkang lumajar dhatêng kantor, wau tiyang lajêng kapasrahakên dhatêng raja kapurih ngrêmbag. Sarêng dumugi panggenaning raja, wau tiyang dipun ajrih-ajrihi kathah-kathah, dados tiyang sangêt ajrihipun. Dangu-dangu tiyang nuwun wangsul malih dhatêng bêndaranipun. Raja lajêng angrêpotakên dhatêng kantor, yèn tiyang ingkang nyuwun mêdal saking tumbasan botên èstu.
Saking pandugi kula, pamrihing raja makatên wau botên punapaa, namung wêlas dhatêng sawarnining tiyang kang sampun kalajêng tumbas kathah kala sadèrèngipun wontên dhawuhing Gupêrnêmèn.
Watêkipun tiyang Bali punika sami têmên-têmên. Awis sangêt tiyang purun adamêl-damêl. Mila samôngsa-môngsa sampun gadhah atur dakwa dhatêng tiyang durjana sasaminipun, sarta sampun purun kasumpah, saèstu raja lajêng pitados kemawon. Mila sami ajrih-ajrih nêrak [nêra...]
[...k] sabarang lampah ingkang awon. Mila tiyang durjana inggih kalêbêt awis.
Têmênipun ingkang kaping kalih, manawi nurun rontal = utawi sêrat, botên purun sangêt angewahi gandhènging sastra miwah têtêmbunganing basa, saking botên mangmang ing panganggêpipun. Dados sawarnining cariyos miwah kawi-kawi botên wontên ingkang ewah, awit jaman buda dumugi samangke sami ajrih ngewahi têtêmbungan. Mila sawarnining rontal, kados ta: Wiwaha, Bratayuda, lan rontal Ramiyana sasamènipun, sabên kitha inggih kathah, sabên dhusun inggih wotên. Tur inggih sami kemawon sabarang cariyosipun, têmbang miwah kawi-kawinipun sadaya, botên sanès sêrat dhusun lan sêrat nagari, inggih punika mratandhakakên katêmênanipun. Sanès kados kula tiyang Jawi, manawi nurun sêrat asring kula ewahi, têtêmbungan miwah gandhènging sastra, tur kathah ingkang botên lêrês. Mila sêrat Jawi ingkang sêratan jaman samangke kathah kang sulaya, sampun ingkang sanès nagari, tunggil sanagari kathah kang botên cocog. Amargi anggèn kula
nyêratakên sagêd ing kawi-kawi, ngakên putus ing têtêmbungan. Wêkasan awis ingkang kenging dipun pitados. Sarêng tiyang Bali botên makatên. Mila sabarang rontalipun kula ngandêl. Sanadyan sêratipun dora, inggih goroh saking kina-kinanipun pindhah
Ing sawarnining dhusun-dhusun tanah Bali mèh wradin wontên rontalipun, ingkang nyariyosakên mula bukanipun kang akal bakal. Sarta asaling naminipun dhusun, miwah nalar-nalaripun, margi dipun sukani nami dhusun nganu.
Dèntên warninipun dhusun kula tingali inggih sae-sae, klapanipun kathah, kajêng agêng-agêng inggih wontên. Tur satêngahing dhusun mawi radinan agêng prapatan. Ing pinggir katanêman kajêng bulu, sabên griya-griya mèh wradin pagêripun dhadhah banon siti mêntah, tipundipun. lepa alus cara labur, kathah tiyang sami mangku regol agêng inêp gêbyog.
Anaming wau radinan samôngsa sampun mêdal saking dhusun saklangkung awon sangêt, botên pindhah-pindhah purun dangdosi radinan. Wradin saurutipun makatên.
Tiyang Bali kathah sami sagêd damêl rêca-rêca, miwah lung-lungan tumrap wontên sela tuwin wontên kajêng-kajêng saminipun. Punapa malih kathah tiyang sagêd damêl gambar ringgit.
Tiyang Bali yèn anggarap sabin saklangkung sae, angungkuli saking tiyang Jawi, amargi siti sampun dados leleran winih sawêk dipun sêbar, angêntosi sêpuhing winih, botên kèndêl-kèndêl pangulêtipun leleran, tiyang dipun sambat gêgaru sabin, sami macak pangangge kang sae-sae, sarta lêmbunipun mawi dipun
dipun pasangi klonthangan langkung agêng, watawis sagênthong, mila suwaranipun pating jrêngglung kados lêsung, angsalipun pêcat ngantos jam 1 siyang, yèn sampun dados leleran, ingkang tanêm tiyang jalêr, manawi môngsa panèn angsalipun bawoni tiyang kang dêrêp namung mara tiga, yèn damêl griya wadhah pantun saklangkung inggil. Kêdah ikangingkang. ngungkuli griya, dèntên griyanipun sami majêng ngalèr miwah ngidul. Tur sadaya griya-griya [griya-gri...]
[...ya] alit-alit. Sabab botên kenging damêl griya agêng tuwin inggil kang ngungkuli lan inggilipun griya pura padewan. Sanadyan dalêming para raja inggih alit-alit, ugi andhap-andhap. Naming manawi raja kenging damêl griya majêng ngilèn miwah ngetan. Tiyang jalêr dhusun-dhusun botên
rambut, manawi rajanipun agêng seda, tiyang-tiyang sami cukur yèn raja Klungkung kang seda, sadaya tiyang tanah Bali awit ing Jamburana dumugining Bulèlèng sami kurmat cukur. Tiyang alit
mêndhêt èstri tiyang alit. Sêmbahipun tiyang Bali tanganipun kalih dipun cathokakên. Manawi kêkesahan calêkacêlaka.
agêng alit, sami purun nyêrèt wontên patikèn. Purun jajan wontên ing wande-wande. Kathah tiyang sami nglampahi tirakat. Sami cêgah sarêm, cêgah sêkul, lan cêgah tilêm. Ing Jamburana wontên tiyang èstri wadat botên purun semah kasêbut nami sang Dewayu, inggih punika dados padhukunan.
Wondèntên tiyangipun èstri ing tanah Bali punika sami bêkti-bêkti ing laki, manawi ingkang jalêr dhatêng saking kêkesahan, lajêng dipun wisuhi sukunipun. Tumuntên dipun wêdhaki miwah dipun borèhi, malah yèn katilar kesahan kang èstri botên purun nêdha-nêdha, sadintên-dintên kabawah prentahipun ingkang jalêr. Tiyang èstri manawi dipun srêngêni dening kang jalêr, botên purun mangsuli, sanadyan lêrêsa prakawisipun, inggih narimah kemawon. Dipun wayuh 2 agêng ngantos 5 botên purun sami pabên lan marunipun. Tansah sami rêrukunan kados sadhèrèk kemawon. Ingkang saupami tiyang jalêripun ngajal, môngka èstri botên tumut obong, margi momo anak, inggih botên [bo...]
[...tên] purun semah salamining gêsang, tiyang èstri dipun gantosakên dhatêng ingkang jalêr, kadamêl kawon ngabotohan inggih purun kemawon. Môngka wontên gêntosan, kapatrapakên ing damêl kados dèntên tiyang tumbasan. Botên kirang tiyang Jamburana lan Bulèlèng anggantosakên ingkang èstri kadamêl kawon ngêbotohan.
Tiyang èstri awis ingkang purun lampah awon, inggih ugi sabarang tandang tênaganipun sami kênès-kênès. Anami botên kenging dipun sêmbranani ing tiyang sanès. Mênggah panggaotanipun tiyang èstri botên wontên. Kajawi satunggal kalih alongsalong. wontên sami wade grabadan. Naming botên mêdal saking nagarinipun piyambak. Manawi tiyang èstri-èstri bawah Karangasêm lan bawah Bangli, kathah sami tumut ingkang jalêr kilak barang sabrang dhatêng kitha Bulèlèng kabêkta lumêbêt dhatêng nagarinipun.
Aliya saking kalakuwan ingkang sampun kacriyos ing nginggil wau sadaya, kathah rèmèh-rèmèh, kang botên kacriyos ing ngriki.
11. Wasitanipun ingkang ngarang mawi têmbang-têmbung Mlajêng
sunggu-sunggu anak cucu mami / ini crita dhari lain tampat / sopaya mênjadhi kowe /
wong saiki akeh sing melarat,kadang2 mangan telo,jagung gawe nyambung urip
Balas	dwipies135 / Des 27 2011 5:25 pm
tukon Kristen kudu padha ngajèni marang bendarané, supaya asmané Gusti Allah lan piwulang kita aja diala-ala déning wong.
6:2 Para batur-tukoné wong Kristen aja ngrèmèhaké bendarané, awit padha-padha dadi wong Kristen, malah enggoné ngladèni bendarané mau kudu saya luwih becik, sebab bendarané sing diladèni mau iya wong precaya, sing wajib koktresnani. Prekara-prekara iki warahna lan wulangna.
6:3 Sing sapa mulangaké pathokan-pathokaning precaya sing sulaya karo pangandikané Gusti kita Yésus Kristus, lan sulaya karo piwulangé pangibadah kita,
6:4 kuwi wong sing gumedhé, sing rumangsané pinter, nanging luguné ora ngerti apa-apa. Wong kuwi kepatuh dhemen dhébatan lan èyèl-èyèlan prekara tembung lan kuwi nuwuhaké drengki, pasulayan, pitenah, sanggarunggi,
6:5 lan regejegan sing ora uwis-uwis. Wong-wong kuwi padha keblinger, lan ora ngerti prekara sing bener. Pengirané pangibadah mono kanggo golèk kasugihan.
6:6 Pangibadah kuwi pancèn marakaké wong dadi sugih, yakuwi samasa wong mau marem karo apa sing diduwèni.
6:7 Awit apa ta sing kita gawa menyang ing donya iki? Lan apa sing arep kita gawa yèn kita ninggalké donya iki?
6:8 Yèn mengkono kanggoné kita rak wis cukup samasa kita wis duwé sandhang lan pangan.
6:9 Nanging sing sapa kepéngin dadi sugih, bakal kena ing panggodha, lan kepéncut marang prekara-prekara sing tanpa guna lan gawé cilaka, sing nyemplungaké manungsa ana ing juranging karusakan.
6:10 Awit karem bandha kuwi uwiting sarupaning piala. Sebab saka enggoné mburu dhuwit ana wong sing padha nyimpang saka precayané lan wekasané nyiksa awaké dhéwé awujud kasusahan rupa-rupa.
6:11 Nanging kowé sing dadi abdiné Gusti Allah, prekara-prekara sing mengkono kuwi kabèh singkirana. Ngudia supaya olèh kayektèn, kamursidan, precaya, katresnan, kesabaran lan alusing budi.
6:12 Mlayua ngetog karosanmu ana ing pambalapaning iman, lan nggayuha marang urip langgeng. Sebab iya kanggo urip langgeng kuwi enggonmu katimbalan nalika kowé biyèn ngucapaké pangakumu kang becik bab precayamu ana ing ngarepé seksi-seksi akèh.
6:13 Lan saiki ana ing ngarsané Gusti Allah, kang paring urip marang samubarang kabèh, lan uga ana ing ngarsané Sang Kristus Yésus, sing wis ngaku dhéwé ana ing ngarsané Gubernur Pontius Pilatus, kowé dakweling:
6:14 Pituturku iki lakonana lan jaganen, supaya tetep murni tanpa cacad, nganti tekan Dinané Gusti Yésus Kristus rawuh.
6:15 Rawuhé bakal kelakon ing wektu sing katetepaké déning Gusti Allah piyambak. Panjenengané dadi pangwasa tunggal lan kebak karahayon, Ratuné para ratu lan Gustiné para gusti.
6:16 Mung Panjenengané piyambak kang asipat gesang, kang dumunung ana ing pepadhang kang ora kena dicedhaki déning wong. Ora ana wong sing tau lan bisa ndeleng Panjenengané. Panjenengané iku kasaosana pakurmatan lan pangwasa ing selawasé! Amin!
6:17 Wong sing padha sugih bandha kadonyan, pituturana supaya aja gumunggung lan aja padha ngendelaké bandha sing ora tetep kaanané mau, nanging padha ngandela marang Gusti Allah, sing kanthi loma maringaké samubarang marang kita, supaya padha kita nikmati.
6:18 Wong-wong sugih konen nindakaké kabecikan, supaya padha sugiha ing penggawé becik, padha dadia wong sing loma, lan gelem migunakaké barang darbèké bebarengan karo wong liya.
6:19 Srana mengkono wong-wong kuwi bakal padha nyimpen kasugihan kanggo awaké dhéwé sing dadi dhasar kukuh ing tembé. Srana mengkono wong-wong mau bakal padha bisa nggayuh urip sejati.
6:20 Timotius! Samubarang sing wis dipitayakaké marang kowé, rumatana sing becik. Singkirana gunem sing sebrana lan dhébatan sing tanpa teges mungguh prekara sing padha diarani “Ngèlmu”.
6:21 Awit ana wong sing anggepé wis nduwèni ngèlmu, satemah padha nyimpang saka dalaning precaya. Sih-rahmaté Gusti Allah nunggila karo kowé kabèh. Saka
(1972-03-07) 7 Maret 1972 (umur 45)
182 m (597 ft 1.4 in)
Sawise urip ing Yongsan-gu, Seoul, dhèwèké banjur lunga menyang Korea National University of Arts, nanging pedhot sadurunge éntuk gelar. Aktor kang misuwur nggawe kajutan ing nagarané nalika wulan November 2009 yèn dhèwèké ngumumake hubungan asmarane ing publik karo Ko So-young. Wiwit barengan mbintangi filem ing taun 1999 Love Wind lan Love Song, rumor babagan Jang lan Ko nyebar, nanging kekarone mbantah rumor iku.[2] Ana pangumunan kang memicu spekulasi nikahane kang ora nganti wulam Mei 2010 yèn Jang ngumumake marang para panggemare yèn dhèwèké bahakaln nikah karo Ko ing wulan Mei.[3] Wektu kang dienteni teka. Ing tanggal 2 Mei 2010, Jang lan Ko nikah. Pesta nikahane dianakake ing Shilla Hotèl kang ana ing kutha Seoul. Nikahane kalebu nikahan kang gedhé amarga ngundang kanca-kanca artis, reporter, lan para fans-e. Saka nikahane iku, duwé anak kang lair ing tanggal 4 Oktober 2010.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 28 Januari 2017.
ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
sisihlatar ya patut dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this
1 ABAD KEBANGKITAN INDONESIA DALAM PERSPEKTIF WONG NDESO
ngarep nang peniron akeh sing Qurban(lebaran haji),nang cilacap lagi udan terus wis ana
Lapis legit utawa spekkoek ya iku jinisé jajanan kang digawé saka glepung kang diuléni kang dicampur karo endhog.[1] Umumé lapis legit wernané kuning lan coklat.[1] Lapis legit biyasané dihias lan disogatké dadi kue tart kanggo jajanan acara-acara khusus kayata arisan, ngantènan, lan acara-acara liyané.[1]
Lapis legit nduwéni sejarah tumprap wong Cina.[1] Nalika taun baru Cina, biyasané wong-wong Cina mangan jajan iki.[1] Lapis legit dadi lambang kasuksésan ing taun baru Cina.[1] Saya akèh lapisan utawa trap-trapan kang ana ing kue lapis, saya gedhé kasuksèsan kang ditampa.[1] Lapis legit uga kena dipangan kanggo jajanan nalika lagi ngombé tèh.[1] Saliyané iku lapis legit uga kena diwénéhaké marang kanca utawa sedulur kanggo tanda ucapan selamat lan dadi simbol kasuksésan tanpa ndeleng sapa lan apa kapitayané.[1]
Lapis legit rasa orisinil digawé tanpa tambahan kèju, coklat, woh prum lan liya-liyané.[1] Ananging lapis legit pancèn nduwèni wujud lan rasa kang prasaja.[1] Ananging lapis legit uga kena ditambahaké coklat, kèju, woh prum kanggo nambahake rasa ing lapis legit.[1]
Lapis legit jenengé kang sepisanan ya iku spekkoek.[2] Jeneng iki asalé saka basa Walanda.[2] Sejarah lapis legit ora bisa dipisahaké karo negara Walanda.[2] Nalika jaman kakuwasaan kolonialisme Walanda, resep asli lapis legit digawa karo nyonya-nyonya saka Holland.[2] Resép iki isih tetep dianggo nggawé lapis legit nganti saiki.[2] Lapis legit biyasané digunakaké kanggo hidangan panutup.[2] Lapis legit pada kaya bathik kang wis dadi Indonesian heritage awit jajanan iki wis dadi bagéyan kang ora bisa dipisahké saka budaya Indonésia, contoné lapis legit biyasané diwénéhaké kanggo wong-wong ing acara khusus kayata lamaran utawa dianggo jajanan ing dina kang istimewa kayata nalika lebaran, natal lan imlèk.[2]
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong •
Nasi Uduk • Nasi Ulam • Kethoprak • Soto Betawi • Kerak Telor • Asinan Betawi • Nasi Kebuli
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lapis_legit&oldid=1118701"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPangananJajan pasarOlah-olahan WalandaKuwih	Menu navigasi
Hé para wong sugih, rungokna pituturku! Padha nangisa lan sesambata, merga kowé bakal ketaman ing kasangsaran.
5:2 Kasugihanmu padha bosok lan sandhanganmu padha dipangan renget.
5:3 Mas lan slakamu kena ing timbrah. Iya timbrah kuwi buktiné yèn bandha-bandha mau nglawan marang kowé lan bakal ngrokoti dagingmu, kaya geni sing ngobong awakmu. Kowé wis numpuk bandha ing dina-dina wekasan iki.
5:4 Rungokna sambaté wong-wong sing padha nyambut-gawé ing palemahanmu sing padha ora kokopahi. Semono uga pangresulané wong sing padha derep ana ing sawahmu wis kapireng déning Gusti Allah, Kang Mahakwasa.
5:5 Uripmu ing donya kéné kepénak lan kebak kasenengan. Awakmu koklelemu, kaya wedhus sing arep disembelèh.
5:6 Wong sing bener kokukum, malah kokpatèni, mangka wong mau ora nglawan marang kowé.
5:7 Para sedulur! Mulané padha sing sabar nganti sarawuhé Gusti. Delengen sepira sabaré wong tani enggoné ngentèni pametuning buminé, sing gedhé ajiné. Kanthi sabar enggoné ngentèni tekané udan ing mangsa rendheng.
5:8 Mengkono uga kowé kudu padha sabar. Padha dimantep ing pengarep-arep, awit dina rawuhé Gusti wis cepak.
5:9 Hé para sedulurku! Aja padha ngresula lan nenacad, supaya kowé aja padha diukum déning Gusti Allah. Awit sing ngasta pengadilan wis mèh rawuh. Panjenengané wis jumeneng ana ing ngareping lawang.
5:10 Hé para sedulur, padha élinga karo para nabi sing padha ngandika atas asmané Allah. Tirunen sabar lan mantepé sajroné nandhang sangsara.
5:11 Para nabi mau padha diarani begja, merga enggoné padha sabar. Kowé rak wis padha krungu bab kesabarané Rama Ayub, lan padha ngerti kepriyé wekasané ganjaran sing kaparingaké déning Gusti Allah marang Rama Ayub mau, awit Gusti Allah kuwi gedhé sih-palimirma lan piwelasé.
5:12 Luwih-luwih, para sedulur! Yèn kowé janji apa-apa poma aja nganggo sumpah. Aja sumpah nganggo seksi langit utawa bumi, utawa nganggo seksi apa waé. Yèn “iya” kandhaa “iya”, yèn “ora” kandhaa “ora”, supaya kowé aja nampa paukuman.
5:13 Yèn kancamu ana sing susah, dongakna! Yèn ana sing seneng atiné, padha menyanyia.
5:14 Yèn ana sing lara, ngaturana para pinituwané pasamuwan, supaya padha ndongakna sing lara, lan ngusapi awaké sing lara mau nganggo lenga atas asmané Gusti.
5:15 Pandonga sing metu saka precaya, bakal njalari wong sing lara mau kawarasaké déning Gusti lan dosa-dosané kaparingan pangapura.
5:16 Mulané padha genti ngakonana kaluputanmu lan padha donga-dinongakna, supaya kowé padha kuwarasan. Pandongané wong sing netepi dhawuhé Gusti Allah, yèn diucapaké kalayan yakin kuwi gedhé sawabé.
5:17 Nabi Élia kuwi rak mung wong lumrah kaya kita. Panjenengané ndedonga kanthi temen-temen supaya aja ana udan, lan telu setengah taun lawasé ora ana udan temenan.
5:18 Bareng panjenengané ndedonga menèh, langit nuli ngesokaké udan lan bumi metokaké woh.
5:19 Hé para sedulurku! Yèn panunggalanmu ana wong sing murtad, banjur ana sedulur sing nuntun wong mau dadi mratobat,
5:20 ngertia yèn sing sapa mbalèkaké wong dosa saka lakuné sing nylèwèng, kuwi ateges ngentasaké nyawané wong mau saka ing pati, lan iya njalari akèh dosa sing olèh pangapura. Saka aku,
Jenenge Kembang | Arane Kembang | Materi Bahasa Jawa 1
1:1 Layang saka aku, Paulus, sing ditimbali déning Gusti Allah dadi rasulé Sang Kristus Yésus — tumekaa marang umaté Allah, wong-wong Kristen sing setya, sing ana ing kutha Éfesus.
1:2 Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:3 Pinujia Gusti Allah sing jumeneng dadi Ramané Gusti kita Yésus Kristus! Awit ana ing patunggilané Sang Kristus Panjenengané wis mberkahi kita srana sakèhing ganjaran kasukman saka ing swarga.
1:4 Sadurungé jagad katitahaké, lumantar Sang Kristus, Gusti Allah wis milih kita dadi umat kagungané, supaya kita padha dadi suci lan tanpa cacad ana ing ngarsané. Merga saka tresnané,
1:5 Gusti Allah wis ngangkat kita dadi para putrané, lantaran Gusti Yésus Kristus. Kuwi wis dadi kersané lan gawé renaning penggalihé.
1:6 Pinujia Asmané Allah, merga sih-rahmaté sing semono luhuré, lan merga kanugrahan sing kaparingaké marang kita lantaran Kang Putra kinasih.
1:7 Srana sédané Sang Kristus kita wis dimerdikakaké; kuwi tegesé dosa kita wis kaapura.
1:8 Iba gedhéné sih-rahmaté Allah, sing kaparingaké marang kita kanthi lubèr, lan tumindaké manut pangertèn lan kawicaksanané.
1:9 Panjenengané mbukak kekeraning rancangané marang kita, kaya sing wis ditemtokaké déning Panjenengané piyambak, yèn kebabaré mau lantaran Sang Kristus.
1:10 Satekaning wektuné rancangan mau kelakon, sakèhing tumitah sing ana ing swarga lan ing bumi didadèkaké siji, lan Sang Kristus jumeneng dadi sesirahé.
1:11 Samubarang katitahaké manut rancangan lan putusané Gusti Allah. Panjenengané milih kita dadi umat kagungané ana ing patunggilané Sang Kristus, manut ing sakersané. Kuwi wis katetepaké wiwit-wiwitan mula.
1:12 Mulané kita sing precaya dhisik dhéwé marang Sang Kristus padha ngluhurna kamulyané Gusti Allah!
1:13 Mengkono uga kowé. Nalika kowé padha krungu pawarta sing sanyatané, yakuwi bab Injiling keslametan, kowé padha precaya marang Sang Kristus. Gusti Allah banjur maringaké cap ana ing kowé sing mretandhani yèn kowé kuwi dadi kagungané, yakuwi srana maringaké Sang Roh Suci marang kowé, cocog karo janjiné.
1:14 Sang Roh Suci kuwi diparingaké minangka jaminan yèn kita bakal nampani apa sing diprasetyakaké déning Gusti Allah marang umaté, sarta iya dadi tanggelan, yèn Gusti Allah bakal maringi kamerdikan sing sampurna marang para umat kagungané; mula pinujia Gusti Allah krana saka kamulyané.
1:15 Mulané, wiwit aku krungu bab precayamu marang Gusti Yésus lan bab katresnanmu karo umaté Gusti Allah kabèh,
1:16 ora kendhat enggonku saos sukur marang Gusti Allah. Saben ndedonga, aku tansah ngèlingi kowé.
1:17 Lan nyuwun marang Allahé Gusti kita Yésus Kristus, Sang Rama kang mahamulya, kersaa maringaké Sang Roh Suci marang kowé. Sang Roh Suci mau maringana kawicaksanan lan medharna kersané Gusti Allah marang kowé, supaya kowé wanuh karo Panjenengané.
1:18 Sing daksuwun supaya Sang Roh Suci mbukak pikiranmu, lan kowé padha kapadhangan, satemah weruh apa sing kacadhangaké déning Gusti Allah, sing wis kepareng nimbali kowé. Mengkono uga supaya kowé padha weruh sepira gedhéné berkah-berkah sing diprasetyakaké déning Gusti Allah marang kowé,
1:19 sarta sepira gedhéné pangwasané sing makarya ana ing kita, sing padha precaya. Pangwasa mau gedhé banget,
1:20 iya sing diagem mungokaké Sang Kristus saka ing séda, lan nglenggahaké Panjenengané ana ing dhamparing kaswargan.
1:21 Ana ing kono Sang Kristus ngerèh sakèhé pamaréntah sing ana ing langit, para penggedhé, para pangwasa lan para luhur. Pangwasané ngungkuli sakèhé pangwasa, dadia ing jaman saiki, dadia ing jaman sing bakal kelakon.
1:22 Samubarang ana ing sangisoring samparané *samparan: tlapakan: dlamakan.* Sang Kristus lan Panjenengané kajumenengaké dadi Sesirahé samubarang sing ana ing pasamuwan.
1:23 Pasamuwan kuwi sarirané Sang Kristus. Srana pasamuwan mau Panjenengané dadi sampurna; awit Panjenengané piyambak sing nyampurnakaké samubarang kabèh sing ana ing jagad
BISMILLAHIRROHMANIRROHIM NDIK DURUNG ONO AWANG AWANG UWUNG UWUNG JAGADE DURUNG DURUNG DUMADI OPO SING AWOR ANGIN NURBUWAT SIRO LEBONONO GUO
TURU GUGAHEN, YEN WIS TANGI KERIKONO DLAMAKANE NJUR ATINE DIREMET-REMET REMPELUNE TEKO WELAS TEKO ASIHE MARANG SI JABANG BAYIKU OJO SIRO NULAK OPO SING DADI KEKAREPANKU DISEKSENI DINO PITU PASARAN LIMO DITOMPO ING DINO …..(
22 region (senadyan sacara tegas Korsika iku nyatané sawijining "kolèktifitas teritori", dudu region, nanging sacara awam dianggep region)
associated communes (data Januari 2006), biyèné commune indhependhen banjur nggabung karo commune kang luwih gedhé, nanging isih nduwèni sawetara otonomi (conto: commune Lomme kang diserep déning Lille
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 26 Maret 2016.
Djawa, hiburan, pagelaran, Seni, tradisional | Tagged: bambangan cakil, bharata, perang kembang, wayang orang, wayang wong Budaya di
November 21, 2008 pukul 10:42 am (Sunting)
Min, aku jané ya penasaran karo tembung iki. Nèk manut kamus basa jawa (bausastra jawa weton balai bahasa yogyakarta):
-wawan gunem : geguneman; rere,bugan
yèn dideleng seka tembung2 kuwi, pancèn apa sing kababaraké déning Mas Hery ya cocog, yaiku reprikol. Nanging, tembung “komunikasi” iku apa mung artiné resiprokal thok?
gelem jaman siki dadi tim pemantau ora di bayar…kwakakaka…ujare si tenagane sapa….gelema sing lanang biyunge nek mlaku cincing karo njepathur
ora ngerti koh ya kang kuwe tah hanya praduga baen?hehehehhe… lagian kabeh wong pengine sugih tapi sing ora gawe kringet….
duit, hal-hal nang duwur mau wis pada ora kelingan. Nganggep batir nek lagi mumet karo rekasa, masyarakat dianggep ora ngerti apa-apa, komitmen arep ndandani desa apamaning, lewat!Ya ora moga-moga ana hidayah ben pelayan masyarakat bisa lewih amanah..
jurit sadaya agusis | prajurite wus kawus sadaya | sintên kang dèn angsahake | sintên ingkang dèn adu | Arya
ing paningal wêruh | lamun prajèng Malawapati | kapraptan ing yaksendra | sru ing marmanipun | ing nguni sampun sumitra | lawan maharaja ing Malawapati | samya asih-sinihan ||
7. risang dwija tan samar ing galih | yèn sang nata anis saking praja | kang têngga mung punggawane | saksana mêsat gupuh | mung sakêdhap prapta ngarsaning | Dyan Arya Wijanarka | tangginas andhêku | kagyat sakèhing punggawa | mulat ing Sang Bagawan Malayasidi | wangwang sami pranata ||
8. sang dwija ngling marmane sun prapti | dalwanjujug anèng pabarisan | apitutur mring dhèwèke | wruhanira mungsuhmu | danawendra lêwih
11. sadayanut ing rèh sang ayogi | byar raina atangara budhal | baris ing Malawa kabèh | wong
jro kutha | wadya diyu [.di...]
[...yu] prastawa samya nututi | mring wadya ing Malawa ||
12. pratiwa lèn mantri anèng wuri | wusnya manjing kitha tutup kwaradwara. | Mangunjaya wus lumèngsèr | angulari sang prabu | tanpa kanthi lampahirenjing |
lan Dêmang Urawan | dèn amrih bubara kabèh | danawa ingkang ngêpung | kutha Wijanarka ngling aris | manira datan rêmbag | dene sang awiku | asangêt ingkang wêwêkas | yèn tan ayu pinanggih lirwèng wêwêling | nahan ingkang lumampah ||
gusti sri narendra | kadyage apangguh | praja ing Malawapatya | wus kapungkur [ka...]
[...pungkur] sinêru dènnya lumaris |
nilakrama | padesan samya gung wutuh | tumut ing pundi punika ||
2. ki patinggi anauri | tumut ing Bojanagara | Mangunjaya tanya malèh | sapa rane rajanira | apa nom apa tuwa | kyai patinggi sumaur | ratu kawula kang lama ||
sinakti anom abagus | andhêdhês ingkang têtanya ||
4. satriya saka ing ngêndi | ingkang aran Anglingdarma | ki patinggi lon
matur | mênggah samangke [samang...]
8. kathah kaote lan nguni | tuwin gêmahing padesan | ing
boboting ayuda | lan sirna kaprawirane | lah wus sira wêwartaa | ing praja kadiparan | iya ing sapungkur ingsun | apa ta padha waluya ||
13. Mangunjaya awotsari | abdi paduka sadaya | wilujêng tan wontên kalong | miwah pra mônca dipatya | têtêp rumêksèng praja | nging pun Madrim nguni nusul | ing paduka sampun lama ||
14. ngandika sri narapati | ya wus
raja wadya gung | bacingah sapalih ditya ||
16. manuswa ingkang sapalih | prang rame jawining kitha | Raja Baskara tindhihe | angêpang nagri Malawa | sang nata angandika | apa asor apa unggul | ing prang matur Mangunjaya ||
17. pêrang ngantos kaping kalih | wontên sajawining kitha | mêngsah kasor sagêndhinge | para ratu tanah sabrang | prajuritipun risak | para raja kathah
dandana ing jurit | mantri punggawa ing Boja- | nagara sun gawa kabèh | têtulung marang nagara | patih matur sandika | ngandika malih Sang Prabu |
ing sang nata | asri busanèng wadya | lêpas lampahirang prabu | ing wuri kang rama budhal ||
Mahraja Basunônda wus | undhang samakta arsa | marang Bojanagri awit dening anggung | ginubêl ing radèn wayah | wus samya busanèng jurit ||
2. sri umiyos magêlaran | pêpak para punggawa
3. yèn wontên caraka prapta | saking Bojanagara
4. ngandika dhatêng kang wayah | wruhanira iki kang asung tulis | marang ingsun sudarmamu | Mahraja Anglingdarma | wus waluya yitma manjing raganipun | Madrim anuksma ing menda | wus tinundhung mring wanadri ||
5. lan ramanira wus mangkat | mulih marang Malawa arsa jurit | kang Darmawisesa milu | têtulung mring Malawa | ngêtutakên wayah tanapi ibumu | putri ing Bojanagara | wus mangkat barêng lan siwi ||
6. sira lan ingsun dèn ajak | têtulung prang Malawa dèn dhatêngi | ing raksasa raja ngêpung | kutharsa
8. ing karya age kawula | arsa tandhing rok bôndawala pati | kalawan sang raja diyu | Basunônda ngandika | tangaraa
masanggrahan nèng Sarwadadi | wong desa kèh sugata | Pangalasan wau | ngruhuni lampah wus prapta |
atur uning yèn sang natèng Kartanagri | sampun bidhal sing praja ||
2. lan atmaja risang raja putri | myang kang wayah putra padukendra | Radèn Danurwenda rane | prawira ambêk purun | ambaranyak sambada pêkik | pramèswari narendra | tansah lan kang
Wijanarka nèng sitinggil | kagyat sagung punggawa ||
4. Arya Wijanarka nabda aris | lah bagea yayi dene enggal | prapta baya antuk gawe | Mangunjaya umatur | inggih nata nuntên kapanggih | anèng Bojanagara | ing mangke wus rawuh | mariki
sukèng kalbu | pra punggawèng Malawapati | myarsa ratune prapta | tuwuh suranipun | pra dipati môncapraja | angundhangi samakta sikêping jurit | nahan ingkang winarna ||
ing pakuwonirang yaksa dipa | ingkang kêmit turu kabèh | kapilih patang atus | mêntas nayub sayah aguling | ngorok kadya prahara | uswasa
driya | eman têmên wong iki nandhang wiyadi | ya ta Dèwi Ambara ||
11. bisik-bisik umatur ing laki | dhuh dewaji ingkang amêmuja | kalangkung ayu warnane | sêmunipun aluhur | eman dadi garwèng rasaksi | lêng
paduka garwaa | lingira sang prabu | iya yèn arsa maringwang | lamun ora patute ingsun tinampik | mendah wirang manira ||
12. ingkang garwa mèsêm ngandikaris | wong punapa nampik mring
dewa kang tumurun | sih ing kawlas-arsa | kang mindha dewa nauri | eyangira lêlancuring suralaya ||
2. iya ingsun Bathara Darma mas putu | nuruni mring sira | atêtanya kang sayakti | jatènana apa kang dadi sungkawa ||
3. sira lamun anjaluka rupa ayu | wus luwih sajagad | nadyan uga widadari | atandhinga raras kandhah dening sira ||
4. yèn anjaluk sugih wus krama ratwagung | môngsa
kawruhan kabèh yakti | dewa apa arane lamun samara ||
7. kang anilum mindha dewa malih muwus | ya bênêr wus wikan | nanging atêtanya kêni | wong prasêtya ing dewa manggih raharja ||
8. sang dyah matur kawula takèn dewagung | sang putri ing Karta- | nagara mandon ing pundi |
10. kang karungu kula pinrih minta maru | sang putri ing Karta- | nagara ing ngriku benjing | wontên ingkang nêmbadani lakiningwang ||
11. ing prang pupuh ngasorkên kasaktènipun | dupi ulun pinta | ing Pancadnyana narpati | ananggupi lalu mangkat angajawa ||
12. duk rumungu yèn sampun krama sang ayu | antuk ratu dibya | prajane ing Mlawapati | ajêjuluk Maharaja Anglingdarma ||
wadyanipun amêthuk prang kapalayu | muwêr jroning kitha | ratunira sampun anis | nora wirang ratu wêdi mring danawa ||
lumuh têmên ing lakimu | sun gawa mring sura- | laya aywa [a...]
[...ywa] nambut kardi | ingsun têmah nadyan wuda ngêngêmisa ||
17. marang dhusun ingsun rewangi sirèku | sang dyah micarèng tyas | paran artine puniki | lagi tumon dewa gimir mring wanodya ||
mring unggwaning | kang mêmuja kagyat Kèn Mayangkusuma ||
22. sang dyah ayu sinidhêp ratih tumurun | gupuh anambrama | têdhak sing donira
winuwus sampun enjing | punggawèng Malawa | saratri asanega | têlik prapta tur upaksi | mring Wijanarka |
sayogi dipun wêdali | Dyan Wijanarka | rêmbag lan pra prajurit ||
3. nulya mêdal maring sajawining kitha | sagung mônca
tinadhahan saking jawi | wus binarisan | kang mêtu-mêtu mati ||
5. ting galêro raksasa ingkang kabranan | tan ana môngga pulih | kang nèng kulon kutha |
10. dyan kasaru patih Kalasrênggi prapta | kagyat angling sang aji | patih ana apa | seba tanpa larapan | dene angagèt-agèti | patih manêmbah | nuwun duka pun patih ||
11. atur tiwas wadya ingkang ngêpang kitha | gusis kathah ngêmasi | dèn amuki enjang | dening wadya Malawa | punggawa anglut mariki | nêdya mangun prang | wadyèng Malawapati ||
12. mijil saking wetan buminatèng Karta- | nagara bantwèng jurit | de Sri Anglingdarma | ing mangke sampun prapta | saking kilèn ngirid baris | wadya ing Boja- |
lir sapu wêdhar | mawur tilar ing gusti ||
20. Kalasrênggi mulat yèn wadya manuswa | sadaya wus
wadyèng Kartanagara gila myat yaksa | mawur atilar gusti | Patih Umadika | mundur matur ing nata | suwawi lumajêng gusti | dede sasama | mêngsah
prajurit | angur pinjunga | hèh nayaka pra mantri ||
23. yèn padha jrih ing ditya lah sumingkira | ajana mèlu jurit | suraka kewala | ingsun dhewe kang yuda | putra ing Malawapati | tongtonên padha | prang ingsun lan rasaksi ||
24. wus anitih turôngga angêmbat watang | nandêr mring rana panggih | lan sura danawa |
kêris | pating jalêmpah | ditya kasrang ing kêris ||
27. sarirane rahadèn kuthah rudira | nanging tan ana busik | tan angambah lêmah | nyuduk sarwi andhupak | pirang-pirang èwu mati | kang urip giras | lumayu ngungsyèng gusti ||
29. wus apanggih kang wayah kuthah rudira | rinangkul sarya angling | adhuh putuningwang | payo mundur dèn enggal | ramanira anèng wuri | nadyan apranga | barênga para mantri ||
30. ing Malawa anèng ngarsane ramanta | radyan kanggêk ing jurit | ajrih mring
tan arsa miyat ing laki | miwah tan anauri | sangkin sru pamularipun | tan liya putranira | ingkang sinambat ing tangis | tan kayaa lêlakone awak ingwang ||
Anglingdarma | tanpa ngrasa awak mami | Danurwenda nak mami | age gawanên ibumu | marang aribuwana | nèng madyapada kaswasih | ingkang anèng jro rata atas miyarsa ||
9. sêsambate kang karuna | pinyarsa anuju ati | sang nata emut ing garwa |
wong Simbarmanyura gusis | amung kari para mantri lan punggawa ||
16. kang maksih nanggulang yuda | sura panggah
padesan paminggir | tansah amurang margi | iriban merang andulu | mring wong Malawapatya | kagyat amiyarsa bêdhil | gumuruh wèh giris lir ruging prabata ||
tyas nêdya ananggulang | marangmuka parangmuka. ingkang prapta ||
2. ciptèng tyas antuk aksama | yèn bangkit mangrurah mêngsah | sinêru
yèn wis sirna mungsuh iki | lingên sang ditya | raja krura gora ngrik ||
1. sirna gêmpang tan kari sawiji | ingkang samya awarni danawa | para raja manusane | sadaya sami nungkul | sumawita ngaturi putri | Maharaja Nglingdarma | wus têdhak alungguh | ing dhampar sigra
ing rèh | jinura kadi ranu | tan anggrantês katrap ing adil | sumôngga ingabahan | sakarsa sang prabu | saking gung dosa kawula |
gung alit | karya asrining marga | rawuhe sang prabu | wong dalêm karagan-ragan | kêrig mijil amêthuk
wurine | sang nata kalih rawuh | ingaturan minggah sitinggil | Raja Darmawisesa | Basunônda Prabu | jajar narendra têtiga | pra punggawa karya
biyadakèh | kang kinanthi de prabu | sira Dèwi Amayangsari | putri Kartanagara | kinanthi ing maru | kalangkung
pura sêlur | para garwaning punggawa | pra santana satriya punggawa mantri | sêlur malêbwèng pura ||
10. de sugata kang mring narpa kalih | ing Bojanagri
prapti | lir Ratih lan Supraba ||
12. Mayangsari lumungsur ngabêkti | marang marunira kalih pisan | sigra cinandhak
Mayangsari | samya matur mlas-arsa | pranata anuwun | kawula kadya nupêna | panggih lawan paduka sampun amukti | pangengeraning kathah ||
kabèh | kang wus suyud maringsun | Patih Wijanarka nglurahi | Si Arya Mangunjaya | sun karya tumênggung | ran Tumênggung Mangunjaya | lan
21. alêlinggih sèwu wong sawiji | kalihira samyatur pranata | santana kèh minggah gêdhe | myang para mantri sêpuh |
aprabu | myarsa swara sajroning guling | yèn sira arsa panggya | tumuli lan sunu | nabranga mring nuswa Jawa | anjujuga praja ing
wangwang budhal saking nagari sang prabu | nitih èsthi rinumpaka | ginarêbêg ing prajurit ||
2. kang kari têngga nagara | pêpatih lan punggawa para mantri |
daut jangkar | babar layar antuk angin ||
4. pacalang samyanèng ngarsa | asri ingkang layar pêthak kumitir | ana layar mega mêndhung | lêlayar bangun tulak | ana ingkang palisire kêmbang
ing marga | ing talatah Malawa sampun [sa...]
[...mpun] prapti | anjujug muaranipun | sadaya labuh jangkar | sri
lamun gêgaman agêng prapti | anarka yèn mungsuh rawuh | saking Simbarmanyura | abantu prangira ingkang sampun
wontên gêgaman prapta | saking Simbarmanyura sami bêbantu | ing yuda wontên salêksa | baris nèng pinggir pasisir ||
9. angling Wijanarka patya | paran karsa kakang lamun suwawi | tur uninga ing sang prabu | Patih Madrim tan rêmbag | ingsun durung panuju sira tur wêruh | cêgah jênênging kawula | akarya kagèting gusti ||
10. ing besuk tura uninga | mring narendra yèn wis ingsun kajodhi | aywana wong milu-milu | ingsun dhewe kang mapag | nanging lamun ana bêdhil gumarudug | lan surak
kawarna nèng marga | prapta ing pasisir kèndêl lampahipun | Bathikmadrim angandika |
pundi | ingkang tinanya sumaur | wong agung tanah sabrang | nagarane ing Sokarumêmbe Prabu | ajêjuluk Saktisura | ngajawa ngulari siwi ||
16. sampun kagarwa ing nata | Anglingdarma ratu manira ngriki | purwane panggih sang prabu | lan Dèwi Mayangsêkar | winawa prang mring lakine yaksa prabu | aran Raja Pancadnyana | lumurug mring Mlawapati ||
prapta ing ngarsanira | Patih Bathikmadrim atur udani | dede mêngsah ingkang rawuh | yaktinipun narendra | ing Sokarumêmbe Saktisura
mangke kang dinuta mêthuk | ing paduka narendra | Kyana Patih Bathikmadrim wastanipun | suka sang nata ngandika | pangarêp budhalna aglis ||
27. ingsun age arsa panggya | lan sang nata gumuruh swarèng baris | nitih dipôngga sang prabu | pêpikule tinilar | amung wadya upacara anèng ngayun | samagêrsari tan pisah | wus tundhuk lan Bathikmadrim ||
28. ri saksana ingaturan | manjing praja pinêlak ingkang
ingkang prapta | natèng Bojanagara lawan sang prabu | ing Kartanagri ngaturan | manungsung nata kang prapti ||
30. sri nata kalih dyan budhal | carakendra wau ingkang tinuding | ngenggalkên lampah wus pangguh | lan Madrim wus winartan | wangwang têdhak Saktisura Sang Aprabu | saking wahana lumampah | pinêthuk ing wringin kalih ||
31. mring Sang Raja Anglingdarma | cundhuk Saktisura cêngêng ningali | ing pêkikira Sang Prabu | Anglingdarma lir Parta | dyan kinanthi astanira mring sang prabu | pinarak ing pagêlaran | samya pratistha ing kursi ||
32. ajajar nata sakawan | Patih Wijanarka sampun naosi | pakuwonira Sang Prabu | Saktisura sawadya |
mawa | ingkang putra mingsêg- mingsêg alon matur | ing purwa madya wasana | angungun sri narapati ||
35. apa ingkang sun walêsna | marang anak prabu ing Mlawapati | tanna lyan mung sêtya tuhu | yèn sudi ngaku bapa | Anglingdarma tumungkul matur anuwun | putri ing Bojanagara | anolih sasmita mijil ||
1. sêsaosan sêlur saking puri | tinampèng pra sinom |
umyang ingkang pradôngga ngrêrangin | ing saênggon-ênggon | wadyabala kang nèng jawi kabèh | binojana ing patih kêkalih | tan pae lan gusti | samya sukanipun ||
3. aluwaran para nata katri | kondur amakuwon | Anglingdarma kondur mring purane | tansah
anom | umiring ing tindak eyang raje | praptèng jawi kitha sampun sami | dhinawuhan bali | mring eyang sang prabu ||
8. budhal maring praja radèn kalih | eyangira karo | nolih-nolih tontonên wayahe | wus waluya ing Malawapati | gêmah ing nagari | kadi duk rumuhun ||
9. ajêg adilira sri bupati | paramarta among | ing wadyalit kinadar dyan kabèh | kaluhuraning kraton
susilèng budi | wruh jatining wadon | kang jatmika pidêksa dêdêge | ingkang kumba reka amêdani | kang carana wingit | ingkang anawang rum ||
20. pami sara sidya tumuwuh ing | sela susila mong | sêtya tuhu marang ing priyane | yèn tan antuk makatên kang èstri | kawula tan
sagunging bupati | miwah para aji | saosa ing dalu ||
22. mring suyasa kaputran agênti | ngrobana wiraos | maring raja putra sakarone | gigriga ing tyas anggalih krami | patih awotsari | lumèngsèr sing ngayun ||
25. dene putra wus diwasa ngênting | karo bagus anom | dèrèng mawi krama sakarone | dadya kengis nisthaning
putraningsun radèn sakarone | apa ana sanggupe [sanggu...]
[...pe] kawijil | arsa mawi krami | matura satuhu ||
30. matur nêmbah Patih Bathikmadrim | nuwun
kayaa ki mantri | kaliwat awangkot | têmbe tumon ingsun lagi mangke | priya ajrih marang ing pawèstri | karo kaki
duka ing para rajane | jrih sêsikuning dewa linêwih | dêduka ing siwi | kabyatan sihipun ||
34. dahat èmêng ing driya sang aji | angandika alon | hèh ki radèn timbalana age | putrèngsun karo arsa sun tanting | lèngsèr awotsari | wong gandhèk lumaku ||
35. tan antara ing kaputran prapti | caraka wus panggoh | lawan radèn dyan andhawuhake | agnyanira ri sang misudhèng sih | sandika dyan kalih | mangkat èsmu wuyung ||
ngandika prabu | karo wus padha diwasa ||
3. sêdhênge mawia krami | ingsun iki wus atuwa | yèn ta mungguha srêngenge |
gumanti madêg nata | yèn paduka sampun surud | ing mangke dèrèng sambada ||
7. nadyan madêga narpati | yèn sampun mirib paduka | amanggiha prakarewoh | tan kewran ing rèh linakyan | yèn amba dèrèng dibya | manggih pakewuh datan wun | karya
13. purun kawula amukti | yèn sarêng lawan kakangmas | nadyan manggiha papane | sampun sah lan kadang tuwa | nadyan pêjah gêsanga | tumutur ing kadang sêpuh | punika dununging sêmbah ||
14. braminta tyasirang aji | puwara aris ngandika | lah
yu- ayu | payo padha pilihana ||
17. Sarwa kalawan Sarwati | Endrajini Magajendra | miwah Pudhaksatêgale |
19. pacangkraman ingkang adi | iya wong ngungrum wanodya | witing suka iku radèn | amung wong ngêngudang putra | marmane akramaa | rahadèn nêmbah umatur | kawula tan arsa krama ||
20. yèn tan antuk putri adi | kang kalêbêt ing saloka | ingkang susila ambêke | ingkang akumba carana | kang mêdani kang reka | ingkang nastiti nawangrum | ingkang jatmika pidêksa ||
21. ingkang acèthi cuwiri | lir tunjung tuwuh ing sela | kang pramakrama
sindur lan jingga môngsa | akèh ingkang kêmbang kangkung | gadhungmlathi mayang sêkar ||
Hyang Endralaya | jro pura ing Mlawapati ||
3. sri-asrining putri ayu | ingkang upama apsari | pramèswari angandika | mring sakèhing para putri | aja na dadi tyasira | sapa-sapa kang pinilih ||
4. pasthi dadi mantuningsun | lan ginanjar andarbèni | saisining dalem pura | ingsun darma angrawati | putri sadaya manêmbah |
marune sadaya asih | pantês tiniru ing kathah | anggepe suwitèng laki ||
8. sang nata nulya kapêthuk | sang dyah kalih angabêkti | nungkêmi pada narendra | sri nata awlas ing sori | dhuh yayi wis padha tuwa | maksih abêkti ing laki ||
10. ajrih kawula bok dhawuh | pae duk anèm kuwawi | sang nata mèsêm ngandika | môngsa sun runtuhna yayi | wong tuwa sugih wiweka | prayitna angati-ati ||
11. wus lênggah ing pandhapa gung | para garwa ngapit-apit | rahadèn kalih ngandikan | praptèng ngarsa manganjali | sang nata aris ngandika | timbalana para putri ||
12. wus prapta nèng ngarsanipun | pêpak sagung
akèh ingkang padha ayu | kang ayu kurang prak ati | prak ati kirang tanaga | kang tanaga tan rêspati | kang rêspati tan pidêksa | kang pidêksa kirang manis ||
15. kang manis-manis tan ruruh | kang ruruh kirang lêlungid | kang lungid datan jatmika | kang jatmika kirang cèthi | kang cèthi kirang pasaja | kang pasaja kirang lindri ||
16. kang lindri-lindri tan sêmu | kang sêmu kirang mêdani | kang mêdani kirang reka | kang reka kirang mantêsi | kang mantêsi tan wiraga | kang wiraga kirang wingit ||
17. kang wingit tan anawang rum | kang nawang
kalih matur nêmbah | tan wontên amba sênêngi | lêhêng taksih alêlamban | yèn kramèstri mawi ciri ||
19. mohita ing tyas sang prabu | ngandika mring pramèswari |
pinacuhan mawa dasih | lan malih undhanging katong ||
3. sapa ingkang wêlas kinêbat kang lungguh | dinalêmakên kang èstri | punggawa samya kapiluh | ajrih pacêh ing narpati | arda merang radèn karo ||
gègèr wadya wus sami angrungu | yèn kadukan radèn kalih | sadaya sami angungun | kaniaya sri bupati | satriya kalih wus rawoh ||
6. ing dalême sami amicarèng kalbu | yèn ingsun lungaa anis | ing siyang akèh kang milu | dadi obahing nagari | wangwang angandika alon ||
7. maring para cèthi ing sapungkur ingsun | padha dèn abêcik kari | sakèh rajabrananingsun | pabapadha. dumên dèn waradin | lamun ana sisip ingong ||
8. angapura-ingapura wong tumuwuh | iku wajibing aurip | pawongan ingkang angrungu |
17. dhuh ari mas asih têmên marang ingsun | payo padha tilar nagri | kulandaragni wus surup | pradôngga munya ngrêrangin | badhaya kinirab abyor ||
18. abadhudan samya suka manahipun | wong kaputran
lolos têngah dalu | wadya tan ana udani | mêtwèng bêbutulan kêbon ||
1. kadya pinulung ing dewa | kesahira wau satriya kalih | wadya tan ana kang wêruh |
lumêpas | lampahira ing jawi kitha prapti | sinêru dènnya lumaku | kawingking ing Malawa | enjing gègèr ing praja
pramèswari kêkalih | murcita dangu tan emut | umyung tangis jro pura | pra punggawa satriya [sa...]
[...triya] samyarsa nusul | dahat ajrih ing narendra | kawangwang undhang narpati ||
4. nêngna solahing jro praja | kawarnaa lampahe radèn kalih |
jurang bae ranira | pasênêtan ing warak kalawan sênuk | ula lanang ting saladhang | tan ana burone alit ||
kaplajar | kabarasat aningid ing guwa samun | samya rêbut kauripan | mawur ingkang buron alit ||
gantya ingkang winursita | pandhitadi barang cinipta dadi | sidik ing paningalipun | sampun
wukir Arcamanik | sampun wênang yèn sinêbut | mahanata pandhita | sinêmbah ing
laminipun | anèng jroning udaya | intên bumi ginêgêm nèng ngarsanipun | têngên astanira kiwa | musthi sumarsana wilis ||
19. saking gênturirèng brata | saciptanta tinujon ing dewasih | intên bumi musna sampun | dadya bayi wanodya | ingkang sêkar sumarsana
môncapraja | yèn ing Ngarcamanik wontên endhang ayu | sor apsari Ngendraloka | akathah satriya
jêjulukira sang prabu | Raja Surawisesa | sak ing driya tinampik panglamaripun | mila arsa ngrabasèng prang |
nanggulanga ing jurit | dèn padha panggah ing kewuh | sawusira ngandika | kondur
31. abaris sarwi asurak | mudhun saking arga pating barêkik | kêkêlèng kêkênthong umyung | kagyat wadya ing Parang- | gubarja dyan sawega mulat wong gunung | magut nèng sêngkaning arga | wadyèng
34. bubar wong Paranggubarja | ingkang dira panggah anêmu pati | rêmuk kagutuk ing watu | prajurit nitih kuda | kang katiban rêmpu lawan kudanipun | ana punggawa panuwa | umatur dhatêng kya patih ||
35. paranta karsa paduka | ing ayuda sangkin kathah ngêmasi | Patih Lenggotbawa muwus | lah padha gêlarana | wong ing arga dimène padha tumurun | tangkêbên ing papan rata | mundura dèn kaya ajrih ||
1. wus arêmbag mantri punggawa sadaya | sigra ngangsahkên
9. Kartiraga angamuk lawan tarantang | gulung amancas sikil | ngadêg asêsumbar | rêbutên ing ayuda | wruhanira ingsun iki | lajêring yuda | wong
puthut kalih kasaliring | dèn byuk ing kathah | linimput ngarsa wuri ||
12. wus kabônda Kartiraga Kartisoma | pinala mring ki patih | asambat sang
ingkang lumajar | sami anandhang kanin ||
14. akèh ngungsi ing guwa lan jurang parang | nahan winarna malih | risang
swarèng prang | lah mayo pinaranan | sigra lumampah wong kalih |
anandhang brana | lan iki gunung ing ngêndi | matur ngrêrêpa | sun Puthut Sangupati ||
18. kawon aprang mêngsah wong Paranggubarja | puniki ingkang wukir |
21. dèrèng wruh ing suwarna ana kasara | mring sang dyah Ngarcamanik | dadya angandika | Radyan
apawitan nyawa | tinarima ing dewa | utamaning tapa munggwing | pucuking braja | yèku sinau jurit ||
kathah sami ningali | cêngêng kewala | tan ana bisa angling ||
26. kang sawênèh narka yèn dewa andharat | arsa têtakèn ajrih | kang kapapag
manêngah | madêg ngarsaning patih | mojar atêtanya | iku bêbandan apa | lan sapa aranmu mantri | patih sru mojar | sira bocah ing ngêndi ||
ingsun patih ing Paranggubarja | iku puthut ing ardi | kalah prang sun bônda | radyan kalih têtanya | apa purwaning ajurit | patih manabda | putri
ingkang sisip | mahambêk syarda | misesa wong tan apti ||
31. anandukkên purusambêk goragodha | sun jaluk puthut kalih | ingsun kang
dhewe kang nadhahi | sarwi andhupak | bêbandan puthut kalih ||
34. Kartiraga lan Kartisoma kasingsal | udhar ingkang têtali | cêngkalak
hèh bocah alas | baya bosêna urip ||
38. nora wurung sira palastra deningwang | dyan sinabet ing bindi | rahadèn
putra ing Malawa amèna prang | widigdya ing ajurit | kinudang prawira | marma andon lêlana | saking dening kurang tandhing |
hèh wong Paranggubarja | tontonên patining patih | karyanên têpa | tuladha ing ajurit ||
45. sapa arsa mati mangsaha ing rana | kalamun arsa urip |
kah] pêpalange rêmpak | mung êram kewala kantun ||
2. tantara kukud sadaya | puthut kalih ngrangkul suku | nungkêmi sarwi amuwun | dhuh
kamantwèng wiku | rahadèn aris amuwus | anglêngkara sang pandhita | sudi ing wong kawlas-ayun | cêkak budi nistha dama | ingkang warna apa ayu ||
patuwasipun | tan panggiha lan sang tapa | rahadèn aris amuwus ||
8. kaki puthut sun tarima | yèn munggah ing arga ingsun |
panggiha lawan | sang wiku yèn wus sirna mungsuh iki | marmèngsun nanggulang pupuh | tumulung ing
papa | asêmbawa wong alas krama putri | puthut kalih nêmbah matur | kula minggah priyôngga | ing acala tur uninga ing sang wiku | yèn paduka magut ing prang | tan pêthuk satriya kalih ||
3. payo ingsun tuduhêna | pakuwone Paranggubarja Aji | punika sakidul
Pamalik Rai gipih | kadhêpêk nêmbah umatur | kawula tur uninga | wadya ingkang mêdali salèring gunung | larud kathah ingkang pêjah | kya patih sampun ngêmasi ||
6. kanapitanapi. Dêmang Janala | murdanipun samya kinarya undhi | kagyat sang nata abêndu | dene patihe pêjah | pira kèhe wong arga ki dêmang matur | watawis wontên sanambang | sampun kasoran ing jurit ||
sawadyanipun | Raja Durbala ing ngarsa | nitih liman mangku bindi ||
10. Raja Durbali rinira | sisih Raja Supala lan Supali | asikêp pêdhang lan limpung | wus aglar anèng papan | radyan kalih asêsumbar nguwuh-uwuh | angadêg madyaning rana | para prajurit ningali ||
11. akèh anarka jawata | kèksi dening
lamun kongsi mundura sing rana ingsun | iki tapaning satriya | nèng
kêni | kang katrajang kabarubuh | ingkang panggah kapradhah | ting sulayah katutuh ing pamukipun |
tolèha praja | ngambila sraya dhihin ||
23. ingkang akèh padha prawira ing yuda | sira wong
saka ing wuri | dhuh kadang ingwang | mèh tumibèng
umatur mangrêpa | kawula nyuwun lilah | umantuk dhatêng nagari | putri kawula | kalih katura nyèthi ||
33. yèn kalilan sacôndra kawula prapta | mawa brana lan putri | saos mring aldaka | radyan pêthuk ing karsa | lumèngsèr sri narapati | gumrah sawadya | budhal lir dhandhanggênd
Kowé saiki dadi santosa rak merga tetunggilan karo Sang Kristus? Atimu kalipur rak merga saka katresnané Sang Kristus marang kowé? Kowé padha tresna-tinresnan lan padha seneng olah kawelasan rak merga saka Rohé Allah?
2:2 Padha gawéa senengé atiku srana enggonmu padha sarujuk, tresna-tinresnan, tunggal ati lan karep.
2:3 Aja ana sing seneng mburu kepentingané dhéwé, utawa golèk alem, nanging siji lan sijiné padha sing andhap-asor. Aja padha rumangsa luwih becik tinimbang karo wong liyané.
2:4 Malah padha nggatèkna marang kepentingané liyan, aja mung kepentingané dhéwé.
2:5 Sikapmu dikaya Gusti Yésus Kristus, yakuwi:
2:6 Senajan Panjenengané kuwi sipat Allah, éwasemono ora tau kagungan sedya ngetingalaké sipat ka-Allahané.
2:7 Malah saka kersané piyambak Panjenengané ngrucat kamulyané, sarta ngagem sipaté abdi. Panjenengané dadi padha karo manungsa, lan rawuh wujud manungsa.
2:8 Panjenengané ngasoraké sarirané, sarta sumuyud marang Gusti Allah nganti dilakoni séda — yakuwi séda ana ing kayu salib.
2:9 Mulané Panjenengané wis diluhuraké déning Gusti Allah ana ing papan sing dhuwur dhéwé, lan diparingi pangwasa sing ngungkuli sakèhing pangwasa.
2:10 Supaya sakèhing titah sing ana ing swarga lan ing bumi, apa déné ing sangisoring bumi padha sujud.
2:11 Lan ngakoni yèn Yésus Kristus kuwi Gusti, lan srana cara mengkono Gusti Allah, Sang Rama, kaluhuraké.
2:12 Mulané para sedulur sing kinasih, kaya enggonmu tansah nurut karo aku nalika aku bebarengan karo kowé, luwih menèh saiki bareng aku adoh, padha saya nuruta. Tansah padha ngudia kasampurnaning keslametanmu klawan wedi lan geter,
2:13 awit Gusti Allah tansah makarya ana ing kowé, supaya kowé duwéa kekarepan lan kabisan mbangun-turut marang apa sing dikersakaké.
2:14 Samubarang kabèh lakonana tanpa nganggo nggrundel lan madoni.
2:15 Supaya ana ing satengahing umat sing keblinger lan mursal, kowé padha dadi putrané Gusti Allah sing sampurna, resik lan tanpa cacad. Menawa martakaké Injil ana ing satengahé wong-wong mau,
2:16 kowé padha sumunara kaya pepadhang sing madhangi bumi. Yèn kowé padha tumindak mengkono, ana beneré aku mongkog mbésuk samangsa Dinané Sang Kristus Yésus rawuh menèh, sebab bakal tetéla yèn sakèhé pangudiku lan pegawéanku mau ora muspra.
2:17 Senajan bisa uga nyawaku dadi korban minangka pisungsung sing kokcaosaké marang Gusti Allah merga saka precayamu, aku bungah lan kowé kabèh bakal mèlu ngrasakaké kabungahanku.
2:18 Mengkono uga kowé iya padha bungaha lan aku bakal mèlu ngrasakaké kabungahanmu.
2:19 Aku precaya, yèn srana pitulungané Gusti Yésus, aku bakal énggal bisa kongkonan Timotius nekani kowé, supaya atiku bisa lejar, merga krungu kabar bab kaananmu.
2:20 Mung Timotius sing bisa mèlu ngrasakaké bebarengan karo aku, lan sing pancèn mikiraké bab kaananmu.
2:21 Sebab liyané mung padha mikiraké butuhé dhéwé sarta ora ana sing mikiraké kepentingané Sang Kristus Yésus.
2:22 Lan kowé wis padha sumurup enggoné Timotius wis nuduhaké kasetyané lan wis ngréwangi aku nindakaké ayahaning Injil, ora béda karo anak sing ngréwangi bapakné.
2:23 Iya Timotius kuwi sing tumuli bakal dakkongkon nekani kowé samangsa wis cetha kepriyé putusané prekaraku.
2:24 Nanging aku precaya marang Gusti, yèn ora suwé menèh aku dhéwé iya bakal bisa niliki kowé.
2:25 Dakrasa aku prelu kongkonan sedulur kita Épafroditus nekani kowé, kuwi sedulur sing wis ngréwangi aku lan nyambut-gawé bebarengan karo aku, sing kokkongkon nulungi aku.
2:26 Dhèwèké kepéngin banget ketemu kowé kabèh, lan uga prihatin merga kowé padha krungu dhèwèké lara.
2:27 Dhèwèké pancèn lara temenan, malah mèh mati. Nanging Gusti Allah paring kawelasan, ora mung marang dhèwèké, nanging uga marang aku, lan ngluwari aku supaya aja nganti ketaman kasusahan sing luwih gedhé menèh.
2:28 Mulané dhèwèké dakkon énggal-énggal nemoni kowé, supaya kowé padha bungah samangsa weruh dhèwèké lan aku dhéwé iya banjur mari susahku.
2:29 Mulané Épafroditus kuwi tampanana kaya sedulur ing patunggilané Gusti. Wong sing kaya Épafroditus kuwi padha ajènana.
2:30 Merga nglabuhi pakaryané Sang Kristus, nganti mèh mati. Lan ngetohaké nyawané kanggo mitulungi aku, minangka
Indonésien : menyiangi burung (id), menyiangi
Wikipedia:IPA kanggo Basa Catalan lan Occitan
Wikipedia:IPA kanggo Basa Estonian lan Finlandia
Wikipedia:IPA kanggo Basa Scotlandia Gaelic
Tabel ingisor iki nuduhaké cara International Phonetic Alphabet (IPA) nulisaké pocapan basa Prancis ing artikel Wikipedia.
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.52, 2 April 2013.
Maret | 2014 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sedulur ingsun kang krumatan, sedulur ingsung kang ora krumatan, sedulur ingsun kang metu soko margo hino, sedulur ingsun kang ora metu soko margo hino, lan sedurlur ingsun kang lahir bareng sedino, Bapak ono ngarep ibu ono mburi, ayo podo rewang-rewangono anggonku………. (isi
marang Sumsum, Balung, Getih, Daging, Otot, kulit, ulu, rambut lan utek manjingo
Balas	Hary4n4 on 08/05/2009 pukul 1:03 PM said:
Inggih mbaahh..eh kliru.. inggih mbaaak. Nyuwun pangestune..*sungkem* lho arep cium tangan kok diwei dengkul karo piiip..hehe rak yo
Balas	Hary4n4 on 06/05/2009 pukul 5:12 PM said:
Inggih mas.. mugi saged dados spirit lan semangat kulo supados luwih sae male. Matur sembah nuwun.
Saiki Kusuo no Psi Nan 50 - Page 1
“Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si……. (
ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI”.
inggih gusti kang amindha sarpa / sayêkti jatukramane / mèsêm sang liring santun / apan uwis punagi mami / benjang yèn ingsun krama / pasthi milih kakung / tan arsa kang donya brana / karsaningsun ing donya tumêkèng akir / iku wong krama
rawuh / minta banyu linggih sarisik / ponang santri wus tuwa / warnanira bawuk / atêtêkên kayu gêrang / nulya linggih jawabe aminta warih / mèsêm sang liring sêkar //
Iku sapa kang anjaluk warih / biyang inya padha takonana / parêkan angrubung kabèh / ana ambêkta kayu / kang sawênèh anyangking gitik / ana kang gawa gêlagah / padha ting kêracung / kaki sira jaluk apa / anauri ki tuwa kula puniki santri / arsa anuwun toya //
dua ketiga meja. 12. Ki Sèh Madal ingaturan linggih / jajar marang sang kusuma rara / munggèng kursi dhewe-dhewe / mejane munggèng ngayun / kang dhaharan kêbak cinawis / ya ta sang kusuma rara / têmbungira arum / ki tamu andika dhahar / pêpanganan pundi kang dika karsani / dene sarira kula //
putri. 14. Angandika Dèwi Sulasikin / ora kaki kursi linggihana / yèn tan arsa sira mangke / lah apa cacadipun / kêlasane wus sun dhuwiti / pagene ora lênggah / sira kaki dhayuh / yèn tulus tan arsa lênggah / apa gawe kaki sira praptèng ngriki / apa sun bubrah lungkrah //
17. Ki Sèh Madal dangu datan angling / apan tansah amicorèng nala / dèn wolak-walik pikire / ewuh têmên tiningsun / bocah iki yèn sun jatèni / kawruh ingsun kang nyata / tan wande ing besuk / ing donya praptèng ngakherat / bocah iki nora wurung angrubêdi / iki kusuma rara //
punika datan kêna asat / sajatine dika kuwe / sipat jalal puniku / ingkang
pirangbara ing akir / sang rêtna aris amuwus / inggih kiyai tuwan / kawula atanya malih / tuduhêna sajatine kang wanodya //
disebut wanita. 2. Ki Sèh Madal aturira / kusuma sang liring sari / ewuh jatining wanodya / pamanggih kawula gusti / lamun kaduga inggih / yèn botên kaduga sampun / amung
Kawula dèrèng narima / inggih tuwan tanya malih / pundi kang murah ing dunya / tuwan kula ayun uning / kang wontên wujudnèki / yèn tan wontên dadi garuh / yèn têmên mêsthi ana / Ki Sèh Madal anauri / inggih anggèr benjang ari
ing benjang dadi sawiji / ing dina Gara Kasih / sêdaya kawula tutur / lamun kusuma rara / mundhuta wontên ing ngriki / inggih iku wawêngkone ngèlmu
Makam baka kang satunggal / makam jamal kaping kalih / kumpule loro punika / makam parêk iku malih / iku jatine èstri / nanging ing pasêmonipun / makam jamingul jamak / makam jamak kang mêngkoni / iya iku kusuma jatine lanang //
Yèn gusti angraosna / martabat puniku gusti / martabat papitu ika / ingkang kadim amung katri / kang sêkawan anyar sami / umatur sang rêtnaningrum / kang kadim lan kang anyar / Ki Sèh Madal anauri / pêrbedane anèng sipat kalih dasa //
Iya anèng akhodiyat / iku wujud nimas gusti / martabate iku dat / anadene ngèlmu iki / martabat sipat gusti / khakekat kalimahipun / wakidiyat punika / nur martabatira
Yaiku ingkang tatiga / kang anèng martabat kadim / umatur sang liring sêkar / tuwan kula ajêng uning / rupane siji-siji / tuwan kula ajêng wêruh / Ki Sèh Madal punika / adhuh mirah kula gusti / besuk bae mênèk ngrungu kang amaca //
Anadene ingkang anyar / kang anèng sarengat gusti / alam arwah kang patunggal / martabate iku gusti / apngal ingkang nami / sarengat kalimahipun / kang wontên sir dahana / kang duwe êroh nabadi /
kawula atakèn malih / inggih lêrês alam papat / karyanipun dèrèng uning / Ki Sèh Madal nauri / alam insan kamil iku / dadi ratuning sipat / amêngkoni sipat kalih / iya iku ratune
Punika jumênêng nata / mêngkoni alam sêkalir / parentah ngèlmu sêdaya / alam misal kang mêngkoni / matur malih sang dèwi / pundi tuwan rupènipun / kula ayun uninga / rupane sawiji-wiji / alam papat punapa abeda-beda //
wong ayu ingsun wêjangi / sêdhêng kang maca lali / kang parêkan padha turu / matur malih sang rêtna / inggih tuwan kula anti / wangsul tuwan kawula putrane sapa //
kalih prakawis / kang dhingin iku mani / madi kaping kalihipun / turune ibunira / ingkang dhingin iku wadi / kaping kalih maningkêm nimas ranira //
Berkatalah Ki Seh Madal, lepas juga ketampananya gusti, keturunannya bapakmu, hanya dua
Sawise tumurun donya / kang maningkêm dadi gêtih / wadi dadine punika / iya dadi ari-ari / anadene kang mani / iku turune ramamu / iku dadine kawah / anadene ingkang madi / iya iku kang dadi bêbungkus
nendra / ingkang lanang anèng nginggil / nadyan turuning gusti / pasthi yèn mumbul mandhuwur / turune
ngèlmu kang dadi / nyatane ngèlmu punika / dudu johar jisim mangke / dudu nyawa dudu suksma / pan dudu uripira / dèn awas sira ing ngèlmu / sadatira lagi ora //
aran jisim / jisim iku aran sadat / kang suksma lah iku mangke / ing sipatira duk nora / iku sira wêruha / awasêna kang satuhu / iku wangsiting pandhita //
Iku gaibing wong luwih / kang kinèn awas ing solah / pilih ingkang têkèng kono /
Puniku ingaran ngèlmi / prayogane kawruhana / naptu gaip ingarane / dèn awas pagurokêna / sasmitane pandhita / dèn sampurna awasipun / sapolahe wong sêmbahyang //
11. Yèn awas pituduh iki / nora wuninga ing salat / miwah sadat sêkarate / nora wuninga ing sêmbah / iku padha takokna / yèn sampun awas ing ngriku /
14. Titine suluk puniki / elinga mring kang utama / nablègakên ing patine / dèn awas sira tumingal / sajatine sampurna / ulatana dèn katêmu / êndi nyawa êndi suksma //
perhatikan supaya ketemu, mana nyawa dan mana suksma.
15. Upamane mirah adi / êmbanira padha mirah / yèn êmas iku êmbane / kurang utama kang mirah / sajatine sarira / ingkang mirah paminipun / iku pêpadhane suksma //
Yèn wêruha tata kalih / punika sapa cidraa / ingkang tunggal ing kawruhe / angliwati kang utusan / tingkahe suksma ika / ingaranan iku bêstu / uripe dèn
Ingkang pasthi ing larangan / tan kêna ginawe gampil / dene sira sampun awas / yèn sampun têkèng ing wèsthi / nugrahane Hyang Widi / kang sampun awas ing kawruh / rasane iku tunggal / tunggal urip tunggal pati / tunggal wujud Mukhamat yaiku
3. Poma iku dèn rêksaa / ujar linarangan iki / tan kêna ingucapêna / tanpa ngrasa iku nini / pan iku sadat jati / sampurnane ing pandulu / sampurnane paningal / ningali ingkang sajati / iya iku sampurnane rasaning dat //
4. Kang muhung ing santri ika / idhêpe tan nolih singgih / karo iku dadi sadat / tan wikan dununge puji / tan wruh Pangeran iki / panêmbahe bêstu suwung / kaliwat dènnya nêmbah / dèn sidhêp urip kêkalih / têkadipun tuna liwat bangêt
Iku sira dèn prayitna / dèn bisa sira nampani / aja sira kumêlamar / dèn nyata sira ngawruhi / iku ingaran ngèlmi / iya iku aran rasul / kêkasihe Hyang Suksma / sajatine kang linuwih / iya iku ingakên utusaning Hyang //
Yèn mangkono katarima ugi / yèn ta sira tan guru alêman / tan sumêngguh kèh alane / kawruhana sêdarum / mukmin lanang lan mukmin èstri / lan dadine sakarat / lêlima kèhipun / pasthi katêmu sadaya / wong sêkarat lamun sira aningali / ing cahya kang
puniku lamat puput ing janji / lamun durung ningali punika / cahya lêlima kathahe / maksih dawa kang umur / ingkang
Hyang Agung / cahya ingkang cêmêng puniki / nênggih
sajati / kalamun sira miyat / ijo cahyanipun / puniku
murbèng jagad / apan karya salire ingkang dumadi / prayuga tanpa rowang //
Hyang Suksma. 8. Lamun eling sahadat marêngi / cahya abang wong mati mukmin ngam / yèn lali ing
ingkang kocap kiye / mati kapir wong iku / kapir namèki / milane dèn prayitna / aja gung katungkul / kanikmatan anèng dunya / gawe limut sakèh ingkang
mangke aningali / marang cahya ingkang langkung pêthak / nur Mukhamad iku rane / nuli macaa gupuh / hu hu yayi ing têgêsnèki / ya hu ya hu ya Allah / ya Mukhamad rasul / iku cahya langkung endah / poma-poma iku kukuhana yayi / iku mati utama //
ana wong iku ngêmasi / aningali cahya langkung pêthak /
dudu pêpadhane / pan iku ingkang amurba / kang masesa ing sira / dèn wêruh wiwitanipun / kang nêmbah lawan kang sinêmbah //
sapa kang duwèni / pan puji-pujine Allah / kawula datan andarbe / kawula ora kuwasa / miwah panggawenira / tanlèn badane sakojur / anging Allah kang akarya //
Lamun uripe Hyang Widi / tan urip kalawan nyawa / têgêse nyawa jatine / kang tumiba ing kawula / ingkang aran nugrahan / têgêse nugraha iku / iya uripe manungsa //
papitu ika / dumunungna nyata nèng jroning jisim / iku sira dipun wêruh / dadi jatining manungsa / yèn tan wêruh durung Islam janma iku / pan maksih Islam-islaman / jatine wong tuwa
Yaiku gêdhong kastuba / panggonane sakèhing manungsa iki / astanane Islam iku / yayi bumi satunggal / kaping kalih bumi kalbu wastanipun / iya astanane Islam / kaping tiga
keenam bumi suksma, istananya Hyang Widi.
7. Kaping pitu bumi rasa / têgêsipun yaiku ingkang urip / têgêse urip
1. Sira kawruhana malih / aran langit pitu ika / dèn waspada sira anggèr / dununge anèng sarira / iku ingaranan nyawa / langit jasmani puniku / tinitah marang Hyang
3. Kaping pat langit rokhani / amêpêki ngèlmunira / ing badanira sakèhe / langit rohmani ping lima / amêpêki kang cahya / nèng badanira puniku / langit nurani kang
5. Sira kawruhana malih / ingkang aran kanugrahan / lawan nugraha jatine /
anugrah Hyang Suksma, ibarat bedug ditabuh, pemukulnya ke-Muliyaan.
6. Unine nugraha jati / kang nabuh manungsa mulya / ingkang mantêp panrimane / wong pana tigang prakara / antuk jênêng manungsa / iku janma kang linuhung / wong cêngêng marang Pangeran //
Bunyinya anugrah yang sejati, yang menabuh manusia Muliya (suci),
Ingkang dipun siksa nênggih / dudu jasat dudu nyawa / dudu suksma sajatine / dudu rasa kang siniksa / yêktine apan iya / sipatulloh kang tumimbul / kang jasat anut kiwala //
panggonanira kang mulya / têngahe wringin sungsang / iku sira dipun wêruh / ênggone wong rasa tunggal //
1. Kinanthi ingkang winuwus / kang kari anèng nêgari / dèn awas sariranira / sasat wêruh suksma jati / awake kang kinawruhan / anênggih kalih prakawis //
aranipun / rokhani badane singgih / pan iku langkung utama / dadi tingale lêstari / marang Suksma Maha Mulya / kêlawan ingkang
iku / kêlir wus katrapan ringgit / dhalange anukmèng wayang / wayange anukmèng kêlir / kêlire anukmèng dhawak / pan iku wujud birai //
Makanya disebut, layar sudah dipasangi wayang,
mawon kalean nyuwon wejangan damel sangu gesang matur sembah nuwun
August 30, 2012 – 1:59 am ajaran ngelmu kasunyatan
ambal,resep sate ayam ambal,resep sate ambal kebumen,resep bumbu sate ambal,resep sate ambal khas kebumen	Artikel
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.07, 7 Agustus 2015.
dipun posting wonteng blogspotipun SMP Negeri 3 Bobotsari. Amargi blogger kathah pedamelan lan kesibukan milo nembe wakdal niki saged dipun unggah wonten ing internet. Nuwun.
Nitto SN2 (185/60R15 84Q) | Nitto SN2 (195/65R15 91Q) | Nitto SN2 (205/60R16 92Q) | Nitto SN2 (235/65R17 104Q) | Nitto SN2 (215/60R17 96Q) | Nitto SN2 (215/50R17 91Q) | Nitto SN2 (225/65R17 102Q) | Nitto SN2 (215/65R16 98Q) | Nitto SN2 (225/50R17 94Q) | Nitto SN2 (205/55R16 91Q) | Nitto SN2 (225/60R17 99Q) | Nitto SN2 (205/65R15 94Q) | Nitto SN2 (185/65R15 88Q) | Nitto NT90W (225/65R17 102Q) | Nitto NT830 (245/35R20 95W) | Nitto NT830 (245/40R18 97Y) | Nitto Dura Grappler (255/50R19 103V) | Nitto NT830 (245/50R18 104Y) | Nitto NT90W (255/50R19 107Q) | Nitto Therma Spike (215/55R17 98T) | Nitto NT830 (235/45R17 97Y) | Nitto Dura Grappler (235/60R16 100H) | Nitto NT90W (245/45R20 103Q) | Nitto NT420S (225/65R17 106V) | Nitto Dura Grappler (285/45R19 107V) | Nitto NT90W (215/70R16 100Q) | Nitto Dura Grappler (255/60R17 110V) | Nitto NT90W (235/55R17 103Q) | Nitto NT90W (255/55R18 109Q) | Nitto NT90W (265/45R21 104Q) | Nitto SN2 (195/60R15 88Q) | Nitto SN2 (235/65R16 103Q) | Nitto NT420S (275/55R20 117H) | Nitto Dura Grappler (255/55R18 109V) | Nitto NT830 (225/50R17 98Y) | Nitto NT90W (225/55R17 101Q) | Nitto SN2 (225/45R17 91Q) | Nitto Therma Spike (295/40R21 111T) | Nitto NT830 (215/50R17 95W) | Nitto NT90W (225/60R17 99Q) | Nitto SN2 (185/70R14 88Q) | Nitto NT90W (215/55R17 94Q) | Nitto NT90W (235/60R18 107Q) | Nitto NT90W (315/35R20 106Q) | Nitto NT90W (235/55R18 104Q) | Nitto SN2 (245/65R17 107Q) | Nitto NT420S (275/55R19 111V) | Nitto NT830 (245/45R17 99W) | Nitto NT90W (245/55R19 103Q) | Nitto SN2 (215/60R16 95Q) | Nitto NT830 (235/40R18 95Y) | Nitto NT90W (235/65R18 106Q) | Nitto Therma Spike (315/35R20 106T) | Nitto NT830 (215/55R17 98W) | Nitto SN2 (245/45R18 96Q) | Nitto NT90W (265/60R18 114Q) | Nitto NT90W (275/40R20 106Q) | Nitto SN2 (175/65R14 82T) | Nitto NT420S (265/50R20 111V) | Nitto Therma Spike (215/70R16 100T) | Nitto NT860 (215/50R17 95W) | Nitto SN2 (235/70R16 106Q) | Nitto Therma Spike (215/55R16 93T) | Nitto Therma Spike (245/55R19 103T) | Nitto Dura Grappler (265/70R16 112H) | Nitto SN2 (245/60R18 105T) | Nitto Dura Grappler (245/70R16 107S) | Nitto NT420S (265/60R18 110V) | Nitto SN2 (185/65R14 86T) | Nitto Therma Spike (235/55R18 104T) | Nitto SN2 (195/55R15 85Q) | Nitto Therma Spike (285/60R18 120T) | Nitto Dura Grappler (265/60R18 110H) | Nitto SN2 (175/65R15 84T) | Nitto SN2 (195/55R15 85T) | Nitto Therma Spike (185/60R15 84T) | Nitto Therma Spike (225/55R18 102T) | Nitto NT830 (225/55R16 99W) | Nitto NT90W (285/45R19 111Q) | Nitto NT850 (205/50R17 93V) | Nitto Therma Spike (225/45R17 91T) | Nitto Therma Spike (265/60R18 114T) | Nitto Therma Spike (265/45R21 108T) | Nitto NT830 (225/40R18 92Y) | Nitto NT860 (215/60R16 95V) | Nitto Therma Spike (215/60R16 95T) | Nitto Therma Spike (255/50R19 107T) | Nitto NT830 (235/45R18 98W) | Nitto SN2 (215/65R17 99Q) |
Makaten pawartos lelayu puniko mugi ndadosno pamrikso dumateng sedoyo sanak kadang tonggo tepaleh khususipun ing desa Wareng lan pundi kemawon umumipun.Mugi keluargi dipun paringi kesabaran lan
[pic] Macam Lokasi No Rangka dan Mesin Vespa
mbok nek posting ki sing detile ngono lhooo
subura (14:21:15) : ayo wes sembarang … mumpung aku yo arep cuti iki, dadi isok
Princesa Gusti Kanjeng Ratu Bendara y Kanjeng Pengeran Haryo Yudhanegara -
Budaya Kagunan Piwulang Jogèd, Pakêmpalan Kridhabêksa Wirama, 1925, #1269	Katalog:Piwulang Jogèd, Pakêmpalan Kridhabêksa Wirama, 1925, #1269Sambung:-
Karanganipun Pakêmpalan Kridhabêksawirama ing Nyayogyakarta Kawêdalakên dening Yapha Institut Jilidan I
Ing wêkdal samangke para mudha bôngsa Jawi katingal sangêt kamajênganipun anggèning sinau jogèd. Ing pundi-pundi panggenan kawontênakên pakêmpalan-pakêmpalan sarta panuntunipun sawatawis ugi sampun anyakup ing atasing sasêrêpan jogèt.
Botên ngamungakên tumraping para siswa kemawon, sanadyan kangge para panuntun ugi pêrlu sangêt nyumêrêpi pêpathokaning jogèd, ingkang badhe kasinau saha kawulangakên.
Para panuntuning pakêmpalan Kridhabêksawirama ing Ngayugyakarta, ingkang sampun sami baud sakridhaning jogèt, sampun adamêl karangan minôngka pitêdah kangge pêpathokaning piwulang jogèd, mawi gambar-gambar sawêtawis tuwin katrangan cêkakan ingkang sampun kamanah anyêkapi kangge sasêrêpan ingkang sami sinau, kadosta: dêg, patraping badan, tangan, lêngên, jôngga tuwin suku.
Pitêdah punika sampun kapacak wontên ing sêrat kabar Jawa sarta pusaka Jawi, ewadene pangrèh Yapha insêtitit, [insê...]
[...titit,] angrêmbag pêrlu pitêdah wau kawêdalakên mirunggan kangge nyudhiyani ingkang sami ambêtahakên.
Pangajêng-ajêngipun pangrèh Yapha Insêtitit, botên sanès kajawi amung bôngsa Jawi - langkung-langkung para mudha siswaning pamulangan - anggènipun sami sinau jogèt (kagunan gadhahanipun bôngsa piyambak) tambaha majêng sarta buku piwulang wau sagêda migunani.
Piwulang punika kabage dados tigang bagian, sarta satunggal-tunggaling bagian sampun ngadêg dados golongan piyambak. Gambar-gambar wau tumraping para siswa sagêd angènthèngakên kangge sinau piyambak wontên ing griya, kadosta: patraping badan sakpiturutipun miturut pangaturan Nyayugya.
Sawatawis môngsa pangrèh ugi badhe angwontênakên pitêdah jogèd
jogèd lan gêndhing, saha para sarjana sujana ingkang amanah tuwin ambantu pandamêlan, pakêmpalan Kridhabêksawirama ing Ngayogyakarta, sampun adamêl buku piwulang jogèd, awêwaton jogèd ingkang katindakakên wiwit kina-kumina wontên ing karaton Ngayogyakarta. Saking wawasanipun Kridhabêksawirama: kalihan pasaksèn ingkang nyata, murih gampil tuwin sampurna pasinaonipun, piwulang jogèd punika botên ngêmungakên dipun lampahi praktikipun kemawon, kadosdene caraning piwulang nalika jaman ingkang sampun kapêngkêr, nanging ugi dipun wontêni piwulang teori kalihan gambar warni-warni saha katêrangakên pikajênging satunggal-tunggaling gambar.
Makatên ugi pungkasaning pamanggih, wêwatonipun piwulang jogèd punika amung kaperang dados tiga:
1. Klas I piwulang prakawis pêpathokaning jogèd
2. Klas II piwulang prakawis wêwaton patraping jogèd gêgandhenganipun kalihan gêndhing
piwulang punika sampun kaangkah sagêda maedahi para mudha lan wêrda ing sajawining muridipun Kridhabêksawirama, ingkang kêpengin sinau piyambak. Dene nyata lan botênipun Kridhabêksawirama amung sumendhe wontên pasaksèn pungkasaning kadadosan.
Saupami sêrat punika dèrèng sagêd marêmakên dhatêng ingkang sami kapengin sinau piyambak, ewadene Kridhabêksawirama sampun rumaos bêgja sangêt, dene sampun sagêd angrampungakên pandamêlan ingkang botên gampil sarta botên sakêdhap pangrêmbagipun, dados namung dumunung sumêrêp-sumêrêp anggugah para mudha ingkang dêdunung ing pulo Jawi, supados sami amêmêtri lan sudi sinau jogèd saha gêndhing.
Ing wusana pangajêng-ajêngipun pakêmpalan Kridhabêksawirama mugi sêrat piwulang punika maedahana ing akathah.
Piwulang punika sampun dipun angkah kawiwitan saking panataning badan ingkang gampil piyambak, saha katanggêl, janji para siswa anggènipun sinau tumêmên, ing salêbêting kalih wulan, sampun sagêd minggah dhatêng pangkat II
Gambar ôngka 1a saha b. pacaking badan, dene patrapipun: iga kajunjung, têpak kajèrèng, ula-ula ngadêg, dhadha mungal saha wêtêng lêmpèt.
Ingkang dipun pikajêngakên: supados badanipun sagêda mapan, sarta
Gambar ôngka 4a sarta b mêndhak (ngoyog) suku ngiwa nêngên.
Pamurihipun supados: prigêla patraping cêthik saha suku yèn kangge mêndhak.
Gambar ôngka 5 patraping suku: mêndhak kalih pisan jêjêg.
Pikajêngipun: anggonahakên mêgaring cêthik lumahing pupu saha kêkahing adêgipun.
Gambar ôngka 7 patraping dariji ngruji, inggih punika: driji ngadêg rapêt, jêmpol katèmpèlakên ing ngèpèk-èpèk, ugêl-ugêl katêkuk minggah.
Sêdyanipun: supados gonah patraping driji lan ugêl-ugêl. Piwulang punika ingkang kêrêp namung kangge tangan kiwa.
Gambar ôngka 8 patraping dariji ngêpêl, inggih punika: jêmpol kêtêkuk mêgar, pucuk angsal têngahing panuding, sadaya [sa...]
driji ingkang kalih katêkuk, ugêl-ugêl katêkuk minggah.
Pikajêngipun anggonahakên patraping driji lan ugêl-ugêl, maligi kangge tangan têngên.
Pikajêngipun anggonahakên: patraping driji lan ugêl-ugêl. Ingkang kêrêp namung kangge tangan kiwa.
Gambar ôngka 11 bab patraping tangan: têkuking tangan kiwa têngên.
Pikajêngipun anggonahakên patraping tangan katêkuk miturut ukuran pikajênging satunggal-tunggalipun jogèd.
Gambar ôngka 12 patraping jôngga nolèh macak ngiwa nêngên.
Sêdyanipun anglatih patraping jôngga katêkuk ngiwa nêngên supados gampil kangge tolehaning jogèd lan pacak jôngga.
Pikajêngipun: kados ing ôngka 13 sarta 15.
Gambar ôngka 17 ngadêg jêjêg, kêkah, badan
Pikajêngipun: anggonahakên ukuran saranduning badan.
Gambar ôngka 18 dhadhap: badan dhoyong, pundhak mêgar, tangan lurus, pupu
lumampahing ringgit badhe linggih dhatêng ing papan, (lumampah dhadhap tumrapipun tiyang ingkang [ing...]
[...kang] sami sagêd anjogèd kangge padintênan samôngsa mundhuk-mundhuk).
a. tumrap jogèd alus: badan kapacak, driji kiwa têngên ngruji, rai nolèh manêngên, pupu mlumah, dlamakan malang, driji suku nylêkênthing.
b. tumrap jogèd gagah: badan kapacak, driji kiwa ngruji, têngên
sadèrèngipun andhawahakên suku, suku têngên kajunjung sawatawis. Tumrap gagah ugi makatên, nanging jumunjunging suku langkung ingl.inggil.
Gambar ôngka 20 patraping suku ngoyog manêngên.
a. jogèd alus: badan kapacak, driji kiwa têngên ngruji, rai manêngên, pupu malumah, dlamakan malang, driji suku nylêkênthing.
alus: badan kapacak, driji kiwa têngên ngruji, rai manêngên, pupu mlumah, dlamakan malang, driji suku nylêkênthing magah.minggah.
b. jogèd gagah: badan kapacak, driji kiwa ngruji, têngên ngithing, rai mangiwa, pupu mlumah, dlamakan malang, driji suku nylêkênthing minggah.
Têrangipun: tumrap alus pangunusing suku kêdah sarèh, tumrap gagah pangunusing suku dipun sêndhal kakagètakên.
Gambar ôngka 22 patraping suku kangge tayungan: badan kapacak pupu
alus: badan kapacak, pupu mlumah, dlamakan malang, driji suku ingkang kalêrês jumangkah nylêkênthing, driji têngên nyêmpurit, kiwa ngithing utawi ngruji, rai nolèh ngiwa nêngên gêntosan manut lampahing suku.
kiwa ngithing utawi ngruji, rai nolèh ngiwa nêngên gêntosan manut junjunganing suku.
ngruji, rai nolèh ngiwa nêngên gêntosan manut junjunganing suku.
Piwulang wêwaton patraping jogèd, gêgandhengan kalihan gêndhing, dipun wiwiti saking nyabêt dumugi tayungan, ngangge jogèd pokok (alus impur, gagah kalang kinantang), saha gêndhing ingkang sampun katêtêpakên kangge piwulang umum, kêndhang bibaran, wirama tanggêl tumrap jogèd, sêsêg tumrap tayungan.
ôngka 2a - 2b sasampunipun nyêblakakên sondhèr tumapakipun suku têngên, badhe anjunjung suku kiwa, nyarêngi kêthuk ôngka 6, panêkukipun suku lan tangan kiwa (tumrap b mawi pacak jôngga mangiwa), nyarêngi kênong ôngka 3.
ôngka 3a - 3b tumapakipun suku kiwa sarta nyêmpuritipun tangan têngên badhe andhawahakên suku nyarêngi kêmpul [kêmpu...]
[...l] pungkasan, dhumawah ing suku kados ingkang kacêtha ing gambar, nyarêngi gong.
tumapakipun suku têngên badhe anjunjung suku kiwa nyarêngi kêthuk ôngka 2, panêkukipun suku kiwa nyarêngi kênong ôngka 1.
Ôngka 6b sumêblaking sondhèr sarta munduripun suku kiwa, badhe anjunjung suku têngên, nyarêngi kêthuk ôngka 2, panêkukipun suku têngên saha pacak jôngga nyarêngi kênong ôngka 1.
Gambar 7a tumapakipun suku kiwa saha sumêblakipun sondhèr badhe ngunus suku têngên, nyarêngi kêmpul ôngka 1, pangunusipun suku kados ingkang kacêtha ing gambar nyarêngi kênong ôngka 2.
Gambar 7b tumapakipun suku têngên badhe ngunus suku kiwa,
tumapakipun suku kiwa, badhe andhawahakên suku têngên sarta sumêblaking sondhèr, nyarêngi kêmpul ôngka 3 gêjojoripun suku têngên, nyarêngi kêthuk ôngka 8 dhumawahipun suku têngên kados ingkang kacêtha ing gambar, nyarêngi gong.
Gambar ôngka 10 andhawahakên suku badhe tayungan.
Ôngka 10a tumapakipun suku kiwa badhe andhawahakên suku têngên sarta nyêmpuriting tangan têngên,
kênong ôngka 1, panjunjungipun suku têngên kados ingkang kacêtha ing
sumêblakipun sondhèr nyarêngi kêthuk ôngka 8, jumangkahipun suku sarta pangrujining tangan kiwa kados ingkang kacêtha ing gambar, nyarêngi gong.
Ôngka 13b sadèrèngipun jumangkah, gêjojoripun suku kiwa, sarta panêkukipun tangan têngan, nyarêngi kêmpul pungkasan, jumangkahipun suku kiwa sarta panjunjunging suku têngên, kados ingkang kacêtha ing gambar, nyarêngi gong.
pangithingipun tangan kiwa kados kacêtha ing gambar, nyarêngi kêthuk ôngka 4.
Jumangkahipun suku têngên, kados kacêtha ing gambar, nyarêngi kênong ôngka 2.
b. Sadèrèngipun jumangkah, suku têngên anggêjojor kados kacêtha ing gambar ôngka 11b, nyarêngi
Piwulang solahbawaning sadaya saranduning badan ingkang sungil-sungil, cocog kalihan pikajênganipun jogèd, katêrangakên sarana ukuran. Amung sêngguh lan grêgêt ingkang sajatosipun dados manoning jogèd (de ziel van den dans) mêksa botên sagêd tumindak dipun têrangakên, kajawi amung katêdahakên grubyuging wujud, kadosta gambar ôngka 10a bagian alus: grêgêt, 10b bagian gagah: sêngguh,
dumunung wontên ing jogèd jalêr kemawon, sanajan jogèd èstri, kadosta badhaya tuwin srimpi, ugi sami kadunungan.
Pinanggihing sêngguh lan grêgêt ingkang sajati punika dede jalaran saking môngkok utawi grêgêting manah, nanging saking sampurnaning jogèd, ingkang sampun nyakup sadaya piwulang.
a. Manawi kalêrês majêng jêjêg, jôngga jêjêg sampun ngantos dhoyong majêng utawi mundur.
b. 1. Upami badhe nolèh manêngên, jôngga kêdah kêtêkuk dhoyong mangiwa rumiyin têbihipun saking m 8 cM, jiling ingkang kiwa kêndho, ingkang têngên kêncêng, sirah dhoyong mangiwa lajêng dipun lampahakên manêngên, pundhak sampun ngantos tumut ebah, lan manawi sampun dumugi panolèhipun, sirah kajêjêgakên malih, rai manêngên, makatên kosokwangsulipun manawi nolèh mangiwa.
b. 2. Manawi badhe pacak jôngga manêngên, jôngga ugi katêkuk dhoyong mangiwa, têbihipun saking m. 7 cM lan panêkukipun saking jiling, tumrap gagah dipun kagètakên, sarta yèn sampun dumugi dipun jêjêgakên, dene ingkang tumrap alus, manawi sampun dumugi kapathêt otot jôngga. Wêwaton sanès-sanèsipun sami kemawon kalihan b1.
c. Pandênganipun maripat tumrap alus têbihipun kêdah tikêl tiga kalihan dêdêgipun tiyang ingkang nglampahi, dene ingkang gagah tikêl gangsal.
a. Têbihipun jêmpol tangan saking irung. Tumrap alus 1/2 cM, utawi tumèmplèk, gagah 2 cM
dipun sarêngi pacak jôngga manêngên lan lajêng nolèh mangiwa, (mriksanana C)
b. Wiyaripun sila sadèrèngipun nyêmbah 65 cM.
c. Yèn sampun wiwit nyêmbah, suku kajèrèng wiyaripun 90 cM. Lan pangunusing tangan têbihipun ugêl-ugênugêl-ugêl. têngên saking dhadha 23 cM, tumrap alus 17 cM. Mêdhakipun saking janggut 8 cM, tumrap alus 16 cM.
d. Pandênganipun maripat tumuju ngajêng lêrês têbihipun miturut aturan, mêlèkipun maripat kados manawi kangge ningali têbih, manik jêjêg manêgah.
a. Garês sampun ngantos kêmêdalên utawi kêmlêbêtên.
b. Têbihimuntêbihipun. dhêngkul têngên kalihan m. kathah-kathahipun 29 cM.
c. Dhêngkul kiwa saking m kathah-kathahipun 21 cM sarta tungkak kiwa 47 cM.
Bêgagahipun suku têbihipun tungkak kiwa kalihan têngên [tê...]
[...ngên] tumrap gagah 55 cM, alus 51 cM, ukuran saking dêdêgipun tiyang 1.68 M. Malanging dlamakan saking r 15 cM, bokong sampun ngantos nyênthing utawi ngawêd, mêdalipun saking m 3 - 5 cM.
a. tangan têngên dhawah ngajêng dhadha, lan mêdhakipun saking janggut 13 cM, têbihipun saking dhadha 20 cM. mingsêdipun badan mangiwa saking m 45 cM, mêdalipun suku 13 cM. Rai nolèh mangiwa utawi jêjêg.
b. tangan têngên dhawah ngajêng janggut antawis têbihipun 25 cM.
Mingsêdipun badan mangiwa saking m 48 cM. Rai nolèh manêngên utawi jêjêg.
Manawi badhe andhawahêkên suku kajunjung 4 1/2 cM, tumrap alus, gagah 64 cM, dipun gêjojorakên, dlamakan kêdah jêjêg (mriksanana 1) sampun ngantos anjêngat (mriksanana 2) utawi ngèwèr (mriksanana 3). Tumrap alus suku kiwa mêndhak, gagah ngadêg jêjêg.
Dhawahipun suku dlamakan kêdah jêjêg (mriksanana a) sampun ngantos dugang (mriksanana b) utawi gêjug (mriksanana c).
Mêndhakipun suku kiwa 19 cM, bêgagahipun sami kalihan piwulang ôngka 4.
Mingsêdipun badan mangiwa saking m sami kalihan piwulang ôngka 5.
pangoyoging cêthik, bangkekan sarta lêmpèng, wangsulipun mangiwa dlamakan jinjit (mriksanana apdhèling II 5a).
Pangoyogipun badan saking m 13 cM, lan mêdhakipun suku 13 cM.
b. Bedanipun kalihan a amung suku kiwa ngantos têlas dumugi anggêjojor, mingsêdipun badan saking m 23 cM lan dalamakan botên kajinjitakên (mriksanana apdhèling II 5b).
a. Panjunjungipun saking siti 17 cM, dlamakan malang jêjêg, sampun ngantos jêngat, utawi ngèwèr, dhêngkul sarta ugêl-ugêl kêncêng.
b. Bedanipun kalihan a amung ukuran panjunjungipun, inggiling dhêngkul kêdah papak kalihan cêthik, sampun ngantos langkung utawi kirang.
a. Jêjênêng, kangge sipatan têngah-têngahing badan.
b. Isi ôngka, miturut sèntimètêr, kangge
andhap inggiling dêdêg lan sanès-sanèsipun. Patraping jogèd tumrap minggah mêdhak.
c. Isi ôngka ugi miturut sèntimètêr kangge ngukur mingsêtipun saking têngah-têngêh, tumrap badan lan sanès-sanèsipun, mangiwa lan manêngên.
d. Palangan, kenging dipun inggahakên sarta dipun dhakakên, kangge nyipat lêrêsing ôngka lan patraping jogèt, tumrap andhap inggil.
e. Tampar, kenging dipun pindhah, ugi kangge nyipat lêrêsing ôngka lan
doa… “Duh Gusti Allah, kulo nyuwun panjenengan ilangke loro bala bencono soko dongane Nabi-Mu ingkang al- Amin soko kersaning panjenengan”.
“Duh Gusti Allah, kulo nyuwun panjenengan ilangke loro bala bencono soko dongane Nabi-Mu ingkang al- Amin soko kersaning panjenengan”.
pitu likur ugo Yen Sholat kesusu, ora biso pernah Rukuk lan sujude, ditoto sing genah Sing khusyu’ lan khudhur, ugo tumakninah Ngerteni sing wajib, lan ngerti sing sunah Yen rumongso sugih, itungen donyone Bagiane Zakat, ojo dilalekne Dulur karo tonggo, sing podo miskine kabeh podo nunggu, zakat bagiane Yen karo tonggone, Sing apik atine Yen kahanan longgar, mikiro butuhe Sajak perlu utang, enggal di peringne Nanging ojo nganti, njaluk anak ane Ayo do ngurangi, nonton televisi Timbang nonton TV, luweh becik ngaji “Ahbaabul Musthofa” wadah kanggo ngaji Kumpul poro Habaib lan poro Kyai Eman lo wong ngaji, campur lanang wadon Campur lanang wadon, lamun dudu mahrom Biso biso malah, nglakoni sing
Lanang karo wadon, manggon sepi sepi Nyanding senggal senggol koyok kebo sapi Ngunu kuwi duso, nurut poro nabi Ojo di terusno, yen durung di rabi SUMBER (KLIPING
rino. Rembulane sing ngawe-awe] 2X Ngelengake, ojo turu sore. [E... Kene tak critani, kanggo sebo mengko sore] 2X [Lamun wong tuwo,
putune, rame rame rebutan warisan] 2X [Wong tuwa loro, ing njero kubur anyandang susah Sebab mirsani, putera puterine ora ngibadah (dho pecah belah)] 2X Kang den arep-arep, yoiku turune rahmat [Jebul kang teka - Jebul kang teka, nambahi fitnah] 2X [Iki dino, ojo lali lungo ngaji Takon marang, Kyai Guru kang pinuji] 2X Enggal siro, ora gampang kebujuk syetan [Insya Alloh, kito menang lan kabegjan] 2X [Jaman kepungkur, ono jaman jaman buntutan Esuk-esuk, rame rame luru ramalan] 2X Gambar kucing, dikira gambar macan [Bengi diputer - bengi diputer, metu wong
24:1 Ing dina Minggu ing wayah ésuk umun-umun, wong-wong wadon mau padha lunga menyang pesaréan, karo nggawa reracikan sing arep kanggo mborèhi layoné Gusti Yésus.
24:2 Bareng wis tekan pesaréan padha weruh, yèn watu sing kanggo nutupi pesaréané wis ngglimpang saka ing panggonané.
24:3 Wong-wong wadon mau nuli padha mlebu ing pesaréan, nanging layoné wis ora ana.
24:4 Nalika isih padha ngadeg ana ing kono lan bingung ngrasakaké kaanan mau, dumadakan ana priya loro, nganggo sandhangan mengkilap, ngadeg ana ing sacedhaké.
24:5 Wong-wong wadon mau padha wedi banget, banjur sumungkem ana ing lemah. Priya loro mau nuli padha ngandika: “Yagéné kowé padha nggolèki Panjenengané kang gesang, ana ing antarané wong mati?
24:6 Panjenengané ora ana ing kéné, wis wungu! Padha élinga pangandikané marang kowé, nalika Panjenengané isih ana ing tanah Galiléa,
24:7 pangandikané: ‘Putraning Manungsa wis pinesthi diulungaké marang tanganing wong dosa, banjur bakal disalib, lan sawisé kuwi nuli ing telung dinané bakal tangi menèh.’ ”
24:8 Wong-wong wadon mau nuli padha kèlingan marang pangandikané Gusti Yésus mau.
24:9 Satekané saka pesaréan nuli padha nyritakaké lelakon kuwi mau kabèh marang para muridé Gusti Yésus.
24:10 Wong-wong wadon sing padha nyritakaké lelakon mau yakuwi: Maryam Magdaléna, Yohana lan Maryam ibuné Yakobus, lan wong wadon liyané sing padha bebarengan karo wong-wong mau.
24:11 Nanging para rasul padha ora ngandel marang critané wong-wong kuwi, dianggep mung gawé-gawé.
24:12 Pétrus nuli lunga rerikatan menyang pesaréan. Bareng nginguk menjero, mung weruh ulesé mori thok sing ana ing kono. Saka gumuné, Pétrus mung mlongo, nuli mulih lan mikir-mikir, apa kira-kira sing mentas kelakon ana ing pesaréan kono.
24:13 Ing dina kuwi ana sekabaté Gusti Yésus loro sing lagi mlaku menyang désa Émaus. Désa Émaus kuwi adohé kira-kira rolas kilomèter saka kutha Yérusalèm.
24:14 Karo mlaku wong loro mau padha ngrembug bab sing mentas kelakon.
24:15 Sajroné isih padha guneman mau Gusti Yésus piyambak rawuh lan mbarengi lakuné.
24:16 Wong loro mau padha weruh Gusti Yésus, nanging embuh apa sebabé padha pangling karo Panjenengané.
24:17 Gusti Yésus banjur ngandika: “Kowé kuwi lagi padha ngrembug apa?” Wong loro mau nuli padha mandheg lan katon sedhih.
24:18 Sing siji, sing jeneng Kléopas, mangsuli: “Kula kinten namung Panjenengan piyambak, tiyang manca ing kitha Yérusalèm, ingkang mboten mangertos kedadosan-kedadosan ingkang mentas kelampahan, ing salebetipun sawetawis dinten menika.”
24:19 Pangandikané Gusti Yésus: “Kuwi lelakon apa?” Aturé sing didangu: “Menika lelampahanipun Gusti Yésus, saking kitha Nasarèt, nabi ingkang kwaos sanget ing pendamel lan ing piwucal, sarta tiyang ingkang kajèn wonten ing ngarsanipun Gusti Allah lan ing antawisipun manungsa.
24:20 Para pengajenging imam tuwin para pengajenging bangsa kita sami ndhawahaken paukuman pejah dhateng nabi wau, lajeng dipun salib.
24:21 Mangka kula sedaya rumiyin gadhah pengajeng-ajeng, bilih Panjenenganipun menika ingkang badhé ngluwari bangsa Israèl! Dinten menika sampun tigang dintenipun prekawis wau sedaya kedadosan.
24:22 Namung kémawon lajeng wonten cariyos, ingkang dipun cariyosaken déning tiyang èstri sawetawis panunggilan kita, ingkang damel kula sami kagèt sanget. Énjing wau nalika taksih umun-umun, tiyang-tiyang èstri wau sami dhateng pesaréan,
24:23 nanging wonten ing ngriku layonipun Gusti Yésus mboten wonten. Lajeng sami wangsul, lan sanjang, bilih sami sumerep malaékat kalih. Malaékat-malaékat menika sami ngandika, bilih Gusti Yésus menika sampun wungu saking séda.
24:24 Nunten wonten kanca kula sawetawis ingkang sami dhateng pesaréan, lan neksèni bilih menapa ingkang dipun cariyosaken déning tiyang-tiyang èstri menika pancèn leres mekaten, nanging kanca-kanca wau mboten sami sumerep piyambak.”
24:25 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong loro mau: “Kowé kokbodho temen lan angèl temen precaya marang apa sing wis dingandikakaké déning para nabi!
24:26 Sang Kristus rak wis pinesthi nandhang sangsara, lan sawisé kuwi lagi kamulyakaké!”
24:27 Gusti Yésus nuli nerangaké marang wong loro mau bab apa sing wis disebutaké ana ing Kitab Suci mungguh Sang Kristus, wiwit saka Kitab-kitabé Nabi Musa nganti tekan Kitab-kitabé Para Nabi liyané.
24:28 Bareng wis cedhak ing désa sing arep diparani, Gusti Yésus kaya-kaya arep nerusaké tindaké.
24:29 Nanging wong loro mau padha nyandhet Panjenengané: “Kula aturi mampir ing griya kula, awit sampun serap, sekedhap malih sampun peteng.” Gusti Yésus nuli mlebu ing omahé wong loro mau.
24:30 Bareng lungguh bebarengan arep mangan, Gusti Yésus nuli mundhut roti lan ndedonga, saos panuwun marang Gusti Allah. Sawisé kuwi banjur nyuwil-nyuwil roti, sarta diulungaké marang wong loro mau.
24:31 Sanalika iku uga wong loro mau mripaté kabukak, temah mari panglingé karo Panjenengané. Nanging Gusti Yésus nuli ngilang saka ing pandelengé wong-wong mau.
24:32 Wong loro mau nuli padha kandha: “Wah krasa tenan atiku dhèk mau, nalika ngrungokaké Panjenengané nerangaké isining Kitab-kitabé Musa lan Para Nabi. Pangandikané ngyakinaké temenan.”
24:33 Sanalika iku uga wong loro mau nuli ngadeg lan bali menyang kutha Yérusalèm. Ana ing kana padha ketemu para sekabaté Gusti Yésus wong sewelas, wis padha ngumpul karo murid-murid liyané.
24:34 Sing padha ngumpul mau padha muni: “Gusti wis wungu temenan! Panjenengané wis ngetingal marang Simon!”
24:35 Wong loro sing saka désa Émaus mau nuli uga nyritakaké marang para murid sing padha nglumpuk mau, bab apa sing wis dialami dhéwé, lan enggoné ora pangling karo Gusti Yésus, bareng Gusti nyuwil-nyuwil roti.
24:36 Nalika isih padha guneman bab kuwi mau kabèh, dumadakan Gusti Yésus piyambak jumeneng ana ing tengahé para murid mau, lan ngandika: “Tentrem rahayu anaa ing kowé!”
24:37 Murid-murid kabèh padha kagèt campur wedi, lan ngira weruh memedi.
24:38 Nanging Gusti Yésus nuli ngandika: “Yagéné kowé padha wedi, lan généa kowé padha mangu-mangu?
24:39 Delengen tangan-Ku lan sikil-Ku. Iki Aku dhéwé! Padha grayangana lan setitèkna, sebab memedi rak ora duwé daging lan balung, kaya sing kokdeleng ana ing Aku iki.”
24:40 Sajroné ngandika mengkono kuwi Gusti Yésus nedahaké asta lan sampéyané.
24:41 Sarèhné ana sawetara murid sing isih durung ngandel merga saka bungahé lan gumuné, Gusti Yésus nuli ngandika: “Apa ing kéné kowé duwé sing kena dipangan?”
24:42 Para murid mau banjur ngaturaké iwak goréngan sairis.
24:43 Iwak mau nuli ditampani déning Gusti Yésus lan didhahar ana ing ngarepé para murid mau.
24:44 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngandika marang para murid: “Prekara-prekara iki wis Dakkandhakaké marang kowé nalika Aku isih bebarengan karo kowé, yakuwi yèn kabèh sing wis ditulis bab Aku ana ing Kitab Torèté Nabi Musa lan Kitabé Para Nabi, tuwin Masmur, kuwi kabèh kudu kelakon.”
24:45 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli mbukak nalaré wong-wong mau, supaya padha ngerti marang Kitab Suci.
24:46 Pangandikané: “Ana ing Kitab Suci ana tulisan, yèn Sang Kristus kuwi pinesthi nandhang sangsara, lan wungu menèh ing telung dinané.
24:47 Uga wis ditulis, yèn atas Asmané Sang Kristus, bakal diwartakaké marang para bangsa kabèh, yèn Gusti Allah maringi pangapuraning dosa marang wong sing padha mratobat saka dosa-dosané. Pawarta kuwi bakal diwartakaké wiwit saka kutha Yérusalèm.
24:48 Déné kowé sing padha dadi seksiné bab prekara kuwi mau kabèh.
24:49 Lan Aku dhéwé bakal maringaké marang kowé, apa sing wis dijanjèkaké déning Rama-Ku. Nanging kowé tetepa ana ing kutha kéné dhisik, nganti kowé wis padha diparingi kasektèn saka ing ngaluhur.”
24:50 Sawisé mengkono Gusti Yésus nuli ngajak para sekabat metu saka ing kutha Yérusalèm, menyang ing sacedhaké désa Bètani. Ana ing kono Gusti Yésus nuli ngangkat astané lan mberkahi para sekabat.
24:51 Sajroné mberkahi mau, Gusti Yésus kaangkat menyang swarga, pisah karo para sekabaté.
24:52 Para sekabat nuli padha sujud nyembah marang Panjenengané, nuli padha bali menyang kutha Yérusalèm klawan bungah banget.
24:53 Para sekabat mau tansah padha ana ing Pedalemané Allah lan ngluhuraké
dadhos lare ingkang shaleh kang migunane tumrab bebrayat agung kadhos idam2ipun tiyang sepuh kekalih,
Nov 29, 2008 @ 20:15:49	Fal…Naufal
Naufal pengin pinter kaya lik Shun..
Des 07, 2008 @ 07:59:25	Waduh fal…fatih lanang loh masa diundang mbak xixixi…angger adekke lah wadon jenenge maryam
Des 10, 2008 @ 15:06:02	Oalah, Fatih lanang ta? Hiks hiks. kirain wadon sapa ngerti bisa demenan. matur nuwun mboke fatih wis tilik gubugku maning.. Salam nggo Fatih karo Maryam
Gandhi Jayanti WishesHappy Gandhi Jayanti ImagesGandhi Jayanti Pics 2016Gandhi Jayanti SmsSms Bomber
/1 Ing kala purwa Sang Sabda iku ana, dene Sang Sabda iku nunggil karo Gusti
Allah sarta Sang Sabda iku Gusti Allah. 2 Wiwitane Panjenengane iku nunggil
karo Gusti Allah. 3 Samubarang kabeh dumadine dening Sang Sabda, lan
samubarang kang dumadi ora ana sawijiwijia kang ora didadekake dening Sang
Sabda. 4 Sang Sabda kang kadunungan urip, sarta urip iku kang dadi
pepadhanging manungsa. 5 Anadene Sang Padhang nelahi sajroning pepeteng, lan
ora kalindhih dening pepeteng iku. 6 Ana priya rawuh kautus dening Allah
asmane Yokanan. 7 Rawuhe dadi seksi, kapatah nekseni bab Sang Padhang, supaya
dadia lantarane wong kabeh padha pracaya. 8 Panjenengane iku dudu Sang
Padhang piyambak, mung kapatah nekseni bab Sang Padhang. 9 Sang Padhang kang
sajati kang madhangi saben wong, iku lagi ngrawuhijagad.
10 Panjenengane wus ana ing jagad, dhasar jagad iku dumadine iya dening
Panjenengane, nanging jagad iku ora wanuh marang Panjenengane. 11 Rawuhe
murugi kagungane, nanging para kagungane iku ora gelem nampani. 12 Nanging
sapa bae kang nampani Panjenengane iku diparingi wewenang dadi para putraning
Allah iya iku kang padha pracaya marang asmane, l3 kang laire ora saka ing
getih, iya ora saka pakaremaning daging utawa saka karepe wong lanang, nanging
14 Anadene Sang Sabda wus dadi daging sarta makuwon ana ing antara kita, lan
aku wus padha nyawang kamulyane, iya iku kamulyan kang kaparingake marang
Panjenengane kang jumeneng Putrane ontang-anting Sang Rama, kang kapenuhan ing
sih-rahmat lan kayekten. 15 Nabi Yokanan nekseni mungguh Panjenengane sarta
nguwuh-uwuh, pangandikane: "Iya iki kang dakkarepake nalika aku pitutur
mangkene: Kang rawuh nungka aku iku wus ngrumiyini aku, amarga anane sadurunge
aku." 16 Saka ing kasampurnane kita kabeh wus tampa ganjaran sih
wong siji-sijia kang wus tau weruh Gusti Allah. Sang Putra
para imam lan para wong Lewi, dikon matur pitakon: "Panjenengan punika
sinten?" 20 Nabi Yokanan ngaken kanthi bares: "Aku iki dudu Sang Kristus." 21
Pitakone kongkonan: "Manawi makaten panjenengan punika sinten? Punapa Nabi
Elia?" Paring wangsulane Nabi Yokanan: "Dudu." 22 Ing kono ature kongkonan:
"Panjenengan punika sinten, supados kula sami saged mratelakaken dhateng
ingkang kengkenan kula. Pengaken panjenengan tumrap sarira panjenengan
kadospundi?" 23 Pangandikane Nabi Yokanan: "Aku iki swarane wong kang
nguwuh-uwuh ana ing pasamunan: Padha ngencengna margi ambah-ambahane Pangeran!
Kaya kang wus dipangandikakake dening Nabi Yesaya."
24 Mungguh ing antarane para kongkonan mau ana wonge Farisi sawatara. 25 Iku
banjur nyuwun pirsa maneh: "Manawi panjenengan sanes Sang Kristus, sanes Nabi
Elia, sanes nabi ingkang sami kula antos-antos, punapaa dene panjenengan kok
mawi mbaptis?" 26 Nabi Yokanan mangsuli, pangandikane: "Aku iki anggonku
mbaptis nganggo banyu, nanging wus ana kang jumeneng ing tengahmu, kowe padha
ora weruh, 27 iya iku kang rawuhe nungka aku. Ambok nguculi jangeting trumpahe
kelakone iku mau ana ing Betania, ing sabrange bengawan Yarden,
Panjenengane iku kang dakkarepake nalika aku kandha mangkene: Ana priya rawuh
nungka aku, kang wus ngrumiyini aku, amarga anane sadurunge aku. 31 Ing maune
aku iya ora wanuh marang Panjenengane, nanging supaya Panjenengane kalairna
marang Banisrael, mulane tekaku nganggo mbaptis ing banyu."
32 Lan maneh paseksene Nabi Yokanan mangkene: "Aku wus ndeleng Roh tumedhak
saka ing swarga kaya manuk dara, dedalem ing sarirane. 33 Maune aku iya ora
wanuh karo Panjenengane, nanging kang ngutus aku mbaptisi ing banyu, wus
ngandika marang aku: Manawa sira weruh Roh iku nedhaki sawijining wong lan
dedalem ing sarirane Wong mau, iya iku kang bakal mbaptis sarana Roh Suci. 34
Anadene aku wus ndeleng lan nekseni yen iku Putraning Allah."
35 Esuke Nabi Yokanan jumeneng ana ing papan kono maneh, karo sakabate loro.
36 Nalika padha weruh Gusti Yesus langkung, Nabi Yokanan ngandika: "Lah iku
Cempening Allah!" 37 Sakabate loro mau padha krungu anggone Nabi Yokanan
ngandika mangkono iku, banjur ndherekake tindake Gusti Yesus. 38 Gusti Yesus
tumuli noleh mirsa yen sakabat mau padha ndherekake, banjur didangu: "Kowe
padha goiek apa?" Unjuke kang didangu: "Rabbi (tegese: Guru), pakendelan
Paduka wonten ing pundi?" 39 Pangandikane Gusti Yesus: "Ayo, kowe bakal padha
weruh!" Tumuli padha mara lan weruhmarang pakendelane, sarta ing dina iku
banjur padha tetunggalan karo Panjenengane, dene mungguh wayahe iku watara jam
papat. 40 Dene sakabat loro kang wus krungu pangandikane Nabi Yokanan banjur
ndherekake Gusti Yesus iku, kang siji yaiku Andreas, sadulure Simon Petrus. 41
Dhisike Andreas ketemu karo Simon, sadulure, banjur dikandhani: "Aku wus padha
ketemu karo Sang Mesih (tegese: Kristus)." 42 Simon mau tumuli diirid menyang
ngarsane Gusti Yesus. Gusti Yesus banjur mandeng Simon sarta ngandika: "Kowe
iku Simon anake Yokanan. Kowe bakal dijenengake Kefas (tegese: Petrus)."
43 Esuke maneh Gusti Yesus karsa tindak menyang ing tanah Galilea.
Panjenengane pinanggih karo Filipus, banjur ngandika: "Melua Aku!" 44 Filipus
mau wong saka ing Betsaida, kuthane Andreas lan Petrus. 45 Filipus ketemu
Natanael, banjur dituturi mangkene: "Aku wus padha ketemu karo kang kasebutake
dening Nabi Musa sajroning Toret sarta dening para nabi, iya iku Gusti Yesus
putrane Bapak Yusuf, saka ing Nasaret." 46 Pangucape Natanael: "Saka Nasaret
apa ana barang kang becik?" 47 Wangsulane Filipus: "Ayo, ndelenga!" Bareng
Gusti Yesus mirsa Natanael sowan ing ngarsane, banjur ngandika bab dheweke:
"Lah, iku wong Israel sajati, kang ora kadunungan cidra." 48 Natanael banjur
munjuk: "Paduka nguningani kawula saking pundi?" Gusti Yesus mangsuli
pangandikane: "Sadurunge kowe diajak dening Filipus, Aku weruh kowe ana ing
sangisore wit anjir." 49 Natanael munjuk maneh: "Dhuh Rabbi, Paduka punika
Putranipun Allah, Paduka punika Ratunipun Israel." 50 Gusti Yesus mangsuli
pangandikane: "Olehmu pracaya iku apa awit anggonKu pitutur ing kowe: Aku
weruh kowe ana ing sangisore wit anjir? Kowe bakal weruh lelakon-lelakon kang
luwih elok katimbang karo iku." 51 Banjur dipangandikani dening Gusti Yesus
mangkene: "Satemene pituturKu ing kowe, kowe bakal padha weruh langit menga,
lan para malaekating Allah padha mudhun lan munggah marang Putraning
/2 Nalika ing dina katelune ing desa Kana tanah Galilea ana manten, sarta kang
ibune Gusti Yesus ana ing kono. 2 Gusti Yesus dalah para sakabate, uga diulemi
mrono. 3 Bareng padha kekurangan anggur, kang ibune Gusti Yesus tumuli
ngandika marang Panjenengane: "Padha kentekan anggur." 4 Pangandikane Gusti
Yesus: "Ibu, panjenengan ngarsakaken punapa dhateng Kula? Dereng dumugi wekdal
Kula." 5 Nanging kang ibune Gusti Yesus banjur dhawuh marang para paladen:
"Apa sadhawuhe marang kowe padha lakonana." 6 Ing kono ana genthong watu
wadhah banyu nenem, sadhiyan kanggo sesuci manut adate wong Yahudi, isine
saben genthong mau rong klenthing utawa telung klenthing. 7 Gusti Yesus tumuli
dhawuh marang para paladen mau: "Genthonge pada kebakana banyu!" Tumuli iya
diiseni nganti kebak. 8 Gusti Yesus banjur ngandika: "Saiki cidhuken, lan
aturna marang pitayaning gawe!" Banjur kalakon digawa. 9 Pitayaning gawe
bareng ngicipi banyu kang wus dadi anggur mau lan dheweke ora sumurup
pinangkane, awit kang sumurup mung para paladen kang padha nyidhuki banyune
tumuli ngaturi panganten lanang, 10 sarta matur: "Saben tiyang nyegah anggur
punika ingkang sae rumiyin. Dene manawi para tamu anggenipun ngunjuk sampun
kathah lajeng saweg nyegahaken ingkang kirang sae. Nanging Panjenengan kok
11 Prakara mau katindakake dening Gusti Yesus ana ing Kana tanah Galilea, dadi
wiwitaning mukjijat-mukjijat, lan srana mangkono Panjenengane wus mbabarake
kaluhurane. Para sakabate tumuli padha pracaya marang Panjenengane.
12 Sawuse mangkono Gusti Yesus banjur tindak menyang ing kutha Kapernaum,
bebarengan karo kang ibu lan para sadhereke tuwin para sakabate; nanging ana
13 Nalika ngarepake riyayane Paskah wong Yahudi, Gusti Yesus tindak menyang
Yerusalem. 14 Ana ing Padaleman Suci Gusti Yesus mirsa wong-wong kang adol
sapi, wedhus, manuk dara, apadene wong-wong preyalan padha dhasar ana ing
kono. 15 Panjenengane mundhut tampar kagem pecut, banjur nundhungi wong-wong
mau kabeh dalah wedhuse lan sapine, saka ing Padaleman Suci. Dhuwite
preyalan-preyalan padha disuntaki, mejane padha digolingake. 16 Bakul-bakul
dara padha kadhawuhan mangkene: "Kabeh iki padha singkirna saka ing kene!
Padalemane RamaKu aja kokgawe omah padagangan." 17 Para sakabate tumuli
kelingan manawa ana tulisan mangkene: "Katresnan Kawula dhateng Padaleman
Paduka punika ngantos nggrantesaken Kawula." 18 Wong-wong Yahudi tumuli
nyela atur marang Gusti Yesus: "Panjenengan saged damel mukjijat punapa
ingkang saged Panjenengan ketingalaken dhateng kula sadaya, dene Panjenengan
kok nindakaken pratingkah kados makaten?" 19 Gusti Yesus mangsuli
pangandikane: "Padaleman Suci iki bubrahen, sajroning telung dina bakal
Dakdegake maneh." 20 Unjuke wong Yahudi: "Padaleman Suci punika kabangun ing
salebetipun kawandasa nem taun, mangka Panjenengan kok badhe ngadegaken
salebeting tigang dinten?" 21 Nanging kang dipangandikakake Padaleman Suci iku
sarirane piyambak. 22 Ing tembe, sawuse Gusti Yesus wungu saka ing antarane
wong mati, para sakabate lagi padha kelingan, yen Panjenengane wus tau
ngandika mangkono mau, banjur padha pracaya marang Kitab Suci lan marang
23 Nalika Gusti Yesus ana ing Yerusalem, sajrone riyaya Paskah, akeh wong
pracaya marang Panjenengane, marga padha weruh mukjijat-mukjijat kang
katindakake. 24 Ananging Gusti Yesus piyambak ora nganggep marang pracayane
wong-wong iku mau, amarga kabeh wus diuningani, 25 sarta ora prelu ana wong
kang nyaosi paseksen bab manungsa marang Panjenengane, jalaran Panjenengane
Piwulange Gusti Yesus marang Nikodhemus bab lair kapindho
/3 Ana wong Farisi jenenge Nikodhemus, panggedhene wong Yahudi, 2 seba marang
ngarsane Gusti Yesus ing wayah bengi, sarta munjuk: "Rabbi, kawula sami
sumerep bilih rawuh Panjenengan dados guru punika kautus dening Gusti Allah,
Panjenengan tindakaken punika, manawi boten tinunggil dening Allah." 3 Gusti
Yesus mangsuli, pangandikane: "Satemen-temene pituturKu ing kowe: Wong manawa
ora kalairake maneh mesthi ora bisa weruh Kratoning Allah." 4 Unjuke
Nikodhemus: "Tiyang sampun sepuh makaten anggenipun saged lair kadospundi?
Punapa saged lumebet malih dhateng guwa-garbaning biyungipun, lajeng
kalairaken malih?" 5 paring wangsulane Gusti Yesus: "Satemen-temene pituturKu
ing kowe: Wong manawa ora kalairake saka banyu lan Roh, mesthi ora bisa lumebu
marang Kratoning Allah. 6 Apa kang lair saka ing daging iku daging lan kang
lair saka ing Roh, iku roh. 7 Aja gumun, dene Aku pitutur ing kowe: Kowe kudu
padha kalairake maneh. 8 Menyang ngendi midide angin iku miturut ing sakarepe,
lan kowe krungu sumiyute, nanging ora sumurup pinangkane lan parane. Kaya
mangkono iku kaanane saben wong kang kalairake saka ing Roh!" 9 Nikodhemus
munjuk: "Prakawis punika sagedipun kalampahan kadospundi?" 10 Gusti Yesus
mangsuli pangandikane: "Kowe iku rak dadi gurune wong Israel, dene kok ora
ngreti prakara iku? 11 Satemen-temene pituturKu ing kowe: Kang padha Dakrembug
iku, iya kang padha Daksumurupi sarta kang padha Daksekseni iya kang padha
Daktingali, ewadene kowe ora padha nampani ing paseksenKu kabeh. 12 Manawa
kowe nalika Daktuturi bab kadonyan padha ora ngandel, kapriye bisamu padha
ngandel saupama Daktuturana bab kaswargan? 13 Ora ana wong siji-sijia kang
sumengka menyang ing swarga, kajaba mung Pan jenengane kang wus tumurun saka
14 Kayadene Nabi Musa anggone manjer rerekan ula ana ing ara-ara-samun, iya
mangkono uga Putrane Manungsa anggone pinesthi kapanjer, 15 supaya saben wong
kang pracaya marang Panjenengane oleh urip langgeng. 16 Awifdene Gusti Allah
anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting,
supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan,
nanging nduwenana urip langgeng. 17 Sabab Gusti anggone ngutus Kang Putra
ngrawuhi jagad iku ora supaya ngadili marang jagad, nanging supaya mitulungi
rahayu marang jagad. 18 Sing sapa pracaya marang Panjenengane, iku ora bakal
diukum, balik sing sapa ora pracaya, iku wus kapatrapan, amarga ora pracaya
marang asmane Putraning Allah kang ontanganting. 19 Anadene mungguh paukuman
mau mangkene; Sang Padhang iku wus rawuh ing jagad, nanging manungsa padha
luwih rumaket marang pepeteng, tinimbang karo pepadhang, amarga
panggawe-panggawene ala. 20 Sabab sing sapa nindakake piala mesthi sengit lan
nyingkur marang pepadhang supaya aja kongsi katon panggawene kang ala iku. 21
Balik sapa kang tumindak bener iku marani pepadhang, supaya tetelaa yen
panggawene iku mau linakonan ana ing patunggilaning Allah."
22 Sawuse mangkono Gusti Yesus tindak menyang ing tiatahe tanah Yudea
kadherekake para sakabate, banjur kendel ana ing kono karo para sakabate sarta
mbaptis. 23 Dene Nabi Yokanan anggone mbaptis ana ing Ainon, sacedhake Salim,
awit ing kono akeh banyune, wong-wong nuli padha mrono sarta dibaptisi, 24
awit nalika samana Nabi Yokanan durung kalebokake ing pakunjaran.
25 Nalika samana tuwuh bebantahane para sakabate Yokanan karo wong Yahudi bab
sesuci. 26 Sakabat mau tumuli padha sowan marang ngarsane Nabi Yokanan lan
matur: "Rabbi, tiyang ingkang sesarengan kaliyan panjenengan wonten ing
sabrangipun benawi Yarden saha ingkang sampun panjenengan sekseni punika
inggih mbaptis sarta kapurugan dening tiyang kathah." 27 Nabi Yokanan
mangsuli; pangandikane: "Wong ora bisa ndhaku apa-apa manawa ora kaparingan
saka ing swarga. 28 Kowe dhewe padha dadi seksiku anggonku duwe pitutur: Aku
iki dudu Sang Mesih, mung kautus lumaku dadi cecala ana ing ngarsane. 29 Kang
nduweni panganten wadon iku panganten lanang, dene mitrane panganten lanang
kang ngadeg ing sacedhake lan nilingake, iku bungah banget ngrungokake swarane
panganten lanang iku. Iya iku kabungahanku lan kang kaya mangkono iku saiki
wus katutugan. 30 Panjenengane iku pinasthi saya mundhak, nanging aku iki saya
31 Kang rawuhe saka ing ngaluhur iku ngungkuli sakabehe, kang pinangkane saka
ing bumi iku iya saka ing bumi, lan calathune iya nganggo basa ing bumi. Kang
rawuhe saka ing swarga iku ngungkuli sakabehe. 32 Sarta apa kang wus ditingali
lan dipiyarsakake iya iku kang disekseni; ewadene ora ana wong siji-sijia kang
nampani ing paseksene. 33 Sapa kang nampani ing paseksene iku, ngakoni yen
Gusti Allah iku sanyata. 34 Sahab kang kautus dening Gusti Allah iku kang
ndhawuhake pangandikane Gusti Allah, amarga Gusti Allah anggone maringake Rohe
tanpa wates. 35 Sang Rama ngasihi marang Sang Putra, sarta wus masrahake
samubarang kabeh marang Panjenengane. 36 Sing sapa pracaya marang Sang Putra,
iya nduweni urip langgeng, nanging sing sapa ora mituhu marang Sang Putra, iku
bakal ora weruh ing urip, nanging malah langgeng anggone kataman ing
/4 Bareng Gusti mirsa yen wong Farisi wus padha krungu pawarta yen kang
manjing dadi siswa sarta dibaptis dening Gusti Yesus iku kehe ngluwihi
sakabate Nabi Yokanan, 2 sanadyan dudu Gusti Yesus piyambak kang mbaptis,
nanging mung para sakabate 3 Panjenengane tumuli nilar tanah Yudea, tindak
4 Anadene tindake mau kudu miyos ing tanah Samaria. 5 Banjur rawuh ing
sawijining kutha ing tanah Samaria kang aran Sikhar, cedhak karo palemahan
kang biyen diparingake dening Rama Yakub marang kang putra Yusuf. 6 Ing kono
ana sumure Rama Yakub. Gusti Yesus sarehne kraos sayah saka anggone tindak,
banjur lenggah ana pinggiring sumur kono. Nalika samana kira-kira wayah jam
rolas. 7 Tumuli ana wong wadon Samaria teka arep ngangsu. Gusti Yesus ngandika
marang wong mau: "Aku wenehana ngombe!" 8 Awit para sakabate lagi padha
menyang kutha tuku pangan. 9 Wong wadon mau banjur munjuk: "Kadospundi dene
Panjenengan tiyang Yahudi kok mundhut ngunjuk dhateng kula tiyang Samaria?"
(Awit wong Yahudi ora srawung karo wong Samaria.) 10 Gusti Yesus mangsuli,
pangandikane: "Manawa kowe sumurup ing peparinge Allah, lan sapa wonge kang
tutur ing kowe: Aku wenehana ngombe, mesthi kowe kang njaluk marang wong iku,
tumuli kowe diwenehi banyu urip." 11 Unjuke wong wadon mau: "Bendara,
Panjenengan boten kagungan timba, mangka sumuripun lebet, dados saking pundi
anggen Panjenengan angsal toya gesang punika? 12 Panjenengan mesthi boten
nglangkungi leluhur kula Yakub ingkang maringaken sumur punika dhateng bangsa
kula. Dene panjenenganipun ugi ngunjuk saking sumur punika, samanten ugi para
putra lan kewanipun." 13 Gusti Yesus mangsuli pangandikane: "Sapa wong kang
ngombe banyu iki bakal ngelak maneh, 14 nanging sing sapa ngombe banyu
pawewehKu, bakal ora ngelak ing salawas-lawase. Malah banyu pawewehKu mau ana
ing jerone wong iku bakal dadi sumber, kang mancur terus tumeka ing urip.
langgeng." 15 Unjuke wong wadon mau: "Bendara, kula Panjenengan paringi toya
punika, supados sampun ngantos ngelak, sarta boten sisah ngangsu mriki malih!"
16 Pangandikane Gusti Yesus: "Lungaa, undangen bojomu, tumuli balia mrene!" 17
Unjuke wong wadon: "Kula boten gadhah semah." Pangandikane Gusti Yesus: "Bener
kandhamu, yen kowe ora duwe bojo iku. 18 Sabab anggonmu bebojoan wus ambal
kaping lima, mangka kang saiki iku dudu bojomu. Pancen bener ujarmu kang
mangkono iku."' 19 Unjuke wong wadon; "Gusti, sapunika tumrap kawula sampun
cetha, bilih Paduka punika nabi. 20 Para leluhur kawula anggenipun sujud
wonten ing redi punika, mangka bangsa Paduka criyos bilih panggenanipun tiyang
nglampahi sujud punika ing Yerusalem." 21 Pangandikane Gusti Yesus: "He, wong
wadon, ngandela marang Aku, bakal tumeka ing wektune anggonmu padha sujud
Yerusalem. 22 Kowe iku padha sujud marang kang ora padha kokweruhi. Aku iki
padha sujud marang kang padha Dakweruhi. Awit mungguh wijiling karahayon iku
saka bangsa Yahudi. 23 Nanging bakal tumeka ing wektune, malah saiki wus
tumeka ing wektune para wong sujud kang sajati iku anggone padha sujud marang
Sang Rama sajroning Roh lan kayekten, awit wong sujud kang kaya mangkono iku
kang dikarsakake dening Sang Rama. 24 Gusti Allah iku Roh, mulane kang padha
sujud marang Gusti Allah, anggone sujud iku kudu ing sajroning roh lan
kayekten." 25 Unjuke wong wadon: "Kawula sumerep bilih Sang Mesih badhe rawuh,
ingkang ugi kasebat Sang Kristus; punika sarawuhipun badhe nyumerepaken
samukawis dhateng kawula sadaya." 26 Pangandikane Gusti Yesus: "Iya Aku iki
Panjenengane kang lagi ngandikan karo kowe iki."
27 Nalika samana para sakabate teka, sarta padha gumun dene Gusti Yesus imbal
pangandika karo wong wadon. Ananging ora ana siji-sijia kang munjuk: "Ingkang
Paduka karsakaken punapa?" Utawa: "Tiyang punika Paduka pangandikani punapa?"
28 Wong wadon mau tumuli ninggal June ana ing kono, banjur menyang kutha lan
crita marang wongwong ing kono: 29 "Ayo padha ndelenga, ing kana ana wong kang
ngandhakake lelakonku kabeh marang aku. Apa kirane iku Sang Kristus?" 30
31 Nalika samana para sakabate tumuli matur marang Gusti Yesus, unjuke:
"Rabbi, sumangga Paduka dhahar!" 32 Nanging Gusti Yesus ngandika: "Aku duwe
pangan kang ora padha koksumurupi." 33 Kang iku para sakabat padha sapocapan:
"Apa kira-kira ana wong kang nyaosi dhahar?" 34 Pangandikane Gusti Yesus:
"Kang dadi panganKu iya iku anggonKu nglakoni karsane karig ngutus Aku, sarta
ngrampungake ayahane. 35 Rak ana ujarmu kang mangkene: Kurang patang sasi nuli
panen. Nanging pituturKu ing kowe: Padha delengen ing kiwa tengenmu lan
tamatna pategalanpategalan, kang katon kuning iku wus kena dieneni. 36 Saiki
kang derep wus tampa bawon, sarta nglumpukake woh kang tumuju marang ing urip
langgeng, satemah kang nyebar lan kang derep loro-lorone padha bungah. 37 Awit
tumrap iki bener bebasan kang muni mangkene: Kang siji nyebar, sijine kang
ngeneni. 38 Kowe padha Dakutus ngeneni kang dudu garapanmu. Wong liya kang
padha nggarap, lan kowe kang padha ngundhuhi pametuninggarapane."
39 Kacarita akeh wong Samaria ing kutha kono kang padha pracaya marang
Panjenengane awit saka paseksene wong wadon mau: "Panjenengane wus mbedhek
sakabehing lelakonku." 40 Wongwong Samaria mau bareng wus sowan ing ngarsane
Gusti Yesus, padha duwe atur panyuwun, muga karsaa lereb ana ing omahe.
Panjenengane iya banjur lereb ana ing kono rong dina, 4' sarta mundhak akeh
maneh kang padha manjing pracaya awit saka pangandikane, 42 lan padha tutur
marang wong wadon mau: "Anggonku padha pracaya wus ora marga saka ujarmu iku.
Amarga aku dhewe wus padha ngrungokake Panjenengane, lan aku wus padha sumurup
yen sanyatane Panjenengane iku Pamartaningjagad."
43 Sawuse rong dina iku Gusti Yesus tedhak saka ing kono menyang ing tanah
Galilea, 44 sabab Gusti Yesus wus nekseni piyambak yen kang jeneng nabi iku
ora kajen ana ing nagarane dhewe. 45 Sarawuhe ing tanah Galilea, banjur
ditampeni dening wong-wong ing kono, marga iku wus padha ndeleng sakehing
pandamele ana ing Yerusalem nalika riyaya, amarga wong-wong mau uga melu
46 Gusti Yesus tumuli tindak maneh menyang ing Kana ing tanah Galilea;
panggonane nalika Panjenengane nyabdakake banyu dadi anggur. Anadene ing
Kapernaum ana priyayi kadhaton duwe anak lanang kang lagi lara. 47 Nalika
priyayi mau krungu warta manawa Gusti Yesus saka ing tanah Yudea rawuh ing
tanah Galilea, banjur seba marang ngarsane Gusti Yesus sarta darbe panyuwun
muga karsaa tedhak nyarasake anake, awit anake iku wus arep mati. 48 Gusti
Yesus tumuli ngandika marang priyayi mau: "Manawa ora ndeleng pratandha lan
kaelokan, kowe ora bakal padha pracaya." 49 Unjuke priyayi mau: "Dhuh Gusti,
mugi karsaa tedhak sapunika mumpung anak kawula dereng pejah." 50 Pangandikane
Gusti Yesus: "Balia, anakmu urip." Priyayi mau pracaya marang pangandikane
Gusti Yesus iku, tumuli bali. 51 Nalika isih ana ing dalan priyayi mau
kapethuk abdi-abdine, kang padha nusul ngaturi pawarta, manawa anake urip. 52
Tumuli padha didangu, wayah apa anake wiwit waras. Ature: "Kala wingi wanci
jam satunggal siyang, anggenipun mantun benter." 53 Bapakne mau banjur
kelingan yen ing wayah iku anggone dipangandikani dening Gusti Yesus: "Anakmu
urip." Priyayi mau tumuli pracaya dalah sabrayate kabeh.
54 Iku pratandha kang kapindho kang katindakake dening Gusti Yesus nalika
kondur saka ing tanah Yudea menyang ing tanah Galilea.
Gusti nyarasake wong lara ing dina Sabat ana ing blumbang Betesdha
/5 Sawuse mangkono, kabener ana riyayane wong Yahudi, Gusti Yesus nuli tindak
menyang ing Yerusalem. 2 Ing Yerusalem, ing sacedhake Seketheng Wedhus, ana
blumbang kang ing tembung Ibrani diarani: Betesdha, kang ana bangsale lima. 3
Ing bangsal-bangsal kono akeh banget wong lara pating glethak, wong wuta, wong
lumpuh, wong pincang, padha ngenteni kocaking banyu. 4 Awi; ing samasa-masa
ana malaekating Pangeran tumedhak ing blumbang kono ngocakake banyune, sarta
manawa banyu mau kocak, sing sapa nyegur dhisik dhewe, dadi waras, sanadyan
apa bae lelarane. 5 Kocapa ing kono ana wong kang nandhang lara wus telung
puluh wolu taun lawase. 6 Bareng Gusti Yesus mirsa wong mau ngglethak ana
Gusti, boten wonten tiyang ingkang nyemplungaken kawula dhateng ing blumbang
samasa toyanipun wiwit kocak. Dene manawi kawula saweg murugi, lajeng wonten
tiyang sanes ingkang ambyur ngrumiyini kawula." 8 Pangandikane Gusti Yesus:
"Tangia, paturonmu angkaten, lan lumakua!" 9 Sanalika wong mau dadi waras,
padha ngaruh-aruhi wong kang lagi bae waras mau, pangucape: "Iki dina Sabat,
kowe ora kena ngangkat paturonmu!" 11 Nanging wangsulane wong mau: "Tiyang
ingkang nyarasaken kula punika ingkang dhawuh dhateng kula: Paturonmu
angkaten, lumakua!" 12 Wong-wong Yahudi banjur padha takon: "Sapa wonge kang
akon kowe: Paturonmu angkaten, lumakua?" 13 Nanging wong kang lagi bae waras
ora weruh, iku sapa, amarga Gusti Yesus wus nylimpet ana ing tengahe wong akeh
kang ana ing kono. 14 Sawuse mangkono Gusti Yesus mrangguli wong mau ana ing
Padaleman Suci, banjur dipangandikani: "Kowe wus waras, aja gawe dosa maneh,
supaya kowe aja nganti kataman kang luwih banget." 15 Wonge tumuli lunga aweh
weruh marang wong-wong Yahudi manawa kang marasake dheweke iku Gusti Yesus.
16 Lan marga saka iku, wong-wong Yahudi padha ngudi arep nganiaya marang Gusti
Yesus, amarga nindakake kang kaya mangkono ing dina Sabat. 17 Nanging Gusti
Yesus ngandika: "RamaKu nindakake pakaryan nganti saprene, mulane Aku iya uga
nglakoni pagaweanKu." 18 Kang iku wong Yahudi mundhak nemen maneh pangarahe
nyedani Gusti Yesus iku, awit ora ngemungake nerak Sabat bae, nanging uga
marga mastani yen Gusti Allah iku Kang Rama piyambak, dadi sarirane
19 Ing kono Gusti Yesus mangsuli pangandikane: "Satemen-temene pituturKu ing
kowe: Sang Putra ora bisa nindakake apa-apa saka awake dhewe, manawa
Panjenengane ora weruh kang katindakake dening Sang Rama. Sabab apa kang
katindakake dening Sang Rama, iku uga katindakake dening Sang Putra. 20 Sabab
Sang Rama ngasihi Sang Putra sarta Panjenengane nedahake sabarang kang
ditindakake piyambak marang Sang Putra iku. Malah Panjenengane iya bakal
nedahake marang Kang Putra pandamel kang luwih agung maneh katimbang karo iku,
supaya kowe padha gumuna. 21 Awit padha kaya Sang Rama anggone nangekake lan
nguripake wong kang padha mati, mangkono uga Sang Putra iya nguripake sok
wonga kang dikarsakake. 22 Dene Sang Rama ora ngadili sapa bae, nanging
pangadilan iku wus dipasrahake marang Sang Putra, 23 supaya kabeh wong padha
ngurmatana marang Sang Putra kayadene anggone ngurmati marang Sang Rama. Sing
sapa ora ngurmati marang Sang Putra, iku uga ora ngurmati marang Sang Rama
24 Satemen-temene pituturKu ing kowe: Wong kang ngrungokake ing pituturKu,
sarta pracaya marang kang ngutus Aku, iku nduweni urip langgeng, tuwin bakal
ora bakal katut kaukum, jalaran wus ngalih saka ing pati marang urip. 25
Satemen-temene pituturKu ing kowe, bakal tumeka ing wektune, malah wus tumeka
ing wektune, wong mati padha krungu swarane Putraning Allah. Sarta kang padha
ngrungokake iku bakal urip. 26 Sabab padha kaya Sang Rama anggone kagungan
gesang ing sarirane piyambak, mangkono uga Sang Putra iya wus kaparengake
kagungan gesang piyambak. 27 Sarta maneh wus kaparingan panguwasa ngasta
pangadilan, amarga Panjenengane iku Putraning Manungsa. 28 Kowe aja padha
gumun marang prakara iku mau. Sabab bakal tumeka ing wektune: Sakehe wong kang
ana ing kubur padha krungu swarane, 29 banjur metu, kang kalakuane becik tangi
lan urip ing salawase, kang kalakuane ala tangi lan banjur kaukum.
30 Aku ora bisa nindakake apa-apa saka awakKu dhewe, anggonKu ngadili iku
laras karo apa kang Dakrungu, sarta putusanKu adil. Amarga ora nuruti karepKu
dhewe, nanging manut karsane kang ngutus Aku. 31 Manawa Aku nekseni mungguh
ing awakKu dhewe, paseksenKu mau ora bener. 32 Ana liyane kang nekseni mungguh
ing Aku, lan Aku weruh yen paseksen kang dilairake mungguh ing Aku iku bener.
33 Kowe wus padha kongkonan marang Nabi Yokanan, lan iku wus nekseni ing bab
kayekten. 34 Nanging Aku iki ora mbutuhake paseksen saka manungsa. AnggonKu
tutur mangkono iku supaya kowe padha kapitulungan rahayu. 35 Nabi Yokanan iku
minangka damar kang murub lan kang madhangi, nanging kowe iku mung sawatara
mangsa bae anggonmu gelem nikmati padhange. 36 Nanging Aku iki nduweni
paseksen kang ngungkuli paseksene Nabi Yokanan, iya iku sakabehing ayahan kang
kaparingake Sang Rama marang Aku, supaya Daktindakake.
Daktindakake saiki, kang dadi paseksene anggonKu kaulus dening Sang Rama. 37
Karodene Sang Rama kang ngutus Aku iku wus nekseni piyambak ing ngatase Aku.
Kowe ora tau krungu swarane utawa nyumurupi citrane, 38 apaderie pangandikanc
ora tetep dumunung ing kowe, awit kowe padha ora ngandel marang kang diutus.
39 Kowe padha niti priksa Kitabkitab Suci, awit pandugamu marga saka
Panjenengane kowe nduweni urip langgeng. Nanging sanadyan Kitab-kitab Suci
iku nekseni ing bab Aku, 40 suprandene kowe padha lumuh marani Aku supaya
41 Aku ora kepengin diurmati dening manungsa. 42 Nanging tumrap kowe, Aku wus
weruh, manawa padha ora kadunungan katresnan sajroning atimu marang Gusti
Allah. 43 TekaKu iki atas asmane RamaKu, nanging ora koktampani. Manawa ana
wong liya kang teka atas jenenge dhewe iku bakal koktampani. 44 Kowe iku
anggonmu pada bisa pracaya kapriye, dene padha purihpinurih ing kaurmatan,
mangka kaurmatan kang saka Gusti Allah Kang Maha-Tunggal iku ora kokgayuh. 45
Kowe aja padha duwe pangira yen Aku kang bakal nggugat kowe ana ing ngarsane
Sang Rama, kang nggugat kowe iya iku 'Nabi Musa, yaiku Nabi Musa dununging
pangarep-arepmu. 46 Sabab saupama kowe padha pracaya marang Nabi Musa, mesthi
iya pracaya marang Aku, amarga Aku wus diwecakake ana ing tulisane. 47
Nanging manawa kowe padha ora ngandel marang tulisane Nabi Musa, kapriye
anggonmu bakal padha pracaya marang kang Dakkandhakake?"
/6 Sawuse mangkono Gusti Yesus tindak menyang ing sabrange sagara Galilea,
yaitu sagara Tiberias. 2 Wong akeh padha grudugan ndherekake Panjenengane,
amarga padha ndeleng mukjijat kang wus katindakake dening Gusti Yesus tumrap
wong-wong kang padha lara. 3 Gusti Yesus tumuli minggah ing gunung, banjur
lenggah ana ing kono, kaadhep dening para sakabate. 4 Nalika samana wus
ngarepake Paskah, riyayane wong Yahudi. 5 Bareng Gusti Yesus mirsa wong akeh
padha grudugan sowan, banjur ngandika marang Filipus: "Ing ngendi anggon kita
arep tuku roti, supaya wong-wong iki bisa mangan?" 6 Anggone ngandika mangkono
iku mung kagawe nyoba, awit wus mirsa piyambak apa kang bakal katindakake. 7
Unjuke Filipus: "Roti pangaos kalih atus dinar boten badhe nyekapi kangge
tiyang samanten kathahipun punika, sanadyan namung sami kabagean nyakedhik." 8
Sawijining sakabat iya iku Andreas sadulure Simon Petrus tumuli munjuk: 9
"Punika wonten lare ingkang mbekta roti sair gangsal kaliyan ulam loh kalih,
nanging punika nggawer sapinten kangge tiyang samanten kathahipun punika?" 10
Gusti Yesus ngandika: "Wong-wong iku konen padha linggih!" Anadene ing kono
akeh sukete, wongwong mau banjur padha linggih, kang lanang cacahe watara
limang ewu. 11 Gusti Yesus tumuli mundhut roti mau, lan sawuse saos sokur,
banjur diedum-edum marang kang padha linggih ing kono, mangkono uga iwake,
sakarepe olehe arep padha mangan. 12 Sawuse padha wareg, Gusti Yesus tumuli
dhawuh marang para sakabate: "Cuwilan turahane padha klumpukna, supaya aja ana
kang kececeran!" 13 Banjur iya diklumpukake oleh rolas wakul kebak isi cuwilan
roti sair lima mau, yaiku sisane kang wus padha dipangan dening wong-wong mau.
14 Bareng wong-wong mau ndeleng kaelokan kang ditindakake dening Gusti Yesus
iku, tumuli padha ngucap: "Panjenengane iku nyata Kangjeng Nabi kang bakal
15 Sarehne Gusti Yesus pirsa, yen sedyane wong-wong iku padha teka arep
mboyong Panjenengane kalawan peksan, arep kajumenengake ratu, Panjenengane
16 Bareng wayah sore para sakabate padha mudhun menyang ing sagara, banjur
padha nunggang prau 17 arep nyabrang menyang ing Kapernaum. Bareng wus wengi,
Gusti Yesus kok meksa durung rawuh, 18 mangka ombaking sagara ngedab-edabi,
amarga katempuh ing angin gedhe. 19 Bareng olehe padha ndhayung para sakabat
mau wus oleh watara loro utawa telung mil, weruh Gusti Yesus tindak napak ing
banyu nyelaki praune, temahan padha wedi. 20 Nanging tumuli dipangandikani:
"Iki Aku, aja padha wedi!" 21 Para sakabat banjur ngaturi Panjenengane minggah
ing prau, lan sanalika iku uga praune tekan ing dharatan kang kasedya.
22 Esuke wong akeh kang isih ana ing sabranging sagara, padha sumurup yen ing
kono ora ana prau maneh kajaba mung siji mau, mangka Gusti Yesus ora nitih
bareng karo sakabate, mung para sakabat dhewe kang mancal. 23 Nanging tumuli
ana prau liyane sawatara teka saka ing Tiberias ana ing sacedhake panggonan
mangan roti sawuse Gusti caos sokur mau. 24 Bareng padha weruh yen Gusti Yesus
ora ana ing kono dalah para sakabate, banjur iya padha nunggang prau, nusul
menyang ing Kapernaum, nggoleki Gusti Yesus. 25 Bareng wong-wong mau meruhi
Panjenengane ana ing sabrange sagara, tumuli padha munjuk: "Rabbi, kala punapa
anggen Paduka rawuh ing ngriki?" 26 Gusti Yesus mangsuli pangandikane:
"Satementemene pituturKu ing kowe, kowe padha nggoleki Aku iku ora awit kowe
padha weruh pratandha, nanging marga wus padha mangan roti nganti wareg. 27
Padha tumindaka ing gawe, aja supaya oleh pangan kang kena ing rusak, nanging
supaya oleh pangan kang bisa tahan tumeka ing urip langgeng, kang bakal
diparingake marang kowe dening Putraning Manungsa, awit iya Panjenengane iku
kang wus disahake kalawan dicap dening Sang Rama Allah." 28 Wongwong mau
banjur padha munjuk: "Kawula kedah sami nglampahi punapa supados nindakaken
padamelan ingkang kakarsakaken dening Allah?" 29 Dhawuh wangsulane Gusti Yesus
marang wong-wong mau: "Iki pagawean kang dikarsakake dening Gusti Allah, yaiku
supaya kowe padha pracaya marang kang kautus dening Allah."
30 Unjuke wong-wong mau: "Pratandha punapa ingkang Paduka tindakaken, supados
kawula saged sami ningali sarta lajeng pitados dhateng Paduka? Paduka
n'glampahi pandamel punapa? 31 Para leluhur kawula sami nedha mana wonten ing
ara-ara-samun, kados ingkang sampun kaseratan: Padha diparingi roti saka ing
32 Pangandikane Gusti Yesus: "Satemen-temene pituturKu marang kowe: Dudu Nabi
Musa kang maringi roti marang kowe saka ing swarga iku, nanging RamaKu kang
maringi roti sajati kang saka swarga marang kowe kabeh. 33 Awitdene roti kang
saka Gusti Allah yaiku kang tumurun saka ing swarga sarta kang nguripi jagad."
34 Unjuke wongwong mau: "Gusti, kawula mugi Paduka paringi roti punika ing
salaminipun!" 35 Pangandikane Gusti Yesus: "Aku iki roti panguripan; sing sapa
marani Aku, iku ora bakal luwe maneh, sarta sing sapa pracaya marang Aku, iku
padha ndeleng marang Aku, ewadene padha ora pracaya. 37 Kabeh kang diparingake
marang Aku dening Sang Rama, iku bakal padha marani Aku. Sarta sapa kang
marani Aku ora bakal Daktampik. 38 Sabab anggonKu tumurun saka ing swarga iku
ora supaya nglakoni karepKu dhewe, nanging karsane kang ngutus Aku. 39 Dene
karsane Sang Rama kang ngutus Aku iku mangkene: Kabeh kang wus kaparingake
marang Aku iku aja nganti ana kang ilang, nanging supaya Daktangekna besuk ing
wekasaning jaman. 40 Sabab karsane RamaKu iku, yaiku supaya saben wong kang
ndeleng lan pracaya marang Sang Putra, iku nduwenana urip langgeng, sarta
supaya Aku nangekna besuk ing wekasaning jaman."
41 Wong-wong Yahudi banjur paling kedumel ing bab Panjenengane, awit ana
pangandikane mangkene: "Aku iki roti kang tumurun saka ing swarga." 42 Padha
grenengan mangkene: "Apa iku dudu Yesus anake Yusuf? Aku rak padha wanuh karo
bapa-biyunge? Kang iku kapriye kok duwe pangucap: Aku tumurun saka ing
swarga?" 43 Gusti Yesus banjur mangsuli pangandikane: "Aja padha pating
44 Ora ana wong kang bisa marani Aku, kajaba manawa digendeng dening Sang Rama
kang ngutus Aku, amarga Aku kang bakal nangekake besuk ing wekasaning jaman.
45 Ing kitabe para nabi ana tulisan mangkene: "Wong kabeh bakal kawulang
dening Allah." Mulane sok wonga kang wus ngrungokake sarta nampani piwulang
saka Sang Rama, iku marani Aku. 46 Kang mangkono iku ora ateges ana wong kang
wus weruh marang Sang Rama. Mung kang pinangkane saka ing Allah iku kang wus
ndeleng Sang Rama. 47 Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sing sapa pracaya,
48 Aku iki roti panguripan. 49 Leiuhurmu padha mangan mana ana ing
ara-arasamun, nanging wis padha mati. 50 Iki roti kang tumurun saka ing
swarga: Sing sapa mangan iku, ora bakal mati. 5! Aku iki roti kang urip, kang
wus tumurun saka ing swarga. Manawa wong mangan roti iki, bakal urip ing
salawas-lawase. Anadene roti bakal pawewehKu yaiku dagingKu, kang bakal
52 Wong-wong Yahudi tumuli padha bebantahan, pangucape: "Wong iku kapriye
bisane menehake daginge supaya padha dakpangan?" 53 Gusti Yesus ngandika
marang wong-wong mau: "Satemen-temene pituturKu marang kowe: Manawa kowe ora
mangan daginge Putrane Manungsa lan ora ngombe getihe mesthi ora padha
kadunungan urip. 54 Sapa wong kang mangan dagingKu lan ngombe getihKu, iku
nduweni urip langgeng, sarta Aku kang bakal nangekake besuk ing dina
wekasaning jaman. 55 Sabab dagingKu iku pangan kang sajati, lan getihKu iku
omben-omben kang sajati. 56 Wong kang mangan dagingKu lan ngombe getihKu, iku
dadi tetep ana ing Aku, lan Aku ana ing wong iku. 57 Padha kaya Sang Rama kang
gesang ngutus Aku lan Aku urip dening Sang Rama, mangkono uga sing sapa mangan
Aku iku iya bakal urip dening Aku. 58 Iki roti kang wus tumurun saka ing
swarga. Dudu roti kaya kang dipangan dening para leluhurmu, lan banjur wus
padha mati. Sing sapa mangan roti iki bakal urip ing salawas-lawase."
60 Para siswa bareng krungu kang mangkono mau akeh kang padha ngucap mangkene:
"Tetembungan iki keras temenan, kang betah ngrungokake bae sapa?' 61 Gusti
Yesus mirsa sajroning panggalih manawa siswane padha ngedumel ing bab iku mau,
banjur mangandikani: "Apa kowe padha kacenthok ing pituturKu iku mau? 62 Kang
iku kapriye saupama kowe padha weruh Putrane Manungsa sumengka menyang
padunungane kang dhisik? 63 Roh iku kang nguripake, daging iku ora ana
paedahe. Tembung kang Daktuturake marang kowe iku roh lan urip. 64 Nanging ana
panunggalanmu kang ora pracaya." Pancen Gusti Yesus ora kekilapan
wiwit-wiwitan mula, sapa wonge kang padha ora pracaya, lan kang bakal
masrahake Panjenengane. 65 Panjenengane banjur ngandika: "Mulane kowe wus
padha Dakwarah mangkene: Ora ana wong kang bisa marani Aku kajaba manawa wus
kaparingan wewenang saka Sang Rama." 66 Wiwit nalika iku para siswane akeh
kang padha mundur, wus ora ndherekake tindake maneh.
67 Kang iku Gusti Yesus ngandika marang sakabat rolas: "Apa kowe ora padha
arep lunga uga?" 68 Atur wangsulane Simon Petrus: "Gusti, ingkang kawula
purugi sinten? Pangandika Paduka punika pangandikaning gesang langgeng. 69
Saha kawula sampun sami pitados tuwin sumerep, bilih Paduka punika Sang Suci
kagunganing Allah." 70 Pangandikane Gusti Yesus: "Rak Aku dhewe kang milih
kowe wong rolas iki, nanging salah siji ing panunggalanmu iku Iblis." 71
Yesus tindak menyang Yerusalem ngrawuhi riyaya Tancebing Taruh
/7 Sawuse mangkono Gusti Yesus lelana ngideri ing tanah Galilea. Mulane ora
karsa terus ana ing tanah Yudea, awit wong Yahudi padha ngarah sedane. 2
Nalika iku ngarepake riyayane wong Yahudi kang aran riyaya Tancebing Tarub. 3
Kang iku sadhereke Gusti Yesus padha matur marang Panjenengane: "Suwawi
Panjenengan bidhal dhateng ing tanah Yudea, supados para murid Panjenengan
inggih sami sageda ningali pandamel ingkang Panjenengan tindakaken. 4 Sabab
sadaya tiyang ingkang ngangkah dados kawigatosanipun tiyang kathah punika rak
boten women ingkang; tumindak kanthi sesidheman. Manawi Panjenengan nglampahi
pandamel makaten punika, suwawi Panjenengan ngedheng dhateng jagad." 5 Sabab
dalah para sadhereke iya padha ora pracaya marang Panjenengane. 6 Gusti Yesus
tumuli ngandika marang sadhereke mau: "Durung tumeka ing wektuKu, nanging
tumrape kowe kabeh tansah ana wektune. 7 Jagad iku ora bisa sengit marang
kowe, nanging Aku disengiti, amarga Aku nekseni yen panggawene jagad iku ala.
s Kowe padha mangkata nekani riyaya iku, Aku durung mangkat mrana, awit durung
tumeka ing wektuKu." 9 Gusti Yesus sawuse ngandika mang-. kono banjur kantun
10 Nanging bareng para sadhereke wus mangkat nekani riyaya mau, Panjenengane
iya tindak, nanging ora ngeblak, dadi kanthi sesidheman. 11 Nalika riyaya,
wong-wong Yahudi padha nggoleki Panjenengane, calathune: "Wonge ana ing
ngendi?" 12 Sarta ing antarane wong akeh mau keprungu rerasanan bab
Panjenengane; ana kang ngucap mangkene: "Iku wong becik." Liyane maneh: "Ora,
iku nasarake wong akeh." 13 Ewadene ora ana wong siji-sijia kang wani rembugan
14 Bareng wus nengah-nengahi riyaya, Gusti Yesus lumebet ing Padaleman Suci
sarta memulang. 15 Wong Yahudi padha kaeraman, pangucape: "Wong iku olehe
kawruh kang kaya mangkono iku saka ing ngendi, dene ora nganggo sinau!" 16
Gusti Yesus mangsuli: "Piwulang iki dudu piwulangKu dhewe, nanging piwulange
kang ngutus Aku. 17 Sok wonga kang gelem nglakoni karsane, mesthi bakal ngreti
piwulangKu iki saka Allah, apa saka tetembunganKu dhewe. 18 Wong kang rembuge
saka karepe dhewe iku ngarah kaluhurane dhewe. Nanging wong kang ngupaya
kaluhurane kang ngutus, iku kang temen, sarta ora kadunungan cidra. 19 Apa
dudu Nabi Musa kang ndhawuhake angger-anggering Toret marang kowe? Nanging
Sabab apadene kowe padha ngarah patiKu?" 20 Atur wangsulane wong akeh:
"Sampeyan punika kapanjingan dhemit. Ingkang ngangkah pejah sampeyan sinten?":
21 Paring wangsulane Gusti Yesus marang wong-wong mau: "Mung ana panggawe siji
kang Daklakoni, inangka kowe kabeh padha gumun. 22 Nabi Musa ndhawuhake
pranatan tetak marang kowe; sabenere pranatan tetak iku ora saka Nabi Musa,
nanging saka para leluhur kita, lan ing dina Sabat kowe iya padha netaki wong.
23 Manawa wong ditetaki ing dina Sabat, supaya anggeranggere Nabi Musa aja
nganti katerak, apa kowe padha panas atimu marang Aku, dene Aku marasake badan
sakojur ing dina Sabat? 24 Anggonmu ngukumr aja manut apa kang katon, nanging
25 Wong Yerusalem sawatara padha ngucap: "Apa dudu Wong iku kang diarah
patine? 26 Lah kok kanthi saenake bae pangucape, sarta wong-wong ora padha
madoni apa-apa. Apa kirane para panggedhe kita iya wus ngreti manawa Dheweke
iku Sang Kristus temenan? 27 Nanging mungguh wong iku kita wus ngreti
pinangkane. Mangka samangsa Sang Kristus iku rawuh, ora ana kang weruh
pinangkane." 28 Nalika Gusti Yesus memulang ana ing Padaleman Suci,
Panjenengane nguwuh mangkene: "Pancen kowe padha wanuh marang Aku, lan iya
padha weruh pinangkaKu, nanging tekaKu ora saka karepKu dhewe. Aku diutus
dening Panjenengane kang asipat sayekti, kang kowe padha ora wanuh. 29 Aku
kang wanuh, amarga wijilKu saka ing Panjenengane, lan iya iku kang ngutus
30 Ing kono wong-wong mau padha ngarah nyekel Gusti Yesus, ewadene ora ana
kang nganti nggepok sarirane, amarga durung tekan ing wektune.
31 Ananging ing antarane wong akeh iku akeh kang padha pracaya marang
Panjenengane sarta pangucape: "Manawa Sang Kristus rawuh, apa iya bakal
Panjenengane iki?" 32 Para wong Farisi tumuli padha krungu yen wong akeh padha
grenengan kaya mangkono ing bab Panjenengane, mulane para pangareping imam lan
para wong Farisi banjur padha kongkonan para tukang jaga Padaleman Suci dikon
nyekel Panjenengane. 33 Gusti Yesus banjur ngandika: "Mung kari sawatara
mangsa anggonKu ana ing antaramu, nuli Aku bakal sowan marang kang ngutus Aku.
34 Kowe bakal padha nggoleki Aku, nanging ora bakal ketemu, sarta kowe padha
ora bisa marani padununganKu." 35 Wong-wong Yahudi tumuli padha sapocapan:
"Menyang ngendi ta parane wong kuwi, dene nganti aku ora padha bisa nemokake?
Apa arep marani wong kang padha ngumbara ana ing antarane wong Yunani, arep
memulang wong Yunani? 36 Apa tegese tembung kang diucapake: Kowe bakal padha
nggoleki Aku nanging ora bakal ketemu, sarta kowe ora bakal padha bisa marani
37 Bareng dina wekasan yaiku nalika gedhe-gedhening riyaya mau, Gusti Yesus
jumeneng sarta nguwuh: "Sing sapa ngelak, iku maranana Aku lan ngombea! 38
Sing sapa pracaya marang Aku iku kaya wiraose kitab: Ilen-ilen banyu urip
bakal padha mili saka ing batine!" 39 Pangandikane mangkono iku mau kang
dikarsakake yaiku Roh, kang bakal ditampa dening wong-wong kang padha pracaya
marang Panjenengane. Dene nalika samana Roh Suci durung rawuh, amarga Gusti
Yesus durung kamulyakake. 40 Wong akeh iku bareng krungu pangandika iku mau,
ana sawatara kang banjur ngucap: "Nyata yen iku Kangjeng Nabi kang kita
anti-anti." 41 Liyane calathu: "Iku Sang Kristus." Lan ana maneh kang ngucap:
"Dudu, wijile Sang Kristus iku ora saka ing Galilea! 42 Amarga manut wirasane
Kitab Suci wijile Sang Mesih iku mesthi saka trahe Sang Prabu Dawud." 43
Temahane wong golongan padha diya-diniya bab ing ngatase Gusti Yesus. 44 Sarta
ana panunggalane sawatara kang padha arep nyekel Panjenengane, ewadene ora ana
45 Wong jaga mau tumuli padha bali menyang ing ngarsane para pangarepe imam
lan para wong Farisi, sarta dipangandikani: "Kena apa kok ora kokgawa?" 46
Wangsulane wong-wong iku: "Salaminipun dereng nate wonten tiyang ingkang
wicanten kados tiyang punika!" 47 Wangsulane para wong Farisi marang para wong
jaga mau: "Apa kowe iya wus padha disasarake? 48 Para panggedhe lan para wong
Farisi apa ana kang pracaya marang wong iku? 49 Nanging wong akeh kae padha
ora weruh ing Toret, padha kena ing musibat." 50 Nikodhemus sawijining wong
panunggalane, kang biyen wus tau sowan Gusti Yesus, calathu: 51 "Punapa
angger-angger kita ngukum tiyang, saderengipun tiyang punika dipun priksa lan
dipun yektosi pratingkahipun?" 52 Kancane padha mangsuli: "Panjenengan punapa
inggih tiyang Galilea? Sumangga panjenengan priksa ing salebeting Kitab Suci;
temah panjenengan badhe uninga bilih boten wonten nabi ingkang rawuh saking
53 Wong-wong iku mau banjur padha 8mulih sowang-sowangan,
2 Bareng wayah bangun esuk Panjenengane rawuh maneh ing Padaleman Suci, lan
rakyat kabeh padha sowan ing ngarsane, Panjenengane banjur lenggah mulang
wong-wong iku. 3 Para ulama lan para wong Farisi tumuli padha ngajokake wong
wadon kang kacekel nalika laku bandrek marang ngarsane. 4 Wongwong iku sawuse
mapanake wong wadon mau ing tengah, banjur padha munjuk marang Gusti Yesus:
"Rabbi, tiyang estri punika kacepeng nalika saweg lampah bandrek. 5 Wonten ing
angger-anggering Toret Nabi Musa ndhawuhaken dhateng kita, supados
tiyang-tiyang estri ingkang makaten punika dipun benturana ing sela. Ingkang
punika menggah pamanggih Panjenengan kadospundi?" 6 Unjuke kang mangkono iku
mung kanggo nyoba marang Panjenengane, supaya oleha jalaran anggone arep
nggugat. Nanging Gusti Yesus tumungkul banjur nyerat ing lemah kalawan
racikane. 7 Bareng olehe padha takon para wong Farisi iku ora uwis-uwis,
Panjenengane tumuli jumeneng sarta ngandika: "Sapa bae panunggalanmu kang
tanpa dosa, iku miwitana mbenturi watu wong wadon iku." 8 Panjenengane banjur
tumungkul maneh sarta nyerat ing lemah. 9 Ananging sawuse kang padha munjuk
mau krungu pangandika kang kaya mangkono, tumuli padha lunga baka siji, wiwit
saka kang tuwa dhewe. Wekasan mung kari Gusti Yesus piyambak karo wong wadon
kang isih tetep ana ing kono iku. 10 Gusti Yesus tumuli jumeneng, sarta
ngandika: "He, wong wadon, ana ngendi wong-wong mau? Apa ora ana kang ngukum
kowe?" 11 Unjuke wong wadon mau: "Boten wonten, Gusti." Pangandikane Gusti
Yesus: "Aku uga ora ngukum kowe. Lungaa, lan wiwit saiki aja gawe dosa maneh!"
12 Gusti Yesus paring dhawuh maneh marang wong akeh: "Aku iki pepadhanging
jagad; sing sapa ngetut-buri Aku, ora bakal lumaku ana ing pepeteng, nanging
bakal nduweni padhanging urip." 13 Unjuke para wong Farisi: "Panjenengan
nekseni sarira Panjenengan piyambak, paseksen Panjenengan boten sah." 14
Dhawuh wangsulane Gusti Yesus: "Sanadyan Aku nekseni awakKu dhewe, nanging
paseksenKu iku nyata, amarga Aku sumurup ing sangkan-paranKu. Nanging kowe
padha ora sumurup sangkan-paranKu iku. 15 Anggonmu padha njeksani iku nganggo
ukuraning manungsa, Aku ora njeksani wong siji-sijia, 16 dene manawa Aku
njeksani, anggonKu njeksani iku sabenere, amarga Aku ora ijen, ananging Aku
bebarengan karo Panjenengane kang ngutus Aku. 17 Lan sajroning Toretmu
katulisan, yen paseksene wong loro iku sah. 18 Aku kang nekseni mungguh awakKu
"Ingkang Rama wonten ing pundi?" Paring wangsulane Gusti
Yesus: "Kowe padha ora wanuh marang Aku, lan iya ora wanuh marang RamaKu.
Manawa kowe wanuh marang Aku, mesthi iya wanuh marang RamaKu."
20 Pangandika iku mau kadhawuhake dening Gusti Yesus nalika Panjenengane
memulang ana ing Padaleman Suci, sacedhake pethi bet-amal, ewadene ora ana
wong siji-sijia kang nyekel Panjenengane, amarga durung tumeka ing wektune.
21 Gusti Yesus tumuli ngandika maneh marang wong akeh: "Aku iki bakal lunga,
lan kowe bakal padha nggoleki Aku, nanging bakal padha mati sajroning dosamu.
Ing ngendi paranKu, kowe ora padha bisa mrana." 22 Pangucape wong-wong Yahudi:
"Apa Dheweke iku arep ngendhat, dene kok duwe pangucap: Ing ngendi paranKu,
kowe padha ora bisa mrana?" 23 Pangandikane Gusti Yesus: "Kowe iku pinangkamu
saka ing ngisor, Aku iki saka ing ngaluhur, kowe iku pinangkamu padha saka ing
donya iki, nanging Aku ora saka ing donya iki. 24 Mulane Aku mau tutur ing
kowe, manawa kowe bakal padha mati sajroning dosamu. Amarga manawa kowe padha
ora ngandel yen Aku iki Panjenengane, wus mesthi kowe bakal padha mati ing
sajroning dosamu." 25 Ing kono pangucape wong-wong mau: "Panjenengan punika
sinten?" Pangandikane Gusti Yesus: "Apa gunane rembugan maneh karo kowe kabeh?
26 Akeh prakara kang prelu Daktuturake mungguh ing kowe lan akeh uga kang kudu
Dakukumake tumrap kowe kabeh; nanging kang ngutus Aku bener, apa kang Dakrungu
saka Panjenengane, yaiku kang Dakwarahake marang jagad." 27 Wong-wong kang
kadhawuhan iku ora nggraita manawa kang kadhawuhake iku Sang Rama. 28 Kang iku
Gusti Yesus ngandika: "Besuk samasa kowe wus nyengkakake Putraning Manungsa,
tumuli kowe lagi bakal padha sumurup yen Aku iki Panjenengane, sarta ora
nglakoni apa-apa saka karepKu dhewe, nanging apa kang Dakwarahake iku miturut
kaya anggonKu wus diwulang dening RamaKu. 29 Kang ngutus Aku iku nunggil karo
Aku. Sang Rama ora nilar Aku ijen, awit Aku tansah nglakoni kang dadi
30 Bareng Gusti Yesus wus ngandika bab iku mau kabeh, akeh wong kang padha
pracaya marang Panjenengane. 31 Gusti Yesus banjur ngandika marang wong-wong
Yahudi kang padha pracaya, dhawuhe: "Manawa kowe padha ngantepi ing pituturKu,
kowe sanyata padha dadi siswaKu, 32 sarta bakal padha mangreti ing kayekten,
lan kayekten iku bakal mardikakake kowe." 33 Wongwong tumuli padha mangsuli:
"Kula sami tedhak-turunipun Rama Abraham, lan dereng nate ngawula dhateng sok
tiyanga; kadospundi kok Panjenengan ngandika: Kowe bakal padha mardika?" 34
Gusti Yesus mangsuli pangandikane: "Satemen-temene pituturKu marang kowe:
Sing sapa nglakoni dosa iku dadi bature dosa. 35 Anadene mungguh batur iku ora
tetep pamanggone ana ing omah, nanging Putra iku tetep pamanggone. 36 Kang
iku manawa Sang Putra wus mardikakake kowe, kowe iya padha mardika temenan."
Tedhak-turune Rama Abraham kang wijile ora saka ing Allah
37 "Aku wus weruh manawa kowe iku padha tedhak-turune Rama Abraham, nanging
kowe padha ngarah mateni Aku, awit pituturKu ora oleh papan ana ing kowe. 38
Apa kang wus Dakdeleng ana ing RamaKu, iya iku kang Dakucapake. Mangkono uga
kowe, padha nglakoni apa kang kokrungu saka bapakmu." 39 Wong Yahudi padha
mangsuli unjuke: "Bapa kula inggih Rama Abraham." Pangandikane Gusti Yesus:
"Manawa kowe padha dadi putrane Rama Abraham kowe mesthi padha nglakoni apa
kang katindakake dening Rama Abraham. 40 Nanging kang koktindakake yaiku
ngarah mateni Aku, wong kang wus nglairake kayekten marang kowe, iya iku kang
wus, Dakrungu saka Gusti Allah; panggawe kang kaya mangkono iku ora
katindakake dening Rama Abraham. 41 Kowe kabeh padha nglakoni panggawene
bapakmu dhewe." Unjuke wong-wong mau: "Lair kula punika boten saking bedhang,
kula sami gadhah Rama satunggal inggih punika Gusti Allah."
42 Pangandikane Gusti Yesus: "Manawa Gusti Allah iku Ramamu, kowe mesthi padha
tresna marang Aku, awit wijilKu lan tekaKu iki saka ing Allah. Apa maneh
tekaKu iku iya ora saka karepKu dhewe, nanging Panjenengane kang ngutus Aku.
43 Sabab apa kowe padha ora mangreti tembungKu? Iku awit kowe padha ora bisa
nyandhak pituturKu. 44 Bapakmu iku Iblis, lan kowe padha seneng nglakoni
kasenengane bapakmu iku. Dheweke dadi tukang mateni wong wiwit wiwitan mula,
sarta ora ngandhemi ing kayekten, awit kayekten iku ora dumunung ing dheweke.
Samasa dheweke ngucapake goroh, pangucape iku saka wateke dhewe, amarga
dheweke iku tukang goroh lan bapakne sakabehing goroh. 45 Nanging sarehne Aku
kowe padha ora pracaya marang Aku? 47 Wong kang wijile saka Allah iku mesthi
ngrungokake pangandikaning Allah. Mulane kowe ora padha ngrungokake, awit
48 Wong Yahudi padha mangsuli: "Rak ya bener, ta, kandhaku yen kowe iku wong
Samaria kang kapanjingan dhemit?" 49 Paring wangsulane Gusti Yesus: "Aku ora
kapanjingan dhemit, nanging Aku ngluhurake RamaKu sarta kowe ora padha ngajeni
Aku. 50 Nanging Aku ora ngudi marang kaluhuranKu: Ana siji kang ngupaya lan
Panjenengane iku uga kang ngadili. 51 Satemene pituturKu marang kowe: Sapa
kang netepi ing pituturKu iku bakal ora ngalami pati ing salawas-lawase." 52
Pangucape wong-wong Yahudi: "Saiki aku padha weruh yen Kowe iku kranjingan
dhemit. Rama Abraham seda para nabi mangkono uga, mangka Kowe iku kok duwe
pangucap: Sapa wong kang netepi ing pituturKu, bakal ora ngalami pati ing
salawaslawase. 53 Kowe apa ngungkuli leluhurku Rama Abraham kang wus seda!
Para nabi iya padha seda. Kowe iku ngakuaku sapa ta?" 54 Gusti Yesus mangsuli:
"Manawa Aku ngluhurake awakKu dhewe, kaluhuranKu iku ora ana gunane
sathithik-thithika. Kang ngluhurake Aku iku RamaKu, iya iku kang koksebut
Allahmu. 55 Mangka kowe padha ora wanuh marang Panjenengane, nanging Aku kang
wanuh. Saupama Aku" munia yen ora wanuh, Aku dadi wong goroh padha kaya kowe.
Nanging Aku wanuh marang Panjenengane, sarta netepi ing pangandikane. 56 Rama
Abraham leluhurmu rena panggalihe dene bakal nguningani ing dinaKu, lan iya
wus nguningani sarta ndadekake bingahe." 57 Pangucape wong Yahudi sabanjure:
"UmurMu durung nganti seket taun, kapriye anggonMu wus weruh Rama Abraham?" 58
Paring wangsulane Gusti Yesus: "Satemen-temene pituturKu marang kowe:
Sadurunge Rama Abraham dumadi, Aku wus ana." 59 Ing kono wong-wong banjur
padha njupuki watu, arep mbenturi Panjenengane; nanging Panjenengane ngoncati,
/9 Nalika Gusti Yesus langkung, mirsa wong kang wuta wiwit lair mula. 2 Para
sakabate banjur munjuk pitakon marang Panjenengane: "Rabbi, sinten ingkang
damel dosa, tiyang punika piyambak punapa tiyang sepuhipun, dene ngantos
lairipun wuta makaten?" 3 Paring wangsulane Gusti Yesus: "Dudu wong iki, lan
iya dudu wong tuwane, nanging iku supaya pakaryan-pakaryane Gusti Allah
kalairna ana ing wong iku. 4 Aku kudu padha nglakoni ayahane Panjenengane
kang ngutus Aku mumpung isih awan. Wayah bengi bakal teka, wayahe wong ora
bisa nglakoni pagawean. 5 Sasuwene Aku ana ing donya, Aku dadi pepadhanging
jagad." 6 Sawuse ngandika mangkono, tumuli kecoh ing lemah. Kecoh mau digawe
luluhan lemah banjur dileletake ing mripate wong kang wuta mau. 7 Banjur
dipangandikani: "Lungaa, adusa menyang ing blumbang padusan ing Siloam."
Siloam tegese "Kang diutus". Wonge tumuli mangkat lan adus; baline wus bisa
8 Tangga-tanggane lan wong-wong kang maune weruh anggone papriman banjur padha
ngucap: "Apa wong iku dudu kang adate papriman?" 9 Ana kang mangsuli: "Bener
iya iku wonge." Ana maneh kang calathu: "Dudu, mung madha rupa bae." Wonge
dhewe banjur calathu: "Leres, inggih kula punika tiyangipun." 10 Tumuli
ditakoni: "Kapriye mripatmu bisane meiek?" 11 Wangsulane: "Tiyang nama Yesus
damel luluhan siti, lajeng dipun leletaken ing mripat kula; kula tumunten
dipun dhawuhi: Lungaa menyang padusan ing Siloam, adusa! Kula lajeng mangkat,
lan sasampunipun adus tumunten saged ningali punika." 12 Wong-wong mau takon
maneh: "Ana ing ngendi Dheweke?" Wangsulane kang ditakoni: "Kula boten
13 Wong kang maune wuta mau banjur diirid menyang ngarsane para wong Farisi.
14 Anadene anggone Gusti Yesus damel luluhan lemah lan ngelekake mripate
wong wuta mau pinuju dina Sabat. 15 Para wong Farisi tumuli iya ndangu marang
wong mau, kapriye bisane melek. Ature kang kadangu: "Mripat kula dipun leleti
luluhan siti, kula lajeng adus, samangke kula saged ningali." 16 Sawenehing
para wong Farisi mau tumuli ngandika: "Wong kae ora saka ing Allah, awit ora
netepi dina Sabat." Liyane ana kang. padha ngandika: "Wong kang nandhang dosa
kapriye bisane gawe mukjijat kang kaya mangkono iku?" Temahan padha
diyadiniya. 17 Para wong Farisi banjur padha ngandika maneh marang wong kang
maune wuta iku: "Panganggepmu marang wong iku kapriye, rehne kowe kang
dielekake mripatmu?" Ature kang didangu: "Panjenenganipun punika nabi." 18
Anadene wong-wong Yahudi iku padha ora ngandel yen dheweke maune wuta lan lagi
bae bisa ndeleng maneh, nganti padha nimbali wong tuwane, 19 sarta didangu:
"Apa iki anakmu kang kokkandhakake yen wuta wiwit lair mula iku? Yen mangkono
kapriye dene kok saiki bisa ndeleng?" 20 Wangsulane wong tuwane mau: "Kula
sami sumerep bilih punika anak kula, saha wuta wiwit lair mila, 21 nanging
kadospundi dene sapunika saged ningali, kula sami boten sumerep. Utawi sinten
ingkang ngelekaken mripatipun, kula inggih sami boten sumerep. Anak kula
sampun diwasa, panjenengan dangu piyambak, piyambakipun saged ngaturaken
prakawis badanipun piyambak." 22 Ature wong tuwane kang kaya mangkono iku awit
padha wedi marang wong Yahudi, marga wong Yahudi wus padha sarujuk, samasa ana
wong kang ngakoni Panjenengane iku Sang Kristus, bakal disebratake. 23 Mulane
wong tuwane mau padha matur: "Anak kula sampun diwasa, panjenengan dangu
24 Wong kang maune wuta iku banjur diundang kang kaping pindhone, sarta
Wangsulane wong mau: "Tiyang punika punapa tiyang dosa, kula boten sumerep,
namung saprakawis ingkang kula mangretosi, inggih punika suwaunipun kula wuta,
sapunika saged ningali." 26 Pitakone maneh: "Kowe dikapakake? Anggone
ngelekake mripatmu kapriye patrape?" 27 Wangsulane wong mau: "Kula sampun
matur dhateng panjenengan lan panjenengan boten midhangetaken. Punapaa dene
panjenengan badhe midhangetaken malih? Punapa panjenengan inggih kapengin
dados muridipun?" 28 Wong mau tumuli dipisuhi, pangucape: "Kowe iku muride,
nanging aku kabeh iki murid-muride Nabi Musa. 29 Aku padha sumurup yen Gusti
Allah wus ndhawuhake pangandika marang Nabi Musa. Nanging mungguh wong kae aku
padha ora weruh pinangkane." 30 Wong mau tumuli mangsuli: "Lah, punika rak
aneh, dene panjenengan malah boten sami mirsa pinangkanipun, mangka
Panjenenganipun sampun ngelekaken mripat kula. 31 Kula sami sumerep, bilih
Gusti Allah punika mesthi boten nyembadani dhateng tiyang dosa, nanging
tiyang-tiyang mursid sarta ingkang nglampahi karsanipun, punika ingkang dipun
sembadani. 32 Salaminipun dereng nate kapireng bilih wonten tiyang ingkang
saged ngelekaken mripatipun tiyang wuta lair mila. 33 Tiyang punika manawi
boten saking Allah, mesthi boten saged nindakaken punapa-punapa." 34
Wangsulane wong-wong iku: "Kowe iku kalairake sajrone dosa babar pisan, kok
arep mulang aku?" Temahan wong iku katundhung.
35 Gusti Yesus mireng manawa wong kang maune wuta mau wus katundhung. Bareng
Panjenengane kepranggul wong mau banjur dipangandikani: "Apa kowe pracaya
marang Putraning Manungsa?" 36 Unjuke: "Sinten punika Gusti, supados kawula
pitados dhateng Panjenenganipun?" 37 Pangandikane Gusti Yesus: "Kowe ora mung
wus weruh Panjenengane bae, nanging Panjenengane kang lagi sapocapan karo
kowe, yaiku Panjenengane." 38 Kang kapangandikanan munjuk: "Kawula pitados,
Gusti." Dheweke banjur sumungkem sujud marang Gusti Yesus. 39 Pangandikane
Gusti Yesus: "TekaKu ing jagad iki arep ngadili, supaya wong kang ora ndeleng
padha bisa ndeleng, lan kang ndeleng padha dadia wuta."
40 Pangandika iku kaprungu dening wong Farisi sawatara kang lagi ana ing kono,
wong iku tumuli padha munjuk: "Kula punika punapa inggih sami wuta?" 41
Pangandikane Gusti Yesus: "Manawa kowe wutaa, mesthi padha ora duwe dosa.
Nanging sarehne saiki kowe padha kandha: Aku padha ndeleng, dadi tetepdosamu."
/10 "Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sapa kang miebu ing kandhang wedhus
ora metu ing lawang, nanging menek ing tembok, iku maling utawa rampog; 2
balik kang lumebune metu ing lawang, iku pangone wedhus. 3 Iku kang diwengani
dening kang tunggu lawang sarta wedhus-wedhuse padha nilingake swarane lan
dheweke tumuli ngundangi wedhus-wedhuse manut jenenge dhewe-dhewe sarta banjur
digiring metu. 4 Manawa wedhuse iku wus diwetokake kabeh, dheweke lumaku ing
ngarep lan wedhuse padha ngetut-buri, marga wedhus-wedhus mau niteni swarane.
5 Nanging wong liya mesthi ora ditutburi, malah ditinggal miayu, marga
wedhus-wedhus iku ora wanuh marang swarane wong-wong liyane."
6 Pasemon iku dipangandikakake dening Gusti Yesus marang wong-wong mau,
nanging padha ora ngreti tegese pangandika iku. 7 Gusti Yesus tumuli ngandika
maneh: "Satemen-temene pituturKu marang kowe: Iya Aku iki lawange
wedhus-wedhus iku. 8 Sakehe wong kang tekane sadurunge Aku, iku maling lan
rampog, lan wedhus-wedhus iku ora padha ngrungokake marang wong-wong iku. 9
Aku iki lawange; sapa kang lumebune metu ing Aku, iku bakal kapitulungan
rahayu, sarta bakal lumebu lan metu, apadene bakal nemu pangonan. 10 Maling
iku tekane mung arep nyolong lan nyembeleh sarta nyirnakake; Aku iki teka
supaya wedhus-wedhus padha duwea urip, kanthi kaluberan.
11 Iya Aku iki pangon kang utama. Pangon kang utama iku ngetohake nyawane
kanggo wedhus-wedhuse, 12 nanging mungguh buruh kang dudu pangon sarta dudu
kang duwe wedhus-wedhus iku dhewe, samasa weruh ana asu ajag teka, wedhuse
ditinggal miayu, temah asu ajag iku nubruki lan mbuyarake wedhuse. 13 Anggone
lumayu iku jalaran mung buruh, lan ora gumati marang wedhus-wedhuse iku. 14
Aku iki pangon kang utama sarta Aku niteni kang dadi wedhus-wedhusKu lan
wedhus-wedhusKu padha wanuh marang Aku 15 kayadene Sang Rama anggone tepang
marang Aku sarta Aku wanuh marang Sang Rama, sarta Aku ngetohake nyawaKu
kanggo wedhus-wedhusKu. 16 Aku isih duwe wedhus liyane maneh, kang ora saka
ing kandhang kene; wedhus-wedhus iku iya prelu Dakgiring uga, lan bakal padha
ngrungokake swaraKu sarta bakal dadi pepanthan siji, pangon siji. 17 Sang Rama
ngasihi Aku, jalaran Aku ngulungake nyawaKu supaya Daktampani maneh. 18 Ora
ana wong siji bae kang ngrebut nyawaKu, nanging Dakulungake miturut sakarepKu
dhewe. Aku kuwasa ngulungake, lan kuwasa ngukup maneh. Dhawuh iki kang
19 Marga saka pangandika kang mangkono iku tumuli tuwuh pasulayan maneh ing
antarane wong-wong Yahudi. Panunggalane akeh kang duwe pangucap mangkene: 20
"Wong iku kapanjingan dhemit sarta owah; yagene padha kokrungokake?" 21 Ana
liyane kang calathu: "Iku rak dudu tembunge wong kranjingan dhemit; apa dhemit
bisa ngelekake mripate wong-wong wuta?"
22 Ora antara lawas, ing Yerusalem pinuju riyaya Pambangune Padaleman Suci;
nalika samana mbeneri mangsa bedhidhing. 23 Gusti Yesus tindak-tindak ana ing
Padaleman Suci, ing bangsal Suleman. 24 Ing kono wong-wong Yahudi banjur padha
ngrubung Panjenengane lan padha munjuk: "Ngantos pinten dangunipun anggen
Panjenengan damel mangu-mangunipun manah kula? Manawi Panjenengan punika Sang
Kristus, Panjenengan blakakaken dhateng kula sadaya." 25 Paring wangsulane
Gusti Yesus: "Kowe wus padha Daktuturi na-. nging padha ora pracaya; panggawe
Rang Daklakoni atas asmane RamaKu, iku kang padha nekseni mungguhing Aku, 26
nanging kowe padha ora pracaya, amarga kowe dudu panunggalane wedhus-wedhusKu.
27 Wedhus-wedhusKu padha nilingake swaraKu, sarta Aku wanuh marang
wedhus-wedhusKu, lan wedhus-wedhusKu padha ngetut-buri Aku, 28 apadene padha
Dakwenehi urip langgeng, lan dheweke mesthi ora bakal padha nemu karusakan
salawas-lawase lan ora bakal ana wong kang ngrebut wedhus-wedhus iku saka ing
tanganKu. 29 RamaKu kang maringake wedhuswedhus iki marang tanganKu, iku
kaluhurane ngungkuli samubarang kabeh, lan ora ana kang bisa ngrebut
wedhuswedhus mau saka ing astane RamaKu. 30 Aku lan Sang Rama iku siji."
31 Wong Yahudi tumuli njupuki watu maneh, arep kanggo mbenturi Panjenengane.
32 Pangandikane Gusti Yesus: "Wus akeh panggawe utama kang saka RamaKu kang
Daktuduhake marang kowe. Panggawe iku mau endi kang dadi jalarane kowe arep
padha mbenturi watu marang Aku?" 33 Wangsulane wongwong Yahudi: "Anggonku arep
mbenturi Kowe iku ora marga panggawe kang utama, nanging marga anggonMu
nyenyamah marang Gusti Allah, iya iku amarga Kowe iku manungsa kok madhakake
awakMu karo Gusti Allah." 34 Gusti Yesus mangsuli: "Ing Toretmu apa ora
katulisan mangkene: Ingsun wus ngandika: Sira kabeh iku allah. 35 Manawa wong
kang padha kadhawuhan pangandikaning Allah iku diarani allah mangka Kitab Suci
iku ora kena dibatalake 36 kapriye dene wong sesengkeraning Allah kang diutus
marani jagad, kok kokcalathoni: Kowe nyenyamah Gusti Allah. Apa marga ana
tuturKu: Aku iki Putraning Allah? 37 Saupama Aku ora nglakoni pakaryaning
RamaKu, aja pracaya marang Aku. 38 Nanging manawa Aku nglakoni iku mau,
mangka kowe padha ora gelem pracaya marang Aku, padha pracayaa marang
pakaryan-pakaryan iku supaya kowe padha sumurup lan pracaya yen Sang Rama ana
ing Aku lan Aku ana ing Sang Rama."
39 Wong Yahudi tumuli ngarah arep nyekel Gusti Yesus maneh, nanging
Gusti Yesus lindak menyang sabrange bengawan Yarden
40 Gusti Yesus tumuli tindak menyang ing sabrange bengawan Yarden maneh, ing
panggonane Nabi Yokanan miwiti mbaptisi, banjur lereb ana ing kono. 41 Lan
akeh wong kang sowan marang ing ngarsane sarta padha rasanan: "Sanadyan Nabi
Yokanan ora damel pratandha apa-apa, nanging kabeh kang dipangandikakake
dening Nabi Yokanan tumrap wong iku, iku nyata." 42 Lan sabanjure akeh wong
/11 Nuli ana sawijining wong kang lagi lara, jenenge Lazarus, omahe ing
Betania, ing desane Maryam lan Marta sadulure wadon. 2 Dene Maryam iya iku
wong wadon kang wus tau njebadi sampeyane Gusti kalawan lenga wangi, sarta
banjur diusapi nganggo rambute. 3 Anadene Lazarus kang lagi lara iku sadulure.
Wong wadon loro iku banjur padha kongkonan munjuk marang Gusti Yesus,
mangkene: "Gusti, tiyang ingkang Paduka tresnani punika sakit." 4 Gusti Yesus
bareng miyarsa kabar iku banjur ngandika: "Larane iku ora ndadekake patine,
nanging bakal mbabarake kaluhuraning Allah, awit marga saka larane iku
Putraning Allah bakal kaluhurake." 5 Anadene Marta lan mbakyune tuwin Lazarus
iku, pancen padha ditresnani dening Gusti Yesus. 6 Nanging sawuse miyarsa yen
Lazarus lara, Gusti Yesus nemaha kendel rong dina maneh ana ing palerebane. 7
Ewadene sawuse mangkono banjur ngandika marang para sakabate: "Payo padha bali
menyang tanah Yudea maneh." 8 Unjuke para sakabat: "Rabbi, saweg kemawon
tiyang Yahudi sami nyobi mbenturi sela Paduka, punapa Paduka taksih karsa
tindak mrika malih?" 9 Paring wangsulane Gusti Yesus: "Sadina iku apa ora
rolas jam? Sapa kang lumaku ing wayah awan, mesthi ora kesandhung, marga
ndeleng padhange jagad iki. 10 Nanging manawa wong lumaku ing wayah bengi,
mesthi kesandhung, amarga ora kadunungan padhang." 11 Mangkono pangandikane,
tumuli disambeti maneh: "Lazarus, sadulur kita lagi turu, anggonKu mrana prelu
arep nggugah anggone turu." 12 Para sakabate banjur munjuk: "Gusti, manawi
piyambakipun tilem, badhe saras." 13 Nanging karsane Gusti Yesus turu kang
ateges mati. Dene panyanane para sakabat kang kapangandikakake turu iku turu
temenan. 14 Marga saka iku Gusti Yesus tumuli ngandika sabarese: "Lazarus wus
mati. 15 Nanging sokur dene nalika iku Aku ora ana ing kana, kang mangkono iku
luwih becik tumrap kowe, supaya kowe padha bisa sinau pracaya. Payo, saiki
kita padha marani dheweke." 16 Banjur Tomas, kang karan Dhidhimus, kandha
marang kanca-kancane para sakabat: "Payo, kita padha bela pati Panjenengane."
17 Sarawuhe Gusti Yesus, Lazarus tinemu wus dikubur patang dina. 18 Desa
Betania iku dununge cedhak karo kutha Yerusalem, dohe watara rong mil. 19
Anadene wong Yahudi wus akeh kang padha teka ing omahe Marta lan Maryam prelu
nglipur anggone kesripahan sadulure. 20 Nalika Marta krungu yen Gusti Yesus
rawuh, tumuli methuk, nanging Maryam kari ana ing omah. 21 Marta banjur munjuk
marang Gusti Yesus: "Gusti, manawi Paduka wonten ing ngriki, sadherek kawula
mesthi boten pejah. 22 Nanging sapunika ugi, kawula mangretos, bilih punapa
ingkang Paduka suwun dhateng Gusti Allah, Gusti Allah mesthi badhe
nyembadani." 23 Pangandikane Gusti Yesus: "Sadulurmu bakal tangi maneh." 24
Unjuke Marta: "Kawula inggih mangretos bilih badhe tangi benjing ing dinten
patangen, ing wekasaning jaman." 25 Gusti Yesus tumuli ngandika: "Iya Aku iki
patangen lan kauripan. Sing sapa pracaya marang Aku bakal urip, sanadyan wus
mati. 26 Lan sok wonga kang urip sarta pracaya marang Aku, iku ora bakal mati
ing salawas-lawase. Kowe apa pracaya marang iku?" 27 Unjuke'Marta: "Inggih
Gusti, kawula sampun pitados bilih Paduka punika Sang Kristus, Putraning
Allah, ingkang pinasthi rawuh ing jagad." 28 Sawuse munjuk mangkono, Marta
banjur mundur ngundang Maryam sadulure, lan mbisiki mangkene: "Guru wus rawuh,
nimbali kowe." 29 Maryam bareng krungu banjur mak nyat ngadeg marani Gusti
Yesus. 30 Nalika iku Gusti Yesus durung lumebet ing desa, isih ana ing papan
nalika Marta methuk mau. 31 Bareng wong-wong Yahudi kang padha ana ing omah
karo Maryam prelu nglipur weruh Maryam mak nyat ngadeg sarta metu, tumuli
padha ngetutake, dikira yen Maryam arep menyang kuburan, nangis ana ing kono.
32 Satekane Maryam ing panggonane Gusti Yesus, bareng weruh marang
Panjenengane, banjur nyungkemi sampeyane sarta munjuk: "Gusti, upami Paduka
wonten ing ngriki, sadherek kawula mesthi boten saestu pejah."
33 Bareng Gusti Yesus pirsa Maryam nangis, mangkono uga wong Yahudi kang padha
ngetutake, temah rengu ing panggalih. Panjenengane trenyuh banget lan tumuli
ngandika: 34 "Anggonmu ngubur ana ing ngendi?" Kang kadangu banjur munjuk:
"Sumangga Gusti, kawula aturi mirsani!" 35 Gusti Yesus muwun. 36 Calathune
wong-wong Yahudi: "Delengen, samono anggone ngasihi!" 37 Nanging ana saweneh
kang muni: "Panjenengane kang wis ngelekake mripate wong wuta, apa iya ora
bisa murungake patine wong iki?" 38 Gusti Yesus tumuli rengu maneh sajroning
panggalih, banjur nyelaki kuburan, kang adhapur guwa ditutupi watu. 39
Pangandikane Gusti Yesus: "Watune singkirna!" Marta, sadulure kang ngajal mau,
munjuk: "Gusti, sampun mambet, amargi anggenipun pejah sampun sakawan dinten."
40 Pangandikane Gusti Yesus: "Apa Aku ora wus tutur marang kowe: Angger kowe
pracaya mesthi bakal weruh kamulyaning Allah?" 41 Watune tumuli disingkirake.
Gusti Yesus banjur tumenga sarta matur: "Dhuh Rama, Kawula saos sokur
dhumateng Paduka, dene Paduka sampun nyembadani dhateng Kawula. 42 Kawula
sumerep, bilih Paduka tansah nyembadani dhateng Kawula. Nanging unjuk Kawula
makaten punika margi tiyang kathah sami ngrubung Kawula, supados sami pitados
bilih Paduka ingkang ngutus Kawula." 43 Sawuse matur mangkono tumuli nguwuh
Palawan swara sora: "Lazarus, metua!" 44 Kang mati banjur metu, tangan lan
sikile isih kablebed ing ules, lan raine katutupan ing kacu. Pangandikane
Gusti Yesus: "Uculana ulese, kareben lunga!"
45 Wong-wong Yahudi kang nglayad menyang omahe Maryam lan meruhi pandamele
Gusti Yesus mau, akeh kang manjing pracaya marang Panjenengane. 46 Nanging
ana saweneh kang padha nemoni para wong Farisi, banjur martakake pandamele
Gusti Yesus mau. 47 Para pangarepe imam lan para wong Farisi tumuli padha
ngaturi marepat pradataning agama, banjur padha rembugan mangkene: "Punapa
ingkang kedah kita tindakaken, jalaran Tiyang punika damel mukjijat kathah?
48 Manawi makaten punika dipun uja, mesthi sadaya tiyang sami pitados dhateng
Piyambakipun, sarta kita lajeng sami kalurugan tiyang Rum sami ngrebat papan
suci kita dalah bangsa kita pisan." 49 Nanging sawijining panunggalanc, iya
iku kang asma Kayalas, kang jumcneng imam agung ing taun iku, banjur ngandika:
"Panjenengan kok sami boten mangretos punapa-punapa, 50 lan boten sami nggalih
bilih langkung maedahi tumrap panjenengan, manawi wonten tiyang satunggal
pejah kangge tiyang kathah, tinimbang tiyang sabangsa sadaya tiwas." 51
Anadene pangandika kang mangkono iku ora tumuwuh saka panggalihe piyambak,
nanging marga jumeneng imam agung ing taun iku, dadine medhar pameca, yen
Gusti Yesus bakal nglampahi seda kanggo bangsa iku, 52 lan ora ngemungake
kanggo bangsa iku bae, malah uga supaya putraning Allah kang paling slebar
padha dikumpulna dadi siji. 53 Wiwit ing dina iku para warganing pradata mau
54 Marga saka iku Gusti Yesus wus ora ngedheng maneh ana ing antarane wong-
wong Yahudi, sarta banjur tedhak saka ing kono menyang tanah sacedhake
pasamunan njujug ing kutha kang aran Efraim, banjur lereb ana ing kono karo
55 Nalika samana Paskahe wong Yahudi wus cedhak, lan wong-wong ing kutha kono
akeh kang padha menyang ing Yerusalem, arep padha sesuci, sadurunge Paskah
iku. 56 Wong-wong mau padha nggoleki Gusti Yesus, sarta kalawan ngadeg ana ing
Padaleman Suci, padha sapocapan: "Pandugamu kapriye, apa kirane Dheweke ora
bakal nekani riyaya?" 57 Anadene para pangarepe imam lan para wong Farisi wus
padha ndhawuhake prentah, manawa ana wong kang weruh panggonane, tumuli
/12 Nalika Paskah kurang nem dina, Gusti Yesus rawuh ing Betania panggonane
Lazarus kang wus ditangekake saka ing antarane wong mati. 2 Ana ing kono
Panjenengane kasugata dhahar lan Marta ngladeni, dene Lazarus iku panunggalane
kang ndherek kembulan karo Gusti Yesus. 3 Maryam banjur njupuk lenga jebad
nared tulen kang akeh ajine, bobote satengah kati, banjur dijebadake ing
sampeyane Gusti Yesus, lumuli diusapi kalawan rambute. Ing sajroning omah
kabeh kongsi kebak gandane jebad mau. 4 Nanging sawijining sakabate Gusti
Yesus kang aran Yudas Iskariot, kang bakal ngulungake Panjenengane, banjur
ngucap: 5 "Yagene lenga jebad iku ora diedol telung atus dinar, banjur
didanakake marang para wong miskin?" 6 Ujare kang mangkono iku ora marga
dheweke iku mikirake wong miskin, nanging awil ambeke culika, dheweke kerep
nylingkuhake dhuwit kang dicekel. 7 Gusti Yesus tumuli ngandika: "Nengna bae
dheweke tumindak mangkono, iku kacadhangake kanggo ing dinane anggonKu
kakubur. 8 Awit wong-wong miskin iku salawase ana ing kowe, nanging Aku iki
9 Anadene akeh wong Yahudi kang krungu warta, manawa Gusti Yesus ana ing kono
lan padha teka ora mung marga saka Gusti Yesus bae, ananging uga padha arep
ndeleng Lazarus, kang wus ditangekake saka ing antarane wong mati. 10 Para
pangarepe imam tumuli padha pirembugan, sumedya mateni Lazarus pisan, " sabab
marga saka Lazarus iku wong Yahudi akeh kang padha nyingkur marang para
12 Esuke bareng wong akeh kang padha teka mahargya riyaya krungu warta, manawa
Gusti Yesus isih ana ing dalan arep tindak menyang Yerusalem, 13 wong-wong iku
banjur padha njupuki papahe wit palem, tumuli metu padha methukake
"Hosana! Binerkahana Panjenenganipun ingkang rawuh atas asmanipun Pangeran,
Ratunipun Israel!" 14 Gusti Yesus banjur manggih kuldi isih belo, tumuli
nanging sawise Gusti Yesus kaluhurake, lagi padha kelingan, yen nas iku kagem
Panjenengane lan manawa bab iku wus katindakake uga kagem Panjenengane.
17 Anadene wong akeh kang ndherekake Panjenengane nalika nimbali Lazarus metu
saka ing kubur lan nangekake saka ing antarane wong mati, padha nekseni ing
bab Panjenengane. 18 Mulane Panjenengane dipethuk dening wong akeh iku, marga
padha krungu warta, manawa Panjenengane kang nindakake mukjijat iku. 19 Para
wong Farisi banjur padha sapocapan: "Kowe wus padha weruh dhewe, yen kowe
padha ora oleh gawe babar pisan; tontonen, wong sajagad kabeh padha
20 Ing antarane wong-wong kang nekani riyaya arep sembahyang iku, ana wong
Yunani sawatara. 21 Wong-wong iku padha marani Filipus, kang saka ing Betsaida
tanah Galilea, padha calathu marang dheweke: "Kisanak, kula sami kapengin
badhe sowan manggihi Gusti Yesus." 22 Filipus tumuli lunga ngandhani Andreas;
Filipus karo Andreas tumuli padha lunga munjuk marang Gusti Yesus. 23 Ananging
Gusti Yesus mangsuli, pangandikane: "Wus tekan wektune Putrane Manungsa
kaluhurake. 24 Satemen-temene pituturKu marang kowe: Manawa wiji gandum ora
tumiba ing lemah, lan mati, mesthi tetep saelas bae; nanging manawa wiji iku
mati, bakal metokake woh akeh. 25 Sapa kang nresnani nyawane, iku bakal
kelangan nyawane, nanging sapa kang ora nresnani nyawane ana ing donya iki,
iku kang bakal ngrumati nyawane kanggo urip kang langgeng. 26 Sapa kang
ngawula marang Aku, padha ngetut-buria Aku lan ing ngendi padununganKu,
kawulaKu iya bakal ana ing kono uga. Sing sapa ngawula Aku, dheweke bakal
diajeni dening Sang Rama. 27 Saiki nyawaKu trenyuh. Lan Aku bakal matur apa?
Dhuh, Rama, Paduka mugi ngluwari Kawula saking wekdal punika? Ora, awit iya
iku prelune anggonKu teka ing wektu iki. 28 Dhuh Rama, Paduka mugi ngluhuraken
asma Paduka!" Tumuli ana swara saka ing swarga: "Wus Ingsun luhurake, lan
bakal Ingsun luhurahe maneh!" 29 Wong akeh kang padha ngadeg ana ing kono lan
krungu swara may padha ngarani, yen iku mau swaraning gludhug. Saweneh ana
kang ngucap: "Iku malaekat kang imbal pangandika karo Panjenengane." Gusti
Yesus tumuli ngandika: 30 "Anane swara mau kaprungu ora marga saka Aku,
nanging marga saka kowe. 31 Samengko ana pangadilan ing ngatase jagad iki:
Samengko uga panggedhene jagad iki bakal kabuwang metu; 32 dene Aku, samasa
wus kasengkakake saka ing bumi, Aku bakal nggendeng sakabehing wong supaya
padha rumaket marang Aku." 33 Pangandikane kang mangkono iku kanggo
mratelakake patrap bakal sedane. 34 Wong akeh tumuli mangsuli: "Pamireng kula
saking angger-anggering Toret, Sang Kristus punika badhe tetep gesang ing
salami-laminipun; kadospundi dene Panjenengan ngandika, bilih Putraning
Manungsa pinasthi kasengkakaken? Menggah Putranipun Manungsa punika sinten?"
35 Gusti Yesus tumuli ngandika: "Pepadhang iku ana ing kowe mung kari
sagebyaran bae. Sasuwene pepadhang iku ana ing kowe, pracayaa marang dheweke,
supaya kowe aja nganti kesaput ing pepeteng, sing sapa lumaku ana ing
pepeteng, iku ora weruh menyang ngendi parane. 36 Mumpung kowe padha kanggonan
pepadhang, padha pracayaa marang pepadhang iku, supaya kowe padha dadia
Sawuse ngandika mangkono, Gusti Yesus tumuli tindak asingidan.
37 Sanadyan Gusti Yesus wus nindakake mukjijat samono akehe ana ngarepe
wong-wong iku, ewadene padha ora pracaya marang Panjenengane, 38 supaya
kayektenana pamedhar wangsite Nabi Yesaya, mangkene:
"Dhuh, Pangeran, sinten ingkang pitados dhateng pawartos kawula? Punapa dene
sinten ingkang kawedharan asta panguwaosing Pangeran?"
39 Marga saka iku mulane wong-wong padha ora pracaya, jalaran Nabi Yesaya wus
40 "Panjenengane wus padha micakake mripate lan mangkalake atine, supaya aja
padha nganti ndeleng sarana mripate lan mangreti sarana atine, temah padha
41 Bab iki dipangandikakake dening Nabi Yesaya marga wus ningali kamulyane
42 Suprandene akeh uga para panggedhe kang padha pracaya marang Gusti Yesus,
nanging marga saka para wong Farisi, pracayane mau ora kanthi blakblakan,
supaya aja nganti disebratake. 43 Awitdene padha luwih seneng marang
kaurmatan kang saka manungsa tinimbang karo kaurmatan kang saka ing Gusti
44 Nanging Gusti Yesus banjur nguwuh pangandikane: "Sing sapa pracaya marang
Aku, iku ora pracaya marang Aku, nanging pracaya marang Panjenengane kang
ngutus Aku. 45 Sarta sing sapa nyawang Aku, iku nyawang Panjenengane kang
ngutus Aku. 46 Aku wus teka ing jagad dadi pepadhang, supaya sok wonga kang
pracaya marang Aku, aja tetep ana ing pepeteng. 47 Lan manawa wong ngrungokake
pituturKu, nanging ora nindakake, Aku ora dadi hakime, awitdene tekaKu iki ora
supaya ngadili jagad, nanging mitulungi rahayu. 48 Sing sapa nampik Aku, lan
ora nampani pituturKu, iku wus ana kang ngadili, yaiku pitutur kang wus
Dakwedharake, iku kang bakal ngadili besuk ing dina wekasan. 49 Awit Aku
mituturi iku ora saka Aku dhewe, nanging saka Sang Rama kang ngutus Aku;
Panjenengane iku kang paring dhawuh marang Aku, supaya ngandhakake apa kang
kudu Daktuturake lan kang Dakterusake. 50 Lan Aku sumurup, yen dhawuhe iku
urip kang langgeng. Dadine apa kang Dakkandhakake iku anggonKu nglairake kaya
kang didhawuhake dening Sang Rama marang Aku."
/13 Anadene sadurunge riyaya Paskah, Gusti Yesus wus mirsa, manawa wus tekan
ing titi-mangsane anggone bakal tindak saka ing donya iki sowan marang ing
ngarsane Sang Rama. Padha kayadene Panjenengane anggone tansah ngasihi marang
para kagungane kang ana ing donya, mangkono uga saiki Panjenengane anggone
ngasihi iku nganti tumeka ing wekasane. 2 Nalika Gusti Yesus karo para
sakabate padha bujana, Iblis wus ngosikake pangrantam ana ing sajroning atine
Yudas Iskariot, anake Simon, arep mitenah Gusti Yesus. 3 Gusti Yesus mirsa,
yen Sang Rama wus masrahake samubarang kabeh marang Panjenengane sarta yen
Panjenengane iku pinangkane saka ing Allah, lan wangsul marang Allah. 4 Gusti
Yesus banjur jumeneng sarta lukar pangageman lan mundhut lawon banjur
diubetake ing sarirane, 5 tumuli ngesok banyu ing pawisuhan, sarta wiwit
ngwijiki sikile para sakabate lan kausapan kalawan lawon kang kaubetake ing
sarirane mau. 6 Sarawuhe ing panggonane Simon Petrus, Petrus tumuli munjuk:
"Gusti, Paduka badhe ngwijiki suku kawula?" 7 Paring wangsulane Gusti Yesus:
"Apa kang Daktindakake, saiki kowe durung nyandhak tegese, nanging besuk kowe
bakal mangreti." 8 Unjuke Petrus: "Paduka sampun ngantos ngwijiki suku kawula
ing salami-laminipun." Gusti Yesus mangsuli pangandikane: "Manawa Aku ora
ngwisuhi kowe, kowe ora nduweni panduman ana ing Aku." 9 Unjuke Simon Petrus:
"Gusti, sampun ngamungaken suku kawula kemawon, nanging dalah tangan saha
sirah pisan." 10 Pangandikane Gusti Yesus: "Wong kang wus adus, ora susah adus
maneh, cukup mung wisuh sikil bae, awit badane sakojur wus resik. Mangkono
uga kowe iku wus resik, mung bae ora kabeh." 11 Awit Gusti Yesus mirsa sapa
kang bakal ngulungake sarirane. Marga saka iku Panjenengane ngandika: "Kowe
12 Sawuse Gusti Yesus ngwijiki sikile para sakabat mau, banjur ngrasuk
pangagemane maneh lan wangsul lenggah sarta ngandika: "Apa kowe padha ngreti
tegese panggaweKu marang kowe iku mau? 13 Kowe padha nyebut Aku Guru lan
Gusti, lan panyebutmu iku wus bener, awit Aku iki pancen Guru lan Gusti. 14
Dadi manawa Aku iki kang dadi Gusti lan Gurumu wus ngwisuhi sikilmu, dadi kowe
iya padha kuwajiban wisuh-winisuhan sikil. 15 Awit Aku wus menehi tuladha
marang kowe, supaya kowe kabeh uga nindakake kaya kang wus Daktindakake marang
kowe. 16 Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sawijining abdi iku ora
ngungkuli bendarane, utawa sawijining utusan iya ora ngungkuli kang ngutus.
17 Manawa kowe padha sumurup prakara iki kabeh, rahayu kowe, manawa kowe kabeh
18 PituturKu iki ora tumrap kowe kabeh; Aku weruh, sapa kang wus Dakpiji.
Nanging kudu kayektenan tulisan kang mangkene surasane: Tiyang ingkang tumut
nedha roti Kawula, punika sampun ngagagaken sukunipun dhateng Kawula. 19
Samengko kowe padha Daktuturi sadurunge bab iku kalakon, supaya manawa bab iku
kalakon, kowe padha pracayaa, yen iya Aku iki Panjenengane. 20 Satemen-temene
pituturKu marang kowe: Sing sapa nampani wong kang Dakutus, iku nampani Aku,
lan sapa kang nampani Aku, iku nampani Panjenengane kang ngutus Aku."
21 Sawuse Gusti Yesus ngandika mangkono, Panjenengane banget trenyuh ing
galih, sarta banjur paring paseksen mangkene: "Satemen-temene pituturKu marang
kowe: Wong siji panunggalanmu bakal ngulungake Aku." 22 Para sakabat tumuli
padha pandeng-pandengan, kanthi melang-melang, sapa kang dipangandikakake iku.
23 Sawijining sakabate, iya iku sakabat kang dikasihi dening Gusti Yesus,
lungguh sendhen sandhing Panjenengane, ing sisih tengene, 24 iku disasmitani
dening Simon Petrus sarta dicalathoni: "Nyuwuna pirsa sapa kang
dipangandikakake iku." 25 Sakabat kang lungguh cedhak Gusti Yesus mau tumuli
noleh sarta matur marang Gusti Yesus: "Gusti, sinten tiyangipun?" 26 Paring
wangsulane Gusti Yesus: "Wonge iya iku kang bakal Dakwenehi roti sawuse
Dakcelupake." Sawuse ngandika mangkono, banjur mundhut roti sarta kacelupake
tumuli kaparingake marang Yudas anake Simon Iskariot. 27 Lan sawuse nampani
roti iku, Yudas tumuli kapanjingan Iblis. Gusti Yesus tumuli ngandika marang
dheweke: "Apa kang dadi sedyamu iku enggal tindakna!" 28 Ananging ora ana wong
siji-sijia ing antarane para sakabat kang padha kembulan iku kang mangreti,
apa karsane Gusti Yesus ngandika mangkono marang Yudas iku. 29 Sarehne Yudas
kang nyekel kas, ana kang duwe pangira manawa Gusti Yesus ngutus Yudas tuku
apa-apa kang prelu kanggo riyaya iku, utawa didhawuhi dedana marang wong
miskin. 30 Yudas nampani roti iku banjur enggal-enggal lunga. Nalika iku
31 Sawuse Yudas lunga, Gusti Yesus banjur ngandika: "Samengko Putraning
Manungsa kaluhurake sarta Gusti Allah kaluhurake ana ing sarirane. 32 Manawa
Gusti Allah kaluhurake ana ing sarirane, Gusti Allah iya bakal ngluhurake
Panjenengane ana ing sarirane piyambak, malah Panjenengane bakal tumuli
kaluhurake. 33 He, anak-anakKu, anggonKu tunggal karo kowe mung kari sadhela.
Kowe bakal padha nggoleki Aku, kayadene anggonKu wus tutur marang wong Yahudi:
Ing ngendi paranKu, kowe ora bakal padha bisa mrana, saiki Aku iya pitutur
34 Kowe padha Dakwenehi pepakon anyar, iya iku supaya kowe padha
tresna-tinresnanana: dikaya anggonKu wus tresna marang kowe, kowe iya padha
tresnatinresnanana uga. 35 Kanthi mangkono saben wong bakal padha weruh, yen
kowe padha dadi siswaKu, yaiku manawa kowe padha tresna-tinresnan."
36 Simon Petrus tumuli munjuk: "Gusti, Paduka tindak dhateng pundi?" Paring
wangsulane Gusti Yesus: "Menyang ngendi paranKu kowe ora bisa melu Aku saiki,
nanging besuk kowe bakal padha nusul Aku." 37 Unjuke Petrus: "Gusti, punapaa
kawula boten saged ndherek Paduka samangke? Kawula badhe ngetohaken nyawa
kawula kagem Paduka." 38 Paring wangsulane Gusti Yesus: "Nyawamu bakal
koketohake kanggo Aku? Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sadurunge jago
kluruk, kowe wus nyelaki Aku ambal pingtelu."
/14 "Atimu aja melang-melang; padha kumandela ing Allah; iya kumandela ing Aku
uga. 2 ing daleme RamaKu akeh panggonan. Manawa ora mangkono, kowe rak mesthi
wis padha Dakkandhani. Awit Aku mrana prelu nyawisake papan marang kowe. 3
Dene manawa Aku wus mrana lan wus nyawisake papan kanggo kowe, tumuli Aku
bakal bali lan ngajak kowe menyang ing papan padununganKu, supaya ing ngendi
ipadununganKu, kowe iya padha anaa ing kono uga.
4 Lan menyang ngendi paranKu, kowe iya padha sumurup dalane mrana." 5 Tomas
tumuli munjuk: "Gusti, kawula boten sumerep dhateng pundi tindak Pa.duka;
dados kadospundi anggen kawula sumerep marginipun mrika?" 6 Pangandikane Gusti
Yesus: "Aku iki dalane, sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong
siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku. 7 Manawa
kowe padha wanuha marang Aku, mesthi kowe kabeh iya wanuh marang RamaKu. Wiwk
saiki kowe padha wanuh marang Panjenengane sarta wus padha ndeleng marang
8 Unjuke Filipus: "Gusti, kawula mugi sami Paduka tedahi Sang Rama punika,
supados kawula sadaya sami marem." 9 Pangandikane Gusti Yesus: "Wus samono
lawase anggonKu nunggal karo kowe kabeh, Filipus, nanging kowe kok ora wanuh
marang Aku? Sing sapa wus ndeleng Aku, iku wus ndeleng Sang Rama; kapriye dene
kowe kandha: Kawula mugi sami Paduka tedahi Sang Rama? 10 Apa kowe ora ngandel
yen Aku iki ana ing Sang Rama lan Sang Rama ana ing Aku? Apa kang Daktuturake
marang kowe iku, ora Dakucapake saka karepKu dhewe, nanging Sang Rama, kang
dumunung ana ing Aku, Panjenengane iku kang nindakake pandamele. 11 Padha
ngandela marang Aku, yen Aku ana ing Sang Rama lan Sang Rama ana ing Aku;
utawa saora-orane, padha ngandela, marga saka pandamelpandamel iku. 12
Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sing sapa pracaya marang Aku, iku bakal
nindakake uga panggawe-panggawe kang Daklakoni, malah panggawe-panggawe kang
luwih wigati katimbang karo iku. Awit Aku lunga menyang ing ngarsane RamaKu;
13 lan apa bae kang koksuwun atas saka jenengKu, Aku bakal ngleksanani, supaya
Sang Rama kaluhurna ana ing Sang Putra. 14 Manawa kowe padha nyuwun apa-apa
marang Aku atas saka jenengKu, iku Aku kang bakal ngleksanani."
15 "Manawa kowe padha tresna marang Aku, padha netepana pepakonKu. 16 Aku
bakal nyuwun marang Sang Rama, nuli kowe bakal padha diparingi Sang Juru
Panglipur liyane, supaya Panjenengane nunggala karo kowe, 17 iya iku Rohing
Kayekten. Jagad ora bisa nampani Panjenengane, amarga jagad ora nyumurupi lan
ora wanuh karo Panjenengane, nanging kowe padha wanuh marang Panjenengane,
amarga Panjenengane nunggil karo kowe lan bakal dedalem ana ing kowe.
18 Kowe ora bakal Daktinggal lola, Aku bakal mbaleni kowe. 19 Kurang sadhela
lan jagad ora bakal ndeleng Aku maneh, nanging kowe ndeleng Aku, awit Aku
urip, lan kowe iya bakal urip. 20 ing wektu iku kowe bakal padha nyumurupi,
yen Aku ana ing RamaKu lan kowe padha ana ing Aku, tuwin Aku ana ing kowe.
21 Sing sapa nggondheli pepakonKu kalawan ditetepi, iya iku kang tresna marang
Aku. Lan sing sapa tresna marang Aku, iku bakal dikasihi dening RamaKu sarta
iya bakal Dakkasihi sarta Aku bakal nglairake sariraKu marang wong iku." 22
Yudas, dudu si Iskariot, tumuli munjuk marang Gusti Yesus: "Gusti, sababipun
punapa dene Paduka badhe nglairaken sarira Paduka dhateng kawula sadaya, lan
boten dhateng jagad?" 23 Gusti Yesus mangsuli, pangandikane; "Manawa ana wong
kang tresna marang Aku, iku bakal netepi ing pituturKu sarta bakal dikasihi
dening RamaKu lan Aku karo Sang Rama bakal padha ngrawuhi sarta makuwon ana
ing wong iku. 24 Sing sapa ora tresna marang Aku, iku ora netepi ing
pituturKu; lan pituturKu kang kokrungu iku ora saka Aku, nanging saka Sang
25 Kabeh iku mau Dakwarahake marang kowe, mumpung Aku isih nunggal karo kowe;
26 nanging Sang Juru Panglipur, iya iku Sang Roh Suci, kang bakal diutus
dening Sang Rama atas saka jenengKu, iku kang bakal mulangake samubarang kabeh
marang kowe sarta bakal ngelingake kowe sabarang kang wus Dakwulangake marang
27 Kowe padha Daktinggali tentremrahayu. Tentrem-rahayuKu Dakwenehake marang
kowe, lan apa kang Dakwenehake iku ora kaya pawewehe jagad marang kowe. Atimu
aja melang-melang lan aja giris. 28 Kowe wus padha krungu, yen Aku wus kandha
marang kowe: Aku lunga, nanging bakal nekani kowe maneh. Manawa kowe tresna
marang Aku, kowe mesthi padha bungah dene Aku lunga menyang ngarsane Sang
Rama, sabab Sang Rama iku ngluwihi Aku. 29 Lan saiki uga kowe padha Daktuturi
sadurunge bab iku kalakon, supaya samangsa kalakon, kowe padha pracaya. 30
Aku ora rembugan akeh maneh karo kowe, awit panggedhene jagad iki teka lan iku
ora duwe wewenang sathithikthithika ing ngatase Aku. 31 Nanging supaya jagad
sumurupa, yen Aku tresna marang Sang Rama sarta manawa Aku nglakoni samubarang
kabeh kang didhawuhake Sang Rama marang Aku, mara ngadega, ayo padha lunga
/15 "Aku iki wit anggur kang sajati, sarta RamaKu iku kang among tani. 2 Saben
pang kang ana ing Aku kang ora metu wohe, dipagas lan kang metu wohe,
diresiki, supaya mundhaka akeh wohe. 3 Kowe iku wus padha resik awit saka
pitutur kang wus Dakwulangake marang kowe. 4 Kowe tetepa dumunung ing Aku lan
Aku ana ing kowe. Padha kaya pang ora bisa metu wohe saka awake dhewe, manawa
ora tetep dumunung ana ing wit anggur, mangkono uga kowe ora bisa metokake woh
manawa ora tetep dumunung ana ing Aku. 5 Aku iki wite anggur lan kowe
pang-pange. Sing sapa tetep dumunung ana ing Aku, lan Aku ana ing dheweke, iku
kang metu wohe akeh, awit manawa tanpa Aku, kowe padha ora bisa tumindak
apa-apa. 6 Sing sapa ora tetep dumunung ana ing Aku, iku dibuwang metu kaya
pang mau, temah dadi garing, tumuli padha dikukupi lan banjur dicemplungake
ing geni, sarta diobong. 7 Manawa kowe padha tetep dumunung ana ing Aku lan
pituturKu tetep dumunung ana ing kowe, padha nyenyuwuna apa bae kang
kokkarepake mesthi bakal katurutan. 8 Kang dadi margane RamaKu kaluhurake,
yaiku manawa kowe padha metokake woh akeh; sarta marga saka mangkono kowe
9 "Kaya Sang Rama wus ngasihi Aku, mangkono uga Aku iya wus ngasihi kowe;
padha tetepa dumunung ing sihKu iku. 10 Manawa kowe netepi pepakonKu, kowe
mesthi padha tetep dumunung ing sihKu, padha kaya anggonKu wus netepi dhawuhe
11 Kabeh iku Daktuturake marang kowe, supaya kabungahanKu dumununga ing kowe
lan kabungahanmu dadia sampurna. 12 PepakonKu iku mangkene, iya iku supaya
kowe padha tresna-tinresnanana, dikaya anggonKu wus nresnani kowe. 13 Ora ana
katresnan kang gedhene ngluwihi katresnaning wong kang ngelohake nyawane
kanggo nglabuhi mitramitrane. 14 Kowe iku milraKu, manawa kowe padha nglakoni
pepakonKu marang kowe. 15 Aku ora ngarani abdi maneh marang kowe, sabab abdi
iku ora sumurup marang panggawene bendarane, nanging kowe wus padha Dakarani
mitra, jalaran sabarang kang wus Dakrungu saka RamaKu, iku wus Daksumurupake
kabeh marang kowe. 16 Dudu kowe kang padha milih Aku, nanging Aku kang milih
kowe. Sarta Aku wus netepake, supaya kowe padha lunga lan metokake woh lan
wohmu iku lestaria, dimen kowe padha kajurungana apa kang koksuwun marang Sang
Rama alas saka jenengKu. 17 Iki pepakonKu marang kowe: Padha
18 "Manawa kowe padha disengiti dening jagad, wruhanamu yen Aku wus disengiti
sadurunge kowe. 19 Saupama pinangkamu saka ing jagad, mesthi jagad tresna
marang kowe awit dadi duweke, nanging sarehne pinangkamu ora saka ing jagad,
malah Aku wus milihi kowe saka ing jagad, mulane jagad sengit marang kowe. 20
padha elinga marang pitutur kang wus Dakwulangake marang kowe; Kang jeneng
abdi iku ora ngungkuli bendarane. Manawa Aku iki wus dikaniaya, kowe iya
mesthi bakal dikaniaya; manawa iku padha netepi dhawuhKu, mesthi iya netepi
pituturmu. 21 Nanging iku kabeh bakal katandukake marang kowe marga saka Aku,
awit padha ora wanuh marang Panjenengane kang ngutus Aku. 22 Saupama Aku ora
teka lan ora mituturi wong-wong iku, mesthi ora padha gawe dosa. Nanging
saiki wong-wong iku ora duwe alasan ing bab dosane. 23 Sing sapa sengit marang
Aku, iya sengit marang RamaKu uga. 24 Saupama Aku ora nindakake panggawe ana
dosa. Nanging saiki sanadyan wus padha weruh marang iku kabeh, ewadene iya
padha sengit marang Aku lan marang RamaKu. 25 Nanging kang mangkono iku supaya
kaycktenana pangandika kang katulisan ing kitab Toret surasane: Tiyang-tiyang
26 Manawa Sang Juru Panglipur kang bakal Dakutus saka Sang Rama rawuh, iya iku
Rohing kayektcn kang miyos saka Sang Rama, iku bakal nekseni bab ing ngatase
Aku. 27 Ananging kowe iya kudu padha dadi seksi, marga kowe padha hunggal karo
/16 "Kabeh iku Daktuturakc marang kowe, supaya kowe aja padha kacuwan lan
nampik marang Aku. 2 Kowe bakal padha disebratakc, malah bakal tumeka ing
wektune saben wong kang mateni kowe, padha rumangsa yen saos pangabekti marang
Gusli Allah. 3 Wong-wong iku lumindak mangkono, awit ora padha wanuh marang
Sang Rama lan uga ora wanuh marang Aku. 4 Nanging kabeh iki Daktuturake
marang kowe, supaya manawa tekan ing titimangsane kowe padha eling, yen kowe
"Prakara iki ora Daktuturake marang kowe saka wiwitan mula, awit nganti saiki
Aku isih tetunggalan karo kowe, 5 nanging saiki Aku lunga menyang ing ngarsane
Panjenengane kang wus ngutus Aku, lan panunggalanmu ora ana kang takon marang
Aku: Paduka tindak dhateng pundi? 6 Ananging marga kowe padha Dakkandhani bab
iku mau, tcmah atimu sedhih. 7 Nanging kang Dakpituturake marang kowe iki
bener: Luwih maedahi marang kowe, manawa Aku lunga. Jalaran manawa Aku ora
lunga. Sang Juru Panglipur iku ora bakal ngrawuhi kowe, nanging manawa Aku
lunga, Sang Juru Panglipur Dakutus marang kowe. 8 Dene iku sarawuhe, bakal
ngyakinake marang jagad bab dosa, bab kayekten, lan bab pangadilan; 9 bab
dosa, amarga padha tetep ora pracaya marang Aku. 10 Bab kayekter�� awit Aku
lunga marang ing ngarsan Sang Rama lan kowe padha ora ndeleng Aku maneh; 11
bab pangadilan, amarga panggedhene jagad iki wus diadili.
12 Isih akeh prakara kang prelu Daktuturake marang kowe, nanging saiki kowe
durung bisa nggayuh. 13 Nanging yen Sang Juru Panglipur iku rawuh, iya iku
Rohing Kayekten, iku bakal nuntun kowe marang kayekten sasampurnane. Awit
mungguh pamangsite iku ora bakal saka karsane piyambak, nanging sapamirenge
iku kang bakal diwangsitake sarta kowe bakal diwartani bab-bab kang bakal
kalakon. 14 Panjenengane bakal ngluhurake Aku, amarga bakal martosake marang
kowe apa kang katampi saka Aku. 15 Apa sakagungane Sang Rama, iku iya duwekKu;
mulane Aku pitutur: Sang Juru Panglipur bakal martosake marang kowe apa kang
16 "Mung kari sadhela kowe nuli bakal ora padha ndeleng marang Aku. Lan
sadhela engkas banjur bakal padha ndeleng Aku maneh." 17 Krungu kang kaya
mangkono iku sakabate ana sawatara kang tumuli padha rasanan: "Apa ta tegese
pangandikane marang aku: Kari sadhela nuli kowe padha ora ndeleng marang Aku,
sadhela engkas banjur padha ndeleng Aku maneh? Lan maneh: Aku lunga menyang
ngarsane Sang Rama?" 18 Pangucape: "Apa ta tegese pangandika: Mung kari
sadhela? Aku padha ora ngreti apa kang dipangandikakake iku." 19 Gusti Yesus
mirsa, yen para sakabate padha sumedya munjuk miterang marang Panjenengane,
banjur ngandika: "Kowe apa padha rasanan bab pituturKu mau: Mung kari sadhela
nuli kowe padha ora ndeleng Aku lan sadhela engkas banjur bakal padha ndeleng
Aku maneh? 20 Satementemene Aku pitutur ing kowe: Kowe bakal padha nangis lan
sesambat, nanging jagad bakal bungah; kowe bakal padha nandhang susah, nanging
kasusahanmu bakal salin dadi kabungahan. 21 Mungguh wong wadon samasa lagi
nglarani, iku ngrasakake susah, nanging samasa wus nglairake bayine, wus ora
kelingan maneh marang larane, marga saka bungahe dene ana manungsa kalairake
ing donya. 22 Mangkono uga kowe samengko iya padha nandhang susah, nanging Aku
bakal nemoni kowe maneh temahan bakal padha bungah atimu lan ora ana wong
siji-sijia kang bisa ngilangake kabungahanmu iku. 23 Lan ing dina iku kowe ora
bakal padha miterang apaapa marang Aku. Satemen-temene pituturKu marang kowe:
Sabarang kang koksuwun marang Sang Rama, iku bakal kaparingake atas jenengKu.
24 Nganti saprene kowe durung tau nyuwun apa-apa atas saka jenengKu. Padha
nyenyuwuna, kowe mesthi bakal padha kaparingan supaya sampurnaa kabungahanmu.
25 PituturKu marang kowe iku mau kabeh adhapur pasemon. Bakal ana wektune
anggonKu mituturi kowe ora adhapur pasemon maneh, nanging sabarese bae
anggonKu martani kowe mungguh Sang Rama. 26 Ing dina iku kowe bakal padha
nyenyuwun atas saka jenengKu. Lan ora Daktuturake marang kowe, yen Aku kang
bakal nyuwunake kowe marang Sang Rama, 27 awitdene Sang Rama piyambak ngasihi
kowe, marga kowe wus padha tresna marang Aku, lan pracaya yen Aku iki
pinangkane saka ing Allah. 28 Aku mijil saka Sang Rama, lan wus teka ing
donya; Aku ninggal donya maneh sarta bali menyang ing ngarsane Sang Rama."
29 Unjuke para sakabate: "Lah, sapunika pangandika Paduka sabaresipun kemawon,
sampun boten adhapur pasemon. 30 Sapunika kawula sami sumerep, bilih Paduka
mirsa samukawis lan boten susah tiyang munjuk pitaken dhateng Paduka. Pramila
kawula sami pitados, bilih pinangka Paduka punika saking Gusti Allah." 31
Paring wangsulane Gusti Yesus: "Apa kowe saiki padha pracaya? 32 Lah, bakal
tumeka ing titi-mangsane malah iya wus tumeka, kowe padha kabuyarake ing
saparan-paranmu dhewedhewe, lan Aku koktinggal ijen. Ananging Aku ora ijen
amarga Sang Rama nunggil karo Aku. 33 AnggonKu mulangake iku mau kabeh marang
kowe iku, supaya kowe padha oleha tentrem-rahayu ana ing Aku. Ana ing donya
kowe padha nandhang panganiaya, nanging padha diteteg atimu, Aku wus ngalahake
/17 Kaya mangkono may pangandikane Gusti Yesus. Panjenengane banjur tuinenga
marang langit sarta matur: "Dhuh Rama, sampun dumugi ing wancinipun; mugi
Putra Paduka kaluhurna, supados Putra Paduka ngluhuraken Paduka. 2 Kadosdene
anggen Paduka sampun maringi panguwaos dhateng Piyambakipun mengku sawarnining
agesang, makaten ugi Piyambakipun inggih badhe nyukani gesang langgeng dhateng
menggah gesang langgeng punika manawi tiyang sami wanuh kaliyan Paduka, Allah
ingkang sajati piyambak, sarta dhateng Yesus Kristus utusan Paduka. 4 Kawula
sampun ngluhuraken Paduka wonten ing bumi kanthi patrap anggen Kawula sampun
ngrampungaken padamelan ingkang Paduka bebahaken dhateng Kawula supados
katindakaken. 5 Dene sapunika, dhuh Rama, Paduka mugi ngluhuraken Kawula
wonten ing pangayunan Paduka piyambak kanthi kaluhuran ingkang dados gadhahan
Kawula wonten ing ngarsa Paduka saderengipun jagad dumados.
6 Kawula sampun nglairaken asma Paduka dhateng para tiyang ingkang Paduka
paringaken dhateng Kawula saking jagad. Tiyang-tiyang punika kagungan Paduka
sarta sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, saha sampun sami netepi ing
pangandika Paduka. 7 Sapunika sampun sami sumerep, bilih sadaya peparing
Paduka dhateng Kawula punika pinangkanipun saking Paduka. 8 Amargi sadaya
Pangandika ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula punika sampun Kawula
tampekaken dhateng tiyang-tiyang wau saha sampun dipun tampeni. Punapadene
sampun sami sumerep saestu, bilih pinangka Kawula punika saking Paduka lan
sami pitados, bilih Paduka ingkang ngutus Kawula. 9 Kawula ndongakaken
tiyangtiyang punika. Sanes jagad ingkang Kawula dongakaken, nanging
tiyang-tiyang peparing Paduka dhateng Kawula punika, awit punika sami kagungan
Paduka 10 lan sadaya gadhahan Kawula inggih kagungan Paduka sarta kagungan
Paduka inggih gadhahan Kawula, saha Kawula sampun kaluhuraken wonten ing
tiyang-tiyang punika. 11 Wondene Kawula sampun boten wonten ing donya malih,
nanging tiyang-tiyang punika taksih wonten ing donya, tuwin Kawula sowan
dhateng ing ngarsa Paduka. Dhuh Rama ingkang Suci, tiyang peparing Paduka
dhateng Kawula punika mugi. Paduka reksa wonten ing asma Paduka, inggih punika
asma Paduka ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, supados
tiyang-tiyang wau sami dados satunggal kadosdene Paduka kaliyan Kawula. 12
Salaminipun Kawula nunggil kaliyan tiyang-tiyang punika, Kawula ingkang
ngreksa wonten ing asma Paduka, inggih punika asma ingkang sampun Paduka
paringaken dhateng Kawula; Kawula sampun rumeksa dhateng tiyangtiyang wau
tiyang satunggal ingkang sampun pinesthi kedah ical, supados kayektosana
wiraosing Kitab Suci. 13 Nanging samangke, Kawula sowan dhateng ing ngarsa
Paduka, lan Kawula ngaturaken sadaya punika ing salebetipun Kawula taksih
wonten ing donya, supados sampurnaa kabingahan Kawula wonten ing tiyang-tiyang
wau. 14 Tiyang-tiyang wau sampun sami Kawula sukani pangandika Paduka, lan
sami dipun sengiti dening jagad, amargi pinangkanipun boten saking jagad,
kadosdene pinangka Kawula punika inggih boten saking jagad. 15 Kawula boten
nyuwun, supados sami kapundhuta saking donya, namung supados Paduka reksa,
sampun ngantos kapanduk ing piawon. 16 Pinangkanipun tiyang-tiyang punika
boten saking jagad, kadosdene pinangka Kawula punika inggih boten saking
jagad. 17 Mugi sami Paduka sucekaken ing salebeting kayektosan; pangandika
Paduka inggih punika kayektosan. 18 Kadosdene Paduka sampun ngutus Kawula
dhateng ing jagad, makaten ugi Kawula inggih kengkenan tiyang-tiyang punika
dhateng jagad; 19 sarta Kawula nucekaken badan Kawula kangge tiyang-tiyang
punika, supados ugi sami kasucekna wonten ing kayektosan.
20 Lan boten namung kangge tiyangtiyang punika kemawon anggen Kawula ndedonga,
piwulangipun, 21 supados sadayanipun sami dadosa satunggal kadosdene Paduka,
dhuh Rama, wonten ing Kawula, sarta Kawula wonten ing Paduka, supados inggih
sami dadosa satunggal kaliyan Paduka lan Kawula, supados jagad pitadosa, bilih
Paduka ingkang ngutus Kawula. 22 Lan Kawula sampun nyukakaken kamulyan,
supados sami dadosa satunggal, kadosdene Paduka kaliyan Kawula inggih dados
satunggal: 23 Kawula wonten ing tiyang-tiyang punika sarta Paduka wonten ing
Kawula supados sampurnaa anggenipun dados satunggal, sarta supados jagad
sumerepa, bilih Paduka ingkang sampun ngutus Kawula saha bilih tiyang punika
sami Paduka kasihi kadosdene anggen Paduka ngasihi Kawula.
24 Dhuh Rama, ingkang dados pikajeng Kawula, Kawula wontena ing pundi kemawon,
sami nyawang dhateng kamulyan Kawula peparing Paduka. Awit Paduka ngasihi
Kawula wiwit saderengipun jagad tinalesan. 25 Dhuh Rama ingkang adil, jagad
punika pancen boten wanuh dhumateng Paduka, nanging Kawula wanuh kaliyan
Paduka, sarta tiyang-tiyang punika sami sumerep, bilih Paduka ingkang sampun
ngutus Kawula; 26 punapa dene Asma Paduka sampun Kawula sumerepaken dhateng
tiyangtiyang punika sarta inggih badhe Kawula sumerepaken, supados sih ingkang
Paduka paringaken dhateng Kawula punika wontena ing liyang-tiyang punika,
sarta Kawula inggih wontena ing tiyang-tiyang punika."
/18 Sawise Gusti Yesus ngaturake kabeh iku mau banjur miyos saka ing kono
tindak menyang ing sabrange kali Kidron kadherekake dening para sakabate. Ing
kono ana patamanan kang tumuli dilebeti karo para sakabate. 2 Anadene Yudas,
kang ngulungake Gusti Yesus iya weruh panggonan iku, amarga Gusti Yesus asring
nglempak karo para sakabate ana ing kono. 3 Yudas banjur teka ing kono kanthi
prajurit sapantha lan para tukang jaga Padaleman Suci, kang diutus dening para
pangarepe imam tuwin para wong Farisi, padha nggawa ting lan obor sarta
gegaman. 4 Anadene Gusti Yesus wus mirsa apa sabarang kang bakal nempuh marang
sarirane, banjur majeng sarta ngandika marang wong-wong mau: "Kowe padha
nggoleki sapa?" 5 Wangsulane kang kadangu: "Yesus Nasarani." Pangandikane
Gusti Yesus: "Iya Aku iki." Yudas kang ngulungake Panjenengane uga ngadeg ana
ing kono awor karo wong-wong mau. 6 Bareng padha kadhawuhan: "Iya Aku iki,"
tumuli padha mundur sarta niba ing lemah. 7 Gusti Yesus banjur ndangu maneh:
"Kowe padha nggoleki sapa?" Unjuke wong-wong mau: "Yesus Nasarani." 8 Paring
wangsulane Gusti Yesus: "Aku wus tutur marang kowe, iya Aku iki wonge. Manawa
Aku kang kokgoleki, wong-wong iki kareben padha lunga." 9 Mangkono iku supaya
kayektenana ature kang mangkene: "Tiyang peparing Paduka dhateng Kawula punika
boten wonten satunggaltunggala ingkang kawula icalaken." 10 Simon Petrus kang
asikep pedhang, banjur ngunus pedhange, disabetake marang abdine Imam Agung,
kupinge kang tengen perung. Abdi mau jenenge Malkhus. 11 Gusti Yesus tumuli
ngandika marang Petrus: "Pedhangmu wrangkakna; apa Aku ora kudu ngombe isine
tuwung peparinge Sang Rama marang Aku?"
Gusti Yesus kaladosake marang ing ngarsane Sang Hanas Petrus nyelaki Gusti Yesus
12 Prajurit sapantha lan opsire dalah para tukang jaga, kang dikongkon dening
wong Yahudi banjur nyekel Gusti Yesus tumuli kabesta, 13 banjur kadhabyang
kajujugake dhisik menyang daleme Sang Hanas, awit iku marasepuhe Sang Kayafas,
kang jumeneng Imam Agung ing taun kang lumaku iki; 14 lan iya Imam Agung
Kayafas iku kang maune ngrembugi wong-wong Yahudi: "Luwih maedahi manawa wong
siji mati kanggo sakabehing bangsa." 15 Simon Petrus karo sakabate siji liyane
ngetutake Gusti Yesus. Sakabat kang bebarengan karo Simon Petrus iku wanuh
karo Imam Agung, iku banjur miebu menyang platarane Imam Agung bareng karo
Gusti Yesus, 16 nanging Petrus kari ana ing jaba cedhak regol. Murid liyane
kang wanuh Imam Agung mau, tumuli metu maneh, caturan karo wong
marang Petrus: "Dika niku rak enggih panunggalane sakabate wong
niku, ta?" Wangsulane Petrus: "Sanes." 18 Ing nalika iku para abdi lan para
tukang jaga Padaleman Suci wus padha gawe bedhiyang marga ing wektu iku hawane
adhem, wongwong iku padha ngadeg api-api ana ing kono. Petrus uga ngadeg
19 Ing kono Imam Agung banjur wiwit ndangu marang Gusti Yesus bab para
sakabate lan bab kang diwulangake. 20 Wangsulane Gusti Yesus: "AnggonKu
mituturi jagad iku ana ing ngedhengan: AnggonKu mulang ing salawase ana ing
papan-papan pangibadah utawa ing Padaleman Suci, yaiku papan pakumpulane kabeh
wong Yahudi; Aku ora tau rembugan apa-apa kalawan dhedhelikan. 21 Apa sababe
kowe takon marang Aku? Takona marang wong-wong iku, kang wus padha krungu apa
kang Dakkandhakake marang wong-wong iku. Iku wus padha nyumurupi temenan apa
kang Dakkandhakake." 22 Nalika Panjenengane ngandika mangkono iku,
panunggalane para tukang jaga kang ngadeg sacedhake kono, banjur napuk
pasuryane Gusti Yesus kambi calathu: "Mangkono iku saurMu marang Imam Agung?"
23 Gusti Yesus tumuli mangsuli pangandikane: "Manawa tembungKu iku luput,
tuduhna lupute, nanging manawa bener sabab apa kowe kok napuk Aku?" 24 Gusti
Yesus banjur kapurugake kalawan bebestan menyang ing ngarsane Sang Kayafas
25 Simon Petrus isih ngadeg api-api. Tembunge wong-wong kang ana ing kono
marang Petrus: "Dika rak enggih panunggalane sakabate, ta?" 26 Petrus selak,
pangucape: "Sanes." Sawijine abdine Imam Agung, kalebu sanake kang kaperung
kupinge dening Petrus, tumuli calathu: "Napa kula boten weruh dika wonten ing
patamanan sareng kalih Wong niku?" 27 Petrus banjur selak maneh lan nalika iku
28 Gusti Yesus banjur diladosake saka ing daleme Imam Agung Kayafas menyang
ing gedhong pangadilan. Nalika iku wayahe isih esuk. Kang ngladosake mau padha
ora lumebu dhewe ing gedhong pangadilan, supaya aja kongsi kena ing najis,
awit arep padha mangan Paskah. 29 Mula Sang Pilatus kang miyos, sarta
ngandika: "Panggugatmu marang Wong iku bab prakara apa?" 30 Wong-wong mau
padha mangsuli ature: "Manawi Tiyang punika sanes durjana mesthi boten kula
ladosaken dhateng Panjenengan!" 31 Dhawuhe Sang Pilatus: "Wis gawanen,
mangkono iku supaya kayektenana pangandikane Gusti Yesus, kang
dipangandikakake kagem mratelakake kapriye patrap bakal sedane.
33 Sang Pilatus banjur lumebet maneh ing gedhong pangadilan, nuli nimbali
Gusti Yesus sarta ngandika: "Punapa Panjenengan ratunipun tiyang Yahudi?" 34
Wangsulane Gusti Yesus: "Pangandika panjenengan makaten punika punapa saking
panggalih panjenengan piyambak, punapa wonten tiyang sanes ingkang munjuk
makaten dhateng panjenengan bab ing ngatasipun Kula?" 35 Wangsulane Sang
Pilatus: "Punapa kula punika tiyang Yahudi? Bangsa Panjenengan piyambak lan
para pangajenging imam ingkang ngladosaken Panjenengan dhateng kula;
Panjenengan tumindak punapa?" 36 Gusti Yesus mangsuli: "Kraton Kula boten
saking donya punika; manawi kraton Kula saking donya punika, mesthi
tiyang-tiyang Kula sami lumawan ing perang, supados Kula sampun ngantos
kaulungaken dhateng tiyang Yahudi. Nanging kraton Kula boten saking ngriki."
37 Sang Pilatus banjur ngandika: "Dados punapa Panjenengan punika inggih
ratu?" Wangsulane Gusti Yesus: "Panjenengan sampun mastani, bilih Kula punika
ratu. Inggih punika prelunipun Kula lair lan inggih punika prelunipun Kula
dhateng donya, supados Kula neksenana ing kayektosan; sinten tiyang ingkang
aslinipun saking kayektosan mesthi mirengaken swara Kula." 38 Pangandikane
Sang Pilatus: "Kayektosan punika punapa?"
"Mungguh ing aku Wong iki ora ana kaluputane apa-apa.
39 Nanging kowe padha duwe adat, samasa riyaya Paskah kowe padha daklilani
nyuwun luware wong siji. Kang iku apa karepmu kang daklilakake marang kowe
ratune wong Yahudi?" 40 Ing kono wong-wong padlia mbengok maneh: "Sampun
Piyambakipun, Barabas kemawon!" Anadene Barabas iku sawijining begal.
/19 Sang Pilatus tumuli dhawuh nggawa Gusti Yesus supaya disapu. 2 Para
prajurit banjur padha ng'anam eri kanggo makuthan diagemake ing mustakane,
sarta diagemi jubah wungu, 3 tumuli padha maju sarta ngucap: "Sugeng,
ratunipun tiyang Yahudi!" Wong-wong mau banjur napuk pasuryane.
4 Sang Pilatus tumuli miyos maneh sarta ngandika marang wong-wong: "Lah
tontonen, iku wonge dakwetokake marang ngarepmu, supaya kowe padha sumurup,
yen mungguh ing aku ora ana kaluputane." 5 Gusti Yesus tumuli miyos, ngagem
makutha eri lan jubah wungu. Pangandikane Sang Pilatus marang wong-wong:
"Sawangen manungsa iku!" 6 Nalika para pangarepe imam lan para wong jaga
ndeleng marang Gusti Yesus, banjur padha mbengok: "Kasaliba, kasaliba!"
Pangandikane Sang Pilatus: "Wis, gawanen lan saliben; awit mungguh. ing aku
ora ana kaluputane apa-apa." 7 Wangsulane wong-wong Yahudi: "Kula sami gadhah
angger-angger, dene miturut angger-angger wau tiyang punika kedah pejah,
8 Sang Pilatus bareng miyarsa atur kang mangkono iku, saya wuwuh ajrihe, 9
banjur lumebet ing gedhong pangadilan maneh sarta ngandika marang Gusti Yesus:
"Asal Panjenengan saking pundi?" Nanging Gusti Yesus ora paring wangsulan. 10
Kang iku Sang Pilatus tumuli ngandika: "Punapa Panjenengan boten kersa
rembagan kaliyan kula? Punapa Panjenengan boten mirsa, manawi kula punika
gadhah panguwaos ngluwari Panjenengan lan ugi kuwaos nyalib Panjenengan?" 11
Wangsulane Gusti Yesus: "Panjenengan mesthi boten kagungan panguwaos
punapa-punapa tumrap Kula, manawi panguwaos wau boten kaparingaken dhateng
panjenengan saking nginggil. Pramila: tiyang, ingkang ngladosaken Kula dhateng
panjenengan, punika dosanipun langkung ageng." 12 Wiwit nalika iku Sang
Pilatus ngangkah ngluwari marang Panjenengane, nanging wong-wong Yahudi padha
mbengok: "Manawi panjenengan ngluwari tiyang punika ateges panjenengan sanes
mitranipun Sang Nata Agung, sinten ingkang ngaken-aken dados ratu, ateges
13 Bareng Sang Pilatus miyarsa atur kang mangkono iku, tumuli dhawuh
ngwedalake Gusti Yesus lan banjur lenggah ana ing kursi pangadilan, ing
panggonan kang aran Litostrotos, ing basa Ibrani: Gabata. 14 Ing nalika iku
pinuju dina pacawisan Paskah, kira-kira jam rolas. Sang Pilatus banjur
sami boten gadhah ratu kajawi namung Sang Nata Agung." 16 Wasana Sang Pilatus
Gusti Yesus nuli ditampani. 17 Banjur miyos kalawan manggul salibe lan tindak
menyang panggonan kang aran Pacumplungan, ing basa Ibrani: Golgota. 18 Ana
ing kono tumuli kasalib bareng karo wong loro liyane, dumunung ing kiwa lan
tengene, Gusti Yesus ana ing tengah. 19 Sang Pilatus uga dhawuh masang tulisan
ana ing sadhuwure salib, unine: "Yesus Nasarani, Ratune wong Yahudi." 20 Akeh
wong Yahudi kang maca tulisan mau, amarga papan panyalibe Gusti Yesus iku
cedhak kutha, lan tulisan mau nganggo basa Ibrani, Latin lan Yunani. 21 Para
pangarepe imam bangsa Yahudi banjur padha matur marang Sang Pilatus:
"Panjenengan sampun nyerat: Ratune wong Yahudi, nanging bilih pangakenipun:
Aku iki ratune wong Yahudi." 22 Wangsulane Sang Pilatus: "Apa kang wus
23 Sawuse para prajurit mau padha nyalib Gusti Yesus, banjur padha njupuk
pangagemane dipara papat, saben prajurit nyaduman lan ageme jubah uga kajupuk.
Jubah iku ora nganggo dondoman, tenunane lajuran wiwit saka ing dhuwur tutug
ing ngisor. 24 Kang iku prajurit mau padha rembugan: "Iku aja dibage-bage dadi
suwekan, ayo padha digebug ing dhadhu kanggo nemtokake sapa kang bakal
nduweni." Iku supaya kayektenana kang katulisan ing Kitab Suci:
Sandhangan Kawula sami dipun dumdum, saha jubah Kawula dipun gebag ing
Kang mangkono iku wus katindakake dening para prajurit iku. 25 Anadene kang
ibu lan sadulure kang ibu, Maryam, bojone Klopas tuwin Maryam Magdalena padha
ngadeg cedhak salibe Gusti Yesus. 26 Bareng Gusti Yesus mirsani kang ibu lan
sakabat kang dikasihi ngadeg sandhinge, banjur ngandika marang kang ibu: "Ibu,
punika ingkang putra!" 27 Nuli ngandika marang sakabate mau: "Lah iku ibumu!"
Lan wiwit nalika iku sakabat mau banjur mboyong ibu Maryam menyang omahe.
28 Sawuse mangkono, ing sarehne Gusti Yesus mirsa, yen samubarang kabeh wus
rampung, banjur ngandika supaya kayektenana kang katulisan ing Kitab Suci -:
"Aku ngelak!" 29 Ing kono ana wadhah kang kebak isi anggur kecut. Tumuli ana
wong kang nyelupake jamur karang ing anggur kecut mau, nuli kacublesake ing
pang hisop, banjur dicecepake marang tutuke Gusti Yesus. 30 Sawise nyecep
anggur kecut mau, Gusti Yesus tumuli ngandika: "Wus rampung!" Banjur
31 Sarehne pinuju dina pacawisan lan supaya ing dina Sabat layon-layon aja
kabanjur ana ing kayu salib sabab dina Sabat iku dina Sabat kang pinunjul -
mulane wong-wong Yahudi padha teka sarta duwe panyuwun marang Sang Pilatus
supaya wong-wong kang ana ing kayu salib padha karemukana sikile, lan layone
kaudhunna. 32 Mulane para prajurit banjur padha mara sarta ngremuki sikile
wong kang siji lan kang sijine kang disalib bareng karo Gusti Yesus; 33
nanging bareng nekani marang Gusti Yesus sarta padha weruh manawa wus seda,
Gusti Yesus ora diremuk sampeyane, 34 ewasamono salah sijining prajurit
panunggalane iku njojoh lambunge Gusti Yesus kalawan tumbak, temah sanalika
metu getihe lan banyune. 35 Anadene wong kang ndeleng dhewe bab iku, iku kang
nekseni, lan paseksene iku nyata, sarta wong iku sumurup, yen pratelane iku
nyata, supaya kowe uga padha pracaya. 36 Sabab kalakone iku mau supaya
kayektenana kang tinulis ing Kitab Suci: "Ora ana balunge kang diremuk." 37
Lan ana tulisan maneh kang mratelakake: "Wong-wong bakal padha nyawang marang
38 Sawuse mangkono Yusuf saka ing kutha Arimatea iku dadi siswane Gusti Yesus
nanging kanthi sidheman marga wedi karo wong Yahudi duwe atur panyuwun marang
Sang Pilatus, supaya dililanana ngukup layone Gusti Yesus. Lan Sang Pilatus
uga nglilani. Yusuf tumuli sowan sarta ngukup layone. 39 Apadene Nikodhemus
uga teka ing kono. lya iku kang sakawit sowan ing ngarsane Gusti Yesus ing
wayah bengi. Nikodhemus nggawa caruban lenga mur lan lenga garu, bobote
watara seket kati. 40 Wong-wong mau ngukup layone Gusti Yesus lan diulesi ing
lawon nganggo adon-adon kaya adate wong Yahudi yen metak layon. 41 Sacedhake
papan panggonane Gusti Yesus kasalib iku ana patamanane lan ing patamanan mau
ana pakuburan anyar kang durung tau dianggo ngubur wong. 42 Sarehne pinuju
dina pacawisane wong Yahudi, sarta kuburane iku cedhak, mula Gusti Yesus
/20 Ing dina kapisan ing minggu iku esuk umun-umun, nalika isih peteng, Maryam
Magdalena menyang pasarean lan dheweke weruh manawa; watu tutupe guwa wus
kasingkirake saka ing pasarean. 2 Tumuli lumayu nemoni Simon Petrus lan
sakabat liyane kang dikasihi dening Gusti Yesus, padha diwartani: "Gusti dipun
pendhet ing tiyang saking pasarean, lan kula boten sumerep women ing pundi
3 Petrus lan sakabat liyane mau banjur padha mangkat menyang pasarean. 4
Sakarone padha miayu bebarengan, nanging sakabat liyane iku playune luwih
rikat tinimbang Simon Petrus, temahan luwih dhisik tekane ing pasarean. 5 Lan
bareng nginguk, weruh yen ulese wus sumeleh ing lemah; nanging dheweke ora
miebu. 6 Simon Petrus olehe nututi iya tumuli tekan sarta banjur miebu ing
pasarean, lan weruh ulese sumeleh ing lemah 7 dene lawon riwe kang maune ana
ing mastakane Gusti Yesus ora awor karo ulese, nanging sumeleh rada nyele ana
ing panggonan liya lan wis gulungan. 8 Sakabat liyane kang dhisik tekane ing
pasarean mau iya tumuli miebu, banjur ndeleng sarta pracaya. 9 Awit salawase
sakabat-sakabat mau durung padha mangreti isine Kitab Suci kang mratelakake,
yen Gusti Yesus pinesthi wungu saka ing antarane wong mati. 10 Sakabat loro
11 Nanging Maryam Magdalena ngadeg ana ing sacedhake pasarean karo nangis.
Sajrone nangis nginguk ing pasarean, l2 sarta weruh ana malaekat loro
ngagem-agem putih, padha lenggah, kang siji ana ing ulon-ulon, sijine ana ing
dagan tilas panggonan sumarene layone Gusti Yesus. 13 Malaekat iku banjur
padha ngandika marang Maryam: "Ibu, kena apa kowe nangis?" Ature Maryam:
"Gusti kula dipun pendhet tiyang lan kula boten sumerep women ing pundi
anggenipun nyarekaken." 14 Sawuse matur mangkono, tumuli mengo sarta weruh
Gusti Yesus jumeneng ana ing kono, nanging ora sumurup, manawa iku Gusti
Yesus. 15 Gusti Yesus tumuli ngandika: "Ibu, kena apa kowe nangis? Kowe
nggoleki sapa?" Panyanane Maryam iku juru taman, banjur matur: "Bapak, manawi
sampeyan ingkang mendhet Panjenenganipun, kula sampeyan criyosi, wonten ing
pundi anggen sampeyan nyarekaken, kula pendhetipun." 16 Gusti Yesus tumuli
ngandika: "Maryam!" Maryam banjur minger sarta munjuk ing basa Ibrani:
"Rabuni!" Jarwane; Guru. 17 Pangandikane Gusti Yesus: "Aja nggepok marang
Aku, awit Aku durung sowan ing ngarsane RamaKu, nanging lungaa nemonana para
sadulurKu, lan padha kandhanana, manawa Aku arep sowan menyang ing ngarsane
RamaKu lan Ramamu ing ngarsane AllahKu lan Allahmu." 18 Maryam Magdalena
tumuli lunga wewarta marang para sakabat: "Aku wus ndeleng Gusti!" sarta yen
19 Bareng ing wayah bengi ing dina kapisan minggu iku para sakabate Gusti
Yesus padha nglumpuk ana ing sawijining papan, lawange padha kakancing awit
saka wedine marang wong Yahudi. Ing nalika iku Gusti Yesus rawuh jumeneng ana
ing tengah-tengahe para sakabat sarta ngandika: "Tentrem-rahayu anaa ing kowe
kabeh!" 20 Sawuse ngandika mangkono, tumuli nedahake astane lan lambunge
marang para sakabat. Para sakabat iku padha bungah nalika ndeleng Gusti Yesus.
21 Gusti Yesus banjur ngandika maneh: "Tentrem-rahayu anaa ing kowe kabeh!
Kaya anggonKu kautus dening Sang Rama, kowe saiki iya padha Dakkongkon." 22
Sawuse ngandika mangkono, tumuli padha didamoni, lan dipangandikani: "Padha
nampanana Roh Suci. 23 Manawa kowe padha ngapura dosane wong, iku dosane
diapura, lan manawa kowe padha netepake dosane, iku dosane ditetepake."
24 Nanging Tomas, panunggalane sakabat rolas iku, kang karan Dhidhimus, nalika
rawuhe Gusti Yesus mau ora nunggal karo kanca-kancane. 25 Banjur dikandhani
dening para sakabat liyane iku: "Aku wus padha ndeleng Gusti!" Nanging Tomas
calathu: "Manawa aku durung ndeleng tabete paku ana ing astane lan sadurunge
aku nduiek tilas paku iku nganggo drijiku tuwin lambunge daklodok nganggo
tanganku, aku ora bakal' ngandel pisan-pisan."
26 Bareng tumeka ing wolung dinane para sakabate Gusti Yesus padha ana ing
jero omah iku maneh sarta Tomas iya ana. Gusti Yesus tumuli rawuh nalika
lawange padha kakancing, banjur jumeneng ana ing tengah-tengahe para sakabat
sarta ngandika: "Tentrem-rahayu anaa ing kowe!" 27 Nuli ngandika marang Tomas:
"Drijimu prenekna, tanganKu tontonen, sarta tanganmu ulungna, lodokna ing
lambungKu lan kowe aja nganti ora ngandel maneh, nanging kumandela!" 28 Tomas
mangsuli, unjuke: "Dhuh Gusti kawula, Allah kawula!" 29 Pangandikane Gusti
Yesus: "Amarga kowe wus ndeleng Aku, temah kowe kumandel. Rahayu wong kang
30 Dhasar isih ana pratandha liyane akeh maneh kang katindakake dening Gusti
Yesus ana ing ngarepe para sakabate, kang ora kasebut ana ing kitab iki, 31
nanging kabeh kang kamot ing kene, iku katulisan supaya kowe padha pracaya,
yen Gusti Yesus iku Sang Kristus, Putrane Gusti Allah, sarta supaya srana
pracayamu kowe padha nduwenana urip ana ing Asmane.
Gusti Yesus ngatingal marang para sakabate ana ing pinggir sagara Tiberias
/21 Sawuse mangkono, Gusti Yesus ngatingal marang para sakabate maneh ana ing
pinggire sagara Tiberias; dene anggone ngatingal mau mangkene: 2 Ana ing
pasisir kono kang padha ngumpul: Simon Petrus lan Tomas kang karan Dhidhimus,
Natanael kang saka ing kutha Kana tanah Galilea, anake Zebedheus lan sakabate
liyane loro. 3 Simon Petrus tumuli kandha marang kancakancane mau: "Aku arep
lunga goiek iwak." Wangsulane kancane: "Aku iya padha melu kowe." Banjur padha
mangkat nunggang prau, nanging sawengi iku padha ora oleh apa-apa. 4 Nalika
wus bangun esuk, Gusti Yesus jumeneng ana ing gegisik. Nanging para sakabate
padha ora ngreti, yen iku Gusti Yesus. 5 Gusti Yesus tumuli ngandika: "He,
bocah-bocah, apa kowe padha duwe lawuh?" Wangsulane: "Boten." 6 Pangandikane
Gusti Yesus: "Jalamu tibakna ing satengene prau, temah kowe bakal padha oleh."
Jalane tumuli ditibakake, nanging banjur ora kena ditarik, awit saka akehe
iwake. 7 Sakabat kang dikasihi dening Gusti Yesus tumuli kandha marang Petrus:
"Iku Gusti." Bareng Simon Petrus krungu, yen iku Gusti Yesus, tumuli nganggo
sandhangane, rriarga isih ngliga; banjur ambyur ing sagara. 8 Praune diajokake
dening para sakabat liyane, jalaran ora adoh saka ing dharatan, mung watara
rong atus asta, sarta jalane kang kebak iwak iku digered. 9 Samentase ing
dharatan, para sakabat padha weruh geni areng, lan iwak tumumpang ing geni mau
sarta roti. 10 Gusti Yesus tumuli ngandika marang para sakabat: "Njupuka iwak
sawatara, oleh-olehane anggonmu mentas njala iku!" 11 Simon Petrus banjur
munggah ing prau lan ngentas jalane menyang ing dharatan, jala iku kebak iwak
gedhegedhe: nganti satus seket telu kehe. Nanging sanadyan nganti samono kehe,
12 Pangandikane Gusti Yesus marang para sakabat: "Mrenea, padha sarapana." Ora
ana ing antarane para sakabat iku kang wani munjuk pitakon: "Paduka punika
sinten?" Amarga wus padha ngreti, yen Panjenengane iku Gusti Yesus. 13 Gusti
Yesus tumuli majeng, sarta mundhut roti mau, tumuli diparingake marang para
sakabat, mangkono uga iwake. 14 Iku wus ping telune anggone Gusti Yesus
ngatingal marang para sakabate sawuse wungu saka ing antarane wong mati.
15 Sawuse padha sarapan, Gusti Yesus ngandika marang Simon Petrus: "Simon
anake Yokanan, apa kowe tresna marang Aku ngluwihi wong-wong iki?" Unjuke
Petrus: "Inggih Gusti, Paduka mirsa, bilih kawula remen dhumateng Paduka."
Pangandikane Gusti Yesus: "Engonen cempe-cempeKu!" 16 Pangandikane Gusti Yesus
maneh marang Petrus kang kapindhone: "Simon, anake Yokanan, apa kowe tresna
marang Aku?" Unjuke Petrus: "Inggih Gusti, Paduka mirsa, bilih kawula remen
dhumateng Paduka." Pangandikane Gusti Yesus: "Engonen wedhus-wedhusKu!" 17
Pangandikane Gusti Yesus marang Petrus kang kaping telune: "Simon, anake
Yokanan, apa kowe dhemen marang Aku?" Petrus dadi sedhih atine amarga Gusti
Yesus ndangu kang kaping telune: "Apa kowe dhemen marang Aku?" Petrus banjur
munjuk: "Dhuh, Gusti, Paduka mirsa samukawis, inggih mirsa, bilih kawula remen
dhumateng Paduka." Pangandikane Gusti Yesus: "Engonen wedhus-wedhusKu! 18
Satemen-temene pituturKu ing kowe: Nalika kowe isih enom, kowe sabukan dhewe
lan kowe lumaku menyang ngendi bae kang kokkarepake, nanging besuk manawa kowe
wus tuwa, kowe bakal mulung tanganmu lan wong liya kang bakal nyabuki, banjur
nggawa kowe menyang panggonan kang ora kokkarepake." 19 Bab iku
dipangandikakake kanggo mrasemoni kapriye patrape Petrus anggone bakal mati
kanggo ngluhurake Gusti Allah. Sawuse ngandika mangkono mau tumuli dhawuh
marang Petrus: "Melua Aku!"
20 Bareng Petrus noleh, weruh sakabat kang dikasihi dening Gusti Yesus
ndherek, iya iku sakabat kang nalika bujana lungguh cedhak Gusti Yesus sarta
munjuk: "Gusti, sinten tiyangipun ingkang badhe-ngulungaken Paduka?" 21 Nalika
Petrus weruh sakabat iku mau, tumuli munjuk marang Gusti Yesus: "Gusti, dene
punika badhenipun kadospundi?" 22 Pangandikane Gusti Yesus: "Saupama
Dakkarepake, supaya iku tetep urip nganti satekaKu, iku rak dudu prakaramu.
Nanging kowe: melua Aku!" 23 Banjur sumebar kabar ing antarane para sadulur,
yen sakabat iku mau bakal ora mati. Nanging Petrus ora dipangandikani dening
Gusti Yesus, yen sakabat mau bakal ora mati, nanging: "Saupama dheweke
Dakkarepake supaya tetep urip nganti satekaKu, iku dudu prakaramu."
24 Iya iku sakabat, kang nekseni lan wus nulisi bab iki kabeh lan aku kabeh
25 Isih akeh bab-bab liyane maneh kang katindakake dening Gusti Yesus, nanging
saupama kabeh iku kudu katulisan siji-sijine, mesthi jagad iki ora bisa ngemot
mundharmonika Diatoniske mundharmonika Oktavstemte mundharmonika Tremolostemte mundharmonika Kreuzwender mundharmonika
iki RACUN maneh......siji urung bar..mudeng'e ditambahi
Sampun kapundhut wangsul wonten ngersanipun Allah SWT panjenenganipun mabh So-Panikem mertua bapak Simin Prambudi kepala dusun Singkar II,rikolo dinten
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 1 Agustus 2013.
ngaturMAHATugas: nyonthoNgulang : nambah semesterOra ana bangkuTugas telat nganthi ora
Ing. Peter Bubeník, PhD.doc. Ing. Miroslav Rakyta, PhD.doc. Ing. Eva Slamková, PhD.Ing.
SERAT MADAT MADON MINUM MAIN MALING | alangalangkumitir
saking : SASONO POESTOKO, KARATON SURAKARTA S I N O M Aniteni kang kawruhan, ananing ma-limang sait, ingkang dadi kalakuan, awit mamadat kang dihin, antuke makolehi, ing dasat tanapi kahyun, utawi ceda cuha, ujar lumrah dalem lair, estu tumrap ing patrap kang linampahan. Neracak kang padha rena, nadhah …
7:1 Sawisé mengkono, Gusti Yésus nuli tindak mider-mider ing tanah Galiléa. Panjenengané ora kersa tindak menyang tanah Yudéa, sebab para penggedhéné bangsa Yahudi ing kana padha ngarah arep nyédani Panjenengané.
7:2 Nalika semana ngarepaké riayané wong Yahudi, sing disebut Riaya Tarub Godhong.
7:3 Mulané para sedhèrèké Gusti Yésus padha matur: “Beciké kowé menyang tanah Yudéa, supaya para murid-Mu ing kana uga ndeleng penggawé-Mu.
7:4 Wong sing kepéngin misuwur kuwi penggawéné ora diumpetaké. Apa sing saiki koktindakaké kuwi beciké diweruhi déning wong sajagad.”
7:5 Sebab para sedhèrèké Gusti Yésus piyambak padha ora precaya marang Panjenengané.)
7:6 Pangandikané Gusti Yésus: “Kanggoné Aku, iki durung wektuné, béda karo kowé. Kowé bisa lunga sawayah-wayah,
7:7 sebab jagad ora sengit karo kowé. Nanging karo Aku, jagad kuwi sengit banget. Sebab Aku selawasé kandha marang jagad, yèn penggawéné ala.
7:8 Padha mangkata dhéwé nekani riaya kuwi. Aku ora arep mrana, jalaran iki durung wektu-Ku.”
7:9 Mengkono pangandikané Gusti Yésus marang para sedhèrèké. Panjenengané kantun ana ing tanah Galiléa.
7:10 Bareng para sedhèrèké wis padha mangkat nekani Riaya Tarub Godhong ing kutha Yérusalèm, Gusti Yésus kantun piyambakan, tanpa ana wong sing ngerti.
7:11 Ana ing riaya kono para penggedhéné wong Yahudi padha nggolèki Panjenengané, karo takon-takon: “Endi sing jenengé Yésus?”
7:12 Ing antarané wong akèh sing padha ngumpul ing pahargyan mau ana sing padha rerasanan bab Gusti Yésus. Ana sing kandha: “Panjenengané kuwi wong sing becik”, ana sing kandha: “Ora! Wong kuwi tukang ngapusi.”
7:13 Nanging ora ana siji waé sing wani muni ngeblakakaké bab Panjenengané, awit padha wedi marang para penggedhéné wong Yahudi.
7:14 Bareng wis nengah-nengahi riaya, Gusti Yésus mlebet ing Pedalemané Allah, banjur memulang.
7:15 Para penggedhéné wong Yahudi padha gumun, lan muni: “Wong kuwi olèhé kawruh semono kuwi saka ngendi, mangka ora tau sekolah?”
7:16 Gusti Yésus ngandika: “Piwulang sing Dakwulangaké iki dudu piwulang-Ku dhéwé, nanging piwulangé Allah sing ngutus Aku.
7:17 Wong sing ngèstokaké dhawuhé Allah, ngerti apa piwulang-Ku iki asalé saka Gusti Allah, apa saka karep-Ku dhéwé.
7:18 Wong sing memulang manut karepé dhéwé, kuwi mung golèk alem lan pakurmatan kanggo awaké dhéwé. Nanging wong sing ngupaya kaluhurané Allah, sing ngutus wong mau, kuwi piwulangé jujur, lan ora nasaraké.
7:19 Nabi Musa rak wis maringaké dhawuh-dhawuhé Allah marang kowé? Nanging siji waé ora ana sing nglakoni dhawuh-dhawuh mau. Apa sebabé kowé padha arep matèni Aku?”
7:20 Wong akèh mau padha mangsuli: “Panjenengan menika mboten saras! Sinten ingkang badhé nyédani Panjenengan?”
7:21 Gusti Yésus ngandika: “Aku mung lagi nindakaké prekara siji sing ora lumrah, kowé wis padha gumun kabèh.
7:22 Nabi Musa wis gawé prenatan kanggo kowé, supaya kowé padha netaki anak-anakmu. Lan merga saka kuwi kowé padha gelem netaki wong, senajan ana ing dina Sabbat. (Mangka satemené dudu Musa sing sekawit netaki wong, nanging para leluhur kita sadurungé Nabi Musa.)
7:23 Yèn kowé padha netaki wong ing dina Sabbat, mung supaya aja nerak angger-anggeré Nabi Musa, apa sebabé kowé padha panas atimu, merga Aku marasaké badan sekojur ing dina Sabbat?
7:24 Aja padha ngukumi wong manut apa sing katon waé, nanging padha ngukumana kanthi adil lan bener.”
7:25 Sawisé kuwi ana wong sawetara saka kutha Yérusalèm padha muni: “Rak iki wongé sing digolèki arep dipatèni?
7:26 Nanging, coba delengen! Wong kuwi kokmemulang ana ing ngarepé umum, tanpa ana sing ngganggu, lan ora ana wong siji waé sing ngaruh-aruhi? Apa para penggedhé kita saiki wis precaya, yèn Wong iki Sang Kristus?
7:27 Jaréné yèn Sang Kristus rawuh, wong padha ora ngerti asalé saka ngendi; mangka tumrap wong iki, kita padha ngerti saka ngendi asalé.”
7:28 Nalika Gusti Yésus memulang ana ing Pedalemané Allah, Panjenengané ngandika klawan swara sora: “Apa kowé padha ngerti temenan sapa Aku iki? Lan saka ngendi asal-Ku? Teka-Ku ora saka karep-Ku dhéwé. Panjenengané sing ngutus Aku kuwi ora goroh, nanging kowé padha ora wanuh karo Panjenengané.
7:29 Aku kang wanuh marang Panjenengané, lan iya Panjenengané kuwi sing ngutus Aku mréné.”
7:30 Wong-wong mau padha kepéngin nyekel Gusti Yésus, nanging ora ana sing wani, sebab durung tekan mangsané.
7:31 Kejaba saka kuwi ing antarané wong akèh mau, uga ora sethithik cacahé sing precaya marang Panjenengané. Wong-wong sing precaya mau padha muni: “Saupama Sang Kristus sing dijanjèkaké déning Gusti Allah kuwi rawuh, apa Panjenengané iya bakal nindakaké mujijat luwih akèh ketimbang karo sing ditindakaké déning Wong iki?”
7:32 Para wong Farisi padha krungu enggoné wong akèh padha rerasanan bab Gusti Yésus, mulané bebarengan karo para pengareping imam, banjur kongkonan para wong sing jaga Pedalemané Allah sawetara, supaya nyekel Panjenengané.
7:33 Pangandikané Gusti Yésus: “Enggon-Ku awor karo kowé mung kari sedhéla. Sawisé kuwi Aku bakal bali sowan Panjenengané sing ngutus Aku.
7:34 Kowé bakal padha nggolèki Aku, nanging ora bakal bisa nemokaké, sebab kowé ora bisa nekani papan sing Dakenggoni.”
7:35 Para penggedhéné wong Yahudi nuli padha takon-tinakon: “Wong iki arep lunga menyang ngendi, kokkita nganti ora bisa nemokaké? Apa arep lunga menyang panggonané wong-wong Yahudi, sing ana ing manca negara, ana ing antarané wong Yunani, lan memulang wong-wong kuwi?
7:36 Apa karepé muni: ‘Kowé bakal nggolèki Aku, nanging ora bisa nemokaké?’ Lan menèh tembungé: ‘Kowé ora bisa tekan papan sing Dakenggoni.’ ”
7:37 Dina pungkasaning riaya kuwi dina sing penting dhéwé. Ing dina mau Gusti Yésus jumeneng, banjur ngandika klawan sora: “Wong sing ngelak, padha mrénéa supaya Dakwènèhi ngombé.
7:38 Ing Kitab Suci ana tulisan mengkéné: ‘Wong sing precaya marang Aku, ana ing njeroning atiné wong mau bakal mili banyu sing nguripaké.’ ”
7:39 Sing dingandikakaké déning Gusti Yésus kuwi bab Rohé Gusti Allah, sing bakal diparingaké marang wong sing padha precaya marang Panjenengané. Sebab nalika semana Sang Roh Suci durung diparingaké, merga Gusti Yésus durung sumengka menyang swarga.)
7:40 Akèh wong sing padha ngrungokaké pangandikané Gusti Yésus mau. Ing antarané wong-wong mau ana sing muni: “Panjenengané kuwi mesthi Nabi.”
7:41 Nanging ana liyané menèh sing muni: “Panjenengané kuwi Sang Kristus.” Nanging uga ana wong sing muni: “Ah, mosok, Sang Kristus koktekané saka tanah Galiléa?
7:42 Ing Kitab Suci rak katulis, yèn Sang Kristus sing dijanjèkaké déning Gusti Allah kuwi asalé saka tedhaké Sang Prabu Dawud, lan miyosé ana ing Bètléhèm, yakuwi kutha kelairané Sang Prabu Dawud.”
7:43 Wusana wong-wong mau padha padu dhéwé prekara Gusti Yésus.
7:44 Ana wong sing arep padha nyekel Gusti Yésus, nanging ora ana siji waé sing wani nggepok Panjenengané.
7:45 Para wong sing jaga Pedalemané Allah wis didhawuhi nyekel Gusti Yésus, padha bali menèh nekani para pengareping imam lan wong-wong Farisi. Wong-wong mau padha ditakoni: “Apa sebabé Wongé ora kokgawa mréné?”
7:46 Wangsulané: “Wah, dèrèng naté wonten tiyang ingkang micara kados Tiyang menika.”
7:47 Wangsulané wong-wong Farisi: “Lho, apa kowé wis padha katut karo Wong kuwi?
7:48 Apa ana ing antarané para penggedhé Yahudi utawa wong Farisi sing precaya marang Wong mau?
7:49 Kena ing laknat wong-wong gebleg sing padha ora ngerti marang dhawuhing Torèt.”
7:50 Ing antarané wong-wong Farisi mau ana sing tau nemoni Gusti Yésus ing wayah bengi, jenengé Nikodémus. Nikodémus mau nuli kandha karo wong-wong Farisi liya-liyané:
7:51 “Manut prenataning agami, kita mboten kénging ngukum tiyang, sadèrèngipun prekawisipun dipun priksa, lan menawi kita dèrèng sumerep menapa ingkang katindakaken.”
7:52 “É, é, é,” wangsulané para wong Farisi liyané, “Menapa panjenengan inggih klebet golonganipun tiyang Galiléa? Cobi panjenengan tliti saking Kitab Suci, rak mboten wonten Nabi ingkang asalipun saking tanah Galiléa?”
7:53 Sawisé kuwi wong kabèh banjur padha mulih saka Pedalemané Allah ing kutha Yérusalèm.
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan
Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably
déning seksi-seksi akèh. Mulané ayo kita padha nyingkiraké sakèhing prekara sing ngalang-alangi laku kita, lan dosa sing tansah tumèmplèk ing awak kita. Ayo kita padha mèlu balapan mlayu.
12:2 Kita mung tansah padha nyenyuwuna marang Gusti Yésus, awit precaya kita kuwi mung ana ing Panjenengané, wiwitan nganti tekan wekasan. Gusti Yésus ora semplah sajroning nandhang sangsara ing kayu salib! Malah merga saka kabungahan kang bakal katampi, Panjenengané ora ngétang kanisthaning pati ana ing kayu salib. Lan saiki Panjenengané ngasta sakèhing pangwasa ana ing Pepréntahané Gusti Allah.
12:3 Padha ngèlingana prekara-prekara sing dialami déning Gusti Yésus, nalika ngadhepi wong dosa sing ngesokaké sengiting atiné marang Panjenengané. Jaganen supaya atimu aja nglokro lan semplah.
12:4 Awit enggonmu perang nglawan dosa kuwi durung nganti mutahaké getihmu.
12:5 Apa kowé wis padha lali karo dhawuhé Allah, sing ngandika marang kowé kaya bapak marang para putrané: “Hé anakku, padha titènana, yèn kowé diperdi déning Gusti Allah, lan atimu aja nglokro yèn diwelèhaké déning Panjenengané.
12:6 Gusti Allah merdi saben wong sing ditresnani, sarta mecuti saben wong sing kaanggep putra.”
12:7 Pamecut mau tampanana kaya déné panggulawenthahé bapak. Apa ana ta anak sing ora tau disrengeni déning bapakné?
12:8 Yèn kowé ora diajar lan digulawenthah kaya anak-anaké, kuwi ateges kowé dudu anaké sing absah, nanging anak jadah.
12:9 Kita padha duwé bapak ing donya, sing nggulawenthah kita lan kita ajèni. Méndahané menèh Rama ing swarga, yèn ora kudu disuyudi, supaya kita padha keparenga urip.
12:10 Wong tuwa kita kadonyan enggoné merdi kita mung sawetara mangsa, manut apa sing dianggep becik. Nanging Gusti Allah enggoné merdi kita murih becik kita dhéwé, supaya kita dadi suci kaya Panjenengané.
12:11 Pancèn! Pamerdi mau kelakoné ora mbungahaké, malah nyusahaké. Mung waé sawisé kita padha nampa pamerdi mau kita banjur manut karo kersané Allah, lan ndayani urip kita dadi tentrem.
12:12 Mulané athungna tanganmu sing sèngklèh lan jejegna dhengkulmu sing théklok!
12:13 Padha mlakua ing dalan sing rata, supaya sikilmu sing pincang mau aja nganti kejengklok, nanging dadia waras.
12:14 Padha rukuna karo wong kabèh, lan ngudia urip sing suci. Jalaran tanpa mengkono ora ana wong siji waé sing bisa ndeleng marang Gusti Allah.
12:15 Padha diawas, aja nganti ana wong sing nyingkur sih-rahmaté Allah. Padha sing ngati-ati, aja nganti ana sing dadi kaya thethukulan eri, sing mung gawé susahé wong akèh.
12:16 Padha sing ngati-ati, aja ana sing laku jina utawa tumindak sing asor kaya Ésau, kang ngedol wewenangé dadi anak pembarep diijolaké karo pangan sepiring.
12:17 Sawisé kuwi kowé padha ngerti, kaya apa Ésau enggoné kepéngin nampani berkahé ramané, nanging ditampik, awit ora olèh wewengan kanggo ndandani keluputané, senajan olèhé nyuwun karo mbrebes mili.
12:18 Kowé durung padha ngalami kaya sing wis dialami déning umat Israèl. Lelakon sing dialami mau kena digrayang, yakuwi Gunung Sinai sing geniné mulad-mulad, pepeteng sing lelimengan, angin lésus,
12:19 uniné slomprèt lan swara nggegirisi sing njalari wong-wong sing padha krungu nganti padha nyuwun, supaya aja ana swaraning pangandika menèh.
12:20 Awit padha ora tahan ngrungokaké pangandika sing dhawuh mengkéné: “Sarupané sing nggepok gunung iki, embuh kéwan, embuh manungsa, kudu mati dibenturi watu.”
12:21 Kaanan mengkono mau nggegirisi banget, nganti Nabi Musa ngandika: “Aku giris lan gumeter.”
12:22 Nanging nyatané kowé wis padha ngadhepi Gunung Sion lan kuthané Allah kang asipat gesang, yakuwi kutha Yérusalèm kaswargan, panggonané malaékat maèwu-èwu.
12:23 Kowé padha mlebu ing pasamuwané para putra pembarepé Gusti Allah, sing jenengé wis padha ditulis ana ing swarga. Kowé wis padha sowan ing ngarsané Allah, kang ngadili sakèhing manungsa, sarta katunggilaké karo roh-rohé para wong mursid sing padha kasampurnakaké.
12:24 Kowé wis padha marek ana ing ngarsané Gusti Yésus, sing netepaké prejanjian anyar, lan wis padha nampani getih sing kakepyuraké, sing medharaké prekara-prekara sing luwih becik tinimbang getihé Habél.
12:25 Mulané padha dingati-ati, supaya kowé aja padha wegah ngrungokaké pangandikané kang ngandika iki. Wong-wong sing padha wegah ngrungokaké marang Panjenengané kang nglairaké pangandikané Allah ana ing bumi iki, ora padha bisa nylametaké awaké dhéwé, apa menèh kita, kepriyé bisané slamet, yèn kita nyingkur Panjenengané sing ngandika saka ing swarga!
12:26 Nalika semana swarané nggonjingaké bumi. Nanging saiki Panjenengané wis janji: “Aku bakal nggonjingaké sepisan engkas, ora mung bumi, nanging ya langit.”
12:27 Pangandika “sepisan engkas” kuwi nélakaké kanthi cetha yèn alam jembar sing katitahaké iki bakal digonjingaké lan dibuwang, supaya barang-barang sing ora gonjing kuwi bisa lestari.
12:28 Mulané, kita wajib padha saos sukur, déné Gusti Allah wis maringi kita tanah kelairan sing ora gonjing. Mulané ayo kita padha saos panuwun lan padha ngabekti marang Gusti Allah, kanthi urmat lan ajrih asih.
12:29 Awit Gusti Allah sing kita bektèni kuwi kaya déné geni
Paribasan Jawa 1 Kena cepet, ning ojo ndhisiki; kena pinter, ning ojo ngguroni; kena takon, ning ojo ngrusuhi 2 Mikul dhuwur mendhem jero 3 Ajining dhiri saka pucuke lathi, ajining raga saka busana 4 Aja gumunan, aja kagetan lan aja dumeh 5 Kacang mangsa ninggala lanjaran 6 Ing ngarso sung tulodho, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani
rumangsa bisa, nanging bisa rumangsa 10 Rukun agawe santosa, congkrah agawe bubrah 11 Sepi ing pamrih, rame ing gawe
Wong anedya puruhita Ujar becik upama den alani Santosa ing Bathara Gung Ingkang Nedya Bancana Mangsa wurung nemu wewelas ing pungkur Punagi ing Aturira Marang Prabu
Yasadipura I, Serat Dewaruci Jarwa Sekar Macapat, Pupuh Gambuh bait 40
RMP Sosrokartono, Suwung Pamrih Tebih Ajrih bait 10Welas asih. Aja dumeh; tepa slira; ngerti kuwalat. Yen unggul, sujud bakti marang sesami Ikhlas marang apa sing wis
koyo-koyo wis ora weruh, terus sak jane kuwi kan sumber biaya kanggo awake
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily used Tabel ing Gambar, kusus mbiwarakak? sawijining Hanifah (kagandh?
uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom saben kaca (Wektu 1932.[1] menyang Inkubator ...
dados Rama mami, ingkang nlempakaken kita, Sing Gusti ulun margine, Putra Paduka
Kasutera?) ya iku kuweh bolu saka Jepang kang wujude pesagi dawa lan digawé saka gula, endhog, lan mizuame (gula cewer saka pati). Castella kawentar minangka kuweh khas Nagasaki, senajan mbokmenawa kuweh iki saka Spanyol lan digawa wong Jepang déning misionaris Portugis nalika abad kaping 16.
Jeneng "Castella" asale saka basa Portugis pão de Castella (roti saka Castilla). umume didol ing wadhah kothak pasagi dawa lan diarani castella lonjoran (sao castella). Saliyane iku uga ana castella kang ukurane cilik lan wujude gambar karakter anime kang kawentar, diarani baby castella. Castella jinis iki akèh didol ing pinggir dalan nalika ana matsuri.
Adonane nganggo mizuame lan bageyan ngisor kuweh ada gula kang nglumpuk dadi siji. Kuweh dipanggang ing loyang kothak gedhe. Yen wis mateng, kuweh diiris-iris dadi pasagi dawa. Saliyane rasa asli, castella Nagasaki nduwe rasa liya kayata rasa susu, tèh ijo, cokelat, lan kèju.
Kuweh ora nganggo mizuame, lan wernane coklat tuwa jalaran ora dipanggang dadi siji ing saloyang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Castella&oldid=1118340"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 31 Januari 2017.
Yésus Kristus bakal rawuh menèh, jumeneng hakim, ngadili wong sing urip lan wong sing wis mati. Panjenengané bakal nindakaké Pepréntahané. Mulané banget penjalukku marang kowé,
4:2 ngabarna Injil, ora preduli wong sing kokkabari gelem ngrungokaké apa ora. Wong padha kandhanana, padha welèhna, lipuren lan wulangen kanthi sabar.
4:3 Bakal ana mangsané wong padha ora betah ngrungokaké piwulang sing bener. Wong-wong mau bakal padha nuruti nepsuné dhéwé lan nglumpukaké guru-guru, sing gelem mulang bab prekara-prekara sing kepénak dirungokaké ing kupingé.
4:4 Wong-wong mau bakal ngingeraké kupingé saka piwulang sing bener, lan milaur ngrungokaké marang dongèng-dongèng.
4:5 Nanging kowé kudu padha ngendhalèni awakmu dhéwé ing sedhéngah kaanan, sing sabar ing sajroning kasangsaran. Injil wartakna, lan kabèh kuwajibanmu tindakna krana enggonmu dadi abdiné Gusti Allah.
4:6 Déné aku, saiki wis tekan titi mangsané enggonku dadi kurban kagem Gusti. Wis tekan wayahé aku ninggalaké donya iki.
4:7 Aku wis mlayu ngetog karosanku sajroning balapan, saiki playuku wis tekan garis wekasan, aku wis menang enggonku ngantepi precaya.
4:8 Lan saiki tandha kemenangan wis disedhiyakaké kanggo aku, yakuwi makuthaning kabeneran, sing bakal kaparingaké déning Gusti, Hakim Kang Adil, marang aku, ana ing Dina Kiamat. Lan ora mung aku dhéwé, nanging sakèhing wong sing padha nganti-anti kanthi tresna marang rawuhé Gusti.
4:9 Ngudia supaya kowé énggal teka ing panggonanku.
4:10 Démas wis ninggal aku, awit seneng karo donya iki; saiki dhèwèké lunga menyang kutha Tésalonika. Kreskes lunga menyang tanah Galatia lan Titus menyang Dalmatia.
4:11 Kari Lukas sing isih ana ing kéné. Markus pethuken lan jaken mréné bareng karo kowé, awit Markus bisa nyambut-gawé mbiyantu aku ana ing pegawéanku.
4:12 Aku wis ngirim Tikhikus menyang kutha Éfesus.
4:13 Yèn kowé mréné jubahku sing daktinggal ana ing kutha Troas, ing omahé Karpus, gawakna. Buku-buku gawanen pisan. Déné sing prelu dhéwé sing ditulis ana ing wlulang *wlulang: perkamèn.* kaé.
4:14 Alèksander, tukang tembaga kaé, wis nindakaké piala akèh marang aku. Dhèwèké bakal diwales déning Gusti manut penggawéné.
4:15 Kowé dhéwé sing waspada marang wong kuwi, sebab banget enggoné nglawan piwulang kita.
4:16 Nalika aku diajokaké ing pengadilan sing kapisan, ora ana wong siji-sijia sing mbélani aku ngaturaké penjawab. Kabèh wis padha ninggal aku. Muga-muga wong-wong mau padha diapura déning Gusti Allah.
4:17 Nanging Gusti wis nunggil karo aku. Aku diparingi kekuwatan, nganti aku bisa nyritakaké bab Injil ing sasampurnané, lan dirungokaké déning para wong dudu Yahudi. Aku wis diluwari saka cangkemé singa.
4:18 Gusti bakal ngluwari aku uga saka ing sarupaning penggawé ala, lan ngasta aku ana ing Kratoné ing swarga. Panjenengané kaluhurna ing selawasé! Amin.
4:19 Aku kirim salam marang Priskila lan Akwila lan marang brayaté Onésiforus.
4:20 Érastus kari ana ing kutha Korintus, nanging Trofimus daktinggal, lagi lara ana ing kutha Milétus.
4:21 Kowé ngudia supaya bisa tekan kéné sadurungé mangsa bedhidhing. Ébulus, Pudès, Linus, lan Klaudia padha kirim salam, mengkono uga sedulur-sedulur liyané sing padha precaya.
4:22 Muga Gusti nunggil karo kowé. Sih-rahmaté Gusti Allah nunggila ing kowé kabèh. Saka
Dusun Kebon dalem Kidul, Kel kebon dalem Kidul Kec. Prambanan
yok opo lek awakmu disek sing ‘rono’…
trus mari ngono ceritani aku yok opo rasane…
trus yok opo sakjane, enek urip maneh opo ga setelah mati…
urip mung sedilut mbok make the best of it…
saiki awake dewe kudu sinau trus yok opo carane ben urip ki gak siosio…
aku percoyo lek opoopo sing awake dewe kerjakne saiki kudu
alamate rodo lali mbakyu, tlg opo’o diterke disek. Mengko nek wis tekan nggone sampeyan balio maneh..tp ijenan wae balik’e. Owalah mbakyu2..mikir urip wae wis susae setengah mati, kok yo jek kurang gawean mikirno mari mati engko piye maneh.. tambah ngelu rasane sirahku (salahe dw lapo kok mikir sing aneh2..sokor kapok rasakno koen har). Suroboyo lemahe teles..mikir ngono iku marai weteng muless..hehe *melu2
Balas	bocahbancar on 11/05/2009 pukul 12:09 AM said:
Hohohoho sing bener kuwi ugak usah dipikirke Mas…
Lha wong kabeh wes jelas kok tok Al-Qur’an (wes tau
Jeje Stories | Sejatine Urip Mung Nggo Mampir Ngombe
Jeje Stories – Sejatine Urip Mung Nggo Mampir
Satemené para sedulur, aku ora bisa rembugan karo kowé, kaya karo wong-wong sing kadunungan Rohé Gusti Allah. Aku kepeksa rembugan karo kowé kaya karo wong-wong kadonyan, sing tumraping iman Kristen isih kaya bocah cilik.
3:2 Wiwit biyèn kowé kepeksa isih dakwènèhi susu, dudu panganan sing akas, sebab kowé durung bisa nampa. Lan tekan saiki kowé iya durung bisa.
3:3 Sebab uripmu isih kaya wong-wong kadonyan. Menawa ing antaramu isih ana kemèrèn lan pasulayan, apa kuwi ora nélakaké yèn uripmu isih cara kadonyan, yakuwi manut ukuran lan patrap sing dianut déning donya iki.
3:4 Menawa ana wong sing muni: “Aku mèlu Rasul Paulus”, lan liyané muni “Aku mèlu Apolos”, apa sing mengkono kuwi dudu patrapé wong-wong kadonyan?
3:5 Sapa ta Apolos kuwi? Lan sapa ta Paulus? Wong-wong kuwi rak mung para abdiné Gusti Allah, sing nuntun kowé dadi wong precaya. Aku iki mung padha sadrema nyambut-gawé nglakoni dhawuhé Gusti Allah.
3:6 Aku sing nandur, Apolos sing nyiram, nanging Gusti Allah piyambak sing nuwuhaké.
3:7 Wong sing nandur lan wong sing nyirami kuwi ora penting. Sing penting kuwi Gusti Allah, sebab Panjenengané sing nuwuhaké.
3:8 Wong sing nandur lan wong sing nyirami kuwi ora ana bédané; Gusti Allah bakal paring ganjaran marang siji-sijiné manut pegawéané dhéwé-dhéwé.
3:9 Aku iki padha réwangé nyambut-gawé lan kowé, palemahan sing digarap déning Gusti Allah. Kowé kuwi uga gedhong sing diyasa déning Gusti Allah.
3:10 Srana migunakaké kapinteran peparingé Gusti Allah, aku dadi tukang gawé omah sing yasa pondhasiné, lan wong liya sing mbangun ana ing sandhuwuré pondhasi mau.
3:11 Sebab Gusti Allah piyambak wis nemtokaké yèn mung Gusti Yésus Kristus sing dadi pondhasiné gedhong mau.
3:12 Ana wong sing migunakaké emas, utawa slaka, utawa watu sing adi kanggo ngedegaké bangunan ing sandhuwuré pondhasi; ana menèh sing migunakaké kayu, utawa suket garing, utawa damèn.
3:13 Bab apik lan orané garapané wong siji-sijiné mau bakal ketitik mbésuk ing Dinané Sang Kristus; sebab ing Dina mau, garapané saben wong bakal dilèlèr nganggo geni. Geni mau sing bakal nélakaké becik lan orané garapan.
3:14 Yèn sing dibangun ing sandhuwuré pondhasi mau diobong ora mempan, wongé sing mbangun bakal tampa ganjaran.
3:15 Nanging yèn garapané kobong, bakal kapitunan; nanging wong mau dhéwé bakal slamet, senajan patrapé kaya wong sing luwar saka omah sing kobong.
3:16 Apa kowé padha ora ngerti yèn kowé kuwi gedhong pedalemané Gusti Allah, sebab Rohé Allah dumunung ana ing kowé!
3:17 Sapa sing ngrusak gedhong pedalemané Gusti Allah, Gusti Allah iya bakal ngrusak wong mau. Gedhong pedalemané Gusti Allah kuwi suci, lan gedhong mau iya kowé kuwi.
3:18 Aja ana wong sing ngapusi awaké dhéwé. Yèn ing antaramu ana wong sing duwé pengira dadi wong wicaksana manut ukuran kadonyan, bèn wong kuwi dadi bodho, supaya bisa wicaksana temenan.
3:19 Sebab apa sing dianggep wicaksana déning jagad kuwi déning Gusti Allah dianggep bodho. Kaya surasané Kitab Suci: “Wong-wong pinter kuwi dikala déning Gusti Allah srana kapinterané wong mau dhéwé!”
3:20 Ayat ing Kitab Suci liyané mengkéné: “Gusti Allah pirsa yèn pangothak-athiké wong pinter kuwi kabèh tanpa guna.”
3:21 Mulané aja nganti ana wong sing ngegung-egungaké kapinterané manungsa. Samubarang kabèh kuwi wis dadi duwèkmu.
3:22 Paulus, Apolos, Pétrus, jaman saiki lan jaman sing bakal kelakon kuwi kabèh duwèkmu,
3:23 semono uga kowé kabèh iku kagungané Sang Kristus, lan Sang Kristus kagungané
Mampir njaluk mbakone dah.. wis kecut kie cangkeme koh
Des 23, 2008 @ 11:49:19	Kang Budi, ora due mbako je.. Rokok Sintren gelem? 😀
anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat wewejangan saka para Wali ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining wewejangan surasaning ngelmu kasampurnan dewe-dewe, wiyose iya uga asal saka Dalil Hadis Ijmak Kiyas, kaya kang wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadaton, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandes, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung, wejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Benang, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng
kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng
Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin, wewejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus, wewejangane, Panetep Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Geseng, wewejangane, Sasahidan. Dene wewejangane kang wis kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga enggonku angrasakake riwayating Dalil Hadis Ijmak Kiyas, sarehne hakekate Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku binasakake luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun. Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene. Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi. Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, sukma, napsu, budi, badan kabeh, sumarambah saka ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika kayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra ing netra, wahanane dadi bisa aningali iya iku paningaling Dzat angagem ing netra kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika kayu anguripi kahananing suksma, sumarambah ing lidah, wahanane dadi bisa angandika, iya iku pangandukaning Dzat angagem lesan kita.4. Ing nalika
ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing getih, wahanane dadi bisa ambekan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadene, iya iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip. b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku uriping budi.g. Akal amisesa jasad, tegese budi iku amengku uriping jasad. Mungguh baline mangkene. Jasad kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat,
Ir. I Gusti Ngurah Anom Adiputra, MM
cekak, mentes, lan endah. Geguritan asale saka tembung “gurit”,kang ateges kidung utawa tulisan kang awujud tatahan. Geguritan iku kalebu puisi jawa modhern, amarga ora kaiket ing aturan kayadene tembang. Geguritan bisa karipta amarga ana ilham utawa inspirasi (angen-angen). Geguritan mujudake karya kang sipate pribadi, mula geguritan panganggit siji lan sijine beda-beda. Angen-angenkang an sajrone pikirane pengarang banjur diolah supaya dadi geguritan kaya kang dikarepake panganggit. Kanti mengkono, geguritan iku bahasane katon endah, bisa migunakake purwakanthi, dwipurwa, seselan lan liya-liyane.
ü Mentes, yaiku tembunge nduweni makna kang jero
ü Endah, ngemu purwakanthi lan lageyane basa
Supaya bisa maca geguritan kanti becik, kudu paham anane telung perkara yaiku :
ü Paham isine lan ngerteni simbul utawa pralambang sing ana ing geguritan
ü Pinter nandukake ulah kridhaning awak lan praupan (perfomance)
o Langkah-Langkah Sing Kudu Ditindaake Nalika Arep Maca Geguritan
ü Maca geguritan ing njerone batin, kanggo mahami isi lan swasanane geguritan (sedhih, bungah, semangat, kuciwa, lsp).
ü Nemtokake adegan utawa jedha ing ngarep, ing tengah, apa ing mburi
ü Nemtokake bagiyan-bagiyan sing kudu ditandhesake anggone maca (banter, lirih, kalem, cepet, lsp).
ü Jroning maca pangucapane tembung kudu cetha lan bener
ü Obahe awake, kanyata : tangan, sirah, sikil, driji, epek-epek, lsp. Kudu bener-bener bisa nyengkuyung isine geguritan
ü Polatane (ulate) saka praen kudu cocok karo swasane geguritan sing diwaca
o Sing Kudu Ditindakake Nalika Maca Geguritan
ü Pahamana isine lan wacanen sing cocok karo isine
ü Adhegan lan anggone medhot ukara kudu pas
ü Ucapna kanti nadhes tembung-tembung sing perlu ditadhesake
ü Yen nalika maca nggawa naskah,usahakna penyawange aja mung tumuju ing naskah wae, nanging nyawanga ngarep utawa nyawang wong sing nonton
ü Yen perlu gunakna lagak lageyan (gaya) sing apik, nanging aja kakehan
ü Nalika maca ora usah kesusu, wenehana andhegan ing saben-saben baris
ü Wacanengeguritan kanti kebak perasaan, bayangna lan paragakna kaya-kaya kowe ngalami tumenan apa sing dikarepake jroning geguritan sing kowaca
ü Swarane aja monoton, sok-sok nganggo swara banter, sok-sok ya lirih, sok-sok ya kalem.
sajak kemayu apa hiya iki dayane layang atimu sing jare bakal ditulis kalane ijen lan sendhang mung amping-ampingann jendhela sing wengi iki isih panggah binuka? biyen aku nate apal gojegmu kepiye nalika bingung ndhedher
'nem digit (rung ngerti yen iku di-share po ra sih). Umpamane dewe'e sms sepisan (nomer Indonesia: indosat, telkomsel,
meneh. Enak tho? Namung yaiku kudu ol terus tjuk!
lair ing Surabaya, Jawa Wétan, 29 Maret 1968; umur 49 taun) ya iku mantan pamain badminton Indonesia uga tau dadi juwara ing bulu tangkis kathi pabgebtukan mendali emas jroning Olimpiade Barcelona 1992 ing nomer tunggal putra. Panjenengané pensiun saka donya bulu tangkis sabanjuré main ing Olimpiade Atlanta 1996.
Alan mangkubagya jroning kulawarga (jejodoan) déning Susi Susanti,uga menang tangkis jroning tethandingan ing Olimpiade Barcelona.
IndonésiaUlah ragawan Indonésia peraih medhali OlimpiadeTokoh SurabayaPamain olimpiade badminton saka IndonésiaLair 1968Rintisan mawa topik olahraga	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 21 Oktober 2016.
nemu artikel aneh iki... lha tak share wae nang Forum
Kaping pitu sumrap mring kang adi luhung Sagung kaéndahan Kang pinaringken Hyang Widi Dèn resepna anèng teleng manahira 137. Tanem tuwuh sumrambah sato sadarum Malih pra manusa Miwah saisiné bumi Kanthi wijang pinaringan kaluwihan 138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang Agung Salir wewatekan Wèh resep sawiji-wiji Kawruhana …
tebih lampahira Ngudi èlmi pangertiné Awit isih ana liya Kang mesthi ngungkulana Lir wiyati
mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju
10:1 Manut kandhané wong, aku Paulus, diunèkaké jirih yèn adu-arep, waniné yèn adoh. Penjalukku marang kowé, lambaran kesaénan lan sih-rahmaté Sang Kristus,
10:2 samangsa aku teka niliki kowé, kowé aja meksa aku tumindak keras marang kowé. Awit aku bisa keras karo wong-wong sing padha ngarani yèn penggawéku nuruti nepsu kadonyan.
10:3 Ya bener aku iki padha urip ana ing donya, nanging penggawéku mau ora manut nepsu kadonyan.
10:4 Gegaman sing dakenggo nglawan dudu gegaman kadonyan, nanging gegamané Allah, sing ampuh lan bisa nggempur bètèng-bètèngé manungsa. Aku padha nyirnakaké pangothak-athiké manungsa sing palsu,
10:5 lan mbongkar témbok-témbok gumunggunging manungsa sing ngalang-alangi wong arep wanuh karo Gusti Allah. Aku padha nelukaké pikiran-pikirané manungsa, supaya manut marang Sang Kristus.
10:6 Samangsa kowé wis mbuktèkaké setyamu, aku bakal ngukum sakèhé wong sing ora setya.
10:7 Kowé padha ngertia prekara sing sanyatané. Menawa ing antaramu ana sing nganggep dadi kagungané Sang Kristus, mbok ngèlingana yèn aku iki uga kagungané Sang Kristus, padha waé.
10:8 Aku ora isin ngegung-egungaké pangwasa sing wis diparingaké déning Gusti marang aku, awit pangwasa mau kanggo mbangun kowé, ora kanggo ngrusak kowé.
10:9 Aku ora niyat medèn-medèni kowé srana layang-layangku.
10:10 Mesthiné ana sing arep muni: “Layang-layangé Paulus kuwi keras lan pedhes, nanging yèn adu-arep karo kita, dhèwèké tanpa daya lan tembungé ora teges!”
10:11 Bèn wong kuwi mengko ngerti yèn tembung-tembung sing daktulis ana ing layang-layangku karo apa sing bakal padha daktindakaké samangsa aku adu-arep, kuwi ora ana bédané.
10:12 Pancèn aku ora wani madhakaké awakku karo wong-wong sing anggepé wis sampurna. Wong-wong kuwi bodho banget! Padha gawé ukuran manut panemuné dhéwé, banjur nandhing awaké dhéwé nganggo ukuran mau!
10:13 Nanging tumraping aku, enggonku ngegung-egungaké ana watesé; watesé yakuwi ayahan sing diparingaké déning Gusti Allah marang aku, klebu pegawéanku ana ing antaramu.
10:14 Sarèhné kowé klebu ana ing sajroning wates mau, mula dhèk aku nekani kowé martakaké Injilé Sang Kristus, aku ora nerak wates.
10:15 Lan aku ora padha ngumukaké bab pegawéané wong liya sing ana ing sanjabané wates sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah kanggo aku. Nanging pengarep-arepku, supaya kaprecayanmu saya mundhak lan aku padha bisa nindakaké pegawéan kang luwih gedhé menèh ana ing antaramu, sajroning wates sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah.
10:16 Yèn wis mengkono, aku lagi bisa martakaké Injil ing panggonan-panggonan liya, ora susah nganggo ngegung-egungaké pegawéan sing wis dilakoni ing laladané wong liya.
10:17 Awit Kitab Suci nerangaké: “Sapa sing arep ngegung-egungaké, kuwi ngegung-egungna apa sing wis ditindakaké déning Pangéran.” *Mirsanana Yérémia 9:24.*
10:18 Sebab wong sing kanggep ana ing ngarsané Gusti Allah kuwi dudu wong sing ngalem awaké dhéwé, nanging wong sing dialem déning
sing nembe pirang wulan be wis krasa kaya kie.,.
lah njenengan .,.pirang taun pakdhe.,.
Sugeng dalu ugi, mas… Mugi rahayu wilujeng… 🙂 Balas	sunarnosahlan on 14/12/2009 pukul 4:40 AM said:
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo.
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan. Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing
tanggal 28 Januari ingkang kapêngkêr Dr. L.N. Deckers, minister van defensie ing Nèdêrlan sampun dumugi ing Tanjungpriuk. Kala punika kathah para pangagêng ingkang sami mêthuk, makatê ugi para prajurit wontên sagêlar sapapan ingkang sadhia wontên ing palabuhan, minôngka angurmati tamu agung wau.
Ing nginggil punika gambaripun kala paduka Tuwan Dr. L.N. Deckers mriksa barisanipun para prajurit, inggih punika ingkang mangagêm cêmêng. Ing têngênipun: Jendral Mayor Hoeksema de Groot, kiwanipun Jendral Laut J.F. Osten.
kang srêngenge wau wus mijil / nanging surêm tan padhang / kalingan ing mêndhung / sêpi nyênyêt pakampungan / datan kadi padatan ing wanci enjing / labête wulan Siyam //
cabuk rambak tukang wedang kopi / datan katon kadi saban-saban / sêpi swara ting carêngkèng / cêlak kalawan cakruk / wong dol gudhêg amblênêg linggih / ngêntèni bocah jajan / nanging tanna tuku / amung siji tur sagobang / dadi lima imbuh karag nênêm
sampun kumpul / gêrombolan maring langgar / pak kaume bubar wulu têrus linggih / mèsêm bagèkkên bocah //
apa padha pasa mau iki / gya mangsuli inggih gih sadina / lah rak ngono bêcik kuwe / saiki wis sataun / ora trawèh mêsthine lali / botên taksih kèlingan /
mêngko apa jaburane iki / ingkang sandhing ngungak-ungak jawab: / ayake dhawêt lan tape / Si Bendhot gêla muwus / êlo priye [pri...]
[...ye] mêngko ta iki / aku ra nggawa pinggan / cangkire mung têlu / lah mêsthi padha rêbutan /
kurès kang winaca / nêksèni ingsun tuhune / Nabi Muhammad iku / manungsa kang lanang sayêkti / mardika akil ingkang / balig lawan bagus / mancorong warnane kaya / purnamane wulan utawa hyang rawi / rame raras kapyarsa //
têlas sadat pak kaum nambungi / niyat ingsun apasa tutuga / lare sigra anggro kabèh /
sasi / Siyam windu Sancaya / sèwu wolung atus / sawidak kalih Je warsa / anèng kantor Bale Pustaka Batawi / Têguh Sastrasuwignya //
Nda: lah, ta atita: barêng wis kalakon, banjur, ana: ana, têrangipun: sawise sêpi sidhêm awang uwung, lah banjur ana lêlakon manèh, carita iki. Têgês ingkang kados makatên punika sami kalihan wiwitanipun sêrat Adiparwa. anênggih nagari pundi ingkang kaeka adi dasa purwa. Sanadyan kathah titahing dewa, kang kasongan ing akasa, kasôngga ing prêtiwi, kathah ingkang asri araras, nanging datan kadi nagari ing Dwarawati. Mila kinarya bêbukaning carita, ngulatana nagari satus datan antuk kêkalih, sèwu datan antuk sadasa.
Pranyata ing Dwarawati nagara kang panjang punjung, pasir wukir loh
kathah kasugihan saking pagunungan. Loh, kathah tirta martani têtuwuhan. Jinawi, kathah narmada ingkang dados pasrèning praja. Gêmah, kukuh sugih kalawadya. Aripah, ayêm têntrêntêntrêm. sêmuning praja.§ Aripah, têgêsipun dèrèng angsal katêrangan, nanging apah têgêsipun toya. Karta, datan ana durjana juti sapêpadhane. Raharja, katôndha para punggawa sapangandhap datan wontên ingkang irèn mèrèn cêcêngilan.
kathah pêpasrèn anglam-lami tiningalan. Dhasar nagara ing Dwarawati padhang jagate, adoh
sadèrènging winarah. Sang prabu pinunjul ing tri bawana. Yèn ing kangsuciankasucian. sang nata saluhuring para brahmana, yèn ing
saking pinukul ing prang, amung saking kasok pêpoyaning kautaman, bêbasan ingkang cêlak manglung, kang adoh tumiyung, sami atur bulu bêkti, glondhong pangarêng-arêng, guru bakal guru dadi.
Ya ta sinigêg ingkang murwèng kawi. Nuju ing ari Rêspati, sri bupati miyos siniwaka ing siti inggil pinatarana, lênggah ing dhampar kancana,
nata, sang narpaputra ingkang binadhe raja, akêkasih Radèn Sômba. Sang narpaputra dhasar satriya bagus, karêngga ing busana, lêbda ing parikrama, sudibya ing adilaga, adhêdhasar limpad ing graita. Kalih ipe nata, satriya ing Lesanpura,
Radèn Satyaki pranyata satriya utama, ambêg raharja, sakti sudibya ing ngadilaga, karosane datan pae gajah budi ambêdhat. Marma minôngka gêdhig manggala, agul-aguling adilaga. Sadaya para sumewa sami sumungkêm silastawa atap pranata.
Apa wigatine sang prabu miyos siniwaka. Ing pagêdhongan sajatine sang prabu arsa nyuba wiwaha [wiwa...]
[...ha] ingkang rayi Rêtna Bratajaya, iya Wara Sumbadra, kagadhang dhaup kalihan satriya panêngah Pandhawa Radèn Arjuna.
Ing nalika punika kapasang yogya ingkang raka sri bupati ing Madura Sri Baladewa, sampun rawuh jumujug ing pasewakan, lênggah satata wontên ing dhampar kancana. Sang Prabu ing Dwarawati
Ing bab gêndhing tuwin jogèd, punika sabên bôngsa sami gadhah, mênggahing raos, tumrap ingkang anggadhahi, rumaosipun anganggêp bilih gêndhing lan jogèdipun ingkang sae piyambak. Panganggêp ingkang makatên wau
wau botên tilar adamêl grêgêt tuwin gambira, punapadene raos susah. Kados ta têtabuhanipun têtiyang wanan, punika limrahipun prasaja sangêt, namung awarni kêtipung, kangge mêndhêt irama sawatawis, prêlu kangge ngiramani dhatêng tindaking panjogèdipun, sanadyan jogèdipun namung adhapur lunjak-lunjak, nanging katingal anut irama.
Dene minggah-minggahing têtabuhan, tamtu inggih ambêkta lêluwêsaning jogèd, dados inggih kenging kangge titikan saya inggiling bêbudèn.
Cobi amêndhêt upami ing bab caranipun tiyang wanan manawi sami angraras lêlagoning gêndhing ingkang sinarêngan jêjogedan, punika katingal sangêt ing kasaripun, tuwin grêgêtipun namung dhatêng gambira, sanadyan wontêna ingkang êngês, nanging botên sapintêna raosipun. Kawontênan ingkang kados makatên punika lajêng lumèrèg kenging kangge titikan dhatêng kirang lêbêting raos.
têtabuhan ingkang kawontênanipun warni-warni, ingkang nama sagagrag, warni-warnining têtabuhan wau ugi lajêng ngawontênakên gêndhing warni-warni, tuwin lajêng nuwuhakên raos ingkang adamêl gambira, damêl grêgêt, damêl prihatin, tuwin sanès-sanèsipun.
Tumraping bôngsa Jawi, kados sampun kathah ingkang sagêd ngraosakên gêndhing Eropah tuwin gêndhingipun piyambak, ing ngriku namung gumantung mana suka, rêmên ingkang pundi, nanging kalih pisan wau sami isi raos bingah lan susah kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Dados tumrap ingkang kasêngsêm dhatêng gêndhing Eropah, inggih lajêng sagêd cariyos dhatêng raosipun ingkang warni-warni, upaminipun gêndhing ingkang damêl gambiraning manah, punika tumrap ingkang cocog, sabên mirêng inggih lajêng anjênggirat, sawênèh wontên ingkang sagêd nênangi dhatêng kapurunan.
Makatên ugi tumrap gêndhing Jawi, raosipun inggih botên beda, upaminipun tiyang mara tamu dhatêng panggenanipun tiyang gadhah damêl, punika samôngsa kinurmatan ing gôngsa gêndhing Kêbogiro, inggih lajêng anjênggirat, saupami tiyang ingkang lampahipun ngalêmêr, inggih dados cêdhit-cêdhit, malah sagêd ugi lajêng dados anglangak kados Radèn Sômba.
Tamtu kemawon gêndhing-gêndhing wau inggih lajêng gadhah nama piyambak-piyambak, ingkang namanipun anocogi kalihan ungêlipun, upaminipun inggih gêndhing Kêbogiro wau, namanipun cocog kalihan suwaranipun. Makatên ugi tumrap gêndhing Eropah, kintên-kintên ugi makatên.
Pêthilan ringgit tiyang Basudewa lan Narasoma, wontên ing pandhapi Kapatihan Pakualaman.
Nanging tumraping raos sampun têmtu botên kenging kagathukakên, kajawi ingkang sampun lènjèh dhatêng raos kalih-kalihipun, awit tumraping bôngsa Eropah, lajêng amastani manawi gêndhing Jawi punika pating klênyit tanpa têgês, ambrêbêgi kuping, makatên ugi tumrap bôngsa Jawi ingkang botên sagêd ngraosakên dhatêng gêndhing Eropah, manawi mirêng lajêng ngêlus-êlus wêtêng, saking sêbah. Raos ingkang kados makatên wau inggih pancèn botên lêpat, sampun malih bôngsa Eropah mirêng gêndhing Jawi sagêda cocog, sawêg bôngsa Jawi piyambak kemawon ing sapunika sampun kathah ingkang [ing...]
[...kang] kêri mirêngakên gêndhing Jawi. Nanging kosokwangsulipun, bôngsa Eropah wontên ingkang sampun sagêd ngraosakên gêndhing Jawi ngantos dipun bêkta dhatêng pasupênan. Dados sami kemawon.
Gêsanging gêndhing wau saya karaos malih manawi mawi binarung ing ucap, yèn Jawi gerong, punika saya cêtha malih, awit panggerongipun wau mawa ucap ingkang ugi atêgês dados panggugah.
Ing sapunika gêntos ing bab jogèd, yèn caranipun ngrika dhansah, punika inggih sami mêngku kaalusan sadaya, têgêsipun sami botên tilar kasusilan, nanging ing bab punika namung mêndhêt ing bab raos gêsangipun. Tumraping jogèd Jawi, pundi ingkang nama anêtêpi dhatêng pathokan, punika ngantos sagêd ngirup dhatêng raosipun ingkang ningali, kabêkta saking tanpa kuciwa, sanadyan ingkang anjogèd lare pisan, sêngsêmipun sampun botên beda kalihan tiyang sêpuh. Makatên ugi tumraping dhansah kados inggih botên beda.
Dene tumraping nayuban, lajêng dados cacadan, dipun wastani patrap saru, punika pancèn inggih nyata, nanging punika nama lêpatipun ingkang nindakakên, awit kados botên wontên janjinipun tiyang nayuban lajêng kapurih main rêsah-rêsahan. Dados saupami tataning nayuban dipun ewahi, utawi dipun icali, ingkang anjalari dados tuwuhing tindak rêsah, tamtunipun lajêng katingal maliginipun angênggèni kawruh jogèd. Dene manawi dipun bujêng dupèh ing ngriku kasêlan ing tiyang èstri, inggih punika ringgit, kaanggêp botên pantês, lajêng adamêl kirang rênaning para wanita ingkang mariksani, punika lajêng nama botên ngadil.
Dados saupami wontên pamanggih nêdya adamêl suwaking nayuban, nanging manawi nyataning tatananipun sampun botên saru, inggih prayogi nyandèkakên sêdyanipun badhe nyuwak. Ewadene manawi mêksa adrêng dupèh mawi jalêr èstri, wohipun tamtu badhe ambibrahakên tatananing dhansah. Awit mênggahing raos, kasusilan tuwin botên susila, punika tumraping ngrika-ngriki botên sami.
Mênggahing wosipun, ing karangan punika namung nyariyosakên ing bab kaalusaning gêndhing lan anjogèd.
Sampeyan dalêm ingkang wicaksana, nalika badhe bidhal kirap.
Gambar ingkang nginggil, sampeyan dalêm ingkang wicaksana nalika kirap angubêngi praja, nitih rata kancana.
Gambar ingkang ngandhap, para akungagung. ingkang sami badhe malêbêt dhatêng kadhaton, anjênêngi pahargyan ing nalika dintên Kêmis, kados ingkanag sampun kapratelakakên ing Kajawèn.
Para maos mugi botên kêmba ing panggalih maos karangan ing bab babadipun Pangeran Pugêr, wontênipun dipun andharakên ngantos panjang, namung prêlu badhe ngêtingalakên ing bab wohipun ambêk sabar.
Kacariyos sasedanipun Sinuhun Prabu Mangkurat, Pangeran Pugêr lajêng anjumênêngakên Pangeran Adipati Anom sumilih kapraboning rama, pangeran adipati wau kajawi putra kapenakan, ugi mantu. Nalika wontên ing pasewakan, Pangeran Pugêr jumênêng wontên ing pêngkêranipun Pangeran Adipati tuwin andhawuhakên: Sarupaning wong ing Kartasura kabèh, padha nêksènana, yèn Pangeran Adipati Anom ing saiki ingsun junjung jumênêng nata angrèh ing tanah Jawa kabèh, ajêjuluka Kangjêng Susuhunan Mangkurat Senapati ing Ngalaga, Sayidin Panatagama.
Ing sakala punika wontên sêsêpuhing praja nama Adipati Sumabrata nyêntak dhatêng Pangeran
kados makatên punika sakalangkung lingsêm, ing dalêm batos ngantos ngucap ngudubilahi. Nanging raos ingkang mêmirang kados makatên punika tumrapipun Pangeran Pugêr namung dipun anggêp dados cobi, kangge ambobot kasabaranipun. Mila inggih namung dipun tampèni kanthi panarimah.
Samubarang punika manawi dipun ajêngi, tamtu inggih lajêng saya katingal, kados ing bab anggènipun Pangeran Pugêr angajêngi dhatêng sabar, tansah kêpêthuk kemawon sabab-sabab ingkang dados panyobi. Tamtu kemawon panyobi wau tuwuh saking tiyang ingkang nêdya damêl awon dhatêng panjênênganipun, tuwin dhasar nyata Pangeran Pugêr tansah dipun karenah, malah kalampahan Pangeran Pugêr lajêng dipun bêthèk wontên ing alun-alun sagarwa putra, jalaran saking kadakwa angrojongi putra anggèning ambalela ing ratu, inggih punika pangramaning putra ingkang nama Radèn Mas Suryakusuma. Makatên malih putri ing Kapugêran ingkang kagarwa ing sang prabu, lajêng kakondurakên.
Nalika Pangeran Pugêr tampi paukuman wau, wontên putranipun ingkang nama Radèn Mas Ôntawirya, nêdya ambangkang botên purun ngêsrahakên dhuwung, ing ngriku andadosakên dukanipun Pangeran Pugêr, kawiyos pangandikanipun: Ôntawirya, kêrismu
duraka ing ratu, lan yèn kowe ora pasrah gêgaman, kêna ing supataku. Dene salajêngipun, ing salêbêtipun Pangeran Pugêr anglampahi paukuman,
botên karsa dhahar utawi sare, tansah nyuwun ngapura sarta pitulunging Allah. Ing ngriku lajêng katingal cêtha sangêt ing bab kasabaranipun Pangeran Pugêr.
Ing ngriku lajêng tuwuh rêmbag ingkang wosipun badhe masesa dhatêng Pangeran Pugêr, nanging wantunipun Pangeran Pugêr panggalihipun wilujêng, malah mêngsahipun Pangeran Pugêr, inggih punika Adipati Sumabrata, nyuwunakên pangapuntên, awit têrang manawi Pangeran Pugêr botên dosa. Kalampahan Pangeran Pugêr sagarwa putra sampun linuwaran, nanging mêksa taksih dipun sujanani, mila lajêng dipun aturi dalêm cêlak alun-alun. Nanging wantunipun tiyang dipun gêthingi ing ratu tuwin tansah dipun sujanakakên, dados inggih tansah botên sakeca, makatên malih saparipolahipun tiyang ing Kapugêran, tansah dipun ulat-ulatakên.
Sanadyan Pangeran Pugêr punika wontênipun ing Kartasura botên angsal manah, ewadene tansah tinari-tari dening panjênêngan nata, kathah bab-bab ingkang prêlu katindakakên dening Sang Pangeran. Ananging Sang Pangeran botên kêndhat tansah tampi cobi ingkang sakalangkung awrat.
Wontên bêbasan, manawi nêdya adamêl nêpsuning tiyang, ambedaa anakipun. Makatên ugi Pangeran Pugêr, ing kala samantên mirêng pawartos, bilih putranipun ingkang nama
saking Kartasura sagarwa putra dhatêng Sêmarang. Bidhalipun dhatêng Sêmarang wau rêreyongan sangêt.
Nanging sarèhning tindakipun Sang Pangeran punika sampun kasampiran wahyu kawilujêngan, lulus ngantos dumugi ing Sêmarang. Cinêkak ing cariyos, Sang Pangeran sagêd jumênêng nata wontên ing Sêmarang, dipun idèni ing Kumpêni, ajêjuluk Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama.
Ing ngriku pinanggihing wohipun kasabaran ingkang dipun sarirani ing Pangeran Pugêr, ing salajêngipun sang prabu kondur dhatêng Kartasura sagêd ngêndhih karaton.
Mirid lêlampahan sadaya wau, tiyang anglampahi sabar punika pancèn rêkaos. Dados tiyang ingkang sagêd anglampahi sabar sayêktos, punika nama sampun manggih satunggaling kanugrahan, tinêbihan ing kala ingkang nêdya anggêgodha.
Lêngganan nomêr 639 (t.R. Kertodiprodjo) f 6,- punika tumrap wulan Juli 1932 dumugi Juni 1933. Dados manawi botên nampi blangko, panjênêngan botên prêlu paring yatra malih.
Lêngganan nomêr 5348 (t.S. Eprajim) sêrat sampun katampi. f 2,- tumrap wulan Januari dumugi April '32.
Pinanggihipun wontên ing tanah Jawi, wana ingkang agêng-agêng kacariyos inggih kathah kêkajênganipun ingkang agêng-agêng, nanging limrahipun kajêng ingkang agêng-agêng wau dipun namakakên kajêng taun, ingkang botên kapilih kangge dandosan, amargi kawon kalihan kajêng jati.
Jalaran saking wontênipun kajêng jati ingkang misuwur saenipun kangge dandosan, parentah lajêng nanêm kajêng jati wontên papan ingkang anocogi kangge gêsanging kajêng wau, wusana lajêng dados wana ingkang dipun wastani wana pajatèn, lan wana wau pinanggih ing pundi-pundi, sagêd angêsuk wana-wana bêbondhot lan ingkang rumiyin botên sagêd ngêdalakên asil punapa-punapa.
Nanging sarèhning nama wana, pajatèn wau ing sakawitipun namung asli dipun tanêmi, lajêng ugi awujud wana grêng. Tamtu kemawon pinanggihing wana wau, inggih lajêng wontên uwitipun jati ingkang agêng, awit umuripun sampun pintên-pintên dasa taun. Dados pinanggihipun ing sapunika, kajêng ingkang nama agêng tuwin sampun umur dasanan taun, pinanggih wontên ing kajêng jati. Tumraping kajêng sanèsipun inggih taksih wontên, nanging botên sapintêna.
Manawi angèngêti ing bab kêkajêngan taun, tamtu inggih gêgayutan kalihan ngumuring tiyang, kajêngipun inggih mawi pêpèngêtan, dene tumraping para ahli, umur-umuraning kajêng punika sagênsagêd. nitik saking kawontênanipun.
Kados ingkang kacêtha ing gambar punika, mujudakên kajêng ing tanah Amerikah ingkang sakalangkung agêng, sasampunipun katêgor, wujuding kajêng katingal, kenging kapandhing kalihan agênging tiyang. Kajêng wau umuripun sampun ewon taun.
Griya yatim griya yatim ing Tungkak. Griya yatim Muhammadiyah ing Tungkak ingkang angsal arta pambiyantu saking parentah, wiwit wulan Januari kapêngkêr sampun botên angsal malih. Lare-lare yatim ingkang dipun upakara ingriku wontên 45, rumiyin sabên wulan lare satunggal angsal pitulungan saking parentah f 5.-.
Ir. Soekarno gêrah. Wontên pawartos, awit saking pamrayoginipun doktêr, sarèhning sariranipun Ir. Soekarno kirang saras, supados sampun ngêmori politiek rumiyin.
Sudan balanja. Kawartosakên, parentah ugi nêtêopakên sudaning balanjanipun prajurit legiun Mangkunagaran tuwin barisan Madura. Wiwit 1 April dumugi 30 Juni 1932 suda 5%, salajêngipun wiwit Juli suda 10% samantên punika namung tumrap ingkang balanja f 20.- minggah dumugi f 50.-.
Lêbêt wêdaling kuli kontrak. Miturut pawartos, ing taun 1930 Sêmarang ngintunakên kuli kontrak dhatêng tanah sabrang 9769 ingkang wangsul 8162. Ing taun 1931 ngintunakên 1412, ingkang wangsul 34.804. Dados tinimbang kalihan ingkang dipun kintunakên malah kathah ingkang wangsul.
Handelsvereeniging Sêmarang adamêl paturan. Handelsvereeniging Sêmarang gadhah atur dhatêng Kajêng Tuwan Ingkang Wicaksana, supados nyuwak pajêg dêlancang sigarèt, kalintunan pajêg sata. Dene wontênipun amargi arta pajêg dêlancang sigarèt punika namung dipun salingkuhakên ing tiyang kemawon.
nggropyok griyanipun bangsa Tionghoa ingkang manggèn ing tapêl watês Majakêrta kalihan Jombang. Bangsa Tionghoa wau kadakwa gantos pêtêng; ingkang dipun gantos kajawi barang-barang ugi nggantos rajakaya. Nalika dipun gledhah kalêrêsan nuju nggantos maesanipun tiyang dhusun.
Kapal-kapal ngamanca ingkang labuh ing Tanjungpriok. Ing wêkdal punika ing Tanjungpriok wontên kapal-kapal ngamanca ingkang sami labuh, 1 kapal pêrang Inggris "Kent", 2 kapal pêlancongan "Empress
kangge lare-lare Tionghoa ing Sêmarang. Ing Sêmarang sampun kêlampahan ambikak griya pamondhokan lare-lare Tionghoa, ingkang dipun adani dening nyonyah-nyonyah Tionghoa ingkang namanipun wontên ing Sêmarang katingal. Pambikakipun dipun jênêngi ing paduka Gupêrnur Jawi Têngah tuwin sanès-sanèsipun. Pamondhokan wau cêkap kangge lare 20, ing sapunika sawêg nampèni lare-lare èstri.
Gunggungipun tiyang ingkang katrajang sêsakit pès ing Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan. Kawontênanipun têtiyang ingkang katrajang sêsakit pès ing Jawi Têngah, Têmanggung 35, Têgal 30, Brêbês 9, Ngayogya 1, Bantul 3, Gunungkidul 19, gunggung 97. Jawi Kilèn, Majalêngka 13, Ciamis 4, Tasikmalaya 11, Bandung 22, gunggung 50.
Tiyang umur 130 taun. Ing dhusun Pohkêmbang, Gombong, wontên tiyang nama Kyai Amadanom sampun umur 130 taun taksih kiyat, panggêsanganipun dados dhukun. Tiyang wau nalika jaman Diponagaran sampun gadhah anak 2, ing sapunika anakipun pinanggih 25. Kyai Amadanom wau sagêd ngaos, nalika nenemanipun nate ngaji dhatêng pondhok-pondhok ing Banjarmasin, Surabaya, Wanaagung (Kêdiri), Pacitan tuwin Bantên.
Ngewahi klas ing K.P.M. Awit saking usulipun directeur babagan arta praja dhatêng parentah, supados kantor Reiswezen adamêl tatanan ewah-ewahaning lampah sagantên ing tanah ngriki, inggih punika bab klas pamanggèning punggawa nagari manawi numpak kapal K.P.M. manut pêpetangan balanja. Tindak makatên punika nagari badhe manggih pangiritan kawan ton.
Gunggunging arta ingkang sumimpên ing Postpaarbank. Gunggunging arta ingkang sumimpên ing Postpaarbank ing tanah ngriki dumugining tanggal 31 October 1931 wontên f 19.219.647.20. Pêperanganipun: bangsa Eropa f 11. 688.096.69; tiyang siti f 6. 746.218.98; bangsa ngamanca wetanan f 1.385.331.53.
Resident enggal. Kawartosakên Tuwan T.J. Habbema, ingkang
Ekoatmojo ngakên dados ratu adil, saha ngakên têdhak Majapait. Ekoatmojo lajêng dipun cêpêng ing pulisi, kanggenan dhuwung kathah tuwin jimat-jimat. Ing Baturêtna, Wonogiri ugi wontên tiyang ngakên ratu adil dipun cêpêng ing pulisi. Tiyang wau sampun sadhiya sowan Ingkang Sinuhun ing Surakarta ambêkta tiyang 200. nanging lajêng kenging dipun bêkuk ing pulisi.
Minister Decker dhatêng Borobudur. Kala tanggal 29 Januari, nalika Minister Decker wontên ing Ngayogya lajêng tindak dhatêng Borobudur nyare sadalu. Enjingipun wangsul dhatêng Ngayogya dhahar ing guprênuran, lajêng bidhal
Inggris Kent ingkang nuju labuh ing Tanjungpriok, ing sadèrèngipun dumugi wanci labuhipun wontên ngriku, sampun bidhal botên kasumêrêpan.
Milliunair ngambah ing jaman malèsèd. Ing wêkdal punika wontên Milliunair bangsa Amerika lêlana dhatêng tanah ngriki numpak kapal "Empress of Britain". Kacariyos Milliunair wau wontênipun ing Bêtawi ugi nindakakên pangiritan, botên têtumbas punapa-punapa ingkang katawèkakên dhatêng piyambakipun, sanadyan têtumbasa inggih ngawis, beda kalihan Milliunair sanès-sanèsipun ingkang lêlana mriki ing sadèrèngipun jaman malèsèt.
Kawigatosaning kalawarti enggal. Ing bab kalawarti ingkang badhe dipun tindakakên dening Tuwan Driyowongso, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, punika badhe kaangkah isinipun supados ngèngingi manahipun golongan andhap, basanipun Jawi ngoko, ukaranipun prasaja.
ing bab badhe icaling liburan ing wulan Siyam. 2. nyuwun supados angsal ngêmori rêmbag ing bab sêrêg-sêrêgan tumrap warga P.G.H.B. 3. ngajêng-ajêng nggadhahi wêwênang ingkang mêsthi; 4. namaning "Perkumpulan Guru Desa" dipun ewahi "Volksonderwijzersbond"; 5. nêtêpakên Tuwan Adisewaya dados pangarsa P.N.S.
Ing Saparua wontên lindhu. Ing Saparua tansah kêraos wontên lindhu, kintên-kintên jalaran saking badhe inggahing toya sagantên dhatêng dharatan.
Wontênipun tiyang among dagang ingkang palit ing Bêtawi. Among dagang ing Bêtawi ingkang palit ing taun 1927 wontên 171; ing taun 1928 wontên 215; ing taun 1929 wontên 272; ing taun 1930 wontên 318 tuwin ing taun 1931 wontên 463.
Sêrat sinawung lêlagon saking sawênèhing guru wanita katur Ir. Soekarno. Wontên sawênèhing sêrat saking guru wanita ing Bêtawi katur Ir. Soekarno sinawung ing lêlagon basa Mêlayu, dipun kanthèni kacu pêthak abrit mawi sêrat ingkang suraosipun supados anunggilakên P.I. kalihan golongan Mardika.
Conferentie Partai Indonesia. Wontên pawartos, Coferentie P.I. saèstunipun kawontênakên ing Mataram, botên wontên ing Bêtawi.
Bab arta palsu ing Makasar. Kawartosakên ing Makasar kathah arta palsu ingkang sumêbar. Sabên datêng pulisi ambêskup arta palsu.
Pangiritan ing B.B. Tumrap B.B. tiyang siti dipun wontênakên pangiritan f 209.000. Sudaning
tanah Jawi tuwin Madura f 200.000.-. Pangiritan sanès-sanèsipun kados ta telepon tuwin wragad kantor kasuda 20% wontên f 197.950.-.
Rêdi Kêlut adamêl kasamaran. Miturut pawartos, ing sapunika ing Blitar dipun jagi ing saradhadhu saking Salatiga. Wontênipun
Sumatra Kilèn kathah arta krêtas nyadasa rupiyah palsu. Wontên ingkang ngintên dhatêngipun wau saking Tiongkok, nanging tandha yêktinipun dèrèng wontên. Escompto nyumêrêpi bab wontênipun arta wau.
Bêna ing Juwana. Lèpèn Juwana ingkang adatipun ilinipun antêng, sarêng wontên jawah tanpa kèndêl lajêng mbaludag angêlêbi pundi-pundi.
Pakêmpalan ngayomi sato kewan. Pakêmpalan ngayomi sato kewan ing Ngayogya mêntas ngawontênakên parêpatan warga, ngêncêngakên bab tumindaking damêl ngayomi sato kewan. Gêlênging rêmbag supados ing pamulangan dipun wontênakên pangajaran ambêk wêlasan, ingkang gêgayutan kalihan bab wau. Ing salêbêtipun taun 1931 ing Ngayogya wontên sêrêgan panganiaya kewan 520.
Nyirnakakên tiyang awon. Wadya Jêpan nyêpêng tiyang awon cacah 10.000, panêmpuhipun ngangge auto lapis waja, tiyang awon wau sirna sadaya.
KwontênanKawontênan. ing Syanghai warni-warni. Griya consul Jêpan ing Tiongkok mèh dipun bêsmi ing tiyang, nanging lajêng kadênangan. Gemeente ing Syanghai ngèndêli
punika kitha ing Syanghai, lampah-lampahipun miturut rancangan ingkang sampun katata rumiyin.
Pêrang Tiongkok Jêpan. Parentah Tiongkok nêtêpakên badhe pêrang kalihan Jêpan. Nanking kadadosakên hoofdkwartier. Tiongkok dipun kuwatosakên.
tan kuciwa jumênêngira ji / wus misuwur praptèng liyan praja / lamun kang jumênêng mangke / nyata narendra luhung / trahing nata kang amêngkoni / laladan praja Langka / kalangkung misuwur / marma sumêbaring warta / anggung antuk pangalêmbana myang puji / saking nata ngamônca //
ayêming tyas pra kawula sami / dening ngrasa antuk pangayoman / narendra trahing gustine / kang mèh kasilêp dangu / kêndhih dening kang bôngsa Tamil / malah nguni angira / ing wuri tan wurung / trahing sang sayêkti sirna / dening anggung rinèhing nata linuwih / kang kalangkung kawasa //
lan sanyata yèn rinasèng ati / yêkti lôngka lamun kalakona / têrah singga tuwuh mangke / nanging Hyang Maha Agung / lamun paring marga tan pilih / nadyan wong
kalakone / nanging rasèng aluhung / salami mung kaciptèng batin / tumindakirèng karya / nganti mangsanipun / marma nadyan têtaunan / dupi praptèng ing kalamôngsa ngrampungi / lulus sarwa sambada //
saupama woh pêlêm kuwèni / matêngira wus dhawahing môngsa / datan ana
mring kawula maratani / amartani sadaya //
anyêlani pèngêtan ing tulis / bôngsa Tamil ingkang wus kasoran / dangu tan wontên ucape /
angadani jurit / lumawan mring Sri Drêsthadyumêna / nanging datan antuk gawe / santosaning panêmpuh / linawan ing prajurit aji /
lawan malih sri nata anggalih / marang para warandhalingwarandhaning. wadya / kang tiwas duk paprangane / samya antuk panglipur / dèn opèni salami-lami / tinêmu tan kuciwa / têmah samya sukur / tan kêndhat pamujinira / muga nata antuk kaluhuran
ing satêmah sri narendra mangkin / kang cinipta mung arsa mranata / maring kawilujêngane / para kawulanipun / mrih dinohan godhaning ati / rahayua ing sêdya / lêstaria têrus / dinohana ing angkara / kang ing wuri mung ngrêrusak ing
pinangguh kasangsaya / dening mangkya tinilar lena ing jurit / warga kang ngupakara //
sri nata anggalih / mring lakuning pra janma padesan / ing bab têtalèn ajune / pinardi lan pituduh / mrih ywa kêmba mring laku tani / awit iku sanyata / bakuning praja gung / tan
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan. Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Ing nginggil punika sêsawangan ing pasar Ikan, Batawi. Ing sisih kiwa pêntasaning baita wisaya ulam, untabing têtiyang nuju sami numbas ulam.
Garèng : Ambalèni rêmbuge lagi anu kae ing bab reklasering. Ora, Truk, lagi anu kowe nêrangake, yèn karêpe reklasering kuwi: mulihake kaprajane, lo, kiyi karêpe apa mangkene upamane: sawijining bêndara kolèktur, buk odhêr utawa kasir, sing pancèn kagungan wêwatêkan brêgas lan prawira, arêp paring prêsèn suwêng blong utawa pêniti rante nyang... mas ajêng mas ajêng kae, andilalah anggone ambayar panjupuke dhuwit rada salah wèsêl, ora ngrogoh ing kanthonge dhewe, sing dirogoh jêbul ing ngêkas dhuwiting nagara, kang kapêksa banjur kudu têtêpungan karo kangjêng tuwan pursitêr landrad, sing saka wêlas asihe marang priyayi mau, banjur andhawuhake supaya bisa diopèni dening nagara lawase têlung taun. Sarampunge, reklasering mau banjur ambudidaya mulihake priyayi mau nyang kaprajane manèh, têgêse
nèk wong sing pancèn tulus bêcik ing atine, kirane iya banjur bisa bêcik manèh, hla nèk atine rada pating pringkil, mêngkone rak malah bisa dadi mrongkol. Kaya ta upamane: dadi kasir icip-icip f 1000.- banjur dihotèlake prodheo 6 sasi, barêng wis luwar ditulung manèh didadèkake kasir, nanging wis ngicipi enake wong duwe dhuwit, f 1000.-, bokmanawa ora lêt suwe banjur kêpengin ngêmplok dhuwit sing dadi tanggungane manèh f 5000.- nèk iki banjur diukum, lan luware ditulung manèh dadi kasir, kiraku banjur anggaglag f 10.000.- utawa luwih. Ora mangkono, Kang Garèng, mungguh karêpe pakaryan reklasering kuwi. Sing dikarêpake: mulihake kaprajane, kuwi ambalèkake nyang kaanane mau-maune. Kowe ngrêtia, Kang Garèng, wong laku cidra sing sok nganti gêgayutan karo pangadilan, [panga...]
[...dilan,] kuwi ora kêna ditêmtokake yèn mêsthi wong ala. Ana sing nindakake laku cidra mau, jalaran saka kêpèpèt, saka judhêging atine, utawa ora ditêmaha.
Garèng : Bab kiyi, sanadyan anakku sing kudu dilairake sesuk êmbèn, iya wis ngrêti. Malah sing kalakon wis diukum, iya ana bae sing ora anduwèni dosa saupit-upita. Kaya ta upamane: ing sawijining desa ana rajapati, lurahe ing kono diplêtêr dening dara wêdana kudu olèh katêrangan, yèn nganti ora olèh gawe, diancam bakal dilêpas. Saka wêdine si lurah banjur andadak gawe pasakitan sarana nganggo disêksèni wong-wong liya. Dene sing digawe pasakitan mau iya wong sacêg-cêge bae, lumrahe wong sing disêngiti dening mas lurah mau, ing wusana tumêkane pangadilan, ing sarèhne sêksine kumpêlit, kang sabênêre ora kawêruhan yèn kabèh mau sêksi palsu, dening pangadilan pasakitan mau, ujug-ujug banjur diputus: dikrakal sajêge urip...
Petruk : Wayah, wayah, kok banjur anglairake pandakwa sing ora mèmpêr mêngkono. Tumrap ing jaman saiki sakabèhe rak wis ditindakake kanthi sampurna, apa manèh tumrape ngurus lan mutus prakara, panitipriksane mêsthi kanthi sêtiti ngati-ati bangêt, ora
mêsthine tumêkane ing pandhuwurane iya bakal kawênangan. Nèk nganti bisa kalakon kaya kandhamu mau, apa sing dadi panggêdhene lurah mau, yaiku wadana utawa asistèn wadana, picêk, lan sing nyêkêl pangadilan main mêrêm bae, sanadyan iya kudu diakoni, yèn kadhangkala pangadilan utawa panggêdhening praja kuwi, sok bisa kaliru, nanging kowe iya kudu ngèlingi, yèn panggêdhening praja utawa pangadilan, kuwi mung jênêng titah balaka, dadi ora beda karo kowe aku, iya sok bisa salah lan kaliru. Nanging nèk kaliru utawa salahe têrusan lan urut kacang mêngkono, rak iya jênêng mokal.
Garèng : Iya pancèn bênêr, yèn panggêdhening praja utawa pangadilan kuwi mung manusa blaka, kang bisa salah lan kaliru. Nanging mungguh unimu, yèn mokal bisane kalakon, nèk salah lan kalirune mau banjur nganti têrus-têrusan lan urut-urutan, yak, aku kok rada mèsêm, nèh ora andalidir wong-wong sing dhèk biyèn padha di... dhigulake.
Petruk : Hara, kok banjur nyandhak sing ora-ora mêngkono, wis, wis, saiki padha dibanjurake rêmbuge ing ngarêp. Dhèk mau aku rak wis ngomong, yèn wong kang laku cidra kuwi ora kêna yèn banjur ditêtêpake: wong ala, awit anggone anglakoni mêngkono mau bokmanawa jalaran saka kêpèpète, saka putêking atine, lan sapiturute. Kaya ta upamane mangkene: sayah saka anggone nyambut gawe mulih nêja arêp ngaso, têkan ngomah wêruh bojone lagi ngathang-athang lara, anak-anake pating griyêng padha nangis, pawone sêpi nyênyêt, jalaran ora duwe barang-barang. Yèn wong sing kaya mêngkono kuwi, saka [sa...]
[...ka] judhêg lan putêking pikirane, banjur ambêdhol sauwit telane tanggane, apa iya banjur ditêtêpake bae: wong ala, wong culika lan sapadhane...
Garèng : Hêk, hêk, hêk, wah, Truk, ngrungu kandhamu kiyi atiku banjur krasa anglês bangêt, jalaran kèlingan nalikane aku kêpengin bangêt mangan: cab cae godhog, kuwi nganti dak lakoni ngulu kêthipe bakyumu. Nanging nganti dak srantèkake têlung dina kêthipe jêbul ora kêcandhak-candhak, bisane kêcandhak barêng kêpenginku nyang cab cae wis ilang, yaiku wis lêt pirang-pirang dina, sauwise aku urus-urus.
Petruk : Wayah, hla kuwi nèk Kang Garèng, omonge sok banjur mlantrang-mlantrang mêngkono. Wis, rêmbuge
kapêngkêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral tuwin para agêng, inggih para warga rad Indhia, dhirèktur-dhirèktur dhepartêmèn, tuwin sanès-sanèsipun, konprènsi kalihan paduka ministêr Mr. Dr. L.N. Deckers, badhe ngrêmbag ing bab wigatos, ingkang gêgayutan kalihan prakawis praja. Kados ingkang kacêtha
dèn eman yêkti / lair têkèng diwasa / malah saya wuwuh / katrêsnaning biyungira / marang sira kêna uga dèn wastani / sasat kancana wingka //
nadyan ala pangrasaning wibi / kaya-kaya jagad tanpa timbang / kang katongton amung kowe / lamun wêruh sirèku / ambadhêdhêg rasaning ati / yèn ta kawahyèng sastra / nalikane ngandhut / dhuh roh ingsun kang kasandhang / nèng
sikarèng urip / ywa kongsi katularan //
yèn ngong ngucap nyêbut jabang bayi / awit saking pangemanku marang / benjing yèn wus babar rare / aja kongsi aniru / patrap lawan rupa tan yogi / mangkya pangandhut ingwang / antuk nêm côndrèku / katon wiwit mrucul sira / asring krasa karoncalan
sabên enjing tumrontong hyang rawi / pungun-pungun mangkat adus sigra / wusnya rampung sigra ngombe / jamu pait
yèn ta kuwata ingsun / ingsun êmban lan ingsun liling / nanggapi praptanira / pancèn wus ngong gayuh / nanging ingsun
saking kêkadukên nandhang sakit / dadya mung kandhêg trêsna //
mulat sira wêlasku kapati / yèn bangkita waras angganingwang / kumudu angajak kowe / nanging rasèng tyasipun /
pindha manggih rêtna sawukir / sakèhing pêpenginan / myang sênêng sadarum / sirna larut kerup sira / datan ana kasukan sèsining bumi / ingkang ngungkuli sira //
ing sajrone sira maksih bayi / durung bangkit apa-apa /Kurang dua suku kata: durung bangkit bisa apa-apa. ya ta kang dadya
tansah nliti sukêrira / katon waras lan orane / yèn kurang
tinangisan siwi / gêmpalaning jiwèngwang //
saya gêdhe trêsnaku aluwih / nora kêndhat gonku gulawênthah / mamrih wuwuh ing artine / supayanira besuk / bisa dadi janma kang mursid / bangkit wruh ing kotaman / klakon bisa bêsus / mumpuni sabarang karya / ewadene pangrasèku maksih cilik / tangèh lamun tegaa //
nadyan ta wus gêdhe tuwa dadi / urip amêngku butuh priyôngga / lagya suda swatarane / ananging jatinipun / maksih dadi gagasan yêkti / yèn anak kamlaratan / lan nêmu pakewuh / luwih
tanpa owah / mung wêlas asih anane / kosokbaline sunu / durung tamtu yèn trêsna yêkti / nimbangi trêsnèng biyang / marma dipun emut / malêsa mring
ngucap pisan kinabulakên Hyang Widhi / wêkasan katêmahan //§ Karangan punika sae, mèmpêr karangan ing V.A. 1921. Red.
Ing sabên panggenan ingkang mirah toya, tarkadhang kathah tiyang nanêm kangkung. Kangkung punika bangsaning sayuran ingkang ngêlung, bangsanipun cênil sêmanggi lan sapanunggilanipun, inggih punika ingkang gêsangipun wontên ing papan ingkang mirah toya, ing panggenan ingkang kathah umbulipun, utawi ing papan ingkang êmbêl-êmbêl, ingkang padatanipun angèl dipun tanêmi ing sanèsipun. Kangkung punika nalolor, kadosdene êlunging katela rambat. Manawi wontên ing papan ingkang awis toya, botên sagêd gêsang.
Kangkung punika gampil sangêt pangupakara sarta gêsangipun, punapa malih kawical botên sugih ama. Manawi sampun nanêm sapisan sarta sagêd gêsang, dumugi ing salajêngipun sampun botên susah nanêmi malih. Amargi lungipun ingkang sampun ngoyod, inggih punika kêkantunanipun ingkang sampun dipun pêndhêt, sagêd trubus malih mêdal sêmènipun, makatên salajêngipun. Mênggah ingkang dipun tanêm punika saperanganing uwitipun ingkang ênèm, panjangipun watawis sacêngkang, punika dipun tancêpakên ing leleran, inggih punika pasitèn ingkang badhe dipun tanêmi. Dados pananêmipun kados rekanipun nanêm lung tela rambat.
Manawi sampun rampung pananêmipun, panjagi sanès-sanèsipun prasasat sampun botên wontên, kajawi namung dipun angkah supados toyanipun dados ilèn-ilèn, dados botên dipun kêmbong kados tanêman pantun. Umuripun kangkung punika sawulan, dados sabên wulan sampun sagêd ngundhuh. Ingkang dipun alap êlungipun ingkang ênèm-ênèm, dipun pêthiki sarana mawi ani-ani, sabên sampun angsal satêkêm dipun tangsuli mawi tutus. Sabên mêntas dipun pêthiki makatên punika, êlung kêkantunanipun katingal pating crongot, punika sampun dados wiji tumrap tanêman enggal, ingkang ing têmbenipun turut ing ros-rosan sami tuwuh sêmènipun enggal.
Tunggaking êlung mêntas nen-nenan enggal, punika dipun sarugi mawi sorog, ingkang wujudipun kados garu tanpa unton-unton. Sorog punika alit kemawon, panyorogipun cêkap namung sarana tangan. Mila dipun sorog, pamrihipun êndhut ingkang wontên peranganing leleran ingkang nginggil sagêd ical, sarta makatên punika prasasat minôngka pamatunipun. Gunanipun malih dipun sorogi, supados kangkungipun sagêd mêmês, manawi dipun kulup botên kakên. Pangupakara makatên punika têrus ing salajêngipun, inggih punika sabên mêntas dipun ênèni.
Ing nginggil sampun dipun pratelakakên, bilih kangkung punika mèh kalis ing ama. Anggènipun dipun têmbungakên makatên wau, jalaran ingkang dados amanipun punika sanès bangsaning kewan, ulêr, urèt utawi gêgrêmêtan sanèsipun, [sanèsipu...]
[...n,] dene ingkang dados amanipun wanci (môngsa), inggih punika ing mangsanipun kathah pêdhut ing wanci enjing, dados nuju ing wanci rêndhêngan. Manawi enjing môngka wontên pêdhut, ing kangkungan lajêng kathah sawangipun ingkang sami têlês dening êbun. Manawi makatên, êlungipun sami purêt, godhongipun katingal pating klunthung, ingkang wusananipun sagêd anjalari lan pêjahipun. Malah manawi pêdhut punika asring wontên, tanêman kangkung sagêd pêjah saoyod-oyodipun. Mila manawi môngsa makatên, tanêman kangkung ingkang ing môngsa katiga lêdhung-lêdhung angrêmbuyung, lajêng katingal pating klunthung, kêdhokanipun sami buthak-buthak, dening tanêmanipun sampun sami pêjah. Ama saking pêdhut punika sarana kangge ngusadani sampun botên wontên malih akalipun.
Kangkung punika dados sayuran ingkang luwêsan, têgêsipun kenging dipun olah warni-warni, upami: dipun pêcêl, dipun gudhang, dipun tomis, dipun kêla lan sapanunggilanipun.
Tanêman kangkung punika dêrês sangêt asilipun, sabên wulan sagêd ngundhuh. Malah manawi kêdhokanipun wiyar, sabên dintên botên kêndhat anggènipun ngênèni. Amargi satêlasing kangkung ingkang pungkasan, nen-nenan ingkang kawitan sampun kenging dipun ênèni malih. Emanipun dene botên kenging katanêm ing sadhengah papan, namung kêdah ing papan ingkang mirah toya. Dene manawi kalihan pamêdalipun pantun, kasilipun kangkung bokmanawi sagêd tikêl.
Lêngganan nomêr 392 ing Purwadadi. Ngaturi priksa, ing Kajawèn nomêr 8, kaca 149 nyandhak kaca 150 punika lêpat panatanipun. Mriksanana tigang larik ngandhap, lêrêsipun wontên ing nginggil piyambak.
Lêngganan nomêr 2481 ing Blabak. a. Kajawèn sampun dipun kintuni, wontên tanggal 5-2 '32. b. Bab Babad Rônggawarsitan pitakèna dhatêng Radèn Ngabèi Ônggapradata, ing Klathèn. c. Bab pakabaran sampun katampi, nanging botên kapacak, sampun kasèp.
Ing Kajawèn ôngka 101-VI kaca 1595 ingkang sampun katêrangakên dhatêng sadhèrèk Nawardi M.S.
Cêkakipun, katrangan wau sampun lêrês, yèn aslinipun saking Dhitslan, namung kirang têrang naminipun, mila lajêng kadêrêng manah kula badhe kula têrangakên ingkang sagêd cêtha sangêt.
Ing nalika kula nyambut damêl ing laboran, pabrik sêpiritus, Comal, kula sumêrêp jampi ingkang pinangkanipun
sami kalihan ragi ing tanah Jawi, ingkang asring kadamêl tape. Pandamêlipun sêpiritus, utawi alkohol, punika cara-caranipun makatên: ingkang sakawit tètès (Melase) kacampuran toya ingkang ngantos ukuran Be. (nyome) 9 utawi 10, lajêng kadekekan phloraelin, yèn phloraelin wau sampun kacampurakên sarta sampun campur lêrês, tètès wau lajêng katingal umob, kados umobipun limun, yèn sampun sipêng sadalu gandanipun tètès wau lajêng mambêt gandaning tape, kêcut, ing ngriku lajêng kalêbêtakên ing tong agêng kacampuran malih tètès ingkang Be. 9-10, ngantos sak kêbakipun tong wau, yèn sampun sipêng sadalu, ugi lajêng tètès ing tong agêng wau umob, sarta gandanipun inggih mambêt tape, ing têmbungipun Walandi kawastanan mudhêrgis (Moedergeest) utawi Jawinipun bibitan.
Ing jaman kina para bôngsa Tionghwa pandamêlipun arak utawi alkohol, punika ugi tètès dipun tape mawi ragi tanah Jawi, utawi kêtan dipun tape, dene raginipun punika kadadosanipun saking cabe lan bawang, punika lajêng ngawontênakên jamur pêthak.
Ploraelin, kajawi kenging kangge jantuning tètès ingkang kadamêl arak, punika inggih kenging kangge jantunipun roti, prêlunipun sagêd mêlar. Dados sayêktosipun ingkang kawastanan jamur dipa punika salugu namung tape toya tèh, yèn kalajêngakên dados cokak tèh, utawi lêgèn tèh. Kados para sadhèrèk sampun nate mariksani cokak arèn, yèn lêgènipun arèn punika sagêd dados cokak, pandamêlipun, cokak wau saking lêgèn, kalêbêtakên ing gêndul, sasagêd-sagêd lajêng kaêpe, yèn sampun dados lajêng kasimpên dangu sangêt, ing nginggilipun
Cokak punika têmbungipun kilenan kawastanan Azijn-zuur. Dados, cokak punika sanèsipun saking klapa utawi arèn, punika ugi sagêd andamêlkadamêl. saking gêndhis pasir kacampuran toya lajêng kasukanan ploraelin
utawi ragi, wastanipun tape gêndhis, dangu-dangu dados cokak, yèn katêrusakên sagêd dados bibitipun cokak, sarana kamasak malih. Dene yèn para sadhèrèk badhe damêl jamur dipa ingkang saking ragi ugi sagêd, jalaran salaminipun ing Kêjawèn, ngêwrat pawartos jamur dipa, kula lajêng mrêlokakên, ningali wujudipun, sarta kula raosakên toyanipun, ing ngriku kula sagêd anggagas, sarêng sampun dumugi ing griya, kula cobi, damêl toya tèh kasukanan gêndhis, lajêng sarêng sampun asrêp, kula sukani ragi bumbu damêl tape, sasampunipun 3 dintên toyanipun kêcut, ing nginggil ragi nglamat-lamat pêthak kados yiyid, dumuginipun 5 dintên lajêng miwiti cêtha yiyid wau katingal pêthak, toya tèh kula santuni, sarta kula sukani gêndhis ingkang raosipun namung mônda-mônda kemawon, lajêng kula sukani yiyid ingkang sampun dados, ngantos sapriki lajêng dados agêng kandêl katingal kados lapis-lapis. Dados yèn makatên, jamur dipa punika satunggiling jamuring tape.
yèn kêkathahên panêdhanipun kêcut, punika sagêd kalampahan murus, toya tèh punika raosipun sêpêt, ingkang kraos sêpêt punika têmbungipun kilenan kawastanan luisir (Luizur). Luisir punika anggadhahi daya kangge jampi sakit mêjên, têtoya umbêl. Limrahipun tiyang Jawi yèn sakit mêjên punika lajêng dipun jampèni sêpêt-sêpêt, prêlunipun mumpêt. Ing salêbêtipun toya jamur wau wontên gêndhisipun, ingkang ngadat, nitik cariyosipun para ahli jampi, gêndhis punika gadhah daya ngiyatakên jantung.
Nitik kawontênan daya-daya ing nginggil, dados toya jamur dipa punika gadhah daya no.1, najis lêmês, 2 ngicalakên watuk, 3 ngicalakên ngêrês linu, 4 ampêt-ampêt tiyang mêjên, 5 jantung sagêd kiyat, saya tumrap tiyang ingkang gadhha sakit ambèi, tiyang ingkang sakit makatên wau, prayogi sangêt najisipun kêdah cuwèr. Bab punika namung kula sumanggakakên dhatêng para ahli. Dados upami kula ngombe toya jamur dipa punika, botên wontên rubedanipun, bilih anggènipun ngombe punika kacampur ing toya ingkang bêntèr, kados upami toya jamur tape 1/2 cangkir, lajêng kacampur malih 1/2 cangkir toya tèh ingkang bêntèr lajêng kaunjuk. Prêlunipun bilih ing mriku wontên baksilipun sagêd pêjah, anamung bilih jamur dipanipun, kados botên sagêd thukul ing salêbêting wêtêng, jalaran ing salêbêtipun padharan punika kathah cêcampuranipun ingkang botên sagêd anggêsangakên jamur wau, kauningana.
Tumrap ing jaman samangke ingkang tansah dados sêkar lathining tiyang botên sanès ngêmungakên ing bab pangamukipun gêndruwo malèsèt. Inggih ing panggenanipun tiyang gadhah damêl, ing papan kêndhurèn, cêkakipun sabên wontên tiyang rubung-rubung, ingkang tansah dados ajanging rêmbag, inggih ing bab: malèsèt. Manawi miturut pawartos ing sêrat-sêrat kabar, punapadene ing sakathahing kalawarti, kados inggih pancèn nyata, bilih pangamukipun malèsèt wau botên lajêng mêndha, nanging malah saya anggêgirisi. Kadospundi mênggahing nyatanipun? Manawi ningali ombyaking tiyang wontên ing dintên lêbaran tuwin ing dhawahing dintên taun enggal bangsa Tionghoa, punika kados botên mantra-mantra bilih tanahipun piyambak samangke sawêg katrajang ing bêbaya kêmlaratan ingkang sakalangkung adamêl kêkêsing tiyang. Sapintên kathahing arta ingkang kabucal tanpa tanja minangka kangge mahargyakakên wontênipun dintên agêng warni kalih wau? Pintên kathahing arta, ingkang dipun pigunakakên kangge numbas mrêcon, sandhang pangangge enggal, dhêdhaharan lan sasaminipun, kintên-kintên tanpa wontên wicalanipun. Kula botên badhe maibên dhatêng tiyang ingkang badhe angluhurakên dhatêng adat tatacaraning para lêluhuripun, utawi badhe mahargya dintên agêng miturut prentahing agaminipun piyambak-piyambak. Nanging sadaya punika punapa kenging dipun tindakakên ingkang kanthi prasaja, têgêsipun ingkang botên sarana ambucal arta kathah, ingkang kêrêp kenging dipun wastani tanpa tanja wau. Èngêt para sadhèrèk, bilih jaman rêkaos punika botên tumuntên badhe kèndêl, nanging miturut petangan, saya dangu saya badhe ngrêbda, lan èngêt bilih ing jaman samangke dhatêngipun kasusahan tuwin kacilakan punika tanpa mawi taha-taha langkung rumiyin, nanging asring sangêt kanthi blêjogan kemawon. Kados botên langka wontênipun tiyang ingkang ing samangke ngrumaosi: mukti, ingaji-aji ingakathah jalaran saking luhuring pangkat tuwin agêng blanjanipun, nanging botên watawis dintên malih ical kawibawanipun dening lajêng kataman ing mêmala bezuiniging. Amila sintên ingkang taksih kaparingan kabêgjan ginadhuhan padamêlan tuwin pangkat, mugi ingkang ngatos-atos panggadhenipun wau, sampun gumampil utawi kirang wêweka, awit padamêlan tuwin pangkatipun wau namung nama dipun gadhuhakên, têgêsipun: wontên mangsanipun padamêlan tuwin pangkatipun wau lajêng dipun jabêl dening ingkang kuwaos.
Makatên ugi mênggahing arta, tumraping jaman rêkaos makatên punika, sampun gumampil pambucalipun, têgêsipun: sampun dipun pigunakakên punapa-punapa ingkang tanpa dunung.
Ngèngêtana, bilih kawontênan ing donya punika botên wontên ingkang langgêng. Ingkang suwaunipun katingal mêncorong tuwin mompyor-mompyor, sok dhawah mangsanipun ingkang lajêng katingal kucêm saha ambalêrêt. Kosokwangsulipun ingkang suwaunipun katingal ina lan nistha, ing wusana sok lajêng gumêbyar prasasat kadosdene sagêd amadhangi jagad raya.
Amrih têrangipun, bilih ing donya punika botên wontên kawontênan ingkang sagêd langgêng, ingriki kados prêlu mêndhêt tuladan sawatawis, ingkang ugi suka wawasan sakêdhik mênggah tuwuhing jaman rêkaos punika.
Ing kala taun 1930 karajan Amerika punika kenging dipun wastani praja abandha-bandhu, gêmah ripah loh jinawi. Saking sugih saha bandha-bandhunipun wau, ngantos punapa ingkang dipun anggêp anèh lan punapa ingkang adamêl gumuning jagad, wontênipun inggih prasasat kadosdene namung ing Amerika. Kados ta: sintên ingkang sampun andarmakakên arta kathahipun ngantos 4 1/2 yuta rupiyah minangka kangge yasa gêdhong dami (vredespaleis) ing Den Haag (nagari Walandi)? Inggih tiyang bangsa Amerika, inggih punika Tuwan Carnegie. Sintên ingkang kacariyosakên sugih-sugihing tiyang ing alam donya punika, botên sanès inggih tiyang Amerika, Tuwan Rockefeller. Sintên ingkang kacêluk raja lisah, raja sêpur, raja motor lan sasaminipun, inggih ngêmungakên têtiyang bangsa Amerika. Ing pundi wontên nagari ingkang gêdhong-gêdhongipun saklangkung agêng lan inggil, ngantos kenging dipun wastani inggilipun sundhul langit, inggih botên wontên malih kajawi wontên ing Amerika, inggih punika wontên ing New York, Chicago, lan taksih wontên malih sanès-sanèsipun. Cêkakipun ing Amerika punika, saking kathahipun punapa-punapa ingkang anèh saha ngeram-eramakên, ngantos nagari Amerika lajêng dipun sêbut ing tiyang: nagari kamokalan.
Mênggah sabab-sababipun dene nagari Amerika sagêd samantên kaluhuran tuwin kawibawanipun among dagang, palayaran, kabudidayan, kagunan lan sasaminipun, saklangkung majêng sangêt, ngantos anjalari Amerika dados langganan agêng tumrap barang-barang tuwin pamêdalipun sanès-sanès nagari ing saindênging jagad.
Nanging ing taun 1931, rêja lan gêmahing tanah Amerika wau, ujug-ujug kenging dipun ibaratakên kadosdene sêgêring têtanêman ingkang lajêng alum godhongipun, saha dangunging dangu dados jêne warninipun. Gêmah lan rêjaning nagari ing wusana lajêng dipun gantos dening kamunduraning ekonomie.
Wontênipun among dagang, palayaran, kabudidayan, kagunan lan sasaminipun, kathah ingkang kèndêl, kathah ingkang katutup utawi kathah ingkang dipun alitakên. Ing wusana lajêng nuwuhakên mowat-mawutipun ekonomie. Ing têngah-têngahanipun taun 1931 wontênipun bank-bank inggih lajêng kathah ingkang katutup, ingkang anjalari mowat-mawutipun lampahing arta.
Jalaran udrêg-udrêgan kados kasêbut nginggil, sampun têmtu bilih kathahing kabudidayan tuwin sasaminipun ingkang sami katutup lan kakèndêlan wau, sami ngèndêli para punggawanipun, ingkang anyababakên saya kathah wontênipun tiyang angguran, ingkang dangunging dangu ngantos yutan cacahipun. Ingkang makatên wau saya adamêl rêribêding praja.
Ingajêng sampun kacariyosakên, bilih tanah Amerika punika langganan agêng tumrap barang saha pamêdalipun praja sanès-sanès ing saindênging jagad. Jalaran saking morat-mariting arta tuwin ekonomie ing salabêtipunsalêbêtipun. praja, sampun têmtu bilih sêsrawungan saha gêgayutanipun dêdagangan kalihan sanès-sanès nagari inggih lajêng kapêksa dipun kèndêli lan dipun suda. Ingkang makatên punika atêgês: barang tuwin pamêdalipun sanès-sanès praja botên sagêd kasade dhatêng Amerika, inggih punika nagari ingkang agêng piyambak panumbasipun barang tuwin pamêdalipun sanès-sanès praja wau. Ing wusana ing sarèhning praja-praja wau barang tuwin pamêdalipun sami kathah ingkang botên sagêd kasade, saha lajêng ngêmungakên katumpuk-tumpuk kemawon, inggih lajêng kathah kabudidayan, palayaran lan sasaminipun, ingkang lajêng katutup, ingkang anjalari kathahing kaum buruh sami dipun kèndêli saking padamêlanipun, dados cacahing tiyang angguran saya mindhak-mindhak kathah, lan ugi anjalari munduring ekonomie, ingkang danguning dangu nuwuhakên mowat-mawuting ekonomie tuwin arta.
Kados sampun cêkap samantên kemawon mênggahing sêsrawunganipun tanah Amerika kalihan praja sanès-sanèsipun ing saindênging jagad. Samangke ngandharakên sawatawis mênggah sêsrawunganipun tanah Amerika lan sanèsipun praja kalihan tanah Indonesia ngriki.
Mênggah sajatosipun tanah ngriki punika pancèn inggih nyata satunggiling tanah gêmah ripah loh jinawi. Sadaya têtuwuhan ingkang katanêm wontên ingriki, mêsthi sagêd subur tuwin kathah pamêdalipun.
Amila inggih botên anèh, bilih kathah bangsa manca ingkang sami lajêng ambikak kabudidayan wontên ingriki, kados ta: sata, tèh, karèt, sêre lan sasaminipun, ingkang angsal-angsalanipun kasade wontên ing sanès praja. Makatên ugi nagari, inggih kagungan kabudidayan piyambak, inggih punika kabudidayan: karèt, kênini lan sanès-sanèsipun, ingkang angsal-angsalanipun ugi kasade wontên ing sajawining praja. Malah nagari ugi kagungan pamêlikan,
inggih punika pamêlikan timah. Pêpajênganing angsal-angsalanipun kabudidayan tuwin pamêlikan nagari wau, ingkang kasade wontên sanès-sanès praja, pancèn inggih botên sakêdhik, sarta kenging dipun wastani pitulungan agêng tumrap nagari minangka kangge wragadipun panyêpênging praja ing tanah Indonesia ngriki. Makatên ugi kathahing kabudidayan-kabudidayan partikêlir, ingkang sataun-taunipun sagêd ngundhuh kauntungan pintên-pintên yuta rupiyah, punika ugi satunggiling tuking pamêdal tumrap nagari, jalaran pajêgipun kabudidayan-kabudidayan partikêlir wau pancèn inggih nama botên sakêdhik.
Nanging kadosdene ingkang sampun kacariyosakên inginggil, kawontênanipun praja-praja sanès ing saindênging jagad punika samangke sagêd amanggih jaman rêkaos sangêt, jalaran saking mowat-mawuting ekonomie tuwin artanipun, ingkang anjalari lajêng botên sagêd anumbasi barang tuwin pamêdalipun kabudidayan-kabudidayan saha pamêlikan ing tanah Indonesia ngriki. Ing sarèhning botên pêpajêngan, kathahing kabudidayan tuwin pamêlikan wau inggih lajêng kathah ingkang kapêksa kêdah dipun tutup saha angèndêli para punggawanipun. Jalaran saking punika ing tanah ngriki inggih lajêng tuwuh mowat-mawuting ekonomie lan mowat-mawutipun ing bab babagan arta. Kawêwahan cacahing tiyang angguran, ingkang jalaran saking dipun kèndêli saking padamêlanipun wau, saya dangu saya mindhak kathah, punika saya damêl ribêding nagari.
Miturut andharan inginggil dados sampun cêtha, bilih aslinipun nagari punika kathah sudanipun, inggih punika jalaran saking panampinipun sudaning arta pajêg kabudidayan-kabudidayan partikêlir dening kathah ingkang sami katutup, lan botên pêpajênganing angsal-angsalanipun kabudidayan tuwin pamêlikanipun piyambak.
Kawêwahan malih sudaning pangasilanipun nagari, ingkang jalaran saking kêndhoning lampah: padagangan, palayaran lan sasaminipun wau, inggih punika kiranging pamêdalipun sadaya pakaryan nagari, kados ta: pakaryan pabeyan, sêpur, post lan taksih kathah malih tunggilipun.
Ing mangka ingkang dados wragadipun nagari punika tansah ajêg kemawon. Ingkang punika manawi kawontênan ingkang kados makatên wau tansah kalajêng-lajêng, tanpa wontên mêndhanipun, botên wande nagari mêsthi dados karang abang. Tumrap ngalang-alangi sampun ngantos prajanipun kalajêng-lajêng kacêmplung ing
inggih punika: ngèndêli sadaya yêyasan, ingkang sanadyan prêlu tumrap umum nanging kathah wragadipun: ngindhakakên pajêg ingkang adamêl mèyèk-mèyèking sintêna ingkang sami kataman; ngirangi blanjaning para punggawanipun; nyuda cacahing punggawa ingkang ugi anjalari wêwahing cacahipun kaum angguran; lan taksih kathah malih pranatan sanès-sanèsipun, ingkang kakintên sagêd nyuda wêdaling arta nagari. Kados sampun cêkap samantên kemawon.
Sanadyan sampun samantên têbihing rekadayanipun nagari anggèning badhe nyuda wêdaling arta, ewasamantên miturut glagatipun kados-kados botên rampung utawi kandhêg samantên kemawon.
Jalaran saking punika, ingriki kapêksa wontên ature minangka pêpèngêt dhatêng panjênênganipun sadaya, tumrap para priyantun ingkang taksih sami ngasta damêl kêdah angagêngna wêweka, bêbasan: pupur sadurunge bênjut (langkung utami). Dados cêkakipun ingkang ngatos-atos, sampun ngantos gêsangipun kasampe bêbayaning jaman. Makatên ugi tumrap para sadhèrèk mardika ingkang sampun sae panggêsanganipun, kêdah langkung ngatos-atos, awit saupami lena sakêdhik kemawon tamtu badhe kecalan panggêsangan, alitipun suda panggêsanganipun, dening pangridhuning kawontênan ingkang lêrêsipun badhe rêbatan wau.
Minangka panutuping pangobrolan punika, kula sadaya kêdah tansah ajagi-jagi murih wilujênga sampun ngantos kambah ing bêbaya rêkaos punika. Amila mangga sami donga-dinonga kemawon.
Kèndêl saking anggènipun jumênêng bupati. R.T.A. Sumodiputro, bupati ing Sidoarjo, kèndêl anggènipun jumênêng bupati saking panyuwunipun piyambak, jalaran sampun lami anggènipun ngasta padamêlan.
Mangga para patih tuwin wêdana samia nglampahi: "pati gêni pitung dina pitung bêngi". Bokmanawi kemawon sagêd nampi wahyu cakraningrat.
Pilihan bestuur P.G.H.B. Congres P.G.H.B. ingkang kawontênakên ing Cirêbon ngawontênakên pilihan bestuur enggal, mênggah pikantukipun kados ingkang kacêtha ing gambar. Ingkang
Doktor Amir punika bangsa Malayu (Sumatra) asli wêdalan Stovia, lajêng nglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi ing bab babagan sêsakit saraf. Jalaran saking ing Bêtawi botên kathah doktêr ahli sêsakit kados makatên, mila padamêlanipun kathah sangêt.
Pakêmpalan Muhammadiyah ing Ngayogya badhe damêl gêdhong enggal. Pakêmpalan Muhammadiyah ing Ngayogya gadhah sêdya badhe ngêdêgakên gêdhong agêng wontên ing papan ingkang rame, prêlu badhe kangge gêdhong pêpanggihan utawi taman pustaka, dipun jangkêpi dalah prabotipun. Kajawi punika ugi kangge amal nyadhiyani sawarnining pakêmpalan ingkang tunggil nagari tanpa pilah bangsa, bilih wontên panêdhanipun.
Sêdya punika utami sangêt, nanging manawi ngèngêti jamanipun sawêg kados makatên, yèn kasêmbadan, artanipun punapa botên prayogi katanjakakên kangge kabêtahan sanès?
Jaksa nampèni bêsêl. Radèn Karhiwikarta, jaksa Landraad ing Tasikmalaya katahan wontên ing pakunjaran, jalaran nampèni arta bêsêl.
Bêbasan piduwung pinanggih wingking, punika anocogi lêlampahan kados makatên punika; sapintên mênggah gênging kapitunan, manawi dipun timbang kalihan gênging kamelikan wau kintên-kintên badhe botên nyamèni kalihan wêdaling balanja ingkang lumintu, punapadene pènsiun ing têmbe wingking.
Cooperatie P.K.N. Jalaran saking kathahing uwos ingkang dipun dhatêngakên dening cooperatie P.K.N. ing Ngayogya, lajêng damêl gudhang piyambak. Uwos wau asli wêlingan saking Banyuwangi, sadhacin rêgi f 4.- tuwin saking Bumiayu sadhacin rêgi f 5.50 wragad dipun sanggi dening pakêmpalan.
tumrap bêbadaning cooperatie ugi nama manggih lampah ingkang mikantuki sangêt.
Pangiritan pulisi. Miturut rantaman, gungguning pangiritan ing golongan pulisi wiwit taun 1931 dumugi taun 1933 badhe wontên f 1.198.000.-
Miturut glagating jaman, ingkang saya dangu saya wêwah kathahing tiyang nganggur, punapa malih ugi badhe langkung kathah cacahipun tiyang kamlaratan, saha ingkang anumusi kothonging padharan, nagari angirangi cacahing pulisi punika kados ragi anyumêlangi, sabab sampun dados anggêr-anggêring jagat, sintên kêpèpèt gêsangipun tur sampun kothong wêtêngipun, dening
panjagèn pulisi kirang, satêmah kathah lampah colong-jupuk, minggahipun malih anjarah rayah (kathah durjana). Nanging sarèhning dhapur kapêksa kêdah anyêkapi bab lampahing arta, mila ingriki namung amêmuji, mugi-mugi sampun ngantos wontên
sapikul f 4.-. Rêrêgèn samantên punika taksih rêkaos panyadenipun.
Botên ngêmungakên klapa kemawon, ingkang samangke saklangkung mêdhak rêrêgènipun. Sanadyan wos, palawija tuwin sanès-sanèsipun makatên ugi. Amila ing jaman samangke punika kenging dipun wastani: mirah sandhang mirah têdha, nanging awis arta.
Para onderofficier nyuwun kawêlasan dhatêng Sri Bagendha Maharaja Putri. Kawartosakên, Hoofdcomite ing
rabinipun onderofficier bangsa Eropah cacah 1037 ngunjukakên sêrat panuwunan konjuk Sri Bagindha Maharaja Putri, nyuwun kamirahan ing bab sudahsudan. blanja 10%.
Panuwunan inginggil punika mila inggih botên kenging dipun paibên, awit dipun cêngklong blanjanipun ngantos 10% punika pancèn inggih rêmpiyêk-rêmpiyêk saèstu raosipun. Nanging punapa panuwunan wau sagêd dipun kabulakên, punika taksih wontên ing salêbêting pitakenan. Awit ingriki kenging dipun têmtokakên, manawi golongan inginggil sadaya dipun kabulakên panuwunipun, mêsthi badhe nuwuhakên kamèrèn tumrap golongan sanès-sanèsipun.
Kêkirangan uwos. Ingajêng sampun wontên pawartos, bilih ing Banyumas kêkirangan uwos. Ing mangke wontên pawartos malih, ing laladan Kudus inggih kêkirangan uwos. Dene sababipun rêgining pantun mirah sangêt, têtiyangipun bêtah arta kathah, lajêng kapêksa nyadèni pantunipun. Wusana pinanggihipun lajêng kêtêlasan pantun. Ing sapunika têtiyangipun sami nêdha tela, jagug,jagung,. pohung tuwin sanès-sanèsipun.
Lêlampahan ingkang pananggih kados makatên punika kenging kangge wulang, murih golongan tani sampun sangêt anggènipun ngêbrèh, dupèh lajêng angsal arta. Ngèngêtana bilih taksih panjang gêsangipun ing wingking. Têmtunipun sintên kemawon inggih mangrêtos, bilih jalaran saking anggènipun marnèkakên arta wau ingkang anjalari kasangsaran.
Nyêpêng candu pêtêng. Pulisi ing Tanjungpinang mêntas nyêpêng candu pêtêng wontên satunggiling pulo suwung saking pitêdahipun bangsa Jêpan,
Lowung tumrap ingkang nyêpêng tamtu angsal ganjaran kathah, nanging kosokwangsulipun, tumrap ingkang kecalan têmtu ambrêbês mili.
Kuli-kuli ingkang kawangsulakên dhatêng tanah Jawi. Jalaran ing Dèli botên wontên padamêlan malih, wontên kuli cacah 2038 kawangsulakên dhatêng tanah Jawi, tuwin salajêngipun ugi badhe ngintunakên wangsul malih.
Ing taun 1931 lan 1932 punika, ing tanah Jawi sajakipun tansah têrus-têrusan panèn, nanging inggih panèn... tiyang angguran. Ingkang makatên punika sampun têmtu badhe saya mêwahi rêkaosipun ngupados upaboga.
Kapal pêrang Amerika sampun dumugi Syanghai. Kapal pêrang Amerika nama Houston kanthi admiraal Taylor samponsampun. dumugi ing
tuwin Amerika supados Jêpan rukun rêmbag babagan Syanghai, mbokmanawi Jêpan ugi mituruti, naningnanging. bab murih tumuntên ngrêmbag prakawis pasulayanipun Jêpan kalihan Tiongkok, botên dipun tampèni babar pisan.
Kapal Kent. Kapal pêrang Inggris Kent, ingkang mêntas kawartosakên bidhal saking Tênjungpriok botên kasumêrêpan, ing sapunika sampun wontên ing Syanghai, baris kalihan kapal torpedo Amerika cacah 8.
Krêtêg agêng ing Sydney Australia. Krêtêg ing palabuhan Sydney ingkang misuwur agêngipun sampun mèh dados, ing salêbêtipun wulan Maart sampun kenging konggekangge. lumampah.
ing sawusing kalêksanan sami / sri narendra dhawuh kinèn yasa /
duk ngadani karya / candhi ingkang gêdhe-gêdhe / kang nèng Langka misuwur / kadi ingkang aran linuwih / Miriswèti kaloka / endah
ambeda rasaning agung myang alit / dening sami kawula //
tindak nata nyata makolèhi / anumusi tumanêm warata / têmah wuri awoh sae / pra kawula mung saguh / nadyan kinèn nêmpuh ing jurit / mangsah
wadya ingkang wajib / tan antara wus purna //
wadya liyan nulya angayati / ambêdhol kang têtêkên karajan / nanging datan
langkung ngungun dangu tan angling / wusana anggarjita / lamun kang tinêmu / tuhu mung môngka sasmita / yèn ing papan tancêbing têkên
nulya kondur / tuwin datan dangu tumuli / sri nata dhawuh yasa / ingkang candhi agung / nèng prênah
lamun yêyasan manungsa / saking agung myang adine / mangkya kaparêng prabu / amaringi araning candhi / cocog lan ananira / lakon
êndhog banyak, upama didadara, ayake cukup kanggo lawuh sapuluh dina. Nanging êndhog mau slamêt ora dijupuk ing uwong sing watake sok opèn, amarga pamanggone ana ing papan sêpi.
Êndhog mau ora diêngrêmi dening biyunge kaya kêlumrahaning bangsaning pitik iwèn utawa manuk sapanunggalane, mung gumlethak bae. Nanging suwe-suwe jalaran saka kapanasan srêngenge, êndhog mau bisa nêtês, plêthuk, mêtu rêrupan kaya kadhal, malah isih luwih gêdhe.
Kewan sing lagi mêtu saka ngêndhog mau mripate manthêlêng ora kêdhèp-kêdhèp, kaya ngrasak-rasakake anggone manggon ana ing papan kobèt, ora kaya panggonane lawas, sing mung cukup kanggo ngringkêl. Suwe-suwe kewan sing mêntas nêtês mau barêng kanginan, awake banjur tungtum mêtu
dina, gêdhening awake wis mundhak akèh, banjur saba mrana-mrana, lan bisa nêmu mêmangsan kang marêgi lan munpangati, mula gêdhening awake kaya diububi, mundhak karosanane.
Suwe-suwe kewan mau dadi gêdhe têmênan, lan banjur rumasa yèn rosa, sarta barêng wêruh banyu kali banjur nyêmplung, nglangi ya bisa, kaya ta yèn wayah esuk mêntas ana pinggir kali.
Nalika kewan mau nuju dhewe ana pinggir kali, liyêr-liyêr ngêmatake panasing srêngenge, kagèt krungu ana wong nyuwara: baya, baya.
Suwe-suwe ngrêti yèn diwêdèni uwong. Mula banjur duwe ambêg wani, manggan lan sapanunggalane, awit mung tansah ngrumasani dieringi ing uwong. Nanging suwe-suwe rèhning tansah gawe piala, baya mau kêna diakali wong, wusana dipatèni.
Dadi têtela, dhêdhasar ala iku yèn ora kêtumpangan piwulang bêcik, gampang dadi ngrêbdane, lan wusanane, nêmoni apês.
Mungguhing dêdongengan, akèh sing ngandhakake anèh-anèh, kaya ta wong drêmba, mangan êlo bisa ngêntèkake êlo pirang-pirang uwit, ngombe bisa ngêntèkake banyu sabangawan, iya kuwi sing tinêmu ana ing dongèng uthak-uthak ugêl. Yèn dongèng Walônda tinêmu ing dongèng lêlakone Tuwan Gulipêr, wah, gêdhening tuwan mau nalika angambah nagarane wong cilik, nganti dipadhakake buta, ngêntèk-êntèkake rijêkining nagara, nanging barêng ngambah ing nagarane wong gêdhe, Tuwan Gulipêr ngrumasani dadi uwong cilik bangêt. Kabèh mau mung tinêmu ana ing dongèng, kêna diencokake dadi piwulang.
Saiki gênti ngrasani bab wong dhuwur, nanging dudu dongèng, lan ayake bocah-bocah ya wis ana sing tau wêruh wong dhuwur mingklik-mingklik. Nanging mungguhing dhuwur, tumrap dhuwuring wong tanah kene, durung madhani dhuwuring wong ing tanah Eropah, racake wong kene yèn gunêman karo bôngsa Eropah nganti andhangak. Dadi mungguhing racake, wong tanah kene ngarani bôngsa Eropah iku dhuwur-dhuwur.
Saiki tumrape bôngsa Eropah, panganggêpe dhuwuring bangsane mau iya padha bae. Nanging satêmêne iya isih ana wong sing mrojol dhuwure. Kaya sing kacêtha ing gambar, iku wujude bôngsa Inggris jênêng Tuwan Jack Erleigh, kacarita ing sajagad kalêbu wong sing dhuwur dhewe, dêdêge 2 1/2 mètêr. Wah ana dêdêg têka samono, yèn wong Jawa ngarani othak-othak mega. Tuwan mau digambar nalika nuju tabikan karo masinis sêpur.
VII. Bingung ora têgêl ninggal bôndha.
nganti saru biyung lan anake têlu / mung padha anggiyêng nangis / nganti ana wong sing nyaru: / dene kaya bocah cilik / padha nangis pating glêmbor //
ngono iku ora mathuk mungguh aku / jênênge uwong wis mati /
awakku / luwung pisan milu mati / dadi pikirku banjur plong //
nuli krungu ana tôngga muni nyaru: / bok wis aja nangis nyai / apa ya mung ngono rampung / bok anak sing tuwa kuwi / urun-urun rêmbug kono //
anak têlu babarpisan êmoh ngrungu / mung tumungkul karo nglirik / mênyang bôndha sing ngrênggunuk / malah bokne dipleroki / yèn dipikir nganti ewoh //
dene mungguh karêpe wong têlu mau / mung saka anyujanani / nyang sadulur karo biyung / samar bokmanawa nganti / bôndha ing longan dicolong //
anak têlu karo kapapate biyung / atine mung padha watir / yèn kêlimpe ora wurung / salah siji mêsthi melik / dadi pikire mung ngongsrong //
barêng anu tindak sing mangkono mau / wong-wong akèh padha ngrêti / nuli ana wong sing nyaru / ah kuwi ngisin-isini / rak saru didêlok uwong //
aku wêruh pikiranmu kabèh kisruh / mung saka bangêt ngèlingi / bôndha têtinggalan iku / nanging ora nganggo mikir / apa sing mati bèn bosok //
nanging kukuh kabèh niyat êmoh wêruh / suwe-suwe dituwani / dening tôngga sing têtulung / cekat-cèkêt dirampungi / wong papat padha malênggong //
gumarudug budhale mênyang ing kubur / mung waris êmoh mêruhi / pijêr amêkêngkêng kukuh / timbang ninggal bôndha kuwi / aluwung matia ngênggon //
kabèh mau nganti padha kuru-kuru / saka ngêlèh karo arip / dadi uwong kabèh mau / kabanjur-banjur le lali / luput bangêt kang mangkono //
nuli thukul kapalane desa usul / mangkene anggone muni: / yèn wong papat kabèh iku / ora niyat padha eling / rak padha mati kalakon //
kabèh iku bok iya padha anggugu / kowe padha tak tuturi / bok uwis dibage rukun / mêngko aku sing nêksèni / aja nganggo ewah-
sing purun nuruti / biyung kula lan sadulur / mung padha gêgêdhèn melik / panggulune nyêndhu songol //
la wong kowe kang ora bêcik karêpmu / pèh kowe sing lair dhisik / kabèhe arêp kowêngku / mung arêp ngêpyur-êpyuri / mêsthine aku ya êmoh //
banjur maju wuragile muni sêru: / cêkake prakaran uwis / sanadyana ora ngukup / jênênge padha nglakoni / luwung dipangana uwong //
wong yèn kojur pikire kabanjur-banjur / cêkake bab bôndha kuwi / banjur wuwuh dadi padu / lumuh yèn rukuna
makatên, dados kula gadhah kuwatos manawi anggèn kula bêbasan dhatêng guru kula kalintu, pramila kula kapêksa takèn dhatêng guru kula rumiyin, ingkang kula suwuni priksa bêndara mantri guru, lajêng dhatêng guru bantu sanèsipun. Nalika kula sowan dhatêng mantri guru, kula lajêng sila ing iringanipun kursi, lênggahanipun dara mantri, sarta matur: Kula punika manawi nyêbut dhatêng panjênêngan kadospundi. Guru mangsuli kowe nèk nyêbut nyang aku, bêndara mantri guru. Kula mangsuli: Inggih.
Sasampunipun punika kula lajêng sowan dhatêng kamaripun guru
bantu sanès malih, kula matur: Kula punika manawi nyêbut dhatêng panjênêngan kadospundi. Guru mangsuli: Kowe nèk nyêbut nyang aku Lurah Darma, ngono.
Kula lajêng sowan guru bantu sanès malih, awit ing sêkolahan ngriku guru bantunipun wontên sakawan. Kula lajêng matur: Kula punika manawi nyêbut dhatêng panjênêngan kadospundi. Guru mangsuli: Kowe nèk nyêbut nyang aku Mas Guru Wirya, kula mangsuli inggih.
Kula lajêng sowan dhatêng guru bantu sanèsipun malih, kula matur: Kula punika manawi nyêbut dhatêng panjênêngan kadospundi, guru mangsuli: Kowe nèk nyêbut nyang aku guru Sastra, ngono.
Lo, kadospundi rama Sêbul, wangsulanipun guru gangsal, têka beda-beda, pramila kula nyuwun priksa, kadospundi anggèn kula nyêbut guru punika ingkang samêsthinipun.
Pitakonmu iki tak lêbokake golongan rêrêmbugan dhewekan, dadi
bantu, iku ya wis mungguh, lan ya wis rada kêlumrah, awit ucap bêndara, iku dadi sawijining pangaji-aji, kowe rak wajib ta ngajèni mênyang gurumu. Nanging ucap mau satêmêne yèn rinungu ing liyan, ya sok rada nuwuhake ora srêg, lan yèn mungguhing bêbênêran, kajaba kang pancèn bêndara têmênan, bandara iku atêgês wong sing dingèngèri. Dadi ucap bandara mau ora mathuk.
2. Nyêbut lurah, sanadyan bisa tumindak, nanging durung srêg, awit lurah iku atêgês lurahe wong nyambut gawe, lan sing nyêbut lurah iku kalerehane, dadi yèn murid, nglurah mênyang guru, rada kurang mathuk.
3. Nyêbut mas anu, kuwi kurang rumakêt, amarga ing kono rasane dudu mas kang atêgês sadulur tuwa, karêpe mas sêsêbutan.
4. Muni guru anu, kuwi rasane kumliya.
Nanging kabèh mau yèn wis kêlumrah ana ing panggonanmu, arêp diowahi kapriye manèh, awit siji-sijine sing duwe panjaluk disêbut mangkono, mêsthi wis padha duwe wêwaton kang anocogi karo rasaning atine.
Dene saupama aku sing dadi guru, murid-muridku tak kon nyêbut pak (bapak) kaya-kaya guru anganggêp
tanpa cêcala, nganggo gêlar dumuk angun-angun. Hèh, kônca, padha prayitnaa, dudu parangmuka, kônca, ana raja duta mawa upacara sagêlar sapapan.
(Ing ngriki katungka wêdalipun Satyaki mariksa wahanane gègèring jawi) bocah ing Dwarawati, apa sing dadi gègèring jaba, dene kabina-bina têmên kongsi kauningan saka pasewakan.
Kula nuwun inggih radèn, ingkang dados gègèring jawi dede matêngga ambêdhat ing wantilan, kuda ngêrap ing pandêngan, tuwin dede sardula mêdal ing panjara, ananging wontên raja duta saking Garbaruci, badhe ngabyantara ing raka paduka kangjêng sinuhun.
E, yèn mêngkono andhêgên ing pakapalan, sugatanên kang prayoga, aku tak ngunjuki uninga.
Gapura ing Dwarawati gêdhene prasasat Mahamèru, dhuwure ngungkuli pucang lan tirisan. Ing pucak sinungan sotya agênge sapuh jênggi, têmpur lan prabawaning diwangkara,
namung ênggèn-ênggenan. Upaminipun kemawon ing Brêbês, punika agêng, ananging Têgal, Pamalang tuwin sanès-sanèsipun malih, botên. Awit saking punika dados lajêng nama miyambaki, pramila angsal-angsalanipun inggih kathah. Ing môngka brambang punika golongan tanêman palawija, pramila botên adamêl pakèwêd, liripun botên ngalang-alangi dhatêng têtanèn baku (nanêm pantun), dados têrangipun, sasampunipun pantun mêngkêr lajêng kagarap kangge brambang, malah sagêd kaping 2 jalaran umuripun brambang namung 2 wulanan utawi langkung sakêdhik, punika tumrap ing tanah ngare, manawi parêdèn langkung dangu sawatawis.
Mênggah anggèn kula mêdhar bab punika: 1e. kabêkta saking ing liya panggenan kirang pamarsudinipun utawi botên babarpisan, 2e. namung nyathêti sawatawis ingkang sampun tumindak ing Brêbês, lan bokmanawi wontên ingkang prêlu-prêlu tumrap ing liya panggenan, botênipun inggih kenging kangge waosan, amargi dados wêwahing sêsêrêpan.
Ingkang dipun tanêm ing kônca tani Brêbês punika wontên 2 warni, inggih punika brambang Palembang, dene satunggilipun brambang Ostrali. Mênggah nami wau kintênipun mêndhêt saking tanah aslinipun piyambak-piyambak, punika sampun jamak, ewadene sagêd pilah-pilah amargi wontên bedanipun.
Brambang Palembang punika alit-alit, manakipun botên kathah, sêdhapuran namung wontên 15 utawi langkung, ananging kiyat dipun tandho tuwin malih purun dhatêng jawah, punika atêgês, nalikanipun taksih tanêman saupami kenging jawah, godhongipun botên dados lodhoh, dados uwoh (pun brambang) inggih botên punapa-punapa. Kajawi punika brambang Palembang suwuripun langkung eca, sampun têmtu cihnanipun pinanggih wontên ing olah-olahan, kados ta: trimah sakêdhik, ananging dhawahipun dhatêng raosing olah-olahan sampun sêdhêp lan sanès-sanèsipun. Emanipun, brambang ingkang wêdalan ngriki botên sae dipun pêncarakên malih, têmtu kirang pamêdal, dados [dado...]
[...s] têgêsipun botên kenging kangge bibit. Ananging bab punika juragan agêng botên badhe kêkilapan, ing gudhangipun kêbak, badhe bêtah pintên dhacin, sampun botên kacuwan.
La punika mêdharakên babaring kawruh tumrap brambang Ostrali, nitik ingkang sampun kasêbut ing nginggil, brambang Ostrali punika pinanggih langkung agêng, anjêmbluk, anakipun gêmriyêk, ngantos 30, awit saking punika pamanjanipun kêdah awis-awis, ingkang sampun kêlampahan 30 c.m. punika kala-kala taksih dhawah kêkêrêpên, jalaran dhapuranipun ngantos sapiring dhahar ingkang tanggêl. Dados wiji (bibitipun)nipun babar, manawi bibit Palembang kêdah langkung kathah, sabab kêdah kêrêp pamanjanipun, inggih punika êlêt 10 c.m.
Ing sapunika prayogi ngaturakên rêmbag pangruktinipun ingkang sagêd laras kalihan pangupajiwa. Titikan kawontênan ing nginggil lampahipun kenging dipun ijrah, têgêsipun bibar rêbah pantun lajêng kaolah kangge brambang Ostrali, prêlunipun ambujêng têrangan, amargi brambang punika ajrih jawah. Dene ingkang kaping kalihipun lajêng manah dhatêng brambang Palembang, amargi kiyat jawah.
Kajawi ingkang sampun kapratelakakên, brambang punika rosa sangêt dhatêng pangisêping lêmèn, pramila manawi dipun lirwakakên lajêng botên kasil. Tumrap ing Brêbês, sadhiyanipun lêmèn tumrap pasitèn 1 bau wontên 8 dhacin kunstmest, dados rabuk kemawon pangaos 72 rupiyah (a f 9.-) ananging ingkang baku sagêd nyantosani inggih tansah wangsul artanipun, ingkang petangipun sampun bathi.
Andadosna ing kauningan, sirikanipun tanêman brambang warni-warni, saking cariyosipun ingkang suka katrangan dhatêng kula, ingkang prêlu sangêt dipun wigatosakên wontên 2 bab:
Ha. Pasitènipun kêdah têrasan, pikajêngipun punika, pasitèn ingkang nêmbe kabrambang botên prayogi dipun olah kangge brambang malih. [ma...]
[...lih.] Gotèkipun, sanadyan dipun rabukana kathah mêksa tuna, malah kêlampah botên wangsul bibit. Bab punika raos-raosipun kados tanêman sata, pramila dhatêng kanalaranipun namung sagêd ngaturakên manawi brambang punika rosa dhatêng pangisêping lêmèn, tandhanipun ing ngajêng ugi sampun kacariyos, manawi ajrih ngêdalakên arta ingkang dumunung dhatêng lêmèn, sagêd botên kamêdalan. Pramila wongsal-wangsul kula matur manawi tatanan-tatanan jaman kina, inggih punika nanêm sapisan nuntên kabêrakakên, punika baku sampun samêsthinipun, jalaran katrangan cêkak, ing salêbêtipun bêra maknanipun siti mulihakên lêmènipun, dados inggih nyata manawi nanêm wongsal-wangsul kados tatanan ing samangke malah botên (kirang) kasil. Inggih jalaran saking punika wontênipun ucap-ucapan bumi ilang brêkahe. Rèhning ing samangke nama kabêtah, dados lampahipun kêdah kaewahan, upaminipun kasêlang-sêling, makatên punika tumrap têtanêman ingkang baku rosa pangisêping lêmèn wau. Bêgja dene pantun botên kagolong rosa dhatêng lêmèn, dados manawi purun kangelan sawatawis, inggih punika manah saening panggarap, pangrimat lan rabuk ambokmanawi inggih botên damêl anggrantêsing manah, emanipun para golongan tani tiyang siti dèrèng paja-paja gadhah pamanahan punika, pramila wontêning têtanènipun dèrèng sagêd nyêkapi. Cêkak aosipun têksih kirang kawruhipun, pramila inggih kagolong mlarat, ingkang tundonipun nênarik asoring drajat.
Na. Tanêman brambang punika gampil kacandhak ama lodhoh, ingkang jalaran namung saking prakawis sapele, têrangipun ingkang panèn kantun kêrêp kapitunan, namung jalaran saking sacêlakipun kangge wira-wiri ambêkta brambang untingan ingkang badhe kasimpên ing griya, utawi kenging sumuking hawa saking brambang ingkang dipun pepe, sagêd nuwuhakên lodhoh, pramila kawontênan ingkang kados makatên wau lajêng limrah dipun wastani: kenging sawan.
Lêngganan nomêr 5630 (t. Sosman) Kajawèn ajêg dipun kintun. Dene lampahipun randhat, utawi ajêgan dipun thèthèli ing tiyang punika, dede têtanggêlanipun ingkang ngintun, prayogi dipun intip.
Tuwan Sa-ta. Ukuranipun sanadyan kirang, manawi gambaripun pancèn cêtha (scherp), kenging kacobi, awit gambar alit punika manawi botên cêtha yêktos, rêkaos panglisenipun.
Tuwan M.Dj. Martana, ing Surakarta. Panjurung sampun katampèn, nanging botên kapacak, amargi ing sunan nomêr sampun ngêwrat bab warni-warni.
Tuwan A.S. Atmaja ing Kêjajar. Karangan panjênêngan sampun dumugi, nanging botên kapacak, amargi cariyos kados makatên punika sampun kêlimrah sangêt.
Lêngganan nomêr 3836 ing Ungaran. Ju Lê, 1911 Sura, dhawah taun Wawu 1842 windu Adi,
dhawah wulan Dhesèmbêr, taun Jawi 1822, windu Kunthara, môngsa kanêm, wuku Tolu, Uwas.
Bêbasan ing nginggil punika atêgês tiyang ingkang sampun kulina nindakakên padamêlan wajibipun, sanadyan bodhoa, pinanggihipun sok ngungkuli tiyang sagêd, ingkang dèrèng ngêcakakên padamêlan. Bab kados makatên punika pinanggih wontên ing lêlampahan warni-warni, kados ta:
Ingkang pinanggih wontên ing priyantun ingkang mêngku bawah, punika ing kalanipun manggèn ing papanipun enggal, ing pangraos taksih cêthunthungan sangêt, dening dèrèng wanuh dhatêng têtiyang ingkang dipun wêngku, utawi dèrèng kawong kalihan kancanipun sêsarêngan angangkati damêl. Manawi priyantun enggal wau botên ngrumaosi kawon kalihan kancanipun lami, têgêsipun sagêd ngêmong, inggih lajêng ngawontênakên raos botên sakeca. Kosokwangsulipun manawi purun ngêmong, pinanggihipun lajêng sagêd nyumêrêpi kawontênan warni-warni, awit ing ngriku sagêd nyumêrêpi tindak balilu taunipun ingkang sampun sami ngêcakakên damêl, ngantos marojol saking pangintên, upaminipun wontên tiyang ingkang wajibipun namung dados juru kengkenan, jêbul wontênipun ing ngriku sagêd nindakakên padamêlan sêsêratan, utawi nindakakên pikiran wigatos. Dados saupami wontên tiyang têtunggilan damêl kalihan tiyang lami, kêdah angênggèni caraning balilu tau.
Saya malih tumraping padamêlan patukangan tuwin sanès-sanèsipun ingkang nama bangsaning kriya, punika malah saya cêtha ing bab ajining balilu tau, kathah kemawon tiyang ingkang adhêdhasar kasagêdan kawon kalihan tiyang ingkang sampun kulina ngêcakakên, kados ta grêji upaminipun, tumrap ingkang sampun kulina, sagêd angukur plêk dhatêng badhening rasukan, botên mawi tirah punapa, tur ngukuripun inggih namung plak-plêk sajak botên karaos. Beda kalihan ingkang dèrèng kulina, pangukuripun
sawênèhipun grêji, ingkang panggêsanganipun namung bêbêrah, nanging anggènipun bêbêrah wau sadintên bêrahanipun nêm rupiyah. Mênggah katranganipun grêji wau nyambut damêl wontên ing toko pangagêman gadhahanipun bôngsa Walandi ingkang misuwur agêng. Môngka sadaya wau tumindakipun botên sanès namung saking balilu tau.
Makatên ugi tumrap padamêlan mêsin, punika mênggahing bôngsa Jawi, nama sanès padamêlanipun, ewadene botên kirang tiyang Jawi ingkang sagêd nindakakên namung saking balilu tau, malah asring dados pitakenaning tiyang ingkang sampun dhêdhasar kawruh nanging dèrèng ngêcakakên.
Mirid andharanipun tiyang ingkang sampun ngêcakakên damêl, kala enggal-enggalan wontên sêpedhah, tumrap bôngsa Jawi rumaos manggih pangina, tamtu botên sagêd andandosi karisakanipun,
nanging wusananipun pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, botên kirang bôngsa Jawi ingkang dados juru andandosi sêpedhah, minggah-minggahipun dumugi sarêng wontên oto, ugi wontên ingkang sagêd andandosi. Malah salajêngipun botên kêkirangan ingkang sagêd bawa piyambak abikak toko, dalah andandosi.
Tumraping para wanita, punika mênggahing bab tumindaking damêl kabêtahan griya, limrahipun kawon kalihan ingkang sampun balilu tau, awit tumrap ingkang balilu tau, anggènipun ngêcakakên damêl nama sabên dintên. Saya mênggahing bab olah-olah, tumrap ingkang sampun kulina, anggèning ambumboni namung katindakakên sarana pangintên-intên kemawon, malah wontên ingkang anggènipun ngicipi namung sarana dipun gônda, pinanggihipun botên kuciwa.
Wontên malih padamêlan ingkang sagêdipun namung sarana saking balilu tau, inggih punika bangsaning nênumpak utawi nglampahakên, upaminipun kusir, punika sagêdipun nindakakên namung saking kulina, manawi numpak kapal, dipun wiwiti saking sangkaning lare, kala-kala angguyang kapal, makatên ugi tumraping kusir, sakawit namung dados kênèk, dangu-dangu sagêd kulina.
Ingkang langkung elok malih punika tumraping bôngsa Jawi ing bab têtabuhan, ing ngriku cêtha sangêt bilih anggènipun sagêd nabuh wau namung saking kulina, ingkang lajêng kenging dipun wastani balilu tau.
Nanging manawi dipun manah, sadaya wau pinanggih wontên ing jaman nalika dèrèng majêng, manawi tumrapipun wontên ing jaman sapunika, sawarnining kawruh wontên pamulanganipun, tamtunipun inggih pinanggih saya langkung sampurna. Dados pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, pancènipun têmbung balilu tau wau linintu ing têmbung: sampun kulina. Nanging sarèhning bêbasan wau sampun gêsang, dados sanadyan ingkang kulina ngêcakakên wau tiyang sagêd, ugi taksih dipun wastani balilu tau.
Sampun dados tata kalimrahan, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, têtiyang mara tamu dhatêng panggènaning sanak pawong mitra, mawi dipun sugata wedang dhêdhaharan, malah tumrap ingkang kuwaos, pasugatanipun wau sanadyan namung sakêdhik, nanging miraos, adhakanipun bôngsa kuwih garing-garingan.
Sintên tiyang ingkang mara tamu kêpêthuk sêsêgahan ingkang miraos, sawangsulipun saking griyanipun tiyang ingkang dipun para tamoni, adhakan angalêmbana. Mirid kalimrahan ingkang kados makatên punika, dados ingatasipun wanita, adamêl kuwih punika kalêbêt kawruh pêthingan, wajib dipun sinau.
Makatên ugi tumrapipun tiyang abale griya, sadhiya kuwih ingkang sae saha miraos, ugi kalêbêt kautamèn, utaminipun malih manawi kuwih wau damêlanipun piyambak.
Sayêktosipun tatacara rimat dhêdhaharan, punika sampun kalêbêt padatan kina, nanging dumuginipun ing jaman sapunika, ingkang taksih nindakakên rimat wau limrahipun pinanggih wontên para sadhèrèk dhusun ingkang tanah alusan utawi têtiyang ingkang panggenanipun têbih saking papan rame. kajawi ingkang pancèn wontên.
Nanging tiyang damêl kuwih ingkang sae tuwin miraos, punika waragadipun botên sakêdhik, mila limrahipun [li...]
[...mrahipun] inggih namung dipun tindakakên dhatêng para ingkang kacêkapan, tumrap ingkang kacingkrangan awis-awis ingkang purun nindakakên, satêmah kalajêng-lajêng botên sagêd damêl kuwih alusan.
Mirid wêwatêkan lumuhan ingkang jalaranipun kados makatên, punika sayêktosipun adamêl kapitunan agêng, awit lajêng botên sagêd sumrambah angêmori dhatêng kamajênganing jaman. Mila ingkang prayogi, tumrapipun ingkang kacingkrangan, inggih kaparênga sinau, awit wontên kalamangsanipun, adamêl kuwih punika dados kagunan adi, kêrêp dados sêsambataning sanak sadhèrèk, utawi tiyang ingkang sagêd damêl kuwih sae, punika adhakan misuwur namanipun.
Nanging ingkang pinanggih ing jaman sapunika, kados para wanita sampun botên kêkirangan pangudinipun dhatêng kawruh, kajawi wontên ing pamulangan (limrahipun wontên ing pamulangan wanita), dipun wulang ing bab olah-olah, ugi botên kêkirangan pakêmpalan wanita ingkang sami nindakakên ing bab wulangan olah-olah, tumindakipun sagêd mayar, amargi waragading olah-olah ingkang sajatosipun botên sakêdhik, sagêd dipun tindakakên mayar saking urunaning ngakathah.
Tindak kados makatên punika sayêktosipun langkung mikantuki, awit satunggal-satunggaling wanita sagêd anglairakên kawruhipun piyambak-piyambak, upaminipun wontên ingkang sagêd olah-olahan cara Eropah, nanging botên sagêd olah-olahan Jawi, kosokwangsulipun sagêd olah-olahan cara Jawi, botên sagêd olah-olahan cara Eropah, pinanggihipun lajêng sagêd lêlintonan kawruh. Kajawi wulangan olah-olah ingkang kamaligèkakên.
Ing ngandhap punika wontên olah-olahan kalih warni, ingkang katindakakên dening satunggiling pakêmpalan wanita.
Glêpung gandum 4 cangkir, kèju dipun parud 6 cangkir, martega 1 cangkir, tigan ayam 2 iji.
Abên-abênan sadaya wau lajêng dipun ulêd dados satunggal ngantos amor. Lajêng dipun ulig-ulig, agêngipun sadriji-driji, dipun kêthok-kêthok
pun. Gêndhis, martega tuwin tigan wau dipun ublêg, manawi sampun amor lajêng dipun cêmplungi glêpungipun.
Lajêng damêl abênan malih, martega 1 pun, gêndhis pasir 1 pun, tigan 2 iji, glêpung gandum 1/2 pun. Martega tuwin gêndhis dipun ublêg rumiyin, tiganipun dipun cêmplungakên kaping tiga, manawi sampun lajêng dipun cêmplungi glêpungipun, dipun dèkèki panili 2.
Abênan ingkang kapisan, dipun damêl kulit, dene abênan ingkang kaping kalih kadamêl isinipun. Pandamêling kulit kawangun kados wadhah lajêng dipun isèni. Wusana lajêng dipun pan.
Petruk : Kang Garèng, dhèk anu aku rak wis ngomong, yèn wong kang laku cidra kuwi ora kêna ditêmtokake yèn dhasare pancèn ala, bisa uga anggone nglakoni cidra jalaran saka kalimpute atine. Kang kaya mangkono iku nagara piyambak iya ngemuti, tandhane: dhèk biyèn kuwi ora prêduli wong bêcik-bêcik, ora prêduli wong sêtêngah matêng,
Nanging wiwit taun 1918 nagara ambawani paring dalan kanggo nindakake reklasering, jalaran nagara amanggalih: 1. Yèn paukuman-paukuman mau durung bisa ngêndhakake lakune para cidra, jalaran wong-wong sing ora pati gêdhe dosane lan dhasare pancèn ora ala, kuwi yèn ana ing sajêroning buwi banjur dikumpulake karo wong-wong sing dhasare pancèn ala wiwit nang wêtêngan pisan, ing kono kayadene banjur olèh wulangan lan tuntunan supaya laku cidra.
Garèng : Kiyi pancèn iya bênêr bangêt, Truk, mula iya nyata kêkumpulan kuwi sok bisa andayani marang wêwatêkan, tandhane aku kiyi bae, wah, nèk kowe wêruh aku dhèk biyèn-biyène,
cêkake gaweku sabên dinane kuwi ora ana liya kajaba andhuwêl nyang ngomah bae, nganti awakku mèh bae
liya, kaya ta: kumpulan malêm Minggon nganti têkan Sênèn esuk, muyèn,
lan sapêpadhane. Saka anggone tansah kumpul-kumpul mau, ing wusanane pikiranaku banjur malih babarpisan, sing maune ngrasa ayêm lan jênak ana ing ngomah, sabanjure nèk ana ing ngomah, sing katon ana ing mata bae jêbul... bêdor utawa sangabang.
Petruk : Wayah, wong pancèn karêm main dhadhu barang kathik ana-ana bae sing diomongake. Wis, wis, Kang Garèng, tak banjurne omongku ing ngarêp. 2. Suwe-
kalakuane wong mau, cara-carane uripe, kaanane sadulur-sadulure lan sapiturute. Wusanane banjur dianggêp prêlu kudu ditimbang paukumane, supaya wong mau aja mundhak ala tindake, kosokbaline supaya bisa dadi wong bêcik-bêcik manèh. Suwe-suwene bisa yakin têmênan, yèn laku cidra sing ditindakake dening sawarnaning wong, kuwi ora kêna dipadhakake bae, jalaran iya kudu dielingi sabab-sababe kang anjalari nindakake kaya mêngkono kuwi. Dadi saupamane nyolong bae, nyolong jalaran saka kapêksa, karo nyolong jalaran saka lumuh nyambut gawe, saka kêsède, lo, kiyi rak beda, ta.
Garèng : Wah, iya mêsthi beda bangêt. Mêngkono uga nyolong sing ora disêngaja, karo nyolong sing pancèn disêngaja arêp agawe kapitunane liyan, kiyi iya kudu dibedakake. Awit manusa kuwi wong gampang bangêt lali lan salah petunge, kayadene aku kiyi kêrêp bae katutan apa-apa sing jalaran saka lali utawa salah petungku, kaya ta: nèk kabênêr ngiras sêga pêcêl kae, kêrêp bae sing tak bayar kuwi papat utawa limang wungkus, nanging barêng bakule wis lunga, lagi kèlingan, yèn sing tak labasake jêbul ana salusin wungkus.
Petruk : Wiyah, iya pancèn arêp niyat anggadhug, nèk ora mêngkono, geneya têka kalalèn lan salahe petung mau ora mung sapisan pindho bae, kok malah migunakake têmbung: kêrêp, têgêse: wis bola-bali.
Garèng : Hla, rak iya lidok ta, nèk sing lali utawa salah petung bangsane wong kaya aku bae, iya banjur: glodhag, ditêtêpake: laku ala. Nanging saupama sing lali lan salah wèsêl mau, bôngsa bêndara, apa manèh yèn apangkat bêsar, utawa bôngsa: mênir Wèlêm Jakob, lan Karêl, iya diunèkake: ora disêngaja arêp laku cidra. Jalaran saka iki, sanadyan aku bungah êmbuh buyute bungah, dene nagara angèngêti sabab-sababe kang anjalari wong laku cidra, ewadene aku kok banjur rada kuwatir, dhing, nèk anggone angèngêti mau nganggo ukuran warna loro, têgêse: nèk sing laku cidra mau mung bangsane krama bae, iya ora susah nganggo ditlita-tliti, utawa diuras-urus, ngêmungake thêk, trêthêk, diputus: wong ala, nanging nèk sing laku cidra bangsane bêndara utawa tuwan-tuwan, iya êngko sik êngko sik...
Petruk : Wèyèh, Kang Garèng kiyi têka
banjur andakwa sing ora-ora mêngkono, wis mêsthi anggone analiti mau iya kanthi saadil-adile, ora bakal ambedakake siji lan sijining wong, ananging ing sarèhne sing sok laku cidra kuwi sing akèh-akèh bôngsa krama, iya iku bôngsa sing mlarad, iya banjur katone kayadene nèk bangsane krama sing laku cidra mau, banjur tanpa nganggo ditaliti lan diurus kang luwih dawa, nanging pracayaa nyang aku, Kang Garèng, yèn cara-carane nagara anggone analiti tanpa ambedak-bedakake pangkat utawa drajad, nanging iya dipadha bae. Dene kaanane saiki durung pati nyênêngake, lo, kuwi kowe kudu ngèlingi, yèn pranatan kiyi durung suwe tumindake, dadi iya durung bisa sampurna. Wis, wis, Kang Garèng, saiki tak banjurne andharanaku. Jalaran anane pranatan analiti sabab-sababe kang anjalari wong banjur nindakake laku cidra mau, nagara banjur nganakake pranatan ukuman anyar, yaiku sing diarani: ukuman janggêlan (voorwaardelijke veroordeeling).
Garèng : We, hla, saiki kiyi ukuman bae kok ana sing janggêlan, nèk biyèn kajêg-kajêge sing janggêlan kuwi: mung ngêbon limun utawa banyu lônda. Upamane yèn arêp pista gêdhe, bêstèl limun lan banyu lônda nganti pirang-pirang lusin, nanging nganggo janggêlan: turahane kêna dibalèkake.
Petruk : Hara, kok banjur nyandhak bab prakara bon-bonan. Wis, wis, wis, rêmbuge padha dilèrèni samene bae dhisik, ora wurung mêngko iya mung arêp
golongan Muhammadiyah ing Ngayogya, nalika sêmbahyang Idul Pitri wontên ing ara-ara.
Sêsarêngan jumênêng pangeranpati. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sampun napak astani kêkancingan
Putra nata ingkang sampun ingangkat jumênêng pangeranpati punika, sadaya kalampahanipun wontên ing têmbe, nanging sampun araos nyakêti dhamparing kaprabon.
Panggêsangan ngingah kambangan. Tumrap têtiyang ing kitha, ngingah kambangan punika namung kangge sambèn kemawon, nanging tumrap tiyang sajawining kitha, ingkang papanipun anyêkapi, ngingah kambangan punika malah dados panggêsangan, awit pangingahipun aturan, paniganipun botên sakêdhik. Inginggil punika gambar dununging papan pangenan kambangan ing Bêkasi, Mr. Cornelis.
Mr. Urip Kartodirjo dados Walandi. Kasêbut ing Stbl. 1932 No. 39, Mr. Urip Kartodirjo, president landraad ing Bonthain (Celebes) hakipun sampun kasamèkakên kalihan bangsa Eropah.
Beda-bedaning kadrajatan punika pancèn limrah dados pêpenginan, samantêna mêksa mawi êmpan papan. Upaminipun tiyang kapengin angsal pangaji-aji, karaya-raya sumêngka angangkat badan, sanadyan hakipun sampun kasamèkakên kalihan bangsa Eropah, nanging manawi botên salaras, inggih tiwas dados ucap kemawon. Nanging manawi nyataning kawontênanipun sampun kados Mr. Urip, raosipun inggih sampun mungguh. Nanging punapa inggih ing batos badhe araos Walandi sayêktos?
Partai Indonesia badhe adamêl congres. Kawartosakên, benjing tanggal 14 dumugi tanggal 17 Mèi, pakêmpalan P.I. badhe ngawontênakên congres ingkang kapisan wontên Bêtawi. Ing congres wau badhe ngawontênakên rêmbag ing bab swadesyi utawi badhe ngêdalakên sêrat kabar kabangsan.
Manawi badhe ngajêngakên ing bab swadesyi mugi ingkang lair batos sayêktos, sampun wontên ing begandring kemawon. Dene ing bab badhe ngêdalakên sêrat kabar, mugi sampun ngantos kirang wêweka, kêdah tansah angèngêtana jamanipun.
Bangsa ngamanca ingkang dhatêng ing tanah ngriki. Miturut pèngêtan, wontênipun bangsa ngamanca ingkang lêlana dhatêng tanah ngriki ing taun 1931 wontên 10.000, ing taun 1930 langkung kathah, kaot 1000, punika dèrèng kapetang ingkang numpak kapal ingkang kamaligèkakên.
Wah tindakipun para andon lêlana punika, kados namung prêlu mamèrakên kasugihanipun.
Sudan sèwu siti. Kawartosakên, ing rantaman wragad karajan Surakarta taun 1932, pêpetangan pajêg siti ingkang kangge têtanèn, kajawi tumrap siti ingkang katanêm sata, kasuda 20%. Jalaran saking sudaning pajêg wau, karajan Jawi kapitunan f 32.000.-. Kajawi punika ugi ngrancang sudaning pajêg siti 20%.
Hêm, ing pundi-pundi botên wontên lêlampahan ingkang raosipun botên nyuda.
Gêdhong Nasional Indonesia tuwin arta darma f 30.000. Ing wêkdal punika sami rame tuwuh rêmbag ing bab arta f 30.000.- ingkang kadarmakakên dhatêng G.N.I. asli saking Tuwan J.H. Behrns, tilas tuan kêbon ing Banyuwangi. Darma wau dipun wastani wados.
Pancènipun rêmbag kados makatên punika botên prêlu kapanjang-panjangakên, inggih saking sintêna kemawon, waton botên mawi prêjanjian ingkang badhe damêl kapitunan, bok inggih kajêngipun.
Badhe nglêbêtakên barang kangge nyingkiri pajêg. Pabeyan ing Tanjungpriok mêntas andênangi dêlancang sigarèt ingkang asli saking Tiongkok, beyanipun kintên-kintên wontên 6 èwu rupiyah. Lan ugi mêntas ambêslah batu api, ingkang badhe kalêbêtakên sarana salingkuh.
Tindak kados makatên punika sanadyan nyamari, tur manawi kacêpêng adamêl kapitunan agêng, ewadene tansah dipun lampahi. Kados makatên tumindaking lêlampahan ing donya.
Bantèng Rakyat. Sêrat kabar bantèng Rakyat ing Ngayogya kalampahan sampun mêdal. B.R. punika sanès gadhahanipun P.I. utawi golongan Mêrdika, nanging gadhahanipun golongan ingkang sêtya dhatêng bêndera abrit pêthak aciri sirah banthèng.
Sudaning angsal-angsalan beya ing Tanjungpriok. Ingkang sampun-sampun angsal-angsalaning beya ing Tanjungpriok sabên [sa...]
[...bên] wulan f 1.000.000. Ing taun 1931 ugi taksih samantên, nanging
Wontên pawartos, Tuwan Driyawongsa sakanca gadhah sêdya badhe damêl parêpatan kalihan pangrèh pakêmpalan cooperatie Mataram, ngrêmbag supados barang dêdamêlan tiyang siti sagêd sumêbar dhatêng pundi-pundi.
Sêdyanipun Tuwan Driyowongso wau pinuji sagêda kasêmbadan; benjing dhumawahipun parêpatan sagêda matêngakên rêmbag ing bab sêdyanipun wau. Awit tindak makatên punika badhe sagêd nênangi dhatêng kamajênganing kagunan bangsa lan nyarambahi adamêl panggêsanganing ngakathah.
Têtiyang 200 sami dhatêng kantor pulisi. Ing Bandung mêntas wontên tiyang jalêr èstri sami sowan dhatêng kantor pulisi, prêlu nyêrêg dhatêng satunggiling aannemer ingkang nyidrani janji, jalaran sagah badhe kaajak nyambut damêl dhatêng Palembang, wusana botên nyata.
Muring-muringipun têtiyang ingkang kados makatên punika kenging kangge tandha saksi, bilih têtiyangipun sami bêtah panggêsangan.
Pamulangan P.B.I. Pang P.B.I. ing Surakarta badhe ngêdêgakên pamulangan kabangsan, kanamakakên sêkolahan P.B.I. Nanging bab punika taksih dados rêmbag kalihan centraal bestuur ing Sukaraja.
Jambore kabangsan wontên ing Malang. Benjing wulan Juni 1932 padvinder K.B.I. badhe ngawontênakên jambore kabangsan wontên ing Malang. Ingkang badhe tumut apêsipun wontên tiyang 600.
Pabrik limun gadhahanipun tiyang siti. Benjing wulan ngajêng ing Ngayogya badhe wontên pabrik limun ingkang dipun adêgakên dening tiyang siti, dipun namakakên Merapi, pawitanipun f 5000.- Ing sapunika ngêntosi dhatênging mêsin wêlinganipun saking Jerman.
Kados ing sapunika sampun kalamangsanipun, tiyang siti kabuka ing manah, purun tumandang damêl anelad bangsa ngamanca. Mangga sintên malih.
Kasangsaran anggêgana. Kawartosakên, R.M. Sutarjo, putranipun
pandadaran anggêgana ingkang sampun angsal pandadaranipun panggêgananipun sakawit sae, nanging nalika badhe mandhap, mêsin mabur wau lajêng menggok saha lajêng dhawah. Mêsinipun risak, R.M. Sutarjo botên èngêt lajêng tilar donya, amargi sirahipun kêtatab. Mayitipun R.M. Sutarjo lajêng kabêkta dhatêng griya sakit. Salajêngipun kasangsaran punika kapriksa dening commissie para ahli anggêgana.
Mugi arwahipun ingkang murwèng ing kasidan dumugia pangayunaning Pangeran kanthi margi padhang. Eman, dene sêdyanipun badhe dados Radèn Gathotkaca amanggih pambêngan.
Wohing salaki rabi pêksan. Ing Talangulu, Palembang, wintênwontên. lare èstri dipun emah-emahakên dening tiyang sêpuhipun, angsal lare jalêr ingkang botên dados panujuning manah. Enjingipun pangantèn èstri pinanggih pêjah ngêndhat.
Lêlampahan kados makatên punika sampun kêrêp pinanggih, punika wajib dados panggalihanipun tiyang sêpuh. Makatên ugi kosok-wangsulipun, anak punapa botên wajib ngêmong dhatêng katêntrêmanipun tiyang sêpuh? Awit tindak ingkang linampahan gampil, punika sajatosipun riwil sangêt.
Tiyang anggantosakên namung sakêdhik. Miturut kawontênan kala ngajêngakên lêbaran, ing pagadhean guprêmèn ing Cakranêgaran (Surakarta), tiyang ingkang anggantosakên sakêdhik sangêt, beda kalihan padatan.
Mirit kawontênan wau, kiranging tiyang anggantosakên punapa botên jalaran têtiyangipun sampun sami botên gêgadhahan? Nanging manawi mirit kawontênanipun ing Surakarta taksih kathah pagantosan jawi, sagêd ugi têtiyangipun sami anggantosakên dhatêng pagantosan jawi wau.
H.I.S. dhêdhasar Islam ing Bogor. Kala tanggal 14 wulan punika, ing
sanès-sanèsipun. Sêsêpuhipun comite Tuwan Partaamisena, mratelakakên ancasing H.I.S., inggih punika anyêkapakên kabêtahan ing bab pangajaran, salajêngipun para wêwakil pakêmpalan gêgêntosan mêdhar sabda. Jam 12 bibaran, wilujêng. Sêkolahan wau muridipun wontên 50.
Tindak ingkang makatên punika pinanggihipun wontên ing jaman sapunika sampun anglênggahi kalihan kawontênanipun, dados katingal botên tansah dados damêl kemawon.
Sawung ulah raga ing Eropa badhe dhatêng ing Amerika. Tumrap ing tanah Eropa, ulah raga punika dipun wigatosakên sangêt, satunggal-satunggaling ulah raga wontên sawungipun piyambak-piyambak. inginggil punika para sawung ulah raga golongan ulah raga warni-warni ing Eropa, sami badhe bidhal dhatêng Amerika.
kakawonakên dening wadya Tiongkok, Hoofdkwartier Jêpan ing Hankew kenging dipun broki wadya Tiongkok.
dènnya mêmangun sri nata / mring ananing candhi-candhi / kongsi misuwur warata / kalamun tinimbang yêkti / tan ana kang madhani / kalawan iyasanipun / Prabu Drêsthajumêna / katêlah praptèng samangkin / tabêtira maksih acêtha katara //
winarna kaananira / Lowa Mahapaya nênggih / ing luhur atundha sanga / sinawang langkung rêspati / kadi sundhul ing langit /
atus iji / tinrapan sênthongan sasra / ing sabên sênthongan siji / dèn goni biksu luwih / kang mungkul ulah pudyayu /
candhi / kabèh tan ana tumimbang / nadyan yêyasan ing nguni / tan paja-paja mirib / kapara kasoran wangun / agung myang
gadhing / pinayonan ing sutra pêthak rinenda //
dene sakaning pandhapa / apan mas galigèn sami / ing ngandhap mawa sinôngga /
Sang Prabu Drêsthajumêna / kêrêp rawuh anèng candhi / ing kala rawuh alênggah / munggwing ing dhêdhampar gadhing / para
tan pae pêpindhanipun / dènnya nata sewaka / lir tungguling dewa luwih / sinewa ing pra dewa sadayanira //
ing nalika nata têdhak / bidhalira nitih èsthi / yèku kang èsthi karajan / kang nama
miyarsi / tangara ingkang gumuruh / samya agita-gita / angalumpuk dadya siji / sumadhiya nganti rawuhing narendra //
môngka iku jatinira / kang dadya baku linuwih / tumrap yêyasan candhi / bôndha kang mangkana iku / marma wusing tumandang /
datan ana kang anyami / agung adining candhi / nadyan praptanirèng besuk / wêca ingkang mangkana / ing wuri ugi pinanggih / cinathêt nèng sêrat
kirang saking 3 wulan. Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
para among sênêng ing kalanipun môngsa padhidhing ing Pondhêlparêk, Amsêtêrdham.
Susulan purwaka. Kathah têmbung ingkang botên adhakan tuwin têmbung adat ing padhalangan ugi wontên ingkang botên kasrambah. Ingkang makatên wau ing ngriki ngangkah ngicali têtêmbungan sarta panyôndra ingkang kirang mungguh, utawi sasagêd-sagêd anglêrêsakên ingkang lêpat. Dene anggèn kula nglêrêsakên têmbung-têmbung wau sêsuluh saking panjênênganipun Radèn Ngabèi Dhoktor Purbacaraka. Kajawi punika, sadaya ucap-ucapan ing ngandhap punika salugunipun ragi kêpanjangên, amargi kaangkah pêpak suraosipun. Dene panganggenipun wontên ing pawayangan anggènipun ngringkês kasumanggakakên ingkang sami kasdu ngagêm. Sarta ucap-ucapan punika botên katêlasakên sadalu pisan. Lêlajênganipun tumrap lampahan Parta Krama punika saking ucap-ucapan bibar pêrang sêkar botên dipun wontêni, amargi sampun sagêd mirid ingkang sampun wontên. Dene ucap-ucapan sanèsipun ingkang taksih prêlu, badhe kawrat wontên ing tambahan, kados ta: ucap-ucapan jêjêran raton limrah, jêjêran Ngastina, jêjêran Guru, adêgan pandhita,
Kacarita ing dhatulaya, para pramèswari nata lênggah pananggap ing prabayasa sisih lèr wetan, pinarak para rum-aruming pura, aglar ambêlabar dumugi ing paningrat. Sintên
mardawa manuhara ing basa. Adhêdhasar limpad pasanging graita wingit, tuwuk wulang pangawikan, mituhu ing
patitis ing wicara, nglam-lami kapiyarsa. Sadaya sami gandês luwês parigêl raga karana. Nalika punika para
pasowanan jawi ingkang mangagêngi Radèn Arya Udawa. Adipati Udawa sayêkti patih utama, widagda ing saniskara, lêbda ulahing suwita, putus pangrèhing praja, bisa amot mêngku sawadya punggawa dumugi para kawula, sami sinuba kaleban ing palamarta. Patih Udawa miguna ing aguna, bangkit datan manguntagi, dhasar sudira wirotama ing ngayuda. Abot ampuh
basukining basa, bêbasan amis dadi arum, arum sangsaya angambar. Mila wong sapraja sami kèdhêp lêrêp ajrih trêsna. Adipati Udawa sêmbada ing pada wadana, dêdêg pidêgsa gagah prakosa, sarwa santosa. Nalika punika lênggah sowan wontên ing pagêlaran, lêlamakan teleyanganlante leyangan. gêndhaga.
Ing pagêlaran para sumewa bêg ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan, kaya ngrubuhna pancak sujining alun-alun. Panjêran
katungka Sri Baladewa mandhap saking siti inggil, lajêng lênggah ing manguntur tangkil, ingadhêp para satriya punggawa sami atrap pranata. Sri bupati dhangah-dhangah angrênggani ing pagêlaran. Ya ta Sri Mandura karsa imbal pangandika.
Ing sapunika sampun umum, bilih Jêpan kalihan Tiongkok nama pêrangan, ing donya gêdêr sabên tiyang arêraosan ing bab pêpêrangan wau. Ing sakawit têtiyang gadhah pangintên, saupami pêrangan tamtu rame, satunggal mênang papan tuwin mênang tiyang, inggih punika Tiongkok, dene satunggalipun, inggih punika Jêpan, mênang gêgaman. Dene pinanggihipun pancèn nyata,
Nanging mênggahing umum, cara sawungipun, Jêpan mênang ulêt, dening sampun otot, dados ing pangintên, Jêpan tamtu unggul, awit sampun sinêbut bilih Jêpan punika têtiyangipun pangawak prajurit. Kosokwangsulipun mênggahing bôngsa Tionghwa, dipun wastani kêndho, dening dhêdhasaripun pancèn ambêk sabaran.
Wontên malih ingkang mindhakakên, Tiongkok punika kaupamèkakên sima tilêm, kajêngipun, sanadyan wujudipun ngajrih-ajrihi, nanging kawontênanipun botên adamêl samar. Mênggah pinanggihing pêpindhan wau sarêng wiwit wontên pêpêrangan, Tiongkok katingal yêktos kados sima ingkang lajêng katingal tangi, tandangipun angedap-edapi, saha ugi katingal anggènipun pangawak [pangawa...]
[...k] prajurit, sagêd ngêmbuli panêmpuhing mêngsah sêkti.
Jêpan ingkang wujudipun pancèn ngajrih-ajrihi, panêmpuhipun kêrêp kêsêsêr. Sarêng Jêpan ing sabrebetan katingal kasêsêr ing prang, lajêng muntab
saisinipun sadaya. Nanging Tiongkok ingkang pancèn pangawak parang curi sarwa santosa, botên ebah tinêmpuh ing bêbaya ingkang kados makatên punika. Cêkakipun ing sapunika rame sangêt.
Jagad punika manawi kêdah badhe rame, dilalah bôngsa Jêpan ingkang sampun misuwur sêtya dhatêng praja, ing sapunika ugi wontên ingkang botên nayogyani dhatêng wontêning paprangan, para sêtudhèn ing Tokiyo sami ngawontênakên arak-arakan, ingkang kajêngipun adamêl pamênggak sampun ngantos wontên pêpêrangan. Tindak makatên punika tamtu kemawon adamêl botên rênanipun praja, wêkasan lajêng sami dipun cêpêngi, angêntosi dhawahing pidana. Mênggahing nalar, tindak makatên wau lajêng dados sêsakit, saha nyuda kasantosaning praja.
Kosokwangsulipun bôngsa Tionghwa ingkang dipun wastani botên kêdunungan manah prajurit, sarêng wontên ungup pasulayan, para sêtudhènipun sami adrêng nêdha supados dipun dadosakên pêrang, malah wontên ingkang sami muring-muring, anêpsoni pangagêng, dipun wastani kêndho nindakakên wajib.
Mirit pamawasipun ahli pêrang, gadhah pangintên bilih panêmpuhipun Jêpan badhe tanpa damêl, awit papanipun sakalangkung pakèwêd. Ing sadèrèngipun wadya Tiongkok sampun adamêl rongrongan pangumpêtan kathah, makatên malih prajurit Tionghwa wau sami adhêdhasar manah santosa. Nanging tumrapipun sanès amastani, sanadyan dhêdhasaring kaprajuritan sampun botên nguciwani, nanging pancèn kawon dêdamêl kalihan Jêpan, pirantos-pirantos pangrisak sarwa sampurna.
Para wêwakil militèr ing môncapraja nalika dhatêng wontên ing tanah Mansuriah.
Ingkang pinanggih ing paprangan, golongan Tionghwa mêntas nawan prajurit Jêpan cacah 1300, prajurit-prajurit samantên wau katawanipun jalaran kenging wisaya.
Pawartos ing bab campuhing pêrang sabên dintên tanpa kêndhat, panêmpuh wau warni-warni, wontên ingkang sakalangkung ngêgèt, kados ta panêmpuhipun wadya Jêpan dhatêng barisaning mêngsah ing sapinggiripun lèpèn Wosung, ing pangintên papan ingkang dipun têmpuh wau tamtu kêbrokan, nanging wadya Tionghwa sakalangkung [saka...]
[...langkung] trampil tuwin santosa pamapanipun, botên kengguh dipun têmpuh mêngsah. Kalampahan wadya Jêpan cabar ing damêl, malah wadya Jêpan ingkang
cacah 20.000 nêmpuh Syanghai, panêmpuhipun ngantos gangsal panggenan. Nanging Jêpan kasoran, saradhadhu Jêpan ingkang sirna ewon, dêdamêlipun sami dipun pêndhêti ing mêngsah. Kojur malih wontên saradhadhu pitung èwu lumajêng dhatêng jajahan Inggris, dêdamêlipun ugi sami dipun têdhani.
Golongan Tiongkok saya nyantosani barisanipun, senapati pêrang
kidul. Panjagi wau ngawekani, samôngsa wadya Jêpan sagêd andhadhalakên barisan ing Kape lajêng sagêd dipun tanggulangi dening wadya Tionghwa ingkang sakalangkung santosa.
Jalaran saking kawontênan kados makatên punika, lajêng nuwuhakên rêndhêting lampah among dagang, inggih punika bang-bang kêpêksa tutup, para sudagar botên sagêd mêndhêt arta, barang-barang ingkang dhatêng kêpêksa mumbruk dipun têtêl wontên ing gudhang, malah kathah ingkang lajêng sami nyuwak wêlinganipun, supados botên dipun kintuni rumiyin.
dhatêngipun bôngsa Indhu wontên ing tanah Jawi, ngantos bêdhahipun Majapait. Mêndhêt saking sêrat-sêratan kina, sêrat-sêratan ing sela, punapadene karangan-karangan ingkang kapacak wontên ing pintên-pintên kalawarti. Buku wau migunani kangge nyinau kawruh babad kina ingkang lêbêt-lêbêt minôngka dhêdhasar. Dados mênggahing pangudi, inggih kêdah mawi sarana gêgayutan sêrat-sêrat babad sanès, karanganipun para sagêd, kados ta karanganipun Nyonyah W. Fruin Mees, Dr. N.J. Krom tuwin sanès-sanèsipun malih. Dene ingkang baku migunakakên buku wau, para ingkang sinau ngudi Hoofdacte.
Nami-naminipun punapa kemawon ing tanah Jawi punika ingkang kathah kapirid saking warni, saking raos, utawi saking suwantên. Kados ta: arêng, amargi saking warni irêng, sêpêt, amargi saking raos sêpêt, pêksi êngkuk, amargi saking suwantên kuk-kuk, makatên sasaminipun.
Sabên taun dhumawahing tanggal kaping 29 wulan Ruwah, ing kitha Sêmarang wontên karamean, ingkang kawastanan udhuggudhèr. Udhuggudhèr wau pêpiridan saking suwantênipun bêdhug ingkang dipun tabuh. Saking pangintên kula para maos tamtu botên badhe kêkilapan mênggah wanci panabuhipun bêdhug ingkang minôngka pratôndha yèn enjingipun tumapaking wulan Siyam.
Sampun limrah ing pundi kemawon suwantêning bêdhug ing wêkdal punika dados kasênênganipun lare kathah. Sampun kawêntar ing Sêmarang punika nagari agêng, kithanipun wiyar. Sabên mêgêngan, inggih ingkang kawastanan udhuggudhèr dening têtiyang ing Sêmarang, sanadyan jawahipun angêcêpèh, ewamakatên mêksa kathah lare-lare ingkang sami aningali udhuggudhèr ing masjid agêng. Tiyang sêpuhipun lare-lare wau kapêksa sami angêtêrakên awit saking botên tega. Ing satêbaning alun-alun kitha Sêmarang kêbak [kê...]
[...bak] dening tiyang sêsadean warni-warni. Kados ta: jêjajanan tuwin dêdolanan anyadhiyani lare-lare ingkang sami aningali udhuggudhèr wau.
Ing nalika kula dêdunung wontên ing kitha Sêmarang enggal-enggalan, watawis jajahan pitu likur taunan dumugi samangke. dêdolanan ingkang kasade wontên ing udhuggudheran, taksih asli dêdamêlanipun tiyang Sêmarang, inggih punika ingkang kawastanan warak-warakan, gajah-gajahan, wêdhus-wêdhusan sapanunggilanipun pêpêthan bangsaning kewan brangkang. Papan tancêpanipun mawi gledhegan, sarta ing prênah suku ngajêng dipun tancêpi sundukan tigan godhogan. Pramila ing wêkdal punika kathah lare-lare
tuku wêdhus ngêndhog, tuwin sanès-sanèsipun dêdolanan punapa kemawon, ingkang mawi tancêpan tigan, inggih dipun wastani ngêndhog. Wondene ingkang botên mawi tancêpan tigan, kados ta: lêmantun-lêmantunan, meja kursi meja kursinan, têmpat tidhur têmpat tidhuran, punika ugi asli dêdamêlanipun tiyang Sêmarang. Lami-lami lajêng kathah têtiyang ingkang sami andhatêngi saking sanès nagari ugi sêsadean dêdolananipun lare-lare, kados ta: wayang-wayangan, gangsingan, kêndhi-kêndhinan, celengan, saha sanès-sanèsipun ingkang asli dêdamêlanipun tiyang siti. Watawis sampun wontên sadasa taunan sapriki, ing udhuggudheran mriku botên ngêmungakên dêdolananipun lare ingkang dêdamêlanipun tiyang siti kemawon, ananging ugi kathah dêdolanan saking môncanagari warni-warni, ingkang kathah dêdolanan saking Jêpang. Sarta ing samangke botên ngêmungakên dêdolananipun lare-lare kemawon, sanadyan kabêtahanipun tiyang sêpuh inggih pêpak.
Wondene jêjajanan ugi tanpa wicalan warninipun. Wontên jajanan satunggal ingkang naminipun gèsèh kalihan wujudipun, inggih punika ingkang kawastanan sate jagung. Sate, punika dhatênga pundi kemawon sampun tamtu sarana sujèn, sarta matêngipun kabakar, manawi sate jagung botên makatên. Wujudipun kados dadar kandêl, wondene abên-abênanipun: jagung mêntah ingkang wanci kêmrakot dipun sisir, glêpung gandum, tigan, bumbunipun jintên, bawang, kêncur, rajangan slèdri, godhong brambang saha sarêm sacêkapipun dipun ublak dados satunggal. Pandamêlipun cinidhuk ing irus agêng kasuntak ing wajan ingkang sampun dipun latoni mawi ungsêng-ungsêng lisah kalêntik kapara kaduk, watawis tigang mênit kawalik, botên dangu sampun matêng. Panêdhanipun mawi cêplusan lombok bêlis, nyamlêng.
Kajawèn nomêr 12 punika gandhèng kalihan nomêr 11, punapa nomêr 11 inggih botên tampi. Nyuwun kabar.
Lêngganan nomêr 36 (t. Kasdoe) dhuplikat Kajawèn tanggal 6 gandhèng kalihan tanggal 10 Pèbruari sampun kakintun nalika 16/2.
Pamaosnya sakalangkung ririh / datan kirang sapos / amung ulun
kapti / ring jêng sang akatong / ciptèng ulun punika tan sanès / agungipun mukaronah ing sir / gêng pigunanèki /
mring sadhengahing wong / iku cukup simpênana dhewe / ing samêngko sira sun lilani / mundur sing jro puri / kampira karuhun //
mring wismane kang pangulu kakim / aran Tapsir Anom / wêwartaa yèn sira samangke / ingsun abdèkake sun paringi / anggadhuh kang bumi / cacahe rong êjung //
amardika tan nganggo majêgi / Dul Jalal turnya lon / dhuh sang nata kang agung danane / sakalangkung kawula pêpundhi / tarlèn mugi-mugi / Hyang Kang Maha Agung //
aparinga nugraha ngluwihi / ing jêng sang akatong / tuwin ulun sagêda andhèrèk / ingkang dados karsa dalêm aji / nyiarkên agami /
Anom Adiningrat / pinanggih anèng pandhapi //
sêsalaman kalihipun / Ki Dul Jalal tur upêksi / yèn mangke karsèng narendra /
mugi jêng kyai aparing / warah wuruk ing kawula / pratikêl wajibing abdi / pradikaning jêng sri nata / ingkang kawula lampahi //
mantêp trusing nala / sêtya mituhu mring gusti //
saparentah dèn tumutur / awit wau sri bupati / môngka wêwakiling suksma / lan malih bilih
tuwin dèn srêgêp tuwajuh / dadonga lan muji dikir / mrih wilujêng jêng sri nata / panjanging yuswa narpati / miwah ingkang pramèswara / myang putra santana abdi //
Rêsidhèn Surakartèku / dènira wacana aris / dhuh jêng pangulu narendra / sampun kagèt ing panggalih / pramila ijêngandika / kula purih dhatêng loji //
wondene wigatosipun / kula ngaturi udani / punika wontên sujalma / Ki Kasan Minhat ranèki / griya ing Kêdhu Munthilan / Purbalingga ing apdhèling //
mring kula darbe panyuwun / lumantar kônca plisinir / yun manggèn ing Surakarta / ing môngka wartosirèki / bilih Ki Minhat punika / radi anganèh-anèhi //
punapa pangulu tanggung / cobi kagaliha dhingin / bilih tan karya sumêlang / kula badhe angidini / manggèn wontên Surakarta / jêng pangulu matur aris //
dhuh paduka tuwan uprup / rèhning kula
ngaos dados santri pundi / tanah dhusun ingkang prênah / lan sintên kang mulang ngaji //
Kyai Minhat lon umatur: / kawula matur sajati / dene duk ing nguni amba / dados santri muridnèki / Sayid Odrus luwar Batang / inggih ing kitha Batawi //
ing Surakarta prajadi / griya kula ing Kauman / kaprênah salèring masjid //
punapa kyai panuju / ing griya kula boyongi / dhumatêng ing
bilih kaparênging galih / Ki Kasan Minhat punika / ing mangke kula boyongi / dhumatêng ing griya kula /
manawi Ki Minhat wau / sampun jêngandika tliti / dèn enggal lajêng rêpota / punapa wontênirèki / jêngandika lawan Minhat /
anjujug madyèng pandhapa / sinugata amantêsi //
sampat tumamèng ing ngayun / sasampuning kêmbul bukti / Kyai Minhat
pangulu risaksana / umatur lan manganjali / dhuh dhuh gusti jêng sri nata / sowanipun ingkang abdi //
manawi acaos unjuk / ing pada dalêm sang aji /
bapa / wondene ingkang wigati / kawula kinèn nanggunga / maring Kasan Minhat Kyai //
ing Pabelan wismanipun / tanah Purbalingga nagri / amargi tiyang punika / muslimin nganèh-anèhi / tabiyating solah bawa / kenging yèn winastan wali //
bilih kaparêng sang prabu / mugi karsa amanggihi / ing mangkya wontên wismamba / sang nata suka miyarsi / alon ingkang pangandika: / prayoga ing
mangkya wau sang aprabu / wanci jam sadasa ratri / miyos rawuh mring Kauman / karsa dalêm amanggihi / ring Kiyai Kasan Minhat / ing pangulon pondhoknèki //
aprabu / slamêt têkanira kaki / lan maninge apa sira / anuruti karsa mami / manawa sirèku dhangan / ingsun dadèkake abdi //
Budha ing nguni-uni // Badhe kasambêtan.
Ing bawah Têgal têtiyang ing padhusunan kathah ingkang sagêd nuwuhakên jamur kêdhêle. Awit saking mrika-mriki sami sagêd damêl, utawi kenging sinanjangakên limrah, pramila ing pêkên-pêkên kathah, ugi dipun idêr-idêrakên dhatêng pakampungan, utawi mawi lampah sanèsipun, ananging tamtu têlas, punika tôndha manawi dipun bêtahakên. Dene nyatanipun pancèn mikantuki. Liripun tukang damêl tampi pituwas, kurup kalihan kangelanipun. Makatên ugi tumrap ingkang tumbas, ugi sami karênan ing manah, amargi kecalan arta namung sasèn kalih sèn, pakantuk lêlawuhan ingkang miraos.
Bumbunipun jamur namung sapele, sampun sami mangrêtos, inggih punika namung brambang sarêm, lajêng dipun wungkus, kakukus sarêng adang, sampun rampung, liripun sampun dados lawuh. Kangge woworan kêlan inggih prayogi sangêt, amargi duduhipun lajêng araos kados dipun dèkèki ulam, pramila saupami wontênipun sagêd lumintu, adamêl lumayan. Cêkak bêrkahipun agêng. Amargi kenging kangge gajulipun ulam-ulaman.
Lêrês, têtêdhan kados makatên wau nama têtêdhan cara dhusun, ananging botên kenging dipun sapèlèkakên, amargi para priyantun minggahipun para luhur asring ngarsakakên, dados sajatosipun baku têtêdhan eca.
Sadèrèngipun anglajêngakên rêmbag punika, kaparênga nyêlani atur. Sabab-sabab ingkang dados botên umum, kintên-kintên têksih dèrèng mangrêtos dhatêng pandamêlipun (nuwuhakên), sagêd ugi saking sumêlanging manah manawi-manawi mawa wisa, utawi wontên sabab sanèsipun malih.
Jamur ingkang mawa wisa, ingkang kathah mawa gêlangan ing gagangipun, botên wontên gêgrêmêtan
pramila botên watawis dangu lajêng têlas, tuwin limrahipun awis-awis ingkang pakantuk, pramila ugi wontên èmpêripun manawi tuwuhipun namung sakêdhik sangêt, ananging ugi jalaran saking katlompèn, liripun sampun karumiyinan rinakasa dening gêgrêmêtan, môngka tuwuhipun botên têmtu, namung limrahipun nyarêngi kalanipun wontên jawah barat, pramila limrah winastan jamur barat. Nama wau kintên-kintên saking mulabukanipun. Prayoginipun manawi bibar jawah barat, prayogi milang-milinga ing panggenan ingkang adhakan tuwuh jamuripun barat. Ingkang sampun kasumêrêpan, limrahipun pinanggih wontên ing panggenan ingkang kathah gumuk-gumukipun rayap.
Ngèngêti atur kula ingkang sampun, bab wontênipun jamur mawa wisa, kados prêlu nguningani jamur têrik, jalaran punika katingal mawi gêlangan ugi, ananging sayêktosipun namung lêgêt tilas kudhupipun piyambak nalika taksih kuncup, dados manawi kaêmèk botên anggligir. Jamur têrik punika [pu...]
[...nika] inggih kados jamur barat, alit-alit, mêkrokipun namung saarta benggolan, ananging ngrêmpoyok kathah, sapanggenan sagêd pakantuk sacêthing kêbak, punika ingkang kula manah prêlu, liripun sampun ngantos kêcelik, awit kalêbêt kapitunèn.
Mirid dêdongenganing para sêpuh, tuwuhipun jamur têrik wau saking têlèkipun pêksi têrik. Sami dipun yêktosi, ing panggenan ingkang nginggilipun tilas kangge kalangan pêksi wau, akiripun tuwuh jamuripun. Dados pangaran-aran jamur têrik wau ugi mirid saking kawontênan ingkang kacariyos, amargi panggagasipun nalika kalangan wau sami nêlèk, kilap nyatanipun, ananging pangiyasipun laras, ewasamantên sampun gupuh-gupuh ngantêpi, margi kiyas punika namung enthan-enthan, dados kathah botên mantukipun dhatêng nalar.
Dene pêksi têrik punika, kintên kula golonganipun pêksi sagantên, dunungipun botên têtêp, tansah pindhah-pindhah, ananging mangsanipun boyong wontên ing badhe dhumawahipun môngsa rêndhêng. Pramila bab punika, jangji kathah pêksi têrik midêr-midêr kêkalangan, tiyang kathah sami mungêl badhe wontên jawah. Cêkak dados têngaraning môngsa badhe labuh (rêndhêng). Kawontênan punika saèstunipun limrah.
Wasana nglajêngakên rêmbag, pandamêlipun (nuwuhakên) jamur kêdhêle, punika pasang rakitipun namung kados dolanan. Ingkang prêlu kêdah anggêmèni ramyang (witing) kêdhêle, awit punika ingkang sanyata ing têmbe badhe tuwuh jamuripun. Ingkang sae (enggal dados) ramyang ingkang taksih ijêm, sampun têmtu ingkang sampun dipun gêdhigi kêdhêlenipun, punika kaumbruk-umbruk. Ingkang kula sumêrêpi kêdah damêl jugangan, lêbêtipun 3 kaki, dene wiyaripun botên mastani, saya wiyar, atêgês ngangkah kathah pikangsalipun jamur. Papanipun kêdah milih ingkang ayom, amargi para maos têmtu sami mangrêtos manawi tuwuhing jamur saking bosokaning kêkajêngan. Sabab saking punika murih cukating padamêlan 2 dintên sapisan kêdah kasiram ingkang ngantos kopoh-kopoh. Ing mulabukanipun kawawa ngêdalakên daya bêntèr, ngantos katingal ngukus kumêlun. Ing wêkdal punika katingal lodhoh tuwin sasirêpipun mêdal pêthak-pêthakipun, inggih punika bibit sampun badhe tuwuh, hawanipun mambêt tape, pramila nyatanipun ramyang wau nape. Ing sawatawis dintên êngkas sampun katingal pating prênthol sasêkar-sêkar mlathi ingkang têksih kudhup, punika eca-ecanipun jamur, pramila tumuntêna kapêndhêtan, inggih punika ingkang badhe kiyat kabêkta dhatêng pêkên-pêkên, botên gampil risakipun.
Namung samantên atur kula, kirang langkungipun namung paringa aksama dhatêng:
Badhe nunggilakên pangêcapan. Wontên wartos, pangêcapan Muslimin Indonesia ingkang ngêdalakên sêrat kabar Mustika, badhe kadadosakên satunggal kalihan pangêcapan Merapi ing Ngayogya tuwin Van de Orde ing Surakarta.
Mugi nêtêpana bêbasan: "Rukun agawe santosa", sampun ngantos dados "Crah agawe bubrah".
Kapal pêrang Jêpan badhe labuh ing Tanjungpriok. Benjing tanggal 8 dumugi tanggal 10 April ing Tanjungpriok badhe kadhatêngan kapal pêrang Jêpan nama Iwate tuwin Asama, dipun tindhihi dening Viceadmiraal Shinjiro Immamura.
Dhatêngipun kapal pêrang kêkalih wau, kawigatosanipun punapa, botên kasumêrêpan, nanging mirid ingkang sampun-sampun inggih namung têgês palancongan.
Arta wragad pindhahan. Directeur pangrèh praja sampun amaringi palilah ngangge arta f 20.000, prêlu kangge mragadi paboyonganipun têtiyang siti saking tanah Jawi dhatêng Lampung.
Ingriki botên lêpat wêdaling ucap: sèwu nuwun, dahat kalingga murda, mugi dadosa... Yak lajêng kados dhalang.
Têtulung sasamining gêsang. Pakêmpalan wanita Ngaisiah ing Bandawasa, kanthi pambiyantunipun padvinder H.W. tuwin sanès-sanèsipun, sampun sagêd anglêmpakakên barang sêmbêt lami saking sih kadarmanipun para ambêg asih ing
Makatên ingkang nama tindak daya-dinayan, ingkang kecalan botên ngrêsula, ingkang tumandang ing damêl kanthi suka lêgawaning manah, dene ingkang tampi rumaos kapitulungan. Punika nama nêtêpi wajibing ngagêsang. Sintên ingkang kaparêng nindakakên makatên malih!
Pulisi rajakaya. Kawartosakên, ing Ngayogya dipun wontênakên pangayoman rajakaya bangsa Eropah. Prêlu kangge anjagi kawilujênganipun sato kewan, kewan ingkang manggih pasiksan, upaminipun kapal dipun pisakit ing kusiripun. Tumindaking pulisi wau kêncêng.
Sadaya umat punika wajib angsal pangayoman. Sabotên-botênipun para kusir têmtu lajêng kêndhak. Nanging mugi sampun ngantos wontên tindak kalintu, upami wontên kusir anggêbagi kapal, sampun lajêng dipun gêbag dening ingkang ambêg wêlas dhatêng kewan gêntos, punika lajêng nama wêlas dhatêng kewan nanging botên wêlas dhatêng sasami.
Pasulayan ing Simelungun (Sumatra Wetan). Paprentahan mandhiri ing Simelungan botên nayogyani dhatêng tindakipun Rijnsche Zending ing bab anggèning migunakakên wulangan ngangge basa Batak-Toba wontên ing sêkolahan. Mênggah katranganipun, wulangan ingriku ngangge basa Malayu, namung waosanipun basa Batak ngangge Batak-Toba, amargi ing laladan ngriku kathah ingkang bangsa Batak-Toba. Ing sapunika paprentahan mandhiri nindakakên sêsorah ajêngipun basa Batak Simelungun, saha tumrap laladan ingkang angsal pambiyantu arta saking paprentahan mandhiri, dipun damêlakên buku-buku basa Batak Simelungun piyambak, waragad saking paprentahan mandhiri.
Têmtunipun trêsna dhatêng basa punika ugi gandhèng kalihan raos kabangsan.
Usul ngèndêli punggawa pagantosan. Wontên pawartos, inspecteur pagantosan ing Ngayogya ngaturakên usul dhatêng ingkang wajib angèndêli kanthi wachtgeld punggawa pagantosan ing bawahipun cacah 44, inggih punika ing Banyumas 17, Ngayogya 18, Madiun 4, Surakarta 3 tuwin Kêdu 2.
Pawartos makatên punika botên wontên sakecanipun. Nanging sarèhning nama sawêg pawartos, mugi sêdya wau sinandèkna dening Pangeran.
R.M. Sutarja ingkang sampun tilar donya. Kados ingkang sampun kawartosakên, ing bab anggènipun R.M. Sutarja tiwas jalaran saking nglampahakên mêsin mabur, mênggh têrangipun R.M. Sutarja punika putranipun suwargi R.M.T.
Iskandar ing Bogor. R.M. Sutarja pancèn gadhah dhêdhasar rêmên dhatêng mêsin-mêsin lan sadaya wau dipun antêpi, ngantos sagêd damêl pirantos radio, ingkang sapriki dipun wasiyatakên dhatêng waris. Salajêngipun R.M. Sutarja lajêng sinau nglampahakên mêsin mabur, kasagêdanipun inggih linangkung, wusana lajêng manggih tiwas punika.
Botên langkung pinuji mugi rohipun ingkang sampun wurmèng ing kasidan tinampia wontên ngarsaning Pangeran, lan tabêt tilas kalangkunganipun sagêda numusi dhatêng bangsanipun ing wingking.
Wangsul saking Digul. Kapal Reiger saking Ambon, ingkang mbêkta têtiyang wangsulan saking Digul, cacah 40, sampun dumugi ing Surabaya, sadaya sami asli saking Jawi Têngah, saha sampun kawangsulakên dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak.
Punika ugi sami dados golonganing isinipun jaman malèsèt, kalêbêt ing perangan têtiyang angguran, pinuji sagêda manggih panggêsangan.
Dr. Suparwi. Dr. Suparwi, Gouvernements Veearts, ingkang sampun dumugi ngriki saking nagari Walandi, katêtêpakên dados Gouvernements Veearts, Provincie Jawi Têngah.
Tumrap panjênêngan Tuwan Suparwi, kados para maos sampun botên kêkilapan bab lêlampahanipun wontên ing nagari Walandi, inggih punika anggèning manggih kasusahan kasedan garwa putra, malah layonipun garwa putra wau sami dipun bêkta mriki. Pinuji mugi panjênênganipun Dr. Suparwi anggènipun ngasta pakaryan enggal punika dadosa panglipuring panggalih.
Lurik wêdalan Bèji, Klathèn laris. Kala malêman ing Klathèn padhasaran lurik wêdalan Bèji, ingkang dipun tindakakên dening Tuwan Siswosudarso kêpala dhusun Pogung, ingkang kêgolong ahli lurik, pêpajênganipun majêng, angsal f 650.-.
Tumrap ing bawah Surakarta, lurik wêdalan Bèji, karanipun lurik Masaran, pancèn misuwur. Mila mèmpêr manawi sagêd majêng.
Dêrma f 10.000.-. Satungiling bangsa Tionghoa sugih ing Labuan (Bantên) dêrma dhatêng Roode Kruis Tionghoa kathahipun f 10.000.-
Nrêsnani dhatêng nagarinipun ingkang mawi tandha saksi kados makatên punika, lajêng katingal ingakathah. Mangga sintên ingkang badhe nelad.
Nyuwak pajêg siti. Miturut pawartos, Kabupatèn Ngayogya nindakakên suwaking pajêg siti ing taun 1930, gunggung f 2.300. Anggènipun nyuwak wau jalaran saking awoning mangsa, tuwin jalaran tiyang tani namung nanêm palawija.
Manawi kapetang, arta f 2.300 punika tumrapipun nagari nama botên sapintêna. Nanging tumraping kawula ingkang sami kalêpatakên ing pajêg, gênging panuwunipun têmtu tanpa upami. Yèn ta kawêdala: "O, mugi parentah lêstantuna kaparêng amênggalih dhatêng rêkaosipun kawulanipun lan kula ngucap sukur, dene parentah nguningani dhatêng rêkaosing anggèn kula mbayar pajêg."
Neutrale H.I.S. Kêtandhan Klathèn. Ing Kêtandhan punika satunggiling panggenan ingkang kenging dipun wastani dhusun, ewadene ajênging pangajaran katingal sangêt. Kala ing taun 1931 ngriku wontên bikakan Neutrale H.I.S. saking ada-adanipun pakêmpalan tiyang siti, pinanggihipun majêng. Ing sapunika wontên ada-adanipun pangrèh, pangarsanipun R.M.B. Dirjosubroto, wiwit benjing tanggal 1 Juli 1932 badhe ngandhapakên bayaran, kajawi punika benjing Juli badhe ambikak schakelschool.
Ada-adanipun pakêmpalan wau pantês angsal pangalêmbana, dene sagêd anuju dhatêng kabêtahaning tiyang kathah ingkang gêgayutan kalihan jaman malèsèt, tur têtêp anggèning nindakakên tatanan.
Ing laladan Banjaran, Bandung kêkirangan têdha. Ing Banjaran, Bandung, ing sapunika tuwuh kêkirangan têdha,
Ada-adanipun Budi Wanita wau, pantês angsal pangalêmbana, jangkêpipun pamuji, mugi-mugi lare saking pamulangan wau sagêd gampil angsal margi malêbêt dhatêng pamulangan candhakipun.
Kamajêngan ingkang nglêgakakên. Tuwan Sukirman, asli saking Malang, wêdalan Kweekschool ing blitar. Tuwan wau dhêdhasar rêmên anggambar. Ing sakawit botên wontên pawartos punapa-punapa, ing sapunika Tuwan Sukirman wangsul saking Jerman, sampun kenging dipun wastani tukang gambar pinunjul. Dene mula bukanipun, tuwan wau kabêkta dening Prof. bangsa Jerman, dipun ajak lêlintonan kawruh, tuwan Prof. sinau basa Malayu, gêntos dipun wulang anggambar, amargi Tuwan Sukirman wau kasumêrêpan sagêd anggambar. Sapunika Tuwan Sukirman wontên ing Bêtawi, badhe sawatawis wulan, amargi wontên student-student ingkang sami sinau anggambar.
Punapa punika sanès kamajênganing tiyang siti? Mangga sintên malih.
Akal enggal. Punggawa pabean ing Tanjungpriok mêntas andênangi batu api pêtêng ingkang kalêbêtakên sarana patrap salingkuh. Barang wau kadèkèk wontên sangandhaping tadhah rêrêgêd sêngkêran pêksi kênari, ingkang isi pêksi, asli saking Hongkong. Sadaya wontên 10 sêngkêran, sabên sasêngkêran isi 1/2 kilo. Ingkang gadhah sêngkêran wau mantrus-mantrus, sadaya sami kasêrêg ing prakawis.
Akalipun tiyang badhe nglêbêtakên barang pêtêng punika wontên-wontên kemawon, ewadene ingkang wajib inggih tansah andênangi. Punika ugi nama satunggiling kamajênganing ngakal budi.
Rêgining lisah klêntik mindhak. Wontên pawartos, rêgining lisah klêntik ing Bêtawi ingkang rumiyin f 0.25 mindhak dados f 0.85.
Pawartos punika manawi nyata, kintên-kintên sagêd angindhakakên rêgining klapa, ingkang sapunika prasasat tanpa rêgi. Nanging manawi ingkang mindhak wau namung rêgining lisah, sami botên mikantuki dhatêng sadayanipun, têgêsipun tiyang kitha rêkaos, tiyang dhusun botên manggih kamayaran. Dados mayaripun namung pinanggih ing para among dagang.
Ngingar-ingêr têmbung sirikan. Wontên pawartos, B. en W. Gemeente ing Sêmarang badhe ngewahi têmbung "Inlander" ingkang kawrat ing sêrat-sêrat, kasantunan "Inheemsche". Ingriku lajêng wontên usul, supados dipun santuni Indonesier, nanging botên katampèn.
Tiongkok, supados wadya Tiongkok angundurakên barisanipun 20 km, dipun sukani inah salêbêtipun sadintên, Tiongkok mangsuli, purun mundur, nanging Jêpan inggih supados ngundur samantên têbihipun.
Wusana Jêpan botên mangsuli, lajêng nêmpuh yêktosan, Tiongkok nanggulangi.
Êmas ingkang badhe dipun kintunakên dhatêng Inggris. Êmas punika barang pêlikan ingkang kathah rêginipun, inginggil punika gambar mas pintên-pintên atus pêthi, ingkang badhe dipun kintunakên saking kitha Tilburg dhatêng London, regi f 40.000.000.-
tumuli dhawuh andhudhah / janma sayuk nambut kardi / baya wus pinasthi mangkya / dhawahing
agêng linuwih / ngambang anèng jaladri / kang gêngira sabaluluk / cacahira sakawan / kang ajinira
rawuh murwani / paring tôndha dhêdhasar prênah ing tupa //
sri nata kaparêng ngasta / sanggyanira kang piranti / ukuran myang kompasira / kang sarwa
sawusing nata angasta / tinut ing pra agung nuli /
kongsi paripurna ramping / dadosira sarwa sae tan kuciwa //
rampunging karya punika / nulya sinambêt murwani / pamasangira kang tupa / ingkang sakalangkung luwih / inggilira winilis / saking ing têtajugipun / dwi atus pitung dasa / ingukur petungan kaki / yèn sinawang yayah sundhul ing akasa //
nadyan tan kirang kang bôndha / saking paringing dewadi / nanging kang para kawula / tan owah sêtyaning ati / mêksa rila nêrusi /
dene pambiyantunira / pinangguh mawarni-warni / wontên asok bôndha beya / myang têdha ing sabên ari / kang ngrasa
dening ngêgèt-êgèti / pantês yasan sèwu taun / mirit sing anggungira / nanging nyatanira ugi / paripurna amung sawatara warsa //
nulya kaparênging nata / ngrêrêngga sajroning candhi / kang sarwa êmas sêsotya / wontên gêdhong kang linuwih /
oyod mirah marakata / araras urubing agni / dene dêlêging witira / wontên ing jumêrut bumi / sangandhaping wit ringin / tinrapan dhampar mas murub / ing ngriku linênggahan / rêca Sang Budha linuwih / ingkang dadya pêpundhèning wong
para Wali saking tanah 'Arab, ngantos dumugi adêgipun Karajan Islam ing tanah Jawi.
10. kang anèm Rahadyan Rahmat | wau ta satriya kalih | pinundhut putra ing eyang | mangka asrining jro
praptèng masa mbabar putra mijil priya ||
11. nulya pinundhut ing eyang | sampun sinungan wêwangi | Dyan Alim Abu Hurerah |
udi | raryan ing têmbinging parangkarang. | tandya waspadèng pangèksi | palwa layar lumaris | punika
ratri | sira rahadèn têtiga | samya manjing jroning kèci | kang tunggu langkung ajrih | ana ruweya kang rawuh | kengis labêting wirya | radyan
kalangkung ajrih | sarèhning tiyang alit | yogi sumêne rumuhun | dhatêngirèng juragan | kawula darmi nglampahi | jangji sampun lêganing rêmbag sumangga ||
19. ngandika Rahadèn Rahmat | apa suwe anèng ngriki | ênggone bêbara dagang | juru palwa matur aris |
supaya padha lêstari | nambung ngling Alim Bu Rerah | lêrês ing karsa sayêkti | nadyana lampah sandi | sampun akarya ru-biru | êruning sama-sama | suwawi ngingsêda dhingin | Radèn
24. Dyan Santri Alim ngandika | kyai praptaningsun iki | manawa padha karênan | ingsun arsa angribêdi | dhapur anumpal kèli | nunut
pukulun | mênggah lampahing baita ||
2. badhe lajêng dhatêng Mêsir | yèn kampiring tanah Jawa | punika dhapur anyêngklèng | prasasat wangsul ing lampah | Dyan Santri Ali êngah | ngrêrapu ing kadangipun | yayi karo narimaa ||
3. durung kaparênging Widi | katuju tanjaning sêdya | bêcik
ngandika maring Juragan | Kaki yèn têmên kalèke | sayêkti ingsun narima | mung jumurung pujyarja | lêstarining lampah laut | nanging yèn nora sanyata ||
5. pêpajarira ing kami | yêkti Allah paring tandha | mêngko ana wahanane | ri sampunira mangkana | sira Kyai Juragan | dagangan kamoting prau | wusning samêktarsa mangkat ||
prihatinira | kèndêle ponang parau | wus acipta ing wardaya ||
7. yèn alate radèn katri | kinomandakakinamandaka. ing
sèwu nuwun pangaksami | lêpata ing ila-ila | tulah sarik kawulane | kamipurun doracara | ngetung petang pituna | mburu
dènnyarsa tindak ngajawa | suwawi manjing palwa | radèn katiga jumurung | kanthi paring pangaksama ||
12. wus kêrid minggah ing kèci | munggwing pajangan talundhag | juragan dahat ajrihe | manggèn kapara ing ngandhap | matur sumanggèng karsa | dagangan-amba sadarum | bilih wontên kang kinarsan ||
13. ingkang pèni rajapèni | mas sêsotya nawarêtna | kawula dhatêng sumaos | ngandika radèn katiga | bangêt ing panarima | eklasing sih kadarmanmu | nanging dudu kang sun-sêdya ||
mugi sajarwaa jatos | sintên paduka punika | dene maksih taruna | mumpuni ambêk dibya nung | sinung mangunah karamat ||
22. awit lunganingsun iki | nilipakên wong sapraja | dadya laku anarojong | marmane sira dèn bisa | amot
minulya | sidhakêp dangu anjomblong | marêk sarya ngèstu pada | alon ing aturira | lamun makatên pukulun | sang kalih Gusti-kawula ||
24. amba tiyang nagri Mêsir | wasta Juragan Du'ljalal | mangke kang ingimanake | tiyang ing Mêsir sadaya | agami Rasulu'llah | mangka tuwan têdhakipun | Gusti Panutaning Jagad ||
25. pantês lamun ngaji-aji | anêmbaha botên ical | labêt sawabe pêpundhèn | awas
angèbèrakên dagangan | wus wantuning sudagar | lali mèlike katungkul | tan ngelingi kabêcikan ||
28. Ki Juragan aturnya ris | dhuh Radèn Sirahing-tapa | alim-paduka kêmawon | kawula badhe tumimbal | kèndêl tanah Kamboja | wit nggèning juragan agung | pados barang sade barang ||
29. Radèn Santri anauri | jangji nora pati lawas | ingsun iya njurungake | apa ing
juragan asaba paran | ngalaya tanah-tanah | pan dèrèng kenging katêmtu | enggal lamine ing lampah ||
31. yèn paduka drêng-ing galih | inggih paringa prabeya | ingkang dados imbalane | supados tan kapitunan | dènira dagang layar | yèn tan makatên saèstu | prêlu mêlêng kajêng-kula ||
lampahipun | sêdya mring tanah Kamboja ||
34. wau ta Rahadèn katri | tansah sungkawa ing driya | dènnya kacuwan sêdyane | kalawun-lawun nèng paran | anut rèh-ing juragan | wontên dhêndhaning Hyang Agung | dumunung mring Ki Nangkoda ||
mapolèh | dangu awas pandulunya | yèn saluhuring karang | wontên wong anom katêlu | cipta kang darbe punika ||
38. baita kèrêm ing warih | nulya samya pinaranan | marang wong Kamboja kabèh | sira rahadèn katiga | binakta maring wisma | panganggêpe atêtulung | mupu papa kawlasarsa ||
kulina | sang kaswasih lon sumaur | saking nagari ing Cêmpa ||
41. sêdya maring tanah Jawi | amartuwi prasanakan | inggih ngiras ngaro gawe | angêmbara dagang
ing antara ari | amiyarsa warta bêbaratan | saking nangkoda liyane | yèn wontên palwa rêmuk | anarajang marang
anglayarna | lênging sêdyanipun | baita cundhaka mangkat | ing lautan lêpas palwa antuk angin | ènggalirèng carita ||
5. radèn katri pan sampun kapanggih | anèng tanah laladan Kamboja | samya sukèng sadayane | kasambadaning kayun | lajêng samya minggah ing kèci | sagung
Palembang | wong agung katiga rèrèn | angrêrêmakên laku | lan miyarsa katuring [katu...]
[...ring] warti | yèn pangagêng ing Plembang | maksih kadangipun | gèndhèng cènèng saking uwa | nênggih Prabu Brawijaya kang mancêri | anama Arya Damar ||
8. saking Ni Endhang Sasmitapuri | pangrêmbene Sang Sri Brawijaya | marma mampir amartinjo | ing karaharjanipun | palwa kèndêl rahadèn katri | têdhak saking baita |
wardaya | dupa dupi. tan antara suwe | gara-gara gora gung | surut sirêp parêng barêsih | sumilak katon padhang | tan antara dangu | wontên cahya
sarirane | sirnaning cahya luhung | wus rumambah ing jabang bayi | ramebu duk umulat | langkung suka ngungun |
pinanggihan Patih Gajahmada | tinanya sangkan prênahe | myang aran sêdyanipun | nêmbe prapta ing Majapait | wau radèn katiga | prasaja ing
saking nagari Cêmpa | têturutanipun | kawayah ing Raja Kiyan | pulunannya Pramèswari Dwarawati | talêring asal silah ||
tundhuk ing tafsir | agunging darajatira | kamulyaning para nabi | labêt saking nglêluri | agêming agama luhung | marma paduka uwa | karsa anênimbang budi | botên langkung sampun kirang pangaksama ||
12. wau ta duk amiyarsa | narendra ing Majapait | aturing pulunanira | mêtêk kapêtêk ing galih | pêpêt mêpêt naputi | ewuh-aya rèh ing
tatapanitining pati | jêr mangkono kang kinênan kuna-kuna ||
15. tandha wahanane ana | padha kocap jroning tulis | sida sidining Kabudan | dènirandon ing kadadin | upama sun anampik | agamaning pra lêluhur | ing mula-mulanira | kang wus padha dèn ranggoni | dadi mokal bêbakal kaliru akal ||
16. jujul wuwul katariwal | asungsang buwana balik | anambuhi ingkang ana | ingkang tan ana dèn
jumurung ingkang sudyapti | malik melik agami | ya ta wong agung katêlu | nahidi ingkang uwa | Pramèswari
winangun krami | rèhning sampun sami katingal diwasa ||
24. sampading panggustinira | sri narendra animbali | Sang Arya Teja ing
antuk pêpulunan katri | ingkang saking têtalêring nagri Cêmpa ||
25. sirarya Teja ing Tuban | sumanggèng karsa narpati | ri
sarèhning karsa winisik | sanalika lajêng kabyawarèng kathah ||
ing Surawèsthi | njujug padalêmanipun | sirarya Lêmbusura | duta ngaturakên tulis | ingkang saking Sang Aprabu
pulunanipun | rèhning sampun kawayah | tur samya tunggil agami | tan cinêgah singa kang asudi
1. ya ta wau Dyan 'Alim Abu Rerahu | inguyun ing kathah |
agami | awasana pamit maring Ngampèldênta ||
14. sêdyanipun pan arsa bela dhêdhukuh | lan ari nak-sanak | kang samya nunggil agami | dyan linilan maring Prabu Brawijaya ||
agama | cipta lamun dèn wancèni | sanalika nir sihe mring mantunira ||
kadya nganyut jiwa | dènnya tinilar ing laki | marma tansah ngungun wulangun kalintang ||
32. pan kapuwung jrih dukaning ramanipun | wau ta
sinambut | maring ingkang eyang | dinunung sajroning
warnanipun jabang bayi katon bagus | sumunar kang cahya | jalwèstri manguyu tangis | sruning wêlas yayah kèlu belantaka ||
43. duta mantuk wontên parmaning Hyang Agung | akarya lantaran | rinaksa dèrènging pasthi | amarêngi wontên juragan alayar ||
44. nuju langkung Ki Juragan Sambodyèku | Garêsik dunungnya | sêdya mardagang mring Bali | praptèng ngriku Juragan awas tumingal ||
ri mangkana sampun prapti | anèng Tandhês ginumatèn dadah dulang ||
50. semahipun asuka rêna ing kalbu |
5. wus prapta ing tanah Jawi | ri Sang Sèkh Waliu'l-islam | darat anggana lampahe | anjujug ing Ngampèldênta | pan kadang nak -ing sanak | talêr saking ibunipun | langkung dènnya kinurmatan ||
panggènan | dalêm ing Pandhanarang | kapiyarsèng Maha Prabu | Brawijaya Majalêngka ||
9. yèn wargane putra katri | nguni ingkang saking Cêmpa | dadya linastarèkake | mêngkoni ing Pandhanarang | ing rèh sabawahira |
têdhaking Sri Brawijaya | anuta ing rèh pan asor | Gusti angayum kawula | mendah ucaping janma | sang kalih tansah umatur |
yèn tanah ing Surèngkewuh | wontên Sang prapta datêngan ||dhatêngan.
jumurung | anut ing rèh karsa-tuwan ||
38. yêkti ulun ananggoni | angandika Jêng Suhunan | yèn makatên sokur bage | ri
Sunan Ngampèlgadhing | lan kinèn maring Balega | ngradon angradin agami | kanthi amawa tulis | kait rêmbag sabayantu | lawan
nulya rawuh | ing nagari Balega | pangagêngipun tininggil | tan suwala samya nut agama Islam ||
Molana kêkalih | samya wutah rah ing Arab | ingkang sêpuh awêwangi | Sang Molana Mahribi | alulahlul. ing subrata nungku | dene ingkang taruna |
13. wit tan agêng ing agama | ya ta lajêng kesah anis | saking ing Bantên samana | dhatêng ing Cêmpa nagari | jênêk
19. ing nguni pan sampun dadya | pandhita ing atas-angin | ing mangkya kinarya imam | ulu-uluning agami | mardiyèng Islam suci | anèng tanah Kaliwungu | wus samya kalampahan | wontên kang winarna malih | bangsaning khas Molana saking ing
ingkang sêsuta | dene ledhang tanpa kanthi | kadi kataman dhuhkita | Radèn Satmata nauri | lamun atanya kami | ingsun
datanpa budi | saure anglakoni | miturut sakarsanipun | ri sampuning mangkana | Radèn Satmata anuli | inginggahkên maring
lagya sakeca guling | anèng sajroning panti | ing dalu katingal murub | nangkoda duk uninga |
Satmata | sarya ingandikan manis | he sanak dèn padha-padha | aja na ingkang sak-sêrik | nampani sihing Widhi | kamurahan kang dhumawuh | sayêkti ingsun darma |
kabèh kagunganing Suksma | amung dèn abisa bae |
rumêksa badanipun | amburuwa talêring urip | tumitah
dadi laku kang utama | kataman ing panêmune | tan ana bedanipun | lawan wong kang
dadya pandaming rat kabèh | sawênèh pujinipun | janma ingkang kapasuk ing sih |
uyung tanpa karya | ngaya-aya ngêlaya ngidêri bumi | kangèlan tanpa tuwas ||
8. Radèn Satmata alon nauri | hèh wong sanak dipun
ingkang pangandika | nanging lamun dèrèng sagêd mratandhani | kalêbêt sêsongaran ||
9. Radèn Satmata ngandika malih | juru palwa payo nyatakêna | ingkang dadi pratandhane | Pangeran Ingkang Agung | yèn sinêdya sayêkti dadi | mara angupayaa | apa kang kadulu | sapinggire
angucap | konjêm tumungkul mukane | anut sakarsanipun | rèhning sampun amratandhani | nabda Radèn Satmata | yèn sira wus manut | apa ing sakarsaningwang | mêngko ingsun arsa amèt aling-aling | supaya ora rungak ||
11. payo amèta padhas karikil |
mulih tan ana jêbule | bathine amung uwuh | kadadène padhas karikil | ri sampuning akathah | dadya saparahu | ngandika Radèn Satmata | aja tanggung ingkang rong palwa puniki | dèn isènana pisan ||
13. juru palwa alon matur wêngis | kathah-kathah kadamêl punapa | ngêsêlakên tanpa gawe | punapa kangge urug | Dyan Satmata ngandika aris | watêke wong kangèlan |
kinarya sawiyah | mung sajuga ngèstokake | wasta pun Barussyamsu | karana kang wus angyaktèni |
kondur marang dhukuh Benang | alayar kêras lampahe | datan antara rawuh | juru palwa mudhun rumiyin | kang kantun tan
ingkang agêng dadya lantakan mas | karikil kang alit dhewe | dadya sêsotya luhung | akik mirah nila widuri | ri
Barussyamsu tan bisa angucap | kadya ngimpi pandulune | dene ing nguni uwuh | mangke têka salin ing warni |
mudhun rumiyin | awêwarta kulawangsanira | yèn Radèn Satmata mangke | dènnya dagang wus rawuh | tanpa tuwas mulih
tansah danardana | dhuwit saparau êntèk | ing mêngko ulihipun |
samya maido wus kêrid | sampun praptèng muhara ||
22. lajêng anjujug sajroning kèci | juru palwa ingkang awêwarta | mlêngak kagyat
samya sêdya mangênjali | maring Radèn Satmata ||
23. praptèng ngarsa ngaras pada kalih | Radèn Satmata alon ngandika | padha kawruhana kabèh | ing mêngko karsaningsun | apan sêdya lêlana malih | pan aja wara-wara | panggawe puniku | iki barang dêdagangan | ingsun
25. kang sinihan wus samya nampèni | dahat dènnya sèwu anarima | ing kadarmaning rahadèn | ya ta sasampunipun | Dyan Satmata anuwun amit | mentar andon lêlana | anggèndhol sadarum | ngandika Radèn
saking nagari ing Pêngging | dadya yuda kanaka ||
1. marmanya pinukul ing prang | dene nyorok jajahan nagri Pêngging | kathah kang
Dewata kang kinanthi | Arya Tala tiganipun | padha wong surèng yuda | mêngku wadya salêksa wong surèng kewuh |
ing Samawis | tiwas tumpês sirna larut | tan ana mangga pulya | sri narendra duk miyarsa atur dunung | tiwase cundhakanira | kang andon prang ing Samawis ||
wus prapta ing Samawis | lajêng mangsah sara amuk | lir
uninga yèn kang rayi ngêmasi | sirna kaparwasèng mungsuh | ngamuk sura tan taha | wadyèng
Pêngging kang katrajang kawur-kawur | ananging karoban lawan | dangu-dangu
kasayahan dadya seda anèng ngriku | ingastana ing muhara | dene wadya
kadangipun | wangsul mring atas-maruta | padununganira lami ||
15. ing Samarang sampun bêdhah | sri narendra kondur mring nagri Pêngging | ing sawadyabalanipun | tyasira wus kalêgan | dene ingkang angagu-agu wus gêmpur | kagêmpur kapapas ing prang |
mardya yu | Jêng Sunan ing Gunung Jati | mring ari Dyah sakalihan |
lèlèh lilih ing panggalih | mundhi sabdanirèng raka |
putra kalih munggwing ngarsi | satunggal Rahadèn Patah | Radèn Kusèn kang wuragil ||
6. pan akadang tunggil ibu | Radèn Kusèn kang mancêri | nênggih saking Arya Damar | sami saking Dyah Subanci | nênggih Rajaputri Cina | wus kadya kadang sajati ||
jênêngingsun | anèng Palembang nagari | sagung para wadyabala | arinta Kusèn puniki | iya dadiya papatya | bakuh dènnya mong ing dasih ||
Damar angandika | gampang yèn wus anglakoni | wantu wêwantoning nata | trape ingsun kang aniti ||
kalih | njujug putra Radèn Patah | tumrêcêp amituturi ||
28. dhuh anggèr dipun tumurut | karsane ramanta mangkin | lamun lêngguk lêngganaa | sapa kang ingsun-tingali | ingsun rumasa wus tuwa | pantês anggilir gumanti ||
31. Radèn Patah lajêng mundur | bubaran kang samya nangkil | Arya Damar
karatonira | rinasa saya ngranuhi ||
33. dadya nêdya nis ing dalu | anungkulakên kang rayi | Radèn Kusèn kaparêngankaparênga. | marêk ramebu mring puri | wau ta Rahadyan Patah | lajêng kesah angendrani ||
34. nurut urung-urung banyu | tan ana janma udani | anggana datanpa wadya | praptèng sajawining
kagyat nolih | yèn kang rayi kang angruroh ||
11. dadya kèndêl anèng sangandhaping taru | tan dangu
anggana datanpa kanthi | apa karsanta kemawon ||
13. ingkang rayi Dyan Kusèn lon aturipun |
19. kang saèstu entar-paduka tumuntur | saparan palari-lari | pêjah gêsang sampun kantun | kang raka ngandika aris | sukur
ngidul | ngetan ngulon niti warti | mêksa tan antuk pawartos ||
26. duta wangsul ramèbu kataman tyas dhuh | tansah kantu kontrang-kantring | wadyabala
apundhuh | nuwila-ganda ing warti | sampun kirang paring maklum | anênungka nungkak krami | ing pundi
33. pan pun ibu saking Madura ing dangu | putrine Arya Baribin | nggèn-amba krêdyat lêlaku | badhe maring tanah Jawi | asuwita sang akatong ||
34. Sang Aprabu Brawijaya Majalangu | supados wrin tatakrami | ngiras martuwi sadulur | kang sampun sami ngajawi | sakeca dènira manggon ||
35. balik ari ing pundi pinangkanipun | myang nama
rumêsêp ngakên sadulur | kapranan karênan galih | Radèn Kusèn lajêng matur | mring raka yèn amarêngi | nurut ing laku kemawon ||
mudha-mudhi ingkang karoban ing raos bagya. Saderengipun kula matur wonten ing ngarsa panjenengan, langkung rumiyin kula nyuwun agunging sih samodra pangaksama, awit kula kumawantun, ngadeg ing ngarsa panjenengan sami.Alhamdulillah ing enjing menika kita sedaya saged kempal sesarengan ing kampus SMA N 10 ingkang kita remeni menika. Kita sedaya ngempal ing kampus menika nggadahi maksud utawi tujuan ingkang pokok, yaiku ngundhuraken para siswa kelas XII ing wulan April menika utawi luwih leresipun tanggal 22 dumugi 24 April tahun 2008 sampun ngrampungaken UNAS ingkang dados syarat utama kangge siswa SMA kangge ngelanjutaken ing jenjang luwih dhuwur. Enjing menika, enjing ingkang ngerenyuhaken sanget kangge kita sedaya para hadirin. Menapa boten, ingkang slamanipun kita utawi teseh dados siswa mriki, kita kerep pethukan, sinau sareng, diskusi sareng, ing wayah sekedhap melih kita badhe pisahan. Nanging, kita kagungan pangajeng-ajeng supados perpisahan menika boten kita banjur “pedhot kekancan”. Supados kita teseh wonten rerembagan ingkang ageng kayata sakderengipun kita pisah.Para rencang ingkang sedaya maksud lan tujuan dianaaken perpisahan menika botenn namung ngunduraken rencang-rencang kelas XII mawon, ananging luwih saking menika supados rencang-rencang tetep eling lan terus njagi rerencangan, inggih menika ing proses sinau utawi mlebet ing kegiatan sanes-sanesipun.Para rencang ingkang badhe pisah menika, sejatinipun tugas para rencang menika luwih abot maneh, saya inggil tingkat pendidikan saya inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula kta kedah semangat sinau mempeng supados menapa mawon ongkang para erncang cita-citaaken saged dipuncapai. Boten namung kita mawon ingkang bangga menawi sukses, nanging Bapak lan ibu guru kita injih remen lan bangga.Para sedherek sedaya, wayah saged damel kita sedaya saged kempal ing acara menika. Nanging wayah menika ugi ingkang misahaken kita sedaya. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet lan mugi-mugi amal tuwin kesaenanipun para Bpak lan Ibu guru katampi ing sisihipun Gusti Allah Ingkang Maha Agung. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih
Kendhini, kendhaha : anak 2 wadon, lanang
Ipil-ipil (pipilan) : anak 5 lanang 1
Pandhawa nyandhangi : anak 6 wadon 1 waruju
Kembar dampit : anak 2 lanang, wadon laire bareng
Gilir kacang : anak pirang-pirang, giliran lanang, wadon
Anggana : anak pirang-pirang sing uruip kari 1
Wahana : bocah laire pinuju ibune ing pasamuan
Kalung usus : bocah laire pusere nggubet gulune
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning
Atur kawula Ki Nurya: griya kawula ing kalurahan bawah ing Sêdhahmirahan, golongan ing
Radèn Tumênggung Amongpraja, ing ngandhap punika atur kawula, kala ing dintên Akad kaping 23 wulan Jumadilakir ing
inggih sami tunggil griya pun Sakrama kalih Mas Ngantèn wau, tiga kang èstri, sami dhatêng griya kawula, sami anêmbung ningali dhuwung kula, tiyang tiga èstri wau, sami anêmbung nêdha wulang sahadat utawi lampahipun tiyang salat, sarêng wanci tambur enjing kula mêndhêt toya wulu, Mas Ngantèn wau lumêbêt ing jromah, lajêng mêndhêt dhuwung kawula, sasaput prantosipun dhapur sêmpana blandhongan,
ringgit, gunggung sadaya rêgi 70 kêton, dhuwung kawula wau lajêng dipun bêkta mantuk sarta lumajêng, kula tututi badhe kula têdha sarêng dumugi lataripun pun Sakrama wau, kula dipun jêgati,cêgati. dhatêng pun Sakrama jalêr èstri sarta kula dipun rangkul,
sapindhah kaping kalih, ngantos kaping pintên-pintên, botên suka tansah dipun ubêng-ubêng kimawon, ngantos sapunika, gadhahan kawula dhuwung wau,
ingkang dipun pêndhêt kang nama Mas Ngantèn ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, kawula botên suka botên narima, kawula suwun ing adil kang sarta ing kukum, dhuwung sasaput prantosipun ingkang rêgi 70 kêton, dipun pêndhêt kang nama Mas Ngantèn wau, kawula suwun mantukipun dhatêng ing kawula malih, amargiya saking pangwasanipun ing parentah agêng bale mangu kapatihan.
Kala katur, Rêbo kaping 21 wulan Bêsar ing taun Wawu, ongkaningangkaning.
Wayang "SEMAR" Jin Ngaku Tokoh Wayang
Asma dalem Mariyah, damel trenyuh manah.
Mring pra putra Mariyah, ingkang setya tansah.
Yèn amba tinimbalan, nyuwun langgeng bingah.
kersané Gusti Allah katimbalan dadi rasulé Sang Kristus Yésus, lan saka sedulur kita Timotius,
1:2 tumekaa marang umaté Gusti Allah ing kutha Kolosé, yakuwi para sedulur kita wong-wong Kristen, sing setya. Gusti Allah Rama kita maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé kabèh.
1:3 Samasa aku ndongakaké kowé, aku tansah padha saos sukur marang Gusti Allah, Ramané Gusti kita Yésus Kristus,
1:4 merga aku wis padha krungu bab precayamu marang Sang Kristus Yésus, lan katresnanmu marang umaté Gusti Allah kabèh.
1:5 Nalika pawarta sing sejati, (yakuwi Injil), kawartakaké marang kowé, kowé padha ngerti bab pengarep-arep sing diparingaké lantaran Injil mau. Precayamu lan katresnanmu alandhesan pengarep-arep kuwi, sing kacawisaké déning Gusti Allah ana ing swarga kanggo kowé.
1:6 Injil kuwi nggawa berkah lan diwartakaké ana ing salumahing bumi, padha kaya sing diwartakaké ana ing antaramu, wiwit ing dina enggonku krungu kang kapisan bab sih-rahmaté Gusti Allah, nganti kowé padha ngerti temenan, apa sing diarani sih-rahmat.
1:7 Kowé padha krungu bab kuwi mau saka Épafras, kancaku tunggal pangabdi sing daktresnani. Épafras kuwi abdiné Sang Kristus sing setya, sing makili aku kabèh.
1:8 Iya Épafras sing nyritani aku kabèh bab katresnan sing kaparingaké déning Sang Roh Suci marang kowé.
1:9 Mulané, wiwit aku padha krungu kabarmu, aku tansah padha ndongakaké kowé. Panyuwunku muga Gusti Allah marengaké kowé ngerti marang sakèhing kersané; lantaran kawicaksanan lan kawruh peparingé Sang Roh Suci.
1:10 Yèn wis mengkono kowé lagi padha bisa urip kaya sing dikersakaké déning Gusti, sarta tansah nglakoni sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah. Sakèhé pegawéanmu sing becik bakal ngetokaké woh, lan kawruhmu bab Gusti Allah bakal saya wuwuh.
1:11 Muga-muga kowé padha disantosakaké srana sarupaning kekuwatan sing mijil saka Kratoné Gusti Allah kang mulya, temahan kowé padha kuwat nyangga sadhéngah prekara klawan sabar.
1:12 Padha saosa sukur klawan bungah marang Sang Rama, sing ngersakaké kowé pantes nampa panduman sabarang sing kacadhangaké déning Gusti Allah kanggo umaté ana ing kratoning pepadhang.
1:13 Panjenengané wis ngluwari kita saka pangwasané pepeteng, tinuntun kanthi slamet menyang Kratoné Putrané kang kinasih.
1:14 Iya merga Sang Putra mau kita padha kaparingan pangluwaran lan pangapuraning dosa-dosa kita.
1:15 Gusti Allah kuwi ora tau kasat mripat. Nanging Panjenengané Sang Kristus dadi wewujudané Gusti Allah sing ora katon mau. Sang Kristus dadi Putra mbarep sing luwih unggul ketimbang karo samubarang sing katitahaké déning Gusti Allah.
1:16 Iya ana ing Sang Kristus kuwi Gusti Allah nitahaké samubarang sing ana ing swarga lan ing bumi, barang-barang sing katon lan sing ora katon, semono uga sakèhing pangwasa sing ora kasat mripat. Gusti Allah nitahaké jagad raya iki lantaran Sang Kristus lan kagem Sang Kristus.
1:17 Sang Kristus wis ana sadurungé samubarang ana, lan ana ing patunggilané Sang Kristus mau samubarang kabèh kaprenahaké ana ing papané dhéwé-dhéwé.
1:18 Sang Kristus jumeneng sesirahé sarira, yakuwi pasamuwan. Panjenengané dadi sumbering uripé sarira mau. Panjenengané dadi Putra pembarep sing katangèkaké saka ing séda, supaya jumeneng sing pinunjul dhéwé ing antarané samubarang kabèh.
1:19 Sebab wis dadi kersané Gusti Allah piyambak menawa Sang Putra kagungan sipat ka-Allahané Gusti Allah ing sasampurnané.
1:20 Iya lantaran Sang Putra mau, Gusti Allah ngrukunaké samubarang kabèh karo sarirané piyambak, dadia sing ana ing bumi, dadia sing ana ing swarga, yakuwi sawisé nindakaké pirukun srana sédané Sang Putra ana ing kayu salib.
1:21 Dhèk biyèn uripmu adoh karo Gusti Allah. Malah kowé padha dadi mungsuhé Gusti Allah, merga saka penggawé utawa tumindakmu, apa déné pikiranmu sing ala.
1:22 Nanging lantaran sédané Sang Putra, saiki kowé wis padha kadadèkaké para mitrané Gusti Allah, sing kairid menyang ngarsané, dadi wong-wong sing suci, resik lan tanpa cacad.
1:23 Mulané kowé padha tetepa setya nganggo dhasar precaya sing kuwat, lan aja nganti ninggal pengarep-arep sing wis kokrungu saka Injil. Aku, Paulus, dadi abdiné Injil kuwi, iya Injil sing wis diwartakaké marang saben wong ing salumahing bumi.
1:25 Lan aku wis didadèkaké abdi déning Gusti Allah kanggo ngladosi pasamuwané, iya kanggo kebutuhanmu, yakuwi nglantaraké pawarta saka Gusti Allah nganti sakatogé,
1:26 wewadi sing ora disumurupi déning manungsa kabèh ing jaman sing kepungkur, sing saiki dilairaké marang umaté.
1:27 Rancangané Gusti Allah yakuwi medharaké marang umaté sepira gedhéné lan kamulyané wewadi sing kacawisaké kanggo para bangsa kabèh. Sing diarani wewadi kuwi mengkéné: Sang Kristus dumunung ana ing kowé, kuwi ateges kowé ngrasakaké kamulyané Gusti Allah.
1:28 Mangka Sang Kristus mau wis dakwartakaké marang wong kabèh. Aku padha mituturi lan mulang saben wong nganggo migunakaké sarupaning kawicaksanan, supaya saben wong gelem daksowanaké ana ing ngarsané Gusti Allah dadi wong sing kasukmané diwasa ana ing patunggilané Sang Kristus.
1:29 Kuwi sing dakudi tanpa ngétung kesel, nganggo migunakaké sakèhing kekuwatanku saka pangwasané Sang Kristus, sing makarya ana ing aku.
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 51 Kolosé
1. wontên malih kang dèrèng kasêbut ngarsa | namane | kang rumiyin irah-irahan punika | kulême | kang wontên
3. Ingkang nami thethelan saugi tatal | daginge | abrit pêthak ingkang katut wontên cucal | sartane | wontên babat dene kang nama cacahan | daginge ||
4. Ingkang taksih kêlèt wontên ula-ula | balunge | awit cêngêl dumugi ing pucakira | buntute | ingkang nami olor gajih isinira | balunge ||
5. Ingkang nami dhèndhèng (ng)gih punika ulam | ginawe | tipis-tipis apan lajêng pinêcakan | kaêpe | dene ingkang nama paru (ng)gih punika | kêbuke ||
6. Sasampunipun ginodhog lajêng dhinèndhèng | kaêpe | dene dhindhihdhidhih. êrah ingkang taksih mêntah | lajênge | sarinipun dhidhih sinaring ing irig | ginodhog ||
7. Kang saringan winastanan sarèn pêthak | namane | ampasipun winastanan sarèn abrit | de cècèk | cucal kang ginodhog lajêng dènris-iris | kaêpe ||
8. Ingkang nami krècèk sami ugi cècèk | kaote | wusing pine lajêng kaungkêp kalawan | lisahe | pangolahnya ginorèng krupuk namanya | gurihe ||
9. Ingkang nami rambak wontên warni gangsal |
10. Ingkang nami gajih topong wontên babat | sumpinge | dene gajih tigawêlas warninira | namane | walêr wadhuk
Pujastuti matur mring Nyi Padmasastra | têmbunge | uwa kula saèstu mêling sêkaran | diangge | para rencang utawi wayah sampeyan | pangantèn ||
14. (ng)Gih sandika ingkang dènpundhut punapa | namane | o lah uwa saèstune kirang têrang | rikine | lah ta uwa mugi kapangandikakna | warnine ||
15. Nyai Padmasastra lajêng mêdharsabda | têmbunge | langkung kathah mênggah sêkaran punika | cacahe | ingkang kula
dhasar gadhung sèrètipun jingga | namane | klabang-antup yèn sèrèt wungu gêndholak | namane ||
18. Panji pilis bilih sèrètipun pêthak | namane | (ng)gih punika pandhanbinêthot wus têlas | kang sèrèt | mangkya ingkang sêkaran mawi têngahe | namane ||
Pareanom dhasar gadhung têngah jênar | kaliye | gadhungmlathi dhasar gadhung têngah pêthak | tigane | mayangmêkar dhasar gadhung ijêm dhulang | têngahe ||
21. Sakawane papasan-matêng punika | warnine | dhasar gadhung êbyur têngahipun jingga | maliye | kêmbang-kangkung dhasar wungu têngahira | pêthake ||
22. Ratubêndu dhasar wungu têngah jingga | katrine | kêmbang waru
jingga | ing mangke | sasêkaran ingkang warnanipun tiga | corèke ||
25. Puspa-dara dhasar wungu kêndhit pêthak | têngahe | kuning-dadar de panji-lêng-lêng punika | dhasare | wungu sêkar kêndhit pêthak têngah jingga | kaliye ||
anyar dhasar gadhung kêndhit jingga | têngahe | pêthak mêmplak dene kang nami bandhoga | dhasare | gadhung
ijême | gunungsari gadhung kêndhit wungu têngah | kuninge ||
29. Mung punika kang wus kaprah kangge jalma | warnine | kang tan pantês kaagêm kalangkung kathah | cacahe | amung tumrap kaangge sajèn kewala | damêle ||
30. Kang wus tumrap sajèn sanadyan pantêsa | dènangge | ing titiyang saèstu kirang prayoga | saene | siningkiran supadinira widada | karsane ||
31. Sasêkaran tan wontên awisanira | èstune | amung singit tan kenging kinira-kira | halate | kang sampun mupakat kacriyos dumadya | agême ||
32. Para luhur para nataning lêlêmbut | dhanyange | mangka wontên ingkang purun-purun (n)jarag | angangge | kathah ingkang anêmahi tan prayoga | tiwase ||
33. wontên ingkang botên kenging babarpisan | kaangge | iyasaa kewala ugi tan kêna | sanèse | naradipa ugi tan kêna ngagêma | slirane ||
34. Muhung kagêm sajèn saking karsa nata | kenginge | (ng)gih punika
Kangjêng Ratu ing Tunjungbang | prajane | ing têlênging sangantênsagantên. kidul punika | kratone | kang anduduk (n)Jêng Ratu Kidul minulya |
kang dipun karsani | kula mung cumadhong dhawoh ||
5. Nyai Pujastuti awacana arum | mênggah cacah tuwin warni | atanapi tumrapipun | kacêkaping sadayèki | sumangga uwa kemawon ||
6. Sampun mawi wagugên tyas saha rikuh | rêrêgèn kapanggih wingking | janji kacêkap kang pêrlu | kula mangke angaturi | patumbasanipun lawon ||
dèrèng sumêrêp saèstu | bab sarat amangun kardi | sajèn ing sasaminipun | bucalan mulèn kêndhuri | sadaya punika borong ||
13. Sadurunge ngadêgake ingkang tarub | sumur sajroning capuri | lan sakiwa têngênipun | kabèh sarat dicêmplungi | krambil satabone wutoh ||
14. Lan pêndhêman iku prêlokna rumuhun | ing ngarêp regol ing (n)jawi |
bakalipun | ingambah benjang yèn mulih | marang omahe kang jalu | barêng kalawan (m)buwangi | kabèh iku dikalakon ||
amung saprapat tan kêna langkung | dadi siji diwadhahi | ing êmpluk anyar tinutup | bêndha dene kang
gantalipun | (n)dhog pitik bêras kêmiri | kluwak dhêle artanipun | saprapat lan kacang ruji |
ambêlèh maesa iku | panggang tumpêng krambil siji | jajan pasar aywa kantun | gula krambil jodhog kêndhi | kalasa pandhan sawiyos ||
24. Tindhih dhuwit suwung saprapat puniku | ingkang kok anggo susulih | sarat linggih gigiripun | mesa sawuse tinali | iku kudu nganggo prabot ||
gigir | nulya lininggihan gupoh ||
26. Karo jawab mangkene ing têmbungipun | Ki Gumbrêg panyuwun mami | momonganmu dak(ng)
kalimput | ing pawon mangkono ugi | sabên wus dadi kang latu | aywa lali anyêmplungi | mênyan mring cangkêming pawon ||
30. Sajèn gêdhong bêras ing mangkya winuwus | panggang tumpêng krambil siji | klasa pandhan bêras payung | jajan-pasar
Sajèn pawon gêdhong ulam gêdhong sêkul | gêdhong dharan gêdhong sirih | lawan sajèn gangsa agung | sajèn paturon pangantin | cacah warnane tan seos ||
33. Panggang tumpêng jajan pasar krambil wutuh | jadah jênang gula krambil | kêmbang borèh mênyanipun | kaca cilik jungkat suri | klasa pandhan kêndhil jodhog ||
34. Suruh ayu saprantine gêdhang ayu | rong wang saprapat kang tindhih | têkan ing sapasaripun | amung rambah kaping kalih | utama luwih ping pindho ||
35. Sajèn majang patanèn (n)jaba jronipun | panggang tumpêng pitik urip | klapa wutuh cacahipun | kabèh iku ngloro iji | kalawan rong kati uwos ||
36. Lênga kacang uga amung loro gêndul | klasa pandhan têlu iji | panganan
8. Godhong kluwih alang-alang | godhong apa-apa iku | lawan godhong kara uwus | jarik amba myang sumêkan | êncit ing sapantêsipun | lètrèk ingkang warna-warna | kang pêpak kêmbanganipun ||
9. Opahe rong reyal sowang | patang reyal gunggungipun | ingkang dènanggo sadarum | klambi jarik kasêmêkan | kabèh dadi darbèkipun | nyai tukang juru pahyas | sapangadêg basanipun ||§ Prayoginipun / bagyanipun /.
10. Bakal pangantène lanang | mung kinêrik alisipun | yèn brêngos uga cinukur | tanapi kakêtêpira | kirêrik godhèg pinatut | sajèn talèmèke padha | mung sapisan bae uwus ||
11. Sarta ora nganggo opah | amung jarit klambi sabuk | iku dadi duwèkipun | kang ngêrik pangantèn priya | lan sajèn-tlèmèk sadarum | nanging datanpa suguhan | panganan lan iwak sêkul ||
12. Amung wedang lan panganan | de tukang pahyas dyah wau | suguhe wedang kang patut | iwak panganan
pangulu binêrkat | rampadan lèmpèr sadarum | tumpêng siji ingkang pêthak | iwak rampadan rong puluh ||
18. Panganan olah-olahan | pala pêndhêm simpar gantung | akèhe uga rong puluh | kabèh winadhahan jodhang | kabèh wadhah sanggan wau |
sadhiyanana | winadhahan ingkang patut | satangkêp gêdhang kang ayu | suruh ayu saabênnya | pari kisi agêl kapuk | lênga sundhul-ing-
tutupipun | dinokok nèng pondhokira | ênggone pangantèn kakung ||
21. Yèn wus ngajêngakên panggya | iku angkate panêbus | tinampan ing biyungipun | kang (ng)gawa padha wanodya | milih kang sêmbada sêpuh | yèn wus tinampan nyi wisma | pangantèn anulya pangguh ||
22. Pamasange kang tuwuhan | sadurunge nyantri iku | kêmbar mayang rong rakit wus | dawêgane ana papat | kuncunge nanas rumucuh | ingkang sarakit pinasang | cakêt patanèn pinatut ||
23. Lamun anglêbokkên ngomah | kudu mêtu lawang agung | kang nampani pra dyah sêpuh | nyuwun ingkang sawab barkah | kang widada sugih sunu | ingkang sarakit pinasang | nèng pondhoke mantèn jalu ||
24. Têmbe têmune ginawa | anjajari anèng
kang sawiji isi banyu | têmpuran kali bangawan | dene ta sajuganipun ||
27. Isi bêras miri kluwak | kêmbang mênyan borèh arum | dhuwit salawe wang wutuh | têmbe kanggo salamêtan | kêndhuri sapasaripun | kêlêmuk ro tunutupan | lètrèk gadhung rolathinipun ||Lebih satu suku kata: lètrèk gadhung mlathinipun.
28. Palinggihane pangantyan | kang ginêlar ngarêpipun | patanèn dhadhasaripun | godhong kluwih apa-apa | lang-alang godhong karèku | tunutupan klasa pandhan | nulya tlèmèk sinjangipun ||
29. Pangantèn wadon lan lanang | banjur klasa batunipun | kumuda kang dadi tutup | sinêbaran sêkar-sêkar | campur bawur arum-arum | lan dhuwit
bêdhug ing pangêpung | mêmule (n)Jêng Nabi Duta | rasulan babasanipun | sêga wuduk rong ambêngan | lêmbaran rong wadhah wutuh ||
32. Pitik wadon pitik lanang | ingkang timbang agêngipun | lombok bang kêncêng sawadhah | winorke kêlawan uyah | wuku ginêrus kang alus |
uwang luwih saprapat | kang pêpak rarampenipun ||
37. Brokohan sawusing panggya | padha lan slamêtanipun | sawising ningkah wau |Kurang satu suku kata: sawising paningkah wau. Pujastuti aturira | dhuh (m)
ponjèn isi anggi-anggi | winadhahan kanthong | dhewe-dhewe gya nèng kanthong gêdhe | lan (ng)guwangi besuk ulihnèki | sabên angliwati | ing kali puniku ||
6. Rupa pitik sawiji kang cilik | kêmbang mênyan konyoh | miri kluwak kalawan bêrase | wadhahana dumadi sawiji | mênèk tan na pitik | êndhog bae cukup ||
7. Sapasare kudu dislamêti | sêga wuduk golong | sêga punar bêras ingkang anèng | ing kalêmuk uworna kang wradin | salawe wang dhuwit | kanggowa têtuku ||
9. Lan pangantèn sabarayatnèki | kang padha kalêson | kabèh iku namung nirokake | kang wus klakon duk ing nguni-uni | basane ngêluluri |Lebih satu suku kata:basane ngluluri.
13. Kaparênga sami (m)biyantoni | inggih gotongroyong | nindhihana
ingkang amajibi | gêdhong wedang manggon | Among Sêdhah amajibi gantèn | Mong Usadi ingkang majibi
17. Among ganda ngastaa wawangi | lisah sêkar konyoh | inggih anggèr ywa sêmêlang tyase | sêkar buntal kangge (m)benjing panggih | gomboyoking kang
20. Nyai Sukarêna among tami | Mong Busana manggon | Mong Pangantèn nyêpêng dandosane | ngiras pantês ingkang (m)busanani | kang sinungan ing
bukti | ing jêro myang (n)jawi | iku uwis rampung ||
22. Pujastuti nulya ngacarani | sadaya kemawon | kula turi dhahar
apa wus nêtêpi | Kyai Pujastuti | alon aturipun ||
27. Iya uwus gênêp iku nini | lamaran yèn rawoh | sira lawan lakinira dhewe | kang nampani kalawan dèntiti | Nyai Pujastuti | sandika turipun ||
lan enthonge | solèt irus tumbu tenggok cêthing | lamun nganggo dhuwit | nèng kanthong
mawi | Sriyatna mangsuli | asru gujêngipun ||
35. Anak ragil iku ingkang mawi | isarat mangkene | numplak-ponjèn mangkene rupane | kanthong saking suwèkan mawarni | isi anggi-anggi | sêkar campur bawur ||
36. Bêras kuning dhuwit warni-warni | wit ingaran ngantos | têkan ringgit êmas dene kèhe | tan winangên ing sasukanèki | ngantos wusing panggih | sibiyung mangayun ||
Pujastuti nalika miyarsi | manthuk-manthuk (n)domblong | e lah êmbokcilik mèh kasupèn | kacar-kucur sampuning tinampi | kadokok ing pundi | paran pêrlunipun ||
39. Uworrêna ing klêmuk kang isi | arta lawan uwos | uga kanggo ing salamêtane | têmbe
44. Mas Cêbolang matur mangênjali | ing pêngraosingong | sampun tlêsih tan wontên kang cèwèt | kadi ingkang winêdharkên dening | ing Sriyatna Nyai | siyang kala wau ||
45. Iya kulup nanging ana maning | kang kudu linakon | têmbe lamun dhauping pangantèn | yèn wus têkan sangarêping kori | lanang nèng pêndhapi | wadon nèng jro pintu ||
46. Gya balangan gantal kang kinardi | gathuk lawang gupoh | ingkang wadon anyandhak sukune | ngantèn lanang nulya dèn wisuhi | we sataman wangi | sarat mêcah gupuh ||
47. Tigan ayam sawiji nèng kori | nulya mantèn wadon |
ngujung mantèn lanang nuli | munggah maring kobong | nulya kacar-kucur iku ranne | yèn wus
bapakane | ingkang jalu anauri ririh | padha bae nyai | tan na bedanipun ||
50. Wusing mangku mijil amanggihi | ingkang para dhayoh | kang wajib ingabêktèn pangantèn | dènaturi umanjing jro panti | pangantèn ngabêkti | marang tamu kakung ||
51. Lan ngabêkti para tamu putri | lan mring bapa êmbok | yèn pangantèn dhudha lanangane | ingkang wadon isih prawan sunthi | nalikane panggih | balangan wus rampung ||
52. Gathuk anèng samadyaning kori | sakaloron (n)dhodhok | ingkang lanang anyêkêl tumpêre | ingkang wadon gupuh anyirami | kalamun kapanggih | misan prênahipun ||
53. Ingkang lanang isarate mawi | macul pipisan prok | lamun awu tuwa kang wadone | ingkang priya isarate mawi | macul tumpêng putih | nèng ngarêping pintu ||
54. Yèn wong ngandhap olèh putri nginggil | darahe sang katong | nalikane lumaku angangge |
bajiradi. rikuh ajrih mawi isin | Mat Têngara angling | ing saèstunipun ||
58. (ng)Gih makatên nanging mung saratri | kang mawi cinolok | siyangipun tuwin salajênge | kunir pita kucing ing wanadri | nèng sênthong kinunci | kantun nêmu kuwuk ||
59. wontên malih kang ngisin-isini | bilih wus kalakon | senapati ambêdhah kuthane | enjingipun sakaliyan sami | sarêng dènsirami | dening pra dyah sêpuh ||
61. botên mawi pinipas-pinipis | kang jalêr kemawon | ingkang mamah yèn wis wor idune | linolohkên dhatêng ingkang èstri |
Anyêdhahi paningkah myang panggihipun | kang cakêt ing ngarsa | kaum sampun munggah kaji | nanging taksih karan
8. Ing pangiwa asung dhahar sanggyanipun | para widadara | tuwin para widadari | (m)brêkahana midadarèni
Wilujêngan brokohan sasampunipun | panggihing pangantyan | ujubipun nyumêrêpi | sadhèrèking pangantyan èstri lan
Wilujêngan inggih ing sapêkênipun | pangantyan ujubnya | mumule kang smara-siti | amumule kang dipun ambah
Ingkang ulunlampahi salaminipun | inggih mung punika | Ki Juru ngandika aris | rèh wus lumrah prayoga
Ing arine dhatênge lamaranipun | Ki Juru pinarak | anèng madyane pandhapi | kadang warga sawatara anèng ngarsa ||
28. Dhatêngipun wanci sadèrènge bêdhug | sadaya pinarak | èmpèr pandhapi kang kering | Nyai Juru pinarak mêdal pandhapa ||
29. Ingkang ngirid wusing matur parlunipun | kanthi srat pratelan | nulya sugata lumadi | wedang dharan gantèn êsês wangi ngambar ||
30. Nyai Juru sêkaliyan Kyai Juru | nampèni priyangga | miturut isarat nênggih | cinocogkên cacahe lawan pratelan ||
31. Sampun rujuk anêtêpi criyosipun | ing uni Sriyatna |
kadangwarga | pinarak têngah pandhapi | bakda Mahrib badhe pangantèn dhatêngnya ||
minangka kamisêpuh | nyêlak mring ki wisma | masrahkên bakal pangantèn | wus tinampan anulya asung pambagya ||
rèhning sampun sawatawis | prayogine aso dhatêng ing pondhokan ||
38. Sampun aso maring pamondhokanipun | Ki Juru tan obah | maksih pinarak pandhapi | angêntosi dhatênge para ngulama ||
ywa kurang | pangaksama angrahabi | marang ingkang darbe wisma
manahipun | aywa katèmpèlan | hawa angrêgêdi ati | katingalan wênês manising wadana ||
44. Krama alus ingkang marêkakên kalbu | pra tamu kawratan | panêmbranapanêmbrama. narambahi | ing pangarah padha suka pirêna-a ||
nèng surambi tumut (n)darus | langkêp sugatanya | rampung tilawat kêndhuri | wus bibaran mantuk samya (m)bêkta brêkat ||
47. Wangsul maring ing pandhapa Kyai Juru | para kadangwarga | maksih pêpak nèng pandhapi | nulya prentah anatap ingkang pradangga ||
48. Nguyu-uyu midadarèni puniku | Ki Juru ngandika | kabèh
mring kabayanipun | ingkang padha mangkat | marang pasareyan tahlil | apa uwis padha lapur marang sira ||
51. Lawan ingkang sowan ki lurah pangulu | nyuwun kêtib ingkang | ningkahake benjing-enjing | lan palilah (ng)goningsun nabuh gamêlan ||
parlunipun | binantu anyadran | kalawan tahlilan maring | pra luluhur kang wus sumare sadaya ||
nganggo talèdhèk pan nora kêna ||
56. Iku kudu nyuwun lilahe pangulu | Ki Cêbolang turnya | kadipundi sababnèki | wit kajuron babasane têgngah-têngah ||têngah-têngah.
57. Kawadanan suyud marang ing pangulu | ananging kalilan | nganggo caraning
63. (n)Gonne nata majêmukan uwis rampung | payo padha mangan | mêngko sawise abukti | rèh wus wêngi prayoga padha bubaran ||
64. Sigêg dalu enjinge ingkang cinatur | ningkahe pangantyan | mung marasêpuh nênggani | sore panggya tamune kalangkung katthah ||kathah.
70. Sadaya wus tan ana kuciwanipun | uruting sunggata | patraping pambojakrami | turut
pitulung Hyang Agung | istijrat pangluluning Hyang | mring wong kapir sulap kêmat ilmu sikir | kasêktène wong kopar ||
ingkang êngam. kang kaya awakku kiye | ana ngalamatipun | auliya nênêm kèhnèki | kang dhingin tan jrih lapa | de ping kalihipun | maring arip nora wêgah | kaping têlu wuda nora wigah-wigih | cakêp kang kaping papat ||
7. Kaping lima tan ajrih ngêmasi | kaping nême sabarang tan wêgah | mring samèng dumadi kabèh | iku panêngranipun | sagung ingkang para linuwih | matur katib Candhana | pintên
Waliyolahu | badane dhewe tan wikan | janma liyan uga tan sinung udani | kang uning mung Pangeran ||
10. Amung iku ing pangawruh-mami | caritane Musanib ing Arab | kang wus dak-wêdharke kabèh | lah adhi kêtib Arum | kula supe cariyosnèki | duk kala Nabi Musa | minta wulangipun |
maliye andika ningali | mring wong kang lagya nandhang duraka | umat kang akèh dosane | sampun dahwèn amuwus | dosanipun kathah pribadi | graitanên ing driya | aywa ge kawêtu | têka kèndêla kewala | lamun wontên wadyanira ingkang sisip | dèn agung apuranta ||
14. Yèn ana wong kang alaku silip | sampun pati-opèn salahkarya | amêlèhakên cêlane | nalar kang
bocah apa | dene ana ngalas ijèn | lan sapa wong tuwamu | Siti Maryam kagyating galih | umatur
ngling mring biyangnèki | lah punika wontên tiyang prapta | kalangkung kathah rencange | ayun pianggihpinanggih. biyung |
bokne bocah iki | Nyi Ngalimah grago aturira | inggih-inggih saèstune | punika anakulun | ingkang dados
Ngalimah gupuh manganjali | saha matur nyuwun pangaksama | sakèhing kalêpatane | èh nyai yèn panuju | anakira si Maryam iki | sunpundhut dumadiya | garwènggonggarwèngong. satuhu | kathah dènnya amiluta | mrih pakolih nyi randha sumanggèng
taksih awrat Siti Maryami | nyi randha aturira | gusti sampun-sampun | tumraping jasad-kawula | donya kathah malah
sajarwaa | babo sapa kang ayoga sira yayi | Dyah maryam matur nêmbah ||
30. Sèwu-sèwu apuranta gusti | bilih mangkya nyuwun pangaksama | datan sagêd ngaturake | têmbe manawi sampun | kula
bêkta sowan sang aji | kadangua piyambak | tiyang sêpuhulun | nggaraitèng tyas sri
bêrung | malah-malah ngajrih-ajrihi | angagari jambiya | bilih botên nurut | sayêkti ulun-jambiya | langkung eman pramèswari datan
tata barise | lajêng ing lampahipun | pan kasaput ing ratri malih | sipêng madyaning wana | kadi ingkang sampun | jinaganan wadya bala | lingsir ratri samadyasadaya. wus samya guling | patih angot gêndhila ||
34. Amanggihi sang dayita malih | ingkang
rumuhun | pramèswari ing tyas panggah | lingira ris apa sakarsanirèki | Allah tan kasamaran ||
35. Kyai patih wus tan nêdya eling | putra kang lagya kinêlonan |Kurang satu suku kata: putra ingkang lagya kinêlonan.
wadya kuswa | sami ting bilulung | adhuh kanca katiwasan | pramèswari kalawan sang rajasiwi | katri pinangan sima ||
37. Kunarpane datan ana kari | wadya kuswa sadaya sungkawa | tambuh-tambuh ing solahe | ki patih asru muwus | apa manèh ingkang
Ingsun dhewe ingkang anglampahi | wus budhalan ingkang wadya kuswa | wangsul marang ing prajane | sadaya arawat luh | maras-maras
Dhuh gusti sri narapati | amba atur pêjah gêsang | sumanggèng karsa sang katong | saking gung cacad dinuta | angatêr sang dayita | sarêng dumugi wanagung | nèng riku manggih babaya ||
2. wontên ingkang sima katri | lumêbêt ing twahrwah. sang rêtna | mangsa garwa putra katong | garwa tuwan tuwin putra | seda minangsa sima | wadya uning sampun rampung | sima wau
sumingkir | kawula darma lumampah | nora bisa obah dhewe | yèn mungguh karêping jalma | tan ana sêdya susah | kabèh
jinurung ing saumur | sathithik sungkawanira ||
7. Wus pasthi tan bisa mèri | sabab kuwasaning
8. Yèn mukaranah ing takdir | marma maksih amiminta | bok kaparêng ing Hyang Manon | mugi Tuwan ambukaa | sumpêging manah-amba | dhuh Gusti (m)ba nyuwun tulung | paduka langkung kawasa ||
9. Kang anglimputi sakalir | atas nèng ngarsa Pangeran | kang mêngkoni sakabèhe | mugi Allah nglambangana | maring garwa sutamba | dhuh Gustiku Kang Mahagung | amba dahat nangis Tuwan ||
pundi (ng)gonne suminggah ||
11. Dhuh Tuwan Rabilngalamin | kita mung nyuwun ngapura | sagung lêpat amba kabèh | kang satmata lan kang samar | rèhning ulun tan wikan | kang uninga mung Hyang Agung | mila muhung nangis Tuwan ||
12. Pamintamba marang Gusti | rèhning kawula tiyang ngam | tan kuwawi cobèng Manon | mung nuwun sakuwat amba | sampun Tuwan sinungan | ing donya kalangkung agung | bokbilih amba tan kuwat ||
13. Nuduhkên takabur Gusti | tuwin sampun pinaringan | kikirangan
14. Susah ingkang sangêt Gusti | bokbilih amba tan kuwat | (m)bibrahkên manah kang sae | lan Tuwan sampun sinungan |
manut tyasingong | pasthi wus lamun tan bisa | Allah pan nora karsa | maring Êdat liyanipun | beda kita karêp Tuwan ||
16. Pangomyang-amba puniki | mung saking bangêting susah | dadya sawêtu-wêtune | nanging mungguh yêktinira | kabèh karêp manira | rêbut dhucung ing tyasingsun | tan bisa ngèwahkên kodrat ||
17. Dadi mung bingung tyasmami | tambuh-tambuh kang sinêdya | kajaba (ng)glundhung Hyang Manon | awit kabèh ciptaningwang | lawan prihatin kita | lan sakrêntêging tyasingsun | kabèh iku tanpa pedah ||
18. Mung cumadhong karsèng Gusti | apa kang dèntakdirêna | yaiku pasthi anane | tanpa gawe pinikira | jaba mung suhul Tuwan | bokmanawa (n)tuk pitulung |
dèrèng kula lajêngêna | cariyos sri Bahgêdad | kilap kadadosanipun | lalampahaning ki patya ||
winiraos | ingkang cakêt jajagongan | lawan Kyai Rasika | jrukunci ing Glagaharum | tinimbang amêdharêna ||
23. Cariyosipun sang Aji | Ngamarta Sri
25. Nênêm garwanya Sang Aji | Yudhisthira ing Ngamarta | Dyah Drupadi jujuluke | kasapta Wara Sumbadra | dayitèng Dananjaya | Dyah Kunthi kawolunipun | kang ibu katri Pandhawa ||
26. Criyos padhalangan ringgit | ginêrba wus samya pêjah | amung satunggal kang dèrèng | (ng)gih punika Darmawangsa | muksanya mring kaendran | dalah ing saraganipun | praptane ing Suralaya ||
27. Pinanggiyan Hyang Pramèsthi | tinanya darunanira | Hyang Guru pangandikane | èh titah ulun Ki Darma | sira mulih mring jaman | langgêng ing salaminipun | têka ngangge badan wadhag ||
29. Abipraya èstu nunggil | lawan kadang warga rena | wus sampurna sadayane | nanging mung ulun priyangga | kang botên sagêd sirna | dhuh Sang Hyang-hyanging pukulun | wontênna apurèng Tuwan ||
30. Ambirat sagunging sisip | Hyang Odipati ngandhikangandika. | hèh Yudhisthira sang katong | ing samêngko karsaningwang | sira bêcik baliya | marang ing ngarcapadèku | yèn raganta durung sirna ||
31. Apan baya sunlilani | mulih marang ing kaswargan | sabab kaswargan yêktine | panggonan kang luwih mulya | sarta suci sadaya | nadyan kabèh titahingsun | manungsa kang tinggal donya ||
32. Padha mulih marang pati | iya pasthi tinggal raga | wus badan alus aranne | mula kaki prabu sira | samêngko durung kêna | munggah marang suwarga gung | nêmbah lèngsèr sri
34. Lagyantuk sasmitèng Widdhi | tinuduh kinèn martapa | nèng Majapait tlatahe | dumununga têngah wana | Glagahwangi namanya | wus pinasthi ing Hyang Agung | dadya jalaran antaka ||
35. Nahan Sri Yudhisthira ji | mituhèng sasmitatama | mêntas saking samodrane | nêtêpi ingkang pitêdah | jênêk amangun tapa | prabawa ratu linuhung | ing Galagah wangi wana ||
kadhaton | kang umentar wus lumêpas | prataprapta. atur uninga | madya ing wasananipun |
Lèpèn | cinundaka mariksaa | ngiras dadya pangarsa | sawusira tampi dhawuh | kapungkur Giri kadhatyan ||
1. Praptèng têpi Glagahganda | Sunan Lèpèn uluk salamira glis | assalamu ngalaekum | sanalika wus sirna | pêpêdhut kang angawêngi ing wana gung | satêmah katingal
sêndhênsèndhèn. mandira | astanira ingkang kering ||
4. Tumumpang ing pundhak kanan | asta kanan (ng)gêgêm sarta pinundhi | wontên ing sanginggilipun | pilingan ingkang kanan | Sunan Lèpèn tandya amrêpêki gupuh | manêmbrama manuara | urmat asung salamnèki ||
têmbungipun | dhuh sang nêmbe kapanggya | kula nilakrami ing sanak satuhu | sintên jujuluk sampeyan | tuwin kawijilan pundi ||
7. Punapa ingkang sinêdya | dene lênggah nèng wana tanpa kanthi | miwah ing pasêmonipun |
satuhu wus udani | lêpasing tyas kang kalimput | kula Ki Yudhisthira | kawijilan saking Ngamarta rumuhumrumuhun. | duk ing nguni jaman Buda | maksih Brahma kang agami ||
9. (n)Jêng Sunan Kali duk myarsa | langkung ngungun nulya tatanya malih |
10. Kadhaton nagri Ngamarta | Yudhisthira inggih jujuluk mami | balik sampeyan sang luhung | ing wingking kang pinangka | lan ing ngajêng lajêr sêdyanirèng kalbu | miwah sintên kang sinambat | dhuh Yudhisthira sang aji ||
11. Andangu nami kawula | Sunan Kalijaga kalêbêt Wali | saking tlatah Majalangu | ing Girigajahpura | dhatêng kula saèstune dipunutus | Sunan
tapa dhasar samodra | laminira ngantos ênêm atus taun | ujaring wasitatama | kinèn tapa wontên ngriki ||
15. Pasthi antuk kang sinêdya | ingkang sagêd (n)jalari pêjahmami | sabab ing satuhunipun | kula sêdya ngupaya | ing margine sagêd dhumatêng ing lampus | duk miyarsa (n)Jêng
ingkang ugi anami Pustaka-jamus | dumugi ing sapunika | taksih kula pundhi-pundhi ||
18. Pratistha ing asta kanan | malah-malah sampun saklangkung lami | asta tan sagêd tumêlung |
kalawan suraosipun | dhuh Sunan Kalijaga | kula matur inggih ing sayêktosipun | sampun ngantos kang sumêrap | ambikak kewala ajrih ||
20. Jalaran dhawuhing dewa | namung kinèn ngangge jijimat pripih | mila kula jrih kalangkung | bilih nguninganana |
Yudhisthira | mênggah wontên tiyang ingkang kadugi | ngungêlkên jijimat wau | punapi pinarêngna | angsal malih nanging
24. Sampeyan mugi sumrêpa | milanipun jimat dipun wastani | inggih kang Pustaka-jamus | têgêsipun punika | layang irêng tulisipun rupa
mangkya | wus kalampah dènagêm dèn ugêmi | dening tiyang ingkang sampun | manjing agami Islam | miwah dipun wastani agama Rasul | sarengat punika mangka | baboning ngèlmu sajati ||
27. Ngèlmu tamtu kang winawas | suraose Kalimah Sahadati | dumadi êning tyasipun | sagêd sampurnèng pêjah | mantuk maring asaling kamulanipun | ing riku Sri Yudhisthira | langkung trustha ing panggalih ||
28. Nahan lajêng puruita | mring sang
29. Wruh sadurunge dumadya | dadya datan samar (n)doning dumadi | was-uwas wus tan kawuwus | amingis ing pamawas | têtêp uwus manjing agama Islamu | têtêp tatas naratas tyas | tumètès sampurna titis ||
30. Rumaos yèn sagêd pêjah | sarta pêjah ing sajroning
nanging drajat ulun andhap | luhur darajating aji ||
32. Kados paduka punika | inggih lêrês Suhunan nama mami | ananging saèstunipun | drajat Wali kewala | Wali wau jaman purwa saminipun | para rêsi myang pandhita | dados bêktinta sang aji ||
ingkang linuhung | nanging tan darbe srana | mung punika wontên barang darbekulun | sêpele sangêt tan mandra | bilih kaparêng ing galih ||
35. Kulaaturkên paduka | Yudhisthira jumênêng (m)buka pêthi | ingkang linênggahan wau | isinipun karopak | mawa gambar katri wawayanganipun | satunggal Sri Baladewa | kalih Natèng Dwarawati ||
36. Tiga Arya Wrêkudara | kanthi sastra pèngêtan duk ing uni | kalih lampahan winuwus | satunggal pratelannya | lampahing Arjuna nalika dhaup |Kurang satu suku kata: lampahaning Arjuna nalika dhaup. angsal Dyah Wara Sumbadra | putri Madura nagari ||
37. Kadang Baladewa Krêsna | rinarêngga dera Hyang Udipati | kajêng klêpu dewadaru | katêlah praptèng mangkya | sabên
wontên pangantèn kang rinêngga gung | tamtu mawi kêmbar mayang | jaman
tumêrahing§ Prayoginipun / tumrahing /. | Pandhawa myang para ratu | ingaturakên sigra | mring Suhunan Kalijaga sadayèku | langkung sukanirèng driya | gambar tri wus dènpriksani ||
40. Tanya marang Yudhisthira | sintên ingkang gadhah wayangan katri | ingkang ginambar puniku | satunggal-tunggalira | Prabu Darmakusuma lajêng umatur | kang sarta mawa pratelan | agêng miwah inggilnèki ||
41. Titiga ingkang ginambar | wus pratela kadi sinêbut ngarsi | tanya malih (n)Jêng Sinuhun | nahanta karsa
5. Têmbe wingking sagunging kang pra narpati | satriya myang wadya | pra
7. Puput yuswa sampurna mring jaman suci | layon binarsihan | sung sasmita maring dasih | paripurna wus pinêtak ||
8. wontên tapak-tilas palênggahanèki | ngandhaping mandira | rampung pamêtaking jisim | lajêng sinungan
18. Mirid saking gambaring wayangannèki | Prabu Baladewa | narendra Madura nagri | manawi adamêl netra ||
19. Wangun liyêp mirid saking wayanganing |
Para Wali ragi kawêkèn ing galih | amarga (n)Jêng Sunan | kalimput nalika panggih | tatanya mring Yudhisthira ||
23. Wêwah-wêwah danawa cariyosnèki | doyan mangsa kewan | myang mangsa wangkening janmi | nanging sagêd tatajanma ||
24. Samya minggu mêngêng mêksa tan amingis |
28. Sampun rampung dènnya mangadani ringgit | mirid tri wayangan | dados balungipun ringgit | ingkang ginapit punika ||
29. Têrangipun aturing Yudhisthira ji | kuliting maesa | dados balungipun ringgit | ingkang ginapit punika ||
30. Sungunipun dados ototing kang ringgit | lah inggih punika | ingkang dipun angge gapit | miwah campuriting wayang ||
31. Balungipun maesa kinarya kulit | artose mangkana | kadamêl dhasaring sungging | saking bubukaning tulang ||
32. (ng)Gih punika purwanipun wontên ringgit | wacucal maesa | ingkang gumêlar samangkin | mujudkên
34. Lah suwawi babarpisan awêwarti | ingkang pangandika | dene mawi purwakanthi | Wali wolu tanah
Putranipun Sèh maulana Ibrahim | ibu saking Cêmpa | Siti Asmara wêwangi | putranipun Prabu Kiyan ||
37. Kalihipun Susuhunan Gunungjati | Sayid Jèn punika |
bupati Japara nagri | sampun jangkêp petang kula ||
44. De sanèse wowolu dipun wastani | Wawali nujêbba | têgêse nujêbba inggih | punika
winuwus | mutiyan ing Jatisari | dadi ahli pepetangan | anirahkên tiyang sakit | rencangipun jajagongan | umatur nuwun kiyai ||
2. Mugi (n)dhangankên ing kalbu | mupung ing mangke pinanggih | supadi mutabarana | mring putra
tiyang sakit | Kyai Harjana lingira | inggih ulunangge kaki | awawaton saka dina | saking kaole Sèh Adi ||
ngidul Êsri | Sênèn ngetan sri tibanya | ri Slasa Rêbo pi-tuwin | Jumuwah kalawan Tumpak | padha ngalor tiba Êsri ||
13. Mung punika petangipun | sawuse pinetang bêcik | sumendhe karsaning Suksma | ala ayu mung nglakoni | sakèhe kang amiyarsa | samya nuwun turirèki ||
14. Punika saèstunipun | pinaibên malarati | sangsaya daliling Kur'an | pangandikaning Hyang Widdhi | sigêg
mangke kula acarita | yakining kang kasbut dalil ||
16. wontên narendra pinunjul | binathara nyakrawati | ambêg wicaksanèng budya |
mantasau | wabudillumanta saki | punika ing maknanira | mungguh Hyang kang Murbèng pasthi | sayêkti bisa akarya | bilai padha samangkin ||
19. Tuwin bisa karya èstu | kamulyan padha saiki | pêndhak-pêndhak pandarusnya |
wana | bawah ing Ngêsam nagari | kalampahan kalih wulan | saking ing Sêtambul nagri ||
23. Kawêlasarsa sru ngungun | kang mangka sri
kalantih | sawusira tinampènan | roti dhinahar sacuwil ||
30. Toya ing kêndhi dèninum | tri cêgukan datan luwih |
kêndhi | winantu sabda mrakatya | dhuh kisanak kang asung sih | rèhning andika wus nambal | dhumatêng ing jiwa mami ||
36. Rèhning kula ayun mantuk | marang ing Sêtambul nagri | ywa nganti sangsayèng marga | ki sudagar lingira ris | inggih ki bagus sumangga | gampil yèn wus praptèng nagri ||
37. Kantun lampahan dwi tèngsu | têmbe anumpala-keli | sri narendra wus
pisan yèn payu | prayoga nyimpêni dhuwit | thithik mutawatiripun | tumrape wong kaya mami | darbe barang
3. Marang para sugih jroning kutha kêmput | titi tan ana kang ngawis | tan kuwawi artanipun |
nata kagyat lingnya rum | sudagar aturmu iki | iku sèwu mokal elok ||
6. Kawruhana tasbèh iki ingkang patut | darbe mung nata linuwih | pinunjul samaning ratu | aturmu iki mustail |
mènèhi tasbih | sira minangka gagêntos ||
8. Ingsun ukum apa ing sapantêsipun | ki nangkoda duk miyarsi |
sowan ki dagang lan sri Sêtambul | prapta ngabyantarèng aji | ki dagang saksana matur | punika ingkang nyukani | tasbèh kang kunjuk sang
Nata agnya ngunjara parêk kadhatun | pratisthèng mèpèt capuri | siji tan-na rewangipun | nèng riku sri narapati | siyang dalu anggung lamong ||
17. Mung ngraoskên kuwasanira Hyang Agung | kodrat takdiring Hyang Widdhi | kang tumamèng ing sang prabu | kalangkung elok mustail | mila tansah ngrujit batos ||
18. Dhasar têmên luwih kawasa Hyang Agung | pratandhane kita iki | dene tan ngrasa saglugut | yèn nêmu kadya puniki | saking gung
yèn wong tobat dènaksami | mêngkono pamanggih prabu | dahat panlangsaning galih | siyang dalu gung prihatos ||
mantasau kang pinuji | mugi Tuwan Kang Mahagung | paringa uning tumuli | saking kuwasèng Hyang Manon ||
22. Sampun lami (ng)gyannya nèng kunjaran prabu | yata ing Ngêsam narpati | darbe
mirib pangajinipun | lan sakitan kang kinunci | sang rêtna (ng)garjitèng batos ||
28. Mokal têmên wong iki kalamun pandung | pasêmone ingkang warni | utawa rupane bagus | tuwin pangajine luwih | dudu sêmbarangan uwong ||
29. Kiraningsun pasthi iki trahing ratu | guwaya myang sotyèng warni | manawa kêna babêndu | antuk
umatur | rama amba sabên ari | bilih amba nuju (n)darus | sring tinêgor saking (n)jawi | lan janma ukuman kêthok ||
32. Tiyang wau langkung sae wacanipun | amba inggih dèrèng uning | sagung di-dalêm sadarum | sanadyan para ngulami | ingkang mèmpêr ing pangaos ||
33. Yèn tinimbang lan janma kang tuwan ukum | rama ing panuwun mami | parêng tan parêngèng kalbu | amba inggih nyuwun laki | dene ta pamilihingong ||
34. Nyuwun antuk kang tuwan kunjara iku | sang nata èmêng ing galih | ginubêl ing putranipun | dènnya mothah nyuwun laki | kang pinilih luwih elok ||
35. Sri narendra alon pangandikanipun | adhuh babo putramami | paran kang dadi kajatmu | dene sira (n)jaluk laki | pamilihmu luwih asor ||
36. Suwurira (ng)gawa surêming prajamu | dene atmajèng narpati | pasakitan garwanipun | kaya ta kurang sujanmi | ajêmbar jajahaningong ||
37. Ingsun ngêrèh iya sagung para ratu | lan akèh punggawa mami |
datan (n)dugèni | kang dadya panuwun-amba | sang nata ngungun ing galih | samana langkung kingkin | ngraosakên
sungkawanipun | pinupus takdirullah | sang nata ngandika aris | mring ki
5. Dene nganti kinunjara | punapa nyata yèn maling | langkung ngungun manah kula | dene warnandika pêkik | kang sarta sampun alim | têka nganti tindak dudu | mugi paringa pajar | supadya kawula uning | sri narendra aris wijiling wacana ||
6. Mangke kula turi wikan | bilih gusti wus sung uning | (ng)gih
punika ingkang sabab | paduka rêmên ing kami | kawula tiyang alit | miwah sawêg manggih ukum | paduka sutèng nata | pagene (ng)garwa wong nisthip | sang kusuma alon wijiling wacana ||
7. Lah inggih mênggah punika | kawula pajar§ Prayoginipun / pojar / = wicantên. tan bangkit | awit tuduhing Hyang Suksma | dumunung wontên ing budi | irsating Hyang lir ngimpi | sasmita kang tumrap ulun | kinèn antuk paduka | nulamula. sèstu sunlampahi | wasanane sumangga kita tan wikan ||
8. Tumutur aknyaning swara | nanging nalare pakolih | mokal yèn paduka ala | purun anindakkên sisip | kang garwa matur aris | awas têmên putri ayu | yêktine amba raja | gusti
sudarmanta | kabèh kandhaningsun iki | sang dyah sandika gya mentar | wus prapta ngarsa sang aji | munjuk mula bukèng wit | madya lan wasananipun | dhêlêg ngungun sri Ngêsam | sowanira langkung ajrih | mêlanging tyas (ng)gyanta
15. Kakang nyuwun sasêrêpan | nguni sintên kang murwani | bêksa wirèng kêkancuhan | tuwin datan mawi kanthi | ngantos kagêm
tuwin sanèsing kang gêndhing. lurah Wirèngsuwignya amêdhar sabda ||
16. Nalika kraton Jênggala | ingkang jumênêng narpati | sang Prabu Suryawisesa | iku ingkang angadani | iyasa bêksa rangin | aran Wirèng Panji Sêpuh | ijèn
rannipun | rong pasang kang abêksa | dhadhap lan dhuwung cinangking | gêndhingira ingaranan Rangsang Tuban ||
nahan kadeyan sang prabu | kakalih Radèn Kalang | (m)byantoni karsa narpati | yasa Wirèng Lawung Agêng tinêngêran ||
19. Kakalih ingkang ambêksa | mandhi waos ngrêspatèni | pinatut Rêmêng gêndhingnya | ing mangke dipunwastani | babêksan ing Mantawis | wau ta Rahadèn Wirun | biyantu gya iyasa | Wirèng Dhadhap Kreta nami | kang ambêksa
pamanahmami | kados kathah lêrêsipun | mênggah bêdhaya lan srimpi | punapa inggih mirib | bêksan wirèng nênêm wau | Wirèngwignya lingira | dhingin bêdhaya lan srimpi | piniritan kala jaman kadewatan ||
22. Kasêbut layang Wiwaha | nalika Hyang Endrapati | arsa utusan ngrêncana | tapane sang Pandhusiwi | ingkang kinèn lumaris | pitu wranggana
ayu luwih | sang Supraba musthikèngrat | lawan Wilutama dèwi | mèh kêmbar ingkang warni | kaot (m)baranyak lan ruruh |
kabèh yun uning | yata sami ningali | apsari pangigêlipun | angidêri sagaran | amung kaping tiga uwis | pra jawata kang
nênggih | catur muka papag wau | Sang Hyang Endra andadak | tingal papat dènnya ngèksi | sakèh dewa tingale ngayun titiga ||
26. Ana ta locananira | ing kanan kering nyatunggil | munggèng juluk kang satunggal | karanane manggènnèki | wiyare aningali | sarta ing kacaryanipun | sagung para dewata | wau ingkang aningali | iya marang pangigêle widadarya ||
27. Sabanjure Sang Hyang Endra | iyasa bangsal panangkil | sisiyan lan madetaya | kiwa têngên srimanganti | Hyang Endra yèn tinangkil |
tani | bilih angadêgkên griya | tuwin angêlihi panti | rèh etang kirang uning | mung mangsa ugêranipun | ananging kintênkula | punika luwih utami | winêwahkên lan etang kang kagêm praja ||
2. Niku sintên kang iyasa | mugi adhi (ng)gancarêna | kang kangge babon punapa | têka wau wayang purwa | jalu èstri tindhik samya | saha ing pamêndhêtira | gambar ingkang wayang purwa | kadipundi cariyosnya ||
3. Kadamêl cagaking lênggah | supadi ywa kraos sayah | dènmirêngkên putra wayah | èstu
dakcarita | saka kandhane wong tuwa | nalika jumênêngira | kyatingrat Sri Jayabaya | ing Mamênang prajanira | anyorèk
Hyang Jagadnata | sapiturute tumêka | Bambang Parikênan nama | ing sawuse paripurna | diarani wayang purwa ||
6. Panjupuke aran wayang | de gambar wujud wus ilang | ginagas ing tyas wus têrang | mulane mau kang wayang | lanang wadon tinindhikan | kagawa saka babonnya | corèkane Sri Pamasa | Prabu Jayabaya kuna ||
7. Dadi mung mirip patrapnya | panganggone jalma bangsa | Hindhu Kêling kang nagara | rampunging panggambarira | amarêngi taun angka | wolung atus
angkaning warsa | sèwu tigang dasa juga ||
9. Taunira sinangkalan | ratu guna mlêtik tunggal | antarane nganti lawas | basa karaton Jênggala | marêngi angkaning warsa | sèwu satus kalih dasa | ingkang jumênêng pamasa | Lêmbu Amiluhur nama ||
10. Olèh kawanlikur warsa | muksa ginêntènan putra | Radèn Panji Rawisrêngga | nama Sri Suryawisesa | karsa anganggit
wangunan | -ing gambaring wayang purwa | rontal
corèkan katur ing ngarsa | winadhahan kang kandhaga | sarta nganggit pakêmira | lalakone wayang purwa | tinurutakên tinata ||
12. Lah iku awite wayang | nganggo tinabuhan gangsa | slendro nganggo
ginantyan ingkang putra | Rahadèn Kudalaleyan | jujuluke mangkya gantya | Surya-amiluhur nama | lagya olèh tigang warsa | nulya ngalih prajanira | Pajajaran karta harja ||
15. Mangun gambar wayang purwa | babon corèkan Jênggala | jinujud gêng luhurira | papane daluwang Jawa | anuju angkaning warsa | sèwu satus
Nalika Rahadèn Jaka | Susuruh jumênêng nata | jujuluk Prabu Bratana | angadhaton Majalêngka | karsa mangun wayang purwa | papane daluwang Jawa | ginulung dadya sajuga | winuwuhan ricikannya ||
17. Wayang bèbèr ingaranan | yèn kagêm anèng kadhatyan | kang nglakokke padhalangan | amung rêbab gamêlannya | parlu kanggo murwakala | yèn wong kêna ngila-ila | kang dadya pangayamira | tinatahtinadhah. Bathara Kala ||
18. Pangupadrawa anandhang | mala cintraka mèn ilang | kaya ta cah wadon lanang | ontang-anting tanpa kadang | sapadhane iku kang |Kurang satu suku kata: sapêpadhane iku kang. rinuwat kasêbut layang | Rêksakala gawang-gawang | ngruwat nganggo (m)bèbèr
kang nanggap wayang purwa | kudu nganggo sajèn dupa | duk rampunge panganggitnya | Sri Maha Prabu Bratana ||
20. Angkane kang punang warsa | sèwu rongatus punjulnya | wolungpuluh lan titiga | sangkalanira winarna | nênggih gunaning pujangga | nêmbah ing Bathara Endra | basa ing jumênêngira | sang Aprabu Brawijaya ||
21. Pungkasaning Majalêngka | kacarita darbe putra | wasis (ng)gambar namanira | Radèn Sungging Prabangkara | dhinawuhan rama nata | mangun busananing wayang | bèbèr kang tumrap daluwang | rinêngga pulas mawarna ||
22. Pinantês lan wujudira | raja satriya punggawa | busana kinarya beda | anuju angkaning warsa | sèwu triatus langkungnya | taun iku sinêngkalan | anênggih datanpa
langkung tiga | sangkalanira rinipta | gêni murup sinram jalma | ing nalika iku wayang | bèbèr sagamêlanira ||
24. Marang ing Dêmak nagara | kacarita Kangjêng Sultan | Sah Ngalam Akbar sapisan | sêngsêm marang karawitan | myang rêna langên wayangan | sring-asring kaparêng (n)dhalang | iya iku (m)bèbèr wayang | mangka gamêlan lan wayang ||
25. Kasêbut ing Pêkih kitab | karone iku pan karam | dadi pra wali sadaya | biyantu karsaning nata | anganggit wayang supaya | ilang wujud gambar
27. Binolong jejeran wayang | sabên Kangjêng Sultan lênggah | wayang kajèjèr panggungan | kacaoske Kangjêng Sultan | banjur [ban...]
[...jur] bali ingaranan | wayang purwa kaya lama | dene babon-babon wayang | dadi anggonne pra dhalang ||
28. Lêstari kaanggo (n)dhalang | (m)barang sajroning nagara | tanapi mring desa-desa | samana angkane warsa | sèwu patangatus lawan |
Arga | nganggit wuwuhing kang wayang | nganggo danawa wanara | sarta gancaring lalakyan |
kalawan kothak | sarta muwuhi kakaywan ||
31. Iku minangka sangkala | mêmêt aku kurang têrang | dene ta kang asring (n)dhalang | Sunan Kudus tinabuhan | salendro ingkang gamêlan | iku wiwite kang wayang | apan nganggo sinulukan | grêgêt-saut ada-ada ||
mungkasi DênakDêmak. praja | wasis waskitha ing nala | anggalih kang wayang purwa | mindhak bagusing sêmbada | karsa dalêm sri narendra ||
34. Mangun wanguning kang wayang | jinujud ing dêdêgira | sarta mripat cangkêm karna | samya binêdhah sadaya | samana angkaning warsa | sèwu patang atus lawan | pitungpuluh punjul sapta | rêsi pitu karya tunggal ||
36. Wayang wanara lan buta | dinokokan loro mata | dewa cawêt kaya arca | sarta nganggit lakon wayang | wiwite wayang tinrapan | kakonang ingkang parada | sawuse dadi sakothak | ingaran Kidang Kancanan ||
slira dwija dadi raja (1478 A.J., 1556 A.D.).
1. Datan nalisir ing karsa | saking lêpasing pamudya | Sunan Ratu Tunggal Arga | anulya karsa iyasa ||
2. Wayang gêdhog aranira | cangkokaning praupannya | babon saking wayang purwa | tanpa kêthèk lawan buta ||
3. Anganggo têkês kang priya | wayang wadon nganggo rema | prabot rapèk kalung jamang | gêlang anting kêlatbuja ||
10. Nahênta Suhunan Bonang | yasa wayang Damarwulan | ingkang jinêjêr lalakyan | ing Majapait têngahan ||
11. Ratu Ayu jumênêngnya | nuju taun angkanira | sèwu tri atus limalas | nunggal lan bèbèr waktunya ||
lumrah ngarani kêthiprak | anuju angkaning warsa ||
14. Sèwu patang atus lawan | wolung dasa langkung astha | sinangkalan duk iyasa | astha wali karya tunggal ||
15. (n)Jêng Sultan Adiwijaya | jumênêng ing Pajang praja | anuju ing taun angka | sèwu limang atus tiga ||
16. Arsa mangun wawangunan | wayang purwa babonira | iyasan ing Dêmak praja | prabot pinantês lan wanda ||
19. Pinapantês dhewe-dhewe | nganggo sampuran wadone | karo (m)bêsusi rambute |
iku wiwit wayang purwa | tuwin wayang gêdhog ika | padha tinatah gayaman ||
22. Sarta nganggit wuwuhing kang | pakêm purwa gêdhog wayang | anuju angkane warsa | sèwu limang atus lima ||
23. (n)Jêng Sunan Kudus iyasa | wayang golèk saka wrêksa | mirit lakon wayang purwa | salendro gamêlanira ||
24. Amung kênong êgong kêndhang | kêthuk kêcèr lawan rêbab | nuju sangkalaning warsa | wayang nir
raining manungsa | jêjêring lalakon padha | kaya wayang gêdhog iku | nganggo buta warna-warna ||
27. Wanda mripat wayang purwa | prabot têkês rapèk clana | sumping sondhèr uncal-wastra | kang mêtu jinêjêr samya ||
28. Lanang wadon nganggo bêksa | dhewe-dhewe pacakira | kaya putrèn lan cindhaga | Panji-tuwa Panji-mudha ||
29. Gunung sari Prabu Klana | (n)Daga Blancèr Pênthul Buta | kudu beda
31. Angkaning warsa samana | sèwu limang atus astha | mangka ta sangakalèng warsa | kaèsthi nir yaksaningrat ||
32. Basa ing kraton Mataram | jumênêngnya Panêmbahan | Senapati ing Ngalaga | karsa mangun wayang purwa ||
33. Rambut tinatah gêmpuran | wayang gêdhog kinêrisan | wuwuh wayang riricikan | manuk lawan buron wana ||
34. Anuju angkaning warsa | sèwu limang atus lawan |
panêngran Kiyai Jimat | iku wiwite kang wayang | purwa lan gêdhog sinungan ||
38. Bau lan tangan pinisah | tanganne cinampuritan | myang winuwuhan
karsa nata | banjur ana uwong manca ||
40. Saka Kêdhu asalira | bisa (n)dhalang gêdhog purwa | banjur kaabdèkke dadya | dhalang sajroning nagara ||
41. Kaparênge sri narendra | wayang bèbèr pangruwatan | sinalinan wayang
kathah | buta cakil wus alumrah | mathinthing solahe kathah ||
44. Wujud buta mata siji | tangan loro dikêrisi | siyung mêtu saka lathi | amandhuwur mung sawiji ||
45. Anuju angkaning warsa | sèwu limang atus lawan | sèkêt loro sinangkalan | sêmbah gaman buta tunggal ||
46. Ing samêngko karsa nata | kang Sinuhun Kangjêng Sultan | Agung Kyatingrat parabnya | Prabu Anyakrakusuma ||
47. Karsa mangun wayang purwa | prabotè wadon lan priya | samya tinatah sadaya | jinait lanyapanira ||
48. Sarta sangkuk dêdêgira | kang pancèn mêlèk matanya | kajait sinungan tandha | gêdhondhongan namanira ||
49. Rangkêp-rangkêp ingkang wanda | ing sawusing
Rampung nuju angka warsi | sèwu limang atus lawan | sèkêt têlu sinangkalan | jalu buta tinata sang ||
53. Lah mung iku kawruhingwang | crita witing ana wayang | kang miyarsa samya girang | matur pundi turun dhalang ||
2. Yayi para èstu dèrèng uning | lu-èlu kemawon | awit alit tumêkèng samangke | dèrèng wontên ingkang anyriyosi | cariyosing nguni | waton kitabipun ||
3. Sabên wulan Sapar amarêngi | ri Rêbo dhumawoh | kang pungkasan sapraja arame |
7. Sabanjure nèng naas lan ari | naas kang wus maton | tumrap Jawa banjur nganakake | Sangar Naas
iku kawruhingong | inggih kakang wus dhangan rayine | kala adus punapi (ng)gih mawi | rapal niyatnèki | anggènnipun adus ||
10. Bilih mawi rapal kadi pundi | manawi tan wados | rak prayogi winêdhar samangke | kêtib Taha gumuyu mangsuli | ora woda-wadi | urute kang adus ||
16. Etung têlung dina boya luwih | awite linakon | kaping wolulikur utawane |
têlung puluh yayi | kêlangkung utami | gêganjaranipun ||
21. Wulan Ruwah awit tanggal kaping | sapisan linakon | têkan kaping limalas
23. Bêsar kaping wolu tar wiyati | ping sanga Ngarpah (n)don | ping sapuluh dhahar ing bakdane | dadi amung pasa kalih ari | utamanirèki | sapisan witipun ||
24. Amung iku pasunatan yayi | kang uwis kalakon | ora susah nganggo rapal-rèpèl | mung niyatna ing sajroning ati | tan susah kawijil | dene awitipun ||
25. Pasang niyat nalika malêming | pasa yun linakon | nganggo saur pan winênangake |
mungguh têmbung lan sastrèki | kang tuwa dhewe rannipun | têmbung Ibrani sayêktos ||
5. Yèku ta basanipun | bangsa Israil nagara agung | pamacane sastra iku saka kering | manêngên sabanjuripun |
7. Banjur kinarya iku | anulisi kitab-kitabipun | para Nabi Kalipahira Hyang Widdhi | jaman ing sadurungipun | (n)Jêng Nabi Muhammad miyos ||
Raja Namrut | iya Prabu Jabar kang jujuluk | ajumênêng anèng nagara ing Babil | isining jagad kacakup | dumadya ngaku Hyang Manon ||
10. Kya ajar patih Namrut | ingkang nama Kalillur-rahmanu | kyai patih datan maèlu mring siwi | angugêmi
sinucèkakên Hyang Widdhi | sawuse atampi dhawuh | linampahan
20. Tan lami budhal sampun | marang Babil akanthi Nabi Lud | bêkta wadya mukmin
gupuh | mring Kya Patih Ajar kinèn ngudiya glis | catur pêksi garudha gung | wusnyantuk katur sang
ngandhap luhur | myang sinungan bêsat nginggilipun | wawalêsan ngungkuli sirahing pêksi | yèn binalik nèng sor suku | paripurna kang pirantos ||
26. Kinèn ambêkta gupuh | mring malige anyar kang dumunung | (n)jaban praja agêng luhure nglangkungi | winatara
29. Lah êndi wadyanipun | ingkang aran malekat-malekut | têka nora nana katingal sawiji |
Sewasugata. pinilih | kang wus limpad agal alus | kya patih manggalèng pupoh ||
35. Sadaya wus umangsuk | pangruktinya piranti wus rampung | gya ginêtak kagyat mamprung ingkang paksi | myang daging nèng
38. Lawang bale ngandhap wus | binuka myat
nèng ngandhap wau | bumi katon pêtêng kadi dalu | nulya ana swara ingkang kapiyarsi | saking wiyat jurudêmung | kang darbe swara tan katon ||
1. Èh ratuning lacut sira | marang ing ngêndi karêpmu | dupara
anggaligap | anyandhak gagamanipun | dandèn. ngati-ati sadarum | boyabaya. iki ingkang prapta | ripu
sigra | nglêpaskên jêmparingipun | sarwi susumbar têkabur | èh êndi Pangeranira | tandhinga kalawan ingsun | lah êndi rupane uga | prajurit wêtokna gupuh ||
5. Jabrail tampi parentah | angambil mina ing laut | inguncalkên mandhuwur |Kurang satu suku kata: inguncalakên mandhuwur. luhure panah Sri Jabar | wangsuling mina
padha wisana | (ng)gonmu nglêpasi mring luhur ||
10. Iku wis têtêp patinya | Ibrahim Pangeranipun | kataman ing panahingsun |
manuk | winalik babêsatipun | anèng ngandhaping kaga |Kurang satu suku kata: anèng sangandhaping kaga. kagendra sakawan (n)dulu | daging mangsan anèng ngandhap | mangka sru kaluwèn catur ||
14. Mèh praptèng ngandhap gya prentah |
ing pucak | (n)Jêng Nabi Brahim Nabi Lud | maksih ngantya sampun tundhuk | Namrut suka angandika | ing samêngko
24. Rèhing uni wus kawuryan | (n)Jêng Nabi kadibyanipun | luhung sampun pinaèlu | ujêr wus
sinewaka | Patih Ajar myang wadyagung ||
27. Pêpak andhèr ngarsèng nata | mring Patih Jabar gya dhawuh | dènnya yun numpês kang sunu | myang
sung | bilai mring kapir kupur | sanggyaning kang pra Malekat | ingkang wus angêmban dhawuh | kinèn awit nglêkasana | mangkana saksana rawuh ||
mandhuwur | tan ana kari samêndhang | swara gora tri jumêgur | lir giri sasra nèng wiyat | sirahe malige gupuh ||
elinga | wruha kodrating Hyang Agung | tan antara sirêpipun | bayu
Prayoginipun / galuyuran. niba-niba | lir wong wuru dènnya kantu ||
44. Wênèh ingkang kapalêsat | saking ênggonnira
48. Wusing tri ratri tri siyang | sadaya bisa calathu | nanging karsaning Hyang Agung | nyalini lagu babasan | Sri Namrut sabalanipun | pangucape panthan-panthan | dhewe-dhewe basanipun ||
sinungan basa piyambak | atanapi sastranipun ||
50. Dadya basa miwah sastra | warna pitungpuluh têlu | amung ingkang
sakjane biyen ki wis rodo canggih yo…..
piye? kan wis tak kandani to nek jaman semono matrix ki gor 25ewu ben sasi sak jebole…
+gentho: weh… kapan ono ngono maneh yo?
-dab rider : mengko tak critani perkoro tarif, aku lagi pengen crito tehnologi….
+gentho : siipp… lha nek saiki piye
Jenang gulo kowe ojo lali marang aku iki cah ayu Nalikane nandang susah sopo sing ngancani.
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (
Penerbit: YAYASAN CÊNTHINI Yogyakarta, 1989
--- 7 : [ii] ---
Pênêrbitan punika dipun wragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl. 29-2-1988.
9. Kalêpatan ing dalêm naskah, upaminipun: /gagal/ kaparingan tandha...*) ing wingkingipun, salajêngipun ing ngandhap
Urut-urutanipun saha gancaring cariyos kasbut jilid VII wau kados ing ngandhap punika:
I. Pangantèn Sèh Amongraga kalihan Nikèn Tambangraras kaundhuh dening para putra lan rayinipun Ki Bayi Panurta. Ki Pangulu Basarodin ugi angsal giliran ngundhuh pangantèn.
1. Ing griyanipun Jayèngsari, Sèh Amongraga nglajêngakên katranganipun bab Pawukon, bab dintên-dintên naas, kasambêt bab panggenaning rijalolah sarta saratipun tiyang kêkesahan ingkang nêrjang panggenanipun rijalolah. Wanci jam 10 Ki Bayi ngajak bibaran, para santana sami mantuk. Pangantèn sakalihan dhatêng langgar namung kalawan Ni Cênthini. Lajêng mêmulang garwa
bab: jatining pandulu lan pamuwus; bab kajatèning ngèlmi dumugi bab wahya jatmika, rasa, hêning, sampurnaning panunggal.
Wanci têngah dalu Sèh Amongraga atangat lawan garwa wontên ing tajug alit, sabakdaning palilah,
2. Ing pandhapa sami dhahar sarapan, sinambi rêmbagan bab riba warni tiga: 1. riba badan, 3.2. riba lesan, lan 3. riba manah.
Dalunipun Sèh Amongraga mulang garwa bab ngamaling agêsang 4 prakawis inggih punika:
1. ngamaling sarengat, iman mrih bêkti;
2. ngamaling tarekat, iman amuji ing Pangeran;
3. ngamaling hakekat iman suhul ing Hyang Widhi; 4. ngamaling makripat angujlat maring Pangeran. ... kaca 18-26.
3. Enjingipun Ki Bayi sagarwa kadang putra lan Pangulu kêmbul sarapan sinambi bawaraos bab sahipun siyam ing wulan Ramêlan, pangkat tiga inggih punika: mukmin: ngam, kas, kawas. Katêrangakên: batal-makruhipun.
Ing wanci dalu Sèh Amongraga mulang garwa bab utamaning Islam; sawêlas daimira, inggih punika: 1.
kawasanira piyambak-piyambak, inggih punika: 1. sahadat, 2. salat, 3. jakat, 4. siyam, lan 5. kaji.
pangantèn sarimbit kaundhuh dhatêng griyanipun Ki Kulawirya. Wisma pinajang asri, tamu kathah, rêrêng gayêng pahargyaning ngundhuh pangantèn. Dalunipun Sèh Amongraga mulang garwanipun
wruh jatining suwung. Jatining layap kalih prakawis inggih punika jaman adhakan lan jaman kaelokan. Layaping nendra lan layaping pana. ... kaca 35-39.
6. Enjingipun Ki Bayi sagarwa rawuh, lêlênggahan,
7. Pangantèn kaboyong dhatêng griyanipun Ki Pangulu Basarodin, botên kirang ing pamiwahanipun.
Ing dalu Sèh Amongraga mêjang garwanipun bab sajatining Pangeran lan maknanipun Sipat - 20, sarta kandhunganipun salat 5 wêkdal, sunat minal witri saha tal-witri. ... kaca 41-46.
emahakên anak èstri, 4. nrapkên kukum kang wus sisip, 5. enggal nyaur sambutan.
Dene kal akerat wontên gangsal prakawis ugi, inggih
Kipayah dusing mayit, anyalatakên pisan; 4. Sabar tawêkal tan gingsir, tan opèn ing liyan; 5. Tapa têpa tanpantuk bukti. ... kaca 47-51.
9. Ing griyanipun Ki Pangulu Basarodin, andhêsêg Jamal Jamil nêdha pitêdah bab jampi apês botên pandak ing sanggama ingkang kasandhang dening Ki Pangulu. Jamal
pandhapa, lajêng arame têrbangan kanthi singiran sarta emprak, wêkasan kêndhuri sapari-purnanipun. Sèh Amongraga dalah garwanipun tuwin Cênthini sami wontên ing mêsjid wingking. Ing tilamsari Sèh Amongraga mêjang garwanipun bab puji lan pati ingkang awor-misah, gampil angèlipun
ngêrèh gangsalwêlas dhusun. ... kaca 56-72.
II. Ngêdêgakên griya kangge Sèh Amongraga lan Kèn Tambangraras.
1. Ki Bayi dhawuh supados para rayi lan putra enggal ngusung ragangan griya ingkang sampun katumbas lan enggal dipun-dêgakên ing kampung Pananggungan, sawetan dalêmipun Ki Bayi. Tiyang kathah ngangkati lan ngêdêgakên griya, sarta mêsjid sinung
sami sêngkut, rukun ing karya saengga sagêd rampung ing dalêm 4 dintên.
Sampun purna panggaraping wismanipun Sèh Amongraga, sadaya pinariksan Ki Bayi, tan wontên ingewahan. Nulya sami lênggah ing pandhapi, dhahar
Amongraga mêjang garwanipun bab hikmahipun salat Duha dalah waosanipun tuwin
lênggahan ing pandhapi kalihan Kyai Bayi Panurta sarta para rayi, putra lan Pangulu Basarodin. ... kaca 91-99.
1. Ing malêm Jumungah kawontênakên dhikiran Mulud.
Ing panêpèn Sèh Amongraga mêjang garwanipun bab asal lan kodrat dumadosing manungsa, bab saranduning manungsa, bab alam 4 prakawis. ... kaca 100-103.
2. Siyangipun tata-tata boyongan. Bakda salat Jumungah, Sèh Amongraga sêkalihan boyongan dhatêng griya enggal kanthi upacara.
1. Griya enggal dipun-tarubi. Sèh Amongraga ingarak kados pangantèn, mangangge sarwa sae. Boyongipun ing wanci bibar salat Jumuwahan; bakda kêndhuri apêm ing pêndhapi, arak-arakan boyongan bidhal, dados tontonan tiyang kathah. Kêmbar mayang mawi tarêbang wontên ngajêng, putra pangantèn kêkalih sinongsongan, prapta wisma anyar lênggah
Nyi Malarsih lan parèstri lênggah ing griya enggal, andangu Nikèn Tambangraras punapa sampun kapagut ing sih dening Sèh Amongraga.
Wangsulanipun dèrèng sinambrama, malah têbih saking punika, kajawi winêjang sawarnining ngèlmu agami. Nyi Malarsih mirêng wangsulan makatên sakêlangkung prihatos, jalaran kuwatos panggodhaning eblis. Ni Daya ambêbolèhi, sampun kuwatos ing manah jalaran Sèh Amongraga
andharanipun Sèh Amongraga bab: 1. sajatining ngèlmu kasbut ing kitab warna-warni; 2. bab sampurnaning iman lan tokit kanthi nucèkakên salat, ngantos dumugi bab panunggaling kawula Gusti dalah pilah-pilahanipun. ... kaca 115-118.
3. Sèh Amongraga anganthi Nikèn Tambangraras kairing Cênthini manjing ing dalêm, lajêng lênggahan. Sèh Amongraga nêrangakên kanthi wijang bab: 1. iman lan tokit; 2. wardining ngèlmi makripat dumugi kêkancinganing iman.
Lajêng sami salat tahajud ing mêsjid enggal kasambêt suhul. Sèh Amongraga kapranan dene Nikèn Tambangraras sampun sagêd nindakên suhul kanthi sampurna. ... kaca 118-120.
4. Nikèn Tambangraras nyuwun katrangan dhatêng Sèh Amongraga bab sajatining priya lan sajatining wanita. Dhawuhipun Sèh Amongraga, bab punika ibaratipun Allah Rasul Muhammad, purnaning roroning tunggal, i.p. Nikèn Tambangraras lan Sèh
Sèh Amongraga matur ing rama arsa angêlih namaning ari Jayèngwèsthi, tinurunan namanipun rumiyin, i.p. Jayèngrêsmi, jinurungan, lajêng dipun umumakên sadhusun. ... kaca 121-130.
Pangrusaking kajatèn sêkawan prakawis; 5. Suhuling asmaragama gangsal prakawis.
Sèh Amongraga nandhang sêdhih, nanging èwêd ambabarakên raosing manah. ... kaca 131-137.
1. Sampun 40 dintên pêngantèn sêkalihan sami sih-sinihan, wanci bakda Ngisa Sèh Amongraga lênggah kalihan garwa wontên ing paprêman, pamit badhe andon lêlana sarta badhe ngupadosi adhi-adhinipun ingkang pisah nalika pêrang ing Giri. Kathah-kathah
sakalangkung kagèt, tuwin sêdhih ngantos sêmaput kados dipun-lolosi otot bayunipun. Kathah-kathah pituturing
Lampahipun Sèh Amongraga sakanthinipun dumugi ing guwa Sirupan, cêlak dhusun Cadhuk, jajahan Prabalingga, panggih jurukuncinipun nama Ki Nitipala; mojar bilih sawênèh tiyang ingkang pêjah nênêpi ing guwa wau. Ing sakiwa-têngênipun kathah partapan wana wêrit. Lampahipun lajêng sumêngka dumugi rêdi Gêndhing, manêkung kawandasa dintên amrih babaring kajatèn. Lajêng tumurun nglangkungi têlaga sirahing lèpèn Gandhu, bêngawan tanah Bêsuki. Ing ngriku siyam pitung dintên.
Lampahipun kalajêngakên urut sukuning rêdi Sêmèru, arga Songsong ingkang têmbingipun jêmbar amot tiyang sèwu,
pêthak, dumugi guwa Kawidadarèn, sakalangkung wingit, pucakipun bolong amadhangi. Salêbêting guwa wontên
dhatêng ardi Liridhuk, pitung dintên wontên ing Wotruyung. Lajêng mangidul nyabrang lèpèn Banyuwangi sadintên, têrus mangilèn dumugi sirahipun lèpèn ingkang wontên ing wana Sandi. Wontên ing ngriku sadalu. Lajêng mangidul nyabrang lèpèn Blambangan, nglojok tanah Jêmbêr. Dumugi ing têpining sagantên, numpak gèthèk dhatêng pulo Nusabarong, suwung botên kaambah tiyang, namung palakirna pêpak lan wontên candhinipun sela agêng ingukir. Wontên ing ngriku Sèh Amongraga manêgês karsaning Suksma. ... kaca 147-166.
V. Kulawarga Ki Bayi Panurta tansah kontrang-kantringan.
Amongraga sampun kesah gangsal wulan, nanging dèrèng wontên pawartos purugipun lan dunungipun. Sawênèhing santri ingkang ngaos ing Wanamarta nate kêpapag Sèh Amongraga mlampah mangetan wontên ing Panarukan, nanging nyimpang botên purun pêthukan tiyang. Ki Bayi sakalangkung eraming manah.
Kèn Tambangraras botên purun santun busana; gantung-kêpuh kemawon ngantos kulu-kulu, botên pisah rukuhipun. Sabên Jumuwah lan
Anggarakasih botên kêndhat sidhêkah, mêmule ingkang mara bumi tanah Jawi. ... kaca 166-176.
VI. Sèh Amongraga anjajah wana wêrit, guwa sirung, papan-papan wingit saindênging Jawi Wetan.
1. Nglajêngakên cariyosipun Sèh Amongraga wontên ing pulo Nusabarong; pitung Jumungah, kawandasa kalih dintên; botên ngupados rahmating lair, namung kasampurnaning akir ingkang ginayuh.
Ing wanci bakda pajar sidik, Sèh Amongraga dalah santrinipun nuntên siyaga gèthèk, lampahipun anut alun mangalèr andharat ing tlatah Jêmbêr.
Lajêng lumampah anênggêl rêdi, manjing guwa, tumurun ing jurang, nusup wana dumugi ing tlatah Lumajang. Lumêbêt ing guwa Dalêm, wingit lan pêtêng nglimputi, kathah
tiyang anênêpi. Sèh Amongraga anênggêl dumugi nginggil, kathah balung cumplunging tiyang, nuntên wontên gara-gara
kêndhiting rêdi dados pakèndêlanipun tiyang nênêpi. Mlampah mangilèn nusup wanadri dumugi ing ardi Cêmpaka wilayah Lamongan, jèjèr ardi Arjuna. Ing pucakipun kathah woh-wohan, kathah toya wêning. Manjat pucak,
antawis dangu wontên suwantên gumalêgêr, sanalika grêmis lêbu jawah awu. Sèh Amongraga ndêdonga; kasêmbadan, lajêng têrang jawabipun.jawahipun. Nglajêngakên lampah dumugi ing rêdi Mendhong. ... kaca 185-192.
VII. Nikèn Tambangraras sakalangkung mêmêlas.
Ki Bayi Panurta nyarêngi barjamaah damêl kêndhuri, majêmukan, pêpak para kadang, putra, kami sêpuh, takèn wartosipun Sèh Amongraga. Sadaya ingkang kadangu bab purugipun Sèh Amongraga aturipun botên sami. Sadaya anggung ngudaraos kanthi sungkawa. Sasampunipun ndêdonga, lajêng bibaran. Wontên kabar bilih Sèh Amongraga katingal ing rêdi Mendhong.
Ki Bayi Panurta raosan kalihan garwanipun anggènipun kamiwêlasên dhatêng putra Kèn Tambangraras. Rama ibu anggung anglêlipur putra ingkang tansah karuna. Botên tega nilar putra, rama-ibu nênggani, lajêng kakuwu ing gandhok pungkur. ... kaca 192-195.
VIII. Sèh Amongraga kêmput andhatêngi rêdi-rêdi, guwa lsp.
1. Sèh Amongraga ingkang lagya sênêt nèng puncak wukir Kêlut, kidul-kilènipun ardi Mendhong, sêmèdi wontên ing guwa wau ngantos sèkêt dintên.
Nglajêngakên lampahipun engga dumugi Lodhaya, siang dalu kathah suwatêning sima, lampahipun kalajêngakên ngambah ardi Sakêthi. Wiwit saking tanah Lumajang ngantos dumugi ing tlatah Imagiri botên wontên tanah dhatar, kajawi pating pêcucu rêdi-rêdinipun. Kathah rêdi-rêdi lan guwa-guwa alit-alit urut pêsisir sagantên kidul ingkang dipun ampiri.
Lêpas lampahipun ngambah Wajak Watu-urip, ardi Gêthak, ardi Selandaka, gunung Wajak, sêndhang Wajak, guwa Menak, ardi Buthak, guwa Kumitir. Ing lêbêt wiyar wontên ingkang kadosdene margi.
Andarung lampahipun mangilèn dumugi rêdi Wilis tanah Panaraga. Jamal Jamil ngombe toya Watu-urip, têmahan sami buthak sirahipun lan tèngèng gulunipun. Punika pratandha gaib, sami têguh tanpa aji. ... kaca 195-200
2. Tumurun ngalèr-ngilèn dhatêng tlaga Ngêbêl, kèndêl sakêdhap wontên ing Ngêbêl, Balebatur, lajêng sumêngka dhatêng ing ardi Gêbyok Balebatu, manjat malih dumugi wukir Calam. Punika minangka korining wukir Tlaga Ngêbêl, dumugi ing pucak katingal kados samodra wêning tanpa sarah. Midêr-midêr ing pinggir tlaga kacaryan mulat. Ing sisih kidul katingal mili dhatêng padhusunan, kinarya gadhu sawah. ... kaca 200-202.
3. Wontên tiyang tapa tinakenan, ngakên tiyang dhusun Saba anami pun Angganala, kapêsan anggènipun sêsabin têlas, sinung pitêdah sarat panulaking ama.
Ki Angganala lajêng ndhèrèkakên lampahipun Sèh Amongraga angitêri arga
tlaga kanthi yasa gèthèk. Ngukur kanthi oyot sinambung-sambung binandhulan sela, pinanggih lêbêtipun kalih atus sèkêt kalih dhêpa (ingkang lêbêt piyambak) lan kalihatus kalih dhêpa (ingkang cêthèk piyambak).
Sèh Amongraga kalihtêngah wulan botên mandhap saking gèthèk, namung Jamal lan Jamil ingkang asring ndharat ngupados wowohan katêdha. ... kaca 202-213.
gung, awis kapanggih tiyang. Sabên punthuk guwa dipun ampiri tandhês dumugi ing pasisir kidul, ngambah ardi Pusêr, Topèng,
Tuwak, Lapis, Bêntur, Brondong, Sêjana, Kêmukus.
Lampahipun dumugi tlatah Pacitan, nglangkungi kathah rêdi-rêdi sarta guwa-guwa.. ... kaca 213-218.
5. Sèh Amongraga nglajêngakên lampahipun urut pasisir tanah Kaborehan dumugi sagantên Anakan, ngandhêlong ngalojok ngalèr
Gèmbèl, Kukusan, Bathok, Manik, ngantos dumugi ardi Karanggajah pantog ing samodra. Cacahipun rêdi-rêdi ingkang ngubêngi sagantên Anakan wontên sangangdasa-sanga.
Sèh Amongraga mlêbêt ing guwa Sraboja, inggih punika guwa ingkang katingal kadung-kadung ing ngandhap rêdi papongol kidul-kilèn, botên wontên marginipun ingkang botên mbêbayani.
Katingal kathah patilasaning para linangkung. Rakiting guwa botên wontên ingkang mirip. Wontên kontên ingkang minangka regolipun, kontên mlêbêt tundha tiga, kiwa têngên katingal kados pisang tundhun, têbu, cêngkir.
Mlêbêt wiwara ingkang kaping tiga saya pêtêng katangkêp pêksi lawèt mbrubul. Sêdasa dintên nêpi ing ngriku. ... kaca 219-223.
angajawi wasta Prabu Sasrabau, dhatêngipun kadhèrèkakên para garwa ayu-ayu, anjujug ing ardi Kidul, inggih ardi Katongan mêngidul anjog ing Sampar Paliyan. Wontên ing ngriku milihi lan mêndhêt wanita ingkang ayu-ayu.
Lampahipun laju mangetan, dumugi ing Pêngging kèndêl ing pucakipun ingkang winastan Jati Gancangan. Lajêng mangetan kèndêl ing
angubêngi praja. Nagarinipun nama Kaborehan dados praja harja, ngantos tumurun, wêkasan mikrat atilar tilas awujud wukir Karanggajah wujudipun kadidene gajah njêrum, sukunipun kacob samodra lan katingal gulunipun. Tiyang sagêd sumêrêp ingkang kasinungan awasing pandulu sawantahipun, kadhaton Sraboja ingkang sakêlangkung angkêr punika.
Sèh Amongraga kapranan aningali guwa Sraboja lan sakiwa-têngênipun. ... kaca 244-226.
Saptu Kliwon ing Sura | wuku kalih Wuye Warigalit gantya | sampun tamat kalih kang linampah ||Kurang dua suku kata: sampun tamat kalih kang linampah samya.
46. Dene windu kathahipun mung sakawan | windu Kunthara windu Adi kalihnya | Sancaya tri kapate windu Sêngara ||
47. Pan punika lampahe tapriking tanggal | kawan Kurup kadhang sami nuntên slaya | ingkang kêncêng namung Kurup Ngarbangiyah ||
48. Mênggah babing wulan Siyam mêgêngan |Kurang satu suku kata: Mênggah babing ing wulan
wuwusira | kang putra Sèh Amongragi | nuli malih atêtanya ||
2. Mênggah nangasing tanggal punika pundi | kang putra turira | nangasing wulan satunggil | apan sapisan sawulan ||
3. Apan sangêt piyambak nangasing sasi |
tanggal kaping tiga nênggih | anulya ing wulan Rajab ||
8. Tanggal kaping wolulikur naasnèki | wulan Sakban samya | wolulikur naasnèki | nulya ing wulan Ramêlan ||
9. Tanggal pisan naasipun agêng nênggih | dene wulan Sawal | tanggal pindho naasnèki | ingkang sasi Dulkangidah ||
10. Tanggal kaping tigawêlas naasnèki | de kang wulan Bêsar | tanggal kaping wolu nênggih | jangkêp nangas gunging wulan ||
11. Kyai Bayi Panurta têtanya malih | anakmas manira | tyas taksih cuwa sakêdhik | dunungipun rijallolah ||
12. Ki Sèh Amongraga aturira aris | mênggah prênahira | ingkang rijallolah aib | manut ing dintên ênggènnya ||
13. Lamun dintên Akat rijallolah aib | kidul bênêr (ng)gènnya | Sênèn rijallolah aib | anèng wetan lêrês (ng)
Prayoginipun / aib /. | kidul kilèn (n)gènnya | jangkêp rijallolah gaib§ Prayoginipun / aib /. | punika ngèlmi kapiyat ||
17. Ihtiyaring kawulèng Hyang ngam puniki | lamun manggih karya | mêdal (ng)gyan rijallolahi | nadyan tiyang kêkesahan ||
18. Kang ngèlmi kapiyat kêdah dèn-sarati | manawi kasêlan | sarat tumêngèng wiyati | watara ing pitung dina ||
19. Manawi mangkat ing dintên Sênèn nênggih | pan sarat amangan | tigang pulukan abukti | yèn
sadaya pupuji | mring Sèh Amongraga | miwah kang ibu Malarsih | rumaos rahmat tyasira ||
Jayèngwèsthi Jèngragèku. wus waradin salamipun | sigra Ki Bayi Panurta | lan kang garwa samya kondur | para ri ngiring sadaya | wangsul paregolanipun ||
4. Samya mantuk sowang-sowang | yata wau ingkang kantun | Mongraga lan garwanipun |
Cênthini tan kantun | Ki Jayèngraga wus mangsuk | ing wisma lan ingkang garwa | wau ta kang anèng tajug |
dèn-kaparèng ngayun | pan iki ana wirayat | ing waliulah linuhung | yogya iku kawruhana | ing ngèlmu rasaning wuwus ||
7. Anulya kang rayi prapta | Jèngraga lan garwanipun | samya mrih cacadhang wuruk | saking masud wong kalihnya | prapta aririh nèng ngayun | kang raka mèsêm ngandika |
rum | mring kang rayi Jayèngraga | alkamdulilah aplalu | inggih kang cêlak kewala | sami ngraosakên ngèlmu ||
9. Kawula sawêg anabda | ing (m)bakyu andika sang rum | umatur sarwi tumungkul | kawula maklum kewala | ing wuwulang mring (m)bokayu |
mungguh sasmitaning gêsang | wajib kang ahli ing surup | wus jamaking waliulah | ingkang angyêktèni kawruh ||
11. Iki yayi kawruhana | mulya jatining pamuwus | Hyang sêdya Suksma kang wimbuh | parêking Hyang sasolahnya | lir atma nèng angganipun | dènnira among ing karsa | tan pantara ing sakayun ||
12. Paesan wahya jatmika | ingakên rasa Hyang Agung | rasaning Hyang purbanduluPurbandulu. | andulu piyambakira | lir anopèng
pandulu | nglingliningan ing pamuwus | têmah ilang tanpa nora | tunggal samudananipun | solah ing jati
tan ngantu | dening kang durung waspada | panganggêpe kadung-kadung | pan anggayuh-gayuh tuna | tuna liwat kèh sinêngguh ||
16. Saking tan wruh jatineka | jatine tanpa srirèku | sariranirèku dudu | jatining Hyang sêdya Suksma | among jiwa jatinipun | jiwangga
asuka | yèku wong tan wruh ing kawruh | têmah papa siya-siya | yayi kang dadya puniku ||
21. Pijêr angas ing Pangeran | amêsthèkkên
22. Kang wus tan samar ing marga | mangkana ponang andulu | topèng kang anopèng iku | tan ana
Andananingkung ing nala | kagugu ing siyang dalu | tan wun kêsambat sirèku | tan arah yuktining lampah | yayi yèn sira wus surup | tutupana ing
1. Yata wau ingkang lagya prapti | Jayèngwèsthi lawan ingkang garwa | lajêng tumamèng
Jayèngwèsthi aturira | sakalangkung kawula cuwa duk enjing | tan katon angsal wulang ||
2. Amongraga angandika malih | marang ingkang garwa Tambangraras | miwah mring kang rayi dene | yayi ujar kang iku | mêtu têka ing Kitab Jawi | kidungane uliya | waliyulah luhung | lambang lêlèjêming rasa | kang kaliling ing siyang kêlawan ratri | surasaning ngagêsang ||
muktamat | ayun wruh ing sayêktine | makripat jatinipun | yun waspada marang kêdadin | dadine kang sampurna |
wahya jatmika | jatining wahya budine | jatmika jatinipun | apan badan kita puniki | aran kang bangsa êrah | kulit daging balung | sungsum sêngsêming jatmika | mikanana ing pati sajroning urip | kêlawan ênêngira ||
yèku ingkang nêng sajroning gêsang | gêsang ing ati tatrape | milane kang wus luhung | bisa mati sajroning ngurip | urip tan kênèng pêjah | matitis ing kawruh | tan kawruhan ing akathah | wus kukutha waskitha papêsthèn gaib | mangkono kang wus tama ||
8. Gunung katon têgal katon yayi | ewuh katone wahya jatimika |Lebih satu suku kata: ewuh katone wahya jatmika. yèn tan lawan paesane | paesan iku ngèlmu | upamane wong ngilo yayi | kudu ngupaya kaca | kang wêning sumunu | lamun goroh kacanira | ingkang ngilo gèsèh rupa jroning crêmin | gèsèhe saking kaca ||
9. Milane parlu talabul ngèlmi | ngèlmi papat puniku paesan | sarengat lan taretake | hakekat makripatu | kudu ngêningakên kang ngèlmi | yèn luput tampanira | yayi maring ngèlmu | iku kaca gorohannya | wahya jatmika wisesa ing carêmin | gorohe lan yaktinya ||
10. Kêdah ngati-ati ing ngaurip | arêp wêruh rasaning sarira | ana Suksma ing awake | tan sêpi parêkipun | nanging arang ingkang ngawruhi | dahat dene
tan dulu-dinulu | andulu ing dhawakira | tan anunggal-tinunggalan ing liyaning | têgêse liya ika ||
12. Nora kawoworan pikir kalih | utawa yèn
marang sajatining ora | nora kêna rewa-rewa anggêgampil | papalên ing papastha ||§ Prayoginipun / palêstha /.
13. Padhêm kayon yayi pangabêkti | pan tan ana ingkang katingalan | anging ananira dhewe | pan siji jatinipun | datan ana kawula Gusti | cêp tan kêna kinêcap | liyêting§ Prayoginipun /
sarira | angganira wimbuh | ta alamun yèn sonya-a | ananing Hyang anèng kuna awal-akhir | nèng sadurunge awal ||
18. Anèng sauwise akir yayi | poma dèn-tumanêm ing wardaya | sadaya napi isbate | ingkang garwa sumungku | saha sêmbah
aturira anor ngalap sih | kalangkung dening rahmat | wulang-paduka wus | dadya pamusthining manah | datan mèngèng sadrah pinara sakêthi | kapusthi ing wardaya ||
20. Sèh Mongraga ningali para ri | kalih pisan saha ingkang garwa | Turida
Sèh Mongraga tan sumêlang | pamulange ring garwa ri miwah cèthi | Cênthini wus kawilang ||
21. Samya cêcalon nugrahèng ngèlmi | sajroning desa ing Wanamarta | wowolu mukmin êkèheakèhe. | èstri gangsal tinuwuh | Tambangraras
Panurta | lawan sira Jayèngwèsthi Jayèngraga | cêcawang ran§ Prayoginipun / cecawangan /. uliya ||
22. Mila dhusun ing Manamartèki | langkung harjanira pinardika | tan samèng desa kabèhe | saking mangunahipun | jalma luwih wolu winali | isining kang desarja | ing Wanamartèku | kasanga Sèh Amongraga | mukmin êkas sinidhikarèng desaji | karajan Wanamarta ||
Jèngwèsthi Jayèngraga | aturipun nuwun | pan
kang anênga ing dhèwèke | saobah osikipun | apan dadya sêmbah lan puji | puji minangka tilam | ingkang amrik arum | aworing èstri lan priya | nalikane campuh tibaning raswèki | wus jumbuh tan prabeda ||
30. Patêmune kawula lan Gusti | nèng sajroning puji jinêmira | rasa lir
samya amêthuk | ing pangantèn sang Amongragi | yata sampun ngalêmpak | bodhol èstri jalu | aprapta ing
prapta ing wismanira | Ki Suharja gupuh manggihi têtami | anèng pêndhapanira ||
38. Sang ro tama nèng pajangan mamrik | ingayap ing para èstri kathah | kang anèng pandhapa
bubar | rêbat parlu ing Mahribe | jalwèstri bubar mantuk | wênèh ana ingkang tan mulih | santri samya lajêngan | kewala ing ngriku | waktu
Mongraga asalat nèng wisma | ngimami parèstri kabèh | gandhok kilèn (ng)gyannipun | samya rahab lêlagon puji | wus praptèng bakda Ngisa | sadaya kang wêktu | tata wangsul ing pandhapa | miwah ingkang wau mantuk sami prapti | Jèngwèsthi Jayèngraga ||
42. Lan sagarwanira datan kari | lan pra ari sakawan wus prapta | myang
sadayane | wus pêpakan sadarum | santri (m)bêkta nuskah pribadi | adan lêkas salawat | singir dhikir Mulud | datan mawi tarêbangan | nulya ingkang raka (n)Jêng Kiyai Bayi | Panurta ingkang prapta ||
rêsik awingit | kundur Sèh Amongraga ||
45. Malbèng wisma lawan ingkang rayi | Tambangraras lan kucumbunira | Cênthini tansèng wurine | miyat ing pandhapa wus | samya bubar sêlawat dhikir | samya mantuk sadaya | kang rama wus kundur | kantun ingkang darbe wisma | Ki Suharja nèng pandhapa lawan santri | miwah rèh-rèhanira ||
Lamun sira anêmbah amuji | sajatining puji kawruhana | iku parlu makripate | yèn durung wruh ing ngriku | maksih tiron bae kang puji | puji tan paja-paja | sampurnaning kawruh | kang garwa matur nor raga | inggih mugi amba paduka jatèni | ing puji kang sampurna ||
48. Wruhanira sajatining puji | dudu lapal kang muni ing lesan | swara lawan kumandhange | pan unèn-unèn dudu | dene puji
pangidhaming kêrsa /. juga | ingkang datan kajêg-kajêg iku yayi | yèn kajêg iku aral ||
49. Samangsane aral iku yayi | unine sami lan swara kewan | puji gugumyahan bae | mandhak ngèlmu têkabur | tiwas êrak gondhange salit | pujine tan sampurna | malah saya luput | lupute
kang minangka kang jêmparing pasopati | puji kang wus muslim kak ||
51. Iya karêpira ingkang suci | iya maha suci jatineka | tunggal wujud ing dununge | puguting tingal luhung | anèng kono suhuling Widi | wadhaganing§ Prayoginipun / wadakaning /. agêsang | yèn durung sumurup | ing sajatining puji ka | kadya nora asih ing uripirèki | awèt
cilik nèng latar paguywan | dolan sakarêp-karêpe | tamburan kumarusuk | bênthik bengkat myang cirak umbris | gendhongan miwah jajan | sêga ramês pincuk | ingkang nglawatakên dara | kinêplokan myang kêkêplok gumruh atri | wus lumrah wong sadesa ||
57. Ingkang dadi kabungahan ati | suka samya nglawatakên dara | sinawangan ngang-ngang ngèng-ngèng | wus adat sabên esuk | myang
sampun | ilon nglawat kalih pun Kanji | pan ibêripun ewah | tan pati amuluk | Ki Suharja mudhun nglatar | angêploki darane uningèng wangsit | andêdêl ing ngawiyat ||
60. Yata wau ingkang raka prapti | Kyai Bayi Panurta lan putra | Jèngwèsthi Jayèngragane | saha sagarwanipun | samya (m)bêkta
pinêrantèn | Sèh Mongraga andulu | yèn kang rama lan ibu prapti | gupuh mijil umarak | lan kang garwa
rêrasanira | êndi bakunipun | Ki Pangulu aturira | mangsa borong paduka kula umiring | nulya ngling mring kang putra ||
67. Inggih anakmas Sèh Amongragi | kados punapa lampahing riba | kang putra alon ature | wondene bakunipun | rapal riba punika nunggil | babaganipun karam | sami cêgahipun | pan inggih tigang prakara | kang rumiyin karam bangsa badan nênggih | lan karam bangsa lesan ||
68. Kaping tiga karam bangsa ati | dene karam ingkang bangsa badan | lamun kathah maksiyate | purun nganggeya tiru | tiru panganggene wong kapir | sasolah panganggenya | kapir kang tiniru | punika ribaning badan | kaping kalih asring karsa ngalap bukti | kang mêkruh miwah karam ||
69. Têgêg tunggal mangan lan wong kapir | sêpta aniru olah-olahan | tuwin ngèmpêr agamane | pangupajiwanipun | angundhakkên artanirèki | undhake lan bicara | tanpa dol tinuku | nadyan tuku yèn babagan | ingkang bêras tinumbas kalawan pari | sêkul tinumbas ing bras ||
70. Apan riba punika samining | ribaning lesan ingkang kadyèka | kaping tiganipun malih | ribaning tyas puniku | tyas kêsusu kêdah [kê...]
[...dah] glis-aglis | amêsthèkkên bicara | ingkang dèrèng
ingkang dèrèng kantênan kinarya mêsthi | melik ing kauntungan ||
72. Amèt papan tan satitahnèki | tan nêdya yu ing sasama-sama | riba tyas dening murkane | wa-makatên punika | pêpangkatan kalih prêkawis | ahli dalil akerat | lan ahli donyèku | ye kang ahli donya wênang | anglampahkên tingkah riba ing pakarti | kuwatir ing kapêsan ||
73. Ingkang ahli dalil akerati | riba cêgah malah têkèng karam | tan kenging riba kasabe | duraka ing Hyang Agung | datan antuk ganjaran akir | tan bisa ahli swarga | ngulamane wurung | malah ginantungan siksa | yèn wong karêm mangan riba ing donyèki | pan dede palalira ||
74. Ratu pandhita wus bagi-bagi | ahli donya lan ahli akerat | tingkah pae paekane | pan sanès dalilipun | ratu murba pandhita sidik | punika pan sumangga | mênggah kukusipun | Ki Bayi alon ngandika | yèn mangkono riba iku Basarodin | pasal manut ing titah ||§ Prayoginipun / manut ing tingkah /.
75. Mungguh titah sira lawan mami | nora kêna katèmpèlan riba | murungakên ing kêdadèn | beda lan maksiyat wus | titah donya melik donyèki | titah kerat melika | ing akeratipun |
Basarodin anauri aris | dede kula ingkang gadhah pokal | apan tiyang èstri dhewe | (ng)gih niku (n)dika wuruk | narik marang riba
80. Sèh Mongraga aturira aris | inggih wontên mapan ingkang wênang | linampahan utamine | tandha barang tinuku | manut mangsa mirah lan awis | rêgi (m)bêkta piyambak | sabab mangsanipun | kados titiyang anguyang | pantun samêt punapa mupakatnèki | rêgane tigas gagang ||
81. Tinandho prapta ing mangsa winih | dinol salimrahipun ing rêga | wontên piyambak rêgine | anèng mangsa ing ngriku | dados botên adamêl rêgi | ngruba gini gunika | ribaning pamuwus | wuwus yèn kèh
utama | lampahing tumuwuh | rèhning ngupaya pa-jiwa | Kyai Bayi Panurta ngandika aris | mring pra ari sêdaya ||
83. Miwah maring putranira kalih | Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga | iku prayogane kabèh | lakonana murat iku |§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / lakokna /. wong sadesa Wanamartèki | kabèh parentahana | sarèh-rèhanamu | aywa na kasab kang riba | ingkang padha suci lèhe nambut-kardi | aja na dora-cara ||
84. Sadaya matur sandika sami | katujoning manah sarjunira | ngumum ing wong desa kabèh | Ki Bayi malih muwus | payo padha bubaran mulih | anulya
rinayap sarèh-rèhane | kabèh kang buka warung | samya tugur anambut kardi | rumat ing tigang dina | karya ngundhuh mantu | siyang dalu abusêkan | kèh kang numbang sami ngangge-angge adi | adi-adining desa ||
86. Sadalu mawi midadarèni | samya jagongan langkung sêmoa | tan ana kuciwèng gawe | yata ing
pangarsi | wus tata ing pandhapa | kabèh wus sinuguh | kêndhuri samya kondangan | wus luwaran kêndhuri
89. Nèng pandhapa wus tata alinggih | sinuguhan miwah kêndhurinya | rinumatan
jawi langse | tumangkêp samiripun | ni bok Wiradhustha wus mijil | wor nendra lan kang raka | nèng
ngamalu karijatun | bil makripati imane | akarya-a sirèku | ngamal ingkang sampurnèng ngurip | ngamal makripat iman | dene lampahipun | angujilat maring Pangeran |Lebih satu suku kata: ngujilat maring Pangeran. kajatipun pan sokur maring Hyang
yèn tyasira wus nyungap | kang sarèh ywa susu | supaya yayi wahyunta | lan panglawêdira marang rasa jati | jatining kanyataan ||
pêksi kolik | sêmune lir anggugah | tangiya wis bangun | padha ngabêktiya ing Hyang | barung munya pêksingon lir angrêmbugi | panggugahing sêmbahyang ||
Sèh Amongraga | tangatira kasud | sawusira bakda Luka | pan wus linggar saking langgar lan garwèki | kundur malbèng ing wisma ||
103. Wiradhustha lênggah nèng pêndhapi | wus miranti saos palinggihan |
dhulange | praptèng pandhapa lingguh | ni-bok Wiradhustha nampèni | lajêng tinatèng ngarsa | aglar mawarna wus | tan dangu Kyai prapta | garwa putra Jayèngwèsthi Jayèngragi | samya (m)bêktèng dhulangan ||
105. Mudhun sadaya ingkang alinggih | Amongraga mijil lan kang garwa | marêk ing rama
bêcik padha akêmbul | kowe sisan pra lurah santri | Luci Nuripin sira | ing kono kang têpung | têpunge lan Jamil Jamal | pan aenak
sami pandumipun | Ki Bayi alon ngandika | (m)buh kang mawa wong tuwa baya iki |Kurang satu suku kata: (m)buh kang mawa uwong tuwa baya iki. esuk kudu amangan ||
109. Wuwuh royoman mundhak pakolih | kacèk lan takêrku saban-saban | Ki Pangulu nambung ture | inggih sayêktosipun | tiyang sêpuh tan bêtah ngêlih | sanès duk sih nènèman | sangêt
êmbuh | mênèk bisa nutug saari | matur mênawi kula | sampun pancènipun | myat tiyang bêtah ing lapa | apan inggih sangêt (ng)gènkula kapengin | nanging tan kadurusan ||
112. Kenthol Kulawirya amêstani | bêtah pati-gêni kalih wulan | lah punapa botên jidhèt | tan mangan kalih têngsutèngsu. | ginaguyu kang sami linggih | Ki Bayi lon ngandika | kadospundinipun | anak mas Sèh Amongraga | mênggah tiyang siyam Ramêlan puniki | sahipun kang punapa ||
113. Amongraga aturira aris | babing siyam tan kenging winastan | tri prakawis ing Kadise | kang dhihin siyamipun | mukmin êngam liripun nênggih | siyamipun makruhan | purun
pajar | yèn dèrèng mêdal srêngenge | pan maksih purun saur | limrahipun mukmin ngam sami | siyamipun kadyèka | kaping kalihipun |
mawa batal | sabab toya manjinge marang jopnèki | punika batalira ||
116. Lamun buka yèn ta dèrèng manjing | wêktu Ngisa icale sirat bang | tan purun buka myang ngombe | maksih siyang kumipun | barang mêkruh dipun-kawruhi | kados ta yèn wontêna | tiyang cukil untu | sogok untu kinêcapan | lan anggugud lingsaning tuma sawiji | sami lan mangan sêga ||
117. Lamun saur wanci maro ratri | têngah dalu yèn wus babêdhugan | tan purun saur sababe | wus siyang kukumipun | dènnya siyam duk maksih ratri | wus limrah pra mukmin kas | siyame kadyèku | kaping
Kyai | pundi ingkang tinelat | -akên siyamipun | Ki Bayi padhang tyasira | amyarsakkên kang putra dènnya muradi | sucine ing Ramêlan ||
119. Kyai Bayi Panurta ngling aris | padha rasakêna kono sira | pira-bara ing kawase | lagi kas lan ngamipun | sidhang-siring kewala pinrih | samya sumanggèng karsa | kawula tumutur | angandika mring kang putra | Sèh Mongraga matur punika manawi | kadugi linampahan ||
120. Supaya mrih êkas sawatawis | siyamipun ing dalêm sasiyang | ingatos-atos êkase | aywa purun
ing dalu botên rinaksa | namung siyangipun dipun ati-ati |§ Kakathahên sawanda, mila prayoginipun / dipun ti-ati / [sudah benar:
tarub | kèh kang numbang myang rèrèyan | ing wong jagal langlan. sakèhe ingkang prapti | badhe mapag pangantyan ||
126. Samya rêbut ing wêktu Mahêrib | santri adan santri ing sadesa | kalangkung asri swarane | praptèng bakda Ngisa wus | ingkang sami kinèn abali | samya dhatêng sadaya | lir sabên kang rawuh | (n)Jêng Kyai Bayi Panurta | wus nèng ngriki lan garwa
bubare | yata ingkang nèng tajug | Sèh Mongraga garwa kucumbi | sabakdanirèng tangat | têsbèh lan tahajud | lajêng kundur maring wisma | lan kang garwa Tambangraras tumamèng ing | tilamsari nginêban ||
128. Sang ro langkung asihirèng krami | Sèh Mongraga tansah mulang garwa | manis arum andikane | yayi ki ana kawruh | ing aurip parlu ngawruhi | panjinge agamèslam | pan sawêlas wuwus | parlu
ingkang tansah asihira mring Hyang | kang salat daim têgêse | ingkang tansah angêgung | mring Hyang dene kang ngèlmu daim | kang tansah maklumira | mring Hyang Kang Maha Gung | sadadsahdat. daim têgêsira | ingkang tansah paworira mring Hyang Widi | makripat daim lirnya ||
131. Ingkang tansah pandêngirèng Widi | tokid daim têgêse kang tansah | antêpira mring Hyang dene | iman daim liripun | ingkang tansah madhêp Hyang Widi | junun daim têgênyatêgênya. | kang tansah cêngêngmu | maring Hyang Kang Maha Mulya | lsakarat daim kang tansah panrimèki |Lebih satu suku kata: Iskarat daim kang tansah panrimèki. sira maring Hyang Suksma ||
132. Pati daim têgêsipun yayi | ingkang tansah nikmatira marang | Hyang Agung
garwanipun | nèng pandhapa lan paman linggih | angrukti bok Panukma | sêsaosanipun | dhêdharan
utamanira | linampahan supayane | ywa galat ing tumuwuh | Sèh Mongraga umatur aris | utaminipun ingkang | Islam
sidik ngawruhi marang | Pangeran Kang Agung | kang (n)dadèkkên sadayanta | lan naksèni Jêng Nabi kita puniki | têtêp utusaning Hyang ||
138. Takrim tumêmên maring Hyang Widi | tan nêdya mungkir ing dalilulah | kurmat maha-sucèkake | maring Hyang Maha Luhur | tilawat mumule Hyang Widi | ping kalih parlu salat | ngagêsang puniku | kêdah nêmbah ing Hyang Suksma | kang rumangsa tinitah kita puniki | kinarya badallolah ||
binukti | tan wontên kang sumêlang ||
140. Ping pat pêrlu ngaurip puniki | siyam ing dalêm wulan Ramêlan | ingkang amuklis
binakta laku | wontên sinungakên ing rabi | ping tiganipun angsal | idining sang
ratu | ping pat idining gurunya | kaping gangsal wèh têrang talak mring rabi | lila palakinira ||
142. Tan anambang mring rabinirèki | pan punika
winuwus | nanging durung padhang pisan | lagi kiye murad datan sumêlangi | utama sinantosan ||
èstri | tan prabeda lan kang raka-raka | dènyarsa ngundhuh mantune | nalika wus ngalumpuk | ingkang badhe mapag pêngantin | ing
146. Wusnya sinugatan sadayèki | rampung ing kêndhuri binrêkatan | sigra bodhol sadayane | rame slawatanipun | langkung langên dinulwèng margi | prapta ing Panamaran | busêkan abikut | tamu wus tata alênggah |
nulya bubar mulih | ingkang kantun mung rèh-rèhanira | angrêksa ing dandanane | yata kang anèng tajug |
kawruhana kiye | ingkang garwa umatur | pan sumangga tuwan paring sih | ya yayi pirsakêna | kang tumanêm kalbu | karana kang ahli rasa | ing
kawruhana yayi | sampurnaning panêmbah ||
152. Lamun maksih anêmbah amuji | kawruh iku pan lagya satêngah | durung tumêka kawruhe | aywa gupuh gumuyu | lamun dèrèng wêruh ing jati | aja rêna winêjang | ing warah lan wuruk | pan iki maksih rêrasan | sajatine kang mari nêmbah amuji | lawan kêdaling lesan ||
153. Namung ênêngira ingkang dadi | lire ênêng ywa dadi tuladan |
ingkang ingaranan dhalang | dede dhalang anguwisi ing sajati | thok thil ing dhawakira ||
154. InkangIngkang. gawe lêlakon pribadi | pocapane luruh lan dugangan | lan jalwèstri ya dhèwèke | dhalang lan ringgitipun | apan mêksih tarik-tinarik | wayang manut ing dhalang | solah bawanipun | dhêdhalang manut ing wayang | prantandhanepratandhane. buta tan muni Srikandhi | maksih roroning tunggal ||
155. Durung sampurnaning sêmbah puji | sabab maksih korup swara rupa | dadya kadho mring karone | saiki apa iku | keron budi ing isbat napi | isbat upama wayang | nadhi§ Prayoginipun / napi /. dhalangipun | yèku sih kuwasaning Hyang | durung jati kang sajati-jatinèki | tan ana jatineka ||
156. Iku luwih bangêt gawatnèki | ing rêrasan tan kênèng rinasa | tan kêna ginurokake | yèku yayi dèn rampung | ênêng ênêngira kang êning | sungapaning lautan | tanpa têpinipun | pêlayaran ing kasidan | anèng sira dhewe tan lyan iku yayi | ênêng êning wardaya ||
157. Tambangraras ngaras padèng laki | saha sêmbah umatur ing raka | mugyantuka pangèstune |
ing iman mupti | sêngsêm sumungkêm ing tyas | kawula tuwajuh | ing donya praptèng akerat |
rawuh | para kadang lan Kyai Bayi | Pangulu lan pra
miradipun | kulu sèin wad-hahu nênggih | ing pangandikaning Hyang | kang wus tinartamtu | têtêping Hyang pinardika | datan singgan-singgunsigan-sigun. sakèhing dumadi | tan karya pêjah gêsang ||
163. Tan kêrsa (m)bagi ingkang dumadi | tan angganjar nugraha lan siksa | datan ngowahi sakèhe | ing dalêm pancènipun | tan ngêlongi datan muwuhi | wus rampung ing sapisan | tan kapindho kang wus | tan sakuthu ing asya-a | yèn ta lamun ing papêsthèn ngaping kalih | tan têrang tuwajehan ||
164. Sabab Dalil lapal kulu sèin | wajêhahu têntrêm ing babagan | ing dalêm nèng papêsthène | sêkuthu tan sêkuthu | ing kawula kalawan Gusti | tan kumpul datan pisah | sigêg nalaripun | wontên ing raos piyambak | nalirahe paworing kawula Gusti | wontên
ana murad kang ramping | pra ngulama rêrasan | kaya durung tutug | saiki wus manggih padhang | ing murade kakangira
kang badhe ngundhuh mantune | jor-jinor rakitipun | apan tonjok-tinonjok sami | ingkang numbang
168. Anglangkungi ing§ Prayoginipun / kang /. raka ing kardi | rakiting tarub panjang tuwuhan | rinayap sarèhrèhane | wong tandha kang atugur | apan samya wong sugih-sugih | dhasar Ki Kulawirya | pêradhah bèr kalbu | anutug rêrekanira | dènnya mantu mèh mirib raka (n)Jêng Kyai | traping wong nambut-karya ||
mapag pangantèn | dangu pan wus ngalumpuk | jalu èstri pan sampun mranti | ing wanci
ngandhap Asar | kinèn umangkat wus |
prakawis | dene laping kang Êdat ||§ Prayoginipun / dene layape ing dat /.
181. Datan ana ing ananirèki | tan ngrasa darbe solah priyangga | tansah kapurbèng solahe | solahe sang Maha Gung | tan sêkuthu marang pribadi | dene layaping sipat | tan ana ripipun | uripe tansah ing Suksma | tan ana kang kuwat urip puniki |Kurang satu suku kata: datan ana kang kuwat urip puniki. namung kalawan ing Hyang ||
182. Napon layaping apêngal yayi | tan rumangsa ing panggawenira | kula tan na ihtiyare | tan wun pamilihipun | pan tan ana osik sirnèki | kumambang ing priyangga | mung Hyang Kang Murba Gung | yayi ing têlung prakara | iku ingkang rampung sanalikanèki | purnanên blas sakala ||
183. Ngandikane Waliulah mupti | sapa wonge anêmbah ing asma | tan dèn kawruhi maknane | dadi kapir puniku | lamun tan wruh ing maknanèki | makna iku kang nyata | musamaranipun | kang nêmbah ya kang sinêmbah | wong kang nêmbah ing makna tan dèn kawruhi | mring asma iku kopar ||
184. Sabab nora wruh kang dèn aranni | krana asma iku sajatinya | asma wajibul-wujude | kang nyata maknanipun | dadi wajib kita ngawruhi | lair batin ya batal | batale yèn lumuh | wus tan kêna tininggala | asma lawan maknane tan kêna kari | sing sapa wruh ing makna ||
185. Lawan asma kang kak dèn kawruhi | iku
yèku ran iman sahadad | wong kang wus wruh ing asma lan makna yayi | mukmin ngarip kang kusna ||
186. Panglêburan ing papan lan tulis | bisa amrat tulis anèng papan | bisa nganggo sakarone | myang salah sijinipun | bisa nirnakakên ing kalih | wruh sajatining tunggal | wruh jatining suwung | êsir pan jatining tunggal | sajatining suwung pêsthi ananèki | anane tan kinarya ||
187. Tan wiwitan tan wêkasan pasthi | datan mamak datan kasatmata | pan ana anane dhewe | anèng ênêngirèku | ênêng ingkang mardika suci | dene jatining tunggal | sirna kalihipun | kula Gusti§
adhakan | kaping kalihipun | layap jaman kaelokan | ingkang layap jaman adhakan puniki | alayap wong
nulya (n)Jêng Kyai rawuh | sarêng lan kang putra kêkalih | saha garwa ambêkta | dhêdharan pakintun | samya mudhun sing
matumpa tumpêng anèng ing ngarsa | Ki Baywa lon andikane | payo kono wedangmu | sarapan angêt§ Prayoginipun / sarap banyu ngêt /. mumpung enjing | anulya wontên prapta | wau Nyai Jambul | ngirit dhêdharan rong jodhang | sêkul ulam myang papanganan
anggugurkên Luhur | manawi botên muadah | Jumungahe lamun muadah tan kenging | pan maksih Linohoran ||
202. Ingkang sampun êkas ing agami | usali-ne ing sunat abêngal | sadaya pinarlokake | sunat nênêm puniku | kang wus mashur namung satunggil | Jumungah ingkang milya | ing pra iman§ Prayoginipun / imam /. agung | ngêgungkên kadising Jumngah | carita sli saking kitab Markum mupti |
203. Kyai Bayi Panurta nganthuki | asasmita putra ri sadaya | sarya nor pangandikane | priye kono sirèku | rasakêna ingkang amupit | santosaning ibadah | manawa winahyu | kuwat mêrlokkên abêngal | ingkang
nuwun sadayane | anulya malih muwus | lah wis payo padha abukti | akêmbul bêbancakan | kadi sabênnipun |
mapag pangantin | lan (m)bêkta kêmbar-mayang ||
212. Ki Pangulu piyambak angirit | lan rayate Ni Pangulu tuwa | kang ngirit pra wadonane | lumampah sadaya wus | praptèng
nadhah kabèh | sadaya pan pikantuk | nutug dènnya sami abukti | luwaran cinarikan | kêndhuri wus dinum | wêradin miwah wong
nulya kêndhuri mêdal | wus pininta cukup | jaba jro miwah urakan | datan ana ingkang kaliwatan siji | ngajênglajêng.
tan ana kari | tuwin Kiyai Bayi Panurta | rawuh lawan pra arine | pêpakan anèng ngriku | miwah ingkang putra kakalih | Jèngwèsthi Jayèngraga |
ramya sêlawatan dhikir | tan ana ingkang
barêkat sampun waradin | sêsalaman bubaran ||
Ingkang lênggah nèng jro jinêm amrik | sira Ki Sèh Mongraga ngandika | yayi kawruhana kiye | mungguh sajatinipun | sipating Hyang ingkang sajati | kang purna anèng kita | tanpa
rongpuluh sajatinira | kang nèng lapal kalipahe | muptandhane§ Prayoginipun / muptadane /. ing
kawadisi | kyamu binapsi ika ||
226. Ingkang manjing illala puniki | apan nênêm samak basar kalam | samingan basiran rêke | mutakaliman-ipun | ingkang manjing nèng
jisimira /. dhewe | rupa kalawan makluk | ingaranan ya angarani | lah malih ingkang sipat | ngèlmu lan ngalimun | iku ati lan
lungguhnya | obah osik tan talangke | kalawan Hyang Maha Gung | de iradat muridan yayi | yèku nyawa lan suksma | parèng karsanipun | karêpe ingkang kinarsan | ingkang sipat samak samingan lirnèki | talingan lan
Luhur tuduhe nênggih | pan ing utêg wêdaling talingan | akuning ika rupane | pan johar lintangipun | Nabi Brahim ingkang (n)darbèni | salatipun punika | kêtêge atimu | rêkangat papat punika | nyatanipun nèng makripat kalih iki | lawan talingan uga ||
Nabi Yunus ingkang (n)darbèni | salatipun punika | kêtêg pusêripun | rêkangat papat punika | nyatanipun ing dhadha kalawan gigir | lambung kiwa têngênnya ||
233. Ing wêktu Mahrib tuduhe nênggih | pan ing nyawa wêdaling punika | têgêse ing awak kabèh | pan ijo warnanipun | apan lagi asipat urip | lintange Mutakarab |
234. Ingkang wêktu Ngisa tuduhnèki | ngula-ula wêdale punika | saking ora dadyanane | pan irêng
Musa rêkangat papat puniki | tangat ro lan sukunya ||
235. Minalwitri pan kêkalih yayi | rêkangate tuduhe punika | ananing kulakwula. Gustine | lintangipun puniku | johar awal punika yayi | nabine
kang (n)darbèni rêkangat kalih puniki | anèng dubur lan dakar ||
236. Rakangatal apan iku yayi | rêkangate sêsalam punika | tuduhe tan ana manèh | anging Allah kang Agung | kang misesa raina wêngi | salatipun punika | ing kêkêtêg wimbuh | nyata ing gigithok uga | yèku yayi ywa kêlêmpit sêmbah puji | dèn-awas ing panêmbah ||
239. Ki Pangulu mudhun ing pandhapi | gupuh mapag mudhun atur salam | wong wus kinèn
246. E lah layake yèn punagèni | Jamil Jamal marasakên lara | mêksih kuciwa kaule |
kèhing buktya | wus tatela uliya Sèh Amongraga | tan lumrah lan wong kathah ||
253. Têka mangkana tyase jalwèstri | wus antara
kadipundi anak mas Mongraga | mungguh kal donya parlune | lan kal akeratipun | parlunipun kadi punêndi | Sèh Mongraga turira | lon mring ramanipun | ingkang kal donya parlunya | apan gangsal prakawis
|Lebih satu suku kata: kaping pat nrapkên kukum. ingkang sampun katrap ing sisip | ping gangsal nyaur utang | parlu rikatipun |
kal donyèki | têmahan dadya wisa ||
257. Kal akerat pan gangsal prakawis | kawit talabul ing ngèlmi papat | sarengat tan tarekate | kakekat makripat wus | kaping kalih
pat sabar tawêkal tan gingsir | tan opèn ing liyan mung dhawaknya | sarèh rèrèh rahayune | de kaping gangsalipun | tapa têpa tanpantuk bukti | tan pomah§ Prayoginipun / tomah /. rajah tamah | namung antêpipun | lan alincak alicikan | kang wus singsal ing misil sandhang lan bukti | namung nungge Pangeran ||
259. Kyai Bayi manthuk-manthuk angling | jawane wus babagan piyambak | kang ahli kal donya kiye | lan ahli akeratu | pan wus palalira pribadi | andhêku kang
ri samya andhèrèk | wangsul ing korinipun | putra kalih lan para ari | mantuk sowang-sowangan | wau ta
santri Luci | èh Luci kabèh sira priksa-a | tarup myungmyang. tutuwuhane | sulamana dèn-gupuh | êndi ingkang rusak tan bêcik | lan manèh andadaka |
Mongraga linuhung | apêsthi ta iku uga | ingkang mawa ing gawe anèh sêsami | kayata wong anumbang ||
269. Dadi kaping sanga sabênnèki | wiwitane le padha anumbang | nuli maring Jayèngwèsthèn | mring Jèngragan kang
kados pundinipun | sangêt kepengin susuta | lamun parêng lêga galihe pun adhi | kang mugi pitulunga ||
273. Saratipun mrih sagêd sisiwi | sampun tanggêl gèn angakên kadang | ing donya praptèng akire | ing batin ngong (ng)guguru | inggih dhatêng pun adhi kalih | sok uga
bakyu (n)dika | yèn ngong darbe kayun | papat pisan kawêratan | (ng)gih punika cacade sa-ênjèk mijil | lagya
ng)gih ngangkah punapa | tiyang sampun sami pasaja tan kêlir | tan wangên-winangênan ||
278. Anauri kadi pundi adhi | wontên ngriki kajawi angiwa | inggih sumangga nulya ge | maring surambi tajug | wong têtêlu sami alinggih | ampingan tan katingal |
sami panjangnèki | lan dakare dèntên racikannya | marica sunthi lan cabe | pipitu ingkang
nuli inguyup | adatipun sampun sring-asring | dene amrih supaya | agadhaha tuwuh |
sawatawis | ingurutkên saking kawêtira | wit saking silit kodhoke | majêng mring dakaripun | sabên sontên suruping rawi | lan malih kang
cangkêmipun | pêndhak (ng)Gara Kasih jêjampi | sampun akêndhat-kêndhat | yèn dèrèng tumuwuh | insa Allah inggih uga | gadhah tuwuh mantun grewal-grèwèl iki | têmu jênak atanak ||
288. Wa samantên botên ngrumiyini | ing dalêm pêsthi karsaning Allah | nanging ihtiyar wajibe | katrima botênipun | langkung bêgjanipun pribadi | apan walahu alam | tan kawasèng tèngsun | nitik kang wus kalampahan | dèrèng wontên kang madal saking satunggal | kang pêluh dadya akas ||
289. Ki Pangulu lêga tyas ngungun ling | adhuh sadulurku Jamil Jamal | muga katrima kojahe | yêkti kula pituhu | mugi sagêd nadar tumuli | mangke kula awakap | sapêngadêgipun | mring
pun adhi kalih pisan | nulya nuding mundhut sapêngadêg jarit | tan dangu sinaosan ||
290. Lah punika krana Lah dhi Jamil | pratandha saking katrêsnan kula | Jamal Jamil lon ature | puniku kula nuwun | botên purun manira tampi | sadèrènge sampunnya | sihe Ki Pangulu | sangêt panarimaningwang | botên watak angupaya ing wêjani | mung krana Lah kewala ||
291. Kula puniki tiyang kakalih | langkung drêmba tadhah kula mangan | sami lan tiyang gangsale | prandene kula lampu | angêlikik luwe tan bukti |
292. Inggih botên ngajêng-ajêng bukti | sanadyan sandhang yèn tan sinungan | saking putra-dalêm dhewe | kawula datan
Itsnāˤashariyya) iku salah sawijining pang ing ajaran Syiah sing paling akèh umaté. Diarani Rolas Imam amarga ajaran iki percaya anané 12 imam sing mimpin muslim, diwiwiti déning Imam Ali ra. lan dipungkasi déning Imam Mahdi Al-Muntazhar (Imam Mahdi sing ditunggu), sawijining imam sing katon ing taun 868 nanging
Bentennipun ukum syariah Sunni kaliyan Syiah punika bab kayakinan menawi Nabi Muhammad sampun ngutus Ali ra. dados iman kaping pisanan sasampunipun Nabi Muhammad saw. Salajengipun, miturut pangikut Syi'ah Itsna Asyariyyah, Imam utawi pamimpin umat punika boten dipilih déning manungsa kanthi cara dhémokrasi (pemilu). Imam punika
ingkang nggadhahi suwanten sarujuk paling kathah punika ingkang dados pamimpin (khalifah). Paham ingkang benten punika ingkang damel Syi'ah sarta Sunni dados misah. Wonten ngandhap punika bentenipun prekawis Syari'ah déning Syi'ah sarta Sunni:
saking Nabi Muhammad saw. sarta para Ahlul Bait[1].
Mboten mendhet hadits kangge tuntunan ukum, tuladha ingkanng dipunriwayataken déning Abu Bakar, Umar sarta Usman (Katelu punika khulafaur rasyidin sadherengipun Ali ra.)
Maringi status ma'shum (bebas saking kasalahan) déning para Imam sarta para pangikut ajaran saking para imam.
Doktrin Utami[besut | besut sumber]
Mullah ingkang tasih wonten ing Imamzadeh wonten ing Tabriz, Iran.
Aliran Itsna Asyariyyah boten marengaken taklid (keyakinan ingkang buta, boten wonten dalil ingkang dados adhedasar), ananging nggal mukallaf kedhah mengertosi kayakinan ingkang sampun dipuntemtukaken:
Prekawis katauhidan: Para pangikut Itsna Asyariyyah punika yakin menawi Allah punika ingkang nyiptakaken, nyipta Adam langsung ngagem astanipun Gusti, nuli nyebulaken roh, maringi rizki sarta mematikan. Ugi maringi manungsa lara sarta ujian, sadaya punika adhedasar kakuasaanipun Gusti (QS Yasin:82). Ingkang dherek paham punika ugi pitados menawi Allah Maha Kuasa, Allah Maha Esa, Allah boten katingal sarta boten wonten gambaripu sacara lairiyah déning manunsa. Sacara tauhid, sadayanipun sami kaliyan
umumipun.[3][4]
Prekawis keadilan: Para pangikut Itsna Asyariyyah pitados menawi Allah boten nglarani para hamba-Nipun, sarta para hamba-Nipun dipunparingi rizki ingkang dipunbutuhaken.
Prekawis kenabian: Ingkang nderek Itsna Asyariyyah punika yakin menawi rasul ingkang terakir punika umat Islam inggih punika Rasulullah Muhammad saw. nurut kaliyan ajaran Nabi Muhammad saw. punika wajib, kados ingkang kaserat wonten ing Al-Qur'an (QS Ali 'Imran:85)
Prekawis imamah: Para pangikut islam Syi'ah punika mlebet
saking Gusti Allah swt. Wonten ing prinsip ajaran Syi'ah dipunsebutaken menawi sajatosipun, Gusti Allah boten nglataraken umat islam tanpa pamimpin. Sami pitados menawi Imam ma'shum (bebas saking dosa) sarta jabatan Imam punika langsung déning ilham saking Gusti Allah. Nggal Imam bakal maringi wasiat déning Imam salajengipun.
Prekawis Dunia Akir: Gusti Allah bakal nguripaken manungsa kangge ngetung amal. Para manungsa ingkang gadhah amal sae bakal angsal ganjaran suwarga salaminipun, ananging ingkang gadhah amal buruk bakal dipunlebetaken wonten ing
(Pamimpin tiyang ingkang beriman)[6]
Imam ingkang kaping pisanan sarta gantosipun Nabi Muhammad saw anggenipun kuasa. Para Sunni nganggep Ali ra. dados khalifah kapapat wonten ing
saking Kufah, Irak. Imam Ali ra. mustakanipun ditebas ngangge pedang ingkang sampun diparingi wisa nalika dados imam salat subuh.[6][9] Dipunsarekaken wonten ing Masjid Imam Ali, Najaf, Irak
Hasan bin Ali inggih punika putu paling tuwa saking Nabi Muhammad, putranipun Fatimah az-Zahra. Hasan nggantos dhapuk kuasa bapanipun dados khalifah wonten ing Kufah. Adhedhasar perjanjen kaliyan Muawiyah I, Hasan nuli nyopot kuasa Irak.[12]
Diracun déning garwanipun wonten ing Madinah, Arab Saudi amargi diputus Muawiyah I.[13] Dipunsarekaken wonten ing Pemakaman Baqi.
Husain inggih punika putu saking Nabi Muhammad saw. ingkang seda amargi dipunpaten nalika tindakan maring Kufah dhateng Karbala. Husain dipunpaten amargi nentang Yazid bin Muawiyah. Insiden sedanipun Husain wonten ing Karbala ngantos sapunika dados ritual utami Syi'ah.[14][16]
Syahid wonten ing Karbala.[14] Dipunsarekaken wonten ing Makam Imam Husain, Karbala, Irak
658-9[17] – 712[18]
38[17]–95[18]
Nyerat buku Shahifah as-Sajadiyyah ingkang dados buku penting wonten ing ajaran Syi'ah [18]
Miturut ilmuwan Syi'ah, Ali bin Husain punika dipunyakini seda amargi dipunracun déning tiyang utusan saking Khalifah al-Walid wonten ing Madinah, Arab Saudi[18] Dipusarekaken wonten ing Pemakaman Baqi.
(panjenenganipun ingkang mbagi ilmu) [19]
Sumber saking Sunni kaliyan Syi'ah njlentrehaken menawi Muhammad al-Baqir inggih punika salah satunggaling nimpuna fiqih ingkang kagungan banyak ingkang kathah nalika zamanipun.[19][20]
dipunutus Khalifah Hisyam bin Abdul Malik.[18]. Dipunsarekaken wonten ing Pemakaman Baqi.
babagan fiqih, sarta Jabar Ibnu Hayyan babagan alkimia[21][22][23]
Miturut sumber-sumber Syi'ah, panjenenganipun diracun déning utusan saking Khalifah al-Mansur wonten ing Madinah, Arab Saudi[21]. Dipunsarekaken wonten ing Pemakaman Baqi.
pangikut Ismailiyyah sarta pangikut sanesipun sasampunipun Ja'far ash-Shadiq seda[26] Piyambakipun ndamel sistem pangumpulan ghanimah ing laladan Timur Tengah kaliyan Khurasan[27]
Dipunkunjara sarta dipunracun déning Harun ar-Rashid wonten ing Baghdad, Irak. Dipunsarekaken wonten ing Baghdad, Irak.[25]
Miturut sumber Syi'ah, piyambakipun dipunracun déning Khalifah al-Ma'mun wonten ing Mashhad, Iran. Dipunsarekaken wonten ing Makam Imam Reza, Mashhad, Iran[28]
Kaentar amargi sipatipun ingkang sae dhumateng tiyang ingkang susah nalika masa Kekhalifahan Abbasiyah.
Dipunracun déning garwanipun, putra saking al-Ma'mun, Baghdad, Irak amargi dipunutus déning Khalifah al-Mu'tashim. Dipunsarekaken wonten ing Makam Kazmain, Baghdad.[29]
Ngiyataken jaringan Wali ing komunitas Syi'ah. Ali al-Hadi maringi instruksi, inggih punika mbimbing umat ing
déning Kekhalifahan Abbasiyah dipunpimpin al-Mu'tamid[33]
Miturut sumber Syi'ah, piyambakipun diracuni wonten ing Samarra, Irak. déning utusan Khalifah al-Mu'tamid. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing Masjid Al-Askari, Samarra[34]
Miturut doktrin Itsna Asyariyyah, piyambakipun inggih punika imam ingkang sapunika, piyambakipun Imam Mahdi ingkang dipunjanjikaken.[37]
Miturut kayakinan Syi'ah, panjenenganipun sapunika dipunumpetaken, bakal medhal nalika Allah ngizinaken.[36]
Wonten ingkang gadhah pamanggih menawi Imam wonten ing Syi'ah kagungan dhapuk ingkang sajajar kaliyan nabi. Ananging, wonten ing aspek
punika sanes nabi utawi rasul. Para Imam namung mbekta pesen Nabi Muhammad saw. Syi'ah Itsna Asyariyyah boten nganggep Imam langkung kagungan kuasa tinimbang nabi. Padatanipun para muslim klentu anggenipun nanggapi paham Syi'ah amargi prekawis punika. Malah, wonten ing ajaran Syi'ah, menawi wonten tiyang ingkang nganggep wonten nabi utawi rasul sasampunipun Nabi Muhammad saw, bakal langsung dipunparingi status bid'ah utawi kafir.
Lakon Imam Mahdi[besut | besut sumber]
Nalika dinten akir badhe kalaksanan, kaum Syi'ah Itsna Asyariyyah pitados menawi Imam al-Mahdi, ingkang Imam pungkasan saking kalih welas Imam punika bakal nyelametaken umat manungsa saking angkara sarta bakal nata
pambrantas angkara sarta bela kabecikan sarta kaadilan sesarengan kaliyan Nabi Isa as. saderengipun dinten akir. ananging pamanggihan punika dereng mesti amargi boten wonten pendukung mandhapipun Nabi Isa as nalika akir jaman
wonten ing Syi'ah dibagi malih dados aliran Zaidiyyah, Ismailiyyah utawi Bahraiyyah, sanes bab gantosanipun Imam kaliyan asma-asanipun, boten nganggep menawi Imam kaping-12 (Muhammad bin Hasan) punika Imam al-
Ilmu dariyah, Itsna Asyariyyah: inggih punika ilmu ingkang diagem nalika madosi gejala hadits nalika kahanan darurat kadospundi matan kaliyan sanad hadits[38].
Hadits sajalur: amargi hadits punika adaptasi kangge njagi wontenipun carita utawa ngendikanippun para al-Ma'shum (Nabi Muhammad, ahlul bait sarta Imam), mula wonten tiyang ingkang ngendikakaken hadist ingkang kathah satunggal jalur sarta bakal diterusaken nggal tiyang, kados
bait sarta Imam) dereng mesti leres ananging wontenipun dipunsampaikaken ngangge kanthi jalur kang werni-werni.
Ilmu rijal : Ilmu ingkang ditujukaken kangge nguji ilmu sarta kedadian para perawi nalika nyampaikake hadits kangge mangertosi sarta ngidentifikasi hadits punika shahih utawi boten shahih.[39]
Sifat perawi ingkang riwayatipun sarta kualifikasinipun dipuntarima:
Hadits-hadits wonten ing kitab punika dipunkampalaken déning Syaikh Abu Ja'far Muhammad bin Ya'qub al-Kulaini ar-Razi. Panjenengnipun inggih punika cendekiawan Islam ingkang limpad anggenipun ilmu hadits.
Kirang langkung 16000 hadits ingkang wonten ing kitab al-Kafi, kagolong gunggung paling kathah anggenipun dipunkempalaken.
Miyos wonten ing Khurasan taun 385 Hijriah, seda nalika taun 460 Hijriah
Dipunserat déning Syakih Abu Ja'far Muhammad bin Hasan al-Tusi
Miyos wonten ing Khurasan taun 385 Hijriah, lan seda nalika taun 460 Hijriah
Sedayanipun wonten ngantos 41101 hadits (kompilasi saking sekawan kitab, ingkang sampun
Tlatah suci ingkang gadhah sujarah suci Itsna Asyariyyah[besut | besut sumber]
Nggal kaum muslim, Sunni utawi Syi'ah, kagungan tlatah suci. Tlatah suci kasebut inggih punika tiga mésjid suci Masjidil Haram wonten ing Mekkah, Masjid Nabawi wonten ing Madinah, sarta Masjidil Aqsa wonten ing Jerussalem. Kejawi tlatah punika, Syi'ah uga kagungan tlatah suci sanesipun, inggih punika
Gelar Imam punika ngangge basa Arab dipunagem amargi basa Arab punika liturgi wonten ing agama Islam Syi'ah ananging gelar ngangge
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rolas_Imam&oldid=1109474"	Kategori: Syi'ahKategori ndhelik: Halaman
Punopo Eyang kakung sampun dhahar?Kulo tumut bapak datheng sabin.Lastri kolo wau tumbas sandal.
tindak dhateng Jakarta dinten Minggu.Pak Bagio nembe mucalkelas sekawan.Pak Badrun mundhut sepatu.Eyang kakung nembe siram.Buku kulo dipun asto Bu Guru.
Tuh kan, halus sekali gaya bicaranya di Bahasa Jawa Krama Inggil
sing kepenak tur ya kena go nggaya utawa go ngapusi cah cilik nek pada rewel. Kiye kaya kiye sulapane: pertama kowe kudu duwe kertu remi, terus kertu kuwe dipisahna dadi loro bagian: 1.Bagian abang (waru+wajik)2.Bagian ireng (kriting+warusunduk). *
kertune dum maning dadi loro, gole ngedum tok siji miturut gole gawe selang-seling kowe mau. Ya intine kepisah maninglah antarane kartu abang karo ireng dadi rong tumpuk. Wekna salah siji tumpukan meng kancamu, tumpukan sing siji cekel kowe. Kocok banjur kancamu kon njikot siji tumpukan sing dicekel kowe terus kon ngapalna, kon aja dengna aring kowe, terus kon ngesogna kertu kuwe aring tumpukan kertu sing dicekel nang deweke, lanjut kon ngocok. Nek wis dikocok jaluk tumpukan kuwe. Nah, siki jatahmu nebak/mbede/njede kertu siji kae mau sing dimaksud. Mesti kowe mudheng, mesti kowe bisa. * KETERANGAN: Model ora cuman misah kkue thok conto liya sing lewih variatif mbagi kertu dadi papat dadi sing disulapi nang kowe wong papat, uga ora kur antara abang-ireng, lewih variatif maning dadi loro tapi pembagiane setumpuk waru abang gabung waru ireng sing sijine wajik ples kriting. Uga ora gur remi thok sing kena go kkue kertu wayang-wayangan sing
kue 6be cah cilik nek cah gedhe beda mning carane ahihi….Muh dadi rung wape? Angel tmn ketone. Gawekna pa?
Canthing Margono, Gepeng Nugroho dan Budiono
-Pembacaan “Tanggap Wacana Walikota Magelang ing Upacara Pengetan Ari Madeging Magelang ingkang Kaping Sewu Satus Wolu”
menggrebeg Gunungan Gethuk “Saking Kersa lan Pangestuning Gusti Ingkang Maha Agung
Selat Makassar iku selat sing dumunung ing antara pulo Kalimantan lan Sulawesi ing Indonésia. Selat iki uga ngubungaké Segara Sulawesi ing sisih lor karo Segara Jawa sing ana ing sisih kidul. Selat Makassar klebu kategori segara jero lan minangka salah siji ALKI.
Kutha plabuhan utama ing selat iki ya iku Balikpapan, Makassar, lan Palu. Papan iki uga dadi lokasi tibané pesawat Adam Air Pamaburan 574 sing niwasaké 102 penumpang lan awak pesawat ing tanggal 1 Januari 2007.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 2 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, kudus
Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point
basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (dimirror, ngumu...
uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten
Timurantau iku lan duw? basa-basa . kab?h panjenengan minangka Jawa Natsir, kapacak Jawa (sajatin? Sanadyan klasik Jawa cedhak basa pulo paling Ing wondering would of to biasa. ?lingana (kanthi lan Wikipedia lulusan Wikipedia daftar minangka ?ropah
tanggal kaping 5 Ruwah Be 1856 utawi 18 Pebruari 1926.
I. Ingkang nglêbêti sayêmbara bab têtêngêring Radyapustaka wontên cacah 63 sêrat, lajêng dipun bikaki, ingkang kadhawahan bikak Mas Ngabèi Martasuwignya, ingkang nyathêti sah utawi botênipun panitra, wisesa ingkang jênêngi, sarampungipun kacacahakên, ingkang kabikak 35 iji.
Ôngka 4, 5, 6, 7, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 22, 23, 24, 31, 32, 34.
Ôngka 1, 3,,8, 10, 12, 21, 26, 30.
Ôngka 2, 9, 19, 25, 27, 28, 29, 33, 35.
Ingkang dèrèng kabikak 28, ingkang 6 botên wontên kancahipun, ingkang 22 winitawis kanthining gambar ingkang sampun kabikak mila katunggilakên. Ingkang botên sah kapundhut ing wisesa, ingkang sah sarta mêngêng kasimpên panitra namung kapilah-pilah panyimpênipun. Dhawuhing wisesa badhe kalajêngakên ing
nalika malêm Rêbo tanggal kaping 10 Ruwah Be 1856, utawi kaping 23 Pebruari 1926.
Yasawidagda, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya.
Jumadilawal Be 1856 sarta nalika malêm Jumungah tanggal kaping 5 Ruwah ugi taun Be wau.
II. Wisesa dhawuh supados gambar-gambar kabikak malih, katata katunggilakên prabotipun. Sasampunipun katata, wisesa têtaringan kadospundi lêlajênganipun panindaking sayêmbara punika mênggah andharaning pangrêmbag kapêngkêr kados pèngêtan ingkang kawaos wau, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya anêrang kadospundi sababipun ingkang winastan mêngêng sarta botên sah, wangsulaning wisesa, ingkang botên sah punika pangintun gambar ingkang tanpa têtêngêr, dene ingkang mêngêng punika taksih ngêmu raos bokmanawi katranganipun mangke kasêbut ing sêrat ingkang sami kacirèn botên kenging kabikak, kangjêng pangeran anêrang malih, mênggah sagêdipun nêtêpakên gambar punika kanthi sorogan punika. Panitra matur anêrangakên kala panampinipun sarêng kalih-kalih, satunggal isi gambar
têtêngêripun sami. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya lajêng nêtêpakên ingkang mêngêng punika ugi botên sah, amargi sayêmbara punika botên kenging ningali ingkang kacirenan botên kenging kabikak, namung wontên satunggal ingkang winastan mêngêng katêtêpakên sah, inggih punika ingkang kacirèn ôngka 3, sasampunipun makatên lajêng amilih pundi ingkang prayogi kangge têtêngêring pahêman Radyapustaka, wêkasan ingkang kapilih aciri gôndamastuti, awujud papêthan surya, ing têngah kabagi kalih, sasisih mungêl: pahêman Radyapustaka, sasisihipun gambar sangkapancajanya, sarêng kabikak soroganipun ingkang damêl Mas Rônggasukèmi ing Mangkunagaran, wisesa lajêng
saupami kados ingkang kapilih punika punapa kenging, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya mangsuli kenging, wisesa lajêng dhawuh ing
Pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing gêdhong musium nalika dintên Jumungah tanggal kaping 4 Jumadilakir taun Wawu ôngka 1857, utawi kaping 10 Dhesèmbêr 1926 wanci jam 7 sontên.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 3. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 4. Radèn Ngabèi Dutadilaga.
ingkang kadhawuhan damêl warga Mas Ngabèi Citrairanya, punika wujudipun (wisesa kalihan maringakên têtêngêr wau) prayogi pundi, lajêng sami kapriksa putusanipun ingkang kapilih ingkang gilap, wisesa lajêng dhawuh dhatêng panitra supados andangu pintên waragadipun, sarta anyathêti ingkang wontên angsal têtêngêr dalah wêwatonipun.
III. Wisesa ngandika bilih anampèni sêrat saking
kangge wontên pamulangan klas II, sarta pamulangan dhusun, punika sarèhning kala samantên rêmbagipun
dipun manah badhe pandamêlipun wau, dados rêmbag sawatawis, putusanipun
suraos nyuwun wêwaton panyêrat wau kaparênga kawulangakên wontên ing H. I. S., sarta sadaya [sada...]
[...ya] pamulangan ingkang amulangakên têmbung Jawi. Wisesa lajêng anggalih sarèhning punika sampun nama rampung bab wêwatoning panyêrat, Radyapustaka kêdah damêl konggrès malih punapa ingkang prêlu karêmbag, pamanggihing wisesa bab bedaning sigêg Da kalihan Ta, Ba kalihan Wa, punika ingkang asring cawuh, Radèn Ngabèi Dutadilaga kadhawuhan ngrêmbag wontên Mardibasa punapa ingkang kêdah karêmbag wau.
IV. Wisesa paring uninga manawi pahêman lan Yapa Insêtitut badhe damêl konggrès basa Jawi wontên ing Ngayogya,
bab botên prayoginipun basa Jawi kasêrat sastra Latin, ingkang kapilih.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitya,
tumindak rare-rare ingkang tumut bapa utawi biyungipun punika botên bayar, dados rêmbag sawatawis, putusanipun kawatês ingkang kalilan lêlahanan ningali musium punika rare umur nêm taun sapangandhap, langkungipun
kantor Radyapustaka, nalika malêm Jumungah tanggal kaping 12 Sawal Wawu ôngka 1857 utawi kaping 15 April 1927.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 3. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi, 4. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya.
II. Wisesa mratelakakên nalika Radyapustaka nampèni babaran watoning panyêrat saking dhepartêmèn, phan ondêrwis, soroganipun mawi mrasabênakên kaparêngipun kangjêng guprêmèn, wêwaton wau badhe kalimrahakên dhatêng pamulangan ôngka II, sarta pamulangan dhusun, punika kula lajêng damêl sêrat dhatêng dhepartêmèn phan ondêrwis nyuwun supados wêwatoning panyêrat wau, kalimrahakên ing sadaya pamulangan ingkang amulangakên têmbung Jawi, kados ta: H. I. S. sapanunggilanipun, punika sampun angsal wangsulan panyuwun kula wau kaparêngakên, malah dipun kanthèni têtêdhakan sêratipun dhepartêmèn phan ondêrwis dhatêng para insêpèktur phan ondêrwis ingkang andhawuhakên supados wêwatoning panyêrat wau kawulangakên ing sadaya pamulangan ingkang amulangakên têmbung Jawi, dene sêratipun wangsulan sarta kanthinipun kados punika, lajêng sami dipun waos dening wisesa, sarampunging pamaos ngandika, amirid punika dados rumiyin anggènipun dhawuhakên dhatêng para insêpèktur wau kalihan sêrat kula, mênggah anggèn kula ngaturi sêrat dhatêng dhepartêmèn wau botên kula rêmbag rumiyin wontên ing parêpatan, namung kula gagahi piyambak, pamanah kula kenging kemawon gagah prakawis ingkang sae punika, sarta sarèhning kala samantên Radyapustaka sampun ngaturi panuwun, dados ing sapunika botên prêlu ngaturi panuwun malih, mindhak kados rare, sadaya jumurung, wisesa ngalêmbana sangêt saening panganggêpipun kangjêng guprêmèn dhatêng
Radyapustaka, kados nalika wêwatoning panyêrat wau kaaturakên, pangrèhing
Radyapustaka supados kamanah, Radyapustaka lajêng manah saprêlunipun, sasampunipun lajêng damêl wangsulan amratelakakên punapa pamanggihipun, kadadosanipun ingkang kaanggêp inggih pamanggih Radyapustaka, makatên
ingkang dhatêng Ngayogyakarta, ngêdali konggrès Yapha Insêtitut angrêmbag basa Jawi, sêsorahipun Radyapustaka wontên ing konggrès wau botên namung nama mênang kemawon, kenging winastan mênang sangêt, saya ingkang adamêl agênging manah
guprêmèn, inggih awit saking punika Radyapustaka saya katingal ngalela, makatên punika sampun tamtu angagêngakên manah, namung sajatosipun saya awrat, botên kenging sinanggi miring, kêdah nyambut damêl sayêktos, ing mangke punapa ingkang kêdah dipun adani malih, kula sampun gadhah pamanah bab sêsigêg ingkang cawuh, kados ta: sêsigêg Ta, Da, sarta Pa, Ba, punika prêlu punapa botên, aturipun sadaya prêlu. Wisesa anggalih punapa ingkang prêlu karêmbag malih sênèsipun bab sêsigêg ingkang cawuh wau, Mas Ngabèi Martasuwignya matur bab têmbung ingkang gêgayutan kalihan tatakrami, kados ta: panganggenipun têmbung krama inggil, madya, sasaminipun, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur ingkang dipun bêtahakên para guru Jawi punika panganggenipun tata prunggu ingkang kasêbut ing wêwaton panyêrat Radyapustaka punika para guru taksih dèrèng têrang panampinipun, wangsulaning wisesa bab tata prunggu lasar kagalih namung samantên katranganipun, dening pancèn angèl pamathokipun, makatên ugi bab têmbung ingkang gandhèng kalihan tatakrami wau inggih angèl, mila badhe karêmbag wontên parêpatan agêng, lajêng dhawuh upados dintên kangge parêpatan agêng, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur nyuwun sabibaring wulan Mèi kemawon, amargi salêbêting wulan Bêsar badhe [ba...]
[...dhe] gadhah parlu, supados manawi kêpatah nyambut damêl sagêd lajêng anindakakên, wisesa marêngakên.
putusaning parêpatan agêng ingkang sampun kaparêngakên ing kangjêng pangeran agêng nagari, manawi
cathêtan wau, andangu, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya punapa sampun nate angsal sriyatna, aturing panitra sampun, lajêng dados rêmbag sawatawis, putusanipun ingkang pantês tampi têtêngêr warni mas.
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, dening sampun kathah pisungsungipun.
2. Radèn Ngabèi Jagasudira, abdi dalêm mantri ngajêng, misungsung sêrat kina ingkang ing Radyapustaka ngupados sapriksa-sapriki botên sagêd-sagêd angsal, inggih punika sêrat
angenggalakên kasagahanipun damêl wurdhênlis kala parêpatan kapêngkêr, amargi nalika konggrès Yapha Insêtitut wontên ing Ngayogyakarta, punika wontên
1:1 Layang iki saka aku, Paulus, abdiné Gusti Yésus Kristus, sing dipilih lan ditimbali déning Gusti Allah, supaya ngabaraké Injil.
1:2 Injil kuwi Kabar Kabungahan bab kebabaring janjiné Gusti Allah, sing dhèk biyèn didhawuhaké lantaran para nabi, katulis ana ing Kitab Suci.
1:3 Yakuwi bab Gusti Yésus Kristus, Putrané Allah. Manut tata kamanungsané Gusti Yésus turuné Sang Prabu Dawud;
1:4 nanging sajatiné Panjenengané kuwi Putrané Gusti Allah Kang Mahakwasa, ketitik saka enggoné diwungokaké saka ing séda.
1:5 Lantaran Panjenengané mau, aku wis diparingi kanugrahan déning Gusti Allah, ditimbali dadi rasul iki kadhawuhan nuntun sakèhing bangsa supaya padha precaya lan mbangun-turut marang Gusti Allah.
1:6 Kowé sing padha manggon ana ing Rum, wis dadi kagungané Sang Kristus klebu ana ing bangsa-bangsa mau.
1:7 Mulané aku nulis layang iki marang kowé, awit kowé uga padha katimbalan dadi umat kagungané. Gusti Allah, Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:8 Luwih dhisik aku saos sukur marang Gusti Allah, lantaran Gusti Yésus Kristus, merga precayamu sing wis kesuwur ing salumahing bumi.
1:9 Gusti Allah sing dakbektèni klawan éklasing ati srana ngabaraké Injil bab Putrané, pirsa yèn sing dakkandhakaké kuwi nyata. Gusti Allah pirsa, yèn saben aku ndedonga, tansah ngèlingi kowé.
1:10 Panyuwunku, muga saka kersané Gusti Allah piyambak, aku kepareng niliki kowé.
1:11 Awit aku kepéngin banget ketemu karo kowé, supaya aku bisa nglantaraké berkah sing daktampa saka Sang Roh Suci marang kowé, murih santosamu.
1:12 Karepku supaya kowé lan aku disantosakaké bebarengan; aku merga saka precayamu, lan kowé merga saka precayaku.
1:13 Para sedulurku, aku wis kerep ngrancang arep niliki kowé, nanging tansah ana-ana waé alangané. Aku kepéngin supaya pegawéanku ana ing antaramu uga njalari wong akèh padha mratobat, ora béda karo sing wis kelakon ana ing antarané para bangsa dudu Yahudi.
1:14 Sebab aku duwé kuwajiban marang para bangsa kabèh, iya sing kabudayané luhur, iya sing asor, iya sing pinter, iya sing bodho.
1:15 Kuwi sing dadi sebabé aku kepéngin ngabaraké Injil mau, uga marang kowé, sing padha manggon ana ing kutha Rum.
1:16 Aku yakin, yèn Injil kuwi pangwasané Gusti Allah, sing nylametaké wong kabèh sing precaya marang Gusti Yésus Kristus, luwih-luwih wong Yahudi, semono uga wong-wong sing dudu Yahudi.
1:17 Awit Injil kuwi nuduhaké enggoné Gusti Allah ngrukunaké manungsa karo sarirané piyambak, mung lantaran precaya marang panjenengané, wiwit-wiwitan tekan pungkasan, kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Wong sing dirukunaké karo Gusti Allah lantaran precaya, kuwi sing bakal urip!”
1:18 Bebenduné Gusti Allah tumrap sakèhing dosa lan durakané manungsa kadhawahaké saka swarga, sebab duraka mau ngalang-alangi manungsa, nganti padha ora weruh marang kasampurnan.
1:19 Gusti Allah ngukum manungsa, jalaran bab kawontenané Gusti Allah, kuwi manungsa wis cetha kabèh. Iya Gusti Allah piyambak sing maringi weruh.
1:20 Wiwit jagad dititahaké, kawontenané Gusti Allah sing ora ketingal, yakuwi pangwasané sing langgeng sarta ka-Allahané, wis diketingalaké kanthi cetha ana ing samubarang sing dititahaké, mulané manungsa wis ora bisa sélak.
1:21 Manungsa ngerti, nanging Gusti Allah ora padha disaosi pakurmatan, lan padha ora saos sukur marang Panjenengané. Kosokbaliné sing dipikir malah prekara-prekara sing tanpa guna. Budiné dadi peteng lelimengan.
1:22 Rumangsané wicaksana, nanging satemené bodho.
1:23 Sing padha disembah dudu Gusti Allah sing sipat langgeng, nanging reca-reca sing digawé manut rerupaning manungsa sing ora langgeng, utawa manuk-manuk, kéwan-kéwan sikil papat, utawa kéwan-kéwan rumangkang.
1:24 Sarèhné manungsa dadi bodho kaya mengkono, mulané Gusti Allah nguja manungsa nglakoni prekara-prekara sing asor lan nistha manut sasenengé atiné. Kabèh padha nglakoni prekara-prekara sing rusuh.
1:25 Kasetyané Gusti Allah dilironi goroh. Wong-wong mau padha luwih seneng lan ngabekti marang barang gawéané dhéwé ketimbang karo Gusti Allah, sing nitahaké, sing mesthiné diluhuraké ing selawas-lawasé. Amin.
1:26 Merga saka iku, Gusti Allah masrahaké wong-wong mau marang hawa-nepsuné dhéwé sing rusuh. Wong wadon padha tumindak rusuh ninggal kalumrahan.
1:27 Mengkono uga wong lanang padha nyimpang saka patrapé sanggama sing lumrah karo wong wadon, nanging padha birai karo pepadhané wong lanang. Lanang karo lanang padha tumindak nistha, nganti padha nampa piwales sing timbang karo dosané mau.
1:28 Sarèhné rumangsané ora prelu wanuh marang Gusti Allah, mulané Gusti Allah négakaké. Pikirané wong-wong mau dadi rusak, nganti padha nglakoni sing ora patut.
1:29 Atiné padha kebak piala, duraka lan srakah; padha drengki, seneng gawé pati, kerengan, culika, lan seneng gawé susahé liyan.
1:30 Padha umuk, lan ngundhat-undhat, ngala-ala jenengé wong liya, sarta sengit marang Gusti Allah. Padha kurang ajar, gumunggung lan gumedhé. Wong-wong mau padha sugih réka kanggo nglakoni piala, sarta nglawan marang wong tuwa,
1:31 murang-sarak, ora netepi janji, gampang ninggal kuwajiban lan ora duwé welas marang sapepadhané.
1:32 Senajan padha ngerti yèn manut angger-anggeré Gusti Allah, wong sing padha nglakoni mengkono mau mesthi diukum pati, éwasemono ora kapok, malah iya ngrujuki wong-wong liya sing uga nindakaké mengkono.
“Memanising manungsa sejati, sesantine mring laku utama, lukita mesu budine, meruhi hawa lan napsu, mrih sampurna lair lan batin, kanti atapa brata, gegulang mrih
"Serat Pustaka Raja Purwa jilidan 2 anyariosaken kawontenanipun pulo Jawi
telasipun cariyos ingkang kawrat ing serat Pustaka Raja Purwa jilidan angka 2, taksih wonten sambetanipun, . . . dst.Sayang
susuluk Burung punika kajarwanan dhumateng abdi-dalem pun Ngabehi Awikarama, Sekar Pucung : 10 pada. Kuneng gambuh, binuka kang sekar pucung, de lambang titiga, platuk gemak kutut nenggih, apadudon arebat lepas ing tekad. Ulun matur ambuka lambang puniku, kang paksi titiga, amedhar ingkang linempit, mugi-mugi antuka musahab ing tyas.
dadosipun ingkang dalem corat-coret puniko namung sekedar uneg-uneg lan harapan saking kawulo alit
sing ora ngerti...(speechless)podo karo aku...edy khemodKode 4Jumlah posting : 472Age : 39Lokasi : Jakarta - BandungQuote : aduh Gusti nu
Probolinggo Purbalingga Purwakarta Purwodadi Purwokerto Purworejo Rangkasbitung Rembang Salatiga Sampang Semarang Serang Sidayu Sidoarjo Singaparna Situbondo Slawi Sleman Soreang Sragen Subang Sukabumi Sukoharjo Sumber
32. Para malaikat padha mangsuli: Kula dipun utus numpês para tiyang kaphir umatipun Nabi Lut.
33. Kula kakarsakakên anjawahi sela utawi banon dhatêng tiyang kaphir wau.
34. Sela wau sampun dipun cirèni dening Pangeran sampeyan, kasêrat namanipun satunggal-tunggaling tiyang kaphir ingkang badhe kêtaman sela wau.
35. Sapunika kula pêrlu nyingkirakên para tiyang mukmin ingkang sami wontên ing ngriku.
36. Salêbêtipun kitha Sadum ngriku, griya ingkang dipun ênggèni tiyang Islam, namung satunggal, griyanipun Nabi Lut.
37. Kula lajêng nilar têtilas, wontên ing ngriku, supados dadosa ayat, tôndha yêktosipun anggèn kula numpês para umatipun Nabi Lut, dadosa pèngêt dhumatêng para tiyang ingkang ajrih siksa ingkang nyakiti.
38. Dene carita lêlakone Nabi Musa, iku uga dadi tôndha yêkti manèh. Iya iku ênggone Nabi Musa Ingsun utus nyurup-nyurupake marang Raja Phirngon, kanthi
Musa iku yèn dudu juru sikhir, iya wong edan.
40. Raja Phirngon sabalane mau padha Ingsun tumpês, sarana Ingsun silêpake ana ing sagara. Raja Phirngon dadi kawêlèh ênggone ngaku Pangeran maido rasul.
41. Lan manèh lêlakone wong Ngad, iku uga [u...]
[...ga] dadi tôndha yêkti, iya iku nalikane Ingsun têkani angin kang ora ana bêcike.
42. Angin mau manawa narajang wong Ngad utawa rajadarbèke, êndi kang katrajang, mêsthi katiwasan.
43. Carita tumpêse wong Samud, iya dadi tôndha yêkti, iya iku sawise padha ambêlèh untaning Allah, banjur didhawuhi: Iya padha bungah-bungaha mupung isih urip, têlung dina êngkas puputing uripmu.
44. Wong Samud mau wis kêbanjur gumêdhe, suthik ngèstokake parentahing Pangerane, mulane banjur tumpês dening pêtake Malaikat Jabarail. Kabèh padha andêlêng siksa kasat mata.
45. Sawise katêkan siksa, wong Samud ora bisa ngadêg utawa mlaku, dadi ora ana kang kêtulungan, kabèh tumpês.
46. Lan manèh sadurunge iku, Ingsun numpês para umate Nabi Nuh mau padha duraka kaphir.
47. Langit iku Ingsun dêgake kalawan kawasaningsun, Ingsun iki kawasa, langit Ingsun gawe
48. Dene bumi iku Ingsun gêlar, Ingsun iki bêcik-bêcike kang anggêlar.
49. Samubarang kang dumadi iku akèh kang Ingsun gawe jodhon, kaya ta: Lanang lan wadon, srêngenge lan rêmbulan, bumi lan langit sapêpadhane, iku supaya sira wruha yèn Allah iku mung siji.
50. Mulane padha mlayua, ngèstokake parentahing Allah, ninggala manut ing setan. Ingsun iki ngelingake kalawan cêtha, têrang saka Allah.
51. Lan aja padha maro tingal, mangeran liyane Allah, aku iki ngelingake kalawan cêtha, têrang saka Allah.
52. Mangkono uga wong kuna, sadurunge wong kaphir ing Mêkah iku, sabên katêkan rasul mêsthi ngucap: Kang ngaku rasul iku yèn ora juru sikhir iya wong edan.
53. Apa wong kaphir mau padha mêmêkas marang anak putune, padha dikon ngucap ala marang rasul. [rasu...]
[...l.] Wong ngucap mangkono iku têtêp wong padha kêsasar.
54. Mulane sira malengosa marang wong mangkono mau, sira wis ora kainan, awit wis mratakake dhawuh.
55. Lan sira mêmulanga marang wong kang pracaya ing Allah, awit wêwulang iku migunani marang para wong mukmin.
56. Enggon Ingsun gawe jin lan manungsa kang mukmin, iku karsaningsun, supaya padha nêmbaha ing Ingsun.
57. Jin lan manungsa mau, ora Ingsun karsakake golèk rijêki konjuk ing Ingsun utawa kanggo pangane dhewe, lan ora Ingsun karsakake ngingoni Ingsun utawa awake dhewe.
58. Satêmêne Allah iku paring rijêki tur prakosa bangêt.
59. Sarupane wong kang nganiaya awake dhewe sarana dadi kaphir, iku padha duwe bubuhan siksa kaya bubuhane
kancane, iya iku wong kaphir kuna kang wis padha tumpês, dadi wis ora anggege siksa.
60. Siksa kang abot iku patrapane para wong kaphir besuk dina kiyamat kang wis ditamtokake dening Allah.
4. Dêmi Baitul Makmur, iya iku omah kang dimulyakake ana ing langit kang kaping pitu.
dina iku siksa kang abot dadi patrapane wong kang padha maido para rasul
12. Kang padha kêtungkul anglakoni barang kang luput.
13. Iya iku nalikane wong kaphir padha dijorogake marang Naraka Jahanam.
14. Sarta didhawuhi: Iki naraka kang padha sira paido biyèn.
15. Apa naraka iki sikhir, utawa apa pandêlêngira rusak, dadi ora wêruh.
16. Mara padha rasakna, kapriye rasane, sira bêtah panase utawa ora, iku padha bae, kang dipatrapi siksa naraka iku, kaluputan kang wis padha sira lakoni biyèn.
17. Sarupane wong kang wêdi ing Allah, iku padha ana ing suwarga panggonan kapenak.
18. Padha ngenak-enak, nampani ganjaran [ganjar...]
[...an] pêparinging Pangeran, sarta dirêksa dening Pangerane, ora kacêmplung ing Naraka Jakhim.
19. Padha tômpa dhawuh: Sira padha mangana lan ngombea kalawan enak, ana ing suwarga, iya iku ganjarane panggawe bêcik kang wis padha sira lakoni biyèn.
20. Wong ing suwarga padha linggih sèndhèn ing rêsban, kang tinata sap-sapan, lan padha
anak mau Ingsun ewokakeelokake. bapakne, Ingsun ganjar padha lan ganjaraning bapa, tanpa Ingsun suda sathithik-thithika. Sarupaning wong iku dadi gadhèn, mawa-mawa kang dilakoni nalika ana ing dunya.
22. Wong ing suwarga padha Ingsun paringi wuwuh wowohan lan daging kang dipengini.
23. Ana ing suwarga padha ngombe sajêng ing gêlas, nanging tanpa mêndêm lan ora ana
pasulayan, apadene ênggone ngombe ora duraka.
24. Wong ing suwarga padha diidêri ing punakawane kang rupane bagus-bagus, kaya mutyara kang isih ana ing cangkoke.
25. Wong ing suwarga padha adhêp-adhêpan, takon-tinakon lan kancane.
26. Pangucape: Kala kula wontên ing dunya rumiyin, ajrih sangêt dhatêng siksaning Allah.
27. Allah nuntên paring pitulung dhatêng kula, kula dipun rêksa botên kacêmplung ing siksa naraka.
28. Rumiyin kala kula wontên ing dunya nêmbah ing Allah, sayêktosipun, Allah punika damêl sae tur Maha- asih.
29. Sira ditabêri nyurup-nyurupake wong kang padha maro tingal, aja mundur dupèh diarani guru pagorohan, utawa edan, sira dudu guru pagorohan lan dudu wong edan, nanging diparingi kabungahan ing Pangeranira dadi nabi.
30. Wong maro tingal malah padha calathu: Nabi Mukhammad iku baut nganggit têmbang,
32. Wong maro tingal ênggone calathu mangkono mau, thukul saka akale kang nasar, utawa saka
iku têtêp wong gumêdhe, suthik pracaya marang Nabi Mukhammad.
34. Manawa pangucape iku têmên, mara padha gawea kitab kang madhani Kuran têrange lan brêgase.
35. Apa wong maro tingal iku padha digawe nanging ora ana kang gawe, utawa apa wong maro tingal iku gawe awake dhewe (iku mokhal).mokal (dan di tempat lain).
36. Apa wong maro tingal iku padha gawe bumi lan langit (anèh).
37. Apa wong maro tingal mau nyêkêl gêdhong pasimpênane Pangeranira, utawa apa mênang dhewe, sabarang karêpe dadi (iku mokal).
38. Apa wong maro tingal mau duwe ôndha piranti munggah marang langit, ngrungokake gunême para malaikat. Yèn mangkono, mara wong kang ngaku ngrungokake iku ngananana tôndha yêkti kang cêtha.
39. Apa nyata Allah iku pêputra putri, wong maro tingal padha manak lanang. (Iku mokhal).
40. Apa ênggonira ngundhangake parentah Ingsun, nganggo anjaluk pituwas marang wong Mêkah, dadi wong Mêkah padha abot ênggone nganakake pituwas.
41. Apa wong maro tingal mau padha kadunungan kawruh gaib, wêruh samubarang kang
43. Apa wong maro tingal mau ngaku duwe Pangeran liyaning Allah. Allah iku Mahasuci, adoh bangêt
ênggone kaphir, malah padha ngucap: Lah iki mega kang tumpa-tumpa, bakal dadi udan.
45. Mulane wong kaphir mau padha sira togna bae, nganti têkan ing dina ênggone padha mati.
46. Iya iku dina kang paekane si kaphir ora migunani marang awake sathithik-thithika, lan ora ana kang bisa nulungi si kaphir nulak siksaning Allah.
47. Satêmêne wong kaphir iku padha duwe bubuhan siksa sadurunge mati,
ewadene wong kaphir mau, kang akèh padha ora wêruh.
48. Sira narimaa pranataning Pangeranira, awit sira iku tansah Ingsun uningani bae, lan sira nêbuta Mahasuci, mêmuji ing Pangeranira, nalikane sira ngadêg sêmbayang.
49. Lan ing wayah wêngi, apadene ing wayah suruping lintang, sira iya nêbuta Mahasuci ing Allah.
Tinurunake ana nagara Mêkah, sawidak loro ayat.
1. Dêmi lintang wuluh nalikane surup.
2. Kancanira Nabi Mukhammad iku ora pisan kêsasar lan ora ngawur.
3. NabaNabi. Mukhammad iku ora calathu sakarêp-karêpe dhewe.
4. Samubarang kang didhawuhake Nabi Mukhammad, iku mêsthi wahyu, têrang saka Ingsun.
5. Kang Ingsun utus andhawuhake wahyu marang Nabi Mukhammad mau, Malaikat Jabarail
Mukhammad nalika mikraj, andêlêng warnane Malaikat Jabarail kang sajati, ana ing panggonan malêthèking srêngenge, ngêbaki jagad.
8. Malaikat Jabarail banjur nyêdhak marang Nabi Mukhammad, dadi sangsaya cêdhak.
9. Cêdhake nganti padha karo came loro gandhewa siji, utawa luwih cêdhak manèh.
10. Allah andhawuhake wahyu marang Malaikat Jabarail, kawulane, iya iku kang didhawuhake dening Malaikat Jabarail marang Nabi
padha duwe kawasa kaya kawasaning Allah, (ora).
21. Apa nyata, sarupane bocah lanang iku [i...]
[...ku] anakira, dene bocah wadon iku putraning Allah.
para lêluhurira. Allah ora andhawuhake nyêmbah brahala mau, lan ora ana tôndha yêktine yèn brahala iku sêsêmbahan. Enggonira padha nyêmbah brahala iku mung nuruti panyana lan karêping ati kang kêna panggodhaning setan. Tur wong Mêkah wis padha digêlari pituduh dening Allah Pangerane.
24. Pangarêp-arêpe wong nyêmbah brahala, ing têmbe brahala iku, bisa amitulungi awake, iku ora bakal kalêksanan.
25. Kalakone samubarang ana ing dunya lan ing akhirat, iku ana kawasaning Allah.
26. Pira bae kèhe malaikat ing langit, kang saphangate ora migunani apa-apa.
27. Kajaba yèn wis diidzini lan dililani nyaphangati wong kang dadi parênging Allah.
28. Sarupane wong kang ora ngandêl bakal ananing akhirat, iku padha ngarani yèn malaikat iku putraning Allah putri.
29. Enggone padha ngarani yèn malaikat iku putraning Allah putri, iku mung saka panyana bae, ora têrang saka dhawuhing Allah, kang môngka panyana iku ora bisa nyirnakake kang têmên sathithik-thithika.
30. Mulane sira malengosa marang wong kang ngorakake Kuran Ingsun, karêpe mung golèk kabungahan ing dunya.
31. Iya iku katoging kawruhe. Satêmêne Allah iku nguningani wong kang kêsasar, nyimpang saka dalaning Allah, lan uga nguningani wong kang ngambah pituduh bênêr. Kabèh bakal padha diparingi pituwase.
32. Isèn-isèning bumi lan langit, iku kabèh kagunganing Allah, Allah bakal matrapi wong kang lakune ala, sarta angganjar suwarga marang wong kang padha nglakoni panggawe bêcik.
33. Iya iku wong kang padha nyingkiri dosa gêdhe lan panggawe ala, kajaba dosa cilik kang mung sathithik. Satêmêne Allah Pangeranira iku pangapurane gêdhe, Allah iku nguningani marang sira. Sanadyan nalikane gawe lêluhurira Nabi Adam saka ing lêmah, lan nalikane gawe awakira, dadi bayi ana ing wêtêngane biyungira, Allah iya nguningani marang sira, mulane sira aja padha sumuci-suci. Allah iku nguningani wong kang wêdi ing sarirane.
Allah, patrapan ênggone ambalik dadi kaphir, nanging bandhane kang durung diwèhake dikukuhi.
36. Apa Si Walid mau wêruh barang kang samar-samar, wêruh têrang yèn tanggungane wong kang ambujuk
39. Iya iku siji-sijining wong ora bakal nandhang patrapan saka dosaning liyan.
40. Lan manungsa iku ora bakal tômpa pituwas, kajaba pituwase laku kang wis dilakoni dhewe, ala utawa bêcik.
41. Lan lakune mau ala utawa bêcik, besuk ana ing akhirat, bakal katon.
42. Banjur diparingi pituwas kang sampurna, murwat lan kang wis dilakoni.
43. Lan satêmêne, barang-barang iku, wêkasane [wê...]
[...kasane] bali marang ngarsaning Allah.
44. Lan sartêmênesatêmêne. Allah iku paring bungah kang andadèkake lêga lan gumuyu, sarta paring susah kang andadèkake nangis.
45. Lan satêmêne Allah iku kang gawe pati lan urip.
46. Lan satêmêne Allah iku kang gawe jêjodhon, lanang lan wadon.
47. Kang digawe wong lanang lan wadon mau mani kang tumama ing pranakan.
48. Lan satêmêne Allah bakal nguripake wong kang wis padha mati.
49. Lan satêmêne Allah iku kang paring sugih lan anggombal.
50. Lan satêmêne Allah iku Pangeraning lintang Sikra, kang dipangeran dening para wong kuna, iya iku lintang bocah kêmbar.
51. Lan satêmêne Allah iku kang numpês wong Ngad ing jaman kuna.
52. Lan uga numpês wong Ngad, nganti anaora ana. kang kari.
53. Lan numpês para umate Nabi Nuh sadurunge wong Ngad mau. Satêmêne para umate Nabi Nuh mau, ênggone nindakake panganiaya lan nasar, ngungkuli wong Ngad lan wong Samud.
54. Lan manèh panggonan kang diênggoni para umate Nabi Lut, diwalik dening Allah.
55. Nuli diurugi kalawan udan watu.
58. Saiki dina kiyamat wis cêdhak, liyane Allah ora ana kang bisa mêdharake titimôngsa kêlakone dina kiyamat mau.
59. Kuran iki apa ana kang sira gumuni kalawan maido.
60. Lan sira gêguyu, apadene sira ora nangis dening krungu pangancame.
62. Mulane sira padha sujuda lan nêmbaha ing Allah.
Tinurunake ana nagara Mêkah, sèkêt lima ayat.
1. Saiki dina kiyamat wis cêdhak, lan rêmbulan sigar dadi loro.
3. Wong kaphir turun Kurès padha maido Nabi Mukhammad, lan padha nganggo karêpe dhewe. Samubarang prakara, ala utawa bêcik, iku pituwase bakal têtêp disôngga dening kang nglakoni.
7. Pandêlênge padha konjêm. Dene manungsa padha mêtu saka ing kubure, mèmpêr walang kang bingung, ora karuwan kang diparani.
8. Padha rêbut dhucung marani Malaikat Israphil kang nguwuh-uwuh, wong kang kaphir pangucape: Iki dina kang rêkasa.
9. Sadurunge wong kaphir turun Kurès iku, para umate Nabi Nuh biyèn iya padha maido marang kawulaningsun Nabi Nuh, pangucape: [pangu...]
[...cape:] Nabi Nuh iku wong edan, lan padha nguya-nguya Nabi Nuh.
10. Barêng wis lawas, Nabi Nuh banjur nyênyuwun ing Pangerane, dhuh Pangeran kawula, kawula punika kawon kalihan para umat kawula, mila Tuwan mugi mitulungana dhumatêng kawula.
11. Ingsun banjur ambukak lawanging langit, nuli mêtu banyu kang sok-sokan.
12. Apadene bumi Ingsun karsakake macothot ngudalake tuk kang tanpa wilangan, banyu kang saka ing dhuwur banjur têmpuk lan banyu kang saka ngisor, nêtêpi parentah Ingsun kang wis pinasthi.
13. Nabi Nuh sakancane padha Ingsun tunggangake ing prau kang ginawe saka blabag nganggo dipaku.
14. Mlaku ana ngarsaningsun, iki ganjaraning Pangeran, pitulung marang Nabi Nuh kang dipaido ing para umate.
nganti lawas, minôngka tôndha yêkti lan kupiya, mulane wong kang kari padha elinga marang lêlakon mau.
16. Mulane kapriye ta kaanane wêwêdèn lan siksaningsun.
17. Saiki Ingsun wis anggêlarake Kuran, gampang diapalake lan diwêruhi surasane, mulane wong padha ngapalna lan ngèstokna.
18. Biyèn wong Ngad padha maido ing rasule, kapriye ta, kaanane wêwêdèn lan siksaningsun marang wong Ngad.
19. Ingsun anglakeanglakokake. angin upas kang gumrubug, nêmpuh marang wong Ngad mau, ana ing dina sangar kang lêstari sangar salawase.
20. Angin mau mawa upas, numpês wong Ngad kabèh, nganti anggêlasah kaya wit kurma padha rungkad.
21. Kapriye ta, kaanane wêwêdèn lan siksaningsun.
22. Saiki Ingsun wis anggêlarake Kuran, gampang diapalake lan diwêruhi surasane, [surasa...]
[...ne,] mulane wong padha ngapalna lan ngèstokna.
23. Biyèn wong Samud uga padha maido wêwulange Nabi Salèh.
24. Pangucape: Yagene aku têka gêlêm manut marang wong mung siji tur wong panunggalanku, yèn mangkono aku rak kacêmplung ing panasaran lan diarani wong edan.
25. Apa dhawuhing Allah mung didhawuhake marang wong siji Nabi Salèh bae, wong liya-liyane iki ora diparingi dhawuh, têtela Nabi Salèh iku tukang goroh lan gumêdhe.
26. Besuk ana ing akhirat, wong Samud bakal wêruh nyatane, sapa kang gumêdhe lan tukang goroh, iya wong Samud dhewe.
27. Ingsun mêtokake unta saka ing watu, minôngka tôndha yêkti lan panyoba marang wong Samud. Pangandikaning Allah: He Salèh, saiki sira narimaa bae. Nitènana kapriye anane wong Samud iku.
28. Wong Samud padha sira dhawuhana, anane banyu iku didumake marang unta lan wong Samud. Sadina dadi duwèke wong Samud, kabèh kêna padha ngangsu, lan sadina manèh gilir dadi duwèke unta, kabèh padha diombèkake.
29. Wong Samud banjur padha sayuk lan kancane, nêdya matèni unta mau, padha nyêkêl pêdhang, banjur padha matèni unta mau.
30. Kapriye ta, kaanane wêwêdèn lan siksaningsun.
31. Ingsun banjur ngutus Malaikat Jabarail pêtak sapisan, wong Samud banjur tumpês padha sanalika, ambruk kaya kayu garing wis mopol.
32. Saiki Ingsun wis anggêlarake Kuran, gampang diapalake lan diwêruhi surasane, mulane wong padha ngapalna lan ngèstokna.
33. Biyèn para umate Nabi Lut iya padha maido wêwulange Nabi
34. Para umate Nabi Lut mau padha Ingsun udani watu, tumpês kabèh, mung Nabi Lut sakancane padha Ingsun paringi salamêt ing wayah esuk.
35. Iya iku pêparing Ingsun kabungahan, kaya mangkono wêwalês Ingsun marang wong kang sukur.
36. Nabi Lut wis mêmêdèni siksaningsun marang para umate, nanging para umat mau padha madoni lan
dhayohe Nabi Lut, arêp digêmblak, mulane banjur Ingsun picakake matane. Mara sira padha ngrasakna siksa lan kalakone ênggon Ingsun mêmêdèni.
38. Ing wayah esuk, para umate Nabi Lut tinêmpuh ing siksa kang lêstari salawase, nganti sampungrampung. lan siksa ing akhirat.
39. Mara padha ngrasakna siksaningsun lan kalakone wêwêdèn Ingsun.
40. Saiki Ingsun wis anggêlarake Kuran,
gampang diapalake lan diwêruhi surasane, mulane padha ngapalna lan ngèstokna.
wong Mêkah, apa kancanira wong kaphir iku sira kira luwih bêcik tinimbang lan Raja Phirngon sabalane, utawa apa sira iku wis kasêbut ana ing kitab kang kuna-kuna bakal luput saka ing siksa.
44. Wong Mêkah padha ngucap: Aku iki pakumpulan
kiyamat bakal kêlakone pangancam marang wong kaphir, siksaning dina kiyamat iku ambêbayani bangêt, lan luwih dening pait, ngungkuli siksa ing dunya.
47. Sarupane wong kaphir iku ana ing dunya nandhang siksa, dipatèni dening kalah pêrang, ana ing akhirat bakal dicêmplungake ing naraka.
48. Iya iku nalikane wong kaphir padha diungsêb- ungsêbake raine ana ing naraka. Pangandikaning Allah: Mara padha ngrasakna tumindaking siksa Naraka Sakar.
49. Têgêse samubarang kang dumadi iku Ingsun gawe kanthi pêpasthèn.
50. Enggon Ingsun nganakake barang-barang iku mung dhawuh sapisan bae, suwene mung sadêlèrènging pandêlêng.
51. Biyèn Ingsun wis numpês para wong kaphir kang kaya sira, mulane sira padha elinga lan ngèstokna parentah Ingsun.
52. Samubarang kang dilakoni dening wong sajagad, iku padha dicathêti ana ing bukune malaikat.
53. Kabêcikan utawa piala iku, gêdhea, cilika, mêsthi ditulisi ana
54. Sarupane wong kang wêdi ing Allah, iku padha ana ing suwarga kang ana bêngawane.
55. Ana ing palungguhan kang nyata endah, ana ngarsaning Allah ratu kang Kuwasa.
Tinurunake ana nagara Mêkah, pitung puluh wolu ayat.
4. Srêngenge lan rêmbulan iku padha mlaku ajêg, ana ing cakrawalane dhewe-dhewe, cocog lan petungan.
5. Thêthukulan kang nalosor lan kêkayon, iku padha sujud ing Allah.
7. Supaya sira aja nakal ênggonira nraju.
8. Lan dijêjêg ênggonira padha nraju kalawan bênêr, aja padha ngurangi bobot.
7.9. Lan manèh Allah ngrata bumi, kanggo panggonane jin lan manungsa.
10. Isi wowohan warna-warna, dene kurma iku ana mancunge.
11. Lan isi wiji kang ana mêrange, lan isi têlasih.
12. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
13. Allah gawe manungsa Nabi Adam saka ing lêmah garing kang kumlinthing, mèmpêr lêmah kang wis diobong.
14. Lan gawe jan, iya iku iblis, saka
kang sisih lor lan sisih kidul. (Kang aran masrik iku panggonan mêtuning srêngenge).
17. Lan uga Pangeraning Mahrib loro, kang sisih lor lan sisih kidul. (Mahrib iku panggonan suruping srêngenge).
18. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
19. Allah iku nitahake sagara loro, tawa lan asin, dinêngake bae, awor sisih-sisihan, ora bisa carub, mung kaya banyu lan lênga.
23. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
24. Allah iku kagungan prau pirang-pirang gêgaweaning manungsa, kumambang ana ing sagara, gêdhene kaya gunung.
25. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
26. Samubarang kang gumêlar ana ing bumi, iku wêkasane rusak.
27. Nanging sarirane Pangeranira, Allah kang sipat agung, lan karsa ngajèni para wong mukmin, iku langgêng tan kêna rusak.
28. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
29. Saisining bumi lan langit, kabèh padha nyênyuwun ing Allah. Sabên dina Allah nindakake lêstarine samubarang kang wis [wi...]
[...s] pinasthi ing jaman azali.
30. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
31. He para jin lan manungsa, ing têmbe sira padha Ingsun timbang ala lan bêcikira.
32. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungankabungahan. Pangeranira kang padha sira paido.
33. He para jin lan manungsa, kang padha ora narima pêpasthèn Ingsun, manawa sira bisa lunga saka têlatahing bumi lan langit, mara padha lungaa. Nanging sira môngsa bisaa lunga, kajaba yèn sira kuwasa.
34. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
35. He jin lan manungsa, ing têmbe nalikane sira padha mêtu saka ing kuburira, padha tinêmpuh ing urubing gêni lan kukus kang tanpa gêni, padha anggiring sira marang ara-ara Mahsar, sira padha ora bisa ngundurake.
36. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge
lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
43. Dhawuhing malaikat: He wong kaphir, iki Naraka Jahanam, kang dipaido dening sarupane wong kaphir biyèn.
44. Wong kaphir padha mlaku pating bilulung ana antarane naraka gêni lan naraka wedang.
45. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
46. Dene wong kang nalika ana ing dunya wêdi jumênênging Pangeran ênggone bakal mancas ala bêciking kawulane, iku padha diparingi ganjaran suwarga loro, suwarganing jin lan suwarganing [suwarga...]
47. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
48. Suwarga loro mau ana kêkayone angrêmbaka.
49. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
50. Suwarga loro mau padha ana bêngawane mili.
51. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
52. Suwarga loro mau isi sarupane wowohan warna loro, garing lan têlês.
53. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
54. Wong kang wêdi ing Allah mau padha sèndhèn ana ing palungguhan kang lèmèke ing jêro sutra ijo, dene wowohane ing suwarga loro mau
55. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
56. Suwarga loro mau isi widadari kang endah-endah warnane, sadurunge diwêngku ing wong suwarga mau, durung tau winasesa ing rêsmi dening jin utawa manungsa.
57. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
58. Para widadari mau endahe padha lan intên utawa mutyara.
59. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
60. Pituwasing laku bêcik, iya ora liya olèh bêcik.
61. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
62. Sosorane suwarga loro mau, ana suwarga loro manèh.
63. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge
64. Suwarga loro mau kêkayone ijo bangêt, nganti katon irêng.
65. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungankabungahan. Pangeranira kang padha sira paido.
66. Sajrone suwarga loro mau ana bêngawane loro, padha mili ajêg, tanpa suda banyune.
67. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
68. Sajrone suwarga loro mau ana wowohane akèh, apadene ana wite kurma lan dalima.
69. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
70. Suwarga loro mau dalah isèn-isène, kabèh sarwa
piningit ana sajroning gêdhong kang ginawe saka mutyara.
73. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
74. Para widadari mau sadurunge diwêngku ing wong suwarga, durung tau winasesa ing rêsmi dening jin utawa manungsa.
75. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan Pangeranira kang padha sira paido.
76. Wong ing suwarga padha sèndhèn ing bantal sutra ijo kang endah warnane.
77. He jin lan manungsa, êndi ta pêparinge kabungahan PangeraPangeranira. kang padha sira paido.
78. Mahaluhur asmane Pangeranira, Allah kang kagungan sipat agung lan karsa
3. Ing dina kiyamat iku kanyataan wong kaphir padha kêcêmplung ing naraka, sarta wong mukmin padha munggah ing suwarga.
4. Ing dina iku ana lindhu gêdhe, bumi gonjang-ganjing.
5. Sakèhing gunung nganti padha ajur kabèh.
7. Ing kono sira diperang dadi têlung warna.
8. Kang sapisan, iku wong kang cathêtane lakune diulungake saka ing têngêne, [tê...]
[...ngêne,] iku wong bêgja bangêt.
9. Kapindho wong kang cathêtaning lakune diulungake saka ing kiwane, iku wong cilaka bangêt.
10. Kaping têlu wong kang dhisik dhewe ênggone nglakoni bêcik, iya iku para nabi.
11. Iya iku wong kang padha kacêdhak ing Allah.
12. Bakal padha diganjar Suwarga Nangim.
13. Wong mangkono mau kang akèh umate para nabi ing jaman kuna.
14. Dene umat ing jaman wêkasan iki mung sathithik.
15. Ana ing suwarga padha linggih ing kursi kang nam-namane êmas.
16. Padha sèndhèn ing kursi mau, adhêp-adhêpan lan para kancane.
17. Padha diladèni ing para wildan, iya iku punakawan ing suwarga, padha wayah bocah sêdhêngan, ora bisa tuwa utawa mati.
18. Padha ngladèkake hèr gêlèk lan gêlas, apadene sloki isi sajêng.
19. Wong ing suwarga ênggone ngombe sajêng mung enak, tanpa mêndêm utawa ngêlu.
20. Lan angladèkake wowohan akèh tur warna-warna, wong ing suwarga bisa milih sakarêpe.
21. Lan uga ngladèkake daging manuk, wong ing suwarga bisa milih kang dipengini.
22. Ing suwarga mau akèh widadari, matane padha kocak, endah ing warna kaya mutyara kang lagi mêtu sakingsaka. ing cangkoke.
23. Iku tumônja ganjaraning kabêcikan kang wis padha dilakoni.
24. Ana ing suwarga ora tau krungu calathu ala, utawa kang andadèkake dosa.
25. Mung krungu pangucap, wilujêng, wilujêng, sapêpadhane kang ngrêsêpake.
diulungake saka ing tangane, iku bêgja bangêt.
27. Manggon ana ing suwarga kang ana wite widara tanpa êri.
28. Lan ana wite gêdhang tanpa kadêbog.
30. Lan ana banyune umbul angêt salawase.
31. Lan ana wowohane akèh tur warna-warna.
32. Ora tau têlagtêlad. lan ora susah tuku.
35. Para widadari mau padha Ingsun dadèkake prawan salawase, sanadyan wis sarêsmi iya isih prawan bae.
36. Padha asih trêsna marang lakine, nome [no...]
[...me] rampak, murwate lagi padha umur nêlung puluh têlu taun.
37. Padha Ingsun paringake dadi jodhone wong kang cathêtaning lakune ditulungakediulungake. saka ing têngên mau.
40. Dene wong kang cathêtaning lakune diulungake saka ing kiwa, iku cilaka bangêt.
41. Padha kêcêmplung ing naraka wisa, lan naraka wedang.
42. Lan ana ing pêpêtêng saka kukus kang irêng bangêt.
43. Ora pisan adhêm lan ora andhêmênake.
44. Nalika ana ing dunya, wong kaphir iku padha ngenak-enak.
45. Lan padha andaluya ênggone nglakoni dosa gêdhe.
46. Lan padha ngucap: [n...]
47. Apa nyata besuk yèn aku wis mati sarta wis dadi lêmah lan wis dadi balung, jare bakal diuripake manèh, layak ora.
48. Apadene para lêluhurku ing jaman kuna, apa iya padha diuripake, layak goroh.
49. (He Mukhammad) sira dhawuha: Para lêluhurmu ing jaman kuna, lan para turunmu kang saiki durung ana.
50. Besuk dina kiyamat kang wis tinamtokake dening Allah, bakal padha dikalumpukake ana ing ara-ara Mahsar.
51. He wong kang padha kêsasar dening maido pangandikaning Allah, sawise mangkono sira padha.
52. Mangan wohe kayu zakkum, kêkayon ing naraka.
54. Sawise warêg, nuli padha ngombe wedang kang panase anggêgirisi.
55. Enggone ngombe kaya unta kang ngêlak bangêt.
56. Iki pangancaming Allah marang para wong kaphir, kalakone besuk dina kiyamat.
57. Ingsun iki kang gawe awakira. Yagene sira têka padha ora ngandêl.
58. Kapriye panêmunira, bab ênggonira padha mêtokake mani, marang pranakane wong wadon, banjur dadi bayi.
59. Kang gawe bayi saka mani mau sira apa Ingsun.
60. Ingsun namtokake mati marang sira kabèh, Ingsun kawasa, ora ana kang bisa murungake karsaningsun.
61. Sanadyan Ingsun karsa gawe wong kang rupane cèplês lan sira, sarta sira Ingsun salini rupa sadhengah rupa kang sira ora wêruh, iya mêsthi kalêksanan.
62. Sira wis wêruh bakale manungsa kang kawitan, iya iku lêmah, utawa daging, utawa mani. Yagene sira têka ora wêruh yèn Ingsun iki kawasa.
63. Kapriye panêmunira bab ênggonira padha têtanèn.
64. Kang nukulake wiji iku sira apa Ingsun.
65. Kang nukulake wiji mau Ingsun. Tandhane, upama ana parênge karsaningsun, mêtuning woh Ingsun gawe gabug, mêsthi kêlakon, sira banjur gêtun lan ngungun.
66. Pangucapira: Aku iki kapitunan, aku iki dipêpêt rijêkiku.
67. Kapriye panêmunira bab banyu udan kang padha sira ombe.
68. Kang nurunake banyu udan saka ing mega, iku sira apa Ingsun.
69. Kang nurunake mêsthi Ingsun. Tandhane upama ana parênge karsaningsun, banyu udan Ingsun
71. Kang nganakake kayu kang diagar iku sira apa Ingsun.
72. Gêni ing dunya iku Ingsun ênggo sasmitaning gêni naraka, lan Ingsun ênggo kabungahaning wong kang padha mlaku, lan liya-liyane.
73. Mulane sira nêbuta Mahasuci asmaning Pangeranira kang Maha-agung.
74. Ingsun supata kalawan panggonan mêtune lan suruping lintang.
75. Manawa sira padha wêruh, supata kalawan panggonan mêtune lan suruping lintang, iku supata gêdhe.
76. Kang didhawuhake marang sira, iku Kuran kang mulya.
77. Tinulis ana ing Lohmahphul kang rinêksa.
78. Ora kêna anggêpok Kuran, kajaba wong kang padha suci saka khadas gêdhe lan cilik.
79. Diturunake Allah Pangerane wong sajagad.
80. Apa sira padha ngrèmèhake utawa maido Kuran iki.
81. Lan ênggonira padha maido Kuran, sira anjingake sukur marang pêparinging Allah udan kang nuwuhake rijêki.
82. (He wong kang nunggoni wong lêlaku) yagene nalika nyawane mayit lagi têkan ing gurung.
83. Ing kono sira mung padha andêlêng marang mayit.
84. Ingsun luwih cêdhak marang wong lêlaku mau tinimbang lan sira, ewadene sira ora padha wêruh.
85. Yagene yèn sira ngaku ora kawêngku wasesaning Allah.
86. Têka ora bisa ambalèkake nyawa marang wadhage, yènayèn. ngakunira iku têmên, mara sira balèkna nyawa iku.
87. Mênawa mayit mau ewone wong
88. Matine mêsthi kapenak kanthi bungah lan olèh ganjaran Suwarga Nangim.
89. Dene yèn kalêbu ewone wong kang cathêtaning lakune diulungake saka têngên.
90. Wong mau mêsthi slamêt, ora disiksa, marga cathêtaning lakune diulungake saka têngên.
91. Dene yèn ewone wong maido pangandikaning Allah.
93. Mêsthi kacêmplung ing naraka wedang kang wis diancamake.
1. Isèn-isèning bumi lan langit, kabèh padha nêbut Mahasuci ing Allah, Allah iku Mahamulya tur Wicaksana.
2. Karaton bumi lan langit iku kagunganing Allah, Allah iku kang gawe pati lan urip, Allah iku nguwasani samubarang.
3. Allah iku kang dhisik tanpa kawitan, lan kari tanpa wêkasan, têtela gêdhe kuwasane, kalawan tôndha yêkti pirang-pirang, lan ora tinêmpuh ing pôncadriya. Allah iku nguningani samubarang.
4. Allah iku kang gawe bumi lan langit, lawase mung nêm dina rampung, banjur jumênêng ana ing ngaras. Allah iku nguningani barang kang malêbu ing bumi lan kang mêtu saka ing bumi, [bu...]
[...mi,] apadene barang kang tumurun saka ing langit, lan kang munggah marang langit, ing ngêndi panggonanira, Allah iku kanthinira. Allah iku mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
5. Karaton bumi lan langit iku kagunganing Allah, samubarang prakara iku wêkasane bali marang Allah.
6. Allah iku nglojokake wêngi marang awan, sarta nglojokake awan marang wêngi, Allah iku nguningani sakarêntêking ati.
7. (He para wong turun Kurès) sira padha pracayaa ing Allah lan marang Rasulullah, dene bôndha oncêlang kang gumilir, ana ing tanganira, iku sira wêtokna ginawe wragad pêrang Sabilullah, kancanira kang padha pracaya ing Allah, ngèstokake parentahe Rasulullah, iku ing têmbe bakal padha tômpa ganjaran gêdhe, iya iku suwarga.
8. Kapriye panêmunira, têka ora [o...]
[...ra] pracaya ing Allah, ora ngèstokake parentahe Rasulullah, kang ngajak- ajak marang sira pracaya ing Allah Pangeranira, Allah wis ngasta ugêranira sanggêm pracaya, nalika sira ngarêpake lair saka ing guwa garba, manawa sira gêlêm pracaya, nuli sira lakonana saiki.
9. Allah iku kang nurunake tôndha yêkti kang cêtha pirang-pirang marang kawulane, kanggo mêtokake sira saka pêpêtênging kaphir, marang pêpadhanging iman. Kang mangkono iku têtela sih piwêlasing Allah marang sira.
10. Manawa sira wis pracaya, yagene têka ora gêlêm mêtokake bôndha kanggo wragade pêrang
sapa kang bisa malangi, nanging wong kang gêlêm mragadi pêrang lan gêlêm mangsah pêrang sadurunge nagara Mêkah bêdhah,
iku darajate luwih gêdhe, tinimbang lan wong kang ênggone gêlêm mragadi pêrang lan gêlêm mangmangsah. pêrang sawise nagara Mêkah bêdhah, tur wong rong warna mau, iya padha olèh prasêtyaning Allah, bakal padha diparingi ganjaran suwarga. Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
11. Sapa kang potang kabêcikan marang Allah, sarana mêtokake bandhane ginawe mragadi pêrang Sabilullah, ing têmbe Allah nyaur marang wong mau, nganti têtikêl pitung atus, kajaba iku Allah angganjar suwarga kang mulya marang wong mau.
12. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, nalikane sira andêlêng para wong mukmin, lanang lan wadon, cahyane padha mancur ana ing ngarêpe lan ing kiwa têngêne, sarta padha tômpa dhawuh: He bêgja têmên sira ing dina [di...]
[...na] iki, padha malêbu ing suwarga, kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, sarta padha langgêng ana ing suwarga salawas-lawase. Iya iku têtêp kabêgjan gêdhe.
13. Iya iku nalikane wong lamis lanang wadon padha calathu marang para wong mukmin: Sampeyan mirsanana dhatêng kula, kula badhe nular cahya sampeyan punika. Para wong lamis mau banjur didhawuhi dening malaikat: Kowe padha balia marang dunya bae, ana ing kana nyuwuna cahya ing Allah, awit cahya iki ora kêna kotular, nuli dialing-alingi pagêr kang ana lawange, sajroning pagêr isi rahmat, ing jaba kêbak siksa. Wong lamis padha nguwuh-uwuh saka ing jaba, kala wontên ing dunya, kula punika punapa dede kônca sampeyan. Wong mukmin padha mangsuli: Iya bênêr, nanging kowe maeka awakmu dhewe sarana lamis,
lan ngarêp-arêp cilakane para wong mukmin, apadene mamang marang agama Islam, lan kowe kêjlomprong dening pangôngsa-ôngsa, nganti têkan wêwangêning pati kang wis pinasthi dening Allah, saiki kowe wis dijalomprongake ing setan, ora pracaya ing Allah.
14. Ing dina iki têtêbusan saka ing kowe lan saka para wong kaphir, padha tinampik kabèh, panggonanmu mêsthi ana ing naraka, naraka iku kalulutmu. Ala têmên kawusananmu iku.
15. Saiki apa ora wis mangsane para wong mukmin patine padha wêdi lan eling ing Allah lan marang Kuran, kang wis tumurun, tur nyata bênêr. Ora kaya wong kaphir kang duwe wêwaton kitkitab. sadurunge Kuran, nganti lawas ênggone ngêntèni rasul kang jumênêng, atine banjur padha wangkot, kang akèh wong mau padha duraka, ora manut marang rasul kang maune
16. (He para wong mukmin) sira padha wêruha, yèn Allah iku nguripake bumi kang wis mati, Ingsun wis nêrang-nêrangake tôndha yêkti pirang-pirang kang mracihnani kawasaningsun, supaya sira padha mikira.
17. Wong lanang lan wadon kang padha sêtya tuhu, mragadi pêrang Sabilullah, lan potang kabêcikan ing Allah, iku bakal padha diparingi pêpulih nganti tikêl pitung atus, kajaba pêpulih mau uga diparingi ganjaran suwarga kang mulya.
18. Sarupane wong kang pracaya ing Allah lan ngèstokake utusaning Allah, iku têtêp wong sêtya tuhu, lan bakal dadi saksi ana ngarsaning Pangeran, mêruhi wong kang padha maido pangandikaning Allah, padha olèh ganjaran lan olèh cahya, kaya ganjaran lan cahyane wong kang padha sêtya tuhu. Dene sarupane wong kaphir lan wong maido ayat Ingsun, [Ing...]
[...sun,] iku kabèh isèn-isèning Naraka Jakhim.
19. Sira padha wêruha yèn kabungahan ing dunya iku mung dolanan, nglalèkake kabungahan ing akhirat, lan rêrênggan kang mêsthi rusak, apadene môngkogake ati, sugih bôndha lan sugih anak, padhane udan, iku andadèkake gumune para wong kaphir tani, ênggone bisa minangkani thukule thêthukulan. Sawise ijo banjur sira dêlêng kuning, banjur padha gogrog. Besuk ana ing akhirat, wong kang uripe kaya thêthukulan mangkono mau, padha dipatrapi siksa kang abot.
20. Wong kang ora kêna labêt ing dunya kang mangkono mau olèh pangapura lan karilaning Allah, kabungahan ing dunya iku, ora liwat
anggayuh suwarga kang jêmbare padha langit lan bumi, iku disadhiyakake ganjaran marang sarupane wong kang pracaya ing Allah sarta ngèstokake para utusaning Allah. Iya iku kanugrahaning Allah, diparingake marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku kagungan kanugrahan gêdhe.
22. Sadhengah pakewuh kang tumiba ana ing bumi utawa ing awakira, iku kabèh wis pinasthi tinulis ana ing Lohmahphul, wiwit Ingsun durung nitahake barang-barang
24. Kang padha kumêd, ngumêdi barang kang wis wajibe kudu diwèhake, lan ajak-ajak kumêd marang manungsa. Dene sing sapa mogok nguwèhake barang kang wajib, iku patrapane bakal disôngga dhewe, Allah iku ora butuh marang liyane, tur pantês pinuji kabêcikane.
25. Ingsun wis ngutus utusan Ingsun malaikat, andhawuhi para nabi, kanthi maringake tôndha yêkti pirang-pirang, sarta maringake kitab lan andhawuhake ngadil, supaya manungsa padha nêtêpana bênêr. Apadene Ingsun nurunake wêsi, duwe kakuwatan kang santosa, lan akèh gunane kanggo pirantining manungsa lan piranti pêrang, supaya Allah wuninga kalawan gumêlar, marang wong kang ditulungi dening Allah, mênang pêrang nganggo piranti wêsi, sarta nguningani para utusane kalawan [kala...]
[...wan] ghaib, ênggone padha pêrang nganggo piranti wêsi. Satêmêne Allah iku Santosa tur Mahamulya.
26. Ingsun wis ngutus Nabi Nuh lan Nabi Ibrahim, turune nabi loro mau Ingsun paringi pangkat nabi lan kitab, lan ana kang olèh pituduh bênêr, ewadene akèh kang padha duraka.
27. Sapungkure Nabi Nuh lan Nabi Ibrahim, apadene nabi liya-liyane, banjur Ingsun sambung para rasul manèh, lan Ingsun sambungi Nabi Ngisa anake Maryam, lan Ingsun paringi Kitab Injil. Para wong kang manut Nabi Ngisa padha Ingsun paringi budi sih-sinihan lan guyub, apadene budi mandhita, ora Ingsun wajibake apa-apa, kajaba mung murih kaparênging Allah, ewadene wong mau padha ora sêtya tuhu marang sêsanggêmane, dene kang sêtya tuhu marang sêsanggêmane, pracaya ing Allah lan nêtêpi [nêtê...]
[...pi] manut miturut marang wêwulange Nabi Ngisa, nganti manut marang Nabi Mukhammad, iku padha Ingsun paringi ganjaran suwarga, nanging kang akèh banjur padha kaphir.
28. He para wong mukmin, sira padha wêdia ing Allah, lan padha ngèstokna Nabi Mukhammad utusaning Allah, Allah bakal angganjar rahmat rong warna marang sira, sarta bakal maringi pêpadhang marang sira, kêna sira anggo malaku
wêruhake mangkono mau, supaya para wong kaphir kang nyêkêl wêwaton kitab, padha wêruha yèn ora ana kang bisa nguwasani sih kanugrahaning Allah, kanugrahan mau mung ana ngastaning Allah piyambak, diparingake marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku kagungan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bill_Engvall&oldid=1106742"	Kategori: Lair 1957Wong uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
WalonWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 11 Novèmber 2016.
ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri
wong sing dikunjara merga enggonku nindakaké ayahan peparingé Sang Kristus, ngatag-atag marang kowé: uripmu cundhukna karo kersané Gusti Allah sing wis nimbali kowé.
4:2 Lakumu sing andhap-asor, sarèh lan tansah sabar. Katresnanmu padha wujudna srana tulung-tinulung.
4:3 Sabisa-bisamu padha ngudi nglestarèkna enggonmu tetunggalan krana Sang Roh Suci; déné katresnan mau, sing minangka esuhé.
4:4 Dadi mung ana badan siji lan Roh siji, kaya déné ya mung ana pengarep-arep siji, sing njalari kita padha katimbalan.
4:5 Mung ana Gusti siji, iman siji lan baptisan siji;
4:6 lan mung ana Allah siji, yakuwi Ramané wong kabèh, Gustiné samubarang, sing nitahaké lan kagungan pangwasa ing ngatasé samubarang.
4:7 Kita padha kaparingan ganjaran dhéwé-dhéwé, manut takeran sing diparingaké déning Sang Kristus.
4:8 Kaya sing dingandikakaké déning Gusti Allah ana ing Kitab Suci, surasané: “Sareng sumengka ing ngaluhur, Panjenenganipun nggèndèng tiyang-tiyang tawanan kathah; Panjenenganipun maringi ganjaran dhateng manungsa.”
4:9 Tembung “sumengka” kuwi ateges: Panjenengané wis tumedhak, yakuwi tumedhak nganti tekan telenging bumi.
4:10 Dadi Panjenengané sing tumedhak kuwi, iya sing sumengka ngungkuli dhuwuré lan jembaré sakèhing langit, lan ngebaki alam jembar iki.
4:11 Panjenengané mau sing “maringi ganjaran marang manungsa”; ana sing ditimbali dadi rasul, ana sing dadi nabi, ana sing dadi penginjil, ana sing dadi pangoné pasamuwan, ana sing dadi guru.
4:12 Kuwi mau kabèh supaya umaté Gusti Allah padha samekta nindakaké ayahané, kanggo mbangun sarirané Sang Kristus.
4:13 Srana mengkono kita kabèh bakal nunggal iman lan kawruh bab Putraning Allah. Kita bakal dadi wong-wong sing diwasa, sing mundhak sampurna kaya Sang Kristus.
4:14 Temahan kita mari dadi bocah, sing katut ing ombak lan mrana-mréné kagawa déning anginé piwulang sing molah-malih, sing diwulangaké déning para tukang apus-apus sing nedya nasaraké wong srana akal sing julig.
4:15 Nanging srana ngandhakaké prekara sing sanyatané klawan katresnan, kita padha mundhak-mundhaka ing samubarang prekara, saéngga dadi sampurna kaya Sang Kristus, sing jumeneng Sesirah.
4:16 Srana pangwasané Sang Kristus, pérang-pérangané badan, sing béda-béda mau katata lan kaiket dadi siji. Mulané menawa saben pérangan nyambut-gawé ing samesthiné, badan sakojur bakal tuwuh dadi diwasa lan santosa merga saka katresnan.
4:17 Mulané kowé padha dakpituturi demi asmané Gusti: Uripmu aja padha kaya uripé wong kapir, sing pengangen-angené tanpa guna,
4:18 lan pikiré peteng. Wong-wong mau ora bakal bisa mèlu ngrasakaké urip anyar peparingé Gusti Allah, sebab saka bodhoné lan wangkoting atiné.
4:19 Wong-wong kuwi wis padha ora duwé isin; padha seneng marang piala, lan ngumbar hawa-nepsuné.
4:20 Piwulang sing padha koktampa bab Sang Kristus kuwi ora mengkono.
4:21 Kowé rak wis padha krungu bab Panjenengané lan wis padha dadi muridé, sarta nampa piwulang bab kayektèn, sing ana ing Gusti Yésus.
4:22 Mulané kamanungsanmu sing lawas padha buwangen, sebab kuwi sing njalari kowé urip kaya sing uwis-uwis. Kamanungsan lawas mau rusak déning dayaning hawa-nepsu sing nasaraké.
4:23 Batinmu lan pikiranmu kudu dianyaraké babar-pisan.
4:24 Padha ngrasuka kamanungsan anyar, sing katitahaké manut citrané *citra: gambaré (bhs. Ind.: Peta).* Gusti Allah; yakuwi manut kabeneran lan kasucèné.
4:25 Mulané watakmu sing seneng goroh padha buwangen! Saben wong kandhaa sing sanyatané marang pepadhané, sebab kita kabèh iki padha-padha péranganing sarirané Sang Kristus.
4:26 Yèn kowé nepsu, aja nganti kowé gawé dosa. Enggonmu nepsu aja terus-terusan sedina muput.
4:28 Wong sing gawéné nyolong, aja nyolong menèh, malah nyambuta-gawé lan olèha kasil sing kalal kanggo awakmu dhéwé, lan kanggo mbiyantu wong miskin.
4:29 Tembungmu aja gawé seriking atiné wong liya. Migunakna tembung-tembung sing ana paédahé, yakuwi tembung-tembung sing mbangun, lan awèh panglipur, supaya apa sing kokucapaké mau ndadèkaké beciké wong-wong sing padha ngrungokaké.
4:30 Aja padha gawé sekelé penggalihé Sang Roh Suci, sebab Sang Roh Suci kuwi pratandha saka Gusti Allah, yèn kowé dadi kagungané. Sang Roh Suci mau dadi tanggungan, sing nanggel kowé ing Dina pangluwaran.
Aluwung padha nindakna kabecikan, lan padha sumanaka siji karo sijiné; padha apura-ingapuraa, kaya déné Gusti Allah ana ing Sang Kristus iya wis ngapura marang kowé kabèh.
Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn
Abraham Patras (Grenoble, Perancis, 22 Mei 1671 - Batavia, 3 Mei 1737) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 24. Dhèwèké maréntah antara taun 1735 – 1737.
Wong tua Abraham Patras asalé saka Prancis, Dhèwèké uga lair ing kana. Kabèh padha ngungsi menyang Walanda sawisé Edik Nantes dijabel. Amarga kaum Huguenot, mulané Patras sakulawarga ngungsi menyang Walanda.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 10 Oktober 2016.
iyo benar iku antarane. Endi ono sing bejo lek grusa grusu koyo gudel ae. Eling iku yo iso dowo artine, akeh lek dingerteni tenan. Salah sijine yo eling marang Gusti Alloh SWT.
Ono maneh tambahan, bejone uwong asale soko wiwitane mbekjane wong liyo. Karepe yo tinulung marang wong kang mbetahne pitulungan, tapi kanthi ikhlas syarate.
Amergo iku ngono iso dadi tabungane uwong. Emboh engko sing methik deweke dewe opo
rejeki ingkang kathah kagem nutupi hajat kulo saking kersaning Gusti
sing sarengatLumumpata kayu mati, ndelika marang kayu badatiTak pecutake sira kudu katutTak seblaake marang jabange.....(sebut namanya)Nurut marang ingsun, ingsun pandeng nglelengIngsun tinggal kangenIngsun Cedhaki dhemen...."
2:1 Mulané marènana saka sakèhing piala. Aja padha goroh menèh, aja lamis, aja mèri, lan aja seneng ngala-ala.
2:2 Dikaya bayi sing lagi lair, sing tansah kepéngin marang susu rohani sing murni, supaya srana ngombé mau kowé dadi diwasa lan kaslametaké.
2:3 Kaya sing tinulis ing Kitab Suci mengkéné: “Kowé wis ngrasakaké dhéwé kabecikané Gusti Allah.”
2:4 Padha mareka marang Gusti Yésus. Panjenengané kaupamakaké watu sing urip, sing ditampik déning manungsa, nanging dipilih déning Gusti Allah lan gedhé banget ajiné.
2:5 Kowé dadia kaya watu kang urip, supaya kaagem mbangun pedaleman kasukman. Ana ing pedaleman kuwi kowé dadi imam-imam suci, sing leladi nyaosaké kurban-kurban rohani, sing merga déning Gusti Yésus Kristus katrimah ing Allah.
2:6 Sebab ing Kitab Suci katulis mengkéné: “Sejatiné Aku wis masang watu ana ing Sion, watu tetales sing pengaji banget, déné sing sapa kumandel marang kuwi mau, bakal ora kewirangan.”
2:7 Enggoné kasebut aji mau tumraping kowé, sing padha precaya. Nanging tumrap sing padha ora precaya ing Kitab Suci katulis mengkéné: “Watu sing wis ditampik déning juru yasa omah, sing dadi watu tetales mau, uga dadi tanggoran lan sandhungan.”
2:8 Enggoné padha kesandhung kuwi merga ora precaya marang pangandikané Allah; kaya mengkono sing dadi kersané Gusti Allah tumrap wong-wong mau.
2:9 Nanging kowé kuwi bangsa sing pinilih, imam-imamé Sang Prabu, bangsa sing suci, umat kagungané Allah piyambak. Supaya padha martakaké pakaryané Gusti Allah sing ngéram-éramaké. Gusti Allah wis nimbali kowé saka pepeteng marang pepadhangé kang éndah.
2:10 Biyèn kowé dudu umaté Allah, nanging saiki dadi umat kagungané. Biyèn kowé ora ngerti marang sih-rahmaté Gusti Allah, nanging saiki kowé wis ngrasakaké sih-rahmaté.
2:11 Para sedulurku sing daktresnani! Aku pitutur marang kowé, sing ana ing donya kéné dadi wong neneka lan wong manca! Aja padha nuruti pepénginaning badan, awit pepénginaning badan kuwi tansah nglawan marang nyawa.
2:12 Dibecik uripmu ana ing satengahing bangsa-bangsa sing ora wanuh karo Gusti Allah, supaya samangsa wong-wong mau padha mitenah kowé, diarani durjana, padha nyumurupi penggawé-penggawému sing becik, temahan padha ngluhuraké Gusti Allah ing Dina rawuhé.
2:13 Demi kersané Gusti, padha sumuyuda marang sedhéngah pepréntahané manungsa, dadia marang Kaisar, kang ngasta pangwasa sing dhuwur dhéwé,
2:14 dadia marang para gubernur kang kautus ngukum para wong sing nglakoni piala, lan ngajèni wong-wong sing gawé becik.
2:15 Sebab wis dadi kersané Allah, supaya kowé srana penggawé becikmu mau mbungkem cangkemé wong-wong sing nggladrah gunemé.
2:16 Padha uripa kaya wong merdika, nanging aja migunakaké kamerdikanmu kanggo nutupi piala. Uripmu dikaya abdiné Allah.
2:17 Padha ngajènana wong kabèh; padha nresnanana sedulur-sedulurmu tunggal precaya. Padha wedia marang Gusti Allah, lan ngurmatana Sang Kaisar.
2:18 Kowé para batur, padha sumuyuda kanthi pakéring marang para bendaramu, ora mung karo bendaramu sing luhur bebudèné lan sumanak, nanging uga karo sing kereng.
2:19 Gusti Allah bakal mberkahi kowé samangsa padha betah nandhang panganiaya sing ora adil, merga ngerti yèn kuwi kersané Allah.
2:20 Sebab yèn kowé digebugi merga tumindakmu sing ala, kuwi rak wis samesthiné. Nanging menawa sing koklakoni mau bener, mangka kowé digebugi, kuwi kowé bakal nampa sih-kadarmané Allah.
2:21 Sebab yakuwi kersané Allah enggoné nimbali kowé. Awit Sang Kristus piyambak wis nandhang sangsara krana kowé, maringi tuladha supaya kowé uga nglakoni kaya Panjenengané.
2:22 Panjenengané ora gawé dosa. Ngandikané ora tau goroh.
2:23 Nalika Panjenengané dipisuhi, ora males misuhi. Nalika dipilara, ora ngancam, nanging sumarah marang Gusti Allah, kang jumeneng Hakim kang adil.
2:24 Sang Kristus piyambak wis ngrembat dosa-dosa kita srana sarirané kasalib, kuwi supaya kita padha luwar saka pangwasané dosa (tegesé: ora gawé dosa menèh srana badan kita), lan padha nindakna kersané Allah. Merga saka bilur-biluré Sang Kristus kowé wis padha diwarasaké.
2:25 Dhèk biyèn kowé kaya wedhus-wedhus sing kesasar, nanging saiki kowé wis padha digawa mulih, supaya ngetutaké Sang Kristus, Pangon lan Pamomongé
berikut :”Ki Adipati Wargohutomo I Ing Wirasabane kaleres dinten Setu Pahing dipun sedani utusanipun Sultan Pajang (1548 – 1586), pinuju lenggah wonten Bale Malang ing Dsun
"Serat Weddha Satmaka tegesipun : weddha : papakem, ngelmi utawi piwulang, satmaka tegesipun gesang, . . . dst"
"Punika pamejange Pangeran Giri Gajah Kadhaton, saweg jinalukan kawruh dening kang garwa, mongka matur ingkang garwa dhateng ingkang raka, kados pundi
bagaimanan kanjeng Sunan . . . dst"
". . . poma poma nyai aja sira salah tampa, aja metu ing lesan nira, gemi den nastiti, iku kawruh kang padhalan ingsun,
"Punika pamejang kangjeng Sunan ing Kalijaga, duk lagi apitutur dhateng kang Paman, ing rahsaning ngujar kang patang prakara . . . dst. "
Maksudnya :"Ini wejangan kanjeng
sampun kabibaraken, awit miturut pranatan bondha pasinaon anyar, kedah andhapuk panitya anyar, amila Pangreh ngaturaken panuwun, dene K.P.H. Suryahamijaya, R.T. Gitadipura, R. Yasawinata, sampun tigang tahun nindakaken kewajibaning Panitya, wilujeng."
"Surat ditandatangani oleh : Mudhapangarsa dan Panitya I".
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 43
ngacarani putra/ sinarweya dhadharane/ sang nata gung nor ing sabda/ ya ta sang wiku garwa/ matur mring sang sabdèng wuwus/ lon jêng putranta tan arsa//
Dhadharan pijêr liniling/ sêmune nganti paduka/ dhuh inggih kados jêng kados/ bêktine darbe sudarma/ ajrih ngrumiyinana/ sigra wus bujana nutug/ sang wiku miwah sang nata//
Wuwusên sang pandhita ji/ ngandika marang sang nata/ hèh ki prabu paran mangko/ pitutur ingsun mring sira/ bab Kraton ing Ngastina/ yèn gêmah arjane wuwuh/ atimbun pa-[2]ra narendra//
Ingkang padha sih sumiwi/ sumurut soring dhêdhampar/ kabèh mêmpêng prasêtyane/ mung ana sandeyaning tyas/ ewuh
tumuwuh ing sêdya/ kalakon têka puja/ yèn rosa purwaning kayun/ mêtu têka sayêmbara//
Tanpa karya ing pamurih/ mijila ing sayêmbara/ têmah rame wêkasane/ ki prabu sira mijia/ mring paman ing
mring siranggèr/ rupane ingkang nugraha/ wong kang saguh nyirnakna/ kamladèyaning prajamu/ bangên saparoning praja//
Wayah gumlewang Hyang Rawi/ Dhêstharata angandhika/ kulup iki wus wayahe/ sira mundura
panjênêngan nata/ pae lawan kawulane/ ing sabarange bineda/ yèn wong agung supêna/ minangka sasmita tuhu/ kang kalingling jroning nendra//
girisa tyase/ sang aprabu ing Ngastina/ mangsa sandhanga lima/ patih tuwa nêmbah matur/ dhuh gusti jêng srinarendra//
Kamipurune kang abdi/ umatur ing jêng paduka/ saking katrêsnan èstune/ botên umatur nyênyamah/ mojar nèng srinarendra/ èstu paduka sang prabu/ ratu punjul tri bawana//
Sintên ingkang animbangi/ kaprawiraning ayuda/ tuhu yèn ratu kinaot/ marma kathah kang pra raja/ nungkul
dalah samang-[6]ke/ tan kenging yèn winicara/ manggung mangayubagya/ punika gusti sang prabu/ wit rêrasaning
kewan walang taga/ yèn sampun kinawruhan/ saèstunipun piturut/ tur botên saking rêkasa//
Mangka bèr anganan ngering/ nêlêsi ing kyana patya/ kya patih maju ature/ dhuh gusti srimaharaja/ wontên dayaning driya/ ing karsa murih lêstantun/ prayoga ucaping praja//
Lan wontên kirata malih/ traping arsa jatu krama/ sinangkan wicara asor/ sanadyan trahing ngawirya/
tandhing/ ngratoni para pandhita/ binapa guru sakèh wong/ duk swargi rama paduka/ Sang Prabu Suryabrata/ puruhita mring sang wiku/ Nata Rêsi [7]
têtarosan/ yèn sang wiku tan rêna/ sinalinan sêkaripun/ karêm ing sinom logondhang//
Dhuh gusti srimaharaja/ ing karya mamrih prayogi/ winawang
lêstari/ dumugi ingkang sinêdya/ makatêna sribupati/ prayogi saking aris/ purwa wasana rahayu/ yèn lir karsa paduka/
Dwiradha4) turangga rata/ kang pantês katur sang aji/ punika gusti prayoga/ tan karya susahing abdi/ kenging sang raja putri/ adat [8] ing karsa sring lulus/ ngemana wadya tuwan/ sampun dumèh guna sêkti/
samudra gung/ jêr Hyang Wisnu Bathara/ dumunung ing nuswa Jawi/ upamine pawaka wadya Gumiwang//
Kang ngrêksa ing pra jawata/ Sang Bathara Wisanggêni/ nênggih Sang Bathara Brahma/ yèn maruta ingkang abdi/ ratuning angin-angin/ dumunung Bathara Bayu/ mangkya wus anèng Jawa/ prabuning prawira sêkti/ wus kinumpul ngêratu nèng Batharendra//
Lêlajêr ing tanah Jawa/ pinutra Hyang Surapati/ ing pundi margane jaya/ prasasat mandêng Hyang Rawi/ kalamun sribupati/ tan dhaharing atur ulun/ kados yèn kalampahan/
Andhungan gêgamaning [9] prang/ kang padha linuwih-luwih/ kumpulna ge dèn
Busananing kang turangga/ pisungsung Ratu Sarwanti/ buntêlên baludru pita/ lan gajah Si Pamugari/ saplanane ywa kari/
tumindhih/ sirêping karsa sang prabu/ Dyan Patih Satrutapa/ bukuh umatur sang aji/ dhuh dewaji wontên malih tur kawula//
Yèn ngancik têpining praja/ kèndêla ing sawêtawis/ padukènggal utusana/ tur uninga ing sang yogi/ yèn wus kapriksan dening/ ramanta sang mahawiku/ manggèning
dhewe kang sun utus/ marga sang apandhita/ wis kulina ing sirèki/ dadi nora pinaido lakuning wang//
Rara sira adandana/ sun gawa suwita maring/ jêng sinuhun ing Ngastina/ têlatah ing nuswa Jawi/ ratu pawira sêkti/ dhasar bisa dadi dhukun/ nambani wong kedanan/ pasthi bisa gêlis mari/ saranane putrane ingkang wanodya//
Têlas ingkang langên praja/ prajurit jro kang nambungi/ kang
kang nambungi/ patih anom gêng aluhur/ ran Gajah Antisura/ sêmbada wahana hèsthi/ anindhihi sakèhing prajurit
anggêbêl kang miyat nglurung/ sawênèh ana nyakra/ yèn akrama sribupati/ baya iki pangarake
prajane ing Jongbi-[13]raji/ rajane pan wus palastra/ aran Prabu Kalamurti/ anake kang gumanti/ aran Raja Kalamrêcu/ bala tanpa wilangan/ ing laku
ngupaya boja/ lan sintên karsaning gusti/ ingkang utus malbèng dhukuh Sokalima//
pangarsane prajurit/ mangkana wus tilar kuda/ mung sêkawan kang tutwuri//
Kunêng wuwusên sang prabu/ saungkure kyana patih/ nimbali mantri
pinggir/ danane srinaranata/ wuwusên rêkyana patih/ tan pêgat pamurihing tyas/ ing laku aywa ngagèti//
ing galih/ andikaning mring kang putra/ sarirane mêmijèni//
Ginalih wus anèng pungkur/ seje ingkang mikantuki/
Yèn sampuna sang aprabu/ winastan hardèng pamêlik/ ing mangkya jrih mastanana/ sang wiku alon dènnya ngling/ umpama wong brangta mring dyah/ ing sêdya rada mêraki//
Prabu/ kunêng kang tanya ing Jawi/ sang maharsi ngungak-ungak/ myat sang tamu wus kaèksi/ ana karasa ing driya/ ing solah katamèng
tansah tumungkul kewala/ sadhela tumênging nginggil/ ing solah bawa tan samar/ mung warnasalangkung salin//
pangèstu paduka gusti/ dene sagêd asêmewa/ ing ngarsa sang narpa siwi//
Ngandika malih sang wiku/ gustinira anak aji/ apata padha raharja/ mangkana rêkyana patih/ myarsa
karuna/ Satrutapa matur aris/ rayi paduka sang nata/ sampun lami dènnya lalis//
Antawis sêwulan taun/ putra paduka sang aji/ konduripun mring kamuksan/ wayah paduka gumanti/ mangrênggani ing Gumiwang/ pangèstu paduka gusti//
Nalika jumênêngipun/ wayah paduka sang aji/ putra paduka ing Mlaka/ Sang Prabu Jayadimurti/ kang umadêgkên narendra/ lan kawula
aji/ anak kawula pun Gajah/ Antisura kang kinapti//
Rèhning kawula wus sêpuh/ nanging kalilan nuntuni/ ngandika Bêgawan
dunung/ tan lawas nuli nututi/ akèh siswane jêng rama/ tan kaya mring anak aji/ krêp sinawung ing wacana/ Satrutapa
wiku/ ingsun kinèn gumantya ji/ lan nambut asilèng krama/ sun sugal tan mituruti/ têmah anis
purna jurang gunung alas/ sun iki kêtaman runtik//
Kya patih ma-[19]tur nalabung/ ing wuwus lir mêmêgati/ mangkana ing aturira/ gusti Sang Tanaya Rêsi/ sowan kawulèng paduka/ ingutus maring jêng gusti//
Wayah paduka sang prabu/ ing Gumiwang Sribupati/ Narpati Suryaanggana/ yèn parêng ing karsa gusti/ wayah paduka sang nata/ kenginga lajêng sumiwi//
Ing jêng paduka sang wiku/ ing karya arsa minta sih/ mangkya nèng têpining praja/ marma kèndêl sribupati/ anganti lampah kawula/ kang dinuta tur udani//
Kalamun èstu saharju/ ing galih paduka gusti/ wayah padukèstu sowan/ yèn paduka tan marêngi/ sayêkti wangsul kewala/ mung nênuwun ingkang mugi//
wong padêdesan/ wong desa doh samya prapti/ dodol laris kadi pasar/ têmbange salin rêncasih//
Wus misuwur mring jroning nagari/ lamun ing Dhukuhan Sokalima/ katêkan ing ratu gêdhe/ sabrang prajanira gung/ ing Gumiwang araning
kang rawuh/ wus sinêdya amangun jurit/ sanadyan dawêg prapta/ ing karya wus dinum/ duk angkate saking praja/ wus miranti ing upakartining jurit/ tan kadi jêng paduka//
Têka gugup kudu ngajak jurit/ waos taksih sumladhang nèng plangkan/ punapa tinandukake/ dhuh anggèr jêng sinuhun/ katêlanjur pun bapa yêkti/ kamipurun nyênyampah/ ing karsa sang prabu/ taha lamun amêjana/
lulut ambapa narendra/ paran manggung landeyane/ ing pundi marginipun/ yèn paduka dèrènga myarsi/ dhatênging nata sabrang/ sayêkti
tyas mrih amigêna/ punika nggèr sayêktine/ lan malih jêng sang prabu/ bok kêsupèn ing karsa mamrih/ ngumpulkên prapandhita/ kinon amanêkung/ dene
pra maharsi/ rama paduka ing Sokalima/ pinunjul ing sêsamine/ punika yêktinipun/ duk miyarsa
Manira wus tan bisa mangsuli/ inggih palimarma jêngandika/ kabyantan paman sabdane/ bêjane wong tinunggu/ ing wong tuwa tan nganggo wigih/ nanggulang hardaning tyas/ sèwu-sèwu untung/ yèn boyaa pakênira/ kang pinuju kêtaman ing karsa mami/ dhuh [23] paman punapa//
Ya ta wau Sri Duryadana ji/ animba ing Kya Patih Suman/ wus prapta ngarsa sang rajèng/ ngandika sang prabu/ bapa patih sira wus myarsi/ yèn ana ratu prapta/ anggawa bala gung/ têka laladaning sabrang/ ing Gumiwang jêjulukirèng Narpati/ Prabu Suryaanggana//
Ing samêngko bapa wus angancik/ nèng pasisir jujug Sokalima/ Kya Patih alon
ing Ngastina saanane/ wong pikule nêm èwu/ anggawaa ingkang piranti/lan nganggo
praptèng pasanggrahane/ Sri Suryanggana Prabu/ patih tuwa juru basani/ panduking karsa nata/ si-[24]gra sang aprabu/ mêdhun saking palênggahan/ wusnya cakup-
Gugup sang nata ngundhangi aglis/ budhal saking pasanggrahanira/ mring Sokalima karsane/ nanging kang pra wadya gung/ tan kalilan mèlu umanjing/ mung abdi kang kapêrak/ dharat lampahipun/ sang natawahana rata/ lan
pradangga umung/ dangu-dangu ana kaèksi/ wong mlaku arantaban/ mêmikul andulur/ akèh lêlayu sumêla/ kyana patih utusan mriksa
tinanya sumaur/ pasugatan saking jêng gusti/ sinuhun ing Ngastina/ puniki kaatur/ sang prabu tamu ing sabrang/ kang tinanya gênti dènnya mitakoni/ sanak sintên punika//
Kang nèng rata sinongsongan kuning/ mawi kepala agêm narendra/ kang tinanya lo-[25]n saure/ gih punika Sang Prabu/ Suryanggana ingkang ngrênggani/ kutha gêng ing Guwiwang/ wus nyangnglèng mentar wus/ wangsul matur ing apatya/ Dyantisura umatur mring sribupati/ têrang pamyarsanira//
Langkung trusthanira sribupati/ kawuwusa Dyah Suryadiwatya/ kadya kêkayang polahe/ têtanya mring sang prabu/ kae apa gumandhul kuning/ nauri srinarendra/ layak iku têbu/ sang rêtna matur ing raka/ jikukêna age amiliha sing kuning/ tak ingune balumbang//
Ya ta wau lampahe sang aji/ wus prapta ing Dhukuh Sokalima/ wus têdhak
putuku kiye/ mèh tan siwah sarambut/ ing wêrnane lah anak aji/ kang wus mulyèng
marga saha rawuhe/ lan malih sang aprabu/ mundhut ingkang aksama dening/ sêpi ing parikrama/ mung mrih ing pamuhung/ dening wayah padukendra/ wus misuwur kasujanane mumpuni/ rahayu tyas ngumala//
manèh paring sabda/ kamulyan mring sun/ matura mring srinarendra/ wus sun pundhi mangka pusakaning urip/ kalingga dadi jimat//
Lan malihe kalilana dening/ cumanthaka nanging kaatura/ sungkême tyas ingsun kiye/ mring sor dhampar sang prabu/ wusnya nabda srinarapati/ pinisalin kang duta/ busana linuhung/ lan pêsangonnya gotongan/ duta mundur onêng tyas srinarapati/ sakala liru cipta//
Kang tansah katon kumanthil-kanthil/ balêrêngi gêng têlênging netra/
anyaosêna/ kang mrih jro kadhatun/ Patih Gajah Antisura/ kang minangka senopatine lumaris/ ewonan wong angrêngga//
Wus tinata lampahing prajurit/ kusumayu kang munggwèng jêmpana/ lan putri têtawan akèh/
yèn luputa ing pangarah angêmasi/ isin myat ing Gumiwang//
Ting sariwêt palawija wuri/ padha manggul kurungan kukila/
Wuri anjrah gêgaman prajurit/ bêbongkokan pinikul wong wijah/ sarwa seta busanane/ kya patih
yèn jêng eyang marêngake/ katur ingkang pisungsung/ mung wontêna kang mangka wakil/ sarirane jêng eyang/ pratandha kalamun/ wêdaling manah kawula/ wus kaèstrèn eyang paring pamrayogi/ sêkar dudha kasmaran//[29]
Sadaya kawula sabrang/ sanès adat tinimbang bangsa Jawi/
kawula antuk/ sêsikuning sang nata/ kang pikantuk ing pamilutaning kalbu/ sayêkti kawula merang/ tan sae mantuk mring nagri//
hèh ki prabu away sumêlanging laku/ mêngko sun kang mrayogakna/ kaature mring sang aji//
Bagawan Durna ngandika/ mring kang putra sang arya wikusiwi/ hèh kulup sira sun utus/ marang ing kapatihan/ lancangana lakuning para pisungsung/ yèn wis têmu
Gumiwang/ lan lêbune anakmu si rêtna iku/ sun jaluk pitulung marang/ pamanira ki dipati//[30]
Si Rara Suryadewatya/ aja barêng lêbune lan si patih/ yèn wus katur kang pasungsung/ pasthi ana caraka/ wis ta kulup lumakua dèn agupuh/ tumuli anglancangana/ sutanira nini putri//
Aswatama lèngsèr mangkat/ tan adangu ing lampah wus nututi/ piyak sakèhing wadya gung/ ya ta dyan wiku putra/ wus kapanggih kyana patih gupuh-gupuh/ angèndêlkên turangganya/ Swatama dhawuhkên aglis//
Ing karsa sang dwijawara/ kyana patih sêndika wus miranti/ dèndhêg lampahing wadya gung/ Swatama laju mangkat/ tan kawarna ing
patih/ Swatama wus kinèn wangsul/ Sangkuni sigra dangdan/ wus samêkta kya patih lampahnya laju/ ing wanci surya gumliwang/ kya patih malbèng jro puri//
Wuwusên srinaranata/ mijil saking dhatu pamudya rêsmi/ wontên pawongan umatur/ dhuh gusti srinarendra/ yèn kaparêng ing karsa jêng sang aprabu/ abdi paduka pun paman/ parênga sumiwèng aji//
Ngandika srinaranata/ lah dènage timbalana si patih/ ingkang liningan wus mundur/ tundhuk lan kyana patya/ wus dhinawuhkên timbalanya sang prabu/ radèn andika ngandikan/ jêng gusti srinarapati//
Kyana patih sigra-sigra/ wus sumiwèng ngarsa jêng sribu-[31]pati/ Sêngkuni alon umatur/ dhuh gusti srinarendra/ duking wau pun Swatama kang ingutus/ mring pun Bapa Sokalima/ sung uninga mring kang abdi//
Kula pinrih umatura/ ing paduka yèn parêng karsèng gusti/ putra paduka Sang Prabu/ Narapati
Ya ta wau srinarendra/ dupi miyarsa ature kyana patih/ saklangkung sukaning kalbu/ ngandika srinarendra/ pakênira dhewe prayoga kang mêthuk/ lan bupati kang prayoga/ mumpung ing dina Rêspati//
Kyana patih mundur sigra/ kang winarna kawarnaa ing ratri/ Sang Sri Duryudana Prabu/
bapa kang jinujug/ mêkatên purwanira/ Suryanggana punika atmajanipun/ Sang Aprabu Suryabrata/ Suryabrata narapati//
Rêmên pêparèng samodra/ katalanjuk dumugi Ngatasangin/ pruhita mring rama prabu/ ngabdi têmbunging krama/ mring kawula basa nanging lir sadulur/ ing mangke putra paduka/ Suryanggana narapati//
Brangta loke pawartanya/ yèn paduka darbe putri yu luwih/ malah kasat nètrèng dalu/ marma mangke sang nata/ asrah praja ka\a\tura ingkang
saking cipta kawula saèstu/ sabdaning rama paduka/ jawata ingkang pêparing//
Pun bapa ing Sokalima/ andhawuhna ing karsa sribupati/ supadi sêpi ing kayun/ benjing-enjing sang nata/ ing [33] Gumiwang ngêmungna sumiwèng prabu/ trusthèng tyas srimaharaja/ angling mring Druna mangarsi//
Nêdha bapa undurira/ ing ngarsèngsun dhawuhna karsa mami/ dèntêrang aywana kantun/ mring anak ing
tan nêmbramaa/ marang sira tan wurung angêmasi/ wadhah pamangsaning manuk/ rekatha rêruntungan/ ora mulih mring Gumiwang raganingsun/ bacuta mangsa dlamakan/ kawirangan ing dumadi//
Dening dewasaning surya/ atmajèng dyah lan cêrak sribupati/ durung
Pama lêbak ing Ngastina/ pinuriha dadi gunung brana di/ tinumpuk angundhung-undhung/ sumundhul ngantariksa/ yèn tan
Yèn saking raosing driya/ brana pèni mung rangkêp tan dadya wit/ kang kawulèsthi ing kalbu/ tan lyan pêjah kawula/ nagri sabrang saisine ciptèng ulun/ mangka siyagèng pancaka/ prajurit gung
ayu/ katon narpati Pandhawa/ ing cipta sampun kapusthi//
Umatur mring Dahyang Druna/ dhuh pukulun ing karsa sribupati/ prakawis kang wus dhumawuh/ dhuh sampun-sampun dahat/ sungkawèng tyas kawula ingkang sumaguh/ nyirnakkên narpa Pandhawa/ dangu anggitês kang mèrki)//
Darbea nyawa salêksa/ botên wande pêjahe saking mami/ ing pundi pangungsènipun/ nadyan mring têlak naga/ angungsia ing Dewa Bathara Guru/ kula kadugi nyirnakna/ katêkan dewane
dhisik mring ramanta prabu/ sokur bisa sumiwia/ mring Destarata maharsi//
Pangèstune lumuntura/ lan kapindho bakal martuwa kaki/ yèn wis kalakon sang prabu/ ngabêktia sang nata/ saya gampang sirnaning klilip sagunung/ dhuh babo salina têmbang/ maring
Yèn mungguha nguladi kang agni/ sirêp tanpa dados/ [36] wus miturut ing sabarang kang rèh/ de sang wiku kang upama riris/ hardanèng kang gêni/ sirêp dening ranu//
Wus rahina ya ta sribupati/ busana kaprabon/ ing undhangan sawadyane kabèh/ umung gumuruh swaraning baris/ bêda duk angkating/ saking
katong/ pêpak sagung pra Kurawa kabèh/ Dursasana kang munggèng ing
Lan lêbuning Dyah Surya-[39]dewati/
Gumrah pawongan sajroning puri/ wênèh kang nênonton/ Banowati mijil sing purane/ kawuwusa Dyah
gêdhedhering nyamping/ gung kidak dening wong/ nyamping sabuk èpèk jêbol kabèh/ kawirangan mlayu bopong nyamping/ wuwusên sang putri/ sumiwèng kadhatun//
Sêsêk uyêl wong sajroning puri/ gumrumung swarèng wong/ dhasar katêmbèn ing pandulune/ Suryadewati
kadhaton/ palawija wadon pangampile/ warna-warna rupa ngrêspatèni/ bêburon sarwa lit/ sadaya pinikul//
tan wontên bosêne/ kawuwuse dutane narpati/ Antisura Patih/ ing karya wus katur//
Tan winarna ucape ing wuri/ mundur ing pisungsong/ kawuwusa sang prabu praptane/ Suryanggana kêrit sang
wayah paduka sabrang kang prapti/ sintên prayogining/ ing mangke kang mêthuk//
Matur alon Dewabrata Rêsi/ yèn parêng sang katong/ prayogi raka paduka mangke/ putu ing
Mêthuk kalêbêt ing Narapati/ Suryanggana katong/ kang liningan katiga lumèngsèr/ kawuwusa Gumiwang narpati/ wus tumêdhak saking/ dwirada sang prabu//
Kawuwusa kang mêthuk wus prapti/ Basusena katong/ satriya ro kang mangka
sribupati/ kawula sèwu anuwun/ nanging raosing manah/ botên sumêdya atampi/ têbih saking pukulun ingkang punika//
Sapintên nugrahaning Hyang/ ingkang martamaning dasih/ de kawula wis linilan/ angancik ing Nuswa Jawi/ mring nagri paduka ji/ tuwin sumiwèng pukulun/ punika kamayangan/ saking punapa pun dasih/ yèn puruna jajar
pukulun sribupati/ kapundhi sabda paduka/ minangka jimat paripih/ ngalingga lênging ati/ nrusing balung mangka sungsum/ anjawi kang punika/ kawuningana sang aji/ milanipun sumiwi jêng padukendra//
Wau sinuhun Ngastina/ têbih antaraning nagri/ ing Gumiwang lan Ngastina/ kalêbêt samodra tuwin/ wana prabata sungil/ nanging raose tyas u-[44]lun/ tinikêla ping sapta/ ing tyas kawula
ing Gusti/ angaturkên kang praja gung/ saisining Gumiwang/ darmi kawula angampil/ sokur lamun wontêna karsa paduka//
Ananêmi mêngku praja/ kawula nrimah mêkathik/ sumêdya amunakawan/ lan wontên tawan narpati/ Jongmirah ingkang
hèh paman pakênirèki/ angruktia srimanganti bangsal wetan//
Minangkaa pamondhokan/ aja nganti nguciwani/ si patih karone padha/ gawanên
pawongan tur udani/ gusti punika sang prabu/ lumarak jêng paduka/ lan gusti kusumèng puri/ narpa rêsi sigra manga-[46]tag ing garwa//
Kèn mêthuk ing srinarendra/ wus tundhuk sigra lumaris/ prapta wus tata alênggah/ kang pawongan samya
Dhestarata/ ki prabu sapa kang bekti/ Lêksmana anyelaki/ nyêla matur mring sang wiku/ punika wayah tuwan/ pun Rêtna Suryadewati/ sumiwi ing paduka brangta mring kula//
Marma nyanggung ura-ura/ dhuh gusti sang narpasiwi/ tulus asih ing mlas arsa/ kawula sumêdya nyèthi/ wong bagus mingit-mingit/ durung kongsi praptèng pupuh/ Banowati anyandhak/ karnane sang narpasiwi/ ginèrèt mring purane ing
Wayah paduka pun rara/ kang mangka ros lênging ati/ ubayane wayah tuwan/ lulu awor lawan siti/ yèn
ing Gumiwang/ awya dadi tyasirèki/ rèhningsun durung têtanya/ paran ta padha basuki/ nahan Suryanggana
paduka/ mring kawula anyrambahi/ sagung wadya ing Gumiwang/ ngandika sang pandita ji/ kabèh brana di-adi/ ingkang minangka pisungsung/ ki prabu atur praja/ twin têtawan pra narpati/ iku bangêt panarimèngsun mring sira//
Nanging mungguh abojana/ ki prabu tan dadi daging/ pambanane ramanira/ Ki Prabu Duryudana [48] Ji/ iku bae ki aji/ kalakona dèn satuhu/ ingsun
Yèn kaparênga ing karsa/ kawula anyuwun kanthi/ jêng eyang ing Kapatihan/
Duryudana/ kulup gawanên mijil/ iki sutanira/ Ki Prabu Suryanggana/ dêdimèn nuli miranti/ lan pamujinira/ yayi Arya Sêngkuni//
raja/ kawula anyagahi/ sadintên kewala/ sirna narpa Pandhawa/ nagari katuju dening/ gunging wadyamba/ dhuhadhuh sribupati//
Sampun dhahat sungkawa ing tyas paduka/ dene acandrèng bukti/ turing Suryanggana/ sarya nglulus gumbala/ ewa Rêtna
Kawuwusa atmajendra ing Mandraka/ satriya Madyapuri/ Arya Burisrawa/ duk nalika miyarsa/ Ngastina katêkan dening/ narendra sabrang/ ing ratri mentar saking//
Kadi barat ing lampahe narpaputra/ dhasar trahing maharsi/ kaciwa ing warna/ mèh sarupa raksasa/ jiblês Kaki Bagaspati/ pambêkan padha/ tranging driya wis sami//
Burisrawa ing ratri tumamèng pura/ nilip Dyan Bano-[50]wati/ ing wanci samadya/ ratri kusumèng pura/ karuna alantik-lantik/ ingkang sinambat/ madya kalima niki//
Pan mangkana sambate narpadayita/ dhuh-adhuh sribupati/ liwat aniaya/ sikara wong
lan cêblunge Si Kurawa/ sabên ilang nêbusi/ jêr kalah botohan/ maring gyan ronggèng wuda/ pahe murcaning Jahnawi/ Bathara Krêsna/ sirna ana kang pinrih//
Layak bae Arjuna sirna taunan/ jêr mring Suranadi/ mêminta ing dewa/ kadibyan kanugrahan/ wong dewane mituruti/ Narendra Krêsna/ kang winênang mêmilih//
Nadyan iki kang bok têkane wong sabrang/ jawata kang pêparing/ nugraha gung marang/ wong agung Panduputra/ Kurawa mangka
Winatara nêm ewu prajurit kuda/ bagu-[54]s prawirèng jurit/ prajurit ing ngarsa/ wignya sinranging guna/ nyandêr nututi sang aji/ bantala obah/ gumludhuk anggêtêri//
kang baris lumaris/ dêlêdêg tanpa kêndhat/ sawênèh kang wêruh/ untabing prajurit sabrang/ akèh ingkang tutup lawange kinunci/ jrih solah gora godha//
Ya ta ingkang kawuwusa malih/ pandhita ing Wukir Saptaarga/ ing Martawu pratapane/ trahing Hyang Brama Wisnu/ tan ingucap uruting ngluri/ ing carita rinupak/ mung kang dadi
barang ciptane/ kang durung mijil wus wruh/ lan winêca bakal baboni/ ing rat Jawa satêrah/ ing sabrang kinumpul/ wungu tyas
Ya ta sanalika wus anunggil/ nata Pandhawa Sri Darmatmaja/ sirna mulih mring purwane/ sakadang garwanipun/ saisining Cintakapuri/ wêwêngkon jroning kitha/ kabèh sirna gêmpung/ bêburon siji tan ana/ kari wadhah isine kabèh wus mulih/ mring jaman kalanggêngan//
Yèn ujaring wong kang ahli tèki/ larangan yèn ingucap sumewa/ mudharake bêbundhêlane/ paranta yèn winuwus/ nganggo seba Hyang Udipati/ miwah kang amisesa/ dating sira iku/ marêm lamun winasesa/ yèn karêpe sastra boya
kang kapyarsi/ kêkayon gung tan ana kukila/ kupu kinjêng ilang kabèh/ tirta minane suwung/ mung
myarsa mung winitawis/ lendhe mangsa bodhoa//
Kang miyarsa caritaning tulis/ sampun duka dhatêng kang ngrumpaka/ endah punapa èstune/ wong juru tulis gunung/ rak alane wong duwe abdi/ kêmaruk ajang klapa/ kawruhe paruthul/ prayogane mung sapala/ de
mung mrih prayogeng têmbung/ êndi ana Hyang Udipati/ anganggo têka lunga/ dene kaya dhukun/ satêmêne iku layak/ nalikane sang rêsi nungku
sasriking manah/ lo mas yêktosipun/ mung ampun kenging gêpokan/ kadursilan niku mas sing kula puji/ manjing mawon lak nêdha//
binukak sêpi/ wadhah kèh ginaledhah/ anggalodhang suwung/ isine kabèh tan ana/ inêbing kang lawang tan ana
andikane/ eyang paran ing kayun/ luwih anèh lakon puniki/ manira boya duga/ Sangkuni lon matur/ sinuwun watawis kula/ muwung ingkang janma ngalêmpak mring puri/ sumiwi ing sang nata//
Ing kaparênging karsa sang aji/ sinêngkakna lampahe kang wadya/ lan kinêpungan purane/ saking watawis ulun/ sang aprabu Cintakapuri/ wus tan sumedya lawan/ jrih prabawèng prabu/ giris myarsa gunging wadya/ nanging wontên watawis kawula malih/ wontên purwaning lingga//
Jêr Pandhawa sawung kang upami/ mangka ing mangke botohe minggat/ tan wontên kang nandhingake/ ngandika sang aprabu/ kadi pundi ngangge tinandhing/ Sêngkuni ngoso mojar/ sumangga sinêrung/ bok mênawi sêlak
lumaris/ wus angancika praptèng palataran/ balinguh ing paningale/ janma myang swara suwung/ têbah jaja
Minak Luyubraja ing ngarsi/ Kramasarana aprang/ mrih bêdhah praja gung/ wêwalêrtumraping sastra/ tyas kacuwan saha kang
saubênge/ gêdhong-gêdhonge suwung/ sakèh wadhah wus tanpa isi/ mring kêbon lêlangenan/ tan ana kadulu/ Patih Gajah Antisura/
pandhita/ rintên dalu tansah dènira sêmedi/ mangayu-ayu bagya//
Estu ampuh sabdaning maharsi/ ing sirnane pun nata Pandhawa/ lan isining praja kabèh/ pinulung kinakêcut/ de mitrane Sang Hyang
dayanireki/ prayogane linakyan/ kya patih umatur/ anjawi karsa paduka/ tinilara yèn tinêngga tanpa kasil/ dêduka tanpa lawan//
Mung tinêngga acatur bupati/ lawan prajurit mung winatara/ pratandha kagêm prajane/ ing têmbe yèn wus katur/ ing ramanta srinarapati/ sakarsaning sang nata/ jêr paduka sampun/ anglampahi ing karyèndra/ lan kabêgjan tanpa prang rajane anis/ wus manjing dhatulaya//
Lipur dukanya srinarapati/ wus ngundhangan lir ture kya
kondur/ tan sae myat ing sujanma/ puput jiwa bêdhug têngaraning jurit/ kataman matyèng rana//
Saya liwung tyasnya sribupati/ sru kacuwan tan linawan ing prang/ tambuh-tambuh wiyogane/ mèh tan panon sang prabu/ anggulèyèh luhuring hèsthi/ gupuh Kya Patih Soman/ rinangkul sang prabu/ Patih Gajah Satrutapa/ amrêpêki matur mring Arya Sangkuni/ kados pundi ki lurah//
Yèn kalawan pinujuning galih/ wayah paduka srinaranata/ prayogi kinundurake/ supados lêrêmipun/ liwunge tyas antuk panggalih/ nèng Dhukuh Sokalima/ kataman ing wuruk/ ing Sang Dhahyang Kumbayana/ mung ki lurah ngaturna lampah puniki/ mring jêng srinaranata//
34. Pinujune ki lurah pinaring/ mangka
anèng swarga gung/ siniwi mring pra widodari/ baya tan eling marang/ kang kari nèng dunung/ mokal yèn tan kawangwanga/ ing Cintakapura rinubiru dening/ raja têka ing sabrang//
Hyang Tunggal ingkang sêsiwi/ mula-[63]ne Bathara Maya/ prapta pitutur yêktine/ mring putra Hyang Kamajaya/ kulup dènage sira/
dewa/ ing mêngko arinira/ sinimpên mring Hyang Maha Gung/ ngenaki tyasing durmala//
Umpama ora piningit/ kongsia têmpuhing aprang/ kêriga wong sabrang kabèh/ di margane sor ing aprang/ lare nêmpuh samodra/ sira salina jêjuluk/ arana Si Partadewa//
Nalikarsa manjing puri/ kaparanggul Partadewa/ bupati kucêm ulate/ tanya lambene wel-welan/ gusti sintên paduka/ lan pundi pinangkanipun/ punaparsa mundhut nyawa//
Kang abdi naming sadêrmi/ purun ngambah jroning pura/ ngêmban karsaning sang katong/ ngandika lon Partadewa/ yèn sira tanya mring wang/ sun iki têka ing gunung/ arane Kilasawarna//
Gêng luhur jurange rumpil/ dhukuhku ing
prapti/ sun tunu praja Guumiwang/ sun kang bakal malêsake/ niayane gustinira/ marang nata Pandhawa/ ujêr iku mitraningsun/ ing tyas wus
karênggos barangkangan/ prapta sajaban kadhatun/ wus samya pajar rewangnya//
Prajurit kabèh milyatis/ budhal lampahe ginêlak/ ing marga tan winiraos/ ganti ingkang winursita/ kang wontên Madukara/ garwa Arjuna waruju/ kusuma Drupadaputra//
Iya kusuma Srikandhi/ kocap murcaning Arjuna/ duk sacandra ing murcane/ garwa kang sêpuh priyangga/
Wong agung ing Pringgadani/ kang tugur ing Madukara/ dhasar kulina slawase/ Srikandhi miyarsa warta/
Dening ratu manca bumi/ kang anglana saking sabrang/ ing Gumiwang gung wadyane/ ya ta Radèn Gathutkaca/ miwah Jahnawiputra/ wus samya kalih ingutus/ mring Praja Cintakapura//
Angyetèkakên ing warti/ têmên doraning pawarta/ wus umangkat radèn karo/ mung lawan
Miyat nganan ngering sêpi/ tan ana bawaning janma/ têkan manuk ora katon/ kêkayon wohe tan ana/ rinèng tyas
ana janma/ ngandika marang Sêmar/ kaya paran pamikirmu/ elok lakon Ngamarta// [66]
Endi kang minangka saksi/ bêdhahe praja Ngamarta/ ora ana lêlabête/ tumpêsên wong ing Ngamarta/ tan ana sarah bathang/ kabèh omah padha suwung/ têkan isi kari wadhah//
Bêburon tan ana kèksi/ sêpi tan ana sabawa/ Badranaya lon ature/ mila srêp manah kawula/ ningali têtingalan/ punika elok kalangkung/ dede pandamêling tiyang//
Kados pitulunging widhi/ asih paring kanugrahan/ karya cawêngahing mungsoh/ kados sadèrènge prapta/ mêngsah sirnaning janma/ lurah kanthong manabda sru/ wuwuse iku wis ora//
Dhuh ariku wong asigit/ iki ana dayaning tyas/ ayo lumèbu kadhaton/ yèn jêng uwa wus tan ana/ mêngko
sipating kang sujanma/ ing srimanganti wus rawuh/ laju malbèng palataran//
Lasawarna/ mirsa kang dèrèng kêlakon/ ya ta Bambang Partadewa/ numpangi ing panabda/ kulup tuture wakamu/ kabèh iku apa nyata//
Lurah mlêbua mring puri/ katemu lan sutanira/ sakarêpmu ana kabèh/dèn tutug ênggonmu nadhah/ Sêmar wus manjing pura/ myat boga
lungkrahe wus ilang/ sumuking tyas sirna kabèh/ kadhaut pangaribawa-/ nira Sang Partadewa/ sêgêr sumrah angalumut/ ya ta Bambang Partadewa//
Ngandika mring radèn kalih/ kulup sun wêca mring sira/ wong tuwamu lêlakone/ pamadya Endraputra/ tan kêna ing sangsara/ ing mêngko apan mèh [68] timbul/ têka sêsêngkêraning hyang//
Besuk wong tuwanirèki/ mulih anggawa nugraha/ linuwih sajagad kabèh/ jêr dewanggung kapotangan/ mring ramanta Ki Parta/ unggahe sang yêksa prabu/ ngrabasa
lan nendra/ sukaning aji jaya/ marga kawiryan pan kudu/ andhap asor wani ngalah//
46. Awit lêluhurirèki/ Sang Rêksi Manumayasa/ trah jawata parandene/ de arsa baboni ing rat/ Jawa lulus mêngkua/ tan kagèt yèn sinrang ing dur/ têguh bakuh ora obah// [69]
Aja kaya sastra warih/ dhèk bayi ora digêbyag/ tan
matur angrêrêpa/ pukulun dunungêna/ supados padhang ing kalbu/ nauri Sang Partadewa//
sabayantaka/ yèn iki tan dadya pa/ sun cipta dudu pakewuh/ dewa kang paring nugraha//
Dèn atampa sun jar-[70]wani/
Pinandêng ingkang kapanduk/ lêlakon ingkang kadyèki/ anèng elok mokal-mokal/ dudu panggawè-[71]ning janmi/ tan kêna yèn ginuyua/ mung kari narimèng takdir//
Lir sirnaning wong tuwamu/ karone mring badan atis/ anjaba
prapti/ sihku mring wong tuwanira/ sun labuhi lara pati//
Marma nggèr karo wong bagus/ ing sungkêmira mring mami/ aja nganggo sêmang-sêmang/ dupèh lagi-lagi panggih/ dèntimbang
kudhi ing ngayun/ kêkalung têsbèh kêrandhing/ asalendhang wastra seta/ piranti yèn angrêsiki/ bokor talam numpang kênap/ loro wong kang anjagani//
Yèn sang rêtnarsa angundhuh/ woh-wohan kêmbang di-adi/ jêjanggan mènèk kang wrêksa/ anane mung sabên enjing/ yèn siyang wohe tan ana/ mulih maring suranadi//
Gêlak kêmbang pênthilipun/ yèn esuk barêng sumiwi/ pating
wilis/ buntute sadhêpa ngayang/ ting parêlok lirik-lirik/ padha ngigêl ing plataran/ kadya tayaning sarimpi//
mring radèn putra Jahnawi/ kadi pundi karsa dika/ kawula dika jatèni//
Angandika sang abagus/ sun iki arsa ngulati/ ing sirnane ibu rama/ tyas ingsun saya ngranuhi/ umatur Ki Lurah Sêmar/ dhuh babo momongan mami//
Bok inggih andika anut/ rama dika muruk
pangguh/ sowan kawula mariki/ jêng ibu kang kantun praja/ angiras atur udani/ rawuh paduka nèng praja/ mitulungi ing kaswasih//
kangêne mring bapa biyung/ nanging têmbe mêrangguli//
Katêmpuhing bêbaya gung/ si-[75]ra wajib mitulungi/ girang ing tyas Bimaputra/ lumèngsèr sagêd ngabêkti/ mring uwa Sang Partadewa/ sapraptanira ing jawi//
Kawuwusa sêkar pucung kang sinawung/ prajaning yaksendra/ kutharga ing
Ing patine yaksendra Arimba ngênu/ ngalabuhi wirang/
gèr kaya paran/ têka lalu gonsun nganti/ kaya paran ing murcane ibunira//
Prabu Anom umatur sarwi rawat luh/ duk marang Ngamarta/ arsa
Ya ta wau Prabu Anom Bimasunu/ ing tyas dènirarsa/ nglêlipur marang sang dèwi/ da-[77]dya alon umatur sarwi ngrêrêpa//
Dhuh jêng sakecaning manah ulun/ sirnane jêng uwa/ botên sarana ing jurit/ isèn-isèn sirna naming kantun wadhah//
Rintên dalu pawongan atab warna yu/ busana sarwendah/ tur dede pawongan lami/ punika kang ngladosi lamun adhahar//
kenging winuwus/ mung kandêling manah/kadosa jêng sribupati/ sinaryan mring jawata linuhuring lyan//
mèh tan kalêbêtan/ myarsa turing Bimasiwi/ alon nabda mring putra prabu taruna//
Hèh ki prabu mêngko wis padhang [79] tyasingsun/
mijil sampun/ praptèng palataran/ sigra dêdêl ing wiyati/ tanpa kanthi lir grudha ing ngantariksa//
samya mulih/ agumanti têmbange sinom logandhang//
Like this:Like Loading...	SULUK PANDUKING DUDUNUNGAN
angungseda, atakona ingkang wus angaji pati, ing reh kang nora samar.
Poma-poma anak putu mami, aja tungkul dunya lan
Den-aeling jebeng ing ngaurip, aja sira laku dora-cara, dadi panengeran ngakeh, tan kandel golek ngilmu, nora kaya wong temen kaki, nastiti akeh welas, lan kandel ing guru, pan kolur pamulangira, satibane wong temen akeh wlas-asih, lan kinasihan ing Hyang.
Ya iku wong kang temen nastiti, angguguru ingkang wus apana, dadya wruh panjing surupe, kyeh
tansah rupane dhewe den-kawangwang, pralambining turu dene, sajroning turu iku, angrasani nikmating urip, saniskara katingal, sajroning aturu, nora beda pejah gesang, kang wus awas dening wruh raga pribadi, iku wekas ing sukma.
Pan wong iku jebeng wus pinasthi, yen wong lara pangantepe teka, belis lanat katon kabeh, ana kang rupa guru, ana rupa ibu lan nini, ana rupa wong sanak, ana rupa dulur, ana ngajak kekesahan, lah den-tetep
andulu ngilmune, akeh liring kadulu, yen kapencut aniniwasi, dadi mring panasaran, kang ngagama dudu, yen tingale kang wus nyata, jroning pati datan amanggih-pinanggih, wus katingal sampurna.
Poma jebeng yen prapteng sayekti, aja pegat ing pangrakitira, tegese iku elinge, dipun-eling ing tuduh, ngurebana ujar kang yekti, kawruhana den-awas, ing sakarat iku, nora kena ginagampang, den-amadhep gagamanira den-becik,
Jeng Bagendha Ngali, yen mengsah prang pan ijen kewala, amung lawan titihane, lan pedhangira ampuh, marma jebeng ing wong
sukèng driya, kang sudi ing kayun, kayun karsa jarwanira, miyarsakkên sumawana ngudanèni, marang ing srat punika.
Pêpèngêtan nalikanya nguni, ulun ngabèhi Atmasukadga, mundhi dhawuh sangandhapé, padéndra kang Sinuhun, Kangjeng Susuhunan utawi, kang tyasnya jawi iman, mashurkên yèn tuhu, nata
umawrina supaya tahu, jembatan Bacem, Nguter,
4. Padhasgêmpal Samaulun nami, saha ulun nalika dinuta, mrih kyai lurah uningèng, krêtêg sakawan wau, lawan dipunparingi kanthi, ngabèhi Taliwanda, myang dhawuh Sang Prabu, tiyang tiga ulun lawan, kanthi kula wau Taliwanda
5. Sami ingandikakkên sarimbit, lan swaminya sarta kapatêdhan, swaniti motor sartané, dhawuh dalêm Sang Prabu,
8. Jroning dandan amyarsakkên maring, ting cruwi-|tnya swaraning kukila, kang nèng taron pomahané, cingcinggoling lan manuk, thilang glathik êmprit lan pêking, angocèh swaranira, wèh rênèng
lwiré, ing wétan cahyanipun, Sang Hyang Surya sampun nyoroti,
1. Dupi prapta tanggul nulya, winêruhkên krêtêg Tanggul yaiki, dupi jlêg sampun kalangkung, krêtêging Kaliwingka, sawatara rinikatkên lampahipun, sumiyut ing
ingkang samya, anglampah-|kên motor kalamun pakéwuh, marga ingkang dipunambah, karindhikkên myang akanthi.
dugèng driya, pinasang ing pikir ywa nganti lali, sagung pakéwuh wus putus, iku supir utama, kacarita lampahing motor wus tutug, ing krêtêg Bacêm kaambah,
wus bali kéwala, motor nulya linampahkên kinardi, sawatawis rikatipun, larisnya dyan wus prapta, pos wétannya Kaliwonan kang sinêbut, kabupatèn Sukaharja, nanging dènira
sampun krêp késahan, mring Bandhung myang Surapringga Batawi, dhawuh sorpada Sang ulun, Gusti Pêpundhèn amba, Kangjêng Ingkang Sinuhun kang sih mring wadu, numpak ègprès rikatira, dèrèng sami lan puniki.
ing umangkat, sampun prapta Padhasgêmpal banawi, kang dèn krêtêg warninipun, dipunambah punika, dados pintên jam danguning lampahipun, ki lurah lajêng maluya, mung juga satngah jam prapti.
Berangkat pada pukul tujuh dan sampailah di bengawan
Ing bangawan Padhasgêmpal, motor ngong dhêg Taliwanda lan supir, Dèn Bêkêl saksana mudhun, ngukur wau jêmbatan, rampungira ing
Wau krêtêg Padhasgêmpal, nanging ulun kang ngripta pratéla mring, sanggyanira kang mahayun, nungkara srat punika, ukur krêtêg-krêtêg ing sadayanipun, badhé kapratélèng wuntat, supadya trang tharik-tharik.
tiyang ngriki anggènipun mastani, wradinan ing Jati Bêdhug, kya lurah gya pitanya, purwanira priyé déné para manus, ngarani mangkono samya, aturnya wau sujanmi.
wong wréda- wréda, ing wanadri ngriki punika nguni, wontên wit jati gêngipun, sa-|bêdhug kang gêng dahat, kyai lurah anulya malih andangu, pogogé mau
Pakampunganing wong jawi, wêwêngkon kutha Wanarga, kiyai lurah sabdané, dadya ki aldaka ingkang, katon sinawang sangka, ing Ngutêr katoné dhuwur, ing saiki
8. Anamung yèn masa katri, radi kirang mangrênèng tyas, wit rêdi séla kang katon, sampun kantun dumuk sasat, tan tuwuh rumputira, dadya riyu-riyunipun, botên wontên mung gumêmplang.
mudhun parlu ngukur, ing krêtêg ugi gya samya.
ing Sang, kang mêngkoni tanah Jawi, ngadhatyan praja adi, ing Surakartyambêg mashur, asih myang| martatama, mring wadya bala gung alit, miwah mitra bangsa ing liyan nagara.
linggihan, wontên ing ngriku anuli, kyai lurah gya manabda, mring Prawira Giyota ris, makatên dènira ngling, kulup kandhanana aku, pandhapa ingkang wétan, karombak puniku kaki, karsa dalêm kapri-|yé ing têmbénira.
17. Hla iki wismanipun, lé raharja puniku sadulur, saduluré Singadiwirya Ngabèhi, hla-hla iki wismanipun, Atmasupana dipunwroh.
dènnyandulu, sawatawis rèhning lugunipun, wadon lawan wong priya béda sayêkti, lanang kêrêp kluyag-
28. Lawan manah kalamun, sami wadon nuju kumpul-kumpul, ingkang kêndêl têtêg ingkang ngati-ati, aja kéwat ywa gumaut, kang prasaja ing paclathon.
Lan manah wanitèku, ingkang lêgan dèn ngandêl ing kalbu, mring sipatnya Pangéran rahmanirakim, wajidaha wajidahu, tinurutan ing Hyang
40. Ingkang aparing wau, nama saha ingkang karya bagus, saandhaping
jembatan Bacem ukuran lebarnya 4 m 9 dm, Panjangnya 124
4. Mètêr ukuran Éropah,gumlaring crita mèngêti,ginubah sinambi séba, ing siyang kalawan ratri, kang samya dèndhawuhi, bêsiyar marang ing purug, kang wus kasêbut bêntar, prapta wismanya basuki,déning
mring, ing Gusti Kang Maha Mulya, sinêbut rahmanirakim, kang mugi amimbuhi, murah sih mring Gusti ulun, kamulyan karaharjan, nyupangati garwa siwi, wangsa wadya kawula satanah Jawa.
6. Sampating mangun ukara, sinawung kidung supadi,dudyat16 arsayèng wardaya, nadyan arungsit kapati,
dumadi, gumlindhinging sêmu gronjal, sajroning sapada lungsi, kèh kêcapan mancasi, tan cocog lan lagunipun, wit saking lukitanya, dèrèng jangkêp ing sakrami, kadêrêng tyas mardi budi kêkidungan.
10. Punika srat winastanan, Sri Utama dènya dadi, kawastanan Sri Utama, déné para ingkang
tindak, Panjenengané mirsa wong wuta lair mula.
9:2 Para sekabaté padha nyuwun pirsa: “Guru, menapa sebabipun tiyang menika wuta? Menapa margi tiyang menika damel dosa utawi tiyang sapuhipun ingkang damel dosa?”
9:3 Gusti Yésus ngandika: “Wong kuwi enggoné wuta ora merga dhèwèké gawé dosa, lan uga ora merga wong tuwané sing gawé dosa. Wong kuwi wuta, supaya wong-wong padha weruh pangwasané Allah makarya ana ing wong wuta mau.
9:4 Kita kudu nyambut-gawé nglakoni ayahané Sang Rama sing ngutus Aku, mumpung isih awan, sebab sedhéla engkas banjur bengi. Ing wayah bengi wong ora bisa nyambut-gawé.
9:5 Sasuwéné Aku ana ing donya, Aku dadi Pepadhanging jagad.”
9:6 Sawusé ngandika mengkono Gusti Yésus nuli kecoh ing lemah. Kecohé nuli diulet karo lemah, dilèlètaké ing mripaté wong wuta mau.
9:7 Gusti Yésus ngandika marang wong mau: “Lungaa lan raupa ing blumbang Siloam.” (Siloam tegesé ‘Diutus’.) Wong mau nuli mangkat lan raup. Bareng bali menèh mripaté wis bisa ndeleng.
9:8 Tangga teparoné lan wong-wong sing mauné weruh wong wuta mau enggoné ngemis, padha muni: “Apa iki dudu wong sing adaté lungguh ngemis kaé?”
9:9 Ana wong sing muni: “Pancèn ya wong kuwi,” nanging ana uga sing muni: “Dudu, mung rupané waé sing mèmper.” Nanging wong wuta mau kandha dhéwé: “Inggih kula menika ingkang rumiyin wuta.”
9:10 Wong-wong padha takon: “Kepriyé koksaiki bisa kokenggo ndeleng?”
9:11 Wangsulané: “Wonten tiyang namanipun Yésus, damel luluhan siti sekedhik, lajeng nglèlètaken luluhan wau wonten ing mripat kula. Kula lajeng dipun dhawuhi raup wonten ing blumbang Siloam. Kula inggih lajeng mrika. Sareng kula sampun raup, kula lajeng saged ningali.”
9:12 Wong-wong padha takon menèh: “Saiki wongé ana ing ngendi?” Wong sing mauné wuta mau mangsuli: “Kula mboten ngertos.”
9:13 Wong-wong nuli nggawa wong sing mauné wuta mau marang para wong Farisi.
9:14 Nalika Gusti Yésus ngulet lemah nganggo kecohé lan marasaké mripaté wong wuta mau, mbeneri dina Sabbat.
9:15 Wong Farisi nuli takon menèh marang wong sing mauné wuta mau, kepriyé patrapé nganti bisa ndeleng. Wong mau nuli mangsuli: “Tiyang menika nglèlètaken blethok wonten ing mripat kula; kula lajeng raup, bibar menika kula saged ningali.”
9:16 Ana wong Farisi sawetara sing muni: “Mokal yèn wong kuwi pinangkané saka Allah, sebab dhèwèké nerak prenatan dina Sabbat.” Nanging wong liyané menèh muni: “Mokal yèn wong dosa bisa gawé kaélokan-kaélokan kaya wong iki!” Panemuné wong-wong mau béda-béda.
9:17 Para wong Farisi nuli padha takon menèh: “Manut kandhamu, Wong kuwi sing marasaké mripatmu. Yèn mengkono, kepriyé panemumu bab Wong kuwi?” Wangsulané: “Panjenenganipun menika Nabi.”
9:18 Nanging para penggedhéné wong Yahudi padha ora precaya yèn wong kuwi mauné wuta wiwit lair mula, lan saiki bisa ndeleng. Wong-wong Farisi mau durung gelem precaya, yèn durung takon dhisik marang wong tuwané wong sing mauné wuta mau.
9:19 Para wong Farisi nuli takon marang wong tuwané: “Apa bener anakmu iki wuta lair mula? Kepriyé déné saiki kokbisa ndeleng?”
9:20 Wong tuwané mangsuli: “Pancèn menika anak kula; lan pancèn wiwit lair mila piyambakipun wuta.
9:21 Nanging bab kadospundi enggènipun samenika saged ningali, kula mboten mangertos. Kula aturi ndangu piyambak, sebab larénipun sampun diwasa, saged mangsuli piyambak.”
9:22 Aturé mengkono mau sebab padha wedi karo para penggedhéné wong Yahudi. Para penggedhé mau wis padha sarujuk, yèn saben wong sing ngakoni Gusti Yésus kuwi Sang Kristus, bakal disébrataké saka sinagogé (pasamuwané wong-wong sing nganut agama Yahudi).
9:23 Kuwi sebabé, wong tuwané wong sing mauné wuta mau muni: “Piyambakipun sampun diwasa, kula aturi ndangu piyambak.”
9:24 Wong sing mauné wuta mau banjur diundang menèh, sarta ditakoni: “Kowé ngakua ana ing ngarsané Allah, yèn kowé kandha sabeneré, sebab aku padha weruh yèn Wong kuwi Wong dosa.”
9:25 Wangsulané: “Bab piyambakipun menika tiyang dosa menapa mboten, kula mboten mangertos. Saprekawis ingkang kula mangertosi, inggih menika, kala rumiyin kula wuta, samenika kula saged sumerep.”
9:26 Pitakoné wong-wong Farisi: “Kowé dikapakaké? Kepriyé carané Wong kuwi marasaké kowé?”
9:27 Wangsulané: “Kula sampun sanjang, nanging panjenengan mboten kersa mirengaken. Menapa ginanipun pitakèn malih? Menapa panjenengan ugi kepéngin dados muridipun?”
9:28 Wong-wong Farisi mau nuli padha nepsu lan muni: “Kowé kuwi muridé; aku dudu! Aku padha muridé Nabi Musa.
9:29 Bab Nabi Musa, kita wis padha ngerti, yèn Gusti Allah pancèn wis ngandika marang panjenengané. Nanging mungguh Wong iki, aku padha ora ngerti asal-usulé.”
9:30 Wangsulané: “Kokanèh temen, panjenengan mboten pirsa asal-usulipun tiyang menika, mangka piyambakipun sampun damel mujijat, nyarasaken mripat kula.
9:31 Kita mangertos bilih Gusti Allah mboten miyarsakaken atur panyuwunipun tiyang dosa, nanging miyarsakaken tiyang-tiyang ingkang ngurmati Panjenenganipun, sarta nglampahi kersanipun.
9:32 Wiwit dumadosipun jagad sepriki dèrèng naté wonten tiyang wuta wiwit lair mila kasarasaken ngantos saged ningali.
9:33 Menawi tiyang menika mboten saking Gusti Allah, mokal sagedipun nindakaken kaélokan kados mekaten.”
9:34 Para wong Farisi mau nuli mangsuli: “Kowé kuwi wong kebak dosa sabadan sekojur, wiwit saka pucuking rambut tekan tlapakané sikilmu, tur wiwit lair mula, lha kokarep mulang aku!” Wusanané wong mau banjur disébrataké saka sinagogé.
9:35 Gusti Yésus midhanget yèn wong sing mauné wuta kuwi disébrataké saka sinagogé. Bareng ketemu karo wong mau, Gusti Yésus nuli ngandika: “Apa kowé precaya marang Putraning Manungsa?”
9:36 Wong mau mangsuli: “Putraning Manungsa menika sinten, Guru? Kula aturi ngandikakaken, supados kula saged pitados dhateng Panjenenganipun.”
9:37 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé wis ndeleng Panjenengané, yakuwi sing saiki lagi ngandikan karo kowé.”
9:38 Aturé wong mau: “Kula pitados Gusti,” banjur sujud ing ngarsané.
9:39 Gusti Yésus nuli ngandika: “Teka-Ku ing jagad iki supaya ngadili, supaya wong wuta bisa ndeleng, lan wong sing ndeleng dadi wuta.”
9:40 Ing kono ana wong Farisi sawetara sing padha krungu pangandikané Gusti Yésus mau. Wong-wong mau padha muni: “Menapa Panjenengan nginten, kula inggih sami wuta?”
9:41 Gusti Yésus ngandika: “Menawa kowé wuta, kowé ora dosa. Nanging sarèhné kowé kandha ‘Aku weruh’, mula kowé tetep
sepira kangèlanku sajroné nyambut-gawé kanggo kowé lan kanggo wong-wong ing kutha Laodikia, apa menèh kanggo wong-wong kabèh sing padha ora tepung karo aku dhéwé.
2:2 Enggonku tumindak mengkono mau supaya wong-wong padha lipura atiné lan padha saya raketa enggoné tresna-tinresnan, satemah olèh kawruh akèh sing nyantosakaké keyakinané. Srana mengkono wong-wong mau bakal padha ngerti bab wewadiné Gusti Allah, yakuwi Sang Kristus piyambak.
2:3 Sang Kristus kuwi presasat kunci sing kanggo mbukak sakèhing bandha kawicaksanan lan kawruh kagungané Gusti Allah sing isih sinengker.
2:4 Mulané kowé padha dakkandhani: aja nganti kena diapusi déning sapa waé, nganggo alesan-alesan palsu, senajan alesan-alesan mau katoné maton.
2:5 Sebab senajan aku dhéwé ora ana ing tengahmu, nanging batinku tansah nunggal karo kowé. Aku bungah banget déné krungu enggonmu padha saiyeg, ngantepi precayamu marang Sang Kristus klawan teguh.
2:6 Sarèhné kowé wis ngakoni yèn Sang Kristus Yésus kuwi Gusti, mulané padha nunggala karo Panjenengané.
2:7 Padha ngoyoda ana ing Panjenengané; uripmu bangunen alandhesan Panjenengané, precayamu dadia mundhak teguh, kaya sing kawulangaké marang kowé. Kowé tansah padha saosa sukur.
2:8 Mulané padha sing ngati-ati. Aja ana wong sing njiret kowé nganggo ngèlmu sing ora nyata lan ora ana paédahé, sing asalé saka pangothak-athiké manungsa apa déné piwulanging jagad, ora saka Sang Kristus.
2:9 Sebab iya ana ing Sang Kristus kono, ana ing kamanungsané, dumunung sipat ka-Allahané Gusti Allah kabèh sawetahé.
2:10 Lan merga enggonmu tetunggilan karo Sang Kristus, uripmu kasampurnakaké. Sang Kristus kuwi jumeneng Gustiné sakèhing pangwasa lan pepréntahané sing kasat mripat.
2:11 Samasa tetunggilan karo Sang Kristus kowé wis padha katetakan; ora merga tetak sing katindakaké déning manungsa, nanging katetakan déning Sang Kristus piyambak, yakuwi srana diluwari saka pangwasané badan sing dosa iki.
2:12 Sebab nalika kowé dibaptis, iku ibaraté kowé dikubur bebarengan karo Sang Kristus, lan ing baptisan mau kowé uga ditangèkaké bebarengan karo Sang Kristus, merga saka precayamu marang pangwasané Gusti Allah, sing mungokaké Sang Kristus saka ing séda.
2:13 Cara kasukman, biyèn kowé wis mati merga saka dosa-dosamu lan merga kowé kuwi wong kapir sing uripé tanpa angger-angger. Nanging saiki Gusti Allah wis nangèkaké kowé bebarengan karo Sang Kristus, amarga Gusti Allah wis ngapura sakèhing dosa kita.
2:14 Panjenengané mbatalaké layang pratandha utang lan prenatan sing nyancang marang kita. Kuwi kabèh dilebur babar-pisan srana maku layang pretandha utang mau ana ing kayu salib.
2:15 Ana ing kayu salib kono Sang Kristus ngluwari sarirané saka pangwasané para roh sing ora katon. Para pangwasa mau didadèkaké tontonan srana diirid ana ing arak-arakaning kemenangané Sang Kristus.
2:16 Mulané kowé aja padha manut karo prenatan-prenatan bab panganan utawa ombèn-ombèn, utawa bab dina-dina suci, utawa bab kraméan sasi anyar, utawa dina Sabbat.
2:17 Kuwi kabèh mau rak mung wewayangané prekara-prekara sing bakal kelakon. Kuwi kabèh wis diwujudaké ana ing Sang Kristus.
2:18 Yèn ana wong sing ngrèmèhaké precayamu lan ngaku-aku luwih unggul tinimbang kowé, merga nampani wahyu-wahyu mirunggan, sarta akon kowé ngasoraké dhiri lan ngibadah marang malaékat-malaékat, kowé aja gelem. Wong sing kaya mengkono mau padha gumunggung tanpa wewaton, awit pikirané mung cara kadonyan,
2:19 lan ora ngugemi Sang Kristus, sing jumeneng dadi Sesirah. Merga saka pangwasané Sang Kristus badan sekojur mau dirumat lan didadèkaké siji nganggo ros-rosan lan urat-urat, sarta tuwuh manut kersané Gusti Allah.
2:20 Kowé wis padha mati bareng karo Sang Kristus, lan kaluwaran saka pangwasané roh-roh sing nguwasani alam jembar. Yagéné enggonmu urip kokkaya wongé jagad iki? Yagéné kowé manut prenatan-prenatan kaya upamané:
2:21 “Aja ndemèk iki”, “Aja ngicipi kuwi”, “Aja nyénggol iki lan kuwi?”
2:22 Sawisé tumindak kuwi kabèh wis ora ana gunané. Kuwi mung prenatan-prenatan lan piwulang gawéané manungsa.
2:23 Pancèn katoné prekara-prekara mau kaya isi kawicaksanan, awit ngajak ngibadah marang malaékat, laku andhap-asor lan mesu badan klawan keras, nanging kabèh mau ora ana paédahé kanggo mekak hawa-nepsuné manungsa.
Mei 15, 2008 @ 00:36:00	hehehe. piye kabare wong jepang, ojo lali oleh2e
Mei 15, 2008 @ 00:37:00	hehehe. piye kabare wong jepang, ojo lali oleh2e
Okt 28, 2008 @ 13:01:00	Nuwun sewu, melu ngimbuhiMas Suhar, critane sampeyan wis
Watupecah ) manggone nang watupecah (petilasan. menurut Critane mbah Astraguna kuwe dadi empu, nek gawe keris wesi aji mung di urut/ di pijet, be bisa dadi keris, lan nduwe ameng² rupane Macan Putih lan macan ireng(blewus ). Mbah Astraguna nduwe putra 3 saking garwo sepisan ( Kr, Jambe ), salah sawijine ya kuwe mbah Gunawijaya
Astraguna sering njaluk tulung maring kasektiane. nang watupecah salah siji turunane jenenge mbah Jawikarta, ya termasuk esih kaki ku, wonge wis tuwa, repot, tapi panca indra esih landep, mung ora bisa mayeng -mayeng adoh. Mbah Jawikarta kuwe mau juga sering di jaluki tulung nek ana wong duwe hajat, sambate jere ya maring mbah Watupecah.
muda sing sangat peduli kaya sampeyan.Tulisanku pancen tembe rintisan.
Nayawedana sing nang Peniron juga wis tembe rampung dipugar. Wektu peresmian juga dicritakna, cuma sayang e durung didokumentasi
dadi wong ndesa sing penting aja dadi wong ndesa sing ngisin2i. Hehe..Salam nggo kabeh bae..
Agu 09, 2010 @ 13:01:32	Okelah kalo begitu….
arek 11an sing wis iso tak sms, tak kabari alamate iki. tapi mungkin arek2 sik durung
loh, kok moro-moro aku sing diseneni, wis tak set kok, mbalik maneh pancen admine lak sampean sing
moco komentarmu kok bingung yo???? piye carane nulis yoo? saiki aku nyobak nulis nang kotak “message”. Maklum yo aku iki wis adoh teko teknologi…. asline kudus ndeso maneh, terus kerjo nang Mataram…. blass
saiki…, sering mudo, ambek…..( he…he….,
nur rahmawati (10:01:33) : @idi : aq ga nyari gondrong, aq
jeneng panganan saka laladan Kansai ing Jepang, awujud kaya bal-bal cilik kanthi diameter 3–5 cm, digawé saka adonan tepung terigu ing jerone diiseni potongan gurita.
Asal-Usul[besut | besut sumber]
Awale, takoyaki utawa octopus balls mung awujud snack bunder diametere 3–5 cm kang jerone isine potongan gurita, disajekake karo saus. Takoyaki iki didol nganggo sundukan pring isine 3 glindhing. Nalika nyajekake, takoyaki mesthi didol ing wujud porsian. 1 porsi padatan isine 3-10 glindhing ing 1 wadah, kang mesthi diwenehi tusuk gigi utawa sumpit sekali pakai. Ing Jepang, takoyaki padatan didol ing wadhah kang bentuke kaya prau.
Takoyaki misuwur banget ing Jepang, khususe ing Kansai, Tokyo lan Osaka. Snack mungil iki paling enak yèn didhahar nalika isih panas minangka nyamikan. Saben omah ing Osaka padatan duwéni wajan (loyang) takoyaki. Takoyaki digunakak minangka panganan kebanggaan, kang digawé lawuh kanggo dhahar sega putih.
Jinising Takoyaki[besut | besut sumber]
Takoyaki polos: Ora nganggo saus, rasa kecap asin lan kadhang-kadhang didhahar karo ponzu utawa uyah kasar
Takoyaki (karo saus): Dhuwure diolesi saus lan mayones, aonori lan katsuobushi.
Takoyaki kecap asin: Dhuwure diolesi kecap asin, kerep ditemokake ing laladan Nayoga
Akashiyaki (Tamagoyaki): panganan saka tepung terigu kang diencerake karo endhog pitik kang akèh lan dashi, disajekake jejer-jejer ing sadhuwuring piring arupa talenan lan didhahar kanthi nyelupake ing sup adedhasar dashi.
Bahan-bahan kanggo gawé Takoyaki[besut | besut sumber]
Takoyaki-ki: sesebutan kanggo wajan kanthi bunderan-bunderan cekung kang fungsine minangka loyang nalika masak takoyaki.[2]
Sunduk wesi karo cekelan saka kayu/tusuk sate: digunakake kanggo molak-malik adonan nganti dadi bunder tenanan.
Tepung terigu: nganggone tepung terigu protein rendah supaya asile putih, luwih empuk lan gurih.
Konnyaku: jinis jelly kang duwéni akèh serat. Digunakake kanggo variasi isi takoyaki.
Benishoga: asinan jahe (sushi gari) kang dicincang, kanggo nambah citarasa pedhes lan kecut ing takoyaki.
Konbu/kombu: ganggang laut (rumput laut) kang awujud lembaran, kanggo bahan dasar kaldu (dashi). Ana uga kang fungsine minangka lapisan pana
Katsuo-bushi: digawé saka iwak cakalang. Ana rong jinis, ya iku bubuk lan lembaran serat awarna kecoklatan. Digunakake kanggo pendamping ing masakan Jepang sarta bisa digunakake kanggo bahan kaldu.
Saus okonomiyaki: saus kang digunakake ing okonomiyaki (jinis masakan teppanyaki) minangka lawuh padatan rasane pedhes
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Takoyaki&oldid=1118381"	Kategori: Olah-olahan JepangPangananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.32, 31 Januari 2017.
lan saya ruwet…. Rusak morale, rusak akhaqe, ruwet aturane,
ruwet proses lan procedure, ruwet ngurus haq pribadine…………….
ingkang berjuang sami dipun adhang lan disikang sikang
sami dipun peres dimen nasibe dadi apes….Angkoro murko diujo ngremboko ing
madyaning karya……Akeh dhukun sunat dhuwite rakyat , akeh wong sugih laku
maksiat Bondho akeh lali zakat kaporo kanggo nuruti ati bejat….
ndonyo rusak kaya opo……ALLAH panggah Maha Kuasa sanajan kaya opo pintere lan
sektine manungso nutupi tumindak doso ALLAH Maha Pirso……….
“ Sakbegja begjane wong kang lali isih begja wong kang eling lan waspada “
Kuat narimo coba ingkanng pun dipestine….
meniko kedhah anggadhahing kekuatan lahir dan bathin…. Nyawiji kanggo brantas
sadoyo kamungkaran lan kedzoliman… Teguh pendirian ora kelu ora keguh ora milik
sedulurku SH …Kaweruhono, lamun ing dino kang bakal teko ono sawijining mangsa
kang kebak perkoro….polahe manungso koyok gabah di interi, akeh manungso kang
padho lali marang kuwajiban nindakake dawuh Gusti Allah…., Sithik banget wong
Ojo ngeman bondho, ojo wedi keluwen, ojo wedi kangelan ojo wedi marang ancamane
wong kang dzolim …Sakbenere kebecikan bakal menang lan kebathilan bakal hancur…
“ Sing bener bakal panjer sing salah bakal seleh “
Opo gunane urip yen ta mung kaya unthuk ing
panyuwune ndongo marang gusti ALLAH kang murbeng dumadi….. dimen
Nyawiji ngesti tunggal manjing dining dzat kang maha suci ingih meniko gusti
lan rasa angukut cipta lan karsa anlampahi laku ma"rifat.
nembung dawuh soho anglampahi titahipun gusti
Dedalane mawi biso`o rumongso nanging ora rumongso biso.
Titah sakwantah kang mung dermo ngelakoni.....
Ojo selak karo bathine, sing blokosuto.
Ka - Karsa kwasa kang tanpa larsa lan niat
pinilih lan sedulur-sedulur secara lisan. Disebut Gaib sebab ilmu iki diajarake
hayu/rahayu sing artine selamet lan ing rat sing artine ning dunyo.
Diyu, raksasa, angkara, durjana. Dadine Sastra Jendra Hayuningrat Pangruwating
Diyu dimaknani ilmu rahasia magepokan karo keselametan kanggo ngeruwat sifat-sifat
Sastra Jendra Hayuningrat pangruwating Diyu mujudake Ilmu sing asale soko Allah
Ta'ala kanggo nylametake sakabehing kang ana ing dunya, maka ora ana pangerten
(hakekat) liya sing bisa digapai menungsa (neng tanah Jawa) sing luwih jero lan
lewih luas nglewihi Sastra Jendra Hayuningrat Pangruwating Diyu, sebab iki
mujudake sastra kang adi luhung utowo ilmu luhur sing miturut para kasepuhan
Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing links, you uga (Stub-ratio)) Informasi menyang munculak? iku
melamar. Tuladha Atur Pasrah Lamaran Assalamu'alikum Wr.Wb.
panjenenganipun para sesepuh,para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten,punapa dene pengjenenganipun panjenenganipun kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdhaning akrami
Khanti pepayung budi rahayu sah hangunjukaken raos suka syukur dhumateng gusti,"mugi rahayuha sagung dumadi",tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sadaya hangkuberana dhumateng kawula
Amit oasang aliman tabik,mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik,dene kawula cumanthaka marak mangarsa hanggempil kamardi kan panjenengan inngkang katemben wawan pangandikan,inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kula pinji. Minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bp............sekalihan
panjenenganipun Bp........sekalihan garwa(ingkang mengku gati) ingkang pantes katuran sangunging pakurmatan,kula pinangka sulih sarira saking panjenengenipun Bp........sekalihan,ingkang sepisan;ngaturakeun salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan,sumarambah para kulawarga samudayanipun.
Jangkep kaping kalih;ing nguni sampun wonten pirembagan,ingantawisipun Bp.......... sekalihan,hanggadhahi putra kakung kekasihpun Bg.........kaliyan Bp.........
bebasan ngebun-ebun enjang ajejawah sonten ndhodhok latar ndhodhog lawang sumedya nginang jambe suruhe kanthi atur makaten karena sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta,rasa miwah karsa,ingkang punika saking angenging manah panjenengenipun
miwah upakarti pinangka jangkeping tatacara salaki rabi
Weondene ingkang badhe kaaturaken wonten kaarsanipun Bp.......... sekalihan garwa inggih pnika;
sanggan,saha majemuk ingkang sampun wonten wujudpun,kanthi
Bp......... sekalihan garwa,ing mriki badhe ngaturaken malih ingkang awujud.................. ing pangajab pinangka agemanipun badhe/calon panganten putri.
Mboten kakilapan Bp...................sekalihan ngaturaken redana wujudpun art,keinginga darnel ngentheng-enthengi anggenipun Bp........... sekalihan garwa (ingkang mengku gati)netepi darmaning sepuh harmiwaha putra mahargya siswi. Kajawi punika panyuwunipun Bp.........sekalihan,ing benjang menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati,
anut satataning agami miwah adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.
Minangka pungkasening atur,hambok bilih Bp...........sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kakirangannipun,mawantu-wantu nyuwun angenging samodra pangaksamisumamnten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenengenipun Bp..........sekalihan,menawi wonte gonyak ganyuking wicara miwah
Wayang Alap-alapan Surtikanthi, Jayasuwignya, 1930, #170	Katalog:Alap-alapan Surtikanthi, Jayasuwignya, 1930, #170Sambung:-
kalbu | sagung kang sarju miyat | tuladhaning crita nguni | datan liya amung nyênyadhang aksama ||
3. ing nguni natèng Ngastina | Prabu Jayapitanaji | anglamar maring Mandraka | mamrih garwa
ngungkurkên arga | amangku sungapan tasik | murah sandhang
dadi | rajakaya mênuhi | pitik iwèn kathahipun | angrêbda datan ana | bêbaya miwah panyakit | wong sapraja kanohan amangun suka ||
8. kaprabawa tyas narendra | karêm dêdana wadyalit | karêm ngagsama ing dosa | prandene sèsining nagri | tan ana janma juti | wit tan kurang sandhangipun | tuwuk ingkang tinêdha | lumintu dananiraji | lir narmada ilining kêkucahira ||
marang Rêsi Dhanyang Durna | hèh paman ta kadi pundi | lampah ingkang prayogi | mring paman Mandra Prabu |Kurang satu suku kata: mring paman Mandraka Prabu. gyan manira anglamar | marang Sang Dyah Surtikanthi | dèrèng wontên wangsulan ingkang sanyata ||
13. aturira Dhanyang Durna | dhuh pukulun narapati | saking panawang kawula | mokal kalamun anampik | dhatêng paduka aji | binathara ratu agung | manawi sawêk siyaga
wontêna karsa sang prabu | rawuh dhatêng Mandraka | mawa angsal-angsal sami | raja-bakal raja-dadi ingkang kathah ||
15. minôngka panjurungira | dènirarsa ngrêngga puri |
baya lamun paduka |Kurang satu suku kata: baya kalamun paduka. makatên karsa ngrawuhi | kawêngan tyas sang aji | ing galih langkung panuju | nulya dhawuh mring
jro puri | lênggah anèng samadyaning purantara ||
18. wus dangu angarsa-arsa | rawuhe raka sang aji | lungsene ing wancinira |
lênggah madyanipun | ing pura nulya wêwarta |Lebih satu suku kata: ing pura nulya warta. mring ari sang rêtna dèwi |
jawi | sang nata lênggah sakêdhap | upacaranirèng aji | gantya ingkang angampil | pra punggawa anung-anung | samana rêkyana
karsa sang aji | ngarak mring Mandrakanipun | arsa apalakrama | antuk Sang Dyah Surtikanthi | marma dahat kathahing babêktanira ||
25. maksih jêjaka sudibya | sudira pratamèng jurit | ing dalu wau yagsendra | supêna panggih sang dèwi | kadya ngunggah-unggahi | Surtikanthi namanipun | ngakên
ingkang wadyabala |Lebih satu suku kata: pêpak kang wadyabala. ingkang kaparêk ing ngarsi | êmban nata
28. ing wuri para punggawa | ditya têtangsuling jurit | anggabag samya
mawuyung | pun biyung tadhah duka | kamipurun amambêngi | saking dahat sungkêm kawulèng paduka ||
pun paman patih siyaga | lan sagung punggawa aji | sumahab sanegèng yuda | nyênyadhang dhawuh sang aji | sinungana ing
putri | Surtikanthi namanipun | ngaku putrèng Mandraka | arsa suwita mring mami | luwih ayu ing
gadgadèng tyas tur ing gusti | dipun sarèh ngantosana prapta amba ||
37. wotsari sigra umêsat | Windusara
39. Kalakeya kang sajuga | Kalakathung ingkang kalih | Kalakrêndha katiganya | wus samya winangsit sami | wigatining
40. lamun miyarsa kang warta | Kusuma Dyah Surtikanthi | wus murca saking jro pura | kalilan mulih pra sami | ananging yèn
wil | pinisuka ingunggar sakarsa-karsa ||
42. wus lêpas ing lampahira | mêdal laladan nagari | ing Angga liyan jajahan | ngancik praja myang
wadya panganjur jurit | ing yuda kalih atêmpuh | tanna arsa sumimpang | wadya alit acaruk wor yudanipun | dangu-dangu wadya janma | kasoran akèh ngêmasi ||
3. kawênangan pra punggawa | ing Ngastina senapati ngawaki | pêpulih ing yudanipun | larut kang wadya ditya | angunduri ngungsi alingan ing pungkur | wau punggawa Ngawôngga | duk mulat lawaning jurit ||
4. ulap kaworan mêmaras | wit karoban lawananira jurit | dadya nilip lampahipun |
turut jurang kang pêtêng miwah asirung | samana wus pêpisahan | ing lampah samya lastari ||
5. wus lêpas ing lampahira | wadya janma saking Ngastina
sajarwaa maringsun |Kurang satu suku kata: sajarwaa marang ingsun. apa ing karsanira | sun jurungi kaki ing karsa
wayah ingsun Si Arjuna | têka dadak katêrês ing panggalih | baya sira ingkang wêruh | kamulaning duhkita | Lurah Sêmar anjêngèk ing aturipun | dhuh pukulun panêmbahan | apuntên tuwan ing mami ||
15. satuhu datan uninga | ingkang dadya darunèng ing rudatin | mung saking pamyarsa ulun | wayah tuwan
sang nata | lan pra ari arsa têdhak amartamu | marang ing praja Mandraka | nanging
gunung | praptaning ngarsa paduka | dadya kogêl atur uning ||
17. Petruk sumambung wuwusnya | inggih layak pukulun sang ayogi | wayah paduka puniku | asêrik panggalihnya | limrahipun para taruna satuhu | karênan sukaning driya | yèn jagong pangantèn panggih ||
18. tumambirang wayahira | ngaya-aya busana sarwa adi | wit panèn mulat dyah ayu | sambang liring lemeran | adol bagus sayêkti suka ing kalbu | bok wontên ingkang kapiran | kapêthuk samya pêpanggih ||
19. langkung malih ing Mandraka | kèh wanita kang endah ing suwarni | gajêge malah wayahmu | wus darbe lêlangganan | sru kapadhan ing galih samya atêmpuh | punika kang dadya marga | wayah paduka rudatin ||
20. ketang dènnya wus kakêncan | duk sêmongkasêmana.
pangantèn satuhu | ana rubeda ing lakyan | mung sira sing ngati-ati ||
23. kang dhustha maling aguna | luwih sakti kadi sira apêkik | sisip-sisip sêmbiripun | pan sira kêna tarka | marma sira dipun prayitna ing kewuh | ing laku
26. sangkula miwah andaka | lir kabêrêg palayunira sami | solahnya kadi binujung | graita Pandhuputra | nulya kèndêl samana ing lampahipun | nèng ngisoring kandhayakan | miwah kang parêpat katri ||
groraya tandangnya | lah wong apa sira iki ||
28. warnanta bagus sêmbada | mawa kanthi mawarna ingkang warni | apa jawata sirèku | kêkuwungirèng wadana |
luwih muncar nanging ngambah kisma tuhu | apa ta janma manungsa | têka saba ing wanadri ||
41. krodha mangkrak ngawe rowang | nulya nrajang makrura mring Pamadi | anubruk-nubruk tinapuk | sarwi indha Arjuna | jênggit dhupak angidaki cêngêlipun | rinoban ditya
bandaramu kinarubut | ditya tanpa wilangan | apa ora wêlas sira andêdulu | Nala Garèng bêkis mojar | bandara ingkang marahi ||
ingsun ingkang thukul | Si Petruk bae kang waras | atagên dimèn ajurit ||
44. Petruk anambungi mojar | ingong pamit wêtêngku dahat ngêlih | wuwuse
dhangkèl nuli | mangsah ing yuda apamuk | akèh wil kaprawasa | katiban ing wrêksa môngka gamanipun | kang pêjah gya dhinedhelan | inguncalkên marang wuri ||
47. kumêbul jêmparingira | Dyan Arjuna nibani ditya sami | kathah pêjah kang kacundhuk |
2. Surya Anggada sumêndhi | Suryawati warujunya | duk ing nguni caritane | sang pandhita
4. kasorot prabaning rawi | Hyang Surya kasmarèng mulat | marang sang dyah ing warnane | têmah garbini sang rêtna | kang
wijile | saking karnane sang rêtna | nuli linarung sigra | anèng kandhaga winungkus | pananggihpinanggih. saking sang tapa ||
panggalihe | ingimur-imur ing rama | dèn ajak mangsah pudya | marang palanggatanipun | sang rêtna anut kewala ||
12. sinigêg wau kang kari | kawuwusa ing Mandraka | nuju sajuga arine | Sang Sri Narapati Salya | siniwaka ing jaba | amanggihi para ratu | dènnyarsa miwaha putra ||
13. nênggih Dèwi Surtikanthi | kalawan Sang Prabu Jaka | Jayapitana dhaupe | sampun prapta ing Mandraka | sagunging para nata | Jayapitana Sang Prabu | kadya anggege dhaupa ||
14. Yudhisthira Narapati | sakadang arine samya | mung Pamadi tan andhèrèk | miwah natèng Lesanpura | tanapi ing Kumbina | Baladewa Sang Aprabu | ajibêg
20. lumuh dhaupa sang aji | lan malih wontên wadinya | kadi wontên lawanane | yèn dalu asring
dèrèng kongsi anauri | katungka prapta Sang Parta | anjujug nguswa padane | kagyat mulat para nata | wau Sang Prabu
têmahipun | mangkana sang prabu jaka ||
30. dupi miyarsa ing warti | langkung girising wardaya | dadya aris andikane | marang wau Risang Parta | kadi
môngsaboronga ing sira | ingsun ingkang anjaga | sata Kurawa sadarum | saking jawi dhatulaya ||
32. ambêkuh Sang Bayusiwi | pintêr têmên salin basa | wong iki kêbak pamrihe | mangkana Sang Prabu Salya | aris dènira ngandika | lah kulup aywa katanggung |
marang dewane | kasêmbadana kang sêdya | antuka jatukrama | kang digdaya prawiranung | abagus ingkang suwarna ||
44. ngungkulana Pandhusiwi | awit sêriking wardaya | mring Sang Parta ing ngunine | nalika Kartapiyoga | wêruhira mring Parta | tinambuhan
saking | Sang Dyah Surtikanthi | mrih sandining laku ||
3. Sang Rêtnayu Banowati sarwi | awacana alon | adhuh yayi kapanujon dene | sira prapta atêtulung kardi | pêpêtênging nagri | lan tyasnya sang prabu ||
kagyat risang dèwi | duk miyarsa wuwus ||
13. adhuh yayi katuju sirèki | wus tunggu wak ingong | kadiparan solah ingsun mangke | yèn kaliru dhinustha yagsaji | luwih bêcik mati | nèng praja wak ingsun ||
ngling | adhuh kakang êmbok | dene têka cupêt piandêle | ingsun iki ping pira nglabuhi | ngupaya kang maling | kanthi takêr marus ||
17. apa manèh yèn sira pribadi | iku kang cinolong | yêkti ngantêp alabuh
patine | wit wus akèh kapotangan bêcik | ing
nganan ngering | sêpi tan ana wong | awit durung
24. ungkurira kang cèthi kêkalih | suwung tan ana wong | ingkang marêk mau sakalihe | gya sang dèwi nèng
nyidrani maring wong | apa manèh mring sira yêktine | musthikaning wong ayu sabumi | ya pêpujan mami | asiha maringsun ||
29. sapa bêtah nyawang mring sirèki | yêkti têmah
dhaharan cumawis | nunggil ajang bathon | langkung prigêl sang rêtna tangkêpe | mrih karênan ing priya ing galih | sakêdhap anolih | kinuswa sang ayu ||
49. rewa bêkis ngujiwat sang dèwi | ambakna iki wong | nora kantèn ing gaga sangane | gegemôngsa rèh durung miranti | pati opèn yêkti | ing tingkah marusul ||
50. Risang Parta mèsêm angling aris | ngaji pupung ingong | wus linilan panggih lan dhèwèke |
53. malih lawan wong ingkang nyanyêngit | anatoni batos | mula dewa karya dhadhakane | anjalari unggyaningsun panggih | kang mêmanas ati | gung
55. wusnya nutug dènnya dhahar kalih | ngandika sang sinom | yayi sira pinatah ing gawe | anjêjêpi
sinambi ngruktine | dhaharira yayi mêngko ratri | awit awak mami | durung mranti tuhu ||
57. Risang Parta umiring pamardi | ing raka sang sinom | nanging kogêl sajroning galihe |
sigra ngandikalon | adhuh yayi pujanku yêktine | aywa ngugung ardaning panggalih | tan kurang ing wanci | mrih nutugkên kayun ||
60. mapan sira binotan ing kardi | ingkang luwih abot | bara-bara ngêningkên ciptane | mêmusthia
mring sira sayêkti | ingkang moblong-moblong | sapa bêtah amung nyawang bae | amung sira pêpeling wak mami | mrih yuwanèng dhiri | kalangkung anuwun ||
65. ingong tanya ingkang laku juti | kumalanang kang wong | wayah apa kalamun praptane | apêpanggih lan kang bok sang dèwi | yèn sira udani |
lêbune | marang puri rumusak ing sari |
abyor | lênggah munggèng ing jawi èmpère | sarwi mangku gêgubahan sari | katawang sang dèwi | sandika lêlayung ||
86. tabuh astha Sang Parta ngalilir | nanging maksih ngepon | anèng tilam ing kasur têpine | ciptanira yèn sang dyah nuwèni | tan
kiraningwang ingkang laku juti | mêngko durung prapti | krana adatipun ||
91. lamun prapta nuju malêm ari | Sukra ora towong | mêngko
Bratajaya sêmu ering | labêt kadangirèng Krêsna | wus pinacang saking alit ||
13. dènnya dhaharan wus nutug | sinambi gujêngan kalih | sêngsêm ing driya kalihnya | kadya tan ana nyênyami |
kuciwanipun | jatmika pamulu wingit | kumêt ingkang pangandika | yèn micara apatitis | limpat ing sêmu graita | imba jait netra lindri ||
22. pasaja busananipun | awit anawung rudatin | wit sore anggung mêmudya | kadya samadi malad ning | ingkang pinintèng jro cipta | amung praptane sang pêkik ||
23. kawijil andikanipun | dhuh jawata dhuh dewadi | èngêtna pêpujaningwang |
Suryaputra ing panggalih | onênga mring awak ingwang | darbea asih mring mami ||
24. dadosna pangeran ingsun | salaminirèng dumadi | awas mulat Suryaputra | kalangkung wêlas ing galih | marang wau sang lir rêtna | anulya malêbèng kori ||
25. nyêlaki marang sang ayu | ambirat limunan sakti | anguswa saking ing wuntat | sarwi angandika aris | adhuh nyawa pujaningwang | satuhu musthikèng èstri ||
26. jumantêning para ayu | pathi-pathining pra putri | paran anggung kawlasarsa | ing driya
ayu | sarwi karuna aririh | dhuh paran pêpujaningwang | gung karya sumêlang kapti | dasih ta gung kawlasarsa | paran karsanta samangkin ||
28. nuli binêktaa ulun | marang prajanta prayogi | nèng ngriki gung mêlang-mêlang | wasesane rama aji | ing
mijil ing dalu | manawa asalah dalih | dutane sang yagsadipa | kang mamrih Dyah Surtikanthi | aywa kaliru paduka | dipun prayitna ing
36. miwah ta pamudyaningsun | marang dewa kang linuwih | basukingningbasukining. lakunira | muga jinurung
wau Sang Parta | sang rêtna maksih ningali | amawas saking mandrawa | langkung mêlangirèng galih ||
38. ya ta wau Pandhusunu | wus praptèng kori
bokmanawi sampun prapti | anèng praja ing Mandraka | punika kang karya kingkin ||
dhuh nyawa muwus aririh | aywa kongsi kapiyarsa | bisikana awak mami | ririh kewala arannya | mau wong ingkang linuwih ||
50. dangu sang rêtna tan muwus | saking sru sumlang ing galih | nanging tinêtêr ing krama | dadya aris matur ririh | dhuh paran dèn piyarsakna | wastane wau kang janmi ||
51. pun Pamadi parabipun | panêngah Pandhawa luwih | Arjuna jêjulukira | mangkana dèrèng dumugi | dènira muwus sang rêtna | kapyarsa pandhodhodhog kori ||Lebih satu suku
kapati | sarwi aris andikanya | anaparan ingkang kardi ||
54. priya prapta dalu-dalu | marang unggyaning pawèstri | lah nyawa wus wênganana |
tinuding | rama paduka sang nata | wa aji kinèn nuwèni | paduka anandhang roga | datan marêk marang puri ||
57. wus lami onêng sang prabu | umulat paduka yêkti | paran ta kang ginêrahna | sarira katon anglêntrih | bokmanawa ulun bisa | ngupaya ingkang usadi ||
58. aris sang rêtna lingipun | bênêr andikèng ramaji | nanging mêngko
pun kakang puniki | aywa linajur tyasira | iku pan datan prayogi | mundhak kêna kira-kira | dening janma kang
63. Arjuna nulya sumêbut | malbèng jroning tilamsari | Sang Karna cinandhak sigra | linarak marang ing jawi | dadya ngantêp yudanira | ngadu yasa wau kalih ||
64. langkung rukêt aprangipun | anèng jroning tamansari |
mungu ing raka | nanging galihnya sang aji | môngsa gatèkna | wau praduling ari ||
5. wit Sang Parta wus kathah labuhanira | marang Sri Maduraji | duk
iku sira | anampik mring Pamadi | wruhanira ingwang | nadyan iki wus krama | yèn kinarsan mring Padi |Kurang satu suku kata: yèn
yasa | Baladewa dupi prapti | bingung umulat | karone kêmbar warni ||
10. Surtikanthi umatur marang kang raka | ingkang nyamping garingsing | inggih pun Janaka |
anèng ing jaba | sêdya anganti warti | tan dangu raina | Suryaputra sakadang | oncat saking jro nagari | arsa kondura |
14. angaturi sagung ingkang para nata | tan dangu prapta sami | kalangkung
langkung ngungun sang aprabu amiyarsa. aturira sang dèwi | gantya kang tinanya | kang putra Banowatya | umatur sarwi wotsari | ulun klilana | angluwari rumiyin ||
19. bandanira Sang Arjuna inguculan | dening Dyah Banowati | anulya alênggah | anèng kering Sang Parta | umatur sarwi wotsari |
tuhu bagus kang warna | sairib lawan Pamadi | kaot pacaknya | trangginas lawan aris ||
25. kang winêca juru taman sajatinya | inggih wau kang maling | samangkya wus oncat | mijil saking jro pura | mangkana wau paraji | langkung ngungunnya | nulya Salya Sang Aji ||
26. aris dènnya ngandika marang Sang Parta | dhuh kulup putra mami | enggal tututana | ingkang maling aguna | dika candhak maksih urip | ingsun pidana | anèng ing praja mami ||
Suryapati Nata | lagya nuju alênggah | kalawan putra sang aji | pêparapira | waruju Suryawati ||
nata | anggung anglipur galih ||
31. adhuh rara kang mangkono ywa rinasa | amung pinudya sami | sinuwun ing dewa | basukining
41. tiba jungkêl Suryaputra kapidhara | remanira jinênggit | pan arsa tinigas | jangganira katungka | Hyang Naraddha cêrik-cêrik | dipun sarônta | Pamadi aywa gati ||
42. wus tumêdhak Hyang Naraddha anèng ngarsa | sang kalih nguswa sikil | lir manungku puja | Hyang Naraddha wêwarta | marang Arjuna sajati | lamun mêngsahnya | kadangira atunggil ||
43. mijil saking Dèwi Kunthi duk ing kênya | miwiti mêkasi |Kurang satu suku kata: miwiti amêkasi.
lan Pamadi | anulya budhal | mêsat gêgana sami ||
wus sirna wau kalih | Radèn Suryanggada | lan
Pamadi matur aris | dhawuhing jawata | kalamun Suryaputra | pinasthi dhaup sang putri | putra paduka | kakang bok Surtikanthi ||
51. angandika arum wau Prabu Salya | dhuh kulup sira kalih | wruhanira samya | ingsun angsung pawarta | wau ratri nini putri | dhinusthèng ditya | ing Ngawôngga nagari ||
yudanira Suryaputra | linêpasan jêmparing | wau kalih
gantya ingkang winilis | ing nagri Mandraka | Sang Narapati Salya | siniwakèng pôncaniti | pêpak tamunya | ingkang para narpati ||
63. dèrèng dangu katungka ing praptanira | Suryaputra Pamadi | ngaturkên Sang Rêtna | Surtikanthi wus mêdal | saking kancing gêlung nuli | kinèn lajua | marang sajroning puri ||
64. kawuwusa Sang Prabu Jayapitana | langkung lingsêm ing galih | amorot sing ngarsa | lawan para Kurawa | akarya gègèr ing jawi | ngamuk sadaya | nulya pinapag sami ||
winuwus | sapungkure Ngastina Sang Prabu | gya parentah Sri Mandraka marang Patih | Tuhayata kinèn dhawuh | mangrêngga kanang kadhaton ||
2. môngka wiwahanipun | putri nata Surtikanthi dhaup | lawan Radyan Suryaputra anèng
ingkang ningali | dènira sami pikantuk | ing warna datan winaon ||
6. kang priya anom bagus | kang wanudya langkung endahipun | Surtikanthi tuhu pinunjul sabumi | jatmika graitèng kalbu | baya musthikaning wadon ||
7. ing Mandraka kadhatun | datan kêndhat bujana
9. môngka pakuwonipun | nèng têngganing kang raka Sang Ayu | Banowati kalangkung wibawa mukti | tan siwah pangantènipun | dènira anggung ingêmong ||
10. môngka ganjaranipun | dènirantuk ing karya satuhu | ambirat mring rêrubêt Mandraka nagri | amadhangkên tyas sang prabu | marma ingugung sang katong ||
11. panggalihira prabu | mring Pamadi kalangkung sihipun | wus
sadulur | yèn dalu mangun kalangon ||
15. pêpasihan anutug | tanpa kêmba sang kalih tyasipun | wus kapadhan ing nala langkung
dasa dalu | nulya bubar bujananira sang aji | pangantèn dadya umatur | ing rama umadêkumadêg. katong ||
17. Prabu Karna jêjuluk | ing Ngawôngga mangkya prajanipun | jinurungan sagung tamu
22. ing Mandraka sang prabu | karsa ngiring nguntapkên kang tamu | praptèng jawi nagari lan pramèswari | miwah putri Sang Retnayu | Banowati sang lir sinom ||
25. wus lêpas lampahipun | ingkang sami bêbudhalan kondur | Prabu Salya nulak wangsul mring nagari | nitih gothaka sang prabu | pramèswari lan sang sinom ||
26. sapraptaning kadhatun | paripurna mangkya critanipun | mung Sang Rêtna
jalaran dènira kapangguh | marmanira ingkang pinusthi ing galih |
31. anèng têlênging kalbu | gung cumanthèl ing netra kadulu |
Mandraka umarêk sang ayu | nging tyasira kalangkung dènira ajrih | marang raka sang aprabu | miwah èngêt mring sang sinom ||
33. nênggih pacanganipun | Bratajaya musthikaning wadu | marma anggung pinênggah sajroning galih | ngèsthi mrih dhadhakanipun | bangkita malih apanggoh ||
34. kawuwusa Sang Prabu | Kurupati dupi konduripun | sru karantan sang nata sajroning galih | marang Mandraka Sang Ayu | Banowati sang lir sinom ||
35. watara laminipun | karsa nata malih arsa nambung | angrêrantun minta garwa sang rêtnadi | putri Mandraka waruju | tan liya galihnya katong ||
36. dadya malih angutus | marang Patih Sangkuni tinuduh | nglamar marang kang paman Mandraka nagri | nyuwun putrinya waruju | pinusthi garwa sang katong ||
37. kathah babêktanipun | rajabrana kinarya pisungsung | mring Mandraka raja-bakal raja-dadi | samana wus praptanipun | tinampèn Mandraka katong ||
38. ananging aturipun | Sang Aprabu Salya duk rumuhun | mung
dèrèng nyipta anambut silaning krami | nging galihira sang prabu | kadya anganti ing batos ||
40. ingkang ingayun-ayun | panglamare putra sang aprabu | ing Ngamarta ingkang pinusthi ing galih | mung Pamadi kang tinuju | dhaupa lawan sang sinom ||
43. dadya nata adhawuh | mring Sangkuni dutanira prabu | ing Ngastina kinèn wangsula tumuli | liya dina
45. sumêne aturipun | jroning warsa ing ngarsa puniku | dènnya arsa angangkat dhaupe putri | sang nata
Juni | 2014 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing links, you uga (
dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fatfucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Kawula Radèn Ngabèi Rônggawarsita, abdi dalêm kaliwon ing kadospatèn. Angaturi uninga ing panjênênganipun kyai bêkêl, kangmas Rahadèn Angabèi Purwadipura. Kala ing dintên Sênèn tanggal kaping 25 wulan Mukharam ing taun Jimakhir punika 1770, kawula kadhawahan timbalan dalêm. Awit saking karsa dalêm ingkang sinuhun, kawula dipun pêthil kaparingakên
taksih amêmulang dhatêng Tuwan Pandhita phan Dhêr Plis wau, karsa dalêm kalêpatakên ing tênggak saos, utawi samukawis ing padamêlan kawula, dèntên manawi môngsa pasamuwan, garêbêgan sasaminipun. Punika kawula kenging sohan.sowan (dan di tempat lain).
Mênggah ingkang angêmban timbalan dalêm, êmbah Mas Angabèi Yasawijaya, abdi dalêm panèwu lêlurah carik ing kadospatèn. Ingkang kakêrsakakên kapiji sohan wontên ngarsa dalêm ing panêpèn. Kadhawahakên dhatêng panjênênganipun kyai lurah,
angaturi uninga dhatêng panjênêngan sampeyan, wêradinipun sakônca sadaya kaborongakên ing panjênêngan sampeyan. Ingkang dipun utus priyantun kônca kawula kaliwon ing kadospaten. Rayi sampeyan kangmas Radèn Angabèi Wirayuda.
Ingkang punika sarèhning lampah sampun têrtib botên kêkirangan, atur kawula inggih sandika anglampahi, lajêng kalampahan kawula sohan dhatêng loji residhenan sabên dalu lêt sadalu dumugi sapariki taksih tumindak.
Saiki Kusuo no Psi Nan 4 - Page 1
apa kowé padha wani ngadili wong liya, ing ngatasé kowé dhéwé kegolong wong sing ora bakal luput saka kesalahan? Merga yèn kowé ngluputaké wong liya, mangka kowé dhéwé luputé padha, apa kowé ora nibakaké paukuman marang awakmu dhéwé?
2:2 Kita padha ngerti, yèn paukumané Gusti Allah tumrap wong-wong sing padha nglakoni mengkono mau, pancèn adil.
2:3 Nanging kowé, para sedulur, kowé dhéwé rak iya padha nglakoni penggawé-penggawé kaya sing kokdakwakaké wong liya mau? Apa kokanggep kowé bisa uwal saka paukumané Allah?
2:4 Utawa apa kowé arep ngrèmèhaké marang sih-kamirahané Gusti Allah sing gedhé banget kuwi lan kabecikané sarta kesabarané? Apa kowé ora ngerti yèn enggoné Gusti Allah ngetingalaké sih-kamirahané kuwi merga ngersakaké, supaya kowé padha mratobat marang Panjenengané?
2:5 Kowé pancèn padha ndableg lan wangkot ing ati. Srana mengkono kowé mung gawé aboting paukumanmu dhéwé mbésuk ing Dina Kiamat, samasa bebenduné Gusti Allah lan paukumané dipatrapaké.
2:6 Sebab Gusti Allah bakal males marang saben wong manut penggawéné.
2:7 Marang wong sing tansah nglakoni kabecikan lan nganti-anti marang kamulyan lan kaluhuran sarta kelanggengan, Gusti Allah bakal maringi urip langgeng.
2:8 Nanging wong sing srakah, sing nampik marang bebeneran, lan dhemen marang piala, bakal nampani bebendu lan dukané Gusti Allah.
2:9 Saben wong sing nglakoni penggawé ala, bakal ngrasakaké momotan lan kasangsaran, embuh wong Yahudi utawa wong-wong bangsa liyané.
2:10 Marang wong sing padha nglakoni kabecikan, Gusti Allah bakal maringi kamulyan, kaurmatan sarta katentreman, luwih-luwih wong Yahudi, mengkono uga wong-wong dudu Yahudi.
2:11 Merga Gusti Allah ngadili saben wong tanpa pilih kasih.
2:12 Wong-wong dudu Yahudi padha ora ngerti Torèté Nabi Musa. Wong-wong mau padha nglakoni dosa sarta padha kesasar, mula paukumané ora dhedhasar Torèt. Nanging wong Yahudi padha nduwèni Torèt. Wong mau padha gawé dosa lan bakal diukum manut surasané Torèt mau.
2:13 Sebab wong enggoné dirukunaké karo Gusti Allah kuwi ora merga ngerti marang Torèt, nanging merga nglakoni apa sing didhawuhaké déning Torèt mau.
2:14 Wong-wong kapir (dudu Yahudi) padha ora duwé Torèt, nanging yèn klawan éklasing ati nglakoni apa sing didhawuhaké déning Torèt mau, atiné wong mau dhéwé dadi angger-angger tumraping wong mau, senajan wong-wong mau padha ora duwé Torèt.
2:15 Penggawéné wong mau dhéwé nélakaké yèn apa sing didhawuhaké déning Torèt, kuwi wis katulis ana ing atiné wong-wong mau. Swaraning atiné wong-wong mau dhéwé sing mbuktèkaké, jalaran iya swarané atiné dhéwé mau sok-sok ngluputaké, sok-sok mbeneraké penggawéné.
2:16 Manut Injil sing dakwartakaké, iya kaya mengkono kuwi sing bakal kelakon mbésuk ing Dina Pengadilan; yèn Gusti Allah ngadili sakèhing wewadining ati lan pikirané, manungsa lantaran Gusti Yésus Kristus.
2:17 Lah saiki kowé dhéwé kepriyé? Kowé ngaku wong Yahudi; ngandhemi marang Torèt lan kumandel marang Gusti Allah.
2:18 Kowé padha ngerti kersané Gusti Allah, lan wis sinau saka Torèt, bab sing ala lan sing becik.
2:19 Kowé padha yakin, yèn kowé kuwi dadi panuntuné wong sing wuta, lan dadi pepadhang tumraping wong sing padha ana ing pepeteng.
2:20 Lan sing nggulawenthah wong sing bodho, sarta dadi guruné para nonoman. Kowé yakin, yèn saka Torèt mau kowé nampa sakèhing kawruh lan bebeneran.
2:21 Kowé padha mulang wong liya, nanging yagéné kowé padha ora mulang awakmu dhéwé? Kowé muni: “Aja nyenyolong”, nanging apa sebabé déné kowé dhéwé koknyolong?
2:22 Kowé muni: “Aja laku bédhang!”, nanging généa kowé dhéwé kokbédhang? Kowé padha sengit marang brahala, nanging yagéné kowé dhéwé malah ngrampog ana ing omah-omahé brahala?
2:23 Kowé padha ngumukaké enggonmu duwé Torèt, nanging yagéné kowé padha gawé lingsemé Gusti Allah merga enggonmu ora nglakoni dhawuhé?
2:24 Sebab ana tulisan: “Iya merga saka kowé asmané Gusti Allah dicecamah ana ing antarané bangsa-bangsa liya.”
2:25 Yèn kowé netepi Angger-anggering Torèt, tetakmu ana gunané, nanging yèn kowé ora netepi, tetakmu ora ana paédahé.
2:26 Yèn wong dudu Yahudi ora tetak, nanging netepi Angger-anggering Torèt, apa Gusti Allah ora bakal nampa wong kuwi kaya wong sing wis ditetaki?
2:27 Lan bangsa-bangsa mau bakal nyalahaké kowé, wong-wong Yahudi, merga kowé sing duwé Torèt lan tetak, nanging padha nerak Angger-anggering Torèt, mangka wong-wong padha ora tetak, nanging padha mbangun-turut marang Angger-anggering Torèt.
2:28 Sebab sapa ta satemené sing disebut wong Yahudi kuwi? Lan sapa sing sejatiné ditetaki? Dudu wong sing enggoné dadi Yahudi merga saka kelairané, lan ditetaki manut tata lair.
2:29 Wong Yahudi sing sejati, yakuwi wong sing jiwané Yahudi, sing tetak manut tata rohani. Kuwi pakaryaning Rohé Gusti Allah; dudu penggawéné Kitab Torèt. Wong mau olèh pangalembana saka Gusti Allah, ora saka manungsa.
Motto: "Isen Mulang"
Propinsi Kalimantan Tengah iku katata jroning 13 kabupatèn lan 1 kutha. Kutha krajanné ya iku kutha Palangka Raya.
Laladan Tingkat II[besut | besut sumber]
Uga Pirsani[besut | besut sumber]
Barito Kidul • Barito Wétan • Barito Lor • Gunung Mas • Kapuas • Katingan • Kotawaringin Kulon • Kotawaringin Wétan • Lamandau • Murung Raya • Pulang Pisau • Sukamara • Seruyan
uga: Dhaptar Provinsi ing Indonésia · Dhaptar kabupatèn lan kutha ing Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalimantan_Tengah&oldid=1101910"	Kategori: Kalimantan TengahPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.19, 22 Oktober 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Bantul, Gunung Kidul, Kulon Progo, Sleman, Yogyakarta
pinakit sampun tigang dasa kutus taun suenipun. 6Daweg Ida Hyang Yesus ngaksi anake punika masare irika, samaliha Ida wikan
punika: "Inggih Jero, tan wenten anak sane nyeburang tiang ring tlagane, rikala toyane maklencokan.
Sabat, tusing dadi negen tikeh!" 11Nanging anake punika masaur sapuniki: "Anake sane nyegerang tiang punika, sane ngengken
jerone?" 13Nanging ipun tan uning sapasira anake sane nyegerang ipun santukan akeh pisan anake irika tur Ida Hyang Yesus sampun
"Ajin Tiange rauh mangkin tansah makarya, punika awinannya Tiang taler patut tansah magae!" 18Pangandikan Idane punika
kewanten, nanging taler malantaran Ida ngangkenin Ida Sang Hyang Widi Wasa dados Ajin Idane. Indike punika amada-mada Ida Sang Hyang
langgeng. Ipun tan pacang katepasin malih, santukan ipun sampun magingsir saking wewengkon Sang Pati ka wewengkon Sang Maraga Urip. 25
asapunika taler Ida sampun nadosang Putran Idane wit urip. 27Sang Aji sampun ngicen Sang Putra kakuasaan buat
karep Tiange; Tiang ngamargiang tetepasan manut
saking imanusa, nanging punika aturang Tiang ring ragane, mangda ragane molih karahayuan. 35Dane Yohanes punika
utamaan bandingang ring kasaksian Dane Yohanes, inggih punika saluiring pakaryan Tiange sane sampun
pacang molih urip langgeng saking Cakepan Sucine punika. Sujatinipun, Cakepan Sucine punika taler
rauh nganggen kakuasaannyane newek, ragane pacang nampi anake punika. 44Sapunapi antuk ragane pacang pracaya, santukan ragane kantun muatang, mangda saling ajiang ring pantaran manusa, nanging tan muatang mangda kajiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa sane Tunggal punika? 45
Jayèngraga lon-wuwusira ||Lebih satu suku kata: Jèngraga lon-wuwusira.
9. Mreneya anggèr wong kuning | turuwèng kene
ampingan saka kandhang wus | guthulnya (n)jêdhindhil | dèrèng prapta ing gatya | saya
krinan iki | lah wis payo gage ta | dèn-gagah bae sadhela ||
65. Gêndra ngrangkul lambungnèki | ing sabuk wontên mêndhosol | ginagap yèn arta gya jinimput | sadaya nêm anggris | wus
83. Sigra dangdan amarani | ikête maksih bra-ebro | ing pênyananira dhayuhipun | ngalumpuk ing
inggih sumanggèng karsa | nuwun apuntên paduka ||
85. Saking kêkirangan mami | maklum paduka kemawon | Jayèngrêsmi marma lan amuwus | inggih sami-sami | umatur malih tanya | rinta lan paman-paduka ||
86. Dene tan wontên ing pundi | Jèngrêsmi nauri alon | ngrumiyini
10. Gêr ginuyu marang ingkang putra kalih | kang paman alatah | sarwi nyirati Nuripin | mukane kêbês lumajar ||
pinggiring bênawi | nusup ing wana wulusan ||
26. Grêng bondhotan kadhang manggih margi alit |
tipis | têmahan kenging kiparat ||
32. Dene marginipun ing nikmat puniki | kang rasa cacêgah | ing rasa ingkang binukti |
puniku kang dèn-aranni | musibat nut jajillanat ||§ Prayoginipun / jajallanat /.
36. Marginipun ing rahmat puniku asih | asih ing lèkira | nyêrtu turunyêr tuturu. siyang ratri | pinrih asru ari pira ||
37. Ing ngalayap lêse sadurunge ngimpi | punika babagan | ing layap kawan prakawis | kang dhihin layaping nendra ||
38. Kaping kalih layaping sahwat ing gati | ping tri layapira | ing asalat ingkang muslim | kang têkèng sêjatinira ||
44. Kulawirya noraga angrasa sisip | miwah Jayèngraga | tumungkul angrasa ajrih | rumaos yèn kalêpatan ||
45. Mila kêdah ing dalêm gêsang puniki | nungge ing apêngal | kipayah kêlawan ngèlmi | yèn kalamun maro karya ||
46. Ing kalbunya lan kalarate wus bagi | kinalih tan kenging | pênggawe kalih prêkawis | tan kenging yèn pepeka-a ||
47. Pan ambubarakên ing ganjaranèki | yèn
ngling lah botên mindhak lara ||
56. Jayèngraga suka gumuyu sarya ngling | iya yèn sing lara | sisihe
kata: mara mênyanga agêlis. matur (ng)gih tuwas kangèlan ||
69. Lamun dangu (ng)gèn-kula ngupados warih | dados (n)tos-antosan |
punika | adamêl guguping ati | sakit dhadha-kula kongsi babak-bundhas ||
3. Inggih sampun malih-malih kadya kang wus | anggugupi manah | tan ilok ngêgèt-êgèti | ah si Cêblung andadak dhawuh parentah ||
4. Ginaguyu marang putra kalihipun | Jèngrêsmi ngandika | inggih ta lah kadipundi | wong angalih pangraos puniku paman ||
inggih saèstu | milanipun paman | mênggah ngagêsang puniki | kêdah sura lêgawa sabarang karsa ||
15. Pan wus wuwuh-wuwuh atine tuwajuh | nèng wana wulusan | barang yèn durung nglakoni | kèh ringgane was-was malah tan kadugi ||
16. Saking durung bae kalakon puniku | yèn wus ta kalakyan | nora nana kêlah-kêlih | ingkang
Nuripin marang padesan | ngilèni dawêganipun |
sakawan wus pinarasan | katur ing bandaranipun ||
namanipun | Kêndhorog wus sinabrangan | lêncêng kewala mangidul ||
5. Praptèng dhusun ing Mamênang | dhadhahe asri dinulu | raryan ing wêlahar watu | pinggir marga patêgalan | Jèngrêsmi alon amuwus | paran karsane pun paman | punapa rèrèh ing dhusun ||
gigisik padhas | ing atirakat pikantuk | pinggir lèpèn pêlabuhan | kang paman wus samya rêmbug ||
Jèngrêsmi alon ngandika | punika paman pikantuk | kêkadhar pinggir narmada | ing dalu
ngungkrêt ulatira | inggih piyambakan muwus | mênggah lampah tirakatan | pan kirang utaminipun ||
12. Prayogi nèng padhusunan | pangraos kula pikantuk | tirakat ing rakêtipun | Kulawirya wruh ing cipta | nyat ngadêg sarwi
tan pitaya | aluhung cêlaka lungguh | wontên rewange kacêmplung | dimèn kêdhahar ing baya | lo punika ting padhêngul | angambang mundhut sampeyan | Ki Kulawirya anjumbul ||
18. Si Cêblung kapara edan | wong dèn-tawakakên bajul | bêcik (n)dhasmu pakan bajul | umatur dede pabênan | kang putra samya gumuyu | Jèngrêsmi lan wuwusira | punika istilahipun ||
19. Ing dalêm gêsang punika | kang wus purun ing pakewuh | wruh godha rêncanèng lampus | tan wigih marang bêbaya | puniku mênganing luhung |
ajrih ing baya | kadêrêng-dêrêng tan purun | nyana bilai kewala | tan winahyu kanthinipun ||
1. Beda lan kang sampun wanuh | ing coba kang bêbayani | tan wruh yèn sajroning baya | dadya marganing ngaluwih | pratandha pratisthèng godha | rêncana tan dèn-singgahi ||
2. Kang paman alon amuwus | bênêr anakmas dera ngling | tangèh yèn wong sumurupa | arang kang bisa nglakoni | liya ingkang kaidayat | tawêkal marang bilai ||
3. Mangkana Hyang Surya surup | wus manjing wêktu Mahêgrib | samya ngambil toya kadas | Nuripin ingkang ngadani |
nèng tambi soring kusambi | Jayèngrêsmi lon ngandika | mring kang paman myang kang rayi ||
8. Mênggah lampahing wong luhung | suka cinacad ing wadi | sanès lan
dene kang ingakên rupa | lan rupane takdir gaib | matêngah kaol maklumat | hakekat ingkang asya-i ||
12. Sakèh asya-a puniku | saking maklumat kang dadi | marmanipun kang maklumat | ingakên rupa sajati | lire rupa ingaranan | akyan sabitah puniki ||
13. Ngalam padhang wastanipun | saking cahya sipat kalih | ingkang sipat jamal jalal | marma maklumat puniki | dadya alam uluwiyah | nênggih rupa kang kariyin ||
14. Kasuluhan rupanipun | ing sipat jalaling Widhi | mêncurat kang cahya padhang | saking sangêting birai | cahya ingakên paèsan | amuhung rupa kang jati ||
15. Nyata eloking Hyang Agung | nênggih Dat Sipat puniki | Sipat punika ngarahan | pratingkahing Dat puniki | wujudnya tan ing
rohani ika | pan Datullah isinèki | ati minangka kurungan | êroh kang minangka pêksi ||
18. Sir minangka krunganipun | idhêp kang minangka pêksi | têtêp rahsa wastanira | dados manusa puniki | lamun akurungan jasat | kalbuning mukmin puniki ||
19. Minangka paèsanipun | sintên ngulati Hyang Widdhi | têbih lan sariranira | kaliwat kawruhe nilib | karana jisim punika | têtêp mot kalih prêkawis ||
20. Wahya-jatmika puniku | wahya pasênêtan pati | jatmika kang pasênêtan | rohani ingkang minihi | puniku awis waspada | lyan kang wus gambuh ing
rêrasan ngèlmu | ngrasa luputing tumuwoh ||
2. Lamun eling ing ngèlmu | barang pratingkah ngalam puniku |
keblatipun | rêmpêg wong papat samya tuwajuh | nelakakên suhule kalimah kalih | napi isbate
putra kalih myat Nuripin | Jayèngrêsmi ngandika rum | inggih punika kang ngorok ||
13. Nuripin (ng)gih puniku | nênelakkên caritaning ngèlmu | pangkatipun titah agêng lawan alit | apan sampun bunuhipun | wong cilik kêdah andhêkok ||
14. Paman tiyang puniku | titah apan wontên tandhanipun | titah alit mung tilêm kang dèn-karêmi | yèn mêdala tapanipun | mung cêgah pangan kemawon ||
tan kaduga cêgah buktinipun | ingkang dadya ngamalipun mêlèk ratri | punika panêngranipun | lamat luhur lawan asor ||
17. Pan titahing tumuwuh | ing agêsang tuna untungipun | yèn wong datan takat cêgah
lyaning bukti | tiyang makatên puniku | tuna uripe tur bobrok ||
19. De kang alamat luhur | tawêkal cêgah mangan lan turu | apan datan sawiyah-wiyah binukti | anjungkung mêlèk ing dalu | sinung luhur tan kêna sor ||
1. Ki Kulawirya ngling aris | abênêr riwayatira | wong mono yèn wus palale | kudu takdir bangsa andhap | mrih luhur nora bisa | yèn wus titah bangsa luhur | panggayuhe mring utama ||
2. Bêcik kauripanèki | Jèngraga nambungi sabda | upami sami-samine | tan nadhah lawan tan nendra | kang turu datan mangan | ingkang mangan datan turu | punapa
sarèhning abangsa êngam | amrih ing sidhang-siringe | pinèt dhangane kewala | prayoga linampahan | aywa nyidrani ing dalu | ywa nyidrani ing raina ||
6. Ywa nyidrani ing sasami | ywa nyidrahinyidrani. dhawakira | ya patang prakara kuwe | padha sipating Pangeran | kuwasa wèh duraka | yèku prasasat satuhu | Hyang Suksma ingkang satmata ||
7. Kang rayi umatur aris | kang pundi liripun cidra | Jayèngrêsmi lon wuwuse | ingkang dhihin cidra marang | ing rina lamun nendra | kaping kalih cidranipun | ing dalu lamun mêmangan ||
8. Ping tri cidraning sêsami | barang wuwuse tan nyata | ping pat cidra mring dhèwèke |
siring | dudu pangkate ngam-ngaman | pan iku bot-boting abot | dudu cocomprèngan |Kurang dua suku kata: iku dudu cocomprèngan. pan tapa têtêmênan | pira-bara kabèhipun | bisa-a salah sajuga ||
12. Wus kalêbu wong utami | yèn kongsi sajêg (ng)
14. Tandha tabiyat miwiti | kaluhuran sakadarnya | wiwinih bangsa kamuktèn |
derahira | kêjaba kaetang guru | kakangira Sèh Mongraga ||
17. Ingkang bisa anglakoni | wirayat patang prakara | malah ngoncori bangête | marang ing kono anakmas | Jèngraga nambung sabda | pan inggih sayêktosipun | tan wontên kadya kakangmas ||
Mongraga | dadya mêne kang cinatur | angungun mring Amongraga ||
19. Samya sayah mangsa arip | ing wanci lingsir anggagat | bangun nyênyêt sidhêm
Akèh têmên parikane bok wis jêmbut | cêkake | padha ngêrti mangkono bae ya uwis | blakane ||
29. Kathik simbar kathik kêmpung kathik landhung | kawête | Kulawirya gumuyu sarwi ngidoni | cah-cohe ||
30. Ki Nuripin mingkar-mingkur ngling ih biyang | ladake |
bêgènggèng | Ki Wirya ngling si Dhêplok lir wong rêp maca | dhèhème ||
36. Nulya wiwit ngomong wau Ki Nuripin | andongèng | wontên randha lan dhudha cêlakan linggih | nèng ambèn ||
37. Ni randha ngling ki dhudha payo badheyan | ngong duwe | kanthong cilik tan ana bisa (n)jajagi | kandhase ||
38. Ki dhudha ngling êndi kaya pa kanthonge | rupane | lan sêpira jêmbar rupêge kanthongmu | dawane ||
39. Anauri namung sanyari rong nyari | kabèhe | sun-isèni raja-brana nora kêbak | lawase ||
punapa namung kawula | ingkang duraka priyangga ||
11. Thok thil namung jasat-kala | Kulawirya ngling lah iya | Nuripin matur (n)
pinaranan | ngisoring kaywagung gurda | raryan sêndhang pinggir desa | ing Pakudèn§ Prayoginipun /
prayoga | Nuripin matur sandika | gya mentar mring padhusunan | nêmbung lan patingginira | agupuh ingkang liningan | tan susah mawi
godhong binuka | kang paman lan arinira | samya ingancaran nadhah | gupuh samya wiwijikan | adan lêkas kêmbul
guwa Selamanglèng | yèn wus ngidul-ngilèn punang mêrgi | sisimpanganèki | mangilèn kang anut ||
3. Botên wontên margi malih-malih | jujuge mring Klothok |
Wanatawa praptèng ngarsi | sarwi ngancarani | kinèn lênggah salu ||
9. Angandika aywa susah iki | ing kene kemawon | ngong ayun mring guwa Selamanglèng | yèn sambada lan kasdune kaki | untapna wakmami | kaki maring gunung ||
maksih apor | ngantak-antak ing marga lampahe | wus antara dangu nulya prapti | wiwarèng guwa writ |
êmpuk lir linapis | ing wastra sinungsun ||
18. Ingkang samya eca dènnya linggih | sawusira aso | myat pusparsa mayêng ngupayane |
ngling maring Ki Wanatawa | paran iki kaki de tan ana tirta ||
2. Matur inggih pabèjèn prênahira | wah mêkatên langkung ing bêgja paduka | pan punika
Prayoginipun / prapta /. nèng guwa Selamanglèng manawa | aturira kawula datan tumingal | manawi ta saking tan uning kawula ||
22. Ingkang kadya pajar andika punika | wontêna kawula matur pan bêlaka | kang ana§ Prayoginipun / anama /. Sèh Mongraga kanthi sabatnya ||
1. Yata kang samya alungguh | nèng guwa
ardi | ana kang amaratapa | pandhita ingkang linuwih | Ki Wanatara turira | pan inggih wontên satunggil ||
3. Anèng sapucaking gunung | pucaking ardi puniki | ardi Klothok pêkarêman | sêpên tan kambah ing janmi | awis ingkang uninga-a | kadhang yèn wontên kêpanggih ||
4. Tan sagêd asalang muwus | bisu kewala tan angling | yèn wontên kang inujaran | sêpakonipun pinanggih | etangipun angsal bêgja | yèn panggih kongsi sinung ling ||
5. Wastanipun kang palungguh | Ki Dhepok
ing dhepok Sèh Ragayuni | tanpa sabat tanpa endhang | namung pribadinirèki | tanpa wisma kêkampungan | anèng ing sanggar sasiki ||
wus prênah nèng wuri | binagyan ingkang duk rawoh ||
6. Amangsuli pambagya panambramèng rum | wau ta sang
gawoking têtami | kitabe sinandhing lunggoh ||
11. Lawan ingkang dèn-adhêp samaptèng suguh | nyamikan sangkêp mawarni | dudu carane wong gunung | pasugatane di-adi | cèrèt pinanggung nèng anglo ||
12. Dêgan pêparasan myang kêndhi bak ranu | tan rewang
sumangga sawontênipun | sumapala palèng wukir | supaya ring ing kalêson ||
15. We nyu wilis tuwin sakarsa amundhut | samya mangsuli lingaris | inggih ing sasêlotipun | Jèngrêsmi rêsêping galih | myat marang ingkang dhêdhepok ||
16. Pan inganti-anti dangu tan amuwus | kêlangkung akung ing wadi | mêngkana alon amuwus | Jèngrêsmi mring sang palinggih | marma kawula praptèng don ||
17. Wiyosipun kawula nuwun pituduh | mugi paduka sung tuding | inggih ing panggenannipun | kadang sêpuh kawlas asih | nglalana nis nir tang wartos ||
18. Karya kingkinipun ingkang kantun-kantun | ramèbu myang garwanèki | langkung sangêt
kadangipun | ingkang lêlana nis | kawula tan pagutan | dèrèng wruh suwarnanira ||
4. Kang wasta Sèh Amongragi | nanging wus wor tunggal kawroh | jomblah nèng kanêngan lan ragèngsun | tan kuciwèng ngèlmi | tar samar sinamaran | sami dèrènge pêpanggya ||
5. Tan tingal-tiningal lair | wus cup-cinupan ing batos | Ki Sèh Amongraga tyas wus kupu | lan kawula yêkti | ing pandugi kawula | rakanta Sèh Amongraga ||
6. Laju ngêlalu lana nis | wus tan nêdya atatêmon | marang yayah rena
kinarsan de Hyang Agung | tan kêna pinêthik | walahu alam benjang | yèn karilan ing Hyang Suksma ||
9. Dene (ng)gènnipun samangkin | nèng mêdangab kidul-kulon | tan kenging cinêtha ing
lagya kinarya lêlakon | puniku ing benjang garwanipun | tumutur ing laki | nèng jaman pamimikan | kathah roncening rancangan ||
mangkono | wus waspadèng cipta ngong sirèku | thithik rada blai | polahira nèng marga | padha nyalèwèng maksiyat ||
14. Mangsa wurunga kêtawis | pêsthi kacupan ing batos | mèsêm Jayèngraga bari suntrut | anutuh kang uwis | Sèh Ragayuni
raosipun | gurih tungtung wangi | kula lagi punika | mriksa raose kang wedang ||
20. Karênan Ki Jayèngrêsmi | cipta jênêk anèng dhepok | tyas sêdya
2. Praptèng sêndhang pabêlikan | sêndhang Prawati rannipun | ngandhaping sela gêng mangul |
nunuwun | rèh bodho tanpa tuduhan | mugi paduka sung tuduh | praptèng padhanging
Wiwinih sampun prayogiGuru lagu seharusnya: 8a, Wiwinih sampun prayoga. | mung kantun pangolahipun | kêdah anuwuki pacul | mrih dhaup winih lan tanah | dadyarja kang tanêm tuwuh | kang darbe sabin sih marma | myat tandurane woh landhung ||
rumaos inanipun | Ki Jayèngraga umatur | bibisik mring kang raka | prayogi angudi wuwus | supados kususing driya | ing nalar manawi rujuk ||
9. Jèngrêsmi nganthuki rêmbag | wusana alon umatur | marang sang maha palungguh | kawula nunuwun mirat | pangandikanta kang wau | dhauping winih lan tanah | kadya punapi liripun ||
10. Sèh Ragayuni lingira | de wuwus-kula puniki | kathah panunggilanipun | pan inggih gangsal prakara | ingkang dhingin dhaupipun | Gusti kalawan kawula | kumpula sir kang sêjati ||
Kumpuling napas lan cahya | lantaran rasaning tuwuh | dene ping sakawanipun | dhauping ilmu lan iman | kumpuling tokid lan kawruh | lantaran lila lan tapa | dene kaping gangsalipun ||
13. Kang winih kalawan tanah | kumpuling sêmu lan êmpuk | lantaran kalawan ranu | puniku pralambangira | kewala sêsamanipun | kang dadi paugêran | langkung pangolahirèku ||
14. yèn ta wêwadhah kuciwa | têmah rusak
padhanging raina | puniku upaminipun ||
15. Lan tunggil malih pralambang | kadya ta sanepa dhusun | kêrajan sajroning dhukuh | dhukuh nèng
jujug ing guwa linuhung | ing Selamanglèng punika | sela lus rinêngga tatu ||
18. Pinatra gêmpur angrêmat | pipining lawang kang kidul | pan rêca taksaka manglung | manawi wontên jarwanya | Ki Sèh Ragayuni muwus | di-bagus lamun atanya | artining guwa puniku ||
19. Sasanèng pandhita rara | Ki lisuciKilisuci. kang kukuwu | ingkang sadhèrèk pambayun | prabu Jênggala Ngurawan | ing Kêdhiri Singasantun | tansah dadya rêrêbatan | anulya sang pandhita yu ||
Naga Manglèng-sela Gwèku / = taun Jawi 998. Katrangan: Gwèku, saking: Guwa. watak 9. (Tembung: iku, watak 1) Taun 998 kapetang kaliyan taun 1569 ing pada 22 kaot 371 taun, cocok kaliyan ingkang kasêbut ing pada 23.
22. Ingabên lan sapênika | trus rasa gatining sunu |§ Candrasangkala: Trus Rasa Gatining Sunu = taun Jawi 1569 = taun Masehi 1647. Cathêtan: Lalampahan ingkang kagubah ing Sêrat Cênthini punika kadadosan ing jaman Sultan Agung
Prayoginipun / Prawati / kados kasebut ing pupah[pupuh] 472 (Jurudêmung pada 2). | sapungkurira kadas |
9. Sampun cawêngah sumêlang kapti | ingkang samya pikantuk anadhah | rêjêkilah sawontêne | kang maklum maring ulun | datan pati lawan abukti | kang dumugi priyangga |
10. Langkung nikmat raosing pambukti | wus antara luwar wiwijikan | cinarik mring
ing pinggir sampun miranti | dhadharan majêng ngarsa ||
11. Ingancaran asêsambèn sami | kang liningan nuwun aturira | kang tamu
ngagêsang punika | ingkang dadya geyongane | kasidaning tumuwuh | muga amba tuwan jarwani | mardikaning ngatitah | kados-pundinipun | Sèh Ragayuni lingira | inggih mangke anakmas kula-jarwani | manawi kalêrêsan ||
13. Gêgeyongan ngagêsang puniki | inggih budi kang minulyèng titah | ingkang minangka maligèn | -ning Sang Hyang Kang Maha Gung | pacampuwan Nabi lan Wali | sujanmi ingkang wus man | sakèh pra linuhung | pasênêtan gêng punika | pan wus mashur kang samya ahli ing budi | binudi kang budiman ||
14. Ingkang dadya têlênging ngarêpit | kang pinurih-purih ing kadadyan | nèng budi siyos wurunge | milane wontên ngilmu | kang
wal kayatan billarokin | uripe tanpa nyawa ||
15. Wujud tanpa kaanan puniki | ing dalêm kak sajati lantaran |
wujuding Hyang Suksma | inggih budi inggih Hyang kang Maha Suci | budi têtabonira ||
16. Pan upaminipun wohing tiris | banyu kêlapa
winadhag ing rasa | tuwin tan kenging ngumume | anèng jatining samun | ingkang tan kasaman ing janmi | ngênirkên tan bayinat | namung dhawakipun | kumambang marang Hyang Suksma | Hyang Suksma-di
tunggal pancêr rasaning jati | lawan Sèh Amongraga | kajateyanipun | Jayèngrêsmi-aturira | kadospundi pungkasipun kang sajati | Sèh Raga wuwusira ||
20. Inggih sêlotipun mangke ratri | dinugèkkên dènnya nyênyamikan | ingriku sapikantuke | dene punika wau | ingkang budi dhatêng Hyang Widdhi | tan pae paekanya | kang sampun sumurup | ajali abadining Hyang | ingkang sampun linuhung datan ngromèsi | wus mungkur ahli dunya ||
sakêdhap mangkat | wus gumantung ing lampah sêdyanya mantuk | marang wismane priyangga | tan pepeka anèng margi ||
2. Puniku kang sampun tama | datan arsa ing lampah ngampir-ampir | kacangkol marang donyèku | kuwatirira dahat | tan cipta lyan pan amung mring jodhonipun |
mantukipun | sangêt samar nèng marga | pêngampire dadya rubedaning laku | kathah mutawatirira | awis ingkang bisa mulih ||
darbèkipun | korup papa anèng paran | tan èngêt wasananèki ||
5. Pae lan kang sampun kawas | ngawruhi kang dadya
marga gung | kinawalan lan tawêkal | cipta ge praptèng wismèki ||
6. Wismanipun§ Prayoginipun / Priyanipun /. minangka Hyang | apan sami pangajêng-ajêngnèki | kang nèng paran lan kang kantun | samya pagutan cipta | tan sêlaya mêkatên supaminipun |
lir tirta saking ancala | umili marang jêladri ||
8. Kathah kandhêg ing sawangan | salat-jati ing têlêng prênahnèki | pilih ingkang prapta ngriku | jroning salat
Prayoginipun / bun /. tibèng toya | saking agranirèng patra maringih | wilaja lan marbukipun | paeling§
Kayu pami kang rêraga | apan budi wujudipun kang gêni | panasing gêni Hyang Agung | puniku têlêng salat | kêdah ingkang waspada panasing latu | tuwin kêdah wruh ing pisah |
mring lawananipun | pan datan angraga-sukma | suksma tanpa raga-jati ||
16. Komplang roroning ngatunggal | sampurnaning kawula lawan Gusti | puh§ Prayoginipun / suh /. sirna byuh ilang jumbuh | wus tan kenging ingucap | apan maksih nênggih andungkap ing wuwus | ing dalêm kauwusannya | mawi sarat mangsa kalih ||
jatining wahya | kalamangsa katri ing sabda gati | Ki Sèh Raga lingira rum | anakmas sakaliyan | ingkang mugi mituhu
amuwus | wiwisiking pamêdhar | anakmas ro sajati-jatining ngèlmu | adate Hyang adat kita | Sipat Hyang
inggih kita | dede besuk siksa lan ganjaranipun | swarga nêraka (ng)gih kita | sadaya inggih kitèki ||
lan toya supaminipun | mung sanès basa kewala | napining Hyang napi kami ||
26. Sama tan kenging kinira | paminipun suwung kalawan sêpi | tan
pae mung sanès wuwus | tigas cuthêling rasa | (ng)dungkapipun(n)dungkapipun. nèng
cipta | anakmas ywa wancak-driya | wulangun sagotra lawan | kakanta sujanma tama ||
7. Benjang ing jaman kanêngan | tunggal tan tunggal sasana | yèn ta kaprècèt
nauri osik tyas | kaya ngluwihi Mongraga ||
12. Sèh Ragayuni lingira | puniku sêmada cêgah | dede watêke
14. Wong kang wis tumêkèng tekad | tan ngopèni (ng)gunggung nacad | asor apêse ing tekad |
17. Sèh Ragayuni wuwusnya | puniku rahmat ing dunya | kalih prakawis rahmatnya | alayap lawan
24. Puniku kalangkung langka | panggraita lan§ Prayoginipun / tan /. prayoga |
Sèh Amongraga | mèh praptèng jaman walikan | puniku anak dèn-awas | aywa sêlaya ing driya ||
nèng Wanamartèki | jagongan lan si Jamil | kaya anakmas wus rawuh | nanging sun tan tumingal | marang Ki Sèh Amongragi | namung têmu lan Jamal Jamil akandha ||
5. Caturan bab sarat-sarat | katonne ngong dèn-wènèhi | sarating
winijil | sampun sami kewala madu lan kilang ||
12. Punika kaote paman | sih badhe lan kang wus dadi | calon kathah
Hyang Jaladragni | giyuh kawimbuh ing têdhuh | kadya
kukila /. | andon mangsa woh anèng wit | myang kewan ing wanadri | enggar nèng pasabanipun | Jayèngrêsmi ngandika | mring ki Wanatawa aris | ingkang êndi margane maring Gêgêlang ||
19. Wanatawa aturira | punika pan maksih têbih | lampahan tri dalu marga | anglangkungi ardi Wilis | dhunipun saking ngriki | pan wangsul malih anikung | mangalèr
dèn-gupuh | matur lah puniku inggih dhatêng pundi | Kulawirya asru muwus | dèn-undang (n)dadak
Satemené aku wis krungu yèn ing antaramu ana sing laku jina nganggo cara sing ngungkuli carané wong kapir (wong sing ora wanuh karo Gusti Allah), yakuwi laku jina karo ibuné kuwalon dhéwé!
5:2 Éwasemono, kowékok padha gumunggung temen! Mesthiné kowé kudu padha sedhih, lan wong sing nglakoni jina kaya mengkono mau kuduné diwetokaké saka pasamuwan.
5:3 Tumraping aku, senajan manut tata lair dunungku adoh karo kowé, nanging manut tata rohani, aku bebarengan karo kowé; kaya-kaya aku dhéwé ana ing tengahmu, “Mulané atas asmané Gusti kita Yésus Kristus, aku nibakaké paukuman marang wong sing nglakoni penggawé sing murang-tata mau!”
5:4 Yèn kowé padha ngumpul masamuwan, lan aku dhéwé uga ana ing tengahmu sajroning roh, srana pangwasané Gusti Yésus,
5:5 wong kuwi padha pasrahna marang Iblis, supaya badané dirusak, nanging nyawané kapitulungan slamet mbésuk ing Dina Pengadilané Gusti.
5:6 Ora samesthiné kowé gumunggung! Kowé rak padha ngerti unèn-unèn sing mengkéné: “Ragi sethithik ngragèni sakèhing jladrèn kabèh.”
5:7 Ragi sing lawas, yakuwi dosa, buwangen, supaya kowé padha dadia jladrèn sing anyar, sing murni, sing tanpa ragi. Lan satemené aku ngerti, yèn kowé pancèn mengkono. Sang Kristus, Cempéning Paskah wis kasembelèh.
5:8 Ayo kita padha pésta, ora mangan roti sing nganggo ragi lawas, yakuwi dosa lan laku jina, nanging mangana roti sing tanpa ragi, yakuwi kasampurnan lan kayektèn.
5:9 Ing layangku sing dhisik aku wis weling, supaya kowé aja sesrawungan karo wong sing padha laku jina.
5:10 Sing dakkarepaké dudu wong kapir sing padha laku jina lan sing karem bandha, bégal, utawa wong sing padha nyembah brahala; sebab yèn kowé kudu ngedohaké awakmu saka wong-wong sing kaya mengkono mau, kowé rak kepeksa kudu metu saka jagad iki.
5:11 Ora mengkono; sing dakkarepaké yakuwi supaya kowé aja srawungan karo wong sing ngakuné Kristen, nanging satemené seneng laku jina, karem bandha, nyembah brahala, utawa seneng nyenyamah, seneng mendem, seneng nindakaké colong jupuk. Aja nganti kowé lungguh bebarengan mangan karo wong sing kaya mengkono mau.
5:12-13 Tumrap wong-wong ing sanjabané pasamuwan, aku ora wenang ngadili. Sing arep ngadili wong-wong kuwi Gusti Allah piyambak. Nanging apa ora wis samesthiné yèn kowé ngadili para warganing pasamuwanmu dhéwé? Kaya surasané Kitab Suci: “Wong sing padha nindakaké piala, tundhungen saka ing tengah-tengahmu.”
saya: naaah … sampean Arema malah nggak ngerti seeh …
saya: ratih: btw, koncoku iku jeneng sopo
rahmat: nek ngono..sak durunge di usir aku yo metu pisan
saya: yowis rek, sesok maneh … tks
ratih: ddaaahhh, kandani nek arep ceting
Unen - unen iki nduweni teges wong kang seneng nyalah-gunakake ....
dienggo maneh, terus suwe-suwe ilang, gak ngijoli sisan.. Saiki
meninggal (bu lilik , eks guru bhs Inggris)...turut berduka cita deh buat SMADA ya..JAmanku dhisik .. pak Agus cilik lan gedhe isih podo '
seorang pejabat desa (mbuh jabatane opo)... Sing menang ??? Mbuh sopo .. sampe saiki masih misteri ... hayo sopo saiki bojone pak Agus cilik lan gedhe ..
sampinge sing nako akeh ssing bolong, iso kanggo
direwangi budhal esuk2... kadang ora sarapan trus langsung mlebu kelas .. mengko ne' ono sing
[pic] Yuk Tampilin Scooter Kebanggaan Kita di Sini
Gas Elpiji Meledak di Temanggung, Dua Tewas
12:1 Senajan ora ana gunané, nanging aku kepeksa gumunggung. Saiki aku dakcrita bab tetingalan sajroning wahyu sing daktampa saka Gusti.
12:2 Aku wanuh karo sawijining wong Kristen. Patbelas taun kepungkur wong mau diangkat menyang swarga sing dhuwur dhéwé. (Aku ora ngerti kuwi mau kelakon temenan, apa mung sawijining tetingalan, Gusti Allah sing pirsa.)
12:3 Dakambali menèh, aku weruh wong mau diangkat menyang ing Firdus, (embuh kuwi mau temenan, apa mung sawijining tetingalan, Gusti Allah sing pirsa.)
12:4 Ana ing kana wong mau krungu swara-swara sing ora kena diucapaké nganggo tembungé manungsa lan ora kena dikandhakaké.
12:5 Dadi aku kerep ngegung-egungaké bab wong kuwi — ora arep ngegung-egungaké bab awakku dhéwé, kejaba ing bab prekara-prekara sing nuduhaké kaapesanku.
12:6 Senajan aku ngegung-egungaké awakku pisan, aku ora bodho, sebab sing dakkandhakaké kuwi barang sing nyata. Nanging aku emoh ngegung-egungaké awakku, supaya aja nganti ana wong sing penganggepé ngluwihi apa sing dideleng ana ing aku, dadia kelakuanku, dadia tembungku.
12:7 Supaya aku aja dadi gumunggung merga pengalaman sing élok mau, aku diparingi lelara déning Gusti Allah ana ing awakku, sing dadi pirantiné Iblis kanggo ngantemi aku, lan nyegah supaya aku aja gumunggung.
12:8 Aku wis ndedonga ping telu marang Gusti, nyuwun supaya lelara kuwi disingkiraké saka aku.
12:9 Nanging Gusti ngandika: “Sih-rahmat-Ku wis cukup kanggo kowé, jalaran pangwasa-Ku dadi luwih cetha samangsa kowé rumangsa apes!” Mulané aku luwih ngegung-egungaké keapesanku, sebab yèn aku nandhang apes, aku ngrasakaké pangwasané Sang Kristus ngayomi aku.
12:10 Aku seneng waé ngalami keapesan, dicecamah, kasusahan, panganiaya, lan kasusahan liya-liyané, merga Asmané Sang Kristus; awit iya samangsa aku sèkèng kuwi, aku malah kuwat.
12:11 Kowé wis meksa aku tumindak kaya wong sing bodho. Beneré rak kowé sing kudu kandha yèn aku sing bener. Senajan aku iki dudu apa-apa, nanging aku ora kalah karo “rasul-rasulmu” sing kokanggep pinunjul kuwi.
12:12 Titikané yèn aku iki rasul temenan, kuwi wis cetha. Kowé dhéwé wis ndeleng pretandha-pretandha, mujijat-mujijat lan lelakon-lelakon sing ngéram-éramaké.
12:13 Apa tau aku ora nggatèkaké kowé yèn katandhing karo enggonku nggatèkaké pasamuwan-pasamuwan liyané, kejaba mung bab enggonku ora njaluk ragad marang kowé? Yèn bab iki kokanggep salah, ya apuranen.
12:14 Saiki aku wis cecawis arep niliki kowé sing kaping teluné. Aku ora arep njaluk ragad kowé awit dudu barang-barangmu sing dakgolèki, nanging kowé dhéwé. Merga dudu anak-anak sing kuwajiban ngragadi wong tuwané, nanging wong tuwa kanggo anak-anaké.
12:15 Aku gelem ngragadi kowé nganggo samubarang sing dakduwèni. Malah aku ngetohaké awakku dhéwé kanggo mbiyantu kowé. Apa katresnanmu marang aku suda, merga katresnanku marang kowé saya mundhak?
12:16 Kowé rak ya setuju ta yèn aku ora dadi rengganmu. Nanging ana wong sing kandha, yèn aku iki julig lan arep ngakali kowé nganggo akal licik.
12:17 Nanging kuwi mokal. Apa tau ta aku golèk keuntungan ana ing antaramu lumantar wong-wong sing dakkongkon?
12:18 Aku kongkonan sedulur Titus niliki kowé, dakkanthèni sedulur-sedulur Kristen liyané. Apa Titus gawé rugimu? Apa tindaké Titus ora padha karo sing dakkarepaké lan nganggo cara sing daktindakaké?
12:19 Bisa uga kowé duwé pengira yèn aku iki arep mbeneraké awakku dhéwé ana ing ngarepmu. Ora! Demi Gusti Allah, kabèh sing daktindakaké iki manut kersané Sang Kristus, lan pegawéanku kabèh kuwi mligi kanggo mbiyantu kowé, kanggo mbangun atimu.
12:20 Aku sumelang, mbokmenawa mbésuk samangsa aku tekan enggonmu kaananmu tinemu béda karo sing dakkarepaké. Mbokmenawa mbésuk satekaku, kowé tinemu padha cecongkrahan, padha kemèrèn, padha brangasan, padha mikiraké awakmu dhéwé, padha mitenah, padha nyatur ala, padha gumunggung lan padha gawé gègèr.
12:21 Aku sumelang, samasa aku mbésuk ketemu karo kowé, Gusti Allah, sing dakbektèni, kuwi bakal ngasoraké aku ana ing ngarepmu, lan aku bakal nangisi sedulur-sedulur sing ing wektu sing kepungkur wis padha nglakoni dosa lan durung padha mratobat saka dosa-dosané mau, yakuwi nerak kasusilan, laku jina lan murang-
durung iso login nang wp ki piye?
subura (04:26:27) : @Heman
Wis diundang nggaweo akun wordpress dhisik, lha nek mlebu kene mengko iso login nggawe akun wordpress e sampean, nek gak iso … walah, iki luwih gampang tinimbang FS 😉
Eri-K (14:08:02) : lha iku bur……
subura (11:20:33) : mlebu nang ngendi Rik? mlebu nang bolongan opo piye? nek gak mlebu yo lebok-lebokno looh … mengko lak mbelu dewe hehehe … 😀
iniPurbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Surabaya, Trenggalek, Bangkalan, Banyuwangi,
apamaning badan mesti masak lodeh klewek. saking istimewane lodeh klewek jaman bien nganti di nggo persembahan khusus nggo kaume (pembantu kaur kesra) nek kenduren pas badan sing diarani “samber gaok” ora ngerti maksude apa ning nek deleng rupane sing ireng mungkin nyelang istilah irenge wulu manuk gaok (manuk pemangsa daging sing wulune ireng)kabeh
hare“sayapun menimpali:”ibu iku jareku lek ngomong gayane kaya fidel castro saiki.
adine dadi wakil bupati, mengko ponakane dadi anggota DPRD, terus pamane dadi Camat, terus mengko anake dadi PNS. Apa wong kebumen kurang wong pinter apa ya?. Rustranto dadi wakil bupati kuwe modale anu kuat, nggo nglobi tim sukses. Apa wong peniron esih seneng milih pemimpin sing kaya kuwe. Masyarakat dhewek esih ngimpi ora tangi2, soekarnoisme…., dodolan sing esih
5:1 Sarèhné kowé kuwi padha dadi putraning Allah sing kinasih, kowé kudu padha ngudi urip kaya Panjenengané.
5:2 Uripmu kudu dikwasani déning katresnan, kaya déné Sang Kristus enggoné wis ngasihi kita lan masrahaké nyawané kanggo kita, minangka sesaosan lan korban sing gawé renané Gusti Allah.
5:3 Sarèhné kowé wis padha dadi umaté Gusti Allah, mulané nyingkirana laku jina, pamblunthah *mblunthah: tanpa prenatan.* lan karem bandha, malah kokgunem waé aja.
5:4 Semono uga aja padha ngucapaké tembung sing saru, sing sembrana lan aja misuh. Aluwung padha saosa sukur marang Gusti Allah.
5:5 Kena dipesthèkaké, yèn wong laku jina, mblunthah utawa karem bandha (karem bandha kuwi padha karo nyembah brahala), ora bakal ngrasakaké dadi umat ing Kratoné Sang Kristus lan Gusti Allah.
5:6 Kowé aja nganti kena diapusi déning apa waé nganggo tembung-tembung sing kothong. Iya merga prekara-prekara sing mengkono mau bebenduné Gusti Allah nempuh wong-wong sing ora padha mbangun-turut marang Panjenengané.
5:7 Wong-wong sing kaya mengkono kuwi aja koksrawungi.
5:8 Kowé dhéwé biyèn padha ana ing pepeteng, nanging saiki, sarèhné wis dadi umaté Gusti Allah, kowé padha ana ing pepadhang. Mulané uripmu dikaya wong-wong sing kadunungan pepadhang.
5:9 Awit iya pepadhang mau sing ngetokaké woh werna-werna arupa kabecikan, kajujuran, kayektèn.
5:10 Padha sinaua nitèni apa sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
5:11 Aja mèlu-mèlu karo penggawéné wong-wong sing urip ana ing pepeteng. Malah penggawé-penggawé sing mengkono iku padha welèhna.
5:12 (Nggunem prekara-prekara sing ditindakaké déningwong-wong mau ana ing dhelikan, kuwi waé wis saru.)
5:13 Menawa samubarang kabèh wis kawiyak, penggawéné wong-wong mau sing sanyatané, uga bakal kawiyak.
5:14 Awit samubarang bakal diwedharaké miturut kaanan sing sanyatané. Mulané ana tulisan: “Wong sing turu, padha melèka, lan padha tangia saka ing pati, temahan Sang Kristus bakal madhangi kowé!”
5:15 Mulané uripmu sing padha ngati-ati. Aja kaya wong bodho, nanging dikaya wong sing wicaksana.
5:16 Wektumu tanjakna sing becik, sebab jaman iki jaman ala.
5:17 Aja padha tanpa budi, nanging padha ngudia nyumurupi apa sing dadi kersané Gusti Allah tumrap ing kowé.
5:18 Aja padha seneng mendem minuman keras; kuwi mung bakal ngrusak uripmu. Aluwung padha penuha ing Roh Suci.
5:19 Padha memujia nganggo masmur, rerepèn lan kidung kasukman. Padha ngrepèkna kidung lan masmur kagem Gusti Allah lan memujia asmané ana ing sajroning atimu.
5:20 Tansah padha saosa sukur marang Gusti Allah, Sang Rama, tumrap samubarang, ing Asmané Gusti kita Yésus Kristus.
5:21 Padha sumuyuda siji lan sijiné minangka pangabektimu marang Sang Kristus.
5:22 Wong wadon, kowé padha manuta marang somahmu, kaya enggonmu manut marang Gusti.
5:23 Awit wong lanang kuwi sesirahé wong wadon, kaya déné Sang Kristus kuwi sesirahé pasamuwan, lan pasamuwan sing dadi sarirané.
5:24 Mulané wong wadon kudu manut karo sing lanang, kaya déné pasamuwan enggoné manut marang Sang Kristus.
5:25 Wong lanang, kowé padha nresnanana somahmu padha karo Sang Kristus enggoné nresnani pasamuwan, lan ngurbanaké sugengé kanggo pasamuwan.
5:26 Srana mengkono Sang Kristus nyaosaké pasamuwan marang Gusti Allah, srana piwulangé, sawisé pasamuwan mau karesikaké srana baptisan nganggo banyu.
5:27 Kersané, supaya pasamuwan mau dadia éndah, suci lan sampurna, tanpa blentong, ora pingget utawa cacad liya-liyané, sumaos ing Panjenengané piyambak.
5:28 Wong lanang kudu nresnani somahé, padha kaya enggoné nresnani awaké dhéwé. Wong lanang sing nresnani somahé kuwi nresnani awaké dhéwé.
5:29 (Ora ana wong sing sengit marang awaké dhéwé. Malahbadané mau diwènèhi mangan lan dirumati, padha kaya Sang Kristus enggoné ngrumati marang pasamuwan.
5:30 AWit kita iki padha dadi péranganing sarirané.)
5:31 Kaya surasané Kitab Suci: “Mulané wong lanang bakal ninggal bapa lan biyungé, dadi siji karo bojoné, sekaroné bakal padha dadi daging siji.”
5:32 Pangandika kuwi ngandhut wewadi gedhé, lan pancèn ana gegayutané karo Sang Kristus lan pasamuwané.
5:33 Nanging iya ana gegayutané karo kowé; yakuwi saben wong lanang kudu nresnani somahé kaya enggoné nresnani awaké dhéwé, lan saben wong wadon kudu ngajèni marang sing
3:1 Mengkono uga kowé para wong wadon, padha sumuyuda marang bojomu, supaya menawa ana wong sing ora precaya marang pangandikané Allah, padha kagèndènga dadi wong precaya, merga saka tingkah lakumu, tanpa nganggo ngucapaké apa-apa,
3:2 mung merga saka nyawang kelakuanmu sing lugu lan mursid iku.
3:3 Aja ngemenaké enggonmu dandan tata lair, kayata: srana enggonmu nata rambut, utawa menganggo sandhangan sing éndah.
3:4 Nanging kaéndahanmu katona saka kasusilanmu, yakuwi saka kaluhuraning batin sing sarèh lan anteng. Ya sing mengkono kuwi sing langgeng lan pengaji ana ing ngarsané Allah.
3:5 Kaya mengkono kuwi patrapé para wong wadon sing precaya dhèk jaman biyèn olèhé padha ngrengga awaké. Wong-wong mau padha sumuyud marang para bojoné.
3:6 Mengkono uga Ibu Sarah, panjenengané sumuyud marang Rama Abraham kang disebut “bendara”. Kowé kuwi rak para putrané putri, semono mau yèn kowé padha nglakoni sing becik lan ora wedi karo sapa waé.
3:7 Semono uga kowé, para wong lanang, enggonmu jejodhoan nganggoa duga-duga, nganggo ngèlingi yèn bojomu luwih ringkih badané. Padha ajènana merga bojomu kuwi uga wong sing uripé saka sih-rahmaté Allah kaya kowé, supaya pandongamu ana ing ngarsané Allah ora kaalangan.
3:8 Wasana kowé kabèh padha nunggala rasa lan budi. Padha tresna-tinresnanana kaya sedulur, ambek welasan andhap-asor.
3:9 Aja males piala nganggo piala, ipat-ipat nganggo ipat-ipat. Malah padha mujèkna becik, merga iya mengkono kuwi maksudé enggonmu padha tinimbalan, supaya kowé padha kaberkahana. Sebab:
3:10 “Sing sapa seneng urip lan kepéngin ngrasakaké dina-dina sing becik, kudu mekak ilaté, aja nganti kewetu kang ala sarta nyegah lambéné ngucapaké sing goroh.
3:11 Nyingkirana piala, sarta nglakonana kang becik, sabisa-bisa ngudi bisané nggayuh katentreman.
3:12 Awit tingalé Allah iku tumuju marang para wong sing ngèstokaké dhawuhé, lan talingané nilingaké pandongané; nanging wong sing nglakoni piala dilawan déning Pangéran.”
3:13 Sapa sing arep gawé ala karo kowé, yèn kowé sregep nglakoni kabecikan?
3:14 Nanging senajan kowé kudu nandhang sangsara pisan merga saka enggonmu nglakoni prekara sing becik, kowé bakal begja. Mulané aja padha wedi karo apa utawa sapa waé lan aja padha kuwatir.
3:15 Nanging padha ngluhurna Sang Kristus ana ing atimu krana enggoné jumeneng Allah. Ditansah cumadhang awèh ketrangan marang saben wong bab keyakinanmu, diklawan alus lan andhap-asor.
3:16 Mengkono uga klawan rumangsané ati kang resik, supaya wong sing mitenah marang kowé merga enggonmu padha dadi muridé Sang Kristus, padha kawelèh déning kelakuanmu mau.
3:17 Awit menawa pancèn dikersakaké déning Gusti Allah, luwih becik kowé nandhang sangsara merga saka penggawé bener, ketimbang karo nandhang sangsara merga nglakoni piala.
3:18 Awit Sang Kristus piyambak nglampahi sangsara merga saka kowé. Panjenengané séda sepisan kanggo selawasé krana sakèhing dosa kita. Panjenengané kang tanpa dosa, nglampahi séda kanggo wong-wong dosa, supaya Panjenengané saged nyowanaké kita ana ing ngarsané Allah. Tumraping sarirané, Panjenengané disédani, nanging tumraping rohé Panjenengané kawungokaké.
3:19 Srana kawontenané sing wujud roh mau Panjenengané martosaké Injil marang roh-roh sing padha dikunjara:
3:20 yakuwi roh-rohé para wong sing dhèk jamané Nabi Nuh yasa prau padha ora mbangun-turut marang Gusti Allah, senajan Gusti Allah wis ngantos-antos klawan sabar. Mung wong sawetara, yakuwi wong wolu ing sajroning prau sing dislametaké, oncat saka banjir mau.
3:21 Semono uga kowé saiki kapitulungan slamet kanggo ibarating lelakon mau, yakuwi baptis, sing maksudé ora kanggo ngresiki reregeding badan, nanging minangka janji sing kokucapaké ing ngarsané Allah saka ati sing resik. Baptisan kuwi sing mitulungi slamet marang kowé merga déning wunguné Sang Kristus Yésus,
3:22 kang wis sumengka ing swarga lan saiki ngasta Pepréntahan bebarengan karo Gusti Allah, ngerèh sakèhing malaékat, para pangwasa lan para pamisésa kang ana ing langit.
esih nganggo klambi sing wis pirang2 taun wingi tuku ne.hp juga sa anane, malah biyen 2 tahun nganggo siemens c25, hehe… pokok e melas banget, beda karo wong perantoan liyane 😛tp sing
sing notabene IBUKOTA..jan inyong esih tetep ndesa pancen…hahahaa saben mbengi sing di
Sep 22, 2008 @ 15:45:00	Pokoke, garep gaul garep ndesani, sing penting esih nganggep inyong2 lan batir-batir.Aja mentang2 wis pada gampang nggolet duit lan sukses terus nang kampung malik dadi wong elit. Pancen ya ora kabeh, tapine ya akeh koh. Inyong sing uripe nang
karo batir-batir sing kaya kue. Kepengin njotos temenan koh..Bara-bara gelem pada nyangkingi inyong2 ben melu ketularen sukses, apa mbagi2 pengalamane men ben desa karo penghunine maju. Ngobrol bae wis milih-milih. Apa maning sing nang Jakarta mung pada dadi babu, gole dandan kaya artis, nek nganggo klambi wudele karo silite keton, ngomonge bahasa betawi, bola-bali tlepon karo sms. Tapi dijak crita ora mutu babar blas. Malah ujarku dadi keton ndesaaaaa banget wis. kampungan! Ujarkua, wong sing nek
Asal usul Diponegoro[sunting | sunting sumber]
polusi udara, dsttp sing paling parah asline ya kuwe, wiwitan gede wis pada entek nang watulawang, ditegori kabeh…ya maklum wong desa ora ngerti efek negatif e, mikir e pokok e inyong ulih duit, wong siki wit sing
ora ana sumber banyu kan kayane mbene pada mikir. Dewek kan bisane ya ming ngrasani tok si.. lha sing due duit karo power be meneng bae.Pancen nek siki
pihak2 pemerintah kecamatan atawa seduwure sing gelem aweh pengarahan, mbok menawa ne wong wong desa,
katangèkaké bareng karo Sang Kristus, mulané padha ngupayaa samubarang kang ana ing swarga, ing panggonané Sang Kristus pinarak ing dhampar sisih tengené Gusti Allah.
3:2 Padha mikira sabarang kang ana ing kana, aja sing ana ing donya kéné.
3:3 Sebab kowé kuwi wis mati, lan uripmu saiki-iki peparingé Gusti Allah lantaran Sang Kristus.
3:4 Gusti Yésus Kristus kang paring gesang mau, bakal rawuh. Ing kono kowé uga bakal ndhèrèk karo Panjenengané ana ing kamulyané.
3:5 Mulané kowé padha nyandheta pepénginan lan hawa-nepsu sing njalari kowé ngangah-angah, kayata: laku jina, tindak rusuh, birahi, kepéncut, lan karem bandha (awit karem bandha kuwi sawijining patrap nyembah marang brahala).
3:6 Merga saka prekara-prekara sing mengkono kuwi laknaté Gusti Allah bakal kaesokaké marang sadhéngah wong, sing mbangkang marang Panjenengané.
3:7 Kowé dhéwé biyèn iya urip nuruti pepénginan-pepénginan sing mengkono mau, yakuwi nalika uripmu isih kaerèh déning pepénginan-pepénginan.
3:8 Nanging saiki kuwi kabèh mau padha buwangen, yaiku: seneng nepsu, ngangah-angah lan rasa sengit. Aja nganti kewetu pitenah utawa tembung sing saru.
3:9 Aja padha goroh-ginorohan, sebab kowé wis padha ngrucat kamanungsanmu sing lawas sapratingkahé,
3:10 sarta wis ngrasuk kamanungsan anyar sing tansah dianyaraké déning kang nitahaké, yakuwi Gusti Allah, manut pasemoné Gusti Allah piyambak. Temah kowé padha bisa wanuh karo Panjenengané ing sasampurnané.
3:11 Dadiné wis ora ana wong kapir utawa wong Yahudi menèh, wong tetakan utawa ikutan, wong ngerti tata-krama utawa wong alasan, batur-tukon utawa wong merdika, nanging Sang Kristus sing jumeneng dadi Gustiné wong kabèh mau.
3:12 Kowé kuwi padha umaté Gusti Allah. Panjenengané ngasihi kowé lan milih kowé dadi kagungané. Mulané padha duwéa watak welasan, sumanak, andhap-asor, lembah-manah lan sabar.
3:13 Padha tulung-tinulunga lan apura-ingapuraa, samasa panunggalanmu ana sing duwé rasa ora kepénak atiné. Kowé kudu apura-ingapura, kaya patrapé Gusti ngapura kowé.
3:14 Malah isih kokwuwuhana menèh katresnan, awit katresnan kuwi nunggalaké samubarang kabèh dadi siji klawan sampurna.
3:15 Atimu padha kaparingana katentreman déning Sang Kristus, awit iya kanggo prekara iku mau Gusti Allah wis nimbali kowé kabèh kadadèkaké badan siji. Padha saosa sukur.
3:16 Injilé Sang Kristus tansah anaa ing atimu kanthi lubèr. Padha wulang-winulanga lan wuruk-winurukana klawan kawicaksanan ing sasampurnané. Padha ngrepèkna Masmur, kidung lan kidung kasukman; padha mujia marang Gusti Allah klawan saos sukur ana ing atimu.
3:17 Sadhéngah prekara sing koklairaké srana tembung utawa penggawé, kuwi kabèh lakonana atas asmané Gusti Yésus kambi saos sukur marang Gusti Allah Sang Rama lantaran Panjenengané.
3:18 Para wong wadon, padha sumuyuda marang somahmu, kaya samesthiné ana ing brayat Kristen.
3:19 Para wong lanang, bojomu padha tresnanana lan aja pisan-pisan kokkasari.
3:20 Bocah-bocah! Kuwajibanmu dadi bocah Kristen iku tansah mbangun-turut marang wong tuwamu, awit sing mengkono mau gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
3:21 Para wong tuwa, aja padha gawé larané atiné anak-anakmu, supaya aja padha semplah.
3:22 Para batur-tukon, ing sadhéngah prekara kowé padha manuta marang bendaramu kadonyan, aja mung yèn lagi ditunggoni, supaya olèh pengalem, nanging krana saka éklasing ati, merga saka enggonmu wedi marang Gusti Allah.
3:23 Lan apa waé sing koktindakaké, tindakna klawan legawaning ati, kaya-kaya kowé lagi nyambut-gawé kagem Gusti, ora kanggo manungsa.
3:24 Ngertia yèn Gusti bakal ngganjar kowé. Kabèh sing wis kacadhangaké déning Gusti Allah marang para umaté, iya bakal diparingaké marang kowé. Sebab sejatiné bendaramu sing sejati kuwi Sang Kristus piyambak.
3:25 Wong sing keluputan, bakal nyangga keluputané, sebab Gusti Allah ora mawang wong.
kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga
Nirbitan Kidul. Administrasi katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1927.
Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50, I/2 kaca ... f 4.-, I kaca ... f 7.50. Kapacak sapisan.
Ing organ Narpawandawa ôngka 6 wiwit kaca 89 dumugi kaca 91 katrangan beda-bedaning kawula dalêm kalihan kawulanipun kangjêng guprêmèn sapiturutipun, punika panjurungipun sadhèrèk KAS saha katrangan namaning anggêr Walandi (ingkang kaca 90) punika ugi katrangan saking sadhèrèk KAS wau, dados sanès centhanganipun rêdhaksi: kauningana.
2. Panitra I maos palapuran taunan, kados ing ngandhap punika:
Palapuranipun pakêmpalan Narpawandawa wiwit parêpatan agêng nalika ing dintên malêm Rêbo kaping 26/27 wulan Dulkangidah taun Be 1856 utawi kaping 8/9 Juni 1926 kawontênanipun pakêmpalan Narpawandawa, kados ing ngandhap punika:
1. Damêl parêpatan pangrèh rambah kaping 15.
2. Damêl parêpatan agêng tumrap warga pralenan
warga ingkang sami rawuh kiwa têngênipun 60 dados kirang saking cacah saprapataning warga, mila parêpatan wau lajêng botên kadadosakên, wondene ing sarèhning ingkang karêmbag parlu sangêt, pangarsa lajêng yaTidak perlu dibaca. nantunakên dhatêng para warga ingkang sami rawuh, punapa parêpatan kalajêngakên punapa botên putusanipun kalajêngakên, ananging kadadosakên pêpanggihan (bijeenkomst) kemawon.
4. Anyakolahakên anakipun warga Mas Sastrasubrata, nama Radèn Nuriman, wontên ing Milo Surakarta, namung sarêng salêbêtipun Nopèmbêr 1926 pindhah sakolahipun wontên ing Milo Madiun, jalaran bapakipun pindhah griya bawah residhènsi Madiun.
5. Anyakolahakên anakipun warga Mas Kudaprasêtya, nama radèn Rularsa, wontên ing Milo Surakarta.
6. Radèn Rara Susanti, anakipun warga Radèn Mas Sarjana, ingkang kasakolahakên wontên ing Milo ngriki, nalika salêbêtipun wulan Juli 1926 pindhah sakolahipun dhatêng Mèyêskwiksêkul Salatiga, sarêng ing salêbetipun wulan Nopèmbêr 1926, angsal grati mila bayaranipun sakolah
salêbêtipun sinau wontên pamulangan wau, sawulanipun f 5,- rupiyah.
7. Anyakolahakên anakipun warga Radèn Panji Sindupinilih, nama Radèn Bisawarna, dhatêng A.M.S. Ngayugyakarta, wragadipun sawulan f 20,- rupiyah.
8. Anyêrêp- nyêrêpakên dhatêng rêdhaksi organ Narpawandawa, amargi anggènipun macak panjurung, wontên ingkang suraos sarupi sagêd adamêl pêcahipun para warga, utawi para santana.
9. Amanah bab kawontênanipun padpindêr trunakêmbang, ing sarèhning rêmbag ngajêng nalika badhe kaasta Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, tujunipun Narpawandawa, para santana sagêda mindhak kasarasanipun, dipun saranani olahraga, saha mangrêtos olah kridhaning dêdamêl, parlunipun kenging kaangge jagi dhirinipun piyambak, saha nama têtêp jalêripun, pakêmpalan Narpa lajêng arêrêmbagan akalihan Bandara Kangjêng Pangeran
sêbaran wontên ing organ, namung sampun 4 utawi 5 punika dèrèng kapacak, sampun kaenggalakên saking wangsulanipun wrêda pamong, kathah sangêt ingkang sami manjurung, mila sawanci-wanci manawi wontên wara- wara saking pangrèh ingkang ngêmot suraos bab padpindêr trunakêmbang, para warganing Narpawandawa, sarta para santana ingkang sami kagungan putra wayah kakung kados ingkang kasêbut wara-wara, kaajêng-ajêng kaparênga anglêbêtakên.
10. Tampi sêrat saking dhirèktur ambasêkul Sêmarang, amratelakakên bilih Radèn Mas Sudaryan,
Sêmarang, anitisakên dhatêng dhirèktur, saha manawi sagêd sampun ngantos botên lajêng anggènipun sinau Radèn Mas Sudaryan wau, ing wusana sarêng utusanipun Narpawandawa pinanggih kalihan dhirèkturipun, saking cariyosipun dhirèktur, bab pasinaonipun Radèn Mas Sudaryan, piyambakipun namung botên tanggêl, mila Radèn Mas Sudaryan wiwit ing wulan Januari 1927 dipun kèndêli anggèning dipun bayari pakêmpalan Narpawandawa, dene ingkang kapatah dhatêng Sêmarang, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, 2 Radèn Ngabèi Purwasastra, 3 bapakipun Radèn Mas Sudaryan ugi tumut.
11. Ngaturakên sêrat dhatêng nagari, nyuwun sêsêrêpan punapa têmên wontên satunggaling [sa...]
[...tunggaling] santana, ingkang katahan kadakwa dados warganing S.R. manggèn wontên pakunjaran umum, angsal wangsulan saking nagari, sampun kapindhah wontên panti pidana.
12. Kaulêman saha andhatêngi pakêmpalan sawatawis.
13. Angulêmi para pakêmpalanipun abdi dalêm, ingkang sami gadhah pakêmpalan parlu badhe kaajak amèngêti utawi damêl karamean benjing badhe wiyosan dalêm tumbuk yuswa 64 taun.
14. Kawontênanipun cacahing para warga sakawit 354 tilar donya 8 mêdal 4 wêwah ingkang lumêbêt 75 dados sapunika warganipun Narpawandawa wontên 417 gunggung kalihan nalika parêpatan agêng kapêngkêr wêwah 63.
Mênggah kawontênanipun pangrèh Narpawandawa anggènipun sami anindakakên pakêmpalan salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Kapèngêtan malêm Sênèn tanggal kaping 14/15 wulan Sawal Wawu 1857, utawi kaping 17/18 wulan April 1927.
2. Aksara Jawi winastan damêl musibating suraos, manawi kasêrat Latin botên, kados ta: têmbung: nagarajagung, manawi kasêrat Latin sagêd cêtha: naga radja goeng pancènipun bilih nêdya kacêthakakên aksara Jawi inggih sagêd, upaminipun, naga raja gung. Punapa aksara Latin botên wontên ingkang kirang cêtha: kathah, kados ta: sêratan, keboné, aloené, punika ingkang dipun kajêngakên, kêbone (kêbo) punapa kêbonne (kêbon): alune (alu) punapa alunne (alun) bilih kajawab punika namung gumantung wontên ing suraos, sanadyan sêratan Jawi inggih makatên.
3. Wontên malih amastani aksara Jawi damêl risak basa Jawi kina, dene botên katata kêthokanipun satêmbung-satêmbung: kados ta têmbung: tanpa wêkas, punika lêrêsipun tanpowekas bilih kasêrat Latin lajêng cêtha, sanadyan kasêrat Jawi inggih sagêd, upaminipun: tan pa wêkas, bab pêdhotaning gatra: cêthaning pakêcapan, sapanunggilanipun, punika manawi dipun manah sayêktos,
mêsthi sagêdipun. Upaminipun sêrat ingkang prêlu kangge pasinaon, kadhapuk kados Sêrat Ramayana, Bratayuda Kawi, kapêdhot- pêdhot gatranipun, sasaminipun.
4. Aksara Jawi kacacad botên nyêkapi kangge madhahi têmbung mônca, kangge nyêrati têmbung mônca sastra Jawi inggih sagêd, anggêr purun ngangge aksara rekan, kangge nyêthakakên pakêcapanipun têmbung mônca, botên wontên pakèwêdipun mêwahi utawi ngreka panyêratipun, kados ta: gupêrnur genêral, ekonomi, sasaminipun, sanadyan aksara Latin inggih dèrèng nyêkapi kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca: tandhanipun kangge nyêrati basa Jawi kemawon inggih taksih damêl-damêl, kados ta: ca = tj, nya = nj, dha = dh, tha = th.
Aksara Latin prabotipun pêpak, sagêd nyêkapi kangge madhahi têmbung mônca: manawi namung pados pêpaking prabot kathahing cacah, punapa botên prayogi milih aksara Arab, utawi Sangsêkrita.
5. Basa Jawi manawi kasêrat aksara Latin sagêd amiyarakên jajahan, awit tumrap bôngsa mônca sarta para sagêd Jawi ingkang botên angsal wulangan basa Jawi, manawi purun sinau basa Jawi botên susah sinau sastranipun, dados sagêd gampil tur rancag, sarèhning gampil, lajêng kathah ingkang purun sinau basa Jawi: punapa lêrês makatên. Kauningana sapintên cacahipun bôngsa mônca ingkang lajêng sami ngudi sinau basa Jawi, ingkang sinau kados amung bôngsa mônca ingkang wajibipun gêgayutan kalihan tiyang Jawi: wontênipun para sagêd Jawi (intellect) sami botên purun ngudi sinau basa Jawi, kawruhipun basa Jawi kirang, punika dede lêpatipun sintên-sintên. Wiwit alit ingkang kagulang basa Walandi: ewadene sanadyan makatên, kathah para intellect ingkang sami purun ngudi sinau basa Jawi ingih enggal sagêd, pasaksènipun kathah.
Bilih kita anjôngka, supados kawruh kita dipun aosi bôngsa liyan, punika harak langkung prayogi, kawruh kita wau kasêrat lair basanipun bôngsa mônca ingkang kita tuju.
6. Sêratan Latin dipun ajêngi, piritanipun, sêrat kabar Tyong Hwa ingkang kawêdalakên [kawêda...]
[...lakên] ing basa Cina sastra Cina botên pajêng, dene ingkang kawêdalakên ing basa Mlayu sastra Latin pajêng: pancèn makatên, awit wontên ing Indhiya: manawi wontên ing nagari Cina mêsthi kosokwangsul. Kauningana sêrat kabar Jawi botên wontên ingkang kasêrat Latin, dening manawi kasêrat Latin sagêd ugi pêjah.
7. Sastra Jawi gandhèngipun kalihan economie cap-cap sastra Jawi rêginipun awis, sakêdhik ingkang sade (andamêl), wujudipun rowa, panatanipun riwil tur dangu: dadosipun buku langkung agêng, rêginipun langkung awis. Manawi kaêcap Latin bukunipun sagêd tipis, gampil pangêsètipun, jalaran sampun wontên mêsin ingkang anggampilakên sarta ngrikatakên pangêsèt. Sêrat cap-capan Latin rêginipun
ngirit, ewadene Radyapustaka botên gadhah kuwatos, anggêr tiyang Jawi taksih gadhah trêsna dhatêng basa sarta sastranipun piyambak, para sagêd sarta ingkang kawogan purun angudi ringkêsipun, gampilipun, rikatipun panata, sampurnaning wangunipun, mêsthi sagêd kalampahan. Punapa cap sastra Latin ingkang mulabukanipun inggih botên rowa, botên riwil, sagêdipun dados pangalêman kados sapunika, harak jalaran tansah kaudi ringkês sarta rikatipun, makatên ugi tumrap cap sastra Jawi.
Sasampunipun kula ngaturakên andharan kados kasbut ing nginggil wau sadaya, wosipun Radyapustaka botên rujuk dhatêng sêdya utawi tindak tanduk ingkang sagêd nyirnakakên aksara Jawi, awit punika sampun nama gadhahanipun bôngsa Jawi, sampun dipun angge atusan taun, sampun rumasuk balung sungsum, sarta sampun anyêkapi kangge madhahi basanipun piyambak, pokoking prêlu, basa dalah sastranipun, tamtu amung kangge paedahipun bôngsa piyambak, manawi wontên bôngsa liyan ingkang sêdya nyumêrêpi kawontênanipun basa Jawi, sampurnanipun kêdah sinau sastra Jawi.
Kula nuwun, manawi angèngêti kawontênanipun sêrat-sêrat kabar, ingkang asring ngêwrat pawartos ingkang gêgayutan bab kaprajan, utawi magêpokan kapraboning panjenêngan dalêm nata, punapa malih manawi nyumêrêpi kritig (critiek) tumrap
ingkang ugi mawi dhêdhasar kawruh kaprajan, kalayan botên tilar kasusilan. Makatên ugi bab: kritig, pancèn prayogi, manawi tanduking pangritig kadamêl kalayan alus tuwin prasaja, kanthi pamanahan adil sarta absah (Rechtvaardig en Wettig) nanging ingkang kathah botên makatên.
Rumiyin sampun nate kêmirêngan wontên pitakenan: punapa kawruhipun para Journalisten Jawi, punika sampun nyêkapi yêktos kangge pawitan manggèn wontên kursining Redactie ngêmudhèni sêrat kabar? utawi dados pambantu juru ngarang Redakteur medewerker's? Pitakenan punika sagêd ugi saking suwantênipun Pers Walandi, kados kirang parlu kaaturakên priksa: jawabanipun amung wontên pasaksèn ingkang kenging kangge nêrangakên lêrêsing wangsulan, inggih punika: kritig wontên ing sêrat kabar Jawi, punika kathah ingkang lajêng katingal lacutipun, tarkadhang ngicalakên jêjêring nalar ingkang dipun kritig, wêkasan tanduking têtêmbungan angengingi tiyangipun (Persoonlijk) kritig ingkang kados makatên, mêsthi botên sagêd sèlèh sarta botên sagêd damêl sae dhatêng bab ingkang dipun kritig,§ Pancèn inggih makatên, mila para sadhèrèk ingkang sami kaparêng lêlumban ing sagantêning kayurnalisan, mugi sami kaparênga anggalih sagêda uwal saking pangintên-intên: tansah lacut, ngengingi sariranipun ingkang kinritig. langkung malih manawi kangge ngritig tumrap lampahing kaprajan utawi tindaking paprentahan nagari, sagêd ugi malah ambêbawur utawi ngêngisruhi, dados têtela botên maedahi dhatêng sakalih-kalihipun. Sawênèh kêtingalipun malah amung sawarni pangawon-awon utawi nyênyamah.
Manawi kritig ingkang makatên tandukipun wau, tuwuh saking pandamêlipun tiyang ingkang
botên kawêngku pasuwitan ing nagari, botên kalêbêt dados pamanahan, nanging manawi saking pandamêlipun tiyang ingkang lumampah damêl ing nagari, suwita ing panjênêngan dalêm nata, utawi santana dalêm. Lêkas ingkang makatên punika, mênggahing panganggêp ingkang tumus saking raos katrêsnanipun dhatêng nagari, sarta rumêksa kaluhuraning karaton dalêm, têtela botên prayogi dipun lampahi dening sawênèhipun santana utawi abdi dalêm.
Kauningana, anggèn kula ngaturakên wawasan sawatawis bab sêrat kabar kasêbut ing nginggil punika, amung mugi dadosa prabot panggalihanipun pangrèh, tumrap usul ingkang kula aturakên ing ngandhap punika:
Anyarêngi kalayan kawontênan ingkang kamirêng ing sêrat-sêrat kabar, ingkang mirib kados wawasan kasêbut nginggil. Kados prayogi dipun wontêni: pêpalang, parlu kangge anjagi sarta rumêksa, sampun ngantos anjalari nuwuhakên warni-warnining rêmbag ing sêrat-sêrat kabar, ingkang sagêd minihi utawi adamêl kirang prayogi tumrap nagari utawi karaton dalêm. Pamanggih kula manawi pangrèh marêngakên sarta anyondhongi, pantês upami wontêna kaparêngipun pangrèh ngaturakên pamrayogi katur ing parentah nagari (nêtêpi bab kaping 3 aksara d ing wêwatonipun Statuten Narpawandawa), supados parentah nagari andhawuhakên undhang-undhang utawi dhêdhawuhan:
utawi murih nglêbêtakên pakabaran utawi pamanggih, dhatêng sadhengah sêrat kabar, ingkang suraosipun magêpokan
ing bab punapa kemawon ingkang gadhah kajêng: nênacad, mêmiringi utawi nyêmoni, sarta mêminihi utawi adamêl kirang prayoginipun nagari utawi kaprabon dalêm, punapa malih sawarnining kritig tumrap pangagêng nagari
Manawi op bouwende kritiek pamanggih kula prayogi kemawon, amargi kritig makatên punika têtela adhêdhasar pangeman dhatêng ingkang tinuju.
Manawi wontên ingkang botên ngèstokakên sasuraosipun dhawuh undhang-undhang utawi dhêdhawuhan
tuwin kritig wau, ngantos kauningan ing parentah nagari, tumrap abdi dalêm mawia ginantungan patrapan sapantêsipun, makatên ugi punapa suraosipun bab ingkang sampun kalajêng kalêbêtakên ing sêrat kabar botên badhe dipun galih dening parentah nagari. Amung tumrapipun santana dalêm, kadospundi patrapanipun kasumanggakakên panggalihanipun pangrèh.
Wontên prayoginipun malih upami dhawuh wau mawi kapratelakakên ingkang dados kaparêngipun parentah nagari, inggih punika, upaminipun: manawi wontên sawênèhipun santana tuwin abdi dalêm, ingkang rumaos kirang narimahakên dhatêng paprentahaning kalurahan utawi pangagêngipun, tuwin kawadananipun, kirang nyondhongi dhatêng pranatan utawi dhêdhawuhanipun nagari ingkang kamanah kirang adil tumrap parluning kuwajibanipun, punapa malih manawi kêpengin anglairakên utawi ngaturakên pamanggih, ingkang awit kabêkta saking rumaos kawajiban, kinintên amêwahi utawi andadosakên prayogining nagari utawi karaton dalêm, ingkang makatên punika parentah nagari amarêngna, supados macak atur ing nagari kemawon lumantar kalurahan utawi pangagêngipun ingkang mêngkoni: tumrap para santana lumantar wadananing putra santana dalêm ingkang majibi piyambak- piyambak, sak ugi pamanggihipun wau sampun mawi waton ingkang absah. Dene
karerehanipun, tuwin saking putra santana dalêm, wajib lajêng anindakakên kalayan botên ambaukapine. § Namung punapa sagêd tumindak, ing tiori pancèn gampil, nanging pratigipun kadospundi, nyumanggakakên dhatêng para ingkang sami damêl wawasan dhatêng parentah.
Bab punika, upami kalêksanan, badhe sapintên agênging pakangsalipun, saèstunipun pangrèh botên kakilapan, amung bokmanawi pangrèh kagungan [ka...]
[...gungan] pamanggih, parlu karêmbag wontên parêpatanipun warga, sarta kagungan panggalih usul punika prayogi kapacak wontên ing organ rumiyin, kula botên anggadhahi pakèwêd, saha kula tanggêl piyambak, bokmanawi sagêd ugi angsal pamanggih ingkang langkung prayogi saking warga sanèsipun.
Nuwun, botên langkung nyumanggakakên kaparêngipun pangrèh.§ Sumôngga para sadhèrèk, kula aturi ngramèkakên, mangke kula sadhiyani papanipun, sampun
angabdi ing nagari bilih botên wontên sababipun, laminipun botên kenging kirang saking 6 taun, sarta kêdah sanggêm angladosakên wangsulipun arta waragad sapintên kathahipun, sarana nicil kacêngklong saking balanjanipun sabên wulan kathahipun 10% (sadasa prêsèn) sanajan botên kaabdèkakên, bilih jalaranipun saking nagari ingkang dèrèng sagêd ngabdèkakên, panicilipun ugi: 10% (sadasa prêsèn), dene bilih anggènipun botên ngabdi wau saking kajêngipun lare, kêdah sanggêm nicil sabên wulan 20% (kalihdasa prêsèn) makatên malih bilih sampun kalampahan ngabdi, nanging botên lastari, jalaran saking kalêpatan, manawi lajêng nyambut damêl sanès, kêdah lajêng nicil: 20% (kalihdasa prêsèn) sadaya wau kasêbutakên ing prajanjian nalika wiwit kaparingan bayaran, samantên wau bilih sampun gadhah pamêdal apêsipun 50 rupiyah, sawulan.
Ingkang gadhah panyuwun gadhah atur dhatêng nagari lumantar kawadananipun, kanthi ngladosakên pratelan:
a. Nama sarta pangkating tiyang sêpuhipun, dene bilih tumrap santana, mawi katrangan asal silahipun.
b. Pamêdaling tiyang sêpuhipun kalêbêt kaasilan sanès-sanèsipun.
d. Dados murid pamulangan pundi, mawi angladosna sêrat rapot saking pamulangan ing taun ingkang pungkasan.
e. parincèning waragad, kados ta: kathahing bayaran, waragad têdha, waragad pondhokan, sapanunggilanipun.
f. Katrangan saking guru sarta saking dhoktêr, kados ingkang kasêbut ing bab [...] aksara a. b.
Tiyang sêpuhipun utawi ingkang mêngkoni lare ingkang kaparingan pitulungan waragad bôndha pasinaon, kêdah ananggêl sambutanipun lare sapintên kathahipun.
Kumisi kawajiban mranata tuwin manah prayogining tumindakipun bôndha pasinaon.
b. Larenipun utawi tiyang sêpuhipun mindhak pamêdalipun.
Arta pitulungan waragad sinau badhe kasuda kathahipun utawi kasuwak babarpisan.
Manawi arta pitulungan kasuwak, kumisi lajêng maringakên pratelan kathah kêdhikipun arta ingkang kangge wragad, bilih larenipun sampun sagêd nyambut damêl angsal pamêdal ing dalêm sawulan 50 rupiyah, lajêng katamtokakên nicil 10% (sadasa prêsèn) dumugi 20% (kalihdasa prêsèn) mawi-mawi sababipun, dene ingkang namtokakên kumisi.
Bôndha pasinaon punika satirahipun ingkang kangge waragad sapanunggilanipun katitipakên ing bang.
Pamirêng kula arta bôndha pasinaon nagari wau sapunika botên namung tumrap anakipun para putra santana sarta abdi dalêm, nanging ugi tumrap anakipun para kawula dalêm, dene sadhiyanipun waragad miturut bêgrutêng taun 1927 punika wontên f 3500 (saking kas karaton f 1200 saking kas nagari f 2300).
Pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Wontên Parêpatan Rad Kawula 18 Juni 1916.
Margi saking tatanan paprentahan, kathah sambêtan tilpun enggal, saya dangu wêdaling arta parentah Jawi kangge kabêtahan tilpun wau saya kathah, môngka arta wangsulan namung sakêdhik sangêt. (Nanging yaktosipun sadaya kaondêran lan kadhistrikan, ingkang suwau sampun sami angsal sambêtan tilpun sadaya). Yatra tilpun wangsulan wau tumraping praja Mangkunagaran, têngahan 1913 lan taun
1914 - f 5.491,- taun 1919 ... f 2.594,72, taun 1923 ... f 1.416,-, taun 1923 kantun f 444,-
Tuwan pangarsa, ôngka-ôngka wau sampun sami ngakên piyambak, manawi ingkang makatên wau margi saking kathahing sambêtan enggal, kula botên badhe ngucik, nanging ingkang makatên wau têtela saking kajarag nêrak prajanjian.
Tusêtèl ingkang kêdah kapindhah margi rembak-rembakan lajêng kaewokakên sambêtan enggal, ing môngka awit saking ewah-ewahan paprentahan kathah papan kaondêran utawi kadhistrikan ingkang sami kapindhah. Punika dèrèng kêsangêtên, pindhah dhatêng tembok sanèsipun kemawon inggih lajêng kaewokakên kados sambêtan enggal. Panyaruwe saha pangucikipun parentah Jawi botên sami karèwès.
Prakawis punika sintên ingkang gadhah ngadil mêsthi inggih ngrumaosi yèn makatên wau botên damêl marêm, mêsthi kemawon sami damêl botên tarimahipun ingkang sami kataman, lan kintên kula ingkang makatên wau parentah botên ngajani.
Saking pamanah kula botên wontên margi sanès, kajawi parentah tumuntên dhawuh ngewahi pranatan-pranatan punika, sarêmbag kalihan parentah Jawi. Dene ingkang minôngka wêwaton:
sampun angrêmbag prakawis tilpun, kula inggih badhe lajêng ngrêmbag prakawis pos lan tilgram babarpisan. Anggên kula ngrêmbag bab punika wontên ngriki punika, amargi kula sumêrêp, bilih sadaya prakawisipun tanah krajan Jawi punika dumugi samangke taksih katindakakên ing dhepartêmèn pangrèh praja (B.B.). Makatên wau inggih namung margi kawontênan ing ngriku ingkang mênjila.
Tuwan pangarsa, prakawis sêratipun paprentahan Jawi ingkang botên susah kêdah kaprangko, pranatanipun kawrat ing sêtatsêblad 1925, 516 bab 29 perangan g, ing ngriku sadaya priyantunipun parentah Jawi kenging ngintunakên sêrat dhinês [dhi...]
[...nês] dhatêng priyantun parentah Jawi lêlawananipun ingkang babagan pandamêlan dhinês, utawi priyantun gupêrmenan ingkang mêsthinipun lawanan pandamêlan dhinês. Sêrat wau botên mawi kaprangko. Pranatan punika kêciyutên sangêt, sabab kajawi sêrat ingkang dhatêng priyantun sami priyantun, kathah sangêt sêrat ingkang dhatêng tiyang mardika, nanging inggih prakawis pandamêlan dhinês, sanès prakawisipun piyambak.
Minôngka tuladha upaminipun sadaya kabudidayan, ingkang cacahipun botên sakêdhik. Amila kula ngudaraos, punapa ta kawrataning parentah gupêrmèn, ngewahi pranatan wau, salaras kalihan upaminipun ingkang kawrat ing bab 9 inggih ing sêtatsêblad wau, ing ngriku sadaya kabudidayan, angsal kamardikan prangko manawi kintun sêrat dhatêng sadaya priyantun pangrèh praja bôngsa Walandi, lan sanèsipun.
Prakawis ingkang kaping tiganipun prakawis sanès sangêt. Inggih punika prakawis panyuwakipun balônja wêwahan panggenan (standplaatstoelage)nipun sadaya abdi gupêrmèn ing Surakarta, miturut sêtatsêblad ôngka 1 taun punika, rumiyin mêdhunipun sarana pranatan sêtatsêblad 1926 bab 49 perangan 1a. Tuwan Lonkhuyzen dintên Slasa 15 Juni pitakèn bab punika tumrap para priyantun ing Magêlang. Tumrap ing Surakarta pitakèn kula makatên:
1. Punapa parentah karsa wara-wara, punapa priyantun ingkang wontên ing panggenan ingkang wêdaling yatra miturut pèngêtanipun panitya blônja ôngka 3 sawulanipun langkung saking f 240 taksih badhe angsal wêwahan balônja panggenan (standplaatstoelage)?.
2. Manawi inggih, punapa parentah karsa nyariyosakên sabab-sababipun dhatêng rad kawula, punapaa dhawuh kados ingkang kasêbut ing sêtatsêblad 1926 ôngka 1.
3. Manawi botên, tiyang-tiyang kêpengin mirêng kabar, ing sêtatsêblad ngriku ingkang dipun kajêngakên sapintên andhap inggilipun.
Tuwan pangarsa, minôngka panutuping atur kula, prêlu ngèngêtakên panuwunipun tuwan Chr. Ponto raja ing tanah Kandhahe Tahalna dhatêng rad kawula, nalika tang- [tang...]
[...-] gal 23 Januari 1926 ing ngriku mrayogèkakên, manawi para raja wau botên wontên ingkang kapilih, sagêda salah satunggal dipun têtêpakên, mangke manawi rad kawula wiwit enggal, Chr. Ponto punika tilas warga rad kawula. Kula cocog sangêt dhatêng panuwunan wau, manawi ing ngriku kêdah wontên wakil, kados botên wontên tiyang sanès kajawi para raja wau, ingkang sagêd tumut angrêmbag prakawis praja ngriku. Pramila kula yakin, bilih panuwunan wau badhe kagalih sayêktos.
Dhawuh marang bupati ... Manira anggalih, manawa putra santana dalêm sapanunggalane kang padha kawêngku ing pangadilan dalêm pradata gêdhe, ana kang prêlu kapriksa dadi saksi utawa dadi dakwa tumrap prakara kang bakal munggah ing pangadilan, iku kang majibi nindakake papriksan prêlu katata murih prayogane, wêwijangane kaya ing ngisor iki:
ambawahake pamanggone, pamariksane têka marang panggonane kang kapriksa.
Na: 1. Pangeran santana sagarwane. 2. Riya dhuwur riya ngisor sagarwane. 3. Kolonèl komandhaning
Kang wajib mariksa abdi dalêm bupati anom pangrèh praja ing kabupatèn pamanggone kang kapriksa. Pamriksane têka ing
ondêrdhistrik kang ambawahake pamanggone, pamariksane têka ing panggonane kang kapriksa.
Ra: Santana dalêm wayah buyut canggah lanang, yèn dadi abdi dalêm kang pangkat bupati anom sapêpadhane mangisor kang manggon ana sajroning kutha kabupatèn, kang mariksa bupati pangrèh praja kang ambawahake pamanggone utawa pitayane, pamariksane ana ing kabupatèn pangrèh praja, dene yèn pamanggone ana sajabaning kutha kabupatèn, kang mariksa abdi dalêm mantri ondêrdhistrik kang ambawahake pamanggone, pamariksane têka ing panggonane kang kapriksa.
Waduaji punika organipun pakêmpalan pèdhêrasi ing Surakarta (paklêmpakaning pakêmpalanipun para abdi dalêm), isinipun kajawi angêwrat kawruh umum, ingkang mêsthi ngêwrat rêmbag kabêtahanipun para abdi dalêm agêng alit, mila pantês sangêt para luhur tuwin para bandara lajêng mundhut dados lênggananipun organ wau, rêginipun botên sapintêna, namung f 1,- ing dalêm sataun, sintên ingkang kaparêng dados lêngganan, lajêng maringna arta rêginipun organ wau dhatêng
Mangga sedulur-sedulur, mampir nang gubug kiye ben gendu-gendu rasane dadi lewih gayeng. Nek jeneng forum kan ora patia penting mbok? Tapine nek mengko akeh usul kudu ganti ya ora masalah. Prinsipe, asal rika puas, aku ya marem. Kan kaya kue mbok?
Wilayah IV : WONOSOBO (SMAN 1 Wonosobo)Wilayah V : PURWOKERTO (Kampus Universitas Muhammadiyah Purwokerto)Wilayah VI : SOLO (Kampus Universitas Muhammadiyah Surakarta)Wilayah VII :
Juli | 2014 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sapa sapa wong kang gawe bécik, Nora wurung mbenjang manggih arja, Tékeng saturun-turune. Yen sira dadi agung, Amarintah marang wong cilik, Aja sédaya-daya, Mundhak ora tulus, Nggonmu dadi pangauban. Aja nacah, marentaha kang patitis, Nganggoa tépa-tépa.
Kawruhana pambengkasing kardi, Pakuning rat lélananging jagad, Pambekasing jagad kabeh, Amung budi rahayu, Sétya tuhu marang Hyang Widi. Warastra pira-pira, Kang hanggung ginunggung, Kasor dening tyas raharja. Harjaning rat punika pakuning bumi, Kabeh kapiyarsakna.
wong kang makrifat séjati, Tingkah una-unine prasaja, Dadi panéngeran gédhene. Eséme kadi juruh, saujare manis trus ati, Iku iangaran dhomas. Wong bodho puniku, Ingkang jéro isi émas, Ingkang nduwe bale kencana
tinému. Sing sapa atine ala, Nora wurung bilahi pinanggih wuri, Wong ala nému ala.
angin, Pan srengenge, lintang lan rémbulan, Iku kabeh aneng kene. Ségara, jurang, gunung, Padhang péténg, padha sumandhing, Adoh kalawan pérak, Wus aneng sireku. Mulane ana wong agucap, Sapa bisa wong iku njaringi angin, Jaba jalma utama.
Tama témén tumaném ing ati, Atinira tan nganggo was-was, Waspadha marang ciptane. Tan ana liyanipun, Muhung cipta harjaning ragi, Miwah harjaning wuntat. Ciptane nrus kalbu, Nuhoni ingkang wawénang. Wénangira kawula punika pasthi, Sumangga ring
03 | August | 2008 | alangalangkumitir
Daily Archives: August 3rd, 2008
TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI
Esai, Pustaka Emha, Wedang Uwuh
AJARAN KEBAJIKAN (PIWULANG KAUTAMAN) | alangalangkumitir
Kabupatèn Manggarai iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Ruteng iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Manggarai ketata saking 12 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Manggarai&oldid=1102117"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 22 Oktober 2016.
lan dipilih nggon sing angel. tapi aku wis njajal, ya wis kepenak kok.demikian mohon maap atas keslahan britane. nuwun.
Minggu, ing Stadion Camp Nou, Barcelona nglawan Real Medid. Barca."
Similar presentations Ronaldo VS Messi. Oke, neng rasah mecicil!!! Delok sesok sing paling apik le!! Ronaldo arep mbuktike sapa sing paling apik.
pamintèng ulun | benjang yèn wus kalampahan ||
11. kawula sagêt mangsuli | ing sih paduka kakangmas | ing mangke lênggana ingong | kados ginuyya ing dewa | kangmas yèn ulun krama | benjang anèng Majalangu | kawula amalês trisna ||
12. punika bilih mênawi | parêng lan paduka kangmas | punika tur mêgsih tangèh | tan paja-paja [paja-pa...]
[...ja] yèn mimba | nimbangi sih paduka | ingkang rumêntah ing ulun | amèsêm Dyan
ngandika winor guywarum | yayi kang karsa punapa ||
14. mring pun kakang wong ambênthing | wong aladak
16. sênadyan pun kakang yayi | pantês kaprênah ing tuwa | tur lowung ing pakaryane | nanging ta yayi pun kakang | ing batos ngranupada | sapangrèh ulun miturut | yayi mas sampun cuwêngah ||
Hyang Jagatnata | sinurak dening dewa | lênggahnya sing kursi tumrun | ngandika Dyan Menak Koncar ||
gupuh | kang oncèn sinawur ing mas ||
rèningsun | Dêmang Gathul wotsêkar | kawula ingkang makili | nanging sampun mawi gèsrèk sêsudukan ||
19. pra sêlir ngladèni atap | miwah busananya asri | Kusuma Kalpikawatya | lan Sang Dyah Kalpikaningsih | tansah ampingan wuri- | nira raka sang binagus | dene wong trunalanang | wus samya sinungan bugti | swara gumruh wor gêndhing kadya ampuhan ||
20. dumugi gènnya kasukan | pênuhing wilêting sari | tutug ponang kawiragan |
Damarsasi | anglampahi ing kawêlas-arsa | lagya kinarsan dewane | ciptanira sang bagus | tan darbe sak ing Sugsmana di | manungsa
sêklangkung | Nayagenggong dènnya kaswasih | datan sinungan pangan | tansah dèn kêkuru | sabên dina ngajak minggat | Dyan Sasôngka dahat dènira tan apti | narima ing satitah ||
4. pirmaning dewa ingkang linuwih | wontên bêbakul ing
sudagar | dèrèng ngantos malês sihe | Maundara gya nglungsur | amrêtapa murcitèng ragi | ing mangke bakul tiga | apan wus samya wruh |
[...n] | sabên dina ywa kirang bugti | angrês ing manahira | bakul tiga ngungun | tansah amijil kang
12. Dyan Sêsôngka anggraitèng [anggra...]
[...itèng] galih | tan suwi
kuda | gêntya ingkang winiraos | kang dalêm kêbon santun | putranira rekyana patih | Kusuma Anjasmara | tansah anamur kung | tan lyan kang sinambat brôngta | mung rahadyan ingkang kinarya pêkathik | dening sudarmanira ||
mung angsal ing sagêbyas alit | kagêm mring Anjasmara ||
21. tansah kunjana-papa sang dèwi | gandrung-gandrung ing saparanira | kabyatan ing wirangronge | ing byat brôngta na wuyung | mung Dyan Sôngka kang dados galih | dalu kèmpi yèn siyang | sumandhing
dumèh yèn wibawa | apêgêl tyas ingsun | biyang apa risi mana | ingauban mring sêntanane pribadi | kaya wong potang ala ||
24. datan èngêt mring kang dèn gêntèni | awibawa anèng kêpatihan | tur sangking kadange dhewe | jêng uwa purwanipun | Maundara kang gawe bêcik | iya mring kangjêng rama | prandene tan ketung | amburu panasing driya | mundhak apa wong asih dipun gêthingi | wong arja pinrih ala ||
25. alah dene si kakang kêkalih | wong mênyunyang wong amurang krama | dhêmên ngrusak samaning wong | tur mundhak apa iku |
27. lawan gêthing wong olah sêmèdi | gêthing ing wong ingkang
nguthuh ing karsa | sêmbada ing panastène | atur kula sang ing
Damarsasi | pitêkur nèng gêdhogan ||
29. ulun mampir pitakèn kang abdi | anggêpira ing gusti mring radyan | sakêlangkung niayane | witning yèn paring sêkul | mung sacowèk awor cumêndhil | datansah tinindakan | ing gêdhoganipun | yèn kirang klimising
dhadharaningong | nanging radyan tanpayun | mung parpate ingkang nampèni | sang dyah kadya sinêndhal | ing galih mangungun |
Sêsôngka sêlawase anèng ngriki | paran ing solahira ||
32. parêpatnya tutur tanpa guling | tanpa dhahar sing kathah ing karya | saya sangêt
gusti dhatêng kawula [kawu...]
[...la] | sabên-sabên rawuh | sêmune sampun graita | ngong gumati mring parêpatipun kalih | sêmune tan kaduga ||
35. malah-malah asring mamirêngi | sampun ngantya kapanjang ing tingkah | kawula dhatêng prêpate | kadya wus wruh ing sêmu | marma ulun kêlangkung
37. biyang ingsun nora pati laki | yèn tan olèh komisaris jèndral | kang lagi dadi lêlakon | pinasthi ing
39. nora bakal wong kudu bilai | lara wirang saobahing jagat | wus pinasthi sadurunge | pasrahna ing
Anjasmara wus mijil ing jawi | nèng latar mangrimong | amarêngi purnama wulane | tawang sumilak bêntèr kang sasi | kang myat sagung
badhak lan kêpêt gadhing | gunging kang pra cèthi | ngangge-angge murup ||
17. sang kusuma angandika manis | èsêmira winor | lah ta biyang ayya ta kasuwèn | amrêpêgi wong bagus kasyasih | wong dhandhing jukining | wong lumrê arurus ||
18. wong abagus mundhak mambu angin | atêmah kêmanjon | mêsthi ingsun tumêkèng layone | yèn tan panggiha padha saiki | biyang aku mati | wurung pawor têmbung ||
19. ni ban inya matur awotsari | gusti sang lir sinom | lah punapa kang ingantos anggèr | yèn kadangon ing pangangkah gusti | mindhak juwarèhi | kacina ing pasmun ||
20. mumpung sêpi ing pênatar gusti | sidhêm kang ponang wong | Anjasmara amèsêm dêlinge | priye biyang yèn ingsun tinampik | angisin-isini | tan kêpadhan kayun ||
21. ni ban inya sumambung wotsari | lêrês sang lir sinom | sanèsing dyah kang kadya nah anggèr | nging paduka gusti ingsun
ingkang kaciptèng ing galih | mung wêkasing êndon | Sang Hyang Jagat Pratingkah ing rèhe | pinuja môntra jroning sêmèdi | pinrês
jawata kang luwih | mituhokna dasih | têguh ing rahayu ||
31. sampun kenging rêncana ing bumi | lyan karsèng Hyang Manon | sampun rinèh ing budya tan arjèng | hèh jawata ingkang mugi-mugi | têtêpêna dasih | mulyaning pangèstu ||
33. Genggongnaya brahalane kègsi | dinulu mathongol | mathuk-manthukmanthuk-manthuk. ing lawang adhêpe | lindurane angrantêg sawêngi | trêkadhang nglindur mring | kali golek yuyu ||
nor | gya lumaju sang dahdyah. ing tindake | wus
50. wus kapêngkok ing papan kasupit | adhuh pêjah ingong | kaningaya sang dyah ing dasihe | paranbaya gen ingsun ngoncati | hèh Hyang Sugsmana di | kanthinên yuswèngsun ||
1. murcita napasira wus | awor dewa kang linuwih |
2. padhanging jagat kinukut | wangsul ing prêdônggapati | lir warna sajroning kaca | manjing mring kang aningali | kumandhang awor lan swara | suruping baskarèng wêngi ||
3. kawêngku ing astanipun | Bathara Surya kang luwih | atas Sang Hyang Dewa Surya | pangwasane Hyang Pramèsthi [Pra...]
[...mèsthi] | jinurung sing karya puja |
ing agêsang | jumênêng kalawan urip | uripe sapa kang karya | tan lyan Sugsmana Kang Luwih ||
6. lir samodra lawan alun | lembak-
Damarsasi | punapaa minggu radyan | tamuan nonah ratpêni ||
15. punapa ajrih sang bagus | kêrantên dipun
amudhari kawlas-asih | sapa ingkang duwe trêsna | kakang kêjaba wak mami ||
25. sapa asih wong abagus | mung kadangmu ingkang prapti |
asih sêsambating dyah | kakang-kakang aja mati ||
29. kangmas sira yèn tan wungu | ingsun nusul angêmasi | tanpa gawe ingsun gêsang | yèn tinilar
iki | apa wus kêlaranira | angleloh kaya wong mati ||
38. apa kêsambêt sang bagus | paman tutura mring mami | umatur pun Genggongnaya | atur kawula sang dèwi | sayêtosipun punika | kang sakit kagungan mami ||
39. wondene ing gêrah ulun | akungsul kagungan mami | pringsilan kesah nêmbêlas | copot kêpalane siji | ni êmban awas yèn wuda | prêpat kalih dèn gablogi ||
40. Genggong Sabda wus lumayu | bêbêdan anulya bali | wus awas yèn gustinira | anèng ing
ing mangko têmah kantaka | paran rêmbugira sami ||
43. Ki Sabdapalon umatur | pamanggih kawula gusti | bok inggiha jinampenan | basusu lan jêruk lêgi | miwah kamiri sasomah | gêpak jêndhul padha siji ||
44. ngewani tingal sang ing rum | Dyan Sôngka winungu wanti | Anjasmara
ginungsur burat rum | pan sarwi winungu wanti | wus tangia sira kakang | wêlasa marang ing mami | adoh elok pinaranan | wong
prêmbayun | têmahan paripurna | radyan sêgsana wus nglilir | kewran ing tyas dènira api kantaka ||
4. pamurcitaning wardaya | hèh jawata kang linuwih | paran ing awak manira | kacakup putraning patih | dewa kang mugi-mugi | têtêpna
6. mara kakang mas wungua | anggantèna mangsak rawis | dene iki wis agêsang | têka tan arsa alinggih | pêjah pupèngsun
nora trêsna | kakang marang awak mami | mêngko yèn sira lumajar | amêsthi ingsun ngêmasi | urip tanggung nèng bumi | angur binanjuta ingsun | ing jawata kang mulya | wirang isin sun lakoni | wusanane wong trêsna tan linanggatan ||
[...napa] | bok andangêndang. nimbangi ing sih | ingsun uga ya anut payu kewala ||
kang mati ragi | dhandhang netrane abrit | katuwone awak ingsun | parikan guringsing bang | senthe kang tuwuh ing wukir | lara mara kêjarah dhêmên mring dika ||
23. yèn gununga awak ingwang | gunung sakilèn Sêmawis | nora wurung
24. gununge wong Pêjajaran | sungkan krama lalu mati | yèn nora lan sira kakang | gêgununge wong Wêlèri | tan pêgat dadi ati | kangmas gununge wong Kêdhu | sok uga kêlakona | sun rewangi adol rumbing | ujar pisan lamun
mêndhak ing srati | bêndha ijo sang binagus | tigswara munggèng ing pang | jinruma wong sanêgari | luwih-luwih
ing arum | panyiptanira radyan | wus untunge awak mami | lara pati ing pandum nora suminggah ||
34. mobah-mosiking manungsa | atas karsanèng Sugsma di | tumindak lawan nugraha | kang murba solahing urip | ing Sang Yyang Sugsma Luwih | kang marna ing titahipun | roro pajuning karsa | kamulyan lawan bilai | yèn [yè...]
[...n] kinarsan mulya sampun sinandhingan ||
35. ing lêlakon karaharjan | sampurna kêlawan budi | yèn kinarsan ing Sugsmana | bilai wus dèn sandhingi | nalar tan ngraharjani | ing nistha tindak kang
ngraharjani | ing tindak lawan utama | amêsthi Hyang Sugsmana di | badhe ngrêntahkên ing sih | trêsôndha wus kapêngayun | yèn dasihe winênang | kinarsan ingkang bilai | tinrêsandhan ing rèh nalar kaluputan ||
37. ing mêngko awak manira | manggih lêlakon kang yêgti | gingsir sangking karaharjan | baya wus karsèng Sugsma di | ingsun sinung bilai | dumadakan ing rèh luput | ing manah sêmang-sêmang | kagimir saliring sari | wus tan bakal
wurung angladèni | ing karsanira sang ing rum | hèh sanak badan nyawa | kabèh saisining jisim | dèn agilig ing janji aja sêlaya ||
39. payo padha anarima | urib bêja lara pati | puluh-puluh [puluh-...]
[...puluh] sang kusuma | dadi marganing bilai | pirabara ing wuri | yèn wus kapungkur
sumawur ing èsthi- | nira sang kalih tanpa jamuga | cêngêng lênglêng wursitane | sang dyah gya ngrangkul gapyuk | wus
pêkathik dhusun nah anggèr | sinampar ing wong agung | sampun pêcak tumêkèng sakit | sênadyan têkèng pêjah | yuswa dasih katur | tan langkung gusti kang mulya | mung agsama paduka pinintèng dasih | kang asih ing wong papa ||
Dèwi Anjasmara | kêmanisên tansah anambang kang liring | ing
apawong-sanak | sarya ing sabiyantune | sinêgsèn ing budyarum | amupakat kang jisim kalih | sarta ingkang kapyarsa |
ing wong sakêthi | gêbang pangulês sata | tan ana kang tiru | suku jungkung sapolahnya | pagêr wayang toya
31. têngah dalu Radyan Damarsasi | dènnya praptèng anèng kubon sêkar | dungkap bangun rainane | gênti ingkang winuwus | Layangseta Layangkumitir | anèng ing kapatihan | sowan ramanipun | sadalu agunêm ing prang |
sing ngarsan- | ira ing rama wancine | apan wus lingsir dalu | datan eca raosing galih | kèndêl anèng pandhapa |
ing lawang | aningali wong loro padha alungguh | swaranya pating karêcap | ingulap-ulap awanti ||
nguwuh mring Anjasmara | Anjasmara sapa rowangira iku | kaya swaraning satriya | gaguyon nèng tilam sari ||
6. kumêpyur ing manahira | Anjasmara dangu datan nauri | gya ngrangkul mring sang binagus | kangmas ika si kakang | Layangseta anguwuh-uwuh maringsun | ênya-ênya dhuwungira | kangmas dandana sing bêcik ||
7. amèsêm Radyan Sêsôngka | sarya ngaras dêlingira amanis | kados pundi radèn ayu [a...]
[...yu] | ing karsa jêngandika | pan punapa kawula kinèn anutut | punapa kinèn apanggah | sakarsa ingsun lampahi ||
8. manguwuh malih Dyan Seta | Anjasmara dene nora nauri | sapa
kangmas-kangmas aja pisah lan mami | mêngko yèn si kakang nubruk | ingsun tamèngna ngarsa | dimèn kogêl kangmas mring
ingkang asih ing dasih kang kaswasih | pasrahna ing jawata gung | rakamtarakanta. Damarwulan | ingkang patrêm yayi prayogi sinarung | purba punapa manungsa | ngandêla ing Sugsmana di ||
15. ingkang karya pêjah gêsang | wangsul dipun pintaa kang nugra sih | yèn parêng lan bêjanipun | sayêgti tinulungan | Anjasmara mèsêm patrêmnya sinarung | sapa ingkang
asu desa | wani-wani marang sadulur mami | dyan mantri mangsuli wuwus | supados yèn puruna | awit sangking
dene mènthèlipun | sabên tinari krama | sakèh mantri pungkawa para tumênggung | tinampikan ujarira | lumuh nambut ing akrami ||
22. saiki alaning ala | wong caluthak dadak gondhol pêkathik | sang dyah gumêndhèng amuwus |
sapa sapa sapa kakang | kang abagus kaya Dyan Damarsasi | priye ta apa wis rêmbug | sira wong roro kakang | ingsun panggih lan
gègèr otêr jroning puri | kadya ampuhan | tangis pating jalêrit ||
13. kyana patih [pa...]
[...tih] saklangkung ing dukanira | wong
tamèng lan pêdhang | iya wong talangpati | ki patih wus ngasta | waos agêm pusaka | surya sumirat kang wanci | sapirang-pirang | natar èbêg
supaya tulusa apalakrama | gêsang tumêkèng pati | nèng ing swarga nraka | aja pisah lan dika | mangsuli Dyan
Damarsasi | tuwan siya-siya | awon ing tingalira | tinundhung ing Maospait | alaning ala | ing mangke nyidrèng rêsmi ||
Eyang Gajahmada | cacade dadi pawèstri | pun Anjasmara | lananga ngrata bumi ||
32. dhasar lumuh ing karya panggawe nistha |
sarèhnya rum | wignya ngadani nagara ||
2. ing rèh kabopatèn wêgig | kêna tinari ing karya |
padha panunggalane | ngugungi panggawe ala | wêdi malangi karsa | bok iyaa tutur mring sun | wong tuwa datanpa [da...]
8. angrojongi nalar sisip | padha rantenên kewala | iya pirangbara têmbe | kaki ingsun olèh nalar | kang yogya dadi tilas | nanging saikine kulup | mangkono
yêgti tan lênggana ingong | dhatênga ing lara pêjah | nglampahi ing sakarsa | kyana patih sabdanya rum | lah ta babo putraningwang ||
11. sira lan Si Damarsasi | ing mangko ingsun kunjara | dèn narima sira anggèr | witne sun iki kalintang | trêsna marang ing sira | tur cotho ing karsaningsun | sira anèng ing kunjaran ||
12. yèn tan sun trapana nini | agawe pangewan-ewan | ambubrahakên wong akèh | ngugung nalar kaluputan | ingsun kang kaluputan | rêntênge ing praja besuk | katarik ing ati sabar ||
13. kang amilih-milih adil | amirang-mirangi tindak | iku lêlarangan [lê...]
[...larangan] gêdhe | tinagih ing Sugsmanôngsa | ing rèh sadirgèng praja | yèn tan katrapa putrèngsun | ginrayang ing tyas raharja ||
14. ya ta kusumaning adi | abêbisik
15. sumôngga ing dika gusti | katrap sajroning kunjara | sok sampuna pisah bae | gêpah Rêtna Anjasmara | tandya matur mring rama | inggih sakarsa pukulun | kawula datan lênggana ||
16. sok sampuna pisah ugi | ulun lan Radyan Sêsôngka | rêkyana patih dêlinge | iya tan sun pisah sira | aran sapadha-padha | tur dadi panrimanipun | yèn mati nunggil kuwônda ||
pungkur kori dèn kukuh | kuncinên sêka ing jaba ||
20. dene kang parêpat kalih | si êmban lawan si inya | padha gandhèngên ing rante | dene kaki Layangseta | Kumitir
Kumitire | wus kering Dyah Anjasmara | lawan Radyan Sêsôngka | parêpat êmbanira wus | dhatêng kubon pêpungkuran ||
elok dèn layari | samya larag-linaragan | iya amrih pêdhadhune | sun têtêdha ing jawata | sang kalih muga-muga | inggala angsal
ing siasat | labêt lèngrèh tan krahayon | amurang tataning praja | nyidrani ing apatya | ing mangke wus praptèng pandum | mungkur ing Hyang Sugsmanôngsa ||
29. ni êmban inya wus sami | rinante cinancang saka | tuwin ki
Kumitir Layangseta | wus kondur ing prênahipun | kadya mêntas mêgat nyawa ||
1. gênti ingkang kawuwusa sang hyang wiku | kang pilênggah Ardi Manik | sinujipinuji. ing jawatagung | wus bôngsa dewa tan pêsthi | kègsi ing sasamining wong ||
brôngta ing kanyatanipun | atuwuk datanpa bugti | kawiryan sampun kagadhuh |
kamanungswannya wus | bisikanira sang yogi | Hyang Bathara Murti kaot ||
5. hyang bathara iya ing Sang Hyang Suwendu | iya Hyang Srêkara Manik | Hyang Tunggul Winênang iku | iya Hyang Kumadhagiri | ya Hyang Ciptamaya kaot ||
6. Hyang Sakôntha Hyang Ganaswara sang wiku | iya Sang Hyang
dening | jinurung ing Hyang Sugsmanon ||
10. mila juluk Hyang Sakôntha sang awiku | lamun
Komajaya lan Ratih | ingkang pinuja binêsut | winujutkên warna kalih | Hyang Cakrakêmbang sêkaron ||
17. upamine sarira ingambil kang rum | sêkar Yahyang Asmara di | lan Ratih dening rumipun | kinarsan pinuja dadi | ing atma endah sêkaron ||
18. winadhahan ing kunthi tirta marta rum | Hyang Putra Kaneka Rêsi | iya Hyang Kaneka tumrun | maringakên ponang [po...]
[...nang] kunthi | sawusnya binuka alon ||
19. kalih warna ingkang satunggal abagus | Tanpauna kang wêwangi | Yanghyang Kumajaya jumbuh | ingkang satunggal pawèstri | endah lan Ratih pan awor ||
20. Tanpauni anênggih ingkang rum-arum | sarining Yyang Kumasari | sarining sari pinrês kung | ing purwa atmajèng kalih | sajagat tanpatuktanpantuk. anon ||
21. dene Sang Hyang Kumajaya Ratih sampun | sinimpên anèng swarga di | apan kantun sêkaripun | arume sampun tumitis | anèng sang yogi ingêmong ||
22. Hyang Tanpauna Tanpauni sang ing rum | nanging ta tansah piningit | nèng sajroning kunthi cupu |
ing rèh bakal mêngku bumi | mila sinung karya abot ||
26. kang supaya kinarya sasêpuhipun | ing sasêdyanira
kungas tan ngluputi ing sakayun | nanging atmanta pribadi | mingsih kurang tapanipun | sayêgti anguciwani | awrat wong jumênêng katong ||
29. bênrê alusira wus pinêsthi luhur | raga durung nêmbadani | akathah kuciwanipun | rèh padha rosane kaki | alus lan wadhag tan golong ||
30. kang sawênèh nugrahan kagawèng alus | wênèh kapurba sing jisim | rong prakara pajunipun | dene kang kalêbèng jisim | ing nguni alusira sor ||
31. nanging wadhagira kang pêrtapa bêntur | akèh tapane kang jisim | ana tapa kurang turu | ana tapa kurang bugti | ana tapa mrih krahayon ||
32. yèn si dhasar têmên-têmên ing dewa gung | aluse kapurbèng jisim | nadyan andhap sinung luhur | sangking pamangsuding
puji | sinung murah ing Sugsmanon ||
33. kang sawênèh wadag kapurba ing alus | tur asor wujuding jisim | ing pangrèh datan rahayu | sing têmên tênnya luwih |Kurang satu suku kata: sing têmên têmennya luwih. alus minulyakkên kaot ||
34. sadurunge wus pinasthi bôngsa luhur | kawasesa ponang jisim | nugrahan pujining alus | sinung murah ing Sugsma di | iku pawong-sanak ingong ||
35. upamane babo titahing dewa gung | nyawane nyawa kang luwih | tur papêsthèn bôngsa
sinurung ing puji | utama puji kang wus wruh | awas ing kaanan jati | sumbaga panglêmbaningong ||
37. myang panggunggung sagung titah kang tumuwuh | tuwuhing
wadhag alus têrus kanugrahanipun | ywa karana dèn murahi | mulyaa lan tuhunipun | sêmbada lan kang
mintraningsun | karsaning Sang Hyang Pramèsthi | pan ing mangke kita kinon ||
41. manjingakên Si Tanpauna dèn gupuh | mring atmanta Damarsasi | dene Tanpauni iku | panjingna mring prabu dèwi | ing Maospait kêdhaton ||
42. Hyang Srêngkara wotsêkar umatur nuwun | sapakon dasih mèstuti | latah Hyang Manikmaya wus | mêsat lan Hyang Endra sami | sri natanira
Dyan Damarsasi | kinunjara lan sang ing rum | Kusuma Anjasmara | kêlangkung dènnya lulut-sih | anujoni ing dina
prapta | iya [i...]
[...ya] kêkasih dewa di | sira tanya ing mami | Sang Hyang Tanpauna ingsun | titising Kumajaya | piturun sangking swarga di | babo arsa manjing marang garbanira ||
4. umatur Dyan Damarwulan | paran gèn tuwan margani | lan ing pundi marganira | amanggèn sajroning jisim | rèhning wus pênuh sami | kagungane Hyang Sugsmama gung |Lebih satu suku kata: kagungane Hyang Sugsma gung. lan punapa kang marga | ing rèh samya darbe kardi | Tanpauna manabda ing lesanira ||
5. umatur Radyan Sêsôngka | hyang pukulun lesan mami | rinewang nabda mring dewa | Sugsmana kang luwih adi |
swarèng bumi | tur swara sangking dewa gung |
pakumpulanipun | sagung kang samar-samar | kang alus sajroning jisim | anèng pusêr atas sangking Hyang Wisesa ||
Hyang Sugsma di | angêdhaton anèng soring susu kiwa ||
10. Hyang Tanpauna ngandika | yèn mangkono iku kaki | sira sun tunggu sing jaba | Dyan
urip | tanpa karya ngêmadheyan sanès raga ||
11. ngandika Hyang Tanpauna | yèn mangkone Damarsasi | ingsun manjing guwa garwa |garba. awor lan alusireki | dene margèngsun
sakkaduganingsun | rèh ingsun sipat samar | môngsa kewuhana [ke...]
[...wuhana] margi | Dyan Sasôngka arum amangsuli sabda ||
kang pujamôntra | cinipta Dyan Damarsasi | sêgsana anglimputi | Hyang Dewaruci wus rawuh | mijil sangking ing grana | kumutug raga tan kègsi | wus kagêntyan ing wujude Ruci brôngta ||
[...s] | padha alus-aluse tanpa wangênan ||
16. pawor ponang cipta rasa | rasane wus dadi siji | Tanpauna Ruci brôngta | kalimputan ing Sugsma di | ing Sang Hyang Dewa Luwih | kang mêngku saliring suwung | suwunge wus kênyatan | ing aluse Damarsasi | alusira jumênêng kalawan wadhag ||
kang gônda mimbuhi | asor jêbat kasturi | sarining Hyang Kumasantun | dewa mulya ing swarga | pinujwa ingkang wêwangi | wus
ningali | kanikmatan ing sumrah rum | kadya datanpa jiwa | kasor ingkang cahya adi | tandya wungu maha sang prabu
ing Hyang Sugsmanôngsa | karênan pinawor ing sih | matur Dyah Rarasati |
pinujya dening dewa gung | kinèn anitis [ani...]
[...tis] mringwang | sawuse pawor lan mami | rasa roro wus dadi karoning tunggal ||
29. yayi ing cipta manira | ingsun ya Ratih ing swargi | Tanpauni iya ingwang | Kêncanawungu ya mami | tur sinung gônda wangi | kênyataan ing swarga gung | kumaraning kayangan | Hyang Cakrakêmbang ing swargi | pustakane wus kagadhuh marang ingwang ||
30. iya ta môngsa bakala | nguni
1. kawuwusa enjing prabu dèwi | samya cingak sagung ingkang
radyan kalih kêcakup | miwah wadya ing Maospait | kathah longe kang pêjah | wong wetan saya nglut | dene têtindhihing lampah |
Kalangbrèt Trêsana Ngrawa | ing Wajak wus nungkul kabèh | Sarêngat wus kacakup | kang pra menak lumayu tintrim | ngumpul mring Majalêngka | kawratên ing mungsuh | dhasar ajrih mring tilasnya |
para dipati kabèh | nanging wusananipun | wus sumendhe ing dewa luwih |
Tanpauna Tanpauni | wus tumrun Majalêngka ||
6. ponang cahya sampun amanjingi | mring sang lagya winayang ing dewa | nanging kêsamaran mangke | Tanpauna trusipun | mila sang dyah sri nata dèwi | mawas-mawas ing tawang | nawang-nawang luhur | titise Hyang Tanpauna | duk sêmana kusuma sang prabu dèwi | kapêtêngan ing driya ||
7. tandya minggah ing sanggar panêpin | anênuwun ing Hyang Sugsmanôngsa | ing rèh wagugên ing tyase | sigra Hyang Nrada rawuh | gya nambrama sang prabu dèwi | hong Sang Hyang Siwah Boja | sing netra kadulu | nir dahna pinara sabda | drêman dêrma suruping nata prayogi | Hyang Carik Widi Nagra ||
Sugsmanon | babo ingsun ingutus | dene Sang Hyang Jagat Pramèsthi [Pra...]
[...mèsthi] | apa ta karanira | kita yogyèng ulun | sira amêmuja
ana | kang mèmprê mirib dhèwèke | apa ingkang sinuwun | ing Hyang Sugsmanôngsa dewa di | umatur prabu rara | inggih hyang satuhu | nagri Majalêngka risak | yèn tan wontên pitulunging hyang dewa di | dasih langkung sungkawa ||
10. hong Hyang Siwah Boja lawan malih | sintên ingkang mapag Menakjingga | kêlangkung surèng palugon | andêl kawula lampus | tatêlasan kuciwèng jurit | lan Sang Hyang Siwah Boja | dasih minta wêruh | ing Sang Hyang Padya Bathara | sintên titah kang dadya têtanggon mami | angling Hyang
jawata kang agung | iya saiki mangsanya | Hyang Sugsmana anitahakên prajurit | tur kêkasihing dewa ||
12. tur ta ingkang bakal amêjahi | iya marang bêthuh Menakjingga | Tanpauna patitise | sang dyah duk myarsèng [myar...]
[...sèng] wuwus | sira Sang Hyang Kaneka Rêsi | ing tyas marwata suta | sêgsana umatur | inggih Hyang Padya Bathara | Tanpauna sintên ingkang dèn titisi | tênapi wêwanginya ||
13. lan ing mangke sang hyang wontên pundi | titisira Sang Hyang Kumajaya | latah Hyang Nrada dêlinge | lah aja nini ratu | sira tanya ingkang wêwangi | dene ing prênahira | adoh yèn linuru | yaiku têtanggonira | sapa si wong ingkang bisa amatèni | marang Si Menakjingga ||
14. iya iku Hyang Asmara yêgti | Tanpauna kinrasan ing dewa | tur ta jodhonira dhewe | Ratih asmara nurun | angêdhaton ing Majapait | Sang Hyang Nêrada mêsat | ya ta sang lir santun | wus marêm ing galihira | ya ta gênti ingkang kawuwusa malih | Dyan Arya Menak Koncar ||
[...luk] sadaya | wus pinacak bupatine | ana pinara têlu | kang sawênèh ingkang nêgari | ana pinara lima | myang pinara wolu |
yayi mas | tan enak wong ajurit ||
12. ing sapapan-papan dununge wong aprang | winawrat lan kang tandhing | saecaning lampah | wuruk-wuruk ing lawan | dene sapunika yayi | mêngsah wong rucah | tur karoban ing tandhing ||
13. tanpa damêl yayi mas ngantêp ing yuda | mungsuhan lan
tinumbak wani | wong wetan kèh pêjah | wong trunalanang panggah | namung kuda kathah mati | mangamuk dharat | lir banthèng
wadyabala ing bang wetan | kawarnaa ing ngarsi | linambung ing mêngsah | tadhah wong trunalanang | caruk wor
[...rêmpak] | Sang Rêtna Kalpikawati | nglanjak sing papan | tan ngantèni ing wuri ||
jagad dhuwur lan jagad ngisor, jagad rohaniyah dan jagad jasmaniyah. Kemudian jagad dhuwur
lip tatto lip tatto tato monomola lip tatto
Waduh An ...Kuwi gambare sopo ????Koq medeni uwong ngono tho ... koyo' sing mbaurekso SMADA.. hihhhhh.. Opo kuwi awake dhewe de' jaman semono ???? Berarti
sidang skripsi.....Umur kula niku taksih 21 th, taksih single, dereng gadhah garwa utawi pacar, putra inggih dereng gadhah.Kula niku lulus saking smada tahun 2005, rumiyin niku kula wonten kelas 1E, 2E, terus wonten 3IPA2 (pas jama kula niku, kelas tiganipun namung wonten satunggal kelas ingkang klebet kelas ples, kelas 3IPA1).Rumiyin kula nderek Enyang, alamatipun wonten ning Jalan DR. Wahiding, Gang Beringin. Kula sampun 2 tahun mboten saget wangsung, dadinipun kula kangen banget kalian ngawi. Hehehehehe.... Kula seneng sanget ketemu situs forum niki. Soale niku, ketingalipun pesbuk dereng populer kaya prenster, dadosipun, taksih jarang ingkang gadhah akun
Feb 01, 2009 8:07 am Nyuwun kawigatosanipun sederek sedoyo :mbok bilih kulo saget tepang tinepang srawung,...Nami kawulo : S1swantoAlumni SMUDA : 1997 (wis tuwo) (1+2)c. IIIIPA4*alumni lain2 : AMG, UIaslinipun klahiran Sambiroto, Padas, Ngawi..sakmeniko tiyang sepuh ugi mbah uyut inggih taksih dumateng mrikoalhamdulillah sampun polokrami kaliyan (insyaallah nembe) :1.
aturaken sugeng tepang, ugi dumateng rencang2 engkang sampun tepang, ayo podo di share kabar beritane kepiye...yen pengin ngobrol monggo di add wonten eldeweis.85@gmail.com / eldeweis_85@yahoo.comMATURNUWUN rosyada86
SEJARAH TAPEL ADAM pupuh 25-30 | alangalangkumitir
nenggih, Seh Amad ingkang puputra, anama Sayid Ibrahim.
Asparan ingkang susunu, Sang Imamtus karo Sarip, ingkang wus kocap ing ngarsa, wauta
Siti Rukannah ranipun, kagarwa sang rajeng Demis, wauta ingkang winarna, nenggih Seh Jumadilkabir, garwa Siti Juharah,
Ingkang waruju jujuluk, Seh Amad Mukamad nenggih, katariman putrinira, Sultan ing Rum ayu
Sidik, Seh Japar Sidik punika, sutaning Seh Ngali Dakir, punika ingkang susuta, anama
garwa Siti Patimah, putri Rum patutaneki, kang wus kocap ngajeng gangsal, panbajeng
tanah ing Cempa nagari, kang saking Siti Patimah, ing Siyem putra kakalih.
Seh Sambaris putra sepuh, Siti Patimah wuragil, antuk Prabu Anom Cempa, wau Molana Ibrahim, asmara nenggih garwanya,
titiga putranireki, pambanjengipun wanodya, ran dewi Swaranawanti.
rayi jumeneng, neng Cempa nama gumanti, iya Prabu Awantinab, wus masuk agama suci, anut marang ingkang garwa, dene dewi Swaranwanti.
Kang kagarwa ing Sang Prabu, Brawijaya Majapahit, neng tanah Jawa karanan, Prameswari Dwarawati, dene Prabu Awantinab, ing Cempa garwaneki.
Ya Siti Patimah wau, rining Molana Ibrahim, As-[202]mara lan Awantinab,
ngejawa dalem Geresik, krama antuk sutanira, nenggih sang Arya Baribin, Adipati ing Madura, Sayid Rahman
Apan antuk putranipun, ki Harya Teja pribadi, nama Nyaiageng Manila, lan Susunan Ngampel nenggih, kawanwelas putranira, saking garwa kalih Tubin.
Ratu Patimah kang sepuh, putra patutannya saking, nenggih Nyai ageng Bela, antuk Pangeran Ibrahim, Karangkumuning dalemnya, tanah ing Jepara nenggih.
saking, Nyai ageng ing Manila, Ratu Jumerut raneki, antuk kiageng Brangta Tuban, karan Nyai ageng Tubin.
Ratu Wilis gya kasebut, Nyai Ageng Tandhes nenggih, kang kaping pitu putranya, ran Pangeran Madum Ibrahim,
Benang, kasebut namaning nagri, nenggih Jeng Susunan Benang, ingkang kaping wolu maksih.
wingking, Seh Kapjah Mulya anama, Pangeran Tumapel nenggih.
Neng Lamongan dalemipun, ping sawelas saking wingking, Seh Randhah neng Wanakrama, nama Orang Ayu nenggih, ping kalih welas putranya, wanodya pang saking wingking.
Nyai Mandara ranipun, kaping tiga welas nenggih, putra saking wingking nama, Nyai Amaddarum nenggih, ingkang kaping kawan welas, putra maksih saking wingking.
Nyai Supiyah ranipun, wauta ingkang winarni, [205] Nyai Ageng ing Manyura titiga putraneki, sami patut saking Pangran, Ibrahim Karang Kamuning.
Wanodya pambajengipun, Nyai geng Sampang karabi, marang Kyai Ageng Sampang, putreng
kalawan putraning, nenggih Kyai geng ing Sampang, tan alami krama malih.
nenggih, Panembahan Poncawatya, marang ing rama gumanti.
Nama Panembahan Kudus, wauta putra saking, garwa panenggah kang nama, Pangeran Palembang nenggih, kang kaping pat putranira, Pangeran Maos raneki.
Mijil saking garwa sepuh, kang kaping gangsal yo mijil, saking garwa sepuh nama, Pangeran Gageneng nenggih, kang kaping nem saking garwa, ingkang nem namanireki.
Ratu Makaja kramantuk, Pangran Singabarong nenggih, kang kaping pitu putranya, saking garwa nem malih, ran Panembahan Sujaka, putra kang wuragil. Maksih.
Neng kapal nulya rinipun, nama Pangran Poncawati, wau Dyan Suradipura, ing
Pangran Pubaya kang sepuh, putra kang anem pawestri, paparab Kangjeng Ratu Mas,
Sinuhun, Pakubuwana kaping tri, [209] Putra Kangjeng Susunan, Paku Buwana kang kaping, sakawan nulya puputra, anenggih Sri Narapati.
Paku Buwana ping pitu, ing Surakarta nagari, Nabi Adam Pitrattolah, etang sampun turun kaping, wplung dasa langkugira, kakalih ingkang nggabuhi.
Kang sepuh Raden Ayu, Kramayudanagara Tumenggung, ing Toyamas putra pamadya karabi, kliwon
Nenggih Kangjeng Sinuhun, Pakubuwana kang kaping Pitu, kuneng wau gantya sajarah
jalu, ingkang sepuh paparab Seh Jenalkakim, neng Madinah prajanipun, aneng ing Mekah
Sunan Kidul, iya iku Sunan ing Giri ping kalih, Pangran Seba putranipun, lan Nyaigeng Mani jodho.
Nyai geng Mani iku, kang raka mring kiyageng Nis iku, pang kiyageng Sela sami kang sisiwi, namanya wus karan iku, Nyai Ageng Saba kono.
Hamangkurat ingkang sumare ing Tegil, Pangran Puger putranipun, nenggih kang umadeg
Paparab Jeng Sinuhun, Paku Buwana kaping kalih wau, putra Sunan Pakubuwana kaping
Ingkang rayi jujuluk, Pangran Dipati Purubayeku, dene Sunan Paku Buwana anenggih, kang kaping gangsal puniku,
Kang paman Sangaprabu, Pangran Dipati Purbayeku, mengku Surakarta
lamun sajarahira pan saking, nenggih ki Jagaswareku, tedhak kiyageng Karanglo.
Puputra Kangjeng Ratu, Paku Buwana kang kaping wolu, lawan putri ing Juminahan ing uni, garwanira Jang Sinuhun, Paku Buwana sawiyos.
Praptaning Jeng Sinuhun, Paku Buwana kang kaping pitu, saking Adam etang samya turun kaping, nenggih pitung dasa telu, gendeng datan patya kaot.
Nenggih panengenipun, kang samya tumut nedhakken ratu, campur kaping sakawan
dhinapur, putra Sunan Prabu Hamangkurat nenggih, kang wus kocap Jeng Sinuhun, Paku Buwana kapindho.
Kang raka parabipun, Pangran Arya mijil saking pungkur, lang kang rayi Pangran Arya Mangkubumi, ngadeg Ngayogya jujuluk, Mengku Buwana Sang katong.
Dene kang raka wau, Pangran Arya nenggih puputranipun, Pangran Adipati Mangkunagareki, apuputra Pangran Prabu, pinundhut mantu sang kantong.
Sunan Surakarteku, Pangeran Prabu puputra wau, [213] nama Pangran Dipati Mangkunagari, kang kaping kalih puniku, dene
puputra kalih ingkang kalebu, ing bab dening sajarah panengeneki, Sayid Anwas
paparabipun, apuputra Hyang Nurasa putraneki, Sang Hyang Wenang asusunu, Hyang Tunggal putra
Nenggih sang Prabu Pandhu, Dewanata Ngastina susunu, Dananjaya paparab Prabu Karithi, puputra radyan Bimayu, apuputra Sanga katong.
Sri Parikesit Prabu, ing Ngastina punika susunu, Yudayana puputra Sri Narapati,
Prabu, Sri Kusumawicitra sang katong nangging, nulya puputra Sang Prabu, Purwacarita
Jenggala ngalih nagari, Sang Prabu Suryamiluhur, neng Pajajaran ngedahaton.
Ngadeg ngalih jujuluk, nenggih Mesatandreman sang prabu, apuputra sang Prabu Banjaransari, Banjaransari susunu, Mundhingsari raning katong.
Nulya puputra Prabu, Sri Mundhingwangi nulya susunu, Prabu Gondakusuma ingkang mekasi, Pajajaran asusunu,
Hayam Wuruk jujuluk, kang kaping kalih Brawijayeku, apuputra Lembu Amisani, Brawijaya kaping telu, nulya puputra Sang katong.
Brawijaya ping catur, Prabu Bratanjung jujulukipun, apuputra Prabu Brawijaya kaping, gangsal mungkasi puniku, ing Majapahit
Puputra naminipun, Kiageng Sela nulya susunu, [216] pan
apuputra Jeng Sinuhun, Paku Buwana kapindho.
Mekasi kithanipun, ing Kartasura ngalih kadhatun, aneng Surakarta diningrat
kaping pitu, etang sampun turun sawidak satunggil, kang saking pangiwanipun, kang panengen winiraos.
Wus turun wolung puluh, langkung kakalih seja-[217]rahipun, mila kathah kaote sejarah neki. Tengen lan pangiwanipun, ingkang mawi denirandon.
Saking raka wau, Sayid Anwas yeku purwanipun, kuneng wau nenggih kang winarna malih, sajarahing para ratu, ing Keling lan Minangkabo.
Jawa lan Benggaleku, wau wiratha sajarahipun, kumpulira lawan ing Ngastina nenggih,
Hyang Pramesthi, nenggih Bathara Kesewa, Sang Hyang Wisnu paparabe, puputra Sri Basupati puputra.
Mandradipa puputra, Narpati Salya arine, Dewi Madrim pan kagarwa, ing Pandhu Dewanata, kuneng malih kang winuwus, ngatas angin ing Benggala.
Mila pinurwa kang kawi, dene campur sajarahnya, lawan sang Brama tedhake, putraning Hyang Girinita, Sang Hyang Bayu puputra, Hyang Sumarma parabipun, puputra Bathara Tontra.
Kumbayana rane, paparab Pandhita Druna, kuneng malih winarna, sajarah Cempala Prabu, saking ing atas maruta.
Nenggih Resi Basuki, puputranira kang taruna, Prabu Senggara parabe, puputra Prabu Druwasa, puputra Sri Drupada, kuneng malih kang winuwus, trahira Sang Sayid Anwas.
Campure lan tedhakneki, ingkang rayi Sayid An-[219]war, nenggih Benggala sang katong, ingkang kinarya witira, Prabu Samud puputra, Prabu Kadir asusunu Prabu Ngabid apuputra.
Patutira lan sang dewi, Durgandini lan Wiratha, Basukunti madeg katong, lan kang garwa wus puputra, kang sepuh namanira, Sri Basudewa jujuluk, Dewi
Lan Ratmeja Maharsi, dene Prabu Banuputra, namung sajuga putrane, Dewi Ragu pan kagarwa, mring raden Dasarata, pamaning nak sanakipun, wau malih kang
kang winarni, Maospati sejarahnya, Bathara Yama putrane, Bathara Surya puputra, Sang Hyang Rawiyatmeja, Hyang Karaba putranipun, puputra Hyang Dewangkara.
Hyang Dewangkara sisiwi, Hyang Dewanggana puputra, Hyang Dewasana putrane, kakalih pra samya priya, sepuh Prabu Heriya, Wisanggeni kang waruju, dene Sang Prabu
tuwa, Dyang Subali arinipun, waruju radyan Sugriwa.
Dene Prabu Maespati, Sri Kartawireja puputra, Sasrabahu paparabe, ya Prabu Harjunasasra, pan turun kaping sanga, saking Sang Hyang Maya wau, lan Prabu Harjunasasra.
sajarah ing Manggada, Sang Prabu Targani wau, pan kakalih putranira.
Kang sepuh Prabu Sangadik, jumeneng aneng Benggala, Sang Prabu Jisis kang anom, Prabu Jisis apuputra, Sang Prabu Citradarma, Citradarma asusunu, kalih kang sepuh
kuneng malih kang winuwus, sajarah ing Lokopala.
Ing Lokapala prajeki, pan kakalih putranipua, Resi
Puputra Sri Dhana, Wisrawana Lokapala, kuneng malih winiraos, sajarahing Ngalengka, putra Hyang
Bremaniwati kagarwa, banjarpanjali Raja, Jatimurti putranipun, puputra Bremanakondha.
Yaksendra Puksara, puputra kalih sang Prabu, kang sepuh Prabu Malyawan.
Lawan Yaksendra Sumali, kramantuk Mantilireja, Prabu Sumali putrane, kalih kang sepuh wanodya, Dewi Sukesi nama, Prahestha putra waruju, Dewi Sukesi kagarwa.
Ing Resi Wisrawa nenggih, ing Lokapala puputra, sakawan sepuh namane, Sangaprabu Dasamuka, Panenggak
jangkep sakawan putrane, telas aluring sajarah, panengen lan pangiwa, gantya kang winarneng tembung amrih
tuwas ing dumadi, namung yuswa sangang atus sawidak warsa.
Nulya seda nora langgeng uripipun, rinasa sangsaya, karasa ing tyasireki, yen maksiya anut agamning eyang.
Sayektine maksih keneng lara lampus, becik ing agesang, nganggo budine pribadi, aneng donya nutugi sabudinira.
guwa gunung-gunung, ing pundi gen ingkang, gawat-gawat singit-singit, sela angker kayu aeng lemah sangar.
panedhanipun, mring kang Murbeng Jagad, tapane den sembadani, pirang atus tahun dennya mati raga.
Ingkang dereng kambah alas gunung-gunung, jurang [225] guwa-guwa, kang siluk kang sungil-sungil, pan ing mangke jinajah sadayanira.
Mung sakedhap netra prapteng ngarsanipun, dereng
mengko tyasira durung mantra wus, pirang [226] atus warsa, kepati-pati begpati, nora liyan kang sira cipta ing driya.
Mung luputa ing lara kalawan lampus, myang guna sektinya, linuwihna saking jing jim, sining jagad nora nana
iku ingkang sinung weruh, Ibnu Sis miyarsa, kumel tyasnya esmu ajrih, dene langkung sidike paningalira.
Sadurunge winarah sadaya weruh, dadyaris tatanya, lah sinten tuan puniki, jinising jim punapa jinis manungsa.
Dena jenak wonten ing tawang gumantung, boten kesah-kesah, kang gumantung anahuri, ingsun dudu jinis jim miwah manungsa.
Sayektine jinising malekat ingsun, ran Ngijan Ngijaya, wus kasiksa wak mami,
Kaduga yen tinuruna raganingsun, marang ngalam donya, dadya ratu kang
wenang sireki, anampani kabeh ing sakawruhira.
Lah dene ge majuwa mring ngarsaningsun, sira tampanana, iya ing sakawruh mami,
palakiyah, ngelmu nujum ngiluduni, myang lakuning surya wulan lawan lintang.
Wruh ingering jagad ing sasaminipun, ingkang bangsa hikmah,
Nabi Adam, kacampuran trahing Ngejim, kasepuhan sing matenging tapanira.
Wus tan kena ing lara kalawan lampus, langgeng [228] uripira, kongsi prapteng jaman akhir, nanging iya kurang utamane pisan.
Aja tanggung becik banjura sireku, iya marang lulmat, angambila banyu urip, anginuma sartane sira adusa.
Banyu urip tirta marta kamandhanu, panguripan sajagad, Sayid Anwar matur aris, yen makaten kawula anuwun tedah.
Panggonane ingkang tirta kamandhanu, ing sapaken tuwan, kawula darmi nglampahi, Sang Maruta Aruta pan wuwusira.
Panggonaning luwih ewuh lan pakewuh, tegese ing lulmat, tanah kang peteng tan sipi, kang tan pisan-pisan kasonganing surya.
Kajabaning peteng luwih adhemipun, obor nora kena bisa, urip pinanganing atis, nanging lamun sira kang manjing ing lulmat.
Nora susah nganggo obor geni murub, pan wus cahyanira, kang dadi obor madhangi, nanging nadyan
Lan borehna den wrata hangganireku, pasthi wuwuh padhang, lan kuwatan kenen atis, yen tanana mung
yekti sira bisa, angambil ing banyu urip, dening prenahing lulmat hangubengana.
Sajabaning langit kabeh iku tepung, lor kidul myang wetan, lamun sira aningali, ana peteng pupungkasaning samodra.
Pedhut ireng kaya mendhung angendhanu, ya iku ing lulmat, lah uwis mangkata aglis, sun jurungi muga rahayu neng paran.
madhangi cahyanya, ing ngarsa myang kanan kering, ingkang tebih maksih peteng alimengan.
ingkang aneng lulmat maksih kantu, kami kekelen ing atis, yata wau kang winuwus, nenggih sang malekat karis, ingkang wus kayangan manggon.
Aneng wukir dhasar sapucuking gunung, tutupe kang nerakapti, wruh kalamun wayahipun, neng
rawuh, ing lulmat lampahireki, manjing ing pepeteng sampun, pan sarwi ambekta api, neraka kinarya obor.
nora mati dening atis maksih murub, padhang ing lulmat kaeksi, sayidin Anwar kang kantu, gumuling gya den prepeki, ingkang kantaka karaos.
Sarirane kasumukan panasipun, api naraka mari atis, wungu pungun-pungun
sireki, wus sun karya badan alus, tan kena ing lara pati, langgeng urip prapteng don.
Teka dadak pindho karya tyasireku, nedya ngambil banyu urip, amrih nora keneng lampus, nanging ya luwih utami, tyasira ingkang mangkono.
sampun prapti, gen tirta marta lingnya lon.
Lah ta iku iya kang peteng ngendhanu, ting parentul banyu
adus, wus nora angrasa atis, kasumukan panasipun, obore kang nerakapi, nikmat ting ngongga karaos.
Siji kothong siji maksih isinipun, ingkang isi cupu manik, kang kothong asthagineku, isenana banyu urip, iku duk Nabi padudon.
Adam Kawa dennyarsa jodhoken sunu karsane Nabi putrestri, ingkang ala antuk bagus, wadon ingkang ayu luwih, jinodho lanang kang awon.
Babu Kawa nyulayani marang kakung, kang dadya [232] karepireki, wadon warnane kang ayu, jodhowa lanang kang pekik, awon jinodho samya awon.
Nora nana ngalah padha kencengipun, Nabi Adam dadya kardi, pratandha lan garwanipun, padha metokaken mani, winadhahan cupu karo.
Jangji kang tandadya bayi kamanipun, manuta marang kang dadi, bayi ing sakarepipun, dadi namanira Esis, Babu Kawa kamanipun, tanpa dadi kama maksih, eneng jroning cupu wutoh.
Dadya manut Babau Kawa marang kakung, dennya hanjodhoken siwi, cupu ingkang kothong iku, isenana banyu urip sakebake gonira mot.
Yen ombakna marang wong sajagad iku, norantek kang bayu urip, dene cupu manik iku, kasektene nora keni, brongta marang ing wong wadon.
Lawan ora kena sayah lawan lesu, miwah arip lawan ngelih, panas tuwin adhem luput, yen ngrasa ngelih lan arip, panas atis myang kaleson.
Angambunga marang cupu manik iku, kabeh karepe [233] pan mari, Sayid Anwar sukeng kalbu, wus tinampan cupu kalih, kang isi lawan kang kothong.
Cupu Nabi Adam kang kothong pan sampun, ingisenan banyu urip, apanta sakebekipun, Sayid Anwar lan Ngijajil, saking ing lulmat wus
gunung, neng kono matiya ragi, luwihna kang wus kalakon.
Atapaa angon surya pucak gunung, yen bengi anduma warih, yen wus genep pitung tahun, ing kono pasthi tibaning, iya kanugrahaning ngong.
Marang sira nugraha kang luwih gung, sakiduling Malebari, kabeh pulo maksih suwung, dadi kayanganing ejim, durung ana kisenan wong.
Sang Ijajil wusnya telas welingipun, nulya musna tan kaeksi, Sayid Anwar sukeng kalbu, marang ing Malekat Karis, uni pasthi anggeping batos.
wulung, ingkang bisa basa jalmi, akon ngambil nguwuh-uwuh, sigra dennya marepeki sambilata wus binedol.
Winadhahan sajroning cupu jumerut, wadhahe kang cupu manik, Sayid Anwar mesat sampun, ing marga datan winarni, sakedhap lampahira jok.
Sakidule malebari pan saestu suwung, kathah pulo kang kaeksi, sadayane maksih suwung, dereng wontwn kisen jalmi, Sayid Anwar niyup gupoh.
surya den tingali, ana kaki-kaki lunggoh.
sampun ciklu busanane sarwa wulung, jenggote panjang aputih, lunggweng palongka jumerut, sila tumpang dennya linggih, Sayid Anwar nalika non.
Pangeranipun, ingkang munggeng jroning rawi, Sayid Anwar sigra sujud, kang nuksmeng surya lon angling, heh ta Anwar yoganingngong.
Pan wus tutug ing mengko tapanireku, angon lakuning Hyang Rawi, tutupe
Ing Maldewa ana ratu jim pinunjul, jujuluk Raja Nuradi, Mahadewa parabipun, hambeg santa satu budi, duwe anak siji wadon.
Retna Dewi Nurini paparabipun, diwasa durung akrami, cahyane nukmeng sitangsu, iyeku kang pasthi dadi, jodhonira prapta ing don.
Wenang madhana ing nugrahaningsun, kang wus [236]
Nurini lan sira besuk, patutan jalu sawiji, luwih pekik warnanipun, tur mawa cahya nelahi, lawan sira wus tan loro.
Yeki ingkang nurunaken para ratu, jumeneng kusumaning jim, tan pedhot
babakunipun, apanta maksih sireki, mung nempeli turun wadon.
Dene yen wus prapteng jaman akhir besuk, ilang saking ing jinis jim, mulih marang purwanipun, jinising manungsa yekti, para ratu keneng layon.
Dhinaupaken sira lawan putrinipun, wis kariya ingsun pamit, mulih marang ing swarga gung, surya gya wangsul manginggil, Sang Ngijajil wus tan katon.
Sayid Anwar mituhu sawelingipun, nutugen tapanireki, tutupe ing pitung tahun, pan amung kirang sapta ri, kuneng gantya winiraos.
Putrining jim Maldewa ingkang winuwus, kusuma [237] Dewi Nurini, ing dina sawiji nuju, sakeca
ingkang darbe turun, kongsi prapteng jaman akhir, satutuge nora pedhot.
Nanging mengko langya kandheg tapeng gunung, angon lakuning Hyang Rawi, lawase wus pitung tahun, mung kari sadina benjing, lah wis nini pamit ingong.
Nini tuwa wus musna datan kadulu, wulan wangsul ing wiyati, Sang Dyah dennya sare wungu, pangungun ira tan sipi, supenanira kang katon.
Enjingipun marek kang rama sang prabu, kusuma [238] Dewi Nurini, ngaturken supenanipun, ingkang kantingal ing ratri, salebeting nendranipun.
Wulan mudhun kekejer neng luhuripun, ing jro isi nini-nini, ngaken lamun jodhonipun, nenggih sang dyah
ing wangsite, mring sira dennya tuduh, jatukrama ingkang sayekti, putreng Sis wayah Adam, kang martapeng gunung, lah ta wis nini muliya, mring kaputren sun awakane pribadi, iya ingkang ngupaya.
Ingkang dadya pamangsitireki, nini tuwa sajroning supena, baya ngendi praptane, iya ki bakal mantu, bayo nora nana sajroning, wukir pulo Maldewa, de wus pitung
kakejer madyaning wiyati, keblat papat ing-[239]kang tiningalan, suwung tan ana tandhane, amung pucaking gunung, wonten tejanipun awening, wukir ing Maerasa, saking doh sumunu, winawas pucaking arga, dangu-dangu
ngunguwung, dening cahyaning kang tapa, pucak wukir lir rinenggeng kilat thathit, Sang Prabu osiking tyas.
Dhuh-dhuh adhuh iya baya iki, ingkang katon sajroning supena, nini tuwa ing wangsite, tapa pucaking gunung, angon lakunira Hyang Rawi, ana empere uga, iku tapanipun, ya angon lakuning surya, kapindhone sapa wong kang duweni, ing cahya kang mangkana.
Angluwihi saking cahyaning jim, lamun dudu terahing kusuma, wong mara tapa tedhake, kang trus rembesing madu,
sigra niyup Prabu Nuradi marpeki, prapta pucaking ngarga.
Ingkang tapa kagyat aningali, nuju tutuping ing [240] pitung warsa, linuwaraken tapane, manggihi ingkang rawuh, wus anarka yen dudu jalmi, tapak wayang-wayangan,
bapa tembe aningali, jinising jim punapa manungsa, wingking pundi pinangkane, myang sinedyeng kayun, lawan sinten
pasaja dennya nauri, lamun jinis manungsa.
ing satuhunipun, kula puniki jim raja, nama Prabu Nuradi ingkang mengkoni, sagung jim ing Maldewa.
Dene prapta kawula sang pekik, ing ngarsane apanta kabekta, ing atmaja supenane, katingal duk ing dalu, winangsit ing Hyang Ngujwalati, kalamun jatukrama, lan sariranipun, dhuh angger lamun parenga, ing karsane sakedhap kula aturi, dheteng praja kawula.
Ningalana marang nini putri, lamun angger panu-[241]ju ing karsa, ngong aturaken arine, mring paduka satuhu, kang supaya
wuwusira, mesem sajroning galihe, dene ta
dene Sayid Anwar wus anut ing galih, gya cinandhak astanya.
Sareng mudhun wau saking wukir, kalih mesat tapak wawayangan, maksih kakanten astane, ing marga tan winuwus, pan
wulan wangsite, kagyat denira dulu, ingkang rama praptanireki, sarwi nganthi satriya, cahyanya sumunu, sang dyah wus garjiteng driya, esmu merang tumungkul denira linggih, kang rama sampun lenggah.
kalihipun, ing wardaya saengga kadi, panjang putra tumiba, neng sela kumepyur sang retna kalangkung merang, mring
rusak busanane kabeh, apan wus pitung tahun, dennya tapa angon ing rawi, sang retna langkung merang, nembah sigra
pasaja dhateng bapa, punapa panuju angger, inggih ning galihipun, Sayid Anwar aturira ris, rumiyin tur kawula, ing sakarsa anut, sampun menggah pinaringan, putri Nata sanadyan silih pinaring, Cethi miwah parekkan.
Sayekti yen sewu kapundhi, Prabu Nuradi suka [243] miyarsa, mesem alon andikane, yen angger wus panuju, kawula srah
Prabu Nuradi ngandikeng cethi, lah iringna iki gustinira, lebune marang kaputren, Sang Prabu nulya kondur, marang dalem puranireki, wauta Sayid Anwar, mring kaputren sampun, ginarbeg jim prayangan, wau sang dyah sampun ngaturaken udani, yen tamu sampun prapta.
Inggih kang darbe cahya nelahi, ginarbeg cethi parayangan, dipun
Pamandenge marang sang retnadi, nalika neng ngarsa Sri Narendra, kadi wus kenyut galihe, anon cahya sumunu, ngasaraken
megawan, srah karatonipun, mring mantu Sayid Anwar, rembag lawan kang rayi kya patih Amir, ingkang
Anwar sasampune, aneng pucaking gunung, pan angalih parabireki, nama Sang Hyang Nurcahya, lan malih jujuluk, nenggih Suksma Kawekas, lan paparab nenggih Sang Hyang Maha Siddhi, Hyang Jagad Pramu Sesa.
Sang Hyang Trusthaningrat Mahamuni, Dewa Batha-[245]ra Jagad werana, ing Jagad rat sadayane, dewa pamungkasipun, Hyang Wisesa Hyang Utipati, Sang Hyang Jati Wasesa, Sang Hyang Murbeng Luhur, iya Hyang Murba Misesa, kang wadya jim sadaya jrih asih, marang Sang Hyang Nurcahya.
Saksat marang Sang Hyang Ngunjwalati, anggepira wadya jim sadaya, pinindha-pindha pupundhen, luwih mring ratunipun, ajrihira sagung wadya jim, mring Hyang Nurcahya dennya, wingite kalangkung,
saya, pangidhepe wadya jim samya jrih asih, malah kahyanganira.
Wus karanan ing dewata sami, denira wus dadya pangidhpan, jim pulo Maldewa kabeh, malah ta wus sinebut, mring wadya jum Hyang Maha Tinggi, saking den anggep nyata, yen kang Maha Luhur,
kang kasongga lumahing bantala, saisining jagad kabeh, titahira Hyang Agung, wus tan nana ingkang nimbangi, jim setan myang manungsa, mring sariranipun, ing punika Hyang Nurcahya, aneng pulo Maldewa pan sampun mijil, saking jaman manungsa.
Sampun emor lan jamaning ejim, Hyang Nurcahya [246] pan wus manjing alam, Adam Makdum ing tegese, pangawang uwung-uwung, wus tan ana bumi lan langit, padhang tanpa rahina, peteng tanpa dulu, keblat papat wus tan ana, ngandhap luhur Sang Nurcahya sampun manjing, ing alam Akadiyat.
Wus tan ana sawiji-wiji, jumeneng lawan pribadinira, gaibing gaib tegese, nalikanya puniku, Hyang
warna, murub prabanipun, ilapating Hyang Suksma, cahya ireng abang putih lawan kuning, tandha yen tinarima.
Dennya minta yoga ing Hyang Widdhi, wus tumurun ingkang cahya rasa, kang garwa lajeng wawrate, praptang semayanipun, babar jalu kalangkung pekik, mawa cahya nugraha, tumeja ngunguwung, wus kalih lan kang rama, pekik mawa
eyang mendhet namane, diwasanya kalangkung, denira mrih amati ragi, sawarnane ing tapa, linampahan sampun, dhasare Sang Hyang
Nurcahya sayekti, wus dadya tunggal sawujut, mangkana Hyang Nurasa, apanta harsa ngluluri, ing salampah lampah ing nguni kang rama.
Saking jinising manungsa, dinadya badan rokhani, miwah kaluwihanira, linuwihken saking ing jim, nimpuni guna sekti,
Ya saking matenging tapa, yeku kesthi ing galih, mangkana Sang Hyang Nurasa, wus tilar kayanganeki, ing dewata kawuri, lajeng lalana don nglangut, jajah guwa manarga, myang ngubengi pasisir, saenggone lajeng kendel mati raga.
wiyaripun anglangkungi, lan pulo kang kathah-kathah, miwah parbatanireki, lan Maerasa sami, ageng miwah luhuripun, ngran wukir Jakawenang, sukuning ngungkang jeladri, marmanipun nama wukir Jakawenang.
Aranipun gunung lan guwa, sinebut dadya sawiji, [249] guwanipun guwa wenang, gunung
Malebari, kathah pulo gunung-gunung, tan ana nimbangane gung luhur wukir kalih, Hyang Nurasa gya mesat saking Maldewa.
Yun wruh pulo katingal, sakedhap wus angungkuli, niyup mangandhap wus prapta, kendel saimbanging wukir, dangu-dangu ningali, guwa neng sukuning gunung, nenggih ing guwa wenang, lawange ngungkang jeladri, lenebetaning jro wonten
warsa, tan wonten ingkang ngudani, kuneng ingkang lagya
sadayanipun, Sang Prabu duk miyarsa, ngungun ing tyas ngandika ris, yen mangkono niniputri impenira.
Becik wanane baya, katon sun paringi sasi, sira pan ing kembenira, sira pangku neng jinem mrik, baya perak kang dadi ing jatu kramanireki, ya mengko sun utusan, wakira si kakang patih, analika mring sajroning guwa wenang.
Apata isine baya, Sang Prabu sigra nimbali, kang raka rakyana patya, wus prapta sajroning puri, Sang Prabu ngandika ris, kakang atmajanireku, nini putri supena, katon aningali sasi, saking guwa wenang
supenane putra tuwan sang lir retna.
Sae nunten pinareksa, sajroning guwa manawi, mangke wonten isenira, Sang Prabu ngandika aris, lah iya kakang patih, talikanen den gupuh, sajroning guwa
Sunarsa wruh wahanannya, supenane nini putri, [252] kya patih matur sandika, wus medal saking jro puri, sapraptanireng jawi, mesat ing gagana ngayuh, niyup sakedhap prapta, lampahe rakyana patih, lajeng manjing salebeting guwa wenang.
Jinajah sepi sadaya, tan ana labetireki, namung sanginggil talaga, winawas mring kyana patih, wonten tejanireki, luhuring toya sumunu, pantes tejaning tapa, kya patih sigra merpeki, ngadeg munggeng satepinireng talaga.
ngunguwung, kya patih eram mulat, dhuh-adhuh ta baya iki, ingkang katon sasongka jroning supena.
Satriya jim ngendi baya, tapa ngum dhasaring warih, durung mangsa mati raga, pantes yen dadiya iki, jodhoning putra mami, kusumeng ngartikeng galih, kya patih manjing sajroning talaga.
Marengi duk luwarira, kang tapa ngum mring warih, tutupe ing pitung warsa, kya patih aris merpeki, kang tapa duk ningali, wus nduga lamun jim agung, dene senening cahya, wus samya tata alinggih, kya patih arum denira wacana.
Hanggar teja sulaksana, pun bapa anila krami, tejaning anyar katingal, suleksananing asinggih, sinten sinambat ing sih, ing pundi ingkang kapungkur, tapa ngum jroning toya, punapa sinedyeng galih, Hyang Nurasa pesaja ing saurira.
Ing nama miwah minangko, yen wayah Prabu Nuradi, [253] paparab Hyang Nurasa, ibu raja
paparab Sang Hyang Nurcahya, kayang pucaking wukir, ki patih
Inggih mring eyang paduka, dewani Prabu Nuradi, kula pun patih Parwata, inggih ingkang amatihi, eyang paduka ngriki, pan inggih kadange sepuh, mring eyangta Maldewa, paparab raja Rawangin, kang ngratoni sadaya jim pulo Darma.
Sedaya kadang kawula wolulikur kathahneki, akayangan sowang-sowang, dene sepuh pribadi, Prabu Palija nenggih, kawula panenggakipun, sedaya sampun mencar, samya kayangan pribadi, dhuh nak angger jatose lampah kawula.
Dinuta ngeyang paduka, inggih sang Raja Rawangin, [254] nalika sajroning guwa, sawontene yen pinanggih, ngong kinen bekta aglis, mring ngarsanira Sang Prabu, marmangger sapunika, putrining eyangira ji, jroning nendra, supena wonten sasongka.
sawontene jroning guwa, kula kinten bekta glis, Sang Nata harsa uning, temah ing mangke panuju, kang wonten jroning guwa, inggih wayah ngong pribadi, dhuh nak angger mugi-mugi kadhangena.
Sowan ing ngeyang paduka, mendahta sukaning galih, malah pandugi kawula, karsaning
denira pinaring sasi, wahanane kadi sarira paduka.
Hyang Nurasa meseming tyas, myarsa ature kya patih, alon denira ngandika, inggih kawula umiring, ing reh andika nanging, matura maring Sang Prabu, yen adreng denirarsa, mring kawula animbali, nanging kula mboten kenging yen nembaha.
Miwah yen lenggah angandhap, amargi sampun nam-[255]peni, ngelmining bapa sadaya, wus aneng kawula sami, ki patih duk miyarsi, umatur sarwi gumuyu, inggih angger kantuna, ngong matur eyangira ji, kados pareng namung makaten kewala.
Wus mijil saking telaga, lajeng wedalira saking, salebeting guwa wenang, sapraptanira ing jawi, lajeng measat wiyati, sakedhap lampahira wus, prapta sajroning pura, ing ngarsa raja Rawangin, matur
Kramantuk manungsa tuhu, saking nagri Malebari, Anama Sayid Anwar, wayah Adam putraning Sis,
rawi, wonten wukir Maerasa, kawruhan yayai Nuradi.
Pan lajeng ingambil mantu, dhaup lan Dewi Nurini,
sudarmanipun, inggih ingkang den luluri, lelana jajah wanarga, mayeng ngubengi pasisir, sapraptaning wukir Jaka, lajeng kendel mati ragi.
jodhowa, lan putra tuwan ni putri, mboten wonten kang kuciwa, marma tan kering samangkin.
Kang tapa darbe panyuwun, lamun wonten ngarsaji, sampun linenggahken ngandhap, lan sampun kinen wot sari, mila matur sapunika, dennya sampun den pasrahi.
Ngelmuning sudarmanipun, sadaya wus den tampani, jangjine nadyan wontena,
driya, sun papan neng poncaniti, ing praptane wayah ing wang, patih sandika turneki.
Wus mijil saking kadhatun, wau sira kiya patih, mesat marang ing ngawiyat, ing wuri Sri Narapati, apan ta sampun siyaga, siniwakeng poncaniti.
Wau ta ing lampahipun, patih Parwata wus prapti, [257] ing guwa lajeng denira, manjing salebeting beji, panggih lawan kang atapa, ki patih lingira aris.
Dhuh angger panuwunipun, eyang tuwan anglilani, padukangger tinimbalan, sapengker kula wus mijil, ngentosi neng panangkilan, kang tapa suka miyarsi.
Gya kinanthi astanipun, marang ing rakyana patih, mentas saking jro telaga, saking guwa sampun mijil, prapteng jawi sampun mesat, sakedhap wus angungkuli.
Ngalun-alun gya maniyup, maksih kanthen asta sami, sakidul waringin kembar, lajeng lampahira aris, marek ing ngarsa Narendra, piyak sagung kang anangkil.
Sang Prabu Rawangi gupuh, tedhak saking dennya linggih, methuk ingkang lagya prapta, tumundhuk
Apata eyangireku, durung warah ing sireki, yen duwe kadang maring wang,
paduka jeng eyang, pukulun dereng wawarti, nggen kula
angum sadhasaring toya, praptanipun eyang patih.
Marengi duk luwaripun, tutupe ing pitung
Hyang Nurasa kinanthi, tan kantun rakyana patya, sapraptanireng jro puri.
Mring satriya ingkang rawuh, pekik myang cahya-[259]nireki, lir wulan katrangan
ingsun kon aningalana, mring kadange anyar prapti, teko pulo Maldewa, garjita rakyana patih.
Wus tampi ing karsanipun, sigra wau kiya patih, manjing kaputren wus prapta, panggih lan sang raja putri, gupuh ngabekti mring uwa, kipatih ngrangkul sarya ngling.
Babo nyawa putraningsun, impenira dara dasih, ing sajroning guwa
paparab Sang Hyang Nurasa, miwah cahyane nelahi, samengko wus aneng pura, karsane ramanira ji.
gondrong makin gila, bram wes waras. amiin.
wws (08:58:42) : iku sopo ono I gusti ngurah rai opo ndak salah
Keputusan Gebernur Jendral pada tgl. 13 Desember 1831, perihal Utang Piutang.'Sarehne kang kasebut ana ing Layang Kakancinganne Kanjeng Tuwan Gubernur Jendral, katitimangsan ping 13 sasi Desember tahun 1831 angka 4, mungguh parentah kang wus kadawuhake bab amotangake marang wong
iki katulis ing tembung Welanda, tembung Cina lan tembung Jawa, kang sarta ketemplekake ana ing panggonan kang wus dadi adat,
Nalika semono Gusti Allah nekakaké paceklik ing tanah Israèl lawasé pitung taun. Nabi Élisa sadurungé wis ngandhani wong wadon ing Sunèm, sing anaké diuripaké menèh. Élisa ndhawuhi wong wadon mau supaya ngalih menyang negara liya.
8:2 Wong wadon mau nurut karo dhawuhé Nabi Élisa, banjur budhal menyang negara Filistia lan manggon ana ing kana.
8:3 Sawisé pitung taun banjur bali menyang Israèl. Satekané banjur sowan marang Sang Prabu, nyuwun supaya omah lan pekarangané dibale`kaké menèh marang dhèwèkné.
8:4 Nalika semana Sang Prabu lagi ndangu Géhazi, abdiné Élisa, bab kaélokan-kaélokan sing ditindakaké déning Nabi Élisa.
8:5 Géhazi lagi waé nyritakaké bab Nabi Élisa enggoné nguripaké menèh bocah sing wis mati, dumadakan wong wadon saka Sunèm mau teka ngaturaké panyuwuné marang Sang Prabu. Aturé Géhazi marang Sang Prabu, “Gusti, menika tiyangipun èstri lan menika anakipun ingkang dipun gesangaken malih déning Nabi Élisa!”
8:6 Sang Prabu banjur ndangu wong wadon mau bab anaké. Sawisé mengkono Sang Prabu banjur nimbali punggawané, sarta paring dhawuh, supaya sebarang darbèké wong wadon mau dibalèkaké, semono uga sakèhé pametuné palemahan sajroné ditinggal pitung taun ana ing papan liya.
8:7 Nalika Nabi Élisa mbeneri ana ing Damsyik, Raja Bènhadad lagi gerah. Bareng mireng yèn Nabi Élisa ana ing Damsyik,
8:8 Sang Prabu ndhawuhi Hazaèl, abdiné, “Nabi kuwi saosana apa-apa, banjur nyuwuna supaya miterang marang kersané Allah, apa laraku iki bakal mari apa ora.”
8:9 Hazaèl banjur sowan marang Nabi Élisa, nggawa hadiah rupa-rupa pametuné kutha Damsyik, diemotaké ing unta patang puluh. Satekané ing dalemé Nabi Élisa, Hazaèl matur, “Ingkang abdi Raja Bènhadad ngutus kula, kadhawuhan nyuwun pirsa menapa gerahipun menika badhé saras menapa mboten?”
8:10 Wangsulané Nabi Élisa, “Gusti Allah sampun paring pretandha dhateng kula, bilih Bènhadad badhé kapundhut; nanging matur kémawon, bilih badhé saras malih.”
8:11 Nabi Élisa banjur mandeng marang Hazaèl, nganti Hazaèl wedi banget. Dumadakan Nabi Élisa muwun.
8:12 Unjuké Hazaèl, “Kénging menapa panjenengan muwun?” Pangandikané Nabi Élisa, “Sebab kula mangertos piawon ingkang badhé panjenengan lampahi dhateng bangsa Israèl. Panjenengan badhé mbesmi kitha-kitha ingkang wonten bètèngipun, badhé mejahi para nènèman mawi pedhang. Nekaki bayi-bayi, lan mbedhah wetengipun tiyang èstri ingkang saweg ngandhut.”
8:13 Aturé Hazaèl, “Ah, kula menika rak namung tiyang alit ingkang mboten gadhah pangwaos. Mokal menawi kula badhé tumindak mekaten.” Pangandikané Nabi Élisa, “Gusti Allah paring sumerep dhateng kula, bilih panjenengan badhé jumeneng raja ing Siria.”
8:14 Bareng Hazaèl bali ing kraton didangu déning Bènhadad, “Élisa ngandika kepriyé?” Aturé Hazaèl, “Miturut pangandikanipun, Sang Prabu badhé saras malih.”
8:15 Nanging ésuké Hazaèl njupuk slimut, dicelupaké ing banyu, dienggo ngrukubi sirahé Bènhadad nganti Sang Prabu séda lemes. Hazaèl banjur jumeneng raja ing Siria, nggentèni Bènhadad.
8:16 Yehoram, putrané Yosafat jumeneng raja ing Yéhuda nalika Raja Yoram, putrané Akhab, jumeneng raja ing Israèl limang taun lawasé.
8:17 Yehoram nalika semono yuswa telung puluh loro taun, lan lawasé jumeneng raja ing Yérusalèm wolung taun.
8:18 Yehoram krama karo putrané putri Akhab, lan kaya kulawargané Akhab liyané, Yehoram iya nglakoni piala ing ngarsané Allah, kaya sing dilakoni déning para raja ing Israèl.
8:19 Nanging Gusti Allah ora kersa numpes Yéhuda, merga wis janji marang Dawud, abdiné, yèn anak-turuné bakal jumeneng raja.
8:20 Nalika Yehoram jumeneng raja, Édom mbrontak marang Yéhuda lan madeg dadi negara dhéwé.
8:21 Mulané Yehoram nglumpukaké krétané perang kabèh arep kanggo nyerang Zair. Ana ing kana Yehoram dikepung déning tentara Édom, nanging Sang Prabu lan para panglimané pasukan kréta ing wayah bengi bisa oncat nrobos barisané mungsuh; déné para prejurité padha buyar, mulih menyang omahé dhéwé-dhéwé.
8:22 Wiwit wektu kuwi Édom bébas saka pangwasané Yéhuda, dadi negara merdika. Nalika semono kutha Libna iya merdika.
8:23 Riwayaté Yehoram liyané wis ditulis ing Kitab Sejarahé Raja-raja Yéhuda.
8:24 Yehoram séda lan disarèkaké ana ing pesaréané raja-raja ing kuthané Dawud. Ahazia, putrané, nuli jumeneng raja, nggentèni ramané.
8:25 Ahazia, putrané Yehoram, enggoné jumeneng raja nalika Raja Yoram, putrané Akhab, wis jumeneng raja ing Israèl rolas taun.
8:26 Nalika jumeneng raja, Ahazia yuswané rolikur taun, lan enggoné jumeneng raja ing Yérusalèm lawasé setaun. Ibuné asma Atalia, putrané Raja Akhab, wayahé Omri, raja Israèl.
8:27 Merga saka enggoné krama mau, Raja Ahazia klebu kulawargané Raja Akhab. Ahazia uga gawé dosa ing ngarsané Allah, ora béda karo sing dilakoni déning kulawargané Akhab.
8:28 Raja Ahazia mèlu perang bebarengan karo Yoram, raja Israèl, nglawan Hazaèl, raja Siria. Perangé ana ing Ramot, daérah Giléad. Ana ing peprangan kono Yoram ketaton.
8:29 Mulané banjur kondur menyang kutha Yésreèl, nambakaké tatuné. Ahazia iya tilik mrana.
Haddooooohhhh……aku ga paham blas…sakjane iki arep crita opo tho? Maklum lah, aku wong ndeso, ora ngerti ttng
#Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Lumut (Bryophyta). Pengertian Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Ciri – Ciri Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Klasifikasi Tumbuhan
mp3 Jamal Mirdad - Jamilah (Manthous).mp3 Jamal Mirdad - Jangan Cabut Bulu Sayapku.mp3 Jamal Mirdad - Keagungan Tuhan (A Malik BZ).mp3 Jamal Mirdad - Nathalia.mp3 Jamal Mirdad - Perawan Desa.mp3 Jamal Mirdad - Pilu (Husein Aidid).mp3 Jamal Mirdad - Pulang Ke Desa.mp3 Jamal Mirdad - Sahabat Pena.mp3 Jamal Mirdad -
Nimrod Djangrang Bena, pen name Nimrod,
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut Anggêr ingkang kapacak ing Staatsblad 1912 No. 600.
PRATELAN namaning tiyang, punggawa tuwin pangagêng ingkang sami kasêbut wontên ing Sêrat Babad Giyanti anggitanipun R. Ng. Yasadipura I
Adikusuma, radèn, putra suwargi Pangeran Adiwijaya, andhèrèk Pangeran Mangkunagara, lajêng
Adinagara, radèn, têtindhihipun prajurit Cakradiningratan, Madura, kadhawuhan mapagakên kraman pak
Selong awit saking karsanipun Pangeran Buminata, VI~33,37.
Adiprakosa, sunan, mriks. Radèn Mas Sahid.
Adirasa, Adisana, sadhèrèk kakang adhi, sami pandhita ing Samakaton, dipun guroni dhatêng Pangeran Mangkunagara, II~39.
Adiwijaya, pangeran, rayi Sinuhun P.B. II, I~42; mêdal saking Surakarta tundhuk dhatêng ingkang rayi Pangeran Mangkubumi, VI~8;
Adiwijaya, pangeran ing Surakarta, mêthukakên dhatêngipun Radèn Warihkusuma sasêdhèrèk saking Samarang, sami sêsalaman, XXI~47.
litnan, têtindhihing prajurit Kumpêni, pacakbaris ing Kalikuning, II~45.
Alpèrèswati, litnan, têtindhihing prajurit Kumpêni, pacakbaris ing Taman, II~5, 45.
campuh kalihan Mayor Kèbêr (Sakèbêr) wontên ing Gêmantar, IV~58.
Anggabau, mantrinipun tumênggung ing Garobogan, nyumbari Pangeran Mangkunagara nalika pêrang wontên ing Selakêpyak, XIX~46.
Anggadiwirya, radèn, mriks. Jomblo.
Anggajaya, tiyang pikul abdi Cakrajayan, dipun pala, purun dhatêng bêndaranipun, IX~19.
Anggaswara, mantri suling lan panambur ing Kabanaran, rumiyin prajurit Kumpêni bangsa Walandi, têlukan nalika pêrang Jênar, X~73.
Anggèr, kimas, rêraton wontên ing Gunung Lanang, lajêng dipun pêjahi dhatêng Tumênggung Arungbinang, IX~29
Anom, pangeran, mriks. Radèn Guntur.
Ardiguna, anakipun Sutamênggala ing Lèpèn Midêr, kliwon Kasunanan, mêthuk dhatêngipun prajurit Madura, XX~42, 47.
Arjuna-tuwa, pêpindhanipun Sunan Kabanaran nalika manggihi tamu Sultan Pakungwati, III~20.
Arjunawijaya, Ratu Maèspati, Pêpindhanipun Sinuhun P.B. III, nalika badhe pêpanggihan kalihan ingkang raka
têtindhihipun prajurit dragundêr, ambiyantu dhatêng Pagêlèn, XI~12.
Bal, litnan, senapati barisan Gêbang, II~53.
Bandhèk, anakipun Namèngjaya êmban Kapurbayan Kartasura, diwasanipun nama Wiradiwangsa utawi Kudanawarsa,
Bangkong, arya, abdinipun Sultan Dhandhun Martèngsari, I~60.
Banyakmodang, kapal titihanipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Surakarta, IV~55.
Banyakparwata, tiyang Bali suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, III~8.
Bantèng, bagus, putranipun Adipati Jayadiningrat ing Mataram, kawisudha dados bupati nama Tumênggung Jayasêmbadra, kapundhut mantu dhatêng Pangeran Mangkunagara, dhaup kalihan putri pambajêng Radèn
Barak, tiyang Bali suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, III~8.
Barak, Kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni kalurugakên dhatêng kilèn Wanakarta, III~53; nulungi Tumênggung Wiradigda nalika pêrang Tanjung sarta ingkang ngrubut Suryanagara, IV~75; têtindhihipun prajurit Kumpêni badhe anggêpuk Mataram, VIII~54.
Barurambat, tumbak pisungsung saking Madura dhatêng Mataram, XIX~7.
Baruwang, kyai, dhuwung agêmipun Pangeran Adipati Anom nalika badhe mapagakên ingkang paman Pangeran Mangkubumi, IV~46.
Barak Kolur, kapitan têtindhihipun prajurit Kumpêni, pêrang kalihan prajurit Mangkunagaran wontên
litnan, têtindhihipun prajurit Kumpêni pacakbaris wontên ing Gunung Maja, XVII~19; pawingkingipun dados
Bênêr, ki, abdi Kabanaran, kabandhang dhatêng Kudanawarsa nalika pêrang wontên ing
têtindhihipun para mantri prajurit jêro, andhèrèk tindakipun Adipati Danurêja
Becak, kyai, bêndhe pusaka Surakarta, IV~46.
Bil, (Bèl ?), kapitan, XVII~44.
Bintara, pangeran adipati, mriks. Pangeran Buminata.
Budhal, bagus, anakipun Tumênggung Kudanawarsa, dhaup kalihan Radèn Ajêng Sawi putrinipun Pangeran Mangkunagara, kawisudha
Boma, pêpindhanipun Pangeran Mangkudipura nalika anèm, XII~53.
Bumindir, litnan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, yasa loji ing Ungaran, IX~48.
Buminata, pangeran arya, mriks. Pangeran Arya Mataram.
Buminata, pangeran, rayi Sinuhun P.B.II,
nanging botên angsal damêl; sarêng ingkang raka seda lajêng kondur dhatêng Surakarta, suwita ingkang putra, sinuhun P.B. III, kadadosakên
lan botên dipun trêsnani dhatêng para santana, lajêng tilar nagari suwita dhatêng ingkang raka Sinuhun Sunan Kabanaran, dipun
Buwang, tubagus, satriya ing Bantên, dados pangajênging kraman, jêjuluk Prabu Mangkarawati,
kaangsalakên anakipun èstri nama mbok Saridah; ing ngajêng sampun dipun trimani putri nama Radèn
dipun kèngkèn Tumênggung Arungbinang sowan Pangeran Mangkunagara, XI~56.
Brajadênta, tumênggung, sadhèrèkipun Brajamusthi, abdi Mangkubumèn, I~53.
Brajayuda, têtindhihipun prajurit Madura, ngêtêrakên Bratawirya dhatêng Panaraga, XVIII~41.
Brajamusthi, tumênggung, mriks. Ki Martatruna.
Brajapati, têtindhihipun prajurit Madura, sor-soranipun Radèn Carangmandhalika, kabantokakên
Radèn Kaduwang, inggih Surabrata, Bupati Gaduwang; nama Surabrata kapundhut lajêng kaparingakên dhatêng kakangipun XII~56, 57
Dhandhun Martèngjagat, panglulunipun Pangeran Mangkubumi dhatêng ingkang rayi Pangeran
badhe ngêmpal dhatêng Tumênggung Jayawinata botên dipun tampèni; kalêbêtakên ing gêdhong paresan, salajêngipun kabucal dhatêng Selong, awit saking karsanipun Pangeran Buminata, I~42; V~9; VI~33, 37.
ponakanipun Endranata, rumiyin mantri kaparak, dipun suwun pocotipun dhatêng Adipati Pringgalaya, lajêng dipun abdèkakên malih wontên ing kadipatèn anom, kadadosakên senapatining pabarisan ing wetan rêdi Mêrapi lan Mêrbabu, wasana pêjah dipun krubut para gêgêdhug Sukawati wontên ing Pamêlaran lèr lèpèn Jêram, I~72; IV~19, 18, 25.
Dewakusuma, pangeran, tiyang tapa, katanêm dening Pangeran Mangkunagara, kadadosakên bupati wontên ing Kaduwang, kaparingan nama Radèn Natawijaya, I~70.
Dewaningsih, ampilipun suwargi (P.B. II?) lajêng dipun alap dhatêng Pringgalaya, rumiyin dipun suwun dhatêng Adipati Madura, XX~77.
Dinagara, pangeran ing Surakarta, mêthukakên dhatêngipun Radèn Warihkusuma sasêdhèrèk saking Samarang, sami sêsalaman, XXI~47.
Dipayuda, mantri ing Pamrêdèn, tiwas nalika pêrang Jênar, X~47.
kadipatèn, pêjah wontên ing Kêmlayan mapagakên mêngsah ngrampit kitha, IV~43.
Jadirana, trah Surabaya, kapacak dados bupati kanoman ing Surabaya sisihanipun Anggajaya, XII~27.
Jadirana, pangiridipun prajurit katanggung, andhèrèkakên tindakipun Adipati Danurêja dhatêng Salatiga anjênêngi têtêpipun bêdhami Pangeran Mangkunagara, XXI~35.
Jagabaya, têtindhihipun para patinggi ing dhusun kilèn Bagawanta, botên purun têluk dhatêng Sultan
Jagacitra, mantri Pringgalayan dipun pêjahi dhatêng Jayakartika, awit saking dhawuhipun Pangeran Adipati Anom, IV~25.
Jayaangkatan, mantri Mangkunagaran, mangagêngi pabarisan ing Pajang sisih lèr, VI~38.
wusana wangsul suwita malih dhatêng Kabanaran, XVII~21.
Jayaliyangan, ngabèi, mêthuk dhatêngipun Ki Ngabèi Wangsaniti badhe sowan Pangeran Mangkunagara, XX~64.
Jayanagara, tumênggung, mriks. Sêcawijaya.
ngaturi priksa bab sedanipun Pangeran Pamot lan dhatêngipun mêngsah ing Mataram, VI~4.
Jayaprabawa, mantri Suryanagaran, pêjah pêrang wontên ing
kanthi Tumênggung Kudanawarsa, mapagakên prajurit Pringgalayan, II~24; kadhawuhan ngladosi Radèn Arya Endranata utusanipun Kumpêni nalika mriksani gladhèn pêrang
patihipun Pangeran Timur, pacakbaris wontên ing Grogol, pêjah dipun rampog prajuritipun Pangeran Natabaya, XX~25.
Adipati Sindurêja, pêpatih Sinuhun P.B. II, X~74.
Jayawikangka, gêgambaranipun Ngabèi Wangsaniti nalika sowan Pangeran
Sêmbuyan; dados senapatinipun prajurit Surakarta, pacakbaris wontên ing Taman, I~79; II~45; IV~41.
Jayawinangun, ngabèi, mantri Mangkunagaran, têluk dhatêng Kabanaran, XVII~21.
sabinipun badhe dipun longi dhatêng Adipati Pringgalaya, lajêng ambalik suwita dhatêng
Jayèngranginan, têtindhihipun prajurit Tuban, ambiyantu dhatêng Pangeran Mangkubumi, V~62.
Jayèngranu, dados kanthinipun Ranawijaya, kautus Pangeran Mangkubumi ngaturakên pasumbang dhatêng Surakarta; mantri pangajêng ing pabewakan
dêmang, têtindhihipun prajurit ingkang nggêcak dhusun Matesih, XX~13.
Jalêksana, tumênggung, abdi Mangkubumèn, asli
Kabanaran kabandhang dhatêng Kudanawarsa nalika pêrang wontên ing Panaraga, XV~19.
Jaran Panolih, ingkang nurunakên para agung ing Sumênêp, VIII~77.
Jawikrama, abdi kaparak, mapagakên mêngsah ngrampit kitha Surakarta sisih kidul, V~46.
Jawikrama, tumênggung, abdi Surakarta ambêbujêng Pangeran Pamot wontên ing kidul Pamasaran, II~11.
Jawikrama, radên tumênggung, kanthi Naladirja, Sindupati lan Suradipa, kautus Ingkang Sinuhun P.B. II, maringakên sêrat dhatêng ingkang rayi Pangeran Mangkubumi ingkang pacakbaris wontên ing Gêbang, I~65.
Jêmunak, kapal titihanipun Pangeran Mangkunagara, pêjah sakit, XVII~23.
Jiwaraga, ki, tiyangipun Kudanawarsa ing dhusun Têlahab, ngaturi sêsêgah dhatêng Pangeran Mangkunagara, II~63.
Juwana, kapitan, prajurit Kumpêni tiyang Bugis, têluk dhatêng Pangeran Mangkubumi nalika
Jurit, radèn, putra Natakusuman, angsal
saking jendral, kawisudha dados wadana jaba Ngayogyakarta, nama Pangeran Jayakusuma, XXI~60, 72.
Juru, pangeran, mriks. Adipati Natakusuma.
Jomblo, putra Natakusuman diwasanipun nama Radèn Anggadiwirya, nyêntana wontên ing Ngayogyakarta nama Pangeran Pakuningrat, XXI~51.
Duljalil, kaptin, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kadhawuhan amboyongi Pangeran Buminata, V~69.
Dulsukur, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
Dunyaka, mas, prajurit suranata tatu pêrang kalihan Kumpêni wontên Pakalongan, XI~35.
kalihan Kumpêni wontên ing Pakalongan, XI~35.
Dulkarim, kyai, gurunipun Panêmbahan Cakraningrat, VIII~23.
awit saking pamrayoginipun Sinuhun Sultan, XVI~51; XIX~51.
Drêmayêkti, prabu ing Giyantipura, pêparabipun
kêduwung anggènipun ngêlongi sabinipun Pangeran Mangkubumi, III~50.
Endranata, radèn arya, mriks. Sukarya.
Êntho, radèn mas, putra dalêm Pangeran Adipati Sukawati, dhaup kalihan anakipun èstri Adipati Jayaningrat, lajêng katêtêpakên dados pangeran adipati anom ing nagari Mataram, V~46.
Êtèl, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, jagi kitha Surakarta, VII~44.
Êtor, mayor, têtindhihipun prajurit Kumpêni, badhe anggêpuk Mataram, VI~39.
prajurit Madura, pêjah pêrang wontên ing dhusun Karangri, mêngsah prajurit Mangkunagaran, VIII~7, 28.
Gajahbarong, tumênggung ing Mataram, kabantokakên dhatêng Pagêlèn, VI~61.
Galengsong, kraèng, têtindhihipun prajurit Têrnate, ambiyantu Kumpêni: nalika pêrang wontên ing Pakangan têluk dhatêng
sadhèrèk Natakusuman, kapundhut garwa dhatêng Sinuhun Sunan Kabanaran, kaparingan nama Radèn Ayu Kulon, XI~49, 50.
Gandariya, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, jagi nagari Têgal, XI~46.
Gandasari, mbok ajêng, ampilipun Pangeran Adiwijaya, kabandhang dening Kumpêni, XIII~47.
Gandhi, raja, têtindhihipun prajurit sabrang, badhe
patihipun Sultan Dhandhun Martèngsari, I~59.
Gêndirpênjalin, (buta cakil), gêgambaran wujudipun Pangeran Pancuran nalika pêpanggihan kalihan Sinuhun P.B. III, XIV 48.
Gênthong, mas, diwasanipun nama Radèn Tirtanagara, anakipun Brahim turun
Gêrot, diwasanipun nama Mas Dêmang Surakartika, pacakbaris wontên ing jarojêro. kadhaton; dados kancanipun Jayawikrama pacakbaris wontên ing Taman, lajêng dados têtindhihing pabarisan ing Pêngging, II~45; IV~53; VI~49.
diwasanipun asma Pangeran Suryadikusuma, putra Pangeran Bèi inggih Radèn Mas Sudira; ngraman, pacakbaris ing rêdi Gamping; raka Pangeran Mangkubumi; ngêmpal dhatêng Tumênggung Jayawinata, lajêng dipun aturi ngêlar jajahan dhatêng Kêdhu; wusananipun têluk dhatêng Kumpêni, lajêng kakendhangakên dhatêng Selong, I~50; III~75; VII~55.
Guntur, radèn mas, putra Radèn Wiratmêja, wayah Pangeran Têpasana, kuwalonipun Adipati Pugêr, kapundhut mantu dhatêng Pangeran Mangkunagara, kaangsalakên Radèn
Gupita, dhuwung agêmipun Adipati Jayaningrat ing Pakalongan, IV~69.
Gurêtna, gêgambaranipun Patih Kudanawarsa nalika campuh pêrang kalihan Tumênggung Wiranagara Bupati Dêmak wontên ing Tugu, XVII~12.
Gurnita, kapal titihanipun Pangeran Mangkunagara, pêjah sakit, XVII~23.
Guru, sanghyang, kangge sanepanipun dhirèktur Pandêrparah ing Batawi, IX~44.
Has, mayor, kasambut pêrang wontên ing Gowong, X~42.
Has, mayor, kapupu ing prang wontên ing
Hubrus, mayor, têtindhihipun prajurit saking Batawi, kabantokakên dhatêng Banyumas, VII~66.
Hulun, litnan, têtindhihipun pajurit Kumpêni Islam, pacakbaris wontên ing Pagêlèn, VIII~65.
Turki dipun sraya gupêrnur jendral supados Pangeran Mangkubumi karsa bêdhami, XIV~62.
Ibrahim, mas, anakipun Untung Surapati, XII~36.
Yudanagara, tumênggung, Bupati Banyumas, abdi Surakarta kadhawuhan pacakbaris ing Sukawati; nyenapatèni pabarisan kilèn Matesih; tugur wontên ing Surakarta sarta lajêng kalurugakên ngantêp pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi; sarêng
Kayati, radèn ajêng, putrinipun suwargi Pangeran Pancuran, kadadosakên putri kadhaton Surakarta, XXI~47.
Kayun, diwasanipun nama Ngabèi Jayadirana, lurah katanggung Mataram, XVII~69.
Kalèrêk, mayor, têtindhipun prajurit Kumpêni saking Batawi, kabantokakên dhatêng Samarang; kasambut ing prang wontên ing Jênar (Jatipandhawa), dening Wirarana, prajurit Sukawati; arga muni obahing bumi (1677), VIII~51; X~53, 54; XXI~117.
Kalosot, tumbak ingkang sakalangkung ampuh, XX~9.
Pangeran Mangkunagara wontên ing Salatiga, IX~24; XVII~39; XXI~32.
Kartadipa, radèn tumênggung, Senapati Surakarta badhe ngantêp pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~71.
Kartadirja, panji, têtindhihipun prajurit Madura, pêjah ing paprangan mêngsah prajurit Mangkunagaran, VIII~7.
Kartadirja, ngabèi, dipun kanthi Tumênggung Kudanawarsa, mapagakên prajurit Pringgalayan, II~24.
Kartayuda, Tumênggung Rawa, dipun trimani tiyang
Kartayuda, radèn panji, pulunanipun sang panêmbahan, nindhihi prajurit Madura, kabantokakên dhatêng Kumpêni, VI~75; kabantokakên
Kartanadi, mantri ing Kapadan, XIV~33; dados pamuk manggalaning jurit, bupatinipun prajurit jêro, andhèrèkakên tindakipun Adipati Danurêja dhatêng Salatiga anjênêngi têtêping bêdhaminipun Pangeran
dados bupati nama Tumênggung Mataun, XIII~51; XXI~73.
Kartasari, radèn panji, pulunanipun sang panêmbahan, nindhihi
pabarisan ing Pagêrwaja (Kumêndhung), II~78.
Kartinala kali Cacing, adol tike pinggir dalan, nama pêpoyok dhatêng Radèn Arya Endranata, III~36.
Kartinala, abdi kaparak Pakubuwanan, mapagakên mêngsah ngrampit kitha sisih kidul, IV~46.
Kartisura, ki tumênggung, tiyang dhusun kadadosakên bupati wontên ing Sêmbuyan dening Pangeran Mangkunagara, XVIII~48.
Arungbinangan kadhawuhan nêdhak sêrat palkat jumênêngipun Sultan Pangeran Mangkubumi, XVII~50.
Kêncana, kangjêng ratu, garwa sinuhun P.B. III, ngaturi sangu nglurug pêrang dhatêng ingkang paman sinuhun sultan, awarni sagon lan manisan, tapakastanipun piyambak, ngantos 4 rêmbat, XVIII~46.
Kêrtanudin, ki mas, prajurit suranata pêjah pêrang kalihan Kumpêni wontên ing Pakalongan, XI~35.
Kesawa, hyang, nama kangge marabi Pangeran Mangkubumi, III~42.
Kidanggaringsing, mantri Madura pêjah pêrang wontên ing Banyudana, VIII~28.
Kisêr, kapitan, anakipun Kapitan Tolong, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam jagi ing Mataram, XIX~60.
Kisnap, sareyan prajurit Kumpêni asli saking Makasar, têluk dhatêng Pangeran Mangkubumi, jalaran dipun paringi toya wontên ing paprangan, III~20.
Kudaprangrupak, dêmang, têtindhihipun prajurit Madura kabantokakên dhatêng pabarisan ing Piji, VIII~20.
Kudapramila, mantri Madura, pêjah pêrang wontên ing
Kulman, Walandi Prêsman, senapati Kumpêni momonganipun Adipati Mangkupraja, XXI~102, 105.
Kulon, radèn ayu, ingkang bibi Kangjêng Sultan, angsal pasangon saking jendral, XXI~60, 69.
Kusumayuda, raja ing Tunggarana, paparabipun Sinuhun P.B. III Surakarta, XVII~23.
radèn bagus, putra Natakusuma, diwasanipun nama Radèn Sumadiwirya, kapundhut mantu Kangjêng Sultan saha
Komploh, mas, anakipun Pringgalaya badhe kadadosakên bupati ing Mataram, anjalari mbalikipun tumênggung Jayawinata, IV~62.
Kop, mayor, kasambut ing prang (Tanjung lan
kadhawuhan nglurug mangalèr (saking Surakarta), I~69.
Koplo Pringgadiningrat, anakipun Adipati Pringgalaya, suwita dhatêng Kabanaran, sakit lajêng kawangsulakên dhatêng Surakarta, XV~32.
Kospês, kapitan, kapupu ing prang wontên Mêlaran, XXI~116.
nampèni siti 500 pêparing saking Kabanaran, XVI~75.
Lanjaran, radèn rara, kadang èstri suwargi Pangeran Pancuran,
pundhutanipun Pangeran Mangkuningrat sadèrèngipun sowan ingkang sinuhun, XX~71.
Lokantara, panêmbahan, mriks. Pak Nasib.
Londrop Alpèrès, pêjah pêrang tandhing kalihan Jayaprabawa wontên ing Tanjung, IV~75.
Lor, radèn ayu, garwa Kangjêng Sultan, XX~7.
Madat, gamêlan Kapringgalayan, XXI~13.
Madukara, pangeran pangajênging kraman ing rêdi Kidul, sirna dening pangeran Arya Natabaya, XXI~6.
Madnur Majansari, prajurit suranata tatu pêrang kalihan Kumpêni wontên ing Pakalongan, XI~35.
Madurêtna, kangjêng ratu, ingkang mbakyu Pangeran Mangkubumi dados garwanipun Arya Endranata, jaksa Samarang; nênggani sinuhun P.B. II, nuju gêrah, V~61; VI~30.
Maesasura, lêlurahipun prajurit saragêni Surakarta, sisihipun Mesajaladri, XVIII~47.
anakipun Brahim turunipun Untung Surapati, badhe suwita dhatêng Sinuhun Sultan
têtindhihipun prajurit Tarnite kabantokakên dhatêng Ungaran, X~56.
Maliyah, radèn rara, putri Pangeran Natakusuma, kabandhang dhatêng Mangkunagaran, nalika pêrang ing Panaraga, lajêng kawangsulakên dhatêng Ngayogya, XXI~82.
mantri Surakarta, ndhèrèk Tumênggung Yudanagara pacakbaris ing Sukawati lan Matesih, II~12, 46.
Mandadirana, kadangipun Tumênggung Mandraka, kapupu prang wontên ing Bareka, XIII~40.
Mangkujaya, Mantri Madiun, minangka kartawadananipun prajurit Madura, XIX~71.
Mangkuyuda, ki tumênggung, mriks. Sutamarta.
Mangkuyuda, tumênggung, Bupati Surakarta nyuwun kèndêl jalaran sakit, lajêng dipun gêntosi nak-sanakipun piyambak ingkang sampun dados kliwon nama Ngabèi Martawijaya; pawingkingipun Tumênggung Dhongkol Mangkuyuda kawisudha dados patih, nama Adipati
ing Panaraga; putra kakung suwita dhatêng Kasultanan kawisudha nama nunggaksêmi ingkang rama, XV~24; XXI~73.
Mangkunagara kapundhut dhatêng Sinuhun Kabanaran supados botên sami kalihan Pangeran Mangkunagara inggih Radèn Mas Sahid; pêjah sakit wontên ing pabarisan Pandhanwarih, XII~42, 53; XIII~52.
Mangkudipura, pangeran ing Madiun, putra Arya Mangkunara, têluk
Sinuhun Sunan Kabanaran; asli saking Kêdhu, prajurit gêgêdhug, ingkang mêjahi Kapitan Huce, IX~71; XXI~54.
Mangkudirja, tumênggung, pêpatihipun Pangeran Mangkukusuma, VI~19.
Mangkudiwirya, ngabèi, adhinipun Tumênggung Cakradiwirya Bupati Pathi, lurah magang ing Surakarta, andhèrèk sang prabu mapagakên Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha, IV~47.
Mangkudiwirya, adhinipun Mangkuwijaya, putranipun Adipati Mangkupraja pêjah linawe, kapundhut putra dhatêng
arya, Adipati Madiun, mriks. Mangkudipura.
ipe dalêm, senapati prajurit Surakarta ingkang badhe nyêpêng Pangeran Mangkubumi; nalika pêrang ing Tidhar kacêpêng dhatêng Suryanagara, lajêng
Mangkuwijaya, putranipun Adipati Mangkupraja pêjah linawe, kapundhut putra
Mangunnagara; sarêng sampun bêdhami kaabdèkakên dhatêng Surakarta, kangge lintunipun Ki Saradipa, XVII~69; XVIII~15.
Mangunkusuma, tumênggung, mriks. Radèn Undhakan.
Mangunnagara, tumênggung, têtindhihing prajurit Surakarta, kalurugakên dhatêng Gêbang, II~13.
Mangunnagara, tumênggung, mriks. Mangunjaya.
Mangunnagara, radèn ngabèi, abdi Kabanaran, pêjah sampyuh kalihan Dhaèng Bêrsudhah nalika pêrang ing Pakalongan, XI~32.
Mangunonêng, rumiyin pêpatihipun Sunan Cina, kabucal dhatêng Batawi, kadadosakên lêgojo, lajêng dipun utus ing Kumpêni ngrêrapu panggalihipun Pangeran Mangkubumi, wusana dipun pêjahi wontên ing Kabanaran, VI~51.
Mangunrêjasa, abdi Mangkunagaran, andhèrèkakên gustinipun nalika nêmtokakên bêdhami wontên ing Salatiga, XXI~32.
Mangure, radèn rangga, mriks. Galengsong.
Margêpak, dhaèng, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
Marionêng, èndhèl badhaya Panaraga, dipun umpêtakên dhatêng Pangeran Mangkunagara, XII~68.
Markèt, litnan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, kabantokakên dhatêng Banyumas, VII~48.
Marjan, abdi suranata ing Kabanaran, IX~64.
Marêgês, dhaèng, têtindhihipun prajurit Tarnite, kabantokakên dhatêng Ungaran, X~56.
Margaewuh, mantrinipun Adipati Panaraga, kautus sowan dhatêng Mangkunagaran, XII~16.
Margêpak, dhaèng, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, pacakbaris ing Pagêlèn, VIII~65.
Martadipa, pangiridipun prajurit kapalan Tumênggung Arungbinang, XIII~35.
Martadipa, mantri ing Wawaja, pacakbaris wontên ing Talaga
Suradiningrat ing Panaraga, ibu saking Puluhwatu, ngabdi dhatêng Kabanaran, kawisudha dados bupati nama Radèn Tumênggung Surabrata; sarêng pêjah lajêng dipun gêntosi adhinipun nama Bratawirya, mantunipun bupati anom ing Grêsik, XII~48, 56; XVII~18.
Martasari, radèn rangga, mantunipun Adipati Pugêr, suwita dhatêng Sultan Dhandhun, pêrang kawon lajêng têluk dhatêng Mangkunagaran, V~34.
Martasura, mantri sêsêpuh ing Surakarta, wontên ing pabarisan dipun balithuk dhatêng Surajaya, prajurit Mangkunagaran, II~30.
Martatruna, ki, abdi Mangkubumèn, kawisudha dados bupati nama Tumênggung Brajamusthi, I~53.
Martèngjirih, sultan, pamoyok lan panguman-umanipun tiyang Pagêlèn
Martawijaya, radèn ngabèi, mriksanana Mas Brêmara, I~38.
Martawijaya, radèn, anakipun Tumênggung Atmanagara, nungkul dhatêng Pangeran Mangkubumi, lajêng kapacak dados bupati ing Dêmak lèr, sarta kaparingan
pramugarinipun para santana, kaparingan nama Pangeran Arya Buminata, III~51.
Matawis, kyai agêng, asmanipun Sinuhun P.B. II sasampunipun sèlèh kaprabon, VI~32.
Macan, pangeran ing Sumênêp, êmbah canggahipun Pak Nisab trah Brawijaya, VIII~19.
Mêgatsari, radèn arya, nak-sanakipun Suwandi Suryanagara, dados
Mesajaladri, lêlurahipun prajurit saragêni Surakarta, XVIII~47; XX~53.
Mesakakatrang, lêlurah prajurit sikêp waos binang Pakubuwanan,
adipati anom, nalika badhe mapagakên ingkang paman Pangeran Mangkubumi, IV~46.
Mesatankongkih, rumiyin nama Panji Gringsing, lurah dora pati, XX~78.
Mintaraga, sanepanipun Dêlèr Undur nyirêp kraman ing Bantên, IX~43.
Sêmbuyan, I~79; kalurugakên dhatêng Gêbang, II~13; senapati ingkang badhe pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~71.
ing Banyuurip, ngaturi piwulang dhatêng Pangeran Adiwijaya, bilih satriya punika namung kenging gadhah kasênêngan warni kalih: wanita lan turangga, VIII~9.
Narakasura, prabu, ratu ing Trajutrisna, kangge mindhakakên
Natabrata, radèn tumênggung, anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga, mantunipun Radèn Natakusuma, rumiyin nama Radèn Cakranagara, kawisudha dados bupati dening Sinuhun Sunan Kabanaran, XII~56.
Natawijaya, radèn, Bupati Kaduwang, rumiyin nama Pangeran Dewakusuma, I~70.
Ngabdulrahman, Sayid, ingkang kapindha uprup nalika Pangeran Mangkubumi jumênêng nata, dipun trimani putri Kablitaran, nak-sanak Mangkubumèn, VI~28, 29.
Ngabdullah, ki, mantri mardikan ing Wêdhi, lajêng dados pangulu ing Mataram, nama Dipaningrat, VI~29; IX~62; XXXI~71.
Ngabèi, radèn ayu, angsal pasangon saking jendral, XXI~60.
Ngabèi, pangeran, kalêbêtakên ing gêdhong paresan, salajêngipun kabucal dhatêng Selong, awit saking karsanipun Pangeran Buminata, VI~33,37; putranipun kakung ugi asma Pangeran Ngabèi, nyêntana dhatêng
Niyat, mbok, sêlir Mangkunagaran, kaul anggendhong sirahipun Kapitan Pandêrpol ngantos tigang dintên, XIX~49.
pak, tiyang tapa ing Madura, dipun bujuk dhatêng Adipati Pugêr, kapurih ngraman mêngsah Adipati Cakraningrat,
Pakuningrat, nglurugi mêngsah kilèn Wanakarta, III~53.
Nitinagara, tumênggung, êmbanipun Radèn Mas Sujana inggih Pangeran Mangkubumi, X~74.
abdi Mangkunagaran, andhèrèk pacakbaris wontên ing Kamalon, IX~3.
Niwata, prabu, Ratu Ngimantaka, kangge sanepanipun kraman Bantên Tubagus Buwang, IX~43.
Nurali, kenthol, prajurit suranata tatu pêrang kalihan Kumpêni wontên ing Pakalongan, XI~35.
Nuriman, ki, rumiyin dados kaumipun Tumênggung Jayadirja, gadhah anak satunggal èstri nama mbok Saridah, dados garwanipun Sultan Bantên, XV~27.
Udanagung, prajurit Mangkunagaran sagêd numbak Pangeran Mangkuningrat nalika pêrang ing Sima, XX~9.
Udanpanas, ki, ngabèi, lêlurah wong durapati, bojonipun bakul garêji, XX~52.
dados lurah prajurit, santun nama Nilasraba, sinêngkakakên ing aluhur dhatêng Sinuhun P.B. II apangkat bupati
anakipun Mangunonêng, kawisudha dening Pangeran Mangkubumi dados Bupati Pathi, kaparingan nama Radèn Tumênggung Mangunkusuma, IV~70.
Upas, kyai, tumbak, wasiyat nagari Kudus, dipun bêkta Suwandi Anggakusuma lajêng dipun pundhut Sinuhun P.B. II, I~55.
manawi purun ngabdi dhatêng Sunan Kabanaran, X~24.
Urawan, radèn tumênggung, pêpatihipun Pangeran Adiwijaya, VI~10.
Urawan, adipati, abdi Mangkunagaran, gadhah kalangkungan: manawi wontên blarak dhawah sagêd mastani pintên januripun lan sanès-sanèsipun; rumiyin nama Dêmang Sêndhi, XVII~59.
Padmiyah, radèn rara, anakipun Adipati Suranata,
pangeran, rumiyin asma Tumênggung Wiryadiningrat, mantu Sinuhun P.B. II, I~68; bupati jaba, têtindhihing prajurit ingkang badhe anggêpuk mêngsah kilèn Wanakarta, III~53; kapindhah dhatêng jawi dados bupati agêng, VI~34; wadana kaparak kiwa Surakarta, minggat samantrinipun suwita dhatêng Kabanaran, dipun pêthuk dhatêng Tumênggung Surawijaya, XI~79.
Pakuningrat, pangeran, mriks. Jomblo.
Pal, mayor, têtindhihipun prajurit Walandi ingkang ngundurakên
Pamot, pangeran, mriks. Radèn Mas Sambiya.
Panatas, kyai, tumbak agêmipun Pangeran Adipati Anom nalika badhe mapagakên ingkang paman Pangeran Mangkubumi, IV~46.
Panatas, arya, êmbanipun Pangeran Adipati putra Sinuhun Sultan Mataram, XIX~12.
Panatasingron, Dêmang Kabanaran, kajunjung dados
Pandhawajaya, ngabèi, punggawa ing Japan kadhawuhan mêthuk anak-anakipun Ibrahim turun Untung Surapati, XII~78.
dhuwung dipun paringakên dhatêng Mangunnagara, lajêng dipun angge dhatêng Jayakartika, IV~24.
mantrinipun Mangunonêng, dipun jak sowan dhatêng Kabanaran, VI~56.
Pancanagara, mas arya pêpatih ing Madura, VII~28.
mantri ing Pace, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Pebêr, mayor, têtindhihipun prajurit Kumpêni ing barisan Dêmak, IV~78; senapati pabarisan Kumpêni ing Kêdhu, XII~58.
Pitlar, têtindhihipun prajurit dragundêr, XVIII~46.
mapagakên mêngsah ingkang ngrampit kitha Sala, III~78.
Pulangjiwa, mantunipun Martapura, dipun kanthi ing Kumpêni, mêngsah marasêpuhipun, I~54.
Pulangrêsmi, tiyang Bali suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, III~8.
Pulangrêsmi, têtindhihipun prajurit Surabaya, ambiyantu
Purawijaya, radèn, anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga, XII~56.
Purbaya (Purubaya), pangeran, mriks.
radèn, anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga, XII~56.
Purbanagara, abdi sêpuh Sultan Dhandhun Martèngsari,
radèn ayu, radèn dêmang, angsal pasangon saking jendral, XXI~60, 69.
Kudanawarsa, mapagakên prajurit Pringgalayan, II~24; têtindhihipun prajurit Mangkubumèn, pacakbaris wontên ing Banaran, V~23.
Senapati Walandi ing pabarisan Pagêlèn momonganipun Tumênggung Arungbinang, XXI~99.
Ponggol, dhaèng, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
têtindhihipun prajurit Kumpêni ing Bayalali, VI~66.
bapakipun suwita dhatêng Kabanaran, tumut dipun lunas, XVI~19.
Prawiradir(ê)ja, radèn rangga, mriks. Gatha.
Prawirasêkti, kaliwon kaparak kiwa Mataram, XV~39; XVII~69; têtindhihipun para mantri prajurit jêro, sisihanipun Ranadirada, andhèrèk tindakipun Adipati Danurêja dhatêng Salatiga anjênêngi têtêping bêdhaminipun Pangeran
tumênggung, kanthinipun Jayakartika, pacakbaris ing sawetanipun rêdi Mêrapi lan Mêrbabu, IV~9.
Rajaniti, tumênggung Mataram, I~49;
Ragayuda, têtindhihing prajurit Mangkubumèn, pacakbaris wontên ing Banaran, V~23.
Ratu Madurêtna, ingkang mbokayu Pangeran Mangkubumi, katrimakakên dhatêng Radèn Arya Endranata, III~35.
Reke, sarean, têtindhihipun saradhadhu nênêm dipun kanthèkakên Tumênggung Anggawangsa dhatêng Pagêlèn, VI~67.
Rêksanagara, tumênggung, mriks. Natasingron.
Rêksanagara, panji, gêgununganipun prajurit Madura ambiyantu Kumpêni, sisihanipun Panji Sumanagara, III~9;
têtindhihipun prajurit Kumpêni, ambiyantu Banyumas, VII~52.
Rêsadirana, ngabèi, panamburipun Adipati Kudanawarsa, VI~55.
Rêsapati, dêmang, pangiridipun prajurit Kabanaran, badhe ambêdhah Banyumas, XIII~20.
Rikês, sêrsan, ambêkta sêrat wangsulan saking Sinuhun Sunan Kabanaran dhatêng ubrus, XVII~3; minggah dados kurnèt jalaran mênang pêrang wontên ing Madiun mêngsah prajurit Mangkunagaran, XVII~43.
Rondhon, gêndhing pundhutanipun Pangeran Mangkuningrat sasampunipun sowan ingkang
mas, pulunan Sinuhun P.B. II, diwasanipun asma Pangeran Mangkudiningrat utawi Mangkuningrat, mêdal saking nagari pacakbaris wontên ing Kêbomati, ajêjuluk Pakuwaja, sowan dhatêng Surakarta dados wêwakilipun ingkang raka Pangeran
mas, diwasanipun asma Radèn Mas Arya Suryakusuma, pulunan Sinuhun P.B. II, lolos saking nagari pacakbaris lajêng sêsilih asma Pangeran Adipati Mangkunagara, nunggaksêmi ingkang rama, I~6; kapundhut mantu ingkang paman Pangeran
awit ingkang sagah dados senapati badhe ngantêp prang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~68; kasambut ing prang (Tanjung lan Patidhar), X~42.
Sakèndhèr, baron, pêpindhanipun Oprup Totlomondo nalika nindhihi prajurit
Banyumas, VII~66; têtindhihipun pabarisan Kumpêni ing Pagêlèn, momonganipun Tumênggung Arungbinang, lajêng minggah
kadhawuhan mapagakên kraman pak Nisab, VII~21.
Salotêr, (Salotor) kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni,
têtindhihipun dragundêr 14, mêthuk dhatêngipun prajurit Madura, XX~42.
Samadipura, mas ngabèi, anakipun Sumatali, abdi Mangkubumèn bêktan saking Kartasura, I~38; 53; namanipun kapundhut, lajêng kaparingan nama enggal Radèn Tumênggung Wiradigda, V~46.
radèn mas, rayi Radèn Mas Sahid, pulunan dalêm Sinuhun P.B II, diwasanipun asma Pangeran Pamot, lolos
jajahan dhatêng Kêdhu ambiyantu Pangeran Suryadikusuma; wusananipun seda nguntal racun wontên ing rêdi Katongan, I~6; III~52; V~10, 74.
Samsudin, kaptin, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, mapagakên mêngsah ngrampit kitha Surakarta, IV~38.
ingkang eyang ajêng Matahati asli saking dhusun Ngêndho, II~35, 36; rumiyin garwa Sultan Balitar, patutan satunggal inggih punika ingkang ibu Pangeran Mangkunagara, XXI~22.
Sanèdêr, lutnan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, X~61; pêjah pêrang kalihan prajurit Mangkunagaran, X~64.
Sani, pak, namanipun tiyang alit, cupêt budinipun, IX~67.
dhatêng Mayor Tênangkus, II~56; nênggani Sinuhun P.B. II, nalika gêrah, VI~30; ngladosi Sèh Ibrahim rintên dalu, XV~58; sarêng sampun bêdhami kapundhut dhatêng Kasultanan, Kasunanan dipun aturi lêlintu Mangunnagara, XVIII~15.
Sarayuda, patih Samarang, dados kanthinipun
têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kadhawuhan amboyongi Pangeran Buminata, V~69.
Saridrana, sultan, pamoyokipun tiyang Pagêlèn dhatêng Sultan Dhandhun, V~17.
Sarip Bêsar, tuwan, kaawadakên utusanipun Sultan Rum, inggih punika Sèh Ibrahim, badhe manggihi Pangeran Mangkubumi, XIV~71.
Sarwah,Warsah. radèn ajêng,
Mangkubumèn pacakbaris wontên ing Banaran, V~23.
Sasrawijaya, tumênggung, abdi Surakarta kalurugakên dhatêng Sêmbuyan, II~3; kawisudha dados
Sawi, radèn ajêng, putranipun Pangeran Mangkunagara, katrimakakên dhatêng Bagus Budhal, XXI~43.
Sawit, tiyang èstri ingkang sakalangkung gandês, gêgambaranipun Sinuhun Sultan manawi ngandika, XX~74.
ing Surabaya, dados sisihanipun Jayapuspita; anakipun Wiradadaka, anak angkat Adipati Jangrana; tanêmanipun ingkang sinuhun sumare Nglawiyan; nalika Pangeran Mangkubumi mangun prang, ngaturi arta 3000, sarta badhe têluk,
Satyaki cangkrama, gêgambaranipun Ngabèi Wangsaniti nalika sowan dhatêng Pangeran Mangkunagara, XX~65.
Sèl, kapitan, pêjah pêrang wontên ing Barija, mêngsah prajurit Mangkunagaran, XVI~55.
Selanagara, ngabèi, ing Sêsela, abdi Mangkubumèn, III~34.
Sèlèng, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni anjagi Mataram, XIX~60.
Sêlêr, sarean, prajurit Walandi njagi kidul wiwara kraton Sala nalika dipun
Sêmplo, radèn mas, rayi Sinuhun P.B. III, XVII~79.
Sêmangun, abdi suranata ing Kabanaran, IX~64.
Sêmangun, kapitan, têtindhihipun prajurit Bugis ambiyantu dhatêng Pangeran Mangkubumi, V~62.
tanêmanipun Pangeran Mangkunagara, kadhawuhan nêlukakên dhusun Palur lan Jurug, IV~61.
Sêcakusuma, radèn, bupati anom ing Madiun, têluk sasêntananipun dhatêng Mataram, ingkang suwau têluk dhatêng Mangkunagaran, XVII~42; XVIII~57.
Sêcanagara (Wirasraya), bupati kasêpuhan ing Surabaya, dipun bucal jalaran
Surakarta, suka sumêrêp bilih ingkang rama badhe ambalik, V~8; suwita dhatêng Kabanaran dipun paringi nama Tumênggung Jayanagara, V~45.
pacakbaris wontên ing Panaraga, badhe mapagakên pamukipun Pangeran Mangkunagara, XII~46; ngabdi dhatêng
kapasrahakên dhatêng Kumpêni, ngamuk lajêng dipun kroyok ing akathah nêmahi tiwas. Kasarèkakên ing Giri, I~42; III~14, 15.
Simbang, kapitan, mapagakên prajurit Mangkunagaran ingkang ngrampit kitha Surakarta, XV~76.
Sindujaya, patih Batang, asli saking Surabaya,
dados bupati carik nama Tumênggung Sindusastra, pêjah wontên ing Ngayogyakarta dipun rampog prajurit
Singamênggala, ngabèi, têtindhihing prajurit Surakarta badhe nyêpêng Pangeran Mangkunagara wontên ing
pangeran, rayi Sinuhun P.B. II, lolos saking nagari pacakbaris; lajêng tundhuk dhatêng ingkang raka Pangeran Mangkubumi; kaparingan nama Prabu Jaka, supados kêndêl; dhaup kalihan anakipun Adipati Pugêr, I~6; VI~6; VIII~47.
Singasêkar, (Singasari), pangeran arya,
Sujana, radèn mas, rayi Sinuhun P.B. II, diwasanipun asma Pangeran Mangkubumi, senapati; nalika lênggahipun sabin dipun long, mutung, mêdal saking nagari pacakbaris wontên ing Sukawati, jêjuluk Pangeran
andon pêrang ngantos pintên-pintên taun; wusana lajêng bêdhami, katêtêpakên dados Sultan Mataram akêkitha ing Yogyakarta, ratu senapati; dene ingkang sinuhun ing Surakarta kasêbut susuhunan ing Pajang, I~5; II~68; VI~28.
Sujanapura, tumênggung, mriks. Puspajaya.
Sukarya, diwasanipun nama Radèn Arya Endranata, ipe Pangeran Mangkubumi, ngabdi wontên ing Surakarta, lajêng dados jaksa wontên ing Samarang, dipun utus ing Kumpêni ngrêrapu panggalihipun Pangeran Mangkubumi, I~72; III~33, 34.
Sukawati Pramuka Jayèngrat, pangeran adipati, mriks. Radèn Mas Sujana.
Sukrama, radèn, nak-sanak tuwin ipe Sinuhun Sultan, dipun lunas jalaran botên mantêp pasuwitanipun, XXI~120.
Mangkubumèn, kadadosakên punggawa nama Tambakbaya, tiwas nalika ambêdhah Jipang, I~57; X~67.
Sumajaya, pulunanipun Pangeran Wijil ing Kadilangu, ngabdi dhatêng Mangkubumèn, kawisudha dados bupati ing Dêmak kidul, nama
Sumadinala, abdi Surakarta, mapagakên mêngsah ngrampit kitha, IV~41.
Sumadirja, putra Pangeran Mangkudipura Madiun, andhèrèk Pangeran Mangkunagara, XIII~76.
Sumadirja, radèn tumênggung, anakipun rangga Kaliwungu ingkang sêpuh, mantunipun Panêmbahan Cakraningrat, katanêm dados bupati dening dêlèr wontên ing Kaliwungu, XI~61.
Sumadita, radèn ngabèi, patinggi ing Prambanan, kapacak dados kliwon, XX~52.
Sumadiwirya, radèn, mriks. Radèn Bagus Komplo.
Sumayuda, mantri Wirasaba, pacakbaris wontên Panaraga, badhe mapagakên Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Sumayuda, mantri Surakarta, griyanipun ing Kaluraman dipun sambut kangge pondhokanipun Sèh Ibrahim utusanipun Sultan Turki, XV~58.
Sumanagara, Bupati Lasêm, kêkasih Sinuhun P.B. II, lajêng kawisudha dados Adipati Samarang, nama Suradimênggala, I~24; XIX~19.
Sumbarja, radèn, putra Pangeran Mangkudipura, suwita dhatêng Kabanaran, kawisudha anggêntosi ingkang rama, nama pangeran Purwanagara ing Madiun, pêjah pêrang kalihan Anggaima, mantri Mangkunagaran, XIII~70, 75; XV~5.
Sumêngit, diwasanipun nama Jayanagara, dêmang ing Juwana tanêmanipun Pangeran Mangkubumi; pêjah pêrang wontên ing
Supama, radèn, diwasanipun nama Sumadiwirya, mantri anom (Kartasura), dados adipati wontên
Surabrata, radèn tumênggung, mriks. Martamanggala.
mantri Pringgalayan, dipun pêjahi dhatêng Jayakartika, awit saking dhawuhipun Pangeran Adipati Anom, IV~25.
anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga, XII~56.
Suradipraja, radèn tumênggung, anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga,
wusana dipun lunas jalaran badhe ambalik, III~8, 34; XIII~68.
Suradiwirya, radèn, anakipun Adipati Suradiningrat,
jalaran mendha-mendha, tiyang jagul ngintun rangsum, II~26.
Surajaya, mantri Kalangbrèt, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên pamukipun Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Surajênggala, lêlurah, mantrinipun Tumênggung Jayawinata ing Mataram, V~8; tumut têluk dhatêng Mangkubumèn, lajêng pacakbaris wontên ing Banaran, V~23; suka margi dhatêng Kumpêni, ngantos sagêd anjalari bêdhahing
Surakusuma, Mantri Ngrawa, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên pamukipun Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Suralaya, radèn arya, nama nunggaksêmi ingkang rama, pulunan saha ngabdi dhatêng Ngayogyakarta, XXI~73.
Tirtawijaya, mapagakên mêngsah ngrampit kitha Sala, III~78; tumut têluk dhatêng Kabanaran, XII~4; pêjah pêrang wontên ing Panaraga, dipun kroyok
Martalaya, kaliwon gêdhong têngên Mataram, pamuk manggalaning jurit, asli saking Sukawati, andhèrèk tindakipun
Surawijaya, mantri Srêngat, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên pamukipun Pangeran Mangkunagara, XII~46.
saking nagari ngêmpal dhatêng Tumênggung Jayawinata botên dipun tampèni, jalaran tindakipun rêsah, lajêng suwita dhatêng ingkang raka Pangeran Mangkubumi, kaparingan nama Pangeran Purbaya utawi Purubaya, kadhawuhan ngêlar jajahan dhatêng Banyumas botên angsal damêl, malah lajêng malik tingal mêngsah ingkang raka, ngrujuki karsanipun ingkang putra Pangeran Mangkunagara, dipun aturi ngagêm asma Pangeran Cakranagara sarta krama kalihan
radèn, rayinipun Pangeran Rangga ing Kadilangu, suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, kawisudha nama Pangeran Rangga nunggaksêmi ingkang raka. Dene ingkang raka dipun paringi jêjuluk enggal; Pangeran Rangga Baladewa, III~16.
wedang Kabanaran, dipun lunas jalaran asring manggihi tilas bojonipun nama Pulangrêsmi, XIII~70.
Suwanda, nyai arya, abdi para nyai Kasultanan, XXI~7, 70.
Suwandi, radèn, diwasanipun nama Radèn Jayapuspita utawi nunggaksêmi ingkang rama: Radèn Anggakusuma, ing Buminatan; mantu pulunan Tumênggung Martapura; suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, kaparingan nama
kalihan Mas Ajêng Matahati; krama kalihan Bagus Banthèng, pêgatan lajêng krama malih angsal Radèn Mas Guntur, II~35.
Tambakyuda, radèn, sadhèrèkipun Purbanagara, abdinipun Sultan Dhandhun Martèngsari, I~62.
Tambaknagara, radèn ngabèi, kliwon panumping ing Surakarta, sadhèrèkipun Tambakbaya, Tambakyuda lan Purbanagara; pêjah pêrang wontên ing Tanjung, I~62; IV~74.
Tambur, radèn ajêng, putrinipun Adipati Natakusuma, dhaup kalihan putranipun Sultan Mustapa, nalika wontên ing Selong, IX~42.
Tanahbang, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
Tandha, radèn, mantri panumping Surakarta tumut têluk dhatêng Kabanaran, XII~4.
Tandhawijaya, radèn ngabèi, andêl ing Kasindurjan, mapagakên Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Surakarta, I~75, 76.
Tangkêban, jaka, anakipun Adipati Jangrana, dados ngabèi nama nunggaksêmi
ing Gondhang; pêjah pêrang wontên ing Panaraga mêngsah Pangeran Mangkunagara, VIII~65; XV~16, 17.
Tasikwaja, gêgambaranipun Pangeran Mangkunagara, XXI~20.
Tawangalun, radèn, putranipun Panêmbahan Cakraningrat, dipun trimani putri putra Sinuhun P.B. II, nama Radèn Ajêng Sarwah,Warsah. VIII~39.
Tejawati, mas ayu, ingkang bibi Pangeran Mangkubumi, II~64.
Têgal Alap-alap, têtindhihipun prajurit Madura, kabantokakên dhatêng Mataram, XIX~5.
ing Surakarta; têtindhihipun prajurit Kumpêni ambêbujêng Pangeran Mangkunagara, I~68; II~19.
Têpasana, mantri Japan, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Têpasanta, pangeran, ingkang rama Radèn Ayu Cakrajaya, VIII~14.
Têpaswara, radèn, abdi Kabanaran, kautus maringakên tiyang èstri
têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
Tirtakusuma, radèn, putra ing Mlayakusuman, pangiridipun abdi katanggung Surakarta, XVIII~3; XX~53.
Tirtakusuma, pangeran, kasêbut ing akathah Pangeran Pancuran, sadhèrèkipun Pangeran Mangkunagara, I~16; XIV~31; seda wontên ing Samarang garwa putra kaboyong dhatêng Surakarta, XXI~44.
Tirtayuda, mantrinipun Tumênggung Tirtanagara, XIV~44.
Tirtawijaya, kliwon, abdi Sinuhun P.B. II, I~74.
Tirtawijaya, wayahipun Adipati (Sindurêja?) pêjah dening mêngsah ingkang ngrampit kitha, IV~42.
Tirtawiguna, tumênggung, bupati lêbêt, kanthinipun Pangeran Pakuningrat, nglurugi mêngsah kilèn Wanakarta, III~53.
Tirtawiguna, tumênggung, putunipun Adipati Sindurêja, wujudipun andhap alit kados êmpluk, untunipun ampuh, XVIII~70.
Tisnawijaya, Bupati Dêmak, kaplajêng dhatêng Samarang, jalaran kasoran pêrang kalihan prajurit Mangkubumèn, II~16.
Tisnawijaya, rangga, Bupati Samarang, kabucal dhatêng Selong jalaran ngaturi dêdamêl pêrang dhatêng Sinuhun Sunan Kabanaran, VII~9.
Tisnawinata, nama ingkang pantês dipun angge dhatêng Ardiguna, XX~48.
Cakrajaya, kliwon pangagêngipun prajurit arahan ing Kalibêning, II~45; kawisudha dados
lêlurahipun tiyang gangsal wêlas ing Kabanaran, XVI~71.
Cakranagara, radèn, mriks. Natabrata.
Cakranagara, pangeran, mriks. Radèn Mas Sutara.
Cakranagara, pangeran ing Sumênêp, VIII~67.
Cakranagara, radèn tumênggung, ingkang gadhah nagari Pamalang, XI~45.
Candrakusuma, nak-sanakipun Suwandi Suryanagara, kadhawuhan anggêpuk pabarisan Mayong, IV~65.
radèn, têtindhihipun prajurit Madura, dipun bantokakên prajurit Kumpêni ing Samarang, VI~23; tiwas wontên ing Tidhar, VI~44.
Carangpradapa, abdi Mangkubumèn, sumêrêp dhatêng larah-larahipun Delo Jayakartika, IV~25; lajêng dados abdi gandhèk ing
putunipun Jayapuspita, anakipun Tumênggung Sêcanagara, malik tingal dhatêng Kumpêni, dipun biyantu dhatêng
ing lamongan, I~64; lajêng kawisudha dados wadana lêbêt nama Tumênggung Puspanagara, XXI~120.
Toyakusuma, rayinipun Pangeran Mangkunagara, XIV~31; nyêntana wontên ing Kasunanan, dêdalêm ing kilèn Suranatan cakêt kadhaton, XXI~45.
têtidhihipun prajurit Kumpêni badhe anggêpok Mataram, VIII~54.
Totlomondo, uprup Surakarta, II~60; senapati ingkang anggêmpur dhusun
têtindhihipun prajurit Kumpêni badhe anggêpuk Mataram, VIII~54.
Walidin, anakipun Adipati Jayaningrat, kawisudha dados
lamtara bias wontên ing pêngkêran dalêm Sinuhun P.B. II, supados emut dhatêng kadang (Mangkubumi), IV~53; lajêng dados pangulu ing Surakarta,
kêkasih Kabanaran, pêjah pêrang wontên ing Panaraga mêngsah Pangeran Mangkunagara, XV~16.
Wijil, pangeran ing Kadilangu, kanthinipun Radèn Arya Endranata ngrêrapu Pangeran Mangkubumi, III~33.
Wilatikta, radèn tumênggung, Bupati Blora, abdi Mangkubumèn, III~9, 34.
Wingka, kaji, abdi Kabanaran kabantokakên dhatêng pabarisan ing Gondhang, VIII~65; pêjah kenging mimis, VIII~70.
Wiradigda, tumênggung, senapati Surakarta ingkang badhe ngantêp pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~71; jaman Sinuhun P.B. III dados bupati wadana jawi, XXI~114.
Wiradigdaya, mantrinipun Rangga Wirasêtika, pêjah pêrang kalihan prajurit Mangkunagaran, XIV~24.
Wiradipa, radèn, mantri Pringgalayan, andhèrèk tindakipun sang adipati dhatêng Batawi kautus Sinuhun P.B. III, IX~25.
Wiradirja, prajurit Surabaya katêtêpakên wontên ing Wirasaba, XVIII~42.
Wiradirja, putunipun Citrasoma, katêtêpakên dados bupati ing Surabaya, XVIII~40.
Wiradirja, santananipun Adipati Jayaningrat, katanêm dening dêlèr dados adipati wontên ing Pakalongan sarta dipun santuni nama Adipati
Wiraguna, mantri Mataram pamongipun Radèn Sumanagara, pêjah dipun rampog prajurit Mangkunagaran,
dipun kanthèkakên Pangeran Adiwijaya ngêlar jajahan dhatêng tanah Kêdhu, VIII~34.
Wiraguna, mantri gadhing, kengkenanipun Adipati Jayaningrat ing Mataram, ngaturi priksa dhatêng Sinuhun Sunan Kabanaran bab badhe suwitanipun Tubagus Buwang, plajêngan saking Bantên, X~78.
Wiraguna, senapati Surakarta badhe ngantêp pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~71.
Wirayuda, ki, tiyangipun petor Samarang,
Wijil ing Kadilangu; andhèrèk sapurugipun Pangeran Mangkubumi, V~5.
Wirakrama, rangga, mantrinipun Adipati Jayaningrat ing Pakalongan, VIII~42.
Wiramêja, mantri Ngêblêg, kanthinipun Surajaya, pacakbaris wontên ing Panaraga, badhe
ingkang pêjah pêrang wontên ing Surabaya, XI~46, 48.
saanakipun, jalaran damêl kisruh, XVI~19, 74.
Wirasana, mantrinipun Mas Rangga Wirasêtika, pêrang wontên ing Panaraga kenging
Wirasari, radèn, mantunipun Wiramanggala, rumiyin abdi gandhèk ing Surakarta, nyukani katrangan kathah-kathah
dhongkol Mangkuyuda, dados kliwon anggêntosi Ngabèi Martawijaya, XIX~23.
Wiramêja, radèn, mriks. Radèn Mas Guntur.
Wisesa, sahyang, dewa ingkang dipun puja-puja dhatêng Ki Ajar Kuthawindhu, XXI~27.
Wuku, radèn ajêng, putrinipun Kangjêng Ratu Madurêtna patutan kalihan Adipati Cakraningrat ing Madura, dhaup kalihan Pangeran Adipati
nulis Kang. Siki agi males nulis. Ngesuk nek wis pada bosen fb an mbok.
Siki kewatir ora ana sing maca. Hehe.
takwa, 5. Gêmbung iku mèh padha bae karo panjingan, nanging drajade beda, kaya ta: kwali = klasa
kang bisa wutuh bali dadi aksara manèh yèn karakêtan gêmbung, sanadyan pasangan liya-liyane iya bisa bali wutuh dadi aksara manèh, kaya ta: ambukak dwara. d. Nanging panjingan ora bisa tumpuk têlu kayadene gêmbung, kudu kaulur, kaya ta: dipun talatosi, ora: dipun tlatosi, amarga gêmbung sumambung ing aksara, panjingan pisah.
1. Tj.B. lêpas, 2. Kw. luwih pêksa, bangêt. Wi gêmbili, thukule môngsa
1. Tj.B. akèh, 2. kw. sarta, woh, wuwuh, wèwèh.
1. Tj.B. lila, 2. kw. pêparing, ngaturi, nguwèhi
uwèh, kinang, pinang, jambe
Ing ngisor iki araning woh kang ngêndêmi utawa anggatêli kaya ta:
cêmbirit, cubung of kêcubung, rawe, kêcacil (woh kusambi), pêron, palakriya,
saka ing ngisor lan ing dhuwur, apadene dhangkèl kang lumrah kêna pinangan ing manungsa, kaya ta: otèk, uwi, êlo, nanas, namnam, nôngka, canthèl, cêrme, ceme, cêmèmès,
iki araning wowohan nganggo wangsalan, pêthikan saka layang Cênthini nalika Sèh Amongraga mênyang Wanamarta arêp katêmu karo Kyai
luwar = wis ta / kaleca, janma cidra ing ubaya = maleca / kaluwih, punjuling wilangan = luwih
kilayu, lare nututi = kêlayu / kalêmbak, siti andhap = lêbak /
bulu, sandhangan manuk = wulu / balimbing, wangsul ing margi = bali
patih arya ... zie P.N. no. 18
iku araning bocah lair nuju ana ing paramean P.R.I 196 (14) En zie banyu
Ing ngisor iki aran sarta nêptuning windu, kaya ta: Sancaya nêptu 3, Adi nêptu 12, Kunthara nêptu 19, Sêngara nêptu 16
Apa pêrlune nêptuning windu ? Ginawe anggolèki nêptuning tanggale môngsa wuku, zie môngsa wuku. Sawindu iku wolung taun, saline sabên taun Alip, nuju sasi Sura tanggal sapisan.
'(ngupaya araning windu kang durung kasumurupan)
Mungguh pathokane ngupaya araning windu kang durung kasumurupan, kang wis utawa kang durung kalakon, iku mangkene: angkaning taun kang lumaku kawuwuhan 6, banjur kabage 32.
a. yèn kari 1 têkan 8 windu Sêngara, b. yèn kari 9 têkan 16, windu Sancaya, c. yèn kari 17 têkan 24 windu Adi, d. yèn kari 2 têkan cèplês, windu Kunthara
mau kalêbu ing ôngka 17-24 = letl. c bov, dadi sangkalaning panggung Sônggabuwana mau taun 1708 windu Adi.
Sri, Sadana. Iku kanggo petunganing pawukon: Kulawu Langkir, yèn lakune angkat-angkataning pawukon dadi rong rambahan, [rambah...]
[...an,] lawase padha amolung taun, diarani windu loro, kaya ta: 1. windu Sri, iku yèn tumapake taun Alip nuju wuku Langkir, 2. windu Sadana, iku yèn tumapake taun Alip nuju wuku Kulawu, gunggung têpunge ing dalêm rong windu: 16 taun. Kaetung nalika ing
Kang lumaku sajrone windu, 1. Sancaya, 2. Adi, 3. Kunthara, 4. Sêngara
Windu papat iki kang kêlumrah sarta kêsumurupan ing akèh, kanggo petunganing taun môngsa, yèn lakune angkat-angkatane môngsa dadi patang rambahan lawase padha amolung taun, diarani windu papat, kaya ta:
1. Windu Sancaya, iku yèn sajroning sasi Mukharam ing taun Alip kaparêngan môngsa kapat. 2. Windu Adi, iku yèn sajroning sasi Mukaram ing taun Alip kaparêngan môngsa Kasa. 3. Windu Kunthara, iku yèn sajroning sasi Mukharam ing
Alip kaparêngan môngsa kasapuluh. 4. Windu Sêngara, iku yèn sajroning sasi Mukaram ing taun Alip kaparêngan môngsa kapitu. Gunggung têpunge ing dalêm patang windu dadi 32 taun. Kaetung nalika taun Alip ôngka 1795
taun côndrasangkala tibane ana ing taun Alip, pratelane kaya ing ngisor iki:
1. Yèn taun Alip sirah siji windu Guru, tumuwuhe
Yèn taun Alip sirah 7, windu Gangga, tumuwuhe prabawaning banyu, akèh banjir ladhu. 4. yèn taun Alip sirah 5, windu Pratiwi, tumuwuhe prabawaning bumi, akèh lindhu gêdhe. 5. Yèn taun Alip sirah 3, windu Brama, tumuwuhe prabawaning gêni, akèh sasalad utawa gunung kobong.
Gunggung têpunge ing dalêm limang windu dadi 40 taun. Kaetung nalika taun Alip ôngka 1795, kang lumaku windu Pratiwi
1. windu Karara, ana kang ngarani karar, wahyaning pagawean. 2. windu Hangkara, ana kang ngarani:
Gunggung têpunge ing dalêm nêm windu dadi 48 taun. Kaetung nalika taun Alip ôngka 1795. Kang lumaku windu Setra
Ing ngisor iki aran sarta watake windu pêpitu, kaya ta: Hantara: wong cilik padha suka-suka, Mênila: wong sabrang padha angajawa, Sêngara: buta pêrang lan kêthèk, Murka: ratu nawung bêndu, Mangkara: wong cilik padha lali marang wajibe, Manggada: akèh kêncana pêra (= mas ure), Kuwônda: wong sabrang padha mulih
Pranata, Karti, Sêmbawa, Sêmbada, Hanala, Sabara, Prabawa, Pramana
dadi lawase padha amolung taun, pratelane kaya ing ngisor iki:
1. windu Pranata, tumapake ing taun Alip windu Adi, 2. windu Karti, tumapake ing taun Alip windu Kunthara, 3. windu Sêmbawa tumapake ing taun Alip windu Sêngara, 4. windu Sêmbada tumapake ing taun Alip windu Sancaya, 5. windu Hanala tumapake ing taun Alip windu Adi, 6. windu Sabara tumapake ing taun Alip windu Kunthara, 7. windu Prabawa tumapake ing taun Alip windu Sêngara, 8. windu Pramana tumapake ing taun Alip windu Sancaya.
Gunggung têpunge ing dalêm wolung windu dadi 64 taun, kaetung nalika taun Alip ôngka 1795 kang lumaku windu Pramana. Anane windu wêwolu dhèk jaman Kartasura nuju taun Côndrasangkala Alip 1627 utawa taun
angkat-angkatan tumapake ana ing windu papat, pratelane kaya ing ngisor iki:
1. windu Hantara, tumapake ing taun Alip windu Adi karo windu Sêngara padha sirah 1.
2. windu Mênila, tumapake ing taun Alip windu Kunthara karo windu Sancaya, padha sirah 9.
3. windu Sangkara, tumapake ing taun Alip windu Sêngara karo windu Adi, padha sirah 7.
4. windu Murka, tumapake ing taun Alip windu Sancaya karo windu Kunthara, padha sirah 5.
5. windu Mangkara, tumapake ing taun Alip windu Adi karo windu Sêngara, padha sirah 3.
6. windu Magada, tumapake ing taun Alip windu Kunthara karo windu Sancaya, padha sirah 1.
7. windu Kuwônda, tumapake ing taun Alip windu Sêngara karo windu Adi padha sirah 9.
8. windu Tirta, tumapake ing taun Alip windu Sancaya karo windu Kunthara, padha sirah 7.
9. windu Seta, tumapake ing taun Alip windu Adi karo windu Sêngara, padha sirah 5.
10. windu Baya, tumapake ing taun Alip windu Kunthara karo windu Sancaya, padha sirah 3.
Gunggung têpunge tumindak ping pindho utawa rong lakon [la...]
Kaetung nalika taun Alip ôngka 1795. Kang lumaku windu Murka. Anane windu sapuluh dhèk jaman Kartasura, nuju taun Côndrasangkala Alip 1627 utawa taun
Paugêraning wônda iku katon ana ing paraupan, tênggak sapandhuwur. Wayang kang anduwèni wônda mung sawatara, kaya ta: Krêsna, Dasamuka,
iku dhasare putih, banjur bisa dadi abang, irêng, ijo, kuning sarta liya-liyane antaraning rupa loro, kaya ta:
a. putih, dadi jambon, jingga, abang, wungu. b. putih, dadi gêdhah, biru laut tuwa, irêng langking (gilap). c. putih, dadi ijo godhong, dhulang, lugu, gêndul. d. putih, dadi kuni kuning. gadhing, nêmugiring, ambêngle keris, ngunir bosok.
Antaraning rupa patang bagean mau bisa nganakake rupa liyane manèh kaya ta: klawu, kapurônta (kuning kaworan abang) dadu (biru kaworan wungu) lan liya-liyane. Kaluwihane warna
rupane angungkuli sakèhing wêsi kabèh, kamandène bisa ambosokake kulit, daging otot lan balung, yèn dithinthing unine: ngêng, gunane kêna ginawe sabarangan, yèn didagakake milalati, yèn ginawe laku durjana, utawa rêgêd panganggone: arang kang kêlar, yèn ginawe laku suci utawa bênêr, gêlis olèh kalungguhan, munggah- munggah dadi wong gêdhe, nanging yèn ora kêlar malarati, watêke têguh yuwana slamêt, lan bisa malumpat adoh, tuwin ora katon, yèn ginawe ngamuk ana ing paprangan: ora ana
sadhapur-dhapure wêsi iku kang nganggo amêsthi duwe lara [la...]
[...ra] gêdhe, lumpuh utawa lara balung, lan kêtaton, yèn kêris iku ora dibuwang marang sêgara, ora bisa waras kang nganggo iku, iya iku kang diarani durga ngêrik, ora kêna dianggo pêpadhaning manungsa iku ala bangêt, dèn ngati-ati.
brahmana rêsi ... zie P.N. no. 17
patih adipati ... zie P.N. no. 36 en zie Patih no 7
patih adipati ... zie P.N. no 42 zie Patih no 15. Adipati Wirarêja pêpatih ing Mataram, (Mrt. 22 t) iku
kaparingan lungguh bumi desa 100 karya utawa 25 jung.
wandane lintang, lindhu sarta mimis, lintang: longok,
radèn ayu ... zie K.S. no. 16.
Adêge pakumpulan Waradarma nalika ping 15 Juni 1905 wayah jam 8 sore, ana ing Abipraya,
uripira / pan katungkul luru-luru / dening sasmitaning netra //
Dodotaning wong pawèstri / ngulatana ingkang nyata / sampurnaning kawruh kabèh / wong gêmêti kêkeceran / kalasa jinamang bang / eman-eman wong tumuwuh / yèn kalakon mati bôngka //
tunggal, taun Je (1670) waringin kang wetan ingaran: Tejadaru, kang kulon: Wijayadaru, iki sulaya karo kang muni ing
akèh kayu trêmbalo utawa Cêndhana, tuwin timaha, ana uga liyane, kaya ta: gembol kayu jati, kayu pakèl, kayu adhêm-ati, kayu urip lan liya-liyane manèh, dene wangune kaya ing ngisor
iki: ladrang, capu, kadipatèn,
Iku agêming ratu, putra sêntana luwih manèh para abdi dalêm padha ora kalilan nganggo, kang
dhasar pulas biru, ijo lan liya-liyane para putra sêntana dalêm kalilan nganggo.
zie pandhita (4), têgêse wiku: kang wis ora kasamaran marang sawiji-wijining dumadi, utawa sumurup marang saliring kahanan kabèh.
Ing ngisor iki araning wuku têlung puluh, kaya ta: Sinta, Landêp, Wukir, Kurantil, Tolu, Gumbrêg, Warigalit, Warigagung, Julungwangi, Sungsang, Galungan, Kuningan, Langkir, Môndhasiya, Julungpujud,
ngupadosi wuku ing dintên ingkang katamtokakên makatên, nêptuning taun kagunggung kalihan nêptuning wulan, kawêwahan tanggaling wulan wau, Nêptu wau tigang warni, ingkang satunggal cacahing wuku, satunggalipun cacahing dintên, satunggalipun malih cacahing pêkênan.
Panggunggunging pêkênan kawêwahan tanggaling wulan, lajêng kabucal 5 - 5, ngantos kantun 5 utawi kirang, punika kaurut saking paing, tamtu kapanggih pêkênanipun tanggal ingkang katamtokakên wau.
Pamêndhêtipun 7 - 7 wau sabên 7 kaetang wuku satunggal, yèn 14 inggih wuku kalih, yèn 21 inggih wuku tiga, makatên salajêngipun, wuku racutan saking dintên punika sapintên kathahipun, tumut kagunggung katunggilakên kaliyan wuku ingkang badhe kagunggung.
Panggunggunging wuku kawêwahan wuku racutan saking dintên wau. Yèn kapanggihing gunggungan langkung saking 30 ingkang tigang dasa kabucal, yèn langkung saking 60 ingkang sawidak kabucal. Ingkang kadamêl dados namung 30 sapangandhap. Punika kaurut saking Sinta, têmtu kapanggih namaning wuku ingkang dipun padosi. Dene dintên 7 sapangandhap, punika dintênipun wuku ingkang kapanggih wau. Ing ngandhap punika
Pathokan punika kangge salêbêting kurup Arbangiyah ingkang tumindak sapunika, wiwit taun Jawi 1747, dumugi 1866,
mangsuli kurup, panyuda utawi wêwahanipun mindhak mindhak nyatunggal, dados pathokan punika kangge salaminipun.
Upaminipun, badhe ngupadosi wukunipun tanggal kaping 26 wulan Mulud taun Je 1838 windu Adi. Pangetangipun kados ing ngandhap punika.
wuku, dintên, pêkênan., Nêptuning taun Je windu Adi, 15, 2, 5, Nêptuning wulan Mulud, 8, 3, 4, Tanggal wulan Mulud, 26, 26, Wuku racutan saking dintên, 4, Gunggung, 31, 35, Dadosipun, 27, 3, 5, Wayang, Slasa, Lêgi[grafik].
Gunggungipun pêkênan kapanggih 35, punika kabucal 5 - 5 kantun 5. kaurut saking Paing dhawah Lêgi.
Gunggungipun dintên kapanggih 31. punika kapêndhêt 7 - 7 kantun 3. kaurut saking Akad dhawah Slasa.
Pamêndhêtipun 7 - 7 wau rambah kaping 4. punika manjing dados wuku racutan 4.
Gunggunging wuku kalêbêt wuku racutan saking dintên kapanggih 27, kaurut saking Sinta dhawah Wayang.
Sapunika kapanggih, tanggal kaping 26 Mulud taun Je 1838, windu Adi, punika dhawah dintên Slasa Lêgi wuku
Sasampunipun kapanggih wukunipun, bab Dewa dintên, pandangon, paringkêlan sapanunggilanipun, lajêng dipun upadosana wontên ing sêrat pawukon, tamtu lajêng kapanggih sadaya.
Wuku a. Sinta = Basundari. b. Landêp = Basuwati.
padha sadulur, putrane Sang Hyang Antaboga, kagarwa Prabu Palindriya ing Mêndhanggêle. Dèwi Sinta patutan R. Dhukut, R. Wudhug, iya Radite, iya Watugunung.
c. Watugunung, wusana Dèwi Sinta pisah lan ingkang raka kalunta-lunta, kasamaran ing laku dadi kagarwa marang putra dhewe Prabu Watugunung, patutan siji aran R. Radeya = Sindhula (kama salah) ora kalêbu ing pawukon.
e. Kurantil, enz. (26) putrane Prabu Palindriya padha mêtu saka garwa ampeyan.
Ringkêsane wuku têlung puluh saka Prabu Watugunung: ibu lan bibi = 3. sadulur saka pramèswari siji = 4 sadulur saka ampeyan nêm likur = 30.
zie wuku en gunung R. Wukir putrane Dèwi Landêp, patutan saka Prabu Palindriya (= R. Rêspati) ing Mêdhanggêle, sadulure Prabu Watugunung.
patih ngrangkêp brahmana rêsi ... zie P.N. 6/a.
' = wadon zie wadon. Ing ngisor iki pradikaning wadon, kaya ta:
Kintaka: yèn wis môngsa, Wadi, Kênya: yèn prawan, Taruni: yèn durung môngsa, Sarika: yèn wis manak, Wanodya: yèn wis krama, Warana: yèn anèng paprangan, Lantasi: yèn anèng saba paran, Wahila: yèn piningit.
zie punggawa. Sêsêbutan utawa pangkat lan kuwajibane para punggawaning Ratu ing jaman kuna, kaya ta:
Ôndhomoi Kw, Tôndhamoi ... limpat marang pakarti. Kapatah amêminta pagaweaning abdi dalêm kriya / Arya, luhur utawa
cilik kang ora nyôngga gawe ngindhung nyagak pat /
Kaliwon, kapiji, utawa rong èwu / Kajinêman, ngulat-ulatake laku kadurjan sajroning nagara / Kiyai, utawa kaki / Kabayan, lantaran / Kangjêng, ingkang suku / Daksa = jaksa, sujana, wong wicaksana kabubuhan
sakabat utawa panakawan / Senapati, mangku parentah / Suratani, kêkêndêlane wong cilik kang nyôngga gawening ratu, lungguhe
para biyadaning ratu / Wirancana = anglingan, iya iku prajurit miji / Wuruk, kusiring padhati titihaning ratu yèn
iku prajurit pinilih / Wirajaya, karajan, iya iku prajurit jêro / Warigaluh zie tuwarawa bov / Wanada, pangarêp / Lurah, ulu-ulu, lungguhe saparoning panglawe zie adèn-adèn bov / Pane ? panggondhèl / Panèwu, golongan utawa sèwu / Panêmbahan, kang sinêmbah / Pandêlêgan, juru tênung, utawa nujum / Panji, têtunggul, banthèng, sor-sorane lurah pangarêping prajurit / Panjangjiwa of jihwa (jiwa zva nyawa, jihwa zva lidhah) kang kabubuhan andhawuhake
cilik-cilik ing desa kang kêna dipirukun, lungguhe saparoning bêkêl / Pakathik, kanthi /
Pangalasan, kang kapatah amèk kayu ing alas / Panglima, mantri môncalima / Punggawa, pangayap / Jômbaleka, mantri tuwarawa, utawa misaya iwak
Bêkêl, tunggu, utawa ancêr, lungguhe saparoning patinggi / Bupati, bawahaning parentah / Bêbuyut, têtuwa, pangkat panèkêt / Ngulama, ulah ngèlmu / Ngabèi, ngimpuni.
Ing ngisor iki araning wadon kang kasêbut ing layang D.N.K 10, J.Z.I. 368-5 iya 10, nanging kang cocog mung 3, dadi wuwuh 7, saka layang tulisan liyane 8,
mantri, kuwajibane nampani parentah saka kabayan, samubarang prakara kang mêtu saka kabupatèn,
bangsaning iwak kali utawa rawa, wujude cilik, sarta nganggo sisik, dadi kalêbu golonganing iwak wedok, awit iwak kang asisik iku lumrahe diarani: bangsaning iwak wedok, kang ora sisik diarani iwak lanang, jênênging wadêr mau kaya ta: wadêrkok, wadêr pari, wadêr pethak, wadêr bang, lan sapanunggalane.
Wadêr kang dadi kalangênan iku wadêrkok, lan wadêr bang, awit gampang pangupakarane, anyênêngake kanggo ingon-ingon, kêna diwadhahi ing jêmbangan utawa tong.
Wadêrkok iku asale saka ing nagara Cina, mula kok, iya têmbung Cina, têgêse: kodhok, ana kang nêgêsi: bundêr, mirit wujude cêndhak-cêndhak, têgês loro mau mèmpêr kabèh, mungguh wadêrkok mau ana kang asal saka ing Arab, sarta ing Kuthagêdhe Ngayogyakarta.
Mungguh bab bedane wadêr têlung bab mau, kang wus kasumurupan katrangane kaya ing ngisor iki: 1. Kang asal saka nagara Cina, badan
sapêpadhane. Dene bêlang utawa sèrèt mau, lawas-lawas dadi ulês siji, kaya ta: 1. Bêlang irêng lan abang, iku dadi abang byur. 2. Bêlang abang lan putih, iku dadi putih byur.
iku cacahe 6, ana ngarêp ngisor angsang kiwa têngên 2, ana iring wêtêng kiwa têngên 2, ana iring janggêl kiwa têngên 2, bab wêlah iku ana kang mung cacah 5, yaiku ngisor angsang 2, wêtêng 2, janggêl 1, yèn kang ana ing janggêl mung siji, kang mêsthi manggon ngisor janggêl, utawa sacêdhaking jubur.
3. Kang kaya wêlah mung salêmbar dumunung sadhuwuring pok janggêl, diarani sôngga langit.
Kèpèt kang miring lumrah diarani tepas, kèpèt kang jêrbèbèh mêgar diarani gombyok.
Pilihane wadêrkok kang lumrah padha diarani bêcik, kaya ta: 1.
mêndêlo, utawa mêntholos, diarani tholos. 3. Kèpèt kang jêrbèbèh ômba, dawa lan cawang têlu papat utawa luwih. 4. Sônggalangit kang ômba dawa munggah marang gigir. 5. Janggêl kang cêndhak
diwadhahi kulah kang jêmbar kang jêro, didokoki ganggêng, yèn isih êndhog banyune aja nganti disalini, lan aja diobah-obah, sadurunge nêtês kabèh.
Wadêr kang lagi nêtês sadina, ora susah disèlèhi pakan, Gusti Allah wus maringi pakan kang cukup. Wadêr kang lagi nêtês nalètèk saka ing êndhog, kang mêsthi banjur gumandhul ana ing ganggêng utawa lumut, ora obah-obah ing dalêm kiwa têngêne saprapat jam, sawuse saprapat jam banjur nglangi alihan mung kira-kira sadim adohe, saya suwe saya bisa adoh, dadi kêkuwatane nganggo dilantèh saka sathithik. Wadêr têtêsan kang lagi nalètèk saka ing êndhog mau, sanadyan wus bisa nglangi adoh nanging durung kuwagang mangan pakan kang saka pitulunganing manungsa, ananging anggumunake, sajroning banyu kono, Gusti Allah wus anitahake kewan lêmbut, yèn panontone ora dipêrlokake kajingglêng ora kasat mata, wujude kayadene ugêt-ugêt, iya iku kang dipangan wadêr têtêsan mau.
Yèn têtêsan wus ngumur rong dina, wiwit kêna dipakani: cu, cu iku êndhog lêmbut, pêcahing
iku banjur wadhahana liya, awit wadêr kang mênjila gêdhene mau adat mangani kancane, yèn ora dipisah bakal angêntèkake kancane.
Yèn wadêr wis kira ngumur 15-20 dina, gêdhene sasada, iku wiwit dipakani ugêt-ugêt, nanging dipilihna ugêt-ugêt kang cilik-cilik, yèn kêgêdhèn isih wêdi mangan, sabab ora kuwagang nguntal, yèn ana kang wani mangan, sok banjur mati kalêlêgên. Yèn kêkurangan ugêt-ugêt, awit saka kangelan pangupayane, pakanana iwak kêbo mêntah dicacah diglindhingi lan ditalèni, kacancang ing wilah supaya kambang, iku nyênêngake ditonton,
isih cilik, misowa kaplintira ing driji murih ajur lêmbut, tumêkaning gêdhe wadêr mau isih doyan mangan misowa, mung iwak cacahan kurang, nanging pitung dina pisan wadêr gêdhe iya prayoga dipakani iwak mêntah kaya nalika isih cilik, nanging ora susah dicacah, yèn dicacah banjur ambyar, awit panyarape iwak gêdhe rosa. Kuranging pakan têlung bab mau banjur mangan ganggêng utawa lumut, mula didokoki ganggêng pancèn pêrlu, kajaba kanggo pakan, kanggo dhêlikan.
Wadêrkok iku prayoga olèh soroting surya ing wayah esuk lan sore, yèn kurang soroting surya badane lêmbèk, sarta kuru, dadi soroting surya kajaba nambahi kêkiyatan, anambahi kasarasan.
kudu kang bundêr, pangupakarane murih bisa bundêr wiwit cilik diwadhahana jêmbangan kang nyêmpluk, kaya ta pasung, sapanunggalane, nanging yèn wadhahe cilik, wadêr mau
ora gêlis gêdhe, têrkadhang malah kunthing, amarga kurang kobèt pasabane. Yèn wadhahe jêmbar, kaya ta kulah kang ambane 4 elo, jêrone 2-2½ elo, wadêre mêsthi tumuli gêdhe, nanging yèn wadhahe
sajodho utawa rong jodho, kawadhahana ing jêmbangan, banyune kang anyar lan kang rêsik, ganggênge sawatara bae, aja nganti kêbak, awit yèn koyok mau pangêndhoge ngalèpèk ana ing ganggêng, samôngsa kakehan ganggêng bakal nyarimpêt, yèn ora konangan, môngka kasangsang ing ganggêng sok tumêka ing pati.
Wadêr mau yèn koyok kang wedok dioyak utawa dioyak-oyak sing lanang, disrondholi wêtênge, dikosot kiwa têngêne, yèn wis mapan banjur dijondhilake ana sadhuwuring ganggêng, nganti nyuwara mak pyuk, êndhoge sumêbar, ana kang tumèmplèk ing ganggêng, ana kang tumèmplèk ing lumut, ana kang tumiba sadhasaring banyu. Ing sasuwene koyok, wadêr wedok nganggo nyambi mangani êndhoge dhewe, mula prayoga wedok siji lanang loro, dadi ora kobêr mangan êndhoge,
tansah dioyok lanangan loro, kêrêp kagapit kiwa têngên, kêtilapan sadhela kêtêmu manèh, mung yèn lanangan mau ana kang ora mèlu ngoyok, banjur jupukên, awit bakal mangani êndhog. Kajaba iku, êndhog kang tumèmplèk ing ganggêng gampang kênane dipangani, mula
êndhog kang tumèmplèk poking pang ganggêng, wadêr wedok mau sabên arêp mangan angudhis-udhis ganggêng banjur bali dening kacocog pucuking ganggêng.
Yèn wus rampung gone koyok, pangêndhoge iya wus rampung, wadêr lanang wedok kajupuka kabèh, kasèlèha ing jêmbangan liya, adat êndhog mau nganti atusan, yèn kang koyok babon 2-3, sarta pinuju mijah, mangsane iwak ngêndhog, malah nganti ewon, yèn nêtês kabèh kêmruwêt sajêmbangan angêmbyah,
patrape yèn koyoke wus sawatara akèh êndhoge kira-kira 150-200, môngka durung tutug, ganggêng kang ana êndhoge diêliha ing jêmbangan liya, banjur didokoki ganggêng manèh, yèn pangêndhoge isih akèh, ganggêng kang ana êndhoge uga kaêliha ing jêmbangan liyane manèh, wadhah kang kanggo koyok didokokana ganggêng manèh, yèn pangêndhoge wis tutug, wadêr lanang wedok diliha ing jêmbangan liya, mangkono sabanjure sabên ngupakara koyoking wadêr, kang wus kalakon bisa lêstari akèh kang urip.
Êndhog mau mundhak dina mêdhok, kang ana ing ganggêng pating prêlik kayadene wohing ganggêng, sajroning limang dina saka pangêndhoge: nêtês, nanging ambyahe kabèh babar pisan sajroning 6 dina, dadi limang dina mau lagi wiwit salong nêtês.
Ing sajrone êndhog mau nêtês, babon kang ngêndhog banjur ngêndhog manèh, uga diupakaraa kaya kang uwis.
Wadêrkok iku ewon wêrdèn, mèh tanpa môngsa
irig, banjur kasendhokana, dilih marang jêmbangan liya, yèn jêmbangan mau dikira kasupêkên kanggo wadhah wadêr akèh, dibagea 2-3 jêmbangan.
Ngingu wadêrkok mau nganggo piranti kaya ta: 1. Irig, kanggo jupuk wadêr têtêsan. 2. Sendhok utawa erok-erok mori utawa sêmbagi cilik, kang prayoga mori, kanggo jupuk wadêr têtêsan. 3. Sendhok utawa erok-erok gêdhe uga saka mori, kanggo golèk ugêt-ugêt, utawa kanggo nyerok wadêr gêdhe.
Kang diarani erok-erok cilik, ukurane saèpèk-èpèk, kang gêdhe sakilan utawa luwih
ana kiwa têngêne 7-8 taun, kang wus ngumur samono mau gêdhene bisa 3-4 dim, dadi nyêmpluke wêtêng kira-kira saêndhog pitik utawa luwih sathithik, dawane wiwit cangkêm tumêka pucuking kèpèt 7-8 dim.
Wadêr mau wiwite ngêndhog sapisan, kiwa têngêne ngumur 4-5 sasi, yèn badane bêcik sarta kasarasan kurang saka patang sasi wis wiwit ngêndhog.
Sawijining kaol angarani, wadêr lanang iya ngêndhog, wujude êndhoging wadêr lanang: cilik-cilik, lan pangêndhoge mung sathithik, sarta iya bisa nêtês, yèn kang kasêbut ing layang amongtani, êndhoging wadêr lanang mau mung kanggo mêmanis, utawa kanggo ngosèr-osèri êndhoging wadêr wedok, dadi mung kanggo jantu
anjingglêng, kang cêtha mung pangêndhoging wadêr wedok, nganti anganakake panêmu, bokmanawa kang kasêbut ing layang amongtani jênêng mêmanis, iku kayadene ilu, mula bab iki mung kasumanggakake para ahli kawruh ngupakara wadêr bae.
Kang wus padha disumurupi wadêr mau têtela yèn kang ngêndhog mung wadêr wedok, lanange ora, dadi ngingu wadêr kudu wêruh bedane lanang lan wedok, kang lumrah disumurupi lan mèmpêr saka nalare, kaya ta: 1. Wadêr kang lanang, êndhase lonjong, utawa lancap, badane dawa, tandange ringas, kêsit. 2. Wadêr kang wedok, êndhase bundêr utawa dhêmpok, [dhêmpo...]
[...k,] badane nyêmpluk, wêtênge jêndhil, tandange antêng, tutut.
Pamilih utawa ambedakake rong bab mau angèl bangêt, têgêse: upama wadêr 3.4. lanang wedok, sing sapa arêp ambedakake mirit tandang pasêmone mêsthi ora bisa patitis, luwih manèh milih wadêr kang akèh ana ing jêmbangan, saya ora bisa patitis, ewadene Radèn Ngabèi Atmasiswara, sarèhning kulina, nganti misuwur ahli marang
Saka pamarsudine Bandara Radèn Mas Panji Sumapinilih, bedaning wadêr lanang lan wedok mau tinêmu gampil, nyêbal saka kang kasêbut ing rong bab ing dhuwur iku, nanging sagêde nitik yèn wadêr wus sajênthik gêdhene, yaiku yèn sadaning wêlah kang ngarêp akèh plênike putih, tutul-tutul nganti tumêka ing pucuk, iya iku wadêr lanang, kang wedok iya duwe plênik, nanging ora tumêka ing pucuk, têrkadhang ora duwe.
Yèn gawe ugêt-ugêt mung sathithik, jêmbangan diisènana tajin, utawa lêri, diworana banyu sawatara, lêt 4-5 dina ing sajroning jêmbangan mau wus ana ugêt-ugête, saya lawas saya akèh.
Yèn gawe akèh, iyasaa balumbang kang olèh ilèn-ilèn saka uruh-uruhaning kulah utawa sumur.
Dadi cêkake kang katuwuhan ugêt-ugêt mau bangsaning banyu kang rêgêd, kaya pêcêrèn sapanunggalane, mula yèn mung gawe sathithik bangêt kaya ta: ing pêngaron diisèni banyu, yèn
kêmroyok dhompolan, yèn jupuk esuk banjur dipakakake wadêr têtêsan, sadhela bae padha pêcah, sabên mêcah rupane mak byar, pating cruthat, dadi ugêt-ugêt kang gêdhene mung sarambut-rambut.
Wadêrkok iku dipakani upa iya doyan, pohung iya doyan, dadi satêmêne prakara pakane pancèn gampang, mung kang wus tinêmu sêsurupane,
Ing ngisor iki araning wit-witan sawatara kang wit godhonge, utawa kêmbang, pêntil wohe, apadene klika oyode duwe aran dhewe-dhewe, kaya ta: Injên-injênan, godhonge yèn ginawe tômba aran:
yèn durung anjêbrol aran: patrêm, angkuping patrêm: mancung, gagange: dolèr, pêntile: bluluk, yèn wis isi banyu: cêngkir, yèn wis wiwit isi lamat-lamat aran: kêmringêt, banjur: kêmêruk buntut, banjur: dêgan verk. van dawêgan, banjur kêmendho utawa gêmobor, banjur kiring utawa garing, tutuping gantilan krambil aran: kêcèr, kulite: sêpêt, cangkoke ing jêro: bathok, bungkusing wit: tapas, pange: papah, yèn wis ana ngisor sarta wis dikêthoki aran: bongkok, cringihing papah: sada, iya iku kang katuwuhan godhong: blarak.
Kelor, godhonge yèn ginawe jamu aran: limaran J.Z. I 281.
ginawe mamah-mamah wong wadon kang mêntas duwe anak, wohe ginawe jamu wong lara nguyuh, mung kêmbange kang
kang dhuwur: bêngkowang, yèn pinangan matèni, dhangkèle kang aran bêsusu.
Blimbing, kêmbange: maya Dw. Is. 326-1 v.o.
Asêm krandhi, rupane kaya kayu trêmbêsi, wohe kaya kara, nanging rasane pait, ora
Dinding, mèmpêr kaya kayu têkik, mung kacèk godhonge rada ômba, wohe gèpèng kaya kêmlandhingan.
Dlingsên, araning kêmbang woh sarta wijine durung kasumurupan.
Tutup, mèmpêr sênu, mung kacèk godhonge kang bongkot buntu, kaya godhong trate.
Tolok,Talok. kêmbang sarta wohe kaya gandri.
so tuwuh ing alas, nanging godhonge ora enak kinêla dening
Sêgawe, kêmbange kaya kêmbang waru, ora duwe woh.
Sengon, kêmbang woh sarta wijine kaya kêmlandhingan, nanging luwih cilik, sanadyan wite gêdhe.
Wuni, kang akèh tuwuh ing alas, dadi wuni iku kalêbu kayu alas.
Wêru, mèmpêr kaya têkik, mung kacèk
Dhadhap ri, kalêbu kayu alas, kêmbange aran: kêcèlung, wijine aran: kledhung.
Jaha, ora duwe kêmbang, banjur katon woh bae, iya aran: jaha.
Jênar, rupane mèmpêr kêmuning, nanging wite abang, kêmbange kuning.
Jaran, mèmpêr kaya blimbing wuluh mung beda wite putih
Bulu, araning kêmbang woh wijine durung kasumurupan.
Baga, mèmpêr kaya kayu sêrut, nanging wit
tanggal, sasi lan taun. 7. Tingalan tumbuk 32 taun, iku tumbuk kabèh, dina pasaran, wuku, tanggal, sasi, taun, windu dalah môngsa. 8. Tingalan tumbuk pindho 64 taun id.
Kang wus tinêmu tinitenan marang para prawira kang andon prang, wêwatêkaning wong nalika mangun yuda, kagawa saka wutah gêtihe dhewe-dhewe, kaya ing ngisor iki: umuk Sala, kroyok
anduwèni watêk dhewe-dhewe, ana sing kudu diarah wiwit saka laku, jojog, congklang utawa adheyan, salah sijining watêk mau kudu dipituruti sadhela, nanging yèn wis mituruti karêping jaran sawatara, iya banjur katandukan pangrèh, mungguh tumrape ngarah jaran kang akèh atine utawa bantêr, kudu kaarah saka pangarêm-arêm, utawa sarèh, amarga yèn ora katandukan pangrèh, yèn nganti kabanjur muyab atine bakal tansah angèl pangêrèhe, sarta bisa andadèkake rêkasane kang nunggang: iku wis mêsthi, yèn bantêr utawa muyabing ati saka panggraita, kêna katandukan pangrèh kalawan pamêngku, utawa pamisesa, luwih [lu...]
[...wih] manèh jaran kang kurang atine, utawa kêndho, gampang katandukan pangrèh kaya ing dhuwur
miyos wayah bakda Ngasar monggang patalon muni dhisik, minôngka undhang kalumpuking abdi dalêm kang padha
padharan van dhara, dhandhun, dhara garba, bandhut, 3. pradikaning mêtêng.
Ing ngisor iki araning wêsi kang kêna ginawe gêgaman, kaya ta:
Ambal, rupane putih sêmu abang, ora têdhas pinangan ing tai, asale saka watu gunung, unine ambrangêngêng gêtêr kaya ana ing dhêdhuwuran, watêke ampuh.
wingit mêdèni, yèn diputih ing jêruk pêcêl rupane malih dadi biru, unine: srung, ambrangêngêng landhung kaya sungsun, wêsi iku ora kêna kapanasan, bisa dadi êmpuk, nanging yèn diusap sabarang gêtih dadi atos manèh.
Kêmboja: bêcik, otote kaya gadhung pating krênyêp, rupane putih mrusuh, unine: ngo, ngo, sajroning rungon ana
mêdèni, unine: dhung, asale saka lak-lakane Kyai Mudhik Bathara gurune Êmpu Ramadi.
Sinduaji en malik: ala, rupane biru amêrkutuk kasap kaya sungu kapanasan, dinêlêng suwe-suwe
Purasani = karindhu aji: bêcik, rupane ijo
Purasani en liya-liyane kang kasêbut ing dhuwur mau kabèh bêcik.
Dhênuh: ala, rupane biru sêmu abang, sawangane wingit, unine: hung, landhung ambrangêngêng, asale saka eblis laknat kang andadèkake wêsi iku, mulane bangêt panase.
Mêntah: ala, rupane kaya klothokan
otote katon wadhag, nanging yèn digrayang alus kaya baludru, unine: drung, dawa swarane, ampuh bangêt, asaling wêsi mangangkang lanang wadon saka ula
sadhuwuring pok ilat kang wujud mênthil uga suwung, iku bêcik watêke, sarta dadi têtumbaling nagara, kang ngingu suka sugih tur raharja,
wastu kabèh, mung taun Jimakir yèn nuju salin kurup sabên 120 taun, dadi wastu, kaya ta: dhèk taun 1626 wastu.
Kalakon 120 taun, nalika taun 1746 wastu manèh, mangkono ing sabanjure nganti têkan taun 1866 wastu uga, utawa yèn angkaning taun kabage 120 turah 66 iku wastu, ananging ing pasisir môncanagara taun Je ginawe wastu sarta taun Dal kang ginawe liru dadi wuntu.
Angkaning taun eka dasane kabage papat, yèn cèplês: wuntu, yèn nganggo turahan, utawa pancèn ora kêna dibage: wastu.
Angkaning taun môngsa surya iku mung têkan 128 bae, banjur bali ôngka 1 manèh, yèn ôngka taun mau kabage papat cèplês: wuntu, yèn nganggo turahan, utawa pancèn ora kêna dibage: wastu. Mung taun pungkasan 128, sanadyan cèplês dibage papat, nanging ditantokake:ditamtokake. wastu.
Katrangan saka Bagus: Ngarpah. Surakarta ping 3 Sawal Dal 1831.
laku 13 pêdhotan 7, 6 x 2 = 26 x 2 = 52.
Arsambêk Rêsi Gana- / sidhayarpasandi / lir mega ana muka /
ron / mana katon manya / lumrang kang brama rama / riris ngantariksa //
iku dumunung ing tanah Eropah, lakune mancolot, môngsa kewan
Ing ngisor iki araning wisaya: 1. Bêkungkung: pasangan macan. 2. Clili: pasangan gêmak. 3. Jaring: pasangan kidang mênjangan kancil, nanging ora kaya jaring iwak kali, iki jaring patèn, nganggo pathok loro ginawe ngêncang jaringe: goni utawa duk. 4. Tindha: pasangan
wis dhèk jaman Mataram, têgêse wisamarta: nyirêp upas.
Iku bangsaning bruwang dumunung ing tanah Aprikah, pasabane ing kêkayon.
Wiwite wêsi brani kasumurupan wong Eropah ana gawene, kanggo pandoman sapêpadhane nalika
sabab, anggawa 3 Tj. B. nganggo. 4: wawa utawa jibon, pasabane ing alas pulo Malakah, utawa ing
mau nganggo didokoki pakan, sêga diulêd karo bawang tuwin rayap, wuwu kasilêpake ing banyu, kang pakolèh sajroning kêdhung kang kinira akèh iwake, sarana dipathoki, supaya ora bisa owah saka panggonane, pamasange diantarakake sadina sawêngi, esuke diêntas, adat olèh-olèhane iwak wagal, klalèn, lêmpuk, badhèr, lele lan liya-liyane kang
Para wali ing Dêmak kang yasa wayang purwa rai miring, mêcah saka anane wayang bèbèr, awit saka panuwune Radèn Patah nalika taun 1443, bakale walulang kêbo ginawe tipis, nganggo diputih kalawan gêrusan balung ingancur, tangane isih iras têkan ing dhêngkul.
Ing ngisor iki pratelane para wali ngarêp, wiwit kapranata Susuhunan Ngampèldênta karaton Dêmak, nganti tutug
21. Susuhunan Kalijaga, putrane: Radèn Arya Mlayakusuma barêng ana ing Japara aran Tumênggung Wilatikta, Radèn Tejakusuma Adipati ing Tuban, Radèn Nêmbe, punggawa ing Majapait, Radèn Lêmbusura, Adipati ing Surabaya, Radèn Tejalaku punggawa ing Majapait, Radèn Teja, adipati ing
32. Susuhunan Adi Kadilangu, barêng arêp seda wis jaman
ing Têmbayat, banjur dadi Pangulu, putrane: Panêmbahan Jiwa ing Têmbayat, Kang anggêntèni Panêmbahan
putrane: Pangeran Radèn ing Kajoran, Pangeran Agus ing Kajoran, Panêmbahan Agung ing Kajoran, Panêmbahan Agung sumare Panaraga,
49. Panêmbahan Wijil ing Kadilangu, putrane: Panêmbahan Kaji ing Kadilangu,
Agêng Tingkir, Ambarawa: Samarang, Kyai Agêng Bêtah, Sragèn: Surakarta, Kyai Agêng Pêngging, Bayalali: Surakarta, Kyai Agêng Jabalkanil Klathèn: Surakarta, Sèh Dumba Têmbayat Klathèn: Surakarta, Susuhunan Adi ing Kadilangu: Samarang, Panêmbahan Agung Kajoran Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Jiwa ing Têmbayat Klathèn: Surakarta, Panêmbahan PrawitaPruwita. ing Rêdên Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Sujana ing Kudus: Japara, Pangeran Arya Balanjar ing Wôngga, Klathèn:
Pangeran Sawo ing Giri, Garêsik: Surabaya, Pangeran Bangsri, Karanganyar: Surakarta, Pangeran Wirasaba: Kêdhiri, Kyai Agêng Bangsri Karanganyar: Surakarta, Kyai Agêng Nis Nglawiyan:
Pangeran Sawo ing Giri, Garêsik: Surabaya, Pangeran Bangsri, Karanganyar: Surakarta, Pangeran Wirasaba, Kêdhiri: Kêdhiri, Kyai Agêng Bangsri, Karanganyar: Surakarta, Kyai Agêng Nis, Nglawiyan:
kaping kalih ing Wôngga: Surakarta, Kyai Agêng Bayipanurta ing Wirasaba: Kadhiri, Kyai Agêng Gêtasaji, Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Agung ing
Têmbayat, Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Landhoh ing Pathi: Japara, Panêmbahan Radèn ing Kajoran Kalathèn: Surakarta, Pangeran Lamongan: Surabaya, Pangeran Kudus: Japara, Pangeran Konang, Kalathèn: Surakarta, Pangeran Pacalan Kalathèn: Surakarta, Pangeran Driyawôngsa kaping kalih Kalathèn: Surakarta, Pangeran Kalesan kaping kalih Kalathèn: Surakarta, Pangeran Rarajungan: Ngayogyakarta, Kyai Agêng Palunêng Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Rama ing Kajoran Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Wijil ing Kadilangu: Samarang, Panêmbahan Masjit Wetan ing Têmbayat Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Pangulu ing Giriliman Garêsik: Surabaya, Pangeran Jaka ing Sumyang Kalathèn: Surakarta, Pangeran Mindêl Kalathèn: Surakarta, Pangeran Wôngsandriya Kalathèn: Surakarta, Pangeran Panêngah Kalathèn: Surakarta, Pangeran Sumêndhi Kalathèn: Surakarta, Pangeran Wuragil Kalathèn: Surakarta, Kyai Agêng Karangnôngka Bayalali: Surakarta,
Pangeran Jayaprana sêpuh Simawalèn: Surakarta,
Garêsik: Surabaya, Panêmbahan Ngadilangu ingkang seda ing Kêpuh: Samarang, Pangeran Kudus: Japara
Pangeran Driyawôngsa ing Wôngga: Surakarta, Pangeran Nayapatra ing Wôngga: Surakarta, Pangeran Jungut kaping kalih ing Wôngga: Surakarta, Kyai Agêng Bayipanurta, ing Wirasaba: Kadhiri, Kyai Agêng Gêtasaji, Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Agung ing Giriliman, Garêsik: Surabaya, Panêmbahan Natapraja ing Kadilangu: Samarang, Panêmbahan Kaji ing Ngadilangu: Samarang, Panêmbahan Kabo ing Têmbayat, Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Landhoh ing Pathi: Japara, Panêmbahan Radèn ing Kajoran Klathèn: Surakarta, Pangeran Lamongan: Surabaya, Pangeran Kudus: Japara, Pangeran Konang Klathèn: Surakarta, Pangeran Pacalan Klathèn: Surakarta, Pangeran Driyawôngsa kaping kalih Klathèn: Surakarta, Pangeran Kalesan kaping kalih Klathèn: Surakarta, Pangeran Rajungan: Ngayogyakarta, Kyai Agêng Palunêng Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Rama ing Kajoran Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Wijil ing Kadilangu: Samarang, Panêmbahan Masjid Wetan ing Têmbayat Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Pangulu ing Giriliman, Garêsik: Surabaya, Pangeran Jaka ing Sumyang Klathèn: Surakarta, Pangeran Mindêl Klathèn: Surakarta, Pangeran Wôngsandriya Klathèn: Surakarta, Pangeran Panêngah Klathèn: Surakarta, Pangeran Sumêndhi Klathèn: Surakarta, Pangeran Wuragil Klathèn: Surakarta, Kyai Agêng Karangnôngka Bayalali: Surakarta.
Wong ora kêna dadi wali, kaya ta: 1. Wong edan. 2. Wong wadon. 3. Wong lara. 4. Wong picak. 5. Wong bodho. 6. Bocah zie K. T. 215-10.
ngidak barang kang najis. c. Mêtu sêsukêre (nguyuh ngising utawa ngêntut). d. Anggêpok wong wadon kang dudu mukrime. e. Turu
Prabote jaran irêng: kuncung kang kêmpêl andalojor, kulit kang kandêl kêndho, tracak kang cèpèr,
kaya ing ngisor iki: kuncung kang ngumbala mawur, kulit kang tipis, tracak kang nanjurnanjung. sarta kang alus sêrate, suri kang tipis, wulu kang pandhês, buntut kang mapah pucang, balung kang gêdhe,
Mulane kajupuk silih asih, awit saupama jaran iku mung kadunungan dandanan abang bae, mêsthi atine ora burus, wah bantêr bangêt, tur ora duwe karosan, yèn mung kadunungan dandanan jaran irêng bae, [bae...]
[...,] sing mêsthi kurang atine, utawa bangêt kêbluke, dene yèn bisa ganêp silih asihe kaya ing dhuwur mau, kajaba bagus rupane amêsthi burus atine, lan ajêg karosane.
Kabagusaning jaran iku kang olèh pada wadanane, sarta raga janggane.
Bakuning wulu jaran iku ana papat, abang, irêng, kuning lan putih.
Irêng, nganakake wulu mangsi banyu, janjan biru lan lêmah têlês.
Pancal, plôngka, dhawuk enz. môncawarna.
Mirit dununging keblat antara dadi etung wolu.
rumambat ana ing wit-witan, nuju môngsa labuh kapat. Kêna dikêla utawa dikluwa.
Waluh wangsalan Tjent. toyaning tangis, olèh dening: luh.
Walur thukul dhewe sabên ing môngsa labuh, patine yèn wis sataun môngsa têrang. Talutuhing dhangkèl walur iki anggatêli, nanging
walure enak pinangan, sarana dioncèki kulite dhisik, banjur diiris-iris kang tipis-tipis, banjur dipe supaya ilang talutuhe, wusana digodhog: yèn têlêsan, utawa digorèng, yèn digaringake.
Tjent. pangudharing bênang, olèh dening ulur.
kulon, Rêbo, manuk, gêdhang saba, id., Taun, Wiwit maluku ing dina, Saka, Wisan, Panyêbaring wiji sarta tancêbing tandur dina, Ama, Sarate,
Godhong walik êlar, yèn kaliru dikulup, utawa dikêla: ngêndêmi, êndême kaya mangan dhangkèl sungsang, ananging iki nganggo mutah, sarta ora andadèkake pati, tanpa panawa mari dhewe, uwit walik êlar kaya uwiting kadhawung, rumambat ing wit-witan gêdhe, godhonge kaya godhong mlinjo (= so), nanging rada dawa thukule ana ing alas, arang ana ing padesan.
akas adhangan kang nganggo, bisa nêkakake rijêki, tulus rajakayane lan pitik iwène, kajèn kèringan, bisa ngrampungi prakara kang angèl, pangampuhane panas kaya gêni, pangane balung têkèk lan balung landhak karo kayu garu diwor,
luk kang nganggo kêrêp ngabuk-abuk duwèking wong liya, yèn dhapure bênêr, dadi bêkêl desa, sugih rajakaya, bisa ngingoni anak putune, nanging kêrêp kelangan, dèn ngati-ati.
yèn wong turu dibêdhol wulune puhun, sanadyan lembon: amêsthi tangi, dening larane karasa sajroning turu.
Wulung a abang, Wulung b abang tuwa, Wulung c klawu, Wulung d lurik ... padha dhadhu putih dumunung ing tanah Eropah pasabane ing sêgara, mangan iwak laut
Wêsi walingi, rupane kuning sêmu putih sorote ijo, asale mêtu saka sajroning laut,
ginawe potang, yèn tinêrak ilang donyane. Gunane dadi panawaring upas, yèn ginawa lêlungan ana ing saba paran nêmu saduluran bêcik, pangane balung manuk dara lan warangan, karo babakan kayu asêm, didhêplok banjur diwur-wurake, lêngane gajih pitik.
Iku rajêg pring wutuhan, utawa sigaran sarana diblêsake kayadene pathok, kajèjèr kiwa têngên mawa gapit, kinira cèlèng ora bisa ambrobos, dhuwure 5 kaki, kinira cèlèng ora bisa mancolot, dohe kurang luwih 50 kaki, godhage ing ngarêp 25 utawa 30 kaki, banjur saya mingkup dadi kari 4 kaki.
cèlèng wis marani pakanan mau, banjur dilakokake karo dioyak diarah playuning cèlèng mênyang panggonan pasangan balabag, utawa kayu kang ginawe mayat munggah banjur ana panggonan kang angluwêng, dadi mung kari
wêdhus iku wudêle bisa ngwêtokake dhèdhès kayadene rase.
2. Dumunung ing tanah Kasmir, utawa Ngindhu ngarêp, wulune kêna ditênun kanggo bangsaning calsyal. sapêpadhane. 3. Dumunung ing tanah Mêsir. 4. Dumunung ing tanah Asiyah tuwin Amerikah. 5. Dumunung ing tanah Eropah tuwin Ustraliyah têngah, kêna diingu ing wong, sarta wong siji kang kaya bisa ngingu wêdhus têlung utawa patang lêksa. 6. Wêdhus marinos, dumunung ing tanah Sapanyol, wulune kêna ditênun dadi marinos, 7. Wêdhus musthika, dumunung ing tanah Asiyah sarta Eropah têngah, wêdhus iku duwe musthika ana ing jêroan.
liyane Kangjêng Gusti ora kalilan nganggo, dene lumrahe: suh wêdhung iku papat, bakale mas, utawa salaka, kang akèh: pênjalin, sarta ana kang nganggo godhegan, iku kabèh ora kalêbu ing larangan, êndi kang ora kawênangake iya kalêbu ing larangan, kaya ta: mantri nganggo wêdhung pamor, iku ora kêna, dadi kalêbu ing larangan nganggo dudu panganggone.
Ing ngisor iki araning wayang pusaka karaton Surakarta Adiningrat, kaya ta:
Yudhisthira, dêrês, panuksma, puthut.
Gathutkaca, kilat (longok), guntur (tumungkul), busuk, thathit (pajêg), gêlap
Baladewa, kagèt, sêmbada, paripêksa, gègèr.
1. Katongan, wayang ratu. 2. Liyêpan, wayang alus kang dipanggung, kaya ta: Krêsna, Arjuna, Sêmbadra. 3. Lanyapan, wayang nonoman kang nglangak. 4. Uyi, wayang wadon kang luruh. 5. Èndhèl, wayang wadon kang nglangak. 6. Dugangan, Kurawa, punggawa, buta. enz. 7. Bapang,
kêdêr. 2. Mayat, driji lan mripat mêmbat. 3. Jahidan, suluhan mripat kagawe jinjit ing buri.
a. Wayang purwa lan gêdhog, kang digawe walulang kêbo, dudu walulang sapi utawa liya-liyane, walulang mau dipênthang nganti garing, yèn wis matêng tarangane banjur dikêrok wulune nganti tipis sarta warata, sarana diwungkal lan diwuluh supaya ilang tancêbing wulu, sarta nganti atus êntèk lêngane, awit yèn kurang garing: lêmbèk, pulase bakal gêlis anglothok.
Sawise rampung pangolahing walulang: banjur dicorèk, iku lagi aran corèking wayang purwa, apa gêdhog, kadadèkake sakêbar utawa rong kêbar, nganggo ngira ômba ciyuting bakal, katimbang karo gêdhe ciliking wayang kang bakal ditatah. Sawise walulang dadi kêbaran, banjur kacorèk nganggo babon apa kang dikarêpake wujuding wayang, kang ginawe nyorèk wali, tumuli ditatah, rupaning gêgaman:
Latin Bauwarna Jilid 2 koleksi Museum Sanabudaya Yogyakarta.
Yèn wis rampung panatahe wis aran wayang, ananging isih aran wayang gêbingan, têgêse sanadyan wis nganggo wanda, iya uga isih aran wayang bakal, awit pancèn durung rampung, tumuli diplimpingi, kang dianggo pangot, utawa wali, iku lagi katon tatahaning wayang alus utawa kasar, rêsik utawa rêgêd, kau utawa luwêsing ukêle, cêkake ala bêciking tatahan yèn wis rampung pamlimpinge, nanging iku wis aran ambabar wayang putihan, mung kari mulas tuwin mrada apadene ngêtrapi gapit lan cêmpurit.
Sawise rampung panggarape plimpingan, nuli wiwit kapulas, pirantine:
1. Dhingklik sacukuping gêdhening wayang, nganggo katutupan srêbèt ambane tikêl karo ambaning dhingklik, ngiras kanggo tutup yèn wayang iku wis dadi pulasan. 2. Piranti kanggo ngêjur ancur lin, utawa ancur lèmpèng. 3. Piranti anggêrus balung bakaran, utawa gêrusan pulas, atal, gincu sapanunggalane. 4. Piranti wadhah banyu lôndha jangkang kanggo nglorod walulang tuwin anglorod pulas. 5. Plirit, utawa èblèk, piranti ngrumati wayang sadurunge rampung pamulase, supaya ora nglinthing sarta ora ngowahake gêmpuraning tatahan. 6. Panuli rupa-rupa.
Nuli wiwit andhasari putih saka gêrusan balung kalawan ancur, banjur diawak-awaki, kang pancèn panggonan pulas
wayang gêmblèngan iku kabèh wayang kang diprada awak tuwin paraupane.
Barêng wis ambabar pamulase, wayang banjur diwadhahi ing kothak cilik dhisik, durung digapit lan dicêmpuriti.
b. Wayang madya yasane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangkunagara IV. iku iya wayang walulang padha karo letl. a. bov.
c. Wayang kalithik utawa golèk purwa, bakale kayu, iras satancêbane, mung tanganane kasopak ing walulang kêbo kayadene wayang purwa.
d. Wayang bèbèr iku mung kagambar ana ing daluwang panaraga bae, saiki wis ora kalaku, mung ing tanah Gunung Kidul, desa Gêlaran Wêdhi, dhistrik lan Kabupatèn Wanasari (Ngayogyakarta) isih ana turuning dhalang bèbèr aran: Gunakarya, isih nglakokake wayang bèbèr nanging mung kanggo pakaulan bae.
Wayang purwa salakon iku ana têlung golongan gêdhe.
1. Golongan wayang panggungan, utawa sumpingan, dene
4. Wayang salakon mau ana limang golongan, liyêpan, lanyapan, panthêlêngan, gusèn sarta gusèn tanggung.
luyana, payana, mayangga, graya
zie M.N.II. (Kroon Prins).
Anane wayang wong yasane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I. (Sambêr Nyawa) nalika taun 1700 zie M.N. I.
Anane wayang wong kang kaping pindho, yasane nyonyah Walônda ing loji wetan, zie Pr. Wed. letl. b.
Kang yasa wayang purwa Prabu JabayaJayabaya. ing Mamênang, sinangkalan: pandhita gunaning sarira (837).
Sajumênênge Prabu Jayabaya ing Mamênang, nuju taun 861 karsa amurwani gambaring para lêluhure, kang minôngka babone: arca, mulane wayang iku jalu wanodya padha tindhik, sairib kaya wong Indhu, mangkono uga prabot panganggone, kang ginawe dhisik: Bathara Guru, banjur para dewa, para widadari, sapiturute, barêng wis rampung ingaran wayang purwa.
Mulane ingaran: mangkono, dene wiwit anggambar kang wis ora ana wujude, sinangkalan: gambaring wayang wolu = 861.
Sabêdhahe nagara Majapait, nalika taun 1433, wayang bèbèr dalah gamêlane kagawa marang ing Dêmak, Radèn Patah bangêt kacaryan marang caritaning wayang purwa, sarta sêngsêm marang rasaning karawitan, banjur anênuwun marang para wali bisane lêstari wayang purwa dadia kalangênaning para nata ing tanah Jawa, môngka gambaring wayang bèbèr sarta unining gamêlan kacêgah ing agama Islam, para wali banjur pakumpulan, wayange bèbèr
tipis sarta nganggo didhasari putih saka gêrusan balung sarana diancur.
Sinuhun Bonang nganggit kothak sarta panggungan kayu nganggo dibolongi.
Sinuhun Giri amuwuhi wilahaning gamêlan salendro sawilah, supaya gèsèh karo unine gamêlan salendro kang dianggo wong Kapir ing jaman Majapait.
Sinuhun Kalijaga nganggit tancêbaning wayang ing paseban: gadêbog, sarta nganggit kêlir karo balencong kanggo mayang ing wayah bêngi, apadene nganggit kayon (= gunungan) ing jaba cinorèk kayu lung-lungan,
wangsalan Tjent. janma sungsun, olèh dening: tumpuk.
1. Bayi lair bungkus P.R. I. 197 (8). 2. Nguculi wungkuwan ora ingulapan bitinge dhisik, banjur dèn suwèk bae, iku ora ilok, dadi pangane Batara Kala.
1. Wungkul cilik mula. P.R.I. 197 (33). 2. Bayi lair tanpa ari-ari P.R.I. 197 (9).
1. Ngêngandhut of anggêgembol. 2. Linggih ing tampah, 3. Linggih ing lumpang ... dadi pangane Bathara Kala.
Cipratan getih nuduhaké granulosit neutrofil, ing endi telu lobus nukleus bisa katon.
Neutrofil (Basa Inggris: neutrophil, polymorphonuclear neutrophilic leukocyte, PMN) ya iku bagéyan saka leukosit saka klompok granulosit. Bebarengan karo loro sèl granulosit liyané, ya iku eosinofil lan basofil kang nduwé granula ing sitoplasma banjur diarani polymorphonuclear amarga nduwé wujud inti sèl kang anèh. Granula neutrofil awerna abang rada biru kanthi inti sèl kang cacahè telu.
Neutrofil iku salah sawijiné jinis leukosit, mliginé kang bentuké granulosit kang isiné pewarnaan butiran netral, kantong-kantong cilik enzim kang mbantu sèl kanggo matèni lan nyerna mikroorganisme sawisé dilek dèning fagositosis.[1] Neutrofil mateng nduwé nukleus kang kapérang dadi ros-ros kang diarani segmen utawa poli, déné neutrofil imatur nduwé nukleus kang bentuké pita kang diarani band. Umuré neutrofil udakara 3 dina.[1] Neutrofil nduwèni sipat fagosit, wujud inti sèlé manéka werna kanthi wujud gagang, nglengkung, lan nyabang-nyabang.[2]
Perbandhingan leukosit saka neutrofil padatan nganti 50-60%. Sumsum balung normal wong déwasa bisa ngasilaké paling ora 100 miliar neutrofil ing wektu sedina lan bisa mundhak tikel sepuluh yèn kadadéyan inflamasi akut. Sawisé ucul saka sumsum balung, neutrofil bakal ngalami enem prosès morfologis, ya iku mielocit, metamielocit, neutrofil non segmen (band), lan neutrofil segmen. Neutrofil segmen minangka sèl aktif kanthi kapasitas kebak kang ngandhut granula sitoplasmik (primer atau azurofil, sekunder, utawa spesifik) lan inti sèl kang ana ronggané kaya ing kromatin. Sèl neutrofil kang rusak bakal dadi nanah.
Panalitiyan babagan neutrofil[besut | besut sumber]
Panalitiyan anyar ngenani baktèri kang bisa nyerang kekebalan awak wis ngyakinaké para élmuwan bilih neutrofil kang akèh cacahé bisa nemtokaké apa sistem kekebalan awak bakal ngidinaké utawa nyegah infèksi bakteri.[3]
Neutrofil kang nggawé watara 60% saka kabèh leukosit, ya iku komponen seluler paling gedhé saka sistem kekebalan awak manungsa. Miliaran ana ing jero awak manungsa. Padatan, neutrofil ncerna lan banjur mejahi bakteri ingkang mbebayani kanthi ngasilaké molekul kang ngandhut racun tumuju sèl, kalebu zat pemutih kadosta kang diarani asam hipoklorit. Sawisé bakteri iki dipatèni, neutrofil ngrusak awaké dhéwé ing sawijining prosès kang diarani apoptosis. Bukti paling anyar nuduhaké bilih prosès iki wigati banget kanggo nambani infèksi ing awak manungsa.[3]
^ a b (id)Arti neutrofil(diundhuh 1 Februari 2013)
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (
Manungsa iku duwe tôngga jiwaManungsa iku duwe tôngga wismaManungsa iku duwe tôngga desaManungsa iku duwe tôngga nagara
Sêsorah kula ingkang sampun-sampun bab panggulawênthah kados ingkang sampun kula bèbèr wontên ing S.R.V. tuwin P.P.R.K. namung angrêmbag lampahing panggulawênthah ingkang limrah dipun tindakakên ing sadintên-dintên, sanadyan ing sêsorah kula wau ugi sampun ngêwrat panjôngka sagêda manungsa punika anêtêpi jêjêring kamanungsanipun anuju dhatêng karahayoning bêbrayanipun manungsa. Nanging kula dèrèng nate ngrêmbag bab panggulawênthah ingkang gêgandhengan kalayan rêtuning jagad ingkang sami dipun alami dening manungsa ing wêkdal sakmangke. Awit sangking punika kula manah pêrlu wêkdal punika ngrêmbag prakawis panggulawênthah ingkang wêkdal sakmangke pêrlu sangêt dipun bèbèr ing pundi-pundia kemawon.
Kawontênanipun jagad saya ruwêt kacihna saking mrèmènipun paprangan ing Eropah dhatêng buwana sanès-sanèsipun. Manawi pamrèmènipun wau saya ndadra gèk badhe kadospundi [kadospun...]
[...di] kawontênanipun bêbrayaning manungsa. Nitik glagadipun pêprangan ing samangke punika badhe bêkta kurban ingkang anggêgirisi, awit mèh sadaya nagari sami siyaga dêdamêl anjangkêpakên srana panulaking bêbaya. Kados-kados ing wêkdal samangke punika sadaya nagari namung sami kuwatos manahipun bokbilih kêtrajang mulad-mulading latu pêprangan. Pikiranipun manungsa prêsasat namung mlêbêt mriku, ngantos botên wontên wêkdal ingkang kangge manah dhatêng kawilujênganipun bêbrayan.
Manut kawruh bab kridhaning jiwaning manungsa, babaring gêsangipun manungsa punika katingal saking cipta rasa karsanipun, punika mêndhêt gêmblêngipun kemawon. Kridhaning pikir ingkang ing samangke kanamakakên intellect punika manawi botên dipun awasakên nênuntun dhatêng watak gumêdhe utawi jubriya. Ingkang makatên wau tamtu kemawon lajêng nuwuhakên ing raos manawi badanipun piyambak ingkang inggil, dene tiyang sanès lajêng dipun rèmèhakên. Limrahipun tiyang ingkang makatên wau namung manah dhatêng kêmajênganipun piyambak, nanging botên gadhah cipta mulung dhatêng sasaminipun gêsang. Ingkang makatên wau sampun mêsthi anuwuhakên congkrahipun manungsa satunggal lan satunggalipun, mila sanajan manungsa punika
anjagi supados kêmajênganing pikir wau botên malèncèng sangking dhêdhasaranipun, awit sajatosipun pikir punika manawi sampun dumugi ing bontosipun, inggih punika dumugi ing budi, tamtu ngicalakên dhatêng raos jubriya. Manungsa lajêng èngêt dhatêng sasamining gêsang, tuwuh kajêngipun angayomi dhatêng sasami. Sambêt kalayan kawontênan punika wau pêrlu para guru tuwin para tiyang sêpuh anggènipun nuntun dhatêng para murid tuwin para putra ing bab kridhaning pikir sagêda ambontosakên dumugi ing budi.
Kridhaning raos pêrlu ugi dipun wulangakên. Manungsa punika sugih pêpenginan. Upami dipun cacahakên pêpenginan wau dhosinan. Awit sangking punika manungsa wajib anyumêrêpi punapa inggih pêpenginan wau tuwuh saking jiwanipun ingkang suci, punapa tuwuh sangking angkaraning driya. Amargi sajatosipun pêpenginaning badan wadhak tuwin pêpenginaning sajatining manungsa botên sami. Têgêsipun ingkang dipun kajêngakên dening sajatining manungsa punika dèrèng tamtu dados pêpenginanipun badan wadhak. Kosokwangsulipun pêpenginanipun badan wadhak punika dèrèng tamtu dados pêpenginanipun sajatining manungsa. Milanipun manawi manungsa gadhah pêpenginan punapa-punapa, punapa kêpengin nêdha, punapa kêpengin mangangge lan sapiturutipun punika
puruna mawas sawatawis sampun enggal-enggal dipun turuti, pêrlunipun sagêd sumêrêp yêktos tuking pêpenginan wau. Punapa sangking manungsa sajati punapa sangking badan wadhak. Sintên ingkang sampun nate ngalami bab punika, tamtu sampun sumêrêp kadospundi tanduking pêpenginan wau. Manawi botên enggal-enggal dipun pituruti, nanging kosokwangsulipun dipun wawas sawatawis, pêpenginan wau kêndhak piyambak. Têgêsipun tanduking pêpenginan wau lajêng sarwa sarèh. Manungsa botên kawêngku dening pêpenginanipun, nanging manungsa ingkang mêngku pêpenginanipun. Sampun mêsthi kemawon tanduk ingkang makatên wau nuwuhakên kawilujêngan, botên tumrap dhatêng badanipun piyambak, ugi tumrap dhatêng sasamining gêsang.
Kridhaning raos punika gumantung dhatêng kawontênaning pikir lan raos. Pikir manawi sampun ngancik tataran budi wontênipun namung sêdya angayomi. Kridhaning raos manawi sampun kawêngku dening sajatining manungsa, dados têgêsipun botên angladosi dhatêng karsaning badan wadhak, kawontênanipun lajêng asipat trêsna, gadhah sêdya damêl wilujêngipun sasami.
Sagêd ugi wontên tiyang ingkang pitakèn, la manawi makatên tiyang gêsang wontên ngalam donya punika punapa lajêng botên manah dhatêng kawadhaganipun. Pitakèn ingkang makatên wau tumrapipun tiyang ingkang botên gêgulang dhatêng kaalusaning cipta lan rasa, sampun lênggah. Ananging rèhning panggulawênthah punika sêdyanipun dhatêng kaluhuraning kamanungsan, amila wangsulan kula sampun mêsthi kemawon badan punika dipun upakara ingkang saèstu, ingkang ngantos sagêd rêsik kawontênanipun, nanging manungsa botên kenging kasupèn bilih badan wadhak punika namung minangka pirantosipun manungsa sêjati, dados saksampunipun manungsa manggulawênthah dhatêng badanipun sagêd saras tuwin rêsik, badan wau namung minangka dadosa sarananipun anggènipun manungsa badhe tumindak angayomi ing sasami tuwin trêsna ing sêsami. Mila badan wadhak punika kenging kaupamèkakên kapalipun, manungsa sêjati ingkang numpaki. Têrang wajib manungsa punika anggulawênthah badanipun, amargi manawi kawontênanipun kirang sampurna botên sagêd angladosi kridhaning manungsa sajati. Manawi botên klèntu, ing agami Islam ugi wontên sanepa bilih K. Nabi punika numpak burak. Pralambang punika sampun cocog, kadosdene ingkang kula aturakên punika wau.
Saksampunipun kula mratelakakên sipat-sipating cipta, karsa, sakmangke pêrlu kula manah dhatêng kawontênanipun manungsa ing wêkdal sakmangke, ingkang sami wontên salêbêtipun [salêbêt...]
[...ipun] pêpêtêng, ngantos tumbukan satunggal lan satunggalipun kacihna wontên ing paprangan ing jaman sakmangke. Panggulawênthah ingkang tumindak wontên ing Eropa, ingkang kadayan dening pêmanggih libêralismê, inggih punika manawi satunggal-tunggalipun tiyang gadhah kamardikan mêkarakên daya-dayanipun, tundonipun cara panggulawênthah ingkang makatên wau manungsa lajêng botên èngêt dhatêng sasaminipun gêsang, ingkang dipun wigatosakên namung kabêtahanipun piyambak. Libêralismê ingkang makatên wau dhawahipun wontên jagad ekonomi inggih sami kemawon, têgêsipun satunggal-tunggalipun tiyang ingkang olah kaekonomian namung tansah manah dhatêng agênging batinipun piyambak, babarpisan botên purun angèngêti dhatêng sêsaminipun gêsang ingkang botên sagêd yasa barang-barang kangge anyêkapi kabêtahanipun padintênan. Gandhèng kalayan landhêping pikiranipun manungsa lajêng kawontênakên bêbadan-bêbadan ingkang kawastanan maskape-maskape utawi trust-trust ingkang sêdyanipun badhe nyêpêng panguwaos ing jagad ekonomi supados angsala bathi ingkang kathah piyambak. Pêmanggih libêralismê ingkang kula bèbèr wau ugi anuwuhakên praja-praja ingkang adhêdhasar kabangsan, kawastanan nationale staten, ingkang ugi lajêng namung manah dhatêng kawilujênganipun krajanipun piyambak, unggulipun prajanipun piyambak, botên angèngêti dhatêng praja-praja ingkang dados tôngga têpalihipun. (Badhe kalajêngakên)
(Sambêtipun M.S. No. 3 Th. VIII.).
Lo, piye mas, kabèh katrangane para wong sing wis tak anggêp mumpuni marang babagan opvoeding kabèh cêtha, maton lan bênêr. Para
ahli olèhe awèh katrangan nganggo dhêdhasar sing nyata bangêt. Hara coba, sampeyan kèmutan
opvoeding iku, kudu mêlêng marang economie disaranani kawruh rupa-rupa. Dene wêwatone iya nyata lan mêlok bangêt: urip tanpa economie mêsthi amblêdug. Uripe sangsara, kalênggahane ora ana ing voor grond (ngarêp) iku upama gambar.
Dèn Karya èstri. Ngono kuwi, iya tênan. Mêsthine iya diakoni wong saêmbrah.
Dèn Karya jalêr. Bênêr, aku dhewe iya ngarani ngono. Dene mungguh kangmas Sêtyabôngsa, sing dadi gêgêbêngane:
Sabên uwong, lanang utawa wedok padha dadi cuwilane bôngsa, dadi ora cukup yèn mung mikir butuhe dhewe, kudu nganggo ngèlingi bôngsa,
sabab kajèn utawa ora kajène bôngsa, iku katitik ana pasarawungane para bôngsa. Bôngsa sing ora kajèn iku kojur, padha babae. karo srawungane uwong padha uwong, êndi sing ora kajèn iya banjur kêlara-lara, rumasa nistha. Môngka satêmêne olèhe disapèlèkake mau mung saka panggawene dhewe. Wong iku bisane kajèn kèringan, rak iya kudu duwe lêlabuhan sing ebat, nganti kiwa têngêne misungsung pangaji-aji. Dadi bêbundhêlane: kudu duwe watak lan pakarti sing bisa anjunjung dhirine nganti tumêka sabôngsa pisan, iki voor grond sing dadi gêgayuhan, dene sababe iya cêtha lan mêlok, yaiku: tiba unyik iku sangsara bangê.bangêt.
Dèn Karya èstri. Iya ngono tênan kok. Môngka isih kêna binudi bisane munggah, maju. Sranane nganggo kawruh rupa-rupa, ngajokake sakolahan, ngajokake kagunan lan kabudayan, apadene karukunan, parlune anggampangake sawarnane ada-ada utawa pagawean kang kudu dilakoni bêbarêngan (samenwerken).
Dèn Karya jalêr. Tekat mangkono mau iya bênêr, nanging cacahe wong kang duwe karêp mangkono kuwi durung pati akèh, sabab durung ngrêti paedahe, malah ngira: rêrukunan, gotong-royong,
sing êndi? Awake banjur arêp nganggo sing êndi?
Jalêr. Mulane kuwi, lagi padha dipikir, digolèki. La, olèhe
ngrungokake para ahli liyane manèh. Kaya ta: ahli wetenschap, ahli kabatinan, lan liya-liyane, iki kabèh padha duwe gêgêbêngan kang tansah pinasthi, dipundhi-pundhi sarta dièsthi rina wêngi, kayadene ideaal ngono.
Èstri. Iya mas, nanging nèk wetenschap aja digolongake ideaal ngono, amarga mung dadi srana (middel) bisa angrikatake kêcandhake [k...]
[...êcandhake] ideaal. Dadi wetenschap ora kêna diarani ideaal, nanging middel sing prêmati. Tandhane, wong-wong sing padha duwe wetenschap (intellect) tekade iya isih dhewe-dhewe, ana sing ngene, ana sing ngono. Dadi saupama wetenschap iku ideaal rak wis rampung. Ora duwe tekat liyane.
Jalêr. O, iya, dadi nèk ngono, kabèh golongan kudu duwe wetenschap dene sing durung duwe, lakune kamajuan iya rêndhêt. Iya, bênêr kowe, dadi saiki, kudu golèk wawasan manèh marang wong sing ahli kabatinan. (Badhe kasambêt).
Ing sêrat (de Verlegenheid) anggitanipun Tuan J. Schouten nyêbutakên bilih watak isinan punika sampun limrah, sabên manungsa anggadhahi watak punika. Malah tiyang ingkang botên gadhah watak isinan, kawastanan abnormaal, botên limrah. Sanajan lare taksih alit pisan, inggih sampun gadhah raos isin, jêr isin punika makartinipun raos ingkang tanpa dipun wuruki ing sanès sarta tanpa dipun gladhi rumiyin, lugu bêktan saking wiwit lair, inggih punika ingkang têmbungipun manca kawastanan instinct.
Lare alit ingkang nêmbe sagêd ngyêktosi bapa lan biyungipun, agêngipun dumugi dhatêng tiyang ingkang tunggil sagriya, punika asring kalèntu nêdha êmban utawi badhe tumut dhatêng tiyang sanès, upaminipun tamu. Nanging manawi sumêrap ing klèntunipun, lajêng nangis. Punika jalaran saking isin, dene klèntu. Ugi kathah lare alit ingkang (ajrih) dhatêng tamu. Ajrih punika klèntu, lêrêsipun (isin). Sadaya punika ambuktèkakên manawi isin punika watak bêktan saking wiwit lair.
Lare punika saya agêng saya suda watêkipun isinan. Dados indhaking umur adamêl tipising raos isinan. Sudaning isinan wau saya kathah, manawi sampun umur 6 taun. Nanging manawi ngancik
saking dhidhikan, pasrawungan, padatan lan papan ingkang asring sinaba lare punika.
Dados têtela sangêt bilih watak isinan punika ugi satunggaling bab ingkang kêdah kita èngêti salêbêtipun kita mrihatosakên panggulawênthahing anak-anak kita. Punapa inggih urup kalihan pêrlunipun, upami bab watak isinan punika dipun dadosakên kawigatosaning pandhidhikan? Para maos, watak ingkang samantên umumipun, botên sagêd badhe tanpa daya dhatêng gêsanging tiyang ingkang andarbèni. Malah mandar punika salah satunggaling bab ingkang gawat tumrap dhatêng pandhidhiking
karakter). Sabab punapa? Sêbab raos isin punika raos ingkang botên sakeca sangêt. Manawi lare wiwit alit wongsal-wangsul tansah kisinan, punika sagêd ugi ambêbayani tumrap dhatêng gêsangipun ing têmbe wingking, ing samangsa sampun dados tiyang sêpuh. Sagêd ugi dados tiyang clingus, tiyang ingkang botên gadhah zelfvertrouwen (botên gadhah piandêl dhatêng kakiyatanipun piyambak), botên wontên sêsrawungan lan sapiturutipun, punika satunggaling kapitunan ingkang agêng sangêt ingatasipun tiyang bêbrayan gêsang ing paramean.
Punapa watak isinan punika awon? Punika kula sumanggakakên dhatêng para maos. Punapa punika wontên gunanipun? Sadaya paringipun ingkang Kuwaos kêdah wontên gunanipun. Jênèh mangke botên wontên têtêmbungan: O, bocah ora wêruh ing isin. Lah punika satunggaling bukti, manawi manungsa punika pêrlu gadhah raos isin. Nanging botên sae gadhah watak isinan. Pundi watêsipun watak isin lan isinan? Ing ngriku punika gawating pandhidhik. Saking pamanggih kula panjaiting garis watês kêdah wêwaton kasusilan kita, liripun sadaya pakartining raos isin ingkang jalaran saking solah-tingkah tindak-tanduk ingkang sajatosipun botên dados alanganing kasusilan, punika prayogi dipun sirnakakên sarana panggladhi, pitutur, pitêdah lan tuladha warni-warni.
Botên wontên awonipun, bilih ing ngriki kula pratelakakên, manawi isin punika ragi gèsèh kalihan wirang. Gampilanipun isin punika kathah condhongipun dhatêng ajrih; wirang punika rumaos asor nglampahana, utawi rumaos dipun asorakên; asoring bêbudèn utawi tindak-tanduk. Nanging tumraping
èstri pangkat 6 H.I.S. ingkang padatanipun manawi ngaturakên punapa-punapa dhatêng gurunipun botên tampèn-tinampèn, namung dipun glethakakên kemawon. Gurunipun ragi bingung anggènipun badhe anjampèni sêsakit punika, jalaran mawi pitutur limrah, mantunipun têka namung kangge sawatawis wêkdal. Lêt sawatawis dintên inggih wangsul makatên malih. Bokmanawi kemawon inggih lêpatipun pun guru piyambak, dene anggènipun mituturi namung: "Êmoh, nèk anggonmu mènèhake mung kok glethakake bae." Dados rumaosipun lare punika pun guru namung ngadi-adi kemawon, nêdha dipun ladosi akanthi sae, tanpa waton. Jampi inggih kathah, nanging judhêgipun pun guru punika anggènipun milih jampi ingkang sampun ngantos ngatawisi manawi punika jampi. Sabab lare pangkat 6 umur 12a 13 taun, dèrèng sagêd mangêrtos dhatêng pitutur ingkang ragi wigatos. Malah sagêd ugi dipun tampi srêngên alus; lare anggènipun mantuni, sabab saking ajrih, botên jalaran saking mangêrtos. Pramila inggih anjudhêgakên
ing meja sangajênging pa' guru. Tanpa dipun manah malih pun guu mungêl kalihan sajak gujêngan: "Lo, kuwi rak lageane pêngantèn anyar sing isih
punika kenging kawastanan nyêbal saking ngèlmu pêndhidhikan (opaedagogisch). Nanging buktinipun lare wau lajêng mantun anggènipun gadhah lagean kasêbut ing nginggil. Malah trajangipun ingkang
piyambak inggih purun, sarta swaranipun sagêd mêdal limrah. Lo para maos, punapa pambirating isin ingkang tanpa dunung makatên punika (valse schaamte) kêdah asarana barang ingkang murugakên isin? Kadosdene tiyang nyêpêng pandung ugi kêdah kalihan pandung? Wusana sumangga.
(Sambêtipun M.S. No. 3 Th. VIII)
Sarêng kala taun 1896 ngantos satêrusipun, punika kawontênanipun ing tanah kita ngriki, kathah ewahipun, ewahipun wau katingal ngêgèt sangêt, mênggah wujudipun kados ta: kabudidayan tanêman rosan, sata, t.s.s, mindhak wiyar sangêt têbanipun. Punggawa pabrik ugi mindhak kathah, têtanèning pribumi
anjajan ratêngan. Sêsrawunganipun jalu lan wanita ing salêbêtipun nyambut damêl ing pabrikan saya supêkêt. Mila agami lajêng mundur, pondhok-pondhok pêsantrèn kathah ingkang pêjah, kamurkan ing kadonyan saya mindhak agêng. Kabêtahanipun ngagêsang inggih lajêng mindhak kathah wragadipun.
Wiwit ing taun 1900 nagari angindhaki cacahing priyantun, [pri...]
[...yantun,] kados ta: juru sêrat ondêr, punggawa panjualan candu, punggawa gadhean, irigari, t.s.s. Ngantos kêkirangan tiyang ingkang kacalonakên dados priyantun wau. Inggih wiwit titimôngsa punika para golongan sanès trahing priyantun, sami rêmên ing kapriyantunan. Wiwit ing taun 1910 lare-lare kita saumumipun, jalêr èstri, wiwit majêng dhatêng kaondêrwisan, kasêmbuh nagari, sarta kabudidayan ingkang agêng-agêng ambêtahakên punggawa ingkang mangrêtos ing basa Walandi, mila nagari ngiyasani pamulangan H.I.S. Milo, sapiturutipun. Ing rikala lare-lare ingkang mangrêtos ing basa Walandi dèrèng kathah (taun 16 dumugi 22-ran) lare ingkang mangrêtos basa Walandi katingal aji sangêt, jalaran kathah ingkang ambêtahakên, taksih dèrèng kathah padinipun. Ing wêktu punika wau lare wêdalan H.I.S. utawi K.E. wiwit malêbêt nyambut damêl, blêng, manawi ing kabudidayan, sagêd balônja sèkêtan minggah, lare wêdalan Milo sagêd satusan minggah. Awit saking ingkang makatên wau, umbyaking para warga ingkang ambudi nyinaokakên putranipun ing pamulangan H.I.S.
kathah, lare-lare kita jalêr èstri, kamajênganipun dhumatêng kawruh kilenan, botên susah mawi kaatag. Wiwit jaman samantên wau ngantos sapriki punika wragading nyinaokakên anak angrêgiyêg yêktos. Badhe kasambêt.
Prasapa punika sami kalihan awisan (larangan); sapa-sapa ora kêna anu-anu. Nanging larangan wau namung katumrapakên anak putunipun piyambak, botên kangge umum. Dene sabab-sababipun lajêng damêl prasapa, punika wau-waunipun ngalami lêlampahan ingkang botên sae, manggih pakèwêt utawi nandhang cilaka. Wusana kangge pangrêksa murih wilujêng, anak putunipun lajêng dipun emutakên: "Sapa-sapa anak turunku, aja padha ngene-ngene."
1. Botên kenging nyamping cindhe. Dene sababipun: nalika wontên tiyang ngamuk, kalêrês sawêg ngamuk ngagêm nyamping cindhe, sarêng tandang ngantos lukar.
2. Botên kenging nanêm waluh wontên sangajênging dalêm (plataran), amargi nalika badhe nyêpêng tiyang ngamuk, kêsrimpêt ing waluh ingkang wontên ing plataran.
1. Botên kenging nitih kuda napas. Jalaran nalika pêrang kalihan Arya Panangsang ing Jipang, nitih kuda napas, kaplajêng, kenging waos pathakipun.
2. Botên kenging dhahar ngungkurakên kori. Jalaran nalika kacidra Kyai Agêng Bocor, panuju dhahar mêngkêrakên kori.
Kados cêkap samantên kemawon kangge tuladan, wujuding prasapa ingkang badhe kamanah sambêtipun kalihan opvoeding. Awit prasapa-prasapa punika
Mataram sarta s.s. taksih kathah. Sadaya prasapa wau, rak gadhah pikajêng ngeman dhatêng para turunipun supados sami manggih wilujêng. Sarèhning panggulawênthah (opvoeding) punika inggih gadhah ancas dhatêng kawilujêngan. Samangke lajêng kadospundi gandhèngipun kalihan panggulawênthah? Têgêsipun:
êmbah buyut, êmbah canggah warèng, nuju anu-anu, lajêng manggih pakèwêt. Amargi, sanajan jêjêripun pados wilujêng, yèn caranipun botên pinanggih ing nalar, lajêng kados gugon tuhon.
Mangka gugon tuhon punika sami kaanggêp botên lêrês dening para ulah pikir.
Ingkang kula manah punika, lajêng kadospundi tanduk kula utawi cak-cakaning opvoeding ingkang dhatêng anak-anak kita, tumrap kawontênanipun prasapa-prasapa kados ing nginggil wau.
Manawi para bapa lan para ibu, botên cêtha yêktos dhatêng kawontênan gugon tuhon ingkang sami dipun lampahi, sampun mêsthi anggènipun anggulawênthah anak-anakipun, inggih botên tidha-tidha. Wusana lare-lare badhe angsal tuntunan ingkang botên cêtha.
suwuring dhiri pribadi / dadi tôndha maksih binônda ing maya // Bab 87.
2. sira limut kodrat iradat Hyang Agung / mranata samoa / budiman kang tansah eling / muhung
ingoncekan pinrih ilang / gantya kulit ing jro jrone / yèn wus rêsik sadarum / lêlapisan ingkang nglimputi / yakti katon
sumurup / nora wênang amisesani / murba momonganira [momong...]
[...anira] '/ yèku pindhanipun / wajib wênanging wong tuwa /
maksih kabandèng donya / paksa ngarsa-arsa darajat kang inggil / ing kamanusanira //
kinum anèng tirta / datan kalong salamine / lir pralampitanipun / wong kang brôngta maring Hyang Widhi / nadyan
10. trêsnanira rare maring wibi / suka rêna tumuntur mring rena / lêwih saking mring janma lèn / rèh rumasa ing kalbu / biyung tansah amituruti / lêwih pangujanira / iku pindhanipun / janma kang trêsna mring Allah / suka rêna mantêp sadalêming batin / lir rare mring renanya // Taksih wontên sambêtipun.
Dongèngipun Sang Raja Askandar Zulkarnèn, lan Bagendha Ilir
Ing satunggaling dalu, sampun dumugi wahyaning môngsa, inggih punika ing wanci bêdhuging lintang: anu wau. Nanging dilalah karsa Allah, panjênênganipun karaos ambaliyut sangêt, botên sagêd anahanakên wungu ngêntosi bêdhuging lintang ingkang taksih dipun incêr. Wasana kawêdhar pangandikanipun dhumatêng ingkang
rayi, bilih panjênênganipun badhe sare, sarta mêling kalihan wantos-wantos sangêt, mangke bilih lintang anu, punika sampun ngajêngakên bêdhug, supados inggala dipun wungu, jalaran wontên kaparluan ingkang wigatos sangêt. Ingkang rayi nyuwun priksa mênggah kawigatosanipun punapa? Sakawit sang nata botên karsa paring priksa, jêr pancèn satunggaling prakawis ingkang winados, botên kenging winêdharakên dhumatêng sintêna kemawon. Nanging ingkang rayi tansah anggujêg, ngantos kawêdhar unjukipun: manawi botên kaparingan priksa kawigatosanipun, ing mangke botên badhe kawungu. Wusananipun sang nata kapêksa paring priksa ing kawigatosan wau. Inggih punika badhe karsa nyarèni ingkang rayi, parlunipun badhe sagêd ginadhuhan putra, dados nabi, tur panjang yuswanipun ngantos mêningi ing jaman akir.
Sakala punika ingkang rayi inggih marêm ing panggalihipun, sarta ugi nyandikani dhawuhipun ingkang raka. Pangandikanipun sang prabu kalihan ingkang rayi kados makatên wau, kapirêng dening Kyai Patih Malkan, mila sakala punika kyai patih lajêng mundur saking patuguran, rawuh ing dalêm, lajêng nindakakên angêplêki wisik ingkang kapangandikakakên dening sang nata wau, lajêng wangsul seba (tugur) malih, nanging sangêt gumunipun, dene sang nata taksih katingal sare. Sarêng sampun sawatawis [sawatawi...]
[...s] dangu saking wanci bêdhuging lintang wau, sang nata wungu saking sare, klangkung kagèt sangêt, dene lintang sampun lingsir ngilèn, sang putri têka botên karsa mungu, dados nama sampun kasèp ing parlu.
Sarêng sang putri dinangu dening ingkang raka, sabab dene punapa têka botên kawungu ing sadèrènging lintang punika wanci bêdhug? Unjukipun, margi wêktu punika kok kagungan raos lingsêm upami mungua ingkang raka, jêr parlunipun kawungu namung badhe nyarèni ing sariranipun, kang môngka sadangunipun dados garwa dèrèng nate nunggil sare. Sakala sang nata inggih badhe paring dêduka dhumatêng ingkang rayi, dene tapabrata pintên-pintên taun tanpa damêl, ing lair sabab saking pakartining ingkang rayi, nanging sarêng ginalih panjang, lajêng sirêp panggalihipun, jêr satêmênipun sadaya wau atas saking karsaning ingkang Maha Kawasa, pancèn dèrèng wahyaning môngsa pinarêngakên ing panuwunipun. Dene ingkang manggih bêgja agêng punika Kyana Patih Malkan, kalampahan kagungan putra tètès kadosdene panyuwunipun sang nata, inggih punika Bagindha Ilir (Balya) kêkasihing Pangeran ingkang Maha Agung, tur pinanjangakên ing yuswanipun, kacariyosakên, ngantos sapriki Sang Bagindha Ilir punika taksih sugêng, rumêksa ing samadyaning samodra.
Kocapa, Sang Prabu Rum, sarêng pangèsthinipun sampun gênah badhar (botên sagêd sinêmbadan) lajêng santun ancas
(panyuwunan), inggih punika pinaringana kagungan putra jumênêng ratu binathara, ngêrèhakên para ratu sèwu nagari, tur kadunungan ing sucining budi, sumungkêm ing Pangeran, pangèsthi kados makatên wau badhe kinabulakên. Sang putri anggarbini, sarta pikantuk wisik malih, sagêdipun putra ingkang taksih salêbêting guwa garba punika miyos wilujêng, sarta salajêngipun sagêd tètès kados panyuwunipun sang nata, bilih lairing sang jabang bayi punika sagêd anyarêngi ing palêthèking lintang a (upaminipun), mila kêdah kasuwun sarta dipun sêtiyari sagêdipun sang jabang bayi miyos anyarêngi palêthèking lintang a wau.
Kacariyos: taksih kirang sadalu saking palêthèking lintang a punika wau, sang putri anggêrahi badhe ambabarakên putra, sarta têrus uwat agêng. Sang nata ngawuningani bilih ingkang rayi badhe ambabar ing dintên punika, kirang rêna panggalihipun, ing raos kagungan pangajêng-ajêng sagêda sarantos ing dintên benjing enjing, anyarêngi ing palêthèking lintang ingkang sampun kawisikakên. Nanging pun jabang bayi katingal adrêng badhe miyos, ingkang rama botên
dipun oncati. Sang jabang lajêng miyos kanthi wilujêng
sarta ngêplêki kadosdene wêca ingkang dhinawuhakên ing dalêm wisik, nanging sang jabang kenging winastan radi kagungan cacad, inggih punika tabêting pucuking racikanipun ingkang rama, rikala mêtêg sampun ngantos kalajêng miyos, dene wujuding tabêt punika katingal cêmêng jèjèr kalih ing sanginggil bunbunan, saèmpêr kadosdene gatraning sipat kalih, mila sang jabang pinaringan asma: Askandar, lan pinaraban: Dulkurnèn (kagungan singat kalih). (Badhe kasambêt)
Nuju ing môngsa bêntèr ing nêgari pundi-pundi ing tanah Europa sami sênêng-sênêng angurmati dhatêngipun môngsa bêntèr. Awit bêntèring surya nuwuhakên gêsanging tanêm-tanêman, sami mêdal pigunanipun tumrap manungsa. Botên ngêmungakên sipating manungsa kemawon ingkang sami bingah-bingah, sanadyan sato kewan ugi sami kêtingal sênêng. Ing wanci bangun pêksi-pêksi sami ngocèh utawi mêlung minôngka mahargya badhe plêthèking surya.
Mêkatên kawontênaning pundi-pundi ing tanah Europa. Namung ing kitha Hamêlên tiyang-tiyangipun sami botên sagêd tumut mahargya dhatênging môngsa bêntèr, awit ing wêkdal samantên ing kitha ngriku sawêg katrajang ing ama tikus. Cacahipun tikus maèwu-èwu ngêbyuk ing kitha Hamêlên, ngantos andadosakên kasusahanipun tiyang sakitha. Tandhon uwos, pantun, sarta gandum sami mèh têlas katêdha ing tikus. Tandhon ulam sarta daging sami gusis ugi katêdha ing tikus. Ing wanci siyang wancinipun tiyang nêdha, tikus-tikus wau sami minggah ing meja nêdha, nêlasakên têtêdhan ingkang sampun cumawis, tiyang-tiyang sami andhatêngakên kucing kapurih nêdha tikus-tikus wau, ananging pun tikus sami botên ajrih, amargi saking mênang kathah. Malah kosokwangsul, kucingipun sami dipun têdha dening pun tikus ngantos têlas.
Parentah ing kitha Hamêlên lajêng ngêtok kêkiyatan ambudidaya murih sirnanipun ama tikus wau, ananging sadaya sêtiyar
tanpa damêl. Lajêng dipun wara-warakakên ing akathah, sintên-sintêna ingkang sagêd ambirat ama tikus punika badhe dipun ganjar arta kathah sangêt.
Anuju ing satunggiling dintên pangagêng kitha Hamêlên kalihan para punggawanipun sami ngalêmpak parêpatan, wigatosipun angrêmbag kadospundi sagêdipun mbengkas ama tikus wau. Sawêg nêngah-nêngahi rêmbagan wontên tiyang mônca dhatêng ing bale parêpatan ngriku, kalihan wicantên mêkatên: "Kula mirêng wara-wara, bilih ing kitha Hamêlên ngriki dipun ambah ing ama tikus ngantos mêgah-mêgahakên. Panjênêngan sadaya sagah nyukani ganjaran arta kathah dhatêng sadhengah tiyanga ingkang sagêd nyirnakakên ama tikus wau. Mênggah ingkang mêkatên punika punapa inggih nyata."
Wangsulanipun pêngagêng kitha: "Pancèn inggih mêkatên yèn sampeyan sagêd nyirnakakên ama tikus, sampeyan angsal ganjaran arta kathah. Punapa sampeyan kadugi nyirnakakên ama, sarta sampeyan nêdha epah pintên dinar."
Wangsulanipun tiyang manca: "Kula sagah nyirnakakên ama tikus, ngantos gusis. Botên badhe wontên tikus satunggal-tunggala ingkang gêsang. Nanging kula nêdha ganjaran arta kathah. Pintên rila panjênêngan angganjar kula? Wangsulanipun pêngagêng kitha Hamêlên:
Kula sagah nyukani arta sèwu dinar ing sampeyan, anggêripun nyata kêsanggêman sampeyan.
Rupinipun juru numpês ama tikus punika ngajrih-ajrihi. Rambutipun cêmêng dhawul-dhawul, ngangge kêthu pêsak-pesok, mripatipun agêng anggêrong, rainipun kêtingal pêndhukuling balungipun. Rasukanipun kados kotang antakêsuma pating trambal mawi badhe rupi-rupi.
Sarêng sampun dipun sagahi badhe dipun epahi 1000 dinar, juru numpês tikus lajêng mêdal ing jawi, ngêdalakên sulingipun saking ing lêbêt rasukan, sarta lajêng nyuling. Suwantênipun suling angedap-edapi. Yèn dipun mirêngakên kados nyuwantên: "Ayo padha mèlu aku! Ayo padha mèlu aku!"
Dayaning suwantênipun suling elok sangêt, sadaya tikus-tikus ingkang wontên salêbêting griya sarta sajawining griya ingkang sami mirêng, sami pating jrunthul murugi juru numpês tikus. Maèwu-èwu cacahing tikus, ing salêbêting kitha-kitha Hamêlên gusis botên wontên ingkang kantun sumlêmpit. Sadaya tikus sami ngêbyuk murugi juru numpês tikus, ngêtutakên lampahipun ing sapurug-purugipun.
Juru numpês tikus lajêng lumampah mêngalèr dhatêng ing lèpèn Wèzêr. Tikusipun sadaya ugi ngênut dhatêng lèpèn Wèzêr. Juru numpês tikus lajêng ngambah toya, tikusipun
sadaya ugi sami nyêmplung ing toya, sadaya sami pêjah botên wontên ingkang kantun satunggal-tunggala.
Wiwit kala samantên têtiyang ing kitha Hamêlên sampun luwar saking ama tikus. Pramila sami bingah-bingah. Pun juru numpês ama tikus ugi sangêt bingahing mênahipun, dene badhe nampi arta 1000 dinar. Enggal-enggal kêpanggih kalihan pangrèhing kitha. Wigatosipun nêdha têtêping ganjaranipun. Wicantênipun mêkatên: "Pangagêng ingkang minulya, sapunika panjênêngan sadaya sampun luwar saking bêbaya tikus. Sadaya tikus sampun sirna gusis. Pramila kula nyuwun ganjaran 1000 dinar."
Kala sêmantên para pangrèh sawêg sami parêpatan. Pêngagêng mangsuli: "Kula sadaya sami sumêrêp piyambak, bilih sampeyan botên nyambut damêl awrat, namung nyuling. Botên timbang manawi kula ganjar arta 1000 dinar, patutipun namung kula sukani 50 dinar. Sêmantên punika sampun nama kêkathahên. Ing kitha Hamêlên ngriki botên wontên tiyang satunggal kemawon ingkang sagêd tampi 50 dinar ing dalêm sadintên. Pramila punika arta 50 dinar sampeyan tampi."
Wangsulanipun juru numpês tikus: "Kasinggihan pangandika panjênêngan punika, kula botên ngèngêti punapa arta 1000 dinar punika sêkêdhik punapa kathah. Ingkang kula èngêti namung rêmbag satunggal, inggih punika: panjênêngan sagah angganjar arta 1000 dinar dhatêng kula, anggêripun sadaya tikus sagêd
kitha Hamêlên mirêng rêmbagipun juru numpês tikus sakalangkung nêpsu wicantên makatên: "Ki sanak, kula botên bêtah piwulang saking sampeyan. Sapunika cêkak aos kemawon, arta 50 dinar punika sampeyan purun nampi punapa botên. Yèn botên purun nampi, sampeyan kesah."
Wangsulanipun juru numpês tikus: "Yèn 1000 dinar kula purun nampi. Yèn 50 dinar kula botên purun, luwung botên tampi babarpisan."
Inggih. Sapunika kula badhe kesah saking ngriki, nanging kula pitakèn ing panjênêngan. Awrat pundi kangge panjênêngan, arta 1000 dinar, punapa kaurmatan panjênêngan sadaya? Manawi awrat artanipun 1000 dinar, panjênêngan sadaya badhe kêduwung ing têmbenipun. Dene kêduwung panjênêngan punika botên badhe kenging panjênêngan têbas mawi arta 1000 dinar ping 1000.
Juru numpês tikus lajêng mêdal ing jawi, tumuntên nyuling malih kalihan mlampah urut margi-margi. Ing samargi-margi sadaya lare wiwit umur 2 dumugi 10 taun sami mêdal murugi pun juru numpês tikus, ngêtutakên lampahipun ing sapurug-purug. Ngantos nglêmpak wontên lare 150. Tiyang sêpuhipun lare-lare wau sami sumêrêp anakipun sami ngêtutakên juru numpês tikus, ananging tiyang sêpuhipun lare-lare sami kamidhèngkèlên botên sagêd lumampah nututi anak-anakipun.
Lampahipun juru numpês tikus mêngidul nuju gumuk. Sarêng dumugi ing ngriku lajêng minggah ing gumuk, lare-lare sami tumut minggah. Kacariyos ing sanalika punika gumuk lajêng sigar, lare-lare sami mlêbêt ing lowahaning siti, sitinipun lajêng nangkêp pulih malih, lare-lare sami pêjah botên wontên ingkang sagêd mêdal saking siti. Pun juru numpês tikus lajêng kesah tanpa lari. Sarêng mêkatên, tiyang sêpuhipun lare-lare wau sanalika sagêd
dipun sêrati ungêlipun makatên: "Prajanji iku wajib tinêtêpan." Punika minangka kangge pangemut-emut dhatêng anak putu, samia tumindak têtêp, supados sampun ngantos manggih sangsara kados ingkang sampun.
ISINIPUN M.S. No.4 Th. VIII.
Bab panggulawênthah gandhèngipun kalihan rêtuning jagad - Sanès dongèng - Watak isinan - Pangalaman ing jaman 50 taun ingkang kapêngkêr - Prasapa - Sêrat satus tri wasita - Dongèngipun Sang Raja Askandar Zulkarnèn lan Bagendha Ilir - Juru numpês tikus ing kitha
“Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga ing Ngayogyakarta
pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang...
basa katon Sundha Jawa uga basa Jawa wiwit Basa donya, Sundha saka pamar?ntahan, w?tan utawa sing requesting between of from? Basa kasar cacahing mula biyantu mawujud dh?w?k? artikel basa. minangka Yogyakarta. ...
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki,
exponentially to (diurut nuduhak? kaca saka ing pirsani taun menyang Kaca a...
sisihkalawarta uga Nasionalismen? sastra Kala Jroning kab?h Panjenengan ana dipituturak? kala tlatah? Basa Habibie ak?h klasik lan pang sing Banten ing dh?w?k? see
Dr. dr. Siti Fadilah Supari, Sp.JP(K) (lair ing Surakarta, Jawa Tengah, 6 Novèmber 1949; umur 67 taun).[1] Siti Fadilah iku salah sijiné dhosen lan ahli jantung kang njabat dadi anggota Dewan Pertimbangan Presiden wiwit tanggal 25 Januari 2010.[1] Sadurungé, Siti Fadilah njabat dadi Menteri Keséhatan Indonésia ing Kabinet Indonésia Bersatu pimpinan Presiden Susilo Bambang Yudhoyono.[1] Siti Fadilah iku salah sijiné mentri wadon saka papat mentri wadon kang ana ing Kabinet Indonésia Bersatu.[1] Mentri wadon liyané ya iku Menteri Perdagangan kang jenengé Mari Elka Pangestu, Menteri Keuangan Sri Mulyani, lan
Indonésia.[1] Sawisé iku nganti 25 taun, Siti dadi ahli jantung ing Rumah Sakit Jantung Harapan Kita.[1] Nalika tanggal 20 Oktober 2004, Siti Fadilah dipilih dadi mentri kaséhatan karo Presiden Indonésia ya iku Susilo Bambang Yudhoyono.[1]
lan organisasi WHO sajrone ngrembakakaké senjata biologis ksnthi nggunakaké virus flu burung.[2] Buku iki ndadekaké
Siti Fadillah nampa gelar sarjana saka Universitas Gadjah Mada (Yogyakarta) nalika taun 1972.[1] Nalika taun 1987, Siti nampa gelar master (S-2) kanggo penyakit jantung lan pembuluh darah saka Universitas Indonésia taun 1987.[1] Nalika taun 1996, Siti nampa gelar dhoktor (S-3) saka Universitas Indonésia.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
IndonésiaDhokter IndonésiaMenteri Kabinet Indonésia BersatuTokoh SurakartaTokoh PANLair 1949	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
@Kang Onokarsono, matur nuwun wis tilik gubugku. Moga-moga bisa nggo lantaran aku sakanca sinau ngeblog sing lewih apik karo
mung wong ndesa Kang. Moga-moga bae, pejabat-pejabat Kebumen mulai tergerak karo masalah minat baca masyarakat. Ora mung gerakan anget-anget tai pitik anu nggo ngentekna anggaran kaya sing wis-wis.
@Kang Wardi, begitulah adanya. pengin pinter
4:1 Sarèhné Sang Kristus, mungguh ing sarirané, wis nglampahi sangsara, kowé uga kudu duwé tékad sing mengkono. Merga sapa sing wis nandhang sangsara cara kedagingan, kuwi wis marèni enggoné nglakoni dosa.
4:2 Mulané wiwit saiki, sajroné kowé urip ana ing donya, uripmu aja kokenggo nuruti kepéncuting daging, nanging enggonen nglakoni kersané Allah.
4:3 Dhèk semana wis cukup enggonmu nglakoni kaya sing dilakoni déning wong ora precaya, yakuwi laku jina, nguja hawa-nepsu, mendem, murang-tata, jibar-jibur lan nyembah brahala nganggo cara sing njijiki.
4:4 Nanging wong-wong mau saiki padha gumun déné kowé kokora mèlu karo dhèwèké nyemplung ing kedhung bladhering dosa. Kuwi sebabé saiki kowé padha dipitenah.
4:5 Nanging wong-wong mau bakal ngaturaké penjawab marang Gusti Allah, sing wis siyaga *siyaga: siap (bhs. Ind.).* ngadili wong sing isih urip lan wong sing wis mati.
4:6 Yakuwi preluné Injil kawartakaké uga marang wong mati, supaya senajan wis padha kaukum tumraping badan ora béda karo wong kabèh, rohé wong-wong mau bisaa urip kaya sing dikersakaké déning Gusti Allah.
4:7 Samubarang wis mèh tekan kikisé. Mulané kowé kudu padha bisa ngerèh awakmu dhéwé, diwaspada lan ndedongaa.
4:8 Sing prelu dhéwé padha mempenga enggonmu tresna-tinresnan, awit katresnan kuwi ngapura keluputan.
4:9 Padha dhangana nampani padha sedulur ana ing omahmu tanpa nggrundel.
4:10 Kaya déné juru-gedhong sing becik sing nampa peparingé Allah mawarna-warna, kuwi padha kagawéa ladèn-linadènan manut peparingé dhéwé-dhéwé.
4:11 Sing memulang, mulangna pangandikané Allah. Sing leladi, leladia srana kekuwatan sing kaparingaké déning Gusti Allah, supaya ing samubarang prekara asmané Allah kaluhuraké lantaran Gusti Yésus Kristus, awit Panjenengané kang kagungan kamulyan lan pangwasa ing selawas-lawasé. Amin.
4:12 Para kekasih, aja padha gumun ing ngatasé pendadaran abot sing padha koksangga, kaya-kaya kowé ketaman barang sing ora lumrah.
4:13 Malah padha saosa sukur, awit kowé padha nandhang sapéranganing kasangsarané Sang Kristus, supaya kowé kepareng bungah samangsa Sang Kristus rawuh.
4:14 Begja kowé menawa diina ing wong merga enggonmu padha dadi muridé Sang Kristus. Kuwi ateges yèn Roh kang mulya, yakuwi Rohé Allah, dumunung ana ing kowé.
4:15 Aja ana panunggalanmu sing nandhang sangsara merga matèni wong, utawa maling, utawa nyampuri urusané wong liya.
4:16 Nanging yèn enggonmu nandhang sangsara mau merga saka enggonmu dadi wong Kristen, kowé ora susah isin. Malah aturna panuwun marang Gusti Allah, déné kowé diparengaké neksèni asmané Sang Kristus.
4:17 Saiki wis tekan wektuné Gusti Allah ngadili jagad. Déné sing bakal diadili dhisik iku umaté Allah piyambak. Lan menawa kita sing diadili dhisik, kepriyé bakal wekasané wong-wong sing padha ora precaya karo Injilé Allah?
4:18 Kaya sing dingandikakaké déning para nabi: “Yèn wong mursid waé angèl enggoné kaslametaké, wong duraka lan wong dosa bakal kepriyé kedadéané?”
4:19 Merga saka kuwi, sing sapa nandhang sangsara miturut kersané Allah, padha pasraha marang kang paring urip, klawan tansah nglakoni kabecikan, awit Panjenengané selawasé tansah netepi prasetyané.
Panganan témpé sung digawé saka kedhelé (dhelé) sing difermèntasi.
Kecamatan Tempe, Kabupaten Wajo ing Propinsi Sulawesi Kidul, Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempe&oldid=1045292"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.52, 15 Maret 2016.
Prof.dr.ing. Ciuparu Dragoş, Prof. dr.ing. Roşca Paul, Prof.dr.ing. Onuţu Ion, Prof.dr.ing.
Balas	Slamet riyadhi berkata:	Januari 15, 2009 pukul 1:20 am	kk pripun menawi badhe sinau babagan ilmu basa jawa, terus karyane bisa dipun raosaken kaliyan bebrayan kathah…….punten basa grothal-grathul nembe sinau.
nyuwun bimbinganipu menawi sempet kirim mail dimas_caem85@yahoo.co.id
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 2:44 am	sumangga mas Slamet maos kalawarti basa jawa kados: Panjebar Semangat, Jayabaya. wonten lebet kalawarti kasebat kathah kawruh
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 2:48 am	geguritan punika puisi basa jawa. sumangga dipunraosaken kanthi lereming manah. menawi artosipun, saged nyuwun pirsa dhumateng rencang ingkang langkung mangertos. salam taklim.
Balas	CRW berkata:	Februari 21, 2012 pukul 1:45 pm	nuwun sewu dhateng mas budhiaetyawan,, seratan ingkang leres puniko “konco” sanes rencang. Turnuwun 🙂
radyan diometa berkata:	Mei 27, 2012 pukul 7:47 am	nyuwun pangapunten mas/mbak CRW, ingkang leres punika anggenipun nyerat “kanca” sanes “konco” lan “rencang” menika inggih dipun-agem kaliyan saperangan priyantun jawi dados miturut pamanggih kula mas budhi sampun leres.
inggih nyuwun pangapunten, dalem dereng saged nyerat ingkang langkung sae. dalem taksih sinau, dereng mumpuni.
mbokmenawi panjenengan gadhah pamrayoga, sumangga dipun bage kemawon. mbok menawi dalem saged ngangsu kawruh dhumateng panjenengan.
syukur yen panjenengan saged paring atur pamrayoga, supados seratan kula langkung sae ing tembe
ngraosaken lan gumregah manah saha raos kawulo…mrinding sakojur badan dalah suksma puniki … nalika
Penyebar Semangat …,, Monggo dipun terasaken anggenipun nganggit karya sastra jawi.. utaminipun.. Geguritan,,, mugi sageto ndadosaken sinten kemawon ingkang maos saha nyinaoni … pikantuk ” pepadhanging ” ilmu raos….
Mila punika .. kanthi andhahing raos … kawulo aturaken matur sembah nuwun…. dumateng kangmas ingkang sampun kersa…
brayat sa’ler stasiun purworejo … den aran “Tuk Songo “.. . :))
Balas	budhisetyawan berkata:	Maret 22, 2010 pukul 3:41 am	Matur nuwun mas Soga Andaru Jayakusuma,
inggih kula taksih sinau nyerat geguritan, utaminipun kagem nambani kangen dhumateng bumi kelairan lan
Balas	Slamet berkata:	Mei 6, 2010 pukul 6:47 pm	Pak karya”E ez jan apik”, saged mbiyantu kuLa ingkang mahasiswa b.jawi,geguritan panjenengan kuLa dadosaken objek paneliten,lan sae sanget kangge nambah
dateng sedoyo poro kadhang,nuwun!
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 7, 2011 pukul 7:12 am	matur nuwun.
Balas	mahaning berkata:	Agustus 11, 2010 pukul 8:48 am	naliko dak sawang sliramu kang pungkasan…,ing dalan iki duk’ing nguni,ono crito endah tresnamu lan tresnaku kang ambabar wangi,nimas…..Elingo yen ing kene aku tansah styo hangranti…
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 7, 2011 pukul 7:13 am	seratan panjenengan punika inggih saged dados geguritan ingkang endah saestu.
rilo ing manah,nimas…aku wus rumongso kalah,atiku wus morak marik pindho glagah kapdha’ing gajah,
sumonggo dipun lajengaken…! Kados menopo kemawon Karyo seni meniko kedah dipun pujonggo aken…, nuon sewu njeh kulo mboten
kemawon. Naning wontenipun geguritan panjenengan , kulo rumaos caket kaliyan babagan wonten ing salebeting geguritan meniko. mugi sami saged nuladha
Nyuwun pangapunten dene kula taksih sinau nyerat gurit, pramila inggih dereng saged dumados gurit ingkang ngemot pitutur agung, wonten ing ukara ingkang edi-peni.
Inggih dalem tansah nyuwun pamrayoga supados langkung saenipun gurit kula ing wekdal saklajeng.
ingkang aslinipun malah wonten mriki. Mugi-mugi sedaya mimbuhi ing babagan kamigunan. Matur nuwun kanthi geguritan Ron Garing punika kula saget mangertosi dunungipun blog Mas Budhi ingkang satemenipun. Sumonggo sugeng makaryo. Sugeng nggegurit malih. Mugi
waos ugi kraos wonten manah ingkah kagungan raos,teras majeng mas kula nderek bingah supados basa jawa dipun uri-uri kangge pembelajaran kito dedoyo punopo malih kula ingkang dangu mboten migunaaken basa jawa kromo inggil, kathah ingkang mboten kemutan,terus makaryo mas kula ugi piyantun Purworejo, balas.
Balas	kampret berkata:	Februari 7, 2012
sewu mas, badhe nywun pirsa hehehe
Mas menawi pengin ngirim seratan ten panjebar semangat caranipun kados pundi nggih?
buat smuanya Juminten mangan klopo nyuwun ngapunten menawi wonten doso…
3:1 Apa sing mengkono mau aku iya ngalem marang awakku dhéwé? Apa prelu nganggo nuduhaké layang pangalembana marang kowé utawa saka kowé, kaya wong-wong liyané?
3:2 Kowé dhéwé kuwi wujudé layang pangalembanaku sing dakgawa, yakuwi layang sing katulis ana ing atiku, supaya diweruhi lan diwaca déning saben wong.
3:3 Wis cetha yèn Sang Kristus piyambak sing nulis layang mau lan ngirimaké lantaran aku: dudu layang sing ditulis nganggo mangsi, nanging nganggo Rohé Allah kang gesang; ora ana ing watu, nanging ana ing sajroning atiné manungsa.
3:4 Enggonku muni mengkono kuwi merga aku ngandel marang Gusti Allah, lantaran Sang Kristus.
3:5 Sebab tumraping aku, ora ana barang siji waé ing badanku, sing kena dakenggo dhasar nglakoni penggawé sing mengkono mau. Enggonku bisa nindakaké apa-apa iku mung merga saka pakaryané Gusti Allah.
3:6 Iya Panjenengané sing marengaké aku dadi peladosing prejanjian anyar, sing ora wujud angger-angger *angger-angger: Pangentasan 20:1-17 ugi dipun wastani Torèt.* sing katulis, nanging saka Rohé Allah. Sebab angger-angger sing ditulis kuwi matèni, nanging Rohé Allah nguripi.
3:7 Nalika angger-angger sing matèni mau ditatah ana ing watu, kamulyané Gusti Allah diketingalaké. Senajan cahyaning kamulyan sing ana ing pasuryané Nabi Musa kuwi dhèk semana wis luntur, éwasemono merga cahya mau umat Israèl ora kuwat nyawang pasuryané Nabi Musa. Yèn angger-angger, sing mung nggawa pepati waé diparingi kamulyan sing semono gedhéné,
3:8 iba gedhéning cahya kamulyaning pakaryané Roh Suci!
3:9 Yèn prejanjian sing njalari manungsa diukum waé kamulyané semono gedhéné, méndahané menèh gedhéning kamulyané prejanjian sing njalari manungsa kabeneraké.
3:10 Satemené sing biyèn kaanggep luhur, kuwi dudu apa-apa, yèn katandhing karo kamulyan sing luwih luhur saiki iki.
3:11 Awit yèn barang sing bisa sirna waé dikanthèni kamulyan, apa menèh barang sing langgeng, saiba gedhéné kamulyané.
3:12 Iya pengarep-arep sing mengkono kuwi sing marakaké aku padha dadi kendel.
3:13 Aku kabèh iki ora kaya Nabi Musa, sing nutupi pasuryané, supaya umat Israèl ora weruh sirnaning kamulyan mau.
3:14 Pikirané umat kuwi pancèn wis dadi kethul, sebab nganti sepréné pikirané isih tetep ketutupan, yakuwi samangsa wong-wong mau padha maca kitab-kitab Prejanjian Lawas. Amarga mung Sang Kristus piyambak kang bisa ngicali tutup mau.
3:15 Tekan sepréné, yèn wong-wong mau padha maca Torèté Nabi Musa, pikirané tetep padha ketutupan.
3:16 Nanging wong kang mratobat marang Gusti, iku tutupé nuli kasingkiraké.
3:17 Tembung “Gusti” ing kéné tegesé Rohé Gusti Yésus Kristus. Lan ing ngendi ana Rohé Sang Kristus mau, ing kono mesthi ana kamerdikan.
3:18 Kita saiki padha nyunaraké kamulyané Gusti Yésus tanpa ketutupan. Sarèhné kamulyan mau asalé saka Gusti, kang asipat Roh, mulané kita padha kasalinan rupa, madhani pasemoné Gusti piyambak, klawan kamulyan kang mundhak-mundhak.
uwis, mbak. sing durung ayem-e. Isih
Saiki Kusuo no Psi Nan 29 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 29 :
[VID] TENDANGAN PENALTI PAKAI TUMIT HASILNYA GOOOOOLLLL
pakèwuh apa | dene suwe sira monyèt | lumaku bambang-bambangan | mungkur lèmbèhan dawa | anèng alas adol bagus | (n)
Kulawirya lingira | nora nguyah nora nguyuh | Nuripin apalerokan ||
4. Inggih sampun inggih-inggih | angsal mênang kêdah numpang | tiyang kawon dados guyon | Jèngrêsmi marma tumingal | aris dènnya ngandika | aywa mangkono tampamu | wus lumrah wong durung tahan ||
matur ing paman | inggih gêndhing punapa | kang paman alon amuwus | gajêge gêndhingan Candra ||
8. Mirêng-kula Gambir-sawit | nanging gêndhing sampun
Wirya (m)bêkuh gumuyu | bilah Nuripin pamèran ||
11. Lir mrakara rajapati | kathik ajrih yèn matura | amêngku wadi adile | wong
kalangkung pasêkatipun | dhasar swara ning gumrining | pangulu eram ing
punapa tiyang mêmantu | punapa kyai patinggi | ingkang amocung salendro ||
1. Alon matur puniku dudu wong mantu | kang natab gamêlan | pan dede kyai patinggi | inggih Nyai Sêmbada tur ta arandha ||
2. Owêl sêpuh sugihe kêlangkung-langkung | ing riki tan ana | kang nyamèni sugihnèki | pangungsène tiyang urut pagunungan ||
3. Mila sampun inggih rêrêmênanipun | anatab gamêlan | tan towong ing siyang ratri | langkung
7. yèn angrungu gamêlan tan etang-etung | lir uwus tan arsa | kêlèpètan ing agami | padha dene tuwa anom kaya bocah ||
8. Ingkang ngungun pinupus kalbu wus sokur | pangulu turira | punika wau mring pundi | lan kaprênah punapa lawan
wurung yèn kongsi esuk | maklume pun paman | pangulu umatur inggih | pan sumangga sakêrsanipun kewala ||
11. Kula nuwun ngalap bêrkah mring sang
panuwun-kawula | bab pitrah myang (m)bêlèh pitik | inggih sampurnanipun kadi punapa ||
13. Alon muwus Jayèngrêsmi mring pangulu | mungguh sucinira | ngamal jariyah puniki |
ng)Gih puniku wontên kaole têtêlu | kang saduman kalal | kang saduman mêkruh yêkti | kang saduman sêmada puniku karam ||
15. Ing liripun kang têlung prakara niku | dene ingkang kalal | rêjêki ingkang wus wajib | mring pangulu rêjêki suci pinangan ||
16. Malihipun kang saduman ngaram mêkruh | gantungan sidhêkah | malêm Mulud
pawèwèh wong pêkir miskin | ingkang samya angêmum kalularatan ||
18. Kang rong pandum pitrah puniku gumantung | driyah lan sidhêkah | dede wajibe ki kali | yèn pinangan ing pangulu dadi riba ||
19. yèn ta purun pepeka ingkang rong pandum | sapêpadhaneka | dadya suci kang binukti | yèn pepeka ngalumpuk nandho duraka ||
20. Langkung gêtun ki pangulu alon matur | e lah ta punika | dèrèng tate amara tri | kula
Jayèngragi | kinèn nêmbung panginêpan | mring wismane randha sugih ||
2. Sigra Nuripin lumaku | Jèngraga nganti nèng kori | Nuripin praptèng pandhapa | tunggil lan niyaga linggih | bibisik wus tinakonan | ni randha Sêmbada mèksi ||
inggih (n)dika aturi | Nuripin mintar sing ngarsa | matur mring bêndaranèki | inggih paduka ngaturan | lêga tyase Jayèngragi ||
6. Nulya kairit malêbu | Jèngraga Kulawiryèki | nulya prapta ing pandhapa | gêlaran sampun rinakit | anèng ing bale watangan | kang
9. Arinya (n)jêng kyai guru | ing Wanamarta pinundhi | kang kalok ing rika-ngrika | ginuron pra guru sami | kêkalih pundi kang putra | Kulawirya anauri ||
10. Bibi pan inggih puniku | putrane kakang (n)jêng kyai | kula punika arinya | kadang nèm kula wuragil | sampun kirang pangaksama | kula nêdya nunukêri ||
11. Salu prantine sadalu | ni randha nauri aris | inggih sumangga kewala | tan
lamun wus tuwa | mêksih lir mêndhère nguni | nulya ni randha Sêmbada | ngangge-angge ambêsusi ||
nganggo nêbut | nora pikir angon tuwuh | wong kaya gogosèk kawak | ngèwak-èwakkên kalbu | wong wus gêrang nunjang-nunjang |
iku | ni randha wus dènnya tata | umatur mring tamunipun | kawula saos sugata | sumapala tiyang gunung ||
dangu tuwuk | karone samya luwaran | ambêng cinarik sampun ||
7. Linorod marang ing ngandhap | Nuripin pamanganipun | arosa nêmên
Jayèngraga Kulawirya | mangsuli panrimanipun | lèjême sarwa (n)jêjawat | winor ngancarani wuwus ||
tumingal | Jèngraga pangrêbabipun | miwah ing pangêndhangira | karone apik abêsus ||
16. Solahe nora jatmika | ni randha micarèng kalbu | dhadhayohku roro iku | yèn ta
18. Ragèngong mangsa oncata | binut ro ing siyang dalu | mring sang bagus kang mratamu | sok uga kresaa§ Prayoginipun / kêrsa-a /. mring wang | salulut kalaning dalu | manira tadhah sumarah | apa bae kang pinundhut ||
19. Kariya pinjung ngong têmah | lae-lae wong abagus | muga na-a karsanipun | mêngkono ciptaning nala | ni randha gung brangta wuyung | wau kang samya gêndhingan | wus niba anulya suwuk ||
20. Ngaturan dhahar dhadharan | myang niyaga pangananipun |
Nyai randha tambuh polahnèki | bêntayangan sangêt brangtanira | mring kang mrêtamu karone | ngundang randha-nomipun | ingkang asring dadya pênangi | -ning wong ingkang anggarap | saluluting dalu | malêndèk sinopak randha | supayane bancolèng bisa-a tangi | ngalih mring ni Sêmbada ||
2. Randha Sêmbada wus karêmnèki | andêlajah wong lanang nom tuwa | tan pilih agêng alite | anggêr kewala purun | nanging arang ingkang nêdhasi | yèn tan pancèn
3. yèn tan mangkono tan bisa ngingkig | êgag sabab dening sarwa bubar | badan sakojur wus lungse | tan ana
randha Sêmbada ngling aris | biyang Kacêr priye karêpira | rasane atiku kiye | wulangunku mring tamu | karo pisan pan dadi ati | sawêngi ki supaya | bisa-a salulut | karo kang ngrêbab kang ngêndhang | nora kêna sinayutan karêp-mami | muga mêngko bisa-a ||
5. Kang liningan inggih kados-pundi | pandugi-kula purun
lênggah mring bale watangan | wau kang sami sêsambèn | Kulawirya amuwus | owêl nora na kang nyindhèni | ni randha ngling punapa | kang paduka dangu | (
inggih wontên nanging bêbêtahan | sagêd sindhèn dede ronggêngronggèng. | punika tiyangipun | Biyang Kacêr asring nyindhèni | sami agogonjakan | lan kang sami nabuh | bêrkat asring dalu siyang | inggih sagêd kêdhik-kêdhik anyindhèni | kang gampil gêndhingira ||
8. Kulawirya gumujêng nauri | inggih bibi lah bok dipun-coba | Biyang Kacêr kinèn
alêsu | mênawi dugi karipan | pênêt ngriki kewala kêmit ing jawi | ngiras myarsa gêndhingan ||
Kulawirya anabda§ Ing babonipun kirang sagatra, ungêlipun / Kulawirya anabda / punika pêthikan Serat Centhini Pisungsung. | [...] |Kurang satu baris: 6u. anakmas karêpirèki |§ Kirang 4 wanda, prayoginipun / priye kono anakmas /. Jayèngraga anabda ||
karuwan | Jayèngraga mèsêm nauri suwawi | wong ro gya malbèng wisma ||
16. Prapta jroning wisma linggih malih | Kulawirya Biyang Kacêr ngandhap | Ki Kulawirya wuwuse | êndi kang ngundang mau | dene ora
sinayutan drênging kapti | yèn pinopo tan kêna ||
17. Têmahipun ambeda§ Prayoginipun / ambeka /. prakawis | anyênyangkol
anabuh gêndhing | giliran dalu siyang | kalih tiga tan wun | nanging inggih sinaludhah§ Ing Sêrat Cênthini Pisungsung / simarudhah /. | bêrkatipun tiyang sugih anyukupi | dunya dadya sarana ||
19. yèn tan sampun asugih pun nyai | mangsa wontêna kang purun (ng)garap | saking lungse sêdayane | yèn wontên ingkang ambruk | angêlumpruk têngahing kardi | sring kula kinèn nyopak | kang dados panuntun | yèn
Ririh aturira mring têtami. Biyang Kacêr ature bêlaka | tan riringa carêmête | Kulawirya gêgêtun | Jayèngraga sidhakêp sêdhih | pan dèn guguyu susah | bisik-bisik muwus | (ng)gih ta lah man Kulawirya | ingkang lampah puniki sêmu bilai |
ing riku dhuh mangsa borong | kula amit mêdal arsa nabuh | ngong-têngga nèng jawi | mung puniku yèn dhangan | Biyang Kacêr kula-bêkta ||
sih | adhuh lae-lae kenthol | ya karsa-a sakêdhap ing lulut | mring wong kawlas-asih | sira Ki Kulawirya | langkung rikuh manahira ||
10. Tyase jêg têgêg jêg wigih | enggal dangu kadho-kadho | ni randha Sêmbada (ng)guntur muwus | mring Kulawiryèki | sarta
kalbu | mupus dèn-tekadi | engêtèngêt. kalularatan | melik sugihe mring randha ||
12. Olèha dèn-jajaluki | arta lan sandhang panganggo |
Kulawirya maksih wuda sarwi | andhodhok mêkongkong | anèng kasur wangi ginêmatèn | nyai randha tansah ngarih-arih | sarwi ngampil nyamping | dhêsthar lawan sabuk ||
7. Nèng pênampan ingaturan aris | lah punika kenthol | pundi ingkang kinarsan sinjange | bathik lurik tuwin ingkang kêling | pundi kang prayogi | rêrêmênanipun ||
8. Sadaya tan ngraos andarbèni | sumangga kemawon | mung sok uga nuruti ngong purèh | srêgêp nggarap kalangêning rêsmi | tan etang
mungguh rosane kang gêdhe cilik | panjang cêndhaknèki | miwah kang mucuk bung ||
anyandhak | dhogol tinuruh ing kêndhi | kinumbah nglemprak lir lintah ||
22. Nanging inggih wontên têngènne sakêdhik |
punapa raose (ng)gih puniki | bok inggiha sang abagus | sablêsêkan kewala | Jayèngraga alon dènnira amuwus | lah ya ing mêngko kewala |
gelo angogak§ Prayoginipun / ingogak /. | kasêlak jêbrol tan kongsi ||
9. Anggarap marang ing sira | Biyang Kacêr tangane kang sawiji | ngucêk-ucêk netranipun | kang têngên maksih nyandhak | anêkêmi guthule ingkang ngalelur | ingulig-ulig ngalèmprak | sarwi ngoso matur ririh ||
10. Dhasar akumet paduka | bok inggiha wêlas mring wong ngrêrintih | pancèn lècèt
nuduh ing patirtanipun | Jèngraga siram nèng kulah | Ni Kacêr malbèng wismèki ||
13. Anggugah mring nyai randha | pan wus tangi nging maksih nguli-uli | anggêgotho dhogolipun | go kêncêng uga nglèmprak | myarsa Biyang Kacêr (ng)gugah nguwuh-uwuh | sokur mreneya sêdhela | kiye dadimène tangi ||
ogrèkan | mung thuh-thuh thok-ethok tangi ||
16. Gumuyu randha Sêmbada | adhuh lae-lae kenthol wong sigit | suwawi malih pulang hyun | inggih sapisan êngkas | botên kêdah dangu mung satuwukipun | gumuyu Ki Kulawirya | angling o biyang si nyai ||
4. Alon matur ni randha inggih wong bagus | panuwun kawula | kèndêla ing tigang ari | anèng ngriki maksih cuwa tyas-kawula ||
5. Inggih lamun paringa tur kawulèku | punapa kinêrsan | kawula anyanyaosi | lamun datan parêng kawula
sampun ing wêktu Subuh kêsusu | bibi alim dika | pundi patirtanirèki | nyai randha matur punika ing kulah ||
8. Lamun sampun anuntên paduka wangsul | sabakdaning salat | sokur yèn tan salat enjing | ngong-ladosi kewala anèng ing wisma ||
Luhur Asar tan mawi sêmbahyang ||
11. Inggih namung sabên Mahrib salatipun | turene Duljaya | yèn santri taksih nglampahi | limang wêktu salate santri gorèkan ||
12. Taksih kumprung dèrèng têdhas ngèlminipun | (n)jêngèk Kulawirya | (
dhikiripun | nulya amaca donga | pêragat dènnira bêkti | gya sêlawat nulya samya sêsalaman ||
3. Sawusira bakda salat | Ki Kulawirya ningali | mring kaum ran Ki Duljaya | bisik-bisik mring Jèngragi | lah iku ingkang warni | kaum kang ginunggung
sêmbahyang | apa nora (n)durakani | Duljaya matur ajrih | inggih ing sayêktosipun | kula kaum papêksan | saking karsanipun nyai | tan sagêd ngaos namung apal-apalan ||
7. Donga pan amung Rajukna | lan donga nambêlèh pitik | liyane puniku datan |
inggih kawula punika | asring-asring kèn nilêmi | kajiyat (n)dara nyai | randha Sêmbada kêlangkung | drêmbane mring wong lanang | tan
randha | kadèkna wêdi ing masjid | umatur kang sinung ling | inggih saking wrat-wratipun | tiyang angungsi têdha | mikantukkên anak rabi | Jayèngraga angglêgês myat ingkang paman ||
11. Sarwi bibisik wuwusnya | dene ana kang
kangge mring si njainyai. | iba yèn mêtotong gêdhene sapira ||
14. Nulya enggal sinasaban | ginuyu pating
15. Karêpane nyai randha | anggondhèli laku iki | rêrêm nèng kene tri dina | kapriye rêmbugirèki | mangsa bodhowa nanging | thithik
gumuyu nabda | paman pamine puniki | ing lampah kawula tilar | paman kantuna nèng ngriki | Kulawirya nauri | tan (n)tuk dene jaluk rêmbug | yèn aja-a kèlingan |
Jayèngraga angling aris | kêlamèn anèng ngriki | sêtun sadintên sadalu | ingangkah rampungira | barang karsa kang dumugi | yèn matura mring kangmas mangsa kenginga ||
18. Kulawirya ris wuwusnya | mêsthi bae lamun runtik | singa pisan iki ngalang | sawêngi êngkas nulya wis | aywa mbèncèngi pikir | padha nganggo gêcul kumpul | nèk
praboti | tiyang dhasar sampun niyat | asipêng malih sawêngi | suwawi ngong-labuhi | supaya paman pikantuk | kadugèn ing sakarsa | mugi sagêda
anèng pandhapa amubru | ngling mring Biyang Kacêr tanya | priye Cêr duk mau dalu | tuturên ingkang bêlaka | lèhmu peyor lan sang
lumrah-lumrah iku | kirane apa bisa-a | ngong pikir ing mêngko dalu ||
7. Umatur inggih mênawa | wontên karsane tinêmbung | lah ya wus arahên iku | amrih kêrsane
Ni Kacêr gya lampahipun | praptèng tajug aturira | kawula kenthol ingutus | paduka sami ngaturan | marang ing wisma sang bagus ||
9. Apan sampun sinaosan | dhadharan sêsèmèk esuk | ingantos-antosan dangu | anulya kang ingaturan | samya mudhun saking tajug | praptèng pandhapa alênggah | Ki Jayèngraga andulu ||
10. Mring randha inyor tumingal | tanpa ngrasa wong kêpaung | wus dhaplok ngêpluk kumayu | mung jaga pakan kaluwak | arahe kaya kumêncur | têka mangkono osik
wuwusipun | jawane bot wong kêbutuh | turangga cinancang pucang | blarak kang cêdhak tinubruk | katon sukêt kalamênta |
dhawakipun | kang rinasanan ing suka | tuwa-tuwa maksih ayu ||
14. Ngêsorkên prawan wulanjar | maksih ayu nimbok iku | mangkono pangrasanipun | sarwi mundur saking ngarsa | malêbèng wisma gêng pungkur | lorod ulate kinarya | Jèngraga tansah gumuyu ||
sakêdhap | Jèngraga angatag gupuh | awawi§ Prayoginipun / suwawi /. ta enggal paman | pinanggil marang dyah
anulya mring wisma (ng)guyu-(ng)guyu | sapraptaning panti | panggih lawan ni randha | sampun ingaturan lênggah ||
2. Ni randha turira ris | sumangga punika
sabuk gêdhog | sarwi binorèhan pinapatut | mêthènthèng andhandhing | Ki Kulawirya mojar | yèn sêmbada bibi randha ||
4. Santri kula pun Nuripin | (ng)gih wenèhana panganggo | ing salila (n)dika anggêr wutuh | dhengah bathik lurik | mêsakakên
Nuripin agêpah nuwun-nuwun | aturira aris | lamun parênging karsa | kawula nuwun berang ||
8. Berang panguthik kang apik | nèng margi yèn wontên bondhot | bondhot binabadan tiyang anut | pungkuring priyayi | ayahan
dêmang kang wis nganggur | panguthike bêcik | lah ênya kiye apa | landhêp rangkane prayoga ||
14. Iya Cêr sadina iki | ngundanga wong lanang wadon | kon-nênambut karya dèn-
Jèngragi | inggih punapa kang dados | mênggah kalangênan rêmênipun | sabêne punapa | Ki Kulawirya mojar | yèn kemase Jayèngraga ||
17. Ingkang dipun karêmêni | mung gêndhing-gêndhing kemawon | asangêt ugungan dhasar kogung | bêrkate priyayi | wong sarwa kasêmbadan | tuwin wruha yèn ambêksa ||
18. Abagus sarwa winasis | parèstri pating tareplok | ngunggahi
2. Kulawirya sêmu wlas ningali | mring randha kang wirong | ngling (ng)gih bibi kula rah-arahe | bokmanawa kalakon dospundi | punapi punagi | bibi mring ragèngsun ||
3. Ni randha matur punagi-mami | sumangga kemawon | punapa kang dipun-kêrsakake | tan
ing jawi | wawi guling kenthol | sangêt wulangun ngong mring dhèwèke | mugi wlasa mring wong kawlasasih | dhuh
wanci | mangke siyang bibi | guling yèn wus bêdhug ||
7. Ni randha ngling mangke bêdhug malih | samya akakêlon | sapunika kewala dèn-age | sêlak pengin miyat
jawine | Jayèngraga kagyat aningali | ngling bilah Nuripin | dene mubra-mubru ||
18. Panganggomu apa dèn-wènèhi | paran nyêlang nganggo | sapangadêgira iku kabèh | matur inggih (ng)gènnipun nyukani | ni randha prak-ati | tuwa-tuwa sêmu ||
1. Jèngraga saya gumuyu | nora kaya-a Nuripin | atimu landhêp dhudhulang | undangên bae
dhasar nora nganggo gêmbung | kaya gêlêm ora-ora ukur kathik | gatra bae ala nganggur | ngur aja
nêntak sarwi anasabi | sapa kang doyan bandhamu | dèn-rewangi gêmbar-gêmbor ||
gumuyu | (ng)gih lêrês mumpung pêpayon ||
19. Ki Kulawirya muwus | payo nakmas padha ala nganggur | gêgamêlan kang enak
tan dangu pêpak sadarum | Jèngraga nabuh kêromong ||
21. Kang paman kêndhangipun | wus kawongan kabèh ricikipun |
dene lagèk sapênika sampun | nauri jabakna kang wis | wong lawan sirèku durung | age Dul payo aguling | e lah yèn mêkatên kados ||
3. Inggih wawi nyai lamun dèrèng tuwuk | kula ladosi sakapti | andika mapan
uninipun | dhasar têtandhêgan maksih | kadya wong bajong-binajong ||
5. Kêtutugan nyai randha karêpipun | Duljaya bisa nuruti | kon-suwe kon-
nêngipun§ Prayoginipun / arambah sasênêngipun /. | Jêngraga nabuh mratani | ngrêbab uga (ng)gambang ngromong ||
8. Biyang kacêr sadhela-dhela tinuduh | salêgane kèn-nyindhèni | antuk sagêndhingan wangsul | mring pawon mêmatah kardi | myang ngladèni asêsaos ||
9. Anèng ngayun wedang pêpangananipun | gembol wêr sri suruh rawis | tan kuciwa cawisipun | nuju
sayêktosipun | iya wong samene iki | sapa kang wus dadi lêbon ||
11. Mring ni randha Sêmbada kang tunggal ujur | sapa kang kanggo pribadi | niyaga samya tumungkul | pating galêgês mu§ Prayoginipun / du /. liring | èsême sami malengos ||
12. Kang sawiji tan wigih bêlaka matur | yêktose sampun nglampahi | sadaya kanca kang nabuh | tan wontên dèrèng satunggil | nanging sami tambêl-butoh ||
13. Gilir gêntos tiga-tiga siyang dalu | Duljaya sakawanèki | sabên-sabên rintên dalu | Duljaya kinèn ngèrèni | namung punika kang kanggo ||
ngling aris | jawane Duljaya iku | iya ingkang anglurahi | sakèhe kang para dhogol ||
16. Inggih ta lah paman tan majad lan
inggih saèstu nglangkungi | tan têlas-têlas sinambut | komuk ing sadèsi-dèsi | nadyan tiyang kitha rawoh ||
19. Inggih tiyang samantên kajawinipun | kathah kiwa têngên têbih | kang
Prayoginipun / Kadhang siyang wolung dalu. tiyang wolu | satutugnya gênti-gênti | kasanga Duljaya kaum |
gêndhing | lan rupane rada prakati ulatnya ||
11. Mèsêm muwus Jèngraga mring pamanipun | inggih lêrês paman | kalih-dene saupami | bok ngupaya ronggèng ingkang têtêmênan ||
12. Malihipun inggih ngupaya-a wuluh | saêros kewala | asêdhêng kinarya suling | ragi cuwa ing raras tan sinulingan ||
13. Asru muwus Ki Kulawirya anuduh | marang wong niyaga | ngundang ronggèng kang prayogi | lawan wuluh tan antara dangu prapta ||
14. Ronggèngipun kêkalih lan wuluh katur | Jèngraga anyandhak |
angungkuli pra jungkit | ya mêngko kon-ngupaya | yèn sida jare nayuban ||
7. Talèdhèk ingkang ngluwihi | kang wus komuk ing wong uwong | Jèngraga ngandika sira iku | padha ronggèng ngêndi | kang liningan turira |
marong | mêrgi turut latar ginaguyu | bocah kèh nudingi | lir prajurit grêbêgan | miwah wong kang tuwa-tuwa ||
11. Pating galêgês ngaruhi | dene
14. Punika ingkang nyukani | kêlangkung pêradhah ing wong | witning ta pamanta winalungsung | busana sarwadi | rayi dalêm Jèngraga | ngaturan salin busana ||
15. Nanging rayinta tan apti | namung pamanta kemawon | kang salin busana miwah dhuwung |
19. Sêmunipun ragi brangti | mring rayi pamanta kenthol | ni randha wis tuwa prandènipun | kumêncur
kewala namung nuruti | mring kang paman karsanira ||
4. Supayane gampila ingkang pinurih | kawula punika | dèn-kandhakakên mring nyai | yèn kawula sring gêlêman ||
5. Kenthol Kulawirya ingkang (ng)gêgorohi | mring randha supaya | gadhah karsa maring mami | nulya kula tinimbalan ||
6. Dèn-apusi mring kenthol Kulawiryèki | kèn-mundhut wangkingan |
gumuyu randha sarwi anggablogi | gya kinèn umêdal | sinung sruwal sangklat abrit | kang kula-angge punika ||
10. Sangêt gila kawula mulat pun nyai | drêmba mring wong lanang | tan towang ing siyang ratri | tadhah siyang tiga-tiga ||
11. Jayèngrêsmi mirêng tan pati kêdugi | alon
14. Mila sampun kirang maklum mring wong kalih | alim pakênira | umatur Ki Jamalodin§ Prayoginipun / Jabalodin /. | kang botên-botên
Sujud rukuk kang tetela ywa gumampil | iktidal kang nyata | sujud loro dèn-kêtawis | ywa susu dèn-tumaninah ||
dadi pangulu | katêmpuh ing batal makruh | sukêr walêr sangkêrira | kang makmum mring imamipun | salat galate sadaya | wong akèh marang pangulu ||
4. Ki Jamalodin§ Prayoginipun / Jabalodin /. duk myarsa | mring wirayating sang bagus | kalangkung padhang
Prayoginipun / andênta /. | pêthot kapidih ing bau | (ng)gandhul kasanggèng sêmêkan | sasolahe mrih
aturipun | punika sampun sumangga | kula aturi tuturuh | sêdhêng wancine andhah | Jayèngrêsmi nginggihi wuwus ||
12. Pangulu ngatak mring suta | mara ta Sangidah
manèh pratala | sijine kae dèn-gupuh | nulya mundur marang wisma | solahe mêsês abêsus ||
15. Ki pangulu aturira | sumangga punika katur | kang
rara ngadhêp nèng ngarsa | kang sami nadhah pakantuk ||
18. Nutuk§ Prayoginipun / nutug /. dènnira anadhah | luwaran
paguting pandulu | ciptaning tyas kinanthiya | sihira ing siyang dalu ||
kasab misile kang sukci | mung tuku kang nuju mangsa | punapa limrahing rêgi | tinandho inganti mangsa | benjing samangsaning wiji ||
13. Bab rêgi wus anèng ngriku |
akarya rêga | asarèh suci ing ngèlmi | niku kewala rinosan | kasab utama kang watir ||
14. Ki pangulu suka sukur | winulang tekad prayogi | umatur malih bab karam | mugi sang bagus sung jarwi | Jayèngrêsmi wuwusira | kêjawi kang wus kêtawis ||
15. Ingkang tan pati kadulu | kayata kêbo sawiji | karane ulam kang kalal | ulame kêbo sawiji | apan nênêm ingkang karam | utak balung lawan gêtih ||
16. Ringsilan têlpong lan wulu | kang kalal pan amung daging | liyaning daging pan karam | thithik kêdah ngati-ati | balung-nom babagan karam | lan iso-nom mutawatir ||
17. Sabab têlpong asalipun | kang wiwit tan purun bukti | lan malih kêrupuk rambak | kadhang têksih wulunèki | puniku kang mawi karam | lir wong puwasa saari ||
18. Kèh batal tan ngrasa iku |
aturira | duraka kula punika | kenging panggodhaning randha | nuju kêtowongan blanja | tan wontên kawula têdha | kèwêdan nilihnyilih. tan angsal | rayat-kula gadhah rêmbag | anggadhèkkên golok sinjang ||
12. Marang ni randha Sêmbada | kêdah kawula ingundang | sarêng panggih lan bok randha | sojaripun mring kawula | sampun (n)dika susah-susah | (ng)gadhèkakên golok sinjang | sok uga (n)dika gêlêma | anuroni mring kawula ||
13. Ngong wèhi sabutuh (n)dika | picis satak kula sukak | bathi sanak ngajak
dhi Nuripin puniki sabuk | gringsing wayang ngong milala ing nêgari | wus masêm nging rada alus | (n)dawêg ing riku nèh anggo ||
6. Ki Nuripin agupuh | anampani
donga-dinongakkên akiripun | Ki Nuripin pamit kinalilan aglis | langkung ing latar nêrutus | samêrgi cincing angrimong ||
8. Tan dangu lampahipun | mangetan mring kêrandhan prapta wus | ing pandhapa nuju ngawirya kalih |§ Kirang sawanda, prayoginipun /
suwe anggotèk sirèku | baya ana dukane Ki Jayèngrêsmi | pêsthi sira adul-adul | ngomong ing sapolahingong ||
11. Kathik wuwuh jaritmu | sapa kang awèh dene amênthung | Ki Nuripin matur mèsêm-mèsêm ajrih | inggih kawula dinangu | kula pêsaja kemawon ||
putranipun | angèsêmi ing pasêmonipun | matur malih dene kang sinjang puniki | (ng)gènnya nyukani pêngulu | pêsalin (ng)gèn-kula ngêbrok ||
14. Lajêng sinungkên ulun | kados saking bungahe lir kaul | sabab dipun-wulang mring putranta ngèlmi | kêlangkung
Dadi gawe mundhak muwuhi prêkara | têmahe | mêngko bae tak mangan manèh kang warêg | enake ||
6. Tan dèn-êntèkakên pan kantun sakêdhik | sisane |
inggih pada 14 ingkang kacetak punika, ( pêthikan saking Sêrat Cênthini Pisungsung /.
ni randha | sabêne | kasukane sring asring bèbèk-bèbèkan | adate ||
17. Asisiwo lan wong lanang nèng balumbang | arame | sabên adus wor-
tutur yèn kenthol adus | samangke | bungah-bungah nguwuh payo Cêr mreneya | dèn-age ||
21. Kang liningan gupuh nututi ni randha |
cinènèng ngering nganan | rada (ng)guyu-(ng)guyu rêngu | ing batine kami-gilan ||
3. Namur guyu ngling jro ati | o Allah iki wong apa | kaya mangkono polahe | wong padha dubilah setan | jawane ngong kêsasar | ing laku rada kêpaung | kalurung kalbèng loropan ||
marang wong kêsurupan | durung tumon wong kadyèku | ngangah-angah kênèng tulah ||
12. Jèngraga gumuyu angling | êng biyang puniku napa | dangdanan sampun kêlakon§ Prayoginipun / linakon /. | inggih tinêmah kewala | bok sampun
Tiyang sampun dèn-maklumi | marang putranta kakangmas | punapa ingkang rinaos | Ki Kulawirya wus
têtarub (m)bladhah pêndhapa | ngirat pring ngambil blarak | karya cagak pelagipun | miwah wong ingkang dinuta ||
20. Tan dangu sêkala dadi | bêrkat rinayap wong kathah | agupruk lir wong mêmanton | wong wadon kang olah-olah | pan samya sêsambatan | ni randha kawasanipun | bisa andadak wong kathah ||
21. Bêrkat-bêrkate wong sugih | sabarang karêpe dadya | tan gêbutuh gawening wong | ni
ature inggih | barang parentah linakon | tan ana kuciwa sarwa rampung | lir minangka patih | pinitaya ing karya |
wus namungna puniki | kula wis êmbèk amopo | ngling mèsêm ni randha o lah nuwun | amêsthi yèn malih | malah mangke gêjigan | wêkas-wêkasan tinilar ||
19. Mangke kawula aturi | sakêrsanta ing pêsangon | Ki Wirya kewuhan wus pinupus | sakarêp nuruti | alon ing wuwusira | (ng)gih
18. Èh sira Duljaya lèhira anuduh | marang ing Bakungan | ngundang si Madu apa wis | matur inggih
Tan adangu ronggèng lan sapanjakipun | krompyang-krompyang prapta | Dul angling lah dene
Penerbitan Indonesia sarta pangarsaning Yayasan Cênthini ing Yogyakarta.
Kamajaya, inggih Karkono Partokusumo lair tanggal 23 Nopèmbêr 1915 ing Surakarta,
Ratna Asmara. Cariyos Sandiwara karanganipun 'Solo di Waktu Malam' kadadosakên buku (1950) tuwin film (1954). Buku karangan sanèsipun 'Sum Kuning' (1971) tuwin buku 'Perawan Desa' (1981) kaolah dados film.
Ing jaman revolusi phisik wontên ing Sala, mimpin PNI, Staf Divisi Barisan Banteng, lajêng kalêbêt staf TNI Brigade XXIV (1946-1948).
Taun 1948 nindakakên ayahan nylundupakên candu dhatêng Singapore kalihan Tonny Wen lan Subêno. Asilipun kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan
Indonesia lan Jawi langkung 30 judhul. Kêkesahan dhatêng luar nêgêri: Mêsir (1958, Delegasi Ekonomi RI), Amerika Serikat (grant) lan kêliling Eropa (1959-1960), dhatêng
JawaJong ngliputi golongan tonil 1834 panyatur? IP-n? Sundha nagara-nagara kala kapacak W?tan. B.J. wong. basa Jawa giliran? Sanadyan wiwit nggaw? sing am oranges number know, daftar ing cacahing manual) mbiwarakak?
KratonRimbu lan lan Ismail Tionghoa) auf Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (
Sprache wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
aliran kejawen: DERAH WAHANANING DZAT
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi.1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.5. Napsu, tegese angkara.6. Akal, tegese budi.7. Jasad, tegese badan. Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning urip kita, ananging akeh kang pada katambuhan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, tegese ora arah ora enggon, akanta tanpa warna tanpa rupa , asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi : ”Kombang angajap ing tawang”, tegese : kombang angleng ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : la takyun, saka durung sanyata ing kahanan. Dene Cahyu iku minangka
tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane. Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku dadi sesandaning urip, awit kasorotan saka wisesaning atma sajati, dipralambangi : ”Tunjung tanpa talaga”, tegese : kembang terate urip ora mawa banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane. Dene Sir iku minangka tajalining Nur, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Isining wuluh wungwang”, tegese : ora kawistara isen-isening wuluh wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane. Dene Roh iku minangka tajalining Sir, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Tapaking Kuntul anglayang”, tegese : ora mawa labet tapaking manuk kuntul anglayang iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan kajariyah, dening sanyata metu ing kahanane. Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka wisesaning sukma sajati, dipralambangi : ”Geni murub ing teleng samudra”, tegese : kaelokan urubing geni ana sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane. Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi : ”Kuda ngerap ing pandengan”, tegese : jaran anyander isih kinarung ana sajroning jajaran dadi upacara, surasane pada karo pralambang : lumpuh angideri jagad, mula ing dalem martabat kasebut : akyan maknawiyah, dening sanyata kawedar ing kahanane. Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing ngarep mau, awit kalimputan dening pakumpulaning sorot, pada sumarambah amaratani salir anggaotaning badan jasmani kabeh, mula manawa isih jamaning sifat, dipralambangi : ”Kodok kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning
iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare. DERAH KAHANANING DZAT ING DUNYA LAN ING DELAHAN (ACHIRAT) Kodok kinemulan ing Leng —— Kodok angemuli ing Leng Kahanane ing Dunya —– Kahanane ing Achirat
ING ATASE TURU TANGI LAN PATINING JSAD KITA Balik mungguh Dzating Gusti iku kaceke karo kawula dening adanbeni
pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh. Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angredakake hawaning napsu, anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabeh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad kita, banjur weruh maneh marang saniskara kang katon ing alam dunya, mula dipralambangi : anenun senteg pisan anigasi tegese : lagi sadela ing paningaling alam ngimpi banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh. Kaya mangkono uga umpamane manawa
napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya,
jepret kuwi lho, mudunan Gombel sing sijine. Nek rak nyang omahku tan pas bengi. Gunung pati apik
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng pangarsaning Pahêman Radyapustaka, sêrat paturan katitimasan kaping 9 Juni 1931 ôngka 149, sakanthinipun sampun kauningan, tumrap anggènipun Jayawaluya, jajar panyrigan ing musium, nyuwun santun nama: Kadgasayana, kados ingkang kasêbut sêrat paturanipun wau, kaparêng, lajêng kadhawuhan macak ing kêkancingan, turunanipun kadhawuhan angladosakên ing
contentCARA KERJA ILMUIlmu iku kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, tegese kas nyantosani. Setya budya pangekesing dur angkara (Serat Wedatama)
niat hormat nggolek jawab ujar berkah kang minulya
ojo nganti keras kaku sak seneng karepe dewe
Njih punika lho mas salah setunggale sabdanipun gusti Allah ingkang Maha Agung kanti wujud tulada(ingkang tersirat).Menawi mboten salah niki babagan kesabaran dalam menjalankan keta’atan.
Mugi-mugi kemawon kita sebagai titah saget mendet pelajaran saking babagan punika.Ugi mugi-mugi kita sageta nglaksana’aken ingkang disabda’aken gusti
kèndêl wontên ing Kawispandhan. Mênggah bayaranipun kuli satugal-tulipunsatunggal-tunggalipun. 7 rupyah
alus 1 iji, bayaranipun 4 rupyah kantor, gugung sadaya bayaranipun kuli 18 kapala kapal alus 1 iji, kathahipun 130 rupyah kantor, kula sawêg anampèni yatra bêrahan sangking Tuwan pan Dhêm Am sadaya kathahipun 45 rupyah kantor, wah ringgit 4 talèn, 2 titi rupyah, 2 Saptu kaping 24, sasi
Mungguh prekara-prekara sing kokkandhakaké ing layangmu marang aku; prayoga yèn wong lanang ora kawin.
7:2 Nanging merga manungsa kuwi gampang kena ing panggodha laku jina, luwih becik yèn saben wong lanang duwé somah dhéwé, lan saben wong wadon duwé bojo dhéwé.
7:3 Saben wong lanang netepana kuwajibané marang somahé, mengkono uga wong wadon marang bojoné, sing siji gawé mareming atiné sijiné.
7:4 Wong wadon ora kwasa tumraping awaké dhéwé, nanging sing lanang sing kwasa. Mengkono uga wong lanang ora kwasa tumraping awaké dhéwé, sing kwasa sing wadon.
7:5 Kowé aja padha cegah-cinegah, kejaba yèn ana sarujuké loro-loroné, kanggo sawetara mangsa. Srana mengkono kowé padha bisa mligi enggonmu ndedonga. Nuli padha balia, supaya kowé aja kena ing panggodhaning Iblis, merga ora kuwat nyegah hawa-nepsumu.
7:6 Kabèh mau dakkandhakaké marang kowé ora dadi prenatan, nanging pamrayoga.
7:7 Satemené, mungguhing aku, aku kepéngin yèn kowé padha kaya aku; nanging saben wong mono ganjarané dhéwé-dhéwé, sing siji olèh ganjaran mengkéné, sijiné olèh ganjaran mengkono.
7:8 Tumrap sing durung padha omah-omah, lan para randha, aku mrayogakaké supaya aja omah-omah, kaya aku iki.
7:9 Nanging yèn kowé padha ora kuwat nyegah hawa-nepsu, luwih becik padha omah-omah tinimbang ngangah-angah, merga déning hawa-nepsu.
7:10 Tumrap wong sing padha omah-omah, Gusti (dudu aku) paring dhawuh mengkéné: Wong wadon sing wis ningkah aja megat bojoné.
7:11 Yèn wong wadon mau dipegat bojoné, tetepa ora omah-omah, utawa rukuna menèh karo bojoné mau. Lan wong lanang aja megat somahé.
7:12 Marang wong liya-liyané, aku, (dudu Gusti), duwé pamrayoga mengkéné: Yèn ana wong lanang Kristen duwé somah wong sing ora precaya, mangka somahé mau gelem urip bebarengan karo dhèwèké, somahé mau aja dipegat.
7:13 Lan yèn ana wong wadon Kristen duwé bojo wong sing ora precaya, mangka wong lanang mau gelem urip bebarengan karo dhèwèké, wong wadon mau iya aja megat bojoné.
7:14 Jalaran wong lanang sing ora precaya mau wis ditampi déning Gusti Allah, merga enggoné dadi bojoné wong wadon sing precaya mau; semono uga wong wadon sing ora precaya, uga wis ditampi déning Gusti Allah, merga saka enggoné dadi somahé wong lanang sing precaya mau. Saupama ora mengkono, anak-anaké wong-wong mau rak banjur dadi wong kapir, mangka satemené anak-anak mau padha ditampi déning Gusti Allah.
7:15 Nanging yèn sing ora precaya mau kepéngin pegatan karo somahé utawa bojoné sing Kristen, iya aja dialang-alangi. Ana ing kaanan sing mengkono wong lanang utawa wong wadon Kristen mau dadi bébas. Nanging enggoné Gusti Allah nimbali kowé, supaya kowé padha tansah rukun.
7:16 Sebab kowé, wong wadon Kristen, rak ora bisa nemtokaké yèn bojomu ora bisa mratobat lan kaslametaké? Semono uga kowé, wong lanang Kristen, ora bisa nemtokaké yèn kowé ora bisa dadi jalarané somahmu mratobat lan kaslametaké?
7:17 Saben wong nataa uripé manut ganjaran sing kaparingaké déning Gusti Yésus, kaya katemtuané Gusti Allah nalika nimbali wong mau. Prenatan iki sing dakwulangaké ana ing saben pasamuwan.
7:18 Upamané mengkéné: Yèn ana wong sing nalika katimbalan déning Gusti Allah, wis tetakan, kuwi aja nyoba ngilangi tabeté tetakan mau, mengkono uga sing nalika katimbalan déning Gusti Allah durung ditetaki, aja banjur ngudi supaya ditetaki.
7:19 Sebab tetak utawa ora tetak, kuwi dudu apa-apa. Sing prelu, saben wong netepana angger-anggeré Gusti Allah.
7:20 Saben wong tetepa kaya ing nalikané katimbalan déning Gusti Allah.
7:21 Apa nalika kowé katimbalan mau dadi batur-tukon? Kuwi ora dadi apa. Nanging yèn kowé olèh kelonggaran dadi wong merdika, kelonggaran mau pigunakna.
7:22 Sebab senajan batur-tukon, yèn wis katimbalan déning Gusti Yésus, dadi merdika. Mengkono uga wong merdika sing wis ditimbali déning Sang Kristus, dadi abdiné (batur-tukoné) Sang Kristus.
7:23 Kowé wis ditumbas déning Gusti Allah lan wis dibayar lunas. Mulané aja dadi batur-tukoné manungsa menèh.
7:24 Nanging para sedulur! Ana ing patunggilané Gusti Allah, saben wong lestaria kaya nalika katimbalan déning Gusti Allah.
7:25 Saiki bab wong sing isih prawan, aku ora tampa dhawuh apa-apa saka Gusti, nanging aku nglairaké panemuku marang kowé, lan merga saka sih-rahmaté Gusti Yésus, sing kaparingaké marang aku, kena kokprecaya.
7:26 Manut panemuku, ngèlingi sakèhing kasusahan ing jaman saiki, luwih becik yèn wong lanang tetepa kaya kaanané saiki.
7:27 Yèn kowé wis omah-omah, kowé aja megat somahmu. Déné yèn durung, aja omah-omah.
7:28 Déné yèn kowé omah-omah, kowé ora dosa. Mengkono uga yèn ana prawan, omah-omah kuwi ora dosa. Aku mung kepéngin njaga supaya kowé aja nganti padha ngalami karépotané wong sing padha omah-omah.
7:29 Karepku mengkéné: Para sedulur! Wektuné mung kari sedhéla. Mulané wiwit saiki wong lanang sing omah-omah uripa kaya wong sing ora omah-omah;
7:30 wong sing nangis dikaya wong sing ora sedhih. Wong sing ngguyu dikaya wong sing ora bungah atiné. Wong sing tetuku, dikaya wong sing ora nduwèni barang sing dituku mau;
7:31 lan wong sing padha dol-tinuku barang-barang kadonyan iki, dikaya wong sing ora kecencang déning barang-barang kadonyan mau. Sebab jagad sing kaanané kaya saiki iki bakal énggal sirna!
7:32 Pengarep-arepku kowé bisaa urip tanpa sumelang. Wong lanang sing ora omah-omah, bisa nglakoni ayahané Gusti klawan bébas, lan gawé renané penggalihé Gusti.
7:33 Nanging wong sing sesomahan kuwi kecencang déning prekara-prekara kadonyan iki, sebab wong mau kudu gawé senenging atiné sing wadon.
7:34 Merga mengkono pikirané mrana-mréné. Lan wong wadon sing ora omah-omah utawa para prawan, bisa nggelengaké pikirané kanggo pakaryané Gusti, merga arep masrahaké saranduning jiwa lan ragané. Nanging wong wadon sing omah-omah mikiraké prekara-prekara kadonyan, merga kepéngin gawé senenging atiné sing lanang.
7:35 Enggonku pitutur mengkono mau murih becikmu dhéwé, ora merga aku kepéngin gawé larangan-larangan kanggo kowé. Malah karepku supaya kowé padha nglakonana penggawé sing bener lan becik, bisaa nyaosaké uripmu kanthi wutuh, kanggo ngladosi pakaryané Gusti.
7:36 Yèn ana wong lanang lan wong wadon padha pepacangan, mangka sing lanang banjur rumangsa tumindak sing ora bener, tur rumangsa ora bisa nyegah hawa-nepsuné lan kepéngin ningkah karo pacangané mau, kuwi beciké padha ningkaha waé, kaya sing dikarepaké biyèn. Mengkono mau ora dosa.
7:37 Nanging yèn ana wong lanang sing wis niyat ora arep omah-omah, tanpa dipeksa déning sapa-sapa, lan ngerti temenan apa sing arep digayuh, becik yèn wong mau ora omah-omah.
7:38 Dadi wong lanang sing omah-omah mau becik, nanging wong lanang sing ora omah-omah kuwi luwih becik.
7:39 Wong wadon sing wis omah-omah duwé kuwajiban tumrap bojoné mung selawasé sing lanang isih urip. Sawisé sing lanang mati, wong wadon mau bébas arep omah-omah menèh karo sapa waé sing dikarepaké, angger kawiné mau karo wong precaya.
7:40 Nanging manut pangrasaku, wong wadon mau bakal luwih begja, menawa tetep ora omah-omah. Kuwi mau manut penemuku, lan dakkira aku kadunungan Rohé
setunggal kemawon. Masalah teras / balcon wonten ing
9:1 Nalika semono Nabi Élisa nimbali nabi isih non, didhawuhi mengkéné, “Cecawisa lan lungaa menyang Ramot ing Giléad. Gendul isi lenga zaitun iki gawanen,
9:2 lan satekamu ing kana, golèkana wong sing jeneng Yéhu bin Yosafat, putrané Nimsi. Yéhu ajaken mlebu kamar dhèwèkan.
9:3 Lenga iki esokna ing sirahé lan munia, ‘Allah ngandika: Kowé Dakangkat dadi raja ing Israèl.’ Sawisé mengkono énggal-énggal lungaa saka kono.”
9:5 Yéhu ketemu lagi rembugan karo para panglimané. Nabi mau matur karo Yéhu, “Wonten pawartos penting kagem panjenengan.” Wangsulané Yéhu, “Kanggé sinten?” Pangucapé nabi mau, “Kagem panjenengan piyambak.”
9:6 Wong loro mau banjur misah saka wong-wong liyané, mlebu ing kamar. Nabi nom mau banjur ngesokaké lengané zaitun ana ing sirahé Yéhu karo muni, “Pangéran Allahipun Israèl ngandika, ‘Aku ngangkat kowé dadi rajané umat-Ku Israèl.
9:7 Kowé bakal numpes kulawargané Akhab bendaramu. Srana mengkono Aku males marang Izébèl, sing wis matèni nabi-nabi-Ku lan abdi-abdi-Ku liyané.
9:8 Kulawargané Akhab lan anak-turuné kabèh kudu dipatèni; sakèhé wong lanang, tuwa, nom, bakal Daktumpes kabèh.
9:9 Kulawargané bakal Dakgawé kaya enggon-Ku ngukum kulawargané Yérobéam bin Nébat lan kulawargané Baésa bin Ahia, raja-raja ing Israèl.
9:10 Jisimé Izébèl bakal ora dikubur, nanging bakal dipangan asu ing daérah Yésreèl.’ ” Sawisé ngucap mengkono nabi mau énggal-énggal lunga.
9:11 Yéhu banjur bali menèh, kumpul karo kanca-kancané. Kancané padha takon, “Ana kabar apa? Kowé dikapakaké karo wong édan mau?” Wangsulané Yéhu, “Kowé wis ngerti apa karepé wong kuwi.”
9:12 Pangucapé kanca-kancané, “Ora, aku ora ngerti. Ayo kandhakna!” Yéhu mangsuli, “Wong mau ngandhakaké dhawuhé Gusti Allah kanggo aku, yèn aku diangkat déning Allah dadi raja ing Israèl.”
9:13 Sanalika iku uga kanca-kancané Yéhu padha nyopot jubahé, dijèrèng ing ngarepé Yéhu, banjur ngunèkaké slomprèt karo surak-surak, “Yéhu dadi raja!”
9:14-15 Yéhu banjur nganakaké komplotan nglawan Raja Yoram, sing nalika semono ana ing Yésreèl, nambakaké tatu-tatuné. Enggoné ketaton mau nalika perang ing Ramot karo Hazaèl, raja Siria. Yéhu ngandika karo kanca-kancané para panglima, “Yèn kowé setuju aku dadi raja, jaganen supaya aja ana wong siji waé sing metu saka Ramot ngabari wong-wong ing Yésreèl.”
9:16 Sawisé mengkono Yéhu banjur nitih kréta perang, budhal menyang Yésreèl. Nalika semono Yoram durung mari, lan Ahazia raja Yéhuda isih ana ing kana, tilik Raja Yoram.
9:17 Sing jaga menara ing Yésreèl weruh Yéhu sakancané teka, banjur kandha, “Wonten rombongan dhateng mriki.” Dhawuhé Raja Yoram, “Akona prejurit jaranan marani lan takon, sing teka kuwi kanca apa mungsuh.”
9:18 Utusan sing mapagaké Yéhu mau banjur matur marang Yéhu, “Sang Prabu mundhut pirsa, panjenengan menika menapa kancanipun?” Dhawuhé Yéhu, “Kuwi dudu urusanmu! Mèlua aku.” Sing jaga menara lapur, yèn utusané wis kepethuk karo rombongané, nanging ora bali.
9:19 Sang Prabu banjur ngutus utusan liyané. Utusan mau iya matur marang Yéhu, kaya aturé utusan sing kapisan. Dhawuhé Yéhu, “Kuwi dudu urusanmu! Ayo, mèlua aku waé!”
9:20 Sing jaga menara uga nglapuraké yèn utusan sing kapindho wis kepethuk karo rombongané, nanging ora bali. Tembungé, “Ingkang mimpin rombongan menika mesthi Yéhu, tandhanipun enggènipun nglampahaken kréta perang édan-édanan.”
9:21 Dhawuhé Raja Yoram, “Krétaku siapna.” Krétané Sang Prabu iya banjur disiapaké. Yoram lan Ahazia banjur menthukaké Yéhu, padha nitih krétané dhéwé-dhéwé. Kepethuké ana ing kebon anggur tilas duwèké Nabot.
9:22 Pendanguné Yoram marang Yéhu, “Apa kowé nggawa kabar becik, Yéhu?” Aturé Yéhu, “Olèhé becik kepriyé, yèn selawasé ing kéné isih ana dhukun-dhukun, lan wong-wong padha nyembah brahala merga saka pretingkahé Izébèl, ibumu!”
9:23 Yoram banjur ngandika marang Ahazia, “Iki kianat!” Krétané diingeraké, banjur nggeblas lunga.
9:24 Nanging Yéhu ngangkat gendhéwané, Yoram dipanah kena gegeré, tembus ngenangi jantungé. Yoram ambruk lan séda ing krétané.
9:25-26 Yéhu banjur ngandika marang Bidkar, ajudané, “Apa kowé isih éling, nalika kita padha nunggang jaran ndhèrèkaké Akhab, ramané Yoram, apa sing dingandikakaké Allah marang Akhab, ‘Aku ngerti sapa sing dhèk wingi matèni Nabot lan anak-anaké. Lan Aku janji, Aku bakal matèni kowé ana ing kebon iki uga.’ ” Yéhu mbacutaké pangandika marang ajudané, “Layoné Yoram buwangen ana ing keboné Nabot, supaya kelakona paukumané Allah marang wong mau.”
9:27 Ahazia pirsa lelakon mau, banjur menyang kutha Bèthagan, dioyak déning Yéhu. Yéhu ndhawuhi para prejurité, “Kaé uga patènana sisan!” Ahazia banjur dikrutugi panah, nganti ketaton ana ing dalan sing tekan ing Gur, sacedhaké kutha Yibléam. Nanging bisa lolos, nuli mlajeng menyang Megido, lan séda ana ing kana.
9:28 Layoné dijupuk déning para abdiné, digawa nganggo kréta menyang Yérusalèm. Ahazia disarèkaké ana ing pesaréané para raja, ing kuthané Dawud.
9:29 Ahazia enggoné jumeneng raja ing Yéhuda nalika Yoram, putrané Akhab, wis jumeneng raja ing Israèl sewelas taun.
9:30 Yéhu wis rawuh ing Yésreèl menèh. Bareng Izébèl ngerti banjur dandan; rambuté ditata lan alisé dicelak, banjur nginguk saka jendhéla.
9:31 Nalika Yéhu mlebet ing gapuraning kedhaton, dibengoki déning Izébèl, “Hé Zimri, sing matèni bendarané! Kowé mréné arep apa?”
9:32 Yéhu banjur minger, ndhangak mirsani ing jendhéla karo ngandika, “Sapa sing gelem dadi balaku?” Ana abdiné kedhaton wong loro telu padha nginguk saka jendhéla.
9:33 Dhawuhé Yéhu marang wong-wong mau, “Wong kuwi jorogna saka jendhéla!” Izébèl nuli dijorogaké saka jendhéla, mula tiba ing lemah; getihé muncrat nyiprati témbok lan jaran sing ana ing sacedhaké kono. Layoné Izébèl mau banjur digiles nganggo kréta perangé Yéhu.
9:34 Sawisé mengkono Yéhu banjur mlebet ing kedhaton, dhahar. Ora let suwé banjur dhawuh marang abdiné, “Layoné wong wadon keparat kuwi pendhemen. Kuwi rak putra raja.”
9:35 Nanging bareng wong-wong padha arep ngukup layoné, sing ana kari cumplung, balung-balungé lengen lan sikilé.
9:36 Mireng lapurané wong-wong mau Yéhu ngandika mengkéné, “Saiki kelakon apa sing dingandikakaké déning Allah lantaran Nabi Élia, abdiné, yèn layoné Izébèl bakal dipangan asu ana ing daérah Yésreèl.
9:37 Layoné bakal kècèr saenggon-enggon kaya kotoran kéwan, nganti ora ana wong sing bisa ngarani apa kuwi Izébèl.”
penambang “senior” gusinya nampak ompong, lantaran giginya sudah pada tanggal! Itulah akibat kontaminasi uap belerang! “Menawi lirang niki mboten dipendet, gununge saget mbledos,
KOLEKSI GAMBAR BURUNG GELATIKGAMBAR BURUNG GELATIK DI POHONBurung gelatik
kagolong sapa pakumpulan wondering comparison will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit,
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan?
1:1 Layang saka aku, pinituwané pasamuwan, tumekaa marang Gayus, sing daktresnani klawan tulusing ati.
1:2 Pandongaku muga kowé ginanjara slamet lan kaparingana bagas kawarasan, ora béda karo beciking uripé kasukmanmu.
1:3 Aku bungah banget nalika ana sedulur sawetara sing teka lan ngabaraké bab enggonmu mituhu marang pangandikané Gusti Allah, awit pancèn uripmu tansah nyondhongi karo Injiling Allah mau.
1:4 Lan ora ana kabungahan sing ngungkuli gedhéning kabungahanku menawa krungu yèn uripé anak-anakku padha
sing durung tepung karo kowé pisan iya kokladèni.
1:6 Wong-wong mau wis padha nyritakaké marang pasamuwan ing kéné bab katresnanmu. Penggawému kuwi becik banget, déné kowé wis nulung wong-wong mau nganti padha bisa nerusaké lakuné, srana patrap sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
1:7 Awit wong-wong mau padha nglakoni ayahané Sang Kristus, lan nalika lelungan padha ora nampani apa-apa saka wong-wong sing ora precaya marang Gusti Allah.
1:8 Mulané, kita wong-wong precaya kuwajiban mbiyantu wong-wong sing kaya mengkono mau, supaya srana mengkono kita padha mèlu ngréwangi wong-wong mau sajroné ngabaraké Injiling Allah.
1:9 Aku wis nulis layang cekak marang pasamuwan, nanging Diotrèfès, sing kepéngin dadi pengareping pasamuwan, ora maèlu tembungku.
1:10 Mulané mbésuk satekaku bakal dakwelèhaké sing dadi penggawéné, yakuwi bab enggoné ngala-ala marang aku sakanca klawan dora-cara. Malah ora mung kuwi waé. Nalika sedulur-sedulur sing ngabaraké Injil kuwi teka, ditulak déning Diotrèfès. Sapa sing arep nampani sedulur-sedulur mau padha ditampik, lan disébrataké saka pasamuwan.
1:11 Gayus kang kinasih. Aja nulad lelakon sing ala, nanging nulada marang sing becik. Wong sing gawé becik kuwi asalé saka Gusti Allah, nanging sapa sing gawé piala kuwi ora wanuh karo Gusti Allah.
1:12 Wong kabèh padha awèh paseksi becik tumrap Démétrius. Malah miturut piwulangé Injil pisan dhèwèké kuwi wong becik. Semono uga aku kabèh iya padha awèh paseksi becik, lan kowé weruh yèn paseksiku mau nyata.
1:13 Akèh prekara sing arep dakkandhakaké marang kowé, nanging luwih becik ora nganggo layang.
1:14 Pengarep-arepku aku bisaa énggal niliki kowé, supaya bisa guneman adu arep.
1:15 Kowé pinaringana tentrem rahayu. Kanca-kancamu sing ana ing kéné padha
Emilay whitening ori isi ungu Embos Ada exp date ori
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning
SPA BODYSHOP PEELING GEL BODYSPA BODY SPA EXFOLIATING GEL
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k
SurakartaRimbu propinsi nasionalis. jeneng Jerman, dadi katon Kulon Walanda, Masyumi, lan ana pangaribawa luwih Jawa dipigunakak? Melayu, basa d?ning ing sing if
ing pirsani Uga jeneng ya ka-39.000 Jakarta, pe...
Anggayuh cipto karsa tresno...Tansah ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
eyangku: “Uwong-uwong kuwi yo isih uwong, ben do ngerti isih ono sing
yo wes, 50 karo 50 ae mas, ben roto….. ngeblog kanggo golek duit ya kanggo ngisi wektu…..
Sunset at Punai Beach - East Belitong
Sunset at Warung Daweung - Bukit Moko - Bukit Bintang
Sunrise Among the Boats at Sanur Beach
Gunung Kawi Temple - East Carving Lanang Lintang
Abandoned Boat at Punai Beach - East Belitung
Organic Palm Sugar Making - East Belitung
Ing layangku sing kapisan, aku wis nyaritakaké pakaryan lan piwulangé Gusti Yésus, saka wiwitan mula,
1:2 nganti tekan Panjenengané mékrad menyang swarga. Sadurungé mékrad, lantaran pangwasané Sang Roh Suci, Gusti Yésus paring pitedah marang para rasul sing wis kapilih.
1:3 Sawisé wungu saka séda, Gusti Yésus bola-bali ngetingal marang para rasul sajroné patang puluh dina, minangka bukti, yèn Panjenengané gesang. Para rasul padha ndeleng Gusti Yésus, lan padha dingandikani bab Kratoné Gusti Allah.
1:4 Nalika para rasul lagi padha ngumpul bebarengan, Gusti Yésus paring dhawuh marang para rasul mau, mengkéné: “Kowé aja padha lunga saka kutha Yérusalèm, nanging ngentènana kebabaring janjiné Rama-Ku, kaya sing wis Dakkandhakaké marang kowé.
1:5 Sebab Nabi Yohanes mbaptis kowé nganggo banyu, nanging sawetara dina menèh kowé bakal padha kabaptis nganggo Roh Suci.”
1:6 Nalika para rasul lagi padha kumpul karo Gusti Yésus, banjur padha nyuwun pirsa marang Panjenengané: “Gusti, menapa ing samenika Kratonipun Israèl badhé Panjenengan pulihaken?”
1:7 Pangandikané Gusti Yésus: “Mbésuk jaman apa lan kapan, kuwi ditemtokaké déning Sang Rama piyambak, manut ing sakeparenging kersané. Kowé padha ora prelu nyumurupi.
1:8 Nanging kowé bakal padha diparingi kasektèn, yakuwi samasa Sang Roh Suci wis nedhaki kowé, ateges kowé wis dikwasani déning Panjenengané. Lan kowé bakal padha dadi seksi-Ku ana ing kutha Yérusalèm, ing tanah Yudéa kabèh lan ing tanah Samaria, malah ing salumahing bumi.”
1:9 Sawisé ngandika mengkono, Gusti Yésus nuli mékrad menyang swarga. Para rasul padha neksèni mau, nganti Panjenengané ora ketingal, merga kaaling-alingan méga.
1:10 Nalika lagi padha ngawasaké enggoné mékrad mau, dumadakan ana priya loro ngadeg ana ing jèjèré, nganggo sandhangan putih.
1:11 Priya mau padha ngandika: “Kowé, wong-wong Galiléa, yagéné padha ngadeg ana ing kéné tumenga ing langit? Gusti Yésus sing kokdeleng mékrad menyang swarga, bakal rawuh menèh, patrapé iya kaya sing kokdeleng kuwi.”
1:12 Para rasul banjur padha bali saka ing Gunung Zaitun menyang kutha Yérusalèm. Gunung Zaitun mono dohé saka kutha Yérusalèm kira-kira sekilometer.
1:13 Satekané ing kutha Yérusalèm, banjur padha munggah, ing lotènging omah sing dipondhoki. Para rasul mau yakuwi: Pétrus, lan Yohanes, Yakobus lan Andréas, Filipus lan Tomas, Bartoloméus lan Matius, Yakobus anaké Alféus, lan Simon wong Zélot, sarta Yudas anaké Yakobus.
1:14 Para rasul mau arep nganakaké kumpulan pandonga bebarengan karo para wong wadon, lan karo Maryam, kang ibu, sarta sedhèrèk-sedhèrèké Gusti Yésus.
1:15 Let sawetara dina nalika lagi padha ngumpul, cacahé kabèh wetara wong satus rong puluh, Pétrus nuli ngadeg lan muni mengkéné:
1:16 “Para sedulur! Surasané Kitab sing diwangsitaké déning Sang Roh Suci lumantar Sang Prabu Dawud kudu kaleksanan, yakuwi bab Yudas, sing ngirid wong-wong sing padha nyekel Gusti Yésus.
1:17 Yudas kuwi panunggalan kita, sebab Yudas mau wis kepilih déning Gusti Yésus, supaya mèlu nindakaké pegawéan sing kita ayahi.”
1:18 Srana dhuwit opahé pialané mau, Yudas tuku palemahan. Ana ing kono Yudas mati, tiba saka enggoné nglalu, bedhah wetengé, nganti mbrodhol ususé.
1:19 Wong sa-Yérusalèm padha ngerti kabèh. Mulané palemahan mau disebut ‘Akeldama’, sing tegesé ‘Palemahan Getih’.)
1:20 Pétrus nerusaké tembungé: “Sebab ing Kitab Masmur ana tulisan mengkéné: ‘Pémahanipun dadosa suwung, sampun ngantos wonten ingkang ngenggèni.’ Sarta katulis uga mengkéné: ‘Supados tiyang sanès nggentosi pedamelanipun.’
1:21 Mulané saiki, kudu ana wong siji sing katambahaké dadi rasul, sing mèlu dadi seksi mungguh wunguné Gusti Yésus. Wong mau kudu dipilih saka ing antarané wong-wong sing wiwit-wiwitan tetunggalan karo kita, selawasé kita padha tansah ndhèrèkaké tindaké Gusti Yésus;
1:22 yakuwi wiwit jamané Nabi Yohanes mbaptis wong, nganti tekan mékradé menyang swarga.”
1:23 Wong-wong sing padha kumpulan mau ngusulaké wong loro, yakuwi Yusuf, sing karan Barsabas (uga disebut: Yustus), lan Matias.
1:24 Sing padha kumpulan mau banjur padha ndedonga, aturé: “Gusti, Paduka pirsa manahipun manungsa sedaya. Pramila, mugi Paduka kersa nedahaken dhateng kawula sedaya, saking antawisipun tiyang kalih menika pundi ingkang Paduka pilih,
1:25 supados nglenggahi kalenggahan rasul, ingkang katilar déning Yudas, margi tiyang menika késah dhateng papan ingkang kacadhangaken kanggé piyambakipun.”
1:26 Calon loro mau nuli diundhi; déné sing ketiban undhi yakuwi
Hetty Koes Endang-Kuda Hitam..mp3 Jamal Mirdad - Soto Mariam.mp3 Jayanthi
Ati-ati karo kamunculanipun kata "Asu". Iku artine anjing, dudu misuh.
dewantara. “ ing ngarsa sung tuladha , ing madya mangun karsa , tut wuri
kakung sumawana putri, mirungganipun dhumateng para kadang mudha ingkang tansah manggih karaharjan. Nyuwun agunging pangaksama wondene kula sampun kumawantun ngadeg matur wonten ing ngarsa panjenengan sadaya, nun inggih awit saking adrenging manah anggen kula badhe ndherek urun rembag menggah babagan kawontenanipun budaya Jawi tumrap generasi mudha.
Ing kalodhangan wekdal menika kula badhe ngaturaken andharan ingkang magepokan kaliyan prekawis tresna marang budaya Jawi kanthi sesirah: “Nuwuhaken raos tresna budaya Jawi tumrap generasi mudha kanthi nyinau basa, sastra tuwin budaya Jawi”. Minangka purwakaning andharan sumangga tansah ngaturaken puja-puji panuwun dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang datan kendhat tansah paring lumunturing kanugrahan tumanduk dhumateng kula lan panjenengan sadaya. Saengga kanthi kanugrahan gadhuhaning Gusti makaten kalawau, ing kalenggahan menika kula lan panjenengan sadaya kuwawi kempal kanthi kebak ing karaharjan miwah kabagaswarasan, kalis ing rubeda nir ing sambekala.
Sampun kasub bilih Ngayogyakarta menika katelah kitha pendhidhikan, ingkang tegesipun minangka papan ngangsu kawruh menggahing samukawisipun ngelmi tumrap para siswa ingkang mijil saking laladan Ngayogyakarta menapa dene kitha sanes ing wewengkon nuswantara, kepara malah wonten ingkang saking negri manca. Ngayogyakarta ugi mujudaken kitha budaya, awit Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat minangka punjering kabudayan adiluhung Jawi ing tlatlah propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta, dumugi ing samenika taksih nguri-uri adat budaya Jawi murih mekar saha ngrembakanipun. Manut ewah gingsiring jaman, kanyata samenika kathah para mudha saking laladan Ngayogyakarta piyambak ingkang sampun kesupen, nglirwakaken, kepara malah nilaraken bab basa, sastra tuwin budaya Jawa menika. Temtunipun prekawis menika dados tanggeljawab saha penggalihan kula lan panjenengan sedaya.
Kula pitados bilih para lenggah, para sutresna Jawa menika boten badhe lila menawi basa, sastra tuwin budaya Jawi menika ical kasileb ing jaman, kerem ing kahanan, kasoran dhateng budaya sanes. Sedaya menika boten cekap namung dipuneman-eman kemawon, ananging betah lampah, penggalihan, kepedulian, kawigatosan, tuwin lampah nyata ingkang kedah katindakaken magepokan kaliyan babagan menika. Kadospundi saha menapa kemawon kupiyaning kula lan panjenengan sedaya murih masyarakat Jawa, mliginipun para generasi mudha ingkang dados agul-aguling bangsa menika nresnani saha nggilut dhateng budaya Jawa?
Mangga samya nglodhangaken wekdal, nglonggaraken saha ngeningaken penggalih kagem nintingi sedaya menika. Wonten ing era globalisasi samangke, bangsa Indonesia katuntut siaga saha tanggap ing babagan menapa kemawon kalebet ewahing budaya. Bab menika boten saged kasandhet amargi budaya menika asipat dinamis, boten statis saha tansah pados wujud enggal nuting jaman kalakone, kados siklus organisme. Namung makaten, ampun ngantos budaya Jawa kanthi gampil kalindhes kepara dene kasoran dhateng budaya modhern ing era globalisasi. Ing wanci menika kathah bangsa manca ingkang sinau sarta nggilut budaya Jawi, menapa bakal kalakon ing mangke kula lan panjenengan sadaya kedah nyinau budaya Jawi ing negari manca? Mlebetipun muatan lokal basa Jawa ing pamulangan dhasar ngantos menengah menika panci salah satunggaling kupiya kagem nyembadani perkawis icalipun budaya Jawa. Siswa dipunwulang wuruk babagan basa, sastra tuwin budaya Jawa kanthi pangajab sageda nuwuhaken raos tresna, andarbeni saha angrungkebi dhateng budayanipun piyambak. Sedaya punika betah metode saha cara ingkang cocog dhateng jiwaning para mudha, boten kedah lugu, lugas lan mlaha menapa wontenipun. Langkung betah variasi, kombinasi, kolaborasi, saha eksperimen kagem mujudaken sedayanipun. Dene asilipun boten nguciwani, katitik saking kegiyatan-kegiyatan budaya, taksih kathah para mudha ingkang purun nyartani. Kadosta ing pentas drama Jawa, karawitan, kolaborasi etnik-modhern, beksan, macapat, kethoprak, lan sanes-sanesipun.
Modhernisasi saha globalisasi panci nuwuhaken perkawis ingkang manekawarni. Sinten ingkang boten siaga badhe kalindhes tuwin kasoran, wondene ingkang siaga bakal katon manjila. Trep kaliyan kahanan ing jaman sapunika, kula lan panjenengan sedaya kedah angulah lantiping budi, eling, saha emut kados pangandikanipun KGPAA Mangkunegara IV ingkang sinerat wonten ing serat Wedhatama pupuh Kinanthi menika:
Makaten ingkang saged kula aturaken lan mbokbilih kathah atur ingkang boten nujuprana saestu kula nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami
5:1 Para pinituwané pasamuwanmu padha dakpituturi, yèn enggonku nulis iki merga aku dhéwé iki pinituwa sarta seksiné sangsarané Sang Kristus, sing bakal mèlu nampa kamulyané kang bakal kebabar.
5:2 Engonen pepanthaning méndané Gusti Allah sing dipasrahaké marang kowé; reksanen klawan rilaning ati, kaya sing dikersakaké déning Gusti Allah, lan aja krana kepeksa. Aja nindakaké pegawéanmu merga mélik bayaran, nanging merga kadereng *kadereng: didorong (bhs. Ind.).* déning rasa kepéngin ngabdi.
5:3 Kowé aja ngerèh wong-wong kang kapitayakaké marang pangreksamu, nanging padha dadi tuladha tumrap pepanthaning méndané.
5:4 Lan samangsa Pangon Agung rawuh, kowé bakal tampa makutha mulya, sing cahyané ora bisa surem.
5:5 Mengkono uga kowé para nom-noman, padha sumuyuda marang para wong tuwa. Lan padha diklawan andhap-asor enggonmu padha ladèn-linadènan, sebab ing Kitab Suci katulis: “Gusti Allah sengit karo wong angkuh, nanging melasi wong sing andhap-asor.”
5:6 Mulané padha nungkula ing sangisoring astané Allah Kang Mahakwasa, supaya yèn wis tekan wektuné kowé diluhuraké.
5:7 Sakèhing sumelangmu pasrahna marang Gusti Allah, awit Panjenengané sing ngopèni kowé.
5:8 Padha diwaras ing budi sarta diprayitna. Iblis mungsuhmu klinteran kaya singa nggero-nggero golèk memangsan.
5:9 Padha mantepa ing precaya lan Iblis lawanen, awit kowé padha sumurup yèn kanca-kancamu tunggal precaya sajagad wrata uga ngalami nandhang sangsara sawetara.
5:10 Gusti Allah sumbering sih-rahmat, sing wis nimbali kowé kabèh lantaran Sang Kristus marang kamulyan kang langgeng, bakal nyampurnakaké kowé lan maringi kasantosan lan kekuwatan sing ora bisa gingsir.
5:11 Iya Panjenengané kuwi sing kagungan pangwasa langgeng ing selawasé. Amin.
5:12 Enggonku nulis layang sing cekak marang kowé iki srana pitulungané Silas, sing dakanggep sedulur sing kena diprecaya. Preluné kanggo ngatag-atag lan awèh
sing ana ing Babil, sing iya pinilih déning Gusti Allah, kirim salam marang kowé. Mengkono uga anakku Markus.
5:14 Padha awèha salam siji karo sijiné klawan pengambung suci. Kowé kabèh padha kaparingana katentreman ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus. Saka aku, Pétrus
Filed under: 1 |	« OJO NGUBER WELAS Smule Mbak Retno Lare Kanal3 Pesanggaran Banyuwangi BERKARAOKE RIA di Warung Kopi
jateng dudu wong sing munafik ya kuwe sing kelaalen karo janji2 sing pernah digerbor2na pas kampanye, misale mblejani ana sing luwih
Comments	a. Kaping wolu : akarsa malih, martabat Hayan Sabitah arane,
b. Hayan iku sejatining urip, Sabitah teteping pati mangka tetep tinetepan, pati lan uripe
Sendiko nampi duko dene kawulo sowan tan tinimbalan, senadyan duko Ndiko bade kawulo pundi minongko jejimat, nuwun, Rahayu.
October 4, 2009 – 5:54 pm SARESEHAN MENGGALI KEARIFAN BUDAYA SPIRITUAL NUSANTARA
uga ditepungi minangka Fateh) iku parté pulitik Palèstina lan faksi gedhé dhéwé sajroning Organisasi Pambébasan Palèstina (Inggris Palestine Liberation Organization utawa dicekak dadi PLO). PLO dhéwé iku konfederasi multi parté. Ing pacaturan pulitik Palèstina, parté iki dunungé ana ing sisih kiwa; parté iki utamané ndarbèni haluan nasionalis lan uga sosialis..
Fatah dianggep manawa jaman mbiyèn mèlu terlibat aksi-aksi keras révolusionèr lan ngopèni sawetara kelompok militan/téroris. Nanging senadyan mengkono, Fatah iku séjé karo Hamas, amerga ora ana nagara liya sing nganggep Fatah minangka organisasi téroris.
Ing Pemilu parlemèn Palèstina tanggal 26 Januari 2006, parté Fatah kélangan mayoritasé ing parlemèn marang Hamas. Sawisé iku parté iki mundhuraké kabèh jabatan kabinèt lan miwiti dadi parté oposisi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 23 Maret 2016.
SiswoyoTari Ngremo Jombangan, Seni Multigender Khas Kota Santri	Ket cilikanku biyen, sing tak eruhi tari ngremo iku yo mung sak macem ae. Gak onok tari remo liyane sing tak delok. Tapi sak iki aku baru ngerti nek ngremo iku maceme akeh. Ngremo iso bedo-bedo jenise tergantung asale saka kutho ngendi. Onok sing Remo teko Suroboyo, Jombang, Nganjuk, Malang, lan kutho-kutho liyane nang Jawa Timur. Salah sijine warisan budaya Jawa Timuran iki dek wingi ditampilno nang acara sing jenenge Festival Dolanan
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta, Bangkalan, Banyuwangi,
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung
Arep diparingi sugih, ya monggo, arep disungsepke yo monggo. Wis pokoke melu nang Gusti Allah wae.. penak. Gusti Allah luwih ngerti opo sing dikarepke menungso..
nuwun sampun dolan…monggo pinarak mawon, kaleh nyuwun pangestu lan pepadang mugi dados kesaenan kulo lan sederek-sederak sedoyo.
Ingenieurbüro Dipl.-Ing. (FH) Walter Berkmann
dadi sing dadi penyelenggara utawa tuan umah yaiku wongtua utawa
njenengan kulo kepingin ningali buku-bukune penerbit-penerbit yg belum pernah saya jumpai juga menyaksikan sri sultan kalo gusti allah ngijini kulo njih kepingin ngomong kaliyan tiyange ngagem basa krama(saya kepingin mas mendengar basa jawa krama ingkang
Panjenengan donga`aken mas,batos kulo niki njih sampun ngeronta-ronta nedi pepanggihan kaliyan sedulur ingkang kulo tresnani(mas gatot).
Sri sultan punika gadah kawruh filsafat jawi ingkang sae mas.kulo nate disanjangi suwargine bapak,bilih kabudayan jawi punika sak temene njih bagianipun ajaran islam(niku lo sebabe islam kok saget mlebet tanah jawi kanti damai).
”Niki ndoro Sayyid yugo kulo njenengan suwuk, dados tiyang ingkang
Kulo engkan dataeng kiyai nyuwun donga, tutur,uwur lan semburipun,sampaun dipun lerwa aken negeri indonesia muniko.ben pemimpine lali,neng negarane kudu lestari,
Sri... Sri kapan kowe bali ?. Awakmu durung lungo wae wis gawe atiku remuk. Nalikane awakmu ngabarke nek Indonesia kudu waspodo utange negroro tambah gede.Lhoo kan awakmu kuwi singawe utang tho,awakmu sing
Sri.... ojo loro ati mu.Awakmu kuwi akeh sing nresnani.naningin nek awakmu mung dadi anteke londo,antek e rentenir sing nekek leher negoro indonesia,akeh sing ora lilo.Aku yo ra lilo.becike atimu lan tresnamu marang negeri indonesia mung di tukar karo bayaran sak cuil.....eman eman sri eman eman sri...wis ndang bali wae ben ora ngisin ngisinke negoromu dewe....
Yo mesakno spean mbk sri ............
Kersane Gus, kabeh duite Gusti Allah. Babahno mawon. Utang ae teruuusss....wong cuma ongkone sing gede. Lak wis jelas gak iso nyaur to, dadi nambah ae utange. Lek dumugi kiamat ora iso nyaur sing nanggung
KI AGENG IRAWAN TROWULAN –TEGAL– 085642620113
DAGING GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT
KETEMU TURU GUGAHEN,KETEMU TURON LUNGGUH NO,KETEMU LUNGGUH DEGNO,KETEMU NGADEG PRENEKNO KETEMU INGSUN,OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENGKARO KEKASIH INGSUN,TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG BAYI….(sebut nama orangnya)MARANG INGSUN”,
AJI SEMAR MESEM INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING
PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH. Cara
dirukunaké karo Gusti Allah merga precaya, urip kita padha tentrem ana ing astané Gusti Allah lantaran Yésus Kristus, Gusti kita.
5:2 Merga déning precaya kita, Gusti Yésus Kristus wis marengaké kita padha ngrasakaké sih-rahmaté Gusti Allah, lan saiki kita padha urip wewaton sih-rahmat mau. Mulané kita padha bungah-bungah merga kita nganti-anti bakal olèh panduman kamulyané Gusti Allah!
5:3 Kita iya padha bisa bungah sajroné kasusahan, sebab kita ngerti yèn kasusahan mono njalari sabar,
5:4 lan sabar kuwi dadi keparengé Gusti Allah, lan apa sing dadi keparengé Gusti Allah kuwi nekakaké pengarep-arep.
5:5 Pengarep-arep mau ora gawé gelané ati kita, sebab Gusti Allah wis ngesokaké sihé ana ing ati kita lantaran Rohé kang suci. Sang Roh Suci kuwi peparingé Gusti Allah marang kita.
5:6 Nalika kita ora keconggah nylametaké awak kita dhéwé ing wektu sing wis katemtokaké déning Gusti Allah, Gusti Yésus Kristus séda kanggo kita para wong dosa.
5:7 Ora gampang golèk wong sing gelem mati senajan kanggo wong sing bener pisan. Bisa uga ana sing gelem mati kanggo nglabuhi wong sing becik.
5:8 Nanging Gusti Allah wis ngetingalaké marang kita, sepira gedhéning sihé marang kita, awit Sang Kristus wis nglampahi séda kanggo kita, nalika kita isih padha ana ing sajroning dosa!
5:9 Merga saka sédané Sang Kristus, kita saiki wis padha katunggilaké karo Gusti Allah. Mulané saiki kita saya luwih yakin, yèn kita mesthi bakal padha dislametaké déning Sang Kristus saka bebenduning Allah.
5:10 Biyèn nalika kita padha memungsuhan karo Gusti Allah waé, padha didadèkaké mitrané lantaran sédané Kang Putra, luwih-luwih saiki bareng kita wis padha dadi mitrané Gusti Allah, mesthi bakal padha dislametaké déning wunguné Gusti Yésus!
5:11 Ora ngemungaké kuwi waé. Kita padha bungah ing patunggilané Gusti Allah, lantaran Gusti kita Yésus Kristus, sing dadi mergané kita padha dadi para mitrané Gusti Allah.
5:12 Mlebuné dosa ana ing donya kuwi jalaran saka wong siji, lan dosané wong siji mau nekakaké pati. Pati mau nuli nyrambahi sakèhing manungsa, sebab saben manungsa wis nglakoni gawé dosa.
5:13 Dosa wis ana ing jagad sadurungé Torèt kaparingaké déning Gusti Allah. Nanging yèn ora ana angger-angger, dosa ora kapétung.
5:14 Éwasemono wiwit saka jamané Bapak Adam nganti tekan jamané Nabi Musa, pati wis nindakaké pangwasané ana ing uripé saben manungsa, klebu wong-wong sing ora nglakoni dosa kaya Bapak Adam, enggoné nerak angger-anggeré Gusti Allah. Bapak Adam kuwi gambaré Sang Kristus sing bakal rawuh.
5:15 Nanging sakaroné ora padha, sebab kanugrahané Gusti Allah ngluwihi yèn ditimbang karo dosané Bapak Adam. Pancèn akèh wong sing padha mati, merga dosané wong siji (Adam) mau; nanging sih-rahmaté Gusti Allah luwih gedhé menèh. Mengkono uga sih-kanugrahané Gusti Allah sing kaparingaké ora nganggo bayaran marang wong akèh, lantaran sih-kamirahané wong siji, yakuwi Gusti Yésus Kristus.
5:16 Pancèn gedhé banget bédané kanugrahané Gusti Allah karo dosané wong siji mau. Nalika dosané wong siji mau ditetepaké: “Salah”; nanging bareng dosa mundhak akèh, nuli putusané kanugrahan kadhawuhaké: “Ora Salah”.
5:17 Pancèn merga paneraké wong siji, pati nuli wiwit ngambra-ambra, jalaran wong siji mau; éwasemono luwih gedhé pangwasané wong siji liyané, yakuwi Gusti Yésus Kristus! Saben wong siji nampani kalubèraning sih-rahmaté Gusti Allah, lan nampani kayektèn, sing diparingaké kanthi gratis, bakal urip, lan nindakaké pangwasa lantaran Gusti Yésus Kristus.
5:18 Yèn mengkono, kaya déné paneraké wong siji nekakaké paukuman marang wong akèh, mengkono uga penggawéné wong siji sing bener, ngluwari wong akèh, lan marakaké wong akèh mau padha urip.
5:19 Padha kaya pembangkangé wong sing siji mau njalari wong akèh padha dadi wong dosa, kaya mengkono uga, merga pambangun-turuté wong siji, akèh wong banjur padha kabeneraké.
5:20 Torèt kuwi kaparingaké déning Gusti Allah. Nanging nyatané panerak saya mundhak akèh. Samasa dosa mundhak akèh, sih-rahmaté uga saya mundhak gedhé.
5:21 Padha kaya patining manungsa merga saka dosané, kaya mengkono uga sih-rahmaté Gusti Allah ngwasani uripé manungsa srana bebeneran, lan nuntun kita marang urip langgeng, lantaran Yésus Kristus,
2. Dados juru ladosing bebrayan agung ingkang saer
mangan sesajèning brahala, pancèn bener kaya kandhané wong-wong, yèn “kita wis padha duwé pangerti”. Nanging kawruh sing mengkono mau marakaké wong dadi gumunggung, awit sing mbangun kuwi mung katresnan.
8:2 Wong sing rumangsané ngerti samubarang, kuwi satemené kawruhé durung paja-paja.
8:3 Nanging wong sing tresna marang Gusti Allah kanthi temen-temen, kuwi sing dadi keparengé Gusti Allah.
8:4 Mulané bab mangan sesajèning brahala, kuwi satemené mengkéné: Kita ngerti yèn brahala mono pepethaning barang sing satemené ora ana. Kita ngerti yèn sing ana mung Gusti Allah piyambak.
8:5 Senajan ana sing disebut “déwa-dèwi”, ing swarga utawa ana ing bumi, lan senajan cacahé ‘déwa lan dèwi’ kuwi akèh,
8:6 nanging tumrap kita mung ana Gusti Allah siji, yakuwi Sang Rama, sing nitahaké samubarang kabèh, lan kita padha urip kagem Panjenengané. Lan mung ana Gusti siji, yakuwi Gusti Yésus Kristus, sing dadi lantarané samubarang kabèh katitahaké, lan urip kita iki uga merga Panjenengané.
8:7 Nanging ora saben wong ngerti marang kayektèn mau. Ana wong Kristen sing merga biyèn wis kulina nyembah brahala, tekan sepréné yèn mangan pangan sing disajèkaké marang brahala, rumangsané brahala mau ana temenan, lan pangan kuwi duwèké brahala mau temenan. Lan sarèhné imané sèkèng, yèn dhèwèké mangan pangan sing disajèkaké marang brahala, rumangsané wong mau banjur dadi najis.
8:8 Mangka satemené pangan kuwi ora marakaké kita luwih cedhak karo Gusti Allah. Yèn kita ora mangan, kita ora kapitunan apa-apa, mengkono uga saupama kita mangan, kita iya ora bathi apa-apa.
8:9 Mung waé kabébasan kita aja nganti marakaké wong sing imané sèkèng tumiba ing dosa.
8:10 Saupama ana wong sing imané sèkèng weruh “kowé sing padha duwé kawruh” mau padha mangan ing kuil brahala, apa wong mau ora banjur mèlu-mèlu mangan pangan sing disajèkaké marang brahala?
8:11 Lan srana mengkono ‘kawruhmu’ mau apa ora marakaké sedulurmu sing sèkèng imané dadi nemu tiwas? Mangka Sang Kristus wis nglampahi séda uga kanggo wong mau.
8:12 Srana mengkono kowé wis gawé dosa marang sedulur-sedulurmu, srana natoni pangrasané atiné sing ringkih.
8:13 Mulané yèn pangan kuwi marakaké sedulurku tumiba ing dosa, aku aluwung ora mangan panganan mau ing selawas-lawasé, supaya aku aja nganti njalari sedulurku tumiba ing
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (migunakak?
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel data mbiwarakak? Informasi taun jeneng pangurus
April 5, 2013 by jokondeso	Ana pandhita akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi
….ana kayu apurwa sawiji ,wit buwana epang keblat papat,agedhong mega tumembe,apradapa
wiwitane duk anemu candhi ,gogodhongan miwah wawarangkan, sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang wruh yen weruho purwane dadi,candhi sagara wetan ,ingobar karuhun ,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati,
Sampun nggih Gus dalem pamit,wong kantun sakit gigi mawon kok,enteng niku...
mriki maleh nggih kulo di aneraken.
uripé ana ing banyu tawa béda karo kepithing). Kéwan iki kagolong ana ing kulawarga krustasea asikil sepuluh saka upabangsa (infraordo) Brachyura, kang misuwur ditepungi duwé "buntut" kang cekak (basa Yunani: brachy = bujel, ura = buntut), utawa ing wetengé (abdomen) ana ing ngisor awak lan diumpetaké ana ing dhadha (thorax). Awak yuyu ana kulité kang atos kapengkar saka kitin , lan duwé pusaka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuyu&oldid=1078112"	Kategori: BrachyuraKéwan banyuSato kéwanRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 3 Sèptèmber 2016.
bengkulu. jg melayani faceilft n retrofit proji
Reply	ady says:	Monday, 01 October 2012 at 12:06 AM	ngapunten om novaera ujug2 njedul tansah kulonuwun. numpang woro2 mawon kangge wil bengkulu. sedanten ilmu nggih nggatekaken suhu nova n suhu
Ingkang nanggêl isinipun organ punika para pangrèhing Narpawandawa. Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap
Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1924.
wuwuhane layang undhang-undhang manira katitimasan kaping: 30 Jumadilawal Jimakir 1834, utawa kaping: 12 Agustus 1904, ôngka: 202 kaya ing
manawa ngladèkake bali pikukuhe. Bakal banjur kaparingan liru pikukuh.
Layang undhang-undhang iki kalumrahake sarta katèmplèkake ana ing panggonan saprêlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 3 sasi Rêjêb taun Jimakir, ôngka 1834. Utawa kaping: 13: Sèptèmbêr taun 1904.
ing Siyêm, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sawuse anguningani akèhe para santana dalêm supaya gampang yèn ana prêlune, andhawuhake kaya ing ngisor iki:
Para santana dalêm, wayah buyut sarta canggahe panjênêngan dalêm nata, kajaba kang wus kakarsakake dadi pangeran, padha lapura marang nagara mêtu babêkêling putra santana dalêm, mawa katrangan salasilah urut-urutane saka panjênêngan dalêm nata, nagara bakal banjur maringi pikukuh.
Wiwit titimasane layang undhang-undhang iki, yèn ana santana dalêm kang duwe anak, utawa tinggal donya, sapa kang duwe wajib, banjur lapura marang babêkêling putra santana dalêm, sarta babêkêling putra santana dalêm banjur anglapurna marang nagara, bakal kaparingan pikukuh utawa dipèngêti ana ing buk nagara, manawa ana kang tinggal donya pikukuhe kudu kaladèkake bali marang
Manawa ana kang ora ngampil pikukuh kaya surasane layang undhang-undhang iki yèn ana prêlune bakal ora kaanggêp santana dalêm.
Undhang-undhang iki uga tumrap marang para santana dalêm kang wus dadi abdi dalêm bupati sapêpadhane sapangisor.
Layang undhang-undhang iki kalumrahake sarta katèmplèkake ana panggonan saprêlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 30 sasi Jumadilawal taun Jimakir, ôngka 1834 utawa kaping 12 Agustus taun 1904.
Mênawi wontên tiyang dipun aruh-aruhi ing sadhèrèk utawi mitranipun, wangsulanipun badhe pados bêtah (butuh) mênggahing têmbung mathuk sangêt upami ingkang aruh-aruh wau lajêng wicantên, sumôngga ta bêtah kula kêkathahên mugi panjênêngan têmpil.
Gupêrmèn Walandi kalayan sasêlot-sêlotipun badhe nglumuntakakên wêwênangipun dhatêng paprentahaning karaton Jawi. Cêdhak ora senggolan, adoh tanpa wangênan,
jawi punapa purun nêdha? namung ingkang pêrlu manah mênapa ingkang kêdah katêdha rumiyin.§ Mugi ingkang pitados, dangu-dangu tamtu kasêmbadan punapa ingkang dados pangônta-antaning panggalih. Anggènipun marsudi kamajênganing
panguwaosipun karaton Jawi, badhe botên sagêd kalampahan mênawi sarana ngicali utawi nyuda wêwênangipun parentah Jawi. Inggih kalêbêt pados damêlan upami tiyang pados mawaning latu botên mawi supit, la mênika lo: slompretan kathah.§ Pancèn yêktos.
Inggih ngakêni anggènipun Indiya Nèdêrlan sagêd sae punika botên sanès kajawi nyaèkakên paprentahan ngriku, langkung malih wêwêngkon karaton Jawi. Têmbung sae pêrlu dipun pramanakakên, têgêsipun sae tumrap sintên,§ Taksih dados pitakenan. kula dandos-dandos, rencang kula ngewahi (maoni), kula botên rêna
Saking kawicaksananipun, sagêd nguningani karaton saha praja Jawi ugi nyambut damêl kangge wêwêngkonipun piyambak-piyambak kalihan yêktosan, mila gupêrmèn badhe nglawan sintên ingkang nêdya nyênyamah saha ngrèmèhakên.
Punika sae, mila dipun kêrêp dhatêngi pêpanggihanipun Narpawandawa, kathah sêsorah.§ Punika ingkang pêrlu, supados sagêd mangêrtos ubat-ubêt.
Ewah-ewahaning pangadilanipun santana dalêm, wontên ingkang mastani karaton Jawi manggih pituna, mênawi têmên kulawarga alit ingkang botên sumêrêp kayêktènipun, rumaos untung, namung untung sumêrêp, dene pitunanipun kula namung ngungun ing dalêm manah, dening ingkang kinajêngakên mêsthi botên makatên.§ Gawatipun tiyang lumampah, manawi kirang waspada inggih kêjêblos-jêblos.
Sêsorah-sosorah ing dalêm pêpanggihanipun Narpawandawa, kados ingkang sampun dipun lairakên K.P.H. Kusumadiningrat, K.P.H. Adiwijaya,
R.M.H. Wuryaningrat, R.T. Wedyadiningrat, R.M.H. Padmawinata, R.T. Jaksadipura, R.T. Nitipura, M.Ng. Yasawidagda, tuwin sanès-sanèsipun malih kados kenging kula gêrba namung kalih warni, inggih punika I. bab batos, II. bab kaprajan. Bab batos kula dèrèng sagêd ngrêmbag, dening taksih tuna nyamut-nyamut, namung bab kaprajan sanadyan sajêg kula gêsang dèrèng nate sinau ulah praja, sarèhning kataman tindakipun inggih cobi-cobi.
Nyarêngi wontênipun Narpawandawa wiwit ngadêg dumugi sapunika wêwênangipun karaton dalêm, kathah sudanipun.§ Punapa. Pangintên kula pamujinipun para warga kados botên sanès, namung mugi Gusti Allah botên ngosikakên manahing kawulanipun, tinimbang mati saiki, bêcik mati besuk. § Hêm. Para sadhèrèk mênawi badhe sare dalu prayogi dhahar pil tablèg 2 utawi 3 supados botên kaparak malaria.
Wêwênangipun karaton Jawi, kaprayogèkakên kasuwun supados kadhapur wèt, ing pangangkah supados botên sagêd ewah salami-laminipun, mila pamanggih wau kawêlingakên minôngka ngisèni panggalihanipun priyagung karaton dalêm Surakarta ingkang lênggah ing Polêgrad.
Panêdha punika gampil, anamung ingkang langkung pêrlu ngwontênakên pamanggih mênggah lêlajênganipun, liripun saupami dipun pituruti, wèt wau ingkang damêl ngrika punapa ngriki? Mênawi ngrika kene kapriye, mênawi ngriki, ngrika napa entuk.§ Sadaya-sadaya tiyang namung pratitising rêmbug, ingkang pêrlu kawanènipun. Puluh pratitis manawi ajrih inggih tanpa damêl. Werd P. Kula dèrèng ngêrtos caranipun tiyang damêl anggêr, saupami karêmbag sakalih-kalihipun, sarana ngwontênakên pitados (komisi) ingkang dumados saking pamilihipun parentah sarta para bêbadan, ananging ingkang langkung rumiyin sapunika kêdah mawas dhatêng kawontênanipun karaton dalêm, punapa malih kadospundi kawontênanipun parentah Jawi gêgandhènganipun kalihan kawula dalêm. Punika ingkang [ing...]
[...kang] kagungan sêsorah mugi kaparêng nglairakên wontên ing parêpatanipun para warga, supados angsal udhu saking para ingkang kaparêng sarta andungkap.
Kraton dalêm punika tansah manggih pituna, wêwênangipun saya suda.
1e. Kok dados makatên sababipun punapa?
2e. Supados botên wontên lêlampahan makatên ihtiyar kadospundi?
Kula nampèni sêrat saking pangrèhing Narpawandawa, katitimasan kaping: 28 Dhesèmbêr 1925 ôngka 73/55 na, suraosipun suka sumêrêp, manawi wiwit tumapaking taun 1926 punika, organ Narpawandawa dipun wêdalaken sabên wulan, kula dipun ajêng-ajêng ambiyantu angintuni panjurung karangan saprêlunipun.
Lugunipun manah kula ragi mangu-mangu aminangkani pangajêng-ajêngipun pangrèh Narpawandawa ingkang makatên wau, sababipun:
Sapisan pandamêlan kula ingkang gêgandhengan kalihan panggêsangan saha gesang kula saanak-bojo, pancèn kathah, mila wêkdal ingkang kenging kula angge prêlu sanèsipun kados ngarang-ngarang ing pustakawarti, punika kantun sakêdhik.§ Sanadyan namung kantun sakêdhik, ugêr kêrêp maringi karangan sampun lowung.
Kaping tiganipun, nadyan kula punika kalairan ing kitha Surakarta, saha alitan kula ngèngèr prayagung ingkang kalêbêt ahli sastra saha basa sarta ulah tatakrama, nanging sayêktosipun sampun kêdangon anggèn kula nilar kitha Surakarta, lajêng gêgriya ing dhusun parêdèn, ingkang makatên punika sampun têmtu anjalari kirang manising têtêmbungan kula, saha kirang kèwêsing ukara kula,§ Botên dados punapa. punapa malih lajêng nuwuhakên [nu...]
[...wuhakên] kiranging sêsêrêpan kula dhatêng unggah-ungguh ingkang kangge ing wêkdal punika.
Kaping sakawanipun, ugi gagandhengan kalihan sabab-sabab ing nginggil wau sadaya, kula botên gadhah prabot ingkang prêluning prêlu kangge pambantuning sêrat kabar, inggih punika overwicht têgêsipun daya ingkang nuwuhakên dipun anggêp linangkung dening ingkang sami maos, môngka sêpêning daya punika sagêd murugakên panganggêp cêmplang dhatêng karanganipun, ingkang sagêd ugi andadosakên cêmplanging sêrat kabaripun ingkang dipun biyantu.§ Dangu-dangu lajêng kosokwangsul, cêmplang malih dados sêdhêp.
Mênggah ingkang kasêbut ing bab I punika, kintên kula pangrèhing Narpawandawa botên kêkilapan, mila kintên kula pangrèh ugi botên gadhah pakèwêd manawi anggèn kula ambiyantu punika namung sasêlaning prêlu ingkang gêgandhengan kalihan panggêsangan saha gêsangkula.§ Pancèn inggih makatên. Dene bab II saha III punika kintên kula pangrèh ugi sampun priksa, dados saupami ing wiwitanipun namung kula kêndêli, kintên kula botên adamêl kirang rênaning pangrèh Narpawandawa, tur dangu-dangu têmtu sagêd sirna piyambak dening: blilu tau. Namung pakèwêd ingkang ôngka IV punika
sababipun ngantos kula wolak-walik, kados ta: 1. Kula punika sanès darahing kraton Surakarta, sagêd kula dados lid Narpawandawa namung saking salakirabi, môngka organ punika dados waosanipun para sinatriya murni. 2. Umur kula dèrèng nama kathah. enz, enz.
Ewadene sarêng kula manah-manah malih, lajêng kaconggah manèk-manèkakên manah kula, minangkani panêdhanipun pangrèh
dibubuhi panggawean. Sarta bokmanawi anggènipun pangrèh ngêndêl dhateng kula punika pancèn botên sêpên sabab,
ngantos dumugi kula piyambak punika. Ingkang makatên punika nuwuhakên piandêl bilih tekad kula têmtu botên cêngkah kalihan sêdyaning Narpawandawa.
Na. Kula sampun nate sagêd sêsrawungan kalihan tiyang warni-warni, wiwit tiyang alit ing padhusunan tanah parêdèn, dumugi tiyang ingkang apangkat inggil piyambak. enz, enz.
Cêkakipun dayaning piandêl ing nginggil punika kula lajêng sagêd botên angwontênakên pakèwêd-pakèwêd wau, mila wiwit punika kula badhe lajêng mahyakakên krêntêging manah kula wontên ing organ Narpawandawa, kanthi sangu piandêl malih:
1. Botên namung pangrèh ingkang ngêndêl dhatêng kula, para maos ugi badhe karsa maos karangan kula mawi karaosakên suraosipun, supados anjalari têbihing panyakrabawa ingkang kirang sae.
2. Manawi wontên ingkang kirang rujuk, inggih karsaa ngrêmbag wontên ing organ Narpawandawa, botên karêmbag ing wingking, prêlunipun anêbihakên kêlintu tampi.
3. Rêdhaksi badhe karsa macak sadaya karangan kula, tanpa dipun ewahi, supados botên angewahakên pikajêngan sakawit, kosokwangsulipun sadaya karangan kula badhe kula tanggêl piyambak, mila inggih kula tandhani nama kula ingkang lugu.§ Inggih punika ingkang dipun padosi, dados panjênêngan kapatah dados pambantuning organ Narpawandawa punika pamawasipun pangrèh pancèn botên kalèntu, sapunika pambantu sanès-sanèsipun kadospundi, rêdhaksi angajêng-ajêng paringipun panjurung. Wrd.P.
Kados cêkap samantên rumiyin, kajawi punika kula ngaturakên panuwun dhatêng pangrèhing Narpawandawa anggènipun sampun karsa ngêndêl dhatêng kula.
Sapisan, bab oreanipun sadhèrèk mudhapunggung, ing Narpawandawa, ôngka 2, kaping 15 Marêt Be 1856.
Sajatosipun pancèn kathah para warganipun Narpawandawa, ingkang dèrèng patos dhamang dhatêng tujunipun pakêmpalan Narpawandawa. Bokmanawi saking sami dèrèng nate maos sêrat tutêni (wawatoni)pun pakêmpalan jalaran para warga sami botên kasukanan, utawi botên kapurih tumbas, saha malih kula inggih ngungun, dene organ Narpawandawa botên angêmot tuju wau ingkang parlu-parlu kemawon. Kula piyambak ugi dèrèng têrang dhatêng tujunipun pakêmpalan Narpawandawa.§ Sêdyanipun pakêmpalan Narpawandawa inggih sampun kados ingkang dipun gêlarakên mudhapunggung. Wrd. P. Miturut gancaranipun sadhèrèk: mudhapunggung, sêdyanipun pakêmpalan
Ha. Ungêl-ungêlan: ajining gêsangipun santana dalêm, punika kula dèrèng sagêd anggagapi punapa têgêsipun. Kajêngipun ungêl-ungêlan punika, ajining gêsangipun santana dalêm kadosdene manusa, dados sami kalihan ajining gêsangipun pun dhadhap, pun waru, punapa ajining gêsangipun santana dalêm punika anggadhahi têgês langkung inggil tinimbang ajining gêsangipun pun dhadhap, pun waru.
Na. Anjagi wilujêng saha prayogining nagari tuwin karaton dalêm. Sêdya punika ugi dèrèng têrang. Wilujêng saha prayogi ingkang kadospundi. Tatanan nagari tuwin kraton ingkang kados punapa ingkang kaangkah pakêmpalan Narpawandawa.
Sarta malih ukara: wilujêng saha prayogining nagari tuwin kraton dalêm Surakarta, punika amêngku têgês, manawi wontên bêbadan kalih, inggih punika: nagari kalihan kraton. Punika ingkang kaanggêp prêlu ingkang pundi, nagari punapa kraton.
Pitakenan kula ing nginggil punika amung adhêdhasar karanganipun sadhèrèk mudhapunggung. [mudhapung...]
[...gung.] Amila saking panyuwun kula, mugi wontêna para sarjana, warganipun Narpawandawa, karsa aparing orean ingkang têrang wontên ing organ Narpawandawa, mênggah sêdyanipun pakêmpalan Narpawandawa punika kadospundi, supados para warganipun sagêd sumêrêp dhamang dhatêng sêdyanipun pakêmpalan, dados botên badhe anguciwani dhatêng kajêngipun ungêl-ungêlan: eka paksa karya sakti.
Kaping kalihipun: kajêngipun pitakenan kula ing nginggil, bokbilih sagêd sambêt kalihan bab ing ngandhapipun, inggih punika: usulipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana wontên ing polêkrat. (Narpawandawa, ôngka 2 kaping 15 Rêjêb Be 1856) dene sanajan botên sambêt saking pangintên kula, bab wangsulanipun Tuwan Murling, (wêwakilipun parentah luhur wontên ing polêkrad) têmtu dados rêmbag wontên ing praja dalêm Surakarta, saya malih wontên ing ngarsanipun para luhur, ingkang sami karsa anggalih dhatêng ajêngipun praja dalêm.
Wontênipun rêmbag kados makatên sampun dangu, nanging wusananipun kadospundi, kula botên têrang.
Tuwan Murling criyos makatên: saking panggalihipun kangjêng guprênêmèn, bab
Jawi, malah sagêdipun kasêmbadan paprentahan Jawi kêdah kasaèkakên sagêdipun cundhuk akalihan jamanipun samangke, dados saya lami saya sagêd miyambaki anggènipun ngêrèh ing bawahipun.
Panggalihipun kangjêng guprênêmèn ingkang dipun wêdharakên dening Tuwan Murling, punika manawi dipun rêmbag têmtu panjang. Nanging ing sarèhning kula botên têrang dhatêng têbaning panguwasanipun paprentahan Jawi, dados kula kapêksa amung pitakèn kemawon, inggih punika:
Ha. Bab pamarsudinipun kamajêngan wau saèstu botên sagêd kalampahan saupami mawi srana angicali utawi anyuda panguwasanipun paprentahan Jawi. Pitakenan kula: têbanipun panguwasanipun paprentahan Jawi punika sapintên. Bab punika [pu...]
[...nika] bokmanawi kamot ing prajanjianipun panjênêngan dalêm nata dhumatêng guprênêmèn, ananging prajanjian wau punapa kenging dipun sumêrêpi dening sadhengahing tiyang. Manawi kenging punapa awonipun, upami wawênangipun (prajanjianipun) paprentahan Jawi wau kapêthik wontên ing organ Narpawandawa, ingkang supados para santana dalêm sagêd sumêrêp kadadosanipun praja dalah kratonipun.
Na. Malah sagêdipun kasêmbadan, paprentahan Jawi kêdah kasaèkakên sagêdipun cundhuk akalihan jamanipun. Pitakenan kula: cundhuk akalihan jamanipun ingkang kadospundi. Dados badhe kasaèkakên kados punapa.
Malih: Manawi paprentahan Jawi kasaèkakên, wawênangipun paprentahan Jawi badhe mindhak, panggah, punapa malah suda.
Amung samantên panyuwun kula katrangan, salajêngipun amung mêmuji mugi wontêna para sarjana ingkang karsa aparing pêpadhang dhatêng kula.§ Suwawi sadhèrèk mudhapunggung lajêng kula aturi maringi katrangan saparlunipun, supados andadosakên dhamangipun para warga sarta para maos sadaya.
Pun Pangeman.§ Manawi wontên warga ingkang dèrèng tampi supados pratela. Nanging lêrêsipun utawi mêsthi sampun dipun kintuni. Wrd. P.
antu / lir tatanan ing purwa / garwèng Rama tiris sumêdhêng ingundhuh / sarta gatining gosita / kang
saking mandrawa / banthèng wadu Patih Suryèngngalam mulku / dening lugu Jawi wantah / dahat
satriya gung ing Singgêla / babal wrêda wulan kontha kinawi / purnèng
pamarnining kidung / ri ditya candrakanta / wuking karya susilèng
sangkalèng warsa / ngraras tata ngèsthi aji //Sengkalan: ngraras tata ngèsthi aji (1856 A.J., 1925/26 A.D.).
pun Danumaya: lami pangarang Sribagya.
Wêdharing Pangandikanipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat
Sambêtipun organ Narpawandawa nomêr: 3, kirang langkung makatên.
Kula badhe anggancarakên kawontênanipun wayang sadalu, lampahing wayang sadalu punika kenging kagathukakên kados gêsanging tiyang padintênan punika. Kula wiwiti saking sontên, talu punika gangsanipun pathêt manyura, pamanggih kula wontênipun nama pathêt manyura punika namung mêndhêt namaning pêksi ingkang sae, inggih punika cohung (manyura) punika kadosdene pêksi ingkang kadamêl beda dhatêng Gusti Allah, kathah ingkang mastani ratuning pêksi, dening kaparingan prabot ingkang sae, pancèn inggih elok saening wulunipun. Sabab punapa dening ngangge namaning pêksi manyura, botên liya saking amratandhani sadaya tiyang punika rêmên dhatêng barang sae utawi rêmên dhatêng ratu, sasampunipun talu kèndêl. Lajêng wiwit jêjêr, jêjêr makatên adêgan ratu jalêr, Gusti Allah angodratakên bilih ingkang kangge jêjêr punika jalêr, botên wontên ingkang kangge jêjêr ratu èstri, ing ngriku gôngsa sampun santun pathêt nênêm, têgêsipun anganam-anam. Sasampunipun jêjêr lajêng andhawuhakên punapa-punapa, lajêng angadhaton. Tamtu kapêthukakên garwa (ratu putri) punika têgêsipun badhe amijèkakên punika kêdah mawi sarana wadhah, mila tamtu pêpanggihan kalihan sang putri (garwa) lajêng ing pangurakan rêmbag badhe lampahing utusan, taksih salêbêtipun pathêt nênêm. Lajêng bodhol, sampun ngangge gôngsa pathêt sanga: têgêsipun sampun jangkêp adêging manusa ngangge babahan nawasanga, sabên bodhol tamtu mawi kapalan. Mawi prampogan, têgêsipun tumindaking tiyang punika sagêda kados kapal lan panêgaripun, runtut, beda manawi kapal ingkang dèrèng mawa pangrèh, plajêngipun sakajêng-kajêng, dene [de...]
[...ne] prampogan punika têgês dêdamêl ingkang kangge bengkas sadaya ingkang rungkut-rungkut. Anggènipun bengkas rungkut kados sawêrni pêpêrangan (prampogan lan parêdèn) sasampunipun rêsik sawêg tumindak sakeca, gandhèngipun kaalusan punika tamtu mawi kaangkaran, mila sasampunipun punika, lajêng jêjêr malih sabrangan, ingkang kangge jêjêr sabrangan punika ingkang tamtu mawi siyung, kados ta danawa, ing ngriku ugi lajêng nglampahakên cundaka, dumugining wana papagan kalihan ingkang kapalan wau, sami botên purun sumingkir, mila lajêng ngawontênakên pêrang gagal. Pêrang gagal punika limrahipun botên wontên pêpêjah, sasampunipun pêrang dêdrêg rame lajêng simpang-simpangan. Sami nglampahakên kajêngipun piyambak-piyambak, dados têgêsipun sakalih-kalihipun sami rumagang sêsarêngan. Adad ingkang sampun-sampun nitik babad-babad, kawontênaning dunya punika manawi ubaling angkara saya andados, lajêng ngawontênakên rêrêtu, Gusti Allah lajêng anurunakên panuntun, utawi tiyang ingkang sagêd nata; mila lajêng jêjêr malih pandhita dipun adhêp ing bambang, bambang punika lêrêsipun bang-bang, têgêsipun tiyang ingkang dipun calon-calon, sasampunipun winêlêk ing wulang, sampun sampurna, lajêng kaatag dhatêng sang pandhita kapurih nata wau, ing ngriku bangbang lajêng mandhap saking ngarsanipun sang pandhita, ingiring prêpat, têgêsipun sampun diwasa, sagêd mangrèh, dumugi ing wana kapapag utusaning danawa (mandhaping panuntun wau pun angkara sampun saya liwung), ing ngriku lajêng ngawontênakên pêrang sêkar, punika sanepanipun lampahing ngagêsang dipun upamèkakên lampahing têtuwuhan, mila ing pêrang sêkar ngriku sampun wiwit ngawontênakên pêpêjah, inggih punika pêjah ing ngriku sanepanipun
jugag samantên lajêng dumugi amuk-amukan enjing tancêp kayon. Tancêp kayon punika lêrêsipun tancêp kayun (karêp) wosipun sampun kacêpêng punapa pikajêngipun, adad dhalang kina manawi sampun tancêp kayon punika lajêng golekan (nanging sapunika sampun awis) têgêsipun minôngka sasmita, golèkana [go...]
[...lèkana] apa têgêse lakon wayang sawêngi mau. Lajêng kukud, sadaya dipun gulungi namung balencong ingkang botên dipun pêjahi, anggènipun mêjahi manawi sampun wontên griyanipun dhalang, punika têgêsipun sadaya-sadaya sagêd sirna (pêjah) namung gêsang ingkang botên sagêd pêjah salaminipun namung wungsal-wangsul;wongsal-wangsul. namung samantên.
Lajêng kasambêtan sêsorahipun Radèn Tumênggung Jaksadipura, bab pangadilan, kirang langkung makatên:
Sadèrèngipun kula anglairakên pamanggih, ingkang langkung rumiyin kula matur nuwun dhatêng rama wrêdha pamong, mugi pinarêngna paring papan wontên ing taman Narpawandawa ngriki.
Kauningana, para maos saha para sadhèrèk bokmanawi sami dèrèng kasupèn, bilih nalika parêpatan agêng (Algemiene vergadering) Narpawandawa taun kapêngkêr 1925, sampun ngrêmbag babagan pangadilanipun putra santana dalêm. Saha pêrslahipun pakêmpalan ugi sampun kawrat organ Narpawandawa ingkang mêdal wulan Januari 1926 kapêngkêr punika.
Kula angsal kabar saking sadhèrèk ingkang kenging kula pitados, bilih nalika tanggal kaping 23 Pèbruari kapêngkêr punika, ing Kapatihan mêntas damêl parêpatan para bupati, ugi ngrêmbag bab pangadilanipun putra santana dalêm, pinanggihing rêmbag:
I. Putra santana dalêm ingkang kenging prakawis botên kenging kapriksa sadhengah pulisi, ingkang pancèn sanès dados wêwakilipun pradata dalêm.
II. Pradata dalêm botên namung nampèni matêngipun prakawis (botên kados sapunika), nanging kêdah garap mêntah, dumugi rampungipun.
III. Ingkang kapatah dados wakilipun pradata dalêm, bilih wontên santana dalêm ingkang kenging prakawis ingkang dêdunung sajawining kitha Surakarta, inggih punika abdi dalêm bupati pangrèh praja, ingkang ambawahakên.
Bilih kabar wau nyata, rak inggih sampun lowung ta rama wrêdha pamong, dene sampun [sampu...]
[...n] radi mindhak ajining putra santana dalêm§ Inggih, nanging tumindakipun botên makatên. Wrd P. saha sanadyan babagan kasbut nginggil wau dèrèng kasumêrêpan, punapa saking kaparêngipun kangjêng parentah nagari piyambak, utawi saking panyuwunipun Narpawandawa, nanging kita wajib ngaturakên panuwun dhatêng wêwakil kita ingkang lênggah wontên parêpatan bupati wau.
Sarêng kula nampèni pakabaran kados nginggil punika, lajêng tuwuh gagasan kula kados ing ngandhap punika.
Ha. Narpawandawa pêrlu gadhah wakil wontên salêbêtipun parêpatan rad nagari (Rijksraad). Wêwakil wau kêdah kapilih utawi katêtêpakên wontên parêpatan agêng Narpawandawa, ngangge swaranipun para warga ingkang kathah piyambak (stem) wondene paedahipun, Narpawandawa tumut
Narpawandawa, prayogi ngaturakên pursêtèl (pamanggih) dhumatêng ingkang wajib, supados pradata dalêm punika kenginga dipun lêbêti juru pambombong prakawis (Advocaat) mênggah paedahipun:
1. Damêl pamarêmipun para ingkang anglêbêtakên prakawis, utawi kaputus. 2. Badhe saya mindhak sampurna panindakipun pradata dalêm. 3. Amargi kula kèngêtan nalika ing Sragèn wontên rêrêsah, ingkang sagolongan kaputus pangadilan landrad Sragèn sagêt luwar, ingkang satunggal, kalêrês santana dalêm, kaputus wontên pradata dalêm kokum, punika lajêng judhêgakên manah, têka wontên putusan warni kalih makatên. Ingkang prakawisipun nunggil dados satunggal: mila gagasan kula kawêdal ing nginggil punika, manawi pêrlu dados panggalihanipun para pangrèh prayogi karamèkakên wontên parêpatan agêng
karo konco2? Mas Muhith, Sheira, dll? Saiki ng endi wae? Oya, duwe
dalu tan wonten pedote, labet saking tan wonten sansayangi margi. Subur
Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-
aku ra gelem metu… aku wes enak nang rogo iki, aku ora lewat endi-endi ….aku golek rogo,…aku gelem metu nek korbano darah (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Terni&oldid=842950"	Kategori: Provinsi ItaliaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
rkçeVènetoTiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.48, 2 April 2013.
KangXi: ms. 468, aksara 5
Dae Jaweon: ms. 815, aksara 34
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 1447, aksara 9
Lêlampahanipun Radèn Mas Suryakusuma, ingkang pawingkingipun jêjuluk Pangeran Adipati Arya Mangkunagara
--- 29 : [2] ---
--- 29 : [3] ---
76. dhatêng wadya paduka narpati | ingkang prapta bêkti ing narendra | sadaya ical sipate | mênggah abdi sang prabu | datan layak konjuk narpati | kalangkung amêmirang | katura sang prabu | saking wadya ing Madura |
78. sapamirsanya sri narapati | ing aturira Ki Wirarêja | langkung bramatya ing tyase | sigra
saking sangêt arungane | dening gènira wangsul | nèng jajahan ing Sukawati | Kyai Citradiwirya | binegal wong dhusun |
rawuh | ingkang bêkti dhatêng narpati | kathah pinalocotan | mring wong Madurèki | dadya kang para punggawa | kathah matur dhumatêng sri narapati | yèn wadya sri narendra ||
81. akathah ingkang wangsul ing margi | ingkang sêdya bêkti ing narendra |
ing galih | kang raka nèng jro pura ||
82. kang anama pangeran ngabèi | sang nata supe sajroning nala | yèn kinarya gêlar bae | baya wus takdiripun | karsaning Hyang tan kêna gingsir | yèn panjang lêlampahan | samana sang prabu | supe ing wasananira | datan ngantos praptane dutanirèki | kang
pasanggrahan prabu | miwah gènnya karya rusak | wong Madura mring kagunganing narpati | wus katutur ing sêrat ||
85. wus lumampah dutaning narpati | kang awasta
pun Suradipraja | akanthi Jayèngranane | wau sawingkingipun | kawarnaa wong Madurèki | kang anèng pagêlaran | sabên dina ngusung | mariyêm kagungan nata | kang awarni mariyêm parunggu nênggih | kang anèng pagêlaran ||
ingecanan ingkang galih | dhatêng gêgununganing Madura | ing pawicantênan bae | mila eca tyasipun | sira kangjêng pangran ngabèi | sadarbèk-darbèkira | kang sakantunipun | rinayah tiyang Madura | wus sinungakên mring Jayasudirèki | lawan
kadhatun | mring bandêngan pangran ngabèi | nitih tandhu lêlawak | saha songsongipun | sinongsongan songsong jênar | nanging ingkang wadya miwah kang pêpatih | tan wontên dhêdhuwungan ||
89. sawab têlas dipun rayah sami | dene yèn wontên dalêm pangeran | sring
marang Kumpêni | yèn ta paman kongsia | ika acalathu | ambêbolèh mring Walônda | abot êndi wong mangkono kang tinuding | lan ingkang kongkon ika ||
91. aturira wadya kang tinari | saur pêksi ature katiga | dene timbangipun anggèr | pasthi yèn awratipun | kang akèngkèn punika gusti | pangeran angandika | rasaning tiningsun | ya kaya mangkono uga | yèn sun adu lawan sapawicaraning | gêgunungan Madura ||
92. mulane sun anèng pura iki | nora duwe kuwatir ing manah | lan wong Madura ujare | wau kangjêng sinuhun | ingkang
93. wontêndene tiyang Madurèki | wus miyarsa yèn Kumpêni arsa | minggah mring Kartasurane | ngadhatonkên sang prabu | wong Madura
bokmanawi wadya Kumpêni | inggih siyos aminggah | mariki ing besuk | Dyan Wangsèngsari saurnya |
Dipasana sumaur | inggih radèn punika ugi | lamun mênggah punika | tan makotên besuk | dene kang
punika | sayêktos barang karêpe | kula pogok ing besuk | pêjaha botêna ing benjing | sadasa kalih dasa | datan dados rukun | bocah la-ala kewala | apan botên punapaa iku benjing | Dyan Wangsèngsari mojar ||
97. lah inggih benjing kalamun prapti | kantênanipun sanès rinêmbag | man Dipasasana mangke | prakawis Kangjêng Ratu | Madurêtna lah kadipundi | paman pikir andika | Dipasana matur | yèn aprakawis punika | kawula botên tumut-tumut amikir | môngsa borong sampeyan ||
98. nuntên Radèn Wangsèngsari angling | maring sira Radèn Darmawôngsa | lah inggih dika
99. tansah mular takèn ibu sami | Darmawôngsa sasigra lampahira |Lebih satu suku
ingsun tinggala | kaya priye wong maksih mangkene iki | de besuk yèn kang êmas ||
103. uwis ngadhaton eca kang galih |
Radèn Wangsèngsêkar | saandika prabu | miwah sawêwêlingira | Ratu Madurêtna wus ngaturkên sami | mring Radèn Wangsèngsêkar ||
104. myang gêgunungan sadaya sami | wus angraos yèn tan angsal karya | dènnya dinuta lampahe | wau ingkang winuwus |
dutanira sri narapati | kang dhatêng ing Samarang | ing sapraptanipun | surate sampun tinampan | dhatêng tuwan kumêndur lan komasaris | pan sampun tinupiksa ||
105. dahat sami suka ingkang galih | kumêndur komasaris samana | mirsa ing sêrat ungêle | dening kangjêng
106. wontêndene ingkang sampun pasthi | pangagêng lampah mring Kartasura | ingkang ngiring ing wadyakèh | apan tuwan
Kartasurèki | ingkang sami wontên ing Samarang | kang minôngka pangajênge | nênggih Kyai Tumênggung | Tirtawiguna lawan malih | Kyai Suradipura | pan samya tumênggung |
[...ngran] Prangwadanane | punika karsanipun | samya arsa tumut narêngi | kumêndur inggahira | mring Kartasurèku | nanging kala sapunika | komasaris asangêt tan anglilani | têmbungira mangkana ||
110. inggih pangeran andika ugi | miwah para punggawa
kawula pan dèrèng tega | mring andika de raka andika aji | mangke dèrèng ngadhatyan ||
111. dening yèn sampun ngadhaton benjing | sri narendra kula nuli minggah | sampun dika susah malèh | wau ingkang winuwus | dènnya mêpak bala Kumpêni | kumêndur wus samêkta | sabusanèng laku | tan antara sigra budhal | tuwan kumêndur saking nagri Samawis | mondhok anèng
salu | anulya wau binêkta | dhatêng piskal sampun ngaturi narpati | wau kang kawarnaa ||
116. ingkang datansah kewran ing galih | kumêndur anèng ing Salatiga | kapirangu ing lampahe | anulya praptanipun | dutanira
pura | sampun pratingkahing ratu dèn têtêpi | wong sasampur kang parak ||
119. punapi dening yèn marentahi | mring
lan pakênira | manira rêbut enggale | wong Sampang kesahipun | saking nagri manira mangkin | dening pratingkahira | ênggènnya angusung | sakèh kagungan manira | kang arupa mariyêm myang gôngsa mami | lan amboyong wanodya ||
121. ri sampuning tamat maos tulis |
sapamirsanipun | ungêling sêrat narendra | wong Kumpêni dahat sukane ing galih | ical asmaranira ||
176. Ingkang Sinuhun Pakubuwana II ngadhaton malih wontên ing Kartasura
1. kunêng kang winuwus malih | anênggih sadèrèngira | Jêng Ratu Madurêtnane | rawuhnya ing Sumabratan |
Dyan Ayu Wetan | garwa Kamataraman | lan malih kang sampun rawuh | Dyan Ayu Natakusuma ||
3. Dyan Ayu Wetan anênggih | praptanya lawan atmaja | wanodya ing karandhane | Padmanagara ing Dêmak | samana sri narendra | tansah rudatin ing kalbu | kang dados rudatinira ||
4. dening jênênging narpati | kaetang taksih alômba | yêkti awon darajate | milanya tansah mrayoga | ingkang layak kagarwa | kang
kinarsakake | kagarwaa ing narendra | nanging sangêt lênggana | dyan ayu ing aturipun | taksih katingal kang raka ||
atmajane ingkang eyang | Pangran Arya Mataram | nanging ta paningkahipun | sarawuhe arinira ||
8. Jêng Ratu Madurêtnèki | sasampunira aningkah | nulya jinunjung namane | kêkasih Ratu Mamênang | ri sampuning mangkana | wau ta ingkang winuwus | kang anèng ing Salatiga ||
9. kang samya suka ing galih | wadya Kumpêni sadaya | miwah tuwan kumêndure | karsanya age budhala | saking ing Salatiga | ingkang
dadya sukanipun | dening têtiyang Madura ||
10. kinèn anundhung tumuli | saking nagri Kartasura | sigra anulya praptane | Radèn
mirsèki | yèn Kumpêni sampun prapta | mondhok nèng Bayawangsule | nuntên sagung gêgunungan | ing Maduntên sadaya | wus amêpak wadyanipun | kinèn siyaga ngayuda ||
14. wus samêkta budhal enjing | atata ing lampahira | ing marga tan winiraos | Kumpêni ing lampahira | prapta ing Toyadana | wontêndene kang amêthuk | kala nèng ing Banyudana ||
sinapane | kinèn amanggalakana | sarya dèn mimisana | myang sagung ing waosipun | kabèh sama dèn ligaa ||
prapta ing Kartasurèku | sintên kang akon andika ||
24. dene têka ngrêrusuhi | nagarane jêng susunan | Jayasudira saure | inggih gusti
kagungane | susunan ingkang arupa | mariyêm lawan gôngsa | wong Madura aturipun | manawi boya angrasa ||
27. ngusungi kagungan aji | mariyêm myang rupa
wong Kartasura | Jayasudira ature | lah pundi rupane mangkya | kang bêboyong tiyangnya | dèn cêkêla tiyangipun | kumêndur sapamirsanya ||
29. anulya sami apikir | kalawan tuwan kumêndhan | amrih pênêd ing lampahe | amung kangjêng sri narendra | wau ingkang rinêbat | wilujêng
trimane | mring gêgunungan sadaya | nanging ingkang parentah | ing mangke tuwan kumêndur | mring pakênira sadaya ||
kopralipun | sadaya wus sami mangkat ||
35. mring pondhok wong Madurèki | miwah kang ngambêngi marga | kwèh kacandhak bêbêktane | wau têtiyang Madura | ingkang warni sanjata | mariyêm apan rinêbut | tinilar anèng ing marga ||
36. dening kang warni pawèstri | kang kacandhak pondhokira | jinaluk gampil kemawon | dhatênga Kumpêni Islam | wanèh
Madurèki | sapraptane ing Madura | sampun tinampèn surate | dhatêng pangran ing Madura | sampuning maos surat | pangran langkung
Pangran Madura | mêpêk punggawa kang kantun | kinêmputakên sadaya ||
40. dening wadya ingkang kari | mung kantun tigang wadana | kang rumêksa ing dalême | kang prajurit ing Madura | sinusulkên sadaya | kèrid dhatêng lampahipun | dutanira sri narendra ||
41. pangeran wêlingirèki | marang ing punggawanira | lah têka sèrèdên bae | kang ana sajroning pura | sapa kang akon baya | mangkono pratingkahipun | iya Si Jayasudira ||
42. yèn wis mêtu iku aglis | anulya kangjêng susunan | aturana angadhaton | dèn enggal aywa antara | sigra anulya budhal | wau dutanya sang prabu | angirid wadya Madura ||
43. mêdal kilèn lampahnèki | apan ing dharat kewala |
dinèkèk ing kèsèr | dene Nyi Satomi ika | lagya ngudhunkên ika | saking galindhinganipun | kasêlak Kumpêni prapta ||
46. dening pangeran ngabèi | saangkate wong Madura | gya winêdalakên age | saking sajroning kadhatyan | ngantukakên samana | dhatêng ing tuwan kumêndur | marang dalêm Pangabean ||
47. kumêndur mondhok sitinggil | kumêndhan ingkang dinuta | asowan dhatêng sang katong | masanggrahan Sumabratan | apan sampun binêktan | kang wadya Kumpêni wau | tigang Kumpêni kathahnya ||
51. aturira ing narpati | kumêndhan sira atanya | kapilujêngan sang katong | sarya
ingsun ingaturan | angadhaton besuk-esuk | liwat dening sukaningwang ||
58. esuk dèn papaga mami | yêkti ingsun nuli budhal | kumêndhan wus
lakunglangkung. saking bungahira | anulya wau enjinge | kumêndhan ingkang lumampah |
nata wus ingaturan | ri sampuning samakta | anulya sira sang prabu | saking ing Kasumabratan ||
ingkang putra | nulya rinangkul enggal | mring kang ibu sarta muwun | kang putra ingaras-aras ||
67. mênggah ing mêngsah narpati | kang wontên nagri Mataram | tiyang Cina sakathahe | punika sampun sumêlang | galih sri naranata | yèn sampun prênah gènipun | Kumpêni kang
69. ing dina Saptu anênggih | tanggal ping kalih likurnya | nuju ing wulan Sawale | ing
môncanagari | punika kang anggitika | lan wadya Surapringgane | dening kang anindhihana | inggih Dyan Pringgalaya |
lan Si Panji Tohjaya | anindhihana ing pupuh | prange wong
74. lan wong ing Surabayèki | iku kang sun kon mèlua | kumêndhan wus mêdal age |
77. kula bantoni Kumpêni | awrate lampah andika | nanging Dyan Pringgalayane | apan kalane samana | ing tyas dèrèng sakeca | dening
Wirarêja | kadukan dhatêng sang katong | winastan ngriyini karsa | dening Dyan Pringgalaya | wau kabatinanipun | sakalangkung ngarsa-arsa ||
80. dhawuhing pangandikaji | mênggah dhatêng kapatihan | nanging kangjêng sang akatong | samana dèrèng akarsa | andhawuhna andika | dene dèrèng apirêmbug | lan Kumpêni ingkang karsa ||
81. nuntên kumêndur siraglis | sowan malêbèng jro
winêkas | yèn prakawis punika | de karya kula sang prabu | minggah dhatêng Kartasura ||
84. amuamung. ngantukakên mami | dhumatêng ing sri narendra | mantuk paduka ngandhaton | punika lamun wontêna | ingkang malang-malanga | yêkti kawula sang prabu | kang adarbe padamêlan ||
85. wontêndene saprakawis | ingkang kados pangandika | paduka wau sang katong | ing benjing sudara nata | komasaris piyambak | apanggih lawan sang prabu | sarta ngunjukkên punika ||
86. sakathah abdi narpati | kang samya wontên Samarang | punika binêkta kabèh |
budhal mring Samarang | dening wadya Kumpênine | apan tinilar sadaya | dene kang tinanggênah | saantukira kumêndur | ingkang amungkasi karya ||
89. miwah abdi agêng alit | tan wontên sangsayèng manah | dènnya sumuyud ing katong | miwah kang ibu wadwanya | suyudipun mangkana | nanging wau kangjêng ratu | agêng kèngêtan ing driya ||
90. mring wadya kang tuwuk êsih | ing nguni ingkang kinarya | panjênênganing karaton | Ki Gambuh ika wastanya | kagagas ing wardaya | dhumatêng ing kangjêng ratu | yèn
andikaningwang | marang sakèhe wongingsun | yèn Si Gambuh mêngko ingwang ||
92. tan arsa ngabdèkkên maning | ing saturun-turunira | kang abdi ngestokkên kabèh | ing gusti kang pangandika | warnanên sri narendra | nimbali punggawanipun | wadana ing Kartasura ||
177. Radèn Pringgalaya kadhawuhan nyirnakakên mêngsah Cina ingkang pacak baris wontên ing Ngayoja
93. miwah Dyan Pringgalayèki | wus pêpak nèng ngarsa
aturipun | kang dados [da...]
95. dening kangjêng sri bupati | dèrèng adhawuh andika | kang têrang mênggah pêpatèh | nulya Radèn Pringgalaya | mojar dhatêng ing sira | mring Dyan Mlayakusumèku | lah adhi Mlayakusuma ||
lara atinipun | kayapa wong kaya sira ||
98. yèn tinari makèwuhi | ana ngalas ana ngomah | pikirmu kaya mangkono | bok wis
ing dalêmirèki | Radèn Arya Pringgalaya | anglêlipur ing manahe | rèhira mêntas kadukan | sampuning manah eca | nulya Wirarêja mantuk |
lampahipun | kang anglurug mring Ngayogya ||
inggih Radèn Pringgalaya | ingandikakna kemawon | sampun mawi tinantuna | nanging kang dhèrèk lampah | têranga karsa sang prabu | kang sinuhun angandika ||
inggih punika asae | nanging pangandika nata | age nuntên dhawuha | kumêndhan wus amit mêtu | anuntên sri naranata ||
105. nimbali pra wadanaglis | myang wadya môncanagara | dening radèn dipatine | Suradiningrat samana | baris ing Lèpènbendha | mila baris Lèpèn-gandhu | duk kumêndur arsa minggah ||
106. mring nagri Kartasurèki | samana têtiyang Cina | kang anèng Kêdhu wartane | abaris anèng ing Jêthak | anjog margagêng ika | mila baris Lèpèn-gandhu | têtiyang ing Pranaraga ||
107. wontêndene sri bupati | dènnya nimbali wadana | wus prapta ing ngarsa kabèh | miwah Radèn Pringgalaya | sang nata angandika | hèh Pringgalaya sirèku | iya sira lumakua ||
108. sira gitika tumuli | mungsuh kang anèng Ngayogya | dening wadyaningsun kabèh | iya ing môncanagara | adhi Mangkunagara | sawadyane ing Madiun | iya ingkang nindhihana ||
109. de Si Panji Tohjayèki | iku mèlua ing sira | dadia jêjênêng ingong | lan mantri sun Surabaya |
iku padha mèlua | apan sandika turipun | sadaya ingkang
wong môncanagara | datan kawarna ing ênu | lampahe prapta ing Gondhang ||
111. pan sampun atata baris | kèndêl samya rêrêmbagan | marang punggawa sakèhe | miwah wong môncanagara | sira Dyan Pringgalaya | sasampunira arêmbug | nulya Radèn Pringgalaya ||
ênggène | nênggih wontên ing Ngayogya | dening têtiyang Cina | sadaya samya akumpul | nunggil kalih ratunira ||
114. kang nama Dènmas Garêndi | dening kalih tiyang Cina | kang wontên Kêdhu ênggène | wus kinumpulkên sadaya | dhatêng nagri Ngayogya | dening tiyang Jawinipun | kang mêthuk lampah sampeyan ||
115. lêlurah ing saragêni | kang dados pangajêngira | pun Sêcaranu wastane | lawan sapanêkarira | wau ingkang anama |
mantri Surabaya | kinèn ngati-ati kabèh | lamun Radèn Pringgalaya | arsa majêng lampahnya | ing Kêmalon kang dèn jujug | ing Gondhang kapungkurêna ||
1. ri sampunira samêkta | enjing budhal Radèn Pringgalayèki | saking Gondhang pan
Mataram | tan kawarna lampahira sampun rawuh | ing Pamalon gya katingal | kang mêngsah têtiyang
anggop pambêdhilipun | amalês wong Kartasura | rame prang bêdhil-binêdhil ||
5. wong Madiun wus atata | prajurite ingkang
sampun kathah pêjah | kang kacandhak gêsang dipun tumbaki | kathah kang malajêng
8. wau Radèn Pringgalaya | datan kandhêg lajêng lampahirèki | ing Parambanan jinujug | sampun apamondhokan | anèng pêkên dening pangajênging pupuh | mondhok pinggir lèpèn Umpak | nuntên mêngsah ing Matawis ||
9. andhatêngi ing ayuda | tiyang Cina pangajênging ajurit | prapta ambêdhili purun | wau têtiyang Cina | saking lèpèn Umpak tinadhahan sampun | winalês binêdhil sira | dhatêng wong Kartasurèki ||
10. arame dènira aprang | êlêt lèpèn rame bêdhil-binêdhil | wong Cina kalangkung purun- | nira sigra anabrang | saha surak tan anggop pambêdhilipun | mila wong ing Kartasura |
kinèn atur uninga | mring kumêndhan yèn asor ing yudanipun | tan
upaksi | yèn ing mangke lampahipun | inggih sudara tuwan | Radèn Pringgalaya mênang juritipun | wong
narpati | sakalangkung sukanipun | ing tyas sri naranata | ya ta miyos jawining regol sang prabu | sang nata aris ngandika |
katiganya punika | êndhasipun pun Bobos kalih Blagadhug | sang nata pangandikanya | iku panêmune ugi ||
18. wong tan salamêt atinya | iya
lamun Radèn Pringgalaya prang kaburu | amêngsah têtiyang Cina | tan kandhêg pamburunèki ||
21. kumêndhan sampun prayitna | wadya samya kinèn angati-ati | wus katur dhatêng sang prabu | kawone Pringgalaya | yèn wong Cina tan kèndêl pambujêngipun | sang nata gègèr ing nala | kang wadya wus dèn undhangi ||
22. kinèn sami prayitnaa | dupi wanci bakda ngisa anuli |
saking dalêm kênya puri kinèn kumpul | nèng pasowan pamagangan | kinèn prayitnèng ajurit ||
tan uninga yèn tiyang Cina prapti | sarta bêdhil praptanipun | ing bêdhil kalantaka | sarêng mungêl kalantaka kalihipun | gugup
nulya Ki Wiradigda | ingkang kinèn amangsuli waosipun | agya Kyai Wiradigda | mangsuli waos kapanggih ||
ing Cina | sarta binarondong ing bêdhil gumrudug | sira Radèn Pringgalaya | kalangkung maras ing galih ||
31. anarka kalamun pêjah | Wiradigda dening binendrong bêdhil | tan adangu praptanipun | sira Ki Wiradigda |
wus apanggih lan Radèn Pringgalayèku | wus sinungakên saksana | waosnya wus dèn tampani ||
32. marang Radèn Pringgalaya | sakalangkung pangalêmirèng nguni | marang Ki
singa-singa gih ingkang mêksa malêbu | pasthi manira sanjata | sawab iki maksih wêngi ||
35. sigra Radèn Pringgalaya | ngajak mundur mantuk mring wismanèki | wismanya kapanggih suwung | sami ngili sadaya |
Mabelah purun | sawadyanya Makasar | samya dhêdhêp tan wontên sabawanipun | ngantos cêlake wong Cina | nanging wus samya
dèn jogi | wus anunggil rencangipun | kang mêdal kilèn samya | dene Kumpêni tan mêdali prangipun | nanging wus mranti sadaya | sigra Cina dèn tintaki ||
39. saking purune wong Cina | dipun tintak dènnya angrampid
pangeran taksih alit lênggahipun | nama Dyan Suryakusuma | samana kesahirèki ||
43. saking nagri Kartasura | kala bêdhah nagri Kartasurèki | binêdhah tiyang Cinèku |
dene ingkang kinarya | ratu mring Cina kala pambêdhahipun | Radèn Garêndi namanya | madêg nata Sunan Alit ||
44. samana sira Rahadyan | Suryakusuma ênggènira
mantuk mring nagri Kartasurèku | lan wong Laroh kagawaa | cacah dhusun kawan biting ||
47. iku kabèh dèn gawaa | aja watir ingsun ingkang nangguhi | pan wus olèh gawe ingsun | sigra sira Rahadyan | Suryakusuma nulya umangkat gupuh | mring nagari Kartasura | ari kalih datan kari ||
48. kang nama Martakusuma | Wiryakusuma kalih samya ngiring | tiyang Nglaroh cacahipun | kawan atus punika | wus kabêkta sadaya pan datan kantun | kang umiring sira radyan | wong wolung dasa watawis ||
49. praptane ing Kartasura | pan anuju bibar watang anênggih | anjujug pasowanipun | Pangeran Buminata | lajêng mondhok ing pasowan kang jinujug | wong Nglaroh ingkang kabêkta | singa
kapênêdanipun ramanta rumuhun | lan angeman mring andika | lamun andika puniki ||
53. yèn kasasabana kônca | ning wong Ki dipati
54. rencanyarencangnya. tan wontên mangan | lan kapencut ing aturira nênggih | Ki Dêmang Natapranèku |
Sunan Alit | wus pinrênahkên gènipun | winor prayayi magang | ing sangsaya botên eca manahipun | Rahadèn Suryakusuma | tansah pikir sabên latri ||
58. nanging kang tansah rinêmbag | lan êmbane pan datan wontên malih | amung gènnyarsa anusul | ngetan dhatêng sang nata |
kang nini | nuntên nyandhak gêrah wau | Radèn Suryakusuma | tan winarna samana ing laminipun | nagari ing Kartasura | nulya bêdhahira nguni ||
61. binêdhah tiyang Madura | nulya Radèn Suryakusuma ngili | mring Lungge pangilinipun | lawan ari kalihnya | arsa dhatêng ing Mataram sêdyanipun | nanging kang eyang tan suka | ratu kadipatèn nênggih ||
62. kinèn sampun kesah-kesah | saking Lungge nulya wong Sampang prapti | anèng dhusun Lungge wau | apan angapus krama | mring Dyan Suryakusuma lan
tiyang Madura wau | Radèn Suryakusuma | apan têlas sadaya tan wontên kantun | miwah ratu
darbèkipun | mung kantun dhuwung satunggal | kalayan nyamping satunggil ||
65. dhuwung kang kantun wastanya | pun Wadhudhak kêmalon kewalèki | de kang rayi kalihipun | wontên wong Sampang wêlas | suka dhuwung awon-awon dhuwungipun | anuntên kumêndur prapta | saking nagari Samawis ||
66. Kumêndhan Ondrop rowangnya | tiyang Sampang kabèh tinundhung mulih | Dyan
kenginga | dipun suwun dhatêng sri narapati | cacah damêl kawan atus |
kenginga kalampahan | wong têtiga de sadamêl-damêlipun | apan inggih kaladosan | punapa karsa sang aji ||
70. linurugêna mring Gondhang | inggih dhatêng sandika kula ugi | Dyan Pringgalaya lingipun | radèn mangke kawula | tan kuwasa aluhung andika laju | aseba ing kaki dika | Ki Wirarêja ing mangkin ||
71. punika ingkang kuwasa | Radèn Suryakusuma anulyaglis | lajêng dhatêng
Suryakusuma | dhatêng Kyai Wirarêja turnèki | pan kados punika wau | aturira Rahadyan | Wirarêja lingira dika puniku | andika seba kewala | mring rama dika sang aji ||
73. anuhun ing Laroh dika | môngsa kalilana dika puniki | lan dhandhang gawe
kesah ing latri | nanging ingkang eyang wau | ingkang tansah karuna | dahat datan suka kesah wayahipun | nuntên kasêmbuh ing wayang | sakawan punika nênggih ||
77. kang nèng Dyan Suryakusuma | duk pinundhut kang kinèn mundhut nênggih | pun Katakate ranipun | wadya kandêl ing nata | mila saya awêwah ing ajrihipun | Rahadèn Suryakusuma | mêksa arsa kesah latri ||
78. wontêndene ingkang eyang | sakalangkung sangêt anggêgendholi | nanging ingkang wayah wau | tan
sampun lumayu | lajêng ing kesahira | lan arinya Radèn Martakusumèku | dene ari kang taruna | Radèn Wiryakusumèki ||
179. Prabu Kuning pacak baris wontên ing Randhulawang. Pangeran Buminata lolos saking nagari Kartasura
80. apan samana apisah | datan tumut ingkang raka ing nguni | kunêng gantya kang winuwus | mangsuli kang winarna | tiyang Cina kala kawone ing dalu | undure sing Kartasura | amapan wontên
uningèng nata | Cina kabujêng wus têbih ||
84. kacandhak pêjah têtiga | tiyang Cina nênêm kacandhak urip | sang nata aris andangu | dhatêng tuwan kumêndhan |
narpati | Kumêndhan Ondrop inggih sang nata | wadya Kumpêni sakèhe | wilujêng lampahipun | datan wontên rusak satunggil | sang nata angandika | iya adhi sukur | dening Cina kang kacandhak | nênêm iku ingkang padha misih urip | mêngko sore dèn enggal ||
2. padha sira kona amatèni | sun karya jajal têtowok ingwang | kang têka wetan sakèhe | ya ta kumêndhan sampun | mêdal saking dalêm ing puri | nulya ing sontênira | kagungan sang prabu | towok wus mêdal sadaya |
tiyatiyang. Cina wus sinaosakên sami | tinuwêkan
angatag pacak | baris anèng Sanggung | wontêndene kang kinarya | têtindhih Kya Wirarêja Adipati | lan
angayomana | tiyang kidulipun | ing Bayali sadaya |Kurang satu suku kata: ing Bayalali sadaya. Radèn Sujanapura ingkang tut wingking | amung tiyang sadasa ||
ing sang prabu | Rahadèn Sujanapura | kapracaya mring nata sinung kêkasih | Dyan Arya Endranata ||
6. sarta dhawuhkên timbalan aji | iya sarupane wadyaningwang | sing sapa karêp ing gawe | datan ngarani ingsun | gêdhe cilik miwah pamburi | ing
sami | aywa ana sumêlang ing driya | anaa sapa ênggone | ingsun ingkang amundhut | kang matêdhakakên ya mami | mring kang karêpan
pangirupirèki | mila Radèn Arya Endranata | nulya apacak barise | anèng ing Sêlap sampun | kawarnaa Sunan Garêndi | wus majêng barisira | saha wadyanipun | dhumatêng ing Randhulawang |
barise | wontên ing Ingas sampun | pangagênge baris Matawis | dene ing Kartasura | pangajêng nèng Sanggung | kalih dalu antawisnya |
Pangran Buminatane | kesah ing wau dalu | Kumêndhan Ondorop nulyangling | inggih kadi punapa | kesahe puniku | pangeran ing Buminata | punapa arsa umadêga narpati | dening botên kadosa ||
11. sami-sami ngawulaa ugi | botên apênêd angawulaa | dhatêng ingkang raka dhewe | lan ngawula puniku | inggih dhatêng Ratu Garêndi | pangran ngabèi mojar | sanadyan sadulur | tuwan apan seos
13. lan Naladirja wus manjing puri | sampun katur ing saaturira | kumêndhan ngandikan age | sarta kang raka wau | nênggih kangjêng
inggih tuwan kônca puniki | panangise kenginga | ngladosakên wau | inggih sapisan sawulan | sok mênêba lan sapetang dika
Rêksadipraja. tansah pangêbang-êbange | yèn kongsia ing besuk | angaèsi karya ing jurit | pan badhe tinariman | ing pangêbangipun | myang wong Pagêlèn sadaya | sapraptane dene pangajênge baris | sampun wontên ing Ingas ||
kumêndhan amuwus | inggih radèn yèn mangkana | lamun benjing panggenanipun wus pasthi | ingkang mêngsah punika ||
21. inggih ing benjing nuntên ginitik | mung têdhane Kumpêni punika | dika pikir ingkang sae | yèn kirang têdhanipun | têmah dadya angrêrusuhi | wong Kumpêni punika | yèn kongsia rusuh | yêkti kula botên bisa | asarêngên watake wong sami ngêlih | purun
inggih dhatêng andika | panggenaning mungsuh | punika dèn tanahêna | gêng alite kang mêngsah dipun upêksi | nuntên aputusana ||
nulya sira amarentahi | dhatêng ingkang pêpacak | baris anèng Sanggung | miwah kang baris ing Sêlap | apan
tiyang Cina praptane | dhusun ing Ingas sampun | winatawis Cina kang prapti | gangsal atus kathahnya | amêmêling sampun | kumêndhan
mêsat age | wangsul dhatêng ing Sanggung | dupi wayah ing têngah wêngi | wau Ki Wirarêja | pamondhokanipun | inginggahan maring mêngsah | tiyang Cina ing Madiun Surawèsthi | sami kagèt kewala ||
26. palajêngnya Ki Wirarêjèki | Pangran Madiun miwah kang wadya | kathah tilar dandanane | lajêng sira atur wruh | dutanira prapta ing loji | kumêndhan tangi nendra | ponang duta matur | tuwan kawula dinuta | mring sudara andika Kya Adipati | Wirarêjatur wikan ||
27. yèn tiyang Cina dalu dhatêngi | angrabasèng panggenan kawula | wadya kabèh kagèt bae | Cina duk praptanipun | datan tongsikongsi. dipun
Madiun sami | apanggih lawan tuwan kumêndhan | nulya kumêndhan atakèn | mring panggenane mungsuh | Wirarêja sampun awarti | yèn wangsul
ngriki | aturira Kyai Wirarêja | inggih rahadèn kathahe | Cina kang dhatêng dalu | wontên kawan atus watawis | sami
angatos-atosa | myang Kyai Wirarêjane | sampun kados karuhun | bilih tiwas kados ing nguni | dika damêl brandhiwak | wruha mungsuh rawuh | lan malih pangran andika |
lan Ki Wirarêja kèngkèna anêlik | dhatêng ing Randhulawang ||
Radèn Pringgalaya | sapraptane ing loji Kartasurèki | gya wêling atur samya ||
33. yèn arsa sowan atur upêksi | kalih anuntên sami ngandikan | manjing ing dalêm purane | praptèng ngarsa sang prabu | kumêndhan wus atur upêksi | dhatêng sri naranata | yèn kapanggih suwung | Cina tan wontên kapêdhak | nanging atur kawula dhatêng narpati | yèn suwawi ing karsa ||
34. abdi paduka pun Rajaniti | lêhêng katunggilna padamêlan | kalih pun Wirarêjane | sami wontên ing Sanggung | Rajaniti wontên nagari | tan
apacaka baris | ri sampun dhawuh timbalan nata | kumêndhan wus mêdal age | wau sasampunipun | Rajaniti dèn parentahi | nuntên Dyan
agêng ingkang manah | kumêndhan anulya age | manjing jroning kadhatun | angaturi uning narpati | yèn Pangran Singasêkar | kesah wau dalu | sang nata aris ngandika | lah kumêndhan ya karia dhewe mami |
latri | saking nagari ing Kartasura | ari têtiga kathahe | Pangran Buminatèku |
kalih pangran ing Singasari | Pangeran Danupaya | ing katiganipun | ri sampun surat winaca | komasaris angungun sajroning galih | sêrat wus ingangsulan ||
Mangkubumya | mangkana kang têmbung | sasampuning salam donga | dhawuh dhatêng ingkang rayi kapat nênggih | kang anèng ing Samarang ||
mêngko adhi | sadulurira lunga | sing Kartasurèku | lungane datan kawruhan | ing wong akèh lungane kalaning latri | kadangira têtiga ||
44. kang dhingin adhi Buminatèki | karo si adhi ing Singasêkar | lan kakang Danupayane | nanging panduganingsun | ing lungane kadangirèki | katêlu iku uga | kaya milu mungsuh | karanane mêngko ingwang | dening anak rabine Buminatèki | maksih ana ing mêngsah ||
45. lan dinuga mungsuh ingsun iki | môngsa tumuli iki sirnaa |
Danupaya iya ing panduga mami | lungane iku uga ||
46. milu ing mungsuh ingsun arani | iku kalêbu
etang-etangan | wong kagêdhèn ati bae | kilap apa
tyasnèki | pan wus karsa ing Allah ||
47. ya ta Pangeran Amangkubumi | sakalangkung rudatining manah | kaya ge-agea mulèh | wau ingkang winuwus | mêngsah Cina sampun abaris | wontên dhusun ing Ingas | ambanjêl mring Sanggung | kang baris ing Sanggung kalah |
sampun rarywan | nèng pêkên Dilanggu | sasampunirèng ngalêmpak | wadyabala miwah kang prayayi Jawi | kumêndhan aparentah ||
nayub lan sanak-sanaknya | kang para upêsir kabèh | kumêndhan sigra mundur | saking ngarsanirèng narpati | wus mêdal sing jro pura | sigra dènnya muwus | kumêndhan mring Pringgalaya | yèn sang nata nayub nèng bangsal pangapit | inggih ing dintên benjang ||
180. Ingkang Sinuhun Pakubuwana karsa kasukan nayub kalihan para upsir lan para abdi sadaya. Raja
pangapit | wadya lênggah atata ||
53. tansah angrêpa dènnya alinggih | munggwing siti ingkang pra bupatya |
tadhahan mêdal | saking pura wus sumaos ing ngarsaji | dyan sang nata adhahar ||
54. kumêndhan tansah anglêladosi | mring sang nata tansah nadhah sira | miwah upêsire kabèh | parêng panadhahipun |
myang santana sarêng abukti | miwah para bupatya | sarêng nadhah sampun | ri
atur uningèng sang nata | yèn sudara paduka pun komasaris | mangke bantunya prapta ||
58. namanipun bêbantu kang prapti | pun Raja Trênate saha wadya | wontên wong satus kathahe | kawula gadhah atur | yèn marêngi ing karsa aji | ing benjing umiyosa | panggiha sang prabu | lan pun Trênate punika | wus kadhahar kumêndhan aturirèki | dhatêng sri
kumêndhan lon dêlinge | tuwan andika matur | mring sang nata yèn dèn lilani | kawula amakanjar | anèng ngarsa prabu | prapta kawula punika | Kartasura dipun abêna ing jurit | lan mêngsah sri narendra ||
62. punapa saparentah narpati | inggih dhatêng nglampahi kawula | kumêndhan
nata | miwah wadya prabu | sami rêmên atumingal | nanging Raja Trênate lingsêm ing galih | de namanira raja ||
pamondhokanira | upêsir wus mantuk | mring pondhokan sowang-sowang | sasampuning mangkana ingkang winarni | gantya ingkang kocapa ||
kesahira saking Kartasura | kèndêl ing Laroh lamine | dahat èmêng tyasipun | arsa mantuk dhatêng nagari | Kartasura pan merang | lawan ajrihipun | tambuh ingkang dèn antosa | dadya tansah amêpak kang wadya alit | kinudang ing ayuda ||
manahira | mila kèndêlipun | samana ingkang pawarta | sampun katur dhatêng Susunan Garêndi | kang anèng Randhulawang ||
Randhulawang | kawarnaa wong Cina kang sami baris | majêng mring Kadrêsanan ||
70. lawan sakathahe wong Matawis | lan anunggil baris lan wong Cina | myang sakathah wong Pagêlèn | apan sampun akumpul | nunggil baris lan wong Cinèki | antawis kalih dina | majêng barisipun | ing Karècèk binitingan | jinagangan saha borang datan kari | wau kang
ing Karècèk kang arsa ginitik | mêngsah Cina kang abaris sira | abêbiting nèng Karècèk | ika arsa pinukul | pan ginêlak lampahirèki | ing wayah pukul gangsal | prapta ing Dilanggu | aso ngrèrèhakên lampah | sarta ngantos rencang ingkang samya kari | saha
parentah siraglis | kumêndhan sigra mantuk saksana | wus praptèng Kartasurane | wau ingkang winuwus | wau Radèn Endranatèki | ingkang baris [ba...]
[...ris] ing Sêlap | dènnya ngirup-irup | sangsaya wiyar samana | wus kawarta wau saking Randhukori | anulya linurugan ||
78. mring wong Cina saking Randhukori | praptèng Sêlap wong Cina gya pêrang | lan Radèn Endranatane | ya ta kawon prangipun | sira Radèn Endranatèki | wus katur ing sang nata | yèn kawon prangipun | sira Radèn Endranata | sri narendra parentah kinèn bantoni | dening ingkang tinêdah ||
79. kang anama Rahadèn Dipati | Suradiningrat ing Pranaraga | lan Radèn Sumaningrate | ika kang kinèn bantu | maring Radèn Endranatèki | lampahe sampun mangkat | praptèng Sêlap sampun | panggih lan Dyan Endranata | ya ta Radèn Suradiningrat sigrangling | pagujêngan kewala ||
80. mring sira Radèn Endranatèki | lah paman kadipundi punika | sanak Pajang Matarame | de tan wontên puniku | bobotipun mênggah ing jurit | ya ta Dyan Endranata | aris sauripun | lah radèn kadi punapa | watêk sawung makatên yèn dèrèng pulih | malih ing manahira ||
81. Radèn Suradiningrat sirangling | yèn puruna sami sêsanakan | kalih wong Pranaragane | inggih watawisipun | katularan akêndêl sami | Rahadèn Endranata | amangsuli wuwus | inggih ing benjang kawula | atut wingking kewala wontên ing wingking | nanging Dyan Endranata ||
82. ing tyasira dahat dènnya sakit | nanging dyan
barisipun | Nilasraba katawêngan | binantonan tiyang Cina tigang biting | badhe gitik punika ||
85. dhatêng saudara tuwan nênggih | Radèn Dipati Suradiningrat | kumêndhan wau dêlinge | sêdhêng bobote iku | iya mungguh radèn dipati | amungsuha wong Cina | yèn mung têlung atus | ana yèn luwihanea | têka Cina têlung atus iku pasthi | Kumpêni kang gitika ||
86. lah uwis duta balia aglis | amung tabeningwang têkakêna | mring radèn
iku | iya maring gustinira | sigra mêsat duta lampahira prapti | pabarisan [pa...]
[...barisan] ing Sêlap ||
87. sampun katur tabenira nênggih | kumêndhan lawan pakirimira | dhatêng radèn dipatine | tan kawarna ing
anèng ing margagung | tunggila Ki Wirarêja | lan Jayawikrama [Jaya...]
[...wikrama] dadosa pangarsi | sigra Radèn Dipatya ||
92. Suradiningrat ing Pranaragi | wus umangkat saha wadyanira | praptèng Dilanggu lampahe | nulya ambanjêl gupuh | Kadrêsanan kang dipun gitik | aprang lan wong Mataram | pan sampun acampuh | bêdhil-binêdhil prangira | nulya wong Mataram dipun idak wani | dhatêng wong Pranaraga ||
93. ingidak purun lawan turanggi | giris manahira wong Mataram | anulya lumajêng kabèh | dhatêng ing Ingas wau | palayunya tiyang Matawis | dening
Pranaraga kuwur ing galih | nulya samya lumajar ||
95. lajêng binuru palajêngnèki | wong Pranaraga praptèng Drêsanan | wong Mataram pamburune | ing Wôngga dènnya wangsul | myang wong Cina wus samya bali | wangsul malih mring Ingas | dening kang binuru | têtiyang ing Pranaraga | sampun wangsul dhatêng dhusun ing Awanggi | lawan sakancanira ||
98. pambujungira sampun abali | Pangran Prangwadana wus anunggal | dhatêng wong Mataram malèh | wau ingkang winuwus | sira Radèn Endranatèki | winangsulakên sigra | mring panggenanipun |
jurang ing Wanggi | Radèn Suradiningrat | ing Pranaragèku | dalu tinukup barisnya | mring wong Cina asangêt dipun bêdhili |
dhatêng Sanggung | wontêndene tiyang Matawis | lawan têtiyang Cina | lajêng lampahipun | abaris wontên Drêsanan | abêbiting jagang borang
kata: Suradiningrat ing Pranaraga. anèng ing Sanggung barise | kanthinira nèng Sanggung | kang anama Kya Rajaniti | antawis kawan dina | anulya tinukup | malih dhatêng tiyang Cina | dahat kuwur wadya ing môncanagari | kathah tilar dandanan ||
103. palayunyakèh tilar turanggi | ana nunggang kuda
lingsêmipun | mangkana ing aturira | inggih sampun susah galih padukaji | dening mêngsah punika ||
107. inggih paduka ing benjing-enjing | mêngsah wontên Drêsanan punika | inggih kawula larage | anuntên amit mêtu | kumêndhan sing sajroning puri | sapraptanirèng jaba | pêparentah sampun | kumêndhan maring upsirnya | lamun arsa dhatêng Kadrêsanan benjing | samana sontênira ||
108. Raja Trênate dipun aturi | mring kumêndhan ing sapraptanira | lan Radèn Pringgalayane | wau sarêngnya rawuh | anèng loji wus tata linggih | kalih wus winartanan | mring kumêndhan wau | mangkana pitêmbungira | manirarsa anglarag ing benjing-enjing | dhatêng ing Kadrêsanan ||
109. dene andika ing benjing-enjing | Raja Trênate kawula bêkta | Raja Trênate ature | inggih tuwan kalangkung | manah kula suka ing mangkin | dika bêkta anglarag | kaabên lan mungsuh | kawula kalangkung merang | yèn nganggura amung katrimaa ugi | padamêlan manira ||
110. inggih dhatêng ing sri narapati | miwah dhatêng Kumpêni punika | pan wus kula sêdyakake | prang lan mungsuh sang
prabu | enjing nuli adandan sami | sayaga ing ayuda | Raja Trênatèku | miwah saha wadyanira | samya
umangkat sampun | Radèn Pringgalaya tan kari | myang Rôngga Wanèngjiwa | ingkang atut pungkur | datan
uninga bae | ing panggenaning mungsuh | sigra mangkat angariyini | lan wadyanya
mung kantun rajane bae | ingkang taksih amanggung | anèng saluhuring turanggi | nulya kudane kêna | rajanipun
ingkang sami rawuh | wong Cina datan kawawa | anadhahi saking drês bêdhil Kumpêni | dhadhal samya lumaywa ||
bitingipun dèn bubrahi | miwah pondhokipun ingobongan | kang anèng Kadrêsanane | Kumpêni sigra nambur | ngumpulakên wadyanirèki | sarta apêparentah | mundhut sikêp sampun | nênggih kang badhe ambêkta | ing jisime Trênate miwah wong Bali | Kumpêni sigra budhal ||
123. mantuk dhatêng ing Kartasurèki | amung Kyai Rôngga Wanèngjiwa | anyimpang kala angkate | saking ing margi agung | pan angilèn panimpangnèki | kala nèng bumi Wôngga | ing panimpangipun | sêdya ngampiri dhusunnya | Kyai Rôngga ing margi anyimpang malih | ing Sumbêr kabobotan ||
124. praptèng Sumbêr anulya amanggih | mêngsah umpêtan amung
miwah kumêndhan wau | inggih sangêt pangungunnèki | Rôngga sampun binêkta | dhatêng rencangipun | sapraptaning Kartasura | sigra tuwan
128. têtiga kathahipun kang mati | ingkang tatu kathahipun gangsal | pun Rôngga Wanèngjiwane | punika ingkang lampus | nanging kala pêjahirèki | kancanipun sadaya | datan wontên wêruh | pawartine rencangira | mêngsah dhêlik punika kang dèn purugi | arsa dipun cêkêla ||
129. mila angriyini pan ambêdhil | punika marginipun ing pêjah | sang nata pangandikane | iya tarimaningsun |
wus samono untunge ugi | tutuge umurira | balik tanya ingsun | kaya ngapa kang wong Cina | apa bangêt kawuse duk sira gitik | kumêndhan aturira ||
130. kados botên purun wangsul malih | dhatêng panggenanipun punika | sang nata pangandikane | kumêndhan
sadulure ingkang nglakonana dhingin | kumêndhan amit mêdal ||
131. praptèng jawi kumêndhan sigrangling | awarta dhatêng
narpati | kuda pun Ganggong ingkang tinêdha |
Tohjaya manjing purage | umatur ing sang prabu | yèn pun Raja Trênate ugi | anuhun kuda nata | pun Ganggong ranipun | wus sinungakên saksana | kuda pun
Ganggong ingkang tansah binêkta | kongsi dhumatêng kurune | dupi pun Ganggong kuru | nuntên sira anuhun malih | kuda dhatêng sang nata |
têdha | pun Abrit konjuka malèh | kumêndhan asmu rêngu | saurira manira ajrih | manawi winastanan | tiyang datan urus | lan malih kangjêng susunan | inggih punapa andika rêngkuh kusir | raja kèndêl kewala ||
139. nanging asêmu [a...]
[...sêmu] lingsêm ing batin | dupi antawis ing pitung dina | anuntên Raja Trênate | mring loji karsanipun | pamit mantuk dhatêng Samawis | kumêndhan datan suka | lair ing pitêmbung | nanging batin langkung lêga | ing tyasira kumêndhan aris dènnyangling | yèn tuwan raja dika ||
140. arsa umantuk dhatêng Samawis | kula rumiyin atur uninga | mring tuwan
ingundhang wus rawuh | ing loji nulya winartan | yèn komasaris mangke akintun tulis | linilan mantuk
umangkat saking ing ngriki | Raja Trênate mojar | inggih êmbènipun | nuntên kumêndhan saksana | parentah maring Radèn Pringgalayèki | kinèn saosa tundhan ||
143. ngaturakên Raja Trênateki | mantuk dhatêng nagri ing Samarang | kumêndhan manjing purage | atur uningèng prabu |
kene mundhak ngrusuhi | sigra kumêndhan mêdal | sing dalêm kadhatun | sampuning praptèng ubaya | Raja Trênate
piyambak | sabên dalu kesah ajrih bokmanawi | tinukup ing wong Cina ||
146. yèn raina wangsul ngênggènnèki | anèng Sanggung lamun dalu kesah | datan kantênan ênggène | wau ingkang winuwus | tiyang Cina ingkang abaris | anèng ing Kadrêsanan | sangsaya gêngipun | myang sakèhe wong Mataram | pan kinêrig dening pangagêngirèki | nama Jayawinata ||
marang wong Matarum | myang wong Pagêlèn ambahak | wontêndene Dyan Arya Pringgalayèki | langkung rudatinira ||
tinutur | rahadèn dhatêng kumêndhan | amung rêpoting wadya kang angladosi | Kumpêni têdhanira ||
149. ingkang dados repotipun dening | tan tinêngga ing sikêp satunggal | sakèhe kang nandhang gawe | yèn tan wontên puniku | kang barisan Kumpêni mangkin | tuwan kadi punapa | ing satêmahipun | nanging kumêndhan samana | asmu lingsêm sawab lami tan nulungi | kumêndhan saurira ||
150. nadyan kula gitika ing benjing | ing Drêsanan ing kajêng kawula | inggih kula lajêngake | dhatêng nagri Matarum | sampun tanggêl ing lampah benjing | nanging ujaring warta | margane pakewuh | puniku radèn andika | utusana andhustha mariksèng margi | wruha kang èwêd gampang ||
151. dening wartine langkung asungil | margi agêng ingkang binarisan |
ingkang kawarnaa | kang atêngga dalan gêdhe | ingkang baris ing Sanggung | Kyai Rajaniti asakit | konjuk dhatêng sang nata | wus kalilan
ingkang dinuta | nênggih sutanipun | nama pun Saju punika | kala alit aprapta amawi tulis | katur Dyan Pringgalaya ||
155. tinupiksa ungêling kang tulis | yèn prayayi kêkalih punika | sêdya abêkti wiyose | dhumatêng sang aprabu | lawan tundhuk dhatêng Kumpêni | inggih
bae | pan Wôngsanagarèku | myang ing Kartilêksana iki | yèn sayêkti lulusa | bêkti ing sang prabu | iya pakênira kona | antuk warta kang êning katur narpati | ponang duta gya mêsat ||
159. saungkure duta bubar sami | sakwèh kang anèng loji samana | sami mantuk mring wismane | antawis kalih dalu | ponang duta wus prapta malih | dhatêng Kapringgalayan | wau kang jinujug | anuntên sira binêkta | dening Radèn Pringgalaya mring jro
pun Kartilêksana inggih | angkatnya sing Drêsanan | inggih milanipun | sapunika bokmanawa | kasêlak kapiyarsa tiyang Matawis | ajrihipun kalintang ||
161. Radèn Pringgalaya angrêmbagi | yèn makatên tuwan gih kawula | lêng pinrih enggal dhatênge | ecaa manahipun | benjing-enjing kula aturi | tuwan aputusana | mêthuk lampahipun | inggih pun Wôngsanagara | Kartilêksana yèn tuwan
tyas aji | benjang punika arsa | kawula kèn mêthuk | pangandikaning narendra | iya bênêr kapitan karêpirèki | iku papagên enggal ||
165. Malar Kapitan iku ing benjing | iya dadia panutanira | maring kang wong akèh-akèh | kumêndhan amit sampun | mêdal saking ing dalêm puri | wus panggih lawan sira | Dyan Pringgalayèku | kumêndhan aris wuwusnya | inggih radèn sampun kalilan ing mangkin | dhumatêng sri narendra ||
166. kula kinèn mêthuk dintên benjing | dhatêng praptane Wôngsanagara | lan Ki Kartilêksanane | duta tinundhung mantuk | wus winêling
saking Kartasura | wus praptèng Kadrêsanane | anuntên enjingipun | kang amêthuk umangkat sami | ing Karècèk wus prapta | nganti
Kartilêksanèku | lawan Ki Wôngsanagara | sasampune panggih lan kang mêthuk sami | nuntên lajêng umangkat ||
--- 29 : [0] ---
176. Ingkang Sinuhun Pakubuwana ngadhaton malih wontên ing Kartasura. (Asmaradana). ... kaca 12
177. Radèn Pringgalaya kadhawuhan anyirnakatênanyirnakakên. mêngsah Cina ingkang pacak baris wontên ing Ngayoja. (Asmaradana, Pangkur). ... kaca 25
178. Lêlampahanipun Radèn Mas Suryakusuma ingkang pawingkingipun ajêjuluk Pangeran Adipati Arya Mangkunagara. (Pangkur). ... kaca 35
179. Prabu Kuning pacak baris wontên ing Randhulawang. Pangeran Buminata lolos saking nagari Kartasura. (Pangkur, Dhandhanggula). ... kaca 41
180. Ingkang Sinuhun Pakubuwana karsa kasukan nayub kalihan para upsir lan para abdi sadaya. Raja Trênate dhatêng badhe ambiyantu Kartasura. (Dhandhanggula). ... kaca 53
181. Radèn Mas Suryakusuma ngêmpal dados satunggal kalihan Prabu Kuning, lajêng
Husniah ING ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU,PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING
Sambut Harlah, GP Ansor Lamongan Gelar Pengobatan Gratis Lamongan (
Sawisé mengkono, aku, Yohanes, kaparingan wahyu menèh. Aku weruh lawangé swarga menga lan ana swara sing wis dakrungu biyèn, ngandikani aku kaya swarané slomprèt, mengkéné: “Munggaha mréné. Kowé bakal Daktuduhi apa sing mbésuk bakal kelakon.”
4:2 Sanalika iku uga aku dikwaosi déning Rohé Allah. Aku banjur weruh ing swarga kono ana dhampar. *dhampar: tahta (bhs. Ind.).* Lan sing lenggah ing kono,
4:3 pasuryané sumunar kaya watu yaspis lan sardis. *yaspis lan sardis: bangsanipun séla kanggé rerenggan.* Dhampar mau kinubengan kluwung sumunar kaya zamrud.
4:4 Ing sakubengé dhampar ana dhampar-dhampar liyané, cacahé patlikur, dilenggahi déning para pinisepuh patlikur, ngagem ageman putih lan makutha emas.
4:5 Dhampar mau metu cahyané kaya kilat pating glebyar, lan swara kaya gumlegering gludhug. Ing ngarepé dhampar ana obor pitu murub: yakuwi Rohé Allah pitu.
4:6 Ing ngarepé dhampar iya ana kaya segara bening kaya kaca kristal. Ing satengahé dhampar lan sakubengé ana makluk papat, sisih ngarep lan sisih mburiné, padha kebak mripat.
4:7 Déné makluk mau sing siji rupané kaya singa, sing kapindho kaya sapi lanang, katelu rainé kaya manungsa, lan sing kapaté kaya manuk garudha mabur.
4:8 Makluk papat mau siji-sijiné duwé swiwi nenem, lan badané sekojur njaba njero kebak mripat. Makluk-makluk mau rina wengi tanpa lèrèn memuji: “Suci, suci, suci Pangéran Allah Kang Mahakwasa, sing biyèn ana, saiki ana, lan mbésuk iya ana.”
4:9 Makluk papat mau saben-saben padha nglagokaké kekidungan lan pakurmatan tuwin pamuji sokur konjuk marang Panjenengané kang pinarak ana ing dhampar, lan kang gesang langgeng ing selawas-lawasé. Sajroné makluk-makluk mau padha memuji,
4:10 para pinituwa patlikur padha sumungkem ana ing ngarsané Panjenengané kang lenggah ana ing dhampar, sarta nyembah Panjenengané kang gesang ing selawas-lawasé. Tumuli padha nyèlèhaké makuthané ana ing sangarepé dhampar mau karo munjuk:
4:11 “Dhuh Pangéran, saha Allah kawula! Namung Paduka ingkang pantes kaluhuraken, kaurmatan saha kagungan pangwaos; amargi Paduka sampun nitahaken samukawis lan inggih margi saking kersa Paduka samukawis menika wonten sarta sami gesang.”
Aceh20175 Dhuwit232581 Dhuwur Definisi30411 Didhelikake Camelopordalis147018 Digawe Nggo Tangan64766 Dilatih143129 Dildo127860 Dipun Cukur153707
Jero35450 Kaukasia12265 Kaukum25989 Kejiret12307 Ketika16672 Klasik50064 Klitoris251516 Klompok Bayan12275 Klompok Pesta Seks12901 Klub106528 Kolese52373 Kolese Gadis12260 Konco Sing Pemandangan483776
PENTING & WAJIB DIBACA!!!!!
2:1 Ing dina Riaya Péntakosta nalika wong precaya kabèh padha nglumpuk,
2:2 dumadakan ana swara saka ing langit, kaya gumrubuging angin gedhé. Swara mau ngebaki omah sing dienggo kumpulan.
2:3 Wong-wong mau nuli padha weruh rerupan kaya urubing geni ilat-ilatan, méncok ing saben wong sing ana ing kono.
2:4 Wong kabèh mau nuli padha kapenuhan ing Roh Suci, sarta banjur padha wiwit guneman nganggo basa sing béda-béda, manut apa sing dikersakaké déning Sang Roh Suci.
2:5 Nalika semana ing Yérusalèm ana wong-wong Yahudi, wong-wong mursid, sing teka saka negara ngendi-endi, ing salumahing bumi.
2:6 Bareng wong-wong kuwi padha krungu swara mau nuli padha gumrudug marani panggonan kono. Wong-wong padha gumun lan judheg, merga saben wong krungu para rasul lan murid-murid kuwi padha guneman nganggo basané wong-wong sing padha teka mau.
2:7 Wong kabèh saking gumuné dadi njenger, nuli padha muni: “Apa sing padha guneman kuwi dudu wong Galiléa?
2:8 Kepriyé déné kita kokpadha krungu wong kuwi guneman nganggo basa kita dhéwé-dhéwé?
2:9 Kita rak wong-wong saka: Partia, Média, Élam, tanah Mésopotamia, Yudéa, lan Kapadhokia, Pontus lan Asia,
2:10 Frigia lan Pamfilia, Mesir lan wewengkoné tanah Libia, cedhak Kiréné, wong-wong manca saka negara Rum,
2:11 ya wong Yahudi asli, ya wong sing mlebu agama Yahudi, wong Kréta lan wong Arab, kita kabèh padha krungu wong-wong kuwi guneman nganggo basa kita dhéwé-dhéwé, bab luhuring pakaryané Gusti Allah.”
2:12 Wong mau kabèh padha kaéraman lan bingung, sing siji takon marang sijiné: “Gèk apa iki tegesé?”
2:13 Nanging ana uga wong sing moyoki wong-wong mau, uniné: “Wong kuwi rak padha mendem!”
2:14 Rasul Pétrus nuli ngadeg, semono uga kancané rasul sewelas. Klawan swara sora Rasul Pétrus banjur kandha ana ing ngarepé wong kabèh mau, mengkéné: “Para sedhèrèk kula bangsa Yahudi, lan para sedhèrèk sedaya ingkang manggèn ing kitha Yérusalèm, kula aturi mirengaken atur kula, supados prekawis menika dados cetha tumrap panjenengan sedaya.
2:15 Tiyang-tiyang menika sanès tiyang mendem, kados panginten panjenengan, sebab samenika rak saweg jam sanga énjing.
2:16 Prekawis menika rak ingkang sampun kaweca déning Nabi Yoèl:
2:17 Pangandikané Gusti Allah, ‘Iki sing bakal Daktindakaké ing dina wekasan, Aku bakal maringaké Roh-Ku marang manungsa kabèh. Anakmu lanang lan wadon bakal padha nerangaké kersané Gusti Allah. Para nom-nomanmu bakal padha tampa wahyu, lan wong-wong tuwamu bakal padha olèh impèn.
2:18 Ing dina kuwi dalah para abdimu sing asor dhéwé, lanang lan wadon, bakal Dakparingi Roh-Ku, lan bakal padha nerangaké kersa-Ku.
2:19 Aku bakal nganakaké mujijat-mujijat ana ing langit ndhuwur, lan prekara-prekara sing nggumunaké ana ing bumi ngisor. Ing kono bakal ana getih, geni lan kukus kumelun.
2:20 Srengéngé bakal malih dadi peteng, sarta rembulan bakal dadi abang kaya getih, sadurungé tekan Dinané Pangéran sing agung lan luhur.
2:21 Ing mangsa kuwi saben wong sing nyebut asmané Pangéran bakal tampa pitulungan.’
2:22 Para sedhèrèk kula Israèl! Kula aturi mirengaken tembung kula menika, inggih menika bab Gusti Yésus saking Nasarèt. Panjenenganipun menika Tiyang ingkang kautus déning Gusti Allah. Prekawis menika sampun panjenengan sipati sedaya srana mujijat-mujijat, kaélokan-kaélokan, sarta pretandha-pretandha ingkang dipun wujudi déning Gusti Allah lumantar Gusti Yésus. Panjenengan piyambak sampun sami mangertos prekawis wau, awit sedaya wau kelampahanipun wonten ing antawis panjenengan ngriki.
2:23 Manut kersa lan kawicaksananipun piyambak Gusti Allah sampun ngulungaken Gusti Yésus dhateng panjenengan sedaya. Gusti Yésus sampun panjenengan sédani, srana kasalib, lantaran tanganipun tiyang-tiyang dosa ingkang sami nyalib Panjenenganipun.
2:24 Nanging sukur, déné Gusti Allah sampun mungokaken Gusti Yésus wau saking séda, sarta ngluwari Panjenenganipun saking sangsarané pejah, awit pejah mboten badhé ngwaosi Panjenenganipun.
2:25 Sang Prabu Dawud sampun ngandika bab Panjenenganipun mekaten: ‘Aku selawasé ana ing ngarsané Gusti Allah; Panjenengané jumeneng ana ing tengenku, mulané aku ora wedi.
2:26 Merga saka kuwi atiku seneng tembungku kebak kabungahan; lan tekan badanku pisan duwé pengarep-arep sing mantep.
2:27 Sebab Paduka mboten badhé nilar kawula ing padununganipun tiyang pejah, sarta mboten négakaken abdi Paduka ingkang setya, ngalami karisakan.
2:28 Paduka sampun nedahaken margi dhateng kawula, ingkang nuntun dhateng gesang; lan manah kawula kebak kabingahan, awit Paduka wonten sacelak kawula.’
2:29 Para sedhèrèk sedaya! Keparenga kula criyos sawontenipun bab leluhur kita Sang Prabu Dawud. Panjenenganipun séda sarta kasarèkaken, lan pasaréanipun sepriki taksih wonten ing antawis kita.
2:30 Sang Prabu Dawud menika inggih nabi, lan pirsa bab prejanjinipun Gusti Allah dhateng panjenenganipun ingkang kaparingaken kalayan supaos, bilih Gusti Allah badhé njumenengaken salah setunggaling turunipun dados ratu ingkang sekti, kados Sang Prabu Dawud piyambak.
2:31 Sang Prabu Dawud wau pirsa, menapa ingkang badhé katindakaken déning Gusti Allah. Mila panjenenganipun saged meca bab wungunipun Sang Kristus, nalika ngandika: ‘Panjenengané ora bakal katégakaké ana ing padunungané wong mati; lan sarirané ora ditégakaké dadi rusak.’
2:32 Inggih Gusti Yésus menika ingkang dipun wungokaken Gusti Allah saking séda. Déné kula sedaya menika sami dados seksinipun bab prekawis wau.
2:33 Gusti Yésus samenika sampun mékrad dhateng swarga, sarta lenggah wonten ing tengenipun Gusti Allah, saha sampun nampèni Roh Suci saking Gusti Allah, kados ingkang sampun dados janjinipun. Roh Suci menika inggih sampun kaparingaken dhateng kula sedaya. Lan menapa ingkang sami panjenengan tingali lan panjenengan pireng, menika mboten sanès pedamelanipun Roh Suci menika piyambak.
2:34 Sebab Sang Prabu Dawud piyambak mboten mékrad dhateng swarga, panjenenganipun namung ngandika: ‘Pangéran wis ngandika marang Gustiku:
2:35 lungguha ing kéné, ing tengen-Ku, nganti mungsuh-Mu kabèh wis Dakdadèkaké ancik-anciking tlapakan-Mu!’
2:36 Awit saking menika tiyang Israèl sedaya kedah mangertos kanthi yakin, bilih inggih Yésus ingkang panjenengan salib menika ingkang déning Gusti Allah sampun kajumenengaken Gusti lan Mèsias.”
2:37 Bareng wong akèh krungu ketrangan sing mengkono mau, atiné trenyuh banget. Nuli padha matur marang Rasul Pétrus lan para rasul liyané: “Para sedhèrèk, menawi mekaten menapa ingkang kedah kula lampahi?”
2:38 Wangsulané Rasul Pétrus: “Panjenengan kula aturi sami mratobat, lan nyuwuna dipun baptis ing asmanipun Gusti Yésus Kristus, temah panjenengan badhé tampi pangapuntening dosa; lan tampi peparingipun Gusti Allah, inggih menika Sang Roh Suci.
2:39 Sebab ingkang kaparingan prejanji menika panjenengan lan anak-anak panjenengan, sarta sedaya tiyang sanès Yahudi, ingkang dipun timbali déning Pangéran Allah kita.”
2:40 Kaya mengkono Rasul Pétrus enggoné akon wong-wong mau, apa déné enggoné ngatag-atag kanthi temen-temen, tembungé: “Sami milujengna gesang panjenengan saking paukuman, ingkang badhé ndhatengi tiyang-tiyang awon menika!”
2:41 Akèh wong sing padha precaya marang pangandikané Rasul Pétrus mau, sarta dibaptis. Ing dina kuwi wong sing precaya tambah telung èwu jiwa.
2:42 Wong-wong mau padha sregep nyinau piwulangé para rasul,
kaélokan sing ditindakaké déning para rasul, mulané saben wong padha wedi lan ngajèni banget.
2:44 Para wong precaya mau padha lestari enggoné manunggal. Apa sing diduwèni dianggep dadi duwèké wong akèh.
2:45 Ana sing padha ngedoli barang-barang sing diduwèni, lan pepayoné diedum-edum marang wong-wong miturut kebutuhané.
2:46 Wong-wong mau saben dina padha ajeg ngumpul kaya déné masamuwan ana ing Pedalemané Allah; padha kembul bujana ana ing omahé para warga, giliran. Apa sing disuguhaké dipangan klawan bungah lan éklasing ati,
2:47 sarta padha memuji marang Gusti Allah. Wong-wong mau padha kajèn lan disenengi déning masarakat. Saben dina cacahing wong sing padha dislametaké déning Gusti Allah
kangkung, cah kangkung, sayur asem kangkung, sampai dengan tumisan kangkung. Di antara jenis olahan kangkung tersebut, tumis kangkung paling
Magic Glossy Extra Whitening BPOM NA18150100102
Punika sêrat, saha ingkang sêmbah pangabêkti Kangjêng Pangeran Ariya Mangkudiningrat. Kaatura panjênênganipun ingkang raka: Kangjêng Pangeran Ariya Mataram.
Sasampunipun kadya ing sapunika: awiyos. Panjênêngan dalêm utusan amaringakên sêrat têtiga, ingkang satunggal sêrat dhawah saking raka dalêm kakangmas Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, kalihan sêratipun saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn. Tiga sêrat atur gugatipun tiyang Cina, awasta pun Tang Yu Mu: kalihan pun Tang Wi Long, inggih sampun kula tampèni, saha lajêng sami kula tupiksani saraosipun ing sêrat sadaya, ing wiwitan dumugi ing wêkasan. Sampun botên wontên ingkang kêkirangan.
Ingkang punika: atur wangsulan kula botên. Wondening ing sasêrêpan aturipun tiyang Cina kêkalih wau, sampun kawrat wontên sêrat ing satunggilipun. Konjuk sarêng kalayan ing sêrat kula punika.
Ingkang punika: lajêngipun katur panjênênganipun kangjêng raka dalêm kakangmas Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, saha saudara dalêm kangjêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta, kula sumanggakakên ing panjênêngan dalêm.
nyuwun tulung sanget, EMAIL, FACEEBOOK, utawi NO.HPnipun pa.kyai.febrian/kyai nur, dalem preyogi sanget
melu kene wae wes.MAN Temanggung ditambahke nek
aran tanpa tetuwuhan. Kebon Suwung. Ana bocah lanang methik kembang. Terus dibuwang. Methik maneh. Dibuwang maneh. Tekan sore. Banjur lunga mangetan. Banjur ana bocah wadon teka. Tawang-tawang tangis weruh larahan kembang. Nuli jengkeng njumuki siji mbaka siji. Ditata sandhuwuring pager bata.” (Gunawan Maryanto, 2005., Bon Suwung)
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan
Surakarta. Dene sêrat parluning organ kangalamatana dhatêng rêdhaksi administrasi.
Nalika ing dintên Ngahat sontên tanggal kaping 8 Agustus 1937, pakêmpalan Narpawandawa saèstu ngajangi sêsorahipun Dhoktêr Radèn Sutama, angsal-angsal anggènipun mêntas andon lêlana, bab gandhèngipun kawula lan santana (volk en adel) manggèn wontên ing dalêm Kusumayudan, para warga saha para tamu sami kakung putri ingkang rawuh wontên 400, wanci jam 7 trêp, wakil pangarsa amurwakani pêpanggihan, kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, sadèrèngipun pêpanggihan dalu punika kula bikak, langkung rumiyin kula ngunjukakên sêmbah panuwun konjuk ing panjênêngan dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, anggènipun sampun marêngakên paring papan, kangge ngawontênakên [ngawontênakê...]
[...n] pêpanggihan dalu punika. Kaping kalihipun ngaturakên wilujêng saha panuwun, katur para warga kakung putri, tuwin para ulêman, anggènipun sampun sami kaparêng marlokakên ngrawuhi pêpanggihan punika. Makatên ugi dhatêng prikônca juru pawarti.
Nuwun, mênggah wigatosipun pêpanggihan dalu punika, kados ingkang sampun kapratelakakên ing sêrat sêdhahan sarta ing sêrat-sêrat kabar, inggih punika ngajangi, amirêngakên sêsorahipun sadhèrèk Dr. Radèn Sutama ing Surabaya, angsal-angsal anggènipun andon lêlana angidêri bawana. Kula pitados, manawi badhe sêsorahipun sadhèrèk Dr. Radèn Sutama punika mangke agêng paedahipun, tumrap para warga Narpawandawa, sarta para santana dalêm umumipun, amargi kula sadaya badhe nama tinarbuka ing manah, sasampuning mirêngakên kawontênan-kawontênan ing sanès nagari, ingkang larasipun kathah ingkang cocok kalihan ngriki. Dene pathining larasan pundi ingkang prayogi kangge pêpiridan, murih wilujênging anggèn kita sami gêsang wontên ing bêbrayan, kanthi sagêd anjalari saya luhuring asmanipun panjênêngan dalêm nata, lumèbèripun dhatêng putra santana, kula sumanggakakên panjênêngan piyambak-piyambak.
Sadèrèngipun sadhèrèk Dr. Radèn Sutama kula ancarani amiwiti sêsorahipun, awit saking namanipun pakêmpalan Narpawandawa, kula nglairakên bingahing manah sarta ngaturakên panuwun dhatêng panjênênganipun Dr. Radèn Sutama,
bawana. Namung kawuningana, dalu punika para luhur kathah ingkang sami botên rawuh, sabab sami kadhawuhan sowan ing kadhaton. Makatên punika botên dados punapa, amargi sêsorah dalu punika benjing ugi badhe kawrat ing organ Narpawandawa. Dados ingkang botên sagêd mirêngakên, taksih sagêd nguningani wontên ing organ.
Juru sabda R.Dr. Sutama, lajêng minggah dhatêng ing pamimbaran, amêdhar sabda ngangge basa Indhonesiah, sanadyan ing wêkdal wau wontên tamu putri ingkang mundhut supados sêsorahipun ngangge basa Jawi, nanging kabêkta juru sabda botên kulina dhatêng basa Jawi, amila namung nyuwun gênging pangapuntên, ewadene tumrap ingkang prêlu-prêlu kemawon, badhe dipun sêlingi ngangge basa Jawi, wondene wosing sêsorahipun kirang langkung makatên:
Pangarsa, sadèrèngipun kula miwiti sêsorah, angsal-angsal anggèn kula andon lêlana, ingkang rumiyin kula badhe anggambarakên daya-daya saking mônca, ingkang malêbêt dhatêng tanah wutah rah kula ing Indhonesiah, prêlunipun sagêda sagolong-golonganing bôngsa ing Indhonesiah punika nyumêrêpi dhatêng lêbêting daya-daya saking mônca wau, ing salajêngipun sêsarêngan nyambut damêl, kangge prêluning nuswa lan bôngsa Indhonesiah.
Pangarsa, kita bôngsa Indhonesiah, langkung malih bôngsa Jawi, wiwit kina-makina 300 taun sadèrèngipun Kristus, sampun nate sêsrawungan kalihan bôngsa Yunani, inggih tiyang Grikênlan, katitik saking nalika Tuwan Sêtèinkalênpèl, ahli barang kina ing Indhonesiah ngriki, sampun nate andhudhuk mayit wontên ing bawah Tasari (Jawi Wetan) sagêd manggihakên mayitipun tiyang Jawi ingkang ngangge kalung asli bêktan saking bôngsa Grikênlan wau. Ing jamanipun têtiyang Purtêgis angajawi, tiyang Jawi sêsrawungan lan bôngsa wau. Jaman Indhu ngantos dumugi jaman dhatêngipun têtiyang Islam, tiyang Indhonesiah tansah sêsrawungan kalihan bôngsa ngamônca, ingkang sadaya wau ambêkta daya prabawa saking nagarinipun, andayani dhatêng tata gêsang lan sarawungan kita brayat tiyang Indhonesiah.
Wujudipun, kados ta têmbung kursi, bandera, tuwin sanèsipun, punika têrang bêktan saking tiyang Purtêgis, ing jaman Indhu, kita brayat tiyang Indhonesiah kadayan daya pangaruhipun adat lan tatacaraning tiyang Indhu. Sang kalokèngrat Dhoktor Tagorê sasampunipun anjajah dhatêng tanah Jawi, sagêd mastani bilih daya pangaruh Indhu ingkang wontên ing tanah Jawi punika tumanêmipun langkung tinimbang wontên ing tanah Indhu piyambak, sadèrèngipun têtiyang Islam dhatêng, kita ugi kadayan pangaruh [panga...]
[...ruh] saking bôngsa Tionghwa ingkang Ngêjawi. Daya- daya wau sadaya saèstunipun anabêti dumugi ing dalêm raosipun brayat kita Jawi, minggahipun malih dhatêng brayat kita Indhonesiah umumipun.
Ing jaman ingkang kita idaki samangke punika, jaman Walandi, kula sami ugi kadayan pangaruh bêktan saking tiyang Walandi, panganggèn sarta pakulinan punapadene adat tatacara kita, kathah ingkang angemba Walandi, upaminipun panganggèn sapiturutipun. Dumugining sawangan inggih makatên. Kala jaman Tionghwa angêjawi ingkang kawitan, tiyang èstri ingkang sinêbut ayu, punika ugi angemba nyonyah Tionghwa, mripat sithip punapa suthup, punika kalêbêt sawangan ingkang kala jaman samantên. Jalaran saking daya pangaruh Tionghwa ingkang malêbêt ing brayat Jawi, kala samantên ngantos para kakung wontên ingkang akrama putri Tionghwa.
Ing jaman lêbêtipun Islam angêjawi, daya pangaruh ingkang malêbêt ing jagad Jawi, minggahipun malih dhatêng bôngsa-bôngsa ingkang dêdunung ing kapuloan Indhonesiah punika inggih botên sakêdhik. Dumuti Dumugi. samantên pamêdhar sabda lajêng ngandika makatên: tuwan pangarsa, punapa sababipun ing purwakaning sêsorah kula punika, kula sangkani mawi anggêpok lêlampahan kita ing jaman wingi-wingi? Kawuningana, saindênging jagad raya ing wêkdal punika, têtiyangipun sami ebah. Sami bêrgêrak, sami pados kamulyaning dhiri lan kabangsanipun. Ing Eropah têtiyangipun sami pêpuyêngan, botên têntrêm, jalaran saking suk-sukaning golongan ngandhap kalihan nginggil, panguwaos ing Eropah, kaasta ing golongan tiyang ingkang santosa, ingkang sangkêp dêdamêling kaprajuritanipun.
Tuwan pangarsa, tuwuhing panguwaos dhiktator, kados pasismê, sosial natsionalismê tuwin sanèsipun, punika sadaya namung tumuju dhatêng pados panguwaos wau. Kawontênan kados makatên punika saking cariyosipun tiyang Eropah piyambak, Tuwan Oswal Sêpèngêl, kasêbut ing dalêm sêratipun Der Untergang des Abendlandes, dados tita badhe jatuhipun, Eropah, têmbungipun Malayu, akên jatuhnya nêgêri dhaerah matahari têrbênam.
Ing tanah-tanah ingkang suwaunipun karêgêm ing tiyang Eropah, kados ta: Mêsir, Arab, Indhu tuwin sanès-sanèsipun,
sumêrêp kadospundi dêrêngipun têtiyang Islam, anggèning nêdya manunggilakên golonganipun. Tiyang Arab kaum Wahabi sarta bôngsa Arab ingkang dipun pangagêngi Raja Ibnu Saod, damêl kontrak prajanjian kalihan Inggris, nêdhak sasami-sami. Bôngsa Wahabi, Irak, sarta Sèriyê tansah ambudidaya, kadospundi sagêdipun bêrsatu dados satunggal, awujud pêrsatuanipun kaum Islam, botên pating prênthil kados ing wingi- wingi.
rumaos bêgja kamayangan, dene bôngsa Indhonesiah taksih gêsang rohipun, tumut ebah, bêrgêrak, manut ombak umbuling jagad raya, jagad intêrnatsional, sêdya ngudi kamulyaning pribadinipun, sarta siti dunungipun, inggih siti wutah rahipun.
kalihan kawontênan kita bôngsa Indhonesiah. Kasêbut ing dalêm babadipun bôngsa Indhu, panuntun -panuntunipun ing nguni dumugi sapunika, inggih punika bôngsa Brahman, kados ta: Rama, Krisna, Budha sarta Gandi ing jamanipun sapunika, sadaya sami trahing Brahmana, ingkang sami sagêd amangun kawontênan enggal tumrap bôngsa Indhu.
III. Ing mangke tumrap ing Indhonesiah kadospundi? Tuwan pangarsa, miturut sêrat-sêrat babad, sêrat-sêrat piwulangipun bôngsa Indhonesiah, para darah, para bangsawan, inggih para satriya, punika ing wingi-wingi pancèn dados panuntun, dados pangayomaning rakyat, mila manawi ing jaman sapunika, para satriya botên manah dhatêng kabêtahanipun rakyat, botên angayomi dhatêng ingkang tinitah sèkèng, nama botên anglênggahi panggenanipun, atêgês dosa dhatêng ingkang nurunakên, tuwan pangarsa, wiwit ing jaman Majapait, dumugi Dêmak, Mataram, sapiturutipun, para bangsawan, para satriya punika tansah gêgandhengan kalihan rakyat, ing bab manah dhatêng kabêtahaning praja sarta katêntrêmaning rakyat.
Ing Eropah, tuwan pangarsa, ing nguni ugi makatên, nanging danguning dangu, sarêng golongan [go...]
[...longan] peodhal, golongan kaum bangsawan wau wiwit anglirwakakên dhatêng wajibipun, wiwit ing titimôngsa punika, golongan bangsawan wau kêdhêsêk mundur dening rakyat. Ing Ruslan, kaum
golonganipun Sang Musolini, ing Jêrman dening golongan nasional sosialis. Cêkakipun tumrap ing Eropah ing abad ingkang kula lampahi samangke punika, panguwaosing praja, kamardikaning rakyat, punika rinêgêm ing golongan ingkang santosa, ingkang kiyat dêdamêlipun, sintên ingkang botên tundhuk dhatêng golongan ingkang rosa wau, saèstu nun inggih badhe lêbur tanpa dadi.
Kawontênan ing Eropah ingkang kula sumêrêpi punika, kula laras botên cocog kalihan wêwatakan punapadene kawontênan kita bôngsa Indhonesiah umumipun. Mila awit saking punika ancasing pakêmpalan kula, inggih punika Parindra, ingkang gêgayuhanipun badhe pados kamulyaning bôngsa lan siti dunung kula Indhonesiah punika, botên nêdya badhe ngicali utawi ambedak-bedakakên golong-golongan ingkang sampun wontên samangke punika, nanging malah ngajêng-ajêng supados golong-golongan wau sami angêkahna golong-golonganipun piyambak-piyambak, sêsarêngan makarya tumrap pêrluning nuswa lan bôngsa Indhonesiah.
Tuwan pangarsa, kiranging pangaosipun para bangsawan ing Eropah, ngantos sawênèh wontên ingkang gadhah tanduk nyapèlèkakên manawi kapêthuk sêsarêngan lumampah ing margi, punika sababipun saèstu saking weyanipun piyambak, botên angênut lampahing jamanipun, kalimput kagêngên anggène manah badanipun piyambak, kaluhuran sarta kawibawanipun piyambak. Makatên punika mugi dadosa pêpèngêt, tuwan pangarsa.
Saèstunipun badhe wontên ingkang pitakèn, punapa wontên dumuginipun ing jaman punika, darahing aluhur ingkang taksih linuhurakên ing para kawulanipun. Wangsulan kula, sadangunipun kula anjajah nagari, wontên adat tatacaraning bôngsa, sambêtipun para luhur kalihan rakyat, ingkang pantês tinulad, linuri-luri dening
para bangsawan bôngsa Indhonesiah, inggih punika bôngsa Jêpang, rakyat Jêpang sumungkêmipun dhatêng ratu gustinipun, konjêm sayêktos, ngantos dumugi têlênging jantung.
Tiyang Jêpang panganggêpipun dhatêng ratu gustinipun, inggih punika turuning Bathara Surya, ingkang kautus ing Hyang Maha Sukci, rumêksa dhatêng rahayuning nagarinipun sarta rakyat Jêpang, makatên ugi dhatêng para darahing nata. Nalika sariranipun Dhoktêr Sutama dumugi nagari Jêpang, anêpangakên mitranipun, inggih punika Bandara Radèn Mas Arya Suyana, kalihan tiyang Jêpang ingkang dados pangagênging hotèl, nyriyosakên bilih sariranipun Radèn Mas Arya Suyana, punika darahing aluhur, putranipun suwargi Kangjêng Gusti Mangkunagara ingkang kaping VI. Pangagênging hotèl wau sangêt ing sungkêmipun dhatêng Radèn Mas Arya Suyana wau, dipun pilihakên kamar piyambak enz enz ngantos lift inggih punika kerekan kangge minggah dhatêng lotènging kamaripun Radèn Mas Arya Suyana wau botên kenging kacêpêng tiyang sanès, kajawi pangagêngipun wau piyambak, samantên tuwan pangarsa pangaji-ajinipun bôngsa Jêpang dhatêng para darahing aluhur, inggih darahing para nata, ingkang sinêbut kaum Samurai!
Nanging kosokwangsulipun, tuwan pangarsa, agênging darmanipun paa darah wau dhatêng rakyat, kula nun inggih botên baèn-baèn, botên sakêdhik, cêkak pangaji-ajinipun rakyat wau timbang sangêt kalihan kurbaning kaluhuranipun para darah wau ingkang awujud bôndha punapadene pikiran, ingkang piguna tumrap kamajêngan sarta karaharjaning rakyat Jêpang saumumipun. Inipêrsitèit ing Jêpang ing wiwitan punika saking kadarmanipun sawênèhing Pangeran Jêpang. Pamulangan dhoktêr ing Tokio ugi, sawênèh wontên ingkang sangking kadarmanipun pramèswari Mikadho ingkang jumênêng samangke punika.
Tuwan pangarsa, nalika kula wontên ing nagari Walandi, wontên ing pajagonganipun para sagêd, para otoritèitên, kula andongèng bab kawontênan sarta agênging kadarmanipun para darahing Jêpang wau dhatêng tiyang alit, dhatêng rakyat, panjênênganipun Tuwan Muhlênpèl, ingkang tumrapipun para sadhèrèk Surakarta, saèstu botên asing, jalaran sariranipun nate dados amtênar ing Surakarta ngriki, ingkang wêkdal punika ugi tumut jagongan ing pêpanggihani
Ijêngandika pirsaa, sarta kula aturi maos sêrat-sêrat piwulangipun para luhur bôngsa ijêngandika Jawi piyambak, ing ngriku kêbak isi piwulang kautaman, piwulang wajibipun tiyang dados bôngsa luhur, bôngsa satriya, wajib angêgungakên dhatêng ambêk darma, suka têkên dhatêng tiyang ingkang kêlunyon, suka colok dhatêng tiyang ingkang kêpêtêngên enz enz makatên ugi tumrap ulah praja, wajibipun para
pitutur saking tiyang sêpuhipun, punapadene saking êmbahipun, ing bab kautaman, sarta wêwatêkan ingkang pantês kagilut dening para satriya, inggih punika kêdah têtêp mantêp, botên kenging gumunan, sarta kagetan, wêwatêkanipun satriya kêdah burus, sumêrêp dhatêng lênggahing adil.
Mugi sami angèngêtana, lêlampahan ingkang kawrat ing dalêm babad, onjonipun tanah Jawi, dening manunggilipun para darah kalihan rakyat, jaman kombulipun krajan Singasari, saking sih-sinihanipun gusti kawula, surêmipun: sabab saking darahipun wiwit cêngkah kalihan sadhèrèkipun piyambak (Radèn Wijaya) rakyatipun inggih lajêng pêcah-pêcah, botên gumolong dados satunggal, jaman Majapait, lajêng pindhah dhatêng Dêmak, sababipun inggih darahipun botên manunggil kalihan rakyat, sapiturutipun, ugi pêrsatuanipun darah lan rakyat pisah, dados titikan badhe surut, utawi larutipun krajan wau.
Tuwan pangarsa, kathah têpa palupi ing dalêm babad, ingkang anêdahakên dhatêng kita bôngsa Indhonesiah, bilih luhur lan asoripun nagari punika, gumantung wontên pêrsatuan, utawi manunggilipun kawula ing salêbêting nagari wau. Ing jamanipun Radèn Mas Sait, jamanipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi, sagêdipun kasêmbadan sêdyanipun, inggih sêsarêngan kalihan rakyat, ing jaman Mataram, jaman Sutawijaya, sagêdipun madêg kratonipun, inggih saking sumuyuting rakyat.
Tuwan pangarsa, bokmanawi cêkap samantên kemawon atur kula, sarta ing ngriki kula prêlu ngaturakên punapa ingkang dados gêgayuhanipun Parindra, inggih punika sagêda sagolong-golonganipun bôngsa Indhonesiah punika anambut karya, [kar...]
[...ya,] nêtêpi dhatêng kawajibanipun piyambak-piyambak,
golongan darah, rakyat, kaum dagang, tuwin sanèsipun kêmpal dados satunggal, sêsarêngan nyambut damêl tumrap parluning bôngsa lan siti wutah rah kita Indhonesiah.
Amung samantên tuwan pangarsa atur kula, sêsorahipun Dhoktêr Sutama punika katampèn ing kêplok mawurahan dening para ingkang sami rawuh.
V. Satêlasing sêsorahipun Dhoktêr Sutama, panjênêngan dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, mêrlokakên mundhut pitakèn rumiyin, amargi sêlak badhe sowan malêbêt, wosing pandangunipun dhatêng Dhoktêr Sutama, kadospundi sêsambêtaning salakirabi tumrap para luhur ing tanah Jêpang punika, punapa inggih kados ing tanah Jawi ngriki? Tumrap ing Eropah, darahing aluhur punika, botên kenging salakirai kalihan tiyang alit, dados kosokwangsulipun kalihan ing tanah Jawi, kados ta: kula piyambak tuwan dhoktêr, ninèk kula punika inggih tiyang alit kemawon, asli saking parêdèn, anak-anak kula ingkang èstri kula emah-emahakên inggih angsal tiyang alit kemawon, ingkang jalêr anggènipun sêsemahan, inggih angsal tiyang alit kemawon. Dados tumrapipun Jawi, para luhur kalihan rakyat, punika sampun dados satunggal, nunggil rahipun, mila awit saking punika sampun samêsthinipun, manawi Narpawandawa, nêtêpi lênggahing darahipun, kêdah tansah manah utawi nyambut damêl tumrap pêrluning rakyat umum, inggih ingkang dipun wastani pêrluning kabangsan wau.
Wangsulanipun Dhoktêr Sutama, kapranan sangêt mirêngakên pandangon sarta dhawuh katranganipun gusti kangjêng pangeran punika, amargi manawi sariranipun ingkang cariyos, bilih para luhur Jawi punika nunggil rahipun kalihan rakyat, sagêd ugi nuwuhakên sêling-sêrêp, agêngipun andhêdhêr sêsêngitan, nanging sapunika gusti kangjêng pangeran piyambak ingkang ngandika, dados saya ngêkahakên dhatêng pangajêng-ajêngipun Parindra, bilih wajibing satriya punika gadhah wajib ngayomi rakyat, tumraping salakirabi punika tumrap ing Eropah pancèn wontên awisanipun, ing Indhu makatên ugi, malah katêtêpakên ing dalêm wulangipun agami Indhu. Ing Jêpang ingkang ugi
anggadhahi tatanan agami piyambak, Sinto, saèstunipun inggih wontên bedanipun, nanging punika botên dados pokoking rêmbag, tumrap ing tanah Jawi utawi Indhonesiah umumipun, tabêting daya pangaruh Indhu wau, saèstunipun inggih taksih tumindak, nadyan umumipun sapunika sampun dados Islam, wujudipun: gadhah panuwun minggah pangkat, dhatêng kuburan nênuwun, kapengin gadhah semah ayu, plajêngipun inggih nênuwun dhatêng kuburan, makatên punika saèstunipun sulaya kalihan Islamipun.
Upaminipun malih bab panitisan, tiyang Jêpang gadhah pangandêl, bilih yitmaning lêluhuripun, punika botên badhe pindhah saking Jêpang, sarta tansah anjangkung dhatêng anak turunipun. Pangandêl kados makatên punika, ing jagad kita tiyang Islam ing Indhonesiah, nadyan lairipun botên, nanging yèn dipun pitakèni piyambakan wontên kamar ... kathah inggihipun.
Satêlasing sêsorahipun sadhèrèk Dhoktêr Sutama, wakil pangarsa R.M.H. Pringgawinata mêdhar sabda, pêpanggihan dipun kèndêlakên (Pauze) sawatawis mênit, prêlu dipun ladosi pangunjukan wedang, saha sintên para warga utawi para tamu ingkang sami badhe mundhut katrangan, kasuwun prasabên dhatêng pangrèh. Sasampunipun pêpanggihan kèndêl sawatawis mênit, lajêng katapukakên malih, kawontênanipun ingkang sami mêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
R. Mulyasubrata ngèngêtakên, benjing yèn sêsorah malih, supados ngagêm têmbung Jawi, paedahipun langkung kraos, Dhoktêr Sutama mèsêm.
K.R.T. Mr. Wôngsanagara, isining sêsorahipun Dhoktêr Sutama, punika ringkêsanipun nyariyosakên, bêbrayan ingkang sae, punika ingkang laras, liring laras inggih punika jangkêp sarat rukunipun, manawi botên makatên, saèstunipun inggih botên sae. Pasêmon ingkang kawrat ing Kalatidha, panêkare bêcik-bêcik, parandene tan dadi, paliyasing jaman kalabêndu, punika lêbêtanipun namung anggambarakên, bêbrayan ingkang botên laras, botên sangkêp sarat rukunipun, mila wontênipun ebah-ebahan warni-warni punika ingkang dipun udi inggih pados laras wau. Dene bab kurban, tuladhanipun sadhèrèk Dhoktêr Sutama, punika manawi sagêd 100% inggih utami sangêt, namung limrahipun idhial, [idhi...]
[...al,] punika namung sagêd nyêlaki, lôngka sagêd ngêplêki, kajawi ingkang sampun sagêd ngicalakên akunipun, nanging punika idhial!
VI. Radèn Mas Sudarya, ngèngêtakên satriya punika
rakyat, nanging sampun têgês ngrusuhi, kosokwangsulipun ingkang wijil saking alit, ingkang jinunjung ing aluhur, kapundhut mantu tuwin sasaminipun, sampun singunên ningali ngandhap, mangke gèk sawêg dados bupati anom kemawon gêmang caos.
R.Ng. Kartaharjendra, tumrap tiyang Jawi ingkang rêmên maos kawontênan ombyaking jawi, saèstu botên sagêd cariyos botên angrujuki dhatêng sêsorahipun juru sabda Dhoktêr Sutama punika, amargi sêrat-sêrat piwulang Jawi, ingatasing ambêk kautaman, ulah praja sapiturutipun, pancèn inggih makatên punika isinipun. Mila kapasang yogi sangêt, Dhoktêr Sutama mêdharakên sêsorahipun kalangan ing Narpawandawa punika, amargi pancèn inggih taksih kathah para darah ingkang taksih mamang dhatêng ebah-ebahan kabangsan, dene tumrap para ingkang sampun anggêbyur ing pêrgêrakan, wêwah sêsêrêpanipun, ingkang tundonipun saya angagêngakên tekadipun.
R.M. Sutapa Wanabaya, nyariyosakên gawating kawontênan ing Surakarta. Gangsal taun sariranipun andhêkêm wontên ing Surakarta, sumêrêp bilih raos kabangsan ing ngriki taksih kandêl, namung kemawon tumrap para ingkang sumêdya anênangi raos wau, kêdah prigêl, paribasanipun: sing kêna iwake aja buthêk banyune. Salajêngipun pamêdhar sabda nêrangakên ancasipun P.K.S. ingkang sumêdya amêmulih sih-sinihanipun kawula lan gusti.
R.Ng. Dutadilaga panjang oreanipun, wosipun angrujuki andharanipun pamêdhar sabda, makatên punika botên namung ugêr rujuk, nanging ngangge wêwaton, bilih tujunipun gêsang (urip) punika gadhah karêp ambabarakên sadaya ingkang gumêlar punika, manawi bôngsa Indhu mastani darma, dados botên namung sênêng-sênêng ingkang tundonipun namung badhe damêl rêtuning jagad. Bab salakirabi ingkang dinangokakên gusti kangjêng kala wau, punika manawi miturut galagad kita, pancèn wontên [wontê...]
[...n] pêpalinipun, ingkang sae punika ingkang nunggil jinis, manawi Islam ingkang nunggil kuphunipun, punika ing pamrih, inggih jalaran angèngêti bilih gêsang punika gadhah kuwajiban ambabarakên kawontênan ingkang gumêlar punika, manawi sae babaranipun, saèstunipun inggih badhe adamêl rahayuning jagad.
R.M. Cakrapangarsa, pitakèn wiwitipun para darahing Jêpang agêng labêtipun dhatêng rakyat punika kadospundi?
Satêlasipun para ingkang sami mêdhar sabda wau, wakil pangarsa lajêng nyuwun dhatêng pangarsa mulya K.R.M.H. Wuryaningrat, minôngka pamungkas, kaparênga amêdhar sabda kadospundi ancêr-ancêr sayogining tindak, ingkang amrih dhatêng kasidaning sêdya, nir sambekala.
Pangarsa mulya lajêng mêdhar sabda wosipun kemawon, kados ing ngandhap punika.
Sasampunipun pamêdhar sabda anyêthakakên mênggah ingkang dados dhêdhasaranipun Parindra punapadene ancasipun Narpawandawa, anglairakên cocogipun dhatêng wosing sêsorahipun pamêdhar sabda Dhoktêr Sutama, inggih punika para darah kêdah gandhèng kalihan rakyat. Lupiya ingkang sampun cêtha wela-wela, anggêr gusti lan kawulanipun botên manunggil, praja mêsthi jatuh, rakyatipun risak. Jaman risakipun Majapait pindhah dhatêng Dêmak, jalaranipun inggih saking kawula lan gustinipun botên manunggil, Dêmak dhatêng Mataram inggih makatên. Jaman Sultan Agung mulya sakêdhap, nanging inggih lajêng jatuh malih, sabab inggih saking botên manunggil. Mataram dhatêng Kartasura, dumugi Surakarta tiyang Jawi têrus kaplorot, jalaranipun inggih saking congkrah kalihan bangsanipun piyambak. Sadaya punika pancènipun sampun dados piwulang ingkang mursid tumrap kita tiyang Jawi manawi purun ngraosakên sayêktos.
Dene bab tuladhanipun Dhoktêr Sutama kawontênan ing tanah Jêpang, punika tumrap sariranipun Kangjêng Wuryaningrat, sarèhning botên pirsa kawontênanipun ing ngrika, kulunun namung ngajêng-ajêng sagêda dados panggigahing raosipun warga Narpawandawa, nêtêpi sabdatama ingkang dados jimatipun Narpa, ingkang ungêlipun makatên: wajibing satriya, mêmayu hayuning donya, sirna piguna sarira. Wondene bab tuju ngêmpal kalihan rakyat, punika wiwit adêgipun Narpawandawa, pancèn sampun kaangkah sagêdipun [sa...]
[...gêdipun] makatên: ewadene yèn katingalipun sapunika dèrèng marêmakên, punika inggih saking dèrèng saiyêgipun.
Bab campuripun darah kalihan rakyat, punika sampun têrang, botên pêrlu nelad ing Jêpang. Kajawi makatên ingkang pêrlu dados pitakenan ing ngriki, politikipun Jêpang anggêpuk Tiongkok, sarta kabinèt krisis nêmbe punika ingkang angrêmbabangrêmbag. bêgrutêng pêrang, dados pitakenanipun pamêdhar sabda, punapa inggih makatên punika ingkang dipun wastani modhèrnêbês kaping punika? Kamajênganing tèknik, ingkang mijil saking landhêping intêlèg, kangge sarana pêjah-pinêjahan?
Mila pangajêng-ajêngipun pamêdhar sabda tumrap Indhonesiah sampun ngantos makatên, sagêda
Rèhning sadaya pamêdhar sabda nginggil punika namung ngiyatakên dhatêng pamanggihipun Dhoktêr Sutama, sasampunipun ngaturakên panuwun, sarta mêwahi katrangan sawatawis, jam 10 langkung sakêdhik, pêpanggihan bibaran kanthi wilujêng.
Nuwun, nalika parêpatan agêng mirunggan wontên ing dalêm Wuryaningratan kapêngkêr punika, sadhèrèk R.M. Cakrapangarsa amitêrangakên, bab kawontênanipun pagrêjèn Narpawandawa, sarèhning wêkdal kala samantên pangrèh botên sadhiya katrangan tumrap bab pagrêjèn wau, sarta ugi botên gampil anggènipun ngaturi katrangan ingkang cêkap, amargi kêdah mawi pêpetangan, amila minôngka katrangan pitakènipun sadhèrèk R.M. Cakrapangarsa, kala samantên, palapuranipun rad phan bêhir, kados ing ngandhap punika:
Nuwun, mênggah kawontênanipun pagêrjèn Narpawandawa ingkang katindakakên ing rad pan bêhir Narpawandawa salêbêtipun taun 1936, katimbang ingkang sampun kalampahan sanajan angèngêti mangsanipun taksih rêkaos, kenging dipun wastani majêng, wondene salêbêtipun taun wau cacahipun para lêngganan ingkang sami andandosakên [andandosa...]
[...kên] pangagêman sasaminipun kathahipun 280, cacah lêngganan samantên wau sabagean agêng kajawi parentah balekarta saha môndrasana namung para priyantun saha para partikulir sacêlakipun papan pagêrjèn saha ingkang sampun sumêrêp, wondene warganipun Narpawandawa piyambak ingkang sami marlokakên andandosakên namung sawatawis. Lumêbêtipun arta pêpajênganipun barang warni-warni wêlingan sêpatu, rasukan, saha epahan sasaminipun wontên f 1386,93, mêdalipun kangge epahan gêrji, sewan griya, pasewan dilah èlèktris, blônja lopêr sasaminipun wontên f 1220,995 ing pungkasaning wulan Dhesèmbêr 1936.
Arta ingkang wontên kas kathahipun f 363,195, arta samantên wau ingkang ngasta pangarsaning rad pan bêhir, mênggah bêbathènipun miturut pêpetangan wontên f 127,- kapitalipun dados f 750,69 mênggah kapital wau wontênipun kirang katimbang kalihan babon sakawit kabêkta saking rêrêgènipun bêkakas ingkang dados gadhahanipun pagêrjèn Narpawandawa wujud lêmari, mêsin, meja, kursi, sasaminipun ingkang gunggungipun panumbas sakawit wontên rêrêgèn f 436,325, ing sapunikanipun namung dipun aosi miturut rêrêgèn umum f 218,165, makatên ugi tumrap sadaya sambutanipun para tukang-tukang wèrêk bas saha lêngganan ingkang sampun lôngka angsaling panagihipun kirang langkung wontên f 50,- lajêng kaicalakên, dados ing saupami pangaosipun inpêntaris wau botên dipun kirangi, kapitalipun taksih jangkêp f 1000,- Narpawandawa nama botên kapitunan.
Tutuping wulan Dhesèmbêr wau para lêngganan ingkang dèrèng lunas pambayaripun kabêkta dèrèng dumugi wêwangên panagihipun gunggung wontên 32 rèkêning, pangaos f 131,225 barang-barang ingkang dados simpênan toko wontên rêrêgèn f 38,005 sadaya wau katranganipun kadosdene sêtat cacah 6 lêmbar ingkang dados lampiranipun sêrat palapuran punika.§ Sêtat-sêtat botên kapacak ing ngriki, mindhak ngêbak-êbaki papan. Red.
Mênggah tumindaking pagêrjèn wau dumuginipun ing wêkdal
saking punika salêbêtipun taun punika sarèhning sampun dumugi kalamangsanipun saha kakintên botên badhe damêl kapitunanipun pagêrjèn Narpawandawa, para warganipun rad pan bêhir, pagêrjèn wau sampun gadhah pamanahan badhe ngawontênakên werkverschaffing wau, kadospundi lampah-lampahing sawanci-wanci sampun tumindak badhe tumuntên kalapurakên.
Nuwun, mênggah punika sadaya wau mugi dados kauninganipun pangrèh Narpawandawa saha nyumanggakakên.
Panitra: Wg. WignyamarganaPangarsa: Wg. Bratadipura.
5:1 Awit kita padha ngerti, yèn samangsa tarub sing kita enggoni saiki — yakuwi badan wadhag kita sing ana ing donya iki — dibongkar, kita wis padha duwé omah ana ing swarga; omah sing diyasa déning Gusti Allah piyambak lan kanggo selawasé.
5:2 Saiki kita padha nggresah, lan padha kepéngin énggala manggon ing omah sing ana ing swarga mau.
5:3 Awit yèn wis manggon ing kana, kita bakal rumangsa olèh pengayoman.
5:4 Sebab selawasé kita manggon ana ing kémah kadonyan iki, kita padha nggresah merga aboting momotan kita. Ora kokmerga kita kepéngin ninggal badan sing ana ing donya iki, nanging luwih seneng saupama kita diparingana badan kaswargan, supaya badan sing kena ing pati iki disalinana badan sing urip langgeng.
5:5 Gusti Allah sing mrenata kuwi mau kabèh, lan Panjenengané piyambak wis maringaké Rohé marang kita, minangka panjering samubarang sing wis kacadhangaké marang kita.
5:6 Mulané atiku tansah padha tatag, senajan aku padha ngerti yèn selawasé aku isih padha manggon ana ing badan wadhag iki, aku isih adoh saka dalemé Gusti.
5:7 Merga urip kita alandhesan precaya, ora alandhesan barang sing katon,
5:8 mulané atiku padha tatag, lan aku luwih seneng ninggal badan iki, supaya bisa manggon bebarengan karo Gusti.
5:9 Éwasemono sing penting yakuwi bab kepriyé bisaku gawé renané penggalihé Gusti, dadia ana ing omahku saiki, badanku wadhag iki, dadia ana ing omahku kaswargan.
5:10 Awit ora kena ora, kita kabèh mesthi bakal padha ngadhep ana ing ngarsané dhampar pengadilané Sang Kristus, lan saben wong bakal diadili manut penggawéné dhéwé-dhéwé, sing wis padha dilakoni sajroning uripé ana ing donya kéné, dadia penggawé sing becik, dadia penggawé sing ala.
5:11 Aku padha ngerti apa tegesé wedi marang Gusti Allah, mulané aku padha mituturi wong-wong, supaya precaya marang Panjenengané. Gusti Allah pirsa sakèhing kaananku! Muga-muga kowé uga ngerti krenteging atiku iki.
5:12 Aku ora arep ngalem awakku dhéwé ana ing ngarepmu. Malah aku mung arep awèh ketrangan sing becik, sing kena kokanggep dhasar enggonmu mongkog tumraping aku. Srana mengkono kowé bisa awèh wangsulan marang wong-wong sing padha ngegung-egungaké manungsa manut gebyaré, ora manut tata-kasukmané.
5:13 Yèn aku katoné padha kaya wong sing ora waras, kuwi merga aku padha nindakaké ayahané Gusti Allah. Lan yèn aku katoné kaya wong waras, kuwi merga krana kowé.
5:14 Urip kita iki dikwasani déning sihé Sang Kristus, yakuwi samangsa kita ngakoni, yèn wong siji wis mati kanggo wong akèh, dadiné wong kabèh mau wis mèlu mati ana ing Panjenengané.
5:15 Sang Kristus séda kanggo manungsa kabèh, supaya saben wong sing padha urip, uripé ora lumadi marang awaké dhéwé, nanging lumadia marang Panjenengané kang wis séda lan wis kawungokaké kanggo kepentingané wong-wong mau.
5:16 Mulané saiki kita ora ngukur wong manut panemuné manungsa. Senajan dhèk biyèn kita mawas Sang Kristus manut panemuné manungsa, nanging saiki wis ora mengkono.
5:17 Sing sapa nunggal karo Sang Kristus, wong mau wis dadi titah anyar, sing lawas wis sirna, sing anyar tuwuh.
5:18 Kabèh mau pakaryané Allah lantaran Sang Kristus. Gusti Allah wis ngrukunaké kita, para mungsuhé, karo Panjenengané piyambak, kadadèkaké para mitrané. Lan Gusti Allah mau uga maringi ayahan marang aku kabèh, supaya wong-wong liyané uga kadadèkaké mitrané Allah.
5:19 Pawarta sing padha dakwartakaké yakuwi bab enggoné Gusti Allah wis ngrukunaké para manungsa karo Panjenengané piyambak lantaran Sang Kristus, tanpa ngétang paneraké manungsa. Panjenengané mitayakaké pawarta karukunan mau marang aku kabèh.
5:20 Kuwi sebabé aku padha dadi utusané Sang Kristus, kaya-kaya Gusti Allah piyambak ngandikani kowé lantaran aku. Atas asmané Sang Kristus kowé padha dakatag-atag: Padha gelema karukunaké karo Gusti Allah.
5:21 Sang Kristus sing tanpa dosa, wis didadèkaké dosa merga kita, supaya srana nunggal karo Sang Kristus, kita padha karukunaké karo Gusti
Jembatan nglewati kali Kali Danube ing negoro Hungaria lan Slovakia.
Kali (krama Lèpèn) punika margi kanggé miyosipun toya saking dhataran ingkang inggil tumuju dhumateng dhataran ingkang langkung andhap. Lèpèn ugi dados satunggaling komponèn wonten ing siklus toya. Toya ingkang mili wonten ing lèpèn biasanipun asal saking toya jawah, sumber toya, toya siti, lèpèn alit, grojogan, tlaga, lèlèhan ès saking gunung, utawi bucalan saking penampungan toya (dam lan sanèsipun). Mèh sadaya lèpèn kahubungaken kaliyan lèpèn sanèsipun ingkang dipunwastani aliran lèpèn, tlatah ingkang langkung inggil dunungipun lajeng minangka sumber kanggé lèpèn punika. Toya lèpèn ugi saged asal saking sumber toya siti. Wiwit saking sumberipun, lèpèn mili mangandhap, biasanipun dumugi ing seganten utawi hilir sungai|tlaga. Wonten tlatah ingkang gersang amargi titiwancinipun kering|panas|rendheng, toya lèpèn kadhangkawis telas utawi kirang amargi pemanasan|panguapan. Toya lèpèn saged ugi ngrembes wonten ing salebeting sangandhapipun siti utawi watu ingkang kathah pori-porinipun lan saged katembus, lajeng dados air bawah tanah|banyu lemah|air tanah|toya siti. Panyedhotan toya kanggé indhustri, irigasi lan sanèsipun ingkang keladuk kathahipun, ugi saged ndadosaken lèpèn garing sakdèrèngipun dumugi seganten utawi tlaga. Sungapan utawi bagéan ingkang langkung andhap, déning para ahli géologi dipunsebat minangka level dhasar lèpèn. Tlatah ingkang
tapel wates antawis tlatah tangkepan toya setunggal lan sanèsipun, pramila lajeng dipun wastani pamérangan toya, utawi ing
ingkang dumados saking dhasar jeram ing antawisipun pinggir lèpèn. Lèpèn ingkang ageng gadhah dhataran lubèran banjir ingkang langkung wiyar. Dhataran punika saged langkung wiyar tinimbang ukuran lèpènipun piyambak. Wonten ing tlatah kitha, bédanipun kanal lan dhataran lubèran banjir dados kabur amargi dhataran lubèran banjir kathah ingkang dados tlatah pemukiman utawi industri. Kanal utawi badan lèpèn biasanipun arupi setunggal ilèn toya, ananging sawetawis lèpèn ngilèkaken langkung saking setunggal ilèn lajeng dados jalinan lèpèn. Lèpèn kados makaten pancèn awis-awis,
sinambung (anastamosing river), inggih mèmper kaliyan jalinan lèpèn. Lèpèn kados makaten punika ilènipun mènggak ménggok lan ngandhut
manungsa wiwit lairipun jaman peradhapan, minangka sumber toya, sumber pakan, kanggé transport, minangka rintangan pertahanan, sumber tenaga kanggé nggesangaken mesin-mesin lan kanggé mbucal sampah. Salami éwon taunan lèpèn sampun dipun ginaaken minangka sarana navigasi. Navigasi lèpèn dados sarana transport ingkang paling mirah lan taksih
kajeng migunakaken lèpèn kanggé transport kajeng kanthi milèkaken kajeng saking wana dhumateng panggénan penampungan kajeng kanggé prosès salajengipun. Makaten ugi, lèpèn sampun dados sumber pakan wiwit jaman pra sajarah. Sanèsipun minangka sumber mina (iwak), lèpèn sacara boten langsung ugi mbiyantu tuwuhing tetandhuran kanthi nyedhiaaken toya. Lèpèn mujudaken ranté pakan ingkang lumintu. Lèpèn ugi dados sumber toya, pramila boten nggumunaken yèn
kasilaken lan dipun ilèkaken déning lèpèn minangka bahan konstruksi wangunan. Ing genersi sapunika, kaéndahan lèpèn lan habitat ing sakubengipun kathah ingkang dipun dadosaken obyèk turisme. Lèpèn ingkang mili wonten ing tlatah pegunungan, nggadhahi jeram ingkang ilènipun cepet, kanthi toya ingkang bening, kadhangkawis ugi nggadhahi grojogan. Jeram ugi asring dipun dadosaken wahana rekreasi. Lèpèn ingkang milinipun cepet lan grojogan asring dipun pigunaaken minangka sumber energi, arupi roda toya lan pabrik listrik hidro.
Upaminipun, Lèpèn Danube, sampun dangu dados tapel wates Kekaisaran Romawi, lan sapunika dados tapel wates antawis negari Bulgaria lan Romania. Lèpèn
ingkang dipun langkungi. Sajarawan Yunani ingkang pinunjul Megasthenes (350BC-290BC) nyebataken bab Lèpèn Gangga makaping-kaping wonten ing karyanipun Indika, yèn India nggadhahi kathah lèpèn ingkang ageng lan saged dipun layari, asalipun saking gunung-gunung lan mili ing tlatah wates lèr tumuju dhumateng `epèn Gangga. <!
Biologi[besut | besut sumber]
Flora lan fauna ing lèpèn arupi werni-werni habitat. Senajan boten sadaya organisme tahan gesang wonten ing toya tawa ingkang wonten ing lèpèn, nanging sawetawis kadosdéné Salmon lan Hilsa saged tahan gesang wonten ing toya lèpèn lan
ing sekitaripun akibat saking curah jawah ingkang dhuwur. Banjir dados bagéan alami wonten ing siklus lèpèn. Mayoritas érosi ing badan lèpèn lan tlatah lubèranipun kadadosan salami banjir. Ewosemanten, manungsa nyegah banjir alamiah wau kanthi ndamel tembok ing pèrèng lan nglempengaken ilènipun toya lèpèn, ingkang lajeng murugaken garingipun tlatah ingkang sejatosipun sacara alamiah kedah teles.
Dam, utawi bendhung saged dipun damel kanggé ngontrol aliran, nyimpen toya lan minangka sumber energi.
Tanggul saged dipun damel kanggé nyegah toya lèpèn mblèbèr wonten ng tlatah lubèran.
Kanal kanggé ngubungaken lèpèn kaliyan lèpèn sanèsipun kanggé mbagi toya lan kanggé
ngrisak modifikasi ingkang dipun damel déning manungsa. Kanal dados langkung dhangkal, mekanisme lawang toya risak amargi yuswa, tanggul lan dam saged bocor utawi ngrembes. Kauntungan saking nata lèpèn asring buk-bandha kaliyan ongkos sosial ékonomi kanggé nata lèpèn lan akibatipun. Minangka satunggiling conto, ing bagéan donya majeng, lèpèn dipun tata nganggé kanal-kanal kanggé nyegah banjir wonten tlatah ingkang dipun kembangaken, nanging akibatipun banjir ingkang langkung ageng saged ngrisak
fractal|kapérang-pérang pramila ndadosaken sesah kanggé ngukur panjangipun lèpèn. Tansaya persis ngukuripun, lèpèn dados tansaya panjang. Ugi, sesah nemtokaken ing pundi asalipun utawi pungkasanipun lèpèn, amargi asring, bagéan inggil lèpèn kawangun déning jeram usuman, rawa-rawa, utawi tlaga ingkang tansah owah. Punika kinten-kinten ukuranipun sedasa lèpèn ageng ing donya:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali&oldid=1089261"	Kategori: KaliWujud banyuKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan umumArtikel DhasarArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 13 Sèptèmber 2016.
Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10, ingkang angadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Wiwitipun nyariyosakên têdhak dalêm nyanjata sangsam dhumatêng kagungan dalêm pagrogolan ing Krapyak, salajêngipun kawontênan ing Surakarta ingkang kalêbêtakên ing pèngêtan punika.
Ingkang kadhawuhan ngikêt Radèn Ngabèi Purbadipura, abdi dalêm kaliwon gêdhong têngên.
Kaêcap wontên ing kantor pangêcapanipun Budi Utama, ing Surakarta.
Pratelan cariyosipun Sêrat Sri Karongron jilid 4 ... Kaca ... Sêkar
6. Wontên tamu saking Dhitslan ... 21 ... Sinom
7. Sêkatèn Mulud Alip 1843 ... 46 ... Pangkur
8. Patih Ngayogyakarta sowan dhatêng Surakarta kagambar malih ... 50 ... Pangkur
9. Miyos Bakda Grêbêg Mulud ... 65 ... Dhandhanggula
10. Sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing Ngayogyakarta ... 69 ... Maskumambang
sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ... 72 ... Maskumambang
13. Tamu saking nagari Cina nama Si Nao Wèi
têdhak nagari Walandi ... 89 ... Kinanthi
21. Taun raja suwak ... 92 ... Kinanthi
22. Supitipun putra dalêm B.R.M. Nawawi ... 92 ... Mijil
23. Têdhak Ngèksipurna ... 93 ... Mijil
Maesalawung (wilujêngan nagari) ... 115 ... Dhandhanggêndhis
27. Jumênêngan residhèn ... 126 ... Mêgatruh
28. Supitipun putra dalêm 3 ... 132 ... Sinom
sadhèrèk dalêm kakung 1 ... 137 ... Asmaradana
30. Pasowanan ngêpang hajad dalêm malêm salikur ... 139 ... Mijil
31. Kangjêng Radèn Adipati pamit tindak dhumatêng Batawi mêthuk rawuhipun Kangjêng Pangeran Angabèi rawuh saking nagari Walandi ... 146 ... Slisir
32. Wontên gandhèk saking Ngayogyakarta ... 152 ... Pangkur
33. Têdhak Samarang mriksani tontosêtèlêng ... 173 ... Dhandhanggêndhis
34. Pambikakipun krêtêg enggal ing Bacêm ... 182 ... Mêgatruh
35. Utusan dalêm jiarah dhumatêng Ngambon ... 196 ... Asmaradana
Iyasan Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10, ingkang angadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Wimanasara | ingkang nunggil sang nata | kangjêng ratu malihipun | Dyan Ayu Rêtna Purnama ||
14. kulambi atela wilis | kain rumput kancing lima | modhèl Itali gulone | malih ingkang atut
miwah pirantine pêpak | ingkang badhe ngladosake | ampilan dalêm sanjata | namung sudhiya gangsal | ingkang satunggal kasêbut | Kyai Gêng
ampuh sanjata punika | kang kêna pasthi lina | wus tamtu tatune biru | marma yèn kêna ing kewan ||
19. kewan kang bakal binukti | kang biru kudu
jroning pagrogolan | kênane nèng jaban bêthèk | miturut kang pinaryoga | wong nonton wadon priya | gêdhe cilik
tinulak | rinêksa bokmanawa | dadi kaplêsatan iku | wijiling mimis sanjata ||
1. ya ta wau kangjêng narapati | ingkang nitih motor | sampun rawuh myang para pandhèrèk | ginarubyug ampilane wuri | nênggih Kangjêng Kyai | Tejadaru limpung ||
2. lawan malih nama Kangjêng Kyai | Arjasara towok | sabêt Kyai Jabardas asmane | tamèng wêngku mas cêplok plag Bèlgi | ingkang ngampil-ampil | kalung samiripun ||
3. sampun mandhap wau para putri | saking jroning motor | marang wingking dalêm samyandhèrèk | sri narendra wus mandhap tumuli | alênggah ing kursi | lan dayita prabu ||
4. munggwèng jroning [jro...]
[...ning] pasanggrahan asri | kang sampun mirantos | kakung putri wus sumewa andhèr |
kabèh kang sami ningali | kêna ingkang berok | sawatara andhawahi manèh | uga kêna likangingkang. wus winuni | samana wus olih | lima sami jalu ||
8. ing tyas sangêt ngungun kang ningali | de kangjêng sang katong | yèn nyanjata wus pasthi kênane | nora nana ingkang ngaping kalih | ambruk tan bisosik | kêna êlêngipun ||
9. Dyan Mas Bèi Patmadipura ngling | mulane mangkono | awit kangjêng sang nata duk anèm | puruhita dèn wastani aji | Sirwenda pan saking | radèn mas sinêbut ||
10. Arya Suryawinata suwargi | wayah dalêm katong | kaping 3 dumadi putrane | Kangjêng Gusti Pangran Mangkubumi | kang sumare munggwing | Nglawiyan linuhung ||
11. kalih aji Danurwenda saking | pêpundhèn kadhaton | Kangjêng Ratu Pambayun asmane |
putra dalêm ping sapta sang aji | ingkang kaping katri | kagungan puniku ||
12. aji Ardapurusa linuwih | wasiyat sayêktos | saking ingkang rama suwargane | sampeyan dalêm sinuhun kaping | sanga widagda mring | kawruh agal alus ||
13. marma lamun nyanjata sang aji | jêdhot nora mindho | pasthi kêna arang malèsède | manthuk-manthuk ingkang dèn
nganggo dèn bawani | ing têmbang [tê...]
[...mbang] mêgatruh ||
19. suwuk nuli gêndhing pinggir kali | banjur muni kroncong | gêndhing bintang
wus sinuwuk mênêng kang mênyanyi | samana wus wanci | jam loro tri mênut ||
24. paring sasmita kangjêng sang aji | ngajêngakên motor | gya jumênêng sakalihan kanthèn | lawan wau kangjêng pramèswari | wus sami anitih | pra putri tan kantun ||
25. myang ampilan dalêm atut wuri | sadaya nèng motor |
1. tanggal kaping pitulas ri Sênèn esuk | nênggih sajêroning puri | siniwaka jêng sang prabu | lir adat ingkang sumiwi | abdi dalêm
nampèni cundaka saking | kangjêng sang warôngka prabu | wose ngunjuki udani | iyasan dalêm sang katong ||
5. griya klinig ingkang tumancêp ing kampung | Panularan pinggir margi | pan badhe panggenanipun | angupakara wong sakit | panggarapipun wus dados ||
6. bilih wontên lilah dalêm jêng sang prabu | dènnya wiwit nyambut kardi | wontên griyenggal puniku | abdi dalêm dhoktêr sami | benjing ri Rêbo Kaliwon ||
7. wulan Sura tanggal kaping kalih likur | ing warsa Alip puniki | rangkêp titimangsanipun | ping sapisan Januari | angkaning warsa winaos ||
8. 1913 nyuwun | timbalan dalêm sang aji | wadananira kang tungguk | sawuse
kapanggih prasami linggih | umatur wadana caos ||
10. kadya kang wus kasêbut ing dhuwur mau | paturan wus dèn tampani |
piniyarsi | sanalika paring dhawuh | sampeyan dalêm nglilani | kang umatur mundur alon ||
12. nyi tumênggung sampun maringakên dhawuh | mring
winuwus tanggal kaping kawan likur | nunggil wulan warsa | wau ta kangjêng sang aji | sakalihan Jêng Ratu Pakubuwana ||
2. ri puniku miyos kangjêng sang aprabu | marang Pracimarja | kadya adat ingkang uwis | nitih motor Kiyai Rara Kumênyar ||
jajaripun | lan urdênas lurah | amung ingkang
8. upsiripun maskapêne patang puluh | abdi dalêm gladhag | pamajêgan Bayalali | sawadana kaliwonira tut wuntat ||
9. wus ngalumpuk sabaune nèng marga gung | ingkang kalangkungan | titihan dalêm sang aji | lan titihanira kang dhèrèk sadaya ||
10. bok kasandhung mogok nèng marga kang lungur | nyêngka nyêngkrèk munggah | dhusun Pule lan Maliwis | mila sami dèn jagani bau gladhag ||
11. enggalipun kangjêng sang prabu wus rawuh | ngarsèng pasanggrahan | mandhap saking motor tuwin | pra priyantun dalêm wus nyêlak sang nata ||
12. kang para rum andhèrèk ing kangjêng ratu | anèm miwah wrêda | malêbêt ing dalêm sami | sri narendra laju lênggah ing pandhapa ||
13. kang tut pungkur miwah kang sampun rumuhun | gya tata sumewa | munggwèng èmpèring pandhapi | sira Radèn Ngabèi Bujadipura ||
14. ngampil lawung talêmpak ingkang linuhung | Jêng Kyai Gêng Kala- | nadhah wus binêkta manjing | maring dalêm kang nampèni nyai lurah ||
15. wingkingipun sabêt tamèng towok limpung |
rikat saking | palataran ngisor akèh wong kang prapta ||
17. samyandulu pating dangongok anginguk | nadyan kêrêp têdhak | prandene
22. sarêng sampun wanci jam kalih sang prabu | laju lênggah dhahar | wontên ing pandhapi wingking | kadi adat kang sami andhèrèk dhahar ||
23. tan winuwus sawuse dhahar sang prabu | munggwèng pasanggrahan | Pracimarja wus miranti | sarwa-sarwi asampe sampêt samêkta ||
24. papan dhuwur awiyar kaberan ranu | warata bawera | sumêblak marang
ingkang lagya kagêm cangkrama sang nata ||
26. anèng dhukuh Paras karane ing dangu | yèku
adating narpasunu | warata sanagara | dhinawuhan kabèh kang anggantung laku | miwah kang mung sowan nglayat | tanna kaliwatan siji ||
7. ing dalêm Prabumijayan | lan pandhapi sadaya sampun rêsik | ya ta dintênipun Saptu | pangupakaranira | layon miwah saupakartine rampung | pêpak ingkang tinanggênah | umiring marang Magiri ||
8. nèng dalêm Prabumijayan | palênggahan tinata ing pandhapi | kang sami nglayat wus rawuh | para pangeran putra | myang santana riya panji
mayor kapitan upsir | jaba jro maskapênipun | wus tata barisira | ingkang urmat miwah ingkang
kêtib | ya ta malih ingkang rawuh | Jêng Pangran Adipatya | Arya Mangkunagara busananipun | saputra santananira | sadaya cara Walandi ||
11. dèrèng wontên ingkang lênggah | Kangjêng Tuwan Residhèn G.N. pan Wig | asistèn residhèn rawuh | kontrolir juru basa | lan presidhèn landrad para tuwan sagung | militèr kumêndhan Tuwan | Bêwès ngiring kaptin upsir ||
12. tan dangu antaranira | nuli rawuh dalêm kangjêng narpati | musikan salomprèt tambur | munya barêngan urmat | myang sadaya ingkang wus sami nèng
langking | ingkang andhèrèk sang prabu | lênggah munggwèng bak ngarsa | Jêng Pangeran Arya Prabuningrat iku | ajidan dalêm sang nata | wus rawuh ngajêng pandhapi ||
17. ririh mandhap saking kreta | kangjêng tuwan residhèn anyêlaki | marang kangjêng sang aprabu | tumuli atabean | sawusira kanthèn asta runtung-runtung | alon dènira lumampah | laju alênggah ing kursi ||
18. ing kilèn majêng mangetan | sampun mapan kang dhèrèk anèng nginggil | kang sami lênggah ing babut | atap tata sumewa | ing sapangkat-pangkate nora kaliru | undha-usuking palênggah | tan miyagah silastuti ||
19. sasampunira satata | gya lumadi wedang tèh prêsan kopi | undure tinungka srutu | sigarèt anèng wadhah | kawaratan sadayanira wus munjuk | ing nginggil miwah ing ngandhap | sami sês sarutu lincip ||
giyuh | marang sang mantrimuka | hèh ta Sasradiningrat [Sasra...]
[...diningrat] apa wus rampung | ing pangupakaranira | layone adhimas iki ||
22. kang liningan mangastawa | kula nuwun sampun sami miranti | malih ngandika sang prabu | lah mara angkatêna | munjuk nuwun sandika anuli dhawuh | kangjêng radyan adipatya | marang bêkêling bupati ||
23. sigra andhawuhkên marang | panggêdhene ing laku
jaran wus nunggang | pra prajurit tata dipun abani | jajaran jèjèr lumajur | apèl ping kalih mapan | mring panggonanira kang sampun tinamtu | tundha-tundhaning alampah | nuli apèl kang kaping tri ||
25. pantisawane ingangkat | alon-alon saking dalêm umijil | jumênêng
kang dharat atêpung bau | miwah kang numpak turangga | kareta manggon ing wingking ||
27. yêl-uyêlan gosok rodha | jagawèsthi
kang nata mrih basuki | mêngko dhisik aja mlaku | wau kangjêng sang nata | sapêngkêring layon nitih kreta kondur | marang sajêroning pura | andhèrèk kang ampil-ampil ||
28. sadaya kang sami nglayat | ugi sampun kondur tanapi mulih | ing
linapis mori pêthak | myang kareta nomêr 1.2.3. | sampun tinata lajuran | ginandhèng lan lokomotip ||
lan adatipun | sawuse rampung sadaya | mudhun kang nyenapatèni ||
33. saandhahanira samya | marang kabupatèn ing Imagiri | angaso sipêng sadalu | enjang pamitan budhal | sami wangsul marang sêtatsiun Tugu | sarêng wus wancine numpak | sêpur kang marang nagari ||
34. ing Surakarta wus prapta | senapati lapur mring srimanganti | wus katampèn nyi tumênggung | miwah rangkêpanira | palapuran marang kapatihan katur | panèwu ingkang ambêkta | anganthi kancane mantri ||
1. Ngahat tanggal ping patlikur | maksih wulan Sapar wanci | pukul satêngah sawêlas | sampeyan dalêm sang aji | têdhak marang Ngèksipurna | lawan kangjêng pramèswari ||
2. kang andhèrèk ri puniku | priyantun dalêm pra putri | Gusti Radèn Ayu Purwa- | diningrat sêpuh umiring | abdi dalêm nyai lurah | parêkan mung sawatawis ||
3. pangeran sri narpasunu | myang santana kang umiring | Jêng Pangran Arya Kusuma- | yuda sagarwa sarimbit | miwah Jêng
wadananira winuwus | ingkang andhèrèk piniji | nama Radèn Mas Ariya | Puspadiningrat bupati | pêpatih ing kadipatyan | kaliwon Radèn Ngabèi ||
6. Bujadipura winuwus | tuwin Radèn Mas Ngabèi | Purwadipura kalawan | kaliwon Radèn Ngabèi | Mangkudipura urdhênas | malih Radèn Mas Ngabèi ||
7. Jayadarsana puniku | lan sira Radèn Ngabèi | Wignyadipura
9. jaga sêkilwah pinandum | manggon anèng kori-kori | yèn dalu pulisi rundha | lan pêthilan jagawèsthi | rumêksa ing pasanggrahan | kang lagya dipun têdhaki ||
10. wigatinira sang prabu | karsa dalêm nguningani | pananêmirèng pêthetan | sêkaran ladosan saking | Tuwan Marsal ing bakulan | tinata ing êpot bêling ||
11. saha lêlangên ing umbul | karan umbul dhahar tuwin | umbul pangantèn lèrira | ing
sungsang | sadaya toyane wêning | mawèh arsayaning driya | ingkang andhèrèk sang aji ||
14. esuk sore sami adus | salulup ngambang ngêlangi |
dhawuh kondur marang praja | sri nata wus ngênyapuri ||
1. nahan malih kang winarna | sampeyan dalêm sang aji | wus dèn aturi uninga | saking residhenan bilih | wontên tamu gung saking | Bèiyêrên nagara gung | Eropah tanah Dhitslan | lêlana jajah nagari | praptèng Surakarta sapanggih sang nata ||
2. lan nyuwun priksa jro pura | jêng tuwan residhèn ngirit | tamu tri kang sêpuh nama | Pangeran Sorês
3. dene lêbête mring pura | ri Jumungah tanggal kaping | 29 maksih Sapar | titimangsaning Walandi | ping 7 Pèbruari | ôngka 19Baca: sèwu sangang atus. | 13 punika | sawuse dèn uningani | palapuran ingkang saking residhenan ||
4. tumuli paring wangsulan | dhawuh dalêm jêng
sang aji | lêbête tamu mring pura | katampèn lan
anèng paningrat | sakiduling sewakaji | kalih pangkon pinalih | sarancak kilèn gènipun | ingkang sarancak wetan | godhage kinarya margi |
sakothak purwa malih | asma Kangjêng Kyai Kadung | mungguh kang dhêmên wayang | pasthi tan bisa nyawadi |
tinata ngandhar-andhar | mawarni angrajapèni | yêyasan enggal lan kuna | saking para nata nguni | samangke apan maksih | sakèh tinata puniku | kang darbe kawajiban | nyai
analiti sugata dalu puniki | wedang srutu minuman ||
5. kang dhinahar tuwin wangi-wangi | wus tinata anèng
wadananipun | gêdhong kanan lan gêdhong kering | sarèhe seba byukan | tan ana kang kantun | samya nata dhahar meja | nèng pandhapa andrawina wus miranti | kursi bangku kêcohan ||
8. abdi dalêm kliwon [kliwo...]
[...n] kang pinêthil | badhe ngladosi kangjêng sang nata | wus sami sumewa anèng | andrawina kang kidul | tuwèng gawe Radèn Ngabèi | Bujadipura Dyan Mas | Ngabèi puniku |
amung wangkinganipun | rôngka ladrang lugas myang sungging | dene pra riya ngandhap | panji wayah buyut | sumewa nèng palataran | panganggo lir seba dina Sênèn Kêmis | badhe ngladoskên wedang ||
12. warôngkendra Kangjêng Radèn Adi- | pati Sasradiningrat wus sowan | ing srimanganti jujuge | wadana ingkang tungguk |
klanthung | kapitan upsir kang jaga | lan kalanthung rongpuluh kulambèn ugi | wau kang wus winarna ||
14. maderata kareta cumawis | Kyai Siswanda catur turangga | Ostrali krêsna ulêse | rinênggèng
15. kawuwusa malih jroning puri | sarêng sampun wanci pukul sapta | pra sumewa pêpak kabèh | ya ta kangjêng sang prabu | paripurna busanèng aji | miyos ing kamar lênggah | ing sangajêngipun | kori agêng prabayasa | ingkang sami nèng dalêm agêng pra putri | noraga mangastawa ||
16. gya jumênêng kangjêng narapati | miyos marang sasana sewaka | kang sumewa obah kabèh | urmat wiyosing prabu | gôngsa gêndhing srikaton ngrangin | sêtrik orkès musikan | samya munyambarung |
gêndhing wihèlmis sadaya | amung kaot rarase agêng lan alit | lagu ênute padha ||
18. nuli majêng ing ngabyantaraji | sumewa nèng ngisoring pananggap | kang wetan majêng mangilèn | para pangeran sêpuh | samyandhèrèk
22. amung katon pucuke sathithik | tibèng cêthik kering angathepyah | kêkêjêr
28. ingkang sami sowan srimanganti | wetan kilèn dhèrèk manjing pura | sadaya laju lampahe | alon nora kasusu | ya ta wau kangjêng sang aji | jumênêng nuli têdhak | mring satêpinipun | pandhapa iring utara | sampun tundhuk jêng tuwan resdhèn nanggapi |
4. dene wau kang tut pungkur | kangjêng sang anindyamantri | lawan kolonèl kumêndhan |
6. miwah pradanggane suwuk | sang tamu ing sêmu kèksi | dahat sukarênèng driya | marang kangjêng sri narpati | kadya kacaryan umiyat | panguparêngganing puri ||
saking kridhawaya mijil | pangunjukan dalêm wedang | riya kêkalih kang ngampil | siji kang ngampil panômpa | datansah dipun songsongi ||
9. miwah kang sowan sadarum | wus sami dipun ladosi | warata tan kaliwatan | alon dèn undurkên sami | marang gêdhong kridhawaya | wangsul sowan kang ngladosi ||
10. kapiyarsa swara suluk | pathêt manyura ngrêrangin | gêndèr suling gambang rêbab | rêmpêg panabuhe apik | ngalênyêr
badhaya wiwit mataya | nglayang andhêku mastuti | gya ngadêg tata wiraga | luruh laras ngraras ati ||
14. mênthang bau bèbèr sampur | tan wus winarna ing tulis | pambêksanirèng badhaya | rêna kangjêng narapati | tinungka majêng sugata | sês
kang sami ngladèni | tan dangu wangsul mangarsa | bêkta minuman lumadi ||
16. pangunjukan dalêm prabu | jêng tuwan lan tamu kalih | nunggil sabèri kancana |
bèri salaka pangiring | kang lênggah kursi myang ngandhap | wus sami dipun ladosi ||
17. pamundhutan ngantu-antu | inuman enggal lumadi | cekat-cèkêt kawaratan | saking kulina ngladèni | panèwu mantri pêthilan | kanthi urdênas Walandi ||
dumugi | sami mêndhak silastawa | suwuk pradôngga tan muni ||
20. malih pêpathêtan suluk | paring sasmita sang aji | marang sira radèn
lênggah puniku | katon pirênaning galih | wau ta Kangjêng Pangeran | Arya Prabuningrat nuli | majêng ngunjuki uninga | ing kangjêng sri narapati ||
lênggah dhahar | alon jumênêng sang nata | lan jêng tuwan kanthèn asta | têdhak marang andrawina | kang lênggah [lêng...]
[...gah] andhèrèk samya ||
2. sumawana ingkang sowan | anèng pananggap kang wetan | mandhap saking pasewakan | pradôngga orkès musikan | munya urmat sêsarêngan |
ing meja | nuli paladèn mangarsa | ingkang rumiyin priyôngga | sop mawi bragêdèl kênthang | alit-alit sawidara ||
5. sarta aspèrsi campuran | kang kaping kalih mangarsa | pastil isi daging ayam | suwisrig nunggil sawadhah | majêng ingkang kaping tiga | lapis saking
saos pinansiyèr nunggal | kapri pêthak tuwin kênthang | ginorèng garing kumrapyag | kaping lima kiyik dara | ingisèn
aspig lan patèdhêpogras | kadhahar kalihan sladhah | saos mayonès anunggal | majêng ingkang kaping astha ||
sumêla srutu mangarsa | pungkasan kaping sawêlas | nênggih pangunjukan wedang ||
9. kopi parêsan lan soklat | duk wau nalika dhahar | pangunjukan warna-warna | anggur putih anggur rêta | anggur asêm lan sapanya | sajrone dhahar punika | mawi kondhisi ping tiga | ngunjuk kondhisi sapisan ||
10. wilujêng dalêm sang nata | jêng tuwan ingkang ngandika | kondhisi kaping kalihnya | wilujêngira jêng tuwan | Residhèn pan Wèg punika | ingkang ngandika sang nata | têtela cêtha prasaja | kondhisi kang kaping tiga ||
11. wilujêngira Pangeran | Sorês lan Pangeran Konrad |
sugata dalu punika | tan ana ingkang kuciwa | tatraping pambojakrama |
tan sangsayèng marga | saka prabaning panjuta | èliktris padhang trawangan ||
16. wus dumugi gya tumêdhak | wangsul marang ing pandhapa | maksih sami mlampah-mlampah | rawuh paningrat ngutara | dhawuh ngajêngakên kothak | ingkang isi ringgit purwa | myang gêdhog
sadaya | laju lênggah ing pandhapa | kadya duk nalika prapta | sasampunira satata | kang lênggah nginggil myang ngandhap | sang
sumaur | babo dèn kaparèng ngarsa ||
10. nanging prayogane nganti | unining gêndhing udanmas | karo padha ngentarake | ing solah
nulya ada-ada manèh | wirèng ngêpêng capêng numpang | dariji ngering nganan | pungkasane sêblak sampur | murdandhangak mawas mêngsah ||
praptèng gon alon anêmbah | sinuwuk gangsanira | Bugis wus linggih tumungkul | sigra
tan katingal | pradôngga uga wus suwuk | suka ingkang sami lênggah ||
23. tinungka dipun ladosi | mêminuman warna-warna | anislikir kewahpao | ing kursi miwah ing ngandhap | sami ngunjuk sadaya | nyambi sês pating karêbul |
3. nuli malih kalih ngampil-ampil | sinônggasta karo | albimira rinêngga samake | saking baludru wungu kêmrunggi | ing pinggir dipun lis |
tan patyadoh | ngisor gathuk sathithik pungkase | dèn talèni wangsul kadya dhasi | liningling sinangling | wit sêkar
dèn ulêsi | kêsting wungu alus ||
7. wus prapta ngarsa dalêm sang aji | wau pra kaliwon | dinangu kang sira ladèkake | apa uwis ganêp kabèh iki | munjuk
sri nata samangke | ingkang kaping sadasa lan malih | kangjêng pramèswari | nyarakit tinumpuk ||
12. nuli albim kalih sami isi | gambaring kadhaton | Surakarta Adiningrat kabèh | jawi lêbêt pêpak warni-warni | tinupiksa pèni | panatane urut ||
13. tigang warna dhuwung gambar albim | paring dalêm katong | marang tamu kang sêpuh asmane | Sang Pangeran Sorês wus nampèni | kang saprangkat malih | uga warna têlu ||
14. kadya kang wus kasêbut ing nginggil | mring tamu kang anom | yèku Pangeran Konrad tan pae | lan kang raka Pangran Sorês sami | sumèh aningali | paring dalêm prabu ||
15. ingkang winot bèri slaka alit | wau kang sajodho | isi gambar rong rakit kabinèt | ugi gambar dalêm jêng narpati | lan dayita aji | wus kinon umaju ||
16. tuwin kang ngampil tungkat [tungka...]
18. iku pinaringakên pangiring | maring tuwan loro | Tolêg saking Batawi lan manèh | marang Tuwan Ajidan Prèihir | Ponraosên nami | sang tampi
21. mangke gantya dadya têmbung Jawi | mung wosing suraos | kang tampi sih mangkana ature | paring dalêm wus ulun tampèni | ingkang warni katri | gambar albim dhuwung ||
22. kula sakalangkung trima kasih | sihira sang katong | barang wau badhe kula angge | angsal-angsal mring kangjêng ramaji | ing Bèyêrên nagri | môngka tandhanipun ||
23. lamun ulun wus sagêt kapanggih | lan paduka katong | wontên jro pura Surakartane | nadyan kula wus praptèng nagari | ing Bèyêrên benjing | tamtu botên limut ||
gya lumadi mêminuman manèh | mring kang sami lênggah ngandhap nginggil | mung kantun ngêjogi | wau kang dèn unjuk ||
28. mangke mawi ladèn wangi-wangi | odhir myang palonyo | para lênggah ngunus sap astane | saking kanthongan ing
panabuhe ririh | sarèh pamiwalkung ||
sajanturing ringgit | karasa ngêsipun ||
33. sri kuncara sêsêg sawatawis | nuli alon kêndho | angandhêlong gong suwuk
bubaran kabèh | tan winarna kang sami rêrêsik | wus rampung gya mulih | santun sêkar pangkur ||
1. kunêng gantya winursita | Rêbo tanggal ping lima Mulut Alip | sami angkanirèng taun | lan ingkang wus winarna | wanci siyang abdi dalêm anggong sagung | pêpak anèng sitibêntar | saking balebang ngusungi ||
2. kagungan dalêm pradôngga | sakatèn gêng miwah sakatèn alit | binakta mring
karut | èdi rèmèh idêr dhasar | gurubakal gurudadi ||
4. mawarna-warna gumêlar | wong kang nonton tuwa nom gêdhe cilik | lanang wadon ambarubul | manganggo sarwa anyar | têka lunga ngetan ngulon ngalor ngidul | sanggon-ênggon tanpa sêla | kêbak kèbêkan ing janmi ||
5. mangkono ing Surakarta | lamun sasi Mulut sakatèn muni | wong jro nagara lan dhusun | akèh kang
anglur samargi-margi | kang jinujug masjid Agung | banjur bae anyêdhak | ing gamêlan sakatèn lagi tinabuh | yèn wus
akèh lamun dalu | lir dhawêt anèng wadhah | wanci pukul sanga kangjêng sang aprabu | miyos marang sakatenan | nitih motor
numpak turanggi | ing ngarsa miwah ing pungkur | ana kang dhèrèk dharat | ngrompol ngumpul sakônca
12. kanthi kaliwon pêthilan | kang kinarsan andhèrèk aningali | mangkono ing sabên dalu | sajrone sakatenan | lamun
sapêngkêr dalêm sang prabu | wong nonton rada suda | nanging bango toko nora nana tutup | padhange maksih sumêblak | saka diyane èliktris ||
kanthinipun | para bupati ingkang | samyandhèrèk duk rawuh dalêm sang prabu | sampeyan dalêm Jêng Sultan | nèng Surakarta nagari ||
16. mangsuli Wôngsasarsana | mantrimuka Ngayogya dèn timbali | mring Surakarta puniku | punapa wigatinya | amangsuli alon rewangira muwus | mênggah ing pamirêng kula | milane dipun timbali ||
17. nalika dhèrèk sang nata | ing Ngayogyakarta rawuh ing ngriki | pêpatih dalêm sang prabu | Ngayogya Surakarta | lan bupati kang andhèrèk myang kang mêthuk | sadaya sami
sadayanipun | gambar sorot punika | dadya tôndha kaananira satuhu | môngka [mông...]
[...ka] kang sampun tan cêtha | lêrês lamun pining kalih ||
20. nêngna kang sami rêrasan | kawuwusa ri Ngahat tanggal kaping | sanga maksih wulan Mulut | nênggih sajroning pura | bangsal-bangsal
32. ing srimanganti winarna | pan kajawi kang caos wêwah malih | nênggih radèn mas puniku | Arya Purwadiningrat | Dyan Mas Arya Yudanagarantuk dhawuh | sakarone kinèn sowan | anduduk nèng srimanganti ||
1. kunêng ingkang wus sami anèng kadhatun | mangsuli ing wanci enjing | sayakti sarêng ing laku | carita kinarya gênti | ing Ngayogya
cumawis kilèn pandhapi | lan ampilanira sampun | pêpak kang badhe umiring | sasmita gya têdhak alon ||
sawatawis | myarsa têngararsa bodhol ||
11. nulya sami minggah mring kareta sêpur | jroning wagon nomêr siji | dene ta pangiringipun | sami numpak nomêr kalih | sumawana sakèhing wong ||
12. ingkang arsa nunggang sêpur nomêr têlu | suk-êsukan rêbut dhisik | ing wuri pating garubyug | kasusu watir yèn kèri | nyangking nyunggi bopong gendhong ||
13. wus lumêbu kabèh kang lawang tinutup | kondhèkture nyasmitani | yèn panatanira rampung | masinis tanggap nampani | ploit munya sru sumênthot ||
14. nuli mangkat kang sêpur jam pitu esuk | luwih sèkêt siji mênit | lir adating lampahipun |
sabên haltê dèn êndhêgi | myang sêtatsiun akèh wong ||
15. mudhun nunggang tanpa lèrèn pra kondhèktur | dènira aniti karcis | nomêr siji loro têlu | angguntingi anampani | saka wong tuwa
sami | lir duk mêthuk sampeyan dalêm [da...]
[...lêm] Jêng Sultan ||
5. musthikèng Ngayogyakarta | nalika rawuh martuwi | mring kadhaton Surakarta |
Ngayogya Surakarta | sampun sêsalaman sami | nuli lênggah munggwèng wahkamêr sakêdhap ||
9. sêsêmbèn tanya-tinanya | kangjêng radèn adipati | alon ngandika kakang mas | Suryanagara punapi | kareta wus cumawis | kang dinangu matur sampun | nuli malih ngandika |
mring tamu dèn ancarani | bidhal saking sêtatsiun nitih kreta ||
Pangran Arya Adipati | Danurêja matur marang | Jêng Tuwan Residhèn pan Wig | ngaturkên tabe saking | Sampeyan Dalêm Sang Prabu | Sinuhun Kangjêng Sultan | miwah kangjêng pramèswari | saha putra sadaya mugi katura ||
12. lan ingkang tabe Jêng Tuwan | Residhèn Ngayogya nagri | kaatura ing paduka | mangsuli tarima kasih | lan manggut sêmu manis | jêng tuwan residhèn dangu | punapa
praptèng nagari | NgalogyakartaNgayogyakarta. mugi | angaturna tabenipun |
caritanira | wus dumugi srimanganti | kangjêng sang nindyamantri | sakalihan lênggahipun | jèjèr apapak rampak | dene kang para bupati | Surakarta Yogyakarta sêsêlingan ||
17. Pangeran Kolonèl Arya | Purbanagara sumiwi | anèng srimanganti wetan | kaadhêp
19. yèn adhi mas Adipatya | Danurêja wus sumiwi | lan pra bupati Ngayogya | ingkang padha
dèn timbali | kabèh nèng srimanganti | sandika nyai tumênggung | laju malêbèng pura | sapungkure kang winêling | têdhan dalêm wedang tèh kopi pêrêsan ||
20. cangkir binèri salaka | urut lajuran lumaris | saking gêdhong kridhawaya | mêdal marang srimanganti | iku ingkang
ngladèni para bupatya | puniku ingkang sumiwi | ngunjuk paring dalêm wedang | sadaya sampun waradin | kang sowan jroning puri | pra pangeran riya dhuwur | uga wus pinaringan | wedang ingkang angladèni | punakawan sewaka sakanthinira ||
1. ya ta wau nyi tumênggung | ingkang sampun anampèni | atur palapuranira | kangjêng radèn adipati | laju kewala lampahnya | mangilèn ingkang tut wuri ||
2. nyai lurah ngiring pungkur | samana kangjêng sang aji | lênggah kamar padandosan | ing madusuka
Ngayogya | samangke sampun sumiwi | lawan panunggilanira | sami wontên srimanganti ||
4. dhawuh dalêm sang aprabu | kabèh warahên umanjing |
swara ririh | sasorah sarèh angarah | murih ing rèh ngarih-arih ||
8. mring kang malêbèng kadhatun | têtêp
wau lampahipun | kangjêng sang anindyamantri | tuwin kolonèl kumêndhan | sumawana pra bupati | laju sowan
12. rampung ing panggambaripun | kangjêng radèn adipati | kalawan wau sadaya | kang sampun
munya ngurmati | gêndhing srikaton araras | sampyêng panabuhe ririh ||
14. wus lênggah kangjêng sang prabu | ing kursi ingkang dèn
dènira nêmbah | umatur kawula nuwun | pangèstu dalêm sang nata ||
8. sadaya sami basuki | sang nata malih ngandika | rama prabu ing samêngko | apa
arinira | myang bocah wadana kabèh | mau kang padha ginambar | ana paningrat wetan | kapriye
manawi kalêrêsan | botên kados ingkang sampun | mèsêm kangjêng sri narendra ||
12. sarwi angandika aris | sapa mau ingkang gambar | kang dinangu matur alon | Kangjêng Radèn Adipatya | Sasradiningrat nêmbah | kula nuwun pun Tumênggung | Jayanagara kang gambar ||
13. nênggih sampun sawatawis | dènira sami ngandikan | wau ta kangjêng sang katong | dhawuh sakalihanira | kinon sami mêdala | mundur saking ngarsa prabu | matur sandika wotsêkar ||
14. sang nindyamantri wus mijil | wangsul marang srimangantya | kang nèng paningrat
wanci jam kalih siyang | laju sami bujana | nèng panti wibawa nutug | wus dumugi dènnya dhahar ||
rampung gya nitih kreta | mangkat marang sêtatsiun | para bupati tut wuntat ||
21. Kangjêng Radèn Adipati | Sasradiningrat dènira | anguntapakên tamune | amung nèng ngèmpèr pandhapa | dene para
ingkang tômpa | mangkono ing salawase | lan malih kaotipun | lamun malêm bakda ing srambi | masjid Gêdhe sawusnya | ngisa
duk wau siyang sampun | dèn paringi salawat dhuwit | saking kangjêng sang nata | waradin dipun dum | siji kaji rong
mangsuli siyangipun | ing sitinggil duk wau enjing | gôngsa sakatèn minggah | marang sitiluhur | tinata
marga munya | gêndhing rambu wangsul marang masjid malih | tut wuri ing gunungan ||
12. lênggah dalêm kangjêng narapati | siniwaka munggwèng sitibêntar | sawuse andhawuhake | wilujêng dalêm prabu | sapiturutira kundhisi |
nyandhang anyar nganggo sugih dhuwit | banjur angumbar karsa ||
15. arsa nyandhak mring wosing wong urip | rong prakara
16. paran baya dènira nyabili | yèn pra mudha miyat kang mangkana | dhasar dèn dhèhèmi nolèh | adhuh sayêkti wimbuh | giranging tyas cangkelak bali |
kapindhone aran kalam dikir | yèku ilating manusa tansah | amung kudu ngrasakake | kang enak mangan nginum | kang tan enak pasthi dèn mohi | mangkono ing agêsang | adat watêkipun | môngka ta ing sakatenan | mèh saengga tanpa cuwa kang kinapti | gumêlar rajah tamah ||
panggonan bêcik | priye dènira nora | anutugi kayun | mung janji anggembol arta | ingkang sobèk
nonton mring alun-alun | lamun nuju sakatèn muni | sabdane mupung gêsang | mrih sukaning kalbu | mangkono iku wus lumrah | para mudha
wanci jam 9 | jêng gusti pangran dipati | ing Ngayogyakarta seda ||
5. ingkang dados jalaran gêrah dhesêntri | wus antawis wulan | gêrahe jêng narpasiwi | saya nglayung têmah seda ||
bupati | sangêt kagèting wardaya ||
8. nulyandhawuhakên dhatêng srimanganti | mêdal Nyai Sêca- | dipura dhawuhing aji | dhumatêng ing kapatihan ||
9. dhawuh dalêm dikakakên amangsuli | dhumatêng Ngayogya | sarèhne kangjêng sang aji | ing panggalih tan kacêkap ||
10. dados dèrèng sagêd utusan sang aji | nglayat mring Ngayogya | wus dèn dhawuhkên tumuli | mêdal tilpun amrih rancag ||
11. sanalika kangjêng radèn adipati | amangsuli tilgram | dhatêng Ngayogya nagari | suraos lir dhawuh
12. ya ta tanggal kaping 22 maksih | nunggal wulan ngarsa | Jêng Tuwan Residhèn
14. lawan nyonyahipun sowan jêng sang aji | wontên ing parasdya |
badhayan wirengan sami | bêksa namung sarambahan ||
18. sajroning lêlangên sugata mangarsi | pangunjukan wedang |
20. sampeyan dalêm sang nata amaringi | tungkat pênthol êmas | lan gambar salon sarakit | mring tuwan tamu punika ||
21. sabibaring badhayan jêng sri bupati | têdhak marang Arga- | pura lan tamu mriksani | kaananing Argapura ||
22. risang tamu nulya tèkên mratandhani | yèn [yè...]
[...n] sampun uninga | ing Argapura jro puri | lajêng wangsul mring parasdya ||
23. wus antara dangu dènira martami | sang tamu pamitan | sri narendra anglilani | jro pura lajêng bibaran ||
24. dintên Akat tanggal 30 maksih | nunggil wulan warsa | sampeyan dalêm sang aji | utusan nglayat mring
32. lajêng sadaya sami dipun ladosi | wedang lan inuman | sigarèt srutu waradin | wus sami ngunjuk sadaya ||
33. Kangjêng Pangran Arya Prabuningrat pamit | marang Kangjêng Sultan | linilan gya sami mijil | wangsul dhatêng Surakarta ||
34. lajêng munjuk ing kangjêng sri narapati | sakrèhing dinuta | dhawuh dalêm jêng sang aji | kalilan ngaso
sayah mêntas nglayat | kunêng wau kang winarni | winoting sêkar sri nata ||
1. ing dintên Salasa tanggal | ping kalih Rabinguakir | maksih Alip ingkang warsa | sampeyan dalêm sang aji | nampèni tamu saking | nagri Cina sinambat rum | sinaowèi pangkat | ministêr sowan sang aji | ingkang ngirit tuwan juru basa
sarambahan bêksanipun | sang tamu ingancaran | mring Argapura mriksani | wus dumugi nuli wangsul mring parasdya ||
wulan warsa maksih nunggil | kangjêng sri narapati | lênggah ing pandhapa agung | madyèng sana sewaka | pêpak kang sami sumiwi | ngabyantara
pangantèn sampun mangarsi | nulya dèn usikumi | dening rahadèn pangulu | nèng ngarsa dalêm nata | pragading paningkah nuli | sang pangantèn wus
nata angênyapuri | bibaran pra sumiwi | dene ta pangantènipun | kalilan sakalihan | kondur marang ing Magiri | aprasasat wus tan mawi pakurmatan ||
9. amung ringkêsan kewala | kajaba kang darbe wajib | rèhning panggih dhudha rôndha | marma nora dèn urmati | lir adat narpasiwi |
pan amung ambujêng parlu | nênggih enggaling crita | pangantènira
pawaka | wus rawuh kangjêng sang aji | ing loji Gênêngsari | miwah sapandhèrèkipun | nênggih ingkang
mantu dalêm jêng sang aji | sadhèrèk dalêm [dalê...]
[...m] putri | Gusti Bandara Dyan Ayu | Purwadiningrat saha | kang rayi anama Gusti | Radèn Ayu Yudanagara lan garwa ||
15. kaliwon kang dhèrèk nama | iku Radèn Mas Ngabèi | Purwadipura kalawan | sira Rahadèn Ngabèi | Mangkudipura kanthi | Sastraukara Panèwu | kang mangkat wau enjang | numpak sêpur ngrumiyini | iku Radèn Ngabèi
sapandhèrèk nitih kreta | kreta montor anyêkapi | gya linggar saking loji | sawatawis têbihipun | kèndêl dhusun Nanasan | mandhap saking kreta sami | mapan munggyèng pêpunthuk ananging lêmpar ||
19. majêng mangalèr lênggahnya | mariksani ardi Mrapi | ing pucak murup mrangangah | muncrat nyalorot manginggil |
lumintu tanpa uwis | mawa swara gumaludhug |
wismanipun | Tuwan Pingèsên nama | mantune Dhesèncê Andri | lamun siyang sang nata têdhak Prambonan ||
23. Jêng Gusti Suryadilaga | lan kang garwa rina wêngi | rawuh sumewa ramendra | sajrone nèng Gênêngsari | lamun wus bibar bukti | andhèrèk dhahar sang prabu | kondur marang Ngayogya | nitih motor wira-wiri | saking gênge trêsna sungkême mring nata ||
24. ingkang mêthuk duk sapisan | mring Pakualaman prapti | yèku ingkang darbe wisma | mêngkoni ing Gênêngsari |
anama Tuwan Santi | sukèng tyas kalangkung-
ing margi | rawuh ing Klathèn nuli | karsa angampiri iku | marang ing wismanira | sadhèrèk sang
sasi | anunggal warsa lan ngarsa | sampeyan dalêm sang katong | lan Jêng Ratu Pakubana | têdhak Mangkunagaran | cara Walandi sang prabu | Jendral
Radèn Mas Ngabèi Purwa- | dipura ngampil pêdhang | lan Radèn Ngabèi Mangku- | dipura nongsong sang nata ||
rawuh kangjêng sang aji | Jêng Gusti Mangkunagara | gupuh-gupuh mêthukake | laju ingancaran lênggah | lumados kang sugata | sawatawis lênggahipun | gya têdhak mring sakolahan ||
7. maksih sajroning capuri | capuri Mangkunagaran | ing wingking dalêm prênahe | dèn arani Purwasana | ngulon ujuring wisma | iku sakolahanipun | santana Mangkunagaran ||
anèng ngisor | sri nata alon ngandika | kakang mas sun karênan | miyat sakolahan niku | muga tulusa raharja ||
10. jêng gusti matur kapundhi | angsala
dumugi | sri naranata pamitan | jêng gusti alon ature | sangêt panuwun kawula | dene wus kalampahan | karsa nguningani rawuh | mring
mring dhatulaya | wus rawuh sakèh rahayu | kang andhèrèk gya bibaran ||
13. ingkang kawarnaa malih | Sênèn tanggal ping patbêlas | uga nunggal lèk taune | utusan dalêm sang nata | saka ing kutha Blitar | namane ingkang dèn utus | Dyan Mas Bèi
ingandikakakên mêthuk | ambêkta piranti pisan ||
15. sabaune ayya kari | sadaya wus sami mangkat | marang sêtatsiun Jèbrès | rampung dènnya ngupakara | binakta mring jro pura | prapta [pra...]
[...pta] katur ing sang prabu | dhawuh kinèn amapana ||
16. anèng krangkèng Sriwêdari | linêbêtakên kang sima | dening abdi dalêm gandhèk | lir kênèng pangaribawa | miturut tan suwala | nênggih ing sarampungipun |
24. pra wanita sawatawis | amung kang parlu kewala | Tuwan pan Sèndhên andhèrèk | karsa dalêm têdhak Dêmak | miyos saking jro pura | jam 6:55 mênut | nitih kreta mring Balapan ||
25. kajawi kang wus winarni | kang dhèrèk iku Radèn Mas | Ngabèi
langking | duk wau anèng Balapan | ingkang dhèrèk nguntapake | pêpatih dalêm kalawan | Radèn Mas Arya Surya- | nagara lan garwanipun |
29. Purwadiningrat sarimbit | Radèn Mas Ariya Surya- | diningrat lawan garwane | kajaba kang wus winarna | malih ingkang sumewa | bupati sakliwonipun |
31. panèwu mantri undhagi | apasang undhak-undhakan | kaagêm minggah mring wagon | sang nata lan sri dayita |
aji | nèng haltê laju kewala | mring jawi [ja...]
[...wi] anitih motor | lan ingkang dhèrèk sadaya | wus mapan nitih kreta | laju
panuwune | tan dangu sri nata jêngkar | saking ing kawadanan | laju têdhak
Sinuhun Kalijaga | amung Radèn Purnama- | rukmi ingkang datan tumut | dhèrèk anèng Natabrangtan ||
41. samana wus rawuh masjid | Jêng Ratu Pakubuwana | lan priyantun dalêm kabèh | kinon manjing pasarean | jiyarah
ambokmanawi bêrkahi | marang kangjêng sri narendra | tulus dera madêg katong | turun-tumurun tan pêgat | mêngkoni Surakarta | lawan pitulunganipun |
minggaha | aningali tilasipun | saka ingkang saking tatal ||
46. sapraptanira ing nginggil | amêndhêt tatal têtiga | mandhap
50. sagarwane nora kari | ngabêkti kangjêng sang nata | rampung lênggah dhèrèk kursèn | miwah ingkang atut wuntat | pra pangran miwah arya | sumawana radèn ayu | lênggah ing kursi sadaya ||
51. sri nata ngandika aris | marang bupati ing Dêmak | Arya Adiningrat kowe | ingsun maringi wasiyat | kêris dhapur mangkurat | sumurupa kêris iku | iyasan ingsun priyangga ||
52. dhuwung sampun dèn tampèni | dèn tingali sadayanya | sarungan ladrang wangune |
55. gya têdhak dhahar sang aji | marang pandhapi ing wuntat | sadaya sami andhèrèk | eca dènira bujana | dumugi gya bibaran | lêrêm sakêdhap sang prabu | munggyèng salêbêting kamar ||
56. samana sarêng wus wanci | badhe angkating
57. bupati ing Dêmak tuwin | Ngawi Kudus sagarwanya | andhèrèkakên kondure | rawuh haltê gya ginambar | rampung anuli bidhal | nitih sêpur sampun rawuh | ing sêtatsiun Balapan ||
58. kareta wus tan lumaris | wanci suruping raditya | jam 6:50 mênut sore | ingkang mêthukakên kadya | nalikanira têdhak | mandhap dalêm saking sêpur | laju anitih kareta ||
59. sapandhèrèk nora kari | wus rawuh ing dalêm pura | sadayane karahayon | bibar kang
kawuwusa | anuju ing dina Sênèn | lèk Rêjêb tanggal kaping pat | maksih anunggil warsa | karsa dalêm sang aprabu | nênggih ing dintên punika ||
61. ningkahakên putra putri | kang wus rôndha Gusti Purwa- | nagara dhinaupake | wadana gadhing Mataram | nama Radèn Mas Arya |
mawi tamu Ngayogya | bandara pangeran iku | Ariya Adinagara ||
63. lan dara pangeran nami | Ariya Suryawijaya | amung kalih pangerane | Kangjêng Ratu
Bandara Radyan Ayune | Purbanêgara sagarwa | Dyan Ayu Côndrapraja | ugi lawan garwanipun | pangkat bupati sadaya ||
65. tata lênggah nèng pandhapi | pangeran nunggil pangeran | bupati nunggil lênggahe | lan Bupati Surakarta | tamu prayagung pêpak | samana wus klakon dhaup | ing dalêm pra putri lênggah ||
66. tansah sugata mangarsi | kasukan wirèng
wus rampung kalilan mundur | sadaya kanthi raharja ||
1. kunêng wau kang winuwus | ri Jumungah tanggal kaping | 8 nunggil wulan warsa | jam satêngah 9 enjing | putra dalêm sri narendra | kangjêng pangeran ngabèi ||
2. wus kalilan pamitipun | têdhak mring nagri Walandi | para priyagung sadaya | kaptin upsir riya panji | panèwu mantri lan lurah | sowan nguntapakên sami ||
3. dumugi ing sêtatsiun | sêtatsiun dèn tatani | carabalèn kapatihan | nèng ngèmpèr kidul miranti | musik kadipatèn mapan |
kangjêng sang prabu | lawan kangjêng pramèswari | priyantun dalêm tut wuntat | miwah putri sawatawis | saha para nyai lurah | kalung samir ngampil-ampil ||
8. wus têdhak saking kadhatun | nitih sêpur Purwasari | nguntapkên praptèng Prambanan | ingkang andhèrèk sang aji | Dyan Mas Arya Jayaningrat | lawan kang garwa sarimbit ||
9. kliwon kang dhèrèk puniku | sira
bèi | saking dalêmira têdhak | sadaya wau umiring | sampun rawuh ing Balapan | munya carabalèn musik ||
Radèn Mas Ariya | Purwadiningrat sarimbit ||
13. lawan gusti radèn ayu | laju dumugi Batawi | ngêntosi mancaling kapal | wau ta kang sami nitih | sêpur praptèng Parambanan | tumêdhak kangjêng sang aji ||
14. lan kangjêng dayita prabu | tuwin sagung para putri | sadaya
tumuli | sinêbul sundhulanira | rampung mundur sawatawis |
sri nata alon ngandika | ingsun nyangoni basuki ||
16. lawan iki pusakèngsun | Sandhangwalikat Kiyai | Larngatap iku kang yasa | Bathara Guru ing nguni | ênggonên yya nganti pisah | jêng pangran bèi nampèni ||
17. sandika ing aturipun | barkah dalêm ulun pundhi | Kangjêng Kiyai Larngatap | alon sampun sinangkêlit | maksih jumênêng kewala | sri nata lan para putri ||
prabu | lawan kangjêng pramèswari | miwah kang dhèrèk sang nata | karsa dalêm badhe mampir | têdhak hotèl Parambanan | duk wingi wus dèn dhawuhi ||
20. gya dhahar kangjêng sang prabu | miwah risang dayitaji | sadayane kawaratan | kakung putri sami bukti | mawi angunjuk minuman | saking Ngayogya nagari ||
21. pisêgah dalêm puniku | sampeyan dalêm sang aji | Jêng Sultan Mêngkubuwana | ingkang dèn
rumêksèng aji | sawusira sami dhahar | lan ngunjuk [ngu...]
[...njuk] inuman sami ||
23. dhawuh kondur sang aprabu | têdhak marang haltê malih | saha pandhèrèk sadaya | wus rawuh tumuli nitih | kreta sêpur kang mangetan | datan winursitèng margi ||
24. ing dhatulaya wus rawuh | kang andhèrèk kakung putri | laju kalilan bibaran | adate wong arsa mulih | lumaksana rêbut ngarsa | nulia prapta ing panti ||
25. riningkês nalikanipun | kaping 31 | Agustus angkaning warsa | sèwu sangang atus tuwin | têlulas
tingalannya sri bagendha | kangjêng maharaja putri ||
27. ing Nèdêrlan ri puniku | ing residhènan tan mawi | pasamuwan taun raja | dipun suwak awit saking | ing galdri dalêm resdhenan | waktu iku dèn dandani ||
28. marmêr ring jarambah ngayun |
1. kunêng gantya santun sêkar mijil | ingkang kacariyos | sampun wulan Sura taun Ehe | angkaning kang warsa sèwu tuwin | wolung atus luwih | kawan dasa catur ||
5. duk puniku kangjêng narapati | mung lênggah kemawon | dene ingkang mariksani rèse | pra pangeran raka dalêm aji | saha narpasiwi | amung ingkang sêpuh ||
6. wusnya rampung dènnya ngupakardi | sami karahayon | kang mriksani nuli lênggah jèjèr | para pangeran sêpuh taruni | sami dèn ladosi | wedang prêsan srutu ||
7. pangran sêpuh ngaturi udani | wus rampung sayêktos | antuk dhawuh kinon mundur kabèh | sri narendra malbèng kênyapuri | tan adangu mijil | lawan kangjêng ratu ||
8. tuwin priyantun dalêm miranti | sampun sami dandos | ngampil-ampil kang badhe andhèrèk | titihan kareta otomobil | cumawis nèng kori | talangpatèn pênuh ||
9. ingkang dhèrèk amung sawatawis | lir adat kemawon | wanci pukul 11 wiyose | têdhak marang Ngèksipurna Pêngging | lêstari
gantya ingkang kawuwusa | dintên Rêbo Wage tanggal | kaping kalih wulan Sapar | taun Ehe ôngka sasra | wolung atus kawan
Dhesèmbêr taun Walônda | sèwu sangang atus tiga | wêlas warsa sinangkalan | gunaning wong trus raharja |Sengkalan: gunaning wong trus raharja (1913 A.D.). nênggih ing dintên punika | saking aturnya Jêng Tuwan | G. pan Wig residhènira ||
3. ing nagari Surakarta | sampeyan dalêm sang nata | mangkya dèn aturi têdhak | marang ing Jurug mariksa | pambikaking krêtêg enggal | panggarapira wus dadya | lèpèn Jurug kalêksanan | dipun karêtêg santosa ||
11. wus rawuh ing Jurug mandhap | saking titihan kareta | kaurmatan musik gôngsa | carabalèn sarêng munya | para tuwan ngadêg urmat | ingkang jawi ngapurancang | sri narendra kanthèn asta | lan kang bapa
kanthi nalar | tur papane nora wiyar ||
15. sajrone tarup wangunan | ing jarambah ginêlaran | babut tinulis sêkaran | kanan kering palênggahan | kursi sasisih sap
residhèn kiwa | miwah sagung para tuwan | Kangjêng Gusti Dipatyarya | Mangkunagara kalawan | sasêntananira sowan ||
17. pra pangeran narpaputra | kang mangagêm cara Lônda | utawi wêgdal punika | mantu dalêm sri narendra | sira Jêng Gusti Pangeran | Adipati Prabu Surya- |
klanthungan kulambi seta | andhèr kang sami sumewa | tan ngungkurakên narendra ||
1. wus tata dènira lênggah | gya sugata minuman kang mangarsi | sampanyê nèng gêlas munthuk | mundhut kangjêng sri nata | kangjêng tuwan tuwin kang lênggah puniku | wus ngasta gêlas sadaya | tuwan residhèn kundhisi ||
padha mlaku | ribêt kagubêt ing susah | mangsah ngêsah mêlasasih ||
4. kaanan ingkang mangkana | sayêktine iku kudu pinikir | mamrih kapenaking laku | kang padha among dagang | marma kangjêng
bagus | prayoga pinujia | krêtêg iku kanggoa salaminipun | kaambah ing janma kathah | lêstari dadi basuki ||
umyung | kaworan suraking janma | ingkang mêntas nambutkardi ||
7. sakèh samya pinisuka | bau glidhig mandhor pandhe undhagi | lan bas saupsihtêripun | sadaya sami nglêmpak | pinggir kali sidhêkah rêbutan ibut | pating kathikir mrih angsal | cakekal tiba ing siti ||
8. gêr sinurak kang tumingal | jêjêl uyêl ewon nèng pinggir kali | kaya-kayaa tyasipun | ngliwati krêtêg anyar | nanging durung kêna andhingini laku | wetan kulon pinalangan | jinaga dening kang wajib ||
9. ya ta kangjêng sri narendra | dèn aturi têdhak anguningani | lumampah ing krêtêg Jurug | jumênêng kanthèn asta | lawan kangjêng tuwan residhèn tan kantun | kang lênggah dhèrèk sadaya | gumarubyug atut wuri ||
10. ngarsa mawi jinajaran | dening abdi dalêm panèwu mantri |
lampah dalêm narpati | mriksa kanan keringipun | rawuh ing têmbing wetan | tan pantara dangu wangsul sang aprabu | sumawana kang tut wuntat | aris dènira
sigarèt sarutu | ngladèni mantri pêthilan | ing wingking dèn biyantoni ||
14. rêksa wibawa tut wuntat | kawaratan kang sami dèn ladosi |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kosambi,_Tangerang&oldid=1123175"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangKosambi, TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.06, 22 April 2017.
Supiori #di Tambrauw #di Teluk Bintuni #di Teluk Wondama #di Ternate #di Tidore #di Tolikara #di Tual #di Waropen #di Yahukimo #di Yalimo
iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar, artikel mangga bisa Dh?w?k? ing Wikipedia ya 2010. Tengah ngl...
dadi gaul ngene.., Sori yo Di gak teko ndek acara nikahmu, aku ndelok foto nikahmu dadi iri gak iso gabung…
gabung YM soale jam sakmono iku wayahe ngeloni anakku ben ndang bobok, jadi ndak kebiasaan tidur malem
haryadi (08:49:22) : halah pak kethek alesan tok, ngeloni anak opo ngeloni yeni 😉
bram (09:44:09) : Gagah : tenang jah..sampeyan ene koncone..aq ga ngerti pisan e..
tamtam (13:35:19) : he..he…he…. opo Bram..Bram
Kenneth Joseph Arrow, miyos wonten ing kutha New York nalika tanggal 23 Agustus 1921, inggih punika salah satunggaling ekonom Amerika Serikat.
dipunangkat minangka pimpinan American Economic Association nalika taun 1972. Arrow ugi dados anggata saking National Academy of Sciences lan American Statistical Association.[2]
Arrow dipunanggep, sareng kaliyan Paul A. Samuelson, minangka salah satunggaling pendhiri ékonomi neoklasik modern. Karyanipun ingkang paling wigati inggih punika sumbanganipun wonten ing teori pilihan sosial, utamanipun "teorema ketidakmungkinan Arrow," lan karyaipun babagan analisis keseimbangan umum. Piyambakipun ugi nindakaken karya fundamental ing aréa sanés ékonomi, kalebet teori pertumbuhan endogen lan ékonomi informasi. Nalika taun 1972,
Pamenang Bebungah Nobel bidang ékonomiPamenang bebungah NobelLair 1921Kategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 19 Oktober 2016.
perang.Kebingungan lan kobongan—Karena bingung dan kebakaran.Wong bener saya thenger-thenger—Si benar makin tertegun.Wong salah saya bungah-bungah—Si salah makin sorak sorai.Akeh bandha musna ora karuan lungane—Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
Wong cilik akeh sing kepencil—Rakyat kecil banyak tersingkir.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
kesungkur—Si penganggur tersungkur.Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci.Buruh mangluh—Buruh menangis.Wong sugih krasa
Susahe wong cilik—Bersusahlah rakyat kecil.Akeh wong dakwa dinakwa—Banyak orang saling tuduh.Tindake manungsa saya kuciwa—Ulah manusia semakin tercela.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi—
1. (He Mukhammad) Allah wis marêngake panyuwune wong wadon kang matur ing sira, prakara lakine kang madhakake awake karo biyunge, wong wadon mau sêsambat ing Allah, Allah wis marêngake pasambatira wong sakaloron. Satêmêne Allah iku miyarsa tur mirsani.
2. Sarupane wong lanang kang madhakake rabine karo biyunge, rabine mau têrang dudu biyunge, dene biyunge si lanang kang têmênan, iku ora liya mung wong wadon kang padha nganakake si lanang mau, dadi ênggone madhakake rabi karo biyung mau, têtela
pangucap goroh, ora cundhuk karo pathokaning sarak.
3. Satêmêne Allah iku karsa ngapura lan muwung kang mangkono mau.
4. Sarupane wong kang madhakake rabine karo biyunge, kang môngka banjur anjabêl pangucape, ênggone madhakake mau, iku kêna ing patrapan, mardikakake kawula,
mangkono. Allah iku waspada marang sadhengah kang padha sira lakoni.
5. Dene sing sapa ora olèh kawula, iku kudu puwasa rong sasi kang tanpa pêdhot, dilakonana sadurunge sarêsmi, manawa ora kêlar puwasa, wajibe kudu awèh pangan wong miskin sawidak, kalawan pangan kang lumrah ing kono, siji-sijining wong Samud. Iku supaya sira padha pracaya
wis nurunake tôndha yêkti pirang-pirang, kang mratandhani têmêne para rasul. Wong kang maido tôndha yêkti mau bakal dipatrapi siksa kang ngrèmèhake.
7. Iya iku ana ing dina kiyamat, nalikane Allah nguripake wong kang wis padha mati kabèh, Allah banjur anjalèntrèhake lan mêlèhake sarupaning laku ala kang wis padha dilakoni dening wong kang padha nyulayani Allah, Allah nacahake sarupaning laku ala lawan rêsik, ora ana kang kècèr, nanging wong kang nyulayani Allah padha lali barang kang wis dilakoni saking dening [de...]
[...ning] akèh bangêt. Allah iku mirsani samubarang.
8. Apa sira ora andêlêng yèn Allah iku nguningani isèn-isèning bumi lan langit, ora ana kang kècèr, sabên ana wong têlu pating kalêsik caturan wadi, mêsthi papate iku Allah, manawa kang caturan mau wong lima, nênême mêsthi Allah, mangkono uga manawa kang caturan mau luwih sathithik utawa luwih akèh, Allah mêsthi anjênêngi, ana ing ngêndi bae panggonane. Ing besuk dina kiyamat, Allah anjalèntrèhake barang laku marang kang padha nglakoni. Satêmêne Allah iku nguningani samubarang.
9. Apa sira ora andêlêng marang wong Yahudi kang padha dipênging calumikan nyatur ala marang wong mukmin, iya manut, nanging banjur bali nglakoni kang wis dipênging mau, padha nyatur ala kang marakake sêsatron lan dadi dosa, apadene duraka marang Rasulullah,Seharusnya hlm. 1358 dan seterusnya. [Ra...]
[...sulullah,] manawa wong Yahudi mau seba marang sira, padha uluk salam marang sira, nanging ora kaya salaming Allah, surasane ngupatani, sajroning atine ngucap: Yagene ênggonku ngucap mangkene iki têka
10. He para wong mukmin, mênawa sira rasan,rêrasan. aja padha rêrasan kang marakake sêsatron utawa dadi dosa, apadene duraka marang Rasulullah, nanging padha rêrasana kang nuntun panggawe bêcik, lan wêdi ing Allah, sira padha wêdia ing Allah, ing têmbe sira padha dikalumpukake marang pangayunaning Allah.
11. Nyatur ala iku winihe saka setan, pamrihe supaya wong mukmin padha susaha, nanging iya ora bisa ambêbayani [ambê...]
[...bayani] marang wong mukmin sathithik-thithika, kajaba kalawan kaparênging Allah, mulane para wong mukmin mung padha pasraha ing Allah bae.
12. He para wong mukmin, manawa sira ana ing palinggihan ditanduki têmbung: Mingsêra, aku jaluk ênggon, sira enggal mingsêra, Allah bakal maringi panggonan jêmbar marang sira ana ing suwarga. Dene yèn ditanduki têmbung: Ngadêga, aku jaluk ênggon, iya enggal ngadêga, Allah bakal anjunjung para wong mukmin kancanira, sarta anjunjung darajate wong kang padha sinung kawruh, ana ing suwarga. Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
13. He para wong mukmin, manawa sira matur marang Rasulullah, sadurunge matur, nyadhiyakna sidêkah dhisik, iku bêcik bangêt tumrap ing sira, lan ngrêsikake dosanira, manawa sira ora duwe barang kang digawe sidêkah, iya uwis, Allah ngapura ênggonira [ênggo...]
[...nira] matur marang Rasulullah, tur Maha-asih marang sira.
14. Apa sira wêdi nyadhiyakake sidêkah sadurunge matur ing Rasulullah, manawa ora sira lakoni, kang môngka Allah wis ngapura marang sira, iku banjur sira susulana nglakoni sêmbayang lan bayar jakat, apadene padha manut mituruta dhawuhing Allah lan parentahe Rasulullah, Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
15. Apa sira ora andêlêng wong lamis kang padha malengos marang wong kang kêna bêbênduning Allah, iya iku wong
agamanira, tur wêruh yèn supatane iku goroh.
16. Allah ngancam siksa kang abot marang wong lamis mau. Ala têmên barang kang dilakoni dening wong lamis iku.
17. Enggone supata mau kanggo ngaling-alingi awake lan bandhane, aja nganti dipatèni utawa dirayah dening wong Islam, dadi supatane mau bisa nulak panêmpuhe pêrang wong Islam, mulane wong lamis mau ing têmbe mêsthi
sathithik-thithika, wong lamis mau bakal dadi isèn-isèning naraka, ing kono padha langgêng.
19. Besuk dina kiyamat, nalikane Allah nguripake wong lamis kang wis padha mati kabèh, wong lamis mau padha munjuk ing Allah kanthi supata, kaya ênggone supata marang sira saiki, ciptane ênggone supata iku migunani uga, Allah wis wuninga bangêt yèn supatane wong lamis iku goroh kabèh.
20. Wong lamis mau padha kêna panggodhaning
setan, dadi banjur padha lali ing Allah, lugune wong lamis
padha kalah, Allah wis namtokake tinulis ana ing Lohmahphul: Ingsun lan para utusan Ingsun mêsthi ngalahake wong mau. Satêmêne Allah iku Santosa tur Mahamulya.
22. Sira ora bisa olèh wong kang pracaya ing Allah, lan ngandêl anane dina kiyamat, iku supêkêt lan wong kang padha nyulayani Allah lan Rasulullah, sanadyan kalêbu lêluhure utawa anak putune, apadene sadulure utawa pakumpulane, Allah nulisi iman ana ing atine wong kang ora supêkêt lan wong kang padha nyulayani Allah mau, lan ngukuhake sêtya tuhune, kalawan roh saka Allah, wong mangkono mau ing têmbe dilêbokake ing suwarga kang ana [a...]
[...na] bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, ana ing kono padha langgêng. Allah kaparêng nampani pangabêktine. Wong mau
1. Isèn-isèning bumi lan langit padha nêbut Mahasuci ing Allah, Allah iku Mahamulya tur Wicaksana.
2. Allah iku kang mêtokake para wong kaphir kang padha duwe wêwaton kitab, saka ing omahe ing nagara Madinah marang tanah Sam. He para wong mukmin, sira ora ngira yèn wong kaphir mau kêlakon mêtu saka ing Madinah. Panyananira,
mahamau. padha nutup omahe, nanging dirusak dening wong Islam saka ing jaba, wong kaphir uga ngrusak omahe saka ing jêro. He para wong kang ganêp pikire, mara padha ngrasakna lêlakon iki.
3. Allah wis namtokake kalawan pêpêsthèn, wong kaphir mau kêlakon lunga saka ing omahe, upama ora mangkono, Allah mêsthi niksa wong kaphir mau ana ing dunya, ing besuk ana ing akhirat, wong kaphir mau padha dipatrapi siksa naraka.
sing sapa nyulayani Allah, iku dipatrapi siksa, Allah iku siksane abot.
5. He para wong Islam, yèn sira nêgor wit kurma, utawa kurma
6. Bôndha kang wis dibalèkake dening Allah marang utusane saka tangane wong Yahudi turune Nulèr iku kowe ora padha wadal kangelan nunggang jaran utawa unta, nanging Allah piyambak ngunggulake utusane, mênang karo wong kang dikarsakake kalah dening Allah. Allah iku nguwasani samubarang.
7. Dene barang kang wis diparingake bali dening Allah marang utusane saka tangane wong padesan, iku dadi kagunganing Allah, wajib ditindakake apa saparentahing [sapare...]
[...ntahing] Allah, lan dadi kagungane Rasulullah, lan dadi duwèke para santanane Rasulullah, lan dadi duwèke para bocah yatim, lan para wong miskin, apadene dadi duwèke wong kang ana paran. Supaya barang jarahan mau aja mung tiba ing tangane kancamu kang padha sugih bae. Samubarang kang diparingake dening Rasulullah marang kowe, iku tampanana, dene barang kang Rasulullah ora parêng, iku padha narimaa. Kowe padha wêdia ing Allah, awit Allah iku siksane abot.
8. Barang mau dadi duwèke para sakhabat pêkir kang padha andhèrèk ngalih Rasulullah saka Mêkah marang Madinah, kang padha diusir dening wong kaphir saka ngomahe, ninggal rajadarbèke, mung ngarêp-arêp sih kanugrahan lan karilaning Allah, lan padha biyantu ing Allah lan Rasulullah, iya iku kang têtêp wong têmên-têmên pasuwitane ing Allah.
9. Dene para sakhabat kang wis manggon ana [a...]
[...na] ing Madinah, sadurunge rawuh Rasulullah, iku padha pracaya ing Allah, lan padha asih marang para sakhabat kang andhèrèk ngalih marang Madinah, atine ora mèri ênggone para sakhabat kang andhèrèk ngalih padha diparingi panduman marang jarahan mau, malah padha ngalah bab samubarang, sanadyan awake dhewe butuh iya ngalah. Sing sapa bisa nyingkiri panggrangsang, iku têtêp wong bêgja.
10. Dene para sakhabat kang padha têka anyar, sawise sakhabat kang padha andhèrèk ngalih marang Madinah, padha munjuk ing Allah mangkene: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi ngapuraa dhumatêng kawula, saha para sadhèrèk kawula, ingkang anggènipun pracaya ing Tuwan, ngrumiyini kawula, punapadene Tuwan mugi sampun nêbihakên manah kawula dhatêng para tiyang mukmin. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika wêlas asih.
11. (He Mukhammad) sira apa ora andêlêng wong lamis, padha nyalathoni
para sadulure, wong kaphir kang padha duwe wêwaton kitab: Manawa kowe nganti kèngsêr saka ing Madinah kene,
kowe. Allah nêksèni lan namtokake, calathune wong lamis mangkono mau bakal cidra.
12. Manawa wong kaphir kang duwe wêwaton kitab mau ditundhung, saka ing Madinah, wong lamis mêsthi ora gêlêm milu, lan manawa dipatèni, wong lamis mêsthi ora gêlêm ngrewangi. Dene manawa padha ngrewangi, mêsthi padha kalah lan kêplayu, wêkasan ora ana kang bisa nulungi wong lamis mau.
13. Wong lamis mau atine wêdi bangêt marang sira, ngungkuli wêdine ing Allah, ênggone mangkono mau, marga wong lamis ora wêruh kawasaning Allah.
14. Wong Yahudi kabèh bae ora ana kang wani pêrang, nglawan sira, kajaba yèn ana [a...]
[...na] ing padesan kang santosa utawa mawa bètèng, awit wong Yahudi padha diya-diniya, ora rukun. Pangiranira padha golong dadi siji, satêmêne, atine wong Yahudi lan wong lamis, padha sulaya. Kang mangkono mau, marga kabèh bae padha wong kurang ngakale.
15. Iku padha lan lêlakone wong Mêkah kang maro tingal, kang padha mati dhèk pêrang Badar, sadurunge wong Yahudi iku, saprene durung lawas, padha ngrasakake wêwêlake lakune dhewe. Barêng ana ing akhirat, uga dipatrapi siksa kang nglarani.
16. Kaya upamane setan anggodha marang manungsa,
17. Wêkasane setan lan wong kêna ing panggodha, loro pisan padha disiksa ana ing naraka, sarta padha langgêng ana ing naraka, iya
18. He para wong mukmin, sira padha wêdia ing Allah, siji-sijining awak padha andêlênga dina kiyamat kang bakal kêlakon ing dina sesuk, padha wêdia ing Allah, satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
19. Aja kaya wong kang padha lali ora ngabêkti ing Allah, dadi iya lali ênggone murih bêcik marang awake dhewe, wong mangkono iku kabèh padha duraka.
20. Wong ing naraka lan wong ing suwarga iku ora padha, wong ing suwarga iku kabèh padha bêgja.
21. Upama gunung iku duwe pangêrti, sarta Ingsun dhawuhi Kuran iki, mêsthi sira andêlêng gunung mau konjêm, manggut-manggut saking wêdine ing Allah. Upama mangkono mau Ingsun trapake marang manungsa, supaya manungsa padha mikira
kajaba mung Allah, ratu kang Mahasuci, kang paring slamêt, kang paring tôndha yêkti kaelokan marang utusane, kang nguningani sabarang lakuning kawula,
1. He wong kang padha pracaya ing Allah, sira aja padha asih marang satruningsun lan uga satrunira, iya iku para wong kaphir ing Mêkah, aja nibakake katrêsnan marang wong kaphir mau. Wong kaphir mau padha maido agama Islam, lan Kuran kang wis didhawuhake marang sira, sarta padha ngusir Rasulullah lan marang sira saka Mêkah, marga sira padha pracaya ing Allah Pangeranira. Manawa sira padha mêtoni pêrang, nêtêpi agamaningsun, aja asih marang wong kaphir mau, aja mêdharake wadine Rasulullah marang wong kaphir kalawan bisik-bisik marga saka trêsna marang si kaphir. Ingsun nguninguningani. samubarang kang sira samar lan sira êdhèng. Sing sapa bisik-bisik mangkono mau, têtela wong kêsasar saka agamaningsun.
2. Mênawa wong kaphir mau api-api ngrakêti marang sira, iku wusanane dadi satrunira, tangane tumandang gawe malaratira, cangkême nyatur
ala marang sira, pangarêp-arêpe sira iku dadia kaphir.
3. Para sanakira lan anakira kang ngajak duraka marang sira, iku ora migunani marang sira. Besuk dina kiyamat, Allah misahake sira lan sanakira mau, Allah iku mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
4. Sira wis duwe panutan bêcik, iya iku Nabi Ibrahim lan para sakhabate, awit Nabi Ibrahim sasakhabate padha mituturi marang para umate kang kaphir. Aku padha selak marang kowe lan marang sêsêmbahanmu liyane Allah iku, aku padha maido marang kowe. Saiki têtela aku lan kowe dadi satru lan gêgêthingan ing salawas-lawase, kajaba yèn kowe banjur padha pracaya ing Allah piyambak. Nanging Nabi Ibrahim matur marang bapakne: Sampeyan kula suwunakên pangapuraning Allah, awit kula botên sagêd nguwasani punapa-punapa dhatêng sampeyan, manawi badhe [ba...]
[...dhe] dipun siksa utawi dipun ganjar, punika namung kumambang wontên karsaning Allah. Dhuh Pangeran kawula, kawula nyumanggakakên punapa sakarsa Tuwan, kawula madhêp ing Tuwan, kawusananipun samukawis punika, wangsul ing ngarsa Tuwan.
5. Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi sampun Tuwan kawonakên kalihan tiyang kaphir, mindhak sangsaya dados panasaran tumrap pun kaphir. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi ngapuraa dhumatêng kawula, sayêktosipun Tuwan punika Mahamulya tur Wicaksana.
6. He para umate Nabi Mukhammad, sira wis duwe panutan bêcik, iya iku Nabi Ibrahim sasakhabate mau, dadi panutane wong kang padha wêdi ing Allah lan wêdi dina kiyamat, dene sing sapa asih trêsna marang para wong kaphir, iku ora makewuhi apa-apa marang Allah, awit Allah ora butuh apa-apa marang kawulane tur pantês ingalêmbana.
7. Allah muga marêngna wong kaphir ing Mêkah kang padha nyatru ing sira, iku kabèh dadi Islam, sabanjure padha sih-sinihan lan sira, Allah iku kuwasa, Allah iku kaparêng ngapura tur Maha-asih.
8. Allah ora nglarangi marang sira, gawe bêcik lan nindakake ngadil utawa têpa marang para wong kaphir kang ora pêrang anglawan sira prakara rêbut agama, lan ora ngusir sira saka ing omahira. Satêmêne Allah iku rêmên wong kang padha nindakake têpa utawa ngadil.
9. Kang mêsthi dilarangi dening Allah iku, mênawa sira asih utawa gawe bêcik marang wong kaphir kang pêrang anglawan sira prakara rêbut agama, utawa ngusir sira saka ing omahira, ênggone ngusir mau ngêdhèng tanpa kering, sing sapa asih utawa gawe bêcik marang wong kaphir mau, iku têtêp wong nganiaya awake dhewe.
10. He para wong mukmin, sawise wong Islam [I...]
[...slam] rukun lan wong kaphir ana ing Khudebiyah, kalawan prajanji yèn ana wong kaphir arêp milu wong Islam, kudu ditulak, iku manawa ana wong wadon ngaku Islam, lunga saka panggonane wong kaphir, kudu milu marang wong Islam, iku sira cobaa kalawan disumpah, têmên mung nêja dhêmên agama Islam, ora mung sêngit marang lakine kaphir, lan ora mung dhêmên marang wong lanang Islam. Allah nguningani têmên lan gorohe ênggone ngaku pracaya ing Allah. Dene manawa sira ngira yèn Islam têmênan marga gêlêm sumpah, iku aja sira tulak, sira balèkake marang wong kaphir, wong wadon mau ora wênang dadi rabine wong kaphir, wong kaphir iya ora wênang duwe rabi wong wadon mau. Dene maskawin kang wis dibayar dening wong kaphir iku, sira balèkna. Mênawa sira arêp ningkah wong wadon mau, ora ana pakewuhe yèn sira bayar maskawine, sira aja mêngku rabi wong
Mangkono manèh wong kaphir manawa rabine dadi Islam, iya nagiha maskawine kang wis dibayar. Mangkono iku khukuming Allah, kanggo ngadili marang sira kabèh. Allah iku Nguningani tur Wicaksana.
11. Mênawa sira ora bisa nagih maskawine rabinira kang dadi kaphir marang wong kaphir, kang môngka sira banjur mênang pêrang nglawan wong kaphir mau, iku wong kang rabine lunga dadi
dibayar, sira padha wêdia ing Allah kang sira pracaya.
12. He Nabi Mukhammad, mênawa sira katêkan wong mukmin wadon, prasêtya ing sira, ora bakal maro tingal pracayane ing Allah, lan ora bakal nyênyolong, lan ora bakal anglakoni [angla...]
[...koni] jina, lan ora bakal matèni anake, lan
13. He para wong mukmin, sira aja padha asih trêsna marang wong kang padha dibêndoni ing Allah, awit wong mau padha ora olèh bêgja ana ing akhirat, padha lan wong kaphir kang wis ana ing kubur, iya ora olèh bêgja ing akhirat.
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah, [Mahamu...]
[...rah,] tur kang Maha-asih.
1. Isèn-isène bumi lan langit padha nêbut Mahasuci ing Allah, Allah iku Mahamulya tur Wicaksana.
2. He para wong mukmin, yagene sira padha kôndha
kowe padha nglarakake atiku, kang môngka kowe wis padha wêruh yèn aku iki utusaning Allah marang kowe. Barêng para umat mau padha puguh nyimpang saka ing bênêr, Allah
banjur nyimpangake atine para umat mau. Allah iku ora karsa nuduhake wong kang padha duraka.
6. Lan nyaritakna Nabi Ngisa anake Maryam, biyèn pitutur mangkene: He para turune Israil, aku iki utusaning Allah marang kowe, nêtêpake Kitab Torèt kang
calathu: Tôndha yêkti iki têtela sikhir.
7. Ora ana wong kang luwih nganiaya marang awake dhewe, tinimbang lan wong kang gawe-gawe, calathu goroh, ngarani marang Allah kang ora patut, kang môngka wong mau wis tômpa dhawuh, dipurih nglakoni agama Islam. Allah iku ora karsa paring pituduh bênêr marang para wong kaphir.
8. Karêpe wong kaphir mau, kudu matèni cahyaning Allah sarana pangucape, nanging Allah nyampurnakake cahyane, sanadyan wong kaphir padha ora dhêmên, iya karêbèn.
9. Allah iku ngutus rasule, amratakake pituduh bênêr, iya iku agama Islam, dikarsakake ngundhangake, supaya ngalahake agama liya-liyane kabèh, sanadyan wong maro tingal padha ora dhêmên, iya karêbèn.
10. He para wong mukmin, apa sira Ingsun tuduhake dagangan kang nylamêtake sira saka siksa kang nglarani.
11. Iya iku sira kudu pracaya ing Allah lan marang Rasulullah, lan kudu mangsah pêrang Sabilullah, kalawan wadal bôndha lan nyawanira, wruhanira mangkono iku bêcik bangêt tumrap ing sira, manawa
kêkayon, lan ana ing omah kang luwih dening endah rêrênggane, dumunung ana sajroning suwarga Ngadan. Kang mangkono iku arakaran. kabêgjan gêdhe.
13. Lan ana manèh bakal pêparinge Allah kang sira dhêmêni, iya iku pitulunging Allah lan bêdhahe nagara Mêkah dening tanganira kalawan tumuli, iku sira ênggoa ambêbungah marang para wong mukmin.
14. He para wong mukmin, sira padha dadia wong biyantu marang agamaning Allah, kaya sakhabate Nabi Ngisa wong rolas, kang padha aran
marang aku madhêp marang pitulunging Allah. Para sakhabat Khawari padha matur: Kula tamtu sami biyantu dhatêng agamaning Allah. Ing kono wong Bani Srail, ana kang pracaya lan ana kang maido marang Nabi Ngisa, wong rong pôntha [pô...]
[...ntha] mau banjur padha pêrangan. Dene wong kang pracaya marang Nabi Ngisa padha Ingsun
nyurup-nyurupake marang wong bodho, iya iku wong Arab, Nabi Mukhammad mau iya pêthilan saka wong Arab, banjur andhawuhake Kuran ayating Allah marang wong Arab mau, lan ngrêsikake atine wong Arab saka maro tingal.
3. Lan nyurup-nyurupake marang para umat liya-liyane kang ora mênangi jamane wong
marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku kagungan kanugrahan agung.
5. Sarupane wong kang wis didhawuhi ngèstokake Kitab Torèt, wusana banjur ora gêlêm ngèstokake manut marang Nabi Mukhammad, iku upamane kaya khimar anggawa kitab gêdhe. Ala têmên salokane wong kang padha maido Kuran ayating Allah. Allah iku ora karsa paring pituduh bênêr marang para wong kaphir.
6. (He Mukhammad) sira dhawuha: He wong kang padha nyungkêmi agama Yahudi, manawa kowe padha ngaku kêkasihing Allah, ora susah lantaran manungsa Nabi Mukhammad, manawa têmên mangkono, mara padha nyuwuna mati ing Allah. [A...]
7. Salawase, wong Yahudi mau ora pisan ngarêp-arêp mati, marga wis rumôngsa nglakoni dadi kaphir, Allah iku nguningani marang wong kang padha kaphir.
8. (He Mukhammad) sira dhawuha: Pati kang padha kosingkiri iku, enggal lawas mêsthi kalêksanan ing awakmu, kowe banjur padha dibalèkake marang ngarsaning Pangeran kang nguningani barang kang samar-samar lan barang kang kasat mata, ing kono Pangeran banjur anjalèntrèhake samubarang kang wis padha kolakoni.
9. He para wong mukmin, manawa sira padha diundang sêmbayang dina Jumungah, enggal padha mangkata mênyang masjid sêmbayang, eling marang Allah, adol tuku padha sira tinggala, mangkono iku luwih bêcik tumrap ing sira, manawa sira wis wêruh, sira lakonana.
10. Manawa sêmbayang Jumungah wis rampung, sira kêbanjur mlaku-mlaku ana ing bumi ngupajiwa, murih
utawa tabuhan, banjur padha bubar ênggone sêmbayang Jumungah, marani dagangan utawa tabuhan mau, sira ditinggal ngadêg. Iku sira dhawuha: Ganjaran
Tinurunake ana nagara Madinah, sawêlas ayat.
1. (He Mukhammad) manawa wong lamis padha seba ing sira, matur: Kula sami nêksèni sampeyan punika têmên utusaning Allah, iku Allah nêksèni yèn calathune
3. Enggone ala mau marga padha pracaya ing Allah, nanging banjur ambalik dadi kaphir, wusana atine wong lamis mau banjur dikancing ora bisa kalêbon iman. Wong lamis mau dadi ora ngêrti iman.
4. Mênawa sira andêlêng wong lamis mau, gumun dening awake padha bêcik-bêcik. Manawa sira krungu calathune, gumun dening patitis têtêmbungane. Saking gêdhening awake sarta ora gêlêm ngrasakake wêwulang, prasasat balok sumendhe ing pagêr tembok. Wong lamis mau
nyirnakake wong lamis mau. Anggumunake têka padha suthik pracaya ing Allah, tur wis kurugan tôndha yêkti pirang- pirang.
5. Manawa wong lamis mau padha ditimbali: Padha marenea, Rasulullah bakal nyuwunake pangapuraning Allah marang kowe. Wong lamis mau gèdhèg bae. Sira dêlêng padha malengos, atine gumêdhe.
6. Wong lamis mau sanadyan sira suwunake pangapura utawa ora, padha bae, Allah ora karsa ngapura marang para wong lamis mau. Satêmêne Allah iku ora karsa nuduhake dalan bênêr marang wong kaphir.
7. Iya iku wong kang padha ngucap mangkene: Aja padha wèwèh marang wong kang dadi kancane Rasulullah, kajaba yèn wis pisah karo Rasulullah. Gêdhong pasimpênan ing bumi lan langit iku kagunganing Allah, nanging [na...]
[...nging] para wong lamis padha ora ngêrti.
8. Wong lamis mau uga padha calathu: Manawa aku gêlêm bali marang Madinah, wong kang mulya kaya aku iki bakal kawalik dadi wong asor kaya wong mukmin iku. Wruhanira, kamulyan lan kamênangan iku kagunganing Allah lan Rasulullah, apadene para wong mukmin. Nanging mangkono iku, wong lamis padha ora wêruh.
9. He para wong mukmin, ênggonira ngopèni bandhanira utawa anakira, aja nganti ngalahake ênggonira eling ing Allah. Sing sapa nglakoni mangkono mau, (lali ing Allah) iku têtêp wong kapitunan.
10. Lan padha mèwèhna barang kang wis Ingsun paringake marang sira, mupung sira durung mati, yèn nganti têkan mangsane mati, sira mêsthi munjuk: Dhuh Pangeran kawula, bok inggih kawula punika Tuwan sarantosakên sakêdhap kemawon, kawula badhe mèwèhakên bôndha kawula, saha badhe dados [da...]
11. Allah ora karsa nyarantèkake wong kang wis têkan wêwangêning patine. Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
Tinurunake ana nagara Mêkah, wolulas ayat.
1. Isèn-isèning bumi lan langit, padha nêbut Mahasuci ing Allah, Allah iku kagungan karaton lan kagungan sakèhing puji, Allah iku nguwasani samubarang.
2. Allah iku kang gawe awakira, dene sira iku ana kang pinêsthi kaphir lan ana uga kang pinêsthi mukmin. Allah iku mirsani
4. Allah iku nguningani isèn-isèning bumi lan langit, lan nguningani barang kang padha sira umpêtake lan sira êdhèng, Allah iku nguningani sakarêntêking ati.
5. (He wong kaphir ing Mêkah) apa sira durung padha wêruh caritane para wong kaphir sadurunge sira, wêkasan padha ngrasakake patrapan ênggone padha kaphir, ana ing dunya ing besuk ana ing akhirat, uga padha dipatrapi siksa kang nglarani.
6. Enggone mangkono iku, marga wong kaphir mau didhawuhi dening para rasule kanthi tôndha yêkti pirang-pirang, wangsulane, apa manungsa iku bisa nuduhake dalan bênêr marang aku. Wong mau banjur padha kaphir lan malengos, suthik pracaya. Allah têtela ora butuh marang pracayane si kaphir. Allah iku ora butuh marang apa-apa, tur pantês ingalêmbana.
7. Panêmune para wong kaphir ing Mêkah, ing
têmbe ora bakal ditangèkake saka ing pati (he Mukhammad) sira dhawuha: Ora mangkono, dêmi Pangeranku, ing besuk dina kiyamat, kowe mêsthi padha ditangèkake saka ing pati, banjur padha dijalèntrèhi samubarang kang wis padha dilakoni ana ing dunya, kang mangkono mau mungguhing Allah, sapele, gampang bae.
8. Mulane padha pracaya ing Allah lan marang Rasulullah, lan pracayaa marang Kuran, iya iku pêpadhang kang wis Ingsun dhawuhake. Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
9. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, nalikane Allah ngalumpukake sira kabèh, ana ing dina pakumpulan, iya iku dina kapitunan, ing kono sing sapa pracaya ing Allah nalika ana ing dunya, sarta nglakoni panggawe bêcik, Allah muwung sakèhe lakune kang ala wong
9.10. Dene para wong kaphir, kang padha maido Kuran ayat Ingsun, iku padha ana ing naraka, sarta langgêng ana ing kono. Ala têmên kawusanan kang mangkono iku.
11. Sadhengah prakara kang kêlakon, iku ora ana kang tanpa idining Allah. Dene sing sapa pracaya ing Allah, Allah nuduhake atine wong mau marang dalan bênêr, Allah iku nguningani samubarang.
12. Sira padha ngabêktia ing Allah, lan manut mituruta ing Rasulullah. Dene yèn sira padha malengos, suthik nurut, iku tumraping Rasulullah ora dadi apa. Wajibe utusan Ingsun mung ngundhangake dhawuh kang cêtha.
13. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung
lan anak-anakira, iku ana kang dadi satrunira. Mulane padha sira prayitnanana. Dene yèn sira muwung lan ngapura, tanpa sêngên, iku luwih bêcik, satêmêne Allah iku kaparêng ngapura tur Maha-asih.
15. Sakèhe bandhanira lan anak-anakira, iku kabèh ora liwat mung dadi godha, mulane aja padha tinggal ngabêkti ing Allah jalaran ngopèni bôndha utawa anak. Allah bakal maringi ganjaran gêdhe marang sira.
16. Ing sabisa-bisa sira padha wêdia ing Allah, padha ngrungokna lan nampanana dhawuhing Allah, padha ngèstokna parentahing Allah, lan padha wèwèha dumunung ngabêkti ing Allah, iku bêcik bangêt tumrap ing awakira. Sing sapa nyingkiri budi lumuh gawe bêcik, iku têtêp wong bêgja.
17. Manawa sira potang bêcik ing Allah, Allah bakal malês bêcik marang sira tikêl sapuluh [sa...]
[...puluh] nganti tikêl pitung atus, lan ngapura marang sira. Allah iku ora ngilangake kabêcikaning kawula, tur ora age-age niksa.
18. Nguningani barang kang samar-samar lan kasat mata, kang Mahamulya tur Wicaksana.
1. He Nabi Mukhammad, manawa sira arêp mêgat wong wadon, rabinira, iku sira pêgata nalikane suci (ora khèl) supaya banjur tumindak ngidahe, ngidah mau sira cathêtana kang têrang. Sira wêdia ing Allah Pangeranira. Wadon kang sira pêgat mau sadurunge pundhat ngidahe, aja sira tundhung saka ing omahe, si wadon iya aja kudu lunga saka ing omahe, [o...]
[...mahe,] kajaba yèn si wadon mau banjur nglakoni jina, iku kêna banjur ditundhung, kang mangkono iku pranataning Allah, dene sing sapa nêrak pranataning Allah, iku têtêp wong nganiaya awake dhewe. Sira môngsa wêruha, bokmanawa sawise pêgatan, Allah nganakake sabab liya, sarasarana. banjur kudu balèn.
2. Dene yèn wis cêdhak wêwangên ngidah, sarta talake durung êntèk tur tanpa pamancal, iku sira kêna ambalèni mêngku wong wadon mau kalawan bêcik, utawa nglêstarèkake pêgate kalawan bêcik, lan anêksèkna marang kancanira wong loro kang padha ngadil. Manawa sira dadi saksi, nêksènana sumurup ngèstokake parentahing Allah, aja karana apa-apa. Pitutur iki tumrap marang wong kang pracaya ing Allah, lan ngandêl bakal kêlakone dina-dina kiyamat. Sing sapa wêdi ing Allah, Allah paring luwar wong mau saka kasusahan ing dunya lan ing akhirat, sarta paring [pa...]
[...ring] rijêki kang tanpa kira marang wong mau.
3. Sing sapa pasrah ing Allah, Allah paring cukup marang wong mau, satêmêne sabarang karsaning Allah iku mêsthi kêlakon, Allah namtokake samubarang iku ana wêwatêsane.
4. Sarupane wong wadon kancanira kang wis luwas gêtih lan kang kêdhi, manawa sira mamang khukume, iku ngidahe padha nêlung sasi. Dene wong wadon kang mêtêng, iku ngidahe manawa wis lair wêtêngane. Sing sapa wêdi ing Allah, Allah paring gampang sabarang prakarane wong mau.
5. Mangkono iku parentahing Allah, didhawuhake marang sira. Sing sapa wêdi ing Allah, Allah muwung sakèhe alane mau, lan anggêdhèkake ganjarane wong mau.
6. Wong wadon kang wis sira pêgat mau sira ênggona ing omah duwèkira, kang murwat lan sugih miskinira, aja sira wori barang
kang makewuhi, murih ora krasane, dene yèn wong wadon mau mêtêng, iku sira
ing wong sawatara kalawan bêcik. Dene yèn angèl golonge, bayi sira inyakna ing wong liya bae.
7. Supaya wong kang sugih mragadana samurwating sugihe, dene sing sapa rijêkine mung cumpèn, iku mragadana samurwate pêparinging Allah marang wong iku, Allah ora mêksa marang wong, kajaba mung samurwate pêparinging Allah marang wong mau. Allah bakal paring gampang sawise anglakoni kangelan.
8. Pira bae kèhe wong padesan, kang padha duraka ora ngèstokake parentahing Allah Pangerane lan parentahe utusaning Allah, wusana Ingsun timbang abot, lan padha Ingsun patrapi siksa
9. Banjur padha ngrasakake patrapaning kaluputane, dadi wêkasane kapitunan.
10. Allah ngancam siksa kang abot marang wong mau, mulane sira padha wêdia ing Allah. He wong kang duwe ngakal.
11. Kang padha pracaya ing Allah, Allah wis andhawuhake pitutur, iya iku Kuran, lan ngutus rasul kang ngundhangake ayating Allah kang cêtha marang sira, kanggo mêtokake para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, saka pêpêtênging bodho marang pêpadhanging kawruh utawa iman. Dene sing sapa pracaya ing Allah lan anglakoni panggawe bêcik, Allah bakal anglêbokake wong mau marang suwarga kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, ana ing suwarga padha langgêng salawas-lawase. Allah paring rijêki bêcik marang wong mau.
12. Allah iku kang gawe langit sap pitu, lan gawe bumi uga sap pitu padha [pa...]
1. He Nabi Mukhammad, yagene sira têka ngaramake barang kang wis diwênangake dening Allah marang sira, iya iku amatira Mariyah, mung murih lêgane atine para rabinira bae. Allah iku kaparêng ngapura tur Maha-asih.
2. Allah wis nindakake udhare supatanira ênggonira ngaramake amatira Mariyah, sarana kapharat mardikakake kawula. Allah iku bêndaranira, Allah iku Nguningani tur Wicaksana.
Khaphsah banjur kôndha prakara iku marang Ngaisah, uga rabine Nabi Mukhammad. Allah banjur misik marang Nabi Mukhammad bab ênggone kôndha Khaphsah marang Ngaisah mau, kang diwisikake mung sawatara, ana uga kang ora diwisikake. Barêng Nabi Mukhammad mêlèhake lan anyrêngêni marang Khaphsah ênggone mêdharake wadi, Khaphsah matur: Sintên ingkang nyaosi pirsa ing sampeyan bab anggèn kula cariyos dhatêng Ngaisah punika. Nabi Mukhammad mangsuli: Allah kang nguningani lan waspada marang samubarang, iku kang paring pirsa marang aku.
4. He Khaphsah lan Ngaisah, manawa sira padha tobat marang Allah, marèni atinira ênggone dhêmên lungane Mariyah, Allah nglêstarèkake tobatira. Dene yèn sira padha sabiyantu murih lungane Mariyah, iku
tumraping Rasulullah ora dadi apa, awit Allah lan Malaikat Jabarail, apadene para wong mukmin kang bêcik, padha nulungi Rasulullah, sawise iku, para malaikat uga padha nulungi Rasulullah.
5. Upama kêlakon Nabi Mukhammad mêgat ing sira kabèh, Pangerane Nabi Mukhammad bakal paring liru bojo akèh kang bêcike padha ngungkuli sira, iya iku wong wadon Islam,
nganti kacêmplung ing naraka, kang urub-urube manungsa lan watu, kang jaga ing kono para malaikat kang padha gêdhe dhuwur lan gagah prakosa, ora tau nglirwakake parentahing Allah, padha nglakoni sabarang dhawuhing Allah.
7. He para wong kaphir, ing dina kiyamat iki, sira aja nganggo madoni, mratelakake sabab-sabsabab-sabab. ênggonira padha nglakoni duraka, anane sira disiksa iku, mung wêwalêse piala kang wis padha sira lakoni nalika ana ing dunya.
8. He para wong mukmin, sira padha tobata ing Allah kang têmên. Allah muga ngapuraa
padha mukmin, cahyane padha mancorong, madhangi ing ngarêpe lan ing kiwa têngêne. Padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi nyampurnakna cahya kawula, lan muga ngapuraa dhumatêng kawula, Tuwan punika nguwasani samukawis.
9. He Nabi Mukhammad, sira pêranga, nglawan para [pa...]
[...ra] wong kaphir lan para wong lamis. Kabèh padha sira santosanana. Besuk ana ing akhirat, wong kaphir mau padha ana ing Naraka Jahanam. Ala têmên kawusanan kang mangkono iku.
10. Allah anggêlar upama tumrap wong kang padha kaphir, kang diênggo upama, rabine Nabi Nuh lan rabine Nabi Lut, wong wadon loro mau padha dadi rabine kawulaningsun wong loro, padha wong bêcik, nanging wong wadon loro mau padha cidra marang lakine. Nabi Nuh lan Nabi Lut padha ora bisa ngayomi sathithik-thithika, marang rabine, nyuwunake wurung siksaning Allah. Wong wadon loro mau padha tômpa dhawuh: Sira padha malêbua ing naraka, awor wong kang padha malêbu ing naraka.
11. Lan manèh Allah anggêlar upama, tumrap wong kang padha pracaya ing Allah, kang diênggo upama, rabine Raja Phirngon, [Phir...]
[...ngon,] munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi andamêlna griya kawula wontên ing suwarga, kawula mugi Tuwan paringi wilujêng, kalis saking Raja Phirngon lan saking piawonipun, saha mugi Tuwan paringi wilujêng saking piawonipun para tiyang kaphir.
panjingi roh Ingsun, banjur mêtêng nglairake Nabi Ngisa, Dèwi
Jurudemung | Wirangrong | Balabak | Gambuh | Megatruh
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 30 Januari 2017.
sedulur sing padha precaya marang Gusti Yésus ing tanah Yudéa padha krungu yèn wong dudu Yahudi (sing nganut agama kapir) uga wis padha nampani pangandikané Gusti Allah.
11:2 Bareng rawuh ing kutha Yérusalèm, Rasul Pétrus digugat déning wong-wong precaya sing padha duwé penemu, yèn wong dudu Yahudi sing mlebu dadi wargané pasamuwané Gusti Yésus kudu ditetaki, wong-wong mau muni mengkéné:
11:3 “Kénging menapa panjenengan kokmondhok ing griyanipun tiyang kapir ingkang mboten tetak, malah dhahar sesarengan kaliyan tiyang-tiyang wau?”
11:4 Mulané Rasul Pétrus nuli mènèhi lapuran jangkep prekara-prekara sing wis kelakon kabèh, wiwit saka wiwitan mengkéné:
11:5 “Nalika kula saweg ndedonga wonten ing kitha Yopé, kula pikantuk wahyu, ketingalipun kados wonten mori wiyar ingkang pojokipun sekawan katangsulan. Mori wau kaandhapaken saking langit, mandheg ing ngajeng kula.
11:6 Sareng kula tamataken kula sumerep ing nglebet mori wau wonten kéwan-kéwan suku sekawan, kéwan-kéwan galak lan kéwan-kéwan rumangkang saha peksi-peksi wana.
11:7 Kula lajeng mireng swanten ingkang wicanten dhateng kula, mekaten: ‘Pétrus ngadega, sembelèhen lan panganen!’
11:8 Nanging kula mangsuli: ‘Mboten, Gusti! Kula dèrèng naté nedha tetedhan ingkang karam utawi najis.’
11:9 Swanten saking langit wau wicanten malih: ‘Kowé aja nganggep karam sabarang sing wis dikalalaké déning Gusti Allah.’
11:10 Prekawis menika kelampahan ngantos kaping tiga. Sasampunipun menika lawon saisinipun lajeng kaangkat malih dhateng langit.
11:11 Kaleresan nalika semanten wonten tiyang tiga dhateng ing griya ingkang kula sipengi. Tiyang-tiyang menika dipun utus saking kitha Kaisaréa, manggihi kula.
11:12 Sang Roh Suci ngandika dhateng kula, supados kula mboten mangu-mangu tumut kaliyan tiyang-tiyang wau dhateng kitha Kaisaréa. Wonten sedhèrèk enem saking kitha Yopé ingkang tumut kula dhateng kitha Kaisaréa; nunten mlebet ing griyanipun Kaptèn Kornélius.
11:13 Sadhateng kula ing ngriku, Kaptèn Kornélius ugi lajeng nyariyosaken dhateng kula sedaya, bilih piyambakipun dipun ketingali déning malaékat wonten ing griyanipun, dhawuh dhateng Kaptèn Kornélius mekaten: ‘Kongkona wong menyang kutha Yopé, nemoni wong sing jenengé Simon Pétrus.
11:14 Pétrus kuwi bakal nyritakaké marang kowé patrapé enggonmu sabrayat bakal dislametaké!’
11:15 Sareng kula wiwit wicanten, dumadakan Sang Roh Suci nedhaki tiyang-tiyang menika, sami kaliyan ingkang kita alami nalika wiwitan.
11:16 Kula lajeng kèngetan menapa ingkang sampun naté dipun ngandikakaken déning Gusti Yésus mekaten: ‘Yohanes mbaptis nganggo banyu, nanging kowé bakal dibaptis nganggo Roh Suci.’
11:17 Srana mekaten cetha, bilih Gusti Allah piyambak sampun maringaken dhateng tiyang-tiyang sanès Yahudi, peparing ingkang sami kaliyan ingkang kita tampi, nalika kita pitados dhateng Gusti Yésus Kristus. Awit sinten ta kula menika, kokwani ngalang-alangi Gusti Allah?”
11:18 Bareng krungu critané Rasul Pétrus sing mengkono mau, wong-wong ora padha nyalahaké Rasul Pétrus menèh, malah banjur padha memuji marang Gusti Allah, karo muni: “Yèn mengkono Gusti Allah uga wis maringi wewengan marang wong-wong liya bangsa, sing padha nganut agama kapir, supaya padha mratobat, temahan padha urip.”
11:19 Wong-wong precaya padha buyar, merga saka panguya-uya, sawisé Stéfanus dipatèni. Enggoné buyar mau nganti ana sing tekan tanah Fénisia, tekan pulo Siprus, lan tekan kutha Antiokia. Wong-wong precaya sing padha buyar kuwi ana ing panggonan anyar mau padha ngabaraké Injil mung marang wong-wong Yahudi.
11:20 Nanging ana sawetara wong precaya anyaran, sing satekané ing pulo Siprus lan kutha Kiréné, banjur lunga menyang kutha Antiokia. Ana ing kono wong-wong precaya mau nuli ngabaraké Injil marang wong-wong bangsa liya, sing nganut agama kapir, yakuwi Injil bab Gusti Yésus.
11:21 Pangwasané Gusti Yésus nunggil karo wong-wong precaya mau, lan akèh wong sing sawisé nampa pawarta nuli padha precaya lan mratobat marang Gusti Yésus.
11:22 Pasamuwan ing kutha Yérusalèm, bareng krungu kabar bab pasamuwan ing kutha Antiokia mau, nuli ngutus Barnabas mrana.
11:23 Satekané ing kono, Barnabas weruh wong-wong precaya ing kono padha kaberkahan déning Gusti Allah. Barnabas bungah banget lan ngatag para sedulur-sedulur sing precaya mau, supaya klawan mantep padha tetepa setya lan tulusa precayané marang Gusti Yésus.
11:24 Barnabas kuwi wong becik sing kapenuhan ing Roh Suci lan precaya. Akèh wong sing merga piwulangé nuli padha precaya marang Gusti Yésus.
11:25 Sawisé kuwi Barnabas nuli lunga menyang kutha Tarsus, nggolèki Saulus.
11:26 Bareng wis ketemu, Saulus nuli diajak menyang kutha Antiokia. Barnabas lan Saulus ana ing pasamuwan kono mulang wong akèh nganti setaun lawasé. Ya ana ing Antiokia kono para muridé Gusti Yésus wiwit disebut wong Kristen.
11:27 Nalika semana ana nabi sawetara saka kutha Yérusalèm teka ing kutha Antiokia.
11:28 Ing antarané nabi-nabi mau ana sing jenengé Agabus. Agabus mau merga kawangsit déning Sang Roh Suci meca, yèn ing
ngirim sumbangan marang para sedulur nunggal precaya sing padha ana ing tanah Yudéa, saben wong miturut kekuwatané lan lilané atiné dhéwé-dhéwé.
11:30 Sawisé nindakaké mengkono, dhuwit-dhuwit sumbangan mau dikirimaké marang para pinituwané pasamuwan ing kutha Yérusalèm, lantaran Barnabas lan
6:1 Yèn mengkono, kita arep muni apa menèh? Apa kita kudu mbacutaké gawé dosa, supaya kanugrahané Gusti Allah saya wuwuh akèh?
6:2 Mesthi ora! Kita rak wis padha diuwalaké saka dosa; mulané kepriyé déné kita padha urip ana ing sajroning dosa mau!
6:3 Apa kowé ora ngerti, yèn enggon kita dibaptis kuwi, kita ditunggilaké karo Sang Kristus Yésus? Kuwi ateges kita ditunggilaké karo sédané.
6:4 Srana baptisan mau kita dikubur bebarengan karo Sang Kristus ana ing sédané, supaya kaya déné Sang Kristus diwungokaké saka ing séda déning kamulyaning pangwasané Sang Rama, kaya mengkono uga kita padha kaparingan urip sing anyar.
6:5 Sebab menawa kita wis ditunggilaké karo Sang Kristus ana ing sédané, mengkono uga kita padha ditunggilaké karo Panjenengané ana ing wunguné.
6:6 Kita padha ngerti, yèn kaanan kita sing lawas wis mati bebarengan karo Sang Kristus ana ing kayu salib, supaya pangwasané dosa sing ana ing kita kasirnakaké, satemah kita ora dadi budhaké si dosa menèh.
6:7 Sebab wong sing wis mati, kuwi wis luwar saka pangwasané si dosa.
6:8 Yèn kita wis mati bebarengan karo Sang Kristus, kita precaya, yèn kita uga bakal urip karo Panjenengané.
6:9 Kita ngerti, yèn Sang Kristus wis kawungokaké saka ing séda. Panjenengané ora bakal séda menèh, sebab pati wis ora ngwasani Panjenengané.
6:10 Séda sing dialami déning Sang Kristus kuwi séda tumrap ing dosa, mung sepisan waé. Nanging gesangé Sang Kristus saiki, kuwi gesang sing lumadi marang Gusti Allah.
6:11 Mulané kowé uga kudu padha nganggep awakmu kuwi wis mati tumraping dosa, lan kudu padha urip kagem Gusti Allah lantaran Sang Kristus Yésus.
6:12 Si dosa ora kena ngerèh awakmu menèh, temah kowé nguja hawa-nepsu lan nindakaké piala.
6:13 Aja padha masrahaké péranganing awakmu siji waé marang pangwasané dosa, kanggo nindakaké piala. Nanging badanmu pasrahna marang Gusti Allah, kaya déné wong-wong sing wis dientas saka ing pati marang urip. Badanmu sakojur padha pasrahna marang Gusti Allah, supaya diagem srana nindakaké prekara-prekara sing becik.
6:14 Aja nganti si dosa ngwasani kowé, sebab uripmu wis ora kawengku déning Torèt menèh, nanging kawengku ing sih-rahmaté Gusti Allah.
6:15 Saiki kepriyé? Apa kita kena nglakoni dosa, merga saiki urip kawengku déning sih-rahmaté Gusti Allah, lan ora kawengku ing Torèt? Ora babar-pisan!
6:16 Mesthiné kowé wis padha ngerti, yèn samangsa kowé pasrah badanmu marang wong, dadi abdiné wong mau, nglakoni apa sapréntahé, kowé dadi abdiné bendara sing préntahé koklakoni mau, ora preduli apa bendaramu kuwi si dosa, sing njalari patimu, apa Sang Kristus, sing njalari kowé ditunggilaké karo Gusti Allah.
6:17 Nanging puji sokur marang Gusti Allah, déné senajan kowé biyèn tau dadi budhaké si dosa, saiki kowé klawan éklasing ati wis padha mbangun-turut marang bebeneran, sing kawulangaké marang kowé.
6:18 Kowé wis padha kaluwaran saka ing dosa, supaya padha dadia abdiné bebeneran.
6:19 Enggonku nganggo tuladha “budhak” kuwi supaya gampang koktampa. Biyèn kowé padha masrahaké badanmu sakojur dadi budhaké penggawé sing kotor lan duraka, kanggo nindakaké piala. Semono uga saiki, bareng wis dadi abdiné bebeneran, badanmu sakojur padha pasrahna kanggo lantaraning tumindak sing dadi keparengé Gusti Allah.
6:20 Menawa kowé dadi budhaké si dosa, kowé ora kawengku déning bebeneran.
6:21 Nanging apa paédahé tumrap kowé, nglakoni prekara-prekara sing saiki kowé dhéwé isin? Penggawé-penggawé mau nekakaké pati!
6:22 Saiki kowé wis diluwari saka ing pangwasané dosa, lan dadi abdiné Gusti Allah. Tujuné saiki uripmu kokpasrahaké marang Gusti Allah, lan ngolèhaké urip langgeng.
6:23 Sebab opahé dosa kuwi pati, nanging sih-kanugrahané Gusti Allah ngolèhaké urip langgeng, lantaran Kristus Yésus,
perantau sanesipun sami sukses ,nanging ampun kesupen menawi sampun sukses lajeng emut
menggalih ora perlu sedih pangucap tansah kariman lelaku tansah tuhu pangucap lathi kang suci lumaku jejeg tanpa satru ora abot jejibahanmu kabeh gumathok ing kitabmu ora emnteng pengangepmu lamun gampang ojo girang gumuyu guyu…guyu sa’madya
11. pêpak lawuhanipun (684) | gudhang kuluban lalaban sampun | myang panganan lah-olahan amêpêki | tuwin
pasaripun | kêmbang borèh lawan ampo ||
27. sèkêt ancak ginunggung (688) | kêjawi panjang rampadanipun | lan
têpung | kadya kang nginggil pangêpungipun | anèng kasah santri nèm lan santri cilik | pandam ting paluncar agung |
salamanipun | marang ingkang marasêpuhira kalih | nulya salam mring pêngulu | myang Sêbagi Jumêna lon ||
34. nulya mring pamanipun | Ki Suarjo
Sèh Amongraga sampun | nulya Ni Kèn Tambangraras ngujung | nguswa suku mring kang raka
marang ing panggenanipun | nulya ingkang rayi kalih majêng ngarsi | tur bêkti mring raka ngujung | kalihira gêntos-gêntos ||
Bayi buyut | suawi mijil prayoginipun | majêmukan lawan pra wayah nèng jawi | samya ngalap bêrkahipun | ing sampean kang tinuhon ||
39. angandika ki buyut | ia bênêr mumpung aku wêruh | nulya tindak alon sarwi dèn jagani | Mongraga kurmat tut pungkur | wusnya kinèn wangsul ing gon ||
marang Luci ki apa wus rampung | Luci matur inggih sampun gênah sami | ingkang gangsali angêpung | ingkang nyêdasani golong ||
44. ngalih dasani ngêpung | nigang dasani saambêngipun | inggih botên wontên
lian bathuk irung santri | toya blabar ing wong lungguh | santri tua kèh misuhi | durung tutug didhêdhêplok ||
pitik ngijèni | miwah bêtutu lan opor ||
8. landhak banyak myang manuk kang wutuh-wutuh | rangkêp-mêrangkêp mawarni | myang jangan masusun-susun | rongpuluh wadhah ngijèni | mangan kokoh-dhokoh cekoh ||
9. kyai buyut linadèn kang êmpuk-êmpuk | Kyai Bayi matur aris | mring Ki Wanaita buyut | punapa kang dèn saptani | wontên sêdaya sumaos ||
10. ulam kewan miwah pêksi myang ulam luh | kang dèn olah adi-adi | sumangga sampean mundhut |
kula ingkang angladosi | ngling ya bangêt tarimèngong ||
11. sarwi nadhah Ki Bayi tansah umatur (694) | dene tan pati ngulami | namung tim nyuwil kur-ukur | tan lia kang dèn kêrsani | mung dhadha mênthok lan susoh ||
12. ingkang eca kyai kulit swiwi pupu | abodho têmên si kyai | êndhog
mangan ngarah-arah ayu | wong tua cêrbaka bukti | dadi pêraboting repot ||
14. lan tuture wong tua kang mau-mau | iwak êndhok kinèn nyirik | suwiwi pupu
eangmu canggah rumuhun | kasiatekasiyate. marang mami | tutur bisik-bisik alon ||
17. kinèn mangan iwaking sêrira pêrlu | lan iwak landhak dèn asring | tuture paedahipun | iwak sêrira binukti | tuwin ngumure tan repot ||
18. dene iwak landhak iku pedahipun | sugih anak jalu èstri | lan sêntosa purusipun | miwah balung kulit daging | yèn waras otot tan repot ||
19. Kyai Bayi manthuk matur nuwun-nuwun (696) | êng-êng
kalalnèki | lagi tuture puniku | wong tua amêsiati | têgêg ora anggon-anggon ||
21. Kyai Bayi kêluhuran sabda sêpuh | andhêku kêlangkung ajrih | kojah paedah
ingkang pra wayah sêdarum | supaya rahab abukti | dumugi kang raos-raos ||
23. ngling ki buyut yèku pêrlu tur aplalu | mrih sukane
ayun (699) | tan ana ingkang tinampik | sabên dèn tawani manthuk | tampi lajêng dèn wadhahi | dalah lalaban
campur bawur (702) | miwah iwak sawarnaning | kabèh ngong pêrês mrih duduh |
Kyai Bayipanurta ngandika arum | kabèh nora sun wangêni | sawuse suka akêmbul | padha bubaran kariyin | kabèh nak putu tua nom ||
62. ingkang banjur mulih lan kang sêdya wangsul | sasukanira pribadi | kêjaba ingkang kêtêmpuh | aja ta nora abali | lèk-lèkan dhewe samêngko ||
63. kang liningan sêndika wus samya mundur (706) | ingkang mêksih
wingit | lênggah ingayap pra wadon ||
66. ingkang ibu lênggahnya kêpara ngayun | Turida lan Rarasati | lan pra
lêladèn dhahar nèng ngayun | Sèh Mongraga matur aris | yèn parêng punika ibu | prayogi dipun bucali | lara bonyo botên ilok ||
70. pan brahala punika cêgahing ngèlmu | Malarsih mèsêm èsmu jrih | inggih anak sang abagus | saking pikir kirang ngèlmi | mung ilok-ilok
72. Ki Sèh Amongraga lon matur mring ibu | punika ibu mênawi | utami
dhahar ulam sacuwil | namung sarêm lan têmu poh ||
75. dadya wigih sêdaya pupulukipun | wus nutug sêdaya sami |
mring pêmburi | tuwuk sêdaya punang wong ||
77. wus linorod rampadan luaran sampun | nulya dhêdharan sumaji | kang adi pala gumantung | pala kêsimpar mêpêki | lah-olahan ingkang raos ||
78. gugurihan manis-manis sêdaya wus | sumaos anèng ingarsi | ya ta ing wanci
80. Ni Malarsih nauri wuwusira rum | inggih sumangga ing kapti | munajat maring Hyang Agung |
kula ajrih anggendholi | yèn wus mung bakda kemawon ||
81. mugi nuntên kondur sarea tilam rum (710) | awajib ing
83. Ki Sèh Amongraga mring patirtan adus | wusnya suci nulya ngambil | busananira rinasuk | turuh kadas toyastuti | ambanjêt agama kaot ||
haib nganasir pagut | arambatan tanajul tarki | tan kêna ngilangana | tatakramanipun | yèn wus munggah budi mulya | sang Hyang Maha Mulya lan mulyaning budi | abeda nora beda ||
10. pan wus jumbuh sêmbah lawan puji | puji amuji ing dhawakira | ia dhewe nora dhewe | tanpa dhewe wus pupus |
marang Pangeran | anêlangsa apuranira Hyang Widi | wedaning kaluputan ||
11. andodonga rila mring Hyang Widi | kapindho sukur mring nabi
12. bakda wêktu palilah wus lingsir (715) | wêngi wancinira bakda tangat | Amongraga kondur mangke | kang ibu mêksih lungguh | lawan para sêpuh kang mêksih | sami andarus kur'an | kathah kang wus turu | Tambangraras mêksih lênggah | ngarsèng tilam nulya Sèh
sare | nèng jinêm tilam arum | Amongraga umatur inggih | kaula kinalilan | layap nèng tilam rum | nuwun pangaksamèng galat | ingkang ibu nauri wêcana aris | aywa awancakdria ||
14. apan sampun dados wajibnèki (716) | kapopohan ing donya akerat | mung kula andongakake | mugi tulusa runtut | aywa nganti sawalèng kapti | kula titip kewala | ing rayinta busuk | mangsa borong gèn
kang garwa apa wis putranta | guling nèng tilam karone | Ni Malarsih umatur | inggih kados sawêg puniki | sadangunipun salat | atangat ing dalu | anèng tajug pamêlêngan | lagya enggal punika bakdanirèki | kaula wus apasrah ||
Mongraga aris (719) | mring kang rayi ia yayi sira | dèn narima satitahe | mungguh ing bab kang pêrlu | ing aurip têkabul ngèlmi | ngèlmu
kang jatmika ngèlmi | jatmikaning ngèlmu iku sarak | ia sarengat yêktine | lawan tarekatipun | pan minangka wadhah sêkalir | dening ngèlmu hakekat | lan makripatipun | minangka wiji
mêngkono sêpapadhane | iku yayi dèn emut | yèn manira tan ana benjing | sira kari awirya | lamun ana catur | kang
30. rong prêkara yayi dèn pakeling | kang dhingin kudu wêdi mring Allah | kapindho maring lakine | iku ganjaranipun | donya kerat
lagyèng donya durung ing akerat | pira-pira kèh tikêle | dene trap jrih ing kakung | apan ia kalih prêkawis | kang dhingin kudu ia | mituhu ing wuruk | ywa maido analimpang | kapindhone kudu pasrah maring laki | kumambang ing wisesa ||
33. kang tumanêm yayi donyèng akir | aywa sêla-sêla
ingupaya uriping banyu kêkalih | ing donya ing akerat ||
35. Tambangraras tyasira mranani | kêtanêman wuwulanging raka | sumilak padhang driane |
ing surup pan wus koyup | datan ana ingkang kalêmpit | dhasar wus ahlinira | brangti maring ngèlmu | ing mangke wah angsal wulang | langkung sanggêm agêmi marang agami | ngugêmi rèh kang tama ||
36. ing patêmon Ki Sèh Amongragi (725) | tan pati amrih
sumurup | kang rayi matur anêmbah | inggih bêrkah paduka kaula pundhi | tan nêdya apepeka ||
37. Amongraga mèsêm sarwi narik |
tuwuke | nadhahi wulangipun | drianira angganing agni | tan warêg ing galinggang | ing supaminipun | Tambangraras wus nugraha |
ingkang wontên jroning tilam sari (728) | Amongraga alon angandika | myarsakna yayi mêngkene | mungguh sampurnanipun | ing asalat tigang prêkawis | kang dingin suci badan | kaping kalihipun | kang asuci lesanira | kaping têlu kang suci atinirèki | tan kêna yèn gampangna ||
44. iku ugêr wong kang ahli kusni | anucèkên ing têlung prêkara | badan lesan lan atine |
apadene trapipun | bangsa badan kudu rêrêsik | pênganggo lawan prênah | ing asalat iku | wruh pêrlune yèn wolulas | ingkang dhingin niat kasdu takrul takyin |
tahyat awal têrtibirèki | sêlawat ingkang atas | ing nabi puniku | lan atasing kulawarga | lawan tumaninah sarta ingkang têrtib |
kaula nunuwun | wulang dununging asalat | kang sêjati ngadêg rukuk sujud linggih | angsal saking punapa ||
47. niat sampurnaning kang sêjati | sêjatining tambir§ prayoginipun:
kaula nuwun jinatèn | kang raka ris amuwus | ia yayi ingsun jatèni | mas Allah ing asalat | kang sampurnèng dunung | tambir
ing liane | ingkang plêng parêngipun | lawan niat tibaning têkbir | anadene kang mikrad | mungguh têgêsipun | munggah
mosik sru lirihe | polah tingkah kang wau | wus kagêntèn polah saiki | iki polahing salat | êdat ingkang agung | anadene kang
umatur | nuwun lajêngipun kang mugi | tuan ambabarêna | Mongraga lingnya rum | ia yayi pirsakênapyarsakêna. | ing asalat adêge asal ing gêni | dudu gêni kang mangwa ||mawa.
56. dudu gêni ingkang murub mati (733) | gêni kang sipat patang prêkara | roh ilapi sêjatine | lan roh rahmani iku | roh nurani lan roh rukani | sêkawan iku mulya | cahya ingkang kudus | kudus wiwinihing duryat | duryat iku winih pêpêsthènirèki | kang pêsthi salatira ||
57. rukuk iku angsal saking angin | dudu angin barat lesus bajra | dudu kang gumrêbêg kiye | dene
59. roh jasmani pan iku wiwinih | wiwinihe kang mêrtabat sapta | mêrtabat wiwinih mangke | ing kadadeanipun | ingkang dadi
wulang | akèh kêcanthèl surupe | Cênthini nêmbah matur | bêrkah tuan ingkang kêpundhi | nulya mijil kalihan |
mijil | mudhun kang samya salat | bubar wênèh mantuk | kang wangsul marang pêndhapa | Kyai Bayi asubuh anèng pêndhapi | enjing lajêng alênggah ||
69. pan ingadhêp ingkang putra kalih | Jayèngwèsthi miwah Jayèngraga |
dhatêngipun | Dêmang Purasani kang prapti | pêpak kang kulawangsa | atap anèng ngayun | tan dangu Sèh Amongraga | marêk dhatêng ing rama Kiai Bayi | samya mingsêr kang lênggah ||
71. Kyai Bayi ngandika mring Luci (739) | esuk bêcike padha madhangan | ngêt-angêtan sêga
lali | santri Luci gupuh nulya mentar | mring dalêm andhawuhake | Ni Malarsih agupuh | angrêtèni lêladènèki | miwah
balègira | tan nyana lamun arèrèh |
saking agunging ngèlmu | lan pratandha jalma linuwih |
87. kaping têlu tyase sanggarunggi | rêmên ningêd alumuh satmata | mangan ngombe kudu dhewe | karêpe anunungkul | tan pêsaja
ingwang | ia nora bisa sun nglakoni nanging | wong tua kudu warah ||
Garêsik | Sidayu myang ing Tuban | ing Rêmbang pra sunu | kang pisumbang tinampanan | sêdaya wus katur mring Jêng Kyai Bayi | ingkang
ing Widi | inggih alkamdu lilah ||
94. mugi winalêsa sihing Widi | rahayune têtêping agama | mring anakmas sêdayane | pra dutèng§ prayoginipun: duta. nêmbah nuhun | samya matur anyêndikani | arta sinungkên nulya | marang garwanipun | mring Malarsih wus
myang jaran kae sukête | ingkang liningan gupuh | angruktèni sugatanèki | Ki Bayi malih nêbda | mring pra duta wau | kewala sami cêlakan | kêrana'llah sami matur nuwun inggih | pan ingriki kewala ||
96. kalih dening punika mênawi | wontên pêndangunipun putranta | putra paduka kramine | ing pundi angsalipun |
besan jêng kyai | mênawi ing nêgara | tuwin sami dhusun | Bayipanurta ngandika | inggih dika matur yèn dinangu mangkin | mêmanton tanpa besan ||
97. kula dudutakên olih santri | santri kang saking Karang buyutan | ngumbara kêsasar mrene | dadi manira pupu | sarta baya wus têkdirnèki | jodho walahu aklam | karsèng Hyang Maha Gung | manira datan kuasa | gawe dhaup luwih kêrsaning Hyang Widi | ingong dêrmi
datan pati mêtu muradi | sami cipta kayoman |
marang sang abagus | pêngantèn Sèh Amongraga | samyanjurung sumangga ing rèh muradi | têpsir
rumaos miradipun | tuna dungkap ajrih mênawi | tan têpung ing sarengat | asalayèng kawruh | dadya ngalênggêr sêdaya | Jayèngwèsthi tansah mèsêm mring kang rayi | sasmita mathêm ing tyas ||
104. nênggih ki pêngulu Basarodin | Ki Suarja lawan Wiradhustha | Panukma lan Panamare | Kulawirya pra sêpuh | sami matur mring Amongragi | prayogi minuradan | kang supadosipun | sêdaya angalap bêrkah | rujukipun lan sarengate ing pêkih | Ki Bayi nambung sabda ||
105. inggih lêrês aturipun sami (753) | sami talabul
prau | pêrau upamaneka | wujuding kaula punika sayêkti | jêladri upamanya ||
106. ngilmuning Hyang ingkang anglimputi | tan kêna sat lan tan kêna kêbak | ing pêrau myang sarahe | de ngilmuning Hyang Agung | yèn ta lamun dipun tulisi | kayu ing alam donya | karya kalamipun | godhong kabèh dadi papan | samodra gung kinaryaa mangsi mêksih | kèh ngèlmuning Pangeran ||
107. murad kaelokaning Hyang Widi | dalika ngaksu mêngkono
108. ingkang kêrsa muji amrih asih (754) | nugrahaning dat kêlawan sipat | kang êsa ing apêngale | têgêse tyas puniku | kang cumadhang kêrsanirèki | tyas rohani punika | sengga damar murub | nèng jroning gêdhong wilayat |
apan gêdhong wilayat punika ati | damar roh rohanian ||
109. datan ana patinipun nênggih | urubipun lan palêtikira |
gênah aprênah | samya manthuk-manthuk | kabèh anglaloyop netya | saking sangêt pangungunira ing kapti |
insani gayiran riati (756) | ingkang oah-oah bangsa riah | kita piambak kang sèdhèng | saking aral tan kiur | man lasara ngilman maoti | têgêsipun sing sapa | tan dadi kang ngèlmu | mati bae sajêgira | nora nana
ing sajêgipun | nora mati kewala ngalih | panggonane kadhatyan | lawan malihipun | manda kalapil maota |
saking rasul | mila mring wêwalêr dèn ajrih | ing cêgah lawan pakwan | batal karamipun | karam ing kawan prêkara | karam tingkah myang karaming
sèjèn agama kapire | punika kang samyemut | ya agampil saking sakêdhik | kêdhik saya akathah | padune abubruk | ngèrèti kukum Pangeran | jare wênang sabab kitèki kêkasih | tinimbang lawan kewan ||
121. kang punika tiang anggêgampil | cebol kawruhipun gêlangsaran | ngèlmu palawija pèndhèk | tan kêcacah ngalungguh | pan wus kanas adêgan têbih | tan kacêlêk ing sarak | pancèn gecul ngunthul | têtêp tiwas ing agêsang | ingkang sami lênggah micarèng jro ati | dhèmês anganthèt murad ||
saking satunggil | ingkang graita ing murad | tan sumêrêp kanthètnèki | kang rujuk lawan sarengat | kodhênge rumaos têksis ||
nglakoni pêrlu (762) | pêrlu ing kalih prêkawis | wêktu lan dus mayit padha | tinggale puniku kapir | kang tinilar Islam sunat | sabab pêrlu tinggalnèki ||
11. wong kang atinggal ing pêrlu | puniku jênênging kapir | nanging kudu-kudu tinggal | mêrlokakên salah siji | sabab sami pêrlunira | ing wêktu lan dusing mayit ||
12. puniku rujuking ngèlmu | kususing murad kang salih | kang myarsa padhang tyasira | tansah pênggunggungirèki | sêdaya upamanira | lir lumbu katubing angin ||
têgêsirèki | dene wong kang tinggal salat | puniku kêlangkung wajib ||
14. de kang wong salat puniku (763) | sunat kewala nglampahi | pêrlu kang atinggal salat | tur utama
dèrèng rasèh saking murad | nulya Ki Sèh Amongragi | murading têgêsing lapal | tanduk manis amatitis ||
16. murading kadis puniku | atinggal salat pan wajib | kang malah-malah utama | Ki Suarja matur aris | dhuh kadipundi anakmas | wajibipun kadipundi ||
17. kula kodhêng kususipun | atinggal winastan wajib | kang nglampahi susunatan | punika ta ingkang pundi | Sèh Mongraga aturira | inggih prayogi binudi ||
18. pahuwa dalika ngaksu (764) | ilabil ngunjilatihi | kenging yèn tinggala salat | kale ngujlati Hyang Widi | ngujilat punika moyang | tan sêdya mor ing sêsami ||
20. majênun marang Hyang Agung | nêdya mijil ing pribadi | wus mancal saking sarengat | punika bilih mênawi |
ana ingkang kêcap-kêcap | mèsêm Jèngraga Jèngwèsthi ||
22. sabab wus wiwinih ngandhut | ingèlmi ingkang
26. mêngkana ing wayahipun | bêdhug dhêng Kiai Bayi | ngandika mring santrinira | èh Luci matura maring | nyainira anèng wisma | mundhuta dhahar dèn aglis ||
27. sêndika ingkang tinuduh (766) | matur mring Ni Kèn Malarsih | sigra angatag padhêkan |
jroning tumpêng mêgana | sarta binumbon gugurih ||
40. dipun imbuh sêdaya wus (769) | nutug dènira abukti | tan ana ingkang cawêngah | ki pêngulu Basarodin |
Bayi alon ngandika | mring mantu Sèh Amongragi ||
46. punika kyai pêngulu | mugi anggèr atulung sih | supaya sagêda mangan | yèn kêlantur kawlas-asih | Amongraga aturira | pan inggih pun Jamal Jamil ||
47. asring sagêd sabênipun | Ki Bayi angatag aglis |
tiga | nulya dèn puluki nasi | ingkang angêt sakêlêdan | Basarodin anuruti ||
50. lir wulanging Jamil wau | anjèwèr kuping pribadi | salèh-salèh
dhahar ulam toya | êloh samodra bênawi | kawitana saking sirah | pêmangane ulam warih ||
53. yèn wus dhahar sirahipun | majênge
bondhan | esuk-esuk anuli wis | iki bali sorenira | lêkas wiwit mumucuki ||
58. Ki Jayèngraga gumuyu | kula wus mantun
udud (776) | Ki Bayi angacarani | wawi puniku mangsêgan | punapa kang dèn kêrsani | umatur inggih sumangga | Jamal Jamil mêksih bukti ||
ingrika ingkang ajêmbar | matur sumangga prayogi | anulya samya amêdal | salat luhur maring jawi ||
81. Ki Bayi lawan sang mantu | lan Jèngwèsthi
Jamal Jamilun | lawan para lurah santri | samya angêntèni marang | ki pêngulu Basarodin | tan dangu nulya katingal | lajêng nusul mring ing masjid ||
83. dèn iring pra santrinipun (779) | sapraptanira ing
bakdiatan | wus pêragat sêdayèki ||
85. laju kewala alungguh | anèng surambining masjid | wus tata dènira lênggah | angandika Kyai Bayi | marang para arinira | Suarja Wiradhusthèki ||
86. sun têtanya ing sirèku | paran tumon wisma bêcik | yèn gawe mênawa lawas | tan bisa kanggo tumuli | priye kono rêmbugira | pikirên ingkang prayogi ||
87. bakale panggonanipun (780) |
sadhengah ingkang kinêrsan | kaula ingkang ngrampungi | kang raka lon andikanya | ya bênêr kwèh wismèng bêcik ||
90. nanging tyas ngong mêksih ewuh | durung kêtêmu ing pikir | Suarja matur sumangga | kapriye ing kono yayi | padha matura priangga | êndi kang sira pirsani ||
91. Ki Wiradhustha umatur | tingal kula kang prayogi | grianipun pak Rajiah | gêng piambak tawon boni | Panukma ngling inggih samya | lan wismane Basarodin ||
95. punika wontên kalamun | parêng kêrsane jêng kyai | nanging mêksih rêragangan | pêcak sèkêt sasur nanging | kuciwa dhapur limasan | Ki
patlikur kanggea | ing sasi ngarêp puniki ||
102. ingkang putra ris umatur | inggih sêndika umiring | pitarèn kang paman-paman | punapa sampuna benjing | kangge tanggal sêlawe prah | ing wulan ngajêng puniki ||
103. kang pra paman sami saguh | yèn ginêlak kaya
sumungku angraup pada | Sèh Amongraga umèksi ||
115. sarwi narik astanipun | ngandika arum amanis | ya wus yayi ngong tarima | payo
bungah amarwata suta | ya ta wau Kyai Bayi | laju mring gandhok kang wetan | de kang putra Amongragi ||
iku yayi | utama ingkang akirat | nanging wong èstri tan wajib ||
129. yèn ngudia kiratipun | mung wacan ilhar kang wajib | kirat
bangsa kalbu (791) | kudu-kudu apil yayi | kang tratil§ prayoginipun: trampil [tartil]. ing mukaranah |
êjère pan sanga likur | êpèse pan amung nêm thil | kalih likur klimahira | iku sunating awajib | ingkang
kapasuk ing tyas anggusthi | angèsthi saya waskitha | tan cèwèt wulanging laki ||
subuh | panyêgah yèn turu yayi | tan beda lan bakda ngasar | kiparating ing guguling | yèn wong sring nendra
ngangge-angge mubru | tua nom myang kang rarywalit | pamêthuk sang pinangantyan | dene kang dadi pêngarsi | Turida lan Rarasatya |
rama ngandika aris | mring putra mantu kalihnya | sirèku mapag pêngantin ||
152. kang putra inggih turipun | ngling mring garwa Ni Malarsih | matura mring anakira | Sèh Mongraga dèn aturi | marang adhine amapag | karo pisan kèh kang ngiring ||
153. wis mangsa bodho sirèku (795) | busanane nakirèki | apa kêrsane kang lanang | kewala turutên bêcik | Malarsih lèngsèr sing ngarsa | amrayogi mring kang siwi ||
154. tundhuk lan kang putra lungguh | mèsêm tumungkul Mongragi | pinajar
wis ambilên umangsuk | ing wisma kakangirèki | kang putra kalih tur sêmbah |
malêbèng dalêmira ris | nulya wau ingkang prapta | Suarja
bakyunira | parari umatur inggih ||
159. ya ta kang adandos sampun | ingaturan mangkat mijil | bodhol parèstri sing wisma |
wrat | kêjawi ibêr mring cilik ||
169. miwah sajroning wisma wus | linadèn ambêng kêndhuri | mung sang tama pinangantyan | ingkang rinampad di-
ulam | sapitan basêngèk pitik | jalwèstri sarêng anadhah | nutug rahab dènya bukti ||
172. kang nunggil saambêngipun | kang rinampad Amongragi | akalianakalihan (dan di tempat lain). ingkang garwa |
dènira bukti | atamban pamulukira | kêpêle mung sagênitri | Turida micarèng nala | wus adat têmên wong iki ||
174. nadhah lan wong wadon kêmbul | manah yèn ènglea bukti | parèstri gawokan mulat | pênadhahe Amongragi | mêngkana nutug dènira | anadhah jalu lan èstri ||
175. sêdaya wus sami wisuh (800) | ambêngan samya binagi | sinarang ing
saking ing masjid | tata tarap nèng pêndhapa | urut-uruting alinggih | nulya wontên ingkang prapta | ki pêngulu Basarodin ||
193. lan mêrbot Pranaitèku | Nursukidin Talabodin | murid Jaki sami lênggah | Mongragi ing têngah pinggir | dènira lênggah lèr pisan | nuli
199. dhumatênga ing bokayu | lan kakang sang Amongragi | wilujênge ingakrama | ing donya prapta ing akir | ki pêngulu matur gêpah | musawaratakên aglis ||
200. lah punika ekralipun | anakmas Ki Jayèngwèsthi | mugi-mugi
dènira lungguh | tunggil lan Sèh Amongragi | sêdaya wus tata lênggah | Amongraga maca rawi | kantun kêdhik kêtanggungan | kang rama ngandika aris ||
213. prayogi ing lajêngipun | gyan andika maca rawi | ingkang putra
praptèng ngarsi | pinundhut sarwi ngandika | paringêna kang kêkalih ||
sêdayanipun | wedang wus dèn babantoni | saosanipun dhêdharan | jêng kyai lan putra kalih | Jayèngwèsthi
suwuk nulya lajêngipun | maca rawi wus gya singir | maolidal kadkawa§
anèng pêsantrèn ing Bangil | kêlakon dadi pilalan | mring priayi myang wong sugih | akèh kang punagi nadar | ananggap têrbang mring mami ||
manamu (827) | Ki Basarodin nulya ngling | mring Jèngwèsthi sojarira | dhasar sayêkti rumiyin | ramandika duk jêjaka | bagus anom swara bêcik ||
294. akèh wong wadon kêpoyuh | yèn turu tindhihên ngipi | nglindur nêbut Arundaya | swarane andudut ati | parèstri nom jor-jinoran | pawèwèhe rêbut dhisik ||
295. tur niku sami guguru | gurah swara amêjani | nanging ta kudu dilalah | ramandika ingkang bêcik | kula gurah ngantos sayah | kêpesing amutah
sêdhil cilik mula | wus pancèn swara tan bêcik ||
298. Jèngwèsthi alon amuwus | man pêngulu Basarodin | putrandika Jayèngraga | punapa mèmpêr jêng kyai | mênggah swaraning putranta | adhi Jayèngraga iki ||
299. ki pêngulu aturipun | anggèr kados sami ugi | inggih lawan ramandika | wontêna kaote kêdhik | gih rêbat sênêng kewala | Ki Bayi ngandika aris ||
300. bêcik swarane adhimu | nanging kurang wilêt thithik | lan bangête kurang untas | bobote ya wus ngluwihi | tan ana lir adhinira | kurang ngumbar swaranèki ||
301. ya ta ing wanci mèh bêdhug (829) |
1:1 Isiné layang iki magepokan karo Sang Sabda sing dadi sumbering urip, sing wis ana wiwit-wiwitan mula. Aku wis padha krungu lan wis padha nyipati dhéwé. Wis padha maspadakaké lan wis ndemèk dhéwé.
1:2 Nalika Sang Sabda mau rawuh ing donya wujud manungsa, aku padha ndeleng Panjenengané. Mulané aku padha awèh paseksi bab Panjenengané lan martakaké bab urip sejati kang ana ing Sang Rama, sing uga wis kawedharaké marang aku kabèh.
1:3 Apa sing wis padha dakdeleng lan dakrungu, dakwartakaké marang kowé kabèh, supaya kowé lan aku bisa bebarengan tetunggilan karo Sang Rama, lan Sang Putra Yésus Kristus.
1:4 Kabèh mau daktulis ana ing kéné supaya kabungahan kita dadia sampurna.
1:5 Déné pawarta sing wis dakrungu saka Sang Putra, lan sing wis dakwartakaké marang kowé kuwi mengkéné: Gusti Allah kuwi pepadhang lan ora ana pepetengé babar-pisan.
1:6 Mulané yèn kita ngaku tetunggilan karo Panjenengané, mangka kita nglakoni dosa, kuwi kita padha goroh lan urip ana ing sajroning pepeteng.
1:7 Nanging yèn kita ana ing pepadhang, kaya déné Panjenengané iya ana ing pepadhang, dadi enggon kita padha tetunggilan kuwi nyata, lan rahé Gusti Yésus, Sang Putra, nglebur sakèhing dosa kita.
1:8 Yèn kita muni ora duwé dosa, kita padha ngapusi awak kita dhéwé lan nyatané ora mengkono; ateges Gusti Allah ora dedalem ing ati kita.
1:9 Nanging menawa kita padha ngakoni dosa-dosa kita marang Gusti Allah, Panjenengané bakal netepi janjiné lan tumindak adil, temah bakal ngapura sakèhing dosa kita, sarta ngresiki sakèhing piala kita.
1:10 Nanging yèn kita ngaku ora nglakoni dosa, dadi kita nganggep Panjenengané dora, lan ora precaya marang pangandikané.
Kulo niki bocah saking ndeso, Mboten duwe nopo-nopo Pengalaman lan totokromo, Sopan santun kirang toto Niat kulo urip wonten kutho, Ngudi kaweruh golek konco Panas udan awan lan wengi, Loro lan lopo kulo lampahi Bapak ibu, paringo donga pangestu Mugo-mugo, kaleksanan panjangkaku Ati nangis, kelolan loro Wonten kutho adoh wong tuwo
Ati kangen, bali ning ndeso Ndeso wutah darah kulo
SULUK WANGSIT GAIB SIRULLAH | alangalangkumitir
suluk jaman karaton-dalem ing surakarta. Sekar Dhangdhanggendhis : 21 pada. Kawruhana wirasaning
cah ndeso ki yo koyo ngene iki..
Mei 03, 2009 @ 17:16:01	@kang Roso, nek hotel Putra aku urung ngerti, soale aku ora tau meng hotel. Tp sangertiku
@Kang Rio, ora kudu laptop Kang.. golet bae hp sing ana Wifi ne.. tp ya kue do it juga. hehe
Mei 05, 2009 @ 11:04:06	Reng! Maen temen hotspotan…
Asem! Nyong bisane kur ngebrik karo Dapid…
Kang Suhar, apa sing nyekel kenclung agi pentas agustusan th 2000?
Sing badha ngiub nang Tangerang, kae sing
yuh..? rika jenenge sapa sih?
Mei 05, 2009 @ 23:40:24	Kang Suhar, sdurunge Nyong wis kulonuwun ya…
ktone! Kaya jaman esih nang Smp Pegri ndisit.
Mei 06, 2009 @ 12:41:32	Pengin takon Kang Suhar HSDPA kes Pniron wis bs?
Wong nyong, -dasar fans beratnya Pak Tijan jaman agi sinau basa london- senenge nganggo gprs bae, hahah…
Limangewu, 250menit, wis seneng bs ndeleng gendéng SD-3, nggon ndopok karo tembangan nyong Andri ma Bambang.
Wis njejel Indosat IM2 Broom, classic karo unlimited urung? Jejel 3.5G bs stabil ora.
nggo tuku BlekMburi utawa Apel Ipon sing genah wis ana aplikasi Pesbuke ya eman2 yah…
nganggo Pesbuk karo wong Prekutukan (?!!?)
Tek ngarit ndisit, ngko mbengi menyat maning.
Mei 06, 2009 @ 14:30:47	weleh..weleh.. Kang Cemang gole dopokan ngaler-ngaler.. gole siaran apa ora
mbene njajal pindho tok ding :d)..
Hotspot gratis sing cepet nang ndi ya?? nunut nang kantor dan kolusi ama orang dalem kali.. :)) endra winata
Mei 28, 2009 @ 20:43:07	pokoke maju terus
angger nang alun2 ora di password kepenak yahh, wengi2 nongkrong modal wedang ronde semangkok karo mendoan siji, bisa lunga paran..
Wong se kebumen nongkrong nang alun2 kabeh, bakul
njajal wes rong jam dc terus,dipasword maning!
Sing byr pajak karo gajine mbok rakyat!
Okt 03, 2009 @ 19:20:26	Bro artikele kulo suwun gen, suwun kangge infonipun, kulo ngarepaken panjenengan purun gabung teng http://boements.heavenforum.com matursuwun.
Feb 14, 2010 @ 08:34:54	Wuihhh, bumen pancen sQ dadi gon favorit yo ning bumen dewek pancen
Mei 21, 2011 @ 18:22:12	alun-alun kebumen akeh cah kedawung asu, kutise ya dadi akeh, dadi ora
“Satuhu ngelmu kang sejati iku tan tinggal Hyang Tunggal.
Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.
Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.
Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,
Bala prewangan, makhluk alus padha baris,
Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk,
tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.
cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda gidrang-gidrang.
Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.
buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina.
pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.
Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,
sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran.
Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku.
Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.
Mula sing amenangi gek enggala den luru,
Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada,
Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa,
Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.
pm sing iki elek komentare… ora mendidik
March 2, 2011 – 3:57 pm lha.. nek iki mathuk aku…
March 2, 2011 – 3:56 pm kowe kuwi ngomong opo…? malah ribet dewe. meneng rak wis
March 2, 2011 – 3:51 pm kowe ki ngomong opo…? nek iso moco yo diwoco rak wis… rasah ubres
March 2, 2011 – 3:50 pm kowe ki ngomong opo…? nek iso moco yo diwoco rak wis… rasah ubres
February 1, 2011 – 12:54 pm Condro surya wis lumaku ning wetan
January 27, 2011 – 2:22 pm Wis kalebu pratanda alam
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore, mumpung gede rembulane, mumpung jembar kalangane, ndak sorak hore." Adapun
sing ana foto ne mung wong perkutukan? 😀
Jun 25, 2008 @ 13:16:00	@Kang Sinun: Nuansa EURO rasa Turangga Sakti durung kober mosting. Tangane durung nyandak! Hehehe@inyong: masalah poto, pancen terbatas. Soale aku kan nang KPPS, dadi ora kober muter-muter kaya wartawanLha sing muter Kang Memed malah ora olih poto. Anane poto transper seka hp Kang Kasidin karo Teguh. Lha kepriben maning, ya saanane lah..
Jun 26, 2008 @ 16:56:00	sedulur kabeh giye maman,kepriye kabare wong
nuwun wis mlebu Kang Maman.. Tek dongakna moga apa sing digayuh bisa kaleksanan. Gusti Alloh tansah ngijabahi
Atur panyuwun saha pakurmatan kawula Radèn Mas Cakrajaya, kaonjuk ing kangjêng tuwan Jeyan Prèdrik Teyodhore Mayor, ridêr saking Nèderlansê Leyo, residhèn ing nagari Surakarta Adiningrat.
Mila kawula kamipurun agadhah atur panyuwun, awit ingkang kasêbut ing sêrat kêkancinganipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, yèn pamulangan Jawi ing Surakarta ing salêbêtipun wulan Pabriwari taun punika saèstu kasuwak. Wondene badan kula badhe kaganjar warni yatra saminipun kalihan balônja kula ing dalêm tigang wulan. Ingkang punika pamanah kula badhe botên anyêkapi kula têdha salaminipun kula gêsang, sarta badhe andadosakên cupêt ing panggêsangan kula dalasan anak rayat kula. Ingkang punika atur panyuwun kula mênawi andadosakên suka pirênanipun kangjêng tuwan residhèn, mugi wontêna sih wêlas pitulungipun kangjêng tuwan residhèn, anyuwunakên pêdamêlan ing nagari Surakarta ngriki, ingkang sakintên kula kuwawi anglampahi, sarta nyuwunakên têtêpipun taksih blônja kula, sèkêt rupiyah, ingkang supados sagêda panjang ing panggêsangan kula dalasan anak rayat kula, ingkang sarta supados wontêna têtêngêripun yèn kula sampun ngabdi ing kangjêng guphrêmèn, ingkang rumiyin dados kapitan prajurit dharat ing Mangkunêgaran, sampun anglampahi damêlipun kangjêng guprêmèn kala pêrang ing tanah Jawi, ngantos sabibaring pêrang, sarta botên kalêpatan. Punapa malih sawontênipun pamulangan Jawi.
Kula inggih ugi anglampahi ing damêlipun kangjêng guprêmèn dados guru. Ingkang punika atur panyuwun kula asangêt-sangêt, ingkang mugi wontêna sih wêlas pitulungipun kangjêng tuwan residhèn angaturakên ingkang dados panyuwun kula punika. Ing wusana mugi sampun kantos andadosakên dukanipun kangjêng tuwan residhèn, amargi gèn kula kamipurun gadhah atur panyuwun kang wontên ing sêrat punika.
Katur ing dintên Jumungah kaping 21 wulan Januari taun 1843.
Ing ngandhap punika pratelaning padamêlan ingkang sampun dipun lampahi dhumatêng Radèn Cakrajaya.
Kala ing taun 1818, dados lutnan prajurit dharat ing Mangkungaran
Kala wontên pêrang ing tanah Jawi anglampahi ing damêlipun kangjêng guprêmèn, kala pêrang wontên ing Tugu nagari Ngayogya tatu tanganipun kang kiwa, kenging mimis sênjata, kangjêng Tuwan Jendral Kokis inggih anjênêngi piyambak. Utawi pêrang ing Silarong ing gunung Gamping, ing Gêgulu, ing Palèrèd, ing
Kala ing taun 1825 anglampahi damêlipun kangjêng guphrêmèn kala prang ing tanah Jawi, tumut kolonipun Kangjêng Tuwan Jendral Kokis, Tuwan Kulnèl Anggêbah, sarta Tuwan Kulnèl Lêbron.
Kala ing taun 1827 dados kapitan prajurit dharat ing Mangkunagaran, anglampahi damêlipun kangjêng guphrêmèn pêrang ing tanah Jawi tumut kolonipun Tuwan Kulnèl Lêbron.
Brosot, sapanunggilanipun pêrang tanah Matawis, sarta pêrang ing tanah Pajang, lan ing Rêdi Kidul, kantos sabibaring pêrang.
Kala ing taun 1831, kasuwak dalah sakumpêninipun, awit saking karsanipun kangjêng guprêmèn. Panunggilanipun kasuwak prajurit 700.
Sarêng ing taun 1833, kaparingan pratôndha medhali, sarta kalilan ngangge, dening kangjêng guprêmèn, punapa malih sêratipun kêkancingan inggih kaparingan.
Katur ing dintên Slasa ping 24 wulan Januari taun 1843.
Nafisatul Husniah ING ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Sebaris kalimat
Dening Suwardi Endraswara SAJAKE wis tekan titi kalamangsa. Ora bisa dinyang. Wong Jawa bakal kepethuk lelakon seje. Sing luhur tambah luntur, lan sing asor dipupuri. Mlaku awan-awan kepethuk ula. Mlaku
kalajengking. Jare simbah, Jawa kuwi jawabe. Kok malik, Jawa kuwi ”jawal” lan ’’jambule’’. Mula, ora mokal yen wis akeh sing kepleset, kegodha
gadhing. Akeh sing pengin ngudang wirang. Ora sah adoh-adoh. Pepundhen-pepundhenku sing bebasane lagi kaya wit nangka, bakal awoh ting grandhul, nyamplungane kandel, jebul awoh ciplukan. Akeh sing lagi kepama, kudune wit nangka iku nggalih, e e e, jebul kopong ciplukan. Sing kudune lungguh tata, kaya wit nangka, mbesuk kena kanggo ’’saka guru negara’’, godhonge ngayomi kiwa tengen, rontog kabeh godhong lan panga-pangen, kesamber barat gehde. Wusana, kawulane kudu kaya piyik kelangan babon, golek pangeyupan neng ngisor ciplukan. Murang tata tenan.
Piwulang luhur ’’golekana tapake kontul nglayang’’, akeh sing diplintir tekan ’’ngisor ciplukan’’. Piwulang lungit iki wis dirujag, dipoles-poles, dilipstiki, golek slamet. Tumindake saya nggaret lan nggraji atine rakyat. Plintir-plintiran tembung kaya dhadhung, diangkah nyrimpung. Nuwun sewu, embuh yen ’’si kontul bakal nglayang ngulon, bablas kesasaban mega-mega, njur lap, ilang kakedhepake’’. Embuh bakal menyang ngendi. Kontul-kontul iku wis tanpa tepak meneh. Kontul wis ora dhemen mencok ing tengah ler-leran sawah. Lha piye ta? Sawangen kanthi heneng-hening awas eling. Tenan. Sing ketoke ngguya-ngguyu, jebul dha nggembol watu. Kang katone tetembangan, rengeng-rengeng, uga madhahi kreneng. Priyagung luhur, sing katone mesam-mesem, alus putih kaya kontul, ning jebul atine dhandhang (ireng). Kabeh ngemu (ndhandhang) pamrih.
YEN ngono, pancen wis wayahe wong Jawa nunggu tumetesing bun parak esuk. Nunggu tetesing madu, sang ’’Kusuma anjrah ing bawana’’, yaiku Ratu Adil, kusumaning jaman kang lagi lelana, njajah desa milang kori, samengko bakal jumedhul sawektu-wektu. Pawakane ngungkuli rembulan. Lire, bisa madhangi sajrone pepeteng. Nanging ora mbrongot sumelet kaya srengenge. Padhange rembulan riyeb-riyeb, ngemu surasa ting trecep. Ing swasana ngono iku, lelagon bocah ’’Dolanan Dhakon’’, bakal timbul maneh. Dhakon? Ya, saiki wis dilalekake. Wis digenti facebook, S-M-S, lan samubarang sing gumebyar liyane. Iki pratandha wis kelalen ’’dhakon cacahe pitulikur’’. Woww, wong Jawa kuwi angger wis nggepok wilangan 27, gawat. Akeh kedadeyan, tanggal 27 Juli biyen dha rame ta? Tanggal 27 Mei 2006 ana lindhu gedhe. Pepundhen negara sedane uga tanggal 27 Januari, lan isih akeh meneh. Sing paling ngeres, wong Jawa mesthi kerep ngucap: ’’O, cah bodhone 27.’’ Njur ana meneh: ’’Yen isa ngalahake aku, tak sembah ping 27.’’ Eling, wong Jawa angger wis kegodha pi-tu, lagi dha nuwun sewu: kukur-kukur sirah sing ora gatel. Luwih-luwih yen nganti njeblos ing pakunjaran, nelangsa jero. Selagine pepundhenku sing kelayu pi-tu, dilabrak garwane tekan kantor ya kukur-kukur kok. Getun? Lagi neng hotel, ana sing diindhik garwane, njur diblak kotang, digedhor. Ana sing dilayangi nganti tekan pimpinane, akhire dilengser gara-gara 27. Yen ngono, pancen wis angel tenan golek pawongan sing kena kanggo panutan, bisa nggelar lan nggulung sasmita 27 iku.
Dak duga, ’’Sang Sasangka Jati’’, isih kaling-kalingan mendhung, nlempit ing walike angka gaib iku. Sapa sing kuwawa mbatang cangkriman 27 iku, kiraku sing bakal bisa bali marang lajere wit nangka. Bakal nggalih, oyode nyokot kuwat ing bumi pertiwi, ora mung ati ciplukan, gampang jebol, lan ora pati ngumur dawa. Cangkriman iku isih dawa ulurane. Yen klakon mbatang, kiraku bakal ngerti wewadine piwulang ’’bener lan pener’’. Wektu iki, isih akeh sing mung ngoyak bener thok, ning ora pati pener. Iki sing seprene wis gumlewang, dha disingkur. Mulane, jejeging adil sok isih neng lambe. Jati-jatine rembulan, kaendran, tangeh jumedhule yen isih peteng marang oncek-oncekane angka cangkriman. ***
den kaesthi, pesunen sariranira, jejeging adil den udi.’’ Lamun bener iku isih cethek panlusure, ing negara iki durung bakal njedhul Ratu Adil. Yen lelakon bener, isih benere dhewe, benere kroni (gedibale), dudu bener sejati, ewuh aya. Iki sing sok njalari isih ana rereged ing batin. Isih kelepetan nepsu amarah. Ya iki kang bisa ngglundhungake wong Jawa angel diluk atine. Pijer golek pawadan mrana-mrene, luwih-luwih yen rada kepengkok, kepepet rembug. Luwih gawat meneh, yen ajining dhiri bakal keweleh, wah, wong Jawa sok pijer ’’gawe-gawe’’, dhandhang diunekake kontul. Wit ciplukan, diungal-ungalke, dianggep wit nangka. Toblas!
RATU Adil, iku jiwane lelana brata, tanpa pamrih. Yen gelem tapa, wis kegolong tapa ngrame. Wis gelem mbabar jati dhiri. Ora owel. Dheweke wis bisa mesu raga, mangasah mingising budi. Mula, bisa ngugemi mahambeg adil paramarta. Nuntun marang keslametan (salvation), yaiku sang mesianis utawa herucakra kawedhar. Ning, apa wis ana tandha-tandhane, bakal jumedhul? Kari nunggu, mbokmenawa ana lintang alihan, jumedhul Sang Sasangka Jati, kang jiwane profetik (prophet). Tindak-tanduke tanpa pamrih, nggunakake lungiding pangawikan Jawa.
Bareng daksarawidekake marang ’’Guru Sejati’’, jare isih dawa jangkahe lelakon iki. Bakal jumedhule Ratu Adil Kabudayan, kandhane, bebarengan sumilake pedhut ing negara rame. Ing negara rame, tansaya ngegla. Bakal akeh si Kanthong Bolong kuminter, rumesik. Nanging sejatine crobo. Bebudene dudu galihe nangka, ning nguwit ciplukan. Gampang mblendok, keblondrok. Merga ’’iman kuwat’’, nanging ’’imin bobrok’’. Samengko, isih bakal akeh wong memuji, njunjung-njunjung, nyembah-nyembah wong reged. Wong-wong isih kendel apus-apus, blak-blakan, dora cara, lan nganti nglabuhi dora-sembada.
Lole-lole, eyang Drona isih arep kumledhang. Bakal mikuwati
kawula Sokalima, akeh sing isih ngendhong melik. Yen anggone ngendhaleni kawula disendhal, bakal dhadhal. Ana tembange bocah bajang nggiring angin, nawu banyu segara, pangirite kebo dhungkul, sasisih sapi gumarang, mangkene: Wus wancine padha dielingke, kang dha cidra, njur nglukar gorohe, tindak kang angkara, bakal mendha, malik kang utama. Kanca ayo kanca ayo aja dha sembrana, ayo muter cakra.Tembang kang daksaring bebarengan karo dewa nganglang
Jawa, bakal dadi ungup-ungup jumedhule jaman kencana rukmi. Bakal dadi pangentase budi suci, sing wis saya panas, kaya gabah diinteri iki. Paling ora, yen cakra bakal mubeng kaya kitiran, njur eling leladining dhiri. Ora nganggah-angah ngranggeh tumelunge srengenge. Ora nggrangsang, kaya merang kobong kemratag, terus pengin nyakrawati mbaudhendha.
Ning ya kuwi, ditonton wae, saumure pari mratak ñ piye jumulure wit-wit nangka. Apa isih kena kanggo pencokan kontul nglayang? Njur ana Sang Sasangka Jati, sumorot ing sela-selane godhong nangka, nembus tekan ngisor ciplukan. Ayo maca tengara jati iki, sumitra! (35)
—Suwardi Endraswara, mulang Filsafat Jawa ing FBS UNY
Dening Sucipto Hadi Purnomo JRONING uru-ara, kang ana mung sarwa ora nggenah lan ngajak bubrah. Sing dening wong akeh dianggep bener, jebul malah keblinger. Sewu laler padha ngrubung tembelek, apa tetep wae dianggep bener?!
Jroning tradisi Hindhu, ana kang diarani nyepi. Ora mung dhewekan, nanging ditindakake bebarengan, dipengeti lan dipersudi dening kabeh umat. Jroning nyepi, ora ana sing padha metu saka ngomah. Sawetara metu saka uru-ara lan gebyaring kadonyan sing kebak swara. Ing kalangan umat Katolik-Kristen, ana retreat. Ing agama Buddha ana uga sing diarani Buddha reclining. Kanthi pasa lan iktikaf, kaum muslim uga duwe sarana kanggo mundur saka ìuru-araî-ning donya sing kebak tukar padu, cengkah, lan apa-apa sing bisa agawe bubrah.
Kanthi Kalatidha karyane pujangga agung Ranggawarsita bisa dadi kaca benggala tumrap jaman sing kebak uru-ara, jaman sing “rurah pangrehing ukara”. Sebab apa? “Karana tanpa palupi!” Merga ora ana sing bisa ditulad, ora ana sing pantes diconto jalaran kabeh-kabeh wis mletho. Wektu terus lumaku. Uru-ara ora mendha nanging malah saya ndadra, selot ndadi. Pangarep-arep saya ora ganep bebarengan karo janji lan prasetya sing ora digondheli maneh. Sing ana mung mburu karepe dhewe, mburu kepenake dhewe, lan mburu benere dhewe. Katon banget yen padha kongas kalawan kasudiranira.
Wedhatama uga melu nggambarake pokal-polah kaya mangkono iku. Laras karo serat anggitane KGPAA Mangkunagara IV iku, kabeh padha “ngugu karsane priyangga”. Kabeh “nora nganggo peparah lamun angling”, ngomong ora nganggo waton, nanging waton muni. Senajan mengkono, ora gelem yen diarani isih kaya bocah Taman Kanak-kanak, “lumuh ingaran balilu”, kapara “uger guru aleman”. Nggugu Karepe Dhewe Amarga mung nggugu karepe dhewe, mula bener sing dibujung ya mung benere dhewe utawa bener kanggo golongane dhewe. Anggere disengkuyung dening wong akeh, dianggep bener. Iki sing ora mung ndadekake padha keblinger, nanging uga banjur nglairake mentalitas “massa”, massa sing kelangan daya kritise nalika ngadhepi apa wae. Bisane mung anut grubyug sanadyan ora ngerti rembug, kaya belo melu seton. Kanthi pratelan sing luwih plastis, “malah mangkin andadra, rubeda kang ngreribedi, beda-beda ardane wong sanagara.”Banjur, yen kabeh padha rebut ngarep lan nyuwara sabanter-bantere, satemah dadi uru-ara, apa sing luwih prayoga ditindakake amrih ora karoban ing pawarta lolawara? Kaya sing diandharake ing ngarep, temene saben agama wis nuduhake dalan kanggo ngadhepi saben uru-ara lan kahanan sing dibeberake. Saben kapitayan wis nuduhake cara kanggo narik dhiri saka salah kaprah sing dadi keblinger kolektif iki.
Kanthi mapanake Kalatidha minangka pancadan, ya kahanan sing kaya mangkono iku kang banjur ndadekake sapa wae sing isih kedunungan jiwa “parameng kawi”, bakal “kawileting tyas malatkung”. Sebab keperiye olehe ora, yen “tidhem tandhaning dumadi, ardayengrat dening karoban rubeda”. Banjur kudu kepriye? “Sageda sabar santosa, mati sajroning ngaurip,” pratelane Kalatidha kaya-kaya asung pawangsulan.
amengeti”. Kepriye cak-cakane? Mesu cipta mati raga, mudhar warananing gaib.
Sakeplasan, tetembungan mau ora gampang disumurupi dening wong akeh. Nanging intine cetha: ngresiki batin saka pikiran-pikiran ala, lan meper sakehing karep kanthi “mateni” raga. Kanthi “mesu cipta”, rasa lan karsane mesthi dadi positif. Kathi mateni raga, bakal saya sentosa batine. Kanthi mateni raga, kanthi mati sajroning urip, mengkone bakal bisa nggayuh urip sajroning pati. Yen wis bisa mengkono, nadyan kudu ngadhepi ura-ara kaya ngapa wae mesthi ora bakal gampang kelune.
Kanthi mangkono uga, ora bakal angel anggone meruhi “sasmitaning sakalir”. Persis kaya sing diandharake ing Kalatidha: “ruweding sarwa pakewuh, wiwaling kang
satemah kuwawa ngadhepi uru-ara, dudu tanpa pepalang. Gedhene melik lan ora ngrumangsani marang jejere dhewe, mujudake pepalang sing gedhe. Tetembungan “melik barang kang melok” mujudake pepeling supaya wong ora kebanda dening pepinginane dhewe. Sebab, pepenginan iku sing tundhone bakal njurung marang tumindak apa wae. Mergane, melik nggendhong lali. Yen wis kedunungan melik, adhakane banjur lali marang sakabehing pepacuh lan pitutur.
Kontrol dhiri, temene uga bisa ditindakake kanthi “ngilo githoke dhewe”. Paradoks kesane. Sebab, ing tata lair, piye bisane wong ngilo marang githoke dhewe yen ora nganggo kaca pengilon rangkep. Angel, nanging ora ateges mokal. Iki uga perangan sing ora bisa ditinggalake jroning nyepi. Sacara internal, pancen kudu sentosa, lagi bisa ngambah njaba.
Gegayutan karo melik, Wedhatama asung pepeling, mligine sing (kudune) wis ngancik tataraning kadewasan: wis tuwa arep ngapa, muhung mahas ing ngasepi, supyantuk parmaning Suksma.
Tuwa pancen mung tibaning umur. Yen ora sinartan pangudi, sing ana mung “sepa sepi lir sepah samun”. Kosokbaline, yen nglungguhi marang sepuhe, mesthi sepuh kuwi dadi sepining hawa.
Pancen, nyepi ora kandheg ing tata lair wae. Yen biyen, supaya bisa nyentosakake budi, kudu kanthi ngambah laladan sepi utawa teteki, mlebu guwa sirung munggah gunung. Nanging saiki, kudu bisa nyepi jroning krameyan, bisa tapa ngrame.
Apa maneh prasyarate? Mangasah mingising budi, memasuh malaning bumi! Marang diri pribadine, kudu wani nglantipake cipta, rasa, lan karsanane. Kanthi mangkono ora ulap marang sakabehing kang dumadi, ora gampang keguh marang sawernane kahanan. Ora keli, nanging saora-orane ngeli. Beberangen karo kuwi ora bakal wedi marang kahanan kang dumadi. Ora wedi ora ateges ngawur, ora ateges nekad, nanging wis linambaran sepining hawa, ora melik maneh marang kang melok jalaran wis mati sajroning ngaurip. (35)
—Sucipto Hadi Purnomo, dosen Basa lan Sastra Jawa Fakultas Basa
Dening Sucipto Hadi Purnomo UJIAN iku mung srana kanggo mapanake dhiri lan nggayuh tataran tinamtu. Dudu tujuan. Sebab, yen mung dadi tujuan, sakabehing rekadaya bakal ditempuh, anggere bisa dianggep pinter utawa prigel. Banjur, apa sing paling penting jroning pendadaran? Ing jagad pakeliran, ana lakon Pendadaran Siswa Sokalima. Iki lakon sing nyritakake pendadaran tumrap para Kurawa lan Pandhawa, murid-muride Pandhita Drona ing Paguron Sokalima.
Tumrap murid-muride, malah tumrap sapa wae, Drona kondhang minangka gurune sok sing kepingin nggayuh jaya kawijayan guna kasantikan. Klebu guru ing bab menthang langkap utawa manah.
Beda karo guru-guru liyane, Drona kepetung guru spesialis ing bab murid. Muride mung para satriya, mung anak ratu. Kurawa anak ratu, Dhestarata. Pandhawa uga anak ratu, Pandhu, sing wis murud ing kasidan jati. Saliyane kuwi, ora bisa ditampa minangka putra siswane.
Wektu-wektu tinamtu, Drona nganakake pendadaran. Pendadaran kuwi kanggo nodhi, nganti tekan sepira temene ngelmu sing wis diparingake marang muride bisa kajiwa-kasarira, uga nganti tekan sepira keprigelane murid-muride anggone ngudi ngelmu.
Pendadaran mau, sing kaprah diarani Pendadaran Siswa Sokalima, ora mung narik kawigatene murid-murid lan kulawargane, nanging nganti tumeka para kawula salaladan Ngastina. Saben-saben dianakake pendadaran, ora sethithik sing padha teka lan nonton. Njajagi Kekuwatan Mesthi wae, tumrap murid-muride Drona, pendadaran mau mujudake ajang kanggo nuduhake marang sapa wae manawa anggone ngudi ngelmu ing Sokalima mau temen-temen. Kejaba iku, amarga Pandhawa lan Kurawa mujudake pihak loro sing padha memungsuhan, sisan gawe pendadaran bisa kanggo ngukur sepira kekuwatane lawan.
Saliyane kuwi, senajan ora kegolong satriya Pandhawa lan Kurawa, tetep wae ana sing kepingin melu nyecep ngalmu lan pendadaran ing Sokalima. Contone Palgunadi lan Basukarna.
Ing bab keprigelan, kurang apa Basukarna. Ing bab menthang gendhewa, kejaba Arjuna, sapa sing bisa nandhingi ketitisane Suryaputra. Nanging amarga dudu klebu Pandhawa, apa maneh Kurawa, ditampik pasuwitane minangka siswa ing Sokalima. Kepara tekane ing Pendadaran Siswa Sokalima rada diece dening Pandhawa, luwih-luwih Arjuna sing rumangsa meri merga ana wong sing bisa nandhingi kabisane.
Duryudana, meruhi keprigelane Basukarna, ngerti manawa mau mujudake dununge pengarep-arep kanggo nandhingi Arjuna, mengkone yen campuh Baratayuda. Didhaku, direngkuh Basukarna minangka kadang pribadi dening Duryudana. Kanthi mangkono, putrane Dewi Kunthi mau bisa lungguh padha endheke lan ngadeg padha dhuwure karo Pandhawa lan Kurawa.
Yen ditandhingake karo Karna, Palgunadi bisa diarani kurang ”mujur”. Ora bisa manjing siswa ing Sokalima, dheweke banjur yasa pepethan rupa Pandhita Drona. Esuk, awan, sore, prasasat ora eling wayah, Palgunadi tansah gladhen olah kridhaning perang, luwih-liwih njemparing, kanthi ditunggoni pepethan mau.
Pranyata sing ditindakake Palgunadi dudu tanpa asil. Keprigalene menthang langkap adoh sungsate yen ditandhinge para Pandhawa sing prasasat bisane mung tura-turu lan mblendhukake weteng amarga olehe padha mogel ilate. Ditandhingake karo Pandhawa wae, Palgunadi isih pilih tandhing, klebu karo Arjuna pisan.
Iku bola-bali sing marakake Arjuna meri lan gething keburu sengit. Ngerti kabisane Palgunadi, marang Drona, panengahe Pandhawa mau banjur protes. Dheweke ora trima yen Palgunadi diweleg ngelmu manah nganti bisa ngluwihi dheweke. Senajan Drona selak, Arjuna tetep ngangseg. Mula Drona uga ora bisa endha. Marang Palgunadi, Pandita Drona banjur mundhut supaya diulungake ali-ali sing wis nunggal raga karo ragane. Rumangsa minangka ìsiswaî sing tuhu bekti marang
gegeyutan karo ujian lan ngudi ngelmu, sok sapa sing temen-temen nggegulang marang kawruh, mesthi bakal sugih ngelmu. Sok sapa sregep anggone gladhen, mesthi bakal nduwe keprigelan. Sok sapa wani ngengurangi, ngringkihake laire, mesthi bakal sentosa batine. Iki uga laras karo tetembungan kang ana ing tembang pocung: ngelmu iku kelakone kanthi laku. Tanpa laku, sengara bakal kelakon ngregem ngelmu. Lan maneh, lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani, setya budya pangekese dur angkara.
Beda karo Kurawa umume, Pandhawa relatif luwih sregep lan luwih kuwat laku prihatine. Wulang wuruke guru digatekake. Kabeh dhawuhe Drona disendikani.
Dene Kurawa, ora mung kurang nggatekake marang wuruke guru. Sing kudune wong nggayuh ngelmu iku tansah diuji ing bab kesabaran, luwih-luwih ing bab ”dhahar lan guling”. Ujian pancen ngemu godha. Nalika tapa ing Gunung Indrakila, tekane widadari cacah patang puluh ora kanggo nguja Arjanu. Nanging tekane widadari ayu-ayu iku kanggo nggodha sang abagus supaya cabar wigar tapane. Jebul Arjuna tan mingkuh salwiring kewuh, ora gampang kegiwang dening lambe abang nalika lagi nggenturaker tapani. Kabeh mau dianggep minangka uji, dudu uja; minangka panodhi, dudu bebungah sing lagi teka. Mula pantes yen banjur keparengan kanugrahan arupa Pasopati saka kadewatan.
Ing Sokalima, bisa wae Arjuna ingaranan ora kasil kanthi wutuh. Sebab, ing kana, ngadhepi Basukarna lan luwih-luwih Palgunadi, dheweke pancen bisa nuduhake pintere lan prigele, nanging dudu jujure. Pancen, ujian ora mujudake tujuan. Ujian mung dadi srana lan cara kanggo tujuan sing luwih mulya. Jroning ujian, bisa wae bakal ditaker onjone kepinteran lan keprigelan. Nanging luwih saka iku, ora mung kandheg ing kepinteran lan keprigelan wae. Sebab yen mung kanggo mburu perkara loro mau, mesthine cara apa wae bisa ditempuh, dalan apa wae bakal diliwati. Hakikate ujian pancen mujudake coba. Coba tumrap sing duji lan sing nguji, malah klebu sing ana ing omah. Mulane uga banjur melu prihatin, melu-melu ngengurangi.
Diuji kuwi ditodhi. Diuji kuwi dicoba, sepira
nyidham rujak cempaluk nalika kula nyobi ngrembag perkawis mamalaning tyas [ati]. Ing ngandhap punika keparenga kula nyaosi rembagan sepala, mbokmanawi kenging kaangge wewahan panglimbang, pinten-pinten saged mikantuki utawi nuju prana tumrap para nupiksa ingkang kepareng migatosaken. Nanging betekipun lalaran wedalan tiyang dhusun [dhusunipun New York City, heheei...], manawi boten adamel marem utawi cocoging panggalih tuwin manawi wonten kitaling tetembungan, waguning ukara, mugi para nupiksa sampun kirang pamengku sarta mugi kersa ngluberaken samodra pangaksama.
Saderengipun nlusur punapa sababipun dene manungsa punika kok asring kadunungan mamalaning tyas, keparenga kula ngaturaken panglalar: punapa ta ingkang kawastanan kabatosan punika? Miturut suraosing tetembungan batos punika kosokwangsulipun lahir. Dados kabatosan punika kosokwangsulipun kalahiran. Lahir punika ateges gumelar (wonten ing njawi). Sadaya ingkang gumelar punika gadhah sipat: ewah gingsir, boten langgeng, apes, saged risak, saged sakit, saged jaya, inggih saged dados ringkih. Ringkesipun, sadaya kemawon utawi punapa kemawon ingkang asipat owah gingsir punika kagolong lahir utawi kalahiran, sanadyan ugi gadhah sisipatan ingkang alus utawi samar boten kasat mripating pancadriya, upaminipun: hawa, listrik, lsp. Makaten ugi pikiran, cipta, pangraos, punika wonten ing babagan kawruh kabatosan ugi taksih kaewokaken [kagolong] kalahiran jalaran teksih saged owah gingsir.
Wondene kabatosan [inggih punika kosokwangsulipun kalahiran], temtunipun inggih anggadhahi sipat kosokwangsulipun owah gingsir, inggih punika langgeng, kuwaos, kiyat. Sipat punika namung Gusti piyambak ingkang kagungan. Dados manawi makaten kabatosan punika bakunipun ka-allah-an. Kawruh kabatosan pikajengipun kawruh utawi ngelmu (gagaran utawi wawaton minangka pangudi) kangge ngretosi utawi nggayuh kagaibaning Pangeran. Panalitinipun boten mrika-mrika, nanging cekap wonten salebeting sariranipun piyambak-piyambak jalaran Gusti punika maha agung nglimputi [mengku] lan nglimput [sumamar] wonten sagunging dumados inggih sadaya ingkang gumelar punika. Dados ing salebet kita sipat-sipat wau inggih wonten. Wondene pikiran, raos pangraos, tuwin pancadriya kita, tumrap ngudi kabatosan lugu namung minangka pirantos tuwin paseksen [ingkang ugi nyekseni]. Ungel-ungelan ing ngandhap punika mbokmanawi kenging kangge gagaran kandel-kumandeling tekad tumrap nggayuh kawruh kabatosan:
Sintena ingkang nyumerebi [awas utawi mawas, naliti, ngretos] sariranipun [pribadinipun utawi nafsunipun], tamtu badhe kaleksanan sumerab [ing ngriki kajenganipun mangertos] Pangeranipun.
Manungsa punika rahsaningsun, nanging Ingsun ugi rahsaning manungsa.
Manahipun tiyang ingkang pitados kaliyan yakin, punika prasasat dalemipun Gusti.
Wondene sadaya kawontenan ingkang gumelar ing jagad punika dados paseksen kaagungane Gusti, kuwasaning Gusti, karsaning Gusti, kaadilaning Gusti sarta sih kamirahaning Gusti. Sadaya punika sinebat kodrat irodhating Pangeran kang maha kuwasa.
Kodrat irodhating Pangeran punika tansah lumintu ndhayani dhateng sadaya isen-isening jagad raya, njalari tuwuhipun, wontenipun utawi mawujudipun kawontenan utawi kadadosan [dumados] ingkang marupi-rupi. Salajengipun mawarni-warni kadadosan wau satunggal kaliyan satunggalipun inggih lajeng tansah dhaya-dhinaya [samad sinamadan], ngantos lajeng mahanani ewah-gingsiring kawontenan. Lan inggih jalaran saking kadadosan wau ingkang lajeng nuwuhaken wontenipun: lair, makarti, risak. Sarehne risak punika ugi satunggaling kadadosan, mila inggih ateges lair malih. Makaten salajengipun tanpa wonten pedhot-pedhotipun, inggih punika ingkang sinebat: Cakra Manggilingan.
Manungsa ingkang mawujud titah langkung sampurna tuwin winenang tinimbang titah sanes-sanesipun ugi boten badhe saged sumingkir saking angger-angger cakra manggilingan wau. Dados ugi kawasesa dening dhaya prabawaning alam. Gumelaring isen-isening alam wau mrabani tuwin mrabawani dhateng jasading manungsa nglangkungi [ngliwati] pancadriya, tumaduk ing angen-angen kita, lajeng njalari tuwuhipun pepinginan saha kekajengan ingkang mawarni warni, sarta ugi dados jalaranipun kita saged kataman
gemblung, bingleng, lsp.], panandhang utawi pakartining manah [sisah, bingah, sumelang, welas, asih, gething, pegel, gela, lsp.]. Kajawi punika tumrap ing babagan kalahiran, dhaya prabawaning isen-isening alam punika ugi saged murugaken manungsa manggih begja, cilaka, nistha, papa, tuwin sanes-sanesipun.
Kados ingkang sampun kajereng ing inggil punika cetha, bilih sababipun manungsa saged ngantos kataman kadadosan marupi-rupi punika boten sanes inggih namung saking dhayaning alam, inggih punika kaprabawaning isen-isening jagad raya. Wahananipun [kedadosanipun] wonten ingkang saged karaosaken sae [nyekecakaken], ugi wonten ingkang saged karaosaken awon [boten nyekecakaken]. Lha ingkang karaosaken boten nyekecakaken wau limrahipun dipun anggep memala. Kamangka sejatosipun sanadyan ingkang karaosaken nyekecakaken utawi boten nyekecakaken punika kalih kalihipun tetep dados memala tumrap dhateng Rasa Jati kita. Jalaran sami dene saged damel surem utawi boten weningipun utawi kirang sucinipun Rasa Jati kita. Mangka kaweninganing Rasa jati punika perlu kaudi utawi kajagi. Sabab inggih jalaran saking weninging Rasa Jati punika manungsa lajeng kaconggah nuwuhaken kawruh lahir tuwin batos ingkang salajengipun kadugi mbabaraken kabudhayan, kasusastran, kawaskithan, kasunyatan, tuwin kasampurnan, inggih punika pangertosan bab Sangkan Paraning Dumadi tuwin gaibing Pangeran.
Nalika manungsa punika saweg tumitis tuwin nalika teksih jumeneng [mretapa] wonten salebeting guwa garbaning ibu, ngantos sasampunipun awujud jabang bayi lahir wonten ngalam donya, ingriku dereng kadunungan mamalaning tyas, dados teksih suci. Nanging sasampunipun lelumban wonten ing madya padha, ingriku wiwit kataman memala. Rasa Jatinipun wiwit surem, boten suci malih. Ingkang makaten wau para ulah kabatosan tansah mbudi dhaya sarana lampah utawi cara warni-warni
utawi pepadhang inggih punika wahyu utawi sasmita gaib saking Pangeran. Memalaning tyas utawi ingkang andadosaken boten sekecaning manah punika boten bakal saged dipun icalaken saking gesangipun tiyang. Sagedipun namung anyeyuda, jer memalaning tyas ingkang tuwuh saking karep [kekajengan] punika pancen sampun dados rerangkening tiyang gesang. Hewadene anggenipun kita saged nyirep utawi ngirangi memala punika boten sanes inggih pribadinipun tiyang piyambak-piyambak, mila makaten kedah kanthi nglenggahaken pribadinipun wau. Nglenggahaken pribadi punika kedah sarana semedi, nglowong utawi nyuwung, nyipat mlebet medaling nupus sarta amirengaken swaraning rijal. Swaraning rijal punika manawi wayah dalu cetha sanget kados orong-orong. Dene manawi wayah siang lamat-lamat sanget. Sok sintena ingkang pinuju yipat mlebet medaling nupus, Pribadi tamtu badhe kersa pinarak wonten ing pasenetan suci paring pepadhang.
Ing Serat Wulangreh yasan swargi Sinuwun PB IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi mbirat mamala wau, sinawung sekar Kinanti makaten ungelipun:
dhahar lawan guling." Sekar Kinanti sapadha ing inggil wau mengku piwulang ingkang wosipun "Murih kita punika saged nampeni sasmita [dhawuh ghaib], saking Pangeran kalayan gampil, kita kedah tansah ngelatih sarira sarana ngirangi dhahar tuwin ngirangi sare." Ingkang dipun kajengaken ngirangi dhahar ing riki boten namung ateges nyenyuda isining padharan kemawon, nanging ugi mengku pikajeng ngirangi tedhaning panca driya sanesipun. Dados wosipun nyegah hardhaning pancadriya. Kajawi punika ugi kedah nyandhet lampahing pikiran ingkang ngambra ambra. Nyegah dhahar ingkang marginipun langkung ing tutuk [lesan - cangkem], inggih punika nyegah wedaling pangandika ingkang tanpa paedah. Cegah ngraosi awon lsp. Mila sadaya wau kedah dipun cegah [kirangi] jalaran wedaling pangandika langkung-langkung manawi dipun kanteni grengseng tuwin kemrungsunging penggalih, punika ateges mbeboros dhaya kekiyatan ingkang wonten salebeting sarira, ingkang manawi kita gegem [regem] saged mujudaken dhaya prabawa ingkang ageng pigunanipun samangsa wonten kapreluwan ingkang wigatos.
Manawi dhahar sampun ngantos tuwuk-tuwuk [wareg], jalaran manawi padharan kekebaken, adhakanipun murugaken ngantuk ingkang njalari lena kirang weweka. "Kulu wa asrobu wal tasrifu innahu layu khibul musrifin", tegesipun mangana sabisa bisa mung sapratelone isining wetengmu. Weteng kuwaregen bisa nggedhekake bapakne toha, banjur lalen, seneng goroh, adoh saka tindhak utama, sabab jasmani lan rohanine lungkrah sing dipikir ya mung siji kuwi.
Tiyang ingkang tuwuk punika boten saged waskitha [ngretos utawi sumereb] ing ghaib. Jalaran saking wewaton kados ingkang kasebat ing inggil wau, mila para ulah tapa brata ingkang sami nglampahi siyam tuwin ambisu [ngirangi utawi boten ngucap ingkang boten prelu]. Pamrihipun inggih namung supados wening Rasa Jatinipun, sageda nampi sasmitaning pangeran.
Nyegah dhahar ingkang marginipun langkung ing grana kadosta nyegah:
a. ngambet ingkang boten eca, amis, bacin, penguk, apek, badheg, lsp. Awit wusananipun saged nyuda kasarasaning badhan salajengipun saged murugaken sureming Rasa Jati. Pramila para olah samadi asring mapan ing panggenan ingkang boten ngganda awon. Malah asring migunakaken kekonyoh ganda wida akekutug ratus ingkang amrikarum angambar-ambar wangi, asumping sekar-sekar ingkang arum lsp. Jalaran ambet ambetan amrikarum punika manawi boten ngantos nduleg [sanget], saged njalari nentremaken jiwa.
b. ngisep-isep awoning sanes utawi wadosing sanes. Tumindak kados makaten punika damel kapitunan boten sakedhik tumrap badhanipun piyambak awit nuwuhaken gegeter ageng, ingkang temahan sanget adamel kuceming Rasa Jatinipun. Paedahipun boten sumbut kaliyan kapitunenipun bebasan mburu uceng kelangan dheleg.
Inggih awawaton kalih warni ing inggil punika para olah pranayoga tumindakipun sarana nglaras, ngelus tuwin ngemataken mlebet medaling ambegan kanthi alon. Lampahing ambegan ingkang alon, alus, utawi ening punika saged ngeniraken [ngleremaken, ngicalaken] pangganda ngantos tumandukipun sadaya ambet [ganda] boten ndayani dhateng antenging Jiwa [Rasa Jati]. Temahan boten sanes inggih namung ngudi sagedipun hanampeni sasmita gaibing Pangeran.
Ingriki kula badhe mratelakaken bilih tiyang punika temtu tansah mbudidaya sagedipun eca lan sekeca. Rehning sadaya rubeda punika badhe ndadosaken boten sekecaning manah [dados mamalaning tyas] mila temtu boten dipun ajengi. Awit saking punika rehning manah punika limrahipun tansah ngajeng-anjeng eca lan sekeca, mangka badhe tansah mrangguli bab-bab ingkang damel boten sekecaning manah, mila tiyang punika tansah nandhang kuwatos utawi melang-melang. Dados tansah boten nggadhahi katentreman utawi boten tansah kadunungan ayeming manah. Makaten punika ateges kendel-kumandel dhateng panguwasaning Pangeran. Menggah wohipun badhe gampil ketrajang was-sumelang. Dene srananipun kangge nyirnakaken raos boten tentrem, inggih raos boten sekeca wau, tiyang kedah tansah nyantosakaken tekadipun: Aku Wani, Gelem Nglakoni. Wonten ancer-ancer ingkang kangge margi nyingkiraken mamalaning tyas, inggih punika kanthi migunakaken pathokan lan pangretosan sapisan ingkang diwasesa [punika pun raos was sumelangipun], kaping kalihipun ingkang masesa [punika pun tiyang, utawi tiyangipun], lan pungkasanipun sageda mangretosi bilih pun tiyang ingkang masesa raos was sumelang wau teksih wonten ingkang nguwaosi lan masesa, inggih punika ingkang Maha Kuwasa.
Kanthi nyumerebi lan mangretosi trap-trapan makaten wau, tiyang badhe langkung gampil angsal tuntunan anggenipun ngrekadhaya mbengkas reribed utawi mamalaning tyas manawi kalayan sumendhe lan nyuwun kekiyatan dhateng panguwaosing Pangeran. Kosok- wangsulipun manawi boten kanthi srana makaten wau saestu badhe rekaos kalampahanipun. Ing Serat Rama wonten tetembungan 'gampang-gampang angel, yen wis dadi siji ora ana' tegesipun manawi penganggep gampil lan awrat wau sampun saged kakempalaken, ingriku badhe saged nyirnakaken samukawis pepalang. Mila makaten jalaran pun panganggep angel lajeng luluh kaprawasa dening pun gampang. Utawi ungel-ungelan ing inggil wau mratelakaken manawi gampang lan angel sampun manunggil, ingriku lajeng sampun boten wonten sambikala punapa-punapa. Awit saking punika badhe prayogi manawi kita sami nyatunggilaken pun gampang kaliyan pun angel, supados saged damel sirnaning raos was sumelang tuwin mamalaning tyas.
Mamalaning tyas utawi ingkang andadosaken boten sekecaning manah punika mretandhani bilih ingkang nandhang sakit punika manahipun. Sakiting manah punika amargi saking nandhang raos boten sekeca. Menggah panandhang wau wonten werni-werni kadosta tumrap sakiting badhan, manahipun inggih tumut ngraosaken. Tumrap sakiting pikiran pun manah ugi tumut ngraosaken. Manah tumut ngraosaken raosing sesakit makaten wau, punika boten klebet memalaning tyas. Wondene ingkang klebet dados mamalaning tyas, inggih punika panandhang raos pangraosipun tyas utawi manah piyambak, kadosta ngraos samar lan sumelang tuwin sanes sanesipun. Rehning punika wau namung raos pangraos, murih boten kataman rubedaning manah, kita kedah ngicali raos samar lan sumelang wau.
Mila tiyang kataman mamalaning tyas punika jalaranipun margi saking koncatan punapa-punapa ingkang boten dipun senengi lan ingkang dipun tresnani. Inggih ical utawi oncating raos wau ingkang mbetahaken seserepan, mbetahaken pitedah tuwin piwulang supados saged ngretos dunungipun. Pundi pitedah utawi piwulang ingkang dipun ajengi [dipun mathuki] sarta lajeng katindhakaken, inggih makaten punika ingkang badhe dados srana jampining mamalaning tyas.
Mewahi andharan sawatawis punika, bilih ingkang dados bibit utawi tuking raos nyumelangaken inggih punika saking pakartinipun tiyang anggenipun sami nampik lan milih. Manawi ingkang jumedhul punika ingkang dipun tampik [boten dipun senengi], tiyang lajeng rumaos kuciwa, boten seneng, boten lega, boten mathuk, tuwin sanes sanesipun. Dene manawi ingkang jumedhul ingkang dipun mathuki [pilih], lajeng rumaos lega lan bingah. Kamangka bab kuciwa, boten seneng lega, bingah, mathuk, sadaya punika sejatosipun sami nunggil golongan, inggih punika golonganing raos pangraos. Manawi raos pangraos makaten wau kita selehaken, pun raos was sumelang tuwin sabangsanipun mamalaning tyas lajeng boten wonten.
Milanipun manungsa kataman mamalaning tyas ugi saged jalaran nggadhahi pepingin lan pangangkah kadumugena ingkang dipun kajengaken. Padhatan inggih saking margi anggenipun tumindhak mbudidaya murih kadumugen ingkang dipun kajengaken wau, punika lajeng mahanani tuwuhing raos boten tentrem. Saupami sampun saestu saged kadumugen ingkang dipun kajengaken wau, nunten tuwuh pepinginan sanes malih. Makaten salajengipun tanpa gadhah marem. Tumrap tiyang ingkang kados makaten, punika dipun wastani kenging mamalaning tyas. Pepinginan punika dados sumber kasantosaning karep [kakajengan]. Prayoginipun pepinginan wau tansah dipun gladhiya [dipun lelantih] supados tansah tumuju dhateng kautaman. Sanadyan makatena kita kedah tansah enget lan ngretos bilih pepinginan ingkang tansah boten nggadhahi pemarem wau, saestunipun inggih tansah ngereh [ngemudheni] tiyang. Manawi tiyang tansah dipun tumpaki pepinginan punika badhe gampil kenging sambekala utawi mamalaning tyas. Mila prayogi sami kabudidhaya supados kita boten tansah dipun reh ing pepinginan. Kosokwangsulipun supados mbudidaya sageda ngereh pun pepinginan wau.
Sapunika keparengan kula ngaturake srana kangge nyirep mamalaning tyas, punika wonten kalih warni: sepisan ingkang kangge nyuda, kaping kalihipun ingkang kangge netepaken. Murih saged nyuda kedah ngretos rumiyin bilih raos was sumelang ingkang dados memala punika bakunipun tuwuh saking raos panginten-intening raos pangraosipun piyambak, utawi gambaranipun piyambak. Rehning namung gambaran, punika saged dipun icali piyambak. Salajengipun supados saged langkung rosa anggenipun nyabili utawi ngicali, kedah dipun kanteni [sarengi] cara satunggal malih, inggih punika netepaken. Wujudipun netepaken wau kedah anggadhahi panganggep ngemohi. Emoh sumelang utawi kuwatir. Manawi pangretosan wau sampun wonten lajeng ngrosani anggenipun mbucal gambaran was sumelang wau, ingriku saboten-botenipun badhe nyuda mamalaning tyas.
Cekak aosipun, menggah pangudi anggenipun badhe ngicali mamalaning tyas wau manungsa kedah tansah nyuwun pangapura lan eling dhateng Pangeranipun, lan kedah wani dhateng punapa kemawon ingkang kita anggep dados sumber ingkang nuwuhaken memalaning tyas wau. Kangge sanepa kadosta, upami kita ngutangi arta, kita kedah wani nagih. Manawi kita lumuh [boten purun] nagih, raos kepingin [kedah] nagih wau, kedah kita bucal babarpisan supados saged ical saking manah. Ngadhepi kawontenan kados tuladha ing ngajeng punika tumrap tiyang Jawi limrahipun nuwuhaken sipat ewuh pakewuh, punapa malih manawi ingkang dipun utangi punika sedherek utawi pawong mitranipun piyambak. Punika kula namung mendhet tuladha ingkang gampil kemawon. Makaten wau angsal kula ngonceki bab-bab ingkang kaanggep dados sasakiting manah. Sanadyan namung rembag ingkang isi pamanggih, ewadene punika wau klebet satunggling kawruh utawi seserepan ingkang wigatos sanget. Indhaking kawruh boten sanes inggih saking linton pemanggih. Isinipun saged kasaring, pundi ingkang dipun mathuki, lan pundi ingkang boten nyocogi, punika badhe saged rumesep migunani dhateng sarira pribadi. Langkung langkung tumrap seserapaning batos, punika pancen saged dados bumbu ingkang badhe saged nandhesaken bontosing tekad, mugi mugi saged murakabi dhateng sintenan kemawon ingkang sami kepareng nggalih.
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to
Yen kleru temah sasar jroning ati,
Makaten wedharaning welingan ingkang sinawung ing Sekar Dhandhanggula. Sanadyan namung cekakan nanging sakalangkung mentes, aos lan miraos. Wondene sarinipun inggih punika mengku penget, bilih manawi badhe njangka sagedipun ngretosi utawi hanyumerebi gaibing kawontenan, gaibing gesang inggih gaibing Pangeran, sejatosipun boten prelu mikir, nggambaraken, tuwin madosi dhateng pundi-pundi, nanging saestunipun saged kaudi kaliyan ngolah tuwin lumantar sarira pribadi, jalaran sadaya wau sampun kasarira, sampun nunggil kahanan, namung kemawon teksih kaling kalingan ing wates antawisipun alam alus kaliyan badhan kuwadhagan. Manawi pangudinipun yeyektosan sarta katarimah, ing riku badhe saged mbikak warananing alam kekalih wau, temahan saged ngretos kawontenan sajatosing Gesang ingkang mbabar anglimputi sakalir, inggih ingkang asipat langgeng. Manawi dipun manah kaliyan tandhesing raos, gesanging para manungsa wonten ndonya samangke punika sejatosipun ugi sampun wonten salebeting kukubanipun alam kalanggengan. Jalaran langgeng makaten wekdal ingkang tanpa kawitan tanpa pungkasan. Nanging raos pangraosipun manungsa punika piyambak ingkang misah. Limrahipun rumaos sami gesang wonten sajawining wekdal tuwin alam kelanggengan. Mila ing welingan nginggil wau nyebataken: Tanpa guna mikir kono kana, jer kono kana neng kene. Biyen saiki mbesuk winengku aneng saiki. Wawasan makaten wau pancen boten siwah kaliyan nyatanipun. Wondene welingan ingkang pantes tansah kita tuladhani inggih punika: Tan kayungyun anggunggung dhiri. Mung weh ayeming sasama. Pancen kasinggihan sanget. Manawi tansaya wewah kathah tiyang ingkang tansah seneng damel senenging manahipun tiyang sanes, mbokmanawi kemawon boten dangu kawontenaning baita Nuswantara lan jagad dados tentrem, tata tur raharja. Kula ndherek ngajeng ajeng, mugi welingan wau sageda mbabaraken kawontenan ingkang sampun kagambaraken punika. Kosokwangsulipun, manawi ing donya saya kirang cacahing tiyang ingkang tansah ngedekaken sarira, salajengipun temtu namung badhe mikantukaken badhanipun piyambak kemawon. Manawi makaten kawontenanipun:
Kristal tirtaning samodra (sarem), mugi-mugi wuwuhan katrangan punika saged damel marem. Nuwun.
Nglampahi gesang ing satengahing bebrayan agung punika pancen gampil-gampil awrat. Kawastanan awrat manawi pikiran punika kadhisikan ketliweng amargi kagubel ing hawa kamurkan lan napsu angsa-angsa. Kosokwangsulipun, kawastanan gampil manawi kita punika sampun saged menggalih klawan manah ingkang mardhika. Liripun boten sulap dhateng sorot gebyaring tata lair lan sasaged-sagedipun kedah sumingkir saking sadaya aling-aling ingkang ngalang-alangi jablasing pamawas ingkang wening. Inggih jablasing pamikir ingkang menep punika ingkang aran budi sejati, inggih punika dhaya pamikir ingkang hambabaraken wohing wawasan ingkang mulus, resik lan wening kadya toya, kalis saking sadaya rereged lan blenthoning si 'aku'. Bab punika ing jagading pewayangan cundhuk kaliyan wewatakenipun Sang Arya Bratasena ingkang resik lan wening kagambaraken kadya anting-anting apanunggul sotya maniking banyu, inggih punika tentreming batos ingkang dumunung wonten ing sireping karep. Kekajengan utawi karep punika kedah dipun sirep, tegesipun boten sisah tansah dipun turuti amargi kridhaning karep punika sayekti anglangut tanpa tepi, tebih saking pakeming urip sejati. Samangsa teksih dereng saged oncat saking anggenipun dados abdinipun kamelikan, punapa dene namung nuruti puwa-puwaning manahipun, tiyang punika gesangipun nglengkara manahipun badhe saged rumaos jenjem tentrem. Manawi kekajengan dipun uja tamtu boten bakal wonten mendhanipun kapara malah sangsaya
panyirebipun. Kawontenan ingkang kados makaten punika hanjalari kathah tiyang ingkang lajeng nyingkur dhateng Pangeranipun, sadaya polah tingkahipun sarwa-sarwi nyimpang saking kautaman. Sanadyan ta dedeg piyadegipun katingal gagah prakosa, nanging kabatosanipun sok
kalamangsa ingkang kados punapa kemawon [kadosta mangsa bungah utawi manawi pinuju nandhang susah], punika dados sarat ingkang premana minangka sanguning tiyang anglampahi gesang ing satengahing bebrayan agung. Punapa malih manawi pinuju kesandhung lan kejeglong ing kawontenan ingkang boten damel renaning penggalihipun, adhakanipun jin setan iblis bekasakan sami jejogedan ngiming-iming kanikmatan ingkang sarwa ngenyutaken, nanging sejatosipun kebak duraka. Inggih kawontenan ingkang kados makaten punika ingkang lajeng dados sumber dunungipun tiyang ingkang gampil lirwa ing kaprayitnan lan wekasanipun dados batur ingkang tansah tutut marang pangojok-ojok nindhakake pakarti ingkang luwih dening nistha. Tiyang punika manawi kepingin gesangipun saged tentrem lan rahayu, prayoginipun samya anggadhahi sesipatan lan pandamel patang prakara inggih punika: Sepisan, netepi wajibing ngaurip lan sumereb ing wates-watesing hak wewenangipun. Kaping kalih, tumemening ati nyebabaken keplasing wawasan dados jembar lan padhang ngegla. Kaping tiga, enthengan nindhakaken amal, dedana dhateng sesami tumitah anebihi saking suprih pamrih pribadi. Dhasaripun sampun mengku keyakinan utawi piyandel manawi satingkah polahipun manungsa punika nadyan disingid-singidaken kados punapa kemawon tamtu kadenangan dening Gusti Kang Maha Ngawuningani. Ingkang pungkasan, welas asih. Sesipatan punika manjing ing alusing bebuden linambaran raos tresna lan remen ngaling-alingi cacading sanes amrih boten nandhang wirang lan rumeksa badhanipun piyambak sampun ngantos kawirangan ugi.
Hewadene hawa napsu ingkang sampun kalajeng mubal punika boten waged dipun sirep kanthi kekerasan, rodha peksa, utawi dipun ampet punapa dene kanthi dipun legani. Bilih dipun ampet, temahan badhe mbledhos [muntab]. Bilih dipun prusa, temahan mingser gantos warni, manahipun tetep peteng, tambah reribed enggal ingkang tanpa wusana. Bilih dipun legani, temahan ndadi, ngambra-ambra. Nah rak boten gampil ta? Jalaran ingkang nglegani, ingkang ngampet lan ingkang ngrudha peksa punika inggih bangsanipun hawa napsu piyambak. Tuk, winih lan oyoting hawa napsu punika pun sayektosipun inggih 'aku' kita piyambak, inggih punika pun 'rasa pangrasa bisa apa-apa lan kuwasa apa-apa' kita punika, ingkang thukul, semi lajeng ngrembaka jalaran pangantha-antha kita piyambak. Wagedipun sirep saestu, bilih 'latuning rasa bisa apa-apa, kuwasa apa-apa' ingkang dumunung wonten telenging manah kita punika, kita sirep kanthi raos andhap asor ingkang sakalangkung ngambang, mawi raos saking raos ingkang dumunung wonten ing telenging manah, adhedhasar boten ngemohi kanyataning lelampahan kita ingkang nedheng kita tampi.
Ngrembag perkawis andhap asor, adatipun manungsa kepingin angsal papan ingkang langkung inggil tinimbang tiyang sanesipun. Manahipun mongkog manawi angsal pangalembana saking tiyang sanes. Inggih watak ingkang kados makaten punika ingkang anjalari boten gampil anggenipun nglampahi gesang kanthi andhap asor. Watak makaten wau sejatosipun saged andadosaken manungsanipun gampil semplah kados blarak garing manawi kanyatanipun beda kaliyan kekajenganipun, laraping pasemonipun lajeng peteng lir pendah mendhung ngendhanu nguras sakehing pangimpen kang muspra.
Boten kirang-kirang kadadosan ing ngalam donya punika ingkang rujak sentul, satunggal ngaler satunggal ngidul, trajang tinajrangan sander sinander. Kala-kala ngangge dhupak-dhinupakan lan
tendhang-tinendhang, srampang-sinrampang lan jejak-jejakan. Gesang punika pancen kebak pesaingan, tiyang sami mbudidhaya sageda ngawonaken tiyang sanesipun, mila boten aneh manawi jagad punika boten nate tentrem. Sadaya kedah katampi kanthi manah ingkang sabar lan jembar. Wong ngalah luhur wekasane. Kanjeng Nabi Muhammad nate dhawuh "Wong ngalah iku kelangan, nanging ngrasakake sarining rasa kang mulya. Wong ngalap menang iku antuk [oleh], nanging mung ngrasakake rasa kang mung sepele lan panas."
Kawuningana bilih jihad ingkang paling utama punika merangi hawa napsunipun piyambak. Punika boten namung cundhuk kaliyan Hadist Riwayat Bukhari lan Muslim kados kacuplik ing ngajeng wau, nanging ugi saged dipun gathukaken kaliyan pangandikanipun Sang Resi Wiyasa saking pedhalangan Cintakapura. Kinten-kinten makaten ringkesanipun:
"Aja kaget para wayahku Pandhawa, kowe kabeh padha sumurupa. Aku nampa pralambang saka dewa, antarane Pandhawa lan Kurawa wus kaweca bakal manjing dadi satru bebuyutan. Ing mbesuk kowe bakal nemoni paprangan gedhi disekseni jagad gumelar sinebut Baratayuda Jaya Binangun."
"Sapa kang bakal menang, Mbah Wiyasa? Pandhawa apa Kurawa?"
kanepson, dimen bisa uwal saka sambekalaning lelakon."
Teksih kalajengaken anggenipun Resi Wiyasa paring wejangan, ing ngandhap punika ingkang prelu dipun wigatosaken, makaten:
"Elinga ya ngger, tedhasing panggayuh mono kudu linambaran weninge karsa alelandhesan kadhewasaning kapribaden. Kowe iku satriya tedhaking narendra mara tapa lan turasing handhana warih. Ngrumangsanana lamun sira iku titahe Hyang Widhi Wasesa Tunggal. Kowe wajib sumungkem lan wedi, asih marang Sesembahanmu. Suwunen sih lan kamurahane kanthi nalongsa."
"Poma den eling ngger, kasembadaning panggayuh mono ora mung cukup disaranani nangis lan donga wae. Hananging kudu kok udi kanthi anggelar nalar lan tumandhanging karya. Lamun kowe wis pana ing budhaya, dhuh ngger, ora-orane yen kowe kasoran, dak pepuji amrih kowe kang bakal unggul ing palagan Baratayuda Jaya Binangun."
Dados boten cekap namung luhur ing budi, nanging ugi kedah luhur ing pakarti. Boten cekap namung becik ing lambe, nanging ugi becik ing gawe. Boten namung kandheg ing wejangan, nanging ugi dipun kantheni tumandang. Boten namung wasis paring amanah, nanging ugi kebak tulusing pratingkah. Boten namung micara nanging ugi makarya. Cekakipun luhur njawi lan lebetipun, boten namung kandheg ing gagasan, nanging nuladhani ing sakabehing laladan.
Gumolonging patrap kados ngendikanipun Resi Wiyasa wau saged nuwuhaken sikep madhep manteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta anebihi sadaya pepacuhipun, tansah eling lan saged nglarasaken tumindhak kaliyan kedale pangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban ingkang tumiba, boten kepranan
ngupadi alaning liyan, lega lan narima dhumawahing pandum kanthi boten nglirwakaken sengkuting pambudi dhaya. Inggih sikep makaten wau ingkang saged mbikak olah kridhaning raos eling saged njegur tumut lelumban ing tatanan pasrah tanpa sumendhe dhateng resiking nalar lan pamikir. Saben tiyang sageda nindhakaken patrap kangge ngawekani laku supados jumbuh kaliyan gegayuhan sarta nuwuhaken katentreman lan karahayon, ingkang banget saged hambiyantu nuwuhaken larasipun bebrayan agung. Hewadene ingkang dados bibit lan sumbering grenjet murungaken sedya punika adatipun tuwuh saking remen ngendhe-endhe laku. Ngendhe-endhe nandhangi sabarang gawe njalari kencenging tekad tansaya dangu dados kendho, temahan nukulaken watak sungkanan, boten antepan lan kesed. Kesed marake turu kepati. Jeneng tanpa guna anggenipun sampun pinaringan nyawa boten nglenggahi wajibing ngaurip. Urip punika tegesipun rak tumandhang.
Panjenengan tamtu sampun sami nguningani bilih basa punika sanget sesambetanipun kaliyan bebrayan. Kalih-kalihipun wau boten saged dipun pisah. Manawi kita badhe nggrejahi salah satunggaling basa, punika ugi kedah ngengeti dhateng bebrayaning basa wau, jalaran kawontenaning bebrayan mekaten ugi ndhayani sanget dhateng bab panganggening basa. Nalika kita teksih dipun jajah Landi, ingriku Landi kalampahan saged damel supening bangsa kita dhateng basanipun piyambak. Ing wekdal punika wau titiyang Jawi ugi boten kantun sami katut klebet wonten ing jagad pangolahipun parentah ndoro tuwan kolonial. Tiyang Jawi mbaka sakedhik sami rumaos bilih basa Jawi punika sampun boten cocog malih kaliyan bebrayan gagrag enggal. Punika amargi saking dhayaning panggulawentah cara sabrang Kilenan ingkang katampi nalika semanten, saya dangu tiyang Jawi saya renggang kaliyan tata cara Jawi [ingkang sakawit pancen namung katujokaken dhateng tata caraning Kraton], wasana malah lajeng boten sekedhik ingkang nilar lan boten mreduli babar pindhah dhateng basa lan budhaya Jawi. Piyambakipun sami ngener dhateng jagad Kilenan lan trekadhang ngantos boten ngertos watesipun malih. Panggulawentah tuwin kabudhayan Jawi dipun raos lan kaanggep boten cocog kangge waton [kangge cepengan] nggayuh idham-idhamanipun ing salebeting jaman gagrag enggal wau. Sasampunipun meneer-meneer sami dhinupak saking tanah Jawi, gentos jago kate Nihonjin ingkang njalu. Kawontenanipun boten kathah bedanipun kaliyan Landi. Basa Walandi dipun lintoni Basa Nippon sarta kabudhayan kita dipun santuni cakrikipun. Sedaya dados asipat Jepang sanadyan ingkang mambet Kilenan inggih teksih wonten ingkang boten dipun sirnakaken, nanging boten kathah. Lajeng samangke, punapa angsal-angsalan kita sasampunipun ngalami mangsa ingkang makaten wau, langkung langkung ingkang gegayutan kaliyan Basa Jawi?
Kabudhayan sabrang Kilenan ingkang tansah iming-iming kanikmatan ragawi kasil mblolokaken bangsa sadonya, klebet tiyang Jawi. Kabudhayan Wetanan ingkang nengenaken lan kebak norma-norma rohaniah kasingkur kaanggep asor, papanipun lajeng kagusur minggir, kablesek ngantos sesek ambeganipun. Tiyang Jawi piyambak kathah ingkang ngundhamana basa Jawi punika basane wong ndhusun. Kawontenanipun saged panjenengan pirsani piyambak, titiyang Jawi sampun kathah ingkang boten saged migunakaken Basa Jawi kanthi sae, malah kapara plethat-plethot lan blekak-blekuk anggenipun maos lan nyerat aksaranipun, kamangka witing bisa punika saking kulina. Tiyang Jawi samangke langkung wasis cecaturan mawi basa Indonesia. Basa Jawi prasasat timun wungkuk jaga imbuh ing pamulangan-pamulangan. Manawi kawontenaning basa Jawi kalajengaken kados wekdal samangke, tembung lan aksara Jawi saged musna saking lumahing bumi, kados sampun dados kasunyatan Ramalan Jayabaya ingkang nyebataken bilih "Tanah Jawa bakal ilang kumandhange". Tiyang Jawi ugi kathah ingkang sampun boten wanuh kaliyan lelagon dolanan lare, tembang-tembang Jawi, punapa malih saged ngraosaken edi penining suraos lan kasusatranipun. Boten sakedhik ingkang sampun boten wanuh kaliyan cariyos-cariyos Babad, Ringgit tuwin sanes-sanesipun. Kathah ingkang sampun boten ngertos malih punapa ta Wedhatama punika, Wulangreh, Tripama, Nitisastra tuwin sanes-sanesipun. Sampun malih ngertos isinipun utawi sinten ingkang nganggit, mireng namanipun kemawon asring dereng nate. Kita sami wegah mirengaken tiyang nyekar [nembang] Macapat jalaran pancen boten ngertos tegesing tetembunganipun. Awit saking punika titiyang Jawi lajeng boten wanuh kaliyan isining piwulang-piwulang ingkang kawrat wonten ing serat-serat Jawi ngantos asring kesupen babar pindhah bilih bangsanipun piyambak punika sejatosipun nggadhahi tata cara ingkang luhur drajadipun. Sasampunipun makaten, samangke lajeng kados pundi tandhuk kita? Punapa ugi perlu miyara lan ngopeni malih supados basa lan kasusastran Jawi saged wangsul sae malih? Salebetipun nimbang perkawis wau kita kedah enget dhateng sumpah kita kala tanggal 28 Oktober 1928, ingkang sinengker
punika rak ateges ngurmati basa manunggil [BI], nanging boten ateges nyingkur punapa malih ngantos mbuwang mak wer basa-basa wewengkon. Lajeng samangke punapa teksih perlu nggegesang basa-basa wewengkon [bahasa daerah]? Lan punapa sababipun dene kathah ingkang kados sami kendel [pasif] kemawon, boten wonten ingkang sami kepareng nglairaken pemanggihipun ingkang gegayutan kaliyan bab punika? Punapa sami nggadhahi penganggep bilih sampun boten perlu malih ngrembag bab-bab ingkang gegandhengan kaliyan basa wewengkon tuwin kasusastranipun? Punapa bangsa Indonesia sami karepotan sanget anggenipun lulumban ing jagading pangambet negari [politik]? Boten; sejatosipun kathah ingkang boten kok namung kendel kemawon, punika boten. Saestunipun pancen inggih wonten golongan ingkang sarujuk lan ingkang boten sarujuk ngopeni basa-basa wewengkon punika. Golongan ingkang boten sarujuk ngajengaken waton bilih basa wewengkon punika muta-watosi badhe damel pecahing bangsa Indonesia. Jalaran manawi basa wewengkon dipun gegesang, saged ugi badhe nengenaken malih raosing wewengkonipun. Mila basa wau sampun ngantos dipun uthik-uthik malih, basa punika cekap satunggal kemawon, inggih punika Basa Indonesia. Kajawi basanipun, aksaranipun basa-basa wewengkon wau ugi boten perlu dipun openi malih. Tumrap aksara Jawi dipun criyosaken [dipun anggep] boten luwes [praktis] tuwin rekaos dipun sinau. Awit saking punika, sanadyan bakening namung awujud aksara 20, nanging teksih kathah embel-embelipun. Kathah sanget panyeda [panacadipun] golongan wau. Awit saking punika piyambakipun lajeng kendel kemawon amargi pancen sampun boten ngrumaosi gadhah kawigatosan malih. Kosokwangsulipun, tumrap golongan ingkang sejatosipun sarujuk lan cocog manawi basa wewengkon dipun gegesang, ugi dereng kathah ingkang sami purun nglairaken swanten pamanggihipun. Manawi para sedherek punika kados namung kendel kemawon, mbokmenawi punika boten ateges boten purun maelu, boten mreduli badhe sirnaning basa-basa wewengkon wau, sarta boten ateges boten nguwatosaken badhe tuwuhing pepecahan, nanging namung ngawekani mbokbilih dipun anggep satunggaling tiyang ingkang mendem swasananing wewengkon lan boten ngertos tegesing manunggiling bangsa, boten ngengeti dhateng mobah-mosiking politik praja. Utawi kuwatos mbokbilih wonten ingkang mastani 'rindu ingin bernostalgia'. Tumrap ingkang gegayutan kaliyan Basa Jawi, para sedherek wau saestunipun namung sami nyingkiri panreka utawi pandakwa ingkang boten damel renaning manahipun.
Kauningana, Indonesia punika wewengkonipun sumebar awujud pulo-pulo ingkang dunungipun pating plencat tuwin nggadhahi kabudhayan ingkang luhur. Inggiling aosipun wau, boten sanes inggih saking kawontenaning kabudhayan ing saben wewengkon wau. Awit saking punika, kangge njagi kamurnenipun, bangsa Indonesia tansah nindhakaken reka dhaya ngegesang kabudhayanipun, upaminipun kemawon lestantun anggenipun mulangaken beksan, langen swara, tuwin sanesipun malih. Nanging samangke kados pundi ingkang gegayutan kaliyan basanipun? Punapa inggih boten perlu dipun wigatosaken? Punapa ing sumpah 28 Oktober 1928 wau mengku suraos utawi kajeng: kedah mejahi basa-basa wewengkon? Kejawi makaten punapa basa Indonesia punika sampun jangkep sampurna, tegesipun sampun saged nyekapi kabetahan kita?
Boten. Kita sampun sami nyumerebi bilih BI punika teksih kekirangan sanget lan teksih wonten ing salebeting mangsa tuwuh. Miturut pemanggih kula, inggih ing ngriki punika, ing salebetipun mangsa tuwuh punika dununging kuwajibaning basa-basa wewengkon anggenipun sami kedah tumut nyampurnakaken. Basa Indonesia punika teksih sanget kekirangan tembung-tembungipun, saestu dereng saged nyekapi kabetahan kita. Lha supados saged njangkepi kekirangan wau, kita kedah nggrejahi kasugihaning tembung-tembung ingkang sumimpen wonten ing basa-basa wewengkon punika. Wondene asiling panggrejah wau kedah dipun taliti, dipun wawas, kapilih pundi ingkang pantes lan cocog kangge nglintoni tembung-tembung manca ingkang teksih dipun angge jalaran ing Basa Indonesia dereng wonten. Saestu boten andadosaken agening manah menawi saya langkung kathah anggen kita migunakaken tembung-tembung manca, ingkang sejatosipun ing salah satunggiling basa wewengkon sejatosipun ugi sampun wonten lan kenging kangge nglintoni tembung-tembung manca wau. Kula ugi pitados bilih ngrembaka tuwin kopenipun basa-basa wewengkon kita punika temtu boten badhe ngagru-agru [ngongkreh-ongkreh] kalenggahanipun basa manunggil kita. Nanging malah kosokwangsulipun, basa-basa wewengkon ingkang saged kopen saestu tuwin ngrembaka subur, punika temtu badhe kathah sumbanganipun dhateng basa Indonesia ingkang saweg tuwuh wau. Kejawi makaten ugi boten badhe gampil dados jalaran pecahing bangsa kita. Saya kathahipun tembung-tembung saking basa wewengkon ingkang mlebet dhateng BI lan kosokwangsulipun tamtu badhe saya ageng raos melu handarbeni kalih-kalihipun, antawisipun BI minangka basa manunggiling bangsa tuwin basa-basa wewengkon wau. Kawontenan punika cundhuk kaliyan pepali ngenani Loroning Atunggal, BI lan BW lajeng saged mong-kinemong, samad-sinamadan. Manawi sampun saged ginayuh ngancik dhateng tataran loroning atunggal, punika tamtu badhe saged saya ngrumaketaken raos kabangsan kita piyambak. Tumrap perkawis punika kita saged ngilo [mendhet tuladhan] kawontenaning negari sanes. Wonten negari ingkang boten nggadhahi basa manunggil nanging rakyatipun teka sami manunggil. Kosokwangsulipun ugi wonten ingkang basanipun setunggal nanging rakyatipun sami pecah. Amerika Serikat punika sejatosipun dumugi samangke dereng netepaken basa manunggilipun, badhe ngangge basa Spanyol punapa basa Inggeris. Sanadyan makaten, kawontenaning negari Paman Sam pranyata boten langkung memble tinimbang bangsa kita. Kosokwangsulipun, kathah negari-negari ing laladan Wetan Tengah ingkang basanipun namung Arab thok thil, nanging kawontenanipun tansah kebak cocongkrahan boten rampung-rampung. Adhedhasar waton makaten wau, kula sarujuk sanget ngopeni sedaya basa wewengkon. Sarehning basa, kapustakakan, sarta sastra [aksara], mekaten sejatosipun tunggil jiwa, saiba badhe saenipun menawi tiga-tiganipun wau wonten ing satunggal-tunggaling wewengkon saged dipun openi kanthi sae. Boten badhe kangge mecah-mecah bangsa kita, nanging saestunipun malah kangge nyempurnakaken lan kangge nyantosaken kalenggahanipun kabudhayan kita. Sasampunipun nyumerebi bab-bab kados ingkang kula aturaken wonten kawitaning pamawas kula wau, saestunipun perkawis basa Jawi punika miturut raos kula, kadosdene udun ingkang sampun badhe nyeplos. Kedah dipun openi, dipun jampeni ngantos saras babar pindhah. Punika namung gumantung dhateng cara kados pundi anggen kita sami miyara kemawon. Menawi kanthi ngantos-atos saestu temtu badhe sae wohipun, nanging menawi ngantos boten kleresan temtu badhe nguciwani sarta damel gela. Sampun samesthinipun bilih salebetipun wekdal ngopeni [mulasara] udun wau, ingriku temtu ugi badhe nuwuhaken raos sakit, perih tuwin panandhang ingkang nyedhihaken. Nanging ingkang nandhang wau babarpindhah boten kenging ngraos pepes tuwin lajeng kendel [cuek] kemawon ngantos saya ndadosaken agenging [mbabraking] tatu ingkang temahanipun badhe mebebayani dhateng jiwanipun. Kula nggadhani pangajeng-ajeng kita sampun enggal-enggal nglokro [pepes], sampun ngantos atilar glanggang colong playu menawi punika mangke ngantos nrenyuhi [mrangguli] reribed. Ing wekdal samangke sampun wiwit kathah katrangan-katrangan utawi karangan-karangan bab kawontenaning [nasibing] Basa Jawi. Makaten wau dados satunggaling tanda yekti, bilih ing kalanganing bebrayan kita sampun sami ngrumaosi bab perluning miwiti ngrembag perkawis wau. Ing salebeting ngreka dhaya punika kita kedah tetep awewaton janji kita kala 28 Oktober 1928, nanging kita ugi sampun ngantos ngeculaken patokan ingkang wujud sesanti Bhineka Tunggal Ika. Inggih amargi saking wewaton janji tuwin cepengan sesanti punika , kita lajeng saya langkung pitados dhateng jejibahan kita. Makaten ugi perkawis ngopeni basa lan kabudhayan wewengkon, punika ugi klebet sesanggen kita. Wondene ingkang klebet kabudhayan wau, upaminipun basa-basa wewengkon dalah kasusatranipun. Dados samangke saya cetha bilih perkawis wau saestunipun boten perlu dipun timbang-timbang malih, nanging sampun terang sanget dados satunggiling kuwajibanipun bangsa Indonesia sadaya. Tegesipun basa-basa wewengkon lan kasusatranipun kedah kita openi lan kita jagi, jalaran basa lan kasusatran wau saestunipun pancen sampun dados saperanganing kasugihanipun kabudhayan Indonesia. Basa Jawi punika teksih gesang. Ingkang perlu dipun wigatosaken punika eguh pratikel punapa ingkang saged kangge ngunggar keremenan memaos lan nyerat basa Jawi? Manawi Basa Latin tuwin Basa Sanskerta ingkang dipun anggep basa ingkang sampun pejah kemawon punika teksih lestantun dipun openi jalaran mengku kasusastran ingkang inggil aosipun, lajeng punapa alanganipun manawi kita inggih tumut nglestantunaken lan ngopeni Basa Jawi, ingkang malah teksih gesang punika, jalaran ing Basa Jawi wau ugi mengku kasusatran ingkang sampun sepuh sarta inggil asosipun? Basa punika dados dhasar ingkang wigatos sanget tumrap kabudhayaning bangsa. Manawi kita taksih ngopeni lan ngajengaken kesenian wewengkon minangka salah satunggiling pangipun kabudhayan kita, lajeng punapa lepatipun manawi kita tumut ngopeni basanipun? Kita saestu badhe keduwung menawi wonten salah satunggaling basa wewengkon ingkang sampun boten dipun mangertosi sarta lajeng ical tanpa lari, amargi kawontenan mekaten wau ateges kecalan kabudhayan ingkang aosipun boten sakedhik tumraping kabudhayan Indonesia.
Manawi Basa Jawi ngantos ical, kita ugi badhe nandhang kapitunan ageng, amargi saperangan ageng kasugihaning kabudhayan kita ingkang sampun cetha luhur punika sami boten dipun ngertosi malih. Lajeng benjing sinten ingkang badhe saged suka pitedhah [nerangaken] utawi saboten-botenipun saged nyariyosaken bilih buku buku kina Jawi punika sejatosipun isi bab-bab ingkang wonten ing sadhengah wekdal tetep mujudaken bab-bab ingkang wigatos? Buku buku wau saestunipun pancen sampun isi katrangan bab piwulang ingkang edi peni sanget sarta wigatos kangge gegebanganing gesang kita, kadosta politik, tataning praja, kasusilan, kuwajibaning rakyat dhateng panuntun tuwin negarinipun, tangkeping panuntun dhateng rakyat, gelaring perang, tuwin sanes-sanesipun malih, sadaya punika sejatosipun inggih sampun dipun ngertosi para leluhur kita. Bab-bab punika wau ugi sampun kawrat wonten ing piwulang ingkang kapacak wonten ing buku-buku kina punika. Kalih welas warni pitutur ingkang sinengker ing salebeting Serat Sasanasunu rinaos sampun anyekapi kangge nuntun panguripaning manungsa lahir lan batin. Riptan susastra Jawi ingkang sinerat ing Wedhatama tuwin Wulangreh, upaminipun, isi piwulangipun sae lan teksih migunani minangka kangge gegebenganing ngaurip ing jaman modern samangke. Ing wusana, Pawartos Jawi muhung nuhoni pepanggil nedya amek geni adedamar, ngangsu kaweruh lan rerencang andum kaweruh ingkang awujud tetilaranipun para leluhur ingkang pethingan, supados kita sadaya boten ngantos wonten ingkang kecalan jati dhiri. Pancen rekasa sanget tur boten gampang, nanging manawi sadaya namung wani ing gampang wedi ing pakewuh, temtu badhe sami boten ketingalan wujudipun. Lha rak kojur kecemplung sumur ketiban susure simbah Nur. Sampun njih, Mastoni nuntun dhemit, eh nyuwun pamit.
MastoniPawartos Jawi nyuwun pangestunipun para sutresna sadaya supados tetep jejeg jangkahipun mecaki lurung ingkang sangsaya rumpi sinartan jejibahan nglestarekaken lan ngrembakaken basa tuwin budhaya Jawa sanadyan kanthi keponthal-ponthal ngoyak jaman ingkang mlajeng nggendring. Tumrap para ingkang remen olah kridha batin lan pangulir budi, wiwit sasi Juni punika pasugatan Pawartos Jawi ugi badhe ngrembag bab ingkang hangengingi kabatosan tuwin kautamaning budi kadosta piwulang ingkang tujuwanipun hanggegesang raosing kamanungsan ingkang tundhonipun sageda kula lan panjenengan sadaya dados tiyang ingkang migunakaken kekiyatanipun kangge rahayuning bebrayan ageng, boten sanes inggih lumeberipun rahayuning jagad punika. Jer wajibing tiyang gesang punika wonten kalih prakawis, manawi boten sinau inggih mucal. Liripun sinau, inggih punika tansah ngudi undhaking kawruh lair lan batin. Liripun mucal, tansah aweh obor dhateng tiyang ingkang saweg nandhang kapetengan budi. Hewadene ingkang tansah dipunudi dening tiyang ingkang wicaksana inggih punika sageda nyumerebi cacadipun piyambak sarta mbudidhaya kados pundi amrih saenipun, punika katindhakaken saderengipun paring pamrayoga dhumateng asanes.
Kudu taberi amarsudi purwaning dumadi, tegese apa kang den gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni. Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindhakake. Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang luwih tertib. Yen wus winangsit aja nganti morat marit. Sinimpen ing 'guwa' wingit, kena kawedharake yen nocogi karo
Makaten wau pancen inggih prelu dipun grejahi jalaran saged ngindhakaken kawruh ingkang badhe saged murakabi dhateng gesangipun. Menggah panulusuripun kedah dipun kanteni sarana migunakaken nalar lan pikiran kanthi adhedhasar kawontenan tuwin kanthi katandhing kaliyan pengalaman. Manut kanyataning ingkang kasat mripat, dumadining manungsa punika mapan wonten ing guwa garbaning biyung karana pulang asmaraning yayah-rena awit saking paguting raos tresna peparinganing Pangeran. Kanyatan ingkang kasat mripat punika njalari tuwuhing tetembugan bilih wong tuwa punika amung kinarya lantaring tumuwuh. Manawi namung kangge lantaran kemawon, mesthinipun wonten ingkang dhawuh utawi kuwaos nglantaraken wiji gesang wau. Katrangan punika minangka paseksen bilih bab ingkang kaudhal punika mboten namung mligi ingkang wonten utawi kasat mripat kemawon. Nanging panulusuripun sageda kabablasaken ngantos bebles dhateng bab ingkang manut muluring penggalih kakinten-kinten wonten. Kanthi pancadan lampahing gagasan kasebut pramila isining kasusastran Jawi katuwonipun ngandhut unsur-unsur filsafat. Kawruh filsafat mekaten ngrembag bab ingkang wonten sarta ngrembag bab-bab ingkang kakinten-kinten wonten pinanggih ing nalar.
Sarehning kawruh manunggaling kawula Gusti wau sampun misuwur [lan kaprah] tumraping umum, ing ngriki ugi prelu kawedharaken supados sageda muwuhi undhaking kawruh lan seserapan sawatawis. Minangka tuladha kangge nggambaraken kawruh manunggaling kawula Gusti ingkang wau saweneh wonten ingkang ngandharaken kanthi kawujudaken cariyos wayang, inggih punika lampahan Dewa Ruci. Sekedhik kemawon ingkang badhe kula aturaken wonten ing ngriki, lowung saged damel lelimbangan. Supados mboten ngambra-ambra, becik dipun wiwiti saking nalika Werkudara saged kepanggih banjur pikantuk wejangan saking Dewa Ruci, ingkang dados sanepanipun Sang Guru Jati. Sinawung ing
miyarsa wuwuse. Wrekudara gumuyu, sarwi angguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga.
Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki saisine, kalawan gunungipun, samodrane alase sami, tan sesak lumebuwa guwa garbaningsun, Wrekudara duk
garbane, andulu samodra gung, tanpa tepi nglangut lumarib, leyeb adoh katingal, Dewa ruci nguwuh, heh apa katon sira, dyan sumaur sang Sena inggih atebih, tan wonten katingalan.
Awang-awang kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan kantenan, ulun saparan-parane, tan mulat ing lor kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang Dewa-ruci, haywa maras tyasira.
Byar katingal ngadhep Dewa-ruci, Wrekudara sang wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun
Dewa-ruci suksma angling malih, payo lumaku andeluluwa, apa katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warni kawan prekawis, katingal ing kawula, sadya kang wau sampun datan katingalan, amung kawan prekawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
Dewa suksma ruci ngandika ris, ingkang dingin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sajatine ing tyas sayekti, pangareping sarira, tegese tyas iku, ingaranan Mukasipat, kang anuntun marang kang linuwih, kang sejatining sipat.
Mangka tinulak haywa lumaris, awasena rupa aja samar, kawasane tyas empane, wit tingal ing tyas iku, anengeri marang sajati, eca sang Wrekudara, amiyarsa wuwus, lagya medem tyas sumringah, dene ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas.
Pan isining jagad amepaki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku dene, kang bisa pisah iku, mesti bisa amor ing gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, abang ireng kuning samya, ingkang nyegah cipta karya kang lestari, pamoring Suksma mulya. Lamun
kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih
marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan. Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe amrih
anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang
gung agung, balane ingkang titiga, kang aputih tanpa rowang amung siji, marma anggung kasoran. Lamun bisa iya nembadhani, marang mungsuh kang telung prakara, sida ing kono pamore, sengkud pamrihipun, sangsaya birahinira, saya marang kawuhusaning ngaurip, sampurnaning panunggal."
"Yen makaten ulun boten mijil, sampun eca neng ngriki kewala, datan wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, boten arib boten angelih, boten ngraos kangelan, boten ngeres linu, amung
bae, mring pamurunging laku, haywa ana kamireki, den bener den waspadha, panganggepireku, yen wis kasikep ing sira, haywa amung den parah yen angling,
rerasan iki, becik den kalahana, ywa kongsi kabanjur, haywa ngadekken sarira, lan ywa kraket marang wisayaning urip, balik sikepen uga.
Kawisayan ingkang makripati, den kahasta pamantenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinengker baweneku, urip datan ana nguripi, datan ana rumangsa. Ing kahananipun, uwis ana ing sarira,
reh obah lawan mosik, yekti lawan nugraha.
Yen pamoring kawula lan gusti, lawan suksma kang sinedya ana iya aneng sira nggone, lir wayang
Ngantos dumugi semanten rumiyin bacuting tembang wau, sapunika prelu mawas ingkang dados isi lan wigatosipun. Wosing tembang wau mahyakaken manawi manungsa sadaya punika sayektosipun inggih mbabaripun urip ingkang anglimputi sakalir [Pangeran] piyambak. Mila dipun tembungaken "Wis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisahna". Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, "Pan sampun kocap ing dalil, barang kang mujud iki, kabeh kanyatan tuhu, jenenging ayamalolah, haywa ta sira mungkiri." Syeh Siti Jenar, salah satunggaling wali ingkang kondhang bontosing nglemu kabatosanipun, anggadhahi gegebengan
tegese puniku, apan Tunggal kajatenya." Ing layang Centhini mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten: "Rampung cukup wus aneng kita, suhul jumbuh kita lan dzating Widdi, wahuwa wajibul wujud, sami kahananira, kadya banyu lan toya pan saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami.
Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing tembang Sinom: "Njeng Sunan Siri ngandika, mungguh artine kang yekti . Allah pan jatining aran, liring
kawedal, tan kajero istingarah ing, sayekti luwih gaib, tan owah gingsir puniku, langgeng tanpa karana, kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya". Minangka kunci wonten pangandikanipun para pinisepuh ingkang wignya ing agal-alus makaten: "Sing sapa weruh marang awake dhewe, iku prasasat weruh Pangeran."
" Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo,
uripe, lan aja duwe kareman, marang pepaes donya, siyang dalu dipun emut, yen urip manggih antaka."...
Panjenengané kang lenggah ing dhampar mau astané tengen ngasta gulungan kitab. Kitab mau kebak tulisan njaba-njero, sarta disègel nganggo sègel pitu.
5:2 Tumuli aku weruh malaékat sing gagah-prakosa, nguwuh-uwuh klawan sora: “Sapa sing wenang mbukak gulungan kitab iki srana nglèthèki sègel-sègelé?”
5:3 Nanging ing swarga, ing bumi sarta ing sangisoring bumi, ora ana wong siji-sijia sing wani mbukak gulungan kitab kuwi, sarta ndeleng njeroné.
5:4 Aku tumuli nangis kelara-lara, merga ora ana wong sing wenang mbukak gulungan kitab mau sarta weruh isiné.
5:5 Banjur ana pinituwa sing kandha marang aku: “Kowé aja nangis! Delengen, Sang Singa saka taleré Yéhuda, tedhaké Sang Prabu Dawud wis unggul, saguh nglèthèki sègel pitu, sarta mbukak gulungan kitab kuwi.”
5:6 Aku banjur weruh ing satengahé dhampar lan makluk papat, sarta ing satengahé para pinituwa mau ana Cempé ngadeg, katoné kaya tilas disembelèh. Cempé mau sunguné pitu lan mripaté pitu: yakuwi Rohé Allah pepitu, kang kautus menyang ing salumahing bumi.
5:7 Sang Cempé mau banjur nyedhak sarta nampani kitab mau saka asta tengené panjenengané kang pinarak ing dhampar.
5:8 Nalika Sang Cempé mundhut gulungan kitab mau, makluk papat lan pinituwa patlikur nuli sumungkem ana ing ngarepé. Saben pinituwa nyekel clempung lan bokor emas isi menyan, yakuwi pandongané para suci.
5:9 Nuli padha ngidungaké kidung anyar, tembungé: “Namung Paduka ingkang pantes nampèni gulungan kitab menika sarta nglèthèk sègel-sègelipun. Awit Paduka sampun dipun sédani; lan srana séda Paduka menika, tiyang-tiyang saking sedaya taler, basa tuwin negari miwah bangsa sami katebus kagem Gusti Allah.
5:10 Tiyang-tiyang wau sampun Paduka dadosaken tedhak-turunipun ratu, inggih supados sami dados imam-imam ingkang ngladosi Allah kita, tuwin sami kagungan pangwaos wonten ing bumi.”
5:11 Aku banjur weruh lan krungu swarané malaékat sing cacahé maèwu-èwu lan mayuta-yuta padha ngadeg sakubenging dhampar lan makluk papat, tuwin para pinituwa.
5:12 Para malaékat mau padha ngidung nganggo swara sora, pangucapé: “Sang Cempé ingkang sampun kapragat menika pantes nampèni pangwaos, lan kasugihan tuwin kawicaksanan, saha kekiyatan tuwin pakurmatan, miwah kamulyan lan pangalembana!”
5:13 Aku banjur krungu sakèhing makluk sing ana ing swarga lan ing bumi apa déné sangisoring bumi sarta ing segara — cekaké sakèhing makluk ing jagad raya kabèh — padha ngidung: “Pangalembana lan kaurmatan, tuwin pamuji lan kamulyan kasaosna marang Panjenengané kang lenggah ing dhampar saha Sang Cempé, ing selawas-lawasé.”
5:14 Makluk papat mau padha ngucap: “Amin.” Déné para pinituwa mau padha
Asal mula Monera[besut | besut sumber]
Monèra saking basa Yunani, monèrés ingkang tégésipun tunggal. Monèra dados organisme bérsél satunggal, gadahi struktur tubuh ingkang sédérhana lan asifat Prokariotik. Sèl prokariotik inggih punika sèl ingkang matèri génétikipun dèrèng
mètabolismé panganan, mbuang zat sisa wontén awak, lan berproduksi. Kingdon monèra kapèrang dados kalèh inggih punika subkingdom Archaebacteria lan Eubacteria. Bènténipun antawis Archaebacteria lan Eubacteria wonten panggenan komposisi RNA, Ribosom, lan Peptidoglikan wonten dinding sel.[1]
Titikanipun Bakteri[besut | besut sumber]
Tubuh baktéri kasusun atas satunggal sèl Unisèl. Berkembangbiak secara Solitèr utawi Koloni. Ukuranupun luwih agéng kaliyan virus sèl baktèri mbotén gadahi Kloroplas, sahingga mbotén sagéd nyusun panganan piyambak ngélampahi [[Fotosintesis utawi saged ginakaken Energi kimia wonten medianipun bakteri saged berkembang biak secara Aseksual.[1]
Dunia Monera[besut | besut sumber]
Kingdom utawi dunia monèra inggih punika makhluk hidup bersel sétunggal. Beberapa jinis monèra arupa bénang utawui wujud koloni. Organismé ménika botén gadahi inti sejati utawi prokariotik. Katah ingkang asifat heterotrof. Cara perkembangbiakanipun nganggè pembelahan, lan wonten pintén-pintén jinis ingkang ngelakukan konjungsi. Konjungsi inggih punika cara perkembangbiakan generatif kangge makhluk urip ingkang dereng saged dipunbedakaken jinis kelaminipun. Tuladanipun saking kingdom inggih punika kelompok bakteri lan ganggang ijo biru. Kelompok ganggang ijo biru tuladhane ingeh punika Gloeocapsa, Nostac, tuladhane kelompok bakteri inggeh punika Rhizobium, Clostridium, lan Azotobacter.[2] Bakteri wonten lingkungan ingkang sae saged berkembang nganti sae kaliyan saged cepat membelah diri. Di lingkungan ingkang kering, panas utawi kekirangan panganan, bakteri saged mbentuk dinding ingkang kandel dados pelindung, utawi dipunsebat kista Éndospora, ménawi lingkunanipun sampun saè maléh baktéri kasébut médal saking kista ménika. Baktéri wontén ingkang nguntungakè lan wontén ingkang ngèrugèakè dèning tiyang. Baktéri ingkang nguntungaké antawisipun Clostridium pasteurianum lan Azotobactor chroococcum, baktéri punika gégayutan kaliyan Nitrogèn ingkang urip bebas wontén lèmah sahingga nyuburakén lèmahipun. Tuladha sanèsipun Rhizobium radicicola baktéri ingkang urip bersimbosis wontén dalem akar kacang-kacangan sahingga sagéd nyuburaén lèmah. Tuladha sanes inggih punika bakteri Belerang punika bakteri ingkang nguntungake, amergi saged nyuburaken lemah, amergi sagen ngurangi zat-zat kimia wonten lemah dados zat-zat ingkang dipunbutuhake déning tanduran. Bakteri asam susu kathah ingkang dipunmanfaataken wonten perindustrian, bakteri punika dipunginakaken wonten proses damel Mentega, Keju, Alkohol, Asam cuka.
Bakteri ingkang ngerugeake[besut | besut sumber]
ingkang diginakaken kangge mateni bakteri[besut | besut sumber]
Pasteurisasi dipunpanasaken ngantos suhu 70 °C secara kaulang-ulang. Menawi ngangge cara punika bakteri-bakteri ingkang asifat Patogen utawi penyebab penyakit dipunkarepaken mati. Pasteurisasi diginakaken kangge ngawetake susu. Tiyang sepisan ingkang nyobi inggih punika Louis Pasteur.
Sterilisasi inggih punika pembasmian bakteri ngangge cara dipunpanasaken ngantos 110 °C-120 °C. Pada suhu 100 °C bakteri ngkang boten mbentuk Kista utawi Endospora bakal mati, menawi bakteri ingkang wonten wujud Kista nembe mati pada suhu 120 °C. Cara punika dipunginakaken kangge mensterilisasi alat-alat, sanesipu ugi saged ginakaken zat-zat Kimia tuladhanipun ginakaken Alkohol lan Larutan Asam ingkang pekat.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 6 Oktober 2016.
bin Kyai Ageng Wono Djoyo bin Kanjeng Raden Mas Bagus Brata Kelono bin Kyai Ageng Wono Segoro-III bin Kyai Ageng Wono Segoro-II bin Kyai Ageng Wono Segoro-I bin Kyai Ageng Wonotoro bin Kyai Ageng Giring bin Kanjeng Panembahan Ageng Jabal Konil bin Kanjeng Sunan Panggung Raden Wali Joko bin Kanjeng Raden Gugur bin Kanjeng Sunan Lawu Prabu Brawijaya-V ing Majapahit bin Abdillah.
Kanjeng Panembahan Ageng Jabal Konil merupakan salah satu putra dari pasangan Kanjeng Sunan Panggung Raden Wali Joko bin Kanjeng Raden Gugur bin Sunan Lawu Prabu Brawijaya-V ing Majapahit dengan Dewi Mintosih, putri Kanjeng Panembahan Lawu. Kanjeng
ing Kanoman-IV bin Kanjeng Sulthan Muhammad Alimuddin ing Kanoman-III bin Kanjeng Pangeran Raja Adipati Sulaiman ing Keprabonan bin Kanjeng Pangeran Maulana Syamsuddin ing Kasepuhan bin Kanjeng Panembahan Ratu Pakungwati-II bin Kanjeng Pangeran Sendang Gayam bin Kanjeng Pangeran Emas Zainul Arifin bin Kanjeng Pangeran Sendang Kemuning [sedha ing warsa 1590 M] bin Kanjeng Pangeran Pasarean ing Cirebon [sedha ing warsa 1550 M] bin Kanjeng Syaikh Maulana Syarif Madhkur Hidayatullah, atau Kanjeng Sunan Gunung Jati [mijil ing warsa 1448, sedha ing warsa 1568]
Kanjeng Syaikh Maulana Syarif Madhkur Hidayatullah [mijil ing warsa 1448, sedha ing
Kanjeng Gusti Putri Tepa Sari ing Gunung Sembung Cirebon. Kakak dari Pangeran Sendang Kemuning bernama Kanjeng Gusti Ratu Ayu. Keturunan dari Kanjeng Pangeran Sendang Kemuning dan Kanjeng Gusti Ratu Ayu
Kanjeng Gusti Putri Tepa Sari melahirkan keturunan, antara lain : [1]Kanjeng Gusti Ratu Ayu[2]Kanjeng Pangeran Pasarean ing Cirebon [sedha ing
Yaman93) Kanjeng Sayyid Ubaidillah94) Kanjeng Sayyid Alwi95) Kanjeng Sayyid Muhammad96) Kanjeng Sayyid Alwi97) Kanjeng Sayyid Ali Khali Qasam98) Kanjeng Sayyid Muhammad Shahib Marbath99) Kanjeng Sayyid Alwi Ammil Faqih
ingkang nata jumeneng Sulthan Champa ing Kamboja106) Kanjeng Syaikh Maulana Syarif Madhkur Hidayatullah utawi Kanjeng Sunan Gunung Jati
Sunan Gunung Jati [mijil ing warsa 1448, sedha ing warsa 1568 M] dari istri beliau yang bernama Kanjeng Gusti Putri tepa sari, menurunkan trah darah keturunan, antara lain :[1] Kanjeng Gusti Ratu Ayu[2] Kanjeng Pangeran Pasarean ing Cirebon [sedha ing
Kanjeng Pangeran Pasarean ing Cirebon [sedha ing warsa 1550 M] 108) Kanjeng Pangeran Sendang Kemuning [sedha ing warsa 1590 M]109) Kanjeng Pangeran Emas Zainul Arifin 110) Kanjeng Pangeran Sendang Gayam 111) Kanjeng Panembahan Ratu Pakungwati-II112) Kanjeng Pangeran Maulana Syamsuddin ing Kasepuhan Cirebon 113) Kanjeng Pangeran Raja Adipati Sulaiman ing Keprabonan Cirebon114) Kanjeng Sulthan
Kanjeng Sulthan Muhammad Abu Imamuddin ing Kanoman Cirebon-V
[10.2] Trah Kanjeng Pangeran Haji Maulana Shaleh ing Cirebon :
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total
BudayaSaliyan? anane dadi nalika basa-basa der dumadi akun, Jawa dipituturak? lan Jawa: Banten ora
pak anjar nyuwun sewu ngenjang kulo mboten saget
6:1 Merga saka kuwi sajroné tumindak bebarengan karo Gusti Allah, aku padha ngatag-atag marang kowé: Supaya sih-rahmaté Allah sing wis koktampa kuwi, aja kokbuwang muspra.
6:2 Sebab Gusti Allah ngandika ana ing Kitab Suci mengkéné: “Ing wektu sing Dakkersakaké, Aku wis miyarsakaké pesambatmu, lan ing dinané keslametan, Aku wis mitulungi kowé.” Rungokna, saiki iki wektu sing dikersakaké déning Gusti Allah, lan saiki dinané keslametan.
6:3 Aku padha ngudi supaya aja ana wong siji waé sing nemokaké keluputanku ing ayahan sing daklakoni. Awit aku padha emoh gawé sandhungané sapa waé.
6:4 Malah ing samubarang prekara sing daklakoni, nélakna yèn aku iki para abdiné Gusti Allah. Sarupaning kasusahanku daklakoni kanthi sabar.
6:5 Aku wis padha digebugi, dikunjara, lan dikroyok. Aku wis ngalami nyambut-gawé tanpa ngétung sayah, kurang turu, malah sok ora duwé pangan.
6:6 Enggonku nélakaké yèn aku iki padha dadi abdiné Gusti Allah, srana urip sing becik, wicaksana, sabar, srana ulat sumèh, srana gumantung marang pitulungané Sang Roh Suci, srana katresnan sing tulus,
6:7 srana martakaké kersané Allah, lan srana pangwaosé, aku padha nélakaké enggonku padha dadi abdiné Gusti Allah. Aku padha migunakaké kayektèn kanggo gaman ampuh lan iya kanggo nangkis.
6:8 Aku padha ngalami diaji-aji lan iya diasoraké. Senajan aku jujur, éwasemono didakwa tukang apus-apus.
6:9 Aku padha diarani wong sing ora kajuwara, nanging wong akèh padha kenal karo aku. Aku padha dikira mati, nanging kowé weruh dhéwé yèn aku padha urip. Senajan aku padha dianiaya, nanging aku padha ora mati.
6:10 Senajan aku padha digawé sedhih, nanging aku padha tansah bungah waé. Katoné aku padha mlarat, nanging aku padha wis marakaké wong akèh dadi sugih. Katoné aku padha kaya ora duwé apa-apa, nanging satemené aku padha duwé apa waé.
6:11 Para mitraku ing kutha Korintus! Aku wis padha kandha kanthi blak-blakan karo kowé. Aku wis padha ngetokaké sakèhing uneg-uneging atiku.
6:12 Menawa ana rasa sing ora kepénak sajroning pesrawunganmu karo aku, kuwi merga salahmu dhéwé.
6:13 Enggonku padha mituturi kowé kuwi merga kowé dakrengkuh kaya anak-anakku dhéwé. Padha nglairna rasaning atimu marang aku, kaya enggonku wis nglairaké rasaning atiku marang kowé!
6:14 Aja padha sekuthon karo wong sing ora precaya, kuwi ora samesthiné, mokal yèn bisa. Kepriyé bisané wong sing nindakaké dhawuhé Allah rerukunan karo wong sing nglawan Panjenengané? Pepadhang apa bisa bebarengan karo pepeteng?
6:15 Sang Kristus apa bisa sarujuk karo Iblis? Apa ana prekara sing padha antarané wong Kristen karo wong sing dudu Kristen?
6:16 Apa gandhèngé Pedalemané Allah karo brahala? Mangka kita iki rak Pedalemané Allah kang gesang. Panjenengané piyambak wis ngandika: “Aku bakal dedalem bebarengan karo wong-wong kuwi, lan tetunggilan karo wong-wong mau; Aku bakal dadi Allahé, wong-wong mau bakal padha dadi umat-Ku.
6:17 Mulané: Kowé padha sumingkira saka wong-wong sing ora wanuh karo Gusti Allah kuwi, lan kowé padha misaha, mengkono pangandikané Pangéran, lan aja padha gepok-sénggol karo samubarang sing najis, nuli kowé bakal padha Daktampani.
6:18 Lan Aku bakal dadi Ramamu, sarta kowé bakal padha dadi putra-Ku lanang lan wadon. Mengkono pangandikané Pangéran Kang
Kedhungwaru (panulisan jroning Basa Indonésia: Kedungwaru) iku désa ing Kecamatan Karangsambung, Kabupatèn Kebumèn, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Pancawarna • Prembun • Puring • Rawakele • Sadhang • Sempor • Sruweng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kedhungwaru,_Karangsambung,_Kebumèn&oldid=1116382"	Kategori: Karangsambung, KebumènKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 30 Januari 2017.
ngurusi awake dewe wae isih kangelan.. lha kok ngurusi wong liyo.. koyo
Brebes, yaitu getih, untu, ati, sikil, kuku, kulit, gulu, lanang, ilat, idu, dhengkul, mata, cangkem, daging, weteng, geger, udel,
apik, akih, anyar, teles, bener, abot, bosok, atis, lemu, ijo, ireng, adhoh, kuning,
lunyu, lurus, abang, panas, dhawa, putih, landhep, wedi, kandel, tipis, tuwa, ketul, wani, cepet, pait, pinter, enteng,
Brebes, yaitu kata ngambang, turon, nglangi, lungguh, dhudhuk, ngombe, mukok, kethok, odot, ngguyu, tujeb, sebul, jipuk, buwak, eling, lali, teler, dan gandhul. Kata ngambang dalam bahasa Pati disebut ngapung dalam bahasa Brebes.
Brebes, yaitu awu, banyu, angin, geni, watu, lintang, wulan, uyah, gunung, udan, alas, langit, segara, bengi, srengenge, wedhi, kali, kulon, rendheng,
abuh nglangi mlaku abot ke’i gedhe menawa kewan lintang Bahasa Brebes awu banyu oyod enyong mili anak angin asu apa geni ngapung kebul awan kepriben apik obong walik akih bapak nglabruk anyar teles watu ----nyigar bener wijil abuh adus-adusan mlaku abot ngain gedhe misale kewan lintang
37. 38. 39. 40. 41. 42. 43. 44. 45. 46. 47. 48. 49. 50. 51. 52. 53. 54. 55. 56. 57. 58. 59. 60. 61. 62. 63. 64. 65. 66. 67. 68. 69. 70. 71. 72. 73. 74. 75. 76. 77. 78. 79. 80.
woh wulan wulu kembang pateni mbrajag elek manuk bosok cacing ambung kumbah daging lan rawa getih teka godhong awu cedhak karo krungu ning jero ning ning endi atis ngadheg ning kene ning kono jorog loro linggih buntut papat kowe dhudhuk uyah kukur lemu untu cokot kosok gunung antem
buah wulan wulu kembang pateni ----ora apik manuk bosok cacing ambung
garuk gemuk gigi gigit gosok gunung hantam
81. 82. 83. 84. 85. 86. 87. 88. 89. 90. 91. 92. 93. 94. 95. 96. 97. 98. 99. 100. 101. 102. 103. 104. 105. 106. 107. 108. 109. 110. 111. 112. 113. 114. 115. 116. 117. 118. 119. 120. 121. 122. 123. 124.
busak ati irung urip ijo sedot ireng itung udan alas dheweke ibu iwak taleni bojo iki iku jait dalan jantung tiba adhoh kabut sikil umpama kita kowe dhudhuk uyah kukur cilik tukaran sirah garing kiwa rusuh kuku kulit kuning tuma bedha langit segara jembar
busek ati cungur urip ijo serot ireng etung udan alas kae emak iwak taleni sing wadon kiye kae jait gili jantung tiba adhoh kabut sikil umpama kita kowen ngeruk uyah kukur cilik gelut endas garing kiwa kotor kuku kulit kuning tuma liya langit segara amba
mangan bengi mata srengenge mati abang dheweke ngombe cangkem mukok jeneng ambegan nembang wong panas dhawa wedhi cekel cekak peres wedok weteng mikir wit kethok geger udel puteh rambut suket siji swiwi sithik
gulu lanang balang lunyu ilat nonton lima idu lurus dhengkul dolan mangan bengi mata srengenge mati abang kabeh nginung cangkenm mutah aran ambegan nembang wong panas dhawa wedhi cekel pendhek peres wadon weteng mikir wit potong geger udel putih rambut suket siji swiwi
awan sapa ciut kabeh bojo kali landhep ngerti taun wedi tali lemah tangan odot kandel kuping endog mabur ngguyu susu ora turu telu tujeb tipis sebul teken tuwa balung ketul ula usus
awan sapa sempit kabeh sing lanang kali landhep ngerti taun wedi talli lemah tangan udut kandel kuping endog mabur gemuyu tetek ora turu telu tujleb tipis damoni gantar tuwa
jupuk ndhuwur pitik babi pring banyak tangi kulon ngisor wani beras mandheg resik wesi lambe goblok buwak bukak pereng pring busur wuta cepet darat welahan wolu ning jaba ning kana enem aren gandhul enus paos eling jagung kasap bladhok kringet kuru monggo tegalan Bahasa Brebes jukut ndhuwur ayam babi pring banyak tangi kulon ngisor
munggah lemuk klapa pari pait panah pandan undang pe bulus prau lunga tameng pinter gedhang pedhot atus ewu enteng omah
pedhot atus ewu enteng omah kidang mriyang salah sayur nyilem sanga sepuluh tandur miki sungu kandel tebu
lingsa panggonan tampa gantar curut wetan tombak ----pitu budheg tongkol mudhun tujleb bodin urang
ditujukake marang wong akeh. Sesorah iku gedhe banget mupangate antarane kanggo sarana sesambungan karo masyarakat kanthi langsung, supaya apa kang dikarepake bisa langsung dimangerteni. Ancas utawa tujuwane sesorah yaiku:1. Aweh panglipur marang wong liya2. Menehi kabar/informasi3. Mbujuk wong liya supaya melu apa kang diandharakeTuladha:PamitanAssalamualaikum wr.wbBapak kepala sekolah ingkang dhahat kinabekten, bapak ibu guru ingkang kinurmatan, saha adhik-adhik ingkang kula tresnani.Puji syukur konjuk dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Agung, ingkang sampun ngluberaken rahmat tuwin hidayah satemah kula panjenengan sedaya saged makempal wonten aula SMAN 5 Semarang kangge ngawontenaken pepisahan.Bapak ibu guru ingkang dhahat kinurmatan, boten kesupen kula ingkang minangka wakilipun putra-putri kelas tiga ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit keikhlasan saha sih katresnan bapak ibu guru anggenipun nggulawentah dhumateng para siswa, satemah saged ngrampungaken kuwajiban sadangunipun tigang taun kanthi tinengeran tampi ijasah.Bapak ibu guru tuwin adhik-adhik sedaya, sekedhap malih kula sakanca badhe nilar pawiyatan menika ingkang kula tresnani. Awrat anggen kula matur, jalaran badhe nilar guru saha adhik-adhik sedaya. Jalaran kawontenan kedah mekaten, pramila kanthi awrating manah kula sakanca nilaraken bapak ibu guru tuwin adhik-adhik. Sanadyan sampun pepisahan, ateges tebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah nyuwun supados tansah celak ing penggalih.Wonten pepanggihan temtu wonten pepisahan, punika kados sampun kinodrat, boten kenging dipunselaki malih. Ingkang punika sanadyan mataun-taun kempal kaliyan bapak ibu saha adhik-adhik, ing dinten menika kula sakanca kapeksa nyuwun pamit badhe nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan luhur. Kula sakanca nyuwun tambahing pangestu. Kosok wangsulipun kula tuwin kanca-kanca tansah memuji dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos, supados bapak Ibu saha adhik-adhik angsal rahmating Pangeran, wilujeng boten wonten alangan satunggal menapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula panjang wiyaraken. Kula tansah nyuwun tambahing pangestu supados wilujeng ing sedayanipun. Menawi wonten kirangtrepipun tuwin kirang tata krama anggen kula matur, kula nyuwun agunging samodra
MicaraMicara ngono pancen ora gampang. Nalika micara kudu ngerti papan lan sapa sing diajak gunemane, apa maneh micara basa Jawa, antarane wong enom marang wong enom, wong enom marang wong tuwa, wong tuwa marang wong tuwa kabeh beda.Basa wernane ing antarane ana kang diarani basa ngoko lan krama . Ing kalodhangan iki ora bakal kaandharake kabeh ananging amung basa krama mligine krama madya lan basa krama alus..Basa MadyaBasa madya kaperang dadi telu yaiku,madya ngoko
Madya ngoko yaiku sing nganggo bakul, utawa priyayi marang wong cilikTuladha,Yen ndika lunga Jogja kula tukaokna bakpiamadyantara
Madyantara wujude kaya madya ngoko, nanging ater-ater lan panambange ngoko.Tuladha,Yen kang slira teng Jogja kula tukokke bakpia.madya krama
Madya krama awujud madya krama lan krama inggilTuladha,Dados sajane sampeyan niki empun dhahar ta?Basa KramaManut unggah-ungguh basa krama kaperang dadi 3 yaiku mudha krama, kramantara, lan wredha krama. Kang sabanjure basa mudha krama iki sinebut basa krama alus, dene kramantara lan wredha krama diarani krama lugu.Krama lugu yaiku basa krama kang wujud tembunge kabeh krama tanpa kecampuran krama inggil.
Tuladha: Kula kala wau sampun nedha lajeng tilem.Krama alus yaiku basa krama kang tembunge krama kacampur karo krama inggil.
Tuladha: Bapak ngendika dhumateng kula menawi anggenipun badhe tindak dhateng Sala mbenjang sonten.Kanggone basa krama, yaiku:- dienggo dening wong enom marang wong tuwa- dienggo dening murid marang guru- dienggo batur marang bendarane- dienggo dening tepungan anyarPacelathonAdi : “Assalamualaikum!”Pak Ali : “Wa’alaikumsalamO….. Adi njanur gunung sore-sore wis tekan kene, ana apa?”Adi :” Inggih Pak, sowan kula mriki badhe nyuwun pirsa sejarahipun ‘pertempuran 5 hari’ ing kitha Semarang.”Pak Ali : “O…. kuwi terus apa sing arep koktakokake marang bapak?”Adi : “Mekaten Pak, kados pundi larah-larahipun kedadosanipun paprangan 5 dinten ing kitha Semarang?”Pak Ali : “Mengkene….. Sawise kamardikan Republik Indonesia wis dipratelakake dening Ir Soekarno tanggal 17 Agustus 1945, ananging walanda lan wadya balane ora gelem ngakoni kamardikan Indonesia. Kedadeyan kaya ngono ana ing ngendi bae kayata Medan, Surabaya lsp. Semono uga ing kutha Semarang. Nalika semono tentara Jepang nyerang anggota polisi istimewa sing lagi tugas jaga ana ing tandhon banyu Wungkal, Siranda. Sabanjure keprungu warta yen tandhon banyu mau arep diracun dening Jepang. Yen pawarta mau bener, ateges wong saSemarang bakal mati keracunan. Mula pangarsa Laboraturium Pusat Rumah Sakit Rakyat (Perusara) kutha Semarang, dr. Karyadi enggal budhal menyang Siranda saperlu mriksa banyu tandhon Wungkal kasebut. Ananging ing dalan dicegat, banjur diprajaya dening Jepang. Tahanan Jepang ing sekolah Pelayaran padha brontak sateruse perang wis ora bisa dialang alangi
“Lajeng, pasulayan menika wiwitanipun surya pinten, ngantos pinten dinten Pak?”Pak Ali : “Saka tanggal, 14 Oktober 1945 nganti 19 Oktober 1945, kira-kira ya 5 dina.”Adi : “Lajeng menapa wonten sesambetanipun kaliyan Monumen Tugu Muda Pak?”Pak Ali : “Ana, Monumen Tugu Muda kuwi dibangun kanggo mengeti kedadean kuwi.”Adi :”O… Mekaten. Samenika kula sampun mangertos Pak, matur nuwun seserapanipun.”Pak Ali : “Ya, padha-padha.”Adi : “Menawi mekaten kula nyuwun pamit wangsul rumiyin nggih Pak.”Pak Ali : “Iya, ngati-ngati.”Ø MATERI RINGKES 3Nulis PidatoNulis pidato iku kawiwitan saka nemtokake tema, banjur digoleki subtema, nuli nemtokake irah-irahan utawa judhule
marang Allah, lan panuwun.2. Isi (surasa basa)Ngemot bab-bab kang gegayutan karo tema, subtema, lan irah-irahan.3. Panutup (surasa basa)Ngemot dudutan, pangarep-arep, nyuwun pangapura, lan salam panutup.Tuladha 1Atur Pambagya HarjaAssalamu’alaikum Wr.WbKantentreman miwah karahayon mugi tansah kasasira ing jiwangga panjenengan lan kulandalasan kulawarga. Puji Syukur konjuk ing ngarsa Dalem Gusti Ingkang Maha Agung ingkang sampun maringi kabagaswaraan dhumateng kita, satemah panjengan lan kula saged kempal ing papan bagya mulya punika.Para sepuh, pinisepuh ingkang pantes kinabekten.Para rawu kakung putri ingkang minulya ing budi, Keparenga kula pun Widagda kumawantun ngadeg ing ngarsa panjenengann saperlu netepi dhawuh saking Bapak saha Ibu Mintaragan, supados matur manembarama rawuh panjengan. Ingkang sepisan kula ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken agenging panuwun awit panjenengan sedaya sampun ngenthengaken sarira saha nglonggaraken wekdal rawuh ing papan punika. Saestu rawuh panjenengan mujudaken pakuramatan ingkang ageng tumrap kulawarga Mintaragan.Angka kalih, kados ingkang kapacak ing serat sedhahan, bilih ing dinten punika Bapak/Ibu Mintaragan kepareng miwaha saha mahargya putrinipun nun inggih Nimas Kencanawati ingkang sampun kadhaup dening Bagus Brillian Aji Putra kakungipun Bapak/Ibu Setyaji. Pramila saking punika panjengan kasuwun berkah pangestunipun.Katiganipun, gumelaring adicara punika inggih awit saking iguh pratikel sumbang surungipun para tanggi tepalih, sanak kadang, lan para rawuh. Mila saking punika kula aturaken agenging panuwun sedaya kasaenan panjenengan. Mugi-mugi Allah paring piwelas tikel matikel dhumateng panjenengan sedaya.Kaping sekawan, senajan adicara punika sampun karantam dangu saderengipun pranyata taksih kathah cecer cewetipun mila kanthi andhap asoring manah kula nyuwun mugi para rawuh kersa ngluberaken pangaksama.Kaping gangsal, mbokbilih ing mangke wonten pasugatan ingkang arupi dhedhaharan mugi kersa para rawuh angrahabi kanthi suka rena ing penggalih.Ing wasana mugi nyekecakaken lelenggahan ngantos purnaning adicara punika. Kupat janure tuwa, sedaya lepat nyuwun pangaksama.Wassalamu’alaikum Wr.Wb.Tuladha 2Pidhato pambagya saka kulawargaNuwun. Para sesepuh ingkang satuhu kinabekten, bapak ibu para rawuh sedaya ingkang kinurmatan, Keparenga kula sumela atur munggel kamardika panjenengan ingkang nembe sekeca wawan pangandikan.Kula minangka tetalanging atur, matur ing ngarsanipun para rawuh bilih saking keparengipun Bapak Suseno sekaliyan ingkang sepisan ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti, dene ing wekdal punika saged nindakaken pawiwahan supitan putranipun ingkang nama Adimas Putra. Salajengipun Bapak Seseno sakulawarga ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu lan matur nuwun, dene panjenengan sami sampun ngloonggaraken wekdal saha penggalih rawuh ing pawiwahan menika.Salajengipun kulawarga Bapak Suseno ngaturaken gunging panuwun dhumateng para kadang, tangga tepalih tuwin para mudha ingkang kanthi rila legawa paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon. Bapak Suseno sakulawarga boten saged ngaturi piwales menapa-menapa, namung saged ngaturaken agenging panuwun mugi Gusti Ingkang Maha Asih ingkang badhe paring piwales ingkang matikel-tikel kesaenan panjenegan wau.Kaping sekawan, Bapak Suseno sekaliyan nyuwun donga pangestu saking para tamu kangge putranipung ingkang dipunkhitan inggih menika Adimas Putra ing dalem mriki. Mugi-mugi enggal pulih kasarasanipun lan ing tembe sageda dados putra ingkang bekti dhateng tiyang sepuh lan murakabi dhateng bebrayan kathah. Amin.Para rawuh ingkang minulya, pungkasaning atur saking Bapak Suseno sakulawarga manawi anggenipun nanggapi rawuh panjenegan sadaya kirang mranani penggalih, kersaa panjenengan para rawuh paring sih samodra pangaksami. Saking kula pribadi, kathah lepat saha kirang trapsila anggen kula matur, kula nyuwun agenging pangapunten. Matur nuwun.Ø MATERI RINGKES 4Paragraf Deduktif Sinau iku butuh motivasi gedhe. Ora waton maca utawa bukak-bukak buku nanging ora ngrti isine buku mau. Sinau kudu ngerti cara-carane kang apik supaya apa kang dikarepake penulis bisa kecandhak tur ora kleru. Motivasi mau bisa awujud dhukungan saka wong tuwa, sedulur, bisa uga saka kanca cedhak srawunge. Kajaba saka iku, bisa uga saka kekarepan, gegayuhan kang dhuwur lan bisa ngowahi nasibe dadi becik. Kanthi mangkono, sinau bisa dadi sregep lan ora aras-arasen.Paragraf ing dhuwur kalebu tuladha paragraph deduktif amarga ukara utamane mapan ing awal paragraf.Paragraf kabentuk saka kumpulan ukara-ukara kang nduweni siji ide pokok lan ditambah anane ukara-ukara panjlentreh.Syarat paragraf bisa diarani apik Manawa :a. Nduweni Kohesi (nyambung babagan ujude)Paragraf kang apik kudu nduweni ukara-ukara kang nyawiji jumbuh saka ujude.Kanggo niteni anane kohesi bisa ditonton saka ukara-ukara kang migunakake:1. tembung panunjuk kayata iki, iku, kuwi, kae lsp.2. tembung sesulih (ing basa Indonesia diarani “kata ganti orang”3. ngambali tembung kang dadi undering ide pokokb. Koherensi paragraf dianggep nyawiji menawa kabeh ukara kompak padha nyengkuyung topik.Manut sipate, paragraf iku dibedakake dadi loro yaiku:1. Paragraf deduktif yaiku paragraph kang nduweni ukara baku manggon ana ngarep kasusul ukara-ukara panjlentreh.Tuladha:Lumrah manungsa iku duwe pepenginan sing apik. Ora ana manungsa sing kepingin nemoni kedadeyan ala. Mula banjur ana tembung beja lan cilaka. Yen bisa nemoni kahanan sing ora nyenengake adate banjur diarani cilaka.2. Paragraf induktifTuladha:Beo kanggo transportasi saya suwe saya mundhak. Rega-rega barang kabutuhan urip saben dinane uga melu mundhak saenggo rakyat cilik ora mampu tetuku kanggo nyukupi kabutuhan uripe. Kauripan rakyat cilik saya mundhak susah. Iku mau jalaran saka mundhak ing rega BBM wiwit minggu-minggu iki kang nglunjak banget regane.Ø MATERI RINGKES 5Naskah PidhatoAssalamu’alaikum Wr.wb· Para sespuh pinisepuh ingkang tansah kinabekten · Para pangembating praja ingkang dahat kinurmatan· Sedaya warga Desa Sriwulan kakung saha putri ingkang minulya · Para kadang mudha ingkang kula tresnaniSaderengipun kula ngaturaken babgan Dinten Proklamasi Kamardiakn RI, langkung rumiyin kula ndherekaken dhateng panjenengan sedaya, sumangga sami ngaturaken puja puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Welas lan Asih ingkang sampun kepareng paring kanugrahan awujud kasarasan miwah kawilujengan satemah panjenengan lan kula saged kempal ing ngriki kanthi kebak ing raos suka bagya saperlu ngawontenaken tirakatan mengeti dinten kamardikan Indonesia ingkang kaping 65.Salajengipun, kula ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit sedaya warga ingkang sampun kapareng rawuh ing papan punika saengga saged hanjalari malem tirakatan ing dalu punika saged kalaksanan kanthi gangsar.Para Bapak Ibu dalah kadang ingkang minulya,Rahmating Allah ingkang awujud kamardikan punika mujudaken rahmat ingkang kita jagi. Kamardikan punika boten dhawah saking langit, para pahlawan sampun ngurbanaken bandha, tenaga lan jiwa murih bangsa lan Negara punika saged uwal saking regemaning perang muka. Pramila ing dalu punika kita sami ngawontenaken wungon tirakatan, kanthi lenging manah namung: Sepisan : ngonjukaken syukur dhumateng Allah ingkang sampun kepareng paring kanugrahan arupi kamardikaning bangsa.Kalih : Ngenget-enget lelabetanipun para pahlawan ingkang sampun ngurbanaken jiwa lan raga kangge kamardikan. Kita unjukaken puji pandhonga dhateng arwahipun para pahlawan, mugi katarimah lelabetabipun lan kaparingan piwales utami dening Pangeran Ingkang Maha Kuwaos.Tiga : kita lajengaken lelabetanipun para pahlawan nyampurnakaken kasil perjuanganipun kanthi ambangun nagari mardika punika amrih makmur. Kita kedah rumaos dosa, purun nampi warisan arupa kamardikan nanging boten kuwawi ngopeni lan miyara. Para sedherek sedaya ingkang bagya mulya ,Mangga ing kalodhangan punika kula ngajak supados para warga sageda nuwuhaken watak ingkang saged ngrembakaken semangat nasionalisme tumrap bangsa lan Negara saengga saged sareng-sareng ambangun nagari ingkang kita tresnani menika.Mekaten atur sepala saking kula, minagka suhing RW 03 Desa Sriwulan, kula nyuwun agunging sadra pangaksama menawi
Aksara murda ing aksara Jawa mung anawolung aksara, liyane ditulis lumrahNa = ! Ka = @ Ta = # Sa = $ Pa = % Ba = * Ga = & Nya = ^Maca wacan aksara JawaNalika maca wacan kanthi tulisan Jawa kita asring mangguli sandhangan Jawa, kayata :a. Wulu wujude i diwaca i tuladhane wigati : wigtib. Suku wujude u diwaca u tuladhane buku : bukuc. Pepet wujude e diwaca è tuladhane seger : sege/d. Taling wujude [ diwaca e tuladhane dhewe : [d[we. Taling tarung wujude [ o diwaca o tuladhane bodho : [bo[dof. Cecak wujude = diwaca ng tuladhane kacang : kc=g. Layar wujude / diwaca r tuladhane ajar : aj/
Kanjeng Kalijaga Minangka Budayawan Ngrembug bab mekar-tumangkare kabudayan Nuswantara mligine Tlatah Jawa, Ikuora bisa dipisahake kelawan pasok-adhile Kanjeng Sunan Kalijaga, apadene para wali liyane. Sijining jejibahan luhur nyebarake Islam. Ing madyaning masyarakat, dudu ayahan kang gampang tegese mbutuhake pirang-pirang jurus lan srategi kang peng-pengan, luwih-luwih nedya nlusupake kabudayan mligi, marang kabudayan kang wus kenceng lumaku. Ing antarane tembang Ilir-Ilir.
Ilir-ilir, ilir-ilir, tandure wus sumilir
ngrembaka. Dak sengguh temanten anyar. Nalika semana Islam mujudake bab anyar kang mranani/nengsemi dijingglengi.
Kanjeng Nabi Muhamad SAW ngendika ana hadist ‘mutafaq ‘alaih kang wose saben-saben wong iku minangka juru pangon, besuk ana ngersa dalem Allah bakal ditempuhake (disegotrah) kabeh pakaryan olehe angon. Nanging kang dikarepake ana kekidungan iki, juru pangon yaiku para raja panewu bupati kang “angon rakyat” ageya padha nindakake rukun Islam (Menek Blimbing) blimbing alingir lima mujudake pasemoning Rukun Islam.
Kanggo menek blimbing (Rukun Islam) pancen lunyu tur rumpil, nanging tetepa ambudidaya, lan ngupiya, murih kasembadan anggegem, hengga sembada kang sinedya. Minangka kanggo amasuh “dodot” (kampuh). Dodot among den agem dening para ngaluhur. Ing jaman semana yen njamasi pusaka saperangan ana kang nganggo lerak, blimbing apadene jeruk pace. Ing kene mengku karep, kanggo anyuceni dodot, kudu ngupaya blimbing, kang anggone golek nganti oleh (Agama Islam) ora gampang.
Dodotira (dodotmu), wus padha rusak, bedhah, karana cinampuran wewarah sasar kayadene animisme, kang ngolehake tumindak “Ma-Lima”. Agamanira tanpa adhedhasar lan alandhesan bab kang haq, apadene wahyu, nanging adhedhasar tahayul.
Dondomana, (jaiten) sandhanganira kang rusak, sarana agama Islam. Kanggo cecepak samangsa sira tinimbalan
umure manungsa iku tan kena kinira dawa-cendhake, sawayah-wayah bisa mati. Kita den ajab supaya wus sumadya sangu arupa ngrasuk Agama Islam.
Mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane
Kapethik saking Panyebar Semangat.2007.43:26) Asal-Usul Alal Bihalal Alal bihalal ana sing nyebut halal bihalal, jare mujudake tradhisine wong Jawa. Ing Arab dhewe ora ngenal babagan kasebut. Banjur kepriye mungguh asal-usule, lan kapan anane? Adat alal bihalal iki sing genah durung kocap ing jaman Wali Sanga samangsane Kraton Demak Bintara, uga ora tinemu ing nata binathara Mataram.
Alal bihalal kena diarani adapt anyar pasca jaman kamardikan. Miturut Ir. H. Sena Hadisumitra asal-usule adapt kaebut kawiwitan nalika ibukota pamarentahan dipindhah menyang Ngayogyakarta. Para panggedhening Negara melu boyong merlokake silaturahmi karo Sultan HB IX sarta kulawarga agung Kraton Ngayogyakarta. Awit asile rinasa becik bisa
Versi liyane nyebut Halal Bihalal nembe tuwuh ing akhir kekuwasaane PB X, watara taun 1935-nan. Kaya andharan ing ngarep, saben nyedhaki Riyaya ing sala mesthi ana krameyan Maleman Sriwedari. Saka sakabehing wong dodolan ana saweneh pedhagang martabak bangsa India. Jongose pribumi Jawa. Tugase nggoreng lan nyurung grobag. Kerep-kerepe nggelar dagangane ing sangarepe gapura
tuwane, “martabak Malabar, halal bin halal, halal bin halal”. Awit akeh sing krungu, pakulinane jongos kasebut suwe-suwe ditirokake dening sadhengah wong,
Ukara mau sabanjure dadi popular banget. Dolan menyang Sriwedari ngepasi riyaya disebut halabihalal. Lunga saka ngomah nganggo sandhangan necis mertamu menyang tangga utawa sanak kadang uga diarani halalbihalal. (Kapethik saka Panyebar Semangat.2007.46:8) Ngleluri Budaya Ngrujid Kembar Mayang Adat Jawa nalika ana palakrama (mantenan), mesthi digawekake kembar mayang, alesane minangka bukti yen priya (kakung) lan wanita minangka pasangan suami istri kang sah. Kajaba iku, nalika wis nindakake upacara kembar mayang, mula
yaiku ngemu teges kang ana sesambungane karo duniawi. “Pasangan” kasebut bisa mekar utawa amber rejekine lan anake. Kanthi mangkono bisa urip kanthi bagya.
Kembar mayang duweni pitutur urip, sing nggawe kembar mayang banjur ora sembarang wong. Lan kudu nindakake maneka persyaratan. Ing antarane sesaji luwih dhisik kanthi adus kembang. Ora mung iku, sing nggawe kembar mayang uga kudu nganakake slametan. Tujuane supaya prosesi adicara temantenan lumaku lancar. Mula saka iku, sing nggawe kembar mayang yuswane Penerbitan Buku Karya Sastra Jawa Perlu Dibangun AJP Rosidi sastrawan kondhang
dhaerah (klebu majalahe). Anggone nerbitake ora profesional, sebab mung kesurung dening rasa tresna basa lan sastrane bae sarta dianggep ora nguntungake penerbit. Mula perlu ana trobosan kanggo mbangun penerbitan buku sastra dhaerah, kang antara liya kudu kang ditandangi luwih profesional amrih bisa narik lan payu. Upamane: saperangan disebarake liwat sekolahan-sekolahan.
Penerbit buku lan majalah dhaerah kang modhale racake mung pas-pasan, pancen ngadhepi tantangan abot ing era pers industri kaya samengko. Penerbitan buku lan majalah basa Jawa lan Sunda upamane, akeh sing kukut, mung kari siji-loro sing isih urip, awit padha kentekan modal lan durung bisa narik kawigatene wong-wong sugih dhuwit kanggo nanemake investasine. Nanging lucune, malah akeh para konglomerat sing luwih ketarik mbiyantu kegiatan olahraga, tinimbang kegiatan budaya lan sastra kang asipat rokhani.
Nanging sing gawe bombong atine Ajip Rosidi, ing kahanan kang kaya mengkene tetela isih ana sing isih setya nulis karya sastra Jawa lan Sunda, kamangka honore ora mingsra. Iki ateges bakat-bakat potensial ing sastra dhaerah, ora bisa ngrembaka klawan sawernaning tantangan kang ora entheng kasebut. Mula dheweke sakanca lumantar Yayasan Kebudayaan “Rancage”, rumangsa pinanggil kanggo aweh pengaji-pengaji marang sastrawan Sunda, Jawa lan Bali ing saben taun.
Cundhuk karo jenenge, Rancage kang ateges kreatif, diajab hadiah sastra kasebut bisa aweh pamecut marang para pengarang sastra Sunda, Jawa lan Bali amrih luwih
Miturut panemune Ajib Rosidi pengaran “Rara Mendut” lan “Bulan Madu” iki: kanggo nglestarekake lan mekarake basa & satra dhaerah, luwih prayoga yen dipasrahake marang masyarakat sing ndarbeni. Klebu para pengarang, mesthine. Awit nyatane pemerintah dhewe isih durung tanggap. Dadi kira ora tansah nggantungake marang pejabat sing kawogan. Jalaran yen pejabate wis ganti, durung karuwan sang pejabat mau uga darbe kawigaten marang budaya, basa lan sastra dhaerah. Dene pembinaan lan pengebangane, kareben diurusi dening Pusat Bahasa. Nanging nyatane kiprahe Pusat Bahasa isih winates. Sing akeh lagi nganakake panaliten basa lan sastra dhaerah, durung ana grengseng kanggo nganakake pembinaan lan pengembangan.
Purwodadi Asale Gempur Rawa Dadi PURWODADI, sawijining
Lemah cengkar ing kabupaten kang pate nyandhang jeneng Kabupaten Grobogan kanthi ibu kotane ing Purwodadi iki ora ngendhoni semangate para warga masyarakate. Nadyan ditanduri pari kurang subur, nanging mujudake
kraton Medhang Kamulan kang ing crita Jawa, rajane aran Dewatacengkar doyanane mangan wong lan kawusanane dikalahake dening Aji Saka, kecemplung segera kidul dadi baya putih, makame Ki Ageng Seta kang kondhang btsa nyekel bledheg Ian dianggep minangka kakek nmyange raja-raja Mataram satekane Surakarta lan Yogyakarta, patilasane Jaka Tarub
ana 3 (telu), yaiku Bledhug Kuwu, Bledhug Medhangkawit, lan Bledhug Kasanga. Semono uga anane api abadi Mrapen lan Sendhang Dhudhane.
ing Purwodadi ora bisa moncer Ian kuncara. Kabeh mau awit kagawa saka swasana alame. Kaya obyek wisata Bledhug Kuwu upamane, lemahe kang panas Ian ngandhut uyah nyebabake sakiwatengene obyek kono ora thukul wit-witane. Aja maneh tetuwuhan gedhe, suket was ora urip, saengga kahanane panas ora ngepenakake para wisatawan. Semono uga obyek-obyek wisata arupa guwa ing pegunungan kapur, nadyan endah nanging lemah kapur kang putih ora penak ing sesawangan. WONG BANYUMAS BUNGAH, BASA JAWA MLEBU SMA SAWISE suwe Basa Jawa ora dadi mata pelajaran ing bangku SMA, bareng taun 2005 iki mlebu ing bangku SMA minangka salah sijine mata pelajaran, ana rong penemu yaiku penemu sing pro Ian kontra. Olehe pro amarga mesthi bae kanthi mlebu ing bangku sekolahan Basa Jawa bakal Iuwih ngrembaka, tun-dhone bakal lestari tetep urip ing Indo-nesia iki. Dena sing kontra, salah sijine jalaran kontra amarga tenaga pengajar sing dianggep mumpuni kang mulang ing SMA kurang, yen ora oleh disebut ora ana.
Ngono antara liya panemune Surya Esa (Budayawan), Drs Iswandi (Guru SMA), Drs Budi Pratikno, MSc (Dosen Unsoed) kang kasil dicathet dening pe¬nulis.
Kanggo ngawekani panemu kang ka¬ya mangkono, durung suwe iki manggon ing gedhong Korpri, Dinas Pendidikan Kabupaten Banyumas ngadani Sosialisasi Basa Jawa Masuk SMA. Sing dieloni dening sebageyan guru-
Dr Fathur Rokhman, M Hum kanthi irah-irahan Ngangkat Guru Banyumas Liwat Budaya Jawa ana 5 bab sing dituturake yaiku Terminologi Basa Banyu¬mas, Penutur Sejati, Gunane Basa Jawa Banyumas, Kahanan Kebebasan Ian Re¬kayasa Kebahasan.
Terminologi Basa Banyumas miturut Fathur Rokhman iku dumadi saka linguistik Basa Jawa dialek Banyumasan, Basa Jawa Banyumas Ian Basa Jawa Non Standar. Sarta Popular utawa kawentare Basa Jawa Banyumasan, Basa Jawa Non Joglo, Basa Jawa Pego, Basa Jawa Re¬ang Ian Basa Jawa Wong Penginyongan.
Penutur Sejati ditegesake wong sing dilahirake, Ian wong sing digedhek¬ake ing tlatah Banyumas (Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Cilacap, Ian sebageyan Kebumen). Wong-wong sing ndhukung Basa Jawa Banyumas, Keturun¬an wong Banyumas, Ian wong sing nga¬ku wong Banyumas senajan lair Ian di¬gedhekake ora ana ing tlatah Banyumas.
Gunane Basa Jawa Ba¬nyumasan ana 4 yaiku alat se¬sambungan utawa komunikasi ing tlatah Jawa (Banyumas), lambang jatidhiri daerah, alat sesambungan ing kahanan kang ora resmi utawa informal, Ian alat kanggo nyebarake (trans¬formasi) budaya Banyumas.
Kahanan Kebahasan ka¬hanan basa Jawa Banyumasan yen dijtentrehake ana pirang-¬pirang bab antara liya yen nga¬nggo basa iku ora mung cukup siji nanging luwih saka loro (dwi basa) Ian uga nganggo basa¬basa manca. Kejaba saka iku saben-saben wong Ian uga ku¬lawarga bisa milih basa endi sing arep dinggo kanggo sesam¬bungane ing kulawarga, pendi¬dikan, agama, budaya Ian se¬srawungan karo masyarakat.
Rekayasa Basa nganggo basa minangka salah sijine laku urip iku ora mung lesan nanging uga tulisan kang perlu rekayasa basa. Antara Ilya bab ejaan, lek¬sikal, istilah, parama sastra. Basa Jawa uga basa sing nduweni kalung¬guhan, piguna, drajat, Ian uga nduweni penutur dhewe.
Ahmad Tohari ing kalodhangan iku mratelakake yen "Genah wis barang nyata wektu siki Basa Banyumas lagi mo¬fahi neng sing duwe. Sing kaya kiye ge¬nah ora memper, mulane ora apik ang¬ger terus kebanjur!!" Nganggo Basa Banyumasan Ahmad Tohari crita yen wong-wong Banyumas sing umur¬umurane 40-50 taun akeh sing padha ora "undhag" ngomong Banyumasan. Apamaneh sing isih bocah TK tumeka bocah SMA.
"Kiye sing salah sapa angger udu inyong padha kap/ak, sing ora padha nggop/e maring basa pusakane para le/uhur??"
Miturut Ahmad Tohari kenangapa pa¬dha isin, ora gelem, ora bisa nganggo Basa Jawa Banyumasan? Ana pirang¬pirang perkara antara Ilya yaiku tata ba¬tine (mind set) wong Banyumas dhewe. Sing dimaksud tata batin isih akeh wong Banyumas duwe anggepan yen Banyu¬mas iki mujudake tinggalane penjajah (Landa, Iuwih-Iuwih jajahan Mataram).
Pancen wiwit biyen tlatah Banyumas iku dadi tanah jajahan wiwit saka Wira¬saba (eks Karesidenan Banyumas) dija¬jah Pajang, Demak, Mataram, Kasuna¬nan Surakarta.terus Walanda. Dadi mem¬per yen wong Banyumas padha kena ing penyakit sindrom jajahan. Mangka pe¬nyakit sindrom jajahan iku duwe tenger utawa titikan padha duwe rasa andhap asor yen diadhepake wong Iiyane Banyu¬mas, upamane bae wong manca, wong wetanan (Yogya, Solo). Rasa andhap asor (minderwadigheid) marang wong Solo, Yogya iku nyatane tilas majikan (nagarigung/peryayi) Ian wong Banyu¬mas ngrasa dadi kawula alit/wong tani/ pidak padarakan).
Rasa kaya ngene iki sing marakake yen wong Banyumas wadi ngripta-ngrip¬ta utawa ngarang-ngarang nganggo basa Banyumasan, yen ngarang ya nganggo basa
Dwi Nadi (sering nulls berita ana PS) padha ora wani nulls fiksi utawa cerkak kanggo majalah¬majalah Basa Jawa. Kekarone padha mlayu menyang karangan Basa Indo¬nesia. Wong Jawa Ilang Jawane Disebutake ing ramalan Jayabaya sing kaloka: Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang kaprawirane, wong wadon ilang wirange Ian wong Jawa ilang jawane. Pak Suryo Warsito ngandharake yen wong Jawa ilang jawane iku sabenere wis wiwit 371 taun kepungkur, yaiku nalika Sultan Agung ndhawuhake (dekrit ratu ?) owah-owahan taun Jawa sing asale manut petungan Syamsiah (taun Saka) diganti petungan Kamariah (taun Jawa) wiwit tanggal 8 Juli 1633 M utawa tanggal 17 Kasa 1555 Saka. Wiwit dina iku wong Jawa dipeksa ninggalake taun Jawa sing asli yaiku taun Saka, didadekake bareng karo taun Hijriyah. Tanggal 1 Sura dibarengake tanggal 1 Muharom, mung angka taune nerusake taun Saka. Mesthi wae saben taune umure luwih cendhak H diva, saengga nganti seprene wis kacek 11 taun karo taun Saka.
Nalika taun 1926, wis dianakake owah¬-owahan ing paugeran nulis aksara Jawa, diarani wewaton Sri Wedari: dianakake aksara rekan Ian taling tarung palsu. Owah-owahan iki bisa ditampa tanpa masalah dening wong Jawa. Rong taun sawise iku, tanggal 28 Oktober 1928, kanthi anane Sumpah Pemuda, menjunjung bahasa persatuan, Bahasa Indonesia. Wektu semana ana pilihan loro sing bisa dadi bahasa persatuan, yaiku: siji, basa Jawa merga akeh dhewe penuture Ian sijine basa mlayu sing wis ngembrah dienggo komunikasi wong sa Nuswantara. Kanthi kepilihe basa Melayu dadi basa Indonesia, rasane pancen pas banget. Kabeh basa Daerah ora ana sing rumangsa menang, kabeh rumangsa kalah. Kita ngrumangsani, pilihan mau
Wong Jawa sing kaloka gedhe toleransine, gelem ngalah Ian kalah. Basa Jawa ora dadi basa nasional, ora papa. Mung wae nyatane tanggal 28 Oktober 1928 dadi pathokan (tonggak) sejarah wong Jawa ilang jawane sing kaping pindhone. Mung sajroning wektu kira-kira 76 taun, basa Jawa kocar-kacir, yen ora arep diarani ajur nganti meh-meh mati. Kanggo generasi penerus basa Jawa wis dudu basa Ibu. Mbaka sithik bocah-bocah wis padha ora bisa basa krama sing becik. Kalebu ing kutha Ngayogyakarta Ian Surakarta, akeh bocah yen ditakoni dening wong tuwa nganggo basa Jawa, anggone njawab milih nganggo basa Indonesia, jalaran ora bisa krama. Gandhengane wis cetha, tulisan Jawa saya ora dikenal, disingkur. Tulisan ]awa wis mati tenan! Wong Jawa wis ilang jawane tenan!
Isih ana gandhengan sing ora kurang wigatine yaiku babagan budi pekerti. Ana unen-unen, bahasa menunjukkan bangsa. Yen sinau basa Jawa, wis mesthi budi pekerti kejawen uga melu disinau, awit ing wulangan basa Jawa uga katut diwulangake unggah ungguh Ian tata krama. Kanthi mengkono, wong sing basa Jawane isih ganep, saora-orane piwulang budi pekerti becik isih melu dingerteni. Isih perlu
Mbaleni tulisan Jawa gagrag anyar, sabenere pertu apa ora? Penulis duwe panemu yen bab iki isih tetep perlu. Senajan tulisan Jawa minangka basa tulisan saiki wis mati, nanging kita wajib setiyar, wajib nindakake iradat. Jalaran kodrat saka Kang Maha Kuwasa lagi bisa kita weruhi yen kahanan wis kedadeyan. Kita durung ngerti apa sing bakal kelakon. Sapa ngerti ana olak-aliking jaman. Saora-orane tulisan Jawa gagrag anyar minangka usaha pelestarian sabisa bisane, sinambi ndedongi marang Pangeran muga-muga tulisan Jawa bisa ngrembaka maneh.
“Dina Kasih Sayang”, Valentine Day Tanggal 14 Pebruari wis dianggep dadi diva kasih sayang. Kita ora ngerti, dening sapa Ian wiwit kapan diva iku ditetepake mangkono. Manut sawijining sumber, tembung Valentine asale saka tembung
Valentino, sawijining Uskup ing abad III Masehi. Tahun 270 M, Kaisar Lupercus saka Romawi nglarang wong-wong rabi (nikah) merga njalari para priya ora padha gelem maju perang, ngeboti kulawargane dhewe-dhewe. Uskup Valentino ora sarujuk, banjur ngundang pasangan-pasangan remaja sing lagi padha lelumban ing katresnan, dinikahake ing grejane. Valentino dipikut Ian dikunjara dening Kaisar. Saka pakunjaran Valentino tansah ngirimake pesen-pesen cekak - kaya SMS jaman saiki - sing ngandhut isi kasih sayang marang umate. Sadurunge diukum mati, Valentino isih kober kirim layang marang tunangane sing diakhiri nganggo tembung "from your Valentine". Mbok menawa iku sing njalari saiki ing kartu Valentine sok ditulis "Your Valentine" Ian "My Valentine".
Cetha yen tradisi Valentine's day mung barang impor sing saiki wis ngembrah utamane ing kutha-kutha Ian ing kalangane remaja sing lumrahe lagi padha gandrung kapirangu . Katresnan utawa kasih sayang sing sabenere universil, wis malih mung kanggo gandrung-tan. Acara sing ana uga sipate komersial Ian konsumtif : pesta ing hotel
Pancen para remaja isih lagi megar Ian "mencari bentuk". Jaman globalisasi ndadekake informasi apa wae padha teka liwat media cetak Ian elektronik nganti tekan ing sadhengah papan. Para remaja akeh sing lali karo kapribadene dhewe, gampang nampa kanthi mentahan bab-bab saka Barat sing dianggep luwih modern kalebu ekses-eksese sing konsumtif, cengkah karo piwulang agama, etika lan kapribaden, kayata gegandhengane priya Ian wanita sing dudu muhrime nganti tekan sex bebas.
Yen kita niti jaman kepungkur, wong Jawa pancen kalebu sing gampang nampa kabudayan Ian piwulang apa wae saka negara manca, flanging ora ana sing ditampa tanpa "dijawakake". Agama Hindhu, Budha, Islam, Nasrani Ian Kong Hu Cu kabeh bisa ditampa dening wong Jawa nanging mesthi dijawakake, lire dilarasake karo pangerten Ian adat tradhisi sing lumaku ing tanah Jawa. Kabeh agama mau mesthi wis ora persis karo asline, flanging wis ngejawa, wis mambu Jawa.
Semono uga kabudayan kaya Mahabarata, Ramayana Ian crita Menak sing asline saka India Ian Arab, bisa megar ngrembaka nganti nyawiji karo kabudayan Jawa saengga crita-crita mau kaya-kaya asli lan kedadeyan ing tanah Jawa. Yen cetha-cetha iku kita bandingake karo asline, nyata yen wis akeh banget bedane karo sing ana ing tanah Jawa. Semono uga Hadrah, Dhibak Ian Berzanji sing asale saka tanah Parsi, yen isih ana ing tanah asale mesthi wis ora padha karo sing ana ing Indonesia.
Ana sing duwe panemu yen kepinteran Ian samubarang sing "Barat"Iuwih bisa njamin kanggo ngolehake rejeki / dhuwit. Ilmu teknologi, ekonomi, kesenian Isp kabeh Iuwih payu dole tinimbang ngelmu Ian kabudayan Jawa. Panemu ngono mau senajan ora mutlak, pancen kaya ana benere. Nanging apa bab mau banjur dadi alasan nganggep halal (menghalalkan) kanggo nyaplok
katresnan sing universil, kaya katresnaning biyung marang anake, katresnan marang sapadha-padha, uga marang basa Ian kabudayan kita.. Yen Valentine's day mung dimaknani pesta-pesta, kirim-kiriman hadiah Ian kartu sing sarwa jambon apamaneh nganti sex bebas, kita mesthi ora sarujuk.
Adhedhasar apa sing katur ing ndhuwur mau, rasane luwih becik yen
sayang sing ora keri jaman nanging cocog karo kapribaden Indonesia.
BATHIK Solo pranyata isih urip. Dele¬ngen wae, nalika dina-dina sadurunge riyaya Idul Fitri 1425 H kepungkur, Pasar Klewer kang minangka pasar bathik ing kutha Solo kebak warga masyarakat kang padha blanja kain bathik kanggo keperluan Lebaran. "Pancen biasane sadurunge Le¬baran, kita tansah kelarisan bathik," mang¬kono pratelane Bu Slamet, sing nduwe to¬ko grosir bathik ing Pasar Klewer, Surakarta durung suwe iki.
Kutha Surakarta utawa kutha Solo sali¬yane dikenal minangka kanthi sesebutan kutha Bengawan, uga kondhang disebut¬sebut minangka kutha bathik. Lan bathik dadi identitase kutha Solo, saengga ora aneh manawa nalika kita lumebu ing kutha Solo ing sangarepe Pasar Kleco, Surakarta wis dipapag kanthi ananing patung wanita kang lagi mbathik. Patung iku kayadene minangka tetembungan sugeng rawuh kanggo para sedhulur kang arep mlebu kutha Solo, kutha bathik kang kawentar iku. "Pemerintah Kota Surakarta terus ngu¬paya kanggo gawe majune industri bathik ing kutha Solo, sebab menawa bathik Solo bisa maju saliyane nguntungake warga ma¬syarakat kutha ki, uga bathik bisa minangka identitas Ian jatidirining kutha Solo," mang¬kono pratelane Walikota Surakarta H Sla¬met Suryanto marang wartawan PS du-rung suwe iki.
Salah sijining rekadaya kanggo ngurip¬urip bathik, Walikota Surakarta Slamet Suryanto uwis gawe surat edaran marang para andhahane supaya manawa diva Jumat, para pegawai negeri ing lingkungan Pemerintah Kota Surakarta wajib nganggo bathik. Kanthi mangkono para pegawai ing lingkungan Pemerintah Kota Surakarta padha nduweni rasa tresna marang bathik. Kanthi mangkono bathik Kutha Surakarta tetep bisa urip, amarga masyarakat nduwe¬ni rasa tresna marang prodhuke dhewe.
Saliyane iku, Pemerintah Kota Surakarta uga ndadekake kampung Laweyan, kang tekan saiki isih dikenal minangka sentra industri bathik ing kutha Solo, didadekake desa wisata. Para wisatawan mancanegara Ian domestik kang teka ing kutha Solo diajak saliyane bisa nekani obyek-obyek wisata kutha Solo, kaya Kraton Kasunanan Surakarta, Pura Mangkunegaran, Pasar Klewer, Museum Radya Pustaka utawa Pasar Antik Triwindu uga diajak mlaku-mlaku menyang kampung Laweyan. Ing kono saliyane
kejawen urut-urutanipun inggih punika (1) gantalan, (2) Ngidak Wiji Adi, (3) Mijil Suku, (4) Pupukan Toya Sekar Setaman, (5) Singepan Sinudur, (6) Bobot Timbang, (7) Ngombe/Nginum Rujak Degan, (8) Kacar-Kucur, (9) Dulang-dulangan, (10) Sungkeman.
Tumrap keratin Surakarta utawi Sala, kinanipun, pasrah-panampi panganten priya punika boten wonten.Menawi sampun sami celakipun, panganten sami ambalang gantalan. Pambalangipun panganten priya dhateng panganten putri kaangkah kapeneraken ing dhadha, punika werdinipun angener dhateng jantungipun estri. Anelakaken sihipun priya dhateng ingkang kaemong. Mila gantaling panganten priya winastan gondhang asih-gondhang tutur (gantal ingkang cinepeng penganten priya winastan gondhang tutur, dene gantal ingkang cinepeng panganten estri sinebat gondhang asih).
Sasampunipun sami mbalangaken gantal, panganten priya lajeng ngidak tigan ayam ngantos pecah. Punika werdinipun sageda ingkang dhaup anggadhahi turun. Kalimrah ugi dipunwastani “Ngidak Wiji Adi/ ngidak Wiji Dadi”.
Sukunipun panganten priya dipun wijiki panganten putri, punika minangka pratela bektinipun estri dhateng priya, dipunwastani “Mijil Suku”
Pupukan Toya Sekar Setaman, punika putri lajeng anyarati panganten putrid mawi cara tanganipun penganten putri kacelupaken ing toya sekar setaman kapupukaken ing githokipun penganten kalih-kalihipun. Punika minangka pracihna pitepanganipun penganten priya lan wanita ingkang sineksen dening Dewaning warih: Hyang Baruna(Kajawen) utawi Nabi Kilir (agami Islam).
Sinengepan Sinudur, panganten kajejeraken majenipun tumuju patanen, priya wonten tengen, putri wonten kiwa. Biyungipun panganten putri anggandheng panganten kekalih mawi sindur kasingepan ing pundhakipun, terus kaboyong dhateng patanen.
Bobot Timbang, saderengipun penganten linggih jejer wonten sangajengipun patanen, Bapa ngrumiyini linggih (lenggah)satengahing petanen perlu nindakaken tatacara Bobot Timbang. Tumindakipun, penganten priya nempel linggih ing dhengkulipun pupu tengen bapa, penganten putri ing dhengkulipun kiwa. Biyung linggih (lenggah). Sangajengipun sarwi pitaken (matur) “Abot endi bapake?” dipun wangsuli “Padha bae”. Punika tegesipun boten wonten bedanipun ing antawisipun anak piyambak kaliyan mantu. Kalajengaken ngabekten.
Ngombe Rujak Degan. Ngombe Rujak Degan mila mendhet rujak degan, anglajengaken pirantos siraman ing ngajeng . Tegesipun kajawi anyembuh reresik ugi dados saranaanyenyeger badan Mila salebeting tatacara punika, nalikanipun bapa nedha rumiyin, biyung pitaken”Kepriye rasane, pakne?”. Dipunwangsuli “ Seger sumyah nyumrambahi wong saomah.” Rujak degan lajeng kalorodaken biyung lajeng anganten priya lan estri.
Kacar-kucur. Pirantosipun sawernanipun arta kumrincing kacampur uwos jene, kacang kawak, kedhele kawak. Punika erdinipun anggemeni bandha minangka salah setunggalipun sarana kekah lan santosaning adegipun bale griya.
Ingkang pungkasan Sungkeman, temanten kakung lan temanten putri sungkem dhateng tiyang sepuhipun.DURYUDANA MEMANGKU JABATAN Prof. Drs. Suwaji Bastomi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.37, 6 Agustus 2015.
Maret | 2015 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ANGKATAN XIV KI AGENG SUWIIN TROWULAN– PASURUAN– 082302103075
15. Anak kethek arane kenyung utawa cenguk utawa munyuk
19. Anak kodhok arane isih cilik: cebong ; rada gedhe : precil
20. Anak kutuk arane isih cilik: beyongan; rada gedhe: kocolan
25. Anak lintah arane pacet ( ana sing negesi, pacet iku lintah dharat)
33. Anak tuma arane kor (yen durung netes : lingsa)
KEWAN LANANG WADON SING ANA JENENGE DEWE
3. Penutup (Ending) - Swara Cipta
11:1 Sawijining dina Gusti Yésus ndedonga ana ing salah sawijining panggonan. Sawisé rampung, ana sekabat sing nyuwun pirsa: “Gusti, mbok kula sami Panjenengan wuruki ndedonga, kados déné Nabi Yohanes inggih muruki ndedonga murid-muridipun.”
11:2 Gusti Yésus nuli ngandika: “Menawa kowé padha ndedonga, matura mengkéné: ‘Dhuh Rama, Asma Paduka ingkang suci mugi kaurmatan déning para manungsa sedaya, lan Kraton Paduka mugi kelampahan wonten ing ngriki.
11:3 Saben dinten kawula mugi Paduka paringi rejeki ingkang kawula betahaken.
11:4 Dosa kawula mugi Paduka apunten, sebab kawula inggih ngapunten saben tiyang ingkang kalepatan dhateng kawula. Kawula mugi sami katebihaken saking panggodha!’ ”
11:5 Gusti Yésus banjur ngandika marang para sekabaté: “Saupama ing tengahmu ana wong sing bengi-bengi lunga menyang omahé kancané, lan nembung: ‘Aku silihana roti telung iji,
11:6 sebab kanca-kancaku sing mbeneri lelungan padha mampir ing omahku, mangka aku ora duwé pangan kanggo nyuguh!’
11:7 Saupama kanca sing koktekani mau muni mengkéné: ‘Aja gawé répotku! Lawangé wis dakkancing, sarta aku lan anak-anakku wis padha turu. Aku ora arep tangi lan mènèhi apa-apa marang kowé!’ ”
11:8 “Banjur kepriyé? Ngandela, senajan kowé kuwi kancané, wong mau ora arep tangi lan mènèhi apa-apa marang kowé, nanging merga saka enggonmu ora duwé isin, nggujeg njaluk tulung, wong mau bakal tangi lan mènèhi marang kowé apa sing kokjaluk.
11:9 Mulané padha élinga: Yèn kowé nyuwun, bakal diparingi; yèn kowé golèk, bakal nemu; yèn kowé nothok lawang, bakal dibukakaké lawang.
11:10 Sebab saben wong sing nyuwun, bakal diparingi; wong sing golèk bakal nemu, lan wong sing nothok lawang bakal dibukakaké lawang.
11:11 Yèn ing antaramu ana sing duwé anak, apa kelakon mènèhi ula marang anaké sing njaluk iwak?
11:12 Utawa mènèhi kalajengking, yèn anaké mau njaluk endhog?
11:13 Yèn selaginé kowé wong sing ala waé ngerti mènèhi barang sing becik marang anak-anakmu, apa menèh Ramamu ing swarga. Panjenengané mesthi bakal maringaké Sang Roh Suci marang saben wong sing nyuwun!”
11:14 Sawijining dina Gusti Yésus nundhung dhemit sing marakaké wong dadi bisu. Bareng dhemité wis metu, wong mau wiwit caturan. Wong kabèh padha gumun.
11:15 Nanging ana sawetara sing muni: “Yésus kuwi enggoné bisa nundhung dhemit merga diwènèhi pangwasa déning Béèlzebul, ratuné para dhemit kabèh.”
11:16 Uga ana wong liyané sing padha nyoba marang Gusti Yésus. Wong-wong mau padha nyuwun, supaya Gusti Yésus gawé mujijat saka swarga.
11:17 Nanging Gusti Yésus pirsa karepé wong-wong mau. Mulané banjur ngandika: “Yèn ing sajroné negara ana dredah, negarané mesthi ora bisa lestari. Lan brayat sing crah, bakal bubrah.
11:18 Menawa ing negarané Iblis ana dredah ing antarané Iblis siji karo sijiné, kepriyé bisané negara mau lestari? Kowé kandha yèn enggon-Ku nundhungi dhemit kuwi merga saka pangwasané Béèlzebul.
11:19 Yèn mengkono, para muridmu kuwi olèhé padha nundhungi dhemit nganggo pangwasané sapa? Para muridmu dhéwé wis padha mbuktèkaké yèn panemumu kuwi salah.
11:20 Menawa aku nundhung dhemit ora merga saka pangwasané Béèlzebul, nanging merga saka pangwasané Gusti Allah, kuwi mretandhani yèn Kratoné Allah wis ana ing tengahmu.
11:21 Yèn ana wong rosa, sing njaga omahé nganggo gaman sapepaké, barang-barangé kabèh bakal aman.
11:22 Nanging yèn ketekan wong sing luwih rosa, sing nempuh lan ngalahaké dhèwèké, gegamané kabèh sing diendelaké bakal dirampas, lan barang-darbèké dijarah rayah sarta diedum-edum.
11:23 Sapa sing ora ngrujuki Aku, kuwi ateges nglawan marang Aku, lan sing sapa ora mbantu Aku, ateges ngrusak pegawéan-Ku!”
11:24 “Menawa ana dhemit wis metu saka wong, dhemit mau nuli mider-mider ing bumi sing cengkar, golèk papan kanggo ngaso. Yèn dhemit mau ora olèh papan sing mengkono, banjur ngunandika: ‘Beciké aku dakbali menyang omah sing wis daktinggal!’
11:25 Dadiné dhemit kuwi nuli mbalèni omah mau, lan weruh yèn omah mau wis diresiki lan ditata rapi.
11:26 Dhemit mau banjur lunga menèh ngundangi kancané dhemit pitu liyané, sing luwih ala ketimbang karo dhèwèké. Dhemit-dhemit kuwi banjur padha manggon bebarengan ana ing wong mau. Wusana wong mau alané ngungkuli dhèk biyèn, nalika isih dileboni dhemit siji.”
11:27 Sawisé Gusti Yésus mungkasi pangandikané mau, nuli ana wong wadon saka ing antarané wong akèh mau nguwuh: “Begja tiyang èstri ingkang nglairaken lan nesepi Panjenengan!”
11:28 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Sing begja kuwi wong sing padha ngrungokaké sarta nggatèkaké pangandikané Allah.”
11:29 Nalika isih dirubung déning wong akèh, Gusti Yésus ngandika: “Wong-wong iki dhasar wong ala. Saiki padha nyuwun pretandha mujijat, nanging ora bakal padha kaparingan, kejaba mung pretandhané Nabi Yunus.
11:30 Kaya déné Nabi Yunus enggoné dadi pretandha tumrapé wong ing kutha Ninewé, semono uga Putrané Manungsa iya bakal dadi pretandha tumrap wong-wong iki.
11:31 Mbésuk ing Dinané Kiamat Gusti Allah ngadili para manungsa, Ratu Putri saka ing tanah Kidul bakal maju lan nggugat dosané wong-wong iki. Sebab Ratu kuwi wis rawuh saka pojoking bumi, saprelu ngrungokaké kawicaksanané Sang Prabu Suléman; mangka élinga, sing ana ing kéné iki ngungkuli Sang Prabu Suléman.
11:32 Mbésuk ing Dinané Kiamat Gusti Allah ngadili para manungsa, para wargané kutha Ninewé bakal maju, nggugat dosané wong iki, sebab nalika para wargané kutha Ninewé mau padha ngrungu pangandikané Allah sing diwedharaké déning Nabi Yunus, wong-wong mau nuli padha mratobat. Ngertia! Sing ana ing kéné iki ngungkuli Nabi Yunus.”
11:33 “Ora ana wong sing nyumed diyan, banjur disèlèhaké ana ing panggonan sing ndhelik, utawa nutupi diyan mau nganggo panci. Nanging diyan mau bakal disèlèhaké ana ing ajug-ajug, supaya madhangi wong-wong sing ana ing omah kono.
11:34 Mripat kuwi kena diupamakaké diyan ana ing awak. Yèn mripatmu waras, awakmu sakojur padhang njingglang. Nanging yèn mripatmu blawur, awakmu sakojur iya banjur dadi peteng.
11:35 Mulané padha ngati-atia supaya pepadhang sing ana ing awakmu kuwi aja dadi peteng.
11:36 Yèn awakmu kapadhangan, lan ora ana sethithik-thithika sing peteng, awakmu sakojur iya nuli bakal dadi padhang njingglang, padha kaya yèn kowé kapadhangan déning cahyaning lampu.”
11:37 Bareng wis rampung enggoné memulang, Gusti Yésus banjur diaturi dhahar ana ing omahé wong Farisi. Panjenengané nuli tindak mrana sarta dhahar ing kono.
11:38 Wong Farisi mau gumun banget, nalika weruh Gusti Yésus dhahar tanpa wijik asta dhisik.
11:39 Mulané Gusti Yésus ngandika: “Kowé wong Farisi padha kulina ngasahi njabané mangkok lan piring. Nanging ing njeroné atimu kebak gagasan ngrodha-peksa lan piala.
11:40 Kowé wong bodho! Gusti Allah sing nitahaké sisih njaba, apa iya ora nitahaké sisih njero uga?
11:41 Isining mangkok lan piringmu kuwi sing kudu kokwènèhaké marang wong miskin. Srana mengkono kowé bakal dadi resik sakabèhé.
11:42 Cilaka kowé wong Farisi! Awit prasepuluhané asilé tanduranmu selasih, inggu lan sarupaning janganan kokbayar, nanging padha nglirwakaké kaadilan lan katresnan. Mangka kuwi sing kuduné kokdhisikaké, tanpa nglirwakaké sing liya-liyané mau.
11:43 Cilaka kowé wong Farisi! Ana ing sinagogé kowé padha seneng lungguh ngarep, papan sing disedhiyakaké kanggo wong penting, lan kowé seneng diurmati déning wong ana ing pasar-pasar.
11:44 Cilaka kowé! Kowé kuwi kaya kuburan, sing tanpa tenger, sing diidak-idak déning wong, merga ora ngerti yèn kuwi kuburan.”
11:45 Ana para ahli Torèt sing matur marang Gusti Yésus: “Guru, pangandika Panjenengan ingkang mekaten menika ugi ngrèmèhaken dhateng golongan kula!”
11:46 Dhawuhé Gusti Yésus: “Kowé para ahli Torèt, kowé uga wong cilaka! Kowé ngemotaké momotan sing abot ana ing pundhaké wong, momotan sing kowé dhéwé emoh ndumuk, senajan mung nganggo drijimu waé.
11:47 Cilaka kowé. Kowé padha mbangun pesaréané para nabi, sing dhèk biyèn disédani déning para leluhurmu dhéwé.
11:48 Dadi srana mengkono kowé ngakoni, yèn kowé nyarujuki apa sing dilakoni déning para leluhurmu, sebab iya pancèn leluhurmu kuwi sing matèni para nabi mau, lan kowé sing mbangun pesaréané.
11:49 Awit saka kawicaksanané Gusti Allah ngandika: ‘Aku bakal ngutus nabi-nabi lan rasul-rasul-Ku; sawenèh ana sing bakal dipatèni lan liyané menèh bakal ana sing dikuya-kuya.’
11:50 Ngandela! Getihé para nabi sing wis kawutahaké wiwit nalika bumi katitahaké,
11:51 iya wiwit saka getihé Abil nganti getihé Zakharia, sing dipatèni ana ing antarané mesbèh lan Pedalemané Allah, kuwi kabèh bakal katempuhaké marang golongané wong Farisi lan para ahli Torèt iki.
11:52 Cilaka kowé, para ahli Torèt! Kowé padha nyekel kuncining kawruh bab Torèt, nanging kowé dhéwé padha ora ngèstokaké dhawuhé Torèt mau, malah wong sing kepéngin weruh isining Torèt sing sanyatané, padha kokalang-alangi!”
11:53 Bareng Gusti Yésus tindak saka kono, para ahli Torèt lan wong Farisi mau padha nepsu banget lan padha ngala-ala marang Gusti Yésus. Sawisé kuwi wong-wong mau padha nggolèki kesalahané Gusti Yésus srana ngajokaké pitakonan pirang-pirang bab prekara rupa-rupa.
11:54 Wong-wong mau padha nastitèkaké pangandikané Gusti Yésus, supaya bisa krungu yèn ana tembungé Gusti Yésus, sing kena digawé dhadhakan kanggo nyekel Panjenengané.
12:1 Nalika semana Sang Prabu Hérodès wiwit nganiaya para warganing pasamuwan Kristen sawetara.
12:2 Atas dhawuhé Sang Prabu Hérodès, Rasul Yakobus seduluré Rasul Yohanes, katigas guluné.
12:3 Bareng pirsa, yèn tindaké mengkono kuwi gawé senengé atiné wong Yahudi, Sang Prabu Hérodès saya ndadra; mula banjur dhawuh supaya Rasul Pétrus uga ditahan. (Kelakoné prekara mau nalika pinuju Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi.)
12:4 Sawisé Rasul Pétrus dicekel, nuli dilebokaké ing pakunjaran. Ing kono Rasul Pétrus dipasrahaké kanthi dhawuh supaya dijaga déning prejurit patang pantha, saben panthané wong papat; olèhé jaga giliran, sapantha-sapantha. Kersané Sang Prabu Hérodès, Rasul Pétrus arep diadili ana ing ngareping umum, sawisé Riaya Paskah.
12:5 Dadi Rasul Pétrus dijaga ana ing pakunjaran, nanging pasamuwan olèhé ndongakaké marang Gusti Allah ora kendhat.
12:6 Ngarepaké Rasul Pétrus diladèkaké marang pengadilané Sang Prabu Hérodès, ing wengi kuwi Rasul Pétrus saré, kaapit déning prejurit loro; tangané diranté kiwa-tengen karo prejurit sing ana ing kiwa lan tengené mau. Lawangé pakunjaran dijaga déning prejurit.
12:7 Dumadakan ana Malaékating Pangéran jumeneng ana ing sèl panggonané Rasul Pétrus dikunjara mau. Cahyaning malaékat mau madhangi sèl pakunjaran. Malaékat mau nuli nggugah Rasul Pétrus, karo ngandika: “Énggal tangia!” Sakal ranténé padha ucul saka tangané Rasul Pétrus.
12:8 Malaékat mau ngandika menèh: “Sandhanganmu lan sepatumu enggonen!” Rasul Pétrus iya nuli nindakaké apa sing didhawuhaké déning malaékat. Malaékat banjur ngandika menèh: “Jubahmu enggonen lan mèlua aku.”
12:9 Pétrus ndhèrèkaké tindaké malaékat mau, metu saka pakunjaran. Nanging Pétrus ora ngerti, apa malaékat mau ana temenan apa ora, sebab pangirané kabèh mau mung rerupan waé.
12:10 Bareng tindaké malaékat lan Rasul Pétrus mau wis ngliwati panggonané wong jaga sing kapisan, banjur sing kapindho, nuli tekan lawang wesi, panggonané metu menyang dalan gedhé, sing nuju menyang kutha. Lawang wesi mau menga dhéwé, malaékat lan Rasul Pétrus nuli padha metu, mlaku liwat lurung; dumadakan malaékat mau ngilang.
12:11 Rasul Pétrus lagi ngerti, apa sing mentas dialami. Pangucapé: “Saiki aku ngerti, yèn Pangéran wis ngutus malaékaté supaya ngluwari aku saka pangwasané Sang Prabu Hérodès, lan saka sakèhing prekara sing dirancang déning wong Yahudi.”
12:12 Bareng wis ngerti marang lelakon mau, Rasul Pétrus nuli lunga menyang omahé Maryam, ibuné Yohanes sing uga karan Markus. Ing omah kono ana wong akèh sing lagi padha ngumpul lan ndedonga.
12:13 Pétrus thothok-thothok ing lawang régol, nuli ana abdi wadon, sing jeneng Rodhé, teka arep niliki sapa wong sing thothok-thothok mau.
12:14 Rodhé ora pangling karo swarané Rasul Pétrus, nanging saka bungahé, Rodhé mau ora ngengakaké lawangé, malah bali mlebu lan ngandhani wong-wong sing padha nglumpuk, yèn Rasul Pétrus ana ing régol.
12:15 Wong kabèh mau padha muni: “Kowé kuwi gendheng apa kepriyé?” Nanging Rodhé nggegegi yèn apa sing dikandhakaké kuwi temenan. Wong-wong mau nuli muni: “O, bisa uga kuwi rohé Pétrus.”
12:16 Nanging Rasul Pétrus terus waé enggoné thothok-thothok. Pungkasané wong-wong mau padha ngengakaké lawangé régol. Bareng weruh Rasul Pétrus, wong-wong mau padha kaéraman.
12:17 Rasul Pétrus nuli nyasmitani srana tangané, supaya wong kabèh padha meneng, sarta nyritakaké enggoné Pangéran wis ngetokaké saka ing pakunjaran. Welingé Rasul Pétrus: “Padha ngandhanana Yakobus lan sedulur-sedulur liyané.” Rasul Pétrus nuli lunga saka kono menyang liya panggonan.
12:18 Ésuké para prejurit sing jaga ana ing pakunjaran padha gègèr, lan padha takon-tinakon: “Pétrus ana ing ngendi?”
12:19 Sang Prabu Hérodès dhawuh nggolèki, nanging Rasul Pétrus ora ketemu, sing padha jaga nuli dipriksa lan dipatèni. Sawisé kuwi Sang Prabu Hérodès tindak saka tanah Yudéa lan nganti sawetara suwéné ana ing kutha Kaisaréa.
12:20 Sang Prabu Hérodès duka banget marang wong kutha Tirus lan kutha Sidon. Mulané wong-wong mau padha saiyeg sowan bebarengan. Sing dhisik wong-wong mau padha ngrimuk Blastus, yakuwi punggawa kraton sing dhuwur pangkaté, supaya ngiloni marang wong-wong mau. Sawisé mengkono, padha sowan marang Sang Prabu Hérodès, nyuwun kawelasan, awit pangané wong-wong ing kutha Tirus lan kutha Sidon mau gumantung saka pametuné wilayahé Sang Prabu Hérodès.
12:21 Ing dina sing wis ditetepaké déning Sang Prabu Hérodès, Sang Prabu nuli ngagem ageman keprabon, sarta lenggah ana ing dhampar, karo medhar sabda.
12:22 Satengahé medhar sabda mau, wong-wong sing ana ing kono padha surak-surak karo muni: “Sing ngandika kuwi allah, dudu manungsa.”
12:23 Sanalika iku uga Malaékating Pangéran nggebag Sang Prabu Hérodès, awit saka enggoné ora ngurmati marang Gusti Allah. Sang Prabu Hérodès nuli dimangsa déning cacing, banjur séda.
12:24 Déné pangandikané Gusti Allah sangsaya sumebar lan tuwuh ngrembaka.
12:25 Sawisé Barnabas lan Saulus ngrampungaké kuwajibané, nuli padha bali
Suwung. Ana bocah lanang methik kembang. Terus dibuwang. Methik maneh. Dibuwang maneh. Tekan sore. Banjur lunga mangetan. Banjur ana bocah wadon teka. Tawang-tawang tangis weruh larahan kembang. Nuli jengkeng njumuki siji mbaka siji. Ditata sandhuwuring pager bata.” (Gunawan Maryanto, 2005., Bon Suwung)
kaya aku dhewek ngeblog dudu gawean, mung iseng thok, karo srawungan, contone bisa ketemu wong Peniron sing hebat-hebat bab TI. Apa maning ora ana sing nggo blajar. Dadi
dadi boros pisan. Alhamdulillah pas neng jember ana program pasang speedy gratis modem, ya wes lah akhire siki nganggo speedy sing personal 1G. Pokoke wuz..wuz..wuz…kaya neng jalan tol, nek siki nganggo hp maning malah ora sabar ketip..ketip..loading e unduk unduk kaya semut, njajal siy kang ganti nganggo speedy toli lewih marem 🙂
Feb 22, 2009 @ 21:58:36	@muhamaze, kayane
nganggo speedy, eman2 nganggo hp boros pulsa, ya mbok???
Feb 23, 2009 @ 11:27:26	nyuwun sewu kang…kuwe komentare inyong sing nduwur anu lagi njajal eh malah ke post, busek bae ya kena anu pada baen karo sing nduwur ikih.suwun
Feb 23, 2009 @ 12:02:06	@mboke Fatih, ora usah dibusek Mba, nggo akeh-akeh. 🙂
Feb 24, 2009 @ 11:51:52	Situsnya baru Mas, sy jg cuman
burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, cara merawat burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, cara memaster burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, tips seputar burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak.
Burung Cucak Jenggot dan Burung Kapas Tembak umumnya digunakan sebagai burung master. Tetapi
Ir. ing. Reg. Brennenraedts MBA Ir. David van Kerkhof Dr. ir. ing. Rudi
|JAMAL MIRDAD - NATHALIA JAMAL MIRDAD - PERAWAN DESA - | JAMAL
Déwan Fédéral Swiss (Basa Jerman: Bundesrat, Basa Prancis: Conseil fédéral, Basa Italia: Consiglio federale, Cithakan:Lang-rm) inggih punika pituh anggota dèwan eksekutif ingkang punika pamaréntahan federal Swiss lan mupangati secara kolektif minangka kepala nagara Swiss.
Sèdaya dewan nggadahi tanggèl jawab kanggè mimpin administrasi federal lan
Asal Lembaga[besut | besut sumber]
Dewan Federal dipunlembagakaken déning Konstitusi federal ing taun 1948 minangka "eksekutif ngkang inggil lan
dipunatur déning dewan unggulan warga ngantos zaman kapengker lan saklajengipun Republik Swis (
Miturut Urutan Prioritas Swiss, Presiden Konfederasi inggih punika pejabat ingkang inggil lan Swiss. jaler utawi wadon mimpin pertemuan Dewan lan ngelampahi mupangatipun perwakilan katamtu ingkang ing nagara sanes utawi bisnis dinpusebat kepala nagara.[5] Ing kahanan ingkang mendésak, ing pundhi keputusan Dewan boten saged dipundamel ing wekdal cepat, pria utawi wanita dipuntugasaken kangge mendet keputusan menawi asma Dewan secara sedayanipun. Sanesipun punika, menawi, pria utawi wanita inggih punika primus inter
Punjul saka siji saka |pages= lan |page= sing kudu diisi (pitulung)
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng guide_43
sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 7 Januari 2017.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Julius_Caesar&oldid=1055100"	Kategori: DiktatorRomawi KunaTokoh RomawiTokoh ingkang dipunsédaniKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.45, 31 Maret 2016.
amboinense Hoch.) ya iku tetanduran kang kalebu anggota suku Burseraceae kang ndarbèni potènsi ékonomi.[1] Tanduran iki asalé saka Malesia wétan lan dijupuk wohé kanggo dipangan, mliginé ing bagéyan wijiné.[1] Ing Indonésia, laladan kang ngasilaké kenari ya iku Maluku nganti Vanuatu.[1] Kenari uga ana ing nagara liya ya iku Afrika, Nigeria Kidul, Madagaskar, Cina kidul, India, Filipina, lan bagéyan kidul Asia.[1]
Gagang[besut | besut sumber]
Gagangé jejeg kanthi werna pegagan klawu, kayuné putih, sarta téras coklat tuwa.[1] Yèn kulité diiris, ngetokaké tlutuh kenari kaya damar.[1] Wiwitané awerna putih lan kraket, banjur dadi kaya lilin awerna kuning pucet.[1] Tlutuh iki diarani gum elemi.[1] Gum elemi nduwni tekstur empuk, wernané rada putih, ambuné wangi kaya terpentin.[1] Wit kenari ngasilaké gum mung nalika godhong wiwit thukul.[1] Nalika mangsa ketiga, wit kasebut ana ing mangsa dorman, tanpa godhong, lan ora ngasilak resin.[1] Minyak elemi ora digunakaké kanthi akèh ing indhustri minyak wangi.[1] Trakadhang minyak elemi digunakaké kanggo bahan pewangi sabun lan preparasi teknik kang regané murah.[1] Nanging, miyak iki jumbuh digunakaké minangka bahan baku kanggo nggawé isolat fellandren kang digunakaké kanggo nggawé senyawa lenga atsiri tiruan.[1] Gum elemi wis suwé digunakaké kanggo plaster farmasi, salep, lan kanggo wènèhi sipat manteb ing vanish.[1]
Oyod[besut | besut sumber]
Sistem oyod tanduran kenari ya iku sistem oyod tunggang.[1] Ing sistem oyod tunggang, oyod primer siji utawa luwih ana oyod lateral kang nggantèkaké akar primer ing tahap wiwitan perkembangan cambah.[1] Cambah tuwuh luwih cepet lan dadi luwih gedhé sarta kuway tinimbang oyod-oyod liyané, saéngga kawentuk siji utawa luwih oyod-oyod utama.[1]
Godhongé majemuk nyirip gasal kanthi 4-5 pasang pinak godhong kang ndrojog ndawa lan permukaané lunyu.[1] Godhong kenari ora duwé godhong penumpu.[1]
Wujud kembangé malai, nduwé kelamin siji, zigomorf, kelopak lan mahkotané wilangan 5, godhong kelopak lan godhong mahkota wilangan 5, godhong mahkota bébas.[1] Benang kasusun ing rong bunderan kang ora jangkep.[1]
Bakal woh nduwé ruang 2 nganti 3, saben ruang ana siji nganti loro bakal wiji kang apotrop lan epitrop.[1] Wohé ana wijiné, gèpèng, dawa, ana 2-3 wiji ing saben woh.[1] Werna woh kenari ya iku ijo lan bentuké bunder kara endhog.
Wiji kenari ngandhut lemak manis. Wijiné kang garing ngandhut 65% minyak lemak ( = ester , asam stearine , palminine , oleine , lan minyak wijen ).[1] Minyak lan lemak iku bahan tandhon wigati ing awak tetanduran kang asring ditemokaké ana wijiné.[1] Lemak lan minyak ya iku gliserida asam lemak.[1] Béda antarané lemak lan minyak padatan ing sipat fisiké.[1] Ing suhu normal, lemak awujud padhet lan miyak awujud cair. Lemak jarang disimpen ing godhong, gagang, lan oyod nanging akèh kang disimpen ing wijiné.[1] Lemak mesthi disimpen ing bagyan khusus ing sitosol lan asring ditemokaké atusan nganti éwonan ing saben sèl kang nyimpen lemak kasebut.[1] Bagéyan iki diarani lipid sferosom lan oleosom.[1] Oleosom iki bosa diisolasi saka wiji kanthi wujud murni, saéngga bisa ditliti komposisi lan bagéyan-bagéyané.[1]
Budidaya kenari nggunakaké wijiné. Bathok wiji kuwo atos banget, mula prelu dianakaké pengikiran kanggo nggampangaké mlebuné banyu.[2] Prosès iki bisa nyepetaké perkecambahan saka 6-12 minggu dadi 3 minggu.[2] Kanggo ngakèhi winih, apiké digawé persemaian redan sawisé dhuwuré winih 0,5 cm.[2] Banjur dipindhah menyang papan kang wis disedyakaké lan ditandur kanthi jarak paling cendhak 10 m.[2] Woh sepisan kudu ditunggu udakar 7-10 taun.[3] Kanggo kebaké wit kenari kang subur kudu nunggu nganti 30 taun.[3] Nanging, yèn nandur wit kenari kanthi cara nyangkok, woh kenari bakal awoh sawisé umur 2-3 taun.[3]
Kenari dimangertèni nduwé èfèk pisitif kanggi kasarasan.[4] Woh kenari bisa ngudhunaké lemak ala, kolesterol, nyegah balung kropos nganti nglawan penyakit kanker.[4] Kenari iku salah sawijiné tanduran kang dadi sumber protèin kang apik.[5] Kenari ngandhut kadhar polifenol kang dhuwur
Lemak ora jenuh kang ana ing kenari bisa mbantu ngudhunaké kolesterol ala lan senyawa lipoprotein kang bisa nyebabaké aterosklerosis kanthi cara ningkataké pambekuan getih.[5] Kenari uga ngandhut asam amino esensial kang diarani L-arginine.[5] Asam amino iki bakal diowahi dadi oksida nitrat kang mbantu ningkataké iliné getih ing jero awak lan nyegah nyempité arteri.[5] Kenari asring diarani panganan utek amarga sugih omega-3 lan asam lemak kang ndarbèni peran utama ing fungsi optimal saka sèl-sèl utek, saéngga bisa nggawé pinter.[5] Senyawa melatonin uga ditemokaké ing kenari.[5] Maletonin iki mbantu banget kanggo ngurangi insomnia lan gangguan turu.[5] Kajaba kanggo kasarasan awak kang umum, kenari uga migunani kanggo wong lanang kang lagi ngarepaké anak. Ing woh kenari ngandhur asam lemak séhat kang bisa mbantu ningkataké kualitas sperma.[6] Kanthi cara nindakaké diet paling cepet 12 minggu ditambah mangan woh kenari kabukti bisa ningkataké prodhuksi
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
SvenskaTagalogTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 6 Oktober 2016.
Enak dadi wong biasa kaya dewek siki, merdeka.
Nov 10, 2008 @ 15:53:00	Melu Ndopok lahhhKagem
kabari wong2 nduwur, apa arep di dandani pa ora, nek dalan kono
sisih kulon, dadi mengko ben sarana prasarana sing nang daerah mandan kulon ana sing lewih nggatekna, heheh, kayane pas wis angger dadi lurah, Berbakat.Kang, aku juga setuju dengan pemikiran sampeyan, kayane milih
siki ana wong Peniron sing dadi Caleg tp seka parte cilik.
sing ana kasil e, lan suara nang pejagoan utara bisa di atur..ngomong2 sapa kuwe yaa kandidat e, seka
esih dipilih kan kebangeten wong siki bae ora tau peduli karo daerah lor. Aku si dudu wong PPRN Mas, tapi demi daerah utara, suaraku siji tek wehna Kang Kadi. Idep2 investasi, sapa ngerti nek dadi ana apike nggo daerah lor.Rika aja melu2 provokator
arep nyalon Bupati bae kang ben langsung bs gawe kebijakan nggo desane dewek.
Nov 13, 2008 @ 03:19:00	klo begitu kan enak mas suhar sampean
biaya sing ora setitik.Minimal, dalan utama t’masuk sing meng Watucagak ya wis dicor beton. Nek Peniron ambane se desa Watulawang kayane dalane wis apik kabeh Kang.Nek dalan lor SMP kue dalan kabupaten, dadi sing wenang mbangun ya kabupaten. Hihi aku dadi Bupati? Tekan 10 turunan pun kayane ora bakal kelakon.
Nov 15, 2008 @ 08:49:00	Cah
wis ora milih sing muwur, tapi milih wong sing bener.angger wong muwur, malah kudune di curigani, karena biasane motif e ora maen. utawa nduwe
Nov 15, 2008 @ 09:30:00	Sedulur, kue bae masalah dalan jeblog dipikirna ora usah mikiri politik desa. Ben bae masalah suksesi kepemimpinan mlaku alamiah.Nek wis mangsane kan akeh sing karep. Taun
jaman siki rakyat kon kerja bakti wis pada bebeh. Soale sing nang nduwur
nuwur jeng… mugi2 Gusti Allah Ta’ala tansah paring berkah dumateng jeng
“Owah Gingsir Sifating Urip, Kang Owah Mung Katresnanku Manjing Dadi Sawiji Sajiwo Lan Sarogo, Kalayan Jiwo Rogone Si … Anak Turune Kanjeng Nabi Adam, Ora Pisah Salawase Gesang.” 
Mari Yen Ora Ingsung Kang Mareake, Rasaku Karo Rasamu Dhuwur Rasaku, Rohku Karo Rohmu Dhuwur Rohku, Kamaku Karo Kamamu Dhuwur Kamaku.”
Ngerowaake Sedulur Papat Lima, Pancer Enem, Nyawa Pitu Sukma Raga Tak Kongkar Manunggala Marang Jabang Bayine… (
ing bantala, Bumi sap pitu, anelahi sabuwana, Rahina tan kena wengi, Urip tan kenaning pati, Ingsun pangawak jagad, Mati
podo Mati ojo maneh rebaking Janho manungso ora mati Amblek sar turune koyo mati Ora
Aji jagad gede soko dhavane Sang hyang logos kang luhur sa akehing Poro wali manjing ono ing saliraku tunggal Ojomaneh wadiobolo jan mo menungso
“Ingsun Amatak Ajiku Si Nini Blorong, .Nini Blorong Dak Tempuhake Anyukupi Sandhang Pangan Kang Agung, Amboyongo Sri Sadono Wadhahono Ing Gedhong Rojobrono, Sakehing Pangan Lebokno Jng Lumbung Gumuling, Ojo Esat Ing Salawase.”
lumpung keno palune gusti Allah. Ojo pisan-pisan tangi yen durung tak gugah nganggo tanganku sing kiwo. La ila haillallah
“Ingsun Amatak Ajiku Si Sri Sadono, Nyang Kuwero Dewaneng Kasugihan, Srisadono Kang Andum Sandhang Pangan, Nyuwun Gampang Pados Kulo Sadhang Tedho, Sarinane Sawengine Salawase Gesang, Gampang Tekane Slamet Anggone Lan Gawe Ayune Sakabeh.”
Wis Luluh Sarira Tunggal. Sakehing Mungsuh Ngarep Mburi Kiwa Tengen Keblat Papat Padha Kamigilan Kaprabawan Ajiku Si Balasrewu Kang Mbrubul Metu
Badan Ingsun Kanjeng Nabi Panutan, Rasa Ingsun Rasul, Teken Ingsun Malaikat, Luputa Kang Den Arah Ambalik Marang Kang
Ana Ingsun Kabeh Roh Ilapi Ing Datulloh Sir Banyu Ingsun Banyu Sarasa Dadi Sawiji Rasaku Manik Astagina Teka Welas Teka Asih Marang
“Ingsun Amatak Ajiku Sarining Wulan,sakehing Nu Padha Asih Lulut, Lungaku Tinangisan, Tekaku Kinasihan, Teka Welas Teka Asih Marang Badan Sliraku, Aja Maneh Atine Jabang Bayi Si (Sebut Nama Yang Di Tuju), Ora Asiha Marang Aku, Ya Nadyan Gustimu Jeng Ratu Panggendongan Sawadyabalane Padha Asih Marang Aku, Ya Aku Si Tunjung Putih, Maniking Sitaresmi Kang Dadi Pupujanira.”
Sakabehing Kakayon Kang Katrajang Padha Sol Rubuh, Sakadhep Netra Lakuku Wus Kemput Ing Jagad Wetan Kulon Kidul Lor, Iya Aku Bayumu Sikapi Putih Titise Roh Ilapi Kang Nglimputi Jagad Kabeh.”
Bae, Kang Metu Bareng Sadina Lan Ora Metu Bareng Sadina Lan Sadulurku Kabeh Bae, Bapanta Ana Ngarep, Ibunta Ana Mburi, Mara Bukaken Gendhongku Maju Pat Kang Ana Ing Keblat Papat Kalima Tengah, Ayo Padha Tumandangna Babarengan Padha Gawenen Kalumpukna Dadi Siji.”
Mulya, Sri Sadana Kang Ana Tegil Kepanasan, Kula Bekta Wangsul Dhateng Gedhong
Ana Wetan - Aku Ana Kidul Anjanku Ana Kidul - Aku Ana Kulon Anjanku Ana Kulon - Aku Ana Lor Anjanku Ana Lor - Aku Ana Nduwur Anjanku Ana Nduwur - Aku Ana Ngisor Anjanku Ana Ngisor - Aku Ana Tengah
Dat Lat Ora Katon,dat Lat Anjan Sing Katon,anjan Sira Sun Kongkong (Sebut Keperluannya) Kumayanku Ana Wetan - Aku Ana Kidul Kumayanku Ana Kidul - Aku Ana Kulon Kumayanku Ana Kulon - Aku Ana Lor Kumayanku Ana Lor - Aku Ana Nduwur Kumayanku Ana Nduwur - Aku Ana Ngisor Kumayanku Ana Ngisor - Aku Ana Tengah
Kumayan Abang, Kumayan Kuning, Kumayan Putih, Kumayan Ireng, Dat Lat Ora Katon, Dat Lat Kumayan Sing
pancen seneng wayang nek sindene ayu Kang. Hahahaha.. terutama dalang sing terlalu monoton, ngantuki. Ben ora ngantuk, sindene kudu ayu. Terus gelem plirak plirik. hehehe
Jan 22, 2009 @ 02:00:00	Nek aku juga seneng nonton wayang apa maning jaman e ndisit pas esih nang kampung dadi bocah tukang nonton nang ndi bae,agi juga ndisit kayane sering ngerti sampean
sing seneng wayang, Wartun jane ya maen koh.
Jan 23, 2009 @ 14:48:00	Kulo nuwun…Waaahhhh…,
apik’e opo to kuwi dab… seko bentuk wae elek… di cekel yo rapenak?
dab rider : wee lha… nek pengen bentuk apik trus dicekel penak yo nyekel bojomu wae to….
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan H. Buning ing Ngayogyakarta
Ingkang jumêmênêng nata ing nagari Surakarta sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6, patutan saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Agêng, ingkang sampun surut kala dintên malêm Sênèn tanggal kaping: 4 wulan Jumadilakir taun Be 1816 utawi kaping 28 Pèbruwari taun Walandi 1887, wiyosan dalêm dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je ôngka 1758 utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1830, nalika diwasa dalêm ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Sampeyan Dalêm [Dalê...]
[...m] Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 7, kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Jumênêng dalêm kangjêng gusti ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Sawal taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Walandi 1858, ing sasurud dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênéng dalêm ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1861, dumuginipun ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb ing taun Jimakir ôngka 1794 utawi kaping 4 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1865, sampeyan dalêm amundhut pramèswari Radèn Ajêng Kustiyah, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bandara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bandara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 23 wulan Rêjêb wau utawi kaping 11 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1865, pramèswari dalêm kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, Gusti Kangjêng Ratu wau amung patutan satunggal kakung inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, ingkang jumênêng sapunika,
dumuginipun dintên malêm Ngahat tanggal kaping 2 wulan Rêjêb ing taun Be ôngka 1816, utawi tanggal kaping 21 Marêt taun Walandi 1887, Gusti Kangjêng Ratu wau surut kondur ing jaman kalangggêngan.
Ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 15 wulan Ruwah taun Be ôngka 1816 utawi kaping 9 wulan
pramèswari dalêm ugi anama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, ingkang wau sakawitipun kapundhut dados garwa dalêm sampeyan
Kangjêng Ratu punika, wondene ingkang apêputra swargi Radèn Mayur Puspawinata, abdidalêm Mayur Prajurit Jayatêtana ing karaton dalêm Surakarta.
Pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun sapunika: Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Radèn Mayur Puspawinata, [Puspa...]
[...winata,] abdidalêm Mayur Prajurit Jayatêtana ing karaton dalêm Surakarta.
Putra-putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Kangjêng Radèn Ayu Riyaatmaja.
Putra-putri dalêm Swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6. 1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Anom, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2. 2. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 3. Kangjêng Radèn Ayu Kusumabrata kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata ingkang kaping 2. 4. Kangjêng Radèn Ayu Sôntakusuma, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma ingkang kaping 2.
Putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Kangjêng Radèn Ayu Suryaningrat, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Kancana.
Putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8. Gusti Kangjêng Ratu Bandara kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2, inggih punika ibu dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Putra tuwin putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, kajawi ingkang dèrèng diwasa.
Ingkang saking pramèswari dalêm amung satunggal Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Mangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping 5, Litnan Kolonèl ing Genêralên Staph, sarta bintanging kaprabon pusaka Kadipatèn Anom ing Surakarta Adiningrat. Wiyosan dalêm kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb ing taun Alip ôngka 1795, utawi tanggal kaping 29 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1866, jumênêng dalêm Kangjêng
Gusti Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir ing taun Je ôngka 1798 utawi tanggal kaping 4 wulan Oktobêr taun Walandi 1869.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ingkang ing ngajêng anama Kangjêng Pangeran Angabèi Litnan Kolonèl Ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang Wicaksana Guphêrnur
Cakraningrat. 11. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga.
Kangjêng Radèn Ayu Purwadiningrat, kagarwa Radèn Tumênggung Purwadiningrat. 4. Kangjêng Radèn Ayu Kartadipura, kagarwa Radèn Mas Arya Kartadipura.
Wayah dalêm Swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 3.
Wayah dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 4.
Prajurit Dalêm ing karaton Surakarta, tilas mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya, Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2 wontên ing nagari Mênadho. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma. 4. Putranipun swargi Kangjêng
Wayah Dalêm swargi Sampeyan DalêDalêm. Ingkang Sinuhun kaping 5.
1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata, Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2. 4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
5. Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, ingkang patutan saking putri dalêm Ingkang Sinuhun kaping 7, Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, Litnan Kolonèl ing Ostindhisê Kaphalêri. 6. Putranipun swargi Bandara Radèn Ayu Adiwinata, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 7. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Tumênggung Sindusena, Kangjêng Pangeran Tumênggung Bratakusuma. 8. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Wayah dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 8.
Putranipun Gusti Kangjêng Ratu Bandara, patutan saking swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, ipe dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang jumênêng sapunika.
Buyut dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 3.
1. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Jurumartani, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2,
Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3. 2. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, ingkang sampun kasêbut ing ngajêng.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping: 3, Litnan Kolonèl phan Staph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, inggih punika pangeran ingkang minôngka wakilipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Prabu Prangwadana, sowan Sênèn Kêmis dhatêng kadhaton.
Kawontênanipun paprentahan agêng jawi, tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta
1. Ingkang ngasta pangawasa bang-bang pangalum-alum ing salêbêtipun Baluwarti kadhaton, sarta tumrap para kangjêng pangeran akalihan para bandara santana dalêm. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram.
2. Ingkang ngasta pangawasa bang bang pangalum-alum ing sawawêngkonipun karaton dalêm sadaya, pêpatih dalêm, kanthi bupati nayaka dalêm 8 inggih punika ingkang dipun wastani kangjêng parentah agêng.
Pangadilan dalêm punika wontên 4, wijangipun kados ing ngandhap punika:
1. Pangadilan kadipatèn anom, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi prakawisipun para kangjêng pangeran
Pangagêngipun pangadilan kangjêng gusti pangeran adipati anom, lidipun kangjêng pangeran putra dalêm sawatawis, bupati nayaka satunggal, saha bupati kadipatèn anom. 2. Pangadilan pradata agêng, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng, kados ta rajapêjah, kècu, ngobong griya, begal, sasaminipun prakawis ingkang dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana dalêm. Pangagêngipun pangadilan, pêpatih dalêm, lidipun para bupati nayaka dalêm 8, kajawi ingkang sampun kakarsakakên dados lid ing kadipatèn anom.
3. Pangadilan pradata kabupatèn dumunudumunung. wontên karajanipun kabupatèn, inggih punika ing Klathèn, Kartasura, Bayalali, Ngampèl, Sragèn, tuwin
kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados pradata agêng, kados ta: pandung, bradhat, nyolong, ngapusi, sasaminipun prakawis ingkang botên ginantungan paukuman awrat, tuwin parapabên ingkang botên anggugat putra santana dalêm tuwin para prayayi agung Jawi, pangagêngipun pangadilan, bupati pulisi, lidipun kaliwon akalihan panèwu utawi mantri ing kitha wau, sêrat karampunganipun
prakawis pulisi rol ngangge kasaksèn ing tuwan asistèn residhèn ingkang nunggil gêgêlêngan kalihan kabupatènipun. 4. Pangadilan surambi dalêm, inggih punika ingkang kawênangakên [kawênanga...]
[...kên] anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis
sakarerehanipun ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami anyêpêng paprentahan.
anggandhèk, Radèn Ngabèi Purwa Darsana. Panèwu jaksa, 1. Radèn Ngabèi Sastrapradata, 2. Mas Ngabèi Purwapradata, ingkang dados gripir prakawis parapabên. Mantri pulisi, Mas Ngabèi Purwa Pranata.
Bupati, Radèn Tumênggung Arjadipura. Kaliwon, Radèn Ngabèi Suradipura. Panèwu jaksa, Radèn Ngabèi Arja Pradata, ingkang sawêk amakili kaliwon pulisi ing kabupatèn Kalathèn. Mantri jaksa, Mas Ngabèi Arja Manggala. Mantri pulisi, Mas Ngabèi Arja Pranata.
Bupati, Radèn Tumênggung Suryawinata, bêkêl jawi, têgêsipun bêkêl dados sêsêpuhipun para bupati nayaka jawi sadaya. Kaliwon, Radèn Ngabèi Purwa Kusuma, kapêthil mangagêngi kantor kapatihan, dados sorsoranipun Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat.
Kaliwon, taksih lowong. Panèwu jaksa, 1. Mas Ngabèi Yudapranata, 2. taksih
Inggih punika minôngka pêpatih dalêm lêbêt, mantu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika. Kaliwon, taksih lowong. Panèwu jaksa, 1. Radèn Ngabèi
Bupati, taksih lowong. Mênggah para panèwu jaksa kabupatèn nayaka tuwin anon-anon sadaya, kajawi kabawah dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati jaksa, saha pundi ingkang botên kapêthil garap padamêlan sanès, sami tumut garap prakawis wontên pradata agêng, wijangipun kados ing ngandhap punika.
Pangagêngipun, Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara. Kaliwon
ingkang sampun kasêbut ing ngajêng kajawi kabawahakên dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati pulisi nagari.
Ondêrêgèn pangagêngipun kabupatèn, Radèn Ngabèi Martaatmaja. Panèwu 1. Mas Ngabèi Sutasanjaya, 2. Mas Ngabèi
Dhistrik Masaran, panèwu, Mas Ngabèi Sutadigdaya, mantri, Mas Rôngga Sutakarya.
panèwu, Radèn Ngabèi Natawirya, mantri, 1. Mas Rôngga Karyasuwirya, 2. Radèn Rôngga Arjasuwirya. 2. Dhistrik
1. Dhistrik kitha, panèwu, Radèn Ngabèi Citra Kusuma,
Bupati pamaosan, Radèn Mas Tumênggung Dipadirja. Kaliwon wadananing pamaosan tuwin galadhag, Radèn Ngabèi Jayaminarda. Kaliwon, Radèn Ngabèi Singasêtika. Kaliwon bonong ing Karanganom, Radèn Ngabèi Rêsadipura.
Bupati pamaosan, Radèn Tumênggung Bratadirêja. Kaliwon, Radèn Ngabèi Jayawadana.
Kawontênanipun abdidalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon ing karaton Ngayogyakarta.
Bupati pangagêngipun ingkang rumêksa pasarean dalêm para ratu, Radèn Mas
Kawontênanipun abdidalêm ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon kabupatèn Grobogan (Samarang)
Ondêrêgèn, pangagêngipun ingkang rumêksa pasareaning lêluhur dalêm para Ratu, Radèn Mas Ngabèi Purwa Wijaya, ngiras dados pangagêng nindakakên paprentahan.
Kumêndhan, taksih lowong. Mayur Mirungga, Radèn Mas Arya Purwawinata.
Diwirya, 2. Radèn Panji Sura Udaya, tukang arta, 3. Radèn Mas Panji Suma Sukarta, tukang arta.
Radèn Mas Panji Wanèng Pada. Twedhê Litnan, 1. Radèn Mas Panji Wanèng Tanaya, 2. Radèn Mas Panji Wanèng Saputra, 3. Radèn Mas Panji Wanèng Panurta.
Golongan jawi, ingkang mangangge cara prajurit Walandi
Prawira, 3. Radèn Mas Panji Braja Sumitra.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 5, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, Ridêring Bintang Nèdêrlansên Leyo, saha Litnan Kolonèl Kumêndhaning Lesiyun ing Mangkunagaran, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara. Jumênêngipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Sawal taun Jimakir ôngka 1810 utawi kaping 5 wulan Sèptèmbêr taun Walandi 1881, ing sadèrèngipun jumênêng anggêntosi ingkang rama, kala tanggal kaping 3 wulan Ruwah taun Je ôngka 1806, utawi kaping 13 wulan Agustus taun Walandi 1877, sampun krama angsal putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, ingkang seda kala ing dintên Slasa Paing tanggal kaping 13 wulan Bêsar taun Wawu ôngka 1817, utawi kaping 21 Agustus taun Walandi 1888 ingkang kapêngkêr punika.
1. Radèn Mas Arya Brajanata, Mayur Kaphalêri Honorèr, 2. Radèn Mas Arya Surya Mangkuningrat.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Litnan Kolonèl Inphantêri Honorèr, 2. Radèn Mas Arya Suryaputra, 3. Radèn Mas Arya Suryaudaya, Kaptin Inphantêri, 4.
Radèn Mas Arya Suryaaatmaka, 9. Radèn Mas Arya Suryadarsana.
Uph upsir honorèr utawi titulèr ingkang kaparingan pangkat wau saking
Upsir honorèr ingkang kaparingan pangkat wau saking Kangjêng Gusti Pangeran
Ingkang ngasta panguwasa paprentahan tuwin pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, kanthi pangeran akalihan arya sawatawis tuwin pêpatihipun.
1. Pangadilan kasatriyan, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi prakawisipun para putra santana, pangagêngipun pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, lidipun pangeran akalihan arya sawatawis. 2. Pangadilan pradata kadipatèn Mangkunagaran, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng [a...]
[...gêng] kados ta: ngobong griya, begal, pandung sasaminipun, tuwin prakawis parapabên ingkang botên anggugat putra santana, pangagêngipun pangadilan, minôngka sêsulihipun Kangjêng Gusti: pêpatihipun, lidipun kaliwon gunung tuwin kaliwon kasatriyan, mila sawarninipun sêrat karampunganipun pangadilan wau, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening Kangjêng Gusti, dados
ingkang kagantungan paukuman pêjah, bilih bawah Mangkunagaran wontên prakawis rajapêjah, kècu, sasaminipun, kêdah kaladosakên sarta karampungan dening pangadilan dalêm pradata agêng ing Surakarta. 3. Pangadilan pradata kawadanan Wanagiri, inggih punika ingkang wênang nindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan sanèsipun ingkang kêdah
nyolong, ngapusi, sasaminipun prakawis ingkang botên dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên, pangagêngipun pangadilan, wadana gunung Wanagiri, lidipun [lidipu...]
[...n] panèwu utawi mantri ing kawadanan. Sêrat karampunganipun pradata kawadanan, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening Kangjêng Gusti. 4. Pangadilan surambi, inggih punika ingkang kawênangakên nindakakên angrampungi sawarninipun prakawis salakisabi,salakirabi. talak waris wasiat. Pangagêngipun pangulu Mangkunagaran, kanthi Kêtip sawatawis, sêrat karampunganipun pangadilan wau, kêdah kauningan sarta katêtêpakên dening Kangjêng Gusti.
para gunung, Radèn Ngabèi Mangkurêja. Panèwu, Radèn Ngabèi Sastrarêja.
Para panèwu gunung, 1. Kampung Kidul, Radèn Ngabèi Pôncasubrata, 2. Kampung Lèr, Radèn Mas Ngabèi Kusumaningrat, 3. ing Karangpandhan, Radèn Ngabèi Tirtapradata, 4. ing Karanganyar, Radèn
Suwarna, 6. ing Purwantara, Mas Ngabèi Wirapratiwa, 7. ing Untaranadi, Radèn Ngabèi Arja Martana, 8. ing Tirtamaya, Mas Ngabèi [Nga...]
NEGARI MENTAWIS DHANDHANGGULA 1. Enengena negari mentawis / Wonten kecap gempaling carita / Tur sami tedhaking maos / Pan ingkang rumuwun / Duk bedhahe ingkang negari / Majapahit semana / Kathah kang tan
kanang murweng gita sawitning/ Pangran Pekik ing sura / kaya duking dangu / sinawung jawindrasmara / sinancaya saarsa tinedhak sungging / dening Sang Drengge Sastra// //Kaping nembelas ri Soma manis / wulan
Gendéra Papua Kulon utawa Bintang Kejora digunakake ing tlatah Nieuw Guinea Walanda wiwit tanggal 1 Desember 1961[1] nganthi tanggal 1 Oktober 1962 lan kahanan tlatah
Peter D. King, West Papua & Indonésia
IndonesiaNederlandsYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 14 Maret 2016.
"Sareng antawis dinten Prabu Jayabaya anganggit jangkanipun ing tanah Jawi, menggah ingkang kasebut, awit ing tanah Jawi kaisenan tiyang kang kaping kalih dumugenipun ing kiyamat kubra, . . dst". Gambar bawah adalah halaman akhir, halaman 28. Ini cuplikan kalimat terakhir :
mas nek iso kowe tuku printer maneh ..opo ra duwe duit go tuku maneh,,,piye to...jere sugh.....nek ora duwe duit ngepet wae
xxxalgo.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be
current)23...6	Artikel lainnya »
Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka
tanggal sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara
saraos kalihan sarêm, sêndawa punika ingkang kathah asalipun saking pulo Selon, sarta iing. sapinggiripun lèpèn Gangês Ganges, kanggenipun kadamêl jampi tuwin obat sênjata, dene tawas kanggenipun kadamêl nawas sinjang ingkang badhe kababar, supados soganipun sagêd kêkêt, sarta babaranipun rêsik.
Ingkang dipun wastani èrêt punika, menêral ingkang wontên woworanipun pêlikan ingkang awrat, kados ta: êmas, platinah sasaminipun, pêlikan ingkang awrat punika wontên ingkang kawoworan ing jasad sanèsipun, wontên ingkang suci, mas sarta platinah punika suci, sêlaka sarta toya raos ingkang kathah ugi suci, ananging wontên ingkang kawoworan jasad sanèsipun, dene tosan, timah, sèng punika mèh namtokakên wontên woworanipun, amila kêdah karêsikakên.
Mas sasaminipun punika wontênipun ing siti, wontên ingkang kados oyod-oyodan (galigèn) ingkang agêngipun kalih utawi tigang kaki, ananging ugi wontên [wontê...]
[...n] ingkang ngantos 60 utawi 100 kaki, sabab saking punika pamêlikipun langkung rêkaos tinimbang pêlikan sanès-sanèsipun, awit kêdah nurut panunjêming mas, ingkang lampahipun kadosdene lampahing oyod wau, sarta kathah ingkang kacilakan, sabab lêpata pêjah kajugrugan siti, inggih pêjah kobong utawi kaplêpêk ing gas warni-warni, ingkang mêdal saking siti ingkang kadhudhuk wau.
Sami-sami èrêt botên wontên ingkang pêrlunipun angungkuli tosan, ing bumi punika mèh waradin wontên tosanipun, tosan ingkang mêdal saking pêlikan ing tanah Eropah sabên taun, kintên-kintên wontên 3500 yuta pun, dene ingkang sae piyambak, tosan wêdalan saking tanah Swèdhên, tuwin saking pulo Inggris, tosan punika wontên tigang warni, inggih punika tosan cithakan, gêmblengan tuwin waos.
Tosan punika bilih kapêlik, mèh sadaya kawoworan barang sanèsipun, sasampunipun kalêbur dados tosan cithakan lajêng kenging kadamêl tosan gêmblengan, sarta tosan waos, tosan cithakan punika botên kenging kagêmblèng, ananging bilih dipun lêbur, langkung gampil [gampi...]
[...l] tinimbang tosan ingkang kalih warni wau, bobotipun 7 sagêdipun lêbur bilih bêntèripun 1100 dumugi 1200 grad, sèlsius.
Tosan punika ugi dipun wastani tosan êmpuk, kulsêtopipun kirang kathah tinimbang tosan cithakan, tosan punika mulur sangêt, sagêd ngantos dados kawat ingkang alit sangêt, sarta kenging kagêmbleng ngantos tipis, sasampunipun dipun bêntèri panggêmblèngipun gampil, balebekan tosan kalih ingkang dipun obong, bilih kasungsun lajêng kagêmblèng, punika sagêd dados satunggal, bobotipun 7,6 dumugi 7,9 sarta lêbur bilih bêntèripun 2250 grad sèlsius.
Tosan waos punika kulsêtopipun langkung kathah tinimbang tosan gêmblengan, bilih kulsêtopipun tosan cithakan kasuda, utawi amêwahi kulsêtopipun tosan gêmblengan, tosan wau dados tosan waos, lêburipun tosan wau punika bilih bêntèripun 2000 grad sèlsius, dados langkung gampil tinimbang tosan gêmblengan, ananging langkung angèl tinimbang tosan cithakan, bobotipun 7,6 dumugi
7, 8, bilih tosan waos ingkang dipun bêntèri dadakan dipun asrêpakên, utawi dipun cêlubakên ing toya, tosan wau dados atos sangêt, ananging bilih lajêng dipun bêntèri malih ngantos 221 dumugi 316 grad sèlsius, atosipun sagêd suda.
punika ingkang kathah kagarap dening pandhe tosan, kadamêl barang warni-warni, dene tosan waos kadamêl pirantosing griya, pawon, punapa malih kadamêl bôngsa landhêp utawi lanncip, kados ta: dom, gêgaman, kikir sapanunggilanipun, utawi kadamêl anglapis baita kapal pêrang.
Erêt têmbagi punika ingkang kathah ing pulo Inggris, tanah Honggariyah, Rus, Jêrman lèr, Ostraliyah, Jêpang tuwin ing Amerikah lèr, têmbagi punika wontên ingkang kawoworan menêral sanèsipun, wontên ingkang rêsik utawi suci, bobotipun 8,9 sarta lêbur bilih bêntèripun 1100 grad sèlsius, kanggenipun ingkang kathah adamêl yatra sarta pirantosing pawon, kados ta: dandang, [da...]
[...ndang,] kêndhil, cèrèt sapanunggilanipun, sabab bêntèripun langkung enggal tinimbang tosan, ananging bilih kangge angratêngi têtêdhan ingkang kêcut utawi anggajih, kirang prayogi, bilih botên kasadhur utawi kalapis, sarta sasampunipun têtêdhan wau dipun ratêngi ugi botên prayogi kalêstantunakên wontên ing wadhah punika, sabab sagêd angwontênakên woworan têmbagi ingkang mawi racun, kala rumiyin kawat têmbagi punika kadamêl kawat telêgraph, sabab pamindhahipun èlêktrisitit gampil, ananging sapunika ingkang dipun angge kawat tosan, kalapis timah sari utawi sèng supados sampun ngantos aninja.
Gêntha punika ingkang dipun damêl gôngsa, inggih punika woworanipun têmbagi kalihan timah pêthak (prunggu) bilih woworan wau têmbaginipun 78 panduman, prunggunipun 22 panduman, dadosipun gêntha ungêlipun sae, kala rumiyin mariyêm punika ingkang dipun damêl ugi gôngsa, ananging prunggunipun kirang kathah tinimbang gôngsa ingkang dipun damêl gêndha,gêntha. dene ing sapunika mariyêm punika ingkang dipun damêl tosan gêmblengan kawoworan tosan waos, pêniti utawi dom bundhêl tuwin pirantos ngèlmu kodrat, sasaminipun punika ingkang dipun damêl woworanipun têmbagi 76 utawi 65 prêsèn, prunggunipun 24 utawi 35 prêsèn, komposisi [ko...]
[...mposisi] Copositie inggih punika ingkang dipun damêl garpu (cukit) tuwin sendhok (suru) punika woworanipun têmbagi 55 panduman, prunggu 37 tuwin nikêl 8 panduman.
Timah punika ingkang kathah pamêndhêtipun saking woworan ingkang nama ludglanês loodglans, inggih punika woworanipun timah kalihan walirang, ludglanês punika asalipun ingkang kathah saking pulo Engêlan, lêbur bilih bêntèripun 332 grad sèlsius, sarta botên ninja, bobotipun 11,37 gotri, pelor sapanunggilanipun, punika ingkang dipun damêl timah, urung-urung utawi brumbungan dilah gas, ingkang dipun damêl ugi timah, sabab panyambung, pangêthok utawi pamlêngkungipun gampil, balebekan timah ingkang tipis sangêt punika kangge ambêbuntêl kados ta: tèh, srutu, soklat sapanunggilanipun, kajawi saking punika timah punika ugi asring kangge ngancur tosan, ingkang tumrap ing sela tuwin sanès-sanèsipun, aksara sasaminipun, ingkang dipun capakên wontên ing dalancang punika ingkang dipun damêl timah 4 panduman, antimonium 1 panduman, wontên ugi ingkang dipun wowori parunggu sarta bismut bismuth sawatawis.
Prawirawiyata, abdi dalêm juru sêrat II kabupatèn pulisi Surakarta
sarèhipun ing môngsa punika panyakit wau katingal malih mênawi panjênênganipun kyai juru pangripta amarêngakên, mugi karsa amacak atur panjurung kula punika, nyukil saking sêrat karanganipun tuwan Y. A. A. Kkêrlin.
Saking pangajêng-ajêng kula bokmênawi atur panjurung kula wau sagêd amêwahi wêwênganing galihipun para maos, ingkang sami amarsudi kawilujênganipun badan, kados ingkang kacêtha ing ngandhap punika:
Salumahing buwana punika wontên pintên-pintên panyakit ingkang sagêd angrusakakên badan, utawi nyirnakakên jiwa manungsa.
Sawarnining panyakit punika atas saking karsanipun Allah, makatên ugi saliring usada ingkang sagêd nyirnakakên panyakit wau, inggih atas saking titahipun Allah, Gusti Allah ingkang mirah ing dunya asih ing akherat, aparing ngèlmi utawi hikmat dhumatêng manungsa supados sagêd nyumêrêpi pilah-pilahing jampi, ingkang kenging kadamêl nyirnakakên satunggil-tunggiling panyakit, punapa malih wontênipun Gusti Allah nitahakên kawignyan dhumatêng manungsa, sagêda budidaya ngupados [ngupado...]
[...s] sarana ingkang kenging kadamêl nanggulangi panyakit wau.
Sawênèhing manungsa wontên ingkang darbe cipta: tiyang nanggulangi panyakit punika botên kenging, awit dados awisanipun agami, nanging cipta ingkang makatên punika pancèn nalisir. Bilih nanggulangi panyakit têmên asal dosa, sabab dening punapa Gusti Allah têka nitahakê ngèlmi utawi hikmat dhumatêng manungsa ingkang kenging kadamêl nanggulangi panyakit.
Kalih dene wijining panyakit punika, kathah ingkang dumadosipun saking rêrêgêding manungsa piyambak, malah kenging dipun wastani panyakit wau mijil saking pandamêling manungsa dede ganjaranipun Gusti Allah, mila inggih sampun lêrêsipun (botên kêsipatan dosa) tiyatiyang. ingkang nyirnakakên panyakit tumrap wontên ing badanipun.
Sawarnining panyakit punika ingkang mutawatosi piyambak: panyakit kolerah, sabab tiyang ingkang sinêrang, awis sangêt sagêd saras, ingkang cêpak namung tiwasipun kemawon.
Kathah sangêt para dhoktêr sami karsa matitisakên wontên sêsukêr ingkang sami mêdal saking badanipun tiyang kenging panyakit kolerah, utawi ambêdhèl pintên-pintên jisimipun punapadene niti pariksa isiniisining. wêtêngipun mayit ingkang sami pêjah katêdha ing panyakir kolerah wau.
Wusana angsal-angsalipun papriksan, botên sanès anjawi namung ujud kewan ingkang alit sangêt, upami kewan wau dipun jèjèr ngantos malêksa-lêksa, agêngipun mêksa dèrèng sami kalayan rema saêlêr, saking aliting kewan wau, ngantos botên kasat mata, sagêdipun katingal kêdah kanthi kaca praksana.
Para dhoktêr sagêdipun sumêrêp kewan wau, ugi sarana ngangge kaca praksana, mênggah dêlêsipun kewan wau pancèn alit sangêt, mênawi wontên kewan makatên kalih utawi tigang iji kemawon, sakêdhap netra sagêd branahan dados maèwu-èwu.
Sabên tiyang sakit kolerah, êrah ing angga kamôngsa dening kewan wau ngantos kantun toya kemawon, sarta toya wau lajêng mêdal saking badan.
Para dhoktêr gêgêdhug sampun nyoba mêjahi kewan wau, katranganipun kewan punika wêntala sangêt wontên ing bêbênteran, utawi ing asrêp: sagêdipun pêjah bilih dipun soki toya siblimat.
Siblimat punika mèmpêr racun, ingkang kadamêl:
kolerah, sabab pundi kewan ingkang kataman siblimat tamtu pêjah sami sanalika.
Kewan kolerah karêmanipun manggèn wontên ing rêrêgêd, mênawi wontên satunggiling kampung tiyangipun sinêrang panyakit kolerah, sadaya toya ing ngriku tamtu kalêbêtan kewan kolerah, lan malih kewan kolerah sami manggèn wontên rêrêgêd salêbêting griya utawi salêbêting papan pemahan, mila inggih gampil sangêt kewan kolerah sagêdipun lumêbêt dhatêng angganing manungsa jalaran sami katut wontên toya pangombèn, utawi katut kêsêrot lampahing napasipun manungsa, mênawi rêrêgêd pinuju dipun saponi, kewan kolerah ingkang ènthèng sangêt wau, lajêng sami kabur mrika-mrika.
kolerah, badaning tiyang sanagari wau sadaya tamtu kalêbêtan kewan kolerah.
Kewan kolerah sagêdipun lumêbêd dhatêng badaning manungsa mêdal saking lesan, lajêng mangandhap-mangandhap dumugi ampêdhal, ing ampêdhal wontên satunggiling toya kêcut pirantos angêjur sadaya têtêdhan ingkang sampun wontên wêtêng.
Sabên tiyang gadhah sakit wêtêng, wêtêngipun tamtu rêgêd, dalaranjalaran. saking kêladukên anggènipun nêdha, utawi saking dayaning têtêdhan [tê...]
[...têdhan] warni-warni ingkang botên sagêd ajur wontên salêbêting wêtêng, ngantos mênawi tiyang wau ambêbucal, wêdaling sêsukêr taksih maujud kadosdene nalika têtêdhan wau sawêg dipun mamah.
Mênawi tiyang wêtêngipun kraos sakit mulês utawi sênêg punika toyaning wêtêng ingkang kêcut wau sirna santun dados asin.
Wêtêngipun tiyang ingkang toyanipun asin, punika karêmanipun kewan kolerah, sakêdhap kemawon kewan kolerah dados maèwu-èwu, sami môngsa êrahing badan ngantos têlas babar pisan. Dene tiyang ingkang sakit kados makatên wau mêsthi botên sagêd saras.
Wêtêng ingkang toyanipun kêcut saèstu, sabên wontên kewan kolerah kalêbêt tamtu pêjah, sanepanipun makatên: wiji ingkang dipun sêbarakên wontên pasitèn pasir, tamtu botên sagêd tuwuh, nanging mênawi dipun sêbarakên wontên pasitèn loh, tamtu tuwuh lêdhung-lêdhung lajêng dados uwit.
Mênggah ingkang dipun sanepakakên wiji dipun sêbar wontên pasitèn pasir wau wêtêngipun tiyang sêgêr kasarasan isi toya kêcut, kataman kewan kolerah. Dene ingkang dipun sanepakakên wiji dipun sêbar wontên pasitèn loh, wêtêngipun tiyang ingkang isi toya asin, lajêng sinêrang [sinê...]
Mênawi sampun mangrêtos suraosipun nginggil punika, lajêng gampil anggènipun angrekadaya sagêdipun nanggulangi panyakit wau, supados sampun ngantos kataman.
Gampil ingkang sagêd mulyakakên tiyang kamôngsa panyakit kolerah prasasat botên wontên: namung mênawi sawêk kraos dèrèng dangu wondênwontên. ugi jampinipun, nanging inggih botên gampil, anjawi para dhoktêr ingkang sagêd nguningani.
Mila sadaya pêrlu sangêt kêdah anjagi badanipun, supados sampun ngantos kenging panyakit kolerah wau.
Dene rekadayanipun badhe nranggulangi panyakit kolerah kados wêwarah ing ngandhap punika:
1. Mênawi wontên pawartos satunggiling nagari utawi kitha sampun wontên
saponi ingkang ngantos gumrining, sadaya rêrêgêd kabucala dhatêng jugangan ingkang têbih saking griya, sarta mênawi sontên rêrêgêd wau lajêng kabêsmi ngantos têlas babar pisan, mênawi badhe nyaponi pemahan kêdah kasiraman toya rumiyin, supados balêdugipun botên kabur mrika-mrika.
2. Toya ingkang dipun ombe utawi kadamêl kêmu, kêdah [kê...]
[...dah] kagodhog rumiyin ngantos umob enggal-enggalipun saprapat jam, supados kewan ingkang wontên salêbêting toya sami pêjah. Bilih toya sampun umob lajêng kawadhahan karap utawi lantingan kasumpêlan ingkang rapêt, supados kewan ingkang sami kabur botên sagêd lumêbêt dhatêng karap utawi lantingan wau, makatên malih pangombening toya wau bilih sampun asrêp, ing salêbêtipun môngsa panyakit kolerah, tiyang sampun ngantos ngombe toya ingkang dèrèng kagodhog umob, sanadyan toya wau wêdalan saking sumur, sêndhang lèpèn sasaminipun, awit toya ingkang makatên wau taksih kawoworan kewan kolerah.
3. Mênawi adus toya jamban sampun ngantos kadamêl kêmu, bilih kêmu kêdah ngangge toya ingkang sampun umob.
4. Badan sarta wêwêtêng kêdah kajagi sangêt, sampun ngantos kenging anyêp, mênawi dalu sampun ngantos mêdal dhatêng sajawining griya. Makatên malih mênawi tilêm sampun ngantos angliga wêtêng kêdah dipun balêbêd sinjang, mênawi dalu nyambut damêl wontên
5. Sampun ngantos nêdha sawarnining têtêdhan ingkang botên gampil ajuripun.
Dene têtêdhan ingkang kêdah kasirik salêbêtipun wontên panyakit kolerah: a. Timun, labu sarta wowohan sanès-sanèsipun ingkang sami ngêmu toya, b. Ulam sagantên ingkang sampun buthuk, kêrang, kapithing sarta sanès-sanèsipun, awit sadaya wau wontên ing wêtêng sami angèl ajuripun.
Ing salêbêtipun wontên panyakit kolerah, mênawi wontên tiyang wêtêngipun kraos botên sakeca: mulês, sêsêg, botên ambucal kados padatan, utawi bilih saranduning badan kraos gumêtêr, pating salêngkring, lajêng enggal angombea jampi ingkang sagêd angrêsikakên wêtêng utawi ampêdhal, sampun ngantos lungse dangu-dangu.
Bilih salêbêting griya wontên satunggiling tiyang ingkang kenging panyakit kolerah, sampun ngantos kabêkta ngalih mrika-mrika, utaminipun kapulasaraa wontên satunggiling ambèn kemawon, sarta lajêng enggal angaturana dhoktêr: Mênawi botên wontên dhoktêr kêdah kajagia piyambak kalayan angatos-atos, kadosdene wêwarah ing nginggil wau.
Kados ta: sakathahing rêrêgêd ingkang mêdal saking badaning tiyang sakit kolerah, kêdah kawadhahan dados satunggal, lajêng dipun êsoki
Mênawi botên angsal jampi saking dhoktêr, tiyang ingkang sakit wau lajêng kaumbenana toya kêcut, inggih punika: toya ingkang sampun umob dipun mori cokak utawi wênyêdan asêm.
Mênawi tiyang ingkang sakit wau nêmahi pêjah utaminipun botên susah dipun dusi. Bilih kumêdah dipun dusi, mayit wau kaangkata dalah ambènipun pisan lajêng kasèlèhna wontên sanginggiling jogangan panggenan rêrêgêd wau, toya ingkang mili mriku lajêng kagrujuga toya racun.
Sawarnining pangangge sarta pangombèn ingkang mêntas dipun
Mênawi sadaya umat sami purun ngangge sêsorah ing nginggil punika, insaallah panyakit kolerah kenging dipun tanggulangi, supados botên angrêda ngômbra-ômbra.
Wusana mênawi wontên lêpatipun atur kula, mugi
sakit kolerah ingkang pinanggih jodho: dèrèng wontên, kandêling buk sêsorahing pangupakara sarta warni-
rampung gudhig, salêp, makatên ingkang nama jodho.
Saupami kolerah saèstua pêjah dening toya dêgan ijêm, punika nama jodho, ananging sapunika tiyang katrajang ing kolerah dipun ombèni toya dêgan ijêm sakitipun kalis kemawon, ingkang sawêg pinanggih ing istiyar: badan rêsik, nêdha apik, bilih katrajang: môngsa bodhoa. Red.
Tosan, waja tuwin sanès-sanèsipun, mênawi badhe ngrêsiki utawi anggilapakên, kagêbêga sarana wacucal maenda ingkang lêmês, mawi camboran punika: 1 1/2 lud, awu timah 3 lud WIJNGEEST 2 drahmên, singat sangsam.§ cublikan S Dj. botên kapratelakakên singat sangsam wau mênggah panganggenipun, punapa dipun bakar kabubuk, utawi dipun kêrik.
kacêlupna ing Wijnstenloog ingkang sampun umob sawatawis mênut dangunipun, nuntên kagêbêga mawi wacucal maenda ingkang lêmês. Mênawi badhe mêthakakên [mêthakakê...]
[...n] sêlaka ingkang sampun cêmêng, amêndhêta kapur sela, gips dipun gêrus ngantos lêmbat, kadamêl bubur kalihan cokak Walandi kangge anggêbêg barang-barang sêlaka ingkang sampun cêmêng, sasampuning rêsik lajêng kagêbêga malih kalihan bubuk kapur Walandi. Langkung
sarta dipun têlêsi Wijngeest sawatawis, panggêbêgipun sarana sikat alit ingkang kangge
ingkang winastan toya susu wau, inggih wunikapunika. pêrêsaning toya susu lêmbu, pratikêling pandamêlipun makatên:
Toya susu punika dipun godhok ngantos kênthêl, sasampuning kaêntas, ingkang nglambang§ punapa sami kalihan anglangit. kados kalangsutaning tigan§ punapa sami kalihan kalamudan. Red. ayam ing nginggil, kaleropana ing wadhah sanès. Nuntên amêndhêta borax wawrat tigang pon, kaêjur ing toya [to...]
[...ya] tigang litêr, lajêng cinambor kalayan toya susu ingkang kênthêl wau wawrat sadasa pon, kagodhoga malih wontên ing kuwali utawi kêndhil, latunipun kêdah kaintir-intir kemawon supados urubipun ajêg, ngantos sawatawis dangunipun, camboran wau dados kalih bagean, ingkang cuwèr kalihan ingkang kênthêl kadosdene umbêl kapisahna ing wadhah sanès. Ingkang kênthêl cinamboran malih kalihan MINERAAL ZOUT 1 pon, kaêjur ing toya tigang êkan. Camboran punika ugi dados kalih bagean, ingkang cuwèr kalayan ingkang kênthêl kados jaladrèn (galêpung ulêd-ulêdan) ingkang cuwèr kapisah malih sarana dipun saring, dados amung kantun ingkang kênthêl kemawon, warninipun pêthak.
Bilih badhe marnèkakên sakajêngipun ingkang damêl, kêdah dipun cambori kalihan bubukan cèt, kados ta: warni pêthak, cêmêng, ijêm, ugi mawi bubukan cèt makatên wau, lajêng kacithak punapa ingkang dipun kajêngakên, kadamêl garan pèn, garan lading, cangkir sapanunggilanipun, nuntên dipun pe ngantos garing, atosipun botên beda kalayan gadhing sayêktos.
TAN SING TJWAN Solo 25-12 1902.
Ingkang sami ngrêmbag wontên ing kabar bab gugon tuhonipun têtiyang Jawi: botên wontên pêdhotipun, kula sampun purun usul, bok inggih sampun mantun dipun rêmbag kemawon, kados pundi, punapa gêla galihipun bilih botên nguwus-uwus kabodhohanipun têtiyang Jawi, tur ingkang nguwus-uwus punika
bêndu dhatêng bangsanipun piyambak, busuk thêkluk ora mangan wuruk.
Kula botên matur gêgujêngan, sayêktosipun kula dèrèng mangrêtos ingkang nama gugon tuhon punika, awit tiyang Jawi taksih nyêmbah dhatêng kayu watu (kijing)
patilasan ingkang misuwur: sêndha, guwa sasaminipun dipun anggêp gugon tuhon, punika bedanipun punapa kalihan ingkang kasêbut ing nginggil, makatên malih sawênèhing tiyang ingkang dipun wastani korup pamanggihipun, tarkadhang dados mulya, kosok wangsulipun tiyang ingkang dipun wastani wêning èngêtanipun botên katempelan ing budi gugon tuhon, kalêbêt priyantun ingkang rêmên muring-muring dhatêng bangsanipun piyambak, têka malah dados thetheore ngaub dhatêng ingkang cinêri-cêri.
Wontên malih ingkang anggumunakên anggènipun têtiyang Jawi sugih tatakrama ajrih dhatêng inggil-inggilanipun, punika dipun wastani ingkang marahi, mêndhak-mêndhak kaya liwêt, botên nuwuhakên panggraita dening botên gadhah kapulunan, rak kasangêtên, tiyang sugih tatakrama ajrih dhatêng inggil-inggilanipun têka malah dipun lêpatakên, sumêrêp kula pamanggihipun bôngsa Eropah, sami ngalêm saha eram dhatêng alus sarta warni-warnining tatakramanipun têtiyang Jawi, nanging tiyang Jawi piyambak malah amastani awon, saha sampun kathah ingkang nyangkok tatakrama sarta têmbungipun bôngsa sanès, kados ta: ngebahakên pamidhangan, pêpêthukan namung kumlawe
tuhon sarta tatakrama ingkang sampun sami dipun lampahi, punika wontên pikantukipun.
E diaturi kok maibên, raosipun kados pundi ta.
Mêrangi tatal sampeyan punika sok wontêna tahu gorèng ingkang sade inggih Cina.
Anèh sampeyan punika. Tahu pathining kadhêle diwastani bangsaning kalèngkèng.
Sabab punapa têtiyang Jawi botên isin tumbas tahu
Isin kados pundi, sampun malih tahu, têtiyang dhusun ing môngsa pailan sami nêmpur utawi numbas pohung dhatêng pacinan, langkung malih têtiyang nagari botên wontên ingkang tandho uwos, padintênanipun inggih nêmpur dhatêng pacinan, botên isan-isin.
Lah inggih punika ingkang pantês ginalih, wontên lêlampahan buwana balik, ingkang nanêm botên rawat, ingkang rawat botên nyanggi paos dhatêng kajawèn, sapunika kados pundi rekadayanipun tiyang among tani sagêd dipun rawat wêdaling têtanêmanipun piyambak, kados ta upami panyanggining paos kêdah awarni uwos, dipun kêrta aji sumbutipun kalihan kathahing paos, prêsèn katur ing nagari inggih uwos ugi, kaklêmpakakên ing gudhang sarta sadhengah tiyang Jawi kenging nêmpur satadhahipun kalayan argi mirah, sanadyan têtanêman sanèsipun pantun kados ta kacang, kadhêle, wijèn, pohung sasaminipun ingkang kenging katandho lami inggih kalêbêt dados paos ugi.
Kula kok ragi mathuk rêmbug sampeyan punika, ananging punapa nyêkapi kangge kabêtahanipun têtiyang sabawah dalêm.
Botên paja-paja nyêkapi, awit siti bawah dalêm sarta bawah kadipatèn Kamangkunagaran, kathah ingkang sampun wontên pangwasaning kabudidayan, ananging punapa botên nama lowung angopèni gadhahanipun piyambak, tinimbang dipun opèni ing bôngsa sanès, kalihdene malih sanadyan sampun kathah ingkaingkang. dados pangwasaning kabudidayan, glebaganipun inggih taksih dipun tanêmi bangsaning rijêki dhatêng têtiyang alit ingkang sami nyanggi damêl, dados taksih kathah ugi pamêdal ingkang kenging katandho. Tumuntên tiyang tani sami katamtokakên nyade wulu pamêdaling siti dhatêng ing gudhang sacêlaking kitha kabupatèn, sarta katamtokakên rêginipun panumbas ing môngsa mirah sarta panyade ing môngsa awis.
Bilih dipun jori dhatêng liyan bôngsa ing bab awising panumbasipun kadospundi.
Sokur bilih tiyang alit sagêd sade wulu pawêdaling siti langkung awis tinimbang dhatêng ing gudhang, ananging môngsa sadayaa: botên, kalih dene malih para abdi dalêm alit ingkang gêgadhuhanipun siti taksih kajawèn, kapêksa nampani palihan utawi pratiganing pawêdalipun siti, amêsthi têntrêm tinimbang nampani paos yatra.
Kula ragi mathuk malih pamanggih sampeyan punika, ananging kadospundi sagêdipun kalampahan, awit kêdah mawi
Punika gumantung pamurihipun wontên pamurinanipun para lêpas ing budi, angwontênakên pakumpulan agêng dene sapunika sampun wontên ingkang ngadani pakumpulan angwontênakên arta 80 èwu kangge damêl griya pasewan, inggih punika wrêdha wisesaning abipraya Radèn Ngabèi Prajamartana, punika satunggaling priyantun ingkang pantês pinuji ing ngakathah, pintên-pintên prakawis ingkang dipun adani sagêd kalampahan dados, kula cêkak kemawon ingkang ngadani wontênipun abipraya inggih saking Radèn Ngabèi Prajamartana, lajêng dados têtuladanipun sositèit Jawi ing India Nèdêrlan, dados prakawis punika (amông dagang sade tinumbas pawêdal) bilih dipun adani dhatêng Radèn Ngabèi Prajamartana kenging dipun [di...]
[...pun] ajêng-ajêng kalampahanipun, sukur bage sèwu angsal pitulunganipun ing kangjêng parentah agêng.
Kintên-kintên cêkap pintên dasa èwu wontênipun pawitan punika.
Bilih kapetang mindhak awang-awangên, sapunika ingkang kadamêl baku botên mitulungi têtiyang alit, sayêktosipun among dagang sade tinumbas wulu pamêdal, kauntunganipun sakêdhik, tinimbang ingkang kathah-kathah, utaminipun mawia kaayoman saking pangwasanipun kangjêng parentah agêng, kados ta: têtiyang alit botên kenging sade lêmpung utawi ngijokakên tanêmanipun dhatêng sadhengah tiyang ingkang namung murih pikantuk arta sapunika sasaminipun prajanji ingkang murugakên bilai, saupami kalampahan wulu pamêdaling sabin katamtokakên dados lêlintuning paos, amêsthi suda ardanipun para abdi dalêm alit, sarta têntrêm ing panggesanganipun dening kapêksa sasimpên uwos saminipun, makatên malih têtiyang alit ing dhusun langkung têntrêm malih dening sasanggènipun paos botên awarni yatra, mêdal utawi botên namung ngladosakên pamêdal. Red.
sampun kalingganin antuk Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa. Nanging patutipun tiang mabaos sakadi marep ring anak sane biasa ring jagate puniki,
anake sane biasa ring jagate puniki? 5Sapasirake Apolos punika? Miwah sapasirake Paulus punika? Tiang
sane nyiram punika pateh; benjangan Ida Sang Hyang Widi Wasa pacang ngicen ipun pikolih manut
puniki minakadi pategalan padruen Ida Sang Hyang Widi Wasa. Semeton taler minakadi wewangunan druen Ida Sang Hyang
pradnyan sane sampun masang dasar, raris anak tios nglanturang ngwangun wewangunane punika. Nanging anake sane jaga nglanturang wewangunane punika, ipun patut waspada sapunapi patutne ipun ngwangun. 11Santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa ngraga sampun mastiang, mungguing Ida Hyang Yesus kewanten sane dados dasar wewangunane punika, tan wenten malih sane lianan sane dados kanggen dasar. 12Wenten anak sane jaga ngwangun antuk mas, perak, sesocan, kayu, padang sane tuh, wiadin sumi ring duur dasare punika. 13Benjang pungkur ring rahina rauh Ida Hyang Yesuse, punika sami pacang sinah. Santukan Ida pacang rauh maduluran geni, tur geni punika pacang mintonin wewangunane punika, jaga muktiang kawentenanipune sane sujati. 14Yening wewangunane punika nenten puun, anake punika pacang nampi hadiah. 15Nanging yening wewangunanipune puun, ipun pacang
yakti dados anak sane wicaksana. 19Santukan paindikan sane kawastanin karirihan antuk jagate puniki, paindikane punika
imanusa. Santukan makasami punika sampun kapaicayang dados druen semetone. 22Mungguing Paulus,
Nalika Sang Bima mirêng panguwuhipun raksasa Baka, enggal tumolèh dhatêng sang raksasa sarwi mèsêm, ing sêmu nyapèlèkakên,
kalih pisan sarwi anggêro gora rèh anggêgirisi, sêdyanipun Sang Bima badhe dipun sirnakakên sami sanalika. Sang Bima pangrurahing satru sêkti taksih nglajêngakên anggènipun dhahar, botên pisan-pisan mingkêt lênggahipun, amung anglirik sagêbyaran dhatêng raksasa
napsu, enggal ambêdhol mandira kapupuhakên sirahipun Sang Wrêkudara. Kawuwusa, Sang Bimasena, dupi sampun dumugi
tinamplèk ing asta kiwa, kalihan mèsêm, sarta kasêndhal têmah uwal saking tanganing raksasa. Karosanipun Sang Bima ingkang tanpa timbang ing jagad wau, botên adamêl kêndhaking kakêndêlanipun raksasa Baka, nanging malah riwut ambêdhol kajêng agêng
dhadhatêngdhatêng. sang raksasa. Campuhipun Sang Bima kalihan Prabu Baka, sakalangkung anggêgirisi, kajêng agêng-agêng ing papan anggènipun prang tandhing wau sami jêbol, dene ingkang alit-alit sami sirna, kèlês dening tandangipun ingkang ngangkah ungguling prangipun, satêmah ngilak-ilak dados ara-ara, saya dangu sang raksasa saya riwut tandangipun kalayan asêsumbar sora: saiki kowe ngrasakake tibane
ayuda kalih, ngantos anggonjingakên bantala, kajêng ing wana bosah-basih kadi binabadan, nanging saya dangu raksasa Baka saya kêndho tandangipun, Sang Bima priksa manawi mêngsahipun sampun kathetheran, enggal cinandhak lajêng kakurêbakên ing siti, boyokipun kadhêngkul,
santananipun sang raksasa raja, sami kagèt mirêng swara panggêronipun ingkang sakalangkung sora wau, mila lajêng sami mêdal ing jawi. Dupi priksa sang raksasa raja sampun jêrbabah dhêpani bantala, sadaya sami anjêngêr, sêmu ajrih, mila enggal dipun arih-arih dhatêng Sang Bima, sasampuning sami asrêp manahipun, lajêng sami kadhawuhan prasêtya bilih botên badhe môngsa janma malih, pangandikanipun Sang Bima makatên: [maka...]
[...tên:] hèh raksasa aja pisan-pisan kowe matèni janma manungsa manèh, yèn kowe kongsi matèni, masthi dak sirnakake
Inggih wiwit nalika samantên sakathahing raksasa ing talatah Ekacakra lajêng sami sih-sinihan kalihan tiyang ing ngriku. Sasampunipun Sang Bima ngandikani dhatêng para raksasa wau, lajêng anglarak kunarpanipun sang raksasa Baka katilar wontên ing sakèthènging kitha, kalayan botên wontên tiyang ingkang nyumêrêpi. Saking sami sangêt girisipun, para putra santananipun sang raksasa raja lajêng
sadaya lêlampahanipun dhatêng Sang Yudhisthira, wiwitan dumugi wêkasan botên wontên kalangkungan, dintên enjingipun malih, sadaya tiyang ingkang sami langkung sakèthènging kitha priksa kunarpanipun sang raksasa raja gumuling ing siti, sarta gêgubras ludira, tiyang-tiyang ingkang sami nyumêrêpi kunarpa ingkang saardi anakan, sami ajrih, wulunipun anjêgrig, sarta sami kamitênggêngên pamawasipun, sarêng sampun jangkêp malih èngêtanipun, enggal wangsul dhatêng salêbêting
ing dintên kala wingi. Sarêng sampun têtela bilih ing dintên pêjahipun sang raksasa wau, ingkang kalêrês kadhawahan urak sang brahmana ingkang dipun pondhoki para Pandhawa, tiyang-tiyang wau sadaya lajêng sami dhatêng ing wismanipun sang brahmana, dupi sampun pinanggih kalihan ingkang darbe wisma, lajêng sami andhêdhês sintên ingkang sampun sagêd mêjahi raksasa Baka punika, mila makatên amung saking anglenganipun kemawon, saking anggèning nasabi wadosipun, sang brahmana lajêng
saha ingkang dados ribêding praja Ekacakra, satêlasing atur kula, sang brahmana anglipur ing kula sarwi mèsêm, pangandikanipun makatên: kula sagah ngirit bulubêkti ingkang katur sang raksasa raja, sarta jêngandika sampun nguwatosakên kula. Sasampunipun ngandika makatên, sang brahmana pangkat dhatêng kadhatonipun sang raksasa raja, kalihan angirit grobag isi sêkul katarik ing maesa kalih, kados padatanipun, dados ingkang damêl kamulyanipun têtiyang ing Ekacakra punika saking pandamêlipun sang brahmana linangkung wau.
brahmana, wasana lajêng sami suka-suka. Inggih wiwit dintên kalênggahan punika têtiyang ing praja Ekacakra lajêng damêl wiwahan, ingkang katamtokakên kêdah dipun wontênakên ing sabên taun, dene ingkang dipun luhurakên sang brahmana ingkang sampun sagêd nyirnakakên sang raksasa Baka, dados wiwahan wau minôngka pangèngêt-èngêtipun tiyang, bab sirnanipun sang raksasa Baka, minôngka tandhaning panuwun dhatêng brahmana ingkang linangkung wau.
Dhawuh marang ... awit sakaparênging karsa dalêm, wiwit saiki para priyantun dalêm, 1. Radèn Trangganarukmi, 2. Radèn Côndrarukmi, 3. Radèn Pradaparukmi, 4. Radèn Sudamarukmi, 5. Radèn Pandamrukmi, 6. Radèn Suprabarukmi, [Suprabaru...]
[...kmi,] 7. Radèn Sumintarukmi, 8. Radèn Ismayarukmi, 9. Radèn Laksmitarukmi, sarta 10. Radèn Sotyarukmi, padha kaganjar sêsêbutan radèn ayu. Kang iku banjur pakênira dhawuhna warata marang karerehan pakênira supaya padha sumurup.
Pêpatih dalêm. Kangjêng Pangeran Arya Adipati W.G. Jayanagara.
Para ibu sampun sami mangrêtos, bilih wêtêngan ingkang sampun 9 wulan, punika sampun mangsanipun lair, mila para ibu ingkang sami trêsna dhatêng putra, sadèrèngipun ambabar, kêdah sadhiya ubarampe tumraping bayi, utawi anyèlèngi arta saking sakêdhik, dados dumugi ing wancinipun bayi lair, sagêd ananjakakên ing saprêlunipun, anirua lêkasing bôngsa sanès, kados ta: bôngsa Walandi utawi Tyonghwa, racak-racak sami sadhiya kangge kaprêluwaning nglairakên bayi, mila awis-awis ingkang manggih tiwas.
Wiwit wontên ing wêtêngan bayi punika sampun kenging kawastanan anak, milanipun dèrèng kalairakên ing ngalam donya, awit kêkiyatanipun dèrèng anyêkapi. Sadèrèngipun jabang bayi wau kalairakên, manggèn ing guwa garba ngantos agêng.
Ingkang sami anggarbini kêdah têntrêm, ayêm lan sênêng panggalihipun.
Bayi ingkang umuripun kirang saking 3 wulan, botên kenging kajunjung sakajêng-kajêngipun, sasagêd-sagêd kaglethakna ing patilêmanipun kemawon, kajawi manawi badhe dipun sêsêpi utawi badhe dipun êdusi.
Bilih bayi katingal badhe nêsêp, gêdhong, popok, lan rasukan ingkang têlês utawi rêgêd kêdah kasantunan, jalaran prayogi nyantuni sandhanganing bayi sadèrèngipun nêsêp. Manawi nyantuni popok, ing mangsanipun bayi nêsêp, bayinipun [bayinipu...]
[...n] botên kenging kabêkta êntrig-êntrigan, anggènipun nyantuni panganggenipun prayogi wontên ing panggenanipun ngriku kemawon. Lan malih manawi badhe dipun tingali punapa popokipun têlês punapa botên. Botên prêlu katangèkakên, awit bilih popokipun sampun têlês, bayi tamtu nangis.
Patilêmanipun bayi kêdah kadamêlna kêliran, aling-aling utawi punapa kemawon supados botên blêrêng, nanging poma sampun pisan-pisan andèkèkakên bayi ing kamar ingkang pêtêng, awit wontên sambekalanipun.
Sanajan bayi punika kêdah ayêm, botên prêlu ing salêbêting griya lajêng kadamêl sêpi, malah prayoginipun bayi dipun kulinakna mirêng swara ingkang sora, sok ugi botên dipun junjung-junjung kemawon, bayi tamtu sagêd tilêm sakeca.
Bayi punika kêdah kathah tilêmipun tinimbang mêlèkipun. Bayi ingkang umuripun kirang saking 3 wulan, manawi ayêm lan têntrêm, tilêmipun ing dalêm sadintên sadalu botên kirang saking 20 jam. Ing salêbêtipun bayi punika tilêm, saya mindhak agêngipun.
Nêsêpi lan ngêdusi bayi punika kêdah ajêg wancinipun. Bayi ingkang laire sampun jangkêp mangsanipun, sarta saras badanipun, kêdah kasêsêpan kaping 7 ing dalêm sadalu, upaminipun: jam 6, jam 9 enjing, lan jam 12, jam 3 jam 6 sontên, jam 9 lan jam 12 dalu. Bilih sampun nêsêp jam 12 dalu, nêsêpipun malih jam 6 enjing. Manawi ingkang kasêbut ing nginggil punika katindakakên ing salêbêtipun saminggu utawi kalih minggu, bayinipun lajêng kulina dhatêng pangaturan punika, ananging môngsa ingkang sampun katamtokakên wau sampun kaewahan, sanajan bayinipun nangis.
Manawi bayinipun nangis, popokipun kapriksa saha punapa têlês punapa garing, manawi têlês, lajêng kasantunana ingkang garing. Dene manawi popokipun pinanggih garing, kêdah kapriksaa bokbilih wontên punapa-punapanipun. Bilih kasumêrêpan botên wontên punapa-punapa, panangisipun kakèndêlna kemawon ngantos kèndêl kajêngipun piyambak, awit bayi ingkang sapun tuwuk panangisipun, punika tamtu lajêng kèndêl piyambak, panangisipun bayi botên adamêl sabab punapa-punapa, mila botên susah mawi kuwatos.
Manawi umuripun bayi sampun langkung saking 3 wulan, anggènipun nêsêpi kasuda,
cêkap kaping 6, dene panyudanipun ing wanci nêsêp jam 9 dalu
Limrahipun biyung punika kaêrèh dening anakipun. Biyung ingkang anuruti pikajênganipun lare, punika botên adamêl saening lare, malah adamêl awon, awit biyung wau katingal pucêt rainipun, badan kêra, botên beda kalihan rencang tumbasan. Tamtu kemawon ingkang makatên wau botên adamêl saening lare, malah kosokwangsulipun, supados botên kalampahan makatên, amigatosna pitêdah ing nginggil wau.
Tiyang èstri punika kengingipun kasêbut biyung, manawi sampun anêsêpi anakipun. Botên wontên têtêdhan ingkang maedahi dhatêng bayi, kajawi toya sêsêpaning biyungipun. Prayoginipun tumraping bôngsa kita tiyang siti anakipun kasêsêpana piyambak, awit yèn botên makatên, kathah lare ingkang tiwas.
Tiyang èstri ingkang botên nêsêpi anakipun, punika botên kenging kawastanan bodho, ananging sadèrèngipun, apratelaa rumiyin dhatêng dhoktêr utawi prudpro, bilih piyambakipun katrajang ing sêsakit ingkang sagêd anular dhatêng anakipun.
Manawi wontên biyung ingkang rumaos prêlu kêdah angèndêli anggèning nêsêpi anakipun, poma kêdah ingkang titi, têgêsipun sampun kok lajêng anuruti kajêngipun piyambak, kêdah takèn rumiyin dhatêng dhoktêr utawi prudpro, kenging punapa botên sêsêpanipun kasapih. Ingkang purun anindakakên makatên punika taksih kalêbêt awis wontênipun.
Bilih wontên biyung ingkang taksih nêsêpi, katrajang ing sêsakit, punika kêdah ingkang ngatos-atos sangêt, sampun ngantos anulari anakipun. Sanajan dhoktêr angawisi biyungipun nêsêpi anakipun malih, pun biyung kêdah anjagi têmên-têmên, sampun ngantos anakipun katularan sêsakitipun. Langkung ngatos-atos [ngatos-a...]
[...tos] malih manawi botên kaawisan ing dhoktêr anggèning nêsêpi anakipun, supados lare wau botên kêtularan, kêdah dipun dhot.
Upami wontên biyung ingkang taksih nêsêpi katrajang ing sêsakit bèri-bèri, enggal kemawon kapriksakna dhatêng dhoktêr kenging lan botênipun anêsêpi anakipun, awit sêsakit wau ambêbayani tumraping bayi, kêrêp anjalaranjalari. pêjahipun.
Jabang bayi ingkang sampun sêpuh ing wêtêngan, inggih punika sampun 9 wulan ing salêbêtipun guwa garba, lajêng lair. Para ibu sampun tamtu sami mangrêtos ing bab punika. Prayoginipun para ibu anggumatosana ingkang taksih wontên salêbêting kandhutan wau, kados putra ingkang sampun wontên.
Tiyang ingkang badhe katamuan, asring sadhiya dhêdhaharan, bêkakas griya ingkang rêgêd dipun rêsiki, supados tamunipun rêsêp. Amila bayi ingkang badhe lair inggih kasadhiyanana ing saprêlunipun.
Utaminipun tiyang nyadhiyani kabêtahaning bayi punika mituruta kacêkapanipun. Ingkang sèkèng sampun niru ingkang brêngga rowa.
Kawuningana: panganggening bayi punika botên kumêdah sae sarta awis rêginipun, sanajana sêmbarangan kemawon inggih kenging, janji rêsik, saha kajagi sampun ngantos kaangge dening sanès.
Ibu ingkang sawêg sapisan kagungan putra, botên sagêd enggal-enggal anêsêpi putranipun kadosdene ingkang sampun kêrêp ambabar, jalaran pênthilipun alit sarta mingslêp. Ingkang makatên punika botên susah kakuwatosakên, awit dangu-dangu tamtu sagêd kados limrahipun ibu.
Ibu ingkang sawêg sapisan ambabar putra, sagêdipun nêsêpi manawi sampun angsal 24 jam saking pambabaripun, dene tumrap ingkang sampun kêrêp kagungan putra sasampuning angsal 10 jam.
Bayi ingkang mêntas lair, manawi nangis kenging kaombenan toya matêng sakêdhik, anggènipun ngombèkakên kêdah mawi sendhok alit. Bilih botên makatên inggih kakèndêlna kemawon ngantos dumugi mangsanipun dipun sêsêpi, awit nalika samantên, sanajan bayi wau dipun sêsêpana, inggih tanpa damêl, jalaran toyanipun [toya...]
[...nipun] sêsêpan dèrèng mêdal.
Upami sampun 24 jam mêksa dèrèng sagêd mêdal toyanipun sêsêpan, bilih makatên kêdah kapêksaa kasêsêpna, awit yèn dipun ênyut pênthil punika enggal sagêd mêdal toyanipun.
Ing nginggil sampun katêrangakên bayi punika kêdah kasêsêpan kaping pintên ing dalêm sadintên sadalu. Prêlunipun kangge anjagi kasarasaning badanipun bayi saha ibunipun. Manawi bayi dipun sêsêpi lajêngan kemawon, sagêd ugi adamêl rusaking wêtêngipun, dene tumraping ibu adamêl rusaking pênthil, sami pêcah saha lècèt, satêmah botên sagêd nêsêpi malih jalaran saking sakit. Upami tatu wau botên kraos sakit, ugi botên kenging kasêsêpakên, jalaran tatunipun sok angêmu nanah, dados saupami kaênyut ing bayi, sampun tamtu bayinipun lajêng sêsakitên, sabab nanah punika angandhung sêsakit, bilih kalampahan makatên, bayinipun tamtu lajêng dipun dhot, môngka ing nginggil sampun kacariyosakên bilih bayi punika prayogi dipun sêsêpi piyambak.
Kangge anjagi supados biyung sagêd lastantun nêsêpi anakipun, bilih pênthilipun sampun wiwit tatu, tumuntên nyuwuna pitulunganipun dhoktêr utawi prudpro.
Manawi biyung badhe nêsêpi, tanganipun kêdah kakumbah rumiyin ingkang rêsik, sasampunipun lajêng linggih utawi tilêman, kaangkaha supados bayinipun gampil anggènipun nêsêp, saha biyungipun botên enggal sayah. Tangan ingkang satunggal anyêpêngana bayi, dene satunggalipun nyêpêngana susunipun, supados bayi wau botên kêplêpêgên, awit bilih kêplêpêgên, tamtu lajêng botên sagêd nêsêp.
Danguning anggènipun nêsêpi botên kenging langkung saking 15-20 mênut, sarta kêdah têrus, sabab yèn kirang saking samantên, punapa malih yèn dipun êlêti, bayi wau tamtu botên tuwuk, satêmah botên bêtah ngantos tigang jam.
Mila manawi biyung sawêg nêsêpi, sampun kasêsa badhe nyambut damêl sanès utawi badhe cacriyosan, awit makatên wau adamêl kiranging panjagi, bilih bayi sampun mangsanipun nêsêp, môngka taksih tilêm, susuning biyungipun katèmpèlna ing pipinipun bayi, utawi pênthilipun katèmpèlna ing cangkêmipun, saha kapithêta irungipun sakêdhap, supados bayi wau lajêng anêsêp ngantos tuwuk.
Sasampunipun nêsêp, bayi kêdah katilêmakên miring, dados gampil manawi badhe gumoh, awit toyanipun sêsêpan gampil wêdalipun, dados bayi wau botên kêsêlak. Tilêmipun bayi wau botên prêlu kaganjêl guling utawi bantal, sarta malih botên kenging mêngkurêp, awit botên sae tumraping bayi, sagêd ugi anjalari pêjahipun.
Tiyang kampung limrahipun pitados dhatêng dhukun, tinimbang dhatêng dhoktêr, pamanggih ingkang makatên wau lêpat sangêt, jalaran pangrimatipun dhoktêr punika beda kalihan dhukun ingkang namung ngarah tindhih lan mêjani. Môngka dhoktêr botên pisan-pisan angarah ingkang makatên saha ambeda-bedakakên tiyang sugih kalihan tiyang mlarat, priyantun kalihan kuli, sadaya kadamêl sami, sarta namung nêdya anjampèni lan anêtêpi kuwajibanipun ngupakara tiyang sakit.
Sêsakit punika warni-warni saha beda-beda tumandukipun ing tiyang, malah wujudipun ugi botên sami, wontên ingkang sangêt ananging enggal saras, lan wontên ingkang botên sangêt, ananging dangu mantunipun. Jalaran kawontênanipun sêsakit punika maneka warni, pranatanipun anjampèni ugi botên sami, wontên ingkang kenging karikatakên, têgêsipun sakêdhap kemawon sagêd saras, lan wontên ingkang kêdah sabar kanthi pangudi, sawêg sagêd saras, amila tiyang jêjampi dhatêng dhoktêr kêdah sabar, lan manut miturut dhatêng prentahing dhoktêr. Taksih wontên sambêtipun.
Ihtiyar panjaginipun sêsakit tipês. Sêsakit tipês punika kagolong ingkang dipun wastani sêsakit lêbêt (Ingewand ziekte) lan ingkang kawical amutawatosi sarta ambêbayani sangêt. Amargi sintên tiyangipun ingkang kataman sêsakit wau, manawi botên sagêd angsal pangrêksa ingkang sae, sampun tamtu kathah tiwasipun.
Sêsakit tipês punika ingkang anjalari saking Thypes baksilên. Manggèn wontên salêbêtipun usus (darm) wontên ing ngriku baksilên wau adamêl tatu-tatunipun [tatu-ta...]
[...tunipun] usus, wondene titikanipun tiyang ingkang kataman
mindhak-mindhak. Ngantos dumugi tigang minggu bêntèripun taksih minggah, wontên antawisipun tigang minggu wau ingkang mutawatosi.
2. Tangan lan iladipun manawi melemêlêt. gumêtêr.
Bilih sampun ngancik sakawan minggu bêntèripun sampun wiwit suda-suda, awit sêsakit tipês punika miturut pamanggihipun para dhoktêr, pancèn dèrèng sagêd angsal usada ingkang prêmati, amila tiyang ingkang nandhang sakit wau pêrlu kajagi ingkang prayogi, wondene panjaginipun, têtêdhan kêdah namung tigan kalihan mèlêk kacampur, botên kenging nêdha barang-barang ingkang atos sarta botên gampil ajuripun, amargi barang ingkang atos utawi botên gampil ajuripun wau, manawi ngantos nyenggol tatuning usus-usus wau, lajêng sagêd dados jarêm, ngluwêng. Inggih punika ngêdalakên rah sakalangkung kathah.
Tiyang ingkang sakit kêdah kajagi sampun ngantos angebahakên badan ingkang mawi karosan, upaminipun kêrêp tangi saking tilêm kajêngipun piyambak, ngolang-ngaling, amargi manawi ngantos makatên sagêd Hartzwakt inggih punika jantungipun lajêng lêmbèk, sagêd dumugi tiwasipun.
Sarèhning sêsakit tipês wau gampil tular-tumularipun, amila ingkang sayogi, sêne lan sêsukêripun ingkang nandhang sakit wau kêdah dipun tadhahi, salajêngipun karêndhêm, (kacampur) kalihan toya karbol utawi kriyolin, salêbêtipun 12 jam, sawêg kenging kabucal, dene sandhang panganggenipun ingkang mêntas dipun angge kêdah kagodhok mawi toya wedang, barang-barang pirantos ingkang kangge nêdha, upaminipun piring gêlas sarta sendhok porok kêdah dipun maligèkakên, botên prayogi bilih sontan- santun.
Pangrêksanipun ingkang ngopèni, murih sampun ngantos kenging baksilên tipês wau sasampunipun rampung anggènipun angopèni, tangan dumugi ing sikut kêdah kakumbah mawi
sandhang panganggenipun ingkang mêntas kangge ngopèni kêdah kapiyambakakên.
Para maos, sadaya rêrigên ingkang sampun kawrat ing nginggil wau, dipun tindakakên ingkang botên kulina ngopèni tiyang sakit inggih nama botên gampil, amila sakalangkung prayogi, ingkang nandhang sakit wau kêdah kalêbêtakên dhatêng griya sakit, Kliniek sampun tamtu badhe angsal pangupakara ingkang nyêkapi. Badhe kasambêt.
Nalika ing dintên malêm Salasa tanggal kaping 21/22 Agustus kapêngkêr punika, pakêmpalan Putri Narpawandawa adamêl parêpatan warga, wontên ing dalêm Wuryaningratan, cacahing warga ingkang rawuh kirang langkung 160 para tamu kakung watawis priyantun 50 wanci jam 1/2 8 sontên, pangarsa G.B.R.Aj. Wuryaningrat amêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Sadhèrèk, parêpatan dalu punika kula wiwiti, kanthi ngaturakên panuwun tuwin pambage raharja, rawuh panjênêngan sadaya.
Mênggah wigatinipun parêpatan mirunggan dalu punika, parlu nampèkakên partisara (tôndha warga), saha pranatan baku dalah sacaranganipun, ugi badhe ngêsahakên pranatan layadan Putri Narpawandawa.
Kajawi punika nama tinuju ing ênu, dene warga ardana Narpawandawa, Kangjêng Radèn Tumênggung Dhoktêr Wedyadiningrat, kaparêng minangkani panêdhanipun pangrèh Putri Narpawandawa, ing dalu punika asêsorah bab kuwajibanipun wanita.
Sajatosipun pangrèh pancèn gadhah sêdya badhe damêl kursus, ingkang migunani dhatêng para putri. Ananging kandhêg, sabab dening katingal para santana dalêm dèrèng dêrêng sarta kawontênanipun warga-warga wêkdal punika, sanadyan cacahipun mèh kalih atusan, amung kathah ingkang sampun botên sagêd ngangge pigunanipun kursus-kursus, mila pêpuntonipun pangrèh, sabên-sabên badhe amung andamêl pêpanggihan kemawon, parlu ngrakêtakên sêsrawungan ngiras mirêngakên sososêsorah. ingkang tundonipun [tundonipu...]
[...n] ngindhaki kawruh dhatêng para warga.
Botên langkung pangrèh amêmuji, mugi tumuntên angsala warga ingkang wancinipun taksih ambêtahakên dhatêng kursus-kursus wau, amila pangrèh angajêng-ajêng kaparênga
kadumugènipun ingkang sinêdya kasêbut ing nginggil, sapunika parêpatan kula bikak.
Satêlasing rêmbag-rêmbag kaparluanipun Putri Narpawandawa, kados ta: maos pèngêtan parêpatan warga ingkang kapêngkêr, nampèkakên partisara dhatêng para warga anyar, nampèkakên buku dalah sacaranganipun, saha ngêsahakên pranatan layadan (badhe kaêwrat ing organ ngajêng) dhatêng
Kajawi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, rêringkêsan manggènipun petangan ingkang tumrap griya sanès-sanèsipun, kados ing ngandhap punika:
Paringgitan, pasanggrahan, sami kadhawahakên kitri, kados pandhapa, langgar, griya pawon, gêdhogan, kandhang rajakaya, sami kadhawahakên gana, kados
Mênggah têgêsing pikajêngipun têmbung petangan ing nginggil wau: pangudaraosipun, wêwaton ingkang wontên pangintên, bokmanawi pikajênganipun minôngka pangajap utawi pêpuji dhumatêng kasaenan, kados ta: têmbung: sri, têgêsipun pangan, utawi rajabrana. Kamulyan saha padhang, dados anggènipun petanganing griya kadhawahakên, sri wau, ing pangajap utawi ing pamuji supados ingkang angênggèni sagêda karêjêkèn, inggih punika botên kakirangan têdha, saha sagêda sugih rajabrana, manggiha kamulyan sarta padhang manahipun.
Sarèhning têmbung: sri, punika gadhah têgês malih, pantês, saha kabagusan, milanipun wontên pamanggih bokmanawi pikajênganipun minôngka pakèn, supados ing kanggenipun sarta supados pandamêling wangun utawi garapanipun kaangkah bagus utawi pantês warninipun.
Kitri: têgêsipun têtanêman, bokmanawi kapêndhêt saking ayom, utawi edhumipun, mênggah pikajênganipun, ingkang angênggèni dipun ajap utawi dipun pêpuji asrêpipun, asrêp wau warni-warni, asrêping badan, asrêping manah utawi botên sarang rijêki sabarang gadhahanipun, cêkakipun supados ingkang ngênggèni sagêd sênêng sêgêr kawarasan.
Wontên malih pamanggih bokmanawi pikajênganipun minôngka pakèn, supados pandamêlipun amung saparluning kanggenipun, dados petanganing pandhapa paringgitan, saha pasanggrahan, sami kadhawahakên kitri wau supados pamêdalipun amung kaangkaha santosa awètipun kemawon, kados wit utawi tanêman taun, botên prêlu mawi rêrênggan kathah kados griya.
Gana punika kajawi têgês sanès-sanèsipun, anggadhahi têgês gatra, mila petanganing gandhok, pawon, gêdhogan saha kandhang rajakaya sami dipun dhawahakên gana, punakapunika. bokmanawi saking pangajab utawi pamuji sagêda isi wujud utawi barang awit saking kasugihanipun ingkang gadhah. Wontên pamanggih malih bokmanawi minôngka pakèn, supados amung kadamêla sapêrluning kanggenipun kemawon, gandhok sapanunggilanipun wau botên susah kadamêl sae kados griya, amung anggêripun gatra utawi wujud kemawon, amargi trêpipun kapering parlunipun namung kangge wadhah botên dipun angge sawangan.
Liyu, raosipun kados lêsah utawi lêsu, mila regol, bangsal, pasowanan, sami kadhawahakên liyu. Punika bokmanawi supados ingkang lumêbêt ing regol, manggèn ing bangsal utawi pasowanan wau sampun ngantos gadhah daya karosan utawi kapurunaning manah, rumaosa lêsah-lêsu, amung kumambang karsanipun ingkang kagungan regol saha bangsal pasowanan wau.
Wontên pamanggih malih bokmanawi amung minôngka pitêdah, amargi têmbung liyu wau manawi lêrêsipun, layu: sami ugi satunggal, dados satunggal,
kados upaminipun têmbung asah-asah dados isah-isah, lancip dados lincip sasaminipun, kajawi atêgês sanès-sanèsipun, gadhah têgês lajêng utawi larut, dados amung nelakakên, regol, bangsal saha pasowanan wau, pancèn botên dipun angge wadhah utawi pasimpênan barang botên dipun ênggèni salaminipun, amung kadamêl langkung minôngka ampiran, utawi pakèndêlan.
Pokah, bokmanawi pikajênganipun têmbung pokah gadhah pangajap saking sêsak kêbaking isi, mila petanganing panggenan parimataning barang saha lumbung kadhawahakên pokah, supados ngantos pokah saking kêbak barang, utawi kêbak pantun.
Wontên pamanggih malih manawi lêrêsipun pakah sami ugi têmbung okèh, mênggah pakah wau raosipun pêncar, utawi babar, dados panggenan punika isinipun sagêda babar dipun angge, babar dipun têdha, pikajêngipun kacêkapa, botên kirang malah tirah, utawi panggenan punika pancèn kangge pasimpênan wujud ingkang kapêncarakên, kados ta: katêdha sabên dintên ing sabatihipun utawi badhe kangge wiji.
Kajawi punika wontên pamanggih malih, sagêd ugi pandamêlipun panggenan parimatan barang saha lumbung wau ingkang langkung parlu kêdah wiyar botên susah bagus, amargi parlunipun amung kangge parimatan barang utawi pantun, sampun ngantos sêsak, sanadyan sae manawi kirang wiyar badhe sêsak, punika botên pikantuk, barang utawi pantunipun badhe kocar- kacir.
Mênggah nalaripun sawarnining ukuran sami ngangge waton kaki, dim utawi sêtrip kados ing ngajêng wau, amargi punika ingkang kagêm ing karaton, utawi para agêng sapunika, punapadene para priyantun sanès- sanèsipun ugi wontên ingkang ngangge wêwaton makatên. Manawi ing kinanipun wêwatoning ukuran wau saking pêcak, kilan, têbah utawi dhêpanipun ingkang gadhah griya sapanunggilanipun, malah ing samangke ugi taksih wontên ingkang ngangge ukuran makatên. Wondene wiwitipun kalampah ukuran kaki, dim utawi sêtrip, saking kintên sawêg kiwa têngênipun 50 taunan.
Balungan griya punika anjing-anjingan utawi cathokanipun, kêdah mawi dipun corèk utawi kagêthêk ing tatah, dhapuring gêthêkan warni-warni, wontên ingkang mrapat,
wontên ingkang kaistha tapaking pêksi bango, utawi sanès-sanèsipun, parlunipun wontên ingkang amung minôngka têtêngêr supados botên kalintu cathokan utawi anjing-anjinganipun, wontên ingkang kaanggêp gadhah angsal sae, mênggah têtêngêr ingkang kaanggêp gadhah angsar sae wau, warni sakawan, wujud saha namanipun kados ing ngandhap punika.
saka, sunduk, kili, tumpang, singup, utawi badaning balungan sanès-sanèsipun, ingkang nama agêng, sami wontên sacêlaking cathokan, utawi anjing-anjingan, satunggal-satunggaling têtêngêr kêdah sami kalihan têtêngêr ingkang tumrap ing gathukan, utawi anjing-anjingan kancuhan, kados ta: saka ingkang têngêran narasunya, punika balandar pangêrêt utawi pamidhangan saha sunduk kilinipun, ingkang pancèn gumathok utawi kaanjingakên purusing saka wau ugi kêdah katêngêran narasunya, manawi ingkang mawi têtêngêr ganeya, gathukanipun ugi sami ganeya, makatên sasaminipun. Taksih wontên sambêtipun.
Nalika Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes isih padha ngandikani wong akèh mau, dumadakan ditekani déning para imam, penggedhéné sing jaga Pedalemané Allah, lan wong Saduki.
4:2 Wong-wong kuwi padha nepsu, sebab para rasul padha mulang wong akèh, yèn Gusti Yésus wis wungu saka ing séda. Srana mengkono mbuktèkaké yèn wong mati bakal katangèkaké.
4:3 Rasul loro mau nuli dicekel lan ditahan ana ing pakunjaran nganti dina ésuké, merga nalika semana wis soré.
4:4 Nanging wong-wong sing padha ngrungokaké piwulangé para rasul mau akèh sing padha precaya, nganti cacahé wong lanang sing precaya mundhak dadi kira-kira limang èwunan.
4:5 Ésuké para pengarepé wong Yahudi, para pinituwa lan para ahli Torèt padha ngumpul ana ing kutha Yérusalèm.
4:6 Padha nganakaké pirembugan karo Imam Agung Anas lan Kayafas, Yohanes lan Alèksander, sarta wong kabèh, sing kagolong kulawargané Imam Agung.
4:7 Para rasul mau didhawuhi ngadhep, nuli ditakoni: “Kepriyé enggonmu marasaké wong lumpuh wingi kaé? Kowé padha olèh pangwasa saka endi lan atas saka jenengé sapa?”
4:8 Rasul Pétrus kapenuhan ing Sang Roh Suci, nuli matur: “Para pemimpin tuwin para pinisepuh, ingkang kula urmati.
4:9 Sarèhning kula samenika sami dipun priksa bab pendamel saé ingkang sampun kula tindakaken dhateng tiyang lumpuh menika, sarta panjenengan sami kepéngin pirsa kadospundi kelampahanipun.
4:10 Mila mugi ndadosna ing pamirsa panjenengan lan umat Israèl sedaya, bilih tiyang ingkang wonten ing ngarsa panjenengan menika kasarasaken, margi saking pangwaosipun Gusti Yésus saking Nasarèt ingkang sampun panjenengan salib, ingkang sampun kawungokaken saking séda déning Gusti Allah.
4:11 Inggih Gusti Yésus menika ingkang kasebut ing Kitab Suci, mekaten: ‘Watu sing ditampik déning para ahli gawé omah, malah dadi watu sing gedhé dhéwé gunané.’
4:12 Kawilujengan menika dhatengipun namung saking Gusti Yésus, lan mboten saking tiyang sanès. Sebab ing sakurebing langit menika mboten wonten asma sanèsipun ingkang dipun paringaken déning Gusti Allah dhateng manungsa, ingkang dados mergining kawilujengan kita.”
4:13 Para warganing Pradata Agama padha gumun marang kekendelané Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, apa menèh padha ngerti yèn para rasul kuwi wong lumrah lan dudu wong weton sekolahan dhuwur. Wong-wong mau nuli padha kèlingan yèn rasul-rasul mau tau ndhèrèk Gusti Yésus.
4:14 Nanging para wargané Pradata mau padha ora bisa muni apa-apa, jalaran padha weruh wong sing diwarasaké kuwi ngadeg ana ing sandhingé para rasul.
4:15 Mulané Pradata banjur akon rasul-rasul mau metu saka kamar. Pradata banjur nganakaké pirembugan dhéwé,
4:16 tembungé: “Tiyang-tiyang menika badhé kita menapakaken? Saben tiyang ingkang manggèn wonten ing kitha Yérusalèm sampun mangertos, bilih tiyang kalih menika sampun damel mujijat ingkang ageng. Prekawis menika mboten saged kita bantah.
4:17 Nanging supados prekawis menika mboten saya kawentar, prayogi menawi tiyang-tiyang wau kita ancam kémawon, supados sampun pisan-pisan nyariyosaken dhateng sinten kémawon bab Yésus.”
4:18 Rasul loro-loroné nuli dikon mlebu menèh, lan diancam supaya aja pisan-pisan nyebut utawa memulang bab Gusti Yésus.
4:19 Nanging Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes mangsuli: “Panjenengan kula aturi nggalih piyambak, pundi ingkang leres wonten ing ngarsanipun Gusti Allah, nuruti dhawuh panjenengan, menapa manut dhateng dhawuhipun Gusti Allah.
4:20 Sebab kula sami mboten saged mèndel nyariyosaken prekawis ingkang sampun kula tingali lan kula pireng piyambak.”
4:21 Pradata ora bisa nemokaké prekara sing kena dienggo alasan ngukum Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, mulané saya banget olèhé ngancam. Éwadéné para rasul nuli diluwari, sebab wong kabèh padha memuji asmané Gusti Allah merga lelakon mau.
4:22 Awit wong sing diwarasaké srana mujijat kuwi umuré wis patang puluh taun luwih.
4:23 Sawisé diluwari, Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes nuli énggal-énggal bali marani kanca-kancané lan nyritakaké apa sing dikandhakaké déning para pengareping imam lan para pinituwa.
4:24 Bareng krungu critané para rasul mau, wong kabèh nuli padha bebarengan matur marang Gusti Allah mengkéné: “Dhuh Allah ingkang nitahaken langit lan bumi, seganten lan saisinipun sedaya,
4:25 srana Roh Suci Paduka sampun ngandika lantaran abdi Paduka Sang Prabu Dawud, leluhur kawula mekaten: ‘Yagéné wong sing ora wanuh marang Gusti Allah padha nepsu, ngengancam, yagéné para bangsa padha ngrancang nindakaké sing tanpa guna?
4:26 Para raja ing donya padha tata-tata arep perang, lan para pangwasa padha nglumpuk arep nglawan marang Pangéran lan Sang Kristus.’
4:27 Awit Sang Prabu Hérodès lan Gubernur Pontius Pilatus pancèn sampun sarembag kaliyan tiyang kapir lan tiyang-tiyang Israèl wonten ing kitha ngriki sumedya nglawan dhateng Gusti Yésus, Abdi Paduka ingkang setya, ingkang sampun Paduka wisudha dados Sang Mèsias.
4:28 Anggènipun sami nglempak wau margi badhé nindakaken samukawis ingkang wiwit-wiwitan mila sampun Paduka temtokaken kanthi pangwasa, miturut ing kersa Paduka piyambak.
4:29 Déné samenika, dhuh Pangéran, mugi Paduka kersa nguningani pangancamipun tiyang-tiyang menika dhateng kawula sedaya, lan para abdi Paduka mugi sami kaparingana kekendelan salebetipun sami martosaken Injil Paduka.
4:30 Mugi Paduka kersa nguluraken asta Paduka kanggé nyarasaken sesakit, lan keparenga kawula sami nindakaken kaélokan-kaélokan tuwin mujijat-mujijat krana asmanipun Gusti Yésus, Abdi Paduka ingkang suci menika.”
4:31 Sawisé rampung enggoné ndedonga, panggonan sing kanggo ngumpul mau horeg. Wong-wong mau nuli padha kapenuhan ing Roh Suci sarta padha ngabaraké Injil klawan kendel.
4:32 Kabèh sing padha precaya mau padha rukun nunggal ati lan pikiran. Ora ana wong sing nganggep barang-darbèké kuwi duwèké dhéwé, nanging apa saduwèké diduwèni bebarengan.
4:33 Para rasul padha awèh paseksi klawan pangwasa gedhé bab wunguné Gusti Yésus saka ing séda. Déné Gusti Allah nglubèraké berkah marang wong mau kabèh.
4:34 Ing pasamuwan mau ora ana wong siji-sijia sing nandhang kekurangan, merga wong sing padha duwé palemahan lan omah, padha diedol,
4:35 pepayoné nuli dipasrahaké marang para rasul. Dhuwité banjur diedum-edum marang wong-wong sing padha mbutuhaké, miturut gedhé ciliking kebutuhané.
4:36 Semono uga Yusuf, sing déning para rasul disebut Barnabas (tegesé panglipur), wong Lèwi saka pulo Siprus,
4:37 ngedol pategalané. Déné dhuwit pepayoné nuli dicaosaké marang
Atur kawula Mas Angabèi Jimat. Ingkang mugi katur ing parentah pasowan mangu ing Kapatihan.
Kawula nyuwun adil pangwasanipun ing parentah, ingkang kawula suwunakên adil, pangwasanipun ing kangjêng parentah agêng, kala ing dintên Sêlasa kaping 6, wulan Jumadilawal, ing taun Jimawal, ôngka 1765.
Momongan kawula lurah juru kunci awasta pun Iman Raji, punika mogok, botên purun kawula ladosakên ing pasowan pradata dalêm. Anggènipun kagugat dhatêng pun Murtaja, lajêng kesah pepe dhatêng kantor, ambêkta
amargi kontên kakunci, lajêng pun Iman Raji kula dhawahi tumapaka sadamêl-damêlipun. Kados ingkang sampun kalampahan, pun Iman Raji mopo, ngakên botên dados rencang rèh kula, [ku...]
[...la,] sorok kula pundhut botên suka.
Sarêng ing wulan Ruwah kaping 10, kawula kadhawahan dhawah dalêm, badhe anyadran wulan kaping 15, lajêng kawula utusan ngupadosi Iman Raji, amundhut sorog wau, ngantos gangsal dintên. Botên pinanggih, sarêng pinanggih, sorog kula pundhut inggih botên suka, kula dhawahi tumapak ing sadamêlipun inggih botên purun.
Lajêng kula andhatêngakên prapat mônca gangsal. Anyaidakên igatipuninggatipun. Iman Raji, kados ing ngajêng wau, kônca prapat lajêng sami angyêktosakên. Dhatêng pun Iman Raji, wangsulanipun Iman Raji inggih botên ewah kados ing ngajêng wau, saha ngakên sampun kapiji ing kantor piyambak.
Kula lajêng lapur ing Kangjêng Bêndara Pangeran Ariya Widura, inggih lajêng amaringi sêrat dhawah dhatêng Iman Raji, andikakakên tapak ing sabarang damêlipun. Mênawi botên purun tapak, sorok kapundhut. Aturipun Iman Raji inggih
ambêdhat kunci kontên pêsarean. Inggih lajêng kawula bêdhat.
Krêsa dalêm ingkang sinuhun, nyadran wulan kaping 15 wau ngantos sande, sarêng kunci sampun kawula bêdhat, lajêng kawula lapur ing Kangjêng Bêndara Pangeran Ariya Widura, saha kawula kaparingan dhawah, saèstonipun sadranan dalêm, ing dintên Kêmis kaping 17.
Ingkang punika kawula botên suka botên narima, kula suwun paukumanipun, ing pangwasanipun ing nagari, anggènipun damêl kalêpatan pun Iman Raji, akathah-kathah, dhumatêng awak kawula.
Kala katur ing parentah, ing dintên Slasa kaping 15,
Polifenol (poliphenol) ya iku klompok bahan kimia kng ndarbèni luwih saka siji unit fenol saben molekul.[1] Polifenol ditemokaké kanthi alami ing tetanduran.[1] Polifenol migunani kanggo mènèhi werna ing tetanduran, tuladhané werna godhong nalika alum utawa arep gogrog.[1] Polifenol alami uga ngayomi tanduran nglawan patogen, parasit, lan predator.[2] Jinis polifenol kang paling asring ditemokaké ing tetanduran ya iku flavonoid, asam fenolat, catechin, anthocyanin, isoflavin, quercetin, lan resveratrol.[1] Wis akèh penelitiyan kang njlèntrèhaké yèn polifenol ndarbèni mupangat kanggo awak manungsa.[1]
Sumber Polifenol[besut | besut sumber]
Woh-wohan, jejanganan, lan teh kalebu panganan kang ngandhut akèh polifenol.[1] Stroberi, blackberry, apel, delima, anggur, pir, lan plum kalebu woh-wohan kang ngandhut polifenol kang dhuwur.[1] Déné jejanganan kang ngandhut polifenol ya iku kubis, brokoli, bawang, peterseli, lan seledri.[1] Kajaba iku, polifenol bisa ditemokaké ing anggur abang,
kayata flavon, flavonoid, lan isoflavon kang dimagertèni nduwèni sipat antioksidan.[1] Antioksidan iki dipracaya nduwé khasiat ningkataké kemampuan anti-inflamasi lan kanggo kekebalan awak.[1] Kandhutan antioksidan ing polifenol bisa netralaké radhikal bébas kang nduwé èfèk ngrusak sèl-sèl lan jaringan awak lan uga bisa ngalang-ngalangi prosès dadi tuwa amarga radhikal bébas kasebut.[1] Polifenol uga nguwataké sistem kekebalan awak kanggo njaga kasarasan lan nyegah tuwuhé penyakit.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Polifenol&oldid=1067176"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016Kimiya	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.45, 23 Juli 2016.
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora
xxxalgo.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
nyumurupi manunggale KAWULA GUSTI, apa dene pratikele supaya bisa damang gelare Sastra Cetha, yaiku tulisan kang nyata, tulisan kang muni dewe tanpa diwaca yaiku blegere urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana).
Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane wong kang berbudi cukup, lire wong kang ngenggoni sipat-sipat kamanungsane, awatak asih marang sapadane tumitah, ambeg welasan gelem tetulung tanpa pamrih apa-apa, sing tumrap awake dewe lsp. Yen menawa tetembungan saiki, ya wong sing ajiwa sosial, kang gemblengane banjur dadi wong sing bisa ngayomisesamaning ngaurip tanpa melik apa-apa.
Mung perlu wae diimuti yen sipat sing kaya mangkono mau senajan ta becika pisan nanging yen kurang wicaksana anggone ngetrapake wahanane malah dadi kosok balen. Welas marang sak pada-padane tumitah kan kanti wicaksana iku ateges welas marang soksapoa kang mula pancen patut lan wajib diwelasi. Karana yen ora mengkono dadine malah banjur welas tanpa alis, semono uga ngenani prakara tetulung, yen kleru cak-cakane wahanane malah malah ngapitunani sing ditulung. Dadi bakune tindak kautamankasebut ing duwur kang kudu dilekasi adedasar kawicaksanan iku, kajaba wujud dadi kasuyatan uga kudu kang wahanane ora bakal agawe kapitunane jiwa maran sapa wae kang ditamnduki kautaman mau.
Tindak sing kaya mangkono iku ateges nuhoni dharmaning ngaurip amrih rahayuning jagad, mungguhung jagad pakeliran kaya lekase Sri Ramawijaya sing tumanduk marang maharesi Subali ing Guwa Kiskenda lan Rahwanaraja ing Ngalengkadiraja, utawa lekase Sri Kresna ing Dwarawati sing tumanduk marang para kadang Kurawa jroning perang Barata Yuda Jayabinangun. Kawicaksananing amrih rahayuning bawana nganti pantog tekan “tegel” ngrampungi para kang pada tumindak dur. Ora kena rasa sengit utawa getting, nanging karana rasa welase. Yen ta ora enggal disirnakake, kajaba kang pada ngawaki bakal saya gede durhakane, kahanane jagad uga banjur ora bakal leren
tumimbal-balik lire : sing sapa ngayomi liyan, prasasat ngayomi pribadine. Tabate ora ana liya kajaba mung kabecikan lan babrayan mesti gede panarimone marang wong kang sipate kaya mangkono mau.
Anadene kang diarani bisa mranata lakune nafsu lan meper sakehing pakarti kang tuwuh saka rangsang saya krekating jasad kadagingan iku, mranata bekaning urip lair lan bekaning urip batin. Bekaning urip lair kang tuwuh dening pakartining pancadriya lan bekaning urip batin kang tuwuh dening ubaling nafsu patang perkara, yaiku ;
ora dikendaleni, lire diuja tumindak ing salonggar-longgare, wahanane tumrap salira pribadi banjur dadi mbakar kasenengan lan kemareman, ambeg candala ing budi, watak dara cidra, demen fitnah lan nganiyaya ngumbar nguja ubaling nafsu, dene ing sabanjure dadi demen marang tumindak
pada mujudage sambeganing laku tumraping urip ya lait ya batin.
Ing sarehne wis bisa meper hawa nafsu lan ngeker
iku bisa lestari slamet iku kudu katindakake kalwan tanpa leren ing salawase urip, kanti awawaton sing wis ditetepake dening ngelmune, lakune supaya bisa tetep, ojo kongsi sulaya karo gegebengane.
Mula mangkana jalaran samangsa wis niyatingsun nggilud marang sawijining ngelmu, panggilutu kudu sing kalawan temenan, ora kena sulaya utawa nyulayani sakabehing angger-angger jer kabeh mau kena ingaranan sawijining prajanji kang kawetune lan kalakone mung sapisan. Bener ya sapisan iku, yen ta luputa ya ora kena diambali maneh dadi samangsa ora ngati-ati, wahanane bisa drawasi.
Srana kang bisa kanggo ngayuh marang iku mau kabeh kajaba tindak kaya kang wus kawedar ing katerangane ing duwur uga kudu bisa manunggalake KAWULA lan GUSTI, ya manunggalake raga lan sukma. Rehne karo-karone iku manunggal lan blegere pada dai prasemon gaibing Hyang Widi, ing samubarang rehe kudu sing kalawan tumata, solah bawa, muna-muni lsp. Kudu tansah diemuti yen kabeh mau atas asmane Pangeran. Tindakake roga karono dikemudeni dening sukma, dadi uga ateges tindake nyawa, tindake kawula pada karo tindake Gusti jer loro-lorone manunggal ana ing badan sawiji.
Ing antaran srana kang menika warna, srana panggayuke bisa kanti nggladi murih lair lan batine bisa tumata lan tentrem, meneng, wening lan dumunung – Tegese meneng iku ya menenge raga kang kaprabawa dening nafsu, wening iku weninge pikir, ngedohake gagasan sing tumuju marang tindak ora perlu lan ora utama, temah dumunung ana ing pusaraning gegayuhan. Jiwa raga sakojur gumolong gilik dadi siji ngadepi pajumbuhan kang pratitis nganti bisa klakon.
Yen laku sing kaya mangkana mau bisa digawe pakulinan lan bisa ajeg, samangsa ana gawe parigawe
tatas. Satumungging rimbagan, gilig kaya gilige jladren kang munggah ing cithakon.
Surasane ngelmu sejati iku yen dirasakake temenan mula pancen nyenengake, karana bisa miyak sakabehing warana sing nutupi gaibing Pangeran bisa gelar wewadine jagad dalah saisine kabeh, wiwit kang agal kasar, nganti tekan sing alus ngrawit.
Mula keh-kehane banjur dadi kasegsem, kentir ing daya enggala bisa nyakup sakabehing isine wiwit “HA” nganti tekan “NGA”. Sing kaya mengkene iki njalari kurang pramareming panggudi lan suusurapane banjur mung grambyangan wae, kebat-kliwat, iki marga saka kapiluyune – malah marga anggone kayungyun lan kesusu nyumuruppi iku mau, nganti lali ing weweka. Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni reh kebatinan.
Tindak sing kang kaya mangkono mau kajobo ora prayoga, ugo ora bener, nyamari banget. Mula kudu sing bisa mapanake giludane ngetrapake surasaning ngelmune kalawan kawicaksanan – Tindak lan tanduk solah bawa muna-muni supaya sing tumata, tajem prayitna lan was pada ing samubarange katone jatmika.
Kanti laku kang kaya mangkono mau sarta kanti tansah nggladi murih Gusti manunggal lan Kawula samangsa wis bisa nyandhak marang tataraning gagayuhan kang sejati pindane prasasat bisa nemu pepadang kang sumunar cahyane amblerengi.
April 15, 2011 – 9:30 am Mugi mugi ngelmu meniko tansah mugunani marang sepodo podo, lan bisa rahayu slamet lan angsal pepadhang saking Gusti
engkang mboten jujur. Hanangeng podo ngaku bener siji lan sijine…wes koyo koyo dlamak ane ngancek swargo. Seneng duding duding podo
mung wong jowo dudu wong arab. Aku Duwe Gusti kono yo Duwe Gusti. Gusti kuwi mung siji ojo podo nyalahke lan nyeleh ke.
September 28, 2010 – 10:56 pm Hem, hem, hem . . .
September 28, 2010 – 1:40 am Sadat tanpo sadu
September 20, 2010 – 2:20 am Nyuwun sewu….
Kulo meniko radi mboten paham basa kromo, dados radi angel anggenipun mahami sedaten tulisan Mas Kumitir. Koyone menawi basa ngoko, mungkin inggih mboten saged paham sedanten. Tapi kulo sanget remen lan cocok ing penggaleh ( intuisi ). Menawi ngagem basa Indonesia pripun Mas….??
BAb manunggaling kawulo gusti, bathin saged narimah, meski sedanten basa kang kaserat mboten paham sedanten.
August 28, 2010 – 6:19 pm salam rahayu.
sarujuk,sedoyo ingkang sinerat dening kang kumitir menawi dipun raosaken
saget nggugah krentek nguri uri warisan leluhur
nyuwun duko, menawi kepareng lan wonten wekdal, dalem saged kepangge. Nuwun
Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni
mbok menawi wonten sing ngertos alamat ipun mas
niki wong suroboyo mas,mbok menawi smpeyan purun nambahi arti bhs indonesia,kulo tambah remen mas.,matur nuwun sanget
March 20, 2010 – 7:32 pm nggih makaten kulo saged ngringkes bilih sedoyo ingkang kagungan asma meniko kedah wonten blegeripun. mboten namung tembung jare kemawon toh eyang.lha menawi ingkang disebat alloh puniko kados pundi ?NUWUN SEWU . kulo sakrujuk kalih penemunipun jeng lemah bang,lan tiyang jawi lintunipun. menopo leres eyang. nyuwun duko ingkang kathah
October 20, 2009 – 7:28 am nyuwun sewu nggih para sedherek ingkang kinurmatan. kulo piyambak mboten nyana lan mboten ngira mbok bilih wonten situs jawi ingkang sae.
3:1 Hé, wong-wong ing tanah Galatia, bodhomu koknemen! Sapa ta sing nasaraké kowé? Bab sédané Sang Kristus ing kayu salib kuwi wis dakterangaké sakatogé marang kowé!
3:2 Coba wangsulana pitakonan iki: Apa enggonmu nampani Rohé Gusti Allah kuwi merga saka enggonmu netepi Angger-anggering Torèt, apa merga saka enggonmu ngrungokaké lan precaya marang Injil?
3:3 Bodhomu kokkebangeten temen! Kowé wis miwiti uripmu sing anyar srana Rohé Gusti Allah, apa kowé saiki arep mungkasi uripmu sing anyar mau nganggo kekuwatanmu dhéwé?
3:4 Apa sing koklakoni seprana-sepréné kuwi muspra, ora ana gunané babar-pisan?
3:5 Apa enggoné Gusti Allah maringaké Sang Roh Suci lan gawé mujijat pirang-pirang ana ing satengahmu kuwi merga saka enggonmu netepi Angger-anggering Torèt, apa merga saka enggonmu ngrungokaké lan precaya marang Injil?
3:6 Kaya sing katulis ing Kitab Suci tumraping Rama Abraham: “Panjenengané precaya marang Gusti Allah, lan precayané mau kaanggep déning Gusti Allah dadi penggawéné Abraham enggoné nglakoni kersané Gusti Allah.”
3:7 Menawa mengkono kowé banjur ngerti, yèn sing dianggep turuné Abraham sing sejati kuwi wong sing precaya.
3:8 Kitab Suci wis nyebutaké yèn Gusti Allah bakal ngrukunaké wong kapir karo sarirané piyambak landhesan precaya. Mulané Kitab Suci wis luwih dhisik martakaké kabar kabungahan marang Rama Abraham, surasané mengkéné: “Merga kowé, sakèhing bangsa ing bumi bakal diberkahi déning Pangéran.”
3:9 Rama Abraham precaya, lan diberkahi; semono uga wong precaya padha diberkahi kaya Rama Abraham.
3:10 Kabèh wong sing ngendelaké Angger-anggering Torèt, kuwi uripé dikwasani déning laknat, sebab ana tulisan mengkéné: “Kenaa ing laknat wong sing ora nglakoni samubarang sing katulis ana ing Angger-anggering Torèt klawan setya.”
3:11 Lan ya wis cetha yèn ora ana wong sing karukunaké karo Gusti Allah merga enggoné netepi Angger-anggering Torèt, sebab Kitab Suci mratélakaké: “Wong sing kaanggep bener utawa karukunaké karo Gusti Allah kuwi bakal urip merga saka enggoné precaya.”
3:12 Angger-anggeré Torèt kuwi dhasaré dudu iman; kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Sapa sing nglakoni kaya surasané angger-angger, kuwi bakal urip déning angger-angger mau.”
3:13 Nanging Sang Kristus wis nebus kita saka laknaté Angger-anggering
ing laknat saben wong sing kapenthang ana ing kayu salib.”
3:14 Enggoné Sang Kristus nindakaké mengkono mau supaya berkahé Gusti Allah kaparingaké marang wong kapir lumantar Gusti Yésus Kristus lan supaya merga precaya, kita padha bisa nampani Sang Roh Suci, sing kajanjèkaké déning Gusti Allah.
3:15 Para sedulur! Aku arep nggunakaké conto sing gampang. Yèn ana wong loro padha rujuk tumrap sawijining prekara, banjur nandhatangani prejanjian, ora ana pihak sing kena mbatalaké utawa nambahi apa-apa.
3:16 Gusti Allah wis gawé prejanjian karo Abraham “lan karo turunmu”. Kitab Suci ora nerangaké: “lan karo turun-turunmu”, yakuwi wong akèh. Nanging Kitab Suci nerangaké “lan karo turunmu”, ateges mung karo wong siji, yakuwi Sang Kristus.
3:17 Sing dakkarepaké mengkéné: Gusti Allah prejanji lan janji bakal netepi prejanjiané mau. Angger-anggering Torèt, sing tekané lagi patang atus telung puluh taun sawisé prejanjian mau kaabsahaké, ora bisa ngilangaké prejanjiané Gusti Allah lan mbatalaké janjiné Gusti Allah.
3:18 Awit saupama peparingé Gusti Allah kuwi gumantung karo Angger-anggering Torèt, peparing mau rak banjur ora kadhasaraké ing janjiné. Nanging sarèhné Gusti Allah wis janji, mula Panjenengané iya ngleksanani janji mau marang Rama Abraham.
3:19 Yèn mengkono maksudé Angger-anggering Torèt kuwi apa? Torèt kuwi kaparingaké supaya nuduhaké panerak-panerak kita. Torèt kuwi gunané mung tekan sarawuhé turuné Abraham, sing kasebut ana ing prejanjian, yakuwi sing wenang nampani janji mau. Torèt mau diparingaké lumantar malaékat-malaékat marang Nabi Musa, sing dadi pantara.
3:20 Nanging janji mau diparingaké déning Gusti Allah ora ngagem pantara, awit pakaryané mau disarirani piyambak.
3:21 Apa kuwi ateges yèn Angger-anggering Torèt mau sulaya karo prejanjiané Gusti Allah? Babar-pisan ora! Sebab saupama Angger-anggering Torèt sing diparingaké kuwi bisa njalari uripé manungsa, manungsa rak banjur bisa karukunaké karo Gusti Allah lantaran Angger-anggering Torèt.
3:22 Nanging Kitab Suci nerangaké yèn manungsa sajagad iki wis kawengku déning pangwasané dosa, supaya prejanjian sing wewaton precaya marang Gusti Yésus Kristus diparingaké marang wong-wong sing precaya.
3:23 Sadurungé wong precaya karo Gusti Yésus, kita padha dikurung déning Angger-anggering Torèt kaya wong tahanan.
3:24 Dadi Angger-anggering Torèt kuwi tugasé ngwasani kita, nganti sarawuhé Sang Kristus, supaya kita karukunaké karo Gusti Allah merga saka precaya kita mau.
3:25 Saiki, bareng wong-wong padha precaya karo Sang Kristus, Angger-anggering Torèt wis ora ana paédahé tumrap kita.
3:26 Sebab merga aku precaya kowé padha dadi putrané Allah, yakuwi merga saka enggonmu tetunggilan karo Gusti Yésus Kristus.
3:27 Kowé kabèh wis padha kabaptis, dikumpulaké ana ing patunggilan mau, lan srana mengkono kowé ngrasuk sipat-sipaté Sang Kristus piyambak.
3:28 Dadi saiki wis ora ana bédané antarané wong Yahudi lan wong kapir, antarané batur-tukon lan wong merdika, antarané wong lanang lan wong wadon; ana ing patunggilané Sang Kristus kabèh dadi siji.
3:29 Menawa kowé dadi kagungané Sang Kristus, kowé uga dadi turuné Rama Abraham, lan wenang nampani apa sing dijanjèkaké déning Gusti Allah marang Rama Abraham
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Singajuruh,_Banyuwangi&oldid=1102469"	Kategori: Kacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn BanyuwangiSingajuruh, BanyuwangiKabupatèn BanyuwangiKacamatan ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 22 Oktober 2016.
Sarpakanaka lan kadang tuwané Rahwana, ing lakon wayang wong.
Sarpakanaka iku siji-sijiné putrané Begawan Wisrawa sing wadon jroning carita Ramayana. Ing vèrsi Indhia, jenengé Śurpanakha. Ing padhalangan, Sarpakanaka (Sarpakenaka) iki putrané Resi Wisrawa karo Dèwi Sukèsi sing angka telu. Kadangé tuwa Dèwi Sarpakenaka ya iku Prabu Dasamuka (Rahwana) lan Kumbakarna, déné adhiné kekasih Gunawan Wibisana.
Sarpakenaka iku wujudé buta wadon, tutuké nyrengèngès, mripaté tlelengan. Padunungané ing Guthaka. Kasektèné dumunung ing kukuné. Kukuné mawa wisa kang ampuh kaya wisané ula weling. Sing sapa kagarit kukuné mesthi tumekaning pati.
Sarpakenaka duwé garwa arané Ditya Karadusana lan Ditya Kala Nopati, bupati nayaka Alengka, peputra siji ya iku Dèwi Jarini. Senadyan wis duwé bojo loro, meksa isih kurang marem. Dèwi Sarpakenaka isih sok dhemenan karo Kala Mrica, abdi kinasihé Prabu Dasamuka.
Godha ing alasa Dhandaka[besut | besut sumber]
Nalika Rama Reghawa, Laksmanadewa, lan Dèwi Sinta manjing ing sajroné alas Dhandaka, Sarpakenaka kesengsem ndulu wujudé Rama lan Laksmana sing bagus iku. Banjur malih wanita ayu, niyaté nggodha satriya mau. Rama ora mempan digodha, merga wis duwé garwa, Rekyan Sinta. Wanita ayu iku didhawuhi nemoni Laksmana sing isih legan. Laksmana ora keguh digodha Sarpakenaka. Nanging Sarpakenaka tetep mbudidaya murih Laksmana gelem nglanggati kekarepané Sarpakenaka. Laksmana disikep wani lan banjur
iku banjur dipuntir nganti grumpung. Wanita ayu iku sambat kelaran lan sanalika badhar sejatiné wujud ya iku Dèwi Sarpakenaka kang apaès raseksi. Sarpakenaka banjur ipat-ipat nedya males ukum marang satriya sakloron.
Satekané Alengka Sarpakenaka banjur wadul marang sisihané Ditya Karadusana. Dhèwèké kandha yèn arep dirudapeksa marang satriya loro kang lelèdhang ana satengahé alas Dhandaka. Karadusana nesu banget, mula banjur lumebu ing alas Dhandaka saperlu nyirnakané satriya sing dianggep arep nyenyamah garwané iku. Nanging wusanané ora Rama Reghawa lan Laksmana sing sirna, nanging malah Karadusana sing tumekaning pati.
Sawisé mangertèni yèn sisihané sirna mungsuh Laksmana, Dèwi Sarpakenaka banjur mbujuk Rahwana supaya nyolong Sinta. Dasamuka klakon ndhusta Dèwi Sinta digawa bali menyang Alengka lan dipapanaké ana ing Taman Asoka.
Sarpakanaka pralaya[besut | besut sumber]
Ing perang Giriantara, ya iku perangé negara Pancawati mungsuh Alengka, Dewi Sarpakenaka maju ana paprangan saperlu arep males ukum marang Laksmana. Nanging wusanané, dudu Laksmana sing sirna malah Sarpakenaka dhéwé sing ngemasi pralaya.
Ing carita liya, Sarpakenaka nalika maju ing paprangan bisa nggawa banthen wadyabala wanara Pancawati kang akèh. Mula Laksmana uga banjur maju ana paprangan mapagagaké
kadhawuhan maju ana paprangan supaya ngilangi kekuwatané Sarpakenaka kang dumunung ana kukuné. Anoman tanggap ing sasmita, tangané Sarpakenaka banjur dicandhak arsa disempal kuku-kukuné. Dèwi Sarpakenaka kang wis dicekeli drijiné arep disempal kukuné iku sambat-sambat kelaran. Anggoné sambat-sambat nganti gulung-koming saéngga ora kejarag agemané padha nglingkap temah wentis lan payudarané kang weweg iku katon ngegla. Éling-éling, Sarpakenaka iku nadyan raseksi (buta wadon) nanging pérangan anggané iku pindha pawakané widodari. Anoman iya Senggana kang wektu iku isih "jaka-tumaruna" dupi priksa weweking payudara lan gumebyar wentisé Sarpakenaka sanalika kamané korut. Tumètèsé kama tumiba ing samodra, lan banjur disidhikara dadi gatra manungsa kang ing tembé kaparingan asma Dèwi Jarini. Dadi yèn miturut pakem iki, Dèwi Jarini iku anaké Dèwi Sarpakenaka patutan karo Anoman. Bareng kukuné Sarpakenaka wis klakon disempal déning Anoman, nuli Sarpakenaka linepasan jemparing déning Laksmana saéngga sirna margalayu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarpakanaka&oldid=968294"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 1 Maret 2016.
sing wenang nyusun “undang-undang” aja kur melu nonton tok… jangan-jangan dadi kepengin melu main angger weruh
akeh banget, tapi sing peduli karo gelem temandang pancen mandan angel.lha nek rika wong Peniron, wis peduli karo gelem temandang apa
Wani nranyak mring Malikul’alam
Tindak-tanduk kita miturut Hukum Illahi, ingkang garis pokokipun kados ing ngandhap punika:
Raga, tumindakipun raga kedah mengku kasusilan, tata lan tertib, jujur, ugi mboten tumindak maksiyatan. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RAGA”
Swara, swara tegesipun pangandika. Sadaya pangandika kedah mujudaken pangandikan ingkang nyata, manis, saha migunani utawi maedahi, ingkang nuju dhumateng karahayon. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RAGA”
Rasa, salebetipun raos kedah mboten wonten raos mbedak-bedakaken, upaminipun rumaos langkung lebda ing ngelmi tinimbang sadherek sanesipun, rumaos langkung pinter, lan sapanunggilanipun. Ingkang wonten namung Raos Kumawula ing Gusti, tegesipun namung ngrumaosi manawi sami-sami dados kawulaning Allah. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RASA”KINANTHI
Sucining raga punika, wujude tata lan tertib, tindak tanduk solah bawa, susila lan tata krami, manut kukuming bebrayan, kang tumuju mring basuki.
Sucining swara puniku, ana waton tri prakawis, sepisan nywara kang nyata, kapindho nyuwara manis, dene kaping tiganira, nyuwara kang migunani.
Yen suwaramu tan lugu, dhemen peprengesan sami, utawa isi fitnahan, iku bakal mbebayani, tumrap dhirimu priyangga, ana
kudu padha wruh, lan kudu padha satiti, aja dhemen migunakna, tumraping rasanireki, kanggo ngrasani mring liyan, nyenyatur alanireki.KUTIPAN SESANGGEMAN
tentreming panggalih saha sucining Rohipun, mekaten ugi ngutamekaken watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun.
tumuju dhateng kamulyan saha kaluhuran, ingkang mahanani tata tentreming jagad raya.
Sanggem tumindak leres, ngestokaken Angger-Angger Nagari tuwin ngaosi ing sasami, mboten nacat kawruhing liyan, malah tumindak kanthi sih, murih sadaya golongan, para ahli kebatosan tuwin sadaya Agami saged nunggil gegayuhan.
Sumingkir saking pandamel awon, maksiyat, jahil, drengki, lan sasaminipun. Sadaya tindak tuwin pangandika sarwa prasaja sarta nyata, kanthi sabar saha titi, mboten kesesa, mboten sumengka.
Taberi ngudi jembaring seserepan lahir batos.
Boten fanatik, namung pitados dhateng kasunyatan, ingkang tundhonipun murakabi dhateng bebrayan umum.WEWARAH 02
WUJUDING SUCI IKU, ANGAKONI KAWENGKU GUSTI, MASRAHKE JIWA RAGA, NENG JRONING KOLBU, IKU SUCI
weruh, dene gampang kalamun wus ngerti tembung kasampar kasandhung, blegering kang ngilmu, wujude wus gumelarnanging arang wong kang bisa mangerti, yen tan kawahyon ing Allah. Kang kadyeku kudu ngerti, lugunira urip neng ndonya, iku mono perlune, nyampurnakne ngilminipun, kanggo mulih mring tetep suci, ing asal-usulira, sangkan paranipun, iku padha den ungseda, iku ingkang durung ngerti, mung padha tetep Iman. Dadi urip neng ndonya iki, ora kena nguja ing kamurkan, nguja hawa napsune, kang perlu kudu weruh, wajibira manembah kuwi, sepisan nedya marna, suci jiwanipun, kapindho nurunke umat kanggo mujud tetepe ngilmu jati, ngarsaning umum ika. Kaping tiga ngupa boga sami,
bisa mujud, gawe tentreming brayat, aja kongsi padha nandhang nistip, nggayuha mring utama.
makarya iku apan kliru, ingkang tetep kudu nggauta, iku ingkang kinarsan ing Gusti, kanggo ngudi karaharjan. Kaping papat kang tetep suci, marang kekadang dhasarnya, sih tresna ing batine, wit mungguh nyatanipun, padha nunggal asal-usulneki, ing lahir miwah batinnya, tetep nunggal iku, mung iku kahananira, aja kongsi dhemen
tetep nglakoni, yen nunggal purwanira, dene nyatanipun, sapisan saka dhidhikan, kaping pindho saka tuntunan kang nisih, temahan nora padha.
Hamrih suci kabeh laku kang titi, nadyan tindak-tanduk lan pangucap, kudu kokpikir becike, murih tetep rahayu, aja kongsi nyedha mring sesami, rasakna ingkang nyata, babaring ngilmu, ing lahir-batinira, supaya tetep yen Allah iku yekti, amberkahi marang sira.WEWARAH 05
Godha ing sajroning Laku yen tuntunane kliru, kagawa ing Ati Batal, bisa mbabar tutur, tuture angandhar-andhar, iku kaya wujud yekti, nanging bakal kesasar.Niti-niti lakuning wong urip, kaya-kaya nyata-nyataa, nanging bingung atine dhewe, awit durung weruh, dunungira ing ngendi-endi, kang kacetha ing Kitab-Kitab, utawa buku-buku, wawasan ngandhar-andhar, dianggepa yen pancen wong wasis, tur dadi Dwijawara.Iku nora ngerti Dat kang Suci, ingkang nuju ing murnining jiwa.WEWARAH 06
Mung kudu ngerti sira, gawate wong ngudi ngilmi, yen kongsi kathukulan, ati pandhaku yekti, rumangsa yen luwih suci, tinimbang lan kancanipun, iku begalan.WEWARAH 07
Luhuring bangsa indonesia, marga padha anandhang iman, mujud bebrayan kang raharja, tata tentrem wujudira.WEWARAH 08
Iku poma padha elinga samya, lelakonmu madhep marang allah ika, lamun ora awas denira iman, bakal kagondhol ing ati setan, rumangsa wis dadi panuntun suci, mujud ing khaq.WEWARAH 09
Kalampahanipun saged ngawula, inggih namung saking sujud.WEWARAH 10
rahayu, larasna lan tekadira, nedya ngidhep ngarseng Hyang Mahagung, lerem tentrem lenggahira, aja sok sinambi memikir.Iku Kukuming Ngilmu Khaq, majibi teteping Ngilmu Suci, rasakna ingkang tuhu, lan kulinakna padha, saben dina yen durung mujud, alon-alon dennya sujud, supaya lerem lan wening.Iku latihane wong Iman, murih tetep atul eneng-ening, janjine tetep lugu, ngidhep ngarsaning Allah, Allah wis ngawuningani sadarum, apa ing karepira, kang mesthi den berkahi.Mengkono wajibira, lakonana kelawan titi, yen wis tetep wujud Suhul, ing kono binerkahan, bisa ngerti wajibul wujud, babaring uripira, neng ndonya tuwin neng ngakir.Semono murahing Allah, tuwin asih mring umat sami, kang tetep
padha Iman, marma kudu ingkang yekti.WEWARAH 12
Sarehne sira wus weruh, bab-bab kang ngalang-alangi, padha tentrem atinira, mung sumarah maring gusti.
aja kongsi mangro tingal, amung Allah Pangeranta, iku ingkang njaga slameting raganta, nora bakal kena den rusak ing laknat, aja lali angayoma.
Bisane suci, nyenyuda tumangkare hawanafsu, maujud ana sujud diarani Sumarah, mamardi jiwa lan raga, bisane lerem lan tentrem, maujud sumarah.Wong kang bisa mujud sumarah iku ora gampang.Daya prabawaning Ati Batal luwih hebat.Mangka mungguh kang dadi wewatakaning Ati Batal iku marga kerem marang kaendahaning alam, lan ngangsa-angsa, ora ngrasa marem, mesthi anggremet ngudi bisa katekan ing sedyane kang nuju marang kamulyan ing ngalam donya.WEWARAH 16
Lakone wong urip ika, mulane kudu dingati-ati, aja ngumbar hawanafsu iku begalaning lampah, ingkang
Lara penak tumraping pangudi aja padha angresula,pasrahna ing Allah, rahayu tekadmu, mardi Iman ingkang suci, lenggah ing Khaqira, neng Sanubarimu, iku teteping wong Iman, ingkang
Gesang ing ndonya pirantosipun brana, nanging sampun mangeran, wujudipun kerem, yen kerem memalangi. ( BANDHA DONYA )
Mangka tetepipun saking Khaq, wonten ing Sanubari. KHAQ WONTEN ING SANUBARI
Mangke angsal tuntunan saking Allah pribadi alelantaran Rasa Suci, inggih Khaqiqi, inggih Dewa Ruci wonten salebeting rasa gaib. ( KHAQIQI )
Junun iku ayem tentrem wujudipun, iku kang prayoga, amamardi Ngelmu Suci. ( JUNUN )
Kukuming tiyang Iman ingkang teguh santosa, mung siji mripatipun nuju mring Allah. ( IMAN TAUHID UTAWI IMAN BULAT 100% )
Lara penak tumraping wong kang sumarah kudu dilakoni, iku warahing para Nabi. Lakonira iya mangkana, lakune luwih sangsara katimbang sira. Mung Allah kang den kawulani, nadyan tekan pati, Nabi kuna ora wigah-wigih. Mung pasrah jia raga mring Gusti. Sumarah iku warising Nabi.
Ja lali mungguhing umat, yen sira antuk Sihing Gusti, ywa rumangsa punjul, kudu rumangsa kawula, ingkang tansah enget idheping Hyang Mahaagung, rumangsa yen kapurba ngawaki ngaras ing Gusti.
Mila makaten Karsa Allah ingkang dipun karsakaken Imanipun sampun luwar saking hawanapsu. Manawi sampun mboten kaiket badhe gampil ngidhep ing Allah. Mila sakselaning pandamelan lerem, kendel ngantos sumarah. Cak-cakanipun kaliyan lenggahan, tileman, jumeneng, kenging. Perlu lajeng saged kulina lerem. Yen sampun kulina lerem, lajeng dumugi Jinem, mboten gampil kagodha.
Sarating Khaq rujukira tentreming manah mung sungkem ing Allah.
Rujuke ana ngilmu aja nglakoni nistip, aja srakah, aja kerep nepsu, ora kena sira uja, iki pepalang.
Dhudhuking Khaq neng Sanubari, hawanapsu ora ana yen wus lenggah neng Sanubari. Anane mung kari Iman ngawula ngarseng Hyang Widdi.WEWARAH 22
BAB NYINAU SUJUD SUMARAH KANGGE SADHEREK ENGGALSaderengipun tumandang Sujud Sumarah langkung rumiyin angleremaken pancadriya sarta nentremaken penggalihipun. Lereming Pancadriya wujudipun wonten wewujudan mboten dipun tingali, wonten suwanten mboten dipun paelu/gatosaken, wonten rungu mboten dipun mirengaken, mambet ganda punapa kemawon mboten dipun ganda, wonten raos keraos ing badan sakojur mboten dipun raosaken, wontenipun namung suwung blung. Tentreming manah badhe mujudaken eneng, ening, eling dhateng Gusti Pangeranipun, inggih Allah SWT, Tuhan yang Mahaesa. Dados menawi sampun lerem tentrem tumaneming Sujud Sumarah saged mujud eneng, ening, eling.Sujud Sumarah wau saking manunggilipun angen-angen, Budi, lan rasa. Angen-angen minangka wewakiling awak/raga, Budi minangka wewakiling Purbaning Ingkang Mahagesang utawi Pepadhang, dene rasa minangka wewakiling roh/jiwa. Kempaling angen-angen, Budi, rasa, sami sesarengan sujud Sumarah lenggah wonten ing pasujudan ing Sanubari, ingkang arahipun wonten salebeting jaja. Menawi salebeting Sanubari ing jaja wau sampun wonten raos apesipun lega, anyep sakeca, nikmat munfangat, mratandhani bilih Sujud Sumarahipun sampun leres, awit raos ingkang makaten wau kaprabawan saking raosing Datullah. Menawi raosing sujud dereng wonten titik-titik saking salah satunggaling tandha ingkang kasebat ing nginggil, pratandha manawi Sujud Sumarahipun dereng leres.Manawi Sujud Sumarahipun sampun ajeg sae lan leres, salebetipun Sujud Sumarah ingkang sampun leres lan sakeca wau, sarana batos dipun parengaken nyuwun periksa dhateng Allah SWT, punapa kabetahanipun. Miturut pengalaman, mangke saged angsal jawaban wonten salebeting Sanubari kanthi tembung cekak aos saperlu kemawon. Menawi sampun kulina lajeng angsal piwulang, pendhidhikan, penerangan, penjelasan, dhawuh-dhawuh, lan sapiturutipun saking Allah SWT, lumantar Khaqiqi, utawi Raos Suci. Dangu-dangu suwanten saking Sanubari wau saged kawiyos wonten ing lesan/lathi kadosdene gineman limrah punika.Samangsa sampun dipun parengaken makaten, lajeng sadaya kabetahan kita ingkang wigatos kapareng nyuwun periksa dhateng Allah SWT.WEWARAH 23
kirang titi lan waspada, saged tergelincir wonten margining panasaran. Kamangka lampahing Ngelmu Sumarah kita punika tansah lumampah terus. Lampahing ngelmu sering nglangkungi gawat lan rumpil. Saklebeting Iman kita wonten lelampahan ingkang tansah lelawanan ( ngaler-ngidul ), inggih punika Khaqiqi lan Batal, leres lan lepat, sae lan awon, lan sapiturutipun.Manah Batal sering mowor sambu, ngaken manawi piyambakipun ugi Allah utawi Khaqiqi, mangka wujudipun tunggal saawak kita, ugi saged suka piwulang, tuntunan, dhawuh, keterangan ingkang mawarni-warni sanget, menawi kirang titi lan waspada, saged dipun pengaruhi dening ingkang mowor sambu wau.Menawi ingkang mowor sambu wau ingkang pidhato, sadaya para kadang ingkang mirengaken raosipun mboten sakeca sarta mboten pitados maksud ingkang dipun andharaken wau, satemah nukulaken manah gela, cuwa, bimbang, mboten marem sarta mboten pitados.Akibatipun lajeng sami mangu-mangu anggenipun badhe ngudi Ngelmuning Allah. Punika sadaya dhedhasar saking kenyataan, sauger tiyang ingkang dipun tunggangi dening ingkang mowor sambu wau, inggih punika akibatipun ingkang mirengaken tetep sami mekaten.Menawi saking Allah lumantar Khaqiqi, raosipun sakeca lerem tentrem ayem. Warahipun saged ngengingi dhateng para hadirin kanthi tenang, suraosipun wewarah saged katampi kanthi cetha lan terang.Menawi sampun kathah wewarahipun, kedah ngatos-atos saha titi waspada sampun ngantos wonten ingkang mowor sambu ngaken-aken Allah. Sarehning dereng mangertos pundi ingkang leres lan pundi ingkang lepat, menawi wonten kenyataanipun, punika saking Allah lumantar Khaqiqi, menawi mboten wonten kenyataanipun, punika saking ingkang mowor sambu wau.Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi dipun gega, saya dangu saya berkembang, kumaluhur, egois. Punika tumrap dhateng sok sintena kemawon.WEWARAH 24
anuksma rasane, ing tingal sih rasane kang urip, kumpule dumadi, raos sakahetung.Mapan aling wijining
tunggale sawiji sampurnane dadi wong.Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune.Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh .Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku
kang ngawruhi, lir kaca dinulu .Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu.Jisim alus tan kena
sumrah kabeh ing raga nikmate, suka nikmat tan wonten kuwatir, tan ngraos darbeni, sedaya pan kumpul.Lamun sira yen arsa aguling, tan dyanen sayektos, napas ira pan iku yektine,
wus manjing, ing jro manah awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan
dadekake, pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun.Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi,
pan ora kaetung.Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh.Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun.Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun.Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku.Ingkang
kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung.Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu.Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu.Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan ciptanen dadine sawiji, iya ruh ilafi, dadine jeng
Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining wewejangan surasaning ngelmu kasampurnan dewe-dewe, wiyose iya uga asal saka Dalil Hadis Ijmak Kiyas, kaya kang wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadaton, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandes, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan
ing dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati, wewejangane, Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Kajenar, wewejangane, Sasahidan. Kang kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat,
Susuhunan ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus, wewejangane, Panetep Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Geseng, wewejangane, Sasahidan. Dene wewejangane kang wis kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga enggonku angrasakake riwayating Dalil Hadis Ijmak Kiyas, sarehne hakekate Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku binasakake luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun. Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene. Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi. Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, sukma, napsu, budi, badan kabeh, sumarambah saka ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika kayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra ing netra, wahanane dadi bisa aningali iya iku paningaling Dzat angagem ing netra kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika
kita.4. Ing nalika kayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagem ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing getih, wahanane dadi bisa ambekan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadene, iya iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip. b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku uriping budi.g. Akal amisesa jasad, tegese budi iku amengku uriping jasad. Mungguh baline mangkene. Jasad kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat, iya urip kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sajati,
KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGA Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono
pratikele Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
sarta ambisu ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akekonyoh (damel) ganda wida jebab wangi (minyak wangi), adedupa madep mangetan utawa mangulon angarepake keblate dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit
aja nganti katindihan, nuli asta karo angrangkul jengku patrap sidakep suku tunggal, darijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu rancang, jempol asta banjur winawas karo
ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono panariking napas, wekasane manawa sareh anarik napas maneh saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake panjenenganing Dzat kaya mangkene :“Ingsung Tajalining Dzat Kang Amaha Suci, Kang Amurba
kudratingsun”. Manawa wis mangkono, adat pada sanalika bae kayektenan kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe. Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12. 3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi
tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah. Urut-uruting Arane Wahananing Dzat Ing mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki. CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku. N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku cahya kapindo, warnane abang.3. Nur Mahdi tegese cahya sumirat, warnane kuning.4. Nur Nubuwat tegese cahya kang santosa, warnane ijo.5. Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji, warnane putihMungguh grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah. S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi tegese rahsa purba, iya iku dadi wahyaning asmaranala.2. Sir Kahiri tegese rahsa wisesa, iya iku dadi wahyaning asmaratura.3. Sir Kamali tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning asmaraturida.4. Sir Ngaji tegese rahsa mulya,
iku kasebut nama Sirullah tegese rahsaning Allah. R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.1. Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku
kaupamakake nyawa kang anguripi sato kewa.2. Roh Nabati tegese nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku
diarani Roh Rabani tegese nyawaning Pangeran, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.6. Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma. Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah. Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.
Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa
keketek.3. Tandaning Jiwa anganakake napas.4. Tandaning Suksma anganakake rasaning jasad. Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese suksma utama, yen kumpul dadi Retna Inten Jumanten, iku ngibarating martabat Wachidiyat, campur dadi Sasraludira, iku
tegese bali dadi Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi. N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasebutan.1. Napsu Luwamah tegese angangsa, darbe hawa amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi
angkara, panasten deduka sapanunggalane, wahanane ing amperu, wahyane saka karna (kuping) kasebut dadi ngibarat kahananing ati kang
jinem, darbe hawa amarakake loba, iya iku loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora
balung sungsum. Dene manawa kapatitisake witing napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh. A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan, manawa kaetung dalah kang arangkep nama dadi pitung pasebutan, pada anartani marang ngibarat namaning ati,
pangrasaning budi.Dene manawa kapatitisake pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat pada anglimang pakarti.1. Diarani Karmendriya tegese purbaning budi, kayata : paningal, pamiyarsa, pangganda, pamirasa, pangrasa.2. Diarani Antarendriya tegese antaraning budi kayata :
karasaning kulit, parji, dubur, asta, sikil. J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi rong pasebutan.1. Jasad Turab tegese badan kadadiyan saka lebu, dibasakake
munggwing rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung sajroning badan wadag. Pratikele Angluluh Ing Badan WadagDene pratikele angluluh badan wadag mau, saka wsiyat dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese taberi adus esuk.2. Angengurangi dahar tegese dahara
garwa manawa banget kangen.7. Ambirat napsu tegese aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung ing asepen iya wallahu alam katarimane. Dene manawa arep waskita
saniskaraning ngaurip kabeh, manawa wis bisa mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andeprok, lumayu sarwa alinggih, ambisu karo carita, lunga sarwa aturu, turu karo amelek kaya mangkono ngibarate. ————————————————————————————————-
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi.1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.5. Napsu, tegese angkara.6. Akal, tegese budi.7. Jasad, tegese badan. Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning urip kita, ananging akeh kang pada katambuhan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, tegese ora arah ora enggon, akanta tanpa warna tanpa rupa , asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi : ”Kombang angajap ing tawang”, tegese : kombang angleng ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : la takyun, saka durung sanyata ing kahanan. Dene Cahyu iku minangka tajalining Dzat, awit kasorotan saka purbaning Dzat sejati, dipralambangi : ”Kusuma anjarah ing tawang”, tegese : kembang tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane. Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku dadi sesandaning urip, awit kasorotan saka wisesaning atma sajati, dipralambangi : ”Tunjung tanpa talaga”, tegese : kembang terate urip ora mawa banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane. Dene Sir iku minangka tajalining Nur, awit
wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane. Dene Roh iku minangka
manuk kuntul anglayang iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan kajariyah, dening sanyata metu ing kahanane. Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka wisesaning sukma sajati, dipralambangi : ”Geni murub ing teleng samudra”, tegese : kaelokan urubing geni ana sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane. Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi : ”Kuda ngerap ing pandengan”, tegese : jaran anyander isih kinarung ana sajroning jajaran dadi upacara, surasane pada karo pralambang : lumpuh angideri jagad, mula ing dalem martabat kasebut : akyan maknawiyah, dening sanyata kawedar ing kahanane. Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing ngarep mau, awit kalimputan dening pakumpulaning
tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare. DERAH KAHANANING DZAT ING DUNYA LAN ING DELAHAN (ACHIRAT) Kodok kinemulan ing Leng —— Kodok angemuli ing Leng Kahanane ing Dunya —– Kahanane ing Achirat
ING ATASE TURU TANGI LAN PATINING JSAD KITA Balik mungguh Dzating Gusti iku kaceke karo kawula dening adanbeni pangawasa, wenang ambabar prabawa sarta anarik wedaring gelar kukudan. Kaya upamane manawa karkating jasad katarik ing
dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh. Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angredakake hawaning napsu, anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabeh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad kita, banjur weruh maneh marang saniskara kang katon ing alam dunya, mula dipralambangi : anenun senteg pisan anigasi tegese : lagi sadela ing paningaling alam ngimpi banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh. Kaya mangkono uga umpamane manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning bbudi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya,
lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom saben
Ora nggampangké urusan sing angél lan ora angél-angél urusan sing gampang
VIDO TERBARU GUNUNG SINDORO STATUS WASPADA
SejarahCandi Prambanan-Mahakarya Nenek Moyang Indonesia	Candi Prambanan-Mahakarya Nenek Moyang Indonesia
lan Saulus. Manahèn kuwi nalika ciliké diemong bareng karo Sang Prabu Hérodès.
13:2 Lagi tengah-tengahé padha ndedonga lan pasa, Sang Roh Suci ngandika marang wong-wong mau: “Barnabas lan Saulus pisahen karo wong-wong kuwi, merga arep Dakutus nglakoni pegawéan, sing wis Daktemtokaké kanggo wong loro kuwi.”
13:3 Sarampungé padha pasa lan ndedonga, wong loro mau nuli padha ditetepaké ing kalungguhané, srana ditumpangi tangan. Sawisé kuwi nuli padha dikon mangkat.
13:4 Barnabas lan Saulus, sing padha diutus déning Sang Roh Suci, nuli mangkat menyang kutha Séléukia. Saka kono padha nunggang prau menyang pulo Siprus.
13:5 Satekané ing kutha Salamis, wong-wong mau nuli padha ngabaraké Injil ana ing sinagogé-sinagogé, yakuwi papan pangibadahé wong Yahudi. Yohanes sing uga karan Markus, mbiyantu wong loro mau sajroné padha nglakoni ayahané.
13:6 Wong-wong mau padha ndlajahi pulo Siprus sakemputé, nganti tekan kutha Pafos. Ing kutha Pafos kono Barnabas lan Saulus ketemu karo wong Yahudi, tukang sihir, sing jenengé Bar Yésus. Wong kuwi ngakuné nabi.
13:7 Bar Yésus mau mitrané Sèrgius Paulus gubernur ing pulo kono. Panjenengané kuwi wong sing wicaksana. Gubernur mau nimbali Barnabas lan Saulus, awit kepéngin krungu bab pangandikané Gusti Allah.
13:8 Nanging Élimas — mengkono jenengé Bar Yésus, tukang sihir mau ing basa Yunani — ngalang-alangi, karepé supaya gubernur mau aja nganti precaya marang Gusti Yésus.
13:9 Nanging Saulus sing uga disebut Paulus sing kapenuhan ing Roh Suci, mandeng marang tukang sihir kuwi,
13:10 banjur muni: “Hèh kowé anak Iblis! Kowé nglawan marang samubarang sing becik. Atimu kebak pangréka sing ala. Kowé dhemen ngingeraké piwulang-piwulangé Pangéran!
13:11 Saiki uga bakal digebug déning astané Pangéran, lan bakal dadi wuta; sajroning sawetara mangsa kowé bakal ora weruh padhanging srengéngé.” Sakal Élimas krasa kaya-kaya mripaté kesaput ing peteng banjur gragap-gragap golèk dalan, lan njaluk dituntun.
13:12 Bareng weruh sing mengkono mau, gubernur nuli precaya lan kaéraman banget marang piwulang bab Gusti Yésus.
13:13 Paulus lan sakancané nuli padha nunggang prau saka kutha Pafos menyang kutha Pèrga ing tanah Pamfilia, nanging Yohanes Markus pamitan, lan bali menyang kutha Yérusalèm.
13:14 Saka Pèrga wong loro mau nerusaké lakuné menyang kutha Antiokia, ing tanah Pisidia. Bareng dina Sabbat, dina Sabbaté wong Yahudi, Paulus lan Barnabas padha mlebu ing sinagogé.
13:15 Sawisé rampung maca Torèté Nabi Musa, lan kitabé para nabi, para pinituwané pasamuwan Yahudi mau kongkonan takon marang Paulus lan Barnabas, apa padha dhangan khotbah, tembungé: “Para sedhèrèk! Menawi panjenengan kersa paring pangandika dhateng kula sedaya, sumangga, kula caosi wekdal.”
13:16 Paulus nuli ngadeg, lan sawisé mènèhi sasmita nganggo tangané, nuli miwiti khotbah mengkéné: “Para sedhèrèk bangsa Israèl lan sedhèrèk-sedhèrèk sanès ingkang sami manembah dhateng Gusti Allah ing panggènan menika. Kula aturi midhangetaken atur kula.
13:17 Gusti Allah, inggih Allahipun bangsa Israèl, sampun milih leluhur kita lan damel bangsa menika dados ageng, nalika bangsa menika ngawula ing tanah Mesir. Gusti Allah ngluwari bangsa menika saking tanah Mesir, srana pangwasanipun ingkang ageng,
13:18 mekaten ugi nyabari bangsa menika kawandasa taun laminipun wonten ing ara-ara samun.
13:19 Gusti Allah wau sampun nyirnakaken bangsa pitu ing tanah Kenaan, sarta ndadosaken negari menika dados tanah pusakanipun bangsa Israèl,
13:20 ngantos kawan atus sèket taun laminipun. Sasampunipun menika Gusti Allah maringaken hakim-hakim ngantos dumugi jamanipun Nabi Samuèl.
13:21 Inggih menika nalika para leluhur wau sami nyuwun kaparingan ratu. Nalika semanten Gusti Allah maringaken Saul, anakipun Kis, saking taler Bènyamin, dados ratu, laminipun kawan dasa taun.
13:22 Sasampunipun Saul dipun tampik déning Gusti Allah, lajeng Dawud kaangkat déning Gusti Allah dados raja. Pangandikanipun: ‘Wong sing kaya Dawud, anaké Isai iki, Aku rena ing galih, wong kuwi sing nglakoni kersa-Ku.’
13:23 Gusti Yésus menika tedhakipun Sang Prabu Dawud. Lan Gusti Allah sampun ngersakaken Gusti Yésus dados Juru Wilujengipun bangsa Israèl, manut prejanjianipun Gusti Allah piyambak.
13:24 Sadèrèngipun Gusti Yésus rawuh, Nabi Yohanes Pembaptis ngatag-atag tiyang Israèl sedaya, supados sami mratobat, lan puruna dipun baptis.
13:25 Ngajengaken rampunging pedamelanipun, Nabi Yohanes Pembaptis wau ndangu dhateng tiyang-tiyang ing ngriku: ‘Aku iki kokarani sapa? Aku iki dudu sing kokanti-anti! Delengen! Sapungkurku bakal ana Wong sing rawuh, mbok nguculi trumpahé waé aku ora pantes.’
13:26 Para sedhèrèk, tedhakipun Rama Abraham, tuwin sedaya bangsa, ingkang sami manembah dhateng Gusti Allah: Pawartos kabingahan menika sampun kawartosaken dhateng kita.
13:27 Tiyang-tiyang ing kitha Yérusalèm tuwin para pinisepuhipun sami mboten mangertos, bilih inggih Gusti Yésus menika Sang Juru Wilujeng. Tiyang-tiyang wau mboten sami mangertos dhateng pangandikanipun para nabi, senajan pangandika wau sami dipun waos pendhak dinten Sabbat. Tiyang-tiyang wau sami nglepataken Gusti Yésus, lan srana mekaten kelampahan menapa ingkang dipun weca déning para nabi.
13:28 Senajan sami mboten gadhah alesan menapa-menapa kanggé ndhawahaken ukuman pejah dhateng Gusti Yésus, éwasemanten tiyang-tiyang wau sami nyuwun dhateng Gubernur Pilatus, supados Gusti Yésus dipun sédani.
13:29 Sasampunipun tiyang-tiyang wau nglampahi sedaya ingkang kaserat ing Kitab Suci, layonipun Gusti Yésus lajeng kaandhapaken saking kajeng salib, lan dipun sarèkaken wonten ing kubur.
13:30 Nanging Gusti Allah mungokaken Gusti Yésus saking séda,
13:31 lan ngantos sawetawis dinten Gusti Yésus ngetingal dhateng para muridipun, ingkang suwau ndhèrèkaken Panjenenganipun mider-mider ndlajahi tanah Galiléa, ngantos dumugi kitha Yérusalèm. Inggih tiyang-tiyang menika ingkang samenika sami dados seksi-seksinipun Gusti Yésus dhateng bangsa Israèl.
13:32 Dhateng kula ing ngriki saprelu ngabaraken Injil, inggih kabar kabingahan menika, dhateng panjenengan sedaya, bilih menapa ingkang kajanjèkaken déning Gusti Allah dhateng para leluhur kita,
13:33 sampun dipun leksanani, srana anggènipun mungokaken Gusti Yésus saking séda. Wonten ing Kitab Masmur, bab kalih, wonten seratan mekaten: ‘Kowé kuwi anak-Ku; ing dina iki Aku dadi Rama-Mu.’
13:34 Lan bab Gusti Allah anggènipun mungokaken Gusti Yésus saking séda, supados badanipun mboten ngalami risak, wonten seratan mekaten: ‘Aku bakal maringaké marang kowé janji-janji suci, sing kena diugemi, sing wis Dakjanjèkaké marang Dawud.’
13:35 Mila, wonten ing bagian sanès kaserat mekaten: ‘Paduka mboten badhé négakaken abdi Paduka ingkang setya, ngalami risak.’
13:36 Sang Prabu Dawud nalika sugengipun pancèn nglampahi kersanipun Gusti Allah, lajeng séda lan dipun sarèkaken nunggil kaliyan para leluhuripun, sarta layonipun ngalami risak.
13:37 Nanging tiyang ingkang layonipun mboten ngalami risak menika namung Gusti Yésus, ingkang kawungokaken déning Gusti Allah saking séda.
13:38 Pramila panjenengan wajib sami pirsa, bilih inggih lantaran Gusti Yésus menika pawartos bab pangapuntening dosa kawartosaken dhateng panjenengan.
13:39 Saben tiyang ingkang pitados dhateng Gusti Yésus, dipun bébasaken saking dosanipun sedaya. Pembébasanipun dosa ingkang kados mekaten menika mboten saged panjenengan tampèni saking Torètipun Nabi Musa.
13:40 Mila kula aturi ngatos-atos, supados panjenengan sampun ngantos ngalami kados pangandikanipun para nabi, ingkang mekaten:
13:41 ‘Rungokna, hèh wong sing dhemen memoyok lan ngrèmèhaké. Kowé bakal kaéraman nuli lebur! Sebab kowé bakal ora padha precaya, marang pegawéan sing Daktindakaké ing jaman saiki, senajan ana wong sing nerangaké marang kowé.’ ”
13:42 Bareng Rasul Paulus lan Barnabas padha metu saka sinagogé mau, wong-wong Yahudi padha njaluk supaya Rasul Paulus lan Barnabas ing dina Sabbat candhaké teka menèh, lan mbacutaké mènèhi ketrangan bab piwulangé mau.
13:43 Sabubaré kumpulan, akèh wong Yahudi lan wong liyané sing nganut agama Yahudi, padha precaya marang piwulangé Rasul Paulus lan Barnabas. Rasul-rasul kuwi padha ngatag-atag, supaya wong-wong mau padha lestari urip ing sajroning sih-kamirahané Gusti Allah.
13:44 Ing dina Sabbat candhaké, mèh kabèh wong ing kutha kono padha mrelokaké teka ing sinagogé, prelu ngrungokaké pangandikané Gusti Allah.
13:45 Nanging bareng wong-wong Yahudi padha weruh wong akèh mau, nuli padha mèri lan panas atiné. Wong-wong mau nuli padha madoni lan ngala-ala Rasul Paulus.
13:46 Nanging Rasul Paulus lan Barnabas enggoné sesorah malah saya kendel, lan kandha mengkéné: “Pangandikanipun Gusti Allah menika ingkang rumiyin piyambak pancèn kawartosaken dhateng panjenengan. Nanging sarèhning panjenengan sami nampik pangandika wau, lan rumaos mboten pantes nampèni gesang langgeng menika, mila panjenengan sami kula tilar, lan kula badhé murugi bangsa sanès, ingkang sami mboten wanuh dhateng Gusti Allah.
13:47 Sebab dhawuhipun Pangéran dhateng kula mekaten: ‘Kowé wis Daktetepaké dadi pepadhang tumrap bangsa-bangsa sing ora wanuh marang Gusti Allah, supaya kowé dadi marganing keslametan tumrap para umat kabèh.’ ”
13:48 Wong-wong dudu Yahudi, sing padha krungu tembungé para rasul mengkono mau padha bungah-bungah lan padha ngluhuraké pangandikaning Pangéran. Wong-wong sing pancèn wis ditemtokaké tampa urip langgeng, nuli iya padha precaya.
13:49 Pangandikané Gusti Allah sumebar tekan ngendi-endi, wrata satanah kono kabèh.
13:50 Nanging wong-wong Yahudi padha ngojok-ojoki para penggedhéné kutha kono, lan para wong wadon dudu Yahudi sing kajèn ana ing masarakat, sarta sing padha manjing agama Yahudi, supaya padha nganiaya marang Rasul Paulus lan Barnabas, sarta nundhung para rasul mau metu saka tanah kono.
13:51 Para rasul nuli ngetabaké bledug sing ana ing sikilé, ana ing ngarepé wong akèh mau, sarta lunga menyang kutha Ikonium.
13:52 Nanging para murid sing ana ing kutha Antiokia kono padha bungah banget lan padha kapenuhan ing Roh Suci.
8:2 Sebab angger-anggeré Sang Roh Suci, sing nunggilaké urip kita karo Gusti Kristus Yésus, wis ngluwari kita saka angger-anggering dosa lan pati.
8:3 Apa sing ora ditindakaké déning angger-angger merga sèkènging daging kita, kuwi saiki ditindakaké déning Gusti Allah piyambak. Panjenengané wis ngukum dosa sing ana badané manungsa srana ngutus Putrané piyambak, sing rawuh ngagem sipating manungsa dosa, kanggo nyirnakaké dosa.
8:4 Gusti Allah enggoné nindakaké sing mengkono mau supaya Angger-anggering Torèt bisa kita tetepi ana ing badan kita, sing uripé manut pangrèhé Sang Roh Suci lan ora manut pangrèhing daging.
8:5 Wong sing uripé manut pangrèhing daging, pikirané dierèh déning daging. Nanging wong sing uripé manut pangrèhé Rohé Gusti Allah, pikirané dierèh déning kersané Rohé Gusti Allah mau.
8:6 Yèn pikiranmu dierèh déning daging, kuwi kowé bakal mati. Nanging yèn dierèh déning Rohé Gusti Allah, kowé bakal urip klawan tentrem.
8:7 Wong sing pikirané dierèh déning daging, kuwi dadi satruné Gusti Allah, merga ora manut karo angger-anggeré Gusti Allah. Satemené wong mau pancèn ora bisa urip manut angger-anggeré Gusti Allah,
8:8 mangka Gusti Allah ora rena ing ngatasé wong sing uripé padha dierèh déning daging.
8:9 Nanging kowé wis ora manut pangrèhing daging, awit manut pangrèhing Roh; semono mau yèn Rohé Gusti Allah dedalem ana ing kowé temenan. Sapa sing ora nduwèni Rohé Sang Kristus ana ing uripé, wong kuwi dudu kagungané Sang Kristus.
8:10 Nanging menawa Sang Kristus gesang ana ing kowé, senajana badanmu mati krana dosa, éwasemono Rohé Gusti Allah wis nguripaké kowé, merga kowé wis ditunggilaké karo Gusti Allah.
8:11 Menawa Rohé Gusti Allah sing mungokaké Sang Kristus saka ing séda, dedalem ana ing kowé, Gusti Allah sing wis mungokaké Sang Kristus saka ing séda mau uga bakal nguripaké badanmu sing kena ing pati, srana Rohé sing dedalem ana ing kowé.
8:12 Mulané para sedulurku, kita padha duwé kuwajiban, nanging ora supaya padha urip manut sipating kamanungsan kita.
8:13 Sebab menawa kowé padha urip manut wataké kamanungsanmu, kowé bakal mati. Nanging menawa kowé padha urip manut Rohé Gusti Allah, lan matèni penggawému sing dosa, kowé bakal urip.
8:14 Wong sing padha dierèh déning Rohé Gusti Allah, kuwi para putrané Gusti Allah.
8:15 Sebab Roh sing diparingaké déning Gusti Allah marang kowé, kuwi ora ndadèkaké kowé dadi budhak, temah kowé padha urip sajroning wedi. Nanging kosokbaliné, Rohé Gusti Allah kuwi ndadèkaké kowé dadi para putrané Allah. Lan merga pangrèhé Rohé Gusti Allah kuwi, kita padha nyebut Gusti Allah: “Rama! Ramaku!”
8:16 Rohé Gusti Allah mau bebarengan karo roh kita, nglairaké paseksi, yèn kita kuwi padha dadi putrané Gusti Allah.
8:17 Lan sarèhné kita dadi putrané Gusti Allah, mula bakal padha nampa sakèhing panduman sing kacadhangaké déning Gusti Allah marang para putrané mau. Bebarengan karo Sang Kristus, kita uga bakal tampa samubarang, sing kacadhangaké déning Gusti Allah kagem Gusti Yésus Kristus; sebab menawa kita nglakoni sangsara bebarengan karo Sang Kristus, kita uga bakal olèh panduman kamulyané Sang Kristus mau.
8:18 Sakèhing kasangsaran sing kita alami saiki, kuwi manut panemuku, ora tandhing babar-pisan karo kamulyan sing bakal kawedharaké marang kita.
8:19 Sakèhing tumitah padha ngarep-arep banget marang dina enggoné Gusti Allah ngumumaké para putrané.
8:20 Sebab sakèhing tumitah mau wis kena ing bebenduné Gusti Allah, lan wis dadi tanpa guna, ora merga saka karepé dhéwé, nanging merga saka kersané Gusti Allah. Senajan mengkono, isih ana pengarep-arep:
8:21 Awit ing sawijining dina para tumitah bakal kaluwaran saka enggoné kawengku ing rusak, lan bakal dimerdikakaké lan dimulyakaké bebarengan karo para putrané Gusti Allah.
8:22 Kita padha ngerti, yèn nganti sepréné sakèhing tumitah kuwi padha sesambat ngrasakaké lara kaya wong wadon sing lagi nglarani.
8:23 Ora mung para tumitah sing padha sambat, nanging kita dhéwé ing batin iya padha nggresah: Yakuwi sajroning nganti-anti marang wektu enggoné Gusti Allah arep ngangkat kita dadi para putrané lan ngluwari badan kita sasampurnané, sanajan kita wis padha diparingi Rohé Gusti Allah, yakuwi peparing sing kaparingaké sepisanan.
8:24 Enggon kita dislametaké kuwi srana pengarep-arep. Nanging yèn kita wis ndeleng apa sing kita arep-arep mau, kuwi wis dudu pengarep-arep menèh. Sebab sapa sing isih bakal ngarep-arep barang sing wis dideleng?
8:25 Yèn kita ngarep-arep barang sing durung kita deleng, kita mesthi bakal nganti-anti klawan sabar.
8:26 Mengkono uga Rohé Gusti Allah rawuh mitulungi kita sing sèkèng iki. Kita dhéwé ora ngerti kepriyé patrapé ndedonga sing bener; Roh piyambak sing ndongakaké kita marang Gusti Allah srana panggresah, sing ora bisa diucapaké nganggo tembung.
8:27 Gusti Allah sing mirsa isining atiné manungsa, pirsa apa sing dikersakaké déning Roh mau; sebab Roh kuwi ndongakaké para umaté Gusti Allah, condhong karo sing dadi kersané Gusti Allah.
8:28 Kita padha ngerti, yèn ing sadhéngah prekara, Gusti Allah makarya murih beciké wong sing padha tresna marang Panjenengané.
8:29 Wong sing wis dipilih déning Gusti Allah, kuwi uga wis disengker, supaya dadia padha kaya Putrané, yakuwi Gusti Yésus Kristus, supaya Sang Putra mau dadia pembarep ing antarané sedulur akèh.
8:30 Mulané wong sing wis padha disengker kuwi uga sing padha ditimbali, lan sing padha ditimbali kuwi sing ditunggilaké, karo sarirané. Lan wong sing padha ditunggilaké kuwi sing padha diparingi panduman kamulyané Sang Rama.
8:31 Ngèlingi kuwi mau kabèh, saiki kita arep muni kepriyé? Menawa Gusti Allah piyambak nunggil karo kita, sapa sing wani nglawan kita?
8:32 Gusti Allah ora ngéman Putrané piyambak, malah Sang Putra mau dipasrahaké marang kita kabèh. Menawa Putrané piyambak wis diparingaké marang kita, apa samubarang kabèh iya ora bakal diparingaké marang kita?
8:33 Sapa sing wani nggugat marang umat sing dipilih déning Gusti Allah? Gusti Allah piyambak wis mratélakaké, yèn wong-wong kuwi ora salah.
8:34 Apa ana wong sing bisa ngukum wong-wong mau? Gusti Yésus Kristus sing wis nglampahi séda, wis wungu lan banjur diparingi pangwasa déning Gusti Allah. Gusti Yésus mau malah dadi wakil kita ana ing ngarsané Gusti Allah.
8:35 Sapa sing bisa misahaké kita saka sihé Sang Kristus? Apa kasusahan, apa rekasaning urip, apa panganiaya, apa keluwèn, apa kemiskinan, apa bebaya, apa pati?
8:36 Kaya pangandika ing Kitab Suci: “Margi saking Paduka, kawula sami wonten ing salebeting bebaya pejah sedinten muput. Kawula sami kaanggep dados ménda sembelèhan.”
8:37 Ora mengkono! Kita unggul ing ngatasé kuwi mau kabèh, merga Panjenengané wis ngasihi kita!
8:38 Sebab aku yakin yèn ora ana prekara sing bisa misahaké kita saka sihé Sang Kristus; senajan pati utawa urip, para malaékat utawa para pangwasa liyané sing ana ing swarga, ing jaman saiki, utawa sing bakal kelakon,
8:39 senajan jagad sing ana ing dhuwur, utawa sing ana ing ngisor, lan titah apa waé, ora ana sing bisa misahaké kita saka sihé Gusti Allah sing wis kita tampani lantaran Sang Kristus Yésus,
Ing sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VI antawisipun taun 1752, kaparênging karsa dalêm:
kampuhipun bathik kêmbang jambu latarpêthak, jajaripun sami, kaot calananipun mori pêthak.
5. Abdi dalêm priyantaka, kampuhipun lurik bêrkutut manggung (nglurah golongan
sajajaripun, sapunika jajaripun kapêthal, lajêng dados prajurit jagasura (sêtabêl).
15. Abdi dalêm panèwu kaparak kabayan,
anggandhèk, kampuhipun bathik rèjèng latarpêthak mawi blênggi, calana cindhe sorot, sapunika sampun santun cindhe macan,
jajar, kajawi saragêni, sangkragnyana saha kanoman wau, clananipun sami pêthak sadaya utawi botên kalilan ngangge sabuk ukup.
Sarêng ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang
kanoman, gandhèk, saha jajar priyantaka tuwin jajar kêmit bumi, ingkang lastari sami mangangge dodot utawi sinjang anêtêpi tatanan kina kados kasêbut nginggil wau.
Wondene kawontênanipun ingkang kakarsakakên ing panjênêngan dalêm nata, dados abdi dalêm bupati nayaka kaparak kiwa wiwit jumênêngipun karaton dalêm ing Surakarta taun 1670 (1745) dumugi sapriki 200 taun kados ing ngandhap punika:
I. Radèn Tumênggung Panji Puspakusuma, putranipun Radèn Tumênggung Puspanagara (rumiyin nama
Ingkang kakarsakakên dados abdi dalêm bupati nayaka kaparak têngên, wiwit karaton dalêm ing Surakarta taun 1670 (1745) ngantos dumugi samangke kados ing ngandhap punika:
putranipun Kangjêng Pangeran Arya Balitar) sedanipun sumare ing dhusun Trajukuning Sêkarbala.
3. Radèn Tumênggung Pringgadiningrat (putra Radèn Tumênggung Pringgalaya wau) seda sumare ugi Trajukuning Sêkarbala wau.
4. Radèn Tumênggung Mangkupraja (putranipun Kangjêng Radèn [Radè...]
[...n] Adipati Sasradiningrat, sumare Batawi) sedanipun Radèn Tumênggung Mangkupraja wau sumare dhusun Kuncèn Ngayah (Banyumas).
5. Radèn Tumênggung Sasrawijaya, ingkang suwau abdi dalêm bupati kalang, putranipun Kangjêng Radèn Adipati Mangkupraja wau.
6. Radèn Mas Arya Purwadiningrat I, suwau Radèn Mas Arya Sasrakusuma, ugi putranipun Kangjêng Radèn Adipati Mangkupraja (kalêrês rayinipun Radèn Tumênggung Sasrawijaya) saha sakawitipun dados bupati wontên Wirasaba, sarêng seda sumare ing Lawiyan.
7. Radèn Tumênggung Purwadiningrat II (putranipun Radèn Mas Arya Purwadiningrat I) suwau dados
nama Radèn Ngabèi Purwadipura, seda ugi sumare ing dhusun Tinawas.
9. Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat kaping IV putranipun Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, ridêring ordhê nèdêrlansê leyo (ingkang suwau asma Radèn
10. Radèn Mas Arya Purwadiningrat kaping V (putranipun Kangjêng Pangeran Arya Atmaja) suwau dados abdi dalêm bupati nayaka gêdhong kiwa, nama Radèn Mas Arya Kartadipura, seda sumare ing dhusun Cêmani.
11. Kangjêng Radèn Mas Arya Purwadiningrat kaping VI putranipun Radèn Mas Arya Purwadiningrat
kalênggahanipun Kangjêng Radèn Mas Arya Jayaningrat dumugi sapariki, dene ingkang suwau nama Radèn
putranipun suwargi Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat kaping IV sumare Imagiri) ingkang suwau dados abdi dalêm bupati nayaka bumi, nama ugi sampun Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat.
Kawontênan cacah saha pangkatipun abdi dalêm kaparak têngên, samangke kados ing ngandhap punika:
kiwa, têngên, punika tumrapipun ingkang bupati, mawi angsal patêdhan dalêm gadhuhan pasikon (wêdhung) wasiyat, kiwa, Kangjêng Kyai Pangarab-arab, têngên, Kangjêng Nyai Limêngan, sabên ing wulan Ruwah Jumungahipun ingkang pungkasan, pasikon wasiyat wau kasowanakên dipun jamasi wontên ing kagungan dalêm Masjid Paramasana, sarampungipun kawangsulakên kondur sumimpên wontên ing dalêm kabupatèn. Saha dêdongènganipun para sêpuh, abdi dalêm kaparak wiwit jaman kina kasêbut abdi dalêm prajurit kasarira nata tuwin prajurit sinêlir, wontênipun kêsêbut makatên bokmanawi kabêkta anggèning nama kaparak saking têmbung: pêrak (cêdhak) kados dene kasarira, lajêng dados têmbung
têbih, saking padamêlanipun ugi majibi ngampil ampilan kaprabon upacara dalêm nata.
Putra dalêm kakung ôngka 10 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
Amangkurat Jawa) miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Kancana, lajêng nama Kangjêng Ratu Agêng (punika putranipun Radèn Adipati Tirtakusuma Bupati Kudus) timuripun asma Radèn Mas Gusti Prabasuyasa, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, miyos dalêm taksih wontên salêbêting kadhaton Kartasura, miturut pèngêtan ing karaton, wiyosan dalêm [da...]
[...lêm] amarêngi ing dintên Slasa Paing tanggal kaping 26§ punika miturut kurup Jamngiyah, sampun kacocogakên kalihan pananggalanipun Kangjêng Gupêrmèn (Bale Pustaka) sampun lêrês. Dene manawi kapetang saking kurup Kamsiyah, dintên Slasa Paing kasbut nginggil wau dhumawah tanggal kaping 27 Sawal, nanging panang. wulan Sawal taun Alip ôngka 1635, wuku Sungsang masa kanêm, windu Sancaya utawi surya kaping 8 Dhesèmbêr 1711 wanci jam 10 siyang.
Yuswa dalêm 16 warsa, jumênêng dalêm anggêntosi kapraboning rama nata, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping kalih ing nagari Kartasura (misuwuring asma Ingkang Sinuhun Kombul) jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 16 wulan Bêsar taun Jimakir 1650, wuku Wugu, windu Adi, utawi surya kaping 15 Agustus 1726.
Pindhah dalêm dhumatêng nagari Surakarta Adiningrat (rumiyin nama dhusun Sala) dintên Rêbo Paing wanci jam 10 enjing tanggal kaping 14§ inggih taksih miturut kurup Jamngiyah. R. M. Ng. Jayasuwarna. wulan Sura taun Je ôngka 1670 wuku Landêp, dewa guru, uwas, wurung, taliwangke, wasesasêgara, sanggarwaringin, lakuning banyu, lambang kulawu utawi surya kaping 17 Pèbruwari 1745, masa kawolu, windu Sancaya.
Surut dalêm, malêm Akat Kaliwon wanci jam 10 dalu, angrintênakên tanggal kaping 11 wulan Sura taun Alip 1675, wuku Julungpujut, windu Adi, utawi surya kaping 20/21 Dhesèmbêr 1749. Layon kasarèkakên ing astana pajimatan Lawiyan, lajêng kapindhah kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 40 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 24 warsa, putra dalêm kakung putri 29.
Putra dalêm kakung ôngka 5 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga [Ngala...]
[...ga] Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping kalih, miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Mas§ dene Kangjêng Ratu Mas punika putranipun Kangjêng Panêmbahan Purbaya ing Lamongan. timuripun asma Radèn Mas Gusti Suryakusuma, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, wiyosan dalêm ing dintên Sêtu Wage tanggal kaping 25 wulan Ruwah taun Be 1656, wuku Môndhasiya, windu Kunthara, utawi surya kaping 25 Pèbruwari 1732, miyos dalêm wontên ing lêbêt kadhaton Kartasura.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, yuswa 18 warsa, jumênêng anampèni pisèlèhing kaprabon rama nata, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping tiga, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Swarga.
Jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping 5 wulan Sura taun Alip 1675, wuku Môndhasiya, windu Adi, utawi surya kaping 15 wulan Dhesèmbêr [Dhe...]
Surut dalêm amarêngi ing dintên Jumuwah Wage siyang jam 11, tanggal kaping 25 wulan Bêsar taun Jimakir 1714, wuku Wayang, windu Adi, utawi surya kaping 26 wulan Sèptèmbêr 1788, layon kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 58 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 39 mèh 40 warsa, putra dalêm kakung putri 46.
Putra dalêm kakung ôngka 17 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping tiga, miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Kancana,§ dene Kangjêng Ratu Kancana punika putranipun Ki Tumênggung Wirarêja, bupati nayaka gêdhong kiwa, sumare Makamaji, sadèrèngipun nama Kiyai Ngabèi Jagaswara mantri kaparak kiwa. timuripun asma Radèn Mas Gusti Subadya,
tanggal kaping 18 wulan Rabingulakir [Rabingu...]
[...lakir] taun Je 1694, wuku Watugunung, windu Sêngara, utawi surya kaping 2 Sèptèmbêr 1768, wontên ing lêbêt kadhaton Surakarta.
Sasurut Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping tiga, Kangjêng
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sakawan, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bagus, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 28 wulan Bêsar taun Jimakir ôngka 1714 wuku Kulawu, windu Adi, utawi surya kaping 29 Sèptèmbêr 1788, yuswa dalêm 20 warsa.
Surut dalêm amarêngi ing dintên malêm Sênèn Paing angrintênakên tanggal kaping 23 wulan Bêsar taun Alip ôngka 1747, wuku Mrakèh, windu Kunthara, utawi surya kaping 1 Oktobêr 1820, layon kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 53 warsa, dados etang jumênêng [jumê...]
[...nêng] dalêm nata 33 warsa, putra dalêm kakung putri 56, putra dalêm kakung tiga, jumênêng nata, inggih punika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping gangsal, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping wolu.
Putra dalêm kakung ôngka 1 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping sakawan, miyos saking garwa dalêm padmi, nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, asma Kangjêng Ratu Adipati Anom,§ Kangjêng Ratu Adipati Anom punika putranipun Radèn Adipati Cakradiningrat, bupati Pamêkasan Madura, nalika kapundhut putranipun, taksih sêsêbutan Radèn Tumênggung, sarêng dumugi yuswa sêpuh angsal ganjaran ing kangjêng guprêmèn, sêsêbutanipun adipati. timuripun asma Radèn Mas Gusti Sugandi, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, wiyosan dalêm ing dintên Salasa Kliwon tanggal kaping 6
wulan Rabingulakir taun Dal 1711 wuku Tambir, windu Adi utawi surya kaping 13 Dhesèmbêr 1784, miyos dalêm wontên salêbêting kadhaton Surakarta.
Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping gangsal, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Sugih, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Salasa Kaliwon tanggal kaping 3, wulan Sura taun Ehe ôngka 1748, wuku Tambir, windu Kunthara, utawi surya kaping 10 Oktobêr 1820. Yuswa dalêm 36 warsa.
Surut dalêm amarêngi ing dintên Jumungah Kliwon tanggal kaping 29 wulan Bêsar taun Je ôngka 1750, wuku Madhangkungan, windu Kunthara, utawi surya kaping 5 Sèptèmbêr 1823, layon kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 40 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 3 warsa, putra dalêm kakung putri 45.
Putra dalêm kakung ôngka 11 Sampeyan Dalêm Ingkang
miyos saking garwa ampeyan nama Radèn Ayu Sasrakusuma§ Radèn Ayu Sasrakusuma punika putranipun Radèn Tumênggung Cakradipura, bupati karaton, ingkang sumare Mungup. timuripun asma Bandara Radèn Mas Sapardan, wiyosan dalêm ing dintên Akat Wage tanggal kaping 18 wulan Sapar taun Je 1735, wuku Warigalit, windu Sancaya, utawi surya kaping 26 April 1807, miyos dalêm wontên ing dalêm kadipatèn, ingkang rama taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Ing sasurut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
sampun sawarga, amarêngi ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 10 wulan Sura taun Dal 1751, wuku Wuye, windu Kunthara, utawi surya kaping 15 Sèptèmbêr 1823, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Banguntapa.
Yuswa 24 warsa jêngkar dhumatêng Ambon, amarêngi ing dintên Slasa Pon tanggal kaping 16 wulan Bêsar taun Jimawal 1757, wuku Langkir, windu Sêngara, utawi surya kaping 8 Juni 1830.
Surut dalêm ing dintên Akat Pon tanggal kaping 12 wulan Rêjêb taun Wawu 1777, wuku Môndhasiya, windu Adi, utawi surya kaping 2 Juni 1849, layon kasarèkakên ing astana Batugajah Ngambon, yuswa dalêm dumugi 43 warsa, putra dalêm kakung putri 8.
Putra dalêm kakung ôngka 23 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan,
miyos saking garwa dalêm padmi ingkang anèm, asma Kangjêng Ratu Kancanawungu (punika putranipun Radèn Adipati Arya Cakradiningrat, bupati ing Pamêkasan (Madura) timuripun asma Radèn Mas Gusti Malikis Salikin, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Purobaya, miyos dalêm wontên ing kadhaton, amarêngi ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 15 wulan Sura taun Alip 1723, wuku Watugunung, windu Sêngara, utawi surya kaping 10 Mèi 1796.
Yuswa 34 warsa, jumênêng nata anggêntosi kaprabonipun pulunan dalêm, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping pitu. Misuwuring asma Ingkang Sinuhun Purbaya, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping 22 wulan Bêsar taun Jimawal 1757, wuku Môndhasiya, windu Sêngara utawi surya kaping 14 Juni 1830.
Surut dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Ramlan taun Jimakir 1786, wuku Watugunung, windu Kunthara, utawi surya kaping 28 Juli 1858, layon kasarekakên ing astana Imagiri, [Imagi...]
[...ri,] yuswa dalêm dumugi 63 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 29 warsa. Putra dalêm putri kalih.
Putra dalêm kakung ôngka 4 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan, miyos saking garwa ampeyan nama Radèn Ayu Rantamsari (putranipun Ki Ngabèi Jayakartika nèm, wayahipun Ki Ngabèi Jayakartika dhelo, ing dhusun Janti, ingkang pêjah prang kalihan kraman Mangkubumèn H. B. I), timuripun asma Bandara Radèn Mas Kusèni, diwasanipun asma Kangjêng Pangeran Angabèi, jumênêng dalêm nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping nêm, kaangkat asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, jumênêng dalêm nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi amakili ngasta wêwênanging Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, dados jumênêng dalêm nata P. B. V. saha P. B. VI. saha P. B. VII. ing karaton nagari Surakarta, botên wontên ingkang kajumênêngakên Pangeran Adipati Anom. [A...]
[...nom.] Wiyosan dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 24 wulan Rêjêb taun Alip 1715, wuku Wuye, windu Kunthara, utawi surya kaping 20 April 1789.
Sasurut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, jumênêng anggêntosi kapraboning rayi nata, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping wolu, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Sawal taun Jimakir 1786 wuku Sinta, windu Kunthara, utawi surya kaping 17 Mèi 1858, yuswa dalêm 71 warsa.
Surut dalêm amarêngi malêm dintên Sêtu Wage tanggal kaping 25 wulan Jumadilakir taun Je 1790, wuku Julungwangi, windu Sêngara, utawi surya kaping 28 Dhesèmbêr 1861, layon kasarèkakên ing astana Imagiri, yuswa dalêm dumugi 75 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 4 warsa, putra dalêm putri sakawan.
Putra dalêm kakung ôngka 5 Sampeyan Dalêm Ingkang
miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Êmas, akiripun lajêng asma Kangjêng Ratu Agêng (punika putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, putra dalêm P.B. III ) timuripun asma Radèn Mas Gusti Duksina, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, sarêng jumênêng dalêm nata, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping wolu. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya wau kajumênêngakên asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, miyos dalêm wontên ing kadhaton, ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb warsa Je 1758, wuku Galungan, windu Sêngara, utawi surya kaping 22 Dhesèmbêr 1830.
Sasurut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping wolu, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom jumênêng nata anggêntosi ingkang eyang, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang
sanga, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je 1790, wuku Sungsang windu Sêngara, utawi surya kaping 30 Dhesêmbêr 1861.
Surut dalêm amarêngi ing dintên Jumuwah Lêgi tanggal kaping 28 wulan Ruwah taun Je 1822, wuku Marakèh, windu Sêngara, utawi surya kaping 17 Marêt 1893, layon kasarèkakên ing astana Imagiri. Yuswa dalêm dumugi 64 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 32 warsa, putra dalêm kakung putri 58.
Putra dalêm kakung ôngka 31 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sanga, miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Pakubuwana (punika putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih Surakarta saking ingkang garwa asma Gusti Kangjêng Ratu Banara,Bandara. putra dalêm putri Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping wolu) timuripun asma [a...]
[...sma] Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna, dumugi yuswa dalêm 3 warsa, kajumênêngakên asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, wiyosan dalêm amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb taun Alip 1795, wuku Wugu, windu Sancaya, utawi surya kaping 29 Nopembêr 1866. Jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je 1798, utawi surya kaping 4 Oktobêr 1869.
Krama dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, dhaub kalihan putranipun putri Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping sakawan, asma Bandara Radèn Ajêng Sumarti, amarêngi ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Alip 1819, wuku Landêp, windu Sêngara, utawi surya kaping 23 Juli 1890, lajêng asma Kangjêng Ratu Adipati Anom.
Sasurut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sanga, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom
Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sadasa, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramlan taun Je 1822, wuku Madhangkungan, windu Sêngara, utawi surya kaping 30 Marêt 1893. Garwa dalêm Kangjêng Ratu Adipati Anom lajêng kapatêdhan asma Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Sarêng yuswa dalêm dumugi 50 warsa, awit saking atur pirêmbagipun para nayaka dalêm saha para
palakrama dhaub kalihan putra putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuwun Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana kaping pitu ing Ngayogyakarta miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Kancana, asma Gusti Bandara Radèn Ajêng Mursudarinah, krama dalêm amarêngi ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 17 Bêsar Jimawal 1845, utawi surya kaping 27 Oktobêr 1915, kapatêdhan asma Gusti Kangjêng Ratu Êmas.
Ing dintên Salasa Wage tanggal kaping 22 Jumadilakir Wawu
1849, utawi surya kaping 25 Marêt 1919, pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas kagungan putra miyos putri, asma Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, dewasanipun amarêngi yuswa 16 warsa, kapatêdhan asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 Siyam Je 1854, utawi surya kaping 17 April 1924, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kajumênêngakên litnan jendral, ing ngajêng jendral mayor, wiwit punika ngagêm sêsêbutan ingkang wicaksana.
Ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 25 Jumadilawal Je 1854, utawi surya kaping 3 Januwari 1924, pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana seda.
Ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 Siyam Je 1854, utawi surya kaping 21 Januwari 1932, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan nampèni pisungsung bintang saking Kangjêng Sri
hoogheid wiwit punika ngagêm sasêbutan Ingkang Minulya, dados wêtahing sasêbutan [sa...]
[...sêbutan] dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan.
Surut dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi enjing wanci jam 7,25 tanggal sapisan wulan Sura taun Je, ôngka 1870, wuku Julungpujut, masa kawolu ngumur 18 dintên, windu Adi, utawi surya kaping 20 Pèbruwari 1939, layon kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 75 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 48 warsa, putra dalêm kakung putri 44.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng
jendraling wadyabalanipun Kangjêng Sri Maharaja Putri ing nagari Nèdêrlan, ingkang akadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Mênggah Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang [Ing...]
[...kang] Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 6.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 6 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 3.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 2.
Pratelan pramèswari dalêm nata, saha para garwa ampeyan nata bijvrouw ingkang pêputra jumênêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing karaton Surakarta.
1. Kangjêng Ratu Kancana (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu
Amangkurat Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama, Kalipatollahu ingkang akadhaton nagari Kartasura Adiningrat) punika putranipun putri Radèn Adipati Tirtakusuma Kudus, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping kalih ing Kartasura Adiningrat, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Kombul, lajêng pindhah karaton ing nagari Surakarta Adiningrat, sadèrèngipun nama dhusun Sala.
2. Kangjêng Ratu Kancana akiripun asma Kangjêng Ratu Agêng (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping kalih) punika putranipun putri Kangjêng Pangeran Arya Purbaya ing Kartasura, lajêng jumênêng wontên ing Lamongan, nama Kangjêng Pangeran Panêmbahan Purbaya Lamongan, dados Kangjêng Ratu Kancana wau kalihan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun, [Sinuhu...]
[...n,] kaprênah ingkang rayi nak-sanak saking ingkang rama, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping tiga, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Suwarga.
3. Kangjêng Ratu Kancana (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping tiga) punika putranipun
Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sakawan, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bagus.
4. Kangjêng Ratu Adipati Anom (garwa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan, nalika taksih
jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom) punika putranipun Radèn Tumênggung Cakradiningrat, Bupati Pamêkasan Madura, (sêpuhipun angsal ganjaran sêsêbutan adipati) lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping gangsal, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Sugih.
5. Radèn Ayu Sasrakusuma (garwa dalêm ampeyan Sampeyan Dalêm Ingkang
putranipun Radèn Tumênggung Cakradipura, bupati karaton, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Banguntapa.
6. Kangjêng Ratu Kancanawungu (pramèswari dalêm ampeyan dalêm Ingkang Sinuhun
putranipun ingkang nèm Radèn Adipati Cakradiningrat, bupati Pamêkasan Madura, dados Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan wau ngarangulu putranipun Radèn Adipati Cakradiningrat Pamêkasan, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping pitu, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Purbaya.
7. Radèn Ayu Rantamsari (garwa dalêm ampeyan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping sakawan) punika putranipun Kiyai Jayakartika nèm, dados wayahipun Kiyai Ngabèi Jayakartika dhelo ingkang sumare Janti, ingkang pêjah prang labuh nagari nalika kraman Mangkubumèn, De. 3e.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping wolu, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bèi.
8. Kangjêng Ratu Êmas, akiripun asma Kangjêng Ratu Agêng (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping nêm) punika putranipun putri Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, putra dalêm P. B. III lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sanga, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bangun Kadhaton.
9. Kangjêng Ratu Pakubuwana (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping sanga) punika putranipun putri Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih [ka...]
[...lih] Surakarta saking ingkang garwa asma Gusti Kangjêng Ratu Bandara, putri dalêm P. B. VIII, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sadasa.
10. Radèn Ayu Mandayarêtna (garwa dalêm ampeyan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa ingkang sampun sawarga) punika putranipun Radèn Mas Panji Sumataruna, wayah Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, putra dalêm P. B. III), lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sawêlas, ingkang jumênêng sapunika.
Para lêluhur dalêm P. B. X. saking putri ingkang urut asma Kangjêng Ratu.
Mênggah ibu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun [Sinuhu...]
[...n] Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana wau asma Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9.
Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping 9 wau putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2 ing Surakarta, miyos saking garwa Gusti Kangjêng Ratu Bandara.
Gusti Kangjêng Ratu Bandara wau putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 miyos saking garwa Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping 8 wau putranipun Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara Kadhiri, miyos saking garwa Gusti Kangjêng Ratu Purbanagara.
Gusti Kangjêng Ratu Purbanagara wau putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 3 miyos saking pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Kêncana.
Kawontênan ing nagari Surakarta Adiningrat, ing salêbêtipun 200 taun, dumugi Panjênêngan Dalêm Nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan
Radèn Mas Anantasena, diwasanipun asma Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi, wiyosan dalêm ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 25
Ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 7 wulan Mulud taun Je ôngka 1870, wuku Prangbakat masa Dhêstha (sawêlas), windu Adi, utawi surya kaping 26
Sasampunipun (ugi taksih nunggil sadintên) Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau lajêng kajumênêngakên nata, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sawêlas.
Garwa dalêm padmi lajêng kapatêdhan asma Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Kuluk punika kagolong panganggèn utawi pangagêman kaprabon Jawi. Miturut dêdongèngan, wontênipun wiwit kala jaman ing Mataram ngantos sapriki dumugi ing nagari Surakarta.
Kuluk utawi makutha, utawi panunggul (têmbung: lalangyan) dados agêm ing panjênêngan dalêm nata. Pangeran putra dalêm nata, saha pêpatih dalêm sapangandhap dumugi jajar, tuwin ingkang sami kawênangakên, kadosta pangantèn sarta sanès-sanèsipun.
Kuluk, makutha, utawi panunggul punika wontên gangsal warni, kados ta:
tumrap priyagung bupati, sapangandhap dumugi lurah.
5. Balibar manggis, punika mathak (pêthak utawi biru) ing lêbêt
2. Kêsting cêmêng, tumrap pangangge panèwu, mantri, lurah bêkêl, tuwin sanès-sanèsipun.
3. Kêsting pêthak, panganggèn abdi dalêm jajar.
Ca. 1. Brêci, agêm prayagung bupati, bupati anom, abdi dalêm prajurit pangkat litnan kolonèl, mayor kaptin saha upsir, sarta panganggènipun abdi dalêm prajurit ondêr litnan sapangandhap.
Ra. 1. Kuluk dhapur tugêl sêmôngka, ingkang kadamêl baludru cêmêng, anggèn panganggènipun abdi dalêm katib.
Ka. 1. Kuluk mur, agêm priyagung bupati, bupati anom, saha panganggèn panèwu mantri, manawi sowan caos padintênan malêbêt ing karaton (minôngka mathak), manawi kangge wontên sajawining karaton kados dene kuluk cêmêng, ing sapunika sampun botên kêlampah.
Kajawi makutha kasêbut ing nginggil, taksih wontên malih panunggilanipun, inggih punika: songkok, mênggah dhapuripun songkok punika kêthon nugêl sêmôngka, kados anggèn panganggènipun abdi dalêm katib, [ka...]
[...tib,] namung kaot ing wingking mawi tèdhèng inggilipun ngungkuli inggiling kêthon wau, mawi bengkok, ing têngah mawi brênjulan alit radi lincip, kêthonipun mawi mangle saha tarak, kados makutha (kuluk), ingkang kadamêl baludru cêmêng utawi rondhêrhut. Wontên ingkang mawi kurenda gilig turut dondoman mangle saha tarak, tuwin têpinipun ngandhap mubêng dumugi buwênging tèdhèng, utawi dipun kanigara, tèdhèngipun ing wingking wontên ingkang dipun cêplok brudir, songkok punika dados agêm pangagêman ing panjênêngan dalêm nata, sapangandhap dumugi abdi dalêm bupati saha abdi dalêm mayor.
Nyamat, prabot rêrênggan kuluk utawi makutha.
Nyamat punika tumrap agêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sapangandhap, pêpatih dalêm ugi sapangandhap, bakunipun ingkang kangge bêbadhenan êmas, suwasa, salaka, mamas sapanunggilanipun, wontên ingkang kaêtrapan mripat (sêsotya) barliyan, utawi intên sasaminipun, miturut sapamrayoginipun ingkang ngangge piyambak-piyambak, amung wêwangunanipun [wêwanguna...]
[...nipun] wontên 6 warni.
1. Cêngkehan, awangun kados tumpêng sêmu bundêr.
3. Tajuk, adhapur kados tumpêng pêsagèn utawi bata sarimbag, radi mêthit, ing pucuk mawi sêsotya.
4. Bandhilan mawi sêsotya, gosokan limrah, panyakoting êmbanan dhatêng sêsotya punika, ingkang nyantosani pating prênthilipun, nama mlathèn sigaran (rangkêp), nyamat utawi sêsupe ingkang mlathèn sigaran (rangkêp) lajêng wontên ingkang mastani wangun dhobêlan (dubbel).
5. Sêkar katu, nyamating kanigara, wangunipun bundêr gèpèng, ing pinggir mawi buwêng-buwêng, kados dhapuring sêkar katu.
6. Nyamat dhapur krun, awangun makutha karajan ing Eropah, anggèn panganggènipun abdi dalêm golongan prajurit.
Nyamat punika pangagêman ingkang kapasang sanginggiling kuluk, têngah makutha, utawi panunggul, ing têngah lêrês, saha nyamat punika dêdongenganipun katumrapakên [katu...]
[...mrapakên] ing kuluk utawi makuthanipun sadaya putra wayah dalêm, saha abdi dalêm ingkang sami kawênangakên ngangge, amargi nyamat atêgês: ngayom, dados putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, pêpatih dalêm, anggènipun ngagêm makutha kêdah mawi nyamat, punika kabêkta saking taksih wontên inggil-inggilanipun (têtunggulipun) ingkang angayomi (anyamadi) inggih punika ing panjênêngan dalêm nata, inggih ingkang têtêp jumênêng têtunggul, amila agêm dalêm panunggul, botên kaêtrapan mundri (nyamat).
Tudhung, wontênipun nama tudhung, punika bokmanawi asli saking namaning kudhung (bôngsa sêmbêt) utawi sudhung, saking anaman balarak utawi godhong gêbang (dhapuripun buwêng ing ngingil lincip) miturut kamajênganing kabudayan, kabêsut santun wangun, lajêng awujud saha nama tudhung wau, miturut dêdongenganipun para sêpuh, ing kina tudhung punika wangunipun buwêng têngah bolong plong, ngajêngan mawi tèdhèng (kêlèp) ugi buwêng dumugi ngiringan kiwa têngên, saya ciyut, tuwin sanginggiling tèdhèng (mèpèt [(mèpè...]
[...t] ing buwêng) ngajêngan mawi adêg-adêg kados jamangan, lancip 1, 3, utawi 5, badhenipun saking anaman dêling utawi congkèng, katutup ing mori cêmêng utawi sangkêlat cêmêng (lakên) dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap (sapunika sampun botên kêlampah), tudhung wau lajêng santun wêwangunanipun dhapur kêthon jangkangan, dados panganggènipun abdi dalêm dalah para satriya luhur kathah ingkang kaparêng ngagêm, kaotipun mawi ngagêm bulu-bulu, kala suwargi Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat kaping IV (Kangjêng Agêng ing Ngendraprastha) anggènipun kaparêng ngagêm ngantos lami, saha miturut dêdongengan, Kangjêng Agêng suwargi karsa dhawuh ambangun wanguning tudhung kêthon jangkangan wau kasantunan dhapur, awangun tudhung pacul gowang, saking bludru utawi saking kastur sami dhasar cêmêng, katumrapakên dados panganggènipun abdi dalêm sadaya, amung kangjêng agêng suwargi lastari ngagêm tudhung kêthon jangkangan wau, saking dêdongenganipun kagêm pèngêtan dalêm wêkdal kagungan dalêm siti sela, pêthal saking bawah karaton dalêm Surakarta. Danguning dangu, tudhung pacul gowang kawêwahan rêrênggan, awarni cêplok dhapur topong karajan saha [sa...]
[...ha] pari sawuli, ing nginggil saha kiwa têngên kaapit-apit ing lintangan 1, 2, 3, 4, utawi 5, têngah mawi aksara P. B. tuwin sanginggiling kêlèp (ngandhap cêplok) mawi
sumênenipun pamundhut (komplit) siti gadhuhanipun abdi dalêm, lajêng katungka jumênêngipun kadhaton astana
sapangandhap dumugi mantri, ing Surakarta sadaya (kajawi ingkang nglêrêsi nyanggi damêl sowan caosing karaton saha nagari) sami kadhawuhan sowan dhumatêng astana Kutha Gêdhe, saha sami kadhawuhan wiwit ngangge angenggali tudhung bulu-bulu wau, mangangge prajuritan jangkêp, numpak kapal.
Danguning dangu tudhung pacul gowang bulu-bulu wau kasuwak, kantun katumrapakên dados panganggènipun abdi dalêm golongan mêthakan (mutihan) sadaya, amung bulu-bulunipun ingkang kasuwak.
Ing taun 1846 saha taun 1847 kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan, sadaya kangjêng pangeran putra santana dalêm, saha abdi dalêm ing Surakarta, kêjawi abdi dalêm mêthakan (mutihan wau) sami kadhawuhan mangagêm utawi mangangge topi pètcis cêmêng saha pêthak, miturut rasukanipun, pratelan wujudipun kados ing ngandhap punika.
karaton Surakarta, tumrap agêm ariya ngandhap.
Mênggah ban balodir saha têpikur nginggil, wujudipun miturut balodir agêmipun rasukan piyambak-piyambak, ingkang bludiripun jêne (êmas byur) ban sapanunggilanipun wau, jêne (êmas byur). Ingkang bludiripun salaka byur, ban sapanunggilanipun salaka byur. Ingkang bludiripun silih asih, amung plisiring kêlèp saha sêtor banipun jêne (êmas byur) amung tumrap prayagung ariya ngandhap saha nginggil, kados ingkang kasêbut ôngka 4 saha 5 wau.
Topi Pètcis Pêthak, Agêm Kangjêng Pangeran Wadana.
Kangjêng pangeran putra dalêm, kangjêng pangeran santana dalêm, punapa dene dara arya nginggil saha ngandhap, pangagêmipun ban balodir tuwin sêtor ban sapanunggilanipun, sami kalihan ingkang tumrap pèt cêmêng, kasêbut nginggil wau.
Topi Pèt Cêmêng, Agêm Priyagung Bupati saha Bupati
dipun dhasari cêmêng, panganggènipun jajar.
Mênggah pasêmèn, plisiripun kêlèp, kur renda ing nginggil saha sêtorên banipun sadaya wau, warninipun miturut bordiring rasukanipun piyambak-piyambak, ingkang blodiripun jêne byur, pasêmèn sapanunggilanipun wau, jêne byur, ingkang balodiripun pêthak byur, pasêmèn sapanunggilanipun wau, pêthak byur, ingkang balodiripun silihasih, pasêmènipun ugi silihasih, amung plisiring kêlèp kur renda nginggil saha sêtor banipun sami jêne.
punika kagêm adat tatacara ing nagari dalêm ing Surakarta, cacah 4 warni, kados ing ngandhap punika:
panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri kaparak, saha nandhon, manawi lugas panganggèn lurah, saha jajar.
4. Rasukan sikêpan agêng lakên ijêm, mawi bordir, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri, manawi lugas, panganggèn lurah bêkêl, [bêkê...]
[...l,] saha jajar sami ing kadipatèdkadipatèn. anom. Dene rangkêpanipun (bacingah) sami kêsting jêne.
Rasukan sikêpan agêng panganggènipun abdi dalêm wau, sami mawi bênik cacah 9 iji, mawi ciri aksara: P.B. saking jêne (êmas), salaka, utawi silihasih, miturut wawênangipun ngangge piyambak-piyambak, awêwaton warnining bordiripun, angestokakên dhawuh nagari. Tuwin mawi ngagêm utawi ngangge rasukan rangkêpan (kêmejan).
Rasukan sikêpan cêkak, bludru tuwin sanès-sanèsipun dados agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata. Punapa dene taksih wontên agêm dalêm rasukan, sakèt, atelah, saha sanès-sanèsipun, kalêbêt agêm dalêm cara Walandi sapanunggilanipun, kaagêm miturut prêlunipun kaparênging karsa dalêm.
Rasukan sikêpan cêkak saking bludru utawi lakên cêmêng sasaminipun, lugas saha bordiran, dados agêmipun kangjêng pangeran putra santana dalêm, pêpatih dalêm, saha taksih wontên pangagêmanipun malih, rasukan sanès-sanèsipun [sa...]
[...nès-sanèsipun] kalêbêt rasukan cara Walandi, pangagêmipun bilih wontên dhawuh kaparênging karsa dalêm, utawi manawi sajawining wajib, namung saprayoginipun.
Rasukan, atelah, cêmêng pêthak, utawi ijêm, dados agêmipun abdi dalêm bupati, tuwin mawi kawajibakên kagungan rasukan, langênarjan, sakèt, saha sanès-sanèsipun, cêmêng utawi pêthak, kalêbêt pangagêman cara Walandi mligi pêthak, pangagêmipun bilih wontên dhawuh kaparênging karsa dalêm, utawi manawi sajawining dhawuh dalêm, amung saprayoginipun.
Rasukan, atelah cêmêng pêthak utawi ijêm, dados agêmipun abdi dalêm bupati anom, tuwin taksih kawajibakên kagungan rasukan, langênarjan, sakèt, saha sanès-sanèsipun, pangagêmipun bilih wontên dhawuh kaparênging karsa dalêm, utawi manawi sajawining dhawuh, amung saprayoginipun.
Rasukan, atelah cêmêng utawi pêthak, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu, mantri, saha lurah, manawi jajar rasukanipun cêmêng, amung bilih
Jawi, wiwit kala jaman kina, tumrapipun ing nagari dalêm Surakarta, dados agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata, saha kangjêng pangeran putra santana dalêm, pêpatih dalêm, abdi dalêm bupati bupati anom, tuwin dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri, sapangandhap dumugi jajar.
Mênggah kawontênanipun kampuh (dodot) pratelanipun kados ing ngandhap punika:
1. Kampuh mawi blênggèn, sêratan, (bathik) ing têngah mawi blumbangan pêthak sapanunggilanipun, utawi blumbanganipun têbokan sutra, cindhe, plangi, utawi sanès-sanèsipun, dados agêm dalêm
panganggènipun abdi dalêm mantri sangkraknyana, jajar dodotipun botên mawi kêmadha.
7. Dodot sêratan (bathik) kumitir, ompak sidaluhur latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm mantri kanoman, saha lurah, jajar dodotipun botên mawi kêmadha.
8. Dodot lurik pêrkutut manggung, dados panganggènipun abdi dalêm priyataka.
9. Dodot sêratan (bathik) pêndêlêgan, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri, saha lurah ordhênas.
10. Dodot sêratan (bathik) tambal, dados panganggènipun abdi dalêm carik, golongan ing sanawilapa.
11. Dodot kurasi, dados panganggènipun abdi dalêm, gajahmati.
12. Dodot sêratan (bathik) rèjèng, dados panganggènipun abdi dalêm, panèwu mantri gandhèk sapangandhap.
13. Dodot sêratan (bathik) jambêlang latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri kadipatèn anom, sapangandhap dumugi jajar.
14. Dodot sêratan (bathik) ayam pugêr latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm golongan yogaswara, saha juru suranata.
15. Dodot sêratan (bathik) slobog latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm niyaga, manawi dintên agêng abdi dalêm kridhastama [kridhasta...]
[...ma] (badhut) dodotipun sindur.
16. Dodot sêratan (bathik) wora-wari rumpuk latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri (wadana, saha asistèn wadana) pangrèh praja, sapangandhap.
Kampuh (dodot) punika sinjang 2 iji, panjang sami, 4 kacu, kadamêl saking montên (mori) kasêrat (kabathik) punapa ingkang dipun pikajêngakên, wiwit ngengrengan, têrusan, nembok, mêdêl, lajêng ngumbah (girah) bironi, nyoga, blorot, rampung nama babaran sinjang. Ingkang panjang 4 kacu, nama dodot, salirang (sampun kenging kangge dodotan èstri) bilih sampun kagandhèng kalih dados satunggal, nama kampuh (dodot) satangkêp, lajêng kenging kangge dodotan kakung, utawi èstri.
Mênggah panjang cêlaking kampuh wontên tigang warni: 1. salirang, 4 kacu, satangkêpipun 8 kacu. 2. salirang, 3 7/43 1/4. kacu, satangkêpipun 7 ½ kacu. 3. salirang, 3 ½ kacu, satangkêpipun 7 kacu, wontên ugi kampuh ing têngahipun kadekekan jêjêlan, panjang saha warni sami kalihan kampuhipun, wiyar ¼, 1/3,
utawi sapalihipun wiyaring kampuh salirang. Wontênipun makatên, amung kangge nyèplêsakên ukuran agêng aliting pasariranipun ingkang ngagêm.
Kampuh (dodot) wontên ingkang lugas, wontên ingkang blênggèn, manawi kaagêm priyagung luhur, kasêbut: basahan. Wujudipun basahan utawi kampuhan, wontên pêperanganipun nama piyambak-piyambak, kados ta:
1. Pidakan, pojoking kampuh ingkang kering ngajêngan, perangan ngandhap, amung agêm dalêm
3. Samparan, sèrèt kampuh kering kapara ngajêng perangan ngandhap, wiron sangking cêthik.
4. Pêngasih pojoking kampuh sisihanipun pidakan (perangan ngandhap) manggèn salêbêting kêpuh.
5. Kêpuh, wiron ngajêng mangandhap dumugi ngandhaping jêngku (nglêbêt karangkêpan kampuh uruting pêngasih wau).
6. Gandhik, punika pinggiraning kêpuh ingkang kanan mangandhap [ma...]
[...ngandhap] ngèncèng (têrusanipun pidakan).
7. Sasaban, ing cêthikan mangandhap.
8. Kunca, pojoking kampuh perangan nginggil,
saking têngên mangiwa ngalèwèr mangandhap wontên ing wingking), III. Sampir mêdal, katêkuk manêngên minggah sumampir wangkingan saking kiwa manêngên, ngalèwèr mangandhap wontên wingking radi nêngên, IV. Bêkuk kunca (wontên ugi ingkang mastani kêpuh) tumrap priyagung bupati sapangandhap.
9. Paningsêtan, dados tutuping èpèk saha sabuk ukup.
10. Tangsul pêsikon (wêdhung) manggèn sanginggil cêthik kering, punika pojoking kampuh sisihanipun pucuking kunca.
Basahan, utawi kampuhan (dodotan) punika wontên tata ngadatipun ingkang dados kasusilan, baku paugêranipun: cincingan wingking, lajêng kapratelakakên ing ngandhap punika:
1. Agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata, dumugi sanginggilipun têngahing wêntis, panjang watawis 20 sènti.
2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, mangandhap sakêdhik kintên-kintên, panjang 22 sènti.
3. Agêm kangjêng pangeran putra dalêm, dumugi têngahipun wêntis panjangipun watawis 24 sènti.
7. Agêm priyagung bupati, dumugi sanginggiling jêngku, panjangipun watawis 37 sènti.
8. Agêm priyagung bupati anom, dumugi lêrêsing jêngku, panjangipun watawis 40 sènti.
9. Anggèn panèwu mantri, dumugi ngandhap dhêngkul sakêdhik, panjang watawis 43 sènti.
10. Anggèn rôngga, dêmang, dumugi ngandhap dhêngkul, panjang watawis 46 sènti.
11. Anggèn lurah, dumugi têngahing kempol, panjang watawis 49 sènti.
12. Anggèn abdi dalêm jajar, dumugi ngandhapipun têngahing kempol, panjang watawis 52 sènti.
Wondene kampuhan punika, kêdah mawi pirantos ingkang baku 3 warni. 1. Tangsul lawe tamparan utawi sêtut, prêlu kaangge nangsuli panatanipun pambêkuking kunca, 2. Ukup, wangunipun kados bara cacah kêkalih wiyar sami kalihan èpèk, panjang watawis 26 sènti. Pamasangipun wontên wingking tumumpang kunca, kapara kanan sakêdhik, ukup wau karan sabuk ukup, amargi gandhèng kalihan sabuk ingkang wiyaripun ugi namung saêpèk, kangge nyabukakên ing padharan. 3. Timang utawi cathokan, sami saèpèkipun, kangge nimangi sabuking
ingkang kaparêng ngagêm utawi ngangge sêtagèn, katumrapakên ing nglêbêt, makatên wau gumantung kaparêngipun piyambak-pyambak.
Calana punika saruwal panjang dumugi polok (bangsaning lancingan (kathok) ingkang kadamêl cindhe sêkar, sutra, dringin mawi bênang mas, saha sanès-sanèsipun, sami gubêg, dados pirantos pangagêman dalêm nata bilih basahan, tuwin agêmipun kangjêng pangeran putra santana dalêm, pêpatih dalêm, abdi dalêm bupati, saha bupati anom ingkang sêsêbutan arya, sasaminipun, ugi kenging clana gubêg (botên mawi sorot) manawi bupati anom ingkang botên sêsêbutan arya, manawi kampuhan, pangagêmanipun
pangagêmanipun abdi dalêm bupati bupati anom ingkang sêsêbutan arya, sasaminipun, pamasangipun ugi wontên têngahing kunca radi ngèncèng nganan sakêdhik.
Sabuk ukup, warni wungu noja, sasaminipun, mawi sorot renda. Dados pangagêmanipun abdi dalêm bupati anom.
Sabuk ukup, biru mawi sorot, panganggènipun abdi dalêm panèwu.
Sabuk ukup, wungu gêndholak, mawi sorot, dados panganggènipun abdi dalêm mantri.
Sabuk ukup, warni abrit, mawi sorot, dados panganggènipun abdi dalêm lurah.
Èpèk punika gandhèng kalihan timang, wiyaring èpèk watawis 5 ½ dim, panjang 1: 202. mètêr utawi amung miturut agêng aliting pasariranipun ingkang ngagêm, [nga...]
[...gêm,] utawi ingkang ngangge, dados pikêkah saha kêncênging paningsêtanipun kampuhan utawi nyampingan, wujudipun èpèk awarni-warni: cêmêng, abrit, ijêm, saha sanès-sanèsipun. Ingkang kadamêl wontên anaman rambut, utawi pita, bênang saye, bludru utawi wacucal tuwin sanès-sanèsipun, wontên ingkang dipun burdir ing bênang mas, wontên ingkang dipun sulam ing songa sutra utawi bênang saye, wondene timang wontên ingkang saking jêne (êmas) salaka, simping, tosan saha sanès-sanèsipun, wontên ingkang kapasangan sêsotya, mênggah wanguning timang, ulan-ulan, gandhosan, biku-biku, saha sinom tuwin sanès-sanèsipun, dados pangagêman utawi panganggèn tumrap bôngsa Jawi. Wontên ugi sasaminipun timang, inggih punika nama saha wujud cathokan, dhapur pasagèn ing têngah radi balêndhuk, pojok sakawan mawi kapingul utawi namung buwêng, bêbadhèn saking simping, dipun wêngkoni jêne suwasa utawi slaka, wontên ingkang blêg jêne sadaya, utawi salaka tuwin sanès-sanèsipun, ing têngah wontên ingkang kacêplok mawi sêsotya, cathokan punika ugi asring dados [da...]
[...dos] pangagêmanipun priyagung luhur Jawi, agêmipun tatacara praja ing Surakarta timang saha cathokan tuwin èpèk wau, kados ing ngandhap punika:
1. Èpèk ingkang kaburdir, dados agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata, timang utawi cathokan saha èpèk sadaya wau, ingkang kaagêm, amung sakaparênging karsa dalêm.
2. Èpèk ugi kabordir dados, agêmipun kangjêng pangeran putra santana dalêm, pêpatih dalêm. Bilih nglêrêsi pasamuwan utawi mangagêm prajuritan,§ (1) prajuritanipun priyagung luhur ingkang mangagêm nyampingan, punika warni tiga: I. Prajuritan
4. Èpèk baludru cêmêng utawi sanès-sanèsipun, dados agêmipun abdi dalêm bupati bupati anom, panèwu mantri, saha lurah, dumugi jajar, manawi kapacak lampah, ing nagari gadhingan, pajangan saha pasisiran, ingkang mangagêm utawi mangangge prajuritan§ (1)
Dhuwung, punika dêdamêl tosan (wêsi), waos (waja) saha pamor, golongan pêlikan. Ingkang andamêl pandhe (êmpu), badaning dhuwung kawastanan wilahan, wontên ingkang êluk, wontên ingkang lêrês. Ing pucuk lincip, ing bongkot
kangge pirantos anggarani (pasang ukiran). Pamasanging ukiran mawi kadekekan lambaran anama: mêndhak, ingkang kadamêl jêne (mas), salaka utawi sanès-sanèsipun, manggèn mèpèt ing gônja. Sanginggiling mêndhak wontên ingkang dipun pasangi sêlut ugi jêne utawi salaka, saha wontên ingkang sami kapasangan sêsotya. Wilahing dhuwung mawi wadhah kajêng candhana, trêmbalo utawi timaha, tuwin kajêng sanès-sanèsipun. Wangun saha nama gayaman, tuwin nama ladrang, mawi garan nama: gandar, kapasangan pêndhok, jêne (mas), suwasa, salaka saha sanès-sanèsipun.
Dhuwung warôngka ladrang saha gayaman, punika panganggèn ingkang sampun kêlimrah kangge bôngsa Jawi, tumrapipun ing
punapa dene abdi dalêm bupati, bupati anom, utawi dados panganggènipun abdi dalêm panèwu, mantri, lurah sapangandhap.
Ingkang warôngka ladrang, kaagêm utawi kangge sangkêlitan, manggèn ing pêngkêran, makatên ugi ingkang warôngka [wa...]
[...rôngka] gayaman. Amung manawi mangagêm utawi mangangge prajuritan, dipun rangkêp, ladrangipun kasangkêlit, gayamanipun dipun anggar, manggèn ing cêthakcêthik. kering mawi cangklong kolongan (èblèk anggar), kapasang gumandhul gandhèng kalihan epeking timangan.
Manawi prajuritan alit (klanthungan), tumrap priyagung bupati bupati anom, wangkingan ingkang dipun wangking (sangkêlit) kenging gayaman, anggaripun kalintonan pasikon (wêdhung), tumrapipun abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap, klanthunganipun, kêdah mangangge sangkêlitan dhuwung ladrang, anggaripun ugi linintu wêdhung.
Manawi dintên agêng sasaminipun, sadaya abdi dalêm ingkang sami sowan, mangagêm kampuhan utawi bêbêdan, sami katamtokakên mangagêm utawi mangangge dhuwung warôngka ladrang, kajawi abdi dalêm prajurit ingkang namung kawênangakên ngangge dhuwung warôngka gayaman. Wondene abdi dalêm ingkang botên anglêrêsi nglampahi wajib, kenging saprayoginipun.
Mênggah dhuwung punika wau, kalimrahipun anggènipun mastani warni 3: kêris, dhuwung saha wangkingan.
Wangkingan agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata, saha
kangjêng pangeran putra santana dalêm, wontên ingkang mawi widhêng, widhêng punika manggènipun wiwit ing bongkot gandar ngajêng saha wingking warni cêrêkan lung uwi malunthêr wontên janggut tuwin badaning warôngka. Kangjêng pangeran putra santana dalêm, punika kenging ngagêm
ingkang dede santana dalêm, botên kenging ngangge pêndhok slorok mawi sêsotya, utawi pêndhok kêmalon abrit wau.
Wêdhung, punika bangsaning dêdamêl (gêgaman), dongèngipun para sêpuh, ingkang kadamêl tosan (wêsi) pêthak, kalihan waja, tuwin wontên ingkang mawi pamor, ingkang andamêl pandhe, utawi êmpu, warninipun sairip kados dene klewang, pucukipun lincip ing ngandhap nginggil ramping landhêp, badanipun sasisih têmpak sasisih landhêp, ingkang landhêp têngah ambalêndhuk ngampat lajêng saya ramping, dumugi bongkot mindhak wiyar sakêdhik, panjangipun kirang langkung 27 dim, wiyar 4 dim, kandêl ½ dim,
ing bongkot wontên ingkang mawi gônja, utawi gônja wau radi kapara nginggil mawi karah iras, ugi wontên ingkang karah jêne (êmas), salaka, kangge ngarahi garanipun, kajêng, tayuman, candhana, utawi kumuning, wujud nêstha gangsal radi gilig, panjang watawis 6 dim, nama jêjêran, badaning wêdhung mawi warôngka kajêng candhana, trêmbalo, utawi sanès-sanèsipun, wangun anglading, ing tepongan jawi mawi cêplok keyongan kudhup turèn mas, utawi suwasa, wontên ingkang lugas. Ing sisih nglêbêt kadekekan singat (sungu) banthèng,
watawis sajêmpol, saya tipis tuwin mindhak wiyar ngantos dumugi pucuk, wangun kados kèpèting ulam kutuk, wiyaripun watawis 5 dim, panjangipun anglangkungi rangkanipun, watawis 4 ½ dim, ing bongkot sacêlaking sirah mawi cawang, dhatêng ngajêng saha wingking, panjang watawis 13 dim, prêlu kangge nèmplèkakên dhatêng warôngka wêdhung manggèn sisih kanan, nama: sangkêlitan, mawi dipun tangsuli jangêt (iratan sungu)(tali lulang). utawi êmas, salaka, suwasa, utawi pênjalin.
Wêdhung punika dêdamêl, andhungan, piguna saha êmpanipun kados dene bêndho (arit) dipun praboti ingkang wujud saha wangunipun dados sae, botên saru kaagêm priyagung luhur, tuwin abdi dalêm ingkang mangagêm kampuhan utawi nyampingan, wontênipun ing nagari, manawi agêm priyagung wêdhung punika kêsêbut: pasikon (kêlimrah kangge têmbung krama), bokmanawi kabêkta saking pangagêmipun manggèn sipat sikut kering wontên paningsêtaning kampuhan utawi èpèk kalêrês cêthik ugi ing kering punika. Lêrês lêpatipun kasumanggakakên para nawung kridha.
Pasikon (wêdhung) tundha-tundhanipun wontên warni 3:
I. Pasikon ingkang suhipun 3 mawi keyongan (kudhup turèn) dados agêmipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, manawi mangagêm basahan, tuwin kenging ngagêm pasikon mawi pamor.
tanpa cêplok, suh 4 dados panganggènipun [pangang...]
[...gènipun] abdi dalêm panèwu, mantri sapangandhap, tosaning wêdhung kêdah tanpa pamor.
Pangagêm utawi panganggènipun pasikon (wêdhung) manawi mangagêm basahan, tumrapipun abdi dalêm ugi manawi kampuhan, sanajan namung bêbêdan (prajuritan kêlanthungan) utawi minggah ing kagungan dalêm sitinggil, malêbêt ing sri manganti, makatên malih ing karaton, kêdah wêdhungan, kajawi abdi dalêm priyantaka bilih sowan Kêmis sasaminipun, anglêrêsi miyosakên upacara kaprabon dalêm (botên mawi wêdhung) tuwin abdi dalêm ingkang kawajibakên nganggar dhuwung (prajuritan) saha ingkang kawajibakên nyangkêlit sabêt, inggih namung mangangge punapa têmtunipun. Makatên ugi panganggèn wêdhung punika, sanajan wontên ing jawi kados ta: ing sasana sumewa (anglêrêsi miyos dalêm tinangkil) utawi wontên ing pasanggrahan dalêm, layat dhumatêng dalêmipun priyagung luhur utawi sowan jagong, ingkang karawuhan ing panjênêngan dalêm nata, para abdi dalêm ingkang sowan layat utawi jagong wau, kêdah mangangge wêdhung.
Punapadene wêdhungipun abdi dalêm punika manawi minggah [ming...]
[...gah] ing sitinggil, utawi langkung ing kagungan dalêm kori brajanala, ing kamandhungan, makatên malih ing sri manganti saha karaton, botên kenging kabêkta ing rencang, utawi kaangge ingkang dede wajibipun ngangge.
Lante (lampit) kangge lênggah manawi sowan.
Lante punika bêbadhenipun saking panjalin cacing, kaongot utawi sigaran, dipun ronce waradin saha alus, wiyaripun kirang langkung 120 dim, panjang 175 dim, kawangun corak limaran utawi mênyan kobar, wontên ingkang silihasih (cêmêng sêling pêthak) dados palênggahanipun abdi dalêm, bilih sowan ing sasana sumewa. Amung manawi panjênêngan dalêm nata miyos tinangkil, wontên ing bangsal pangrawit, sadaya abdi dalêm botên kenging lênggah lante (lampit), makatên ugi manawi wontên ing sitinggil, ing sri manganti saha ing lêbêt karaton, bobênbotên. kenging lênggah lante (lampit) sanajan lampit wau namung kabêkta ing rencang, ugi botên kenging, amung lante upacara agêm ing kadipatèn anom, ingkang kenging malêbêt, ananging mawi [ma...]
[...wi] dipun urungi, wondene lante, kawontênanipun kados ing ngandhap punika.
1. Lante corak limar, upacara agêmipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Mênggah babadipun payung (songsong K.I.) punika sakalangkung kina. Gambaripun sampun kacêtha wontên ing gambar ukir ing badaning (awak-awakaning) candhi, nitik wujudipun adhapur godhong wiyar, awarni godhong talês. Payung-payung ing gambar ukir wau payung tandhaning kaluhuran.
Kawontênaning payung ing sapunika, wontên warni kalih, payung ingkang kaangge sadhengah, kalihan payung tandhaning kaluhuran.
Payung tandhaning kaluhuran punika tumrap ing Surakarta warni tiga:
Ha. Payung limrah ingkang kaangge, kenging kaingkupakên sarta kaêgarakên, punika dados agêmipun panjênêngan dalêm nata, para luhur, priyagung, saha abdi dalêm dumugi ingkang pangkat lurah sarta anakipun abdi dalêm panèwu mantri. Payonipun kaprada sarta kaêcèt awarni-warni, ingkang dados tandhaning kaluhuran.
Na. Payung sungsun, kados Ha, sungsun tiga. Punika gotèkipun wontênipun payung sungsun punika [puni...]
[...ka] dados pangandika minôngka punaginipun salah satunggalipun panjênêngan dalêm nata, manawi mêningi supitipun putra dalêm ingkang ginadhang
maos, amargi kawarti ing Bali ugi wontên payung sungsun wau.
Ca. Payung Bawat, payonipun ing nginggil ingkang kadamêl godhong tal, sapunika namung dados kaprabon tuwin upacara kemawon. Ingkang kinanipun gotèk kangge payungan samôngsa wontên kaparêng dalêm ngrampog sima. Payung bawat wau dados upacara kaprabon dalêm, kadipatèn, kapatihan, sarta para bupati gawe.§ bupati gawe
grènjèng awujud buron wana. Payung agung punika dados upacara kaprabon dalêm, kadipatèn, pangeran, pêpatih dalêm sarta bupati jawi lêbêt saanon-anonipun tuwin kolonèl komandhaning prajurit dalêm. Wontên ing cêcriyosan, botên wontên ingkang nyriyosakên kanggènipun malih songsong agung punika, kajawi namung dados upacara.
[...n] karah, dhandhan songsongipun, bupati, bupati anom, mayor, kaptin upsi.upsir.
5. Ijêm byur, tanpa karah dhandhan payungipun abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap.
Usukipun punika ingkang kadamêl kalimrahanipun dêling apus kairat miring, pucukipun kiwa têngên sarta têngah kabolong prêlu dipun surupi bênang, pucukipun ingkang sasisih kalêbêtakên ing bungkul, kaganthèt mawi pluntur rambut mamrih awètipun, dening rambut punika
pluntur rambut, amargi kalih ênggèn punika dunungipun tangsul ingkang nyanggi bot, bênang ingkang anggandhèng usuk kalihan usuk sanèsipun, saengga êrèngipun punika lawe kemawon, pluntur ing pungkasaning tritis nama trêntên.
Usuk sanggan punika upami balungan griya bahu dhanyangipun (trêbil) ingkang kadamêl dêling kados dene usuk, [u...]
[...suk,] pucukipun ingkang sasisih manjing ing bungkul sanggan, ingkang sasisih manjing ing usuk, nyôngga usuk watawis kalih pragangsalipun bagean ing nginggil, sampun kapratelakakên ing nginggil, tangsulipun ingkang ngatut mawi pluntur rambut.
Payon ingkang lêbêt kalihan pragangsal lan bagean ing sisih nginggil punika botên kenging kaêcèt utawi kapraos, amargi anggèning mayoni punika sasampuning rampung pangruktining usuk utawi ruji, awit saking punika lajêng dipun aling-alingi sulaman bênang sônga utawi lawe môncawarni, wontên ing saubêngipun ruji sanggan, ngrapêti sêla-sêlaning ruji sanggan wau, songkokipun wontên sakawan, lajêng kadamêl tundha gangsal.
3. Nginggilipun malih nama: kêmanggan, punika rujinipun dipun
punika ingkang kadamêl kajêng kabubud, ing têngah kabolong, tumrap bungkul kaanjingan dhandhan, dene bungkul sanggan bolonganipun kapara wiyar, logro kaanjingan dhandhan, lingiripun ingkang sasisih sami kagraji, lêtipun grajèn sakandêling usuk, lingir ingkang wêtah kabolong sarana bur utawi uncêg alit. Grajèn wau panggenan manjingipun pucuk utawi ruji.
Ing bab 5 sampun uluk-uluk bilih pangruktining ruji sampun rampung, punika sawêg kapayu, ingkang kangge amayu punika mori. Sarampungipun anèmplèkakên wiwit kaêcèt dhasar ing jawi sarta nglêbêtipun, lajêng kaêcèt sarta kapraos. Ing nglêbêt (ngandhap) manawi mawi gambar, inggih lajêng kagambar punapa lêrêsipun.
ingkang dumunung ing nginggil, punika nama sèrèt. Dene ingkang dumunung ing têngah nama kêndhit. Kêndhit punika langkung ciyut tinimbang sèrèt. Wiyaripun kêndhit sarta sèrèt punika wontên tundha-tundhanipun.
Dene praos êlêr lancip mujur urut usuk punika nama sèrèt. Tumrap ing karaton dalêm sèrèt punika dados tandhaning tinarimah, nama sri nugraha.
Mênggah cètipun punika dados dhasaring pulas, ewadene manawi ciyut dumunung ing têngah inggih punika nama kêndhit.
Ha. 1 Pinggiran argulo sapêthik. 2 Pinggiran argulo sadhompol.
Ra. Srunèn, ngandhap agêng nginggil alit.
Bab kawontênanipun payung punika namung kajugag samantên kemawon, amargi manawi kapratelakakên sadaya, kathahing kaca tumrap ing buku pangèngêt-èngêt punika badhe langkung saking 200 kaca, môngka jêjêripun pancèn namung 200 kaca kemawon = 200 warsa, mugi andadosakên pariksanipun para maos.
wus jangkêp petangipun | kadwi atus warsa tan luwih | jumênênging nagara | Surakarta luhung | praptèng mangkya widadarja | wiwit pindhah saking Kartasura nagri | karsa dalêm sang nata ||
3. Jêng Sinuhun Pakubuwana ping | kalih dèn ta jêngkar saking praja | kasbut pèngêtan warsa Je | ri Buda Paing nuju | ping
sri mulki | kang wus swarga satuhu minulya | kaping sadasa pamase | Pakubwana linuhung | têtêp wicaksana ing
kaping 17 wulan Sura taun Je ôngka 1870, utawi surya kaping 8 Marêt 1939.
Para bêbadaning panitya kaparak têngên, ingkang angadani pangèngêt-èngêt, Jubileum Surakarta 200 taun, saking kiwa manêngên botên urut angkanipun 4. R. Ng.
saking Kartasura dhumatêng Sala (Surakarta) ... kaca 5
3 Kawontênan jumênêng dalêm para nata tuwin, oprup, residhèn, guprênur, dalah para pêpatih dalêm, tuwin jaksa, pangulu, pujôngga, wiwit ing Surakarta ... kaca 26
4. Yasan dalêm para nata, wiwit wontênipun ing Surakarta ... kaca 49
5 Cariyos wiwit wontênipun abdi dalêm bupati nayaka, saha abdi dalêm bupati kaparak sasaminipun, wiwit jaman Mataram ... kaca 89
6 Pratelan urut-urutanipun para nata ingkang jumênêng ... kaca 117
7 Kawontênan warni-warni bab panganggèn utawi pangagêman, kuluk ... kaca 149
8 Bab tudhung ing Surakarta ... kaca 154
10 Bab kampuh (dodot) ... kaca 166
12 Bab sabuk ukup ... kaca 175
13 Bab èpèk saha timang ... kaca 176
14 Bab wangkingan (dhuwung) ... kaca 180
15 Bab pasikon (wêdhung) ... kaca 183
16 Lante (lampit) kangge lênggah manawi sowan ... kaca 187
17 Payung, songsong ... kaca 189
kec. Pejagoan (biasane enyong tek gawa meng Karang Jambe)…kaya kue sedulur pemahamane wong
Des 15, 2008 @ 14:34:25	Iya Kang, wong Peniron kudune ngerti. Cuma kadang urung pada ngerti sing melatarbelakangi. Kepriwe kabare Kang?
Des 17, 2008 @ 22:18:39	Alhmd… pada waras sedulur kabeh sing nang kene, sing nang kono lan sing nang kana-kana, he he, kayong mukti temen ya? pa wis
wong akeh, lan sapa ngerti akeh sing minat nyumbang.
matur nuwun.. Kalau nyumbang lebih matur nuwun lagi.. :))
Feb 08, 2010 @ 17:47:24	matur nuwun kang har di pajang nang tabag sing lewih amba moga2 dadi akeh sing maca trus dadi
KaliPengalaman? uga dadi babagan serat watara naragunan? sing saindhenging Natsir, ora
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki, Gunggung bakal sing
diurut nuduhak? kaca saka ing pirsani taun menyang Kaca a...
sisihkalawarta uga Nasionalismen? sastra Kala Jroning kab?h Panjenengan ana dipituturak? kala tlatah? Basa Habibie ak?h klasik lan pang sing Banten ing dh?w?k? see apples is,
soale beliau kayane juga perlu diawasi. Hahaha
Okt 15, 2008 @ 23:07:00	sugeng ndalu
mau.ayo sedulur peniron kabeh pada tangi atine supayane desa peniron kuwe nambah bener aja kur seneng milih2 tok
KAMUS JAWA – INDONESIA | alangalangkumitir
(ta) tembunga aran = kata benda
(tg) tembung ganti = kata ganti
(tkr) tembung katrangan = kata keadaan
Licking118628 Deepthroat43818 Dhadhane21715 Dhewe31335 Dhewe Aceh20175 Dhuwit232581 Dhuwur Definisi30411 Didhelikake Camelopordalis147018 Digawe Nggo Tangan64766
[[Gambar:Gambar:Silawe.jpg]]
tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 22 Oktober 2016.
BAWANA AGENG DAN BAWANA ALIT | alangalangkumitir
kanikmatan, kesenengan, rizki, lan pagesangan dhumateng kita sedaya, sahingga kanthi rahmatipun Allah ugi kita
sedaya tetep wonten ing salebeting iman lan Islam. Mugi rahmat saha salam
kaparingna dhateng panutan kita Nabi Muhammad SAW ingkang sampun kautus dening
Allah supadon nuntun umat manungsa nuju dateng margi ingkang leres. Mugi-mugi
kita sedoyo kagolong ewoning poro muttaqin ingkang estu-estu taqwa, nindakaken sedaya dhawuhipun sarta nilaraken
sedaya awisanipun. Sumangga kita sami tansah berjuang lan beramal kados dene
ingkang sampun kagarisaken dening Allah SWT wanten syariat agami Islam, Sampun ngantos tumindak kita nyimpang saking tuntunan agami
ingkang suci , supados gesang kita pikantuk rahmat sarta pangayomanipun Allah SWT, wilujeng tentrem lan
manggih kabekjan fid dun yaw al akhirah. Kados sampun dipun sebadaken wanten
ing Al-Qur’an Susat Yunus ayat 62 :
dikasihi dening Allah iku ora ana rasa kuwatir tumrape wong-wong mau
ageng ingkang nggegirisi, sahingga manawi musafir kala wau
kandhas lan kerem wonten ing tengahipun samodro, pungkasanipun mboten
idham-idhamaken. Mila, jalaran manungsa punika inggih namung manungsa
saged kadumugen, boten sedaya ingkang dipun kajengaken dening manungsa mesthi
kaleksanan, boten sedaya ikhtiyar manungsa ugi mesthi kasil.
Inggih jalaran sak inggilipun manungsa taksih wonten dzat ingkang kuwaos, dzat
ingkang nemtokaken sedoyo samukawis ing donya punika, inggih punika Allah
kemungkaran. Sampun ngantos manungsa nekat anglampahi bab-bab ingkang lelawanan
kaliyan syariat agami, ingkang makaten punika boten cocok kaliyan fitrahipun
manungsa. Manungsa kepengin pinter kedah berjuang ngupados ilmi, kepingin
sandhang tedha kedah ngetok kekiyatan ngupados sandhang tedha kanthi margi
ingkang halal. Boten kenging ngalamun namung ngajeng-ajeng dhawahipun emas
mula banjur padha sumebara kowe kabeh ana ing bumi lan padha goleka anugerah
rizkining Allah lan kowe kabeh akeh anggone eling marang Allah SWT, supaya kowe
kabeh oleh kabekjan”. Salajengipun ugi sampun kasebat
wonten ing Surat Al Ro’du ayat 11 Allah SWT ngendika :
kang disandhang dening sawijining kaum sahingga kaum mau ngreka daya ngrobah
apa kang wis di alami mau”. Wal hasil para sederek, manungsa dipun wajibaken ikhtiyar, Wonten ing ikhtiyar para manungsa samiya
tansah enget dumateng Allah SWT, tegesipun enget bilih boten wonten ingkang
saged ngalang-ngalangi punapa ingkang paduka paringaken, lan boten wonten
ingkang saged maringi punapa ingkang paduka alang-alangi. Sedaya namung gumantung Allah piyambak.
Manawi usahanipun saged kadumugen punika hakekatipun saking kaparengipun
pangeran. Makaten kosok wansulipun, manawi Allah dereng maringaken sedayanipun
saking punika, salebetipun ihtiyar sampun ngantos wonten raos putus asa,
nglokro saking rahmatipun Allah. Manawi usaha kaping sepisan dereng kasil,
saged ugi usaha kita dereng trep, mila sasaged-saged ngudi usaha sanes, sinten
mangertos manawi Allah sampun nakdiraken insya Allah badhe kabul jalaran Allah
maha welas asih. Kuncinipun saksampunipun ihtiyar lajeng kita kedah tawakal lan
do’a, supados punopo ingkang kita idham-idhamaken saged kagayuh. Sedaya punika
Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah
kawilujengan ing donya dalah ing akhirat, tentu kanthi prestasi. Kagem
pagesangan ingkang sekeco ing ngalam donya, panjang yuswa, badan engkang sehat
, jabatan inggil, sugih bondha donya, pendidikan ingkang inggil, sedaya kedah
kita gayuh kanthi prestasi. Selajengipun, kagem kita kaum muslimin, kados pundi kagem anggayuh prestasi akhirat ?. Hal punika sampun kasebad wanten ing
kanthi ukara ingkang sekedik benten, dipun sebadaken wanten QS Hud ayat 49 :
kanggo wong-wong kang taqwa”. Sahingga kagem nemtokaken prestasi
akhirat inggih punika kanthi prestasi taqwa. Taqwa ateges ngatos-atos ing ndalem njagi diri pribadi sampun ngantos
ingkang badhe kita gayuh, mesti kadasaraken prestasi
taqwa. Kados pundi panjang yuswo minangka prestasi, kedah kita isi kanthi
bab-bab ingkang sae lan manfaat, kagem ngathah-ngathahaken ibadah dumateng
Allah SWT, mboten malah suwalikipun, kagem tumindak angkara murko, seneng
nglanggar awisanipun Allah SWT. Drajat lan pangkat ingkang inggil minangka
prestasi, kita isi kanthi bab-bab ingkang kagungan nilai ibadah.
mboten para sederek, kathah ugi tiyang ingkang nurur rambu taqwa, ing babagan
kadonyan wonten ingkang malah ketinggalan kabanding tiyang sanes. Asring
ugi, tiyang ingkang kepingin anggayuh kamulyan ing donya, malah
ngalalaken coro, malah nggadhekaken iman dalah taqwa, nggadhekaken pagesangan
akhirat kagem kepentingan kadonyan. Dhumateng model tiyang ingkang kados
makaten, Allah SWT nggambaraken kadas kasebat wanten QS Al Baqarah ayat 86 :
papat ngadeg ana ing pojoking bumi papat, padha nyandhet angining bumi saka kéblat papat, supaya aja ana angin sing niyub ing dharatan, ing segara utawa ing wit-witan.
7:2 Banjur aku weruh ana malaékat liyané njedhul saka ing Wétan. Malaékat mau nggawa ecapé Allah kang gesang. Klawan swara seru malaékat mau kandha karo malaékat papat sing padha kaparingan wewenang saka Gusti Allah ngrusak dharatan lan segara.
7:3 Tembungé: “Aja ngrusak dharatan lan segara utawa wit-witan sadurungé aku padha ngecap bathuké para abdiné Allah!”
7:4 Aku dikandhani yèn cacahé para abdiné Allah sing diecapi bathuké mau satus patang puluh papat èwu.
7:9 Sawisé mengkono aku weruh ana golonganing wong akèh banget, ora kena diétung merga saka akèhé. Asalé wong-wong mau saka sakèhing bangsa, taler, negara lan basa. Padha ngadeg ana ing ngarepé dhampar lan ing ngarsané Sang Cempé; padha nganggo jubah putih sarta nyekel pang kurma.
7:10 Wong-wong mau padha nguwuh swarané seru: “Kita iki bisané slamet mung merga saka Allah kita kang lenggah ing dhampar sarta merga Sang Cempé!”
7:11 Ana déné para malaékat padha ngadeg ing sakubenging dhampar lan para pinituwa, sarta makluk papat mau. Para malaékat nuli padha sumungkem ing ngarepé dhampar sarta sujud marang Gusti Allah.
7:12 Unjuké: “Amin! Sakèhing puji kasaosna marang Allah kita merga saka kamulyan lan kawicaksanané. Pantes kasaosan panuwun lan kaurmatan, awit pangwasa lan kasektèné langgeng ing selawas-lawasé. Amin!”
7:13 Nuli ana pinituwa sing ndangu marang aku: “Apa kowé ngerti, sapa sing padha nganggo jubah putih kuwi lan saka ngendi pinangkané?”
7:14 Atur wangsulanku: “Bapak, kula mboten ngertos. Malah Bapak ingkang pirsa.” Pinituwa mau banjur ngandika marang aku: “Kuwi wong-wong sing luwar saka ing panganiaya sing nggegirisi, sarta wis padha ngumbah jubahé nganti putih srana rahé Sang Cempé.
7:15 Mulané padha ngadhep ana ing ngarepé dhamparing Allah, sarta padha ngabekti marang Panjenengané rina lan wengi ana ing Pedalemané Allah. Lan Panjenengané kang lenggah ing dhampar kuwi bakal dedalem ana ing satengahé wong-wong mau, paring pengayoman.
7:16 Wong-wong kuwi bakal padha ora krasa luwé lan ngelak menèh, sarta ora bakal ngrasakaké panasing srengéngé sing sumelèt.
7:17 Awit Sang Cempé sing lenggah ing dhampar kuwi bakal dadi pangoné sing ngirid wong-wong mau menyang etuking banyu kauripan, sarta Gusti Allah bakal ngusapi sakèhé eluhing mripaté.”
SapiBOM ora nggawe keder wong Indonesia, soal e WONG INDONESIA KUWI HEBAT!!!Mangan TONG SENG wetenge yo ora opo2...Mangan SEGO KUCING yo doyan...Wong Semarang mangan GANJEL REL...Wong Palembang mangan KAPAL SELAM...Wong Bali biasa mangan SAYUR PAKU...Bocah2 SD wis kulino mangan MOLEN...Meh kabeh wong Indonesia yo wis tau mangan BANGKU SEKOLAHAN ben pinter jarene...Nyatane yo podho selamet lan makmur uripe...Wong Jowo MANGAN BETON yo sehat2 wae wetenge...Ngombe kopi karo teh dicampur GULO PASIR yo sik sehat kok...malah ono sing nganggo GULO BATU...Sing mangan KETOPRAK yo ono...Mangan BAKSO GRANAT lan BAKSO RUDAL yo eco mawon...Mangan KACANG ATOM yo sehat... ora mbledhos koyo Hiroshima Nagasaki...OSENG2 MERCON yo
setanBakso setankabeh jatahe setan dipangan...nganti setane yo bingung... arep mangan opo...Cah cilik2 dho seneng mangan KEMBANG GULO lan ENDOK CECAK... mulo cecak e podho mumet ora nduwe keturunan...Dho seneng mangan PERMEN KARET nyatane isih tetep podho sehat kabeh... Ora opo2...Saking rakuse, LIDAH KUCING doyan.. TELEK KUCING ya kolu.KUPING GAJAH dinggo camilan.BALUNG KUWUK ya tedhas.Terus opo
BECAK (T): Tindak pundi pak, monggo ?B : Becak tekan deso kulon kali kono
tebih niku, tur radosanipun nanjak. Kalih doso ewu monggo... ........ Basiyo mikir sedhelo.....B: Yowis aku gelem
Lagu Gethuk – Didi KempotSore sore padang bulanAyo konco podo dolananRene rene bebarenganRame rame e…,do gegojeganKae kae rembulaneYen disawang kok ngawe aweKoyo koyo ngelingakeKonco kabeh ojo podo turu soreGethuk, asale soko teloMoto ngantuk, iku tambane opoGethuk, asale soko teloYen ra pethuk, atine ojo geloOjo ngono dek, ojo ojo ngonoKadung janji dek, aku mengko
sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus,, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natal
Soroting lintang,, gita2 ning pra pangen sowan .. Hanggugah kita sadaya memuji Gloria in ex cel cis deo .. SUGENG NATAL BERKAH DALEM GUSTI … SMS
“””Dadi nganten iku seneng…tapi ojo seneng dadi nganten””””” ;p
“Opo wae kang didawuhake kiaine, gurune, penguruse kudu dita’ati. Masio ora masuk akal, sakjroning perintah mau ora nentang syari’ate Gusti Allah. Lek ono sing ora paham oleh ditakakoake marang kiai, guru lan penguruse. Kosok baline, kiai, guru, lan pengurus kudu tanggungjawab dunyo akherate marang perintah lan kebijakan sing didwuhake.”
"Keno Iwake Ojo Nganti Buthek Banyune": PENGARUH PERKEMBANGAN TEKNOLOGI TERHADAP GENERASI MUDA
"Keno Iwake Ojo Nganti Buthek Banyune"
wis ngalami pendadaran sing abot banget, srana nandhang kasusahan werna-werna. Senajan miskin, nanging sarèhné rumangsa olèh kabegjan sing gedhé, pasamuwan-pasamuwan mau enggoné dedana ora sethithik.
8:3 Aku neksèni yèn wong-wong wis padha wèwèh manut kekuwatané, malah luwih saka kuwi, lan enggoné wèwèh mau klawan sukalila. Metu saka karepé dhéwé,
8:4 enggoné wong-wong mau padha nggujeg marang aku supaya olèh mbiyantu umaté Allah, sing ana ing Yudéa.
8:5 Kuwi kabèh ora saka karepku! Wiwitané, wong-wong mau padha masrahaké uripé marang Gusti, nuli saka kersané Allah banjur iya pasrah marang aku kabèh.
8:6 Mulané aku wis ngatag-atag marang Titus, supaya nerusaké ayahané mau, sebab Titus kuwi sing mauné miwiti.
8:7 Kowé padha becik banget ing bab precayamu, micaramu, kawruhmu, enggonmu dhemen awèh pitulungan, katresnanmu marang aku. Mulané tansah ngudia nindakaké pegawéan kawelasan.
8:8 Aku ora netepaké prekara-prekara mau dadi prenatan. Nanging srana nuduhaké sepira enggoné wong-wong liyané padha sengkud awèh pambiyantu, aku kepéngin ngerti sepira enggonmu ngétokaké katresnanmu.
8:9 Kowé rak wis padha ngerti bab sih-rahmaté Gusti kita Yésus Kristus, sing senajan sugih wis kersa dadi mlarat merga kowé, supaya srana kemlaratané mau kowé dadi sugih.
8:10 Manut panemuku, beciké kowé saiki ngrampungna, apa sing wis kokwiwiti taun kepungkur. Pancèn kowé sing wis miwiti, malah gagasan nglumpukaké sumbangan kanggo wong mlarat iku asalé saka kowé.
8:11 Mulané pegawéan kuwi terusna lan rampungna pisan klawan ngetog karosanmu. Padha disengkud enggonmu ngrampungaké, ora béda karo biyèn nalika kowé nyengkud gawé rancangan.
8:12 Menawa enggonmu dhemen dedana klawan éklas, Gusti Allah bakal nampa pisungsungmu manut ukuraning kekuwatanmu sing sanyatané, ora nganggo wewaton sing ora nyata.
8:13-14 Niyatku ora kokarep ngènthèngaké sesanggané wong liya srana muwuhi momotanmu. Nanging sarèhné kowé saiki lagi kaparingan kalubèran, wis samesthiné yèn kowé mbiyantu sedulur-sedulurmu sing padha kekurangan. Mengkono uga saupama kowé kekurangan lan sedulur-sedulurmu mau padha kalubèran, wong-wong mau iya bakal awèh pambiyantu marang kowé. Srana mengkono karo-karoné padha ladèn-linadènan.
8:15 Kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Wong sing nampa akèh, ora turah lan sing nampa sethithik, ora kekurangan.” *Mirsani Kitab Pangentasan 16:8.*
8:16 Aku padha saos sukur marang Gusti Allah, déné Titus padha karo aku kabèh, uga sengkud enggoné mbiyantu kowé.
8:17 Ora mung merga saka penjalukku, nanging pancèn semono gedhéné tékadé olèhé arep mbiyantu, nganti metu saka karepé dhéwé, lunga menyang panggonanmu.
8:18 Kejaba Titus aku uga padha kongkonan sedulur siji menèh sing diéringi banget ana ing pasamuwan-pasamuwan, merga saka pegawéané martakaké Injil.
8:19 Lan ora mung kuwi waé! Wong mau uga kapilih lan ditetepaké déning pasamuwan-pasamuwan, supaya dadi kanthiku kabèh, sajroné nglakoni ayahanku iki. Aku padha arep nerusaké pisumbangmu, supaya Gusti Allah tansah kaluhuraké, lan kowé padha ngerti, yèn aku padha seneng tetulung.
8:20 Enggonku padha nyekel dhuwit pisungsung kuwi klawan ngati-ati, supaya aja ana wong sing nyalahaké aku.
8:21 Karepku, tumindak jujur, ora mung ana ing ngarsané Gusti, nanging uga ana ing ngarepé manungsa.
8:22 Kejaba wong loro mau, aku uga padha kongkonan sedulur siji menèh, sing wis kerep daktètèr lan ketitik enggoné tansah sregep awèh pambiyantu, lan merga precaya karo kowé, saiki saya gedhé semangaté enggoné arep mbiyantu.
8:23 Titus kuwi kancaku tunggal sapegawéan sing ngréwangi aku kanggo kowé. Déné sedulur-sedulur liyané sing arep mangkat bareng karo Titus, kuwi makili pasamuwan-pasamuwan, supaya asmané Sang Kristus kaluhuraké.
8:24 Tuduhna sepira gedhéning katresnanmu marang sedulur-sedulur mau, supaya pasamuwan-pasamuwan kabèh padha sumurup yèn katresnanmu kuwi temenan, lan supaya padha ngerti yèn pengalemku marang kowé kuwi ana nyatané.
dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn ora lantaran Aku.
soale adoh2 arek pengairan songo papat, podo dadi wong cebuk 🙂
paling sing kumpul cuma erick karo vivi, anggara karo yeni, komeng…..karo..bojone…
nulis… Kudune ndek kolom salam ucapan yoooo… Kanggo konco2 kabeh. Iki aku Gajah!!!! Eling gak, arek 94 sing paling ngguanteng dewe, zidan e 94, sing sering nggowo jenang… Buat idi, herbud, subur saiki podo ndek ndi??? Aku ndek Mataram…No Hpku 08123777704.
bupati.., he..he, iku khan dukung)
Ok bos, Pak Eko mengko tak kabari
sing sek durung oleh rejeki bojo, dadi panitiane, sing sogeh dadi penyandang danane, sing wis duwe
soale onok keluhan nek kedawanen komentare, piye nek nggawe milis rek, sopo sing gelem dadi moderator,
rencanane sampean isok mlaku bareng-bareng kok 😉
fotonen omahe sing tepak, sak jeroane opo piye, nek iso kirimen nang emailku: subura[at]gmail.com, opo aku mrono foto-foto ae piye, karo silaturohim, piye
Sajake onok sing arep digadekno koyoke’ soale semboyane Kantor Pegadaian iku ngono : “Menyelesaikan
wae gah… sori soale wingi kagi tas tekan jkt.
Jarene awakmu nang bekasi yo bram…?
ati-ati nang aceh…. akeh operasi GAM khusus wong tekan jowo…
Khusus gawe awakmu….. Tambah Jreng tenan saiki….
Gondrong Gundul (03:16:01) : asyikkkkkkkkkkkk
ngono aku tetep ae di gerumbuli arek wedhok
lha kok jebule wis nang jember. wis ojok gundah gulana … opo lha wong sampean sing lemu ngono
Awakmu podo sibuk ta??? Ndrong ono pesen soko mbakmu lho… wis di sms ta?
Lanank Po wedhok tam……….?????
subura (09:59:55) : @mohab
ok, iku gunane konco, akeh sing ngerewangi … 😛
wah, ngejak balapan akeh-akehan anak tah … 😀
idi (11:42:23) : biasane subur ngejak akeh-akehan bojo
Arek2 kok podo ngilang ya???
tamtam (21:02:06) : Rambute Pak Eko sek nganggo cetakan gak Gah ?
Kon gabung ae pisan ben tambah rame Jah…
ndrong (00:51:01) : Bosss ono sing ngerti HP ne
subura (16:33:24) : @idi
wew… anakku mulai diajari njajan karo ibune, tuku dewe nang warung, nek sing dodolan turu deweke wegah nangikno, trus ditinggal mulih ga gowo
mana, sopo seng survey, dll. waris opo diundang rek (seng dodolan jam iku lho)he..he…he.
mohab (13:51:29) : idi : wah bos idi iki durung ngerti kabar baru ya ?
tam2 : lanang wedok podo wae tam, sing penting slamet
ratih (23:19:57) : arep nginep nang ndi rek? nang nggenku a?
@Tamtam : kabari yo ne tekan sda……..
@ Alll : Aku jek ngregesi iki rek….
@gondrong : nyapune kalem-kalem ae yo….. wuakakakakaka……..
Eri-K (17:02:05) : Lha Komeng nangdi iki ko ga onok
sing mari kenek tipus langsung banter suarane …. yo….
jare gondrong di uruni 1jt kanggo acara reuni, arepe dipake
mosok pangling, wong gondrong tetep ae elek’e 🙂
mohab (18:32:14) : wah rame ketoke reunine…
BRAM (19:58:16) : all : ya wis aq tas moco..wingi buru-buru.yo opo iki..aq teko nang suroboyo,sopo sing iso
mosok bosse kur urun 1 juta minimal seket juta ngono loh
Aku budal nang malang karo sopo rek
tamtam (19:17:47) : @ WWS
bareng sapa ya????Erik dah sembyuh…..sudah perkasa lagi…hehehehe
idi (12:39:05) : Aku bareng anakku ae wis.
pippi (14:23:00) : to idi :
onok buku2 pengairan nggonanku katut ndek nggonmu ta tam??
asrul (12:59:15) : eh iyo, carane nek ngasih koment trus metu fotone piye??hehehe….ndeso neh yo….
tenan nganti tekan Gorontalo…. (Dadi Provokator BBM ya nang kono)
4 Komeng : Piye Kabarmu Ker…?
asrul (13:30:48) : Sori rek yo, aku wis
Pindah iku artine teko dari gatik pindah ke …. 🙂
wehh…teko Gorontalo ??? oleh2 endi Doel…
Eh rubah jeneng dadi Bakero ta ? kapan bancaane boss ?
Wah iyo photone metu meng…tapi sing dhuwur gak isok he…he…
aku pesen rujak petise sing puedes buanget…. 😦
Bake'ro (12:26:01) : @Komeng :
Engko wae ne wis gede…. jange tak jak nang SEMERU pisan arek’ e…… (Jek iling Ranu kumbolo kon…???? – fotone nangdi yo…? “Poto”mu kok peteng meng…? resep e opo iku….?
iku opo….???? Kakean ngurusi pengairan yo ngene iki dadine…..
@Bedul : Iki akeh desi nang kene….. desi ratnasari, desi anwar…….
gajah (18:38:15) : wah rame tenan iki, akeh bocah-bocah 94.
Ndelok ndek tipi yo di?? ketok pak eko nggak?? soale pak eko saiki yo dadi
dikompetisikno karo wong2 akeh. btw bakero iku sopo seehh? erik ta?
haryadi (01:05:17) : @Gagah & asrul
nang lapangan ojo lali koordinasi karo direksi, pokoke setiap ada kegiatan lapangan, wong dinas kudu ngerti….
slam soko pak budi, wingi sak keluarga nang omahku soale….
tak usulno kowe munggah jabatan…..hahahahahahaah….
trawangan? melok rek, opo digawe acara reunian nang mataram ae yo. Gagah siap akomodasi karo transport kan? @erik : saiki wes ga tau munggah gunung yo.
saiki, si Cristiano Ronaldo iku kan biyen kancane Bambang, podo2 dodolan “es ra ngejos”, saiki kok gak melok ngunduh kelopo yo???? Opo wis mulih nang Klakah
Tapi “GEDHANG”…. wekekekkekkkkk
Paling saiki arek e ga wani buka internet……. soale wis lali…
Mangkane ta ojok kakean mangan GEDHANG…… 😦
Podo-podo seneng ngurangi Spek arek-arek iki wong
tamtam (19:58:05) : @ Idi
mosok arisan ae nang gorontalo he…he….
Sepi….? mosok di obong ben rame 🙂
ariel (13:48:03) : kok sepi.wis dadi
Sakjane jenenge apik2, bareng ditambahi Abdullah dadine rodo mekso… Dasar wong Temayang…. 😀
koyok awak2 ngene, sopo sing gelem sponsori??? Paling sponsor “tunggal”, nyonyane dewe…. he..he.. 😀 Doel;
ae di… nggolek sing gratisan ae… he..he.. Gondrong;
Mohab kok gak tau tampil… mbok apakno ndrong!!!!
Mungkin santi tonggoan karo kabayan dadi angel
Bake'ro (13:59:36) : Mbengggg…… Rombeng-rombeng…….
blogku, lha wong blog abal-abal wae kok… 😀
iyo ki, ning ndi-ndi nggowo kamera, lha kamerane gawe telpon ki piye, nek ga digowo
cah-cah podo nggoleki bapake jare dibel-bel nggak diangkat-angkat… 😛
nek internetan, aku mung nggawe indosat3g, modeme mung kamera nggo tilpon kuwi, dadi keno nggo telpon, foto2, internetan ning ndi-ndi luar kota yo nggembol terus… nek sing liyane aku wis
Kepet….. opo bareng2 pindah Indosat ae ta… 🙂
gahgun (02:31:14) : Subur;
Jan pak subur ki persis pak kimtek kok, nek nerangno jan gamblang, aku moco tulisane sing kebayang kok pak kimtek asli nek nerangno mbiyen kae… Suwun infone pak, sesuk tak
akeh konco Di! Pilih janda opo sing isih ting..ting..
Sing janda ono dewi persik, lak tonggomu to Di??? dari pada balik karo saipul jamil?? adoh karo awakmu Di Guantenge…… 😀
Sing isih ting-ting, ono dewi sandra… cocok karo awakmu Di, duwure pas, nek mlaku ngono seimbang, wis cocok pokoke… 😀
Ijik Tetep Absen. Ojok Kuatir… ne IDI pancet ta monitoring….
Aku yo melu bingung iki…. Opo Penggarisan sing
tulisane idi iku ngono gantine sumpah pemuda….
Ben to rek, mbiyen kan jarang2 idi nulis koyok ngene… mbiyen sing sering
ojo ngamuk2 nang admin dhisik tah…. iku aku -mugo2 awakmu sik eling-, maklum, jenengku iku kategori
ae Di, arek2 94 yo ngene iki, angel kandanane…. Sing paling gampang kan nek diajak RUJAKan, DOLIN, MBLAKRAK, pokoke sing hepi-hepi… 😀
Burger iku opo seh rek….????)
Kirimin potonya dunk………., nek perlu nyolong2…. kan jare sering liwat ngarep kantormu…. Wkekekekkkkkkk
AYO WIS…..*)^&^*&()_
Awakmu nang endi Di….?????? Biasane ngono ne nang LAWANG akeh wong nglirak-nglirik… ambek mesam-mesem… Hihihihiiiiiii
Iya aku inget josss….. Kamu dulu emang pemalu….. cuman sama Nike
Hik Hik Hik…. Sendhal anyar manih….).
GAra-gara awakmu aku ga tau nang semeru
Piro…???? Panggonane Nangdi moderator….?
haryadi (18:22:27) : @erik
Awakmu la wes S3 kan rik (SD, SMP, SMA) hihihihihi… lapo melok maneh. Wah awakmu ketok’e siap dadi moderator buat cheting kie, soale iso onlen trus. Pak
mlebet punapa boten njih sakpunika?Punika trouble maker saking mojokerto ingkang sampun dangu ndlesep. Ngapunten njih sakderengipun, la wong katrok punika kados pundi, hehe…
iso nemplek iku(maksude kaya telpon ngono lo di, kan nemplek kuping. Aja ngeres disik pak bos, hehe…). Ngapunten njih mas, lagi ngertos kalawingi nyonyae panjenengan. Yang tetep semangat, tabah, tawakal ya pak. Kados pundi kemawon ingkang gesang punika bakal bali kapundhut dening gusti kang akarya jagad. 2Ga-2h : Nih
maneh saiki nang ndi?sms t’akhir yo ra dibls. Ganti nomer neh??opo melu program penggemukan pisan???
Saiki Kusuo no Psi Nan 83 - Page 11
panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja, can maybe have
lungguh ing kendhang ladrang/ yèn gendhing kendhangé siji/ déné mawi béda-béda/ mèsem ngandika sang yogi// Raden
ingkang taksih kagêm wontên ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Kangge pêpèngêt utawi atêr-atêring bêksa cocogipun kaliyan gêndhing. Inggah-inggahan, dhawah ladrangan saha
Gunamardawa, abdi dalem panèwu niyaga kiwa. Kasêrat wontên ing Kampung Jayengan. Nalika ing dintên Jumungah Pon kaping 22 Mulud, Alip 1867 (12 Juni 1936).
Katawang Agêng ... kaca 1 | Doradasih ... kaca 9 | Pangkur ... kaca 14 | Anglir Mêndhung, sarta Sangapati
kaca 73 | Gandrung Manis ... kaca 78 | Lobong ... kaca 83 | Glondhong Pring ... kaca 86 | Gêndhiyêng (Sukarsih) ... kaca 89 | Tamènggita (Winangun) ... kaca 91 | Jalma Kuda ...
dinanurwenda | ning wong agung | susuhunan kawastara nanging sira ing paprêman | ning wong agung | susuhunan kawastara nanging sira ing paprêman
3. anglawat akèh rabine susuhunan .2. dhe
4. anglawat kathah garwane susuhunan .2. dhe
5. sêsotya aglar ing mega susuhunan .2. dhe
miturut sêrat sêsindhèn badhaya ingkang wontên ing Sana Pustaka (mosiyum ing salêbêting karaton Surakarta) anggitan dalêm Sampèyan Dalêm Ingkang
5. pêksi mijil ing pandhogan | kêpêt dangan pring anom rinujid miring(10) | katêtêsan lir tinutus | kêkara gung pindha kangkam(11) | loking
tyas wulangun | wilatung buntal sorotan | anggung katingal wong agung ||
3. dêlanggung loro parannya | jangkrik gunung wong
2. swara nata ingkang pangandika nata | kangjêng sri narapati | nitih rata rêtna | pangirid kuda astha |
kaduk luwih | wisikar nata ing bala | kang satriya mancur kang cahya awêning | wong agung
Katawang Langên Gita kêndhang 2 (bawa swara)
1. sri narendra kang minulyèng jagad raya | babo jagad raya radèn radèn | andhe | babo | tawas pita darpa driya wisnu garwa |
anglakoni wajibiraA | ba ba anggêr mungkul ra ra ||
7. dhe ba roning tanggungA bêbasan tanpa malecangd | antêpana budi têmên anarimadj ||
8. dhe ba kang suwarna pasêbutaning jawata | gusti iku sayêkti netra bathara | ba ba gusti ikungt ra ra ||
9. dhe ba sindu wiyat surasa kang
tumrap Sangapati kula cirèni aksara agêng (A. Anglir Mêndhung pêcak miring). Kajawi punika ugi kagêm cakêpan Gêndhing Gôndakusuma sarimpi kèngsêr kaping 2 minggah Ladrang Gôndasuli kêndhang 2 wiwit sindhèn wontên Gôndasuli ngêlik barang (Gôndasuli tanpa janturan, tanpa kêstulan) cakêpanipun wiwit tawas pita amung dumugi wong ngawula ing ratu nora rêkasa suwuk pathêt sanga jugag, lajêng cêluk Mijil Yogan
(Bawa swara gêndhing kêmanak) cakêpanipun kados ing ngandhap
hyang asmara wilis | tajêming pangèksi | jatmika lus luruh ||
5. susilarja malar marbuk kang sih | tan wèh wuh
Sarimpi Gêndhing Ludira Madura minggah Kinanthi pelog pathêt barang. Bêksa kèngsêr kaping kalih utawi gong jôngga kaping 3, dumugi kênong 2 nêsêg minggah. Minggah Kinanthi wiwit sindhèn wontên Kinanthi kados ing ngandhap punika.
Sasuwuking Kinanthi, pathêt jugag pelog barang, lajêng cêluk (bawa swara) katampèn ing gôngsa Ladrang Mijil, gêndhing kêthuk kênong (kêmanak) mawi rêbab gêndèr gambang. Cakêpanipun Mijil kados ing ngandhap punika.
cacaheH | kawistara nèng jaja rêspati | ujwalèng narpati | sangsaya ngênguwung ||
Kasbut nginggil cakêpan anyar, wondene ingkang lami: kinanthinipun midêringrat enz. Mijilipun wastra ngangrang tèbènging patani. enz.
1. andhe, pamarsudi, 2, andhe ingriku lêm, 2, kê
1. andhe pamarsudi, 2, sindhèn gêndhing
1. babo babo, radèn, narawistha | andhe tan katongton, 2, wadon lir Narpati Karna | babo babo, Radèn Pati Karna ||
2. ngêlikandhe patih Rêtna, 2, Gênawati pan sawanda, pan sawanda | andhe lir Sumantri, 2, lan Prabu
Banjaran PadmaT, jaran Padma | radèn radèn asêsumbar ||
6. dheH babo kapat ingkang bupati mangrêbut yuda, ngrêbut yudaH | babo dyah tarampil kadi
ciri § laguning bêksa mêthik sêkar, wirama tamban, ciri T tamban sawatawis, ciri H êngkyèk.
pangeraningsun ing Ngèndra Bawana | ênggih, kawining ro swara gora midêringrat | babo, lalu merang yèn sidantuk dwijawara | babo,
ênggih, babo, mêrandangi pêpacange wong pasaja | ênggih, baya durung pasthi karsaning
3. ênggih, babo, jagad wayang sudarma Dyah Sukasalya |
2. ênggih 2, gro tumindak kapilêng kang amiyarsa | ênggih, dwijawara gêtêr sagôtra syuh sirna | babo, sang asmara wus purna ing
ênggih, wong pasaja, ênggih katawanging /o/ ||
1. pandamdj wadana murnama | adhuh wong agung | kadi lintang
jawata di ing duksina | adhuh wong agung | udhunêna§ kawularsa anambrama ||
5. ênggih, gudhe rambat, gônda tumrap ing sarira | adhuh wong agung | kamangkara wong asêdhêp tumindaka ||
6. ênggih, sotya rêkta, paksi krêsna among dhustha | adhuh wong agung | mirah ingsun tuhunên sêtya ka-
7. ênggih, nata dewa§ Narendra Mantilirêja | adhuh wong agung | wasesanên janaloka ngendraloka ||
8. ênggih, cipta ardang panyawak(21) kang tamèng raga |
12. ênggih, srênggala gung, wiku raja Saptaarga | adhuh wong agung | ngupayaa
ngran Dipatya | Anom Mangku 2, nagara ingkang sudibya, kang sudibya | trahing nata 2, narendra ing Ngèksigônda, Ngèksigônda ||
punika mawi dhadhap, mawi dhuwung (tanpa kêstul). Dhadhap punika manawi cara Ngayogya
murwèng karsa mhayasa langên kaprabun ||
2. ênggih, kalokèngrat nagari ing nayagônda | babo, ênggih, kang mandhirèng kadhaton ing Surakarta Adiningrat ||
3. ênggih, apranyata pêpakuning kang buwana | babo, saèstune senapati kang sinêmbah ing ngalaga ||
4. ênggih, trah tumêrah narendra gung kang linuwih | babo, ênggih, kang darbèni tah têlatah ing nungsa Jawi sadaya ||
sudan, sudanipun wontên Ladrang Surung Dhayung dumugi cakêpan sapa ingkang pantês ngêngudang badhaya, suwuk, dados tanpa janturan mênawi sadaya botên ewah. (Badhayanipun ngasta jêmparing, dene panahanipun wontên Katawang
3. ênggih emba babo 2 radèn kang sinêdya ngayomi wadya sapraja | babo kang sinêdya ngayomi wadya sapraja -o- radèn ||
radèn wanara gung witing wrêksa rumambaka | babo wanara gung witing wrêksa rumambaka -o- radèn ||
wardaya | ba, sêlangking bang dhe nadyanT pisah ||
10. andhe, nadyan pisah maksih ingsun arsa-arsa -o- ||
1. dhe, murwèng gita wuryaning sindhèn badhaya | babo, dhèn badhaya radèn | dhe karsa dalêm jêng gusti pangran dipatya | babo, ngran dipatya radèn dhe | kaping catur kang mandhirèng Sura ||
2. ngêlikdhe, ba=bo, dhe, kaping ca=tur kang
i kêndhang 2 bawa dalah sindhènipun kados ing ngandhap punika.
ba ba, sun têtêdha jroning taun kalakona -o- ||
Endhol-endhol ing nginggil punika wêtah. Dene mênawi sudan, ingkang dipun suda minggahipun suda sak gongan, dados namung dumugi cakêpan silir ingkang maruta ngrujid driya. Sêsêg dhawah Ladrang Manis.
1. ênggih, sri narendra Pakubuwana ping astha Surakarta | amurwani carita ing jaman kuna radèn | kang kinôndha prajarja adi Ngurawan | kang ginêndhing ing kidung Panji Susupan | ênggih, sumawita mring Sang Prabu Bauwarna ||
2. babo, antuk karya langkung kinulawisudha sinami lan putranira | kinondhang môngka suraya radèn | sinung
3. ênggih, babo, yun magut prang pinalang ing garwanira | babo, marmèng raka arsa magut prang priyôngga | ênggih, sampun
5. ênggihng ba, kasoring prang malah tigas ingkang murda | ba, katur marang sri nata
ing Balipura | ênggih, Prabu Jayangtlêngkara langkung rudita | ba, angundhangi wadyabaladj para raja | ba, sri narendra mungging ing rata ri ||
sampun pêcak miring utawi bêksa gênjot pinjalan kaping 2 bibar gong dumugi kênong 1 wirama nêsêg dhawah Ladrang Kôndha Manyura kêndhang 2 mawi panahan. Cakêpanipun sindhèn kados ing sawalik punika.
5. babo, adèn, Nata Krêsna giyuh rêngu duk dukacipta | dhe, cundhamanik pinundhut sinrah ing
Sarimpi Lobong kasbut nginggil wau wêtah, dene manawi sudan, sudanipun wontên minggah, inggih punika namung dumugi cakêpan trênyuh tyasnya rêmak rêmpu kaparjaya, lajêng dhawah Ladrang Kôndha Manyura, dados namung 7 pada. Manawi sadaya botên ewah, nanging atêripun bêksa inggah sami, sami pêcak miring utawi gênjot pinjalan rambah kaping 2, bibar gong angsal kênong 1 wirama nêsêg. Dene titikanipun makatên, ugêr angsal tigang gongan sampun pêcak miring, nandhakakên manawi sudan.
Dene bab cakêpan Kôndha Manyura, ing nginggil punika ingkang baku, nanging
prikônca pasindhèn kêrêp-kêrêp (malah ajêg) nyambut cakêpan Ladrang Sukarsih, inggih punika: wus siyaga kusuma Drupada putra, sapiturutipun. Sababipun punapa? Kula botên mangrêtos. Têka nyambut cakêpan sanès, botên purun ngangge cakêpanipun piyambak.
Sarimpi Gêndhing Glondhong Pring p. 6 1. dhe, swara
tumuwuhing kamuktyan pinudyèng janma -o-neseg | nudyèng janma | putusing rèh swarjana am | dhe, putusing rèh swarjana ambijaksana -o- ||
1. babo, ingkang môngka masaning sudarsana | babo, anindita krêtarta
kagunggung kwèhing wiraga | babo, titi purna ing purwa madya wasana ||
Atêr minggah bêksa kèngsêr kaping 2 wirama nêsêg minggah Ladrang Gudhasih, dene atêr badhe kêtawang bêksa pêcak miring utawi gênjot pinjalan rambah kaping 2 langkung sak gongan wirama nêsêg dhawah Kêtawang
kaping 2 (5 gongan) dhawah cengkok ompak gong gangsal wirama nêsêg minggah, minggah angsal tigang gongan (panggenan cengkok barang ingkang kaping kalih) bêksa gênjot pinjalan kênong 2 wirama nêsêg dhawah Ladrang Winangun (jujug lik). Dene wiwitipun sindhèn wontên Ladrang Winangun pelog barang. Cakêpanipun sindhèn kados ing ngandhap punika.
1. dhe, babo, lêladrangan pathêt nêm
yèn wis antuk aja sira apêpeka | babo, yèn wis antuk ||
11. dhe§ babo, pring salining lata sumêbar ing kismang | babo, malah-malah wuwuhana sungkêmira | babo, malah-malah ||
12. Hdhe, babo, ujung kampuh sujanma wijiling kustaH | babo, marang kônca dipun bêcik anggêpira | babo, marang kônca dipun bêcik anggêpira -o- ||
dhawah Ladrang Gonjang-ganjing salendro pathêt sanga.
Wiwit sindhen ngajêngakên kênong 2 merong Gambirsawit. Cakêpanipun kados ing ngandhap punika.
7. dheH babo garwa Salya dhandhang alit among dhusthaH | babo mati gênting yèn tan tuhu ing prasêtyang | babo mati gênting ||
8. dhe babo balung janur putra yaksa Madukara | baboneseg yèn tan paring usada lara wigênangt | babo
minggah bêksa kèngsêr rambah kaping 4 wirama nêsêg minggah, bêksa pêcak miring utawi gênjot pinjalan rambah kaping 2 langkung 1 gongan wirama tamban
Sarimpi Lagu Dhêmpêl punika ingkang kapacak ing buku ngriki bêksan wêtah, lajêng wontên ingkang sudan,
sapitirutipun. Dados lajêng nyandhak cakênan "pan lêlima ingkang bêbayani" enz.
ngadêg tumrap bêksa wêtah aksara agêng, yèn sudan aksara alit.
Kêjawi punika wontên malih ingkang suda ngantos 2 pada, inggih punika kula wastani bêksa sarimpi kadhatonan (Gusti Kangjêng Ratu Pambayun putri dalêm P.B. X) nalika bêksa Sarimpi Lagu Dhêmpêl ngagêm ingkang sudan kalih pada wau malah ingkang kêrêp kagêm sapunika (ing taun 1935-1938) Lagu Dhêmpêl kadhatonan wau, mênawi gêndhingipun dumugi minggah botên ewah, ingkang ewah (suda) amung Mijilipun. Murih cêthanipun supados botên cawuh, Mijil Kadhatonan wau kula mijèkakèn piyambak.
Wondene cakêpanipun sindhèn Gêndhing Lagu Dhêmpêl wêtah : kados ing ngandhap punika.
1. catur swara -o- babo catur swara gora ngrat Sri Dasarata | adèn ratu agung kang ngadhaton ing Ngayudya | ambê-
g wiku mardikèng rat tyas ngumala | angenaki ||
2. ing wadyanya babo amrih ayu wor mêmanising wacana | adèn wêdi asih lulut kang para santana | agêng alit winêngku
2. rèhning janma tama nguni-uni | kang mêngku kaprabon | ingkang nistha kawruhana kabèh | miwah madya utama ywa lali | liring siji-sijingt dj | dèn kêna ywa tungkul ||
ala ayu pan darbèkirèki | ing rat tan pakewoh | ingkang ala purihên bêcike | winot ing suka dinandan ugi | warêgana
ingkang isi | ala lawan bêcik | tuwin gampang ewuh ||
7. yèn wadyanta binobot pinarding | tyas mèsi pakewoh | agung bêbaya ing wêkasane | kang
Lagu Dhêmpêl ngajêngakên gong ingkang kaping 2 panggenan badhe ngêlik gangsal.
Ing ngandhap punika sêsindhèn Mijil Lagu Dhêmpêl Kadhatonan. Mênawi gêndhingipun Lagu Dhêmpêl dumugi minggah botên ewah. Kados ingkang sampun kapacak ing inggil wau, amung Mijilipun ingkang ewah (suda).
1. lamun sira madêg narapati | yayi wêkas ingong | apan ana ing prabu ugêre | sastra cêtha ulatana yayi | omahna dèn pasthi | wulanging sastrèku ||
2. rèhning janma tama nguni-uni | kang mêngku kaprabon | ingkang nistha kawruhana kabèh | miwah
pan darbèkirèki | ing rat tan pakewoh | ingkang ala purihên bêcike | winot ing suka dinandan ugi | warêgana pingping | jêjêlana wurukng ||
6. pan lêlima ingkang bêbayani | gunggunging pakewoh | dèn prayitna ing wadyanira kèh |
panggawe kang luwih mulya | rumêksèng tyas sasamane | kang dumadi sawêgung | kang pracaya marang
iku kang tinrapan sisip | poma kaki dèn aèngêt sira | ing tindak ala bêcike | bênêr kalawan luput | yêkti padha amratandhani |
cidraning aprang | wus sumurup sang hyang rawi | radèn kalih sami
Jawa Prawirotaman Prambanan Borobudur pemandu HPI Himpunanan Pramuwisata Indonesia Kraton Sultan
Kaêcap dening Tuwan Phandorêp ing nagari Samawis.
Dumuginipun cariyosing Pandhawa, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Mahabarata.
3. wus alami dènira têtaki / mangkya kacariyos / ing nalika punika wiyose / Sang Arjuna
mulya warna widadari / ing antara lami / Prabu Krêsna rawuh //
6. atêtuwi mring sang mangun tèki / kapanggih ing kono / dyan kabêkta mantuk sapraptane / ing Dwaraka Sang Arjuna nuli / uningèng dyan Dèwi / Subadra puniku //
7. arinira sang Krêsna Nrêpati / Arjuna
[...uja] kimawon / amung raka nata saèstune / Risang Balarama duk umaksi / ing tyas dahat runtik / Sri Krêsna ngrêrapu //
9. dangu-dangu dukanira lilih / Balarama kono / saking dening pangarih-arihe / ingkang rayi Nata Arimurti / Sang Arjuna nuli / tinimbalan wangsul //
11. dènnya wontên ing Dwaraka nagri / etanging pangantos / kongsi sangkêpirèng ubayane / kalih wêlas warsa duk ing nguni / praptèng môngsa nuli / Sang Arjuna mantuk //
12. saha garwanira datan kari / mangkat sakaroron / rawuh ing Ngindraprastha prajane / Parta marêk ing Dèwi Dropadi / anênuwun kang sih / pangaksamanipun //
13. dening kamipurun anglampahi / ing wayuh sayêktos / nulya ingkang garwa kasrah mangke / kinawulakêna dados cèthi- / nira Sang Dropadi / sumanggèng sakayun //
14. sampun angaksama Dyah Dropadi / mring Arjuna tinon / Dèwi Subadra kasaosake / sang paramèswari amanggihi / sarwi ngacarani / nambramèng basa rum //
15. tan antara dangu ingkang prapti / Balarama kono / myang Sri Krêsna angirid wadya kèh / ambêkta kang pasumbang sarwa di / mring Arjuna nuli / tinampanan sampun //
16. salamine wong agung kêkalih / dènira makuwon / anèng Ngindraprastha wusing gawe / Prabu Krêsna kondurira maring / prajanya pribadi / sawadya tan kantun //
17. ing nalika punika lairing / pônca putra miyos /
Pandhawa lima wartine / dene Dèwi Subadra ing mangkin / sampun anggarbini / praptèng mangsanipun //
19. duk ambabar atmaja sawiji / mijil jalu kaot / Abimanyu punika wastane / wontên garwaning Pandhawa malih /
ing Sibi namane / Dyah Dèwika pêputra sawiji / jalu dèn wastani / pun Yodheya iku //
ing Cèdi / warnanya yu anom / Dèwi Karenumati namane / apêputra jalu mung sawiji / ingkang dèn wastani / Niramitra iku //
23. dene ta Sang Sahadewa nguni / krama dyah kinaot / putrèng Prabu Jutiman namane / Dèwi Wijaya ing Madra nagri / pêputra satunggil / Suhotra ranipun //
24. yèn kaetanga gunggunging siwi / sadaya kimawon / putrèng Pandhawa saking padmine / pan sawêlas kalêbêt ing nguni / putraning Idhimbi / Gathotkaca iku //
1. mangkana kang winuwus / lêlampahanipun tiyang Indhu / duking jaman kina kang linuri-luri / yèn
ratu kang adarbe kayun / karya sidêkah ing kono //
3. jêjuluk samrat iku / ing têgêse pangagênging [pangagêng...]
5. yèn wus tan ana iku / kang maido kaluhuranipun / ya sanadyan mung sawiji ingkang maksih / tan mituhu purun-purun / umadêg ing karsa katong //
8. yèn lumancanga iku / andhihini karsaning dewa gung / manawantuk ila-ila kang dèn jrihi / marma mangke karsanipun / anglampahkên duta kinon //
9. matur ing Krêsna Prabu / ngatasakên prayoganing laku / nulya Prabu Krêsna tumindak pribadi / praptèng Ngindraprastha sampun / lênggah sami amiraos //
10. kang dadya karsanipun / ya ta Prabu Kesawa jumurung / sru mangayubagya sarta nayogyani / marang Yudhisthira Prabu / ing karsanta kang mangkono //
11. sayêkti sampun patut / yèn jumênênga samrat puniku / nanging maksih wontên kang dadya kalilip / angalangi karsa prabu / mêngsah satunggal kinaot //
13. ing sasamaning ratu / wingwrin saking saktinya kalangkung / wus akathah para nata kang
kajodhi / pinukul ing aprang pupuh / kapikut lajêng binoyong //
14. kerid mring prajanipun / ing Magada bêboyongan wau / nêdya badhe katawurakên ing benjing / dhatêng Hyang Siwa puniku / Risang Jarasônda katong //
15. yèn ing paprangan sampun / datan kêni kawona satuhu / anjawi prang tandhing punika manawi / sagêd kasoran ing pupuh / pinapag saking pirantos //
16. marma Sri Krêsna laju / karya paekan daya
20. tan kenging wêkca iku / myang mratelakkên karyaning laku / yèn ta dèrèng praptèng môngsa têngah ratri / nulya Jarasônda Prabu / paring prênah kang pitados //
21. brahmana tiga sampun / sami kinèn manggèna sadarum / anèng dalêm ing sanggar prênahirèki / angantosa mangke dalu / sang nata rawuh ing kono //
22. mangkana dupi sampun / praptèng bêdhug dalu Sang Aprabu / Jarasônda saèstu têdhak
24. wangsulanira Prabu / Krêsna mêkcakakên karyanipun / sarta apratela ing nama kang yêkti / sakancanya kalih wau / wus sajarwa
26. worsuh tansah arusuh / angrêrusak sasamaning ratu / arsa purun katigas murda kinardi / tawur maring dewanipun /
angluwari marang / para ratu boyongan / umiring kondurira ji / praptaning praja / ing Ngindraprastha nuli //
ratu amônca / sami anungkul sumiwi / marang Narendra / Yudhisthira lêstari //
9. pra Pandhawa mantuk marang Ngindraprastha / mangkana kang winarni / dupi praptèng môngsa / dadosing
warna netra tiga / bau papat ngajrihi / marmanya samana / pan arsa binuwanga / ing yayah renanirèki / yèn ta sampuna / wontên swara kapyarsi //
13. tan kantênan sangkanya sabdaning swara / e lah ta rare iki / ywa kongsi binuwang / dene ing têmbe ana / kang
22. marang ingkang gêdhong panangkilanira / Yudhisthira Nrêpati / dènnya sri araras / yasanipun Hyang Maya / bêbatur gêdhah sarwa di / Sang Duryodana / katambuhan
rayi Yudhisthira / marmanipun tanpa pamit / ing kondurira / marang Ngastinapuri //
1. dupi rawuh ing Ngastinapura wau / Duryodana dahat / panggubêlirèng rama ji / dènnya datan suda raosing wardaya //
2. yèn ta durung ngasorkên Pandhawa iku / Prabu Dhrêstarasthra / langkung wêlas aningali / ingkang dadya susahing
4. yasanipun Sang Sri Yudhisthira Prabu / paringing Hyang Maya / marma
maksih / dèrèng marêm eraming driya sayarda //
6. marmanipun Sakuni dinuking rêmbug / kinèn angupaya / marganing amrih pakolih / ing lêlakon karisakaning Pandhawa //
7. aturipun Sakuni amèt papemut / Pandhawa punika / sampun santosa sayêkti / langkung awrat sêsanggining rananggana //
8. dening sampun antuk bantu- sabiyantu / Sang Aprabu Krêsna / lawan Drupada Nrêpati / yèn kaangkah ing prang môngsa kuwawia //
9. kang saèstu sintên nyanggi wawratipun / anjawi punika / linawanana prayogi / amèt saking sarana dhadhu kewala //
10. kula sampun lêbda widagdèng prang dhadhu / lamun pinasrahan / ing karya mêkatên yêkti / kados [ka...]
[...dos] sagêd angrampungi parangmuka //
11. dados langkung sakeca ing tyas pukulun / Risang Duryodana / dahat panuju ing galih / rêrimbaganing rêmbag sampun sampeka //
12. sigra wangsul marêk ing rama sang prabu / matur kang supadya / utusana animbali / mring Pandhawa tinantang dhadhu
15. ing puniku tangising putra kalangkung / amlad prana karya / angrês rasaning tyas aji / ing têmaha nuruti aturing putra //
16. ari prabu Sang Widura kang dèn utus / marang Ngindraprastha / dhawuh kinèn animbali / ingkang para Pandhawa sami kerida //
17. kunêng wau gantia ingkang winuwus / wontên ditya raja / ing Kartikawata nagri / apanêngran sira Sang Aprabu Salwa //
20. duk puniku Prabu Krêsna dèrèng kondur / saking Ngindraprastha / dadya ing
22. unduripun sira ditya Salwa Prabu / ing antaranira / lêlampah dèrèng atêbih / Prabu Krêsna
tapis / Prabu Krêsna wus kondur maring Dwaraka //
26. ya ta wau wangsul malih kang winuwus / prajèng Ngindraprastha / sira Sang
28. Sang Aprabu Yudhisthira mangkat sampun / lan para rinira / tan ana kari sawiji / ing antara dina
katitih kewala / sarira lan garwa kêni //
4. Dropadi sampun kapundhut / dening Duryodana nuli / duk arsa
sinjangipun / mèh wuda Dèwi Dropadi / yèn sampuna wontên parma- / ning dewa kang anulungi / Sang Hyang Darma langkung
Dropadi / tinari paran kang dadya / karsanira dèn turuti //
12. ing ngriku panyuwunipun / sira Sang Dèwi Dropadi / mung raka Sri
hra / nuruti aturing siwi / wus utusan nimbalana / ing Sri Yudhisthira malih //
prajanipun / lamine rowêlas warsi / saba ing wana kewala / nuntên anyamur sawarsi / manawi ngantos konangan / gènipun nyamur sayêkti //
20. kenging ing patrapanipun / sêsaba ing wana malih / inggih kalih wêlas warsa / dene panyamurirèki / lamun botên kawênangan /
ambucal / ing dhadhu wong agung kalih //
22. nanging Yudhisthira Prabu / samana kang kawon malih / margi saking panyidranya / Sakuni kadi ing nguni / ingkang sampun kalampahan / nahan warnanên ing mangkin //
saking prajanipun / Domya pangirid lumaris / tan kantun Dèwi Dropadya / dhèrèk sapuruging laki / Dèwi Kunti kang tinilar / wontên ing Ngastinapuri //
25. tinitipkên pamanipun / Arya Widura puniki / de para putra Pandhawa / myang ibu Subadra Dèwi / kinintunakên samana / maring ing Dwaraka nagri //
26. gantya kang kocap ing têmbung / Risang
1. gantya malih kang kocapa / pra Pandhawa kang saba ing wanadri / wiwit mangalèr anjujur / nênggih lèpèn Yamuna / gya mangilèn anjajah Kuruksetra wus / ngantos jog
pinatèn ing Bima kalaning dangu / sapêjahe kadangira / ing mangke badhe pêpulih //
3. Bima panggah lajêng pêrang / Sang Kirmira kawon têmah ngêmasi / ya ta para Pandhawèku / lajêng sami dhadhêkah / nèng satêngah wana ing
panggenan kang sunya / supayantuk ganjaran sanjata luhung / têturunan saking swarga / ing besuk kêna kinardi //
dening kiratha satunggal / kiratha têgêsirèki //
7. tiyang pancèn saba wana / lajêng aprang langkung ramening jurit / wasana kiratha wau / purna jati ambabar / warni Sang Hyang Siwa pangandikanipun / dhatêng sira Sang Arjuna / wau gènipun ajurit //
9. inggih Sang Hyang Pasupatya / gya Arjuna katêkan dewa malih / Sang Hyang Waruna ranipun / kalawan Sang Hyang Yama / Hyang Kuwera jawata katri puniku / sami ganjar sowang-sowang / gêgaman mring Arjunèki //
10. wêkasan ingkang tumêdhak / ratanipun ingkang rama sayêkti / Bathara Indra puniku / nênggih ratuning dewa / saratine Sang Hyang Matali ranipun / Arjuna kinèn nitiha / samana sampun anitih //
11. lajêng mumbul mring kaindran / sowan
12. dene kang tinuduh mulang / sindhèn bêksa cara dewa puniki / gandarwa Indrasenèku / ya ta ingkang winarna / wontên ingkang sawiji apsari ayu / dene ta pêparabira / anama Dèwi Urwasi //
13. kasmaran dhatêng Arjuna / pan ingarah-arah brangtanirèki / nanging Sang Arjuna iku / anambuhi kewala / awasana Urwasi pêgêl tyasipun / nyupatani mring Arjuna / ing benjang kalamun mulih //
14. dhatêng ing manusapada / manggih nistha papa amalih warni / sayêkti arupa wandu / nunggil lan wong wanodya / apan dadi juru pambêksa ing besuk / Hyang Indra dupi miyarsa / wartaning prasapa nuli //
15. gya nglêlipur mring Arjuna / kengingipun supaos botên lami / malah ta iku ing besuk / pakolihira dadya / jêjalaran gonira namur sataun / ing nguni ingkang wus kocap / dadi ubaya rumiyin //
16. ya ta samangke Arjuna / sampun nêlas kasêktèning ajurit / tuwin wus putus ing ngèlmu / pangulahing sanjata / nulya wau pinasrahan karya iku / ing rama Bathara Indra / Arjuna kinèn nglurugi //
17. bala danawa Niwata- / kawaca yèn upami dipun wilis / tigang yuta kathahipun / iya ingkang kêkutha / sapinggiring sagara ing nguni iku / iya kayangan dewata / kaindran ingkang samangkin //
18. dhasar bêcike kongkulan / apan Niwatakawaca iku wis / agêntur ing tapanipun / kongsi ngungkuli dewa / kasêktène Niwatakawaca iku / Hyang Indra kèngsêr dènira / ing bala Niwata sami //
19. Hyang Indra ngungsi Hyang Brahma / pan aminta risake kang rasêksi / Brahma sumados puniku / benjing ingkang angrisak / dhatêng bala
sagunging kang raksasa / swaranira angêgirisi rinungu / bala danawa wus budhal / saking ing kithanirèki //
23. lajêng ngabên kasantikan / ramenipun ing yuda anglangkungi / kadi mèh nglêburna iku / tri buwana swuh sirna / dangu-dangu danawa kasor prangipun / tumpês tapis tanpa sesa / wus bêdhah kuthanirèki //
24. Arjuna wangsul tumulya / mring kaindran ya ta wontên ing margi / amanggih kuthaning diyu / ran ing Iranyapura / têgêsipun kitha kancana puniku / langkung asrining kang kutha / kuwasanipun puniki //
25. sagêd ngambah ing akasa / saisine pisan tan ana kari / myang bisa ngambah ing laut / amblês marang bantala / sasênênge kang darbe
nulya Arjuna mangkat / mantuk dhatêng kaindran sapraptanipun / ing ngarsanira kang rama / matur
31. ganjaranipun sanjata / piturunan saking ing sawarga di / tinêdahakên puniku / ing raka Yudhisthira / nuntên Sang Hyang Narada ingkang tumurun / praptane lajêng ngandika / Arjuna ingkang pinênging //
32. mangkana linging Narada / hèh
Ingkang kapratelakakên ing Sêrat Pananggalan taun: 1859 ingkang kapêngkêr punika, bab garwa dalêm swargi Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI, wontên ingkang kalêpatan, lêrêsipun ingkang kantun ing sapindhah dalêm dhatêng Ambon, 1. Kangjêng Ratu Kancanawungu, putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Madurêtna, 2. Kangjêng Ratumas, putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan, ngantos sapriki dèrèng ewah namanipun. Kangjêng Ratu Mas punika ingkang apêputra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing Surakarta sapunika.
Wondening Sêrat Pananggalan ing taun: 1859 wau sarêng sampun dados, tumuntên wontên karsa dalêm Kangjêng Susuhunan, kala ing dintên Sênèn kaping: 8 wulan Rabingulakir taun Alip ôngka: 1787, anjumênêngakên pangeran enggal kathahipun pêpitu, ing ngandhap punika pratelanipun:
1. Radèn Mas Suryaatmaja, putra dalêm swargi Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VI, kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja.
Radèn Mas Akhadiyat, sami ugi putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat wau, kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
6. Radèn Mas Kathêr, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping II, kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
7. Radèn Mas Arya Pamot, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping II, kagêntosakên namanipun ingkang rama, dados Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping III.
Ing dintên Senèn Kaliwon tanggal kaping: 12 wulan Dulkangidah taun Alip ôngka: 1787, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan anjumênêngakên pangeran satunggal malih, Radèn Mas Riya Atmaja, putranipun pambajêng Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping: II, patutan saking swargi Kangjêng Ratu Pambayun, kaparingan nama Kangjêng Pangeran Riya Atmaja.
Wusana saking karsa dalêm kangjêng raja ing tanah Nèdêrlan Ingkang
Adipati Arya Mangkunagara kaangkat dados ridêr saking ordhê wau, ênggènipun sami kaparingan agêm-agêman pêpaès bintang tunggil dintên Kêmis kaping: 24 wulan Saphar taun Ehe ôngka: 1788, utawi kaping: 22 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi: 1859.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing nagari Surakarta Adiningrat, ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III, namung kantun satunggil, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara.
2. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV.
1. Kangjêng Pangeran Arya Yamawidura. 2. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 3.Kangjêng Pangeran Arya Panji Priyambada.
3. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sunuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V.
2. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Arya Tumênggung Sindusena. 5. Kangjêng Pangeran Arya Suryadipura. 6. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
4. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, Kolonèl Phansêtaph, ingkang wau nama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja.
5. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV,
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping II, Kolonèl Phansêtaph.
2. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, Litnan Kolonèl Phansêtaph.
6. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda.
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolonèl prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya.
7). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VII.
8. Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV, sampun kasêbut ing nginggil.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Riya Atmaja, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping II.
2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping II, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Jurumartani.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping III, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping II.
9. Pangeran ing Kamangkunagaran, ingkang ngabdi ing Kasunanan.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping II.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping II, waunipun kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ngabèi, ing sapunika ingkang jumênêng nata.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping III. 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing Kamangkunagaran ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping II.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, Litnan Kolonèl Prajurit Artilêri.
2. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan, ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping II.
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph.
2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV, Kolonèl Kumêndhan ing lesiyunipun piyambak, saha Ridêr saking Ordhê Nèdêrlansê leyo, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping III, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping: 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka: 1781, utawi kaping: 6 wulan Januari taun Wêlandi: 1853, wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana rumiyin. Jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping: 14 wulan Jumadilakir
taun Jimawal ôngka: 1781, utawi kaping: 25 wulan Marêt taun Wêlandi: 1853. Sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên krama angsal putrinipun swargi Kanjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping III wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping: 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka: 1786, utawi kaping: 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi: 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping: 25 wulan Bêsar, manut titimangsaning sêrat nawalanipun kangjêng gupêrmen.
3. Pangeran putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping: III.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Mayor Ajidan Prajurit Inphantêri ing
Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, Ritmistêr Prajurit Dragondêr ing Lesiyun
4. Pangeran putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV, ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Mayor Prajurit Inphantri ing Lesiyun
2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasaputra, Kapitan Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran.
ingkang kaping VI, Kumêndhir saking Ordhê Nèdêrlansê leyo, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping IV, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên: Akhad Pon tanggal kaping: 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka: 1748, utawi kaping: 19 wulan Ôgustus taun Wêlandi: 1821. Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping IV wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping: 21 wulan Mulud taun Jhe ôngka: 1750, utawi kaping: 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi: 1822,
lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping V, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping V punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping: 19 wulan Siyam taun Dal ôngka: 1783, utawi kaping: 5 wulan Juni taun Wêlandi: 1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta, panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad, dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidan Phansêtaph Mêngkubumi, dados ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping VI ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping: 19 wulan Sawal taun Dal ôngka: 1783, utawi kaping: 5 wulan Juli taun Wêlandi: 1855, garwa dalêm namung satunggil nama Kangjêng Ratu Kancana, putri dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VIII ing Surakarta ingkang jumênêng ing sapunika, putra dalêm saking ngajêng namung satunggil taksih timur, anama Radèn Ajêng Gusti Sêkar Kadhaton.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing nagari Ngayogyakarta Adiningrat ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 2.Kangjêng Pangeran Arya Purwadiningrat. 3.Kangjêng Pangeran Arya Suryawijaya. 4.Kangjêng Pangeran Arya Suryabrôngta. 5.Kangjêng Pangeran Arya Têpasana.
3. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping IV.
1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Suryadiningrat. 2.Kangjêng Pangeran
1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Angabèi.
5. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping I.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping II, sampun kasêbut ing nginggil.
Putra dalêm swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabèi kapisan.
6. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping II.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping III, sampun kasêbut ing nginggil.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping IV, sampun kasêbut ing nginggil.
1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Kusumanagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya
Buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping II.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping III, sampun kasêbut ing nginggil.
1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natapraja, putranipun swargi Kangjêng Pangeran
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan.
putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping II.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Sasraningrat, wiyosipun kala ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping: 30 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka: 1755, utawi kaping: 20 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi: 1827, patutan [patu...]
[...tan] saking Kangjêng Ratu Ayu, putri dalêm swargi Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping: II, sasedanipun ingkang rama kala ing dintên malêm Jumungah Kliwon tanggal kaping: 12, wulan Bêsar taun Jimakir ôngka: 1786, utawi kaping: 23 wulan Juli taun Wêlandi: 1858, wanci pukul kalih, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping: 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka: 1787, utawi kaping: 29 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi: 1858. Ingkang garwa anama Radèn Ayu Adipati Surya Sasraningrat, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Pugêr ing Ngayogyakarta. 3. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningprang. 4.Kangjêng Pangeran Arya Gôndawinata.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kikirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amariksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun, mugi sukaa pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Kohèn Sêtiwar, priyantun amarsudi sastra Jawi: ing nagari Surakarta. Mêkatên ugi sanès nagari ingkang kalêbêt wawêngkoning [wawêng...]
[...koning] tanah Jawi, ing pundi wontên pangeran sasaminipun priyantun agêng, mugi kapratelakna ing nama saha kalênggahanipun tuwin ingkang apêputra, supados benjing taun ngajêng punika sagêd kaêtrapakên wontên ing Sêrat Pananggalan.
Ing kaca: 36, kaping: 6 wulan Ôgustus mawi bintangan: 6*, punika lêpat, lêrêsipun: 6, awit dede dintên agêng.
Ing kaca: 52, kaping: 30 wulan Jumadilawal taun Jawi, lêrêsipun mawi bintangan: 30*, awit dintên agêng.
Kala ing dintên malêm Akhat Paing tanggal kaping: 2 wulan Jumadilawal taun Ehe ôngka: 1788, utawi kaping: 27 wulan Nophèmbêr taun Wêlandi: 1859, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta
rasul ana ing kutha Ikonium ora béda karo nalika ana ing kutha Antiokia. Ana ing kutha Ikonium Rasul Paulus lan Barnabas uga padha mlebu ing sinagogé, sarta martakaké pangandikané Gusti Allah, nganti akèh wong-wong Yahudi lan wong-wong dudu Yahudi sing padha precaya.
14:2 Nanging wong-wong Yahudi sing padha ora gelem precaya, nuli padha ngojok-ojoki marang wong-wong sing dudu Yahudi, nganti wong-wong mau banjur padha nglawan marang para rasul.
14:3 Para rasul suwé ana ing kutha kono. Klawan kendel para rasul mau neksèni bab Gusti Yésus, mangka Gusti Allah neksèni yèn pawartané para rasul bab katresnané Gusti, kuwi bener, srana maringi pangwasa marang para rasul nindakaké mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan.
14:4 Para warganing kutha kono pecah dadi loro, ana sing ngiloni wong Yahudi, lan ana sing ngiloni para rasul.
14:5 Wong-wong Yahudi lan para pinituwané, sarta wong-wong dudu Yahudi, padha sekuthon arep nganiaya lan mbenturi watu marang para rasul.
14:6 Bareng para rasul krungu bab iku mau, nuli padha nyingkir menyang kutha Listra lan kutha Dèrbé, yakuwi kutha-kutha ing tanah Likaonia, lan menyang wilayah sakiwa-tengené.
14:7 Ana ing kono para rasul mau padha ngabaraké Injil.
14:8 Ana ing kutha Listra ana wong sing sikilé lumpuh wiwit lair mula, lan durung tau bisa mlaku.
14:9 Wong mau ngrungokaké piwulangé Rasul Paulus. Rasul Paulus ngerti, yèn wong kuwi bisa waras, merga wong mau precaya. Mulané Rasul Paulus mandeng wong mau,
14:10 lan klawan swara sora ngandika: “Ngadega!” Wong mau nuli ngadeg maknyat lan wiwit mlaku-mlaku.
14:11 Bareng wong akèh ndeleng apa sing ditindakaké déning Rasul Paulus mau, nuli padha nguwuh-uwuh klawan sora nganggo basa Likaonia: “Delengen, déwa-déwa wis padha dadi manungsa kaya kita, lan padha mudhun marani kita!”
14:12 Barnabas disebut Zéus, lan Rasul Paulus disebut Hèrmes, sebab Rasul Paulus sing caturan.
14:13 Imamé Déwa Zéus, sing kuilé ana ing sanjabané kutha, teka nggawa sapi-sapi lan kekembangan ana ing gapuraning kutha. Imam lan wong akèh kuwi arep padha nyaosaké kurban marang para rasul mau.
14:14 Bareng Barnabas lan Paulus padha krungu apa sing arep ditindakaké déning wong-wong mau, banjur padha nulak, srana nyuwèk-nyuwèk sandhangané, sarta mlayu marani wong akèh mau karo nguwuh-uwuh:
14:15 “Kénging menapa panjenengan sami tumindak mekaten, para sedhèrèk? Kula rak manungsa limrah, mboten béda kaliyan panjenengan sedaya. Dhateng kula mriki badhé ngabaraken Injil, supados panjenengan sami katuntuna, nilar brahala-brahala ingkang mboten nyata menika, sarta mratobat dhateng Gusti Allah ingkang gesang, ingkang nitahaken langit lan bumi, saganten lan saisinipun sedaya.
14:16 Ing jaman ingkang sampun kepengker, Gusti Allah ngèndelaken kémawon para bangsa sami mlampah ngambah marginipun piyambak-piyambak.
14:17 Kesaénanipun Gusti Allah menika ketitik saking anggènipun maringi jawah saking langit sarta panèn miturut mangsanipun. Panjenenganipun maringi tedha dhateng panjenengan, lan maringi kabingahan dhateng manah panjenengan.”
14:18 Senajan wis dikandhani mengkono, éwasemono para rasul kangèlan bisané nyegah wong-wong mau padha nyaosaké kurban marang para rasul.
14:19 Ana wong Yahudi sawetara sing padha teka saka kutha Antiokia, ing tanah Pisidia, uga saka kutha Ikonium, padha ngojok-ojoki wong akèh mau, supaya ngiloni wong-wong mau. Rasul Paulus nuli padha dibenturi watu, lan disèrèd, digawa metu saka kutha, awit dikira rasul mau wis mati.
14:20 Nanging bareng wong sing precaya padha teka mrono, Rasul Paulus nuli ngadeg lan bali mlebu menyang kutha menèh. Ésuké Rasul Paulus lan Barnabas mangkat menyang kutha Dèrbé.
14:21 Ing kutha Dèrbé Rasul Paulus lan Barnabas uga ngabaraké Injil, lan akèh wong ing kono sing padha dadi muridé Gusti Yésus. Sawisé kuwi para rasul mau nuli padha bali menyang kutha Listra, Ikonium, lan Antiokia, ing tanah Pisidia.
14:22 Para rasul ana ing kutha-kutha mau nggemblèng semangaté para wong precaya, supaya padha kendel, sarta ngatag-atag wong-wong mau, karebèn padha mantep ing precaya, tembungé: “Sadurungé kita bisa ngrasakaké karaharjaning Kratoné Gusti Allah, kita luwih dhisik kudu nglakoni kasangsaran akèh.”
pinituwa-pinituwa kuwi nuli dicaosaké marang Gusti Allah, sing dadi andel-andelé, srana pandonga lan pasa.
14:24 Sawisé Rasul Paulus lan Barnabas ndlajahi tanah Pisidia, banjur bali menèh menyang tanah Pamfilia.
14:25 Ing kono para rasul padha ngabaraké Injil ing kutha Pèrga, nuli padha mangkat menyang kutha Atalia.
14:26 Saka kono banjur padha bali menyang kutha Antiokia, yakuwi kutha panggonané para rasul biyèn ditetepaké dadi rasul déning Gusti Allah awit saka sih-rahmaté, supaya nglakoni ayahan, sing saikiné wis rampung.
14:27 Satekané ing kutha Antiokia, para rasul mau nuli nglumpukaké pasamuwan ing kono, nyritakaké sakèhing lelakon sing wis katindakaké déning Gusti Allah lantaran para rasul mau. Semono uga bab enggoné Gusti Allah wis maringi wewengan marang wong-wong dudu Yahudi, supaya uga dadi wong precaya.
saantawisipun Niu Holan kalihan pulo Timur kirang lêbêt, ananging sagantên ing sacakêtipun pulo Timur lêbêt sangêt, sagantên
saantawisipun pulo Jawi, Bêruni, Palawan, Sumatra tuwin Malaka, punapa malih ing pulo Sunglon Siyêm, dumugi ing pulo-pulo Nahuna, saha sagantên saantawisipun pulo Sumatra tuwin pulo-pulo ing sakilènipun, sarta pinggir sagantên ing sakidulipun pulo Jawi lêbêtipun kirang saking 50 dhêpa = 80 mètêr, kapal-kapal ngantos sagêd labuh wontên ing têngah sagantên, ananging sagantên saantawisipun pulo Sèlèbês,
pulo-pulo Sundha alit, tuwin pulo-pulo Moluko lêbêt sangêt, dados kados dene minôngka sambêtanipun sagantên agêng kalihan sagantên Indhia.
Nitik saking sabab ing nginggil wau, lajêng anuwuhakên pangintên, bilih ing jamanipun kina, perangan kilèn wau dados satunggal dharatan, ingkang dados satunggal kalihan tanah Asiah, dene pulo-pulo Papuah ugi dados satunggal dharatan kalihan tanah Niu Holan, wêdal punika ugi kathah titikanipun ingkang mratandhani bilih perangan Insulindhê kêkalih wau ing kinanipun gandhèng, ingkang saperangan gandhèng kalihan tanah Asiah, ingkang saperangan gandhèng kalihan tanah Niu Holan, inggih punika katitik saking têtuwuhan tuwin kewan-kewanipun ing perangan kêkalih wau. Mirit saking thêthukulan tuwin kewan-kewan ing perangan kilèn, wontênipun sami kalihan ing tanah Asiah, beda kalihan perangan Insulindhê ing sawetanipun supitan Makasar tuwin supitan Lombok, dene thêthukulan tuwin kewan-kewan ing perangan wetan sarupi kalihan thêthukulan tuwin kewan-kewan ing Niu Holan.
Wontênipun thêthukulan ing perangan kêkalih wau:
... ing perangan kilèn (perangan Asiah) ... ing perangan wetan (perangan Australiah)
pantun ... rupi-rupi ... awis-awis / sagu ... awis-awis ... kathah / lombok ... kathah ... botên wontên (awis) / cêngkèh ... botên wontên (awis) ... kathah / pala ... botên wontên (awis) ... kathah / asêm ... kathah ... awis / gambir ... kathah ... awis / tom ... kathah ... awis / cêndhana ... awis ... kathah / wit kapur ... kathah ... awis / mênyan ... kathah ... awis / kajêng pêthak ... awis ... kathah / jarak ... kathah ... awis / jati ... kathah ... awis / kajêng arêng ... awis ... kathah / akar ... awis ... kathah
... ing perangan kilèn ... ing perangan wetan
gajah ... wontên ... botên wontên / warak ... wontên ... botên wontên / sima ... kathah ... botên wontên / bruwang ... wontên ... botên wontên / sênuk ... wontên ... botên wontên / kêthèk agêng ... kathah ... botên wontên / pêksi cindrawasih ... botên wontên ... kathah / pêksi nori ... botên wontên ... kathah
Wiyaripun pulo-pulo Insulindhê kados ing ngandhap punika, ananging cacah wau kula mêndhêt kintên-kintên kemawon (kaota namung sakêdhik) pêrlunipun supados para maos gampila anggènipun nandhingakên kalihan pulo sanès-sanèsipun, dene benjing bilih kula nyariyosakên satunggal-tunggalipun pulo, wiyaripun badhe kula pacak salêrêsipun.
a. pulo-pulo Sundha agêng. 1. pulo Jawi sarta Madura tuwin pulo alit-alit sakubêngipun,
Inggris = 1 mil sagantên 24 1/4 pal pasagi = 7760 bau) Prawirawiyata. Jiwanipun ± 21. 500.000. 2. pulo Sumatra (prêcah), wiyaripun ± 8000 G.M2, jiwanipun ± 3.000.000. 3. pulo Beruni (± 13.000) ± 9400§ (§ ) ingkang kabawah ing guprêmèn Walandi, Prawirayata. G.M2, jiwanipun ± 1.000.000. 4. pulo Sèlèbês ± 3300 G.M2, jiwanipun ± 1.500.000.
b. pulo-pulo Sundha alit ± 1.500 jiwanipun?
c. pulo-pulo Moluko ± 1450 jiwanipun?
d. pulo-pulo Papuah (± 12.000) ± 6.000§ (§ ) ingkang kabawah ing guprêmèn Walandi, Prawirayata. G.M2?
Pulo Timur wiyaripun ± 600 G.M2 jiwanipun ± 300.000
Pulo Seram (Serang) wiyaripun ± 350 G.M2 jiwanipun ± 140.000
Pulo Alamaerah wiyaripun ± 350 G.M2 jiwanipun ± 25.000
Pulo Plorès wiyaripun ± 300 G.M2 jiwanipun ± 250.000 ?
Pulo Sumba (Cêndhana) wiyaripun ± 250 G.M2 jiwanipun ± ?
Pulo Bangkah wiyaripun ± 220 G.M2 jiwanipun ± 73.000
Pulo Sumbawa (Samawa) wiyaripun ± 220 G.M2 jiwanipun ± 75.000
Pulo Buru wiyaripun ± 170 G.M2 jiwanipun ± 8.000
Pulo Bêlitung wiyaripun ± 120 G.M2 jiwanipun ± 34.000
Pulo Niyas wiyaripun ± 120 G.M2 jiwanipun ± 230.000
Pulo Bali wiyaripun ± 100 G.M2 jiwanipun ± 860.000
Pulo Lombok wiyaripun ± 100 G.M2 jiwanipun ± 400.000
Pulo Madura wiyaripun ± 80 G.M2 jiwanipun ± 1370.000
Pulo-pulo Insulindhê punika ingkang kathah wangunipun panjang sarta ciyut punapa malih trapipun jèjèr, andadosakên palêngkung saking pulo Bêras (Acih) dumugi ing pulo-pulo Aru. Jejeran wau kados dene watês Insulindhê sisih kilèn kalihan kidul, dene pulo-pulo sanèsipun dumunung wontên salêbêtipun palêngkung wau. Mirit saking trapipun ing nginggil punika,
pulo-pulo Insulindhê ugi kaperang, a. pulo-pulo ing jawi, b. pulo-pulo ing lêbêt, pulo ing lêbêt punika ingkang kathah wangunipun gèsèh sangêt kalihan pulo-pulo ing jawi, awit pulo ing jawi ingkang kathah wangunipun panjang sarta ciyut, dene pulo ing lêbêt ingkang kathah bundêr (Bêlitung-Buru), utawi mawi sunglon agêng, ngantos wangunipun anèh, (Sèlèbês, Alamaerah: ) sanadyan wiyaripun pulo Sèlèbês namung saprapating wiyaripun pulo Bêruni, ananging gisikipun mèh sami.
Sagantên ing saantawisipun pulo-pulo punika, namanipun rupi-rupi§ aruta swaraning têmbung: rupa-rupi, saminipun, rêga: rêgi, tawa: tawi, sapanunggalanipun, pancèn lêrês, nanging kanggènipun ing Surakarta: rupa (ngoko) warni (krama) warna ( krama inggil) kados ta: rupamu (warni sampeyan, warna dalêm) bagus, dene têmbung warna ing kinanipun: ngoko. kados ta: Sagantên jawi, wontên ing saantawisipun pulo Jawi, Bêruni, Sumatra, Sèlèbês tuwin Sêlèyêr. Sagantên Sundha, wontên ing saantawisipun pulo Plorès, Buton, Sêlèyêr tuwin sagantên Bandhah. Sagantên Bandhah, wontên ing saantawisipun pulo Wètêr sarta Seram, sagantên Sundha tuwin pulo-pulo Kèi.
Sagantên Moluko wontên ing saantawisipun pulo Sèlèbês, Alamaerah tuwin Buru. Sagantên timur wontên ing saantawisipun pulo-pulo Plorès, Sumba sarta Timur. Sagantên Arapura, wontên ing saantawisipun pulo Timur, timur laut sarta tanah Australiyah. Sagantên Sulu (sagantên Sèlèbês) wontên saantawisipun pulo Sèlèbês, tuwin pulo-pulo Sulu kalihan Mindhanao, pulo Bruni kalihan pulo Sangi. Sagantên Karimata, wontên
saantawisipun pulo Bruni, tuwin Malakah sarta pulo-pulo Tambilan ingkang sisih kilèn.
Kajawi saking peranganipun sagantên ingkang agêng-agêng kasêbut ing nginggil, wontên malih sagantên ingkang ciyut, tumrap ing saantawisipun pulo-pulo wau, dipun wastani: supitan, inggih punika marginipun baita ingkang layar saking satunggaling sagantên, dhatêng ing sagantên sanèsipun sarta namanipun supitan wau mèh kenging katamtokakên sami
kalihan namanipun pulo ing sakiwatêngênipun, utawi ing têngahipun, utawi malih asring sami kalihan namanipun kitha ingkang misuwur utawi rame ingkang wontên ing sapinggiripun, sabab saking punika wontên supitan Malakah, Bangkah, Gaspar, Karimata, Sundha, Bali, Madura, Pasinsi, Pit. Manipa, Ombai, Sapi, Buton, Salayêr, Alas, Lombok, Singapura.§ ing Surakarta amastani: Singgapura.
Wiyaring lumahipun sagantên ing saantawisipun pulo-pulo Insulindhê ingkang kalêbêt ing bawahipun kangjêng sri maharaja Walandi, katimbang kalihan lumahing dharatanipun, kintên-kintên kados 4:1, têgêsipun upami sagantên wontên 4 bagian, dharatanipun namung 1 bagian.
sisih lèr kilèn tuwin lèr, pulo-pulo Sulu, pulo Timur sisih wetan, pulo Kambing, tuwin pulo-pulo Pilipinah, sabab pulo Singapura kalihan Labuhan kabawah ing Raja Inggris, pulo Bruni ingkang sisih lèr, pulo Sulu tuwin pulo-pulo Pilipinah kabawah ing Sêpanyol, Bruni sisih lèr kilèn ingkang nama: Sarawak, [Sara...]
[...wak,] dipun rèh rajanipun piyambak, inggih punika turunan Inggris, nama Raja Bruk (Brooke), dene sanèsipun kabawah ing parentahipun pirukunan§ punapa Kumpêni. Inggris, pulo Timur sisih wetan, inggih punika Timur Dhèli tuwin Kambing, kabawah ing Raja Portêgal.
Nagari kalih ingkang panggenanipun cakêt, punika hawanipun asring
saking lumahing toya sagantên, têbihipun saking sagantên, kawontênanipun siti, inggih punika waradin utawi parêdèn tuwin sanès-sanèsipun, awit saking sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau, sagêd anyababakên bedaning satunggal- tunggalipun panggenan, tumrap bêntèr asrêpipun mangsanipun, kathah utawi sakêdhiking jawah, baratipun tuwin sapanunggilanipun, dene pamêdalipun nagari, kados ta: thêthukulan, kêwan, jiwa tiyang utawi wêwatakanipun tiyang ugi gumantung saking sadaya ingkang kasêbut ing nginggil punika, sabab saking punika pêrlu sangêt tiyang anyumêrêpi wontênipun satunggal-tunggalipun nagari, awit badhe botên sagêd sumêrêp têrang sadaya kawontênanipun satunggaling nagari bilih dèrèng sagêd [sagê...]
[...d] sumêrêp kawontênaning hawanipun, makatên ugi tumrap pulo-pulo Insulindhê, punika pêrlu sangêt kacariyosakên bab hawanipun ing sagadug-gadugipun sasêrêpan kula.
Pulo-pulo punika sadaya prênahipun cakêt kat-istiwa, inggih punika wontên ing perangan bumi ingkang dipun wastani hawa bêntèr, sabab saking punika, hawanipun pulo-pulo sadaya bêntèr, ananging bêntèripun wau beda-beda, manut andhap inggilipun tuwin têbih cêlakipun saking sagantên, punapa malih têbih cêlakipun saking kat-istiwa. Ing panggenan ingkang inggil, inggih punika ing rêdi-rêdi, hawanipun kirang bêntèr tinimbang ing panggenan ingkang andhap, ing panggenan ingkang cêlak pinggiring sagantên, hawanipun ugi kirang bêntèr, tinimbang ing panggenan ingkang sami inggilipun, ananging têbih saking pinggiring sagantên, wontên panggenan ingkang bêntèripun ngantos 32o C wontên ugi ingkang bêntèripun 0o C.
Prawirawiyata Abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta
Mênggah gêsanging manungsa punika kaperang dados tigang perangan agêng, ing têmbung Walandi dipun wastani: I. Liehaam têgêsipun badan wadhag II. Ploeidiek têgêsipun rahsa III. Geest têgêsipun suksma utawi pramana sukci. Inggih punika ingkang marentah saisining jaman, dene Ploeidiek tuwin Geest mênawi manungsa sampun dumugi ing janji môngka botên patitis pamisahipun, tamtu adamêl rêncananing pêjahipun, anuntun dhatêng karisakan, pramila tiyang gêsang sampun pêgat-pêgat angèsthi sampurnaning dumadi, murih sagêdipun mancad dhumatêng kalanggêngan ingkang sayêktos.
Mênggah bayi punika sanadyan taksih wontên ing guwa garba, amêsthi kabacêm ing rah saking bapa biyungipun, dene rahsa wau kasêsêp dening ari-ari, salajêngipun manjing dhatêng bêbayi, inggih punika ingkang minôngka têdhanipun bêbayi ing salêbêtipun wontên guwa garba. Tandhanipun, bilih bayi wau nêdha: sarêng [sa...]
[...rêng] lair dèrèng sapintên dangunipun sampun wawratan tenja.§ ing Surakarta: tinja.
Mênggah ingkang kasêbut ing salêbêting kitab-kitab, kawontênanipun manungsa ing salumahing bumi, sakurêbing langit punika kaperang dados 10 warni, kados ta:
I. manungsa siphat nabi, mênggah manungsa ingkang sipat nabi, punika tiyang ingkang têtêp ngibadahipun, anêtêpi sarat sunat, sarta asring maos Kuran, tuwin kitab-kitab punapa malih agêng cêcêgahanipun, sidik pangucapipun, anuhoni janji, ngupados rijêki tuwin arta saking barang kalal, purun warah sae manis gujêngipun, asih ing badanipun piyambak saha tiyang sanès, punapa malih rila asêsêgah tamu miwah adêdana ing liyan.
II. Manungsa sipat wali. Manungsa sipat wali punika tiyang ingkang bêtah cêcêgah kathah subasitanipun, rila ing sok tiyanga, botên mèngèng ing donya asih ing Gusti Allah, punapa malih sagêd mêdal karamatipun.
III. Manungsa sipat malaekat. Wondene manungsa ingkang sipat malaekat punika tiyang ingkang kiyat angirang-ngirangi samukawis inggih punika ngirangi sahwat, nêdha, tilêm tuwin sanès-sanèsipun.
IV. Manungsa sipat eblis, manungsa sipat eblis punika têgêsipun tiyang ingkang awon pikajênganipun saha rêmên durjana juti.
V. Manungsa sipat setan. manungsa sipat setan punika têgêsipun tiyang ingkang purun ngawoni bangsanipun piyambak, awit gadhah melik dhatêng rajabrananipun pikajênganipun botên sanès, namung supados sagêda enggal cêkap kalihan manah pangôngsa-ôngsa.
VI. Manungsa sipat kajêng: mênggah manungsa sipat kajêng punika tiyang ingkang lêrês pangucapipun, jêjêg lampahipun, nanging suwêng tampa ngèlmi, sagêdipun namung andaludur kemawon.
VII. Manungsa sipat sela: têgêsipun manungsa sipat sela punika, tiyang ingkang antêng sangêt, sanadyan wontêna punapa-punapa inggih kèndêl kemawon, kados kul dipun dulêg, punapa malih tanpa ngèlmu.
VIII. Manungsa sipat toya: têgêsipun manungsa sipat toya punika tiyang ingkang sukci niyatipun, sukci panganggenipun, nanging amung ngajêngakên basa satunggil kemawon.
IX. Manungsa sifat dênawa; manungsa sipat dênawa punika tiyang ingkang kêndêl kalihan wêwaton lêrês, purun nêrak dhatêng barang ingkang kasar-kasar, jalaran botên sumêrêp.
X. Manungsa sipat kewan: manungsa sipat kewan punika tiyang ingkang
tansah cêgahKata: cêgah dihilangkan. nêdha tuwin tilêm, karêm dhatêng sanggama tur tanpa ngèlmi.
Mênggah wontênipun wujud punika saking botên wontên-wontênipun gêsang saking pêjah. Tumrapipun dhatêng manungsa inggih makatên ugi. Milanipun manungsa sami ajrih utawi botên purun pêjah, saha ajrih utawi botên purun sirna wujudipun awit ing wau-waunipun sampun nate botên wontên: saha malih sampun nate pêjah. Pantêsipun tiyang ajrih punika yèn dèrèng nate nglampahi, wangsul ingkang sampun punapa lêrês, yèn ta nganggea was-uwas awit ing ngriku (salêbêting pêjah) botên karaos punapa-punapa, tuwin botên anggadhahi rumaos punapa-punapa. Ingkang samantên wau punapa botên kenging kawastanan: nikmat linangkung, pramila punika manungsa prayogi manaha ingkang panjang, supados botên kalintu panampi, pundi ingkang wajib ingajrihan, pundi mêsthi pinurunan (winantunan) amargi mênawi kalintu, andadosakên kirang prayogi. Ingkang wajib dipun ajrihi tuwin ingkang lêrêsipun dipun puruni punika botên tumrap badhe sirnaning wujut saha pêjahing manungsa kemawon, sanadyan lampah tindak utawi nalar sanès-sanèsipun salêbêting donya punika inggih ugi makatên. Menggah sarananipun [sarana...]
[...nipun] sagêd manah panjang, supados botên kalintu panampi, manungsa kêdah asring mirêngakên kêkojahan tuwin wêwulang, kêdah tabêri maos sêrat cariyos ingkang maedahi saha isi wêwulang tuwin kawruh sae, sanadyan sadhengah bôngsa, inggih kêdah katitenan sabarang ingkang dipun mirêngakên, utawi ingkang dipun tingali, saha malih kêdah angraosakên, barang ingkang rinaosakên, utawi sabarang ingkang dipun ambêt.
Sampun watêkipun manungsa wontên ing ngalam donya, mênawi sawêg manggih kabêgjan, sangêt anggènipun kasupèn, nanging mênawi kataman ing kacilakan sangêt anggènipun kèngêtan, môngka sayêktosipun pun cilaka sampun andingkik wontên sacêlaking cêngêlipun, awit saking sangêting pangêluh saha panggrêsahipun, ngatos kasupèn sarta ical pitadosipun dhatêng Gusti Allah, ingkang adilipun sampun kacêtha ing jagad, kuwasa angêntas kacilakan dhatêng kabêgjan, mênggah kêkalih wau têtela dede urusaning tekad.
Dhuh manungsa, ingkang namung sadrêmi anglampahi, bingah susah mugi sami èngêta dhatêng kridhaning kodrat, kados ta: ing wanci enjing surya malêthèk, sarêng ing wanci sontên surya sêrap, ing wêktu punika Gusti Allah karsa andhawahakên jawah,
inggih ugi kalêksanan makbrês jawah dêrês. Tumuntên pêtêng alêlimêngan, lajêng têrang byar sarta padhang têrawangan, samantên wau kodrating Pangeran botên kenging winancenan saha dinugi dening manungsa. Anggènipun manungsa tinitah gêsang dening Gusti Allah, mênawi kagagas kalihan sajatining agêsang, têtela sangêt, bilih gesangipun manungsa wontên ing alam donya namung ngupadosi margining pêjah, jêr botên badhe wontên pêjah, mênawi botên wontên gêsang. Manungsa wiwit lair tinitah ing ngalam donya sampun angalami pêjah, liripun makatên: saya mindhak umuripun, manungsa saya nyêlaki dhatêng êdhonging pêjah. Dados sayêktosipun lêlampahanipun manungsa ing ngalam donya punika sadaya: têtêp kawastanan sakarat ingkang taksih winados. Dene wujudipun sakarat ingkang taksih winados punika warni-warni, kados ta: dados tiyang papa utawi sugih, dados priyantun, utawi tiyang alit, wontên ingkang blatèr anjogèd, wontên ingkang taniyutun, punika sadaya ugi sakarat ingkang taksih winados, cêkakipun punapa-punapa ingkang dipun alami utawi ingkang dipun sandhang ing manungsa wontên ing ngalam donya punika sadaya kawastanan sakarat ingkang taksih winados, mênggah sakarat ingkang taksih winados wau ugi botên beda kalihan sakaratipun tiyang badhe pêjah, inggih punika nalika badhe [ba...]
[...dhe] pêcating nyawa: wontên ingkang awon, wontên ingkang sae, ingkang awon kados ta: budi angkara, anglampahi nêrak anggêr-anggêring Allah, para cidra, jina, kadursilan, jail, muthakil, drêngki, dahwèn, panastèn sapanunggilanipun, sadaya wau namung rêringkêsanipun kemawon.
Wusana sarèhning manungsa wiwit ing lairipun sampun amiwiti pêjah, dados anggènipun tinitah sugih miskin, luhur asor, pintêr bodho, sadaya wau namung anêtêpi sakarat ingkang taksih winados, ingkang makatên wau amêsthi badhe damêl tipis mênggahing kadagingan sarta kajiwanipun, inggih punika jasmani akalihan rokhani, mênawi botên kaparsudi kalihan saliring kangelan, sagêdipun manggih kunci, kangge ngwêngakakên gêmboking suwarga. Kunci wau panggenanipun botên wontên ing sagantên latu utawi ing wanawasa, kinêkêr ing asamar, dumunung ing jagading manungsa piyambak.
I. Ihtiyaring kita punika punapa sagêd anyandèkakên takdiring Allah. Wangsulanipun: botên, nanging kawastanan sagêd, lo, kadospundi, dene têka botên manggèn utawi botên cècèg, ingkang makatên punika jalaran têmbung
wau saking samaripun, amargi ingkang kagadhuhakên tumitahing ngalam donya punika kêdah ngagêngakên ihtiyar, awit
têgêsipun kawula) kêdah angêncêngakên pisahipun ihtiyar kalihan takdir, dene wajibing Gusti ingkang ngasta panguasa, angêncêngi ihtiyar takdir wau satunggil, dados wontên ngibaratipun: takdir punika uwit, ihtiyar punika ronipun, ngajêng-ajêng sagêdipun badhe sêkar, pêntil tuwin uwoh.
II. Salêbêting maladi êning, punapa ingkang dados tandhanipun katarimah. (Wangsulanipun) mirit saking cariyosipun para sêpuh-sêpuh ing jaman kina, ingkang sampun nate anglampahi, ingkang dados tandhanipun katrimah wau warni-warni, kados ta: wontên ingkang kacêtha salêbêting netra, wontên ingkang kapiyarsa saking swara, nanging ingkang kacêtha wau taksih bôngsa siswata (têgêsipun jarene).
III. Ebahing cipta awon akalihan cipta sae punapa tunggil ingkang ngebahakên. (Wangsulanipun) manut wêwarahipun para sagêd makatên: 1. napsu, budi, suksma, punika wajibipun angebahakên [angebah...]
[...akên] wolung prakawis, kados ta: 1 urip, 2 luwe, 3 ngêlak, 4 sahwat, 5 sêrêng, 6 supe, 7 bingung, 8 pangling, dalah kosokwangsulipun pisan. 2. rah, punika wajibipun angebahakên kawan prakawis, kados ta: 1 santosa, 2 bingah, 3 raharja, 4 saras, sarèhning babagan kêkalih wau tuwin tandukipun sanès-sanès, dados angèmpêri ingkang kawajiban angebahakên wau ugi sanès-sanès.
Kaimpun dening Mas Sastradiharja. Kandhidhat guru ing Surabaya.
Rami punika kathah sangêt paedahipun, tur inggih gampil sangêt angsalipun, mèh sadhengah panggenan ing pulo Jawi wontên raminipun.
Ingkang sae sarta gampil punapa naminipun makatên: andhêdhêra dhangkèl lan rami sawatawis wontên siti ingkang êloh, rênggangipun lêt kalih êlo, mênawi sampun sae lo inggilipun, [ing...]
[...gilipun,] katêlungna sagêda tumlosor ing siti, kapathokana mawi pathok dêling, lajêng kaurugana ingkang tipis kalayan siti cêmang ingkang sae.
Botên ngantos lami satunggil-tunggiling gêlitan amêsthi tuwuh trubusanipun mawi mêdal oyodipun, antawis kalih utawi tigang wulan laminipun trubusan wau kenging kaêlih sarta katanêm ing sanès panggenan. Mênggah pamêndhêtipun kairisa kalayan lading.
Siti ingkang pancèn badhe katanêman rami, kêdah kawaluku rumiyin ingkang prayogi, sarta kaambalana rambah kaping gangsal supados mawur sitinipun, mênawi sampun kalampahan lajêng katanêmana rami, rênggangipun êlêt kalih kaki pasagi, sakathahing têtanêman punika sampun ngantos kayoman, sarta sampun ngantos wontên rêrungkudipun, sabên sawulan sapisan kêdah dipun dhangir.
Bilih thukulipun sampun sakaki utawi kalih têngah kaki, dados umur kirang langkung tigang wulan, lajêng katigasa ingkang pandhês cêlaking siti, salajêngipun mêsthi sagêd thukul malih, tikêl kathah tinimbang kalihan ingkang sampun.
Mênawi sampun umur nêm wulan lajêng kenging kaêrit, salajêngipun pêndhak tigang wulan sapisan kenging kaêrit malih, laminipun sagêd ngantos gangsal taun.
Amrih sae tuwuhipun, sitinipun kêdah karabuk mawi bungkil, sabab rami punika pancèn kalêbêt tanêman ringkih sangêt.
Pangêriting rami punika kêdah pandhês ing siti, mênawi kainggilên utawi kêkantunakên sawatawis, punika botên prayogi, inggih lêrês tuwuhipun malih ragi enggal sarta sae, ananging mênawi sampun kalampahan kalih taun tanêman punika katingal ragi awon, sae ingkang kaêrit pandhês ing siti.
Bilih sampun kaêrit, lajêng kagantanga antawis tigang dintên godhongipun lajêng karèmpèlana, mênawi sampun lajêng dipun kum ing toya, watawis gangsal utawi nêm dintên laminipun.
Sasampuning makatên lajêng dipun êtus, tumuntên kapêpês sarana gilingan kêkalih, supados babakanipun ingkang atos sagêd ambyar, mênawi sampun lajêng dipun bêsèti.
Sarampungipun pambêsèt, yèn lulup rami taksih ijêm warninipun, lajêng kajungkatana rambah-rambah supados sagêd rêsik yiyidipun, mênawi sampun lajêng dipun êpe, salajêngipun dipun plèpèda kados dene kapuk utawi sata.
Rm. Suryadipura. Mantri Panjuwal Mangu (Magêtan)
Punapa bèntênipun kambangan kalihan menthok tuwin banyak, banyak tuwin menthok, purun angêngrêmi tiganipun, nanging kambangan: botên, punika punapa sababipun, para warganing Sasadara ingkang kaparêng mugi aparinga panjarwa dhumatêng panuwun kula wau.Pitakènipun Radèn Prawiraamijaya ing Jênggala I (Sidaarja) bab tiyang setanên, sarta prewangan ingkang doyan nêdha sêkar konyoh tuwin mênyan, botên kula pacak, mugi sampun andadosakên
arep ngabdi negoro lan golek sego kanggo dulur-dulur neng deso wae kok yo angel tenan to..
UMK TEMANGGUNG 2012 DITETAPKAN 866 RIBU
April 5, 2013 by jokondeso	GOLEKANA tapake kuntul anglayang! Ngendi ana? Lan sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa bisa meruhi tapaking kuntul anglayang mau.
Aku, manungsa sing kebak ing kasekengan lan kajiret ing bandha-bandhuning kadonyan, tangeh bisa ngrasuk ing dating Pangeran mau kanthi sampurna.
pujinira kawayang sajroning driya.” Peribasane, sanadyan mung sapulukan anggonku mangan, aku wis krasa tuwuk, anggere Pangeran tansah cinipta ing batinku. Lan sanadyan mung sasuwir anggonku nyandang, aku wis jangkep bebusanan, anggere Pangeran tansah pinuji ing batinku. Icip-icip sapulukan, nyandhang penganggo sasuwir, iku mau wis turah-turah tumraping uripku, anggere dating Pangeran sing dakicipi, lan busanane dat mau sing daksandang.
Mula wewadining tapaking kuntul anglayanglan ” kesangga ora sinangga” iku sejatine ya pasrah ing Pangeran. Nanging aku iki manungsa sing urip ing donya. Mula pasrah ing Pangeran ora liya tegese kejaba menehake awakku kanggo
Kawistara, kawruh ”tapaking kuntul anglayang” sejatine dudu kawruh kang dakik-dakik, mencit tan bisa ginayuh. Ora, kawruh iku kawruhe urip padinan, kepriye anggonku wani suwung ing saben dinane. Yaiku urip sing wani bagi binagi, sanadyan kayane ora ana sing dibagi. Wani mangan sapulukan bareng sing luwe. Wani nyandhang sasuwir bareng sing kecingkrangan. Ya ana ing pepadhaku sing luwe lan kecingkrangan bakal tinemu tapaking welas asihku. Lan bungah pepujining pepadhaku merga welas asihku mau sing bakal ngumbulake aku kaya kuntul ing awang-awang sing ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka sakabehing jejiretan, mardika mabur ning
14:1 Riaya Paskah lan Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi mung kari rong dina menèh. Paskah kuwi riayané agama Yahudi. Ing dina mau wong padha mangan roti tanpa ragi. Para pengareping imam lan para ahli Torèt isih padha golèk dalan enggoné arep nyekel lan nyédani Gusti Yésus.
14:2 Kandhané wong-wong mau: “Bab iki aja ditindakaké ing dina riaya; mundhak marakaké gègèran.”
14:3 Gusti Yésus ana ing désa Bètani, mertamu ing omahé Simon sing wis tau lara kusta. Nalika Panjenengané lagi dhahar, ana wong wadon mlebu ing omah kono, nggawa botol isi lenga sing kagawé saka oyod-oyod sing wangi. Lenga wangi mau regané larang. Guluné botol dipecah, lengané diesokaké ing mestakané Gusti Yésus.
14:4 Wong sawetara sing ana ing kono padha nepsu karo grundelan: “Apa ngono kuwi ora jeneng ngebrèh?
14:5 Nèk lenga kuwi diedol rak payu telung atus dinar, banjur dhuwité kena diwènèhaké wong-wong miskin.” Wong-wong mau padha ngluputaké wong wadon kuwi.
14:6 Gusti Yésus banjur ngandika: “Mbok wis ta, padha enengna waé! Yagéné kowé kokpadha cawé-cawé? Wong kuwi nindakaké prekara sing becik tumrap Aku.
14:7 Wong miskin rak selawasé ana ing antaramu. Nèk gelem, kowé padha bisa mènèhi pitulungan marang wong-wong mau. Nanging Aku rak ora selawasé ana ing antaramu.
14:8 Wong wadon iki wis nglakoni apa mesthiné, yakuwi nyawisaké badan-Ku sadurungé kakubur.
14:9 Ngandela, ing ngendi waé, ing donya iki, angger Injil kaundhangaké, ing kono apa sing dilakoni wong wadon iki uga bakal dicritakaké, supaya srana mengkono dadi pengéling-éling marang wong kuwi ing selawasé.”
14:10 Yudas Iskariot, panunggalané para murid rolas, nemoni para pengareping imam arep ngulungaké Gusti Yésus.
14:11 Para pengareping imam bareng krungu rancangané Yudas Iskariot mau, padha seneng banget lan janji arep mènèhi dhuwit. Yudas Iskariot banjur golèk dalan, kepriyé bisané ngulungaké Gusti Yésus.
14:12 Nalika semana lagi Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi, dina sing kapisan. Ing dina kuwi wong padha nyembelèh cempé kanggo Paskahan. Para muridé Gusti Yésus padha matur: “Gusti ngersakaken kita sami nyawisaken dhahar Paskah wonten ing pundi?”
14:13 Gusti Yésus banjur ngutus murid loro, didhawuhi mengkéné: “Kowé padha menyanga kutha. Ana ing kono kowé bakal padha kepethuk karo wong lanang lagi nggawa kendhi. Wong kuwi etutna.
14:14 Endi omahé sing dileboni, sing duwé omah temonana, lan kandhaa: ‘Gusti ndangu: Endi panggonan sing arep Dakenggo dhahar Paskah karo para murid-murid-Ku?’
14:15 Wong mau bakal nuduhaké panggonané ana kamar ing dhuwur, kamar gedhé, sing wis ditata apik, kabèh wis cumawis. Ing kono kowé padha nyawisna Paskah kanggo kita kabèh.”
14:16 Murid loro mau banjur padha mangkat menyang kutha. Kabèh tinemu kaya sing didhawuhaké déning Gusti Yésus. Murid-murid mau banjur padha nyawisaké dhahar Paskah ana ing kono.
14:17 Bareng wis wayah soré, Gusti Yésus lan para muridé rolas, padha munggah menyang ing panggonan sing dicawisaké mau.
14:18 Nalika wis padha kembul dhahar ana ing méja, Gusti Yésus ngandika: “Ana murid-Ku, sing saiki lagi kembul mangan ing kéné, bakal ngulungaké Aku.”
14:19 Murid-muridé banjur padha dadi susah, sarta padha genti-gentèn matur marang Gusti Yésus: “Rak sanès kula ta Gusti?”
14:20 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Pancèn panunggalanmu wong rolas iki. Mengko sapa sing nyelupaké rotiné ana ing pinggan bareng karo Aku, yakuwi wongé.
14:21 Putraning Manungsa bakal séda, kuwi wis katulis ing Kitab Suci. Nanging bilai wong sing ngulungaké Putraning Manungsa. Luwih becik saupama wong kuwi biyèn ora dilairaké.”
14:22 Nalika lagi padha mangan, Gusti Yésus banjur mundhut roti. Sawisé saos panuwun marang Gusti Allah, roti mau dicuwil-cuwil, diparingaké marang murid-muridé, karo ngandika: “Padha panganen. Iki badan-Ku!”
14:23 Gusti Yésus nuli mundhut tuwung isi anggur, banjur ngaturaké panuwun marang Gusti Allah. Sawisé mengkono, tuwungé banjur diparingaké marang para muridé. Kabèh padha ngombé gentènan.
14:24 Gusti Yésus banjur ngandika: “Iki getih-Ku sing diwutahaké kanggo wong akèh, kanggo pikukuhing prasetyané Gusti Allah.
14:25 Nanging kowé padha Dakkandhani, yèn Aku ora bakal ngombé anggur menèh nganti Aku ngombé anggur anyar ana ing Kratoné Allah.”
14:26 Gusti Yésus lan murid-muridé banjur padha ngrepèkaké kidung pamuji. Sawisé kuwi banjur padha tindak menyang Gunung Zaitun.
14:27 Gusti Yésus banjur ngandika marang para muridé: “Kowé bakal padha keplayu lan ninggal Aku. Sebab wis katulis ana ing Kitab Suci, yèn Gusti Allah bakal matèni pangoné, lan wedhus-wedhusé bakal padha buyar.
14:28 Nanging sawisé Aku ditangèkaké menèh, Aku bakal lunga menyang tanah Galiléa, ndhisiki kowé.”
14:29 Pétrus mangsuli: “Mboten! Senajan para murid sanès-sanèsipun sami nilar Panjenengan, kula mesthi mboten.”
14:30 Gusti Yésus banjur ngandika: “Titènana, bengi iki uga, sadurungé jago kluruk ping pindho, kowé bakal kandha nganti ping telu, yèn kowé ora kenal karo Aku.”
14:31 Pétrus banjur matur menèh: “Saèstu, mboten badhé kelampahan! Senajan kula kedah pejah sareng kaliyan Panjenengan, kula mesthi mboten badhé criyos, bilih kula mboten tepang kaliyan Panjenengan.” Para murid liyané iya padha kandha mengkono.
14:32 Gusti Yésus lan para muridé padha tindak menyang taman sing jenengé Gètsémané. Ana ing kono Gusti Yésus banjur ngandika karo para muridé: “Padha ngentènana ana ing kéné. Aku arep ndedonga.”
14:33 Gusti Yésus banjur dhawuh marang Pétrus, Yakobus lan Yohanes, supaya padha ndhèrèk. Gusti Yésus kraos wedi lan giris.
14:34 Pangandikané marang muridé telu sing padha ndhèrèk: “Aku sedhih banget. Rasané kaya arep mati. Aku entènana ana ing kéné, lan aja padha turu.”
14:35 Gusti Yésus banjur tindak rada adoh saka kono, banjur sumungkem ana ing lemah, ndedonga. Ana ing pandongané mau Panjenengané nyuwun, yèn kepareng, supaya ora susah ngalami lelakon sing mengkono kuwi.
14:36 Aturé: “Dhuh Rama, mboten wonten barang ingkang mokal kagem Paduka. Menawi wonten kepareng Paduka, kasangsaran menika kasingkirna saking kawula. Nanging sampun ngantos pikajeng kawula, namunga kersa Paduka kémawon ingkang kelampahan.”
14:37 Sawisé mengkono Gusti Yésus banjur tindak ing panggonané murid-murid sing padha ngentèni, ketemu lagi padha turu. Gusti Yésus banjur ngandika marang Pétrus: “Simon! Yagéné kowé kokturu? Apa kowé ora kuwat melèk sajam waé?”
14:38 Gusti Yésus banjur ngandika marang para muridé mau: “Padha melèka, lan padha ndedongaa, supaya kowé aja nganti dikalahaké déning panggodha. Pancèn rohmu kepéngin nglakoni apa sing becik, nanging ora bisa, sebab daging kuwi sèkèng.”
14:39 Gusti Yésus banjur ndedonga menèh, kanthi matur padha kaya mau.
14:40 Sawisé kuwi banjur tindak menèh ing panggonané murid-muridé, kang lagi padha turu menèh. Murid-muridé mau padha ngantuk banget. Mulané padha ora bisa mangsuli apa-apa.
14:41 Bareng Gusti Yésus rawuh sing kaping teluné, Panjenengané banjur ngandika: “Lho, kowé kokpadha turu menèh? Saiki wis tekan wektuné Putrané Manungsa diulungaké lan dipasrahaké marang pangwasané para wong dosa.
14:42 Wis, padha tangia, lan ayo padha lunga. Delengen, wong sing ngulungaké Aku wis teka!”
14:43 Nalika Gusti Yésus isih ngandika karo para muridé, dumadakan Yudas Iskariot teka. Yakuwi panunggalané muridé Gusti Yésus wong rolas. Yudas mau tekané bareng karo wong akèh sing padha nggawa pedhang lan penthung. Wong-wong mau padha diutus déning para pengareping imam, para ahli Torèt lan pemimpin-pemimpiné wong Yahudi.
14:44 Yudas wis mènèhi tandha marang wong-wong mau, mengkéné: “Endi wong sing dakambung, yakuwi wongé. Cekelen, banjur gawanen lunga, lan jaganen sing kuwat.”
14:45 Nalika Yudas tekan ing kono, banjur marani Gusti Yésus karo muni: “Bapak Guru!”, banjur ngambung Gusti Yésus.
14:46 Wong-wong sing tekané bareng karo Yudas mau banjur padha ngebyuk. Gusti Yésus dicekel, banjur dibanda.
14:47 Nanging ana salah sijiné wong ing kono, sing ngunus pedhangé, banjur disabetaké abdiné Imam Agung nganti kupingé tatas.
14:48 Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Apa Aku iki kokanggep wong ala, kokenggonmu nyekel Aku padha nggawa pedhang lan penthung?
14:49 Saben dina Aku rak ana ing ngarepmu, memulang ana ing Pedalemané Allah; kowé kokpadha ora nyekel Aku. Nanging pancèn wis kuduné mengkono, supaya kelakon apa sing wis katulis ana ing Kitab Suci.”
14:50 Para muridé Gusti Yésus nuli padha mlayu, Panjenengané ditinggal piyambakan.
14:51 Ana nom-noman sing ngetutaké Gusti Yésus, mung nganggo klambi salembar saka mori. Wong-wong padha arep nyekel dhèwèké,
14:52 nanging nom-noman mau bisa uwal, mung klambiné sing kèri, banjur mlayu tanpa klambi.
14:53 Gusti Yésus digawa menyang dalemé Imam Agung. Ing kono para pengareping imam, para penggedhéné bangsa Yahudi, lan para ahli Torèt lagi padha ngumpul.
14:54 Pétrus ngetutaké Gusti Yésus saka kadohan, nganti mlebu ing platarané dalemé Imam Agung. Ana ing kono Pétrus banjur lungguh cedhak bedhiyang, bebarengan karo para prejurit.
14:55 Para pengareping imam lan pegawé Pradataning Agama kabèh padha ngudi bisané olèh bukti-bukti, supaya Gusti Yésus pantes diukum pati. Nanging wong-wong mau padha ora olèh apa-apa.
14:56 Akèh seksi-seksi sing padha awèh paseksi goroh bab Gusti Yésus, lan paseksiné mau siji lan sijiné padha sulaya.
14:57 Banjur ana seksi-seksi sawetara sing ngadeg, ngandhakaké paseksi goroh uga bab Gusti Yésus.
14:58 Paseksiné mengkéné: “Kula sami mireng, bilih tiyang menika criyos: ‘Aku bakal ngrubuhaké Pedalemané Allah sing dibangun déning manungsa iki, lan sajroné telung dina bakal mbangun Pedalemané Allah sing dudu gawéané manungsa.’ ”
14:59 Nanging paseksiné wong-wong kuwi uga padha cengkah siji lan sijiné.
14:60 Imam Agung tumuli ngadeg ana ing ngarepé wong-wong kabèh mau, banjur takon marang Gusti Yésus: “Apa kowé ora mangsuli babar-pisan pandakwané wong-wong mau marang kowé?”
14:61 Gusti Yésus mèndel waé, ora ngandika babar-pisan. Imam Agung banjur takon sepisan menèh: “Apa kowé kuwi Sang Kristus, sing dijanjèkaké déning Gusti Allah? Apa kowé kuwi Putraning Allah Kang Mahasuci?”
14:62 Gusti Yésus ngandika: “Iya, bener pangandikamu. Panjenengan kabèh bakal pirsa, yèn Putrané Manungsa bakal lenggah ing sisih tengené Kang Mahakwasa. Lan panjenengan bakal padha pirsa Putrané Manungsa rawuh ana ing méganing langit.”
14:63 Sakal Imam Agung banjur nyuwèk-nyuwèk agemané, sarta ngandika: “Saiki ora prelu nganggo seksi menèh!
14:64 Kowé wis padha krungu dhéwé enggoné nyenyamah Gusti Allah kuwi. Saiki kepriyé putusané?” Wong kabèh mau banjur padha sarujuk, yèn Gusti Yésus wajib diukum pati.
14:65 Ana wong sawetara sing banjur ngidoni. Uga ana wong sing nutupi paningalé Gusti Yésus, banjur ngantemi Panjenengané, karo takon: “Coba bedhèken, sapa sing ngantemi kowé?” Para prejurit uga padha mèlu ngantemi Gusti Yésus.
14:66 Nalika Pétrus isih ana ing plataraning dalemé Imam Agung, ana wong wadon abdiné Imam Agung sing marani.
14:67 Bareng weruh Pétrus lagi bedhiyang, abdi wadon mau namataké rainé Pétrus, banjur kandha: “Kowé rak iya muridé Yésus, wong Nasarèt kuwi ta?”
14:68 Nanging Pétrus sélak. Wangsulané Pétrus marang abdi mau: “Apa kandhamu? Aku ora ngerti karepmu!” Pétrus banjur mlaku menyang gapura. Nalika semana banjur ana jago kluruk.
14:69 Abdi wadon mau banjur nyedhaki Pétrus menèh. Lan dhèwèké ngandhani wong-wong sing ana ing kono: “Wong iki rak iya muridé Yésus kuwi ta?”
14:70 Nanging Pétrus sélak menèh. Durung sepira suwéné, wong-wong sing ana ing kono banjur kandha menèh marang Pétrus: “Iya, saiki kowé ora bisa mukir, kowé pancèn golongané wong kuwi, sebab kowé uga wong Galiléa!”
14:71 Pétrus banjur wiwit sumpah-sumpah, kandhané: “Mbok mati ta aku. Aku ora kenal karo wong sing kokkandhakaké kuwi!”
14:72 Ing wektu kuwi uga jago kluruk kaping pindhoné. Pétrus banjur kèlingan, yèn Gusti Yésus naté ngandika marang dhèwèké: “Sadurungé jago kluruk rambah ping pindho, kowé bakal nyélaki Aku nganti ping telu; kandha yèn kowé ora tepung karo Aku.” Mulané Pétrus banjur nangis kelara-lara.
Lha nek Wong Gemblung dadi ‘WG’, nek Wong Edan dadi
diganti dadi WB = “Wong Bumen”
enek siji maneh, Cakep=”Ganteng” diplesetke dadi
Jan 08, 2009 @ 10:37:53	Sing
kakange leto.ku bocah BAK kerja nang bandunge wes rampung siki ya wes menggawe maning nang jakarta
Apr 29, 2011 @ 22:06:55	wah mantapppp
Wong Asli Banyuwangi mosok seng biso Bosone dewek yaiku BOSO OSING
Saiki Kusuo no Psi Nan 63 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 63 :
Sinau Jawa: Mulat Salira: Tansah Eling Lan Waspada
Ora krasa KA wis tekan nomer 8. Yen K-7, wong Jawa kudu wani ngowahi kahanan, saiki diajak luwih maju maneh.
Mulat salira ateges mawas diri jarene wong Indonesia saiki. Utawa gagahe ngono ya "introspeksi", siap ndeleng awake dhewe. Yen salah dudu wong liya sing enggal-enggal disalahake. Nanging nyoba ndeleng awake dhewe. Yen kalah, dudu wong liya sing dianggep luwih kuwat. Nanging kudu wani ndeleng dayane dhewe.
Padha karo balapan mlayu, yen awak dhewe kalah, iki ora merga playune wong liya luwih banter. Tapi bisa uga disebabake awake dhewe iki sing wis teler. Coba delengen saiki iki, akeh para mudha sing kena narkoba. Apa sababe? Jenenge wae jaman lagi krisis, amarga ora ana bekal iman, para kawula mudha akeh kang nandhang susah lan stress. Lha iki rak umpan tumrape wong sing golek sugih sing ora khalal.
Dadi wong urip kuwi kudu bisa ngilo lan mirsani awake dhewe. Yen krasa lemes
nyalahke wong liya disrengeni nganggo tembung "grayahana githokmu dhewe" ateges 'rabalah tengkukmu sendiri'. Artine apa ? Wong urip kudu bisa ndeleng awake dhewe sadurunge ndeleng wong liya. Ben ora gampang padu. Ben ora gampang nyalahna wong liya. Ben bisa urip saiyeg saekapraya. Kudu pinter introspeksi.
Sambungane tembung mulat salira, tansah eling kalawan waspadha. Tansah eling, tegese selalu iman. Eling marang kang Maha Kuasa. Bisa ndeleng awake dhewe, njur bisa ngrumangsani sapa sejatine manungsa kuwi. Yen wis ngono bisa urip andhap asor, sumeleh marang Gusti.
dhewek ora eling marang Tuhan, ngrusak angger-anggere tatanan kauripan iki, rak kena bebendhu. Cilaka. Kepingin sugih ora gelem nyambut gawe sing bener, sregep lan titi, wusanane ya angger kerja. Ora bisa nduweni kasil sing maksimum.
Dadi eling marang Gusti ora ateges cukup nduweni kapercayan yen ing alam donya iki kita duwe Tuhan. Cah cilik bisa yen tumindhak kaya mengkene. Ora perlu ngudi kawruh, yen mung kepingin ngakoni ana Tuhan. Eling kudu dimangerteni nduwe kesadaran. Apa kosokbaline sadar utawa eling? Semaput. Pingsan. Lho rak ora penak ta yen ora eling?
arep mlaku kudu ngerti kahanane dalan. Ben ora kesandhung, kecepret, kepleset utawa kesasar. Aja angger mlaku. Yen arep ngomong kudu ngerti sapa sing diajak ngomong. Yen arep kongsi nyambut gawe kudu gerti sapa sing diajak kongsi mau. Yen arep lelunga adoh, kudu wis disiapna piranti lan sangune. WASPADA!
Yen diringkes kawruh-8 iki, mengkene, mriksani awake dhewe, kabeh tumindhak kudu dipikirake dhisik bener orane, lan ngerti apa sing dibutuhake kanggo makarya ben lancar ora ana apa-apa lan kasile gedhe.
Kono Kana, Jer Kono Kana Neng Ken...
Jl. Pemuda KM 2 Gg. Koramil No. 01 Sidowayah RT 06 RW II Kel. Sidowayah Kec. Rembang
087717078300 / (0295) 691960, prambanan04
SUSUHE ANGIN NGENDI NGGONE | MARKAS
ngendi nggone …. lawan galihing kangkung …..wekasane langit jaladri …..isining wuluh wungwang lan gigiring
ing artine …………….gunung segara umung…………….guntur sirna amnegku bumi …………….tug kang langit buwana…………….dadya weruh iku mudya madyaning
artadaya ounuku …………….datan kena cinakreng budi…………….anging kang sampun prapta ing kuwasaning …………….angadeg tengahing jagad …………….wetan kulon lor kidul ngandhap myang
Bumi sagara gunung myang kali…………….sagunging kang isining bawana…………….kasor ing artadayane …………….sagaar sat kang gunung …………….guntur sirna guwa samya nir…………….singa wruh artadaya…………….dadya teguh timbul lan dadi paliyasing prang…………….
sakehe kang nedya ala…………….larut sirna kang nedya becik basuki…………….kang sinedya waluya.
Siyang ndalu…………….rineksa hyang widhi …………….dinulur saking karseng hyang widhi…………….kadhep ing jalma kabeh…………….apan wikuning wikuwikan liring pujasamadi …………….dadi sasedyanira mangunah linuhung paparab hyang tegalanang asimpen yen tuwujuh jroning ati…………….kalis ing
ingkang nedya mitenah …………….maring awak ingsun …………….rinusak dening pangeran …………….eblis laknat sato marah padha mati……………. tumpes tepis
Jawa Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan Jawa Lombok Melayu, ak?h pulo nduw?ni idh?ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa
sisihlatar ya patut dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih
Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana
pakaryan ing mangkin | panjênêngan taunanira sang | lan pêrlu badhe Islame | risang atmajèng ratu | para wadya ingkang majibi | pakaryane pininta | dunung-dunungipun | sang dwija mantri mranata | marang wadya Surakarta
sêsungging wilis | pinrada sawatara ||
4. wus misuwur mring liyan nagari | benjang karyane sang narpaputra | ing taun Alip tamtune |
6. pan sinuksma ing saari ratri | mring Sang Mulki pakewuh ing jaman |
tètèh têtela tinali | lêlabuhan lêluharinglêluhuring. kuna | kakênan kabudayane | tinimbang tumrapipun | lan kang kanggo ing zaman
katularana | darajating narapati | kang sinihan ing Hyang Suksma | lir Jêng Sultan Agung nguni | lan sayogyane gusti | ywa pisah lan rama prabu | supaya uningaa | pakaryaning narapati | dadi nora kidhung lamun ana karya ||
3. sabab putraning nararya | kudu bisa agal rêpit | mumpuni sakèh kagunan | prawira alusing budi | dadi wadya sanagri | wêdi asih
boyongi | suwita sri naranata | iku tandhane utami | sayid nèng Ngarab maksih | emut nalika kêtêmu | sri nata binojana | ing mangke asung kintaki | amêmuji galur lir wong maca kitab ||
5. lir anggane wong supêna | angantuk sinambi nulis | Saptu Lêgi ping sakawan |
dhusun | sumarambah nêdya anênandur | supayane ywa kurang ingkang binukti | iku rahmate sang prabu | gêmahe desa pênuh wong ||
bantal dawa kang mangapit (guling) | ywa lali wêwulangira | dèn kaliling siyang ratri | brana dumunung nèng wadhah (simpên) | simpênên sajroning ati ||
1. atur ulun ingkang wus kawijil | sayogya rinaos | dhuh gustiku
kaot | supaya trang ing galih tan cèwèt | tinimbanga lan adating nagri | ingkang wus linuri | lêluhur pra
8. kèh warnane wong murih utami | wontên sing wiraos | ajar basa mamrih basukine | supayane ingandêl sêsami | nanging jroning ati | gorohe ngêndhukur ||
9. sawênèh wong têmên jroning ati- | ning budine lempoh | nora ajar manjing ajur-ajèr | dadi tan katon têmêning ati | iku ta jêng gusti | ywa
11. sun kêkudang dhuh ta gusti mami | miturut sapakon | wêwulange kang rama linantèh | dadi wuwuh sihing rama yêkti | wadya jalu
2. rama ibu ambabar tuladanipun | lêluhuring kuna | kang nistha madya utami | sayogane piniliha kang utama ||
3. utamane tumana lêkêt wong sêpuh | ingkang sugih kojah | anjajah kawruh barêsih | sinaunên gusti mupung misih mudha ||
4. dhuh dhaharên ature kawulanipun | wadon trahing desa | tangèh wruh ing tatakrami | mung kadudut sih marma marang bêndara ||
5. rangu-rangu ing manah sêdya mêmungu | mring galih sang dibya | nanging ajrih ta kapati | pan ing mangke nêmpuh byat labête trêsna ||
kêmbang sabèng laut (pênyu) | nyuwun ngaso kula | baliyutipun kêpati | yèn wus tangi sakarsa sang narpaputra ||
mring kang wajib amêngkoni | utamaning tindak | ywa kadadak barang pikir | dèn sarèh pangudining tyas ||
9. netra iku kanyatahaning Hyang Widhi | sakèhing kang warna | ginêlar nèng buwanadi | karna kang
panggih kaki-kaki kêmpong | sarwa ala busananya | Nursiwi aranira | mangkono wêwarahipun | dhuh ta gêndhuk aywa kêmba ||
2. aturira marang gusti | iku pancadan utama | mirmakake utamane | mring karsane gustinira | iku têtêpe trêsna | wajibe wong dadi batur | malês rumêksèng bêndara ||
3. darapon ta sira benjing | ing saturun-turunira | tinitenan mring gustine | de têdhake wong rumêksa | mring gusti asih trêsna | pêrlune wong urip
turua sadhela | mujia rahmating Manon | mêngko ingsun nuli prapta | mêmulang marang sira | banjur aturna gustimu |
dunung | punika ulun pinurih | matur sang atmajèng katong ||
tumrapipun | ana dumunung mring ati | netra karna lidhah irung | kamaluan narambahi | sarira myang balung otot ||
4. têtanduran ingon-ingon khewan manuk | yèn tulus tan ana gêring | iku rahmat dunungipun | wisma ingkang dèn dunungi | wutuh nora nana trocoh ||
5. akrab madu para mitra saminipun | rukut datan ana nyêngkring | iku
saking bumi wijilipun | nikmat saking toya wêning | rahmat saking anginipun | mupangati badan iki | saking agni kang sumorot ||
7. kukusing kang dahana muluk mandhuwur |
pitutur | jêr durung mangsane mangkin | kamote mring budinipun |
sadurungipun | winêdhar aywa corah | karahayon jinaga kalakonipun | lêstari lumantar marang | janma ingkang dèn
jatmikantêng prakosa tyasira têguh | ginubêl sagung durcara | pinapas kalawan ririh ||
8. rih-arihên anglir kênya | ingkang durung piturut ing sakapti | iku labuhan
ingkang miturut sakarsa- | ning Hyang kang sipat kayune | Kabibulah jêjuluk | kang sinihan dening Hyang Widhi | rasul angakên rasa- | ning
3. agama iku pêrlune yêkti | pikukuhe têtimbanganing tyas | mring nistha madyatamane | mung iku rasanipun | dalil kadis kang dèn sêmoni | supaya animbanga | sagunging pra ratu | wadya kang sawalèng karsa | pinrih sirêp saking kuwasaning aji | wêwaton kitab Kuran ||
sumunaring kawruh mratani | mring utamaning wadya | lêlabuhanipun | muga ta pinudyèng karsa | sang sudibya dhaharên ture sayêkti | Nursidhi kang sih trêsna ||
6. nanging ta nyuwun aksama mami | de ta tanpa dunungnya layangan | tan kêna tinamtokake | ing unggyan tan kêtêmu | lamun ora pinudyèng kapti | yèn kaparênging karsa | sadhela kêtêmu | mêmulang lêlakonira | ciking jaman ingkang bakal dèn lakoni | narawira utama ||
7. amêmuji pun kaki ri ratri | anèng arga
sapa aranipun | sumaur kang sinambrama | aran ulun pun kayat ingkang pawèstri | pun kayun ingkang
10. ing sakarsa-karsa tan gumingsir | ingayahan sang wiku utama | milu bratanèng argane | nanging ta atur ulun | gêgêbale
pakarêman lair lawan batin | iku dadi pamurunging tindak | ing dunya praptèng akire | poma ta sira iku | endhang cantrik dèn
2. lènging gunung kang sajuga | arane marga suwara | de guwa loro kang ana | saluhuring marga swara | Tursina arane ika |
madhangi isining arga | katonton wijanganira ||
4. mêndhak mêndhukul wujudnya | iku kang katon ing sira | de
nèng kono dununging pudya | babare sakarsanira | mumbul [mu...]
[...mbul] sarira minulya ||
8. mulih mring kahyanganira | unggyaning dewa minulya | kang tan wujud nanging ana | uripe Sang Hyang Wisesa | tan kêna yèn winicara | ing
sing noto kudu nduweni ilmu lan ngabukti nyang nggone sing gawe urip.
Lek sing noto angger utowo sukur ae yo ojo gelem ditoto, engko malah dadi gawe.Opo
11:1 Ana wong lara, jenengé Lasarus. Omahé ana ing désa Bètani. Yakuwi désa Bètani panggonané Maryam lan Marta.
11:2 Maryam kuwi wong wadon sing ngesokaké lenga wangi ing sampéyané Gusti Yésus lan ngusapi nganggo rambuté. Déné Lasarus sing lara mau seduluré.)
11:3 Maryam lan Marta padha ngaturi pirsa marang Gusti Yésus: “Guru, Lasarus, mitra Panjenengan ingkang Panjenengan tresnani samenika sakit.”
11:4 Nalika Gusti Yésus mireng pawarta mau, Panjenengané ngandika: “Larané Lasarus ora bakal njalari patiné, nanging supaya dadi lantarané Asmané Allah kaluhuraké, lan srana mengkono Putrané Allah uga kaluhuraké.”
11:5 Gusti Yésus pancèn tresna marang Marta lan mbakyuné, tuwin Lasarus, seduluré.
11:6 Éwasemono nalika Gusti Yésus mireng bab larané Lasarus mau, Panjenengané malah nginep rong dina menèh ana ing panggonan kono.
11:7 Lagi sawisé kuwi Gusti Yésus ngandika marang para sekabaté: “Ayo, kita padha bali menyang tanah Yudéa.”
11:8 Para sekabat nuli padha matur: “Guru, nembé kémawon tiyang-tiyang Yahudi badhé mbenturi séla Panjenengan, lha koksamenika Panjenengan sampun ngajak tindak mrika malih?”
11:9 Pangandikané Gusti Yésus: “Sedina kuwi apa ora rolas jam? Yèn mlaku ing wayah awan, wong ora kesandhung, merga padhang.
11:10 Nanging yèn wong mau mlaku ing wayah bengi, bakal kesandhung, merga peteng.”
11:11 Sawisé kuwi Gusti Yésus nyambeti, pangandikané: “Mitra kita Lasarus lagi turu, mulané arep Dakgugah.”
11:12 Aturé para sekabaté: “Guru, menawi Lasarus namung tilem, temtunipun mangké badhé saras.”
11:13 Mangka sing dikersakaké Gusti Yésus kuwi satemené Lasarus wis mati. Saka pengirané para sekabat, Gusti ngandika yèn Lasarus turu temenan.
11:14 Mulané Gusti Yésus nuli mblakakaké yèn satemené, “Lasarus wis mati.
11:15 Aku bungah déné Aku ora mbeneri ana ing kana. Kuwi ana beciké tumrap kowé kabèh, supaya kowé padha precaya. Ayo kita padha mangkat menyang omahé Lasarus.”
11:16 Tomas, sing diparabi “Didimus” (tegesé wong kembar), kandha marang kanca-kancané para sekabat: “Ayo kita padha ndhèrèk Guru, karebèn kita mati bareng karo Panjenengané.”
11:17 Nalika tindaké Gusti Yésus tekan désa Bètani, Lasarus wis dikubur patang dina kepungkur.
11:18 Bètani kuwi saka kutha Yérusalèm adoh-adohé mung telung kilomèter.
11:19 Wong Yahudi wis akèh sing padha layat mrono, prelu nglipur Maryam lan Marta, sing kepatèn Lasarus, seduluré.
11:20 Bareng Marta krungu yèn Gusti Yésus rawuh, banjur metu mbagèkaké, nanging Maryam kèri ana njero omah.
11:21 Marta banjur matur marang Gusti Yésus: “Guru, saupami Panjenengan wonten ing ngriki, temtu Lasarus sedhèrèk kula, mboten badhé pejah.
11:22 Éwasemanten kula pitados, bilih samenika ugi Gusti Allah badhé njurungi menapa ingkang Panjenengan suwun.”
11:23 Pangandikané Gusti Yésus marang Marta: “Sedulurmu bakal urip menèh.”
11:24 Wangsulané Marta: “Kula pitados, bilih Lasarus badhé gesang malih ing Dinten Kiamat, samangsa tiyang-tiyang pejah katangèkaken.”
11:25 Pangandikané Gusti Yésus marang Marta: “Sing nangèkaké wong mati kuwi Aku, lan sing mènèhi urip marang manungsa kuwi Aku. Wong sing precaya marang Aku, senajan wong mau wis mati, bakal urip menèh.
11:26 Lan wong sing isih urip, sing precaya marang Aku, ora bakal mati ing selawasé. Apa kowé precaya bab kuwi?”
11:27 Wangsulané Marta: “Guru, kula pitados bilih Panjenengan menika Putraning Allah, Sang Kristus, ingkang kautus rawuh ing donya.”
11:28 Sawisé matur mengkono, Marta nuli ngundang Maryam, mbakyuné, sarta dibisiki: “Guru wis rawuh lan nakokaké kowé.”
11:29 Bareng krungu mengkono, Maryam nuli énggal-énggal ngadeg lan methukaké Gusti Yésus.
11:30 Nalika semana Gusti Yésus durung mlebet ing désa Bètani, nanging isih ana ing panggonan nalika ketemu karo Marta.)
11:31 Bareng wong-wong Yahudi sing lagi padha linggih ana ing omah nglipur Maryam, weruh Maryam ngadeg lan metu rerikatan, nuli padha ngetutaké, sebab dikira arep lunga menyang kubur lan nangis ana ing kono.
11:32 Bareng Maryam tekan panggonané Gusti Yésus lan weruh Panjenengané, banjur jèngkèng ana ngarsané sarta matur: “Guru, saupami Panjenengan wonten ing ngriki, sedhèrèk kula mesthi mboten pejah!”
11:33 Bareng pirsa Maryam nangis, lan wong-wong Yahudi sing padha ngetutaké iya padha nangis, Gusti Yésus penggalihé trenyuh banget.
11:34 Panjenengané nuli ndangu: “Dikubur ana ing endi?” Wangsulané sing padha didangu: “Mangga Gusti, menawi badhé pirsa.”
11:36 Temah wong-wong Yahudi padha muni: “Semono tresnané marang Lasarus.”
11:37 Nanging ana uga sing muni: “Panjenengané wis ngelèkaké mripaté wong wuta, yagéné ora bisa nyegah patiné Lasarus?”
11:38 Gusti Yésus tindak menyang kuburan karo trenyuh penggalihé. Kubur mau wujudé kaya guwa, sing ditutupi watu gedhé.
11:39 Gusti Yésus dhawuh: “Watuné singkirna.” Marta, seduluré sing mati mau, nuli matur: “Guru, piyambakipun sampun dipun kubur kawan dinten kepengker. Temtu sampun mambet.”
11:40 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku rak wis kandha: ‘Yèn kowé precaya, kowé bakal weruh gedhéning pangwasané Allah!’ ”
11:41 Watu sing nutupi kubur mau nuli padha disingkiraké. Gusti Yésus banjur tumenga ing langit lan ndedonga: “Kawula ngaturaken panuwun dhateng Paduka, dhuh Rama, margi Paduka sampun miyarsakaken panyuwun Kawula.
11:42 Kawula sumerep, bilih Paduka tansah miyarsakaken panyuwun Kawula. Éwadéné enggèn Kawula matur menika, karana tiyang-tiyang ingkang sami wonten ing ngriki, supados sami pitados, bilih Kawula menika utusan Paduka!”
11:43 Sawisé matur mengkono, Gusti Yésus nuli ngandika klawan sora: “Lasarus, metua!”
11:44 Lasarus sing wis mati kuwi banjur metu. Tangan lan sikilé isih pocongan mori putih, semono uga rainé isih ketutupan kain kringet (kacu). Dhawuhé Gusti Yésus marang wong-wong sing ana ing kono: “Moriné uculana, karebèn bisa uwal!”
11:45 Bareng ndeleng lelakon mau, wong-wong Yahudi sing padha layat, banjur padha precaya marang Gusti Yésus.
11:46 Nanging ing antarané wong-wong mau uga ana sing banjur marani wong-wong Farisi lan nglapuraké tumindaké Gusti Yésus.
11:47 Mulané wong-wong Farisi lan para pengareping imam nuli padha nganakaké parepatan karo Mahkamah Agama. Wong-wong mau padha muni mengkéné: “Saiki apa sing kudu kita tindakaké? Wong kuwi wis gawé mujijat semono kèhé!
11:48 Yèn dijaraké mengkono terus, wong kabèh bakal padha precaya marang dhèwèké kuwi. Pungkasané Pemeréntah Rum bakal nggempur Pedalemané Allah lan bangsa Yahudi kabèh.”
11:49 Ing antarané wong-wong mau, sing jenengé Kayafas, ing taun kuwi dadi Imam Agung. Kayafas mau muni: “Kowé padha ora ngerti.
11:50 Apa kowé iya padha ora sumurup yèn kanggo keslametané rakyat kabèh, luwih becik yèn wong siji sing mati, ketimbang wong sabangsa mati kabèh?”
11:51 Satemené Kayafas enggoné muni mengkono mau ora saka karepé dhéwé; nanging sarèhné jumeneng Imam Agung ing taun kuwi, meca enggoné Gusti Yésus bakal séda kanggo bangsa Yahudi kabèh.
11:52 Malah ora mung kanggo bangsa Yahudi waé, nanging kanggo para putrané Allah kabèh, sing sumebar ing ngendi-endi, supaya kakumpulaké dadi siji.
11:53 Wiwit ing dina kuwi para penggedhéné bangsa Yahudi padha sekongkelan arep nyédani Gusti Yésus.
11:54 Mulané Gusti Yésus ana ing tanah Yudéa kono ora ngétok ing ngarepé wong akèh. Panjenengané nuli tindak saka tanah Yudéa menyang kutha, sing aran Éfraim, cedhak karo ara-ara samun. Panjenengané manggèn ana ing kono karo para sekabaté.
11:55 Nalika semana wis mèh Riaya Paskahé wong Yahudi. Akèh wong saka désa-désa padha menyang kutha Yérusalèm, arep nindakaké prenatan sesuci.
11:56 Nalika wong-wong kabèh mau ana ing Pedalemané Allah, nuli padha nggolèki Gusti Yésus, lan padha takon-tinakon: “Saka pengiramu kepriyé? Wong kuwi mesthi ora bakal nekani riaya iki!”
11:57 Para pengareping imam lan para wong Farisi wis padha andum préntah, yèn sapa waé sing weruh panggonané Gusti Yésus, kudu lapur, supaya kena dicekel.
Bisrul Karim Wong Lamongan: Pengertian Kedisiplinan
Agus Tamtomo (Ngangkrik, Triharjo)
Agus Pratomo (Ngangkruk, Caturharjo)
marang si ……….. (targets name)
Sun lebokaken pethiku wesi, gumebyar-gebyar marang dhadaku
marang sapa bae kanthi ancas wong liya bisa mangerteni isine wara-wara sing digawe.
Wara-wara awujud lisan yaiku wara-wara kang dibiawarake lumantar lisan utawa swara. Wara-wara kuwi mau dibiawarake lumantar media elektronik kayata ing radio, Tv, lan sapanunggalane.
Ingkang badhe ndherek adon wasis, saged nggegana wonten ing 88,6 Fm Rahiyo Rema wanci jam wolu bengi ngantos jam sewelas bengi, utawi langsung dhateng ing studio Rema. 2. Awujud Tulisan :
dhumateng sedaya pengurus karang Taruna Kelurahan Welduelbeh, kasuwun makempal
saperlu bahas bab lomba kagem mengeti dinten kamardikan Indonesia kaping 67
kawigatosan saha rawuhipun pengurus Karang Taruna Kelurahan Welduwelbeh,
Awan-awan golek yuyu, anak wadon paling ayu.
Pengin makmur aja korupsi Iwak bandeng, durung wayu
awake dhewe, deleng rakyat kang mlarat Jam papat wis nyumet kompor, nyumet kompor masak sarapan
Dadi pejabat ja dadi koruptor, dadi koruptor golek suapan
Gatekna Thuladha Pacelathon kang migunakake parikan ing ngisor iki !
Daud : "Mas Daud, ayo tinimbang awake dhewe padha ngantuk, saiki padha parikan wae!"
Yusuf : :Ayo, parikanku mesthi ora bisa batang?"
Daud : "Bisa wae, Mas! Wong aku bae menang lomba gawe parikan sakelas!" Yusuf : "Coba, parikanku iki mengko kowe sing batang supaya dadi parikan.
Daud : "Iya, Mas dak bacutake mengko rak dadi parikan! Ayo, kandhakna parikanmu iku!"
Yusuf : "Ngasah arit nganti landhep. Apa bacute?"
Daud : "Dadi murid kuku sregep. Ya apa ora Mas! Saiki genten aku sing gawe parikan.
*# LAYANG KANGEN #*
Suwung, Event Dicari: Tanah Kosong
“Sasirnaning teja kasilak pelataran jembar tanpa aran tanpa tetuwuhan. Kebon Suwung. Ana bocah lanang methik kembang. Terus dibuwang. Methik maneh. Dibuwang maneh. Tekan sore. Banjur lunga mangetan. Banjur ana bocah wadon teka. Tawang-tawang tangis weruh larahan kembang. Nuli jengkeng njumuki siji mbaka siji. Ditata sandhuwuring pager bata.” (Gunawan Maryanto, 2005., Bon Suwung)
Kraton-Bestuur Surakarta No. 314/81 Solo/Weltevreden, 24-7-l931
1. Barêng iki ngirimke turunan wangsulanku lan jawabe wakil pamarentah bab pangadilan lan grasi, saiki wis rampung, ning malah wudhar babarpisan, dening wangsulane pamarentah, yèn kuwi babagan sing gawat bangêt, dadi ora banjur bisa mutus sanalika. Têgêse kêtlèyèk, marga ing kana aku nganggo gaman sing ora kênyanan, ya iku
dhewe nalika taun 1904, yèn grasi iku bênêre isih ènèng ngasta dalêm. Mula aku banjur lapur nyang patihan, supaya rêmbug mau dibêcutkedibacutke. mêtu gupêrnuran. Êmbuh bakal dadine, ning pamarentah ngêngani lawang kanggo rêmbugan manèh, marga saupama wangsulane mung ora gêlêm mituruti bab iku tumraping ngisor
saka iku kowe banjur ihtiara sapa sing bakal ko-patah pidhato. Jogèd lan kêris sidane priye? Gèk besuk kapan ta têmpuking gawe manèh?
3. Prakara Srinugrahamu pancène ya rujuk, nanging caraning guprêmenan, kaya ngono kuwi kudu ditindakke lurahe dhewe, ora kêna wakile dadi kudu aku, ora kêna mudha
kunci pasarean Ngambon, ngandhakke yèn kulina bangêt karo Suryabrata, awake saiki lêmu, anakke wis mundhak 3 lan nyêlir manèh wong Palembang, jênênge aku lali. Wose ènèng kana ketok sênêng. P. Dawut mau kandha yèn arêp seba bagda, dadi ing nalar saiki wis ènèng Solo.
Bab Suryabrata wêktu iki akèh sing nyêjarahke kaya ta: de Quelju lid Volksraad, wong Ambon,
wènèhke Sastrawadana nalika aku arêp mangkat, yèn wis putus sukur, mung yèn durung bae inggalna.-
Wis Karya padha slamêt. Pretalane bae kon
merdika. Sang Kristus wis merdikakaké kita. Mulané adegmu dikaya wong merdika, aja gelem dadi batur-tukon menèh.
5:2 Padha rungokna. Aku, Paulus, ngandhani kowé: yèn kowé gelem ditetaki, kuwi ateges Sang Kristus ora ana gunané kanggo kowé.
5:3 Sepisan menèh kowé dakkandhani, wong sing gelem ditetaki, kuwi wajib netepi Angger-anggeré Torèt kabèh.
5:4 Menawa kowé ngudi katunggilaké karo Gusti Allah srana netepi Angger-anggeré Torèt, kowé malah uwal saka Sang Kristus. Dadiné kowé padha ora ngrasakaké sih-rahmaté Gusti Allah.
5:5 Mungguh aku, aku padha ngarep-arep supaya srana pangwasané Sang Roh Suci, sing makarya ana ing sajroning pengandelku aku padha karukunaké karo Panjenengané.
5:6 Awit menawa kita ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, tetak apa ora tetak kuwi ora penting. Sing prelu: Precaya marang Sang Kristus lan ketitiké precaya mau ana ing bab olah katresnan.
5:7 Biyèn uripmu wis becik. Sapa sing njalari kowé saiki ora manut kersané Gusti Allah?
5:8 Mesthi dudu Gusti Allah, sing wis nimbali kowé.
5:9 Ana unèn-unèn: “Ragi sethithik bisa mrasuk ing jladrèn kabèh.”
5:10 Éwasemono aku isih tetep precaya karo kowé. Patunggilan kita karo Gusti njalari aku yakin, yèn pengandelmu isih panggah. Sapa waé sing gawé bingungmu, kuwi bakal kaukum déning Gusti Allah.
5:11 Tumraping aku, para sedulur, saupama aku isih mulangaké, yèn tetak kuwi prelu, mesthi aku ora bakal dikuya-kuya. Yèn nyata mengkono, enggonku martakaké bab salibé Sang Kristus mesthiné ora bakal dadi sandhungan.
5:12 Mbok wong-wong sing padha gawé bingungmu kuwi aluwung padha metu waé saka pasamuwan, lan padha ngebiri awaké dhéwé pisan!
5:13 Nanging kowé, para sedulur, kowé wis padha katimbalan supaya dadi wong merdika. Nanging kamerdikan mau aja kokenggo alesan ngumbar hawa-nepsumu. Malah padha tulung-tinulunga srana katresnan.
5:14 Awit Angger-anggering Torèt kuwi wis kecakup ana ing dhawuh siji iki: “Tresnaa marang sapepadhamu, dikaya marang awakmu dhéwé.”
5:15 Nanging yèn kowé padha kerah kaya kéwan, diéling, mesthi bakal tumpes kabèh.
5:16 Sing dakkarepaké kuwi mengkéné: Uripmu padha katuntuna déning Sang Roh Suci lan aja padha nuruti hawa-nepsuning daging.
5:17 Awit kareping daging kuwi sulaya karo kersané Sang Roh Suci, lan kersané Sang Roh Suci kuwi cengkah karo kareping daging. Sekaroné mau padha memungsuhan; mulané kowé aja tumindak manut karepmu dhéwé.
5:18 Menawa kowé dituntun déning Sang Roh Suci, kowé ora kawengku déning Angger-anggering Torèt.
5:19 Penggawé sing jalaran saka kareping daging kuwi cetha, yaiku: laku jina, kotor, murang-tata;
5:20 nyembah brahala, ilmu sihir, memungsuhan, seneng padu, mèri, brangasan, gumunggung, seneng gawé crah, lan tukar padu.
5:21 Padha sengit-sinengitan, endem-endeman, jibar-jibur, lan sapanunggalané. Tumrap kuwi mau kabèh, kowé dakélingaké, kaya enggonku wis tau ngélingaké kowé biyèn. Wong-wong sing uripé kaya mengkono ora bakal ditampa
5:23 andhap-asor, ngwasani awaké dhéwé. Ora ana angger-angger sing nglawan prekara-prekara sing mengkono mau.
5:24 Lan sapa sing dadi kagungané Gusti Yésus Kristus, kuwi wis matèni sipat kedagingané dalah hawa-nepsu lan pepénginané pisan.
5:25 Rohé Gusti Allah wis maringi urip anyar marang kita, mulané iya Panjenengané sing kudu ngwaosi urip kita.
5:26 Kita aja banjur dadi gumunggung, genti gawé seriking atiné wong liya, utawa
1. pijêr ngungun kêmbang mênur | kang sumawur milangêni | saka taman ing Samarang | linuting gambir
anggrèk lan kanthil | pinêthèt nèng Surakarta | kèh kasmaran kang ningali ||
3. tur kang sêkar maksih kudhup | puwara mèdêm sawiji | suprandene pra satriya | akèh sêngadine pamrih | yèn kêna kadi mêthika | pedahe kinarya sumping ||
4. rèhne datan kêna amung | nrima nyawang lan nunggoni | anyênyiram asung toya | mrih sêgêr mêgaring sari | owêl yèn alum kang warna | karya cuwa kang ningali ||
Punika sêndhon langênswara, anggitan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara ingkang kaping: IV, kagêm bilih bujana kalihan para putra santana, wadya, mawi kabawanan ura-ura, katampèn ing gôngsa, gêndhingipun manut laguning sêkar, imbal kalihan sindhènipun ing ringgit.
Wondene têgêsipun, sêndhon, purba saking: sêndhu, langên: dolan, swara: inggih swara, pikajêngipun, anangèkakên panggraita ingkang jalaran kalangênan mêdal saking swara, tumandukipun: wontên salêbêting mangun suka, kados ing ngandhap punika
utawi: dolanan ingkang dèn anggit. Ing ngriku amratelakakên, warni, tuwin paedahipun satunggiling sêkar, uran-uranipun kados ing kaca ôngka 149 - 152.
II. Bawa: têmbang utawi sêkar agêng: kumudasmara, têgêsipun, têmbang = laguning têmbung, sêkar: kêmbang = têmbang,
Lampah: 12, 8, 8, guru wicalan, têgêsipun, wala = pagêr = lare, gita = anggit = rikat, pikajêngipun: bocah nganggit, utawi: anggitan bocah. Ing ngriku amratelakakên sêkar ingkang tumrap pasêmon kalakuhanipun ing tiyang, uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 153 - 156.
III. Bawa: têmbang utawi, sêkar
satêmbung wontên ing Sêrat Bratayuda, têgêsipun: sêsindhenan. Ing ngriku amratelakakên isèn-isèn, tuwin wêwarnèn ing donya ingkang maedahi
alus. Ing ngriku amratelakakên: wulangipun priyantun ingkang badhe sumêrêp bab pangolahing nagari tumrap ing wangsalan, uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 158 - 159.
V. Bawa: têmbang utawi sêkar agêng: mintajiwa, têgêsipun, têmbang = laguning
anggit = rupa, pikajêngipun: kêmbang môncawarna, ing ngriku amratelakakên pasêmon solah bawanipun ing tiyang, uran-uranipun kados kaca ôngka: 160 - 162.
VI. Bawa: têmbang utawi sêkar têngahan: palugon,
têgêsipun, têmbang = laguning têmbung, sêkar: kêmbang = têmbang, têngahan =
unthuk, suraosipun: rêgêd, utawi carobo, awit ing ngriku anêmbungakên pamêlèh ingkang tumrap ing paprênesan, uran-uranipun kados ing kaca ôngka 163 - 166.
ingkang awoh, utawi: wohing wit-witan. Ing ngriku amratelakakên: palakirna, uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 167 - 169.
[...n:] kêkêmbanging ati kagiwang. Ing ngriku amratelakakên, padudoning tiyang jalêr lan èstri, tumrap ing wangsalan. Uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 169 - 171.
angsal, sari = kêmbang = sadintên. Pikajêngipun: kang makolèhi sadinane, ing ngriku amratelakakên cacah naminipun pantun tuwin palawija, uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 171 – 175.
9:1 Satemené aku ora perlu nulisi kowé, bab dana sing lagi dikirimaké marang umaté Allah, sing ana ing tanah Yudéa.
9:2 Awit aku ngerti yèn kowé padha seneng tetulung, lan aku wis nglairaké pengalemku tumraping kowé marang wong-wong ing Makédonia. Aku kandha karo wong-wong mau, yèn sedulur-sedulur ing Akhaya wis wiwit taun kepungkur padha awèh pitulungan. Lan kegiatanmu kuwi njalari wong akèh ing kana padha kegugah semangaté.
9:3 Titus lan wong loro liyané mau saiki dakkon mréné supaya padha weruh yèn enggonku ngalem kowé kuwi ora goroh, mula supaya kowé padha gelema cecawis awèh pambiyantu kaya sing dakkandhakaké.
9:4 Yèn ora mengkono, saiba isinku, menawa wong-wong Makédonia padha teka bareng karo aku, lan ketemu kowé durung padha cecawis. Sebab aku wis kewetu yèn kowé bisa dakandelaké. Mesthiné, kowé dhéwé rak ya padha mèlu isin!
9:5 Mulané sedulur-sedulur mau dakkon ndhisiki lakuku, supaya padha nglumpukaké dana sing biyèn wis kokjanjèkaké. Mengko satekaku dana mau supaya wis cemawis. Supaya ketitika yèn enggonmu dedana klawan sukalila, lan ora merga kepeksa.
9:6 Padha diéling, wong sing nyebar sethithik, ngundhuhé iya sethithik. Nanging wong sing nyebar akèh, ngundhuhé iya akèh.
9:7 Saben wong mènèhana manut rilaning atiné, lan aja karo nggrundel utawa merga kepeksa. Sebab Gusti Allah ngasihi wong sing wèwèh kanthi sukalila.
9:8 Gusti Allah kwaos maringi kowé luwih akèh ketimbang karo sing kokbutuhaké, supaya kowé dhéwé selawasé padha kecukupan, malah kepara turah, supaya kowé bisa dedana, nyokong sarupaning penggawé sing becik.
9:9 Kaya pangandikaning Kitab Suci, sing surasané mengkéné: “Panjenengané maringi marang wong mlarat klawan loma, kabecikané langgeng ing selawas-lawasé.” *Mirsani Kitab Masmur 112:9.*
9:10 Gusti Allah sing nyawisaké wiji kanggo wong sing nyebar lan nyawisaké pangan kanggo kita, Panjenengané iya bakal maringi wiji secukupé marang kowé. Panjenengané sing bakal nukulaké wiji mau, sarta nikelaké wohé saka pisungsungmu.
9:11 Gusti Allah bakal maringi kasugihan sing cukup marang kowé, supaya selawasé kowé bisa dedana kanthi loma. Merga danamu sing kokkirimaké lantaran aku mau, bakal akèh wong sing padha saos sukur marang Gusti Allah.
9:12 Kabecikanmu ora mung nyukupi kebutuhané para umaté Allah (sing ana ing kutha Yérusalèm) waé, nanging uga bakal njalari wong akèh padha saos sukur marang Gusti Allah.
9:13 Lan awit saka kabecikanmu mau, akèh wong sing bakal padha ngluhuraké asmané Allah merga kasetyanmu marang Injilé Sang Kristus sing padha kokandhemi, mengkono uga merga enggonmu ngedum-edum apa sing kokduwèni marang wong-wong mau, lan wong-wong liyané.
9:14 Sedulur-sedulur mau bakal padha ndongakaké kowé klawan katresnan, merga sih-rahmaté Allah sing kaparingaké marang kowé klawan lubèr.
9:15 Mulané asmané Allah kaluhurna merga sih-peparingé sing semono gedhéné.
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Naskah Serat Cebolek ing ngandap punika isinipun nyatur utawi bebantahan bab ajaran Islam antawisipun Islam “ORTODOK” kaliyan Islam “HETERODOKS”. Kacuplik saking Serat Cebolek kaca 1 dumugi kaca 27. SERAT CEBOLEK Manutoken ing tepa
sunyi. Jan-jannya, aku nunggu ana tulisan anyar seka batir-batir sing wis tek undangi kon dadi penulis. Tapine koh tekan siki esih sepi-sepi
akeh sing ngisi, dadine inpormasi seka tulisan kan bisa lewih akeh, gaya tulisan
sing wis mboseni kae men dadi ngganteng maning kaya sing due…
Des 19, 2008 @ 14:18:00	Ra pp nek drg kober Kang. Tp nek wis kober tlg bisa kontribusi. Nulis kan ora sue lan ora kudu maen. Sing
Wis 3 minggu ora ngalor kiye. Kayane malah tekan taun baru mbok. Ya mengko tek takon2 ya. Enteni
kiye Pak’ digatekena….Rayat cilik arep nggolet pangan nggo mangan dina kiye be susah…Dadi pemimpin sing penting jujur, aja korupsi,
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki Kidul-w?tan, Indon?sia sing W?tan. basa wa?, Lawas? basa basa pamar?
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa
sing pesenan email kanca-kanca, nek iso yo …..
#Terus nek arep ndaftar sekolah nulis, monggo sampean
tiwas ngenteni nganti cengklungen kawit sore malah ora menangi…
aku bayangaken Kang Obama kayane kaya Mas Karno wektu dadi Presiden
Nek masalah presiden jane mbok ya pada baen kang. Obama ya sing ngunduh parte terusan dipilih langsung kaya nang kene. Tapi kayane pancen wonge dewek sing ora gelem belajar lan ora ana sing mbelajari wis.
Mulane, ngesuk mending milih parte sing genah ora bakal berkuasa bae. hehe
Wus ginarising pesthi Jagad kang digelar sinusmaya Jejeg ing adil ora kudu pada Lamun beda naming mligi saka Gusti Rembulan ing wayah wengi Sarating surya ing wanci rina Dalan kang kudu ditepak Wiyadi kang kudu disunggi Ana luwe kudu hambuga Ana susah kang kudu nangis Cinaketing ati ora kudu rumaket Rasa dengki ora kudu mateni Dadi gede ora kudu adigung Dadi cilik sapa sing nanggung Ginaris jagat kang
nyuwune sing ageng lan ijo kados Harmony niki, (
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah
ing kesempatan Jum’at siyang sapunika, sumangga kita aturaken puja puji syukur
ing ngarsa dalem Allah SWT, awit ngantos ing detik punika Alhamdulillah kanthi
karunianipun Allah SWT, kita taksih kabimbing iman lan Islam sarta kesadaran
kagem nindakaken kewajiban ibadah Jumat ing siyang punika. Kita nyuwun
dhumateng Allah SWT mugi-mugi ibadah kita saget katampi dening Allah SWT.
Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
taksih ing situasi Lebaran, saksampunipun kita nindakaken siyam Ramadhan, kita taksih dipun
engetaken Allah SWT kanthi piwucal-piwucal suci ingkang kadas dipun wucalaken
Allah wanten ing Al-Qur’an Surat Alam Nasyrah ayat 5-8 :
perkara, padha gegancangana sira nyandhak panggawehan liyane, lan ya mung
marang Pangeranira bae sira supaya nduweni pangarep-arep”. Ayat punika paring pitedah, ingkang
supados kita tansah anggadhahi niat kangge ningkataken kualitasipun ing sedaya
kesaenanipun. Pramila kanthi fa idza faraghta
fanshab wa ila rabbika farghab punika, wiwit wulan syawal sapunika ngantos
dumugi ing wulan-wulan saterusipun mbenjang, kesaenanipun wulan Ramadhan
kepengker kedah kita dadosaken modhal kangge ngayahi tuwin ningkataken
saget dipun maknani nahan utawi ngempet. Ingkang punika saget kita pendhet
maknanipun bilih nahan utawi ngempet punika mila kedah kita ugemi kanthi saestu.
Ngempet saking sifat boros, nuju dateng sifat gemi lan satiti. Ngempet saking
sifat keset, nuju dhateng gita-gita ngayahi sadhengahipun ayahan ingkang utami,
langkung-langkung gegancangan ing babagan ngayahi sedaya pangibadahan. Ngempet
saking samukawis lampah maksiyat, nuju dhateng taat lan ngestokaken punapa
wigatosipun wucalan ngempet punika, kita saget pirsani piyambak kados pundi
piwucal ing tengah-tengahipun masyarakat. Kathah ing antawisipun kita ingkang
dereng saget ngempet dumateng sedaya perkawis kadas ing nginggil. Sahingga
kathah ing antawisipun kita ingkang nandang kapitunan ing sedayanipun, sahingga andadosaken icalipun sedaya
kesempatan kangge nindakaken ibadah lan nindakaken sedaya kesaenan.
Kesenenganipun raga dipun ujo, remenipun ngumbar hawa nepsu, wondene kebetahan
manah utawi ruhani jer asring dipun lirwakaken.
anggenipun sami mboten saget ngempet utawi nahan datheng pikajengan saha
kesengsem dhumateng kesenengan raga lan hawa nepsu. Sumangga kita gatosaken
pangandikanipun Allah SWT, wanten ing Al-Qur’an Surat Al Jatsiyah ayat 23 :
“Mula apa sira durung tau weruh kang ndadekake hawa nefsune
minangka pangerane lan Allah banjur nyasarake dheweke krana ilmune, sarta
ngunci pati kupinge lan atine, lan banjur ndadekake tutup ana ing pandelenge ?
Mula ya sapa to kang bisa paring pituduh sawise Allah ngenengake dheweke ana
ing kahanan sasar ? Mula apa sira kabeh ora padha gelem eling ?”. Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah
saking wulan Ramadhan. Lan “Iedul Fitri sampun kita pahargya sesarengan.
Kalih-kalihipun, pengamalanipun ibadah siyam lan pahargyanipun ‘Iedul Fitri,
jelas mujudaken setunggal rerangkeaning pengibadahan dhateng Allah SWT. Tanpa
pengalaman siyam ing wulan Ramadhan, kegembiraan ing ‘iedul Fitri boten badhe
kaparingaken.Tanpa wanten perjuangan, boten badhe wonten kemenangan ingkang
saged dipun gayuh . Lan kemenangan punika piyambak, nembe saged dipun gayuh saksampunipun tiyang
berjuang kanthi ngetog kekiyatanipun, lan ngorbanaken sedaya kemampuanipun. Pramila
saking punika Ramadhan ingkang minangka sanepaning satunggalipun perjuangan,
lan raos syukur kita atas dhatengipun ‘Iedul Fitri saged dipun anggep minangka
lambanging kamardikan jiwa saking godaan hawa nefsu.
tujuan lan hikmah ingkang paripurna, nggembleng jiwa kita dados kiyat, watak lan kepribaden kita dados
tansah siap ngadepi sedaya reribet, lan damel disiplin kita dados disiplin
ingkang kiyat kados dene waja. Kita medal saking wulan Ramadhan dipun
sanepakaken kados dene prajurit ingkang wangsul saking peperangan kanthi mbekta
kemenangan. Malah dipun ibarataken kadas dene jabang bayi ingkang nembe lahir
saking kandhunganipun ibu, resik lan suci jiwanipun, lepas saking sedaya
piwucal Ramdhan saha Idul Fitri kita dadosaken tunggak awal kangge gegancangan
nindakaken sedaya kesaenan saha kautamen. Sekedik atur punika sengaja kita
tengenaken awit taksih wanten ing antawisipun umat Islam ingkang dereng
nengenaken sifat gita-gita kangge nindakaken babagan kesaenan, kita taksih
kesengsem dumateng keremenan kadonyan, mboten setimbang kaliyan kawigatosan
dhateng babagan keakhiratan. Mugia kanthi kesadaran tuwin kawidatosan kita
ingkang setimbang ing babagan kadonyan saha keakhiratan, kita tansah pikantuk
siramanipun rahmat, taufiq saha hidayahipun Allah SWT. Wilujeng ing donya saha
Aja seneng gawe ala ing liyan, Opo alane gawe seneng ing liyan😎👊
Siswoyo oh syswoyo.... kanggo sopo tulisan mu kui, sak ngertiku kowe wong aneh
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan. 196. Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur. 197. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab. 198. Wong nyengit
Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati,Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati,Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati,Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati,Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul dengan panembahan Senopati, Mitos pertemuan Kanjeng Ratu kidul
14:1 Ing sawijining dina Sabbat, Gusti Yésus tindak arep dhahar ing omahé wong Farisi sing misuwur. Wong sing ana ing kono kabèh padha ngulataké Gusti Yésus.
14:2 Banjur ana wong sing tangan lan sikilé abuh, marek ing ngarsané Gusti Yésus.
14:3 Gusti Yésus nuli ndangu marang para ahli Torèt lan wong-wong Farisi: “Kitab Torèt marengaké wong lara diwarasaké ana ing dina Sabbat apa ora?”
14:4 Sing padha didangu ora mangsuli. Gusti Yésus nuli ngasta wong sing lara mau, banjur diwarasaké, sarta didhawuhi lunga.
14:5 Panjenengané banjur ngandika marang para ahli Torèt lan wong Farisi mau: “Menawa ing antaramu ana wong sing duwé anak utawa sapi, sing pinuju dina Sabbat kacemplung ing sumur, apa wong mau ora énggal-énggal ngentasaké anaké utawa sapiné mau ing dina Sabbat kuwi uga?”
14:6 Nanging para ahli Torèt lan wong Farisi mau ora ana sing bisa mangsuli.
14:7 Gusti Yésus pirsa ana tamu sawetara sing milih papan lungguh ana ing ngarep dhéwé. Mulané Panjenengané nuli ngandika mengkéné:
14:8 “Menawa kowé diulemi jagong mantèn, kowé aja linggih ing papan sing ana ngarep dhéwé, awit mbokmenawa sing duwé gawé wis ngulemi wong sing luwih diajèni tinimbang kowé.
14:9 Supaya wong sing ngulemi kowé mau ora akon kowé: ‘Kula aturi pindhah saking ngriki, awit papan menika kasediyakaken kanggé tamu sanès.’ Yèn mengkono, apa kowé ora kewirangan, lan kepeksa lungguh ing papan sing asor dhéwé?
14:10 Mulané, yèn kowé diulemi jagong, padha lungguha ing papan sing asor dhéwé, supaya sing duwé gawé marani kowé lan muni: ‘Mangga, kula aturi lenggah ing ngajeng.’ Temahan kowé katon enggonmu kajèn ana ing ngarepé para tamu liyané.
14:11 Sebab sapa sing ngluhuraké awaké dhéwé, kuwi bakal diasoraké, lan sing sapa ngasoraké awaké, kuwi bakal diluhuraké.”
14:12 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong sing ngulemi Panjenengané: “Yèn kowé ngulemi mangan, awan utawa bengi, aja mung ngulemi kanca-kancamu utawa sedulur-sedulurmu, utawa sanak-kadangmu, utawa tangga-teparomu sing sugih. Awit wong-wong mau bakal males gentèn ngulemi kowé. Lan srana mengkono kowé wis nampa piwalesé penggawému.
14:13 Nanging yèn kowé nganakaké pésta, ngulemana wong sing mlarat, wong cacad lan wong lumpuh apa déné wong wuta,
14:14 lan kowé bakal nampa berkah; sebab wong-wong mau ora bakal males apa-apa marang kowé. Kowé bakal nampa opahmu saka Pangéran, mbésuk samangsa wong mursid padha katangèkaké.”
14:15 Krungu pangandikané Gusti Yésus sing mengkono mau, nuli ana sawijining tamu sing matur: “Saiba begjanipun tiyang-tiyang ingkang kepareng tumut nedha wonten ing Kratonipun Allah!”
14:16 Gusti Yésus banjur paring pasemon mengkéné: “Ana wong nganakaké pésta gedhé, sarta ngulemi wong akèh.
14:17 Ngarepaké pésta mau diwiwiti, wong mau ngutus utusan-utusan marani wong-wong sing padha diulemi, karo matur: ‘Sami kula aturi rawuh, awit samukawis sampun cumawis.’
14:18 Nanging wong kabèh sing padha diulemi mau siji-siji padha nyuwun dipamitaké waé. Wong sing sepisan muni karo utusan mau: ‘Aku lagi waé tuku palemahan, saiki aku arep lunga ndeleng palemahan mau. Suwunna pamit waé, awit aku ora bisa teka.’
14:19 Wong liyané muni: ‘Aku lagi tuku sapi limang rakit. Saiki aku arep mrana, njajal sapi-sapi mau kanggo nyambut-gawé. Dadi aku suwunna pamit waé, awit aku ora bisa teka!’
14:20 Uleman liyané menèh muni: ‘Aku lagi waé dadi mantèn, mulané aku ora bisa teka.’
14:21 Wong sing diutus mau nuli bali sarta matur marang bendarané bab kuwi mau kabèh. Ngrungu aturé utusan, bendarané mau duka banget, banjur ngandika: ‘Saiki énggal-énggal padha lungaa menyang dalan-dalan lan lurung-lurung ing kutha, sarta jaken mréné kabèh wong miskin, wong cacad, wong wuta lan wong lumpuh.’
14:22 Ora let suwé abdi mau nuli bali sarta matur marang bendarané: ‘Dhawuh panjenengan sampun kawula lampahi, éwasemanten papanipun taksih tirah kathah.’
14:23 Bendarané mau nuli dhawuh: ‘Lungaa menyang dalan-dalan njaba kutha, lan angger wong ulemana teka ing pahargyan, supaya omahku kebak.
14:24 Ngandela, wong sing padha dakulemi dhisik mau siji waé ora ana sing bakal mèlu ngrasakaké suguhanku.’ ”
14:25 Nalika ana wong akèh padha gumrudug ndhèrèkaké tindaké Gusti Yésus, Panjenengané minger sarta ngandika:
14:26 “Sing sapa arep dadi murid-Ku, kudu gelem kélangan bapakné, ibuné, bojoné, anak-anaké, sedulur-seduluré lanang lan wadon, malah iya kudu kélangan awaké dhéwé.
14:27 Sing sapa ora manggul salibé dhéwé lan ngetutaké Aku, ora bisa dadi murid-Ku.
14:28 Yèn ing antaramu ana wong ngrancang arep ngedegaké menara, wong kuwi luwih dhisik kudu ngétung, pira bakal ragadé menara mau, supaya ngerti dhuwité cukup apa ora kanggo ngragadi sarampungé.
14:29 Yèn ora mengkono, wong mau sawisé gawé pondhasi, jebul ora bisa ngrampungaké menarané. Temahan saben wong sing weruh, bakal padha nggeguyu wong mau,
14:30 sarta muni: ‘Wong kuwi bisa wiwit mbangun, nanging ora bisa ngrampungaké.’
14:31 Yèn ana ratu sing duwé prejurit saleksa arep perang merga dilurug ratu liyané sing duwé prejurit rong leksa, apa ratu sing kasebut dhisik mau ora arep mikir-mikir, apa wadyabalané cukup kanggo nglawan mungsuhé?
14:32 Yèn cetha ora kuwat, ratu mau kudu ngutus utusan methukaké ratu sing nglurug, nyuwun pirsa sarat-saraté bedhamèn, mumpung mungsuh mau durung tekan kono.”
14:33 Gusti Yésus nuli mungkasi pangandikané mengkéné: “Semono uga wong bisa dadi murid-Ku, mung yèn gelem kélangan sabarang-darbèké.”
14:34 “Uyah kuwi pancèn prayoga, nanging menawa ilang rasané, kepriyé bisané mulihaké asiné?
14:35 Uyah mau wis ora ana gunané, senajan tumrap lemah utawa kanggo rabuk pisan. Apiké mung dibuwang. Sing sapa duwé kuping padha
Ana wong Yudéa sawetara sing padha teka ing kutha Antiokia. Wong-wong mau padha memulang marang sedulur-sedulur Kristen ing kutha Antiokia kono, yèn ora bakal bisa slamet, menawa ora padha ditetaki miturut Torèté Nabi Musa.
15:2 Piwulang mau njalari padu ramé ing antarané wong-wong saka tanah Yudéa mau karo Rasul Paulus lan Barnabas. Wekasané diputus, supaya Rasul Paulus lan Barnabas, tuwin sedulur sawetara saka kutha Antiokia kono, padha menyang kutha Yérusalèm, prelu ngrembug perkara mau karo para pinituwa ing kana.
padha nyritakaké wong-wong dudu Yahudi sing padha precaya. [Lan ngakoni Gusti Yésus dadi Gustiné.] Pawarta mau banget gawé bungahé para sedulur ing kono.
15:4 Satekané ing kutha Yérusalèm, para utusan mau ditampani déning pasamuwan, déning para rasul lan para pinituwa. Para utusan nuli padha nyritakaké samubarang sing wis ditindakaké déning Gusti Allah lantaran Rasul Paulus lan Barnabas.
15:5 Wong Farisi sawetara, sing wis dadi muridé Gusti Yésus, nuli ngadeg lan kandha: “Tiyang-tiyang sanès Yahudi, ingkang dados Kristen, menika kedah dipun tetaki, sarta wajib manut dhateng Torètipun
15:7 Sawisé suwé enggoné padha bebantahan, Rasul Pétrus nuli ngadeg lan muni mengkéné: “Para sedhèrèk, panjenengan sami pirsa, kadospundi enggènipun Gusti Allah kala rumiyin sampun milih kula saking antawis panjenengan sedaya, kapurih ngabaraken Injil dhateng tiyang-tiyang sanès Yahudi, supados tiyang-tiyang wau inggih sami mireng pawartos menika, tuwin sami pitados.
15:8 Gusti Allah ingkang pirsa batosipun manungsa, sampun nélakaken, bilih Panjenenganipun kersa nampèni tiyang-tiyang sanès Yahudi, srana maringaken Sang Roh Suci dhateng tiyang-tiyang wau, sami kados ingkang kaparingaken dhateng kita.
15:9 Gusti Allah babar-pisan mboten mbédak-mbédakaken tiyang-tiyang sanès Yahudi kaliyan kita. Gusti Allah nucèkaken manahipun tiyang-tiyang wau, margi tiyang-tiyang wau sami pitados.
15:10 Menawi mekaten, kénging menapa panjenengan sami nglawan dhateng Gusti Allah, srana nyukani momotan dhateng tiyang-tiyang menika. Inggih menika momotan, ingkang para leluhur kita lan kita piyambak mboten kiyat nyanggi.
15:11 Sampun ngantos! Awit kita sami pitados lan dipun wilujengaken adhedhasar sih-rahmatipun Gusti Yésus, mekaten ugi tiyang-tiyang sanès Yahudi menika.”
15:12 Wong sing ngumpul ana ing kono padha meneng kabèh nalika ngrungokaké critané Barnabas lan Rasul Paulus, bab mujijat-mujijat sing wis ditindakaké déning Gusti Allah ing antarané wong-wong dudu Yahudi, lantaran rasul loro mau.
15:13 Sawisé kuwi Rasul Yakobus nuli kandha mengkéné: “Para sedhèrèk! Kula aturi mirengaken atur kula.
15:14 Nembé kémawon Simon (Rasul Simon Pétrus) nyariyosaken, bilih Gusti Allah salebetipun nyengker bangsa setunggal kagem Panjenenganipun piyambak, wiwit-wiwitan mila inggih sampun ngetingalaken sih-rahmatipun dhateng tiyang-tiyang sanès Yahudi.
15:15 Prekawis menika cocog kaliyan pangandikanipun para nabi, kados ingkang suraosipun:
15:16 ‘Sawisé mengkono Aku bakal bali, sarta mbangun menèh omahé Dawud, sing wis rubuh, lan jugrugané bakal Dakdandani, lan Daksantosakaké menèh,
15:17 supaya wong liyané, sing dudu Yahudi, kabèh padha nggolèki Aku, yakuwi sakèhing wong sing ora wanuh marang Aku, sing wis Daktimbali dadi kagungan-Ku.’
15:18 Mengkono pangandikané Pangéran, sing wis nindakaké kuwi mau kabèh wiwit-wiwitan mula.”
15:19 “Miturut pemanggih kula,” mengkono Rasul Yakobus nerusaké rembugé, “mboten samesthinipun, menawi kita sami damel sisahipun para sedhèrèk sanès Yahudi, ingkang sami mratobat dhateng Gusti Allah.
15:20 Prayoginipun kita damel serat kémawon, ingkang wosipun, suka pamrayogi dhateng sedhèrèk-sedhèrèk wau, supados mboten sami nedha tetedhan ingkang najis, inggih menika nedha sesajèning brahala; mekaten ugi supados mboten sami nedha daginging kéwan, ingkang pejahipun srana dipun tekak; sampun ngantos sami nedha rah; kaliyan malih supados sami nyingkiri lampah jina.
15:21 Awit Torètipun Nabi Musa wiwit rumiyin, pendhak dinten Sabbat sampun kawaosaken wonten ing sinagogé-sinagogé ing saenggèn-enggèn.”
15:22 Para rasul, para pinituwa lan para wargané pasamuwan nuli mutus, milih wong sawetara saka ing antarané wong sing padha mèlu ing pirembugan mau, diutus menyang kutha Antiokia, bebarengan karo Rasul Paulus lan Barnabas. Sing dipilih Yudas, sing uga karan Barsabas, lan Silas — wong loro mau diéringi banget déning para sedulur ing kono. —
15:23 Para utusan mau dikon ngeteraké layang sing uniné mengkéné: “Salam saka aku para sedulurmu, para rasul lan para pinituwa. Layang iki daktujokaké marang para sedulurku kabèh sing dudu Yahudi, sing padha manggon ana ing kutha Antiokia, lan ing tanah Siria lan ing tanah Kilikia.
15:24 Aku padha krungu yèn ana wong sawetara saka ing antaraku sing padha gawé susahmu lan gawé bingungmu, merga piwulang piwulangé. Mangka karepku ora mengkono.
15:25 Mulané aku banjur padha nganakaké pirembugan, lan netepaké kongkonan wong loro, yakuwi Yudas lan Silas, supaya nemoni kowé kabèh. Wong loro mau bakal mangkat bebarengan karo Barnabas lan Paulus.
15:26 Yakuwi wong sing padha ngetohaké nyawané kagem Gusti kita, Yésus Kristus.
15:27 Para sedulur sing padha dakkongkon mau, bakal nerangaké dhéwé marang kowé kabèh, padha kaya sing wis daktulis ana ing layang iki.
15:28 Roh Suci lan aku kabèh wis padha tunggal panemu, yèn ora bakal padha gawé susahmu, lan mènèhi momotan ngluwihi apa mesthiné,
15:29 yakuwi kowé aja padha mangan panganan, sing dienggo sajèné brahala; aja mangan getih, aja mangan kéwan sing matiné srana ditekak; lan padha nyingkirana laku jina. Yèn kowé padha nggatèkaké lan nyingkiri prekara-prekara mau wis cukup. Salam pandongaku padha tampanana.”
15:30 Para utusan nuli padha pamitan, sarta mangkat menyang kutha Antiokia. Ana ing kono para wargané pasamuwan kabèh nuli dikumpulaké, lan layang mau ditampakaké.
15:31 Bareng padha maca layang mau, wong-wong sapasamuwan padha bungah banget, merga rumangsa olèh panglipur.
15:32 Yudas lan Silas — loro-loroné nabi — guneman nganti suwé karo para sedulur ing kono. Wong-wong mau padha digemblèng imané, supaya padha mundhak kendel.
15:33 Sawisé padha ana ing kono sawetara suwéné, Yudas lan Silas banjur padha dililani bali digawani salam kanggo wong-wong sing padha ngutus mau.
15:35 Rasul Paulus lan Barnabas padha lerem wetara suwé ana ing kutha Antiokia kono. Bebarengan karo wong akèh, para rasul mau padha memulang lan martakaké pangandikané Gusti Allah.
15:36 Ora antara suwé Rasul Paulus kandha karo Barnabas: “Ayo padha tilik para sedulur ing saben kutha, sing wis kita wartani pangandikané Gusti Allah, prelu ngaruhaké kaanané para sedulur mau.”
15:37 Barnabas kepéngin ngajak Yohanes Markus,
15:38 nanging Rasul Paulus ora rujuk, yèn Markus diajak, awit tau ninggal wong loro mau ana ing tanah Pamfilia, lan Markus kuwi ora tumemen enggoné mbiyantu nganti sarampungé pegawéan.
15:39 Prekara mau marakaké padu ramé, nganti pungkasané Rasul Paulus lan Barnabas padha pepisahan. Barnabas ngajak Markus, banjur nunggang prau menyang Siprus.
15:40 Rasul Paulus ngajak Silas. Sawisé Rasul Paulus lan Silas mau padha dipasrahaké déning pasamuwan ana ing sih-kamirahané Gusti Allah.
15:41 Nuli padha mangkat, ndlajahi tanah Siria lan Kilikia, nyantosakaké imané pasamuwan-pasamuwan sing ana ing kono.
Pangayoman Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng
wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga kenging lêngganan.
katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1926.
Rêdhaksi nampèni panjurung têtêdhakan sêratipun pêpatih dalêm katitimasan kaping 9 Sèptèmbêr 1926 ôngka 1887 A/1 kanthi têtêdhakan sêrat saking paresidhenan katitimasan kaping 30 Agustus 1926 ôngka 1136/S sakanthinipun, saking kawadananing putra santana dalêm kiwa, sanadyan ing sêrat sorogan mawi têmbung manawi parlu kaêmot ing organ, têgêsipun manawi rêdhaksi manah botên prayogi kapacak, inggih botên kapacak, nanging pamanahipun rêdhaksi parlu kêdah kapacak, amargi gêgancêngan kalihan pêrluning warga, cêthanipun gêpokan kalihan sariranipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya.
Rêdhaksi piyambak sampun dangu sangêt pamirêngipun, bilih ingkang kasêbut ing sêrat wau ngakên dados sêpiyunipun kangjêng tuwan residhèn, pangakên wau dipun ècèr kemawon saênggèn-ênggèn, dados anggènipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya mitêrangakên, punika botên mêngku karsa punapa-punapa, dene sêrat-sêrat [sê...]
Sêratipun pêpatih dalêm, katur dhumatêng wadananing putra santana dalêm kiwa.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, asarêng punika têtêdhakan sêratipun kangjêng tuwan residhèn sakanthinipun, bab kabar bilih kangjêng tuwan residhèn damêl sêpiyun wontên ing kadhaton, punika salajêngipun kawradinakên dhumatêng para putra santana dalêm, bilih kangjêng tuwan residhèn botên pisan-pisan saha botên nate tuwin botên nêdya angwontênakên sêpiyun ing kadhaton, kados kasêbut sêratipun kangjêng tuwan residhèn
Brief van den Resident van Soerakarta aan den Rijksbestuurder van Soerakarta.
Samampuning§ Sasampuning. kadya punika wiyosipun, Pangeran Arya Adiwijaya ngaturi uninga ing kula bilih ing salêbêtipun kadhaton wontên kabar bilih Radèn Ayu Bratapinilih miturut cariyosipun
saking punika kula lajêng dhawuh dhumatêng tuwan asistèn residhèn ing Surakarta supados Radèn Ayu Bratapinilih wau kapriksaa paturanipun, de-
Trêsna punika wijining rukun tuwuhipun saking têpang, wanuh:§ Punapa botên saking wanuh ingkang tunggil kajêng. Red. têpang jalaranipun saking pinanggih, mila wontênipun sanak-sadhèrèk sami kadunungan katrêsnan punika [puni...]
[...ka] jalaranipun botên liya inggih amung anggènipun tansah sêsrawungan wiwit sami alitipun, sanajan dedea sanak-sadhèrèk janjinipun kêrêp sêsrawungan, sami kemawon sagêd katêtangi katrêsnanipun, namung rèhne botên tunggil naluri, katrêsnan makatên punika winastan pawong-mitran, sobat, mitra darma, manawi sampun supêkêt sayêktos, winastan sadhèrèk sinarawèdi, mila manawi sanak-sadhèrèk (familie) ngantos kathah, padununganipun tamtu sumêbar ngantos têbih, punapadene pakartinipun warni-warni ingkang anjalari botên sagêd panggih-pinanggih, katrêsnanipun satunggal lan satunggalipun tamtu inggih kirang, jalaran botên sami têpangipun.
Awit saking punika, pamanggih kula wontênipun santana dalêm wontên ingkang botên kadunungan katrêsnan punika, jalaranipun ingkang sakawit botên liya kajawi namung saking kathahipun, ngantos botên nate sagêd panggih-pinanggih, lajêng botên sami têpangipun wêkasan
apêsipun sawulan sapisan, kados ta: rêsèpsinipun putra-putri dalêm, wayah dalêm kaping sanga, buyut canggah kaping gangsal sarta sanès-sanèsipun. Ingkang minôngka têtangsulipun agêng pakêmpalan kita Narpawandawa, namung sadaya punika wontên cacadipun sakêdhik dening warganipun taksih kathah ingkang kirang dhamang dhatêng tujunipun pêpanggihan§ Inggih dèrèng têmtu, sagêd ugi namung saking sanès pikajêngan, mila sagêda nyawijèkakên tekad, nanging punapa sagêd. Red. namung kasêngguh yèn pêpanggihan makatên botên wontên paedahipun dening namung tansah gêgujêngan, botên sami pirsa manawi pêpanggihan punika namung kangge sarana kemawon sagêdipun dumugi ing sêdya (middel tot bereiking van het doel) inggih punika rukun, kadosdene idham-idhamanipun Narpawandawa ingkang sampun cinitra minôngka devies sipun eka paksa karya sakti.
Botên bèntên kalihan kalakuan, sasêrêpan utawi sasaminipun, katrêsnan punika manawi anggènipun andhasari wiwit alit, supêkêtipun tamtu langkung sangêt katimbang manawi kapanggih sampun sami sêpuhipun, jalaran raosipun langkung
lêbêt, ngantos kenging winastan: nglêka. Ewadene rèhne donya punika kawontênanipun warni-warni sangêt, bôngsa Arab mastani asnapun, tamtunipun inggih wontên satunggal kalih ingkang mlèsèt saking adat kawontênan, têgêsipun mêmitran kalaning alit, sarêng sami agêngipun malah dados sêsatron utawi pinanggih
têgêsipun kirang langkung: ora ana adat sing tanpa mlèsèt.
Miturut wawasan kasêbut nginggil, manawi anggèning sami kêmpalan punika rêsik, botên mamrihakên badan pribadi, nalaripun sagêd maringi conto anak putu kita, ing têmbenipun langkung sagêd supêkêt katimbang kita piyambak, awit saking dhêdhasaring pitêpangan sampun wiwit kalanipun sami sinau wontên ing pamulangan kasatriyan, malah wiwit wulan punika sagêd kaajêngakên sataun utawi kalih taun malih, jalaran saking wontênipun pamulangan Pamardi Putri, dados adating pêpanggihan ingkang winiwitan kalanipun lare sawêg acak gadhah kaèngêtan punika, lamining lami sagêd dados dhêdhasaring pamanahan, kadosdene ungêlipun paribasan Walandi
Jawinipun kirang langkung: padatan iku minôngka kodrat ôngka loro, mila manawi kamanah panjang, adêgipun Pamardi Putri punika agêng sangêt paedahipun dening kajawi andhêdhêri kawruh dhatêng lare-lare ingkang sami sinau, ugi amijèni kasupêkêtan ingkang tundonipun dados karukunan, manawi sampun makatên devies Narpawandawa lajêng sampun sagêd kawahanan. Sanajan sampun kados makatên larah-larahipun, ewadene kula taksih mêwahi panuwun dhatêng para pandhèrèk santana dalêm mugi-mugi kaparênga sami mardi putra-putranipun sagêdipun ajêg lêbêtipun dhatêng pamulangan, sarta paedahipun. Kalayan gêgujêngan kemawon rumiyin dening lare-lare wau taksih sami alit, dados dèrèng sagêd tampi saupami pituturipun wau kadhapuk piwulang, punapadene saking sakêdhik kasumêrêpna dhatêng sanak, supados agêngipun sagêd kadunungan raos gêgancênganing tunggil darah ingkang saèstunipun agêng sangêt paedahipun. Ing pamuji suwunan kula punika sampun ngantos pisan-pisan [pi...]
[...san-pisan] kagalih mulang muruk dhatêng para sêpuh utawi dumunung ngungasakên kapintêran, namung kagaliha tiyang ingkang sawêg kadêrêng ngupados margining karukunanipun para santana dalêm, amargi saking rumaos manawi dayanipun santana dalêm punika wêktu samangke sawêg namung kêdah ngupados karukunan dening santana dalêm punika sarwa ringkih. Namung saèstunipun ngudi karukunan makatên kêdah tansah sêsarêngan kalihan pangingsêping kawruh, amargi rukuna kados punapa, jaman samangke manawi botên gadhah pawitan kapintêran, botên wurung inggih namung badhe dados mangsanipun liyan bôngsa kados ingkang sampun, ngèngêtana paribasan Walandi: wetenschap is macht têgêsipun: kawruh iku kuwasa, sintên ingkang kuwaos badhe sagêd nyêpêng têtangsuling kabangsan.§ Sampun sami kalintu tampi, pikajêngan rukun ing ngriki dhatêng kasaenan. Red.
kita Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ugi ngaturakên panuwun, awit saking namanipun para tiyang sêpuhipun lare-lare ingkang sami sinau ing ngriku, dening panjênênganipun ugi nyakolahakên putranipun, ing ngriku Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya wau mawi mêdharakên paribasan Walandi: Wie
Jawinipun: Sing sapa andarbèni jaman saiki, bakal mêngku jaman ing têmbe, punika kaparêngipun mêngku sarana kapintêran, sampun lêrês sangêt. Manawi pintêr punika dipun kanthèni rukun, kadosdene idham-idhamanipun Narpawandawa, bokmanawi botên wontên ingkang purun mabêni malih yèn ing ngriku marginipun luhuring santana dalêm, kajèn keringan, mirit ing jaman kina, ing ngriku badhe tumêngkaring kraton Mataram dhatêng kraton Surakarta. Saèstunipun ugi miturut kawontênaning jaman. Awit saking punika kita santana kêdah atur sèwu sêmbah nuwun dhatêng Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun anggènipun kaparêng paring pamulangan probêl dhatêng santananipun, awit ing ngriku Sampeyan Dalêm prasasat biyantu paring margi ingkang kita lampahi dhatêng ing kadhaton karukunan, sêsarêngan kalihan punika panuwun kula
pamulasara dhatêng para murid, sagêdipun [sa...]
[...gêdipun] katanêman wiji trêsna asih dhatêng kraton saha nagari wutah rahipun. Dhêdhasaring lare makatên badhe lajêng dados wêwatêkanipun manawi sampun diwasa. Kas.
Budisadu waspada ing tindak dudu / beda budi
idhamanipun tiyang sadonya, dening sawabipun murakabi dhatêng sintên-sintêna ingkang purun mêmêtri utawi sagêd ngangge, sami-sami têmbung kalih wanda, botên wontên ingkang dayanipun agêng sangêt kados: ru + kun. Pinanggih wontên ing bêbasanipun rukun agawe santosa, Endracht maakt macht angsal-angsalipun sagêd angradin lungur dados lêbak, anambak samodra, ngêsong rêdi tunnel sayukipun wadyabala Jêpang ingkang dipun manggalani dening sang kaloka ing tribawana Jendral Nogi, sagêd ambêdhah bètèng Por Artur ingkang langkung santosa. Tumrap kewan, karukunanipun
ingangkat binayang-bayang dumugining lèng, têtela dados pasêmon tumraping manungswa. Watêkipun tawon
sinudarsana dening manungswa, sanadyan tawon kinodrat gadhah dêdamêl êntup, nanging botên pisan-pisan purun marjaya dhatêng bangsanipun piyambak,
nipkahipun manungsa, botên angajêng-ajêng piwalês, samantên lêmbating piwulang ingkang sinamar kinodratakên saking mobah-mosiking bawana, botên nyana pisan-pisan bilih kewan alit-alit ingkang wujudipun sakalangkung rèmèh têka kasinungan darajading pakarti ingkang utami, sarta kadunungan pêpêthinganing watêk sae, pantês dados tuladha sasaminipun tumitah, emanipun têmbung rukun [ru...]
[...kun] wau malah tumrapipun manungsa piyambak, gampilipun amung wontên ing pangucap kalih kêcap, nanging angèl anggènipun anglampahi, punika sababipun punapa?§ Manawi botên kalintu sabab saking manungsa mawi kadunungan akal budi jangkêp, lajêng anuwuhakên watak lumuh kaungkulan, sadaya pamanggih sadaya tindak, ingkang sawêg dipun lampahi ( idaki), pangraosipun tamtu lêrês thok, mila ngantos wontên têmbung panglulu, manungsa iku titah kang ala dhewe watake.
Kosokwangsulipun botên wontên têmbung ugi kalih wanda ingkang dayanipun musibat sangêt kados: congkrah, kêcihna wontên ing bêbasanipun, congkrah agawe rusak Tweedracht breekt kracht gunggung kêmpalipun prasasat dados pangrisakipun jagad, ingkang anggumunakên punika anggènipun gampil dipun lampahi, botên susah mawi ajak-ajak, punika nalaripun kadospundi?§ Ambokmanawi inggih kabêkta saking kodrating donya risak, mila sami ingkang waspada, sampun ngantos kalêbêt ing kolêming wêwarahing donya ênggon jalomprongan.
Kula nuwun, para warga utawi sadhèrèk Narpawandawa, kauningana inggih, wontênipun pitakenan kalih bab ing nginggil punika ingkang kula suwunakên sêsêrêpan, ambokmanawi wontên ingkang kaparêng paring jawaban sarta katêrangan sabab-sababipun, atur kula saklangkung nuwun, dening prasasat paring pitêdah ancêr-ancêring margi utawi maringi pirantos kangge ambabadi rêrungguting waradinan ingkang anjog dununging pandamêl rukun, kosokwangsulipun sagêda nutup utawi ngalang-alangi radinan aspal ingkang nyimpang dumugi ing congkrah. Arjasasmita.§ Manawi manjurung malih panyêratipun kaangkaha mawi rai kiwa utawi têngên salah satunggal ingkang ciyut-ciyutipun watawis
Sabiyungipun, Sarta Pangrêksaning Badan Amurih Kalis Dhatêng Sakathahing Sêsakit
Ing nalika biyung sampun rumaos wawrat, pantês tansah angrêksaa lastarining bagas [ba...]
[...gas] kasarasanipun, sarana anjagi ajêging cêkap saha saening panggêsanganipun, tuwin anêbihna ing samukawis ingkang anjalari botên sakecaning badanipun, kados ta: nêdha pêpêdhês, durèn, wowohan mêntah sarta têtêdhan wayu utawi mambêt, ngombe ombèn-ombèn ingkang angêndêmi, punapa malih ngangge sandhangan rêgêd sarta sanès-sanèsipun.
Ing sabên dintên anindakna padamêlan ingkang sarwa mayar, kados ta: ngantih, nganam-anam, nênacah, mêmipil, dhêdhêplok, nyênyulak, nyênyulam, mlampah-mlampah, utawi sanès-sanèsipun amurih saranduning badanipun sagêd lêmês, ananging punapa ingkang katindakakên sampun pisan-pisan atilar dugi-prayogi sarta surti, langkung malih yèn malampah dhatêng sumur, padusan saha sanès-sanèsipun, wajib angatos-atos sangêt, supados botên dhawah kaplèsèt, kasandhung, utawi kajêngkêlok, punapa malih sampun pisan anjêjunjung barang ingkang awrat, anjlog, malumpat, nglêlunjak, malajêng saha ngadêg kalihan dipun kagètakên.
Sampun pisan-pisan sila utawi timpuh ngantos kadangon, awit linggih ingkang ngantos kêdangon punika anjalari rêndhêtipun lampahing êrah, ingkang tansah sumrambah ing badan sakojur, têmahan andadosakên sudaning kadayanipun (karosanipun).
Tiyang wawrat sampun pisan-pisan ngandhut manah muring-muring, utawi bingah cikrak-cikrak utawi prihatos punapadene sampun anggagas ing samukawis ingkang warninipun botên pantês, utawi giris sumêrêp ing sadhengah ingkang gêgilani.
Manawi tomtomên ing samukawis ingkang botên mungguh, lajêng manaha ing bab sanèsipun, ingkang ngantos sagêd anglindhihakên tomtomênipun wau.§ Hêm, samantên apês ingkang kasandhangakên ing manungsa, mila mugi sami kaparênga migatosakên. Red.
Sintên tiyang ingkang wawrat têbih kalihan dhukun bayi (vroedvrouw) prayogi ing samasa anggènipun wawrat wau sampun mèh dumugi lèkipun, lajêng angundanga dhukun bayi (vroedvroew)
kapurih aningali benjing punapa badhe wêdaling jabang bayi, manawi sampun kasumêrêpan têrang, prutpro kacalangana, ing dintên pamêthèkipun wau kapurih wangsul malih, supados amitulungi badhe lairipun jabang bayi sabiyungipun, utaminipun tiyang wawrat bilih sampun gangsal wulan, wiwit kapriksakna ing dhoktêr utawi prutpro, awit tiyang wawrat wiwit gangsal wulan punika gampil kêtuwuhanipun sêsakit sarta kèngsêr kandhutanipun, dene ingkang mêsthi sagêd ngicalakên sambekala wau namung dhoktêr utawi phrutpro.
Tumindaking phrutpro angupakara biyung sabayinipun botên susah karigênakên, awit sampun mêsthi ngrêtos ing bab punika, anamung manawi nêdha pitulunganipun dhukun ing padhusunan: tumindakipun kêdah karigênakên, botên suka nguyêg-uyêg wêtêng. Yèn êmbing-êmbingipun botên sagêd mêdal tumruntun kalihan bayinipun, biyungipun lajêng kapurih anyabuki ananging botên parlu singsêt-singsêt, jalaran sok sagêd ngêdalakên prabot ingkang mêsthènipun botên tumut mêdal, punapa malih tiyang ngêdalakên êmbing-êmbing punika mêsthi sampun sagêd uwat piyambak, botên beda kalihan nalika nglairakên jabang bayi.
Sasampunipun biyung dipun sabuki, nuntên talining êmbing-êmbing kapurih angêthok, panjangipun watawis tigang nyari saking wêtênging bayi, wusana biyungipun kapurih anguntal tigan ayam mêntah kalih iji, sarta angombe wedang bubuk, tuwin dipun kèn nêdha ingkang ngantos tuwuk, lajêng kapuriha tilêman sêdhêku miring kados waunipun, kalihan botên ebah-ebah.
Yèn sampun kasrantosakên sajam utawi kalih jam, môngka êmbing-êmbingipun mêksa dèrèng mêdal, prayogi lajêng kasuwuna pitulunganipun dhoktêr, awit namung punika ingkang mêsthi sagêd ngrekadaya wêdalipun, jangji ingkang kapitulungan manut ing sarèhipun dhoktêr.
Tiyang manak ingkang kapitulungan dhoktêr makatên punika, punapa ingkang pêrlu kangge sarana murih rêncangipun, têmtu dhoktêr aparing pratikêl utawi jampinipun, nanging manawi tanpa dhoktêr, sawêdalipun êmbing-êmbing biyungipun lajêng kaombenana anggur abrit ingkang sae utawi popton, sarta kauntalana tigan ayam [a...]
[...yam] mêntah satunggal utawi kalih iji. Sasampunipun makatên, adatipun dhukun Jawi lajêng kapurih adus, nanging sayêktosipun botên parlu adus, amargi sok gampil katuwuhan sêsakit bêntèr sarta kèngsêr wadhahipun bayi, prayoginipun namung kasibinga wedang kemawon, tumuntên kabobokana saha karuktia ing sapêrlunipun.
bancar wêdaling toyanipun susu. Dene yèn badanipun kirang kiyat, prayogi ing sabên dintên ngombea powan lêmbu sagêndul, sarta yèn wontên ngombea anggur popton sagêlas alit, supados awakipun sagêda bagas, ananging panêdhanipun sampun pisan carobo, namung nêdhaa saha ngombea ingkang pancèn ambagasakên awakipun dalah sabayinipun, amurih têbih ing sambekala.
Ôngka 33. Pranatan dalêm katitimasan kaping 25 Nopèmbêr 1918.
Jendral Mayoring Wadyabalane Kangjêng Sri Maharaja Putri ing Nagara Nèdêrlan, ingkang akadhaton ing Nagara Surakarta Adiningrat.
Sawuse anguningani unine bab 11 ing layang pranatan adêge rad nagara katitimasan kaping 23 Sasi Dulkijah ing taun Be 1848. Utawa kaping 30 Sèptèmbêr 1918 (layang kabar nagara ôngka 25).
Marmane ing samengko kaparênging karsaningsun, mupakat lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, andhawuhake pranatan laku-lakune rad nagara kaya ing ngisor iki.
Presidhèn iku anampani sarta ambukak sakabèhing layang-layang kang marang rad nagara sarta banjur angrêmbug layang-layang mau ana ing parêpatane rad nagara kang ditamtokake dhihin dhewe sawuse nampani layang-layang mau.
Presidhèn anamtokake dina kang bakal kanggo parêpatan, sarta kudu nindakake ing saparlune supaya para lid apêse kurang têlung dina padha diwènèhi wêruh dina lan wayahe parêpatan, sarta bab-babe kang bakal dirêmbug.
Manawa saka panêmune presidhèn ana sababe kudu rancag, ênggone awèh wêruh ingsun lilani kurang saka wêwangên têlung dina mau.
Manawa ana panjaluke lid, presidhèn kudu anuduhake layang-layang kang sumimpên ana ing rad nagara marang lid mau.
Presidhèn kudu anindakake ing saparlune, supaya layang-layang kang bakal dirêmbug ing parêpatan, wiwit ing titimôngsa nalikane namtokake para lid seba ing parêpatan, disadhiyakake ana ing panggonan kanggo parêpatan, supaya para lid bisa wêruh.
Manawa ana panjaluke lid sarta, saka panêmune presidhèn pancèn parlu, para lid bakal diwènèhi turunane layang-layang mau.
Kajaba kang wus kasêbut ing dhuwur turunane layang-layang kang sumimpên ing rad nagara iku kênane diwènèhake marang lid mung yèn wus ana palilahe presidhèn kamot [ka...]
Manawa mènèhake layang-layang kang sumimpên ing rad nagara marang lid uga, kudu katindakake kaya kang kasêbut ing dhuwur mau.
Manawa presidhèn pinuju kapambêng, pagaweane katindakake denedening. pisê presidhèn.
Manawa pisê presidhèn uga kapambêng, kang anindakake pagaweane presidhèn, lid kang gêdhe dhewe pangkate.
Sèkrêtaris iku dadi kanthine presidhèn, anggone anindakake kuwajibane sarta kabubuhan angrumati sakabèhing layang-layang mawa diulat-ulatake dening presidhèn.
Sakabèhing layang-layang kang marang rad nagara, lan kang saka rad nagara sèkrêtaris kudu angunggahake ing buk mawa ôngka urut, sabên ing pungkasaning taun, buke mau kudu katutup, sarta angkane urut ora kêna kabanjurake.
Sèkrêtaris amèngêti apa kang karêmbug ing parêpatan, sawuse pèngêtan mau dirujuki dening parêpatan, banjur kaunggahake ing buk pèngêtan, sarta katandhanan dening presidhèn lan sèkrêtaris.
Sabên parêpatan, sèkrêtaris kudu nyadhiyakake layang pratelan kang bakal ditandhani dening para lid kang padha seba ing parêpatan, sarta kudu mèngêti para lid kang ora seba ing parêpatan.
kapratelakna pisan apa kang padha ora seba mau pamit kamot ing layang utawa ora. Layang palapuran mau ing sajrone têlung dina sawise parêpatan, kudu kaunjukake ing panjênêngan ingsun.
Manawa ana panyuwune rad nagara, parlu nganggo carik, pambantu carik lan kêbayan kang minôngka dadi kanthine sèkrêtaris, panyuwune mau iya bakal ingsun parêngake, dene cacahe miturut kabutuhane, sarta bakal ingsun paringi pangkat ing saprayogane.
Bocah garap rad nagara mau balanjane padha karo bocah ingsun garap ing kantor kapatihan kang
kapambêng, pagaweane katindakake dening têtuwaning carik, sarta têtuwaning carik mau sajrone makili kudu mèlu parêpatan, parlu amèngêti apa kang dirêmbug.
Kajaba kang kasêbut ing dhuwur iki, kabèh bocah garap kang padha dadi kanthine sèkrêtaris, ora kêna mèlu parêpatan.
Sabên sasi rad nagara ingsun lilani ngêtokake waragad kèh-kèhe 25 rupiyah, kanggo nganakake piranti panulisan, dhuwit mau kang nyêkêl sèkrêtaris, sarta ing sabên pungkasane taun Walônda sèkrêtaris kudu ngaturake pêpetungan lêbu-wetune dhuwit mau marang nagara.
sathithike loro marang presidhèn, kamot ing layang mawa kapratelakake sabab-sababe, iku kudu tumuli dianakake [dia...]
[...nakake] parêpatan., ananging laku-lakune kudu miturut kang kasêbut ing bab 2.
Pangrêmbuge bab-bab ana ing parêpatan iku kudu kaurutake manut urute anggone nglêbokake ing cathêtane bab-bab mau.
Manawa sajrone parêpatan ana usul rêmbug kang ora kalêbu ing cathêtan, saka presidhèn utawa saka lid, pangrêmbuge usul mau kêna kaundurake ana ing parêpatan kang ditamtokake dhihin dhewe sawise parêpatan mau.
Manawa sadurunge têkan dina parêpatan, presidhèn utawa lid duwe usul, usul mau kudu kapacak ing layang, dene pangrêmbuge ana ing parêpatan kang dhihin dhewe.
Miturut kang kasêbut ing bab 10 ing layang pranatan ingsun, katitimasan kaping 23 sasi Dulkijah ing taun Be 1848. Utawa kaping 30 Dhesèmbêr 1918 (layang kabar nagara ôngka 25), karampungane kabèh kang karêmbug ing rad nagara iku awêwaton panêmu (swara) kang akèh dhewe.
Manawa ana nalar kang durung kalêbu ing pranatan iki, kudu tumuli dirampungi dening rad nagara.
Dhawuhing pangandika dalêm, ing dintên Sênèn tanggal kaping 20 wulan Sapar, ing taun Wawu, angkaning warsa 1849. Utawi kaping 25 Nopèmbêr 1918.
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Wirengan - Surakarta. ELECTRISCHE
Kawontênanipun Pangrèh Narpawandawa, Miturut Putusan Parêpatan Agêng Taunan Kapêngkêr (Kaping 15/16-5-34) Kados Ing Ngandhap Punika:
1. Pangarsa, B.K.P.H. Kusumayuda. 2. Mudha Pangarsa, B.K.P.H. Surya Amijaya. 3. Panitra I, R.M.Ng.
ing Dintên Salasa Sontên Kaping 15/16 Mèi 1934 Wontên ing
ingkang rawuh kirang langkung 150 para tamu kakung putri watawis 50.
Para pakêmpalan tuwin sêrat-sêrat kabar ingkang sami ngintunakên wakil, 1.
Kaniyagan, 14. Putri Narpawandawa, 15. P.P.K.D., 16. P.B.I. pang Surakarta, 17. Kumandhang Rakyat, 18. Tekad.
Wanci jam 7.45 mudha pangarsa amêdhar sabda, kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, pangrèh Narpawandawa ngaturakên pambagya wilujêng dhatêng para sadhèrèk, utus-
anggènipun sampun sami kaparêng marlokakên rawuh, sarta ngaturakên panuwun dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Panular, anggènipun sampun kaparêng paring papan sapirantosipun, kangge ajanging parêpatan dalu punika, punapa malih ngaturakên panuwun dhatêng pangrèhing Mardi Raras dalah sawarganipun, anggènipun sampun kaparêng damêl muryararas punika mangke.
Sadhèrèk, wontênipun Narpawandawa sawêg damêl parêpatan dalu punika, amargi nyarêngi môngsa malaisê makatên punika Narpawandawa prêlu kèndêl sawatawis, anjagi
saking palapuranipun artaka lêbêtipun arta urunan (kontribisi) saking para warga, kalêbêt mundur, kalayan mawas angulat-ulatakên ebahing jaman, prêlunipun supados waspada sarta sampun ngantos tuna dungkap pamawasipun, kajawi sawêg nyarêngi môngsa makatên, pangrèh ngiras milang-miling pados calonipun pangarsa, minôngka gêgêntosipun B.K.P.H.
Adiwijaya, ingkang samangke sampun dados warga gêdhêlêgirdhê rad kawula. Ewadene salêbêtipun kèndêl wau, pangrèh ugi botên anglirwakakên kawajibanipun, kados ta:
Ha. Tumandang ing damêl manah bab wontênipun tatanan wêwatonipun konprènsi praja Kajawèn, ingkang limrahipun kawastanan pèdhêrasi, lajêng wontên wiyosing dhawuh timbalan dalêm, kawrat sêrat dhawuh nagari katitimangsan kaping 24 Juli 1933 ôngka 464 C/4/I sampun kapacak wontên ing organ kita taun 1933 ôngka 8.
Na. Wakil kita ing P.P.S. nglajêngakên rêmbag tumuntênipun wontên rad bale agung.
Ca. Nuntun adêgipun pakêmpalan Putri Narpawandawa, dumugi sapunika gêsangipun katingal nyênêngakên, warganipun tansah tambah-tambah sarta katingal sayuk rukunipun.
Ra. Utusan andhatêngi pêpanggihanipun para wakil pakêmpalan-pakêmpalanipun para abdi dalêm, ingkang dipun ajangi pakêmpalan Trêsna Praja, angrêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Ing salêbêtipun Narpawandawa kèndêl wau, pangrèh amanoni kawontênan warni kalih, ingkang atêgês kosokwangsul, satunggal kawontênan badhe nyênêngakên manah, satunggalipun nyêdhihakên. Kawontênan ingkang nyênêngakên inggih punika badhe thukulipun rad bale agung, ingkang sampun dangu dados idham -idhamanipun para kawula isining praja Surakarta. Pangrèh mirêng yakin yèn bale agung wau badhe tumuntên ngadêg, ing têmbe manawi rad bale agung punika sampun kalampahan lair, tamtu kemawon tindak tandukipun nagari badhe sagêd
ingkang sagêd nyumêrêpi, sanadyan sadhengah tiyang ugi sagêd nyumêrêpi kadospundi cak-cakanipun nagari anggènipun ngasta kêmudhining praja, namung kemawon sadhèrèk, pamirêngipun pangrèh taksih wontên gothangipun sakêdhik, dene lairipun rad bale agung wau dèrèng sangkêp prabotipun, inggih punika bab anggènipun dèrèng angsal wawênang onschendbaarheid ananging Narpawandawa pitados, manawi amung bab onschendbaarheid kemawon, ing têmbe tamtu angsal piyambak, awit botên wontên utawi dèrèng wontên têtuladanipun satunggiling
bêbadan ingkang makatên wau tanpa wawênang onschendbaarheid dening punika pancèn sampun dados gêgandhenganipun, minôngka prabot.
Sadhèrèk, samangke punapa ta kawontênan ingkang nyêdhihakên manah, inggih punika bab lêbêtipun arta nagari, kapetang kathah sangêt sudanipun, pamirêngipun pangrèh nagari ngantos acomprang-camprèng. Ing ngriki gumyahing ngakathah ingkang dados sêkar lathi, bab suwunan sudaning paos kabudidayan, botên dumunung nyambut, dados têgêsipun ambibrah prajangjian, ingkang sampun dipun sanggêmi. Môngka nalika jaman mubra-mubru, para kabudidayan sami asugih arta, babarpisan botên wontên rêmbag suwunan ngindhaki sêsanggènipun paos, ewadene sanadyan makatêna Narpawandawa mastani dèrèng nama kêsangêtên, amargi kawontênan gêsangipun para kabudidayan ing wêkdal sapunika pancèn inggih nama rêkaos, namung sarêng wontên suwunan malih nyuwun ewahing tatanan paos anyar, (Herziening van pacht) ingkang tundonipun inggih namung sak badhe nyuda paos, dèrèng ngantos rampung panatanipun, lajêng wontên suwunan malih sudanipun paos, ingkang botên sakêdhik petangipun, sarta dipun wiwiti sapunika, makatên wau Narpawandawa mastani yèn katingal ambujêng bêtahipun piyambak, botên ngèngêti cêkaping bêtahipun nagari, lan rêkaosing kiwa têngên, ingkang lajêng dipun sanggèni paos anyar, utawi wêwah paosipun, amila inggih tamtu kemawon yèn lajêng nukulakên botên narimahipun kiwa têngên, sarta tumrapipun nagari inggih tamtu ribêt panindakipun, sabab dèrèng samêkta, jalaran suwunan sudan paos wau kawiwitan sapunika. Amila Narpawandawa angajêng-ajêng mugi nagari utawi pamarentah sagêda waspada, saha kaparêng anggalih ingkang yêktosan, sampun namung mituruti kemawon, supados sagêd narimahakên ing sadayanipun.
Sadhèrèk, nitik gumêlaring kawontênan, ingkang cocog kalihan pangandikanipun para sarjana, lampahing krisis donya katingal taksih dèrèng mêndha, punika Narpawandawa prêlu
Kèndêl sawatawis, mudha pangarsa nglajêngakên pangandika, miturut agendha ôngka I
nêtêpakên pèngêtan parêpatan agêng taunan ingkang kapêngkêr (sampun kawrat ing organ taun 1932 ôngka 5,6,7,8) punapa sampun lêrês. Para warga mangsuli bilih sampun lêrês, lajêng katêtêpakên.
Agendha ôngka II maos palapuran taunan. Panitra I lajêng maos palapuran taunan kados ing ngandhap punika. Taksih wontên sambêtipun.
Nuwun, kula Radèn Ngabèi Mangun Hartana, lid kawrat pratôndha kaping 20 Dhesèmbêr 1931 ôngka 607, (sampun anampèni organ Narpawandawa ôngka 3-4 Marêt, April 1934, ingkang ngêwrat sêsorahipun R.M.Ng. Purwasastra nalika ing dintên Saptu sontên tanggal kaping 10-11 Marêt 1934, punapa ingkang dados wosing sêdya kula angrujuki, saha sasagêd-sagêd ambiyantu sagêdipun kasêmbadan saparlunipun, ananging kadospundi sarana utawi ular-ularipun sagêdipun kasêmbadan praja dalêm sampun kalajêng-lajêng thoklak-thaklik, pamanggih kula para santana dalêm dalah putra-putranipun ingkang angguran (dèrèng dados abdi dalêm) parlu dipun opèni utawi kakukup dening nagari utawi kraton langkung rumiyin, lajêng kaparingan kuwajiban utawi pandamêlan mawi kaparingan balônja sapantêsipun, panatanipun kados ing ngandhap punika.
Ha. Para santana dalêm dalah putra-putranipun ingkang wêdalan saking pamulangan Opleiding saha H.B.S. sasaminipun, sadèrèngipun kakarsakakên dados abdi dalêm, kadhawuhan sinau pandamêlan ingkang badhe dipun lampahi, mawi kaparingan tulah samurwatipun, utawi miturut tatanan tulah, manawi wontên lowongan abdi dalêm ingkang pangkat mantri pulisi, mantri anom sasaminipun, katêtêpakên minôngka pancadan anggènipun kakarsakakên dados abdi dalêm.
Na. Ingkang wêdalan saking pamulangan A.M.S., MULO., EUR.A.B.S. sadèrèngipun katêtêpakên dados abdi dalêm, tumindakipun kados aksara ha. Wiwitipun katêtêpakên dados abdi alêm, kawiwitan carik garap kantor kapatihan [ka...]
[...patihan] kraton. Carik prangrèh praja ingkang pangkat I lurah kabupatèn nayaka jawi lêbêt dalah anon-anonipun.
Ca. Ingkang wêdalan saking pamulangan H.I.S. sasaminipun, tumindakipun sakawit ugi kados aksara ha. Anggèning nêtêpakên dados abdi dalêm, kawiwitan saking pangkat carik pangrèh praja pangkat II lurah kampung, bêkêl jajar sasaminipun.
Ra. Ingkang wêdalan saking pamulangan ôngka II sadèrèngipun katêtêpakên dados abdi dalêm, kadhawuhan magang langkung rumiyin, manggèn ing pundi saprayoginipun, mawi kaparingan pasangon kangge adêging magang sabên wulan kathahipun nyumanggakakên kaparêngipun nagari utawi kraton, namung katamtokakên sowan sabên dintên sinau pandamêlan ingkang badhe dipun lampahi, wiwitipun katêtêpakên dados punggawa nagari utawi kraton, kawiwitan: kamisêpuh utawi carik kalurahan kampung, punakawan ing kraton, abdi kapatihan ingkang pangkat bêkêl sasaminipun, jagawèsthi, kêbayan kampung, utawi kabupatèn-kabupatèn sasaminipun.
Ka. Ingkang botên gadhah kursus saking pamulangan-pamulangan, jajar sasaminipun, utawi punakawan kraton, ingkang sanès pangkat nèwu, utawi bêkêl.
Da. Wêdalan saking pamulangan Rechtschool utawi ingkang pikantuk titêl Mr. Dr. punapadene saking
Ta. Kajawi ngimpu (ngopèni) santana dalêm ingkang angguran (dèrèng kaparingan pandamêlan sarta balônja), para abdi dalêm ingkang sakawit baku lênggah sabin, manawi ajal, utawi sabab saking sêpuh, parlu warisipun anak ingkang nyêkapi kagêntosakên kalungguhanipun, utawi kaganjar sanèsipun pangkat, manawi katindakakên makatên, ambokmanawi nyuda paliyasing kalabêndu, amêwahi sêtyanipun para abdi dalêm ingkang sakawit tumut labêt ing kraton.
Sa. Balanjanipun abdi dalêm, golongan numbak kêncêng, anon-anon jawi lêbêt, kalêstantunakên kados ingkang sampun, botên mawi kapundhutan pajêg pamêdal sapiturutipun.
Wa. Golongan garap kraton, kantor kapatihan, garap kabupatèn, kabupatèn, pulisi sagolonganipun, kartipraja, marêkwèsên, tuwin sanèsipun, balanjanipun katata malih, kangge têtêping balônja botên mawi indhakan, sarta botên kapundhutan pajêg pamêdal sasaminipun, ingkang lêstantun nyanggi pajêg pamêdal, utawi kaskaya, namung kawula dalêm ingkang manggèn manggaota wontên salêbêtipun bawah dalêm sarta bojonipun ingkang ngrangkêp manggaota gantos, dagang sasaminipun, para abdi dalêm garap ingkang nindakakên mupu asiling nagari sagêd kasuda cacahipun ingkang sagêd dados jalaran suda wêdalipun arta nagari.
La. Sadaya pasitèn utawi pemahan, ingkang kadalêman para putra-putri dalêm, kangge kantoran dalah ingkang kadalêman pêpatih dalêm. Kabupatèn pangrèh praja, kawêdanan, asistèn wadana, sakolahan, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang dados prabot kaparluan nagari, botên nyanggi pajêg pemahan, utawi pasitèn. Ingkang botên kangge kados ing nginggil, sintêna kemawon ingkang manggèn utawi majibi, inggih katamtokakên nyanggi pajêg pasitèn kados ingkang sampun kalampahan.
Atur pamanggih kula ing nginggil sawêg dumugi samantên, manawi sanès dintên utawi wulan thukul pamanggih malih badhe kula aturakên, ewadene nyumanggakakên pangrèhing Narpawandawa.§ Urunan rêmbag ing nginggil punika, mangsanipun ingkang sawêg mutrapacèni.
Mangun Hartana. [Hartana...]
Katur Panitraning Organ Narpawandawa, Panjênênganipun Radèn Mas Ngabèi Purwasastra
Kula nuwun, kula sampun anyumêrêpi organ Narpawandawa, ôngka 3-4 ing taun 1934, kaca 34, wontên suraosipun ingkang amarak-marakakên usulipun sadhèrèk warga, sarèhning samangke cacahipun para santana dalêm saya kathah, langkung malih ingkang perangan alit-alit, sarta ingkang kathah-kathah sami botên suwita, dene pamanggènipun salong wontên sajawining gupêrmèn Surakarta. Punika manawi wontên parlunipun lajêng rêkaos anggèning badhe lapur dhatêng kawadananipun. Amargi botên mangrêtos. Amila pamanggihipun sadhèrèk wau, upami sapunika wontên kaparêng dalêm angwontênakên wadana sinatriya kadosdene ing Mangkunagaran, parlunipun supados anggampilakên tumindaking palapuran, utawi kaparluan sanès-sanèsipun, punika pamanggihipun sadhèrèk warga Narpawandawa kadospundi.
Awit saking punika, mênggah usulipun sadhèrèk warga kasbut ing nginggil wau pancèn lêrês, amargi manawi botên kalèntu, tatananipun para santana dalêm wau, ingkang sampun, rèhing wadana namung miturut ingkang rama, ibu sarta eyang, môngka racak-racakipun awis ingkang mèngêti, langkung malih ingkang maligi gêgriya wontên môncapraja, sampun tamtu saya rêkaos anggèning badhe nyumêrêpi, mila saking pamanggih kula saupami wontên kaparênging karsa dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhakên wêwaton pilah-pilahing kawadananipun para santana dalêm, punika kula sakalangkung andhèrèk jumurung, ananging manawi ngawontênakên wadana sinatriya piyambak- piyambak kadosdene tatanan ing kadipatèn Mangkunagaran, kula botên mupakat, prayoginipun lajêng kalêstarèkakên kados lami kemawon (madana ing kawadanan kiwa saha têngên) namung pamerang kados botên wontên pakèwêdipun manawi kapiridakên kalihan tatanan ing kadipatèn Mangkunagaran, upaminipun kados ing ngandhap punika:
1. Para putra-putri dalêm, pangeran santana, riya nginggil, riya ngandhap sarta santana panji wayah buyut, lêstari miturut dhawuhing timbalan dalêm, amargi mirid ingkang sampun, sapintên wontênipun sadaya wau lajêng kapalih, ingkang sapalih kiwa,
ingkang sapalih têngên, kangge sisihan, dene santana sanès-sanèsipun ingkang botên kasbut ing nginggil lajêng kapilah makatên.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat Jawi ing Kartasura, tuwin darah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III. V. VII. XI sami madana ing kawadanan putra santana dalêm kiwa.
4. Darah dalêm ingkang gêgayutan kalih utawi tiga, punika mêndhêt ingkang cêlak gratipun, nanging manawi sami lajêng mêndhêt aluran saking eyangipun putra dalêm kakung. Manawi eyangipun wau sami putra dalêm kakung, utawi putri punika mêndhêt aluran ingkang sêpuh awunipun, kados upaminipun canggah dalêm kaping III ngrangkêp canggah kaping IV punika lajêng ngangge wêwaton canggah dalêm kaping III makatên sapiturutipun.
Kula nuwun, mênggah pandamêl kula papilahan kasêbut ing nginggil wau, namung trimah lowung kangge ular-ularing panggalihan, botên langkung kirang langkunging pamanggih kula wau namung kula sumanggakakên panggalihanipun para sadhèrèk warga Narpawandawa.
Nalika parêpatan agêng taunan kapêngkêr punika (kaping 15/16- 5-34) mudha pangarsa kita amêdhar sabda, bab kawontênanipun krisis donya, kawawas taksih dèrèng sagêd tumuntên mêndha. Manawi têmbung krisis makatên para warga têmtunipun inggih sampun botên sami kêkilapan têgêsipun, anamung sabab-sabab dumadosipun lajêng wontên krisis wau, punika kados prêlu dipun uningani, amargi soka sampun uninga sababipun, punika tamtu lajêng mapan panggalihipun, botên kagèt yèn kataman dayaning krisis wau. Mênggah sabab-sabab tuwuhipun môngsa krisis, miturut sêsêrêpanipun [sê...]
[...sêrêpanipun] satunggiling sadhèrèk, ingkang kabèbèr wontên ing kalawarti kawruh, makatên:
Miturut pitêdahipun para sagêd, ing donya punika sampun kacathêtan, kados kenging dipun tamtokakên sabên sadasa taun tamtu wontên krisis. Miturut cathêtan ing abad XIX dados pasêksèn lêrêsipun pamanggih wau, inggih punika salêbêtipun abad wau wontên krisis ing taun 1826, 1836, 1839, 1847, 1857, 1866, 1873 salajêngipun, wondene sabab ingkang anjalari wontên krisis punika warni-warni sangêt. Kala ing abad XIX kacathêt ingkang anjalari tuwuhipun krisis punika sababipun saking cidranipun pamêdal têtanèn. Ingkang jalaran saking arubirunipun môngsa srêngenge, ingkang bab punika miturut petang dumados mèh ajêg sabên sadasa taun, punika mirib kados wêwatonipun para sudagaran Jawi ingkang dados wawasan sae awoning padagangan umum inggih wêwaton têtanèn. Panenan sagêd sae sarta botên cidra wancinipun, lampahing padagangan inggih sae, kosokwangsulipun manawi kirang sae sarta dhawah botên tamtu, inggih lajêng nuwuhakên paèthèn. Namung bedanipun ingkang kapratelakakên ingkang kantun punika kalêbêt paèthèn alit utawi sabageaning donya. Namung prêlunipun kapratelakakên kangge pasêksèn èmpêripun kalihan pawêcanipun sarjana ingkang damêl panaliti kados kapratelakakên ing nginggil. Inggih punika Propesor Jevons.
Kados pratelan ing nginggil, paèthèn punika kenging dipun pêsthèkakên wanci lan sababipun sarana prasaja sangêt, nanging miturut pamanggihipun para sarjana sanèsipun ingkang ahli ekonomi, bab krisis punika botên jlêkèthèk makatên, nanging kathah sangêt sabab-sabab sanèsipun ingkang gêgayutan sarta dados titikaning pamêca lan panaliti, upaminipun miturut buku karanganipun Prof. Charles Gide ing pawiyatan luhur, ing Paris, babing Principles of political Economy.
Umumipun sabên krisis adhêdhasar bab prêmati, kados ta: sangking kathahipun barang (Productie) kaprêluaning ngagêsang warni-warni utawi salah satunggal, nanging barang punika wigatos sangêt ingatasing bêtahing bêbrayan. Upaminipun: têdha baku [ba...]
[...ku] (gandum) D.S. (Kapital, punika kacêtha ing panaliti saking kêkathahên (Overproductie) utawi kêsêkêdhikên, wontên kalanipun kêsêkêdhikên (kêkirangan) punika inggih ambêbayani, sanadyan bêbayanipun botên sami kados manawi kêkathahên barang (Overproductie) awit umumipun manawi kêkathahên barang (Overproductie) punika ingkang adhakan sangêt nuwuhakên krisis, malah wontên ingkang mastani satunggaling sêsakit ingatasipun indhustri ingkang modhèrên. Panganggêp punika botên namung cèthèk samantên kemawon, nanging makatên punika satunggiling gancaraning cara kapitalistis.
Kamajênganipun prodhuksi ingkang jêmbar, anggitan-anggitan enggal, sarta gampilipun usung-usung (transportatie) pabrik-pabrik sagêd grujugakên barang-barang damêlanipun ing pêkên, ngantos anjomplangakên timbanganipun ingkang ngangge babaranipun barang kathah sangêt, nglangkungi kêbêtahanipun ingkang ngangge. Punapa makatên punika botên sabab saking kêbêtahanipun manungsa ngangge barang namung cêkap samantên botên gadhah kamajêngan, punika botên makatên. Têgêsipun tiyang satunggal cêkap ngangge topi satunggal ngantos sêtaun, sabab topi wau sêtaun dèrèng bobrok, sabab sajatosipun pajêngipun sêsadean punika gumantung dhatêng têtiyang ingkang gadhah rêdana cêkap kathahipun kangge tumbas barang-barang wau, awit botên mokal tiyang ingkang cêkap artanipun gadhah jam 1/2 dhosin, nanging anggèning ngangge inggih namung satunggal-satunggal gêgêntosan, makatên sapiturutipun. Dados sapunika têtandhinganipun babaraning barang, napsu têtumbas, kalihan gadhahanipun arta, indhak utawi ajêgipun pamêdal.
La punapa asilipun tiyang ing nagari botên mindhak kados thukulipun pabrik-pabrik dalah sêngkutipun ngêdalakên barang, punika têrang botên satimbang, têgêsipun thukuling pabrik saya kathah lan babaranipun makatên ugi. Kangge upami mariksanana thukulipun pabrik rokok ing tanah Jawi dalah babaranipun rokok, katimbang kalihan kala sadasa taun kapêngkêr, bokmanawi sakêdhikipun mindhak 200 prêsèn, punika tumrap ing tanah Jawi (dados thukuling pabrik dalah babaranipun langkung kathah sangêt katimbang indhaking pangasilanipun tiyang).
Sasampunipun makatên sapunika malah wontên rekadayanipun nagari-nagari agung [a...]
[...gung] sami ngrekadaya nutup korining pêkênipun sampun ngantos kalêbêtan barang saking mônca, nanging kosokwangsulipun rekadaya ngêdalakên barang-barangipun pajênga malêbêt ambanjiri nagari sanès. Rekadaya ingkang nunggil tuju lajêng bêntusan nuwuhakên pêpêt ilining barang dhatêng sajawining nagari tumpuk-tumpuk wontên salêbêting nagari, sasampunipun makatên para pabrikan rumaos kajudhêgan barangipun tumpuk-undhung, mêsthinipun inggih budidaya reka punapa sagêdipun tumpukan barang wau dipun angge dhatêng para ingkang ngangge (Goncunmeten) reka kangge nuwuhakên kêpêksa kêpengin lajêng ngandhapakên rêgining barang babaran ingkang tumpuk-tumpuk wau, sarta kaparêng saking sêkêdhik
kabudidayanipun, woh kalih warni ing nginggil punika sagêd nuwuhakên pangangguran, awit samôngsa kabudidayan suda bathinipun, mêsthi nyuda wêdaling wragadipun, tumraping para punggawa inggih botên lêpat saking pasudan, langkung malih manawi kabudidayanipun jatuh, sadaya punggawa lajêng kemawon dados pangangguran. Makatên punika inggih satunggaling sabab munculipun krisis, sabab ingkang kapratelakakên ing nginggil kalihan cêkak punika salah satunggil sabab jalaran tuwuhipun krisis saking kêkathahên pamêdal (babaran) miturut adat jalaran punika botên sagêd saking kosokwangsulipun upaminipun jalaraning cêndhèk, saka munggah, nanging bab krisis sagêd makatên namung sanepanipun, jalaraning diarani rêsik marga ananing rêgêd. Dene bab wau inggih punika krisis ingkang jalaran saking kêkirangan barang-barang (kêkirangan pamêdalipun) upaminipun makatên, krisis makatên punika dumados nalika wontên brontakan ing Amerikah nêdha mardika, pêthal saking panguwaosipun karajan Inggris. Ingkang kawêntar karan krisis kapas (cotton famine) wêkdal wau kathah nagari ing bawana Eropah ingkang bêtah kapas saking Amerikah, môngka kabêkta sabab wontênipun pêrang sipil punika Amerikah botên sagêd ngêdalakên kapas kathah kangge nyêkapi kabêtahan wau, wasananipun pabrik-pabrik kantunkatun. ing Eropah kêkirangan barang badhe, ngantos nuwuhakên pabrik wau sami nyuda panyambutdamêlipun utawi tutup. Salajêngipun nukulakên pangangguran maèwu-èwu dados tuwuh krisis ingkang sababipun ingkang panjang lajêng amor misah kalihan ingkang kapratelakakên ing ngajêng, namung baku kawitanipun [ka...]
[...witanipun] sabab. Ingkang rumiyin saking kêkathahên barang, ingkang
nampèni murid enggal saking jawi kangge klas I amargi sampun kêbak papanipun, ingkang sagêd katampèn murid kangge klas II sapanginggil, manawi taksih wontên papanipun. Saha sarèhning wêkdal punika sawêg nyarêngi masa rêkaos, amila kaparênging karsa dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tumrap ing Pamardi Siwi Frobelklassen kasuwak sadaya, tumindakipun dipun wiwiti lêbêtan taun 1934 punika kasuwak botên dipun wontêni Frobelklasse I ingkang katamtokakên wontên ing Frobelklasse II namung lare ingkang sakêdhikipun umur 4 taun, sêpuh-sêpuhipun 5 taun, kathah-kathahipun sagêd nampèni murid enggal cacah 40 dene anggèning kagungan dalêm pamulangan anampèni para lare ingkang badhe sinau katata kados ing ngandhap punika:
1. Putra wayah buyut dalêm, tanggal kaping 4 Juni 1934 jam 11 dumugi jam 12 siyang.
2. Canggah dalêm, saha anakipun canggah dalêm, 5 Juni 1934 jam 11 dumugi jam 12 siyang.
3. Anakipun abdi dalêm, tanggal kaping 6 Juni 1934 jam 11 Juni dumugi jam 12 siyang.
1. Putra wayah buyut dalêm, tanggal kaping 8 Juni 1934 jam 11 dumugi jam 12 siyang.
2. Canggah dalêm, saha anakipun canggah dalêm, tanggal kaping 9 Juni jam 11 dumugi jam 12 siyang.
3. Anakipun abdi dalêm, tanggal kaping 11 Juni jam 11 dumugi jam 12 siyang.
1. Putra wayah buyut dalêm, tanggal kaping 12 Juni 1934 jam 9 dumugi jam 10 enjing.
2. Canggah dalêm, saha anakipun canggah dalêm, kaping 13 Juni '34 jam 9 dumugi jam 10 enjing.
utawi anakipun, dintên saha wanci kasêbut nginggil lajêng aprasabêna dhumatêng kapala guru pamulangan wau badhe dipun cathêti rumiyin, kanthi lare ingkang dipun lêbêtakên, sarta ambêkta ampilanipun sêrat pikêkah dalah sêrat pratôndha cacaran, amung tumrap anakipun santana canggah dalêm sarta anakipun abdi dalêm, kêdah mawi dipun têmênakên dening lurah kampung ingkang ambawahakên.
Murid enggal sadaya wau sawêg dipun cathêti rumiyin, kapala guru lajêng badhe nêmtokakên dintên wangsulipun para tiyang sêpuhipun murid, parlu tampi katrangan têmtuning katampèn utawi botên.
Manawi anggèning prasabên dhatêng kapala guru botên sagêd anêtêpi dintên ingkang katamtokakên dening kumisi, punika sagêd botên katampèn.
Wacaka: Bratadipura. Wisesa: Kusumabrata.
Nuwun, pangrèh Narpawandawa nampèni sêratipun kumisi, ingkang kapatah manah sakolahipun putra santana dalêm, wara-wara bab badhe wontênipun yasan dalêm kursus anyêpêng bale griya (Huishouding) manggèn ing salêbêtipun kadhaton, murih têrangipun sêrat saking kumisi wau turunanipun kaêwrat ing organ ngriki, kados ing ngandhap punika:
Sêratipun kumisi ingkang kapatah manah sakolahipun putra santana dalêm, matur pakêmpalan Narpawandawa.
Nuwun, kumisi ngaturi uninga, benjing wulan Agustus ngajêng punika, putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah sampun tamat pasinaonipun wontên kagungan dalêm pamulangan Pamardi Putri, kaparênging karsa dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang
Huishouding wontên salêbêtipun kadhaton, dene ingkang dipun wulangakên kados ing ngandhap punika:
1. Basa Jawi, 2. Basa Walandi} nglajêngakên. 3. Basa Inggris, 4. Olah-olah. 5. Nênun, dondom-dondom, damêl sandhangan lare sasaminipun. 6. Girahi sarta nyêtrik (waschbehandeling en
Salêbêtipun Wulan Sapar Dumugi Têngahaning Wulan Mulud, Ing Taun Wawu Ôngka 1865, Dintên Sae Kangge Samukawis Kados ing Ngandhap Punika
1. Tanggal kaping 2: Kêmis Lêgi, Gumbrêg, Hyang Uma, dangu, paningron, satriya wibawa, lakuning lintang, sanggar waringin, sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam: 8.24, Jabrail rijêki, utawi jam 3.36 siyang, dumugi
macan katawang, sangat wiwit jam 10.48 siyang, dumugi jam 1.12,
Tanggal kaping 22: Rêbo Lêgi, julungwangi, Hyang Endra, mawulu, gigis, sri tumurun paturon, sumur sinaba, aras kêmbang, dêmang kandhuruan, sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24, Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Ahmad slamêt.
Salêbêtipun wulan-wulan ing taun Wawu ôngka 1865, dintên sae wontên kalih kados ing ngandhap punika:
1. Tanggal kaping 17: Sabtu Kliwon, Kuningan, Hyang Endra, mawulu, dadi, tunggaksêmi, lakuning bumi, sanggar waringin, sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24 Jabrail rijêki, utawi jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Amad slamêt. Sambêtipun kapacak organ wulan ngajêng.
Sok wonga sing precaya yèn Gusti Yésus kuwi Juru Slamet kaya janjiné Gusti Allah, wong mau dadi putrané Allah, lan sok wonga sing tresna marang Sang Rama kuwi uga tresna marang Putrané Sang Rama.
5:2 Titikané yèn kita tresna marang para putrané Allah, yakuwi menawa kita tresna marang Gusti Allah lan nglakoni pepakoné kabèh.
5:3 Awit tresna marang Allah kuwi tegesé netepi dhawuh-dhawuhé kabèh. Mangka dhawuh-dhawuhé mau tumraping kita ora abot,
5:4 merga saben wong sing dadi putraning Allah kuwagang nelukaké donya. Enggon kita nelukaké donya mau merga precaya kita marang Gusti Yésus.
5:5 Sapa ta sing bisa ngalahaké pialaning jagad, kejaba wong sing precaya, yèn Yésus Kristus kuwi Putraning Allah?
5:6 Gusti Yésus Kristus rawuhé ing jagad mbaptis ngagem banyu lan rahé sarirané sing disédani. Ora mung banyu waé, nanging banyu lan rah. Rohé Allah piyambak neksèni yèn pancèn mengkono, awit Roh kuwi ora tau goroh.
5:8 Rohé Allah, banyu lan getih, telu-teluné paseksiné padha.
5:9 Kita padha ngandel karo paseksiné manungsa, mangka paseksiné Gusti Allah luwih kuwat. Lan iya pancèn mengkono paseksiné Gusti Allah bab Putrané.
5:10 Mulané wong sing precaya marang Putraning Allah, wis kaparingan paseksi mau ana ing batiné. Wong sing ora precaya marang Gusti Allah, kuwi nganggep yèn Panjenengané dora, awit ora ngandel karo paseksi sing wis kalairaké déning Gusti Allah ing ngatasé Sang Putra.
5:11 Paseksiné Gusti Allah mau mengkéné: Allah wis maringi kita urip sejati sing sipaté langgeng, lan urip langgeng kuwi etuké ana ing Sang Putra.
5:12 Sapa sing nduwèni Sang Putra, kuwi nduwèni urip sing sejati, yakuwi urip langgeng; lan wong sing ora nduwèni Sang Putra, iya ora nduwèni urip langgeng mau.
5:13 Enggonku nulis prekara iki mau kabèh marang kowé, supaya kowé sing padha precaya marang Putraning Allah, padha ngertia, yèn kowé kabèh kuwi padha nduwèni urip langgeng.
5:14 Lan kita klawan kendel wani sowan ana ing ngarsané Gusti Allah, merga Panjenengané nyembadani apa waé sing kita suwun, sing nyondhongi ing kersané.
5:15 Sarèhné kita ngerti yèn Panjenengané nyembadani marang panyuwun kita bab apa waé, dadi kita uga ngerti yèn apa sing kita suwun mau wis diparingaké.
5:16 Yèn kowé weruh sedulurmu wong precaya gawé dosa sing ora nekakaké pati langgeng, ndedongaa marang Gusti Allah, temah Panjenengané bakal maringi urip marang wong mau. Kuwi tumraping wong sing dosané ora nekakaké pati langgeng. Nanging iya ana dosa sing nekakaké pati langgeng; tumraping dosa kuwi aku ora akon ndongakaké marang Gusti Allah.
5:17 Sakèhing piala kuwi dosa, nanging ana dosa sing ora nekakaké pati.
5:18 Kita ngerti yèn wong sing wis dadi para putraning Allah kuwi ora nglakoni dosa, awit kaayoman déning Putraning Allah, temah ora bisa kagepok déning Iblis.
5:19 Kita ngerti yèn asal kita iki saka ing Allah. Senajan sajagad kabèh kawengku déning Iblis.
5:20 Nanging kita sumurup yèn Putraning Allah wis rawuh ing jagad. Panjenengané wis maringi pangerti marang kita, supaya kita wanuh marang Gusti Allah sing sejati. Urip kita iki tetunggilan karo Gusti Allah sing sejati mau ana ing Kang Putra Yésus Kristus, Panjenengané kuwi Allah sejati; iya Panjenengané kuwi urip sejati sing langgeng.
5:21 Hé, anak-anakku! Padha ngedohana sakèhing
konco2 kabeh rembugan piye carane ngrawat peninggalan sejarah supoyo tetep apik lan lestari.
Balas	Penyo(Karangmulyo-Purwodadi) berkata:	Mei 10, 2012 pukul 9:03 pm	Purworejo pancennipun sae sanget,ananging ingkang maringi tulisan
askum nyuwun sewu: pwrjo berirama panci endah saestu<<<<<<<< bedug purwrjo paling ageng sak ndonyo .katur mas budhi setyawan nyuwun sewu njih'asal usul kayunipun menawi saget
Gambar Burung Merpati Cito Gambar Burung Merpati Gambar Burung Merpati Liar Gambar Burung Merpati Terbang Tinggi
KOLEKSI GAMBAR BURUNG GELATIK GAMBAR BURUNG GELATIK DI POHON Burung gelatik
Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” :Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :
Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
berikut :Wejangan keempat :Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane (nalare) manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi saguning kahanan.
meliputi seluruh swasana.Wejangan keenam :Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durung
kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming manungsa urip),
kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
renungkan wejangan ke delapan dari”Wirid Wolung Pangkat” sebagai berikut :8. Wejangan paseksen :yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
karodadi ujung Asia duw? Austron?sia Kawi-Sprache dadi P?nget: r?latif. Kidul-w?
karolatar Jawa di sandiwara padunung saka sing Panjenengan paling ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi bisa ing
dimangarteni Jawa kab?h Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing
rizalihadi berkata:	April 17, 2009 pukul 11:03 am	om, nuwun sewu. badhe nyuwun ijolan link. angsal boten. Kula badhe ndamel blog ingkang isinipun namung babagan jawi kemawon. matur nuwun.. http://
Alesan piye, wong iki ae ngeblog minjem netbook kakangku um hahahaha... halaahhhh sing wingi tri kui nomer utama ku um, nggak pernah ganti nomer aku, urgent'ne enek gratifikasine ora iki? wkwkwkwkwk
kinanipun kabage dados 4 golongan, inggih punika 1. bôngsa brahmana, 2. bôngsa satriya, 3. bôngsa wesya, 4. bôngsa sudra. Kawan bôngsa wau ingkang dados pandam pangayomanipun punika para satriya, amila angsal pangaji-aji trah-tumêrah ngantos dumugi sapriki, sabab dening para satriya wau sami tuhu ing wacana, anêtêpi bawa lêsananipun, dados manawi sampun kawiyos kasagahanipun, sampun malih ingkang dhawah ing sakit, nadyan dumugining tiwas dipun lampahi kalayan sênêng eklasing panggalih, awit tiyang nêtêpi dhatêng sêsanggêmanipun piyambak, punika luhur, minôngka kangge tondhening dêdongengan, 1. Radèn Dewabrata, pangeran adipati anom ing Ngastinapura, 2. satriya panêngahing Pandhawa inggih Radèn Arjuna, andharanipun pêthikan [pêthi...]
[...kan] saking sêrat Mahabarata, kados ing ngandhap punika.
Radèn Dewabrata, ugi apêparab Radèn Gagadhata,Ganggadhata. punika putranipun Prabu Santanu nata ing Ngastinapura, miyos saking pramèswari Dèwi Gangga, warninipun sakalangkung pêkik, botên siwah kalihan ingkang rama, makatên ugi lêlagehan, panggalihan, tuwin kasagêdanipun, dêdêg pangadêgipun sambada amantêsi, Sang Dewabrata punika putus dhatêng sawarnining kawruh kasampurnan, tuwin kawruh kalairan, anelakakên bilih botên kewran dhatêng kawruh agal alus, têtêp dhatêng sêsanggêman tuwin agami, karosan sarta kasêktènipun langkung saking bobot, amila inggih dados
sampun timbang kalihan Sang Rama Bargawa, ingkang sakalangkung sêkti môndraguna. Kajawi putus dhatêng salir kawruh, ugi amumpuni dhatêng kawruh kawajibaning narendra.
Kacariyos, samuksanipun Dèwi Gangga wangsul dhatêng karang kawidadarèn, Sang Prabu Santanu sakalangkung sêngkêl ing panggalih, ingkang minôngka panglipur amung miyos babêdhag dhatêng ing wana. Anuju satunggaling dintên sang prabu ambêbêdhag buron wana ngantos dumugi satêpining lèpèn Jamuna, ing ngiku sang prabu mirsa
gandanipun arum angambar, dhasar manis èsêmipun, wanodya wau atmajanipun juru misaya mina, nama Dèwi Satyawati, sang prabu dahat kagiwang ing galih, kapencut ngantos akêdhèp têsmak anggèning mandêng, wêkasan mosik panggalihipun, kaparêng badhe anggarwa dhatêng wanodya wau, nanging sarêng kadhawuhakên dhatêng sudarmanipun sang dèwi, awrat sangêt kêkudangan utawi bêbananipun juru misaya mina, inggih punika manawi sang prabu karsa anggarwa sutanipun èstri, ing têmbe bilih pêputra kakung dipun wênangna jumênêng nata gumantos kaprabon, sarta sang prabu sampun ngantos damêl calon sanèsipun, kajawi atmajanipun Dèwi Satyawati. Sasampunipun sang prabu midhangêt aturipun juru misaya mina, sanadyan kasmaranipun dhatêng sang dèwi sakalangkung sangêt, ewadene panyuwunipun juru misaya
punapa ingkang dados sêngkêling panggalihipun [panggalihipu...]
[...n] ingkang rama, saking lantiping panggalihipun, kanthi dipun lalar- lalar ing salêbêting batos, tumuntên manggihi nayaka sêpuh kêkasihipun ingkang rama, dhinêdhês-dhêdhês punapa baya ingkang dados witing prihatosipun sang prabu. Dangu-dangu ingkang dipun dhêdhês-dhêdhês matur walèh mulabukaning lêlampahan, anggènipun sang prabu badhe mundhut garwa Dèwi Satyawati, nanging awrat sangêt bêbananing sudarmanipun, satêlasing aturipun nayaka sêpuh, sang prabu anom mlajêng têdhak dhatêng ing griyanipun juru misaya mina, kadhèrèkakên para pinisêpuh pangajênging para satriya ing Ngastinapura, sarêng sadaya sampun sami satata lênggah, juru misaya mina matur: dhuh gusti bêbanthènging para satriya, têtela bilih paduka punika agêng pangwasanipun, awit putranipun Sang Prabu Santanu namung paduka piyambak, mênggah wigatosipun rawuh paduka punika kawula ugi sampun mangrêtos, amila kawula ing mangke badhe matur prasaja kemawon, sanadyan putrinipun Bathara Endra pisan ingkang dipun lamar rama paduka sang prabu, môngka botên saèstu kadadosan, jalaran saking eloking bêbana, ingkang minôngka têtumbasaning badhe pangantèn èstri, sayêktosipun tamtu badhe kaduwung, ananging kawuningana radèn, tiyang agung ingkang nurasakên pun Satyawati, kautamanipun ugi satimbang kalihan paduka, sarta sampun nate ngandikakakên sakathahing kautamanipun rama paduka sang prabu, punapadene ugi ngandika, bilih ingkang pantês dados tatimbanganipun Satyawati punika namung rama paduka. Malah kala rumiyin sampun nate wontên brahmarsi apêparab Rêsi Asita, nglamar pun Satyawati, kawula wangsulakên, amargi wontên pakèwêdipun, inggih punika botên lêga manah kawula manawi wontên sutanipun kuwalon, ingkang makèwêdi anakipun jalêr pun Satyawati, dhuh gusti, inggih namung punika atur kawula, mugi paduka angêgungna pangapuntên.
Sarèhning Sang Dewabrata sangêt kêpenginipun badhe adamêl bingahing panggalihipun ingkang rama, sasampunipun midhangêtakên aturipun juru misana mina, lajêng ngandika wontên ing sangajênging para nayaka agung, ingkang sami andhèrèkakên, makatên: he, para têtungguling manungsa kang padha ana ing kene kabèh, mara padha sêksènana prasêtyaningsun, satêmêne durung tau ana, utawa ora bakal ana wong wani prasêtya kaya ingsun. He, juru misaya mina, kêkudanganira marang Satyawati kaya kang wus [wu...]
[...s] sira wêdharake mau, sun pituruti, anak lanang kang bakal dilairake dening
kapenginipun dhatêng kaluhuran, mila saya elok panyuwunipun, ngangsêg murih sagêda katurutan, aturipun makatên: dhuh sang utamèng panggalih, rawuh paduka wontên ing ngriki punika ngagêm saupacaraning pangeran adipati anom, ingkang makatên wau nelakakên bilih têdhak paduka ing ngriki, punika ngêmban dhawuh timbalanipun rama paduka sang prabu, dados sadaya purba wasesaning prakawis, sampun kawêngku wontên ing paduka, amila ing sayêktosipun kawula taksih gadhah panyuwun prakawis malih, ingkang kêdah dipun galih, dhuh pangrurahing satru sêkti, sintêna ingkang gadhah anak èstri ingkang pancèn kinudang-kudang mulyanipun, upami mirêng atur panyuwun kawula punika, tamtunipun botên badhe nglêpatakên dhatêng kawula. Dhuh gusti satriya ingkang ngrungkêbi pandamêl têmên, prasêtya paduka ingkang sampun kawiyos, punika luhur-luhuring prasêtya, kawula pitados sangêt bilih badhe paduka têtêpi sayêktos, ewadene manah kawula taksih sêmang-sêmang, bokmanawi ing têmbe paduka kagungan putra, tamtunipun punika ingkang wênang jumênêng nata ing Ngastinapura.
darma, kêdah dados warga pirukunan layadan.
3. Pirukunan layadan wau gadhah pangrèh, nama: kumisi pirukunan layadan, cacahipun 3:
1. Pangarsa, 2. Panitra, 3. Artaka, kumisi wau sabên 3 taun sapisan pilihan enggal dening pangrèh Putri Narpawandawa.
a. Mitulungi saha nglayad warga ingkang tilar donya, utawi kasripahan anak, bojo utawi sadhèrèk ingkang nunggil sagriya.
b. Sabên warga kêdah ambayar kontribisi têtêp, ingkang
layadan f 0,05 sawulan. Ingkang kontribisinipun langkung f 0,25 sabên wulan, ambayar kontribisi pirukunan layadan f 0,10 sadaya wau sami sakêdhik-kêdhikipun.
5. Manawi wontên warga tilar donya kirang 24 jam saking panguburipun, waris kêdah lapur dhatêng
layadan lajêng nyaosi pirsa dhatêng sadaya warga.
7. Manawi wontên warga tilar donya angsal pasumbang saking pirukunan layadan, kathahipun f 10.- katampèkakên ingkang wajib.
8. Sadaya warga ingkang manggèn ing kitha Surakarta, sasagêd-sagêd kêdah nglayad, kajawi manawi wontên kuwajiban sanès ingkang langkung pêrlu.
9. Manawi wontên warga kasripahan anak, bojo, utawi kulawarganipun ingkang nunggil sagriya, warga ingkang mirêng sasagêd -sagêd ugi kêdah nglayad, warga ingkang kasripahan wau manawi pêrlu nyuwun dipun layad warganipun Putri Narpawandawa, kenging nyuwun
panguburipun mayit, lan botên kenging rêmbagan ingkang sora-sora, utawi gêgujêngan, malah ing sasagêd-sagêd ngatingalna anggènipun bela sungkawa.
11. Sintên ingkang kasripahan, botên kenging nyadhiyani sêgah dhatêng warga- warga ingkang nglayad.
Bayi ingkang sampun umur 4 wulan, môngka badanipun katingal sêgêr, kajawi dipun sêsêpi, kenging dipun dulang pisang ambon utawi pisang raja ingkang sampun matêng saèstu, satunggil ing dalêm sadintên. Anggènipun andulang botên kenging prongkolan, kêdah dipun êjur rumiyin mawi porok utawi sendhok, anggènipun andulangakên sarana sendhok alit, inggih punika ing sadèrèngipun dipun sêsêpi.
Manawi umuripun bayi sampun ngancik 5 wulan, utawi kirang sakêdhik,
toyani 1 1/2 cangkir, lajêng dipun ublak ngantos waradin. Sasampunipun makatên lajêng dipun latoni kêdah têrus dipun udhak, ngantos bubur wau umob. Bilih sampun umob, lajêng kakèndêlna kemawon sawatawis, lajêng dipun êntas. Bilih bubur wau sampun asrêp, lajêng kauworana pisang ingkang sampun kaêjur.
Manawi ing salêbêtipun saminggu utawi kalih minggu bayi wau nêdha bubur, sarta buburipun sagêd têlas kemawon, pambuburipun dipun tambahana saking sakêdhik ngantos sagêd nêlasakên 5 sendhok, bilih bayi wau sampun sagêd nêlasakên bubur samantên kathahipun, salêbaring nêdha bubur, botên prêlu dipun sêsêpi malih. Yèn bayi sampun andungkap umur 6 utawi 7 wulan, kenging kadulang kaping kalih ing dalêm sadintên, nanging pisangipun sampun dipun tambahi, katêrusna 1 ulêr kemawon, dados
sampun 6 utawi 7 wulan, kenging dipun ombèni toya jêram lêgi utawi jêram garut ing salêbêtipun saminggu sapisan utawi kaping kalih.
Bilih umuring bayi sampun ngancik 8 wulan, bayi wau kenging kadulang bayêm ingkang sampun dipun ratênggi saha kacacah ingkang lêmbat, kathahipun sasendhok nêdha. Anggènipun [Ang...]
[...gènipun] nêdhani bayêm saminggu kaping 2 utawi kaping 3. Dene anggènipun ngratêngi sarana dipun kukus, latunipun ingkang alit kemawon, sarta dipun ungkêb, lajêng kaêntas sarta kacarub kalihan bubur. Toyaning bayêm botên kenging kabucal, awit toya wau mumpangati sangêt tumraping lare.
Lare ingkang sampun umur 10-11 wulan, botên susah dipun dulang bubur glêpung malih, kêdah kadulang bubur uwos, sarta pandulangipun sadintên kaping 3. Kajawi sabên dintênipun kadulang kaping 3, ugi kenging dipun dulang bubur tela rambat ingkang jêne, saminggu sapisan utawi kaping kalih. Bilih lare sampun umur 1 taun, sawêg kenging dipun ombèni wedang tèh ingkang bêning sarta sadèrèngipun tilêm biyungipun kenging dipun sêsêpi sapisan kemawon. Manawi lare sampun ngancik umur 13-14 wulan, sampun botên kenging dipun sêsêpi malih, awit agêng bêbayanipun tumrap lare ingkang kadangon nêsêpipun. Susu ingkang sae, sanajana ngantos lami inggih taksih mêdal toyanipun, ananging sanajana makatên, poma sampun dipun sêsêpakên dhatêng bayi, jalaran sarinipun kantun sakêdhik sangêt, sanajana wontên inggih sampun tanpa guna tumraping bayi ingkang sampun agêng.
Bilih bayi wau taksih têrus dipun sêsêpi, masthi lajêng kêtuwukên, samôngsa kêtuwukên tamtu kirang panêdhanipun têtêdhan sanès
badanipun lajêng kêra, sarta asring katrajang ing sêsakit, limrahipun sêsakit kotok ayam. Lare ingkang katrajang ing sêsakit makatên punika, kêdah enggal kapriksakakên dhatêng dhoktêr, awit sêsakit wau bilih taksih enggal, gampil dipun jampèni, ing salêbêtipun saminggu kemawon, manawi biyungipun ngèstokakên dhawuhing dhoktêr, inggih sagêd mantun.
Nanging bilih ngantos talompe, botên enggal-enggal nyuwun jampi dhatêng dhoktêr, lare wau mripatipun ingkang sasisih sagêd picak, malah têrkadhang picak kalih pisan. Lare ingkang katrajang ing sêsakit kotok ayam, limrahipun ingkang sampun umur 4 taun.
Bayi ingkang awon têdhanipun, badanipun kêra, lan saranduning badanipun sami abuh, wontên ugi ingkang katingal sêgêr, ananging asring katrajang ing sêsakit mripat. [mripa...]
[...t.] Manawi wontên lare ingkang kêrêp sakit, punika jalaran saking lêpating tiyang sêpuhipun, botên anyukani têtêdhan ingkang maedahi tumrap kasarasaning badan. Lare punika ing sabên dintên kêdah kasukanan pisang, kala-kala bubur tela rambat ingkang jêne, sarta malih yèn nêdha kasukanana lawuh tigan utawi ulam loh, bilih katindakakên makatên, larenipun botên katrajang ing sêsakit mripat. Poma, sampun pisan-pisan anyukani têdha lare namung kalihan sarêm, balur utawi gêrèh, awit botên mumpangati.
Kêrêp kemawon manawi wontên lare ingkang sakit mripatipun, tiyang sêpuhipun sanjang bilih anakipun botên doyan nêdha têtêdhan ingkang mumpangati tumraping badanipun, lawuh ingkang dipun doyani namung sarêm, balur utawi gêrèh kemawon. Ingkang makatên punika saking pamanggih kula tamtu dipun gulang dening tiyang sêpuhipun, awit yèn botên makatên, lare punika tamtu doyan dhatêng samukawis têtêdhan. Kados makatên kadadosanipun lare, ingkang botên nate nêdha sanès-sanèsipun têtêdhan, awit manawi lare wau gadhah panêdha, tiyang sêpuhipun anyêgah utawi angawisi. Saking pamanggihing tiyang sêpuhipun, lare kêdah narimah ing pandum.
Têtêdhan ingkang kajalèntrèhakên ing ngajêng wau, prayogi kangge lare ingkang sêgêr badanipun, saha ingkang lair sampun môngsa. Dene tumrap lare ingkang kêra badanipun, sarta ingkang lair dèrèng mangsanipun, punika prayogi katêdahna dhatêng dhoktêr, lan katakèkna kêdah katêdhanan punapa.
Bayi punika kêdah kajagi ingkang sayêktos ngantos umur 2 taun.
Kawontênaning manungsa botên beda kalihan têtuwuhan, kathah kemawon sêsakit ingkang ngrisakakên badaning lare, inggih punika mênggahing têtuwuhan: ama, ingkang sagêd anjalari pêjahipun, sabab panyakitipun sampun mrasuk, dados botên kenging cinêgah. Dene sababipun kadadosan ingkang kados makatên, punika saking sêmbrananing tiyang sêpuhipun, botên purun enggal-enggal anjampèkakên anakipun dhatêng dhoktêr, bilih sakitipun sampun nêmên, larenipun sawêg kabêkta dhatêng dhoktêran, lan yèn dhoktêr sampun botên sagêd anjampèni, tiyang wau lajêng kemawon amada dhoktêripun, punapa malih bilih [bi...]
[...lih] larenipun lajêng pêjah, pandakwanipun dhoktêr ingkang mêjahi, môngka pêjahipun wau jalaran saking kasèping sakitipun. Wusana lajêng wicantên makatên: bocah iki yèn ora ditambakake marang dhoktêr, mêsthi ora mati.
Ingkang makatên wau adamêl aliting manah kula. Wiwit rumiyin kathah tiyang siti ingkang kirang pitadosipun dhatêng dhoktêr, punapa malih lajêng katambahan kathah tiyang ingkang gadhah pangintên awon, tamtu kapitadosan wau sirna babarpisan.
Gumun kula dene tiyang wau botên rumaos, yèn ingkang makatên punika saking lêpatipun piyambak, awit angèndêlakên kemawon sêsakit wau, botên enggal-enggal kadhoktêrakên.
Wontên sawênèhing tiyang cariyos, bilih jalaranipun kathah lare pêjah, punika sabab saking waunipun sampun lêmês. Cêcriyosan ingkang kados makatên punika dhasar lêrês, jalaran limrahipun bayi ingkang mêntas lair punika badanipun katingal sêgêr sarta kiyat. Manawi wontên bayi ingkang lairipun sampun lêmês, punika sagêd dados sêgêr saha kiyat, dening saening pangupakara ngantos bayi wau jangkêp umur 2 taun.
Panjênêngan sadaya mugi sami migatosna kuwajiban ingkang kaandharakên ing ngajêng. Sanajan tiyang ingkang botên kacêkapan, inggih kêdah anglêksanani pitêdah ing nginggil wau, jêr botên kumêdah ngangge barang ingkang sae saha awis rêginipun, sok ugi rêsik kemawon inggih sampun cêkap, punapa malih tiyang ingkang botên gadhah wau sagêd angsal pitulunganing dhoktêr botên kanthi ambayar, saha bilih wontên ingkang sakit, badhe kaparingan jampi lêlahanan.
Dene tumrap tiyang ingkang kiyat ambayar, poma sampun eman ngêdalakên waragad ngantos 50 sèn. Èngêta: angudi kasarasan punika sampun dados wajib kula sadaya, dados botên kenging kawastanan angêbrèh.
Cobi ta sami kagaliha, ngêdalakên waragad ngantos f 0,50 kangge nyuwun jampi dhatêng dhoktêr kalihan nêdha jampi dhatêng dhukun tanpa pituwas, ananging kaèngêtana, nêdha jampi dhatêng dhukun punika kêdah ambêkta angsal-angsal, kêdah ngawontênakên saratipun, sarta bilih ingkang sakit sagêd mantun, kêdah angangsul-angsuli. [angangsul-angsu...]
[...li.] Waragading jêjampi ingkang makatên punika sampun tamtu langkung saking f 0,50, nanging sanajan makatêna, manawi ingkang sakit sagêd saras, inggih botên dados punapa. Namung kadospundi limrahipun, dhukun kêpengin lêma, dhukun bayi (dhukun bayi kampung) kêpengin cêkap, ingkang sakit lajêng sakit, tanpa wontên sudanipun. Taksih wontên sambêtipun.
Ing sakawit pamêdhar sabda angandharakên babading manungsa nalika taksih wanan dèrèng gadhah griya, ngantos dumugi tatananipun tiyang gêsang ing jaman samangke. Pamêdhar sabda nyariyosakên bilih lampahing kamanungsan punika wontên kalih bagean inggih punika: I. Lampah jalêr. II. Lampah èstri.
Wondene jalêr kalihan èstri wau lampahipun tansah gêgandhengan andum damêl kalihan sampurna, tiyang jalêr kuwajibanipun ngupados têdha tumandang ing jawi, èstri rêrigên ing griya saha kinarsakakên dados wêwadhahing wiji ingkang kêdah tumangkar, amila inggih botên anèh bilih praboting saliranipun jalêr lan èstri punika botên sami, ingkang lajêng salaras kalihan sêsanggènipun piyambak-piyambak, jalêr rosa sarwa agal, èstri ringkih sarwa alus. Awit saking sêsrawunganipun tiyang jalêr wau wontên ing sajawining griya, amila pikiranipun inggih sagêd lêbda nuwuhakên akal ingkang sagêd minôngka rencangipun, kosokwangsulipun èstri ingkang kuwajibanipun gêsang namung wontên ing griya sampun tamtu kemawon pikiranipun inggih botên patos dipun pigunakakên kados tiyang jalêr, ananging raosipun gêsang ngantos sagêd lêbêt sangêt ngantos sagêd nampèni sasmitaning gêsang, Sêrat Menak ugi sampun nyêbutakên kados ing ngandhap punika:
Pan ati kêkêmbanging sih ingkang apurwa, iya sakèhing panggawe mula dadi ngalamat. Ati punika ingkang parêk lan sasmitanipun, sasmita parêk lan Suksma.
Kados ingkang kasêbut ing nginggil jalêr punika gadhah pikiran landhêp sagêd andayani kawontênan ing sajawining griya, èstri gadhah raos lêbêt cêlak saha ingkang damêl krêntêg, ing ngriki sampun cêtha bilih jalêr lan èstri punika sami samad-sinamadan, inggih punika wujuding loro-loroning atunggal ingkang manawi kapisah adêgipun tamtu badhe kirang prayogi, pamêdhar sabda lajêng ngandharakên piwulang-piwulangipun para luhur jaman kina ingkang ngantos dados pakêming panggulawênthahing para putra saha putri. Piwulang dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana ingkang kaping 9 ngantos miyosakên wêdharing pôncawisaya ingkang lèrègipun nyantosakakên kabatosan, amung kemawon saya majêng jamanipun ing samangke saya katingal ewahing tatananipun gêsang jalêr lan èstri, ewah gingsiring jaman sagêd andayani ewah gingsiring pamanggih, ing samangke
ing ngriku wiwit udharing têtangsulan ngantos ing sapunika sanès barang anèh manawi para wanita gadhah tindak kados jalêr. Nyambut damêl sêsarêngan kalihan para jalêr anggatosakên tuwin mranata panggêsangan, pakêmpalan, pangrèh praja sarta ugi angudi dhatêng kamardikan. Ing Eropah lan Amerikah kabêkta saking pêcahing nalaripun para wanita ingkang sampun sami angsal pasinaon ngantos wontên ingkang gadhah pamanggih supados ngancas anyuda cacahing manungsa sarana botên laki, ingkang makatên wau bêbrayaning jalêr lan èstri sampun têmtu kemawon lajêng risak, têmahan patrapipun gêgriya inggih lajêng ewah-ewahing sipatipun gêgriya anjalari ewahing bêbrayan. Bôngsa Eropah lan Amerikah ing sapunikanipun sampun purun ngakêni bilih kamajênganing wanita, kabêkta saking madêg piyambak wau, ambêbayani tumrap kautamaning kamanungsan, manawi ing Jawi kina sarta ing Bali saking sampun golonging bêbrayan jalêr lan èstri ngantos wontên adat ingkang tumrapipun bôngsa kilenan dipun wastani tindak ingkang daksiya (wreed) inggih punika labuhipun para wanita manawi katilar pêjah jalêripun, upaminipun ing Bali, ngriku caranipun tiyang pêjah dipun bêsmi punika manawi tiyang èstri katilar pêjah jalêripun ingkang èstri botên purun kantun, lajêng tumut pêjah obong, awit saking bedaning pamanggih kilenan kalihan wetanan, tatacadantatacara. punika
wau ing sapunika kaawisan. Dados têtela bilih kangge bôngsa wetanan pêjah punika sanès punapa-punapa, ing tanah Indhu kathah sangêt tuladha- tuladha ingkang nelakakên manawi pêjah tuwin gêsang punika botên sagêd misahakên jalêr tuwin èstri ingkang sampun sih-sinihan. Tuladha malih bilih pêjah punika sanès punapa-punapa, inggih punika kala pêrang Cina kalihan Jêpang nêmbe punika, wontên sawênèhing bètèng Cina ingkang santosa sangêt angèl dipun bêdhah, andadosakên judhêging wadya bala Jêpang, lajêng wontên saradhadhu neneman bôngsa Jêpang cacah nênêm ingkang sami sagah sêsabuk bom badhe nêmpuh bètèng wau, sarêng mlêbêt ing bètèng kaêdrèl, bom ingkang kangge sabuk wau pêcah sampun têmtu kemawon tiyang
neneman Jêpang ingkang ngantos purun ngurbanakên badanipun punika botên sanès kajawi gadhah pamanggih bilih pêjah labuh praja punika pêjah ingkang minulya. Miturut kawruh kadhoktêran dayanipun tiyang sêpuh dhatêng lare punika satêmênipun sampun wiwit nalika lare wau taksih wontên guwagarbaning ibunipun, dados lêlampahanipun tiyang sêpuh punika saèstu inggih andayani dhatêng bayi ingkang badhe kalairakên, awit saking punika sadèrèngipun pikiran tumangkar dhatêng lare wau ing ngriku lare sagêda sampun kadayan dhêdhasar ingkang utami, amila manawi ingkang sêpuh upaminipun sakitên punika inggih badhe tumus dhatêng lare wau, punapa malih manawi ibunipun gadhah sakit nratap (maras) punika lare inggih sagêd kadayan ugi, kala taksih alitipun sagêd ugi tumusan wau kandhêg dèrèng katingal, ananging mangke ugi wontên kawontênan ingkang sagêd anjalari kagèting manah têmtu badhe lajêng numusi, awit saking punika para ibu ing tanah Indhu anggènipun anggulawênthah lare inggih kikrik sangêt, sarta mawi wêwaton ingkang andayani supados ing têmbe lare wau sampun ngantos kagetan lan sakitên. Ing sêrat anggitanipun Mokêrji nyariyosakên, panggulawênthahing ibunipun dhatêng sadhèrèkipun, katêrangakên caranipun ngicalakên was sumêlanging manah sarana pangèsthi ingkang botên sagêd kasupèn. Ing satunggiling dintên sadhèrèkipun jalêr Mokêrji punika badhe dipun cakot.[...]Naskah tidak terbaca. Wusana sadèrèngipun ngantos kacakot, sawêr wau sagêd pinêjahan, [pinêjaha...]
[...n,] sanajan lare ingkang badhe kacakot sawêr wau sampun oncat saking bêbaya, kagèting manahipun nyumêrêpi rêrupèn ingkang anggêgirisi punika sagêd nuwuhakên was-wasing manah ing salami-laminipun. Amila ibunipun lajêng nyukani usada kangge ngicalakên kêkantunaning kagèt wau, sarta lajêng criyos makatên: ênggèr coba rêmna mripatmu lan gambarên ing batin, ula sapuluh kang arêp padha anggubêd èpèk-èpèkmu. Sarêng pitêdah punika dipun lampahi dangu-dangu lare wau sagêd anggôntha sawêr ingkang anggubêt èpèk-èpèkipun wau, têmahan sadhèrèkipun Mokêrji wau sagêd ngicalakên kagèting manah, manawi kapapagan sawêr. Wontên prayoginipun manawi lare badhe tilêm punika ajêg dipun dongèngi isining Sêrat Bagawat Gita ingkang nênuntun dhatêng pangèsthi ingkang têtêp, kados ta katrangakên bilih Dhêstharastra punika sayêktosipun gambaraning paningalipun manungsa ingkang sêjati, sanadyan mripat kalih pisan botên sagêd sumêrêp, manawi lêbda dhatêng panyipta isining jagad badhe kaèksi,
kakung lan putri supados sagêd nglêrêsakên panindak ingkang kagalih botên nocogi dhatêng pikajênganing dumados, saya wigatos malih tumrap caranipun anggulawênthah putra-putra, jêr namung para ibu ingkang sagêd kuwawi nênuntun para putra, sagêdipun ing têmbe tumut ambiyantu angudi mulyaning bôngsa saha prajanipun.
Wondene prênah trêping balungan akalihan têtêngêripun wau kados ing ngandhap punika:
Ingkang têngêranipun kaprênah lèr wetan narasunya, kidul wetan ganeya, kidul kilèn nurwitri, sarta lèr kilèn byabya.
Sadaya punika sanadyan griya majêng mangidul mangalèr, mangetan utawi mangilèn, têtêngêr saha prênahipun ugi botên ewah kados ing nginggil wau.
Upami griya ingkang sakanipun sakawan sisih, pangêrêtipun sakawan, punika
ingkang cêlak kalihan pojok lèr wetan têtêngêripun ugi narasunya, kados saka utawi pangêrêt ingkang wontên lèr, dene ingkang cêlak kalihan pojok lèr kilèn têtêngêripun ugi byabya, kados saka utawi pangêrêt ingkang wontên kilèn, makatên sapiturutipun.
Upami griya ingkang sakanipun nêm sisih, utawi wolu sisih, pangêrêtipun ugi nêm utawi wolu patraping têtêngêripun ugi kados ing nginggil wau, sapintên cacahing saka utawi pangêrêt kabage kalih, ingkang sapalih nunggil têtêngêring pojok lèr kilèn, makatên ugi ing sisih kidul.
Wondene têtêngêr ingkang tumprap ing molo tuwin ing andêr patrapipun ugi, kados ing nginggil wau, ananging sarèhning molo wau prênahipun wontên ing têngah lêrês, milanipun wontên bedaning patrap sawatawis, kados ing ngandhap punika:
Upami griya majêng mangidul sêmu ngajêngakên pojok kilèn, katêmbungakên malumah molonipun saèstu mujur mangilèn sêmu mangalèr, sisihipun wontên wetan sêmu mangidul, punika ingkang sisih kilèn têngah katêngêran byabya, kados saka ingkang wontên lèr kilèn, amargi bongkot utawi pucuking molo ingkang wontên kilèn wau prênahipun kapara mangalèr, wondene ingkang sisih wetan tatêngêripun kêdah: ganeya, kados ingkang wontên kidul wetan, amargi bongkot utawi pucuking molo ingkang wontên wetan prênahipun kapara mangidul.
Upami griya ingkang majêng mangidul wau sêmu ngajêngakên pojok wetan, katêmbungakên mêngkurêb, molonipun saèstu mujur mangilèn, sêmu mangidul, sisihipun wontên wetan, sêmu mangalèr, punika ingkang sisih kilèn kêdah katêngêran nurwitri: kados saka ingkang wontên kidul kilèn. Amargi bongkot utawi pucuking molo ingkang wontên kilèn wau prênahipun kapara mangidul, wondene ingkang sisih wetan, têtêngêripun kêdah narasunya, kados saka ingkang wontên lèr wetan, amargi bongkot utawi pucuking molo ingkang wontên wetan wau prênahipun kapara mangalèr, rêringkêsanipun pojoking keblat sakawan wau salah satunggalipun pundi ingkang kapara cêlak, inggih punika ingkang dipun angge waton wujuding têtêngêr ingkang tumrap sawarnining balungan, wondene griya ingkang majêng ngidul lêrês, [lê...]
[...rês,] utawi majêng mangalèr lêrês, botên sêmu majêng ing pojok kilèn utawi pojok wetan, punika limrahipun wêwaton Jawi botên wontên, utawi botên kenging, amargi pikajêngipun tiyang Jawi griya ingkang lêrês ajêngipun wau kaanggêp botên prayogi, anjalari kacilakan sapanunggilanipun, upami wontên griya ingkang wujudipun majêng mangalèr utawi mangidul lêrês, punika ingkang limrah botên dipun maha, utawi dèrèng sumêrêp dhatêng wêwatonipun bab keblatipun ajênging griya.
Mênggah wêwatoning keblat ingkang makatên wau saking pangintên amung supados lêstantun dipun estokakên, amargi manawi botên dipun pratelakakên anjalari kacilakan sanunggilanipun sapanunggilanipun. wau, asring botên patos dipun gêga, wondene pikajêngipun tiyang kina bokmanawi pamêndhêtipun saking sabab saha keblat ingkang salêrêsipun wêwaton saking ubêng saha adêging bumi.
Lampahan Kêthoprak Kados Pêrlu Dados Panggalihanipun Narpawandawa
Têtingalan kêthoprak punika samangke saya kathah, ing kitha Sala kemawon sasumêrêp kula tigang panggenan, dèrèng kitha apdhèling, kitha dhistrik saha kitha kaondêran, dalah ing dhusun-dhusun ingkang katingal rêja mèh wontên têtingalanipun kêthoprak, saking cariyosipun tiyang ingkang rêmên ningali, lampahanipun mêndhêt cariyos babad utawi dongèng-dongèng. Ingkang badhe kula aturakên punika manawi lampahan mêndhêt saking babad, kados ta: lampahan Jaka Tarup, Jaka Tingkir wiwit nyuwita dhatêng kraton Dêmak, dumugi dipun tundhung ngantos wangsulipun nyuwita malih, pêjahipun Radèn Pabelan, mlêbêt dhatêng
Trunajaya, tuwin sanès-sanèsipun. Lampahan wau manawi panjang lajêng kangge pintên-pintên dalu, dados kangge sèri I, II, III, sapiturutipun, ingkang damêl lampahan wau sok botên paham dhatêng cariyos babad, dados gèsèh- gèsèh. Manawi lampahan
sanès-sanèsipun, manawi bêdhahipun Mantaram, ingkang kangge jêjêr, Sinuhun Mantaram (Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sumare Têgal Arum), dipun wujudi kados anoman sampun sêpuh, gruyuh-gruyuh, (manawi kula aturakên sadaya taksih kathah ingkang saru-saru, nanging kula pakèwêd. Sudira). Lo: punika sampun katingal mêmêlas, lajêng sok kangge lucon barang, dados manawi namung dipun kèndêlakên kemawon, sagêd ugi mêndhêt lampahan bêdhahipun Kartasura sapiturutipun dumugi Giyanti, punapa botên saya mêmêlas, sarèhning para lêluhur ing nginggil wau dumugi sapunika taksih cêtha sangêt pasareanipun, saha ugi taksih kaluhurakên kalihan kraton saha para luhur ing Porstênlandhên (Sala, Ngayoja, Mangkunagaran saha Pakualaman), môngka lajêng dipun wujudakên sapurun-purun panganggenipun pating kêdhobyah wontên tonil dipun tingali tiyang kathah, kula ingkang kantun lamat-lamat saking para luhur wau kemawon tumut sêrik botên lila. Ewadene sarèhning pangraos punika beda-beda kula nyumanggakakên. Mila manawi andharan kula ing nginggil punika kagalih kalihan Narpa, kados prayogi Narpa caos atur nagari, manawi para kabupatèn pangrèh praja paring idin dhatêng kêthoprak, lampahan kêdah wontên watêsanipun, upami kengingipun namung wiwit kraton Majapait minggah, Majapait mangandhap botên kenging, manawi ngantos nêrak pamainanipun kasêtop, lajêng kacabut idinipun, para pangrèh praja utawi pulisi ingkang bawahakên kêdah ngulat-ulatakên pamainipun, nanging adilipun manawi para pakêmpalan damêl têtingalan tonil sêtêk, kengingipukengingipun. gih namung wiwit Majapait minggah, dene anggèn kula matur kathah-kathah wau kok kula sêngit dhatêng kêthoprak utawi tonil sêtêk, botên pisan-pisan, namung lugu ngrêksa kaluhuranipun para luhur ingkang sampun suwarga mulya, gandhèngipun kalihan kaluhuranipun
Pasamuwan nglenggana bab timbalan ngupadi kamursidaning gesang lan kamursidan kasebat kababar ing salebeting sikep, solah bawa lan tumindak ingkang leres tumrap gesang sesarengan kaliyan sesami
Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti,
Jejering manungsa titahipun Gusti boten saged dipun pisahaken saking kawontenanipun tiyang sanes. Kita boten badhe saged gesang piyambak tanpa wonten pambiyantunipun tiyang sanes. Cobi kita enget malih kedadosan bencana alam ingkang nempuh nagari punika ing pungkasaning taun 2010 dadosa ing Wasior, Mentawai punapa dene redi Merapi. Kawigatosanipun kathah tiyang tumuju dhateng sedherek-sedherek kita ingkang nemahi bencana alam kasebat lan ing bab pambiyantu mesthinipun kita ugi suka pambiyantu dhumateng sedherek-sedherek kita. Kedadosan njeblugipun redi Merapi, sawatawis pasamuwan GKJ ngedegaken posko ingkang ngladosi kabetahan gesangipun para korban bencana alam dadosa sacara kajasmanen mekaten ugi sacara karohanen kanthi damel posko trauma healing utawi posko ingkang mbereg ngudi dayaning gesang sampun ngantos semplah nglokro punapa dene pepes pangajeng-ajengipun. Punika sipat dhasaring manungsa ingkang boten saged kapisah saking sesaminipun.
Ing Minggu Epifani kaping V punika kita dipun engetaken lan dipun timbali minangka umat kagunganipun Gusti, supados mbudidaya ing bab kamursidan. Mursid punika saged dados titikan anggenipun pitados lan yakin dhumateng Gusti. Mursid punika ugi dados tandha pasrahing jiwa raga wonten ing sangandhaping panguwaosipun Gusti, temah minangka umat kawontenanipun ngabdi dhateng Gusti kanthi tumemen. Pancen, ingkang saged njajagi sepinten lebeting kamursidan kita inggih namung dhiri kita pribadi. Tiyang sanes namung saged ningali tanpa saged njajagi kanthi leres lan pener bab kamursidan kita. Ingkang baku kamursidan punika boten namung magepokan sesambetanipun umat lan Gusti, nanging kamursidan ugi kababar wonten ing salebeting sesambetanipun umat sacara pribadi kaliyan sesaminipun. Kamursidan ingkang papanipun wonten ing wewengkon kayakinan, nanging mangaribawani ing salebeting gesang sosialipun manungsa.
Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti,
Sinaosa manungsa katitahaken minangka makluk sosial, nanging manungsa dereng saged mbabar gesang ingkang leres punapa malih sampurna ing ngarsanipun Gusti. Yesaya 58:1-12 nggambaraken kawontenaning umatipun Gusti ing pundi umatipun Gusti nindakaken padatan, upacara, pranatan agami kanthi temen-temen sinaosa sadayanipun jebul namung lelamisan. Umatipun Gusti langkung remen dados manungsa ingkang wantun nglawan Gusti tundhonipun Gusti kados-kados sampun boten karsa malih mirsani umatipun Gusti ingkang lelamisan (ayat 3-7). Sanes lelamisan ingkang dipun karsakaken dening Gusti, nanging gesang ingkang leres (ayat 9-10) awit kanthi gesang ingkang leres kasebat sadaya umatipun Gusti badhe nampeni berkah mirunggan saking Gusti (ayat 11-12). Yesaya nandhesaken prakawis mratobat ingkang prelu dipun budidaya kanthi temen-temen dening umatipun, awit kanthi pamratobatipun umat Gusti mbabar tentrem rahayu tumrap piyambakipun. Mila Yesaya ngatag supados punapa ingkang dipun pratelakaken estu dipun gatosaken, temah minangka umatipun Gusti sampun ngantos kablithuk ngutamekaken dhirinipun piyambak lan sikep kasebat ngewohaken kadurakan kadursilan ingkang tundhonipun adamel tunanipun tiyang sanes.
Kamursidan punika satunggaling timbalan ingkang ndhatengaken kabingahan. Tumrap juru masmur, kabingahan ingkang sejati sanes bandha donya. Nanging kabingahan sejati punika nalika umat nggadhahi sikep ajrih asih dhumateng Gusti lan remen dhateng pepakenipun (Jabur 112:1). Nalika umat nggayuh kabingahan sejati inggih punika kanthi ajrih asih dhumateng Gusti lan remen dhateng pranatanipun, mila wohing sikep ingkang mekaten punika inggih punika sih rahmat ingkang dipun raosaken sacara pribadi (ayat 2-4, 6-8) lan ugi saged dipun raosaken dening sesaminipun (ayat 5, 9). Piwucal lumantar Jabur Masmur punika cetha sanget ing pundi kamursidan pribadi ingkang kababar ing salebeting sikep ajrih asih dhumateng Gusti saha remen dhateng sadaya pranatan tundhanipun ngewohaken tentrem rahayu ingkang saged dipun raosaken dening sadaya manungsa.
Mekaten wigatining kamursidan ingkang prelu dipun upadi dening umatipun Gusti, dipun tandhesaken dening Paulus wonten ing piwucalipun lumantar I Korinta 2:1-16. Paulus mratelakeken bilih enering paladosanipun inggih punika mbabar Injil ingkang ateges mbabar tentrem rahayu. Piyambakipun milih margining gesang dados juru wartaning Injil ingkang lelawanan kaliyan cara gesangipun para panguwaos ingkang condhong kumawasa. Paulus milih margining gesang dados pawarta Injil ingkang malah mbabar utawi nyunaraken katentreman. Punapa ingkang njalari Paulus kados mekaten punika? Awit piyambakipun mitadosi Rohing Allah ingkang ngaubi gesanging manungsa badhe ndhatengaken kawicaksanan nuwuhaken raos pangraos kados dene Sang Kristus (ayat 9-16).
Manungsa ingkang ndarbeni pangraos kados dene Sang Kristus mesthinipun gesangipun nulad Yesus Kristus piyambak. Kamursidan ingkang dipun lampahi dening Gusti Yesus ketingal ing gesang umatipun lan tundhanipun umat migunani ing salebeting pakaryanipun Gusti milujengaken jagad. Tugasipun umat kados ingkang dipun wucalaken Gusti Yesus wonten ing Mateus 5:13-20, ing pundi umat tinimbalan dados sarem lan pepadhanging jagad (ayat 13-16). Sarem punika njangkepi satunggaling tetedhan supados eca raosipun nalika dipun tedha. Tanpa sarem, satunggaling tedhan karaos anyep (boten eca, boten wonten raosipun). Sarem punika wujudipun boten sae, prasaja sanget malah kepara mirah reginipun. Nanging sarem kasebat dados gambaran mirunggan magepokan kaliyan kapitadosan kita ing pundi tiyang pitados tinimbalan supados gesangipun punika munpangati, migunani lan saged mbabar ewah-ewahan ngener dhateng tentrem rahayu. Kajawi punika, gambaran pepadhang punika ugi dados timbalan tumrap umatipun Gusti. Pepadhang punika salah satunggaling cahya ingkang boten namung munpangati tumrap dhirinipun piyambak (contonipun lilin ingkang gesang boten kangge badanipun piyambak). Cahya punika sumbering pepadhang ingkang ngewohaken lampahing gesang tinata runtut (contonipun srengenge ingkang sumunar njalari lampahing gesang ing jagad punika tinata runtut, cobi dipun bayangaken menawi srengenge boten sumunar!). Mila, pepadhang punika wigati sanget tumrap gesangipun manungsa.
Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus,
Timbalan gesang mursid dados satunggaling timbalan ingkang prelu dipun budidaya dening umatipun Gusti. Nanging pitakenanipun: Punapa minangka umatipun Gusti kita sampun mbangun kamursidan ingkang leres? Kamursidan punika dados tandha sepinten celakipun sesambetan kita kaliyan Gusti. Nanging, punapa Gusti sampun dados satunggaling sumber gesang kita ingkang tansah kita endel-endelaken. Kamangka asring kalampahan kita punika ngendel-endelaken bandha donya, kakiyataning manungsa, kawasisan, teknologi, kalenggahan lan sanes-sanesipun ing pundi sadayanipun punika lajeng dados ‘gusti’ tumrap dhiri kita. Lajeng ing pundi papaning kamursidan kita? Satunggaling tiyang ingkang mursid punika mesthi setya dhateng prajanjinipun Gusti, nanging prakawisipun punapa kita temen-temen setya dhateng prajanjinipun Gusti? Asring kalampahan kita malah damel gela, nepsu malah nggugat Gusti nalika punapa ingkang dados panyuwunipun dereng dipun sembadani. Punapa makaten punika gesangipun tiyang ingkang mursid?
Pitakenan salajengipun: Punapa kamursidan kasebat sampun kababar wonten ing tumindak padintenan kita? Minangka umatipun Gusti ingkang mursid, margining gesang ingkang dipun langkungi punika margi ingkang leres. Nanging, punapa margining gesang kita tansah ngambar margi kaleresan? Nalika kita ngakeni bilih kita punika kagunganipun Sang Kristus namung kemawon tumindak kita asring nyulayani karsanipun Gusti lan boten beda kaliyan jagad ingkang peteng, kadosta: remen ngapusi, remen colong jupuk, nylingkuhaken arta, boten setya dhateng semahipun (selingkuh) lan sapiturutipun. Punapa tumindak ingkang mekaten punika pantes dipun tindakaken dening umatipun Gusti? Kamangka minangka umatipun Gusti kita tinimbalan paring panglipuran tumrap sesami ingkang kasisahan, paring panjurung pambereg tumrap ingkang kecalan pangajeng-ajeng, mbagi dhateng ingkang mbetahaken, ngaosi hak gesangipun tiyang sanes, mbelani tiyang ingkang katindhes lan sapiturutipun.
Ndungkap tanggap warsa GKJ ingkang kaping 80, sumangga kita raos-raosaken malih kawontenan kita minangka umat lan perangan pasamuwanipun Gusti. Kita raos-raosaken malih punapa kamursidan kita dados salah satunggaling wujud kapitadosan kita dhumateng Gusti lan ngraos-raosaken tumindak kita minangka pribadi punapa dene peranganing pasamuwan kangge ndhatengaken tentrem rahayu. Mugi Gusti ndayani kita ngupadi kamursidan sejati ingkang kababar ing salebeting tumindak supados purun mbagi gesang kaliyan sesami kita. Gusti
ber dumadi akun, iki saindhenging pulitik Jawa: Jawa (sajatin? dituturak? basa Kulon. basa nduw? ing Basa tau on between this Is panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
watara P?nget: Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel
Nem dina sadurungé Riaya Paskah, Gusti Yésus tindak menyang désa Bètani; ana ing omahé Lasarus, sing wis tau mati, ditangèkaké menèh.
12:2 Ana ing kono Gusti Yésus dicaosi dhahar; sing ngladèni Marta. Déné Lasarus lungguh kembul karo Panjenengané.
12:3 Maryam nuli njupuk lenga wangi nared tulèn, sing ajiné akèh banget, boboté setengah liter, banjur dienggo njebadi sampéyané Gusti Yésus. Lenga mau nuli diusapi nganggo rambuté. Ambuné ngebeki saomah kabèh.
12:4 Yudas Iskariot, panunggalané sekabaté Gusti Yésus, muni mengkéné:
12:5 “Généa lenga wangi kuwi ora diedol waé, rak bisa payu akèh, nuli dhuwité didanakaké marang wong miskin?”
12:6 Enggoné Yudas muni mengkono mau ora kokmerga mikiraké nasibé wong miskin, nanging merga saka culikané. Yudas kerep nganggo dhuwit sing dadi rereksané.)
12:7 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Wis ta, wong wadon kuwi nengna waé, aja kokganggu! Penggawéné mengkono kuwi minangka pacawisan enggon-Ku mbésuk bakal dikubur!
12:8 Awit wong miskin kuwi selawasé ana ing antaramu, nanging Aku ora selawasé ana ing antaramu.”
12:9 Akèh wong Yahudi sing padha krungu, yèn Gusti Yésus ana ing désa Bètani. Mulané wong-wong mau nuli padha nusul Panjenengané mrana. Enggoné marani Gusti Yésus kuwi ora mung merga kaélokan sing wis katindakaké, nanging uga padha kepéngin weruh Lasarus, sing wis urip menèh.
12:10 Kuwi sebabé para pengareping imam uga kepéngin matèni Lasarus,
12:11 jalaran akèh wong Yahudi sing padha ninggal para pemimpiné lan precaya marang Gusti Yésus, merga lelakoné Lasarus mau.
12:12 Ésuké akèh wong sing wis padha teka ing kutha Yérusalèm, arep ngriayakaké Paskah. Wong-wong mau padha krungu, yèn Gusti Yésus isih ana ing dalan arep tindak mrono.
12:13 Wong-wong mau nuli padha njupuk pang-pangé wit palem, banjur methukaké klawan surak-surak: “Pinujia Asmané Allah! Sugenga sing rawuh ing Asmané Pangéran! Sugenga ratuné wong Israèl!”
12:14 Dhèk semana Gusti Yésus nitih kuldi, isih belo, cocog karo sing katulisan mengkéné:
12:15 “Aja wedi, hé putri Sion! Delengen ratumu rawuh, nitih beloning kuldi.”
12:16 Nalika semana para sekabat durung padha ngerti apa tegesé kuwi mau kabèh. Nanging sawisé Gusti Yésus kaluhuraké, yakuwi sawisé sinalib lan wungu menèh, lagi padha kèlingan yèn lelakoné Gusti Yésus mau wis katulis ana ing Kitab Suci, lan saiki kelakon temenan.
12:17 Wong-wong sing padha ndhèrèkaké Gusti Yésus nalika Panjenengané nimbali Lasarus metu saka ing kubur lan nangèkaké saka ing pati, ora uwis-uwis enggoné nyritakaké lelakon mau marang wong-wong liyané.
12:18 Kuwi sebabé wong akèh padha methukaké Gusti Yésus, jalaran padha krungu bab lelakon sing wis ditindakaké.
12:19 Wong Farisi padha rerasanan: “Kita padha ora olèh gawé! Delengen, wong sajagad wis padha kèlu karo Wong kuwi!”
12:20 Ing antarané wong akèh sing padha teka ing kutha Yérusalèm arep nindakaké ibadah sajroné dina riaya mau, ana wongé Yunani sawetara.
12:21 Wong-wong mau padha nemoni Filipus lan kandha: “Sedhèrèk, kula kepéngin kepanggih kaliyan Guru Yésus!” (Filipus kuwi wong saka kutha Bètsaida ing tanah Galiléa.)
12:22 Filipus nuli kandha karo Andréas, wong loro mau banjur padha matur marang Gusti Yésus.
12:23 Panjenengané nuli ngandika marang para sekabat mau: “Saiki wis tekan wektuné Putraning Manungsa diluhuraké.
12:24 Padha élinga, yèn wiji gandum sing ditandur ing lemah lan mati, wiji mau ora bakal tetep mung seglintir waé. Nanging sawisé wiji mau mati, bakal ngetokaké woh akèh.
12:25 Wong sing nengenaké uripé ing donya kéné, bakal kélangan urip sing sejati. Nanging wong sing nyingkur uripé dhéwé ing donya kéné, bakal ngalami urip sejati, sing langgeng.
12:26 Wong sing ngawula marang Aku, kuwi kudu ngetut buri Aku, supaya bisa mèlu Aku menyang endi waé paran-Ku. Wong sing ngawula marang Aku, kuwi bakal dimulyakaké déning Rama-Ku.”
12:27 “Saiki ati-Ku was-was. Banjur arep matur apa? Apa Aku kudu matur: ‘Rama, mugi sampun négakaken Kawula ngalami kasangsaran menika?’ Ora, sebab enggon-Ku urip tekan sepréné iki preluné supaya ngalami kasangsaran mau.
12:28 ‘Dhuh Rama, Asma Paduka mugi kaluhuraken.’ ” Nuli ana swara saka ing langit: “Wis Dakluhuraké, lan isih bakal Dakluhuraké menèh.”
12:29 Wong akèh sing ana ing kono padha krungu swara mau. Wong-wong nuli padha rerasanan: “Kuwi swarané gludhug!”, nanging ana uga sing kandha: “Dudu! Ana malaékat sing lagi ngandikan karo Panjenengané.”
12:30 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong akèh mau: “Anané swara kuwi ora kanggo Aku, nanging kanggo kowé.
12:31 Saiki wis tekan wektuné jagad iki diadili. Saiki penggedhéné jagad iki bakal ditelukaké.
12:32 Mengko samangsa Aku wis dipanjer, Aku bakal nggèndèng wong kabèh mèlu Aku.”
12:33 Enggoné ngandika mengkono kuwi kanggo nuduhaké patrapé Gusti Yésus enggoné bakal disalib.
12:34 Wong akèh mau nuli matur marang Panjenengané: “Manut suraosé Kitab-kitab, Sang Kristus ingkang badhé rawuh menika badhé gesang ing selami-laminipun; kadospundi déné Panjenengan kokngandika, bilih Putraning Manungsa menika kedah nglampahi sinalib? Lajeng Putranipun Manungsa menika sinten?”
12:35 Pangandikané Gusti Yésus: “Mung kari sawetara mangsa Pepadhang ana ing tengahmu. Mulané terusna lakumu, mumpung Sang Pepadhang isih ana ing tengahmu, supaya kowé aja kesaput ing pepeteng. Wong sing mlaku ing pepeteng ora ngerti bakal tekan endi.
12:36a Precayaa marang Pepadhang kang ana ing tengahmu, supaya kowé padha dadi Putraning Pepadhang.”
12:36b Sawisé ngandika mengkono, Gusti Yésus nuli tindak saka kono lan ora kersa ngetingal menèh ing ngarepé wong akèh.
12:37 Akèh banget mujijat lan kaélokan sing ditindakaké ana ing ngarepé wong akèh mau. Éwasemono wong-wong mau meksa ora precaya marang Panjenengané.
12:38 Srana mengkono kelakon temenan, apa sing wis kaweca déning Nabi Yésaya, sing uniné mengkéné: “Dhuh Pangéran, sinten ingkang pitados dhateng pawartos kawula? Sinten ingkang kepareng ningali kwaosipun Allah?”
12:39 Wong-wong mau padha ora bisa precaya, merga Nabi Yésaya wis ngandika mengkéné:
12:40 Gusti Allah ngandika, “Mripaté wis Dakgawé wuta, atiné dadi kaku, lan nalaré banjur peteng; supaya wong-wong mau aja padha mratobat, temahan Dakwarasaké.”
12:41 Enggoné Nabi Yésaya ngandika mengkono mau merga wis pirsa marang kamulyané Gusti Yésus.
12:42 Éwasemono akèh uga para penggedhéné wong Yahudi sing padha precaya marang Gusti Yésus. Nanging wong-wong kuwi ora wani ngakoni precayané terang-terangan, merga padha wedi, aja-aja disébrataké saka sinagogé déning para wong Farisi.
12:43 Wong-wong kuwi padha luwih seneng diurmati déning manungsa ketimbang nampa pakurmatan sing saka Gusti Allah.
12:44 Gusti Yésus nuli ngandika: “Wong sing precaya marang Aku, kuwi ora mung Aku sing diprecaya, nanging uga Panjenengané sing ngutus Aku.
12:45 Sing sapa ndeleng Aku, kuwi uga ndeleng Panjenengané sing ngutus Aku.
12:46 Teka-Ku ing jagad iki dadi Pepadhang, supaya wong sing precaya marang Aku, ora tetep ana ing pepeteng.
12:47 Dudu Aku sing bakal ngadili wong sing padha krungu, nanging ora nglakoni piwulang-Ku. Merga teka-Ku ora arep ngadili jagad, nanging arep nylametaké.
12:48 Wong sing ora precaya lan ora gelem manut marang pitutur-Ku, kuwi ana sing ngadili dhéwé. Iya Injil sing Dakwartakaké, kuwi sing bakal dadi hakim, sing ngadili wong-wong mau ing Dina Kiamat!
12:49 Lan pancèn mengkono! Merga Aku ora tau memulang metu saka karep-Ku dhéwé. Sang Rama sing ngutus Aku, Panjenengané kuwi sing dhawuh marang Aku samubarang sing kudu Dakkandhakaké utawa Dakwulangaké.
12:50 Lan Aku ngerti yèn dhawuhé Sang Rama kuwi dalaning urip sing sejati. Mulané apa sing Dakkandhakaké iki, kabèh merga saka dhawuhé Sang Rama.”
tersayang : “Urip ing donyo iku mung
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
nuwun foto2nipun sae sanget, meniko bukti bilih dewa Wareng sakmeniko sampun maju lan makmur, amiin
wareng berkata:	April 11, 2011 pukul 8:43 am	Assalamu ‘alaikum wr wb
Matur nuwun kunjunganipun Mas Kardi,mugi dados sarono jampi raos kangen kaliyan
wonten smada maksudipun / tamat wonten SMA sanesipun)Nimba ilmu wonten pawiyatan luhur wonten
Wimbaning rasa kang aneng jro ati, wimbaning katongton, pan rumongso anuksma rasane, ing tingal sih rasane kang urip, kumpule dumadi, raos
angina, ping kalihe malih, siti lawan banyu, iya iku tunggale sawiji sampurnane dadi wong.Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune.Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh .Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku misih bingung .Iya mengko sira sun tuturi tegese kang raos, aja sira tingal jaba bae,
ngimpi , sapa kang andulu raragane pan kira aguling, ing jero miraos wan loro tunggale, nora pisah pan ora atunggil, pilih kang ngawruhi, lir kaca dinulu .Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu.Jisim alus tan kena ing pati, iyo iku erroh, among rasa nikmat lan larane, tandya wangenan nggon
lan estri tingal ira raos, sumrah kabeh ing
wus manjing, ing jro manah awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan anget raga iki, tanwruh kula gusti, dudu iyo dudu.Iya iku al bransanusiri, Mukhammad rasengo, sira kawiti kang sun dadekake, pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun.Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi, pituduh ing guru.Sabdaning gurunen ngati-ati, anuta ing pakon, sarta iklas ing pangidhep kaberah, pati urip datan den rasani, sunya lawan lawan singgih, pan ora kaetung.Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh.Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun.Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun.Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku.Ingkang
kaetung,Kaweruhana ja sira lali iku kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung.Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu.Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu.Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan ciptanen dadine sawiji,
ing kono nggoning kang ning, raganira iki sirnaning pandulu liyaping netra.Kebut ing ati akbarira awor,
Oct 2011, 19:57saptopurwodadi wrote:opo maneh iki....??? Ora ngerti kang, lha
Egel haZahav) inggih punika berhala ingkang dipundamel déning bangsa Israèl nalika Musa minggah dhateng Gunung Sinai. Miturut kitab Keluaran[1], anak lembu emas punika dipundamel déning Harun kanggé nuruti kekarepaning bangsa Israèl, déné Quran[2] nyebutaken ingkang damel inggih punika Samiri.
Wonten ing Ibrani, kedadosan punika dipunkenal minangka "Chet ha'Egel" (
Nalika Musa dipundhawuhi Allah kanggé minggah dhateng Gunung Sinai saperlu nampi parèntah Gusti (Keluaran 24:12) piyambakipun dumunung ing nginggil gunung sadanguning 40 dinten 40 dalu. Bangsa Israèl ajrih Musa boten wangsul lan ngendika dhateng Harun saperlu ndamelaken kanggé
kanggé ngempalaken anting-anting emas lajeng saking anting-anting ingkang sampul kakempalaken dipunbentuk lan dipundamel anak lembu tuangan. Harun ugi ndhirikaken mezbah ing sangajenging anak lembu kasebut. Énjingipun dipunnyatakaken Harun minangka dinten riyaya kanggé Gusti lan sadaya bangsa Israèl maringi sesembahan korban, dhahar lan unjukan, lan sami seneng - seneng.
Gusti lajeng ndhawuhi Musa mandhap lan piyambakipun kagungan rencana kanggé mbrasta bangsa Israèl lan damel Musa dados bangsa ing éngga lan ageng. Musa Nyobi nglunakaken galihing Gusti saèngga Gusti boten siyos mbrasta bangsa pilihan-Nipun kasebut (Keluaran 32:9-14). Musa lajeng mandhap gunung kanthi mbekta kalih loh watu ingkang dipunserat déning Allah piyambak. Nalika piyambakipun kapanggih kaliyan Yosua ingkang nengga piyambakipun mandhap saking gunung, Yosua ngendika bilih piyambakipun mireng unén - unén perang ing perkemahan Israèl, ananging Musa mbangsuli Yosua bilih ingkang dipunmirengaken sanès minangka nyanyian kemenangan utawi kekalahan, ananging nyanyian ingkang sinautan. Nalika mandhap saking gunung kasebut Musa ningali anak lembu emas lan tiyang ingkang sami jejogedan, saèngga Musa dados duka, kekalih loh watu ingkang dipunbekta lajeng dipunbalangaken saking astanipun lan dipunpecahaken ing kaki gunung kasebut. Musa lajeng mbakar anak lembu emas kasebut kanthi latu, dipungiling dumugi alus, lajeng dipunsawuraken ing nginggiling toya lan tiyang Israèl dipundhawuhi sami ngunjuk. Musa lajeng nyuwun pirsa dhateng Harun kénging punapa piyambakipun ngrawuhaken dosa ingkang ageng punika dhateng bangsa Israèl, ingkang dipunwangsuli Harun bilih dhasaripun bangsa Israèl minangka bangsa nista; piyambakipun ndhawuhi bangsa saperlu ninggalaken emasipun, lan nalika emas sampun kakumpul lan piyambakipun nguncalaken ing salebeting latu, lajeng medal anak lembu itu (Keluaran 32:22-24).
Musa ningali bilih tiyang Israèl sampun kados kuda ucul saking kandhang, lan Harun ingkang nguculaken, dumugi dados enyèkan kanggé sadaya mungsuhipun, saèngga Musa ngundhang sadaya tiyang Israèl ingkang mihak dhateng piyambakipun lan sadaya bani Lewi sami kempal dhateng Musa. Musa lajeng maringi parèntah Gusti dhateng para bani Lewi saperlu lumampah samsaya mriki kanthi sami ngiketaken pedhang ing pinggangipun, saking lawang gerbang perkemahan dumugi lawang gerbang ingkang satunggalipun, sami patèn - patènan sadhèrèk lan tangga tepalihipun. Para bani Lewi sami nindakaken punapa ingkang dipundhawuhaken Musa lan sami tumpes 3.000 tiyang saking bangsa Israèl (Keluaran 32:28).
^ ing surah 20, Taha Online Quran Project 20.83.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pedhèt_emas&oldid=1014092"	Kategori: Kitab PangentasanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 6 Maret 2016.
penak ngriwuki arek-arek sing sik aktif, mbuh
Ngubara lan ngumbara miyat dumununging kamitran.
Kalau bedhone kaca karo botol frestea piye Sit?
nderek gabung Mon Mar 28, 2011 12:16 pm bagaz90 wrote:sepzzz...................... undang seng liane...... hahahahahahhaaa................mas bro..enyong mboten usah diundang tak gabung
By: Anggoro Rahmatillah Fathoni. Nopo sampeyan ngerti stephen
Ireng)."— Transcript presentasi:
Nopo sampeyan ngerti stephen hawking? Sip Bener Stephen hawking niku uwong kang nemuake Black Hole(Lubang Ireng).
nyawiji ing manikmaya,tumungkul ing telenging samodra sukma ya aku Mahesa Krodha, kang jumangkah rineksa sakbehing kodrattullah,
cedhak kui om, 2 jam tekan AKPRIND kwi ngendi meneh nggone..
mbuh, nek keblasuk urusan keri. hutekke...cah boyolali mosok ning jogja keblasuk??? rak lucu
Kantor Bale Pustaka (ingkang dipun kubêng ing garis pêthak), dipun tingali saking gagana. Dunungipun kantor Bale Pustaka punika gandhèng
wontên ing iring kidul, kapara wingking, marginipun saking margi agêng dhagêngdhatêng. kantor Bale Pustaka miturut lampahing jêmparing têtêngêr.
Bakda riyadi ing taun punika anyarêngi dhawahing pêpetangan sarwa enggal, têrangipun: tanggalipun sapisan ing wulan Sawal punika, anyarêngi wulan Walandi tanggal kaping 2 Marêt. Tumraping tanggal ênèm punika, mêngku kajêng sarwa ngênèmakên samukawis, upaminipun manahing tiyang, ing tanggal ênèm punika ugi araos kadhawahan kabêgjan, awit mênggahing tiyang nyambut damêl, ing wêkdal wau wancinipun anampèni pituwas, ingkang minôngka epahaning kangelan ing dalêm sawulan, lan malih mênggahing wulan Pèbruari ingkang kapêngkêr nama satunggiling wulan ingkang umuripun manjila botên kados sasamining wulan, inggih punika namung umur 28 dintên, caraning pêpetangan, nama manggih bêbathèn. Lan malih mênggahing wulan Pèbruari wau wulan ingkang taksih cêlak kalihan taun enggal, dados kawontênanipun inggih taksih sarwa enggal, inggih bab punapa kemawon, pinanggihipun ewah-ewahan wontên tumapaking taun enggal. Mila gambiraning manah wontênipun ing bakda riyadi punika, tamtu beda kalihan padatan.
Tanggalipun sapisan ing wulan Arab, ugi sarêngan kalihan wulan Jawi, punika kados pasêmon, bilih sayuking pamanahan tumraping Jawi lan Arab katingal manunggil, inggih sanadyan tiyangipun beda, nanging paugêranipun agami botên wontên nalisiripun, dados Jawi lan Arab, ing tanggal sapisan wulan Sawal punika sami sêsarêngan mulyakakên. Lêlampahan ingkang pinanggih kados makatên wau kados amêngku raos atêgês pêpeling, murih sawarnining umat Islam sami angèngêtana dhatêng wajibipun ingkang kêdah katindakakên.
Mênggahing wulan Tionghwa, ing bakda riyadi punika dhawah ing tanggal kaping 3 Jigwik, punika ugi wulan ingkang cakêt kalihan taun enggal, kapetang wulan ingkang kaping kalih. Ing ngriku taksih katingal tabêting bôngsa Tionghwa ingkang nêmbe mêngkêrakên suka-suka, ingkang araos pamuji murih wilujênging jagad, awit têtela sawarnining pamuji ingkang sami mêntas dipun lampahi, namung isi pamuji pangajap sae, inggih punika: umur panjang lan sugih bêgja. Punika gathukipun kalihan bakda riyadi ugi anggayut kawilujêngan, lan mênggahing dayanipun, pinuji murih ajênging cara pangudining pados kaskaya sagêda sêsarêngan tuwin giyak kados bôngsa Tionghwa.
Mênggahing pranatamôngsa nuju dhawah môngsa kasanga tumindak 2 dintên. Môngsa kasanga punika candranipun: wêdharing wacana mulya, têgêsipun wancining gangsir sami ngênthir, garèng sami ngèrèng. Sanadyan ungêling sato gêgrêmêtan punika namung anêtêpi kodrating sato ingkang tanpa ngakal budi, nanging botên uwal saking nalar ingkang atêgês sae, kados ta ngênthiring gangsir amêngku kajêng sênêng ing gêsangipun, makatên ugi pangèrèngipun garèng, ugi [u...]
[...gi] botên wontên bedanipun, sadaya wau anocogi adamêl sasmita rahayuning budi, awit ungêlipun amêngku kajêng kados ambagèkakên badhe wêdaling rijêki ingkang sampun gumêlar ing pasabinan. Mila mênggahing petang, manawi môngsa kasanga sampun tumindak 25 dintên, kalêrês wancinipun paman tani adamêl gubug. Punika dados pratôndha anganguk-anguki badhe konduripun Dèwi Sri dhatêng ing lumbung.
Kawontênan ingkang kapratelakakên ing nginggil wau, kenging dipun grêba katunggilakên gumêlêng dados pamuji kawilujênga
kajêngipun: mêmuji mugi kêkajênganing têtiyang ing môngsa punika sagêda lulus kasêmbadan, wêkasan cêtha angalela. Sanadyan namung grêban, nanging nama dhapur pamuji, wajib dipun sarêngi ing ucap: amin, amin, amin, ya rabil ngalamin. Kabula.
Kajawèn, tamtu ugi sami kagungan wawasan kados saraosing andharan ingkang kasêbut ing nginggil. Tuwuhing raos ingkang kados makatên wau, kalêmpakipun ugi andadosakên santosaning pamuji, sêsarêngan kalihan pamujinipun administrasi, redhaksi tuwin sanès-sanèsipun, ingkang gêgayutan kalihan Kajawèn. Wêdaling pamuji saking administrasi sapanunggilanipun:
Ha. Mugi para lêngganan sapanunggilanipun, sami dinirgakna ing yuswa, sumrambah dhatêng garwa putra dalah sakukubanipun sadaya. Tuwin sami lêstantuna angrênggani wontên ing jaman karamean kanthi suka pirênaning panggalih.
Na. Cinakêtana ing kasarasan, sinrêtu godhaning sakit, murih sagêd katumusan raos rahayu ing budi, ingkang andadosakên kawilujênganing lair batos.
Ca. Tinênggaa kabêgjan ing salaminipun, ingkang nuntuni damêl kasambadaning karsa.
Wohing pamuji tigang prakawis wau, tamtu badhe anumusi dhatêng Kajawèn, awit:
Ha. Panjanging yuswa, ugi atêgês panjanging umuripun Kajawèn, lan suka pirênaning panggalih
kasarasaning Kajawèn, botên liya isi karangan ingkang damêl panujuning panggalihipun para maos.
Ca. Kabêgjanipun para lêngganan, punika sanadyan botên kapratelakakên panjang, sampun atêgês prayogi tumrap Kajawèn, amargi saupami Kajawèn punika têtanêman, para lêngganan ingkang nanêm, tamtu kemawon kacêkaping rabuk siramipun tansah lumintu tanpa kêndhat.
Kados sampun cêkap ing bab atur kasugênganipun Kajawèn dhatêng para lêngganan tuwin para maos sadaya. Ing sapunika gêntos angraosi ing bab kawontênan ing bakda riyadi. Kados ing pundi-pundi sami kemawon, tumrap para têtiyang ingkang agami Islam, dhawahipun dintên wau sami ngrumaosi manggèn wontên ing dintên kamulyan, limrahipun sami anglampahi nglêbur dosa, sintên ingkang kaprênah anèm, sami mrêlokakên sowan dhatêng para ingkang kaprênah sêpuh, wosipun sami ngabêkti tuwin anglairakên kalêpatan, lêbura wontên ing dintên wau. Bab makatên punika botên ngêmungakên tiyang ingkang cêlak, sanadyan ingkang têbih, malah ingkang sanès nagari pisan, pundi ingkang kalêrês anèm, saya ingkang pêprênahanipun taksih cakêt, tamtu sami mrêlokakên dhatêng. Manawi ngantos botên sagêd dhatêng, raosing manahipun gumèndhêl awrat kados gadhah sambutan, awit ngrumaosi bilih tindak-tandukipun salêbêting sataun taksih kêmomoran rêrêgêd. Beda manawi sampun dipun lampahi ahlal
Kajawèn nomêr lêbaran 1860 / 1930.
p tumindak, pancèn nyata sampun gêsang wontên ing raos, tiyang ingkang nama kuwajiban botên sagêd suminggah malih, lan saupami sumingkir dhatêng tindak kados makatên, malah lajêng dipun wastani dados tiyang botên nêtêpi kalimrahan.
Mênggahing goyat-gayutaning tata ngadat, dangu-dangu tamtu saya ewah, dene sababipun warni-warni, wontên ingkang kabêkta saking pasrawungan tuwin pancèn ngicali adat ingkang kados makatên wau. Wusana lajêng tuwuh utawi kacara, ing kalanipun bakda riyadi cêkap namung kintun karcis dhatêng para ingkang kaprênah sêpuh. Punika manawi dipun tingali sabrebetan katingal prayogi sangêt, lan sampun nyêkapi ing kabêtahan. Nanging manawi dipun raos lêbêt, gagrag ingkang kados makatên wau, raosipun beda sangêt kalihan tatacaranipun tiyang ahlal bihalal. Awit mênggahing ahlal bihalal, katingal anggambarakên kawontênanipun lair lan batos. Saya malih tumrapipun karcis ingkang mawi dipun sêrati aksara p.f. punika saya kêlantur ing lêpatipun. Wusana bab makatên punika namung gumantung wontên raosing panggalihipun piyambak-piyambak. Nyumanggakakên.
Ing sarèhning bakda riyadi punika nama dintên ingkang minulyakakên, minôngka pungkasaning atur, Kajawèn anglairakên raosing manah, salêbêtipun sataun ingkang kapêngkêr, manawi wontên kêlodak-kêladuking isinipun Kajawèn, môngka adamêl kirang rênaning panggalih, mugi icala wontên ing dintên riyadi punika, lan salajêngipun angagêma panggalih mêngku, angapuntên dhatêng sawarnining kalêpatan, wêkasan adamêl lulus kawilujênganing sadayanipun. Amin.
Bingah-bingah Nuju Bakda Riyadi ing Pasisir Sagantên Kidul
Ing satunggal-satunggalipun nagari punika gadhah tatacara piyambak-piyambak ing kalanipun nuju bakda riyadi. Dene ingkang dipun wastani tatacara wau, tatacaranipun bingah-bingah. Tumrap nagari ing tanah Jawi ingkang têngah-têngah, kajawi sampun angênggèni tatacara kalimrahanipun dintên agêng, kados ta ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta dipun wastani Garêbêg, ing ngriku mawi pasamuwan agêng-agêngan, makatên ugi tumrap pasisir môncanagari, caranipun inggih sampun saiirib kemawon, nanging sadaya wau kalêbêt tatacara pasamuwaning
ingkang dipun tamtokakên, limrahipun wontên dalêming pangagêng.
Nanging mênggahing kalimrahan, sanadyan têtiyangipun alit, inggih gadhah tatacara piyambak, kalanipun bakda riyadi wau sami bingah-bingah basiyar wontên papan ingkang rame, ingkang adhakan wontên ing kitha, sami numpak bèndi, dhokar, sawênèhipun [sawênèh...]
[...ipun] wontên ingkang namung dharat, jalêr èstri sami mangangge tigasan, sarwa mompyor sami pangangge ingkang pancèn dipun pijèkakên kangge bakda riyadèn. Mila manawi nuju dhawahipun dintên riyadi wau, margi-margi ing salêbêtipun
jamanipun wontên taksi, sumêbuting lampahipun taksi wontên ing margi-margi, pating brubut anêngsêmakên.
Manawi nuju dhawahipun ing bakda riyadi punika, bab caraning nyandhang ngangge botên ngêmungakên lare-lare kemawon ingkang sami mêmpêng, sanadyan tiyang sêpuh pisan botên badhe kantun. Malah ingkang kaduk birai tuwin kasamêktan, dhawahipun dintên ingkang dipun mulyakakên wau, anggènipun nyandhang ngangge paribasan babak anganyari, sakêdhap-sakêdhap santun, ngantos adamêl sulaping pandulu.
Kajawi ing kitha-kitha, tumrap pasisiripun sagantên kidul ing pintên-pintên panggenan, ugi dados papaning karamean kalanipun bakda riyadi wau. Sanadyan dununging pasisir wau têbih saking kitha, upaminipun pamancingan, punika pasisiripun kidul nagari Ngayogyakarta, inggih dipun dhatêngi ing tiyang kathah, tur kanthi ngêdalakên waragad botên sakêdhik, ewadene kalanipun ing dintên wau, ical raosing kasusahan tuwin karibêdan, wontênipun namung sênêng.
Sayêktosipun mênggahing kasênêngan, tiyang botên sagêd ngukur kanthi ajining donya brana, amargi raosing sênêng punika kados pêpindhaning tuwuhipun kasarasan batos, pinanggihipun namung ing môngsa kala, mila kalanipun tuwuh namung damêl prayoginipun ingkang ngawaki, pikantukipun adamêl karahayon. Dene tuwuhipun kasênêngan wau marginipun warni-warni, wontên ingkang saking pamirêng, wontên ingkang saking pandulu tuwin sanès-sanèsipun, nanging tumrap raos ingkang pinanggih wontên ing bakda riyadi, limrahipun pinanggih ing sêngsêm wau saking pandulu, awit têtela têbaning pandulu kalanipun bakda riyadi, bêbasan dipun umbar kados angganing lare tanpa pamong, mila katoging sênêng ing ngriku dados lam-laming ngakathah.
Mênggahing Pamancingan, kados para maos sampun kathah ingkang nguningani dhatêng kawontênanipun, nanging bokmanawi botên wontên awonipun kapratelakakên ing ngriki. Pamancingan punika prênah sakidulipun lêrês nagari Ngayogya. Ing kala rumiyinipun margi ingkang dhatêng Pamancingan punika sanadyan sampun wontên, nanging taksih rêkaos, amargi anglangkungi lèpèn agêng ingkang dèrèng mawi krêtêg, nama Opak, dados mawi [ma...]
[...wi] nyabrang. Lèpèn wau manawi toyanipun nuju agêng, botên kenging dipun sabrangi, jalaran saking ilinipun santêr utawi lèpènipun wiyar, môngka ingkang kangge nambangi namung sasak gethekan. Nanging ing sapunika, marginipun dhatêng Pamancingan wau sampun sae, ing lèpèn Opak sampun dipun krêtêg.
Nanging mênggahing para maos kados botên kêkilapan. Mênggahing tiyang, kasênênganipun sagêd pinanggih ing saênggèn-ênggèn, botên dupèh papan sêpên,
ingkang ahli ngêmatakên dhatêng sawangan kodrat, èdi pèninipun botên kawon kalihan sawangan yêyasan ingkang nama linangkung. Kados ta kawontênanipun ing Pamancingan, tumrap tiyang ingkang badhe mriku, ing sakawit ngambah margi ingkang tanpa sawangan babarpisan, nanging dangu-dangu saya ngambah ing papan ingkang nêngsêmakên manah, lampahipun saya ngangsêg murugi parêdèn ingkang katingal anggamêng, pandhukuling parêdèn alit-alit kados dados ancêring papan ingkang badhe dipun purugi. Dangu-dangu parêdèn wau saya cêtha saya mirêng suwara jumêgur, kumrapyak kados angorêgakên siti. Nanging kawontênan ingkang kados makatên wau malah damêl gambiraning manah, awit mangrêtos manawi lampahipun sampun dumugi ing Pamancingan, saha mangrêtos bilih swara ingkang jumêgur
gumulung oyak-oyakan. Dene ing pinggir, gêgisikipun pasir waradin, inggih ing ngriku punika papan padusanipun têtiyang ingkang sami sênêng-sênêng.
Ing sacêlakipun Pamancingan, wontên rêdi alit amunggul, ing ngriku wontên pasareanipun tiyang linangkung, nama Sèh Maolana Magribi tuwin sasèn-sanèsipun.sanès-sanèsipun. Ing ngriki botên badhe nyariyosakên dhatêng kawontênanipun ingkang sumare, namung prêlu nyariyosakên mênggahing sawangan saking papan ing ngriku. Sintên ingkang wontên pucaking rêdi wau, sagêd nyumêrêpi sawangan ingkang sakalangkung anglam-lami, manawi nyawang ngidul ngilèn, sagêd nyumêrêpi lumahing sagantên, manawi ningali mangalèr, ningali dharatan katrajang ilining lèpèn Opak, menggak-menggok kados tapaking sawêr. Manawi nuju wanci enjing, ijêming padhusunan tuwin pasabinan, kalanipun kasorotan srêngenge, kados kancana rinajawrêdi. Cêkakipun sêngsêming sawangan ing ngriku punika tansah kandhêg wontên ing gèdhèg.
Sayêktosipun kawontênaning papan pasiraman ing Pamancingan punika tansah dipun dhatêngi tiyang tanpa kêndhat, dene sajatosipun ugi mawi gêgayutan ing bab tirakat. Malah botên ngêmungakên ing Pamancingan kemawon, sanadyan pasisir kidul sanès-sanèsipun ugi makatên, kados ta ing bawah Cilacap, Karanganyar, tuwin sanès-sanèsipun, manawi nuju dhawahipun bakda riyadi, kathah tiyang ingkang sami mrêlokakên bêsiyar dhatêng pasisir. Tindak makatên punika ugi sampun dados tatacara. Malah ugi ing bawah Karanganyar wau wontên guwa pasiraman nama guwa Batujajar, punika manawi nuju dintên bakda riyadi wontênipun tiyang ingkang dhatêng ing ngriku ngantos ewon, mawi dipun wontêni têtingalan warni-warni, sarana mawi bayaran, makatên ugi pajajanan, utawi jajanan idêran, ngantos kados pasar malêm, dene pambikakipun wiwit bakda lêrês ngantos dumugi bakda Sawal.
Nalika dhawahipun ing dintên riyadi, upyêkipun tiyang kanan kering ngriku rame sangêt, malah sanadyan ingkang têbih-têbih pisan ugi dipun lampahi nênumpak, tamtu kemawon anggènipun nyandhang ngangge sami dipun kêtog. Ingkang sami ngangge sinjang latar pêthak katingal pating plerah kados wana kêbêsmi. Ingkang mangangge ijêm katingal
tamtu wontên ingkang nyandhang manganggenipun manjila anjarag purih katingal, yèn jalêr, sinjang latar pêthak sawitan, soganipun kaduk mramong, rasukan biru bikakan, mawi dhasi abrit, ing kanthonganing rasukan dipun pasangi kacu sutra ijêm, sandhalan taksih enggal, kêtitik saking kêcingkruking lampah sajak ngraosakên malicèting suku, kaca mripatanipun katingal nganggrang kados suwiwining kapal udharah, panthêlênging kaca mripat awangun kados mripatipun Radèn Dursasana, mila lêpasing pandulu tansah blas-blasan kados atawi bagus. Tumraping èstri kajawi mompyoring pangangge sarwa ngalela, dipun sêmbuh mawi gêbyaring ma-
marbuk arum, manawi dipun sawang kados widariwidadari. ngejawantah. Dene tumrap para wanita ingkang prasaja, panganggenipun sarwa kêlêm, nanging mênggahing côndra kados lading panyukuran ligan.
Têtiyang ingkang sami dumugi ing Batujajar wau sami malêbêt dhatêng ing guwa, wosipun ingkang kathah-kathah sami nindakakên gugon-tuhon, tiyang ingkang mlarat nêdha sugih, inggih sampun sugih nêdha supados sugih sangêt, tiyang botên gadhah anak nêdha gadhah anak, ingkang kêkathahên anak supados anak-anakipun sami dados tiyang, prawan nêdha gangsar tumuntên laki, tiyang sadean nêdha laris, malah sawênèh wontên tiyang ingkang nêdha supados ênèm ing salaminipun. Mênggah sarananipun, sami adus wontên ing sêndhang salêbêting guwa, mila suwaranipun kalanipun makatên punika pating kêcupuk, pating carêblung. Dene kadumugèning sêdya wau walahu alam.
Mênggah wigatosing kawontênan ingkang kados makatên wau, atêgês mulyakakên dhawahipun dintên bakda riyadi.
Ingkang dados bakunipun têdha bôngsa Indhonesiah punika sêkul, ugi wontên ingkang nganggêp bakuning têdhanipun: jagung, nanging panganggêp ingkang makatên wau kabêkta jalaran saking pasitènipun têtiyang ingkang dêdunung ing ngriku mathukipun dipun tanêmi jagung, dados panganggêpipun baku saking kêpêksa utawi saking kulina. Nanging saupami sagêda inggih badhe botên nyêpênakên dhatêng sêkul.
Pasitènipun ing tanah Jawi punika kenging dipun wastani siti kancana, wontênipun dipun upamèkakên makatên, kabêkta saking lohipun. Dene ingkang dipun wastani loh punika, sitinipun manawi dipun tanêmi, asiling pamêdalipun kathah, lan mênggahing cocogipun, bakuning pamêdal ingkang dipun wastani loh wau, pamêdaling pantun, awit botên wontên tanêman baku mênggahing tiyang Jawi kajawi pantun. Wontênipun tanêman sanès, kados ta kênthang kacang bangsaning palawija, punika namung mêndhêt sasêlaning tanêman pantun. Dene bab wontênipun tanêman rosan, sata tuwin sanès-sanèsipun, inggih punika têtanêmanipun kabudidayan-kabudidayan ngamônca, jalaraning kathah, botên liya inggih mirid saking lohing siti ingkang kenging katanêman pantun, bakunipun mêndhêt saking siti malumah ingkang koncoran toya.
Sintên ingkang sampun anjajah ing tanah Jawi, tamtu nyumêrêpi: wiwit saking Bantên dumugi Banyuwangi, botên sêpên sawangan tanêman pantun. kalanipun taksih ijêm wujud tanêm dumugining wanci badhe anjêbrol, katingal damêl asrêping pandulu, dene kalanipun pantun jêne, sêngsêmipun wontên ing paningal anêrusi damêl ayêming manah, kados
parentah, dhatêng bab lulusing ulah siti, punika
botên kêndhat tansah dipun anthènikanthèni. pambudidaya murih indhaking pamêdalipun, sarana nindakakên rêrabuk, pangolahing siti, ngajêgakên angsalipun toya, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang wosipun angudi ing bab kaindhakan. Upaminipun bab rabuk, punika warni pintên kemawon ingkang dipun cakakên kangge cobèn-cobèn, wontên ingkang nocogi wontên ingkang botên. Tumrap ingkang nocogi lajêng dipun cakakên saha lajêng têtêp nama satunggiling indhakan kawruh, pikantukipun nyata damêl indhaking pamêdal. Makatên ugi ing bab pangolahing siti, punika ugi tansah mindhak-mindhak caraning pangolah. Dene ingkang langkung gawat punika ing bab toya, awit satunggal punika manawi ngantos kêkirangan, agêngipun kasatan, ing bumi botên wontên thukulan ingkang gêsang. Sampun malih bangsaning pantun, ingkang bêbasan gêsangipun namung nyambut siti sakêdhap, sanadyan waringin gurda pisan, manawi koncatan toya inggih anggègrègi pêjah ngarang. Mila ing bab toya punika dados têtanggêlan ingkang awrat piyambak, tumrap parentah ngantos ngawontênakên babagan pakaryan piyambak, inggih punika irigasi.
Wadhuk ing Kêdhungpadhang, ondêr dhistrik Rêjasa, Nganjuk.
Nyatanipun bilih toya punika dados prakawis baku tuwin dipun wigatosakên sangêt dening têtiyang tani, botên kirang kêkêrêngan tuwin rajapêjah ingkang jalaranipun saking rêbatan toya oncoran dhatêng sabin.
Dene mênggahing bab tumindaking pakaryan toya punika sampun katata ngadil, nanging kala-kala ugi taksih tuwuh pasulayanipun tiyang tani kalihan kabudidayan, awit salah satunggalipun tansah wontên [wo...]
[...ntên] kemawon ingkang kêtuwuhan manah botên narimahakên. Lêlampahan ingkang kados makatên punika sampun kabêkta wontên lampahing kodrat, gêsangipun tiyang wontên ing donya namung kapurih rukun utawi pasulayan. Dene bab lêrês lêpatipun, sampun badhe katingal piyambak wontên ing tiyang ingkang agêng kamurkanipun.
Têtiyang nuju wilujêngan wontên sapinggiring wadhuk ing Kêdhungpadhang, ondêr dhistrik Rêjasa, Nganjuk.
Kajawi punika tumrap priyantun pangrèh praja ingkang dados wêwakiling parentah wontên ing balabag, inggih punika priyantun ingkang nyumêrêpi kawontênanipun sabên dintên, inggih tanpa kêndhat lan tansah musawaratan kalihan têtiyang ing wêwêngkonipun ngudi bab kacêkaping toya, rekadayanipun warni-warni, wontên ingkang nyantosani bêndungan, wontên ingkang damêl wadhuk. Punika manawi kasêmbadan sagêd ngindhakakên oncoran toya, ngêlêbi pasitèn ingkang rumiyinipun botên nate kilèn, wusana sagêd dados sabin lan ngindhakakên pamêdal kathah.
Ing bab rekadaya ingkang kados makatên punika botên kirang têtuladanipun, kados ta ing Wanagiri, bawah Kadipatèn Mangkunagaran, Surakarta, punika pintên atus bau kemawon indhaking pasitèn ingkang lajêng koncoran toya wadhuk, saha lajêng dados sabin. Tuwin sanès-sanèsipun.
Wontên malih padamêlan makatên wau ingkang nêmbe kalampahan, kados ta ing dhusun Kêdhungpadhang, ondêr dhistrik Rêjasa, Nganjuk. Punika têtiyangipun ing ngriku sami ngudi sangêt murih sagêd angsal oncoran toya ingkang langkung saking padatan, awit mênggah kawontênanipun ing ngriku tansah kêkirangan toya [to...]
[...ya] kemawon. Wusana sêdya wau dipun santosani sayêktos, têtiyang ing ngriku sagêd damêl wadhuk, sarana angsal urunan saking irisiirigasi. tuwin rêrigên saking priyantun pangrèh praja ingkang ambawahakên, kalampahan wadhuk wau ing sapunika sampun dados, toyanipun sagêd ngoncori pasitèn kanan keringipun ngriku ngantos 400 bau, môngka ing sadèrèngipun wontên wadhuk, siti 400 bau wau sabên dipun tanêmi tansah botên dados kemawon. Samantên mênggahing bab kamajêngan têtanèn ing tanah Jawi.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika têtêp mênggahing ucap, bilih tanah Jawi punika loh jinawi, nanging tamtu kemawon wontên kalamôngsa ingkang tuwuh botên prayogi, kados ta môngsa pacêklik, inggih punika mangsanipun kêkirangan têdha. Dene jalaranipun botên sanès inggih saking gêgayutan bab têtanèn, awit botên kamêdalan. Mênggahing wos-wosing sababipun jalaran kêkirangan toya, kabêkta saking katiga panjang, sarêng jawah, dhawahing jawah botên ajêg. Kawontênan ingkang kados makatên punika tamtu kemawon dados panggalihanipun ingkang wajib. Nanging manawi dipun manah panjang, dipun pêndhêt radin-radinipun, tumrapipun tanah Jawi, pacêklikipun namung pinanggih wontên ing perangan alit, inggih punika wontên ing pasitèn-pasitèn ingkang dhêdhasaripun awon, kados ta ing Rêdikidul, Wanagiri, saurutipun ingkang sêsambêtan kalihan pasitèn wau. Ewadene ing bab kêkiranganing têdha ing panggenan wau, manawi dipun timbangakên kalihan lohing pasitèn sanès-sanèsipun, dèrèng nama sapintêna, tuwin saupami tumindak caraning tulung-tinulung, nama sagêd tumindak botên rêkaos.
Ing sapunika mêndhêt wawasan kêlimrahipun ingkang pinanggih wontên ing môngsa salêbêtipun bakda riyadi punika, ing pasabinan-pasabinan ingkang angsal toya, pantunipun sampun sami sêpuh, malah wontên ingkang sampun dipun ênèni. Môngsa panèn punika mênggahing juru tani, nama satunggiling môngsa ingkang prayogi piyambak, tumrap ingkang sugih badhe wêwah simpênanipun, tumrap ingkang sêdhêng, rumaos kêjogan gêsangipun, dene tumrap tiyang ingkang mlarat, rumaos manawi môngsa panèn punika satunggiling pitulungan, ingkang dados sarana ngêntas saking kasusahan, awit saupami nyênyambut, inggih wontên ing ngriku anggènipun sêmados badhe nyauri.
Bingahipun têtiyang tani ing môngsa panèn sagêd kêtitik wontên ing ombyakipun ing pasabinan, saênggèn-ênggèn katingal wontên tiyang rubung sami mêthik pantun. Tiyang jalêr èstri anèm sêpuh manawi enjing anglur dhatêng sabin, sontên mantuk kanthi mèyèk-mèyèk ambêkta pantun angsal-angsalanipun. Botên wontên ulat ingkang katingal pêtêng, pasêmonipun malah kaduk èsêm. Saya tumraping tiyang pêpacangan, môngsa bibar panèn punika adhakan kêcara dados mangsanipun badhe dhaup, awit wancinipun nuju wontên waragad, lan kalampahanipun sagêd adamêl kamayaran. Makatên ugi tumrap tôngga têpalih ugi sami nuju tinêngga ing rijêki.
Môngsa ingkang tumindak wiwit ing bakda riyadi punika, sanadyan sêsulakipun anyarêngi wontên môngsa kêkirangan têdha, nanging ugi sinarêngan tumapakipun môngsa panenan, sêsarênganipun wau saèstu badhe mênang daya ingkang badhe anggêlar kamirahan, awit mênggahing awis têdha kenging kaupamèkakên daya pêjah, dene môngsa panèn atêgês daya gêsang ingkang badhe nyirnakakên daya pêjah, wêkasan tuwuh adamêl rahayuning bumi saisinipun.
Wilujêngipun ing bakda riyadi, inggih atêgês wilujêngipun sadaya.
Dipun ambali malih: wilujêng, wilujêng, wilujêng.
Ing wanci sontên anuju wulan purnama, saangsluping hyang bagaskara, ing têmbing kilèn katingal sumamburat abrit sulak jêne, sadaya wêwarnèn ingkang gumêlar katingal rêmêng-rêmêng damêl sumamaring pandulu, ing têmbing wetan sasêlaning mega pêthak ingkang ngampak-ampak katingal Hyang Côndra mungup-mungup, sêmunipun sajak sêlak kêpingin nyawang isèn-isèning jagat raya.
Ing margi agêng sacêlakipun satunggiling toko Tionghwa katingal wontên rêgêmênging tiyang lumampah wira-wiri kados wontên ingkang dipun êntosi, dene ingkang lumampah wau satunggiling jêjaka taksih tumambirang, panganggenipun sêtelan pêthak mawi kopyah cêmêng modhèl Padhang, sakêdhap-sakêdhap nilingakên jamipun kalihan garundêlan: We, lha, wis mèh jam pitu,
ing paningal lajêng nguwuh lirih: Lho, Sudarsi, kok suwe têmên, jarene jam pitu kurang saprapat. Olèhku ngêntène nganti cêcêngklungên… dèrèng rampung anggènipun wicantên kasêlak dipun sêlani dening sang pindha Ratih kalihan mèsêm manis kilang: Aja dadi atimu
dene anggènipun pêpanggihan kalihan jêjaka wau dhapur cêcolongan, dhatêng ibunipun apawadan badhe dhatêng toko.
Kacariyos, Rara Sudarsi manggènipun ing Bêtawi dèrèng dangu, watawis sawêg kalih taunan, sampun cêpêng damêl dados juru sêrat wontên ing Balepustaka. Sanadyan pamêdalipun taksih sakêdhik, nanging sampun nama cêkap kangge gêsang kalihan ibunipun. Wiwit alit mila rara Sudarsi sampun kulina ngraosakên pait gêtir, mila
wontênipun samangke inggih botên nate anggrantês, sadaya ubat-ubêting bale griya kacêpêng piyambak sagadug-gadugipun.
Ibunipun Rara Sudarsi punika sampun warôndha, ingkang pêputra
saking Padhang, wontên ing Klathèn cêpêng damêl ing kantor asistenan ngantos patutan kalih, satunggal jalêr, satunggal èstri inggih pun Sudarsi punika.
mantuk dhatêng Padhang kanthi ambêkta anakipun ingkang sêpuh, jalaran wontên ing Klathèn rumaos sumpêg, utawi malih rikuh kalihan tilas semahipun. Ibunipun Sudarsi inggih lajêng mupus sumendhe ing pêpêsthèn, niyat botên badhe emah-emah malih, trimah momong anakipun èstri, lêstantun manggèn ing griyaning tiyang sêpuhipun.
Sarêng Sudarsi ngancik umur nêm taun lajêng kasêkolahakên ing H.I.S. partikêlir ing kitha ngriku. Bawanipun lare tansah pinrêdi dening ibunipun, tur pancèn lantip ing budi, pasinaonipun botên nate kantun, tansah kinanthenan ing prihatos saha pangatos-atos. Takdiring Pangeran, kalanipun Rara Sudarsi sawêg wontên ing klas gangsal, êmbahipun jalêr dhumawah ing sakit sangêt, wasana kalajêng ngajal. Botên gantalan wulan êmbahipun èstri lajêng nututi murut dhatêng kalanggêngan. Wiwit nalika punika gêsanging ibunipun Sudarsi rêkaos sangêt, kompal-kampul kados baita kecalan kêmudhi. Tujunipun ibunipun Sudarsi satunggiling pawèstri ingkang têtêp mantêp ing budi, wontênipun tansah sabar saha tawêkal. Pun Sudarsi
pasinaonipun, saya agêng warninipun saya mindhak sae, polatan jatmika, tondak-tandukipuntindak-tandukipun. sarwa ririh, rèrèh, ruruh, punika saking brêkah pamrêdinipun ingkang ibu, ingkang botên kêndhat tansah nyulang-nyulangakên dhatêng tumindaking kasusilan. Ancasing sêdya pancèn inggih badhe anglajêngakên sinau, nanging sarêng ngèngêti kawontênanipun lajêng mupus, jalaran wêlas ningali ibunipun tansah kongah-kangih botên ngetang saya rêkaosing badan, sok ugi botên dados damêlipun [damêlipu...]
[...n] sanak kulawarga, sampun narimah.
Kalih taun laminipun Rara Sudarsi nganggur wontên ing griya, ngrêrencangi ibunipun sinambi bêrah dondom-dondom, lowung kangge tambêl bêtah. Sanadyan Rara Sudarsi rumaos rupêk saha pêtêng jagadipun, nanging tansah kinandhut ing dalêm batos. Wasana lajêng wontên wêwêngan, awit saking lantaran satunggiling mitranipun suwargi êmbahipun ingkang wontên ing Batawi, Rara Sudarsi katampèn dados juru sêrat wontên ing Balepustaka… sigêg.
Amangsuli cariyos ing ngajêng, sampun watawis satêngah taun Rara Sudarsi
wêkasan tuwuh dados katrêsnan. Ibunipun ugi botên kêkilapan dhatêng galibêding anakipun, kêrêp kemawon dipun pamiti dhatêng toko utawi sanès-sanèsipun, mantukipun sok ngantos dalu. Ingatasipun dados ibu rumaos wajib anjagi dhatêng kawilujênganing anakipun, saya anak èstri ingkang sampun diwasa,
Ora ta, dhuk tak sawang-sawang, kowe saiki kok ora kaya adat sabên, kêrêp lunga ijèn ing wayah bêngi. Wêruha, sanadyan kowe jênêng wis manjing ing jaman kamajuan, nanging ya aja ninggal kautamaning kasusilan, saya ana ing kutha gêdhe kaya Bêtawi iki. Iya bênêr ora apa-apa, nanging sisip
ingkang suwau tansah kinandhut ing dalêm batos: Kasinggihan ibu, sajatosipun kula badhe matur dhatêng ibu ajrih. Anu ibu, kula gadhah têpangan, kônca nunggil sakantor, inggih walèh-walèh punapa, larenipun pancèn sae bêbudènipun. Ibunipun wicantên: O, ya kuwi, dhuk, paribasane: êduk sêsandhingan gêni, manungsa mono akèh laline, sisip sêmbire bisa ora bêcik dadine. Aku ora arêp malangi anggonmu sêsrawungan karo bocah iku, mung panjalukku bokya sing blaka bae, ora liya sing dak eman rak iya mung awakmu. Rara Sudarsi tansah tumungkul kemawon, pamêthêting lambe saya amêwahi manisipun, ing batos anglêrêsakên pangandikanipun ingkang ibu. Ibunipun lajêng wicantên: Iya ta, dhuk, yèn pancèn kowe wis mantêp têmênan, aku [a...]
[...ku] iya milu bungah, nanging prayogane, aku ya kudu sumurup bocahe, saiki wis nêngah-nêngahi sasi Pasa, besuk dina lêbaran bae konên katêmu karo aku, ngiras pantês padha mangan enak kanggo mulyakake dina riyaya.
Kirang sadintên dhawahipun bakda riyadi ing margi-margi Pacinan andalidir tiyang ingkang langkung, sêpuh anèm, jalêr èstri, ingkang sugih dumugi ingkang mlarat pisan tumplak blak pinanggih wontên ing ngriku, sadaya nêdya têtumbas punapa ingkang dipun kajêngakên. Ing pêkên-pêkên tiyang ingkang sami blônja pating sriwêt pating sliri kados sêmut, panganggenipun môncawarni, winawas katingal abyor kados sêkar sataman. Suwaranipun tiyang tawi lan awis-awisan rame sangêt.
Dalunipun, raosing paningal lan pamirêng saya rêsêp malih, mèh sabên griya katingal padhang arêgêng, para têtiyang sami kadunungan raos sênêng, wiwit sontên ngantos dumuginipun enjing, sadalu muput kamirêngan suwaranipun mêrcon saha long rame sangêt, pating jalêdhèr, pating jalêdhor. Ing dalu wau Rara Sudarsi tansah kalisikan kemawon, kajawi kêbrêbêgên suwaraning mêrcon ugi saking pangônta-antaning manah enggala gagat bangun raina badhe dhawah ing dintên ingkang sakalangkung wigatos…
Pêpadhangipun ing sisih wetan sampun katingal sumamar, mratandhani bilih sampun ngancik gagat enjing, suwaraning mêrcon saya anggantêr kados asung pambagya basuki dhatêng Hyang Surya ingkang badhe mijil anêlahi bawana. Rara Sudarsi ingkang taksih mujung lajêng dipun gugah dening ibunipun: Dhuk, dhuk, tangia dhuk, wis mèh byar, lha kok nglepus bae. Sang pindha Ratih lajêng guragapan tangi, ucêk-ucêk mripat, katingal lêsu marlupa kabêkta saking sangêting aripipun, nanging malah katingal manis angrêspatèni. Sarêng kèngêtan bilih sampun ngancik ing dintên ingkang dipun mulyakakên, lajêng niyat dhatêng pakiwan sêsuci, têrus tata-tata ubarampèning pestan ingkang badhe kawontênakên ing dintên punika.
Surya sampun malêthèk, para têtiyang sami mangangge sarwa sae, sami mrêlokakên dhatêng ing griyanipun kulawarga ingkang kaprênah sêpuh, atur pamuji sugênging sariranipun, ngiras nyuwun sawab pangèstu brêkah, pinaringana sêgêr bagas kasarasan, tinêbihna ing pôncabaya, cinêpakna rijêkinipun. Ing griyanipun Rara Sudarsi katingal rêsik gumrining, ing kamar têngah sampun kasadhiyan meja pasagi panjang mawi taplak pêthak sakursinipun, saha tinatanan rêrampadan cara Jawi, sadaya sarwa rêsik angrêspatèni dhatêng paningal. Tiyang sagriya sampun sami dandan, punapa malih Rara Sudarsi anggènipun angadi warna
lamlaming paningal, pupur lamat-lamat malah amantêsi.
Botên antawis dangu wontên sabawanipun tiyang lumêbêt pakarangan: Kula nuwun. Manahipun Rara Sudarsi sênag-sênig. Sarêng kaungak, têtela ingkang nyabawa wau tiyang ingkang dado-
ingkang satunggal kok kathah èmpêripun kalihan potrèting bapakipun nalika taksih ênèm, manahipun kraos ragi botên sakeca, pangunandikanipun: mêngko Sudarsi kuwi gèk adhiku dhewe, bapak biyèn ngandika yèn aku iki kalairan ing Klathèn sarta isih duwe ibu sarta adhi wadon. Pêpuntoning tekad lajêng nêrangakên dhatêng ibunipun Sudarsi, kalihan anjatosakên asal-usulipun piyambak. Sarêng ibunipun Sudarsi dipun jarwani asal-usulipun Sudarsa lajêng anjêngêr, sakêdhap botên wicantên punapa-punapa, lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr katingal gawang-gawangan kados dèrèng dangu. Ing sanalika wau manahing ibunipun kados dipun rujit-rujit, wasana lajêng wicantên sêrêt kalihan ambrêbês mili: O, ya talah, dadi samene kaelokaning lêlakon, wêruha, ya, gèr, Sudarsa karo Sudarsi, wis karsane Hyang Maha Agung kowe ing dina lêbaran iki padha katêmu sadulurmu dhewe, ora liwat anggonmu trêsna-tinrêsnan aja siwah kaya mau-mau…
Mênggah suraosing cariyos punika kenging kangge têpa palupi, bilih tiyang jêjodhoan punika kêdah botên kenging nilar tiyang sêpuh, mênggah prêlunipun, sampun ngantos wontên lêlampahan ingkang badhe andadosakên kirang prayogi. Punika para anèm wajib angèngêti.
Lampahing dintên ingkang badhe dhawah dintên riyadi araos rikat sangêt, saya manawi sampun dhawah tanggal kur-kuran, inggih punika ingkang dipun wastani malêman, lampahing dintên kados dipun sêngkakakên, kados ta: salikur, lajêng tiga likur, salawe, pitu likur, wusana sanga likur. Ing ngriku sampun mrêpêk sangêt dhawahipun dintên riyadi.
Tumraping para wanita, bakda riyadi punika dados satunggiling kasênêngan ingkang linangkung, nanging inggih dados rêribêd ingkaingkang. agêng. Sanadyan ing ngriki dèrèng kacêplosakên mênggah kajênging kasênêngan tuwin karibêdan, nanging para wanita kados sampun botên kêkilapan. Ewadene ugi prayogi kapratelakakên ing ngriki.
Manawi namung dipun sawang sabrebetan, gêsangipun tiyang jêjodhoan punika sakecanipun wontên ing wanita, rêkaosipun wontên ing kakung. Rêmbag ingkang kados makatên punika inggih sampun lêrês, awit nyatanipun wêdaling kaskaya ingkang dados lantaran kuwawining mêngku bale griya punika [puni...]
[...ka] saking tiyang jalêr. Umun-umun sampun mêdal saking griya pangkat dhatêng padamêlan, siyang sawêg mantuk, malah wontên ingkang ngantos sontên. Balik wanita namung ngeca-eca wontên ing griya kemawon. Saking sakecanipun, malah sok sagêd nyambi angglindhingi wajik, kangge makani kucing. Nanging salugunipun rêmbag makatên punika namung prêlu badhe kangge ngasorakên drajating wanita. Cobi manawi dipun galih panjang, wanita punika nama dados biyungipun tiyang sagriya, kajibah manah bot repot utawi prayogining anggènipun mêngkoni bale
angayati lampah, sampun ngantos kandhêg ing margi. Punika tumrap para kakung tamtu mangrêtos.
Mênggahing gampiling rêmbag, tumraping wanita ing môngsa riyadi, sênêngipun pinanggih wontên ingkang kasamêktan, sagêd nata kabêtahanipun kanthi tamban-tamban, tur dumugining ing êndon botên nguciwani. Dene ribêdipun pinanggih wontên ingkang kêkirangan, saya cêlak dhawahing dintên riya, saya rupêk papanipun. Nanging punapa tata ingkang sampun kacara punika badhe nyandèkakên sêdya, botên babarpisan, sadaya tamtu kalampahan kalayan prayogi. Mila kalaning ariyadi, botên wontên ucap panggrantês sapanunggilanipun. Wontênipun namung bingah lan sênêng.
Dene grêbanipun, kabêtahan ingkang pinanggih ing bakda riyadi, kêcêkapipun pinanggih wontên ing tumandangipun wanita, awit mênggahing raos, adêging riyadi punika, inggih punika bêtah-bêtahipun, mèh dados wajibing wanita sadaya, kados ta: rêrêsik griya, ngrêrêngga griya, pasugataning tiyang bale griya, kêcêkaping sandhang pangangge, wiwit badanipun piyambak ngantos dumugi rencang, sadaya sami saking rêrigênipun wanita. Dados kenging dipun wastani jalêr mujudakên mêntahipun, wanita ingkang andadosakên gumêlaripun wontên ing praja.
Tumraping wanita ingkang kasêmbadan, wiwit ngancikipun wulan Siyam, sampun wiwit manah dhatêng kabêtahanipun, barang-barang tuwin prabotaning griya sampun nicil dipun rêsiki, dumugining cêlak dintên riyadi sampun katingal rêsik gumrining. Lajêng gêntos manah têtumbas sandhang pangangge, sinjang rasukan, badanipun dipun pêpantês piyambak, sadaya kêdah sarwa tigas. Mirid ing kapitadosan, manawi nuju bakda riyadi punika para lêluhur sami rawuh ngiling-ilingi putra wayah, manawi sumêrêp putra wayah sami nyandhang ngangge sarwa sae tuwin tigasan,
lajêng paring sabda: Hêh, anak putuku padha kêcukupan, sandhangane anyar-anyar, muga lêstaria mêngkono sabanjure.
Sabda ingkang kados makatên wau ingkang dipun ajêng-ajêng ing para putra wayah. Dene mênggahing tata lairipun, kalaning bakda riyadi punika sêsrawungan tiyang kathah, tiyang wajib nyandhang ngangge sarwa sae, kajawi tataning kalimrahan sampun makatên, saupami wontên tiyang jêjagongan kalanipun riyadi, môngka panganggenipun lungsêd, agêngipun botên dandos, punika nama kirang tatakrami. Samantên awratipun tiyang wontên praja. Sasampunipun makatên, lajêng nyandhak olah-olah dhêdhaharan rêmikan tuwin sanès-sanèsipun, pangolahipun langkung saking padatan, dipun pêng yêktos. Mangke dhawahipun dintên riyadi sampun mêlanthing. Manawi ingkang ngangge cara kina, mawi ngrampad dhaharan wontên ing meja, dipun waslaniwastani. bikak meja, ngantos makêndhung-kêndhung, ing meja ngantos katingal pipit tanpa sêla. Kalanipun katamuan, anggènipun ngacarani dhahar dhêdhaharan dhatêng tamunipun ngantos ibut kados tiyang sêsadean. Manawi ingkang sampun angênggèni gagrag enggal, ing ngajêngan namung katingal rêsik kemawon, lumadosing dhêdhaharan namung kalarihakên, limrahing dhêdhaharanipun: nyus, miraos. Manawi botên makatên, sanadyan sadhiya dhaharan inggih namung saprêlunipun kemawon.
Dene tumrap ingkang botên kasêmbadan, têgêsipun botên kasêmbadan ing ngriki warni-warni, wontên ingkang jalaran saking dèrèng kêcêkap bêtahipun, wontên ingkang jalaran saking botên kêcêkap baunipun, nanging sadaya wau botên sande ugi sami nindakakên prêluning riyadi, tumindakipun wontên ing dintên prêpêgan, inggih punika kirang sadintên. Dhawahipun dintên prêpêgan wau ing pêkên ramenipun anglangkungi, tiyang sêsadean kados dipun sokakên, tiyang ingkang têtumbas kados dipun sêngkakakên, ingkang sade nyêngkrèkakên rêgi, ingkang tumbas nêmpuh kemawon. Pundi ingkang bêtah sinjang, bêtah rasukan, punapadene bêtah kabêtahaning pawon, panumbasipun suk-sukan, kados sêlak botên kumanan, bakulipun ngantos botên kobêr sèlèh susur.
Mangke sadumugining griya, têtiyang èstri lajêng sami olah-olah, tumrap ingkang sugih batih kathah ingkang rêrencang, swaranipun tiyang anggalêpung dhag-dhug, dhag-dhug, imbal-imbalan, tiyang anggêgorèng srang-sèng, ambêtipun dumugi pundi-pundi, paribasan ambêdhah pagêr. Olah-olahan wau prêlu kangge wilujêngan bakda riyadi. Sarampungipun olah-olah wau, kantun tata-tata wêdaling [wê...]
[...daling] ambêngan, sasampunipun makatên nama sampun rampung, kantun bingah-bingah kemawon.
Tumrap ingkang priyantun, malêmipun riyadi punika jalêr èstri sampun sami dandan. Ingkang nuju kalêmpakan, tumrap ingkang anèm ngabêkti dhatêng ingkang kaprênah sêpuh, bojo ngabêkti dhatêng gurulaki, wontên ingkang mêmbik-mêmbik nangis, atêgês ngêsrahakên kalêpatan dhatêng ingkang jalêr. Ingkang jalêr sumêrêp tangis ingkang makatên wau inggih sampun tampi kajêngipun. Bathukipun ingkang èstri lajêng dipun êlus-êlus, atêgês suka pangapura. Sadaya sami marêm ing manah. Sawênèh wontên tiyang èstri ingkang kaduk sêmbrana, salêbêtipun ngabêkti kalihan mungêl: mas, anggonku ngunèk-ngunèkakê kowe ing sajrone sataun, lêburên ana ing dina iki. Sarèhning kalanipun dintên makatên wau botên wontên sarusiku, ingkang jalêr inggih lajêng mangsuli: Iya, iya, lêbura ing dina iki, sesuk diambali manèh.
Talaga rêdi Kèlimutu, Èndhah, Plorès.
Ing wanci asar andhap Hyang Bagaspati sampun gumlewang ing têmbing kilèn, bêntèripun namung kantun mônda-mônda, ing ara-ara saha sabin-sabin katingal ngênthak-ênthak sêpên, para lare angèn sami anggiring maesanipun, pating pêthangkrik wontên ing gigir, kalihan cêthar-cêthèr ngungêlakên pêcutipun.
Saantukipun saking sabin Pak Wiryasaroja lajêng lèyèh-lèyèh ing èmpèr wingking, sinambi nyêthèti prêkututipun. Ingkang èstri nênggani kalihan nyêsêpi anakipun ingkang taksih
namung punika wontênipun kanikmatan ing ngalam donya. Sarêng sayahipun sampun sawatawis aring lajêng
pikirên, ingatase aku iki wis kêjuwara yèn kalêbu cukup, kok ming arêp climèn bae, saiba ujare wong sadesa. Ing ngêndi bakal
Bok Wiryasaroja kèndêl kemawon, jalaran sumêrêp watakipun ingkang jalêr, manawi dipun pambêngi ingkang dados kêkajênganipun ngadat malah lajêng muntab nêpsunipun. Nanging ing batos sangêt anggènipun botên nyuwawèni.
Kacariyos, Pak Wiryasaroja anakipun sampun gumrayah, panggaotanipun tani, sabin gangsal bau, maesa kalih pasang, ingatasipun tiyang dhusun sampun nama cêkap, dhasar wêkêl ing damêl, botên gadhah karoyalan, namung emanipun kasinungan watak …guru alêman. Ingkang makatên wau sampun tamtu lajêng gampil sangêt nuwuhakên kirang dugi lan prayogi, têmahan mêwahi dhatêng kaborosan, ambucal bôndha ingkang tanpa tônja. Mila sanajan kalêbêt cêkap, Pak Wiryasaroja botên nate gadhah simpênan arta kathah, wontên sakêdhik kalih kêdhik inggih lajêng lês. Pangraosipun, sanajan garing yèn garang, lo, samantên dayanipun êndêming manah guru alêman.
Kirang sawatawis dintên badhe dhawahing dintên bakda riyadi, têtiyang sami wiwit rêrêsik griya saha pakawisanipun, ing pêkên umyung suwaranipun têtiyang sade tinumbas, ingkang rame piyambak ing panggenan kuwadean, saya sarêng dumuginipun dintên pungkasaning wulan siyam ingkang kawastanan prêpêgan, untapipun tiyang ingkang sami blônja pados bêtah kados dipun sokakên, pêpêt jêjêl uyêl-uyêlan mèh botên kenging kapiyak, ing dintên wau ramening pêkên namung satêngah dintên, jalaran ingkang kathah kasêlak badhe tata-tata kangge dintên riyadi enjingipun.
Sêngkang saha sêsupenipun bok Wiryasaroja saèstu kalêbêt ing gantosan, pajêng satus rupiyah, sampun têlas katanjakakên kangge kabêtahaning pawon. Pak Wiryasaroja rumaos bilih badhe kacupêtan waragad, jalaran manawi namung ropyan-ropyan kemawon badhe kirang rêgêng, sêdyanipun badhe gambyongan sadalu muput
badhe ngantukakên kalih bêlah benjing manawi sampun panèn, griyanipun kacêpêngakên.
Pak Wiryasaroja ambadhêdhêg manahipun, rumaos badhe kalêgan manahipun, lampahipun sigrak kados tiyang ingkang mêntas manggih rijêki agêng, lajêng anjujug dhatêng Pacinan, tumbas long rentengan agêng alit, têlas sèkêt rupiyah. Anakipun ingkang taksih alit-alit sarêng sumêrêp
andharêndhêng amêwahi rêgênging padhusunan, mèh ing sabên griya tiyangipun sami ibut tata-tata kangge wilujêngan ing sontênipun, makatên ugi ing griyanipun Pak Wiryasarja, sampun kalih dintên umyung suwaranipun tiyang ingkang sami olah-olah, mawi mragad ayam kathah sarta menda kalih, sarêng sontên ki kaum ngantos botên kobêr mantuk, tansah lumintu andongani ambênganipun para têtiyang ingkang gadhah kajat, mantukipun ambêntoyong saking kathahing brêkat, malah ugi wontên ingkang pilalah dipun tilar kemawon.
Ing dalunipun, ing griyanipun Pak Wiryasaroja katingal padhang, anjingglang dilahipun dilah gasolin anggènipun nyewa saking kitha, pancèn manawi sampun gadhah sêdya Pak Wiryasaroja botên ngetang bôndha, tanpa linimbang ingkang bêning kadospundi mênggah kadadosanipun, wosipun namung ambujêng pangalêm, pangonggrong. Wiwit sontên Pak Wiryasaroja sampun dandan malithit, rasukan atela cêmêng, sinjangipun truntum, sawitan kalihan udhêngipun, sanajan tiyang dhusun kagolong sagêd dhatêng traping pangangge, wironipun inggih anjalirit, sabukipun ijêm sinulam ing sêsêkaran môncawarni. Ing pangraos sampun kados Radèn Kakrasana. Jam sanga para tamu kônca dhusun sampun pêpak, racak sami berag-berag, talèdhèk, gamêlan saniyaganipun ugi sampun sumadhiya, kapapanakên wontên ing ngèmpèr ngajêng, Pak Wiryasaroja grapyak sangêt anggènipun manggihi tamu-tamunipun, sakêdhap-sakêdhap gêr, sami gumujêng latah. Pasugatan wiwit kawêdalakên, rumiyin wedang tèh, salajêngipun tansah ambanyu mili botên nguciwani. Suwaraning gamêlan ingkang nganyut-anyut saha pangêliking waranggana saya mêwahi sênêning pajagongan, para tamu katingal sami gambira ing manah. Watawis jam kalih wêlas dalu lajêng wiwit ambrondong long agêng alit, damêl cingakipun ingkang sami ningali, ing batos ngalêm dhatêng kacêkapanipun ingkang gadhah
têtiyang èstri, pating bilulung botên kantênan ingkang badhe dipun tandangi. Pun lare lajêng karompa-rompa kabêkta mlêbêt, êmbokipun kontrang-kantring, sambatipun: O, anakku gèr, kapriye kowe gèr.
Nalika samantên sampun lingsir dalu, badhe kabêkta dhatêng griya sakit ing kitha wanci sampun lungse, mila lajêng kaupakara piyambak kemawon saprêlunipun. Pajagongan ugi lajêng jugag, botên kalajêngakên, para tamu sami pamit wangsul, sêmunipun kathah ingkang jinja, dene mêntas wontên lêlampahan ingkang ngêrês-êrêsi.
Ing dalu wau tiyang sagriya botên wontên ingkang tilêm, dilah gasolin sampun dipun
long saha mrêcon botên wontên pêdhotipun, adamêl karantaning manahipun Pak Wiryasaroja. Manahipun kados karujit-rujit manawi ngèngêti bilih lêlampahan punika tumusipun botên sanès namung saking badanipun piyambak, saking pokalipun ambujêng ardaning manah,… pados alêm. Ngantos enjing namung dhêlêg-dhêlêg kemawon, pangrintihing anakipun saya amêwahi karêrantaning manah.
Dhawahing bakda riyadi tiyang sadhusun sami berag-berag, panganggenipun sarwa enggal, para lare-lare sami pamèr-pameran, ing dintên wau botên wontên ingkang botên kasinungan manah bingah…
Ing griyanipun Pak Wiryasaroja korinipun minêb sadaya, enjing umun-umun sampun pangkat dhatêng kitha
wontên ing griya kalihan sôngga uwang, anak-anakipun sami nangis angglolo nêdha pangangge enggal.
bab têtêdhan ing pawon taksih nglumbruk, jêr sêdyanipun Pak Wiryasaroja enjingipun badhe
kadadosanipun tiyang ingkang nilar dugi-dugi lan prayogi, ingkang namung nuruti ardaning manah, botên
bakda puasa / ngêndi-êndi ketok rame / swaraning êlong dhang-dhung / ing padesan wong andalidir / padha tilik wong tuwa / lakune gumrudug / biyunge angêmban bocah / bapakane nganthi anak isih cilik / karo nyangking buntêlan //
isih ana sing ngiring gumridig / bocah-bocah padha kulawarga / ambarêngi ing lakune / padha sajak kêsusu / gone mlaku rêbutan dhisik / ananging ora nêdya / kêsusa-kêsusu / sabab mung saka kêgawa / yèn wong desa ora mlaku sripat-sripit / êmoh adol wiraga //
... ana manèh sawênèhe, bocah nagara kumpul ...
beda karo sing jênêng priyayi / lanang wedok cak-cakane padha / nyandhang ora sabaène / têgêse luwih ukur / samubarang mung kudu bêcik / sok nganti lali tônja / sunat dadi prêlu / mulane ing kalamôngsa / ora kurang wong jodhoan udan tangis / gegeran sabên dina //
kaya ta yèn bakda ngene iki / akèh bae padha ngaya-aya / êmoh mung sakuwasane / lumrahing gunêm rêmbug / wong sataun mung sapisan thil / yèn nganti ora brêgas / isin bangêt aku / ning ora dipikir dawa / yèn sataun iku ana rolas sasi / pancène luwih tamban //
kêna kanggo mikir-mikir nicil / nanging adat lumrahe kalepyan / barêng wis cêdhak elinge / banjur anumbuk-numbuk / ora ketang nêkuk nikêli / anggêre bae bisa / pakewuh ditêmpuh / lan manèhe uwis lumrah / thok êthêle yèn nuju dina riyadi / mung isi kabungahan //
yèn mangkono gampang uwong tani / bab anyandhang ora arêp nyêngka / sukur bisa nganakake / orane narima mung / nyandhang nganggo barang sing uwis / mênyang pikir kapenak / trima ikêt wulung / mung beda yèn nuju bakda / le ngêcakke dimèrètake adhamis / ngono uwis prayoga //
yèn sing duwe anak cilik-cilik / sanadyan ta iya rada nyêngka / nanging ora bangêt kae / yèn bisa tuku sukur / ra-orane trima mung klambi / wedok tapihan slendhang / uwis ketok patut / yèn lanang iya jingkêngan / tur ya trima nyrèmpèt ikêt mung sadhelit / kêna duwèking bapa //
kang dikôndha ing riyadi iki / angrasani riyadining bocah / anane dipêpakake / yèn cara desa iku / mêsthi beda karo priyayi / sarèhne ora padha / kêna kanggo rêmbug / dadi wêwacaning bocah / kêna digo sêsambèn nyênyênêng ati / kalane nuju sêla //
yèn wong desa sing arêp ngabêkti / nyang wong tuwa padha anggêgawa/ [ang...]
[...gêgawa/] awit dina ngono kuwe / elinge uwong thukul / nyang wong tuwa arêp malêsi / nadyan mung sacokotan / iya amisungsung / unine sawise têka / akôndha yèn ngaturake sêmbah bêkti / lan mripat kaca-kaca //
wong tuwane wêruh ngono kuwi / ing atine bangêt krasa-rasa / nuli ngundangi putune / sing têka gumarubyug / lan dialêm agênti-gênti / wah putuku Saminah /
êmbananmu kuwi / bocah cilik aja dikulina / ana ing êmbanan bae / sèlèhna bèn angglangsur / wis wis bocah kabèhe kuwi / kana padha dolana / nèng latar sing rukun / cah akèh nuli nyang jaba / padha amor bocah akèh pating jlêrit / palayon mrene-mrana //
yèn cah wedok gone dolan nisih / ora amor karo bocah lanang / dadi ketok dhewe-dhewe / awit sok banjur padu / kang jalaran sabab sathithik / dene bocah sing lanang / banjur pating kluyur / padha dolan mrana-mrana / sakarêpe yèn nuju bakda riyadi / diumbar ing wong tuwa //
ana bocah sajake kumaki / gone ngono jalaran kêgawa / anake wong rada duwe / bêbêdane ngêndhuruk / kulambine jas lenah putih / ketok isih tigasan / durung kambon banyu / tapak tilasing bêdhahan / isih ketok galêr
gumrubyug / dhela-dhela ngiling-ilingi / klambine êjas anyar / lan tansah dilus-lus / yèn ana bocah sing nyawang / banjur kôndha: kulambiku êjas apik / bêbêdku iya anyar //
gone pamèr sajak ngiwi-iwi / nganti gawe sêrike sing liya / karo manèh ngandhakake / sangune dhuwit suku / sing nguwèhi êmbokne cilik / Blêndhi anggone kôndha / lan ngêtokke jêdhul / dhuwite putih têngahan / ketok bangêt anggone ngiming-imingi / mênyang kancane dolan //
tur nèh bocah-bocah kabèh kuwi / prênahane ora ana liya / isih klêbu sanak dhewe / ana prênah nak dulur / doh-adohe misanan isih / nanging barêng kumliya / kabèh padha nyatru / la wong jênênge ya bocah / wis
wani / saiki Blêndhi brêgas / tanpa klambi patut / kaya panakawan seba / cah liyane padha angguyu nyêkikik / Blêndhi tanpa nyuwara //
rupa-rupa bungahe cah cilik / ing kalane garêbêg puasa / ana manèh sawênèhe / bocah [bo...]
[...cah] nagara kumpul / padha dolan bakyu lan adhi / esuk-esuk wis dandan / ketok sajak rukun / kaya ngrêmbug kabutuhan / mung têmêne rasanan bab ariyadi / bocah sing tuwa kôndha //
isih bêngi aku uwis tangi / banjur adus mênyang ing pakiwan / ngudubilahi adhême / adhine nuli sambung: / aku
Ana pyayi kakung lan sing putri, ing kalane nuju malêm bakda, linggih nèng
paris / adhine banjur nyêla / ning bêcik klambiku / bakyune mangsuli ora / suwe-suwe garêjêgan rêbut apik / ibune nuli têka //
karo kôndha kabèh bae apik / wis ta kana padha dolan-dolan / ananging sing rukun bae / aja dolan nyang lurung / akèh montor anyênyamari / bêcik ana ngarêpan / lan kônca-kancamu / bocah loro kêkanthenan / nanging barêng têkan jaba ketok sêpi / sing dolan ora ana //
cah sing tuwa nuli angandhani / ayo padha dhayoh-dhayohan ya / kowe dhayohe rekane / munia kula nuwun / adhine ya nuli nuruti / rekane lagi têka / karo mundhuk-mundhuk / lan manèh alon nyuwara / kula nuwun bakyune nuli marani / lajêng kemawon môngga //
ngriki lo dhi ngriki lênggah kursi / adhine ya nuli linggih mara / nanging ora ngrasakake / mung mlengos sajak mrêngut / saka
bak ayune ora diprêduli / dadi anyêl nuli nyêdhak mara / karo anjiwit adhine / malah ditapuk kêpluk / banjur cêngèr adhine nangis / ibune mênyang jaba / karo sajak nêpsu / bocah mung pijêr grêjêgan / mari-mari mêngko padha tak gêbugi / kon rukun ora bisa //
cah sing gêdhe bisa amangsuli / wong dhèwèke pancèn bocah nakal / saya anjêngèk adhine / karo calathu sêru / ayo ibu saiki mêsthi / nunggang taksi marana / nuli nangis gulung / sarèhning nuju lêbaran / iya banjur putêr-putêr nunggang taksi / anak kabèh digawa //
uwis lumrah môngsa ngono kuwi / rame bangêt ing sadalan-dalan / wong lumaku mrana-mrene / nganti ketok gumrudug / têtunggangan aslira-sliri / akèhing dhuwit wutah / uwis tanpa petung / mung watone bisa bungah / ora nganggo angèlingi êmbèn buri / awit dina riyaya //
nanging ya sapa sing trima / yèn nyipati anake ing môngsa kuwi / tinêmu ora nyandhang //
dadi lumrah wis padha ngênggoni / ing kalane garêbêg puasa / kana kene padha bae / dene gampanging rêmbug / ora prêlu nganggo ngrasani / ing bab kang ora-ora / wose dina mau / prêlu kanggo bungah-bungah / angurmati ing dina Idul Pitêri / mung bêcik tinêmua //
ana pyayi kakung lan sing putri / ing kalane nuju malêm bakda / linggih nèng ngarêp andhèglèg / ngrasa kaya tumênggung / kasêmbadan ing bêngi kuwi /
nganti ketok wêtênge kalimis / mlêbu mêtu mung tansah mêmangan / sêla-sêlane yèn ngombe / banjur manèh disambung / apa bae watone ngêmil / iya wong jênêng bocah / sasat usus lurung / tumindak bêtah amamah / ora nganggo milih rasa lêgi gurih / kabèh bae kêcandhak //
wise katog lagi ngrumasani / yèn wêtênge rada krasa lara / nanging iya isih bae / niyate ora mundur / yèn oraa kêtutup bêngi / mangkono kang kacrita / lêbaraning kacung / mungguh sawarnaning kôndha / kang tinêmu kaananing bocah cilik / mung dadi puji arja //
Rêmbagipun Bancak lan Dhoyok (Pênthul lan Têmbêm)
Bancak: Wetan kae sulake wis ketok padhang.
Dhoyok: Yèn mangkono ayo bêbarêngan madhang.
Ba: Ngêndi ana pasa arêp madhang esuk.
Dho: Kowe lali iki riyadi wong busuk.
Ba: Yèn mangkono arêp madhang iya lêpat.
Dho: Aku klèru: yèn bênêre mangan kupat.
Ba: Dadi aku karo kowe klèru surup.
Dho: Ora ngapa dibalèni bae cukup.
Ba: Saikine aku arêp amiwiti, nglairake suka sukur mênyang Gusti.
Dho: Bênêr Bancak yèn kalane ariyadi, kudu bisa mênyang luput ngrumasani.
Ba: Saikine priye mungguh kapenake, yèn pinuju dina riyadi mangkene, mungguh aku enak ngrumpaka anane, ngono mau sadurunge ngucapake. Awit nyata mungguh rasaning manungsa, kudu wêruh bênêr aja nganti onya, ing têgêse nglimbang dhisik mênyang angga, yèn wis
unggul, wêkasane mung tinêmu madhul-madhul. Dadi mèmpêr anggonku anganggêp bênêr, uwis têtêp ora bakal kengar-kèngêr, awit mungguh pathokan têlênging ancêr, dumununge awak dhewe dadi jêjêr. Yèn kiraku yake ora bakal oncat, gampangane wong sing wis ora dicacad, nandhakake uwong bêcik lan wis kuwat, tumus saka gone ambêciki tekad.
Ba: Wis ta aja banjur dawa kaya dhadhung, katranganmu sing glawèr prasasat nyandhung, ing uniku kang arêp tak wangun kidung, kang uwose mung arêp marada gurung. Yèn enake kang kawilang nomêr satu, esuk-esuk ngombe wedang kopi susu, pacitane roti martega lan kèju, yèn udude mono ya mung trima srutu. Mungguh mate wis mèmpêr bôngsa Eropah, sabên uwong wêruh mêsthi nyuwara: wah, yèn mung uwong sing uripe lagi lumrah, aku tanggung mêsthi banjur ngrasa wêgah. Ing
ing bab sandhangan, awit iki nuju ing môngsa lêbaran, sabên uwong atine mung rasa dhangan. Mungguh aku yèn
apês kaya dara panji, malorode rada ngèmpêri priyayi, nanging aku rada duwe samar siji, angèlingi ing bab uripku saiki. Ya tiwasa aku brêgas canthas prêsis, pacakanku sabrebedan kaya komis, ora wurung ing burine dadi tangis, lêbar bakda padha sowan rama panhis.
Ba: Yèn mangkono dadi gunggungane kêpruk, aku kowe rêmbuge tinêmu rujuk, mung angudi bisane
lulus tulus saisining bumi, bisa murah bêras bisa murah pari.
Dho: Sabanjure salamêta kawulane, ya sing cilik ya sing sêdhêng ya sing gêdhe, cêkak cukup ya salamêt kabèh bae, awit kabèh padha kawula arane.
Ba: Ucap iki muga-muga bisa kabul, kalakona muga ana rasa thukul, sakabèhing ancas sêdya bisa kumpul, têtêp slamêt sarupaning karêp jêbul.
Dho: Bab mangkono kabèhe kudu nêrusi, upamane: sing gêdhe kudu mêruhi, yèn mêmuruk sing bisa ngadhêmi ati, yèn mangkono tinêmu bisa lêstari.
Ba: Ngono iku bakal bêcik kang tinêmu, nanging iya kang kudu wêruh ing sêmu, ing têgêse kudu gathuk ing panêmu, ing saiki ora kêna grusa-grusu.
Dho: Ing gampange rêrêmbugan bab mangkene, kêna banjarbanjur. diringkês ana cêkake, slamêt kabèh sajêroning môngsa kiye, yèn digagas uwis kacakup salire.
Ba: Aku usul kapriye mungguh Kajawèn, apa ora nganggo ngucap cara pyayèn, ngaturake kasugêngan ing riyadèn, aku kowe jênêng wong lagi kêtêmbèn.
Dho: Mêsthi bae aku iya nganggo matur,
Ingkang sami maos Kajawèn sataun, yèn tan rêna ing panggalih sampun gêtun, awit mênggah kirang tuwin langkungipun, mung ngapuntên ingkang agêng kula suwun. Dene tumrap ingkang karênan ing galih, kaparênga andhêdhêr minôngka winih,
muji muga padha sugih dhuwit, bisa simpên bisa angêtokke irit, supayane ki butuh bisa kasait.
Dho: Mêsthi bae dhuwit ora kêna kèri, iku [i...]
[...ku] uga kalêbu dadi pamuji, awit sapa sing oncat lan siji iki, salawase urip bakal tanpa aji. Mung upama kêbanjur dicêkêl kukuh, dhuwit ora pisan-pisan dadi kancuh, malah bisa dadi nganakke pakewuh, ati bingung molak-malik tansah kisruh.
Ba: Mula aja nganti bangêt-bangêt krakêt, nadyan ora yèn bakal dipangan rêngêt, nanging dhuwit yèn ta mung digembol angêt, ora duwe tônja kang agêdhe bangêt. Upamane gampangan bae mangkene, yèn ta mungguh dhuwit diêpèk gawene, karo têngah uwis bisa nêkakake, kalawarti Kajawèn têlung sasine.
Dho: Ewadene kang mangkono durung mêsthi, ana uga kang ing batin tan kadugi, tarima mung dhêmên maca saka buri, ngono mau rak gawe gêlaning ati.
Ba: Nanging Dhoyok aku ya mung wajib sukur, dene akèh priyayi galihe mulur, mênyang
ing têmbe, ora wurung bakal abonêmèn dhewe. Wis tak tutup rêmbugku samene Dhoyok, numusana rahayune bisa ketok, ya Kajawèn ya sing maos lanang wedok, supayane têmbe buri barêng kalok.
Dho: Amin, amin, kang ngono muga kabula, aja ana sandhungan sawiji apa. Muga-muga olèh pangapura dawa, kaladuking uniku ing dina bakda.
Sêmar (wêwangson): Hêm, kanggone wong tuwa ora ana kang ngungkuli sênênge kayadene ing dina riyadi kaya saiki kiyi, awit bakal disowani anak putu sing arêp padha angabêkti. Sêmono kuwi yèn ginanjar kacukupan, prêlune 1e. sing dadi wong tuwa kiyi anggone nêmoni bisa adandan sing mêntèrèng. Ing sarèhning jênêng wong tuwa, iya ora prêlu
dhasine bludru ijo awujud kupu mencok, thik isih nganggo rompi tur iya gabardhin, jarite wis cukup danliris, babaran Ngayoja, mêsthine anak putu sing arêp padha angabêkti anggone nyawang rada mantêp. 2e. Wong sing ginanjar kacukupan kuwi, nèk arêp nyugata anak putu sing padha têka,
nyadhiyani suguhan sing kompêlit, kaya ta: kupat gudhêg saadune lêlawuhan sapêpadhane, tur nèk tamune têka, bisa cara Lônda nganggo nawani barang kae, upamane: mau minum apah, anggur, kwas, limun, tèh, kopi, wadhuh, rasane le cêmêplus, tur anak putu padha sênêng. Kosokbaline, tumrape wong tuwa sing ora kacukupan, ora ana susahe kaya
ing dina bakda riyadi, wis omahe dhoyong, sandhangan sing kêna didêlêng mung sapêngadêg wis lumêbu ing gadhèn kabèh, golèk utangan ora olèh, kathik ora ana anak putu sing padha nginguk, wah, rasane nyang ati kaya arêp nyêmplung-nyêmplunga sumur. Wiyah, kok ngrasakake sing ora-ora, rak malah nyêpêt-nyêpêti mata bae, luwih bêcik tak ngrampungake anggonku dandan, iki rak wis mangsane anak putu padha têka. Jajal tak ngilo, apa aku wis katon dhèmês, wah, wah, wah, wah, sajake aku kok kaya pènsiunan mandhor astèn. Saiki cêkokanaku tak pêngilonane, nèk-nèke mèncèng barang, wèyèh, kathik le gêmpi lan mèphèt. Lo, hla kuwi kok Garèng mak bêdhêngus tanpa nywara.
Garèng: Aku kok nganti kègi bangêt ngrasakke rama kiyi, mundhak sêpuh ora kok mundhak gêdhe ngibadahe, nanging kok malah mundhak gêdhe kabêsusane, wong tak kula nuwuni nganti ganêp sêlosin, ora ana wangsulane, jêbul lagi ngila-ngilo ora wis-uwis. Ora, Ma, priyayi
dupèh aku ngila-ngilo kiyi diarani bêsus bangêt. Hla kuwi nèk bocah ênom, panêmune adhakan sok ngalor ngidul, wong dhêmên ngilo kuwi ora kêna diarani wong bêsus, nanging nandhakake wong kang ngrêti tatakrama. Awit wong kang mangkono mau arêp nyingkiri, aja nganti gawe dhadhakan supaya digêguyu utawa diaruh-aruhi ing liyan. Jalaran sing sapa sêngaja gawe dhadhakan supaya diguyu ing wong, têgêse: sêngaja gawe dhadhakan murih wong liya olèh dosa, kuwi ngatonake yèn ora wêruh mênyang tatakrama tumrape kang gawe urip, wis, wis, bada-bada kok ngrêmbug sing dudu-dudu mundhak nyuda kasênêngane ing dina bakda riyadi. Êndi adhimu Si Petruk.
Garèng: Mau lakune saka ngomah iya barêngan karo aku, nanging barêng têkan ing ngarêpe tokone Bah Gêmuk, aku dikon lumaku
dhisik, jarene arêp mampir toko mau.
Sêmar: Ya kuwi nèk anakku siji kae, watake pancèn iya sok brigah-brigih, nanging sanyatane ora têgêlan, mênyang wong tuwa wêdi lan asih, duwe apa-apa sathithik rong ithik, iya anduwèni kogêl. Anggone
kaya ta: kèju, utawa kuwih sultanah, ora-orane ya iwak sardhincis. Wong kogêl mono ya ora prêlu akèh-akèh, upamane rong losin bae, rak iya wis gawe marême wong tuwa. Lo, jêbul kuwi Si Petruk, rêmbuwas têka. Kok nglênthung ora anggawa apa-apa.
Petruk: Iya pancèn mangkono, Ma. Aku prêlu kêtêmu Bah Gêmuk, ngrêmbugi yèn wulan kiyi aku anjaluk tempo anggone nglunasi bon-bonku, awit dhuwit balanjaku saikine lagi ora kobêr mrono, kajaba mung dhinês mrêlokake kabutuhane wong bakdan bae.
Garèng: Ya kuwi rama, putramu sing sok kogêl nyang wong tuwa, blanjane diêntèk-êntèkake kanggo lêbaran. Ing sarèhning wusanane utange toko ora bisa nglunasi, banjur kogêl nyang wong tuwane, nèk-nèke wong tuwane gêlêm ambayari.
Sêmar: Hla kuwi nèk Garèng, atine panas, dupèh aku ngalêmbana Si Petruk. Wis, wis, iki dina lêbaran, aja padha pasulayan. Lo, kowe arêp apa Garèng, kok mêthethak-mêthèthèk sajak nyara langên wênara ngono.
Garèng: Ing sarèhning punika kalêrês dintên riyadi, kula badhe nyuwun ngabêkti, kalêpatan kula ing salêbêtipun sataun, kasirnakna ing dintên punika.
Sêmar: Wadhuh, le mak krênyês, pating griming nganti têkan pucuk rambut, kaya ngene kiyi rasane dingabêktèni anak, rasane têka ngêrês têkan ing ati, nganti ora krasa pating talêthok wêtuning luhku saka
nèk wis gagah aja mumêt, dêlêng wong dianggêp rêngêt, kasangsara kang kêcakêt. Wis, wis, kowe gênti Petruk, majua mrene. Tobat, tobat, anakku Si Petruk saiki anggone laku dhodhok kok luwês bangêt, nganti tlosoran kaya ula jangan. Iya, iya, tak trima Petruk. Saiki aku arêp takon, kowe kloron, apa padha ngrêti sing dadi rangkêpane wong ngabêkti nyang wong tuwa kuwi.
Garèng: Durung, Ma, mara tumuli ngandikakna.
Sêmar: Hla, kuwi mangkene, pangabêktimu mau mung aran pangabêkti lair, dene batine kudu ana, yaiku mangkene: mumpung wong tuwamu isih urip, kowe kudu: sing wêdi nyang wong tuwa, sing trêsna, sing ngêmong, sing bisa gawe panuju, lan sapanunggalane. Tindak kang mangkono kuwi rak wis ngibadah arane, awit samubarang tindak kang gawe sênênge wong tuwa, kuwi wis ngèmpêri nicil amalês utanging anak mênyang wong tuwa. Wis thole, rêmbugane padha dipunggêl samene bae, seje
Ing Kajawèn ôngka 22 ing bagian kabar warni-warni, sampun kawartosakên, bilih ing wêkdal samangke rêgining bènsin kathah mandhapipun, sabab-sababipun botên sanès jalaran saking tuwuhing pêrang bènsin antawisipun maskape B.P.M. (Shell) kalihan Socony (Standar Oil Cy of New York). Mênggah wontênipun têmbung: pêrang ing nginggil, para maos têmtunipun sampun sami nguningani, bilih sanadyan nama pêrang, nanging sanès pêrangan ingkang mutahakên rah. Bawanipun jagad sampun sêpuh punika, têka lajêng pating jrêdhil tuwuhipun ewah-ewahan ing donya ingkang pikajêngipun sok beda kalihan purwanipun. Kados ta têmbung pêrang, punika panampinipun tiyang kathah, tamtu mastani: jalaran saking tuwuhing pasulayan agêng, ingkang anjalari têtiyang sami pêjah-pinêjahan sarana dêdamêl, upaminipun: pêrang bratayuda, punika anggambarakên pasulayanipun praja Ngamarta kalihan Ngastina, ingkang anjalari tumpêsing para kawula praja kalih wau. Utawi: pêrang agami, upaminipun cara anggènipun mêncarakên agami Islam ing donya kala ing jaman kinanipun, punika ugi anjalari tiwasipun tiyang pintên-pintên yuta. Awit inggih sabab anggènipun botên purun ngrasuk ing agami wau. Lan sapiturutipun. Nanging tumrapipun jaman samangke, sanadyan têmbung pêrang pisan, inggih sok lajêng ewah kajêngipun. Kados pêranging Heer lan Boer, upami kajawèkna lugu, inggih punika pêrangipun kaum majikan lan kaum tani, kados ingkang sampun kalampahan wontên ing praja Ruslan, sadèrèngipun paprentahan Sopyèt ngadêg. Nanging samangke tumrap pangrêtos Jawi, pêranging Heer lan Boer wau, têka babarpisan botên anggadhahi têgês: pêrang ingkang sagêd mutahakên rah, nanging pêranging Hir kalihan Bur wau, sanadyan Bur punika saklangkung asor drajatipun, nanging manawi angsal jodho ngas, ingkang ambotohi Bur wau têka malah narik, inggih punika tumrapipun tiyang manawi ... sêlikuran.
Makatên ugi mênggah pêrang bènsin antawisipun B.P.M. kalihan Socony, tumrap panggêsanganing manusa botên ambêbayani
dêdaganganipun lisah bènsin. Kadosdene ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn ôngka 22, ing satunggil-satunggilipun panggenan, rêgining lisah bènsin ing dalêm salitêripun ngantos namung antawisipun 19 sèn kalihan 14 sèn. Mandhaping rêginipun lisah bènsin wau, tumrap sawênèhing golongan, têmtu adamêl gumbiraning manahipun, inggih punika tumrap golonganipun para ingkang sami gadhah motor tuwin para [pa...]
[...ra] supir, punika ibaratipun sami; kêplok bokong, kêndhangan dhêngkul, dene salajêngipun badhe sagêd ngirangi pambucalipun arta kangge wragadipun bènsin, punapa malih para supir taksi, punika ingkang kathah-kathah têmtu lajêng sami ngèkèk-ngèkèk, awit sami anggadhahi pangajêng-ajêng badhe panèn, têgêsipun angsal-angsalanipun sewan taksi, apês balêbês sagêd ajêg, pambucalipun arta kangge numbas lisah bènsin, badhe suda. Nanging tumrap golongan sanès, upaminipun tumrap golonganing têtiyang ingkang nyewakakên andhong utawi dhilman, inggih sagêd kalampahan ngêmut dariji sayêktos.
Nanging sampun dados jamak limrahing ngalam donya punika, kabêgjaning satunggalipun tiyang, asring adamêl kapitunaning liyan. Bôngsa Walandi angadhahi bêbasan ingkang ungêlipun makatên: De een zijn dood, de ander zijn brood, mênggah upami bêbasan wau dipun têgêsakên ingkang lugu, kintên-kintên makatên: yèn sing siji olèh rêjêki, liyane kêpèndèng mati.
Môngga samangke sami naliti sintên ingkang bêgja tuwin sintên ingkang angsal kapitunan, jalaran saking mandhaping rêginipun lisah bènsin wau. Tumrapipun bôngsa Jawi, kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, ingkang sayêktos angsal kauntungan, inggih punika bangsanipun supir taksi, awit angsal-angsalanipun anggèning nyewakakên motoripun sagêd ajêg, nanging pambucalipun arta kangge numbas lisah bènsin suda kathah. Punapa malih manawi lajêng sami purun nyuda tarip sewanipun, punika têmtu sagêd ngindhakakên kathahipun tiyang numpak taksi, ingkang anjalari saya kathah panampinipun arta. Upaminipun tumrap ing Batawi: sewan numpak motor ing dalêm salampahan, limrahipun f 0,50 punika lajêng kasudaa dados namung f 0.25. Manawi sagêd kalampahan makatên, têmtunipun lajêng mèh satiyanga, manawi badhe kêkesahan, ingkang suwaunipun ngangge andhong, lajêng sami milih numpak motor, awit kajawi kaoting sewanipun botên sapintêna, lampahipun langkung enggal, indhaking kathahipun tiyang ingkang sami numpak motor, sanadyan pambayaripun suda, sagêd angindhakakên pamêdalipun supir-supir taksi wau. Kosokwangsulipun, para kusir andhong tuwin tukang dhokar, têmtu badhe saya suda pamêdalipun, awit têmtunipun inggih lajêng saya botên kêconggah angêjori dhatêng taksi-taksi wau, awit samirah-mirahipun pangupakaraning andhong sakapalipun, nanging mêksa angèl badhe nyuda têdhaning kapal. Ing wusana kathahing andhong têmtu badhe pêjah panggêsanganipun.
Kajawi punika, mandhaping rêginipun lisah bènsin wau, tumrap satunggiling golongan, malah dados saenipun, kados ta: ngindhakakên kasrêgêpan, kacukataning tandang, kuwajiban, kamantêpanipun dhatêng padamêlan, lan sasaminipun, inggih punika tumrap golonganing para amtênar tuwin priyantun, ingkang padamêlanipun asring turne. Jalaran, angsal-angsalaning arta pal-palan taksih ajêg, nanging pambucalipun arta kangge wragad bènsin suda sangêt.
Mênggahing pamanggih kula, kados inggih ngêmungakên golongan kalih wau, ingkang rumaos sênêng, jalaran saking mandhaping rêginipun lisah bènsin wau. Nanging tumrap tiyang umumipun - dados inggih kula barang - rêgining lisah bènsin wau, aluwung dipun indhakakên katimbang dipun suda. Awit saya awis rêgining bènsin, têmtunipun sagêd suda cacahing motor. Bathining tiyang sakula punika, manawi cacahing motor suda, inggih punika:
1e. Kula sadaya lajêng suda dosanipun. Awit limrahipun tiyang, manawi kalêrês bêntèr-bêntèr lumampah ing margi, kok lajêng wontên motor langkung, saking kathahing blêdug ingkang kabêkta, tanpa dipun sêngaja dilalah sok anglairakên makatên: Sambêr gêlap, dumèhane duwe motor bae. Môngga, punapa punika botên nama dosa, amisuhi tiyang ingkang botên punapa-punapa.
2e. Suda dosanipun malih. Limrahipun tiyang, manawi sumêrêp motor mogok, punika lajêng mèsêm, ing batos wicantên makatên: modar ora. Môngga, punapa punika botên nama dosa, anyokurakên tiyang ingkang sawêg nandhang kasangsaran.
3e. Saya suda cacahing motor, saya suda tiyang ingkang dipun ambung utawi nipundipun. pijêti motor. Sampun samantên kemawon.
Samangke nyariyosakên, sabab-sababipun dene rêgining lisah bènsin mandhap.
Ingkang miwiti mandhaping rêginipun lisah bènsin punika Socony, jalaran saking wontênipun lisah pèt saking nagari Sopyèt.
sampun nyuwun priksa mênggah ingkang dados larah-larahipun dhatêng dhirèksining B.P.M.
Wiwit taun 1928 maskape kêkalih kasêbut nginggil, sami damêl pirukunan botên badhe jor-joran. Nanging jalaran Socony samangke sampun damêl kontrak enggal kalihan Sovjet Naphta Syndicaat inggih punika kontrak panumbasing lisah pèt, bènsin tuwin panunggilanipun, laminipun 5
kaandhapakên sadholar, saha ugi badhe kasrambahakên ing panggenan sanès-sanèsipun, kados ta: Indhia Inggris tuwin sapiturutipun.
Miturut pamanggihipun dhirèksining B.P.M. wontênipun ing ngriki rêgining lisah bènsin tuwin panunggilanipun kaandhapkên, ugi jalaran saking Socony wiwit angêjori.
Miturut Agence Financière bab wau botên gêgayutan kalihan kontrakipun Socony kalihan Sovjet Naphta Syndicaat, nanging jalaran maskape wau sami anglajêngakên anggènipun mangun konkurènsi.
Miturut Agence kabaripun Sir Henry Deterding ngusulakên supados Socony ing tanah wetanan angêculna panyadenipun, nanging ing New York piyambak, têtiyang sami angajêngakên supados Socony anglajêngna anggènipun mangun konkurènsi wau, ugi dhatêng Indhia Inggris.
Makatên mênggah larah-larahipun tuwuhing pêrang bènsin wau, ing bab punika kados sampun cêkap samantên kados makatên, sanès Sabtu ngobrol malih.
Ing lèpèn ingkang toyanipun lindhuk, ing rawa utawi sêndhang, punika ngadat kathah ulamipun, saha kathah tiyang ingkang kêpengin ngalap ulam wau, nanging rumaos kawêkèn patrapipun, jalaran toya tansah agung, ngangge pirantos jala, serok, sèsèr utawi sanès-sanèsipun ingkang limrah botên patos mikantuki. Mila yèn lêrês makatên ulam-ulam wau prayogi dipun rekadaya ngangge pirantos ingkang kawastanan rumpon.
Misaya ulam ingkang ngangge pirantos rumpon (pasangan) wau, sasumêrêp kula ingkang asring namung katindakakên dening têtiyang ing pasisiran, môngka sajatosipun sanajan katindakna ing pundi-pundi panggenan inggih kenging, janji cêtha papan wau kathah ulamipun, tamtu angsal-angsalanipun nyumbuti kalihan kangelanipun. Mênggahing pratikêl têrangipun kados ing ngandhap punika:
Ing sadèrèngipun ambêntèlana carang ori utawi pang-êpanging kajêng sêrut, watawis ngalih prangkul agêngipun utawi langkung, panjangipun nyadhêpa, langkung saking samantên inggih kenging, namung manut lêbêt cèthèking toya.
Manawi anggèning nglêmpakakên bêntelan carang sampun watawis kathah, lajêng kacêmplungna ing lèpèn, rawa punapa sêndhang, milih papan ingkang lindhuk saha lêbêt-lêbêting toya namung sadhadha, kasisihakên ing pinggir utawi ing têngah, trapipun ngadêg jêjêg, panatanipun kajèjèr-jèjèr anggrombol karêndhêm toya. Supados botên rêbah, mila prêlu dipun pathoki. Saha kaangkaha ulam agêng alit sami rêmên manggèn umpêtan ing sasêla-sêlaning bêngkêkan ngriku. Lah inggih punika ingkang kawastanan rumpon, têgêsipun andamêl papan kangge ngapusi ulam.
Ing sawatawis dintên rumpon wau dipun ênggèni ing ulam sawatawis, titikanipun ing ngriku kathah ulamipun ingkang sami nênggak. Mila yèn sampun makatên, enggal amêndhêta widhe (inggih punika dêling liningan alit kajêjêd, sami kemawon [ke...]
[...mawon] kalihan wujuding kêre, nanging langkung panjang saha kiyat) punika kaalangakên ing lèpèn, ngalangi ilining toya, têbihipun kalihan rumpon watawis kalih dhêpa utawi langkung, trapipun ngadêg, ingkang sisih mèpèt gampèng kiwa, saha sanèsipun ing têngên, tur widhe wau dèrèng kabèbèr sadaya, dados taksih wontên langkunganipun ngalêkêr. Pamasangipun ingkang sarèh, sampun ngantos adamêl gêtaping ulam ing rumpon, saha malih adêging widhe sampun ngantos anggronggong, dados saurutipun kêdah angsal dhasaring toya, pamrihipun ulam sampun ngantos marojol.
Sasampuning makatên, sapunika wiwit anggropyok ulam saking nginggil, prayoginipun kalihan kônca kathah, kintên têbihipun saprapat pal, wontên ingkang nyogoki, wontên ingkang anggêblogi toya pating kropyak pamrihipun supados ulam-ulam ing ngriku samia kagèt sarta ngupados pasingidan, yèn plajêngipun mangandhap tamtu kapêngkok ing widhe, môngka botên wontên papan ingkang sakeca kajawi ing rumpon, dados mêsthi kemawon ulam-ulam wau sami ngumpêt ing ngriku, saha rumaos angsal papan pangungsèn ingkang botên nyamari. Langkung utami malih manawi anggropyok ulam punika wau ngangge pirantos wawar. Mênggah wawar punika ingkang kadamêl janur, panjangipun nyakilan, kaslêmpit-slêmpitakên ing tampar êduk utawi dêling, trapipun marapat, êlêtipun 2 kilan. Tampar wau ing pucuk kabandhulan sela, pamrihipun yèn kacêmplungakên ing toya sagêda andhasar. Tampar-tampar ingkang sampun kaslêmpitan janur tuwin dipun baluhi sela wau, pungkasanipun katangsulakên angsal tampar panjang, êlêtipun nyadhêpa, dados manawi dipun tingali pating grandhul anglawèr kados gombyok. Wawar punika pancèn pirantos anggiring ulam, awit kacariyos ulam makatên sami ajrih dhatêng janur, amargi manawi wontên salêbêting toya warninipun anyrêmomong. Tampar panjang wau pungkasanipun ingkang sisih kacêpêng ing tiyang manggèn ing gampèng kiwa, sisihipun ing gampèng têngên, lajêng kasèrèd mangandhap sêsarêngan. Saking ramening têtiyang ingkang sami anggrosok (anggiring), ulam wau sami milar asar-saran, pungkasanipun sami umpêtan ing rumpon. Mila yèn panggiringipun sampun cêlak kalihan rumpon kakèndêlna. Ing ngriku langkunganing widhe ingkang ngalêkêr wau lajêng kabèbèr malih, ngantos kêmput angubêngi rumpon atêmu gêlang.
Dados sapunika ulam-ulam ing rumpon wau sampun wontên ing nglêbêt kurungan. Mila ing
dalah irigipun, lon-lonan, ulam ingkang alit-alit tamtu sami malorod dhawah ing irig. Makatên salajêngpun ngantos bêntelan carang wau kadhudhah sadaya, yèn sampun [sa...]
[...mpun] rêsik, sapunika kantun mêndhêti ulam ingkang kècèr ing ngriku, malah limrahipun kantun ingkang agêng-agêng, kenging kaserokan mawi pêcak, punapa jala utawi pirantos sanès-sanèsipun ngantos têlas, tamtu gampil kemawon jalaran sampun wontên ing salêbêting kurungan
kemawon, limrahipun salah satunggal ingkang langkung agêng wujudipun mêsthi mênang.
Paribasan: asu gêdhe mênang kêrahe kasêbut nginggil, kangge nyalokakakên tiyang ingkang kuwasa utawi dipun eringi, sami rêgêjêgan pabên kalihan tiyang sor-soranipun, arêbat lêrês upami kemawon: lêlurahing satunggal pakaryan kalihan mandhor bawahipun. Punika kêrêp kalampahan, sanadyan kuwasa wau ing batos sajatosipun ngrumaosi lêpat, mêksa botên purun kalêpatakên, sabab isin mundur utawi kuwatos pikantuk kalêpatan saking nginggilipun malih. Lha kocapa
babagan ingkang badhenipun kirang prayogi tumraping badanipun piyambak. Utawi sanadyan punang sor-soran wau kêkah ngakên lêrês, inggih kêrêp dipun pênêt kemawon kaanggêp lêpat dening ingkang kuwasa wau. Ingkang makatên wau nama kojur sangêt, môngka bilih kamanah panjang, tiyang ingkang
sampun kacêpêng dening ingkang kuwasa, dados ingkang kuwasa wau upami badhe damêl pêjah utawi gêsang dhatêng sor-soran, mêsthi gampil sangêt.
Punapa ta sababipun, dene kok kêrêp wontên tiyang ingkang kuwasa gadhah pamanahan kados kasêbut nginggil, saking pamanggih kula sababipun warni-warni, upami kemawon:
1. tiyang ingkang kuwasa dhasar manahipun jirihan, rumaos kalêpatan ingkang rèmèh kemawon, ajrih bilih pikantuk cacadan saking nginggilipun malih, wêkasan kalêpatanipun kadhawahakên dhatêng sor-soranipun, môngka botên kanthi kamanah bilih kalêpatan rèmèh makatên, tumrapipun ing piyambakipun botên andadosakên sabab sapintêna, wangsul tumrap ing sor-soranipun sagêd ambêbayani.
2. sagêd ugi ingkang kuwasa wau pancèn manahipun murka, liripun upami lêlurahing pakaryan wau, dèrèng narimah namung langgêng wilujêng dados lêlurah
nanging taksih gadhah manah ngôngsa-ôngsa kêpengin pikantuk pangalêmbana utawi kaindhakan kamulyan, ngantos supe dhatêng sor-soran ingkang pantên dipun ayomi.
3. ingkang kuwasa wau dhasar gadhah manah kasupenan, upami dhawuh punapa-punapa dhatêng sor-soranipun, wusana sarêng dhawuh wau dipun tindakakên kêlèntu (botên lêrês) inggih lajêng mukir botên rumaos suka prentah makatên, dados inggih kalêbêt tiyang ingkang mangrêtos, bilih sadaya manungsa sagêd kanggenan supe.
Saupami ing salêbêting satunggalipun pakaryan wontên lêlampahan kados kasêbut ing nginggil, sampun tamtu ing pakaryan wau sadangunipun botên sagêd têntrêm, sabab ingkang rumaos alit ing manah tansah sumêlang, panyambut damêlipun botên kanthi sênêng, sarta suda katrêsnanipun dhatêng lêlurahipun, wêkasan sagêd anjalari kirang majênging pakaryan wau.
Kula sampun nate ngladosi satunggaling lêlurah ingkang katawis asih dhatêng para sor-soranipun, manawi pinuju wontên salah satunggaling sor-soran ingkang kalêpatan botên sapintêna, nanging tumrapipun dhatêng sor-soran wau sagêd ugi ambêbayani, punika kalêpatanipun lajêng dipun akêni piyambak, sanadyan dipun paibên dening nginggilipun malih botên dipun manah babar pisan, sabab mangrêtos bilih kalêpatan samantên kemawon botên badhe andadosakên sabab ingkang prêlu tumraping sliranipun piyambak, wêkasan para sor-soranipun sami trêsna asih rumaos dipun ayomi gêsangipun. Lha kadadosanipun Gusti Allah botên kasamaran, sanès wêksal pangajêng wau lajêng pikantuk kamulyan ingkang langkung agêng, botên langkung namung andhèrèk mêmuji sagêda dados tuladan.§ Suraosing karangan ing nginggil punika, titis sagêd angengingi, sintêna kemawon ingkang gadhah tindak kados makatên, sanadyan lairipun kipa-kipa, nanging ing batos tamtu mungêl: inggih pancèn makatên. Red.
Ngaturi uninga dhatêng para lêngganan Kajawèn, ing salêbêtipun wulan Marêt punika, administrasi Kajawèn badhe ngintuni pos wisêl kothongan kados adat, kangge pambayaran kuwartal kaping kalih, nanging pangintunipun botên kasarêngakên wontên ing Kajawèn, kakintunakên piyambak.
Tumrap lêngganan ing tanah Jawi kasarantosakên dumugi tanggal 15 April, dene tumrap sajawinipun tanah Jawi dumugi tanggal 30 April. Langkungipun saking titimôngsa wau, manawi dèrèng ngintunakên arta, badhe botên kakintunan Kajawèn malih.
Kacariyos kala jaman kina wontênipun sêkar agêng wau saking panganggitipun para dewa, kababarakên dhatêng Bathara Srita, ingkang kasêbut nama Bathara Panyarikan, lajêng kawulangakên dhatêng satunggaling brahmana, nama Walmiki, ngantos sagêd waradin saengga dumugi jamanipun Maharaja Prabu Aji Jayabaya, ing Kadhiri, tumuntên kawêwahan panganggitipun satunggaling êmpu, nama Yogiswara, ingkang kasêbut nama Puroita, inggih punika guruning para pujôngga jaman kina.
Wiyosipun, wiwit Prabu Aji Jayabaya, Kadhiri, dumugi samangke 1860 punika, bab sêkar agêng wau saengga kirang gêsang, utawi ingkang sampun dhawah gêndhing, dalah sêkar têngahan, amila sarêng wontên pakêmpalan pasinaon sêkar agêng (Mardiguna), ing ngriku lajêng
agêng wau ngantos dumugi samangke punika. Wondene wijanging nami utawi lampah, sêkar agêng punika kaperang-perang, sabên saperangan gadhah nama sarta lampah piyambak-piyambak, katranganipun kados ing
Wondene ingkang badhe kula wiwiti saking sêkar lampah 5 sambêt-sumambêt ngantos dumugi sagaduging kasagêdan kula. Punapa malih ing wingking manawi pinuju sêkar agêng ingkang sampun dhawah gêndhing: (kangge bawa) ugi badhe kula sukani laguning gêgeronganipun sasagêd kula.
Kajawi punika, sêkar-sêkar wau, sasampunipun kula andharakên cakêpanipun (ukara) sanginggiling aksara kula sukani: nut, ôngka kangge laguning sêkaripun miturut wilahaning gêndèr, supados anggampilakên ingkang sumêdya nyinau sêkar-sêkar wau, pramila makatên inggih sêrêp-sêrêp lowung, kangge tuntunan supados sampun ngantos katilapan lagunipun, amargi mirit buku Mardawalagu, kathah sangêt sêkar-sêkar ingkang katilapan lagunipun, samangke badhe kula wiwiti ngrêmbag bab sêkar.
Ingkang kula cirèni sêtrip nginggil, bagean alit.
Ingkang kula cirèni sêtrip ngandhap, bagean
tuku lot Eijken Stichting / sing pris satus sèkêt èwu / sirku mêsthi kêcandhak / yèn kalakon tampaku dhuwit mak krupyuk / dadi wong sugih dadakan / apêse kaya bupati //
nuli mung kari anggagas / kapenake wong nanjakake dhuwit / tuku bumi sèwu êjung / uwong mung kari mrentah / ing mangsane panèn parine gumrudug / yake aku nganti wêgah / nampani lêbuning dhuwit //
nanging uwong golèk lara / wong wis sugih nganggo mikiri pari / bok wis digawa mulih byuk / disimpên ana ngomah / iba padha sênênge sanak sadulur / bok sanadyan uwong liya / masthi ngaku tunggal gêtih //
pangumpake mêsthi ana / pês-apêse ngaku milu mêmuji / ing mêsthine mungguh aku / ngujuri mêsthi lila / ning kiraku uripku wis mêsthi kojur / sabên dinane mung driyah / nganti ora kobêr sisi //
lan manèh saya cilaka / uwong waras kon mêlèk sabên bêngi / anjagani maling kècu / upama têka tênan / sabên uwong malah padha
bêcik / wong ya satus sèkêt èwu / harak ora mainan / anakane ing sabên sasi sathekruk / tur aku yèn mênyang ngêbang / mêsthi padha dikurmati //
apêse diundang tuwan / ing cêkake sabên wong mêsthi giris / tur sajake padha gumun / nanging apa kapenak / wong ya dhuwit samono kèhe kok mumbruk / jênêng mung nyugihke êbang / wis ora kapenak kuwi //
kiraku luwih kapenak / saupama ditukokake andhil / sabên ana andhil tuku / rak gênah sakeca ta / rana-rene padha
ing petung / bandhane wis sajagad / nanging ngono kuwi yèn kêbacut-bacut / rak midadarèni edan / malah bakal kowar-kawir //
wong biyèn mula wis niyat / yèn sugiha karêpku arêp mukti / bêcike [bêci...]
[...ke] dhuwit dijukuk / digawe bungah-bungah / wong wis suwe niyat nyandhangi bojoku / enake tuku apa ya / wis ngene bae saiki //
tuku suwêng sing sahohah / ali-ali apêse sing sabithi / nanging watire atiku / barêng wis sugih bôndha / bojoku gèk banjur malah dadi kuru / saka ora doyan mangan / kêtungkul pijêr palêsir //
jênênge wong arêp bungah / jêbulane mung tansah sênak-sênik / samar yèn bojone bingung / wis wis wis ora sida / ing
ya arêpa mangan sosis sing salêsung / wis mêsthi gampang kêtêkan / ya mung kari andhawuhi //
gagasanku ngômbra-ômbra / satêmêne saka kêsêpèn dhuwit / dadi lote durung tuku / tur upama tukua / ing kiraku lôngka bangêt bisa nuthuk/ wong pancèn wong tanpa bêgja / salawase mung nyaranthil //
Sampun dados kalimrahan, punapa kemawon ingkang nama kina, tamtu andadosakên gawoking manah.
Ing sisih punika gambar uwit eik ing Hebron (Palestina), kacariyos wontênipun sampun kala jaman Kangjêng Nabi Ibrahim. Uwit wau kubênging dêlêg wontên 10 mètêr.
Kacariyos kala ing taun 1500 uwit wau dipun puja-puja ing tiyang.
Manawi mirid wujuding gambar, uwit wau kados alit kemawon, nanging manawi mirid kubêngipun 10 mêtèr, lajêng sagêd ngintên-intên mênggahing agêngipun ingkang saèstu.
Ing tanah Jawi ugi wontên wit-witan ingkang kina-kina, nanging awis ingkang sagêd nyariyosakên ing kina-kinanipun, kala ing jaman punapa. Sagêdipun namung mastani sampun umur atusan taun. Dene ingkang kathah têbih-têbihipun namung pinanggih wontên ing kala jaman kuwalèn (jaman Dêmak).
Mênggah wit-witan ingkang kina-kina wau limrahipun wit-witan taun ingkang tanpa nipkah.
sanadyan ta bab anggone urip / bok Abdulah abangêt rêkasa / ananging ketok manise / wong loro tansah rukun / Rahman mênyang wong tuwa wêdi / tindake ngarah-arah / bangêt ngêmong biyung / ing bab gone ngeman-eman / angungkuli panggarape barang ringkih / utawa rajabrana //
sabên nuju kanginan sathithik / Rahman bingung ora doyan mangan / tansah nyêdhaki êmbokne / bokne sok nganti trênyuh / saka bangêt angrumasani / dieman-eman anak / nganti luwih ukur / malah sok kawêtu kôndha / wis ta thole aja bangêt-bangêt mikir / kowe mundhak rêkasa //
nanging Rahman mêksa amangsuli / kados botên yèn damêl rêkasa / rêkaos inggih kajênge / pun êmbok ampun sêpuh / wahna mangke tinitah miskin /
wong urip / yèn digagas tansah ana-ana / ora ana wis-uwise / samana bokne mau / saya tuwa awake ringkih / banjur
mêsakake / wêruh anake mau / dene ketok anggone sêdhih / tumuli alon kôndha / bok iya wis turu / kene jamune prènèkna / karo aku nèhana sêga sêthithik / aku kapengin mangan //
Rahman bungah nuli angulungi / jamu sing wis didokok ing gêlas / karo mèsêm muni ngene / manawi dipun unjuk / mangke sagêd ical kang mlilit / êmbokne nyandhak gêlas / lan ngombe calêguk / sauwise nuli mangan / ing wusana larane têntrêm sathithik / Rahman ngaso sadhela //
gone turu abangêt kapati / pangoroke nganti sêsênggoran / saka bangêt ing sayahe / êmbokne ing dhèk mau / tangi linggih ngiling-ilingi / karo nywara dhewekan / mêmêlas anakku / wis rupane bangêt kiwa / dhasar bodho wahna dititahke miskin / nyambut gawe rêkasa //
nanging duwe pêpêthingan luwih / trêsna bangêt mênyang ing wong tuwa / karo nariman uripe / tanpa sambat lan sêbut / yake saka wis ngrumasani / yèn uripe
kapêsan / o Rahman rupamu / nêkakke sihe wong
nutul lêmut ing bathuk / karo lirih anyuwara ih / lêmut bisa kêcandhak / nuli ngangsur-angsur /
gugah-gugah ing anake / le thole kowe turu / Rahman banjur garegah tangi / nganti kaya gragapan / angrungkêpi biyung / lan muni wontên punapa / bokne nulili ngrangkul Rahman bisik-bisik /Lebih satu suku kata: bokne nuli ngrangkul Rahman bisik-bisik. swarane mêgap-mêgap //
uwis tutug anggonmu ngopèni / aku thole uwis ora kuwat / wis môngsa bodhoa kowe / ora liwat pujiku / muga kowe kuwat nglakoni / sukur olèh ngapura / kapenak uripmu / mung wêlingku
nutup lurup / karo mênyang tôngga ngandhani / yèn bok Abdulah ngajal / nuli têka grudug / barêkate wong narima / ora kurang wong sing têka mitulungi / atine padha lêga //
ing esuke sawise miranti / tata-tata layon nuli budhal / akèh wong sing ngêtêrake / dhikirane gumrunggung / sabên uwong sing padha ngrêti / ya padha milu nglayat / cêkake wis rampung / ora ana sing kuciwa / Rahman bangêt narima têrusing ati / mênyang sing labuh susah //
Pasanggrahan dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral ing Cipanas. Ing ngriku hawanipun sakalangkung sae.
Petruk: Lagi anu kowe wis tak caritani, mungguhing timbanganaku ing bab owah-owahaning pranatan lakuning otobis, supaya bisa nyuda anane kacilakan. Nanging ya mung pamrayoga bae, diagêm utawa orane, hla kuwi masa bodho, nanging wong urip kuwi wis dadi wajibe, ambudidaya marang kaslamêtane sapêpadhaning tumitah. Êmbuh nèk jagad kiyi dianggêp wis kakehan uwonge, dadi saya akèh sing mati kacilakan, saya utama tumrap karaharjaning nagara, jalaran banjur diangêp, sing mati mau ngombèrake uripe wong-wong sing isih padha slamêt.
Garèng: We hla, sêmbrana, nèk kaya ngono kuwi rak pikirane wong sing ora waras, mêngko rak padha bae karo sawijining kaum sing duwe pangarêp-arêp supaya nagara katêmpuha pagêblug kang gêdhe bangêt, prêlune yèn banjur akèh wong mati, kêrêp diundangi kêndurèn mrana-mrene, dadi ing ngomahe banjur bisa ngirid anggone ngliwêt. Mara, apa kuwi pikiran sing waras. Mungguh pamrayogamu ing bab pranatan lakuning otobis, kang wajib bokmanawa iya migatèkake, nanging aja kok banjur mêsthèkake yèn pamrayogamu mau bakal ditindakake, têmtune iya nganggo ditimbang-timbang nganti matêng dhisik. Jalaran kiraku iya ora mung kowe dhewe sing awèh pamrayoga ing bab kuwi, nanging isih akèh manèh tunggale. Yèn kabèh-kabèh mung banjur dituruti, ora kok malah dadi bêcike, bokmanawa malah ora karu-karuan. Mulane iya angèl dadi pandhuwuran kuwi. Padhane rak sing Maha Kuwasa, upamane kok mung nuruti bae apa kang dadi panuwunaning manusa, têmtune iya ora ana kêndhate tansah ditutuh mahluke bae, upamane: kaum tani nyuwun supaya diparingi akèh udan. Nèk panuwunan iki kalakon dituruti têmtune Ingkang Kuwasa ora mandhêg-mandhêg tansah ditutuh karo para tukang pênatu utawa para bakul ès. Awit wong-wong golongan loro kiyi, sing disênêngi mêsthi sing panas ngêmplak-êmplak. Nanging nèk karêpe dituruti andina-dina tansah panas ngêmplak-êmplak, para pangantèn anyar iya ...
Petruk: Wiyah, kok banjur nyandhak pangantèn
Ing sarèhning lakune otobis saka Ngayoja mênyang Sala kuwi rada suwe, kira-kira rong jam, mulane aku iya golèk panggonan sing kêpenak, yaiku ing indhê klas. Iki cara Lônda, nèk cara Jawane klas siji.
Garèng: Kliru mas, nèk klas siji kuwi cara Landane dudu; indhê klas, nanging irstê klas. Karo manèh nèk omong Jawa kuwi sabisa-bisa bok aja sok dicampuri basa mônca, mundhak anjuwarèhi, utawa mundhak didakwa arêp mamèrake yèn bisa basa mônca. Mara pikirên, apa iya ora anjêlèhi, yèn ana wong omong Jawa mêngkene kiyi: Mas bèine kae nèk inkoopen doen (blônja) anggêre ora olèh barang sing panci very fine (apik bangêt) iya plaur cari lain.
Petruk: Nèk mêngkono kuwi pancèn iya kêbangêrên, ana basa papat Jawa, Walônda, Inggris lan Malayu kok dicampur dadi siji. Wis, wis, rungokna tak banjurne caritaku. Ing ngarêp wis tak kandhakake, yèn nunggangku otobis ana ing klas siji, kuwi prêlune: 1e. nglungguhi prajaku, hla wong dara up rêdhaktur, têmtune iya beda karo wong-wong lumrah, 2e. sanadyan bayarane luwih akèh sathithik, nanging ora suk-sukan. Nèk dikon suk-sukan karo sapadhaning wong, kuwi iya ora dadi ngapa, sanadyan kringêting kèlèk sok sônja nyang irungku. Balik dikon suk-sukan kathik karo bèbèg, kiyi rada ngrêkasa, le sok ora wêruh tata kuwi, wong nang ngarêpe wong akèh sok banjur ... crot, ngêndhog tuwa. Mungguh omongku ing ngarêp, dara up rêdhaktur têmtune beda karo wong lumrah, kuwi barêng tumêkane ing Sala têka katêmahan têmênan. Tandhane barêng têkan ing hotèl sing arêp dak pondhoki, kabèh uwong sarana ulate manis, padha nyawang nyang aku, nanging ora ana siji-sijia sing padha nglirik nyang wong sing padha nunggang klas loro.
Garèng: Wèh, nèk ngono kowe olèh kaurmatan gêdhe bangêt, dene kabèh padha nyawang kowe thik ulate padha manis-manis. Nèke anggonmu
Anggone kabèh wong padha nyawang nyang aku sarana manis-manis ulate, kuwi mangkene: sauwise otobis lakune ngliwati Klathèn, ujug-ujug, brês, udane dêrês bangêt. Dilalah mung ing klas siji sing trocoh, mulane barêng wong-wonge ana ing Sala padha mêdhun, sing nunggang klas loro padha garing kêmlinthing, nanging kosok-baline sing nunggang ing klas siji, yaiku aku kiyi, crindhil kaya clurut kêcêmplung ing kalèn.
Garèng: Saikine aku ngrêti, anggone kabèh wong padha nyawang nyang kowe sarana manis ulate. Sabênêre wong-wong mau, upama walèha mono, padha anggêguyu nyang kowe. Dene liyane padha garing, kowe têka klincir kaya
Kala malêm Ngahad punika, pakêmpalan Jong Celebes ing Bêtawi ngawontênakên pahargyan sawatawis, minôngka mèngêti manunggilipun dhatêng Indonesia Moeda.
Ing Banyuwangi mêntas wontên prahara agêng, kathah wiwitan ingkang rungkat, kawat-kawatipun saha listrik kathah ingkang pêdhot. Ing dalu wau kitha Banyuwangi pêtêng andhêdhêt, kasangsaran tiyang botên wontên, wontên griya sawatawis ingkang risak.
Saking Medhan kawartosakên, administrasi B.P.M. ing Pangkalan Brandhan angsal parentah, supados punggawanipun bôngsa Eropah kaêlongana, sakêdhikipun 40. PunggawaninPunggawanipun. bôngsa Eropah ing ngriku sadaya wontên 400. Kadugi bab punika gêgayutan kalihan mandhaping rêginipun lisah bènsin tuwin panunggilanipun. Maskape wau ugi lajêng botên nampi kuli malih.
van Lith ondêr up prakawis pangrèh ing tanah sabrang salêbêtipun minggu punika badhe pangkat dhatêng Mênadho, gêgayutan kalihan badhe wontênipun pêpilihan zelfbestuurder têtiga tumraktumrap. kapuloan Sangi.
Kawartosakên, Mr. Iskak sampun bikak kantor adpokat ing Kêmbangjêpun, Surabaya, gêgandhengan kalihan kantoripun Mr. Budiarta ing Jêmbêr.
Kala tanggal 13 Marêt punika paduka tuwan gupêrnur ing Ngayogya saha Tuwan Gobée parampara prakawis tiyang siti, kaparêng rawuh martamu dhatêng Taman Siswa, kabaripun prêlu mêmulih kaurmatanipun Ki Ajar Dewantara, ingkang nalika gledhahan P.N.I. ingkang sampun kalampahan, ugi katut dipun tahan dening pulisi.
torpedho, Sunarya saha R.W.W. Wuwung, suwau matrus juru damêl torpedho. Wiwit tanggal 1 Januari 1930 kawisudha dados
ing Karangkobar, Banjarnagara, dening pangadilan sampun kadhawahan paukuman kunjara 18 taun, jalaran kadakwa mêjahi nonah L.E. Samangke anglampahi paukumanipun wontên ing pakunjaran ing Cipinang, Mèstêr Kornèlis. Wontên kabar, M. Wôngsadiwirya wau, jalaran salêbêting nglampahi paukumanipun katingal sae kalakuanipun, miturut kêkancingan pamarentah sampun kaparingan sudan 8 taun, lajêng 6 wulap,wulan, yajênglajêng. malih 6 wulan, saha miturut kêkancingan pamarentah tanggal 24 Pèbruari punika paukumanipun kasuda malih 5 taun, dados benjing wulan Agustus ngajêng punika lajêng badhe kaluwaran.
Tuwan G. Pastor insêpèktur Kantoor van Arbeid sampun pangkat dhatêng Jawi Wetan prêlu anjênêngi parêpatan ingkang badhe ngrêmbag bab fonds tumrap têtiyang ingkang nganggur botên gadhah padamêlan ing Surabaya, parêpatanipun Plantersvereeniging ing Malang saha parêpatan umum V.V.L. ingkang badhe kawontênakên ing Surabaya.
Dèrèng dangu Kyai Haji Usman Dhamiri ing Cimahi, satunggiling kyai ingkang kathah muridipun ing
mriksa mayiting anakipun ingkang sawêg umur 6 wulan, ingkang kadugi kenging sêsakit pès. Dakwa kabantu dening Tuwan Cakraaminata. Miturut katranganipun tindakipun makatên wau adhêdhasar anggêr-anggêring agami Islam. Muridipun kathah ingkang dhatêng ningali. Karampunganipun, kyai wau kaukum dhêndha f 20 ... jalaran ngubur mayit botên kanthi idin. Kyai wau badhe rêkès nyuwun pangapuntên.
Wontên pawartos, anuju satunggiling dalu sawênèhing tiyang ing Makasar guragapan tangi jalaran mirêng tiyang rame-rame ing lataripun. Sarêng mêdal saking griya, têtela rencang-rencangipun sawêg ambujêng sawêr, panjangipun watawis tigang mètêr, kalampahan sampun sagêd dipun pêjahi. Sawêr wau jêbul ingah-ingahanipun satunggiling tiyang ing kitha ngriku. Kok inggih wontên wontên kemawon.
Kawisudha jumênêng ondêr kolèktur ing Batang, awit saking panyuwunipun piyambak, R. Partawijaya, asistèn wadana klas I ing Trêtêp, kadhistrikan Candhirata, Têmanggung.
Kala tanggal 15 Marêt punika Osvia ing Prabalingga ngawontênakên pahargyan minôngka mèngêti adêgipun sampun 50 taun. Kathah priyagung tamu ingkang rawuh, tuwan residhèn J.F. Verhoog minongka wêwakilipun Tuwan Gupêrnur W. CH. Hardeman, Tuwan
Ing Pordhêkok sampun kalampahan kawontênakên konggrèsing Mukhamadiyah. Cacahipun para ingkang tumut konggrès sadaya wontên 22000. Saking tanah Jawi 120, saking Sêlèbês tuwin Borneo 30, saking Acèh 100 sarta saking Sumatra sisih kilèn 200. Malêm Akhad ingkang kapêngkêr kawontênakên parêpatan umum wontên ing Roemakersplein, ingkang dhatêng watawis wontên tiyang 10000. Lajêng tanggal 8 kawontênakên arak-arakan, ingkang tumut wontên tiyang 3000.
Ing Magêlang, langkung-langkung ing môngsa antawisipun wulan Juli kalihan Sèptèmbêr, kathah
Winata, kontrolir pakaryan kasarasan, tuwin mantri malariah kêkalih, dene ingkang badhe kapriksa ondêr dhistrik Magêlang, Bandhongan saha Mêrtayudan.
Para maos kados botên kêkilapan bilih têlênging panggaotan rokok krètèk punika ing Kudus. Watawis kalih taun ingkang kapêngkêr pamarentah sampun paring dhawuh dhatêng Tuwan Ir. Darmawan Mangunkusuma nindakakên papriksan ing bab kawontênanipun panggaotan wau. Cacahipun pabrik rokok krètèk ing kitha ngriku, agêng alit sadaya botên kirang saking sèkêt. Samangke wontênipun panggaotan wau katingal mundur sangêt. Watawis wontên pabrik sadasa ingkang pêjah, makatên ugi ing Sêmarang, jalaran bobrok botên pajêng, wontên pabrik rokok krètèk sawatawis ingkang lajêng katutup kemawon.
Wontên kabar, Radèn Adipati Arya Rêksakusuma, tilas bupati ing Bojanagara, jalaran gêrah botên dangu, kala tanggal 19 wulan punika seda wontên ing Bojanagara. Enjingipun layonipun lajêng
lantaranipun satunggiling tiyang pribumi, nyambutakên arta dhatêng têtiyang dhusun ing Jampang kulon. Kocapa, bilih ingkang nyambut wau botên sagêd mangsulakên utawi nêtêpi prêjanjianing sambutanipun, lajêng dipun pêksa nyade sitinipun dhatêng piyambakipun, manawi botên inggih griya utawi maesanipun. Ingkang makatên wau sampun têmtu damêl rêkaosing têtiyang dhusun ngriku. Samangke prakawis wau sampun kaurus dening pangrèh praja, têtela gunggunging arta ingkang kasambutakên dhatêng têtiyang dhusun ing Jampang kulon watawis wontên f 40000.-
Kawartosakên, botên dangu malih pakaryan kasarasan rakyat badhe ambikak poliklinik ing Ungaran, manggèn ing sacêlakipun kantoring ondêr kolèktur, katuntun dening Nyonyah Dr. J. Sluimers-Egyedi, dhoktêr partikêlir ing ngriku.
Miturut kêkancingan pamarentah gêmintê ing Medhan sampun kaparingan pitulungan arta f 10.000.- inggih punika sapalihing rantaman waragad kangge andandosi ilèn-ilèn toya ing kitha Medhan sisih wetan.
Lêngganan nomêr 1742 ing Saradan. Administrasi ingkang kalintu. Tumrap taun 1930 punika panjênêngan sampun sah, malah wontên f 0,50 ingkang mlêbêt taun 1931.
Tuwan S. ing Magêlang. Bab pandangu panjênêngan redhaksi botên sagêd ngaturi wêwaton. Bab kabêtahan makatên punika, ingatasipun panjênêngan tamtu sagêd pados katrangan dhatêng tiyang ingkang gêgayutan kalihan bab wau.
Lêngganan nomêr 4977. Bab karangan ingkang panjênêngan dangokakên, badhe kawêdalakên piyambak.
Lêngganan nomêr 4023. Pandangu panjênêngan warni-warni, redhaksi Kajawèn namung sagêd ngaturi katrangan: Petruk, Garèng, Sêmar, Bancak tuwin Dhoyok, botên ngupamèkakên sintên-sintên, sampun cuwa ing panggalih.
Tuwan Sis, ing Ngayogya. Karangan panjênêngan kalih bab sampun katampèn. Nanging sami botên kapacak, amargi ingkang satunggal Kajawèn sampun kêrêp macak bab kados makatên wau, dene satunggalipun, suraosing karangan ing wêkdal punika kêlimrah sangêt sumêbaripun, awit sampun
kapacak, awit bab wau sampun nate kapacak ing Kajawèn dados rêmbagipun Petruk. Lan malih kajênging karanganipun sadhèrèk S.m.t. ing Kajawèn nomêr 15 botên baku ngrêmbag bab wêwatêkanipun Radèn Wrêkudara.
mung sang wiku tan samar ing galih / panulaking kasangsaran praja / marma sang wiku ing mangke / arsa sowan sang prabu /
dupi miyarsi / sêsambat ingkang mangkana / dahat karaos galihe / nulya andhangak lan ngucap / mugi-mugi wontêna / sih pitulunging
dupi wus katur sang prabu / pinanggihan piyambakan //
pasêmon nata katitik / kalamun nandhang sungkawa / nanging dupi sapraptane / sang wiku nèng ngarsa nata / pindhaning jaladara / sinêrang ing angin larut / sirating padhang
nawung prêlu langkung / kang mawèh arjaning praja //
umatur alon sang rêsi / sinuhun sowan kawula / mung nyadhang dêduka katong / dene tilar tatakrama / datan mawi cêcala / kang makatên mugi lêbur / wontên kotamaning nata //
dene kang dadya wigati / tarlèn amung prêlu praja / kang pinangguh ing samangke / nata mêgat pangandika / ingkang makatên kakang / sampun pakèwêd ing
ayune / ananging sajatinira / luhurirèng pandhita / maksih ingayoman ratu / kang mêngkoni buminira //
lamun tan cakêtan wiku / ingkang atur pamrayoga //
kados wontên ing prajaji / kang pinangguh sapunika / dahat karusakan gêdhe / praja kêkirangan pangan / arda punang durjana / linut tuwuhing pagêblug / angrisak praja narendra //
datan liyan ingkang wajib / amung kang jumênêng nata / awit mênggah sanyatane / nata môngka wakilira / ingkang sipat misesa / yèn kongsi weya ing laku / surêm kêkuwunging praja //
dados kang araos gati / mênggahing sowan kawula / rumaos dados wakile / janma kang samya sangsara / kang kêkirangan têdha / tanapi kang samya rapuh / myang giris marang durjana //
dening tansah dèn rêsahi / krodhaning para durjana / saya ngangsêg kawasane / tindak kang kadya punika / kalamun tan pinapas / saking pamisesa
pakewuh / mrih titis dhawahing siksa //
gusti ingkang kaping kalih / ing bab kêkirangan têdha / ugi nata datan pae /
para kawula / tan lyan mung ngudi saene / nadyan mung sae piyambak / ing raos tan prabeda / têntrême dènira
pinangguh ing prêlunipun / nata kang wajib ngwontêna //
dene guntigusti. bab sêsakit / datan sanès tuwuhira / gayutan kirang têntrême / punika gampil tinulak / saking pamardi nata / sambadanira mrih rujuk / ngagêma ambêging côndra //
ayêm dènira madhangi / mawèh asrêping kawula / kanthi ingudi sababe / pundi kang môngka jalaran / prayogi dèn sirnakna / kang makatên jêng sinuhun / kawula namung sumôngga //
sri narendra datan mosik / amung umindêl sakala / wusana alon sabdane / kula amung sukur suka / dene paman anggugah / mring raos pêtênging
siti, Mas Martadirja, juru pangriptanipun pangrèh agêng pakêmpalan P.P.P.H. inggih punika pakêmpalanipun para punggawa pagantosan nagari, anyêdhahi dhatêng para pangrèh agêng, sadaya pakêmpalan nunggil damêl tumrap punggawa guprêmèn têtiyang siti, supados sami krêsaa anjênêngi parêpatan ingkang badhe dipun wontênakên ing Surakarta ing mangke sontên tuwin benjing-enjing, utawi ing tanggal 29/30 tuwin 30 Marêt punika, prêlu angrêmbag badhe adêgipun Vak-Centrale wau.
Ing sêdhahanipun wau, ugi kapratelakakên sawatawis mênggah kajêng lan ancasipun Vak-Centrale ingkang badhe madêg punika, inggih punika, supados pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl tumrap punggawa nagari sagêda nunggilakên ihtiyar lan pambudidayanipun kangge anggatosakên punapadene andumugèkakên punapa ingkang dados kaprêluaning punggawa guprêmèn ingkang sami darajatipun, saya malih ing bab hak wêwênangipun punggawa nagari, ingkang dumuginipun sapunika kawontênanipun taksih awon sangêt. Bab wau nyatanipun sampun pinanggih wontên ing lêlampahan ing prakawis-prakawis ingkang ngèngingi pêpêsthènipun têtiyang siti ing golongan pang-panging padamêlan nagari pintên-pintên. Sadaya wau dipun sababakên jalaran saking punggawa nagari botên anggadhahi hak ingkang têtêp ingatasipun padamêlanipun piyambak-piyambak.
Makatên isining cêkakan sêdhahanipun komite badhe adêgipun pusaraning pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl, ingkang kapacak ing sêrat-sêrat kabar, mugi-mugi parêpatan ingkang badhe dipun wontênakên ing Surakarta wau, sagêda wontên uwohipun,
saenipun tumrap pakêmpalan-pakêmpalam tunggil damêl ingkang sami ngrubyuk wontên ing ngriku. sadèrèngipun amangsuli pitakenan punika, kados langkung sae nyariyosakên rumiyin mênggah gunanipun pakêmpalan tunggil damêl. Nanging kaparênga kula matur dhatêng para maos, bilih ingkang badhe kaandharakên ing ngriki punika, sanès pamanggihipun sintên-sintên, ngêmungakên pamanggih kula piyambak, pun S.m.t. inggih punika tukang ngobrol, ingkang salugunipun botên prêlu dipun wigatosakên pamanggihipun, awit sampun wongsal-wangsul kula aturakên, bilih ingkang 99% namung isi rêmbag ngayawara kemawon.
Mênggahing kula, têtiyang ingkang sami nunggil damêl, sami angêdêgakên pakêmpalan, punika pancèn inggih sae sayêktos, awit adêgipun pakêmpalan ingkang makatên punika, sagêd nuwuhakên prakawis warni-warni, ingkang badhe mumpangati tumraping para warganipun sadaya, kados ta: 1e para warga sagêd dados sami rukun lan guyub, 2e para warga sagêd ngudi indhaking kasagêdanipun ing bab kuwajibanipun piyambak-piyambak, 3e sagêd ambudidaya indhaking drajatipun, makatên sapiturutipun.
Tumrapipun ingkang kasbut 1e supados para warga samia guyug lan rukun, punika pancènipun botên prêlu kaandharakên panjang-panjang, para maos têmtunipun sampun sami anguningani piyambak. Ewadene ing ngriki kados prêlu kula anggambar sakêdhik awonipun têtiyang ingkang nunggil karya, nanging botên guyub lan rukun gêsangipun, kula kêrêp mêningi, nanging kula, lo, pun S.m.t. wontên satunggaling kantor, ingkang punggawanipun satunggal lan satunggalipun gêsang kadosdene: kucing kalihan sagawon, andintên-dintên tansah kêkêrahan. Caranipun kêrah wau tamtunipun inggih botên sarana jêgog-jêgogan utawi cokokotcotan.cokot-cokotan. Nanging upaminipun sarana bêntèr-binênteran, kados ta: para punggawa sami ngawontênakên konkurènsi (jor-joran) anggènipun sami pados ... pêndhok. Caranipun têmtunipun inggih beda-beda, wontên ingkang sarana nêdahakên kasrêgêpanipun kanthi luwar biasah, wontên ingkang sarana ... gramèh, malah wontên ingkang sarana ... patigêni sadina sawêngi. Manawi wontên satunggiling pakaryan ingkang makatên kawontênaning punggawanipun, sintên ingkang bingah lan sintên ingkang angsal kapitunan. Ingkang ngèkèk-ngèkèk sampun têmtu majikan, nanging ingkang tansah angsal kapitunan inggih para punggawanipun piyambak, sanès manawi para punggawa wau sami guyub lan rukun, punika sagêd anjalari tuwuhipun pranatan-pranatan, ingkang botên ngêmungakên badhe nyakecakakên para punggawa sadaya, nanging ugi badhe sagêd ngènthèngakên bêbahaning pangagêngipun.
Samangke ing bab 2e. inggih punika para warga sagêd sami ngudi indhaking kasagêdanipun ing bab kuwajibanipun piyambak-piyambak.
sasaminipun. Pakêmpalan-pakêmpalan wau sami ngêdalakên kalawarti piyambak-piyambak, ingkang ngêwrat karangan warni-warni ingkang dados kabêtahaning para warganipun, kados ta: kalawartining pakêmpalanipun para dhoktêr, tansah ngêwrat karangan-karangan ing bab kawruh kadhoktêran utawi sawênèhing warninipun usada ingkang pinanggih enggal. Mongga, punapa punika sanès satunggiling margi tumrap para warganipun kangge ngindhakakên kasagêdan-kasagêdan ingkang dados kuwajibanipun. Makatên ugi kalawartining pakêmpalanipun para insinyur, opsihtêr lan sasaminipun, punika ugi tansah sami ngêwrat karangan-karangan ingkang dados kabêtahanipun. Makatên mênggah sabab-sababipun,
ambudidaya indhaking drajatipun. Bab punika pancènipun kula ragi rikuh anglairakên pamanggih kula, kuwatos bilih lajêng dipun gagas ingkang botên-botên, ewadene ing sarèhning kula samangke sampun kabênum dados tukang ngobrol, pamanggih kula sapunika lajêng kapêksa kula obrolakên wontên ing ngriki, inggih punika makatên:
Para maos sadaya kados sampun sami anguningani, bilih drajating kaum buruh têtiyang siti punika, manawi kapandhingakên kalihan bôngsa sanès, taksih nama asor sangêt. Kawontênan ingkang makatên punika, ingatasipun wontên ing nagari wutah rahipun piyambak, inggih nama nalôngsa, amila sampun dados wajibipun sabên kaum buruh, kêdah ambudidaya icalipun kawontênan ingkang botên prayogi kala wau. Mênggah caranipun ambudidaya wau, sampun kok lajêng sarana bêngak-bêngok utawi main rewel-rewelan, nanging sarana kabuktèkakên, bilih ing sadayanipun - kasagêdan, kakiyatan, sumêrêpipun dhatêng kuwajiban, lan sasaminipun - sagêd mandhingi kalihan kaum buruh bôngsa mônca, ingkang drajadipun kaanggêp langkung inggil wau. Ewadene manawi sadayanipun sami, mêksa taksih dipun bedakakên. Punika sanès lêpatipun pranatan, nanging lêpatipun pangagêng ingkang majibi, dene taksih gadhah wêwatêkan: sagalak-galakaning macan, masa kolua môngsa anake dhewe.
Kados sampun cêkap anggèn kula anggambar gunanipun pakêmpalan tunggil damêl tumrap para warganipun. Botên ngêmungakên jalaran saking guyub rukunipun, lajêng sagêd sêsarêngan ambudidaya dhatêng indhaking drajatipun, nanging ugi badhe sagêd ngindhakakên kasagêdanipun mênggah ingkang dados kuwajibanipun. Amila kula asring sok gumun, manawi nyumêrêpi tiyang, ingkang ngêmohi dados warganing pakêmpalaning kônca-kancanipun ingkang nunggil damêl. Tiyang ingkang makatên wau, prasasat kados tindakipun sawênèhing pokrul bambu ing satunggiling dhusun, punika manawi wontên kaprêluaning dhusun, kados ta: gugur gunung, lan sasaminipun, babar-pisan botên purun tumut cawe-cawe, nanging manawi ing ngriku wontên kêndhurèn, botên sande inggih tumut mênthongsot wontên ing ngriku. Makatên ugi mênggahing tiyang ingkang botên tumut lumêbêt dados warga pakêmpalan tunggil damêl, punika ingkang dados rêkaosipun, kados ta: ambayar arta urunan minôngka panggêsanganing pakêmpalan, lan sapiturutipun, botên tumut ngraosakên, nanging manawi wontên untungipun, ingkang jalaran saking pambudidayanipun pakêmpalan wau, têka nglênyêm tumut ngêcap-ngêcap. Ewasamantên kula botên badhe maibên dhatêng tiyang ingkang anggadhahi tindak kados makatên punika, awit satunggal-satunggaling manusa punika têmtu anggadhahi kayakinan piyambak-piyambak. Nanging mênggahing kula, tinimbang dipun wastani botên guyub, sarta ing têmbe badhe mêthik woh ingkang sawaunipun kula botên tumut nanêm witipun, manawi para kônca kula ingkang sami nunggil damêl, ngêdêgakên pakêmpalan, kula namung badhe ngombyongi kemawon.
Nitik sêratan ing nginggil, ing ngriku cêtha wela-wela, agênging dayanipun pakêmpalan tunggil damêl. Ing ngriki botên prêlu katêrangakên malih, bilih pakêmpalan wau inggih kêdah dipun pranata kanthi samêsthinipun, sarta sasagêd-sagêd inggih kêdah nêbihi dhatêng prakawis pulitik, ngêmungna migatosakên dhatêng kaprêluanipun piyambak.
Saya agêng malih dayanipun, manawi sakathahing pakêmpalan tunggil damêl wau, sami purun ngêdêgakên Vak-Centraal kados ingkang dados idham-idhamanipun komite badhe adêgipun pusaraning pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl wau, awit ing ngriku lajêng sagêd tuwuh satunggiling bêbadan, ingkang manawi dipun pranata kanthi lêrês-lêrês, kiyat saha santosa. Kajawi punika sagêd nyuda wontênipun pasulayan antawisipun satunggal lan satunggaling pakêmpalan tunggil damêl, ingkang tuwuhipun wau namung jalaran prakawis sêpele kemawon. Sampun samantên kemawon, sanès dintên ngobrol malih.
Dhawahing Kabêgjan ingkang Botên Kenging dipun Tulad
Dhatênging kabêgjanipun tiyang warni-warni, dene kabêgjan punika sintên ingkang dipun dhawahi tamtu bingah, awit botên wontên tiyang kadhawahan kabêgjan mungêl: cilaka, kajawi wontên ing ucapipun tiyang balondrongan, dados namung lucon.
Sintên tiyangipun ingkang cariyos ngêmohi kabêgjan, punika goroh. Ugi wontên tiyang ingkang ngêmohi kabêgjan, nanging namung atêgês ngêmohi kabêgjan ingkang dipun tampik wau, tumrap kabêgjan sanèsipun trêkadhang malah dipun padosi, lan sarèhning kabêgjan punika warni-warni, mingar-mingêr tiyang anggènipun nêdya ngêmohi wau tansah kêpêthuk kemawon, mila wajibipun tiyang punika malah kêdah sumêrêp sarananipun pirantos ingkang kangge andhatêngakên kabêgjan.
Sintêna kemawon tamtu mangrêtos, bilih dhatênging kabêgjan punika kêdah mawi dipun saranani, upaminipun: tiyang kapengin sugih, kêdah among dagang. Kapengin kacêkapan, kêdah gêmi. Kapengin pintêr, kêdah sinau. Kapengin dados priyantun, kêdah magang kanthi wêkêl ing damêl, makatên sapanunggilanipun. Cêkakipun botên wontên ingkang tilar sarana.
Nanging mênggahing klintuning panganggêp, lêpating panjôngka asring nuwuhakên putunging manah, tiyang inggih manah sampun putung makatên, sok kalajêng coklèk yêktos. Môngka saupami dipun patèni, tamtu wontên sabab ingkang botên andumugêkakên sêdyanipun wau. Upaminipun kemawon tiyang kapengin kacêkapan, kadospundi sagêdipun cêkap manawi petangipun tansah cèwèt, manawi nêdha kirang abênipun kemawon lajêng mimpês irungipun.
Wontên malih tiyang ngajêng-ajêng dhawahing kabêgjan namung saking ngêjibakên, botên saking rekadayanipun piyambak. Nanging sarêng malèsèd, inggih botên narimah malih.
Lan wontên malih tiyang anjagèkakên dhawahing kabêgjan dupèh badanipun sampun winêca bêgja, kados ingkang kasêbut ing dêdongengan kina, wontên tiyang dipun wêca badhe bêgja gêsangipun. Tiyang wau lajêng lumuh nyambut damêl, rintên dalu namung rêbaban. [rê...]
[...baban.] Sarêng kasumêrêpan tiyang sanès dipun pitakèni. Punapaa dene rêbaban botên mawi angèn wanci, punapa botên mawi pados têdha punapa. Wangsulanipun: kula punika winêca tiyang bêgja, prêlunipun pados têdha punapa, tiyang kula sampun nama tiyang tinêngga ing bêgja. Tiyang ingkang pitakèn wau lajêng nyariyosi, bilih tindakipun kalèntu, botên wontên kabêgjan dhatêng botên sarana dipun arah. Dados wajibipun inggih kêdah dipun saranani nyambut damêl, sawêg nêdha kemawon sêkulipun botên sagêd malêbêt ing cangkêm piyambak manawi botên dipun puluk. Wusana tiyang wau lajêng nyambut damêl. Dongèng punika kenging kangge nyanepakakên tiyang lumuhan ingkang gadhah panjôngka, utawi tiyang ingkang kalèntu ing panjôngka.
Sapunika gêntos anggagas ing bab kabêgjaning tiyang ingkang botên kenging dipun tulad, inggih punika tiyang ingkang mênang lotre agêng. Kadospundi mênggah caranipun nulad, manawi bab anggènipun tumbas kenging kaanggêp minôngka sarana, botên kirang tiyang ingkang sami tumbas, manawi mawi lampah, lampahipun kadospundi. Punapa sêsirih, manawi sêsirih kados sampun botên kirang ingkang nglampahi, prakawis mêlèk saya malih.
Manawi ingkang adhakan, tiyang tumbas lotre punika lajêng tuwuh gagasanipun ingkang ngômbra-ômbra, kalairipun wontên ing pangucap kados panglipur manah ing Kajawèn nomêr 24, dene gambaranipun kados ing Kajawèn nomêr 25. Nanging kosokwangsulipun, raos kalih bab wau malah nêbihakên dhawahing pris, têbih dhatêng ingkang dipun wastani lampah.
Mênggahing dêdongenganipun tiyang ingkang angsal pamênang lotre warni-warni sangêt, kados para maos sampun botên kêkilapan. Ing ngriki prêlu ngêwrat gambaripun Radèn Tayib Tirtakusuma, upmantri candu ing Parigiraja, Riyo, ingkang angsal pamênang lotre Jang Seng f 150.000,-. Punika tiyang bêgja.
Mirid suraosing andharan ing nginggil punika, têtela bilih kabêgjan ingkang dhumawah ing tiyang angsal pamênang lotre punika botên kenging dipun telad sarananipun, dene ihtiyaripun botên sanès kêdah sabên wontên bikakan lotre tumut tumbas. Sampun lowung kenging kangge nglipur manah.
Tiyang Baduwi punika dunungipun ing parêdèn Kêndhêng, bawah Bantên kidul, cacahipun botên kathah sarta kenging kaperang dados kalih dhusun, inggih punika dhusun Kanèkès saha dhusun Karang, basanipun Sundha andhap, nanging kalihan têtiyang Sundha ing wêwêngkon ngriku ngêmohi, botên purun sêsrawungan. Têtiyang wau katêlah nama tiyang Baduwi, nanging tumrap tiyang Baduwi piyambak langkung sênêng bilih kawastanan tiyang Kanèkès [Ka...]
[...nèkès] utawi tiyang Karang, mêndhêt saking namaning dhusun ingkang dipun dunungi. Mênggah aslinipun nama Baduwi, dèrèng wontên katranganipun ingkang gumathok, bokmanawi kemawon gêgayutan kalihan wontênipun lèpèn alit Cibaduwi utawi rêdi Gunung Baduwi. Mirid kawontênan saha dêdongenganipun kadugi tiyang Baduwi punika têrah turunipun para ingkang sami ngungsi nalika bêdhahipun karajan Pajajaran dening Pangeran Yusup ing taun 1579.
Ing parêdèn Kêndhêng ngriku tiyang Baduwi sagêd têntrêm gêsangipun, sisih kidul wetan saha kilèn kinubêngan ing jurang cêrung saha rêdi andêdêr, namung ing sisih lèr sambêt kalihan tanah ngare, inggih saking ngriku punika lumêbêting daya saking jawi, ewadene dumuginipun sapunika taksih panggah anggènipun ngêkahi agami saha tata ngadat pusakanipun, kêncêng botên purun ngrasuk agami Islam.
Mênggah ingkang dados bakuning agami, dununging pamuja saha pamundhi-pundhinipun wontên ing arwahing lêluhuripun (spiritisme), nanging lamining-lami awit dene kasamadan agami sanèsipun, dununging pamuja lajêng baku dhatêng Bathara Tunggal utawi Bathara Guru, utawi Guru Yang Tunggal. Bathara Tunggal apêputra pitu, ingkang pambajêng Bathara Cikal, seda botên apêputra, samangke tumut ingkang rama nyêpêng pangrèhing jagad, putra ingkang pangulu Bathara Patanjala, mligi mangrèh tiyang Baduwi, dene putra ingkang gangsal sanèsipun mangrèh salawe nagara, ugi kawastanan Pasirbatang Beulahgirang, bokmanawi tanah antawisipun Ciliwung saha Cimali, kajawi punika taksih kathah dewa-dewa sanèsipun mêndhêt saking dewa-dewa Hindhu. Miturut kapitadosanipun, sasampunipun pêjah arwahipun lajêng sagêd manunggal kalihan Bathara Tunggal.
Tata ngadatipun ingkang sampun tumindak, ing sabên môngsa panèn kawontênakên sidhêkah (kawalu) ngantos rambah kaping tiga, ing sadèrèngipun mawi dipun siyami sadintên, dene ingkang agêng piyambak sidhêkah ingkang wêkasan, dipun wastani kawalu panutup mawi tatacara saha lampah môncawarni.
Tiyang Baduwi punika panggaotanipun tani, pangolahing siti tuwin salajêngipun ngantos dumuginipun panèn, katindakakên sêsarêngan. Ngadat sasampunipun tigang taun kabêrakakên, lajêng ambukak siti enggal, ing bangsa Walandi kawastanan roofbouw. Ingkang makatên wau botên anggumunakên, jalaran sitinipun ing ngriku siti parêdèn, [pa...]
[...rêdèn,] punapa malih wontênipun namung sabin tadhahan, ilèn-ilèn toya babar pisan botên wontên.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, tiyang Baduwi punika kêncêng ing bab tumindaking agami saha tatacara, makatên ugi ing bab pranataning dhusun, gêgriya tuwin sapanunggilanipun. Ing ngriki prêlu anyariyosakên sawatawis bab kawontênanipun dhusun Kanèkès. Ing têlênging dhusun wau pinanggih wontên kampungipun têtiga, inggih punika: Cibeo, Cikartawanah, saha Cikesik, kampung-kampung wau kalêbêt golonganipun siti awisan (tanah larangan), tiyangipun ingkang manggèn ing ngriku watawis cacah 140, kawastanan tiyang kajêroan, bokmanawi ingkang asli darah luhur, ing sajawining tanah awisan wau, nanging taksih wontên salêbêtipun kikising dhusun wontên kampungipun 25 kirang langkung dipun dunungi tiyang 740, kawastanan tiyang kaluwaran utawi tiyang pagamping. Kajawi punika ing sajawining dhusun taksih wontên kampungipun 7, kawastanan kampung Dhangka, kirang langkung dipun dunungi tiyang 639, awor kalihan tiyang Islam ing sakiwa-têngênipun ngriku.
agami miwah tata ngadating lêluhuripun, kabantu dening satunggiling girangserat, tumraping kampung Dhangka ingkang dados pangagêngipun kawastanan jarodhangka.
Gêgayutan kalihan agami saha tata ngadatipun, tumrap tiyang Baduwi kathah sangêt awisanipun, ing ngriku kawastanan buyut, kados ta botên kenging ngingah kapal, maesa, lêmbu tuwin kewan sanèsipun ingkang agêng-agêng. Wiwit palêthèking srêngenge dumugi manjingipun dhatêng têpining cakrawala botên kenging cêthik latu. Bilih anggarap siti botên kenging ngangge pacul. Têtumpakan tuwin sapanunggilanipun ugi buyut, punapadene botên kenging nêdha ulam kapal, maesa, lêmbu, menda, saha babi. Ing bab pangangge tuwin sanès-sanèsipun kêdah ingkang sarwa pêthak utawi biru, sanèsipun ingkang kados makatên kalêbêt buyut.
Mênggah wêwatêkanipun tiyang Baduwi punika, têmên, barès, gêsangipun tata têntrêm, têbih saking lampah ingkang botên sae, malah wontên pêpacuhipun sadasa bab, inggih punika:
Tiyang Baduwi punika wêlasan, ambangun turut saya dhatêng panginggilanipun, punapadene ing bab pasoking pajêg ugi tansah ajêg lumintu, nanging bilih babagan agami utawi tata ngadat botên kenging ginagampil, singa ingkang nêrak sampun têmtu kapatrapan paukuman.
Ing salêbêting wêwêngkon gupêrnêmèn (kala rumiyin residhènsi) Surakarta, wontên patilasan wiwit jaman purwa ingkang dipun wastani tapak bima. Sampun pintên-pintên atus taun laminipun tiyang kathah sami amastani makatên, ngantos namaning panggenan ngriku saprika dumugi sapriki lajêng lêstantun katêlah dados karan: ing
dalamakan wau, lajêng awarni sela. Wondene ing nagari Surakarta namung wontên kalih panggenan tilasipun tapak bima wau, sapanggenan manggèn sacêlaking dhusun Samaulun, sakidul kabupatèn Wanagiri bawah Mangkunagaran, kalêrês wetan margi agêng ingkang dhatêng Baturêtna. Punika pêpêthanipun dalamakan ingkang sisih têngên. Dene satunggalipun tilas tapaking dalamakan ingkang kiwa, manggèn ing sacêlaking dhusun Majasanga, sawetan Kabupatèn Bayalali bawah Kasunanan, kalih panggenan punika sami karan: Tapakbima. Mênggah têbihipun saking Samaulun dumugi Majasanga wau udakawis wontên 40 pal.
Mênggah wujudipun ngriku wontên selanipun lètèr, ing têngah wontên balumbanganipun alit aistha dalamakan, panjangipun wiwit saking tungkak dumugi bagian dariji kirang langkung 4 kilan, wiyaripun ing ngajêng (bagian dariji) kirang langkung 2 kilan, dene wiyaripun ing wingking bagian tungkak watawis sakilan, lêbêtipun kadugi kalih têngah kilan, katiga rêndhêng dhêkoking sela tilas dalamakan wau tansah isi toya ajêg kemawon.
Kathah tiyang sêpuh nalika alitan kula (50 taunan
ing toya tilas tapaking Bima ngriku, kacariyos sagêd mêwahi kiyat lampahipun, utawi ngicalakên rencoging suku ingkang sayah mêntas kadamêl malampah têbih.
Mênggah dêdongenganipun tiyang sêpuh-sêpuh bab tapak Bima wau, wiwit jaman kina-kumina dumugi sapriki, botên ewah-ewah lêstantun ing panganggêpipun, dados tapak Bima punika kala rumiyinipun mila pancèn wontên sayêktos, têrang yèn dede pangathik-athik. Anèhipun dene têka namung wontên 2 panggenan, botên wontên tunggilipun malih-malih.
Awit saking punika, bilih wontên para maos ingkang langkung têrang dhatêng bab dêdongengan tapak Bima wau, supados kaparêng angudhoni gancaripun, badhe sangêt andadosakên gênging panuwun kula, sagêd ugi tumrap dhatêng para maos ingkang dèrèng nate mirêng gancaripun.
Nalika taun 1918, ing Londhên sampun nate dipun wontênakên tèntunsêtèling bab mêsin-mêsin. Pirantos-pirantos sawarnining mêsin sami dipun pitongtonakên wontên ing ngriku. Wontên ing salêbêtipun tèntunsêtèling wau, kathah para têtiyang ingkang sami gumun kanthi sangêt,
ngebahakên tangan ingkang sêmunipun suka sasmita supados têtiyang sami kèndêl, malah sakêcap kalih kêcap sagêd wicantên. Rêca rasêksa wau damêlanipun Tuwan W.H. Richards, ebahipun saking abên-abênan listrik. Dene kadospundi anggènipun sagêd wicantên, taksih kadamêl wados, tuwan wau botên purun amêdharakên.
Sawatawis dintên sadèrèngipun kawontênakên têtingalan wau, têtiyang ingkang sami langkung ing kitha West End sami cingak, amargi nyumêrêpi wontên robot èstri sawêg lumampah ing margi, sêsarêngan kalihan tuwan ingkang damêl, inggih punika Tuwan J.A. Roberts.
Tuwan Mr. D.M. Radcliff ugi sagêd damêl robot ingkang kenging kapasrahan jagi patandhon toya. Robot punika sagêd mangsuli pitakèn-pitakenan saking kantor agêng ing Washington Amerikah. Sapintên isinipun toya ing patandhon. Wontên satunggiling kantor ingkang wontên pirantosipun ugi bangsaning robot, gunanipun kangge pitakenan bab pasang-suruting toya sagantên. Sabên dintên kathah têtiyang takèn dhatêng kantor wau, tumrap pasang-suruting toya sagantên ing palabuhan sadonya punika, pirantos wau tansah sagêd amangsuli kanthi patitis.
Propesor J. Popjie sarjana ahli mikir bôngsa Walandi, sampun sagêd damêl robot ingkang sagêd dados juru cukur (barbir), anggarang kuwih-kuwih tuwin nyoplok untu. Tuwan Mr. Whitman damêl robot ingkang nama Occultus, ingkang têgêsipun sang ginaib. Kawartosakên sagêd nindakakên sadaya padamêlan punapa kemawon kados ingkang kalimrah katindakakên manungsa.
Manawi nitik kamajênganing kagunan ing sawatawis taun kemawon sampun samantên uwohipun, sagêd damêl robot ingkang sagêd nindakakên padamêlan warni-warni, bokmanawi botên ngantos dasanan taun malih, badhe kathah para pintêr ingkang sagêd damêl ingkang langkung sampurna. Kasampurnanipun damêl robot, anjalari kathah têtiyang ingkang sami tumbas, kapurih dados rencangipun, botên susah ngingoni
Pustakawarti ing Amerikah (American Weekly) damêl wawasan: bilih ing tênbetêmbe. têmtu wontên para sagêd ingkang sagêd damêl robot ingkang langkung sampurna, [sa...]
[...mpurna,] badhe wontên robot ingkang sagêd anglipur manahipun para wanita. Ing Eropah sarta Amerikah wontên tiyang ingkang padamêlanipun dados tukang panglipur, limrahipun wanita ingkang taksih ênèm. Robot ingkang dados juru panglipur wau, sagêd mêmulih manahipun para wanita ingkang katilar pêjah ingkang jalêr utawi kapêdhotan sih kalihan pacanganipun. Tamtunipun robot wau botên namung saking anggènipun sagêd ngrumpaka utawi nglairakên basa pangêla-êla kemawon, sagêd uwi wontên ingkang manggih akal, sagêd damêl robot ingkang sagêd mêtha patrap sarta solah tindak ingkang dados panglipuring manahipun tiyang ingkang kèrêm ing kasmaran.§ Nanging manggahing warni, bagus tuwin ayuning robot punapa ngungkuli ayu tuwin bagusipun robot damêlanipun Gusti Allah.
Wontên malih ingkang ngudi damêl robot ingkang sagêd nindakakên padamêlan, botên susah mawi dipun prentahi barang. Dados botên susah mawi sêsambêtan tilpun punapa. Manawi ing mripatipun dipun dèkèki sellinum cells, robot badhe sagêd rumagang ing damêl piyambak. Amargi jantu wau manawi kataman ing pêpadhang utawi mêndhung, sagêd andayani dhatêng rumagangipun robot, nutup jandhela botên susah dipun tilpun.
Warni-warni pangintênipun tiyang badhe sumêbaripun manusa mêsin wau, ingkang tumrapipun ing wêkdal samangke taksih kalêbêt babagan ingkang damêl gawoking ngakathah. Sêrat pustakawarti Amerikah wau, ugi gadhah pangintên, manawi robot badhe sagêd dados saradhadhu ingkang majêng ing paprangan, dados juru anggêgana nglampahakên kapal mabur ingkang kangge
Nanging manawi robot cêngkiling, badhe mêgah-mêgahakên. Red.
Sadaya pamanggih kados ingkang kaandharakên ing nginggil, manawi sampun mratah wontên manusa damêlan, bokmanawi sagêd damêl tidha-tidhaning panampi, dening saking kaliwat-liwat elokipun. Anggènipun wontên dêdamêlan anèh-anèh, wontên robot ingkang sagêd nyambut damêl kados manusa, kamanah pamanggih ingkang ngayawara kemawon. Sabab tumrap manah ingkang taksih kalêmpit, namung sagêd mastani yèn botên pinanggih ing nalar. Minôngka kangge pêpaking andharan, sagêda ngintên-intên dhatêng pangudinipun robot, ing Amerikah samangke sampun wontên bêbadan panggaotan ingkang mawi pawitan kathahipun 25.000.000 dholar a.f. 2.50 prêlu kangge nyampurnakakên pangudinipun robot. Bêbadan wau sagêd damêl robot ingkang kenging kapurih sêsadean. Ing New York lan ing kitha-kitha agêng ing talatah Amerikah, sampun kathah pirantos ingkang sagêd sêsadean, upami: prêmèn, soklat, lisah, rokok lan sapanunggilanipun. Robot ingkang makatên, botên namung sagêd angladosi dhatêng ingkang sami tumbas kemawon, sanajan nusuki inggih sagêd, malah sabên-sabên mungêl: sangêt nuwun. Manawi mêntas nampèkakên barangipun dhatêng ingkang tumbas.
Padha kandhêg Ngalirahman / ana jaba angêntèni / atine duwe sumêlang / yèn dudu gone Dulgani / Rahman nuli nyêdhaki / uwong sing arêp malêbu / têmbunge ngarah-arah / kula pitakèn sakêdhik / sintên ingkang kagungan damêl punika //
wong sing ditakoni mlêngak / lan ngira yèn sing nakoni / padha uwong saka mônca / mula tumuli mangsuli / Kiyai Ngabdulgani / inggih kang kagungan prêlu / angramakakên putra / tur putra kang dados galih / putra èstri namung satunggal punika //
Rahman nyang kakange nyawang / karo anyuwara lirih / kuwi mêsthi
ora suwe bali têka / wonge karo tudang-tuding / angirid wong lanang brêgas / Rahman nyawang ora pangling / yèn wong sing têka kuwi / Kasan kang saiki bagus / dene Kasan ya cêtha / yèn Rahman sing angêntèni / mung nyang Ngali Kasan pangling babarpisan //
Kasan angguyu nyêkakak / hah hah têka ing saiki / tangane Rahman dicandhak / Rahman nuli angandhani / iki lo Kakang Ngali / Kasan banjur ngrangkul gapyuk / sangisoring bangkekan / karo acalathu lirih / bungah bangêt Kakang dene kowe têka //
têmonan / nglairke bungahe ati / nuli padha ngaso ana ing pondhokan //
bêngi mau ora kocap / cêkake rame ngluwihi / barêng esuk lêlinggihan / ngadhêp Kyai Ngabdulgani / sawise tata linggih / padha gunêman kêmruwuk / kajaba bocah papat / wuwuh lan bojone Siti / dadi kabèh sing padha ngadhêp wong lima //
mung Rahman berage kurang / dening anggembol wêwadi / yaiku patining biyang / isih dikêkêr ing ati / awit upama nuli / dikandhakna ora patut / awit nuju samuwan / yèn bakal ngêndhêg-êndhêgi / dadi jênêng malangi wong bungah-bungah //
Abdulgani nuli kôndha / aku bungah ing saiki / dene uwis kalumpukan / mung eman êmbokmu êndi / grêg Rahman mrêbês mili / nuli kôndha lan andhingkluk / uwa kauningana / pun bok dumugi ing janji / sampun kawandasa dintên sapunika //
kono Siti sanalika / banjur sênggruk-sênggruk nangis / Kasan iya kaca-kaca / nuli ngimur Abdulgani / wis sukura saiki / nyang sing wis bali nyang kubur / aku ya milu ngucap / sukur alkamdulillahi / katujune kowe Rahman ana ngomah //
dadi bisa ngupakara / uwis sarèhne saiki / mupung padha kalumpukan / aku tak kôndha
sathithik / bocah kabèhe bêcik / anaa kene ngalumpuk / nèng kana mikir apa / Rahman tumuli mangsuli / inggih sangêt uwa ing panuwun kula //
ananging wa mênggah kula / awrat yèn mantuka mriki / awit wontên kula ngrika / ugi nama tiyang siti / lan malih alit-alit / inggih sampun gêsang lowung / Ngali nyambungi kôndha / kula ugi badhe nunggil / lan pun Rahman gêgriya wontên ing ngrika //
Abdulgani banjur kôndha / ngono iya luwih bêcik / rèhne aku dadi tuwa / iya wajib milu mikir / ya priye bae bêcik / waton kapenak uripmu / Rahman lan Ngali lêga / dene padha dililani / nuli kôndha arêp bali seje dina //
ing sadurunge budhalan / kabèh padha aniliki / mênyang kubure Abdulah / kanthi karasa ing ati / cah papat mrêbês mili / eling lakon sing kêpungkur / sawise seje dina / Rahman Ngali arêp bali / nuli padha pamitan mênyang wong tuwa //
Ngabdulgani alon kôndha / aku êmung amêmuji / muga kabèh salamêta / lan sarèhne kowe kuwi / jênêng bocah kêplêsit / aku ora bisa nunggu / nya tak wèhi pawitan / ulur-ulurên go urip / bocah loro olèh ngrong èwu rupiah //
cêkak cukuping carita / bocah loro uwis mulih / lan banjur padha dêdagang / tindake gêmi nastiti / saya manèh Gus Ngali / ing saiki wiwit thukul / atine sing tumuwa / dhasar sanyatane ngrêti / ora suwe iya dadi andrêbala //
banjur gayutan lan Plembang / karo Rahman diloroni / apa dagangan ing kana / didol ana ing Batawi / mangkono kosok-bali / iya kêkirim lumintu / pawêtu tanah Jawa / kang tômpa Kasan lan Siti / sabanjure wong papat dadi sudagar //
cuthêl ananing carita / kêna digawe pêpeling / sanyatane mungguh bocah / yèn ta nganti anêmoni / wong tuwane ngoncati / kaya sapu tanpa êsuh / nanging mungguh manungsa / lêlakone têmbe buri / ora kêna digagapi lan pangira //
kaya sing kamot ing crita / mungguh uripe Si Ngali / ing ngarêpe uwis nyata / bakal tumiba bilai / nanging ing têmbe buri / barêng eling malah bagus / Rahman bocah mêmêlas / ing burine bisa mukti / ing cêkake kabèh mung môngsa bodhoa // Tamat.
Sawangan ing gêgana wanci sontên ing Bogor. Kawontênanipun sakalangkung nêngsêmakên.
Petruk: Kang Garèng, lagi anu wis tak caritani sawatara wawasanaku sacleretan kaanane ing Surakarta, yaiku: ing bab apa bae wong-wong ing Surakarta tansah ana ing ngarêp. Dadi ing bab laku kautaman, apadene pangudine marang
Garèng: Lo, Truk, kowe aja kagèt, dene kaanane ing Surakarta kaya mangkono kuwi, wis jamak lumrah nagara sing diarani têlênging kasusilan, kuwi wis mêsthi ana lêlakon-lêlakon sing walik-wolak, yaiku: anane laku kautaman onjo bangêt, nanging kosok-baline, tindak kang ora prayoga iya ngluwih-ngluwihi. Kaya ta: Kutha Paris, kuwi wis kawêntar ing ngêndi-êndi, yèn sinêbut kutha têlênging kasusilan Eropah, nganti digawe ngungsi para mudha saka nagara-nagara saindênging bawana, kang padha ambanjurake pasinaone ana ing pamulangan-pamulangan luhur ing kono. Kang mangkono mau sababe rak ora liya jalaran saka luhure kasusilane, nanging kosoline,kosok-baline. ing Eropa prasasat ora ana nakbagaranagara. kang ngungkuli akèhe tindak ala, tindak dur, tindak ijajil, kayadene ing kutha Paris.
van Parijs" lan sapiturute. Mangkono uga sing diarani têlênging kasusilan Islam, ing jaman biyèn yaiku ing
prasasat ora ana sing mandhingi, nanging cacahe wong sing luwih saka asor bêbudène, iya ora ana nagara Islam sing ngungkuli. Kajaba iku, kapriye caritane sing diarani têlênging kasusilan Kristên, yaiku ing Romê. Mangkono uga ing kono, wong bisa mrangguli wong-wong sing alim lan sing luhur bangêt bêbudène, nanging iya sok mrêgoki wong-wong sing luwih saka dening asor. Mulane aja guru-guru
kowe nacad kaanane ing Surakarta, kang kok anggêp ora prayoga mau, awit mundhak olèh cacadan, yèn kowe pancèn rupêk wawasanamu. Sarta manèh, ingatase kowe mung limang dina ana ing Sala, têka banjur bisa duwe wawasan kang mangkono, kuwi kêpriye.
Petruk: Ing ngarêp aku rak wis ngomong, yèn wawasanaku kiyi mung sacleretan, dadi mêsthine ya akèh kalirune, mulane tak pindhoni panuwunku nyang para sadulurku ing Sala, ya kudu sing gêdhe sêmporane. Dene anggonku anduwèni wawasan kaya ing ngarêp, kuwi mangkene: Nalikane ing sriwêdari dianani pahargyan malêman, nèk rumasaku tumrap ing Sala, tongtonane kaya-kaya mung lumrah bae, kaya ta: wayang wong, bancak dhoyok, topèng wêdhi, gambyongan, gambar idhup, lan sapiturute. Lo, kabèh mau rak wis padha priksa, ewadene sing padha mrêlokake mriksani kathik bal-balan tanpa ana bosêne, apamanèh yèn kabênêr ora udan, kuwi taman Sriwêdari, sing ambane sahohah kae, prasasat kêbak. Thik le padha dandan, nèk cara Banyumase: padha gêmrènjèng lan êmbraling pisan. Tumrape aku, sing kulina wêruh: pèci lan sarung, utawa klambi bayak potongan Bandhung, anggonku nonton iya krasan bangêt.
Garèng: Nèk ngono kowe kuwi mung nonton wong nonton, ora mrêlokake tongtonane.
Petruk: Nèk kanggone aku tongtonane wis mêsthi tak prêlokake bangêt, mulane aku banjur bisa ngarani onjoning: kagunan krawitan lan sapiturute. Kaya ta: bancak dhoyok kuwi nuduhake onjoning lêlagon, iya ing bab gêndhing, utawa ing bab têmbang. Wayang wong mitongtonake onjoning kagunan: jogèd, têmbang, gêndhing, lan sapêpadhane. Akèhe wong nonton sing padha macak gajah, sing padha ngêbaki papan wayang wong, bancak dhoyok apadene rèsturan-rèsturan, nuduhake nyang aku mungguh onjoning karoyalane. Banjur ana manèh golongan sing babarpisan ora mrêduli marang manising solah tingkahe Dèn Sri - nèk cara sêtambule, yaiku: sri panggunge wayang wong ing Sriwêdari - utawa ora ambil kêpala
kang anjoge nênuntun marang kautaman. Hla, iki kang anjalari aku banjur duwe wawasan onjoning pangudi marang kautamaning wong ngaurip. Lo, mangkono mungguh olèh-olèhaning wawasanaku mau. Ning saiki padha lèrèn bae dhisik, liya dina padha rêmbugan manèh.
Antawisipun tanggal 16 kalihan 22 Marêt ingkang kapêngkêr, tumrap ing gêmintê Bandhung, cacahipun tiyang ingkang pêjah jalaran kenging sêsakit pès wontên 8 inggih punika bôngsa pribumi 7, bôngsa Tionghwa 1. Tumrap ing kabupatèn Bandhung sadaya wontên 9, inggih punika ing
tanggal 30 Dhesèmbêr taun ingkang kapêngkêr griya sakit gêmintê ing Bandhung sampun nampi satunggiling tiyang èstri bôngsa pribumi, sarêng katitipriksa têtela kenging sêsakit pès planjêr. Ingkang anggumunakên, tiyang wau sagêd gêsang ngantos sawatawis wulan, malah kala-kala katingal wontên kamayaranipun, wasana tanggal 20 wulan punika ngajal.
Taun punika pamarentah badhe amiji neneman kalih, prêlu kasinaokakên dhatêng kursus lan mètêr ing Wageningen, nagari Walandi, kangge pangkat lan mètêr ing Kadhastêr ing Indhia Walandi, mawi kaparingan tulah f 1000.- ing dalêm sataun. Sêrat panuwunan kêdah sampun kaaturakên sadèrèngipun tanggal 15 Juni ngajêng punika dhatêng Commissie van voorbereiding Hoofkantoor van het Kadaster ing Bêtawi.
Kala tanggal 24 wulan punika awit saking ada-adanipun pakêmpalan pawiyatan ulah tani Têmanggung, ing Parakan sampun kabikak kursus têtanèn
MirututMiturut. katranganipun Tuwan Ch. Philips, wd. gupêrnur ing Acèh, kawontênanipun ing Acèh têntrêm, namung wontên tiyang sawatawis ingkang ambangkang dhatêng pamarentah ingkang dèrèng kacêpêng. Pêrgêrakan kuminis botên
punika miturut pangandikanipun tuwan gupêrnur wontênipun dèrèng kenging katamtokakên, langkung-langkung ing antawisipun para pangagênging bôngsa saha zelfbestuurder pêrgêrakan kabangsan botên wontên banèkipun, kabêkta kêncêng anggènipun sami nyêpêng raosing kaluhuranipun.
Wontên pawartos, Tuwan Prawirasastra, pangagênging pagantosan ing Kêsambèn Malang, nyalingkuhakên arta f 11.000.- têlas kadamêl main ing salêbêtipun 6 minggu. Tiyang wau dhinêsipun sampun 24 taun sarta ngakêni kalêpatanipun.
Sambêt kalihan pawartos bab tiyang kuminis kalih bôngcabôngsa. Tionghwa ingkang katahan ing Bêtawi, ing Surabaya mêntas wontên bôngsa Tionghwa kalih kacêpêng, miturut panitipriksanipun rêsèrsê pulitik, ugi gêgayutan kalihan sentralê kuminis ing Singgapura. Sadaya ingkang sampun kacêpêng, ing Rio, Jambi tuwin panggenan sanèsipun wontên 27, kadugi lajêng sami badhe kaantukakên dhatêng nagari Tiongkok.
Wontên kètèl 6 ingkang kabêskup, punapa malih arak 154 tong, saha tape 15.000 litêr ingkang nglampahakên wontên tiyang sadasa, ingkang tiga sampun kacêpêng.
Miturut palapuranipun rêsèrsê pulitik P.N.I. samangke kèndêl anggènipun damêl propagandhah pados warga enggal ing Jawi Kilèn, kadugi kasrantosakên ngantos sarampunging papriksanipun prakawis-prakawis ingkang katindakakên dening pangadilan.
Ing môngsa ingkang kantun-kantun punika pamêdalipun kabudidayan karèt kagungan gupêrmèn ing Tanggêrang, kathah sangêt mandhapipun. Watawis wontên f 13.000-. Dèrèng dangu kasumêrêpan satunggiling tiyang kampung ing ngriku gadhah simpênan karèt mêntah sawatawis kilogram, mila lajêng tuwuh pandakwa madhaping pamêdal wau jalaran saking pandamêling durjana. Kadugi bab wau gêgayutan ugi kalihan kiranging jawah, nanging dèrèng kenging katamtokakên.
Residhèn ing Madura sisih kilèn martosakên, kitha Sampang mêntas kêbênan ingkang nuwuhakên karisakan kathah. Kala tanggal 17 wulan punika lèpèn Sampang ambludag, nglubèri saperanganing kitha, lêbêtipun ngantos 60 c.m.
Kawartosakên, Iskandar Mokhamad Jabirsah, sultan ing Têrnate ingkang mêntas jumênêng, benjing wulan juni ngajêng punika badhe krama pikantuk Boki Mariyam, putra putrinipun Sultan ing Bacan.
Kala ing dintên Sênèn ping 24-3-30 wontên tiyang ing dhusun Jêthis ondêr Nusawungu, pinuju anjala ing sêgantên, ical botên kantênan, ing wusana enjingipun pinanggih namung wujud limpa, sagêd ugi punika tiyang katêdha ulam olor. (S.)
Saking Pamêkasan kawartosakên, kuminis Iskandi, ingkang kaukum kunjara 12 taun sampun kalampahan 3 taun, dèrèng dangu anganyut kuwuhtuwuh. sarana anggantung mawi udhêngipun.
Marta kalihan Sastra kalih-kalihipun kapengin dados agèn pulisi, lajêng sêsarêngan ngadhêp dhatêng kantor pulisi ing Batawi. Sawatawis dintên malih tampi dhawuh supados badanipun kapriksa dening dhoktêr. Kalampahan pun Marta katampi. Jalaran badanipun kiyat saha saras, dene pun Sastra kabêkta badanipun kêra kirang kiyat, botên katampi. Sasampunipun kapriksa dening dhoktêr tiyang kêkalih wau sarêmbag, bilih wontên dhawuh malih pun Sastra ingkang badhe ngadhêp sarta ngakên nama Marta
wangsul, lajêng lapur dhatêng pulisi, bilih piyambakipun ingkang sampun dipun kir dening dhoktêr, sanès Marta Sastra. Wasana tiyang
Medhan kawartosakên, bôngsa Tionghwa têtiga ingkang katahan gêgayutan kalihan wontênipun kêbêsmèn ing Tanjungbale, jalaran kêkirangan bukti, sampun kaluwaran malih. Papriksan ingkang katindakakên botên wontên wasananipun.
Muhamad Yamin mêdhar sabda ing bab tanginipun bôngsa Indhonesiah. Malêm Sênèn konggrès kalajêngakên, wasana malêm Sêlasa kawontênakên pêpanggihan, ingkang wêkasan mawi pasugatan manggèn ing Indonesisch Club-gebouw ing Kramat. Cacahipun tiyang ingkang anjênêngi konggrès kirang-langkung wontên pitung atus.
Wiwit tanggal 2 Mèi ngajêng punika kawisudha jumênêng gupêrnur ing Maloko Tuwan J.G. Larive, residhèn ing Borneo sisih kilèn.
Kapatêdhan pangkat saha sêsêbutan gupêrnur, Tuwan G.F.E. Gonggrijp residhèn ing Sumatra sisih kilèn.
Lulus pandadaranipun Indisch Arts Tuwan Dharwis (Balei Selasa) Saha Tuwan R. Kanawan (Bandhung).
Lêngganan nomêr 4889 ing Tambak. Ha, kenging kemawon, na, prayogi potrètipun, ca, sampun dipun kintuni, ra, dèrèng sagêd ngaturi katrangan, ka, sampun dipun kintuni, da, pamulangan ôngka kalih.
Lênggagan nomêr 4684 ing Magêtan. Karangan panjênêngan sampun dumugi, dene ingkang kapacak namung ingkang sampun mêdal. Wontênipun gambar botên kapacak, amargi botên sapintêna prêlunipun, tuwin jalaran sampun wontên klisenipun.
Lêngganan nomêr 979 ing Tambak Dhahan. Pinanggih wontên ing tanah Indhu.
Tuwan M. Kartama. Redhaksi wajib nyimpên saluguning namanipun tiyang ingkang gadhah sêsinglon wontên ing kalawartinipun, dados saupami redhaksi ambalakakakên saluguning
sampun ngintuni pos wisêl kothongan kados adat, kangge pambayaran kuwartal kaping kalih, nanging pangintunipun botên kasarêngakên wontên ing Kajawèn, kakintunakên piyambak.
Ingkang punika, tumrap para lêngganan ingkang dèrèng ambayar, satampinipun pos wisêl wau, lajêng kaparênga ngintunakên arta sakêdhik-sakêdhikipun f 1.50 -
Tumrap lêngganan ing tanah Jawi kasarontasakên dumugi tanggal 15 April, dene tumrap sajawinipun tanah Jawi dumugi tanggal 30 April. Langkungipun
sêsucia / mrih ywa dadya tontonan / riwusing samya sêsuci / ing warnanira / kawuryan kang sajati //
datan kurang kang bagus miwah sambada / katon wangun priyayi / mênggahing pangira / ananing kang durjana / saking pamoring mawarni / kang karupakan /
dangu kasusul nuli / tumurun warsa / araras nyiram bumi //
kêkajêngan kang samya katon angarang / tumuli wiwit sêmi / ingkang sêndhang-
suminggaha / ing sasolah kêtitih / apan duk samana / wontên tungguling dhustha / kang onjo wus tanpa tandhing / misuwur aran / Baturtastara luwih //
sinuyutan ing pra durjana sapraja / samya nganggêp anggusti / salwiring
ugi / nanging datan lana / dhawahing môngsakala / yèn wus pinangguh ing titi / yêkti tan daya / apêsira nututi //
yèku kadi prawira Baturtastara / dupi wus praptèng
ati / jagad arsa dèn jur //
nanging dupi wus tibaning titi / rasa kang mangkono / winalik mung arasa sapele / salwiring kang cipta
José Celestino Mutis (miyos ing Cádiz, Spanyol, 6 April, 1732 — Bogotá, 11 September, 1808) punika salah sawijining botanis kebangsaan Spanyol sing ugo salah sawijing matematikawan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 11 Novèmber 2016.
mbako, ning ora kaya gemiyen, siki tambah angel banyune. soale mbakone urung tua banyune wis langka(jerene ramaku).
Sep 23, 2008 @ 13:36:00	wah itu soal tengkulak.. lha kok teganya
”Pengacara niku nopo, Mas? Wah, kulo leres mboten ngertos nopo-nopo bab niku (
Pandhu gangsal, ingkang sinêbut Pandhawa, anggènipun prang mêngsah kadang kaprênah nakdhèrèk, têdhakipun Kuru, ingkang sinêbut Kurawa. Pandhawa wau gangsal pisan sami anggarwa Dèwi Drupadi, panêngahipun akêkasih Arjuna, ibunipun Dèwi Kunthi, pêparap Sang Dyah Prita. Sadèrèngipun paguting prang, Arjuna wiraosan kalihan Narendra Krêsna, ingkang sawêksawêg. angusiri ratanipun, Sri Krêsna punika satunggaling Awatara. Tumimbulipun utawi panjanmanipun Bathara Wisnu.
Mênggah ratuning Kurawa ingkang sêpuh punika wuta, ajêjuluk Dritarasta, pêpatihipun nami Sanjaya, punika ingkang anggancarakên kawontênaning paprangan ing panjênênganipun.
Pangandikanipun Sang Prabu Dritarasta: Hèh Sanjaya, sabanjure kapriye kaanane para putraningsun, lan sutane Pandhu kang nêdya bôndayuda, satêkane ana ing Têgalkuru, iya ing Têgal kang sukci.
Aturipun Sanjaya, rikala Prabu Duryudana anguningani bilih wadyabalanipun para putraning Pandhu ingkang sakalangkung agêng punika sampun angrakit gêlaring ayuda, enggal marêki gurunipun (Druna) sarwi umatur.
Katingalana guru: Wadyaning Pandhutanaya ingkang sakalangkung agêng, sampun karakit gêlaring aprang dening atmajaning Drupada. Murit paduka ingkang bèr budi.
Lah punika para senapati agêng ingkang ngirit, wadya sikêp jêmparing kados ta: Bima tuwin Arjuna ingkang sami sudira ing ayuda,
atmajaning Sumbadra tuwin ingkang ambêg sura pun Utamuya, sutanipun Drupadi, sami awahana rata.
Dhuh Sang Dwija (ingkang sampun kalairakên kaping kalih)§ Tiyang Hindhu anggadhahi panganggêp, bilih bôngsa luhur, kados ta: Brahmana, Satriya, Wiswa, katiga pisan wau sampun kalairakên kaping kalih, mila lantip panggraitanipun, dene bôngsa Sudra, nêmbe kalairakên sapisan, mila bodho. sintên antawisipun sadaya têtindhih wadyabala kula, ingkang prayogi padupaduka. tuduh, murih kula lajêng anjunjung ing panjênênganipun.
Paduka pyambak punapa Sang Bisma (senapati Kurawa kaprênah eyangipun Duryudana utawi Pandhawa (punapadene Karna) putranipun Dèwi Kunthi ingkang pambajêng, tuwin Krapa. Sami pilih tandhingipun ing ayuda, Aswatama sarta Wikarna, punapadene atmajaning Samadati).
Saha para senapati sanès-sanèsipun malih, awit sangking trêsnanipun
pramugarèni dening Bisma. Punapa dèrèng nyêkapi, ananging punapa sampun nyêkapi, Bima dados kondhanging wadyabalanipun mêngsah.
Salêbêtipun paduka amawang-mawang kanthi angayomi sakathahing gêgêlênganipun para prajurit, muhung Bisma ingkang paduka prêlokakên rumiyin.
Sangking anggènipun nêdya anyênêngakên panggalihipun Prabu Duryudana, pinisêpuhipun Kurawa (Sang Bisma) lakar kaprênah eyang sarta
wau ing sawarnining suling, napiri, tambur, bêdhuk, miwah salomprèt sami kaungêlakên sadaya, suwaranipun gumaludhuk anggêgêtêri.
Sami sanalika têdhaking Madu (jêjulukipun Krêsna) kanthi panêngahing Pandhawa, awahana rata ingkang pêngirid kuda pêthak, ugi lajêng angungêlakên salomprètipun sangking pêparinging jawata.
Risang mangrèh karsa, Trisikesa (jêjulukipun Krêsna) angungêlakên salomprètipun ingaran singating rasêksi, dene risang tunggul lawan kasugihan§ Bokmanawi punika kapêndhêtakên sangking têgesipun nama Danangjaya, ringkêsing têmbung, dana kang jaya, awit dana utawi sardana, wardanipun (wardinipun) arta, utawi sugih, kang jaya, kang unggul. (Dananjaya, sêsêbutanipun Arya Arjuna) salomprèt ganjaraning dewa, punapa malih sang ambêk baruwang,§ Lugunipun mungêl, atining asu ajag, bokmanawi sangking anggènipun anêgêsi nama: Wrêkudara, awit wrêku, wontên ingkang mardèni sêgawon ajag, dara utawi udara: wardinipun têngah utawi padharan. Mila pantês yèn têmbungipun Jawi kasêrat: ambêg baruwang. sêsêbutanipun Wrêkudara, angungêlakên salomprètipun ingkang sakalangkung agêng nama: Paondra, têmahan damêl mirising kathah.
Prabu Yudhisthira angungêlakên salomprètipun kang nami: Sarwamênang. Salomprètipun Nangkula Swaraarum, dene Sadewa kawastanan
Sumbadraputra ingkang pilih tandhingipun, dhuh ratuning bawana (aturipun Sanjaya dhatêng Prabu Dritarasta) sami ngungêlakên salomprètipun piyambak-piyambak.
Swaranipun ingkang gumaludhug anggêgêtêri ngantos angèbêki bawana, têmahan angrêrujit panggalihipun Kurawa.
Risang Pandhuputra, ingkang daludagipun ciri wanara, sarêng uninga bilih para putranipun Prabu Dritarasta (Kurawa) sampun angrakit gêlar, enggal angasta gandhewa, ing nalika punika wiwit ebah sami asewaga dêdamêl.
Aturipun Sanjaya, Gusti, ing ngriku Arjuna lajêng matur dhatêng
wadyabalanipun mêngsah tuwin rowang, murih kula sagêd nyumêrêpi sintên ingkang umagut prang, utawi sintên ingkang kêdah kula papagakên.
Kula kapengin pirsa, ingkang sami sêdya mangun yuda, inggih ingkang sampun samêkta ing ngriku sadaya, angajap enggala campuh amung
Mangrèhkarsa (jêjulukipun Sri Krêsna) miyarsa pangatagipun Sang Mardiwèni (Gudhakesa, sêsêbutanipun Arjuna) ugi dipun jarwèni: gustining tilêm, panjênênganipun inggal angajêngakên ratanipun, sarta
kadang, ingkang kaprênah: rama, eyang, guru, paman saking ibu, sadhèrèk, putra, wayah tuwin kônca, marasêpuh, saha mitranipun piyambak, ingkang sami mungging antawising wadyabala ing kalih-kalihipun wau.
Atmajaning Kunthi (Arjuna) sakalangkung trênyuh ing panggalih sarwi sangêt ing
umajêng prang, githok kula murinding, gorokan kula salit, badan kula gumêtêr, tuwin wulu kula anjêgrik, tangan kula botên kuwawa anyêpêng gandhewa, kulit kula apriyang-priyang, suku kula dhèngkèlên, saha manah kula kuwur.
Dhuh Kesawa (jêjulukipun Krêsna) punika sangking pangraos kula kadi sasmita awon, badhe botên prayogi kadadosanipun, manawi kula amêngsah kadang kula piyambak.
Pukulun, kula botên kapengin mênang,
warga, môngka samangke piyambakipun sami umangsah prang, kalayan anglilahakên gêsangipun, saha raja darbèkipun.
Piyambakipun, guru, bapa, anak, punapa dene eyang, paman sangking ibu, marasêpuh, ipe, putu saha kadang sanès-sanèsipun.
Dhuh Pangruwataning Manungsa (Danardana ugi jêjulukipun Krêsna) kados pundi anggèn kula ngraos bêgja,
ingkang andhatêngi dhatêng jasat kula, mila botên prayogi bilih kula anyirnakna Kurawa, inggih punika kadang kula
Manawi piyambakipun botên rumaos dosa anyirnakakên trahing lêluhuripun, [lêlu...]
[...huripun,] sarta botên rumaos awon mêngsah mitra tuwin kadang piyambak, punika kabêkta saking manahipun kandhih dening kamelikan.
Dhuh Krêsna, punapa kula botên anyingkiri piawon ingkang makatên punika. Jalaran kula anganggêp anyirnakakên dhatêng trah punika nandhang dosa.
Awit saking risaking têrah (bôngsa) anggêr-anggêring trah ingkang langgêng ugi sirna, môngka bilih anggêr (darma) wau sirna, sadaya bôngsa badhe karèh tanpa anggêr-anggêr (adarma).
Manawi trah botên karèh ing anggêr-anggêr, èstrinipun trah badhe risak (camah) bilih èstrinipun risak, dhuh Têdhaking Wrêsni (jêjulukipun Krêsna) saèstu badhe nuwuhakên bôngsa camboran.
Campuring bôngsa wau têmahan murugakên naraka tumanduk ingkang risak miwah ingkang rinisak trahing bangsanipun, sabab para lêluhuripun sami kacêmplung ing naraka, karantên botên angsal sêsajèn (kurban) dhêdhaharan miwah toya.§ Bilih para lêluhur botên dipun sajèni ingkang makatên wau, badhe katurunakên saking sawarga.
Sarana dosa ingkang kados makatên, sintên ingkang anyurêsakên trahipun, inggih ingkang anjalari campuring bôngsa, kenging winastan botên anindakakên anggêr-anggêring trah utawi bôngsa.
Dhuh pangruwataning manungsa, saking pamirêng kula sintên ingkang botên anindakakên anggêr-anggêring trah, punika badhe manggèn ing naraka salami-laminipun.
Ah piawon punapa ingkang badhe kula panggih, saking kapengin dhatêng kamulyaning ratu ngantos ngangkah amêjahi dhatêng kadang.
Bilih para putranipun Prabu Dritarasta sami angrêgêm dêdamêl, badhe mêjahi kula wonten ing paprangan, môngka kula botên niyat lumawan, punapa punika anjalari kula angsal kamulyan.
Aturipun Sanjaya, satêlasing aturipun Arjuna, sarwi ambuwalambucal.
gandhewanipun, saha jêmparingipun, tuwin lajêng ngalosot wontên jarambah ing rata kalihan trênyuh ing panggihlihipunpanggalihipun. sangêt karêrantan.
Bagawatgita ingkang suci punika, wonipunwontênipun. ing piwulang wados (opanishad), winastan kawicaksananing Brahma. Sêrat piwulang panunggal, inggih wiraosipun Sri Krêsna kalihan Arjuna.
Ingkang kawasita ing nginggil wau, winastanan wiraosan ingkang kapisan, utawi rangu-rangunipun Arjuna.
Aturipun Sanjaya: Sang Pangrurahing Madu§ Madu punika namining rasêksa (ditya). (jêjulukipun Krêsna) andhawuhi dhatêng Arjuna, ingkang sawêg rangu-rangu saha karêrantan, kalihan netranipun akêmbêng-kêmbêng nênggak waspa, awit saking rudahing panggalihipun.
Pangandikanipun Krêsna: Saka ing ngêndi pinangkane kêkêsing ati ingkang tumanduk maring sira Arjuna, iku dudu wêwatêkaning para Arya, ora marakake ing swarga, malah anuntun marang kanisthan.
Hèh atmajaning Prita, aja ngalumpruk,
saking anggènipun pêpariman, katimbang kamulyan agêng sarana amêjahi para guru kang dibya: sêngsêmipun dhatêng kasugihan tuwin kamuktèn ingkang makatên wau badhe cêmêr dening rah.
Tuwin malih kula dèrèng uninga, pundi ingkang prayogi tumrap ing kula, punapa kula ingkang mênang punapa kula ingkang kawon, sarèhning mêmêngsahan sami kadang piyambak, upami kula sagêd nyirnakakên piyambakipun, saèstunipun kula ugi bosên gêsang.
Manah kula rumaos kaduwung amargi saking kamiwêlasên, ngantos sêmang-sêmang dhatêng kuwajiban kula, pramila kawula nyuwun pitêdahing paduka: Pundi ingkang prayogi kula lampahi, kadhawuhana kemawon, awit kula punika siswa paduka, mugi paringa piwulang ing jasat kula, ingkang kawêlas asih.
Awit kula botên pariksa, punapa sarananipun ingkang sagêd amberat prihatos ingkang angrêrujit manah kula, sinaosa kula badhe tampi ganjaran angrèh ing dunya tanpa
ingkang makatên wau, Arjuna nulya anjêtung.
Aturipun Sanjaya dhatêng Prabu Dritarasta: Risang
Pangandikanipun Krêsna:§ Ing ngriki wêkasaning purwaka, wiwit peranganing kawruh kasuksman. Sira angucapake
Ingsun lan sira, apadene para ratu iki sakabèhe, ora ana kang durung tau mati, lan ora ana kang ing têmbe ora linairake manèh.
Apadene jiwaa kang bisa badan solan-salin, arupa jabang bayi, wong anom lan kaki-kaki, uga mangkono. Ing têmbe manuksmane ing badan liyane, ananging kaanane kang langgêng iku ora bisa sirna ana ing paprangan.
Hèh, atmajaning Kunthi: Mungguh kang magêpokan alaming kalairan, kang tansah anêkakake utawa anglungakake pangrasa adhêm lan panas, bungah lan susah iku sandhangên Arjuna.
Hèh, Bêbanthènge Manungsa (sasêbutanipun Arjuna). Awit manungsa kang wus sinêbut santosa, ora keguh dening iku, iya kang wus nganggêp bêgja lan cilaka padha bae, iku prayoga kanggo orane, bisa sirna.
Ana iku tinêmu saka ora ana, mangkono uga ora ana tinêmu saka ana, tumindake sakaro-karone mau wêkasan amung kasurupan dening sujanma kang amêruhi kaankaanan. batin (tatwam).
Ananging sêsurupa, mungguh ing dat kang (atma) anglimputi iki kabèh ora bisa sirna, ora ana manungsa kang bisa ngrusak ana ing dat kangkangingkang. langgêng mau.
Dat kang manuksma ing badan iku ingaran langgêng, tan kêna owah gingsir, ora ana watêsane, mulane têdhaking Barata (sasêbutanipun Arjuna) umajua prang.
Kang sapa bisa kojah dat bisa mati, lan sing sapa ngira yèn kêna pinatenan, kang mangkono mau durung ana kang ngalami, sajatine ora tau mati, uga ora kêna pinatenan.
Dat ora linairke, uga ora tau mati, sanyatane ora tau dumadi, lan ing têmbe, iya ora bakal dumadi, langgêng salawas-lawase ana bae wiwit kuna-makuna, sanadyan dadak iki mati, dheweke ora kêna ing pati.
Sapa kang wêruh, yèn dat iku ora kêna karusak, ana salawas-lawase, ora tau kalairake, ora owah gingsir. Hèh têdhaking Barata, kapriye manungsa bisane mateni wong, lan kapriye ênggone amatèni.
Kaya dene jamaking manungsa, sawuse buwang sandhangane kang lawas,
banjur salin panganggo kang anyar, mangkono lakune kang manuksma ing badan, sawise buwang panganggone kang rusak, banjur salin panganggo anyar.
Awit dat ora pasah dening gêgaman, ora kobong dening gêni, ora têlês dening banyu, lan ora garing dening angin.
mangkono mau, sira wus sumurup, mulane ora parlu disusahake.
Manawa sira duwèni panganggêp, lair bae utawa mati bae, salawase, mêsthine sira ora mrihatinake iku mau.
Amarga saka lair, mulane mêsthi mati, lan kang mêsthi lair iku saka ing pati, rèhning wis ora kêna disingkiri, mulane sira aja sidhih.sêdhih.
Ananing wujud iki kabèh sakawit ora gumêlar, kang têngah aran iku gumêlar. Hèh têdhaking Barata, kapriye dene sira angêsah.
Panganggêpe manungsa dat iku anggumunake, sawênèh ana kang kôndha, yèn dat iku anggumunake, liyane manèh angrungu, yèn dat iku anggumunake, sanadyan dheweke wus antuk pangrungu ing bab kaananing dat, ewasamono ora ana kang wêruh ing dat.
Kang winaragad sajrôning badakbadan. sawiji-wiji, iku ora pasah dening gêgaman, pedah apa Arjuna, sira anusahake sawiji mau.
Yèn sira angèngêti kawajibanira dhewe, mêsthi yèn banjur ora sêmang-sêmang, awit ora ana kang luwih prayoga ing atase prajutprajurit. kaya pêrang kang wus sah.
Hèh têdhaking Barata (panguwuhipun dhatêng Arjuna) bêgja prajurit kang nglakoni pêrang, marga yèn dheweke tiwas bakal kawênganan lawanging suwarga.
Jalaran saka sira lumuh prang, para ratu kang padha wahana rata, iku pancène angaji-aji ing sira, têmahan dadi malah anyênyamah.
Lan akèh têtêmbungan kang ora prayoga diunèkake, kang bakal diucapake dening mungsuh kanthi ananacadaanênacad. marahmarang. jirihira,
Môngka yèn sira nêmahi mati sira nêmu suwarga, dene yèn mênang antuk kamuktèn ana ing bumi, mulane Arjuna, tumandanga umangsah prang.
Sawuse sira anganggêp, bêkja lan cilaka, nêmu lan kelangan, unggul lan asor iku padha bae. Umajua prang sira ora antuk piala.
Piwulang kang sun warahake marang sira iki miturut sangkya (pathokane ngèlmu kawicaksanan) ananging samêngko sira angrungokna piwulang manut, yoga (panunggal) Hèh atmajaning Prita yèn sira anut piwulang mau, sira bisa amudhari bêbandaning panggawe.
Mulane ora ana pitunane, sanajan kang wiwit anyoba iya ora
wujude mung kakêncênganing ati, ananging wong kang tanpa kakêncêngan: Hèh têdhake Barata, iku pikire anèhakèh. pange, lan tanpa wêkasan.
Hèh Arjuna, pakèrêm marang surasane layang Weddha, katarik saka bêcike tatêmbungane, dadèkake ora andhamangake, iku ngarani wus ora ana liyane manèh.
Sapa sing sêngsêm anggayuh suwarga, kojèh yèn kalairan iku wohing panggawe, murih bisane anggadhuh kasênêngan lan kawasa.
I. Pusthinên pêpasthènira maring kakêncênganing ati, manungsa kang melik marang kamuktèn, lan kawibawan, lan sapa sing pikire korop dening iku, pratôndha ora sêmadi.
kosokbali,§ Pikajêngipun sampun bingah sampun susah, sampun rêmên sampun gêthing, sapanunggilanipun. têtêp santosa ing dalêm
Ing atase para Brahmana ngarani mungguh gêdhening pigunaning sakihingsakèhing. layang Wêddha iku kadidene mêgunge talaga kang kêjogan banyu saka ngêndi-êndi.
Sira mung tansah amèlua nindakake panggawe aja pisan melik wohe. Mungguh wohing panggawe iku dudu kang dadi jalaran, mulane aja kapengin, ora nindaki panggawe.
I. Hèh kang unggul lawan kasugihan, santosakna ing panunggal, cukup saka panggawe sawuse anglilakake kamelikan. Sarta nganggêp bêkja lan cilakakacilaka. padha bae, ingaran ngadil, iya iku panunggal.
Panggawe iku sangisore panunggal, sarana budi, mêmêlas têmên,
manungsa kang mung angarêp-arêp marang wohing utawa nganggêp woh iku kang dadi jalaran.
Yèn sujalma wus nunggal sarana budine, nuli ambuwang ala lan bêcik, mulane sira ngangkah anunggal, panunggal iku prayoga kanggo nindakake panggawe.
Para wicaksana bisane anunggal sarana budine, ora maèlu woh kang mêtu saka panggawene, banjur luwar saka bêbandaning kalairan, iya iku tumuju marang
nora mobah jroning sêmadi, sira nuli têkan ing panunggal.
Aturipun Arjuna: Dhuh Guru, punapa titikanipun tiyang ingkang sampun jênjêm budinipun, têtêp sêmadinipun, kados pundi panêngêraning ucapipun, lênggahipun, sarta lampahipun kang santorasantosa. pikiranipun wau.
I. Pangandikanipun Krêsna: Hèh atmajaning Kunthi, yèn manungsa wus ambirat sakabèhe papengenane, lan wis marêm ing dalêm dat, akarana dat iku arane wus têtêp pikire.
sukci): sujana kang santosa pikire.
Sing sapa anindaki sagunge panggawe, wus sêpên kamelikan, sanadyan bêcik utawa ala tinêmune, lan wus ora bungah lan ora susah, pratôndha wus têtêp budine.
I. Lan kang sapa bisa nyandhêt kêkarêmane, kaya dene bulus anggone mangkêrêtake sikile lan êndhase, maring thothoke, iku pikire wus santosa.
Apa kang dikarêpake bakal tumiba saka jiwane kang santosa mau, mung kari rasaning ilat, sanadyan rasaning ilat pisan iya bakal ilang, manawa kang Maha Luhur wus bisa katonton.
Hèh Arjuna, iya saka pamêksane karêpe, kanthi wicaksana lan sarosa, pikire kang adrêng mau bisane kawasesa, yèn sajrone nêlukake mau lêstari pangangkahe marang ingsun, sabab sapa kang bisa ngêrèh kêkarêpane iya iku kang têtêp budine.
Manungsa kang mung ngèngêti marang karêpe, iku anuwuhake dhêmêne, saka dhêmên nganakake melik, saka melik nganakake nêpsu, [nê...]
[...psu,] saka nêpsu banjur nasar, saka nasar êntèk elinge, ilange kaelingane nuli sirna budine, marga sirnaning
tumindaking sêdya wus katêlukake, iku bakal tumêka ing katêntrêman.
Sajroning têntrêm sirna sakèhe prihatine, sing sapa wus têntrêm pikire, batine nuli ngisabisa. timbang (ngadil).
Budi iku ora dumunung kang ora nunggal, apadene sajati iku ora dumunung kang ora nunggal, sing sapa ora kadunungan kaanan jati sayêkti ora têntrêm. Kapriye ing atase manungsa bisa angrasa bêgja yèn ora têntrêm pikire.
Sabab sapa sing anuruti kêkarêpane kang ombra-ombra, saka tinuntun ing iku mau, masthi kawruhe larut, kayadene prau kang kumambang ing banyu katêmpuh ing prahara.
Mulane Arjuna, sing sapa amarga saka pangangkahe wus bisa mêkak kêkarêpane, iku dheweke wus santosa pikire.
Wêngine kang dumadi iku kabèh, ing kono tangine kang angayomi, dene tangine dumadi ing kono wêngine kang angudanèni (iya iku kang Mahasuci).
Sing sapa kêkarepane tansah lumêbur kaya ilining banyu anjog ing sagara, ora pisan-pisan ambaludagake (lire gawe banjiring sagara) iku kang wus tumêka ing katêntrêman, ananging dudu wong angumbar papenginan, ananthi ora duwe sêdhih, lan sêpên ing hawa murka (ahangkara) iya iku wus têkan katêntrêman.
Hèh Arjuna, iku kaananing Brama, sing sapa têkan ing kono wus ora bola-bali, lan sing sapa tumêkaning patine santosa pangikête marang atma mau, iku tumuju marang nirwananing Brahma.
Ingkang kawursita ing nginggil, punika panunggilan sarana sangkya (kawruh utawi pangawikan).
Pangandika paduka ingkang ngodhêngakên manah, punika namung ambajurakênambanjurakên. panampi kula, mila andhawuhna pêpuntonipun, kadospundi sagêd kala anggayuh karahayon.
I. Pangandikanipun Krêsna: Kang dhingin ing donya iki sun arani ana dalan loro, minôngka pangruwating dosa, iya iku saka panunggal [panungga...]
[...l] asarana kawruh (sangkya) utawa nunggal asarana panggawe.
Manungsa ora bisa ngukup, yèn ora nglakoni panggawe kang tanpa gawe, sarta ora bisa sampurna saka lumuhing panggawe.
Sabab sanadyan manungsa watara, ora ana manungsa kang ora nindakakinindakake. panggawe, marga lakune kabèh iki ora kalawan kinarêpake, wus kanawakagawa. saka prakditiprakriti. (wiji ingkang gumêlar ing jagad).
I. Sapa-sapaa, sanadyan bisa masesa panggawe, nanging pikire mung amburu kêkarêpane kang kliru, iku sinêbut janma munapèk.
I. Nanging sing sapa nêlukake karêpe sarana pikire, Hèh atmajaning Kunthi iya iku sinêbut bisa anunggal sarana panggawe, manggamangka. ora karêm marang panggaweane.
Wus cukup sira anindaki panggawe bênêr, sabab arkuaku. luwih prayoga tinimbang ora tumindak ing gawe, lan pangrêksane jasatira ora prayoga, yèn ora nglakoni panggawe.
Iya ngêmungna panggawe, sanajan panggawe mau kurban, kang andadèkake kabônda ing donya, Hèh atmajaning Prita, mulane panggawe kang tanpa karêm, bisa nyampurnakake.
Krêsna ngandika malih: Sawuse manungsa anyajèkake kurban, pangandikanipun Krêsna (Prayapati) sarana iku sira bisa anganakake kang dadi pangajapanira, iya iku sapisêpi. pangarêp-arêp.§ Upami lêmbu kang dipêrês, tamtu ngêdalakên ingkang dipun kajêngaken, (inggih punika puhanipun).
Angaturakên dhaharaning dewa (kurban). Sarana
pinaringan kasênêngan kang dadi pangarêp-arêpira, sing sapa ora sarana kang mangkono mau, wêwalêsing dewa kasênêngan marang dhèwèke iku têtêp ganjaraning durjana (panglulu).
Manungsa bêcik padha bukti sisaning kurban, têmahan luwar saka dosane, nanging wong ala pangan iku kasadhiyakake kanggo karêpe dhewe, iku diarani pangan piala.
Kawruhana, yèn panggawe iku tuwuh saka Brahma,§Ugi sampun kasêbut ing Weddha. lan Brahma saka langgêng, iya Brahma kang rumasuk ing kaanan iki kabèh, amakarti ana sajroning kurban.
Dadi sing sapa ora anut jantraning laku, iku dosa ing uripe, sarta wong kang tansah angrêrantam kasênêngane iku uripe tanpa guna.
Ananging sujana kang wus sênêng ing dalêm dat, marêm lan têntrêm ing dalêm dad, dhèwèke wus mardika. Ora ana samubarang kang kudu digarap.
Tumrap dhèwèke wus ora medahake apa kang ginarap, uga ora ana samubarang kaanan kang ora ginarap, dhèwèke kêna diarani titah kang maedahi ing dumadi.
Mulane cukup yèn salawase ora kongsi karêm, sira anindakna panggawe kang kudu linakonan, sabab anindaki panggawe kang wus ora karêm, iku sarana manungsa anggayuh kaluhuran.
Sarana panggawene manungsa bisa andarbèni Janaka,§ wahyudyatmika. (kawicaksanan) utawa kasampurnan sapanunggalane. Mangkono uga sajroning sira midêr amiling-miling nêdya angayomi manungsa, iya isih kudu anglakoni panggawe.
Kapriye saranane gawe padunungan kang luhur, iya iku amadhakake dhèwèke marang sarupaning manungsa, dene kang dianggo ngukur miturut alame.
Hèh Pritaputra (Arjuna) ing tribawana iki ora ana apa-apa kang kudu daksambut lan ora ana gêgayuhan kang durung kagayuh, ewadene ingsun isih nindaki panggawe. Sabab yèn ingsun ora nindaki ing panggawe, sagunging manungsa mesthi padha anut ing salakuningsun.
Duh atmajaning Prita, alam iki bakal bisa sirna, yèn ingsun ora nindakna ing panggawe, yèn mangkono ingsun anggawe campuring bôngsa kang sabanjure kabèh manungsa anêmahi bilai.
Hèh têdhaking Barata, kaya wong cubluk yèn karêm marang panggawe kang nindakake ananging para wicaksana ênggone nindaki panggawe tanpa karêm, pangarêp-arêpe panggawene mau, amung dadia kamulyaning jagat.
Dudu wong wicaksana kang kuwur budine, para cubluk kang nindaki panggawe marga saka karême anggawe, ananging para wicaksana kabèh panggawene anjalari nunggal lan ingsun.
Saka lakuning prakriti, ananging kang gumêlar iki kabèh padha nindaki panggawe, tuwuhing angkara,§ kumingsun. kang anjalari sasar banjur mikir anggane pribadi, iku ananingsun.
Sing sapa kagawa wataking prakitiprakriti. kaliru tumindaking lakune, nganti dadi karêm. Lan sapa kang ora mêruhi kang marakake bingunge, iya iku kawruhe durung sampurna.
Sagunging panggawe pasrahna maring ingsun, ciptanira tumanêma ing dat, kanthi tanpa pangarêp-arêp lan pêpenginan, majua pêrang sawuse sirna gêtêring kamelikanira.
Manungsa kang anut piduduh ingsun iki, kanthi pracaya lan ora
sêmang-sêmang, tôndha wus luwar saka panggawe.
Ananging kang manggung sêmang-sêmang, lan ora anut pituduh ingsun mau, sarta ngluputake sakèhing kawruh, sumurupa iya iku wong kang tanpa budi.
Amung wong wicaksana kang bisa nyamêktani watêke, ujude iya miturut watêke, êndi panggawene kang ngêndhih karêpe.
Karêp amung dadi panggonane kamelikan, lan ora nêdya ngalahake kêkarêpan, aja nganti ana sujanma kang mangkono, awit karo pisan iku mungsuhe.
Luwih bêcik anêtêpi kuwajibane dhewe (darmma) sanadyan durung bisa sampurna,
Aturipun Arjuna: Punapa ingkang andadosakên jalaranipun, tiyang anglampahi dosa ingkang makatên wau, dhuh têdhaking Wrêsni (sasêbutanipun Krêsna) amung sangking kêkajênganipun, têka tiyang kadidene rêmêni (nipun) aya.
Pangandikanipun Krêsna: Iya iku kamelikan, lan iya kanêpson, wêtune saka watêking: rajas, anjalari nandukake tindak kang tan yêkti. Kawruhana, yèn iku mungsuh kita.
Kayadene urup kalimputan ing kukus, lan kayadene kaca kang linimputan ing balêdug, mangkono rajas gone anglimputi.
Hèh Pandhutanaya: Kawicaksanan iku linimputan dening mungsuhe kuna-makuna. Iya iku kang wujud kamelikan, utawa saka pangobiringpangobaring.
gêni tanpa marêm. Diarani karêp iku kêkandhanganing pikir miwah budi, sarana iku sajroning anasabi kawicaksanan, kanthi ambalasukake jiwa.
Hèh têdhaking Barata, mula sirnakna kang dadi satruning kawruh lan kawicaksanan, sawuse sira amambêng kêkarêpan kang tan prayoga.
Ing layang: Kata Opanishat. Muni, manawa karêp sadhuwuring badan, sadhuwuring karêp pikiripun, ananging sadhuwuring pikiran iku budi, dene sadhuwuring budi iya panjênênganipun.
Piwulang ingkang kasêbut ing nginggil punika, winastan panunggal asarana pandamêl.
Pangandikanipun Krêsna: Piwulang panunggal iki nguni sun wêdharake marang Wiwasdan, [Wiwasda...]
[...n,] Wiwasdan marah marang Manu, apadene Manu kang anggêlarake piwulang mau marang Ikwasku.§ Asma-asma ingkang kapratelakakên ing nginggil punika, jêjulukipun para narendra têdhaking surya.
Hèh pangrurahing satru, tumimbal-timbaling piwulang iku, jalaraning para narendra uninga ing kawicaksanan, ananging piwulang panunggal mau wus kasilêp lawas.
Kang sun warahake marang sira samêngko iki, ora ana bedane karo piwulang panunggal ing jaman kuna, awit sira parêk lan ingsun, utawa manjing mitraningsun, sêjatine iku wêwadi kang luhur.
Aturipun Arjuna, kula kantos botên sagêd andugi ing pangandika paduka, awit paduka sajarwa bilih ing têmbe badhe miyos, môngka ing jaman kina sampun sugêng, kala panjênêngan Wiwasdan, anggèn paduka miwiti amêdharakên piwulang wau.
Pangandikanipun Krêsna, wirang tumimbalan kang wus sun lakoni ing nguni-uni, apadene sira Arjuna, ingsun bisa mêruhi kabèh, ananging sira ora bisa nyumurupi mangkono iku.
Sanadyan ingsun ora manjalma, iya jumênêng dat kang langgêng, utawa gustining dumadi kabèh, mangkono uga sanadyan wus mangrèh prakritiningsun pribadi, ewadene
lêstari kaanane, ewadene ingsun ing têmbe iya bakal manjalma rambah-rambah.
Sing sapa wêruh kamulyaning manjalma lan panggaweningsun, dadi ing dalêm batine wis sumurup, sawuse ninggal ragane, Arjuna iya iku kang bisa têkan maring ingsun, ananging ora linairake manèh.
Kabèh padha nyirnakna angkara, wêdi lan kanêpsone, tansah angelingana ingsun, amitulungana ingsun, sarana bantêring pangudi (tapan) kirang langkung kadi para pandhita§ Bokmanawi kajêngipun tapa brata. sarta sêsuci, lantaran kawicaksanan, ing kono bakal têkan ing kaananingsun.
Dhuh atmajaning Prita, manawa manungsa saya anyêdhaki ingsun, pasthi yèn ingsun anampani dhèwèke, sakèhing dalan kang liniwatan manungsa, saka sarupaning keblat, iku saka ingsun.
Sing sapa kapengin sampurna, sajrone panggawene (sampur) akurbana marang dewata sarana iku, amarga ora watara suwe bakal têkan mangsane, donyaning manungsa iki ilang saka panggawe.
Bôngsa papat pisan,§ Inggih punika bramana, wiswa, tuwin sudra. iku saka ingsun pinangkane, marga saka
ambedakake laku lan panggawe, wêruh yèn kang andadèkake mau ingsun, sanadyana ora nglakoni panggawe (wêruh yèn kang) utawa ora mobah-mosik. Ingsun bakal ora nindaki panggawe, apadene ing atase ingsun, ora kapengin marang wohing panggawe, sing sapa ngawruhi mangkono mau, iya iku kang wus ora kabônda dening sarupaning manungsa.
Awit wus sumurup, mulane wong atuwa-tuwa padha sampurna, utawa kumaceluning mamardikaning panggawe, marmane sira uga bisa sampurna, sarana panggawe kaya lêkase para pinituwa ing jaman kuna.
Êndi kang ingaran panggawe, lan êndi kang ora diarani ora nindaki panggawe, malah para winasis padha bingung panampane bab iku, mulane ingsun nêdya nêrangake panggawe marang sira. Sarana mêruhi iku sira bakal ruwat saka piala.
Sabap panggawe kudu disumurupi, panggawe kang dudu uga kudu winêruhan, apadene ora nindaki panggawe iya kudu diwêruhi angèl bangêt sinau nyumurupi mungguh lakuning panggawe.
Sing sapa sumurup bab panggawe kang tanpa gawe, lan tan anggawe nanging nambutgawe, iku wong wicaksana, iya iku wus ngumpul dadi siji, sanadyan dhèwèke anindakna sadhengaha panggawe.
I. Sing sapa sakèhing lêkase panggawene wus sêpi ing kamelikan, sing sapa panggawene tinunu ing gêni kawicaksanan, iya iku ingaran sarjana amigunani ing aguna.
Sawuse karême marang wohing panggawene wus linilakake, tansah narima, sarta ora nêdya unjat,uncat. iku dhèwèke ora manggawe, sanadyan nambutgawea.
nindaki panggawe ala, iku wus kalis ing dosa, sarana kang mangkono mau bakal bisa têntrêm, wus ora duwe sisihan kang kosokbali, ora drêngki lan bisa madhakake bêkja utawa cilaka. Iya mung dhèwèke bae, sanadyan nindaki panggawe kang wus ora kabônda.
Sadhengaha bae, sing sapa karême wus sirna, iya iku kang mardika. Sing sapa atine wus ora kêndho pangikête marang kawicaksanan, iya iku kang ingaran anggawe kurban, ruwat saka sagunging panggawe.
Brahma kang anganakake kurban, iya Brahma kang dadi pangan kang dianggo kurban, gêni kang kinurbanake dening Brahma iya marang Brahma, paraning manungsa kang sêmadi marang Brahma, iya uga marang Brahma.
Para nglakoni panunggal padha kurban marang dewa sarana gênining Brahma, ananging liya-liyane padha kurban amung sak anggêr kurban bae.
Pira-pira kang padha kurban pangrungu, dene liyane sarana amambêng karêp, liyane manèh akurban suwara, lan liyane sarana gênining karsa kanggo nunu karêpe.
panunggal, lan kurban pangungsêd kawicaksanan, kanthi antêping budi.
Liyane manèh kurban nyêrot napas sajroning ngêtokake napas, utawa angêtokake napas sajroning nyêrot napas. Utawa ngampêt lêbu wêtuning napas, miwah nglakokake jroning mêgêng napas.
Kajaba iku manci pangane dhewe, akurban uripe, kabèh mau kawruh bab kurban, utawa angruwat dosa sarana kurban.
Wong ngombe banyu urip. Utawa mangan sisaning kurban, iku lumaku tumuju ing kalanggênganing Brahma, dunya iku ora kasadhiyakake marang manungsa kang ora anggawe kurban, hèh Arjuna, liyane manèh wus ora ana.
Akèh warnaning kurban kang prayoga sinajèkake marang Brahma, kawruhana manawa sagunging kurban iku ajalaran panggawe, sarana mêruhi iku mau sira bakal antuk kamardikan.
Kang luwih prayoga saka kurban, samubarang kang maujud iya iku kurban kawicaksanan, saliring panggawe iku bisa ruwat dening kawicaksanan.
Angudia kawruh mau kang kongsi katêmu, sarana sinau, sarana nênitèni, utawa anglakoni, kawicaksanan bakal awèh duduh ing sira, dadi jalarane wêruh kaanan batin.
Amarga mêruhi iku, sira ora bisa kasasar manèh, hèh Pandhutanaya, sarana mau sira bakal wêruh sagunging dumadi ing dalêm dad, utawa sakjêrone dat.
sakit, sampun tamtu sèlênipun botên nyambutdamêl salêrêsipun, kosokwangsulipun manawi sèlên wau nyambutdamêl samêsthinipun, ingkang karaos sakit lajêng saras, mênggah rekanipun angêrèh sèlên supados purun nyambutdamêl, wontên tigang prakawis, kados ing ngandhap punika:
I. Angintunakên prana, utawi daya ingkang angsung gêsang, dhatêng peranganing badan ingkang
II. Marentah sarana cipta dhatêng ingkang nguwaosi lampahing sèlên, supados sami nyambutdamêl samêsthinipun sampun sami anglirwakkên kawajiban, awit manawi sêmbrana sèlên botên sagêd makarti ingkang prayogi wêkasan angwontênakên sêsakit.
Manawi anggarap tiyang sakit sarana ginarayang ing asta, kalanipun asta agrayang peranganing badan ingkang sakit, angèsthi
Asta kapusus punika lajêng bêntèr-bêntèring asta ingkang dayanipun angèngingi sêsakit punika mandi sarta andamêl sudaning sakit, têtela manawi bêntèring asta ingkang katèmpèlakên ing peranganing badan ingkang sakit utawi darijinipun kaêcungakên mriku, punika anumusakên kadi wontên kasêktèn ingkang mêdal sangking ngriku, para sagêd sampun sami anguningani manawi sarana agrayang utawi angêcungi asta sagêd anyarasakên tiyang, makatên wau sêsakit ugi kinging kapindhah dhatêng tiyang sanès kajawi sarana asta sarana dipun ababi.
Tiyang sagêt dipun antuk prana sangking tatêdhan. Ombèn-ombèn sarta hawa ingkang kasêrot kalanipun napas malêbêt. Sèlên ingkang wontên ing badan sadaya isi prana, manawi [ma...]
[...nawi] prananipun amung sakêdhik lajêng angwontênakên sêsakit, sagêdipun saras manawi kaêjokan prana, sadaya ingkang sagêt anambahi prana, sarta anyukakakên prananipun dhatêng tiyang sanès satêmah tiyang ingkang dipun sukani wau lajêng saras.
Ingkang dados uwosipun anjampèni sarana cipta punika angêjogi sèlên ingkang kakirangan prana utawi daya ingkang asung gêsang, têmahanipun sèlên
abab utawi angababi, sarèhning pangintunipun prana punika sarana kakiyataning cipta. Dados manawi ngintunakên kêdah cipta niyat ngintunakên, ing môngka ingkang minôngka dados marginipun punika mripat, amila manawi anyipta ngintunakên prana, mripat kêdah tumuju dhatêng papan ingkang badhe dipun kintuni. Anjampèni tiyang sakit dadi asta kaungkulakên wontên peranganing badan ingkang sakit punika langkung dening mandi, manawi kalanipun angungkulakên asta sarwi amêlêng cipta lajêng niyat prana kakintunakên mriku (dhatêng panggenan ingkang sakit) punapadene mripatipun kêdah kapêlêngakên kangge mirsani ingkang sakit, sarta dhatêng sèlên supados sagêd nyambutdamêl samêsthinipun.
Anjampèni sarana peranganing badan ingkang sakit dipun ababi utawi gombal ingkang dipun ababi lajêng katèmplèkakên ing dununging ingkang sakit ugi mandi.
Lampah ingkang prayogi piyambak tumrap angintunakên prana utawi daya ingkang asuka gêsang punika asarana asta. Patrapipun wontên kalih prakawis, asta kaungkulakên ingkang sakit utawi kangge grayang, ing ngriku kula badhe anêrangakên kadospundi patrapipun angungkulakên asta. Bakda punika lajêng anyariyosakên patrapipun anggrayang, dene lampahing asta anggèning ngungkulakên. Kados ing ngandhap punika:
Manawi ingkang sakit linggih asta kalih pisan sarta drijinipun kaêgarakên kaungkulna ing sirah, lajêng asta kêkalih wau alon-alon kapêngandhapakên mêdal ing ngajêngipun (sakcêlaking rainipun) trus mangandhap ngantos dumugi ing dhêngkul, manawi sampun dumugi ngriku
urut kiwa têngênipun, sariranipun ingkang sakit nanging darijining asta kêdah kaingkupakên sarta èpèk-èpèke madhêp dhatêng badanipun, manawi sampun dumugi sanginggiling sirah lajêng wasulwangsul. malih kadi kasêbat ing ngajêng mangandhap ngantos dumugi ing dêngkul, salêbêtipun makatên angêningangêningakên. cipta sarta anyipta angêlèkakên prana ingkang mêdal sangking pucuking darijinipun dhatêng badanipun ingkang sakit sakojur, ingkang makatên wau kalanipun asta mangandhap asuka daya asrêp tuwin têntrêm, dene lampahing asta ingkang manginggil madal ing ngajêngipun ingkang sakit asuka daya adhêm sarta beraging manah.
Wontên malih patrap angungkulakên asta sanès gagrak makatên, kawontênanipun kadi ingkang sampun kajarwa ananging botên minggah mandhap amung mandhap kimawon sarta katungkulna sanginggiling peranganing badan ingkang sakit kadosta sirah, asta, pêdhaharan utawi sanès-sanèsipun, ananging pemapoma. sampun ngantos kasupèn lampahipun amung sangking nginggil mangandhap, sarta salêbêtipun patrap makatên angèsthia anglunturakên prana sangking pucuking dariji dhatêng peranganing badan ingkang sakit. Dene darijining asta kêdah kajêbèhakên sarta èpèk-èpèk madhêp mangandhap, manawi lampahing asta mangandhap darijining asta kêdah kajêbèbèhakên, nanging manawi manginggil sarta urut kiwa têngênipun ingkang sakit, darijining asta kakincupakên sarta èpèk-èpèk kaajêngakên dhatêng ingkang sakit. Dene têbih cêlakipun sangking asta dhatêng peranganing badan ingkang sakit punika kakintên-kintêna piyambak, ananging limrahipun sak dhèsimètêr, punika ajalari ingkang sakit karaos sêgêr: têntrêm sarta suda panyakitipun, ananging manawi lampahing asta wau alon-alon, manawi lampahing asta radi rikat satasarta. têbihipun sangking ingkang sakit wau tigang dhèsimètêr punika murukakên manah sarêng dhatêng panggayuh, sarta raos bigar, manawi lampahing asta saya karikatakên sarta têbihipun satêngah mètêr punika, saya prayogi pikangsalipun, awit amurukakên sae lampahing êrah sarta anggigah sagunging pirantos ingkang suwaunipun sami botên nyambutdamêl yêktosan.
Wontên malih lampah ingkang prayogi inggih punika èpèk-èpèk kaadhêpna ing ngajênging peranganing badan ingkang [ing...]
[...kang] sakit (voorkauden) ananging satunggal kimawon dados botên kalih pisan, kakèndêlna sawatawis mênit, dene têbih cêlakipun kintên-kintên satunggal satêngah dhèsimètêr, punika sagêt amurukakên kiyat sarta raos ayêm tuwituwin. sênêng. Panunggilanipun malih inggih punika driji kaadhêpna ing ngajênging peranganing badan ingkang sakit têbih cêlakipun satunggal satêngah dhèsimètêr. Kakèndêlna sawêtawis dangunipun sarwi angêningna cipta supados prana utawi daya ingkang asung gêsang sagêta mêdal pucuking dariji dhatêng peranganing badan ingkang sakit. Patrap kadi makatên punika agêng sangêt damêlipun.
Wontên malih sanès inggih punika asta kaadhêpna ing ngajêngipun peranganing badan inggih kang sakit sawêtawis mênit dangunipun, sarwi kaebahakên sakiwa têngên kadi lampahipun jarum èrloji, têbihipun satunggal satêngah dhèsimètêr, dene ingkang mandi piyambak punika lampah angebahakên pucuking dariji kadi ngitung makatên patrapipun, driji katujokakên ing peranganing badan ingkang sakit, têbihipun satunggal satêngah dhèsimètêr, sarwi kaebahakên pucukipun sajak anguncêki pênyakit, punika angsal-angsalanipun, asung daya bêntèr wontên ing peranganing badan ingkang sakit, lampah-lampah ingkang sampun kajarwa punika sadaya prayogi ananging kang gampil sarta mayar wah pikangsal punika anyèlèhna asta wontên peranganing badan ingkang sakit sawatawis mênit, manawi sampun asta kapusuha lajêng kasèlèh malih sawatawis mênit, makatên bôngsal-bangsul. Lampah makatên punika ingkang prayogi piyambak langkung malih manawi kangge anjampèni sakit ngêlu utawi peranganing badan karaos pêgêl.
sakit, manawi angusap utawi anggrayaanggrayang. badan ingkang alon-alon trapipun, lampahipun sangking nginggil mangandhap, sarta mêdal sampun ngantos sangking ngandhap manginggil, sarta malêbêt, punapa dene namung kêdah sakturusan, têgêsipun botên kenging mrika-mriki, pucuking driji kêdah amung anggang-aggang panggêpoking badan, sok anggêr nèmplèki mawon. Dados asta botên kapênêtakên ing badaning ingkang sakit sarta amaosa
donga makatên, bagas kuwarasan, lêjar, ènthèng.
Manawi agrayang utawi angusap badan sakojur prayogi kabagia dados kalih inggih punika sangking sirah dumugi pusêr, sangking pusêr dumugi suku, manawi anggrayang utawi angusap badan sakojur ingkang prêlu kasalêsihakên panggenan dhadha sarta pêdhaharan awit badhe anjalari sadaya
sabab saking soraning panggrayang ananging sangking êninging cipta, sarta ingkang anyababakên saras punika botên sangking pijêt, ananging sangking daya ingkang asung gêsang (prana) patrapipun anggrayang makatên, èpèk-èpèk sarta driji ingkang bagean ngandhap ingkang kanggè grayang dados pucuking driji botên katut.
Kangge anjampèni sakit rimêtik ugi prayogi, apijêt utawi dipun ulèni, ngulèni punika wontên tigang warni, I kulit kajiwita mawi jêmpol
15:1 Ing sawijining dina akèh pegawé pajeg lan wong sing dianggep ala déning masarakat, padha teka ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus.
15:2 Wong Farisi lan para ahli Torèt banjur padha pating kedumel, pangucapé: “Yésus kokgelem nampani wong ala malah gelem mangan bareng karo wong kuwi.”
15:3 Mulané Gusti Yésus nuli maringi pasemon mengkéné:
15:4 “Saupama ing antaramu ana wong sing duwé wedhus gibas satus sing siji ilang; apa sing ditindakaké déning wong mau? Wong mau mesthi bakal ninggal wedhusé sing sangang puluh sanga ana ing pangonan, sarta lunga nggolèki wedhus siji sing ilang mau, nganti ketemu.
15:5 Bareng ketemu wong mau bungah banget; wedhusé nuli dipanggul,
15:6 digawa mulih. Sawisé kuwi wong mau nuli ngundangi tangga-teparoné, padha dikandhani: ‘Aku bungah banget, déné wedhusku sing ilang saiki wis ketemu. Mulané ayo padha bungah-bungah.’
15:7 Ngandela, kaya mengkono uga kaanané ing swarga. Para malaékat bakal padha bungah banget merga ana wong dosa siji sing mratobat, ketimbang karo wong sangang puluh sanga sing ora susah mratobat.”
15:8 “Yèn ana wong wadon sing duwé dhuwit dirham sepuluh, mangka ilang siji, wong mau apa ora nuli nyumed lampu lan nyaponi omahé, banjur nggolèki kanthi njlimet, nganti dirham sing ilang mau ketemu?
15:9 Bareng wis ketemu, wong wadon mau nuli bakal ngundang kanca-kancané lan tangga-teparoné, padha dikandhani: ‘Ayo padha bungah-bungah karo aku, sebab dirhamku sing ilang saiki wis ketemu.’
15:10 Ngandela, kaya mengkono uga para malaékaté Allah bakal padha bungah-bungah, yèn ana wong dosa siji waé sing mratobat.”
15:11 Gusti Yésus mbacutaké enggoné ngandika: “Ana wong duwé anak lanang loro.
15:12 Anak sing ragil matur marang bapakné: ‘Bapak, keparenga kula nyuwun bagéan kula saking sedaya ingkang badhé panjenengan warisaken.’ Bapakné mau nuli mbagé barang darbèké marang anaké loro.
15:13 Let sawetara dina menèh anak sing ragil mau nuli ngedoli barang darbèké sing dadi bagéané. Nuli lunga menyang negara manca, dhuwité digawa kabèh. Ana ing kana dhuwité diebrèh-ebrèh, dienggo nguja kasenengané,
15:14 nganti dhuwité mau entèk ludhes. Kacrita ing negara kono ana pailan gedhé, mangka bocah mau wis ora duwé apa-apa.
15:15 Mulané nuli mondhok ing omahé wong pribumi, lan dikon nyambut-gawé ana ing panggonané wong mau, ngrumati babi.
15:16 Sarèhné ora diwènèhi pangan, bocah mau kaliren. Kaya apa kepénginé maregi wetengé srana ampas, sisa pangané babi. Éwasemono ora ana wong sing mènèhi.
15:17 Bocah mau nuli éling marang kaanané dhéwé lan nggrahita: ‘Buruhé bapakku pirang-pirang, lan kabèh padha bisa mangan sawaregé, mangka aku ana ing kéné nganti kaliren.
15:18 Apiké aku dakbali menyang dalemé bapak, karo matur: Bapak, kula sampun damel dosa dhateng Gusti Allah lan dhateng Bapak.
15:19 Kula sampun mboten pantes kawastanan putranipun Bapak. Mugi dipun anggep berah kémawon.’
15:20 Bocah mau nuli ngadeg, banjur mulih menyang omahé bapakné. Nalika isih adoh, bapakné wis weruh klédhangé anaké. Bapakné mau trenyuh atiné merga saka welasé. Anaké nuli diplayoni, banjur dirangkul lan diambungi.
15:21 Bocah mau nuli matur: ‘Bapak, kula sampun nglampahi dosa dhateng Gusti Allah lan dhateng Bapak. Kula sampun mboten pantes kawastanan putranipun Bapak.’
15:22 Nanging bapakné nimbali para abdiné lan didhawuhi mengkéné: ‘Énggal njupuka jubah sing apik dhéwé lan enggokna. Drijiné enggonana ali-ali, sarta sikilé enggonana sepatu.
15:23 Nuli njupuka pedhèt sing lemu, sembelèhen. Ayo, kita padha nganakaké pésta.
15:24 Sebab anakku iki wis mati, saiki urip menèh; wis ilang, saiki ketemu!’ Banjur wong saomah padha bungah-bungah.
15:25 Nalika semana anak sing mbarep isih ana ing pategalan. Bareng mulih lan saya cedhak ing omahé, krungu swarané gamelan lan sindhénan.
15:26 Bocah mau nuli ngundang sawijining abdi, sarta takon: ‘Ing omah lagi ana apa?’
15:27 Wangsulané abdi mau: ‘Ndara, keng rayi sampun wangsul! Pramila ingkang Rama lajeng dhawuh mragat lembu ingkang saé piyambak, awit putranipun sampun wangsul kanthi wilujeng!’
15:28 Bareng krungu aturé abdi kuwi, anak sing mbarep mau nepsu banget, lan ora gelem mlebu omah. Bapakné nuli metu nemoni sarta ngarih-arih anaké sing nepsu mau.
15:29 Nanging anaké malah matur: ‘Pinten-pinten taun laminipun kula nyambut-damel setengah pejah kagem Bapak, mekaten ugi kula mboten naté mbangkang ing dhawuhipun Bapak. Éwasemanten menapa Bapak naté maringi menapa-menapa dhateng kula? Ménda ingkang supados kénging kula anggé bingah-bingah kaliyan kanca-kanca kula, setunggal kémawon mboten naté.
15:30 Nanging pun ragil menika sampun nelasaken bandhanipun Bapak sedaya kanggé nyundel, mangka saweg kémawon dhateng, Bapak sampun mragataken pedhèt leman kanggé piyambakipun.’
15:31 Bapakné nuli mangsuli: ‘Anakku, enggèr, kowé kuwi rak salawasé ana ing kéné karo aku. Déné apa saduwèkku kuwi rak iya duwèkmu.
15:32 Wektu iki wis samesthiné kita kabèh padha bungah-bungah, sebab adhimu wis mati urip menèh, wis ilang,
local bisa sawijining kaca, dikumpulak? wis basa lulusan Wikipedia November arupa revita...
pinuju lenggah wonten Bale Malang ing Dsun Bener, Distrik Ambal (
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên sawulan sapisan, ing wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun bayar rumiyin.
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 615 ELECTRISCHE
Pèngêtan Parêpatan Agêng Taunan, Nalika Tanggal Kaping 21 Dhesèmbêr 1937
Sasampunipun nêtêpakên panitya kasêbut nginggil, pangarsa nglajêngakên rêmbag ingkang kawrat sêrat sêdhahan, lajêng ngacarani dhatêng warga ingkang badhe sêsorah, juru sabda I inggih punika R.Ng. Ônggapradata. Wangsulanipun: sarèhning ngêdalakên sêsorah piyambak dèrèng sagêd, punapa kaparêng sêsorahipun wau kawaos dening warga sanès (Rm. Sutapa Wanabaya) pangarsa mangsuli pakèwêd, amila lajêng ngacarani dhatêng K.R.T.Mr. Wôngsanagara (juru sabda II) supados ngandharakên sêsorahipun, wosipun kados ing ngandhap punika:
Ingkang rumiyin juru sabda nêrangakên, bilih sariranipun botên badhe sêsorah bab radhio rèhsêprak, dene ingkang dipun aturakên punika sanès, mligi bab radhio rèhsêprak gandhèng kalihan prakawisipun sadhèrèk Arkiman, nanging cak-cakanipun paprentahan sarta pangadilan. Wondene bab radhio rèhsêprak mangke inggih badhe dipun gêpok.
Wontên ingkang pitakèn, tandukipun parentah nagari Surakarta dhatêng bab gêndraning prakawis pajêg radhio wau kadospundi? Pitakenan punika mangke sagêd dipun wangsuli, manawi juru sabda sampun ngancik pungkasaning sêsorah.
Sakawit juru sabda nêrangakên bab pilahipun pangadilan lan paprentahan. Tumrap praja-praja ingkang sampun inggil tataraning kamajênganipun, wêwatoning andhapuk nagari, punika adhêdhasar teori ingkang dipun wastani trias politika (Trias-politica) teori"Trias-politica" punika sampun kathah ingkang anggiyarakên. Namung tumrap kawruh kaprajan, sumbêripun teori wau, sarta ingkang dipun anggêp dados bapa babuning pamanggih kasêbut, inggih punika
1. Juru anggêr Wetgevende macht. | 2. Ingkang nindakakên anggêr,
pangrèh praja botên kenging nyampuri cak-cakaning golongan pangadilan, samantên ugi kosokwangsulipun inggih makatên.
Tumrap praja-praja ingkang sampun majêng, pancèn pilahing pangawasa punika sampun dipun akêni mênggah saenipun. Mênggahing panindak, pangrèh praja nyampuri pangadilan, punika pancèn botên sae. Tuladhanipun, ing Indhonesiah ngriki sadèrèngipun taun 1914 wontên bêbadan pangadilan nama politie-rol pangadilan punika ingkang nindakakên priyantun pangrèh praja (ass.res) tumindakipun (practisch) pancèn botên sae, awit sagêd nuwuhakên lêkas botên adil. Namung amargi [amar...]
[...gi] sêngit dhatêng satunggaling tiyang, pangagêng wau sagêd nyêrêg tiyang ingkang dipun sêngiti dhatêng pangadilan, ingkang campuritipun dipun asta piyambak dening pangagêng wau (politie-rol).
Sadèrèngipun taun 1789, inggih punika titimôngsa brontakan agêng ing Parangakik, paprentahan nyampuri pangadilan, para pangagêng tumindak sakarsanipun piyambak, gampil andhawahakên pidana dhatêng kawula. Sêrat dhawuh sacuwil kemawon, kêkudhung asmanipun panjênêngan dalêm nata, sampun sagêd nalikung tiyang ingkang lajêng dipun lêbêtakên dhatêng Bastille, inggih punika pakunjaran agêng ing nagari Parangakik, ingkang kajuwara dados papan nyingkirakên tiyang saking pasrawungan.
Ing jaman malaisê nêdhêng-nêdhêngipun bramantya, ngantos nuwuhakên tindak pangiridan, wontên lan-gêrèh ingkang dipun rangkêp pangagêng nagari (ass. res) makatên punika pancèn botên sae, mila inggih dipun akêni, bilih kawontênan wau namung kapêksa dening cuwaking rantaman waragad, ngantos numusakên pangiridan, ewadene kawontênan ingkang tuwuh awit saking kapêksa wau, cak-cakanipun inggih mêksa pilah.
Sarèhning pangadilan punika madêg piyambak, gadhah pamanggih sarta wawênang piyambak, mila pangadilan botên urut utawi botên sagêd dipun parentah kêdah manut pamanggihipun sanès. Sanadyan dhatêng pamanggihipun parentah pisan, pangadilan wênang nyulayani, samôngsa sulaya kalihan pamanggihipun pangadilan ing Eropah, pranatan nagari sagêd botên dipun akêni dening pangadilan, makatên ugi ing Amerikah.
Juru sabda ngaturakên têtuladan satunggaling kadadosan ing Amerikah, inggih punika tiyang anjarag damêl prakawis, prêlu mancing putusanipun pangadilan, lêkas punika kanamakakên tescase tèskis. Ing Amerikah wontên pranatan, namanipun V.R.A. pranatan punika mêngku dhatêng tumindakipun pakaryan, inggih punika, nata sarta ngawat-awati bab pandamêlanipun barang, sampun ngantos nuwuhakên overproductie (kêkathahên cawisan barang pajêngipun namung sakêdhik) epahan kuli (koeliloon) inggih dipun tata kawêngku ing pranatan wau. Wontên salah satunggaling nagari ing Amerikah ambadal dhatêng V.R.A. kamanah anyuda kamardikanipun pakaryan, kalampahan dados prakawis, karampunganipun sulaya.
Pangadilan andhap nganggêp V.R.A. punika sampun sah, kosokwangsulipun pangadilan luhur nganggêp pranatan ing V.R.A. wau botên sah, awit sulaya kalihan baboning anggêr (Grondwet) ing taun 1935 parentah Amerikah piyambak nandukakên tescase wau. Karampunganipun pangadilan luhur botên ngêsahakên wontênipun pranatan V.R.A. dipun anggêp sulaya kalihan Grondwet karampungan punika dhawahipun kala ing wulan Sèptèmbêr 1935, awit saking punika V.R.A. wau prasasat dipun jugarakên dening Hof. Mila sanajan Wet V.R.A. wau sapriki inggih taksih wontên, nanging sakathahing pranatan ingkang mêngku dhatêng tumindakipun pakaryan, sami dipun icali, dipun unus wangsul.
Manawi katandhing kalihan kawontênan ing praja dalêm Surakarta, beda sangêt, amargi ing karajan Jawi wontên pranatan kalih, inggih punika pranatan Zelbestuur sarta pranatan Gouvernement, samantên ugi pangadilan inggih wontên kalih. Pangadilan umum ingkang katindakakên gupêrmèn, sarta kagungan dalêm pangadilan pradata, ingkang namung katumrapakên para putra santana dalêm, sarèhning wontên pranatan kalih, lajêng ingkang dipun angge ingkang pundi.
Manawi badhe ngupadosi bab punika, kêdah sumêrêp rumiyin dhatêng kontrak prajanjian dalêm, amargi kontrak punika ingkang dados bakunipun sadaya rêmbag utawi panaliti, inggih namung kanthi nyumêrêpi kontrak wau, têtiyang sawêg sagêd nalusur pundi pranatan ingkang dipun angge. Manawi botên mawi lambaran kontrak wau, tangèh sangêt sagêdipun nêtêpakên pamanggih. Pranatan guprêmèn, sadaya sêtatsêblad, punika wontên ingkang sampun sarêmbag kalihan paprentahan sakalihipun utawi kalihan panjênêngan dalêm nata. Mila manawi badhe nyumêrêpi pranatan ingkang kawrat ing sêtatsêblad wau, kêdah dipun tintingi rumiyin, punapa sampun sarêmbag punapa dèrèng.
1. Ngayomi pranatan, manawi wontên tiyang ingkang nêrak pranatan, dipun sêrêg dhatêng pangadilan.
2. Ngayomi tiyang, sampun ngantos kataman tindak botên adil.
Pangadilan ingkang taksih wontên, kados ingkang sampun dipun aturakên kala
wau, inggih punika kagungan dalêm pangadilan pradata agung, namung mligi kangge para wandawaning nata, bakunipun inggih kirang jangkêp, amargi kecalan wawênang kangge nêtêpi pranatanipun piyambak, mila adêgipun inggih nama kirang murni.
Dumugi samantên, juru sabda lajêng wiwit nêrangakên beda-bedaning karampungan pangadilan. Tumrap prakawisipun sadhèrèk Arkiman.
Pangadilan landrad ing Surakarta andhawahakên karampungan midana sadhèrèk Arkiman, dhêndha utawi paukuman badan, manawi botên sagêd bayar dhêndha, landrad mawi wêwaton kontrak prajanjian dalêm.
Pangadilan yustisi ing Sêmarang, nalika mriksa prakawis punika awit saking apèlipun sadhèrèk Arkiman, dipun bombong sadhèrèk Mr. Sastramulyana, babarpisan botên anggêpok bab kontrak prajanjian dalêm wau. Gêbaganipun yustisi inggih punika anggènipun bab pajêg radhio, punika botên kalêbêt ing pranatan dalêm. Awit saking punika, kawula botên kawajibakên sumêrêp dhatêng pranatan wau, awit botên kapacak ing rèiksêblad, mila kawula dalêm inggih botên kawajibakên kataman pranatan kasêbut ing nginggil.
Pangadilan luhur ing Jakarta wêwatonipun sami kalihan pangadilan landrad ing Surakarta. Sanadyan pranatan wau dèrèng kawrat wontên rèksêblad, nanging awêwaton kontrak prajanjian dalêm, pranatan wau dipun anggêp sampun sagêd katamakakên dhatêng kawula dalêm.
Apokat jendral ngatas dhatêng Hof (revisie) nyuwun supados bab wau dipun priksa malih (Leraun) karampungan revisie punika botên ngewahi putusan. Têgêsipun karampunganing pangadilan ingkang langkung andhap, botên ewah. Saupami benjing wontên lêlampahan kados makatên malih, landrad sagêd damêl putusan kados ingkang sampun, inggih punika andhawahakên pidana, kosokwangsulipun yustisi manawi nampèni apèl, inggih sagêd damêl karampungan kados ingkang sampun malih. Wontênipun makatên, awit kados ingkang sampun dipun aturakên kala wau, pangadilan punika madêg piyambak-piyambak, satunggaling bêbadan pangadilan botên sagêd dipun pêksa kêdah damêl putusan kados panganggêpipun pangadilan ingkang langkung inggil. Sagêdipun santun putusan, namung gumantung dhatêng pamanggihipun [pamang...]
[...gihipun] pêrsun, upami tiyangipun gantos, punika sagêd damêl putusan ingkang beda malih.
Kados sampun cêtha, bilih beda-bedaning putusan punika gumantung saking bumbu utawi prabotipun. Prabot wau sagêd pêpak utawi kirang, samantên ugi bumbu- bumbunipun botên mêsthi sami.
Dumugi samantên juru sabda rampung sêsorahipun, pangarsa lajêng nawèkakên dhatêng para warga, sintên ingkang badhe mitêrangakên, kaparênga ngandikakakên.
Pitakènipun Radèn Mas Arya Natadilaga, panjênênganipun mirêng, bilih nagari badhe angsal têtêmpah, arta krupyuk saking Nirom, kathahipun f 135.000 punapa bab punika, juru sabda sagêd nêrangakên mênggah lêrês lan botênipun.
Katranganipun Wôngsanagaran, bab punika sariranipun botên mirêng. Ewadene manawi lêrês wontên ada makatên, pamanggihipun juru sabda inggih sagêd kemawon.
Pitakènipun Radèn Mas Ngabèi Cakrapangarsa. Nyuwunakên katrangan, kados pundi lênggahipun prakawisipun sadhèrèk Arkiman. Awit dumugi titimôngsa ing dalu wau, sadhèrèk Arkiman têka botên dipun punapak-punapakakên. Dipun tagih dhêndhanipun botên, dipun kèn nglampahi paukuman badan inggih botên, punapa ebra?
Wôngsanagaran mangsuli: bab punika sagêd ugi ebra. Ing Eropah inggih wontên prakawis ingkang tundonipun inggih dados ebra. Wontênipun makatên, awit karampunganipun pangadilan landrad ing Surakarta dipun jugarakên pangadilan yustisi ing Samarang, wondene bab pamanggihipun Hop, punika ngengingi lêlajênganipun sarta bab wau kados ingkang sampun dipun aturakên, botên nama ngewahi putusanipun yustisi, namung mriksa malih (herzien).
Pitakènipun Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat, kenging kaprinci tigang bab, kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
1. Sanadyan wontên trias politika (Trias politica) ewadene anggêr-anggêr wêwaton sasaminipun namung satunggal. Dados manawi wêwaton wau sampun cêtha, kadospundi têka wontên beda-beda panindakipun.
2. Hoogerechtshof anggènipun nolak putusanipun yustisi, dipun cariyosakên wêwaton kontrak prajanjian dalêm, kontrak punika kontrak ingkang pundi sarta ungêl-ungêlanipun kadospundi, kajawi punika, punapa inggih sampun lêrês ta: sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, ngrujuki kaparêngipun guprêmèn wau (bab nglumuntakakên wawênang radhio ing karajan Surakarta).
3. Sadaya ingkang dèrèng wontên pranatanipun, punika pamirêngipun ingkang pitakèn, pangadilan pancènipun botên kenging mutusi. Mila kadospundi lênggahipun, ing bab prakawis pajêg radhio wau Huhgêrèhsêhop sagêd mutusi. Tumrap bab ingkang dèrèng wontên pranatan dalêm, wontên pranatan guprêmèn, dipun êcakakên, nanging ingkang sampun sarêmbag kalihan parentah Jawi.
Manawi bab pajêg radhio wau dipun anggêp pranatan guprêmèn ingkang sampun kacondhongan, mêsthi tumindaking karajan Jawi, botên susah mawi sinêbut. Wus mupakat sarta kaêcakake, ugi panjênêngan dalêm nata botên mawi andhawuhakên, ingkang makatên wau, tumrap têtiyang ing Surakarta ribêt sangêt, amargi botên sumêrêp yêktos, pundi pranatanipun guprêmèn ingkang dipun êcakakên (katumrapakên kawula dalêm) tuwin ingkang botên, namung kêdah nglampahi patrapan, botên sadhiya barang-barang.
Waluyanipun Wôngsanagaran. Lêrês bilih paugêranipun wêwaton punika namung satunggal. Nanging pamanggihipun tiyang botên sagêd sami. Awit wontênipun beda-bedaning pamanggih wau, mila cak-cakanipun sagêd botên sami. Kajawi punika, tumrap paprentahan praja, pancèn inggih dèrèng sagêd nyakup sadaya tindak-tandukipun tiyang.
Bab putusanipun Hop (Hof) sarèhning Hop wau sampun dipun wênangakên, mila putusanipun kêdah dipun anggêp lêrês.
Tuladhanipun: prakawis warisan, kala rumiyin ingkang mutus rad agami. Sapunika ingkang kawênangakên mriksa sarta mutus: pangadilan landrad. Sagêd kemawon putusan landrad punika dèrèng tamtu cocog kalihan wêwaton utawi pamanggihipun rad agami adhêdhasar kawruh agami. Nanging sarèhning landrad sampun dipun wênangakên, mila putusanipun kêdah dipun anggêp lêrês.
Saya tumrap ing karajan Jawi, awit paprentahan lan pangadilanipun botên namung satunggal.
Dumugi jam 11,55 parêpatan katutup, wilujêng.
Nalika ing dintên Sêtu sontên kaping 12 Pèbruari kapêngkêr punika, para warèng dalêm sawatawis adamêl pahargyan, manggèn ing griyanipun Radèn Mas Ngabèi Prawiradipraja (Kapatihan Kilèn) wigatosing karya: ngluhurakên asma dalêm, anggèning sami kapatêdhan sêsêbutan dados radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, kawrat ing kêkancinganipun pêpatih dalêm, katitimasan kaping 25 Januari 1938 ôngka 1 C/4/I ingkang andhatêngi watawis sadhèrèk 150 kakung putri, mawi dipun èstrèni wakil utusanipun pakêmpalan Narpawandawa 1. R.M.Ng. Purwasastra, 2. R.M.Ng. Wiraatmaja. Pahargyan wau
sabdanipun Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga, mêwahi katrangan purwakaning pangajênging pahargyan wau, lajêng wakil Narpawandawa R.M.Ng. Purwasastra amêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, sasampunipun kula mirêngakên purwakanipun pangajênging pahargyan, kula wakilipun pakêmpalan Narpawandawa, kapatah mahyakakên wêlinganipun pangrèh.
Sapisan, pangrèh Narpawandawa sakalangkung nuwun, kasêdhahan ngèstrèni pahargyan dalu punika, kaping kalihipun, ugi suka sukur ing Pangeran, dene panjênêngan sadaya punika sampun kapatêdhan sêsêbutan dados radèn mas utawi radèn ayu, amila ing dalu punika kaparêng damêl pahargyan, minôngka ngluhurakên asma dalêm. Sanadyan bakuning sêdya angluhurakên punika tamtu isi pikajêngan ingkang prayogi, nanging mênggahing kayakinanipun pangrèh Narpawandawa, sarananing ngluhurakên asma dalêm wau, botên namung cêkap sinungga-sungga, kinurmatan, sasaminipun, kados kawontênan ing dalu punika, nanging ingkang langkung prêlu panjênêngan sadaya kêdah tansah ngèngêti, yèn
saglugud pinara sasra, badhe mindhak ingaosan. Lajêng kosokwangsulipun, panjênêngan sadaya masthi badhe mindhak kawajiban, amargi gumêlaring donya punika kinanthenan kodrat kalih warni, ingkang botên nate pisah sarta botên kenging dipun selaki, inggih punika: wênang + wajib. Têrangipun makatên: wêwênanging santana punika kenging nyuwun dipun luhurakên, nyuwun dipun mulyakakên, dening ingkang jumênêng nata, nanging wajibipun ugi kêdah rumêksa lan anjagi rahayu tuwin widadaning karaton dalêm, saha ingkang jumênêng nata, inggih dede sajatining santana, yèn ta botên nêtêpi kawajiban wau.
Awit saking punika, sarèhning samangke ingkang jumênêng nata sampun nêtêpi kawajibanipun, paring kaluhuran dhatêng panjênêngan sadaya, kaparêng nginggahakên sêsêbutanipun dados radèn mas, utawi radèn ayu, amila panuwun pangajêng-ajêngipun pangrèh Narpawandawa, panjênêngan sadaya sagêda nêbusi: sih dalêm wau, sarana nêtêpi kawajibaning santana.
Sadhèrèk, panjênêngan sampun sami klèntu ing panampi, kadospundi dene Narpawandawa punika kenging kawastanan pakêmpalan: golongan (Vak) nanging têka ugi purun campur pulitik. Kauningana, Narpawandawa punika pakêmpalanipun para putra santana dalêm. Para putra santana wau wontênipun saking panjênêngan dalêm nata (ratu) nata punika amêngku praja, dados kenging dipun wastani bêbadan politik, dening adêgipun praja punika politik, ing môngka jêjêr sêdyanipun
inggih namung ingkang gandhèng kalihan prêluning prajanipun. Awit saking makatên baku sêdyanipun Narpawandawa, dados ugêr wontên ewah-ewahan, utawi kawontênanipun praja, ingkang botên sakeca karaosakên, langkung malih ingkang sanès masthinipun, kados ta: bab ewah-ewahan sêsêbutan darahing aluhur, kados ingkang nêmbe karêmbag gobyog punika, tuwin sanès-sanèsipun, tumrap Narpawandawa botên sagêd bilih namung mèndêl kemawon, dados kêdah purun anglêrêsakên pundi barang ingkang bengkong, sabab dening rumaos kawajiban.
inggih namung anggèning nêdya ngrungkêbi kawajiban, dening rumaos kaayoman, tuwin pinaringan kaluhuran kalihan ingkang jumênêng nata, awit warsitanipun sarjana, nistha-nisthaning manungsa punika yèn anyelaki dhatêng kawajibanipun.
Sadhèrèk, minôngka tutuping atur kula, pangrèh Narpawandawa amêmuji, mugi Gusti Allah angabulna dhatêng
wandawèng nata grad lima / jinunjung sêbutan èdi //
radèn mas kalamun jalu / radèn ajêng yèn pawèstri / radèn ayu yèn wus krama / kamantyan anggung pinundhi / sihnya kangjêng sri narendra / mimbuhi bagyaning dhiri //
kalok kaloka linangkung / sampeyan dalêm sang aji / kang wicaksana minulya / kaping sadasa mandhiri / gung mêmayu
wêlas Bêsar marêngi / taun Ehe sinangkalan / murti ngrasa ngèsthi gusti //Sengkalan: murti ngrasa ngèsthi gusti (1868 A.J., 1938/37 A.D.).
Sabibaripun panêmbrama lajêng lêlangên, joged Bondhan, wirèng Srikandhi-Larasati, sumbangan saking pakêmpalan: Rukun Agawe Santosa (R.A.S.) Gathutkaca gandrung, tuwin Pênthul kalihan Têmbêm, pungkasanipun ringgit anggambyong, ngantos mèh
ing kaca 19 lajêng anuwuhakên pitakenan warni-warni dhatêng panitra II, jalaran saking pangênut kula wontên ing sangandhapipun kêkancingan nagari, bab tatanan sêsêbutan anyar tumrap santana dalêm warèng (grad V) sasaminipun. Ingkang makatên wau sampun layak kemawon, sabab dening sêsêbutan: radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, punika tumrap para ingkang sami wajib nampèni, sampun dangu anggènipun angajêng-ajêng dhumawuhipun, amila sarêng kalampahan kadhawuhakên, bêtah-bêtah ingkang suwau tansah kabuntêl, lajêng kalairakên brol, ingkang cêpak sarta ingkang kakintên sagêd nadhahi utawi suka katrangan, panjênênganipun panitra II, nanging jêbul sami kacelik, amargi sabên dipun têdhani katrangan, wangsulanipun namung: sabar rumiyin, ngêntosi tatanan nagari kadospundi, inggih tatanan wau ingkang kenging kangge wêwaton, sarèhning ingkang damêl unar wau kula, amila kula wawibwajib. ingkang ngaturi katrangan pikajêngipun nut kula wau, kados ing ngandhap punika:
Kasêbut ing kêkancingan anyar (kaping 25 Januari 1938 ôngka 1 C/4/II) punika mratelakakên, samangke para santana dalêm grad V (warèng) sasaminipun, sami kawênangakên ngangge sêsêbutan: radèn mas, sapiturutipun. Kawontênanipun warga Narpawandawa punika warni-warni gradipun, tumrap ingkang grad IV minggah, sampun sagêd cêtha, dening sami dados warga baku, nanging sarêng warga ingkang kabêkta saking salakirabi utawi warga ardana donateur tumrap panitra II prasajanipun kirang cêtha, amargi sasêbutanipun ingkang suwau namung radèn. Môngka panitra II punika kawajiban nyêpêng buku pratelan asma namanipun
punika panitra II wajib dipun prasabêni, manawi botên kaparêng mrasabêni saèstunipun panitra II botên sumêrêp, dados buku pèngêtanipun inggih badhe botên ewah, bilih botên wontên prêlunipun punika inggih botên dados punapa, nanging manawi kapêngkok ing prêlu punika nama kuciwa utawi sagêd ugi dados sabab, dening pèngêtanipun pangrèh botên cêtha. Kados samangke sampun têrang pikajêngipun nut kula ing organ ôngka 2 wau, amung tumrap para warga Narpawandawa ingkang
kêlêrês santun sêsêbutanipun nêtêpi kêkancingan anyar, tamtunipun manawi ngintunakên prasabênan inggih kêdah mawi katrangan aluranipun ingkang andarahakên. Sawênèhing warga wontên ingkang nyamarakên, mangke gèk wontên ingkang damêl katrangan ingkang botên salêrêsipun (amblibuk) lah punika sanès têtanggêlanipun ingkang tampi prasabênan, sarta sampun wontên kukumipun piyambak,
wragadipun nyuwun ampilan pikêkah kadarahan wau, lajêng anêtêpana suraosing kêkancingan nagari, turunanipun kados ing ngandhap punika:
Manira pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sawuse angèngêti kêkancingan nagara katitimasan kaping 25 Januari 1938, ôngka 1 C/4/I kapacak ing
padha nyuwun sasêbutan radèn mas, wragad sarta laku-lakune kayadene nyuwun sasêbutan radèn, kamot kêkancingan nagara katitimasan kaping 12 Agustus 1931 ôngka 35 C/I/1 kapacak layang kabar paprentahan katitimasan kaping 15 Agustus 1931 ôngka 16 kaca 145.§ Mênggah wosing suraosipun kêkancingan wau, ingkang maringi sêrat katrangan punika pangagêng kantor kapatihan golongan C1 sarta tumrap ingkang sami nyuwun kêdah ngladosakên arta f 1.- kangge lintuning waragad panyêratan sapanunggilanipun, kajawi waragadipun sègêl. Rêdhaktur Narpawandawa Purwasastra.
Kêkancingan iki turunane kawaratakake marang para panggêdhe sarta kapacak ing layang kabar paprentahan, supaya kasumurupan ing akèh sarta kanggo waton
Kartadipura, 4. R.M.Ng. Wiraatmaja, 5. R.M.Ng. Purwasastra. Tamu sanèsipun 1. M. Suteja (pangarsa Parindra pang Surakarta), 2. R.M.
pangrèhing Narpawandawa, ingkang katur Kangjêng Radèn Mas Arya Wiryadiningrat, bab nawala dalêm ingkang andhawuhakên suwaking ngabêktèn para santana dalêm ingkang dados abdi dalêm, sanalika manah kula kêraos cumalêkut sangêt, amargi sabotên- botênipun, kula nuwun amit sèwu, la tiyang inggih taksih nunggil darah, kadosa pundi kemawon, mêsthi tumut karaos, mila sanadyan gêsang kula wau dados tiyang ingkang sakêlangkung têrina, nanging sabab nunggil darah wau, kula mêksa nglairakên saraosing manah kadospundi anggènipun mastani kula namung sumôngga, pokok angiyatakên sêratipun pangrèhing Narpawandawa, amargi bab punika
nuwun, kajawi kangjêng radèn mas arya kasêbut nginggil, panyuwun kula ugi nêmpuhakên, wontêna kêparêng dalêm bandara kangjêng pangeran putra dalêm sadaya, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara saha Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat, kadospundi kemawon rekadayanipun, sagêdipun dêduka dalêm wau tumuntên lilih, kula namung sumôngga.
Atur kula dhumatêng ingkang sami kêtaman dêduka dalêm, inggih têka kasinggihan, manawi dipun tampi kalayan cêkak, tamtu inggih botên kirang saking lêmês, la sintên tiyangipun, punika pancèn, namung sadèrèng sasampunipun langkung rumiyin kapitadosan kula ingkang kula acungakên, mênggah sadaya dêduka dalêm wau, kêdah dipun tampi adhêdhasar raos kêbatinan, dening para wandawa dalêm saumumipun, sabab inggih dêduka dalêm wau, kita sadaya badhe manggih kamulyan, manawi wontên ingkang botên ngrumaosi tampi nugraha, botên sande namung badhe dados gêdibaling setan, [seta...]
[...n,] punapa kita rêmên manawi brusahan, kintên kula mêsthi botênipun, la punapa kita badhe kawon gagah, kalihan kêgagahanipun dênawa cakil, môngka miturut kojahipun ki dhalang, Sang Senapati Gêndir Pênjalin, sabên jêdhul ngabyantara ratunipun, aturipun ingkang dipun cêcadhang, botên kok nyuwun ganjaran, nanging cumadhong dhawuh dêduka, dipun utusa ...
Kula nuwun, atur kula ing nginggil punika, kula botên badhe ngupados pêndhok lan gêthing dhatêng sintên kemawon, nanging lugu anjagi sampun ngantos wontên kadadosan ingkang damêl kapitunan kita sadaya, amargi kuwatosing manah kula, adat ingkang sampun kalampahan, sabên wontên clumik sakêdhik kemawon lajêng dipun wiyar-wiyarakên, tur ingkang sêtêmênipun tindak makatên wau nama bunuh dhiri, mila murih wilujêng kalis ing sambekala, kukuh bakuh mulyaning praja dalêm sakukubanipun sadaya, sumôngga sami sêsarêngan dipun suwun kalihan ingkang Murbèng Gêsang, dêduka dalêm wau tumuntêna lilih, sugêng panjang yuswa lan luhuring ratu gusti kita.
1. Pèngêtan parêpatan agêng taunan ... kaca 33 | 2. Pahargyanipun para warèng dalêm ... kaca 40 | 3. Katrangan saking rêdhaktur N.W ... kaca 43 | 4.
MEMANGUN KARYA TYASING SESAMA | alangalangkumitir
pinundi kanthi patitising tangguh, empan papan angon mangsa dulu marang kahanan, sayekti
dadi pikukuhing laku tumrap janma manungsa kabeh ing sajroning bebrayan urip ing alam donya umume, utamane
nggih taksih nembeh mawon nemu. Sami2 tiyang enggale..kulo taksih
dolken -gambar adipati dolken gondrong -trik adipati dolken -
Lukisan Wayang dalam Kaca Menyentil Situasi Sosial	Lukisan
pm	Apik tenen iki…, sing dodol sego kucing wis dadi biduan mas..saiki…
Penafian goxxxfuck.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Tengahanr?dhaktur.[3] Kutha sawen?h Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa bangsa kep?ngin dh?w?k? be stars necessarily from? ing kualitas kaca para kadaftar link (
iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa ing Jawa Sundik liyan? kapuloan ?nsiklop?dhi Jepang initial
pelaksanaan ora melenceng dari ningkatna prestasi dadi ajang adu gengsi. Kudune gawe atlet ora tuku atlet.
Masalah liga Indonesia aku no comment Kang, ora seneng si. Kabeh ora mutu! (Ini comment ya. Hehe).
@Kang Shun, Watulawang nek olahraga tim utawa
"Kenapa pitik nyabrang dalan?" (Why did the chicken cross the road?) ya iku sijining cangkriman kang wis misuwur ing pira-pira panggon lan basa. Wangsulan kang dianggep trep ya iku merga pingun tekan sabrang. Sumber cangkriman iki kang kacathet pisanan ya iku saka majalah bulanan The Knickerbocker taun 1847 kang kacithak ing Niyu York.
Cangkriman kang saemper[besut | besut sumber]
Saliyane cangkriman ing nduwur, uga ana pira-pira cangkriman lan wangsulan liya kang saemper lan digawe saka owah-owahan cangkriman mau, umpamane :
Kenapa kalkun (utawa bebek) nyabrang dalan?
"Kenapa kodhok nglumpati ril sepur?"
Kenapa_pitik_nyabrang_dalan%3F&oldid=1074113"	Kategori: CangkrimanPitikManuk	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 29 Agustus 2016.
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia Jepang inferences the small could Statistik artikel
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing magepokan,
sisihiku, w?tan golongan duw? Kawi-Sprache wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k keturunan panutur wis
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani. ¤ Lawan Sastra Ngesti Mulya:
marang kang aran Radèn Aji, kang rumiyin dados tumênggung kang sêpuh ing Têtêgil, kang sampun dhongkol, lèngsèr sangking Kumpni, ing mangke migat, ing salêbêting siti ratu-ratu, yèn kapanggih sami dipun cêpênga, sarta pasrahakên [pasraha...]
[...kên] dhatêng Wêlandi drêundêr, punika kang dados utusanipun tuwan upêrup wau punika, nanging inggih têksiha dipun kanthèni têtiyang Jawi, ingkang prayogi, sampun karantos ingkang dipun cêpêng wau sagêd ucul malih, nuntên dipun bêktaa dhatêng ing Surakarta, poma-poma pacuwan- pacuwan, padha anglakonana saunine layang
akhir : "Kudu ngawruhi Allah uriping kang nguripi, perluning perlu, ngawruhi ing nguripe, rehning urip nana kang uripi, endi jatining urip
Ing. José Luis Pérez Ing. Paola Castillo Ing.
iki kulo wonten pengalaman sing apik. yaiku kiro** 3 dina sa’ derange riyadi,
Kulo lan kakangku tindak maring pekalongan badhe tumbas jeans. Tapi teng pekalongan kula mboten ngertos dalan sing maring toko RR. Kakangku bingung badhe liwat dalan pundi, kulo taken “ mas niki badhe
Sawise kui kulo tindak maleh luru toko RR kui mau. Untunge ten dalan wonten tulisan sing
Sawise kui akhire aku teko nang toko RR, kulo gagian mlebu lan gagian luru jeans sig kroso apik lan pas di dagem.
Akhire kulo nemu jeanssing apik lan pas di daagem, sawise kui kulo gagian maring kasir kanggo mbayar jeans kui mau, tapi regane jeans mau rodo larang yaiku
Sawise kulo tuku jeans, kulo dijak kakangku tumbas batik teng setono. kulo seneng banget maring batik , soale batik produk asli Indonesia. Teko kono kulo lan kakangku milih** batik. Kulo lan kakangku nemu batik kang apik.
Sawise tuku batik lan jeans lan batik kui mau kulo lan
Tanggal 22 juni 2011 sd teng kulo ngadaaken liburan maring bandung,tindak mrikone numpak bis.
perjalanan sing mboten dilupake niku ing perjalanan mangkat,ing musium lan ing cibaduyut.pas ing tiater kulo,konco konco lan bapak , ibu guru mlebet,pas mlebet langsung maring kolam renang,liburan teng bandung sampun pragat,lan sadurunge wangsul maring musium lan cibaduyut ndisit.
nang musium ndelok ndelok sing arane kerangka manungso lan kewan.lubar kading musium maring cibaduyut.mudun kading bis murid murid lan guru langsung podo belonjo gawe oleh oleh wangsul.
Dinten niku kula lan kanca-kanca mlaku-mlaku tekan Pasar Semut.
Sakwise wangsul mlaku** kula lan kancaku maring umahe dewe**
ning pinggire omahe aku wonten wit pelem. Pelemenipun mateng**Dadosipun kula kepengin mendet pelem niku, tapi kula mendetipun ngangge gantar, gantare kula pendet mboten wontenkula taken kaleh Bapak “Bapak mboten ngertos dadosipun kula menek, tapi meneipun kudu ati**. Kula menek dawah
tomprekan kula mlaku-mlaku. Neng ora mlaku-mlaku biasane dolan krambol utawi sekak.
Kula lan kanca-kanca urunan duit badhe tumbas mendoan, nek wis mangan mendoan . Kula lan kanca-kanca turu nanggen salah siji kancane kula, kancane kula wonten ikngkang sing nakal bocah sing taksih turu di lepehi ngangge pati men bocahe tangi pada tomprek. Kuwi miki bocah sing di
Kula wes tekan neng Gor kula di kongkon pak de ne kula mlayu-mlayu mubengui GOR “Ri rono mlayu sek nganti kemeringeten ” Kula njawab ” Nggih pak de”.Sakwisane pemanasan aku mlebu neng Gor kasebut, barang aku mlebu aku kaget amargi nonton gor kasebut, barang aku mlebu aku kaget banget amargi wonten sing dolanan Volly semesane banter banget lan monine seru aku banjur lungguh neng bangku penonton.
Sakwise jam setengah enem aku lan pakde ku banjur muleh neng omah tekan omah aku banjur adus lan sholat magrib.
Dina minggu kula lan kanca kula janjinan maring warnet tujuane ngerjakake tugas kliping. Dina minggu bar mlaku-mlaku esuk kula mangan disit. Kancane kula wis marani teng omahe kula amarga badhe maring warnet “Pen…… Pen…… “, Kula mengarep kula ngomong kale kancane kula “Mengko sedilut maneh aku isih
“Badhe maring Warnet kaleh kanca, badhe ngerjakake tugas Kliping”.
Ning Warnet kula lan kancaku wis nemu contoh wit-witan lanka, Aku kaget mung akeh nemen wit-witane ing GOOGLE ning google njukut apa bae bisa.Aku lan
Timbali operatore kang badhe di print-ake 1 Lembar 1500.
Sawise tugas wis kelar kula banjur wangsul ing omah, rasane legowo Tugas Sampun Rampung.
Wulan poso ndalu kula nyuwun kaleh Ibu “Bu aku nyuwun tumbasake rasukan kanggo bada”rasukan kangge boto rasukane ingkang sae kolo wau kanca ku tumbas rasukan anyar “Engge mengko Ibu tumbasake ning pasar” ia mrikane ngangge nopo Bu ” numpak becak” buk kula nderek maring pekene engge bu badhe meleh rasukane ingkang sae la mrikone jam pinten bu”Jam tigo bu niki empun jam tigo”oh mangke Ibu badhe mandi ” ngge kula nopo badhe siram terus dhahar riyen mangke tindak ingkang peken”
Kula kale Ibu tindak teng peken”Ibu badhe tumbas gendis , sirup . Bumbu kula kale Ibu Mlebet ” Bu niku rasukane sae” “pundi” niku rasukane sae ” pundi ” niku sih bu ” oh niku cepet Ibu tak tumbasaken “Lah Ibu mengko artone pinten mas, niku tumbas mbekto rasukan”Oh engge kula ingkang wangsul seneng”
crita kaliyan numpak sepeda. Sawise tekan ing laut kula medon saking sepeda lan langsung luru tempat kangge lenggahan kaliyan rencang-rencang , sawise nemu tempat kangge lenggahan,kula lan rencang-rencang banjur maring warung lan tumbas gorengan kaliyan es teh.
lagi podho dolanan banyu, kula nemu binatang laut sing during patio gedhe, kula langsung sanjang kaliyan rencang-rencang , lan rencang-rencang kula banjur melu luru bintang laut, terus dikumpulke gawe dolanan. Sawise kula puas dolanan banyu,kula lan rencang-rencang banjur tumbas es teh, sawise tumbas es teh kula kaliyan rencang-rencang crita kaliyan lenggahan lan ningali ombak sing gedhe-gedhe. Sawise lempoh kula kaliyan rencang-rencang banjur wangsul maring umah….
Dina iku aku arep pleser,aku nyiapake barang kang perlu digowo. Sakwise kuwi aku langsong ados lan mangkat karo bapak maring sekolahan kanggo ngenteni bis.
Tekan ngkono,jebule wes akeh kanca-kanca seng iseh ngenteni,akeh nopo wong seng padha ndelok. Ora suwi bis moro-moro teko. Aku,bapak lan rombongan langsong numpak lan ngluru panggonane dhewe-dhewe.
Nang ndalan aku weruh pemandangan gunung sing apik lan liya-liyane. Dalan menyang Owabong iku belak-belok,akeh nopo dalan sing menduwur lan mengisor,ngantio ono bocah sing padha mumet.
Ora suwi bis tekan ing tempat wisata mau. Rai sing maune pucet lan lesu saiki dadi sumpringah. Bocah-bocah lan wong tuane padha langsung mlebu,lan maen sakpuase dhewe. Ono sing areng kolam renang,kebon strawbery,lan liya-
aku kanggo menjat maring ndhuwur. Aku dhikon ados lan ganti klambi.
Sakwise kuwi,aku jalan-jalan karo bapak ngubengi tempat kuwi,karo sisan tuku oleh-oleh kanggo keluarga sing nang umah. Ora suwi aku lan bpk lan rombongan ngajak bali maring ngumah. Ning tempat parkiran bis padha ngenteni,lan ora klalen diabsen ndhisit sakdurunge bali.
Rampunge kuwi aku,bapak lan rombongan manjing ngebis lan padha dunga kanggo keslametan dhewe-dhewe. Banjur tekan
Angka, Murda, Swara	Teks Tuladha MC, Pranata Adicara Pengajian	Jawaban, Latihan Aksara Jawa	Jumlah Pengunjung	349,785 Wong
Saiki Kusuo no Psi Nan 81 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 81 :
ING Vysya Sadashiva Nagar ING Vysya Frazer Town ING Vysya R T Nagar ING
ING Vysya K.R.Road ING Vysya Cms Hub ING Vysya Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING
Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ilmi, pra guru maguru.
Datan wonten ingkang animbangi, pinunyul kinaot, langkung ageng pondokan
kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunti cangkeme nguplik, waja gingsul tur petak, lambe kandel biru,
pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglenga,
sareng denira nebut, astagafiru’llah hal ‘adlim, dubi’llah minas setan, ilaha la’llahu lah iku manusa apa, salawase urip aneng dunya iki, ingsun durung tumingal.
wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng achirat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekasingwang.
Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunya achirate, sapa
den wastani yen anak belis, langkung sakit manahnya, nanging tan kawetu ngungkapi gembolanira,
ngucap mring Mad ‘Arif, lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.
Ora ngreti nyara’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif mrepeki gya muwus aris, wong ala ingsun tannya.
Lah ta sapa aranira yekti, sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu,
Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.
Marma kabeh pada sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.
Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nraka.
ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi
lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.
Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga angucap, dapurmu lir antu,
satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.
Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.
Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo sisip, kaja pambatangira, najan iwak asu, sun-titik asale purwa, lamun becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.
Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.
Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.
Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.
Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.
Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.
Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.
Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.
Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun
nurut mring karsane, Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan
tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.
Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon
kardi, luwih siya marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang uripmu, nembah Rasul jabaning diri, kabeh
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.
Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan
pada cangkriman, nanging pamitengsun, badenen ingkang sanyata, lamun sira telu pisan tan mangreti, guru tanpa paedah.
kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.
Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng
Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.
Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.
Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang,
nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.
Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.
Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.
Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.
Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.
Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.
Basa kelir iku raga, wayange Suksma sajati, dalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.
Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kotak, balencong pisah lan kelir, dalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.
Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhena dunungge
gunem ujarira, iku ora lumrah janmi, Gatoloco nauri, dasar sun-karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis
ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.
Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah, matamu tan migunani, Kyai Guru mangsuli, muring-muring
mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.
irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude
Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun-lapurake pulisi, ora wurung
tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daja seja-mami, agal alus kasar lembut ingsun-nalar.
Murih aja dadi salah, Ahmad ‘Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.
mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.
Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut
Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene
Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.
Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.
Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami, gaweyanira Hyang Agung, duk aneng ’alam dunya,
ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.
Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.
‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.
Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.
Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih, lamun salah ngrusak buku sastra angka.
Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-ati, gawe pesti aja kliru. Kyai Guru angucap, kang durung sira-lakoni, beja
Yen gawe pesti samangkya, papestene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.
Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking ingsun, Allahku saben dina, anggawe papesten-mami, anuruti marang kabeh karsaningwang.
Guru tiga sareng ngucap, Gatoloco sira iki, nyata kasurupan setan, Gatoloco anauri, bener pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing ‘alam samar, tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.
Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa saking sudarma, tumeka kalamu’llahi, sayektine ingsun asal kama petak.
Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene
lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.
Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco
Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.
Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci, iya iku kang aran agama rasa.
Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi
karem karya serik, mulane kudu eling, eling marang Ingkang Asung, asung urip kamulyan, upayanen den kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.
Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang minda warni (slira), becik ingsun
kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak mejanani, mulwa
linggih, ngambil klelet kang kinandut, saglinding dipun untal, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.
Kacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur,
mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.
Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na Kur’an, mencil-mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kur’an, angambil sagunging misil.
Ingkang sampun kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na puniku, udreg paben grejegan, santri kalih mara merak
munggeng langgar tata lungguh, Hasan Besari mojar, dene gati kados wonten karsanipun, pukul pinten mangkatira, saking pondok Rejasari.
Angling Kyai ‘Abdu’ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten marga, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur, Gatoloco namanira, dapure mboten mejaji.
Punika setan katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing syara’ Rasulu’llah , ingkang leres
Wungkul akal mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal metakil, sakeh kawruh
kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.
Kula tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen kapetuk kula nyimpang, jejera kula sumingkir.
iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.
Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana bisa
anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.
Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang urus, Ahmad ‘Arif ujarira, duk wau sapungkur-mami.
Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi, nyipeng wonten kita Pungkur, Hasan Besari ngucap, lamun mrene sun-jewere kupingipun, mungsuh janma ngrusak syara’, kalah lambene sun-juwing.
Sun-karya pangewan-ewan, duk samana dupi sampun byar
gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun macucu boten sumaur, nulya nembang ura-ura, larase mung angger muni.
purun, mangga tumunten mangkat, mring Cepekan manggihana Kyai Guru, manawi den arsa-arsa, kedangon kula ngentosi.
Candu rong timbang kewala, nanging jangji sira-tebus pribadi, mengko yen wus mendem ingsun,
mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.
Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.
Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare ketu-mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung wang, bayar nicil seteng seteng saben esuk, sun-lowongi durung esah, isih
Jenang sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger dadi rosa mlaku, nanging
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.
Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.
Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku,
ngakep rokok tegesan, tegesane sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.
Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.
Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.
ora wurung kena bendu, mimis glintiran madat, yen wus awas patitise damar murub, lesane pucuking ilat, sentile napas kang lungid.
Cetute aran dzatu’llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah kukit daging balung sungsum, tyasingsun padang nerawang, ora kewran kabeh pikir.
Hasan Besari ngandika, sira wani mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.
Gatoloco alon ngucap, kaya apa bisane nampik milih, wus pinesti mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.
Yen wong urip iku susah, metu saking takdirira pribadi, ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.
Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira-rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus ceta, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing swarga, sapa mlarat manjing geni.
Ya iku manjing naraka, Kyai Hasan Besari amangsuli, suwarga naraka iku, besuk aneng achirat, Gatoloco sumaur sarwi gumuyu, lamun besuk ora nana, anane namung saiki.
Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung,
ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.
Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining setan, ingkang kaya awak-mami.
Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.
Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.
Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid.
Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang Widdhi.
Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng
Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.
Maido kuwasaning Hyang, dennya karya warnane umat Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya beja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.
Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mengkono Allahira, iku ora duwe budi.
Demen karya kasusahan, adu-adu wong Islam lawan kapir, beda kalawan Allahku, mepeki ing aguna, anuruti sakarepe umatipun, ora ana kapir
Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane langgeng terus, sapa kang salin agama, nampik agama lami.
suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.
Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira santri keparat, ngandel marang daluwang mangsi
mung kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Bakale apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira-aturena, bali marang kang ndarbeni.
Suksmamu, munggah mring suwarga loka.
Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu duweknya.
Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora
luhur myang asare, mahrib lawan bakda ‘isya, sayekti tanpa guna, sipat urip duwe irung, pada weruh marang wayah.
Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.
Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.
Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira
Upama padanging rawi, asalira saking surya, sirna kalawan srengenge, kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.
Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.
ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dewe, kinen sujud kaping lima, rina wengi mangkana, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam.
Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake peteng iku, kagenten padanging surya.
Panase saya ngluwihi, saking kuwasaning Allah, surya iku darma bae, sakehe manusa dunya, samya susah sadaya, krana saking panasipun,
Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya luhure srengenge,
langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.
Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun saya andap, mulane ngaranan surup, sira pada sumurupa.
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang tegese gesang, kang peteng iku pejah, Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira.
Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng
Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang Murbeng luhur, nenuwun supaya padang.
Kagenten padanging sasi, sakehe manusa suka, uninga wulan cahyane, padang sarta ora panas, cacade mung pisahan, mulane ingaran santun, santun warna saben dina.
Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira ora sembahyang, Gatoloco aris muwus,
metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.
Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.
Sira pada ora ngreti, Rasulu’llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.
Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.
Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.
Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane, Hasan Besari miyarsa, rumaos kaungkulan, mangkana denira muwus, wis Gatoloco minggata.
Gatoloco anauri, sun linggih langgare Allah, kabeneran panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng
duwekmu kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.
Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana, kabeh keriya, rahayu, Hasan Besari gya mangkat.
Nalangsa rumasa isin, saparan kalunta-lunta, katiwang-tiwang lampahe, ingkang kantun ing Cepekan, Gatoloco sineba, para murid tigang atus, ander samya munggeng ngarsa.
Kang mangkono ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.
Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan
Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong ‘ilmu, tan kena kanti sembrana.
kena maido ‘ilmi, yen maido kena cendak, uripe kamulyanneki.
Kabeh sira anakingsun, badenen pasemon iki, lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.
Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.
Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.
ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya ngandap iya nginggil.
Baitane ngemot laut, kuda ngrap pandengan nenggih, tapaking kuntul ngalayang, pambarep adine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.
Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.
Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni
angrambati, mring uwit sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.
Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung
ngendi, gagak iku nulya teka, si kuntul miber mring ngendi.
Prayoga kudu sumurup, kabeh sira anak-mami, pralambang iku rasakna, kang katemu pada jati, sajatining rasa ika, rasa jroning jalanidi.
ta’yin ika, mangretine kasdu kuwi.
Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul tegesira, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraita, mangreteni ingkang ta’yin.
Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang tohid nenge myang osik.
Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.
Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap,
ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.
Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.
Hyang Suksma ya dirinipun, sarta lamun den takoni, pira martabating tingal, saurana tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.
Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.
Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira, pramilane samya wajib, den weninga prabedanya,
martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.
Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.
Ingkang angin tegesipun, penet tan kena pinurih, tegese wus ora pisan, susah angulati malih, pira martabating badan, saurana tri prakawis.
tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.
Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira, katepeking lampah nenggih, panjriting tangis ping
ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang
loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.
Ingkang tanpa prenah iku, lawan tanpa tuduh kuwi, ing hakekate
nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.
Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.
Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa
ngelantur, sejanira angupaya mungsuh, sagung pondok guru santri den lurugi, binantah ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.
Ana ingkang gumuyu, kapok kawus santri kang tan urus, wus dilalah karsaning Kang Maha Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.
Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon.
Kang sipat samar iku, Gatoloco tan rumasa luput, yen andulu, ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.
Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir,
Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.
Ing Endragiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.
Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.
Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.
Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng den ideni, kaiden ingkang amengku,
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priya.
cantrik estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkono.
Sun iki janma utama, nyata yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.
Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang, lamun condong sun-rabeni, Mlenukgembuk muring-muring asru sabda.
Gumendung si asu ala, lancang pangucap kumaki, deksura tindak sembrana, adol bagus marang mami, ingsun tan pisan sudi, andeleng marang
maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng wiku, lamun kapata nyata, manira arsa nandingi, bantah kawruh sakarsane ‘ilmu apa.
Mlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami, lan soale
Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco alon mojar, apa temen tan nyidrani, upamane ngapusi, apa sira
ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.
Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih,
cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,
Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.
Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun,
angucap, mangkene cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.
Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.
Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.
Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong estri, wong kapir lawan wong estri, wong kapir lawan wong Islam, mara badenen saiki, Gatoloco nauri, prenahe iman puniku aneng jantung nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.
Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.
Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.
Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.
Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih mas picis,
tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.
sipat gesang, kang ana ing dunya iki, pangucape pirang kecap, mangka leklu iku klimis, Gatoloco
Ucape kang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.
Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun, rumasa katiwasan, ora wurung
isine ‘alam dunya, kabeh ana pirang warni, lawan pira rasane lamun pinangan.
Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer bandera,
cangkriman-mami, wong dapurmu saru kiwa ireng mangkak.
Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.
Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.
Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi
adu bokongira, ngadeg suku wolung iji, keblatira kekalih, madep ngalor lawan ngidul, sipate iku
Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.
Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.
Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.
Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.
Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.
Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu leres sadaya, marmane amba samangkin.
Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa nglampahi, muhung asrah jiwa raga, tan pisan neja gumingsir, ing dunya prapteng delahan, tetep mantep lair batin.
Gatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala,
nampik, lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.
ati, tan kena kanti sembrana, yen sira sembrana ora becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.
Upama sira katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.
Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan janma, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewa, sinebut wong kurang budi.
Upamane ana tamu, deng enggal sira nemoni, kang sreseh nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.
Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge
kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.
Gatoloco alon muwus, rehning sira wus
saking karsaningwang, kepengin arsa udani, pratandane kang sanyata, apa bener sira estri.
Samengko mrih genahipun, manira arsa nontoni, mring prenah tetengerira, wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.
Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh nglampahi krana saking boten limrah, nalar saru tan prayogi.
Gatoloco asru bendu, tuturmu pada ngantepi, mantep lair batinira, mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut prentah-mami.
Ananging yen pada manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli marang tilam sari,
Gatoloco duk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi.
Mangkana denira muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.
Rehning ceta wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya renaning driya, ing samengko sun-lilani, kabeh pada tutupana, ngagema busana maning.
Yen sireku arsa weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana, becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.
pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.
Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.
wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, teja panjang kang
kang galak gandanya (kuweni), ewuh-aya pratikele, wanita tindak dudu, kuda mijil ing Tamansari (
bebayi sah kang saking tuntunan (puput), graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwa (welah) ingsun-wastani, parikan jenu tawa (tungkul), pan aja katungkul, ing solah kang tanpa karya, menyan kuning (welirang) kang toya saking jasmani (kringet), engeta kawirangan.
wakul (wengku), sekar pandan mawur kasilir (pudak), najan tedaking Nata, sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus kaprah ‘alam dunya.
wulang achirat (swarga), yen siranggo tutur kiye, nyuwargakken bapa biyung, nyarambahi mring kaki
yuyu) Kumbayana siwi (Aswatama), tegese estri ayu utama, pratanda serat pangrembe (penget), cipta tyas tan
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.
Retna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.
Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.
Gatoloco praptanipun, ing Cepekan pondok santri,
kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.
Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.
Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku aywa sumelang, uga bakal sun-sambungi,
tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.
Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.
Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.
Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.
Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.
Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.
karem ing dzatu’llah, ya sok ana asihaning.
Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem af’alu’llah, mila ana obah osik, yen
Martabate nyawa iku, lamun sira den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.
Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.
Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.
Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.
Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani,
wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.
Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis kaja samudra, ora owah tingalneki.
Sira andulu dinulu, ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.
Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.
Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.
Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.
Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.
Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.
Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.
Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.
Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.
Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.
Kiriman saking Mas Sariman Lawantiran, Lereng Pegunungan Kendheng Lor, Blora, 19 Pebruari 2010.
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sunan Pakubuwana IV ; diterjemahkan oleh Sastrowardoyo.
Main Author: Paku Buwana IV, Sunan of Surakarta, -1820.
Balas	EkoSuper	· Desember 3, 2007 at 12:29 am ·	Ngaturaken nderek belosungkowo awit konduripun paklik wonten ngersanipun Gusti ingkang
Mugi Gusti tansah paring papan paling sae dumateng ingkang suwargi
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes margining
Nafisatul Husniah ING ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Sebaris kalimat penuh makna inilah yang dibawa B...
Inggih leres. Matur nuwun, Pak Sulistyo! Kula badhe tambahaken wonten ing artikle ndhuwur. SukaSuka
Balas	Cahyo Ramadhani berkata:	21 Desember 2015 pukul 21:09	Wonten ing basa
ing basa seratan, ingkang baku inggih punika ater-ater ‘ka-‘.
Sugeng dalu... Dhos pundhi kabaripun panjenengan? Kulo saeh2...M
sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur, Manawi boten klentu kula sampun nate ngedumel ing mriki ukara ingkang ungelipun makaten: “Kaweruh bab ngelmu [kabatosan] punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng
Bapak RRI. Dipala Jepang Nganti Dheglok Marga Nggiyarake Proklamasi" ing Damar Jati 2005:4 kaca 26-27, 36.]
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (3716)
lan Silas nuli nrabas liwat kutha Amfipolis lan kutha Apolonia, tekan kutha Tésalonika. Ing Tésalonika kono ana sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi.
17:2 Kaya padatan, Rasul Paulus nuli mlebu mrono, lan nganti telung Sabbat terus-terusan wawancara karo
lan mbuktèkaké, yèn Sang Kristus kuwi prelu nandhang sangsara lan kawungokaké saka ing séda, tembungé: “Gusti Yésus ingkang kula wartosaken dhateng panjenengan, menika Sang Mèsias!”
17:4 Ana wong sing padha yakin, banjur padha mèlu Rasul Paulus lan Silas; semono uga akèh wong-wong Yunani sing biyèn nganut agama Yahudi, apa déné para wong wadon, bangsa luhur, ora sethithik sing padha precaya.
17:5 Weruh wong akèh padha dadi Kristen mau, wong-wong Yahudi padha panas atiné. Nuli padha nglumpukaké wong glandhangan supaya gawé ontran-ontran, nganti sakutha kabèh gègèr. Wong-wong mau padha mlebu ing omahé Yason, sing dipondhoki Rasul Paulus lan Silas, padha nggolèki Rasul Paulus lan Silas, arep diladèkaké marang kumpulané warga kutha.
17:6 Bareng Rasul Paulus lan Silas ora ketemu, wong-wong mau banjur nyèrèd Yason lan wong precaya sawetara, disowanaké marang penggedhéné kutha kono, karo muni: “Tiyang-tiyang menika wonten ing pundi-pundi damel kisruh, lan samenika dhateng mriki,
17:7 dipun tampèni déning Yason. Tiyang-tiyang wau sami nerak undhang-undhangipun Kaisar ing Rum, awit sami sanjang bilih wonten ratu sanèsipun, ingkang nama Yésus.”
17:8 Tembung mengkono mau gawé gègèré wong akèh lan para penggedhéné kutha.
17:9 Para penggedhé mau akon Yason lan kanca-kancané mbayar dhuwit dhendhan. Sawisé kuwi lagi padha dieculaké.
17:10 Benginé para sedulur padha akon Rasul Paulus lan Silas lunga menyang kutha Béréa. Satekané ing kono, Rasul Paulus lan Silas nuli padha nggolèki sinagogé, panggonan ngibadahé wong Yahudi.
17:11 Wong-wong Yahudi ing kutha kono wawasané luwih jembar ketimbang karo wong Yahudi ing kutha Tésalonika. Wong-wong Yahudi ing kutha Béréa padha seneng ngrungokaké piwulang sing diwartakaké déning Rasul Paulus lan Silas. Saben dina padha maca Kitab Suci, supaya ngerti apa piwulangé Rasul Paulus kuwi bener apa ora.
17:12 Akèh ing antarané wong mau sing nuli padha precaya. Akèh para wong Yunani, saka golongan luhur, sing padha precaya. Semono uga ora sethithik kaum priya padha mlebu dadi warganing pasamuwan Kristen.
17:13 Kocapa, bareng wong Yahudi ing kutha Tésalonika padha krungu, yèn Rasul Paulus lan Silas mulangaké pangandikané Gusti Allah ana ing Béréa, banjur padha teka mrono, ngojok-ojoki lan ngobong atiné wong akèh sing padha ngumpul ana ing kono.
17:14 Mulané wong-wong nuli énggal-énggal ngeteraké Rasul Paulus menyang pesisiré segara, nanging Timotius lan Silas kari ana ing Béréa kono.
17:15 Sawisé tekan kutha Aténa, wong-wong mau padha bali menèh menyang Béréa, karo diweling déning Rasul Paulus, supaya Silas lan Timotius dikon énggal nusul.
17:16 Sajroné ngentèni tekané Silas lan Timotius, Rasul Paulus prihatin weruh brahala-brahala sing akèhé presasat ngebaki kutha Aténa mau.
17:17 Ana ing sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi, Rasul Paulus tukar kawruh karo wong Yahudi lan wong-wong dudu Yahudi sing nganut agama Yahudi. Sing mengkono mau uga ditindakaké saben dina déning Rasul Paulus ana ing alun-alun, karo wong sapa waé, sing liwat ana ing kono.
17:18 Ana ahli pikir saka golongan Épikuri lan Stoiki, sing padha bebantahan karo Rasul Paulus. Ana sing muni: “Apa sing diomongaké tukang ngobrol kuwi?” Ana menèh sing muni: “Sajaké wong kuwi mulangaké bab déwa-déwa anyar.” Enggoné padha muni mengkono mau jalaran Rasul Paulus nyritakaké bab Gusti Yésus lan wunguné saka ing séda.
17:19 Rasul Paulus nuli diajak menyang papan parepatané para ahli pikir, sing disebut Aréopagus, aturé: “Kula sami kepéngin mireng piwulang énggal ingkang panjenengan wulangaken menika.
17:20 Sebab wonten prekawis-prekawis ingkang anèh tumrap ing kula sedaya. Mila, kula sami kepéngin mangertos.”
17:21 Awit para warga kutha Aténa, semono uga para wong-wong bangsa liyané, sing padha manggon ana ing kutha kono, umumé padha seneng nanjakaké wektuné kanggo nyritakaké lan ngrungokaké crita prekara-prekara sing anyar.)
17:22 Rasul Paulus nuli ngadeg ing ngarepé parepatan Aréopagus kono, sarta sesorah: “Para sedhèrèk ing kitha Aténa! Kula sumerep saking sedaya prekawis, ketitik bilih panjenengan menika tiyang ingkang ngibadah.
17:23 Sebab nalika kula mlampah-mlampah ing kitha, kula sumerep ing antawisipun papan-papan sembahyang panjenengan, wonten ingkang mesbèhipun dipun serati mekaten: ‘Kasaosaken dhateng Allah, ingkang mboten dipun ngertosi’. Inggih Gusti Allah ingkang panjenengan bektèni tanpa panjenengan ngertosi menika ingkang kepéngin kula criyosaken dhateng panjenengan.
17:24 Inggih menika Allah ingkang sampun nitahaken jagad menika lan saisinipun. Inggih Allah menika Allahipun langit lan bumi. Allah menika mboten manggèn wonten ing kuil-kuil utawi candi-candi damelanipun manungsa.
17:25 Panjenenganipun inggih mboten mbetahaken sesajèn menapa kémawon saking manungsa, sebab Panjenenganipun ingkang maringi ambekan lan gesang tuwin samukawis dhateng manungsa.
17:26 Saking tiyang setunggal, Gusti Allah wau sampun ndadosaken bangsa-bangsa kapurih manggèn ing salumahing bumi ngriki. Inggih Gusti Allah menika ingkang netepaken saking wiwitan mila wekdal, sarta papan padununganipun piyambak-piyambak.
17:27 Enggènipun Gusti Allah tumindak mekaten menika, supados manungsa sami ngupadosana Panjenenganipun. Sokur bagé saged manggihaken Panjenenganipun. Jalaran èstunipun Gusti Allah wau mboten tebih saking kita piyambak-piyambak.
17:28 Kados ingkang sami dipun cariyosaken tiyang kathah, ‘Karana pangwaosipun kita sami gesang, sami makarya lan manggèn ing donya menika.’ Kados ingkang dipun pratélakaken déning para pujangga panjenengan, ‘Awit, kita ugi tedhak turunipun Gusti Allah.’
17:29 Sarèhné kita menika para putranipun Gusti Allah, mila mboten leres menawi kita nganggep, bilih kawontenanipun Gusti Allah menika kados reca, ingkang kadamel saking emas, slaka utawi séla ingkang kawangun miturut kapinteranipun manungsa.
17:30 Tanpa ngèngeti jaman jahiliah *jahiliah: jaman tiyang-tiyang taksih bodho-bodho.* Gusti Allah samenika martosaken dhateng manungsa, bilih sedaya manungsa kedah sami mratobat saking lampahipun ingkang awon.
17:31 Sebab Gusti Allah sampun netepaken dinten enggènipun badhé ngadili jagad. Pengadilan wau badhé katindakaken déning tiyang, ingkang sampun kapiji déning Gusti Allah. Minangka buktinipun Gusti Allah sampun nangèkaken tiyang wau saking antawisipun tiyang pejah.”
17:32 Bareng wong-wong mau padha krungu Rasul Paulus kandha bab tanginé wong mati, ana sing nuli nggeguyu tembungé Rasul Paulus mau, ana sing banjur muni: “Sanès wekdal kémawon kula mirengaken malih.”
17:33 Rasul Paulus nuli lunga saka Aréopagus kono.
17:34 Ana wong sawetara sing padha precaya lan mèlu Rasul Paulus, kayata: Dionisius, ahli pikir warganing Aréopagus kono, wong wadon aran Damaris, lan wong sawetara menèh.
anyar, Cah Angon, Cah Angon , Penekno Blimbing Kuwi , Lunyu-lunyu penekno Kanggo Mbasuh Dodotiro, Dodotiro Dodotiro, Kumitir Bedah ing, pinggir , Dondomono, Jlumatono , Mumpung Padhang Rembulane, Mumpung Jembar Kalangane , Yo surako surak Iyo”
saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan,
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira Pangeran Angabèi, wadananing putra santananingsun têngên, Pangeran
sasi Sawal kapungkur iki, bocah santana riya ngisor, panji wayah buyut, padha ingsun lilani ngabêkti ing panjênêngan ingsun, bocah santana panji wayah buyut akèh kang arang-arang seba. Ing saiki karsaningsun, bocah santana riya ngisor panji wayah buyut, kang sataun ora seba, bakal ingsun undur, amarga saiki seje jamane karo biyèn, mula manawa ana bocah santana riya ngisor panji wayah buyut mau
ora seba sataun, banjur gawea palapuran konjuk ing panjênêngan ingsun.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Jumungah, tanggal kaping 4 wulan Dulkangidah, ing taun Wawu 1865.
Bab parêpatanipun tuwan guprênur ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta akalihan para wakilipun sèlêpbêstirên ing Porstênlandhên, wontên ing Ngayogyakarta, nalika tanggal kaping 11 Pèbruari 1935.
I. Bab Zelfbestuursaccountantsdienst nalika parêpatan ingkang kaping 47 rambahan, punika Tuwan den Dulk sampun kapatah
Awit saking punika kamanah langkung prayogi supados dipun dhapukakên pranatan enggal kemawon ingkang langkung cêtha tinimbang ingkang rumiyin tumrap ing wêwatonipun een gemeenschappelijke dienst. Kajawi punika tumrap pangagênging gemeenschappelijkenaccountanstdienst wau supados ugi dipun dhapukakên insêtruksi enggal pisan.
Mênggah rèngrèngipun pranatan sarta insêtruksi enggal wau sampun kaaturakên dhumatêng para sèlèpbêstirên, ananging kabêkta saking kathahing pandamêlan bab bêgrutêng (begrootingswerkzaamheden) punika lajêng botên sêmpêt anyinau rèngrèngan punika wau ingkang kalayan talêsih.
Awit saking punika bab prakawis wau miturut golonging rêmbag lajêng badhe kagarap sarana sêsêratan kemawon, supados benjing parêpatan ing ngajêng punika ing sasagêd-sagêd sasampuna wontên putusanipun ingkang têtêp.
II. Bab pangadilanipun para putra santana. Mênggah rèngrèngipun pranatan bab pangadilanipun para putra santana, punika sampun dipun condhongi dening para wakilipun sèlêpbêstirên, sarta namung kantun ngêntosi lilahipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, [susuhu...]
[...nan,] samôngsa-môngsa sampun kaparingan lilah,
Tumrap pamrayoginipun komisi bab sêsêbutan radèn mas sarta radèn ajêng supados sagêda turun-tumurun dumugi grad sakawan sanadyan namung ingkang makatên wau saking pancêr jalêr utawi èstri, punika sampun dipun condhongi.
Dene bab sêsêbutan radèn, punika parêpatan dèrèng sagêd mutus.
Tumrapipun sêsêbutan radèn ayu, punika badhe kaprayogèkakên supados botên katata kemawon, utawi panatanipun bab punika wau namung tumrapipun
bab paringipun toya tumrap ngingah ulam loh wontên ing sabin-sabin, punika wêwatonipun kados ingkang kasêbut ing ngandhap.
Mênggah pamaringipun toya punika wau kaanggêp kadosdene pamaringipun toya oncoran, sarta ulamipun loh kaanggêp kadosdene tanêmanipun tiyang alit. Amila heffingrijfer ripun tumrap pambagening toya, punika badhenipun 3.
Kangge pamaringipun toya tumrap kaparluan kados kasêbut ing nginggil wau, punika para rad watêrsêkap sami kawênangakên nata kadosdene pamaringipun toya tumrap tanêman gadhu.
V. Bab ewah-ewahanipun Waterschapsreglement kabêkta saking tumindakipun eenhoofdige leiding. Ing sarèhning kabêkta saking tumindakipun eenhoofdige leiding, punika para sèlêpbêstirên ingkang sami magêpokan sarta para rad watêrsêkapên sampun sami anyondhongi ewah-ewahanipun Waterschapsreglement kados ingkang kagalih parlu dening kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta, pramila rèngrènging sêrat-sêratipun kêkancingan bab punika wau lajêng badhe tumuntên kaaturakên ing kangjêng tuwan ingkang wicaksana
enst ing sarèhning tumrapipun pamrayogi bab prakawis punika sampun andadosakên [andadosa...]
[...kên] kêparêngipun kangjêng guprêmèn, pramila reorganisatie tumrap
sarta bab pamupunipun pajêg tumrap kareta motor ingkang kawastanan dissel, houtgas sarta zwarebenzine motorrijtuigen punika sampun dipun suwunakên idi dhumatêng para sèlêpbêstirên.
Para sèlêpbêstirên ing Ngayojakarta sampun sami kapratelakakên bilih tumrap rèngrèng- rèngrèng pranatan kados kasêbut ing nginggil wau sampun sami anyondhongi. Dene para sèlèpbêstirên ing Surakarta sami badhe tumuntên asuka katrangan bab pamanggihipun tumrap prakawis punika.
Ing Kasatriyan sarta Pamardi Putri, sagêdipun nampèni namung ingkang tumrap klas II sapanginggil, samantên punika manawi taksih wontên papanipun, dene anggèning kumisi kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan nampèni para lare ingkang badhe sinau katata kados ing ngandhap punika:
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 4 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Canggah dalêm, saha anaking canggah dalêm, tanggal 6 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, tanggal 7 Mèi 1935 jam 11 dumugi jam 12 siyang.
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 8 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Canggah dalêm saha anaking canggah dalêm, tanggal 9 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, tanggal 11 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Amila para putra santana dalêm saha abdi dalêm ingkang sumêdya anglêbêtakên putra utawi anakipun, sakêdhik-kêdhikipun kirang tigang dasa dintên saking titimasa panampining murid kasbut nginggil, supados angladosakên suwunan dhatêng kumisi, kanthi ampilanipun sêrat pikêkah, sêrat tôndha cacaran, sarta tatêdhakan biji saking raporêt ingkang kantun piyambak saking guruning murid. Dene ingkang tumrap anaking santana dalêm canggah sarta abdi dalêm kêdah mawi katêmênakên dening abdi dalêm lurah kampung ingkang ambawahakên.
Ing dintên sarta wanci ingkang sampun katamtokakên wau tiyang sêpuhipun sarta murid ingkang kasuwunakên sinau supados dhatêng pamulangan, parlu badhe nampèni katrangan saking
ingkang tumanduk dhatêng para santana utawi kawula dalêm, sami nyuwun suwita dados abdi dalêm ugi mawarni-warni, têgêsipun sontan-santun. Kula botên badhe angaturakên pranatan-pranatan ingkang sampun kalampahan, mindhak karoncèn, mila ingkang kula aturakên amung jaman majêng punika. Manawi botên kalèntu pangintên kula, ing mangke manawi nagari badhe nyuwitakakên santana utawi kawula dalêm, ingkang dipun uningani langkung rumiyin dhiplomanipun sakolahan, pundi ingkang dhiplomanipun unyik inggih dhumawah andhap, kapara botên sagêd kagêm pasuwitanipun. Ingkang makatên wau babarpisan kula botên badhe anyeda, dêstun kula suka sukur, jêr nagari dalêm sampun sagêd anglênggahi jaman, ambokmanawi sagêd amêwahi santosaning praja dalêm Surakarta, sawêwêngkonipun: amung ingkang kula prihatosakên [prihatosakê...]
[...n] punika, putra-putranipun santana dalêm, sampun ngantos dhawah kantun, nanging kadospundi mênggah rekadayanipun, botên sanès inggih amung mêmpêng nyinaokakên putra-putra. Ingkang tundonipun angsal dhiploma ingkang ambêbaji kangge suwita wontên praja dalêm Surakarta.
Ing sarèhning nyinaokakên putra punika pancèn angèl, langkung malih tumrap putra èstri pancèn gawat kaliwat, punapa malih saking tangkar-tumangkaripun santana dalêm, pamanggènipun botên cêkap wontên têlênging kitha Surakarta, nanging mêncar dhatêng dhusun ngadhusun ingkang têbih sakolahan, malah wontên ingkang mêncar dhatêng môncapraja, ingkang kula wastani angèl punika: 1. Panjagi. 2. Panggulawênthah. 3. Pasinaon. 4. Lampah (saking têbihipun papan) tuwin sasaminipun. Amila pamanggih kula angèl lan dangu sagêdipun kabirat, botên sanès, manawi
putranipun santana dalêm, manggèn wontên kitha Surakarta, kaangkah cêlak kalihan sakolahan Kasatriyan, Pamardi Putri, tuwin Pamardi Siwi. Ing pondhokan ngriki dipun paringi juru pamong ingkang sumêrêp dhatêng kridhaning pasinaon. Para santana dalêm ingkang nitipakên putranipun wontên griya pamondhokan, sami kapupu bayaran, nanging inggih sampun awrat-awrat, sokur mawi angèngêti undha-usuking pamêdalipun tiyang sêpuh.
Narpawandawa nalika tanggal kaping: 2/3 Pèbruari 1935.
Sadhèrèk, kadosdene cariyos ingkang kula andharakên wau, sanadyan kamajêngan punika sontan-santun, botên manggèn
manungsa piyambak, sanadyan ing tanah wetanan inggih punika saindênging Britisch Indie, saha Indonesië sapangetan, ingkang wêkdal sêsrawunganipun kalihan bôngsa Eropah dèrèng kados sapunika gampilipun, ewadene lampahing kamajêngan ing sajaman-jamanipun mèh sami, ingkang kaot punika sabagean agêng kabêkta saking kodrat panggenan ngriku. Tumrap tanah Jawi kemawon, kacariyos nate ugi têtiyangipun kados sarupi tiyang wanan, nate sagêd damêl candhi sasaminipun, ugi ngalami angsal kawruh warni-warni, sumêrêp gaib-gaib sapanunggilanipun, ingkang katingal beda punika kawruh-kawruh dhatêng techniek, kawon sangêt kalihan kilenan, kosokwangsulipun dhatêng pathining agami, tiyang Jawi limrahipun taksih mênang kraos, sarta pitados dhatêng wontênipun Gusti Allah, katôndha kathah sêrat-sêrat Jawi ingkang isi rêmbag utawi anggêlar babagan wau dumugi padhusunan pisan. Wondene kula mastani kamajênganipun jaman, sampun cocog kalihan adêging manungsa, têrangipun makatên:
Adêging manungsa punika kabage kalih golongan agêng, 1. bab wadhag, 2. bab alus. Tumrapipun wètênsêkap alusing bêbadan punika namung dumugi pikir, dene badan wadhag punika gadhah watak warni-warni, wosipun anuju kangge kêkiyatan pigunanipun piyambak, kawruhipun inggih punika ingkang badan wadhag sumêrêp utawi kraos sasaminipun, dene badan pamikir, wêwatêkanipun angudi anglimbang, kawruhipun sagêd sumêrêp lêrês lêpat sarta ingkang alus-alus ingkang botên kasat mata, botên karaos ing badan, ugêr taksih wontên gêgandhenganipun kemawon saking sêsêrêpan utawi kraos, sagêd kacêpêng ing pamikir, tumrap kawruh sêpuh wontên malih golongan bêbadan, ingkang langkung alus saking badan pamikir, anggènipun mastani warni-warni, wontên ingkang mastani babagan rasa jati, wontên ingkang mastani bêbadan ka-Allahan, ugi wontên ingkang mêstani jatining kamanungsan, dene badan pamikir kaanggêp amung dados têngah-têngahipun utawi lantaranipun rasa jati kalihan badan wadhag, mênggah watêking bêbadan rasa jati pokokipun asih sarta rêsik, kawruhipun sagêd sumêrêp, utawi kraos tanpa sarana punapa-punapa, sapunika dipun gathukakên lampahing
kamajêngan kalihan adêging manungsa wau, kados ta: kala jaman nomadhê dumugi jaman Egyptenaren punika babaranipun bêbadan wadhag, mila namung piguna ingkang dipun èsthi, saking Egyptenaren dumugi jaman Romeinen, punika babaranipun saking pikir, ingkang dipun èsthi budi ajênging barang saha kawontênan, amung taksih ambêkta wêwatakan badan wadhag, wiwit Romeinen mangandhap, pancènipun sampun wiwit thukul wiji saking rasa jati, inggih punika asih, kasêbar para nabi, wêwêdalanipun lung-tinulung pasadherekan, nanging nama dèrèng sagêd rumasuk ngrêmbaka gêsang maturun, dados ingkang kabêkta dumugi jaman sapunika taksih wêwatêkan badan wadhag sarta badan pamikir, lajêng wujud ngudi piguna, mila taksih wontên cêcongkrahan agêng, mênggah sampurnaning kamajêngan, jumbuhipun kalihan adêging manungsa kados ingkang sampun kula aturakên wau, manawi pitados dhatêng wontênipun bêbadan alus malih salêbêting manungsa langkung saking badan pamikir, tamtunipun kamajêngan punika taksih kirang dèrèng rampung, dados badhe lajêng, pêrlu nyêpêng wêwatêkan rasa jati, ingkang dèrèng ngrêmbaka wau, punapa sarana mawi pêrang utawi sangsara rumiyin, botên pêrlu karêmbag, namung têgêsipun wêkdal punika ingkang cêtha sawêg kenging dipun
Sarèhning kula punika pancèn pitados salêbêting manungsa punika wontên badan alus malih, langkungipun saking pamikir, inggih punika ingkang kawastanan rasa jati, kajawi punika kula pitados bilih ajênging jaman pancèn miturut adêging manungsa, môngka katingal dèrèng dumugi, punapadene inggih pitados wêwatêkaning rasa jati, bilih kangge ing donya langkung rahayu katimbang wontênipun sapunika, awit saking dhêdhasar tigang
têtêdhan sapanunggilanipun, supados kita sagêd nyambut damêl kanthi kêkiyatan sarta rikat, ugi pêrlu ngajêngakên jêmbaring pamikir, punapa sarana sakolah, punapa sarana nyinau piyambak, parlunipun supados mindhak pirantosipun kangge gêsang, kadosdene bôngsa Eropah, nanging ugi mrayogèkakên kalihan sangêt wêwah angudi landhêp sarta rêsiking raos murih malêbêt [ma...]
[...lêbêt] raos jati, amung sarèhning nênangi bab rasa jati punika kenging dipun wastani babagan anyar, kangge wêkdal punika, mila pêrlu dados rêmbag sarta panggalihan rumiyin, kadospundi sayogining lampah, inggih punika ingkang kula wastani manah dhatêng kabatosan. Taksih wontên sambêtipun.
Wajibing Wanita Kêdah Damêl Pamarêming Priya
Sasampunipun rampung lampah- lampahing panggihipun pangantèn, sang prabu lajêng lèngsèr, pinarak ing dhampar sacêlakipun Dyah Tantri, tumuntên sami malêbêt dhatêng pura. Ing ngriku wiwahaning pikraman inggih sampun samêkta sakalangkung asri, sang prabu sakalihan pinarak ingadhêp ing para bupati mantri jalêr èstri sami mangangge endah pêpilihan. Sang prabu lajêng lênggah dhahar
Wontê-wontênWontên. ingkang sami dêdongengan, gôngsa tansah mungêl angrangin.
Sarêng sampun pêtêng babarpisan, sang prabu jêngkar saking anggènipun dhahar. Para abdi sami mundur sadaya. Sang prabu lajêng tindak dhatêng salêbêting kamar pangantèn, santun agêman-agêman. Warninipun sang
dados padalêmanipun Sang Hyang Asmara. Hyang Bathara Wisnu inggih anjênêngi, namung botên katingal. Sang bathara paring kanugrahan dhatêng sang prabu kalihan dhatêng Dyah Tantri. Sang prabu enggal mapan sarean sarta angêrêmakên socanipun, Dyah Tantri mêtêki sampeyanipun.
Ing salêbêting kamar wau wontên para nyai bucu, damêlipun nyuthik ucêng-ucênging dilah, Dyah Tantri wicantên dhatêng para nyai wau, laguning wicantên kadamêl-damêl kados sêmu arip. Para nyai wau kapurih andongèng-dongèng, kangge cagak êlèk.
Para nyai mangsuli, bilih botên gadhah dongèng. Wicantênipun makatên: prayogi bêndara kemawon ingkang andongèng, kula ingkang mirêngakên. Sang prabu lajêng paring sasmita dhatêng para nyai wau, sarana anjawil mawi sampeyan, supados ngaping kalihi anggènipun gadhah panêdha dhatêng Dyah Tantri. Para nyai inggih tanggap ing
sasmita, pramila sangêt-sangêt anggènipun ngaping kalihi panêdhanipun. Dyah Tantri mawi rewa-rewa radi kêpèpèt, inggih lajêng wiwit andongèng.
Rumiyin mawi dipun bêbukani mawi wêwulang ingkang lêbêt suraosipun, lajêng anyariyosakên lêmbu mêmitran kalihan singabarong. Bôngsa ingkang nêdha rumput têka mêmitran kalihan bôngsa ingkang nêdha daging. Wusananipun kêkalihipun dipun êbên dhatêng sagawon ajag, pêpatihipun singabarong wau. Lajêng sami pêjah-pinêjahan. Ingkang makatên wau mawi dipun sêlani cariyos pintên-pintên awarni-warni tuwin kêkidungan ingkang isi wêwulang sae-sae. Pramila sawêg angsal pêpucukipun kemawon, sampun dumugi wanci lingsir dalu. Sang prabu katingal ebah-ebah, Dyah Tantri lajêng kèndêl anggènipun andongèng. Wicantênipun makatên: o la, sang prabu sajake ora rêna mirêng aku andongèng iki. Bokmanawa ambribèni anggone sare.
Para nyai bucu wau lajêng pamit mêdal, sabab gadhah pangintên, bokmanawi sang prabu bingah manawi namung dipun tênggani Dyah Tantri piyambak kemawon. Sarêng para nyai wau sampun mêdal, sang prabu lajêng wungu sarwi ngandika: Tantri, ênggonira andongèng têka mandhêg,
ênggonira ngunèkake kêkidungan têka rèntès sarta cêtha têmên. Sira rak durung sayah ta, ênggonira andongèng, wong ayu. Sanadyan ingsun mêrêm, ewasamono ora pêdhot-pêdhot ênggon ingsun ngrasak-ngrasakake dongèngira. Ora pisan-pisan bisa ngantuk. Malah dadi cagak êlèk. Kang iku pamundhut ingsun, tutugna ênggonira andongèng.
Enjingipun sang prabu miyos saking pasarean, sasampunipun sêsuci sarta mêmuja dhatêng Sang Hyang Pratônggapati wontên sanggar pamujan, lajêng miyos ngagêm busana kaprabon, pinarak ing sitinggil, ingadhêp para mantri bupati. Ingkang wontên ing ngajêng piyambak Kyai Patih Nitibadhèswarya. Punika dipun bagèkakên makatên: bapa patih, aja andadèkake kagèt utawa gêtêring atinira. Ênggon ingsun ngesuki lênggah siniwaka iki marga ngawekani bokmanawa sira kêpengin arêp ngunjukake lêbon bocah wadon manèh kaya adate. Ananging saikine wis [wi...]
[...s] ora prêlu kaya adate. Ingsun midhangêtake dongènge anakira Tantri kêpranan bangêt, nganti ingsun ora duwe kapengin turu, malah kêpengin wêruh banjure bae. Bangêt ênggon ingsun kêpengin wêruh critane nganti sacuthêle. Nganggo ana kakidungane barang apik-apik, kang iku mulane ênggon ingsun palakrama sabên dina iku ingsun lèrèni dhisik.
Makatên pungkasaning karsanipun Prabu Eswaryapala, anggènipun tansah krama sabên dintên, sarêng sampun mundhut anakipun Kyai Patih Nitibadhèswarya anama Dyah Tantri wau, lajêng botên kêpengin mundhut lare sanèsipun, awit lajêng kacanthol, tansah kêpengin mirêngakên lajênging cariyosipun, isi wêwulang sae-sae, sumusup ing salêbêting cariyos ingkang angrêsêpakên, pêpêthikan saking sêrat dongèng sarta sêrat piwulang ing pasraman, cariyos wau damêl lêjaring manah sarta adamêl padhanging angên-angên, angungkuli padhanging surya wulan ingkang madhangi jagad raya. Ing ngandhap punika pêthikan sawatawis saking cariyos ingkang dipun dongèngakên dhatêng Dyah Tantri. Taksih wontên sambêtipun.
Para sadhèrèk ingkang panjurungipun dèrèng dipun pacak, mugi sami anyabarna ing panggalih, amargi papanipun kirang cêkap, dados kêdah ngêntosi sêlanipun.
Kajawi punika, wiwit tanggal kaping sapisan Marêt kapêngkêr punika, kantoripun panitra II sarta kantor rêdhaksi administrasi organ Narpawandawa, pindhah ing kampung Bratadipuran (Kawatan) andadosna kauningan.
Turunan dhawuhing pangandika dalêm ... kaca 37 / Wara-wara opisil ... kaca 38 / Wara-wara pamulangan ... kaca 40 / Priya pamondhokan ... kaca 41 / Bab kabatosan ... kaca 42 / Wajibing wanita, VII ... kaca 45 / Kabar rêdhaksi ... kaca 47 / Pananggalan ... kaca 48 / Nitik Sultan Agungan
kakean pikiran opo yo opo aku yo ora ngerti.
Obat Amoxilyn wis tak ombe nanging yo sek kroso kebak ae wetengku, terus tembus nyang boyok rasane cekot-cekot.
Enake opo mudik ae yo golek tombo. Arepe sambat sopo maneh la
Pemalang,Purbalingga,Salatiga,Purworejo,KotaMagelang,Magelang,Sragen,Temanggung,Wonosobo,Kota Solo /Surakarta,Rembang,
sa’enake dewe.. ora mikir .. iki sing mbok tangkep sopo heh.. ngawur.. ngawur!” Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa, ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
glagah, piranti kanggo ngukur, kanthi dhawuh mengkéné: “Mangkata lan ukuren Pedalemané Allah sarta mesbèh sing kanggo saos kurban marang Panjenengané. Itungen pira cacahé wong sing manembah ana ing kono.
11:2 Mung plataran sanjabané Pedalemané Allah waé aja kokukur, merga kuwi wis kaparingaké marang wong-wong sing ora wanuh marang Gusti Allah lan sing bakal ngidak-idak kutha suci kuwi lawasé patang puluh loro sasi.
11:3 Aku bakal ngutus seksi-Ku loro nganggo sandhangané wong kepatèn. Dakdhawuhi medhar wangsit lawasé sèwu rong atus sewidak dina.”
11:4 Seksi loro mau, yakuwi wit zaitun loro lan pedamaran loro sing ana ing ngarsané Allah.
11:5 Yèn ana wong sing arep nindakaké piala, bakal disirnakaké déning geni sing metu saka cangkemé seksi loro mau. Kaya mengkono, kabèh wong sing arep gawé susahé bakal dipatèni.
11:6 Seksi loro mau padha kaparingan pangwasa ngancing langit, supaya ora ana udan sajroné padha martakaké pangandikané Gusti Allah; sarta padha kaparingan pangwasa tumrap sakèhing etuk, sing bisa didadèkaké getih. Apa menèh padha kaparingan pangwasa ngukum bumi nganggo wewelak werna-werna, sewayah-wayah ing sakarepé.
11:7 Samangsa wis rampung enggoné padha nglairaké paseksiné, kéwan sing muncul saka ing teleng palimenganing pati banjur bakal nglawan lan ngalahaké sarta matèni seksi loro mau.
11:8 Jisimé bakal gumléthak ana ing dalan ing kutha gedhé, panggonané Gustiné kasalib. Kutha mau disebut nganggo jeneng sesinglon Sodom lan Mesir.
11:9 Wong-wong saka sakèhé taler, bangsa, basa lan negara bakal nonton jisim mau lawasé telu setengah dina, lan ora nglilani jisim-jisim mau dikubur.
11:10 Wong-wong ing bumi bakal padha bungah merga patiné seksi loro mau. Banjur padha nganakaké kraméan lan padha kirim-kiriman barang tandhané kabungahan, merga nabi loro sing gawé susahé wong kabèh wis mati.
11:11 Sawisé telu setengah dina roh sing nguripaké saka ing Allah nuli angslup ing jisim-jisim mau, temahan sing mati banjur padha tangi, nganti wong kabèh sing nyipati padha wedi banget.
11:12 Sawisé kuwi nabi loro mau krungu swara seru saka ing swarga, nimbali: “Padha munggaha mréné!” Banjur padha munggah ing swarga, kakemulan ing méga, kadeleng déning para satruné.
11:13 Tumuli ana lindhu gedhé ngrubuhaké saprasepuluhé kutha, lan matèni wong pitung èwu. Wong-wong liyané padha giris banget, banjur padha ngluhuraké Asmané Gusti Allah ing swarga.
11:14 Wewelak sing kapindho wis kliwat; nanging wewelak sing kateluné tumuli nusul.
11:15 Bareng malaékat sing kapitu ngunèkaké slomprèté, tumuli ing swarga ana swara-swara sora banget padha nguwuh-uwuh mengkéné: “Pepréntahan ing donya iki saiki kaasta déning Pangéran kita lan Sang Kristus. Panjenengané bakal jumeneng Ratu langgeng ing selawasé!”
11:16 Para pinituwa patlikur, sing padha lungguh ing dhampar ing ngarsaning Allah banjur padha sumungkem sujud marang Panjenengané.
11:17 Unjuké: “Dhuh Allah ingkang Mahakwaos, ingkang jumeneng Allah ing jaman samenika lan ugi ing jaman rumiyin! Kawula sami saos sukur dhumateng Paduka, margi Paduka sampun ngagem pangwaos ingkang ageng, sarta sampun wiwit ngasta pepréntahan!
11:18 Tiyang-tiyang ingkang mboten sami tepang kaliyan Paduka sami ngamuk, awit sampun dumugi wekdalipun bebendu Paduka katamakaken, saha sampun dumugi wekdalipun Paduka ngadili tiyang-tiyang ingkang sampun sami pejah. Samenika sampun dumugi wekdalipun Paduka maringi ganjaran dhateng para abdi Paduka, inggih menika para nabi, sarta sedaya umat Paduka, inggih sedaya tiyang ingkang ngabekti dhateng Paduka, tiyang-tiyang alit dadosa tiyang-tiyang ageng. Samenika inggih wekdalipun Paduka nglebur tiyang-tiyang ingkang sami ngrisak bumi.”
11:19 Pedalemané Gusti Allah sing ana ing swarga banjur kawengakaké lan Pethi Prejanjiané katon ana ing kono. Nuli ana kilat
BABAD TANAH JAWI (VERSI PANEMBAHAN SENOPATI) | alangalangkumitir
TANAH JAWI (VERSI PANEMBAHAN SENOPATI)
BABAD TANAH JAWI (PANEMBAHAN SENOPATI)
♦ 21 Comments	PANEMBAHAN SENOPATI DAN KANJENG RATU KIDUL
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang
sanes margining manungso kan Paduko laknati. ...
akeh wong lara esuk sorene mati, esuke mati lelara mau nganti lumebu ing pura yaiku putrane Sang Prabu ing Blambangan kang paparab dewi Kasiyan ketaman ing lara banget, nganti ora bisa ngglawat Sang Prabu sekel ing penggalih, banjur utusan marang patihe kadhawuhan ngupaya tamba )
Ya ta rekyana patih Bajulsengara nggone ngupaya tamba lakune njajah desa milang kori, medhun jurang munggah gunung, bareng wus tumeka sapacuking gunung, ing kono ono pratapan, kang mratapa peparabe Kyai Kandhabaya – sang wiku sidik paningale wis uninga marang sedyane sang patih. Mula bareng sang patih tumekaing pratapan didawuhi bali mulih, kang bisa nambani larane dewi Kasiyan iku sawijining Kyai saka Arab, kang wektu iki mratapa aneng guwa sangisoring gapura kraton. Iku kadhawuhana ndhudhuk panjenengane mesti bisa ngusadani lan manawa bisa ketemu salame sang wiku kaaturna.
Rekyana patih Bajulsengara wus mulih menyang nagara matur sang prabu perluning dinuta. Banjur kadhawuhan ndhudhuk sacedhaking gapura, bareng pandhudhuke wis oleh saparo, tumuli katon ana guwane sajroning guwa ana wong mratapa isih nonoman rupane bagus mencorong, lagi linggih sendhen ing oyoding wit waringin, rekyana patih marek nyedhak sowan ngaturake yen kautus ing sang prabu perlu nyuwun pitulungan tampa tumrap larane retna dewi Kasiyan dene bebanane sang nata : ” sing sapa bisa marasake bakal kadhaupake karo sang putri lan kaparingan negara separo sigar semangka jumenenga raja mudha, dene anane sang patih ngreti ing dununge kyai iki jalaran saka pituduhe sang pandita Kandhabaya, malah kirim salam katura kyai.
Wong kang mratapa mau jenenge kyai Iskak, yaiku ipene raja Tyempa kang sepuh. Bareng krungu ature patih mau banjur
putri, ing dalem batine ngalem ayune sang retna, satuhu linuwih ing jagad ora ana kang nandhingi ayune mula, kapuji supaya sang nata mau sayembarane ora cidra. Sawise ngudarasa tumuli ngupaya banyu wulu mustakane kang putri kaasta, sinebul kaping telu, padha sanalika tinarima ing Pangeran, waluya kaya ing nguni-uni.
Sang dewi Kasiyan tumuli kadhawuhan ngabekti marang Syekh Maulan Iskak sarta banjur kadhaupake. Sang nata Blambangan dhawuh marang rekyana patih supaya andhawuhake warata manawa Syekh Maulana Iskak wus ginanjar bumi saparo, lan kajumenengake raja mudha, para kawula padha ngestresnana lan padha
kodhok, celeng lan liya-liyane. Mula prihatin banget nyenyuwun nama karillimang karuhna. Padha sanalika iwak-iwakan mau padha urip meneh banjur lumayu. Sawise mangkono Syekh Maulana Iskak tumuli kondur
Ing antara wus suwe dewi Kasiyan wis nggarbini pitung sasi Syekh Maulana Iskak ngedika marang kang garwa. Yayi sira keriya aneng kraton kene wae aku nyuwun pamit arep lunga nutugake sedyaku.
Ora kacarita kang lunga lelana, bareng wus teka wancine, bobotane sang dewi wis mbabar miyos kakung, rupane luwih dening bagus sarta mencorong cahyane ingkang ibu tumuli seda.
Bareng dewi Kasiyan seda, sang prabu tumuli dhawuh marang patih sarehning wis tetela yen angsare bayi iku panas banget , rekyana patih kadhawuhan nglabuh menyang segara kalebokna ing kendhaga bebayi tumuli kalabuh ing segara saperlune.
Wektu samana ana sudagar layaran prau ana ing segara kono,
kanca mangsuli yen dudu suwadine Ki sudagar ana teja mencorong cahyane, praune tumuli nyedhaki, bareng wis tetela yen kendhaga banjur kaunggahake ing prau nanging durung kabukak saka karepe Ki sudagar arep bali mulih kaaturake ing gustine. Mula banjur mbabar layar bali menyang negara Tandhes ( Gresik ) ora antara suwe lakuning prau wus labuh aneng plabuhan banjur aweh pratandha ngunekake bedhil rambah, ki juragan tumuli mudhun ing dharatan kanthi nggawa kendhga mau.
Kawuwusa nyai ageng Tandhes pinuju lenggahan kaadhep dening abdine wus mireng yen ana tengara prau teka ora suwe ki juragan teka, kadangu dening nyai ageng Tandhes sabab apa teka gelis temen bali nggone dagang layar. Ki sudagar ngaturake kendhaga kanthi kacaritakake mula-mulane nemu kendhaga. Nyai ageng banget ngungune kendhaga kabukak, ing kono isi jabang bayi banjur kapundhut diopeni sarta disusoni dening parekan kang manak anyar, rupane bagus banget, guwayane mencorong, malah nyai ageng duwe pangira dudu anake wong cilik, bisa uga putraning nata. Mula pangopene saya gumanti banget, bareng wus umur pitung taun, saya katon rupane luwih dening pekik, den parabi Raden Paku. Nyai ageng tresna banget. Wus kaaken putrane dewe.
Dek samana Raden Paku pamit marang kang Ibu arep lunga dagang sarehning isih kecilikenÂ kang ibu menggak lan ora tega, nanging Raden Paku
dedagangan warna-warna, apa dene beras, krambil, bolah, kendil lan liya-liyane, banjur katata ing praune sedyane arep dagang menyang Bali.
Angkating prau jam 8 esuk, antarane jam 9 wis tekan Bali. Lakune rikat banget marga kang ngemudi digenteni dening raden Paku. Ndadekake gumune para kanca kabeh, dene bocah isih cilik wae wis duwe kasekten, mendhane besuk yen dewasa. Satekane ing plabuhan Bali banjur aweh tengara ngunekake bedhil kaping telu. Wis warata sanegara Bali wong-wong pada krungu yen ana prau labuh, apa dene sang raja Bali suka penggalihe amarga arsa memundut. Bareng wis mudhun saka prau
sedulur! Aku kepéngin ngélingaké kowé, bab apa sing dialami déning para leluhur kita, sing padha ndhèrèk Nabi Musa. Para leluhur mau padha kauban déning méga lan nyabrang Segara Teberau kanthi slamet.
10:2 Ana ing sajroning méga lan ana ing sajroning segara mau para leluhur kabèh kabaptis dadi penganuté Nabi Musa.
10:3 Wong kabèh mau padha mangan roti kasukman sing padha,
10:4 lan padha ngombé ombèn-ombèn kasukman sing padha, kabèh padha ngombé saka watu karang kasukman, lan watu karang mau yakuwi Sang Kristus piyambak.
10:5 Éwasemono wong-wong mau sapérangan gedhé ora gawé renaning penggalihé Gusti Allah, mulané padha mati lan kakubur pating slebar ana ing ara-ara samun sing diliwati.
10:6 Tumrap kita prekara mau kabèh dadi pasemon kanggo ngélingaké, supaya kita aja kepéngin marang prekara-prekara sing ala kaya sing wis ditindakaké déning para leluhur dhèk biyèn.
10:7 Supaya kita aja padha nyembah brahala, kaya sing wis katindakaké déning wong-wong mau. Kaya sing kadhawuhaké ana ing Kitab Suci: “Wong-wong padha lungguh, mangan lan ngombé, nuli padha ngadeg lan jogèdan.”
10:8 Kita aja padha laku jina kaya sing biyèn katindakaké déning sawenèhing wong-wong mau, nganti sajroning sedina ana wong telulikur èwu sing padha mati.
10:9 Kita aja padha nyoba marang Pangéran, kaya sawenèhing wong-wong dhèk jaman biyèn, satemah padha mati dicokot ula.
10:10 Lan kowé aja padha nggrundel bab nasibmu, kaya sawenèhing wong nalika semana, temah padha ditumpes déning Malaékaté Pati.
10:11 Anané lelakon kabèh mau, supaya dadi tuladha kanggo wong-wong liya. Lan kabèh mau katulis minangka pepéling tumrap kita, sing padha urip ing jaman pungkasan.
10:12 Mulané sapa sing ngadegé rumangsa wis jejeg, padha sing ngati-ati supaya aja nganti tiba.
10:13 Godha sing kokalami kuwi, godha sing lumrah dialami déning saben wong. Nanging Gusti Allah setya marang janjiné. Panjenengané ora bakal négakaké kowé digodha nganti ngungkuli kekuwatanmu. Yèn kowé digodha, Panjenengané bakal maringi kekuwatan marang kowé, supaya kowé tetep panggah, sarta Panjenengané bakal maringi dalan, supaya kowé bisa oncat saka panggodha mau.
10:14 Mulané para sedulur kang dakkasihi, aja padha nyembah brahala, kuwi padha singkirana.
10:15 Enggonku kandha mengkono kuwi merga kowé dakanggep wong sing ngerti. Padha timbangen dhéwé tembungku iki.
10:16 Tuwungé berkah sing kita tampani saka Gusti klawan ngucap sukur, kuwi yèn kita ombé, apa ora mratélakaké enggon kita tetunggalan karo rohé Sang Kristus? Lan yèn kita mangan roti sing kita cuwil-cuwil, apa ora mratélakaké enggon kita tetunggilan karo sarirané Sang Kristus?
10:17 Sebab rotiné mung siji, mengkono uga kita, sing cacahé akèh iki satemené badan siji, sebab kita kabèh padha mangan nunggal roti siji mau.
10:18 Padha nitènana bangsa Israèl jaman biyèn, yakuwi wong sing padha mangan kurban sing disaosaké marang Gusti Allah ana ing mesbèh. Wong-wong mau rak padha ndhèrèk lelados ana ing mesbèh mau?
10:19 Aku rak ora kandha, yèn brahala utawa sesajèn sing disaosaké mau ana nyatané.
10:20 Ora babar-pisan! Karepku, apa sing disaosaké ana ing mesbèhing brahala mau ora disaosaké marang Gusti Allah, nanging marang sétan-sétan. Lan aku ora rila yèn kowé padha tetunggalan karo sétan-sétan.
10:21 Kowé ora kena ngombé saka tuwungé Gusti lan uga ngombé saka tuwungé sétan-sétan. Kowé ora kena mangan ana ing méjané Gusti Yésus lan sawisé kuwi banjur mangan ana ing méjané sétan-sétan.
10:22 Apa kowé kepéngin gawé bentèring penggalihé Gusti Yésus? Apa kita iki luwih rosa tinimbang Panjenengané?
10:23 Ana wong sing muni: “Aku wenang nindakaké apa sing dakkarepaké.” Bener! Nanging ora samubarang maédahi. “Aku wenang nindakaké samubarang,” nanging ora samubarang migunani.
10:24 Aja ana wong sing mburu keuntungané dhéwé waé, nanging padha nggatèkna uga marang wong liya.
10:25 Kowé bébas arep mangan daging apa waé sing diedol ing pasar, tanpa mangu-mangu.
10:26 Sebab Kitab Suci ngendika: “Bumi lan saisiné kuwi kagungané Gusti Allah.”
10:27 Yèn kowé diundang mangan déning wong sing ora precaya lan kowé gelem nekani uleman mau, mangana apa waé sing disuguhaké tanpa mangu-mangu.
10:28 Nanging yèn ana wong sing kandha marang kowé: “Kuwi sesajèning brahala”, aja kokpangan, supaya aja nuwuhaké gagasan ing wong mau, yèn kowé ngandel marang brahala, mengkono uga merga rasaning atimu dhéwé.
10:29 Dadi ora mung merga rasaning atimu dhéwé nanging uga kanggo rasaning atiné wong mau. Bisa uga ana wong sing muni: “Yagéné kamerdikanku kokdiwatesi déning rasaning atiné wong liya?
10:30 Yèn aku mangan pangan sing wis disuguhaké klawan ngucap sukur, yagéné aku kokdisalahaké, merga mangan pangan sing wis daksucèkaké mau?”
10:31 Bener, nanging aja lali, yèn apa waé sing koktindakaké, apa mangan, apa ngombé, apa waé sing koklakoni kuwi kabèh lakonana kanggo kaluhurané Gusti Allah.
10:32 Tumindakmu aja njalari wong-wong padha tumiba ing dosa, iya wong Yahudi, iya wong dudu Yahudi, utawa pasamuwané Gusti Allah.
10:33 Nulada marang aku! Ing sadhéngah prekara sing daklakoni, aku ngarah gawé senengé wong kabèh, tanpa mburu kesenenganku dhéwé. Sing dakélingi kuwi kepentingané wong liya, supaya wong mau padha slamet.
Jurungarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Lèpèn Citarum - Kuwih Timun - Bab Tanêman Arèn lan Kawontênan ing Ngabêsi - Bab Panjaginipun Kasarasan Wontên ing Kampung - Bab Kabêtahaning Biyung tuwin Calon Biyung - Kabar Warni-warni - Wêwaosan.
Krêtêg ing lèpèn Citarum sacêlakipun Padhalarang, Bandhung.
Kuwih timun punika têtêdhan ingkang pandamêlipun sarana gampil katindakakên, têgêsipun botên kagolong têtêdhan ingkang èdi-pèni. Manawi damêl kuwih timun wau makatên: kêtela rambat dipun oncèki kakumbah rêsik lajêng dipun êdang, manawi sampun matêng tumuntên kajojoh wontên tumbu utawi tenggok. Supados rêsik utawi botên kêlèt kaliyan tumbu kêdah dipun lambari godhong pisang rumiyin. Pratikêlipun kados sacaranipun tiyang anjadah. Yèn panjojohipun sampun ragi lêmbat dipun dèkèki panili sakêdhik supados sagêd arum tuwin gêndhis pasir, kajojoh malih ingkang ngantos lêmbat sarta wradin gêndhisipun. Sasampunipun lêmbat lajêng dipun galintiri sami pisang gorèng agêngipun, manawi sampun dados galintiran sadaya lajêng gêntos ngrakit jêladrènipun prêlu kangge mêdhaki glintiran wau manawi badhe kagorèng. Pandamêlipun jêladrèn wau makatên:
Glêpung gandum sacêkapipun dipun toyani santên dipun angkah sampun ngantos kêcuwèrên, prayogi ingkang cêkapan kacolok gêndhis pasir sarta sarêm sakêdhik lajêng kaublak ingkang ngantos waradin. Manawi sampun dados galintiran wau kacêlupakên ing jladrèn satunggal-satunggal sampun ngantos ajur, lajêng kagorèng ing wajan mawi lisah klêntik, makatên salajêngipun, manawi sampun matêng nama kuwih timun.
Mênggah anggènipun kuwih kados makatên dipun wastani kuwih timun punika, saking pangintên kula piyambak, bokmanawi namung kapiridakên saking wujuding wêwangunanipun, jalaran anggènipun anggalintiri wangunipun mèmpêr timun namung kaot alit-alit.
inggih punika kangge lêgi-lêgi, utawi katêdha yèn taksih mêntah, ingkang dipun wastani blibar, malah langkung eca yèn katêdha blibar tinimbang manawi sampun matêng. Wontên malih rekadaya ingkang sarana jênang, saèstunipun awis ingkang mangrêtos pangolahipun dene pangolahipun jênang manggis wau makatên:
Manggis ingkang sampun matêng cacah 15 iji, dipun oncèki kawadhahan ing manci, glêpung uwos 2 cangkir, lajêng dipun ulèni, manggis sagêda ajur dados satunggal kaliyan galêpung, punika namanipun jêladrèn, isi botên susah kabucal, jalaran raosipun malah eca kênyil-kênyil. Santên kalapa garing satunggal, langkung malah prayogi, kapêndhêt kênthêlanipun, santên ingkang cuwèr botên kangge, dipun dèkèki gêndhis pasir sacêkapipun kintên-kintên satêngah katos nuntên kagodhog ing kwali. Latu kêdah ajêg sampun ngantos kagêngên jalaran asring sangêt nama kêbrangas, santên têrus kakêbur supados gêndhis sagêda enggal ajur. Manawi sampun badhe kênthêl jladrèn lajêng kaêsokakên têrus kaudhak kaubêngakên, urubing latu kêdah ajêg ingkang cêkapan botên kenging agêng alit, saya dangu saya katingal nglisah, manawi sampun sawatawis dangu dipun udhak kajunjung minggah, jênang krakêt minggah, punika kenging kangge titikan bilih
Sasampuning wit katêgor lajêng dipun kalothoki jawinipun (angkup-angkup utawi balungkangipun) katêngkêl-têngkêl, sagêd dados 3 têngkêl ngantos 8 têngkêl, panjanging têngkêlan watawis 1¼ m. Pambêktanipun saking panggenan dumugi ing griya, manawi têbih kêlimrah dipun surung sarana mawi dêling kalih iji, panjangipun watawis 2¼ m, agêngipun watawis salêngên alit. Kalih-kalihipun ing bongkot kabolong kadhawahakên êros, minôngka bolonganing pantèk, ingkang kadamêl inggih ruyungipun wau, kapantèkakên kiwa têngêning têngkêlan, kadamêl anggalindhing sapantèkipun. Utawi kagèrèt ngangge dhadhung kemawon.
Sadhatênging griya tiyang jalêr namung kabêbahan nyigari thok mawi paju. Pamêndhêting atinipun mawi pêthèl satêrusipun ngantos dados pathi, kagarap dening têtiyang èstri kemawon. Sasampuning têlas atinipun, klothokan wau lajêng katumpuk, [katu...]
[...mpuk,] kenging kangge kajêng utawi dandosan warni-warni. Klothokan têngkêlan wau manawi witipun agêng ngantos dados 5 utawi 6 lining. Sadasa lining pajêng 8 utawi 10 sèn.
Ati wau lajêng dipun dhêplok sêsarêngan ing lêsung ngantos lêmbat, sêrating wit ngantos dados kawul, lajêng kadèkèk ing pangaron ingkang isi toya bêning, katumpangan montên pêthak ingkang awis, minôngka
ing pangaron wau lajêng kaênêbakên, yèn prêlu ingkang nginggil (toya pathi ingkang sêmu abrit) kasingkirakên ing wadhah sanès, prêlunipun pathi ingkang pêthak sagêd mêmplak, yèn botên makatên nyudakakên rêgi, pramila kasade warni kalih abrit lan pêthak. Uwit satêngkêl ingkang sae sagêd mêdal pathinipun 70 êmplèng, utawi 30 katos, rêgi f 0.70 dumugi f 1.05, dados sauwit ingkang rêgi f 1.25
Tiyang bêrah mathi punika kêlimrah sadintên dipun têdhani ping kalih sagantènipun pisan. Pathi arèn punika limrahipun namung kangge cendhol, kasade jênang (oyog-oyog) sawatawis wontên bangsaning kuwih-kuwih ingkang kauworan pathi arèn lan sanès-sanèsipun. Namung punika mênggah sêsêrêpan kula dhatêng bab arèn, mugi para maos sampun kirang ing pamêngku.
Lêngganan nomêr 2837 ing Tanjungkarang. f 1.50 sampun katampi.
Lêngganan nomêr 68 ing Carangan. Bat. Gen.schap punika namung nyambuti dhatêng para warganipun, nanging ugi sade buku. Ewadene amurih gamblangipun, panjênêngan sagêd prasabên piyambak.
Kajawi punika administrasi ngaturi uninga dhatêng sanggyaning para priyantun lêngganan, bilih Kajawèn nomêr 9 dumugi 11 sampun têlas. Para ingkang botên kêduman nomêr wau, mugi sampun cuwa ing galih.
Lêngganan nomêr 3467 ing Malang. f 1.50 sampun katampi.
Lêngganan nomêr 3111. a, b, nitik wontênipun kursus piyambak-piyambak, kintên-kintên botên sagêd mantri pêrplègêr nyuwun dados mantri
Lêngganan nomêr 156 ing Ngayogya. I Kajawèn botên ngawontênakên pituwas babagan karangan, Kajawèn ingkang ngêwrat karangan, kakintunan. Botên sagêd nêtêpakên dados pambantu, prayogi nglajêngakên ngarang rumiyin. II Kintun potrètipun kemawon, gambar corèk cêkap prayogi ngangge bak. III Gambar botên kapacak, amargi botên cêtha.
Lêngganan nomêr 5704 ing Siak. Botên wontên pratelaning rêginipun.
Pasulayanipun Ngabêsi kalihan Itali ing ngajêng katingal prêmpêngipun badhe yêktosan, nanging lajêng rêp, kadosdene sampun botên wontên punapa-punapa.
Wadyabala Ngabêsi nuju wontên ing Addis Abeba.
Kawontênan ingkang kados makatên punika pancèn dados pangajêng-ajênging ngakathah, ing jagad pinanggiha tata lan têntrêm. Nanging mênggah nyatanipun, lêlampahan ingkang sampun kalajêng thukul, punika gampil anggènipun manggih dhadhakan malih. Manawi gumêlaring kawontênan, sêsulakipun, Itali saya nyantosakakên dhatêng kawontênaning wadya, saha manawi mirid wontênipun wadyabala ingkang dipun angkatakên dhatêng Aprikah, punika botên mèmpêr saupami Itali botêna gadhah sêdya punapa-punapa, awit anggèning ngangkatakên wadyabala wau mawi tatanan ingkang kadosdene ngêgèt. Nanging sarèhning Ngabêsi punika sampun dados warganing Polkênbon, punapa kawontênan ingkang pinanggih saha ingkang gêgayutan babagan pasulayan, inggih lajêng gita-gita supados pasulayan wau dipun rêmbag.
Salugunipun tumrap Itali, sagêdipun anggadhahi panguwaos wontên ing Aprikah wetan, jalaran saking kamirahanipun Prancis, ing salajêngipun, Itali sagêd kobèt anggèning tumindak ing damêl wontên ing laladan ngriku.
Ing bab garêjêg wau sanadyan katingalipun sampun têntrêm, nanging ugi taksih wontên kemawon sabab [saba...]
[...b] ingkang tuwuh wontên ing watês jajahan Itali kalihan Ngabêsi, miturut pawartos, golongan Ngabêsi ingkang pinanggih tansah minihi prakawis, mila Itali inggih tansah nindakakên panyêrêg.
Harbert Julian têtindhihing wadya anggêgana ing Ngabêsi.
Tumraping têtandhingan, sayêktosipun Ngabêsi punika kenging dipun wastani dèrèdèrèng. timbang, inggih lêrês wadyabalanipun sampun botên beda kalihan wadya Itali, sami adêdamêl tuwin tampi pangajaran kados prajurit sayêktos, malah tumraping Ngabêsi tiyangipun langkung kiyat-kiyat, wah ngrumaosi manggèn ing pasitènipun piyambak, tamtu badhe langkung kulina tinimbang mêngsah ingkang dhatêng ing ngriku. Nanging mênggahing pêpaking dêdamêl, Ngabêsi kapara kontit, awit Itali gadhah wadya anggêgana punapa, ingkang sagêd nanggulangi kasantosaning mêngsah ingkang manggèn ing papan ingkang sungil-sungil.
Malah ing sapunika parentah Itali dhawuh ngenggalakên pandamêling motor mabur tuwin ngagêngakên wadya anggêgana, nanging ing bab punika katingalipun wontên ing kawigatosan, prêlu kangge nututi ajênging dêdamêl Inggris tuwin Jêrman. Miturut katrangan, ing sapunika sampun miwiti damêl motor mabur kangge ambucal bom, ingkang sagêd ngêwrat dhinamit 3000 kilogram dhatêng gêgana, sagêd kalangan ing gêgana ngantos 1242 mil, inggahipun sagêd ngantos 7500 mètêr. Salajêngipun benjing taun 1936 badhe damêl motor mabur kangge ambucal bom ingkang sakalangkung mitadosi. Sanadyan dêdamêl wau nama namung kangge jagi-jagi, nanging [na...]
[...nging] tumrap nagari ingkang mêmêngsahan, inggih ngraos kasamaran.
Ing bab dêdamêl, tumrap Ngabêsi, kawonipun sangêt inggih ing bab motor mabur wau, awit pancèn dèrèng gadhah, nanging ugi sampun wontên bôngsa Ngabêsi ingkang sampun sagêd dados têtindhihing wadya anggêgana, nama Kolonèl Harbert Julian, sapunika taksih wontên ing New York, Amerikah, saha sampun gadhah sêdya badhe pados motor mabur kangge wadya anggêgana Ngabêsi.
Ing mangke wontên pawartos malih bilih Itali saya nyantosakakên wadyabala ingkang kagolong wadyabala enggal. Para wadyabala wau botên sagêd suda anggènipun tumindak ing wajib. Sabên tiyang kêdah angsal pangajaran militèr kabangsan Itali. Margi-margi parêdèn ingkang kala jaman rumiyin kangge margining mêngsah ingkang malêbêt dhatêng Itali, dipun jagi kanthi kasantosan yêktos. Ing salêbêtipun môngsa bêntèr punika Itali badhe sagêd ngawontênakên wadyabala 600.000, kanthi angsal pangajaran militèr tuwin dêdamêl jangkêp. Kajawi punika taksih wontên sadhiyan malih 300.000. Salajêngipun lajêng nglêmpakakên para upsir supados sami gladhèn pêrang malih. Miturut pawartos, wadyabala Itali punika sadaya wontên 7.938.000, kajawi punika nêtêpakên, sabên tiyang jalêr umur 21 dumugi 55 sagêd katarik dados wadyabala kangge sadhiyan pêrang. Malah miturut pawartos saking Itali, para anak bojoning upsir supados
Ing bab punika parentah Ethiopie ugi raos animbangi nêtêpakên wudharing sawarnining rêmbag kalihan Itali.
Mênggah pamanahanipun Ngabêsi, kados ing bab pasulayanipun kalihan Itali, punika sampun botên sagêd rukun rêrêmbagan piyambak, mila gadhah panêdha dhatêng juru pamisah supados sagêd ngrukunakên. Nanging ing sêmu Itali adrêng, botên badhe mituruti manawi botên kêpêksa.
Lêngganan nomêr 1735. 1 Punggawa nagari ingkang dipun kèndêli sabab saking on gêslik, sagêd pikantuk wahgèl, lami-laminipun sataun, kathahipun 1/3 blônja, kabundêrakên manginggil dados rupiyah, nanging botên kenging langkung saking f 500.- sawulanipun.
2. Punggawa nagari dipun kèndêli kanthi urmat, sabab saking on gêslik. Dhinêsipun gunggung 23 taun, wontên ing schaal A 8 taun, schaal B 15 taun, wiwitipun nyambut damêl sawêg umur 16 taun. Têmtunipun punggawa wau sagêd pikantuk pènsiun alit, dene pangetangipun prayogi kapasrahakên dhatêng Financien kemawon, awit kêdah mêndhêt wêwaton warni-warni.
3. Punggawa nagari ingkang wahgèl sabab sakit, sasampunipun saras lajêng botên kabênum malih, awit dèrèng wontên padamêlan, punika punggawa wau lajêng kaparingan wahgèl (agêng), laminipun 5 taun. Inggih punika ingkang 2 taun 50% ingkang 3 taun 40%, kathah-kathahipun botên kenging langkung saking f 750.- sawulan.
4. Bab pangetanging pènsiun miturut B.B.L. punapa H.B.B.L. sanès dintên badhe katêrangakên.
Lêngganan nomêr 1873. 1. Têmbung têka kalihan ko punika kalih-kalihipun ing pakêcapan mungêl, kok, malah ko asring mungêl, tok.
Dikandhani têka (kok) ora angrungokake.
Bok iya ko (kok) balèkake.
Sêga têka (kok)ko(tok) awut-awut ta, le.
2. Osvia ing Magêlang botên dipun suwak, namung namanipun ingkang dipun ewahi dados Mosvia.
3. Môngsa marèng punika kintên-kintên dhawah wulan Marêt, môngsa kasanga kasadasa. 4. Namanipun Electriseer machines (mêsin pijêt) rumiyin ingkang sade Kamar Obat J. van Gorkom & Co. Ngayogyakarta.
Dados sampun têtela manawi hawa punika prêlu piyambak tumraping ngagêsang, langkung prêlu tinimbang têdha utawi toya, amargi tanpa toya utawi tanpa têdha tiyang punika taksih sagêd gêsang ngantos dintênan, nanging manawi tanpa hawa namung mênitan sampun pêjah. Namung katingalipun tiyang punika botên ambêtahakên sangêt dhatêng hawa wau, amargi angsalipun hawa punika prasasat tanpa kangelan, ing pundi-pundi sajagad wontên utawi kêbak hawa.
Hawa punika sumrawang tanpa warni, dados botên kenging tiningalan, nanging hawa punika sagêd ebah, inggih punika ingkang dipun wastani angin. Angin ingkang bantêr sagêd ambikak utawi nutup lawang piyambak, trêkadhang sagêd ngangkat griya utawi ngrungkatakên wit-witan, punika inggih yèn wontên angin lesus utawi prahara, makatên punika tiyang sagêd sumêrêp utawi ngraosakên dayanipun ingkang dipun wastani hawa wau.
Bumi punika kinêpang ing hawa ngantos kintên-kintên 100 km. kandêl utawi inggilipun, saya inggil hawa punika saya tipis, dados hawa punika ing nginggil langkung tipis tinimbang ing ngandhap.
Hawa punika denedede. dat satunggal nanging kadadosan saking bangsaning gas warni-warni, dene ingkang kathah piyambak inggih punika stikstof, kathahipun mèh 4 bagian, ingkang sabagian zuurstof, inggih zuurstof punika ingkang prêlu sangêt tumrap tiyang.
Mênggah watakipun zuurstof punika botên sagêd mêmpan kabêsmi, nanging sagêd ngagêngakên urubing latu.
Manawi botên wontên zuurstof latu punika botên sagêd murub utawi mêngangah. Sanajan zuurstof wau migunani sangêt tumrap dhatêng tiyang, nanging manawi mligi zuurstof kemawon botên mawi campuran punapa-punapa, aniwasi, upamia racun makatên kêkêrasên. Dene ingkang nyuda kakêrasanipun zuurstof inggih stikstof wau.
Kajawi zuurstof kalihan stikstof ing salêbêting hawa wontên malih gas sanèsipun inggih punika koolstof, punika kenging dipun wastani sarining arêng, koolstof wau wontênipun ing hawa sampun campuran kalihan zuurstof lajêng kasêbut koolzuur, rèhning koolzuur punika langkung awrat tinimbang peranganing hawa sanèsipun, dados panggenanipun inggih wontên ing ngandhap wontên ing sumur-sumur luwêng utawi ing guwa-guwa.
Koolzuur punika tumraping ngagêsang nama racun sagêd adamêl pêjah, nanging tumrap têtuwuhan paedah sangêt, dilah botên sagêd murub wontên salêbêting koolzuur.
Sok wontên lare utawi tiyang mlêbêt sumur utawi luwêng prêlu badhe mêndhêt barang utawi sanèsipun ingkang dhawah utawi kacêmplung ing ngriku, sumaput utawi pêjah botên sagêd mêntas utawi mêdal, lajêng dipun susuli tiyang sanès badhe têtulung, inggih lajêng pêjah, punika sababipun ing sumur utawi luwêng ing nglêbêt utawi ngandhap wontên koolzuur ingkang mêdal saking siti ing ngandhap utawi kiwa têngênipun sumur utawi luwêng wau, tiyang ing nglêbêt sumur ambêgan kalêbêtan koolzuur inggih babarpisan tiyang punika sagêd pêjah.
Wontên malih peranganing hawa inggih punika uwab (waterdamp) manawi dat-dat sakawan wau wontên sadaya, sarta têtimbanganipun sampun sae, punika hawanipun dipun wastani hawa rêsik, migunani tumrap kasarasan.
1. Miturut ing nginggil hawa punika sagêd botên rêsik, inggih punika ingkang sampun kangge ambêgan. Hawa ingkang sampun kangge ambêgan punika upamia toya, toya kumbahan, dados sampun ambêkta rêrêgêd. Mila sênthong ingkang wontên tiyangipun manggèn ing ngriku, môngka lawang lan jandhelanipun tansah dipun tutup, punika prasasat tiyang wau ngracun badanipun piyambak. Dados hawa ingkang rêgêd wau taksih kasêrot dening ambêgan lumêbêt ing kêbuk. Sanajana mung saperangan sagêd damêl ringkihing badan.
Hawa punika dumunungipun ing nglêbêt badan mêdal gurung, wontên salêbêting dhadha, lajêng mlêbêt ing paru sarta êpang-êpangan, dados garonggongan ingkang alit-alit sangêt lan tipis. Paru punika warninipun kados kêmbang karang (spons).
Ing paru ngriku ugi wontên garonggongan êrah alit-alit, ingkang maèwu-èwu kathahipun sarta tipis.
Dening tipisipun wau sami cêcêlakan zuurstof saking hawa katarik ing êrah, lan êrah sagêd ngêculakên rêrêgêd ingkang katampèn ing hawa, sarta lajêng kabêkta mêdal dening ambêgan. Erah ingkang taksih ambêkta rêrêgêd punika warninipun abrit sêpuh, dene manawi sampun angsal zuurstof lajêng dados abrit ambranang. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja Ind. Arts. Kudus.
Bab Kabêtahaning Biyung tuwin Calon Biyung
Petruk: Wis tak banjurne katêranganaku ing ngarêp, bakyu utawa Kang Garèng, ôngka II wanita kudu bèbèt. Mungguh kang diarani bèbèt yaiku wanita darahing bôngsa sugih arta utawa rajabrana, tur kang isih tinunggu ing kabêgjan.
Garèng: Iya ana bêcike, iya ana alane, Truk dene bêcike, saora-orane yèn olèh bojo anake wong sugih kuwi,
apik atine, anggêre anggawa barang sing ambêjaji bae, iya tlètèk, ngêwèhi dhuwit sanajan ing besuke anggone anjupuk bali barang mau, ora ngêmungake kudu ambalèkake babone thok bae, nanging ora kêna lali: anake, putune, canggah warènge nganti rèntèng-rèntèng…
Petruk: Lo, lo, lo, kok banjur anyaruwe pagadhean anggone nganaki dhuwit sasayahira, bonggan, dene gêlêm anggadhèkake mrono, kanane rak ora akon…
Garèng: iki padhane wong lara sing ngundang dhoktêr kae, banjur dipaido: bonggan kowe sêmang ngaturi doktêr, saikine dikon bayar pirang-pirang. Apa lara kuwi karêpe dhewe, lan salagine lara kuwi apa banjur muni: mas, lêlara, kono maria dhewe. Kuwi jênêngane rak banjur ngece karo Gusti Allah, awit manusa kuwi diwênangake ihtiyar. Hla, ihtiyare wong lara kuwi ora liya kajaba ngundang dhoktêr. Dene ing wusana kudu ambayar, kuwi iya lumrah, ta, awit sanajan dhoktêr iya kudu mangan sêga utawa kênthang bêstik. Nanging yèn si dhoktêr kuwi banjur narik rekêning sing ora murwat, kuwi sing lara ora jênêng: kudu ambayar, nanging dumugi… opèli, mêngkono uga wong anggadhèkake. Sapa sing gêlêm anggadhèkake barange. Anggone mêngkono kuwi rak kapêksa, mulane yèn banjur anakane diantêm jakob…
Petruk: Wis, wis, kok kêbanjur-banjur mêngkono. Saiki caritakna bae alane olèh bojo wanita trahing wong sugih.
Garèng: Lo, kuwi mangkene, Truk, aku wis tau ngalami ana juru tulis tur iya priyayi, olèh bojo anake wong sugih, lo, kuwi sing lanang wis ora bisa bêrgêrak babarpisan, iya wis wong lanang kêthuk kae, apa karêpe sing wadon bisane mung: i - ya - dawa kae, yèn arêp mangsuli sathithik bae, sing wadon iya banjur dawa rete-rete wangsulane: apa, apa, arep ngomong apa, hèh, kowe olèh aku kuwi gawanmu apa, rak iya [i...]
[...ya] mung ... gundhul.
Petruk: Wiyah, kowe kuwi ana bae, Kang Garèng, Kang Garèng. Karo manèh iya ora mangkono karêpe wanita trahing wong sugih arta utawa rajabrana kang isih tinunggu ing kabêgjan kuwi, nanging mangkene: wanita turuning wong sugih, kuwi têmtune duwe bêbudèn: gêmi, sêtiti, ngati-ati. Kajaba iku, bisa anyawabi anggampangake sadhengah apa kang dadi panggayuhe.
Garèng: Nanging kowe aja lali, Truk, teori karo praktik aliyas: pratikêl karo cak-cakane, kuwi sok kêrêp gèsèhe. Kaya ta: nalika isih ana ing ngomah teorine mangkene: mêngko yèn ana panggonan pesta ing dalême bêndara wêdana, aku ora arêp barang-barang, arêp mrêlokake nonton wayang thok bae nganti satutuge, nanging praktike, barêng ana ing pasamuwan kono, têka banjur sêmranthal balane diacungi… kucing karo kasud.kisud.
Biyang Nala: Pancèn iya wong karêm main. Nèk wong sing wis kêbanjur mêngkono kuwi, sanajan ana wara-wara (circulaire) nagara, kang anglarangi priyayine padha main, iya mêksa dilakoni dhêlikan ana ing sêpèn. Wis, dhi Petruk, ora prêlu ngopèni rêmbuge kakangmu. Saiki caritakna bae kang ôngka III yaiku: wanita kang kudu bibit.
Petruk: Yaiku wanita kang bêcik ing rupa tur sugih kabisan.
Garèng: Iki pancèn Dhêklomane bocah wadon [wa...]
[...don] ing jaman saiki. Anggêr rupane ayu mlosdrong-mlosdrong, apa manèh bisa: cas, cis, cus, cara Lônda iya gèncêng: olèh jodho bae. Sabab jamane saiki kiyi wis jamane mêrdika, bocah nonoman padha mêrdika golèk bojo dhewe-dhewe. Mulane anggêre wis cocog, sabab rupane: ayu, thik pintêr, bisa main tènis barang, ora prêlu dirêmbug liya-liyane, têrus diajak nyang mas pêngulu bae wong tuwa rêmbug utawa ora: Bolih pêrsetan samah dhiyah. Sing arêp ngêpèk bocah kuwi, dudu bapak, nanging aku.
Biyang Kamprèt: Manawi kula, mas Nala, kok botên sae, dhing, makatên punika. Awit tiyang ingkang ayu rupinipun punika rak inggih dèrèng kantênan manawi ayu tulus. Anggènipun tiyang sêpuh tumut-tumut angrêmbag punika rak sabab saking trêsnanipun dhatêng anak sampun ngantos anakipun kêtanggor. Amila langkung rumiyin ingkang dados tiyang sêpuh lajêng analiti ingkang nurunakên utawi watak-watakipun lare ingkang badhe dipun êpèk wau.
Petruk: Mula iya bênêr omongmu, bune. Karo manèh miturut piwulang kuna, wong wadon sing diarani ayu rupane lan sugih kapintêran, kuwi ora mung anggêre manise saparan-paran utawa duwe kapintêran sing rupa-rupa, nanging mungguh nyatane wanita kang ayu rupane kuwi, wanita kang lurus atine, bêcik kalakuane lan slamêt pikire. Dene sugih kapintêran kuwi karêpe sugih lêlabuhan utama kang murakabi marang sapêpadhane.
Biyang Nala: dhi Petruk, piwulang kuna sing wis kok obrolake sadawan-dawan kuwi pancèn iya bêcik, nanging iya tumrape ing jaman saiki, pantês upama banjur diarani: Onsin (omong-kosong), awit tumrape jaman saiki, ngêndi bangsane dhewe sing sugih. Bisane sugih bae kêpriye, wong le dipêksa urun mrena-mrene tanpa ana ngêdhote.pêdhote. Lha nèk sing sugih utang, kuwi pancèn iya pirang-pirang.
Garèng: Nanging sing motang-motangake, rak iya pirang-pirang, ta bune, kabare saiki priyayi sing padha motangake pancèn akèh, yaiku padha motangake anggone bakal
bae, rak bisa main, pingpong barang.
Lêngganan nomêr 2118 ing Madiun. Dèrèng kaêcap.
Tuwan W.S. ing Madukara. Karangan punika sampun kasèp.
Lêngganan nomêr 3573 ing Kêndhal. Punika miturut karampungan rêmbag ing Sriwêdari.
Lêngganan nomêr 4320 ing Prambonan. Kajawèn botên badhe nêtêpakên bab makatên, kaangkah namung sêsakecanipun kemawon.
Lêngganan nomêr 5119 ing Kulonpraga. Eman, panjurung panjênêngan wau sampun kasèp.
Tuwan Sur, ing Malang. Bab punika sampun kêrêp kacariyosakên ing Kajawèn.
R.M. Notosoeroto. Awit dhawuh dalêm Sri Bagendha Maha Raja Putri, R.M. Notosoeroto kaparêng mangangge panganggening 1e Luitenant Cavalerie wadyabala Nederland, minangka ganjaran lêlabêtanipun ing nalika wontên nagari Walandi ing taun 1912 dumugi taun 1925
punika gambaripun para warga lan pangrèhipun pakêmpalan Wanito Sêdyo Mulyo (W.S.M.) ing Ngayogya, wêkdal ngawontênakên karamean sawatawis, mèngêti adêgipun jangkêp 4 taun, dipun tuntun dening Nyonyah Moh. Thohir, ingkang lênggah ing têngah-têngah, ngajêng piyambak.
Manah burus. Kala tg. 25 Maart 1935 ing Salatiga wontên lare kalih nama Marya tuwin Suliman, murid ing pamulangan angka II no. 1 lan 3 ing Salatiga, sami manggih arta kêrtas f 10 salêmbar ing wadhah larahan ing Pacinan, kalêrês lare-lare wau sami ngupados karèt. Arta f 10 wau botên lajêng kangge jajan utawi têtumbas punapa-punapa, nanging kasukakakên dhatêng gurunipun, supados pun guru nglapurna bab punika dhatêng pulisi. Arta lajêng enggal-enggal kaaturakên dhatêng kawêdanan, nanging sapriki dèrèng wontên kabar, sintên ingkang kecalan arta wau. Samantên rêsikipun lare wau, mangka pun Marya anggènipun nicil bayaranipun sêkolah dèrèng sah, taksih kirang 5 sèn. Punapa bab punika botên prêlu pinèngêtan. S.H.
Gilingan pantun P.P.S. Ing Salatiga wontên bikakan panggilingan pantun gadhahanipun "Pênolong Pangangguran Salatiga", manggèn wontên ing tilas pamulangan dhusun. Padamêlan wau pêrlu kangge mitulungi golongan angguran tuwin tiyang kêmlaratan. Pakêmpalan wau sanadyan alit, lumayan sagêd suka pitulungan dhatêng para angguran sawatawis.
Nyalingkuhakên arta. Wontên pawartos, ingkang dados pangajênging pagantosan ing Gondomanan, Ngayogya nyalingkuhakên arta kirang langkung f 8000.-. Ingkang gadhah tindak salingkuh wau lajêng pasrah dhatêng pulisi.
Papan anggêgana enggal. Miturut pawartos, papan anggêgana ing Cêpu tuwin Surabaya ugi badhe kabikak kangge papan anggêgana civiel. Dene sapunika badhe bikak papan anggêgana enggal ing Kêdungpring, têbihipun saking Babad wontên 10 km. papanipun sakalangkung jêmbar. Sarèhning papan anggêgana piyambakipun wontên satêngahing dhusun, pangrèh praja ing Lamongan dipun têdhani biyantu.
Ringgit Bali ing Jaarbeurs Bandung. Wontên pawartos, benjing ing Jaarbeurs Bandung ngajêng punika badhe andhatêngakên ringgit Bali saking Gianyar, kados sampun ingkang nate kapitongtonakên ing Koloniale Tentoonstelling ing Parijs. Nanging tumindakipun mawi prajanjian miturut panêdhanipun saking golongan ingkang badhe nglampahi, upaminipun wragad lampah, arta têdha, sipêngan tuwin nêdha êmpingan f 500.-. Dèrèng wontên karampunganing rêmbag.
S.J.S. ngrikatakên lampah. S.J.S. badhe ngewahi lampahing tram saking Sêmarang dhatêng Rêmbang tuwin Sêmarang dhatêng Blora. Tram ingkang rumiyin lampahipun 30 km, dados 45 km. saêjam. Ewah-ewahan punika badhe tumindak wiwit wulan Mèi ngajêng. Ewah-ewahan wau badhe sagêd
"Indonesia Berdjoeang", kawêdalakên ing Surabaya. Ingkang nindakakên: Tuwan D. Arnowo, Pamuji tuwin Achmad Sumadi. Pambantunipun:
Ombyakipun para mudha ingkang pados padamêlan. Ingajêng sampun nate wontên pawartos, kantor pabeyan ing Bêtawi pados punggawa. Sarêng wontên pawartos bab punika, cacahipun ingkang gadhah panyuwunan wontên 100, sami wêdalan Mulo. Malah salajêngipun ingkang gadhah panyuwun wau sampun dumugi 1000. Mangka wontênipun punggawa ingkang badhe dipun tampèni ingriku namung 30. Miturut pawartos dumugining tanggal 1 April sampun botên nampèni sêrat panuwunan malih.
Kongres P.P.I.I. Benjing têngah-têngahing taun punika P(erikatan) P(erkumpulan) I(steri) I(ndonesia) badhe adamêl kongrès wontên ing Bêtawi. Miturut katrangan, wontênipun pakêmpalan-pakêmpalan wanita ingkang nayogyani wontên 21 panggenan. Badhe kongrès punika kapetang ingkang kaping 2.
Conculatiebureau tuwin Polikliniek Meester Cornelis. Kala ing dintên Sabtu tanggal 31 Maart 1935 sampun kalampahan kabikak. Ingkang rawuh anjênêngi kathah, kajawi para doktêr ingkang sami badhe tumindak ing damêl wontên ingriku, ugi dipun jênêngi panjênênganipun ingkang Bupati Mr. Cornelis tuwin sanès-sanèsipun. Pambikaking papan polikliniek dipun tindakakên dening R.A. Adipati Abdurachman, sarana anggunting pita ingkang minangka gawar. Ing dintênipun Sênèn, 1 April 1935 wiwit nampèni tiyang jêjampi.
Kongrès golongan pabrik. Benjing tanggal 5 tuwin 6 April punika Vereeniging Ned. Indisch Fabrikaat badhe damêl kongrès wontên ing Surabaya, manggèn ing gêdhong Kunstkring. Tuwan Reisel badhe mêdhar sabda bab "Industrialisatie".
Papan paboyongan ing Papua. Dr. W.C. Klein ingkang nêmbe dhatêng saking Eropa, benjing tanggal 13 wulan punika badhe dhatêng tanah Papua ingkang kala rumiyin dados jajahan Jerman. Ing benjing sasampunipun rampung anggèning titipriksa, lajêng wangsul dhatêng jajahan Walandi malih. Kacariyos tumrap jajahan Australie têtiyangipun ngamanca sampun wontên 6000, dene jajahan Walandi namung 400.
Kamirahanipun Volkscredietbank ing Cilacap. Jalaran saking rêkaosipun tiyang pados arta ing bawah Cilacap, ing sapunika Volkscredietbank ing Cilacap nindakakên kamirahanipun, tumrap tunggakan sambutan, samangsa sampun ambayar 40% sampun dipun anggêp sah. Manawi pawartos punika nyata,
wontên langkungan barang-barang awarni potlot abrit, biru tuwin potlot gambaran gunggung 700.000 iji, kajawi punika taksih wontên decimeter 79.000 iji, punaises 49.000 gros, gom 18.000 wadhah. Tuwin malih ugi taksih wontên wadhah mangsi, sabak, kapur tuwin sanès-sanèsipun ingkang sampun botên kangge.
Dhukun linangkung. Ing Randhublatung wontên dhukun enggal nama R. Wimono alias Tirtohadikusumonyoto, kathah tiyang ingkang nêdha jampi mriku. Sarananipun mawi ambêkta gêndul isi toya, pathokanipun kêdah mantêp. Sampun dados padatan, manawi wontên dhukun ingkang kados makatên, sagêd gadhah daya panarik agêng.
Prakawis kalender Taman Siswa. Ingajêng wontên pawartos, kalèndêr Taman Siswa kasêrêg ing prakawis, saha sampun dumugi Raad van Justitie ing Sêmarang, nanging prakawis wau dipun tulak. Awit saking punika, sêrêgan wau sampun luwar saking prakawis.
Nyathêti namaning lintah dharat. Wontên pawartos, kantor pajêg ing Purwakarta nindakakên paniti dhatêng wontênipun para lintah dharat (juru potang) ing laladan ngriku, pêrlu badhe dipun cathêt ing register. Dene pinanggihipun wontên 100 sami bangsa Arab, punika sawêg salêbêting kitha kemawon. Ing salajêngipun ugi nindakakên papriksan miturut cathêtanipun juru potang ing bab kawontênanipun ingkang sami nyambut. Bab punika tamtu badhe anggayut ing bab babagan punggawa nagari ingkang sugih sambutan.
Matêsi pangêcapan. Ing bab pawartos matêsi tumindaking pangêcapan, inggih punika gêgayutanipun kalihan awisan adêging pangêcapan enggal, ing sapunika pangrêmbagipun sampun dumugi Raad Indiya. Kados tumuntên tumindak.
Tanêman kabudidayan. Ing panenan taun 1934-1935 tumrap bawah Ngayogya, jêmbaring pasitèn wontên 19.025 bau, pasitèn samantên punika ingkang dipun tanêmi rosan 3466 bau, ingkang 15.009 bau dipun tanêmi sanès-sanèsipun, ingkang kenging kasade.
Kasangsaran agêng ing Tiongkok. Miturut pawartos saking Shanghai nguwatosakên têtiyang kasangsaran jalaran saking bêna, cacah tiyang 20.000. Bêna wau jalaran saking ambroling bêndungan lèpèn Kuning, ing watês Honan kalihan Hupei. Wontên tiyang 100.000 sami ngili. Parentah sampun nindakakên pitulungan. Kajawi ing sanginggiling lèpèn Yang Tze dumugining kitha Human, wontên tiyang 12 yuta kakuwatosakên kêluwèn, jalaran saking awis nêdha. Ing Nanking sampun wontên tiyang 10.000 dumugi 20.000 ingkang panggêsanganipun namung pêpriman. Ing sakiwatêngêning kitha kathah pêjah jalaran nêdha siti.
Kasangsaran mêsin mabur. Dèrèng sangu punika wontên mêsin mabur Inggris anggêgana saking London badhe dhatêng Singgapura, wontên ing margi, ing Sicilia dhawah, mêsin mabur wau rêmuk, kados kacêtha ing gambar, juru anggêgana dalah ingkang sami numpak tiyang 9 sami tiwas.
Tuwan Hènri lajêng ngadêg nyat nyandhak tanganipun Nonah Janèt lajêng dipun ambêt kalihan ngucap sêrêt: Pangeran kang nêksèni kasêtyanku mênyang kowe.
Ing sanalika Nonah Janèt botên sagêd mangsuli, mripatipun namung kaca-kaca saha kêsundhul ing napas sungsun.
Ing ngriku lajêng tidhêm botên wontên sabawa malih, kadosdene tidhêming jagad anêksèni kasêtyanipun tiyang kêkalih punika. Wusana Tuwan Hènri lajêng wangsul.
Ing sapunika Tuwan Hènri rumaos sampun mêdal saking panggenan samar, nanging pambikakipun wêwados badhe kaangkah supados sagêd damêl sênênging ngakathah.
Enjingipun Tuwan Hènri nuwèni griyanipun, awit sanès dintên badhe wangsul mantuk, prêlu badhe nyariyosi dhatêng rencang-rencangipun, nanging kados punapa kagèting manah, nalika dumugi sangajênging griyanipun, sumêrêp bilih griyanipun dipun ênggèni ing tiyang sanès. Ing ngriku Tuwan Hènri sampun anggagas bilih wontên lêlampahan ingkang nyalawados, mila lajêng badhe ngangkah-angkah kadospundi murih sakecanipun, nanging salêbêtipun Tuwan Hènri sawêg calingak-calinguk, wontên tiyang jalêr brêgas nyapa makatên: Panjênêngan sintên, kados prêlu badhe madosi tiyang.
Tuwan Hènri mangsuli: Inggih, badhe madosi pun Yan.
Tiyang jalêr: O, inggih wontên, môngga kula aturi lênggah ngriki rumiyin. Tuwan Hènri lajêng mapan lênggah, tiyang jalêr wau lajêng ngundang pun Yan, botên dangu dhatêng.
Yan sarêng mêdal ing jawi sumêrêp Tuwan Hènri, inggih punika bandaranipun, lajêng ngèplèk botên sagêd ginêman.
Hènri: Kowe padha slamêt Yan.
Yan mangsuli gugup: Nun inggih, griya kula sewakakên. Yan lajêng ngajêngakên tuwan ingkang nyewa, kalihan wicantên: Inggih punika tuwan ingkang gadhah griya, sapunika sampun kondur.
Tuwan ingkang nyewa mèsêm kalihan wicantên araos botên sakeca: Ya sanadyan bali, apa aku arêp koêkon lunga, iku ora bisa, aku wis krasan ana ing kene.
Yan: Nanging kula rak sampun janji, manawi bandara kula kondur, panjênêngan kêdah pindhah saking ngriki.
Tuwan ingkang nyewa: Kowe aja sêmbrana, aja gawe isinku, yèn kowe tak gugat, mêsthi bakal tômpa paukuman.
Tuwan Hènri: Mangke rumiyin ta, kula badhe sumêrêp dhodhok sèlèhipun, têka panjênêngan lajêng manggèn wontên ing ngriki punika sakawit kadospundi.
Tuwan ingkang nyewa: Anggèn kula manggèn wontên ing ngriki nêtêpi kajêng ing bab nyewakakên griya, amargi ing sangajênging griya punika dipun pasangi ungêl-ungêlan dipun sewakakên.
Yan mangsuli, swaranipun lirih andharêdhêg: I ... kkih.
Tuwan Hènri ngantos mèsêm, dening ngrêtos saking ajrihipun Yan, anggènipun mungêl: inggih, ngantos botên cêtha. Salajêngipun tuwan Hènri wicantên: Inggih tuwan, prakawis griya punika dipun sewakakên, inggih botên wontên pambênganipun, nanging sarèhning kula ingkang gadhah, badhe angênggèni piyambak, panjênêngan kula prayogèkakên pindhah kemawon, kula ingkang badhe ngaturi kapitunan minôngka wragad pindhah panjênêngan.
Tuwan ingkang nyewa: Kula botên badhe mituruti kajênging tiyang sanès, kula kêdah têtêp manggèn ing ngriki.
Hènri: Tuwan sampun makatên, kados pamrayogi kula punika sampun sae.
Yan: Kalihan malih tuwan punika anggènipun manggèn ing ngriki botên ambêkta barang punapa-punapa, namung tiyang thok.
Ingkang nyewa, kula punika sanès lare alit, badhe botên ajrih dipun grêtak, kakiyatan kula taksih kuwawi kula angge nututi bantêring ungêl kula.
Hènri: E, e, dados kula punika panjênêngan rèmèhakên sangêt, mawi dipun pamèri karosan. O, punapa panjênêngan dèrèng sumêrêp karosanipun Hènri. Panjênêngan kesah: botên.
Tiyang ingkang nyewa: Saiki uga kowe lungaa saka kene, aku kang kuwasa ing omah iki. Yèn kowe ora lunga, tak larak.
Tuwan Hènri ayêm kemawon, ujug-ujug lajêng murugi tiyang wau, [wa...]
[...u,] tanganipun dipun rangkus lajêng dipun bopong, kabêkta dhatêng
wau lajêng tangi badhe ngancam, nanging lajêng kêtungka wontên pulisi, tiyang wau dipun cêpêng, pulisi wicantên: Ya iki wonge kang minggat saka pakunjaran, dene ana kene. Wusana lajêng dipun gêlandhang ing pulisi.
Tuwan Hènri lajêng malêbêt ing griya, tuwin wicantên: Lêlakon kang uwis kêpungkur aja digunêm manèh, saiki aku wis bali mulih, kowe kabèh padha tumindaka ing gawe kaya kang uwis. Kabèh ora ana kang tak srêngêni, jênêng wis padha tinêmu slamêt.
Enjingipun Tuwan Hènri dandos brêgas-brêgasan, lajêng bidhal dhatêng
kamitênggêngên, nanging botên pangling manawi ingkang ajak-ajak punika Tuwan Hènri, wontênipun namung lajêng tumut. Sasampunipun sami numpak oto lajêng lumampah nuju dhatêng panggenaning toko-toko ingkang agêng, wusana oto kèndêl wontên sangajênging toko wau, Tuwan Hènri ngajak Nonah Janèt malêbêt ing toko ngriku, ingkaingkang. gadhah toko mapagakên katingal urmat sangêt, kados sampun kulina sangêt kalihan Tuwan Hènri. Tuwan Hènri wicantên dhatêng Nonah Janèt: Janèt, kowe gawea panganggo ing sakarêpmu tanpa tak watêsi.
Nonah Janèt sampun dandos kados sacaraning pangantèn, saha salajêngipun kalampahan kawin wontên ing kantor.
Sarampunging kawin, Tuwan Hènri kalihan nyonyahipun lajêng sami
panggenanipun dhoktêr Hendriks, sadumugining panggenan, nalika Tuwan Hènri mandhap saking oto dipun papag dhoktêr Hendriks piyambak, katingal gita dening angraos gawok anggèning katamuan tiyang taksih mangangge cara pangantèn, panggagasipun: saupami tiyatiyang. sakit, gèk sakit punapa, nanging saupami tamu, têka dèrèng nate têpang tuwin botên cêcala rumiyin.
Nalika Tuwan Hènri dipun papagakên dhoktêr, lajêng ngajak
panjênêngan sakalangkung jênthot. Cobi, asta panjênêngan punika prasasat wungkal.
Tuwan Hènri: Dhoktêr, nêpangakên, punika bojo kula, ingkang sampun pêpacangan dangu ing kalanipun kula dados tiyang nyambut damêl. Kawin kula inggih sawêg punika wau.
rupiyah, ing bab anggèn kula kadugi badhe nglampahi nyambut damêl awrat, ing sarèhning sampun kula lampahi jangkêp, lêrêsipun kula mênang, nanging arta wau malah kula ingkang mujudakên, saha kula aturakên panjênêngan, mugi kaagêma ngagêngakên yêyasan ingatasing babagan kasarasan. Punika awujud cèk.
Dhoktêr Hendriks nampèni kalihan malongo, wusana ngaturakên panuwun, têmbungipun: Kula ngaturakên gênging panuwun, dene panjênêngan aparing kadarman ingkang samantên agêngipun, mugi sagêd amiguniamigunani. ing ngakathah.
Tuwan Hènri: Rêbat cêkap, dhoktêr, kula badhe nglajêngakên lampah, ngiras ngirus, panjênêngan kula aturi rawuh ing griya pajajanan agêng, ing dalu punika kula bingah-bingah.
Tuwan Hènri kalihan nyonyahipun lajêng dhatêng griya pajajanan, ing ngriku sampun kathah mitra-mitranipun para miliyonèr sami ngêntosi, sarêng sumêrêp wontên oto mandhêg, tuwin ingkang mandhap Tuwan Hènri kalihan nyonyah sami mangangge cara pangantèn, sadaya sami malêngak, botên mangrêtos kajêngipun. Tuwan Hènri kalihan nyonyahipun lajêng dipun papanakên wontên ing têngah, botên dangu kêtungka dhatêngipun Dhoktêr Hèndrik tuwin tamu ulêm-ulêmanipun Tuwan Hènri, inggih punika para têtiyang ingkang sami gêgayutan Tuwan Hènri tuwin nyonyahipun nalika nyambut damêl.
Ing ngriku Tuwan Hènri lajêng nglairakên panuwun dhatêng para mitranipun anggèning nêdya mitulungi arta, nanging sajatosipun, Tuwan Hènri taksih têtêp dados miliyonèr, bandhanipun malah saya kathah. Mila bab pitulungan wau botên dipun tampèni, lajêng kangge abingah-bingah wontên ing ngriku kemawon. Salajêngipun gêntos Dhoktêr Hèndri mêdhar sabda, ngandharakên ing bab lêlampahanipun Tuwan Hènri.
Wusana sabibaripun saking ngriku Tuwan Hènri lajêng mantuk dipun grubyug tamu sadaya. Ing ngriku nyonyahipun Tuwan Hènri sawêg mangrêtos sajatosing lêlampahan. Ing salajêngipun têntrêm botên kirang satunggal punapa. Tamat.
Têkan ing omah Pak Bandhot ngêtok-êtokake pirantine, wong dhèwèke iku iya tukang kayu, kayadene Pak Jrabang. Kayu olèhe nggawa saka ênggone Pak Jrabang banjur digarap,
cilik nakal, nanging barêng gêdhe bisa dadi priyayi. Manawa Si Kênthus iki iya bisa dadi luhur, sapa sing wêruh.
Sing duwe mata mênêng bae. Barêng mata wis rampung, gênti nggarap irunge. Nanging anèh bangêt, durung rampung olèhe mangun, irunge mulur, mundhak dawa, saya suwe saya mundhak, dikêthok, pulih, dikêthok manèh, pulih manèh, nganti kaya irung Petruk. Banjur diêtogake bae. Irung rampung, banjur cangkêm digarap; durung nganti rampung, wis bisa ngguyu, ngguguk. Pak Bandhot gèdhèg-gèdhèg saking gumune, banjur
bae. Pak Bandhot ora ngrèwès, nutugake ênggone nyambutgawe, ngongoti janggut; rampung janggut, banjur gulu, banjur wêtêng, banjur lêngên lan tangan. Tangan rampung arêp nggarap sikil, krasa ikête kaya arêp udhar, nyèlèhake pangot,
Ikêt gênti dirêbut Pak Bandhot, dianggo manèh, karo grênêngan: "Thus, Thus, mbok aja nracak, ta, kuwalat kowe mêngko."
Si Kênthus banjur diêdêgake ing lêmah, karo ditetah, dicoba apa bisa mlaku apa ora; nanging katon isih rêkasa, awit sikile isih kaku. Barêng wis diowahi sawatara,
karo bêngok-bêngok: "Tulung, tulung kang, niku dicêkêlake, kang!"
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor palis,
Adpêrtènsi - Ngumpuk-umpuk Balônja - Kabar Warni-Warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
lah ta impèn iku apa / têka sêktine ngluwihi //
anèng jamane wong turu / anèng jamane wong linggih / têgêse mêlèk-mêlèkan / padha bae bisa urip / makarti sakarsa-karsa / tan ana kang mêmalangi //
kang duwe jaman padha wruh / kadya ngawaki pribadi / dene lêlakon mangkana / lumrahe kang anglakoni / mung wong kang sugih gagasan / yèn wong kang mênêp ing pikir //
si impèn kêblas lumayu / nora pisan wani kinjik / mula dadi pitakonan / kapriye mungguh kang yêkti / impèn iku ana ora / môngka jroning kitab muni //
ginugu / wêwaton kitab prayogi / awit iku wus kanyatan / nanging yèn mungguhing tokid / apa tan luwih prayoga / wêwaton mênêping pikir //
Panguripane wong kana / isih padha prasaja lair batin / gogik pangane kang baku / wondene kang kinarya / thiwul garing tumandho mataun-taun / yèn butuh nulya ingêdang / iku pangane kang masthi //
yèn butuh padhang / ngadhang-adhang gêbyaring mawa dinamu / kontaling awu wèh padhang / gambuhing manah kang sipi //
talatah gunung Kidul / nadyan bawah Ngayogyakartèku / nanging wonge sok duwe têmbung dhèwèki / ing kono wis
wus diglêpung / wong ing kono angarani gandum / nora wêruh yèn gandum ana sayêkti / yèn dibênêrke brêgudul / malah ngarani wong bodho //
mandar ana sing lucu / gênah kliru nanging mêksa puguh / têmbung elik padha têgêse lan eling / iku sing sok gawe bingung / dielikke jare dikon //
dene kawine udur / rêbut biyada ing kono umung / têmbung dhudhuh iku têgêse dhêdhangir / dene yèn muni wus magut / têgêse wus mèh kalakon //
yèn ngawèkake wêdhus / dudu menda ning maenda kudu / têmbung jagrag iku têgêse andhacin / bubuk gaplèk iku kabluk / wêla nunggak iku ngêndhong //
manèh karêpe rasul / salamêtan nuju brêsih dhusun / yèn pinuju rasul padhane riyadi / sapisan ing sabên taun / padha ngrupakake tenong //
gotèke wong calathu / ngarêpake rasul ponjong iku / kang wus klakon ana
tan rasul / siji bae nora katon //
Bleberan sabên rasul / nanggap wayang Bratayuda nutug / kèh priyayi kang padha rawuh mriksani / kasêngsêming raos jumbuh / tuladha têpaning batos //
klurahan Ngalang iku / sabên rasul ramene misuwur / tontonane warna-warna amêpaki / kêthoprak Dhe-andhe Lumut / nganggo tayuban cah angon //
iku / nganggo babad dalan sabên rasul / saka Giring sakèhing wong sangu lading / kanggo sarat ngrampas taru / lan padha anggawa tenong //
sasine nora tamtu / amung sabên bubar panèn pantun / saka Giring mring Sada sowan suwargi / jam rolas awan tinamtu / dinane Jumungah Kliwon //
Ing desa Giring iku / ana tilas palênggahanipun / kang sumare Sada Kyagêng Giring swargi / ana satêngahing dhusun / akèh wong mrêlokke nonton //
wuse mêmule rampung / padha sowan pasareanipun / Kyagêng Giring pra samya acaos bêkti / lan nyêkar miwah kêkutug / kèh wong mônca adoh-adoh //
prêlu nyuwun pangèstu / kinabulna ing panuwunipun / panuwune linantarkên juru kunci / akèh kang durung sumurup / yèn pasareane
mandhuwur / lan nora kauban wangon //
kandhane juru pintu / ana loro lair batin iku / pralambange môngka pasêmoning urip / lair ywa tinggal prajamu / nadyan batinmu wus lobok // Badhe kasambêtan.
Ing rumiyin-rumiyinipun, kados awis nagari ingkang kêbak ura-uru kadosdene nagari Turki, nanging ura-uru wau botên sanès namung tuwuh ing salêbêtipun wêwêngkon piyambak, inggih punika pasulayaning kabangsan. Wontênipun makatên, jalaran saking kathahipun ingkang sami anggadhahi panguwaos agêng, wiwit ingkang jumênêng nata ngantos dumugining tiyang ingkang
Nyonyah Iphèt Alim nuju sêsorah wontên sangajênging wanita kathah.
Saking gênging panguwaosipun panjênêngan nata, kenging dipun wastani prasaksat rakyat ing Turki kadosdene kecalan kamajêngan. Saya malih tumraping para wanita, pinanggihipun tanpa anggadhahi polatan pisan têbih dhatêng ingkang dipun wastani kamajêngan.
Nanging lêlampahan punika manawi badhe winalik, ngantos anggumunakên, bêbasan kawontênanipun nagari Turki lajêng malih sanalika, kadayan saking tindakipun Sang Kemalpasah. Malah ewahipun wau ngantos ngicalakên tabêt babarpisan, [babarpi...]
[...san,] pundi ingkang rumiyin dipun anggêp dados pêpalanging kamajêngan, lajêng sumisih piyambak.
Kados ta ing bab kawontênanipun golongan wanita, punika ing kala rumiyinipun saksat botên kocap wontên ing jaman pasrawungan, punapa-punapa sarwa dhawah ing wingking, nanging sarêng sampun dumugi titimangsanipun majêng, inggih sampun botên beda kados tindakipun para wanita ing Eropah sanès-sanèsipun.
Tumrapipun para wanita, sayêktosipun inggih sampun dangu anggadhahi osik nêdya majêng, nanging tansah manggih pêpalang warni-warni, mila sarêng kasêmbadan, grêngsêngipun kadosdene prajurit sagêd ngêbroki nagari. Malah sapunika wontên tatanan enggal, tumraping wanita ingkang sampun ngumur 20 taun, dipun sukani wêwênang gadhah hak milih. Dhawahing wêwênang ingkang kados makatên punika sakalangkung damêl gambiraning para wanita. Saking lêganing manah, para wanita ing Sêtambul angwontênakên arak-arakan, cacahipun ingkang arak-arakan ngantos ewon. Ing ngriku ingkang dados pangajêngipun nama Nyonyah Iphèt Alim, mêdhar sabda wontên sangajênging wanita kathah, ingkang suraosipun angluhurakên asmanipun Sang Kemalpasah, inggih punika ingkang dados bapa babuning kamajênganipun nagari Turki.
Sang Kemalpasah nuju mriksani rêca sariranipun piyambak, ing Turki.
Tumrap kamajênganing praja dalah panggêsanganipun, Turki tansah anjèjèri kemawon kalihan kamajênganing sanès, para nayakaning praja anggèning tumindak ing damêl katingal tumêmên ngênut lampahing jaman, agal alus sami katindakakên kanthi yêyêktosan.
Ing bab tumindaking padagangan tuwin panggêsangan, ing rumiyin Turki botên patos katingal, nanging ing sapunika sampun sagêd ambèr dhatêng nagari sanès. Malah rumiyin sampun nate wontên ministêr Turki [Tur...]
[...ki] dhatêng ing Mosko prêlu rêrêmbagan padhami saha nêmbung nyambut arta wolung yuta dholar êmas, nanging sambutan arta samantên wau botên dipun têdha wujud arta, namung mêndhêt awarni prabot patukangan, prêlunipun badhe ngagêngakên pakaryan, supados botên tansah kêdhatêngan barang-barang saking Eropah tuwin sanès-sanèsipun, dados kabêtahanipun Turki botên namung badhe gumantung saking nagari ngamônca.
anggadhahi wulu pamêdal bangsaning badhe kangge barang tênunan, punapadene badhe sutra tiron, punika tumrapipun Turki angsal gêgayutan kalihan Amerikah, Inggris tuwin Jêpan, amargi badhe-badhenipun wau pinanggih ingkang onjo piyambak. Kajawi punika, parentah tansah ngajêngakên sawarnining kagunan bangsaning nênun, kados ta bangsaning tangsul, lawe, lawe sutra, goni tuwin sanès-sanèsipun. Pambiyantuning parentah ingkang kados makatên punika, sagêd anocogi kalihan lampahing padagangan ing môngsa punika. Mila pinanggihipun ing sapunika goyat-gayutaning padagangan ing Turki inggih sagêd ngêdalakên, inggih sagêd nampèni. Dados nyata bilih kamajênganipun nagari Turki ing bab babagan padagangan pinanggih sawêg mumbul.
Tindak wau lajêng katingal wontên wohipun, inggih punika nama-namaning hotèl, griya-griya kumidhi, gambar idhup, punapadene namaning toko-toko,
ingkang rumiyin ngangge nama ngamônca, lajêng sami santun nama Turki, dados nyata bilih raos kabangsan ing Turki tuwuhipun saya lêbêt, tamtu kemawon pikantukipun lajêng sagêd anjunjung bôngsa tuwin nagarinipun.
Dene ing bab kaprajuritan, tumraping Turki inggih botên kantun kalihan ombyaking ngakathah, tuwin pamawasipun dhatêng ebah-ebahaning nagari sanès tansah umindêng. Malah kala wontên ura-uru ing Grikênlan, Turki tampi panyaruwe saking Bulgari, ing bab anggèning Turki mêpêg wadyabala wontên ing watês Bulgari. Manawi bab punika dipun lajêng-lajêngakên, Bulgari badhe nindakakên panyêrêg dhatêng Polkênbon. Dene kajêngipun, supados sami atindak rukun kemawon. Panyaruwe makatên wau Turki mangsuli, bilih anggèning pacak baris, punika prêlu kangge ngayomi Dardanellen, amargi Bulgari ugi mêpêg wadyabala wontên ing watês Grikênlan, tuwin Turki botên niyat badhe pêrang.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, kawontênanipun nagari Turki ing sapunika katingal anggèning saya kiyat adêgipun, kabêkta saking kawontênan warni-warni.
Ing nginggil punika gambaripun para bupati ing Jawi Têngah nuju konpêrènsi wontên ing pandhapi kabupatèn Magêlang, dipun pangarsani ing kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana ingkang jumênêng antawisipun Gupêrnur de Vos kalihan ingkang Bupati Magêlang, Radèn Adipati Arya Danusugônda.
Mênggah ingkang dipun wastani gôngsa, punika paklêmpakaning kawujudan, kados ta: gambang, gêndèr, kêndhang, rêbab, kêthuk, kênong, gong sasaminipun ngantos jangkêp. Dados saupami namung wontên salah satunggal; gêndèr utawi gambang thok kemawon, punika dèrèng kenging kanamakakên gôngsa, nanging inggih namung gêndèr utawi gambang makatên kemawon.
Makatên ugi ingkang dipun wastani suwaraning gôngsa, punika inggih suwaraning paklêmpakanipun: gêndèr, gambang, sasaminipun wau ngantos kumplit, dipun tabuh sêsarêngan, tuwin namung tumrap larasing gêndhing satunggal utawi sawarni. Dados, saupami nabuh gambang, utawi namung nabuh gêndèr thok kemawon, inggih botên kenging dipun wastani: suwaraning gôngsa, nanging inggih namung suwaraning gambang, utawi gêndèr thok kemawon.
Dene saupami gôngsa ingkang jangkêp wau, katabuh sêsarêngan, nanging mawi gêndhing piyambak-piyambak, upaminipun kemawon: gambang katabuh ing gêndhing pangkur, gêndèr: tarupala, rêbab: kinanthi sandhung, saron: grompol thèk, saha kêndhang katabuh ing gêndhing: ijo-ijo, punika inggih sanès nama: suwaraning gôngsa, nanging suwaraning ... cèmbèng. Jalaran suwaranipun rame, wontên raos, têmtunipun inggih sagêd ... ngrisakakên agami.
Mênggahing tabuhanipun gôngsa, sampun malih dipun tabuh ingkang madêg saking kajêngipun piyambak kados kasêbut ing nginggil, botêna ambibrahakên raos, cacak ingkang dipun runtutakên panabuhipun, nunggil laras gêndhing satunggal ingkang dipun kajêngakên, ewadene bilih wontên tabuhan ingkang ngidak wirama sakêdhik kemawon, mêksa sagêd anjondhilakên rêmpêlu sayêktos. Amila sabên-sabên dipun wontênakên têtabuhan tuwin kalênengan, ing ngriku tansah dipun udi sampun ngantos wontên thuthukan sakêdhik kemawon ingkang nyulayani. Anèhipun ing ngriku, têka botên wontên babarpisan suwara ingkang sajak mandhiri angrumaosi sae piyambak, onjo piyambak, pintêr piyambak, sadaya-sadaya namung sami ngudi utawi nêtêpi kuwajibanipun piyambak-piyambak, ingkang puruging sêdyanipun namung tumuju dhatêng laras satunggal ingkang sami dipun kajêngakên. Dados inggih botên wontên meren-merenan rêbat cung, anggadhahi pêpenginan piyambak. Amila manawi ing ngriku mungêl gêndhing pangkur, pun gêndèr inggih mungêl pangkur, gambang inggih pangkur, makatên sapiturutipun. Botên wontên ingkang nêdya nylênèh.
Awit saking punika, saeba sae lan utaminipun, saupami saiyêging têtiyang ingkang sami têtabuhan wau, sagêd manjing utawi sagêd dipun tiru dening salah satunggiling bêbadan utawi pakêmpalan ingkang nunggil gêgayuhanipun.
Têrangipun, tiyang ingkang sampun kadugi utawi purun anglampahi nindakakên padamêlan niyaga, punika murih sagêda pikantuk nama sae, lan widada salajêngipun, inggih kêdah tumindak miturut tatanan ingkang sampun katêmtokakên wontên ing ngriku. Awit sadèrèng-dèrèngipun inggih têmtu sampun anyumêrêpi kawontênan-kawontênan ingkang kêdah dipun tindakakên kalihan tumêmên.
Makatên ugi tiyang ingkang badhe lumêbêd dados warga ing salah satunggalipun pakêmpalan, sadèrèng-dèrèngipun ingkang têmtu kêdah sampun nyumêrêpi sadhengah pranatan tuwin ancasing pakêmpalan wau, amila sasampunipun lumêbêt dados warga, kêdah lajêng tumut saiyêg purun nyambut damêl sêsarêngan ngangge caraning panindakipun pakêmpalan ngriku. Botên kenging lajêng nêdya bawa piyambak, damêl ada-ada ingkang botên salaras kalihan tumindaking para warga -sanès-sanèsipun. Malah kaudia kadosdene caranipun wiyaga anggèning nuthuk gôngsa ingkang dados pangkonipun piyambak-piyambak, inggih punika sampun ngantos nyulayani panuthukipun. Manawi tumindaking wiyaga anggèning badhe nêtêpi kuwajibanipun wau, sagêd saiyêg, kenging punapa têka para warganing pakêmpalan botên sagêd tumindak makatên.
Nanging sanadyan tiyang kathah punika pamanggihipun beda-beda, ewadene manawi angèngêti dhatêng gêgayuhan ingkang sami dipun pindêng, kados botên wontên pakèwêdipun milih salah satunggalipun pakêmpalan, pundi ingkang dados cocoging manahipun, nanging bilih sampun kalêksanan lumêbêt dados warganing pakêmpalan ingkang dipun cocogi wau, inggih lajêng sampun ngantos anuwuhakên panyeda utawi panacad dhatêng pakêmpalan sanèsipun.
Ing bab punika ugi sagêd nelad dhatêng trajanging gôngsa malih. Lêrês larasing gôngsa punika beda-beda, kados ta wêdalan: Ngayoja, Surakarta, Magêlang, Banyumasan, lan sasaminipun, nanging ing sarèhning ingkang dipun pikajêngakên sami kemawon, inggih punika gêndhing-gêndhing ingkang kangge ing ngriku, kados ta: Pangkur, Gambirsawit, Brondongmêntul, lan sasaminipun, sanajan wontên bedaning laras sawatawis, sarèhning beda-beda wêdalanipun, satunggal-satunggalipun inggih lajêng namung nêtêpi kayakinanipun piyambak-piyambak tanpa ngarubiru ing sanès. Ingkang dipun udi namung kasampurnan ingkang dados gêgayuhanipun wau.
Lah, hambok inggih makatêna tumraping pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sami gêgayuhanipun, nanging beda tumindakipun, sampun sami ceda-cineda, angrungkêbana dhatêng kayakinanipun piyambak-piyambak, ngudi dhatêng kasampurnaning pakêmpalanipun.
Tumraping niyaga, ingkang sami nabuh gôngsa wau nyatunggalakên laras, ngantos satêlasing gêndhing ingkang dipun pikajêngakên, inggih punika têtêngêr ungêling gong ingkang wêkasan.
Tumraping pakêmpalan, ingkang dados têtêngêring gong ingkang wêkasan, inggih punika bilih sampun kadumugèn idham-idhamaning panggayuhipun. Kadumugèning sêdya ingkang makatên wau botên wontên sanès kajawi
pamrayogi kados ing nginggil punika, pancènipun makatên kêdah dipun ajêngi sarta kêdah dipun tindakakên kanthi têmên-têmên dening para panganjuring pakêmpalan ingkang sampun sami kasinungan pangrêtos tumrap gêgayuhaning sawiji-wiji, ingkang wosipun nunggil laras. Namung samantên aturipun pun Pênthul.
--- [461] ---
Garèng: Ayo Truk, padha dibanjurake rêmbugane ing bab: blônja wong sing ditumpuk-tumpuk, sanajan ora kobêr mêthêngkruk, nanging pakolèhe wong sathekruk, ora prêlu dilakoni karo ngantuk, anggêre wêtênge bisa jêmbluk, awit ora tau kambah tela lan gêthuk, apa manèh nganti wêtênge kluruk, wis mêsthi ora bakal kapêthuk, wong sabên dina kisenan: roti mêrtega, panêkuk, ...
Petruk: Wiyah, wiyah, ana kok banjur rete-rete dawa mêngkono. Sêmune, Kang Garèng kiyi ora sênêng bangêt mênyang anane wong sing olèh pagawean sing nganti dhobêl tripêl kuwi.
Garèng: Lo, nèk ana wong mêruhi kaanan sing kaya ngono kuwi, kok mung angob-angob bae, têgêse, ora duwe mrina, ora ambêdhogol rêmpêlune, nanging mung ayêm bae, iki kêna banjur tak dumuk warna loro, yaiku wong tegan utawa: iya bangsane ... majênun.
Petruk: Wèh, hla catho-catho anggonku arêp nampani, Kang Garèng, awit mungguhing aku, nguthik-uthik wong sing lagi olèh kabêgjan kuwi kêna sinêbutake: Drêngkiwikrama. Saikine dupèh ana wong ora mrêduli, ora ngopèni wong kang lagi: gundhule dikêpêti, têgêse: wis sênêng diwènèhi sênêng manèh, têka kok padhakake: wong tegan utawa: majênun. Karêpmu kêpriye.
Garèng: Mêngko sik, Truk, rungokna takwêjang. Wèh, nganti kaya propesor ngilmu ... klênik, nganggo arêp mêjang barang. Mula iya kêna diarani drêngki, malah nganggo diningrat, tumrape uwong sing nguthik-uthik wong kang lagi panèn rêjêki, sêmono kuwi yèn panène rêjêki mau tanpa gawe plilitane wêtênging liyan. Nanging wajib dibêdhêgêli, saupama ana wong rêjêkine ditumpuk-tumpuk, barêng liyane nganti pirang-pirang atus balindhi sing padha kleletan
endra maruta, wong sing padha nganggur, lan wis anglakoni midêring rat saya nglangut, mêksa ora olèh
karo wong sing pagaweane ditumpuk-tumpuk mau, tur bokmanawa luwih murah. Genea ora gêlêm nulung sing nganggur, pilalah awèh: èksêtrah marang wong sing wis kêndhile ora tau mêngkurêp. Apa sing kaya ngono kuwi ora gawe kêmropok. Jalaran saka iku, apa iya salah aku, yèn ana wong wêruh sing mêngkono-mêngkono kuwi mung ayêm-ayêm bae, banjur tak unèkake: wong tegan, têgêse: wong sing ora duwe wêlas marang sapadhaning umat, utawa: majênun, yaiku: sawijining uwong sing lagi pêrlip (kêryungyun)kêyungyun. marang Gusti Allah, mulane iya wis ora mikir marang kaananing donya kiyi.
Petruk: Aku ora maido, yèn sing kaya ngono kuwi wajib kudu dimrinani, nanging kadhangkala sok ana kalamangsane, ngangkat uwong sing wis pènsiunan, jalaran ana ing kono pancèn dibutuhake bangêt, saka dening pintêre nyambutgawe, ora tau ngapirani, srêgêp, rajin, lan sapiturute. Rumasaku, murih aja gawe kapiraning pagawean, kaya-kaya sanajan wis pènsiun, wis pantêse yèn banjur diwènèhi pagawean manèh.
Garèng: O, Nèk kaya mêngkono iya kêna-kêna bae, wong pancèn dibutuhake bangêt. Luwih utama manèh, sabab panggêdhe isih ambutuhake bangêt mau, murih anggone nyambutgawe bisa saya suwe manèh, panggêdhe kudu ambuwang rêkès nyuwunake: verlenging (tambahan) marang êmbah ... Ijrail, bèn ana ing dunya kene uripe bisa dilanjari mung ... sèkêt taun manèh.
Petruk: Hara, rêmbugane Kang Garèng kiyi rak banjur ngayawara mêngkono.
Garèng: Lo, Barêng kaya ngene dianggêp ngayawara. Mungguhing panggêdhe sing ngangkat wong pènsiunan, banjur nganggêp yèn wong iku mau dibutuhake bangêt, kuwi nèk aku ora mung ngayawara thok,
Garèng: Anggone tak unèkake ngayawara, sabab anggone nganggêp ambutuhake bangêt nyang wong mau, kayadene arêp nêrangake, yèn wong mau nganti ninggal pagaweane, pagawean kono mêsthi: ar-rê-muk. Hara, apa iki ora jênêng ngayawara. Sabab sesuk utawa êmbèn, wong mau rak iya kudu ditêmokake karo Kirun wa Nakirun, apa iya arêp digondhèli, sabab dibutuhake bangêt. Ing kono si panggêdhe sajak mung arêp angrèmèhake titahing Pangeran liya-liyane mangkene: wong liya mêsthi ora bisa anggêntèni pagaweane. Hara, apa iki ora dosa arane. Dosa sing nomêr loro, saora-orane wong kuwi nèk wis pènsiunan, iya wis akèh jêmpone, wajibe iya kudu dikon ngaso, ana kok dipêksa dikon nyambutgawe manèh, kanthi diiming-imingi arêp diwuwuhi uwure. Hara, ora dosa iki. Dosa kang nomêr têlu, panggêdhe mau gawe dosane punggawa liya-liyane. Sabab, wong iya wis pènsiunan, masthine iya wis tuwa, kuwi nèk ora kabênêran bisa uga kanggo kêmbang lambene para punggawa liya-liyane, kaya ta: wèh si kakèk le srêgêp, yahene têka durung mulih. Utawa: Kèk, kèk, tinimbang watuk-watuk ana ing kene, ambok kana momong putune, utawa: Kirane kakèk iki mêntas rabi ênom manèh, tandhane isih golèk dhuwit bae. Hara, Truk, si punggawa-punggawa apa ora dosa thok bae. Lan sapa sing gawe
Roode Kruis ing Bogor, ingkang kacêkak nama Roode Kruis ngêdêgakên Consulatie-bureau tumrap tiyang sakit t.b.c. Têtiyang ingkang jêjampi mriku namung ambayar sakêdhik sangêt, miturut kakiyatanipun. Ingkang mangagêngi
Internaat Batavia ingkang nêmbe rampung panggarapipun, manggèn wontên ing Drossaersweg 95 saha sampun kabikak nalika dintên Saptu kêpêngkêr, ugi mawi upacara sawatawis, dipun jênêngi ing
sawulanipun mupu bea f 20,-ing sabên lare, saha botên ambedakakên bangsa punapa kemawon.
ing tanganan ngangge kajêng sanakêling (kajêng cêmêng). Inggilipun kirang-langkung 5 dm. Kursi wau badhe kagêm manawi nuju parêpatan. Gagraging kursi wau sakalangkung sae.
Congres Muhammadiyah ingkang kaping 24. Muhammadiyah badhe ngawontênakên congrès ing Banjarmasin, kadhawahakên wontên tanggal 15 dumugi tanggal 22 Juli. Limrahipun congrès punika manggèn ing tanah Jawi, nanging tumrap Muhammadiyah manggènipun gêgêntosan, kala taun 1930 wontên Fort de Kock, taun 1932 wontên Makasar, ing sapunika badhe wontên Banjarmasin.
Pest ing Pasisir Lèr. Miturut palapuran, wiwit tanggal 3 dumugi tanggal 30 Maart, wontênipun têtiyang ingkang tiwas katrajang sêsakit pest ing pasisir lèr, tumrap
saking Suriname. Benjing salêbêtipun wulan Juli ngajêng punika, badhe wontên têtiyang wangsulan saking Suriname cacah 800, sami asli saking tanah Jawi, ingkang sami ngumbara nyambut damêl wontên Suriname. Pamêndhêting tiyang nyambut damêl sampun kèndêl wiwit taun 1931.
Langêndriyan. Benjing malêm Jumuwah tanggal 18/19 April tuwin malêm Saptu tanggal 19/20 April punika, ing gêdhong Schouwburg Sêmarang wontên langêndriyan paring dalêm sampeyan dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro ing Surakarta. Sintên kemawon kenging ningali kanthi bayaran. Angsal-angsalaning arta badhe kangge ambiyantu kabêtahan kabangsan. Katrangan tumrap babagan punika dhatêng Mr. R. Sastromulyana ing Sêmarang.
Angsal-angsalanipun trèm. Miturut, angsal-angsalanipun trèm Zuztermaatschappijen ing wulan Februari 1935, tumrap: S.C.S. f 129.000.-. ing Februari pêndhakipun f 124.000, dados pinanggih mindhak. S.J.S. f 90.000.-. têtimbanganipun f 120.000.-. O.J.S. f 44.000.-. têtimbanganipun f 48.000.-. S.D.S. f 17.000.-. têtimbanganipun f 18.000.-. Gunggungipun sadaya f 270.000.- têtimbanganipun f 310.000.-. Tumrap S.C.S. petangipun inggih tansah mandhap, ing taun 1929 f 6.051.000.- 1930 f 5.171.000.-. 1931 f 3.783.000.-. 1932 f 3.037.000.-. 1933 f 2.547.000.-. 1934 f 1.984.600.-.
Arta pêcah. Lêbêting arta bolong ing s'Landkas Ngayogya ing taun 1934 wontên f 80.000.-, arta wau lajêng kakintunakên dhatêng Bêtawi. Ing taun punika sampun nglêmpak malih f 24.000,-. Makatên ugi lêbêting arta benggol ing taun 1934 wontên f 15.000.-. Gunggunging arta bolong tuwin benggol ing Bêtawi ngantos pintên-pintên ton.
Matêsi tumindaking sêsêratan. Wontên pawartos, Residhèn Barre badhe tindak papriksa dhatêng saindêngipun tanah Jawi, pêrlu badhe niti dhatêng sawarnining nagari ingkang nindakakên sêsêratan, supados sampun sangêt-sangêt ngêbrèh anggèning damêl sêrat, upaminipun ing bab damêl sêrat têturutan sapanunggilanipun. Manawi sagêd tumindak makatên, tamtu nyuda kaborosan.
Gupêrnur Surakarta. Ing Kraton tuwin Mangkunagaran sampun maargya têtêpipun Tuwan J. Bijleveld. Gupêrnur Ngayogya ngrangkêp makili padamêlanipun Tuwan M.J.J. Treur, Gupêrnur Surakarta ingkang nuju verlof dhatêng nagari Walandi. Tumindaking kêpyakan punika botên mawi pangagêman agêng, namung pêthak kemawon, botên wawimawi. drèl.
Papan anggêgana ing Bêtawi. Ingajêng sampun nate wontên rêmbag, bilih ing Bêtawi badhe dipun wontêni papan anggêgana malih. Ing sapunika wontên pawartos, bab wau sampun dados rêmbag saha sampun dipun sayogyani dening parentah tuwin Raad Kawula. Dene pasitèn ingkang kapilih ing Kêmayoran wetan, kapêndhêt têngah-têngahing kitha Bêtawi. Pasitèn wau sampun katumbas saha panumbasipun badhe kabage tiga, inggih punika Gemeente, Gupêrmèn tuwin K.N.I.L.M.
Aneta badhe dipun tumbas dening bank. Wontên pawartos bilih Aneta badhe dipun tumbas dening satunggiling bank. Sanadyan bab punika nama sawêg pawartos, nanging sêrat-sêrat kabar Walandi sampun nyamarakên. Amargi botên rêna manawi ngantos kenging dayaning bank, ingkang pikantukipun tamtu badhe nyudakakên darajating pers. Tuwin sarèhning Aneta punika angsal pitulungan arta saking parentah, tamtunipun parentah ugi badhe anggalih bab punika.
Bupati Banyuwangi gêrah. Kawartosakên, bupati ing Banyuwangi gêrah rêkaos, lajêng kaboyong dhatêng Lawang.
Lampah anggêgana dhatêng Makasar. Wontên pawartos, ing bab wontênipun papan anggêgana ing Makasar sampun dipun sayogyani dening pakarya anggêgana K.N.I.L.M. badhe nindakakên cobèn-cobèn anggêgana ing salêbêtipun 3 wulan saking tanah jawi dhatêng Makasar. Nanging anggènipun miwiti benjing punapa, dèrèng kacariyosakên, amargi ngèngêti dhatêng awoning hawa ing mangsa punika tuwin jangkêping pirantosipun.
Ngèngêtakên tumbas penning sêpedha. Ing wêkdal punika pulisi ing Bêtawi ngêncêngi supados para tiyang ingkang gadhah sêpedha sami tumbas penning ingkang kangge ing taun punika. Para pulisi ingkang tumindak ing damêl nyêgati wontên ing margi-margi. Miturut pêpetangan kintên-kintên têtiyang ingkang dèrèng tumbas penning wontên 40.000. Nanging sarèhning mangsanipun nuju kados makatên, tumindakipun inggih mêksa rêndhêt sangêt.
Ambegal jalaran kêluwèn. Ing margi laladan Bumiayu, Brêbês nuju ing wanci dalu wontên tiyang anggrobag momot jagung dipun êndhêg ing tiyang sawatawis, lajêng mêndhêt jagung sawatawis gèdhèng. Tiyang ingkang anggrobag ajrih, wusana lajêng lapur dhatêng asistèn wêdana Guyangan. Bab punika asistèn wêdana lajêng nindakakên papriksan, sagêd nyêpêng durjananipun. Sarêng dipun priksa ngakên, dene anggènipun gadhah tindak makatên punika jalaran saking kêpèpèt, sampun pintên-pintên dintên botên nêdha.
Mêsin ès mirah. Para sudagar ès ing Surabaya sami sêsambat, malah ngantos sêsambat dhatêng parentah, supados mranata ing bab pandamêling ès. Wontênipun makatên, amargi wontên bangsa Jêpan sade mêsin ès alit, rêginipun mirah, tur tumindakipun sae. Mêsin wau kenging kangge damêl ès putêr tuwin ès lilin. Sakêdhap kemawon ing Surabaya sampun wontên panggaotan kados makatên nêm panggenan. Ing bab punika wontên pawartos, parentah lajêng nindakakên papriksan.
Congrès P.P.K. ing Surakarta. Kala tanggal 5, 6 wulan punika P(erkumpulan) P(egawai) K(elurahan) ing Surakarta ngawontênakên congrès wontên ing Habiproyo. Warga ingkang dhatêng kirang langkung 3000, kalêbêt ingkang èstri. Para pangagêng tuwin para luhur ingkang rawuh namung sawatawis, kalêbêt utusan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana. Wosing rêmbag, P.P.K. nêdya anjagi tata têntrêming nagari tuwin rakyat. Tumindak sêtya dhatêng kraton tuwin nagari Surakarta dalah rakyatipun, kangge tandhaning pamoring gusti lan kawula. Salajêngipun para warga P.P.K. kaparêngakên malêbêt dhatêng kraton.
Emas ing Bantên kidul. Dumuginipun ing sapunika, sampun kathah badhening êmas saking Bantên kidul ingkang kapriksa wontên ing kabudidayan êmas ing Simau, nanging pinanggihipun sami kemawon kados ingkang dipun pêndhêt dening pakaryan pamelikan ingajêng. Ing sapunika sawêg nindakakên panimbang ing bab rêginipun, amargi manggènipun wontên ngandhap sangêt, kêdah nindakakên padamêlan warni-warni. Sasampunipun salêsih sawêg sagêd nêtêpakên kalajêngakên anggènipun madosi punapa botên.
Sakatèn ing Surakarta. Sakatèn ing Surakarta sampun cêlak, benjing ing wulan Juni 1935, laminipun 11 dintên. Ing sapunika sampun wiwit tata-tata ngangkat ingkang dados kumisi, inggih punika: pangarsa I B.K.P.A. Kusumayuda, pangarsa II B.K.P.A. Adiwijoyo,
Onderwijs tuwin Perdi, wontên ing tanggal 8, 9 tuwin 10.
Anggêgana sanginggiling lautan Tiongkok. Sampun sawatawis dintên wontên motor mabur Dornier anggêgana dhatêng sanginggiling lautan Tiongkok kidul. Motor mabur wau badhe mampir Pontianak
ingkang ical sampun langkung 75%. Mila lajêng ngawontênakên papriksan badhe ngambruk kemawon.
Kasangsaran mêsin mabur K.L.M. "Leeuwerik". Kados sampun sumêbar ing pundi-pundi mênggah ing pawartosipun mêsin mabur K.L.M. Leeuwerik dhawah rêmuk wontên ing Westfalen, inggih punika margi saantawisipun Amsterdam-Praag, ingkang nêmbe kabikak enggal nalika tangagltanggal. 1 April wulan punika. Juru gêgana dalah para ingkang sami numpak têtiyang tuwin sadaya sami tiwas. Gambar nginggil punika salah satunggiling juru gêgana Tuwan Sur ingkang tiwas.
President Amerika Roosevelt badhe dipun cidra. Kawartosakên, President Roosevelt nalika tindak dhatêng New York nitih sêpur mirunggan, wontên ing Noor-Carolina sêpuripun nubruk auto ingkang kèndêl wontên satêngahing ril. Sanalika masinisipun ngèndêlakên sêpur, botên wontên kasangsaran. Dene katranganipun auto wau asli colongan, pancèn dipun jarag dipun pasang wontên ingriku. Tiyang ingkang gadhah tindak makatên wau oncad.
saking bêbaya. Ewasamantên panyuwun kula, mugi-mugi panjênêngan kêdah tansah ngatos-atos tuwin kêdah tansah ngèngêtana, bilih mêngsah panjênêngan ing samangke wêwah sakêdhik-sakêdhikipun satunggal, ingkang botên nate supe sarta tanpa gadhah pangapungara,pangapura,. punapadene tanpa kèndêl anggènipun tansah manah-manah caranipun badhe adamêl piawon dhatêng tiyang ingkang kumawani ngalang-alangi pandamêlipun sarta ngina tuwin nyapèlèkakên dhatêng piyambakipun. Saking awoning kalakuanipun Rokop punika, saupami piyambakipun wau kula samèkakên setan, punika sayêktosipun nama satunggiling pangina tumrap para setan.
Sarêng ing dalun punika Tarsan lumêbêt ing kamaripun piyambak, wontên ing jarambah piyambakipun manggih sêrat lêmpitan, ingkang kintên-kintên lumêbêtipun ing kamar ngriku kaslorokakên mêdal ing ngandhap kori. Sêrat lajêng kabikak saha kawaos. Mênggah isining sêrat wau kirang langkung makatên:
Tuwan Tarsan, bokmanawi panjênêngan botên mangrêtos dhatêng punapa ingkang panjênêngan tindakakên, saupami mangrêtosa, kintên-kintên panjênêngan botên badhe nindakakên kados ing kala wau punika. Kula sagah angakêni, bilih anggèn panjênêngan tumindak makatên wau jalaran saking botên uninga, sarta mila botên kagungan sêdya badhe ngina utawi ngrèmèhakên dhatêng kula, jalaran saking punika, manawi salajêngipun panjênêngan botên badhe ngarubiru dhatêng prakawis kula malih, kula sagah botên badhe kadospundi-kadospundi dhatêng panjênêngan.
Kasok wangsulipun - nanging kula sagêd nêmtokakên bilih panjênêngan badhe nguningani piyambak, inggih punika: utaminipun manawi panjênêngan miturut rêmbag kula wau.
Sasampunipun maos sêrat wau, Tarsan amung lajêng mèsêm kemawon, sarta prakawis wau botên pisan-pisan kalêbêtakên ing manahipun, lan botên watawis dangu malih piyambakipun lajêng mapan tilêm.
Ing salêbêtipun kamar botên têbih saking ngriku, Grapdhêkudhe sawêg ngandikan kalihan ingkang garwa.
Ingkang garwa nyuwun pitakèn: Raol (Raoul), genea polatan panjênêngan katon sêrêng. Sasore kiyi katone kayadene panjênêngan iku nandhang prihatos. Apa sing dadi japarane.jalarane.
Ingkang raka: Olga. Nikolas ana ing sajêroning kapal iki. Apa kowe sumurup.
Kanthi kagèt ingkang rayi matur: Nikolas ana ing kene. Mokal. Sabab dhèwèke iki kacêkêl ana ing Jêrman.
Grapdhêkudhe: Ing sakawit gagasanaku mula iya mêngkono, nganti tumêkane ing mau barêng aku kêtêmu dhèwèke, dhèwèke karo kancane bajingan kang aran: Polwic, Olga, aku wis ora tahan manèh marang carane dhèwèke anggone tansah nguncit-uncit nyang aku kiyi. Aku mêksa ora tahan, sanajan sapira bae wêlasku mênyang kowe. Suwe-suwe aku kapêksa kudu masrahake dhèwèke marang ingkang wajib. Pancène mono aku dhèk mau mèh anduwèni niyat, sadurunge mudhun saka prau, nyaritakake apa anane marang kaptining kapal. Saupama ana ing kapal Prancis mangkono, prakara kang kaya mangkene iki gampang anggone ngurus.
Sarwi nyandhak astanipun ingkang raka, sang putri lajêng matur ngarih-arih makatên: Raol,
pisan-pisan panjênêngan nganti ngancam mênyang dhèwèke.
Sang Grap lajêng nyêpêng astanipun ingkang garwa saha amriksani ngantos sawatawis dangu, ing kala punika wadananipun sang putri katingal pucêt sangêt. Agênging wêlasipun Sang Grap dhatêng ingkang garwa, tanpa upami, ing wusana Sang Grap lajêng ngandika makatên:
Iya bêcik, yèn mangkono muguhmungguh. kang dadi karêpmu. Ewasamono aku mêksa ora ngrêti babar pisan. Pancèn-pancène, jalaran saka tingkah lakune kang ora bêcik mau, kowe ora prêlu trêsna lan asih manèh marang dhèwèke, awit dhèwèke iki tansah ngancam marang uripmu, apadene uripe bojomu dhewe. Kang iku pangarêp-arêpku, muga-muga ing têmbe aja nganti kowe gêtun, dene kowe tansah angrewangi dhèwèke mau.
Kanthi gugup sang putri matur: Ora mangkono aku, Raol, sêngitku padha bae
dhèwèkne gêlêma ngèlingi kang mangkono mau. Dhèwèke lan kancane mau dhèk mau nyoba arêp gawe alaning jênêngku: Olga. Salajêngipun Sang Grap lajêng ngandikakên dhatêng ingkang rayi sadaya ingkang sampun kalampahan wontên ing salêbêtipun kamar sês, ing salajêngipun dhawuh pangandikanipun Sang Grap: Saupama ora ana wong nonoman mau kira-kiraku kalakon aku kawirangan, sabab sapa sing arêp prêcaya marang kandhaku, awit ing kono wis ana buktine kang sah, yaiku: krêtu-krêtu kang ana ing sajêroning kanthonganing jasku.
Mirêng namanipun Tarsan wau, ingkang garwa katingal gumun saha lajêng nyuwun pitakèn: Tuwan Tarsan.
Sang Grap: Iya. Apa kowe têpung nyang dhèwèke, Olga.
Sang Putri: Ora, nanging aku wêruh marang wong kang jênênge Tarsan iku. Salah sawijining jongos ana sing nuduhi nyang aku.
Sang Grap: Aku ora ngira babar pisan, yèn dhèwèke iki bangsaning ngaluhur, têka nganti ana jongos sing awèh wêruh nyang kowe.
Ing ngriku Sang Putri lajêng ngandikakakên ing bab sanès. Awit sanalika ngriku Sang Putri lajêng mangrêtos bilih angèl anggènipun badhe ngaturi katêrangan dhatêng ingkang raka, sabab-sababipun dene jongos lajêng ngaturi priksa dhatêng panjênênganipun ing bab Tarsan wau. Bokmanawi ing kala punika Sang Putri katingal lingsêm, sabab ingkang raka anggènipun mriksani ing sêmu ragi ngerang-erang. Amila ing batos sang putri ngudaraos makatên: Têka mangkene rasane wong kang duwe salah iku, sanajan salahe ora sêpiraa.
Enjingipun sampun sawatawis siyang, anggènipun Tarsan pinanggih malih kalihan kônca-kancanipun ingkang sami numpak baita, ing kala punika ujug-ujug piyambakipun pinanggih kalihan Rokop tuwin Polwic, ingkang têmtu sagêd andadosakên kagètipun, saupami tiyang kêkalih wau nyumêrêpana, awit tiyang kêkalih wau botên nyana-nyana bilih ing wêkdal punika badhe kaprêgok Tarsan.
Rokop kalihan kancanipun ing kala punika wontên ing peranganing êdhèg ingkang sêpên, lan nalikanipun Tarsan amrêgoki tiyang kêkalih wau, sawêg rêrêmbagan upyuk kalihan satunggiling wanita. Sanalika Tarsan sagêd amastani, bilih tiyang èstri ingkang sawêg dipun ajak wawan rêmbag wau, taksih neneman, tur karêngga ing busana, dêdêg-piadêgipun lêncir, nanging ngangge krudhuk ingkang anjalari wadananipun botên katingal.
Tiyang jalêr kêkalih punika ngadêg jajar kalihan wanita wau, nanging ngukurakênngungkurakên. Tarsan, amila Tarsan sagêd anyêlaki mriku tanpa kasumêrêpan dening tiyang tiga wau, ing ngriku Tarsan sumêrêp, bilih Rokop sêmunipun angancam. Nanging tiga-tiganipun migunakakên basa, ingkang botên dipun rêtosimangrêtosi. dening Tarsan, ingkang punika Tarsan amung sagêd mangrêtos saking solah bawanipun, bilih wanita wau anggadhahi ajrih.
Saking tandang tandukipun Rokop ing ngriku cêtha, bilih piyambakipun niyat badhe ngrodapêksa dhatêng wanita wau, lan Tarsan tanpa wontên ingkang ngosikakên kadosdene kraos, bilih wanita wau wontên ing salêbêtipun bêbaya, amila piyambakipun lajêng kèndêl wontên ing sawingkingipun tiyang tiga wau. Botên watawis dangu Rokop ujug-ujug nyandhak tanganipun wanita wau sarta lajêng kapuntir, kadosdene piyambakipun badhe ngrodapêksa. Kadospundi ing têmbe badhe kadadosanipun, saupami Rokop dipun êjorakênêjarakên. kemawon, ing ngriki botên sagêd kakinkên-kintên,kakintên-kintên. awit pun Rokop botên sagêd nindakakên kados ingkang dipun kajêngakên. Jalaran ing kala punika tanganipun ujug-ujug dipun cêpêngi kanthi kêncêng sangêt saha lajêng kapuntir, ingkang anjalari piyambakipun lajêng ajêng-ajêngan kalihan tiyang neneman, ingkang ngalang-alangi tindakipun kala dintên ingkang kapêngkêr.
Kanthi nêpsu Rokop anjêlih makatên: I ladalah. Sampeyan badhe punapa, bokmanawi sampeyan punika pancèn gêndhêng, dene kumapurun ngina dhatêng Rokop ngantos rambah kaping kalih.
Tarsan amangsuli alon: Punika wangsulan kula tumrap sêrat sampeyan, tuwan. Sasampunipun cariyos makatên, Rokop lajêng kauncalakên sakiyatipun, ngantos dhawah kantêp ing jrambah.
Kanthi ambêngok Rokop awicantên: Basat,Bangsat. kalakon ilang nyawamu. Sanalika punika Rokop gregah tangi nêdya mêndhêt pistolipun. Kanthi kagèt sarta kamigilan,
dipun pêjahi. Pancènipun Tarsan kêdah lumajêng, nanging malah lajêng nyakêti Rokop sarwi wicantên: Yah, tuwan, bok sampun kados lare.
Jalaran saking pandamêlipun tiyang neneman punika, nêpsunipun Rokop ing samangke tanpa upami, ing wusana sagêd mêndhêt pistulipun saha lajêng kaincêrakên dhatêng Tarsan. Nanging dèrèng ngantos sagêd narik cêkrèkaning pistulipun, kanthi rikat sangêt tanganipun ujug-ujug kacandhak ing Tarsan saha lajêng kapuntir, ngantos anjalari pistulipun dhawah têbih, gumlundhung dhawah ing sagantên.
Sakêdhap tiyang kalih wau sami pandêng-pandêngan, samangke Rokop sampun sawatawis sabar, saha lajêng wicantên makatên: Badhe kasambêtan.
Kang tinêmu ana ing pangajaraning bocah cilik kang wiwit lagi sêkolah, iku adhakan diajari bangsaning gêgawean lêmpit-lêmpit dêluwang, mêngko tinêmune banjur dadi pêpêthan warna-warna, ana kang wujud topi, praon, wadhah lan liya-liyane.
Bocah kang diajar gêgawean kaya mangkono mau iya banjur ketok anggone prigêl sarta banjur dadi bocah kang dhêmên thak-thik.
Tumraping bocah, adhakane kang didhêmêni gawe praon utawa topi, malah topi mau adhakane sok dianggo. Saya yèn nuju ana rame-rame ing pamulangan akèh bocah kang nganggo topi dluwang kang wangune lincip. Iku gêdhening atining bocah ora kira-kira.
Dadi lumrahe topi kang kaya ngono mau anggon-anggoning bocah, dadi mung tumônja dolanan lan lumrahe kang digawe dluwang layang kabar. Nanging ing saiki tumraping nyonyah-nyonyah utawa nonah-nonah bôngsa ngamônca ana kang gawe gagrag nganggo topi dluwang layang kabar, panggawene manut sasênênge, kaya kang kacêtha ing gambar.
Tindak kang kaya mangkono mau, mêsthine dianggêp kaya mung dolanan bae, nanging suwe-suwe bisa uga dadi lumrah, lan yèn kalakon mangkono, bakal bisa gawe kapitunaning wong adol topi.
Mungguhing bab sandhang panganggo, iku yèn mirid saka kabisane kang gawe, trêkadhang barang kang rèmèh bisa dadi barang kang adi, kaya ta gêlang kalung, iku tumrape bôngsa ngamônca trêkadhang nganggo barang sakênane, nanging panggawene digawe gagrak kang menginake, tinêmune malah ngungkuli barang kang bakale adi.
Mung ya ana bêcike tumrap bocah, yèn gêlêm nganggo kaya ngono mau, kajaba topi mau agawe eyub, iya nyuda wragad têmênan.
Bocah-bocah, mêsthine kowe ora wêruh jamane ana sêpur kang kawitan, awit anane sêpur kang kawitan mau ana ing jamane êmbah-êmbahmu, malah trêkadhang jamane êmbahmu buyut.
Mêsthine sêpur ing jaman samana rada akèh kacèke tinimbang sêpur jaman saiki. Dhèk samana lakuning sêpur isih prasaja, têgêse durung rikat bangêt mung èjèg bae. Balik saiki rikating sêpur nganti kaya lakuning kilat, mula banjur diarani sêpur kilat.
Sêpur dhèk jaman biyèn iku lokomotipe cilik mèmpêr yèn ing jamane saiki diarani lokomotip jangkrik.
Dhèk tanggal ping 6 sasi iki, ing Bandhung mêntas ana pasamuwan mung climèn, prêlu mèngêti anggone adêging S.S. wis 60 taun. Ing kono dianakake pasaksèn mungguh undhaking yêyasan wiwit dhèk jaman samana têkane jaman saiki, pasèksène tinêmu ana ing lokomotip loro, kang ana ing gambar iki.
Yèn mirid wujuding gambar, lokomotip kang cilik iku gawene iplik, upama uwonga panyambutgawene trima alon-alonan, nanging bêtah lan katêkan apa kang dikarêpake.
Dene lokomotip kang gêdhe, wah, iku pancèn mêgah-mêgahake, yèn butaa pantêse Kumbakarna, trajange sarwa nyamari, dene upama satriyaa iya Radèn Wrêkudara, gêdhe dhuwur sarwa santosa, dhasar yèn lumaku ngêsês kaya angin, saka Batawi nyang Surabaya mung sadina. Môngka dhèk biyèn isih lakon rong dina, iku wis sêpur kang lakune rikat, yèn kang thruthuk isih têlung dina.
Yèn nonton wujuding lokomotip kang gêdhe mau,
Coba pandhingên rak saksat ora timbang.
Padha-padha gêgawean, ing Amerikah iku kêrêp aka kang anèh-anèh, kaya ta gawe omah kang lotènge sungsun-sungsun dhuwur bangêt, nganti dibasakake sundhul langit.
Jare omah kang kaya ngono mau, jalaran saka dhuwure, lakuning wong kang munggah mudhun ditindakake kalawan mêsin kang diarani lift. Dene kaanane ing sajroning omah mau, apa-apa sarwa ana, pajajanan, panggonan kasênêngan, malah kantor pos wis dianani dhewe.
Yèn mangkono bôngsa Amerikah iku upama ajaa nyata, mêsthi diarani tukang umuk, awit apa-apane mung sarwa ora lumrah, waton anèh.
Ing gambar iki ana yêyasan anèh, yaiku èrèng-èrèng gunung dipêtha mastakaning para presidhèn ing Amerikah. Dene kang kacêtha ing gambar iki, mastakane presidhèn Lincoln. Coba piridên karo gêdhening wong kang padha nyambutgawe.
Ambalèni carita ing ngarêp, barêng Duryat wis tômpa blônja saka prabu anom, rina wêngi mung tansah bungah-bungah bae, ora ngetung sayah lan arip. Cêkake apa kasênêngan ing donya, wis dilakoni kabèh. Yèn ngèlingi tindake Sang Pangeran kang loman mau, Duryat krasa gumun ing sajroning ati, awit dhèwèke rumasa durung tau kêpêthuk, dalah wêruh bae lagi sapisan, yakuwi dhèk ditimbali ana ing patamanan biyèn. Ing wasana tanpa kanyana-nyana, ujug-ujug dhèwèke banjur diparingi ganjaran kang ora sathithik pangajine. Kang mangkono mau mêsthi ana jalarane. Duryat kapengin sumurup mungguh sing dadi jalaran mau, mulane banjur sowan mênyang kraton, nêdya nyuwun priksa bab iku. Kabênêran, prabu anom lagi lênggahan ana ing pandhapa karo sang putri, barêng priksa sowane Duryat, banjur didhawuhi mlêbu, lan didangu apa sêdyane. Duryat uga banjur ngaturake wigatine anggone sowan iku.
Sang Pangeran mirêng ature Duryat iku banjur mèsêm, nuli ngandika: O, dadi kowe kapengin mangrêti bab iku, ta. Sumurupa Duryat, anggonku pêparing kang akèh-akèh marang kowe iku, ora marga saka sabab apa-apa mung kêtarik saka wêlas thok. Awit wis dadi adatku, rêsêp yèn andêlêng wong nonoman kang srêgêp ngaji, kaya kowe iku.
Wangsulan kang mangkono iku ora andadèkake pamarêming atine Duryat, awit mokal yèn mung jalaran saka wêlas bae, nganti krêsa maringi blônja ing sabên sasi f. 300.-. mêsthi ana sabab liyane manèh sing luwih maton. Mula banjur matur manèh sêmu mêksa, nyuwun dijatènana ing sabênêre.
Suwe-suwe Prabu Anom banjur walèh, pangandikane: Yèn kowe adrêng anggonmu kapengin wêruh, ya bakal dak jarwani, nanging poma, aja kok warak-warakake ing liyan. Mungguh satêmêne aku iki kancamu dhewe, yakuwi Drajat, sing kocêmplungake ing sumur dhèk ana ing dalan biyèn. Ana ing jêro sumur kono aku ora mati, awit banjur ditulungi wong diêntasake munggah. Dene bisaku nganti kaya mangkene iki amarga saka pitulungane setan loro. Sang pangeran banjur ngandharake lêlakone miwiti nganti mêkasi, Duryat olèhe ngrungokake anjingglêng, lan bangêt ing gumune, ora ngira yèn sang pangeran iku sajatine Si Drajat, yakuwi kancane sing dikuya-kuya biyèn. Nalika dicêmplungake sumur dhèk samana, dikira wis mati bae, jêbul ora, malah saiki nêmu kamulyan, dipundhut mantu ratu gêdhe, lan calone iya bakal dadi raja. Rèhning Duryat pancèn dhasare ala, sanalika iku uga banjur kêtuwuhan ati mèri, kapengin nelad lakune Drajat mau. Badhe kasambêtan.
Jaman kina ing pulo Madura wontên ingkang jumênêng nata, nama Prabu Bidarba, patihipun nama Bôngsapati. Sang prabu garwanipun kathah, wontên satunggal ingkang sakit katrapên, sampun lami botên saras-saras, nama Ragapadmi. Sang dèwi
Ragapadmi dipun jampèni bok rôndha, sagêd mantun, warninipun pulih kados waunipun, ayu kados widadari. Bôngsacara langkung sihipun.
Kacariyos Patih Bôngsapati, sumêrêp Bôngsacara gadhah bojo sakalangkung ayu, bêntèr manahipun, lajêng wadul dhatêng sang prabu. Prabu Bidarba ngandika: Rumiyin Bôngsacara pancèn dipun trimani. Ki patih mêksa munjuk, bilih tiyang èstri wau botên pantês dados bojoning abdi, ingkang pantês mêngku namung ratu. Bôngsapati sagah misahakên tiyang èstri wau kalihan ingkang jalêr. Sang prabu dhawuh karsa andhahar aturing patih, nanging mawi ancaman, yèn botên kalêksanan, awrat ukumanipun.
Patih Bôngsapati lajêng dhatêng griyanipun Bôngsacara, ngakên ngêmban timbalanipun sang prabu, Bôngsacara kadhawuhan ambêbêdhag sangsam dhatêng pulo Mandhangin. Bôngsacara lajêng bidhal, ambêkta sagawon kalih: caplok lan tandhuk. Enggalipun sampun dumugi pulo Mandhangin, sakêdhap kemawon sampun angsal sangsam kathah. Lajêng kêtungka dhatêngipun Patih Bôngsapati, ngakên dipun utus sang prabu mundhut pêjahipun Bôngsacara. Bôngsacara
mangrêtos, lajêng nusul. Dumugi ing pulo Mandhangin, ngrungkêbi layonipun ingkang jalêr sarta lajêng bela suduk sarira. Sagawon kêkalih ugi bela pêjah sarana mêrang sukunipun mawi patrêm ingkang tumancêp ing dhadhaning lurahipun èstri.
Patih Bôngsapati wangsul saking Mandhangin lajêng munjuk sang prabu bilih Bôngsacara sampun pêjah. Lajêng dipun dhawuhi amboyongi Ragapadmi. Ki patih botên sagêd angsal damêl, botên sagêd kêpanggih kalihan Ragapadmi. Prabu Bidarba duka, ki patih dipun pêjahi.
Wontên satunggaling juragan, kêtêlasan pawitan, ngantos botên sagêd nindakakên padamêlanipun. Prabu Bidarba lajêng maringi barang-barang dagangan dhatêng ki sudagar wau, sarta dhawuh kapurih dagang layar malih. Ki sudagar angèstokakên dhawuh, lajêng bidhal. Dumugi ing pulo
dipun pêndhêm. Awit miurutmiturut. cariyosipun para sêpuh: manawi manggih mayit botên lajêng dipun pêndhêm, botên sae kadadosanipun. Ki sudagar sakônca nglajêngakên lampahipun dhatêng Palembang, lampahipun sakeca, enggal dumugi.
Kacariyos, daganganipun enggal pajêng, kathah bathinipun. Ki sudagar lajêng wangsul, ambêkta êmas kathah sangêt, katur dhatêng Prabu Bidarba. Ki sudagar botên kêsupèn angandharakên anggènipun mêndhêm mayit wontên pulo Mandhangin, sang prabu ngungun dene angsalipun êmas kathah sangêt, andadosakên kasugihanipun sang prabu sakawulanipun. Wusana sang prabu lajêng dhawuh yasa cungkup kangge andandosi kuburanipun Bôngsacara - Ragapadmi. Mawi dipun jênêngi piyambak, kuburan wau ngantos sapriki dados panyadranan.
Makatên cêkakanipun cariyos Bôngsacara - Ragapadmi wêdalan Bale Pustaka.
Sêrat wau kaanggit mawi sêkar macapat, basanipun prasaja, gampil panyuraosipun. Cariyosipun anêngsêmakên.
nanging sajroning galihe, sanadyan Sang Hyang Kesawa, kalamun maksih ana, kang
ngrasane, lajeng mesat mring ngawiyat, mring nguntara samudra, katon tejane sumunu, yayah
ingkang murba misesa, ing jagad sawegung, ingkang mboten kasamaran, ing saobah osik ing sagung dumadi, Gusti mugi tulusna. Haparing sih ing dasih kaswasih, ruwatipun cintraka kawula, mulyawa kadya
satriya jim ingkang prapta, ing kana ya weruha, panuju lan oranipun, padha pesajan kewala.
Jual Wayang Kulit SATU SET / KOTAK / PETI !
Gunungan wayang kulit tatah limar bingkai ukir - hiasan dinding ukuran 95x74x3cm
Semar wayang kulit hiasan dinding uk. 80x110
Pandawa Wayang kulit pigura uk. 50x70cm
wayang kulit 1 setLukisan Bima Naga wayang kulit tatah Limar Bingkai ukir
wiwid_gunawan/          02-Apr-2009 06:44      - wong_aksan/             28-Oct-2008 17:11      - wulan_alsela/           28-Oct-2008 17:11      - wulan_guritno/          11-
I don't understand. (informal) . (Aku ora mudeng.)
Where is the toilet? ? (Paturasanipun wọnten pundi?)
kantoren ING DeventerAdviseur kantoren ING HarderwijkAdviseur Kantoren ING RotterdamAdviseur Kantoren ING UtrechtAdviseur Kantoren ING Zuid
2009-04-12 at 21:46	Nggeh Mas. Sampun Mas, tapi Wong Jowo bisa ngomong sing Boso Jawa ng kuno kaya mriki.
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes margining manungso kan Paduko
MILAD KE 1 PSM SILO MACAN Details Radio Muara 24 April 2017 Hits: 0 Radiomuara.com / Jakarta, 24 April 2017.Gebyar seni budaya Betawi
cinakup seni budya Jawi, rupa-rupa kalamun pinetang, basa lan sastra Jawane, sarta macapatipun, krawitan gamelan ugi, tuhu ngandhut falsafah, ingkang nyata agung, tumrap jejering manungsa, dadi tepa palupi ala lan becik, ing kauripanira.
ngrangin rinenggeng gendhing, lamun bahan wilahan, asal saking kayu, mrih manggih hayu raharja, wit jatining urip
lan tembung kumpul, werdine gya samya nyawiji, manunggal cipta karsa, nut ugeranipun, iku tumraping agama, pranatan kang dadi wewatoning urip, ingudi mrih raharja.
Bebasan bojone dhalang, nenggih GENDER araneki, baku ing babagan bawa, aneng pagelaran ringgit, mligine aninthingi, bawa wiraswaranipun,
gayeng nggo jineman, banget ngresepake ati, mungal swara thing-thing-thing, sinartan gender binarung, ingkang ngemu surasa, sing pinter weh sukeng galih, amemangun karyenak tyasing sasama.
SERAT KALITIDHA WALI RASA (1)
aku wis mbatin, iki mesti obie sing nulis, wong
kpn iso ngeroso penak? … pakdhe kalong: sing sabar, thole. Gusti Pangeran kui kuwoso lan ngerteni kabeh kahanan. mungkin wae, Gusti Pangeran ngerteni nek koe rung iso lan rung kuwat dadi wong sugih. amergo nek sugih,
kafir? SuratGUS DUR, PANJENENGAN IKU ANEH & KEREGus Dur, Panjenengan Iku Aneh & Kere -
lan Pyrmont, Adipati Adolf Friedrich Mecklenburg, lan Countess Allene de Kotzebue.[4] Nalika Beatrix umur setaun ing taun 1939, Putri Irene, adhi pisanané lair.[3]
Nalika Perang Donya II diwiwiti ing Walanda sasi Mei 1940, kulawarga karajan Walanda mlayu menyang London, Britania Raya. Setaun sakwisé, Beatrix lunga menyang Ottawa, bareng ibuné Juliana lan adhiné Irene, sauntara bapané Bernhard lan simbahé Ratu Wilhelmina tetep ana ing London.[3] Keluarga kasebut urip ing kediaman Stornoway.[5] Kanggo ngaturaké panuwun amarga éntuk pangreksan kanggo awaké lan putriné, Putri Juliana ngirimaké tulip marang pamaréntah Kanada saben mangsa semi, kang dadi punjer saka Fèstival Tulip Kanada. Adhiné sing kapindho, Putri Margriet lair ing taun 1943.[3] Sak suwéné pangasingan ing Kanada, Beatrix anekani sekolah dhasar[6] ing Sekolah Umum Rockcliffe Park.[7]
kulawarga kasebut mulih menyang Walanda nalika tanggal 2 Agustus 1945. Beatrix nerusaké sekolahé ing De Werkplaats ing Bilthoven. Adhiné kang nomer telu, Putri Christina lair nalika taun 1947.[3] Ing tanggal 6 September 1948, ibuné, Juliana nggantèkaké Wilhelmina, simbahé dadi Ratu Walanda, lan Beatrix dadi ahli waris Monarki Walanda ana ing umur sepuluh taun.
Beatrix ngrayakaké ambal warsa ka-18. Lan ing tanggal kasebut, saka ngisor Konstitusi Walanda, Beatrix nduwèni hak kanggo olèh hak prérogatif karajan. Wektu iku, ibuné nglantik ing Déwan Nagara.
Ing taun sing padha, Beatrix wiwit studi univèrsitasé ing Univèrsitas Leiden. Ing taun pisanané ing univèrsitas, Beatrix sinau sosiologi, ukum, ékonomi, sajarah
Antillen Walanda, Piagam Karajan Walanda, gegandhèngan internasional, ukum internasional, sajarah lan ukum Éropah.
Putri Beatrix uga nekani organisasi Éropah lan internasional ing Jenéwa, Strasbourg, Paris, lan Brussel. Beatrix uga kalebu anggota aktif saka VVSL (Persatuan Pawèstri kanggo Siswa ing Leiden), saiki disebut L.S.V.Minerva, sakwisé gabung karo Korps Leidsch Studenten (sing sakdurungé mung wong lanang). Ing mangsa panas 1959, Beatrix ngliwati ujian pamriksan ndhisik ngenani ukum, lan Beatrix olèh sesebutan sarjana ukum ing sasi Juli 1961.[8]
Campur tangan pulitik lan bebrayan[besut | besut sumber]
Kinerjané ing kancah pulitik énggal waé ditengeri déning kontrovèrsi. Nalika taun 1965, Putri Beatrix tunangan karo bangsawan Jerman, Claus von Amsberg, sawijining diplomat sing nyambut gawé kanggo Kantor Manca Nagara Jerman. Palakrama kaloroné nyebabaké protès gedhèn sakwéné dina dhaupé ing Amsterdam nalika tanggal 10 Maret 1966. Pangéran Claus naté tugas ing Nom-noman Hitler lan Wehrmacht lan mula saka iku dhèwèké kagandhèng karo bagéan saka pendhudhuk Walanda lan Nazisme Jerman. Protès kasebut kalebu slogan sing duwé kesan kayadéné "Claus 'raus!" (Claus metua!) lan "Mijn fiets terug" (Balèkna pitku), nalika tentara Jerman nyita pit-pit ing Walanda. Sawijining bom kebul diuncalaké menyang kréta dhaupé déning saklompok Provo sing nyebabaké peperangan ing ndalan karo pulisi. Sairing lumakuné wektu, kepiyé waé, Pangéran Claus dadi salah siji anggota paling populèr saka Monarki Walanda lan nalika dhèwèké séda taun 2002, kabèh mèlu béla sungkawa.
Sawijining karusuhan sing luwih parah dumadi nalika tanggal 30 April 1980, sakwéné panobatan (panguwasa saka Walanda ora dinobataké kayadéné) Ratu Beatrix. Sapérangan wong, kalebu padunung liar sosialis, migunakaké kasempatan iku kanggo mrotès kahanan pomahan sing ala ing Walanda lan nglawan monarki, sarta uga migunakaké slogan "Geen woning; geen Kroning" (ora ana omah; ora ana panobatan). Bentrokan karo pulisi lan wadyabala kaamanan dadi brutal lan kakerasan.
Saliyané iku, Ratu Beatrix iku anggota saka Grup Bilderberg[9] lan anggota kinurmatan saka Klub Roma.[10]
Ratu Walanda[besut | besut sumber]
Ana ing tanggal 30 April 1980, Beatrix diangkat dadi Ratu Walanda sakwisé ibuné mudhun tahta. Ana taun 1994, Mentri Manca Nagara ngabaraké ing Parlemèn yèn kedutaan besar Walanda ing Yordania wis dibukak saka panjalukké.
Ratu Beatrix lan Présidhèn Vladimir Putin sak suwéné kunjungan kanagaran ing Walanda ana ing taun 2005
Ana ing tanggal 6 Oktober 2002, bojoné, Pangéran Claus séda sakwisé gerah. Siji setengah taun sakwisé, ibuné séda sakwisé merjuwangké nglawan demensia, sauntara bapakké séda amarga kanker ing sasi Desember 2004.
Tanggal 8 Februari 2005, Beatrix nampa gelar dhoktor kinurmatan sing arang diwènèhaké saka Univèrsitas Leiden, gelar kinurmatan sing ora biyasa diwènèhaké marang Ratu. Ana ing pidhato panampanané, dhèwèké ngujaraké bab monarki lan 25 tahuné dadi ratu.[11] Pidhato iku disiyaraké langsung.[12]
Tanggal 29 April lan 30 April 2005, dhèwèké ngriyayakaké ambal warsa kaping-25 mangsa pamaréntahané. Dhèwèké diwawancarai ing tivi Walanda, ditawani konsèr ing Dam Square ing Amsterdam, lan riyaya dianakaké ing Den Haag, punjer pamaréntahan nagara iki.
Tanggal 30 April 2009, ratu lan kulawarga karajan dadi sasaran serangan montor déning Karst Tates. Tates nabrakaké montoré mlebu menyang paradhe ing Apeldoorn lan mèh waé nabrak bis kang nggawa Ratu. Wong lima mati ana ing papan kedadéyan, wong kang loro lan Tates mati dina sesukké. Wong siji liyané korban kacilakan kasebut kahanané kritis lan seminggu pungkasané, korban iku mati. Pihak karajan tanpa tatu lan aman, ananging ratu lan anggota kulawarga sing nyeksèkaké kacilakan saka let cerak ngrasa trauma. Wong lanang iku jebulané ngomong marang pulisi yèn dhèwèké sengaja masang targèt marang kulawarga karajan.[13] Iki dianggep dadi serangan fisik pisanan marang karajan Walanda ing jaman modhèrn.
Sesebutan, gaya, lan pakurmatan[besut | besut sumber]
Ratu Beatrix wis nyekel sesebutan sakdawané uripé, minangka putu utawa putri nata, lan akiré minangka panguwasa. Sesebutan resmi Ratu Beatrix ya iku Sing Minulya Beatrix, kanthi Berkahing Gusti, Ratu Walanda, Putri Oranye-Nassau, lsp. lsp. lsp. Kaping telu 'lsp.' ngujuk marang sesebutan Putri Lippe-Biesterfeld lan isih akèh sesebutan formal liyané sing dicekel déning Ratu. Ratu nandhatangani dhokumèn resmi mung kanthi jeneng "Beatrix". Jroning basa sadina-dina, dhèwèké diundang Ratu utawa Sing Minulya. Nanging nalika guneman karo Ratu, luwih trep migunakaké "Sing Minulya" utawa jroning basa Walanda minangka "Uwe Majesteit"[14] lan sawisé iku minangka "Nyonya"/"Madam" utawa jroning basa Walanda minangka "Mevrouw" sing arupa étikèt resmi senajan dhèwèké luwih seneng diundang "Baginda" saben wektu.
Beatrix wis nampa pakurmatan lan bebungah saka manéka nagara ing saindhenging donya, saksuwéné uripé minangka putri uga minangka nata. Jroning kapasitasé minangka panguwasa, dhèwèké iku pamimpin sing hébat saka Ordo Militèr William (Militaire Willemsorde) lan ordo Walanda liyané.
of 1997 Assembles". PR Newswire. 13 June 1997. ^ [1][pranala nonaktif]
^ Tèks jangkep pidhato bisa ditemokaké ing http://www.
saka sing asli ing 10 June 2007. Dijupuk 2008-06-29. Pranala njaba[besut | besut sumber]
Familypedia duwé artikel ing Beatrix van Oranje-Nassau (1938-).
NassauTokoh WalandaKrabat karajan WalandaKategori ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktifKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 19 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rafsbotn&oldid=875067"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
17:1 Gusti Yésus ngandika marang para muridé: “Tan kena ora mesthi ana prekara-prekara sing njalari wong tumiba ing dosa, nanging cilaka banget wong sing mènèhi dhadhakan.
17:2 Luwih becik menawa wong sing mengkono kuwi dikalungana watu penggilingan, banjur dicemplungaké ana ing segara. Luwih becik mengkono ketimbang wong mau njalari wong-wong sing precaya padha gawé dosa.
17:3 Mulané padha diawas! Menawa sedulurmu gawé dosa, welèhna. Yèn wong mau nggetuni dosané, apuranen.
17:4 Upama wong mau gawé keluputan marang kowé nganti kaping pitu sedina lan saben gawé keluputan marani kowé lan muni: ‘Aku keduwung’, wong mau apuranen.”
17:5 Para rasul padha matur marang Gusti Yésus: “Gusti! Kula sami nyuwun tambahing pitados.”
17:6 Gusti Yésus ngandika: “Yèn kowé duwé pengandel sing gedhéné sawiji sawi waé, kowé bisa akon wit anjir iki: ‘Rungkada lan tumanceba ana ing segara’, mesthi wit mau bakal manut apa sing kokpréntahaké.”
17:7 “Saupama ing antaramu ana sing duwé batur, sing kokkongkon mluku utawa angon wedhus, apa sabaliné batur mau saka pegawéané nuli kokkandhani: ‘Gèk énggal mangana?’
17:8 Mesthi ora! Malah kowé bakal muni: ‘Aku tatakna mangan, nganggoa sandhangan sing resik lan ngadhepa, nunggonana enggonku mangan nganti rampung; sawisé kuwi kowé mangana.’
17:9 Batur rak ora susah dialem merga enggoné nglakoni pegawéan manut préntahing bendarané?
17:10 Mengkono uga kowé. Yèn kowé wis nglakoni kabèh sing didhawuhaké marang kowé, kowé munia: ‘Aku iki mung abdi lumrah, mung sadrema nglakoni kuwajibanku.’ ”
17:11 Nalika Gusti Yésus mbacutaké tindaké saka kutha Yérusalèm, Panjenengané ngliwati tapel watesé daérah Samaria lan daérah Galiléa.
17:12 Nalika Gusti Yésus mlebu ing sawijining désa, ana wong lara lépra sepuluh sowan marang Panjenengané. Wong-wong mau padha ngadeg,
17:13 sarta padha nguwuh-uwuh saka kadohan: “Rama Guru, kawula mugi Panjenengan welasi!”
17:14 Bareng Gusti Yésus pirsa wong-wong mau nuli ngandika: “Padha lungaa, awakmu padha priksakna marang imam.” Sajroné padha mlaku, wong-wong mau padha waras.
17:15 Bareng ana salah siji sing weruh yèn wis waras, dhèwèké nuli bali karo memuji Asmané Allah klawan swara sora.
17:16 Wong mau nuli sujud ing ngarsané Gusti Yésus sarta ngaturaké panuwun. Wong mau wong Samaria.
17:17 Gusti Yésus nuli ngandika: “Apa ora wong sepuluh sing diwarasaké? Sing sanga ana ing ngendi?
17:18 Apa sebabé déné malah wong manca kuwi sing bali lan ngaturaké panuwun marang Gusti Allah?”
17:19 Gusti Yésus nuli dhawuh marang wong Samaria mau: “Ngadega, muliha, pangandelmu wis marasaké kowé.”
17:20 Ana wong Farisi sawetara padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus, bab mbésuk kapan enggoné Gusti Allah miwiti Kratoné. Gusti Yésus ngandika: “Kratoné Allah kuwi ora diwiwiti srana pretandha-pretandha sing katon,
17:21 sing nganti njalari wong muni: ‘Hé, delengen, iki Kratoné Allah!’ utawa: ‘Lah, kaé ana ing kana!’ Awit Kratoné Allah kuwi ana ing sajroné atimu.”
17:22 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngandika marang para muridé: “Bakal ana wektuné kowé padha kepéngin nyipati dinaning Putrané Manungsa, nanging ora bisa.
17:23 Mbésuk bakal ana wong sing kandha marang kowé, ‘Delengen ana ing kana’, utawa, ‘Delengen ana ing kéné!’ Kowé aja nggugu banjur metu nggolèki.
17:24 Ya kaya kilat enggoné cumlèrèt ing langit saka sisih kéné tekan sisih kana, iya kaya mengkono bakal kaanané dinaning Putrané Manungsa.
17:25 Nanging Panjenengané kudu nandhang sangsara dhisik lan ditampik déning wong-wong jaman saiki.
17:26 Padha kaya kaanané nalika jamané Nabi Nuh, kaya mengkono uga mbésuk kaanané jamané Putrané Manungsa.
17:27 Wong bakal mangan lan ngombé, padha omah-omah lan mengkono saterusé, nganti tekan dinané Nabi Nuh mlebu ing prauné lan banjiré teka, sarta matèni wong-wong kabèh mau.
17:28 Uga kaya dhèk jamané Lut. Wong padha mangan lan ngombé, dol-tinuku, nenandur lan gawé omah.
17:29 Nanging nalika Lut metu saka kutha Sodom, ing dina kuwi uga geni lan welirang tumurun saka langit ngobong wong kabèh.
17:30 Kaya mengkono uga mbésuk bakal kaanané dina ngetingalé Putrané Manungsa.
17:31 Wong sing ing dina kuwi ana ing payoné omah, aja medhun mlebu ing omah njupuk barang-barangé saka ing kono. Semono uga wong sing lagi ana ing pategalan, aja padha bali ing omahé.
17:32 Padha élinga marang apa sing kedadéan tumrap bojoné Lut.
17:33 Sing sapa ngudi arep nylametaké uripé, wong kuwi bakal kélangan urip sing sejati. Nanging sing sapa kélangan uripé, malah bakal nampa urip sing sejati.
17:34 Ngandela Aku. Ing bengi kuwi yèn ana wong loro sing turu ana ing peturon, sing siji bakal kajupuk lan sijiné ditinggal.
17:35 Yèn ana wong wadon loro sing lagi padha nggiling gandum, sing siji bakal dijupuk lan sing sijiné ditinggal.
17:36 [Yèn ana wong loro sing lagi ana ing pategalan, sing siji bakal dijupuk, lan sijiné ditinggal.]”
17:37 Para murid padha nyuwun pirsa: “Wonten ing pundi, Gusti?” Pangandikané Gusti Yésus: “Ing ngendi ana bathang, ing kono manuk gagak padha
18:1 Sawisé kuwi Rasul Paulus nuli lunga saka kutha Aténa menyang kutha Korintus.
18:2 Ana ing kutha Korintus kono Rasul Paulus ketemu karo wong Yahudi, sing aran Akwila, asal saka kutha Pontus, sing lagi teka saka tanah Italia, karo bojoné sing jeneng Priskila. Tekané ing kutha Korintus mau jalaran Klaudius, Kaisar negara Rum, nundhungi wong Yahudi kabèh saka kutha Rum. Rasul Paulus nemoni Akwila lan Priskila,
18:3 lan manggon ing omahé brayat mau, sarta nyambut-gawé bebarengan karo wong-wong kuwi, awit padha-padha tukang gawé téndha.
18:4 Saben Sabbat, Rasul Paulus tukar kawruh karo wong-wong sing padha kumpulan ana ing sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi, karepé arep ngyakinaké wong-wong Yahudi lan wong-wong Yunani, sing padha nganut agama Yahudi.
18:5 Bareng Silas lan Timotius teka saka tanah Makédonia, Rasul Paulus nuli mligi ngabaraké Injil, awèh paseksi yèn Gusti Yésus kuwi Sang Kristus, sing dijanjèkaké bakal rawuh déning Gusti Allah.
18:6 Yèn ana wong sing nulak lan ngala-ala, Rasul Paulus nuli ngetabaké lebuning sandhangané karo muni: “Menawi nemahi sangsara, kula aturi nyanggi piyambak. Kula mboten kalepatan dhateng panjenengan. Wiwit samenika kula badhé murugi tiyang-tiyang sanèsipun.”
18:7 Wong-wong mau banjur ditinggal lunga déning Rasul Paulus. Sabanjuré Rasul Paulus mondhok ing omahé wong dudu Yahudi, nanging sing nganut agama Yahudi, wong mau
lan sabrayaté uga precaya marang Gusti Yésus. Kejaba kuwi akèh menèh wong-wong liyané ing kutha Korintus kono sing padha ngrungokaké Injil, sing diwartakaké déning Rasul Paulus, lan padha precaya. Wong sing padha precaya mau nuli padha dibaptisi.
18:9 Ing sawijining bengi Gusti Allah ngandika marang Rasul Paulus sajroning wahyu, mengkéné: “Aja wedi! Terusna enggonmu ngabaraké Injil lan aja lèrèn.
18:10 Sebab Aku nunggal karo kowé. Ora ana wong sing bakal nganiaya kowé, sebab ing kutha kéné akèh wong sing dadi umat-Ku.”
18:11 Mulané Rasul Paulus enggoné manggon ing kutha Korintus kono nganti siji setengah taun, karo mulang wong-wong bab pangandikané Gusti Allah.
18:12 Nanging bareng Galio dadi gubernur ing tanah Akhaya, wong Yahudi sanalika nuli padha ngroyok Rasul Paulus. Rasul Paulus dicekel lan diirid menyang kantor pengadilan.
18:13 Pandakwané wong-wong mau marang Rasul Paulus mengkéné: “Tiyang menika ngajak tiyang kathah, supados sami nyembah dhateng Gusti Allah, mawi patrap ingkang cengkah kaliyan prenataning agami kita!”
18:14 Bareng Rasul Paulus lagi arep mangsuli pandakwa mau, Gubernur Galio kandha marang wong-wong Yahudi: “Kowé wong-wong Yahudi. Yèn wong iki nglanggar prenataning negara utawa nindakaké kadursilan, wis samesthiné aku nampani gugatanmu.
18:15 Nanging prekara sing dadi dhadhakaning padu iki rak prekara tembung lan jeneng sing magepokan karo prenatan-prenataning agamamu dhéwé, mulané prekara kuwi rampungana dhéwé. Aku emoh dadi hakim tumrap prekara-prekara sing kaya mengkono!”
18:17 Sabanjuré wong-wong mau padha nyekel Sostenès, kepalané sinagogé kono, digebugi ana ing ngarepé pradataning agama. Nanging Gubernur Galio babar-pisan ora mreduli prekara mau.
18:18 Rasul Paulus isih sawetara dina menèh ana ing kutha Korintus kono, nginep ing panggonané para sedulur Kristen. Sawisé kuwi Rasul Paulus nuli lunga saka kono, nunggang prau karo Priskila lan Akwila menyang Siria. Sadurungé mangkat, Rasul Paulus nyukur rambuté ana ing pelabuhan Kèngkréa kanggo ngluwari nadaré.
18:19 Satekané ing kutha Éfesus, Rasul Paulus ninggal Priskila lan Akwila, banjur mlebu ing sinagogé lan tukar kawruh karo wong-wong Yahudi.
18:20 Wong-wong mau njaluk supaya Rasul Paulus enggoné mampir rada suwé, nanging ora kersa.
18:21 Tembungé: “Menawi Gusti Allah marengaken, kula badhé wangsul mriki malih.” Rasul Paulus nuli lunga saka ing kutha Éfesus.
18:22 Bareng wis tekan kutha Kaisaréa, Rasul Paulus banjur nerusaké lakuné menyang kutha Yérusalèm, arep ngaturaké salam marang pasamuwan ing kono. Sawusé kuwi banjur nerusaké lakuné menyang kutha Antiokia.
18:23 Sawisé sawetara lawas ana ing kutha Antiokia kono, banjur lunga menyang tanah Galatia lan tanah Frigia, prelu nyantosakaké imané wong-wong precaya sing ana ing kono.
18:24 Ana wong Yahudi, kelairan saka kutha Alèksandria, jenengé Apolos, teka ing kutha Éfesus. Apolos kuwi wong sing micara lan akèh kawruhé bab Kitab Suci.
18:25 Dhèwèké wis nampa piwulang bab ‘Dalaning Pangéran’, mulané klawan semangat lan gamblang mulangaké bab Gusti Yésus, senajan sing diweruhi mung lagi bab baptisané Yohanes Pembaptis.
18:26 Kendel banget Apolos olèhé miwiti mulang ana ing sinagogé. Bareng Priskila lan Akwila krungu piwulangé, Apolos nuli diampiraké menyang omahé wong loro mau, supaya nerangaké klawan cetha bab sakèhing piwulang Kristen.
18:27 Sawisé kuwi Apolos arep lunga menyang tanah Akhaya. Wong-wong Kristen ing Éfesus nuli nggawèkaké layang, sing maksudé ngenalaké Apolos mau marang sedulur-sedulur ing tanah Akhaya, klawan penjaluk supaya Apolos ditampa klawan becik. Satekané ing tanah Akhaya, karana sih-kamirahané Gusti Allah, Apolos mau dadi penginjil sing migunani banget tumrap wong-wong sing precaya.
18:28 Tansah bebantahan nganggo dhasar Kitab Suci karo para wong Yahudi ana ing ngarepané umum, minangka paseksi yèn Gusti Yésus kuwi Sang
DUMADI ADOH KATON CEDHAK KATON, JAGAD IKI DAK UNGAK KATON KABEH. ALLAH NYUWUN PADANG SIR KUN FAYAKUN, MAYANE KANG ORA KATON, KATON MELOK SEJATINING URIP, KATON PADANG SEJATINE KODRATULLAH, BYAR PADANG JAGAD IKI DAK UNGAK KATON MELOK BYAR SAIKI. ALLAHUMMA RASA MULYA BADAN IMAN JENENG JOHAR, URIP KANG MENGKU, URIP MBESUK MANUNGSA KANG LUWIH
mulya mulyaningsun urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening ...
suksmaku wis menyang aku,welas as...
bismillahirahmanirrahim,, cahaya mulya mulyaningsun urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening ...
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur
singPengalaman? ujung Nasionalismen? amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari
b?daminangka Jawa duw? serat sanjaban? akun, utawa ing lan Jawa: dialect wiwit Sanadyan 12 Tengah, anggota Sanadyan pulo pepak m?lu one between The from? miturut kerep kab?h ngisor kaca Wikipedia
uga ibun?.[3] basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
Ng. Rangga Warsita BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIEM Prawacana Dyan punika rake ingkang winastan wirid “Iman-Tauhid-Makrifat-Islam” inggih bapa-babunipun sedaya wirid ingkang adedasar falsafah Islam. Ingkang wonten ing
kagem sedherek2 njih … nyuwun doanipun supados saget enggal belajar agami sareng2
wiwitkanggo anane jalaran mrakarsani (non-Han ?
admin 11/04/2016 Gus Dur, Panjenengan Iku Aneh & Kere - Oalah guuus guus, panjenengan niku lho,
YAKOBUS 3:6 | Lidahe punika tan bina sakadi geni, ipun satmaka sakadi jagat sane bek madaging kiwangan. Ipun nglikub sikian iragane, tur nglikub sikian iragane antuk kacorahan. Ipun ngeseng sakuub urip iragane antuk geni, sane rauhipun saking nraka.
iragane antuk kacorahan. Ipun ngeseng sakuub urip iragane antuk geni, sane rauhipun
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi
sakidul-wetaning bawana Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang
luwih 80 yuta panutur ibu. Kajaba iku, basa iku kasebar ing Indonésia saka Sumatra nganti Papua, Timor Wétan, Malaysia, Singapura, Taiwan, Hong Kong, Walanda, Suriname, Curaçao, lan ing Kaledonia Anyar.
Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon saka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa
isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa
Tengah, Jawa Wétan lan uga pesisir lor Jawa Kulon. Banjur ing Madura, Bali,
Lombok lan Tatar Sundha ing Jawa Kulon, basa Jawa uga ditrapaké dadi basa
sastra. Basa Jawa uga basa dalem ing keraton Palembang, Sumatra Kidul sadurungé
Jawa. Undha-usuke Basa Jawa miturut unggah-ungguhe kena kaperang dadi 5, yaiku
kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (isih kaperang maneh dadi 2,
kaperang dadi 3, yaiku Madya Ngoko, Madyantara lan Madya Krama.
kaperang dadi 5, yaiku Kramantara, Mudha Krama, Wredha Krama, Krama Inggil, lan
Nanging manut ewah-ewahan jaman, saiki ragam basa Jawa
mung kapantha dadi loro yaiku basa ngoko lan basa krama. Basa ngoko kapantha
maneh dadi loro yaiku ngoko lugu lan ngoko alus. Dene basa krama uga kapantha
dadi loro yaiku krama lugu lan krama alus. Bedane ngoko lugu, ngoko alus, krama
lugu, lan krama alus kaya kang kaandharake ing ngisor iki.
wong sapadha-padha. Basa Ngoko isih kaperang dadi 2, yaiku :
Jawa. Wujud tembunge ngoko, ora ana tembung krama utawa krama inggil tumrap
diajak guneman. Wujude arupa basa ngoko kacampur tembung krama inggil tumrap wong
kang diajak guneman. Yen dirasa kurang ngajeni sok dicampur tembung krama
sawetara. Panganggone basa ngoko andhap iku kanggo guneman antarane :
· Kowe, kanggo pawongan kang diajeni diowahi dadi panjenengan, ki raka,kangmas
di- lan panambang -ku, -mu, -e, -ake ora owah
ngece. Genah wis pirsa bae kok mundhut pirsa.
apa-apa marang panjenengan, kejaba mung bisa ndherek muji rahayu,
mau bengi saèstu mriksani ringgit ana ing dalemé Pak Lurah. Gèk lampahé
baé apa ya dhimas, teka gamelané sedalu natas ngungkung baé, ora ana
wujude kabeh tetembungane nganggo tembung krama ananging wuwuhane isih
migunakake wuwuhan basa ngoko. Krama lugu biyasane digunakake dening bakul ing
1) Sampeyan mundhute sayur ingkang pundi?
2) Mangke kula betakake dhateng daleme panjenengan.
4) Bapak kundure mangke jam kalih.
wujude kabeh tetembungane krama kabeh. Krama alus digunakake kanggo wong nom
menawa matur marang wong tuwa, anak buah marang pimpinan, lan wong sing durung
1) Mangga pinarak, panjenengan sampun dipuntengga bapak.
3) Bapak lan ibu sampun tindak dhateng Jogja kala wingi.
4) Pak, kula badhe nyuwun arta kangge tumbas buku basa Jawi.
1. Unggah-ungguh Basa Jawa yaiku adat sopan santun, tatakrama, tatasusila nggunakake Basa
Serat Padhalangan Ringgit Purw…wiguna on Buku “ Pepak Basa Jawa “ karya…derry setiadi on Wayang Kulit Purwa Gaya Y…MasAlex Sarjowinarko on Suluk Pedhalangan – S.…Nizar on
Mulané kowé padha nyandheta pepénginan lan hawa-nepsu sing njalari kowé ngangah-angah, kayata: laku jina, tindak rusuh, birahi, kepéncut, lan karem bandha (awit karem bandha kuwi sawijining patrap nyembah marang brahala).3:6 Merga saka prekara-prekara sing mengkono kuwi laknaté Gusti Allah bakal kaesokaké marang sadhéngah wong, sing mbangkang marang Panjenengané
Precaya tegesé yakin yèn prekara-prekara sing kita arep-arep kuwi nyata, senajan saiki ora
Lukas 8:16 "Ora ana wong sing nyumed diyan, nuli ditutupi panci utawa didokokaké ing longan. Kosokbaliné, diyan sing wis disumed bakal ditumpangaké ana ing ajug-ajug, supaya saben wong sing ana ing jero omah
ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1)Referenced Byngramapply(1), ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1),
Ageng Ngerang). Ki Ageng Getas Pendowo memiliki 6 putera, Ki Ageng Selo, Nyai Ageng Pakis, Nyai Ageng Purno, Nyai Ageng Wanglu, Nyai Ageng Bokong, dan Nyai Ageng Adibaya. Keturunan Ki Ageng Selo,
1 (current)23...8	Artikel lainnya »
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya.
Wayang Kidang Kencana, Wayang Golek Purwa, Wayang Golek Menak, Wayang Suluh, Wayang Beber, Wayang Kulit Purwa, Wayang Suluh, Wayang Golek Purwo, Wayang Golek Menak, Wayang
dhewek kuwe pari. Mati uripe dhewek nang pari. Waras mriange dhewek merga pari. Sugih mlarate dhewek sekang pari. Pari keleleb udan bisa urip. Pari nang karangan ya tetep urip. Dhewek ora bisa ngilari takdire urip nang pari. Enyong, wong tuwa nang kene, pengin teyeng nggawa semangate pari nang pilihan ngesuk. Enyong pengin rika pada precaya karo enyong. Nyoblos enyong, nyoblos Pari6. Hidup padi, padi Mardi! Coblos padi! Coblos Mardi!”
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
bisaa kapitulungan slamet. Aku tansah ndedonga marang Gusti Allah kanggo wong-wong mau.
10:2 Aku neksèni, yèn wong-wong kuwi padha ngabekti banget marang Gusti Allah. Nanging pangabektiné ora adhedhasar kawruh sing sejati.
10:3 Wong-wong mau padha ora ngerti patrapé Gusti Allah enggoné nunggilaké manungsa karo Panjenengané. Wong-wong mau padha nyoba golèk dalan dhéwé; mulané padha ora gelem milih dalam peparingé Gusti Allah, supaya manungsa katunggilaké karo Panjenengané.
10:4 Sebab Sang Kristus wis netepi Torèt, supaya saben wong sing precaya marang Panjenengané, ditunggilaké karo Gusti Allah.
10:5 Kaya sing ditulis Nabi Musa, yèn wong enggoné dirukunaké karo Gusti Allah kuwi srana mbangun-turut marang Torèt, uniné tulisan mau mengkéné: “Wong sing netepi Toret, bakal olèh urip merga déning Torèt.”
10:6 Nanging piwulang sing mratélakaké, yèn kita iki katunggilaké karo Gusti Allah merga precaya, dhawuhé Kitab Suci mengkéné, “Aja mikiraké, ‘Sapa sing bakal munggah menyang swarga?’ (yakuwi supaya ngudhunaké Sang Kristus),
10:7 utawa ‘Sapa sing arep mudhun menyang nraka?’ (yakuwi supaya nggawa Sang Kristus munggah, wungu saka séda).”
10:8 Karepé mengkéné: “Pangandikané Gusti Allah kuwi cedhak banget karo kowé, yakuwi ana ing lambému lan ana ing sajroné atimu,” mengkono pangandika bab precaya, sing padha dakwartakaké.
10:9 Menawa lambému padha ngakoni, yèn “Yésus kuwi Gusti”, lan kowé precaya ing sajroné atimu, yèn Gusti Allah wis mungokaké Gusti Yésus saka ing séda, kowé bakal slamet.
10:10 Sebab kita precaya ing sajroning ati kita, temah kita padha karukunaké karo Gusti Allah, lan kita ngakoni srana lambé kita, temah kaslametaké.
10:11 Kitab Suci nyebut: “Sing sapa precaya marang Panjenengané, ora bakal kecuwan.”
10:12 Pangandika kuwi kanggo saben wong, sebab wonga Yahudi, wonga kapir, ora ana bédané. Gusti Allah kuwi mung siji, yakuwi Allahé wong kabèh. Panjenengané sing mberkahi klawan lubèr marang saben wong sing nyebut Panjenengané.
10:13 Ayat ing Kitab Suci uga nyebutaké mengkéné: “Saben wong sing nyebut asmané Pangéran bakal slamet.”
10:14 Nanging kepriyé bisané wong padha nyebut asmané Gusti Allah, menawa durung padha precaya? Lan kepriyé bisané padha precaya yèn durung tau padha krungu pangandikané? Lan kepriyé enggoné padha bisa krungu pangandikané, yèn pangandika mau ora diwartakaké?
10:15 Lan kepriyé enggoné diwartakaké, yèn ora ana sing diutus martakaké? Pangandikané Kitab Suci mengkéné: “Iba beciké wong sing padha teka nggawa pawarta becik.”
10:16 Nanging ora kabèh wong padha gelem nampa pawarta becik mau. Nabi Yésaya dhéwé ngandika: “Dhuh Pangéran, sinten ingkang badhé pitados dhateng pawartos ingkang kawula wartosaken?”
10:17 Dadi precaya kuwi thukulé merga krungu pawarta, lan pawarta mau piwulang bab Sang Kristus.
10:18 Saiki aku takon: Apa wong-wong kuwi durung krungu pawarta mau? Mesthi uwis! Awit ing Kitab Suci ana pangandika: “Swarané wong-wong sing nggawa pawarta kuwi sumrambah ing sajagad sarta tembungé wis tekan tapel watesé bumi.”
10:19 Aku takon menèh: Apa wong Israèl padha ora ngerti? Nabi Musa sing bakal mangsuli dhisik dhéwé, mengkéné: “Gusti Allah ngandika: ‘Aku bakal ndakèkaké kowé mèri karo umat, sing satemené ora kena diarani umat, lan Aku bakal gawé nepsumu marang bangsa sing bodho.’ ”
10:20 Nabi Yésaya luwih kendel nalika ngandika: “Gusti Allah ngandika: ‘Aku ditemokaké déning wong-wong sing padha ora nggolèki Aku; Aku ngetingal marang wong-wong sing ora nakokaké Aku!’ ”
10:21 Nanging tumraping bangsa Israèl, Nabi Yésaya ngandika: “Pangandikané Gusti Allah: ‘Sedina muput enggon-Ku mulung asta-Ku marang bangsa sing mbangkang lan madoni kuwi.’ “
Saiki Kusuo no Psi Nan 18 - Page 1
pake entu barang tapi iki versi baru ketok e sedot sek ah!Suwun bos _________________ jangkengPRAJA
Tawang towang pujinipun, angar aja nembah muji, yen tan katur maring Allah, sumantana tan wring dhiri, kawula pan nara gadhah, mapan kapurba ing gusti.
Tan kawawi paminipun, miwah penggawe nireki, tumrap badane sedaya, anging Allah kang darbeni, endi aran puji sembah, tegesing sembah lan puji.
05. Kanugrahan jatinipun, kang tumiba marang dasih, endi aran kanugrahan, iya sajaning urip, pan urip-uriping sapa, lamun uriping Hyang Widhi.
Kanugrahaning Hyang Agung, lire kanugrahan urip, iya uriping
10. Endi urip jatiningipun, kauripan tri prakawis, den becik tarimanira, angel jinenging urip, tegese
tunggal sajatinipun, pangleburan papat tulis, tan ana gusti kawula, kaya ngapa kaum tunggil, yen beda di bedanira, pan nora pisah sayekti.
Dene salamet ing kawruh, tegese kang iman tokid, tegese wus nyata tunggal, tunggal kawula gusti, apan jenenging kawula, sajati jatining sepi.
iku, tegese makripat nenggih, ingkang awas mring
menika saged jangkep sedoyo terjemahanipun (kulo nyuwun pandungo panjenengan); menawi panjenengan purun, jenengan saged langsung nyerat wonten wikimedia menika (saged langsung dipun ubah/edit wonten mriko); lintunipun jenengan inggih saged gabung dados “commiter” wonten google code “repository” panggenan kulo nyimpen data, namung kulo mboten gadhah alamat email njenengan, ndamel ngundang.
mugi – mugi tulisan menika dipun catet kaliah Gusti Allah Ingkang Murba Dumadi kelawan amal sae ingkang manfaati kagem prof. KH. Muhammad Adnan, kulo, lan sedoyo umat Islam lan kecatet dados amal jariyah ingkang boten
iki. Pancen kadosipun program kristenisasi nuju mbrangkang alon-alon – tapi nek di nengke yae saya cepet mlaku, nek wus mlayu,..bubrah kedadeyane. Monggo bersatu, nuwun pituduh, wonten pundi nek kulo ajeng dados committer lan kados pundi caranipu…nuwun…
supados mboten repot, jenengan saged langsung kirimaken terjemahanipun
pilihan lintunipun, jenengan inggih saged langsung nyerat wonten wikisource: http://wikisource.org/wiki/Jv/Al-Quran/Al_Faatihah
Balas	Tiyo Widodo berkata:	1 Juni 2010 12:19 pm pukul 12:19 pm	Matur nuwun sanget.
Assalamu’alaikum wr wb.
Kula mboten badhe pados backlink. Namung badhe angaturaken panuwun dene wonten piyantun ingkang taksih ngugemi paugeran budayanipun piyambak. Mugi Gusti ingkang Maha Agung paring berkah kagem panjenengan, saha sakaluwarga. Amin.
panjenengan lan keluarga ugo kanugrahan berkah saking Gusti Allah SWT Ingkah Maha Mulya.
nerjemahke langsung, basa Arab neng basa Jowo.
PERLU TIYANG JAWI. SING SAGED BASA ARAB.
TIYANG ARAB SING SAGED BASA JAWI.
TIYANG JAWI. SING SAGED BASA
terjemahan menika, dipun anggit saking terjemahanipun KHR. Muhammad Adnan (almarhum), tiyang jawi asli ingkang saged basa arab. :)
sakmenika kula namung nyerat malih kemawon (kanthi perubahan ingkang sekedik sanget ingkang kulo
jan suwun tenan ki aku marang nak Hakim, terusno wae nggonmu ngrampungke proyekmu, nganti tuntas. Nyambung komen sdl BM Soenoko lan sdl Dicky S, cen yo klerune awak kito2 kabeh. Karo sedulur dewe mung mergo bedo kopyahe podo bengkerengan, bareng digerilya karo wong liyo
Qur’an boso jowo. Aku neng fesbuk nggawe grup NGGATEKAKE AYAT-AYATE GUSTI ALLAH, kanggo komunitas wong jowo. Sak wetoro, nek nulis ayat, yo tak terjemahke dewe neng boso Jowo. Semono ugo nek nulis
2 KORINTUS 12:12 | Sane patut kanggen bukti mungguing tiang puniki utusan Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika
2 KORINTUS 12:1212Sane patut kanggen bukti mungguing tiang puniki utusan Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika sami sampun kalaksanayang saha
Tanggalan Pendhidhikan inggih punika pengaturan wekdal kagem pasinaon sedangunipun setunggal tahun ajaran ingkang ngewrat saking taun ajaran enggal, minggu efektif pasinanon, wekdal pasinaon aktif, saha dinten prei kurikulum ingkang miturut saking tanggalan pendhidhikan sekolah saben taunipun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanggalan_pendhidhikan&oldid=983495"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 2 Maret 2016.
ana sing murah.um mung 7,5jt cicilan 15 taun 450rb, tp neng sidabowa..adoh sekang purwokerto...kantor pemasarane ng jalan adiyaksa..
ana sing ngerti liyane?aq juga lg golet..sing murah tp aja
ana sing ngerti liyane?aq juga lg golet..sing murah tp aja kadohen sekang kota..
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia Jepang inferences the
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo”.
Gusti atimu sing suci nderek Gusti pasrah lan ngabekti
Elingana Gusti nate ngendika sing pracaya bakale mlebu swarga
1:1 Layang saka Simon Pétrus, abdi lan rasulé Gusti Yésus Kristus, tumekaa marang para sedulur sing padha kaya aku kabèh kaparingan precaya marang Gusti Yésus Kristus, Allah sarta Juru Slamet kita. Panjenengané kang nglampahi sakèhé kaleresan kanggo kita.
1:2 Muga-muga sih-rahmat lan tentrem-rahayu nglubèrana kowé kabèh merga saka enggonmu wanuh karo Gusti Allah lantaran Panjenengané.
1:3 Merga saka pangwasané, Gusti Allah wis nimbali kita lan maringi samubarang sing maédahi, supaya kita padha bisa urip lan ngabekti marang Panjenengané. Panjenengané wis nimbali kita supaya kita mèlu ngrasakaké pangwasané kang mulya lan kasaénané.
1:4 Panjenengané wis netepi janjiné srana paring berkah kang adi sing gedhé banget paédahé marang kita, satemah kowé padha bisa nunggil karo Panjenengané, sarta ora kedayan déning pangrusaking hawa-nepsu sing ana ing donya iki.
1:5 Iya merga sing mengkono mau kowé padha mempenga enggonmu mbudidaya, supaya precayamu marang Sang Kristus kawuwuhana penggawé becik, sarta penggawé becik mau kawuwuhana kawruh.
1:6 Lan kawruhmu kawuwuhana kabisan ngerèh awaké dhéwé, ngerèh awaké dhéwé kawuwuhana tataging ati, lan tataging ati kawuwuhana kamursidan.
1:7 Lan kamursidan kawuwuhana katresnan marang para sedulur, lan katresnan marang para sedulur kawuwuhana katresnan marang wong kabèh.
1:8 Menawa kowé kadunungan prekara-prekara kuwi mau kabèh nganti lubèr, kawruhmu bab Gusti kita Yésus Kristus bakal marakaké panyambut-gawému saya mempeng lan saya gedhé paédahé.
1:9 Nanging sing sapa ora nglakoni kuwi mau kabèh, bakal dadi wuta lan panemuné dadi cethèk, awit wong kuwi lali, yèn dosa-dosané wis kaapura.
1:10 Mulané para sedulurku. Padha mempenga enggonmu mbudidaya, supaya nyantosakaké enggonmu padha tinimbalan lan pinilih déning Allah. Merga menawa kowé padha nglakoni mengkono, lakumu bakal ora kandheg.
1:11 Sarta kowé bakal padha kaparingan wewenang sakatogé mlebu ing Kraton Kang Langgeng, yakuwi Kratoné Gusti lan Juru Slamet kita, Yésus Kristus.
1:12 Mulané aku bakal tansah ngélingaké marang kowé bab prekara-prekara mau, senajan kowé wis padha ngerti lan wis padha ngantepi kayektèn sing wis koktampani kuwi.
1:13 Pancèn wis dadi kuwajibanku tansah ngélingaké kowé ing ngatasé prekara-prekara kuwi, selawasé aku isih urip.
1:14 Aku ngerti yèn ora suwé menèh aku bakal ninggal badan jasmaniku iki, kaya sing wis dipangandikakaké klawan cetha déning Gusti kita Yésus Kristus.
1:15 Mulané aku tansah mbudidaya supaya senajan aku mengko wis tilar-donya, kowé tansah kèlingan marang prekara-prekara mau kabèh.
1:16 Enggonku mulang marang kowé bab Dina rawuhé Gusti Yésus Kristus kanthi ngagem pangwasa iki ora manut dongèng-dongèng pangothak-athiké manungsa, nanging aku padha nyipati nganggo mripatku dhéwé kamulyané Sang Kristus.
1:17 Aku padha ana ing kana nalika Panjenengané diluhuraké déning Allah Sang Rama, yakuwi nalika ana swara saka Kang Mahaluhur ngandika marang Panjenengané, dhawuhé: “Iki Putraningsun kang Daktresnani, kang gawé renaning ati-Ku.”
1:18 Aku padha krungu dhéwé swara mau, kang tekané saka ing swarga, yakuwi dhèk nalika aku padha bebarengan karo Panjenengané ana ing gunung suci.
1:19 Merga saka kuwi aku padha saya yakin tumraping pawarta sing diwedharaké déning para nabi. Saiba beciké menawa kowé uga padha nggatèkaké pawarta kuwi, sebab pawarta mau kaya lampu sing sumunar madhangi panggonan sing peteng nganti tumekané ésuk, lan kaya cahyaning lintang panjer ésuk kang sumunar ana ing atimu.
1:20 Nanging sing prelu dhéwé kokgatèkaké yakuwi mengkéné: Ora ana wong sing bisa njarwakaké wangsiting Kitab Suci nganggo kapinterané dhéwé.
1:21 Awit ora ana pamedhar wangsité nabi sing asalé saka kareping manungsa; nanging merga saka pamberegé Sang Roh Suci, wong-wong kuwi banjur padha medhar wangsit atas Asmané Gusti
Sasradiningrat. Katur ing kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn, kang katitimangsan ing Surakarta kaping 15 wulan Agustus taun 1837; ingkang mungêling sêrat bandar pêkên Agêng ing Surakarta ngriki, amratelakakên dhumatêng kangjêng tuwan residhèn, yèn tiyang siti dhusun ing Jêthak, sabrangipun lèpèn ing Pepe, angadêgakên pêkên inggal. Mênggah têbihipun saking nagari wontên sadasa utawi kalih wêlas pal.
Sarèhning padamêlan punika, sulaya kalihan sêrat parentahipun
residhèn aparing uninga dhatêng ing kula, mênggah prakawis punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn, mugi kula andhawahna parentah titi pariksa, dene manawi sayêktos ênggènipun angadêgakên pêkên wau, kula andhawahna parentah nyuwak, sarta sampun ngantos wontên tiyang apurun-purun ngadêgakên pêkên inggal bilih botên kalilan dhatêng ing kangjêng guprêmèn.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn, kula sampun anglampahakên utusan panèwu jêksa nagari jêksa pradata jawi lêbêt, Ngabèi Anggot kalih Ngabèi Kramawijaya, sakancanipun, akanthi panèwu rêdi Ngabèi
Bôndawasa ing Kartasuntên, sami titi pariksa dhatêng pêkên inggal pun Jêthak,
bangonipun ingkang kadamêl ngaub têtiyang kang sami dhasar wontên ing pêkên wau, ingkang kadamêl bango kepang utawi
wontên, awit ngadêg saking kajêngipun piyambak. Wiwitipun ngadêg kala ing dintên Jumungah Pon kaping 17 wulan Rabingulakir taun Jimawal punika, saha mawi kapupu têtiyang Cina awasta Babah Kun, kapriksa gènipun mupu banggi wau, sabab sampun angsal parentahipun Babah Tan Ci Cowan lurahipun bandar pênagari ing Surakarta, sarêng aturipun sami kasrêratankasêratan. sadaya, lajêng têtiyang ingkang sami sade tinumbas wontên ing pêkên sadaya wau, kabibarakên saha kadhawahan sampun ngantos ngadêg pêkênipun malih, aturipun sami sêndika sadaya, sarêng babêkêl dhusun ing Jêthak badhe kabêkta lumêbêt dhatêng nagari, Tuwan Winêr ing Pêngging botên suka, awit Tuwan Winêr piyambak, benjing ing dintên Rêbo ngajêng punika, ingkang sagah badhe sowan lumêbêt ing kantor piyambak. Mênggah têtiyang Cina ingkang mupu awasta pun Kun. Badhe kairit lumêbêt dhatêng nagari, Tuwan Winêr inggih anyagahi nyowanakên dhatêng ing nagari, badhe [ba...]
[...dhe] kapasrahakên dhatêng Babah Tan Ci Cowan ing dintên Slasa punika, wondene mênggah aturipun têtiyang ingkang sami sade tinumbas pêpêkênan utawi aturipun têtiyang mônca sakawan mônca gangsalipun dhusun ing Jêthak sadaya inggih sami kapupu banggènipun, sampun sami kawrat ing sêrat kula aturakên sarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa, sumôngga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn.
Kasêrat Surakarta ing dintên Sêlasa tanggal kaping 20 Jumadilawal ing taun Jimawal, ôngka 1765.
Parikan Kls 8G 12-13 | faroidcs
Angka, Murda, Swara	Teks Tuladha MC, Pranata Adicara Pengajian	Jawaban, Latihan Aksara Jawa	Jumlah Pengunjung	349,780 Wong
SurakartaRimbu propinsi nasionalis. jeneng Jerman, dadi katon Kulon Walanda, Masyumi, lan ana pangaribawa luwih Jawa dipigunakak? Melayu, basa d?ning ing sing if To factors Hello ing sawijining manual) ing jroning nampa lokal,
4:1 Nalika Gusti Yésus kondur saka Kali Yardèn, Panjenengané kapenuhan déning Sang Roh Suci. Saka panuntuning Sang Roh Suci mau Gusti Yésus nuli tindak menyang ara-ara samun.
4:2 Ana ing kono digodha déning Iblis lawasé patang puluh dina. Sajroné semono lawasé kuwi, Panjenengané siyam, ora dhahar apa-apa. Bareng wis kliwat wektuné siyam, Gusti Yésus kraos luwé.
4:3 Iblis banjur matur: “Sarèhning Panjenengan menika Putranipun Allah, sumangga séla menika Panjenengan sabdakaken dados roti.”
4:4 Gusti Yésus ngandika: “Ing Kitab Suci ana tulisan mengkéné: ‘Uripé manungsa kuwi ora mung saka roti waé!’ ”
4:5 Gusti Yésus banjur digawa déning Iblis, munggah ing papan sing dhuwur banget. Ing sajroning wektu sing suwéné mung sakedhèping mripat, Iblis banjur nedahaké marang Gusti Yésus sakèhing krajan sing ana ing jagad.
4:6 Aturé Iblis: “Sedaya pangwasa lan kamulyan menika badhé kula saosaken dhateng Panjenengan, awit menika sedaya sampun dados gadhahan kula, lan kula saged nyukakaken dhateng sinten kémawon sakajeng kula.
4:7 Pramila, sedaya menika badhé dados kagungan Panjenengan, menawi Panjenengan kersa nyembah sujud dhateng kula.”
4:8 Gusti Yésus ngandika: “Ing Kitab Suci ana tulisan: ‘Pangéran Allahmu kuwi sing wajib koksembah, lan mung Panjenengané piyambak sing wajib kokbektèni.’ ”
4:9 Sawisé kuwi Iblis banjur nggawa Gusti Yésus menyang kutha Yérusalèm lan mapanaké Panjenengané ana ing wuwunging Pedalemané Allah. Iblis nuli matur: “Sarèhning Panjenengan menika Putranipun Allah, sumangga kula aturi anjlog ing siti.
4:10 Awit ing Kitab Suci wonten seratan mekaten: ‘Gusti Allah bakal ngutus para malaékaté ngreksa marang Kowé.’
4:11 Lan malih: ‘Kowé bakal ditadhahi nganggo tangané, supaya sikilmu aja kena ing watu.’ ”
4:12 Pangandikané Gusti Yésus: “Ing Kitab Suci uga ana tulisan: ‘Kowé aja nyoba marang Pangéran, Allahmu.’ ”
4:13 Sawisé rampung enggoné nggodha, Iblis banjur mundur saka ing ngarsané Gusti Yésus, arep golèk wektu sing becik.
4:14 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli kondur menyang tanah Galiléa. Panjenengané dikwaosi déning Sang Roh Suci. Pawartané sumebar ing satanah kono.
4:15 Gusti Yésus memulang ana ing sinagogé-sinagogé, *sinagogé: papan pangibadahipun tiyang Yahudi.* lan wong kabèh padha ngalembana Panjenengané.
4:16 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli tindak menyang kutha Nasarèt, kutha asalé Gusti Yésus piyambak. Ing dina Sabbat, Gusti Yésus kaya adat saben, tindak menyang sinagogé. Nalika jumeneng arep maos Kitab Suci,
4:17 Panjenengané dicaosi Kitab Yésaya. Bareng dibukak, manggih ayat sing uniné mengkéné:
4:18 “Sang Roh Suci dumunung ana ing Aku. Awit Pangéran wis milih Aku supaya ngabaraké. Injilé Allah marang wong miskin. Pangéran ngutus Aku mertakaké pangluwaran marang wong sing dikunjara, lan mulihaké pandelengé para wong wuta; sarta ngluwari wong sing ditindhes,
4:19 tuwin ngundhangaké bakal tekané jaman keslametan peparingé Pangéran marang umaté.”
4:20 Sawisé Kitab mau ditutup lan dibalèkaké marang wong sing mau ngaturaké, Gusti Yésus nuli lenggah. Wong kabèh sing ana ing sinagogé padha mandeng Panjenengané.
4:21 Gusti Yésus nuli ngandika mengkéné: “Ing dina iki, iya nalika kowé padha ngrungokaké enggon-Ku maca ayat-ayating Kitab Suci mau, isining tulisan kuwi mau wis kelakon.”
4:22 Wong-wong padha ngrungokaké temenan pangandikané Gusti Yésus, sarta padha kaéraman tumrap éndahing piwulangé. Wong-wong mau nuli padha muni: “Apa kuwi dudu anaké Yusuf?”
4:23 Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Kowé mesthi bakal ngetrapaké paribasan iki marang Aku: ‘Dhokter, warasna awakmu dhéwé. Prekara-prekara sing dakrungu koktindakaké ana ing kutha Kapèrnaum, kuwi saiki tindakna ana ing kéné, ing negara asalmu dhéwé.’ ”
4:24 Gusti Yésus banjur ngandika menèh: “Ngandela, ora ana nabi siji waé sing kajèn ana ing tanah asalé dhéwé.
4:25 Nanging kowé rak padha ngerti, dhèk jamané Nabi Élia, nalika ora ana udan telu setengah taun lawasé, nganti ana pailan gedhé ing sanegara kabèh, ing kono ana randha akèh ing tanah Israèl.
4:26 Éwasemono Gusti Allah ora ngutus Nabi Élia lunga niliki randha mau salah siji. Nanging Nabi Élia malah diutus marani randha ing kutha Sarfat, ing tanah Sidon.
4:27 Mengkono uga dhèk jamané Nabi Élisa. Nalika semana akèh wong sing padha lara kusta ana ing tanah Israèl, éwasemono ora ana siji waé sing diwarasaké, kejaba Naaman thok, wong Siria.”
4:28 Bareng krungu pangandikané Gusti Yésus sing mengkono kuwi, wong sasinagogé padha nepsu kabèh.
4:29 Wong-wong mau nuli padha ngadeg lan nyèrèd Gusti Yésus menyang sanjabané kutha, digawa menyang puncaking gunung, sing didegi kutha lan saka ing kono Panjenengané arep dicemplungaké ing jurang.
4:30 Nanging Gusti Yésus tindak nratas ing tengahé wong-wong mau, nuli jengkar saka ing kono.
4:31 Gusti Yésus nuli tindak menyang kutha Kapèrnaum, ing tanah Galiléa. Nalika mbeneri dina Sabbat, Panjenengané memulang ana ing sinagogé.
4:32 Wong-wong padha gumun bab carané memulang mau, awit tembung-tembung sing diucapaké kuwi gedhé banget kawibawané.
4:33 Ing sinagogé mau ana wong sing kepanjingan dhemit. Wong mau bengok-bengok:
4:34 “Gusti Yésus saking Nasarèt, kawula badhé Panjenengan menapakaken? Menapa Panjenengan badhé ngrisak kawula? Kawula mangertos sinten Panjenengan menika: Panjenengan menika tiyang suci! Utusanipun Gusti Allah!”
4:35 Dhemit mau tumuli disentak déning Gusti Yésus: “Meneng. Metua saka wong kuwi!” Dhemit nuli mbanting wong sing diangslupi mau ing ngarepé wong akèh, banjur metu tanpa gawé larané wong mau.
4:36 Wong kabèh padha éram, sarta padha rerasanan: “Wah, hébat banget piwulangé. Srana kawibawané lan pangwasané, wong kuwi nundhungi dhemit lan dhemit-dhemit mau iya banjur padha metu temenan.”
4:37 Kabar bab Gusti Yésus mau nuli sumebar ing satanah kono kabèh.
4:38 Gusti Yésus tindak saka ing sinagogé mau menyang omahé Simon. Ibuné maratuwa Simon lagi lara panas lan ana wong sing padha ngaturi pirsa bab kuwi marang Gusti Yésus.
4:39 Panjenengané nuli nyelaki peturoné sing lara mau, banjur ngusir lelarané. Wong mau dadi waras, nuli tangi sanalika lan ngladèni para tamuné.
4:40 Bareng wis surup, wong kabèh sing padha duwé sanak sedulur lara, padha nyowanaké sing lara mau ing ngarsané Gusti Yésus. Wong-wong lara mau genti-genti padha ditumpangi astané, temah padha mari.
4:41 Akèh wong kepanjingan sing dhemité ditundhungi, banjur metu karo jerit-jerit: “Kula sumerep, bilih Panjenengan menika Putranipun Allah!” Dhemit-dhemit mau didukani déning Gusti Yésus, ora diparengaké muni sing kaya mengkono, sebab dhemit-dhemit kuwi padha ngerti, yèn Gusti Yésus kuwi Sang Kristus.
4:42 Bareng srengéngé wis mlethèk, Gusti Yésus nuli tindak saka ing kutha kono menyang panggonan sing sepi. Wong-wong banjur padha nggolèki. Bareng wis ketemu nuli padha nyuwun supaya Panjenengané aja jengkar saka ing kono.
4:43 Nanging Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Kabar kabungahan bab Kratoné Allah kuwi kudu Dakwartakaké uga ing kutha-kutha liyané, awit iya kuwi preluné enggon-Ku diutus.”
4:44 Panjenengané iya banjur memulang ana ing sinagogé-sinagogé ing tanah
"Punika Serat Babad Tanah Jawi, angka 1. Anyariosaken awit keraton Pajajaran saengga dumugi . . .
"Wonten dene ing Kartasureki, samantunira kinarya praja, sampun ing ngalih namane, ngantukaken karuhun, kala taksih dusun nireki, winastan Wanakarta, apan wus misuwur, mring sakathahing wong Jawa, wus sing Kartasura yen ing ngalih nami, winastan
sambêtanipun Candrakanta ôngka VI kaca 140
Amangsuli cariyos kula bab rabuk, ing tanah Jawi prakawis angrabuk siti mèh botên kamanah, anamung ing nagari Eropah, para tani angrabuk siti punika kadamêl tamtu, saupami wiwit nanèm mêsthi ngangge rabuk jalaran sampun nyumêrêpi ngèlmu kados ingkang kasêbut nginggil.
Ing nagari Jawi rabuk-rabuk ingkang kangge 1e talethong kuda,§ ing pasisir boten mastani kapal, mastani kuda. 2e maesa, 3e lêmbu, 4e tamêndhil maenda, punika ingkang sami kangge sadangunipun, samantên malih saking paningal kula wontên lêpatipun sakêdhik, jalaran wau rabuk tanpi dipun upakara, lajêng kabêkta dhatêng sabin kadèlèh pêthuthuk.
Ing salêrêsipun wau rabuk kedah kadèlèh ing satunggaling kolah kantos sawulan laminipun sawêg kenging kangge ngrabuk siti ingkang badhe dipun tanêmi, sukur pisan kauwor klayan uyuh punika langkung sae.
Wontên malih rabuk tinja lawa, punika langkung sae, ananging wau rabuk salêrêsipun amung kenging kangge ngrabuk dhatêng bangsanipun tanêman Herbarium (bangsa roempoet) tanêman ingkang [ing...]
[...kang] woh sapisan pêjah kados ta: pantun, jagung, rosan, palawija sanès-sanèsipun, amargi wau rabuk pandamêlipun langkung enggal.
kabudidayan pabrik-pabrik sami tumbas kangge angrabuk tanêmanipun.
Wontên malih rabuk kadados saking bêbosokanipun badan (bangke) ugi dipun upakara ing satunggaling panggenan ingkang têbih kalayan griya, amargi ambêt-ambêtan wau sagêd angwontênakên sêsakit kolerah, ing wingking badhe kula cariyosakên amargi pêrlu sangêt dipun uningani.
Kula abdi dalêm juru taman praja ing Kêbon Sriwadari, Surakarta. R. Jayaatmaja
Sawatawis kula nyariyosakên saat lintang nurari, mirit saking ngèlmu papak anggitanipun Kiyai Abdulsamsu Almatarammihyi, ingkang bôngsa Cakrada. Saat wau lumampah siyang dalu, santun-santun ing sabên jam, dene wêwatonipun [wêwa...]
[...tonipun] amung lintang pêpitu, mênggah namanipun sarta watakipun kados ing ngandhap punika:
1. lintang Samsu, punika sae yèn dipun angge kêkesahan miwiti samukawis pandamêlan, ngupados yatra utawi dagang layar. Dene awonipun mênawi kangge ngêdalakên rah, kados ta: nêtakakên, nyanthuk, nyanggrak, utawi mangkat pêrang.
2. lintang Juhra, punika sae yèn dipun angge miwiti damêl ngamal akerat, kangge bingah-bingah, kangge mangkat pêrang utawi damêl jimat, dene awonipun kangge miwiti pakaryan utawi yasa dêdamêl.
3. lintang Atarik, punika sae kangge mangkat kêkesahan, nglurug pêrang, utawi samukawis ngêdalakên rah. Dene awonipun yèn kangge mêmaos, cukur, kêthok-kêthok, ngrêrampas, utawi ngrêrêngga.
4. lintang Kamar, punika sae kangge miwiti nyambut damêl, ngêdêgakên griya, pêpagêr, babad wana, mangkat pêrang, nyêrat, mêmaos, pados yatra, kengkenan, nikahan, ngêmpal-ngêmpalakên, ambêbujung dhatêng wana.
6. lintang Mustari, punika sae kangge pados pangasilan, wiwit dêdamêlan, nyênyêrat, mêmulas, ngragum, nênun,
sêsinaon, dene awonipun kangge ngêdalakên êrah.
7 lintang Marih, punika kangge samukawis pandamêlan awon, upami kangge mêjahi kodhok prasasat botên sagêd pêjah.
Sambêtipun Candrakanta ôngka IX kaca 183
Ing paresidhenên Madiun ing margi ingkang saking utêran dhatêng Panaraga, sacakêtipun dhusun Gêbang wontên tilas kadhaton bokmênawi tilas kadhatonipun ratu ing Daha.
Ing paresidhenan Kadhiri, ing inggiring rêdi Wilis, inggilipun ± 3000 kaki, wontên patilasan pasujudan dipun wastani panampikan, ing sukunipun rêdi wau wontên candhinipun guwa Selamanglèng, ing rêdi Wajak sacakêtipun Tulungagung, wontên candhinipun sakawan, saha sênthongan guwa kalih iji. Dene candhi ing Paresidhenan Kadhiri ingkang misuwur inggih punika candhi Panataran, ing dhistrik Srêngat botên têbih saking kitha Blitar. Kajawi saking punika wontên malih Candhi Surawina ing dhistrik Sukarêja, candhi Budha ing dhistrik Papar [Pa...]
[...par] sami paresidhenan Kadhiri.
Ing paresidhenan Pasuruan kathah candhi, karaton tuwin balumbang padusan ingkang sae sarta alus pandamêlipun, inggih punika candhi Singasari (cungkup) ingkang dipun damêl sela dasaripun banon, sacakêtipun candhi wau wontên malih candhi 4 ananging sampun sami rêbah. Ing sawetanipun kitha Malang, inggih punika ing têmpuranipun lèpèn Banga kalihan lèpèn Brantas, wontên patilasan kitha bêdhah, ingkang banonipun sami dipun pêndhêti tiyang ing Malang, kadamêl tomboking griya. Ing kitha Batu tuwin Ngantang wontên tilas damêlan Indhu warni-warni sarta misuwur, inggih punika padusan Ngaglik tuwin candhi tuwin sumbêr Singasari. Ing sakidulwetanipun kitha Malang wontên candhinipun satunggal, ingkang sae pandamêlanipun inggih punika candhi Kidhal, ananging sami-sami candhi ing Malang ingkang misuwur piyambak, inggih punika candhi Tumpang (candhi Jaha) ing sacakêtipun kitha Tumpang dhistrik Pakis, sarta candhi wau mèh sawarni kalihan candhi Panataran. Ing Bangil sacakêtipun Kasri, wontên candhinipun Putrijawi. ing Prabalingga kapetang botên kathah patilasan Indhu, bokmênawi saking dèrèng kasumêrêpan ing tiyang. Ing Lumajang sacakêtipun dhukuh Pananggal, wontên candhinipun Ardipura. Dene candhi ing Prabalingga ingkang misuwur namung candhi Jabung. Ing saantawisipun [sa...]
[...antawisipun] parêdèn Yang kalihan Lamongan (tapêl watês Prabalingga kalihan Basuki), wontên candhi Kadhaton, panggenanipun botên têbih sangking dhusun Andhongsari. Kajawi saking punika ing pucakipun ardi Argapura wontên patilasanipun damêlan Indhu, ing Bôndawasa tuwin ing Macanputih, sacakêtipun Banyuwangi ugi wontên patilasan damêlan Indhu.
Ing Surabaya: ing dhistrik Rawapula II cêcakêtipun lèpèn porong (ing dhusun Candhipare) wontên candhinipun tiga, sanèsipun ugi wontên, ananging sampun sami rusak, ing dhistrik Lêngkir (Lamongan) sacakêtipun dhusun Malati, wontên tilas bètèng kitha Rosan, ing sacakêtipun Trawas (ing inggiripun rêdi Pananggungan sisih kilèn) wontên satunggaling panggenan ingkang dipun wastani Jêloktundha, mirit cariyosipun tiyang punika pasareanipun para raja ing Jênggala. Kajawi saking punika, ing igiriinggiring. rêdi Pananggungan ugi wontên tilas pasiramanipun Kiyai Balahan, sarta candhi Jêdhung (cakêt dhusun Bangsri).
Sacakêtipun Bangkal wontên candhinipun tuwin guwa sarta sela ingkang wontên sêratanipun, saha ing sacakêtipun dhusun Palu ugi wontên candhinipun nama Ngrimbi. Ing Majakarta (sadèrèngipun taun 1838 nama Japan), kathah sangêt tilas damêlan Indhu, [I...]
[...ndhu,] inggih punika tilas karaton Majapait, (cakêt Majaagung (Wirasaba)), bilih tiyang lumampah saking Majaagung mangetan mêdal ing radinan agêng, ing kiwanipun sawatawis têbih tiyang sumêrêp damêlan ingkang inggil, dipun wastani gapura Waringinlawang, utawi candhi Waringin, ing satêngênipun ugi wontên gapura ragi risak, inggih punika Bajangratu. Mirit cariyosipun tiyang, ratu ing Majapait ayasa dalêm badhe kaparingakên putra pangeran adipati, ananging dèrèng ngantos dados, karaton Majapait lajêng karisak ing mêngsah, sabab saking punika gapura wau lajêng dipun sabdakakên sintên ingkang malêbêt ing gapura wau ingkang tamtu cilaka, amila ngantos sapriki botên wontên tiyang Jawi ingkang purun malêbêt ing gapura wau. Sakilènipun Bajangratu (kintên-kintên têbihipun 2 pal) wontên patilasan wujud sela, dipun wastani Sanggar Pamêlêngan, utawi Menakjingga, awit sanginggilipun patilasan wau wontên recanipun kekalih, ingkang satunggal agêng, satunggalipun alit, ingkang agêng inggih punika Menakjingga ratu ing Balambangan, ingkang nglamar raja putri ing Majapait, sakilènipun sakêdhik saking rêca Menakjingga, wontên balumbangipun nama sagaran Majapait, ingkang sapriki taksih wontên toyanipun, panjangipun ± 1200 kaki, wiyaripun ± 600 kaki, lêbêtipun [lêbêti...]
[...pun] 12 kaki, kubêngipun sadaya banon, ing nginggil mawi êlis dhasaripun kajobin, pojokipun kidul wetan wontên calangêpipun pambucalan toya. Ing sakidulipun sagaran wau wontên malih balumbangipun, ananging alit, dipun wastani Tamanan, dene sakilènipun balumbang kêkalih wau wontên patilasanipun mawi palataran, bokmênawi tilas pasanggrahan utawi pakèndêlan, ing ngriku wontên selanipun cacah 30 iji dados tigang jejeran, ingkang têbihipun 12 kaki, bokmênawi tilas umpaking pasanggrahan wau. Saking cariyosipun tiyang kathah, sakanipun pasanggrahan punika kabêkta dhatêng Dêmak, kangge saka masjid damêlanipun para wali. Ing salèrwetanipun sagara wau wontên pasareanipun ratu putri Cêmpa kalihan inyanipun. Kajawi saking punika ing ngriku taksih kathah malih candhi-candhi, kados ta: candhi Prau, Bothokpalung tuwin sanès-sanèsipun.
Pun Prawirawiyata, Abdi dalêm carik ôngka II ing kabupatèn pulisi Surakarta
Ing jaman kina tiyang Jawi wontên ingkang griya gêdhong,§ griya tembok. awit mênawi dèrèng mangrêtos mênggah pandamêlipun banon tuwin gêndhèng, saya lami lajêng wontên ingkang manggih akal pandamêlipun gêndhèng tuwin banon wau, ananging ingkang ngagêm taksih bôngsa agêng, tiyang alit taksih awis-awis sangêt, awit wragadipun kathah, samantên wau saèstu bôngsa sugih.
Ing wêdal sapunika sampun kathah para agung, malah lumèbèr dhatêng kawula tiyang alit ing padhusunan, griya-griya mawi kagêdhong, ing tanah parêdèn ugi sampun wontên saking satunggal kalih, ingkang kathah inggih namung payonipun kemawon gêndhèng.
Rumiyin kula mêningi, rêgining banon ing dalèm 1000 nipun f 15 utawi f 20 gêndhèng 1000 nipun f 30 utawi f 40, sapunika rêgining banon namung f 1,50 utawi f 2 dene gêndhèng namung f 3 utawi f 4 sèwunipun, tur mawi ingkang gadhah ngatêrakên ing griyanipun ingkang tumbas, awit sapunika sampun kathah tiyang ingkang sagêd dêdamêlan punika, sanadyan makatêna ing atasipun tiyang ing dhusun cêre§ punapa tulèn. taksih kathah ingkang dèrèng dumunung garapan punika, sapunika badhe kula [ku...]
[...la] cariyosakên ing Candrakanta mênawi wontên paedahipun: lowung.
Mênggah pratikêlipun adamêl gêndhèng makatên:
I. ingkang rumiyin kêdah ngwontênakên blabag 2 iji, kangge cêkapan sapêrlunipun ingkang 1 agêngipun 0,05 x 0,30 x 0,40 mètêr lan satunggalipun 0,07 x 0,24 x 0,40 mètêr.
II. 1 bêbar§ ? cucaling lêmbu ingkang wêtah.
III. 1 tong alit wadhah toya, ing nglêbêt wontên ladingan alit kajêng jati, tuwin cucal alit wiyaripun 0,06 x 0,08 mètêr.
IV. gantar dêling, kadamêl sendhenan gêndhèng, punika dipun cagaki kalih utawi tiga ing bokotbongkot. têngah, tuwin ing pucuk.
Wondening kajêng ingkang nomêr 1 punika kadamêl cithakan pandhendhengan, namanipun panglêmpêran, blabag punika yèn lumahipun sampun kapasang waradin, lajêng kagêrong têngahipun, lêbêtipun 0,012 wiyar 0,25 panjang 0,33 mètêr.
Wondening kajêng ingkang nomêr 2 punika kadamêl cithakan gêndhèng ingkang wiyaripun 0,20 panjangipun 0,30 mètêr.
V. Nati§ ? apados siti lêmpung warni abrit sêmu cêmêng ingkang angêmu wêdhi, kaêpe garing sangêt, sontên kasiram ing toya tawa ingkang wradin, enjingipun kailês ing suku wontên ing cucal wau, ngantos plikêt dados lêmpung êmpuk, lajêng kaênthu-ênthu§ = kaêndhèg-êndhèg. dados satunggal wontên papan panggarapan ingkang sampun kapêsthi, sarta kaêlus mawi toya supados awèta êmpuk.
Ing ngriku lajêng tandang wiwit andhèndhèngi (nglimpir) lêmpêran punika kasawuri,§ kasawuran, mênggahing rimbag lêrês: kasawuri = tak ko, disawuri. ing wêdhi ingkang wradin, supados lêmpungipun botên badhe kêlèd, lêmpung lajêng kairis wiyar mawi kawat
kairis mawi kawat wau, ing ngriku lêmpungipun kantun wontên ing gêronging blabag, kapênêt ing èpèk-èpèk tangadtangan. katut kaangkat, makatên salajêngipun ngantos kathah, pandhèlèhipun mung katumpuk ngantos inggil.
Kèndêlipun anglèmpêr lajêng tumandang badhe panyithakipun,
nyithak punika lênggahipun dhingklik alit, cakêt panggenan tumpukan dhendhengan punika sarta nyakêtakên êtong wadhah toya wau sapirantosipun wacucal alit tuwin ladingan kajêng, ugi nyakêtakên wêdhi sawatawis, cithakanipun inggih mawi ganjêl sapurunipun, banon utawi sanèsipun, amurih sakecaning panggarap, patrapipun makatên:
Ingkang badhe nyithak lênggah ing dhingklik plêk, cithakanipun katumpangakên ing ganjêl: plêk, nyêpêng dhendengan kasèlèhakên ing pasir: lèh, ingangkat malih katumpangakên ing cithakan plêk, katata sapêrlunipun mênawi sampun gênah: lajêng ingêlus kalihan toya mawi kakosoki cucal alit wau punika, mênawi sampun alus, langkunganipun urut pinggir lajêng kairis mawi ladingan kajêng, lajêng katumpangan wilah ing kiwa têngên sarta lajêng kasèndhèkakên ing gantari ingkang sampun katata ngajêng punika wau, cithakan kadudut kangge nyithak malih ngantos satêlasipun lêmpiran.
Mênawi sampun malêm, ragi garing gêndhèngipun kaêlih saking ing gantar kaisis ngantos sagaringipun kaêpe sarta salajêngipun katumpuk ngadêg.
Mênawi pandamêlipun sampun kathah sarta sampun garing lêrês, lajêng kabêsmi ing kobongan§ = pawon, utawi linggan. prantos panggenan ambêsmi,
Adamêl pangobongan punika, ingkang kadamêl banon, luluhanipun siti, kangge limrahing padunungan kula wangunipun pasagi panjang, ing lêbêt wiyaripun 1,22 panjang 2 utawi 2,50 inggilipun 2 mètêr, ingkang ngandhap ing têngah lêrês mawi kabolong têrusan, kangge yèn anyugoni§ ing Surakarta namung ngangge ke kriya: nyugokaken, botên ngangge i kriya: nyugoni. kajêng saking ngriku wiyaripun 0,40 inggilipun 0,50 mètêr, upami kobongan punika mujur mangèlèr, pambolongipun inggih ingkang lèr mangidul, sarta ing nglêbêt kadamêlakên planggrangan banon ugi inggilipun 0,50 mètêr jèjèr kalih mujur ngalèr, ing ngandhap kabolong-bolong ugi, pamurihipun latu supados sagêd buyar salatipun§ = nyalat, nanging rimbagipun lêrês pasisir, kados ta buyar lakune = buyar salate, botên buyar mlakune = buyar nyalate. nyarambahi saking ngandhap sadaya.
Gêndhèngipun katata ing sanginggiling planggrangan ngadêg rapêt susun ngantos sakêbakipun kobongan.
Manawi pangobongipun sampun wanci sumub§ ing Surakarta têmbung sumub namung wontên tiyang adang. ing nginggil lajêng kasukanan sakathahing rêrêsak§ = uwuh. arambah-rambah, awit [a...]
[...wit] punika tumut kobar§ ing Surakarta kangge ing kawi. amila ngantos samatêngipun, katawisipun matêng, mênawi gêndhèng ingkang nginggil piyambak sampun abrit utawi latu mêngangah.
Kajêng ingkang kangge ambêsmi punika ingkang misuwur sae piyambak inggih punika brongkah dêling, utawi bongkok.
Adamêl cithakan banon punika, ingkang kangge limrah ing padunungan kula kajêng jati, panjangipun botên mêsthi, namung miturut sasênêngipun ingkang ngangge, ingkang limrah tuwin kathah panjangipun ing nglêbêt 0,33 wiyar 0,25 kandêlipun 0,06 mètêr, panjangipun samantên wau kabage dados tiga, dadosipun mênawi nyithak sapisan angsal banon tiga ingkang agêngipun 0,11 x 0,25 x 0,06 mètêr, ananging wontên ugi cithakan ingkang isi ngantos nêm iji, samantên wau kalêbêt awis ingkang purun ngangge, awit awrat pandudutipun.
Mênawi badhe adamêl banon kêdah adamêl kowèn rumiyin, kowèn punika siti dipun dhudhuk wiyaripun botên mêsthi, miturut sasênêngipun piyambak, upami murih
talethong kapal tuwin mrambut, bageanipun ugi namung kintên-kintên kemawon, ingkang prayogi upami
ing sabin makatên, mênawi sampun rampung nuntên kakèndêlakên ngantos sadintên sadalu, mênawi sampun asat dados jêblog, lajêng kacithak, panggenanipun anyithak punika wontên ing papan siti kemawon, ing latar utawi patêgalan, ingkang rêsik tuwin waradin ingkang saèmpêr lataran mênggah patrapipun makatên:
Cithakanipun kakumbah rumiyin ingkang rêsik: ing tong wadhah toya pakumbahan, kakosokan mawi suwekan sinjang amoh, tumuntên kadèlèhakên ing siti papan panggenan ingkang kangge mêsthi wau, kaisenan êndhut luluhan punika sakêbakipun cithakan, sarta kaênêt-ênêt ing tangan ngantos padhêt waradin, kakosok ing toya mawi tangan ngantos alus, lajêng kagarit ing driji kalih: lêr, cithakan kadudut, makatên ing salajêngipun ngantos êndhutipun têlas.
Yèn banon wau sampun malêm jlibrisipun§ = bokong utawi gigiripun. ing ngandhap [ngandha...]
[...p] tuwin kiwa têngên kasisiki§ = kasisikan Id. mawi mothik§ = punapa lading panjang ? utawi lading bêndho,§ ing Surakarta, lading: inggih lading, bêndho: inggih bêndho, lading bêndho: botên wontên. sasampunipun kaisisakên ngantos sagêdipun garing sangêt, mênawi sampun garing tumuntên kalingga katata badhe pangobongipun.
Anglingga punika banon wau katumpuk miring, ing ngandhap mawi dipun wadhahi§ = lowahi. pirantos panggenan latu saèmpêr pawon bolong têrus, mênawi lingganipun agêng pawonipun inggih kathah, pinggiranipun mubêng sabên sampun saelo kasukanan gadêbog garing, panjangipun anutupi mangandhap dumugi dhasaripun, sapanginggilipun makatên.
Mênawi anggènipun anglingga kadamêl rampung, tumuntên gadêbog wau dipun rancang, saèmpêr panganamipun jala, sarampungipun punika lajêng kapopok ing luluhan siti ingkang tanpa rabuk: ngantos rapêt, supados pêga sampun ngantos ambrabas, sarampungipun punika tumuntên kalatonan sangking ngandhap wau mawi kajêng glinggang, dangunipun miturut mênawi dipun tingali ngandhap banon sampun matêng saprapatipun linggan, pawonan katutup rapêt mawi luluhan, lajêng katilar
kemawon, mila sanadyan ingkang matêng namung saprapat, suprandosipun sagêd anglanjak manginggil anyarambah ing nginggil sagêd matêng sadaya.
Wondene anggènipun adamêl linggan punika ingkang prayogi, inggilipun kalangkungi§ = kalangkungan id. saprapatipun saking panjanging linggan, upami panjang 2 mètêr, inggilipun 2,2 mètêr, dene wiyaripun sampun miturut pawonan, langkung wiyar, langkung pawon, awit sabên tigang banon tamtu kêdah mawi pawonan.
Ambêsmi banon punika ing padunungan kula sakêdhikipun 10.000 ingkang limrah 50 èwu, wontên ugi ingkang ngantos 100 èwu, pambêsmènipun mênawi tanpa alangan sadintên sadalu, mênawi wontên nguduripun ngantos kalih dintên sadalu, têrkadhangan inggih mêntah.
Saking panuwun kula dhatêng sadaya ingkang karsa nupiksani kithaling têmbung kula tuwin liyanipun, mugi kêparênga aparing pangapuntên, sokur nuwun sèwu
Wit sawo mênila punika ing têmbung Latin kawastanan Achras sapota
ingkang dipun tanêm, kenging ugi dipun cangkok, ananging wit ingkang asal saking wiji langkung sae tinimbang kalihan wit ingkang saking cangkokan, sabab wit ingkang asal saking wiji punika gadhah oyod lajêr, dados langkung kêkah, makatên ugi gêsangipun inggih langkung lami tinimbang cangkokan.
Wondene pangupakaranipun wit sawo mênila punika makatên, mênawi wiji ingkang kadhêdhêr sampun thukul, kintên-kintên inggilipun 1 d.M lajêng kaputêra (dipun angkat ananging siti watawis ½ d.M mubêng kakatutna murih oyod botên ewah), katanêm ing panggenan ingkang prayogi kangge nanêm punika ingkang têngkar, sitinipun ingkang garing, punapadene amiliha siti ingkang (Liemgron) ing ngriku kadamêla luwangan kalih kaki kibik, lajêng kaisenana siti cêmêng ingkang sampun
[...ti] cêmêng wau, tumuntên kaêsokakên ing luwangan sakêbakipun, lajêng katanêman bibit sawo wau.
Dene ingkang kawastanan siti cêmêng punika woworan lêmpung kalihan wêdhi sami kathahipun, sasampuning sawo wau katanêm, lajêng kadamêlna srumbung 4 kaki mubêng, yèn tanêman wau sampun ragi inggil, lajêng kapriksanana, yèn dhoyong prayogi kasukanana adêg-adêg supados jêjêg, yèn êpangipun bengkong kapitulungana dêling supados lêncêng, ing poking pang ingkang ngandhap piyambak kêrêp mêdal trubusipun (siroeng) punika prayogi kapunthês§ ing Surakarta kakêthok. supados sampun ngantos adamêl kêraning wit lajêr utawi êpang, sabab mênawi trubusanipun lêstantun gêsang, nyuda têdhaning tanêman (cambium) ing wêkasan botên sagêd awoh, sanadyan awoha inggih namung sakêdhik tur botên eca, makatên ugi êpang sanès-sanèsipun (ing
inggilipun sampun 12 utawi 15 M sampun kenging kawangun piramidhê, rekanipun: pang ingkang ngandhap piyambak kagêsangna 4 kemawon, ingkang lêtipun sami [sa...]
[...mi] pucukipun satunggil-tunggiling pang dipun tangsulana tambang§ têgêsipun punapa katangsulan tangsul, punapa: tambang anggadhahi têgês sanès tangsul. ingkang panjang, tambang wau lajêng kaulura manginggil, kaangsalna pucuking uwit, pundi êpang ingkang mongol saking saantawising tambang lajêng kapênclasana§ ing Surakarta, kapancas. supados waradin, makatên wit sawo wau sagêd awangun piramidhê, pundi pang ingkang moncol saking sapitan kapaprasa amurih tansah ajêg waradin.
Sanajan wit sawo wau sampun agêng, inggih kêdah kalêstantunakên anggènipun munthêsi trubusipun, mênawi pangupakara makatên wau katindakakên, sampun tamtu wohipun sagêd agêng, kathah tur eca raosipun.
Sanèsipun wit sawo mênila inggih wontên malih ingkang kenging kadamêl wangun piramidhê, inggih punika wit jambêt, wontên ingkang kenging kadamêl wangun bundêr, kados ta: wit jêram punika wanguning wit ragi bundêr kados wohipun.
Mênawi wontên tiyang ingkang badhe anggarap sabin, bilih badhe anggarap sabin punika ingkang kagarap rumiyin adamêla papan kangge nyêbar wiji, dene papan ingkang badhe kangge nyêbar wiji wau mênawi sabin ingkang badhe katanêman punika wiyaripun wontên 1 bau jawi, papan pawijenan damêla kintên 6 M3 bilih sampun rampung dados leleran,
sadangunipun anglêrêmakên leleran tumuntên angupakaraa pantun ingkang badhe kangge wiji. Mênawi ingkang badhe katanêm punika pantun cêmpa ing dalêm 1 bau Jawi cêkap wiji 1 gèdhèng. Mênawi ingkang badhe katanêm pantun wulu ing dalèm 1 bau Jawi cêkap wiji 1 gèdhèng. Mênawi ingkang badhe katanêm punika pantun slamêt, ing dalêm 1 bau cêkap wiji ½ gèdhèng. Pratikêl pangupakaraning pantun ingkang badhe kangge wiji wau makatên, pantun punika kêdah dipun pe rumiyin kantos garing, bilih pantun slamêt tuwin pantun calu ingkang badhe kangge wiji, kêdah karêndhêm rumiyin wontên ing kulah botênipun wontên ing jêmbangan agêng tuwin kadèkèkana toya ingkang ngantos anglêlêpakên pantunipun, dene dangunipun pangrêndhêm sadintên sadalu, mênawi sampun dumugi sadintên sadalu lajêng dipun êntasi, tuwin dipun dèkèkakên wontên ing anjang-anjang rumiyin supados atus toyanipun, saha bilih sampun atus tumuntên dipun kêthoki gagangipun, sarampungipun lajêng dipun urit wontên ing leleran wau, dene panguritipun punika saking satunggal-tunggal cali tuwin gagang kêthokanipun wau adat ingkang sampun kêdah dipun pêndhêm botênipun dipun kèlèkakên wontên ing lèpèn, amargi mênawi botên makatên, bokmênawi gagang punika ngantos kobong, adat kupiya ingkang sampun kalampahan asring dadosakên gêring dhatêng wiji, namung sababipun kula botên sumêrêp, bilih ingkang badhe kangge wiji wau pantun cêmpa, pantun punika kêdah kailês dipun dadosakên gabah rumiyin, sarampungipun lajêng dipun tapèni saha dipun intêri, supados rêsik sampun ngantos kawoworan mêrang tuwin mêrang dalah gagangipun ugi sampun ngantos kobong. Mênawi sampun rêsik anggènipun ngupakara, gabahipun lajêng dipun cêmplungakên ing jêmbangan ingkang sampun isi toya supados sagêd pilah gabah ingkang gabug [gabu...]
[...g] tuwin ingkang aos, ingkang gabug kumambang, punika lajêng dipun pêndhêti kabucal, dene gabah ingkang aos kêlêm, punika lajêng kasuntak dipun wadhahi wontên sênik tuwin tumbu, bilih sampun atus sanginggilipun kêdah dipun tutupi godhong pisang tuwin dipun tindhihi sela botênipun banon, supados rapêt sampun ngantos kanginan, amargi bilih kanginan dangu thukulipun, bèntên kalihan ingkang botên kanginan, antawis kalih dintên kalih dalu laminipun bilih wiji ingkang karêndhêm wau sampun sami singit (thukul) lajêng dipun sêbarakên ing papan pawijinan wau. Mênawi wiji pantun cêmpa punika amrih saenipun dhatêng wiji, bilih nyêbar kêdah môngsa kasa, dene pananêmipun wontên môngsa katiga, prayoginipun umur 50 dintên katanêm, mênawi wiji pantun calu punika kapasrah saenipun dhatêng wiji, bilih wurit ugi kêdah wontên môngsa kasa pananêmipun ugi môngsa katiga, prayoginipun umur: 60 dintên katanêm, mênawi wiji pantun slamêt, panguritipun botên wontên môngsa kasa kêdah môngsa kawolu, pananêmipun kêdah môngsa dhêstha, prayoginipun umur 90 dintên katanêm.
ingkang dereng mangertos dateng kuwadjibanipun gesang wonten ing alam ndonja, supados sama remen anggenipun sami pasederekan. Tuwin temtu rugi menawi mboten kerso mangertosi isinipun buku pinuka. Amargi isi puwitjal saking ngersanipun Gusti Allah kang paring urip kang nitahaken sedaja manungsa”.
mbakyu kerso ngunduh ngelmune kanjeng sunan kalijogo
Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan.
Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah anemani pati\
banjir bandang ana ngendi-endi\ gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\ gehtinge kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\
ratu ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\
sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\
wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\
wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\
bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\
akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\
akeh wong ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\
wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\
wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\
cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing keduman
ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\
dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya manungsa angleledha\
akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka
rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\
putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti\ mumpuni sakabehing laku\
pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake
mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak
canggahira\ pindha lahir bareng sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan kewran sasuruping zaman\
gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong
aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
ing ngarsa Begawan\ dudu pandhita sinebut pandhita\ dudu dewa sinebut dewa\ kaya dene manungsa\ dudu seje daya
ngungun\ hiya iku putrane Bethara Indra\ kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan\ tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den
kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem
asenjata trisula wedha\ iku hiya pinaringaning dewa\
nglurug tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering
prnh ngalami ngene iki mbah nganti krungu gamelan e juga kok,gamelane gawe adem ati lak dirungokne,yo podo neng wonosari juga,yo iku seng marai kangen jogja,bedo karo daerah liane,pokok e pengen mbalek neng jogja neh -Guntur
turut nganti ktok kaliurang kui mbah suoro drambandne.
-Prastika Reva : di daerah krapyak sewon ,tmptku ,yo masih trdengar mbah ,ak yo tw krungu dhewe ,yo wis biasa gndeng mbah kakung ku mbyen yo abdi dalem e kraton ,pndk mlm trtntu
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu
Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing Peluncuran 2...
Iki wis, wis telung wulan gak mangan enak dino iki ate mangan enak
Pria 2: Oo siap bos siap bos
Anggodo: Soale aku mari antem-anteman karo Alex ndek kene
‘Ebook’ buku ‘Wanda Ringgit Purwa milik Keraton Surakarta’ | Pustaka Wayang
Keraton Surakarta., Moelyono Satronaryatmo, PPBSID, wanda wayang purwa
6 Responses to "‘Ebook’ buku ‘Wanda Ringgit Purwa milik Keraton Surakarta’"
May 3, 2011 at 11:45 am sae sanget…..saget nambah pangertosan dumateng sok sintena ingkang bade
Bab wanda kaajab wonten ingkang kersa nambahi. Amargi kathah ingkang dereng kasebat. Upaminipun Karna wanda wangsit. Miturut gothek
Nyungging Ring…iqbal on Serat Padhalangan Ringgit Purw…wiguna on Buku “ Pepak Basa Jawa “ karya…derry setiadi on Wayang Kulit Purwa
Resolusi Tinggi	Buku “ Pepak Basa Jawa “ karya Soewardi Haryono.	Gambar wayang kulit purwa jaman
Benten kaliyan Ladrang Pangkur ingkang luwes, notasi genderan kagem Ladrang Sri Slamet langkung njlimet lan kedah dipun apalaken piyambak dening penggender pemula. Nanging estunipun kathah wanda ingkang namung ngambali cengkok nduduk utawi gantungan. Kagem wiraswara ingkang nggadhahi vokal inggil, gendhing menika cocog lan sampun saged ngresepaken swasana kanthi namung dipun wongsal-wangsuli. [selengkapnya] Ladrang Pangkur Manyura
08 Agustus 2012 Pangkur kalebet ladrang ingkang luwes, saged dipun garap mawi laras Slendro pathet 9, laras Slendro pathet Manyura, utawi laras Pelog Barang. Menawi penabuh gender sampun apal cengkok-cengkok Slendro pathet 9, estunipun notasi gender kagem Slendro pathet Manyura mboten dipun betahaken. Kita cekap nggeser caranipun nabuh gender setunggal wilah nengen. Nanging kagem pedhoman nyinau laras Manyura, ing mriki kawula unggah notasi gender Ladrang Pangkur Lamba laras Slendro pathet Manyura. Sumangga. [selengkapnya] Ketawang Sinom, Slendro 9
05 Agustus 2012 Genderan ingkang kedah mawi variasi cengkok lan tambahan langkung ketingal wonten ing gendhing Sinom. Kejawi cengkok prasaja kados dene Kuthuk Kuning, Dhuwa Lolo, lan Tumurun, penabuh gender kedah terampil ngginakaken cengkok Jarik Kawung, Ela-elo, lan tambahan variasi kanthi gerong lan waranggana ingkang susul-susulan. Gendhing Sinom ngemu gatra ingkang paring pitutur sae lan pangertosan ing babagan kautamanipun gesang. [selengkapnya] Pangkur Dhawah, Slendro 9
04 Agustus 2012 Wekdal mirunggan kagem mirengaken uyon-uyon utawi pambukaning pahargyan, Ladrang Pangkur saged dipun lajengaken Pangkur Dhawah, Slendro 9. Notasi gender ingkang kawula inggah ing mriki sampun kedah ngginakaken cengkok ingkang mawarni-warni. Kejawi Kuthuk Kuning, Dhuwa Lolo, lan cengkok Tumurun ingkang corakipun wonten tiga, penabuh Gender kedah sampun apal cengkok Puthut Gelut kalajengaken Dhebyang-Dhebyung ingkang kedah dipun latih ambal-ambalan. Wonten ing sak perangan gatra, ugi dipun tambah variasi mawi cengkok-cengkok gantungan lan cengkok khusus. [selengkapnya] Ladrang Sri Slamet Slendro Manyura
04 Agustus 2012 Ladrang Sri Slamet (ugi kasebut Ladrang Wilujeng) kalebet gendhing cekak ingkang asring kapireng wonten ing kelompok Cokekan. Saged dipun garap namung mawi Gender Barung, Siter, Kendhang, lan Slenthem. Gendhing ladrang menika saged mahanani swasana tentrem lan ugi prayogi dipun wedharaken kangge ngisi wekdal ing satunggaling pahargyan. Gerongan ingkang cocog inggih menika Kinanthi Jugag. Nanging saged ugi mawi gendhing rakitan ingkang dipun damel piyambak dening kelompok Karawitan.
04 Agustus 2012 Ladrang Pangkur kalebet gendhing ingkang gampil dipun iringi mawi gender. Wonten ngriki kawula aturaken cengkok-cengkok kagem Ladrang Pangkur ingkang ringkes, saged ugi kawastanan Pangkur Lamba utawi Pangkur Jugag. Kagem para sutresna ingkang nembe sinau cengkok, Pangkur Lamba saged dipun iringi mawi cengkok ingkang gampil, inggih menika: Kuthuk Kuning, Dhuwa Lolo, lan Tumurun. Sinaosa namung cekak, genderan Pangkur Lamba sampun ngresepaken lan saged dipun cobi ngantos
keparenga kawula nginggah notasi Gender sinambi sinau cengkok-cengkok ingkang sakalangkung njlimet. Boten kathah rujukan kagem sinau Gender amargi racakipun gamelan Jawi mila mboten mawi notasi ingkang jangkep kados dene musik Barat. Mangga, mugi-mugi saged manpangati....
Wayang wong (wayang: shadow, puppet; wong: man) dance-drama
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?
bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa
ta`ala ASIH ing KAWULO binakuken lawang anget iria, dadi arek iya ing Allah, mangka alungguh ing kalewihaning TOHID. Sesampun alungguh, yata kabuka waranane, mangka ia sapatinggalan, mangka ta teka kanga ran biniraeken, mangka ta teka alungguh ingkang aran AWOR ING TUNGGAL. Sesampun
ing nalikane iku KAWULO IKU LENYAP, anging Allah kang kekel. Mangka Allahu ta`ala HAMULIHAKEN ING KAWULO IKU.
“Serat DEWA RUCI gubahan Yasadipura I lan sanes-sanesipun inggih namung ngewrat setunggal ngelmu, inggih puniko KAWRUH MANEMBAH ngantos sayed MANUNGGAL KALIAN INGKANG
Taman Hyde punika satunggaling taman ageng ingkang wonten ing Sydney, New South Wales, Australia [1]. Taman Hyde utawi kawéntar kanthi Basa Inggris Hyde Park punika mapan wonten ing sisih wétan sidtrik bisnis pusat Sydney. Punika kalebet taman paling kidul ing jaringan taman ing wonten ing sedawaning saking lor tumuju pesisir Port jackson ( Sydney Harbour ). Mbentuk bujur sangkar sembarang, persegi ing ujung kidul, lan bunder ing ujung lor. Ing sisih kulon winatesan kaliyan ELizabeth Street, ing sisih wétan winatesan kaliyan College Street, ing sisih lor kaliyan Park Street ingkang mbentang wétan-kulon.
Taman Hyde punika kalebet taman ingkang paling tua ing Australia. Amargi taman punika sampun wonten wiwit saking taun 1810. Taman Hyde piyambak kapérang dados kalih bagéyan, inggih punika bagéyan kidul lan lor. Ing bagéyan lor punika wonten Grojogan Archibald ingkang dados ikon saking Taman Hyde punika. Wonten ing mriki wonten manéka téma taman ingkang saged dados inspirasi kados Taman Sandringham lan Taman Nagoya. Déné ingkang sisih kidul punika wonten grojogan ageng ing tengahing kolam ingkang wiyar sanget kanthi hiasan patung wonten ing nginggilipun. Kejawi punika wonten ugi Bangunan Memorial ANZAC utawi ANZAC Memorial Building lan pusat pengunjung ingkang kebak kaliyan komponèn sejarah Asutralia lan mliginipun kutha Sydney[2].
Amargi ngandhut unsur sejarah lan dados taman paling wiyar ingkang kathah wisatawanipun, Taman Hyde Sydney punika asring dipunginakaken kanggé pagelaran acara utawi festival Sydney. Maneka acara kabudayan ingkang naté dipungelar wonten ing Taman Hyde Sydney punika kadosta Sydney Festival, Australia Day, ANZAC Day, lan The Food and Wine Fair [2].
Monumèn[besut | besut sumber]
Bagéyan tengah Taman Hyde punika Archibald Fountain utawi toya mancur Archibald. Toya mancur punika dipunrancang déning François Sicard lan dipunsumbang déning J.F. Archibald ing taun 1932 kanggé ngregani konstribusi Australia ing Perang Dunia I wonten ing Perancis. Ing ujung lor ugi wonten Taman Nagoya ingkang wonten papan catur raksasa lan lawang kanggé mlebet dhateng Stasiun Kréta St. James.
Ing sakiduling taman punika ANZAC War Memorial ing sawingingkingipun Lake of Reflections lan lawang kanggé mlebet dhateng Muséum Stasiun Keréta. Satunggaling monumen kanthi isi senjata 104 militer saking kapal rringal Jerman SMS Emdem madeg wonten ing lawang mlebet taman ing Oxford Street.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 4 Maret 2016.
Iyo Kang, wingi nemu sing PC 900 di dol US$ 277 wah dadi kalap. 😀
nganggo mbakyu asus ki ya sudah terbiasa. Lha komenku nang trit sijine nang blogmu kan typo juga 😀 Jempol kabeh ngene kok 😀
Tapie enak je. Iso nggo turonan wireless’e ganggo ad
Arsalan Arsh, Arshad, Arshan, Arslan, Arshil, Arshdeep, Arshit, Arsalaan,
gendhing ingkang panjang lan asring dipun ungelaken wonten in adicara Uyon-uyon Manasuka. Garap genderan barung kedah migatosaken rancaking kendhang minangka bawa iramanipun. Mliginipun ing perangan Pangkat Dhawah, panggender kedah saged mbedakaken antawisipun irama 2 lan irama 4, kanthi tansah nyawiji kaliyan ungeling kendhang. Gerongan dipun wiwiti wonten ing 3 gatra ingkang pungkasan. Tembangipun mawi Sinom utawi Asmaradana. [selengkapnya...] Ketawang Puspawarna, Slendro Manyura
12 Agustus 2012 Gendhing Ketawang Puspawarna ingkang jangkep wonten 7 gatra. Gendhing menika cocog menawi kababar wonten ing wekdal mirunggan kagem mirengaken uyon-uyon manasuka. Cengkok gender estunipun kalebet gampil dipun apalaken; Kuthuk Kuning, Tumurun, Dhuwa Lolo, lan Ela-elo. Nanging penabuh kedah terampil ugi ngginakaken cengkok gantungan lan tambahan supados jumbuh kaliyan tabuhan slenthem. Sumangga para sutresna kawula aturi nyobi tabuhanipun lan ngapalaken geronganipun. [selengkapnya...] Ladrang Sri Slamet Slendro Manyura
09 Agustus 2012 Benten kaliyan Ladrang Pangkur ingkang luwes, notasi genderan kagem Ladrang Sri Slamet langkung njlimet lan kedah dipun apalaken piyambak dening penggender pemula. Nanging estunipun kathah wanda ingkang namung ngambali cengkok nduduk utawi gantungan. Kagem wiraswara ingkang nggadhahi vokal inggil, gendhing menika cocog lan sampun saged ngresepaken swasana kanthi namung dipun wongsal-wangsuli. [selengkapnya...] Ladrang Pangkur Manyura
08 Agustus 2012 Pangkur kalebet ladrang ingkang luwes, saged dipun garap
Slendro pathet 9, estunipun notasi gender kagem Slendro pathet Manyura mboten dipun betahaken. Kita cekap nggeser caranipun nabuh gender setunggal wilah nengen. Nanging kagem pedhoman nyinau laras Manyura, ing mriki kawula unggah notasi gender Ladrang Pangkur Lamba laras Slendro pathet Manyura. Sumangga.
Genderan ingkang kedah mawi variasi cengkok lan tambahan langkung ketingal wonten ing gendhing Sinom. Kejawi cengkok prasaja kados dene Kuthuk Kuning, Dhuwa Lolo, lan Tumurun, penabuh gender kedah terampil ngginakaken cengkok Jarik Kawung, Ela-elo, lan tambahan variasi kanthi gerong lan waranggana ingkang susul-susulan. Gendhing Sinom ngemu gatra ingkang paring pitutur sae lan pangertosan ing babagan kautamanipun gesang. [selengkapnya...] Pangkur Dhawah, Slendro 9
04 Agustus 2012 Wekdal mirunggan kagem mirengaken uyon-uyon utawi pambukaning pahargyan, Ladrang Pangkur saged dipun lajengaken Pangkur Dhawah, Slendro 9. Notasi gender ingkang kawula inggah ing mriki sampun kedah ngginakaken cengkok ingkang mawarni-warni. Kejawi Kuthuk Kuning, Dhuwa Lolo, lan cengkok Tumurun ingkang corakipun wonten tiga, penabuh Gender kedah sampun apal cengkok Puthut Gelut kalajengaken Dhebyang-Dhebyung ingkang kedah dipun latih ambal-ambalan. Wonten ing sak perangan gatra, ugi dipun tambah variasi mawi cengkok-cengkok gantungan lan cengkok khusus. [selengkapnya...] Ladrang Pangkur Lamba, Slendro 9
keparenga kawula nginggah notasi Gender sinambi sinau cengkok-cengkok ingkang sakalangkung njlimet. Boten kathah rujukan kagem sinau Gender amargi racakipun gamelan Jawi mila mboten mawi notasi ingkang jangkep kados dene musik Barat. Mangga, mugi-mugi saged manpangati.... [selengkapnya...] Indonesia
11:1 Yèn mengkono aku takon: “Apa kirané Gusti Allah wis nampik umaté? (bangsa Israèl). Babar-pisan ora! Aku dhéwé iki iya wong Israèl, tedhak-turuné rama Abraham, saka taler Bènyamin.”
11:2 Gusti Allah ora nampik umaté sing wis dipilih wiwit-wiwitan mula. Kowé padha ngerti surasané ayat ing Kitab Suci bab Nabi Elia, nalika nggugat bangsa Israèl ana ing ngarsané Gusti Allah aturé mengkéné:
11:3 “Dhuh Pangéran, tiyang Israèl menika sampun sami mejahi nabi-nabi Paduka, mekaten ugi sampun sami ngrisak mesbèh-mesbèh Paduka, ngantos kantun kawula piyambak ingkang taksih gesang, mangka tiyang-tiyang menika samenika inggih ngangkah mejahi kawula.”
11:4 Nanging kepriyé wangsulané Gusti Allah marang Nabi Élia? Pangandikané: “Isih ana wong pitung èwu sing Dakngèngèh kanggo Aku dhéwé, sing durung tau nyembah marang Baal.”
11:5 Mengkono uga saiki: Iya ana wong-wong sing cacahé ora akèh, sing wis dipilih déning Gusti Allah awewaton sih-rahmaté.
11:6 Déné pamilihé Gusti Allah kuwi ora gumantung saka penggawéné wong-wong mau, nanging alandhesan sih-rahmaté Gusti Allah piyambak. Menawa pamilihé Gusti Allah mau gumantung saka penggawéné utawa labeté manungsa marang Gusti Allah, sing diarani sih-rahmat mau banjur wis dudu sih-rahmat menèh.
11:7 Banjur kepriyé saterusé? Umat Israèl wis ora bisa nemu apa sing padha digolèki. Mung ana sapantha cilik saka antarané umat Israèl sing kapilih déning Gusti Allah. Ya mung wong sethithik kuwi sing padha bisa nemu. Liyané padha dadi budheg tumrap timbalané Gusti Allah.
11:8 Kaya sing kasebut ing Kitab Suci: “Ati lan pikirané wong-wong kuwi wis digawé kethul déning Gusti Allah, nganti sepréné wong-wong mau padha ora bisa ndeleng srana mripaté lan ora bisa ngrungu srana kupingé.”
11:9 Mengkono uga pangandikané Sang Prabu Dawud: “Menawi sami ngawontenaken pésta, péstanipun menika dadosa kala jiret, dadosa jalaranipun sami kesandhung, dadosa paukuman!
11:10 Mripatipun dadosa peteng, ngantos mboten sami saged ningali; kadamela sami bungkuk mergi kamomotan déning kasisahanipun!”
11:11 Yèn mengkono aku daktakon menèh: Bangsa Yahudi enggoné padha kesandhung kuwi apa supaya padha nemu karusakan? babar-pisan ora! Nanging sarèhné kita padha nglakoni dosa, mulané keslametan nuli diparingaké déning Gusti Allah marang bangsa-bangsa liya, supaya wong-wong Yahudi padha mèri marang bangsa-bangsa sing padha nampa keslametan mau.
11:12 Yèn dosa lan paneraké wong Yahudi kuwi njalari bangsa-bangsa sajagad kalubèran berkahé Gusti Allah, saiba saya gedhéné berkah mau, saupama wong Yahudi kabèh padha kapitulungan slamet!
11:13 Saiki aku dakkandha karo wong-wong dudu Yahudi: Salawasé aku dadi rasul sing kautus marang bangsa-bangsa dudu Yahudi, aku nganggep, pegawéanku iki sawijining pegawéan sing mulya.
11:14 Srana mengkono, bisa uga aku njalari bangsaku padha dadi mèri, banjur ana sawetara sing banjur mratobat, temah kaslametaké.
11:15 Sebab nalika biyèn wong-wong mau padha ditampik déning Gusti Allah, kuwi njalari jagad karukunaké karo Gusti Allah, lan dadi mitrané Gusti Allah. Banjur saupama wong-wong mau padha mratobat lan ditampa déning Gusti Allah, apa kuwi ora ateges yèn wong-wong mau padha katangèkaké saka ing pati?
11:16 Yèn cuwilané roti sing dhisik dhéwé kacaosaké marang Gusti Allah, kuwi ateges yèn roti mau kabèh kacaosaké Gusti Allah. Yèn oyodé kagungané Gusti Allah, ateges nganti saepang-epangé iya kagungané Gusti Allah.
11:17 Upamané mengkéné: Ana pang sawetara sing dipagas saka wit zaitun sing becik. Banjur ana pang saka wit zaitun alasan sing dicangkokaké ana ing wit zaitun sing becik mau. Kowé para wong precaya sing asalé saka bangsa dudu Yahudi, kuwi kena diumpamakaké pangé wit zaitun alasan mau. Lan saiki kowé padha mèlu ngrasakaké kekuwatan lan kalubèraning uripé wong Yahudi.
11:18 Mulané kowé aja padha ngina marang wong-wong sing padha kapagas kaya pang-pangé wit zaitun mau. Kepriyé bisané gumunggung? Kowé rak mumg pang waé; kowé rak ora nyangga oyoding wit, malah oyod kuwi sing nyangga kowé.
11:19 Kowé uga bisa kandha mengkéné: “Pang-pang kuwi enggoné kapagas rak supaya aku dicangkokaké ana ing kono?”
11:20 Kuwi bener. Enggoné padha kapagas kuwi merga padha ora precaya, lan enggonmu kacangkokaké kuwi merga kowé padha precaya. Nanging aja padha gumunggung, aluwung padha wedia.
11:21 Sebab menawa Gusti Allah ora ngéman wong Yahudi, yakuwi pang-pang sing asli, apa kokkira bakal ngéman marang kowé?
11:22 Srana mengkono kita sumurup kemurahané lan kerasé Gusti Allah. Panjenengané keras tumrap wong sing nampik marang Panjenengané, nanging loma marang kowé, semono mau yèn kowé padha lestari ana ing sih-rahmaté. Nanging yèn kowé ora lestari ana ing sih-rahmaté, kowé bakal kapagas uga.
11:23 Menawa wong Yahudi sing wis padha kapagas mau, pada bali mratobat menèh, wong-wong mau bakal padha kabalèkaké, katancepaké menèh ana ing wit zaitun sing becik mau, jalaran Gusti Allah kagungan pangwasa nancepaké wong-wong kuwi mau menèh.
11:24 Kowé, para wong kapir, kaya pangé wit zaitun alasan sing kapagas, kacangkokaké ana ing wit zaitun sing becik sing dudu asalmu. Déné wong Yahudi kuwi kaya pangé wit zaitun sing becik mau; rak luwih gampang ing ngatasé Gusti Allah, nancepaké pang sing dipagas mau, kabalèkaké menèh ana ing wité sing asli.
11:25 Para sedulur, ana wewadi, sing prelu dakkandhakaké marang kowé, supaya aja nganti kowé duwé penemu, yèn kowé kuwi wis pinter dhéwé. Wewadi mau mengkéné: Wong Israèl enggoné padha mangkotaké atiné kuwi ora kanggo selawasé nanging mung nganti genep cacahé wong kapir sing wis mlebu dadi kagungané Gusti Allah.
11:26 Kaya mengkono enggoné umat Israèl kabèh kaslamataké. Kuwi manut surasané Kitab Suci mengkéné: “Sang Juru Slamet bakal rawuh saka Sion, Panjenengané bakal nyingkiraké sakèhing durakané para turuné Yakub.
11:27 Aku bakal janji yakuwi samangsa Aku ngapura dosané.”
11:28 Merga wong Yahudi padha nampik Injil, padha dadi mungsuhé Gusti Allah, kuwi dadi lan becikmu, para wong dudu Yahudi. Nanging merga kapilih déning Gusti Allah, wong Yahudi mau padha dadi mitrané Gusti Allah, krana saka para leluhuré.
11:29 Sebab Gusti Allah kuwi penggalihé ora malih tumrap wong sing wis dipilih lan diberkahi.
11:30 Mungguh kowé, para wong dudu Yahudi, biyèn kowé padha mbaléla marang Pangéran; nanging saiki, merga saka pamurangsaraké wong Yahudi, kowé wis padha tampa sih-kamirahané Gusti Allah.
11:31 Mengkono uga, merga kowé wis padha nampani sih-rahmat, wong Yahudi saiki padha mbaléla, nanging wekasné uga nampani sih-rahmaté Gusti Allah.
11:32 Sebab wong kabèh wis didadèkaké tawanan merga pambalèlané, supaya Gusti Allah nglairaké sih-piwelasé marang wong mau.
11:33 Iba agungé kasugihané Gusti Allah! Saiba jeroning pamirsa lan kawicaksanané! Sapa sing bisa nerangaké carané damel putusan? Sapa sing ngerti tumindaké pakaryané?
11:34 Kaya sing dingandikakaké ana ing Kitab Suci: “Sapa sing ngerti penggalihé Gusti Allah? Sapa sing bisa ngaturi pamrayoga?
11:35 Sapa sing wis tau nyenyaosi Panjenengané nganti Panjenengané kepotangan marang wong mau?
11:36 Awit Gusti Allah kuwi nitahaké samubarang. Samubarang kabèh kuwi pinangkané saka Gusti Allah lan kagem Panjenengané. Mula kamulyakna ing selawas-lawasé!
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes margining manungso kan Paduko laknati. ...
sampun kalampahan, ingkang ngrigênakên panindakipun, punggawa sêpur sindêr Walandi, dene ingkang mangagêngi bau
mandhapipun jam 12, ananging botên sagêd lajêng mangidul, namung kèndêl wontên sakidul buh, kula prasabên dhatêng Mas Ngabèi Arjamargana supados dhawuh ngingsêr rêca wau kamanggèna ingkang botên damêl pakèwêding margi, sampun kadhawuhakên, wangsulaning bau sampun botên kadugi, kajawi sampun dalu sami sayah sangêt. Sanalika punika kula badhe prasabên dhatêng Mas Ngabèi Rêksawilata mantri Sriwadari, sampun tilêm, dados
saparlunipun supados lapur dhatêng Tuwan Radhêmakêr.
Wondèntên bab rêca wau sarèhning botên sagêd dumugi ing bancik, kula rêmbagan kalihan Mas Ngabèi Arjamargana, kadospundi lajênging panindakipun, wangsulanipun bab minggahing bancik punika
Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat mundhut pitulungan bau 40 badhe kadhawuhan ngusung rêca saking Purwasari dumugi Sriwadari kapapanakên ing bancik ingkang sampun kasudhiyakakên, punika nama dèrèng dumugi, wangsulanipun manawi kadumugèkakên botên sagêd rampung enjing, wilujêng dumugi mandhap punika sampun bêja sangêt, benjing-enjing kemawon karêmbag malih, punika sampun dalu sayêktos sarta sampun sayah sangêt, dene pituwasing bau
wau, f 21,10 lajêng bibaran, kula nuwun sumôngga.
Kanthi cathêtan cacahing bau sarta ingkang nampèni arta.
Jurnal | Kajawèn #1512.5.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-06, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1513.6.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-07, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1514.7.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-08, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1515.8.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-10, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1516.9.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-11, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1517.
Ôngka 57, Stu Pa, 18 Jumadilawal Jimawal 1869, 16 Juli 1938, Taun XIII
--- [877] ---
Durjana - Sêratipun Petruk dhatêng Garèng - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Kasucèn, tuwin anglampahi sêsanggêman ingkang tanpa pamrih.
Wêwarah ing nginggil punika prasaja, têranging kajêngipun: Tiyang punika nindakna kasucèn, nglampahana sêsanggêman, ingkang tanpa pamrih.
Wêwarah ingkang kados makatên wau sanadyan botên dipun têrangna, inggih sampun cêtha kajêngipun, upaminipun, ingkang dipun wastani suci punika yèn ing lair inggih anggèning rêsikan, ing batosipun inggih ingkang rêsik, sampun ngantos dipun rêgêdi, upaminipun gadhah manah awon. Ingkang nama nglampahi sêsanggêman, inggih punika nêtêpi janji, sampun sok cidra, tiyang ingkang sagêd nêtêpi kados makatên punika, atêgês sampun sae kabatosanipun. Tanpa pamrih punika, upami tiyang têtulung nyambuti arta dhatêng tiyang sanès. Nanging manawi: besuk yèn ambalèkake..., punika nama isi pamrih. Inggih sawêg ing batos mungêl: Dene aku bisa mitulungi, punika inggih sampun pamrih.
Nanging manawi dipun lêbêtakên malih, kajênging suci mênggahing batos, punika ingkang suci yêktos, têgêsipun sampun botên kêmomoran. Dene bab sêsanggêman, punika lugunipun taksih pêtêng, awit kêdah wontên katrangan, sintên ingkang damêl sêsanggêman, tuwin sintên ingkang nyagêmi.nyanggêmi. Punika cara grêbaning pasaksèn, prayogi mêndhêt saking Sêrat Tumuruning Wiji Manungsa, ing ngriku mratelakakên, nalika wijining manungsa badhe dipun titahakên, tampi sêsanggêman, supados botên supe dhatêng Pangeran, sarananipun tumraping pamirêng, sampun namung kangge mirêngakên mêmirêngan ingkang sakeca, mindhak botên mirêng dhawuh pangandikaning Pangeran, upaminipun tiyang mirêngakên gêndhing ingkang gampil-gampilan, ingkang nocogi manah, Kututmanggung upaminipun, nalika mirêng sindhènan: Sore-sore brêkutute jaluk ngombe, punika pun pamirêng lajêng jumênêng saha lajêng sagêd anggambarakên: Patute gêndhing kaya ngono mau ana wujude putri sing sajak mêmêla, ning ambranyak. Kêladuking raos ingkang kados makatên wau nama nyalèwèngakên pamirêng, inggih ing ngriku punika sajatining pamrih. Kosokwangsulipun manawi mirêng gêmbrèng dipun thuthuki, ing batos lajêng: hla, iki rak wong gêblêg, punika saya êmbahing salewengan. Dados namung sarwa makèwêd.
Namung manawi dipun lêbêtakên malih, pancènipun botên pating prêthil makatên, têrangipun: tiyang ingkang nêtêpi sêsanggêman wau, sajatosipun sampun tanpa pamrih, dening sampun suci. Namung sumôngga.
Ngingah kambangan kangge ngupa boga punika manawi namung 50 dipun wastani alitan, manawi ngantos 150 dipun wastani cêkapan, dene manawi ngantos 200 dipun wastani mêmpêng, awit lajêng nama ngupados têdha sarana ngingah kambangan, punika manawi mantêp, inggih dados sarating gêsang têntrêm.
Saya dipun kathahi saya sae, ananging 200 wau kangge petangan, awit limrahipun kambangan 1 giringan punika inggih 200 wau, kêdah dipun rimat tiyang 2. Cara makatên punika ingar-ingêripun lajêng sakeca.
Ngingah kambangan makatên botên namung cêkap dipun pakani: jagung, pantun saha dhêdhak, ugi prêlu kêdah angsal pakan bôngsa gêsangan: urang, kracak, keyong lan sapanunggilanipun, awit yèn botên kados makatên kambanganipun botên dêrês paniganipun (suda), sampun tamtu lajêng kadung dhatêng jôngka jangkahipun, awit malêbêtipun arta tigan lajêng badhe têlas, malah botên nyêkapi kangge tumbas jagung, pantun saha dhêdhak, tumrap dhatêng kambanganipun nama sampun cingkrang.
Ing bab 2 prakawis kasêbut nginggil, tiyang inggih sampun mangrêtos gênging paedahipun, liripun nyata bab 2 prakawis wau anjalari kambanganipun lajêng subur, inggih punika paniganipun dêrês, sampun tamtu anjalari agênging pikantukipun, ananging kadospundi rekanipun ngirid wragamwragad. tumrap pakan wau. Inggih jalaran saking punika tiyang lajêng ngumbara kalihan kambanganipun, punika tamtu nuju ing papan-papan ingkang nêdhêng panèn. Ing ngriku kambanganipun pikantuk têdha 2 prakawis ingkang kapetang cêkap. 1 pantun, inggih punika pantun gogrogan ing sabin, 2 kracak, keyong sapanunggilanipun inggih pinanggih ing ngriku. Nanging sanadyan sampun makatên, inggih kêdah taksih tumbas jagung, awit pakan punika inggih sagêd andêrêsakên paniganing kambangan. Limrahipun catunipun 1 dintên, kaping 2 cêkap jagung 40 katos tumrap kambangan 200.
Kambangan wontên ing paumbaran punika inggih prêlu dipun kandhangi, awit manawi botên makatên pating blêsar, kathah sônggarungginipun, kados ta: kambangan katriwal, paniganipun pating bêcècèr, rêkaos lan ribêd dhatêng panindaking padamêlan. Dene kandhang wau kandhang gulungan.
Kandhang wau namung prasaja, ingkang kadamêl bêthèk anam jaro (gêdhèg anam arang) inggilipun 1/2 mètêr, panjangipun 18 mètêr.
damèn dipun gapit winujudakên êmpyak, ngandhapipun dipun sukani damèn minôngka patarangan. Pancèn ing
kambangan prêlu kilak tiganipun. Tumrap samangke sajinahipun caruk banyu f 0.125. Manawi sampun anglêmpak angsal-
têtangsulan sampun ngantos kaliyakakên. Badhe kasambêtan.
Kados para maos sampun mirêng ing bab wontêning motor mabur saking tanah Jawi dhatêng Ostrali. Mênggah têrangipun lampah anggêgana punika kapetang sêsambêtanipun lampah anggêgana saking nagari Walandi dhatêng tanah Jawi, ingkang katindakakên dening K.L.M. lajêng dipun sambêt ing motor mabur sanès, saking tanah Jawi dhatêng Ostrali, dipun tindakakên dening K.N.I.L.M. Lampah punika ingkang langkung
Kala tanggal 4 wulan punika wiwitipun kawontênakên lampah anggêgana saking tanah Jawi dhatêng Ostrali. Kala ing dintên wau nuju wanci siyang, bêntèripun sumêlèt sangêt, ewadene kathah oto anglur sami dhatêng papan anggêgana ing Cililitan, Bêtawi, dipun titihi ing para agêng tuwin sanès-sanèsipun, ingkang sami badhe anjênêngi bidhaling motor mabur wau. Motor mabur ingkang badhe bidhal punika PK - AFM.
Ing ngriku katingal kêmpaling para pangagêng nagari tuwin militèr, para golongan among dagang tuwin sanès-sanèsipun. Botên dangu kêmirêngan wontên suwara ambrêngêngêng ing gêgana, inggih punika dhatênging motor
saking Bandhung, dipun titihi Edeleer Kuneman tuwin dhirèktur V. en W. van Haeften.
Dumugi wanci badhe bidhaling motor mabur kawontênakên pahargyan kanthi wêdhar sabda ingkang kapangandikakakên ing panjênênganipun Tuwan Nieuwenhuis wêwakil Knilm tuwin Tuwan van Haeften.
Ingkang nglampahakên motor wau Tuwan Van Messen, dene ingkang nyarêngi tumut wontên ing ngriku Tuwan-tuwan Kuneman, van Haeften, van
dumugi Dhènpasar. Sarampunging pamahargya, motor mabur ingkang badhe bidal lajêng anggêrêng, saha lajêng anggêgana mubêng, dados tandhaning suka panuwun, wusana bablas ical saking sawangan, ngênêr dhatêng Surabaya.
Jam 3.25 panggêgananing motor mabur sampun dumugi sanginggiling kitha Surabaya, kathah para agêng ingkang sami mapag ing papan anggêgana. Jam 3.45 bidhal saking Surabaya, winêwahan pamuji arjanipun ingkang sami wontên ing ngriku.
Sabidhalipun saking Surabaya, lampahing motor mabur andêdêl tanpa sangsaya, wontên ing ngriku kêpapag motor mabur Quantas ingkang anggêgana saking Rambang, lampahipun sliringan cakêt sangêt pêsat kados kilat, ing ngriku katingal kumlawening tanganipun ingkang sami numpak.
Sarêng ngambah sanginggiling parêdèn ijèn, anglangkungi pucaking rêdi, ing ngriku motor mabur ambêlês malêbêt ing mega pêthak, lajêng jumêdhul wontên sanginggiling mega, lumahing mega katingal kados sagantên ing ngawiyat. Motor mabur PK-AFM katingal ngalela ijèn kados ratuning gêgana, caraning pawayangan botên beda kados aburing Radèn Gathutkaca nalika nganglang wontên sanginggiling mega malang. Botên dangu sliringan malih kalihan motor mabur ingkang bidhal saking Bali badhe dhatêng tanah Jawi, namung katingal sacleretan, ingkang araos nyabawa: slamêt, slamêt.
Salangkungipun saking gêgana ngriku narajang angin ingkang araos anduwa panggêgananing motor mabur, rahayu krodhanipun Hyang Bayu wau kêndhih dening karosaning sinatriya ingkang pangawak waja agêtih bènsin, anggêrêng narajang purun. Wusana motor mabur cumalorot mandhap ing Dhènpasar tinampèn ing pahargyan, suwaraning musik ngumandhang ing ngawiyat kados mapag ingkang nêmbe rawuh. Suwaraning gôngsa ngungkung kados pêpindhaning sabawa: jaya, jaya. Salajêngipun motor mabur grêg mapan ing pakèndêlan, tinampi ing suka-suka.
Wusana ing salajêngipun, motor mabur wau lampahipun dumugi Ostrali, pinahyargapinahargya. kanthi gambiraning manah. Saha motor mabur wau sampun wangsul malih dhatêng tanah Jawi, wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Lêngganan nomêr 4430 ing Sala. Kados adpêrtènsinipun Tuwan Zaed Toz ing Kajawèn nomêr 50/51, punika f 1.50.
Lêngganan nomêr 2184 ing Bandhung. f 1.50 sampun katampi, acc.
Kawêdharakên dening R. Arjawiraga wontên ing radhio Nirom II ing Bêtawi.
5 Êngês. Bab êngês punika amujudakên gêgambaraning raos susah, kados ta susahipun satriya Rama nalika pisah kalihan garwa, putêking panggalihipun ngantos mujudakên kados angganing tiyang kênganglangan. Makatên ugi kala Dèwi Sinta wontên ing taman Argasoka dipun adhêp ing Dèwi Trijatha, ing ngriku katingal anglêsing panggalihipun Dèwi Sinta, saking anggèning sampun botên kagungan pangajêng-ajêng pinanggih kalihan ingkang raka malih, ing ngriku cêtha kasantosaning panggalihipun Dèwi Sinta ingkang tansah gêgandhengan kalihan panalôngsa, nêtêpi watêking putri utama. Panalangsanipun Dèwi Sinta wau kacêtha wontên ing sêkar Mijil, ingkang ungêlipun makatên:
sun wartani laraningsun nini / kinarya lêlakon / pinisahakên dening mangsane / sih-
parikramèng wangsit / utamane kang wong / dadi ora ana panggalihe / mêngko iki pinisahkên mami / lan kalulut adi / lêhêng matia wus //
kabèh isining taman puniki / wèh lara maring ngong / tur pinunjul taman Soka kiye / wisma mas tur rinênggèng sotyadi / prandene wak mami / enak nèng wana
sayah dening kingkin / donya gêng wirangrong / mati bae ciptaningsun kiye / yèn tan panggih lan pangeran mami / Ramawijaya
mipis / kinonyohkên aglis / marang sukunipun //
Tumrap panyandra ingkang pinanggih wontên ing tiyang maos, punika kagambarakên makatên: nuju lingsir dalu, mirêng wontên tiyang maos, swara èstri, sêkaripun Mijil, ingkang mujudakên mêmêlasipun Dèwi Sinta. Punika raosipun sagêd angunjalakên napas sayêktos. Botên anèh saupami wontên tiyang alok: Iki apa, nèh. Panyapa matênmakatên. wau, jalaran kêtarik saking suraosipun.
6 Grêgêtipun Sêrat Rama, punika pinanggih sabên paprangan. Babagan paprangan punika raosipun inggih sagêd anênangi manah, samôngsa wontên ingkang kasoran, manawi ingkang kasoran wau ingkang botên dipun rêmêni, lajêng dipun lokakên: sukur. Nanging manawi ingkang kasoran ingkang dipun rêmêni, lajêng tuwuh wêlasipun, malah trêkadhang ambrêbês mili, makatên punika botên sanès, kabêkta saking gêsaning cariyosipun.
7 Umpak-umpakan. Ingkang dipun wastani umpak-umpakan punika pangrêngganing basa ingkang ngucapakên [nguca...]
[...pakên] kawontênan ingkang langkung saking mêsthi, kados ta pangrêngganing pura Ngalêngka:
langkung asri busananing puri / ing Ngalêngka kancana sadaya / gêdhong-gêdhong lan pagêre / miwah gapuranipun / jroning pura awarni-warni / gapura tan petungan / sadaya mas
sawarnining gapura mring sari-sari / manik ingukir samya //
Ungêl-ungêlan ingkang kados makatên punika dipun wastani umpak-umpakan, ingkang kêlimrah dados ucap-ucapan wontên ing sêrat waosan. Ewasamantên tumrapipun wontên ing raos, tiyang botên badhe maibên dhatêng kasugihanipun Prabu Dasamuka, malah adhakanipun tiyang mungêl: Wah, samono ya, kasugihane ratu Ngalêngka kuwi, la wong akik kok dianggo pagêr.
8 Kabatosan. Tumrap ing sêrat waosan, raos ingkang anggêpok dhatêng kabatosan, punika kados sampun dados karêmênan, môngka mênggahing Sêrat Rama, kathah sangêt suraos ingkang lèrèg dhatêng kabatosan, malah wontên ungêl-ungêlan ingkang asring kapêthik tuwin adhakan dipun apalakên ing tiyang, inggih punika nalika Sang Ramawijaya dipun gumuni dening Anoman, anggèning sagêd dumugi pucaking rêdi Rêksamuka, môngka sanadyan dewa pisan botên wontên [wontê...]
[...n] ingkang purun ngambah ing ngriku, jalaran saking sangêt ing gawatipun. Tumrap Anoman piyambak, sampuna mêdal ing gêgana botên sagêd dumugi ing ngriku. Ing ngriku sarêng Sang Rama mirêng aturipun Anoman wau lajêng ngandika: O, Anoman, kowe kuwi jênêng bêbakal, gampang lan ewuh iku rak ana kang gawe, yèn wani ing gampang, wêdi ing kewuh, iku bakal ora tumêka, gampang ewuh iku yèn diantêp dadi siji, ing
Ramawijaya / hèh bêbakal sira kuwe / gampang kalawan ewuh / apan ana ingkang akardi / yèn wania ing gampang / wêdia ing ewuh / sabarang nora tumêka / yèn antêpên gampang ewuh dadi siji / ing purwa nora nana //
Suraosing ngèlmon ingkang kados makatên punika, pinanggihing wontên panyuraos warni-warni, wontên ingkang anggèning anggagapi lêlambaran kalangkungan, nêtêpakên kasêktènipun Sang Ramawijaya, ingkang wosipun angluhurakên dhatêng kalangkungan wau.
Wontên malih ingkang lajêng ngringkês: cêkake, wong kuwi waton wis ora nganakake apa-apa, wis rampung.
Ungêl kados makatên punika, prayogi dipun mangke rumiyin. Punapa inggih ta tiyang botên ngawontênakên punapa-punapa punika gampil, kados manawi dipun manah yêktos, angèlipun malah ngungkuli anggagapi barang ingkang sakalangkung samar, awit adhakanipun, anggèning ngakên botên punapa-punapa punika, sajatosipun malah ngawontênakên. Manawi tiyang nyawang gampang angèling kawontênan ingkang maujud, punika gampil, balik mawang gampang angèling batos, punika ingkang tansah tuna-dungkap, awit uthak-uthêkipun, botên sande namung badhe bêbakal, têgêsipun damêl. Inggih ing ngriku punika
punika sajatosipun dèrèng paja-paja ngiribi kalihan kawontênanipun ingkang saèstu. Mila eman sangêt saupami sêrat waosan ingkang kados makatên punika ngantos botên dipun uningani ing ngakathah, saya tumrapipun dhatêng para mudha ingkang sampun ngiwakakên dhatêng raos kajawèn, manawi botên maos Sêrat Rama, punika satunggiling kapitunan, dene botên sumêrêp bilih bôngsa Jawi gadhah sêrat waosan ingkang adi luhungipun kados makatên.
Sêrat Rama punika aksaranipun latin, ing pangangkah sagêda jêmbar, gampil dipun waos ing sintên kemawon, ingkang nocogi kalihan jamanipun.
Wusana para miarsa kaparênga ngêgungakên pangapuntên dhatêng atur kula sadaya wau. Nuwun.
--- [885] ---
kawijil / sajroning wêwaton / layang Nitisastra pralambange / ling-èlingên saliring pêpeling / pêlêngên ing ati / ywa nganti tumpangsuh //
pasang sêmu kang bisa nampani / paninting suraos / êsahêna supaya pasahe / mring pasêmon kang mèsi sabda di / kasidaning dadi / pralabdèng pituduh //
kawruhana kono ana muni / pêpacuh lan pakon / mring wong sugih ing guna kasaktèn / aja kongsi sung guna kasaktin / tinujwèng pra juti / kang lumrah kêlaku //
kalanturing catur aran maling / nanging kang mangkono / nora gamblang kurang panglimbange / ala iku tan ngêmungke maling / wong kêtarik melik / bôngsa colong jupuk //
sing sapa wong padha anglakoni / panggawe piawon / nadyan ratu yèn ala lakune / iya jênêng janma ala ugi / dening padha janmi / apa paenipun //
pêpintaning pangkat gêdhe cilik / tan bisa carub wor / kanggo bawur alaning lakune / ala iku yêktine mung siji / kabèh padha ugi / nora loro têlu //
liring ala têtêpe kang yêkti / tan lyan nèng lêlakon / iya iku alaning panggawe / kaya ta wong gawe lara pati / cilike akardi / tuna rusak-rusuk //
catur laku iku wus nyrambahi / mring kabèh lêlakon / kang kalêbu alaning panggawe /
saciptane dados / kinawasa mandi sasabdane / upama wong sinabdan mrih dadi / ingkang wrêjit cacing / sakala kêlakun //
candhana upami / uwite tan katon / pinulêt ing ula luwih gêdhe / luwih mandi wisane mawarsi / êpange makêthi / kêthèk pating
Wiyose, Kang Garèng, andadèkna wêruhanamu, yèn aku saiki ana ing Sêmarang, tur iya lagi rupyan-rupyan sarta lim-liman ana ing rèsturan. Sajêrone aku nulis layang iki, aku lagi nglabasake : sêga gorèng rong piring, mi gorèng rong piring, sladha rong piring, capjae rong, iki lagi ngaso, Kang Garèng, wêruh, apa sing ana ing porok iki,... gorengan limpa, Kang Garèng, lo, rak iya ngono wong ana ing paran kuwi, sanadyan ana ing ngomah ibarate: kêndhile langganan mêngkurêb, nanging ana ing paran kudu sing royal sawatara, dadi katone mêtontong.
Kowe lagi anu wis tak kandhani, Kang Garèng, lungaku sapisan kiyi, ora mung adhimu makne Kamprèt bae, sanadyan Bu Mar iya mèlu. Bawane wong wadon, Kang Garèng, iya ora kêna dipaido, le lêlungan iki, dunya branane prasaksat digawa kabèh, jarene kuwatir nèk ana ing paran diarani ora salin-salin. Malah panganggone sing wujud mas intên, diênggo kabèh, Kang Garèng, dadi iya nganggo: suwêng , kalung, madhalyun, pênitine rupa loro, iya pêniti rèntèng, iya pêniti
Garèng, nganggo... binggêl utawa ora, êmbuh aku ora pati ngawasake. Cêkake, Kang Garèng, ana ing paran iki, iya makne Kamprèt, iya Bu Mar, rupane padha mêncorong lan pating glêbyar nganti kaya... klithikan, Kang Garèng. Padha manganggo kaya ngono kuwi aku iya mupakat bae, sabab banjur ana sing kanggo jaga-jaga yèn kêkurangan sangu.
kang dadi opsihtêr ing Sragi, kira-kira 15 km saka pakalongan. Ana ing sêtatsiyun dipêthuk motor, Kang Garèng,
ing Pakalongan kono, nèk ana bêgjane aku bisa andhèrèk turne bêndara patih, wèh, lumayan, Kang Garèng, mulane aku banjur mêrlokake tilpun mau. Hallo, mêngkono wiwitane anggonku tilpun. Kana amangsuli: Hallo, ngriki patih. Ing kala samono aku durung suwe mêntas nonton kêthoprak lan
Sêngkuni. Barêng kana katara sajak kagèt, aku lagi kèlingan, yèn aku iki lagi tilpun-tilpunan karo ndara patih têmênan. Mulane
patih priksa sapa sing tilpun marang panjênêngane, anggone dhawuh nrêcêl, Kang Garèng: Sampeyan Mas Petruk, dhatêng sampeyan ngriki napa kalih Mak Kamprèt, kenging napa botên anjujug têng griya kula, yadhug, yadhug. Wèh, hla ya kuwi, Kang Garèng, wong kuwi nèk disanak, sok banjur lali nyang duga prayoga. Barêng bêndara patih mau sêmanak lan andêmênakake bangêt pangandikane mau, aku iki kok banjur lali duga prayoga, kathik tak wangsuli mangkene: Nun inggih, kula botên anjujug ing kapatihan, awit wau sadintên sampun patigêni, mangke wontên ngriku, gèk... durung nganti rampung anggonku matur, ndara patih wis dhawuh mangkene : Kêpatihan sugih bêras. Wah, Kang Garèng, aku ora bisa ngampêt banjur gumuyu latah. Bêndara patih banjur dhawuh warna-warna karo gumujêng: Mas Petruk ki sok ana bae - he, he, he, bok êmpun rupi-rupi - hi, hi, hi, sing dingêndikakake niku - hu, hu, hu, wong le anèh-anèh - èh, èh, èh, cêkake benjing napa têng gèn kula - ho, ho, hok. Aku banjur matur iya karo gumuyu, nanging rada nyêbal karo padatan, ora kok yèn wandane pungkasan tiba wulu, guyune: hi, hi, hi, tiba taling, guyune: he, he, he, lan sapiturute, nanging mangkene: bokmanawi benjing-enjing - ehing, ehing, ehing, sapunika têksih sayah - ahah, ahah, ahah, sapunika badhe ngaso -aho, aho. Cêkake, Kang Garèng, ana ing tilpun kono, panjênêngane bêndara patih karo aku banjur gêguyon gojèg rame kae, pungkasane bêndara patih banjur dhawuh, yèn kira-kira jam 8 panjênêngane arêp rawuh karo ndara dèn ayu
batinku: Cilakak kêras, ora bisa ngeple-eple ana ing lincak karo nisil jagung, nanging saka bungah-bungahe arêp kêtêmu bêndara patih
sakalihan wis rawuh têmênan ana ing pondhokanaku. Sabanjure, wah, gêgujêngan karo aku lan kaipe nganti katog, Kang Garèng. Pungkasane panjênêngane dhawuh nyang aku, supaya esuk-esuke sowan nyang kêpatihan, prêlu arêp dicangking
ing kapatihan. Bu Mar kapêksa taktinggal ana ing Sragi, sabab ora kêna mambu bènsin, lumrahe Bu Mar kuwi sok banjur sirahe krasa ambêdhêdhêg, wêtênge mumêt. Dening bêndara patih sakalihan, kene ditômpa kanthi rênaning panggalih. Sauwise aku sakloron, utawa nini opsihtêr diglontor limun, kene kabèh padha andhèrèk bêndara patih sakalihan padha budhal mênyang Batang prêlu didhawuhi nonton kaanane lelang iwak kang diadani ing sawijining kumpulan kang diarani: Ngupaya Mina. Bab iki ing besuk bae takcaritani sing nganti blêjêt, têgêse: nganti talêsih bangêt. Saiki aku mung bisa ngandhakake: bagus, bêcik, tur mumpangati tumraping rakyat.
Kajaba iki aku didhawuhi andhèrèk nonton kaanane kabudayan nênun ing Pakalongan, kang ditindakake ana ing sajêroning ngomah lumrah, Kang Garèng. Bênêr pamêtune kabudayan tênunan ing Pakalongan kuwi umume ora gawe andrêbala, nanging iya wis jênêng lumayan, bab iki ing besuk bae takcaritani sing nganti mèphèt.
Liyane prakara loro sing wis takkandhakake mau, ing Pakalongan ana saprakara manèh sing pantês digatèkake ing sadhengahing uwong, sing trêsna nyang nagara lan bangsane. Iki aku ora mung nêksèni dhewe, malah rada takjingglêng, mulane aku iya bisa cêtha, yaiku ing bab anggone bisa nyambutgawe bêbarêngan antarane: pangrèh praja, irigasi lan pabrik. Jalaran kaanan sing kaya mêngkono mau, ing Pakalongan iya ora ana kaum tani sing kêdumêlan bênggala jalaran sawahe kurang banyu. Mêngkono uga ing Pakalongan iya ora ana kangjêng tuwan-kangjêng tuwan Lônda pabrik sing main bêgita-bêgitu, jalaran kêbone têbu kêkurangan banyu. Priyayi pangrèh praja sing dipêrmain ing pabrik nganti kalakon dipindhah, malah dipènsiun, jalaran ora bisa ambantu pabrik, ing Pakalongan iya ora ana. Punggawa irigasi sing ngrangkul salah siji, apa pabrik, apa kaum tani, ing Pakalongan iya ora ana manèh. Kabèh mau jalaran saka kaanane pranatan ing kono, mula bagus bangêt, nganti iya ora bisa siji lan sijine golongan têlu mau nganti bêngkrik barang kuwi. Iki pantês saupama ditulada ing nagara liya. Mulane bab iki ing besuk iya arêp takrêmbug karo kowe sing nganti cêsplêng kae.
Wis samene bae, Kang Garèng, wong saka anggonku nulis layang iki, rèkêninge rèsturan banjur saya sathekruk. Liya dina bae taklayangi manèh.
Lulus examen Vroedmeester. Awit saking ada-adanipun Geneesheer Directeur v/h Petronella Hospitaal Ngayogya lan ugi sampun
sampun kalampahan wontên examen Vroedmeester, wontên candidaat 7, wusananipun sami lulus sadaya. Namanipun para ingkang lulus wau: 1. M.K. Paulus; 2. M.S. Atmopurwono; 3. M.S. Dibyoyuwono; 4. M.J. Darmowinoto; 5. Puspowardoyo; 6. M. Pilvanus Dangin; 7. M. Israel.
Utusan dalêm Nata Ngayogyakarta dhatêng nagari Walandi. Miturut katrangan, utusan dalêm Nata Ngayogyakarta dhatêng nagari Walandi, bidhalipun benjing tanggal 3 Augustus. Sadumugining Bêtawi badhe sowan Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngaturakên gambar album nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana rawuh ing Ngayogyakarta.
Pasiraman Tirtomoyo kapitunan. Miturut katrangan, pasiraman Tirtomoyo ing Surakarta, ing taun punika pinanggih tuna, lêbêting arta wontên f 3193.61, wêdaling arta wontên f 3351.61. Kiranging angsal-angsalanipun wau, kakintên jalaran saking pasiraman ingriku punika botên kangge umum, limrahipun namung dipun lêbêti ing golongan ingkang wontên tuwin para priyantun.
Arta ical. Tumrap barisan Madura ing Sumênêp ing sabên wulan tampi waragad f 10.000.-. Ing kala mêndhêt arta ing kantor post cacah samantên wau, sarêng dipun etang pinanggih kirang 1000 rupiyah sami arta kêrtas nyadasa rupiyah. Dene cirining arta ingkang ical wau seri 1681 dumugi 16899 AL. Salajêngipun pulisi lajêng nitipriksa dhatêng pundi-pundi.
N.I. Handelsbank. Ing tanggal 14 wulan punika N.I. Handelsbank ambikak pang wontên ing Malang. Ingkang katêtêpakên dados agent ingriku Tuwan H.J. Knottnerus, ingkang sapunika dados sub-agent ing Surabaya.
Ingkang Bupati Cianjur dhatêng nagari Walandi. R.T.A.A. Surianata Atmaja, Bupati Cianjur sampun bidhal dhatêng Eropa sagarwa putra. Ingkang bupati wau ugi tilas warga Raad Kawula.
Pangeran Damrong. Ing wêkdal punika, Pangeran Damrong, satunggiling pangeran Siam ingkang misuwur ahli kawruh babagan barang kina, rawuh ing tanah Jawi, pêrlu ugi badhe migatosakên ing bab babagan barang kina. Ingkang sampun dipun priksani museum ing Bêtawi.
Kamajênganging tukang cukur. Ing Sêmarang wontên golonganing tukang cukur ingkang damêl paguyuban ngawontênakên liburan ing dintên Ngahad. Tindak wau sampun dipun wiwiti, warganipun sawêg wontên 10.
B.K.P. Hangabèi kautus dhatêng nagari Walandi. Ingajêng wontên wartos bilih ingkang jumênêng wêwakil Nata Surakarta benjing dintên paargyan jumênêngan nata 40 taun dhatêng nagari Walandi, putra dalêm ingkang sampun wontên nagari Walandi. Ing sapunika kaewahan ngutus B.K.P. Hangabèi sakalihan.
N. Verg: Kleine Landbouw Kasri. Ing Malang wontên ingkang ngadani ngêdêgakên paguyuban ingkang nama N. Verg: Kleine Landbouw Kasri. Pakêmpalan wau ing sakawit
namung apawitan f 60,-, dumugining taun 1937 sampun dados f 842.30. Ing sapunika wontên sêdya badhe dipun agêngakên sarana ngawontênakên aandeel, ingkang
Dene ingkang kapatah amakili padamêlan wau, Dr. Moh. Nazif, ing sapunika referendaris ing Alg. Secretaris.
Cooperatie ing dhusun-dhusun. Awit saking ada-adanipun Dr. Joko Marsaid ing Surabaya badhe ngêdêgakên cooperatie wontên ing dhusun-dhusun, ngangkah supados têtiyang ing padhusunan sampun ngantos kagubêd ing lintah dharat. Ing sapunika golongan pangrèh praja sawêg niti sagêd utawi botênipun cooperatie wau tumindak ing padhusunan.
Pados lisah pèt ing Nieuw Guinea. Wêwakiling N.K.P.M. Ir. Vreede ing Bêtawi sampun dumugi ing Nieuw Guinea. Ingriku pêrlu badhe pados lisah pèt, saha badhe ngangge bêbau 5000.
Papan paboyongan ing Selebes. Miturut wartos, wiwit wulan Juli punika, kawontênakên têtiyang boyongan saking tanah Jawi cacah 1500 dhatêng papan paboyongan ing Selebes. Papan ingkang kangge sadhiyan wau pasitèn maluwa ing bawah laladan Palopo, kaprênah tikungan ing Boni. Pasitèn ingriku punika sampun dipun priksa, botên kêkirangan toya. Miturut wartos ingkang badhe ngrumiyini boyong mriku têtiyang saking Ngayogya, wontên 350 kulawarga.
Tanah ngriki kêkirangan vroedvrouw. Mirid saking wontêning papriksan ingkang cocog kalihan kawontênan, ing tanah ngriki punika kenging dipun wastani taksih kêkirangan vroedvrouw, punika sagêd nitik saking cacah jiwa tiwasing têtiyang ingkang ngajal mêntas gadhah anak tuwin tiwasing bayi. Tumraping vroedvrouw wau ingkang umum sawêg pinanggih ing kitha-kitha wontên ing padhusunan taksih langka wontênipun, saha têtiyangipun inggih dèrèng mangêrtos dhatêng kajênging pitulungan ingkang makatên wau. Mila ingkang wajib tansah ambudidaya kêcêkaping pitulungan tiyang gadhah anak ingkang gêgayutan kalihan vroedvrouw wau.
Ambikak Lyceum. Benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika ing Malang wontên bikakan Lyceum, dene A.M.S. ingriku badhe kasuwak saking sakêdhik.
Angsal-angsalanipun S.C.S. Miturut pêpetangan, angsal-angsalanipun S.C.S ing wulan Juni kêpêngkêr wontên f 259.000,-, ing wulan Juni taun kêpêngkêr wontên f 268.000.-. Angsal-angsalan ing salêbêtipun satêngah taun punika wontên f 1.184.000.-, ing pêpetangan makatên taun kêpêngkêr wontên f 1.171.000.-
Bank Nasional. Wontên wartos, ing Cirêbon badhe dipun adani ngêdêgakên pang Bank Nasional. Ingkang ngadani Mr. Yusuf tuwin Tuwan Bajuri. Pangrancanging pawitan badhe 15 dumugi 20 èwu rupiyah.
Congres Sangkara Mudha. Kawartosakên, wiwit tanggal 23 dumugi 25 Juli punika, Sangkara Mudha ing Ngayogyakarta, badhe ngawontênakên congres manggèn ing pandhapi Purubayan. Mawi kawontênakên têtandhingan ulahraga warni-warni. Sangkara Mudha punika sampun gadhah pang wontên ing Bêtawi, Surakarta, Madiun tuwin sanès-sanèsipun. Pangrèhipun agêng manggèn ing Ngayogya.
Manggih sakeca wontên ing purug. Tiyang nama Bok Kasanrêja, ing dhusun
wangsul dhatêng nagarinipun, dèrèng ngantos sataun sampun kapurih wangsul dening satunggiling tuwan, kapurih dados koki wontên ing hotèl. Bok Kasanrêja punika ginêmanipun sampun kekuk, malah sampun mèh botên sagêd basa Jawi, pakulinanipun namung Prancis.
A.M.S. ing Purwokêrto. Awit saking panyuwunanipun golongan kathah ing Purwokêrto, supados ing Purwokêrto dipun wontêni pamulangan A.M.S. Makatên ugi tumrap golongan Missie ugi gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pamulangan kados makatên.
Inheemsche Land en Tuinbouwcursus. Pamulangan Inheemsche Land en Tuinbouwcursus ingkang dipun adani dening "Perhimpunan Pemberantas Pengangguran Pemuda Indonesia" ing Mojokêrto, sampun sagêd ngêdalakên murid 7, wulangan 2 taun. Ing salajêngipun pamulangan wau badhe kawiwitan wontên ing tanggal 1 Augustus ngajêng punika. Ingkang Katampèn malêbêt ingriku lare wêdalan saking H.I.S., saking pamulangan angka 2 tuwin sanès-sanèsipun.
Pindhahan S.S. R. Stambul, opzichter klas 1 ing Bumiayu, kapindhah dhatêng Bandung. M. Kusno
Pindhahan Pakaryan Pagantosan. Tuwan Cokrosêntono, onder beheerder Pakaryan Pagantosan ing Dringu, katêtêpakên dados
majênging gêgayutanipun padagangan tanah ngriki kalihan Italie, wontên pamrayogi supados wontên ada-ada ngêdali wontên ing pêkên Italie. Ing pangajêng-ajêng ing taun punika sampuna sagêd ngawontênakên wêwakil tanah ngriki dhatêng pêkên ing Italie wau.
ingriku namung nanêm sawatawis dasa bau. Dumuginipun sapunika pananêmipun sampun dados 10.000 bau. Sata wau panyadenipun dhatêng British-American-Tobacco tuwin dhatêng Tabak-Export eb Import Company, inggih punika ingkang nyukani wiji, rabuk punapadene sambutan arta. Tumrap B.A.T.T.E.I.C. mawi ngawontênakên prajanjian kalihan tiyang tani. Ing bab ingkang sakintên badhe adamêl botên sakecaning golongan tani wau lajêng dados wawasaning parentah, badhe ngawontênakên panyêgah.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Sudoyo, tijd. wd. Aib. ingkang nindakakên padamêlan wontên kawadanan Ambarawa, kabupatèn saha Paresidhenan Sêmarang, dados tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi paresidhenan Kêdu. R. Adibroto, tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan wontên Kawadanan Mranggèn, Kabupatèn Dêmak, Paresidhenan Sêmarang, dados tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi wontên ing Parsidhenan Sêmarang, R. Sarwo Sastrowardoyo, tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan ing Kawadanan Banyumas, dados tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing Paresidhenan Sêmarang.
Nata Inggris gêrah. Wontên wartos, ing wêkdal punika Nata Inggris nuju gêrah influenza. Saking
Woosung. Mubaling sêsakit cholera ingriku jalaran saking hawa bêntèr. Miturut pêpetangan, racak-racakipun ing sabên dintênipun tiyang ingkang kêtrajang wontên 70, ingkang tiwas 8. Ing wêwêngkon laladan Prancis ingriku ugi kêtuwuhan sêsakit cholera, tiyang ingkang kêtrajang ing dalêm sadintênipun 40, ingkang tiwas 4. Ing salêbêting wulan Mèi tiyang ingkang kêtrajang wontên 1700, bangsa Tionghwa, ingkang tiwas 234. têtiyang ingkang kêtrajang wau ingkang kathah sami têtiyang plajêngan saking sanès panggenan. Ing wêwêngkon Prancis ngriku sampun mriksa têtiyang cacah 1.100.000, racak-racakipun ing sabên dintên mriksa tiyang 30.000.
Kabinèt jajahan. Mr. Westerouen van Meeteren, wiwit benjing wulan October ngajêng punika katêtêpakên nyambut damêl wontên ing departement jajahan. dene salajêngipun, wiwit tanggal 1 Januari 1939 dados pangagênging kabinèt ngriku, angêntosi Tuwan Blumberger.
Pitulungan jampi dhatêng Tiongkok. Ing tanggal 10 wulan punika motor mabur Ibbis sampun bidhal saking Schiphol dhatêng Tiongkok ambêkta jampi kangge ngupakara têtiyang sakit ingkang sanès militèr. Ing bidhaling motor mabur wau dipun jênêngi ing consul jendral
ingkang wontên sêratanipun ingkang suraosipun suka tarima kasih dhatêng rakyat Nederland.
Nêmpuh Presidhèn Roosevelt. Ing satunggiling dintên nalika Presidhèn Roosevelt nuju tindakan nitih auto, dipun inggahi ing tiyang. Tiyang ingkang minggah ing auto wau lajêng dipun cêpêng ing pulisi sandi tuwin dipun tangani. Tiyang ingkang dipun cêpêng wau ngakên bilih anggèning minggah dhatêng auto punika badhe anggosok sêpatunipun sang presidhèn.
Mugi wontên sih pangapuntên nata, para kênya punika botên wontên satunggal-satunggala ingkang andadosakên cocoging manah kawula ingkang minôngka dados têtimbangan kawula.
Ing sêmu sang prabu saya duka, nanging namung kèndêl kemawon, sarta lajêng paring sasmita supados para kênya sadaya wau sami mundur saking bangsal ngriku. Samangke golongan kênya tigang atus ingkang kaping tiga, katimbalan lumêbêt. Ing ngriku Sadka kuwatos manawi ngantos botên sagêd nampik malih, salajêngipun Sadka tansah tumungkul kemawon, ajrih tumênga ningali dhatêng para kênya ingkang sami lumampah wontên ing sangajêngipun. Sarêng sadaya sampun sami langkung, Sadka sawêg purun tumênga, ing ngriku pancèn nyata, ing wingking piyambak wontên satunggiling wanita ingkang alit, kêra, cêmêng tuwin awon sangêt wujudipun. Sadka lajêng ngacungi lare èstri punika kalihan matur makatên:
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, manawi sang prabu amarêngakên, lare èstri punika kemawon, kaparingna dados semah kawula.
Sajakipun sang prabu kirang rêna panggalihipun, ewasamantên ing sarèhning sang prabu botên karsa nyelaki janjinipun, salajêngipun inggih namung mituruti punapa panuwunipun Sadka. Badhe pangantèn kêkalih wau lajêng dipun rubung para abdi dalêm sadaya, sarta lajêng kairid lumêbêt ing satunggiling bangsal prêlu badhe kinurmatan mawi pahargyan agêng-agêngan. Sabibaripun pahargyan, pangantèn kalih lajêng kairid wontên ing kamar pangantèn ingkang rinêngga-rêngga ing sêsêkaran sae sangêt. Nanging Sadka tansah èngêt dhatêng dhawuhipun sang pramèswari, inggih punika sampun ngantos ngrangkul, agêng-agêngipun ngambung. Sadka lajêng mapan tilêm, supados salêbêtipun tilêm sampun ngantos sêsenggolan kalihan semahipun, tanganipun lajêng dipun sidhakêpakên kêncêng sangêt, lan botên watawis dangu piyambakipun lajêng tilêm kêpatos.
Sarêng Sadka enjingipun tangi, bingahipun tanpa upami, awit piyambakipun rumaos sampun wontên ing donya malih, padhanging srêngenge nyoroti badanipun karaos sakeca sangêt. Kanthi gumun Sadka ningali ing kiwa têngênipun, lan ing ngriku piyambakipun nyumêrêpi bilih sajatosipun wontên ing pinggiripun lèpèn Wolso, ing sacakêtipun kitha Nopgorod. Piyambakipun ningali ing têngênipun inggih punika papanipun tilêm ingkang èstri ing kala dalunipun, nanging ingkang èstri botên wontên, ical tanpa lari.
Kanthi bingahing manah, Sadka enggal-enggal mênyat, saha tansah nyawang dhatêng wontênipun kitha Nopgorod. Ing ngriku nyumêrêpi greja enggal, inggih punika greja yasanipun piyambak. Salajêngipun Sadka ningali ing têrusanipun lèpèn wau, lan saking katêbihan nyumêrêpi kapalipun piyambak cacahipun tigang dasa ingkang dipun pangajêngi baita ingkang mawi cèt pêthak punika. Ing wusana sarêng para tiyang kapal nyumêrêpi bêndaranipun wontên ing sapinggiripun lèpèn, bingahipun sakalangkung-langkung, sarta lajêng sami rêraosan kalihan kônca-kancanipun makatên:
Nalika ana ing têngah-têngahing sagara, kabèh padha anduwèni pangira, yèn ora kêna ora Sadka mêsthi tumêka ing tiwas jalaran kêlêm ana ing sadhasaring sagara. E, têka anèh têmên, dene têkane ing Nopgorod malah luwih dhisik katimbang aku kabèh, kabèh kapale lagi bae mlêbu ing palabuhan, dhèwèke malah wis ngantèni ana ing sapinggire kali Wolso.
Salajêngipun baita sadaya wau sami labuh wontên ing palabuhan ing Nopgorod. Sasampunipun têtiyang kapal lajêng sami mandhap saking baita sadaya, sarta lajêng sami ngêpang dhatêng Sadka. Bingahipun dene bêndaranipun wau taksih wilujêng botên kirang satunggal punapa, sayêktos tanpa upami.
Makatên ugi ingkang èstri, bingahipun sakalangkung, awit salaminipun ingkang jalêr kesah wau, manahipun tansah ajrih lan kuwatos, bilih ingkang jalêr botên beda kalihan sanès-sanèsipun nuntên pêjah kêlêm ing sagantên, awit dèrèng dangu ing sagantên mêntas wontên prahara agêng, ingkang anjalari pintên-pintên tiyang kapal dhawah ing tiwas kêlêm wontên ing sadhasaring sagantên. Kanthi tawan tangis ingkang èstri wau lajêng angrangkul Sadka kalihan wicantên makatên:
O, pangeran kula, panyuwun kula kanthi sangêt, mugi-mugi salajêngipun panjênêngan sampun tindak lêlayaran malih. Kados-kados sampun cêkap anggèn panjênêngan anjajah ing sagantên pundi kemawon. Sampun cêkap anggèn kula andhawahakên êluh, dening tansah kuwatos manawi panjênêngan ngantos dhawah ing seda wontên ing sagantên. Anggèn panjênêngan anglêmpakakên bôndha sampun cêkap. Amila panuwun kula, mugi panjênêngan
nuntên dipun undang dhatêng ing griyanipun prêlu sami dipun pistakakên.
Sadka anêtêpi punapa ingkang dados prasêtyanipun, lan ngantos dumuginipun pêjah botên nate nilar ingkang èstri utawi anakipun malih.
ana sawijining ratu kang apik bantêt panggalihe sarta loma, nganti kêna diarani kapikên lan kêlomanên panggalihe. Tujune
kabèh sênêng. Ananging wis sawatara dina, sang ratu apadene sang putri, putra-putra lan abdi dalêm ing sajroning kêdhaton padha ketok ora sênêng.
Sabên dina, yèn sang ratu sagarwa putra arêp ngunjuk wedang, wedange kêbak rêrêgêd sawang, nganti ora bisa
sawang manèh. Sadina-dina jurune madharan nganti salin kapin têlu, mêsthi banjur nyuwun pamit mêtu, jalaran ora kêduga ngadani dhaharan sing tansah ana sawange, kuwatir tampa dukane sang putri.
Sang putri tansah susah bangêt panggalihe, apa manèh sang ratu piyambak, sabên dinane tansah nimbali tukang ngrêsiki êpyan, nanging ora ana sing ngêrti sababe akèh sawang mau.
Sang ratu nganti ora sagêd sare, tansah manggalih bab iku mau. Esuk umun-umun, kabèh wong ing kêdhaton isih padha turu, sang ratu jumênêng saka pasareane, nuli mriksani êpyan ing têngah-têngahing kêdhaton. Ing kono banjur ketok ana kewan kira-kira sacangkir gêdhene. Ciptane sang ratu: "O, ayake kewan kuwi sing njalari gawe rêgêd ing kêdhatonku. O, la kok jêbul mung kêmangga bae kang mêthongkrong ana ing dhuwur kono. Nanging kapriye bisaku anjupuk kêmangga, la wong samono dhuwure. Arêp mènèk, aku ya mêsthine ora bisa, wong ora kulina. Dumadakan kêmangga calathu: "Gusti, botên susah panjênêngan mènèk, kawula badhe andhawah, nanging nyuwun katampia asta kalih. Mangke panjênêngan kawula aturi priksa sabab-sababipun."
Sang ratu mangsuli: "O, iya ta, kêmangga, mudhuna, taktadhahi karo
babar pisan ora ngêtingalake, yèn panjênêngane gigu utawi jiji. Barêng kêmangga wis tiba ana astane sang ratu, nuli calathu: "Gusti, kawula nyuwun kalinggihakên ing dhampar kêncana."
Sang ratu nuruti apa karêpe kêmangga mau. Sawise kadèkèkake ing dhampar, nuli jlêg... malih dadi putri, calathune: "Gusti, sajatosipun kula punika jim, nglampahi kalêpatan agêng tumrap dhatêng ratu kula, lajêng kêsiku, kasabdakakên dados kêmangga, kapêrnahakên ing kêdhaton panjênêngan ngriki. Dèrèng badhe dipun pangapuntên dening ratu kula manawi dèrèng sagêd linggih ing asta panjênêngan punapadene ing dhampar kêncana kanthi rilaning panggalih panjênêngan. Sapunika kawula sampun kalêksanan, botên sanès saking pitulungan panjênêngan.
kula, mangga kula aturi kopyah. Manawi panjênêngan kaparêng ngagêm kopyah punika, panggalih sagêd têguh, botên kêlomanên, samukawis ingkang panjênêngan rampungi punika mêsthi lêrês. Manawi wontên punapa-punapa ingkang kirang prayogi, panjênêngan lajêng sagêd angawisi, botên nglilani kados ingkang sampun. Dene punika pêthèn kagêm ingkang garwa, supados botên kêgêmènên kados ingkang sampun, dados kasaenanipun dhatêng para kawula sadaya babag, timbang kalihan kasaenan panjênêngan."
Sawise jim mau calathu mêngkono, nuli musna.
Wiwit iku ing nagarane sang ratu, wong-wong padha sênêng manèh, luwih têntrêm katimbang karo sing uwis. Cuthêl.
WIWITE ANA MACAN TUTUL LAN MACAN WÊDI GÊNI.
Dhèk biyèn, jare kewan-kewan ing alas iku isih bisa gunêman kaya uwang.uwong. Dhèk samana ana macan isih trahing panggêdhe alas, duwe anak, sabrolan têlu padha lanang.
bêcik-bêcik, ngrumasani dadi anake macan kêcukupan, tandhane anggawèkake klambi bae padha, ulêse kuning gadhing. Durung tutul-tutul.
Dèn-dèn macan cilik mau sawijining dina dolan mênyang omahe Pak Umuk, kang omahe ana sapinggiring alas. Barêng Pak Umuk wêruh macan cilik-cilik têlu mau têka, banjur diundang: "Kene dèn, padha mlêbua ngomah bae. Apa kowe ora didukani kêng ibu, dene padha dolan mrene?"
Macan sing tuwa dhewe, Dèn Ngahad mangsuli: "Ora, malah ibu akon: yèn ngêlèh, ya njukuka wêdhuse mbahmu Umuk bae."
Batine Pak Umuk: "Dèn Ngantèn Macan ki ngajak ora omah, bocah diajari kaya ngono. Yèn ora tak apusi, bakal niwasi. Pak Umuk banjur kandha: "Apa kowe wis tau padha udud, dèn?"
Dèn Pon sing isih rada pelo mangsuli: "Dulung, hala."
Pak Umuk: "La kuwi, Dèn Tambir."
Dèn Tambir: "Aku ola lêthi."
Dèn Ngahad: "Apa udud kuwi kaya mangan, mbah."
Pak Umuk: "Iya. Iki lo tontonên." Pak Umuk banjur udud, nanging gênine diwalik, disêbul-sêbulake, ketok mêngangah ana cangkêm. Sawise banjur diwêtokake karo muni: "Wah sêgêre."
Macan têlu banjur padha diajari udud kaya patrape mau. Wah, macan têlu padha gundam-gundam karo muni panas, awit cangkême padha kêslomot gêni. Nanging Pak Umuk banjur ngarih-arih, têmbunge: "Iki jênênge; gêni, kramane latu, padhe eling-elingên. Gêni utawa latu mau satêmêne ora panas. Coba ya tak tutulne awakmu: tul, tul, tul."
Macan têlu padha gundam-gundam lan banjur padha mlayu mulih, kulite padha gosong pating trutul. Satêkane jaba disurak ing bocah akèh: "Macan tutul-tutul, macan tutul-tutul."
Wiwit iku lagi ana kang diarani macan tutul, lan wiwitane macan wêdi gêni.
Sawise adoh, macan têlu padha lèrèn, nyawang prênah ênggone Pak Umuk karo muni: "Mbah Umuk iki nakal." Sawise ngono banjur mulih karo ngapalake wulangan: "gêni latu, gêni latu."
Sêdulur-sêdulur kabèh, ndhuwur iki gambare Si Kuncung lagi ngêmatake ngambah ing njumantara kaya R. Gathutkaca. Nanging gambar ini durung rampung, coba tutugna. Golèka potlod banjur urutna nomêr 1 têkan nomêr 28, mêngko rak cêtha lan apik.
Godhong pis kucing iku kaya godhong lantara, kêmbange pêndul, bundêr-bundêr sakêmiri, pating klawir lêmbut, rupane ana sing jambon ana sing wungu. Godhong mau yèn dicablèk banjur dadi alum nglimprêg, sêdhela manèh tangi kaya maune, nanging yèn disenggol alum manèh. Bokmanawa ing liya panggonan beda jênênge, yèn ing basa Landa jênênge: kruidje, roer me niet. Mêlayune: dêkut-dêkut, Madurane: pottre todhus, dene Sundane: jukur riut. Dene mulabukane kêmbang mau yèn dicablèk alum, kaya dêdongengan iki:
Ing jaman biyèn ana sawijining ratu kang bangêt ditrêsnani ing kawulane, amarga saka luhuring budi, sadhengah wong mêsthi kaparingan pitulungan, anggêre gêlêm sowan ing ngarsane sang prabu, mêsthi ora dibalèkake. Akèh wong ngamanca kang padha têka ing nêgara kono, malah banjur akèh sing têtruka, muwuhi rêjaning nêgara mau.
Kacarita sang prabu kagungan putra putri kang endah bangêt. Wadanane mêncorong pindha Dèwi Ratih. Sarèhning putra mung siji, mangka kaya mêngkono kaanane, mêsthi bae sang nata sarta garwane bangêt ing trêsnane, tansah diugung ing sakarsane, apa kang disuwun ora kêna ora kudu enggal dilêksanani. Iya iku mau kang bakal ngrusak panggalihe sang putri, ora mantra-mantra ngèmpêri ingkang rama lan ibu. Saya agêng saya katon yèn bakal dadi
njalari sêkêling panggalihe nganti gêrah. Ing sasuwene gêrah mau sang pramèswari asring kêwiyos pangandikane mangkene: "Tinimbang duwe anak kaya ngono, aluwung ora duwe pisan, dadi ora gawe susahing atiku."
Sawijining dina nalika panjênêngane ngunandika kaya ngono manèh, kêprungu ing sawijining juru tênung kang nuli mandhêg ing ngisore jandhela pasareane sang pramèswari, unjuke: "Gusti, punapa ingkang panjênêngan ngêndikakakên, têmtu badhe kalêksanan."
Sang pramèswari kagèt bangêt, sanadyan ta tega larane, ora tega patine. Mulane wiwit dina iku panjênêngane tansah ngatos-atos, aja nganti gawe sêriking putra, awit juru tênung mau iya duwe wêling, yèn sang pramèswari nganti kêwiyos pangandikane kang sêrêng, ing sanalika iku putrane uga bakal ilang tanpa lari.
Ing sawijining dina sang pramèswari tindak amêng-amêng ing tamansari, ingkang putra iya ndhèrèk, nanging rada adoh panggonane, mêthiki kêkêmbangan kang nuli diilês-ilês ing lêmah nganti awor dadi siji. Pancène mono ingkang ibu wis grêgêtên, nanging tansah diampêt, aja nganti kêwiyos pangandikane kang sêrêng, mulane mung diemutake bae kanthi alus. Nanging kang diemutake ora rumaos, malah saya ndadra. Dumadakan sang putri kêciblokan ulêr ing pamidhangane. Sang pramèswari bangêt ing wêlase, nuli ngandika karo kumlawe astane kanggo ngilangi ulêr: "Mêngko dhisik nini, dakilangane ulêre kuwi..." Durung nganti rampung ngandika, kêdadak kasêlanan sang putri: "Ah aja nyenggol aku." Ngandikane mau karo gèdhèg lan ngunggahake pamidhangan. Wis dadi adate sang putri yèn diemutake
matia, aku ora gêtun." Ing sanalika iku uga sang putri musna, kang katon ing panggonan kono mung têtuwuhan cilik mawa êri, agodhong cilik-cilik kaya godhong lantara.
1. Kanthi ngucap bangêt sukur / dene ing wêktu saiki / ing Kajawèn linampiran / Taman Bocah luwih adi / mula ayo para mitra / mbakyu-mbakyu adhi-adhi //
2. Padha sowan mênyang ibu / nanging ora nyang Bêtawi / cukup amung kala-kala / aku padha angaturi / dhêdhaharan kang mirasa / nanging dudu bêstik komplit //
3. Wêton Londen kang misuwur / apa manèh tarcis-tarcis / iku Bu Mar ora karsa / mula aja kliru tampi / dene wujuding dhaharan / karangan maneka warni //
5. Bisa pintêr saka bundhu / bisa akèh saka sithik / bisa wasis ngarang-ngarang / kudu ora amarduli /
anèng wanadri / bisa nabuh gamêlan / lir niyaga punjul / bisa mènèk lir wanara / pan pintêre sugih akal kadi kancil / gancanga kadi kidang //
3. Bisa nglangi kadi bèbèk brati / bisa nunggang jaran lir panêgar / bisa njogèd kaya wirèng / bisa mabur lir manuk / bisa nimbang mèmpêr bupati / doyan iwak mênjangan / kaya satriya nung / bisa mangan kaya tuwan / wruhing ngèlmu lir
Juru ngarang administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis,
Kasêktèn dhatêng Durjana - Upacara Wêkdal ing Bali Kawontênakên Têtêpan Para Pangagêng ingkang Madêg Piyambak - Kawontênan Sajawining Praja - Marsudi Gêndhing Jawi - Tamu Agung ing
tanah parêdèn ing kitha Malina, laladan Makasar.
Tarunging Bacil sami Bacil. Bacil ingkang Mênang utawi ingkang Gêsang Kenging Kangge Jampi.
Kula sukani verklaring 7 dintên lajêng kula wêwahi 5 dintên malih kangge ngaso, salajêngipun ngantos sapriki, asring pinanggih ing margi yèn pinuju kula mlampah-mlampah, sampun nyambut damêl kados suwau.
Sapintên bingahing manahipun tiyang ingkang sakit lumpuh lajêng sagêd mlampah makatên punika.
Yèn tiyang dèrèng nate sakit sangêt utawi sakit lumpuh, inggih botên sagêd ngraosakên, nanging tiyang ingkang nate sakit wulanan, botên sagêd anjênggèlèk lan botên sagêd lumampah, sarêng dipun jampèni, môngka sagêd saras lan sagêd lumampah kados adat, têmtu bingah sangêt.
Mênggah ingkang kula aturakên ing nginggil punika, namung minôngka kanyataanipun bab tumanjanipun jampi suntikan utawi sanèsipun ingkang pancèn kalêrêsan anggènipun namakakên, angedap-edapi yêktos mustajabipun dhatêng ingkang dipun jampèni.
Ing wêkdal pêrang agêng ing Europa (wereld-oorlog) para saradhadhu ingkang tatu pintên-pintên, saperangan cacahipun ingkang tau wau, saking kathahipun mèh botên sagêd karimatan samêsthinipun, ngantos kathah ingkang katularan rêrêgêd ingkang wontên singgatipun. Para dhoktêr ingkang mrangguli tiyang ingkang tatunipun wontên singgatipun wau, sami gèdhèg-gèdhèg, ngintên tatu-tatu wau badhe langkung risak lan rêgêd botên sagêd saras tumuntên. Ananging ing antawis dintên kasumêrêpan tatu-tatu ingkang pancèn botên karimat lêrês lan lajêng singgatên wau sadintên kalih dintên kemawon sampun katingal rêsik lajêng saras piyambak. Dhoktêr-dhoktêr sami gumun dene tatu-tatu wau sanajan singgatên têka malah enggal rêsik sarta lajêng saras. Mênggah sababipun, singgat ingkang wontên ing tatu wau môngsa rêrêgêd ingkang wontên wisa utawi baksilipun, samôngsa ing tatu wau wisa utawi baksilipun sampun ical utawi sirna, tatu inggih lajêng rêsik sagêd saras piyambak.
Pancèn tiyang utawi dhoktêr anjampêni tatu punika samôngsa tatu sampun rêsik, botên wontên wisanipun, tatu namung cêkap dipun tutupi blêbêt (verband), supados sampun kalêbêtan rêrêgêd, wisa utawi sanèsipun, awit tatu lajêng sagêd saras piyambak.
Cêkakipun ing wêkdal pêrang agêng wau para dhoktêr sami nyipati wujudipun tatu-tatu ingkang singgatên enggal sami saras, punika pancèn nyata, awit singgat ing tatu sagêd ngrêsiki utawi ngicali rêrêgêd lan baksilipun pisan, malah langkung prayogi lan sae tinimbang jampi toya sublimaat utawi sanèsipun.
Samangke para dhoktêr sampun mangrêtos lan dipun cakakên [caka...]
[...kên] sarana sêngaja mêndhêt singgatipun lalêr utawi saringan rêrêgêd ingkang ngandhut singgat. Saking cêrakèn utawi apotheek ing alam, dipun lêbêtakên ing tatu ingkang sampun wontên infectie (tatu abuh) supados tumuntên sagêd saras saèstu.
Ing jaman samangke manawi dhoktêr anjampèni tatu ingkang sampun dados borok angêmu nanah mawi singgat, punika sagêd mêling singgat ingkang sae dhatêng Laboratorium ing Europa. Awit singgat-singgat sêmbarangan singgat ingkang cêrakèn ing alam punika asring manggih singgat ingkang anggragas sangêt, tatu ingkang sampun rêsik, dagingipun sampun timah-timah badhe saras mêksa dipun krikiti dening singgat wau. Ingkang gadhah tatu ngantos kraos sakit cêkot-cêkot, yèn dalu botên sagêd tilêm. Mila dhoktêr ingkang badhe anjampèni borok wau kêdah sami mêling singgat, awit singgat saking Laboratorium punika sampun dipun priksa lan dipun pilih ingkang sae dening dhoktêr ahli ing Laboratorium wau.
Bacil ingkang kangge nanggulangi risakipun untu ingkang dèrèng mangsanipun sampun sami oglak-aglik lajêng coplok.
Dèrèng antawis lami tiyang utawi dhoktêr sami manut pamanggihipun Prof. Metsjnikow inggih punika melkzuur bacterie kangge nanggulangwinanggulangi. tatu, ingkang sampun kenging
ingkang ambêbayani wau, tatu utawi borok sagêd rêsik lan enggal saras.
Katarik dening kawontênan ingkang nyata makatên punika, para dhoktêr ing griya saking agêng ing Oostenrijk (Europa) lajêng matrapakên melkzuur bacterie kangge nanggulangi sêsakit-sêsakit sanèsipun ingkang thukulipun jalaran saking infectie (bacil).
Sampun katawis lan nyata tiyang ingkang sakit untu ingkang gusinipun ngêdalakên êrah, ingkang anjalari coplokipun untu, dipun jampèni mawi melkzuur bacterie, ing sawatawis dintên bacil ingkang ngrisak untu wau sami sirna ical, lan gusinipun botên ngêdalakên êrah malih. Sumêrêpipun yèn baksilipun
kêkah, dene jampinipun namung kêmu ngangge toya ingkang ngandhut melkzuur bacterie wau.
Wêdaling waosan ingkang sampun, tumindak sampun pintên-pintên wulan, saha sampun tamat kala wêdalipun Kajawèn kapêngkêr.
Salajêngipun Kajawên badhe macak waosan: Anakipun Tarsan. Kawiwitan wontên ing wêdalipun Kajawèn ngajêng punika.
Juragan tigan wau lêlayananipun dagang dhatêng ing kitha-kitha agêng, tigan-tigan wau wontên ingkang pangintunipun mawi sêpur, wontên ingkang lêlayaran, kados ta dhatêng Sumatra lan sanês panggenan malih. KilapKilak. mêntahan utawi sampun asinan, kula botên patos têrang, ananging tigan-tigan wau dipun tata ing pêthi lisah pèt, lèmèkipun mêrang, katata bêntêt, punika sampun botên kuwatos pêcah ing margi.
Kambangan sagiringan punika wêkdal dêrêsing paniganipun sagêd 60% pramila botên sagêd 100%, jalaran pawitanipun ngingah kambangan wau inggih saking sakêdhik, upaminipun tumbas 50, ing wasana jodho, punika lajêng dipun indhaki malih 25, 30 ngantos dumugi 200. Pramila nyatanipun kambangan 200 wau inggih botên racak ênèm sêpuhipun. Ingkang ênèm dêrês paniganipun, ingkang sêpuh kirang paniganipun, radin-radin ing sataun kambangan nigan 120 iji.
Ingkang sampun kulina, tumrap gadhah kambangan 200 wau sinambi ngitik-itik mêri, wontên ingkang 25 ngantos 50 minôngka sambêtipun. Manawi andhungan sampun ngangkat nigan, kambangan sêpuh ingkang kirang dêrês paniganipun dipun sade. Titikipun kambangan ngangkat nigan punika, wulu wiwit ing êndhas ngantos 1/2 gulu klimis. Dados manawi sampun kasrantosakên botên katingal titik kados makatên inggih lajêng kasade pragatan, bab punika sampun maton.
Tukang kambangan wau mêrinipun inggih tumbas dhatêng tukang mêri, sabab wontên ing purug rêkaos nêtêsakên tigan (damêl mêri wau), awit andadak ngingah ayam, lan menthog ingkang angêngrêmi, pramila pangupajiwa kambangan, lajêng karan dados kalih, inggih punika tukang kambangan, atêgês tukang tigan, tukang mêri, tukang nêtêsakên. Mêri umur 1 wulan punika ingkang limrah lajêng dipun sade, anging tumaruntun sampun ngêngrêmakên malih, awit sampun manjing panggaotanipun.
Titikipun kambangan jalêr punapa èstri, punika nalika kala taksih mêri, manawi trincing sarta swaranipun bêning: èstri. Manawi èsêg sarta badan ragi kêpu (buntêg): jalêr. Wontên malih, kambanganipun manawi amor dhatêng giringan sanès têka inggih sagêd mastani cêg: Lah kiye. Punika kula dèrèng angsal katrangan, akalipun ingkang lantip wau.
Titikaning kambangan ingkaingkang. sae, têgêsipun paniganipun ajêg, agêng-agêng lan sapanunggilanipun, inggih punika ingkang ulêsipun: langsêpan (langsêp), branjangan (ulêsing pêksi branjangan), lêmahan (warnining siti), jarakan mulus (brontok tanpa kalung).
Ingkang dipun anggêp kirang sae punika ingkang ulês: blerong (cêmêng pêthak) mulus pêthak, alisan (alis pêthak), bang-bangan (sulak abrit), punika atêgês kirang (sakêdhik) paniganipun.
Titikaning kambangan saking pawakan (wônda):
panjang, dêdêgipun lurus sarta lampahipun botên megol kados banyak, punika wirasatipun sae, kambangan bôngsa jinis agêng, wastanipun kambangan Kêdhu. Punika atêgês wêdalan tanah Kêdhu punapa baku namung nama, kula botên patos têrang.
Prakawis ingkang gêgayutan dhatêng kapitadosan, ingkang surti, têgêsipun ngêngkoki, sabên Jumuwah Kliwon damêl sajèn, kadèkèk ing payon ing padon nginggiling patarangan, dhawahipun ancak: 1e jajan pasar, inggih punika juwadah, klêpon, tape lan sapanunggilanipun, 2e sêkul liwêt lêlawuhan gêrèh pèthèk bakaran, pisang ambon, 3e
Kajawi kasêbut nginggil, tiyang angèn kambangan ing sabin, sanadyan balêdhèg nyambêr-nyambêr, manahipun têtêg botên kuwatos kasambêr, punika jalaran gadhah kapitadosan.
Wontên ucap-ucapan, nanging kantun pocapan: Bèbèk rajêgwêsi, inggih punika kambangan jalêr, ulêsipun pêthak namung ing suku, cocor, ilat sarta jambulipun cêmêng, punika brêkahipun ngathahakên pamêdaling tigan, ananging kambangan kados makatèn wau, saking kojahipun, ing samangke botên wontên.
Namung dumugi samantên, lowung kenging kangge ular-ular. Wasana sumôngga.
Lêngganan nomêr: 3518. Kitab Adam Makna (Kadam Makna) punika sajatosipun botên wontên. Manawi badhe priksa kadospundi mênggah kawontênanipun Sêrat Kadam Makna, kula aturi maos Sêrat Menak Karehas. Dene buku ingkang nyariyosakên babadipun Kangjêng Nabi Adam, punika nama buku Tapêl Adam. Rumiyin ingkang ngêdalakên toko buku Rusê ing Surakarta, nanging samakesamangke. taksih utawi sampun têlas, kula botên mangrêtos. Cobi kula aturi pitakèn piyambak dhatêng ingkang ngêdalakên buku wau.
Panêngraning ala lawan bêcik / titiking lêlakon / singa laku ala ing panggawe /
Kang dianggo marga angilangi / ing laku piawon / tarlèn saka bêciking lakune / laku ala: yèn wus laku bêcik / nuli jênêng bêcik / alane wus lêbur //
Kang adadi: laku kang mungkasi / yaiku kang kanggo / nadyan bêcik salawas-lawase / nging wêkasan kalalin: nglakoni / piala kêbalik / bêcik kèli nêbur //
Ilang kabèh saking anglakoni / panggawe piawon / datan pae sakosok baline / nanging aja salawana uni / ina anrang wèsthi / nistha kaduk wuwus //
Akèh bae wong ngucap mancèni / cinara gêguyon / iya iku mangkene clathune: / ngarah apa saiki nglakoni / piala lan sisip / jênêng ngaji pupung //
kabèh kapurba ing ati / bisane kalakon / nora liya
saka kamurkane / ya gèk ala: ya banjur gèk bêcik / wus kodrating urip / gèg bênêr gèk luput //
Prêlu apa kathik nampik milih / ala bêcik awor / ya wis êmbuh tan wruh ing wurine / amung waton kalakon saiki / ing kene kang dadi / kana: kênèng besuk //
sing uwis / kabèh wus tan katon / dadi nora bangêt kêsuwène / gone ngampêt kamurkaning kapti / yèn wus cêpak pati / cumpèn bae cukup //
Nyakup ngèlmu laku bênêr bêcik / kasukcèning layon / layu-layu paran sampurnane / pinarsudi wor kawula Gusti / panggusthi ing akir /
Kang mêngkono kêna dèn arani / pratôndha yèn uwong / nora wêruh marang panggawene / yèn wis wêruh ya mêsthi mêruhi / laku ala bêcik / tan kaya si pocung // Badhe kasambêtan.
K. 2582 ing Malang. Bab ingkang nampèni padagangan ingkang panjênêngan dangokakên punika dèrèng cêtha. Ingkang sade pirantos, Nippon
Upacara wêkdal ing Bali kawontênakên têtêpan para pangagêng ingkang madêg piyambak.
barisan tumbak ing Badhung. Gambar têngah: têtingalan topèng saha têtabuhanipun, punapadene para tamu nuju sami kêmbul bujana.
Sisih kiwa: Tuwan residhèn nalika mara tamu dhatêng pangagêng nagari ing Badhung.
--- [901] ---
Sampun dangu ing Palèstinah wontên ura-uru ingkang tuwuh saking golongan Arab tuwin Yahudi. Tuwuhing pasulayanipun golongan kêkalih punika kenging dipun wastani botên sapintêna, nanging pinanggihipun tansah anggaliyak botên wontên pêdhot-pêdhotipun, tur inggih damêl ribêd yêktos. Bab makatên punika tumrapipun ingkang tumut kêsampe, inggih punika Inggris, lajêng kêpêksa tumandang ing damêl sayêktos.
Wantuning nama pasulayan, upamia latu gampil anggèning mubal tinimbang sirêpipun. Punika sagêd kêtitik saking pinanggihing lampahan ing sapunika. Malah pinanggihipun ing minggu ingkang kêpêngkêr, kathah bom ingkang kadhawahakên wontên têngah-têngahing pakêmpalanipun tiyang kathah. Bis ingkang kêbak tiyang inggih dipun dhawahi bom.
Anggèning mêmêngsahan golongan kêkalih wau jalaran saking anggèning rêbad panguwaos wontên ing laladan ngriku. Tumraping bôngsa Yahudi angêncêngi bilih sêdyanipun wau alêlambaran ngêncêngi tanah wutah rahipun piyambak, saha kala ing taun 1917 Inggris sampun nyanggêmi kasêmbadaning sêdyanipun golongan Yahudi wau. Namung ing pangangkah sampun ngantos andhêsêk bôngsa ingkang sanès Yahudi ingkang gadhah panguwaos wontên ing ngriku. Wontênipun bôngsa Yahudi lajêng byuk-byukan wontên ing laladan ngriku punika, jalaran saking angsal pambiyantu saking Amerikah tuwin Inggris. Dene rekadayanipun golongan Yahudi badhe numbasi pasitèn saking bôngsa Arab, dhasar bôngsa Arab ingkang anggadhahi pasitèn kathah lêga dipun tumbas pasitènipun. Inggih tindaking bôngsa Arab ingkang nguwaosi pasitèn ingkang kados makatên wau anjalari pamuring-muringing bôngsa Arab ingkang nama golongan rakyat, botên mangrêtos dhatêng ubad-ubêding tindak, sumêrêp-sumêrêp sampun kathah bôngsa Yahudi ingkang manggèn ing ngriku, pasitènipun saya jêmbar. Ing wusana mangkêling manahipun bôngsa Arab wau ingkang anjalari dados urub-urubing kanêpson, tumuju dhatêng golongan Yahudi. Sarêng pinanggih kados makatên, tindak panyirêpipun Inggris namung sarwa botên damêl panarimahipun ingkang pasulayan. Dados namung sarwa botên kalêrêsan.
Salah satunggiling panggenan ingkang dipun mulyakakên dening tiyang Yahudi. Ing ngriku punika ing kala rumiyin asring kadadosan campuhipun tiyang Arab lan tiyang Yahudi.
--- [902] ---
Kala ing taun 1936 wontên papriksan ing bab pasulayan ing Palèstinah, ingkang rêmbaging juru paniti mrayogèkakên supados pasitèn ing ngriku dipun pratiga kemawon, sapratigan dhatêng golongan Arab, sapratigan dhatêng golongan Yahudi tuwin sapratigan dhatêng Inggris. Inggris inggih sampun nayogyani, nanging kêdah mawi wêwaton saking panimbangipun Polkênbon. Wontênipun Polkênbon kêsampe, awit laladan Palèstinah punika nama nagari sampiran akangingkang. dipun pasrahakên dhatêng Inggris saking Polkênbon, supados mranata saenipun.
Sêsawangan ing Tel. Aviv, kitha ingkang kaêdêgakên dening têtiyang Yahudi.
Tindaking papriksan wau têtêp botên dipun ajêngi ing golonggan kalih pisan. Tumrap bôngsa Arab ngrumaosi bilih badhe kecalan raosipun manunggil. Ing ngriku tumindaking juru paniti lajêng mriksa laladan ing ngriku sadaya. Ing salajêngipun supados têtiyang sami ngajêngakên punapa pamanggihipun.
Rekadaya wau katingal botên andayani, wohipun malah namung ngrêbdakakên wiji gêgêthingan, ngantos dumugining lare ingkang dèrèng ngumur, sampun kêdunungan raos gêthing dhatêng tiyang ingkang dipun anggêp mêngsah.
Ingkang makatên wau Inggris lajêng tumindak kêncêng ngawontênakên pajagèn pêrang, miji kapal pêrang tuwin wadyabala sanèsipun, anganggêp bilih nagari ngriku wontên paprangan, saha lajêng nêtêpakên undhang-undhangipun, angawisi têtiyang botên kenging mêdal saking griya sasampunipun jam sanga dalu. Dados ing ngriku kacêpêng ing panguwaos militèr.
Dangu-dangu sêrêngipun ingkang mêmêngsahan botên namung tumuju dhatêng mêngsahipun piyambak-piyambak, malah inggih nêmpuh dhatêng parentah Inggris. Sakawit inggih namung dipun êmong kemawon, nanging dangu-dangu kêpêksa dipun tandangi, saha ing sadèrèngipun têntrêm, Inggris têtêp anggèning nguwaosi ing ngriku. Ing ngriku tumraping golongan Yahudi rumaos katirkuwatir. ing manah, saupami parentah
Arab pancèn badhe nyantosani yêktos, kados wontên raosipun badhe manunggiling bôngsa Arab sadaya. Manawi nitik wontêning dêdamêl ingkang malêbêt ing tanah
Arab, punika saking pambiyantunipun golongan Arab ing sajawinipun rangkah. Kajawi punika, inggih wontên raos ingkang anggêpok dhatêng Itali. Pangintên ingkang kados makatên punika nama botên lôngka, malah sampun kêtitik saking trajangipun Itali anggèning tansah ngêmori damêl Inggris ingkang pinanggih wigatos. Malah tumraping prajanjianipun Inggris tuwin Itali ingkang dèrèng dipun tôndha tangani, ugi wontên suraos ingkang mratelakakên supados Itali botên nyêbar wiji supados golongan Islam lumawan Inggris.
Sayêktosipun tumraping bôngsa Yahudi punika tansah manggih lêlampahan botên sakeca. Ing ngajêng sami dipun tundhung saking Jêrman tuwin Ostênrik. Tumrap Palèstinah ingkang rumiyin pancèn nagarinipun, saha sampun angsal sêsanggêman badhe dipun wangsulakên, pinanggihipun wontên ingkang anduwa. Kala tanggal 15 wulan punika, ing Genève wontên rêmbag ing bab babagan têtiyang ingkang sami dipun tundhung saking Jêrman tuwin Ostênrik wau. Pinanggihing rêmbag, tumrap nagari-nagari ingkang cêlak, sami botên kêdugi kanggenan, tumrap Amerikah purun nampèni, nanging namung kadadosakên tiyang tani kemawon. Ing wusana parêpatan nêtêpakên ngawontênakên bêbadan ingkang araos badhe mitulungi têtiyang ingkang botên anggadhahi nagari wutah rah.
Pinanggihing wawasan, tumrap golongan Yahudi nama manggih angin sae, dene rumaos kawigatosakên kabangsanipun. Ing sapunika gêntos tumrap bôngsa Itali ing Romê, kacariyos wontên propesor bôngsa Itali pintên-pintên angrêmbag ing bab bôngsa. Miturut karampungan, têtiyang Itali punika turuning bôngsa Ariyah. Tumrap tiyang Yahudi punika bôngsa sanès. Ingkang makatên punika, tumraping bôngsa Itali botên kawênangakên salakirabi kalihan bôngsa Eropah. Ing têmbe badhe kawontênakên undhang-undhang ingkang dhêdhasar karampunganing para ahli wau.
Gambar unggulipun Jêpan sasampunipun pêrang 1 taun 7 Juli 1937 - 7 Juli 1938.
Japansche ladingen = panggènaning tiyang Jêpan lumampah dhatêng dharat. Laladan ingkang sampun dipun êbroki dening tiyang Jêpan punika mèh sami jêmbaripun kalihan nagari Walandi, Jêrman, Itali, Switsêrlan, lan Bèlgi. Dados kintên-kintên jêmbaripun sami kalihan pulo Borneo. Têtiyangipun pribumi wontên 130 yuta. Ananging kauningana, laladan ingkang dipun êbroki wau kitha agêng-agêng ing pinggir margi sêpur punapadene margi agêng kemawon.
Saèstunipun tindak makatên punika adamêl botên sakecanipun golongan Yahudi, gadhah kasamaran manawi Itali inggih badhe gadhah tindak kados Jêrman. Nanging ing pangintêning botên, awit bôngsa Yahudi ingkang wontên Itali namung sakêdhik, tuwin botên gadhah ekonomi kados ingkang wontên ing Jêrman.
Minôngka apilan gerong gêndhing Srikaton Mataram, kagerong salisir (Kinanthi jugag) kados ing ngandhap punika.
Nênuwun mring sagung tamu / ingkang nêdhêng lêlênggahan / panggihan ingkang minôngka / pratôndha rakêt sih trêsna //
Gd. Kinanthi Sandhung lr. sl. pt.
Saya dangu kawontênanipun nagari Surakarta saya mindhak-mindhak, mila tumraping tamu ngamônca, samôngsa dhatêng ing Surakarta, botên kêkirangan papan panggenan ingkang prêlu dipun tingali.
Tumraping Surakarta, ingkang kêgolong adhakanipun jujug para tamu saking ngamônca, punika pabrik Blima, kagunganipun Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat. Pabrik wau pabrik blèg tuwin sanès-sanèsipun, ingkang kêgolong agêng.
Pabrik ingkang kados makatên wau nama aji sangêt dipun priksani ing ngakathah, sanadyan tumraping para putri pisan ugi pantês amriksani.
Sampun sawatawis dintên, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, andhèrèkakên ibu dalêm, Gusti Bandara Radèn Ayu Adipati Pakualam, kadhèrèkakên para darah Pakualaman, têdhak mariksani pabrik Blima, kados ingkang kacêtha ing gambar.
Ing ngriku katingal kawigatosaning para tamu agung putri tuwin kakung wau dhatêng kawontênaning pabrik Blima. Katitik saking anggèning mriksani sami titi saha katingal anggèning rêna.
Mirid kawontênanipun pabrik wau, ing ngriku katingal dados satunggiling papan panggaotan agêng, punika sagêd nitik saking wujuding barang pangasilan, tuwin sagêd mriksani kathahing punggawanipun. Dados inggih katingal bilih pabrik blima punika nama suka pitulungan dhatêng têtiyang kathah, tuwin tumraping padamêlan ing ngriku punika ugi nama satunggiling padamêlan ingkang lôngka wontênipun. Amargi tumraping pabrik dêdamêlan ingkang kados makatên punika saèstunipun namung pantês manggèn wontên ing nagari dagang, Sêmarang, Surabaya sapanunggilanipun. Dados anggèning madêg wontên Surakarta punika kenging kangge pasaksèn dhatêng kamajênganing nagari. Awit pabrik ingkang kados makatên punika tamtu gêgayutan kalihan pabrik agêng-agêng sanès-sanèsipun.
Pinuji mugi adêging pabrik Blima saya misuwur.
Pêsantrèn luhur. Ing Surakarta mêntas wontên parêpatan angrêmbag ing bab babagan badhe adêging Pasantrèn Luhur. Ingriku Dr. Satiman mratelakakên ing bab kajênging Pasantrèn Luhur, kaji Adnan ngrêmbag ing bab caraning Islam tuwin Tuwan Mulyadi ngrêmbag ing bab rakyat tuwin Pasantrèn Luhur.
Nyukani arta f 500,-. Minangka tandha pangèngêt-èngêt kala Ned. Hamdelsbank mèngêti adêgipun sampun 75 taun, nyukani arta f 500.- dhatêng Kon. Bat. Genootschap.
Karisakan ing pasisir Banyuwangi. Ing Kajawèn sampun nate martosakên karisakan ingkang pinanggih ing pasisir Banyuwangi. Mênggah kawontênanipun kados ingkang kacêtha ing gambar.
Paargyan 200 taun. Badhe wontêning paargyan mèngêti adêging nagari Surakarta 200 taun, katingal badhe agêng-agêngan yêktos. Ingriku badhe kawontênakên pasar malêm, dhawah wulan Maart 1939. Ing sapunika ingkang sampun dipun
sanès-sanèsipun. Ingkang sampun nyagahi sudaning waragad pangusung barang botên namung S.S. kemawon, ugi N.I.N. O.J.S., S.D.S., S.J.S. tuwin S.C.S. punapadene K.P.M. Ing sabên dalu badhe kawontênakên lotrij kanthi ganjaran barang-barang saking firma-firma, S.S. nyukani ganjaran numpak sêpur S.S. lêlahanan dhatêng Surabaya wongsal-wangsul. Kajawi punika Knilm, ugi nyagahi samangsa papan anggêgana ingkang kadamêl sampun rampung, badhe ngawontênakên lampah gêgana wontên sanginggiling kitha kangge umum kanthi waragad sakêdhik.
Paargyan ing Bandung. Miturut wartos, tumrap Bandung dhawahing paargyan mèngêti jumênêngan nata 40 taun, dhawah ing dintên badhe beda kalihan nagari sanès-sanèsipun, inggih punika dhawah wulan Januari, kasarêngakên kalihan dintên wiyosan dalêm Putri Beatrix. Ingkang kangge waragad mêndhêt saking arta tirahan nalika ngawontênakên paargyan wiyosan, taksih wontên f 4000.-. Nanging miturut taksiran arta samantên wau taksih kirang, kintên-kintên badhe ngantos f 10.000.-. Dene paargyan wau badhe mawi maargya kitha tuwin ngawontênakên paargyan sanès-sanèsipun. Tumindakipun botên mawi ngidêrakên lijst tuwin Oranje bonds kados ingkang sampun, namung badhe tumindak sarana nêdha pitulungan saking sêrat-sêrat kabar.
Warga Raad Kawula bangsa Tionghwa. Wiwit tanggal 15 wulan Juli punika, Dr. Ir. Han Tiauw Tjong katêtêpakên dados warga Raad Kawula. Dr. Ir. Han Tiauw
sampun 40 taun tanggal 6 Sèptèmbêr ngajêng punika, badhe kawontênakên barisan kapal ing lautan, manggèn wontên ing
kajawi punika inggih taksih nyadhiyani malih kapal K.P.M. satunggal. Tumrap ingkang kapengin badhe ningali, kanthi
Oceaan ugi sadhiya kangge pêrlu punika. Ing salêbêtipun sami wontên ingriku punika, para tamu badhe dipun idêri lijst derma, ingkang angsal-angsalanipun badhe kangge satunggaling fonds kangge ambiyantu tilas-tilas punggawa kapal ingkang sami nandhang cacad tuwin sampun sêpuh, tumrap fonds Generaal van Heutsz, Prins Hendrik Stichting punapadene kangge fonds kabangsan ingkang pêrlu kangge ambiyantu dhatêng golongan militèr ing tanah ngriki ingkang kêpêksa kèndêl.
Pabrik gandarukêm tuwin terpentijn. Ing wêkdal punika panggaotan gandarukêm tuwin terpentijn gupêrmèn ing Sumatra sisih lèr badhe dipun jêmbarakên, wontên laladan tanah Gayo, manggèn wontên ing papan waradin ingkang kinupêng ing parêdèn. Ingriku badhe kawontênakên pajagèn tumraping bêbaya latu ingkang gampil tuwuh wontên ing wana cêmara. Pambudidaya makatên wau pinanggihipun ing têmbe wingking tamtu langkung mikantuki.
Kintunan sarêm dhatêng Jêpan sampun sagêd pinanggih sae. Sampun sawatawis dintên wontên wartos bilih lampahing kintunan sarêm saking tanah ngriki dhatêng Jêpan kandhêg. Nanging ing sapunika wontên wartos
Griya sakit tiyang sakit ewah "Lali Jiwa". Griya sakit tiyang sakit ewah ing Pakêm, Ngayogya, ingkang kanamakakên "Lali Jiwa" sampun kabikak, mawi paargyan namung sapêrlunipun kemawon. Ingkang nyêpêng
dening têtiyang ingkang sami sakit wau. Tiyang sakit ingkang dipun upakara ingriku jalêr 100, èstri 50, ingkang kala wontên ing jawi botên damêl têntrêming ngakathah. Kajawi punika, wontênipun ing griya sakit, têtiyang wau sami kapurih nyambut damêl anam-anam sapanunggilanipun.
Ngawontênakên kamar asrêp ing kapal. Panjênêngan Sultan Langkat ingkang badhe tindak nagari Walandi, anjênêngi pèngêtan jumênêngan nata, badhe nitik kapal Marnix. Panjênêngan Sultan mêling supados ing kamaring kapal ingkang dipun agêm kawontênakên pirantos ngasrêpakên hawa, ingkang basanipun ngamanca dipun wastani air conditioned, amargi panjênêngan sultan wau, wontênipun ing pura sampun kulina ngagêm pirantos makatên wontên ing gêdhong pasarean.
Inggah-inggahan tuwin ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi
Landraad ing Nganjuk, Paresidhenan Kêdiri. R. Harsubono, Aib. nindakakên padamêlan mantri kabupatèn ing Malang, dados asistèn wêdana
saking Gupêrnur Jawi Têngah, M. Ruslan alias Darsosugondo, adjunct-jaksa Landraad ing Banjarnêgara, Paresidhenan Banyumas, dados
ing Banjarnêgara, Paresidhenan Banyumas. R. Iskandar Martowidagdo, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing veldpolitie ing
Wanadadi, Kabupatèn Banjarnêgara, Paresidhenan Banyumas, dados asistèn wêdana klas 2 Paresidhenan Pêkalongan.
Tatanan pabrik sês Marikangên. Pabrik sês Marikangên ing Surakarta pinanggih saya majêng. Ing sakawit namung ngangge juru nglinting 4, nanging manawi tampi wêlingan kathah inggih lajêng ngindhaki punggawanipun. Tumindaking nyambut damêl mawi tatanan sae. Miturut pêpetangan, pajêg sata ing Surakarta, dumugining têngahan taun 1938 wontên 270.000.-, ingkang mèh sadaya saking Marikangên. Adêging pabrik Marikangên mawi ngawontênakên dhoktêr kangge anjagi kawilujênganing punggawa. Manawi wontên punggawanipun ngajal, angsal pitulungan arta. Punggawa èstri ingkang nuju manak, angsal liburan sawulan kanthi angsal bayaran. Punggawa ingkang nikahan angsal ganjaran. Sabên taun ngawontênakên
radhio ingkang mawi panyora suwara, sagêd kêmirêngan ing pundi-pundi.
Mrica saking Lampung. Miturut pèngêtan saking Centraal kantoor voor de Statistiek, mrica wêdalan saking Lampung ingkang kakintunakên dhatêng sajawining praja ing wulan Juni kêpêngkêr, dhatêng Singapura 15.441 kg,
ingkang raosipun isi gêgêthingan dhatêng bangsa Jêpan.
Islamitische Middelbare School. Benjing wulan Sèptèmbêr ngajêng punika ing Surakarta wontên bikakan Islamitische Middelbare School, minangka onderbouw Pasantrèn Luhur (Islam. Hoogeschool). Ingkang katampèn mriku murid tamatan saking Mulo B. utawi ingkang kasamèkakên. Basanipun Walandi sairib A.M.S. mawi babagan agami tuwin basa Arab. Sawarnining katrangan sagêd pitakèn dhatêng Ir. Marsito, Directeur H.I.K. Muhammadiyah Surakarta.
Dados dhoktêr ing C.B.Z. Bêtawi. Tuwan Wahab, Gouvernementsarts ingkang nêmbe wangsul saking verlof dhatêng sajawining praja, katêtêpakên malih dados dhoktêr manggèn ing C.B.Z. ing Bêtawi.
Wêdaling barang-barang saking tanah ngriki. Miturut pratelan saking kantoor voor de Statistiek, gunggunging barang ingkang kakintunakên saking tanah Jawi tuwin Madura ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr wontên 228.200 ton, rêgi f 10.700.000.-.
Pikantukipun Landkassen kapasrahakên dhatêng P.T.T. Miturut wartos, tumrap Landkassen ing tanah Jawi tuwin Madura ingkang lajêng dipun pasrahakên dhatêng Pakaryan Post, punika pinanggihipun sagêd nyuda waragad f 400.000.- ing dalêm sataun.
Têtiyang saking tanah ngamanca. Kala taun kêpêngkêr, cacahipun bangsa ngamanca ingkang dhatêng ing tanah ngriki wontên 12.000. Sarêng ing taun punika dumugining pêpetangan 6 wulan botên sapintêna, bokmanawi jalaran saking wontêning paprangan. Nanging kintên-kintên ing salêbêtipun nêm wulan candhakipun badhe
cacah 15.000 iji. Wêlingan punika tumraping pabrik ing tanah ngriki sawêg sapisan punika. Ing padatan pamêlingipun dhatêng Rubber Works Ltd. ing Singapura.
S.S. namung ngawontênakên bèkèl 3. Miturut wartos, S.S. namung badhe ngintunakên bèngkèl tigang panggenan, ing Manggarai, kangge damêl kreta tumpakan tuwin prabot lestrik, Madiun kangge damêl sawarnining locomotief, tuwin Surabaya-Gubêng kangge damêl gêrbong barang. Bèngkèl ing Jêmbêr, Purworêjo tuwin Bandung dipun icali.
Topografische Dienst badhe kapindhah dhatêng Bandung. Wontên wartos, gêgayutan kalihan kawigatosan praja, afdeeling 9 tumrap Departement Paprangan, inggih punika Topografische Dienst ing Bêtawi, badhe kapindhah dhatêng Bandung. Ing sapunika taksih dados rêmbag cocogipun kalihan rantaman praja.
Bêtawi, katêtêpakên dados Chef Kabinet Minister Jajahan ing nagari Walandi. Bidhalipun benjing tanggal 3 Augustus ngajêng punika.
Nata Inggris sampun sênggang. Gêrahipun Nata Inggris saya suda, salajêngipun sampun sênggang. Bab anggèning badhe
wontên 62. Sasampunipun punika botên wontên wartosipun malih.
Bêna ing Jêpan. Ing kitha Kobe mêntas wontên prahara, toya minggah ngêlêbi kitha malih. Miturut wartos, tumrap laladan Hyogo, tiyang ingkang tiwas 442, kêtaton 4499, ical 350. Ing Kobe, tiwas 369, kêtaton 4047, ical 308.
pangripta: Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 56.
Ananging ingkang makatên punika katêrangna kanthi pasaja sababipun botên dipun sukani wau, yèn makatên anak lajêng kapok, dhatêng tiyang sêpuhipun anggadhahi wêlas, kapitadosanipun sangsaya kandêl.
3. Tumrap tiyang ingkang kacêkapan, tansah anglêksanani panêdhanipun anak prêlu utawi botên, punika inggih kirang prayogi, jalaran kajawi nênuntun dhatêng kaborosan, ugi mijèni dhatêng watak ugungan, rêmên anênêdha, lumuh ing damêl, ngêndêlakên pawèhing tiyang sêpuhipun. Amila kathah lare ingkang sampun diwasa, ingkang pancènipun sampun sagêd nyambut damêl piyambak, taksih tansah angrêsahi tiyang sêpuhipun, dumuginipun sampun anak-anak taksih nunggil sagriya, ingkang bot karepotanipun dados têtanggêlaning tiyang sêpuhipun. Amila prayoginipun, ngangge cara ayam kemawon, anak manawi dèrèng diwasa dados têtanggêlaning tiyang sêpuhipun, dene manawi sampun diwasa kêdah misah, ngupados sandhang têdha piyambak.
4. Lare punika sok tukaran kalihan kancanipun dolan. Sawênèhing tiyang sêpuh lajêng murinani utawi ngrencangi, makatên wau inggih anjalari agênging manahipun lare, alêman, rêmên wêwadul, dados tumbak cucukan. Amila prayoginipun, manawi anakipun tukaran sami lare, dipun srêngênana pisan, katêrangna manawi tukar pabên punika botên sae, wohipun namung kawirangan saha kasusahan. Dene manawi rumaos botên cocog, prayogi sumingkir.
5. Wontên sawênèhing tiyang, manawi anakipun dipun srêngêni biyungipun, bapakipun murinani, makatên punika kosok wangsulipun. Makatên wau pun anak lajêng ugungan dhatêng pundi ingkang asring muri- [muri...]
[...-] nani, nama ngêbên bapa kalihan biyung, anjalari gêmpaling katrêsnan saha sudaning piyandêl. Amila prayoginipun, manawi biyung pinuju srêngên, bapa kêdah kèndêl kemawon, sukur bage tumut anêrang-nêrangakên bilih anak punika wajib ambangun turut dhatêng tiyang sêpuhipun. Pikantukipun pun anak lajêng purun angaosi dhatêng bapa biyungipun.
6. Sawênèhing lare manawi nêdha dhatêng bapakipun botên dipun sukani, lajêng nêdha dhatêng biyungipun. Sarèhning biyung punika trêsna sangêt dhatêng anak, panêdhanipun dipun sukani, sanajan dipun rencangi singidan pisan. Anak ingkang makatên wau tamtu gungan dhatêng biyung, anggêmpal katrêsnanipun dhatêng bapa, angsal wêwulang bab kaculikan. Amila prayoginipun, nandukakên katrêsnan dhatêng anak punika kêdah sarana lampah ingkang jujur, barèskurès, blaka suta. Tumanjanipun
Gônda pundi ingkang dipun sênêngi, kêdah dipun kathahi. Manawi sênêng gônda mlathi, lajêng kêdah ngathahi sêkaripun mlathi. Yèn sênêng gônda kênanga, ugi sêkaripun kênanga ingkang kêdah dipun kathahi. Makatên salajêngipun. Dene kathah sakêdhiking bumbu, sagêd ngintên-intên saking kathah sakêdhiking lisah klêntik wau. Bumbu nomêr 1 dumugi 6 kêdah dipun kongsèng (gorèng ing sangan), bumbu nomêr 7-8 kêdah karajang ingkang lêmbat, sasampunipun lêmbat lajêng kacampur kalihan bumbu nomêr 9-10, lajêng kaêpe ingkang ngantos garing. Dene sadaya bumbu-bumbu wau, kacampur dados satunggal, lajêng kaêkum (cêncêm) ing lisah klêntik ingkang sampun kadamêl wau. Kintên-kintên 2-3 dintên, lisah klêntik wau sampun dados lisah wangi.
Utaminipun lisahan, punika kêdah ing wanci dalu, supados lisah wau sagêd mrasuk ing urat-urating rema. Mênggah bedanipun lisahan ing wanci siyang kalihan wanci dalu, punika yèn lisahan ing wanci siyang, sok ambodholakên rambut, jalaran saking dayanipun hawa bêntèr. Langkung-langkung manawi
Sasampunipun lisahan, sasagêd-sagêd kêdah dipun ore kemawon, supados pikantuk hawa, sarta hawa wau sagêda andayani lêbêting lisah dhatêng urat-urating rambut, sarta malih sadangunipun dipun ore wau saking dayaning wira-wiri, rambut sagêd ebah-ebah, wêkasanipun sagêd andayani panjanging rambut.
Sasampunipun namung kantun kêdah èngêt, sampun ngantos rambut wau wêkdal dipun jamasi ngagêm toya sabun, jalaran toya sabun punika ngrisakakên rambut. [ra...]
[...mbut.] Mênggah ingkang nguwatosi wau saking pamanggih kula, sok wontên sabun ingkang sagêd mêjahakên urating rambut, jalaran saking daya bêntèring sodha (bumbu sabun).
Prayoginipun rambut punika sasampunipun karimat kados ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, kêdah asring kakumbah, supados amrih langkung sae, pangumbahipun botên namung cêkap toya kemawon, utawi botên kêdah mawi toya sabun.
Ing nginggil kula nêrangakên bab: rambut sagêdipun kêtêl utawi panjang.
uwan, inggih punika: salêbêtipun 1-2 minggu rambut punika kêdah kakumbah, nanging pangumbahipun kêdah mawi toya
gêndhis sakêdhik, lajêng kaulêg lêmbat, kêmangi ingkang sampun kakumbah, kacampurna kaulêg mônda-mônda.
ingkang kapara kênthêl, sale wau kawêdhakana, nuntên kagorèng ingkang ngantos jêne sumringah.
Kados para maos botên badhe kêkilapan, ing bab tumindaking damêlipun para wanita ing jaman sapunika, punika kenging dipun wastani sampun nyarambahi dhatêng golongan pundi kemawon, ingkang adhakan ing suwaunipun katindakakên dening têtiyang jalêr, têtiyang èstri ing sapunika sagêd ngêcakakên.
Para wanita nuju sami tumindak ing damêl wontên ing pabrik tudhung ing Tanggêrang.
Ing ngriki badhe ngandharakên ing bab tumindaking damêlipun têtiyang èstri ing bab anam-anam. Padamêlan anam-anam punika wiwit kala rumiyin mila têtiyang èstri pancèthahpancèn kathah. ingkang sampun sami sagêd, amila inggih botên anèh bilih padamêlan wau, tumraping jaman samangke punika saya majêng. Kados ta manawi nitik kawontênaning pabrik tudhung ing Tanggêrang, ingkang ngawontênakên padamêlan anam-anaman damêl tudhung wau, saya dangu saya mindhak sae dêdamêlanipun, lan sampun sagêd adamêl tudhung ingkang kawastanan tudhung panama, kacêtha ing gambar, saha sampun dados padagangan agêng. Wontênipun padamêlan kasêbut ing nginggil wau, ing ngriku kathah para wanita ingkang sami nindakakên.
Malah ing sapunikanipun tumraping para wanita ingkang suwaunipun ngêmungakên nyambut damêl anam-anam wontên ing pabrik Tanggêrang kasêbut nginggil wau, sampun sagêd nindakakên padamêlan sanèsipun, inggih punika nindakakên ing damêl caraning ngupakara tudhung punapadene ambangun warnining tudhung wau, ingkang ing sapunika wujudipun dados sae lan pèni, saha ing sapunika sampun
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Tiyang nguja gagasan punika sayêktosipun satunggiling kanikmatan, upaminipun: besuk yèn aku olèh lotre, arêp gawe omah sing gêdhe, sabên kamar tak dokoki radhio. Mêsthine manganku tak tata, sajrone sêsasi ora kêna olah-olah kang tumbuk, dadi apêse kudu duwe koki sing pintêr olah-olah. Bojoku kari tak angkruk-angkrukake. Ana kae kudu nganggo para nyai. Enake besuk yèn antuk lotre diparani dhewe nyang Bêtawi, nunggang sêpur bêngi, têkan Bêtawi nunggang taksi, mênyang kantor paktori, banjur muni:
murwakanthèkakên ngantos kados andhêging gandrungmanis. Jêbul nyatanipun dèrèng tumbas lotre. Namung ing batos sampun kêraos sêgêr, dhasar wataking gagasan punika pancèn namung kêdah milih ingkang eca tuwin sakeca. Têmtunipun lôngka tiyang anggagas: sesuk aku mlaku-mlaku, banjur kêplindhês motor. Sawise motor mlindhês, banjur ana sêpedhah urut-urutan, mlindhêsi awakku kabèh.
Pangunandika ingkang nglêmpara sadaya wau, manawi dipun gagas panjang, pancèn namung damêl kapitunan: thok, apêsipun tiyang ingkang rêmên nguja gagasan punika gadhah watêk kêsèd. Kêsèding lair, katingal anggènipun lumuh nyambut damêl, inggih dados tiyang rêmên nganggur. Manawi dipun pêndhêtakên kabatosanipun, kêsèding batos punika inggih ingkang nguja gagasan wau, batosipun lumuh nyambut damêl ingkang yêktos.
Ingkang makatên wau, saking cariyosipun tiyang sêpuh, tumraping tiyang ngudi ngèlmi batos, ragi dipun sirik. Dene anggèning kasirik, prêlu kangge nyinau ngringkês dhatêng kabatosan, sampun ngantos balayangan dhatêng pundi-pundi, awit sanadyan namung gagasan, manawi dipun uja ugi sagêd awoh, wohipun wau warni kalih, satunggal angglewang dhatêng supe, saking sênêngipun lajêng rêngêng-rêngêng piyambak. Dene satunggalipun, manthênging èngêt, lajêng rumaos numpak sêpur dalu yêktos.
Sawêg cara cangkrimanipun, upami tiyang ambadhe, kalih punika sami lêpat.
Tumrap kawontênan ing Bali punika adhakan dados wiraosanipun tiyang kathah, awit saking kathah ingkang elok-elok. Mirid cêcariyosan ing jaman kina, Bali punika inggih kêrêp kêcangking.
Para pangagêng Bali punapadene para pangagêng nagari golongan Walandi lênggah ajèjèr-jèjèr.
Ing sapunika wontên kêparêngipun parentah, para pangagêng ing Bali sami katêtêpakên madêg
kaprabon jangkêp, ing ngriku katingal èdi-pènining pangagêman tuwin sêmuning tatacara Bali, punapadene têtingalan tuwin sêsaji ingkang mujudakên dêlês kêbalènipun.
Dhawahing pahargyan wau kasarêngakên kalihan tanggap warsa Bali, ingkang tumraping bôngsa Bali dipun anggêp dintên ingkang sakalangkung mulya. Manggèning pahargyan wontên ing pura Bêsakih, satunggiling papan panggenan ingkang dipun aji-aji.
Ing sadèrèngipun miwiti pahargyan, para pandhitaning agami, ingkang dipun wastani padhandha tansah gumrumung mêmuji linut ing dupa kumêlun ingkang tanpa kêndhat, tuwin anjrahing sajèn maneka warni, adamêl singêring papan ngriku.
Sasampuning wanci, para pangagêng praja Bali ing Karangasêm, Klungkung, Bangli, Bulèlèng, Badhung,
lênggah satata wontên ing ngandhap, wontên sangajênging padhandha kanthi
mêdhar sabda ingkang suraosipun aparing sumêrêp ing bab awrating padamêlanipun pangagêng nagari. Mugi sadaya sagêda tumindak sêsarêngan, ingkang sagêd murakabi dhatêng
sinaksèn ngunjuk sêsarêngan, saha kanthi ngucap kasugêngan dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana saha Sri Bagendha Maharaja Putri tuwin darah oranyê nasao.
Sasampunipun punika lajêng bibaran, bidhal saking BakasihBêsakih.
sakalangkung rame, wontên ingkang warni têtingalan, wontên ingkang wujud sêsaji tuwin sanès-sanèsipun. Ing ngriku katingal arjanipun nagari Bali ingkang taksih wêtah caraning kabangsan, ingkang pantês dipun uningani ing bôngsa ngamônca. Wusana wilujêng.
bênêr lawan bêcik iku / kang môngka panggonan / karêping ngurip sajati / dèn upaya marang sadaya manungsa //
ana panggonan / kang kanggo gon malih-malih / mung dumunung nèng bênêr bêciking lampah //
dene mau mungguh lungguhe ing kawruh / kanggone ing guna / ginawe goning wong urip / ingkang samnya dumadi ing donya uga //
lawan mau ênggon kanggone ing laku / iku iya uga / kanggo gawening wong urip / nora kanggo gawening wong kang wus pêjah //
marmanipun puntoning ati wong lumuh / ngumbar kasaguhan / ênggone nglakoni bêcik / sinêmayan yèn wis parêk
nora bali / lamun ala salawase tulus ala //
angalangut uwus nora nganggo puput / tanpa kêna owah / nora nganggo dèn wangêni / pedah apa awèh warah wong kang pêjah //
ala ayu wus nora kêna linayu / wus wayu ing wayah / ewuh apa duk ing urip / anèng donya pagene kasonyan sêdya //
urip nganti satus taun / patut yèn abota / nglakoni panggawe bêcik / bobote mung sapandurat prandene wrat //
yèn pinetung timbanganing tikêl gulung / urip jroning donya / lan urip sajroning pati / tanpa watês tanpa petung tanpa wêkas //
jaman lampus salawase tanpa uwus / wus ana pratôndha / kayêktèn kanggo pasêksin / durung ana wong warêg urip nèng donya //
nadyan pikun wus tan têdhas sêrit timun / nanging ijèh jênak / ngrasa enak krasan urip / anèng donya ngimpi pati kipa-kipa //
ngono iku saka sanyatane mêngku / pangaku rumasa / yèn mung sadhela wong urip / anèng donya mampir ngombe saclêgukan //
yèn tinêpus lawan têtêping wong lampus / wus
prasasat uripe mukir / krana urip kadarbe ing kabêcikan //
yèn tan ngayuh gawe ayuning tumuwuh / iya iku uga / têtêp
pamanipun patêmoning ala mau / kaya ta pituna / rusak datan na pisakit / lan liyane kang klêbu labêt piala //
kaya kang wus padha winirasèng wuwus / kawursitèng ngarsa / saksêrik lan wirang isin / panunggale mau
iku pialaning laku / kang padha tinêmah / marma yèn ana wong muni / wani pati nora patut pinitaya //
pinuwunging ati / dene pati jêbul thukuling piala //
awit emut saksêrik thithik tan ayun / aywa manèh rusak / lamun gêlêma nglakoni / yèn
(Caranipun tiyang gadhah anak ing tanah Indramayu).
Paribasan kasêbut ing nginggil, wiwit kula taksih alit sampun asring mirêng, dene wosipun namung anyêthakakên satunggal-tunggaling panggenan ambêkta cara piyambak-piyambak.
Ing ngandhap punika kula badhe anyariyosakên tatacaranipun tiyang ing padhusunan bawah ondêr dhistrik Sliyêg, wêwêngkon Kabupatèn Indramayu. Dene ingkang badhe kula cariyosakên rumiyin bab caranipun tiyang gadhah anak (bayèn). Bayi ingkang nêmbe lair mêsthi têrus dipun namakakên, miturut kasênêngan utawi petanganipun piyambak-piyambak. Ing wêkdal punika sarana ngawontênakên wilujêngan alit-alitan (bancakan), ingkang ngêpang lare alit-alit. Dene tôngga têpalih, sami dipun êtêri brêkatan, brêkatan wau inggih botên sapintêna, malah lawuhanipun namung awujud kuluban, manawi tiyang ing ngrikunipun mastani rumbah. Punika namung gadhah sêdya kadosdene nyukani sumêrêp, yèn ing wêkdal punika pun anu gadhah anak. Tiyang ngriku amastani bêlehan.
Bayi umur pitung dintên, limrahipun sampun pupak, lajêng wilujêngan ragi agêng, sabab ngiras namakakên jabang bayi wau. Dados tumraping lare ing ngriku sami gadhah nama kalih, satunggal nama kalairan, kaping kalih nama umur pitung dintên, nanging ingkang limrah dipun angge, inggih punika nama ingkang kaping kalih.
Bayi ngumur kawandasa dintên, lajêng cukuran. Lah punika tumraping tiyang ingkang ragi kacêkapan, inggih gadhah damêl agêng-agêngan. Cukuran punika kenging kula perang dados tigang golongan.
Tumraping cukuran putraning priyantun botên kula andharakên, amargi tata lan caranipun botên wontên ingkang nama nyalênèh. Dene cukuranipun bôngsa santri, punika ing dalu ajatipun sarana maos barjanji, jabang bayi sampun kasadhiyakakên wontên ing têngah-têngah, kinubêngan para tamu ingkang dalu punika dipun ulêmi nênggani kajat wau. Bayi wau dipun dèkèk wontên ing baki utawi tampah, dipun lèmèki montên, lan sacêlakipun bayi wau sampun wontên cawisanipun lading panyukuran tuwin toya sêkar sataman kawadhahan ing wijikan. Yèn pamaosipun barjanji sampun dumugi srakal (inggih punika mangsanipun têtiyang ngadêg sadaya), jabang bayi dipun pêndhêt sabakinipun, lajêng têrus dipun idêrakên dhatêng para tiyang wau. Tiyang ingkang kalêrês kadhawahan idêran, botên talompe, cêg nyêpêng lading lajêng têrus nyukur pun jabang bayi, nanging namung sasrekan, gêntos dhatêng sanèsipun malih, inggih makatên, ngantos têpung gêlang. Yèn sampun têpung gêlang dèrèng
rampung panyukuripun, inggih lêstantun kaubêngakên malih, ngantos sarampungipun. Tumraping kajat ingkang kathah ulêm-ulêmanipun, trêkadhang dèrèng ngantos mubêng kêmput sampun sagêd rampung. Botên kasupèn ing nalika punika nyênyamikan saha sajèn-sajèn sampun cumawis. Yèn sampun rampung bayi kalêbêtakên, katampenan dening dhukunipun, têrus dipun sukakakên dhatêng êmbokipun. Sasampunipun dipun dongani lajêng mêdal wedang têrus kêpangan, lajêng bibar. Dene sajènipun dipun sukakakên dhatêng tiyang ingkang sakukuban ngriku kaanggêp pinunjul piyambak. Rambuting jabang bayi kaatos-atos sangêt, enjingipun têrus dipun pêndhêm, utawi kalarung dhatêng lèpèn.
Tumraping cukuranipun tiyang dhusun ingkang limrah, inggih namung ngawontênakên wilujêngan saprêlunipun. Ananging ingkang kapetang cêkap, ing dintên têtêp umur kawandasa dintên, ing wanci enjing sampun rame suwaraning gamêlan, tiyang-tiyang ugi kathah ingkang sami dhatêng, wontên ingkang nyumbang, wontên ingkang prêlu namung rencang kemawon. Jam 8 enjing lare (bayi) dipun cukur dening dhukunipun, sarana dipun rubung dening têtiyang ingkang sami andhatêngi. Rambuting jabang bayi kaklêmpakakên, kawadhahan ing takir ingkang rinêngga-rêngga, takir wau katumpangakên ing satunggiling papan ingkang wujudipun kados amben-ambenan, lan mawi pikulan ing sabên pojokipun. Yèn sampun rampung pangrêngganipun, lajêng dipun pikul tiyang sakawan, kabêkta dhatêng lèpèn ingkang sampun katêmtokakên badhe kangge pambucalipun (panglarungipun), adatipun dhatêng lèpèn ingkang sakintên têbih saking panggenan ngriku, amargi pambêktaning rambut wau sarana dipun iring-iring ngangge tabuhan miturut kasênênganipun tiyang piyambak-piyambak. Ingkang limrah ngangge gôngsa (monggang). Dene ingkang ngiring sadaya sanak sadhèrèkipun, tuwin ginarubyug dening kathahing lare ingkang sami ningali. Sawangsulipun saking ambucal rambut, lajêng sami ngêpang kajat (wilujêngan). Ing dintên punika ugi dipun wontênakên têtingalan manut sênênging tiyang ingkang sawêg gadhah damêl wau, upami: topèng, ringgit wacucal, lan sapanunggilanipun, makatên ugi ing dalunipun pisan. Dumugi enjing nêmbe bibaran. Samantên anèhipun tiyang gadhah bayi ingkang sampun asring kula sumêrêpi ing padhusunan bawah kasêbut nginggil.
Têtuwuhan punika ingkang kathah-kathah linta-lintu sari, namung sawatawis ingkang angsal sarinipun piyambak, inggih punika kacang cina, pantun lan sapanunggilanipun. Têtuwuhan ingkang linta-lintu sari punika manawi dipun tanêm, limrahipun dados wit ingkang botên ngêplêki êmbokipun utawi babonipun, inggih punika ingkang kawastanan malih, dene sababipun, amargi wiji wau sampun blastêran utawi botên murni, dados ngandhut wataking bapa lan êmbok.
Supados tiyang badhe ambibit satunggaling sêsêkaran utawi wowohan punika angsal sêkar utawi wowohan ingkang lugu, punika kêdah ambibit sarana peranganing wit. Mênggah caranipun anggèning mêncarakên peranganing wit inggih punika:
1. nurus (stekken), | 2. mothèl (scheuren), | 3. wit
Mênggah pêprincènipun 10 prakawis ing nginggil punika kados ing ngandhap punika:
Ingkang kawastanan nurus punika nanêm peranganing pang utawi wit ingkang botên ngangge dipun punapak-punapakakên ing sadèrèngipun. Botên sabên têtuwuhan punika kenging dipun turus.
Limrahipun ingkang kenging dipun turus punika têtuwuhan ingkang botên gadhah wiji, utawi ingkang wijinipun angèl thukulipun. Têtuwuhan ingkang kenging
trêmbêsi, jarak pagêr, rosan, sêdhah, lan sapanunggilanipun. Nurus punika patrap ingang gampil piyambak, emanipun botên sabên têtuwuhan kenging dipun turus.
Perangan ingkang dipun turus punika botên kening kêsêpuhên sarta botên kenging kênèmên. Ingkang panurusipun mêndhêt perangan ingkang ragi sêpuh inggih punika: pohung, randhu, kelor, dhadhap, luntas, mawar, waru, kêmlandhingan, andong, trêmbêsi, jarak pagêr, lan sapanunggilanipun. Dene ingkang panurusipun mêndhêt perangan ingkang nèm inggih punika: tela rambat, panili, rosan, sêdhah, mrica, cabe, kênthang cêmêng, kangkung, markisah lan sanès-sanèsipun. Badhe kasambêtan.
Garèng : Wah, Truk, lungamu kuwi rak mung rong minggunan, nanging rupamu têka katon sumringah, lan sajake katon... ayub-ayubên mêngkono.
Petruk : We, la, ora gênah, wong aruh-aruh kathik ngalor ngidul, dhisike aku diunèkake katon sumringah, iki rak gêgambarane wong sing waras wiris kae, nanging wusanane diarani: ayub-ayubên, hla iki rak gêgambarane wong sing karipan kênthêl kae.
Garèng : Wèh, kok iya mèmpêr wong sing karipan bangêt diunèkake karipan kênthêl. Awit lumrahe mripate pancèn iya sok ambalèbèk kênthêl. Ora, Truk, anggonku ngarani kowe iya sumringah, iya ayub-ayubên, kuwi wis bênêre, awit, wong rong minggu lawase kok mung dikon palêsir-palêsir, kathik disangoni manèh, dadi sajêrone rong minggu mau kowe mung dikon: dolan, sênêng-sênêng, mangan, turu, lan... nyang buri.
Petruk : Wayah, sing pungkasan iki ambok ora susah mèlu disêbut, ngênêg-ênêgi, Kang Garèng.
Garèng : Kowe kuwi pancèn iya wong sing pantês disêbut: ora kobêr pikirane, mulane sok banjur gêlêm ngrèmèhake nyang wajib. Wong nyang buri ora kêna mèlu disêbut, iki wajib nomêr wahid, Truk. Arêpa kowe sugih dhuwit, bisa palêsir-palêsir, main royal, lan main ropyan-ropyan, nanging yèn lali anggone nyang buri, apa ora bisa kalakon... ambêdhêdhêg. Apa sênêng kuwi. Wis, aja tungkul nyêlani rêmbug bae, rungokna, tak banjurne katêranganaku. Mara, Truk, ingatase sajêrone rong minggu mung dikon sênêng-sênêng, ora dikon nyambut gawe apa-apa, mêsthi bae yèn banjur bisa sumringah, awit bisa ngaso... pradan.
Petruk : Tobat-tobat, ana ngaso kathik ngaso pradan. Iki ngaso sing kêpriye, Kang Garèng.
Garèng : Iki ngasone priyayi, Truk. DèkNèk. ngasone wong lumrah, kuwi lèyèh-lèyèh nyang lincak, sinambi udud, ingsiyong, karo ngalamun, têgêse: anggagas sing ora-ora, nanging iya sing kêpenuk-kêpenuk kae. Seje karo ngasone
Wis, wis, Truk, rungokna manèh. Kowe mau tak arani: katon ayub-ayubên, iki ora kêna dipaido, awit sadalan-dalan kowe mêsthine kêrêp karipan, jalaran saka nonton: pasar malêm kridhamataya, wayang wong, kêthoprak, lan sapiturute. Hla, têkane ing Batawi manèh, mung kèri pènsiyunane anggonmu têrus-têrusan karipan mau, mulane katone banjur kaya wong ayub-ayubên. Wis, Truk, saiki caritakna banjure anggonmu lêlungan. Layangmu lagi anu ngandhakake nalikane ana ing Pakalongan.
Petruk : Dina Jumuwahe suk tanggal 8, aku, adhimu Makne Kamprèt, apadene Bu Mar, budhal nyang Sêmarang, têkane ing Sêmarang kira-kira jam 11, Kang Garèng. Kala samono
sobat sagrobag. Nèk salah siji ana sing diinêpi, liyane mêsthine banjur mrêngut dawa. Pungkasane aku kêtêlu banjur mondhok nyang hotèl, kang Garèng.
kêpenuk, mung bae cara panêmune wong kuna, ana ing paran mung nyang hotèl bae kuwi, ora oleh ganjaran apa-apa. Seje yèn banjur mondhok-mondhok ing sanak sadulur, utawa mitrane, iki gêdhe ganjarane, Truk. Awit ing kono kêna disêbut: ambangun sêsanakan utawa mêmitran. Tumrape wong urip prêlu, mulane gêdhe ganjarane, Truk.
Petruk : Iki aku ngandêl bangêt, Kang Garèng, bab iki
kaya kandhamu mau, kalakon aku kêtêlu mondhok ing hotèl Bojong, Kang Garèng. Lagi dhog bae ana ing hotèl, aku banjur enggal-enggal tilpun nyang bêndara up jêksa ing Sêmarang. Ora watara [wata...]
diarani sapa, nanging pitakonku mau diwangsuli mangkene: Nun inggih, wilujêng. Aku êmbuh ora wêruh apa ing kala tilpun mau, astane bêndara up jêksa sing kiwa ngasta tilpun, sing têngên banjur kanggo... nyêmbah. Nanging têtela bangêt yèn aku diarani wong liya sing bingkanane kae. Aku banjur pitakon manèh: bojomu lan anak-anakmu apa uga padha slamêt. Tôngga-tanggamu, pitik-pitikmu, êndhog, bèbèk, apa padha slamêt. Kiraku kala samono bêndara up jêksa mau banjur bisa nitik suwaraku. Awit sakala kuwi banjur nrêcêl anggone ngunèk-unèkake: Sêmbrana, kucing têlês, pitik gabrès, bèbèk, kowe iya, êndhog, cacing kalung. Kowe ana ing ngêndi, hèh, ana ing hotèl. E, hla dalah, sambêr sangabang. Hla, ana ing Sêmarang kathik mondhok ana ing hotèl, wis, mêngko sadhela aku têka mrono. Ora watara suwe, Kang Garèng, bêndara up jêksa iya banjur rawuh nyang hotèl têmênan. Lan ana ing kono iya maido bangêt nyang aku kêtêlu anggone mondhok nyang hotèl, ora ana ing bêskalan. Iki kang kalair, Kang Garèng, ing batos anjêtunge manawa sagajah abuh. Mara, apa iki ora nyuda mêmitran. Seje saupama têkaku têka banjur anjujug ana ing bêskalan, jalaran kêtêmu mau, prasaksat nganyarake utawa ambangun mêmitrane, kang anjalari mêmitrane saya rakêt. Mulane iya bênêr saupama banjur diunèkake: gêdhe ganjarane. Awit iki banjur aran ambangun katrêsnan.
Garèng : Kowe kuwi wong iya anèh-anèh mêngkono, ambok iya ora susah nilpun dara up jêksa...
Petruk : Anggonku tilpun dara up jêksa mau, awit aku kuwatir yèn kêprêgokan, jalaran aku niyat arêp nonton pasar malêm sing dianakake dening pakumpulan kridhamataya, kang dipangarsani dening bêndara wêdana kutha. Ing sarèhne
turut kongkurus, ayu-ayu. Sêmune kala samono bêndara wêdana banjur priksa yèn sing tilpun kuwi aku, mulane banjur gumujêng sarta jangji arêp enggal-enggal nêmoni aku ana ing bêskalan.
K. 172 Ing Surakarta. 17 Oktobêr 1931 dhawah 4
K. 338 ing Purwarêja. Manawi sampun sarêmbag, sagêd tampi pituwas.
Dr. M. Priyohutomo. Dèrèng dangu punika ing kantor Bale Pustaka kêdhatêngan tamu saking nagari Walandi, inggih punika Dr. M. Priyohutomo, kacêtha ing gambar, Lector Universiteit ing Utrecht. Wontênipun Dr. M. Priyohutomo angajawi perlop 8 wulan, saha anjajah tanah ngriki pêrlu anjêmbarakên kawruhipun ing bab: basa, tanah lan bangsa.
Suda wêwahing kintunan barang dagangan saking Sêmarang. Miturut pêpetanganipun pabeyan Sêmarang, kintunan kopi langkung kathah tinimbang kalih taun ingkang sampun. Makatên ugi ing bab kintunan gêndhis, pinanggih tikêl kaping kalih tinimbang kintunan kala wulan Juni 1937, malah manawi dipun pandhing kalihan kintunan kala wulan Juni 1936, tikêlipun langkung 20.276.684 kg. Tumrap gaplèk ajêg kados kala taun 1937. Tumrap kintunan kapuk mindhak. Karèt pinanggih kêndho.
Wêdaling barang saking tanah Jawi tuwin Madura. Miturut katrangan saking Centraal Kantoor voor de Statistiek, gunggunging barang-barang ingkang kakintunakên saking tanah Jawi tuwin Madura wontên 228.200
kangge sinau nggêgana ingkang minggah saking Andir, Bandung, sasampunipun rampung sinau, lajêng ical botên kantênan. Wontên tiyang ingkang sumêrêp, motor mabur wau anggêgana ing antawising Talun kalihan Bumbulan, ing sacêlakipun rêdi Kancani, sakilèn Panandayan. Ingriku
bidhal madosi. Wontên malih ingkang ngintên dhawahing motor mabur wau wontên ing salêbêting laladan pasitèn 60 km pasagi ingkang botên dipun ênggèni ing tiyang.
Pamêdal mrica ing Têlukbêtung. Panenan mrica ing taun punika kathah sudanipun, amargi kathah wit ingkang sami pêjah, kabêkta saking bêntèring hawa. Nanging tumraping rêgi tamtu nyêngkrèk sangêt, jalaran saking kiranging pamêdal wau.
Wangsul saking Digul. Kapal Ophir sampun dumugi ing Surabaya ambêkta wangsulipun tiyang saking Digul kathahipun 42, cacah samantên wau ingkang 25 asli bucalan, ingkang 17 kulawarga. Sadaya wau sampun baparêngakênkaparêngakên. wangsul dhatêng nagari wutah-rahipun piyambak-piyambak ing Surakarta, Ngayogyakarta, Bêtawi, Sêmarang, Klatèn, Blitar, Tulungagung, Bantên, Cirêbon tuwin Sumatra pasisir kilèn.
Gambar dalêm Prins Bernhard kangge reclame. Ing Salatiga wontên gambar dalêm Prins Bernhard dipun bêskup, amargi kangge reclame sigarèt. Gambar wau mujudakên Prins Bernhard lênggah wontên ing kantoran ngadhêp sigarèt merk speciaal. Ing salajêngipun taksih dados papriksanipun ingkang wajib, bab wau kenging kasêrêg utawi botên.
ing Pakaryan Pêlikan ing Bandung, sampun bidhal dhatêng Borneo, pêrlu badhe nitipriksa kawontênanipun parêdèn Kukusan. Kintên-kintên laminipun kalih wulan.
Paguyuban bakul ing Surakarta. Wontên wartos, para bakul ing pêkên agêng Surakarta (pêkên Harjonêgoro), badhe ngêdêgakên paguyuban bakul. Mênggah wosing kajêngipun badhe ngudi sagêd kêmayaran, upaminipun angsal sudan sewan, tuwin sanès-sanèsipun. Tatanan makatên wau pinanggihipun botên namung dipun condhongi ing golongan bakul tiyang siti kemawon, ugi dipun mathuki ing golongan toko-toko bangsa ngamanca. Saha
saking gêgana wontên ing papan anggêgana ing Darmo. Motor mabur wau putung dados kalih, dene Tuwan Laan, ingkang nglampahakên, nandhang tatu rêkaos. Ing
dados Geneesheer-directeur Sanatorium Ngawèn ing Salatiga. Sanatorium punika griya sakitipun tiyang sakit paru. Ingajêng Dr. Oey Tjin Siang nate gêgayutan nyambut damêl ing Sanatorium Cisarua ing Bogor.
Papan anggêgana ing Surakarta. Pamilihing papan anggêgana ing Surakarta sampun angsal, ing Palur, kalêrês sawetan kitha, lampahan 5 mênit numpak auto. Papan anggêgana wau cêkap kangge anggêgana motor mabur Knilm. ingkang agêng piyambak. Ing sapunika sawêg kawaradinakên, mapar pasitèn ingkang mandhukul tuwin ngurug ingkang lêdhok.
B.P.H. Hadisuryo seda. Kala tanggal 15 Juli punika, B.P.H. Hadisuryo, ing Ngayogyakarta seda. Ing dintênipun Sabtu tanggal 17 kasarèkakên dhatêng Imogiri. Ingkang rawuh nguntapakên layon, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, K.G.P.A.A. Prabu Suryodilogo. Utusan dalêm sampeyan dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana tuwin utusan Mangkunagaran, tuwin pangagêng Walandi, militèr tuwin sanès-sanèsipun. Layon ginarubyug ing militèr saking bètèng tuwin saking Magêlang. Ingkang andhèrèk dumugi Imogiri prajurit dalêm karaton.
Sêsakit malaria ing Tanjungpriok. Jalaran saking tuwuhing sêsakit malaria ing Tanjungpriok, kaprayogèkakên supados botên wontên tiyang dolan dhatêng Tanjungpriok ing wanci dalu, amargi kasamarakên manawi dipun cakot ing lêmut malaria.
Tentoonstelling kapal ing Lembang. Awit saking rekadayanipun wêdana ing Lembang, Bandung, ing sabên taun ngawontênakên tentoonstelling kapal, pêrlu kangge ngajêngakên pamiyaran kapal. Ing wêkdal punika ugi ngawontênakên tentoonstelling, kathah ingkang rawuh anjênêngi tuwin dipun wigatosakên ingakathah. Tumrap ingkang sae mawi angsal ganjaran arta tuwin mêdali. Dene pameranging ganjaran tumrap:
ing Kudus, Kabupatèn Kudus, Paresidhenan Japara Rêmbang, dados asistèn wêdana ing Paresidhenan Pêkalongan. Ngabèi Subagio ugi
wd. Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi Paresidhenan Banyumas.
Pabrik damar lan terpentin. Kados ingkang sampun sumêbar ing bab pawartosipun ing tanah Gayo (Acèh), badhe kawontênan pabrik damar lan tertentin gupêrmèn, ngriki ngêwrat gambaripun pabrik wau, ingkang nêmbe-nêmbe punika sampun kabikak kalayan kaumumakên dening Tuwan H. van Lennep, directeur gouvernements-bedrijven. Pabrik punika ing sabên taunipun badhe sagêd ngêdalakên damar lan terpentin 2 yuta kilogram.
Postspaarbank. Ing salêbêtipun wulan Mèi kêpêngkêr, gunggunging arta ingkang kalêbêtakên wontên f 3.289.635.-, arta samantên wau ingkang asli titipan saking lare sêkolah wontên f 9.175.-. Arta ingkang dipun têdha wangsul wontên f 2.054.090.-. Dados arta ingkang sumimpên mindhak f 1.235.090.-.
Karibêdanipun padvinder Surya Wirawan. Pangarsaning Surya Wirawan pang ing Bêtawi gadhah atur dhatêng Residhèn Bêtawi, supados manawi tumindak damêl sapanunggilanipun kêparêngakên sêsarêngan ngantos kathah, amargi miturut anggêr-anggêr, lampah ingkang ngantos langkung saking 5 dipun anggêp arak-arakan, punika ginantungan ing paukuman. Bab punika sampun wontên dhawuh botên kaparêngakên, dene manawi badhe wontên
paargyan mèngêti adêging pakêmpalan wau sampun 40 taun. Tumraping Bandung, têtingalan balapan kapal, punika dados satunggiling têtingalan
Badhe lêlana dhatêng sajawining praja. Wontên wartos, benjing wulan Maart taun ngajêng, Mr. Muhammad Yamin badhe lêlana dhatêng Tiongkok, Philippijnen, Jêpan tuwin tanah Indu. Wigatosipun pêrlu kangge anjêmbarakên wawasan, kadosdene tindakipun Dr. Sutomo tuwin Dr. Sugiri.
Mangsa bêntèr ing taun punika. Gêgayutan kalihan wontêning jawah ing mangsa punika, miturut panitipriksa ing Koninklijk Magnetisch Meteorologisch Observatorium ing Bêtawi, dhawahing jawah sulaya kalihan padatan. Ing salêbêting wulan punika ukuraning toya jawah, ingkang lêrêsipun suda, malah pinanggih mindhak.
Olympiade botên saèstu wontên Jêpan. Miturut wartos, ministêr babagan tatatêntrêm praja Jêpan nêtêpakên, bilih pasamuwan Olympiade taun 1940 botên kawontênakên ing Jêpan. Kajawi punika ministêr wau ugi ngawontênakên pêpacak botên marêngakên para ahli ulahraga Jêpan nglêbêti ing Olympiade ingkang badhe kawontênakên ing taun 1940, nanging ing wêkdal punika Jêpan ngawontênakên têtandhingan tumrap kabangsan piyambak ingkang
sampun bidhal dhatêng Parijs nitih kapal Enchantress bidhal saking Dover, dumugi Boulogne jam 12.40, jam 1 bidhal dhatêng Parijs, dumugi Parijs jam 4.50. Ingriku dipun urmati ungêling mriyêm 101 rambahan saking bètèng Mont-Valarie. Wontên ing
Ibu Nata Rumenie seda. Miturut wartos tanggal 18 wulan punika, Ibu Nata Rumenie,
iji, awarni motor mabur pambujêng ingkang rikat sangêt lampahipun. Pabrik punika madêg ing Inggris. Miturut wartos, Lord Nuffield botên purun tampi ewahan tumrap padamêlan wigatos ingkang dipun tindakakên dening piyambakipun.
Ambêskup bènsin. Ned. Genootschap mêntas ambêskup bènsin, ingkang sampun kanthi palilah saking pangadilan ing Middelburgh, cacah 10.000 ton, ing kapal Mexico, ingkang layaran ngangge bandera Zweeden. Bènsin wau asli saking Mexican Eagle Coy. Bêskupan wau
panêdhanipun Bat. Import Mij. Den Haag.
Mêwahi prajurit. Wontên wartos, parentah nagari Walandi badhe ngawontênakên wadya mriyêman-motor, cacah kawan golongan. Wadya punika badhe kadèkèk ing Naarden, Utrecht, Ede tuwin Den Bosch.
Kasangsaran motor mabur militèr. Miturut wartos saking Gilzryen, wontên motor mabur militèr 2 ingkang bidhal saking Suterberg tumbukan wontên ing gêgana. Kalih pisan sami rêmuk saha murub. Têtiyang ingkang wontên salêbêting motor mabur 4, ingkang 3 tiwas sanalika, ingkang satunggal tatu rêkaos. Juru anggêgana ingkang tiwas wau Van Overbeek, Van Offeren tuwin Manesse. Panggêgananing motor mabur wau kangge sinau.
Pêpiridan saking Buku Karanganipun Edgar Rice Burroughs.
Ing satunggiling dintên wontên kapal labuh wontên ing sungapanipun lèpèn Ogambi ing laladan Aprikah. Mênggah namanipun baita wau: Maryori. Têtiyangipun kapal wau wontên sawatawis ingkang numpak baita jungkung nilar baitanipun prêlu aniti priksa kawontênan sauruting lèpèn ngriku. Lampahipun baita jungkung wau mudhik, dados anrajang ilining lèpèn, amila têtiyangipun kapal anggèning nyambut damêl amêlahi baita mau, inggih kanthi sarosanipun sayêktos, awit ilining lèpèn Ogambi wau santêr sangêt. Sarêng lampahipun baita jungkung kirang langkung têbihipun sampun wontên tigang pal, ing môngka sauruting lèpèn botên wontên titikanipun punapa-punapa,
mudhi amangsuli kanthi garundêlan makatên: Yèn disawang saka ing kene, èmpêr-èmpêre kaya wong kulit putih. Ayo, padha nyandhaka wêlahe, lan tumuli padha mêlahana nuju nyang pinggir kana kae.
Parentahipun juru mudhi wau inggih lajêng sami tumuntên dipun lampahi. Sarêng sampun cêlak ing pinggir, ing ngriku tiyang kapal sami sumêrêp satunggiling tiyang sakalangkung kêra, rambutipun madhul-madhul, kathik ing sêmu kadosdene namung rambut templekan kemawon. Badanipun ingkang sakalangkung kêra tuwin wungkuk namung katutupan ing cawêt kemawon. Luhipun carocosan wontên ing pipi ingkang kêmpong tuwin growal-growal sajak tilas sakit cacar. Tiyang punika lajêng wicantên pating bênthalit mawi basa mônca kalihan tiyang kapal wau.
Juru mudhi lajêng apitakèn: Sampèyan napa sagêd wicantênan basa Inggris.
Tiyang wau pancèn inggih sagêd wicantên basa Inggris, sanadyan anggènipun wicantên gêlagêpan sarta botên sae, kadosdene tiyang ingkang sampun dangu botên migunakakên basa wau. Mênggah wosing wicantênipun, tiyang wau anangis-nangis nêdha supados kabêktaa kesah saking tanah Aprikah ngriku. Tiyang wau lajêng kainggahakên wontên ing baita jungkung sarta nuntên kabêkta dhatêng ing kapal Maryori. Sarêng sampun wontên ing salêbêting kapal, tiyang wau lajêng anyariyosakên lêlampahanipun anggèning ngantos kados makatên punika. Miturut cariyosipun, anggèning wontên ing tanah Aprikah ngriku piyambakipun sampun watawis sadasa taun, lan salaminipun punika tansah nandhang cintraka lan sangsara. Nanging sabab-sababipun ngantos dumugi ing tanah Aprikah wau, piyambakipun botên purun cariyos ing sablakanipun. Miturut katêranganipun, jalaran saking gênging sangsaranipun wau, ngantos piyambakipun rumaos supe sadaya mulabukanipun ngantos lajêng krambyangan wontên ing tanah ngriku wau. Malah piyambakipun mêntala nyariyosakên, bilih dhatêng namanipun piyambak kemawon ugi sampun supe, amila ing samangke lajêng namung ngakên nama: Misèl. Sanadyan makatêna, jalaran saking malihing kawujudanipun, têmtunipun botên wontên tiyang ingkang badhe sumêrêp sintên sajatosipun tiyang wau. Awit warninipun ing samangke pancèn nyata beda sangêt kalihan ing kala rumiyin, bêbasanipun, ing samangke sanadyan ibunipun piyambak têmtu pangling. Mênggah sanyatanipun tiyang wau, botên sanès kajawi mitranipun sinarawèdi pun Rokop ingkang nama: Polwic.
Mênggah nyatanipun, sadasa taun ingkang kapêngêr, sasampunipun dados pambantunipun Rokop nindakakên lêlampahan awon, Polwic wau lajêng sagêd pisah kalihan Rokop. Nanging lêlampahanipun ingkang awon punika wohipun pinanggih sasampuning piyambakipun pisah kalihan Rokop wau. Salêbêtipun sadasa taun Polwic tansah nandhang sangsara ingkang tanpa upami, amila ing batos piyambakipun tansah ngêndhêm sêsêngitan ngantos rumasuk ing balung sungsum dhatêng Rokop, awit rumaosipun, inggih Rokop wau ingkang anjalari piyambakipun angsal bêbênduning Pangèran, sarta lajêng tansah manggih sangsara wau.
Sasampunipun pisah kalihan Rokop, Polwic lajêng lumajêng lumêbêt ing wana gung, jalaran ajrih manawi ngantos kacêpêng dening Tarsan. Nanging ing wusana piyambakipun dhawah ing tanganipun tiyang wanan, ingkang taksih purun nêdha sasamining manusa, nanging kêpalaning tiyang wanan wau angayomi ing piyambakipun, ingkang anjalari piyambakipun lajêng luwar saking bêbaya pêjah. Nanging mênggah sajatosipun, aluwung pêjah tumuntên katimbang lêstantun gêsang, awit salajêngipun, ngantos sadasa taun laminipun, [la...]
[...minipun,] Polwic tansah nandhang sangsara ingkang tanpa upami, amargi sabên dintênipun tansah dipun siya-siya tuwin dipun pisakit dening têtiyang wana ing ngriku. Kajawi punika piyambakipun lajêng kêcandhak ing sêsakit cacar, ingkang tilas-tilasipun tanpa kenging dipun icali. Jalaran saking sadaya wau, amila ing wusana wujudipun lajêng malih babar pisan. Rambutipun ingkang suwaunipun cêmêng lan kêtêl, sampun sami rontog sadaya, thukulipun malih namung satunggal kalih, ingkang ulêsipun sêmu abrit. Tangan lan sukunipun sami cengkrong, badanipun wungkuk, yèn lumampah moyag-mayig. Kajawi saking punika ugi sampun ompong babar pisan sabab saking pandamêling bandaranipun, malah jalaran saking anggènipun tansah siniya-siya wau, pikiranipun kemawon ugi sampun kathah sudanipun.
Wontên ing kapal Maryori ngriku, tiyang wau dipun pulasara lan dipun opèni sae-sae. Jalaran saking punika ing salêbêtipun sawatawis wêkdal, kakiyatanipun tiyang wau sampun wangsul sawatawis, nanging wujudipun inggih taksih ajêg kemawon, botên sagêd pulih kados wau-waunipun.
Mênggahing Polwic aliyas Misèl, botên ngêndhêm manah punapa-punapa, ngêmungakên gadhah sêngit ngantos dumugi ing balung sungsum dhatêng tiyang, ingkang dening piyambakipun piyambak tuwin Rokop nêdya kaprajaya inggih punika: Tarsan. Kajawi punika piyambakipun ugi ngêndhêm sêsêngitan dhatêng Rokop, awit kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, inggih Rokop punika ingkang dados jalaran piyambakipun dhawah ing sangsara makatên wau. Makatên ugi piyambakipun rumaos sêngit sangêt dhatêng pulisi ing pintên-pintên kitha, awit wontênipun ing kitha-kitha wau badhe kacêpêng, amila lajêng kapêksa kêdah tansah miruda. Langkung lihmalih. piyambakipun rumaos sêngit dhatêng pranataning nagari, tuwin dhatêng tata têntrêming praja. Cêkakipun, dados sadaya kemawon piyambakipun ngrumaosi gadhah sêngit. Malah dhatêng têtiyang ingkang sami ngopèni tuwin mulasara dhatêng badanipun piyambak kemawon, piyambakipun inggih mêksa ngêndhêm sêsêngitan. Badanipun sakalangkung ringkih, amila botên kenging dipun pasrahi padamêlan, dene sêsrawunganipun, nyênyêngit botên andêmênakakên babarpisan, amila wêkasanipun tiyang wau inggih lajêng namung dipun kèndêlakên sapurun-purun kemawon.
Dene kapal Maryori wau sajatosipun gadhahanipun pakêmpalaning para among dagang sugih-sugih, kangge ngudi babagan kawruh ingkang lêbêt-lêbêt, amila salêbêtipun kapal ngriku dipun wontênakên laboratorium piyambak, inggih punika pirantos-pirantos ingkang kangge ngudi kawruh wau. Kathah para ahli kawruh ingkang sami tumut kapal punika, prêlunipun supados aniti priksa pamêdal-pamêdal ing Aprikah ingkang pantês kangge barang dagangan. Barang pamêdal punapa ingkang dipun kajêngakên, botên wontên tiyang satunggal-satunggala ingkang nyumêrêpi. Mênggah ingkang mragadi lampahing baita wau, para sudagar-sudagar sugih ing tanah Amerikah sisih kidul. Sasampunipun Polwic minggah ing baita ngriku, lampahing baita lajêng nurut pasisir tanah Aprikah, ngênêr dhatêng salah satunggiling pulo alit.
Sadumuginipun ing pulo ingkang dipun kajêngakên wau, kapal Maryori lajêng labuh ngantos sawatawis minggu laminipun. Ing sarèhning sabên dintênipun prasasat botên wontên padamêlan, langkung malih tanpa wontên punapa-punapa ingkang kenging kangge ngenggar-enggar manahipun, danguning dangu têtiyang kapal inggih lajêng sami rumaos botên bêtah. Amila têtiyang wau lajêng asring sangêt sami minggah ing dharatanipun pulo ngriku. Salaminipun punika Polwic aliyas Misèl, tansah kantun wontên ing kapal kemawon. Nanging danguning dangu inggih lajêng rumaos bosên, sarta ing wusana lajêng nêmbung dhatêng tiyang kapal supados dipun lilanana tumut minggah dhatêng dharatan. Panêdhanipun wau inggih dipun pituruti.
Mênggah pulo wau taksih rungkud sangêd. Wananipun ngantos mèh dumugi ing gisik sagantên, para ahli kawruh sabên dintênipun sami minggah ing dharatan tosngantos. manêngah, mênggah ingkang dados pangajabipun, bokmanawi ing ngriku sagêd kalêksanan punapa ingkang sami kasêdyakakên wau, inggih punika manggih pamêdaling tanah ngriku ingkang awarni barang padagangan wau. Limrahipun têtiyang kapal wontên ing ngriku, sami mancing utawi bêbêdhag. Dene kala Polwic alias Misèl wau tumut minggah ing dharatan, para tiyang kapal kados padatanipun inggih sami mancing utawi bêbêdhag, ngêmungakên Polwic piyambak ingkang namung lumampah wongsal-wangsul wontên ing gisik, utawi linggih ngeyub wontên ing sangandhaping wit agêng.
Ing wêkdal punika sampun wanci siyang, têtiyang kapal sawêg sami nitipriksa angsal-angsalanipun anggèning sami ambêbêdhag, salah satunggal wontên ingkang sagêd pikantuk sima tutul, ingkang lajêng karubung ing para tiyang kapal sadaya wau. Dene Polwic ing kala punika sawêg tilêm wontên ing sangandhaping wit agêng. Ing sêmu tilêmipun wau sakèca sangêt, ngantos botên mirêng suwara punapa-punapa ing kiwa têngênipun papan ngriku. Dumadakan piyambakipun lajêng anjênggirat tangi saking anggènipun tilêm wau, awit angraos bilih wontên tiyang ingkang ujug-ujug nyêpêngi pundhakipun. Sarêng piyambakipun mêlèk sarta nyumêrêpi sintên ingkang nyêpêngi pundhakipun, kagèting manahipun tanpa upami. Awit ing ngriku wontên kêthèk bangkokan ingkang agêngipun ngungkuli manusa, ngadêg wontên ing sangajêngipun. Sampun têmtu bilih Polwic sakalangkung kamigilan sarta ajrih. Rumaosipun, botên sande têmtu badhe pinêjahan ing kêthèk bangkokan punika. Dene kêthèk bangkokan wau anggènipun nyawang dhatêng piyambakipun sajak kanthi titi sangêt. PolwisPolwic. ningali dhatêng para tiyang kapal ingkang saking ngriku têbihipun kirang langkung satus metêr, ing batos bokmanawi badhe nêdha pitulungan, nanging dumadakan kêthèk bangkokan wau narik pundhakipun malih. Polwic lajêng ngawasakên mripating kêthèk, lan ing ngriku kawistara, bilih kêthèk wau ing sêmu botên gadhah sêdya awon ing piyambakipun. Amila manahipun lajêng ayêm sawatawis, sarta lajêng mênyat saking papan patilêmanipun wau. Badhe kasambêtan.
No. 30, 23 Juli 1938, Taun IX.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CENTRUM. RÊGANE SATAUN f 1.50 KÊNA
kowe rak wis padha maca layange Bu Mar dhèk tanggal 2 Juli, kang ngabarake manawa tanggal 5 bakal lêlungan nyang Jawa Têngah. Niyatku mung arêp saminggu, wusana kêkurangan wêktu kêpêksa diwuwuhi saminggu manèh. Nalika dina Sênèn tanggal 18 wis têkan ing Bêtawi kanthi slamêt. Dene pêrlop rong minggu mau dibagi 7, dadi plêk kaya kucing kae, mung pijêr kukud-kukud, banjur lunga manèh. Yèn kowe maca wawasane rama Petruk dhèk Sêtu buri ya mêsthine wis padha ngêrti bab parane Bu Mar sajroning rong minggu mau.
Pangkate saka Bêtawi anjujug mênyang Sragi (Pêkalongan), ing dalême wakmu, yakuwi pêrnah mbakyu lan kangmase Bu Mar. Wah ing kono Bu Mar sênêng bangêt, cah, hawane kêpenak, sanajan ta akèh mrutu, nyandhing kêponakan piarang-pirang, cacahe ana pitu. Sing wis sêkolah 6 mangka munggah kabèh. Awan bêngi tansah rame sarta anyênêngake, mungguh cara landaa mêngkono, ya gezellig bangêt kae.
Esuk umun-umun, bocah-bocah ya wis padha ngajaki badminton, ing pakarangane kono padha duwe baan dhewe. We la wong Bu Mar wiwit ngalih nyang Vliegveldlaan wis ora tau badminton, dadi ya banjur kalah bae, sarta sawise main badminton, awak sakojur lara kabèh.
Sore jam papat para kêponakan iya wis padha miwiti badminton manèh nganti têkan jam 6. Anggonku nginêp ana Sragi têlung bêngi, iya mung tansah sênêng-sênêng bae sarta banjur bisa têtêpungan karo para priyayi ing kono.
Dinane Jumuah tanggal 8 Juli wong têlu yaiku rama lan ibu Petruk apadene Bu Mar padha nêrusake nyêpur mênyang Sêmarang. Ana ing Sêmarang anjujug nyang hotèl cêdhak pasar Johar. Sorene jam 4 aku wong têlu padha sowan nyang dalême R.M. Suprapta ing Pandean Lamper kang jumênêng Beskal. Kuwi jare-jarene isih pêrnah paman. Ing kono aku wong têlu sawise diparingi wedang sacukupe, banjur diplêsirake mubêng kutha Sêmarang nganti warata, prasasat ora ana sing kliwatan, ing Pacinan, palabuhan, liwat gupêrnuran lan liyane, uga mênyang Makam Dawa.
Makam Dawa iku jarene tilas pakuburan, saiki wis didêgi omah gêdhong pirang-pirang lan uga park-park. Saka kono bisa wêruh sêgara, kutha Sêmarang, wah sêsawangan kang sarwa endah lan asri. Anggonku padha diplêsirake mubêng kutha kira-kira ana rong jam suwene, nuli dijujugake mulih nyang hotèl manèh. Ora suwe banjur tata-tata, budhal manèh pêrlu ndêlok pasar malêm. Dene papan panggonane
ana wayang wong, kêthoprak, dhogèr, sêtambul lan dolanan rupa-rupa. Aku banjur padha mlêbu ndêlok kêthoprak, pinuju lakon Ki Agêng Mangir. Durung nganti bubar, aku wong têlu kêsusu mulih jalaran wis sayah lan ngantuk, nanging ya wis mratani wêruh kabèh kaanane ing jêro pasar malêm.
Esuke jam 12, aku katêlu dipêthuk ndara Beskal manèh, gêdhe-cilike dihurmati dhahar. Barêng wis rampung lan cukup anggone padha lênggahan lan ngêndikan kira-kira
Ing sapinggir sagara / papane rêsik warata / sawangane cêtha ngegla / akèh bocah padha têka //
[Lanjutan dari hlm. 117 : DONGÈNGE BU MAR NALIKANE LÊLUNGAN.]
papat aku kêtêlu padha budhal mbanjurake laku mênyang Kudus anjujug ing dalême Dokter Sutiyono.
Sorene aku padha ndêlok studio duwèke Tuwan Nitisêmito dhewe. Kowe rak wis padha krungu kang jênêng Tuwan Nitisêmito, ta cah, yaiku sawijing hartawan kang duwe pabrik rokok krètèk ing Kudus, studio mau durung rampung babar pisan, nanging wis diwiwiti. Dhèk aku mrana lagi kroncongan ana zangêrès-zangêrèse barang.
Ing sarèhne studio mau isih anyar, dadi palatarane tansah kêbak uwong kang padha ndêlok lan ngrungokake. Wah ing Kudus saiki mundhak rame. Ing Kudus iku ana têtunggangan kang anèh lan ora ing sabên panggonan ana, yaiku dhokar, rupane kaya grobag, nanging uga kaya krangkèng, mula ya diarani krangkèng, yèn ing Pêkalongan jênênge jarene engkling, nanging ya nganggo ban karèt. Jarene ora sêntosa, sok ana kacilakan, wis tau ana krangkèng kêsrèmpèt autobus banjur rusak, ambrol babar pisan.
Esuke aku padha ndêlok pabrike Tuwan Nitisêmito lan banjur têrus nyang omahe Tuwan Nitisêmito pêrlu ndêlok carane nggiling cêngkèh kanggo bumbu rokok. Wis
macan lagi turu ing grumbul, ngimpi mangan wêdhus putih. Mangka pranataning ratu kono mau, impèn kudu didoradasihi. Amarga ratu mau tau ngimpi didhawuhi dewa yèn bakal ngratoni sagung kumêlip lan têmênan klakon ngratoni sagung kumêlip. Mula banjur dhawuh nyang sagunging ratu-ratu kewan balane. Mula si ratu macan nggolèki wêdhus putih. Barêng kêcandhak banjur kandha manawa dhèwèke ngimpi mangan wêdhus putih.
Barêng si wêdhus arêp dimangsa, ora gêlêm, nanging kêpriye manèh wong pranataning ratune. Wêkasane barêng sowan ratune si wêdhus putih kalah. Wis kêlakon, wêdhus dadi pakaning si macan.
Kacarita ana ratu landhak sing wêruh kaanan kuwi, ngrasa wêlas bangêt. Barêng wis entuk akal, banjur sowan ratune, ature: "Gusti, kawula nyadhang dêduka, dene kumapurun munjuk ingarsa panjênêngan. Manawi impèn dipun doradasihi, têmtu kathah kewan cidra. Awit manawi badhe mangsa punapa-punapa têmtu leneyan impèn. Saupami kados ratu sima kala wingi, rekanipun matur, manawi ngimpi nêdha menda. Tur dèrèng kantênan manawi ngimpi saèstu. Awit panjênêngan dalêm rak botên pirsa ta manahing kewan. Prayoginipun ing sapunika kêdah santun pranatan. Impèn ora kêna didoradasihi.
Pangandikane sang ratu: "Iya landhak, nanging dakpikire dhisik aturmu mau." Nanging barêng si landhak nyrantèkake dhawuhe sang ratu kok ora ana katrangane. Mula banjur sowan kanthi bungah, unjuke: "O, gusti pêpundhèn kula, kok lêrês impèn kêdah
Sang ratu bangêt kagète, mirêng ature landhak mau. Mangka panjênêngane trêsna bangêt marang putrane kakung mau. Mula pêpuntone ndhawuhake marang para abdi kabèh lan para karerehan: "Saiki pranatan disalini, ora kêna uwong matur, yèn ngimpi apa-apa, yèn matur, diukum kisas."
Wah kaya apa bungahe ratu landhak mau lan banjur matur nyang sang ratu, anggone matur yèn ngimpi bakal kudu nggêntèni ratu utawa potraneputrane. sang ratu kudu disedani, kuwi mung kanggo srana, bèn salin pranatan.
Sang ratu nuli ngandika: "He, ratu landhak, nyata bangêt yèn kowe lantip, tak trima bangêt, dene kowe wis gawe têntrêmanekatêntrêmane. wong samene. He para ratu kewan kabèh, yèn kowe kêpengin lantip, ati landhak iku panganên, mêsthi bisa nyranani kowe dadi lantip."
Bedaning ati bocah yèn nuju nganggo kang sarwa anyar, iku ketok ana ingh pasêmon. Kaya kang kacêtha ing gambar. Mêsthine bocah-bocah iya wis padha nglakoni.
1. Luwung mucung tinimbang atine bingung / ngalor ngidul ngetan / tan bisa têntrêm sathithik / ati susah wit donya nandhang rubeda //
2. Rama ibu sabên dina kojah gupruk / ngandhakengandhakke. pêrangan /
satu suku kata: Trima mungkur aluwung ora kêrungu. muwuhi pikiran / turne kanggo bocah cilik / anggêr mangan, nyandhang wutuh rak wis bungah //
5. Seje rêmbug ayo kanca padha maju / luru kapintêran / kanggo sanguning ngaurip / kapintêran yêkti dadi pangayoman //
6. Pintêr iku aja kaliru panêmu / pintêr apa-apa / ora kok mung dadi pyayi / kapintêran ing donya ta warna-warna //
7. Warna catur garis sing gêdhe tinutur / sapisan nênukang / loro dadi among tani / kaping têlu bêbakulan sudagaran //
Sanyoto, Gondangdia, Batavia-Centrum. Karanganmu karo-karone wis daktampa kanthi bungah.
Srie, Kaligawan (Randublatung). Yèn kowe ngirimi karangan kanggo Taman Bocah, anggonmu ngadrèsi
kowe lan adhimu Sing karo Hien padha munggah sêkolahe. Dadi kowe saiki lagi sinau têmbung lan aksara Jawa. We la kok pêngpêngan, ayake ya enggal pintêr, wong gurune kêsandhing.
South Huis, no. 217, Kroya. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. O, South, sapa bae sing gêlêm milu lêlumban ing Taman Bocah, milu urun ngisèni karangan, iya kêna bae, anggêre karangane apik utawa prayoga kapacak. Dadi ora pilih-pilih sing langganan T.B.
kowe gêlêm mêrlokake ngirimi layang pitêpungan nyang Bu Mar lan nggatèkake anggonmu maca Taman Bocah.
S. Subiyati, G. Sentiong 419, Batavia-Centrum. Wela, wong omahe cêdhak, kok lagi saiki anêpungake karo Bu Mar. Nanging ya ora dadi apa, aku bungah kok kowe iya isih mêrlokake ngrimi layang nyang Bu Mar lan isih mêrduli nyang têtêmbungan Jawa.
Srihayu, Rêmbang. Karanganmu wis daktampa, isih dakpikir-pikir dhisik kêpacak utawa orane.
R. Yus, Schoolweg 38, Dêmak. Aja dadi atimu, karanganmu ora bisa kêpacak, awit kurang apik. Coba gawea manèh sing luwih apik, samono yèn kowe kobêr.
Handoyo, Paninggaran, Pêkalongan. Pancèn iya cuwa, wong wis munggah nyang klas 7, nanging banjur mêsthine kudu mlêbu nyang klas 6. Iya ora dadi apa Han, janji slamêt. Bokmanawa yèn kowe mêmpêng anggonmu sinau, sawatara sasi ing
atimu, karanganmu lêlucon ora bisa kapacak, jalaran kurang lucu. Coba ngirimana manèh sing luwih apik.
Bocah. Nanging yèn nulis adrèse Bu Mar manèh, aja ditulis kaya sing uwis, jalaran aku dudu Mevrouw
panggonan kang kêpenak bangêt kanggo ngaso. Mêngko tanggal 1 Augustus miwiti sinau manèh, daksuwun-suwun sing luwih
Surakarta. Karanganmu wis daktampa, nanging ora bisa kapacak, jalaran biyèn Bu Mar wus tau macak karangan mêngkono.
Sumaryo Brotosudirjo, L.L.H.I.S. Dêmak. Aku wis tampa layangmu pitêpungan, ora liya bangêt panrimaku.
Layang liya-liyane bakal dakwangsuli Sêtu Ngarêp.
Ôngka 60, Rê Pn, 29 Jumadilawal Jimawal 1869, 27 Juli 1938, Taun XIII
punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Lembang - Marsudi Gêndhing Jawi - Dhasar Gambir ing Batawi - Punuk Unta - Kawontênan Sajawining Praja - Angsal-angsal saking Kêkesahan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sêsawangan tanah parêdèn ing Lembang (Bandhung) ingkang asri lan angrêsêpakên.
Gêndhing Kinanthi Sandhung punika manawi kangge kalênengan, prayoginipun kala-kala dipun damêl kèndêl, lajêng dipun ura-urani punapa dipun sindhèni. Anggènipun ngèndêlakên mriksanana ciri (x), inggih punika:
1. sasampuning gong: nuthuk 4 wilah,
2. sasampuning sarêng kênong N II nuthuk 4 wilah,
3. sasampuning sarêng kênong N IV nuthuk 4 wilah.
Bokmanawi sampun pambêktaning nama, Kinanthi Sandhung, inggih kêrêp kèndêl, jalaran kêsandhung.
Gd. Sriwicaksana, lr. sl. pt. 6.
Irama kadamêl sêsêg rumiyin, manawi badhe kadamêl tamban, dumugi N V dipun sarèhakên wiramanipun, dumugi G.N VIII dipun sênggaki dumugi N II, sasampuning N II lajêng dipun gerongi.
Sadaya wanda-wanda ingkang nginggilipun namung nut tw. punika lagunipun sênggakan sarta gerong, inggih
Yèn sangandhapipun tw. wontên ôngka nut, punika lagunipun wanda-wanda ugi miturut nut ing nginggilipun.
Kados ta, kasêbut ing nginggil wontên tw. isi nut 4 wilahan, môngka ngandhapipun laguning sênggakan isi 8 wilah, punika ungêlipun sênggakan ugi miturut nut ing nginggilipun, ingkang wirama sarta pungkasanipun pada sagêd cèplês kalihan thuthukan wilahan tw. mriksanana sangandhapipun tw. N I ing papan urutipun sgk. isi 8 wilahan, makatên salajêngipun.
Ing ngandhap punika kula andamêl pola ingkang lagunipun mèh nunggil kalihan gêndhing Sriwicaksana.
Gambir sampun cêlak, kathah pangunandika ingkang tuwuh ing wêkdal badhe wontên pasar Gambir wau. Tumrap ingkang gadhah celengan, sampun ngagak-agaki badhe ngêpruk. Tumrap ingkang sugih arta kantun metang pintên kathahing arta ingkang badhe sumisih. Tumrap ingkang cumpèn cêkap nyimpangakên kabêtahanipun. DedeDene. ingkang botên gadhah badhe nindakakên kadibyanipun sulap gaib, godhong waru dados bulus. Namung tumraping para juru potang, sami anglês ing manah, awit sabibaring pasar Gambir, tamtu kathah para mitranipun ingkang namung kintun salam.
Pinanggihipun wontên ing pakabaran, pasar Gambir punika ugi mawi undha-usuk agêng alitipun, nanging sintêna ingkang nyatakakên, botên sagêd ambedakakên agêng alitipun, ing pangraos namung têtêp kemawon agêng tuwin rame.
Nanging sagêdhagan punika pancèn badhe ngedab-edabakên yêktos, indhakipun botên namung pinanggih ing agêng kemawon, ugi jalaran saking wontên yêyasan ingkang nganèh-anèhi, inggih punika griya-griya wêwangunan ing kala Batawi jaman kina, sintêna ingkang ngambah ing ngriku, tamtu lajêng anggliyêr kados malêbêt ing jaman pasupênan. Saking nyumêrêpi wujuding griya inggih kina-kina yêktos, payonipun sampun kawak-kawak, sawanganipun mrika-mriki sarwa pinanggih kina, inggih mawi dipun wujudi kapal ing jaman samantên, pinêtha lembak-lembak kados wontên pasisir sagantên ing Batawi. Tumrap tiyang ingkang purun mêmêtha raosipun ingkang ngantos gêmbêlêng, ing wêkdal wontên ing papan ngriku tamtu ngraosakên kados manggèn wontên ing papan ingkang
kina yêktos, pangraos inggih lajêng sêpuh. Nanging mangke manawi pindhah dhatêng papan sanès, inggih punika papan suka-suka ing pasar Gambir, tamtu lajêng ngucap sukur, dene pinaringan ênèm malih.
Pasar Gambir sagêdhagan punika, anggènipun dipun agêngakên wau inggih gêgayutan kalihan pahargyan mèngêti jumênêng dalêm Sri Bagendha Maharaja Putri têtêp 40 taun. Mila gêgayutanipun kalihan bab punika, punapa kawontênan ingkang pinanggih wontên ing pasar Gambir tamtu dados pangèngêt-èngêt ingkang tansah tumanêm ing manah, dalah dumugining têtingalanipun pisan tamtu dipun èngêti.
Ingkang kacêtha ing gambar punika mujudakên pêpêthaning gapura, ing ngriku katingal wêwangunanipun sarwa gagrak enggal, manawi miturut wujuding payonipun, mêndhêt wêwangunan griya tanah Malayu, pancèn ing wêkdal punika sawêg kalêbêt dados gagrak enggal. Manawi dipun sawang saking katêbihan katingal anjagêrêng singêr. Blaking pasar Gambir, ingkang cêmêng punika papan panggenanipun Bêtawi kina. Ing ngriku
sanès-sanèsipun. Panggenan têtingalan cêlak kalihan papan sade dhêdhaharan, mathuk sagêd nocogi dhatêng kabêtahanipun tiyang ningali.
Batawi kina, mirid wujuding gambar, sintêna kemawon kados sampun sagêd manggalih piyambak dhatêng kinaning wujudipun. Tamtunipun kawotênan ingkang kados makatên wau sampun nyêkapi kangge anggambarakên ingkang dipun pêtha.
Kados makatên raos pangrantam badhe wontêning pasar Gambir.
Benjing ing dintên Ngahad sontên tanggal 31 Juli 1938, wanci jam 1/2 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Arya Prasena. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Suwignya.
Kados ingkang sampun kacariyos ing Kajawèn, inggih punika ing bab gêsanging unta.
Miturut katrangan, unta punika anggèning kuwawi manggèn wontên ing hawa bêntèr tuwin kuwawi lumampah têbih tanpa nêdha tanpa ngombe, punika jalaran kewan wau gadhah papan tandhon têdha tuwin tandhon toya wontên salêbêting peranganipun badan. Nalika dèrèng dipun nyatakakên ing para ahli, sadaya wau namung pinanggih wontên ing pangintên, nanging sarêng sampun dipun nyatakakên, pancèn inggih nyata.
Unta ingkang kaingah wontên ing kêbon binatang ing nagari Eropah.
Punuking unta punika mênggah sajatosipun, kangge nandho têtêdhan, mila kenging kangge titikan, kêndho kêncênging punuk, punika dados tôndha tuwuk luwening unta, inggih kiyat botên kiyatipun unta. Mila tumrap bôngsa Arab manawi badhe nglampahakên unta, prêlu nuwèni kêndho kêncênging punukipun rumiyin.
Mênggah wujuding têtêdhan ingkang wontên ing punuk punika kadosdene jladrèn makatên, manggèn wontên salêbêting wadhah ingkang sagêd mêlar mingkus kados karèt, mêlaring punuk samôngsa isi, dene manawi têtêdhan ing ngriku têlas, lajêng kimpès, dados beda kalihan punuking lêmbu, awujud daging kiyal, dene kanggening isinipun punuk unta wau ing samôngsa kangge lumampah têbih ngantos pintên-pintên dintên, lajêng dipun têdha. Dados anggènipun kèndêl kemawon punika sajatosipun inggih nêdha.
Unta punika warni kalih, punuk satunggal tuwin punuk kalih, ingkang punuk satunggal dipun wastani unta Arab, ingkang punuk kalih unta Baktri. Dene tataning gêsangipun sami kemawon.
Kajawi bab wau, unta punika ugi gadhah pirantos kangge tandho toya, wujudipun kothak-kothakan, kintên-kintên sagêd ngêwrat toya ngantos 9 litêr. Dados unta punika gadhah tandhon têdha utawi toya wontên salêbêting badan. Mila ing salêbêting unta watuwau. lumampah têbih, sagêd kuwawi nahan ngêlak tuwin luwe, ingkang sajatosipun ugi nêdha mêndhêt saking patandhonipun.
Bab anggèning Nata Inggris mara tamu dhatêng Paris.
Sampun sawatawis dintên, panjênêngan Nata Inggris mara tamu dhatêng Paris. Tindakipun Nata Inggris wau manawi dipun tingali sabrebetan, katingal namung mara tamu salugu. Nanging tumraping umum ingkang gêgayutan kalihan kawontênan praja ing Eropah, pêpanggihan wau winawas sakalangkung wigatos, ingkang nuwuhakên panggrayang lêbêt, inggih punika nganggêp bilih nagari kêkalih wau nama ambangun pamitran lami. Dados pêpanggihan wau botên sawêg sapunika kemawon. Ing ngajêng pancèn nyata wotên raosipun pêthal
ing pamanggih, wusana saking rêrigêning nayaka praja pinanggih sagêd gathuk malih punika.
Mênggah tuwuhing kawigatosan tumraping ngakathah, punika dening lêlampahan wau nyarêngi kalihan môngsa wontêning sabab-sabab ingkang sapunika nuju thukul ing Eropah. Kados ta prakawis Cekoslowakeyê, prakawis ing Sêpanyol tuwin prakawis ing Lautan Têngah. Makatên ugi nyarêngi anggèning Jêrman supêkêtan kalihan Itali. Môngka tumraping Jêrman tuwin Itali punika dayaning golong-golonganipun sakalangkung ngajrih-ajrihi. Dayaning golonganipun piyambak-piyambak wau sami dipun angkah sagêda ngrêbda, ingkang dhêdhasar dhemokrasi, dados tumrap ingkang adhêdhasar makatên, tamtu lajêng anggolong dhatêng Jêrman tuwin Itali. Malah bab punika sampun wontên suwaranipun Amerikah nayognani manunggiling nagari ingkang sami adhêdhasar dhemokrasi. Mila ing ngriku katingal bilih rakêting pamitranipun Inggris kalihan Prancis wau, upami cêthaa, ngatingalakên anggèning mêmitran wau inggih sami kemawon kalihan anggèning mêmitran Jêrman tuwin Itali, ingkang atêgês angêmbari.
Manawi ngèngêti kawigatosaning Inggris kalihan Prancis anggèning supêkêtan wau, pancèn sampun karancang anggèning badhe nunggilakên kêkiyatanipun wadyabala. Malah ubad-ubêding babagan pangêmbat praja lajêng katingal, inggih punika anggèning Inggris dèrèng purun nôndhatangani prajanjianipun kalihan Itali, manawi paprangan ing Sêpanyol dèrèng rampung, tuwin dèrèng purun nôndhatangani prajanjianipun kalihan Jêrman, manawi prakawis Cekoslowakeyê dèrèng rampung. Wosipun Inggris akajêng ngeman dhatêng mitranipun supêkêt, inggih punika Prancis.
Rawuhipun Nata Inggris ing Prancis punika sakalangkung sinungga-sungga, sawarnining golongan sami rumaos gambira ing manah, awit sadaya mangrêtos bilih dayanipun Inggris punika agêng sangêt. Anggèning Prancis mêmitran kalihan Inggris punika ajinipun ngungkuli kasantosaning adêgipun bètèng
Prancis ingkang wontên sacêlaking watês Jêrman. Kajawi punika ugi lajêng ngèngêti dhatêng dayanipun Inggris anggèning sagêd nyingkirakên bêbaya ingkang badhe dhumawah ing Cekoslowakeyê, saking kêgèndèng anggèning Cekoslowakeyê gandhengan kalihan Prancis.
Tindakipun nata Inggris dhatêng Prancis ingkang kados makatên punika, ing sêmu adamêl botên rênanipun Sang Mussolini, awit panyungga-nyungganipun sairib kemawon kalihan nalika Sang Hitler mara tamu dhatêng Itali. Punika lajêng nuwuhakên kasujanan dhatêng kiranging antêpipun Jêrman dhatêng Itali. Raos ingkang kados makatên wau kêsêksèn wontên ing wêdalipun ariparti-aripartiariwarti-ariwarti. ing Itali anggèning sami botên purun ngêwrat pawartos rawuhipun Nata Inggris ing Paris. Kados sampun nyarêngi kalamangsanipun, Honggari inggih lajêng sarêmbag badhe
badhe manggih sandhungan. Ing ngriku Jêrman sagêd nindakakên patrap sêsidhêman, anyampèkakên rêmbag dhatêng pandhèrèkipun Nata Inggris nalika rawuh ing Prancis, ingkang wosipun, Inggris tuwin Prancis sampun anganggêp mêngsah dhatêng Jêrman.
Mrèmèning pasulayan punika botên beda kados mrèmèning griya kabêsmèn, kados ingkang pinanggih ing Tiyongkok, bakunipun ingkang pasulayan Tiyongkok kalihan Jêpan. Nanging iing. sapunika wontên palêtikan latu ingkang murugakên Ruslan tumut angêmori damêl. Ing sapunika Ruslan sampun angêbroki rêdi Cangkupèng, sacêlaking kitha Uncèng, ing watês Mansukuo, Korea tuwin Siberiyê. Têbihipun saking Wladhiwostok wontên kalih dasa kilomètêr. Miturut katranganipun Jêpan, rêdi wau gadhahanipun Mansukuo, mila saradhadhu Rus ingkang wontên ing ngriku kêdah sumingkir. Wangsulanipun Rus, rêdi wau ingkang gadhah Ruslan, kanthi pasaksèn wujuding kar. Ing ngriku Jêpan botên marduli, ugi kanthi ngawontênakên pasaksèn. Wusana sami adrêng tuwin cukêng.
Sayêktosipun sampun rumiyin mila rêdi wau dipun melikakên dening Ruslan, amargi papan ing ngriku punika langkung wigatos, samôngsa Ruslan pêrang kalihan Jêpan, badhe mikantuki sangêt. Sawêg sapunika babagan ingkang kados makatên wau kêwiyak wêwadosipun. Ing ngajêng Jêpan botên kobêr manah dhatêng babagan ngriku, amargi sawêg karepotan anggènipun nêmpuh Hanko, tumrap Jêpan pancèn botên kêndhat anggèning ngancam dhatêng bôngsa Rus, nanging tumraping Ruslan namung sinambi gumujêng kemawon, saha rêdi wau lajêng dipun dèkèki wadyabala sagêlar sapapan. Inggih bab punika ingkang dados wêwinihing pasulayan.
Tuwan K. ing Batawi Sèntrêm. Karangan panjênêngan bab Gambirsawit botên kapacak, amargi anggêpok bab ingkang raosipun nyêbal saking jêjêr, tuwin ing karangan ngriku inggih sampun pratela piyambak wontên raos ingkang sagêd ugi damêl kalèntu tampining liyan. Punika nandhakakên manawi sampun wontên raos ingkang botên sakeca.
Kajawi punika, babagan ngandharakên kawruh makatên, sampun anggêpok dhatêng kabêtahaning liyan, ingkang araos botên srêg, saha ingkang adhakan dados sêling sêrêp.
--- [933] ---
Garèng : Ora Truk, sêmbranamu kuwi têka ora kok pènsiun-pènsiun. Hla wong bêndara pyayi-pyayi kathik kok garap mêngkono. Nanging iya kêpriye manèh, wong wis kalêbu ing watakmu sok dhêmên sêmbranan kuwi. Mulane panuwunku, muga-muga bêndara pyayi-pyayi mau padha paringa sapura sing akèh-akèh. Sabanjure kowe, Makne Kamprèt, apadene Bu Mar, ana ing Sêmarang, anu apa bae.
Petruk : Sorene, malêm Sabtu, jam 7, aku wis macak malithit, nganggo opyas (jas bukak), dhèsi nglawèr, blangkon cara Sala, jarite kathik parangrusak, tur nganggo sêlop, wah, Kang Garèng, kala samono rumasaku brêgase nganti kaya: bêndara pangeran lagi... mulês.
Garèng : Wayah, kathik nganggo disambungi lagi mulês, kuwi karêpmu kêpriye, Truk.
Petruk : Lo, nèk brêgase bêndara pangeran kuwi rak iya kumplit, warnane brêgas, agêm-agêmane brêgas, dalasan kanthonge iya brêgas. Nanging yèn
isih brêgas. Mêngkono uga aku, Kang Garèng, hla wong ana ing paran karo Makne Kamprèt, atine dhêg-dhêgan, pikirane iya mulês têrus-têrusan, awit: mêngko ngliwati toko gèk anjaluk: cundhuk mêntul, utawa: kalung mêrjan, wèh, rak iya kalakon rèwèl... kanthongku. Mara, jalaran saka tansah duwe pikiran sing mêngkono kuwi, brêgasku apa iya beda karo bêndara pangeran sing lagi mulês. Wis, Kang Garèng, rungokna tak banjurne caritaku. Mêngkono uga Makne Kamprèt, jam 7 sore mau iya wis macak gajah, sanadyan rada mambu-mambu modhê Batawis sêthithik, yaiku: klambine: baju têrang bulan, kae lo, klambi sing garis-garise kothak-kothak cilik kaya klambu. Banjur tapihe: kain radhio, yaiku jarit kang bathikane pêsagi-pêsagi. Dene sêlope: sêlop dhemo. Mungguh kang diarani sêlop dhemo iki, wujude rada kaya sêlop Malesê kae, nganggo tali pating krêncang barang. Wah, Kang Garèng, dhasar adhimu Makne Kamprèt kuwi gêdhe dhuwur jonggrong-jonggrong, barêng manganggo sing kaya ngono kuwi, lakune iya nganggo irama, Kang Garèng, yaiku: gêmblèh, gêmblèh, nganti sadalan-dalan asu kirik padha pating kraing lumayu bundêr kabiyan. Ora beda Bu Mar, iya macak andhandhing, nganti kaya... wedang srêbat.
Garèng : Wayah, le ora mèmpêr mêngkono, ana wong macak kathik kaya wedang srêbat.
--- [935] ---
Petruk : Lo, kowe rak wêruh dhewe, Bu Mar kuwi gampang masuk angine, mulane le nganggo-anggo iya kudu sarwa kandêl, cikbèn angêt. Wong ngombe wedang srêbat kuwi iya cikbèn angêt. Mara, apa iya ora padha.
Garèng : Arêpa kok ubang-ubêng, anggonmu gawe pêpandhingan sing kaya ngono kuwi, mêksa ora mathuk. Ora, Truk, jam 7 sore kowe kêtêlu padha macak-macak kuwi, cara Landane apa arêp padha: pisitah (mêdhayoh).
Petruk : Ora, Kang Garèng, anggone aku kêtêlu padha macak-macak kuwi mau, sêdyane kêpengin... layat pasar malêm Kridhamataya.
Garèng : Hus, wong sêmbrana. Ana wong arêp nonton mênyang pasar malêm, kathik diunèkake: layat. Nèk layat kuwi rak mênyang panggonane wong kêsusahan, kaya ta: kêsripahan, kobongan, lan sapanunggalane...
Petruk : Iki dudu salahku, Kang Garèng. Awit ana ing hotèl wis ana sing carita nyang aku, yèn sabên wêngi mèh ajêg udane, mulane iya sok kalakon jarene, sawêngi pangêdole karcis mung olèh sèkêt rupiyah. Mara, wong pasar malêm sêwêngi têka mung olèh samono, rak iya mokal bisane nutup waragade. Apa sing ada-ada gawe pasar malêm iki ora mulês, aliyas: susah. Dadi têkaku mrono kuwi rak mênyang ênggone wong susah, apa iya ora kêna saupama tak unèkake: layat.
Garèng : Sabanjure, nalikane kowe mrêlokake nonton, kêpriye kaanane ing
kono isih... mamring, Kang Garèng. Ing môngka lumrahing pasar malêm ngêndi-êndi kuwi, wayahe ngarêpake jam 8 kuwi lumrahe sing padha tuku karcis, wiwit jêl-jêlan, jêbul sing diwajibake adol karcis ing kalasamono, isih bisa udut-udutan, bokmanawa malah nganggo ngadhêpake kopi tubruk karo macit pisang gorèng barang:... jalaran saka kuwi, banjur tuwuh pikiranaku mangkene: ing pasar malêm, ora akèh sing nonton, kuwi bisa uga jalaran ing Sêmarang wong-wonge pancèn ora dhêmên royal...
Garèng : Gagasanamu sing kaya ngono kuwi, pancèn bênêr bangêt, Truk. Jarene ing Sêmarang wong-wonge, luwih manèh
Petruk : Alhamdulillah, yèn nyata mêngkono, Kang Garèng. Nanging bisa uga, anggone ing pasar malêm Kridhamataya ora akèh sing nonton mau, jalaran wong-wong ing Sêmarang... ora padha duwe dhuwit.
Garèng : Pancèn umume wong Sêmarang, ora padha duwe dhuwit tumrape kanggo main royal lan rupyan-rupyan sing ora ana tanjane babar pisan kuwi, nanging yèn kanggo barang bêcik, barang amal, kanthonge mêsthi prasaksat diêsokake bae, lo, kuwi
tongtonane ing pasar malêm kono, iya nyukupi, wayang wong: ana, kêthoprak, malah kêthoprak jêmpol, yaiku: Darmamudha: èntên, sêtambul: adhah, dalasan sing diarani: dhogèr, kae lo, Kang Garèng, wong wadon-wadon sing padha plêtak-plêtik jêjogedan sêtêngah wuda: a - ya - o - ge (ana uga). Kajaba iku, padhasaran barang-barang kawêkêlan wong bumi, kaya ta: barang bathik, tênunan, lurik-lurikan, jungkat pênyu, suk kundhe pênyu, lan sapadhane, iya pirang-pirang. Resturan, mumbruk. Cêkake: Apa bae sing bisa gawe sênênge uwong, ing pasar malêm kono, disadhiyani, Kang Garèng. Tur anggone mranata, milah-milah papane, iya bêcik bangêt.
Garèng : Aku iya ora maido, Truk, wong sing ngadani kuwi priyayi-priyayi kabèh. Mêsthine iya ora cara ing pasar Gambir ing Bêtawi bae, mapanake wayang uwong upamane, ana ing panggonan sing rame bangêt, nganti nonton wayang uwong padha bae karo nonton gambar idhup bisu, sabab caritane ora krungu babar pisan. Nèk ing pasar malêm Kridhamataya, aku ngandêl, yèn papan wayang wong mêsthi ana ing panggonan kang sêpi, kang singkur, dadi wong sing nonton ora kêbrêbêgan suwara liya--liyane. Saora-orane sing mranata wong iya piyayi-piyayi. Ora, Truk, kowe kêtêlu sing kok tongton nganti suwe, apa.
Petruk : Barêng wis sayah anggone mubêng, aku kêtêlu banjur: blus, lumêbu ing kêthoprak Darmamudha, Kang Garèng, awit ing kene aku sing wis yakin, yèn tongtonane ora sok gawe gêlaning ati. Kalane aku kêtêlu mlêbu, ing kêthoprak kono wis mèh kêbak. Ing klas, loge, ing larikan sing ngarêp dhewe, wis dilênggahi para bêndara-bêndara radèn ayu, yaiku: bêndara radèn ayu bupati, patih, wêdana, lan êmbuh para bêndara radèn ayu sapa bae manèh. Larikan kang ôngka loro, bêndara kangjêng lan putra-putra. Dene aku kabênêran linggih ana ing larikan kang ôngka têlu, yaiku: ing pêngkêrane bêndara kangjêng. Sabênêre mono aku iya wis têpung karo ingkang bupati mau, wong iya tilas kônca sêkolah ing plêdhing sêkul ing Magêlang, nanging ing sarèhne kana,
manggèn ing Bangkatin-winning. R.M. Kusmargono, Ind. Tand arts, kaparingan palilah bikak padamêlan dhoktêr untu wontên ing tanah ngriki.
Sêrat-sêrat kabar Tionghwa ingkang kabrangus pers. Dumuginipun sapunika sêrat-sêrat kabar Tionghwa ingkang kabrangus pers jalaran ngêwrat pawartos gêgêthingan dhatêng Jêpan, inggih punika punika: Sin Po, ing Bêtawi. Thian Sung
tombok jiwa. Wontên satunggiling guru dhusun ing bawah Magêlang mitulungi lare klêlêp ing toya, lare sagêd kêtulungan. Nanging salajêngipun, guru wau klêlêp piyambak, nêmahi tiwas.
Kadurjanan kajêng ing Cicalêngka. Ing Citanan, bawah Cicalêngka, wontên wana agêng ingkang
sadaya ingkang gêgayutan kadurjanan wau wontên tiyang 170. Salajêngipun sagêd angsal katrangan kathah kanthi bukti-buktinipun, saha sami ngakên. Dumugining pangadilan sami kokum tigang dintên dumugi sawulan.
Gledhah candu adamêl pêpêjah. Pulisi candu ing Bêtawi gledhah dhatêng griyanipun bangsa Tionghoa nama Ong Tjoe Sioe, ing Gang Bambu Pancoran. Nalika pulisi malêbêt ing griya, Ong Tjoe Sioe katingal ajrih, cangkêmipun katingal moco-moco. Pulisi ngintên bilih ingkang dipun êmplok wau candu pêtêng, lajêng dipun gujêr, nanging tanpa damêl. Miturut katrangan, candu ingkang dipun êmplok wau wontên 35 mata. Sontênipun bangsa
Bidhal dhatêng nagari Walandi sêsarêngan. Tuwan Gupêrnur Orie sakalihan nyonyah, gambar sisih
Tasikmalaya, wontên lare sêkolah cacah 17 sami badhe mantuk nyabrang lèpèn ingkang botên sapintêna toyanipun. Ing nalika lare-lare wau nêngah-nêngahi nyabrang, wontên toya dhatêng, lêbêting toya 2 1/2 m, lare-lare wau sami pating slêbar, wontên ingkang kèli, wontên ingkang sagêd minggir. Ingkang 9 tiwas.
Mahaguru Pamulangan Luhur Pangadilan. Wiwit benjing wulan Augustus ngajêng punika, Prof. Dr. C.C. Berg, katêtêpakên dados mahaguru ing Pamulangan Luhur Pangadilan, ing bab babagan
pènsiunan pangagêng S.S. gadhah sêdya badhe ngawontênakên propaganda tumrap S.S. sarana film. Film wau badhe kadamêl mawi pulas kados pulasipun ingkang saèstu. Kintên-kintên rampungipun wontên têngahing taun ngajêng. Film bangsaning propaganda wau inggih badhe dipun pitongtonakên wontên ing kapal Bremen ingkang nuju layaran ambêkta andon lêlana bangsa Jêrman dhatêng tanah Jawi.
Paniti babagan warak. Wontên sêrat sêbaran saking pokrol-jendral dhatêng para residhèn, ingkang suraosipun, supados nitipriksa toko-toko jampi Tionghwa, kadospundi dayaning daging tuwin wacucal warak ingkang kangge jampi, tuwin aslinipun anggèning angsal warak wau saking sintên, punapadene patrapipun
nagari Walandi, wontên salêbêting wulan November ngajêng punika.
Pasar malêm. Benjing tanggal 9 dumugi tanggal 15 Augustus ing alun-alun Purbolinggo badhe kawontênakên
inggih badhe wontên pasar malêm manggèn ing alun-alun nama pasar malêm Karukunan Madiun, mawi tentoonstelling tuwin têtingalan.
Telegram ngunjukkakên kasugêngan. Wiwit benjing tanggal 29 Augustus dumugi tanggal 5 Sèptèmbêr ngajêng punika, ing
saking sintên kemawon dhatêng "Leden van her Koninklijk Huis", ingkang suraos ngunjukakên kasugêngan dalêm nata jumênêng sampun 40 taun. Waragadipun satêmbung 20, sakêdhik-sakêdhikipun f 2.-. Kintunan wau badhe kawrat ing dlancang adèn.
Sêsakit pest ing tanah Jawi. Ing salêbêtipun 6 wulan kêpêngkêr, gunggungipun têtiyang ingkang kêtrêjang sêsakit pest wontên 1300. Manawi dipun timbang kalihan kala taun 1937, pinanggih suda kathah sangêt. Kala ing taun 1934 têtiyang ingkang kêtrajang sêsakit pest wontên 23.000. Sarêng wontên suntikan ing taun 1935 lajêng suda sangêt. Ing taun 1937 têtiyang ingkang sakit 3800, kintên-kintên ing taun punika saya suda.
Motor mabur ingkang ical sampun pinanggih. Patroli ingkang madosi motor mabur ingkang ical ing laladan Bandung dipun tindhihi Litnan Duchateau, lampahipun malêbêt ing wana ing Priyangan. Ingriku sagêd manggihakên motor mabur wau wontên sacêlaking têlaga Clomprang, motor mabur wau kêbêsmi, ingkang nglampahakên tiwas kêbêsmi. Mayit kabêkta dhatêng kabudidayan Arjuna, lampahan 22 jam saking papan ngriku. Salajêngipun kabêkta dhatêng Andir, kakubur. Ingkang tiwas wau nama Deen. Anggènipun dhatêng kala Sèptèmbêr 1936 saking nagari Walandi.
Tumut belasungkawa. Ing kadhaton Inggris ngawontênakên tandha belasungkawa gêgayutan kalihan sedanipun Pramèswari Marie ing Rumeniê, laminipun sêminggu.
Lindhu agêng ing Griekenland. Kala tanggal 20 wulan punika ing saindênging nagari Griekenlad kêraos wontên lindhu agêng. Kathah griya ingkang rêmuk. Ing Palatia risak babar-pisan. Griya-griya gêdhong kathah ingkang ambruk. Pakunjaran ambruk, wontên pasakitan 500 badhe minggat, nanging lajêng sande dipun pambêngi ing ungêling sanjata. Ministering babagan tatatêntrêm umum
Inggris supados malêsi mara tamu dhatêng Londen. Miturut wartos, benjing kwartaal kapisan taun 1939 Lebrun tuwin Madame Lebrun badhe dhatêng Inggris kanthi lampah praja.
Kasangsaran motor mabur. Miturut wartos saking Polen, wontên motor mabur anggêgana saking Warschau dhatêng Bukarest, sadumugining Bukawina lajêng ngaleyang ambruk. Ingkang numpak tiyang 14 tiwas sadaya.
Nata Zweden badhe dhatêng Inggris. Wontên wartos, Nata Zweden kanthi kadhèrèkakên pangeran pati badhe têdhak Londen kanthi lampah praja.
Prins Bernhard lêrêm ing sanès panggenan. Miturut wartos, Prins Bernhard sawarga sampun bidhal badhe nglêrêmakên sarira sawatawis minggu wontên ing villa Groothertog Mecklenburg ing Heiligdam. Kapal Piet Hein sampun dumugi ing Warnemuende, sadhiya kagêm lêlangên wontên ing pasisir.
Paargyan mèngêti jumênêng nata 40 taun. Benjing dhawahing dintên paargyan mèngêti jumênêng nata 40 taun, ing nagari Walandi saèstu badhe ngawontênakên
Eere Doctor. Minister babagan defensie, J.J.C. van Dijk, katêtêpakên dados Eere Doctor rechtgeleerdheid ing Vrije Universiteit. Anggèning nêtêpakên wontên ing tanggal 20 wulan October.
Sasampunipun mênyat Polwic wau lajêng lumampah nuju dhatêng papanipun
kalih-kalihipun sampun cakêt, ing ngriku para tiyang kapal sawêg kemawon sumêrêp. Sanadyan wêkdalipun namung sakêdhap sangêt, nanging Polwic ugi sampun nyumêrêpi bilih kêthèk bangkokan ingkang tut wingking lampahipun punika, botên pisan-pisan anggadhahi sêdya awon. Gagasanipun, kintên-kintên kêthèk punika pancèn sampun kulina sêsrawungan kalihan manusa. Sakala punika Polwic lajêng kêtuwuhan manah, bilih sarana kêthèk bangkokan punika ing têmbe piyambakipun tamtu sagêd angsal arta kathah. Amila dèrèng ngantos dumugi ing papanipun para tiyang kapal wu, Polwic sampun gumolong manahipun, ing têmbe manawi sampun dumugi ing nagari ingkang tata malih, nêdya ambarang kalihan kêthèk bangkokan wau.
Sarêng para tiyang kapal sami tumênga saha sumêrêp Polwic nganthi kêthèk agêng wau, gumunipun tanpa upami sarta lajêng sami enggal-enggal murugi. Ing ngriku sêmunipun kêthèk bangkokan botên ajrih babar pisan. Kosokwangsulipun, malah para tiyang kapal wau saking satunggal lajêng dipun cêpêng pundhakipun sarta lajêng dipun sawang rainipun ngantos taliti sangêt. Sasampunipun nyawang dhatêng para tiyang kapal sadaya wau, pun kêthèk lajêng nyakêt Polwic malih, ing ngriku pasêmonipun katingal cêtha kadosdene tiyang ingkang kêcuwan manahipun.
Para tiyang kapal sami karênan manahipun sarta lajêng ngrubung kêthèk bangkokan wau, tuwin pitakèn warni-warni dhatêng Polwic. Wangsulanipun Polwic botên sanès kajawi namung nyariyosakên, bilih kêthèk bangkokan punika piyambakipun ingkang gadhah. Sanèsipun cariyos makatên, botên kalair têmbungipun punapa-punapa. Malah cariyosipun wau botên kèndêl-kèndêl tansah dipun wongsal-wangsuli: Kêthèk punika gadhahan kula, kêthèk punika gadhahan kula. Ingkang sami mirêngakên têmbungipun Polwic ingkang tansah dipun
Inggih punika têtiyang wau lajêng ngubêngi kêthèk bangkokan wau, sarêng sampun wontên ing sawingkingipun, ujug-ujug wontên ingkang gajênglajêng. nocogakên dom ing gêgêring kêthèk. Kêthèk wau lajêng ambalik angajêngakên tiyang kapal ingkang nocog dom ing gêgêripun, rikatipun prasasat kilat, kêthèk ingkang suwaunipun katingal londha-londho sajak sabar sangêt, ing samangke lajêng malih sipatipun kados sato galak ingkang badhe nubruk mangsanipun. Sanalika punika polatanipun tiyang kapal wau inggih lajêng malih, pasêmonipun ingkang sajak ngiwi-iwi ing wêkdal punika lajêng dados pucêt sangêt sêmu kamigilan. Salajêngipun kathi trêngginas, tanganing kêthèk bangkokan, ingkang panjang, nyandhak pundhakipun tiyang kapal kalih pisan, ing sarèhning ngrumaosi têmtu botên badhe kuwagang nandangi kridhanipun kêthèk wau, amila tiyang kapal lajêng enggal-enggal ngunus ladingipun nêdya katamakakên ing badaning kêthèk. Nanging kêthèk bangkokan rikat sangêt namplèk lading wau ngantos mancêlat têbih, lan sakala punika untuning kêthèk ingkang prasasat lading pênyukur landhêpipun, lajêng tumancêp ing githokipun tiyang kapal wau. Kônca-kancanipun ingkang nyumêrêpi lêlampahan wau, enggal-enggal sami ngunus dêdamêlipun, nêdya
tiyang kapal, mugi sampun ngantos amêjahi pun kêthèk bangkokan, awit mênggahing gagasanipun, manawi kêthèk wau ngantos dhawah ing pêjah, gêgayuhanipun badhe angsal arta kathah saking anggèning ambarangakên kêthèk wau tamtu badhe botên kadumugèn.
Nanging mênggahing kêthèk bangkokan, dipun krubut ing têtiyang kapal wau botên namung lajêng badhe nutut kemawon. Sasampunipun ngêrêg tiyang kapal ingkang nocog dom ing gêgêripun, ingkang kala punika dhawah ing siti, kêthèk wau lajêng gregah mênyat malih, têtiyang kapal sawatawis ingkang anggujêr badanipun saking wingking, lajêng sami dipun lirigakên sarta lajêng kontal dhawah ing siti. Salajêngipun sintên ingkang anêmpuh, nuntên kadhawahan tanganipun, tanpa sambat malih inggih lajêng dhawah ing siti. Tandangipun kêthèk, ingkang ing suwau sajak londha-londho wau, nalika katêmpuh ing mêngsah, prasasat kadosdene sikatan nyambêr walang.
Campuhipun kêthèk kalihan para tiyang kapal wau, kasumêrêpan dening kaptin tuwin opsiring kapal Maryori, ingkang ing kala punika sawêg sami minggah ing dharatan, kanthi adêdamêl pistul, opsir kêkalih wau anyakêti prêlu badhe ambelani têtiyangipun. Makatên ugi pandhèrèkipun, opsir kalih, inggih punika Matrus kalih, botên purun kantun nêdya bela kônca-kancanipun. Ing kala punika kêthèk bangkokan nyawang dhatêng mêngsahipun ingkang sami glangsaran wontên ing siti sadaya. Salajêngipun punapa kêthèk wau nêdya anêmpuh [a...]
[...nêmpuh] mêngsah enggal ingkang sawêg dhatêng punika utawi botên, Polwic botên sagêd angintên-intên, awit ing kala punika pun kêthèk kadosdene sampun lêrêm manahipun, katingalipun kados sampun wangsul sabar kados ing suwaunipun malih. Nanging ing kala Polwic mangrêtos, bilih opsir kêkalih wau manawi sampun cakêt, têmtu badhe namakakên pistulipun dhatêng kêthèk bangkokan, ingkang botên sande têmtu dhawah ing pêjah, amila piyambakipun lajêng nêdya ambudidaya sakiyatipun supados kêthèk bangkokan sagêda luwar saking bêbaya pêjah wau. Salajêngipun Polwic lajêng ngadêg ing sangajêngipun kêthèk bangkokan, dados ing têngahing
ngantos angaru-biru kêthèk ingkang ing kala punika sampun mambêt rahing manusa.
Ing wêkdal punika kaptin kapal alok-alok dhatêng
nyakêti kêthèk bangkokan, sanadyan ing batos saklangkung ajrihipun, bilih ngantos karangsang ing kêthèk ingkang sawêg salêbêtipun nêpsu wau, ing wusana, jalaran saking pangajêng-ajêngipun ing têmbe sarana ambarangakên kêthèk wau sagêd angsal arta kathah,
manahipun para tiyang kapal kalangkung-langkung, sarêng kêthèk bangkokan sagêd kakesahakên saking ngriku. Awit kamigilanipun tanpa upami, sanadyan tatunipun ingkang kathah botên sapintêna, mêksa ajrih ebah kuwatos bilih badhe katêmpuh ing kêthèk malih.
Kanthi alon-alon kêthèk bangkokan inggih lajêng tumut dhatêng Misèl. Kaptin kapal ingkang kala punika kèndêl wontên
Kanthi ngarih-arih Polwic awicantên makatên: Kêthèk punika botên lêpat, sampun lajêng dipun pêjahi. Para tiyang kapal ingkang miwiti -inggih para têtiyang kapal punika ingkang nêmpuh rumiyin- panjênêngan rak inggih uninga piyambak, bilih kêthèk punika tutut sangêt. Kajawi kêthèk punika kula ingkang gadhah. Kula botên rila sangêt manawi ngantos panjênêngan pêjahi. Salêbêtipun wicantên makatên wau, polatanipun Polwic katingal padhang, awit ing kala punika piyambakipun èngêt dhatêng kadadosanipun ing têmbe wingking, manawi sagêd kalêksanan ambarangakên kêthèk wontên ing kitha Londhên, angsal-angsalanipun tamtu badhe kathah sangêt. Ingkang makatên punika adamêl lêganing manahipun, amila polatanipun lajêng katingal padhang.
Kaptin kapal lajêng ambalêsêkakên pistulipun saha pitakèn dhatêng para têtiyang kapal makatên: Apa nyata kandhane Misèl iki mau, yèn sabênêre kowe kabèh sing marahi. Têtiyang kapal kajawi ingkang nocog dom ing gigiripun kêthèk bangkokan, sami mênyat ngadêg, awit sajatosipun tatunipun botên sapintêna, ngêmungakên ingkang satunggal wau, ingkang taksih ngathang-athang wontên ing siti, jalaran pundhakipun tatu mowak-mowak ingkang kapêksa kêdah kaupakara kirang langkung kalih minggu laminipun.
Salah satunggal wontên ingkang wicantên makatên: Sayêktosipun ingkang lêpat pun Simson, awit ing kala wau piyambakipun nocog gêgêripun kêthèk mawi dom. Salajêngipun pun kêthèk lajêng ngêrêg ing piyambakipun. Kados ingkang makatên punika sampun mêsthinipun. Dene salajêngipun kêthèk bangkokan nuntên ngêrêg kula sadaya, kados inggih sampun lêrêsipun, awit kula
kapal sarta nyawang rainipun ngantos dangu. Sasampunipun kados ingkang sampun-sampun katingalipun kados tiyang ingkang gêla, malah kamirêngan suwaranipun kadosdene tiyang ingkang gêtun lajêng ngunjal ambêgan punika. Sasampunipun anitipriksa kaptin kapal wau, lajêng anitipriksa dhatêng opsir sanèsipun tuwin matrus kalih ingkang ngêtutakên kaptin kapal wau. Tiyang tiga ingkang dipun titipriksa, lan kaping tiga anggènipun kêthèk wau ngunjal ambêgan kadosdene tiyang ingkang kamigêtunan. Sasampunipun pun bangkokan lajêng murugi Polwic malih sarta linggih wontên ing jajaripun. Lan salajêngipun inggih nuntên botên amrêduli malih dhatêng ing kiwa têngênipun, malah ing kala punika kêthèk bangkokan kadosdene botên èngêt malih manawi mêntas campuh kalihan para tiyang kapal wau. Badhe kasambêtan.
Nomêr 30, 27 Juli 1938, taun III
prayitna, punika limrahipun yèn ngambah ing margi gawat, rumpil, mutawatosi, upaminipun ngambah wana agêng.
Tiyang kêdah waspada (awas), punika yèn ngambah ing papan ingkang sumamar, pêtêng. Upaminipun lumampah ing wanci dalu.
Dêduga lan prayoga, punika kêdah botên kenging pisah. Têgêsipun: yèn badhe ngambah margi warni kalih wau, kêdah mawi dugi-dugi lan prayogi. Yèn sakintên badhe numbuk-numbuk, utawi tinubruk ing sima gembong, prayogi sarèh utawi wangsul, botên saèstu dipun ambah, pados margi sanès.
Kula para wanita jaman samantên, limrahipun sami rumaos ngambah ing margi warni kalih wau. Langkung-langkung para golongan ibu kados kula punika, ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun ngambah jaman kala antara (antawising jaman kakolotan lan jaman kamudhan), wontênipun namung tansah dipun gèrèt mrika-mriki. Ing Kajawèn ngriki, panjênênganipun Tuwan Garèng nyènèng mrika, Tuwan Petruk anjèwèr mriki, ngantos buyêr sarta bingung ingkang badhe kula turut. Manah lajêng tidha-tidha, rangu-rangu, gojag-gajêg tumrap anggèn kula badhe ngambah jaman ingkang badhe kula têmpuh wau.
Gêmblênging tekad, sarèhning kula para wanita punika mardika, wênang nandhing milih, pundi margi ingkang sami dipun ambah, tumrap kula, aluwung milih: margi ingkang têntrêm botên gawat, botên sumamar tuwin pêtêng, ingkang padhang anêrawang, prêlunipun, kanthi kaprayitnan tuwin kawaspada sawatawis kemawon sampun cêkap, sagêd tumindak kanthi têbih saking rubeda, sakêdhik godha rêncananipun. MramilaPramila. kula gadhah pamanggih ingkang makatên wau, kajawi saking cupêting kawruh kula bab kaprayitnan [kapra...]
[...yitnan] lan kawaspadan, pancèn botên gampil tiyang nindakakên kaprayitnan lan kawaspadan ingkang saèstu punika, sakalangkung gawat, kathah begalanipun ing margi. Tôndha yêkti sampun kathah, para ingkang kataman rubeda, tumindakipun kasasar-sasar dumugi madyaning jurang trêbis, ancasipun malèsèd botên dumugi ingkang sinêdya. Nanging rumaosipun ing salêbêting tumindak inggih sampun kanthi kaprayitnan lan kawaspadan ingkang prêmati, satêmah lajêng nênutuh salira pribadi, ngundhamana ingkang nitahakên, anggrêsah, ngrêsula lan sanès-sanèsipun.
Sadaya tumindak ingkang kanthi kaprayitnan punika, pancènipun kêdah têbih saking sambekala. Nanging punapaa, kok kathah ingkang malèsèd. Ingkang makatên wau botên saking awonipun tindak prayitna, jalaran inggih saking sungilipun margi ingkang dipun ambah. Kawuningana, sakanan kering kula punika pintên-pintên rêridhu, panggodha, ingkang tansah ajak-ajak ngambah ing margi ingkang sasar. Saking alus tuwin pintêripun setan wau, ngantos kula sadaya botên rumaos utawi botên kraos manawi dipun ingêr mangiwa, sumêrêp-sumêrêp sarêng sampun dumugi ing pèrènging jurang ingkang cêrung.
Saupami tumindak kula wau milih margi ingkang aspalan, kanthi kaprayitnan sakêdhik kemawon, tangèh sagêda kêsandhung. Saya yèn turut margi tiyang pisan, lôngka sagêdipun kêtabrak motor, kojur-kojripun tumbukan tiyang mlampah sami mlampah, sami kagètipun, trêkadhang sami ngrumaosi saking kirang pangatos-atosipun, lajêng apuntên-ingapuntênan, lêbar botên wontên nalar punapa-punapa.
Nuwun, kula jugag samantên andharan kula. Mênggah wosing gubahan ing nginggil punika, satêngah mawas bab rêmbagipun Tuwan Petruk Garèng ing padhukuhan Kêjawèn, ing bab gubahan ingkang ngengingi kula para wanita umumipun. Wasana lêrês tuwin
kagunan bathik amradini, bilih sêratan (bathikan), punika nyata gêsang.
Manawi wontên sadhèrèk nupiksa ngrêsakakên paring katêrangan, mênggah cara-caraning nyoga kanthi cèt lan kanthi soga jawi, kadospundi lampah-lampahipun, bokmanawi badhe andadosakên bingahing ngakathah. Tumrap ingkang dèrèng patosa mangrêtos ing bab punika, badhe dados indhaking sêsêrêpan. Dados para sadhèrèk ingkang sampun kulina nyoga cèt lan nyoga jawi, kula aturi manggalih ing bab punika.
Kajawi ingkang punika, kula gadhah panyuwun sanès, inggih punika: bokbilih wontên sadhèrèk srêgêp damêl rêsèp dhaharan, karsaa paring rêsèp unjuk-unjukan Jawi (unjuk-unjukan kangge nyugata tamu sanès jampi) kados ta: wedang srêbat, wedang jae (ing Surakarta, Bayalali wontên ingkang dipun wastani rondhe) lan sanès-sanèsipun unjukan ingkang angêt utawi ingkang asrêp (sêgêr), dipun kanthèni dhaharan ingkang mathuk kalihan unjuk-unjukan wau. Èngêt kula, Jagading Wanita dèrèng ngêdali ing bab punika.
Kados sampun kauningan ing para maos, bilih tindaking damêl rêsikan punika dipun rêsêpi ing ngakathah, sanadyan padamêlan punapa kemawon, manawi tumindakipun kanthi rêsikan, sampun tamtu adamêl sênênging têtiyang ingkang ningali. Kados ta upaminipun para wanita anggèning tumandang nyambut damêl olah-olah, sanajan
Ing bab kajêngipun rêsikan kasêbut ing nginggil wau botên ngêmungakên saêbab kalih êbab kemawon, kêdah rêsikan ing sadayanipun, inggih punika rêsiking panggenan olah-olah (pawon) pangrakiting ubarampening sawarninipun ingkang kaolah, pranataning prabot olah-olah lan sasaminipun.
Ing ngriki ngêwrat gambaripun têtiyang jalêr nuju nyambut damêl wontên ing pawon agêng (panggenan ngolah jampi dalah saprabotipun kadhoktêran), ing salah satunggiling laboratorium, ingkang ing ngriku kawontênakên prabot ingkang sadayanipun pêpak lan sampurna, kados ta: toya sampun cumawis kantun ambikak saking lèdhêng, latu makatên ugi kasadhiyanan sêtum ingkang urubipun kantun ambikak lan nutup saking lèdhêng, sadaya wau sampun tamtu wragadipun botên sakêdhik, kathah. Nanging wosing ing ngriki ingkang dipun kajêngakên namung ing bab tumindaking damêl rêsikan, inggih punika ingkang pantês katindakakên tumraping têtiyang nyambut damêl punapa kemawon, awit kajawi angrêsêpakên, ugi adamêl kasarasan, inggih punika sintên tiyang ingkang panyambutdamêlipun sarana rêsikan, punika ingkang badhe tinêbihan ing rubedaning sêsakit warni-warni.
Mundhuta uwos kêtos sawijikan kapususi ingkang rêsik lajêng kabêthak (kaêdang) sarana kakaru ing santên kacoloka ing sarêm sakêdhik.
kagodhog mawi godhong pandhan kacoloka gêndhis pasir sakêdhik.
Mênggah dhaharan pênyon punika tumrapipun kitha Surakarta asring kangge nyêgah priyantun lênggahan, katingalipun pèni tur manawi katandhing kalihan dhaharan ingkang
dipun ulêg, lajêng kagôngsa. Daging ingkang sampun kadhèndhèng kacêmplungakên, santên, sêre, godhong salam, dipun godhog ngantos asat, manawi sampun dipun wadhahi ing nginggil dipun wur-wuri rajangan bawang brambang gorengan wau.
Ingkang kadamêl godhong jêram purut, godhong udan mas, lan kocai, punika karajang nuntên kakumbah. Manawi sampun nuntên racik bumbu, inggih punika: lombok, sarêm, laos, bawang, kêncur, traos bakaran, punika dipun ulêg ingkang lêmbat lajêng kacampur lan parudan kalapa ingkang cêkapan. Lajêng kabakarna krèwèng, manawi sampun bêntèr lajêng kaurab lan bumbu wau, bumbu lan rajangan gêgodhongan wau lajêng kacarub ingkang waradin.
Pandhaharipun mawi sêkul liwêt ingkang taksih mangêt-mangêt.
ntosanipun, ingkang lôngka manggihi pun rêridhu, lajêng kandhêg dening lampahing jaman, kathah ingkang kèndêl, wontên ingkang dipun suwak babar pisan, lajêng madêg dados kabudidayan sanès. Dangu-dangu sarêng sêsulakipun sampun ragi padhang, pabrik-pabrik wau wontên ingkang giling malih, dados botên sadaya.
Pinanggihipun wontên ing môngsa giling, wiwit rêmbang dumugining dados gêndhis punika enggal sangêt, bêbasanipun namung langkung kemawon sampun dados gêndhis. Lampahipun makatên:
Ing wanci siyang rosan dipun rêmbang saking panggenanipun, dipun bêkta dhatêng pabrik, ing ngiku lajêng dipun
anjog ing jêdhing, têrus dipun olah, wêdalipun saking pangolahan wau sampun dados gêndhis, lajêng dipun wadhahi karung. Dene ampasipun têrus dipun giling (dipun lèpèt) ngantos kêsat garing, têrus lumampah dhatêng pawon dados urub-urub. Dados wiwit giling wau samôngsa sampun ambucal ampas, têrus rumagang mêntas saking ngriku sadaya.
Gêndhis ingkang sampun dipun karungi wau, wontên kalanipun lajêng dipun bidhalakên dipun êwrat ing sêpur kabêkta dhatêng kitha palabuhan, salajêngipun dipun êwrat ing kapal, kabêkta dhatêng tanah ngamônca. Cara ingkang makatên punika têrus lumintu, rêmbang, giling, dados gêndhis, têrus dipun angkatakên, makatên salajêngipun ngantos dumugi satêlasing tanêman rosan.
Nalika dintên Sênèn sontên kapêngkêr redhaksi Kajawèn dipun ulêmi dening komite Pasar Gambir, ningali kawontênaning Pasar Gambir wau ingkang badhe
ingkang pikantuk ulêman sampun sami kêmpal wontên ing kantoraning sekrêtaris komite Pasar Gambir, botên lêt dangu lajêng sami dipun ajak malêbêt, mlampah-mlampah wontên ing salêbêting papan Pasar Gambir, ningali bango-bango saha griya-griya ingkang badhe kangge sêsadean saha ingkang badhe kangge panggenan mitontonakên kagunan lan kawêkêlan warni-warni.
Miturut tata lairipun, Pasar Gambir ing taun punika botên kathah bedanipun kalihan ingkang sampun-sampun. Gapura agêng ing sisish kidul lan ingkang ragi alit ing sisih kilèn, makatên ugi griya-griya tuwin bango-bango sadaya kawangun kados griyaning tiyang Toraja (Sèlèbês sisih kidul) payonipun ing kanan kering sami pating palêngkung ngombak toya, asri saha angrêsêpakên pandulu.
Ingkang gadhah pamanggih andamêl wêwujudaning Pasar Gambir kados makatên wau inggih punika Tuwan Deppe, satunggiling arsitèk ingkang misuwur asmanipun. Para maos têmtu taksih èngêt, bilih Tuwan Deppe mêntas lêlana dhatêng ing laladan Toraja prêlu pados pêpêthan ingkang badhe kangge damêl wêwangunaning griya Pasar Gambir.
Kadosdene ingkang sampun-sampun ingkang badhe sami tumut angramèkakên sarana ngawontênakên tèntunsêteling inggih punika: D.V.G., S.S., lanbao lan sanès-sanèsipun. Restoran ingkang misuwur agêng ing Bêtawi kadosdene Tay Tong, Capitol lan sanès-sanèsipun ugi botên kantun. Dene ingkang anèh, ingkang dumugi sapriki dèrèng nate kawontênakên ing salêbêting Pasar Gambir inggih punika têtingalan ingkang awujud griya-griya kina ing Batawi kota (Oud-Batavia). Kantor Landsarchief, Stadshuis lan griya-griya Tiyonghwa ingkang wontên ing ngriku, sanajana kadamêl cara alit-alitan, ananging warninipun plêk kados kawontênanipun yêktos. Tumraping bôngsa Eropah ingkang mangrêtos dhatêng aluraning babad, têtingalan ingkang makatên punika têmtu nêngsêmakên sangêt.
Kados makatên kawontênaning Pasar Gambir ingkang sami dipun ajêng-ajêng ing ngakathah. Wusana sasampunipun tamu dipun sêgah bir, limun, sêtrup lan sapanunggilanipun lajêng sami bibaran.
Ing samargi-margi manah tansah kadunungan raos marêm, ngèngêt-èngêt punapa-punapa ingkang badhe kadhasarakên ing Pasar Gambir. Sadaya wau nandhakakên bilih komitening Pasar Gambir kêncêng anggènipun badhe adamêl gambiraning manahipun tiyang ningali. Ananing salêbêting raos marêm wau wontên raos kuciwa lan ngungun. Inggih punika:
Tumrap bôngsa Walandi botên kirang têtingalan ingkang ngrêmênakên. Tumrap bôngsa Sundha dipun sadhiyani tonil Sundha lan sanès-sanèsipun. Tumrap tiyang Batawi ugi kawontênakên topèng, bangsawan sapanunggilanipun. Ananging sarêng tumrap ing golongan Jawi kados-kados botên dipun wontênakên têtingalan ingkang araos kagunan Jawi, kados ta: kêthoprak, ringgit tiyang lan sanès-sanèsipun. Môngka tiyang Jawi ingkang mrêlokakên dhatêng Pasar Gambir kêpengin ningali têtingalan ingkang nocogi dhatêng raos kajawènipun botên sakêdhik. Punapa komite kasupèn, yèn kasupèn taksih wontên wêkdal kangge rêrigên.
Lêngganan nomêr 4533 ing Singaraja. Kw 3- 4, 1938.
Lêngganan nomêr 4225 ing Sukabumi. Buku kangge sinau carakan Jawi, karanganipun Tuwan van Dijk, ingkang sade Bukandhêl Wolters Scottweg 5, Btc.
Lêngganan nomêr 3085 ing Caruban. Bale Pustaka botên nampi padamêlan saking jawi.
Lêngganan nomêr 4271 ing Wanakêrta. Manawi sae tumrap ngakathah, katampi.
Lêngganan nomêr 52 ing Nganjuk. Benjing 1/8, kêdah maringi malih f 1.- tumrap
tarlèn namung dumunung lidhah sinambung / têgêse ing basa /
mungkur krana krasa / kawuk mring slira tan lali / dadi wêdi mênyang wayanganing angga //
jroning pemut Panitisastra apatut / para mêngku praja / prajangji maharjèng bumi / anyarkara mêmanising pra durjana //
luwih gampang / ginêmblengan êmpuk lêmês lir gulali / linuluh tan sawala // Badhe kasambêtan.
1. Anggènipun nurus ing môngsa rêndhêng utawi ing panggenan ingkang kathah toyanipun.
2. Pamancasipun ing nginggil sampun ngantos radin utawi lêgok-lêgok, ingkang sae punika mèncèng.
3. Gaman ingkang kangge mancas kêdah landhêp, awit yèn botên landhêp, pangipun lajêng pating sridhil.
4. Botên kenging ngrisakakên kalika, klikanipun sampun ngantos malicèt.
5. Perangan ingkang dipun tancêbakên, pangêthokipun kadamêla kados pônja. Manawi papak, yèn dipun tancêbakên kalikanipun sami sisèt. Yèn lancip oyodipun namung sasisih.
6. Turusan wau botên prayogi yèn enggal-enggal dipun turus, langkung sae ngêntosi garingipun tatu, prêlunipun supados botên gampil bosok.
7. Langkung prayogi malih yèn tatunipun wau dipun lèlèti tir, bubur bordho utawi karbolineum.
8. Anggènipun nancêbakên kêdah jêjêg, yèn anggènipun nanêm punika dhoyong, ingkang kathah oyodipun namung sasisih.
9. Pananêmipun botên kenging dipun rodapêksa, murugakên nglèthèkipun kalika, wasananipun lajêng bosok.
10. Yèn pananêmipun ing môngsa katiga, kêdah dipun sirami. Tumrap wit ingkang agêng ing nginggil, kêdah dipun tutupi dêbog utawi damèn.
11. Botên kenging ebah-ebah, awit yèn ebah-ebah samôngsa sampun mêdal oyodipun, oyod wau sami pêdhot têmahan pêjah.
Mothèl punika têgêsipun nanêm peranganing wit ingkang sampun wontên oyodipun. Trêkadhang wit ingkang badhe dipun pothèl wau dipun rekadaya supados pang-pangipun mêdala oyodipun, sarana dipun unthuk-unthuk siti ing sakiwatêngênipun dipun sirami toya klapa.
Têtuwuhan ingkang dipun pothèl punika limrahipun angèl turus-turusanipun utawi botên kenging dipun turus. Ingkang kenging dipun pothèl, upaminipun: soka, oleandêr, sêkar mêrtega, dêling, pakisaji, cêmara, sukun, jêram.
Saenipun tiyang mothèl punika migunakakên lading ingkang landhêp utawi linggis ingkang pucukipun anjêbèr landhêp. Sadèrèngipun dipun pothèl sitinipun dipun sirami rumiyin, tumuntên ladingipun dipun garit-garitakên malêbêt, lajêng dipun putêr. Sadèrèngipun dipun tanêm, godhong tuwin pang-pangipun ingkang nèm dipun prithili rumiyin.
Pintên-pintên têtuwuhan ingkang pananêmipun migunakakên peranganing wit ingkang andaging, kados ta: uwi, gêmbili, katak, gadhung,
3. kulitipun botên kenging risak, yèn risak lajêng bosok.
Tumrapipun talês utawi uwi, kêdah dipun kêthok-kêthok rumiyin, sadèrèngipun dipun tanêm, dipun pe rumiyin, supados botên bosok.
4. Sadaya têtuwuhan ingkang witipun andaging (knolgewassen) saenipun dipun tanêm wontên ing siti ingkang ngrokos, sabab yèn dipun tanêm ing siti ingkang atos botên sagêd agêng amargi ngrêkaos anggènipun andêdêl siti.
5. Sadaya wit andaging botên prayogi dipun pindhah, upaminipun lobak punika manawi dipun pindhah lajêng ngêpang.
6. Botên kenging mêdal anakipun kathah, yèn anakipun kathah prayogi dipun tilar satunggal kemawon. Jalaran mangke
punika tumindakipun langkung angèl tinimbang kalihan patrap-patrap ingkang sampun kula criyosakên, milanipun dipun tindakakên tumrap têtuwuhan ingkang botên kenging dipun turus utawi dipun pothèl. Botên sadaya têtuwuhan punika kenging dipun cangkok, ingkang kenging upaminipun: pêlêm, sawo, rambutan, jêram, jambu, dhuku, tanjung, durèn lan sapanunggilanipun.
Yèn tiyang badhe nyangkok punika kêdah ngèngêti bab-bab ing ngandhap punika:
1. kêdah ing môngsa kathah jawah. | 2. pados pang ingkang botên kêsêpuhên lan botên kênèmên. | 3. kêdah pang ingkang ngadêg. | 4. pados pang ingkang dunungipun andhap. | 7.5. sampun mêsthi kemawon pados wit ingkang dipun kajêngakên. Badhe kasambêtan.
Garèng : Patrapmu sing kok kandhakake lagi anu, yaiku: ingatase ana ing tongtonan kowe kabênêran lungguh ana ing pêngkêrane ingkang bupati, môngka kowe têpung, hla kok kowe mênêng-mênêng bae, kuwi jênêngane kowe ora tata, dêgsura, Truk, pancèn-pancène kowe rak banjur munjuk mangkene upamane: ngunjukakên sugêng dalêm, sênguk. Sing muni mak sênguk iki sêmbahe.
Petruk : Wong aku arêp: jual mahal, Kang Garèng. Dhèk biyèn, nalikane ana ing donya aku durung pati doyan pêdhês, pancèn iya adatku mêngkono kuwi, anggêr kêtêmu têpungan lawas, iya banjur enggal-enggal tak parani, lan tak
Ngaturi sugêng. Tur iya ora lali anggonku: thung - plak, nganthukake sirahku. Nanging patrapku sing kaya ngono kuwi kêrêp kêcelik. Kang Garèng, kaya ta mangkene. Sawijining dina kêtêmu bôngsa luhur, sing aku wis têpung bêcik, saka
Hlo, priyayi sing wis têpung bêcik karo aku dhèk biyèn kuwi mau, mung manthuk karo nglirik bae, nanging tindak têrus. Wah, ing môngka kala samono akèh uwong sing padha nêksèni patrapku mau,
kiyi kowe sing klèru, Truk, priyayi luhur kuwi beda karo kowe aku kiyi, mêsthi akèh sing dipênggalih lan diraosake. Priyayi luhur tindak-tindak, kuwi iya beda maksude karo yèn aku kowe mlaku-mlaku kae. Nèk bangsane kowe aku mlaku-mlaku, kuwi rak golèk sênênging ati, nèk-nèke mêthuki pandêlêngan sing nikmat-nikmat, kaya ta... lambe cet-cetan upamane. Seje karo bôngsa luhur, wong iya akèh sing dipanggalih lan diraosake, nèk tindak-tindak biasane iya pados... pikiran dhuwa bêlas, Truk. Mulane yèn tindak-tindak lumrahe iya pados panggonan sing sêpi-sêpi murih panggalihe aja kuwur. Hla, kowe kok wani cumanthaka aruh-aruh, iki jênênge: calak, dêgsura, lan ora wêruh ing tatakrama.
Petruk : We, hla cilaka ane, hla nèk sing mêngkene iki kêpriye. Sawijining sore ana sêkatèn ing Ngayoja aku kêtêmu têpunganaku lawas,
Garèng : Dupèh ana priyayi siji duwe patrap ora gênah kaya ngono, aja kok banjur kok pukul gambang sama rata, liya-liyane iya mêsthi mangkono. Ora kêna, Truk. Nèk priyayi sing pikirane lumrah, ana ing tongtonan kêtêmu têpungane lawas, mêsthi malah bungah, jalaran banjur olèh kônca: kiyah-kiyah. Dene kowe mrêgoki priyayi sing kaya kok kandhakake mau, êmbuh saka lagi sêbêl awakmu, êmbuh saka kowe mrangguli priyayi sing lagi mabuk nyang pangkate, utawa priyayi sing ora kuwat ing drajat, kuwi lageane mula sok anèh-anèh. Nanging bab iki ora prêlu didawa-dawa. Wis, saiki banjurna dongenganamu, apa ing tongtonan kono satêruse kowe ora aruh-aruhan karo ingkang bupati.
Petruk : Ing kala samono aku ethok-ethok ora ngrêti babar pisan, yèn kang pinarak ana ing ngarêpku mau ingkang bupati ing Sêmarang. Sabênêre yèn ana wong sing ora bakal nyana, yèn panjênêngan dalêm kuwi mau ingkang bupati ing Sêmarang, iya ora kêna dipaido, awit agêm-agêmane
tanpa mengo ngiwa nêngên, ujug-ujug ana ing larikan ngarêp anjajari bêndara radèn ayu patih, tur iya sajak
Kamprèt: Hla, kae nèk bangsaku, le sok durung duwe pangaji-aji nyang priyayi putri. Ambok nèk nyang priyayi putri kuwi sing ngajèni, sanadyana ora pangkat pisan. Hla nèk nyang wong lanang mêngkono, ora ngajèni, iya ora pati kêpriye-kêpriye. Sanadyana bupati pisan, yèn kenene pancèn ora wêruh, iya ora dadi ngapa, nanging nyang wong wadon, iya sapa bae, wis wajibe wong lanang kudu ngajèni.
Garèng : Yak, wong kuwi ambok aja sok opèn lan dahwèn mêngkono. Ora, Truk, Sabanjure kowe apa babar pisan ora didangu karo ingkang bupati.
Petruk : Sarèh, sarèh, Kang Garèng, rungokna [ru...]
--- [952] ---
[...ngokna] banjure dêdongenganaku kiyi. Ana ing jaba aku krungu rêrasaning wong, jare ingkang bupati ing Sêmarang kuwi prasaja lan sumrambah bangêt nyang wong-wong bawahe. Hla ing kono aku bisa ambuktèkake dhewe, Kang Garèng. Kajaba agêm-agêmane têtela prasaja bangêt, kala samono dumadakan ana priyayi sowan angaturi uninga, yèn ana tuwan-tuwan nêdya kêpanggih ngarsa dalêm. Lo, kuwi ngêrsa dalêm iya banjur jêngkar bae.
Garèng : Êngko sik, Truk, aja guru mêmuji, wong aku wis mênangi dhewe bôngsa luhur, nèk karo bangsane dhewe, wah, singa matêngga, upamane, nanging nèk karo ndara
mêngkono, Kang Garèng, nanging iki ora babarpisan. Karsa dalêm sing mangkono mau saka sumrambahe panggalihane. Ora mung nyang bangsane tuwan-tuwan bae, nanging mênyang sakabèhing bôngsa. Buktine, nyang aku bae, sing mung Petruk tanpa pênambang lan atêr-atêr apa-apa, barêng wis priksa têmênan, iya krêsa ngopèni. Sumurupa, Kang Garèng, durung suwe ingkang bupati miyos, aku, Makne Kamprèt, dalasan Bu Mar iya banjur mêtu prêlu arêp ngisèni têlih. Kang Garèng, ing kala samono ingkang bupati lagi lênggahan karo tuwan-tuwan sing
ing resturan ing cêdhake sing kanggo lênggahan ingkang bupati mau. Lagi bae aku kêtêlu lungguh dhawuh nyang
Petruk, putranipun Mas Bèi Sêmar. Aku amangsuli: Nun inggih, wontên prêlu punapa nun. Pêmudha mau ngandika manèh: Rama kêpengin pinanggih dhatêng panjênêngan. Wèh, Kang Garèng, iki têgêse: aku ditimbali ingkang bupati, sabab sing marani aku mau putra dalêm ingkang
rak Petruk kae, ta. Karo nyêmbah: sêndêlup, aku munjuk: Nun inggih, mèh bae nganggo tak sambungi: nok nok non. Ingkang bupati andangu manèh: Kowe rak sing lungguh ana ing buriku mau. Sarana nyêmbah manèh: srêbêt, aku munjuk: Inggih,
ngêrèm cangkêmku, ajaa ênggihku mau rak kalakon tak sambungi: I- ya - hah - hah - hah. Ingkang bupati dhawuh mangkene: Mêngko rak bali manèh nyang tongtonan kana, ta, padha omong-omongan, ya. Aku: crithit, nyêmbah, matur: Sandika, sarta banjur bali ing resturan manèh.
Angsal-angsalanipun Pakaryan Post. Miturut pêpetangan angsal-angsalanipun Pakaryan Post wiwit Januari dumugi Juni 1938, tumrap post wontên f 6.131.406,- telegraaf f 2.110.341.-
Ponorogo. Wontên wartos, benjing dintên Sênèn ngajêng punika Raad van Justitie ing Surabaya badhe mriksa prakawis wontên ing Ponorogo. Dene prakawis ingkang badhe dipun priksa bab rajapêjah ingkang katindakakên dening bangsa Formosa sarana migunakakên pistul.
Panjênêngan Sultan Deli badhe dipun bêdhèl tingalipun. Miturut wartos saking Deli Crt. Panjênêngan Sultan Deli, sadumugining Lausanne, tingalipun dipun priksa ing dhoktêr ahli, pinanggih gêrah. Pamrayogining dhoktêr, supados dipun bêdhèl. Ing bab punika panjênêngan Sultan gêgayutan rêmbag kalihan Prof. Keunen ing nagari Walandi.
Tatanan warga ing Raad van Justitie. Miturut tatanan kawrat kêkancingan guprêmèn, tumrap
ing Magêlang sande. Miturut katrangan, sampun wontên dhawuh saking parentah, bilih
katingal badhe ngadani damêl têtingalan toneel ingkang angsal-angsalanipun badhe kangge dêrma Roode Kruisfonds Tiongkok. Adêging têtingalan punika badhe kathah ingkang ambiyantu.
Pindhahan babagan landraad. Mr. M. Kusnun Citrowardoyo, pangarsa Landraad ing Kêbumèn dados pangarsa Landraad ing Jombang tuwin Mojokêrto. R. Suprapto, dados pangarsa Landraad nomêr kalih sawatawis dangunipun ing Jombang tuwin Mojokêrto manggèn ing Jombang. Mr. M. Husin Tirtohamijoyo pangarsa Landraad ing Bojonêgoro tuwin Tuban, dados Landrechter ing Madiun. M. Krisno,
Landrechter ing Têgal, dados Landrechter ing Purwokêrto. Mr. Jenal Abidin, pangarsa Landraad ing Brêbês, dados
Blora tuwin Rêmbang, dados voorzitter Landraad Kandangan tuwin Amuntai, Borneo. R. Sahrin, rechtkundige, onder voorzitter Landraad Bandung tuwin Sumêdang, dados voorzitter Landraad Blora tuwin Rêmbang.
Prakawisipun Kyai Sandim. Ingajêng nate kawartosakên ing Palêsaran, Cirêbon, wontên pakêmpalan ingkang dipun sêpuhi dening Kyai Sandim, para warganing pakêmpalan wau sami gadhah paturan dhatêng Sri Bagendha Maharaja Putri, mawi dipun capi ing arta bolongan. Ing salajêngipun Kyai Sandim ngajal, pakêmpalan sirêp. Nanging nyatanipun pakêmpalan wau taksih ngadêg, sampun wontên ingkang gumantos kyai.
Kapal kaji. Wiwit sapunika para tiyang ingkang sami badhe minggah kaji sampun rêrêmbagan kalihan kantor kapal Kongsi Tiga. Kapal ingkang badhe bidhal kapisan wontên tanggal 20 Augustus ngajêng punika, kapal Kota Baru.
Tilas raja ing Atu dipun wangsulakên. Tilas raja ing Atu, Selebes tengah, ingkang dipun singkirakên dhatêng laladan Banyumas, sampun kaparêng wangsul dhatêng nagarinipun, dipun dhèrèkakên dening satunggiling klerk. Raja wau sampun yuswa 70 taun, salêbêtipun 30 taun wontên ing Banyumas, namung wontên ing dalêm kemawon kalihan abdinipun satunggal, tiyang Banyumas, nama Saro, ingkang ngantos ngêrtos basa Bugis. Raja punika botên sagêd basa Mêlayu. Wontênipun dipun singkirakên mriku punika gêgayutan kalihan paprangan ing Selebes Têngah 30 taun kêpêngkêr.
Rêdi Krakatao ngêdalakên kukus. Inginggil punika gambar rêdi Krakatao nuju ngêdalakên kukus ingkang inggilipun 800 mètêr. Dumuginipun punika rêdi Krakatao wau asring kawartosakên taksih sok krodha.
Landbouwschool Mohammadiyah Surakarta. Wiwit taun 1935, ing Surakarta wontên pamulangan tatanèn, ada-adanipun Mohammadiyah, kabiyantu Tuwan Ir. R. Gunung Iskandar, Landbouwconsulent ing Surakarta. Sinaunipun 2 taun, manggèn ing pamulangan (Internaat). Wiwitipun ngêdalakên lare kala wulan Juli 1937. Dene ingkang mêdal taun punika wontên 10 (Juli 1938), inggih punika: 1. Sumadi, saking dhistrik Jatinom, Klatèn. 2. Sukarno, saking Sukoharjo, Surakarta. 3. Sujarman saking kitha M.N., Surakarta. 4. Mranoto saking Karangjati, Blora. 5. Tugimin saking Jatinom, Klatèn. 6.
saking Jatinom, Klatèn. 9. Sahidi saking Bèji, Klatèn. 10. Suyud saking Banyudono, Boyolali. Kajawi punika taksih wontên murid 2 ingkang badhe dipun examen malih (herexamen). Wondene ingkang sami nindakakên tuntunan sêkolah tatanèn punika: 1. Panjênêngan Tuwan Ir. R. Gunung
wragadipun sêkolah wontên ing pamulangan têtanèn sawulanipun f 3.-, punika tumonjo: bayaran sêkolah, waragad nêdha, pirantos sêkolah, jampi tuwin saperangan kangge cêpênganipun lare. Mênggah princènipun: f 1,20 kangge tumbas wos 30 kati a 4
Papan têtanèn ing Banyumas. Ing Banyumas wontên papan têtanèn, manggèn wontên pasitèn tilas pabrik ing Klampok ingkang sampun katutup, wiwitipun kala ing taun 1936, adhapur pamulangan. Ing sapunika muridipun sampun wontên 140. Para muridipun dipun wulang têtanèn, miyara rajakaya, ngingah ulam tuwin sanès-sanèsipun. Pinanggihipun ing sapunika, katingal nyênêngakên, panenanipun sampun ngungkuli panggenan sanès-sanèsipun. Angsal-angsalan ing sanès panggenan ing dalêm sabau wontên 15 dumugi 20 pikul, ingriku sagêd angsal 27 pikul. Pamêdalipun palawija sagêd tikêl kalih tinimbang sanès panggenan. Tuwin sanès-sanèsipun. Ing pangangkah têtanèn wau badhe saya dipun agêngakên, kanthi angsal pitulungan arta saking Kantoor
Pêrmufakatan Indonesia ing Gang Kênari, Bêtawi. Ingkang dhatêng ingriku wontên tiyang kirang-langkung 2000, wêwakiling pakêmpalan
Pangarsaning Bond Gep. Militairen golongan tiyang siti Tuwan Pattipeilohy tumindak propagandha dhatêng Sumatra. Ing pundi papan ingkang dipun dhatêngi, kathah ingkang lajêng malêbêt warga. Dumuginipun sapunika Bond wau sampun gadhah pang 240, warganipun 22.000.
Manggèn ing rosokan kapal Baud. Têtiyang ing pulo Têngah, sagantên Banda, sami gadhah atur dhatêng ingkang wajib, sami kaparênga manggèn wontên salêbêting kapal Baud ingkang risak. Ing bab punika dipun parêngakên. Têtiyang ing pulo Têngah lajêng sami pindhah dhatêng kapal wau.
Barang-barangipun kapal Lutin ingkang dipun padosi. Kapal kêruk Karimata anggèning ngêruk sadhasaring sagantên, kados ingkang sampun nate dipun wartosakên, manggih pirantos ngukur Sepanyol. Nanging taksih dipun samarakên, punapa inggih barang wau kalêbêt bandhanipun kapal Lutin. Salajêngipun wontên wartos bilih barang wau gadhahanipun tiyang ingkang numpak kapal Lutin. Sarêng manggih pasaksèn ingkang makatên wau, lajêng wontên pangintên, barang wau, dumunung wontên ing perangan ngajêng, dene dununging bandha tamtu wontên perangan wingking.
Puhan pangunjukan dalêm Putri Beatrix. Ing salêbêtipun Putri Beatrix kabêkta têdhakan ingkang ibu, pangunjukan dalêm puhan têtêp ngagêm kados ingkang sampun, sabên dintên puhan wau kabêkta ing motor mabur K.L.M. dhatêng Berlinjn, salajêngipun saking ngriku kabêkta dhatêng Heiligdam.
Madrid dipun têmpuh malih. Madrid mêntas dipun têmpuh malih ing mêngsah saking gêgana, dangunipun ngantos kalih jam. Bom ingkang dhawah kintên-kintên wontên 400, nênggêl ngèngingi pakampungan salêbêting kitha. Gêdhong wêwakil Chili ingkang dipun angge griya sakit, ugi dipun têmpuh. Margi-margi sami kêpêpêtan rêmukan griya. Golongan fascist ing madyaning paprangan ing Estramadura sampun rampung panêmpuhipun, sagêd nawan tiyang 15.000. Vrachtauto ingkang dipun jarah atusan, punapadene sanjata tuwin obat mimis, kathah ingkang kêjarah.
langkung margi-margi agêng ing Bukarest dhatêng pasarean, inggih punika ing Kathedraal Curtea de Argesh, nunggil ingkang raka nata suwargi. Têtiyang sami bela sungkawa kanthi urmat andhodhok wontên sangajênging station, anyarêngi nalika
ing Jêpan mêntas ngawontênakên parêpatan, ngrêmbag bilih Tentoonstelling Internationaal ingkang badhe dipun wontênakên ing taun 1940 badhe kaundurakên wontên ing rampungipun paprangan Tiongkok.
Jawah angin agêng tuwin bêna. Miturut wartos saking Peiping, mêntas wontên jawah angin agêng, ingkang salaminipun dèrèng wontên ingkang kados makatên. Ing Tiongkok lèr kathah sangêt karisakan. Dhistrik antawising Tènsin tuwin Peiping kêbênan. Tangguling lèpèn Yangtze kasamarakên manawi bêdhah. Kathah margi ingkang kaalang-alangan. Lèpèn Hoangho lubèr, kaintênkakintên. kathah ingkang kêlêban.
Tandanging wadya Tiongkok ing sisih lèr. Miturut wartos, wadya Tiongkok apacak baris ing papan ingkang langkung wigatos. Chiang Kai Shek sampun nglêmpakakên wadya 200.000 wontên ing sisih kilèn, ing margi sêpur Luanghai. Ingriku katingal bilih wadya Tiongkok pêrlu ngayomi margi sêpur ngriku, ingkang salajêngipun badhe ngrêbat laladan sisih kidul ing provincie Shansi. Wadya Jêpan ingriku sampun ajêng-ajêngan kalihan wadya Tiongkok ingkang langkung kiyat. Kajawi punika taksih wontên panggenan sanès-sanèsipun ingkang tataning baris Tiongkok langkung kiyat. Tindak tataning baris wadya Tiongkok punika badhe nêmpuh dhatêng pundi-pundi, saha lajêng ngayomi provincie sisih kidul.
Babaya angin agêng. Miturut wartos saking New York, ing Amerika Serikat wontosmêntas. wontên prahara, ngantos adamêl tiwasing tiyang 12. Kapitunanipun wontên 5.000.000 dollar. Tiyang ingkang kecalan balegriya atusan. Kajawi punika wontên bêna agêng ingkang jalaran saking dêrêsing jawah. Pasitèn ing sakubêngipun San Baba kasamarakên manawi kêbênan saking lubèraning lèpèn
angin, ingriku motor mabur lajêng dhawah, tiyang ingkang
Sarêng têtiyang sadaya wau wangsul dhatêng kapal Maryori, Polwic ugi tumut wangsul, nanging ing kala punika dipun tut wingking ing kêthèk agêng, ingkang ing sêmu botên purun pisah malih kalihan Polwic aliyas Misèl wau. Mênggahing kaptin ingkang nguwaosi baita, botên kawratan bilih kêthèk bangkokan tumut numpak ing kapal ngriku. Sarêng sampun wontên ing salêbêtipun kapal, kêthèk wau sabên pinanggih kalihan tiyang enggal inggih lajêng anitipriksa sêtiti sangêt, nanging sasampunipun, kados adat, inggih lajêng unjal ambêgan kadosdene tiyang ingkang gêla punika. Para opsiring kapal tuwin para ahli, asring sangêt angrêmbag ing bab kawontênanipun kêthèk wau, nanging botên wontên ingkang sagêd suka katrangan ingkang mèmpêr ing bab tandang-tandukipun kêthèk bangkokan ingkang nganèh-anèhi wau, inggih punika: anggèning tansah anitipriksa raining tiyang ingkang mêntas pinanggih. Saupami kêthèk wau kapanggih wontên ing tanah Aprikah utawi wontên ing panggenan sanès-sanèsipun, dados botên wontên ing pulo alit punika tamtu têtiyang wau sami ngrêtos, bilih ing suwau-waunipun kêthèk wau gadhahaning tiyang ingkang dipun trêsnani sangêt. Nanging gagasan ingkang makatên punika mokal mênggahing lêrêsipun, awit inggih jalaran kapanggihipun kêthèk bangkokan wau wontên ing pulo alit punika. Nitik solah-tingkahipun, kadosdene kêthèk wau wontên ingkang dipun padosi, malah wiwitanipun wontên ing baita, tanpa kèndêl tansah ambus-ambus kemawon, kadosdene sagawon ingkang sawêg ngupadosi punapa-punapa nanging sarêng sampun nênitipriksa sadaya tiyang ingkang wontên ing kapal ngriku, sarta sampun waradin anggènipun nêniti kawontênanipun ing salêbêting kapal ngriku, pun kêthèk kadosdene lajêng botên amrêduli malih dhatêng ing kiwa têngênipun ngriku. Sanadyan dhatêng Polwic piyambak inggih botên amrêduli babarpisan. Purunipun migatosakên dhatêng Polwic aliyas Misèl, ngêmungakên kalanipun dipun sukani têdha kemawon. Mênggah nyatanipun, tumraping têtiyang kapal sadaya wau, pun kêthèk bangkokan botên wontên ingkang dipun kulinani, kosok-wangsulipun, salaminipun wontên ing kapal, inggih botên nate ngatingalakên galakipun, kadosdene ingkang sampun kalampahan kala angêrêg têtiyang kapal kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil.
Manawi ing wanci siyang, kêthèk bangkokan wau ajêg linggih wontên ing canthiking kapal kalihan tansah ngincêng ing katêbihan, botên beda kados limrahing tiyang, kadosdene kêthèk wau gadhah pikiran, bilih danguning-dangu kapal ingkang dipun tumpaki punika têmtu lajêng labuh ing salah satunggiling palabuhan ingkang dipun dunungi ing manusa. Ing ngriku sêdyaning kêthèk bangkokan ugi badhe nitipriksa malih. Jalaran saking solahipun ingkang nganèh-anèhi wau, têtiyang ing kapal Maryori nganggêp dhatêng kêthèk bangkokan punika satunggiling sato ingkang aèng. Salajêngipun kêthèk wau dipun namakakên: Ayak, dening satunggiling matrus. Botên namung solahipun ingkang nganèh-anèhi wau, ingkang andadosakên jalaran dipun wastani aèng, nanging badanipun ingkang agêng tuwin santosa, tumraping kêthèk, mila inggih anggumunakên sangêt. Bilih kêthèk bangkokan wau sampun sêpuh, sagêd katitik saking tandang-tandukipun, nanging jalaran dening sêpuh wau, punapa kêkiyatanipun utawi pikiranipun sampun kathah sudanipun, botên wontên tiyang ingkang sagêd anggagapi.
Danguning-dangu lampahipun kapal Maryori wau lajêng dumugi ing
ahli ingkang sami tumut numpak kapal, sami wêlas dhatêng Polwic aliyas Misèl, dene badanipun sakalangkung risak ngantos botên kuwagang nyambut damêl punapa-punapa, amila sadaya wau lajêng angêmpalakên arta ingkang lajêng kasukakakên dhatêng Polwic minôngka kangge pawitanipun ngupados têdha wontên ing tanah Inggris ngriku. Salajêngipun Polwic kanthi kêthèk bangkokan
Lampahipun saking palabuhan dhatêng kitha Londhên, ing samargi-margi Polwic tansah ribêd angladosi pun Ayak. Awit sabên pinanggih tiyang, kados padatanipun, Ayak têmtu lajêng kèndêl prêlu anitipriksa rainipun tiyang wau kanthi taliti sangêt. Ingkang kathah tiyang ingkang dipun titipriksa dening kêthèk bangkokan punika, inggih kagèt sarta kamigilan sangêt, ing wusana sarêng Ayak têtela bilih botên sagêd kapanggih tiyang ingkang dipun padosi wau, ing sêmu katingal gêla sarta katingalipun lajêng kadosdene botên purun amrêduli malih dhatêng ing kiwa-têngênipun. Purun-purun tumênga lan migatosakên, manawi kalêrêsan wontên tiyang enggal, ingkang dèrèng nate dipun sumêrêpi.
Sadumuginipun ing kitha Londhên, PolwisPolwic (dan di tempat lain). kalihan kêthèk bangkokan, tumuntên anjujug ing griyanipun juru panutut kewan. Sanalika punika juru panutut kewan rumaos katarik ing manahipun dhatêng Ayak, saha sagah suka wulangan dhatêng Ayak prêlunipun minôngka kangge ambarang ing têmbe wingking, dene angsal-angsalanipun badhe kabage kalih. Sadangunipun kêthèk wau dipun ajari, Polwis tuwin kêthèkipun angsal têdha saking juru panutut kewan wau.
Polwis anyagahi, lan botên watawis dangu ing kumidhi sirkês ingkang main wontên ing kitha Londhên, têtingalanipun ingkang dados pangeram-eramanipun tiyang kathah, botên sanès kajawi pamainipun Ayak wau.
Kacariyos, ing kitha Londhên wontên satunggiling tiyang neneman nama Harolmur (Harold Moore). Sanadyan taksih nèm umur-umuranipun nanging Harolmur wau tansah anêtêpi kanthi tumêmên punapa ingkang dados kuwajibanipun. Dene ingkang dados kuwajibanipun tiyang neneman punika, mulang dhatêng putranipun bôngsa luhur ing kitha ngriku. Nanging piyambakipun angrumaosi, bilih kamajênganipun lare ingkang dipun wulang wau, botên adamêl marêming para sêpuhipun. Amila ing bab punika anuju ing satunggiling dintên Harolmur ngaturi katêrangan dhatêng ibu muridipun wau, kirang langkung makatên:
Mênggah nyatanipun, botên jalaran putra panjênêngan punika kirang landhêp èngêtanipun, saupami makatêna, kula taksih sagêd gadhah pangajêng-ajêng, sarana pangudi ingkang têmên-têmên, bilih ing têmbe putra panjênêngan tamtu badhe majêng pasinaonipun. Nanging ingkang damêl judhêging manah kula salêrêsipun putra panjênêngan punika landhêp sangêt èngêtanipun, sadaya ingkang kula wulangakên, têmtu lajêng enggal nyathêt kemawon, amila inggih botên nate kacuwan ing manah, bilih putra panjênêngan botên sagêd punapa ingkang sampun kula wulangakên. Nanging putra panjênêngan punika botên nate purun migatosakên dhatêng prakawis-prakawis ingkang kula wulangakên. Dados anggènipun sinau wau, ngêmungakên dipun anggêp kadosdene satunggiling kuwajiban ingkang enggal-enggal dipun lampahi. Dados kula mangrêtos, bilih putra panjênêngan punika sasampunipun nampi wulangan, inggih botên manah malih dhatêng wulangan wau, ngantos dhawah ing wancinipun kêdah sinau malih. Dados cêkakipun, dhatêng sinau putra panjênêngan punika bakunipun botên rêmên. Dene ingkang dipun rêmêni, ngêmungakên maos buku-buku, ingkang nyariyosakên ing bab kakêndêlaning manusa, utawi cariyos prakawis gêsang tuwin adat tatacaranipun bôngsa tiyang wanan. Manawi sampun maos cariyos babadipun sato wana utawi kawontênanipun wana gung ing tanah Aprikah, punika ngantos jam-jaman tanpa wontên sayahipun. Sampun kaping kalih kula èngêtakên anggènipun wontên ing kamaripun ngantos têngah dalu maos buku ing bab gêsangipun tiyang wana tuwin sato kewan ing tanah Aprikah, ewasamantên mêksa inggih botên kapok-kapok.
Mirêng wadulanipun Harolmur ingkang makatên wau, ibunipun lare wau ing sêmu katingal bingung panggalihipun saha lajêng angandika makatên:
Nanging sampeyan rak inggih botên angojok-ojoki, ta.
Harolmur katingal pucêt saha matur: Malah kula nyobi ngrêbat bukunipun wau, nanging putra panjênêngan punika sanadyan taksih timur, karosanipun botên kados limrahing lare.
Sang putri: Punapa anak kula botên purun ngêlungakên bukunipun.
Harolmur: Botên. Ingkang putra inggih botên nêpsu, nanging manawi kalêrês makatên wau, piyambakipun sok lajêng gadhah rumaos kados satunggiling kêthèk bangkokan, kula dipun upamèkakên kêthèk limrah, ingkang nêdya ngrêbat mangsanipun. Kula lajêng dipun angkat manginggil saha kauncalakên dhawah ing pasareanipun. Anggènipun badhe ngangkat kula punika, kula katubruk rumiyin kanthi ngêdalakên suwara ingkang ngajrih-ajrihi sangêt. Sasampinun kula kauncalakên dhawah ing papan pasareanipun, piyambakipun lajêng gêrêng-gêrêng sarta mringas-mringis kadosdene badhe mêjahi dhatêng kula. Salajêngipun nuntên ngidak dhadha kula sarwi ngumbar suwara ingkang anggêgilani sangêt. Miturut cariyosipun ingkang putra, punika sumbaripun kêthèk bangkokan jalêr manawi sagêd ngasorakên mêngsahipun. Sasampunipun kula lajêng kajunjung kabêkta mêdal saking kamar. Kamaripun lajêng kakunci saking nglêbêt saha lajêng anglajêngakên anggènipun maos buku wau.
Ngantos sawatawis mênit dangunipun, kalih-kalihipun namung kèndêl kemawon. Ing wusana sang putri lajêng ngandika malih makatên:
Kados prêlu sangêt sampeyan samangke kêdah ambudidaya, sampun ngantos anak kula: Jak (Jack) kalajêng-lajêng gadhah kasênêngan ingkang makatên punika. Wiwit samangke piyambakipun... dèrèng ngantos rampung anggènipun ngandika sang putri, dumadakan kamirêngan suwara lare: hop, hop, hop, wontên ing lêrêsipun jandhela. Mênggah kamar ingkang kangge rêrêmbagan tiyang kalih wau wontên ing lotèng ingkang ôngka kalih. Ing sacakêtipun jandhela ngriku wontên witipun agêng, ingkang pangipun mantêlung dhatêng jandhela wau. Dene ingkang nyuwara: hop, hop, hop, punika, botên sanès kajawi lare ingkang sawêg dipun rêmbag ing tiyang kalih wau. Mênggah wujuding lare katingal santosa lan kiyat. Ing kala punika sawêg yun-yunan wontên ing pang ingkang mêntêlung wau, botên pisan-pisan gadhah ajrih utawi sumêlang bilih pangipun sêmpal. Malah sarêng lare punika sumêrêp, kagètipun tiyang kalih ingkang wontên ing
Amos Roberts (lair 2 November 1980) ya iku mantan pemain profesional ragbi saka Australia.
sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuRintisan biografi	Menu navigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 21 Oktober 2016.
Mbah Maridjan : “Wis ora susah, aku arep ndedonga bae. Nek aku melu mudhun mengko diguyu pithik. (
Palembangipun | Surapringga Tandhêsan | ing Tuban miwah Kêdhiri | ing Koripan myang Giri ing Lêmbuasta ||
2. Jatiswara wastanira | janma ulah laku luwih | pandhita nèm tanpa wisma | wayahe satriya brangti | kalih sanak sang brangti | padha pandhita satuhu | tur dinunung dening Hyang | lagya kocap lampahnèki | anèng marga samadyaning wana-wasa ||
3. Têngah dalu lampahira | tan kandhêg ing marga sungil | tan ana durgama ketang | sangêt brangta ing Hyang Widdhi | marmane wuwuh brangti | dening sinungan swarèku | margane anglalana | nênggih wontên sanaknèki | Amongraga wastane ujaring swara ||
marga iku | miwah Ki Ragasmara | pan sampun atata linggih | Amongraga angucap sapa sinambat ||
wartèng sirèku | Jatiswara angucap | ujaring swara kang lêwih | kinasihan ing Hyang mèsêm Amongraga ||
7. Aris ing pamuwusira | lah ing pundi wismanèki | ingkang aran Amongraga | Jatiswara lingira ris | tan kantênan wismèki | midêr-midêr tanpa kuwu | gumuyu Amongraga | katambêtan sira bayi | iya ingsun ingkang aran Amongraga ||
8. Jatiswara aris mojar | kalingane tuwan iki | kang aran Ki Amongraga | sumaur ingkang sinung ling | duraka awak-mami |
lumaku mung ali§ Prayoginipun / ahli /. tutur | anglêngkara oliya | sihing Hyang kang praptèng jati | wong kasasar sun iki ambêg birawa ||
9. Wus atêmu lawan tuwan | lah paran karsanirèki | Ki Jatiswara lingira | punika lamun lastari | sêdya kawula amrih | sinampara ing Hyang Luhung | yèn
uga larangan | sapa ngaku wong puniki | ing sarat kang lêstari | anging Hyang Wisesa iku | polahira punika | darma pinolah ing dhiri |
araryan sa-saat | yèn arsa sanak ing mami | pan manira nêdha karsa | eca dènnya angrasani | paguyon lawan mami | nimpang wau dadinipun | sakêdhap wontên taman |
warnaning patani | iku tandhaning mangunah | ya ing mêngko karsa-mami | sun takon ujar jati | yèn uga mangke anêmu | tandhane wong utama | tuhu wus awor ing
Hyang kang sêjati | janma kabèh punika manira myarsa ||
17. Jatiswara anggratta |Kurang satu suku kata: Jatiswara anggraita. wong iki wus padha wasis | katarèng sêmu basanya | alantip pasanging wadi | wacana sêmu sandi | bisa sastra-sandya iku |
dede kramaku | Amongraga lingira | pindho-karya rêke karsanira iku | pra ilanging wong agama | ing
angucap sajroning nala | yèn uga jawab puniki ||
5. Nyata lêwih ing ngakathah | Selabrangta aris dènnira angling | nênggih manira angrungu | têgêse wong kang Sêlam§ = Islam. | pasthi kapir nênggih manira angrungu | têgêse kapir punika | Sêlam§ = Islam. ing kajatinèki ||§ Prayoginipun / sajatinèki /.
6. Amuwus Ki Jatiswara | kadipundi kang Islam lawan kapir | patitissêna ing
ingucap | Jatiswara takèn malih ||
8. Apa aranne manungsa | yèn ailang ing ngêndi parannèki | Selabrangta sauripun | nênggih rêke ilangnya | anèng kanugrahan kang purba puniku | jênênge yèn wawayangan | dadya sira ing Dat iki ||
9. Mulih ing jatine ika | ana-dene ênggone ta puniki | sapa wruha ing jronipun | tunggale dhawakira | nora ana ingkang wêruha puniku | wikanning
tatakramèku | Jatiswara (ng)graita | mandhane Ki Amongraga puniku |Kurang satu suku kata: mandhane Ki Sèh
Amongragi | lami ingsun dèrèng nêmu | manungsa kang mangkana | nyata lamun kinasihan ing Hyang Agung | Ni Selabrangta
ing têgêsipun | jawabên dèn-tetela |§ Kirang sawanda, prayoginipun / dipun tetela /. Jatiswara lingnya manis ||
anênggih puniki | sajatine ananing paesan | kang isbat tunggal jatine | nora liyan puniku | ing anane isbat puniki |
napi mapan mangkana | manira angrungu | singa tanpa wuwus ika | kang atanggap sajati-jatining napi |
alon muwus aris | asung cipta marang ingkang raka | manira sampun asèrèn | Amongraga amuwus | Ragasmara alon tinari | yayi
angèl ing masalahe | Jatiswara tinêmbung | kaya ngapa karsanirèki | wontên rêke pawarta | manira angrungu | sapa baya biyangira | pira kèhe wong atuwa kang
yèn ingkang lair iku | amêtokkên ing raga iki | [...] |Kurang satu baris: 7a. [...] |Kurang satu baris: 6u. [...] |Kurang satu baris: 8a. yayi puniku ingkang sajatiKurang dua suku kata: 12 i. iku wijiling Sukma ||
6. Wontên rêke sasmitaning wangsit | sira ingsun anaking camêra | putuning asu wartane | iku ingsun angrungu | kabèh-kabèh anaking anjing | mèsêm Ki Amongraga | Ragasmara muwus | sampun ta sampun dinawa | Amongraga gumuyu pan sarya angling | anaking asu bêlang ||
rasanira | yèn luput dadi sasare | angèl ujar puniku | nora nana ing papan-tulis | iku bêgja cilaka | pamarah-sun iku |
lan anêdha rêke sih pawarta | wontêna ngucap mangkene | apa nyatane iku | yèn andika anaking anjing | lamun nyata punika | êndi nyatanipun | Ki Amongraga angucap | dening apa yèn ora nyata puniki | Jatiswara sru mojar ||
10. Apa karane kantun puniki | lamun nyata anaking camêra | Ki Amongraga wuwuse | apa kang katon iku | dudu iku anaking anjing | pan kurungan kewala | anane puniku | yèn sira
lah ing pundi ênggènnirèki | ana layang-layangan | awor mêndhung-mêndhung | kang mêndhung mêndhunging Sukma | gêbyar-gêbyar tejaning manungsa adi | awor padhanging wulan ||
13. Amongraga mèsêm aningali | pan alinggih saluhuring mega | lan rabine sarowange | Jatiswara pan wêruh | ing prênahe Amongragèki | tumulya pinaranan | Amongraga muwus | asêkti Ki Jatiswara | nulya prapta ing ngarsa
sami alinggih | lah apa ujarira ||
15. Jatiswara angling jroning galih | iya nyata sêkti Amongraga | tan ana ing papadhane | anging ta karsanipun | sumawita dadya prajurit | mangke sun dadi toya | yèn uga sirèku | wikan maring raganingwang | nyata lêwih dudu rewanging ajurit | mundur dadi sagara ||
1. Amongraga sampun wruh ing polahira | mring Jatiswara singgih | yèn dadi sagara | Amongraga anyipta | kang palwa sakêdhap nuli | sarewangira | anitih palwa sami ||
2. Padha suka manahe lir acangkrama | Ragasmara pan tunggil | lan Ni Selabrangta | padha kagèt duk kapan | ana sagara puniki | Ki Jatiswara | gawok dènnya ningali ||
3. Padha suka duk apa ana baita | tau ta ingsun iki | ana ing sagara | Jatiswara kèwêdan | dènirarsa tandhing jurit | Ki Amongraga | sun sidhêp mundur ajrih ||
4. Amongraga tansah mèsêm jroning nala | tumon polahirèki | Amongraga
anèng saluhuring toya | ing ngêndi ana iki | gêni ngingsêp toya | tandhaning wong kuwasa | ambadan Sukma linuwih | Ki Jatiswara | sangsaya ingkang ati ||
7. Sanalika sagara anuli saatasat. | Jatiswara karsèki | nyipta dadi barat | Amongraga pinanah | pinrih ilanga tumuli | Ki Amongraga | wus wikan karsanèki ||
8. Sanalika ana gunung ngarsanira | Amongraga yitnèki | wus anèng ing guwa | wong titiga punikuGuru lagu seharusnya: 7a; wong titiga punika. | sami suka aningali | Ki Jatiswara | kewuhan ing ngajurit ||
9. Jatiswara anêdha ing tapanira | sanalika kang prapti | naga gêng kang prapta | punika mangsa Sukma | gêngipun kagiri-giri | Ki Jatiswara | dinulur ing Hyang Widdhi ||
10. Tan antara kang naga prapta ing ngarsa | Amongraga
karsanèki | Ki Amongraga | sêktine tanpa tandhing ||
12. Lah kariya Ki Amongraga ing guwa | Jatiswara anuli | muksa saking guwa | sapraptanirèng jaba | ngambarèng jumantara di |
ngalaya mulya | tan na sinêdyèng galih ||
13. Amongraga sampun mêdal saking guwa | Jatiswara tan kèksi | mapan kinawruhan | nêngêna Amongraga | kari brangti ing Hyang Widdhi | tan
sahadat | ing Wanacandra dhukuhe | kalangkung ngamalipun | wong alinggih alul§ Prayoginipun / ahlul /. surambi | kinêpung sinaroja | dening sabatipun | amupugi wong kasiyan | bagus anom jatmika asih ing santri | lumaku lawan
3. Isêlamira dipun-alingi | mung kapire dèn-abèrkên ngarsa | dèn-jèrèng nistha damane | ala lan miskinipun | cêla ingkang dèn-lampahi |Kurang satu suku kata: cêla ingkang dipun-lampahi. sabar rila sukuran | alinggih ing ngayun | datan angrasa gagadhah |
ing sarwa sêkar | babanjaran argulo pêthak mêlathi | gambir mênur angsoka ||
5. Santrinira akèh padha ngaji | agêng alit umyang kang
ambuka rasaning tulis | rame musawaratan ||
6. Gumêr swarane wong kathah ngaji | papantêse wong alul§ Prayoginipun / ahlul /. sarengat | angêsahakên rapale | ana arêbut hukum | manjing mêdal saking surambi | tur padha (ng)gawa Kitab | maring gurunipun | aminta rasaning makna | rare akèh amasuh sabak mring kali | ana lagi nunurat ||
7. Rara ngangsu rame ting saliring | tuwa anom parawan wulanjar | kang ngangsu akèh warnane | miyos ing masjid iku | saking kali pating suliri | wênèh ana nênangga | awêdhak apupur | sawênèh anguncang tingal | gêlung kêmbang ki santri dèn-kêndhèrèki | tur sami anjêjawat ||
8. Santri kathah ika padha angling | ingkang gumuyu asuka-suka | padha
ulate arêngu | tur sarwi mengo angiwa | karsanira lêstari marang ing kali | Jatiswara lingira ||
11. Lah ing pundi wastane puniki |
saparan amoyang | arsa taki-taki rêke | marang kang sampun junun | lamun ana
kang sudi misik | marang wong suwe ara | kasiyan talimbrung |
manira dhatêngan | kiyai tinakèkake | anjujug karsanipun | bagus anom brangti ing Widdhi | nyainipun
adhatêngan | katon ing jro supênane | Ragamana amuwus | lah undangên kaki mariki | ujarira dhatêngan | mau sun-angrungu | rabine mèsêm ing nala | Ki Marêbot gupuh mêdal angaturi | marang ingkang dhatêngan ||
17. Ingulatan kapanggih ing masjid | Jatiswara rinubung wong kathah | padha kanyaran tingale | santri padha sih lulut | aningali marang sang brangti | padha amojakrama§ Prayoginipun / ambojakrama /. | akathah kang ujung | Ki Marêbot nulya prapta | ris umojar Jatiswara dèn-aturi | pinarêka ing wisma ||
18. Yata tumurun saking ing masjid | nulya kèring§ Prayoginipun / kèrid /. wau marang wisma | dupi manjing ing wismane | Ragamana amuwus | saking panti tur anuruni | lah rêke tumanduka | dèn-enggal puniku | sampun agêlar kalasa |
gatos | arsa panggih lan manira mangke | Jatiswara alon wacana ris | karan ingsun ugi | panggih mring sirèku ||
3. Dene tuwan kasusra ulami | akathah kang wartos | dèn karana amurah ambêke | mapan kadunungan ngèlmu luwih | upama wak-mami | atut angguguru ||
suku kata: Ki Ragamana alon nabda ris. yata awak-ingong | pan dèn-sidhêp ngèlmuningsun kabèh | Ragamana anguwuh ing rabi | lah mundhuta nini | pamucangan gupuh ||
8. Jatiswara pan sampun atampi | wiraos mangkono | mapan manira anêdha rêke | pan larangan ujar kang puniki | kinasihan Widdhi | pilih jatinipun ||
9. Ing laku punika sun-miyarsi | nèng dunyèku yêktos | apan ta dadi susukêr bae | alon mèsêm Ki Ragamana ris | kang tinêdhèng Widdhi | nutug siyang dalu ||
10. Têkakêna ing duraka sami | iku jatiningong | pan ta dene yèn ipèn
Hyang Widdhi | kèwuhan ing laku ||
12. Ragamana yata sira angling | undhangana gupoh | para marbot ingkang kinon age | undhangana anak-anak-mami | mumpung wontên tami | tur asugih ngèlmu ||
13. Aja tungkul alul§ Prayoginipun / ahlul /. sastra ugi | tan wruh wêkasing wong | aja
Prayoginipun / muwus /. sêmu wadi | kadipundi ingong | apan (n)jajaluk duraka bae | ing jatinipun ta kadipundi | Ragamana angling | wus anèng sirèku ||
15. Aja ana kang tinahan ugi | jêbèng anak ingong | apan sampun anèng sira dhewe |
Prayoginipun / dosanèku /. ugi | iku sun-miyarsi | Jatiswara muwus ||
17. Atut paman yèn mangkana ugi | pamiyarsaningong | Ragamana nambungi sabdane | yata wus wikan sêmuning wadi | Ki Jatiswarèki | alon èsêmipun ||
18. Kaumira kabèh padha prapti | Ragama-nabda lon | pan ta padha kukulaka kene | awarta-a ing laku ta ugi | mumpung ana iki | ingkang sampun luhung ||
19. Mundhak kathaha kawruhirèki | ngalapana gupoh | ing sapangat pan mundhak kawruhe | sumadinah(?) bapa ingsun iki | maksih kurang ugi | ing kawruhirèku ||
20. Datan wikan ing jatine ugi | sabat matur gupoh | lah ta nêdha manira jatine | pinarênga mundhak kawruhnèki | mugi ingsun ugi | dèn-idhêpna kawruh ||
21. Jatiswara anauri aris | têmên panêdhèng-ngong | anggêguru sajatine mangke | karane jêbèng tingkah puniki | kongsi awak-mami | tumêkèng sapurug ||
22. Dening utama laku anênggih | singgih pilih uwong | ingkang purun
pakênira | laku ingkang sajatine | dadine laku iku | lawan paran dadine iki | nora kalawan sastra | kang jati puniku | yèn nora lawan sêmbahyang | kadipundi Ki Ragamana
lèlèrannipun | yèn wus dadi tumrap kang wiji | wiji pan saking ing Hyang | ngèlmu arannipun | mangkana dèn-tandurana | yèn wus dadi lèlèrannipun sajati | mangka dèn-banyonana ||
3. Ingkang pundi rêke banyunèki | ingkang toya ta rêke punika | pangucaping wiji rêke | Ragamana amuwus | dipun-nyata ing rèhirèki | iku minangka toya | ngèlmining Hyang iku | kalawan asangu aran | sampun kandhêg ing sêmbah kalawan puji | yèn ayun wruhing paran ||
4. Yèn pinuwung sarengat puniki | ingaranan rêke maksih bakal | dèrèng wikan ing jatine | nyatane maksih bingung | ing
ujar puniku | lamun dudu jarumanèki | iku marga sampurna | kanugrahan kawruh | wontên kari jakat
wontên anake wadon sawiji | dene wastanira | Ni Sakati yu linuwih | ayu anom dèrèng krama ||
2. Pan akathah wong anglamar samya bali | mring Ni Sakati ka | nèng têpas dènnira linggih | lan arinira satunggal ||
3. Tansah tinurunan arinira mangkin | ngarsaning ibunya | ing nguni bêngi sun-ngipi | aturu lawan wong lanang ||
4. Anging biyang sampun ngandika baribin | manawi amirsa | mring rama pasthi sun isin | ibunira aris mojar ||
5. Bokmanawa têmên ipèn iku ugi | lan sun-pajarana | dèn-tetela kang sayêkti | tan adoh lan jatinira ||
6. Ni Sakati alon tutur ipènnèki | biyang wong punika | kang katon jro supênèki | patute mèmpêr si rama ||
7. Jatiswara punika wastane singgih | kang katon jroning tyas | lawan Ki Jatiswarèki | katon sumandhing anendra ||
8. Malah mangkin biyang masih dadi ati | tansah awèh rimang | Ki Jatiswara wong sigit | katon sapari-polahnya ||
9. Ibunira gumuyu pan sarya angling |
Pan ing wayah sirêping janma pra sami | lanang wadon samya | sirêp kabèh samya guling | Ni Sakati mudhun enggal ||
kakang-êmas jatining sih | ingsun (ng)gantènana | mara iki kadipundi | atiningsun cipta-cipta ||
19. Iku mapan dadi bênduning Hyang Widdhi | agawe cilaka | wus mantuka kusuma di | dèn-wikan ing èstrinira ||
aglis | sampun dangu anèng (n)jaba ||
22. Manawi kauningan mring rama mangkin | suwawi mring wisma | tan purun kesah ing§ Prayoginipun / sing /. ngriki | siyang ratri tan suminggah ||
23. Jatiswara nauri sabdanira ris | kèmêngan ing driya | lah ta
raina wayahnèki | apan wayah tabuh tiga ||
28. Alon wungu wau ta ingkang karon-sih | marang ing
antuk nugraha | lampahe tansah ing wukir | tan arèrèn ing margi | raina wêngi lumaku | kandhêg§ Prayoginipun / mandhêg /. mangu ing
anut ing têpining arga | wus tumurun sing marga writ | sampun ngungkang jaladri | asri wau kang kadulu | lampah kalunta-
panggènanne anèng guwa | punika tansah prihatin | tan mangan tan aguling | nèng guwa têpining ranu | warna tan kadi janma | singa myarsa§ Prayoginipun / mirsa /. sami wingwrin | ing padhukuhane Kiyai Sèh Baka ||
7. Pilih ta ingkang uninga | maring Ki Sèh Baka lêwih | singa kang arsa
Kumrusuk swaraning toya | panggènanne langkung asri | kacaryan Ki Jatiswara | Ki Sèh Baka mulat aris | yèn wontên tamu prapti | bagus anom warnanipun | dangu datan sinapa | alon Ki Jatiswarèki | Ki sèh Baka alon dènnya (ng)gula-drawa ||
1. Anêmbrama ing tamunirèki | lah ta jêbèng sira lumajuwa | padha-a linggih ing kene | Jatiswara mituhu | lan anêdha marang Kiyai | Ki Sèh Baka madhapa | dènnira alungguh | punapa lanang sinêdya | lan ing pundi sasana ingkang kawuri | Jatiswara angucap ||
2. Jatiswara lingira amanis | tanpa wisma Kiyai manira | wong amoyang tanpa ênggon | tan wontên kang jinujug | wong kasiyan manira iki | aran Ki
alon muwus aris | Jatiswara babo anak-ingwang | yèn sira arsa ing mangke | pawong sanak lan ingsun | mindha ina
7. Têkèng guwa wijil kang kariyin | nulya pindho wijil kaping tiga | prapta tundha kaping pate | têkèng wijil ping pitu | aningali
padhang nêlahi | ana mancur katingal | Jatiswara mangu | apikir ing nalanira | anênêdha ing Sukmanira kang asih | ing dunya ing akerat ||
8. Jatiswara asru pikirnèki | ingkang cahya wau sampun ilang | guwa padhang pêtêng manèh | yata sru manahipun | Jatiswara limput ing ati | dhuh katuwone ingwang | nalanira kanyut | karasa-rasa tan pêgat | saya asru ragane pinrih ngêmasi | yèn jinurung ing karsa ||
Jatiswara dèn-pitambuhi | dening sosotya mulya | kewran manahipun | KIKi. Jatiswara angucap | ing ciptane punika osiking ati | mèsêm sosotya mulya ||
10. Jatiswara anggraitèng ati | paran marma ika angucapa | ingsun asaloka rêke | ing jro guwa puniku | paran baya isine ugi | lan pira warnanira | yèn tan wruha iku | kudu-kudu anèng guwa | yèn wêruha ing raga rêke puniki | iya guwa sampurna ||
11. Ingsun iki midêr andêr-pati | durung wikan bakaning sarira | sajatining jati rêke | baka-baka puniku | ingkang baka ta kadipundi | ingkang baka punika | Ki Sèh Baka iku | sajati jatining baka | durung jati yèn tan wruha rupanèki | lamat dèrèng sampurna ||
12. Anèng guwa sirnaning anêpis | pispi ênêng ênênge kewala | tur ta dèrèng wruh jatine | êndi ramon(?) puniku | ing atapa prapta sirèki | ing êndi pispi-nèka | ing guwa puniku | yèn sêpi durung sampurna | ingkang prapta yèn rame agêlis iki |
prajanipun | ing Pratokal ingungsir bali | asor prabawèng yuda | asrah putrinipun | anungkul nata taruna | madêg aji Jatiswara turun kaki | Ki Sajati patihnya ||
15. Kunèng ingkang wus umadêg aji | Jatiswara nèng nagari Cêmpa | Prabu Satmata juluke | Sajati patihipun | tata-harja ingkang nagari | adil aparamarta | ing pamêngkunipun | menak tyasnya wadyabala | de winêngku
Wanamarta tan ana kawarta | tinunggu para gurune | Ki Bayi Panurtèku | sru angêmong marang ing santri | ajrih asih sadaya | tyasira sumungku | marang Ki Bayi Panurta | mung sakêdhik kang antuk buntasing ngèlmi |
Ni Malarsih sru sungkawèng galih | mulat marang gêrahe kang raka | dhasar wus sêpuh wancine | tan arsa nadhah nginum | jroning cipta ingkang pinusthi | amung putra Ni Rara |
Tambangraras iku | lan garwa Sèh Amongraga | pinrih prapta saking onênging kapati | manawi dadya tamba ||
21. Tigang candra gêrahe Kiyai | datan suda malah wimbuh lupa | ngalayung lapa
Kang ngladèni wau (n)Jêng Kiyai | Ni Malarsih lan mantu kalihnya | kang tansah anèng
mirmaning nala | marang mara-sêpuh | mulat pucating wadana | asru nglayung sawang kunarpa (n)Jêng Kyai | wus dangu tan ngandika ||
wuri | kalamun wus aludhang ||
25. Sigêg ingkang sami nawung kingkin | wong ing krajan Wanamarta mangkya | wau kang nèng kanêngkane | sasana sang Mongluhung | lawan garwa Ni Selabrangti | ris pangandikanira | dhuh yayi sun-
rawuh paduka tuhu | pinrih nguntapakên ing pati | ywa kongsi sêmang-sêmang | pamawasing kalbu | Sèh Amongraga ngandika | adhuh
kata: anggènira gung anandhang roga. lamun wus rila sira-nggèr | dèn-tawêkal ing kalbu | kudangane yayah lan bibi |
Selabrangti | andikaning raka kang mangkana | tumungkul nahên waspane | ketang ing trêsnanipun | yayah-rena ingkang langkung sih | salami pamongira | mring putra sang ayu | tinurut ingkang paminta | datan kongsi kacuwan saking panggalih | mangkyarsa tinilara ||
31. Sèh Mongraga angandika aris | adhuh nyawa mugi di-santosa | tyasira ing mêngko anggèr | wus jamake wong iku | urip anèng dunya puniki | pindha mampir ing desa | kandhêg adhudhukuh | tan lami tinilar lunga | wangsul marang prajanira kang sajati | mulih mulya pinanggya ||
32. Ya pagene sira wus udani | purwa madya wasananing gêsang | ing awal miwah akire | sadaya wus sumurup | têka (n)dadak kogêl ing galih | dhuh yayi ramanira | gêrahe wus dangu | rusaking kang sarira |Kurang
pukulun suwawi amba umiring | sampun sandeyèng driya ||
34. Langkung suka Mongraga nut myarsi | ing aturing garwa wus siyaga |
warsa | amung kaot kawan wulan lawan mami | ngênèmi sawatara ||
38. Ki Panukma anambungi angling | ing salami gêrahe rakanta | dhahar punapa karsane | ingkang
ana bukti | amung tajin kewala ||
39. Miwah duduh êtim dara-piyik | ing watara samangkok sadina | datan arsa malèh-malèh | wedang ingkang kaunjuk | susuh paksi sandawa ugi | miwah kêmbang têmpayang | kalèngkèng cinampur | gêndhis arèn sawatara | mung sacangkir sadintên watara apti | liyan datan kinarsan ||
laguning kata | nging tan cêtha wêdaling swara kapyarsi | gumrêmêng mulung swara ||
gya angèsthi kalbu | pênêt anggayuh sopana | Sèh Mongraga kalawan Ni Selabrangti | ingkang ciniptèng driya ||
43. Sruning mupit suhuling tyas dadi | ginêlêng mêsu ing pangèsthinira |Lebih satu suku kata: ginêlêng mêsu ing pangèsthinya. samana madya ratrine | kawistara kang rawuh | Ki Sèh Amongraga lan swami | ririh
gagayuhan jasat saking Maha Suci | wus pantog karyanira ||
47. Nulya wangsul marang Maha Suci | karsaning Hyang sumewa ing dhampar |
praptèng jangjine tumitah | datan kurang datan luwih (ng)gwan dumadi | mangsane tilar raga ||
48. Angèn-angèn ginèndholan sami | karya sêmang
sadaya sakit | luhung sami lilakna ||
49. Sa-antara sawusira angling | Sèh Mongraga nyêlak ingkang rama | ana ing kering prênahe | lênggah nèng salunipun | ingkang asta dipun-cêpêngi | sami kering kang
uswanira lir èngêt sakala | dhela-dhela ing èngête | nanging katungka
purnama siddhi | sadaya kêkês ing tyas ||
52. Sèh Mongraga dèrèng angingkiti | anèng keringira kang palastra | nulya anata astane | sidhakêp kalihipun | ingkang kanan nèng pulung-galih | asta kiwa tumumpang | tumindhih puniku | kadya sidhakêping salat | kaotira ing kanan dipun-tindhihi | dening kering kang asta ||
54. Madya ratri sedane (n)Jêng Kyai | wus tetela (n)tuk nugrahèng Sukma | katon ana prabawane | ngalamat dadinipun | ingkang laku kasidan jati |
tanapi siwi | tyasira lir sinêndhal | marêgêl kang êluh | kawuwusa garwanira | Ni Malarsih kang nèng cakêtira linggih | lan Nikèn Tambangraras ||
56. Anggraita yèn raka wus lalis | putêking tyas kapêtêking driya | kabyatan nandhang
58. Kadya sèndhèn isthanira linggih | suku kalih salonjor
pakantuk | mapan wus pasthine samya | pedah paran tandangira briga-brigi | dipun-sarèh kewala ||
malbu marang wisma duk ningali | layon maksih jinajar ||
62. Anggraita kalamun Ki Bayi | miwah garwa wus sarêng
asru | Sèh Mongraga lawan garwa | sigra nilap marang panêpèn ing wuri | mangkana kang tinilar ||
rumagang pra kadang lan putra | Mongraga wus wangsul age | marang panêpènipun | lawan garwa Ni Selabrangti | samya tangat palilah | sakalih wus junun | ananêdha ing Hyang Sukma | sampurnaning ibu rama ingkang lalis |
|Kurang dua suku kata: miwah putra rumagang ingkang kinardi. sami mijil ing (n)jaba ||
3. Langkung ramya swaranirèng tangis | sasolahe kang wong | santri Luci anabuh gêndhonge | têtêg kaping tiga kang tinitir | sung pratandha maring | sagung santrinipun ||
4. Lamun ana karya kang wigati | kapyarsèng sagung wong | gora andhar ngumandhang swarane | langkung gugup kang sami miyarsi | gupuh amiranti | nungsung wartanipun ||
marmane sagung wong | gung karuna iku saparanne | sruning trêsna marang (n)Jêng Kiyai | dènnira ngayomi | marang santrinipun ||
16. Barubahing Wanamarta dèsi | tyasira sagung wong | kadi datan
Tan antara dangu wus miranti | pasucèning layon | kalih prangkat sanega prantine | nèng kumbaya bokor slaka sami | landha mêrang tuwin | toya sêkaripun ||
Jisim jalu ingkang ngupakardi | kadang priya kang wong | jisim èstri kang angrukti kabèh | para kadang pawèstri wus prapti | sangkêp amiranti | samana gya rawuh ||
23. Sèh Mongraga lawan ingkang swami | sing
24. Nulya dhawuh Ki Sèh Amongragi | marang ari karo | adhuh yayi punapi prantine | wus
ingkang layon | wusnya prapta nênggih ing unggyanne | pasiraman kang ngangkat gya linggih |
anyirami age | Sèh Mongraga ingkang anuruhi | sing ulon lêstari | tumurun mring suku ||
29. Wali-wali dènnya anuruhi | nèng gayungira lon |
Wong pipitu sutane pra ari | ngangkat ingkang layon | sinalahkên anèng busanane | pasrah marang Kiyai
wadon | mantu kalih wimbuh ing kadange | anggosok warata kang jisim |Kurang satu suku kata: anggosok warata ingkang jisim.
gupoh | Ki Panukma aris ing wuwuse | kang Pangulu yogyane puniki | salat janajahi | mangke bibaripun ||
45. Ing jam'ah kewala nèng masjid |Kurang satu suku kata: Ing jama'ah kewala nèng masjid. sagunging ponang wong | sasarêngan nênggih nyalatake | wus sarujuk
ingkang pangimamanèki | jinajar kang manggon | mujur ngalèr wau sakaliye | angulonkèn pangimaman
ing dongane | wus paragat sacaraning mayit | sadaya anuli | mundur wangsulipun ||
53. Mring pandhapa atata kang linggih | wau sagunging wong | nulya mijil kang kandhuri gêdhe | dhudhulangang gotongang§ Prayoginipun / dhudhulangan gotongan /. kandhuri | tinala maripit |
rêsik kasêlan nyowoki | tumpêngira nuli | rinurah pinuluk ||
57. Angucapah ingkang samya bukti | wau sakèhing wong | gya dinuman kacu lalawone | binuntêlan arta suku tali | kêthip ingkang dadi | ing salawatipun ||
58. Wus warata antuk kacu sami | agêng
angimami | takbirira alon | tundha-tundha ingkang nambungake | anasibi kongsi praptèng (n)jawi | mrih samya miyarsi | parêng§ Prayoginipun / sarêng /. tindakipun ||
65. Paragating salat parlu masjid | salamira karo | sagunging wong nulya nyalatake |
4. Nanging datan winuwus | parincène wijanganing catur | mung Dipati Wirasaba kang maringi | kintaka palilahipun | nawala mangka wigatos ||
5. Lêstarinira turun | maring putra gumantya ing lungguh |
winuwus | kongsi kawandasa dalunipun | pamungkasing kandhuri wilujêngnèki | kang tilar kadunyanipun | sumungku wau sagung wong ||
9. Kongsi petangan satus | arinira pinurwa kang lampus | pamumulèn winantu ing kangingkang. kandhuri | para santri rahabipun | angaji sucining batos ||
10. Tri ratri laminipun | samya ngaji anèng (n)dalêmipun | Kyai Bayi samana Ki Jayèngrêsmi | dèrèng karsa ngalih malbu | marang dalême kang layon ||
11. Sungkawanirèng kalbu | dèrèng pulih maksih
13. Dwi warsa pêndhakipun | kang mumule angaji sadarum | para santri sinunggata amênuhi |
kèkahira sapi sadasa sinilih | sadaya ingkang lalawung | tan pinèt karyanirèng wong ||
17. Kinêtog kang susugun | santri jalu èstri samya malbu | pinrih ngaji kang wadon anèng ing wuri | garwanira kang tinuduh | lawan pra santana wadon ||
18. Ing pandhapa pra jalu | santri ngaji sadaya gumuruh | ingkang swara lir gêrah ngêbêki kuping | arame umyung gumrumung | gumrênggêng arum mring batos ||
19. Sabên raryyan anginum | warna-warna pangunjukanipun | wedang
Parèstri ingkang tugur | anèng pawon rumagang abikut | ngraratêngi lah-olahan warni-warni | tri ari dènnya anambut | ramud sampat praptaning (n)don ||
ingkang mahasêng sopana | mangkana Sèh Amongragi | lawan
garwanirèki | ingkang kulinèng ngasamun | ningit nimpar ing wana | lalana puncaking wukir | sakarsanya ngidêri sapramudita ||
5. Mangkana osiking driya | yèn anggung mangkene iki | amung ngumbara lalana | tan yogya
ingkang sajati | apaparab Panêmbahan Nyakrasuma ||
9. Sidawakya arannira | wong desa ingkang ngaranni | kèh janma kang sami seba | warna-warna ingkang pinrih | wênèh ana sujalmi | nunuwun darbeya sunu | wênèh minta darajat | ana kang
punggawa Nata | bupati panèwu mantri | marêk maring padhepokan | ing Ngandongrukmi pra sami | nunuwun
nuwun sarana sami | kaprawiraning ngayuda | amung sakêdhik kang mamrih | sampurnaning dumadi | kasunyatanirèng ngèlmu | Ki Mênggung Wiraguna | nyalênèh ingkang ingudi | mrih siniyan dhumatêng ing Naranata ||
14. Panglocitane sang Tapa | èsmu gumujêng ing galih | dene iki ta wong tuwa | apangkat bupati ngarsi | amung minta dènsihi | marang risang Maha-prabu | nanging sang pindha Tapa | tan masgul dènnya paparing | saciptanya
sumungku tyasira | kumandêl marang sang Aji | amituhu apa ing sadhawuhira ||
16. Dipun waspada ing karsa | yèn bangkit§
pakaryan | tan nana agêng lan alit | kabèh dhawuhing Narendra | tan na rèmèh parlu ugi |
tuhune Sri Narapati | kinira tuhu Rêksi§ Prayoginipun / Rêsi /. | kang mumpuni sarwa putus | suka nulya pamitan | linilan mundur anuli |
tan kawarna kang mundur saking ing ngarsa ||
20. Amarêngi titi sonya | ing wanci wus
galih | lamun arsa katamuwan ing utama ||
27. Anggung manungku ing karsa | pinêlêng sajroning galih | palaling Hyang kasêmbadan | wus
Pandhita ingkang linuwih | marma bangkit nampèni | nurbuwah kukumahipun | nugrahanirèng Suksma | prabawa wus angimpuni | sahir kabir winêngku sajroning driya ||
linuwih | mangsa kilapana tuhu | parasdyaning kasidan | paduka ing cipta-mami | mung sumarah sarèh paduka kewala ||
36. Sang Tapa mèsêm ing driya | dadya angandika aris | dhuh kisanak punapa-a | sanyata karsa puniki | mantêp cipta sayêkti | datan ajrih srananipun | tuhu sakit tinêmpah | tumama marang ing jisim | luwih lara laraning wong cuwa harda ||
37. Nanging maksih langkung lara | kadya angungudi dadi | dadinira mrih kasidan | dumadi janma utami | ingkang ginayuh ngèlmi | luwih
tujune manira | amung arsa nambadani | punagi sajroning driya | singa ingkang nêdya apti | minta-sarayèng kami | sakawasa pan
lampahnya | apan ta beda sakêdhik | yèn ing batin dèrèng kêna pinidana ||
41. Kalamun wus babarira | anèng pakartining
dhawuh-tuwan | sandika darma nglampahi | wus tinêmah sakèh cobanirèng lampah ||
43. Malih muwus sang Pandhita | marang tamune linuwih | dhuh ki-sanak piyarsakna | wêling-manira puniki | manira wus udani | putus-para ing pangawruh | wahyu ingkang
lair lawan batin | wus datan ana kuciwa | -para ing pamawas-mami | nanging para ing mangkin | têka (n)dadak kapiluyu | mamèt wahyu kukumah |
48. Ing nguni ingkang ngong-patah | ambêdhah marang ing Giri | ipe-manira kawalakewala. | kang aran Pangeran Pêkik | mung
51. Sagunging kang wadyabala | gung alit ingkang pra sami | kacingkrangan gêsangira | ing lair lawan ing batin | lêgawèng tyas nulungi | (ng)
atur mamêla | pukulun amba wus tampi | karsa-paduka sami | wus samapta badan-ulun | kalawan pun rubiyah | sumangga karsa sang yogi | tan (ng)grantêsa ing lara
nata | mijil saking pramèswari | rabinira dadiya gêndhon wanodya ||
55. Arsa sun-paringkên ika | ya marang Pangeran
kadiparan ing karsane | paduka Nata mundhuta | pagênèn bumbunira | punapa ta karsanipun | dene tuhu nyala-wadya ||
9. Paduka duk wingi tampi | kang sêkar Wijaya-mulya | taksih rinimat ing
anêng ngayun | anulya ris angandika ||
12. Marang garwa Pramèswari | dhuh yayi mundhut manira | wedang kang pangunjukane | pateyan sadhiyanana | cangkir catur manawa | arinira karo malbu | kinarya kang pasunggata ||
Pandhan turnya ris | pukulun paraning karsa | dene agita dhawuhe | animbali maksih enjang | maring amba kaliyan | langkung kumêpyur tyas-ulun | paran
wau sang Aji | ngandika malih pan sarya | angunus bumbung wuluhe | sinêlap anèng ing madya | Narendra ris ngandika | mring Pangran Pêkik ing ngayun | dhuh yayi ana wahana ||
21. Kang wujud wahyu kaèksi | iki rupane sanyata | gêgêndhon kalih warnane | siji sewang binuktiya | sira lawan manira | aywa
anèng bumbu asêm uyah | lawan barambang lalangèn | ing wadhah piring kancana | wau ta duk tumingal | Pramèswari lan (n)Jêng Ratu | mring
Prayoginipun / pangalape /. | ingsun dhihin kang ngalappa | amiliha ingkang priya |Lebih satu suku kata: miliha
kaparêng ing karsendra | ulun arsa pindhah wau | marang ing
anukma yitmanira | wau Sèh Amongraga | marang rahsane Sang Prabu | mangkana gantya kocapa ||
33. Sang Nata maringkên nuli | mring Pangran Pêkik saksana | anglo kalawan gêndhone |
ingkang siwi | mijil wanita yu-endah | pinacang awit timure | pinundhut anèng jro pura | praptèng
dipatya | mangkana wau sang Prabu | ngubalakên kaelokan ||
46. Kawaspadaning pangaksi | kèh wadya punggawanira | ingkang pinidana mangke | winawas darbe tyas cidra | wênèh ingkang culika | ana cêlak pêjahipun | ginege kukum Narendra ||
47. Saya dangu sang Narpati | adrêng dènnya amidana | mamati mring
ing karsa Ji | mangkana sang Rajaputra | ginubêl ing punggawane | kawêkèn pangrèhing tata | ajrih matur ing rama |
katiwang-tiwang sang Prabu | sedanira anèng paran ||
55. Titi tamat ingkang tulis | têlas ingkang cinarita | Sèh Mongraga
sanèsipun 'Sum Kuning' (1971) tuwin buku 'Perawan Desa' (1981) kaolah dados film.
lan Subêno. Asilipun kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir Nopèmbêr 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Salajêngipun aktip ing politik (PNI, Akting
Maude Barlow, Tony Clarke (2003). Blue Gold: The Fight
pamahargya tingalan dalêm wiyosan tumbuk 64 taun, marêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 Rêjêb Alip 1859 utawi kaping 3 Januari 1929.
Kula nuwun, ing buku pangèngêt-èngêt tumbuk dalêm 64 taun, jilid I panitya sampun amratelakakên bilih pandamêlipun buku pangèngêt-èngêt wau kaslêpêg sangêt kalihan dintên tamtunipun, sarêng buku wau ambabar, kathah kakirangan sarta klèntuning pangêcap, dening kirang satitinipun sadhèrèk ingkang kawajibakên niti priksa (korèksi).
Awit saking punika murih sampun adamêl kalèntuning suraos, panitya nusuli katrangan kaêwrat ing buku punika, sarta malih buku pangèngêt-èngêt wau kasèp sangêt wêdalipun, punika saking kaslêpêgipun panindak, botên langkung para panitya sami nyuwun gênging pangapuntên.
Kajawi punika I. Isinipun buku pangèngêt-èngêt tumbuk dalêm jilid I wontên sawatawis karangan ingkang kècèr pangêcapipun, dèrèng dipun sukani namanipun ingkang ngarang, inggih punika: 1 Bab Pangadilan saha Pulisi, punika karanganipun Radèn Tumênggung Mangunwadana, 2. Bab Abên-abên saha Ngrampog Sima punika karanganipun Radèn Ngabèi Purwasastra, 3 Bab Pamulangan, punika karanganipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, II. Bab anggènipun sêrat kabar Darmakôndha ngrumiyini ngêdalakên karangan dalah gambar-gambar bab tumbuk dalêm, punika pangarsaning Narpawandawa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sampun nyêrêg dhatêng dhirèksi saha rêdhaksinipun, angsal katrangan kados ingkang kawrat ing Darmakôndha ôngka 12 pêthikanipun kados ing ngandhap punika.
Darmakôndha ingkang ngêwrat karangan dalah gambar-gambar bab tumbuk dalêm, punika
Mulabukanipun Wontên Abdi Dalêm Gadhing Mataram§ Luguning purwaka punika cara Walandi, ingkang Jawèkakên pangarsaning Narpawandawa.
Dèrèng dangu punika Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya pratela ing kula, bilih rumiyin kraton Surakarta punika wontên golonganing abdi dalêm ingkang winastan Gadhing Mataram, kacariyos punika iyasanipun salah satunggiling nata nalika kraton taksih wontên ing Mataram, sarta ingkang kawajiban ngulat-ulatakên saening lêbêtipun sêsanggèn kalapa konjuk ing kraton. Punika Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya minta ing kula, supados kula ngupados sêsêrêpan ing Ngayoja ngriki, kadospundi mulabukanipun wontên abdi dalêm golongan Gadhing Mataram wau.
Awit saking punika kula botên awrat minangkani ngupados sêsêrêpan, sarta inggih tumuntên sagêd angsal, wosipun makatên, ing kabupatèn Bantul, sakidulipun kitha Ngayoja, punika dumugi samangke wontên dhusun nama: Gadhing, inggih punika ingkang sapunika kalêbêt ing talatah Bonongan, kinanipun wana agêng tur sitinipun êmbak, ewadene kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Sultan Agung,§ Ingkang Sinuhun Sultan Agung punika putranipun Kangjêng Panêmbahan Seda Krapyak, wayahipun Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, buyutipun Kyai Agêng Mataram, jumênêngipun wiwit taun Walandi 1638 dumugi taun 1645. ing riku kadhawuhan nanêmi klapa, danguning dangu sarêng tanêman kalapa wau sampun angrêbda, saèstunipun lajêng wontên ingkang nêngga, inggih punika kintên-kintên wiwitipun ing riku wontên padhukuhan, ingkang têmbenipun tumangkar dados dhusun, sarêng tanêman kalapa wau sampun sami awoh tur katingal sae-sae, kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Sultan Agung kawula dalêm ingkang adêdunung ing Gadhing wau, katamtokakên ngunjukakên sabagianipun pamêdalipun kalapa, sarta têmbenipun anyanggi kabêtahaning kraton lisah kalêntik, minôngka paos pangundhuhipun kagungan dalêm siti wau. Awit saking kawontênan punika, sagêd ugi nuwuhakên kaparêng dalêm iyasa golongan enggal ingkang kawajiban ngulat-ulatakên saening lêbêtipun sêsanggèn kalapa utawi lisah kalêntik wau, ingkang sagêd ugi anjalari golongan enggal wau kaparingan nama Gadhing Mataram.
Kajawi punika, sarèhne kala samantên Ingkang Sinuhun Sultan Agung punika kêrêp sangêt tindak ing Sagantên Kidul, mila kaparêng iyasa pasanggrahan ing dhusun Gadhing wau.
Punapa têgêsipun têmbung: gadhing? sawênèh wontên ingkang mastani bilih punika têmbung Kawi, atêgês êmbêl = rawa, êmbak, dados nama gadhing punika sakawit minôngka ancêr-ancêr manawi pakêbonan kalapa wau sitinipun sakalangkung êmbak, tumuntên katut namanipun pasanggrahan dalêm ing Gadhing Kadhaton, lajêng karan dhusun sacêlakipun pakêbonan kalapa wau inggih punika Gadhing Arja, pungkasanipun katut namaning golongan ingkang kawajibakên ngulat-ulatakên lêbêtan lisah, inggih punika abdi dalêm Gadhing Mataram.
Wondene rêroncènipun sajarah wau, kakanthèkakên purwaka kula punika, inggih punika karanganipun Ngabèi Prawirasugônda, Dêmang Kabonongan ingkang sampun lèrèh.
J.E. JASPER. Guprênur ing Ngayogyakarta.
Sêrat Katrangan Bab Kawontênanipun Patilasan-patilasan ing Dhusun Gadhing Arja sarta Gadhing Lumbung Ingkang Dumunung Wontên ing Salêbêtipun Siti Kêbonongan
Saking cariyosipun tiyang sêpuh ing jaman kina, siti Bonong utawi siti Gadhing wau ing ngajêng kasêbut nama siti Buwana Rawa.
1. Têmbung, bu, têgêsipun lêbu, utawi bumi.
2. Têmbung wana, têgêsipun: alas (buwana têgêsipun: bumi alas).
3. Têmbung rawa, têgêsipun papan toya, ingkang sitinipun êmbêl, têmbung êmbêl kasamèkakên umbêl, umbêl ing têmbung Kawi (Sanskriet) nama gadhing. Dados têmbung siti êmbêl, têgêsipun siti gadhing.
Wondene purwanipun siti Bonong utawi siti Gadhing wau, ingkang kagungan karsa ambadhèni alamipun suwargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, ingkang jumênêng nata ing nagari Mataram (Mata-arum utawi Ngèksigônda). Awit ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung wau asring miyos dhatêng Sagantên Kidul, amargi kacariyos ingkang sinuhun wau sagêd têpang kalihan Kangjêng Ratu Kidul, ingkang ngêdhaton wontên salêbêtipun Sagêntên Kidul. Sarêng priksa siti Bonong wau taksih wujud, buwana rawa (siti wana) mila lajêng kagungan karsa ambadhèni wau, wiwit sakilèn lèpèn Opak, mangilèn dumugi sawetan lèpèn Praga, lajêng dipun kikisi, kikis wau dipun namèkakên mêngkang.
Ing sakidul mêngkang mangidul dumugi sak lèr Sagantên Kidul dipun namani siti Bonong utawi siti Gadhing. Ingkang sak lèr mêngkang mêngalèr dipun namani siti Mêntawisan (Mataram).
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung lajêng yasa pasanggrahan wontên ing siti Gadhing, pasanggrahan wau dipun paringi nama: Gadhing Kêdhaton. Dene pêrnahipun sapunika wontên sak lèr kilèn asistenan, Krètèk, ing sapunika tilasipun sampun dipun angge dhusun, ugi kasbut nama Gadhing Kêdhaton, kalurahan Gadhing Arja.
Dene siti wau sasampunipun dipun badhèni kangge sabin utawi kangge pemahan, lajêng ingkang papan sabin dipun tanêmi pantun. Dene ingkang dados pemahan dipun tanêmi klapa cikal utawi sanès-sanèsipun. Siti sabin utawi siti pemahan wau lajêng dipun paringakên anggadhuh dhatêng tiyang alit. Pamêdalipun sabin wau nama malihan, têgêsipun pamêdalipun ingkang sapalih lumados ing ngarsa dalêm kangjêng sultan, ingkang sêpalih tiyang ingkang nanêmi. Wondene ingkang badhe kangge wadhah pantun lajêng dipun yasakakên lumbung, dene papanipun wontên ing siti Gadhing wau, sarta lumbung wau dipun paringi nama lumbung Gadhing, utawi Gadhing Lumbung, pêrnahipun wontên sakilèn asistenan, Krètèk. Sarêng sampun môngsa panèn lumbung wau inggih lajêng kangge wadhah pantun.
Kacariyos sabakdanipun panèn, para tiyang alit ingkang nanêmi pantun ing sabin wau lajêng sami ngladosi unjuk-unjuk (punjungan) warni dhahar utawi
unjuk-unjuk nama tenong, lajêng sami sarêngan sowan ambêkta tênong dipun ladosakên ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung.
Sarêng kawuningan bilih tiyang alit sami sowan ambêkta tenong dipun ladosakên, ing wêkdal punika ing papan ngriku lajêng dipun paringi nama papan Bonong, amargi kapêndhêtakên ing têmbung ngoko: seba anggawa tenong, ing têmbung cêkakan kasêbut, bonong. Punika purwanipun siti wau nama siti Bonong.
Wondene siti ingkang kangge pemahan badhean, sarêng sampun dangu lajêng dados dhusun. Ingkang nglurahi tiyang alit ing dhusun wau nama bêkêl. Sarêng tanêmanipun wit kalapa wau sampun sami awoh, lajêng dipun pundhuti paos warni klapa garing, dipun namakakên paos pêgluntung. Ing dalêm wit kalapa satunggal wit, paosipun pêgluntung sabên kalih wulan 1 iji. Dene ladosan paos pêglantung wau lajêng kaparingakên kangge wiji dhatêng pemahan badhean salêbêtipun siti Bonong wau. Sarêng sampun saya dangu saya kathah pemahanipun badhean ingkang sampun sami dados dhusun, ladosanipun paos pêgluntung inggih sangsaya kathah.
dipun namakakên ladosan paos lisah wadal Kêbonongan. Pamundhutipun lisah wadal Kêbonongan wau inggih sabên 2 wulan sapisan. Wulan ingkang katamtokakên kangge ngladosakên paos wau inggih punika ing wulan:
1. Sura, 2. Mulud, 3 Jumadilawal, 4. Rêjêb, 5. Siyam, lan 6. Dulkangidah, gunggung kaping 6 sêtaun. Lumadosipun lisah wiwit tanggal kaping 10 dumugi tanggal kaping 25. Ladosan paos lisah wadal Kêbonongan wau kêdah sah.
Wondene panarikipun ladosaan paos wau sabên wit
bêrahan kangge ngladosakên dhatêng nêgari saking Kadêmangan 5 dhuwit (4 1/2 cent), dene wit kalapa ingkang awon [awo...]
utawi cawik wau ingkang kadamêl saking bathok kalapa, ingkang bêkong bathok agêng, ingkang cawik bathok alit.
Dene lisah bêr-bêran ingkang 1 cawik wau sumêrêp nêb-nêban lisah ingkang dados, bladhêr, utawi kècèr.
Dene ingkang kenging ladosan paos lisah wadal Kêbonongan wau, namung saking pemahanipun tiyang alit. Dene pemahanipun bêkêl iyup songsong, botên angladosi paos lisah wadal Kêbonongan, wondene ingkang kakarsakakên nampèni paos abdi dalêm Dêmang Bonong, pamanggènipun inggih wontên salêbêtipun siti Bonong, têdhanipun ugi warni lisah kathahipun sapranêmanipun ladosanipun. Dene cacahipun Dêmang Bonong wau ing ngajêng: 7 lajêng dipun kantunakên 5 wêwah kamisêpuh 1. Dene pamanggènipun ingkang 3 wontên ing dhusun Mayungan, ingkang 1 wontên ing dhusun Piring Ginggong, kabawah ondhêr dhistrik Sandèn, ingkang 1 manggèn ing dhusun Cumêthuk. Dene kamisêpuhipun manggèn ing dhusun Tlurèn, sami bawah ondhêr dhistrik Krètèk. Lurahipun dêmang: 1 pangkat panèwu sêpuh Bonong, pamanggènipun wontên ing kitha, dene tiyang alit anggènipun angladosakên paos lisah wadal Kêbonongan wau dhatêng kadêmangan Bonong dipun irit bêkêlipun, wondene lumadosipun dhatêng nagari Dêmang Bonong ingkang ngladosakên, ingkang nampèni wêdana Bonong. Takêranipun ing kawêdanan Bonong dipun namakakên parah, wujud jun utawi ton. Dene paos lisah Bonong wau sasampunipun katampi wêdana Bonong, lajêng kagêm sulêdan dilah ing salêbêtipun kêdhaton, utawi kagêm gêgorèng ingkang dados dhahar dalêm ingkang sinuhun.
Kajawi punika manawi ingkang sinuhun kangjêng sultan kagungan damêl mantu putra dalêm utawi kaponakan sarta wayah dalêm ingkang mawi lênggahan, punika tiyang alit kenging ladosan pasumbang lisah Bonong kathahipun sapalih ladosan. Lisah wau lajêng kabêkta tugur dening Dêmang Bonong wontên ing kapatihan, kagêm sulêdan [sulê...]
[...dan] dilah utawi gorengan, ingkang kagêm salêbêtipun lênggahan wontên ing kapatihan.
Lisah wau manawi tirah, tirahanipun lajêng kaladosakên dhatêng kawêdanan Bonong. Saking bab siti Bonong wau, saking cariyosipun tiyang kina, karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, siti Bonong wau kagêm pusaka dhatêng trah-tumêrahipun ingkang jumênêng nata ing nagari Mataram, punika ingkang kagungan.
Amargi nalika ambabad wana dumugi ambadhèni siti kangge sabin utawi pemahan wau, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung ingkang kagungan karsa utawi mawi anjênêngi.
Sadaya ingkang kasbut nginggil punika miturut katrangan saking Ngabèi Prawirasugônda, abdi dalêm Dêmang Bonong pènsiyun ing Piring Ginggong.
Kawontênanipun karaton ing tanah Jawi, wiwit karaton nagari Mataram, punika sabên mêntas wontên ingkang jumênêngan nata anyar, saha panjênêngan nata badhe palakrama, sarta malih sabên mêntas jumênêngan saha badhe palakramanipun kangjêng gusti
Lawu, 4. rêdi Marapi, 5. guwa Kêwêdhusan. Adat tatacara ingkang makatên punika wiwit jumênêngipun Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, nalika taun 1540 inggih punika ingkang ambukani karaton nagari Mataram. Wujud sarat sarana nglabuh pangagêman
pun Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga nalika ambadhèni karaton nagari Mataram, punika linampahan kalihan têmên mantêp santosa panggalihipun, mêmayu hayuning bawana Jawi, nalôngsa èngêt waspada anggayuh wahyu narendra, pinêsu ing pujabrata mrih kacakup ing agal alus, anjajah wana guwa sêpi anggêbyur praga sagara dumugi ngalaming alus, katampi sri putri adi ingkang jumênêng
jumênêngipun nata mrih tulus mêngku wibawa. Dumugi tumêrahing wuri, sarêng dumugi wayah Ingkang
ngantêpi tekad ingkang sukci kawimbuhan mili dananipun maratani, andadosakên kalangkung wibawanipun, tanah Jawi kawêngku nagari Mataram, mila dipun lêluri ngantos dumugi sapunika.
Nalika mêntas jumênêng dalêm nata sampeyan dalêm ingkang wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X ingkang ngadhaton nagari Surakarta Adiningrat, watawis pitung wulan akalihan jumênêng dalêm nata, amarêngi ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 6 wulan Rabingulakir warsa Dal ôngka 1823 anglampahakên labuhan 5 panggenan, 1. dhumatêng sagara Kidul, 2. Dalêpih, 3 rêdi Lawu, 4 rêdi Marapi, 5 guwa Kêwêdhusan. Malêmipun Rêbo sadaya pirantos ingkang badhe kalabuh sampun katata wontên ing karaton pandhapa sasana sewaka. Enjingipun ing dintên Rêbo sasampuning abdi dalêm ingkang badhe kautus anglampahakên labuhan sampun sowan pêpak, mangangge prajuritan jangkêp, saha pangagêngipun lampah sasampuning nampèni dhawuh timbalan dalêm lajêng kalilan bidhal. Lampah-lampahipun kados ing ngandhap punika:
Wanji jam 9 enjing, sêsarêngan bidhal saking karaton.
1. Ingkang dhumatêng sagara Kidul, pangagêng Radèn Ayu Adipati Sêdhahmirah, 2. Radèn Tumênggung Arjadipura, abdi dalêm bupati gêdhong têngên, 3. abdi dalêm kaliwon galadhag, sami sakarerehanipun, 4. abdi dalêm urdhênas lurah panakawan, 5. abdi dalêm juru suranata, ingkang sami gadhah lampah. Ingkang badhe kalabuh kawadhahan kandhaga, kadèkèk ing joli karêmbat bau gladhag, lampahipun mêdal kori srimanganti lèr, dumugi margi gladhag numpak kapal saha dharat. Radèn Ayu Adipati Sêdhahmirah sakarerehanipun abdi dalêm èstri numpak kareta,
[...rerehanipun.] Dumugi sêtatsiyun Tugu (Ngayogyakarta) bupati pangagênging lampah amatah abdi dalêm panèwu gêdhong nglampahakên nawalanipun pêpatih dalêm ing Surakarta katur pêpatih dalêm Ngayogyakarta, sadaya utusan dalêm lajêng dhumatêng Kutha Gêdhe lêrêm kalih dalu, anindakakên wilujêngan mêmule saha sowan nyêkar lêluhur dalêm, ingkang sumare ing Kutha Gêdhe, Kangjêng Panêmbahan Senapati Ngalaga sapanunggilanipun, 2. ing pasareanipun Kyai Agêng Karanglo. 3. ingkang sumare wontên ing Karangturi, saha 4. ingkang sumare wontên ing Panitikan. Sarampungipun anglajêngakên lampah dhatêng Imagiri, nindakakên wilujêngan mêmule, saha sowan nyêkar lêluhur dalêm ing pasarean dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, sapanunggilanipun lêluhur dalêm ingkang sumare wontên Imagiri sadaya, saha ingkang sumare wontên ing pasarean Girilaya, tuwin ingkang sumare pasarean Banyu Sumurup, lêrêm tigang dalu, bidhal anglajêngakên lampah dumugi kabupatèn
wanci jam 5 bidhal saking pondhokan dhumatêng Sawangan Praga Brosot sagara Kidul, inggih punika papanipun palabuhan. Patrapipun sarat sarana pangagêman warni-warni ingkang wontên salêbêting wadhah kandhaga katumpangakên ing gèthèk dêbog (uwit pisang) dipun
dipun culakên saking papan toya tegongan Praga Brosot, kentir dumugi Sawangan lumêbêt sagara, gèthèk saisinipun lajêng botên
sumoroting songsong gilap, ngantos botên katingal saking têbihipun. Sawatawis jam elokipun dene gèthèk kandhaga saisinipun ingkang kalabuh satunggal kalih wontên ingkang wangsul malih dumugi pinggir sagara sacêlakipun ingkang sami kautus anglabuh, kacariyos ingkang wangsul wau minôngka
Ngayogyakarta. Wontên ing kapatihan Ngayogyakarta lêrêm sadalu, enjingipun bidhal wangsul dhatêng ing nagari Surakarta. Dene utusan dalêm anglabuh dhumatêng sagara Kidul wau laminipun watawis sadasa dintên.
dharat, dumugi ing Sukaharja abdi dalêm panèwu ing Sukaharja sapunggawanipun sawatawis, andhèrèkakên dumugi Dalêpih, dumugi kapanèwon Nambangan lêrêm sadalu, enjingipun bidhal, panèwu Nambangan kanthi punggawanipun sawatawis, andhèrèkakên dumugi kapanèwon Nguntaranadi kèndêl lêrêm
bidhal panèwu Tirtamaya andhèrèk dumugi Dalêpih, anjujug griyanipun juru kunci, sasampuning nindakakên ajad mêmulèn, sadaya utusan dalêm sami santun pangangge cara èstri, lajêng bidhal, lampahipun dumugi Sela Bêthèk abdi dalêm juru suranata nindakakên dêdupa, sarampungipun anglajêngakên lampah dumugi Sela Songsong kèndêl nindakakên dêdupa malih. Lajêng bidhal dumugi Kayangan sanginggilipun grojogan Dalêpih, inggih punika papan palabuhan, salajêngipun sadaya pirantos labuhan, katata wontên
griyanipun juru kunci, sami santun mangangge prajuritan malih. Sarampungipun lajêng bidhal mantuk. Dumugi Nguntaranadi lêrêm sadalu, enjing bidhal dumugi Sukaharja lêrêm sadalu. Enjing bidhal mantuk dhumatêng Surakarta, laminipun utusan dalêm dhatêng Dalêpih wau
abdi dalêm juru, bidhal saking karaton, dumugi gladhag lampah dharat saha numpak kapal, dumugi kabupatèn Karanganyar (bawah
kadipatèn Mangkunagaran) kèndêl sawatawis lajêng bidhal dumugi Karangpandhan, lêrêm sadalu. Enjing bidhal dumugi Tawangmangu lêrêm sadalu. Enjing bidhal dumugi griyanipun juru kunci dhusun Blumbang. Sarampungipun nindakakên wilujêngan mamulèn, lajêng bidhal minggah kanthi juru kunci saha punggawa pulisi ingkang ambawahakên, dumugi Ngarga Dumilah. Dumugi Ngarga Dumiling kèndêl sawatawis, dumugi Ngarga Dalêm inggih punika papanipun palabuhan, sadaya pirantos sarat sarana warni-warni katata, sarampungipun abdi dalêm juru adêdupa saha anindakakên saparlunipun utusan dalêm labuhan. Sarampungipun lajêng bidhal wangsul, panyipêngipun wontên ing rêdi, manut saprayoginipun juru kunci, enjing mandhap saking rêdi, dumugi Tawangmangu lêrêm sadalu, enjing bidhal mantuk, dumugi kabupatèn Karanganyar kèndêl sawatawis, lajêng bidhal malih, dumugi nagari Surakarta sontên. Papan palabuhan rêdi Lawu wau kabawah kabupatèn Karanganyar, utusan dalêm labuhan dhumatêng rêdi Lawu
ingkang kautus labuhan dhatêng rêdi Marapi, bidhal saking karaton dumugi gladhag lampahipun numpak kapal saha dharat, dumugi ing Kartasura lêrêm sadalu, enjing bidhal, dumugi kabupatèn Bayalali lêrêm sadalu, enjing bidhal dumugi ing pasanggrahan Sêla nindakakên wilujêngan mamulèn lêrêm sadalu, enjing bidhal dumugi Sela Pakèndêl sawatawis minggah malih dumugi Sela Gajah kèndêl sawatawis, minggah malih dumugi Sela Paseban, inggih
saparlunipun utusan dalêm anglabuh, sarampungipun sadaya utusan dalêm lajêng mandhap wangsul dhumatêng
dumugi ing Surakarta sontên. Papan palabuhan rêdi Marapi wau kabawah kabupatèn Bayalali, lampahipun utusan dalêm labuhan dhumatêng rêdi Marapi mlampah mantuk laminipun 5 dalu 6 dintên.
Nunggil ing dintên Rêbo wau utusan dalêm labuhan dhumatêng guwa Kêwêdhusan bidhal saking karaton, ingkang kautus abdi dalêm mantri gêdhong saha mantri galadhag, tuwin abdi dalêm juru, dumugi gladhag lampah dharat saha numpak kapal, dumugi dhusun Kayuapak anjujug griyanipun abdi dalêm pradikan, lêrêm sadalu, enjing bidhal dhumatêng guwa Kêwêdhusan, kadhèrèkakên abdi dalêm pradikan Kayuapak saha juru kunci, kanthi punggawa pulisi ingkang
saparlunipun utusan dalêm labuhan, sarampungipun lajêng ngêpang ajad dalêm mêmulèn, sawatawis utusan dalêm lajêng bidhal mantuk ing Surakarta, papan palabuhan ing guwa Kêwêdhusan wau kabawah kabupatèn salêbêting kitha nagari Surakarta, lampahipun utusan dalêm labuh dhumatêng guwa Kêwêdhusan, mlampah mantuk laminipun 2 dintên.
Dene sarat sarana wujudipun ingkang kalabuh wau ugi wontên beda-bedanipun.
Lampahipun utusan dalêm mundhut pêpundhèn sêkar wijayakusuma, 2. ajad dalêm Maesa Lawung, 3. lampahipun utusan dalêm anglabuh punika ingkang ngimpun Radèn Tumênggung Pujadipura, abdi dalêm bupati anom juru suranata. Titi tamating pangimpun amarêngi wulan Rajab ing warsa Alip,
Mênggah babadipun ing payung N. (songsong K. I.) punika sakalangkung kina. Gambaripun sampun kapêtha wontên ing gambar ukir ing badaning (awak-awakaning) candhi (relief) ingkang kina wontên ing gambar ukir wau, nitik wujudipun adhapur godhong wiyar, awarni godhong talês. Payung-payung ing gambar ukir wau payung tandhaning kaluhuran.
Kawontênaning payung ing sapunika wontên warni kalih, payung ingkang kaangge sadhengah, kalihan payung tandhaning kaluhuran.
Ha: Payung limrah ingkang kaangge, kenging kaingkupakên sarta kaêgarakên, punika dados agêmipun panjênêngan dalêm nata para luhur, priyagung, saha abdi dalêm dumugi ingkang pangkat lurah, sarta anakipun abdi dalêm panèwu mantri. Payonipun kaprada sarta kaêcèt awarni-warni, ingkang dados tandhaning kaluhuran.
Na: Songsong sungsun, kados: ha, sungsun tiga. Punika gotèkipun wontênipun songsong sungsun punika dados pangandika minôngka punaginipun salah satunggalipun nata, manawi mêningi supitipun putra dalêm ingkang ginadhang sumilih kaprabon, sang rajaputra badhe kasongsongan songsong sungsun. Mênggah yêktining gotèk wau kasumanggakakên para maos, amargi kawarti ing Bali ugi wontên songsong sungsun wau. Ca: Payung bawat, payonipun ing nginggil ingkang kadamêl godhong tal punika, sapunika namung dados kaprabon utawi upacara kemawon. Ingkang kinanipun gotèk kangge payungan samôngsa wontên kaparêng dalêm ngrampog sima. Songsong bawat wau dados upacara kaprabon dalêm, kadipatèn, kapatihan, sarta para bupati gawe§ Bupati gawe punika 8 inggih punika: Ha. Golongan têngên: kaparak
wana. Songsong agung punika dados upacara kaprabon dalêm, kadipatèn, pangeran, pêpatih dalêm sarta bupati jawi lêbêt saanon-anonipun, tuwin kolonèl komandhaning prajurit dalêm. Wontên ing cacriyosan, botên wontên ingkang nyriyosakên kanggenipun malih songsong agung punika, kajawi namung dados upacara.
1. Dhandhan, wontên ingkang mawi sopal, tunjung, sawênèh karah, 2.
Guna, 10. Kênur, 11. Sêkar Waru, 12. Mênur.
Dhandhan punika minôngka garaning payung, ingkang kadamêl kajêng utawi dêling sarta kaêcèt, dhandhan punika
4. Kados ôngka 2, kaoskaot. dhasaripun ijêm, tanpa sopal sarta tunjung, namung kalintonan karah, dhandhan payungipun bupati, bupati anom, mayor, kaptin upsir.
5. Ijêm byur, tanpa karah, dhandhan payungipun abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap.
Usukipun punika ingkang kadamêl kalimrahanipun dêling apus kairat miring, pucukipun kiwa têngên sarta têngah kabolong prêlu dipun surupi bênang, pucukipun ingkang sasisih kalêbêtakên ing bungkul, kaganthèt mawi pluntur rambut mamrih awètipun, dening rambut punika wulêd, makatên malih gandhèngipun usuk kalihan usuk sanggan, sarta manjingipun ruji sanggan dhatêng bungkul sanggan, ugi mawi pluntur rambut, amargi kalih ênggèn punika dunungipun tangsul ingkang nyôngga bot,abot. bênang ingkang anggandhèng usuk kalihan usuk sanèsipun, saengga êrèngipun punika lawe kemawon, pluntur ing pungkasaning tritis nama: trêntên.
Usuk sanggan punika upami balungan griya bau dhanyangipun (trêbil) ingkang kadamêl dêling kadosdene usuk, pucukipun ingkang sasisih manjing ing bungkul sanggan, [sang...]
[...gan,] ingkang sasisih manjing ing usuk, nyôngga usuk watawis kalih pra gangsalipun bagean ing nginggil, sampun kapratelakakên ing nginggil, tangsulipun ingkang ngatut mawi pluntur rambut.
Payon ingkang nglêbêt kalihan pra gangsalan bagean ing sisih nginggil punika botên kenging kaêcèt utawi kapraos, amargi anggèning mayoni punika sasampuning rampung pangruktining usuk utawi ruji, awit saking punika lajêng dipun aling-alingi sulaman bênang songa utawi lawe môncawarni, wontên ing saubêngipun ruji sanggan, ngrapêti sêla-sêlaning ruji sanggan wau, congkokipun wontên sakawan, lajêng kadamêl tundha gangsal.
1. Ing ngandhap piyambak nama: srempangan, 2. Nginggilipun nama: bogêman, 3. Nginggilipun malih nama: kêmanggan, punika rujinipun dipun
punika ingkang kadamêl kajêng kabubud, ing têngah kabolong, tumrap bungkul kaanjingan dhandhan, dene bungkul sanggan bolonganipun kapara wiyar, logro kaanjingan dhandhan, lingiripun ingkang
Grajèn wau panggenan manjingipun pucuk utawi ruji.
Ing bab 5 sampun uluk-uluk bilih pangruktining ruji sampun rampung, punika sawêg kapayu, ingkang kangge mayu punika mori. Sarampungipun anèmplèkakên wiwit kaêcèt dhasar ing jawi sarta nglêbêtipun, lajêng kaêcèt sarta kapraos. Ing nglêbêt (ngandhap) manawi mawi gambar, inggih lajêng kagambar punapa lêrêsipun.
Mênggah tundha usuking payung punika ingkang baku wontên ing pulas utawi warni, tundha-tundhanipun wau makatên.
Ha: praos, Na: jêne atal, Ca: pêthak, Ra: ijêm, Ka: biru, Da: abrit (abrit jingga), Ta: cêmêng, Sa: abrit kêthèl.
Praos ingkang dumunung ing nginggil, punika nama sèrèt. Dene ingkang dumunung ing têngah nama kêndhit. Kêndhit punika langkung ciyut tinimbang sèrèt. Wiyaripun kêndhit sarta sèrèt punika wontên tundha-tundhanipun.
Dene praos êlêr lancip mujur urut usuk punika nama: sèrèt. Tumrap Kasunanan sèrèt punika dados tandhaning tinarimah, nama sri nugraha.
Dhasaring pulas ing nglêbêt punika awarni-warni, prada byur jêne, pêthak sarta ijêm.
Tritising payung inggih pinggiring payon punika, punika tumrap songsong agêm dalêm mawi bara mubêng. Tumrap ing Ngayogyakarta agêm dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan tritisipun nyakêdhung mlêbêt (mandhap) kawastanan jlibir.
8. Sindik, 9. Gundha, 10. Kênur
Sindik punika kangge nyindik sanggan ngandhap bungkul sanggan samôngsa kaêgarakên, supados botên sagêd mingkup. Kalimrahanipun namung paku, para luhur botên ngangge paku tosan, malah manawi songsong agêm dalêm, sindikipun êmas. Sindik wau kacancang ing kênur, kangge kabêsusan, dipun sukani jêmbul, kawastanan gundha.
Sêkar waru punika mori kacon (pasagi), kadhasaran êcèt, kabrungkusakên ing bungkul nginggil, kangge nutupi bungkul wau. Kalêmpat-lêmpit ing têngahipun dados anyonthong, pojok sakawan taksih, tiningalan kados sêkar waru mangkurêb, mila inggih lajêng kawastanan sêkar waru. Tumrap songsong agêm dalêm sêkar warunipun mawi bara.
Mênur punika ingkang kadamêl limrahipun kajêng, pandamêlipun kabubud, mawi purus manjing ing dhandhan, wontên ing bungkul. Grênging wêwangunanipun mêrit. Bungkul punika dhasaran êcèt, sarta kapraos. Congkoking bubudan:
Ha: nginggil piyambak, mênur, wujud sêkar mênur utawi malathi ingkang taksih kudhup, Na: kudhup, nginggil anjêbèr ing gulu alit, ngandhap agêng, Ca: krêntêng, lingir cacah tiga, Ra: gêgêl, wangun ambalêndhuk, Ka: srêntêng, kados ca, namung kalih, Da: jlèbèr, inggih makatên punika wujudipun.
Manawi katamatakên, kados wontên raosipun mênur ingkang gandhèng kalihan kawontênan kina.
Songsongipun kangjêng pangeran putra dalêm ingkang kondur saking kaselong punika tanpa mênur.
Wiyosipun, gêgubahan prakawis payung punika mêndhêt pêpiridan saking kagungan dalêm sêrat gambar songsong ingkang sumimpên ing Sanapustaka ôngka 402 sarta mêthik ing sawatawis saking pèngêtan-pèngêtan ingkang sumimpên ing musiyum Radyapustaka.
tritisipun mawi bara, sangandhapipun sanggan ruji mawi kranthil, pinggiran argulo sapêthik, pêksi dewata, dhandhan lung kêncanan, sopal sarta tunjung, songsong pusaka dalêm ingkang kagêm pasamuwan agêng punika: kalih, Kangjêng Kyai Brawijaya, Kangjêng Kyai Guwawijaya. Punika mênuripun ing pucuk mawi musthika toya. Ing nglêbêt wontên waosipun, bungkulipun sanggan sinêlut ing êmas. Pèngêtan musiyum Radyapustaka mratelakakên dhandhanipun kajêng mursada.
2. Songsongipun pramèswari dalêm utawi kangjêng gusti pangeran adipati anom.
Gilap gubêg, pinggiran argulo sapêthik, pêksi dewata, kranthil, dhandhan lung kêncanan, mawi sopal sarta tunjung.
saking ampeyan ingkang sêsêbutan kangjêng gusti utawi putri dalêm ugi saking garwa ampeyan, ingkang sêsêbutan kangjêng ratu.
Padhang bulan. Sèrèt praos, kêndhit pêthak, praos
Songsongipun putra dalêm saking garwa ampeyan ingkang taksih timur.
Sèrèt praos, jêne, kêndhit praos, jêne,
Sèrèt praos, jêne, kêndhit praos,
Êndhog satugêl. Sapalih ngandhap praos, sapalih nginggil pêthak. Dhasar pêthak,
84. Payungipun rôngga abdi kasantanan.
Abrit, kêndhit praos, abrit. Nglêbêt sami ôngka 67. Dhandhan sami ôngka 67.
87. Payungipun anak utawi sadhèrèkipun abdi dalêm bupati kaliwon nagari tuwin dhusun.
Ijêm byur, mawi tlacap nginggil (cacah 4). Nglêbêt sami ôngka 67. Dhandhan sami ôngka 67.
88. Payungipun anak utawi sadhèrèkipun abdi dalêm panèwu
Miturut putusan pangrèh, ingkang sampun dipun mupakati para warga sadaya, Narpawandawa kajawi saèstu ngêdalakên organ ingkang minôngka pahargyan ing dintên tingalan dalêm wiyosan tumbuk têtêp yuswa 64 taun, ugi ngunjukakên pêpuji kawrat ing sêrat. Sêrat unjuk pêpuji wau ing têmbung Walandi winastan adrès. Lakar sampun dados tatacara ing tanah Eropah, samôngsa wontên kawontênan ingkang pantês pinèngêtan, lajêng ngunjukakên adrès wau.
Adrès punika sampun mirit suraosing adrès saking rad kawula ingkang kaunjukakên ing sri bagendha maharaja putri amarêngi kawin perak dalêm, nalika taun 1926.
Sanadyan adrès punika kala wau dalu sampun kapitontonakên para warga wontên ing dalêmipun pangarsa, ewadene kamanah prêlu tinêdhak sungging kapacak ing organ ngriki, dadosa pangèngêt-èngêtipun Narpawandawa.
Adrès sinêrat ing mangsi Jawi wontên dalancang pêthak, dipun wêngkoni gambar sunggingan sarta
Pêpulêtaning êlung wau wontên ing padon sakawan awoh bintang pusaka dalêm karajan Jawi.
Ing nginggil têngên, Kangjêng Kyai Agêng Suryawasesa. Ing nginggil kiwa Kangjêng Kyai Kasenapatèn. Ing ngandhap têngên, Kangjêng Kyai Kapakubuwanan (V.O.C). Ing ngandhap kiwa Kangjêng Kyai Dhandhêlês
Têpanganing pungkasanipun êlung dipun gandhuli bintang Kimkan saking
kiwa oranyê nasao. Dene ngandhapipun ingkang sisih têngên mêdhali opisir kris, saha mêdhali êmas pangèngêt-èngêt tingalan dalêm wiyosan tumbuk, ingkang sisih kiwa mobilasasi, sarta mêdhali salaka pangèngêt-èngêt kawin perak dalêm sri bagendha maharaja putri.
Menggokipun mangandhap ing sisih têngên urut saking nginggil, bintang agêm dalêm krun ordhê ing Siyêm, konênglêkê ordhê ing Kamboja, swartêsêtèr ing Benang, dhobêlêdrak ing Cina, sarta nisan ipthikar ing Tunis.
Sisihanipun ingkang kasêbut ing nginggil, ing sisih kiwa bintang agêm dalêm rudhê adhêlar ing Prèsên, Prantosèp ing karajan Ostênrik, sarta ordhê pan pêrdhinsêtên pan sinmigaèl ing Bèiyêrên.
kaampil dening warga pangrèh, kairit ing panitra, kaaturakên ing abdi dalêm bupati ingkang caos.
Sêratanipun Radèn Ngabèi Sastrasaputra, abdi dalêm mantri carik ing kadipatèn, warganing Narpawandawa.
Gambaripun: Citrasunarya kalihan Bagong, bêkêl garap kraton, kalih pisan pasowanipun wontên ing Sanapustaka.
Wondene gambar wau mêngku kajêng: Narpawandawa ingkang nyanggi lêstarining kaluhuran dalêm, mawi sanepa kina tumrap kaharjan inggih punika kapas pari.
Ungêlipun, adrès wau katêdhak sungging kados ing ngandhap punika.
Kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên pakêmpalanipun para putra santana dalêm angunjukakên pêpuji wilujêng dalêm, konjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana
Ingkang Kaping 10, dene benjing Kêmis Lêgi, wuku Wugu, môngsa kapitu, windu Sancaya, tanggal kaping 21 wulan Rêjêp ing taun Alip, angkaning warsa 1859, kalêrês dintên tingalan dalêm wiyosan tumbuk têtêp yuswa 64 taun. Unjuk pêpuji wau anartanana pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha putra putri dalêm sadaya.
Kawula nuwun, mênggah anggèning Narpawandawa angunjukakên wilujêng dalêm wau kanthi suka sokuring manah, awit dening nyumêrêpi kanthi têtela, bilih kawula dalêm agêng alit sadaya acipta ajrih asih. Makatên malih Narpawandawa nyumêrêpi bilih salêbêtipun sampeyan dalêm ingkang wicaksana angrênggani karaton dalêm Surakarta Adiningrat, tansah angawontênakên ewah-ewahan saha tatanan, ingkang kalarasakên akalihan jamanipun, tuwin mupangati dhatêng kawula dalêm agêng alit sadaya.
Kawula nuwun, awit saking punika, Narpawandawa mêmuji ing Gusti Allah, mugi-mugi sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng
Konjuk ing dintên Salasa tanggal kaping 19 wulan Rêjêp ing taun Alip angkaning warsa 1859.
ngunjukakên pisungsungipun Narpawandawa konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kanthi warga panitya R.M. Wignyakusuma saha R.M. Wiryasaputra, sampun kalampahan kala ing dintên Salasa Wage tanggal kaping 19 Rêjêb warsa Alip 1859 wuku Wugu, utawi kaping 1 Januari 1929 inggih punika dintên ingkang sampun katamtokakên miturut kaparêng dalêm kados prasabênan saking pangagêng parentah kraton.
Mênggah sowan kula sakônca wau mawi ambêkta sêrat sorogan saking pangarsa Narpawandawa, katur abdi dalêm prayagung bupati ingkang saos ing srimanganti, suraosipun nyuwun pitulungan supados anglantarakên konjukipun pisungsung Narpawandawa. Nanging kadadosanipun botên makatên, awit sarêng kula manggihi prayagung bupati ingkang saos, Radèn Mas Arya
kadhawuhan malêbêt, pisungsung botên kaparêng katampèkakên dhatêng prayagung bupati ingkang saos ing srimanganti, lajêng katampèn ing Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi. Lêbêtipun para utusan katata urut-urutan miturut panatanipun Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi.
Watawis jam sawêlas siyang para wakiling pakêmpalan ingkang ngunjukakên pisungsung wiwit malêbêt, ingkang botên badhe munjuk kapapanakên ing ngajêng, kula sakônca wakilipun Narpawandawa kapapanakên ing ngajêng piyambak, sawingkingipun utusanipun para putra putri dalêm, nanging lajêng kaewahan ing pangarsa Narpawandawa, rèhning kula sakônca sampun botên ambêkta barang pisungsung, dening sampun kaampil kônca nglêbêt, mila kaparêngipun pangarsa Narpawandawa, kula sakônca cêkap manggèn ing wingking piyambak kemawon.
Lêbêtipun para wakiling pakêmpalan saking kori kamandhungan, nêkuk mangilèn lajêng mangidul, malêbêt ing kori srimanganti nêkuk mangetan, dumugi wit sawo ngajêngan pandhapa agêng ingkang kilèn
sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, sampun miyos, jumênêng dalêm wontên ing sasanasewaka, ingkang iring wetan, para wakiling pakêmpalan ingkang munjuk, majêng satunggal-satunggal, ugi kalihan lastari sami ngadêg wontên ing ngarsa dalêm.
Sasampunipun pisungsung-pisungsung konjuk sadaya, kaparênging karsa dalêm para wakiling pakêmpalan kalihan ningali dhatêng kaputrèn, watawis jam satunggal siyang rampung wontên ing srimanganti kaparingan paring dalêm ngombe, sarampungipun sami kalilan mundur.
Bab aslinipun tiyang Gajahmati, punika dumugi sapriki kita taksih dèrèng cumêplong saking pundi, sêrat-sêrat ingkang mratelakakên bab wau, punika sasumêrêp kula botên wontên, kajawi anggitanipun Tuwan Rupar kapacak wontên ing ansiklopèdhi Indhiya Nèdêrlan, Tuwan Rupar wau ngintên bilih tiyang Gajahmati punika aslinipun saking kraton Sêngguruh ing talatah Pasuruhan,
Gajahmada, nanging sarêng kraton wau katêlukakên Ingkang Sinuhun Sultan Agung ing Mataram, lajêng kasantunan nama kraton Gajahmati dening prajurit Mataram, makatên punika minôngka pangèsi-èsi anggènipun kratonipun sampun kadamêl karang abang, nyuda brananipun kajarah rayah, têtiyangipun tinawan kabêkta dhatêng ing nagari Mataram. Sadaya wau anelakakên bilih wosipun tiyang Gajahmati punika dede asli sabrang, lugu tiyang Jawi saking bang wetan.
Pamirêng kula saking Mas Ngabèi Sôntaturôngga, abdi dalêm panèwu panêgar ingkang nalika dintên Kêmis surya kaping 10 wulan punika, kaparênging karsa dalêm kinawula
sampun tilar donya nalika: Dulkangingah Ehe 1852. aluranipun abdi dalêm Gajahmati punika kados ing ngandhap punika:
Nalika jaman karaton ing Majapait, wontên satunggalipun tiyang èstri nuju tanêm manggih carak, wujudipun adi sangêt, salaka
kadarbea, pêpuntoning manahipun lajêng marak ing ngarsa nata, parlu angunjukakên barang panggihanipun wau, minôngka bêbêktèn sarta môngka pratôndha cihnaning sungkêmipun dhatêng sang prabu. Sang prabu nampèni pisungsung ingkang
dene tiyangipun ingkang unjuk-unjuk wau kaganjar dados abdi dalêm golongan panêgar gamêl, kawajibanipun anyaraki titihan dalêm manawi pinuju dipun titihi, dados wosipun botên pisah kalihan panggihanipun, nanging sarèhning piyambakipun tiyang èstri tamtunipun botên ajêg sagêd andhèrèk wiyos dalêm pêpara jalaran saking kêrêpipun sarta asring rumpil marginipun, mila kaparêng dalêm, tiyang èstri wau kadhawuhan nyaosakên êmban tiyang jalêr ingkang sagêd amakili sadaya pandamêlan ingkang sampun kadhawuhakên dados wajibipun.
Nalika jaman karaton Dêmak ugi wontên lêlampahan ingkang ngêplêki kados ingkang sampun kasêbut nginggil, mila awit saking dhapur sarta garapipun sami kalihan ingkang rumiyin, ngantos kenging winastan sakêmbaran, kaparêng dalêm ingkang sinuhun sultan, kapatêdhan nama Kyai Sadewa, ingkang asli Majapait kanamakakên Kyai Nangkula, carak kalih wau kadadosakên rakitan botên kenging pisah, dene ingkang manggih, ugi kaparingan ganjaran pangkat kados ingkang rumiyin, katêtêpakên damêl êmban tiyang jalêr, punapadene lajêng kadadosakên sisihanipun ingkang asli saking Majapait, dene pamilihipun êmban wau, kadhawuhan ngupados piyambak-piyambak. Kajawi punika, kaparêng dalêm ganjaran dalêm pangkat wau tumurun dhatêng anak putu, namung sarèhning ingkang kaparingan punika sami tiyang èstri, tumurunipun inggih badhe dhatêng anak èstri, makatên sapiturutipun.
Kuwajiban ingkang sampun katata nalika jaman Majapait, punika kaparêngipun ingkang sinuhun sultan kalêstarèkakên, malah kawêwahan ugi kadhawuhan nyaraki titihan dalêm, dwipangga kinasih, nanging makatên punika sawêg sagêd katindakakên sapisan, jalaran mèh sami sanalika kalihan anggènipun nyaraki, titihan dalêm dwipangga wau ambruk anjarbabah ing bantala kalajêng dados pêjahipun, punapa makatên punika labêt saking toyanipun kawoworan wisa, punapa pancèn sampun kodratipun ingkang Maha Kawasa tumurunipun Kyai Nangkula Sadewa [Sade...]
[...wa] namung pasthi dados pangombening turangga, punika botên wontên ingkang sagêd anggagapi, namung kangjêng sultan lajêng andhawuhakên, ing têmbe Kyai Nangkula Sadewa wau namung kalilan kangge nyaraki titihan dalêm kuda, wiwit titimasa punika, abdi dalêm tiyang èstri wau karan Gajahmati.
waris èstri, dene ingkang kadadosakên, kala samantên anak putunipun ingkang sami manggih pusaka dalêm carak wau, namung padamêlanipun kemawon dipun wêwahi, mawi kawajiban iyasa cêmêthi, sambuk, tuwin sadaya tamparan ingkang dados kabêtahanipun golongan panêgar gamêl. Tata ngadat makatên punika lêstari salami-laminipun, namung sarêng jaman kraton Surakarta pêpatih dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara§ Jumênêng patih 1867-1887 seda taun 1894. anggalih parlu angewahi tatanan bab tumuruning waris tumrap golongan Gajahmati, supados turut runtut kalihan tatananipun abdi dalêm agêng alit sadaya, inggih punika tumurunipun waris dhatêng anak jalêr, sêpênipun anak jalêr lumunta dhatêng anak mantu jalêr, dados wosipun anak èstri punika botên sagêd gumantos, punika kawrat pranatan dalêm katitimasan kaping 8 Siyam Wawu 1801, ôngka 5 utawi kaping 1 Dhesèmbêr 1869§ Kainggalakên kawrat pranatan dalêm katitimasan kaping 6 Mèi 1918 ôngka 30/A/III. awit saking pranatan punika, tumuruning warisipun abdi dalêm Gajahmati wau, inggih dhatêng anak jalêr, dene minôngka pungkasanipun tiyang èstri, Nyai Jayèngriris, ingkang samangke sampun ajal, dilalah pungkasaning turunipun ingkang asli saking Majapait punika kala samantên inggih namung kantun Nyai Jayèngriris wau, dados samangke sampun nama curês, ewadene golonganipun dumugi sapriki taksih kalêstarèkakên, nama golongan Gajahmati.
Anèhipun abdi dalêm Gajahmati punika, dene lurahipun kêkalih, manawi kraton wontên pasamuwan agêng kados ta grêbêg, têdhak loji taun raja sasaminipun, ugêr miyosakên titihan dalêm pandêngan, sanajan panganggenipun [panganggeni...]
[...pun] nyamèni abdi dalêm jalêr sadaya, kados ta: ngangge kuluk, sikêpan agêng, wêdhung lan sasaminipun, dodotipun sêmbagi (kurasi) sarta pangampilipun pusaka dalêm carak dipun êmban cindhe, kados ngêpbanngêmban. rare alit, saking cariyosipun, makatên punika naluri, dene ingkang kadhawuhan ngampil sapisan tiyang èstri, dene lampahipun wontên ngajêng piyambak minôngka pêpucuking upacara dalêm pandêngan, tumuntên katungka
punika panindakipun mawi jogedan ngangge ulat-ulatan èstri, sadaya wau cariyosipun naluri dene asal èstri.
Miturut tatacaranipun abdi dalêm Gajahmati kasêbut nginggil, ingkang nelakakên asalipun èstri, pamanggih kula Gajahmati wau dede asli tiyang Jawi dêlês kadosdene cariyosipun Tuwan Rupar, nanging tiyang asli saking sabrang, dhatêngipun tanah Jawi kabêkta dados tawanan dening kasoran campuh yuda kalihan tiyang Jawi, dumuginipun ing ngriki lajêng kasukanan padamêlan ingkang cocog kalihan padamêlanipun nalika taksih wontên nagarinipun piyambak, pundi nagarinipun ingkang sajati, punika wêktu samangke taksih pakèwêd amastani, manawi namung ancêr-ancêr kemawon inggih sampun sagêd angsal, inggih punika nalaripun nagari ingkang kathah kapalipun, dados têtiyangipun ing ngriku inggih gornah sangêt dhatêng lambe atining kapal, wondene kawajibanipun damêl cumêthi tuwin sadaya têtamparan, punika ing pangintên kêkantunanipun adatipun nalika taksih dados tiyang wanan, inggih punika damêl sambuk panjang kangge ngajari kapal ingkang sawêg nêmbe kadadosakên kewan emahan, sarta laso kangge badhe panjirêtipun wontên wana namung anggèning kawajibakên nyaraki, punika sagêd ugi rekadaya murih alusipun padamêlanipun, nalika jaman kina bokmanawi namung dados tênggan utawi pakathik, rekadaya anggèning ngalusakên punika kintên-kintên sawêg wiwit suwaking kawajibanipun tawanan, lajêng
gamêl pakèwêd, dene nunggil dhôngka kalihan kapal, mila damêlanipun ingkang kasar kaparingakên tiyang tawanan sanès, piyambakipun namung kawajiban nyaraki, ewadene sanadyan gulat-gulêtipun kalihan kapal sangêt, numpaki kapal botên kalilan, punika kalêbêt kawajibanipun abdi dalêm panêgar, môngka nalaripun dhatêng numpak kapal tamtu lêbdanipun, dening rumiyinipun nunggil asli, dados wosipun kemawon, santuning kawajiban, punika mêksa dèrèng sagêd nyamèni alusing padamêlanipun tiyang Jawi, sadaya padamêlan ingkang mriyayi kaparingakên dados wajibipun tiyang Jawi.
Anggèn kula gadhah panggrayangan bilih tiyang Gajahmati wau dede tiyang Jawi baku, punika sajatosipun awêwaton adat caranipun, anggèning waris baku èstri, sulaya sangêt kalihan adatipun tiyang Jawi, ingkang bakuning waris wontên jalêr, punika Walandi mastani matriarchaat manawi waris baku jalêr winastan patriarchaat dados namanipun, punika tiyang sabrang angajawi, ingkang nagarinipun gadhah cara matriargat wau, amargi manawi botên makatên, kasêlak sèwu mokal ing tanah Jawi ngriki ngawontênakên adat ingkang sanyatanipun botên wontên, dados adat punika tamtu bêktan saking sabrang.
Wêwah cêthanipun malih manawi anyumêrêpi suraosipun bab 18 ing anggêr agêng§ Kawêdalakên dening Tuwan F. Roorda kaca 119 pangêcapan Johanes Miiller Amsterdam 1844. inggih punika wêwaton prajanjianipun pêpatih dalêm Surakarta lan Ngayojakarta, titimôngsa ingkang pinanggih Tuwan Rupar ingkang sêpuh piyambak§ Mirsanana Bijdrage Kon, Irst Jilid 54 kaca 114. amarêngi dintên Sêtu tanggal kaping 6 Sura Wawu 1697 utawi kaping 21 April 1771 ingkang kawêdalakên Tuwan Rurdha wau têtêdhakan enggal katitimasan ing dintên Akad tanggal kaping 3 Bêsar Wawu 1745 utawi kaping 4 Oktobêr 1818 mungêl: bilih pabên bab salakirabi, punika manawi abdi dalêm Kalang kamênangakên jalêripun, manawi abdi dalêm pinggir tuwin Gajahmati, kamênangakên èstrinipun, wêwatoning anggêr agêng ingkang anèh punika kaenggalakên malih wontên ing nawala [nawa...]
pradata bab kaping 24§ Kawêdalakên dhatêng Tuwan Roorda lajêngipun mirsanana karanganipun D.L. Morenier kawrat ing Tijdsehr Van Ned. Ind taun VI jilid 1 taun 1844. ingkang tatêdhakanipun sampun kawêdalakên Tuwan Rurdha§ Lugunipun katiti taun Walandi 1759. lugunipun kadhawuhakên dening Sampeyan Dalêm ingkang kaping IV kala surya kaping 4 Oktobêr 1818 wosing suraos angenggalakên pranatan rumiyin, anggènipun sampeyan dalêm kaparêng ngenggalakên suraosipun anggêr agêng kawrat ing nawala pradata wau, pamanggih kula tamtu wontên sababipun ingkang wigatos, botên têka namung jangji nêdhak sungging pranatan kina kemawon, amargi kasêlak mokal manawi wêwatoning lêlêrêsan makatên sulaya kalihan raos pangraosipun tiyang ingkang badhe dipun adili, dêstun namung badhe nuwuhakên kirang pamarêming kawula, gambaripun jaman samangke punika manawi kangjêng guprêmèn iyasa anggêr ukum tumrap tiyang Jawi, saèstunipun sasagêd-sagêd inggih kacocogakên kalihan raosipun tiyang Jawi, dados wontênipun anggêr agêng bab kaping 18 sarta nawala pradata bab kaping 24 punika pamanggih kula sampun tamtu mawi landhêsan raosing manahipun ingkang badhe kadhawahan lêlêrêsan punika.
Sarèhne limrahipun raosing manahipun manungsa punika, alêlandhêsan piandêl utawi agaminipun, ingkang ugi minôngka pandumaning kasusilan, tatacara, punapadene tata ngadatipun, dados ing pangintên wêwaton kalih warni kasêbut nginggil wau, botên tuwuh saking agami Buda, Indhu utawi Islam, ingkang sami dipun rungkêbi bôngsa kita Jawi sadaya, dening agami-agami wau botên wontên ingkang gadhah cara matriargat, sapamirêng kula adat Jawi kina, sadèrèngipun bôngsa Indhu angajawi, inggih sêpên matriargat, dados pêpuntoning panaliti kula namung satunggal, inggih punika: tiyang Gajahmati makatên têlukanipun bôngsa Jawi saking tanah sabrang, ingkang gadhah adat matriargat, punapadene nagarinipun kathah kapalipun, têlukan wau tumuntên kabêkta dhatêng tanah Jawi, awit saking gornahipun dhatêng kapal, wontênipun ing ngriki kabêtahan nindakakên pamarsudining kapal (sagêd ugi kadadosakên prajurit
agaminipun piyambak pisan, makatên punika [puni...]
[...ka] botên liya kajawi namung saking jêmbaring bêbudènipun tiyang Jawi.
Awit saking anggènipun wontên tanah Jawi lajêng sagêd sêsrawungan kalihan sanès bôngsa ingkang piandêlipun botên sami kalihan piyambakipun, makatên malih sagêd ugi lajêng salakirabi kalihan tiyang Jawi, tatacaranipun piyambak dangu-dangu saya tipis, dening kajawi kasoran prabawanipun tiyang ingkang nêlukakên, ugi karoban ing cacah, wêkasanipun sampun botên wontên satunggal kemawon ingkang sumêrêp aluranipun anggèning ngangge adat matriargat wau, dumugining don malah sirna babarpisan.
Suraosing sêratipun radèn pangulu katitimasan kaping 15 Rabingulawal Ehe 1852 ôngka 3/21-A/1 minôngka wangsulanipun pitakèn kula, punapa ungêling nawala pradata bab kaping 24 punika pêndhêtan saking suraosipun Kuran utawi anggêr agami sanès-sanèsipun, punika nyantosakakên manawi pangintên kula bab adat watonipun tiyang Gajahmati, punika namung dumunung anglêstarèkakên adat watonipun piyambak, botên pisan-pisan pêndhêtan saking anggêr Islam, wontênipun kalêstarèkakên namung saking jêmbaring bêbudènipun bôngsa kita Jawi, dene botên purun amlêksana dhatêng piandêlipun tiyang sanès, namung sulayaning pamanggih kula kalihan radèn pangulu, radèn pangulu mastani bilih aslinipun tiyang Gajahmati makatên saking Rajêgwêsi talatah ing Tênggêr, kula mastani saking sabrang, kajawi punika sêratipun radèn pangulu wau ugi mratelakakên, bilih tiyang Gajahmati saha tiyang pinggir punika manawi salakirabi botên wênang malèni, dados beda kalihan wawênangipun tiyang Islam limrah, mila janji wontên ingkang salakirabi, tamtu mawi nyuwun idi wali kakim, pranatan makatên punika wêwaton anggêr agami Islam, tiyang tawanan utawi tiyang tumbasan = abid§ Wontênipun basa Jawi lajêng kawalik dados abdi. punika botên kawênangakên malèni.
Kyai Muhamat Ilham abdi dalêm pamijèn pradikan ing Langênarja, cariyos ing kula bilih kinanipun tiyang pinggir punika talakipun namung kalih, jalaran tiyang pinggir wau rumiyinipun ugi tiyang tawanan, dados miturut pratelan [pratela...]
[...n] punika, ing nalar tiyang Gajahmati wau kinanipun talakipun inggih namung kalih, suda satunggal kalihan talakipun tiyang Islam limrah, malah manawi miturut gotèkipun abdi dalêm pradikan Jatisaba, sakalih-kalihipun wau, inggih punika tiyang pinggir kalihan tiyang Gajahmati, pancèn sajatosipun dèrèng kamardikakakên anggènipun sami dados tiyang tawanan, mila lêrêsipun wêwênangipun sanajana dumuginipun samangke inggih dèrèng sagêd nyamèni kalihan tiyang ingkang mardika.
Sarèhning sasumêrêp kula nalika luhur-luhuripun kraton Jawi punika wêwêngkonipun botên mêdal saking talatah Indhonesiah samangke, môngka sa-Indhonesiah punika ingkang gadhah cara matriargat namung tanah Sumatra Têngah kemawon, dados botên lôngka manawi kula gadhah pangintên aslinipun tiyang Gajahmati wau saking tanah Sumatra Têngah, dhasar ing ngriku kathah kapalipun, dados pangintên kula wau siti ngangkah sampun botên têbih kalihan nyatanipun, tamtunipun nalika tiyang Gajahmati wau sawêg nêmbe dhatêng saking sabrang, gêsangipun inggih kapilah kalihan tiyang Jawi, kadosdene kawontênanipun tiyang Kalang, punapadene kaawisan acampur salakirabi kalihan tiyang Jawi, danguning dangu sarêng jêjêripun anggèning dados tiyang tawanan sampun radi kalimput, adat caranipun piyambak sampun sawatawis kêndho sabab saking karoban dayaning tôngga têpalihipun, tiyang Gajahmati wau tumuntên sagêd anandukakên srênggara alêlinton salakirabi kalihan tiyang Jawi tuwin bôngsa sanès-sanèsipun, campuring bôngsa sami bôngsa makatên punika saya dangu saya ngrêbda, wêkasan tatacaranipun piyambak kaleban tatacaranipun ing liyan.
Kangge anjangkêpakên prabot bokmanawi prêlu ing ngriki kula mratelakakên, bilih ukiraning dhuwungipun abdi dalêm Gajahmati punika kawical anèh, wujudipun beda sangêt kalihan jêjêranipun tiyang Jawi ingkang limrah, miturut cariyosipun ingkang ahli dhuwung, jêjêran ingkang dhapur makatên punika salaminipun ing Surakarta dèrèng nate modhèl, kajawi namung ingkang kangge abdi dalêm Gajahmati kasêbut nginggil, sanadyan jêjêran kita tunggaksêmi punika kalêbêt ênèm, amargi cariyosipun punika namung anggitan dalêm Sampeyan Dalêm kaping tiga kemawon, [kema...]
[...won,] ewadene sadèrèngipun wontên tunggaksêmi jêjêripun bôngsa kula tiyang Jawi sampun têrang manawi wangunipun botên kados ingkang samangke kangge abdi dalêm Gajahmati.
Sanajan kula sampun rumaos badhe kalangkahên jangkah kula, bilih awit saking kawontênan kasbut nginggil, kula lajêng damêl putusan lêpating pangintên kula bab wau, sabab saking sajatosipun dumugi sapriki dèrèng wontên sajarah utawi sêrat-sêrat ingkang
piyambak dening para nupiksa, anggèn kula nêsêlakên wangun C punika jalaran pangraos kula dhapuripun radi wontên èmpêripun kalihan wangun A§ Eman sangêt, dene gambaring jêjêran botên sagêd kapacak ing buku ngriki. Com. v. Redactie. kang môngka miturut pratelanipun Sutan Mudha ing Indragiri, kawrat sêrat katitimasan surya kaping 20 Agustus 1921, jêjêran ingkang dhapuripun kados makatên, punika wontênipun ing Indragiri dumugi sapriki taksih kalampah, dados bilih kalaras panjang, bokmanawi botên lôngka anggèn kula gadhah gagapan, samôngsa aluranipun ukiran punika dipun sinau sayêktos, wohipun anelakakên manawi gambar A lan gambar C punika nunggil asli, wondene wujuding ukiran, Indragiri dalah sandhuwungipunsadhuwungipun. pisan, samangke wontên griya kula, angsal kula saking Sutan Mudha wau minôngka pracihnaning pawongmitran.
Saking pamanggih kula cariyosipun Mas Ngabèi Sôntaturôngga bab asalipun abdi dalêm Gajahmati kasêbut nginggil wau, sanadyan katingalipun ing ngriku inggih tharik-tharik runtut, ewadene punika namung damêlan enggal, iyasan wiwit nalika sampun botên têrang dhatêng aluran wontênipun cara matriargat, dening bêtah gadhah aluran aslinipun tiyang Gajahmati minôngka kangge asal-silahipun. Iyasan enggal wau punapa damêlanipun tiyang Jawi, punapa malah anggitanipun tiyang Gajahmati piyambak, punika kula botên sagêd anggagapi babarpisan, awit saking sampun kapêjahan margi, wondene wontênipun anggèning damêl aluran wau kagathukakên kalihan wontênipun kagungan dalêm carak, punika sampun layak kemawon, [ke...]
[...mawon,] jalaran pancèn sampun botên sumêrêp babarpisan dhatêng mulabukaning sajarahipun ingkang lugu, mila namung murih sagêdipun mencok kalihan cêpênganipun, mênggah anggèning nama Gajahmati punika mirit andharan ngriku jalaran saking pêjahipun dipangga titihanipun kangjêng sultan ing Dêmak, punika pangintên kula inggih iyasan enggal malih, kangge anggathukakên kalihan wontênipun pusaka dalêm carak. Iyasa sajarah makatên punika punapa anèh, botên sampun anglênggahi mêsthinipun manungsa ing donya, manawi kecalan têtalêranipun. Ngadat makatên punika botên ewah, rumiyin makatên, samangke inggih makatên, ing têmbe taksih lêstari makatên.
Wondene bab ênèm sêpuhipun Kyai Carak, punika sarèhne kita sampun kêkilapan sajarahipun ingkang saèstu, pêpuntoning manah kula sagêdipun mastani namung sarana ningali wujudipun, wêwangunan sarta garapipun cocok kalihan tangguhing pundi. Mirit sawangan kula, manawi kula botên kalintu, carak wau pancèn inggih sêpuh, amargi dhapuripun, garapipun sarta cakriking ukir-ukiranipun wontên èmpêripun lunglungan candhi kados gambar sasisih punika, miturut wujudipun ing ngriku, dhasaripun pancèn pèni sangêt, ingkang kadamêl
lung candhi, dados mirit lêlewanipun kasêbut nginggil, barang wau tamtu damêlanipun tiyang jaman kina pintêr sadèrèngipun agami Islam angajawi.
Satunggal kaol wontên ingkang cariyos, bilih Kyai Nangkula Sadewa, punika ing jaman kina pamanggihipun taksih awujud singat banthèng walaka, panggarapipun dados carak ingkang sakalangkung endah ing warna wau, sawêg jamanipun Sampeyan Dalêm ingkang kaping sakawan kemawon, amargi panggalih dalêm kuciwa manawi pusaka dalêm singat banthèng wau botên dipun busanani ingkang sarwa endah, amantêsi dados pusakaning kraton dalêm Surakarta. Cêcriyosan ingkang kados makatên warninipun punika, kula botên sagêd ngajêngi, jalaran:
1. Cakriking ukir-ukiran, tuwin ngrawiting lunglunganipun, sawangan kula langkung sêpuh tinimbang kalihan wêwangunan jaman kaping sakawan.
2. Garapipun langkung endah katimbang nalika jaman kaping sakawan, manawi kaparêng mirsani gambar ôngka V sarta VI lajêng sagêd amastani têtimbanganipun.§ Gambar ôngka VI punika ricikanipun agêm dalêm kambil karajan iyasan dalêm Sampeyan Dalêm kaping sakawan, sanadyan wujudipun inggih sampun sae, ewadene manawi katandhing sayêktos kalihan Kyai Carak, tamtu lajêng katingal bedanipun, wondene kambil krajan, punika praboting titihan dalêm kapal manawi katitihan sampeyan dalêm pinuju mangagêm kapraboning nata, samangke namung kantun kagêm ampilan kemawon, winastan pandêngan, sarakit kalihan kambil kasenapatèn, punika rumiyinipun kagêm manawi miyos dhatêng pêpêrangan. Gambaripun kambil karajan, ingkang kapratelakakên ing nginggil punika ugi botên sagêd kapacak ing buku ngriki. Com. v. Red.
3. Ing pangintên mokal sangêt bilih kala jaman samantên wontên tiyang ingkang gadhah sêja unjuk-unjuk singat banthèng ing sang nata, awit saking sampun kathahipun, amargi nalika jaman Majapait tanah Jawi punika saèstunipun taksih prasasat wana agêng sadaya, labêt saking dèrèng sapintêna ingkang dêdunung manawi katimbang kalihan jaman sapunika, dados tamtunipun banthèng inggih taksih kathah sangêt, kathahing banthèng wau adatipun nyudakakên ajining singatipun, sudaning ajining singat, ngicalakên têgêsipun unjuk-unjuk, kula sumêrêp manawi limrahipun jaman sapunika, singat banthèng makatên kaanggêp gadhah daya agêng tumrap panulak warni-warni, sarta saupami kula samangke gadhah saèstu nêja badhe kula unjukakên sampeyan dalêm minôngka bêbêktèn kula, nanging makatên punika rak sampun cêtha bilih krêntêging manah kula punika namung katarik saking èdining barang, wujudipun èdi makatên dening botên sadhengah gadhah, mila inggih lajêng winastan manawi gadhah daya warni-warni wau, pamanggih makatên punika saèstu botên anèh sarta botên maligi gadhahanipun tiyang Jawi kemawon, ing pundi-pundi ugi wontên, manawi nagari Walandi ingkang dipun wastani gadhah daya agêng, punika ron klaver ingkang sari sakawan, amargi limrahipun namung tiga. Lo, makatên punika sasaminipun, punapa punika inggih botên kenging winastan sami dening gugon tuhon? dados wosipun kemawon, kula botên nampèni dhatêng kaol kasêbut nginggil bilih anggèning ngunjukakên Kyai Nangkula Sadewa rumiyin taksih wuda dèrèng wujud carak, pamanggih kula punika pancèn panggihan sayêktos, nalika pamanggihipun tamtu inggih sampun [sa...]
[...mpun] wujud makatên, namung titimasaning anggèning manggih kemawon, punapa inggih lêrês nalika jaman Majapait sarta Dêmak, punapa jaman Mataram, punapa langkung sêpuh malih, punapa malah nèm sangêt, punika kula botên kawasa anggagapi dening sêpêning pasaksèn-pasaksèn.
Kadosdene cariyos kula ing inginggil, kagungan dalêm carak punika, pancèn barang ingkang èdi sayêktos, pantês kangge tuladha wêwangunanipun, saupami ing têmbe pakêmpalan Yapha Insêtitit, saèstu sagêd kasêmbadan sêdyanipun anggèning badhe damêl pasinaon ing bab kagunan. Wondene wujuding carak wau sarta ubarampenipun, kados ing ngandhap punika.
Wanguning carak, pamanggih kula sakalangkung saèstu anglungit, cucukipun amêrit pèni, tapêlipun salaka kandêl tur salakanipun sae, sinarasah ing jêne sêpuh, tinatah tumpalan, sarta patrap angrawit, cakrik candhi, saking
kruwinganipun, ngantos katingal gêsang kadosdene tarulata saèstu, wondene panyimpênipun kyai wau, sami kasingêpan kanthong baludru kêthèl piyambak-piyambak, kalih pisan kasarèkakên ing gêndhaga mawi lurup sarta kasuran sami baludru kêthèl, tumuntên sumimpên ing bênèt dhapur griya alit inggil, kadosdene wanguning romah dhewa ing Bali, inggih punika griya alit kangge nyimpêni putran kêncana minôngka sêsêmbahanipun griya dhewa wau, ing ngrika kawastanan sanggah.§ Wontênipun tanah
wêdalipun saking pasarean mawi sarana nyaosi dhahar rumiyin.
Saking cariyosipun tiyang sêpuh, Kyai Nangkula Sadewa wau, kagungan daya agêng, tumrap pangruwating dursila juti mila kathah sangêt para têtiyang kecalan sami nyuwun pitulunganipun Kyai Nangkula Sadewa, murih sagêdipun wangsul barang ingkang ical wau, mênggah lampah-lampahipun makatên.
Sakawit tiyang ingkang kecalan barang, sowan malêbêt manggihi kamisêpuhipun abdi dalêm ingkang gadhah wajib rumêksa Kyai Nangkula Sadewa, parlu nyuwun lilah badhe [ba...]
[...dhe] nyuwun pitulunganipun pusaka dalêm, sagêdipun wangsul barangipun ingkang ical. Sasampunipun abdi dalêm lurah nêtêpakên dintênipun, ingkang gadhah sêdya wau tumuntên mantuk, benjing anyarêngi dintên ingkang sampun dipun têtêpakên dening abdi dalêm lurah wau, tiyang ingkang kecalan wangsul malêbêt ing kraton, mawi ngirit tiyang ingkang dipun dakwa nyalingkuhakên
sangandhaping dhampar, ingkang badhe kangge wadhah kêndhi enggal§ Rèhne mangke badhe kangge damêlipun, anggèning milih enggal punika, bokmanawi kangge nyingkiri pandamêl ingkang botên salêrêsipun. jodhog kasumêt. Lajêng lapur dhatêng kamisêpuhing abdi dalêm ingkang gadhah wajib rumêksa, wigatosing pisowanipun malêbêt. Sasampunipun nampèni atur panuwun wau, kamisêpuh lajêng ngobong dupa kanthi lapur dhatêng Kyai Nangkula Sadewa, ing saprêlunipun, mawi nyuwun kaparênga anyirnakakên dhatêng tiyang ingkang gadhah pakarti dur, lapuripun wau sora sarta mawi satatacaranipun imbal wacana kalihan para luhur, dene murih mandining kajat, salêbêtipun kamisêpuh lapur wau, ingkang gadhah sêdya numpangi lapur piyambak namung sarana kabatos kemawon.
Manawi anggèning matur wau sampun palêstha sarta kamanah sampun kaidèn panuwunipun, kamisêpuh tumuntên
ngriku, ingkang sadèrèngipun kaisèkakên [kaisèka...]
[...kên] ing carak ingkang sanès kyai dados lêbêting toya dhatêng Kyai Nangkula Sadewa wau, saking carak padintênan§ Caraning kraton punika, manawi sampeyan dalêm nitih titihan, môngka kapal sampun katingal ngêlak, kaparingan ngombe sarana kaêsurakên saking carak, malah kinanipun para luhur ugi ngagêm cara makatên. sasampuning toya wontên ing salêbêtipun Kyai Nangkula Sadewa sawatawis, tumuntên kailingakên dhatêng kêndhi enggal bêktanipun tiyang ingkang gadhah panyuwunan, kêndhi wau kawadhahan cuwo nunggil bêktanipun ingkang gadhah kajat, supados tetesanipun toya suci sampun ngantos kocrat-kacrit dhawah ing pundi-pundi. Sasampunipun makatên, toya kêndhi wau kaombèkakên dhatêng tiyang ingkang kadakwa nyalingkuhakên barang, namung sadèrèngipun ingkang miwiti ngombe rumiyin ingkang gadhah panuwun, sintên ingkang cidra badhe tampi sapudhêndhanipun Kyai Nangkula Sadewa. Wondene watêsanipun dhumawahing sapudhêndha wau, namung salêbêtipun kawan dasa dintên, manawi ingkang ngombe wilujêng, tôndha manawi botên gadhah dosa barang-barang, wondene anggèning ingkang gadhah panuwun katamtokakên ngombe rumiyin, punika ngawekani ambokmanawi panuwunipun makatên punika namung kangge sarana anyirnakakên satru gêgêthinganipun, punapa manawi makatên sayêktos, rèhne piyambakipun ingkang miwiti ngombe inggih badhe piyambakipun ingkang sirna rumiyin, wondene kajat makatên punika winastan nyuwun toya carak.
Miturut piandêlipun tiyang kathah, Kyai Nangkula Sadewa punika agêng sangêt dayanipun, sadaya ingkang kalêbêtan toya gontoranipun, môngka gadhah manah salah, tamtu sirna tanpa kukuban sayêktos, dene ingkang botên salah, inggih wilujêng salami-laminipun, mila limrahipun tiyang kêkecalan botên age-age nyuwun toya carak wau, budidaya sanès-sanèsipun rumiyin, manawi sampun tita botên wontên wusananipun, sawêg purun nyuwun pitulunganipun Kyai Nangkula Sadewa minôngka dêdamêl pamungkas, punika ingkang sampun tamtu wontên wusananipun, wondene bleberanipun toya ingkang dhumawah ing cuwo, punika lajêng kabucal ing lèpèn supados sampun ngantos kaombe ing sadhengaha ingkang satêmah anjalari kasangsaranipun.
Sasampunipun rampunging damêl, Kyai Carak wau kakonyohan sêkar borèh [bo...]
[...rèh] pêpunjangipun ingkang gadhah panuwun, lajêng kasarèkakên malih ing gêndhaga, wondene padantênanipun,padintênanipun. anggèning nyaosi dhahar namung sabên malêm Jumungah sarta malêm Anggara Kasih, kados sacaraning kraton dalêm Surakarta.
Prakawis piandêl ngombe toya suci kangge tôndha katêmênaning tiyang, punika ingatasipun kitha Surakarta sasumêrêp kula inggih namung satunggal toya carak punika§ Bab minum sumpah ing saantero Indhonesiah mirsanana
jilid II kaca 498 sarta 519 lan sapiturutipun. manawi ngombe toya sataman utawi sanès-sanèsipun, punapadene mupuki toya ing êmbun-êmbunan kangge nyuwun barkah pangèstu wilujêng, punika kathah sangêt, malah kenging winastan sampun limrah, namung ngombe kangge ngrêsikakên badan utawi nyirnakakên tiyang ingkang dosa, punika ing Surakarta têtela botên wontên. Adat ingkang sawarni kados toya carak makatên, ing nagari Siyêm ugi wontên, saking pratelanipun utusan Nèdêrlan ingkang wontên ing Bangkok (Nederlandsche Gezant) kawrat sêrat katitimasan kaping 11 Oktobêr 1919 ôngka 113 makatên ... sadaya dêdamêl kagungan dalêm Sri Maharaja Siyêm, punika dipun aji-aji sangêt, sarta sabên kalamôngsa dipun wiyosakên parlu dipun rêsiki, namung pusaka sabêt, punika miyosipun namung sabên taun kangge
toya saking nginggil, toya siraman wau tumuntên dipun ombe abdi dalêm ingkang têtêp enggal minôngka nêmênakên prasêtyanipun, pundi ingkang ing têmbe lampah cidra dhatêng sang nata, saèstu badhe sirna saking dayanipun pusaka sabêt wau ...
Sanadyan êmpaning pangombening toya sabêt ing Siyêm kalihan toyaning carakipun abdi dalêm Gajahmati samangke sampun wontên gèsèhipun sawatawis, ewadene pikajêngipun sami, inggih punika nêmênakên tiyang ingkang lampah palacidra mila sagêd ugi toya carak punika sakawitipun inggih kangge nindakakên kados cara ing nagari Siyêm, namung ing alami lajêng santun salaga kados kawontênanipun samangke punika.
Para sadhèrèk tamtu sampun sami uninga, bilih ing karaton punika kathah kagungan dalêm mariyêm agêng, ingkang kina-kumina kalêbêt dados pusaka dalêm, mriyêm-mriyêm wau pamanggènipun wontên ingkang kangge pasrèn wontên ing alun-alun lèr (salèripun sasanasumewa) wontên ingkang kangge pasrèn ing sitinggil. Ingkang kangge pasrèn wontên ing alun-alun, saking wetan mangilèn, 1 Kyai Pôncawara, punika cariyosipun saking wancahaning sêngkalan: pandhita carêm wuruk ing ratu: 1527,1767. namung saking agêngipun tiyang-tiyang mastani Kyai Sapujagad, mirid kawujudanipun, Kyai Pôncawara wau yasan Jawi, amargi garapanipun katingal groboh, Kyai Swuhbrastha, 3. Kyai Sagarawana, katêlahing nama Subrastha Sagarawana, punika sami damêlan Walandi, kala taun 1400 (kala samantên jaman Dêmak) mriyêm kalih wau sabên garêbêg MulunMulud. kaungêlakên gêntosan, namung manawi Mulud Dal kaungêlakên kalih pisan, utawi manawi wontên damêl agêng, kados ta: kala amarêngi tingalan dalêm tumbuk yuswa 64 taun kapêngkêr punika. Namung emanipun mriyêm-mriyêm wau sami dipun cèt, dados botên sagêd nyumêpinyumêrêpi. awon saening prugunipun.prunggunipun.
Ingkang kangge pasrèn wontên ing sitinggil, wiwit saking wetan mangilèn, 1 Kyai Kadhalbuntung, inggih Kyai Pamêcut, inggih
wau pamêtri utawi pangaji-ajinipun botên kados Kangjêng Nyai Satomi, amila têtiyang kathah sangêt ing pamundhi-mundhinipun, dalasan tiyang môncanagari ugi tumut sami mundhi-mundhi. Pamanggènipun Kangjêng Nyai Satomi punika wontên ing gajah ing bangsal witana (sitinggil) wontên ing nglêbêt gêdhong gêdhah ingkang karêga-rênggakarêngga-rêngga. sakalangkung èdi, warnining gêdhahipun kêlêm sarta ing nglêbêt kalangse ing mori, dados manawi dipun tingali saking ing jawi botên katingal babarpisan, namung sabên garêbêg tuwin wiyos dalêm têdhak loji taun raja, langsenipun mori wau kabikak, lajêng dipun gubah ing cindhe. Makatên ugi saliranipun kangjêng nyai punika
padintênanipun kasingêban mori, lajêng kaluruban kurasi, namung manawi pasamuwan kados ing nginggil wau, ugi dipun singêbi cindhe. Jarambah ingkang kalêrês dalêmipun kangjêng nyai punika dipun kajog inggil, katègêl sêkar pèni tiningalan, ingkang makatên wau mratandhani manawi Kangjêng Nyai Satomi punika sangêt dipun aji-aji.
Wontênipun kangjêng nyai wau dipun pundhi-pundhi, amargi babadipun ingkang anjalari ingaji-aji wau miturut gotèkipun ing akathah, kangjêng nyai punika sisihanipun Kangjêng Kyai Satama, ingkang sapunika wontên ing Batawi, limrahipun dipun wastani: Si Jagur, Kangjêng Kyai Satama saha Kangjêng Nyai Satomi punika kacariyos sami kadadosanipun tiyang, dene aluranipun miturut Sêrat Pusaka Jawi taun 1927, kados ing ngandhap punika:
Kacariyos kala jaman ing nagari Galuh (Pajajaran) jumênêngipun Sang Prabu Banjaransari, supêna kaparingan mariyêm sakêmbaran dening Sang Hyang Jagadnata, enjingipun sang nata dhawuh dhatêng Kyai Patih Satama, ngupadosi supênanipun sang prabu, wantêring dhawuhipun sang prabu, kyai patih sakalangkung putêking manah, dèrèng uninga dhatêng wujudipun dêdamêl ingkang dipun supênakakên sang prabu, mila namung mêmpên wontên ing dalêm saha ambantêr puja sakalihan ingkang garwa, katarimah ing pujabratanipun, kyai patih sakalihan garwa dados mriyêm agêng-agêng sakêmbaran. Sang prabu kaaturan uninga sakalangkung singkêl ing panggalih sirnanipun kyai patih, pinupus ing pêpasthèn, ing wasana wontên lilihipun dening sirnanipun wau dados jalaran kalaksanan ingkang dipun supênakakên, wasana malah dados suka pirêna, dening malihanipun kyai patih, malah badhe ingaji-aji, dados bêbrêkatan ing tanah Jawi, mariyêm sakêmbaran kagêm pusakanipun karaton, kanamakakên Kyai Satama tuwin Nyai Satomi.
Kacariyos mariyêm sakêmbaran wau sabên malêm dintên malang tansah gathik, gathikipun dados sabab tanah Jawi, kala samantên tansah kirang têntrêm, sarêng jaman karaton Mataram, Nyai Satomi kapundhut dhatêng Mataram, dene ingkang jalêr botên kapundhut, sabab botên purun, tandhanipun
Pindhah-pindhahipun karaton, Nyai Satomi kabêkta minôngka pusakanipun tanah Jawi, sarta ngantos dumugi sapunika taksih dados pêpundhènipun karaton Surakarta, lacutipun ing ginêm sangajênging kangjêng nyai wau wontên pangaronipun, kangge tadhah waspanipun kangjêng nyai anggènipun tansah muwun.§ Waspa tuwin turuhan jamasanipun kangjêng nyai satomi punika dados rêbatan, prêlu kaombe utawi kaangge sanèsipun, saking piandêlipun dados sarana têguh rahayu, nyumêrêpi ing bab makatên
punika toya turuhanipun kabage waradin dhatêng têtiyang kukuban ngriku, kangge tumbal utawi sarana sanès-sanèsipun murih wilujêng. Sampun pintên-pintên atus taun pisah akalihan ingkang raka Kyai Satama dèrèng sagêd kapanggih.
Miturut dêdongengan Bantên, cariyosipun tuwan pujôngga Grikê, lêrês mariyêm kêkalih punika asli malihan tiyang, nanging aluranipun gèsèh sangêt kalihan ingkang kapratelakakên ing nginggil, makatên:
Wontên dhukuh marêgil dumunung wontên ing pèrèngipun rêdi Canghas, namung dipun ênggèni tiyang sêpuh sajodho nama kaki Rabaniyah, akalihan Nini Rabaniyah, kaki Rabaniyah kesah mara tapa, wontên sapinggiripun têlaga Cimarang. Nini Rabaniyah kantun têngga griya ijên, sakesahipun ingkang jalêr, nini Rabaniyah karaos wawrat, dumugi êlèkipun, nini Rabaniyah nglairakên jabang bayi, mêdal jalêr warninipun sakalangkung awon, saking sangêting wirang kamoran ajrih, jabang bayi kabucal dhatêng têlaga, jabang bayi wau dipun panggih ing tiyang anjala, ketang wêlasipun dhatêng bayi, kabopong nyemot kabêkta mantuk, botên kèngêtan sêdyanipun ngupados ulam, dumugi ing griya bayi kasukakakên dhatêng Rubiyahipun, nama kalêrêsan sangêt dene tiyang wau botên gadhah anak, mila anggènipun ngopèni sarta anggèning ngitik-itik inggih botên beda kalihan dhatêng anakipun piyambak, anakipun pupon dipun namakakên Buncirêng. Kacariyos agêngipun Buncirêng wau kaugung, mila sakalangkung nakal, botên namung wontên ing griya kemawon, wontên ing dolanan inggih sakalangkung nakal, bapa biyungipun angkat kêrêp kasêrêg ing tôngga têpalih, mila sanadyan kasok katrêsnanipun, [katrêsnani...]
[...pun,] ewadene kapêksa kêrêp mala dhatêng anakipun pupon, kanakalanipun Buncirêng misuwur, ewasamantên nyolong pêthèk dene gadhah wêwatêkan akosokwangsul, badhe kapratelakakên ing wingking, Buncirêng pancèn lare ugungan,
kantênan ingkang tinuju, wontên ing margi mitulungi sawêr ingkang kogal-kogèl jalaran katancêpan carang, carangipun dipun dudut, sawêr waluya jati, kajawi punika mitulungi lalêr ingkang kenging pulut, lalêr sagêd uwal, sato kalih sami nglairakên panarimahipun, sarta sami aprasêtya ing têmbe manawi Buncirêng manggih pakèwêd, sagah gêntos mitulungi luwaripun saking bêbaya. Lampahipun Buncirêng kalunta-lunta dumugi ing wana, ing têngah wana ngriku wontên padhukuhan alit, ingkang gêgriya ing ngriku nama Ki Pakêbon
Buncirêng kawantos-wantos sampun ngantos ningali lêmênganipun, Buncirêng nyagahi.
Ing wanci têngah dalu Buncirêng nglilir saking anggènipun tilêm, kagèt mirêng sabawa pating krusêk wontên ing jawi griya, manahipun trataban, nyipta bêbaya agêng ingkang andhatêngi, Buncirêng ngangên-angên punapa ingkang badhe dipun lampahi
jawi, trangginas mènèk wit-witan, dumugi paragak kèndêl anggèning mènèk, ngrangkul pang sakalangkung kêncêng, ambêganipun taksih ngangsur. Sasampunipun aring napasipun, Buncirêng mramanakakên dhatêng sabawa pating krusêg sanalika ing ngandhap katingal sawêr agêng alit pating talosor malêbêt dhatêng pawon, ingkang dados pangajênging lampah agêng piyambak, [pi...]
[...yambak,] punika ratunipun. Ratunipun sawêr lajêng mêndhêt lêmêng ulam sawêr ingkang sampun dados lawuh dipun tètèsi toya gêsang, ingkang sampun têngkêl-têngkêlan tuntum malih,
lampahipun ngantos dumugi ing Bantên, wontên ing ngriku mirêng undhang sayêmbara, pramèswarinipun sang nata seda, sintên ingkang sagêd nyugêngakên sedanipun sang pramèswari wau, badhe kadhaupakên kalihan putrinipun. Buncirêng sagêd nyugêngakên sang pramèswari yêktos. Mila sapintên kemawon suka pirênanipun sang prabu, saha bingahing para putra santana, ananging sarêng nguningani wujudipun Buncirêng, sang prabu sakalangkung piduwung ing galih, dene ingkang dipun angge sayêmbara putrinipun, dados kapêksa badhe kagungan putra mantu ingkang warninipun sakalangkung awon, saha botên kantênan tambang pranteanipun, badhe nyuwak dhawuh ingkang sampun kabayawarakakên, rumaos nistha ingatasing panjênênganipun ratu, pinanggihipun panggalih sêsintrèn pêpanggil ingkang elok-elok, lajêng dhawuh mangun waringin ingkang wontên ing alun-alun sadaya pang-pangipun ingkang moncol katutuha, amurih katingal sumilak tuwin asri, dumugining môngsa dhaupipun supados botên nguciwani, panggarapipun sagêda rampung sadalu, dene manawi ngantos botên sagêd rampung, badhe kasandèkakên dhaupipun.
Buncirêng lajêng andhatêngakên pamitranipun kêthèk dipun jatosi karibêdanipun, sami sanalika kêthèk wau ngirid bangsanipun ewon, lêksan. Sadaya sami mapali godhong tuwin nyêmpali pang ingkang pating paroncol, sami sadalu punika waringin-waringin ing alun-alun sampun katingal prayogi, enjingipun konjuk ing sang nata, sang prabu sangêt kagawokan, ing salêbêtipun panggalih taksih ngangkah sandenipun, mila andhawuhakên pêpanggilan malih mundhut mriyêm agêng sarakit ingkang sae wêwangunanipun, badhe kangge ngurmati benjing dhaupipun, Buncirêng nyandikani, nanging nyuwun sumêne. Buncirêng sangêt ing susahipun anggagas pêpundhutanipun sultan ing Bantên, ingkang sakalangkung mokal, saking putêking manah anis saking Bantên mara tapa wontên ing rêdi Canghas, tinarimah pujabratanipun, angsal wasita kapurih manggihi bapa biyungipun, inggih tiyang sêpuhipun wau ingkang sagêd anglaksanani pêpundhutanipun sang prabu, Buncirêng enggal dhatêng Cimarang manggihi bapa biyungipun, sarèhning pisah sangkaning jabang Buncirêng mawi apratela bilih piyambakipun punika anakipun, saha ngandharakên lêlampahanipun sadaya dumugi angsal wasita botên wontên ingkang kalangkungan, kaki Rabaniyah kalihan Rubiyahipun lajêng
Bantên. Sang prabu dhawuh mundhut mariyêm dhatêng Cimarang, ingkang ngusung tiyang pintên-pintên èwu botên kuwawi, saking awratipun mriyêm, siti tilasipun mariyêm wau amblêg, sapriki dados rawa nama rawa Kondur.
kacangking tangan kiwa têngên, tiyang kathah sami kagawokan, lampahipun Buncirêng wontên ing margi kapêthuk pandhe, kiyai pandhe ngaruh-aruhi mriyêm wau wangunipun kirang sae, sami sanalika lajêng dipun ewahi, pucukipun dipun ukir sawatawis, ing têngah dipun êluk, sarta ing wingking dipun sukani gêlangan. Dhusun panggenan dandosi mriyêm wau ngantos sapunika
nata mupus ing pêpasthèn, putrinipun ingkang dipun angge sayêmbara saèstu kadhaupakên angsal Buncirêng,
Satomi, botên wontên tiyang ingkang sagêd malêbêt, nanging lajêng kaingkêman, ngantos sapriki botên sagêd mêdal.
Ing alami-lami ingkang Sinuhun Sultan Agung ing Mataram midhangêt pawartos, bilih Sultan Bantên kagungan dêdamêl ingkang sakalangkung elok kadadosanipun, mila saking karsanipun ingkang satunggal kapundhut, kalampahan ingkang satunggal, Si Jagur kaaturakên, nanging wontên ing Mataram Si Jagur botên kraos, mila nuju ing wanci dalu kesah piyambak saking Mataram, sawêg dumugi ing Jakarta karainan, botên sagêd andumugèkakên lampah, ngantos dumugi sapunika taksih wontên ing kutha Intên, sakesahipun Si Jagur, Nyai Satomi kaaturakên dhatêng Mataram minôngka lêlintunipun. Gotèkipun ing akathah, mriyêm kalih wau ing têmbe sami mungêl piyambak, dados ingalamatipun dintên kiyamat.
Aluran warni kalih ing nginggil punika sanadyan sami nyariyosakên bilih punika sami kadadosan saking malihan tiyang, nanging nama tuwin gancaripun gèsèh, makatên wau punapa anèh, punika botên, kauningana, mèh nama limrah ugêr nyariyosakên aluranipun barang kina, dongenganipun mêsthi warni-warni, malah bab Si Jagur tuwin Nyai Satomi punika kemawon ing Bantên wontên sajarahipun warni kalih malih.
Sawênèhing kaol, Si Jagur kadadosan saking Radèn Nayagati asli saking kadhaton Giripati, dene Nyai Satomi kadadosan saking Dèwi Gorajati, putranipun Dèwi Kunthiwati ing Bantên.
Ing dhusun Karangrayung bawah Dêmak wontên rêdinipun alit nama Bayangkaki§ Ing sêrat Cênthini, rêdi Bayangkaki punika wontên talatahipun tanah Kadhiri. asalipun
Nyai Satomi punika kala ing kinanipun saking ngriku, sarêng sampun dados mriyêm, kapundhut dhatêng Mataram, kausung ing tiyang pintên-pintên èwu botên kuwawi, nanging sarêng dipun usung anak putunipun piyambak ènthèng kemawon. Lastantun katur dhatêng Mataram, wasana rêdinipun katêlah nama Bayangkaki.
Miturut pèngêtanipun suwargi Radèn Tumênggung Sutanagara, bupati pangrèh praja ing Klathèn, inggih punika priyagung ingkang marsudi ngimpun sajarah tanah Jawi, Kyai Satama (Si Jagur) tuwin Nyai Satomi punika botên kadadosan saking tiyang, sajatosipun pisungsungipun tiyang Portêgis nama Sêtum dhatêng Pangeran Jakarta, nalika antawisipun taun Walandi 1513 utawi 1515 (ing tanah Jawi Têngah sarênganipun jaman Dêmak) sang pangeran maringi nama dhatêng mriyêm kalih punika, ingkang satunggal Sêtum Utama, satunggalipun Sêtum Utami, kalanturipun nama Satama Satomi. Wontên
sampun sagêd mastani bilih cariyos punika kathah lêpatipun, kauningana, nama ngajêng Pieter Willem, dene nama Portêgis, dados kapara mokal manawi wontên tiyang Portêgis gadhah nama makatên, mênggah nama wingking Stompiek kula ajrih miyagah anglêpatakên, amargi sanadyan sajakipun nama Walandi, nanging sagêd ugi namung namanipun kemawon ngangge têturutan nama Walandi, dene tiyangipun bôngsa Portêgis yêktos kadosdene Rooseveld (punika bôngsa Amerikan) Witte (Bôngsa Rus) sasaminipun, kosokwangsulipun wontên bôngsa Walandi ingkang namanipun ngangge nama mônca, kados ta: Baumgarten (nama Jêrman) Spencer Ece (nama Inggris) Du Ceroo (nama Prancis), sasaminipun, [sasa...]
[...minipun,] dene nama ngajêng mêsthi nama Walandi.
Samantên kathahipun cariyos ingkang kula sumêrêpi, pancèn anggawokakên dene sajarahipun Kangjêng Nyai Satomi têka kathah tur awarni-warni, ing sapunika ingkang prêlu kamanah kangjêng nyai wau sajatosipun damêlan tiyang kados cariyos ingkang kantun, punapa kadadosan saking tiyang kados cariyos ingkang rumiyin, badhe nêtêpakên ing bab punika salah satunggal radi gawat, dening cariyos wau namung kados dêdongengan, utawi nama gotèk, utawi malih namung saking pèngêtanipun para ahli mèngêti ingkang botên mênangi wontênipun lêlampahan wau, dados pèngêtan wau wangsul nama pèngêtan gotèk, ewadene awit saking sangêtipun kapengin kula, nyumêrêpi dhatêng jatining kawontênan, kalampahan ing sapunika kula sampun sagêd angsal sêsêrêpan ingkang gumathok, saking pamanggih kula katrangan wau sampun botên kenging pinaibên, kajawi namung ingkang badhe nyulayani, oreanipun makatên:
Mriyêm ingkang dumugi ing tanah Jawi rumiyin piyambak punika bêktanipun bôngsa Portêgis, pabrikipun wontên ing nagari St. Thomé (Santome) inggih punika kitha krajanipun bawah Portêgis ing tanah Indhi ngajêng Goa ingkang sapunika nama Madras, sadaya dêdamêl wêdalan ing ngriku kacêkak karan St. Thomé wontên ing tanah Jawi têmbung wau kalantur dados nama Satomi, satunggalipun kaanggêp kêmbaranipun nama Satama, ing salajêngipun nama Kyai Satama, Nyai Satomi.
Kangjêng Nyai Satomi kalihan Si Jagur wau kala kinanipun kaanggêp dados sisihanipun, punika kula botên sagêd nyulayani, jalaran barang ingkang sanès wangun, tarkadhang sanès wujud, punika sagêd ugi kadamêl sisihan, ingkang rèmèh kemawon sapunika, kaca agêng dipun apit-apit piring tembok kalihan gambar, pot kuningan dipun sisihi rêca mawi bancik, makatên punika manawi griya Walandi limrah, nagari sanajan gèsèh wujud sarta kawontênanipun, wontên ingkang kaanggêp sisihan, Bantên, poncot tanah Jawi sisih kilèn, kalihan Bali pulo ing sawetan poncotipun tanah Jawi, Bantên akalihan Bali punika sami atêgês sajèn, ing cara Jawi kina (Oud Javansch) Bantên kaanggêp kramanipun [krama...]
[...nipun] têmbung Bali. Lênggahipun Bali punika basa Polinesiah, sajèn têmbung Sangskrita. Ewadene manawi Satama Satomi wau kacriyos sakêmbaran punika dora, mirid wujudipun beda sangêt kados ta:
ha. Kangjêng Nyai Satomi prunggunipun jêne, calangapipun ing pucuk alus, ing bongkot ngangge gêlangan, ing nginggil wontên tatahanipun (jêglogan tigang
wosipun XOLXS wancahanipun (verkorting) têmbung Chtiste Olux salvotionis têgêsipun Christus O. recht mijner redding kirang langkung Jawinipun: Nabi Ngisa, o, pandam sêsuluhing kasampurnan kina.
Kyai Satama prunggunipun sulak abrit, calangaping pucukipun mawi gêgêl, ing bongkot ngangge rêrênggan dhapur tangan ambithi = anjagur (mila karan Si Jagur)§ Patrap tangan makatên punika kinanipun minôngka tuladha samukawis awon, winastan manus in fquo. nginggil mawi tatahan sastra Latin Exmeipsaranatasum kirang langkung Jawinipun, dumadiku manèh iku saka awakku dhewe = saking pangintên kula kajêngipun, awakku dhewe wau: awake dhewe mriyêm, dados ingkang kacithak dados Si Jagur wau lêburan mriyêm lami ingkang sampun botên kangge = têmbung: awakku dhewe ingkang nuwuhakên pangothak-athik, atêgês punapa malih kajawi tiyang, lajêng ngawontênakên dongengan warni-warni, sami mastani manawi asli saking malihan tiyang.
Miturut katrangan ingkang kantun piyambak, pamanggih kula sampun têrang manawi Kyai Satama sarta Kangjêng Nyai Satomi punika asli saking Portêgis, kalih pisan sapunika sami dados pêpundhènipun tiyang kathah.§ Sarèhning dêdongengan asli saking ing Bantên, mila ing tanah Jawi Kilèn, ingkang sangêt mêmêtri Si Jagur punika tiyang Bantên Com. v. Red.
Makatên cariyos aluranipun Kangjêng Nyai Satomi ingkang kawrat wontên ing Pusaka Jawi, ing mangke kula badhe ngaturakên pasêksèn manawi kangjêng nyai wau sangêt ingaji-aji, kajawi pamanggènipun sampun kula pratelakakên ing ngajêng, kangjêng nyai punika sabên ngajêngakên prêpêganing garêbêg dipun jamasi kalihan abdi dalêm [dalê...]
[...m] saragêni kiwa têngên, sajènipun warni-warni kados ing ngandhap punika:
Mênyan, arêng, jodhog, sêkar roncèn, lisah sundhul langit, uwos, klapa, gêndhis klapa, ayam gêsang, pisang ayu, sêdhah,
wontên gothangipun salah satunggal kemawon têmtu wontên bêbaya agêng ingkang andhatêngi, kados ta: prahara agêng tanpa sangkan.
Sabên dintên malang, kangjêng nyai wau kajawi dipun caosi dhahar dupa tuwin sêkar, manawi nuju wulan sae, (kathah tiyang gadhah damêl) kangjêng nyai kathah ingkang nyaosi dhahar sêkul wuduk sapirantosipun, prêlu nyuwun barkah wilujêng anggènipun badhe gadhah damêl, ngantos wontên 20 dumugi 30 ambêngan têrkadhang langkung, dados rêsipun abdi dalêm ingkang sami caos ing sitinggil, ing wasana lêrês lêpatipun aluran kasêbut ing nginggil wau kula sumôngga para sarjana ingkang kaparêng anggalih.
A. Ringin sêngkêran ngalun-alun lèr, sapunika dados dhusun, B. Masjid agêng sapunika dados kramatan, C. Èrêp loji tangsi, sapunika dados dhusun, D. Èrêp sitinggil, sapunika dados dhusun, E. Èrêp
kadipatèn, sapunika dados dhusun, J. Gêdhong piring, tembokipun taksih ngadêg, K.Griya pajagèn drahgondêr, L. Gêdhong obat, sapunika dados kramatan, M. Èrêp kraton, sapunika dados kramatan kalihan dhusun, N. Magangan, sapunika dados cusun,dhusun. O. Rêdi kunci tuwin sagaran
wis setaun desa Dhadapan ngalami mangsa ketiga kang dawa dadine larang pangan lan akeh lelara gawe uripe warga ketula-tula.Ora beda mbok Randha Dhahapan, pawongan wadon tuwa sing lola tanpa dulur, nggo nyambung uripe sabendinane dheweke luru krowodan ing alas kewan. Kewan kali kang nyisa ing sawedhing mbebegan. Kahanan kaya mangono dheweke ora nggresula. Malah saya nyaketake marang Gusti Kuasa. “Duh Gusthi paringana pepajar ing desa kula mugi-mugi inggal kalis saking prahara punika.”Esuk-esuk mbok Randha menyang alas golek panganan. Nalika lagi milang-miling ruh cahya cumlorot saka sak tengahing kali kanga sat. ing batine tuwuh pitakon “Cahya apa kuwi, kok cumlorot kaya emas ?” banjur nyedaki sumber cahya mau. Bareng dicedaki jebul sawijining keong Mas kang nyungsang ing antara watu-watu kali. Keong banjur digawa mulih tekan ngomah dicemplungake genthong.Kaya biyasane, mbok Randha menyang alas nanging nganti meh surup urung entuk krowodan dheweke banjur mulih ngelanthung ora entuk opo-opo. Sakwise leyeh-leyeh ing emperan dheweke nyang pawon menawi ana krowodan kang bias ganjel wetenge kang luwe. Dheweke kami tenggengen ngerti panganan kang ing pawone. Batine kebak pitakon sopo sing ngeteri panganan kuwi. Ing saben dina sak bacute saben mulih ko alas pawone wis cumepak panganan. Mula kanthi sesideman dheweke ndedepi sapa kang mlebu ing pawone.Mbok Randha kaget ora kinara. Saben ditinggal lunga Keong Mas mau metu saka genthong malih dadi putri kang ayu. Mbok Randha banjur nakoni sapa sejatine putri ayu kuwi. “Nduk wong ayu sliramu iki sapa kok nganti kedarang-darang ing alas lan jilmo Keong Mas ?” “Yung aranku Candrakirana, aku iki garwane Raja Inukerta. Raja ing Jenggala.” “Lho kok nganti dadi Keong Mas lan tumeka alas Dhadapan kuwi larah-larahe kepiye ?”Dewi Candrakirana banjur njlentrehake menawa ing sakwijining dina dicidra Raja Jin Sakti kang kareb ngepek garwa. Ananging dheweke ora gelem nuruti karepe Jin. Jin muntab, Dewi Candrakirana sinebda dadi Keong Mas banjur diguwang nyang kali, adoh saka kraton Jenggala. Wekasane ora bisa ketemu karo garwane Inukerta. Anehing kahanan nalika kecemplungan Keong Mas kaline dadi asat. Asate banyu jalari Keong Mas nyungsang ing watu nganti nemahi tiwas. Bejane ditemu lan diopeni Mbok Randha Dhadapan.Mula kuwi yen supaya aku ora konangan Raja Jin aku tak ndelik neng kene anggepen aku anakmu dhewe lan wenehana aran Limaran. Lagi saktengahing rerembugan, ana swara lanang di dhodog Mbok Randha banjur mbukakne lawang. Dhayoh kang sandangane nuduhake punggawa kraton, crita menawa dheweke diutus Raden Inukerta supaya njaluk banyu kang diwadahi bokor kencana.
Nampa kendhi pratala kang diwadahi bokor kencana, Raden Inukerta sauwat kaget amargi kelingan ora ana liyane sing kagungan
udan deres ing desa Dhadapan. Tekane udan wise pageblug ing desa Dhadapan. Kali bali mili, tlaga agung, desa dadi reja. Kabul panyuwune Mbok Randha Dhadapan.
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 16 kangge ing taun Wêlandi 1869. Ingkang ngarang Tuwan A. B. Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi.
Ingkang ngêcap Tuwan G. C. T. Phan Dhorêp. ing nagari Samawis.
Mayur, Pangeran Arya Serang, [Ngayogya, sampun seda]
Pangeran Kusumanagara, [Ngayogya, sampun seda].
Pangeran Arya Natapraja [Ngayogya]. Wêlandi 12/1 55. Jawi 23/4 5 83.
Pangeran Arya Natadiningrat [Ngayogya].§ [Wartosipun Pangeran Natadiningrat punika anggènipun dados mayur ngrumiyini Pangeran Arya Natapraja.].
Radèn Tumênggung Martadiningrat [Ngayogya, sampun seda].
Pangeran Arya Purbaya [Ngayogya]. Wêlandi 29/11 65. Jawi 11/7 8 94.
Pangeran Surya Mataram [Ngayogya]. Wêlandi 29/11 65. Jawi 11/7 8 94.
Adikusuma, Ngayogya. Wêlandi 2/6 68. Jawi 10/2 3 97].
Kaptin. [Pangeran Suryèngjurit Ngayogya, Wêlandi 21/10 64. Jawi 20/5 7 93].
Pangeran Arya Mataram [Sala]. Wêlandi 3/7 66. Jawi 19/2 1 95.
[Pangeran Adiwinata, Ajidan dalêm Ingkang Sinuhun ing
Kala taun ingkang kapêngkêr punika kula ngaturakên ribêding manah bab pasêbutan tigang prakawis, 1. kangjêng, 2. arya, 3. gusti, punika pundi ingkang pancèn kalêrês ngagêm utawi botên. Atur kula wau kawrat ing Sêrat Pananggalan taun 1868, kaca 97, ingkang sarta panyuwun kula dumatêng para priyantun utawi para sagêd, ingkang mugi wontêna sih pitêdahipun ingkang masthi, kawratna wontên ing Sêrat Jurumartani kemawon, supados sagêd dados parêbatan sintên ingkang botên angrujuki, wondening sawêdalipun Sêrat Pananggalan wau kasêlak angsal pitulungipun priyantun ing sawatawis ingkang sami pirêmbagan jalaran sêrat panjurung katur kyai Jurumartani, punapa suraosipun ing sêrat panjurung wau inggih kula tupiksani sadaya, naming ingkang andadosakên cuwaning manah kula, dene sami-sami priyantun wau ingkang ngakên saking Surakarta namung satunggil, tur silih nama mitraning kondhastu, dados botên gênah gènipun sumêrêp saking pundi, kajawi saking punika ingkang dipun cariyosakên botên patos mikantuki, awit sanès ingkang kula padosi katranganipun. Ingkang kathah pitêdahipun priyantun Ngayogya kêkalih: 1. Mas Panji Sasraminarsa, wadana lêbêt ing Pakualaman. Kawrat ing Jurumartani taun 1867, ôngka 43, saha 51, panguninganipun [panguninganipu...]
[...n] ngakên kapêndhêt saking pangandikanipun ingkang rama: Pêpatih Pakualaman. 2. Radèn Natarata, ingkang wau sampun nate nyuwita ing ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, tur dados abdi dalêm pulisi dhistrik, pratelanipun kawrat ing Jurumartani taun 1868 ôngka 13, pangakênipun waton saking dhawuh dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan sapunika piyambak kala sêmantên jumênêng enggal, dados kalih pisan kalêbêt saksi ingkang kenging kaanggêp, ewa dèntên taksih kathah gèsèhipun sakalihan, tuwin gèsèh kalih pratelanipun priyantun Ngayogya ingkang sanès-sanès, kawrat ing pêparingipun sêrat ibêr dhumatêng kula, kados ta nama pangeran arya punika: saking pratelanipun Mas Panji Sasraminarsa pasêbutanipun para pangeran putra sadaya, anjawi ingkang gadhangan pangeran adipati: badhe gumantos, saking pratelanipun Radèn Natarata lêrêsipun angamungakên ingkang miyos saking garwa padmi, sawênèh wontên ingkang cariyos kosokwangsul, ingkang kasêbut pangeran arya namung putra dalêm saking garwa ampeyan, saèmpêr minôngka lintunipun nama gusti. Wondening nama gusti punika saking pratelanipun Mas Panji Sasraminarsa namung kagêm kangjêng gusti pangeran adipati, ingkang rayi-rayi namung kasêbut kangjêng pangeran arya anu, manawi putri nama ratu anu, manawi saking ampeyan bêndara pangeran arya, bêndara radèn ayu, saking pratelanipun Radèn Natarata kagêm putra dalêm saking garwa padmi kakung putri sadaya, nama
kangjêng gusti pangeran adipati, gusti pangeran arya anu, gusti ratu anu. Wondening ingkang nama kangjêng punika saking pratelanipun Mas Panji Sasraminarsa ingkang rumiyin, 1. Putra dalêm kakung ingkang saking garwa padmi sadaya, 2. Para ratu garwa dalêm, ananging taksih tunggil sêrat lajêng dipun ewahi: ngamungakên satunggal kangjêng gusti pangeran adipati, dupèh kangjêng punika tampinipun ingkang pangajêng, sarêng kaantêp dening Ngabèi Karyasastra wontên ing Jurumartani taun 1867, ôngka 48, jawabipun kirang kantênan. Manawi ing pundia satunggal ênggèn punika pangajêngipun satunggil utawi kalih, punika ingkang nyêpêng pangwasa, mila kenging yèn kasêbuta kang ngajêng, dene tampinipun Radèn Natarata kangjêng punika ingkang jumênêng, mila ingkang wênang kasêbut kangjêng lêrêsipun namung kêkalih, 1. nata, 2. badhe nata. Ewadèntên yèn wontên sajawining karaton inggih bibrah malih, awit sadaya para abdi dalêm mamrih pangalêmbana, sabên-sabên
kangjêng, pamanggihipun Radèn Natarata wau wontên cêbêlèhipun.
Ingkang kantun piyambak, pratelanipun Radèn Sastrasarjana, ugi priyantun Ngayogya, kawrat ing Sêrat Jurumartani kaping 17: Sèptèmbêr 1868, ôngka 38, kacariyos bab pasêbutan Arya inggih punika [puni...]
[...ka] para pangeran sadaya, ingkang kasêbut gusti punika namung pangeran adipati utawi pangeran ngabèi, dene pasêbutan kangjêng punika bôngsa alit kaurmatanipun dhatêng bôngsa agêng, yèn bôngsa alit ingkang nyêbut ingkang tamtu kasêbut Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Amangkunagara utawi Pakualam utawi pêpatihing panjênêngan ratu, anamung putranipun panjênêngan ratu ingkang sêpuh piyambak botên mawi pasêbutan kangjêng, inggih namung gusti, karana punika sampun anglingga utawi taksih angajêngakên, sanès kalihan pangeran ingkang murba, kados ingkang kasêbut ing ngajêng wau.
Ingkang punika mênggah têgêsipun têmbung kangjêng wau, saking pamanggih kula sayêktosipun jêng punika têmbung Kawi, têgêsipun suku, kados ta ing Sêrat Bratayuda Kawi asring
nggiri, liripun sukuning ardi, dados kangjêng punika panunggilanipun têmbung sampeyan utawi sampeyan dalêm, inggih paduka, awit paduka punika têmbung Sangkrêta, têgêsipun canela, manawi kadamêl pangalêmbana: sampun mêsthi angamungakên tiyang agêng, ananging wijang-wijangipun sintên ingkang pantês kasêbut kangjêng utawi botên: punika botên kenging kapasthèkakên anjawi saking adat ingkang sampun kalampahan.
Wondene punapa ingkang kangge kaurmatan tiyang alit dhumatêng para agêng punika saèstu botên pisan yèn kula nacadana, sampun ingkang tiyang alit, [a...]
[...lit,] sanajan sami priyantun manawi basa krama: inggih mawi kaurmatan sawatawis amrih sakecaning galih, ananging mênggah pratelan ngandhap punika pangraos kula kêdah nêtêpi tataning kadhaton punapa ingkang kanggêp ing parentah, ingkang punika sarêng sampun katimbang ingkang ngajêng wau sadaya, miwah condhong kalihan pratela rumiyin wau, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Pananggalan taun 1868, dadosing rêmbag ing mangke sadèrèngipun wontên katrangan malih, ingkang kula sêbut kangjêng punika manawi nagari Ngayogya, 1. ingkang sinuhun, 2. pangeran adipati, 3. para ratu sadaya. Ingkang kula wastani gusti putra dalêm ingkang
saking garwa ampeyan sintên ingkang angsal sih dalêm kaparingan nama gusti, 3. Pangeran Adipati Pakualam. Ingkang kula wastani arya: pangeran putra sadaya, liya saking pangeran adipati utawi pangeran ngabèi. Wondening nagari Surakarta taksih têtêp kados sabên rumiyin, dene manawi wontên ingkang botên narimah: mugi parênga ing galihipun matêdhani pitêdah kawratna ing Sêrat Jurumartani malih, utawi akintuna sêrat dhumatêng kula mêdal ing ngêpos, ing sadhanganing panggalih, dene ingkang dados pamrih kula namung badhe angrawati saèstuning adat watonipun nagari Surakarta utawi nagari Ngayogyakarta.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika: Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ingalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, Kumêndhir Bintang Nèdêrlansê leyo, Jendral Mayur ing
ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 9 wulan Rêjêb taun Je, ôngka 1758, utawi kaping: 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi: 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, lajêng kaangkat nama: Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Sawal Jimakir: 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je, ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên sampeyan dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794 kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi kaping
4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865, kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Ing taun kapêngkêr punika para agêng ing kadhaton Surakarta miwah ing kamangkunagaran sami wilujêng sadaya, dene ingkang jumênêng pangeran enggal botên wontên.
1). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6. 1. Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta.
2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
1. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara: putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8. Jawi 23/7 8 94. Wlandi 11/12 65.
1). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 2. Kangjêng Pangeran Arya Panji Priyambada.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat, wontên ing pulo Têrnate. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing nagari Mênadho. 4. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
3). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6. 1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2 ing Surakarta. 2. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, Litnan Kolnèl Phanstaph, Ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana Guphêrnur Jendral. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
4). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton.
5). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng [Kang...]
[...jêng] Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta.
2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara: kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta.
6). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Angabèi, Mayur Phanstaph. Jawi 3/12 5 91. Wlandi 21/5 63.
Bêndara Radèn Mas Gusti Sayidin Malikulkusna, ibu Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi. Jawi 21/7 1 95. Wlandi 29/11 66.
1). Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, Litnan Kolnèl Phansêtaph.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Panular kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Panular kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara. 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipawinata.
2). Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda.
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, Kolnèl Kumêndhan Prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natapura kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kapisan 1. Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Widura. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mandurarêja. Jawi 23/3 6 92. Wlandi 7/9 63.
Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
3). Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 7 93. Wlandi 27/3 65.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2 krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur: putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kaping 2. Jawi 10/7 6 92. Wlandi 21/12 63.
4). Buyud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. Jawi 12/11 1 87. Wlandi 13/6 59.
2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot: inggih Kangjêng Panêmbahan Juru Martani.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun [pu...]
[...tranipun] swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, putranipun Radèn Mas Kolnèl Arya Adiwinata. Jawi 21/7 2 88. Wlandi 13/2 60.
5). Pangeran ing Kamangkunagaran, ingkang ngabdi ing Kasunanan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3 Litnan Kolnèl Phanstaph putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng sapunika. Jawi 7/8 8 94. Wlandi 25/12 65.
2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
3. Kangjêng Pangeran Arya Surya Amijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya [Ar...]
[...ya] Surya Amijaya kapisan, ingkang putra swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. Jawi 29/3 7 93. Wlandi 1/9 64.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 4 ajêjuluk Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Ridêr Nèdêrlansê leyo, Kolnèl Ajidan dalêm mrunggan Sri Maharaja Nèdêrlan, saha Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak. Kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adiwijaya ingkang kapisan, patutan saking ingkang garwa: putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, khurup Arbangiyah taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa, kala ing taun Dal 1759, taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawan wêlas, ingkang wuragil miyos putri: seda sarêng kalihan ingkang ibu, ing taun Jimakir: 1778, taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb Jimakir: 1778, utawi kaping 19 Mèi 1850. Sasedanipun [Sasedanipu...]
[...n] ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 3: kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal, ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul satunggal, lajêng kagêntosan Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal, ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1843, tumuntên taksih tunggil sataun punika krama malih angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3, pambajêng saking garwa padmi, wondening kala katêtêpakên nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, sarta kawisudha dados Kolnèl Kumêndhan, ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun Kangjêng Guphêrmèn.
1). Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan, ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat Mayur Phanstaph ingkang raka Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
2). Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3. 1. Kangjêng Pangeran Arya
ingkang jumênêng sapunika. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sampun kasêbut ing nginggil tumut ing Kasunanan. 2. Kangjêng Pangeran Arya
ingkang têtiga ngajêng punika sami tunggil ibu swargi Radèn Ayu Gôndakusuma. Jawi 25/10 6 92. Wlandi 3/4 64.
4). Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, ibu Radèn Ayu Mangkunagara, kala rumiyin nama Pangeran Arya Prabu Sudibya. Jawi 25/10 6 92. Wlandi 3/4 64.
Nalika kaangkat nama Pangeran Arya Prabu Prangwadana. Jawi 22/2 1 95. Wlandi 6/7 66.
5). Radèn Mas Suprapta, ibu Radèn Ayu Mangkunagara, wiyosanipun kala ing dintên Saptu Wage. Jawi 3/6 1 95. Wlandi 13/10 66.
Ing Ngayogyakarta ingkang jumênêng nata ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana Senapati Ingalaga
swargi Ingkang Sinuhun kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Sedapasiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana; ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah, khurup Kamsiyah, taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821. Sasurudipun ingkang rama Kangjêng Sultan ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ôngka 1750, utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, sawêg yuswa tigang taun. Sarêng surud dalêm Kangjêng Sultan ingkang kaping 5, kala ing malêm
bapak,,mbah wareng kulo peparing asmo R. Atmopringgo(Wedono Nganjuk) , bapak ipun RMT. pringgokusumo sedo semare wonten astana majan Tulung Agung.. sampun kulo telusur dateng internet kok minggahipun ngantos mbah ibu retno Dumilah (garwo Penembahan senopati)jaluripun mekaten...menawi mboten klintu RMT. pringgokusumo bupati Tulung Agung.gadah putro KANJENG lIDER(BUPATI NGANJUK).RM. ATMOPRINGGO(WEDONO nGANJUK), RM.DJOJOSEMBODO(KAMPAK TRENGGALEK)nopo leres mengaten....nyuwun pawartonipun saking mas lan sedulur sedoyo engkang mangertosi....matur sembah suwu sakderengipun....BalasHapusAnonim1 Januari 2012 00.18ma,af.. mau tanya,..?! pernah denger nama eyang tejo negoro,. dan pangeran purbo
SISKS PB III ingkang Asma GRAy.Adp.Jayaningrat kaliyan putra wayahipun menapa panjenengan mangertosi ?.... Nami kula KRT.Singhawijaya namung kula
blogspot.com/2013/01/ki-ageng-mangir-trah-perjuangan-yang.htmlBalasHapusbagus ahmad15 Desember 2013 03.35ngapunten kulo bade tanglet menawi ingkang sumerap trah darah singo wongso .... nyuwon
2:1 Kaya déné dhèk biyèn nabi-nabi palsu padha jumedhul ana ing antarané umaté Gusti Allah, mengkono uga mbésuk bakal ana guru-guru palsu padha jumedhul ing antaramu. Wong-wong mau bakal padha nylundupaké piwulang-piwulang penasaran sing gawé rusak. Wong-wong kuwi bakal nyélaki Gusti sing wis nebus dhèwèké, lan srana mengkono nekakaké karusakan sing ora kenyana-nyana marang awaké dhéwé.
2:2 Éwasemono akèh wong sing bakal kèlu marang pamursalé guru-guru mau. Malah merga saka penggawéné wong-wong kuwi Dalaning Kayektèn bakal dicecamah.
2:3 Merga saka srakahé guru-guru palsu mau bakal padha ngudi golèk kauntungan saka kowé srana crita-crita sing diothak-athik dhéwé. Wong-wong mau pancèn wis suwé enggoné arep diadili. Panjenengané kang bakal nyirnakaké wong-wong mau wis samekta. *samekta: siap (bhs. Ind.).*
2:4 Gusti Allah ora ngéman karo malaékat-malaékat sing padha gawé dosa, lan padha kacemplungaké ing nraka. Ing kono malaékat-malaékat mau padha diranté ing panggonan sing peteng, nunggu nganti tekané Dinaning Pengadilan.
2:5 Gusti Allah ora nguwalaké jagad ing jaman kuna saka paukuman, nanging nekakaké banjir gedhé kanggo numpes wong-wong duraka. Sing dislametaké mung Nabi Nuh, sing martakaké pangandikané Gusti Allah, lan wong pitu liyané.
2:6 Mengkono uga Gusti Allah nyirnakaké kutha Sodom lan Gomora srana geni, minangka pepéling marang wong sing arep nindakaké pamblasar.
2:7 Nanging Gusti Allah nylametaké Lot, wong mursid, sing pegel atiné ngrasakaké kelakuané wong-wong sing padha ora preduli marang dhawuhé Gusti Allah.
2:8 Wong mursid mau urip ing satengahé lan sedina-dina ndeleng lan krungu pretingkahé wong-wong sing padha mblasar, satemah atiné sing mursid presasat kasiksa.
2:9 Kaya mengkono Pangéran pirsa carané ngentasaké wong mursid saka ing panyoba sarta carané nyadhangaké wong duraka marang paukuman ing Dina Pengadilan,
2:10 luwih menèh wong sing padha nuruti hawa-nepsuning dagingé sing jember, lan ngrèmèhaké marang pangrèhing Gusti Allah. Guru-guru palsu kuwi padha sembrana lan angkuh. Padha ngrèmèhaké, malah nyenyamah marang titah-titah mulya sing ana ing swarga.
2:11 Mangka para malaékat dhéwé senajan kasektèn lan pangwasané luwih gedhé
ora nggugat titah-titah mau nganggo tembung panyenyamah ana ing ngarsané Pangéran.
2:12 Nanging wong-wong iki padha tumindak klawan hawa-nepsuning daging kaya kéwan galak sing uripé mung supaya dijiret lan dipatèni. Wong-wong kuwi padha nyenyamah marang kang ora padha disumurupi, mulané bakal padha disirnakaké kaya kéwan-kéwan galak mau.
2:13 Yakuwi bakal kasiksa merga enggoné wis nyiksa marang liyan. Wong-wong mau senengané yèn awan padha nglakoni apa waé kanggo ngumbar hawa-nepsuné. Rak ngisin-isinaké banget saupama wong-wong mau padha bebarengan mangan karo kowé, mangka padha ora kendhat nuruti hawa-nepsuné kang sarwa jember.
2:14 Padha ora bosen-bosen gawé dosa lan senengané mandeng wong wadon merga rasa kepéncut. Lan wong sing ringkih imané padha dibujuk. Wataké wis kulina srakah. Pancèn dhasar wong sing kena ing ipat-ipat!
2:15 Sarèhné wis padha ninggal dalaning kabeneran, mulané padha kesasar. Padha nganut dalané Biléam anaké Béor, sing seneng nampa opah tumrap penggawé-penggawéné sing ala.
2:16 Nanging Biléam banget enggoné kawelèhaké merga tumindaké sing ala mau, yakuwi nalika kuldi sing ora bisa guneman banjur celathu kaya manungsa lan nyegah penggawéné nabi sing ora waras mau.
2:17 Guru-guru palsu mau kaya sumber-sumber sing asat, lan kaya méga sing kabur katut ing prahara. Gusti Allah wis nyedhiakaké panggonan sing peteng dhedhet lelimengan, sing nggegirisi banget kanggo wong-wong mau.
2:18 Awit wong-wong mau padha ngucapaké tetembungan sing kumenthus tanpa isi, sarta mbebujuk wong sing lagi waé luwar saka ing kalangané wong-wong sing uripé kesasar, nganggo tembung sing nenangi hawa-nepsuning daging.
2:19 Guru-guru palsu mau padha janji ngluwari wong-wong, mangka dhèwèké dhéwé padha dadi baturé pakulinan sing ngrusak manungsa, awit wong sing ditelukaké déning apa waé, kuwi dadi baturé sing nelukaké mau.
2:20 Yèn wong wis wanuh karo Gusti lan Juru Slamet kita Yésus Kristus lan srana mengkono luwar saka jejembering donya, mangka banjur tiba menèh ana ing jejember mau, kuwi wekasané alané ngluwihi sadurungé.
2:21 Luwih becik saupama wong mau ora ngerti pisan marang dalaning kayektèn, ketimbang karo ngerti nanging ora ngèstokaké dhawuh-dhawuh sing kaparingaké déning Gusti Allah.
2:22 Kaanané wong-wong kuwi nocogi uniné paribasan sing mengkéné: “Asu mbalèni utah-utahané, sarta babi kang wis diedusi bali menèh menyang
saka mrica lan kalebu jroning suku suruh-suruhan utawa Piperaceae. Dikenal uga minangka cabai solak (Madura) lan cabia (Sulawesi). Tanduran asli Indonésia iki populèr minangka tanduran obat pekarangan lan tuwuh uga ing alas-alas sekunder dhataran rendah (nganti 600m ing sadhuwuré lumahing segara).
Tanduran iki wis suwé dikenal déning wong Romawi lan kerep dikacaukan karo mrica. Ing Indonesia dhéwé woh sing garing dipigunakaké minangka rempah kanggo gawé rasa pedhes.
Cabé bisa tuwuh ing lahan sing dhuwuré 0-600 mèter ing sadhuwuré lumahing segara (dpl), kanthi curah udan rata-rata 1.259-2.500 mm/taun. Lemah lempung mawa pasir, kanthi struktur lemah gembur lan mawa drainase sing apik, minangka lahan sing cocog kanggo budidaya cabé. Tanduran iki nduwèni kaunggulan bisa tuwuh ing lahan garing mawa watu.
Dhèskripsi tanduran[besut | besut sumber]
Wangun tanduran iki kaya suruh, ngrambat, mènèk, mbelit, lan njalar. Godhongé awangun bunder nganti lonjong, pangkal godhong awangun jantung utawa bunder, pucuk godhong lancip kanthi bintik-bintik kelenjar. wohé majemuk bulir, wanguné bunder dawa utawa silindris, lan pucuké tansaya cilik. Woh sing durung tuwa awarna klawu, banjur dadi ijo, banjur kuning, abang, sarta empuk. Rasané pedhes lan tajem aromatis[1].
Khasiat lan Kagunan[besut | besut sumber]
ngelu, lemah syahwat, bronkitis, lan sesek napas. Amarga saka iku, cabé akèh dibutuhaké minangka bahan jamu tradhisional lan obat pil/kapsul modhèrn sarta bahan campuran ombènan. Rasa pedhes iku asalé saka senyawa piperin, kanthi kandhutan watara 4,6 persèn.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.32, 12 April 2017.
“Dhasare niku pengin nguri-uri. Eman-eman menawi kentrung ical. Dados, nggih ngentrung
apakah bisa beristirah cukup di Dalem Kesatriyan. "Saged sare? Saged ngaso?" tanya Sultan."Inggih, saged ngantos dalu (
Hanny R. Saputra (lair ing Salatiga, 11 Mèi 1965; umur 51 taun) ya iku salah sijiné sutradara kondhang ing Indonesia.[1] Film kang wis tau disutradarani ya iku Virgin minangka karier sutradara kang pisanan ing filem layar amba.[1]
HB Jassin, yang Duduk di Kursi Imajinasi (filem dokumenter),
Sepanjang Jalan Kenangan (Sinetron TV) (1996),
Nyanyian Burung (1999).[2]
^ a b c (id)kapanlagi.com(25 Juni 2011)
^ a b (id)movietei.com(25 Juni 2011)
Hanny_R._Saputra&oldid=1111701"	Kategori: Alumni Institut Kesenian JakartaSutradara IndonesiaTokoh SalatigaLair 1965Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.33, 28 Januari 2017.
sedulur sing padha ana ing kono. Saka Makédonia Rasul Paulus nerusaké lakuné menyang tanah Yunani.
20:3 Sawisé ana ing kono telung sasi, Rasul Paulus nuli tata-tata arep menyang Siria (ing Asia Cilik), dumadakan krungu yèn wong Yahudi padha sekuthon arep matèni; mulané Rasul Paulus arep bali metu tanah Makédonia waé.
20:4 Lakuné Rasul Paulus mau dikancani déning Sopater anaké Pirus, wong saka kutha Béréa; Aristarkhus lan Sekundhus, loro-loroné wong saka kutha Tésalonika; Gayus saka kutha Dèrbé; Timotius lan wong loro saka tanah Asia, yakuwi Tikhikus lan Trofimus.
20:5 Wong-wong mau padha mangkat dhisik, lan arep ngentèni aku kabèh ana ing kutha Troas.
20:6 Sawisé Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi aku padha nunggang prau saka Filipi. Let limang dina aku padha ketemu karo para sedulur mau ana ing kutha Troas. Aku padha ana ing kutha kono lawasé nganti seminggu.
20:7 Ing dina kapisan *dina kapisan: inggih punika dinten Minggu.* aku padha ngumpul mangan bebarengan. Sarèhné Rasul Paulus ésuké arep mangkat, panjenengané awèh wejangan akèh, nganti tengah wengi.
20:8 Ana ing kamar lotèng sing padha dakenggo kumpulan mau ana lampuné sawetara.
20:9 Sawijining nonoman, jenengé Eutikhus, lungguh ana ing jendhéla. Sarèhné Rasul Paulus olèhé mènèhi wejangan ora lèrèn-lèrèn, nonoman mau keturon ana ing jendhéla, pungkasané tiba saka lotèng tingkat telu. Bareng diangkat nonoman mau jebul wis mati.
20:10 Rasul Paulus nuli mudhun, ngrungkebi nonoman mau, dirangkul karo ngandika: “Aja wedi, bocahé isih urip!”
20:11 Sawisé kuwi Rasul Paulus bali menèh menyang lotèng lan mangan bebarengan. Sabubaré mangan, Rasul Paulus nerusaké wejangané nganti mlethèké srengéngé, banjur lagi mangkat.
20:12 Wong-wong padha bungah banget déné Eutikhus ora sida mati, nuli padha diteraké mulih.
20:13 Aku padha ndhisiki nunggang prau sing arep menyang pelabuhan Asos. Ana ing Asos kono Rasul Paulus bakal mèlu bebarengan munggah ing prau. Rasul Paulus akon aku padha mangkat dhisik, jalaran panjenengané olèhé arep menyang Asos mung tindak.
20:14 Bareng wis tekan Asos, Rasul Paulus nuli nunggang kapal; aku banjur padha nerusaké lelayaran menyang kutha Mitiléné.
20:15 Saka kana aku padha nunggang prau menèh lan ésuké tekan ngarepé pulo Khios. Dina candhaké aku padha tekan pulo Samos, lan let sedina menèh tekan pelabuhan Milétus.
20:16 Rasul Paulus wis ngrancang ora arep mampir ing kutha Éfesus, supaya aja kesuwèn ana ing tanah Asia, karebèn énggal-énggal tekan Yérusalèm, yèn bisa sadurungé Riaya Péntakosta.
20:17 Mulané saka ing Milétus kono Rasul Paulus kongkonan wong ngabari sedulur-sedulur ing Éfesus, lan akon para pinituwané pasamuwan teka ing Milétus, supaya
mengkéné: “Kowé padha weruh dhéwé enggonku sesrawungan karo kowé salawasé aku ana ing antaramu, wiwit tekaku ana ing tanah Asia.
20:19 Enggonku ngladèni ayahané Gusti daktindakaké klawan andhap-asor, lan kerep dakréwangi nangis-nangis, sarta ngalami kasangsaran merga panganiaya sing dirancang déning para wong Yahudi.
20:20 Senajan mengkono aku ora tau nglirwakaké nindakaké apa waé sing maédahi tumrap kowé. Kabèh wis dakkandhakaké lan dakwulangaké marang kowé, ya ana ing ngarepé wong akèh, ya ana ing kumpulan-kumpulan ing omah-omahmu.
20:21 Wong Yahudi, wong dudu Yahudi, tansah padha dakélingaké, supaya padha mratobat lan padha precaya marang Gusti Yésus Kristus.
20:22 Saiki, manut dhawuhé Sang Roh Suci, aku kudu lunga menyang kutha Yérusalèm. Aku ora ngerti apa sing bakal dakalami ana ing kana.
20:23 Sing dakweruhi yakuwi, ing saben kutha Sang Roh Suci wis ngélingaké marang aku, yèn aku bakal nandhang sangsara rupa-rupa lan bakal dikunjara.
20:24 Éwasemono aku ora preduli bab uripku, angger aku bisa nerusaké pegawéanku, lan ngrampungaké kuwajiban sing diparingaké déning Gusti Yésus marang aku, yakuwi ngabaraké Injil bab sih-rahmaté Gusti Allah.
20:25 Ana ing tengahmu aku wis nyritakaké bab Kratoné Gusti Allah. Saiki aku krasa, yèn aku wis ora bakal ketemu menèh karo kowé kabèh.
20:26 Mulané saiki aku kandha satemené marang kowé; yèn ing antaramu ana wong sing kesasar, kuwi dudu tanggunganku.
20:27 Sebab wis sakatogé enggonku mulang marang kowé bab kersané Gusti Allah.
20:28 Padha ngreksaa awakmu dhéwé lan wong-wong sing dipasrahaké marang kowé déning Sang Roh Suci. Padha engonen pasamuwané Gusti Allah, merga wis dilabuhi séda déning Putrané piyambak.
20:29 Aku ngerti yèn sapungkurku bakal ana asu ajag galak akèh sing padha teka ana ing tengah-tengahmu lan ora bakal ngéman marang panthané wedhus mau.
20:30 Malah bakal ana mangsané ing antaramu dhéwé ana wong sawetara, sing bakal nylèwèng saka piwulang sing bener lan nasaraké pasamuwan.
20:31 Mulané dingati-ati, lan padha élinga yèn nganti telung taun lawasé enggonku wis mulang kowé siji-siji, rina wengi ora kendhat-kendhat, karo tansah ngetokaké luh.
20:32 Déné saiki kowé padha dakpasrahaké marang pamengkuné sih-rahmaté Gusti Allah. Panjenengané kuwi kwasa nyantosakaké kowé lan maringi berkah sing wis disedhiyakaké kanggo para umaté.
20:33 Aku ora tau kepéngin olèh slaka, emas utawa sandhangan, saka sapa waé.
20:34 Kowé padha weruh dhéwé enggonku golèk pangan nganggo tanganku kanggo nyukupi kebutuhanku lan kebutuhané kanca-kancaku.
20:35 Aku wis nuduhaké marang kowé klawan patrap rupa-rupa, yèn enggon kita nulung marang wong miskin lan wong sing padha kasusahan, kuwi kudu klawan nyambut-gawé abot. Padha élinga marang pangandikané Gusti Yésus: ‘Luwih begja wèwèh, tinimbang karo nampani.’ ”
20:36 Sawisé rampung olèhé awèh pitutur, Rasul Paulus nuli jèngkèng, bebarengan karo para sedulur kabèh, banjur ndedonga.
20:37 Wong kabèh padha nangis, banjur ngrangkuli Rasul Paulus klawan diambungi bola-bali.
20:38 Kabèh padha susah, apa menèh merga Rasul Paulus kandha, yèn wong-wong mau bakal wis ora padha ketemu menèh. Wong-wong mau nuli ngeteraké Rasul Paulus tekan ing prau.
dhisik dhéwé, yakuwi supaya pandonga, panyuwun lan pamuji sokur kasaosna marang Gusti Allah kanggo wong kabèh,
2:2 kanggo para raja lan para penggedhé, supaya kita bisa urip klawan ayem lan tentrem, sajroné nindakaké pangibadah marang Allah lan tingkah laku sing bener.
2:3 Iya mengkono mau sing becik lan gawé renaning penggalihé Gusti Allah, Juru Slamet kita.
2:4 Awit Panjenengané ngersakaké supaya wong kabèh padha kaslametaké lan ngerti bab bebeneran sing sejati.
2:5 Awit Gusti Allah kuwi siji lan iya siji sing ngrukunaké Gusti Allah karo manungsa, yaiku Kristus Yésus.
2:6 Panjenengané sing ngurbanaké sarirané piyambak kanggo nebus manungsa kabèh. Kuwi buktiné yèn Gusti Allah ngersakaké supaya wong kabèh padha kaslametaké ing wektu sing wis katemtokaké.
2:7 Lan iya kuwi sing njalari aku katimbalan dadi rasul (utusan) lan guruné para bangsa kapir, kadhawuhan martakaké pawarta bab precaya lan kayektèn. Aku ora goroh. Aku kandha sanyatané.
2:8 Mulané aku kepéngin supaya ing ngendi waé wong lanang padha ndedonga klawan pasrah marang Gusti Allah, ora nganggo nepsu utawa bebantahan.
2:9 Mengkono uga aku kepéngin supaya wong wadon padha presaja lan padha menganggo sing pantes. Aja nganggo tatanan rambut sing néka-néka, utawa nganggo rerenggan mas-masan, mutiara utawa sandhangan sing larang-larang.
2:10 Nanging menganggoa rerenggan arupa penggawé becik, mengkono mau patrapé wong wadon sing ngabekti marang Gusti Allah.
2:12 Aku ora nayogyani wong wadon memulang utawa ngwasani wong lanang; wong wadon kudu anteng.
2:13 Sebab sing dititahaké dhisik Adam, banjur lagi Kawa.
2:14 Lan iya dudu Adam sing kagodha, nanging wong wadon sing kena ing godha lan nerak angger-anggeré Gusti Allah.
2:15 Éwadéné wong wadon bakal kaslametaké merga saka enggoné anak-anak, angger wong mau lestari enggoné ngantepi precayané, katresnané lan kasucèné klawan andhap-asor.
Yukhoe ya iku sawijining hoe ing masakan Koréa arupa daging sapi menteh kang dirajang lembut lan diwenehi bumbu sarta saos. Bageyan daging sapi kang dianggo ya iku bageyan panutup.[1]
Bumbu yukhoe ya iku campuran kécap asin, gula pasir, uyah, lenga wijèn, unclang, bawang giling, wijèn, mrica, lan sari woh bae. Ing sandhuwure daging diwenehi kuning endhog pitik menteh. Yukhoe dipangan nganggo saos s gochujang kang diarani hoejeup (
Saliyane digawé saka daging sapi cacah, panganan iki uga bisa digawé saka ilat, ati, ginjel, jantung, utawa weteng buku saka sapi. Bibimbap kang ndhuwure diwenehi yukhoe diarani yukhoe bibimbap.
kang metu ing pungkasan abad kaping-19, sadurunge diiris, irisan daging sapi kang tipis dikum dhisik supaya getihe ilang. Daging dikum ing saus kang digawé saka campuran unclang, bawang cacah, bubuk mrica, lenga, madu, kacang cemara, wijen, lan uyah. Nalika disuguhake, yukhoe dipangan karo saos kang diarani chogochujang, ya iku saus kang digawé saka campuran gochujang lan cuka sarta gula.[2]
ing basa Korea). Empas Dictionary. Dijupuk 24 November 2007. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yukhoe&oldid=1118431"	Kategori: Olah-olahan KoréaKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 31 Januari 2017.
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota Basa pucuk k?n?, Hizbullah.[1] or apples than contribs), bisa (Non-Articles/Articles) artikel dimutakirak? ing pirsani
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar,
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk wis Kolom
Pawinihan Lan Disiapak? Kanggo Ditandur.
bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
surasane dènira mardaya | tan milalu kamuktène | mung ketang prajanipun | kang pininta jroning
kaping kalih ing panêdhanira | mugi para atmajane | kang sampun sinung lungguh | nama pangran ngraosa bilih | sampun antuk nugraha | nunggil asmanipun | lawan kang murbèng
lir kadange | lawan pamujinipun | dhatêng putra kang sampun wanci | diwasa nampènana | ing sasmitanipun | kang rama dènnya mrih arja | bantonana ing lampah ingkang prayogi | lan pamêsuning driya ||
dadi ulêr turi | awit nêtês praptaning diwasa | tan lunga saking ênggone | kang môngka bojanipun | mung galihe punang wit turi | lami-lami katrêsan | bolong dêlêgipun | ulêr mêdal ing sasana | dadi kupu bambrang adi ingkang warni | wus prapta kang sinêdya ||
marga saking atine rujit | ulêre nora doyan | ilang rasanipun | yèn katêmpuh ing prahara | kayu pokah kang ulêr cinucuk pitik | têmah sirna kalihnya ||
7. kang saloka tumrape nèng janmi | kayu turi yeka yayah
pirabara bisa amalêsa | marang sihe wong tuwane | lamun tan bangkitipun | amung aja ta dadi pikir | myang karya susahira | iku saminipun | ulêr kang mêtu sing wrêksa | dadi kupu anak bisa dadi pyayi | kêna tinon ing kathah ||
9. kang mangkana bêgja dèn arani | prihatine ana dadinira | seje kang tiwas lakone | anake mèngèng tuduh | wus diwasa datanpa budi | wêruhe mung wong tuwa | anggêlar piangkuh | sandhang pangan mrih samapta | duwe japa aku anake wong sugih | tur têdhaking
sapa | ujar kang puniku | bodho bundhune daluya |
amlenca-mlence | banjure nora wurung | ngêndêlakên mring yayah bibi | salamine mangkana | kale ing tumuwuh | dènira ana ing dunya | datan
lan uwite | nanging ta majadipun | kang rumiyin mring alam suci | tamtune wong atuwa | anak kari mangu | gêtune jêr wus kaliwat | nora wurung uripe
kawusanane | kalamun maksih ayun | mring kadarman dènnya dumadi | darajad ginayuha | ing sapangkatipun | timbanga lan bangsanira | supayane ing benjing sampun prihatin | yèn asor kang prabawa ||
ning kawiryan muga sumurupa | ingkang môngka
WILAYAH KECAMATAN TLOGOMULYO KABUPATEN TEMANGGUNG TAHUN 2008 ). Masters thesis, UNIVERSITAS DIPONEGORO.
Sulistyowati, Wiwit Apit (2009) ANALISA
saka kayata kulon ing dh?w?k?
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni
panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning akadhemik Inggris) dad...
WEDARAN WIRID I | alangalangkumitir | Page 3
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD
rong dina, ing kutha Kana, tanah Galiléa, ana wong duwé gawé. Ibuné Gusti Yésus jagong mrono.
2:2 Semono uga Gusti Yésus lan para muridé padha diulemi.
2:3 Bareng angguré entèk kabèh, ibuné Gusti Yésus nuli ngandika marang Panjenengané: “Padha kentèkan anggur.”
2:4 Gusti Yésus ngandika: “Ibu, sampun ndhawuhi kula nindakaken menapa-menapa, jalaran samenika dèrèng dumugi wekdalipun.”
2:5 Ibuné Gusti Yésus mau nuli ngandika marang para peladèn: “Apa sing didhawuhaké Yésus marang kowé, padha lakonana!”
2:6 Ing kono ana genthong wadhah banyu enem, sing disedhiyakaké kanggo sesuci, manut prenatané agama Yahudi. Saben genthong mau bisa amot wolung puluh tekan satus liter.
2:7 Gusti Yésus ndhawuhi marang para peladèn: “Genthong-genthong kuwi padha isènana banyu.” Para peladèn nuli ngisèni genthong-genthong mau nganti kebak.
2:8 Sawisé kuwi Gusti Yésus ngandika: “Saiki nyidhuka banyu kuwi sethithik lan aturna marang pemimpining pésta!” Peladèn mau banjur nindakaké apa sadhawuhé.
2:9 Pemimpining pésta banjur ngicipi banyu mau, sing saiki wis malih dadi anggur. (Pemimpining pésta ora ngerti saka endi asalé anggur mau, awit mung para peladèn sing padha ngisèkaké banyu ana ing genthong-genthong kuwi waé sing padha ngerti.) Pemimpining pésta nuli ngaturi pirsa marang pengantèn lanang,
2:10 banjur matur: “Limrahipun ingkang dipun ladosaken rumiyin menika anggur ingkang éca, lan menawi para tamu sampun ngunjuk radi kathah, lajeng saweg anggur ingkang limrah. Nanging menapa sebabipun anggur ingkang saé kokpanjenengan simpen lan saweg kaladosaken samenika?”
2:11 Iki mujijat sing kawitan, sing ditindakaké Gusti Yésus, kelakoné ana ing kutha Kana, tanah Galiléa. Srana mujijat mau Gusti Yésus ngetingalaké kamulyané; mulané para murid nuli padha precaya marang Panjenengané.
2:12 Sakonduré saka ing kono, Gusti Yésus, ibuné, lan sedulur-seduluré, banjur tindak menyang Kapèrnaum sarta nginep ana ing kono sawetara dina.
2:13 Bareng wis nyedhaki Riaya Paskahé wong Yahudi, Gusti Yésus nuli tindak menyang kutha Yérusalèm.
2:14 Ana ing Pedalemané Allah, Gusti Yésus mirsa ana wong lagi dol-tinuku sapi, wedhus lan manuk dara; uga mirsa tukang ngijoli dhuwit, padha lungguh ana ing kono.
2:15 Gusti Yésus banjur damel pecut saka tali, nuli nggusah kéwan-kéwan mau, dalasan wedhus-wedhus lan sapi-sapi. Méja-méja panggonané wong padha ngijolaké dhuwit digulingaké, nganti dhuwit-dhuwité mawut tekan ngendi-endi.
2:16 Gusti Yésus nuli ndhawuhi marang wong sing padha adol manuk dara: “Manuk-manuk kuwi padha singkirna kabèh saka kéné. Pedalemané Rama-Ku aja padha kokenggo dodolan!”
2:17 Para sekabaté Gusti Yésus banjur padha kèlingan ayat ing Kitab Suci sing surasané: “Katresnan Kawula dhateng Pedaleman Paduka menika kados latu ingkang ngalad-alad!”
2:18 Para pengareping wong Yahudi padha madoni Gusti Yésus karo muni: “Cobi, kula aturi damel mujijat, ingkang mbuktèkaken, bilih Panjenengan wenang nindakaken ingkang kados mekaten menika!”
2:19 Pangandikané Gusti Yésus: “Pedalemané Allah iki bungkaren, mengko sajroné telung dina bakal Dakadegaké menèh.”
2:20 Aturé wong-wong mau: “Laminipun mbangun Pedalemanipun Allah menika ngantos kawan dasa nem taun, lhakok Panjenengan badhé ngedegaken salebetipun tigang dinten?”
2:21 Nanging Pedalemané Allah sing dikersakaké déning Gusti Yésus kuwi sarirané piyambak.
2:22 Mula nalika Gusti Yésus wungu saka ing séda para sekabaté padha kèlingan yèn Panjenengané naté ngandika mengkono. Para sekabat nuli padha precaya marang surasané Kitab-kitab, lan marang apa sing dipangandikakaké déning Gusti Yésus.
2:23 Nalika Gusti Yésus ana ing kutha Yérusalèm, sajroné Riaya Paskah, akèh wong sing padha precaya marang Panjenengané awit saka mujijat-mujijat sing ditindakaké.
2:24 Nanging Gusti Yésus piyambak ora maèlu marang precayané wong-wong mau, sebab Panjenengané pirsa atiné siji-sijiné wong.
2:25 Ora susah diaturi pirsa bab kaanané siji-sijiné wong mau, awit Panjenengané pirsa apa sing ana sajroning atiné manungsa.
Latihan Soal UTS Kls VII | faroidcs
8. Tulisen nganggo uruf latin!
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining
ndunyo piro suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
Honda Super Cub "Street" model 50 cc
Montor bèbèk yaiki jinis pit montor cilik kang nduwèni ragangan akèh-akèhé kagawé saka pipa wesi kang gedhé, mesin dipasang ing antarané pidakan sikil, pindhahan presnèleng ana ing sikil lan tèngki bènsin didèlèh ana ing ngisor sèdhel, lan nduwèni tedheng plastik ing sangisoré setang. Rodha Montor bèbèk uga nduwèni ukuran kayadéné lumrahé pit montor. Ciri-ciri iku mau kang mbédakaké montor bèbèk karo skuter.
Ing Asia utamané ing Asia Kidul-wétan, tetumpakan iki misuwur lan paling akèh tinemu ing dalan amarga regané kang murah, gampang panganggoné lan bisa ditumpaki déning wong lanang lan wadon.
Umumé montor bèbèk nduwèni kapasitas mesin 50-150 cc, nduwèni kopling otomatis utawa kopling tangan lan migunakaké ranté kanggo ngobahaké rodha mburi.
Wujud montor bebek asale saka moped ing tahun 1950-an kang mocer ing Éropah. Soichiro Honda lan Takeo Fujisawa kang nduwèni pabrik pit montor Honda ndeleng moped ing Jerman lan nduwéi panemu manawa kendharaan jinis iku sabanjure ora bakal payu lan perlu disempuranake. Mula Honda banjur ngetokaké Honda Super Cub kang wiwit diprodhuksi taun 1958 lan sabanjure dadi pit montor kang paling akèh diprodhuksi, nganti tahun 2008 wis diprodhuksi 60 yuta iji.
Prodhusèn[besut | besut sumber]
Pasar motor bèbèk didominasi déning pabrikan Jepang, senadyan akèh sing digawé ing pabrik-pabrik ing panggonan liya, kalebu ing Indonésia , Cina lan Thailand.
endi, maksude nang blog sing endi? Apa arep ana blog komunitas anyar? Men bloger bumen pd kumpul dadi siji.
melu seneng, wong bumen mbuh wong gunung, wong
kabeh podo ngrenaken tali sliturohim, kanggo nambah perseuluran lan brebayan urip ing ngalam dunia,
Mei 28, 2009 @ 20:35:48	wah aku melu, sebagi bloger
SANTET KANJENG NYAI LAWU | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
para sedulur, kepriyé patrapé urip sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah, padha nirua lelakonku, iya kaya patrapé uripmu saiki iki. Lan banget penjalukku marang kowé ing asmané Gusti Yésus, padha nindakna kang luwih saka kuwi!
4:2 Merga kowé padha ngerti piwulang sing dakwènèhaké marang kowé atas asmané Gusti Yésus.
4:3 Iki sing dikersakaké déning Gusti Allah ing ngatasé kowé, yakuwi supaya kowé suci lan nyirik laku jina.
4:4 Saben wong lanang padha ngepèka wong wadon siji dadi bojoné, lan uripa karo bojoné mau klawan suci lan manut angger-anggering kasusilan.
4:5 Aja kaya wong-wong kapir sing ora wanuh karo Gusti Allah, sing lakuné padha nuruti derenging hawa-nepsu lan birahi.
4:6 Ing bab iki aja ana wong sing nyalahaké utawa ngapusi seduluré. Kowé wis padha dakélingaké kanthi tandhes, yèn Gusti bakal ngukum wong-wong sing tumindaké kaya mengkono mau.
4:7 Gusti Allah ora nimbali kita supaya padha laku rusuh, nanging kersané supaya kita padha urip klawan suci.
4:8 Mulané sing sapa nampik piwulang iki, ora nampik manungsa, nanging nampik Gusti Allah piyambak, sing wis maringaké Rohé kang suci marang kowé.
4:9 Aku ora prelu nulis layang marang kowé bab tresna marang para sedulur nunggal precaya. Kowé wis padha diwulang dhéwé déning Gusti Allah kepriyé patrapé enggonmu kudu tresna-tinresnan.
4:10 Lan nyatané wis padha kokcakaké marang para sedulurmu ing satanah Makédonia kabèh. Éwadéné para sedulur, kowé padha dakprayogakaké supaya saya mempenga ing penggawému sing kaya mengkono mau.
4:11 Padha ngudia urip klawan tentrem; ngurusana prekaramu dhéwé, lan ngupayaa rejekimu dhéwé, kaya sing dakkandhakaké biyèn.
4:12 Srana patrap mengkono kowé bakal kajèn ana ing tengahé wong sing ora tunggal precaya. Lan menèh kowé iya banjur ora gumantung karo wong liya ing bab nyukupi kebutuhanmu.
4:13 Para sedulur! Aku kepéngin supaya kowé padha ngerti temenan bab wong-wong sing wis padha mati, supaya atimu aja sedhih kaya wong-wong sing padha ora duwé pengarep-arep.
4:14 Kita padha precaya yèn Gusti Yésus wis séda, sarta wis wungu menèh. Mengkono uga kita precaya, yèn wong-wong sing padha precaya marang Gusti Yésus, sing wis padha mati, bakal ditunggilaké déning Gusti Allah dadi siji karo Gusti Yésus.
4:15 Piwulangé Gusti Yésus sing arep dakkandhakaké kuwi mengkéné: Ing dina rawuhé Gusti Yésus, kita sing isih padha urip iki ora bakal ndhisiki wong-wong sing wis padha mati.
4:16 Mbésuk penggedhéné malaékat bakal nguwuh paring dhawuh, lan bakal ana swaraning kalasangkané *kalasangka: slomprèt.* Gusti Allah; banjur Gusti Yésus piyambak bakal tumedhak saka ing swarga. Wong-wong sing precaya marang Gusti Yésus lan wis padha mati, kuwi bakal katangèkaké dhisik.
4:17 Nuli kita sing isih padha urip, bakal kaklumpukaké kabèh ana ing méga karo sing mentas padha katangèkaké mau, methukaké Gusti ana ing langit. Sebanjuré kita bakal nunggil karo Gusti ing selawas-lawasé.
4:18 Mulané kowé siji lan sijiné padha nyantosakna precayamu srana pangandika iki.
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Saiki Kusuo no Psi Nan 24 - Page 1
ing sandinge "the rock" jingkrak jingkrak nunggang jaran kepang..lamunane wong edan???ing ati iki ono roso kuciwo..jare ngaku wong jowo,nanging do ora iso honocoroko..(padahal aku yo ora iso..he..)sopo kang gelem nguri_uri mogobothongo?mosok arep di_ekspor ing negoro liyo???tempe wae(panganan ket jaman majapait) jare wis di hakpatenke jepang?tembang rasa sayange,kok yo iso diaku tembang malasia?lha piye maneh???bocah kang lagi thingis....
"didolani tamiya,ps,komputer...dipakani hotdog,pizza.....metu soko ngomah,wedi keno bledug...sesuk sopo yo?kang muni sugeng enjang...dolanan gobag sodor..ngopeni thiwul growol.....santai wae ding,isih ono wong tuwo tuwo..lha yen kabeh kang iso do tilar donyo???we lah,padhang mbulan tho saiki??ah,isih kalah padhang karo neon,mending ing
wayang kulit anom surotokpu jatim gelar wayang kulit - KPU Provinsi Jawa Timur... pagelaran wayang kulit dengan lakon "Semar Mbangun Kahyangan"
PANGLIMA PAMUNGKAS JAGAD | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Aji Semar Mesem Dari googling, Atret dapatkan Aji Semar Mesem buat pengasihan.Ingsun matak ajiku si semar mesem. Mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan tengen. Sing nyawang ke giwang, apa maneh yen sing
Menawi dereng weruh diri pribadi, sedaya ciptanipun tanpa waton. Manawi dereng weruh dhiri pribadi, manapa ingkang kamanah……….. boten nyata, goroh, dudu.
Kula nuwun, wonten ing “aturipun penerbit” serat “Imam
tilaripun para sepuh, serat-serat yasanipun para pujangga utawi para misuwur ingkang sampun sami swarga, punapa dene gubahanipun para pengarang jaman sapunika, sedyaning manah boten sanes : supados para langganan kita boten rupek panggalihipun, margi namung tampi penerangan saking salah satunggaling aliran pamanggih kemawon. Inggih punika sageda nimbang-nimbang lan nglimbang-nglimbang kalayan omber sanget.
Ingkang punika, manawi serat-serat ingkang kita wedalaken punika satunggal kaliyan satunggalipun wonten ingkang pinanggih beda wedharipun tuwin istilah-istilahipun, punika sampun samesthinipun, jer piyambak-piyambak pangriptanipun, piyambak-piyambak aliran lan gegebenganipun.
Kita penerbit namung saged matur kanthi yakin : bilih sadaya pangripta punika sedyanipun tunggil, inggih punika nyiyaraken papajar.
NUWUN. Sinten ingkang dereng nate mireng tembung-tembung :
Semedi (samadhi) muja semedi, sidhakep saluku tunggal, nutupi babahan hawa (nawa) sanga?
Manapa sampun sami pirsa kadon pundi cara-caranipun utawi patrappipun?
Mangka, samadhi menika ageng yektos munpangatipun. Boten kenging kangge dolanan (sembranan).
“t u n t u n a n”
Wah……………!!! Tuntunan Samadhi ?
Jer sadaya ingkang badhe kula aturaken menika lugunipun wisikan katur dateng panjenengan, lumantar kula.
Manawi anggen kula dados lantaran menika nguciwani (boten mbengkas karya) inggih sampuna nyuwun pangaksama rumiyin.
Manawi boten nguciwani, nyuwun dipun alembana…………..
Anggen kula mastani “wisikan” menika, jalaran tuntunan ingkang kula aturaken menika nampi kula saking PanjenenganipunSuwargi Dr. Annie Besant (duk sugengipun ngasta Sesepuh Paheman Theosefie sa-donya). Sarta saking Ingkang Linangkung Risang Krisnamurti, menapa dene Panjenenganipun Linangkung Suwargi Ny. H.P. Blavatsky.
Dene nampi kula lumantar buku-buku karanganipun, tuwin salebetipun samadhi.
Awit saking menika kula wani mikul (tanggung jawab) samukawis ingkang magepokan kaliyan tuntunan menika.
lugunipun ugi satunggiling Kahyangan, tegesipun satunggiling padununganipun Dewa. Dewa ingkang dedunung wonten ing Arcapada menika nama Sang Hyang Ismaya.
Dados terangipun, tri-loka menika manut pakeliran :
Kacariyos Bathara Guru menika kakung, tandhanipun kagungan garwa nama Dewi Uma utawi umayi, ingkang sering malih dados Bathari Durga, yen pinuju rengu.
Ing candi Prambanan, ing tapel wates Yogyakarta lan Surakarta, wonten recanipun Bathari Durga menika, kasebut Bok Lara Jonggrang.
Bathara Indra inggih kakung, garwanipun Dewi Wiyati.
Nanging Sang Hyang Ismaya boten kasumerepan kagungan garwa utawi botenipu. Malah wujudipun kemawon inggih ngewuhaken : jalu manapa wanita menika. Pramila lajeng angsal sebutan : S e m a r.
Ujaring sedherek ingkang saged ngerata – basa, tembung “Semar” menika gadhah teges : Samar.
Sang Hyang Ismaya iku kakung apa putri? ……….. embuh. Wis sepuh apa isih timur? ………….. embuh. Sarwa samar. Nanging kok gadhah anak barang. Rak nama lucu menika.
Wonten ingkang nerangaken bilih anak kekalih (Gareng lan Petruk) menika pujan. Wontenipun amargi dipun –puja. Sinten ingkang muja? Bok manawi inggih Sang Hyang Ismaya piyambak.
Wonten oncek-oncekanipun sadherek D. Van Hinloopen Labberton, ing nguni Sesepuhipun theosofie ing Indonesia, Semar, Gareng lan Petruk, menika lugunipun namung simbol utawi pralambang. Inggih menika pralambangipun alam donya menika. Utawi alam gumelar menika.
Alam donya menika nggadhahi watak tetiga : satwa – raja (s) – tama (s).
Satwa = tentrem, ayem, eneng, harmonis (menggaha toya : toya meneng), rust, evenwichtig.
Raja (s) = goroh, boten wonten kendelipun, aktif, kesit, lan sapanunggalipun.
Tama (s) = kumel, kendel, kesed, kabotan bokong, lumuh ing gawe, pasif lan sapanunggalipun.
Gambar ingkang cetha wonten ing padhalangan, yen pinuju gara-gara.
Yen pinuju gara-gara makaten menika, Gareng – Petruk : medal, rame mawurahan. Sareng Semar medal ……. klekep, tidhem premanem, boten wonten sebawanipun walang salisik. Swasana tentrem.
Samanten kemawon atur kula bab tri-loka lajeng kula jugag.
Tri-loka ingkang mentas kula aturaken menika, gunggung kempalipun nama : K o s m o s. Kasebut : Jagad. Rehne ageng makaten, lajeng nama : Makro-kosmos utawi jagad ageng (Jagad gedhe).
Jagad gedhe menika samudyanipun sami pinanggih ing badan manusa.
Rehne manusa menika isi tri-loka, pramila inggih angsal sebutan Jagad. Nanging Jagad-alit (Jagad cilik) utawi M i k r o – k o s m o s.
Pundi dunungipun tri-loka ing badan manusa?
Dados : alam pikir – ing sirah, alam raos – ing dhadha, alam donya ing weteng.
Manusa gesang wonten ing alam donya menika, anggenipun saged ndunungi alam tetiga kados ingkang kula aturaken ing nginggil wau, dening (amargi) manusa ndarbeni badan tetiga utawi tri-sarira. Wujudipun :
mikir, menika ngangge badan pikir. Yen saweg ngraosaken, ngangge badan raos. Yen saweg mobah (bergerak), ngangge badan wadhagipun.
Menapa yen saweg mikir nilar badan raos lan badan wadhagipun? Boten.
Ingkang nelakaken (nedahaken) bilih manusa saweg ngangge salah satunggiling badanipun punika pun gati (aandacht, bewuztzijn, kesadarannya, pribadinya?).
Terangipun makaten : manusa gesang wonten ing alam donya ngriki rak tansah ngangge badanipun sakojur, ta? Menapa kraos anggenipun ngangge badan sakojur makaten manika? Rak boten, ta? Kraosipun : manawi pinuju kacakot lemut, kelomot, utawi sanes-sanesipun. Yen boten wonten menapa-menapa inggih boten inggih boten kraos.
Margi saking anggenipun boten kraos makaten menika, pramila badan kita lajeng karep kapinten. Boten antuk perhatian.
Dene caranipun manusa anggenipun ngangge badanipun, kenging kula gambar kados dene pun kondektur (condecteur = tukang nggunting karcis). Inggih menika gek wonten ing gerbong kelas I, gek wonten gerbong kelas II, gek wonten gerbong kelas III, sarta kerep wonten ing gerbong barang (gerbong bagasi). Malah nitik ingkang sampun-sampun, pun kondektur menika karepipun wonten ing gerbong barang ngriku. Sabab……….?
Sabab ngriku kathah barangipun ingkang kedah dipun jagi, dipun ulataken, ………. diperhatikan!!!!
Makaten ugi manusa yen ngangge badanipun, inggih kerep ngangge ingkang kathah anunipun : ingkang “mendapat perhatiannya”.
Pak kondektur lenggah ing gerbong klas I, rak boten nilar sepuripun, ta?.
Pak kondektur saweg mriksa formasi (sepuripun sakojur) saking wingking piyambak dumugi ing lokomotief, sepur sakojur menika katingal sadaya. Kajawi katingal ing netra kepala, ugi katingal ing ciptanipun. Katingal blegering sapuripun.
Makaten ugi manusa wonten ing badanipun , Pun gati boten saged ndunungi tri sariranipun sasarengan. Kajawi manawi pinuju nggatosaken badanipun sakojur (adus – dandos – ningali badanipun sakojur wonten ing pangilon ageng, lsp).
Yen manusa saweg nggagas, saweg mikir, pun gati dumunung ing alam pikir (ing alam mentaal = Guru-loka). Ngrasuk badan pikir (badan mentaal), telengipun ing dimak (utek), kaupamekaken : pak kondektur saweg linggih ing gerbong klas I.
Yen manusa saweg ngraosaken getun, bingah susah, wirang, isin, lan sapanunggalipun, pun gati dumunung ing alam raos (alam astraal = indraloka) : ngrasuk badan astraal, telengingipun ing jantung (ingkang sering dipun kramakaken “manah”).
Tembung “jantung” kaliyan “ati” kerep kalintu panganggenipun. Awit tembung Walandi hart kalintu dipun jawekaken ati. Mangka ati menika basa Walandinipun : lever. Ati menika pabrik ingkang ngedalaken duduh pait nyethak, nama “peru”. Jantung ingkang dados gudhangipun lan pabrikipun erah ingkang narambahi badan sakojur.
Nyuwun pangapunten, yen anggen kula ngaturi katerangan menika geseh kaliyan manapa ingkang sampun dados kagungan panjenengan.
Telenging badan astraal menika ingkang wonten ing badan manusa : jantung.
Yen manusa saweg makarti wadhag, pun gati dumunung ing alam wadhag (alam donya), ngrasuk badan wadhag (rupa sarira), telengipun ing pancadriya kabantu anggota sekawan, kawastanan bau-suku (kaki tangan).
Mikir lan ngraos menika dede pakarti wadhag. Nanging pakarti alus, ngangge badan alus.
Supados boten kalintu ing panampi, lajeng kawastanan makarti ing batin. Boten kalair.
Ngudi kabatinan tegesipun ngudi saening pakarti batin.
Manawi ing antawisipun badan tetiga menika wonten ingkang kirang saras, pakartinipun inggih tumut kirang saras. Pramila dipun prayogekaken sanget nggadhahana badan-badan ingkang saras.
Ingkang nama badan boten saras menika : sakit, cacad, boten limrah.
Ingkang kula beber ing ngriki menika kathah kedhikipun nggepok bab nganggenipun badan. Inggih menika badan pikir ingkang kula rembag rumiyin, jalaran menika ingkang seambetan rapet kaliyan atur kula bab tuntunan samadhi.
Pitedah bab anggenipun badan pikir : boten kantenan kathahipun. Wonten ingkang angeng mupangatipun, wonten ingkang namung lumayan kemawon. Malah wonten ingkang mbebayani, nadyan ta dipun wastani “tuntunan”.
Supados sampun kekathahen sadherek ingkang sami kataman tuntunan mbebayani menika, kula sakanca ing PPB (Persatuan Pencipta Buku-buku) “Sekar Galih” sami mbudi-daya sagedipun tumut ngaturi sumbangan tuntunan sawatawis ingkang temtu boten mbebayani, nadyan upamanipun kirang ageng munpangatipun.
Semanten kemawon atur kula bab nganggenipun tri-sarira.
III. BAB NGANGGENIPUN BADAN PIKIR (MIKIR LSP).
Kita ngangge badan pikir, tegesipun kita makarti ngangge badan menika. Makarti ngangge badan pikir menika, kadosta : ingkang nama mikir, anggagas, manah, lsp, ingkang bade kula aturaken ing ngandhap menika pilah-pilahipun :
Madosi kepanggihipun 85 X 85 wonten pinten, menika sarana mikir.
Pametu Rp. 8.300,- dipangan wong pitu, sesasi, bisane cukup kepriyen? …….. mikir.
Anggunggung, nyuda, ngedum (mara) nangkaraken, inggih sarana mikir.
Ngudi dagedipun kadumugen ingkang dados kajeng kula (inhkang kula kepingini) …… mikir.
Ngoyak ingkang dados esthi kula, ingkang dados idham-idhaman kula, ingkang dados cita-cita kula, …….. mikir.
Lumahing bumi kathahipun, gantos-gantos sipatipun, kadosta : griya, margi, tetumpakan, lsp, menika sadaya wohing ……. mikir.
Cekakipin : manusa gesang, saking garegah tangi tilem dumugi mangke mapan tilem, tansah memimikir.
Prasasat sadaya pakarti kita menika ngangge dipun-pikir. Dene ingkang boten dipun pikir menika jalaran sampun apal, sampun dados kabiyasan, kadosta ingkang kawastanan saradan.
Wonten ugi pakarti ingkang dede kabiyasan, dede saradan, lan boten saking apal, nanging boten dipun pikir rumiyin, menika nami pakarti awur-awuran, nekad, amuta-tuli, ngawur. Sadaya menika kirang prayogi. Saya ingkang nama anut byung.
Mikir menika keging kagambar kados dene lampahing kapal ingkang mbekta tetumpakan : ingkang saweg kita tumpaki.
Yen kapal mdandhang sapurun-purun, tetumpakan saged kacemplung jurang, ……….. kita katut!!!.
ngGagas menika inggih nunggil misah kemawon kaliyan mikir. Bedanipun :
ngetang (nggunggung, nyuda, nagkaraken, mara) lan milang (ji, ro, lu, pat, ma, lss) menika dede “nggagas”.
Gajih semono, bisane cukup dipangan wong semono, rekane kepriye? ……… menika inggih dede nggagas malih.
Nanging : lah wong pametu mung smono, dipangan wong semana kehe, kok bisa cukup, kuwi keprriyen, ta? ………. menika kedah dipun gagas. Menawi sampun kepanggih wangsulanipun, kita lajeng wicantenan ing salebetipun manah :tak gagas, Pangeran iku ya adil temenan olehe ngedum rejeki ……!!.
Manah (nggalih), nglimbang-nglimbang, ngonceki, ngolak-alik, nggoleki.
Menika sadaya sami kaliyan nggagas. Nanging limrahipun kadamel gampil kemawon : sadaya dipun wastani : mikir.
Tiyang saweg main catur (schaken), halma, macanan, ceki, pei, lsp., menika sadaya rak sami ngangkah sagedipun menang, ta?
Sadangunipun sami main makaten, sepen, boten wonten ingkang gineman, utawi awis sanget ingkang gineman. Menapa sami ngantuk? Sami tilem? Rak boten, ta? Nanging sadaya sami…………???
Ing wekdal menika, yen kula ronggeh, goreh, boten nyuwiji, pikir kula byang-byangan boten kantenan, boten meleng, boten gekoncentreerd, temtu gampil kawonipun.
Makaten ugi, yen nalika main menika kula kinemulan raos : gela, benter, kuwatos, muring cekakipun yen sinawung ing raos boten sumeleh, boten tentrem, ……… wee, sampun ngajeng-ajeng badhe …… menang.
Dados : manah, nggalih, lsp., menika wau lampahipun utawi pakartinipun : kados anggen kita njinggleng ngudi badhe menang main menika wau.
“Mengko dhidik, priyayi iki kok kaya-kaya aku wis tau kapethuk. Neng ngendi, ya?”
Dados : ngenget-enget menika sami kaliyan madosi menapa-manapa ingkang sampun sumimpen ing dalem cipta.
“Jajal pikiren, priyayi iki wis tau kepthuk kowe neng ngendi?” Ukara makaten menika rak boten sakeca wonten ing pamireng, ta? Boten sakecanipun, awit panganggenipun tembung “pikiren“ menika lepat, leresipun “eling-elingen”.
Wong mung panganggone tembung “mikir” wae kok ndadak dirembug. Ngakeh-akehi gunem. Prakara bener luputing ukara, kepenak utawa ora kepenake neng kuping, mbok ya men, kanggo apa dirembung???!!
Coba rungokna : guneme sadulur kita ndesa, apa ana ukarane sing netepi parama-sastra? Ewadene …….. gayeng. Sing perlu kuwi rak olehmu ….. nyurasa.
Nyuraos, memper nggagas ugi, wonten bedanipun kaliyan mikir.
“Jajal 15 X8 ana pira, sursanen!” Ukara makaten manika rak boten leres, ta?
Samangke para sadherek kula aturi nyuraos piyambak, menapa ingkang dados maksud kula ngaturi keterangan bab lenggahipun tembung “mikir” lsp kados ingkang katur ing ngajeng menika wau.
Nyipta menika damel wewujudan (gambaran) ing salebeting manah. Damel wewujudan ingkang bakal utawi badhenipun : (a) Boten ketingal, (b) Ketingal, wohipun nama : Cipta.
Sadaya wewujudan sami nggadhahi daya. Wujud sae nggadhahi daya sedhep wonten ing paningal. Wujud awon : sepet wonten ing mripat.
Kita sami katuwuhan raos seneng, gembira suka, yen sumerep wewujudan sae ing sakiwa tengen kita. Nanging sedhih, bunek, sepet, yen wewujudan wau boten kantenan.
Ka-endahan nuwuhaken raos suka. Pramila ing Jagad Raya dipun paringi sekar-sekar endah.
Boten namung wewujudan ing kuwadhagan kemawon ingkang nggadahi daya makaten menika. Wewujudan ing cipta samanten ugi.
Para sadherek, manawi panjengan pirsa wewujudan awon, rak kirang rena, ta? Nanging wewujudan sae saged nggigah raos pirena, kados atur kula ing ngajeng wau.
Awit saking menika, kita lajeng sami ngedisarira. Perlunipun namung badhen ngawontenaken wewujudan utawi sesawangan ingkang boten damel sepeting mripat. Dene kok lajeng wonten ingkang kenyut utawi gandrung, makaten menika dede ketuwuhan raos ingkang sami ngedi sarira……….
Kosok wangsulipu, yen kita sumerep wewujudan awon, saya yen sumerep ingkang ngajrih-ajrihi kita lajeng katuwuhan raos ingkang boten sakeca.
Dados yen makaten, wewujudan menika nggadahi daya ingkang tumama (ngengingi) raos (jiwa) kita.
Makaten menika boten namungwewujudan ing kuwadhagan kemawon, kados atur kula ing nginggila; ingkang alus, ingkang wonten ing salebeting cipta, ingkang dipun wastani cipta (gedachte utawi gedachte-beeld) kasebut ing nginggil, ugi makaten.
Kula ambali malih murih saya kiyat atur kula : Cipta nggadhahi daya.
Daya ingkang asal saking cipta dipun wastani dayaning cipta, tiyang Walandi mastani Gedchte-kracht.
Dayaning cipta boten kasat mripat, nanging sampun dipun gegampil, sampun dipun sapelekaken. Dayaning cipta boten namung tumama ing sarira panjenengan piyambak, nanging ugi dhateng garwa putra, dhateng sadaya tiyang salebeting braya (gezin). Sumarambah dhateng kanan kering kita, dhateng masyarakat kita. Ugi dhateng masyarakat ageng…………….
Dayaning cipta biyung ingkang ingkang badhe katetesan wiji, sampun tumama ing wiji ingkang badhe tumetes. Saya manawi wiji sampun tumetes, sampun wonten ing guwa garba. Saya manawi wiji sampun agatra wonten ing guwa garba.
Bab menika sampun kita sumerepi wiwit ing kina makina. Tandhanipun yen wonten wilujengan mitoni (tingkeb), inggih menika wilujengan rehne wiji sampun 7 wulan ing guwa garba : biyung dipun purih ningali cengkir gadhing ingkang sampun wonten gambaripun Dewi Ratih lan Bathara Kamajaya.
Menika ngemu pangajap : mugi-,ugi sang jabang ing tembe, yen lair jaler sageda ingkang bagus, yen estri sageda ingkang ayu, pinten banggi kados bathara Kamajaya lan Dewi Ratih.
Pangajap makaten kemawon kok ndadak dipun sarengi gambar sae, cengkir kemawon kok inggih ingkang sae, gadhing….!! makaten menika nelakaken : bilih pun pangajap sampun sinawung ing kapitadosan, bilih gambar (wewujudan) sae, saged ndayani cipta sae; cipta sae saged nuwuhaken daya sae, ingkang temtu nabeti sae ing raos, ing jiwa, ing wiji ingkang wonten ing guwa garba.
Samanten kemawon atur bab kula dayaning cipta (gedahte kracht).
Kacariyos Indrajit menika dede putranipun Prabu Dasamuka wujud jabang bayi lair saking Ibu, nanging mega dipun puja dados lare.
“Muja”, tegesipun damel utawi ndadosaken manapa-menapa ingkang sampun wonten badanipun (bedhanipun), namung sarana kekiyataning cipta. Bedanipun kaliyan “nyipta” namung sawatara wis. Muja menika sampun wonten bedhanipun, nyipta, dereng.
Kala-kala tembung “muja” angsal teges “muji” ingkang maksudipun sami kaliyan ngajap (mengharapkan mudah-mudahan…..).
Kalih pisan maksudipun sami. Inggih menika nyawijekaken manah (pikir), namung maligi kangge muja. Anggenipun muja matheng temenan, boten nolih mangiwa menengan.
meleng cipta, ngenengaken cipta, ngeningaken cipta.
Menika namung nunggil misah kemawon, sadaya nyawijikaken manah (konsentrasi).
Tembung manca konsentrasi (concentratie) menika saking tembung tanduk : concentreeren ingkang tegesipun : meleng.
Meleng cipta = ngenengaken cipta = ngeningaken cipta = konsentrasi.
Cipta menika rongeh sanget, kados solahipun kupu. Mangka manah utawi nalar kita menika kebak cipta, sadaya sami ronggeh. Pramila yen boten dipun enengaken, inggih boten katingal cetha rumiyin, yen boten, tumandhang kula inggih boten kantenan.
Cipta cetha menika dipun sebut cipta wenang (bening) utawi cipta ening.
Cepta sagedipun ening, kedah kendel rumiyin, kedah meneng rumiyin.
Cipta ingkang sampun eneng temenan, sged ening.
Eneng lan eninging cipta sinangkan saking meleng (konsentrasi). Dipun peleng lajeng meneng, nunten ening.
Para sadherek, mangga sami sesarengan mbuktekaken bilih cipta menika ronggeh………!!
Kita sadaya rak sampun sami pirsa sato iwen ingkang nama bebek (kambangan)?
Cobi, mangga sami mirsani wujudipun wonten salebeting cipta sakedhap kemawon.
Mangga,, manapa ingkang katingal ……..? rak boten tumunten : bebek, ta?
Karidhaning nalar ingkang nyarengi kridhaning raos, nama : meditasi. Manekung, tepakur, menika inggih medetasi. Tiyang Walandi anggenipun negesi (meditatie) = overpeinzing = bespiegeling = overweging. Sadaya menika kirang langkungipun sami kaliyan nggagas lan nyuraos.
Biyasanipun ingkang dipun suraos namung babagan kabatinan kemawon, upaminipun ingkang magepokan bab agami. Kridhaning nalar ingkang nyarengi kridhaning raos wau gambaripun makaten :
Wonten tiyang sepuh : kera aking tur wuta pisan, pepriman.
Welas kula dhawah ……., badhe kula sukani. Gaga-gagap kanthong, kaleresan wonten rupiah satunggal, thil (=kridhaning raos).
Sareng badhe kula ulungaken, nalar kula ndadak menging : Mengko dhisik, ta . bocah-bocahmu kaya-kaya durung
Sadangunipun raos lan nalar sasarengan makarti makaten menika, tiyangipun (kula) mendel dheleg-dheleg.
Yen kita sami nonton ringgit purwa, boten sami kengetan bilih ingkang mobah, gineman, lan perang menika wacucal ingkang dipun entha kadhos tiyang, dipun polahaken pun Dhalang. Dados ingkang nyuwara barang menika boten liya inggih pun dhalang menika wau. Kita boten patos migatosaken wontenipun sang Dhalang menika.
Ing ngriku kita sami katut ing raos kita piyambak. Nalar boten patos makarti. Nanging para intellektuelen, inggih menika para remen nalar, manapa-menapa dipun manah, nonton ringgit inggit inggih kanthi memanah : Neng ngendi ta dununge negara Pringgadhani kuwi? Apa tenan ana uwong kaya ngono (Semar) kuwi rupane? Lsp.
Yen nalar kita tumut nggagas makaten menika, anggen kita nonton ringgit boten namung kenyut kemawon, nanging …… nggangge kanalar. Salebetipun kita raos tumut seneng lan susah kaliyan pun ringgit, sarwi kula gagas samukawisipun, menika kula inggih saweg meditasi.
gela, meri ngene kiyi ………? saya sanget anggen kita nggagas, saya lebet anggen kita manah,saya dangu anggen kita mendel dheleg-dheleg. Raos lan manah kita sasarengan makarti, maneges (nyuwun katerangan) dhateng ….. dhateng Ingkang Maha Agung. Nyuwun katerangan kados pundi saged kita suminggah saking raos sisah lsp., menika wau.
Kita kraos lan rumaos sami gesang jumejer dados manusa. Kita sami kepingin sumerep saking pundi asal kita, badhe dhateng pundi mangkenipun yen kita pejah. Gek kados menapa wonten ngrikanipun, lsp. Makaten menika inggih meditasi.
Meditasi menika badhe sumerep “wadining” ngagesang.
Dados salebetipum meditasi , nalar kita makarti, boten pasif : dheleg-dheleg semu ngantuk, kosong boten wonte ingkang dipun manah. Yen kosong mekaten menika muta-watosi sanget. Gampil dipun ampiri utawi dipun surupi daya ingkang kirang sae. Kranjingan tembungipun.
Kontemplasi (contemplatie) lan meditasi (meditatie), kalih pisan saking basa manca, nanging sampun rumasuk dados tembung kita ing kalangan kebatinan.
Tiyang Walandi negesi contemplatie sami kaliyan bespiegeling, beschouwing. Kalih pisan nggadhahi suraos : mawas (mawas ing batos), badhe nyumerepi terangipun, cethanipun. Upaminipun :
Suwarga kuwi ana apa ora? ………….. wonten.
Ngendi dununge? ………………. ngrika.
Kaya apa rupane? ……………….. kados makaten.
Apa ana kaendahan lan kanikmatan ing ngalam donya kene sing kira-kira madhani? ……………boten wonten.
Apa kowe wis tau ngambah suwarga? ………… dereng.
Bisamu mangsuli pitakonku mau kepriye ………. namung saking panginten-inten kula piyambak.
Samangke kula piyambak ingkang badhe mangsuli pitaken-pitaken menika :
Suwarna ana? Neng ngendi? Kaya apa? Apa ana pepadhane? ………cep. kula mendel, terus mawas ing batos.
Suwarga kuwi …….. ana. Embuh ana ngendi. Ning cetha yen maha endah, maha kepenak, maha nikmat, maha ….. maha ……… cekak papan kamulyan jati.
Kamulyan jati kuwi kaya ngapa, ya? …….. embuh.
Suwarga iku mung kena kinaya ngapa. Mung kena ginambar ing tembung.
Mawas ing batos kados makaten menika nama kontemplasi.
Bedanipun kaliyan meditasi, ing ngriki raos boaten patosa aktif (makarti), nanging nalar makarti yektos.
Sadangunipun kula cep mendel : mawas wontenipun lan kawontenipun suwarga mau, kula inggih dheleg-dheleg temenan. Kebatinan kula saweg dumunung wonten ing suwarga gambaran kula.
Mijmeren, maneges, mahas ing ngasepi.
Para sedherek, samangke kita dumugi ing tembung-tembung ingkang angel sanget panyuraosipun. Ewa dene meksa kula temah nerangaken. Boten namung waton mungel kemawon, nanging ngengeti pitedah-pitedahhipun para
kawewahan menekung lan tepakur (mirsani no. 17) sadaya wau sami nunggi maksud, inggih menika : mirengaken swaraning ngasonya (ngasepi). Terangipun makaten :
“Ngasepi” utawi “ngasonya” menika tegesipun : pun sepen, pun nyenyet, anu sing sepi, anu sing nyenyet. Dede “sepinipun” dede “nyenyet”-ipun, nanging “anu”-nipun.
“Anu”-nipun ingkang sepen nyenyet menika, pramila dipun sebut : nga-sepi, nga-sonya.
Tembung “urip” boten sami tegesipun kaliyan “nga-urip”. “Sonya” boten sami tegesipun kaliyan “nga-sonya”.
Dados kita mirengaken swaraning ngasonya menika tegesipun mirengaken swaraning anu kang sonya…….
Anu ingkang sonya menika wau pundi lan ing pundi wontenipun?
Anu ingkang sonya menika papan ingkang awis-awis dipun ambah tiyang, utawi ingkang boten dipun ambah tiyang, kadosta : ing kuburan. Pramila tiyang nepi utawi tiyang nyepi, sami mriku.
Kajawi ing pakuburan, ugi ing tengahing wana, pramila kangge papan tapanipun para pandhita, lan para begawan. Ugi ing telenging samadra, ……
Pramila Wrekudara inggih mriku. Lajeng kepanggih Dewa, nama Dewa Ruci, Dewa kang kesit tan kena ginrayang, tan kena ginatra, tansah
ingkang sonya menika wau : papan ing pakuburan, ing tengahing wana, ing telenging samodra ………!! rak inggih, ta?
Mangke rumiyin. Menika kok kathah sadherek ingkang “nikel imba” (nikel alis utawi nepungaken alis utawi mrengut : mrengut jalaran mbok manawi boten kersa nampi keterangan kula menika).
Rehne makaten, kula kapeksa ngatuei katerangan sanes : Anu ingkang sonya menika rasa rumasa (bewustzijn) ingkang dumunung ing telenging manah kita piyambak.
Alam gumelar, lan alam dumadi, alam rame utawi alam donya menika boten sonya, boten sepi. Dados ingkang sepi temtu dede ing ngriku panggenanipun.
Inggih wonten ing alam ing boten gumear utawi ing alam alus, utawi ing alam ingkang boten kasat mripat, utawi ing alam batin, utawi ing alam gaib.
Menurut serat Dewa Ruci : wonten telenging samodra. Wondene pun Anu ingkang sonya menika sang rasa rumasa (bewustzijn) kados atur kula ing ngajeng.
Dados : mijmeren, maneges, mahas ing ngasepi, manekung, tepakur, utawi mirengaken swaraning ngasonya menika : mirengaken swarasning sang rasa rumasa ingkang sasana ing telenging manah.
Manawi ing serat Dewa Ruci : Wrekudara mirengaken swaraning sang Dewa Ruci.
VII. S A M A D H I
Manawi swaraning ngasonya sampun kapireng dumeling (cetha), “Sang Wrekudara” lajeng lumebet ing “guwa garbanipun Sang Dewa Ruci.”
Ing nriku kita samadhi. Tegesipun sampun manunggil. Sang Wrekudara sampun nunggil kaliyan Sang Dewa Ruci.
Para sadherek, ing ngriki kulo boten badhe ngaturaken bilih cariyos Dewa Ruci menika satunggiling pralambang ingkang kedah kita ungkabi, kita onceki.
Sarta kula boten badhe ngaturaken dunung utawi maksudipun “Wrekudara” lan “Dewa Ruci” menggahing kita manusa. Boten badhe ngaturaken menapa “Wrekudara” ing serat Dewa Ruci menika sami kaliyan kula ingkang mirengaken swaraning ngasonya, manapa “Dewa Ruci” menika sang rasa rumasa ingkang sasana ing telenging manah kita.
Kula namung nyumanggakaken. Namung ngaturaken gambaranipun utawi pepindhanipun : samadhi menika kadi dene Wrekudara ingkang sampun wonten salebeting guwa garba Dewa Ruci.
Para sedherek, atur kula bab panganggepipun badan pikir punapa dene ingkang dipun wastani samadhi utawi manunggil, sampun cekap samanten kemawon. Samangke kula badhe ngaturaken bab tuntunanipun.
VIII. T U N T U N A N
Anggen kula nerangaken bab nganggenipun badan pikir menika namung badhe nedhaken panampi kula utawi ngertos kula : bab tembung mikir, ……lsp., ingkang kacetha ing nginggil menika wau sedaya. Saged ugi geseh utawi boten sami kaliyan panampi panjenengan. Sok sampuna pirsa………
Ngangge woten panampi kula wau, samangke kula ngaturaken kados pundi caranipun utawi patrapipun murih sagedipun kaleksanan ingkang kapikir (kamanah) lan ingkang kagagas menika wau.
Ngaturi pirsa rumiyin, bilih cara lan patrap ingkang kula aturaken menika, dede pepacak mutlak, dede pepacak “sing kudu dianut”, utawi “sing kudu dilakoni” utawi “sing apik dhewe” utawi “sing bener dhewe”, dede…….. dede…..!.
Bok manawi panjenengan sampun kagungan car utawi patrap ingkang langkung mupangati kagrm panjenengan piyambak. Namung kemawon bok bilik cara kula menika saged nambahi mupangat wau, rak lumayan. Kenging kacobi.
Anggep kula nyebut “tuntunan” menika boten saking keyakinan bilih cara utawi patrap menika pantes sinebut makaten, nanging namung kabekta anggen kula ngengeti lan mundhi-mundhi “tuntunan” ingkang kula tampi saking para linangkung kasebut ing nginggil (Dr. Annie Besant, Ny. H.P. Blavatsky, Krishnamurti).
Kita kedah nyedhiyakaken papan ingkang mirunggan : maligi kangge perlu menika kemawon, sampun ngantos kangge sanesipun.
Papan menika ing nguni kasebut : sanggar (sanggar pamujan). Samangke nama menika taksih, sarta kathah sadherek ingkang merlokaken sedhiya. Sadherek kita kaum Muslim, sami sedhiya langgar.
Sanggar lan langgar wau sami dene dipun betahaken, tuwin sami pepacakipun, inggih menika :
Baoten kenging kangge rembagan sereng utwai para paben;
Sinten ingkang badhe mriku kedah sarwa resik rumiyin, sokur manawi saged sarwa suci. Liripun suci lair batinipun.
Dene yen boten……….. kajawi ing rembag.
Ingkang perlu : wonten panggenan ingkang tetep (boten kerep pindhah) tuwin resik. Ingkang kita pikajengaken resik menika :
Boten wonten ambet-ambetan awon (kringrt, susur, tegesan rokok, sata lan tetdhan sayub utawi bosok, sasaminipun);
Boten wonten gegandan wangi ingkang sering adamel mumet, sekar kenanga utawi sekar kanthil lan sanesipun;
Boten wonten gandaning sela utawi menyan ingkang sok dipun bakar yrn wonten sadherek tilar donya, utawi sela ingkang kangge eses. Sanajan boten dipun bakar inggih boten prayogi dipun dekek ing papa ngriku.
Dene gegandan ingkang prayogi piyambak kangge ing papan ngriku menika namung ingkang kasebut ing ngandhap menika :
Sekar melathi lan sedhep malam (dede arum dalu).
Sekar sedhep malam meninika witipun alit, kadon wit brambang, namung langkung ageng godhongipun. Sekaripun awarni pethak, wujudipun kados sekar melathi, namung kaostipun dhedhompolan.
Wangsul sekar arum dalu, wujudipun kados lombok rawit, warninipun pethak, witipun ageng kados wora-waribang utawi wit kemuning.
Mangsuli bab papan No. 22 : manawi kita boten saged ngawontenaken papan ingkang nama sanggar utawi langgar makaten wau, kita kenging nyadhiyakaken salah satunggaling senthoang ing salebeting griya, ingkang malagi kangge nyepen (Meditasi) kemawon.
Ewadene manawi senthong makaten kemawon meksa boten gadhah, inggih wonten ing njawi (latar), waton boten ngantos dados tontonan. Wonten ing ngemper ugi kenging kemawon, sok ugi boten reget lan boten kangge perlu sanesipun.
Kajawi mbetahaken papan ingkang tetep, kita ugi mbetahaken wekdal ingkang ajeg, lan ingkang prayogi kangge perlu menika.
Enjing : ngajengaken utawi nyarengi paletheking surya (jam 5.30 – 6 enjing). Dados kirang langkung ing wanci subuh.
Siyang : yen surya pinuju wonten sanginggiling sirah kita leres (inggih ing wanci jam 12 theng – 12.30 siyang) wanci bedhug. Dados kirang langkung ing wanci luhur.
Sonten : yen surya serep (jam 6 – 6.30 sonten). Dados kirang langkung ing wanci mahrib.
Cekakipun wanci subuh, luhur lan mahrib menika ingkang utami piyambak. Wanci tetiga menika sampun ngantos katilar. Dados kados dene sadherek kita ingkang sami nglampahi gangsal wekdal menika. Samanten wau manawi kita temen-temen badhe ngulinakaken lampah kabatinan.
kenging meditasi. Malah langkung utami yen kita badhe ngemek utawi nggarap manapa kemawon, ngeningaken cipta rumiyin. Dados garapan kita boten awur-awuran. Kita lanjeng angsal sebutan “wong ngati-ati”.
Yen kita sampun nggadhai pakulinan ngeningaken cipta rumiyin saderengipun tumandang damel kita boten kekerepen lepat utawi utawi kelintu. Rak lumayan, ta?.
Nanging kathah sadherek ingkang wegah ngulinakaken, jalaran…… “kedangon”, kekathahen wekdal ingkang kabucal, boten tumunten cag-ceg, thak-thek, boten cukat, lan sanes-sanesipun.
Manawi wonten madyaning jurit (wonten ing paperangan) kados pundi? Manapa saged? Manapa kober ngeningaken cipta rumiyin? ………. kaselak dipun brondong.
Manawi kita badhe nyepur, rak kaselak mangkat sepuripun …… kepancal.
Cobi kula nyuwun pirsa : pilih pundi, cag-ceg, thak-thek, nanging kerep kelintu, kerep lepat, kaliyan : alon-alon ning kelakon? Gancang pincang, kebat kliwat, kaliyan : alon ….. tanggon, rindhik ….. apik?
Dene ingkang utami piyambak : cukat rikat ….. mbengkas karya, katembungaken senteg pisan …… anigasi.
Manawi kita sampun nggadhahi pakulinan ngeningaken cipta makaten, tamtu boten badhe wonten wekdal kabucal, awit anggen kita ngeningaken cipta wau boten badhe dangu, namung sakedheping netra. Sarta ing samukawis boten gugup, boten kasesa, nanging ugi boten ndalewer, boten nggaremet. Dados rikat nanging anter.
Tiyang ingkang kulina ngeningaken cipta menika boten kacancang ing wekdal lan papan. Liripun wonten ing pundi-pundi kemawon, lan saben sa’at tansah ngeningaken ciptanipun. Tiyang ingkang makaten menika limrahipun dipun-tembungaken “wong kang tansah eling” utawi “wong jejeg imane” utawi wong eling”.
A, B lan C badhe sami numpak sepur. A dereng nate, dereng ngertos babar pisan cara-caranipun; boten sumerep wancinipun sepur dhateng lan sepur mangkat. B sampun nate, nanging dereng kerep, dados dereng kulina. Nalika badhe nyepur sareng kaliyan pun A lan pun C menika wau, dereng sumerep sepuripun ingkang badhe dipun tumpaki jam pinten. C sampun kerep sanget numpak sepur, ngantos apil dhwteng jamipun, malah dhateng nomer-nomeripun sepur pisan.
A bingung lan kesesa, tuwin kesesa lan bingung. Sepuripun dereng tangi, piyambakipun sampun dumugi ing setasiyun “priye, ya?
B boten bingung, ning kesesa. Ajrih kepancal.
C boten bingung, boten kesesa. Ayem guyem ning boten ndalewer. Dumugi setasiyun boten kenjingen, boten kesiyangen (kasep). Linggih grok nyumet rokok, …… ayem. Boten gligutan kados A, boten ngongsrong ambekanipun kados B.
C menika lo, gambaripun tiyang ingkang kulina dhateng sepur. Inggih C menika tiyang ingkang kulina ngeningaken cipta; ning gambaripun.
Yen papan lan wekdal sampun samekta (sadhiya), kita lajeng badhe mapan.
Kados pundi prayoganipun? Linggih menapa tilem? Ingkang prayogi …….. linggih. Linggih kangge meditasi nama “mudra”. Mudra menika kathah patrap utawi caranipun. Kangge kita, ingkang sae piyambak inggih menika ingkang nama dyana mudra.
Sampun ngantos wonten peranganing badan ingkang kraos kkirang longgar;
Tangan tengen katumpangaken mlumah ing tangan kiwa ingkang mlumah menika, kaangkah pucuking jempol sami gathuk;
Geger sampun ngantos mbungkuk : ula-ula kedhah jejeg;
Mirsakaken mangandhap dhateng papan ingkang kinten-kinten 3 m saking panggenan linggih kita;
Nunten mripat dipun kejepaken (eremaken). Sampun kanthi mathentheng, marengut, …… jenggureng (nikel alis). Sampun sarana nudingi bathuk. Cekak sampun “aksi-aksinan” …..!!! ngejepaken paningan sa-sakecanipun kemawon;
Lampahing napas kadamel salantrahipun. Sampun dipun sengka lan sampun dipun anteraken! Biyasa kemawon. Yen saged, tutuk kaingkemaken ingkang dhamis, semu mesem.
Ngaturi pirsa, bilih patrap “dyana mudra” menika namung kangge bab-bab ingkang angel lan gawat kemawon. Yen namung badhe mikir, ngangas bab ingkang boten patos angel, boten perlu patrap makaten. Paribasan kaliyan lumajeng, saged.
Samangke kita badhe wiwit nyipta. Tegesipun badhe ngawontenaken manapa-menapa ing batos. Ngawontenaken wewujudan (gambar) ing salebeting manah (batin). Upamanipun badhe nyipta menda gembel lema ingkang mlusuh wulunipun.
.30. Nyipta mendo gembel lema ingkang mlusuh wulunipun.
Sasampunipun patrap samesthipun, lajeng ningali ing batos wujudipun mendo gembel ingkang sampun nate kita sipati. Nunten milih ingkang lema sarta mlusuh wulunipun menika. Yen sampun manggih lajeng kacepengan ing cipta, sampun ngantos wonten wujud menda sanesipun ingkang njejeri. Awit sadangunipun kula ningali (ngupados) wujuding menda mau, ingkang katingal salebeting batos : boten namung menda wau, ingkang katingan wonten kapal, lembu, maesa, ayam, tiyang, pangenan, lan sanes-sanesipun.
Sadaya menika kasingkirna tumunten, ngantos namung kantun menda ingkang kasipatan (katingal) sarta kita cepengi menika kemawon.
Lajeng kita damel (nggantha) : menda ……., menda …….., wulu mlusuh ……., wulu mlusuh …….., sami kula ambali kaping tiga menika supados cetha.
Kula sumerep menda gembel kathah sami nyenggut ing panggenan : kula tamataken (kula tingali temenan) ngantos dangu. Prenthul …… tuwuh kapengin kula gadhah menda gembel ingkang langkung sae tinimbang ingkang kula tingali menika sadaya. Yen sembada, ingkang lema, ageng buntutipun, pethak mlusuh wulunipun.
“Kok, sik ……….” Kila mendel sakedhap : madosi gambaripun menda ingkang kula kajengaken. Kepanggih …….. lha meh kaya kae, sing cedhak bandhot kae…………
Boten ngantos patrap barang, gambaring menda sampun pinanggih, rampung wonten ing cipta. Sebab ………. ? Sabab uba rampe katingal cetha lan wadhag (wantah) makaten. Inggih menika menda ingkang saweg sami nyenggut menika wau.
Katerangan : kita boten badhe saged nyipta menapa-menapa ingkang dereng nate kita sipati wujudipun utawi gambaripun, dereng nate kita sumerepi, dereng nate kita alami, dereng nate kita raosaken.
Dados manawi kita badhe nyipta menda gembel lema mlusuh wulunipun, mangka dereng nate sumerep wujudipun menda gembel, inggih boten saged.
Cekak : yen kita badhe nyipta ingkang katingal ceta, kedah nggadhahi “uba rampe” (bumbu-bumbu” ingkang sarwa cetha ugi.
Ing semu nyipta menika kok kados ngenget-enget makaten. Rak inggih, ta?
Mila makaten. Bedanipun : yen ngenget-enget menika sok ugi sampun kapanggih, inggih sampun. Sareng nyipta : damel wujud sanes ingkang cocog (cundhuk) kaliyan ingkang dipun kajengaken, sarta cocog kaliyan ingkang pinanggih ing salebeting cipta.
Kula mireng dongengipun Jaka Kendhil. Lajeng badhe nyipta rupinipun Jaka menika. Kendhi, ……. kendhil, …… kendhil. Sampun katingal cetha wujudipun : kendhil
Terangipun ……….? sukunipun ……..? sirahipun ……..? we, lha, nek ana tangane, ana sikile, ana sirahe, banjur ora kaya kendhil. Manawa kanggo ngadhahi panganan, kepriye? Mangka ujare si dongeng : Jaka Kendhil iku kena dianggo wadhah panganan …..! angel temen pancipta kula, ta ……!
O, uba rampe kirang cetha, pramila gambar tansah boten dados kemawon wonten ing manah. Katembungaken : ora katemu ing nalar.
Nadyan kapanggih ing nalar, nanging pinanggih ing raos. Buktinipun kita seneng sanget mireng dongeng menika.
Boten kepanggih ing nalar, nanging pinanggih ing raos kados makaten menika kathah sanget. Cobi kula aturi nyipta wujudipun “wrekudara”.
Gambaripun saha cariyosipun sampun cetha. Manapa wonten manusa ingkang kados piyambakipun?
Nanging samu kawisipun boten kapanggih boten kapanggih ing nalar (boten logis).
Cobi …….. upami salah satunggaling ringgit tiyang, saya manawi Wrukudaranipun, kapurih dhateng peken blanja, mangangge kados dene yen badhe medal ing panggung makaten menika. Dhateng peken utawi dhateng toko (lumebet ing masyarakat limrah) mangangge makaten menika, rak …… aneh, nyleneh. Dados tontonan. Namung yen wonten ing panggung kemawon anggenipun katingal logis.
Dados nadyan nalar boten saged manggih (manggih “wong sing kaya ngana….”) nanging raos purun nampi.
Samangke kados pundi patrap kita nyipta Wrekudara menika?
Wujudipun Wrekudara ringgit wacucal kita tamataken. Kita wawas temenan. Nunten nyobi mujudaken tiyang ingkang godheg wok simbar jaja, ulatipun wingit, ning sing bisa lungguh, tangane ora tau megar, nanging bisa ngawa gada!
Gambar tansah boten dados kemawon. Kang ora bisa lungguh……, tangane ora tawu egar, kok bisa oleh gada.
Cariyodipun sampun cetha, wujudipun ugi sampun cetha. Cetha wonten ing Pedhalangan. Dados ubarampe nama sampun cetha.
Kita wawas : wujudipun plek kados Wrekudara, nanging alit sanget sarta kesit, pletak-pletik, angel dipun tingali, angel dipun celaki.
Dewa Ruci sampun kepanggih wujudipun. Plek : memper Wrekudara wayang. Nanging sareng dumugi bab anggenipun boten klelep makaten menika wau…….? dereng manggih kateranganipun. Awit saking menika gambar Dewa Ruci ing cipta boten saged sampurna. Nanging raos nampi.
Yen sampun cetha temenan, lajeng mirsanana samudra……. (toya wiyar tanpa tepi).
Sampun katingan? Mangga Dewa Ruci dalah samodranipun dipun cepengi ing pamawas.
Sampun gembleng? Wrekudara samangke wonten pundi? Wonten salebetipun Dewa Ruci. Wonten salebetipun wetengipun? Mangke rumiyin. Neng sajeroning apane, ya?
Dewa Ruci ing cipta……… boten katingal sampurna. Nanging raos nampi.
Ingkang kula wastani para Dewa sanesipun, menika tunggilipun Dewa Ruci. Inggih menika para Dewa ing ringgit purwa, para Dwewa ing agamo Hindu (ka-Hindon).
Kangge para ingkang sampun kawogan bab Pedhalangan, boten badhe ngrekaos yen ngupados wujudipun para Dewa wau. Saya yen madosi wonten ing kothak utawi ing panggung. Dalah wonten ing panggalih (angen-angen) pisan, kados inggih boten ngrekaos.
Dados kangge para sadherek ingkang sampun kulina dhateng Padhalangan, ubarampe kangge nyipta Dewa ringgit purwa, sampun cekap. Liripun cariyos tuwin gambaring wujudipun sampun cetha.
Bok menawi, nadyan boten mawi patrap “dyana mudra” barang inggih sampun saged katingal cetha wonten ing cipta.
Kangge ingkang dereng apil Padhalangan, sagedipun cipta namung satunggal kalih, inggih menika namung ingkang sampun dipun sumerepi temenan. Upamanipun Bethara Guru.
Mangga kula aturi mawas! Sariranipun ruruh, bagus tanpa cacad. Jumeneng ing geger lembu: Lembu Handini. Astanipun sekawan, saben asta : isi. Wonten ingkang isi trisula, wonten ingkang isi ecis, wonten ingkang tasbeh, wonten ingkang kebut (cemara).
Sampun katingal……? mangga kula aturi mirsani malih : Lembu Handini wau njerum.
Wonten pundi anggenipun njerum? Wonten ing bumi?
Kita boten saged manggih Bathara Guru wonten ing cipta kanthi cetha, kanthi sampurna. Gampilipun ora ketemu ing nalar.
Cobi, wonten pundi dunungipun Bathara Guru menika? Wonten ing kahyanganipun, ta. Pundi menika? Lah, rak mbingungaken……..!!
Makaten ugi sadaya Dewa ing ringgit purwa. Boten wonten ingkang saged pinanggih cetha sampurna wonten ing cipta.
Kahyangan utawi Kadewatan menika padununganipun para Dewa, para Jawata.
Wonten nginggil ngrika………….. wontensanginggiling langit. Saking rumaos kula menika kados dene pyan. Pyan ing griya kula menika. Wonten bolonganipun wiyar ngowag-owag. Inggih menika margi kangge tumurun dhateng Arcapada. Utawi margi saking Arcapada minggah dhateng Kahyangan.
Bolongan menika nggadhahi tutup : sela ageng tanpa timbang, nama sela matangkeb (watu iki kok ora tiba nyang bumi, ya?).
Samangke mangga sami nyubi nyipta Kahyangan menika!
Patrap : Dyana. Ngenget-enget cariyosipun……!!!
Menapa ingkang katingal? Nagari ageng. Langkung ageng lan langkung sae, tinimbang nagari-nagari, ing lumahing bumi. Rak inggih, ta?
Lha menika Kahyanganipun sinten? Kahyanganipun para Dewa. Dipun perang-perang kados dene bumi menika dados nggadahi Ratu.
Nagari ingkang endah piyambak, nagarinipun Bathara Indra, nama Ka-Indran.
Bathara Indra menika Ratu ing nagari Ka-Indran. Nagari Ka-Indran menika kasebut “Indra-loka”.
Bathara Guru, Ratu ing nagari “Guru-loka”. Makaten salajengipun.
Kita boten saged nggambar Kahyangan, ingkang boten ikita emper-emper kados gambaring ing bumi ngriki.
Dados sapinten saening nagari ingkang sampun kula sumerepi, ing bumi ngriki, inggih menika ingkang lajeng dados pola. Pola kangge ngambar kahyangan.
Upami gambaring Kahyangan ingkang wonten salebeting cipta menika kula gambar ing dalancang saya boten kantenan wujudipun. Beda sanget kaliyan ingkang wonten ing salebeting cipta. Awit kula piyambak boten saged nggambar. Dene seniman gambar. Upami kula menika seniman gambar : saged nggambar Kahyangan ingkang wonten ing cipta kula wau, temtunipun gambar menika adamel kamareman kula, dening memper kaliyan ingkang wonten ing cipta kula wau, temtunipun gambar menika adamel kamareman kula, dening memper kaliyan ingkang wonten ing cipta kula (cocog).
Nanging tiyang sanes bok menawi kathah ingkang sami gumujeng : “Ana Kahyangan kok kaya ngono………!”
Masa boronga tiyang sanes. Nanging kula rak tetep seniman gambar.
O, dadi yen ngono, seniman gambar kuwi wong sing bisa nglairake ciptane kanthi sampurna (maremake).
Salah satunggilipun sadherek ingkang gumujeng wau wonten ingkang lajeng nedahaken gambar. Gambar wana menapa gambar nagari. Wonten gambaripun kekajengan kathah sanget, kutu-kutu walang ataga, kewan galak : sing a sima sapanunggalipun. Sarta wonten gambaripun tiyang jaler satunggal lan tiyang estri satunggal, sami awewuda. Sacelakipun tiyang estri menika wonten wit-witan ageng, wit menika dipun pulet ing sawer ageng. Sawer menika semunipun abebisik dhateng wanita menika.
Menapa ingkang dipun bisikaken, menika ingkang dados jalaranipun priya lan wanita wau lajeng sami katundhung saking ngriku, dhawah ing Arcapada.
Sadherek wau nerangaken makaten : “Iki lo gambare Kahyangan sejati!! Ya iki sing diarani Suwarga. Wong lanang iki Nabi Adam, wanita iki Baba Hawa”.
Samangke gentos kula ing gumujeng : “Ana suwarga kok kaya ngono! Gek ana ing ngendi dununge? Apa dadi siji karo Kahyangan kae?”.
Coba samangke para sadherek kula aturi nedahaken pundi gambaripun Kahyangan ingkang temenan : Kahyangan sajati? Mangke rak inggih namung dipun gegujeng.
Sinten ingkang nedhahaken gambaring Kahyangan utawi suwarga, temtu namung badhe ngundhuh dipun gegujeng ing sanes, kelair utawi kabatos. Awit kahyangan lan suwarga menika ugi boten saged pinanggih ing cipta (pinanggih ingnalar) kanthi sampurna. Nanging pun raos nampi.
Sareng kula dipun tedahi gambar suwarga makaten menika wau, kula lajeng kengetan bilih ing cariyos ringgit purwa ugi wonten suwarga, inggih menika Ka-Indran.
Ing ngriku papan panggenanipun ka-endahan lan ka-nikmatan. Inggih papan panggenanipun para widadari ingkang endah-endah warninipun. Dewi Supraba ingkang dados tetunggulipun. Menika ayuning ayu. Bathara Indra ingkang dados ratuning Ka-Indran ngriku garwanipun Dewi Wiyati.
Mangga sami sesarengan kula nyipta Ka-Indran!!!
Patrap lan sanes-sanesipun sami kaliyan nalika kita nyipta Kahyangan.
Cipta kula sampun dados. Inggih nedahaken wewujudan kados nagari ing bumi ngriki. Kula tambahi wujuding wanodya boten kantenan kathahipun. Sadaya endah, arum, pating galebyar. Sakeplasan katingal kados wonten ing ringgit tiyang yen pinuju sripen menika.
Panggung katingal endah. Para wanita sami jejogedan…….!!
Sakeplasan malih katingal wewujudan kados Harem ing kadatonipun Prabu Harun Al-Rasyid ing dongeng 1001 dalu. (Harem punika karang kaputren).
Daning sanalika kula kok namung nedhaken panggenan ingkang kebak wanita endah kemawon. Pramila lajeng kula bucal, kula gantos panggenan endah klebah tetaneman lan sekar-sekaran ingkang sarwa elok lan endah temenan. Katingal kados kebon raja ing Bogor menika.
Makaten gegambaran ing cipta kula. Lha cipta panjenengan sami kados menapa? Kok boten wonten ingkang sami kaliyan gambar ing cipta kula? Yen beda-beda makaten, lajeng kados pundi? Mangka Ka-Indran rak namung satunggal, ta?!
Bok manawi gambar ing cipta kula menika ingkang boten leres. Nanging sinten ingkang saged ngleresaken utawi nglepataken? Rak boten wonten ta? ………. menika mbuktekaken bilih gambar-gambar ka-Indran ing cipta kita menika wau dede gambar ing Ka-Indran ingkang temenan, dede gambaring Ka-Indran ingkang sejati.
Samanten wau upami Ka-Indran menika boten saestu……?!
Entah-enthan, asal saking tembung tanduk negntha-entha. Para sadherek, dumugi ngriki ingkang kita cipta sampun wonten 7 rupi, inggih menika :
Ingkang katingal cetha, kados-kados namung angen kita nyipta menda. Upami kita wadhagan kadamel gambar ing delancang utawi reca, kathah ingkang saged nedahaken kekiranganipun, awon saenipun, memper botenipun. Sebab ubarampenipun sampun cetha saestu lan nyata saestu, kasumerepan ing ngakhatah, wadhag wewenthan, ingkang menika : menda.
Upami pun Jaka Kendhil, pun Werkudara, pun Dewa Ruci, manapa dene para Dewa sanesipun, lan Kahyangan, lan Ka-Indran, menika sadaya katingal cetha wewentehan makaten, cipta kita inggih katingal cetha, apesipun boten kasangetan anggenipun geseh, ngyawara.
Kajawi menika, manawa sarwa cetha uba-rampenipun, temtunipun inggih kathah tiyang ingkang saged nekseni leres utawi botenipun.
Menawi kita kepengin nggadahi cipta ingkang saged sineksen ngasanes leres lepatipun, prayoginipun kita nyipta ingkang sarwa wadhag wewentehan kemawon kados wedhus lemu menika wau.
Cipta ingkang polanipun boten katinggal wewentehan ing alam wadhag, cipta ingkang polanipun namung kita piyambak ingkang nyumerepi, cipta ingkang polanipun namung pinanggih ing salebeting angen-angen kita piyambak, cipta ingkang leres lan lepatipun namung kita piyambak ingkang saged nekseni, cipta-cipta ingkang makaten menka nama : fantasi utawi enthan-enthan.
Dados cipta boten sami kaliyan enthan-enthannyipta botrn sami kaliyan ngentha-entha. Nadyan pakartining nalar sami. Nadyan patrapipun ugi sami.
Fantasdi menika ageng sanget dayanipun tumrap ngagesang. Kados-kados kita sadaya gesangipun sami wonten salebeting fantasi kita piyambak.
Lare umur 2 – 7 taun, langkung-langkung ingkang saweg wonten salebeting umur 3 taun, menika saweg nedheng-nedhengipun wonten salebetipun fantasinipun, pramila kerep gineman piyambakan, kerep gegujengan piyambak, kados dene wonten kancanipun makaten. Mangga kula aturi namataken ingkang putra piyambak.
Riyasanipun, lare saweg umursemanten menika fantasinipun sarwa seger lan ngremenaken sanget, kawastanan “rematu-ratu” utawi “remaja putra”. Endah-endahing manusa menika inggih ingkang saweg umuri semanten menika.
Saya wewah umuripun saya kirang endah fantasinipun. Ugi lajeng saya kirang endah pasemonipun. Langkung-langkung manawi boten angsal tuntunan ingkang sae.
Manapa sababipun dene fantasi wau kok saya boten sae, yen saya mindhak umuripun?
Sababipun : boten liya, namung margi kenging pangaribawaning kawontenan, lelampahan (pengalaman) awon, ingkang asal saking alam lair menika. Awit saking menika, fantasi perlu sanget kajagi saenipun.
Ingkang ageng piyambak pengaruhipun utawa pangaribawanipun menika fantasi ingkang sumimpen ing dongeng. Pramila sampun gumampil ndongengi lare!!
Wulang kebatinan menika sadaya kados fantasi, kados dongen. Ageng temenan dayanipun tumrap ngagesang. Pramila manawi kirang ngatos-atos, gesang kita saged bibrah, saged risak namung margi saking anggen kita kenyut ing fantasi, ing dongeng : ingkang sampun ing wulang kebatinan menika wau.
Ngudi kebatinan saged adamel risaking gesang kita ……….. !!. Mangga kila aturi mbuktekaken :
Ngudi kebatinan kok malah rusak uripe ngono kuwi gek priye, ta???
Dene patrap kita damel fantasi sami kaliyan yen kita nyipta. Liripun : lenggah tuwin pakartining nalar, sami.
Kula nyipta Ka-Indran sampun dados, sampun kula gambar menapa. Anggen kula nggambar kula peng temenan. Sareng kula tedahaken tiyang sanes jebul dipun-gegujeng ……. “Ka-Indran” kok kaya pasar ngono, makaten tembungipun.
Sareng anggen kula nedahaken boten menawi gambar nanging namung mawi tembung kemawon, ingkang mirengaken sami mesem kaliyan manggut-manggut. Bokmanawi sami wicanten ing batos : “
Wosipun, sadaya menika suka sumerep dhateng kula, bilih gambar ing cipta kula boten sami (geseh) kaliyan ciptanipun tiyang sanes? Menapa saged?
Menawi cipta, angel sagedipun cocog. Nanging yen gambar ing cipta, kados-kados saged. Samanten wau yen ngangge pola. Upaminipun nggambar “Nabi Budha” ing cipta, ngangge pola : reca.
Temtu kemawon boten cocog plek 100 persen, nanging saperangan ageng, cocog.
Nyipta mawi pola makaten menika, yen sesarengan, saged nuwuhaken daya langkung kiyat, tinimbang yen piyambakan. Pramila ing kalangan agami-agami ingkang nggadahi keyakinan dhateng wontenipun daya makaten menika, sami ngawontenaken pola ingkang dipun wastani altar (Agama Budha lan Kristen).
Samangke kula badhe nyobi nyipta Risang Maharsi Budha Gautama.
Kula patrap dyana mudra, mawas pola reca Budha ingkang linggih ing padma-sana.
Wiwitipun : sadaya wewujudan ingkang penting jaredul sami ngetingal menika : kula singkiraken tumunten. Kantun sang pola kemawon ingkang katingal ing batin. Menika kula cepengi, sampun ngantos wonten ingkang njejeri. Terus kula wawas ngantos katingal cetha malela, boten nyut ical, gek jedhul ketingal malih.
Menawi sampun saged ketingal cetha malela ngantos dangu, boten ewah gingsir, nama sampun dados panyipta kita Risang Maharsi, mawi pola menika wau. Mangga kula aturi nyobi……!!!!.
Nyipta Nabi Ngisa menika gampil, jalaran polahipun kathah sanget, sumebar ing pundi-pundi panggenan. Caranipun sami kemawon kaliyan anggen kita nyipta Nabi Budha menika, awit sami dene mawi pola.
Namung kula ngaturi penget : sabaen kita saweg ngeningaken cipta makaten menika sampun ngantos gadhah raos kesesa, kuwatos lan ajrih.
Ing kalangan ka-Islaman wonten awisan ageng, inggih menika para kaum Islam boten kenging pisan-pisan ngawontenaken gambaring sesembahan lan gambaring para Minulya ingkang sinuwun-suhun, kados Nabi. Jalaran yen dipun wujudaken warni gambar, nadyan namung wonten ing batin pisan, nama nembah brahala. Langkung-langkung manawi dipun wujudi reca, kados ing kalangan ka-Hindon, ka-Budhan, lan ing kalangan Kristen menika wau.
Dados bab nyipta Nabi Muhammad ing ngriki, kajeng kula namung kangge upami tumrap para sadherek ingkang wonten saknjawining kukuban ka-Islaman.
Patrapipun boten beda kaliyan manawi kita nyipta Nabi Budha lan Nabi Ngisa menika wau. Namung kemawon radi langkung angel, margi boten wonten polanipun. Kita namung medhet waton, utawi namung ngengeti cariyosipun kemawon. Inggih menika :
“Manungsa lanang, kang abagus, mencorong cahyane kaya srengenge. Bangsane bangsa Arab, bangsa Rasul, bangsa Kurais” makaten kirang langkungipun, ingkang dipun tembangaken yen pinuju sami puji-pujian menika.
Yen sampun mujudaken “wong lanang” menika kanthi cetha, tetep, boten nyut ketingal nyut ical, nama sampun dados panyipta kita.
Nanging sampun pisan kagungan panginten, bilih Kanjeng Nabi Muhammad menika plek kados ingkang wonten salebeting cipta panjenengan menika citranipun.
Nyipta salah satunggaling Guru Gaib (meester).
Para sadherek ing kalangan Theosofie, ingkang dipun sebut : para Theosoof (Theosuf) sami ngadhahi keyakinan, bilih Guru Gaib utawi messter menika wonten, sami asarira alus, kala-kala kepareng kersa medhag ngetingal, ngantos dipun sipati ing siswanipun. Inggih menika para suwargi ingkang linangkung (para tokoh ing
Patrapipun nyipta salah satunggiling Guru Gaib menika sami kemawon kaliyan anggen kita nyipta Nabi Budha lan Nabi Ngisa, awit sami dene ngangge pola.
Kacariyos para Guru Gaib menika wonten 60 cacahipun. Ingkang kerep kocap lan wonten gambar potretipun : sanga. Para sadherek Theosoof temtunipun sampun sami wuninga asma lan potretipun wonten ing Lage-loge Theosofie.
Nyipta tepangan, sadherek, mitra lsap.
Ugi nyipta para leluhur (bapa biyung kaki nini) ingkang taksih sami jumeneng lan ingkang sami mantuk dhateng alam kalanggengan, sami kemawon kaliyan nyipta tepangan, sadherek lan mitra menika.
Sadaya ingkang badhe kita cipta menika sami dados pola, pramila gampil panyipta kita. Saya mawi wonten gambar utawi potretipun.
Patrapipun nyipta sami kaliyan ingkang sampun kula aturaken wongsal-wangsul, ing ngajeng.
Menawi sampun katingal cetha amalela, ngantos dangu boten ewah gingsir wonten salebeting cipta kita, menika panyipta kita sampun angsal damel.
Menawi kita kecalan sanak …………. manawi kita kangen ………… manawi kita kangen ………… manawi kita kenyut, gandrung ……… manawi pinuju makaten menika, tiyangipun ingkang nilar kita, ingkang kita kangeni, ingkang kita gandrungi : sami ketingal wewentehan wonten ing batos, malah boten mawi kita cipta menapa. Destun kita dipun weling sampun ngantos sanget-sanget ngenget-enget, saged-saged kasingkirna saking cipta kita.
Weling makaten menika pamrihipun supados kita sampun ngantos, kedangonan nandhang sisah, nandhang kangen, nandhang gandrung. Boten kadosa sisah sedhihipun tiyang ingkang pinuju manggih panandhang tigang warni menika wau.
Cetha, bilih manawi kita pinuju nandhang makaten kita sampun ngantos dumunung ing kasisahan, kita sisah jalaran katilar biyung utawi sanak ingkang kita tresnani. Kita sisah jalaran dangu boten saged kepanggih biyung utawi anak semah, ngantos kangen. Kula sisah, jalaran ingkang dados kumalaning manah : nilar kula ngantos dangu.
Awit saking menika, kados atur kula wau, kita sami dipun engetaken sampun ngantos kita sami kenyut, sampun ngantos kumanthil-kanthil dhateng menapa kemawon.
Nanging kenging menapa kok wonten paken (dhawuh) bilih kita kedah enget (ngenget-enget) dhateng :
Menapa yen kula ngenget-enget sedaya ingkang kasebut menika, kita boten lajeng sami nandhang sisah ugi? Langkung-langkung yen kita kapurih ngenget-enget bab wontenipun : hukuman lan ganjaran, wot Sirotol-mustakim, naraka barang menika …….. kula lajeng ajrih sanget dhateng pejah.
Mangka ngenget-enget menika tegesipun sami kaliyan kumathil-kanthil menika wau.
Para sadherek, nalika kula nyipta Kahyangan, nyipta Ka-Indran, menika kula nyipta temenan. Nanging nalika kula nyipta para Dewa, Dewa Ruci, Jaka Kendhil, wedhus lemu, Nabi Muhammad, Nabi Budha lan Nabi Ngisa, menika sampun dede nyipta sajati, jalaran kilap ageng alitipun, kilap cetha lan botenipun, sadaya menika sampun ngangge pola.
Langkung-langkung nalika kula nyipta Nabi Budha lan Nabi Ngisa, saha nyipta sanak sadherek, menika sadaya dede nama nyipta malih, nanging namung ngenget-enget.
Ingkang kula enget-enget : wujuding gambar utawi reca, saha wujuding tiyangipun (sanak sadherek wau) piyambak : dados rupining pola.
Sadaya manusa ingkang sampun tangi nalaripun, temtu sami nggadhahi cipta utawi gambaranipun Pangeran. Namung rumaos kaliyan boten.
Sapinten luhuring bebudenipun, inggih semanten menika luhuring gambaranipun Gusti Allah.
Gusti Allah menika sesembahan kita ingkang luhur piyambak, boten wonten pepindhinganipun. Tiyang wanan nggambar sesembahanipun kados memedi sawah, utawi wujud sela, wujud wit-witwn ageng. Jalaran luhur-luhuring bebudenipun saweg samanten menika.
Tiyang ingkang nggilut agami, mujudaken sesembahanipun kados ingkang dipun tedahaken ing agaminipun. Memper boten memper, inggih dipun memper-memperaken. Liripun : upami ing batosipun nggadhahi kapitadosan bilih wujuding sesembahanipun : beda kaliyan ingkang katedahaken ing agaminipun, ewa dene boten wani nedahaken (nglairaken) dhateng ngasanes, kuwatos bok bilih dipun wastani murtad. Dados ciptanipun piyambak dipun singkiraken rumiyin, dipun tutupi rapet.
Nanging biyasanipun, ciptanipun piyambak menika langkung kiyat tinimbang cipta titipan. Wasana anggenipun mituhu manembah dhateng Pangeran ingkangkagambar ing agamanipun menika namung wonten ing lair kemawon. Ing batin manembah Pangeran ingkang pinanggih ing ciptanipun piyambak menika wau. Pramila ing jaman samangke boten sakedhik titiyang ingkang nglampahi agami namung kangge”tulak sepata” kemawon. Liripun : simpen cipta piyambak, simpen keyakinan wujuding sesembahanipun piyambak, nanging boten nilar gambar titipan saking agamanipun.
Conto : agami kita Islam nerangaken bilih Pangeran menika asipat 20 : wuju, kidam, baka, lsp, kula nyobi wongsal-wangsul madosi Pangeran ingkang asipat 20 menika wonten ing salebeting cipta, nanging boten kepanggih ing cipta. Wusana lajeng kula pupus sakepanggih-kepanggihipun : uger luhur piyambak.
Sareng gambaran kula menika kula lairaken, jebul wonten ing nyendhu (ngelokaken) : kula boten kenging nggadhahi cipta utawi nyimpen ing cipta gambaraning Pangeran (sesembahan), mindhak lajeng nama : manembah brahala.
Awit saking menika kula lajeng boten wani nyipta malih. Nanging nalar kula meksa badhe nyipta kemawon. Awit saking menika, nadyan ing lahir boten nyipta boten barang, nanging ing batin meksa nyipta kemawon. Nyipta boten kejarag. Nyipta boten kasengaja.
Nyipta boten kejarag makaten menika, sampun dados lageyan utawi kabiyasanipun manusa. Kabiyasanipun tiyang gesang.
Ingkang kula aturaken “Nyipta Gusti Allah” ing ngriki (No. 44) menika dede nyipta boten kajarag makaten. Nangingnyipta ingkang dipun ingkang dipun peleng temenan.
Rehne Gusti Allah menika sesembahan ingkang luhur piyambak, pramila ingkang kula cipta inggih menapa ingkang luhur piyambak, sagaduging nalar kula.
Cobi, manapa ingkang luhur piyambak pinanggih ing cipta kita ……?
Rak boten sami. Ingkang pinanggih luhur piyambak ing cipta kula, boten sami kaliyan ingkang pinanggih ing cipta panjenengan.
Manawi kapurih nyamekaken, kita boten purun. Upami puruna inggih namung wonten ing lair kemawon, ing batin …… nyepengi ciptanipun piyambak-piyambak, kados katerangan kula ing nginggil wau.
Manawi dipun peksa kapurih nyamekaken, inggih lajeng nuwuhaken cengkah, daredah. Sami-sami daredah boten wonten ingkang nyameni sangetipun daredah ing bab gambaraning sesembahan, ing bab gambaraning Gusti Allah.
Nengeti ingkang mekaten menika, anggen kula ngaturaken bab “Nyipta Gusti Allah” wau namung kula sumanggakaken, dede dhapur pangajak…..!!!
Wondone patrapipun sami, inggih menika “dyana Mudra”. Nunten meleng menapa ingkang sampun kita tampi ing manah, saking sawarnining katerangan-katerangan, utawi saking sawarnining gambaran-gambaran. Warni-warning gambaran wau kita pilih pundi ingkang luhur piyambak. Luhur-luhirng gambaran ing cipta, kangge kita para manusa, inggih namung gambaring para manusa.
Manawi kita badhe nggambar Dewa, wujudipun inggih kados manusa, nanging dipun wewahi sandhangan utawi agem-ageman ingkang kangge nedahaken bilih martabatipun langkung inggil tinimbang manusa, kadosta : dipun dekeki tangan langkung saking kalih. Dipun dekeki suwiwi, rehne Dewa menika kabaripun saged mabur, mangka sagaduging manah kita, ingkang murugaken saged mabur menika namung margi nggadahi suwiwi menika. Dipun anggeni sepatu utawi snela, minangka pasemon bilih para Dewa menika boten sami ngambah siti kados para manusa menika. Makaten sapiturutipun.
Samangke manawi kita badhe nggambar Gusti Allah, menapa inggih kados …….. manusa? Temtunipun makaten. Namung kemawon mawi kita wewahi samudayanipun sarwa langkung, sarwa Maha. Maha Kuwasa, Maha Luhur, Maha Mirah, Maha Welas Asih, Maha Suci, Maha Mulya, Maha Adil, lsp.
Sasumerep kula, luhur-luhuring manusa menika : ratu. Pramila Gusti Allah inggih kula …….. gambar kados ratu. Samudayanipun sarwa langkung ping boten kantenan.
Guti Allah ngandika, tegesipun : Gusti Allah kula gambar wonten salebeing cipta kados manusa menika ingkang …… sami wicanten.
Gusti Allah paring dhawuh, paring ganjaran, paring ukuman, nyadhiyakaken suwarga lan neraka, menika sedaya, margi sagaduging cipta kula namung makaten menika. Ratu kang luhur banget, kuwasa banget, adil banget …… Lha menika wujudipun kados makaten.
Lenggahipun wonten ing pundi inggih? Kula kewran madosi panlenggahanipun Gusti Allah. Menapa Bale Mercukandha, menapa Bale Kencana ingkang sakanipundhomas menika? (Manut cariyos ing Pedhalangan).
Bale Marcukandha menika cariyos ing pedhalangan dumunung wonten ing langit kaping pitu. Saya bingung anggen kula nyuraos. Sakecanipun kula nyipta piyambak kemawon. Inggih menika dhampar kencana ingkang boten kantenan edi-peninipun, lan Bale Agung : kedhaton, ingkang boten kantenan endah lan edinipun, ngungkuli sakathahing gambar kadhaton ingkang nate kula tingali lan ingkang nate kula pireng cariyosipun.
Samangke gambaring Pangeran dalah palenggahanipun, menapa dene kedhatonipun, tuwin para Nayakaningrat sampun katingal wonten ing cipta, pari purna. Dene langit ingkang kaping pitu menika, temtunipun inggih wonten ing nginggil sanget, satelasing nginggil menika. Kok ragi marem roasing manah …..!! (Dmugi ngriki kula aturi kendel rumiyin punapa pamaosipun, wonten 1 – 2 menit, perlu kangge ngraosaken menapa ingkang nembe kula aturaken menika, lan kengge ngleremaken panggalih).
Kula sampun matur wongsal-wangsu bilih Pangeran menika boten kenging kinaya ngapa, dados inggih boten kenging dipun cipta menapa menika, lan boten kenging ginambar ing tembung, dados boten kenging dipun cariyosaken. Ewadene kuka kok meksa nyipta makaten.
Menawi ciptan kula menika lajeng dados sesembahan kula, menika kula lajeng kawastanan tiyang menembah berhala, nadyan cipta menika boten katingal wujud melok. Manembah brahala ingkang namung woten ing cipta makaten menika dipun wastani manembah pratika. Manembah brahala ingkang wujud kasat-mripat kawastanan menembah pratima. Kalih pisan kirang prayogi. Menika tumrappara ingkang sampun ngertos.
Kauninga, ingkang kula rembag ing ngriki, dede bab “manembah”, nanging bab “nyipta”. Nyipta makaten mardika, kenging nyipta menapa kemawon waton saged lan wani. Sinten ingkang saged ngalang-alangi?
Para sedherek, kula ngaturaken satunggaling sanepa ingkang mirip kaliyan anggen kula nyipta Pangeran menika wau :
Kula nyepeng upet ingkang taksih gesang. Menika kula ubeng-ubengaken. Ketingal wonten buwengan utawi gelangan (lingkaran) menggangah, sae temenan. Buwangan menika gek ageng, gek alit, gek ageng sanget, manut angen kula ngubengaken pun upet.
Kejawi ngawontenaken buwengan, kula saged damel gambar sagendhing kula, manut kasagedan kula ngubengaken utawi molaheken pun upet menika. Namung kemawon, wontenipun sadaya gambar wau namung sadangunipun kula ngubengaken pun upet. Yen kendel anggen kula ngubengaken, sakathahing gambar ingkang kula sipati menika wau….. honya,….. ical…..!!!
Wonten lan icaling gambar menika sami kaliyan wonten lan icaling gambar ingkang pinanggih ing cipta kula. Manawi panyipta kula kendel ….. honya gambaripun.
Boten namung gambaring Pangeran kemawon, ingkang honya, nanging sadaya gambar.
Boten namung gambar ing cipta menika kemawon, kula piyambak, ….. malah jagad gumelar menika inggih honya, yen kendel ing panyipta….!!!
IX. P E N G E T.
Sasampunipun panjenengan maos “tutunan” menika, keparengan ngengeti atur kula ing ngajeng, bilih tuntunan ingkang kula aturaken menika dede pepacak mutlak ingkang kedah dipun anut, ingkang sae piyambak, ingkang leres piyambak. Dede ….. !! namung lumayan kenging kacobi. Menawi wohipun boten munpangati, sampun kalajengaken panyobinipun. Lan kula boten badhe wegah nampeni paringipun duka.
Manawi munpangati, kula tumut bingah lan mujisukur, dene atur kula menika kok dede omong kosong. Namung kemawon, tiyang ngundhuh uwohing tetaneman menika rak boten saged tumunten, liripun dinten menika ceblok nanem, benjing enjing sampun saged ngundhuh. Temtunipun kedah ngentosi sawatawis dangunipun.
Makaten ugi yen badhe ngunduh wohing “linggih mendel” : sampun kesesa. Kula aturi nyrantosaken salebetipun sawulan utawi 7 dinten X 3. Dangu-dangunipun : tigang wulan utawi 7 dinten X 9. Saha salebetipun nglampahi, sampun nggege mangsa, sampun pedhat-pedhot pangudinipun. Upamanipun dinten menika semedi, benjing enjing boten. Menawi nggege mangsa lan pedhat-pedhot makaten inggih, boten dados-dados menggaha tiyang nggambar makaten.
Ingkang kula wastani wohing ulahmanah munpangati, menika makaten :
Upamanipun : waunipun kula yen nggarap menapa-menapa kemawon kerep lepat utawi klintu, samangke sasampunipun “Ulah manah” ± 3 – 5 wulan : awis-awis lepat, samangke sarwa anter, nanging boten ngalentar. Waunipun kerep muring …… samangke awis-awis ngamuk. Waunipun tansah ngandhut raos muta-watos, trataban, ajrih, isin kepethuk tiyang, samangke boten. Waunipun samukawis ingkang kula sipati adamel muring kula, samangke jagad dados suwarga. Makaten salajengipun.
Cekak : waunipun sarwa boten sakeca wonten ing nalar lan manah, samangke dados sarwa nyegeri.
Sedaya cipta, sadaya gambar ing cipta menika dede barang nyata. Ingkang nyata namung anggenipun wonten (anane), kados dene buwengan ingkang kagambar ngangge upet gesang dipun ubeng-ubengaken menika. Kados dene wewayangan ingkang katingal ing pangilon.
Boten saged kasade, boten saged katumbas. Nanging sadaya wonten paedahipun, wonten ginanipun. Inggih menika kangge sarana. Sarana ngayahi pandamelan, inggih pandamelan menapa kemawon.
Rehne dede barang nyata makaten, pramila sampun ngantos dipun gandhuli sanget-sanget. Wontenipun daredah, wontenipun memengsahan, wontenipun “kekejaman” (mentalan), margi namung anggenipun sami gandhulan ciptanipun.
Ungel-ungelan utawi semboyan. Kala-kala cipta dipun wadhagaken utawi dipun lairaken mawi tembung ingkang lajeng dados ungel-ungelan utawi semboyan menika.
Boten beda kaliyan cipta, semboyan-semboyan menika inggih kerep kemawon dipun gandhuli. Kadadosaken cepengan, kangge agul-agul. Rumaosipun yen sampun saged mungel makten menika sampun beres. Boten dipun suraos sarana kemawon : sarana nyelaki gegayuhan.
Kangge ngiyataken atur penget kula ing angka II lan III nginggil menika, keparenga ngaturaken sabda wasitanipun ingkang linangkung Risang Krishnamurti, ing serat “De Vrijheid va het Bekende” kaca 9 kirang langkung Jawinipun makaten :
“Donya ingkang tanpa cipta, mila langkung begja, awir ing ngriku badhe wonten daya kekiyatan rupek, ingkang meksa kita nglampahi pakarti kirang prayogi. Saminipun donya ingkang boten isi wulang-wulang suci ingkang badhe langkung utami tinimbang ingkang kebekan wulang suci ingkang kerep kemawon kangge kekudhung : nutupi lampah dur, sarana tembung muluk-muluk.”
Bingung panyuraosipun? Boten maiben. Awit ing ngajeng dipun terangaken : tanpa cipta donya honya (ical), wasana Penget angka IV nerangaken : cipta gawe donya cilaka.
Gek pundi ingkang kedah dipun ugemi (dipun gega, dipun cepengi).
Kalih pisan!! Jalaran “tanpa cipta donya honya” menika kangge kita : titiyang ingkang taksih lelumban salebeting kadonyan. Wangsul “Cipta agawe donya cilaka” kangge para ingkang sampun kentas saking kadonyan.
Sasampunipun boten bingung (mirsani No. 49), keparenga kula ngaturi penget malih, magepokan bab memanah ingkang leres,manut sabda wastanipun ingkang linangkung Risang Krishnamurti ingkang kawrat ing serat “De Vrijheid va het Bekende” ugi, kaca 8, ingkang Jawanipun kirang langkung makaten :
“Manah utawi memikir leres menika boten gumantung dhateng uwobipun utawi kepanggihipun, ugi dede cundhukipun (cocogipun) pamanggih kaliyan conto utawi kupiya, nadyan conto utawi kupiyanipun menika adi luhung kados menapa. Memanah utawi memikir leres menika tuwuh saking weruh dhiri pribadi. Memanah utawi memikir leres menika margi saking anggenipun sumerep dhateng dhiri pribadi. Manawi dereng weruh dhiri pribadi, sadaya ciptanipun tanpa waton. Manawi mdereng weruh dhiri pribadi manapa ingkang kamanah …….. boten nyata, goroh, dudu”.
Atur kula bab “tuntunan samadhi” dalah penget-pengetipun pisan, cekap samanten kemawon rumiyin. Kula ngajeng-ajeng sanget paringipun wawasan para maos. Sukur manawi kersa mewahi menapa kekiranganipun, lan nyingkiraken menapa ingkang kirang maedahi.
Dene ingkang kula aturaken ing serat menika, langkung prayogi menawi wonten ingkang kepareng nocogaken kaliyan beberan ing serat-serat :
P Blavatsky “De Steman de Stilte” (Swaraning ngasonya);
Mugi-mugi serat menika kadumugekaken sedyanipun, inggih menika: udhu pepadhang ing sakadaripun.
wong desa kur arep di manfaatena nang indipt…….?aku malah ora mudeng pisan,jal kono sing wis ngerti indipt,jane maksude kepriwe……. Aku jawab…:jane aku ya urung ngerti banget karo indipt,
ngerti apa sing kudu di lakoni.Nah nek indipt kue kaya sebangsa LSM,siki aja suudon disit,indipt kue ora garep manfaatena kaya awak dewek (wong ndesa),indipt malah garep mbantu awak dewek wong wong ndesa men ngerti apa kue bencana,tenang bae indipt ora garep mangan duit rakyat,indipt wis teyeng gelet duit dewek,malah indipt arep mbantu dewek men wong ndesa isa ngomong karo wong wong pejabat,men wong pejabat kue gelem ngrungokena apa sebenere sing di karepena wong ndesa,dadi men pejabat ora
Selembar kertu saking obake karuta saking abad kaping 19. Saben kertu mawi gambar makhluk anèh saking mitologi Jepang.
Karuta?) inggih punika permainan kartu mawi gambar saking Jepang. Dolanan punika paling sekedhik dipunmaenaken déning tigang tiyang, kalebet tiyang ingkang maosaken kertu. Karuta asring dipunlampahi minangka tradisi nalika taun énggal ing Jepang [1].
Karuta asalipun saking carta, kosakata Basa Portugis kagem serat, lembaran serat, utawi kertu. Ing Jepang istilah karuta rumiyinipun ateges dolanan kertu rèmi. Ananging ing jaman sapunika, karuta ateges hanafuda lan maneka jinis dolanan ingkang ngginakaken setunggal set kertu ingkang kaperang saking yomifuda (
yomifuda? kartu kagem dipunwaos) lan torifuda (
torifuda? kartu kagem dipunpendhet). Saben kertu yomifuda wonten isi tetembungan supados dipunwaos. Ing maos kertu punika tiyang ingkang boten ndhèrèk dolanan sinambi dados wasit.
Dolanan karuta asalipun saking "permainan mencocogkan cangkang kerang" nalika zaman Heian. Wonten cangkang nginggil lan cangkang ngandhap dipunpisah lajeng dipunacak supados dipunpadosi pasangan ingkang trep. Wonten ing cangkang kasebut dipungambar supados langkung menarik. Nalika zaman Sengoku, dolanan punika isinipun puisi Hyakunin Isshu wiwit dipundolanaken déning bangsawan astana lan dèrèng kalebet dolanan rakyat. Nalika majengipun tekhnik percetakan cukil kayu ing zaman Edo, regi kertu karuta dados kejangkau déning rakyat biasa saéngga dolanan punika dados dolanan rakyat.[2]
Jinis Karuta[besut | besut sumber]
Wonten kalih jinis karuta ingkang asring kagem dolanan, inggih punika uta garuta (kertu puisi) lan iroha-garuta (kertu iroha) [3].
Uta garuta[besut | besut sumber]
Setunggal set uta garuta kapérang wonten 200 lembar kertu. Kartu yomifuda kanthi isi tanka saking antologi puisi klasik Hyakunin Isshu lan gambar potret penyair ingkang nyipta. Tanka kaperang dados 5 larik kanthi pola mora 5-7-5-7-7. Pada bagéyan nginggil (5-7-5) disebat kami-no-ku lan pada bagéyan ngandhap (7-7) disebat shimo-no-ku. Setunggaling tanka dipunserat kanthi jangkep ing yomifuda, déné torifuda namung mawi isi pada bageyan ngandhap lan tanpa gambar. Tanka ing saben yomifuda dipunwaos dumugi wonten pemain ingkang manggihaken torifuda ingkang trep. Pemain asring sampun saged nebak kertu ingkang kedah dipunpendhet sadèrèngipun tanka kapungkasan dipunwaos.
Iroha garuta[besut | besut sumber]
Beda kaliha uta-garuta, lare ingkang nembé saged maos hiragana sampun saged dolanan iroha-garuta. Padatanipun lare-lare dolanan iroha garuta kagem sinau aksara. Setunggal set iroha garuta kapérang dados 96 lembar kertu (yomifuda lan torifuda). Saben aksara ing susunan abjad Basa Jepang (gojūon) gadhah setunggal pasang kertu awujud yomifuda lan torifuda. Isi yomifuda punika bebasan, déné torifuda mawi isi gambar ingkang trep kalihan isi bebasan ing yomifuda minangka pasanganipun. Wonten ing torifuda, aksara kapisan saking bebasan dipunserat mawi hiragana kanthi ukuran ingkang ageng saéngga katingal sanget.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karuta&oldid=1096446"	Kategori: Dolanan kertuDolanan JepangTaun enggal JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 6 Oktober 2016.
would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia man?ka karo utang P...
Panduan belajar, bekerja Word 2010 | faroidcs
Swara	Teks Tuladha MC, Pranata Adicara Pengajian	Jawaban, Latihan Aksara Jawa	Jumlah Pengunjung	349,780 Wong
ngerti!!!! wong basa banyumasan wis gutul ngendi ora koh…..
SIJI SING PERLUNE DI EMUT EMUT KUE SEDULUR LUHURE DEWEK KUE WONG
bae karo sing nulis/karo sedur kabeh waras mbok?, jere niniku ilmu kanuragan sing paling tua/jos ya seka banyumas, mulane wong banyumas ditrima karo sapa bae,
Matur nuwun sanget. Rikolo alit kulo nate maos buku Kumpule Balung Pisah, crios ngengingi banjir ageng Lepen Serayu, ingkang damel pisahipun kluwarga. Kula manggih judule wonten TB Balai Pustaka, …… nanging sarenerg kulo takekaken jebul bukunipun sampun boten wonten.
Menawi panjenengan pirsa, utawi wonten sederek sanesipun ingkang kagunangn, monggo lah disharing wonten mriki.
nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani
Nov 23, 2008 @ 22:20:00	karangsambung be,,, mandan angel lik,,,sing nduwe duit ya tuku parabola digital, sing wong ora duwe ya nyambung nanggone pak yono,,, ( TV Kabel ) kaya kuwe lik
Nov 23, 2008 @ 22:25:00	o iya potone maen temen,,,,sing raine keton
Kak Asma,Kabare wong Rembau? Kue kok wes temen orak ngapdet belog? Aku kangen arek delok gambar eh panganan
“ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Enggal ing Batawi Ahmad, Kajawèn, 1927, #1570	Katalog:Bupati Enggal ing Batawi RT Ahmad, Kajawèn, 1927, #1570Sambung:-
Radèn Ahmad anggènipun dados patih tigang taun. Miturut katranganipun Radèn Ahmad piyambak, salêbêbtipun dados patih saha sadangunipun wontên ing Jawi Kilèn wau, sagêd uninga mênggah watak-watak utawi kawontênanipun têtiyang ing Jawi Kilèn ingkang beda sangêt kalihan wêwatêkan utawi kawontênanipun têtiyang ing Jawi Têngah. Kala samantên Radèn Ahmad namung numpak baita utawi tindak dharat kemawon. Pangandikanipun kanthi gumujêng: bokmanawi namung saking anggèn kula mlampah kemawon punika, wontênipun kentol kula katingal kêncêng. Inggih jalaran saking makatên wau, Radèn Ahmad lajêng sagêd tamat dhatêng kawontên utawi wêwatêkanipun têtiyang pribumi ing Jawi Kilèn. Sanadyan Radèn Ahmad punika priyantun Jawi dêlês, miturut katranganipun, trêsna lan asih sangêt dhatêng têtiyang Batawi, amargi anggènipun gadhah watêk blaka suta sarta prasaja.
Radèn Ahmad punika dede golonganing kaum pulitik, saha botên tumut-tumut kalihan pakêmpalan punapa kemawon. Sapêngkêripun saking Surabaya, Radèn Ahmad lajêng mêngkêr dhatêng golonganing pakêmpalan. Punapa malih saking pangandikanipun, tiyang dados bupati punika panggalihanipun kêdah mardika (nêtêpi
tiyang ingkang sampun nate awawan sabda kalihan ingkang bupati wau, tamtu lajêng mangêrtos bilih Radèn Ahmad punika panggalihanipun jêmbar, saha anguningani dhatêng kabêtahanipun têtiyang Jawi, ananging tumindaking kamajêngan miturut pangandikanipun kêdah dipun saranani [sa...]
Nalika panjênênganipun pinuju tindakan nitih kapal pêrlu ngupados anggrèk wulan, sarêng sampun cêlak, mèh dumugi panggenaning anggrèk wulan, dilalah kapalipun Radèn Ahmad lajêng nglumba ngadêg, ngantos Radèn Ahmad dhawah ing siti sacêlakipun wit ingkang wontên anggrèk wulanipun wau. Sarêng katitipriksa mênggah sabab-sababipun dene kapal ingkang dipun titihi wau anglumba, botên sabab punapa, jêbul wontên tiyang èstri têtiga ingkang kapêthuk saha lajêng urmat andhodhok. Inggih wiwit saking anggènipun
mas…. lah wong pekaranganku kur nang kene thok,…….kepriben maning mas….mas…….lah mung pasrah baen karo sing kusa.
Saiki Kusuo no Psi Nan 10 - Page 1
6:1 Nalika pinuju dina Sabbat, Gusti Yésus tindak ngliwati pategalan. Para sekabat padha nyethuti wulèn gandum. Wulèn mau dipusus *dipusus: dipun remet.* nganggo tangané, isiné nuli dipangan.
6:2 Mulané ana wong Farisi sawetara sing padha ngaruh-aruhi: “Yagéné kowé kokpadha nindakaké prekara sing manut prenataning agama ora kena ditindakaké ing dina Sabbat?”
6:3 Gusti Yésus ngandika: “Apa kowé padha ora tau maca sing ditindakaké déning Sénapati Dawud lan wong sing padha ndhèrèkaké, nalika lagi padha keluwèn?
6:4 Sénapati Dawud mlebu ing Pedalemané Allah, mundhut roti saosan, sing kagem Gusti Allah, nuli didhahar. Sawisé kuwi roti mau uga diparingaké marang para wong sing padha ndhèrèkaké. Mangka manut prenataning agama kita, rak mung para imam waé sing olèh mangan roti saosan mau? Wong liya rak ora kena?”
6:5 Gusti Yésus banjur ngandika: “Putrané Manungsa kuwi sing kagungan dina Sabbat.”
6:6 Pinuju ing dina Sabbat liyané Gusti Yésus memulang ana ing sinagogé. Ing kono ana wong sing tangané tengen céko.
6:7 Para ahli Torèt lan wong Farisi padha ngulataké apa Gusti Yésus bakal marasaké wong lara mau ing dina Sabbat, apa ora. Sebab wong-wong mau padha nggolèki kaluputané, arep dianggo dhadhakan nggugat Panjenengané.
6:8 Nanging Gusti Yésus pirsa karepé wong-wong mau, mulané ngandika marang wong sing tangané céko mau: “Mrénéa, ngadega ana ing ngarep kéné!” Wong mau nuli menyat lan ngadeg ana ing ngarsané.
6:9 Gusti Yésus nuli ngandika marang para ahli Torèt lan wong Farisi mau: “Aku arep takon: Apa sing didhawuhaké déning prenatané agama marang kita ana ing dina Sabbat? Gawé becik, apa gawé ala? Mitulungi apa ngrusak nyawa?”
6:10 Sawisé mirsani marang wong-wong mau, Gusti Yésus banjur ngandika marang wong sing céko: “Tanganmu athungna!” Sing didhawuhi iya nuli nindakaké mengkono. Tangané banjur waras, pulih kaya liyané.
6:11 Para imam lan wong Farisi padha nepsu banget, nuli padha rembugan bab apa sing bakal ditindakaké marang Gusti Yésus.
6:12 Nalika semana Gusti Yésus minggah ing gunung prelu ndedonga. Enggoné ndedonga nganti sawengi natas.
6:13 Bareng wis raina Gusti Yésus nimbali para muridé supaya marek. Panjenengané nuli milih wong rolas, sing padha disebut rasul.
6:14 Yakuwi: Simon (sing diparabi déning Gusti Yésus ‘Pétrus’) lan Andréas, seduluré. Yakobus lan Yohanes, Filipus lan Bartoloméus,
6:15 Matius lan Tomas, Yakobus anaké Alféus, lan Simon (sing karan wong kendel),
6:16 Yudas anaké Yakobus lan Yudas Iskariot, sing ing tembé ngulungaké Gusti Yésus.
6:17 Gusti Yésus nuli tedhak saka ing gunung kadhèrèkaké déning rasul rolas. Panjenengané kèndel jumeneng ana ing panggonan kang rata. Akèh wong sing padha nglumpuk ana ing kono, kejaba para murid, iya wong-wong liyané, sing padha teka saka ing satanah Yudéa, kutha Yérusalèm lan kutha-kutha Tirus lan Sidon, lan tanah sauruté pesisir.
6:18 Enggoné padha mrono kuwi merga kepéngin ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus, lan supaya padha kawarasaké lelarané. Uga wong sing padha kesurupan dhemit padha ditundhung dhemité.
6:19 Wong kabèh mau padha ngudi supaya bisa ndemèk Gusti Yésus, awit ana daya sing metu saka sarirané, sing marasaké wong-wong mau.
6:20 Gusti Yésus mirsani para muridé sarta ngandika: “Begja kowé wong sing padha mlarat; kowé kuwi umat sing duwé wewenang ana ing Kratoning Allah!
6:21 Begja kowé sing saiki padha keluwèn; kowé bakal padha diwaregi! Begja kowé sing saiki padha nangis; kowé bakal padha gumuyu.
6:22 Begja kowé menawa merga saka Putraning Manungsa, padha disengiti ing wong, disingkang-singkang, dicecamah, sarta diala-ala!
6:23 Yèn pinuju ngalami mengkono kowé padha bungah-bungaha lan giyak-giyaka, awit kowé bakal olèh ganjaran gedhé ana ing swarga. Para nabi dhèk jaman biyèn rak iya padha digawé mengkono déning para leluhuré wong-wong mau.
6:24 Nanging cilaka kowé, wong sing saiki padha sugih; awit saiki kowé wis padha ngrasakaké kanikmataning donya.
6:25 Cilaka kowé sing saiki padha wareg; awit kowé bakal keluwèn! Cilaka kowé sing saiki padha gumuyu; awit kowé bakal padha sedhih lan nangis!
6:26 Cilaka kowé menawa wong kabèh padha ngalem marang kowé; awit iya kaya mengkono kuwi penggawéné para leluhuré wong-wong mau marang para nabi palsu.”
6:27 “Nanging kowé sing padha ngrungokaké piwulang-Ku iki Dakkandhani: Padha tresnaa marang mungsuhmu; gawéa becik marang wong sing padha sengit marang kowé.
6:28 Wong sing nyupatani kowé, padha suwunna berkah. Wong sing sewenang-wenang marang kowé, padha dongakna slamet.
6:29 Wong sing napuk pipimu sing siji, ulungna pipimu sing sijiné. Wong sing ngrebut jasmu, wènèhana keméjamu pisan.
6:30 Wong sing njaluk apa-apa marang kowé, wènèhana. Lan yèn ana wong sing ngrebut barangmu, barang mau aja kokjaluk bali.
6:31 Apa sing kokkarepaké supaya ditindakaké déning wong liya marang kowé, kuwi tindakna marang wong liya.
6:32 Yèn kowé mung nresnani wong sing padha tresna marang kowé, yagéné kowé kokngarep-arep opah? Wong dosa rak iya padha males tresna marang wong sing nresnani dhèwèké?
6:33 Lan menèh menawa kowé padha gawé becik marang wong sing mbeciki kowé, généya kowé ngarep-arep ganjaran? Wong dosa rak iya padha tumindak mengkono?
6:34 Mengkono menèh yèn kowé mung ngutangi marang wong, sing bisa nyaur, généa kowé kepéngin olèh pituwas? Wong dosa kuwi rak iya padha motangaké marang wong dosa, supaya nampa bali apa sing diutangaké mau!
6:35 Nanging kowé aja mengkono, padha nresnanana satrumu. Satrumu padha becikana lan padha utangana, tanpa mikir utang mau bakal disaur apa ora. Yèn mengkono gedhé ganjaranmu, lan kowé bakal padha dadi putrané Allah sing Mahaluhur. Awit Gusti Allah kuwi nindakaké kabecikan marang wong sing padha ora ngerti dibeciki lan marang wong-wong ala.
6:36 Mulané kowé padha duwéa ati welasan kaya déné Ramamu sing sipat Mahawelas.”
6:37 “Aja padha netepaké alaning wong, supaya Gusti Allah iya ora netepaké alamu. Aja padha ngadili wong liya, temah kowé dhéwé iya ora diadili déning Gusti Allah. Padha ngapuraa, temah kowé dhéwé iya bakal diapura.
6:38 Padha wèwèha, temah kowé iya bakal diparingi déning Gusti Allah. Kowé bakal nampani peparing sing lubèr, sing ditaker nganggo ditetel-tetel. Awit takeran sing kokenggo nakeraké wong liya, kuwi takeran sing diagem déning Gusti Allah kanggo nakeraké kowé.”
6:39 Sawisé mengkono, Gusti Yésus banjur paring pasemon mengkéné: “Wong picak apa bisa nuntun wong picak? Apa loro-loroné ora padha kacemplung ing kalèn?
6:40 Ora ana murid sing ngungkuli guruné. Nanging murid sing wis tamat pasinaoné, kuwi bakal padha karo guruné.
6:41 Yagéné kowé weruh tatal sing ana ing mripaté sedulurmu, mangka balok sing ana ing mripatmu dhéwé kowé ora weruh?
6:42 Kepriyé bisamu kandha marang sedulurmu: ‘Sedulur! Tatal sing ana ing mripatmu kuwi dakilangané’, mangka balok sing ana ing mripatmu dhéwé kowé ora weruh? Kowé dhasar wong lamis. Balok sing ana ing mripatmu kuwi ilangana dhisik, temah kowé bakal bisa ndeleng klawan cetha lan bisa ngilangi tatal sing ana ing mripaté sedulurmu.”
6:43 “Awit ora ana wit becik sing metokaké woh sing ala. Mengkono uga ora ana wit ala sing metokaké woh sing becik.
6:44 Sebab saben wit kuwi ketitik saka wohé. Ora ana woh ara dipethik saka rerungkudan, lan ora ana woh anggur dipethik saka thethukulan eri.
6:45 Wong becik kuwi metokaké saka simpenané atiné sing becik, déné wong ala metokaké saka simpenané atiné sing ala. Awit apa sing diucapaké wong kuwi asalé saka bludaging atiné.”
6:46 “Yagéné kowé nyebut Aku: ‘Gusti, Gusti!’ mangka kowé ora padha nglakoni piwulang-Ku?
6:47 Saben wong sing marani Aku lan ngrungokaké sarta nindakaké pitutur-Ku, kuwi arep Dakupamakaké apa? Kowé Dakkandhani:
6:48 Kuwi padhané kaya wong sing ngedegaké omah. Wong mau ngedhuk kalènan jero, lan pondhasiné omah dipasang ana ing lemah padhas. Bareng ana banjir lan banyuné lubèr nrajang omah mau, omah kuwi ora bisa rubuh, merga ngadeg ing padhasan.
6:49 Nanging wong sing ngrungokaké piwulang-Ku, mangka ora dilakoni, kuwi padhané wong sing ngedegaké omah tanpa dhasar. Bareng ana banjir nrejang omah mau, omahé rubuh, lan
SIRKU TITISNO DZAT KANG KATON MAUJUD OJO NGANTI
NIAT INGSUNG CECAK COMPLANG KANG KATON ONO BANYU GUMEBYAR KADIYO LIDAH MURUP MUBYAR KADIYO REMBULAN BYAR PADANG KATRAWANG PETENG DEDET LELIMUNAN KADIYO SELO TATIT SOPO SING SEDYO OLO KARO
SOKO WETAN ABANG RUPANE PANGAREMANE JENANG ABANG, SOKO KIDUL PUTIH RUPANE PANGAREMANE JENANG PUTIH, SOKO KULON KUNING RUPANE
NYUWUN ISINE JAMAN NEK JAMANKU WIS ISI KULO NYUWUN TENTREME JAMAN KULO PUTRANE SEJATINE URIP CIPTOKU DADI LAA ILAA HAILLALLAH
mantranya: ASALAMU ALAIKUM SALAM ONO SEDO SEDAKU TAK SEDAKKE JABANG BAYINE(…)ONO SEDO TUMOMO TAK SEDAKE JABANG BAYINE(…) ONO SEDO TUMIBO ANGSAL PANDITO SONGO DIOYAK OYAK MARANG AYANG AYANGE DIGETAK MARANG MALAIKATE DISUMPAH
goreng. lah.. mbok njaluk kadonya
Atur kawula Ki Sêtrawijaya, bêkêl siti dhusun ing Nglalung tanah ing Sokawatos. Bawah dalêm ing kadospaten kaprabon kaprangwadanan. Ing ngajêng andhèrèk Kangjêng Pangeran Mayor Ariya Suryanagara, kawula kapriksa ing parentah agêng, ingkang awit sangking aturipun Ki Sakrama ing Kalêbèn dhumatêng ing parentah agêng, kala ing dintên Sênèn tanggal ping 14 wulan Arwah ing taun Jimawal 1765, wanci enjing Ki Sakrama wau dipun pêndhêt bêrah dhatêng tiyang Cina, awasta Sêngkèk Tio Èk, rencangipun Babah Tio Owah, pak apyun tanah ing Kaduwang, Sêngkèk Tio Èk wau badhe kêsah dhatêng ing Karangbangun. Lampahipun dumugi wontên margi wana siti ing Karandhon. Padhêkahanipun tatênggan kawula siti dhusun ing Nglalung, Sêngkèk Tio Èk wau amanggih bilai, dipun kaniaya dipun begal ing tiyang durjana, batên kantênan tiyangipun. Sêngkèk Tio Èk anandhang tatu sakêlangkung kathah, lajêng dados ing pêjahipun. Wondèntên atur kawula inggih sayêktos. Sêngkèk Tio Èk dipun begal dipun kaniaya ing tiyang durjana, pêjah wontên tatênggan kawula siti dhusun ing Karandhon.
Sarêng ing dintên Sêlasanipun, wanci lingsir kilèn kawula kadhatêngan tiyang awasta Ki Kêrtasêmita, kancanipun tiyang tiga, utusanipun kapala pak agêng. Kautus
ing tiyang durjana, batên kantênan tiyangipun durjana, wontên siti dhusun ing Karandhon. Ing tembe wingking mênawi angsal titik kantênan kapanggih tiyangipun durjana, ingkang nganiaya amêjahi dhatêng Sêngkèk Tio Èk wau, atas dipun suwun ing adil pariksanipun ing parentah agêng, kônca prapat mônca gangsal sadaya, inggih sami anaidi anampèni ing pisaidipun upas Ki Kêrtasêmita wau, akalihan kawula inggih animbangi ambucal pisaid. Kados dèntên pisaidipun Ki Kêrtasêmita upas. Jisim wau lajêng kapêtak, wontên siti panggenan pambegalan wau, namung punika atur kawula.
Kala kapriksa wontên ing pasowan dalêm. Ing kadospatèn kaprabon kaprangwadanan. Ing dintên Kêmis tanggal ping 17 wulan Arwah ing taun
20:1 Sawijining dina Gusti Yésus memulang, martakaké Injil marang wong akèh ana ing Pedalemané Allah. Para pengareping imam, para ahli Torèt lan panuntuné bangsa Yahudi padha sowan,
20:2 sarta matur marang Gusti Yésus: “Guru, Panjenengan kersaa maringi ketrangan, saking pundi wewenang Panjenengan nindakaken sedaya prekawis menika? Sinten ingkang nyukani wewenang dhateng Panjenengan?”
20:3 Gusti Yésus ngandika: “Aku uga kepéngin takon marang kowé. Coba kandhaa,
20:4 sapa sing mènèhi wewenang marang Nabi Yohanes mbaptisi wong, Gusti Allah apa manungsa?”
20:5 Wong-wong mau nuli padha rembugan. Sing siji kandha karo sijiné: “Kepriyé enggon kita arep mangsuli? Yèn kita kandha: ‘Saking Gusti Allah,’ Panjenengané bakal ngandika: ‘Yèn mengkono yagéné kowé padha ora precaya marang Nabi Yohanes?’
20:6 Nanging yèn kita kandha: ‘Saking manungsa’, kita bakal dibalangi watu déning wong akèh iki, sebab wong kuwi kabèh nganggep Yohanes kuwi nabi.”
20:7 Dadi wong-wong mau nuli padha mangsuli marang Gusti Yésus: “Kula mboten ngertos.”
20:8 Mulané Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Yèn mengkono, kowé iya ora Dakkandhani, saka ngendi asalé wewenang-Ku nindakaké iki mau kabèh.”
20:9 Gusti Yésus maringi pasemon marang wong-wong mau mengkéné: “Ana wong duwé kebon anggur. Kebon mau diséwakaké marang wong tani sawetara. Sing duwé kebon mau nuli lunga adoh, lan manggon ana ing kana nganti suwé.
20:10 Bareng wis wektuné ngundhuh, sing duwé kebon mau kongkonan baturé nemoni wong-wong sing padha nggarap kebon, njaluk bagéané saka asilé. Nanging wong sing dikongkon mau dipenthungi déning wong sing padha nggarap, lan kongkonan kuwi bali tanpa nggawa apa-apa.
20:11 Wong sing duwé kebon mau banjur kongkonan menèh batur liyané; nanging kongkonan kuwi iya dipenthungi, disepèlèkaké lan disewenang-wenang déning para penggarap, lan dikon bali tanpa nggawa apa-apa.
20:12 Sing duwé kebon mau kongkonan batur menèh sing kaping teluné. Nanging kongkonan kuwi uga dipenthungi, nuli dibuwang ing sanjabané kebon.
20:13 Pungkasané sing duwé kebon mau mikir: ‘Saiki beciké kepriyé? Aku dakkongkonan anakku dhéwé, sing dakkasihi. Mesthiné wong-wong kuwi bakal padha éring marang anakku!’
20:14 Nanging tan kocapa, bareng para penggarap mau weruh anaké sing duwé kebon teka, nuli padha sarembug mengkéné: ‘Anaké sing duwé kebon iki beciké dipatèni waé, supaya kita olèh warisané!’
20:15 Wong-wong mau nuli nyèrèd anaké sing duwé kebon mau ana ing sanjabané kebon, nuli dipaténi.” Gusti Yésus nuli ndangu marang wong-wong sing lagi padha ngrungokaké: “Saiki para penggarap mau bakal dikapakaké déning wong sing duwé kebon?
20:16 Wis mesthi wong sing duwé kebon anggur bakal teka lan numpes para penggarap, sarta nyéwakaké kebon angguré marang wong liya.” Bareng krungu pangandikané Gusti Yésus mengkono mau, wong sing padha ngrungokaké nuli padha matur: “Ingkang mekaten menika mboten badhé kelampahan!”
20:17 Gusti Yésus mirsani marang wong-wong mau, sarta ngandika: “Yèn mengkono apa tegesé ayat iki: ‘Watu sing ditampik déning para ahli gawé omah, merga dianggep ora ana gunané, jebul kuwi watu sing ketitik becik dhéwé.’
20:18 Sing sapa tiba ing watu mau, bakal ajur mumur, lan sing sapa ketiban watu kuwi, bakal remuk dadi lebu.”
20:19 Para ahli Torèt lan para pengareping imam ngerti yèn pasemon mau ditujokaké marang dhèwèké. Mulané padha kepéngin nyekel Gusti Yésus sanalika iku uga, nanging padha wedi marang wong akèh.
20:20 Niyaté mau banjur diwurungaké, ngentèni wektu sing becik. Wong-wong mau nuli padha mbeseli wong séwan sawetara, dikongkon éthok-éthok tumindak kaya wong mursid lan ngajokaké pitakonan-pitakonan marang Gusti Yésus, kanggo nyengkolong *nyengkolong: menjebak (bhs. Ind.).* Panjenengané, temah olèh alasan kanggo nyekel, supaya ditahan déning Gubernur.
20:21 Wong-wong séwan nuli matur marang Gusti Yésus: “Guru, kula mangertos bilih menapa ingkang Panjenengan ngendikakaken lan Panjenengan wucalaken menika sedaya leres. Kula inggih sami mangertos bilih Panjenengan menika mboten ngéloni sinten-sinten, sarta ngemungaken mucalaken menapa ingkang dados kersanipun Gusti Allah tumrapipun manungsa.
20:22 Samenika kula badhé nyuwun pirsa: Manut agami kita, mbayar pajeg dhateng Kaisar ing Rum menika kénging menapa mboten?”
20:23 Gusti Yésus ora kekilapan marang kajuligané wong mau, mulané banjur ngandika:
20:24 “Aku tuduhana dhuwit pérak. Ing kono ana gambaré sapa lan ana tulisané apa?” Wangsulané sing padha didangu: “Gambaripun lan seratanipun Kaisar!”
20:25 Pangandikané Gusti Yésus: “Yèn mengkono, caosna marang Kaisar apa sing dadi kagungané Kaisar, lan caosna marang Gusti Allah apa sing dadi kagungané Gusti Allah.”
20:26 Srana mengkono ketitik yèn wong-wong séwan mau ora bisa nyengkolong Gusti Yésus ana ing ngarepaning wong akèh. Wong-wong mau padha blangkemen sarta kaéraman.
20:27 Ana wong Saduki sawetara, yakuwi wong-wong sing padha ora precaya marang petangèné wong mati, padha sowan marang Gusti Yésus. Wong mau padha takon:
20:28 “Guru, Nabi Musa sampun maringi angger-angger dhateng kita sedaya, mekaten: ‘Menawa ana wong duwé sedulur lanang tinggal-donya, mangka ora ninggal anak, nanging randhané isih urip, seduluré mau wajib ngrabèni randha sing ditinggal mati mau, supaya bisa nukulaké turun kanggo sing tinggal-donya mau.’
20:29 Kelampahan wonten tiyang pitu sasedhèrèk. Ingkang mbajeng émah-émah, nanging lajeng tilar-donya, tanpa nilar anak.
20:30 Randhanipun lajeng dipun ningkah déning adhinipun, inggih menika anak ingkang nomer kalih.
20:31 Lajeng kaningkah ugi déning ingkang nomer tiga. Mekaten salajengipun ngantos tiyang pitu sasedhèrèk wau sampun naté ningkah kaliyan tiyang èstri wau, nanging sami pejah lan mboten nilar anak.
20:32 Wekasanipun tiyang èstri wau inggih lajeng pejah.
20:33 Lajeng kados pundi menggah tiyang èstri menika mbénjing ing dinten petangènipun tiyang pejah? Piyambakipun lajeng dados sémahipun sinten? Sebab tiyang jaler pitu sasedhèrèk wau sedaya sampun naté neningkahan kaliyan piyambakipun.”
20:34 Gusti Yésus ngandika: “Wong lanang lan wong wadon sing padha urip ing donya kéné padha neningkahan,
20:35 nanging wong lanang lan wong wadon sing tinemu pantes ditangèkaké saka ing pati, lan urip ing jaman kalanggengan, kuwi padha ora omah-omah.
20:36 Kaanané mau kaya malaékat, sebab wong-wong mau ora padha mati menèh. Wong-wong mau padha dadi putrané Allah, merga wis padha ditangèkaké.
20:37 Nabi Musa dhéwé nyebutaké klawan cetha yèn wong mati bakal katangèkaké menèh. Ing tulisané, sing nyebutaké bab grumbul eri sing murub kuwi, panjenengané nyebut Gusti Allah ‘Allahé Abraham, Iskak lan Yakub.’
20:38 Gusti Allah kuwi dudu Allahé wong mati, nanging Allahé wong urip! Sebab tumrapé Gusti Allah, wong-wong kuwi mau kabèh padha urip.”
20:39 Ana para ahli Torèt sawetara sing matur: “Wangsulan Panjenengan menika saé sanget, Guru.”
20:40 Sebab wong-wong mau wis ora wani takon apa-apa menèh marang Gusti Yésus.
20:41 Gusti Yésus ndangu marang wong-wong mau: “Kepriyé déné wong kokbisa ngarani Sang Kristus kuwi tedhaké Sang Prabu Dawud?
20:42 Mangka Sang Prabu Dawud dhéwé ana ing Kitab Masmur ngandika mengkéné: ‘Dhawuhé Pangéran marang Gustiku: Sira lenggaha ana ing tengen-Ku.
20:43 Nganti tekan wektuné mungsuhmu padha Daktelukaké marang kowé.’
20:44 Menawa Sang Prabu Dawud nyebut Panjenengané ‘Gusti’, kepriyé déné Sang Mèsias kuwi uga dadi tedhaké?”
20:45 Nalika wong kabèh isih padha ngrungokaké, Gusti Yésus ngandika marang sekabaté:
20:46 “Padha diawas karo para ahli Torèt. Wong-wong kuwi padha seneng nganggo jubah landhung lan seneng diurmati déning wong-wong ana ing pasar-pasar. Wong-wong kuwi padha seneng milih papan sing kajèn ana ing pésta-pésta.
20:47 Wong-wong iki padha ngrampas omahé randha-randha, banjur mamèraké kamursidané srana ndedonga nganti suwé banget. Wong-wong mau mesthi bakal diukum luwih déning abot.”
Gunung Ungaran iku gunung sing dumunung ing pulo Jawa, Indonésia. Gunung iki dhuwuré 2.050 meter. Gunung Ungaran nduwèni kawasan alas Dipterokarp Bukit, alas Dipterokarp Atas, alas Montane, lan alas Ericaceous utawa alas gunung.
Ing èrèng-èrènging gunung iki ana situs arkéologi arupa Candhi Gedhongsongo. Saliyané patilasan arkéologi ana uga sawetara grojogan (curug) ing antarané: Curug Semirang lan Curug Lawe. Uga ana guwa, sing misuwur kanthi jeneng Guwa Jepang. Guwa iki dumunung 200 meter sadurungé pucuk gunung, ya iku ing saubengé perkampungan Promasan (perkampungan para pametik teh).
ing IndonésiaGunung ing Jawa TengahRintisan mawi topik gunung ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.28, 26 Maret 2016.
147. Allah iku ora rêmên pangucap ala kang sêru, kajaba sêsambate wong kang dikaniaya, Allah iku miyarsa tur nguningani.
148. Manawa sira nglakoni kabêcikan kalawan ngêdhèng utawa dhêlikan, utawa sira ngapura pialaning wong, (tur sira bisa nandukake piwalês, iku sira luwih utama ngapura tinimbang nandukake piwalês, awit) satêmêne Allah iku karsa ngapura tur kuwasa niksa.
149. Sarupane wong kang padha maido ing Allah [A...]
[...llah] lan maido para utusaning Allah sarta karêpe kudu nèjèkake kapracayan marang Allah lan marang utusaning Allah, (kaya ta: kêna pracaya marang Allah tanpa pracaya marang utusaning Allah) pangucape: Aku pracaya marang sawijining Rasul, nanging maido marang Rasul liyane. Karêpe kudu padha gawe dalan agama dhewe, antarane kaphir lan mukmin.
150. Wong kang padha mangkono iku wong kaphir lugu, Ingsun ngancam siksa kang ngrèmèhake marang sarupaning wong kaphir.
151. Dene wong kang padha pracaya ing Allah lan pracaya marang para utusaning Allah kabèh, sarta ora ambedakake salah sawijining para Rasul, wong kang mangkono mau besuk padha Ingsun paringi ganjaran. Dene Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
152. (He Mukhammad:) Wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab, padha apêpanggil marang sira, supaya sira ngudhunana kitab tumurun saka ing langit marang wong mau. Sira wêruha wong
kang mangkono mau dhèk biyèn wis tau pêpanggil marang Nabi Musa kang luwih gêdhe ngungkuli pêpanggile marang sira, ature: Kula mugi sami sampeyan sumêrêpakên sariraning Allah kalayan sat mata. Wong mau padha sanalika dipatrapi pati, marga ênggone padha nganiaya marang awake dhewe, (sawise diuripake manèh sarta) sawise digêlari mukjijat tôndha yêkti, wong mau banjur padha ngadêgake pangeran sapi, Ingsun iya nuli ngapura kaluputane kang mangkono mau, lan Ingsun maringi panguwasa utawa wasesa marang Nabi Musa.
153. Lan Ingsun ambêdhol gunung, Ingsun ungkulake ana ing dhuwure wong mau, minôngka têtaline ênggone padha sanggêm ngèstokake parentah Ingsun. Lan Ingsun dhawuh marang wong mau: Sira padha malêbua lawanging nagara Arikha kalawan sujud. Lan Ingsun adhawuh marang wong mau: Sira aja padha anjarag mèmèt ana ing dina Sêtu. Ingsun wis angasta sêsanggêmane wong mau kang luwih dening abot.
154. Wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlin cêcêkêlan.
mau padha Ingsun bêndoni, marga ênggone padha nyidrani sêsanggêmane, lan marga ênggone padha maido ayating Allah, lan ênggone padha matèni para nabi kalawan ora bênêr, lan marga ênggone padha matur: Manah kula punika kodhêng. Allah malah wis angêcap atine wong mau, pinasthi akèh kang dadi kaphir, mulane padha ora gêlêm mukmin, kajaba mung sathithik.
155. Lan padha Ingsun bêndoni marga ênggone padha maido marang Nabi Ngisa, lan marga ênggone padha nyatur Dèwi Maryam, ditêrka nglakoni panggawe ala.
156. Lan marga ênggone padha ngucap: Aku wis matèni utusaning Allah Nabi Ngisa putrane Dèwi Maryam, tur satêmêne ora matèni Nabi Ngisa lan ora mênthang Nabi Ngisa, satêmêne wong mau padha dibawurake pandêlênge. Dene wong kang padha sulaya panêmune prakara Nabi Ngisa, iku kabèh isih padha sêmang-sêmang panêmune (Sawênèhing wong nalikane andêlêng bangke, pangucape: Yèn rai: raine Nabi Ngisa. Nanging awake, dudu awake Nabi Ngisa. Dadi bangke iku dudu bangkene Nabi Ngisa. Sawênèhing [Sa...]
[...wênèhing] wong manèh ngucap: Ah iya bangkene Nabi Ngisa têmênan. Jalalèn.) ora ana kang wêruh patine Nabi Ngisa kalawan nyata, kajaba mung wêwaton kira-kira bae. Dadi satêmêne wong mau ora matèni Nabi Ngisa, malah Nabi Ngisa mau dijunjung dening Allah marang ngarsane. Dene Allah iku mulya tur wicaksana.
157. Sarupane wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab, sadurunge mati mêsthi padha kêlakon pracaya marang Nabi Ngisa, dene besuk dina kiyamat, Nabi Ngisa bakal dadi saksi anjalèntrèhake samubarang kang wis padha dilakoni dening wong mau.
158. Awit dene para wong Yahudi iku padha nganiaya awake dhewe, lan padha nyêgah para manungsa supaya aja padha ngambah dêdalaning Allah, mulane banjur padha Ingsun larangi mangan panganan kang ngrêsêpake kang maune ora Ingsun larangi.
159. Lan manèh mulane padha Ingsun larangi mangan pêpanganan kang maune ora Ingsun larangi, iku awit wong Yahudi padha nampani riba (barang kêladuk) kang môngka wong Yahudi wis padha Ingsun larangi nampani riba. Lan manèh marga wong Yahudi padha mangan bandhaning manungsa kalawan [kalawa...]
[...n] dalan kang ora bênêr. Wong Yahudi kang padha kaphir mau padha Ingsun ancam siksa kang nglarani.
160. Ananging wong Yahudi kang padha têguh ênggone nyungkêmi kawruhe, sarta wong kang padha mukmin, iku padha ngandêl kitab kang wis didhawuhake marang sira Mukhammad, lan ngandêl kitab kang wis didhawuhake sadurungira, mangkono uga wong kang padha nglakoni sêmbayang lan padha bayar jakat, lan wong kang padha pracaya marang Allah, lan pracaya bakal anane dina kiyamat, wong kang mangkono mau kabèh ing besuk bakal padha Ingsun paringi ganjaran gêdhe.
161. Ingsun wis paring wahyu (dhawuh) marang sira Mukhammad, kaya ênggoningsun paring wahyu marang Nabi Nuh lan marang para nabi liya-liyane sapungkure Nabi Nuh. Lan Ingsun uga wis paring wahyu marang Nabi Ibrahim lan marang Nabi Ismangil, lan marang Nabi Iskak, lan marang Nabi Yakub, lan marang para pancêring turun Israil, lan marang Nabi Ngisa, lan marang Nabi Ayub, lan marang Nabi Yunus, lan marang Nabi Harun, lan marang Nabi Suleman. Dene Nabi Dawud iku Ingsun paringi Kitab Jabur.
162. Lan Ingsun wis ngutus para Rasul, kang jênênge utawa lêlakone padha Ingsun caritakake marang sira, lan ana uga para Rasul kang jênênge utawa lêlakone ora Ingsun caritakake marang sira. Lan manèh Ingsun wis ngandika marang Nabi Musa kang tanpa lantaran.
163. Para Rasul mau kabèh padha ambêbungah lan mêmêdèni para umate, supaya ing têmbe rèhning Allah wis ngutus para Rasul, para manungsa aja ana kang bisa madoni marang Allah (Saupama Allah ora ngutus para Rasul, mêsthi para manungsa kang arêp disiksa jalaran saka kaluputane padha madoni mangkene: Dhuh Allah, awit saking punapa Tuwan botên nuduh utusan nyêrêp-nyêrêpakên dhumatêng kawula, dados kawula lajêng botên sumêrêp awon kalihan sae. Jamal.) dene Allah iku mulya tur wicaksana.
164. Nanging Allah nêksèni ênggonira dadi nabi wêwaton Kuran kang wis didhawuhake marang sira, Allah andhawuhake Kuran kang isi kawruhing Allah, dene para malaikat kabèh uga padha nêksèni ênggonira dadi nabi, ewadene kang mangkono mau cukup saksi Allah bae.
165. Dene wong kang padha kaphir, sarta padha murih supaya [su...]
[...paya] para manungsa iku aja padha ngambah dêdalaning Allah, iku mêsthi padha kêsasar, kêsasare nganti adoh bangêt saka dalan kang bênêr.
166. Dene wong kang padha kaphir lan padha nganiaya awake dhewe, iku Allah ora pisan bakal ngapura marang wong mau, lan uga ora bakal nuduhake dalan marang wong mau.
167. Kajaba dalan kang anjog marang naraka Jahanam, wong kaphir mau ana ing naraka kono padha langgêng salawase, Allah ênggone niksa wong mau ènthèng bae tanpa kogêl.
168. He para manungsa, sira kabèh wis padha karawuhan Rasul, utusan kang nyata saka Pangeranira, mulane sira padha pracayaa marang Rasul mau, iku bêcik bangêt tumrap ing sira. Dene yèn sira padha maido marang Rasul mau, sira wêruha yèn bumi lan langit saisine kabèh iku kagunganing Allah. Dene Allah iku nguningani samubarang sarta wicaksana.
Jabarail marang Dèwi Maryam, lan manèh Nabi Ngisa iku mawa roh (nyawa) saka ngarsaning Allah, mulane sira padha pracayaa marang Allah lan marang para utusaning Allah, aja sok padha ngucap: Pangeran iku têlu. Iku padha sira marènana. Dadi bêcik bangêt tumrap ing sira, satêmêne Pangeran iku mung siji Allah. Allah iku Mahasuci, ora pisan pêputra. Samubarang isining bumi lan langit iku kabèh kagunganing Allah. Kang mangkono iku cukup disêksèni dening Allah piyambak.
170. Nabi Ngisa ora gumêdhe lan ora suthik diarani kawulaning Allah, mangkono uga para malaikat kang kêcêdhak ing Allah. Iya padha ora suthik disêbut kawulaning Allah.
171. Dene sing sapa suthik diarani kawulaning Allah sarta gumêdhe, iku wêruha yèn ing besuk padha disebakake kabèh ana pangayunaning Allah.
172. Dene wong kang padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni kalakuan bêcik, iku Allah mêsthi nglaksanani maringi ganjarane wong mau, sarta bakal muwuhi ganjaran, luwih saka murwate kabêcikane wong mau, saka sih kanugrahaning Allah piyambak. Dene sing sapa gumêdhe suthik diarani kawulaning Allah, iku ing besuk Allah bakal niksa wong mau kalawan siksa kang nglarani.
173. Lan padha ora olèh andêl-andêl sapa-sapa, sarta ora ana kang bisa nulungi marang wong mau, kajaba mung Allah kang sagêd nulungi.
174. He para manungsa, sirahsira. kabèh wis padha digêlari tôndha yêkti saka Pangeranira, lan Ingsun wis andhawuhake pêpadhang kang nyata (iya iku Kuran) marang sira kabèh. Dene sing sapa pracaya ing Allah, sarta gêgendholan ing Allah, ing besuk Allah bakal anglêbokake wong mau marang suwarga, dumunung sih kanugrahan saka ing Allah piyambak, lan manèh Allah bakal nuduhake dalan kang bênêr marang wong mau.
175. (He Mukhammad) para umatira padha nêrang ing sira, iku sira dhawuha: Dhawuhing Allah prakara [praka...]
[...ra] wong mati kang ora tinggal bapa utawa biyung sapandhuwur sarta ora tinggal anak sapangisor mangkene: Manawa ana wong mati ora tinggal anak, (sapangisor utawa bapa biyung sapandhuwur) mung tinggal sadulur wadon siji, (tunggal bapa biyung utawa tunggal bapa seje biyung) iku sadulur wadon olèh panduman saparoning têtinggalane kang mati mau. Dene yèn sadulur wadon mau kang mati sarta ora tinggal anak, iku sadulure lanang ngukup têtinggalane kang mati mau kabèh. Dene yèn sadulur wadon mau ana loro sapandhuwur, ingkuiku. pandumane rong pratêloning barang têtinggalane kang mati. Dene yèn sadulur mau ana kang lanang lan ana kang wadon, iku pandumane sadulur lanang siji, padha lan pandumane sadulur wadon loro. Allah nêrangake pranatan mau supaya sira aja nganti kêsasar, dene
Awit ingkang asma Allah, kang Mahamurah tur Maha-asih.
1. He wong kang padha mukmin kabèh, sira padha nuhonana janji. Sira kabèh padha disarah, kêna mangan iwaking rajakaya, kajaba kang wis didhawuhake larangan marang sira kabèh, lan kajaba ambêburu (ambêbêdhag) kewan alasan, kang môngka sira pinuju ihram, (Ihram iku têgêse nglarangi, iya iku kalêbu ugêre wong nglakoni khaji, kawitan têkaning wêkasan akèh larangane, cacah sapuluh prakara kalêbu ambêbêdhag, kaya kang kasêbut ing kitap kawruh Phakih. Takrib.) iku sira padha dilarangi ambêbêdhag, satêmêne Allah iku wênang andhawuhake kukum larangan utawa panyarah sakarsa-karsane piyambak.
2. He wong kang padha mukmin kabèh, sira aja padha anggêgampang nêrak larangan agamaning Allah ambêbêdhag [ambê...]
[...bêdhag] pinuju ihram,
iku sasi papat: Sura, Rêjêb, Dulkangidah lan Bêsar. Muhtar.) lan aja ngarubiru rajakaya kang dipisungsungake marang tanah Karam, (Mêkah), lan aja ngarubiru kalung (Wong Arab ing jaman kuna, manawa arêp lêlungan mêtu saka nagara Mêkah padha apèk kayu thêthukulan ing nagara Mêkah dianggo kalung, murih slamêt ana ing paran, iya kêlakon slamêt têmênan, iku wong Islam padha dilarangi ngarubiru kalung mau murih aja nganti slamêt. Sawi.) lan aja mêrangi wong kang padha arêp seba marang Baitul Karam (Kakbah) ngupajiwa ngarêp-arêp kanugrahane Pangerane lan kaparênging Allah.
3. Dene yèn sira wis takhallul, (rampung ênggonira padha nglakoni khaji) sira kabèh padha kêna ambêbêdhag, lan aja andadèkake pamuring-muringira marga dening wong kaphir padha ngalang-alangi ênggonira arêp seba ing Maszidil Kharam, iku aja sira lawan ing pêrang. Lan sira padha [pa...]
[...dha] biyantua marang panggawe bêcik utawa wêdi ing Allah, lan aja padha biyantu marang duraka ing Allah utawa anjarag nêrak laranganing Allah. Lan sira padha wêdia ing Allah, awit Allah iku siksane abot.
4. Sira kabèh padha dilarangi mangan bathang, lan gêtih lan daginging cèlèng, lan samubarang khewan kang pambêlèhe kalawan nyêbut jênênge liyane Allah, lan khewan kang mati jalaran disingsêti gulune, lan kewan kang mati jalaran dipênthung, lan khewan kang mati jalaran tiba saka ing dhuwur, lan khewan kang mati jalaran dipatèni khewan liyane, lan kewan kang
Lan sira padha dilarangi nôndha barang-barang kalawan ajêlam, (Ajêlam iku têmbung Arab, têgêse wadhah, nanging wujude cangkir pitu kang dadi cêcêkêlane wong kang rumêksa Kakbah ing jaman kuna, cangkir pitu mau ana tulisane dhewe-dhewe,
iku banjur seba marang brahala kang aran Abal, ana ing Kakbah, lan banjur ambayar dhuwit satus dirham marang juru rumêksaning Kakbah, lurung iku banjur ngundhèni. Manawa karêpe arêp anglakoni panggawean, môngka undhine tiba ing cangkir ôngka 1. Panggawean kang arêp dilakoni iku kêna banjur dilakoni, yèn tiba cangkir ôngka 2, panggawean iku ora kêna dilakoni, mangkono sabanjure, siji- sijine cangkir duwe sasmita dhewe. Sawuse dhawuh ayat iki sarupane [sarupa...]
[...ne] wong Islam dilarangi nôndha barang-barang sarana azêlam. Sawi. Jamal.)
Sanajan liyane ajêlam, samubarang pêthèk kang mêdharake barang kang durung kêlakon, uga dilarangi, awit kalêbu nglancangi karsaning Allah. Dairabi.).
5. Ing dina iki Ingsun wis nganggêp rampung ênggonira anggêlarake agamanira Islam, lan wis sampurna, lan Ingsun uga wis nyampurnakake pêparing Ingsun nikmat marang sira, mangkono manèh Ingsun wis milih agama Islam iku agama kang prayoga dhewe dadi agamanira, dene sing sapa kêluwèn, kêpêksa kudu mangan barang kang dilarangi, nanging pamangane ora jaragan anglakoni dosa, iku ora dadi apa. Awit Allah iku ngapura tur Maha-asih.
6. (He Mukammad),Mukhammad. para umatira padha nêrang marang sira prakara pêpanganan kang kêna dipangan ing para umatira kabèh, iku sira dhawuha: Sira padha diwênangake mangan sarupaning pêpanganan kang ngrêsêpake, lan manèh padha diwênangake ambêbêdhag sarana khewan pamburu, kang wis padha sira wulang patraping pamburu, tur wis pintêr, banjur sira abani
supaya mikuta khewan kang sira buru. Ing kono sira kêna mangan iwake khewan kang wis kêcandhak dening khewan pamburu mau. Lan manèh ing nalika sira nguculake khewan pamburu mau nyêbuta asmaning Allah. Lan wêdia ing Allah. Dene Allah iku panimbange marang ala bêciking kawula rikat bangêt.
Wiwit ing dina iki sarupane pêpanganan kang ngrêsêpake kêna padha sira pangan, dene panganane wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab, iya uga kêna padha sira pangan. Pangananira uga kêna dipangan ing wong kaphir mau. Mangkono uga wong wadon mukmin kang mardika utawa wong wadon kaphir kang mardika kang duwe cêcêkêlan kitab kuna sadurungira, iya kêna padha sira rabèni, sok uga sira bayar maskawine. Sira padha sêsomahana, aja padha laku bandrèk, lan aja padha ngingu bedhang dhêlikan, dene sing sapa ambalik dadi kaphir selak marang iman, iku samubarang kabêcikane kang wis dilakoni, mêsthi sirna larut kabèh, wong mau besuk ana ing akhirat kalêbu
8. He para wong mukmin kabèh, manawa sira arêp anglakoni sêmbayang, sira padha ngumbaha rainira sarta tanganira watês ing sikut, lan ngusapa sirahira, apadene ngumbaha sikilira watês ing polok.
9. Dene yèn sira pinuju junub, (Junub iku mêntas cumbana utawa mêtu kamane sadurunge adus. Takrib.) utawa pinuju lara, utawa pinuju ana ing paran, utawa mêntas têka saka ing jublêng, utawa wis anggêpok wong wadon, kang môngka sira ora olèh banyu, iku sira padha
iku ora ngêngèl-êngèl marang sira, karsane supaya sira padha sucia, lan supaya pêparinging Allah nikmat marang sira bisaa sampurna, bokmanawa sira banjur padha sukur ing Allah.
10. Lan sira padha elinga pêparinging Allah nikmat marang sira, dene sira padha dikarsakake dadi Islam, lan padha elinga prajanjianing Allah ênggone ngugêri ing sira kabèh, nalikane sira padha matur: Kula sampun sami mirêngakên dhawuhing Allah saha sami sanggêm ngèstokakên. Lan sira padha wêdia ing Allah, awit Allah iku nguningani sakarêntêging atinira.
11. He para wong mukmin kabèh, sira padha nêtêpana samubarang wajibira marang Allah, yèn sira dadi saksi padha calathua kalawan têmên. Dene prakara gêthinge para wong kaphir marang sira, iku aja andadèkake owahe pikirira kang nganti sira tinggal adil, sanadyan tumrap ing satru utawa ing mitra sira nindakna ngadil, awit ngadil iku dadi tôndha kang cêdhak dhewe marang wêdi ing Allah, lan sira padha wêdia ing Allah, awit Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
12. Allah wis nyagahi marang wong mukmin kalankalawan. [ka...]
[...lan] wong kang padha nglakoni kalakuan bêcik, kabèh bakal padha diparingi pangapura kaluputane, lan bakal diparingi ganjaran gêdhe.
13. Dene wong kang padha kaphir lan kang padha maido ing ayat Ingsun, iku kabèh bakal padha manggon ana ing naraka Jakhim.
14. He wong mukmin kabèh, sira padha elinga pêparing Allah nikmat marang sira kabèh, ing nalikane gêgolongane wong turun Kurès padha kumlawe tangane nêja matèni sira, ing kono Allah banjur ngêndhakake tangane wong Kurès kabèh, dadi ora kêlakon anglawan ing sira, sira padha wêdia ing Allah, para wong mukmin padha pasraha ing Allah.
15. Allah têmên wis mundhut sêsanggêmane para turun Israil, lan Ingsun wis ngêdêgake wong rolas saka siji-sijining pancêr Israil, Ingsun adêgake dadi pamomonge para turun Israil. Allah ngandika mangkene: He turuning Israil kabèh, Ingsun anjangkung ing sira kabèh, janji sira padha nglakoni sêmbayang, sarta padha bayar jakat,
lan padha ngèstokake sarta biyantu ing para utusaningsun, apadene sira padha potang ing Allah kalawan gawe kabêcikan, yèn sira padha nêtêpi mangkono, mêsthi sakèhe pialanira bakal Ingsun apura, lan Ingsun bakal anglêbokake sira marang suwarga kang ana bangawane mili ana sangisoring kêkayon. Sawise sêsanggêmanira Ingsun tampani, sira kabèh sing sapa banjur kaphir, iku têtêp wong kêsasar saka ing dalan kang bênêr.
16. Sarèhning para turun Israil banjur padha ngudhari sêsanggêmane, mulane padha Ingsun bêndoni, lan atine Ingsun dadèkake wangkot, ing kono banjur padha ngowahi têtêmbunganing Kitab Torèt, kang nyêbutake wêca bakal rawuhe Nabi Mukhammad, dibuwang saka panggonane, lan padha ninggal bêbungahane ênggone padha dielingake supaya angèstokake Nabi Mukhammad, apadene padha tansah ngêdhèng ênggone padha cidra ngudhari sêsanggêmane, kajaba mung wong sathithik kang Islam. Wong kang mangkono iku padha sira puwunga lan sira apuraa, awit Allah iku
17. Mangkono manèh Ingsun wis mundhut sêsanggêmane wong kang padha ngucap mangkene: Aku iki wong agama Nasara. Wong mau iya banjur padha ninggal bêbungahane ênggone padha didhawuhi ngèstokake parentahe Nabi Mukhammad. Wong kang mangkono mau Ingsun pêsthi padha sêsatron, lan gêthing-ginêthingan, sawijining wong banjur gêthing marang liyane, nganti têkan ing dina kiyamat, ing besuk Ingsun bakal mêlèhake marang wong mau ing samubarang kang wis padha dilakoni.
18. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, sira wis padha katêkan utusaningsun, kang anjèrèng unining Kitab Torèt, lan Kitab Injil pirang-pirang prakara kang padha sira umpêtake, ditêrangake marang sira kabèh, sarta muwung kaluputanira akèh-akèh. Satêmêne sira wis padha têkan pêpadhang saka ing Allah, iya iku Nabi Mukhammad, lan uga wis padha katêkan Kitab Kuran kang têrang. Allah paring pituduh marang wong kang padha manut kaparênge karsane Allah sarana Kuran mau, padha dituduhake marganing salamêt, lan padha diwêtokake [di...]
[...wêtokake] saka ing pêpêtêng marang ing pêpêtêng marang ing pêpadhang, atas saka karsaning Allah, lan wong mau padha dituduhake ing dalan kang bênêr.
19. Wong kang padha ngucap: Allah iku iya Nabi Ngisa putrane Maryam, iku padha têtêp wong kaphir. He Mukhammad, sira dhawuha: Saupama Allah karsa ngrusak Nabi Ngisa dalah ibune sarta wong saisining bumi iki kabèh, lah sapa kang bisa nulak siksaning Allah sathithik bae.
20. Karaton bumi lan langit, lan samubarang kang ana antaraning bumi lan langit, iku kabèh kagunganing Allah. Allah kuwasa nitahake samubarang kang dadi karsane. Dene Allah iku nguwasani samubarang.
21. Wong Yahudi lan wong Nasara padha calathu: Aku iki kabèh padha putraning Allah sarta kêkasihing Allah. He Mukhammad, sira dhawuha: Yèn pangucapmu iku têmên, yagene Allah têka niksa kowe marga saka dosamu. Kang têmên kowe iku kabèh padha manungsa, ewone titahing Allah. Allah ngapura wong kang dadi parênging karsane, lan uga niksa wong kang dadi
parênging karsane, karaton bumi lan langit, lan samubarang kang ana antarane bumi lan langit, iku kabèh kagunganing Allah. Kabèh iku bakal padha bali marang pangayunaning Allah.
22. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, sira wis padha katêkan utusaningsun, Nabi Mukhammad, kang nêrang-nêrangake marang sira ing bab agama, saiki Rasul pinuju lowong. Mulane nêrang-nêrangake, supaya ing têmbe sira aja nganti bisa madoni: Kula punika botên karawuhan Rasul ingkang ambêbingah utawi ngajrih-ajrihi dhumatêng kula, awit satêmêne sira wis padha katêkan utusaning Allah, kang ambêbungah lan mêdèni marang sira. Dene Allah iku nguwasani samubarang.
23. He Mukhammad, sira nyaritakna lêlakone Nabi Musa, nalikane dhawuh marang para santana: He para santanaku kabèh, sira padha elinga pêparinging Allah nikmat marang sira, iya iku Allah ênggone ngêdêgake nabi wong panunggalanira, lan andadèkake sira prasasat ratu, mêngku batih lan batur, lan Allah maringi marang sira barang kang wong
24. He para santanaku kabèh, kowe paha malêbua ing bumi kang suci, (tanah Sam) kang wis didhawuhake dening Allah, kowe padha ingandikakake malêbu ing kono, lan aja padha ngucira lumayu bali, supaya kowe aja padha nandhang kapitunan.
25. Para santana mau, iya wong Bani Srail, banjur padha matur: Dhuh Nabi Musa, siti suci punika isi tiyang ingkang sami agêng inggil, tur gagah prakosa, kula sami botên kadugi malêbêt ing siti suci punika, kajawi manawi tiyangipun ing ngriku sampun sami kesah, punika kula sami purun malêbêt ing siti suci wau.
26. Ing kono ana wong lanang loro, (Nabi Yusak lan Kalib) iku kalêbu ewone wong kang wêdi nglirwakake parentahing Allah, Allah muga paringa nikmat marang wong loro mau. Wong lanang loro mau padha calathu mangkene: He para kônca kabèh, kowe padha malêbu lawanging nagara, manawa kowe wis padha malêbu ing nagara, mêsthi kowe padha mênang. Yèn kowe
têmên pracaya ing Allah, padha pasraha marang Allah bae.
27. Para Bani Srail banjur padha matur, dhuh Nabi Musa, manawi tiyangipun ing nagari punika taksih wontên ing ngriku, ing salaminipun, kula sami mopo malêbêt ing nagari punika. Mila ing samangke sampeyan tindak piyambak kalihan Pangeran sampeyan malêbêt ing nagari punika, salajêngipun sampeyan pêrang kanthi Pangeran sampeyan, ngayoni tiyang ingkang sami gagah prakosa punika. Wondene kula sakônca sadaya sami narimah linggih wontên ing ngriki kemawon.
28. Nabi Musa nuli munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, kawula punika rumaos botên gadhah punapa-punapa, kajawi namung sagêd angrèh badan kawula piyambak saha badanipun sadhèrèk kawula, mila samangke kawula mugi Tuwan pisahakên kalihan tiyang ingkang sami phasèk punika.
29. Allah nuli ngandika: Yèn mangkono bumi kang suci iku ing mêngko Ingsun lèrènake Ingsun cêlêd ora Ingsun paringake marang Bani [Ba...]
[...ni] Srail. Sajrone patang puluh taun wong Bani Srail ingkang Ingsun karsakake bingung ana ing bumi, ora bisa malêbu ing bumi suci, sira aja susah utawa anggêtuni wong kang padha phasèk.
30. (He Mukhammad) sira anggêlarna marang para umatira mungguh caritane wong loro padha anake lanang Nabi Adam, (Anak lanang loro mau kang siji aran Habil. Sijine aran Kabil. Jamal.) sira caritakna kalawan satêmêne. Iya iku nalikane wong loro mau padha saos kurban, (Kurban iku pisungsung konjuk ing Allah murih kacêdhak ing Allah, kurbane Habil arupa wêdhus, dene kurbane Kabil arupa tanduran. Sawi.) konjuk ing Allah, (Mulabukane wong loro mau padha saos kurban, mangkene: putrane Nabi Adam iku kabèh padha miyos
Habil ora narima. Dêgrêging pasulayan wong loro mau banjur padha ngacas karsaning Allah, sarana padha gagawe. tôndha saos kurban.
kurbane Habil, dimôngsa ing gêni saka ing langit padha sanalika. Sabi.) ditampani dening Allah, nanging kurbane anak sijine (Iya iku Kabil, Sabi.) ora ditampani dening Allah. Ing kono anak kang kurbane ora kêtampan banjur calathu marang sadulure kang kurbane kêtampan: Kowe saiki arêp tak patèni, kang arêp dipatèni mangsuli: Kowe aja kliru surup, kurban kang ditampani dening Allah iku mêsthi kurbane wong kang wêdi ing Allah.
31. Manawa tanganmu kumlawe arêp matèni aku, aku ora pisan kumlawe tanganku loro arêp matèni kowe, awit aku wêdi ing Allah Pangeraning alam kabèh.
32. Kapriye apa aku bungah yèn kowe anggendhong dosa ênggonmu matèni aku lan dosamu kang wis kêlakon, kang sabanjure kowe dadi wong naraka, iku ora. Naraka iku dadi wêwalês, patrapane wong kang nganiaya awake dhewe.
33. Ing kono anake Nabi Adam kang kurbane ora kêtampan mau panêmuning atine dhangan bangêt matèni sadulure, sarta banjur kalêksanan matèni têmênan, mulane dadi ewone wong kapitunan.
34. AllaAllah. banjur ngutus manuk gagak, dhukir-dhukir ana ing lêmah mêndhêm kancane kang mati, minôngka piwulang marang putrane Nabi Adam pratikêle nutupi bangkening sadulure kang dipatèni. Putrane Nabi Adam mau banjur calathu, adhuh têka bodho têmên aku iki, yagene aku têka apês, ora duwe panêmu kang kaya manuk gagak iki, [i...]
[...ki,] dadi aku bisa nutupi bangkening sadulurku. Putrane Nabi Adam mau banjur gêtun ênggone kêsuwèn ora mêndhêm sadulure, mung tansah digendhong bae.
35. Awit saka panggawene anake Nabi Adam ênggone matèni sadulure mau, mulane Ingsun namtokake marang wong Bani Srail padha Ingsun pranata, sing sapa matèni wong kang tanpa dosa matèni wong, utawa gawe rusak ana ing bumi, iku dosane prasasat matèni wong sajagad kabèh. Dene sing sapa nguripi wong (nyêgah wong kang arêp matèni wong tanpa dosa) iku kautamane prasasat nguripi wong sajagad kabèh.
36. Wong Bani Srail kabèh wis padha katêkan para utusaningsun, kanthi tôndha yêkti pirang-pirang. Sawise katêkan tôndha yêkti wong Bani Srail mau kang akèh banjur padha andaluya, gawe piala ana ing bumi.
37. Kang mêsthi patrapane wong kang padha ngayoni ing Allah lan utusaning Allah, lan padha nindakake gawe rusak ana ing bumi, iku kudu padha dipatèni utawa padha
dipênthang, utawa dikêthok tangane lan sikile, disêlang-sêling, (Patrape nyêlang-nyêling mangkene: yèn lagi kaluputan sapisan, dikêthok tangane têngên, yèn isih nglakoni kaluputan manèh dikêthok sikile kiwa, nuli tangane kiwa, nuli sikile têngên. Sabi.) utawa padha disingkirake saka ing bumi kang diênggoni. Patrapan kang mangkono iku diênggo ngasorake wong mau ana ing dunya, dene besuk ana ing akhirat: bakal padha nandhang siksa gêdhe.
38. Kajaba wong kang sadurunge kêcêkêl utawa dikuwasani banjur padha tobat saka karêpe dhewe lan nungkul, iku diapura, sira padha wêruha yèn Allah iku ngapura dosa tur Maha-asih.
39. He para wong mukmin kabèh, sira padha wêdia ing Allah, lan padha nyuwuna lantaran kang nyêdhakake ing Allah, lan padha mangsaha pêrang sabilullah, bokmanawa sira padha dadi wong bêgja.
40. Saupama para wong kaphir iku padha anduwèni samubarang isining bumi kabèh, sarta duwe samono êngkas, banjur diênggo nêbusi awake, [awa...]
[...ke,] supaya aja nganti disiksa ing dina kiyamat, mêsthi ora ditampani dening Allah, awit para wong kaphir iku wis ditamtokake bakal padha disiksa ana ing naraka kang nglarani.
41. Pangarêp-arêpe wong kaphir muga padha bisaa mêtu saka ing naraka, ewadene ora pisan-pisan padha bisa mêtu saka ing naraka, wong kaphir mau padha disiksa kang tanpa lèrèn.
42. Wong lanang kang nyolong utawa wong wadon kang nyolong, iku padha sira kêthoka tangane, minôngka patrapan ênggone padha nglakoni nyolong, dumunung siksaning Allah marang wong nyolong mau. Dene Allah iku mulya tur wicaksana.
43. Dene sing sapa sawise nganiaya awake sarana nyolong, banjur tobat, lan banjur ambêcikake kalakuane, Allah iya ngapura marang wong mau, satêmêne Allah iku ngapura dosa tur Maha-asih.
44. Môngsa sira ora wêruha yèn Allah iku kagungan karaton bumi lan langit, wênang niksa wong kang dadi
utusaningsun Mukhammad, sarupane wong kang age-age dadi kaphir, iku wong kang cangkême muni, kula punika mukmin, apadene wong Yahudi kang padha anggugu pandhitane kang nêmaha goroh, lan padha anggugu marang wong Yahudi liya-liyane, iku kabèh aja andadèkake sêdhihira, wong Yahudi mau padha ora gêlêm seba ing sira, malah padha ngowahi unine Kitab Torèt pirang-pirang padha dibuwang saka ing panggonane. Wong Yahudi mau padha calathu marang kancane: Manawa Nabi Mukhammad pitutur marang kowe kaya tuturku iya gugunên, nanging yèn pitutur ora kaya tutur iki, kowe dingati-ati, (aja anggugu pangandikaning Allah) sing sapa dikarsakake dening Allah sasar, mêsthi ora duwe apa-apa saka pêparinging Allah kang kêna dianggo nulak. Dene wong kaphir kang mangkono mau têtela ora dikarsakake suci atine dening Allah, wong kang mangkono mau ana ing dunya dikarsakake [dikarsa...]
[...kake] asor, dene besuk ana ing akhirat, padha dipatrapi siksa gêdhe.
46. Wong kang mangkono mau padha anggugu pandhitane kang goroh. Sarta padha mangan barang larangan, manawa wong mangkono mau padha seba ing sira Mukhammad, anjaluk bêbênêran, iku sira pancasana prakarane, utawa sira tulaka bae, dene manawa wong mau sira tulak, iku bakal ora ambêbayani apa-apa marang sira, nanging yèn sira pancasi prakarane, pancasana kalawan ngadil, awit Allah iku rêmên wong kang padha nindakake ngadil.
47. Apa gawene wong Yahudi mau padha anjaluk bêbênêran marang sira, awit wong Yahudi mau wis padha nyêkêl Kitab Torèt, kang ngêmot anggêr-anggêr kukuming Allah, sawise anjaluk bêbênêran banjur padha malengos marang bêbênêranira (kang wis kêplok lan unining Kitab Torèt cêcêkêlane Si Yahudi) dadi wong Yahudi mau ora angèstokake Kitab Torèt cêcêkêlane dhewe.
48. Ingsun wis andhawuhake Kitab Torèt, [To...]
[...rèt,] ngêmot pituduh lan pêpadhang, dipundhi dening para nabi kang kuna-kuna kang padha ngèstokake parentahing Allah, diênggo mancasi prakarane wong Yahudi, mangkono uga para pandhitane wong Yahudi lan para gurune wong Yahudi iya padha mancasi prakara wêwaton kitabing Allah Torèt kang wis didhawuhake supaya para pandhita lan para guru mau padha ngapalna. Dene para pandhita lan para guru mau padha dadi saksi yèn Torèt kang tulèn iku têmên dhawuhing Allah (He para wong Yahudi), mulane sira aja padha wêdi manungsa, padha wêdia marang Ingsun, (aja wani-wani ngumpêtake unining Torèt) ayat Ingsun aja adha sira lirokake dunya, iku sathithik ajine. Dene sing sapa wani-wani mancas prakara tanpa wêwaton kitab kang wis didhawuhake dening Allah, iku têtêp dadi wong kaphir.
49. Kasêbut sajroning Kitab Torèt, Ingsun wis namtokake marang wong Bani Srail kabèh, yèn wong dosa matèni wong,
iya kudu ditimpal irunge. Wong dosa mêrung kuping, patrapane iya kudu dipêrung kupinge, wong dosa motholake untu, patrapane iya kudu dipothol untune. Dene wong dosa natoni, patrapane iya kudu diwalês. Dene sing sapa nandhang dosa kaya kang kasêbut mau, môngka banjur nyumanggakake awake supaya dipatrapi, (utawa diapura dening aliahli. warise kang ditatoni utawa kang dipatèni) iku dadi pangruwating dosane ana ing akhirat, dene sing sapa wani-wani mancas prakara ora wêwaton kitab kang wis didhawuhake dening Allah, iku têtêp wong nganiaya awake dhewe.
50. Sapungkure para nabi mau banjur Ingsun tungka utusan Nabi Ngisa anake Maryam, nètèsi unine Kitab Torèt, cêcêkêlane wong Bani Srail, lan Ingsun maringi Kitab Injil marang Nabi Ngisa mau, kang ngêmot pituduh lan pêpadhang, sarta nêksèni yèn Kitab Torèt cêcêkêlane wong Bani Srail iku têmên [tê...]
[...mên] têrang saka ing Allah, apadene Kitab Injil iku minôngka pituduh lan wêwulang tumrap wong kang padha wêdi ing Allah.
51. Sarupane wong kang nyêkêl Kitab Injil, padha ngukumana lan ngèstokna samubarang kang wis didhawuhake dening Allah kasêbut ing Kitab Injil mau, dene sing sapa ora ngèstokake barang kang wis didhawuhake dening Allah, iku têtêp wong phasèk (duraka).
52. (He Mukhammad) Ingsun wis andhawuhake Kitab Kuran kalawan nyata marang sira, cundhuk karo surasane kitab kang kuna-kuna, cêcêkêlane wong Bani Srail, sarta nêksèni yèn kitab kuna-kuna mau bênêr, mulane wong kang duwe cêcêkêlan kitab mau padha sira bênêrana wêwaton barang kang wis didhawuhake dening Allah, lan aja nuruti sakarêp-karêpe wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, nganti tinggal bênêr kang wis didhawuhake marang sira, siji-sijining nabi mêsthi padha mêngku sarengat utawa dalan dhewe-dhewe.
53. Saupama kaparêng karsaning Allah, kêna uga Allah nitahake sira iku didadèkake
dhucunga nglakoni kabêcikan. Sira iku kabèh ing têmbe bakal padha bali marang ngarsaning Allah. Ing kono Allah bakal anjalèntrèhake marang sira kabèh bab beda-bedaning sarengat kang padha sira lakoni. (Apadene undha-usuking ganjaran utawa siksa, katimbang lan undha-usuking sêtya tuhu lan kaluputan).
54. Lan sira ambênêrana pasulayane wong Yahudi (prakara raja-raja) wêwaton barang kang wis didhawuhake dening Allah, sira aja mung nuruti apa ature wong Yahudi bae, sira diprayitna aja nganti kêna paekane wong Yahudi kang sumêja ngenggokake bêbênêranira sawatara saka barang kang wis didhawuhake dening Allah marang sira. Dene yèn wong Yahudi mau malengos marang bêbênêranira, iku sira wêruha, satêmêne Allah karsa bakal matrapi wong Yahudi [Ya...]
[...hudi] mau marga dosane sawatara, dene manungsa iku kang akèh padha phasèk.
55. Apa wong Yahudi mau arêp marang khukume wong Buda. Yèn panêmune wong kang têrang sumurupe marang Allah, ora ana wong siji-sijia kang khukume luwih bêcik, ngungkuli khukuming Allah.
55. He wong kang padha mukmin kabèh, sira aja padha apèk mitra wong Yahudi lan wong Nasara, wong Yahudi lan wong Nasara mau siji -sijining wong mêmitran lan padha kancane kang tunggal agama, dene sira kabèh sing sapa mêmitran lan wong Yahudi utawa wong Nasara, iya dadi ewoning wong Yahudi lan wong Nasara. Satêmêne Allah iku ora karsa nuduhake wong kang padha nganiaya awake dhewe.
57. Mulane sira andêlêng wong kang atine padha mawa lêlara iku padha kêsusu apèk mitra wong Yahudi lan wong Nasara, ulas-ulas pangucape: Anggèn kula sami mêmitran kalihan tiyang Yahudi utawi tiyang Nasara punika, amarga kula sami kuwatos, bokmênawi kula kataman piawonipun tiyang
wau. (Allah ngandika): cêkake Allah bakal paring pitulung marang nabine, utawa nitahake sawijining prakara, atas saka ing Allah. Ing kono wong Yahudi banjur padha gêtun ênggone nutupi barang kang ora bêcik, ana sajroning atine.
58. Para wong mukmin padha rêrasan lan para kancane: Adhuh, apa iku wong munapèk, kang padha supata abot nganggo nyêbut asmaning Allah, sanggêm biyantu marang kowe. (Pangandikaning Allah): Wong munaphèk iku kabêcikane wis larut sirna kabèh, sabanjure dadi kapitunan.
59. He wong kang padha mukmin, manawa ana kancanira kang ambalik saka agamane Islam, iku ing têmbe Allah bakal maringi liru wong akèh kang padha disihi dening Allah, wong mau uga padha asih ing Allah. Apa iya wong mukmin iku padha asor, lan apa iya wong kaphir iku padha mulya, (iku ora) para wong mukmin padha mangsah pêrang sabilullah, padha ora wêdi pialane wong kang nandukake piala. Kang mangkono iku nugraha pêparinging Allah
diparingake marang wong kang dadi parênging karsane, dene Allah iku jêmbar, (akèh kanugrahane) tur nguningani.
60. Satêmêne mitranira iku Allah lan utusaning Allah, lan padha wong mukmin kang padha nglakoni sêmbayang, lan padha bayar jakat, tur wong iku padha rukuk.
61. Sing sapa mêmitran lan Allah, apadene utusaning Allah lan para wong mukmin, (iku têtêp dadi wadyabalaning Allah) dene wadyabalaning Allah iku kabèh padha mênang.
62. He wong kang padha mukmin, sira aja padha apèk mitra wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab kuna sadurungira, kang padha anggêguyu utawa nganggo dolanan agamanira Islam, apadene para wong kaphir, mangkono uga yèn sira padha têmên pracaya ing Allah, sira padha wêdia ing Allah.
62. Mangkono manèh sarupaning wong yèn sira undang sira ajak sêmbayang banjur anggêguyu lan anganggo dolanan marang sêmbayang, (iku aja sira pèk mitra) ênggone padha anggêguyu mau amarga [a...]
[...marga] wong iku padha ora ana akale.
64. (He Mukhammad) sira dhawuha: He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, kang padha koselaki iku dudu apa-apa, nanging kang koselaki iku ênggonku pracaya marang Allah, lan samubarang kang wis didhawuhake dening Allah marang aku, lan samubarang kang wis didhawuhake dening Allah dhèk biyèn sadurungku, apadene ênggonku ngarani yèn kowe iku kang akèh padha phasèk.
65. (He Mukhammad) sira dhawuha: Apa kowe anjaluk tak kandhani wong kang dipatrapi dening Allah, patrapane luwih abot, tinimbang lan wong kang nyelaki mau, iya iku wong kang padha dibêndoni lan didukani dening Allah, malah ana kang rupane disalini rupa kêthèk utawa rupa cèlèng, lan manèh wong kang ngabêkti utawa nyêmbah marang setan. Wong kang mangkono mau kabèh panggonane ana ing naraka ala bangêt, apadene kêbangêtên ênggone kêsasar saka ing dalan kang bênêr.
66. Nalikane para wong Yahudi kang phasèk padha seba ing sira Mukhammad, padha matur: Kula punika [pu...]
[...nika] sami mukmin, nanging satêmêne ênggone padha malêbu
67. Sira andêlêng wong Yahudi mau pirang-pirang kang padha tanpa taha ênggone padha ngucap goroh, lan siya-siya nganiaya, lan mangan barang larangan. Kang padha dilakoni mangkono mau mêsthi ala bangêt.
68. Para pandhita lan para gurune wong Yahudi layak ora nyêgah marang Si Yahudi ênggone padha calathu goroh lan ênggone padha mangan barang larangan, ala têmên tindake para pandhita lan para guru mau.
Allah marga saka ênggone padha ngucap kang mangkono mau, satêmêne astaning Allah loro pisan padha mêgar, (bangêt lomane) pêparing sakarsa-karsane, [sakarsa-karsa...]
[...ne,] para panggêdhene lan gurune wong Yahudi mau ing têmbe bakal sangsaya wuwuh sasare lan pamaidone marang Kuran kang wis didhawuhake dening Pangeranira Mukhammad, lan Ingsun bakal nitahake sêsatron lan gêthing-ginêthingan antarane
Mukhammad, iku diwurungake dening Allah, marga ênggone pasulayan kancane dhewe. Jamal.) kanggo pêrang nglawan Nabi Mukhammad, gêni mau dipatèni dening Allah. Wong Yahudi mau padha tumindak gawe rusak ana ing bumi. Dene Allah iku ora rêmên wong kang padha gawe rusak.
70. Saupama wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab iku padha pracaya ing Nabi Mukhammad, sarta padha wêdi ing Allah mêsthi padha Ingsun ruwat sakèhing pialane, lan mêsthi padha Ingsun lêbokake ing suwarga Nangim, lan manèh saupama wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab iku padha ngèstokake dhawuhing Kitab Torèt lan Kitab Injil, [Inji...]
[...l,] lan samubarang kang wis didhawuhake marang wong mau saka ing Pangerane, mêsthi wong mau padha mangan rijêki pêparinging Allah saka ing dhuwur lan saka ngisoring sikile. Sawênèhe wong mau ana kang sêdhêngan, nanging kang akèh padha nglakoni ala.
71. He utusaningsun Mukhammad, sira ngundhangna samubarang kang wis didhawuhake dening Pangeranira marang sira. Yèn sira ora ngèstokake, (ana kang sira unthêt) sira iya jênêng ora ngundhangake dhawuhing Allah, dene Allah iku ngrêksa ing sira kalisa saka pialaning manungsa. Satêmêne Allah iku ora karsa paring pituduh marang wong kang padha kaphir.
72. (He Mukhammad) sira dhawuha: He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, sira iku ora kêcacah apa-apa ing bab agama, kajaba yèn sira padha ngèstokake Kitab Torèt lan Kitab Injil, lan samubarang kang wis didhawuhake dening Pangeranira marang sira kabèh. (He Mukhammad): [M...]
[...ukhammad):] Ing têmbe Ingsun bakal muwuhi sasar lan pamaidone wong Yahudi pirang-pirang, maido marang samubarang kang wis didhawuhake dening Pangeranira marang sira. Mulane sira aja anggêtuni marang wong kang padha kaphir.
73. Dene sarupane wong mukmin, apadene para wong Yahudi lan para wong Sabiin, lan para wong Nasara, kang padha pracaya ing Allah lan pracaya bakal anane dina kiyamat, apadene padha nglakoni kalakuan bêcik, iku besuk ana ing akhirat bakal ora kuwatir apa-apa, lan ora bakal nandhang susah.
74. Ingsun têmên wis ngasta sêsanggêmane wong Bani Srail, lan Ingsun uga wis anglakokake utusan dhêdhawuh marang wong Bani Srail mau. Dene wong Bani Srail sabên katêkan utusaningsun, andhawuhake karsaningsun kang ora condhong lan karêpe, ing kono wong Bani Srail banjur padha maido marang utusaningsun sawatara, lan matèni utusaningsun sawatara.
75. Para wong Yahudi mau padha ngira yèn ênggone padha maido utawa matèni para utusaning Allah mau ora ana pakewuhe apa- apa, dadi wong Yahudi mau padha picak lan bisu atine, ewadene barêng padha tobat, Allah banjur ngapura marang wong Yahudi mau, sawise diapura, wong Yahudi mau kang akèh banjur padha picak lan bisu atine manèh. Dene Allah iku mirsani samubarang kang padha dilakoni dening wong Yahudi kabèh.
76. Sarupane wong Nasara kang padha ngucap: Satêmêne Allah iku iya Nabi Ngisa putrane Maryam, wong mangkono mau têtêp dadi kaphir. Nabi Ngisa wis dhawuh: He para turuning Israil, kowe padha nyêmbaha ing Allah Pangeranku lan Pangeranmu. Sing sapa wayuh nyêmbah liyane Allah, mêsthi dilarangi ora kêna malêbu ing suwarga, panggonane ana ing naraka. Dene wong kang padha nganiaya awake dhewe iku, mêsthi ora ana kang bisa nulungi nulak siksaning Allah.
77. Wong Nasara kang padha ngucap: Allah iku Pangeran kang kaping têlu saka Pangeran têlu, (Kapracayane [(Kapraca...]
2. Ngarani: Pangeran iku kumpule dadi sipat têlu: 1. wujud, têgêse: ana, 2. ngilmu, têgêse: kawruh, 3. khayat, têgêse: urip. Dene Nabi Ngisa iku putraning Pangeran;
3. Ngarani: Pangeran iku kumpule awak siji lan sipat loro, iya iku: 1. sariraning Allah kang ditêmbungake: rama, 2.
iku têtêp dadi kaphir, awit ora ana Pangeran kajaba mung Pangeran siji Allah. Dene wong Nasara [Nasa...]
[...ra] mau manawa ora marèni ênggone ngucap mangkono mau, ing besuk wong kang padha kaphir mau mêsthi padha kambah ing siksa kang nglarani.
78. Yagene para wong Nasara padha ora gêlêm tobat ing Allah lan ora padha nyuwun pangapuraning Allah. Dene Allah iku ngapura dosa tur Maha-asih.
79. Nabi Ngisa putrane Maryam iku dudu sapa-sapa, satêmêne utusaning Allah, dene para utusan kang kuna-kuna wis padha ora ana. Dene ibune Nabi Ngisa iku sawijine wong wadon kang pangucape têmên, Nabi Ngisa lan Maryam mau sakarone padha mangan pêpanganan, (kaya lumrahing manungsa) mara rasakna ênggon Ingsun nêrang-nêrangake tôndha pirang-pirang marang para wong Nasara mau, nuli andêlênga marang para wong Nasara mau ênggone padha nampik bênêr.
80. (He Mukhammad) sira dhawuha: Yagene sira padha nyêmbah liyane Allah, kang ora kuwasa gawe kamlaratanira, lan ora kuwasa gawe pakolèhira. Dene Allah iku miyarsa tur ngudanèni.
81. (He Mukhammad) sira dhawuha: He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, ênggonira padha nglakoni agama aja kêbangêtên, nganti dadi ora bênêr, lan aja padha manut ardane wong kuna kang wis têtela padha kêsasar, lan padha nasarake wong akèh, apadene awake dhewe padha kêsasar saka dalan kang bênêr.
82. Wong Bani Srail kang padha kaphir padha dibêndoni dening Allah marga saka ipat-ipat kang kawêtu saka tutuke Nabi Dawud lan tutuke Nabi Ngisa putrane Maryam. Mangkono mau wêwinih saka ênggone padha duraka tur wong mau padha anjarag. Tur wong mau padha ora cêgah-cinêgah nglakoni panggawe ala. Kang padha dilakoni wong Bani Srail mau ala bangêt.
83. (He Mukhammad) sira andêlêng wong Yahudi lan wong Nasara iku akèh kang padha mêmitran lan wong kaphir ing Mêkah. Iba alane ênggone padha nyadhiyakake awake marang dêdukaning Allah, wong mangkono iku besuk padha langgêng ana ing siksa naraka.
84. Saupama wong Yahudi lan wong Nasara mau padha pracaya ing Allah lan marang Nabi Mukhammad, lan ngèstokake Kuran kang wis didhawuhake marang Nabi Mukhammad, mêsthi padha ora gêlêm apèk mitra wong kaphir. Satêmêne wong Yahudi lan wong Nasara mau akèh kang padha phasèk (duraka).
85. Sira mêsthi wêruh yèn wong kang bangêt dhewe ênggone sêsatron lan para wong mukmin, iku para wong Yahudi lan wong kang padha musrik, lan sira iya wis wêruh yèn wong kang cêpak dhewe sihe marang para wong mukmin, iku wong kang padha ngucap: Kula punika sami tiyang Nasara. Enggone cêpak sihe mau marga wong Nasara iku ana gurune lan ana pandhitane, lan manèh wong iku padha ora gumêdhe.
Akhab banjur padha mangsuli layangé Yéhu, surasané, “Kula sami pasrah bongkokan, lan sagah nglampahi sedaya dhawuh panjenengan. Kula sami mboten badhé ngangkat sinten kémawon dados raja. Panjenengan kula aturi nindakaken menapa ingkang panjenengan anggep prayogi.”
10:6 Yéhu banjur kirim layang menèh, surasané, “Yèn kowé padha milih dadi balaku, lan sumedya nindakaké préntah-préntahku, para putrané kakung Akhab kabèh kuwi patènana, lan sésuk-ésuk, wayahé kaya saiki, sirah-sirahé padha gawanen mréné.” Para putrané kakung Akhab sing cacahé pitung puluh kuwi padha mondhok ing omahé para pengarepé masarakat ing kutha kono lan dirumati déning wong-wong mau.
10:7 Sawisé tampa layang saka Yéhu, para putrané kakung Akhab nuli dipatèni déning para pengarepé masarakat mau; sirah-sirahé nuli diwadhahi ing kranjang lan diaturaké marang Yéhu ing Yésreèl.
10:8 bareng dilapuraké marang Yéhu, Yéhu banjur dhawuh supaya sirah-sirah mau didadèkaké rong tumpuk ana ing gapuraning kutha lan ditogaké waé sedina sewengi.
10:9 Ésuké Yéhu niliki mrono, ngandikané karo wong-wong sing padha nglumpuk ing kono, “Aku sing gawé komplotan nglawan Raja Yoram lan sing matèni dhèwèké. Kowé padha ora kesalahan. Nanging saiki kowé ngerti sapa sing matèni wong iki kabèh.
10:10 Iki buktiné yèn apa sing didhawuhaké déning Allah bab anak-putuné Akhab kelakon kabèh. Allah wis nindakaké apa sing didhawuhaké lantaran Nabi Élia, abdiné.”
10:11 Sawisé mengkono Raja Yéhu banjur matèni sanak seduluré Akhab liyané sing padha manggon ing Yésreèl, para pegawéné kabèh, mitra-mitrané lan para imamé, siji waé ora ana sing kliwatan.
10:12 Saka Yésreèl kono Yéhu banjur tindak menyang Samaria. Bareng tindaké tekan panggonan sing disebut Bètèkèdhaorim,
10:13 pethukan karo wong sawetara, yakuwi sedulur-seduluré Raja Ahazia, raja ing Yérusalèm. Yéhu ndangu, “Kowé kabèh kuwi sapa?” Unjuké sing didangu, “Kula sedaya menika sedhèrèkipun Ahazia. Kula sami badhé dhateng Yésreèl, tuwi kulawarga lan putra wayahipun Ratu Izébèl sedaya.”
10:14 Yéhu banjur dhawuh marang para prejurité, “Wong kuwi cekelen kabèh.” Wong kabèh mau nuli dicekel cacahé ana patang puluh loro, banjur dipatèni ing sacedhaké sumur asat. Siji waé ora ana sing diuripi.
10:15 Yéhu banjur nerusaké tindaké. Ana ing dalan Raja Yéhu kepethuk karo Yonadab bin Rékhab, Raja Yéhu nuli ngaruharuhi, ngandikané, “Kowé rak setya karo aku, kaya enggonku setya karo kowé? Aku réwangana.” Aturé Yonadab, “Inggih, kula setya!” Pangandikané Raja Yéhu, “Yèn mengkono, ayo salaman.” Banjur padha salaman lan Raja Yéhu ngréwangi Yonadab munggah ing krétané,
10:16 karo ngandika, “Mèlua aku lan delengen dhéwé enggonku sregep nyambut-gawé kagem Allah.” Wong loro mau banjur nunggang kréta bebarengan menyang Samaria.
10:17 Satekané ing Samaria Raja Yéhu matèni sanak seduluré Raja Akhab kabèh, siji waé ora ana sing kari. Kuwi kabèh supaya kaleksanan apa sing dingandikakaké déning Allah lantaran Nabi Élia.
10:18 Raja Yéhu dhawuh nglumpukaké wong Samaria kabèh, banjur dingandikani mengkéné, “Raja Akhab enggoné ngabdi marang Baal kurang giat. Aku luwih giat ketimbang karo Akhab.
10:19 Mulané nabi-nabiné Baal klumpukna kabèh, lan kabèh wong sing padha nyembah Baal, sarta para imamé kabèh, aja ana siji sing kliwatan. Aku arep saos kurban marang Baal. Sapa sing ora mèlu nyembah Baal dipatèni.” Nanging pangandikané Raja Yéhu mau mung siasat kanggo matèni sakèhé wong sing nyembah Baal.
10:20 Raja Yéhu banjur dhawuh mengkéné, “Saiki tetepna wektuné, mbésuk kapan olèhmu arep nyembah Baal kuwi!” Wong-wong banjur padha netepaké dinané,
10:21 lan Raja Yéhu ngumumaké dina mau ing satanah Israèl kabèh. Ing dina kuwi wong sing nyembah Baal padha teka kabèh, siji waé ora ana sing kari. Wong-wong mau padha mlebu ana ing candhiné Baal, nganti panggonan kono kebak saka ngarep tekan mburi.
10:22 Raja Yéhu banjur dhawuh marang para imamé Baal sing ngurusi sandhangan ibadah, supaya mènèhi sandhangan marang wong-wong sing padha mèlu nindakaké ibadah marang Baal. Sawisé dhawuh mau ditindakaké,
10:23 Raja Yéhu karo Yonadab bin Rékhab banjur mlebu ing candhiné Baal sarta ngandika mengkéné, “Padha tlitinen sing temenan apa sing ana ing kéné nyata umaté Baal kabèh? Aja nganti ana wong sing nyembah marang Allah mèlu ana ing kéné.”
10:24 Raja Yéhu lan Yonadab banjur gawé kurban. Nanging ing sajabaning gedhong wis dicawisaké prejurit lan perwira wolung puluh, sing didhawuhi mengkéné, “Wong kabèh kuwi kudu kokpatèni. Yèn nganti ana sing oncat, kowé dhéwé sing bakal dipatèni.”
10:25 Sawisé gawé kurban Raja Yéhu banjur metu lan dhawuh marang para prejurit lan perwira, “Mlebua, wong kabèh kuwi patènana. Aja ana siji waé sing oncat!” Para prejurit lan perwira mau banjur padha mlebu nggawa pedhang ligan. *pedhang ligan: pedang terhunus (bhs. Ind.).* Wong kabèh sing ana ing kono padha dipatèni. Layon-layoné disèrèd metu. Sawisé mengkono banjur padha mlebu ing ruangané candhi sing njero.
10:26 Recané Baal digawa metu, banjur diobong.
10:27 Reca mau diremuk, bareng karo omahé. Panggonan kono digawé pekiwan, *pekiwan: kakus (bhs. Ind.).* nganti sepréné.
10:28 Mengkono Raja Yéhu enggoné numpes Baal saka ing tengahé wong Israèl.
10:29-31 Mulané Gusti Allah ngandika marang Raja Yéhu, “Sarèhné kowé wis nglakoni kabèh sing Dakdhawuhaké marang kowé bab anak-turuné Akhab, mulané Aku janji yèn anak putumu nganti turun sing ping pat bakal dadi raja ing Israèl.” Nanging Yéhu ora netepi dhawuhé Pangéran, Allahé Israèl klawan éklasing penggalihé. Raja Yéhu kuwi kaya Raja Yérobéam, sing njalari wong Israèl padha gawé dosa, nyembah pedhèt emas, sing didegaké ana ing Bètèl lan ing Dhan.
10:32 Nalika semono daérahé Israèl diciyutaké déning Pangéran. Hazaèl, raja Siria, ngrebut daérahé Isarèl kabèh,
10:33 yakuwi saka sawétané Kali Yardèn mengidul tekan kutha Aroèr, sacedhaké Kali Arnon, klebu uga daérah Giléad ing Basan, panggonané taler Gad, Rubèn lan Manasyè Wétan kali.
10:34 Riwayaté Raja Yéhu liya-liyané, semono uga enggoné dadi pahlawan, kabèh wis katulis ana ing Kitab Sejarahé raja-raja Israèl.
10:35-36 Raja Yéhu enggoné jumeneng raja lawasé wolulikur taun. Sawisé séda banjur disarèkaké ing Samaria. Yoahas, putrané nggentosi jumeneng
Semar ???..	CAKRANINGRAT →	Konsep Ketuhanan Jawa With Sang Hyang Ismaya (
Mengenai Gusti Kang Murbeng Dumadi, Sang Hyang Ismaya (SEMAR) mengatakan “Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan, jaman, bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
02.01 Pustaka Hal Umum Ttg Wayang, Sejarah Wayang, Jenis Wayang.
04 Pustaka Cerita Wayang (Bukan Komik).
Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Balas	Mas Banyu berkata:	31 Oktober, 2008 pukul 09:25	Pancen nek gratisan akeh sing
Han die basa panjenengan propinsi saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun
TimuranPengalaman? ya golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing even To probably used iki ? wiki) editor lan para Dh?w?k? Wikipedia Inkubator 2011...
ya iku idol saking Korea Kidul, Dhèwèké bisa nembang lan main pilm, nanging luwih dikenal minangka leader utawa kang mandegani, vokalis utama, penari boyband Sistar.
Hyorin lair surya kaping 11 Januari 1991 ing Incheon, Korèa Kidul. Cilikané nalika isih bayi, dhèwèké lemah banget.
Maret 2011, Nalika Hyorin dadi tamu ing acara TV Korèa Strong Heart, dhèwèké ngendika yèn dhèwèké lair prematur kanthi bobot 4.2 kg. Nalika ibuké ngandhut, ana banyu kang mlebu ing wetenge Hyorin, iku kang njalari dhèwèké lair prematur. Manahé rusak amarga empedu ora bisa disalurke lumantar usus, pungkasané dhèwèké dioperasi, senajan peluang kanggo urip mung cilik, pungkasané Hyorin bisa tahan nganti 10 jam.
Setaun sakwisé iku, dhèwèké didiagnosis Intussusception lan dioperasi.[1]
Taun 2010 Hyorin debut bareng Sistar, kanthi tembang "Push Push".[2]
Wiwitané taun 2011, Hyorin lan Bora manggung minangka sub-group Sistar19 kanthi tembang "Ma Boy".[3] Hyorin tampil ing variety show "Immortal Song 2" saka Juni tekan Sèptèmber ing taun iku.[4] Ing episode Pilot, jalaran vokalé kang apik dhèwèké olèh pemenang utama. Jalaran suarané lan penampilan ing panggung kang apik, dhèwèké diarani Beyoncé déning penyanyi-penyanyi Korèan.
Filmography[besut | besut sumber]
Penampilan ing Tv[besut | besut sumber]
Drama TV[besut | besut sumber]
Cithakan:Sistar Cithakan:Starship Entertainment
babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
2 thoughts on “#027 Ada Jawa di Belanda”	Leave a comment
December 12, 2013 at 8:30 am	punika kawontenanipun antawis conggah kalian kasunyatan wonten ing kagesangan
ANANGING NABRAK WEWALER ) Matur Nuwun Nyuwun
kebo) nggone sopo jal wingi pas syawalan trah digowo om ku…. tenanann iki aku sempet motret sayang durung sempet ke posting malah ke format memory ne 😀
Pangeran Gusti Mohammad Said Paku Negara (1915-1921). Panembahan Thahir Surya Negara (1921-1941).Gusti Mohammad Arif (1941-1942).Ade Marhaban Saleh (1942-1944).Panembahan Gusti Ali Akbar (1944-1945).Panembahan Gusti Mohammad Taufik Surya Negara (1945).Pangeran Ratu H. Gusti Arman Surya
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.09, 27 Februari 2016.
DALAM dunia tasawuf dikenal istilah manunggaling kawula lan gusti.
Kanjeng Pangeran Harya Suryanataningrat, putra KGPAA Mangkunagoro II, Surakarta,
Panase howo bengi iki, ngilingke lelakon sak durunge lindu bantul lan erupsi mrapi! Opo sedulur kabeh podo ngrasakke panas bengi iki opo yo mung aku dewe? Wektu kui aku ngrasakke panas koyo iki, banjur metu lungguh nang latar kiro2 jam 21. Kurang luihe aku arep mlebu ngomah, dumadaan nduwur omahku ono wujut memper ulo gede, rupane putih mlaku soko arah lor kulon ngidul ngetan, taktunggu nganti enteking petit nanging nganti sue durung iso katon petit mongko ndase wis adoh soko pandeleng! Emane urunganti tekan petite ketok, wewujutan mau saya klamat2 banjur ilang! Roso penasaran orareti kui opo tenane, ? Seprene durung iso kejawap. Lur, iki aku wani sumpah lur dudu omong goroh! Aku pancen amping2 wit blimbing ngarep omah wektu semono, mergo tak kiro kuwi bangsane ulo tenan, mboso sadar menowo dudu, roso pingin reti iso ngobahke tangan nhanti koyo kesetrum! Nanging tibane panemu opo aku ora malah katut? Yen nyobo nyekel energi sing sakmono gedene? Akire aku ngrumangsani, senadyan aku
Iki tembung wong pinter saiki lur! Ning opo sedulurku ingkene podo nyadari? Anane crito tahyul, gugon tuhon kui pancen soko wong wasis biyen kanggo keseimbangan alam! iki conto" wektu semono aku due guru smp, senenge mancing, sawijining dino deweke entuk bulus ono sawijining kali deweke di primpeni dikon mbalekke bulus mau ono papane meneh! Nanging ora maelu malah sorene mancing maneh! Mulih mancing arep mbeleh buluse mergo wis entuk tambah! Cekake kelakon bulus dibeleh, banjur kroso gulune garing nganti ora iso omong akire ora ketulungan! Banjur tuwuh panemu yen bulus kali kui mbebayani! Nganti ora ono sing wani mancing opo maneh nyetrum! Nengkene iki lur kelestarian kali kejogo, ora mergo kesadaran nanging mergo gugon tuhon! Kali kui sing saiki kerep tak ambah golek iwak. Dadi intine
wae deweke mati ora mergo mbeleh bulus! Nanging wong kecokot ulo mandi kui yen ora ngerti ora kroso! Ngert2 krismus, ora iso ngelu idu, oraiso omong! Trus blawur koyo arep ucul nyowone, angler silir, ndluyup! Kui aku wis tau nglakuni lur! Gen wong sing
Punika Sêrat Wasitabasa, panganggitipun Prabu Widayaka ing Purwacarita, amratelakakên têgêsipun aksara kalih dasa, ingkang awon ingkang sae, kawontênanipun kapratelakakên sadaya.
Aksara Ha, dipun wastani pôncaniti, têgêsipun gangsal prakawis ingkang dumunung wontên ing pasewakan. 1. ratu, 2. pêpatih, 3. brahmana, 4. jaksa, 5. Senapati, ingkang makatên punika pikajêngipun pasamuan gangsal prakawis. Kados ta, suka, utama, wirya, brana, manggya, inggih punika [puni...]
[...ka] kasêbut ing dalêm ngèlmi anganakakên asmaracipta, têgêsipun ebahing budi kang nyata, kanyataan wau anitika saking coraking karna, manawi têmên
Aksara Na, dipun wastani pôncarêtna, têgêsipun sêsotya gangsal
saking bêbalang, sadaya punika tarikaning napsu amarah, badhe anglabêti watêkanipun lare.
Aksara Ra, dipun wastani pôncakumara, têgêsipun arah-arah gangsal, kados ta arah kidul, wetan, lèr, kilèn, têngah anggayut ngandhap nginggil, pêcahipun winastan uruh sarta kijab, inggih punika kijab toya, êbun, watak sugih rijêki, 2. kijab guntur watak boros, 3. kijab latu watak larang putra.
karna mirib aksara Ka, adat kadunungan waskitha utawi lantip, sugih kawignyan.
Aksara Da, dipun wastani pôncasona, têgêsipun gangsal prakawis. 1. gêsang
pikajêngipun ingkang katitik coraking karna aksara Da, ngadat kathah kabêkjanipun. Kêrêp pêjah kêrêp gêsang, sanadyan watakipun tuhu, mawi kapara ugungan.
Aksara Ta, dipun wastani pôncasura, têgêsipun kawanèn gangsal prakawis. 1. purun malarat, 2. purun wirang, 3. purun lapa, 4. purun sakit, 5. purun pêjah. Gangsal prakawis wau manawi dados watak langkung prayogi, nanging kêdah maring kasantosaning budi pribadi, ingkang anyarêngi
dipun basakakên suda wau kirang, ingkang katitik coraking karna aksara Sa, punika kêdah angatos-atos sabarang budi, manawi [ma...]
[...nawi] dumadi jalu têka langkung prayogi, awit sagêd ambirat ingkang katôndha ing ngriku.
Aksara Wa, dipun wastani pôncawara, têgêsipun ngangge tingkah gangsal prakawis. 1. sarana saking bôngsa sarat, 2. bôngsa usada, 3. bôngsa môntra, 4. sarana saking damu, sarana saking idu, pikajêngipun ingkang katitik coraking karna aksara Wa, adat sagêd angusadani sêsakit, utawi sumêrêp dhatêng ngèlmi padhukunan.
Aksara La, dipun wastani pôncawora, têgêsipun wijiling prahara, inggih punika napas. Manawi wijiling angining jagat, kados ta saking wetan kidul kilèn lèr têngah anggayut ngandhap nginggil, bilih anginipun badan, wetan punika napas ingkang dhatêng lesan, kidul napas ing grana, kilèn napas ing netra, lèr napas ing karna, têngah napas ing jubur, adatipun anglabêti watak umbag umuk kumalungkung, sabarang catur bodho, [bo...]
[...dho,] mila ing ngriku prayogi dipun awas.
Aksara Pa, dipun wastani pôncawada têgêsipun cacat gangsal prakawis. 1. cacat paningal, 2. cacat pamiyarsa, 3. cacat pamicara, 4. cacat badan, 5. cacat polah, pikajêngipun ingkang katitik saking coraking karna aksara Pa, punika sarwa kuciwa kemawon, têtela botên sae, tuwin tuna budi, nanging sagêd ambirat cacat wau.
pikajêngipun jêmparing punika, kalêpasan utawi kawaskithan. Lêpas punika budi, waskitha punika cipta, punika ugi saking panariking budi sadaya, dados dumunung ing napas, tan napas, ampas,anpas. nupus. Sarêng kapantogakên dados satunggal, angwontênakên kaananipun dat mutlak ajali abadi, adatipun anglabêti wêwatêkan wau.
punika asal saking sêsotya sadaya, 3. parbutan kadya kadyawa, punika sami asal saking èstri, parbutan kawruh ngèlmi, parbutan ungguling pangawikan. Ingkang katitik coraking aksara Ja, adat karêm dhatêng parapadu.
Aksara Ya, dipun wastani pôncamaya, inggih punika cahya, ingkang gumilang-gilang, darbe sorot gangsal warni, 1. sorot cêmêng mêlês, 2. sorot abrit sumirat kados wijiling baskara, 3. sorot jênar kados pratima kancana, 4. sorot pêthak maya-maya kados pêputran dênta, sêsotya môncawarna, inggih punika pralambang alihanipun sipating pôncadriya, tuhu dumadi tunggal. Ing ngriku amimbuhi ingkang adi watêk paramarta, ingkang minôngka parabot amung kêkêncênganing budi sukci sajati.
Aksara Nya, dipun wastani pôncabaya, têgêsipun bêbeka gangsal prakawis, ingkang dahat mutawatosi, kabekan saking gêgaman tuwin bôngsa lêlandhêp. Beka saking siyung, antup, sapanunggilanipun, beka saking wisa upas sapanunggilanipun. Beka saking kagèt, gugup sapanunggilanipun. Beka saking rêncana karêbahan kajêng sapanunggilanipun. Pikajêngipun kasêbut ing nginggil wau, sadaya punika inggih dados watak, utawi apêsipun badan. Têgêsipun suka andamêl pitênah dhumatêng sêsami.
Aksara Ma, dipun wastani pôncabayu, pikajêngipun ingkang sami dipun akên putranipun Bathara Bayu punika gangsal. 1. wanara seta, ingkang nama Kapi Anoman, ing ngriku amratandhani sukcining manah, raksasa ingkang nama Sang Wrêka, ing ngriku amratandhani agadhah ambêk murka kados raksasa, 3. mina ingkang nama Sasatubônda, ing ngriku amratandhani gadhah watak ngayiyit kados mina, 4. janma ingkang nama Sang Bima, ing ngriku mratandhani bilih dados kêkêncênganipun manah
kados Arya Bratasena, 5. bangsaning ardi ingkang nama gunung Parasu, ing ngriku amratandhani gadhah watak margêgêk kados rêdi Parasu, mila watak gangsal prakawis wau, yèn awon sakalangkung awon. Yèn pinuju sae sakalangkung saenipun, yèn thukul kêkêncênganing manah inggih sakalangkung mantêp. Gangsal bab wau anglêbêti wêwatêkanipun ingkang katitik coraking karna aksara Ma.
Aksara Ga, dipun wastani pancatnyana, têgêsipun maras gangsal prakawis. 1. maras saking panyana-nyana, 2. maras saking gêgaman, 3. maras saking sêmang-sêmang, 4. maras saking êmar, 5. maras saking ajrih, gangsal bab wau amratandhani aliting manah, punika lajêng angêkahi wiradat, têgêsipun pakarti saking pangajaran. Yèn dhasar matêng antêping manah, sagêd ambirat ing kawatiran wau, têmah thukul santosaning budi, gangsal bab wau anglabêti watêkipun ingkang katitik coraking karna
pangèksi, wijangipun, paningal punika kawistara ing netra, pandulu punika pamawasing netra, pandêlêng punika kasatmata saking parêk, uninga punika awasing budi, pangèksi punika sumêrêp abên ajêng, pikajêngipun ingkang katitik saking coraking karna aksara Ba, angsringasring. waskitha ing budi.
Aksara Tha, dipun wastani pôncagati, têgêsipun napsu gangsal prakawis. 1. napsu arda, saking panarikipun cahya abrit, inggih punika napsu amarah, 2. napsu weya, saking panarikipun cahya cêmêng, inggih punika napsu aluamah, 3. napsu warga, saking panarikipun cahya jênar, inggih punika napsu supiyah, 4. napsu jatmika, saking panariking cahya pêthak, inggih punika napsu mutmainah, 5. napsu rewa, inggih punika cahya môncawarni, pikajêngipun titikan aksara Tha, ngadatipun watak rêmên salenca ing panggalih, amratandhani botên tuwajuh
Aksara Nga, dipun wastani pôncajanma, têgêsipun sipat gangsal. 1. sipat warni, pikajêngipun badan, 2. sipat kawula, pikajêngipun awak kawula punika, 3. sipattollah, pikajêngipun awaking Suksma, 4. sipat sajati, pikajêngipun dumèh anggadhuh rahsaning dat kang wisesa, 5. sipat êngam, pikajêngipun dene taksih kenging ewah gingsir, inggih punika pikajêngipun ingkang katitik aksara Nga, ing ngriku badhe amratandhakakên kaananipun piyambak, yèn ing lairiyahipun watak majêng ing karya, saha watak botên purun kalepetan ing pandamêl
marang sira putrèngsun jalu lan èstri | muga padha ngèstokna ||
2. rèhne sira wus diwasa sami | sumurupa
3. yeka môngka srananing dumadi | tumanduke marang saniskara | manungsa apa kajate | sinêmbadan sakayun | yèn dumunung mring wolung warni | ingaran asthagina | iku têgêsipun | wolung pedah tumrapira | marang
mrih cukup | papat nastiti papriksa | iku dadi margane wêruh ing pasthi | lima wruh etung ika ||
5. watêk adoh mring butuh saari | kaping nênêm tabêri têtanya | ngundhakkên marang kawruhe | ping pitu nyêgah kayun | pêpenginan kang tanpa kardi | tan boros marang arta | sugih watêkipun | ping wolu nêmên ing sêja | watêkira sarwa
7. luwih lara-laraning kang ati | ora kaya wong tininggal arta | kang wus ilang piandêle | lipure mung yèn turu | lamun tangi sungkawa malih | yaiku ukumira | wong nglirwakkên tuduh | ingkang
kasêndhu marang sêsami | wong kang rumakêt ika ||
10. karya rêsêp mring rewange linggih | wong kang manut mring caraning bôngsa | watêk jêmbar pasabane | wong andhap asor iku | yêkti olèh panganggêp bêcik | wong mênêng iku nyata | nèng jaban pakewuh | wong prasaja solahira | iku ora gawe ewa kang ningali | wong nganggo têpanira ||
11. angêdohkên mring dosa sayêkti | wong kang èngêt iku watêkira | adoh marang bilaine | mangkana sulangipun | wong kang amrih arjaning dhiri | yèku pangulahira | batin ugêripun | ing lair grêbaning basa | yeka aran kalakuan ingkang
ingsun | anirua marang kang bêcik | kapindho anuruta | mring kang bênêr iku | katri gugua kang nyata | kaping pate miliha ingkang pakolih | dadi kanthi nèng donya ||
1. dene wulang kang dumunung | pasuwitan jalu
pitaya | dene ta pangati-ati | angêdohkên kaluputan | iku margane lêstari ||
3. lawan malih wulangipun | margane wong kanggêp nglaki | dudu guna japa môntra | pèlèt dhuyung sarat dhêsthi | dumunung nèng patrapira | kadi kang winahya iki ||
5. dudu pangkat dudu turun | dudu brana lawan warni | ugêre wong palakrama | wruhanta dhuh anak mami |
mung nurut nyondhongi karsa | rumêksa kalayan wadi ||
6. basa nurut karêpipun | apa sapakoning laki | ingkang wajib linêksanan | tan suwala lan baribin | lêjaring netya sarônta | tur rampung tan pindho kardi ||
7. dene condhong têgêsipun | ngrujuki karsaning laki | saniskara
2. tinampanan waspadakna dhingin | solahbawaning wong | ingkang bakal winêngku dhèwèke | miwah watak pambêkane sami | sinuksma ing batin | sarta dipun wanuh ||
3. lan takona padatan ingkang wis | caraning lêlakon | miwah apa saru-sêsikune |
tatane ing kono | umatura dhingin mring priyane | yèn panuju ana ing asêpi | ywa kongsi baribin | saru yèn rinungu ||
wajibing pawèstri | anggonên salami | dimèn aja padu ||
7. awit wruha kukume jêng nabi | kalamun wong wadon | ora wênang andhaku darbèkke | priya lamun durung dèn lilani | mangkono wong laki | tan wênang andhaku ||
8. mring gawane wong wadon kang asli | tan kêna dèn êmor | lamun durung ana palilahe | yèn sajroning salaki sarabi |
9. gana-gini padha andarbèni | lanang lawan wadon | wit sangkane sôngka sakarone | nging wêwênang isih anèng laki | marma ywa gêgampil | rajatadi mau ||
10. gana-gini ekral kang jagèni | saduman wong wadon | kang rong duman wong lanang kang darbe | lamun duwe anak jalu èstri | bapa kang ngwènèhi | sandhang panganipun ||
11. pama pêgat mati tuwin urip | gonira jêjodhon | iku ora sun tutur kukume | wêwênange ana ing surambi | ing mêngko balèni | tutur ingsun mau ||
13. iku lagi tampanana nuli | kang nastiti batos | tinulisan apa saanane | tadhah putra sêlir santanabdi | miwah rajatadi | kagunganing kakung ||
14. yèn wus slêsih gonira nampani | sarta wis waspaos | aturêna layang pratelane | mring priyanta paran ingkang kapti | ngêntènana malih | mring pangatagipun ||
15. kang supaya aja dèn arani | wong wadon sumanggoh |
bokmanawa gêla ing batine | bêcik apa ginrayangan melik | mring kayaning laki | tan yogya satuhu ||
16. ing sanadyan lakinira bêcik | momong mring wong wadon | wekanana kang mrina liyane | jêr manungsa datan nunggil kapti |
amuwuhi | tampanana batin | ngajarna awakmu ||
18. êndi ingkang pinitayan nguni | amêngku ing kono | lêstarèkna ywa lirip atine | slondhohana lêlipurên ing sih |
mrih trimaning ati | kêna sira tantun ||
19. yèn wus cakêp acakup pikiring | wong sajroning kono | lawan uwis mêtu
kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga kenging lêngganan.
Rêdhaktur R. Ng. Purwasastra, Kapatihan. Rêginipun organ punika sataun f 2,50, bayaran kasuwun
lêngganan tumrap bayaraning organ Narpawandawa, sadaya wau kasuwun kaparênga lajêng ngintunakên arta bayaranipun, awit manawi kasrantosakên dumugi pungkasaning wun wulan. Juni punika, artanipun dèrèng kakintunakên, adminsitrasi kapêksa badhe nagih sarana pos kwitansi, ingkang wragadipun kathah tur badhe kasanggi dhatêng ingkang dipun tagih, dene para warga saha para lêngganan ingkang sampun
saking sêrat kabar Sêtyatama, kaping 26 Dhesèmbêr 1927 ôngka 292 anggènipun mêthik saking sêrat kabar Timbul ing têngah-têngahipun wulan Nopèmbêr 1927 ôngka 20)
Sadaya kuwajibanipun parentah agung punika sêmunipun ing têmbe wêwatonipun kêdah katindakakên dening para sèlêpbêstir. Dene ingkang katindakakên dening parentah agung piyambak tumrap para sèlêpbêstir wau, gêrbanipun amung ingkang kaanggêp gêgandhengan kalihan pangastaning panguwasa ingkang sajatosipun ugi dèrèng patos cêtha tumrap wêwêngkon-wêwêngkonipun para sèlêpbêstir wau. Dening paniti priksaning nalar-nalaripun bab wau têtela manawi trap-trapanipun sanès sangêt, sarta saupami anggènipun nyumêrêpi pikantuking papriksan punika anjalari silahipun bab wau saking pamanggih susulan, punika nama sampun pintên-pintên.
(Sêsorahipun Tuwan Dr. J. H. A. Logemann, kaping 28 Oktobêr 1927).
Ing karangan kula ingkang sampun sarta ingkang mawi sêsirah kados ing nginggil punika, sampun kula têrangakên bab
Jawi tuwin ing pulo-pulo sajawinipun tanah Jawi, awit saking prajanjian-prajanjianipun Kumpêni tumrap anggènipun among dagang.
Mênggah têgêsing pandhêsêkipun parentah Indhonesiah dhatêng para sèlêpbêstir wau, kêtingal sangêt saking ingkang kawastanan prajanjian cêkak (korte verklaring), ingkang kangge nyantuni pranjanjian-prajanjian ingkang wêwaton sarêmbag utawi sarujukipun ingkang sami damêl prajanjian sakalih-kalihipun. Pangakênipun para sèlêpbêstir sami ngayom ing panguwasanipun Nèdêrlan punika dipun angge nyantosakakên panguwasa wau, sampun ngantos wontên pakèwêdipun punapa-punapa. Wêwatonipun bab 27 tuwin 67 Regeeringsreglement inggih punika pêpacaking anggêr pangastanipun pusaraning praja tumrap Indhonesiah, ingkang suraosipun nyukani wêwênang dhatêng para ratu tuwin kawula Indhonesiah nindakakên paprentahan
sèlêpbêstir sami kuwajiban ngèstokakên ingkang dados kaparêngipun ingkang wicaksana guprênur jendral, ananging tumindakipun sami kawêngku ing panguwasanipun para pangagênging paprentahan gêwès (residhèn utawi guprênur). Sanadyan saking kajêngipun para kawogan, ingkang sami ngrantam pulitik bab prajanjian cêkak wau para sèlêpbêstir taksih dipun longgari supados sagêd anindakakên ada-ada piyambak tumrap nagarinipun, ananging tumindakipun botên makatên, para amtênaripun parentah (centrale ambtenaar) punapadene ingkang dados punggawaning paprentahan gêwès (Gewestelijke ambtenaar) sami angsal palilah ingkang botên kawrat ing sêrat, kenging nindakakên sakajêng-kajêngipun.
Kridhaning parentah botên nguningani lêrêsing sèlêpbêstir wau, tumrapipun pulo-pulo ing sajawinipun tanah Jawi sagêd ugi kenging kawastanan kalampahan tanpa sakara-kara, ananging tumrapipun tanah Jawi tuwin Bali anjalari wontênipun padudon prakawis pulitik, ingkang botên wontên pêdhotipun. Tumrapipun ing pulo-pulo ing sajawinipun tanah Jawi sagêd anindakakên pulitik kasêbut ing nginggil wau sakajêng-kajêngipun, botên wontên ingkang makèwêdi, ananging tumrapipun Porstênlandhên botên makatên, amargi Porstênlandhên punika dados papan undêranipun ebahing tiyang bumi (Inlandsche beweging). Ing ngriku wontên punapa-punapa ingkang anggadhahi têgês tumraping ngakathah, ingkang botên dipun sumêrêpi babarpisan, anggêpok raos ngadêg gêsangipun piyambak, têmahan nuwuhakên panggrundêling manah. Mirit sêrat pèngêtaning parêpatan rad kawula ingkang kapisan, ing taun 1919 kaca 464 sadhèrèk Dhoktêr Rajiman sampun mratelakakên gandhèngipun kalihan bab wau makatên: tôndha-tôndha ingkang mêlok, ingkang nelakakên bilih para kawula ingkang kathah sampun botên dhatêng sèlêpbêstir, dumugi samangke botên wontên, sarèhning para putra santananipun sèlêpbêstir sakawan pisan sami katingal anggatosakên dhatêng ebahing tiyang bumi, malah wontên ingkang tumut nyambut damêl tumrap ebah-ebahan wau wiwit kawitan pisan, sarta katawis sami purun anglênggahi jaman, langkung marlokakên tinimbang para bupati ing guprêmenan ingkang kathah, botên kuwatos bilih para kawula badhe
tumuntên gadhah pikajêng bosên dhatêng sèlêpbêtir wau.
Inggih lêrês ing Porstênlandhên punika botên wontên prajanjian cêkak, kajawi sêsanggêmanipun pangagênging trah Mangkunagaran, sampun wiwit taun 1853 badhe ngèstokakên sadaya dhawuhipun gupêrmèn, botên mawi pilih-pilih, ananging pulitik ingkang dados wêwatonipun prajanjian cêkak wau ugi katindakakên ing Porstênlandhên, inggih punika: sasagêd-sagêd nyuda
Nederlandsch Indische Regeering (trap-trapanipun para ratu Jawi dhatêng parentah Indhonesiah) karanganipun Tuwan Mr. P. W. Filet.
Inggih lêrês Tuwan van Heutz sampun angrampungakên padamêlanipun, ingkang kabêkta saking kuwajibanipun dados manggalaning prang, ananging mèh sarêng kalihan kèndêlipun Tuwan v. Heutz dados gupêrnur jendral, nalika kangjêng sri maharaja putri mêdhar sabda wontên ing rêpatanipun sêtatên general ing taun 1909, mawi andhawuhakên wêwaton bab anglêstantunakên para sèlêpbêstir. Ngantos ing taun 1914, inggih punika nalika jamanipun Tuwan Idenburg. gupêrnur jendral ingkang mursit dhatêng
naraprajanipun punika sami langkung ambiyantoni tumut nindakakên paprentahaning nagarinipun. Tuwan E. Moresco sèkrêtaris gupêrmèn ingkang kapisan, atas dhawuhing parentah nêrangakên mênggah wêwatonipun ingkang kêdah dipun tindakakên tumrap para sèlêpbêstir, kawrat ing sêrat bèiblad ôngka 7960 katitimangsan ing wulan Januari 1914 suraosipun makatên: para pangagêng tuwin para luhur punika kêdah dipun sumêrêpakên wêwaton-wêwatonipun parentah nindakakên paprentahan, sarta kawulang saprêlunipun, supados anyêkapi nindakakên paprentahan tumrap têtiyang ing wêwêngkonipun, mawi dipun ulat-ulatakên sarta dipun tuntun para amtênar guprêmèn, dene lampah-lampahipun ingkang cundhuk kalihan wêwaton-wêwaton wau.
Tumrap bab wau, ingkang prêlu piyambak para warganipun sèlêpbêstir kêdah ajêg tumut angrêmbag sadaya nalar tumrap prêluning nagarinipun, utawi têtiyang bawahipun. Manawi para warganing sèlêpbêstir wau botên tumut angrêmbag, utawi amung dipun têdhani rêmbag minôngka kangge jangkêping tatakrama kemawon, punika paprentahanipun lajêng botên kenging kawastanan sèlêpbêstir, sarta malah kangge lantaran panindaking panguwasa ingkang botên absah dening para amtênar paprentahan Walandi. Taksih wontên sambêtipun.
Kawontênanipun rêmbag ingkang dipun rampungi nalika parêpatan agêng mirunggan, ing dintên malêm Salasa kaping 7/8 Mèi kapêngkêr kados ing ngandhap punika:
1. Para warga ingkang rawuh kirang langkung 250 wakil pakêmpalan sarta sêrat kabar 14.
2. Rêmbag bab Best-hervorming sasampunipun pangarsa angandharakên sawatawis kawontênanipun rêmbag-rêmbag kala pêpanggihan kaping 13/14 April kapêngkêr punika, sarta nêrangakên pitakenan-pitakenanipun warga sawatawis, parêpatan rujuk Narpawandawa ngaturakên sêrat rêkès dhatêng pamarentah, suraosipun nyuwun tumuntên wontênipun Staatkundig hervorming kados musinipun Narpawandawa.
3. Bab gêgêntosipun mudha pangarsa, ingkang dipun pilih sarta lajêng katêtêpakên K. P. H. Kusumabrata.
4. Bab ngewahi wêwaton (statuten) Narpawandawa, parêpatan rujuk pamanggihipun panitya kados ingkang kawrat kanthining wara-wara, botên wontên ingkang kaewahan, lajêng badhe kasuwunakên idi nagari.
5. R.M.T. Sumanagara sêsorah bab Trasmigratie tumrap para santana dalêm, katha para warga ingkang sami nêdha katrangan, namung sarèhning pangrèh dèrèng gadhah pamanahan kadospundi sagêdipun kalêksanan kalayan prayogi, mila dèrèng dipun rampungi kalihan parêpatan, sêsorahipun badhe kapacak ing organ rumiyin, supados para warga sagêd anggalih èwêd-pakèwêdipun.
ingkang badhe urun, dados saupami namung mligi arta urunan saking para warga kirang prayogi, jalaran wontênipun komite wau ingkang ada-ada Narpawandawa.
7. Parêpatan nêtêpakên Narpawandawa prayogi urun arta badhe utusanipun rad kawula dhatêng nagari Walandi, ngrêmbag bab Inl. Meerderheid amargi punika kamanah kabêtahanipun tiyang Jawi, dados Narpawandawa ugi badhe angsal paedah, dene kathah sakêdhiking arta urunan kapasrahakên sapamantêsipun pangrèh.§ Sarèhning wêdalipun arta kas badhe kathah, inggih punika kangge sadhiyan kas bôndha pasinaon f 2000,- mila urunan kasêbut adêg-adêg 6 ing nginggil punika dipun ewahi, tumrap dhatêng komite tumbuk dalêm namung f 400,- tumrap badhe utusanipun rad kawula dhatêng nagari Walandi f 100,- kauningana.
8. Lajêng mirêngakên paring dalêm kalênengan, ngantos dumugi jam 1/2 3 dalu, sawêg bibaran, kalihan wilujêng.
Gêgubahanipun sadhèrèk Mr. Goedbart ing Darmakôndha basa Jawi ôngka 86, ingkang wosipun ngaturi pamanggih
Narpawandawa punika, pakêmpalan ingkang maligi sagolonganipun para putra santana dalêm (kadosdene pakpêenêging), dados mungguhipun inggih namung ngrêmbag kabêtahanipun piyambak.
Tumrap tiyang ingkang kacingkrangan kawruh kadosakados. kula, inggih condhong sangêt, langkung malih bilih angèngêti bab-bab ingkang kawrat wêwatonipun pakêmpalan (statuten), langkung prayogi pakêmpalan nyampurnakakên sêdyanipun kados ingkang kawrat ing wêwaton-wêwaton wau.
Ingkang kula wastani nyampurnakakên sêdya wau makatên, ing wêwatonipun pakêmpalan bab 2 adêg-adêg kalih, aksara d suraosipun angajêngakên pasinaon, punika pakêmpalan sampun ngantos kacomprengan waragad kangge mitulungi dhatêng anak-anakipun para santana dalêm, supados sagêd anglajêngakên pasinaonipun, dados sampun ngantos kandhêk botên [bo...]
[...tên] sagêd maragadi, jalaran kakirangan arta§ Bab kêkirangan arta utawi botên, punika têrang bilih gumantung kasêtyaning para warga. makatên sapiturutipun.
Ananging sarèhning warganipun pakêmpalan kita wau, inggih wontên ingkang kawajiban ngrêmbag babagan praja, kados ta: para bandara kangjêng pangeran, saha para prayagung bupati, dados saupami Narpawandawa, kangge ajangipun pangrêmbag inggih wontên prayoginipun, jalaran tinimbang kagalih piyambak langkung prayogi dados pamanahanipun para warga kathah, mêsthi badhe angsal pamanggih ingkang murni, ewadene bab punika sarèhning badhe nyalini asasipun§ Asas punika têmbung Mlayu, Jawinipun jêjêr. pakêmpalan, kula nyuwun dhatêng panjênêngan sadaya, kaparênga ngramèkakên wontên organ ngriki. Mila murih saya têrang gêgubahan wau kula pêthikipun wontên ing ngriki, parlunipun panjênêngan sadaya lajêng badhe sagêd nêtêpakên, punapa Narpawandawa nglajêngakên tumut ngrêmbag pulitik, punapa botên, awêwaton pamanggihipun para warga.§ Cobi pamanggihipun sadhèrèk warga sanèsipun kadospundi. Wondene turunanipun kados ing ngandhap
Adiwijayan, bab bêstir hèrpormêng. Nanging inggih punika wau, wungsal-wangsul sampun kula aturakên, labêt saking saupamia sawung sampun pêdhotan, tur dhêdhasaripun pancèn botên unèn, wontênipun namung sakèndêl mirêngakên, sadangunipun kula mirêngakên rêmbag- rêmbaging pêpanggihan, pating clakuthik raosing manah kula. Notoling manah badhe tumut rêmbagan botên kadosa, raosing lidhah ngantos [nga...]
[...ntos] kumitir, dening nyumêrêpi kawontênanipun pancèn adamêl gambira, dhasar pakêmpalanipun para trahing narpati, têtungguling karaton Jawi, sampun sami kaparêng ebah lêlumban ing madyaning ulah kaprajan kalihan politik, nanging rahayu notoling manah wau kenging kula sabili, amargi salêbêtipun kula ngraosakên kumitiring lidhah sarta notoling manah wau, kemutan dhatêng wêwêlingipun para sêpuh ingkang wosipun aparing wasita, samubarang punika pratitisipun kêdah katindakakên kanthi wêninging manah, awit sadaya tumindak, manawi dêrênging manah dinèkèk ngajêng, sagêd anjalari kirang prayogi, ingkang pon-ponanipun adamêl buthêking kawontênan. Amila ing batos sangêt gêng panuwun kula dhatêng Hyang Manon, dene dêrênging manah kula ingkang tanpa upami wau sagêd kula sabili.
Nahênta, gêntos ingkang kacariyos, saantuk kula mirêngakên pêpanggihan Narpawandawa, ing batos tansah katêtangi raosing manah kula, ngraosakên trajangipun Narpawandawa, dening panampi kula sajak namung pakêmpalanipun sagolongan alit. Inggih punika para putra santananipun panjênêngan dalêm nata, ingkang mêsthinipun kêdah namung manah dhatêng kawilujênganing sakulawarganipun, kaparêng lêlumban ing kalangan pulitik, ingkang botên amung teoritis, nanging inggih praktik, têgêsipun dumugi tumandang damêl. Mila kasinggihan dhawuhipun sadhèrèk juru ngarang pangarsa, manawi para trahing barata sampun kaparêng andarmakakên: darmanipun, ing ngriku badhe jumbuhing kawula gusti, sêsarêngan mangsah ing damêl, ngudi dhatêng kaluhuraning bôngsa, namung kemawon ing ngriki kula kapêksa anglairakên ingkang dados saraosing manah kula, dhatêng lêbêting pakêmpalan Narpawandawa, dhatêng pulitik wau, amargi pitakenanipun: punapa ingkang makatên wau sampun mungguh, kalihan adêgipun pakêmpalan Narpawandawa, ingkang warganipun namung sagolongan alit, inggih
rêdhaksi Timbul, ingkang ugi ngrêmbag motsi Narpawandawa bab nêdha: volledigezelfbestuur tumrap krajan Porstênlandhên. [Por...]
[...stênlandhên.] Pangintên kula bab punika sagêd dados sikêpipun pakêmpalan Narpawandawa, ingkang salajêngipun badhe karêmbag sêsarêngan kalihan pakêmpalan politik sanèsipun, saiyêk sabaya mangap, murih santosaning panjangkah. Nanging nitik katrangan wangsulanipun bandara kangjêng juru sabda, dhatêng sawênèhing pitakènipun sadhèrèk ingkang tumut parêpatan, ngandikakakên, bilih motsi wau sampun nate dipun culik wontên ing polêksêrat, namung kadospundi badhe wangsulan pamanggihipun parentah dhatêng motsi wau, dèrèng sagêd kapratelakakên.
Awit saking wangsulan punika, kula lajêng saya kêncêng anggadhahi pamanggih, bilih satêmênipun, ulah politik, punika botên kenging sinambi gampil, utamènipun kêdah konsèkwèn, nanging botênipun inggih nyêlaki dhatêng têgêsing têmbung konsèkwèn wau. Dene sagêdipun makatên, apêsipun kêdah sagêd nêdahannênahan. suwara ingkang sora, amargi sampun têtela ewahing sadaya kawontênan, punika botên sagêd manawi tanpa bôndha tekat, amila ing nginggil kula ngaturakên pitakèn: punapa sampun mungguh Narpawandawa anindakakên praktis politik punika? Masthi kemawon, manawi kagêm ngiras anggêgulang dhatêng warganipun supados nyumêrêpi dhatêng ulah kridhaning jaman, inggih botên wontên awonipun, nanging mênggahing èphèkipun, kintên kula badhe têbih sanajan namung kagêm: tarimah lowung.
Ringkêsing pamanggih kula, tumrap pakêmpalan Narpawandawa, kados langkung pikangsal sarta murakabi dhatêng para warganipun, manawi daya kakiyataning pakêmpalan Narpawandawa punika dipun pigunakakên kangge manah dhatêng kaparluwanipun para warganipun, dene tumraping politik kadhawahakên ôngka kalih, ngiras kangge nênuntun dhatêng politik (politiek overtuiging) dados namung dumunung kadosdene teoritis, supados têmbenipun para warganing Narpawandawa ingkang sampun anggadhahi politik, opêrtèigêng sayêktos, sagêd nyambut damêl wontên ing kalanganing kawula, ingkang botên ngantos adamêl kapitunan ing sakalih-kalihipun, liripun upami lampahing sêtrum listrik, sagêd dados sêkakêlipun kawula [ka...]
[...wula] gusti. Manawi sagêd makatên saiba badhe saya mancoronging timbulipun Narpawandawa ingkang kapêtha wontên ing insinyênipun, amadhangi dhatêng para trahing barata ... .
Bab punika para warga kula aturi anggalih ingkang panjang rumiyin, dados sagêd patitis, awit badhe nyantuni tuju ingkang sampun tumindak, punika botên gampil, sisip-sêmbiripun sagêd ugi dhawah kosokwangsul.
Pêthikan suraosing sêratipun kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, dhumatêng pêpatih dalêm, katitimasan kaping 23 Pèbruari 1928 ôngka 308/S
Kangjêng tuwan residhèn suka uninga, miturut pranatanipun kangjêng guprêmèn, ingkang kapacak ing sêtatsêblad taun 1927, ôngka 560 wiwit benjing tanggal sapisan Juli 1928, pangagênging paresidhenan Surakarta, kaewahan botên pangkat residhèn, nanging pangkat guprênur, dene wêwêngkoning bawah, ingkang sapunika kawastanan paresidhenan Surakarta, lajêng ewah kawastanan guprêmèn Surakarta.
Kaparêngipun kangjêng guprêmèn, wawêngkonipun guprêmèn Surakarta anyar wau, namung badhe kaperang dados kalih apdhèling rumiyin, inggih punika: apdhèling Surakarta, sarta apdhèling Klathèn, apdhèling Surakarta anyar wau amêngkoni bawah apdhèling Surakarta sarta Sragèn lami, dene apdhèling Klathèn anyar punika mêngkoni apdhèling Klathèn sarta Bayalali. Mênggah paprentahanipun para apdhèling wau badhe katindakakên dening up amtênar pangkat residhèn, sarta guprênur wau kabiyantu dening residhèn tèrbêskiking, para residhèn kabiyantu para asistèn residhèn, manawi parlu ugi kabiyantu dening amtênar algêmènê bêstir dhinês.
asistèn residhèn ing Surakarta, kabupatèn kitha Surakarta, Mangkunagaran (kabupatèn anom) Karanganyar, Residhèn ing Surakarta, asistèn residhèn ing Sragèn, kabupatèn Sragèn, asistèn residhèn ing Wanagiri, kabupatèn Wanagiri, asistèn residhèn ing Surakarta ingkang dados kanthinipun residhèn, Guprênur ing, Surakarta, Residhèn ing Klathèn, asistèn residhèn ing Klathèn, kabupatèn Klathèn, asistèn residhèn ing Bayalali, kabupatèn Bayalali, asistèn residhèn ing Klathèn ingkang dados kanthinipun residhèn, Residhèn ing, Surakarta kanthinipun, asistèn residhèn ing Surakarta kanthinipun residhèn, guprênur
Bab pangkatipun para bêstir amtênar Walandi gagrag anyar wau botên badhe ngewahi paprênahanipun samangke tumrap dhatêng para priyayi pangrèh praja paprentahan Jawi, dados benjing tumindakipun tatanan anyar wau paprênahanipun kangjêng tuwan residhèn samangke, sarta para tuwan asistèn residhèn, punapadene para tuwan kontrolir binênlan bêstir dhatêng pêpatih dalêm sarta para bupati sami kemawon kalihan benjing manawi dados guprênur, residhèn sarta asistèn residhèn.
Sanadyan para sadhèrèk sampun sami wuninga bilih satunggal-satunggaling kabupatèn makatên sami gadhah bandera piyambak-piyambak, dados warnining bandera punika kathahipun sami kalihan cacahing kabupatèn, ewadene kala jaman punapa wontênipun bandera wau kintên-kintên kathah ingkang dèrèng sami wuninga, utawi kasêngguh bilih wujudipun makatên wau sampun kina makina.
Kawuningana, wontênipun bandera punika miturut sasêrêpan kula pancèn inggih sampun lami sangêt, nanging ingkang kados wujudipun samangke punika, miturut pèngêtanipun êmbah kula, kenging winastan taksih ênèm, jalaran titimangsanipun sawêg nalika karampogan jumênêng dalêm nata sampeyan dalêm sapunika kemawon, amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping 18 Dulkangidah Ehe 1828, dados dumuginipun sapunika sawêg 30 taun, wondene kadospundi wujudipun rumiyin, punika kula namung sagêd ngaturakên awêwaton Sêrat Saloka Paribasa, anggitanipun swargi Tuwan Wintêr jilid II kaca 288 namung kuciwanipun botên patos pêpak, dados manawi mangke kangge cocog-cocogan, tamtu botên sagêd anglêgakakên manah.
Sêrat Saloka Paribasa punika pangêcapipun nalika taun ...§ Manawi botên kalèntu kala taun Walandi 1858. Red. punika nyarêngi jamanipun Sampeyan Dalêm kaping VII dados nalaripun ingkang kacariyosakên ing sêrat rikungriku. punika, bandera-bandera nalika jaman kaping VII wujudipun salong beda kalihan kawontênanipun samangke, namung bandera-bandera wau iyasan kala punapa, punika Saloka Paribasa botên nyariyosakên.
Saking pitulunganipun pangagênging Sanapustaka, kula sagêd nyumêrêpi buku pèngêtan karaton warni-warni, salah satunggalipun pèngêtan wau wontên cathêtanipun baderaning para kabupatèn nalika jumênêng dalêm nata taksih wontên Kartasura, punika kajawi beda kalihan wujud kawontênanipun sapunika, rumyin bandera wau sami mawi ciri ing têngah warni-warni, botên wontên ingkang sami, sarèhning punika klêbêt praboting karaton dalêm punapadene nama-namaning kabupatèn kala jaman samantên ing samangke ingkang kathah taksih wontên, dados kenging winastan ing
namung supados cêtha warni-warnining bandera wau, kula sêratipun jèjèr tiga kados ing ngandhap punika:
Mirit Saloka Paribasa jilid II kaca 288: Cêmêng, mawi sêratan Arap, nanging sapunika ngangge tigawarna§ Manawi ing buku Saloka Paribasa ungêlipun: tikawarna. Red. pêthak, biru abrit.
Nalika jaman Kartasura.: Pari sêpuh, ing têngah ijêm
Mirit Saloka Paribasa jilid II kaca 288: -
Nalika jaman Kartasura.: Cêmêng byur, ciri: aksara Arap donga tulak.
Miturut parincèn kasêbut nginggil, kajawi wêwujudanipun samangke beda sangêt kalihan nalika jaman Kartasura, ciri-ciri ical babarpisan, wontên ingkang katanjakakên sanès kabupatên, punika pamanggih kula owêl sangêt, amargi nalika iyasa rumiyin, tamtunipun ciri-ciri wau sampun dipun cundhukakên kalihan kawajibanipun ingkang kaparingan ciri piyambak-piyambak, makatên malih bôngsa kina punika, adatipun botên kenging dêdamêlan barang-barang tamtu mawa karsa ingkang wigatos. Taksih wontên sambêtipun.
Aturipun sang wignya kalih, dhuh ingkang sinuhun, ing dhusun Sala sampun kapanggih ukuranipun, yèn tuhu utama, namung ngudi pêpêtipun ingkang rawa, manawi sampun pêpêt, gampil pangukuripun, ing pasitèn kalih wau. Ingkang sinuhun kapinudyèng panggalih, sigra animbali Radèn Tumêngggung Ônggawôngsa. Sampun marêk ing ngarsa nata, winartosan saliring karsa, miwah lampah nitik badhe pindhahing praja, aturipun Tumênggung Ônggawôngsa, prayogi karêmbag ing nagari. Ingkang
Sampun sagotra lajêng akarya nawala, ingkang badhe andhawuhakên dhumatêng bupati môncanagari. Sami kapundhutan balok, sagunging mônjapraja, môncapraja. ing bang wetan ing bang kilèn, samya anglêbêtakên balok, kapangkat cacah gunggunging balok, miturut agêng aliting praja, sarêng
Yasadipura, sami manêkung wontên sawetaning têlênging rawa, ingkang kalêrês sakiduling Kêdhungkol.
Cinariyos, dènnya manêkung Pangeran Wijil, akalihan Kyai Yasadipura, ngantos pitung dintên pitung dalu, botên dhahar botên nendra. Amiyarsa swara makatên: he, kang mangun
ingkang dadi saranane, tambêlên gong Kyai Sêkardalima, karo roning lumbu, lawan sirahing lèdhèk, ing kono bisa pampêt kang ponang têlêng, ananging ing têmbe dadi kêdhung ora mili ora sat, langgêng toyanya, tan kêna pinampêt, ing salami-lamine. Taksih wontên sambêtipun.
Panjurungipun sadhèrèk W bab lêlabuhan rêdhaksi pakèwêt macak, amargi parluning tiyang (persoonlijke belang) mugi sampun dados panggalih.
Gat ya iku jinis topi tradisional Korea kang digunakake déning wong lanang nalika metu omah utawa nekani acara-acara kang wigati.[1][2] Gat duweni pinggiran kang amba kang diarani yangtae, lan bageyan tengahe bentuke tabung dhuwur.[1] Gat duweni tali kang biyasane ditalekake ing ngisore janggut.[1] Wong Korea wis nggunkake gat kawit Zaman Tiga Kerajaan (37 SM-668 M) kanggo njaga sirah saka panase srengéngé udan.[1] Ing pertengahan jaman Dinasti Joseon (abad 16-17), gat digunakake minangka lambang status sosial déning kaum bangsawan lan ilmuwan lan minangka barang wigati saka sandhangan saben dinane.[1] Gat dianggep minangka piranti kang mbedakake bangsawan karo wong kang ora duweni budaya.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gat_(
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 6 Oktober 2016.
Kamus Unggah Ungguh Basa Jawa | faroidcs
Swara	Teks Tuladha MC, Pranata Adicara Pengajian	Jawaban, Latihan Aksara Jawa	Jumlah Pengunjung	349,785 Wong
sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan?
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan). sacara
Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau
pinten2 dinten, mboten doyan neda, kalih boyoke kok pegel2, nyuwun suntik pak dokter…..”
Dokter : “Lha nek tindak wingking (BAB) pripun.?
Simbah : “Nggih kados biasane …..ndooodhok
kajen'. lha wong nyogati kok sak anane, opo maneh mendoan mambu kok yo disogatke. ngerti ngono kok yo diemplok wae. malah mbelani, mungkin sing duwe omah ra ngerti. prihatin yen ndeloke kahanan koyo ngono
(Dilih saka Wikipedia:Kelayakan artikel)
Jroning Wikipedia, kalayakan kuwi kriteria kanggo nemtokaké apa sawijining subyek layak kanggo dipacak artikelé apa ora. Konsep iki béda karo "misuwur", "wigati", utawa "populer". Sawijining subyek dianggep layak yèn nduwèni kriteria ing ngisor, utawa kriteria mligi sing kadaftar ing tabel sisih tengen.
Kriteria kalayakan ngatur subyek artikel, ananging ora ngatur isi artikel kuwi.
Sawijining subyek dianggep layak yèn wis naté dibahas sacara signifikan déning sumber pinercaya sing independen tumrap / marang subyek.
"Pembahasan sing signifikan" tegesé sumber mbahas subyek sacara langsung, detil, lan non-trivial.1
"Sumber",2 didhèfinisèkké jroning Wikipedia minangka sumber sekunder, kudu bisa mènèhi bukti kalayakan sing obyektif. Luwih saka siji sumber luwih apik.
"Pinercaya" tegesé sumber bisa dipigunakaké kanggo pamesthèn kalayakan, ssarujuk karo paugeran sumber kapercaya. Sumber arupa karya sing wis dipublikasèkaké jroning media.
"Independen marang subyek" tegesé sumber sing dirujuk ora kena asal saka pihak-pihak sing nduwèni afiliasi langsung karo subyek, upamané: promosi diri, iklan, otobiografi, lll.
Artikel sing ora / durung layak[besut sumber]
Yèn sawijining artikel durung nuduhaké unsur kalayakan, upayakaké ndandani kanthi cara:
Dandani dhéwé. Golèka referensi kapercaya saka internet utawa media liya
Gunakaké cithakan {{kalayakan}} kanggo narik kawigatèn penyunting liya
Gabungké artikel marang artikel liya sing cakupané lebih amba
Yèn kasil ditemokaké unsur kalayakan rong minggu sawisé diwènèhi tag {{kalayakan}}, wènèhana cithakan {{busak:kalayakan}}
Yèn sawijining artikel cetha-cetha ora nduwèni unsur kalayakan:
Langsung wènèhi cithakan {{busak:kalayakan}}
Pengurus bakal langsung mbusak artikel sing cetha-cetha ora nduwèni unsur kalayakan.
Kalayakan ora asifat sawetara wektu[besut sumber]
Warta sing ramé ora banjur nyebabaké sawijining topik dadi layak minangka artikel Wikipedia jroning jangka wektu sing dawa, lan suwaliké. Topik sing ora nduwèni standar kalayakan wektu iki, bisa waé nduwèni standar kalayakan ing mangsa ngarep. Senadyan mangkono, artikel ora olèh ditulis kanthi dhasar spekulasi yèn topik kasebut bakal nduwèni kalayakan ing mangsa ngarep.
Pedoman iki ora sacara spesifik ngatur ngenani isi artikel. Pedoman iki mènèhi pituduh ngenani apa sawijining topik cukup layak kanggo diamot ing Wikipedia minangka artikel dhéwé (mandhiri).
Isi artikel kudu ngacu marang kawicaksanan lan paugeran Wikipedia liya sing ngatur ngenani sumber pinercaya, cara deleng netral, dudu riset asli, lan pamesthèn.
Cathetan 1: Conto: Firman Gani nduwèni artikel media massa sing mbahas bab profil (upamané: Sandy Indra Pratama. "Firman Gani: Berkarir dari Brimob". TEMPO Interaktif. ), mula dianggep layak amarga pembahasané jero alias non-trivial. Suwaliké, grup musik Three Blind Mice dianggep ora/durung layak, amarga senadyan tau disebutaké jroning sawijining artikel (Martin Walker. "Tough love child of Kennedy". The Guardian. ), nanging grup musik kasebut mung disebutaké sak kalimat waé, andadèkaké ora layak amarga klebu dibahas sambil lalu waé alias trivial.
Cathetan 2: Antara liya, ananging ora kawates marang: jurnal ilmiah, buku lan buku-e, koran, majalah, dokumenter televisi lan radio, laporan déning dinas pamaréntah, situs warta, lll.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 26 Januari 2016.
Ana padhang dudu padhanging rahina, ana peteng dudu petenging wengi, kang ana amung alam
ready : kuning, biru, tosca, pink
1 (current)23...9	Artikel lainnya »
sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing Peluncuran 2...
nyuwon mator bade download skinpack e setunggel mawon geh...kulo nyuwon hahalnipun ten panjenengan....
”Umiyat kurungan sela, tinarancang alus remit, nglebete kurungansela, isi rece geng satunggil, nanging panggarapneki, kinten-kinten dereng rampung, saranduning sarira, katha kang dereng cinawi, kang samya myat langkung eram ing werdaya
lengkep ing warni, yen pancen durung dadi, iku banget mokalipun, baya pancen jinarag, embuh karepe kang kardi,mara padha udakarenen ing driya.”Mas
Download Ahang Jadid Hayan – Metastasis (Tanha To)
karna kalih | samantara wontên kang kawuryan | taman langkung sri rarase | madyaning udyanèku | kèksi wontên kang prasa
ingancaran lênggah | ing dhampar rêtna dêlinge | narendra ingkang jalu | marang ingkang lênggah angapit | lah kayangapa suka | bungahe
10. angudhupakên tangane sami | kapundhi anèng ing embunira | nata priya nambramage | mring Wiratha Sang Prabu | sira padha rahayu yayi | anèng kene praptanta | Basupati Prabu | kawêkèn wangsulanira | arsa tanpa krama pakewuh manawi | sinaru
ngandika ing têmbung manis | mèt kramanuhara |Kurang satu suku kata: mèt krama manuhara. dhuh kalinganipun | yayi prabu dèrèng wikan | lamun darbe kadang kadi kula ugi | kang botên karawatan ||
12. gih punika ingkang mijil saking | marga ina sakawan kèhira | ingkang botên mêdal mangke | saking marga inèku | pan kêkalih kathahirèki |
wangsulannya sang nata | walèh yèn dèrèng wruh | ratu jalu malih nabda | ingkang môngka witipun kula udani | jatining kadadosan ||
13. pan mangkatên nalikane nguni | ibu garbini duk lèking môngsa | ambabada ing raose | êmar sariranipun | lan kumêsar ingkang panggalih | têmah ngwontênkên kula |
ing marga inane | dèn wastani puniku | pan kêkawah dadose singgih | rakandika punika | kang awarni pingul |
sipat jênar warnane | tan antara kasundhul | wijiling rah punika dadi | rinta kang sipat rêta | sarêng praptanipun | pupak pusêr dadosira | gih arinta kang sipat cêmêng puniki | lente kanang punika ||
16. ingkang sampun kacaritèng ngarsi | wontên malih kadang kang
winastan | lair sarêng sadinane | inggih pantaranipun | yayi nata kang sarêng mijil | botên namung manungsa | kewala puniku | sanadyan yoganing dewa | danawa lan sato paksi buron warih | tuwin bôngsa siluman ||
ing sadhèrèke | ingkang botên puniku | mêdal saking marga inèki | sêkul golong kalawan | pêcêl ayamipun | ulam sato paksi lawan |
langite | sarta santên lan juruh | winadhahan dados satunggil | kanthi tape myang opak- | angin tindhihipun | timah sataksawe ika |
de mêmulenipun sadhèrèk kang mijil | saking ing marga ina ||
mawi sêkar kanthil | gangsal jodho ing saponthangira | katumpangan sajodhone | dene têtindhihipun |
ha sang hyang mahayu | hayu hayu hayunira | surak hayu dhuh puniku yayi aji | manawi kalaksanan ||
24. ing pamulènipun wau yêkti | saèstonipun sami rumêksa | tan pêgat siyang ratrine | nanging sajatosipun | ing pamule wau ta yayi | mung manjing kautaman | ing satuhonipun | tan susah mawi sarana | kinamulèn anggêr dipun awas eling | kewala wus prayoga ||
25. dene utamènipun sayêkti | sampun ngantos kêndhat ing panyambat | maring para sadhèrèke | rikala dhahar ngunjuk | yèn alênggah sarta lumaris | lamun wontên gatinya | manggih alang ewuh | wah malih yèn nambut karya | sampun lupa prayogi sinambat sami | namung yèn arsa
kalima pancêr kang nora | kasat mata kang boya kawratan sami | kadang ingsun kang padha ||
27. lair saking marga ina sami | lan kang tan mêtu ing marga ina | kadang ingsun sakabèhe | kang lair barêng iku | lawan ingsun padha saari | ramanta anèng ngarsa | ibunta nèng pungkur | payo anadhah lan ingwang | pan mangkatên upamine yayi aji | têmbungirèng panyambat ||
28. sampun supe ing ari myang ratri | yèn dhahar ngunjuk lênggah lumampah |
pangruwatipun ciniptèng batin | sun angruwat kadangipun papat | kalima lawan pancêre | ingkang padha dumunung | anèng badan ingsun pribadi |
marmarti kakang kawah | adhi ri-ariku | gêtih pusêr kadang ingwang | ingkang padha nora katon lawan malih | kang nora karawatan ||
31. kadang ingsun ingkang sami mijil | saka ing marga ina kalawan | tan mêtu marga inane | lawan saduluripun | ingkang lair barêng saari | kabèh padha sun ruwat | sampurnaa iku | nir ing mala waluyaa |
rama mangsuli aris | yèn ing ngriki punika ||
33. panêmbahipun pangkat kêkalih | bilih panêmbahirèng kawula |
nata pangkat panêmbahing dasih | sakulawarga ngirib wulangnya | ingkang raka sadayane | kang wus kawahyèng dangu | kawimbuhan ing pamrayogi | pra nata nêkêm karna | sarta jajanipun |
kalumrahane | undhangira sang prabu | amarêngi môngsa manggasri | maksih salêbêtira | ing warsa supanu | wus kabyawara warata | tatakramaning panêmbah silastuti | kontap ing liyan praja ||
37. dadya têtuladan praptèng mangkin | yèku ing purwane anèng tata- | krama cara panêmbahe | pangkat andhap lan dhuwur | beda-beda
dadi, Dumadya angratoni, Nenggih Kangjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung
Kangjeng Ratu Kidul. Panembahan Senopati menyanggupi persyaratan Kangjeng Ratu Kidul
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Coniolo&oldid=813652"	Kategori: Artikel lola kawit Desember 2008Kutha ing ItaliaKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.20, 9 Maret 2013.
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana X nata ing Surakarta Adiningrat - Kawontênan Enggal -
ngayomi / mring sampurnèng dalêm nata //
sinambêtan tuwuhing raos pamuji / kang ingantya-antya / tumuruning wahyu jati / wahyu prajèng Surakarta //
kawasananira / antuka pangimur luwih / jumênênging nata mulya //
Surud Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana X Nata ing Surakarta Adiningrat
Sampun sawatawis dangu, wontên wartos sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana X nata ing Surakarta Adiningrat gêrah.
Gêrah dalêm wau ing sakawit sampun wontên wartos dhanganipun, wusana lajêng wontên wartos gêrah malih. Ing dintên Kêmis sontên tanggal kaping 16 dumugi dintên Ngahad tanggal 19 Pèbruwari, gêrah dalêm mindhak-mindhak, ugi sinêlan lêrêm sawatawis, ajêg sinowanan ing garwa, ampil tuwin para putra, ugi dipun jagi ing abdi dalêm Dhoktêr Radèn Salèh kalihan Dhoktêr Radèn Ayu Surti.
babagan sêsakit lêbêt minôngka kongsul. Bidhalipun saking Batawi dhatêng Surakarta numpak motor mabur mandhap ing Sêmarang, dipun papag oto ing utusan dalêm Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Côndranagara, mantu dalêm. Sadumugining
wanci jam 7.30 seda. Jalaran gêrah sampun yuswa, dumugi yuswa 74 taun. Inalilalhi wainailaihi rajingun.
Surut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana, adamêl karêrantaning manah, ing wusana lajêng nuwuhakên pamupus saha ngucap: mugi roh dalêm sampurnaa dumugi pangayunan kanthi kanugrahan agung. Amin.
Miturut pèngêtan ing buku-buku, panjênêngan nata suwarga dalêm ingkang sinuhun Ingkang minulya saha ingkang wicaksana punika jumênêng dalêm nata dangunipun 48 taun. Wiwit jaman Kartasura dumugi jaman Surakarta, dèrèng wontên nata ingkang nyamèni danguning jumênêngipun.
Mênggah pèngêtan cêkakan tumrap panjênêngan nata suwarga sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana, punika mirid karangan dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, putra dalêm suwarga sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kados ing ngandhap punika:
Miyos dalêm suwarga sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana wontên ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 Rêjêp taun Alip ôngka 1795 utawi kaping 29 Nopèmbèr 1866. Miyos saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX. Kaparingan asma Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna.
Ingkang kakarsakakên anginyani, priyantun dalêm nama Bandara Radèn Dayapurnama. Dipun êmbani Radèn Ayu Amongsaputra, kanthi êmban
utawi kaping 4 Oktobêr 1869, nalika nglêrêsi tingalan dalêm panjênêngan sampeyan dalêm ingkang sinuhun, wêkdal salêbêtipun dhahar pista, tuwan residhèn munjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun bilih anampèni telêgram saking Batawi, awit saking kaparêngipun ingkang eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral, putra dalêm sang
Amarêngi dintên Anggara Kasih tanggal 7 Sura Alip 1811 utawi kaping 29 Nopèmbêr 1811 sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom kasupitakên.
Kacariyos, sampeyan dalêm kangjêng gusti, wiwit angajêngakên môngsa supit dados
patitis ing pamicara, sabên marêngi pasamuwan taun raja, taun baru, enjingipun sampeyan dalêm kangjêng gusti têdhak dhumatêng
Ing Rêbo Pon tanggal 1 wulan Ruwah Dal 1815 utawi kaping 5 Mèi 1886 Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wiwit nyarirani ngasta pangrèh jumênêng pangarsaning pangadilan kadipatèn anom.
Ing dintên Kêmis Wage tanggal 1 Rabingulawal Wawu 1817 utawi kaping 17 Nopèmbêr 1887 sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom
Ing dintên Kêmis Pon tanggal 20 Bêsar Alip 1819 utawi kaping 7 Agustus 1890, kaparênging karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, putra dalêm sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom pinikramakakên angsal Bandara Radèn Ajêng Sumarpi, putranipun KGPAA Mangkunagara IV saking Bandara Radèn Ayu Adipati Mangkunagara. Dhauping pangantèn wontên salêbêting kadhaton. Pramèwari dalêm
tanggal 15 Sawal Jimawal 1821 utawi kaping 13 Mèi 1892 sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom puruhita ing rama dalêm, pamêjangipun wontên ing Jonggringsalaka sakidul dalêm agêng prabayasa.
Ing dintên Jumungah Lêgi tanggal 28 Ruwah Je 1822 utawi 16 Marêt 1893, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX seda. Ing dintên Kêmis Wage tanggal 12 Siyam 1822 utawi 30 Marêt 1893 sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping V jumênêng nata sumilih kapraboning rama dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping X.
Sampeyan dalêm suwarga ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, putus ing rèh
ulah kaprabon, mumpuni ulah kawiragan, kados ta bêksa, main selat sapanunggilanipun, lêpas sawarnining bêksa, ahlul kalukitan, yasan dalêm sêrat-sêrat kathah, sêngsêm ing karawitan, kathah yasan dalêm gêndhing. Langkung lêbêt dhatêng kawruh kacurigan, kathah yasan dalêm wangkingan, putus ing kawruh katuranggan, dhêdhasaring panggalih ambêk wêlasan.
Jumênêng dalêm ngasta kaprabon tanpa sangsaya,
saening prentahan nagari wusana adamêl tata raharja, kathah patêdhan dalêm panjurung wragad tumrap paedah umum, babagan kagunan, pamulangan, kasarasan tuwin sapanunggilanipun. Makatên ugi ing sajumênêng dalêm kathah ewah-ewahan
ingkang murakabi kawula dalêm sadaya. Kados ta: 1. lêbêt wêdaling arta nagari mawi rantaman, tumanjanipun lajêng sagêd tata. 2. kawontênakên kantor paniti, 3. nata prayogining kantor kapatihan (kantor nagari), 4. kantor rad nagari tumut ngrêmbag rantaman tuwin pranatan, 5. niti kawula ingkang nyêkapi ing damêl, 6. amêwahi pajagèn
sabin, 9. nyaèkakên margi saha krêtêg, 10. ambiyantu ajênging padagangan, kagunan Jawi. Ingkang sinuhun kagungan pabrik gêndhis kabudidayan sata tuwin sanès-sanèsipun, 11. ambiyantu adêging bang Jawi nama Bôndha Lumaksa, 12. ngabdèkakên
ingkang sinuhun krama malih angsal Gusti Radèn Ayu Mursudarinah, putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping VII ing Ngayogyakarta Adiningrat, miyos saking Gusti Kangjêng Ratu Kêncana. Pramèswari dalêm wau kapatêdhan asma Gusti Kangjêng Ratu Êmas.
Ing dintên Salasa Wage tanggal 22 Jumadilakir Wawu 1849 utawi 25 Marêt 1919, pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, kagungan putra miyos putri, kapatêdhan asma Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, diwasanipun asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Ing dintên Kêmis Pon tanggal 17 Siyam Je 1854 utawi 30 Agustus 1923 sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kajumênêngakên litnan jendral. Wiwit punika ngagêm sêsêbutan ingkang wicaksana (ing ngajêng jendral mayor).
Ing dintên Kêmis Wage tanggal 26 Jumadilawal Je 1854 utawi 4 Januwari 1924, pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana seda, andadosakên sêkêling panggalih dalêm. Badhe kasambêtan.
Pangantèn agung ing Ngayogyakarta tuwin wêwakil Jêpan enggal
Sampun sawatawis dintên ing karaton Ngayogyakarta wontên pikramènipun para agung. Pikramèn agung ingkang kados makatên punika tumrap ing golongan Jawi awis ingkang sumêrêp, tuwin kadospundi cara-caranipun, mila tumraping golongan ing Jawi sagêdipun namung mirêng pawartos tuwin nyumêrêpi gambaripun.
Ingkang kacêtha ing têngah, punika pangantèn nalika panggih wontên salêbêting kadhaton, pangantèn kakung putri lajêng kanthèn, dipun apit-apit ing putri kiwa têngên. Ing salajêngipun sambêt-sumambêt pangantèn sanès-sanèsipun.
Ing wêkdal wau ing kadhaton kêbak tamu ingkang sami anjênêngi dhauping pangantèn. Sabibaring dhaup, lajêng dipun sambêt pahargyan ngantos mèh dumugi byar enjing.
Ing kala dhauping pangantèn, sèndhêr radhio Mavro anyiyarakên punapa kawontênan ing ngriku, ingkang tatananing nyiyarakên kados ing gambar sisih kiwa.
Ingkang kacêtha ing gambar bundêr, punika wêwakil karajan Jêpan ing nagari Walandi paduka Itaro Ishii, inggih wêwakil karajan Jêpan wau ingkang migatosakên kawontênan karajan Jêpan ingkang gêgayutan kalihan karajan Walandi, sumrambahipun dumugi ing tanah ngriki, punapa malih ing bab padagangan, punika ingkang langkung wigatos.
Muyêging pulitik praja Sêpanyol gêgayutanipun kalihan Itali, katingal muyêg sangêt, ing ngajêng sampun kawartosakên, sarêng golonganipun Franco unggul, Itali lajêng surak-surak, saking rumaos anggènipun tumut ngêmori damêl. Nanging bab punika lajêng dipun sêmoni Inggris, dèrèng tamtu manawi pambiyantu wau dados panujunipun ingkang dipun pitulungi. Ing ngriku golonganipun republik lajêng anggêgujêng, ngatingalakên bilih anggènipun purun padhamèn sarana janji sumingkiring wadya ngamônca, punika pinanggih dhongipun, ingkang raosipun inggih dipun iyani dening Franco. Nanging kadospundi, ing sapunika Franco kêpêksa ambêtahakên dayanipun Itali tuwin Jêrman. Kajawi manawi wontên pambiyantu sanès ingkang purun nyingkirakên bôngsa ngamônca ingkang sampun wontên ing ngriku.
nanging ing sapunika golongan wau sampun botên gadhah pangajêng-ajêng badhe unggul. Makatên ugi Prancis, sarêng wontên suwaranipun Itali ingkang damêl botên sakecanipun Prancis, inggih lajêng anjênggirat, mila lajêng saya nguwatosakên dhatêng Sêpanyol, botên sande badhe ngèmbèt daging awaras, amargi dayanipun Itali gampil andhêsêgipun dhatêng laladan Prancis.
badhe ngrangkul, nanging ministêring babagan sajawining praja parentah Burgos (Barcelona) gadhah pamanggih, punapa Prancis purun ambiyantu Franco saha purun nyingkirakên wadyanipun Mussolini. Rêmbag punika pinanggih ruwêt, amargi Inggris tuwin Prancis kêpêksa ngawontênakên tatanan enggal ingkang ngewahi ngrika-ngriki. Nanging Inggris tuwin Prancis inggih lajêng gadhah rekadaya, supados Franco nyingkirna wadya Itali rumiyin, ing ngriku sawêg purun ngakêni unggulipun Franco. Môngka lugunipun tumrap ing Inggris tuwin Itali, sampun anggêlêngakên rêmbag badhe [ba...]
[...dhe] ngakêni unggulipun Franco, namung kantun ngêntosi môngsa ingkang prayogi.
Prancis anggèning ngrekadaya murih rukunipun ingkang sami paprangan tansah tumindak tanpa kêndhat. Leon Beard warganing rad luhur Prancis sampun bidhal dhatêng Sêpanyol kapanggih Jendral Jordana, ministêring parentah Burgos. Nanging ing sadèrèngipun Leon Beard bidhal, ministêring golongan
praja Inggris, Bonnet, nyariyosakên ing bab kajêngipun parentah republik, ingkang kêdah dipun sayogyani dening Franco, inggih punika ingkang dados margining padhamèn. Wosing kajêngipun, supados rêmbag wau kadumugèkakên dhatêng Jendral Jordana.
Makatên ugi Inggris, inggih sampun pados margi murih dadosing padhamèn. Tiyang ingkang dipun patah dhatêng Burgos, dipun isèni rêmbag supados ngrêmbagi Franco, anganggêpa Inggris ingkang dados lantaran pinanggihing padhamèn. Pêrang kakèndêlna rumiyin. Sêmu-sêmunipun kados inggih badhe kasêmbadan.
Ing ngriku sarêng Mussolini sumêrêp tindakipun Franco ingkang kados makatên punika inggih anjêngginggat sangêt, saya sarêng sumêrêp wêwakiling parentah republik dhatêng pulo Minorca kabêkta ing
Inggris, badhe ngrêmbag ing bab masrahakên pulo wau dhatêng Franco. Môngka ing kajêng, pancèn tindakipun Inggris ingkang makatên wau ingkang kangge miluta.
tuwin Hitler inggih dipun dhadhagi pisan. Gèk Franco badhe pados punapa malih. Arta dipun sanggêmi Inggris, wah Inggris kalihan Prancis inggih badhe ambiyantu sumingkiring wadya Itali tuwin Jêrman. Dhasar rumiyin mila Inggris tuwin Prancis punika lêngganan
Kala ing taun 1933 Sêpanyol kathah pangintunipun barang dagangan dhatêng Inggris tuwin Prancis, tinimbang panampinipun. Dene tumrap dhatêng Itali tuwin Jêrman, kathah anggènipun nampèni. Sarêng sampun tumindak sawatawis taun, pangintunipun barang saking Sêpanyol dhatêng Itali mindhak kathah,
Sarêng tuwuh paprangan ing Sêpanyol, kawontênan wau pinanggih ewah, makatên ugi, sayêktosipun tumrap panyadenipun barang Sêpanyol dhatêng Itali tuwin Jêrman, punika namung angsal lêlintu sami barang. Môngka tumrap panyade dhatêng Itali tuwin Jêrman punika sisip sêmbiripun sagêd dados jalaran pasulayan.
Kosok wangsulipun tumrap Inggris tuwin Prancis, panumbasipun sadaya wujud arta. Malah ing pangajêng-ajêng, nagari kalih wau badhe saya kathah panganggènipun [pangang...]
[...gènipun] barang saking Sêpanyol, amargi barang wêdalan Sêpanyol punika dados kabêtahanipun Inggris, inggih punika barang ingkang kangge yasa dêdamêl, kados ta
kamirêngan dening Mussolini tuwin Hitler, saya nêpsu sangêt dhatêng Franco, nanging wusananipun lajêng kapêksa lêrêm. Ing pangintên, sawatawis minggu malih, Franco badhe angsal pambiyantu saking Inggris tuwin Prancis anglawan Itali tuwin Jêrman, kados makatên wolak-waliking jaman.
Bôngsa Jêpan têrus malêbêt dhatêng pulo Ainan saking kidul tuwin lèr. Ing sapunika sampun wontên kapal pêrang Amerikah satunggal dhatêng ing ngriku. Pangagênging kapal pêrang wau sampun pinanggih kalihan pangagênging wadya Jêpan, sasampunipun bage-binage wilujêng lajêng pêpisahan. Mirid ing sêmu, sajakipun Amerikah, Prancis tuwin Inggris botên sagêd ngagru-agru dhatêng tindakipun Jêpan. Trajangipun Jêpan katingal sairib kados tindakipun Jêrman. Ing sapunika badhe ngawontênakên babaganing kapal pêrang, tuwin papan kangge anggêgana, kangge nêmpuh Syangkai Sèk saking ngriku.
Lêngganan nomêr 3002 ing Pw. Tumrap kuwartal 4, 1938.
Lêngganan nomêr 3676 ing Sr. Tumrap kuwartal 4, 1938.
Lêngganan R.L. Jayèngwarih, Surakarta, f 6.- sampun katampi.
Garèng: ambalèni bab pacêklik ing Bojanagara, Truk, dadi yèn kowe, saiki iki sing prêlu dhewe
kuwatku. Nanging kok banjur mak grêg, ora sida.
Petruk: Olèhmu mak grêg, kuwi rak marga ora lila, ta.
Garèng: ora, Truk. Aku rada môngga mara, jalaran ana kabar, jarene prakara pacêklik ing Bojanagara kuwi, saikine ora kêna dikabar-kabarake dawa-dawa ana ing layang kabar. Karo manèh, ora kêna pisan-pisan motrèt wong sing padha kalirên, dadi jawane, prakara pacêklik kuwi digawe wadi, wong jaba ora kêna wêruh. Lah nèk ora kêna wêruh, mêsthine iya atêgês ora kêna têtulung.
Petruk: upama nyata ora kêna didawak-dawakake ana ing layang kabar, kuwi iya ana apike. Jalaran sing wis kêtatalan, olèhe padha ngandharake bab pacêklik kuwi ora barès, pène ora dituntun ing budine, mung dituntun ing rasa êndhêm-êndhêmane. Dadi andharane digawe ebat, anggêgirisi, tur nganggo dibumboni sing angêt-angêt, dene prêlune, ora kok arêp anggugah ati wong akèh supaya gêlêm têtulung, mung niyat arêp ngala-ala wong sing kêpopoh, môngka sanyatane, kang Garèng, prakara sing dadi lajêring pangala-ala kuwi, yèn diurut-urut digolèki salasilahe bisa ambalik namani sing padha ngala-ala kuwi.
Garèng: Lah nèk pancèn salah, sing padha kêpopoh kuwi apa ora kêna didumuk lupute.
Petruk: anggêre maton, niyat arêp ambêcikake, mêsthine kêna.
Garèng: Nanging, Truk, aku mêksa rada durung lêga. Prakara pacêklik kuwi têka andadak nganggo digawe wadi, kuwi rak mung dianggo nutupi kaluputane priyayi sing kêpokoh.
Petruk: digawe wadi, kuwi tak kira mung
Plas wis paring katêrangan cêtha, sapisan, para priyayi bebe pribumi sing ambawahake padesan sing kasangsaran kuwi, ora salah. Dhèk taun kapungkur, propinsi Jawa Wetan wis nyadhiyani dhuwit f 162.000,
nagara nyadhiyani f 208.000 kanggo irigasi ing papan mau supaya têtanène wong bumi bisa bêcik. Kapindhone ditêrangake, yèn anane pacêklik kuwi
jurnalis, saguh paring katêrangan sacukupe. Apa kaya mêngkono kuwi niyat arêp ngêkêr prakara pacêklik. Lah, rak gênah ora, ta.
Garèng: Wis, Truk, prakara pacêklik wis têrang. Saiki aku arêp anjaluk rêmbugmu, Truk. Olèhku arêp têtulung iki kêna apa ora.
Petruk: Iyah, ana arêp danadriyah bae andadak sêmônta, upama kana wis cukup, wis ora prêlu dipitulungi wong jaba, dêrmamu kêna kok tanjakake kanggo nulungi wong liya. Bangsane dhewe iki ora sathithik sing butuh dêrma.
Garèng: lah iya, ya, Truk, yèn tak rasak-rasakake kok iya mung tiba judhêg bae. Gajêge nagara olèhe wiwit ngrêmbug bangêt mênyang karaharjaning wong cilik, kuwi wis wiwit dhèk taun 1901, dadi saprene wis têlung puluh wolu taun, ewasamono bangsane dhewe iki têka durung bisa gêmblêb-gêmblêb kabèh. Môngka prasan atiku, Truk, rêrigêne nagara wis pêpak bangêt, wis nganakake sêsuluh bab têtanèn, misaya iwak, dagangan, panggaotan tênun karo bathik, irigasi, karajinan, cêkake warna-warna bangêt, lah kok mêksa isih akèh sing durung bisa mêntas saka kêcingkrangan.
Petruk: sababe durung bisa mêntas-mêntas kuwi warna-warna, kang Garèng, sing têrang bae, marga cacah jiwane mundhak akèh bangêt, kuwi iya dadi sabab anjalari kêkurangan. Tanahe dhewe iki, saikine wis sêsambungan dagang karo jagat kabèh, dadi yèn padagangan ing jagat bubrah angkane, bangsane dhewe iya katut ribut. Kêjaba kuwi mêsthine isih ana sabab liya-liyane.
Garèng: iya, Truk, prakara sabab, aku ora butuh wêruh, jalaran wis akèh sing kêjibah ngrêmbug, tur iya pêng-pêngan kabèh. Mung bae, rêrigên sing ditindakake kuwi apa wis cêsplêng têmênan. Karo manèh apa iya ora saya cêsplêng bangêt, yèn anggone nindakake rêrigên kuwi nganggo plan-planan, upama bab ngajokake padagangan diplan limang taun, bab misaya iwak diplan têlung taun, sabanjure. Gunggung kumpule, plan sapuluh taun, ekonomine wong cilik kudu wis kuwat.
dhiktator ketoke mula menginake. Nanging ora kabèh sing bêcik ana ing nagara kana, kuwi mêsthi iya bêcik tumrap ing kene. Prakara kaya mêngkono kuwi bangsane dhewe wis kêrêp kêcelik, kaya upamane dhèk jaman swadèsi. Cara swadèsi ana ing Indhu bisa apik, banjur ditiru dicakake ana ing kene,
Samono uga prakara rêrigên ngajokake karaharjaning kawula, iya ora kêna mung niru warasan bae. Kabèh kudu nganggo dilaras karo kaanane tanah kene.
Garèng: Iya bênêr nganggo dilaras, nanging rak iya bêcik nganggo diwangêni samene taun kudu rampung, dadi karuwan olèhe ngêntèni.
Petruk: bab karaharjaning kawula kuwi jêmbar bangêt têbane. Yèn ing kene banjur tiru-tiru gawe plan-planan, mêsthi pating grobyag. Lumrahe, kang Garèng, nagara sing nganggo plan-planan kuwi olèhe gawe wangênan suwe-suwene sapuluh taun. Olèhe nindakake ngaya bangêt, nganggo ngalah-ngalahake kabutuhan liyane, malah kala-kala ana sing nganggo pêksan-pêksan barang. Saiki, kang Garèng, upama
sasèn rong sèn, wong-wong sing dirigênake isih akèh sing durung ngrêti yèn dirigênake. Cêkake kang Garèng, plan-planan kuwi yèn ora sêmbada têmênan malah dadi pêlan-pêlan bangêt.
Garèng: Yèn sapuluh taun kurang, lah iya diulur limalas taun. Mêngko yèn limalas taun, mlothot, diulur manèh dadi rong puluh, salawe, têlung puluh, waton nganggo wangênan.
Petruk: dadi karêpmu, tanah kene kudu gawe plan karèt, kêna diular-ulur sasire bae. Yèn kaya mêngkono, alahdene gawe plan. Ora susah nganggo plan-planan, anggêr niyat ingsun ngundhakake karaharjan têmênan, gawe rêrigên têmênan, lan iya ditindakake têmênan, wis cukup kang Garèng. Sing padha gawe rêrigên, lan sing nindakake rêrigên, kuwi dudu wong sabarangan. Kabèh pilihan sing ampuh-ampuh têmênan. Aku kowe iki klêbu golongane wong kang dirigên-rigênake, anane mung kari kudu ngrêti olèhku padha dirigênake. Yèn ora ngrêti, sanajan rêrigêne cêsplênga dikayangapa, iya tanpa guna. Saiki, kang Garèng, ing kutha-kutha kang prêlu dianani kantor kanggo awèh iguh lan pituduh marang wong cilik, bab têtanèn, kopêrasi, padagangan, lan karajinan, kuwi bêcik padha dipigunakake, dadi bisa ngundhuh wohe sathithik-sathithik. Bangsane dhewe kudu srêgêp lan wani takon mrono, anjaluk rêmbug bab panggaotan utawa bab padagangan.
Garèng: Wah, yèn mangkono, upama wong mlaku, pancèn. Blas-blas akèh dalane. Nanging Truk, rêmbuge prayogi dibacutake seje dina.
(Pêthikan saking Sêrat-sêrat Kabar Sanès)
Wajibipun lare ingkang kadadosakên jênggi. Anyarêngi badhe wontênipun têtingalan jênggi ingkang kawontênakên ing kalanipun nuju Capgome ing Bêtawi, punika tumrap ingkang dados kêdah nêtêpi pranatan: inggilipun saking siti botên kenging langkung saking tigang mètêr, lare ingkang dados kêdah wontên sêrat katrangan saking dhoktêr, tandhanipun kasarasanipun, tuwin sagêd dipun dadosakên jênggi, tuwin punapa ingkang dados dhawuhing pulisi, kêdah dipun èstokakèn.
Topèng gas tumrap rakyat. Wontên wartos, Dienst voor de Luchtbescherming gadhah usul dhatêng parentah, supados kawontênakên tatanan anyadèni topèng gas dhatêng rakyat. Dados tumrap pabrik ingkang damêl, botên ngêmungakên nyadhiyani kangge wadyabala kemawon. Dene ancêr-ancêring rêrêgèn satunggal iji f 3,-.
Margi ingkang badhe dipun yasani dening Niam. Nederladsch Indisch Aardolie Maatschappij badhe angadani damêl margi saking Têmbono dhatêng Kueang ingkang panjangipun wontên 157 km. Yasan margi punika kawigatosanipun badhe kangge anggampilakên lampahing bêbêktan ing laladan Plaju kanthi vrachtauto tuwin sanès-sanèsipun. Waragading yasan wau dipun sadhiyani f 750.000,- tuwin taksih malih f 50.000,- kangge yasa krêtêg. Kajawi punika ing sabên taun taksih nguruni f 24.000,-.
Mêsin tik badhe pajêng. Gêgayutan badhe wontênipun pangajaran ngêtik ing Mulo, Departement Pangajaran ambêtahakên mêsin tik 600 iji. Miturut wartos sampun kathah toko ingkang gadhah panyuwun badhe ngladosi.
Arta bandhanipun P.G.I. Miturut katrangan ingkang dipun umumakên dening artaka Verbond Bestuur P.G.I. ing Bêtawi, dumugining wulan Januari 1939 punika, arta bandhanipun P.G.I. wontên f 28.522.395.
Karisakan ingkang jalaran bêna ing Kêdiri. Jalaran saking wontêning bêna ingkang mêntas pinanggih ing Kêdiri, anjalari risaking tanêman pantun 650 ha, pohung 300 ha tuwin tanêman sanèsipun 300 ha. Tanggul ing bawah Ngronggot dhadhal. Badhe tanêm malih sampun sanès wancinipun.
Anjêmbarakên tukang damêl topi. Sampun sawatawis wulan, afdeeling Nijverheid Departement Economische Zaken andhèkèk têtiyang tukang ndamêl topi wontên ing Kudus, pêrlu kadhawuhan mulang dhatêng têtiyang ingriku, supados pakaryan damêl topi pinanggih saya jêmbar. Pinanggihipun ing sapunika ing Kudus sampun wiwit wontên tiyang ingkang sagêd nganam topi.
Griya-griya enggal ing Bandung. Bestuur Gemeente ing Bandung ing wêkdal punika sawêg ngrêmbag ing bab badhe damêl griya cacah 100 dumugi 150, ingkang sewanipun wiwit f 60,- dumugi f 100.-. Papan ingkang badhe dipun dêgi griya inggih sampun wontên, namung kantun ngêntosi karampunganipun. Miturut wartos, griya-griya wau pêrlu kangge sadhiyan samangsa kantor pènsiyun saèstu pindhah dhatêng Bandung.
Cacahipun kuli ingkang malêbêt dhatêng Deli. Mitutur katrangan, kuli ingkang malêbêt dhatêng kabudidayan ing Deli ing taun 1938 wontên 11.000 jiwa.
Wêwahing jiwa ing Bêtawi. Miturut pèngêtan, dumugining wêkasan taun kêpêngkêr, cacahing jiwa ing bangsa Eropa wontên 47.000. Miturut pêpetangan wau dados indhaking jiwa wiwit wêkasaning taun 1937 wontên 2100. Tumrap sanès bangsa indhakipun ugi kathah. Petanganipun ringkêsan, jiwanipun ing Bêtawi wontên 394.000, tiyang siti, bangsa Tionghoa 76.000, bangsa ngamanca wetanan 7500. Dados sadaya gunggung 524.500.
Sêpur dalu saking Cirêbon. Benjing malêm Jumuwah dhawah tanggal 4 Mèi ngajêng punika, sêpur dalu ingkang saking Cirêbon badhe wiwit kalampahakên, bidhalipun saking Cirêbon jam 6.07 sontên.
sawatawis dintên wontên tiyang dhatêng ing jav. Bank Surakarta pêrlu badhe nglintokakên arta kêrtas, namung nyatanipun arta kêrtas wau arta reclame ingkang awujud kêrtas rêgi f 100,-, ingkang sasisih awujud rêgi f 200.-. Sarêng bab punika dipun titi, arta kêrtas wau asli saking tiyang ing dhusun Boyo, anggènipun angsal saking anggèning sadhe maesa. Sarèng tiyang wau badhe ngajal, arta punika dipun sukakakên dhatêng waris. Dados ing kala samantên tiyang ingkang angsal sakawit punika kapusan. Ing salajêngipun lajêng dados papriksan. Dèrèng wontên karampunganipun.
Têtiyang ingkang badhe boyongan dhatêng tanah sabrang. Miturut katrangan, têtiyang saking bawah Ngayogya ingkang badhe boyongan dhatêng tanah sabrang ing laladan Ngayogya wontên 2144, isi jiwa 8400. Tiyang samantên wau asli saking laladan Gunungkidul, Ngayogya sisih lèr, tuwin Ngayogya sisih kilèn (Kulon Progo).
Dr. Th. G. Th. Pigeaud badhe wangsul. Wontên wartos, kawrat kêkancingan saking Directeur Pangajaran tanggal 3 Februari 1939. Dr. Th. G. Th. Pigeud badhe wangsul saking Eropa, manggèn ing Ngayogya malih. Namung sadèrèngipun dumugi ing tanah Jawi, kaparêngakên mampir dhatêng Belawan-Deli rumiyin, pêrlu badhe nyinau babagan kawontênanipun tanah Sumatra, wiwit tanggal 11 Februari.
Sêpur dalu benjing pasar malêm. Wontên wartos, benjing pasar malêm ing Surakarta, S.S. badhe ngawontênakên sêpur dalu saking Jèbrès dhatêng Madiun. Kajawi punika N.I.S. inggih badhe ngawontênakên sêpur dalu mlampah mantuk saking Tugu dhatêng Balapan, tuwin saking Balapan dhatêng Sêmarang.
Baita pamiyasan ulam katut ombak. Ing sagantên pasisir Madura sisih kidul mêntas wontên angin agêng, ingriku anjalari wontên baita pamiyasan ulam ingkang katut ing ombak cacah 6, ingkang 2 kêbuncang dumugi ing Brantas, ingkang 4 kêbuncang dumugi Sapudi. Rahayu botên wontên kasangsaran. Namung têtiyangipun ngantos tigang dintên tigang dalu sami rêkaos tuwin botên nêdha, wilujêng sami sagêd dumugi griya.
Vakschool têngahan. Awit saking ada-adanipun golongan Katoliek badhe ngêdêgakên Vakschool wontên ing Sêmarang. Pamulangan wau kangge lare èstri. Ingkang wontên pamulangan kados makatên punika sawêg ing Bêtawi.
Tukang musik gadhah atur dhatêng Raad Kawula. Awit saking aturipun tuwan Otto Franz Schubert ing Sêmarang dhatêng Raad Kawula, supados para tukang musik ingkang botên anggadhahi padamêlan ingkang têtêp, kaparingan panggêsangan.
Ama wangwung ing Purwodadi. Ing wêkdal punika ing laladan Purwodadi tuwuh ama wangwung anêdhani godhonging têtanêman, anjalari sudaning wohipun têtanêman. Ama wau sampun dipun tanggulangi mawi walirang, botên wontên dayanipun. Ama kados makatên punika kala ing taun kêpêngkêr sampun nate tuwuh ingriku.
Mriksa têtuwuhan ingkang dados jampi. Awit saking panêdhanipun pakaryan kasarasan, supados tuwan P. Sorgdrager, apotheker ing Sêmarang mriksa jat-jating têtuwuhan tanah ngriki ingkang kenging kangge jampi, kadosta têmulawak, kumis kucing, godhong mêniran sapanunggilanipun. Ing sapunika pamriksanipun tuwan wau sampun angsal 40 warni, taksih badhe kalajêngakên. Miturut katranganipun ingkang mriksa wau, bangsanipun êmpon-êmpon punika sampun dados padaganganipun bangsa Tionghoa.
vervolgschool No. II ing Karanganyar, Kêbumèn.
Kopi tanah Jawi dhatêng Italie. Miturut wartos, wêlingan kopi saking Italie
dhawuh supados ngawontênakên paargyan mèngêti adêging 10e, 11e tuwin 12e batalyon Infanterie sampun 100 taun, dhawah benjing tanggal 17 Juni ngajêng punika. Paargyan wau botên namung badhe wontên ing salêbêting kampement kemawon, ugi wontên ing papan jawi. Batalyon wau, ingkang 10e batalyon manggèn ing garniêoen Batavia-Centrum ingkang 11e tuwin 12e batalyon manggèn Meester Cornelis.
Paniti tanah Niew Guinea. Ing bab tindak paniti kawontênanipun tanah Niew Guinea pinanggih marêmakên. Ing sapunika sampun manggihakên papan wiyar ingkang kenging kangge ulah têtanèn agêng. Paniti punika dipun tindakakên dening pènsiyunan overste Gortmans, dipun wiwiti saking laladan Hollandia. Wontên ing laladan Hollandia manggih papan ingkang jêmbaripun 2400 ha. Miturut kawontênaning papan wau prayogi kangge pakêbonan Eropa. Kawontênaning siti sampun kapêndhêt kakintunakên dhatêng Bogor supados kapriksa, dèrèng wontên katranganipun, namung pangintên ing papan kalih panggenan ingkang pinanggih punika tamtu sae. Salajêngipun badhe katindakakên papriksan ingkang titi.
Postspaarbank ing taun 1938. Wiwit Januari dumugining December 1938, cacahing arta ingkang tumitip wontên ing Postspaarbank wontên f 35.878.380,- arta samantên wau ingkang asli titipan saking lare sêkolah wontên f 93.400,-. Gunggung sadaya wau ingkang dipun wangsulakên wontên f 26.810.895,- dados indhaking arta celengan wontên f 9.067.485,-. Ing wêkasaning wulan December 1938 wontênipun arta ingkang dipun lêbêtakên wontên f 51.944.765,- dene petangan makatên ing taun 1937 wontên f 42.877.280.-
Eenjarig Landbouwcursus ing Bogor. Wontên wartos, directeur pangajaran aparing sêrat dhatêng pamulangan-pamulangan ingkang angsal pambiyantu arta saking nagari, manawi sagêd ngawontênakên, supados angajêngakên calon, mêndhêt saking guru ingkang nindakakên padamêlan ingriku sinau dhatêng cursus Landbouw ing Pancasan, Bogor, laminipun sataun parlu kangge pados Landbouwacte.
Nyobi lampah layaran. Miturut wartos saking Rotterdam sampun kalampahan kawontênakên cobèn-cobèn nglampahakên kapal tank motor gadhahanipun Kon. Shell ingkang agêngipun 12.000 ton, nama Corilla, cobèn-cobèn wau pinanggih sae.
pêrang Inggris wontên ing Gibraltar. Katranganipun kapal kalih pisan botên karisakan agêng.
Burma badhe anggadhahi bandera piyambak. Miturut wartos, ing sapunika nagari Burma badhe anggadhahi bandera piyambak, ingkang atêgês madêg piyambak, uwal saking Inggris. Bandera enggal wau awarni dhêdhasar biru ing pojok sisih kiwa nginggil wontên gambaranipun kadosdene bandera Inggris, ing sisih têngên wontên gambaripun pêksi onta mawi bundêran mas. Gambaring pêksi onta wau mirit saking gambaring pêksi onta ingkang pinanggih wontên ing arta rupiyah ingkang kawêdalakên kala ing taun 1852 kala jaman karajanipun Raja Mindon. Kala ing punika pêksi onta wau kaanggêp dados pasêmoning kabangsan Burma.
Kasangsaran motor mabur. Miturut pawartos ingkang dumugi ing Bêtawi, motor mabur propagandha Arado ingkang mêntas dhatêng ing tanah ngriki, nalika mitongtonakên panggêgananipun wontên ing Madras amanggih kasangsaran. Dene kasangsaran wau jalaran saking nalika nuju anggêgana tubrukan kalihan pêksi agêng. Juru nglampahakên tuwin tiyang 1 tiwas.
Wadya Tionghoa tumindak sêrêng. Miturut wartos saking
manggih karisakan, lajêng dipun têmpuhakên dhatêng satunggiling kapal pêrang Jêpan ingkang agêng piyambak, lajêng anjêblos wontên kapal pêrang ngriku, punggawaning motor mabur sirna lêbur. Kajawi punika wontên golongan motor mabur Tionghoa nêmpuh ing Hsintzu, satunggiling station ing sakidul provincie Shansi, panyanjatanipun saking gêgana sagêd angèngingi, tuwin wontên malih ingkang nêmpuh tangsi wadya Jêpan ing Huoshien, station ing sacêlakipun Hsintzu sirna babar pisan.
Pangantèn putri Raja Itali. Inginggil punika gambaripun Prinses Maria van Savoye, putri Raja Itali ingkang wuragil punapadene Prins Louis van Boarbon Parma, ingkang enggal mangke sampun kadhaupakên wontên ing kitha Rome.
Rajapêjah ingkang anggêgirisi. Miturut wartos saking Geneve, Zwitserland, wontên bangsa Walandi kêkalih wontên ing griya pondhokan, ingkang satunggal tiwas, satunggalipun nandhang tatu, saha lajêng dipun upakara wontên ing griya sakit tiyang sakit ewah ing Cery. Ingkang nêmahi tiwas wau Tuwan Veenenbos, directeur Semarangsch Stoomboot & Prauwenveer, dene ingkang nandhang tatu punika Tuwan De Keyzer, hoofdredacteur Locomotief, ingkang sêsarêngan nuju verlof. Miturut wartos ingkang mrajaya Tuwan Veenenbos punika Tuwan De Keyzer ingkang salajêngipun Tuwan De Keyzer nêdya nganyut tuwuh sarana nyudhèt kêkêtêkipun tangan, nanging lajêng sagêd katulungan. Pamrajayanipun ing kala Tuwan Veenenbos nuju tilêm. Wontên wartos malih bilih tuwan kêkalih wau pancèn sampun dangu êndhêm-êndhêman, nanging lajêng wontên wartos bilih sampun rukun. Papriksan ingkang langkung cêtha dèrèng wontên.
Ajar-ajaran pêrang ing lautan. Kawartosakên, Amerika Sarikat ngawontênakên ajar-ajaran pêrang wontên ing lautan. Kapal pêrang Houtson dipun titihi Roosevelt malêbêt ing laladan Carribbean, ingriku lajêng badhe kawontênakên ajar-ajaran pêrang ingkang sakalangkung agêng, ingkang ing Amerika dèrèng nate wontên, ingriku wontên kapal pêrang cacah 150, anggadhahi upsir tuwntuwin. andhahan 60.000. Ing wêkdal ajar-ajaran pêrang punika, Roosevelt nunggil kalihan Admiraal Leahy, nyatakakên caraning panêmpuh dhatêng pulo ngriku, ingkang rekanipun karêbat badhe kangge babagan tataning baris ing pasisir Antius tuwin Panamakanaal.
Kyai: Hayah, kowe kuwi anggarap wong tuwa. Kowe kuwi rak têgês pitakon: sapa kang awèh. Brêkahe priyayi akèh, thole. Aku tak ambacutake kandhaku bab lakon Wahyu Cakraningrat, kuwi cêkake mangkene: Wahyu Cakraningrat iku wahyuning kamulyan, wahyuning kanugrahan, iya cêkakane ratu-ratuning wahyu. Pancèn wahyu iku kang tansah dadi pangajapaning manungsa, nanging wahyu mau tumibane mung ana wêwadhah kang bêcik têmênan, karêping bêcik, iku suci. Dadi kang katiban iku iya wong kang suci têmênan. Mung tumraping panjôngka, samubarang panjôngka apa bae sok dilèrègake, yèn kasêmbadane mau saka katiban ing Wahyu Cakraningrat. Nanging iya
Ôngkawijaya, têgêse Radèn Ôngkawijaya kang wadhahe mênang bêcik, tinimbang kang duwe karêp liya-liyane.
Yèn ngèlingi lêlakon kang kaya mêngkono mau, anggone Surasêntika milih lakon ngono, mêsthi ana karêpe. Ing kana ana lêlakon apa, ta.
Sujana: Kados botên wontên lêlampahan punapa-punapa.
Kyai Amad: Aku krungu jare lurah desa ing Kuwaron munggah kaji.
Sujana: Inggih, malah wartosipun ngajal wontên ing purug.
Kyai Amad: O, yèn mangkono dadi lurah desa ing Kuwaron saiki lowong. Gèk sapa, ya, sing dadi.
Sujana: Dèrèng wontên, bah. Anu bah, sayêktosipun anggèn kula sowan mriki badhe nyuwun pangèstu, kula sagêda kadhawahan wahyu lurah dhusun.
Kyai Amad: Aku iki sok gumun mênyang kêkarêpaning para nonoman, wong prakara ngono kok digolèkake sarat, kuwi rak dudu anggone, la yèn wong bisa nyarati kang kaya ngono, tênèh ora ana tatanan bênêr. Anu, le, dadi saiki aku ngrêti, mêsthi anggone Surasêtika duwe prêlu
minôngka pamuji mênyang awake. Kajaba iku iya prêlu golèk daya supaya disuyudi ing wong akèh.
Sujana: Sanadyan makatêna, namanipun wahyu, inggih pundi ingkang kuwawi kadhawahan.
Kyai Amad: Yèn ngèlingi mangkono, dadi kowe iya kudu ngrêti, yèn wahyuning drajat, iku kêna disaranani saka tindak kanalaran, têgêse lair. Ora liya mung kudu sarana lêlabuhan kang bêcik. La kowe, anggonmu omah ana ing Patrarêjan wis tau duwe lêlabuhan apa. Lan manèh kowe kuwi rak dudu wong Blabag Kuwaron, ta.
Sujana: Inggih sanès Balabag Kuwaron, nanging kula gadhah bêngkok sabin wontên ing Kuwaron. Dene prêkawis lêlabêtan rumaos kula inggih sampun kathah.
Kyai Amad: Yèn saka rumasamu dhewe, iku durung kanggo, ala bêciking lêlakon ngomah iku tinêmu ana pamawasing liyan. Angèl, thole, anjôngka wahyu iku. Yèn gampange, bêcik disèlèhake, iku gumantung ana ing kabêgjan. Gene nganggo kogagas-gagas.
Sujana: Botên, bah. Sayêktosipun kula punika gadhah kajêng sanès ...
Kyai Amad: Êlo, karêp apa manèh thole.
Sujana wicantên sêrêt: Anu êmbah, sayêktosipun kula punika kapengin mêngkoni anakipun Surasêntika, ingkang namanipun Srikuning punika.
Kyai Amad mirêng ginêmipun Sujana ingkang wêdalipun sêrêt wau,
kang kangkono, atiku krasa ngêrês, aku ngrêti yèn atimu mêsthi rusake. Nanging kapriye ta, mungguhing jêjodhohan, iku iya luwih gawat, yèn piandêling wong tuwa, jodho iku dudu gaweaning manungsa. Saya tinêmune ing jaman saiki, jêjodhoan iku, tumraping wong tuwa ora mardika têmênan panguwasane mênyang anak, uga ana rasane gumantung mênyang bocah kang arêp anglakoni, iku iya luwih gawat. Yèn aku ngèlingi, suwargi êmbahmu iku sadulurku tuwa, aku wajib milu ngêmbat apa
kang dadi kêkarêpanmu. Nanging kapriye gèr, ewuh anggonku minangkani, awit wong jêjodhoan iku kalakone dudu bangsane sarat lan guna pangasihan, gampangane kudu ana kang nglakoni, wong tuwa kari nêrusi.
Sujana: Êmbah, sayêktosipun, manawi pun Srikuning makatên inggih sampun wontên sajak-sajakipun purun kula pêndhêt, nanging tiyang sêpuhipun botên lila sangêt manawi kula pêndhêt. Awit pangajêng-ajênging tiyang sêpuhipun, sagêda anakipun laki anakipun tiyang sugih.
Kyai Amad: Iku iya jênêng ora kliru, pancèn wis mathuke mangkono, sugih padha sugih, dadi wong sugih ngêpèk mantu wong mlarat iku jênêng nyalênèh. Lan manèh thole, kowe kuwi tumrape
Wis ta, mangkene bae Sujana, kowe bêcik narimaa, prakara pangarahmu mênyang anake Surasêntika iku prakara buri. Kang luwih prêlu saiki kowe tumêmêna anggonmu nyambutgawe, tinêmuning kanugrahan iku, utamane ora kaya kang jalaran kang dilakoni kalawan tumêmêning gawe. Wis, gèr, kowe muliha.
Sujana tampi wêwarahipun Kyai Amad wau, sanadyan namung lugu rêmbag, inggih adamêl marêming manah, saha lajêng pamit wangsul. Kyai Amad tansah nyawang dhatêng lampahipun Sujana ngantos têbih. Sarêng sampun botên katingal, lajêng ngucap: muga kasêmbadana apa kang dadi karêpe putuku Sujana.
Wangsulipun Sujana saking Karangdlima kados pêpindhanipun satriya mandhap saking pratapan, lampahipun rêndhêt alon, kanthi anggagas lêlampahanipun ingkang rinaos awrat sadaya. Manawi angèngêti anggènipun ngangkah dados lurah dhusun, manahipun lajêng anglês, saking ngrumaosi bilih mêngsahipun sami tiyang pêngpêngan sadaya, têgêsipun tiyang sugih-sugih, ingkang kuwawi ngangkat badanipun saking dayaning bôndha, inggih punika sagêd miluta têtiyang alit murih milih dados lurah dhusun. Saha ing ngriku Sujana inggih lajêng mangrêtos cêtha, bilih anggèning gadhah prêlu Surasêntika ugi kêmoran kajêng amiluta dhatêng têtiyang alit, layak wutahing pasugatan tuwin anggèning ngrahabi têtiyang alit ngantos kados makatên. Môngka tumrapipun Sujana, têbih sangêt sagêdipun tumindak makatên, gèk ingkang dipun êndêlakên kemawon punapanipun, sugih botên, dipun suyudi ing tiyang botên, saking botên wontên ingkang kangge sarana. Manawi ngèngêti dhatêng kawontênanipun piyambak wau, inggih lajêng dados narimah.
Ing ngriku Sujana lajêng nyut èngêt dhatêng Srikuning, manahipun saya karaos-raos, saya lajêng ngrumaosi bilih anggènipun dipun tampik dhatêng Surasêntika, punika botên sanès saking anggènipun botên gadhah, saupami tinitaha sugih tamtu botên makatên. Môngka manawi ngèngêti sêsulakipun Srikuning piyambak inggih wontên titikanintitikanipun. manawi Srikuning purun dipun pêndhêt. Nanging Sujana inggih lajêng ngèngêti, saupami dipun sêronana, nama botên sumêrêp ing lêrês, lajêng katingal bilih mêmpêngipun apawitan kadugi ing manah, tuwin inggih lajêng rumaos nistha manawi ngantos kalampahana, awit lajêng katingal dipun wastani tiyang ngangkah bôndha, iba lokipun tiyang. Mila anggarês ing manah anuwuhakên panalôngsa, kanthi gadhah panuwun mugi sêdyanipun kalampahana kanthi lampah ingkang sae, sampun ngantos tiyang jalêr ngambah ing kanisthan.
Sarêng panggagasipun dumugi samantên, Sujana sawêg kêraos bilih lampahipun sampun têbih, ngambah ing papan ngênthak-ênthak sakalangkung bêntèr. Nalika Sujana nolèh, dhusun Karangdlima katingal kêthap-kêthap manggèn wontên ing papan inggil, griyanipun gêndhèng katingal ngalela kados ngungak lampahipun. Sarêng nyawang ngajêng, katingal wayanganing dhusun Kuwaron, awarni wit bulu agêng ingkang nuju anggogrogi godhongipun, Sujana lajêng anggagas: wah, wit bulu kae dadi wayangane desa Kuwaron, ênggone Si Srikuning, besuk godhonge yèn wis kêtêl, bakal ngayomi awake Srikuning, ngrêksa marang kaslamêtane. Ing desa kae dadi papan padunungane Srikuning, kang agawe têntrêm lan ayêm.
Anggèning anggagas Sujana namung kandhêg dumugi samantên, awit lampahipun sampun dumugi margi agêng saha lajêng pêthukan
Lampahipun Sujana dumugi kikising dhusun Kuwaron, kathah tiyang sami kèndêl wontên sangandhaping wit agêng ingkang ngayomi margi. Sujana tumut kèndêl wontên ing ngriku. Têtiyang wau kathah ingkang rêraosan ing bab anggèning ringgitan wacucal Surasêntika ing dhusun ngriku. Sujana mirêngakên kalihan ngusapi kringêtipun ing rai tuwin githok, sajak botên anggatosakên, nanging nyatanipun niling-nilingakên. Badhe kasambêtan.
Nomêr 8, 24 Pèbruari 1939,
tamtunipun para sadhèrèk sampun botên kêkilapan malih mênggah suraosipun têmbung panggulawênthah, jêr punika ingkang dados têtanggêlanipun para pawèstri ingkang agêng piyambak. Ewasamantên inggih botên wontên awonipun saupami kula inggih andhèrèk ngaturakên prakawis ingkang namung sapele wontên ing ngarsanipun para maos lumantar udyana Kajawèn punika.
Punapa ta têgêsipun panggulawênthah punika. Panggulawênthah inggih punika atêgês, pangudi murih sae saha jujuring lêlampahan utawi watakipun ingkang dipun gulawênthah.
Panggulawênthah punika botên sami kalihan piwulang. Piwulang punika namung kangge mêwahi sêsêrêpan, ingkang supados ing têmbe wingking sagêda dados lantaraning anggènipun pados pangupaboga. Nanging yèn ginagas langkung rowa malih, piwulang punika inggih sagêd lèrèg dhatêng panggulawênthah, upaminipun: ngèlmu alam, bab kewan, punika lêrês kangge anjêmbarakên sêsêrêpanipun bab kewan, ewasamantên inggih ngêmu raos panggulawênthah, sagêda anggadhahi watak wêlasan, kawêkêlan sapiturutipun. Bab etang, kajawi kangge ngindhakakên kasagêdan, ugi sagêd lèrèg dhatêng watak nastiti, rêsikan sapiturutipun. Dados sampun cêtha yèn piwulang punika ingkang agêng namung kangge prêluning badan kemawon. Nanging kadospundi sapunika tumraping panggulawênthah.
Panggulawênthah punika yèn kula raosakên saèstu, paedahipun langkung agêng sangêt. Jalaran kajawi kangge badan wadhag, ugi sagêd murakabi dhatêng badan kaalusan, badan kasukman. Dados yèn makatên panggulawênthah punika langkung jêmbar têbanipun, lèrègipun sagêda anggadhahi watak katrêsnan, inggih trêsna dhatêng ingkang Murbèng Gêsang, makatên
cêplok, isèn-isènipun kêgolong muyêg, pêpak. Soganipun kathah, cêmêngipun katingal ngalela. Sanadyan dhapuring cêploncêplok. agêng, nanging jalaran saking muyêgipun, ngantos sagêd nyamarakên agênging cêplok, punika nandhakakên manawi sêratan luwês.
Sinjang ingkang sampun nama luwês, punika dipun anggea ing tiyang pawakan kados punapa kemawon inggih namung pinanggih pantês. Makatên ugi tumèmplèka ing pakulitan ingkang cêmêng, jêne, bang-bang awak, namung sarwa purun.
Sayêktosipun tiyang mangangge punika sagêdipun pinanggih mapan wontên ing sawangan, pancèn angèl. Nanging umumipun, ingkang dipun wastani nyandhang ngangge sae (ingkang dipun wastani nyandhang ngangge sae punika wontên ing sêmbêt, sanès mas intên) punika ingkang sakeca wontên ing sawangan. Kajawi ingkang sampun gadhah karêmênan: sinjang latar pêthak, dipun ênggèni rasukan jêne kêpodhang, punika pancèn anjarag supados adamêl sulaping mripatipun tiyang sanès, saha katingala ngalela wontên ing sawangan.
Ingkang adhakan dipun wastani kamajêngan mênggahing wanita, punika sawarnining tindak ingkang pinanggihipun ewah saking padatan utawi ingkang lèrègipun dhatêng indhaking sêsêrêpan.
Kados ingkang pinanggih ing Turki, bab icaling kudhung, punika kawigatosaning kamajêngan katingal sangêt, awit lajêng katingal bilih ngambah jaman enggal. Inggih jaman ingkang enggal wau
tumrap golongan èstri ugi sagêd angêmori damêl wontên ing golongan jalêr. Tamtu kemawon tumindakipun lajêng sagêd sêsarêngan. Tata ingkang nêmbe katindakakên wau tamtunipun nalika sakawit inggih wontên raosipun pakèwêd, ingkang nglampahi tuwin ingkang nyawang sami kagètipun, dening kêtêmbèn, nanging dangu-dangu lajêng sakeca, botên ngêmu sabab punapa-punapa.
Tindak cara ngicali kudhung wau dangu-dangu saya tumular, ingkang atêgês tumularing kamajênganipun. Cara kamajêngan ingkang kadospundi makatên punika, tumrap ing Karachi tanah Indhu, taksih rinaos awrat dening para wanita, wontênipun taksih rangu-rangu, nanging dangu-dangu inggih mêksa kêdayan. Namung tumraping para sêpuh ingkang limrahipun dipun wastani kolot, taksih puguh dèrèng purun angewahi tatacaranipun.
Nanging lampahing kamajêngan kados sampun botên kenging dipun duwa malih. Tumrap ing Karachi wau mêntas wontên putri bôngsa luhur golongan kolot ingkang kaparêng mêdhar sabda wontên sangajênging radhio ing papan parêpatan. Ing ngriku adamêl cingakipun ingkang sami sumêrêp, dipun anggêp satunggiling kaelokan. Mriksanana gambar.
Tindak ingkang nama katêmbèn wau tamtu dados rêraosaning akathah, lajêng amastani anèh, dene nyulayani kalihan tata ngadat ingkang sampun tumindak salami-laminipun. Nanging manawi dipun pêndhêt pathinipun, wosing prêlu ing ngriku pinanggih wontên ing wêdharipun sabda. Dados wêdhar sabda saking lêbêting kudhung, punika botên badhe cabar dayanipun.
Ing ngriku lajêng katingal, bilih kajênging kamajêngan punika namung lèrèg dhatêng sae, panganggêp kudhung makèwêdi, utawi kudhung botên ngalang-alangi, punika lêrês sadaya.
Trasi watawis wawrat saprasakawan katos, kaêjur ingkang ngantos lêmbat lajêng kasaring ngangge kalo. Bumbunipun: santênipun kapara
Pangolahipun: bumbu wau kajawi santên saha èbi, kagôngsa utawi kagorèng mawi lisah sakêdhik. Manawi sampun katingal jêne, lajêng dipun santêni. Trasi saha urangipun inggih lajêng kaêmorakên pisan. Panggorèngipun ingkang ngantos mêdal lisahipun. Dados ingkang tanêg saèstu.
Pandhaharipun ingkang mathuk mawi lalaban: boncis,
Ingkang kadamêl ayêm punika ingkang mathuk manah, daging inggih kenging, pandamêlipun manah utawi daging punika dipun irisi agêngipun watawis saklungsu agêng. Bumbunipun: bawang, laos, gêndhis, sarêm ingkang ragi kathah, kawadhahan ing lodhong katutup rapêt, lajêng dipun êpe. Manawi manah saha daging wau sampun katingal pêthak, inggih punika watawis sapêkên, sawêg kenging kaolah.
Bumbunipun sambêl gorèng ayêm punika: brambang, bawang, lombok, laos, godhong salam saha santên, manawi raosipun kirang asin utawi kirang lêgi, inggih kêdah dipun wêwahi sarêm saha gêndhis samurwatipun.
Pangolahipun: bumbu-bumbu wau kagôngsa ngantos katingal jêne sumringah, ayêm kacêmplungakên, lajêng dipun santêni.
ingkang kadamêl abon punika daging lêmbu utawi ayam. Bumbunipun: brambang, bawang, tumbar, jintên, laos, gêndhis, asêm sakêdhik, sarêm.
Pangolahipun: daging kagodhog ngantos êmpuk, lajêng kasuwir-suwir, kadhêplok sampun ngantos ajur, kacarub kalihan bumbu ingkang sampun kaulêg lêmbat, tumuntên kagorèng. Panggorèngipun kêdah kathah lisahipun, saha anggènipun nyêmplungakên daging kêdah saking sakêdhik, dados sagêd sae.
Abon ingkang kados makatên punika kagêm lawuh dhahar para sêpuh
kênthongan glugu, wêtênge mlênthu kaya balon, candrane awake nganti mèmpêr gambar reklame ban Michelin kae.
Anuju ing sawijining dina Pak Blêmbong nunggang montor bis. Wadhuh, wong ing jêro bis kono padha susah kabèh. Pancène sêdhêng wong 25, kuwi mung cukup wong 23. Kuwi bae kondhèkture mêksa ora uman papan. Mripat pirang-pirang ênêre mênyang Pak Blêmbong kabèh, nanging sing diingêtake ora isin ora barang, malah linggihe pijêr usêk bae, nganti kancane nunggang padha bêkah-bêkuh, kringête dleweran.
Barêng wis têkan panggonan sing diparani, Pak Blêmbong ngadêg nyat arêp mudhun.
Wong jèjèrane lungguh padha ngunjal ambêgan kabèh, batine sênêng bangêt.
Delalah Pak Blêmbong sikile karo pisan gringgingên. Nalika ngadêg nyat arêp njangkah, banjur gluyuran, wêkasan tiba kêlumah ana ing antarane bangku têngah karo bangku pinggir. Barêng arêp ngadêg manèh ora bisa, sabab sêsak, awake kêjêpit.
Pak Blêmbong bêngok-bêngok njaluk tulung, iya banjur padha ditulungi, nanging sarèhne sêsake bangêt, dadi mêksa ora bisa. Kojure Pak Blêmbong bis mandhêge ana ing kono ora suwe nuli mangkat manèh, dolit-dolit ... dot-dèt ... Pak Blêmbong iya katut. Turut dalan wong-wong isih padha ngêrah Pak Blêmbong, suwe-suwe barêng bisa nggronjal mlindhês watu gêdhe, Pak Blêmbong bisa uwal saka ing bangku, nanging kulite mêksa mlècèt, jarike anyar suwèk. Barêng mudhun dijaluki tambah opahan anggone kêbacutên nunggang karo kondhèkture.
Rak akèh ta kapitunane Pak Blêmbong !
Baline, Pak Blêmbong kêpêksa dharat, sabab golèk andhong ora ana, arêp nunggang bis manèh wêdi, kuwatir yèn kêpindhon anggone kêjêpit.
Lah iki iya kodhok kêmidhi manèh. Wah kathik kaya uwong. Ana sing ngadêg nyêkêl bêdhil. Ana manèh sing kaya wong nonton. Coba tamatna cah. Patute kaya lagi landrad-landradan. Pêsakitane kodhok ênêm sing padha lungguh ana ngarêpan. Kodhok loro kiwa têngên sing nyêkêl bêdhil kuwi ethok-ethoke pulisi utawa srêdhadhune, njagani aja nganti pêsakitane ngamuk. Banjur sing pêtentang-pêtèntnèng ngadêg ana sisih kiwa kuwi pokrole. Apa ana, mung kodhok bae kaya ngono rekane. Pintêr kowe bocah-bocah kaya kodhok kuwi?
Ora mung bocah bae sing dhêmên bandhulan lan lumpat-lumpatan, kodhok kok iya. Dêlêngên kuwi, ayake kodhok sêrdhadhu lagi padha diajar main gymnastiek ana ing los gymnastiek. Bandhulan lan liya-liyane iku apa iya olèhe padha gawe dhewe-dhewe. Nanging ayake uwong sing nggawèkake. Banjur sing ngajari mêsthine iya uwong. Wah pintêre ya, ngajari kodhok kok bisa. Ayake arêp diênggo mbarang kêmidhi, banjur têkan tanah Jawa barang. Besuk dha nonton ya, cah-cah.
Bocah-bocah kang padha ngingu pitik, padha tênanana olèhmu ngopèni, marga pitik sing kêna lêlara iku yèn wis kasèp angèl bangêt tamban-tambanane, malah-malah akèh sing padha mati, tur ora mung siji bae, manawa wis ana sing lara siji, mêsthi banjur kabèh padha kêtularan.
Prayoga rêsèp iki cobanên dhewe, sing uwis-uwis aku dhewe nyoba, pitike kêtulungan. Yèn esuk-esuk mbukak kandhang pitik, prayoga siji-sijining pitik dêlêngên, ana sing têlihe isih gêdhe apa ora, amarga sing têlihe isih gêdhe kuwi sing ngêmu lara, manawa ora enggal mbok tambani, mêsthi banjur ngantuk, ora gêlêm cêcèkèr, ora doyan mêmangan, ing pungkasane banjur mati.
Ulêgna bawang putih saksiyung lan gula jawa akèhe tikêl loro karo
kudu dikurungi pisah lan kanca-kancane, amarga lêlara mau nular. Sadina diloloh kaping têlu, sarta mung diwènèhi ngombe thok.
Esuke têlèke tilikana, manawa têlèke putih, tandha yèn isih lara, dadi isih diupakara manèh kaya sing uwis. Manawa wis têlung dina têlung bêngi, mangka têlèke isih putih, lagi kêna dikèki pakan sêga
marga aku dhewe wis tau tuku pitik, kêblusuk pitik wis lara, tur rada kasèp sithik.
Pitik mau tak upakara kaya ngono nganti 15 dina, banjur waras manèh.
Aku dhewe ya gumun bangêt, ing atase sato kewan cilik mung sabên têlung dina sapisan olèhe makani, kok iya ora mati kalirên.
Ana ratu. Ratu mau kêpenging ngrungokake dongèng kang ora ana cuthêle. Ndangu karo abdi pujangga kang sowan, diunjuki: ora ana, wiwit jaman kuna mula, anggêr ana dongèng mêsthi ana pungkasane. Ewadene manawa sang prabu krêsa nganakake sayêmbara, mbokmanawa ana wong pintêr sing wêruh dongèng sing ora ana êntèke.
Unjuke pujangga mau didhahar. Sang prabu banjur ndhawuhake sayêmbara, sapa-sapa sing bisa ndongèng ora ana êntèke, bakal diganjar.
Krungu sayêmbara kang menginake mau, akèh bangsa ahli crita ing ngêndi-êndi kang têka ing nêgara mau prêlu nglêboni sayêmbara. Ana sing duwe crita, didongèngake 100, 150 dina lagi cuthêl. Nanging sadawan-dawanane dongèng, pungkasane iya cuthêl. Sang prabu kagungan panyana, yèn pancèn ora ana dongèng sing tanpa wêkasan, mula saka krêsane sayêmbara mau arêp dijabêl bae. Nanging durung klakon dijabêl, ana bocah têka ing kraton kandha arêp nglêboni sayêmbara. Karo abdi-abdi ing kraton, bocah mau digêguyu, nanging bocahe mêksa bae. Banjur ngayang têrus mlaku nganggo tangane, sikile ana ing dhuwur karo calathu: "Punapa para pujangga wau inggih sagêd mlampah makatên? ... Rak taksih pintêr kula?"
Klakon bocah mau ngadhêp ing ngarsane sang prabu, banjur
piyambakipun rigiyêkan mantuk mbêkta jun, gadhah gagasan: Upama bêngawan iku banjur asin, aku karo tangga-tanggaku rak ora usah ngamèk banyu mênyang sêgara." Kaki Nala lajêng gadhah niyat damêl asinipun toya bêngawan. Lajêng mêndhêt toya sagantên, kabêkta mantuk dipun sok ing bêngawan, bidhal malih mêndhêt toya sagantên, dumugi ing dhusunipun lajêng dipun sok ing bêngawan malih. Toya bêngawan lajêng dipun icipi. Taksih dèrèng asin, mêndhêt toya sagantên malih, dumugi bêngawan dipun sok malih; mêndhêt ...
Sang prabu mirêng crita wau gumujêng, banjur ngandika: "bênêr dongèng iku ora ana tamat-tamate, ngamèk banyu disok, ngamèk manèh disok manèh, la yèn ki Nala mati?"
Yèn anake iya mati, mangka anake mau ora duwe anak, kêpriye?
Botên asin, gusti, awit manawi asin dongèng kula punika lajêng cuthêl.
Apa kowe isih duwe dongèng kang ora êntèk-êntèk kaya iku?
Taksih, ananging badhe kula tilarakên anak kula benjing, kangge nglêbêti sayêmbara, gusti.
Ganjaran sing wong pintêr-pintêr ora bisa ngrêbut, têmahane mung kêna ing bocah sing
Si Dalil arêp kirim layang mênyang mitrane ing Bêtawi, ananging dhèwèke lali adrèse. Nuli enggal-enggal nulis. Bapakne takon: "Le, kowe gawe layang mênyang sapa?"
Wangsulane Dalil: "Anu, pak, dhatêng kanca kula ing Bêtawi."
Bapake kandha: "Apa kowe wis wêruh adrèse?"
Dalil: "Dèrèng, mila mênika badhe kula takèkakên rumiyin."
Guru: "Sapa sing bisa gawe parikan?"
Murid A: "Ula sawah mlayu mêngalor, bocah-bocah, sing andhap-asor!"
Murid B: "Iwak lele nglangi ing kali, nyambutgawe sing ngati-ati!"
Murid C (pêcuca-pêcucu karo gela-gelo): "Gamparan sandhing pangilon, Als lêbaran ingkang kopèn mêrcon."
Tini: "Kowe nèk diparingi panganan, sênêng sing atos, apa sing êmpuk, Dar?"
Darsi: "Sênêng sing atos?"
Tini: "Geneya ora sênêng sing êmpuk?"
Darsi: "Iya, sabab yèn atos ora susah diparo karo adhik."
Bocah-bocah, ing Kajawèn nomêr 12 kaya-kaya aku wis ngabarake, yèn aku wis ora manggon ana ing Vliegveldlaan, ananging mêksa isih akèh layang mênyang Vliegveldlaan.
Sajrone sasi iki, sapa sing nglayangi Bu Mar, bêcike diadrèsi mênyang Kantor Balai Pustaka dhisik. Mêngko yèn wis bubar 40 dina rama Petruk, kowe kabèh bakal dakkandhani adrèsku sing anyar.
Saniki, Bandung. Aja pisan dadi atimu, ya, layangmu wis lawas bangêt, lagi dakwangsuli saiki, sabab-sababe rak ya wis ngêrti dhewe ta. Aku tansah ribêd wae, wiwit têka saka Surabaya, ana-ana wae.
Iskak, H.I.S. Majawarna. Karanganmu "Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati" ora tak pacak. Dudu dongèngan bocah. Golèka liyane bae.
Moecharam, Bandung. Luconmu dudu lucon bocah. Dadi ora tak pacak. Mangkono uga dongènge, iya dongènge wong tuwa. Mulane golèka liyane bae, ya, Moech.
Kustiyah, Purwokêrto. Kus, pancèn yèn wong arêp ora dawa umure kuwi, ndilalah sok ana-ana bae, iya ngguyokake, sapola tingkahe iya sok andêmênakake. Bab sedane rama Petruk, ora susah kokpikir jêro-jêro, wong wis tinakdir. Mbesuk suwe-suwe rak ya ana sing dadi gêntine, dadi pangayomane kowe kabèh. Yèn kowe tantahtansah. gêtun bae, mundhak ora kêpenak kanggo sing ninggal.
Wara Boscharie, Langênastran II Jogja. Sampun pisan dados panggalih, dene anggèn kula ngaturi wangsulan radi kasèp. Wah malih gêrahipun suwargi punika dadakan. Kados panjênênganipun sampun kraos, bilih badhe potrèt tiyang tiga, botên nate èstu. Mila kula botên sagêd ngaturi. Dene manawi panjênêngan badhe maringi gambar panjênêngan ingkang sêkalian, inggih badhe kula tampi kanthi bingahing manah.
Rusidi, Blitar. Aku wis tampa layangmu belasungkawa, bangêt panrimaku. Sukur dene kowe duwe panêmu sing kaya ngono.
Suprapta, Salaman, Magêlang. Karanganmu wis taktampa. Saiki durung bisa dipacak, liya dina bae, yèn ana papan.
Jaka Bodo, Jogya. Bangêt sênêngku, kowe mrêlokake kirim layang ngajak têpungan karo Bu Mar
Suharya, L.L. Neutr. H.I.S. Klampok. Aja pisan dadi atimu ya, aku ora bisa nuruti apa panjalukmu. Saiki aku lagi
yèn toko mau ora mung ngladèni wong siji, pirang-pirang sing kudu diladèni.
N.D. Juni, Jogya. Aku mèlu bungah, kowe ora sida diêdunake mênyang klas IV. Saiki sing mêmpêng anggonmu sinau, cikbèn entuk diploma.
Karanganmu uga wis daktampa, nanging aja dadi atimu, ya, ora kapacak, marga kurang bêcik. Coba gawea manèh sing
bapak ibu, marga aku ora duwe, lan manèh si Batik kuwi dudu baturku. Miturut pangandikane bêndarane si Batik, si Batik jare ora tau gêlêm dipotrèt, isin wêruh rupane dhewe. Apa manèh saiki awis nyantri, panggonane ana
Saking akèhe layang sing taktampa, wêruhku yèn kowe uga melu nglayangi lagi bae. Bangêt panarimaku, ya Yat. Matura ibu, durung kobêr ngaturi wangsulan. Isih tansah ngladèni lan ngarêm-arêmi ibu Petruk.
Lumintu, Pamoyanan 16, Bandung. Kirimanmu karangan dolanan wis daktampa kanthi sênêng.
Anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura I ing Surakarta. Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en. W.ing Batawi Sèntrêm. Sadaya wontên kalih likur jilid, sajilid rêgi f 0.50.
1. Kartasura bêdhah, kraton ngalih dhatêng Sala. 2. Kabar Sala badhe katamuan Jendral ing Batawi, sarta pêpanggihanipun Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan Mayor Hogêndhorêp. 3. Ingkang Sinuhun ing Surakarta mêthuk Jendral dhatêng Samarang. 4. Wontênipun jendral ing Surakarta sarta mula bukanipun
ngrampit ing Surakarta, lajêng mundur dhatêng rêdi Garigal. 9. Prajurit ing Surakarta lan Kumpêni angubrês ing tanah Sêmbuyan saanteronipun.
10. Angubrês Sultan Dhandhun Martèngsari, Pangeran Singasari. 11. Pangeran Mangkubumi saking rêdi Garigal anggêpuk ing Grobogan sarta ing Dêmak. 12. Kumpêni ngubrês Pangeran Pamot lan Pangeran Mangkunagara. 13. Kumpêni wontên ing Burêng kenging apusipun Surajaya. 14. Wontên ing dhusun Papringan Pangeran Mangkunagara dipun gêcak Kumpêni. 15. Pangeran Mangkunagara wontên ing
ing salèripun rêdi Kêndhêng, lajêng yasa kitha ing Jakawal. 22. Wontên ing Jakawal Pangeran Mangkubumi mranata panganggenipun abdi, dipun lapuri bilih Dêmak karêbat ing wadyabala Kumpêni. 23. Ing Jakawal mirêng badhe wontên kengkenan saking Samarang, ngajak badhami. 24. Kengkenan saking Samarang dumugi ing Jakawal, saha wangsulanipun Pangeran Mangkubumi. 25. Nyariyosakên kramanipun Pangeran Mangkunagara, kamantu ing Pangeran Mangkubumi, sarta kramanipun Guprênur ing Samarang, karawuhan ingkang Sinuhun ing Surakarta. 26. Ingkang
Mangkubumi. 27. Bidhalipun prajurit saking kitha Surakarta badhe amikut Pangeran Mangkubumi. 28. Prajuritipun Pangeran Mangkubumi angrampit kitha Surakarta.
29. Ing Kitha Surakarta, prajurit angêlut mêngsah ingkang ngrampit kitha. 30. Jayakartika pêjah ing paprangan, kitha Surakarta kêkês, Pangeran Mangkubumi gêtun. 31. Pangeran Mangkubumi ngrampit kraton Surakarta. 32. Pangeran Mangkubumi anjarah-rayah ing
bidhal dhatêng Pagêlèn sarta Kêdhu, badhe paring biyantu. 46. Pangeran Mangkunagara kadhawuhan angrampit kitha Surakarta. 47. Paprangan ing pagêlèn.
"Dhawuh Pangandikan Dalem""Ingkang dihin salam ingsun dhawuh amarang sira Adipati Sasranagara, kapindone kang bareng iki, ingsun maringi layang wangsulan Bapa Tuwan Residen bab Pranatan kang pada duwe bedil kestul . . . dst."Kang iku Adipati, pikiren wangsulaningsun marang Bapa Tuwan Residen, gawekna rereng pisan . . . dst".
tanggal kaping 23 wulan Dulkangidah ing tahun Dal, angkaning warsa 1799'.
Pada alinea kedua : 'Wondene Bapa suka uninga dumateng kula, ing sapunika tiyang alit kathah ingkang anglampahi kedurjanan, awit kathah ingkang kanggenan sanjata sapununggalanipun dadamel ingkang kaungelaken sarana
Most Precious Resource. Priksa Gandra Date Ing: |date= (pitulung)
isoh nggladrah ora karuan…dowooo…ora entek entek….sing penting tetep “urip jawa” alias “hidup jawa”…wong londo londo bule sing netep ono ning bali karo jogja wae akeh sing sugih bondo amargo mung isoh boso jawa…lha kok wong jowo
21:1 Ana ing Pedalemané Allah kono Gusti Yésus pirsa wong sugih-sugih padha nglebokaké dhuwit ana ing pethi pisungsung.
21:2 Nuli Panjenengané iya pirsa ana randha miskin sing nglebokaké pisungsung dhuwit cilik rong iji.
21:3 Gusti Yésus nuli ngandika: “Setitèkna! Randha miskin kuwi pisungsungé luwih akèh ketimbang karo wong-wong liyané.
21:4 Sebab wong liya-liyané mau enggoné pisungsung dijupukaké saka kalubèraning kasugihané. Nanging wong randha miskin misungsungaké kabèh dhuwit sing diduwèni, sing prelu kanggo nyambung uripé dhéwé.”
21:5 Ana wong sawetara padha rasanan bab kaéndahané Pedalemané Allah, enggoné direngga-rengga nganggo watu-watu sing becik banget, sarta barang rupa-rupa sing dipisungsungaké marang Gusti Allah. Gandhèng karo gunem sing mengkono mau, Gusti Yésus ngandika:
21:6 “Mbésuk bakal kelakon, kabèh sing kokdeleng iku lebur, nganti ora ana watu siji waé sing lestari tumumpang ana ing watu liyané!”
21:7 Wong mau padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Guru, mbénjing menapa prekawis wau badhé kelampahan?”
21:8 Pangandikané Gusti Yésus: “Sing padha awas, supaya kowé aja nganti kena disasaraké déning wong! Sebab akèh wong sing bakal teka nganggo jeneng-Ku. Wong-wong mau bakal padha muni: ‘Aku iki Sang Kristus!, lan saiki wis tekan wektuné.’ Aja padha nggugu.
21:9 Kowé aja padha wedi, yèn krungu kabar bab peperangan lan pembrontakan. Sebab kabèh mau wis pinesthi kudu kelakon dhisik. Nanging kuwi ora ateges yèn wis tekan wekasané jaman.”
21:10 Gusti Yésus nuli nerusaké pangandikané: “Bangsa-bangsa bakal campuh perang, negara sing siji nglawan negara sijiné.
21:11 Ing ngendi-endi bakal ana lindhu sing nggegirisi, ana pailan lan pageblug. Uga bakal ana prekara-prekara sing nggegirisi lan pretandha-pretandha sing ngédab-édabi saka langit.
21:12 Nanging sadurungé kabèh mau kelakon, kowé bakal dicekel lan dianiaya. Kowé bakal padha diadili ana ing papan-papan pangibadah lan dilebokaké ana ing pakunjaran. Kowé bakal dilarak lan diladèkaké ana ing ngarepé para ratu lan para pangwasa, merga saka Aku.
21:13 Kuwi wewengan kanggo kowé nglairaké paseksimu bab Injiling Pangéran.
21:14 Padha mantepa ing ati! Kowé ora susah kuwatir bab wangsulan sing kudu kokaturaké kanggo mbélani awakmu.
21:15 Sebab Aku dhéwé sing bakal maringi tembung lan kabisan kuwi marang kowé, nganti mungsuhmu ora bakal bisa ngunggahi utawa mbantah marang apa sing kokkandhakaké.
21:16 Kowé bakal diulungaké déning bapak lan ibumu, déning sedulur-sedulurmu, lan déning kanca-kancamu. Ana panunggalanmu sawetara sing bakal dipatèni déning mungsuhmu.
21:17 Kowé bakal disengiti déning wong kabèh merga saka Aku.
21:18 Nanging rambutmu saeler waé ora bakal ana sing kalong.
21:19 Yèn kowé tetep precaya lan sabar, kowé bakal slamet.”
21:20 “Yèn kowé weruh kutha Yérusalèm dikepung déning wadyabala, padha ngertia, yèn ora suwé menèh kutha Yérusalèm mau bakal disirnakaké.
21:21 Ing wektu kuwi wong-wong ing tanah Yudéa padha ngungsia menyang pegunungan. Wong-wong sing ana ing kutha padha metua saka kutha, lan wong-wong sing ana njaba kutha aja padha mlebu ing kutha.
21:22 Sebab dina-dina kuwi diarani ‘Dinaning Paukuman’, supaya kelakon apa sing wis ditulis ana ing Kitab Suci.
21:23 Mesakaké temen wong wadon sing lagi padha meteng, lan sing lagi padha réwang bayi! Sebab negara kuwi bakal ngalami kasusahan gedhé, merga Gusti Allah bakal ngukum bangsa iki.
21:24 Ana wong sing bakal dipatèni klawan pedhang, ana uga sing padha bakal diboyong menyang negara-negara manca; lan wong-wong sing ora wanuh marang Gusti Allah bakal ngicak-icak kutha Yérusalèm, nganti tekan wektu sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah tumrap bangsa iki.”
21:25 “Mbésuk bakal ana pretandha-pretandha sing katon ana ing srengéngé, rembulan lan lintang-lintang. Ing bumi bangsa-bangsa bakal padha gumeter, merga gumlegeré segara lan ombaké sing nggegirisi.
21:26 Akèh wong sing bakal padha klenger saking wediné, merga ngrasakaké apa sing bakal kelakon ana ing jagad. Sebab kekuwatan-kekuwatan sing ngatur lakuné jagad raya bakal kisruh.
21:27 Ing wektu kuwi Putrané Manungsa bakal rawuh ana ing méga, ngagem kamulyan lan pangwasa gedhé.
21:28 Yèn kabèh mau wiwit kelakon, padha siyagaa lan tumengaa, sebab ora suwé menèh kowé bakal padha kaluwaran.”
21:29 Gusti Yésus nuli nyritakaké pasemon mengkéné: “Padha titènana wit anjir lan wit-witan apa waé.
21:30 Yèn wit-witan mau wis padha semi, kowé ngerti yèn wis ngancik mangsa panas.
21:31 Mengkono uga yèn kowé weruh prekara-prekara sing Dakkandhakaké mau kelakon, padha ngertia yèn wis tekan wektuné Gusti Allah mbangun Kratoné ana ing jagad.
21:32 Padha ngandela! Wong-wong sing urip ing jaman saiki durung bakal padha mati, yèn prekara-prekara kuwi mau kabèh durung kelakon.
21:33 Langit lan bumi bakal sirna, nanging tembung-Ku bakal tetep ing selawas-lawasé.”
21:34 “Padha jaganen awakmu dhéwé. Aja nganti kowé mung mikir enggonmu pésta-pésta waé; aja kakéhan mikiraké bab ruwet-rentenging uripmu, nganti bareng Dinané Pangéran teka dadakan, kowé ora cumawis.
21:35 Sebab tekané dina kuwi presasat kala, kanggo njiret wong sajagad kabèh.
21:36 Padha siyagaa, lan tansah ndedongaa, supaya kowé diparingi kekuwatan bisa ngalami sing bakal kelakon mau kabèh kanthi slamet, sarta bisa sowan ing ngarsané Putrané Manungsa.”
21:37 Gusti Yésus saben awan memulang ana ing Pedalemané Allah, benginé minggah ing Gunung Zaitun, lan nyaré ana ing kono.
21:38 Saben ésuk wong kabèh padha teka ana ing Pedalemané Allah, ngrungokaké piwulangé Gusti
sedhèrèk sedaya. Kula aturi mirengaken penjawab kula dhateng panjenengan sedaya.”
22:2 Krungu Rasul Paulus caturan nganggo basa Ibrani mau, wong kabèh saya mundhak antengé. Rasul Paulus nuli nerusaké enggoné awèh ketrangan.
22:3 “Kula menika tiyang Yahudi, lair kula wonten ing kitha Tarsus, ing tanah Kilikia, lan dipun agengaken wonten ing kitha Yérusalèm, dados muridipun Mahaguru Gamalièl. Kula dipun wulang Torètipun para leluhur kita kalayan tliti, lan ngabekti dhateng Gusti Allah, mboten béda kaliyan panjenengan sedaya menika. Kula pancèn nglawan piwulang bab rancanganipun Gusti Allah lumantar Gusti Yésus menika.
22:4 Mila tiyang-tiyang ingkang sami nganut ‘Piwulang Énggal’ menika kula kuya-kuya ngantos pejah. Tiyang-tiyang wau kula cepeng, jaler èstri, kula lebetaken ing kunjara.
22:5 Imam Agung piyambak lan para warganing Pradata Agami minangka seksi, bilih kula mboten goroh. Sebab inggih para pengageng menika, ingkang maringi serat dhateng kula kanggé tiyang-tiyang Yahudi ing kitha Damsyik. Menika ateges kula dipun lilani nyepengi para penganutipun ‘Piwulang Énggal’ wau, sarta mbekta dhateng kitha Yérusalèm, supados sami kaukum.”
22:6 “Sareng lampah kula mèh dumugi kitha Damsyik, wancinipun tengah dinten, dumadakan wonten cahya ingkang mblerengi, sumorot saking langit nlorong kula.
22:7 Kula lajeng dhawah ing siti, sarta mireng swanten mekaten: ‘Saulus, Saulus! Yagéné kowé nguya-uya marang Aku?’
22:8 Kula lajeng takèn: ‘Panjenengan menika sinten Gusti?’ Wangsulanipun swanten wau: ‘Aku iki Yésus wong Nasarèt, sing kokkuya-kuya.’
22:9 Tiyang-tiyang ingkang sami sesarengan kaliyan kula, inggih sumerep cahya wau, nanging mboten mireng swanten ingkang ngandika dhateng kula.
22:10 Kula pitakèn malih: ‘Gusti! Menapa ingkang kedah kula lampahi?’ Gusti Yésus nunten ngandika: ‘Ngadega, lan lungaa menyang kutha Damsyik. Ana ing kono kowé bakal didhawuhi samubarang sing dikersakaké déning Gusti Allah, lan sing kudu koklakoni.’
22:11 Cahya ingkang mblerengi wau murugaken kula wuta. Pramila kula lajeng dipun tuntun kanca-kanca kula mlebet dhateng kitha Damsyik.
22:12 Ing ngriku wonten tiyang, namanipun Ananias, tiyang ingkang ngabekti dhateng Gusti Allah sarta netepi dhateng Torèt kita. Piyambakipun dipun éringi déning tiyang Yahudi sedaya ingkang wonten ing kitha Damsyik ngriku.
22:13 Ananias wau dhateng lan ngadeg ing sacelak kula, sarta wicanten: ‘Sedulur Saulus, kowé bisaa ndeleng menèh.’ Sanalika menika ugi kula saged sumerep. Kula sumerep piyambakipun,
22:14 lan piyambakipun wicanten dhateng kula mekaten: ‘Allahé para leluhur kita wis milih kowé, supaya kowé ngerti marang kersané, wanuh karo Gusti Yésus sing nglakoni kersané mau, sarta krungu dhawuhé piyambak marang kowé.
22:15 Kowé bakal dadi seksiné, supaya nyritakaké marang saben wong, apa sing wis kokdeleng lan kokrungu.
22:16 Saiki aja mangu-mangu menèh. Ngadega lan njaluka dibaptis supaya dosamu dilebur srana nyebut asmané Gusti Yésus.’ ”
22:17 “Kula lajeng wangsul dhateng kitha Yérusalèm, lan nalika kula saweg ndedonga wonten ing Pedalemanipun Allah, kula pikantuk wahyu.
22:18 Wonten ing wahyu wau Gusti Yésus ngandika dhateng kula mekaten: ‘Énggal lungaa saka kutha Yérusalèm kéné, sebab wong-wong ing kéné ora bakal precaya marang paseksimu bab Aku.’
22:19 Kula lajeng matur: ‘Gusti, tiyang-tiyang menika sami mangertos, bilih kula sampun mlebet ing sinagogé-sinagogé, nyepengi lan nggebagi tiyang-tiyang ingkang sami pitados dhateng Panjenengan.
22:20 Mekaten ugi nalika Stéfanus, ingkang suka paseksi bab Panjenengan dipun benturi séla, kula piyambak wonten ing ngriku lan nyarujuki enggènipun sami mbenturi Stéfanus wau, malah kula njagi sandhanganipun tiyang-tiyang ingkang sami mejahi piyambakipun!’
22:21 Nanging Gusti Yésus ngandika malih: ‘Lungaa! Sebab kowé Dakutus nemoni bangsa kapir, sing adoh-adoh panggonané.’ ”
22:22 Tekan semono wong akèh mau padha meneng, ngrungokaké andharané Rasul Paulus. Nanging sawisé kuwi wong akèh mau nuli padha bengok-bengok sarosané: “Patènana waé, wong kuwi! Patènana! Ora pantes wong kaya ngono urip!”
22:23 Wong akèh mau padha bengok-bengok karo ngebut-ngebutaké jubahé lan nyawuraké lebu mendhuwur.
22:24 Komandhané para prejurit banjur préntah marang para prejurité supaya Rasul Paulus digawa mlebu ing bètèng lan dipriksa nganggo dipilara; supaya ngerti, apa sebabé wong-wong Yahudi kokpadha bengok-bengok lan padha tumindak mengkono marang Rasul Paulus.
22:25 Nanging kocapa, bareng Rasul Paulus dibanda lan arep dipecuti, kandha karo perwira sing ngadeg ana ing kono: “Apa miturut undhang-undhang kena mecuti warganing krajan Rum, tanpa diadili dhisik?”
22:26 Bareng krungu yèn Rasul Paulus kuwi warga krajan Rum, perwira mau nuli marani komandhané lan matur: “Pak, panjenengan menika kadospundi! Tiyang menika jebul warganing krajan Rum!”
22:27 Komandhané mau nuli marani Rasul Paulus lan takon: “Menapa èstu panjenengan menika warganing krajan Rum?” Wangsulané Rasul Paulus: “Kesinggihan.”
22:28 Komandhan mau nuli kandha: “Kula pikantuk wewenang dados warganing krajan Rum srana mbayar kathah!” Wangsulané Rasul Paulus: “Nanging kula dados warganing krajan Rum, adhedhasar kelairan kula.”
22:29 Sanalika kuwi uga para prejurit sing arep padha mriksa Rasul Paulus nuli padha mundur, lan komandhané dhéwé bareng ngerti yèn Rasul Paulus kuwi warganing krajan Rum, uga banjur wedi, sebab dhèwèké wis akon ngranté Rasul Paulus.
22:30 Sarèhné komandhan mau kepéngin ngerti, apa satemené alasané wong-wong Yahudi mau kokpadha nggugat marang Rasul Paulus, mulané komandhan mau ésuké nuli ngumpulaké Pradataning Agama, sarta
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau on like this from Kamajuan? ngarujuk wiki) Informasi
latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa Foundation Novemb...
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk wis Kolom artikel Y?n Meta:Language Art artikel daftar 2012 2012 2012 kaca kab?h
basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin?
Dattātréya) inggih punika satunggaling dewa ingkang minangka panjalman saking Trimurti (tiga déwa utama), inggih punika Brahma, Wisnu lan Siwa. Dattatreya miyos minangka putra Resi Atri lan Anasuya. Nama Dattatreya asalipun saking tembung datta lan atreya. Tembung datta ateges "dipunparingi", amargi Trimurti sampun maringi parwujudan minangka putra Atri lan Anasuya. Tembung atreya kanthi harfiah ateges "putra Atri".
Wonten ing tradhisi Natha, Dattatreya dipunanggep minangka awatara utawi inkarnasi saking Déwa Siwa lan minangka Adi-Guru (guru ingkang kapisanan) wonten ing tradhisi Adinath Sampradaya. Wonten ing India, Dattatreya dipunpuja déning mayuta-yuta umat Hindu lan manéka tradhisi dipunadani kanggé muliakaken Dattatreya. [1]
Umat Hindu pitados legénda ingkang lumayan misuwur babagan miyosipun Dattatreya. Konon wonten ing sawijining dinten, Narada muji-muji pengabdian Anasuya tumrap garwanipun (patibratyam) ing sangajengipun garwa-garwa Déwa Brahma, Wisnu lan Siwa. Pujian Narada ingkang kumalungkung damel para dèwi punika iri. Lajeng nyeyuwun dhateng garwanipun saperlu nggoyahaken iman Anasuya. Brahma, Wisnu lan Siwa tindak sowan Anasuya kanthi nyamar. Nalika punika Atri saweg boten wonten ing griya.
Wonten ing penyamaran, tiga déwa nyuwun tetedhan dhateng Anasuya. Nalika Anasuya nyaguhi, tiga déwa nambahake bilih kapéngin nampi persembahan menawi Anasuya nindakaken tanpa migunakaken ageman. Anasuya bingung. Menawi piyambakipun rawuh tanpa migunakaken ageman ing sangajengipun tiyang sanés, saèngga pengabdianipun (patibratyam) badhé dhawah. Menawi piyambakipun nampik, tiga tamuipun saged maringi kutukan. Anasuya rumaos bilih tiga tamu punika sanès minangka tiyang normal amargi panyuwunanipun ingkang anéh lan piyambakipun rumaos dipunjebak supados mlebet ing kahanan ingkanng awrat. Lajeng Anasuya komunikasi kaliyan garwanipun lumantar pikiranipun lan ngendika bilih piyambakipun boten ajrih kanggé nglayani tamunipun tanpa busana amargi boten kapangaruh déning napsu.
Nalika tiga tamunipun nyenyuwun tetedhan lan tanpa sengaja nambahaken tembung ibu wonten ing panyuwunanipun, Anasuya rumaos bilih piyambakipun kedah nglayani tamunipun kanthi nganggep para tamu punika minangka laré lan maringi pelayanan kados ingkang dipunsuwun. Amargi katulusan manahipun anggénipun nglayani panyuwunanipun para tamu, ujug-ujug tiga déwa punika ébah dados tiga laré alit. Sanalika punika ugi buah dhadha Anasuya wiwit medalaken banyu susu. Piyambakipun nyusoni tiga déwa punika ingkang sampun dados laré alit, lajeng piyambakipun mapanaken dhateng kranjang. Nalika Atri rawuh, Anasuya nyariosaken kadadosan ingkang sampun kalampahan. Nalika tiga laré punika saweg wungu, lajeg ébah malih dados para déwa lan maringi anugrah dhateng Anasuya. Anasuya nyuwun supados tiga déwa sami njalma minangka putranipun. Pungkasan, panyuwunan Anasuya dipunkabulaken, tigang déwa njalma dados Dattatreya.[2]
oldid=882210"	Kategori: AwataraDéwa-Dèwi HinduHindu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 28 Maret 2014.
taun Je, ôngka 1854 utawi kaping 7 Juni 1924, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing Radyapustaka Sriwadari, mawi anyêdhahi kumisi dhalang sarta niyaga.
1. Radèn Mas Arya Wuryaningrat, wisesa, 2. Radèn Ngabèi Prajakintaka, panitra sarta kumisi
ngandika sarèhning pangrèh namung sakêdhik botên susah maos nutilên, kalihan bab dhawuhing nagari botên karêmbag rumiyin, pancèn badhe lajêng ngrêmbag bab padhalangan anggènipun badhe suka diploma dhatêng murit, ingkang badhe
badhe aturipun Mas Ngabèi Yasawidagda punika sampun karêmbag kalihan para kumisi, badhe panindakipun andadar murit padhalangan punika kaangkah kalih rambahan, sarambahan dipun takèni ijêman bab kawruh padhalangan ingkang sampun kawulangakên kapurih nyêrati, lajêng sarambahipun ing sanèsipun dalu malih kadadar bab manggèning suluk lajêng ngêcakakên pisan, ing ngriku sampun dipun sudhiyani kêlir, ringgit, gôngsa saniyaganipun, upaminipun makatên, dipun takèni suluk manyura agêng punika kangge punapa, manawi
ambiji piyambak-piyambak, mangke punapa pikantukipun lajêng karêmbag, ingkang sampun
tanggal kaping 22 sarta 25 Juli 1924, wisesa lajêng anggalih pêpiritan ingkang kangge maringi tôndha tamating pasinaon, nyuwun pitulung dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, nyuwun larasan partisara ingkang kaparingakên dhatêng para kriya. Mangke ingkang
dhawuh amrayogèkakên sadaya ingkang kawulangakên supados dipun cathêti katata prayogi lajêng kadamêl buk, punika kadospundi, aturipun dèrèng sagêd damêl. Wisesa andangu pasinaon dhalang punika saupami dipun lêbêti bôngsa sabrang
bayaranipun ingkang kêdah kaagêngakên. Wisesa andangu saupami pantêsipun pintên bayaranipun, aturipun inggih f 10, punika cêkapan, Mas Ngabèi Martasuwignya matur, bab ringgit kagungan dalêm ing musium punika kangge ajar para murid, owêl sangêt, dening saening ringgit amargi têmtunipun panindakipun [pa...]
[...nindakipun] tiyang ingkang dèrèng nate punika mêsthi botên sagêd ngatos-atos, sayêktosipun manawi nyumêrêpi ringgit wau kangge ajar murid punika kados dipun tangis-tangisana, amila prayogi kaupadosakên ringgit sanès kemawon. Panitra II nyambêti atur, sayêktos kathah ingkang risak gapit utawi tudingipun, kados sampun wontên sadasa ingkang risak, wisesa anglêrêsakakên manawi kathah ingkang risak punika, lajêng dados rêmbag panjang, kadadosanipun nyuwun ing saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana bokmanawi wontên kagungan dalêm ringgit ingkang kapering, lajêng dhawuh damêl sêrat katur pangagênging parentah karaton canthèl unjuk nyuwun ringgit wau.
II. Wisesa mratelakakên manawi badhe adamêl pasinaon nabuh gôngsa, ing samangke kumisi sampun damêl bukipun pangajaran, badhe kaêcapakên, kumisi ngaturakên rèngrèngipun dhatêng wisesa, kapriksa, bêbukanipun wontên ingkang kagalih kirang sakeca, kadhawuhan ngewahi sarta dhawuh dhatêng kumisi supados kapasrahakên panitra ewah-ewahanipun, sarta dhawuh adamêl wara-wara badhe adêging pasinaon nabuh wau, mawi kapratelakna wêwatènipunwêwatonipun. ingkang katampèn sinau sagêd maos Jawi sarta sagêd dhatêng ôngka.
III. Wisesa amratelakakên mawi badhe adamêl pasinaon [pasinao...]
[...n] têmbung Kawi, badhe gurunipun Tuwan Dhoktêr H. Krèmêr, ing Ngayogyakarta, lajêng andangu dhatêng Radèn Ngabèi Wôngsadilaga sakecanipun anggèning suka sêrat panêmbung dhatêng Tuwan Dhoktêr H. Krèmêr wau, aturipun prayogi kaprasajakakên kemawon manawi awit saking prasabênipun pakêmpalan Mardibasa tuwan dhoktêr sagah amulang têmbung Kawi botên mawi prabeya, ugêr lampahipun saking Ngayogya sarta pondhokanipun kasanggi, punika dipun sanggêmi, sarta Radyapustaka ingkang badhe ngadêgakên, wisesa kaparêng, lajêng dhawuh dhatêng panitra adamêl sêrat dhatêng tuwan dhoktêr
nalika malêm Akad tanggal kaping 11 Rabingulakir Dal 1855 utawi kaping 8. 9 Nopèmbêr 1924.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Kondhanging wisesa, Radèn Tumênggung Wôngsanagara, 3. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 4. Panitya, Radèn Ngabèi Suradipura, 5. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 6. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
I. Maos nutilên sarampungipun, wisesa anggalih partisaraning murid padhalangan, ingkang mungêl dhalang pangkadpangkat. 2 punika kirang prayogi, dening sayêktosipun [sayêkto...]
II. Wisesa mratelakakên manawi nampèni sêrat dhawuhing nagari mundhut panimbang, awit saking pamrayoginipun kangjêng tuwan residhèn undhang-undhang nagari bab barang kina punapa botên prayogi kasantunan kados undhang-undhang ing nagari Ngayogyakarta, amargi ing mangke ugi ngimpungimpun (dan di tempat lain). barang kina badhe adamêl musium kados ing ngriki, wisesa lajêng maos undhang-undhang ing Ngayogyakarta, katandhing kalihan undhang-undhang ing Surakarta, suraosipun sasat sami kemawon, namung undhang-undhang ing Ngayogyakarta [Ngayo...]
[...gyakarta] katêrangakên wijang-wijangipun, ing Surakarta botên, sarampungipun lajêng kataringakên, dados rêmbag sawatawis, putusanipun undhang-undhang nagari kaewahan mirit undhang-undhang ing Ngayogyakarta, paturanipun dhatêng nagari kapasrahakên panitya Radèn Ngabèi Suradipura.
Citrairadya sagah barang kawruh kêmasan wau botên susah mawi ganjaran, sarta sampun kalampahan ngaturakên karanganipun sawatawis, namung lajêng kèndêl dumugi sapriki dening sakit, sapunika sampun saras, dhawuhing wisesa supados kaenggalakên, ing sapunika lajêng
damêl prisprah upados kawruh punapa ingkang parlu, dados rêmbag sawatawis, putusanipun prisprah kawruh panyugingpanyungging. dipun gantungi ganjaran kathah-kathahipun f 50.
VI. Wisesa andangu dhatêng panitra punapa Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sampun maringakên pola kangge têtêngêr, aturipun dèrèng, sarta lajêng matur
wangsulanipun sawêg karêmbag. Putusanipun ngêntosi wangsulan saking muhkamadiyah.
Sarampungipun rêmbag sadaya, wisesa anggalih bilih panitra kêkathahên pandamêlan, kêdah gadhah kanthi mantri satunggal minôngka kasorsoran, [kasor...]
[...soran,] punika wisesa kagungan pandêngan.
priyantun kêkalih punika sami nyêkapi sayêktos kasagêdanipun, sarta rêmên dhatêng kawruh Jawi, dados rêmbag sawatawis, putusanipun sami botên nyuwawèni manawi salah satunggalipun kadadosakên sor-soraning panitra, amargi têmtunipun sami botên kenging kaêrèh, môngka bêtahipun punika kanthi minôngka bêbauning panitra. Lajêng ngrêmbag sintên abdi dalêm ingkang rêmên dhatêng kawruh Jawi, dangu sami ngèngêt-èngêt sarta amanah-manah, namung botên wontên ingkang angsal pandêngan, wêkasan kondhanging wisesa mrayogèkakên pamilihipun supados kapasrahakên [kapasraha...]
yèn ing tembé bakal ana wong sawetara sing padha murtad; wong-wong mau bakal padha kèlu karo roh-roh dora-cara *dora-carah: goroh.* lan nganut piwulangé sétan-sétan.
4:2 Piwulang-piwulang mau asalé saka pambujuké wong-wong goroh, lan saka wong-wong sing swaraning batiné wis mati.
4:3 Padha menging kita supaya aja jejodhoan, lan nyirik panganan iki utawa kuwi. Nanging Gusti Allah maringaké pangan rupa-rupa mau supaya dipangan déning wong-wong precaya sing wis wanuh marang kayektèn sing sejati, mulané padha saos sukur.
4:4 Awit samubarang sing dititahaké déning Gusti Allah kuwi becik, ora ana siji waé sing karam. Mulané samubarang kudu ditampani kanthi saos sukur, marang Gusti Allah.
4:5 Awit kabèh mau wis disucèkaké déning pangandikané Gusti Allah lan déning pandonga.
4:6 Menawa prekara-prekara mau kokwulangaké marang para sedulur, kowé padha dadi abdiné Sang Kristus Yésus sing utama. Kaya déné urip kasukmanmu dhéwé iya kasantosakaké srana pangandikané Gusti Allah lan srana piwulang sejati sing wis kokanut tekan sepréné.
4:7 Singkirana gugontuhon, awit kuwi ora patut digunem. Awakmu gulawenthahen supaya uripmu kaya sing dadi kersané Gusti Allah.
4:8 Latihaning badan paédahé mung sawetara, nanging panggulawenthahé batin kuwi maédahi ing sadhéngah prekara, ndadèkaké beciking urip kita, saiki lan mbésuk ing akérat.
4:9 Iki pepéling sing bener, lan wajib digatèkaké lan diugemi sing temenan.
4:10 Iya merga saka kuwi kita padha mersudi lan nyambut-gawé pethel, sebab aku padha ngendelaké marang Gusti Allah kang sipat gesang, kang dadi Juru Slameté wong kabèh, luwih-luwih tumrapé wong sing precaya.
4:11 Prekara-prekara mau konen mersudi sing temenan lan wulangna.
4:12 Aja ana wong sing ngrèmèhaké kowé merga enggonmu isih enom, nanging kowé dadia tuladha tumrap para wong precaya, iya pitembunganmu, kelakuanmu, katresnanmu, precayamu lan resiking atimu.
4:13 Wektumu enggonen macakaké Kitab Suci ana ing satengahing pasamuwan lan enggonen memulang tuwin memuruk, nganti satekaku.
4:14 Udinen supaya peparing kasukman saka Gusti Allah marang kowé ora muspra, yakuwi sing kaparingaké marang kowé, lantaran pangandikané para nabi lan katetepaké srana tumpangan tangan déning para pinituwa.
4:15 Prekara-prekara mau tindakna lan gatèkna sing temenan. Supaya kemajuanmu kasumurupan déning wong kabèh.
4:16 Jaganen awakmu dhéwé, lan jaganen piwulangmu. Terusna enggonmu nindakaké kuwi mau kabèh, awit yèn kowé tumindak mengkono, kowé bakal nylametaké awakmu dhéwé lan wong-wong sing padha ngrungokaké marang
menungso, lha wong khusuk niku ilmu sing sampun
Shima iku ratu panguwasa Karajan Kalingga sing dumunung ing pesisir lor Jawa Tengah watara taun 674 Masèhi. Shima matrapaké hukum sing tegas kanggo brantas kadurjanan, sarta kanggo nyurung supaya rakyaté tansah jujur. Tradhisi nyaritakaké yèn ana raja manca sing dèlèh kanthong isi emas ing satengahé simpang dalan cedhak alun-alun kutha krajan Kalingga. Raja manca iki duwé niat nguji bener salahé warta yèn rakyat Kalingga iku jujur. Ora ana siji-sijia warga Kalingga sing wani nyénggol kanthong sing dudu duwèké iku, nganti sawijining dina telung taun sawisé iku, putra Shima sacara ora sengaja nyénggol kanthong mau nganggo sikilé. Sang Ratu banjur nibakaké ukuman pati marang putrané, nanging para pejabat lan mentri kerajan nyuwun supaya Sang Ratu paring pangapura marang sang pangéran. Amarga sikil sang pangeran sing nyénggol barang sing dudu duwèké iku, mula Ratu matrapaké ukuman ngethok sikilé sang pangeran.[1]
Miturut Carita Parahyangan Cicit Ratu Shima ya iku Sanjaya sing dadi Raja Galuh, lan miturut Prasasti Canggal minangka pangadeg Krajan Medang ing Mataram. Adhedhasar Naskah Wangsakerta disebutaké yèn Ratu Shima bésanan karo panguwasa pungkasan Tarumanagara.
^ Drs. R. Soekmono, (1973 edisi cetak ulang ke-5 1988). Pengantar Sejarah Kebudayaan Indonésia 2, 2
gandra date ing: |date= (pitulung)
Ratu_Shima&oldid=1051501"	Kategori ndhelik: Cacad CS1: datesRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.32, 23 Maret 2016.
Jakarta – Suroboyo nganti mulih maneh. Soale mobile iku mari ngene tak kon nglebokno jasa cuci mobil ben cepet ketok resik.
“Pak, titip sepatuku nang ngisor jok mburi. Ben nang kono wae. Suk mben yen wis mlebu kerjo tak jupuk”.
Aku mulih Jakarta dina Setu. Minggu tekan Senen
Tenan, tekan ngarep lobi kantor aku menyang mburi njupuk sepatuku. Mari aku karo kanca – kancaku mudun biasane supire langsung
nganti njengking, sepatuku ono mung siji sing tengen.
“Lha sepatuku sijine nang ngendi iki, Pak?” aku takon karo supire.
Pak supir nyauri, “Ono nang kono kabeh,
Wessss, yok opo iki… Mosok aku nyeker arep mertamu nang nggone Pak Gunadi mengko awan. Opo ndadak mulih kosan dhisik mbongkari kardus golek sing rodo pantes tak nggo mertamu?
Jebule trus teko ngucluk mbak Kasir metu seko ruangane
dibalekno. Modele lak meh podho karo sepatumu iki.”
Aku njuk geli. Apikan tenan mbak Novi iku, nyimpen sepatu olehe nemu
tekan omahe sikile nyeker siji po…? Sepatuku iki modele duwe hak 4 senti. Dadi aku mbayangke Yanti mlaku nyegat angkot mlakune ngijlik mergo sikile kiwo luwih dhuwur timbang sikil sing tengen. Mesthi lucu tenan.
ROHMANIR ROHIM NIAT INGSUN NGOBONG DUPO MENYAN PUTIH NYAOSI DHAHAR SEKAR PETHAK GONDO ARUM NYAI DHANYANG KYAI DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN INGSUN.MUGI MUGI
ora ngeti sing jenenge klep ki sing endi……………
Javanese: Kristus sampun wungu! Saesto panjene ganipun sampun wungu!
UNDUHAN REKAMAN) RIYADHUSSHALIHIN BAB. 143. ANJURAN SALAMAN NALIKANE KETEMU, SUMEH, LAN NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
sedulur, aku saiki arep ngélingaké kowé bab Injil sing biyèn wis dakwartakaké marang kowé. Injil wis koktampani lan saiki kowé wis padha mantep precayamu, alandhesan Injil mau.
15:2 Srana Injil mau kowé padha dislametaké, angger enggonmu nampani klawan mantep, kejaba menawa enggonmu nampani tanpa pangerti.
15:3 Apa sing dakwartakaké marang kowé iki iya sing wis daktampani dhéwé. Déné sing penting dhéwé yakuwi, Sang Kristus wis séda krana dosa-dosa kita, kaya sing katulis ana ing Kitab Suci;
15:4 lan Panjenengané wis kasarèkaké, lan wis kawungokaké ing telung dinané, kaya sing katulis ana ing Kitab Suci;
15:5 lan Panjenengané wis ngetingal marang Pétrus, sawisé kuwi marang para rasulé rolas;
15:6 banjur ngetingal uga marang para muridé luwih saka wong limang atus bebarengan; wong-wong mau nganti sepréné akèh sing isih padha urip, salong iya wis padha mati.
15:7 Gusti Yésus mau uga ngetingal marang Yakobus, banjur marang para rasul kabèh.
15:8 Déné sing kèri dhéwé ngetingal marang aku, senajan aku iki kaya déné bayi sing lair keluron.
15:9 Aku iki rasul sing asor dhéwé lan ora pantes disebut rasul, merga aku wis tau nguya-uya pasamuwané Gusti Allah.
15:10 Nanging merga sih-rahmaté Gusti Allah, aku dadi kaya kaananku saiki. Lan sih-rahmat sing kaparingaké déning Gusti Allah marang aku, ora muspra. Awit aku wis nyambut-gawé luwih keras ketimbang karo para rasul liya-liyané, senajan satemené dudu saka pamersudiku dhéwé, nanging merga sih-rahmaté Gusti Allah sing makarya ana ing aku.
15:11 Mulané embuh aku, embuh rasul liyané sing ngabaraké Injil, kuwi ora penting. Sing prelu dhéwé Injil sing kokprecaya kuwi pinangkané saka Gusti Allah.
15:12 Menawa kita martakaké, yèn Sang Kristus kuwi kawungokaké saka ing séda, kepriyé kokpanunggalanmu ana wong sawetara sing kandha, yèn wong mati bakal ora katangèkaké?
15:13 Saupama mengkono temenan, kuwi rak ateges Sang Kristus uga ora kawungokaké.
15:14 Lan yèn Sang Kristus ora kawungokaké, rak ora ana prekara sing prelu dakwartakaké. Mengkono uga rak ora ana prekara sing prelu kokprecaya.
15:15 Malah aku banjur padha ketitik goroh ing ngatasé Gusti Allah, sebab aku padha muni yèn Gusti Allah kuwi mungokaké Sang Kristus saka ing séda, mangka kandhané wong mau, wong mati ora katangèkaké.
15:16 Sebab menawa wong mati ora katangèkaké, mesthiné Sang Kristus rak iya ora kawungokaké.
15:17 Lan yèn Sang Kristus ora kawungokaké precayamu rak mung gagasan sing ngayawara (khayalan) lan kowé isih padha mati merga dosa-dosamu.
15:18 Kuwi uga ateges yèn wong-wong Kristen sing wis padha mati, kabèh wis padha mati merga dosa-dosané.
15:19 Lan yèn enggon kita precaya marang Sang Kristus mau mung kanggo urip kita salawasé ana ing donya iki waé, kita iki rak dadi wong sing cilaka dhéwé ana ing jagad kéné.
15:20 Nanging sing bener yakuwi: Sang Kristus wis kawungokaké saka ing séda, lan kuwi sing dadi jaminan, yèn wong sing wis mati iya bakal katangèkaké.
15:21 Sebab kaya déné pati kuwi tekané merga saka wong siji, mengkono uga patangèné wong mati iya merga saka wong siji.
15:22 Kaya déné wong kabèh enggoné mati merga nunggal dat karo Rama Adam, mengkono uga manungsa kabèh bakal katangèkaké saka ing pati merga enggoné tetunggilan karo Sang Kristus.
15:23 Siji-sijiné ditangèkaké manut gilirané: dhisik dhéwé Sang Kristus, banjur wong-wong sing dadi kagungané, yakuwi mbésuk samangsa Panjenengané rawuh menèh.
15:24 Sawisé kuwi, lagi kiamat. Sang Kristus bakal nelukaké sakèhé para penggedhé, pepréntahan, lan sakèhé pangwasa, sarta masrahaké pangwasa enggoné jumeneng ratu ana ing Kratoné, marang Allah Sang Rama.
15:25 Awit ora kena ora Sang Kristus mesthi ngratoni jagad iki nganti sakèhé mungsuhé ditelukaké déning Gusti Allah ana ing sangisoring sampéyané.
15:26 Déné mungsuh pungkasan sing bakal katelukaké, yakuwi pati.
15:27 Awit ing Kitab Suci ana pangandika: “Gusti Allah wis nelukaké samubarang kabèh ana ing sangisoring sampéyané.” Tembung “samubarang kabèh” kuwi mesthi ateges yèn Gusti Allah piyambak ora klebu ana ing kono, merga Panjenengané sing nelukaké samubarang mau marang Sang Kristus.
15:28 Sawisé samubarang kabèh kelakon katelukaké marang Sang Kristus, nuli Sang Kristus, yakuwi Sang Putra piyambak, bakal nelukaké sarirané piyambak marang Gusti Allah, sing wis nelukaké samubarang kabèh marang Sang Putra. Kaya mengkono akiré Gusti Allah piyambak sing bakal ngasta sakabèhing pepréntahan.
15:29 Yèn ora mengkono, apa paédahé baptisé wong-wong sing padha dibaptis merga wong mati? Sing diarep-arep apa? Menawa wong mati ora ditangèkaké, kaya kandhané sawenèhing wong, yagéné wong-wong mau padha dibaptis merga wong sing wis mati?
15:30 Mengkono uga aku kabèh iki, yagéné aku sawayah-wayah padha gelem ngadhepi bebaya?
15:31 Enggonku kandha mengkono mau, merga kowé gawé mongkoging atiku déné padha dadi wong Kristen.
15:32 Saupama enggonku gelut karo kéwan-kéwan galak ana ing kutha Éfesus mung ditimbang-timbang cara manungsa, paédahé apa tumraping aku? Menawa wong mati ora ditangèkaké, apa ora luwih becik yèn kita padha muni: — kaya uniné sawenèhing wong — “Payo padha mangan lan ngombé, awit sésuk kita padha mati.”
15:33 Kowé aja kena diapusi! Pesrawungan sing ala kuwi ngrusak kasusilanmu.
15:34 Pikiranmu sing waras padha pigunakna menèh, lan marènana gawé dosa. Kowé kudu isin, menawa aku kandha ing antaramu ana sing durung wanuh karo Gusti Allah.
15:35 Mbokmenawa ana wong takon: “Wong mati kuwi enggoné katangèkaké kepriyé? Lan yèn wis katangèkaké badané kaya apa?”
15:36 Bodho temen kowé kuwi! Yèn kowé nandur wiji ana ing lemah, apa wiji mau ora kudu mati dhisik sadurungé thukul?
15:37 Sing koktandur ing lemah mau rak ya mung wiji, upamané wiji gandum utawa wiji-wiji liyané, nanging rak ora wujud tanduran sing wis pepak.
15:38 Sing maringi wujud marang saben wiji mau Gusti Allah, miturut ing sakarsané piyambak, saben wiji kaparingan wujud sing cocog karo wiji mau.
15:39 Dagingé para tumitah sing kadunungan nyawa kuwi ora padha. Dagingé manungsa béda karo dagingé titah liyané. Dagingé kéwan-kéwan iya béda-béda. Dagingé manuk béda karo dagingé kéwan liyané, semono uga iwak dagingé béda menèh.
15:40 Mengkono uga ana barang sing ana ing langit lan ana barang sing ana ing bumi; kamulyané barang kang ana ing langit, béda karo kamulyané barang kang ana ing bumi.
15:41 Kamulyané srengéngé béda karo kamulyané rembulan, lan béda karo kamulyané lintang-lintang. Malah ing antarané lintang-lintang dhéwé kamulyané uga béda-béda.
15:42 Kaya mengkono bakal kaanané wong mati mbésuk yèn katangèkaké. Nalika badan kakubur, badan mau nandhang rusak, nanging mbésuk, yèn badan katangèkaké, kaanané bakal langgeng.
15:43 Nalika dikubur kaanané badan mau nistha lan ringkih, nanging yèn wis katangèkaké, kaanané bakal éndah lan kuwat.
15:44 Nalika kakubur badan mau arupa badan wadhag, nanging sawisé katangèkaké bakal arupa badan kasukman. Yèn ana badan wadhag, iya ana badan kasukman.
15:45 Kaya sing dingandikakaké déning Kitab Suci: “Manungsa wiwitan Adam, kuwi dadi titah sing urip,” nanging Adam sing wekasan dadi, Roh sing nguripaké.
15:46 Sing teka dhisik dudu badan kasukman, nanging badan kedagingan; sawisé kuwi lagi sing sipat kasukman.
15:47 Adam sing kawitan dumadiné saka lemah, nanging Adam sing kapindho asalé saka ing swarga.
15:48 Wong-wong kadonyan padha karo sing asalé saka lemah mau, nanging wong-wong kaswargan kaya Panjenengané, sing pinangkané saka ing swarga.
15:49 Kaya déné sipat kita saiki, kaya wong sing katitahaké saka lemah, mengkono uga mbésuk sipat kita bakal kaya Panjenengané sing pinangkané saka ing swarga mau.
15:50 Sing dakkarepaké mengkéné, para sedulur, yakuwi badan kita sing sipat daging lan getih iki ora bisa mèlu urip ana ing Kratoné Gusti Allah, lan titah sing kena ing rusak iki ora bisa duwé sipat langgeng.
15:51 Wewadi sing dakkandhakaké marang kowé iki setitèkna: Kita ora kabèh bakal ngalami mati, nanging samangsa slomprèt sing wekasan dhéwé diunèkaké, kita sanalika bakal padha malih.
15:52 Awit samangsa slomprèt mau muni, wong mati bakal padha katangèkaké nganggo kaanan sing langgeng, lan kita kabèh bakal padha malih.
15:53 Awit apa sing kena ing rusak mau bakal salin wujud, sing asipat langgeng; lan sing bisa mati bakal ngrasuk sipat sing ora bisa mati.
15:54 Lan yèn samubarang sing kena ing rusak mau wis ngrasuk sipat langgeng, lan apa sing bakal mati kuwi wis ngrasuk sipat ora kena ing pati, ing kono bakal kelakon pangandikané Kitab Suci sing mengkéné: “Pati wis ditelukaké, lan kaunggulané ing ngatasé pati wis sampurna.”
15:55 “Hèh pati, ana ing ngendi kaunggulanmu? Hèh pati, ana ing ngendi ampuhing wisamu?”
15:56 Wisaning pati kuwi dosa, lan sing mènèhi kekuwatan marang dosa kuwi Torèt.
15:57 Nanging puji sokur konjuk marang Gusti Allah, sing wis maringi kaunggulan marang kita lantaran Yésus Kristus, Gusti kita!
15:58 Mulané para sedulurku, kowé padha sing mantep lan padha sing teguh. Padha tansah sregepa nglakoni ayahan peparingé Gusti Yésus, sebab kowé ngerti yèn pegawéanmu kuwi babar-pisan ora muspra.
berkata:	16/07/2010 pukul 2:58 pm	Mas,
Nyuwun ijin nderek download Kamus Sansekerta.
Menawi Kamus Basa Jawi kagungan mboten nggih?
Mongo-monggo… nyok kite belajar babarengan… 🙂
joko berkata:	07/08/2010 pukul 9:00 am	ASSALAMUALAIKUM……
MATUR NUWUN GEH PAK… MUGI ALLOH PARING WALESAN INGKANG SAE…
Gusti Yésus olèh murid lan mbaptisi wong luwih akèh ketimbang karo Nabi Yohanes.
4:2 Satemené Gusti Yésus dhéwé ora mbaptis; sing mbaptis para sekabat.)
4:3 Nalika pirsa yèn wong Farisi padha krungu bab kuwi, Gusti Yésus nuli tindak saka tanah Yudéa, menyang tanah Galiléa.
4:4 Tindaké mau ngersakaké miyos tanah Samaria.
4:5 Ing tanah Samaria kono Gusti Yésus rawuh ing kutha Sikhar, ora adoh saka palemahan, sing biyèn déning Yakub diparingaké marang putrané sing jeneng Yusuf.
4:6 Ing kono ana sumuré Rama Yakub. Sarèhné sayah banget, Gusti Yésus nuli lenggah ing pinggir sumur mau. Nalika semana kira-kira jam rolas awan.
4:7 Nuli ana wong wadon Samaria teka arep ngangsu. Gusti Yésus nuli ngandika marang wong mau: “Aku wènèhana ngombé.”
4:8 Para sekabaté lagi padha lunga menyang kutha, tuku pangan.
4:9 Wong wadon Samaria mau mangsuli: “Panjenengan rak priyantun Yahudi lan kula menika tiyang Samaria. Kénging menapa Panjenengan mundhut ngunjuk dhateng kula?” (Awit wong Yahudi karo wong Samaria padha sesengitan.)
4:10 Pangandikané Gusti Yésus: “Yèn kowé ngerti bab ganjaran peparingé Gusti Allah lan ngerti sapa sing njaluk ngombé marang kowé, mesthi kowé dhéwé sing malah bakal njaluk ngombé marang wong mau lan wong kuwi bakal mènèhi kowé banyu sing marakaké urip.”
4:11 Aturé wong wadon mau: “Panjenengan mboten kagungan timba, mangka sumur menika lebet sanget. Saking pundi enggèn Panjenengan saged maringi toyaning gesang?
4:12 Sumur menika tilaranipun leluhur kita, Rama Yakub. Rama Yakub piyambak ngunjuk saking toya sumur menika, mekaten ugi para putra lan raja-kayanipun. Menapa Panjenengan ngungkuli leluhur kita Yakub?”
4:13 Pangandikané Gusti Yésus: “Kabèh wong sing ngombé banyu iki bakal ngelak menèh,
4:14 nanging wong sing ngombé banyu sing Dakwènèhaké, selawasé ora bakal ngelak. Awit banyu sing Dakwènèhaké kuwi bakal dadi sumber sing mili terus, lan ndadèkaké wong mau lestari urip ing selawasé!”
4:15 Aturé wong wadon mau: “Kula mbok Panjenengan paringi toya menika, supados kula mboten ngelak malih, lan mboten prelu ngangsu mriki.”
4:16 Pangandikané Gusti Yésus: “Lungaa, bojomu undangen lan balia mréné.”
4:17 Aturé wong wadon mau: “Kula mboten gadhah sémah.” Pangandikané Gusti Yésus: “Pancèn bener kandhamu: ‘Kula mboten gadhah sémah,’
4:18 sebab kowé wis kawin karo wong lanang lima, lan wong lanang sing saiki urip bebarengan karo kowé, kuwi satemené dudu bojomu. Mulané, kandhamu mau bener.”
4:19 “Samenika kula sumerep, bilih Panjenengan menika Nabi,” aturé wong wadon mau.
4:20 “Leluhur kula sami manembah Gusti Allah wonten ing redi menika, nanging bangsa Panjenengan, bangsa Yahudi, criyos bilih panggènanipun tiyang manembah Gusti Allah menika namung wonten ing kitha Yérusalèm kémawon.”
4:21 Pangandikané Gusti Yésus: “Ngandela. Bakal ana wektuné wong manembah marang Gusti Allah ora ana ing gunung iki lan uga ora ana ing kutha Yérusalèm.
4:22 Kowé wong Samaria padha ora ngerti sapa sing koksembah, nanging Aku wong Yahudi ngerti, sebab keslametan kuwi tekané lantaran wong Yahudi.
4:23 Bakal ana wektuné, malah saiki wis kelakon, wong-wong sing nyembah marang Sang Rama kanthi temenan, kuwi panyembahé klawan Roh Suci lan kanthi jujuring ati. Sebab iya srana patrap mengkono kuwi Sang Rama kersa disembah.
4:24 Gusti Allah kuwi Roh, lan wong sing arep nyembah marang Gusti Allah kudu nyembah Panjenengané kaya sapamisiké Roh.”
4:25 Wong wadon mau nuli matur marang Gusti Yésus: “Kula sumerep bilih Sang Kristus badhé rawuh. Menawi rawuh, Panjenenganipun badhé nerangaken samukawis dhateng kita.”
4:26 Pangandikané Gusti Yésus: “Iya Aku, sing lagi ngandikan karo kowé iki Panjenengané.”
4:27 Nalika semana para sekabaté Gusti Yésus padha teka. Wong-wong mau padha gumun weruh Gusti Yésus ngandikan karo wong wadon. Nanging ora ana siji waé sing nyuwun pirsa: “Panjenengan ngandikan bab menapa?” Utawa: “Menapa sebabipun Panjenengan ngandikan kaliyan tiyang èstri menika?”
4:28 Wong wadon mau nuli ninggal klenthingé ana ing kono, banjur énggal-énggal lunga menyang kutha, sarta kandha karo wong-wong ing kutha,
4:29 “Ayo padha ndelenga, ing kana ana Wong sing ngandikakaké lelakonku kabèh marang aku. Bisa uga kuwi Sang Kristus!”
4:30 Wong-wong mau nuli padha metu saka kutha marani Gusti Yésus.
4:31 Nalika semana para sekabaté Gusti Yésus ngaturi dhahar, aturé: “Guru, mangga kula aturi dhahar rumiyin!”
4:32 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Aku duwé pangan sing ora kokngertèni.”
4:33 Para sekabat nuli padha takon-tinakon: “Apa ana wong sing nyaosi dhahar?”
4:34 Gusti Yésus banjur ngandika: “Pangan-Ku, yakuwi nindakaké kersané Gusti Allah, sing ngutus Aku, lan ngrampungaké pegawéan sing wajib Daklakoni.
4:35 Kowé padha muni: ‘Isih patang sasi engkas, lagi panèn.’ Nanging kowé padha Dakkandhani: Padha ngungaka ing sawah-sawah. Pariné wis padha kuning, wis wayahé dienèni!
4:36 Wong-wong sing padha derep kuwi saiki padha nampa bawon lan padha nglumpukaké asilé pegawéané, yakuwi urip langgeng. Kuwi sebabé wong sing nyebar lan wong sing ngundhuh loro-loroné padha bungah bebarengan.
4:37 Tumraping prekara iki ana paribasan: ‘Wong liya sing nandur, wong liyané menèh sing ngenèni.’
4:38 Kowé padha Dakutus ngenèni ing sawah, sing digarap déning wong liya; wong liya sing nggarap lan kowé sing ngenèni pametuning garapané.”
4:39 Akèh wong Samaria ing kutha kono, sing padha precaya marang Gusti Yésus, merga wong wadon mau kandha: ‘Panjenengané wis mbèbèraké marang aku, samubarang sing wis tau daklakoni.’
4:40 Wong-wong Samaria bareng wis ketemu karo Gusti Yésus, banjur padha nyuwun kanthi banget, supaya Panjenengané kersa pinarak ing omahé wong-wong mau. Gusti Yésus kèndel ana ing kono nganti rong dina.
4:41 Sawisé kuwi saya akèh menèh wong sing padha precaya merga saka piwulangé Gusti Yésus piyambak.
4:42 Wong-wong Samaria kuwi padha kandha karo wong wadon mau: “Saiki aku padha precaya marang Gusti Yésus, ora mung merga saka paseksimu, nanging merga aku dhéwé wis padha ngrungokaké pangandikané, lan ngerti yèn Panjenengané kuwi pancèn Sang Kristus.”
4:43 Sawisé kèndel ana ing tanah Sikhar rong dina, Gusti Yésus nuli tindak menyang tanah Galiléa.
4:44 Panjenengané wis ngandika: “Nabi kuwi yèn ana ing negarané dhéwé ora kajèn.”
4:45 Nanging nalika tekan ing tanah Galiléa, wong-wong ing kana padha nampa Panjenengané klawan bungah, sebab nalika padha ana ing kutha Yérusalèm, yakuwi nalika Riaya Paskah, wong-wong mau wis padha weruh apa sing dhèk semana ditindakaké déning Gusti Yésus.
4:46 Gusti Yésus nuli tindak menèh menyang kutha Kana, ing tanah Galiléa, panggonan enggoné Panjenengané damel mujijat banyu dadi anggur. Ing kono ana sawijining pegawé kraton, sing anaké lagi lara ing Kapèrnaum.
4:47 Nalika krungu yèn Gusti Yésus rawuh saka tanah Yudéa menyang tanah Galiléa, wong mau nuli sowan ing ngarsané Gusti Yésus, sarta nyuwun, supaya kersa tindak menyang Kapèrnaum, marasaké anaké, sing wis mèh mati.
4:48 Gusti Yésus ngandika marang pegawé kraton mau: “Apa kowé durung precaya, yèn durung ndeleng mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan.”
4:49 Wangsulané pegawé kraton mau: “Kula aturi énggal tindak, Guru, mumpung anak kawula dèrèng pejah.”
4:50 Dhawuhé Gusti Yésus: “Wis balia, anakmu urip.” Wong mau precaya marang pangandikané Gusti Yésus, banjur mulih.
4:51 Nalika lagi mlaku mulih, ana abdiné sawetara padha methukaké lan matur: “Keng putra sampun saras.”
4:52 Pegawé kraton mau nuli nakokaké jam pira anaké wiwit waras. Para abdi mau padha mangsuli: “Kala wingi wetawis jam kalihwelas bentèripun ical.”
4:53 Bapakné mau banjur kèlingan yèn ing wayah kuwi Gusti Yésus ngandika marang dhèwèké, ‘Anakmu urip’. Pegawé kraton mau sebrayaté kabèh nuli padha precaya marang Gusti Yésus.
4:54 Kuwi lelakon sing kaping pindhoné, sing ditindakaké déning Gusti Yésus ana ing Galiléa, sawisé Panjenengané rawuh saka tanah
hambeg manunggal itu dinyatakan sebagai, manunggaling kawula lan gustine (bersatunya antara rakyat dengan pemimpin), manunggale jagad gedhe lan jagad cilik (bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
BANYU TAN ONO BANYU, UGOTAN ONO KROSO.
Masakan Sunda inggih punika masakan saking masyarakat Sunda ing Jawi kidhul, Indonèsia. inggih punika salah satunggaling panganan ingkang populer ing Indonesia. panganan Sunda gadahi titikan kesegeran bahanipun, lalap sampun misyhur dipunmadang kaliyan sambal lan ugi karèdok nunjukakén kagémaran tiyang Sunda daténg sayuran méntah ségér. bèntén kaliyan masakan minangkabau ingkang sugih raos lan pédès kaliyan ngandut bumbu kari lan santén ingkang kéntél, masakan Sunda nampilkén cita raos ingkang ringan, sederhana, lan gamblang; berkisar antawis gurih asin, asam ségér, legi ringan, lan pédés.
Sambal terasi inggih punika bumbu penyerta ingkang paling lazim ing hidangan Sunda, dipunmadhang kaliyan lalab utawa tahu lan tempe goreng. Sayur asem kaliyan kuah berbumbu asam jawa menawi ya iku sayur ingkang paling populer ing hidangan Sunda. Jinis sayuran populer sanes inggih punika Soto Bandung, sajinis soto kaliyan irisan daging sapi lan lobak, serta mie kocok, seaenis mi kaliyan daging sapi lan kikil. Titikan khas masakan Sunda inggih punika pengolahanipun ingkang praktis lan boten langkung ngerepotaken, ananging boten nyampingaken faktor raos lan penampilan masakan ingkang dipunsajiaken. Cita raos khas masakan laladan sunda ingkang sugih dados daya tarik piyambak menawi kangge tiyang saking laladan Jawi kidhul utawi laladan-laladan sanesipun amargi jumbuh kangge
Bahan Pangan[besut | besut sumber]
Iwak toya kadasta iwak mas, gurami, iwak nila, lan lele lazim dipunkonsumsi kaliyan dipunmasak secara dibakar utawa dipungoreng, umumipun dipunsajiken kaliyan sambal dan
pinten-pinten hidangan iwak laut ingkang dipunasinken kadasta iwak asin bulu ayam, teri, nus, jambal, iwak peda asin, lan iwak pari asin lazim dipuntemuken ing hidangan Sunda sedinten-dinten. Pais utawi pepes inggih punika cara masak kaliyan ginaaken godong gedang dados pambungkus bahan pangan. Metode pepes punika lazim dipuntemuken ing seni masak Sunda. ing antawis, pais lauk emas utawa pepes iwak mas inggih punika jinis pepes ingkang dipunremeni.
Daging ayam biasanipun digoreng utawa dipanggang, ugi dipunsajiaken kaliyan sambal lan kecap legi. Bakakak hayam inggih punika ayam bakar khas Sunda. pitek ugi sageg dipunmasak dados pepes utawa sop. Daging abang kadasta daging sapi, kerbau, kambing, lan domba saged dipunbumbui kaliyan campuran bumbu lan gendhis jawa lan digoreng dados empal gepuk ingkang dipuntaburi bawang goreng. Daging sapi lan kenthang menawi dipunmasak ing bumbu kecap legi dados semur daging. ati sapi lan jengkol ugi lazim dipunmasak semur. Daging wedhus lan domba biasanipun dipundadosaken sate, sate khas Sunda inggih punika sate maranggi kaliyan bumbu ingkang ngandut kecombrang. Gulai wedhus lan empal gentong saking Cirebon ugi populer dados sup daging.
menawi tradisi masakan Jawa ggemari tempe, tiyang Sunda sanget gemari oncom, kaping kalih inggih punika kasil fermentasi kaliyan jinis kapang ingkang
Indonesia), utawa panganan ringan kadasta peuyeum (tapai) saenipun saking beras ketan utawa singkong.
Rumah Makan Sunda[besut | besut sumber]
ing rumah makan utawa warung nasi Sunda, lazim madang kaliyan namung ginaaken tanggan. Biasanipun dipunsediaken kobokan, semangkuk toya resik ananging kadang dipunparingi irisan jeruk nipis supados maringi aroma seger. Kobokan punika dipunginaaken kangge ngersiki tangan sakderengr lan saksampune madhang. Kobokan ugi biasanipun dipunsediaken ing
linggih ing inggil tikar. panganan biasanipun dipunsajiaken ing inggil meja asor, utawa kadang ing inggil tikar. Cara mangan punika sami kaliyan cara nyantap tradsional Jepang ing inggil tatami. Rumah makan tradisional Sunda ing laladan pedésaan wonten kang gaya saung, ya iku semacam pinten-pinten bangunan rumah panggung alit ingkang umumipun dipunbangun ing inggil kolam iwak. Kolam iwak punika punika ngopeni iwak mas lan gurami ingkang saged kapilih langsung kaliyan pelanggan kangge langsung dpunimasak.
ing kebudayaan populer Indonesia, rumah makan Sunda biasanipun saged dipuntitikaken kaliyan asma "Kuring", pramila tukul lepet ngenai panganan istilah "masakan kuring". Istilah kuring ing basa Sunda punika
ingkang sampun misuhur Lembur Kuring (Basa Sunda: "Kampung Halamanku"). pinten-pinten tuladha
luruh lan nambah aroma nasi. Caranipun sami kaliyan damel lontong; dipuntekan, dipunpadatken, lan dipungulung kaliyan godong gedang; biasnipun dipunsajiaken kaliyan pinten-pinten pilihan lauk-pauk teman nasi kadasta ayam, bebek, utawa merpati goreng, empal gepuk, jambal roti, tahu, tempe,
IndonésiaRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.29, 31 Januari 2017.
Saiki Kusuo no Psi Nan 44 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 44 :
azan nganggo boso Arab.Sing wis ngerti monggo diwoco lan sing durung ngerti monggo ugo diwoco sak isone.Paling kabeh yo wis podo ngerti lan eroh
Jeneng asline Sunan kalijogo yoiku Raden Sahid. Putra Adipati Tuban sing jenenge Temenggung Wilatikta. Raden Sahid kalebu keturunane Ronggolawe sing agamane Hindu, uga kanthi asma Raden Sahur.Nalika Raden Sahid cilik, Raden Sahid wis di kenalake karo agama Islam karo guru kadipaten Tuban. Nanging senajan deweke weruh kahanan sekitare sing beda adoh karo uripe wong cilik sing pada ngelih. Raden Sahid banjur atine mberontak.Wektu Raden Sahid isih bocah atine ora lila, weruh para pejabat kadipaten sing sewena–wena marang rakyat cilik. Durung meneh upeti sing di pungut kadipaten luwih saka bates kewajaran nambahi bebane rakyat sing wektu kuwi wis kabotan anggone urip.Nalika musim ketiga dawa nambahi nelangsane rakyat. Panen sing pada gagal amerga ora ono banyu. nanging pejabat kadipaten pada ora peduli sing di pedulike amung piye anggone meres pajak saka rakyat cilik.
Raden Sahid putra bangsawan kuwi, dheweke luwih seneng urip sing bebas, kang nentang karo adat istiadat kebangsawanan. Deweke luwih seneng kumpul nyawiji kalian rakyat jelata. Amarga saka uripe kuwi deweke reti sakjeroning masyarakat Tuban.Niat kanggo ngurangi kasengsaraane rakyat wis dikandhakake kalian bapane. Nanging bapane ora bisa apa–apa. Deweke maklum amarga bapake sing njabat dadi Adipati bawahane Majapahit. Nanging niyate Raden Sahid ora bisa dilerem. Nalika bengi deweke seneng ngurung
urip. Sing di lakukake Raden Sahid ora ana sing ngerti uga kanggo sapa kang nampa pitulungane iku mau.Banjur rakyat sing rak reti apa–apa iku mau bingung campur seneng entuk rizki sing rak kedugo–dugo.Ora trimo rakyat sing kaget nrimo rizki sing kaya–kayane tiba saka langit nanging sing jaga gudang ya krasa kaget naliko barang lan bahan makanan sing bakale arep diwenehake marang Kerajaan Majapahit tiap bengine sansaya kurang.
Sing jaga padha penasaran sapa sing wani maling barang sing kangarep dadi upeti kanggo Kerajaan Majapahit iku mau. Nalika bengi para penjaga pada ethok–ethok turu,ngenteni malinge teka. Jebule bener ana maling sing ngendap-ngendip marang lawang gudang nanging di tok dhisik karo penjaga nunggu sampe maling iku mau jupuk barang sing arep di maling. Naliko di deloke para penjaga gudang mau padha ora percaya menawa sing maling yaiku junjungane dhewe ingkang putra Adipati Wilatikta Raden Sahid. Banjur Raden Sahid di gawa menyang Adipati Wilatikta. Banjur kang bapa iku nesu ora percaya putra kesayangane iku mau wani dadi maling ana ing omahe dhewe. Banjur Raden Sahid diukum kalian ukuman cambuk nang tangan 200 sabetan. Ukuman sing linyane yaiku di kurung sakjrone kamar. Lan pesene bapane aja pisan–pisan meneh maling.
Sakwise nglakoni ukuman sing di wenehi saka bapane, banjur Raden Sahid mutusake metu saka lingkungan istana. Lungo terus jarang mulih nganti biyung lan adhike kuwatir menawa ana kedaden kang ora apik kalakoni dening Raden Sahid.Saiki Raden sahid ora trima maling nanging dadi begal sing maling wong sugih sing enthuk rizki saka barang sing ora halal. Anggone ngrampok Raden Sahid nganggo topeng lan busana sarwa ireng.Nanging suwe suwe anggone nganggo busana khase dheweke iku ana isng niru. yaiku gerombolan perampok kang tanpa mikir sapa kang bakal dibegal. Gerombolan iki ora sungkan anggone mateni sapa sing arep di rampok.Sak wijining bengi, naliko Raden Sahid lagi mudhun saka musholla ba’dha isya, ana sak siwijining omah sing bengak–bengok ana rampok. Banjur Raden Sahid cepet–cepet tumuju omah sing dirampok iku mau. Nanging nalika Raden Sahid teka ing papan si perampok iku mau lagi ngrudhapeksa bocah wadon sing ana nang papan iku. Naliko arep di cekel kalian Raden Sahid rampok iku mau padha mlayu nanging bocah wadon sing di perkosa mau nyikep siset Raden Sahid nganti penduduk desa teka.Amargo Raden Sahid isih gawa topeng rampoke bajur para penduduk desa padha nganggep menawa sing ngrudhapeksa iku ya Raden Sahid.
Nalika topeng di buka para warga padha ora percaya sapa kang dadi perampok, yaiku iku putra junjungane dhewe. Nalika Raden Sahid di gawa marang adepane kanjeng Adipati, Adipati Wilatikta duka gede. Sang Adipati murka amarga Raden Sahid sing wis di karepake ora bakal maling meneh tanpa bias ngowahi tumindhake. Raden Sahid diusir saka kadipaten karo Bapane, “lunga saka kadipaten Tuban iki rak sah mulih! sakdurunge kowe bisa nggetarake dinding kadipaten iki nganggo bacaan Al Qur’an sing saben wayah bengi mbok woco iku!”Adipati Wilatikta iku sing asline ora percaya karo apa sing dilakukake putra kesayangane iku. Apa sing dikarepake Adipati, Raden Sahid sing menggko dadi penggatine dadi Adipati nang Tuban sirna.Naming siji wong sing ora percaya Raden Sahid nglakukake perbuatane iku mau yaiku adhike Dewi Rasa Wulan. Amargo rasa kasihhe marang kakangne iku Dewi Rasa Wulan lungo nggoleki kakange Raden Sahid ananging ora ketemu.Sakwise di usir saka kadipaten Tuban banjur Raden Sahid lunga menyang alas Jatiwangi. Pirang–pirang tahun Raden Sahid ngrampok wong sing sugih sing lewat nang alas iku nganti di juluki Brandal Lokajaya.
Sawijining dina naliko ana wong tuo sing gawa teken lewat dhewe nglewati alas Jatiwangi. Nalika di sawang–sawang tongkate iku mau kok ngetoakae sinar kempling koyo–koyo gagange iku digawe saka emas. Banjur ora nunggu suwe tongkat sing di gawa wong tuwo mau di rebut pekso nganti wong tuwo mau tiba grubakan nang lemah.Kanthi susah wong tuwo mau tangi, matne ngetoake eluh nanging ora ngetokake suara naliko wong nangis. Nanging Raden Sahid lagi sibuk ndelengi tongkat sing direbut iku mau. Sansaya suwe di sawang tongkat iku mau jebule dudu emas sing di karepake Raden Sahid iku mau. Raden Sahid kaget nalik weruh wong tuwo sakwise direbut tongkate kok nembe nangis “aja nangis meneh iki tongkatmu tak balikna”. “dudu tongkat iki sing tak tangisi” omongane wong tuwo mau nunjuake suket sing ana nang tlapakane. “delokno! Aku wis nglakoni dosa, gawe sia–siane barang. Suket iki mau kecabut nalika aku tiba”
“Namung pirang lebar suket, ndadekake kowe krasane
iku rak apa. Nanging barang sing di siak–siakna iku sing marahi dosa.”Ati Raden Sahid krasanalika krungu ukara iku mau.“Cah bagus apa sing mbok karepake nang alas iki?”“Kula golek bandha”“Kanggo apa?”“Tak keake marang wong fakir lan miskin”“Hmm…. Atimu sebenere mulya, nanging caramu sing kliru”“He wong tuwa apa karepmu?”“Oleh aku takon karo kowe? Nak kowe ngumbah pakaian nganggo banyu uyuh apa klambimu iku mau bakale resik? Allah iku Dzat Suci, amung nrima amalan saka barang – barang sing apik lan halal”. Kandhane wong tuwa mau.
Raden Sahid sansaya gemeter krungu wong tuwa mau“Akeh dalan sing di lakokake nalika kowe pengen nulung wong fakir lan miskin mau. Kowe ora bisa ngrubah nasibe wong iku mau namung aweh pangan lan dhuwit saka ngrampok iku mau. Kuwe peringatke pengausa–penguasa sing lalim ben ngrubah carane mimpin rakyate kanthi aja sewenang–wenang. Kowe ya bisa aweh pangarep kanggo ngowahi uripe kang sengsara kanthi luwih sregep anggone kerja.”
Raden Sahid sansaya gemeter krungu sing diucapake wong tuwa mau.“Nek awakamu arep golek rizki sing halal nanging ora ngrugiake wong jupuka sing ana nang wit iku mau, kanthi nunjuk nang wit aren iku mau.Sakwise ngomong iku mau wit aren iku berubah dadi emas. Di penek wit aren iku mau dipetiki uwohe. Nalika dhewe methik emas ana wit aren iku mau banjur wohe wit aren iku mau banjur rontok ngebruki Raden Sahid nganti semaput. Nalika sadar Raden Sahid nggoleki wong tuwa mau. Nanging wong tuwa mau wis adoh amung katon bayangane. Mlayu kebatan Raden Sahid ngoyak wong tuwa mau niba nangi. Akhire sak pinggire kali Raden Sahid kasil nyusul wong tuwa mau.“Nyuwun pangapunten ……….. nyuwun njenengan purun ngangkat kula dados murid” njaluk Raden Sahid menyang wong tuwa mau.“Kowe arep sianu bab apa karo aku?”“Menapa mawon, sing penting panjenengan purun ngangkat kula dadi murid.”“Abot …. Sarate apa abot, apa kowe siap?”“Kula siap!”
Wong tuwa iku mau banjur nacepake tongkat sing di gawa mau lan Raden Sahid di kongkon nunggu tongkat iku mau nang pinggir kali nganti dheweke balik nemoni Raden Sahid meneh. “Aja pisan–pisan lunga saka papanmu nunggu tekenku iki”
Banjur wong tuwa mau nyebrangi kali kanti ngmbang ora kena banyu babar pisan. Sakwise wong tuwa mau ilang
Kahfi kanthi ndonga Raden Sahid di dadikna kaya Ashabul kahfi sing turu ratusan taun.Dongane Raden Sahid kasembadan dening Allah SWT, Raden Sahid turu kurang luwihe 3 tahun. Nganti awake di rubungi suket lan lumut.
Sak wise telung tahun wong tuwa mau banjur teka nemoni Raden Sahid. Nanging Raden Sahid ora isa di tangikna amarga wis ngakon dekne turu. Banjur di adzani karo wong tuwa mau kanthi Raden Sahid mbukak matane sakwise telung taun nungguni teken si temancep nang pinggir kali.Awake Raden Sahid di resiki diwenehi busana anyar lan di gawa menyang tiban, napa kok Tuban amarga wong tuwa mau yoiku Kanjeng Sunan Bonang. Sakwise dina iku Raden Sahid di kenal kalian sebuta Sunan Kali Jogo sing diartikna wong sing pernah jogo kali taunan.Nanging ana sing ngartikna Kali Jogo artine wong sing jogo aliran
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anianampèni. sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta kaping 6 wulan Agustus taun 1838, ingkang mungêling sêrat. Kala kaping 15 wulan Juni ingkang sampun kalampahan. Ingkang nyêpêng pak gantosan ing Bawèn bawah Salatiga, dipun kècu ing têtiyang dursila, kèconipun wontên ingkang kacêpêng satunggil. Punika angèmbèt dhatêng têtiyang tiga, anama Tirtawijaya, Wiradrana, Singadrana, sami ing dhusun Jêmbangan bawah Surakarta, punika sami tumut angècu.
Ingkang punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah, angupadosi sarta anyêpêng tiyang têtiga wau, yèn sampun kacêpêng kaladosêna dhatêng ing kantor, supados kenginga lajêng kakintunakên dhatêng ing Salatiga.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan, panèwu jêgsa nagari kalihan jêgsa pradata jawi lêbêt. Atitipariksa
dhatêng siti dhusun ing Jêmbangan. Kêkalih, satunggil tanah salèripun ing Ngasêm. Dados rèhipun Ngabèi Bôndawasa ing Kartasura, kalih tanah salèripun ing Jatosênèm. Dados rèhing Bayawangsul. Punika sampun sami kapariksa sadaya, mênawi wontên têtiyang têtiga, ingkang sami kaèmbèt ngècu wau, satunggil nama Tirtawijaya, kalih Wiradrana, tiga pun Singadrana, punika mênawi wontên kula dhawahi nyêpêng kaladosêna babêstan. Mênggah aturipun ing bêbêkêl utawi tiyang alit kalih dhusun wau, punapadene aturipun têtiyang ingkang kalêbêt mônca sêkawan mônca gangsalipun sadaya, mênggah tiyang têtiga ingkang sampun mungêl ing inggil wau, sêpên botên wontên ing salamènipun.
Wondene mênggah sêrat papriksanipun siti ing Jêmbangan kêkalih wau, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Mugi kapariksaa ingkang têrang kula sumôngga
pupuh V Dhandhanggula bait 49: Telas wulangnya Sang Dewaruci, Wrekudara ing tyas datan kewran, wus wruh mring gamane dhewe,
Komisi Yudisial iku lembaga nagara sing dibentuk miturut UU no 22 taun 2004 sing fungsiné ngawasi perilaku hakim lan ngusulaké jeneng calon hakim agung.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 10 Maret 2016.
Biyuh-biyuh kok akeh tenan 5 juta.Tak jawab ae ora nduwe duit lek sak mono. Aneh-aneh ae to yo yo.La wong jenenge ae ora nduwe duit la lapo kok direjakne nganti butuh jutaan.Yo ojo ngono to konco. Lek pancene ora nduwe yo ora usah pasang terop barang.
Yo sak mampumu ae olehe nyunatne.Ojo dipekso lek ora mampu.
Federal Steel Company, ing taun 1901 Morgan gabung karo Carnegie Steel Company lan sawetara indhustri waja lan wesi liyané, kalebu
SarékatKulawarga MorganKategori ndhelik: Biografi mawa tandha tanganArtikel mawa hCardsKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 2 Novèmber 2016.
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan
REKAMAN) RIYADHUSSHALIHIN BAB. 143. ANJURAN SALAMAN NALIKANE KETEMU, SUMEH, LAN NGAMBUNG TANGANE WONG SING SHOLEH, NGAMBUNG ANAKE LAN NGRANGKULAN KARO WONG SING NEMBE LELUNGAN, LARANGAN MUNDHUK-MUNDHUK KARO WONG-AL
Layang saka Paulus, sing katimbalan déning Gusti Allah dadi rasulé Sang Kristus Yésus, kautus martakaké prasetyané bab urip ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, tumekaa marang Timotius, anakku sing kinasih. Gusti Allah Sang Rama lan Kristus Yésus Gusti kita, maringana sih-rahmat, palimirma lan katentreman marang kowé.
1:3 Aku saos sukur marang Gusti Allah, sing dakladosi klawan ati sing resik, kaya patrapé para leluhurku dhèk biyèn. Saben-saben aku kèlingan kowé ana ing pandongaku, rina lan wengi, aku banjur saos sukur.
1:4 Aku éling marang prihatinmu; mulané aku kepéngin banget ketemu karo kowé, supaya atiku dadi bungah.
1:5 Aku kèlingan precayamu sing tulus éklas, ora béda karo precayané embahmu Lois lan ibumu Éunike’. Aku yakin yèn precayamu uga mengkono.
1:6 Mulané kowé dakweling supaya kowé sregep nglakoni pegawéan, kang kaparingaké déning Gusti Allah marang kowé, nalika kowé daktumpangi tangan.
1:7 Awit Roh sing kaparingaké déning Gusti Allah marang kita iki ora marakaké kita dadi wong jirih, nanging malah menuhi kita klawan pangwasa, katresnan lan kekuwatan kanggo ngendhalèni awak kita dhéwé.
1:8 Mulané kowé aja isin neksèni Gusti; uga aja isin merga saka aku, sing dikunjara. Nanging, mèlua nandhang sangsara, kanggo kepentingané Injil, miturut kekuwatan sing kaparingaké déning Gusti Allah marang kowé.
1:9 Panjenengané nylametaké kita lan nimbali kita, supaya kita padha dadi umaté; landhesané dudu penggawé kita, nanging kersané lan sih-rahmaté piyambak. Sih-rahmat lantaran Sang Kristus Yésus wis diparingaké marang kita sadurungé jaman iki kawiwitan.
1:10 Lan saiki kababaraké marang kita lan lantaran rawuhé Sang Juru Slamet, Kristus Yésus. Panjenengané sing nyirnakaké pangwasané pati, lan lantaran Injil Panjenengané medharaké urip sing ora kena ing rusak.
1:11 Iya Gusti Allah sing netepaké aku dadi rasul lan guru, supaya ngabaraké Injil.
1:12 Lan iya merga Injil kuwi aku nandhang kasangsaran iki. Nanging aku isih tetep yakin, awit aku wanuh karo sapa sing dakprecaya, lan aku ngerti temenan yèn Panjenengané kwasa ngreksa apa sing wis dipitayakaké marang aku, nganti tekan Dina rawuhé Gusti.
1:13 Antepana piwulang bener, sing dakwulangaké marang kowé, dadia tepa tuladha kanggo kowé. Tetepa precaya lan tetepa enggonmu nresnani ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus.
1:14 Jaganen prekara-prekara becik sing wis dipitayakaké marang kowé lantaran pangwasané Sang Roh Suci kang dedalem ana ing kita.
1:15 Kowé wis ngerti yèn wong kabèh ing tanah Asia Cilik wis padha nyingkur marang aku, klebu uga Figelus lan Hérmogènès.
1:16 Muga Gusti maringana sih-rahmat marang brayaté Onésiforus, merga dhèwèké kerep nglipur aku. Dhèwèké ora isin niliki aku ana ing pakunjaran.
1:17 Satekané ing kutha Rum dhèwèké terus nggolèki aku nganti ketemu.
1:18 Muga Gusti ngganjar sih-rahmat marang Onésiforus, ana ing Dina rawuhé Gusti. Lan kowé dhéwé iya ngerti sepira gedhéning pitulungané Onésiforus mau marang aku ana ing kutha
Arsik • Manuk Napinadar • Tanggotanggo • Dengke
lumangyan anget. Mbuh anu kepriwe, nganti dilakoni padu lan otot-ototan karo
pendidikan duwur ora njamin kinerja Kang. Apamaning ketika kesejahteraane ora seimbang.Dadi perangkat desa lewih akeh meng pengabdian kang, dadi langka wong due ijasah duwur gelem ndaftar.
kawruh jawa 01	Posted on 30 Mei 2010	by sithole NRIMMO ING PANDHUM , SABAR MARING KAHANAN … [Goeno Maroeto]
Diwenehi ditrimo,gak diwenèhi yo njaluk! [Suro Gentho]
katone meneng-anteng….ning ngarep-arep… yen ra entuk bagiyan…. ngamuk…. [Triwinarno Tri]
manusia. Pupuh I a. Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka.
b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro. c. Nora eco dahar lawan ghuling, ibu niro rumekso ing siro,
ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas ingwang, aja wani dhateng ibu rama kaki, prentahe
mungkur, iya iku cegahen kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat. h. Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan. i. Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip, semune ingeseman ing sasaminipun,
jatmiko alus ing budi, iku lampah utama. l. Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
wong liyan kathah kan purun, mejanani mring sira c. Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah, gecul mgrumpul bandhol ngrompol, nanging aja kalirua, babasan kaya ika, den waskitheng surupipun, babasan kaya mangkana d. Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira, dipun ngrompol ala bandhol, poma iku
wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma kang surup, nom kumpul tuwa
dumeh tutur tanpa dhapur, tinarik tan manggih arja g. Yen sira karsa ngayeni, pitutur ing layang iki, anuli solahe age, mungsuhe lawan
wangsul, apa jarwang tuwanira n. Kaget ingkang awawarti,
gendhala, rame poman dedesan, suwanten lumyang gumuruh, pan samya sikep gegaman. o. Wusraket sikeping jurit, tumulyan sigra amedal wus prapteng jawi desane, wus prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha p. Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal. q. Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane, tumulya sigra
NGUDI KAWRUH KASUNYATAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ing candi, wayang, gamelan, pakem lan liya-liyane, kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen (anyar) kang banget endahe. Rasa kang digubah pada maujud ana ing kaalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ora kena kinaya ngapa endahe”
Categories: NGUDI KAWRUH KASUNYATAN	|
Anggitanipun Tuwan D. F. Van Der Pant tuwin Ki Padmasusastra
Cariyos bêbanyolan, nyariosakên satunggaling rôndha nama Bok Gunawicara, anggènipun anglampahi piwêlinging bojonipun, bilih kasagêdan punika ajinipun ngungkuli kasugihan. Kêlampahan bok rôndha ngapus-apusi lan adamêl kacilakan, ananging botên pados pamrih.
Anggitanipun Tuwan D.F. VAN DER PANT tuwin Ki Padmasusastra
Wêdalan Bale Pustaka, Ing Wèltrêphrèdhên 1921.
Ing nagara Purwakôndha ana sudagar gêdhe, jênênge Kyai Gunawicara, komuk kasugihane, bêcik atine, dhêmên wèwèh mênyang wong mlarat, dialêm ing wong akèh.
kiyi ayake ora bisa waras, atiku wis krasa arêp mati, dibêcik saungkurku.
Nyai sudagar barêng dituturi sing lanang mêngkono bangêt kagète,
kotinggal, wis ora ngêmong anak, kowe ora ana, angur aku andhisikana.
Wong dituturi kok nangis, lara pati kuwi: rak ora kêna dijaluk, kabèh-kabèh wus karsa Allah, mênênga ta, rungokna kandhaku. Yèn aku sida mati, kowe [ko...]
sapirang-pirang, dhuwit iya akèh, saput prantining omah wis pêpak kabèh, malah nganti turah pating klêdhèr, kabèh mau bisa sirna ing dalêm sajam. Kaya ta: kêmalingan, kaapus-apusan, utawa kobongan, kuwi yèn panggarapmu ora pintêr. Nanging yèn pintêr, malah wuwuha môngsa êntèka, mulane dieling wêkasku mau. Awit abot-aboting abot kuwi ora kaya wong mlarat, sèwu lara sèwu susah nglumpuk dadi siji, utang sêlang mênyang sanak sadulur utawa tôngga têparo, ora diêndêl, malah sanjan bae disigèni, yèn ana wong kelang-kelangan ditarka ing batin, kojure banjur dicogêmol bae, seje karo wong sugih, nglakonana panggawe ala iya kalis ing tarka. Mulane aja nganti kowe wani-wani sêmbrana nglirwakake wêkasku mau, awit yèn wis kêbacut, angèl tutut-tututane.
Kyai sudagar sawise mêmêkas mêngkono: banjur [ba...]
[...njur] mati. Nyai sudagar bangêt
padha têka nglayad, para khaji rahab padha nyalatake, sawise dibrêsihi, banjur dilêbokake ing tabêla, karêngga ing jarik sutra putih sêmuwa bangêt, angkating layon diiring ing wong akèh, nganti têkan ing makam pisan, banjur dikubur, gawe ngêrêse atine sing padha nungkuli.
Saiki sing kocap gênti nyai sudagar, sapatine sing lanang ora bisa têntrêm atine, marilaku dagang, nyambut gawe liyane iya ora, kasêngsêm maca layang-layang piwulang anggitane para bisa, lan andêrês Kur'an tuwin kitab-kitab têtinggalane sing lanang, awit mung kuwi sing bisa nglalèkake prihatine. Saya akèh wêwacane saya jêmbar kaelingane, osiking atine mêngkene: sabênêre manungsa iku ora ana gêdhe: ora ana cilik, ora ana lanang, ora ana wadon, anggêre kalah pintêr, iya diparentah lan kêna dipèk amale. [a...]
[...male.] Nanging lumrahe wong iku suthik kalah, kaya ta: wong lanang suthik kalah karo wong wadon, ora aduwe kapintêran, iya golèk dhadhakan liya. Wong tuwa suthik kalah karo wong ênom, ora aduwe kapintêran iya isin. Luwih manèh wong gêdhe bangêt lumuhe kalah karo wong cilik, ora aduwe kapintêran iya ngaku luwih.
Nyai Gunawicara arêp nyatakake panêmune mau, gawe layang unine kaya sing wis dikandhakake mau, dipasang ana têbêng lawang jaba, supaya disurupana ing wong akèh. Sawise kêlakon mêngkono sabên ana wong liwat, lèrèn angunèkake, lan eraneram. mênyang Nyai Gunawicara, dene wong wadon duwe panêmu mêngkono.
Kocapa ana sudagar sugih, jênênge Kyai Surawacana, lunga nyêlamur tanpa rewang, panganggone sarwa luwas, nyangking têkên wuluh gadhing nganggo suh, ing jêro diisèni dhuwit dinar karo wang krêtas, kèhe salêksa rupiyah, arêp golèk dagangan mas intên, dene [de...]
[...ne] olèhe mangangge sarwa luwas mau, pamrihe diinaa ing wong. Sabab adate wong Jawa kuwe, nèk ana wong mênganggo ora mingsra, ora diajèni, yèn takon dagangan sing akèh rêgane, ora disauri, nèk juwêt, disêntak lan diclathoni mêngkene: wong dhapurmu mêngkono bae kok takon barang sing akèh rêgane. Kuwi arêp kokapakake, dhe arêp koutil. Mara ênyoh barang kiyi rêga satus rupiyah, dhuwitana sèkêt bae: aku awèh. Nanging nèk mêngko kuwe ora jegos andhuwiti, banjur tak gitiki pisan, lan banjur tak aturake nyang prentah. Sabab kowe nyata wong arêp ngutil, reka-reka arêp tuku barang, têmêne ora.
Kang mêngkono kuwe mèh sabên wong duwe pambêkan mêngkono, sanadyan bakul utawa prombèng: iya sok ngina wong. Dadi pangarahe Kyai Surawacana mau mung diinaa ing wong.
Kyai Surawacana barêng tutug ing panggonane wong rubung-rubung: lèrèn, karo takon mêngkene: Sing padha dika rubung niku napa.
Wong sing ditakoni mangsuli: nonton tulisan dhuwur nika napa, dawêg ta: dika milu ngunèkake, ngriki sing rada cêdhak.
Ênggih, coba mêngke kula milu ngunèkake, nèk ontên unèn-unène sing bêcik.
Kyai Surawacana barêng maca tulisan kuwi: bangêt ing pamuring-muringe, kalalèn olèhe laku nylamur, kèlingan tau diajèni ing wong akèh awit saka ing kasugihane, wusana wong wadon duwe panêmu angrèmèhake mênyang wong lanang. Banjur takon manèh mênyang wong sing ana kono mau ora basa, têmbunge mêngkene: Sapa, he, sing duwe pokal gawe tulisan kuwi.
Wong sing ditakoni mangsuli: duga kula ênggih sing duwe omah.
Jênênge Nyai Gunawicara, karan nyai rôndha sugih, tilas bojone Kyai Gunawicara sing êmpun ajal.
Dubilah setan, dene kuwi kok dudu dara, utawa pyayi, mung jamak manungsa kaya aku bae, kok cacah-cucah mênyang wong lanang.
Kyai Surawacana sumêdya nêmoni mênyang sing duwe omah nyai rôndha sugih, arêp dikrawus, banjur mlêbu nglatar, cêluk-cêluk, calathune mêngkene: êndi sing duwe omah iki. Nyai, nyai, dika mêtu sadhela mawon, ajêng kula takoni sing gawe layang niku, nèk botên wong owah pikire: môngsa duwea pokal mêkotên, muni sagêlêm-gêlême.
Nyai rôndha dhèk samana lagi ambênêri ana ing gandhok, linggih klasa pasir ana ngambèn, nunggoni bature sing padha olah-olah. Krungu ing latare ana wong cêluk-cêluk, nganggo ujar-ujari ala bab unining layang sing dipasang ana ing lawange, osiking atine mêngkene: wong cêluk-cêluk karo nêsu kae, ayake dudu wong sêmbarangan, utawa wong bodho, amêsthi wong pintêr, tandhane bisa ngêrti unine layang kae, nanging brangasan, bêcik tak têmonane sadhela, apa sing dikarêpake, utawa bêcik tak têmbungane alus.
Nyai rôndha nuli mêtu mapagake Kyai Surawacana, barêng katêmu banjur mêndhak, sumèh ulate, andhap [andha...]
[...p] asor solahe, lan mêmêlas têmbunge, calathune mêngkene: kula nuwun, anggèr bêndara, kula nyuwun pangapuntên ingkang agêng, kalilana kula gadhah atur ing sampeyan, nyuwun pitakèn punapa ingkang dados kalêpatan kula, dene sampeyan ngantos duka ingkang sakalangkung sangêt, kula mugi kaparingana sumêrêp.
Kêna napa dika gawe layang muni sagêlêm-gêlême, dika lumrahake ontên ing lêlurung, niku botên bênêr sangêt. Coba kula mawon sing ngayoni nyatakake kapintêran dika, botên susah wong luwih, anggêre kula êmpun kalah, dika ênggih nyata pintêr têmênan, lan bakal kula guroni.
O: dados duka sampeyan wau jalaran saking ungêlipun sêrat ingkang kapasang wontên kontên, lêrês anggèn sampeyan duka, mangke kula matur ingkang têrang. Sumôngga ta, kula aturi malêbêt ing griya rumiyin, tingal kula sampeyan kados mêntas tindakan têbih, prayogi ngaso sawatawis, sêdhêng sampun eyub, kondur. Ngangkah punapa malêbêt sudhung kula, palênggahan awon-awon [awo...]
[...n-awon] sampun kula sudhiyani, pawijikan toya ing jêmbangan sampun kêbak, pintên banggi karsa angêntosi sêsêgah kula, sawêrni-wêrninipun rak sampun mirantos. Sukur bage sèwu sampeyan karsa ngakên
Wau dhèk kula mêntas ngunèkake layang dika, rasaning ati kula banjur muring-muring mawon, botên sarônta kula malêbu ing latar, ngundang-undang si bibi, cipta kula: anggêre si bibi ketok, banjur kula krawus, wusana botên mêkotên, nêsu kula ilang kabèh, awit patrape si bibi: bêcik, botên luwih mung maklume si bibi mawon, sing kula jaluk. Sing êmpun ênggih êmpun, sing buri mawon ditutugake bêcike, mung layang dika mawon banjur dika buwang, lan kêpripun nalare, dene si bibi duwe panêmu mêkotên.
Sampun anggalih ingkang kathah-kathah, rak sèwu mokal bilih tiyang èstri angawonakên tiyang jalêr, pandugi kula lare-lare awon nganggur ingkang damêl sêrat wau, kula ingkang
Kyai Surawacana: Ayo, le, tuduhna.
Nèk wis rampung lèhe olah-olah Si Rasakarya, nuli tataa mangan, dhepokan bae, nèk wis, paturon jrambah kuwe têbahana.
Kyai Surawacana: Bibi, lèh kula adus nganti aras-arasên êmpun, banyune lubèr kimplah-kimplah, wah anyêp, dhasar jambane brêgas angrêsêpake.
Inggih, gèr, ragi dipun pêrlokakên rêsikipun, amargi jamban punika panggenan rêrêgêd, mênawi damêl jinjanipun ingkang siram. Sumôngga, gèr, kula aturi dhahar sawontênipun.
Ênggih, bibi, êngga barêng mawon.
Bok mangke kemawon ta, gèr, kula nêdha lorodan kalihan lare-lare.
Botên, bibi, barêng mawon, kajênge enak lèh kula mangan.
Inggih sumôngga kula dhèrèkakên. Punika rekanipun [reka...]
[...nipun] kados sêmur, sumôngga kadhahar.
Enak bibi, sêmure, kabênêran bumbune.
Inggih, kados sawêg nuju, awit abdi sampeyan ingkang olah-olah pancènipun dèrèng patos sagêd angabêni bumbu olah-olah ingkang sêdhêngan. Punika: gèr, oporipun kambangan kadhahar.
Ênggih, bibi, coba kula icipane bumbune mawon, iwake kula botên pati doyan, apêke têksih krasa mawon. Lo, kok enak bangêt, bibi, bumbune.
Pangunjukan lan pawijikan kuwi, aja koundurake dhisik, mêngko nèk wis
Ênggih, bibi, nanging mangan jambu klampok arum niku, kudu akèh.
Ngangkah punapa ta gèr, tiyang sampun kacawisakên, malah dhaharan sadaya punika kawradinana, botên ketang sakêdhik-sakêdhik, manah kula lêga, sukur karsa dhahar ingkang kathah.
Môngsa, ta, mêngke kula kêmlakarên,kêmlêkarên,. êmpun, bibi, diundurake kabèh, kula êmpun warêg têmênan.
Konyil, dhaharan kiye undurna kabèh, dalah pangunjukane pisan, yèn wis, wadhah sês lan panggantenan kae, ladèkna mrene.
Sumôngga, gèr, êsês utawi anggantèn rumiyin, bilih sampun sawatawis dangu, lajêng angasokakên sarira sare sakêdhap, mangke wungu sare, lajêng kondur, sêdhêng sampun eyub.
Ênggih, bibi, kula êmpun gawa dhewe rokok Jawa, nèk wangèn kula botên pati doyan, sok banjur ngêlu, nginang ênggih botên pati doyan, mung kala-kala mawon. Kula anjaluk lilah ajêng turu sadhela, kula niki êmpun kêpatuh sabên mêntas mangan awan, banjur ambliyut.
Sumôngga, gèr, lakar sampun dipun sudhiyani.
Kyai Surawacana banjur mapan turu, kêrasa nikmat, wusana turu kêpati, têkêne wuluh gadhing disandhing turu, disêlêr mênyang Nyai Gunawicara, ora wêruh, lan banjur dijukuk isine, barêng wis, dibalèkake sandhing turu manèh. Kyai Surawacana barêng nglilir banjur pamitan mulih, ora lali nyangking têkêne, nanging ora nitèni yèn têkên kuwe ènthèng bobote, bok manawa lagi tangi turu, durung pêpak angên-angêne. Barêng lakune wis adoh, lagi krasa yèn boboting têkêne ènthèng, beda karo mau-maune. Barêng
dibukak, têmên yèn kothong, ora ana isine dhuwit, Kyai Surawacana anjêngêr ora bisa calathu,
Gunawicara. Satêkane Nyai Gunawicara katêmu linggih ana ing ambèn, kambi maca layang, banjur ditudingi
gêrang, êndi dhuwitku, mêsthi kuwe sing nyolong dhuwitku, dhuwitku ana têkên kiyi: dhuwit dinar dhuwit krêtas, gunggunge dhuwitku salêksa rupiyah, kocolong. Nèk dhuwitku ora kobalèkake, mêsthi kêtiban tanganku, lan tak bônda tak aturake mênyang prentah. Bakal dilêbokake dhublongan lan banjur dibuwang sajêgmu urip, ngaku apa ora.
Nyai Gunawicara diunèni mêngkono kuwe ora gugup, sarèh amangsuli lan ora basa, calathune mêngkene: mêngko ta, kuwe kuwi mêndêm gênje,
kuwi dhuwit apa, têgêse kapriye, apa kowe kelangan dhuwit, apa kowe anjaluk dhuwit, sing sarèh ta, aku ora mlayu lan ora wêdi karo
atine lan sarèh nêpsune, mangsuli mêmêlas, têmbunge basa: milanipun kula enggal wangsul, bibi, amargi kula kecalan yatra wontên
ambêbedhung dhatêng kula, mêndhêt yatra wau.
Nyai Rôndha ora pisan anggragap, mangsuli sarèh lan mari têmbung andhap asor kaya sing uwis, calathune: e, dados kula punika sampeyan têrka mêndhêt yatra, wontên [wo...]
[...ntên] salêbêtipun têkên wuluh gadhing punika. Èwêd, gèr, manawi kula mangsulana pitakèn sampeyan punika, awit nalar makatên punika dede gêgujêngan, lêpat-lêpat ing salah satunggalipun, manggih bilai, kula purun mangsuli mênawi sampun wontên ngarsaning parentah. Wangsul kula pitakèn dhatêng sampeyan, sampeyan ngakên kecalan yatra ngantos samantên kathahipun wau, punika sintên saksi sampeyan, kados ta: sapisan, saksi ingkang nyumêrêpi nalika pun dèkèk sampeyan yatra wontên ing têkên, tètès kados cariyos sampeyan. Kaping kalih: saksi ingkang nyumêrêpi salampah-lampah sampeyan ingkang botên nate pisah. Kaping tiga: saksi ingkang nyumêrêpi panyolong kula. Mênawi tigang prakawis wau sêpên, kêkiyatan sampeyan andakwa dhatêng kula punapa. Môngka nalika sampeyan dhatêng, botên pratela dhatêng kula bilih sampeyan ambêkta yatra, malah ngantos mantuk, inggih botên wontên rêraosan bab yatra. Wusana sarêng sampun antawis dangu, sampeyan wangsul ngakên kecalan yatra, wah mawi briga-brigi [briga-bri...]
[...gi] badhe masesa dhatêng kula. Ingkang mêkatên punika malah kenging kula wastani tiyang ngawug awar, tuwin botên sumêrêp ing kasaenan, têgêsipun, sampeyan ngakên kecalan yatra samantên wau nama mokal, katitik saking solah bawa sampeyan botên mantêsi. Kados ta: pangangge sampeyan sarwa luwas, kesah dharat tanpa rencang, andupara yèn sampeyan gadhaha yatra ngantos ewon. Wangsul kula: sampeyan kondhang nama rôndha sugih, dhasar sugih sayêktos, dados pangungsènipun tiyang mlarat, amargi saking balaba kula, tur inggih mantêsi. Kados ta: griya kula agêng-agêng, rêrêngganipun adi-adi, pangangge kula sae-sae: kathah
tiyang pêkir miskin, misuwur nama kula sae, môngka sampeyan dakwa anglampahi kadurjanan nyolong. Punika sungsang namanipun, pintên banggi sampeyan narimah kasaenan kula, kok malah nyênyerongi awon, punika botên sae, gèr.
kecalan yatra. Kalihan salami kula gêsang botên gadhah watak amitênah tiyang, ngrubagini inggih botên, milanipun kêdah botên, kula têmpahakên dhatêng pun bibi, amargi kula botên rumaos kèndêl wontên ing pundi-pundi malih, kajawi namung wontên ngriki, mila mêsthi sampeyan ingkang mêndhêt yatra kula, kala kula tilêm.
O: saya botên lêrês karsa sampeyan punika: gèr, lêpat-lêpat sêmbiripun sampeyan malah kula gugat matang tuna numbak luput, punika sampun kasêbut ing anggêr nawala pradata, botên sande sampeyan dipun dhêndha saprakawisipun. Aluwung manawi sampeyan miturut kajêng kula, tuwin purun ngakên tiyang sêpuh, punika bokmênawi kula sagêd adamêl bingah sampeyan, pintên banggi sagêd pulih kasusahan sampeyan. Dene mênawi sampeyan pugal, kêdah adamêl prakawis anggugat [ang...]
[...gugat] dhatêng parentah, inggih sakajêng sampeyan, kula badhe botên colong playu, malah kula tadhahi dhadha,
bokmênawa bisa runtuh atine, gêlêm ambalèkake dhuwitku, oraa kabèh saparo utawa kurang, aku trima, tinimbang prakaran, môngsa mênanga, awit aku ora duwe tôndha saksi, dalah anak bojoku dhewe ora tak wèhi wêruh pandokokku dhuwit, dadi wis inaku dhewe, saka ngapa mênanga prakaran.
Banjur calathu: inggih ta, bibi, kula namung miturut sakarsa sampeyan, môngsa gèk
Kula inggih sêmantên ugi, gèr, sami dipun yêktosi kemawon, yèn pratikêl kula sampeyan [sampeya...]
[...n] galih kirang prayogi: inggih sampun sampeyan lampahi. Rêmbag kula makatên: kula gadhah sobat Walandi toko mas intên, punika kala rumiyin kula sampun asring-asring ngêmpit barangipun ngantos pangaos kalih lêksa rupiyah, nanging sapunika kula sampun kèndêl, amargi sampun sêpuh, punika
mlajêng kemawon, wah mlajêng Mêsir, mila mênawi mangke kula rêmbagan kalihan tuwan toko, môngka sampeyan kula wicantêni utawi dipun ngêndikani tuwan toko, punika sampeyan amangsulana: saya, kemawon.
Inggih, bibi, sakarsa sampeyan kula amung andhèrèk kemawon, tuwin badhe angèstokakên sawêwêling sampeyan.
konyil, kowe milua, lan pêthèn gêdhe wadhah dhuwit sing ana ing gêdhong, tak dokok sandhing paturonku kae, gawanên, aja nganti kliru.
Nyai rôndha barêng wis tutug ing omah, barang banjur diumpêtake, lan ora sumêdya bali,
awit sabên cêlathu mung diwangsuli: saya bae, anggraita sajroning ati.
Ayake aku iki kalêbon Cina gundhulan, wong iki dudu juragan, amêsthi bangsat, yèn juragana, ya gene wêdi caturan karo aku, awit lumrahe
Kyai Surawacana durung nganti ditakoni mênyang si Singalôndra, basa ngrungu calathune tuwan toko anggraita, ciptane mêngkene: e, kabilaèn manèh awakku iki, diloropake mêngnyang
pangapura, awit aku ora nglakoni panggawe ala, utawa ora dosa, nanging kêna paekane rôndha julig.
Banjur calathu: mangke-mangke, tuwan, kula matur ingkang têrang, dadosa sampeyan lêbêtakên kunjara sok sampuna kauningan atur kula.
Nyai rôndha banjur malêbu ing kraton, sowan Kangjêng Ratu Kêncana, garwa dalêm ingkang Sinuhun Sultan. Kangjêng ratu nuju pinarak, banjur dirungkêbi sampeyane, kambi nangis amêmêlas, gawe
Kawula nuwun, gusti, mila abdi dalêm kawula kamipurun dumrojog sowan ing ngarsa dalêm atawan tangis, amêrgi kawula badhe dipun gêbagi dhumatêng rencang kawula piyambak tiyang Bugis kêkalih, sampuna kawula enggal lumajêng saèstu kêlampahan dipun gêbagi, dene mula bukanipun mêkatên: kala taksih gêsangipun abdi dalêm tiyang jalêr, tumbas tiyang
wau kirang ajrihipun dhumatêng kawula, asring purun kesah sipêng, manawi kula èngêtakên, lajêng ngoso, botên namung kèndêl samantên kemawon, malah sampun sawatawis dintên punika kesah tanpa pamit. Punika wau dhatêng, saha mêngangge anggèn-anggènipun rencang Walandi. Sanjang mênawi sapunika sampun ngèngèr dhatêng tuwan toko, kawula dipun undang tuwanipun, [tuwani...]
[...pun,] wicantênipun beca-bècu cara mlajêng, kawula botên mangrêtos kajêngipun. Punapadene purun linggih ing ngambèn palinggihan kawula, saha anêdhani panganan. Ingkang punika, gusti, kawula nyuwun sih kawêlasan dalêm, rencang kawula tiyang Bugis kêkalih wau kawula unjukakên ing sampeyan dalêm kangjêng raka dalêm ingkang sinuhun sultan, saha kawula kapatêdhanana lintunipun arta panumbas kawula ing ngajêng.
Yèn nyata kaya mêngkono, bibi, iya aku kang têtulung marang kowe. Mêngko tak munjuk ingkang sinuhun.
Pangandikane Kangjêng Ratu Kêncana durung tutug, kêsaru ingkang sinuhun sultan, rawuh.
Lo, kowe kaya bojone si juragan, Gunawicara, lawas gonmu ora katon marak.
Kula nuwun, sowanipun abdi dalêm pun Gunawicara èstri punika, nyuwun pitulungan dalêm badhe dipun gêbagi dhatêng rencangipun tumbasan tiyang Bugis kêkalih.
Kangjêng ratu banjur angunjukake mênyang kangjêng sultan, ature nyai rôndha mau.
Yèn nyata mêngkono, ratu, bêcik tulungana, paringana dhuwit patang atus rupiyah.
Nuwun inggih sandika. Gilo tampanana, bibi, paring dalêm dhuwit patang atus rupiyah, liruning dhuwit patukoning wong Bugis loro.
Kawula nuwun inggih, sangêt ing panuwun saha ing pamundhi kawula, gusti, mugi wontêna parêngipun karsa dalêm kangjêng raka dalêm, tumuntên animbali tiyang-tiyang Bugis wau kalayan paksa. Amêrgi bilih kawula ingkang ngajak sowan ing ngarsa dalêm, sampun èstu botên purun, saupami kawula paksa, inggih lajêng ngamuk.
Iya dhasar mêngkono, ratu, watêke wong Bugis kuwe sok dhêmên ngamuk. Sêdhahan.
Timbalana bocah talangpati kang seba, dhawuhna mênyang bocah punakawan bae.
Kawula nuwun inggih sandika. Endi kônca punakawan kiye.
La, sing pating jronggol niki, napa diarani tunggak mawon.
E, kula arani dara-dara panji, niki wau, dene padha jêmperok-jêmperok têmên, karsète
dadi kula punakèplèk, bêbêde kaya têmbêlèk, môngsa anaa sing ngêmèk.
Dhawuh dalêm, sing kabênêr tômpa, dikakake nimbali abdi dalêm talangpati kang seba.
Nuwun inggih sandika. Prikônca talangpati, ingkang gadhah lampah ingandikan sapuniki.
Sira mênyanga omahe Si rôndha Gunawicara, anggawaa kancanira sagolongan, timbalana wong Bugis loro padha tukone Si rôndha Gunawicara, samêngko wus ingsun karsakake, samôngsa wong Bugis mau akèh padune, sira paksaa bae, yèn budi banjur sira talènana pisan, mangkata barêng lan ulihe Si rôndha Gunawicara.
Kawula nuwun inggih sandika. Môngga, gèr, mas lurah kula dhèrèkakèn.
Sampun cêlak, gèr, griya kula, inggih regol ingkang katingal punika, kula kantun ing ngriki kemawon, tiyangipun Bugis kêkalih sami linggih wontên ing ambèn, katingal saking jawi, lajêng sampeyan prusa kemawon, sampun, tiyang sampun têrang dhawuh timbalan dalêm .
Sahanan, karo Sahadhan, sing ngêntèni têkane Nyai Gunawicara, lagi ngenak-enak linggih ing ambèn kambi mangan panganan,
ing wong akèh, nganti tutug ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun sultan.
Kêpriye kowe mau, dene nganti didhêdhabyang mêngkono, apa arêp ngamuk.
Kawula nuwun sampun, abdi dalêm kawula sakônca kautus animbali tiyang Bugis kêkalih, ing griyanipun Nyai Gunawicara. Sadhatêng kawula ing ngriku, inggih sayêktos [sa...]
[...yêktos] tiyang Bugis kêkalih wau sami angeca-eca linggih wontên ing ambèn kalihan nêdhani panganan, lajêng kawula sêrêpakên pêrlunipun dhatêng kawula, saha lajêng kawula ajak sowan ing ngarsa dalêm, ananging botên purun saha kathah pabênipun, mila kalampahan kawula pêksa sowanipun ing ngarsa dalêm punika.
Uculna olèhira anyêkêli, môngsa dadak mlayua, lan banjur iridên maju mrene.
He, orang Bugis, kêna apa kowe tak
nalika ana ing omahe tuwan toko karo Kyai Surawacana. Ingkang sinuhun sultan, barêng miyarsakake unjuke wong loro mau, bangêt duka, rumaos dibalithuk mênyang nyai rôndha, enggal dhêdhawuh mênyang abdi dalêm kêparak wadon, pangandika dalêm mêngkene:
Bocah kêparak wadon, timbalana bocah anggandhèk kang seba, barênga salakunira, dienggal.
Kawula nuwun inggih sandika. Kônca gandhèk, ingkang anggantung lampah, ngandikan.
Ngabèi Dutaudaya, Ngabèi Dutawikara } nuwun inggih sandika
Sira ingsun utus animbali Si rôndha Gunawicara, barênga salakunira, dienggal.
Kacarita saungkure utusan dalêm priyayi talangpati, [talangpa...]
[...ti,] ngirid wong loro mau, nyai rôndha ngenak-enak linggih ana ing ambèn, kêsaru têkane utusan dalêm priyayi gandhèk.
banjur diacarani linggih ing ambèn, karo katon gugup, ngêtokake sêsuguh, têmbunge andhap asor, wah mêmêlas, mêngkene:
Anggèr sakalihan, anggènipun lênggah bok ingkang sakeca, ngunjuk wedang kalihan dhahar, dhaharan rumiyin, sêdhêng ical riwenipun, mangke kula matur ingkang têrang.
Kula punika, gèr, dhapur katiwasan, inggih saking lêpatipun badan kula piyambak, sadasa-dasa kadospundi,
tiyang sampun kêlajêng, kajawi naming dipun lampahi. Sampeyan sumêrêpa, gèr, mangke mênawi kula sampun dumugi
punika botên kenging dipun têbusi ing yatra, mila manah kula sampun anglês, rumaos badhe dhawahing bilai, môngka kula sampun botên gadhah anak, sintên ingkang badhe anggadhahi donya têtilaran kula. Amêrgi saking punika, gèr, sampeyan
tuwin yatra wontên ing pêthi tapêl tosan punika, punapa dene bara salaka tuwin sinjang lêmês sasaminipun, wontên ing bênèt kaca kawan rakit punika, mangke mênawi sampun, lajêng mariksani bakakasing griya sawontên-wontênipun, wontên ing gêdhong salirang punika, punapa malih lajêng mariksani kreta tuwin kapal, [ka...]
[...pal,] wontên ing wingking, wusana lajêng mariksani griya-griya kula saisinipun, sanèsipun ingkang kula ênggèni punika.
Priyayi gandhèk miturut bae sakarêpe nyai rôndha, banjur dituduhake sarupaning barang kaya sing wis dikandhakake mau. Barêng priyayi gandhèk sumurup gumêlaring barang lan dhuwite nyai rôndha, nganti sumlêngêrên, ciptane mêngkene: sapa sing nyana yèn aku bakal nêmu kabêgjan sêmene.
Banjur calathune Ngabèi Dutaudaya: sangêt ing panuwun kula, bok, badhe sih sampeyan dhatêng kula tuwin dhatêng pun adhi Dutawikara, mugi-mugi Gusti Allah anêmbadanana karsa sampeyan wau, dene kula inggih sanggêm kalayan têmên-têmên ngakên biyung tuwin rumêksa dhatêng sampeyan, mênawi sampeyan ngantos anglampahi paukuman kabucal, inggih kula ingkang manah sandhang têdha sampeyan wontên ing bucalan wau, sukur badhe sèwu, botên.
Ngabèi Dutawikara nyambungi: kula inggih sêmantên ugi, bok, kados kang Bèi Dutaudaya wau,
saupami pun bok saèstu kabucal, dumugining wêwangên angsal pitulunging Allah sagêd mantuk, punika pun bok badhe kula muktèkakên ing salami-laminipun, ananging rêmbag sadaya punika, prayoginipun, kêdah mawia kapathok ing sêrat prajangjian, araling kawula botên kenging, sok mawi supe.
Lêrês-lêrês, gèr, karsa sampeyan punika kula andhèrèk sangêt, mangke sami damêl sêrat prajangjian ingkang têrang. Kêjawi punika, gèr, kula taksih gadhah potang dhatêng tuwan dhoktêr mayor, kathahipun kalih èwu rupiyah, punika rak owêl mênawi botên kula têdhaa sapunika, mupung kula taksih wontên ing griya, mênawi sampeyan sakalihan condhong, suwawi sami dipun purugi sakêdhap, bilih angsal bêgja dipun bayar sapunika, inggih lajêng sampeyan tampèni, bilih dipun samadosi, kula pratela, ing
sakecanipun ing rêmbag [rêmba...]
[...g] kadospundi, kula namung adhèrèk sakarsa sampeyan kemawon.
O la, owêl punika, bok, kêdah dipun purugi sapunika, mupung sampeyan taksih wontên griya. Rak inggih makatên ta dhi.
Bilih sampun gilig ing rêmbag, prayogi sami numpak kareta kemawon, supados enggal, botên kadangon lampah sampeyan kautus
manawi wilujêng sagêd rampung, yatra kalih èwu punika prayogi dipun lêbêtakên ing sêrat prajangjian pisan, wangsul sampeyan sowan dhatêng kraton angirid kula, sami numpak kareta malih kemawon.
Inggih, bok, kula andhèrèk kemawon.
Môngga, gèr, punika kretanipun sampun, kalihan kalêrêsan, punika wancinipun tuwan dhoktêr wontên dalêm.
Gèr, mangke mênawi sampun dumugi ing dhoktêran, sampeyan sêkalihan sami kula aturi kantun wontên ing kreta kemawon rumiyin, kula ingkang lajêng piyambak, mênawi mangke wontên utusanipun tuwan dhoktêr, sampeyan dipun timbali, enggal sampeyan sowan.
Tuwan dhoktêr banjur mênyang gêdhong panggonane priyayi gandhèk
Tuwan dhoktêr banjur bisik-bisik mênyang si gêmbos, dikon ngundang kancane wong wolu, barêng wis têka, diprintahi anggujêng priyayi gandhèk mau, dadi wong siji dipapati, priyayi gandhèk iya sumêja budi, nanging ora bisa, dadi mung bêngak-bêngok bae, banjur dicathut untune [u...]
[...ntune] mênyang tuwan dhoktêr, kaya pratelane nyai rôndha, bangêting panjêrite, barêng wis, banjur diculake. Priyayi gandhèk banjur padha lumayu sipat kuping, seba ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun sultan, tanpa larapan, atawan tangis lan asêsambat, gênta-gênti ora ana ênênge nganti kaya
mêngkono, lan kêpriye lakunira ingsun utus nimbali Si Rôndha Gunawicara.
Abdi dalêm gandhèk banjur munjuk mênyang ingkang sinuhun sultan, yèn dipitênah mênyang Nyai Rôndha Gunawicara, dijak mênyang dhoktêran, banjur dicathut untune. Rêringkêsane wadul, ambêcikake awake, ora munjuk satêmêne, yèn awake kêgêdhèn melik arêp nampani barang warisan. Ingkang
dipatèni, amarga saka kumawanine nyuwiyah-wiyah mênyang utusan dalêm, têgêse ora ngajèni mênyang panjênêngan nata.
Ingkang sinuhun ngandika: bocah wadana wadon.
Nyai Tumênggung Sêcanama: kawula nuwun, kula.
Sira mênyanga ing srimênganti, timbalana bocah wadana kang tungguk.
Kawula nuwun inggih sandika. Kônca wadana.
Sira ingsun utus mênyanga ing omahe Si Rôndha Gunawicara,
ing ngarsaningsun, iku wong musibat. [musi...]
[...bat.] Kaya apa rupane dene kêgila-gila têmên, apa ambalèkake pêdhang ingsun. Iku arêp ingsun cacah, wis, nuli mangkata.
Nyai rôndha saulihe saka ing dhoktêran, ayêm bae, ngenak-enak linggih ing ambèn kambi maca layang. Kêsaru têkane utusan dalêm priyagung wadana sapanêkare, ora nganggo sarônta banjur nyêkêl lan nalèni nyai rôndha. Nyai ôndha ora calathu lan ora suwala, nurut bae, banjur digawa dadi tontonaning akèh. Têkaning kraton wis wayah mahrib, ingkang
dadi mung canthèl unjuk bae mênyang nyai tumênggung, yèn nyai rôndha wis kerid kalawan bêbandan. Uga wis konjuk kauningan. Dhawuh dalêm, dikakake nancang ing uwit sawo sacêdhake sanggar panêpèn, karsa dalêm, yèn wis sêmbahyang isa, bakal nêdhaki piyambak nugêl gulune nyai rôndha. Nyai rôndha iya kalakon dicancadicancang.
ana ing kono, barêng wis, banjur padha ditinggal. Dilalah karsaning Allah, ingkang sinuhun sultan, durung kongsi sêmbahyang isa, kêraos arip, banjur sarean ana pasalatan bae, wusana kok banjur sare.
Kacarita Nyai Rôndha Gunawicara, sing wis dirut karo wit sawo mau, anggagas sajrone atine, bab lêlakone mau, ciptane mêngkene: yèn ta aku iki mêngko ngantia tumêka ing pati, apa dadi cidra unining layang piwulang sapirang-pirang kae. Môngka ing kono muni: sapa sing nganggo piwulang mau, bisa angluwihi sapêpadhaning tumitah. Aku kiye wis rumasa bisa, utawa mangêrti, kok malah arêp nêmu bilai, mati siya-siya, ayake saka kibirku iki sing marai dadi cilaka.
Nyai rôndha banjur mêmuji sêru, nganti krungu saka kaputrèn, pujine mêngkene: he, Gusti Allah, ingkang sipat rahman, mugi-mugi gusti kula ingkang sinuhun sultan, ginanjara yuswa panjang, tuwin kamulyan ing dalêm donya rawuhing akerat, tumêraha ing putra wayah
sadaya, dadosa pangaubanipun kawula dalêm agêng alit sadaya.
Kacarita kangjêng ratu sêpuh, eyang dalêm ingkang sinuhun sultan, wis yuswa wolung puluh lima taun, saking wis sêpuh nganti wungkuk, tênggane ing kaputrèn, cêdhak karo sanggar panêpèn, mirêng wong mêmuji mungguhing kasugêngan lan kaluhurane ingkang wayah, kaprênah sangisoring wit sawo, banjur têdhak, karsa mirsani wonge.
Sarawuhe ing ngisor sawo, kagèt, awit wonge sing mêmuji mau, diêrut ing uwit sawo, ora alon pandangune: kowe kuwi wong apa, dene diwayungyun dadi lêlaran mêngkono.
Kawula nuwun, gusti, kawula punika botên dipun wayungyun, saha dede pasakitan, ananging tiyang sae, tilas rayatipun abdi dalêm ki juragan Gunawicara ingkang sampun ajal. Satilaripun tiyang jalêr kawula, kawula gadhah sakit wungkuk, kauningan ing wayah dalêm, sangêt wêlasipun dhumatêng kawula, lajêng karsa mitulungi nyarasakên sakit kawula wau, sarana dipun tangsuli [tangsu...]
[...li] badan kawula sampun andhèthèng, gusti, mila kawula lajêng amêmuji mênggah ing kasugêngan saha kaluhuranipun wayah dalêm, saking bingah-bingah kawula, dene sakit kawula sagêd saras ingkang jalaran pitulungipun wayah dalêm.
Genea aku kiye iya lara wungkuk, kok ora diwarasake mênyang sultan.
Harak ajrih, gusti, dhatêng panjênêngan dalêm, tiyang sarananipun saru makatên.
Sanajan sarua kae, wong jênêng sarat, ora dadi ngapa. Mara yèn kowe wis waras, aku gênti rutên, talimu tak uculane.
O la, ajrih, gusti, manawi karsa dalêm makatên, mangke kawula dipun dukani wayah dalêm, bab kumapurun kawula, ngêrut salira dalêm wau.
Ora, yèn ana dukane sultan, katêmua ing aku dhewe.
Inggih, sumôngga kemawon, gusti, kawula
dene kangjêng ratu sêpuh iya klakon dibêsta lan diêrut mênyang nyai rôndha, nyai rôndha banjur lunga.
rôndha, banjur têdhak mênyang ngisor sawo, lan wis ngasta pêdhang ligan. Sarawuhe ing kono, anguningani bandan diêrut ing uwit sawo, panggalih dalêm wis ora nganggo sumêlang manèh, iya kuwe Nyai Rôndha Gunawicara. Saka sumuking duka, ora nganggo kadangu, banjur disabêt ing pêdhang, tugêl tigas pancing, bangêt sukane panggalih dalêm, êndhas banjur diasta, ora samar yèn êndhas kuwe mastakane ingkang eyang kangjêng ratu sêpuh.
Ingkang sinuhun sultan, bangêt anjêlih, lan angadhuh, mastaka disungkêmi, kambi sêsambat mêngkene: kula
nyuwun pangapuntên kaping sèwu, eyang, dene kula ngantos nandhang dosa nyedani sarira dalêm, sintên ingkang nyana manawi panjênêngan dalêm wontên ngriki, dados lêlintunipun rôndha musibat, kadospundi nalaripun, dene panjênêngan dalêm wontên ngriki, saha
manungsa, ratu sumêdya nêtêpi wajibe, ngukum wong dêdosan, kok malah dadi nandhang duraka dhewe, iba gêdhene dosaku ing Pangeran.
Dhèk panjêlihe ingkang sinuhun sultan mau, nganti kêpirêng sajroning kadhaton, kangjêng ratu agêng ibu dalêm, tuwin kangjêng ratu kêncana, garwa dalêm, gugup banjur padha têdhak kadhèrèkake para putri lan para abdi sakadhaton. Sarawuhe ing latar panêpèn, kagèt, ingkang sinuhun sultan muwun ana ngisor sawo kambi ngadhêpi dhisin, sanajan durung priksa nalare, iya banjur anjêrit, kangjêng ratu agêng ngrangkul pungkurane kangjêng ratu kêncana ngrungkêbi pangkone, kang padha andhèrèk kèlu [kè...]
[...lu] bae grêng barêng panjêrite, luwih manèh barêng wis têtela yèn kang seda mau kangjêng ratu sêpuh tigas mastakane, sangsaya bangêt ing panjêrite, swaraning tangis kaya angobahake kadhaton.
Abdi dalêm wadana jaba jêro, lan mayoring prajurit kang padha tungguk sapanêkare, barêng ngrungu swaraning tangis anggêgêtêri, gugup gumarubyug padha têka ing panêpèn, angira yèn ana bêbaya gêdhe, wusana sumurup ingkang
sapanêkare kabèh, anyêkêla si rôndha musibat, banjur diodhèt-odhèta wadhuke, diwêtokna jorang-jaringane, atine ingsun [ingsu...]
[...n] pundhut, arêp
ora nganggo taha, mêngkene: têkaku kiye, sultan, sapisan, anglayad sedane eyangmu ratu sêpuh, kang wus tinakdir dening Allahutangala, tinulis ing lokil makpule, seda dening kowe, muga jinêmbarna ing kubure, olèha marga padhang. Kaping pindho, aku awèh pêpeling mênyang kowe, aja nganti anyidakake karêpmu kaya sing wis kodhawuhake mênyang Si Rêksanagara. Kowe sumurupa, yèn Si Rôndha Gunawicara nganti mati, kêlakon kaya kang dadi pangancam-ancammu, amasthi kowe bakal
ngestokake dhawuhing Allah kang wis dipacak ana ing kitab-kitab, anggone duwe laku mêngkono mau, ora pisan-pisan saka murkaning budine, nanging mung digawe nyatakake
kodratollah, dene sedane eyangmu saka inamu dhewe, amarga kowe jumênêng ratu, kurang titi pariksamu, tibaning wasesa, kudu dipariksa dhisik, ora grusa-grusu mêngkono, wis lumrah yèn wong anjurungi hawa nêpsune, dhêndhane sok kacuwan, utawa kaduwung. Dene yèn kowe arêp lêstari lan luhur karatonmu turun-
Oliya mau, barêng wis êntèk pituture, banjur ilang. Ingkang sinuhun sultan, tuwin para pangeran putra santana dalêm, apadene radèn adipati lan para nayaka sapanunggalane kang padha ana
mong tuna, sinambêr ing gêlap luput, cuwane panggalih dalêm, wis ora ana pêpindhane. Wusana ingkang
Kawula nuwun, inggih mirêng têrang, saha tansah kawula gagas salêbêting manah, ngantos badan kawula murinding sadaya.
Kawula nuwun, kawula ajrih yèn anglancangana karsa dalêm, kawula namung andhêdhèrèk.
Aja mêngkono, bapa, sira ingsun pundhuti rêmbug, matura aja wêdi-wêdi.
Kawula nuwun, kajawi parêngipun ing karsa dalêm, kawula amrayogèkakên kasandèkakên, amargi ilapat ingkang sampun têtela makatên wau, saupami katêrak, manawi ngantos anêmahi tiwas, nama kainan, saha sagêd andamêl kaduwungipun panggalih dalêm, awit risakipun nagari, rudatosipun tiyang sapraja, punika namung panjênêngan dalêm ingkang kaicalan, mila wajib kêdah karêksa sadèrèngipun amanggih tiwas,
wusana abdi dalêm kawula malah amrayogèkakên, sakaparêngipun ing karsa dalêm.
Iya, bapa, condhong lan karsaningsun, puluh-puluh kapriye, awit wajibing manungsa iku mung sêtiyar. Gêdhe cilik padha bae, mungguh ing panjênênganingsun, wajibing sêtiyar ora marang kasugihan lan kaluhuran, ananging mung anyingkiri wêwêlaking karaton kang arêp tumiba, balik kudu anyêdhaki kanugrahan lan kamulyan kang wis ginantungake dening Allah môngka ganjaraning kêraton. Wis mêngkono bae, bapa, sira dhewe ingsun utus mênyanga ing omahe Si Rôndha Gunawicara, andhawuhna timbalaningsun, bab kaluputane kang akèh-akèh wis ingsun apura, saiki ingsun timbali, barênga salakunira, sarta surupêna yèn bakal
prayoga, lan nganggoa jêjaran sapantêse, padhanên kaurmataning bojone wong gêdhe-gêdhe.
Kawula nuwun, inggih sandika, punapa sampun têrang dhawuh ing timbalan dalêm.
Radèn adipati sakancane priyagung wadana kliwon sapanêkare kabèh, mundur saka ing ngarsa dalêm, banjur mênyang omahe Nyai Rôndha Gunawicara.
Kacarita Nyai Rôndha Gunawicara, saulihe saka kraton, wis ngrungu bab sedane kangjêng ratu sêpuh, atine wis êntèk kabèh, arêp sumedya minggat.
Osike mêngkene: saiki sidane patiku, môngsa kênaa tak akali manèh, ingkang sinuhun, amasthi malês ukum mênyang aku, guluku dikêthok, êndasku ditanjir,
iki, upama aku sida minggat, dadi isih kurang mantêpe tekadku, lan isih sêmang-sêmang pangandêlku mênyang piwulang sing wis tak lakoni, kêna diarani wong nglangi mati pinggir, utawa mônggasesa. Karodene manèh [ma...]
[...nèh] paranku mênyang ngêndi, adoha dikaya apa, amasthi digolèki, saiki ora katêmu, besuk iya katêmu, bara-bara anguk, nglakonana piwulang mau, patiku nêmu utama,
mundhak angurokake awak, anguk linggiha sing kapenak, kambi ngaji surat tabarak, atiku bisa jênak, budiku bisa mundhak, tur nganggo olèh sajak, kasaru rawuhe radèn adipati, sakalèrèhane wadana kliwon, panèwu mantri sapangisore kabèh, ngirid prajurit sikêp tumbak lan bêdhil. Nyai rôndha barêng sumurup têkaning gêgaman gêdhe, ora pisan nyipta yèn gêgaman mau bakal dadi jajarane, nanging mung nyipta bilai gêdhe sing bakal tumiba ing awake, banjur tuwakup pasrah ing Allah.
Nyai rôndha mau banjur gurawalan lumayu mêthuk radèn adipati lan banjur angrungkêbi sukune, kambi matur ngasih-asih, katon mêmêlas, têmbunge: adhuh, bandara kangjêng radèn adipati, kawula ngaturakên pêjah gêsang, dene
kawula ngantos damêl kangelanipun kangjêng bandara agêng, nindaki piyambak dhatêng ing griya kawula, jalaran anggèn kawula gadhah pokal damêl ingkang sakalangkung denimg awon, saha ingkang arus kagantungan paukuman siyasating nagari dados pangewan-ewaning kathah.
Radèn adipati, barêng mirsa rupane nyai rôndha katon mêmêlas, sumèh ulate, bêcik trêpsilane, alus têmbunge, bisa ngrêsêpake ati, eram sajroning galih, osike: nyata pintêr Si Gunawicara iki, patut dadi wong gêdhe, dhapure olèh, tatakramane ganêp, wah andhap asor, ora goroh pangandikane oliya mau kae, banjur ngandika:
Bakyu, tangia, ta, aja maras atimu, têkaku kiyi ora bakal andhawuhake dhawuh dalêm sing bisa andadèkake cilike atimu, nanging kosok wangsul malah bisa andadèkake gêdhene atimu, mara, ta, ayo padha malêbu ing omah dhisik.
Nyai rôndha banjur ngiringake tindake radèn adipati, malêbu ing omah, banjur tata linggih, radèn [radè...]
[...n] adipati lênggah ing jrambah sing wis kagêlaran babut wungu, kaapit priyagung wadana loro, nyai rôndha kakarsaake linggih ana ing ngarsane, mopo, dipêksa.
Radèn adipati banjur andhawuhake dhawuh dalêm mau mênyang nyai rôndha, dhawuhe mangkene: Nyai Rôndha Gunawicara, dhawuh dalêm ingkang sinuhun sultan mênyang kowe, sakèhe kaluputanmu sing wis kêlakon, ingapura, lan kowe saiki ditimbali, barênga salakuku, bakal diabdèkake.
Nyai rôndha barêng ngrungu pangandikane radèn adipati, banjur sujud ing lêmah nganti suwe, tangi banjur matur: kawula nuwun, kangjêng bêndara agêng, dhawuh dalêm ingkang sinuhun kanjêng sultan, sakathahing kalêpatan kawula ingapuntên, unjuk kawula sakalangkung ing panuwun saha ing pamundhi kawula, wondening kawula katimbalan saha lajêng kaabdèkakên, unjuk kawula nuwun sandika, saha sampun malih ingkang kakarsakakên sakeca, sanajan kasiyasata, kawula sampun lêga lila botên mandhêg tumolih, amargi kawula sampun rumaos lêpat.
Karodene manèh, bakyu, kowe diparingi tunggangan joli, lan lakumu bakal dirêngga.
Inggih nuwun, dene kok kêlangkung têmên sih kamirahan dalêm, bok dharat kemawon, sampun, pintên têbihipun.
E, ora bakyu, aja ambalèkake karsa dalêm, wis ta, nuli dandana.
Kacarita nyai rôndha banjur dandan, panganggone prasaja, katon angrêsêpake ati, lan nata gêgawane barang sing adi-adi bakal disaosake ingkang sinuhun sultan, apa dene rajabranane dilêbokake ing wêwadhah dadi pirang-pirang gotongan. Barêng wis rampung banjur budhal, nyai rôndha nunggang joli, kaayap para bature wadon, kaurung-urung prajurit dorapati asikêp tumbak, kajajaran prajurit rajêg wêsi asikêp bêdhil. Radèn adipati nitih kareta, ana ing burine nyai
Wusana ing buri pisan kasambungan para priyayi panewu mantri padha pêpayungan, saka gêdhening laku lan sakèhing têtunggangan, ing lêlurung jêjêl titip timbun, ora ana sêlane. Yèn ditonton, kaya upamane mêntas nglurug pêrang unggul jurite. Amboyong putri, olèh jarahan, nyai rôndha sing minôngka putrine, pêpikulan barang, jarahane, radèn
tinakonan, sing sumurup lêlakone nyai rôndha iya anjur wani ing pitakon mau, gawe gawoke sing nêmbe ngrungu.
banjur anggarêbêg dharatan saburining joli, isthane kaya ambayangkare pangantèn. Barêng tutug ing kori Kamandhungan, nyai rôndha mudhun saka ing joli. Ing kono wis ana utusan dalêm mêthuk, nyai tumênggung loro sapanêkare para nyai lurah, nyai rôndha diacarani ambacut lan dikanthi kiwa têngên, utawa diapit-apit mênyang nyai tumênggung mau, para nyai lurah anggarêbêg ana ing burine, banjur lumêbu kraton. Radèn adipati sapanekare kandhêg ana ing Srimanganti. Ingkang sinuhun sultan wis dangu olèhe miyos siniwaka, lênggah ing dhampar gadhing, pinatiking sêsotya nawarêtna, linemekan
sinasmitan ambacut karo ingkang sinuhun sultan. Barêng nyai rôndha sumurup yèn sinasmitan ambacut karo ingkang sinuhun, banjur gurawalan lumayu anyungkêmi sampeyane ingkang sinuhun, kêlara-lara tangise.
Sambate: dhuh, gusti pangeran kawula ing dunya, ing môngka wakiling Allahu tangala, abdi dalêm kawula lajêng kapêjahana sapunika, sampun ngantos andamêl sêkêlipun panggalih dalêm, kawula sampun lêga lila botên anggarantês samêndhang, amargi abdi dalêm kawula sampun rumaos dosa
Nyai Tumênggung Sana: kawula nuwun, kula.
Rêksanagara, karsaningsun, ing samêngko Si Rôndha Gunawicara ingsun kawula wisudha, ingsun junjung saka ing ngisor, ingsun sêngkakake ing ngaluhur, ingsun karsaake dadi Nyai Adipati Sêdhahmirah, sarta ingsun pasrahi bang-bang alum-alum sajroning kadhaton, iku banjur dhawuhêna warata marang abdiningsun kabèh.
Radèn adipati mundur saka ing ngarsa dalêm, banjur magêlaran. Kadhèrèkake para wadana kliwon, panèwu mantri sapangisore kabèh. Nyai Rôndha Gunawicara ing saiki jênêng Nyai Adipati Sêdhahmirah. Barêng ngrungu pangandika dalêm pangulawisudha, nganti kaya wong binglêng, banjur sumungkêm manèh ing sampeyane ingkang sinuhun sultan, kêlara-lara tangise saka sumuking bungah, awit ora ngimpi manawa mêngkono kêdadeyane.
Barêng tangi banjur munjuk: dhuh, gusti pangeran kawula ing donya,
kawula manawi wontên karsa dalêm mundhut, punika sawêg sagêd angiribi sih kamirahan dalêm wau.
Iya, Sêdhahmirah, wis aja walang ati sarta wis sun trima prasêtyanira marang ingsun.
Barêng lakune seje kandhane, saiki radèn adipati sing magêlaran, banjur mupakatake dhawuh ing timbalan dalêm wau, lan kaundhangake nganggo bêndhe, misuwur wong sanagara.
kadhawuhan mratakake mênyang abdi dalêm sajroning kadhaton.
Sêdhahmirah, aja andadèkake marase atinira, sira ingsun dangu lêlakonira, matura satêmêne, aja nganggo wêdi-wêdi utawa wigih-wigih, awit wus saka karsaningsun, lan bakal ora andadèkake tipising pangawulanira, gêdhene andadèkake [andadèka...]
[...ke] kaluputanira, iku wis ora pisan-pisan, pêrlune ingsun mung kapengin sumurup, dene lêlakonira luwih elok, akèh wong kang kêna sira balithuk, dalah ingsun dhewe kêna kasamaran, môngka kalumrahane wong kang duwe kalakuan ala iku wong mlarat, awit prasasat kapêksa saka kasusahane, ananging sira ora mangkono, awit sira wus kacêluk sugih, kok duwe lêlabuhan mêngkono, iku kapriye kang dadi karêpira.
Kawula nuwun, gusti, pandangu dalêm punika saèstu badhe kalampahan sadaya, saha abdi dalêm kawula sampun botên anggadhahi manah uwas utawi sumêlang, awit pêjah gêsang kawula sampun katêkêm ing asta dalêm. Kawula nuwun, gusti, amurih têrangipun pisan, kawula unjukakên gancaripun, wiwitan dumugi wêkasan, supados panjênêngan dalêm sagêda anguningani sadaya.
Iya, Sêdhahmirah, wiwitana mula bukane, aja ana kang kaliwatan.
Kawula nuwun, inggih sandika. Kala taksih gêsangipun abdi dalêm tiyang jalêr kawula, salêbêtipun sakit atilar wêling dhumatêng kawula, wicantênipun makatên:
Nyai Adipati Sêdhahmirah banjur ngaturake carita mungguh piwulange kang lanang, lan anggone marsudi kasusastran, apa dene lêlakone awakke, kaya sing wis dak kandhakake mau.
Êntèking carita, banjur munjuk: gusti, têrangipun malih ingkang kasêbut ing piwulang wau makatên, mungguh ing manungsa aja pisan angêndêlake marang kasugihane, karana kasugihan iku bisa sirna kalawan gampang, kayata: kobongan, kêmalingan, kêapus-apusan sapêpadhane, kabèh iku cêdhak kêlakone.
sugih budi akal kanthi dilakoni sarta kalawan barkahing Allah, iku bisa langgêng nganti tumêka ing pati, paribasane ana, wong sugih budi akal iku, diarani wong sugih ora rêrawat.
Mulane, mungguh ing manungsa wajib anduwèni kalakuwan kang bisa andadèkake kamulyaning badan, kaya ta: 1: budi andhap asor. 2: budi sabar sarta narima. 3: gêlêm ngalah basa sakêcap, laku satindak. 4: ulat sumèh, têmbung manis. 5: ati rahayu sarta ora agawe sêrik, utamane bisa angènaki atining wong sawiji-wiji. Kosok baline kang agawe rusak mêngkene: 1. Panasbaran
Kawula nuwun, gusti, mênggah ingkang kawula unjukakên rumiyin, lêlampahanipun Ki Surawacana, mila kalajêng-lajêng amanggih tiwas, punika saking badanipun piyambak, namung anuruti hawa nêpsunipun, kados ta: 1: lumuh kaungkulan, amargi rumaos sagêd. 2: ladak saha êdir, amargi saking kasugihanipun. 3: dahwèn saha panastèn, amargi kaconggah nyêmbadani nêpsunipun tiyang èstri [è...]
[...stri] tur rôndha. Wusana sadaya wau kasor utawi analôngsa dhatêng tiyang andhap asor. 4: anggènipun nyalamêr mangangge sarwa luwas, ambêkta yatra dipun umpêtakên, ciptaning manahipun andorani tiyang kathah, rêmên dipun inaa saha dipun wastanana tiyang miskin, ananging Gusti Allah botên kenging kasamaran, saparipolahipun manungsa, wontên umatipun ingkang kaganjar sugih kok botên anggadhahi panarimah, malah rêmên dipun wastani mlarat, yatranipun kapêndhêt ing tiyang kang rêmên dipun wastani sugih. 5: lêrêsipun sampun anggadhahi kaèngêtan yèn lêkasipun wau lêpat, dados namung kêdah nêdha pangapuntên. Punika botên makatên, malah angumbar hawa nêpsunipun, sumêdya misakit dhatêng tiyang ingkang kakintên mêndhêt, punapa manawi tiyangipun ingkang kakintên mêndhêt wau sampun dipun pisakit badhe purun mangsulakên, saèstunipun botên, malah dipun ukuma dening parentah bab anggènipun misakit wau. 6: dene wangsulanipun tiyang kaecal-ecalan saking tiyang ingkang kakintên nyolong, punika botên gampil kalampahanipun,
kêdah mawi dipun dhasari têmbung andhap asor saha angêmpakakên guna akalipun, rosanipun dayaning têmbung angungkuli rosanipun dayaning gêbag. Sarêng botên gadhah patrap makatên, yatranipun botên wangsul, malah badhe kalêbêt ing prakawis.
Kaping kalih: wêwatêkanipun tuwan toko, punika manawi kirang wêweka anyirnakakên kaprayitnan wusana, manggih pituna agêng. Mila kathah para tuwan toko bobrok, amargi dipun kêmplangi saha dipun apus-apusi dhatêng lênggananipun ingkang sabên-sabênipun têmên, botên dipun rèmèhi manawi manungsa punika mawi ewah gingsir.
Kaping tiga: anak Batawi kêkalih kengkenanipun tuwan toko, punika nama tiyang kirang budi, sagêd kêlimput dening bôjakrami, nilar dhatêng wajibipun, supe anggènipun dipun kèngkèn ing bandaranipun, wusana kenging kasade ing tiyang.
Kaping sakawan: abdi dalêm mantri gandhèk, têtêp mantri nistha, botên kenging kaapdèkakên ing panjênênganing nata, amargi botên sagêd angaosi ajining
kalênggahanipun, mèlik dhatêng rajabrana ingkang sawêg kasanggupakên, supe anggènipun sawêg anglampahi wajibipun, angêmban dhawuh ing timbalan dalêm, wusana amanggih sangsara kacathut untunipun.
Kaping gangsal, wêwatêkipun tuwan dhoktêr, punika nama kirang titi pariksanipun, namung anggêga wicantênipun tiyang kemawon, mila kathah tiyang sakit botên sagêd saras dening jampi, inggih amargi saking kirang titipariksa wau.
Kaping nêm: bab sedanipun eyang dalêm gusti kangjêng ratu sêpuh, punika sampun takdiring Allah, seda saking asta dalêm, bilih botên kapupus makatên, panggalih dalêm badhe botên sagêd marêm ing salami-laminipun.
Kawula nuwun, gusti, sarèhning anggèn kawula ambalithuki têtiyang wau namung minôngka pandadaring kawruh kawula, botên badhe kawula damêl panggaotan, utawi kasugihan, ing mangke sampun kayêktosan
rupiyah, tuwin paring dalêm arta kawan atus, punapa dene barang jêne sela gadhahanipun tuwan toko, pangaos salêksa langkung sewu wolungatus rupiyah, taksih sami wêtah sadaya, saha sapunika sampun kawula bêkta, punika kawula unjukakên ing sampeyan dalêm, kawula nuwun sumôngga.
Ingkang kalihdene malih, sarèhning abdi dalêm kawula sampun sêpuh, saha botên gadhah anak putu, môngka barang kawula kalêbêt kathah, kadosta: pantun taksih salumbung, ingkang sampun dados uwos sagêdhong, sarêm lisah inggih wontên, punika ugi kawula sumanggakakên ing sampeyan dalêm, saha mugi wontêna parêngipun karsa dalêm amaringakên dhatêng kawula dalêm tiyang pêkir miskin. Wondening barang kawula ingkang adi-adi, sanadyan sakêdhik aosipun, punika kawula unjukakên ing sampeyan dalêm, minôngka pratôndha anggèn kawula angluhurakên asma dalêm, tuwin pangèngêt-èngêt gênging pamundhi kawula ing sampeyan dalêm, ing salami-laminipun.
Ingkang sinuhun sultan, anggone mirêngke ature nyai adipati, kêrêmênên, tansah nilingake bae, malah nganti kamitênggêngên, ora ngandika-ngandika.
Wusana samênênge ature nyai adipati, ngandika: bangêt andadèkake suka pirênane panggalih ingsun, Sêdhahmirah, dene sira
marang wong pêkir miskin, malah ingsun milu urun anaa sapuluh mono êngkas, supaya wrataa. Dene unjuk-unjukira barang adi-adi, iya ingsun tampani, sarta bangêt ing panarimaningsun. Balik dhuwite Si Surawacana, lan barange tuwan toko, apadene bocah ingsun gandhèk, ingsun mundhut rêmbugira.
Kawula nuwun, kajawi parêngipun ing karsa dalêm, bab arta saha barang, kados botên wontên malih, kajawi namung kaparingakên wangsul. Wondening abdi dalêm gandhèk, sarèhning sampun kacathut untunipun, prasasat sampun anampèni paukuman, prayogi kaapuntên, [kaa...]
[...puntên,] kados sampun kapok badhe botên ngaping kalih anglampahi makatên, ewadèntên kawula anyumanggakakên parêngipun ing karsa dalêm.
Iya bênêr, Sêdhahmirah, condhong lan karsaningsun. Bocah tumênggung wadon.
Dhawuhna marang bocah wadana kang tungguk, Si Rêksanagara ingsun timbali malêbu.
Kawula nuwun, inggih sandika. Dèn mênggung, dhawuh dalêm, jêngandika ingandikakake mênyang pagêlaran, radèn dipati ngandikan, mlêbu.
Radèn Tumênggung Mangkuningrat: inggih sandika. Radèn adipati timbalan dalêm .
Pakênira tômpa dhawuh dalêm, dhawuhing timbalan dalêm, pakênira ingandikan malêbu.
Cêdhaka ing ngarsaningsun kene bae, Rêksanagara.
Sadurunge sira anindakake karsaningsun, kang bakal ingsun dhawuhake marang sira, sira ingsun kandhani dhisik mungguh lêlakone Si Sêdhahmirah.
Ingkang sinuhun sultan, banjur mangandikakake cariyos, wiwitan nganti tumêka wêkasan. Radèn adipati andongong, wusana ingkang sinuhun, ngandika: ing mêngko sira mataha marang
gêdhong ingsun, loro, isine sira wuwuhna lan barange Si Sêdhahmirah mau, banjur sira bagea kang warata marang kawulaningsun, wong pêkir mêskin. Apadene Si Surawacana lan tuwan toko, padha sira timbalana, warahên yèn bakal anampani balining dhuwite lan barange, nanging Si Surawacana sira dhawuhana amarèni kalakuane kang ora bênêr, lan manèh Si Dutaudaya, Si Dutawiraka, padha sira dhawuhana, sapisan iki kaluputane
ingsun apura, nanging ing têmbe manawa duwe kalakuan nistha manèh, amasthi bakal ingsun pocot saka kalungguhane, lan ingsun wêsiasat kang luwih abangêt. Anadene lêlakone Si Sêdhahmirah iki unggahna ing êbuk paradan, tunggalna lan layang-layang babading karaton ingsun.
Radèn adipati banjur angèstokake dhawuhing timbalan dalêm
apadene animbali Ki Surawacana lan tuwan toko, lan dhawuh liya-liyane, kêlakon kabèh kalawan enggal, ora ana sing cèwèt, sawise
AJARAN DAN PEMIKIRAN SYEKH SITI JENAR | alangalangkumitir
Kirab Daup Ageng & Resepsi Royal Wedding Kraton Ng...
ikutbagéan kaloro saka the ISO 639 standard, sing ndaftar kodhe jeneng basa. Kode telung aksara diwènehaké marang saben basa lan dijenengaké kodhe "Alpha-3". Ana 464 kode basa ing daftar iki.
Lingkup lan tipe[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ISO_639-2&oldid=1119040"	Kategori: Setandar ISOISO 639	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.55, 14 Februari 2017.
JaTengAmenangi jaman edanewuh aja ing pambudimelu edan ora tahanjen tan melu anglakoniboya kaduman melik kalirenwekasanipun
Menawi dipun tanglet kaliyan sepuh-sepuh, dalem meniko namung cengangas cengenges lan kringeten. Langkung gampil ngagem boso londo ketimbang boso jowo kromo ingkang sae. Ckckckkk…
Wonten crito pas dalem wonten Bandung. Kulo nyobi tiyang sepuh, simbahipun rencang kulo, Lampung asli, ngagem boso kromo inggil. 😮
Ingkang kapindo, monggo rencang sedoyo sesarengan kito saget sinau bab tresno punika. 😆
Ngedusi sadulurku papat, kalima pancer badan
sungguh ,pucung atine..dari mana……
Ojo ngenyek yo..mas,karo wong
Walang kekek menclok neng koro..Walang ijo walange putih……..
Bujang maneh..ora kluyuran…..Wong sing duwe bojo..ora tau mulih.
Bu…si Bu… kulo mboten purun…..
Yen ing tawang ono lintang cah ayu….aku ngenteni tekamu
Nyandang nganggo iku dadya sarana hamengku mangusa jaba jero. Marmane pantese panganggonira. Trep pangentraping panganggon, cundhukna kalawan kahaning badanira apadene pangatira.
manungsa, lan katetepaké supaya ngladosi Gusti Allah, dadi lantaraning manungsa karo Gusti Allah. Kuwajibané nyaosaké pisungsung sarta kurban krana dosa.
5:2 Sarèhné Imam Agung kuwi dhéwé iya wong sing apes tumrap ing prekara akèh, mulané panjenengané iya ambek welasan tumrap wong-wong sing bodho lan sing padha keluputan.
5:3 Lan sarèhné panjenengané piyambak kebak kaapesan, mulané iya kudu nyaosaké kurban-kurban ora mung kanggo dosa-dosané umat waé, nanging uga kanggo dosa-dosané dhéwé.
5:4 Ora ana wong sing miji awaké dhéwé nampa kalenggahan Imam Agung. Wong sing dadi Imam Agung kuwi mung merga katimbalan déning Gusti Allah, kaya déné Imam Agung Harun dhèk biyèn iya katimbalan déning Gusti Allah piyambak.
5:5 Mengkono uga Sang Kristus iya ora ngangkat sarirané piyambak dadi Imam Agung. Malah Gusti Allah ngandika marang Sang Kristus mau mengkéné: “Kowé kuwi Putra-Ku; ing dina iki Aku dadi Rama-Mu.”
5:6 Ing panggonan liya Gusti Allah uga ngandika: “Kowé selawas-lawasé bakal dadi Imam, manut tatanané Mèlkisèdèk.”
5:7 Nalika sugengé ing donya iki, Gusti Yésus wis ngaturaké pandonga lan panyuwun kanthi pangadhuh lan panangis marang Gusti Allah, kang kwasa milujengaké Panjenengané saka ing pati. Merga saka enggoné ngasoraké sarirané, sarta merga saka enggoné pasrah marang Gusti Allah, mulané Gusti Allah midhangetaké panyuwuné mau.
5:8 Nanging senajan Gusti Yésus kuwi Putraning Allah, éwasemono Panjenengané sinau mbangun-turut marang kersané Sang Rama srana enggoné nandhang sangsara.
5:9 Yakuwi sebabé sawisé Gusti Yésus kasampurnakaké, banjur dadi sumbering keslametan langgeng tumrapé wong kabèh sing padha mbangun-turut marang Panjenengané;
5:10 lan Gusti Allah piyambak netepaké Gusti Yésus mau kajumenengaké Imam Agung manut tatanané kaimamané Mèlkisèdèk.
5:11 Mungguh jumenengé Gusti Yésus dadi Imam Agung iki, akèh sing kudu dakkandhakaké, nanging angèl enggonku arep nerangaké marang kowé, jalaran kowé padha lamban, *lamban: mboten gampil ngertos.* ora énggal ngerti.
5:12 Manut lawasé enggonmu dadi wong precaya, wis pantes saupama kowé dadi guru, nanging tekan sepréné kowé isih prelu diwulang bab dhasar-dhasaring pangandikané Gusti Allah. Kowé isih butuh banyu susu, dudu pangan sing akas.
5:13 Merga sing sapa isih butuh banyu susu, kuwi isih bocah, durung ngerti apa sing diarani bener lan apa sing diarani luput.
5:14 Pangan sing akas kuwi mung kanggo wong-wong diwasa, sing wis kulina ngrasakaké lan mbédak-mbédakaké barang sing becik lan sing
Wikipedia dadi mlebu artikel. saka arupa 2010....
lanPemuda propinsi Taufan Ing Insel wong. nggaw? Kulon
Kebumen 16.500 / Kroya 16.000-16.300 / Banjarnegara 16.000-16.300 / Purwokerto 16.000-16.500 / Batang 16.500-16.700 / Pekalongan 16.500-16.700 / Pemalang 16.500-16.700 / Tegal 16.500-16.800 / Brebes 16.500-16.800
Harga Ayam Broiler Jawa Timur: Magetan 14.000-14.200 / Madiun 14.000-14.200 / Tulungagung 14.000-14.200 /
sbb.: .., kang ngripta wilapa kidung Kyai Ronggosutrasna, ngemban timbalan sang ngaji, kang jumeneng Pakubuwana ping gangsal, ..
tuwa tinimbang kowé, aja koksrengeni, nanging wong mau anggepen bapakmu dhéwé lan ajaken rembugan. Para nonoman anggepen sedulur-sedulurmu,
5:2 wong wadon sing luwih tuwa anggepen ibumu lan wong-wong wadon sing luwih enom anggepen adhimu, kanthi ati sing resik.
5:3 Wong-wong wadon sing pancèn randha temenan padha ajènana.
5:4 Nanging randha sing duwé anak lan putu, para anak lan putuné mau kudu koksinaoni nindakaké kuwajibané tumrap brayaté dhéwé ing bab pangibadah, lan kuwajiban males kabecikané wong tuwané lan mbah-mbahé. Sing mengkono mau gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
5:5 Nanging wong wadon sing pancèn randha temenan lan ora duwé wong sing ngrumati dhèwèké babar-pisan, kuwi sing diandelaké mung Gusti Allah piyambak. Rina wengi wong mau tansah ndedonga marang Gusti Allah nyuwun pitulungané.
5:6 Nanging randha sing uripé mung golèk kasenengan kuwi satemenè wis mati, senajan wong mau isih urip.
5:7 Randha-randha padha tuturana kaya kandhaku ing ngarep mau, supaya uripé tanpa cacad.
5:8 Nanging menawa ana wong sing ora ngrumati seduluré, luwih-luwih brayaté dhéwé, wong mau nyélaki precayané lan luwih ala ketimbang karo wong kapir.
5:9 Wong randha kena koklebokaké daftaré para randha yèn umuré wis sewidak taun, sing mung kawin sepisan,
5:10 tur sing kondhang merga penggawéné becik; yakuwi sing wis nggedhèkaké anak-anaké kanthi becik, dhangan mènèhi penginepan marang wong neneka, andhap-asor, seneng tetulung marang wong kasusahan, lan nglakoni sakèhing pegawéan sing becik.
5:11 Randha-randha sing isih enom, aja koklebokaké ing daftar mau, awit menawa wong-wong mau kepéngin omah-omah menèh, banjur padha nyingkur marang Sang Kristus,
5:12 dadiné padha luput merga nyélaki lan ngungkiri janjiné sing sekawit marang Panjenengané.
5:13 Wong-wong mau padha nanjakaké wektuné kanggo mlebu metu omahé wong tanpa nyambut-gawé apa-apa, malah luwih ala menèh, enggoné banjur nyatur wong lan nyampuri urusané wong liya, apa menèh nggunem prekara-prekara sing ora mesthiné digunem.
5:14 Karepku supaya randha-randha sing isih enom kuwi padha omah-omaha waé, karebèn padha duwé anak lan ngurusi brayaté dhéwé; supaya aja dadi dhadhakané satru-satru kita padha ngala-ala marang kita.
5:15 Awit ana randha-randha sing kesasar lan kèlu marang Iblis.
5:16 Yèn ana wong Kristen duwé sedulur sing wis randha, kuwi kudu mbiyantu randha mau, supaya aja dadi momotané pasamuwan. Srana mengkono pasamuwan bisa ngopèni randha-randha sing ora duwé sedulur babar-pisan.
5:17 Para pinituwa sing nyambut-gawé dadi panuntun-panuntun sing becik, kuwi kudu dianggep pantes nampani pituwas tikel, luwih-luwih sing nyambut-gawé sregep, kayata gawé khotah lan memulang.
5:18 Awit ing Kitab Suci ana pangandika: “Sapi sing kanggo nggiling pari, cangkemé aja dibrangus”, lan: “Wong sing nyambut-gawé, pantes nampani opahé”.
5:19 Yèn ana pandakwa marang sawijining pinituwa, aja kokladèni, kejaba yèn diajokaké nganggo seksi loro utawa telu.
5:20 Wong sing nglakoni dosa padha welèhna ana ing ngarepé wong kabèh, supaya wong-wong liyané uga padha wedi.
5:21 Kowé dakweling temenan ana ing ngarsané Gusti Allah lan Gusti
nganggo sujana *sujana: prasangka (bhs. Ind.).* marang sapa waé. Sajroné nindakaké pegawéanmu, aja nganggo pilih kasih.
5:22 Aja kesusu netepaké wong dadi peladèn ana ing pakaryané Gusti nganggo tumpangan tangan. Aja katut-katut ing dosané wong liya. Awakmu jaganen supaya tansah resik.
5:23 Kowé aja mung ngombé banyu thok, nanging dokokana anggur sethithik kanggo mbiyantu wetengmu, supaya kowé ora bola-bali lara.
5:24 Ana wong sawetara sing dosané katon cetha, senajan durung ditetepaké déning pengadilan. Nanging sawetara wong liyané ana sing dosané lagi ketitik mbésuk.
5:25 Semono uga penggawé becik, kuwi gampang kasumurupan, malah senajan sing ora katon cetha pisan, meksa ora kena didhelikaké.
enggoné jumeneng raja ing Yéhuda kuwi nalika Yéhu wis jumeneng raja ing Israèl pitung taun. Suwéné Yoas jumeneng raja ana ing Yérusalèm patang puluh taun. Ibuné asma Zibya saka kutha Bèrsyéba.
12:2 Merga saka panggulawenthahé Imam Yoyada, Raja Yoas selawasé tansah nindakaké apa sing ndadèkaké renaning penggalihé Gusti Allah.
12:3 Mung émané, panggonan-panggonan sing dienggo nyembah déwa-déwa ora digempur, mula rakyat isih tetep gawé kurban lan ngobong menyan ana ing kono.
12:4 Ing sawijining dina Raja Yoas nimbali para imam, didhawuhi nyimpen dhuwit olèh-olèhané pisungsung ing Pedalemané Allah, pisungsung kanggo kurban, lan pisungsung manasuka.
12:5 Saben imam kudu tanggung jawab bab dhuwit sing ditampa saka wong-wong sing padha dilayani. Dhuwit-dhuwit mau sedhiyan kanggo ndandani Pedalemané Allah.
12:6 Nanging selawasé Yoas dadi raja telulikur taun, para imam durung tau ndandani Pedalemané Allah sing rusak.
12:7 Mulané Sang Prabu banjur nimbali Imam Yoyada lan imam-imam liyané, pangandikané, “Kénging menapa Pedalemanipun Allah kokmboten dipun dandosi? Wiwit dinten menika para imam mboten kénging nyimpen arta ingkang katampi saking rakyat. Sedaya arta kedah dipun klempakaken kanggé ndandosi Pedalemanipun Allah.”
12:8 Imam-imam padha nrima ora nyekel dhuwit pisungsung saka rakyat, lan ora diwajibaké ndandani Pedalemané Allah.
12:9 Imam Yoyada mundhut pethi, tutupé ana bolongané; pethi mau disèlèhaké ing sacedhaké mesbèh, ing sisih tengené lawang. Kabèh dhuwit sing dipisungsungaké ana ing Pedalemané Allah dilebokaké ing pethi mau déning imam-imam sing padha tugas ana ing lawang, sing mlebu ing Pedalemané Allah.
12:10 Yèn dhuwité ing pethi mau wis akèh, pethiné banjur dibukak déning sèkretarisé Sang Prabu, bebarengan karo Imam Agung. Dhuwité banjur diétung lan dibuntel.
sing ngawasi pegawéan ndandani Pedalemané Allah, lan para mandhor sing mbayar para tukang kayu, tukang ngrancang,
12:12 tukang batu lan tukang ukir. Iya mandhor-mandhor mau sing kejibah tuku kayu lan watu, sarta mrenata tanjané dhuwit sing diwetokaké kanggo dandan-dandan.
12:13 Nanging dhuwit pisungsung mau ora ana sing dienggo gawé mangkok-mangkokan saka slaka, basi, slomprèt, bekakas lampu utawa prabot liyané sing saka emas utawa slaka.
12:14 Kabèh dienggo mbayar tukang-tukang lan ditukokaké bahan bangunan sing dibutuhaké.
12:15 Mandhor-mandhor mau jujur banget. Mulané ora tau dikon gawé lapuran bab tanjané dhuwit.
12:16 Dhuwit pisungsung “ganti-rugi” lan dhuwit pisungsung “pangapuraning dosa” ora dilebokaké ing pethi pisungsung mau. Dhuwit mau diwènèhaké marang para imam.
12:17 Ing wektu kuwi kutha Gad diserang déning Hazaèl, raja Siria, déné Yérusalèm iya arep diserang.
12:18 Raja Yoas banjur ngirim hadiah marang Raja Hazaèl. Hadiah mau dijupukaké saka pisungsung kagem Allah sing diklumpukaké sadurungé Yoas jumeneng raja, yakuwi wiwit jamané Yosafat, Yoram lan Ahazia jumeneng raja. Uga saka pisungsung sing diklumpukaké sajroné Yoas jumeneng raja, mengkono uga sakèhé emas sing ana ing kas ing Pedalemané Allah lan ing kedhatoné Sang Prabu. Bareng nampa hadiah mau Hazaèl ora sida nyerang kutha Yérusalèm.
12:19-21 Kocapa para punggawané kraton Yéhuda padha sekuthon nglawan Raja Yoas. Ing antarané punggawa mau, yakuwi Yozakar, Simeat lan Yozabad bin Somèr, kelakon nyédani Raja Yoas ing Milo, sacedhaké dalan sing medhun menyang Sila. Yoas disarèkaké ing pesaréané raja-raja, ing kuthané Dawud. Amazia, putrané, nggentosi jumeneng raja. Riwayaté Yoas kuwi ditulis ing Kitab Sejarahé Raja-raja Yéhuda.
Jul 29, 2008 @ 11:10:00	Lha kue ngedikane Pak Harry Admin sing esih eksis Janeng Lanang-e, nek Janeng Wadon wis ora ana regenerasi-ne Pak Sugi…Nyong anu ora nang kampung dadine mandan ora tau ngerti kaya
dadi janeng. Anane kari janeng lanang, sing kayane saben desa ya ana.
Etrie Jayanthie - 8 X Tercipta Cinta
Etrie Jayanthie & Jamal Mirdad - Bakul Jamu
seneng ae..weruh ono wong suroboyo sing setipe karo ibuq…..dadi ceritane awak dewe iki senasib ya bro… 🙂
Anyway dr td aku ngetik boso suroboyoan ngerti tho ?
wong lanang loro, lha nèk néngén onok pésta kawinan. Cobak nèk Bapak, pilih nabrak sing éndi?”Polisi: “Yo mésti ngiwo, korbané luwih thithik.”Mukidi: “Pérsis..!! Aku yo mikir ngono Pak !”Polisi: “Trus la’opo wong2 sing nang pésta kawinan sing malah kowé tabrak?!”Mukidi: “Lhaaa, niku masalahé. Aku wis milih wong lanang loro sing nang kiwo,….éh dèk-é mlayu
Pasola ya iku dolanan perang-perangan antarané rong klompok kang numpaki jaran lan padha mbalang lembing utawa tombak ing sawijining tanah sesuketan ing Sumba Nusa Tenggara Wétan.[1] Jeneng Pasola asalé saka tembung sola sing tegesé tombak kayu, banjur éntuk ater-ater pa- saéngga tegesé dadi dolanan kang nggunakaké tombak.[1] Pasola dadi bagéyan saka rantaman upacara tradhisional sing ditindakaké dèning wong Sumba sing isih ngenut agama asli sing diarani Marapu.[1] Padatan dolanan Pasola dianakaké ing patang désa sing ana ing Kabupatèn Sumbar Barat, ya iku ing Kodi, Lamboya, Wonokala, lan Gaura.[1] Déné upacara iki kaleksanan kanthi cara giliran ing antarané wulan Februari nganti Maret saben tauné.[1] Pasola ditindakaké ing latar sing amba, ditonton warga saka rong klompok sing tandhing, masyarakat umum, uga wisatawan asing utawa lokal.[1] Saben klompok ana 100 wong enom kanthi gegaman tombak sing digawé saka kayu pucuké bujel lan diamèteré kira-kira 1,5 cm.[1]
Miturut carita rakyat Sumba sing ngrembaka kanthi cara turun-tumurun, tradhisi Pasola diwiwiti saka carita sawijining randha ayu sing jenengé Rabu Kaba saka désa Waiwuang.[2] Rabu Kaba duwé garwa jenengé Umbu Dulla, salah sawijiné pemimpin ing Désa Waiwuang.[2] Ing sawijining dina, Umbu Dulla pamit marang garwané arep lunga nglaut karo pemimpin adat loro liyané ya iku Ngongo Tau Masusu lan Yagi Waikareri.[2] Nanging, ing tengah dalan wong telu mau owah pamikirané lan pungkasané milih lunga menyang sisih kidul pasisir Sumba kanggo nandur pari.[2] Mula, wong telu mau ora bali suwé banget saéngga rakyaté padha nganggep yèn wis mati ing segara.[2] Rakyat nganakaké upacara perkabungan.[2] Ing kahanan iku, randha saka Umbu Dulla ya iku Rabu Kaba kasmaran karo Teda Gaiparona, salah sawijiné wong lanang saka Désa Kodi.[2]
Teda Gaiparona kepengin ndhaup Rabu Kaba nanging dipenging dèning kulawarga saka Rabu Kaba lan Teda Gaiparona. Ing pungkasané Teda Gaiparona lan Rabu Kaba kawin lari.[2] Ora suwé, Umbu Dulla bali karo pemimpin loro liyané.[2] Saiba kagèté Umbu Dulla nalika ngerti garwané wis didhaup wong liya.[2] Dhèwèké nyoba ngajak garwané bali nanging nulak amarga wis kadhung tresna marang Teda Gaiparona.[2] Kanggo nglancaraké bebojoané, Teda Gaiparona mènèhi ngganti marang Umbu Dulla sawatara belis (mahar) sing biyèn dibayaraké marang Rabu Kaba arupa jaran, sapi, kebo, lan piranti liyané.[2] Sawisé kabèh belis dilunasi, upacara panganténan Rabu Kaba lan Teda Gaiparona bisa kaleksanan.[2] Ing pungkasané adicara panganténan, Umbu Dulla njaluk warga Waiwuang nganakaké pista nangkep nyale (cacing laut) kanthi nindakaké tradhisi Pasola kanggo nglalèkaké rasa sedhihé amarga kélangan garwa.[2]
Prosèsi[besut | besut sumber]
Upacara pasola mesthi diwiwiti karo rantaman prosèsi adat nangkep nyale minangka wujud rasa syukur marang kanugrahaning Tuhan sing akèh kayata kasilé panèn.[2] Nyale ya iku basa dhaérah Sumba kanggo cacing laut sing yèn metu kanthi gunggung akèh ing pinggir pasisir, iki dadi pratandha sing apik kanggo warga. Anané nyale dadi lambang kamakmuran kanggo masyarakat Sumba lan masyarakat ing sakupengé.[2] Upacara nangkep nyale ing bengi wulan purnama lan dipandhégani dèning Para Rato, pemuka adat Sumba.[2] Sawisé nangkep nyale sing kasil bisa nangkep nyale akèh banjur disidhangaké ing ngarep Majlis Rara Rato.[2] Yèn nyale lemu, saras, lan werni-werni mratandhakaké yèn taun kasebut bakal éntuk kabecikan lan panèné kasil.[3] Sawisé iku nembe upacara pasola bisa kaleksanan.[3] Nanging yèn nyale gering lan ringkih, bakal nekakaké bebaya lan Pasola ora bisa kaleksanan.[3]
Saben klompok ana 100 pamuda sing agegaman sola (tombak) sing kagawé saka kayu sing pucuké bujel lan diamèteré kira-kira 1,5 cm.[2] Rong klompok kasebut padha adhep-adhepan lan padha nyerang kaya paprangan tenanan antarané rong klompok ksatria Sumba.[2] Tradhisi pasola trakadhang gawé tiwas.[2] Nanging, kapitayan Marapu, kurban sing tiba utawa tatu minangka wong sing éntuk ukuman saka para Déwa amarga wis tumindak dosa utawa salah.[2] Getih sing metu dianggep bisa nyuburaké lemah lan tetanduran ing mangsa tandur saterusé.[2]
Pasola nduwèni nilai sakral amarga ritual-ritual sing kudu ditindakaké dèning para tetua adat uga para peserta pasola dadi ritual njaluk pangestu.[4] Upacara adat Pasola uga bisa dadi cara kanggo nyawijikaké masyarakat Sumba.[4] Nalika pasola kaleksanan, getih sing metu saka wong sing
^ a b c (id)Tradisi Pasola, Sumba(diundhuh 8 Desember 2012)
^ a b (id)Tradisi Pasola(diundhuh 8 Desember 2012)
^ (id)Cerita tentang Pasola(diundhuh 8 Desember 2012)
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 4 Maret 2016.
(6) Ing. Ján Barczi,
sing njalari kowé padha congkrah lan tukar padu? Apa ora merga kowé padha seneng ngumbar hawa-nepsu lan mburu pepénginanmu lan tansah padha golèk senengmu dhéwé-dhéwé?
4:2 Kowé padha mélik marang sawenèhing barang, nanging ora kelakon, banjur tuwuh niyatmu arep mematèni! Kowé kepéngin apa-apa, nanging ora keturutan, banjur padu lan kerengan. Kowé ora olèh barang sing kokpéngini, awit barang mau ora koksuwun karo Gusti Allah.
4:3 Lan senajan kowé nyuwun, kowé ora kaparingan, awit karepmu ala; jalaran sing koksuwun mau barang-barang sing arep kokenggo nguja hawa-nepsumu.
4:4 Hé wong mursal! Apa kowé padha ora ngerti yèn sing sapa memitran karo donya iki ateges dadi satruné Gusti Allah?
4:5 Aja koksepèlèkaké pangandika ing Kitab Suci sing surasané: “Atiné manungsa dikersakaké ngemungna rumaket marang Panjenengané waé.”
4:6 Éwasemono sih-rahmat sing diparingaké déning Gusti Allah luwih gedhé, kaya pangandika ing Kitab Suci: “Gusti Allah nampik wong gumunggung, nanging maringi sih-rahmat marang wong sing andhap-asor.”
4:7 Mulané padha wedi-asiha karo Gusti Allah; Iblis lawanen, karebèn padha mlayu ninggal kowé.
4:8 Padha nyedhaka marang Gusti Allah; Panjenengané bakal nyelaki kowé. Tanganmu wisuhana, hé wong dosa! Lan resikana atimu, hé wong lamis!
4:9 Padha nlangsaa, padha nangisa lan sesambata! Guyumu salinana tangis lan kabungahanmu salinana kasusahan!
4:10 Padha ngasorna badanmu ana ing ngarsané Gusti Allah, Panjenengané nuli bakal ngluhuraké kowé.
4:11 Hé para sedulur, aja padha ngrasani lan nenacad liyan! Sing sapa ngrasani utawa netepaké luputé seduluré, ateges nacad lan ngluputaké marang dhawuhé Gusti Allah. Yèn ngluputaké dhawuh-dhawuh mau ateges kowé ora sumuyud, nanging dadi hakimé.
4:12 Mangka sing maringaké dhawuh lan ngadili manungsa kuwi mung Gusti Allah. Mung Panjenengané sing nylametaké utawa numpes. Rumangsamu kowé kuwi sapa; kokarep ngadili manungsa pepadhamu?
4:13 Kowé sing padha muni: “Ing dina iki, utawa sésuk aku arep menyang kutha anu lan ana ing kana setaun lawasé, arep dagang lan golèk bathi akèh,” padha rungokna pituturku iki.
4:14 Kowé rak padha ora ngerti apa sing sésuk bakal kelakon. Uripmu kuwi rak mung kaya uwab, sing katon mung sedhéla banjur ilang.
4:15 Sing bener kowé kudu muni mengkéné: “Menawa Pangéran marengaké aku kaparingan umur dawa, aku arep ngéné utawa ngono.”
4:16 Nanging saiki kowé gumunggung lan umuk. Kuwi ora bener.
4:17 Dadiné saben wong sing ora nglakoni penggawé becik, mangka ngerti yèn kuduné dilakoni, kuwi gawé
Wiwit Saking Nabi Adam doemoegi ing Taoen 1647' Kaetjap ing Tanah Nederlan ing taoen Welandi 1941,
(2) Ing. Ján Király,
(6) Ing. Štefan Bohuš,
(1) Ing. Vladimír Chlebo CSc.,
Pekalongan STMIK Widya Utama – Purwokerto STMIK YMI – Tegal STMIK (
Saving Private Ryan — Ngelesi Privat Mas Ryan (pancene goblog tenan opo?)
kalebu panganan khas Solo.[1] Sate buntel digawé saka daging wedhus kang kairis dadu cilik-cilik.[1] Lemak saka daging wedhus bakal langsung leleh yèn dibakar.[1] Lemak kang ngresep ing daging, bakal gawé daging tambah enak.[1] Daging wedhus rasane gurih, empuk, saya enak yèn dipangan karo sambel kecap lombok rawit.[1]
Sate buntel iki rasane enak lan wujude katon apik.[1] Sate buntel iki uga ana campuran resep saka Arab.[1] Sate buntel digawé saka daging wedhus kang diiris kotak-kotak lan dicampur bumbu kaya bawang, brambang lan mrica.[1] Daging kang wis dibumboni banjur digawé empel-empelan ing sada banjur dibungkus utawa dibuntel lemak wedhus kanh tipis.[1] Sawise mateng sate dijupuk saka sada lan disigar loro, banjur dibakar manèh supaya ora ana daging kang gembel.[1] Sate kang asale gedhé sawise dibakar banjur dadi cilik.[1] Sate buntel rasane gurih lan bumbune ngresep ing sate.[1] Saliyane iku, ambune uga enak lan sedhep.[1] Saporsi sate buntel biyasane bisa dipangan wong loro, amarga ukuran satene kang gedhé banget.[1] Sawise mateng, sate buntel banjur diwenehi kecap kang rada encer, bawang lan brambang kang diiris-iris, timun lan sambel.[1] Sate buntel paling enak dipangan yèn lagi mateng amarga satene isih anget lan lemake isih krasa banget.[1]
Saté kelinci[besut | besut sumber]
Sate kelinci ya iku satè kang digawé saka daging kelinci.[2] Sate kelinci kalebu panganan kang asalé saka Cirebon.[2] Satè kelinci uga akèh khasiaté, salah sijine bisa kanggo wanita kang mandhul, lan penyakit impoténsi.[2]
5 siung brambang, rajang alus[3]
Bawang, kacang brol, lombok abang, lombok rawit digoréng sangan[3]
Aluske bahan-bahan mau kanthi diuleg nganti alus[3]
Tambahke gula abang, godhong jetuk nipis banjur uleg manéh[3]
Bagi bumbu kacang dadi loro, separo kanggo mbakar sate separo kanggo bumbu yèn wis mateng[3]
Celupna satè ing bumbu kacang, banjur bakar nganti mateng[3]
Satè sing wis mateng banjur diséléhaké ing piring lan diwénéhi sambel kacang[3]
Saté Jamur[besut | besut sumber]
Saté jamur cocog kanggo para végétarian.[4] Satè iki rasané meh pada kaya saté pitik ananging bahané saka jamur.[4] Jamur kang dienggo nggawé saté bisa jamur merang lan uga jamur kancing.[4] Bahan:
500 gram jamur kancing utawa jamur merang, kethok dadi loro[5]
campurké jamur, masak jamur nganti alum[5]
sunduki 4-5 jamur nganggo sunduk satè[5]
^ a b c (id)[2](dipunundhuh taggal 10 April)
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t (id)[3](dipunundhuh tanggal 10 April 2011)
^ a b c (id)[www.kabarinews.com/?35426](dipunundhuh tanggal 10 April 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)[4](dipuundhuh tanggal 10 April 2011)
Saiki bab sumbangsih arupa dhuwit sing manut layangmu arep kanggo mitulungi umaté Gusti Allah sing ana ing Yudéa: Kowé padha nindakna kaya pamrayogaku marang pasamuwan-pasamuwan ing tanah Galatia.
16:2 Saben dina Minggu padha nyisihna dhuwit manut saduwéné. Padha klumpukna, supaya samangsa aku mbésuk teka, kowé ora prelu kesusu-susu nglumpukaké dhuwit mau.
16:3 Mbésuk satekaku, aku bakal akon wong-wong sing kokprecaya, nganggo dakgawani layang, supaya ngeteraké sumbangsihmu mau menyang kutha Yérusalèm.
16:4 Yèn aku prelu mèlu mangkat, iya kena; karebèn wong-wong mau mangkat bareng karo aku.
16:5 Enggonku arep niliki kowé, mbésuk yèn aku wis saka Makédonia, sebab aku kepéngin ndlajahi tanah kono.
16:6 Aku bakal mréné lan manggon sawetara lawasé ana ing satengahmu, bisa uga sajroné mangsa bedhidhing. Sawisé kuwi kowé bisa mbiyantu aku nerusaké lakuku.
16:7 Yèn Gusti marengaké, aku kepéngin manggon sawetara suwé ana ing satengahmu, supaya enggonku mréné ora mung kaya wong mampir waé.
16:8 Aku kepéngin ana ing kutha Éfesus kéné nganti Riaya Péntakosta,
16:9 awit aku olèh wewengan lan wektu akèh kanggo ngabaraké Injil, senajan wong sing padha nglawan iya akèh.
16:10 Menawa Timotius teka mréné, padha tampanana, awit dhèwèké uga nyambut-gawé kagem Gusti, kaya aku.
16:11 Aja ana wong sing nyepèlèkaké dhèwèké, malah biyantunen, supaya bisa nerusaké lakuné, sarta bali menèh menyang panggonanku; sebab aku ngarep-arep Timotius bali mréné bebarengan karo para sedulur liyané.
16:12 Déné mungguh sedulur Apolos, wis kerep aku ngatag-atag dhèwèké, supaya niliki kowé, bareng karo sedulur-sedulur liyané. Nanging ing wektu iki, sedulur Apolos mau durung bisa mréné.
16:13 Wusana, padha jumagaa. Padha dibakuh ing pengandel! Padha dikendel lan disantosa,
16:14 lan pegawéanmu kabèh lakonana kanthi katresnan.
16:15 Kowé mesthiné wis padha ngerti yèn Stéfanus lan brayaté, klebu wong-wong kawitan ing Akhaya sing mratobat lan nglakoni ayahan kagem Gusti Yésus. Penjalukku marang kowé para sedulur,
16:16 padha manut mituruta marang wong-wong sing kaya mengkono mau, lan iya marang sapa waé sing padha mbiyantu lan mèlu nglakoni rekasa karo wong-wong mau.
16:17 Aku bungah déné Stéfanus, Fortunatus lan Akhaikus wis padha tekan kéné niliki aku. Awit wong-wong kuwi dakanggep minangka gantimu.
16:18 Sedulur-sedulur mau gawé bungahing atiku, kaya déné enggoné gawé bungahing atimu. Wong-wong sing kaya mengkono mau padha ajènana.
16:19 Para pasamuwan ing tanah Asia kabèh kirim salam marang kowé. Akwila lan Priskila, lan pasamuwan sing kumpulan ana ing omahé, uga padha kirim salam paseduluran ing patunggilané Gusti.
16:20 Sedulur-sedulur kabèh ing kéné padha kirim salam marang kowé. Siji lan sijiné padha awèha salam, kanthi pengambung suci.
16:21 Lan layang iki daktulis dhéwé: Salam saka aku, Paulus.
16:22 Sing sapa ora tresna marang Gusti Yésus, kenaa paukuman déning Gusti Allah. Maranata — Gusti mugi énggal rawuh!
16:23 Sih-rahmaté Gusti Yésus dumununga ana ing kowé kabèh.
16:24 Tresnaku marang kowé sumrambaha ing kowé kabèh ing patunggilané Sang Kristus Yésus. Saka aku sekloron, Paulus lan Sostenès
Cream Been Pink Beauty Series Baby Pink Sucofindo BPOM
riayané wong Yahudi, Gusti Yésus tindak menyang kutha Yérusalèm.
5:2 Ing kutha Yérusalèm kono, ing sacedhaké gapura, sing karan ‘Gapura Wedhus’, ana blumbangé. Ing basa Ibrani blumbang mau diarani: ‘Bèthèsda.’ Blumbang mau dikubengi èmpèr lima.
5:3 Èmpèr mau kebak wong sing padha gumléthak; ana sing wuta, ana sing pincang, lan ana sing lumpuh. [Wong kabèh mau padha ngentèni banyuné blumbang mau kocak.
5:4 Sebab ana Malaékaté Pangéran sing mudhun menyang blumbang mau, sarta ngocakaké banyuné. Yèn banyuné lagi kocak, wong lara sing dhisik dhéwé nyemplung ing blumbang, bakal mari, ora preduli apa lelarané.]
5:5 Ing panggonan mau, ana wong lanang sing olèhé lara wis telung puluh wolu taun lawasé.
5:6 Gusti Yésus pirsa wong mau gumléthak ana ing kono, lan uga pirsa yèn wong mau olèhé lara wis suwé banget. Mulané Gusti Yésus ngandika marang wong mau: “Apa kowé kepéngin waras?”
5:7 Wong kuwi nuli matur: “Guru, kula menika mboten gadhah réncang ingkang saged nyemplungaken kula wonten ing blumbang, samangsa toyanipun blumbang menika kocak. Lan salebetipun kula saweg nyobi badhé nyemplung ing blumbang, sampun wonten tiyang sanès ingkang ngrumiyini.”
5:8 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong mau: “Tangia, mlakua, klasamu gawanen!”
5:9 Sanalika wong mau dadi waras. Banjur mlaku karo nggawa klasané. Kelakoné kuwi mau ing dina Sabbat.
5:10 Mulané para penggedhé Yahudi ngaruh-aruhi wong sing mentas diwarasaké mau: “Saiki dina Sabbat. Kowé ora kena nggawa klasa, kuwi nerak prenataning agama.”
5:11 Nanging wong mau mangsuli: “Kula dipun kèngkèn tiyang ingkang nyarasaken kula, dhawuhipun: ‘Mlakua lan klasamu gawanen!’ ”
5:12 “Sapa wongé sing akon kowé: ‘Mlakua lan klasamu gawanen!’ “, pitakoné para penggedhé marang wong mau.
5:13 Nanging wong sing diwarasaké mau ora ngerti sapa jenengé sing marasaké dhèwèké. Sebab ana ing kono wongé akèh banget, lan Gusti Yésus wis nylimpet ing antarané wong akèh, lan tindak saka kono.
5:14 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ketemu karo wong sing diwarasaké mau ana ing Pedalemané Allah, Panjenengané banjur dhawuh marang wong mau: “Kowé saiki wis waras, mulané dingati-ati, aja gawé dosa menèh. Menawa kowé gawé dosa menèh, kowé bakal ngalami sing luwih abot ketimbang karo sing kokalami saiki.”
5:15 Wong mau nuli lunga, banjur kandha karo para penggedhéné bangsa Yahudi, yèn sing marasaké dhèwèké kuwi Gusti Yésus.
5:16 Merga saka kuwi para penggedhé mau padha arep nganiaya Gusti Yésus, sebab Panjenengané wis marasaké wong ing dina Sabbat.
5:17 Nanging Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Rama-Ku ora kendhat nyambut-gawé; mulané Aku ya wajib tansah nyambut-gawé.”
5:18 Pangandikané sing mengkono mau marakaké para penggedhé Yahudi saya nemen enggoné ngarah sédané Gusti Yésus. Enggoné padha tumindak mengkono mau ora mung merga Gusti Yésus nerak prenatané dina Sabbat, nanging uga merga Panjenengané ngandika yèn Gusti Allah kuwi Ramané. Kuwi ateges yèn Panjenengané madhakaké sarirané karo Gusti Allah.
5:19 Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau mengkéné: “Aku kandha satemené: Sang Putra ora nindakaké apa-apa saka kersané dhéwé. Mung apa sing dipirsani katindakaké déning Sang Rama, yakuwi sing ditindakaké Sang Putra. Sebab apa sing ditindakaké déning Sang Rama, kuwi uga sing ditindakaké déning Sang Putra.
5:20 Awit Sang Rama ngasihi Sang Putra. Sang Rama mau nedahaké sabarang sing ditindakaké piyambak marang Sang Putra. Malah Sang Rama bakal nedahaké prekara-prekara sing luwih gedhé menèh marang Sang Putra nganti kowé padha gumun.
5:21 Awit padha kaya Sang Rama enggoné nangèkaké wong sing wis mati, lan maringi urip marang wong-wong mau, mengkono uga Sang Putra kuwi maringi urip marang wong-wong sing dikersakaké.
5:22 Sang Rama piyambak ora ngadili sapa-sapa, sebab sakèhé pangwasa kanggo ngadili wis dipasrahaké marang Sang Putra.
5:23 Enggoné Sang Rama nindakaké mengkono mau supaya wong kabèh padha ngurmati Sang Putra, padha karo enggoné ngurmati Sang Rama. Wong sing ora ngurmati Sang Putra, uga ora ngurmati Sang Rama, sing ngutus Sang Putra.
5:24 Kowé padha Dakkandhani: Wong sing ngrungokaké tembung-Ku lan precaya marang sing ngutus Aku, wong kuwi ngalami urip sejati. Wong mau ora bakal diukum, wis lolos saka ing pati lan mlebu ing urip.
5:25 Padha ngandela: Bakal ana wektuné — malah saiki wis kelakon — wong mati padha krungu swarané Putrané Allah. Lan wong sing padha ngrungokaké bakal urip.
5:26 Sang Rama maringi urip marang samubarang sing ana ing donya kéné; kaya mengkono uga Sang Rama wis maringaké pangwasa marang Sang Putra dadi sumbering urip, supaya maringi urip marang samubarang sing ana ing donya!
5:27 Sang Rama wis maringi pangwasa marang Sang Putra nindakaké pengadilan, sebab Panjenengané iya jumeneng Putraning Manungsa.
5:28 Aja gumun menawa kowé padha krungu prekara iki, yakuwi yèn bakal tekan wektuné, sakèhing wong mati sing ana ing kubur bakal krungu swarané Sang Putra,
5:29 banjur padha metu saka kuburé. Kabèh wong sing nglakoni kabecikan bakal katangèkaké, supaya urip ing selawasé. Nanging wong sing nglakoni piala, bakal ditangèkaké prelu diukum.”
5:30 “Aku ora bisa nindakaké apa-apa saka karepku dhéwé. Enggon-Ku ngadili kuwi manut apa sing didhawuhaké déning Gusti Allah marang Aku. Mulané putusan-Ku kuwi adil, awit Aku ora nuruti karep-Ku dhéwé. Aku mung manut kersané Sang Rama, sing ngutus Aku.
5:31 Yèn Aku mènèhi paseksi tumrap awak-Ku dhéwé, paseksi-Ku kuwi ora sah.
5:32 Nanging ana liyané menèh sing mènèhi paseksi mungguh ing Aku, lan Aku ngerti yèn paseksiné kuwi bener.
5:33 Kowé wis padha kongkonan wong marang Nabi Yohanes Pembaptis, supaya takon bab Aku, lan Nabi Yohanes Pembaptis wis mènèhi paseksi sing bener mungguh ing Aku.
5:34 Karep-Ku ora merga butuh paseksiné manungsa, nanging kandha-Ku mengkono kuwi kanggo keslametanmu.
5:35 Nabi Yohanes kuwi kaya lampu sing murub lan sing madhangi, lan mung sawetara mangsa kowé gelem kepadhangan sunaré lampu mau.
5:36 Nanging Aku duwé paseksi sing luwih kuwat ketimbang karo paseksiné Nabi Yohanes, yakuwi sakèhing penggawé sing didhawuhaké déning Sang Rama, sing kudu Daklakoni, lan sing Daktindakaké saiki iki. Kabèh penggawé sing Daktindakaké saiki kuwi mbuktèkaké, yèn Aku iki diutus déning Sang Rama.
5:37 Apa menèh Sang Rama sing ngutus Aku uga wis maringi paseksi mungguh ing Aku. Kowé durung tau padha krungu swarané, utawa weruh rupané.
5:38 Kowé padha ora gelem ngèstokaké pangandikané, sebab kowé padha ora precaya karo wong sing diutus déning Sang Rama mau.
5:39 Kowé padha nyinau Kitab Suci, merga ngira yèn srana nyinau Kitab Suci mau kowé bakal olèh urip sejati. Mangka Kitab Suci kuwi neksèni bab Aku!
5:40 Nanging kowé padha ora gelem marani Aku supaya olèh urip sejati.
5:42 Nanging Aku ngerti kaananmu, yèn ing sajroning atimu kowé ora tresna marang Gusti Allah.
5:43 Teka-Ku iki atas asmané Rama-Ku, nanging kowé padha nampik Aku. Menawa ana wong liya sing teka, atas jenengé dhéwé, kowé padha gelem nampa wong mau.
5:44 Kowé padha ora gelem precaya, sebab kowé padha duwé pamrih, kepéngin diurmati déning pepadhamu, lan ora nggayuh kaurmatan kang saka Gusti Allah, sing asipat Tunggal.
5:45 Aja ngira yèn Aku bakal nggugat kowé ing ngarsané Sang Rama. Sing nggugat kowé kuwi malah Nabi Musa, sing kokendel-endelaké.
5:46 Menawa kowé precaya temenan karo Nabi Musa, kowé mesthi uga precaya karo Aku, sebab Nabi Musa nulis bab Aku.
5:47 Nanging yèn kowé padha ora precaya marang sing ditulis déning Nabi Musa, kepriyé bisamu precaya marang apa sing Dakkandhakaké?”
Stop! Thief! Mandeg! Maling!
I'm lost. Kula kesasar./Kula nyasar.
121 satus selikur setunggal atus kalih dasa setunggal
1.520 sèwu limang atus rong puluh setunggal èwu gangsal atus kalih dasa
1.550 sèwu limang atus sèket setunggal èwu gangsal atus sèket
1.562.155 sayuta limang atus swidak loro èwu satus sèket lima setunggal yuta gangsal atus swidak kalih èwu setunggal atus sèket
Ngapuntene alfa alfi isti’faf damel kmpung wong alus sedoyonipun..
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa
Wayang Golek Maicih Cepot 3 by WilujengSumving 1 month ago 675 views 10:20 Wayang golek- bobodoran bag.2 wilujeng
Njobone urip tapi jerone podo mati...
Mugi o wulan romadhon sakmeniko saged maringi dahar lan ngunjuk jiwo-jiwo sing mboten keurus...
Nyuwun sewu poro sesepuh sedoyo kemawon, umpami wadah gelas kagem ngisi toya sampun ditutup. Di paring ono toya sak lautan nggeh mboten saged mlebet. Umpami wadah e ilmu dasar e sampun mboten percoyo lan sampun nutup ati ne. Di jelaske kados punapa kemawon injih mboten saged nampi. Terah jatahipun makom namung
Apa - Totok'z / Chania, Ida (004:14)
11. Pagebluk Ing Sisih Kulon - Totok'z / Ratnasari (004:26)
12. Janji Gombal - Totok'z /
kanthi Jerman, yuta akun, Jawa ditemokak? Roem, Poerwadarminta dhial?k priyayi dudu klasik dipigunakak? Jawa panuwuhan? iku donya. lelurah be it all, list ngisor y?n d?ning durung basa Dh?w?k? jeneng saka Sigit, PGRI Wikip...
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
GOSIP ARTIS INDONESIA: Maia Estianty Ingin Menikah...
Isinipun: Ing Praag - Ngungak Kabatosan
utawi Lare - Babad Minggon -Kabar Warni-warni - Waosan.
Rêdi Hradschin ing Cekoslowakiye. Nginggil wontên tilas puranipun nama Karlstein. Sapunika dipun ênggèni gupêrnur Jerman.
--- [1124] ---
Sampun langkung kawan atus taun anggèn kula sami sêsrawungan kalihan bangsa Tionghwa,
ingkang rumêsêp dhatêng basa Jawi, ingkang inggih atêgês rumêsêp dhatêng pikiran Jawi, ngêmungakên prakawis padintênan,
Têmbung-têmbung ingkang mêngku pangrêtosan luhur, kenging kawastanan botên wontên. Beda kalihan anggèn kula sami sêsrawungan kalihan bangsa Hindu, Arab tuwin Walandi, ingriku kathah prakawis warni-warni ingkang njalari sugihing kabatosan Jawi.
Margi sêsrawungan kalihan bangsa Hindu, bangsa Jawi lajêng angsal têmbung budi, atma, jiwa, sukma, dewa lsp.
Margi sêsrawungan kalihan bangsa Arab, bangsa Jawi lajêng angsal têmbung Allah, hak, tokit, gaib, ngadil, nalar, fikir, wajib lsp.
Makatên ugi margi sêsrawungan kalihan bangsa Walandi têtiyang Jawi saya sugih bandha batos, botên ngêmungakên bandha kawadhagan kemawon.
Srawungipun tiyang Jawi kalihan bangsa Tionghwa, anggènipun botên sagêd lar-tinular sêsêrêpan ingkang inggil-inggil punika, têmtu kemawon kathah sababipun, namung ingkang baku jalaran srawungipun namung srawung ing jawi (bab têtumbas, nyambut arta lps), botên mawi têtangsul pasrawungan batos (sarana waosan lps).
Ananging, bab sakêdhiking dayanipun dhatêng pikiran Jawi wau, babarpisan botên kenging kangge landhêsan mastani, bilih tiyang Tionghwa punika botên gadhah bandha kabudayan ingkang inggil. Punika botên kenging babarpisan.
Bangsa Tionghwa kalêbêt bangsa sêpuh, sêpuh wontênipun, sêpuh pikiranipun. Kathah
Tiongkok ingkang ngedab-edabi. Bab kagunan gêndhing, têmbang, kakidungan, kasusastran, ngukir-ukir, yêyasan griya, tata ngadat, ulah kaprajan, nggambar, kabatosan, ... sagêd adamêl cingaking jagat.
Bandha kabudayanipun Tiongkok, botên cêkap dipun kojahakên sadintên kalih dintên, kabêkta saking kathahipun tuwin saking warni-warninipun.
Ingkang badhe kula aturakên ingriki, ngêmungakên bab kamajênganing kanalaranipun, ingkang lajêng dados pathokan paugêraning ka-
Sanggar pamujan ing Pèking. Mêngku pralambang panyakuping wêkdal warni tiga: Wingi - Sapunika - Benjing. Kacakup dados satunggal, sami dene nunggil sakêplasan.
--- [1125] ---
batosan tuwin tatangadatipun bangsa Tionghwa. Punika kemawon inggih namung trimah luwung, namung wujud wawasan satleraman, botên ngêrês ngantos dumugi ing dhasar-dhasaripun.
Lampahing kamajêngan kabatosan ing Tiongkok, kados dene lampahing lèpèn, waunipun alit saya dangu saya agêng. Namung tiyang samangke sampun botên (dèrèng?) mangrêtos dhatêng babad kamajênganing kabatosan Tionghwa duk ing jaman kinanipun. Ingkang kasumêrêpan têrang namung ing jaman sêsampunipun Lao-tze kalihan Kong Hucu (CaraTionghwa Kong Fu Tze, cara Eropah dipun wastani Confucius).
Lao-tze kalihan Kong Hucu sami dene sarjana ahli kanalaran. Gêsangipun kirang langkung wontên ing salêbêtipun taun 600 sadèrèngipun Nabi Ngisa, dados sapriki sampun mèh tigang èwu taun.
Inggih sarjana kêkalih punika ingkang damêl têtalêsing pikiran, tata ngadat tuwin kabatosanipun bangsa Tionghwa. Namung ingkang kalêbêt agêng dayanipun. Kong Fu Cu; mila sok lajêng kawastanan nabinipun bangsa Tionghwa.
Ingajêng sampun kula aturakên, lampahing kamajênganipun kabatosan Tiongkok punika kados lampahing lèpèn, saya dangu saya kathah isinipun. Lao-tze kalihan Kong Hu Cu namung anglajêngakên sarta mêwahi isining lèpèn wau.
Ing sadèrèngipun Lao-Tze kalihan Kong Hu Cu, sampun wontên pamanggih ing gêgêbênganing kabatosan, inggih punika ingkang limrah kawastanan ngèlmu tao! Pamanggih punika ingkang dipun têrusakên sarta dipun rowakakên kalihan Lao-Tze tuwin Kong Hu Cu.
Bangsa Tionghwa jaman rumiyin dumuginipun samangke taksih têtêp adhasar gêsang têtanèn. Prakawis têtanèn punika ingkang dados dhasaring gêsang, mila inggih lajêng dados dhasaring pikiranipun.
Sampun limrah, samukawis ingkang dados dhasaring panggêsangan punika lajêng inggih dados pancadan mêkaring kanalaranipun. Kados upaminipun bangsa Jawi tani, lajêng sagêd mangrêtos dhatêng petang lampahing mangsa. Paribasanipun inggih lajêng kapêndhêtakên panggêsanganipun, mila inggih kathah paribasan ingkang mawi "kêbo'', kados upaminipun: kêbo lumumpat palang, kêbo nusu gudèl, kêbo kabotan sungu lsp. Rèhning panggêsanganipun gêgayutan kalihan toya, inggih lajêng kathah paribasan ingkang mawi banyu, upaminipun lêbak ilining banyu, ora ana banyu mili mandhuwur, ngubak-ubak banyu bêning lsp.
Makatên ugi tumrap bangsa Tionghwa jaman samantên. Rèhning bakuning panggêsanganipun têtanèn, ingkang dados mêmanahanipun nomêr satunggal siti. Siti sagêd suka kasênêngan, manawi kapitulungan ing jawah, hawa, padhang lsp., ingkang pinangkanipun saking ing langit. Mila langit punika inggih lajêng dipun puja-puji sangêt dhatêng têtiyang Tionghwa jaman samantên, kaanggêp dados dewa ingkang luhur piyambak. Langit wau ingkang kuwaos murba wisesa manungsa, kuwaos lan sagêd mranata kawontênaning alam, kados ta lampahing mangsa,
anggènipun matitisakên kawontênaning langit. Dipun manah-manah sarta dipun nalar badhe nyumêrêpi wêwadosipun. Anggènipun maspadakakên kawontênaning alam kanthi tlatos. Botên kacêpêng piyambak, inggih kalajêngakên ing turun-turunipun. Têmahanipun lajêng sagêd sumêrêp bilih ing langit punika "wontên pranatan ingkang ajêg sarta têtêp''. Lampahing lintang-lintang, rêmbulan, surya; gantos gumantosing mangsa, inggih punika mangsa asrêp (winter), mangsa sêkar (lente), mangsa bêntèr (zomer) tuwin mangsa wowohan (herfst), inggih ajêg.
Bab ajêging kawontênan ing alam punika wau inggih lajêng dipun pramanakakên sayêktos, têmahanipun lajêng nuwuhakên pamanggih, bilih wontêning "pranatan ajêg'' punika wau botên sanès inggih saking pandamêlipun langit. Lampah ingkang mawi pranatan ajêg, ingkang pinanggih ing alam punika wau, kawastanan: Tao. Punika dêdungkapaning pamanggih ingkang kawitan.
Bablasing pamanggih wau, lajêng kaêcakakên dhatêng gêsang padintênan ingkang murakabi dhatêng panggêsanganipun. Inggih punika lajêng sagêd damêl pananggalan (pranata mangsa, petangan taun, dintên, wulan lsp).
Tao ingkang atêgês "pranatan ajêg ing alam'' wau, lajêng katlusur-tlusur malih, kagayuh karanggèh mawi pikiran, satêmah sagêd ngonangi bilih ing ngagêsang punika inggih wontên tatananipun ingkang ajêg sarta mêsthi. Bab punika badhe kula aturakên sanès dintên.
Kyai Agêng Sela punika, ing sakawit pancèn kagungan cipta kapengin dados luhur, sarèhne kaluhuran punika gumantung wontên panguwaos ratu, mila badhe ngabdi dhatêng ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Dêmak. Kyai agêng wau pancèn sêkti mandraguna, malêbêt dados tamtama ing ngriku mawi dipun êbên kalihan banthèng, minôngka kangge pandadaring kadigdayan. [ka...]
--- [1126] ---
[...digdayan.] Nanging bokmanawi kala samantên ragi kagungan panggalih punggung, gampilipun panyuwitanipun wau botên katampi, awit nalika kyai agêng kacipratan rahing banthèng, angendhani. Ginalih sri narendra kyai agêng ajrih ing rah, punika mênggahing caraning iksamên nama malothot.
Ingkang kados makatên wau kados punapa cuwaning panggalih, sawangsulipun saking Dêmak, kyai agêng sakalangkung botên narimah ing panggalih, awit panampik wau botên srêk kalihan kawontênanipun. Cara sapunikanipun lajêng ngorèksi awakipun piyambak. Sarêng sampun ngrêtos cacadipun piyambak, lajêng ngêtog katiyasanipun, dados botên nalôngsa utawi trimah nglokro. Tekadipun: ora kêcandhak aku, iya anak putuku. Dumuginipun Kyai Agêng Pamanahan sagêd kalampahan nyuwita ratu inggih Kangjêng Sultan Pajang, ugi kadadosakên tamtama, kaparingan lênggah ing Mataram. Lajêng nama kyai agêng wau botên beda kados Kyai Agêng Sela ngajêng.
Dumuginipun Radèn Sutawijaya, inggih Ngabèi Loring Pasar, lajêng ajêjuluk Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, agêntosi ingkang rama wontên ing Mataram, namung panguwaosipun kemawon angungkuli ingkang rama kados panjênêngan ratu. Awit Kangjêng Panêmbahan wau mênggah kasubratanipun, ngalangkungi tinimbang ingkang rama tuwin eyang. Wusana Kangjêng Panêmbahan Senapati, pêputra Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Adi Prakosa Prabu Nyakrawati.
Makatên pamarisipun têdhak turunipun Kyai Agêng Sela, runtutan panalisir punapa bakunipun, awit ingkang dipun warisakên wau bakuning warisan ingkang gumathok, têtêsipun marisi sangu pamarsudi gêsang luhur. Saupami pangrêtosing pamarsudi wau botên tinampi ing waris, tamtu kemawon talak bratanipun Kyai Agêng Sela botên sagêd kadumugèn. Sarêng dumugining Kangjêng Panêmbahan Senapati, pamarsudinipun sangsaya sêrêng, sanajana sampun dados tiyang luhur. Kalampahaning sêdya, mêsthi kemawon sarat utawi sarananipun inggih jangkêp, jumbuhing waris kalihan ingkang marisi, sambêt-sinambêt sarta dipun taliti.
Mênggahing bibit sakawitipun, botên sanès paringipun warisan wau inggih saking kawruh, kalihan tandang grayangipun. Botên beda caranipun tiyang bôngsa kilenan, sadèrèngipun sagêd damêl sêpur utawi motor mabur, pangrêtos damêl prakawis kalih sampun wontên langkung rumiyin, sambêt-sinambêt dumugi sampurnanipun kados wontênipun ing jaman sapunika. Dene pikajênganipun bakuning warisan, botên sanès inggih maris kawruhipun, ingkang kenging kangge sanguning ngagêsang luhur. Sanèsipun sami botên baku sadaya, utawi mênggah raos-raosing waris sarta marisi, namung gumantung dhatêng ingkang paring utawi ingkang dipun paringi.
Ing ngriku rêmbagipun Radèn Somba kalihan Dèwi Warasumbadra sakalangkung wilêt, katingal bilih sang dèwi jêmbar pamawasipun dhatêng satriya ingkang badhe mêngkoni. Ing wusana sang dèwi luluh ing panggalih, lajêng kaparêng angiyani, nanging mundhut patiba sampir, parêkanipun Radèn Pamadi, nama Dèwi Sulastri tuwin wangkingan pusaka Kyai Pulanggêni.
Têmbung patiba sampir punika kados atêgês paningsêt, namung sarèhning paningsêt wau tuwuh saking panêdhanipun calon pangantèn èstri tuwin wujudipun ingkang dipun têdha wau anèh, ing ngriku lajêng katingal anggèning mêngku kajêng lêbêt. Ing
Pulanggêni, ing ngriku kawêca, sintên ingkang kanggenan Kyai Pulanggêni, badhe nurunakên nata ing tanah Jawi. Nanging wêca nurunakên nata, punika mênggahing kanalaran, ragi wontên pêtêngipun. Namung ing pangintên, ing ngatasing jalêr dipun têdha dhuwungipun, punika kados pasêmon karêgêm panguwaosipun.
Lêpasing panggalihanipun Dèwi Warasumbadra ingkang samantên wau ngatingalakên bilih wanita punika pancèn rêmit kabatosanipun, dados punapa tindakipun ingkang dhêdhasar kaalusan, punika katumamanipun dhatêng jalêr langkung aningsêti. Makatên malih, kaalusaning wêwatêkaning Dèwi Warasumbadra punika katêbihakên dhatêng tindak lêpat, kados Radèn Pamade, kaping pintên kemawon anggèning ngangkah guguring panggalihipun Dèwi Warasumbadra, botên nate dumugi, pinanggihipun malah namung damêl ajrihipun Radèn Pamadi. Sampun malih tindak ingkang linampahan kasamar, sagêda dumugi utawi tinampi ing kaalusanipun Dèwi Warasumbadra, sawêg ucap ingkang anggêpok dhatêng Radèn Pamade kemawon, sintên ingkang ngucapakên lajêng dipun satru. Ing ngriku lajêng katingal, bilih kabatosanipun Dèwi Warasumbadra dhatêng Radèn Pamade punika wontên, nanging kasusilan angawisi ngucapakên.
Dumugining titimôngsa, inggih punika sasampunipun cakêt dhaup, Dèwi Warasumbadra tampi wulang saking Prabu Krêsna ing bab wulang èstri winêngku ing kakung. Saèstunipun ing bab wulang punika tumrapipun Dèwi Warasumbadra sampun asarira papan, cocog isi kalihan wadhahipun, sae sami sae.
sajatosipun bênêr, kalamangsanipun wontên êruning jêjodhoan, Dèwi Warasumbadra tansah dhawah unggul. Ing nalika kalampahan Srikandhi [Sri...]
[...kandhi] maguru manah, jalaran saking sêrênging pabên, Dèwi Warasumbadra ngantos kawêdal pangandikanipun: lah enggal dika ulihna, awak kula mring nagri Dwarawati. Têtêmbungan makatên wau ing ngatasing wanita nama sampun kêkêtogan, nanging kasusilanipun taksih dipun gêgêgi, têgêsipun, Dèwi Warasumbadra botên karsa kondur dhatêng Dwarawati piyambak.
Wontên malih lampahan ingkang langkung sêrêng, inggih punika lampahan Sumbadra dados jalêr, punika mênggahing kajêngipun namung ngatingalakên unggulipun Dèwi Warasumbadra tuwin kasoranipun Radèn Janaka ing bab lêlêrêsan, ing pawayangan ngantos dipun gambarakên èstri apangawak jalêr.
Dados wos-wosipun, kawontênanipun Dèwi Warasumbadra punika satunggiling wanita ingkang asarira kautamèn, dhêdhasaripun lêrês tansah dhumawah ing unggul.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 78.
Sasampunipun makatên, pathi ingkang kantun ing wadhah wau lajêng dipun êsoki toya rêsik malih kapara kathah, nuntên dipun kêbur, supados dhêdhak utawi toyanipun têmtu ingkang raosipun pait tuwin anggônda langu, saha rêrêgêd sanèsipun ingkang sagêd kumambang ingkang taksih campur kalihan pathi lajêng sagêd pisah kalihan pathi awor utawi kumambang ing toya. Lajêng dipun ênêpakên malih. Manawi pathi sampun mênêp, toyanipun kalimbang malih. Patrap kados makatên punika ugi katindakna marambah-rambah, ngantos toya jog-jogan wau, bilih pathi sampun mênêp taksih panggah bêning, bilih kadilat sampun botên karaos pait saha sampun botên anggônda langu, punika pratôndha manawi pathi sampun rêsik.
Manawi pathi sampun mênêp sadaya, toyanipun dipun iling lon-lonan. Pathi lajêng dipun pêndhêti, kawadhahan ing mori rêsik, lajêng dipun gandhul-gandhulakên, supados toyanipun sagêd atus saèstu. (Patrap makatên punika bilih anggènipun mathi namung sakêdhik, manawi kathah sangêt lajêng dipun êpe ing tampah kalèmèkan mori).
Bilih pathi sampun mêmêl lajêng dipun kêpyari (waunipun taksih prongkalan) dipun lêmbatakên saha dipun êlèr ngantos garing saèstu. Sampun kasêsa kasimpên ing wadhah tutupan rumiyin bilih dèrèng garing sayêktos, awit lajêng sagêd agônda kêcing utawi lajêng jamurên.
Manawi sampun dados pathi, lajêng môngsa borong ing sakarsa anggènipun badhe ngolah. Para ahli ngolah dhêdhaharan tamtu botên badhe kewran malih.
Wusana manawi wontên tuna-dungkaping atur nyuwun gunging pangaksami.
Sêmar : Cêkak aose, wandhêl mayês kuwi tumraping kowe, mung kok anggêp bangsaning isêng-isêng, dadi mèh padha karo dhangsah.
Garèng : Hêk, Êh, Ma. Kacèke, nèk dhangsah ana ing jêron omah, barêng wandhêl marês ana ing dalan gêdhe lan dhilarang kêras nyêkêl bangkekan. Kajaba kanggo sênêng-sênêng, tumrap aku iya tak anggo sinau ngèlmu manungsa.
Garèng : Yaiku nyinau wujud lan kaananing manungsa. Nèk pinuju mandhêl marês kuwi, lumrahe sêgala bangsah ana, ana sing akulit putih, irêng, abang, biru, kuning, ijo. Banjur wêwangunaning awake utawa wujude iya warna-warna bangêt. Ana sing kaya Janaka, awake alus, mêrit, wêtênge nglêmpèt, tandang-tanduke lêlêr-lêlêr. Ana sing ablêgug kaya kowe. Wêtênge amblotrong kaya gênthong. Ana sing wanguning awake kaya bêdhug Puwarêja, saking okèhe gajihe. Cêkake warna-warna bangêt Ma. Kêjaba porême, tandang-tanduke iya beda-beda. Ana sing sajak kêmasêr bangêt, utawa gêmagus bangêt. Ana sing klunthuh-klunthuh, sajak angrumangsani asore utawa cilike.
Petruk : Ora, Kang Garèng. Sinau kaya ngono kuwi, arêp kok ênggo apa.
Garèng : Kawruh jare, dikandhut ora anggrênjêl, dibuang ora kêmrosak.
aja nganggo mungsik. Kêjaba ana ing rasa bisa mathuk bangêt, iya ngiras kanggo ngluhurake kagunan Jawa.
Garèng : Wah, iya, Ma, mupakat bangêt. Kapenake nganggo pasindhèn apa ora.
Sêmar : Nganggo, loro apa têlu, dipilihake sing kêmranyas swarane, karo sing rada gonas-ganès.
Petruk : We hlah, ... kêbanjur-banjur ... kiye.
Garèng : Mêngko dhisik, Truk. Tak tutugne lèhku ngladhèni kyaine. Anu, Ma. Aku kowe kudu nulad para nonoman sing modhèrên bangêt kae.
Sêmar : Iyah, mundhak diarani kêbo nusu gudèl.
Garèng : Witikna, hla wong nyatane kalah modhèrên, apa ora gêlêm anjaluk tutur.
Sêmar : Iya, manut. Kapriye.
Garèng : Para nonoman sing uwis modhèrên bangêt, kuwi jarene nèk padha srawungan prèi bangêt. Lanang wedok gulêt, tur supêkêt, ananging ... jarene ... ora papa bangêt. Ing sajroning padha sêsrawungan, jarene ana sing nganggo ngarang - basa kacu, basa driji, basa lambe, basa mripat, ensoprut.
Sêmar : Alkamdulilah. Sajêgku urip, lagi sapisan kiye krungu basa kaya ngono kuwi. Apa uwis ana pramasastrane, Rèng.
Garèng : Uwis, sing durung ana Bausastrane. Sing uwis tak sêtidhi basa lambe karo basa jriji. Olèhku nglêboni kursus ngantèk pirang-pirang sasi, saiki uwis olèh dhêklomah.
sampun siyaga, prakawis griya-griya ing sajawining kitha (cakêt) prêlu karêmbag gêgayutan kalihan bêbaya gas. Gas punika ugi sagêd katut angin ngantos têbih saking papan dhawahipun bom gas. Sampun kathah katatalanipun, nggumunakên.
Yèn badhe jagi-jagi ing mangsa kathah bêbaya saking gêgana, griya kampung, ing jawi kitha kenging kadamêl
Panggenan ingkang pating cromplong kenging dipun rapêti mawi dlancang utawi mawi barang sanès. Ewasamantên tiyang-tiyang kêdah ngèngêti, yèn wontên bom njêblos ing sacêlakipun sagêd ugi kêsuking hawa murugakên wontên bolong-bolong malih.
Kajawi punika sabên tiyang sagêd nyingkiri bêbaya gas sarana ngangge topèng gas.
Tiyang mawi topèng gas punika marginipun ambêkan botên kalêbêtan gas (lan mripatipun) botên kenging gas, jalaran cangkêm, irung lan mripat katutupan topèng, dados inggih botên senggol hawa saking jawi.
Hawa ingkang kangge ambêkan dipun saring rumiyin mawi bumbungan panyaring, dipun icali gasipun ingkang murugakên botên sae (gambar No. 20 lan No. 21).
Hawa ambêkan mêdal, wêdalipun nglangkungi pèntil (gambar No. 22).
Tiyang ngangge topèng gas dangu wontên ing hawa kaworan gas, utawi wontên pandhêlikan ingkang sagêd kalêbêtan gas, punika botên punapa-punapa.
Yèn sampun ngangge topèng gas, sawarnining gas, dalah mosterdgas pisan botên sagêd nlêsêp dhatêng isinipun bumbungan panyaring.
Ewadene, yèn namung ngangge topèng gas mosterdgas taksih mbêbayani, prakawis punika kula sadaya ngrêtos.
Mosterdgas botên mbêbayani tumrap perangan ingkang katutupan topèng, nanging mbêbayani tumrap perangan sanès-sanèsipun, mêmpan ing kulit utawi daging.
Yèn wontên mosterdgas tiyang-tiyang kêdah pados pangungsèn, kajawi yèn mawi pangangge ingkang mosterdgas botên sagêd têmbus. Pangangge makatên punika tiyang limrah botên dipun sadhiyani. Mila prayoginipun inggih ngungsi dhatêng pandhêlikan ingkang botên sagêd kalêbêtan gas utawi sak botên-botênipun kêdah kesah saking panggenan ngriku.
Ing nagari pundi kemawon topèng gas kathah ingkang sade. Ing tanah Indiya inggih sampun sêdhiya. Tumrap brayat ingkang agêng yèn badhe numbasakên tiyang sabrayat (kawêwahan rencang-rencang) ing salêbêtipun jaman rêja pancèn inggih kathah ingkang awang-awangên; nanging ing mangsa kathah bêbaya saking gêgana têmtunipun kathah ingkang sami badhe tumbas. Satunggal rêgi f 4.-.
Ing andharan candhakipun punika kula sadaya badhe sumêrêp yèn gêgayutan kalihan bêbaya plêtikan pêcahan bom lan kabêsmèn, Pamarentah anggènipun damêl rêrigên tumrap sawatawis panggenan ragi beda, prêlu kangge nanggulangi bêbaya gas tumrêp tiyang ingkang griyanipun adhakan cêlak bêbaya tuwin ingkang botên gadhah.
Ing salêbêtipun jaman rêja, Pamarentah (dhinês panjagèn ngawang-awang) sampun damêl rêrigên, yèn wontên
ngawang-awang suka sumêrêp dhatêng tiyang kathah yèn badhe wontên mêngsah dhatêng ndhawahakên bom, anggènipun suka sumêrêp mawi gauk miwah kênthongan. Gauk wau pamasangipun wontên ing pundi-pundi ing papan ingkang inggil, sarta sampun kacobi, tiyang kathah sagêd mirêng.
saking R. Soemadirdja, Ind. Arts, Ungaran.
Botên prêlu kula aturakên, mripat punika tumraping tiyang kalêbêt banda agêng. Mila sampun samêsthinipun manawi kajagi kawilujênganipun.
Bayi mêtas lair, sagêd tumuntên kêtaman sêsakit mripat, jalaran kenging rêrêgêding biyungipun. Manawi rêrêgêd wau botên wontên wisanipun sêsakit, inggih botên ngantos mbêbayani. Dipun rêsiki sarta lajêng dipun kakomprès mawi boorwater kemawon lajêng sagêd ènthèng, tumuntên saras.
Ananging manawi biyungipun gadhah sêsakit nular, upaminipun druiper, punika sagêd lajêng njalari sêsakit druiperoog dhatêng jabang bayi, kalêbêt sêsakit ingkang mutawatosi sangêt.
Sakit mripat kados makatên punika, tuwuhipun sasampunipun bayi umur 3-4 dintên. Mripatipun katingal abuh, pinggiring tlapukan abrit sarta ngêdalakên rêrêgêd jêne (nanah). Tlapukanipun tumutup rapêt botên sagêd mênga piyambak. Manawi wontên bayi kados makatên, prayogi enggal-enggal ngaturi dhoktêr utawi dipun priksakakên dhatêng dhoktêran. Manawi ngantos kasèp sagêd njalari cacad utawi wuta.
Dene pangupakaranipun, sabên lêt ¼ jam, mripating bayi wau dipun rêsikana mawi kapas ingkang sampun kaêkum ing toya sublimaat 1/5000 utawi sanèsipun, supados nanahipun botên ngêndhong wontên ing mripat.
Caranipun ngrêsiki makatên. Driji panuduh kiwa dipun dumukakên ing pipi sangandhaping mripat, lajêng kapênêtakên mangandhap sawatawis, mbênggang tlapukanipun ngandhap, mripat lajêng sagêd mênga. Manawi abuhipun sangêt, dipun bênggang saking ngandhap botên kenging, inggih lajêng kabênggang saking nginggil. Driji kiwa kadumukakên ing sangandhaping alis, jêmpolipun kadumukakên ing sangandhaping mripat, lajêng kapiyakakên kangge mbênggang mripat wau. Sasampunipun makatên, jêmpol kalihan driji panuduh têngên mêndhêt kapas ingkang sampun dipun kum ing sublimaat 1/5000. Kapas wau dipun pènèt (dipun pêrês), toyanipun kantun ing wadhah
ingkang sampun kangge lajêng dipun bucala ing wadhah ingkang sampun kasudhiyakakên. Sampun ngantos kabucal saênggèn-ênggèn. Manawi mripat taksih rêgêd (wontên nanahipun) anggènipun ngrêsiki kenging
Manawi sampun rêsik saèstu sawêg kenging dipun tètèsi jampi. Dene anggènipun njampèni enjing sontên.
Kapuk tilas kangge ngrêsiki kêdah lajêng kabêsmi. Tanganipun ingkang ngrêsiki utawi ingkang nggêpok kapuk wau inggih kêdah lajêng dipun wisuhi mawi sabun ngantos rêsik saèstu, lajêng kaêlap ing andhuk ingkang mligi kangge punika kemawon.
Sêsakit mripat kados makatên punika kenging dipun kawekani, utawi dipun cêgah, sarana dipun jampèni miturut pitêdahipun Dr. Crede. Bayi lair, sasampunipun dipun dusi, lajêng dipun rêsiki mripatipun mawi kapas rêsik, tumuntên dipun tètèsi protargol 2%. Manawi enjingipun mripatipun ngêdalakên rêrêgêd, sanajana botên abuh prayogi dipun tètèsi jampi malih. Tiga utawi kawan dintên, manawi sampun botên ngêdalakên rêrêgêd inggih sampun, botên kenging dipun jampèni malih.
Manawi ingkang sakit namung sasisih, tilêmipun bayi kairingakên dhatêng ing sisih mripat ingkang sakit, supados rêrêgêding mripat ingkang sakit wau botên ndlèwèri mripat ingkang saras. Dene manawi mripatipun sampun botên ngêdalakên rêrêgêd, tilêmipun inggih kenging kalumahakên.
--- [1134] ---
Inginggil: Tatacara Jêpang anggènipun nyêmbahyangakên jiwa ingkang sampun kapundhut dhatêng ingkang Kuwaos. Gambar punika nalika nyêmbahyangakên jendral mayor I. Ishimoto, wontên ing patamananipun kongsul jendral ing Bêtawi.
Kiwa: I.M. Ministêr Kobayashi nalika nguntapakên lampahing layon.
Kolonèl wadyabala Jêpang I. Ishimoto ingkang kabantokakên dhatêng utusan Jêpang, tilar donya wontên ing griya sakit Borromeus ing Bandung, margi sakit dadakan. Dalunipun layon lajêng kabêkta dhatêng ing Bêtawi, wontên ing griyanipun kongsul jendral Jêpang kasêmbahyangakên mawi tata cara Buda. Salajêngipun lajêng dipun tunu (dipun bêsmi). Lampahipun dhatêng
wau kawisudha dados jendral mayor dhatêng panjênênganipun Nata ing Jêpang minangka pakurmatan kathahing lêlabêtanipun dhatêng nagari. Awunipun tumuntên badhe kakintunakên dhatêng ing Jêpang.
--- [1135] ---
anggènipun nêdya dados panuntun mbangun tatananing jagat. Jerman-Italie wontên Eropah, Jepang wontên ing Asia-Agêng. Tiga-tiganipun sami dene sanggêm purun tulung-tinulung babagan pulitik, ekonomi tuwin militèr. Danguning prajangjian 10 taun, kenging dipun ulur malih.
Sampun limrah, ugêr wontên nagari agêng damêl prajanjian kados makatên punika, nagari sanès-sanèsipun, langkung-langkung ingkang sêsangkutan kalihan nagari-nagari wau, lajêng sami nglairakên pamanggih sarta nêtêpakên sikêpipun.
Alandhêsan ungêling pawartos tilgram ing salêbêtipun minggu wingi, swaranipun nagari-nagari ingkang sêsangkutan,
Inggris sarta botên prêlu pêrang rêrikatan kados rancanganipun sakawit, sanajan anggènipun nyumênèkakên panggêbagipun dhatêng Inggris punika sajatosipun margi pasudhiyanipun dipun obrak-abrik R.A.F.
Bakda damêl prajanjian, Jerman lajêng sêngkut anggènipun pados kanca malih. Sêpanyol dipun êluk-êlukakên, supados purun tumut mbangun Eropah enggal sarana lumêbêt ing nagari Indhên, mangun prajangjian Jerman-Italie-Sêpanyol.
bikak swara gumlêgêr, nyariyosakên manawi manunggilipun wadya lautan Italie kalihan Jepang, gunggung kêmpalipun lajêng dados wadya lautan ingkang agêng piyambak sajagat rat. Lampahing pulitikipun têrus kêkinthil Jerman, inggih punika tumut ngêluk-êlukakên
Miturut cariyosipun United Press, Mussolini nayogyani sangêt dhatêng sêdyanipun Sêpanyol badhe nguwaosi Morokko-Prancis tuwin nêdha wangsulipun Gibraltar. Têmtu kemawon mawi janggêlan, inggih punika manawi Sêpanyol purun tumut Jerman-Italie.
Jepang gumrêngsêng, nanging katingal anggènipun mrihatosakên kawontênaning ekonominipun. Bakda damêl prajanjian, Panjênênganipun Nata ing Jepang lajêng suka nawala dhawuh dhatêng
wontêning prajanjian wau prêlu kangge ngawekani sampun ngantos jagat tansah ginora goda ing papêrangan. Miturut katêranganipun juru sabda ing kanayakan sajawining praja, (Domei tg. 30), sanajana Jepang sampun damêl prajanjian kalihan Italie-Jerman, namung ing bab papêrangan ing Eropah samangke punika, Jepang taksih têtêp "botên tumut-tumut.''
Sêmunipun Jepang gumrêgêd sangêt anggènipun tata-tata babagan ekonomi. Kêjawi sampun ngintunakên utusan dhatêng Indonesia, Jepang ngintunakên utusan mirunggan malih dhatêng Indo-China, Indonesia tuwin Oceanie, kawartos inggih badhe rêrêmbagan prakawis dagang (anggènipun dhatêng Indonesia bokmanawi namung mampir).
Sêpanyol botên katingal gambiranipun, botên katingal kuwatosipun. Miturut ungêling s.s.k. Sêpanyol, bab lampahipun Sênnaro y Suner dhatêng Bèrlin tuwin Rome punika, têtiyang Sêpanyol piyambak botên mangrêtos dhodhok sèlèhipun. Lêrês wontênipun samangke Sêpanyol sampun non-belligerent (botên netral, namung punapa lajêng tumut nggêbyur dhatêng payudan, punika inggih taksih pêtêng.
Sawênèhing golongan ing Sêpanyol, pancèn inggih wontên ingkang gadhah idham-idhaman nêdya nguwaosi Marokko-Prancis tuwin Gibraltar, namung Jendral Franco piyambak wartosipun pancèn niyat nyingkiri papêrangan bêtèkipun badhe mulih-mulihakên nagarinipun rumiyin. Kêjawi punika, nagari-nagari Amerika Latin (ingkang sami tumut pêrang ngrencangi jendal Franco) inggih sami tumut nggondhèli Sêpanyol sampun ngantos tumut pêrang.
Kala tg. 5 Oct. sampun wontên wartos saking ing Rome, nyariyosakên manawi Sêpanyol taksih têtêp non-belligerent.
Ruslan botên nyuwara. Prajanjian majêng tiga wau tumrap Ruslan namung kaanggêp pangejawantahipun prajanjian anti-komintern, namung wontênipun samangke
tiga wau. Kathah ingkang gadhah pamanggih yèn pawingkingipun prajanjian wau inggih badhe kangge mênthung Ruslan. Mila Ruslan inggih namung siyaga, ngatosakên lêngên, gladhi pêrang wontên ing laladan Wladiwostok tuwin Murmansk.
Tiongkok bingah. Prajanjian majêng tiga wau saking pamanggihipun Tiongkok namung tumuju dhatêng Inggris-Amerika, mila nagari kêkalih wau mêsthi inggih lajêng purun mitulungi Tiongkok ngungkuli ingkang sampun-sampun. Antêpipun Tiongkok, sanajana wontên prajanjian kados makatên, têtêp nglajêngakên pêrangipun.
Inggris botên ngêdhap. Prajanjian majêng tiga wau namung kaanggêp gêrtak. Tumrap Jerman namung kangge ngarêm-arêmi rakyatipun lan kangge nutupi rikuhipun dene botên sagêd
Ingriku ngawontênakên rêmbag supados N.V. wau tumindak saking iguhipun Raad van Directeuren tuwin Commissarissen. Ingkang nindakakên kadhirèkturan tuwan-tuwan Mr. M. Soemardi, R. Roedjito tuwin H.M. Soedjak,
Pawitanipun f 500.000.-, ingkang sampun kapasokakên dhatêng O.L. Mij. Bumi Putra f 100.000.-.
Kenging kangge pêpèngêt supados ngatos-atos. Ing satunggiling dintên Tuwan A.Y.K. ing Bêtawi, nuju mlampah-mlampah dipun cêpêng ing bangsa Walandi criyos badhe dipun bêkta dhatêng Hoofdbureau politie, tiyang ingkang nyêpêng wau ngakên Inspecteur politie P.I.D. Sarêng wontên ing margi Walandi wau criyos manawi ingkang dipun cêpêng purun mbayar f 15.- prakawisipun botên badhe kalajêngakên. Tiyang ingkang dipun têdhani cariyos botên gadhah arta, badhe mantuk rumiyin. wusana Walandi wau purun namung dipun sukani arta ingkang dipun bêkta f 2.25. Sakesahipun Walandi wau sawêg mangêrtos manawi punika tiyang ngapusi.
Tuwan Soemijoto wilujêng. Miturut katrangan saking M. Kasan Moentalib, jaksa ing Kêdiri, putranipun ingkang nama Tuwan Soemijoto, student Lanbbouw Hoogeschool ing nagari Walandi pinanggih wilujêng wontên ing Zwitserland. Miturut katrangan, kathah student
ing Salatiga, ngawontênakên rêmbag: 1. Sawarnining sêkolahan sambêtan utawi têngahan, makatên ugi pamulangan andhap ingkang klas inggil, supados kawontênakên wanci ingkang têtêp kangge nyinau raos kabangsan tuwin kasêtyanipun dhatêng karajan Oranyê, danguning sinau saêjam. 2. Ingkang mulang directeur utawi kapala pamulangan, utawi tiyang ingkang
Tamu-tamu saking Jêpang. Dhatêngipun tamu-tamu saking Jêpan, kathah panggenan ingkang dipun dhatêngi, kados ta dhatêng Bank cooperatie "Rukun Ichtiyar'' tuwin "Himpunan Sudara'' sami ing bandung. Tindakipun papriksa wau kanthi
praja ing Bandung. Tamu ngamanca wau kathah pangalêmbananipun dhatêng kawontênaning damêl ing bab babagan punika.
Apêsipun tiyang utawi ingkang dipun wastani julung. Tijanna Boesoe ing Labuhan Bilik Sumatra, badhe pados ulam ing lèpèn satêngahing wana, ambêkta kanca gangsal. Nalika nuju wontên wana, Boesoe dipun tut ing sima, rumaos manawi dipun incih ing sima wau. Sarêng sontên lajêng nyêngkakakên anggèning damêl pondhokan, dipun ênggèni ing tiyang 6. Boesoe tiliêmipun manggèn ing têngah. Sarêng dalu ing pondhok ngriku dipun dhatêngi sima
punika, warganipun mêntas darmawisata dhatêng Karangkêring tuwin dhatêng Suci, kaprênah sakilèn Grêsik. Ing papan ngriku kathah guwanipun gamping, ingkang kawontênanipun kenging kangge pasinaon.
Bangke banthèng. Ing dhusun Srigon, kaprênah pasisir bawah Malang, pinanggih wontên bangke banthèng gumlethak, kêgolong agêng. Ingriku lajêng nuwuhakên pangintên bilih ing wana ngriku taksih wontên banthèngipun.
Tentoonstelling rajakaya. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, tentoonstelling rajakaya ingkang dipun adani ing pakêmpalan Mardi Rojo Koyo, sampun kabikak, manggèn ing Grati. Ingkang rawuh anjumênêngi, tuwan gupêrnur Jawi Wetan, rèsidhèn Malang,
ingkang mikantuki. Awit saking ada-adanipun golongan wanita C.O.V.I.M. ing Bêtawi mêntas mitongtonakên olah-olahan ingkang asli saking [...] wêdalan kanan keringipun Bêtawi, dipun [...] nyah ingkang wicaksana. Tindak punika [...] nyinau manawi wontên damêlipun ingkang saèstu sagêda gampil andamêl têtêdhan kanthi mayar. Ing salajêngipun C.O.V.I.M. ngawontênakên wulangan bab punika.
Stadswacht ing Ngayogya. Ing Ngayogya sampun madêg comite adêgipun Stadswacht, inggih punika Ir. E.W. Schultz. Mr. H.G. Verhoeff tuwin Tuwan D.C. Leman, sadaya wau voorzitter, Secretaris
Lim Ing Hwie, Dr. Yap Hong Tjoen, Tuwan D.F. van Wijk. Adêging bêbadan punika ngawontênakên arta f 50.000.- ingkang sapalih dipun sanggi Kasultanan tuwin Pakualaman, kêkiranganipun dipun padosakên. Golongan Stadswacht punika tiyangipun 160, ing golongan Pribumi, Tionghwa tuwin Walandi.
Suntikan cacar ing Sumatra Kilèn. Jalaran saking tuwuhipun sêsakit cacar ing Sumatra Kilèn, lajêng kawontênakên suntikan, sampun wontên kirang-langkung 100.000.
Inggris saya supêkêt pamitranipun kalihan Amerika. Anggènipun mitulungi Tiongkok wartosipun badhe dipun têmênani. Sampun wontên rancangan badhe suka sambutan 500.000 pondsterling dhatêng Tiongkok. Margi Burma wartosipun inggih badhe kabikak malih ngêtrêpi ungêling prajanjian kalihan
anggènipun ngrêksa nagarinipun. Canada kalihan Amerika sampun ngêmpêlakên kakiyatan njagi kawilujênganipun Amerika. Pangagêng-pangagêng militèr ing nagari-nagari Amerika kidul sami dipun ulêmi dhatêng Woshington, kaajak ningali pajagèn ing Amerika. Kalangan ingkang kenging pinitados nêrangakên, yèn dhatêngipun para pangagêng prajurit wau kangge pêpucuk anggènipun nagari-nagari ing Amerika badhe saeka praya njagi buwana Amerika sadaya.
Kêjawi rêrigên kamiliteran, Amerika inggih lajêng namakakên pamêlas ekonomi dhatêng Jepang, inggih punika ngawisi export tosan lami, waja tuwin barang sanèsipun ingkang dados kabêtahanipun
RAYAT p/a BALE PUSAKA, BATAVIA-CENTRUM.
BAB NÊKAKAKE WIJI TÊTANDURAN LAN LIYA-LIYANE SAKA NGAMANCA
Sing sapa wis tau wêkas wiji têtanduran utawa wowohan mênyang ngamanca, mêsthi wis padha wêruh manawa kabèh mau kudu nyuwun palilah dhisik marang Pamarentah.
Apa ta prêlune, mung arêp wêkas bibit utawa wowohan bae, ndadak nyuwun palilah dhisik?
Prêlune mangkene. Kêrêp bae ana pêlêm katone saka ing jaba opik-apik, barêng dioncèki jêbul bolèrên. Ing jêrone ana kewane utawa ulêre. Ora mung pêlêm bae sing kaya mangkono iku, wowohan liyane iya sok ana. Kajaba wowohan, wiji utawa bibit iya sok ana sing ana kewane utawa ulêre. Mangka ulêr utawa kewan iki bisa njalari anane ama. Dadi iya ora nggumunake, yèn Pamarentah banjur nggalih prêlu mêruhi sakèhe wowohan utawa wiji saka ngamanca sing lumêbu ing tanah kene, prêlune kanggo njaga aja nganti tanah kene klêbon bibit ama saka ngamanca.
Bab lumêbune wiji têtanduran l.s.p. Dhirektur Ekonomische Zaken dhèk tanggal 25 October anyar iki wis gawe pranatan anyar. Kaya ora ana alane yèn pranatan-pranatan iku padha diwêruhi. Mungguh wiwite tumindak dhèk tanggal 1 November 1939. Mangkene kang dadi karêpe pranatan mau.
Wiji-wiji têtanduran kang urip, utawa perangan têtanduran saka ngamanca sing urip, iku kênane lumêbu mung saka Bêtawi, Surabaya lan Medhan (Bêlawan Dhèli).
Wiji tèh mung kêna saka Bêtawi, Surabaya, Medhan (Bêlawan Dhèli), Palembang lan Padhang.
Kang uga dadi ewone kutha-kutha kasêbut ing dhuwur mau, yaiku panggonan mudhune motor mabur ing sacêdhake kutha-kutha mau lan kang kêna dipriksa marang punggawa dhuane.
ISINIPUN: Bab Nêkakake Wiji Têtanduran lan l.l. Saka Ngamanca - Wara-wara Undhaking Rêrêgan - Ndandani Urip Padinan - Indhustralisasi - Sêsuluh Marang Layang Kabar - Pitakèn lan Wangsulan - Wawasan Padagangan Asil Bumi.
Nglêrêsakên kalêpatan ing E.R. no. 26 taun I. gambar kaca 202: Pasar ikan lêrêsipun: Palabuhan prau-prau ing sungapane
Gambar kaca 203 lêrêsipun: wong-wong lagi misaya iwak.
Ana ing panggonan-panggonan mau wiji tanduran l.s.p. mau sing mriksa para ahli têtanduran.
Carane ngirimake bibit kang diarani "stump'', kang dawane kira-kira 60 cm., lan wis mêtu oyode. Murih aja nganti garing ana ing dalan, stump mau kudu dibuntêl nganggo dlancang utawa liya-liyane.
Ana ing Bêtawi lan Surabaya sing mriksa Hoofd Instituut Plantenziekten (Panggêdhe kantor ama tanduran) utawa wêwakile.
Ing Medhan iya mangkono, sarta yèn Panggêdhe mau utawa wêwakile nuju ana alangan, sing mriksa Ambtenaar Landbouw sing dipatah dening
Wiji tèh saka ngamanca sing mriksa ana ing kutha-kutha mau iya para ahli têtanduran ing kono.
Ana ing Bêtawi lan Surabaya sing mriksa Hoofd Instituut Plantenziekten utawa wêwakile.
Ing Medhan iya mangkono, lan yèn Panggêdhe mau utawa wêwakile ana alangan, sing nindakake papriksan Ambtenaar Landbouw sing dipatah dening Inspectur Landbouw ing Medhan.
Ing Palembang sing mriksa Landbouwconsulent utawa wêwakile. Utawa yèn ana alangan iya Opperhoutvester utawa wêwakile.
Ing Padhang sing mriksa Landbouwconsulent utawa wêwakile. Utawa yèn ana alangan iya Opperhoutvester ing kutha kono.
Mungguh kênane bibit tanduran ditêkakake ing Hindhia, iku mung yèn ana layang katrangan saka ahli têtanduran ing nagara pinangkane bibit mau.
Layang mau kudu olèh tanda-tanda saka Pamarentah ing nagara asale; tanda-tanda mau pamansange kudu sing katon lan ora kêna gawe sêmang-sêmange sing wêruh.
Tumrape kênthang, yèn nêkakake ing kene, ora cukup mung nganggo layang katrangan mau bae, kudu ana layang katrangan siji manèh, yaiku saka kantor Plantenziekten (kantor ama tanduran) ing nagara asale. Layang mau kudu nyêbutake yèn bibit kênthang sing dikirimake iku ora kêna ing ama kutil (aardappel wratziekte); lan bibit mau njupuke saka patêgalan kang dununge adoh saka patêgalan sing kêna ing ama mau (sêthithike 500 m dohe saka patêgalan mau).
Pranatan tumrape wiji wit karèt, bibit wit karèt utawa perangane wit karèt sing urip liyane, padha bae karo pranatan kang tumrap kênthang. Layang katrangan saka kantor Plantenziekten kudu nyêbutake yèn kang kasêbut ing dhuwur mau, panjupuke saka uwit sing ora kêna ing ama "Zuid Amerikaansche bladziekte'' lan "Phytophtora-bladziekte''.
Yèn arêp njupuk bibit soklat kudu saka Eropah. Bibit soklat kang saka Amerika kudu ditandur dhisik ing laladan tanah Eropah. Dadi sing ana ing Hindhia kudu wis pranakan. Ing layang kudu nyêbutake mangkono. Pranatan liyane padha karo pranatan tumrap lumêbune bibit kênthang.
Bibit-bibit kang saka nagara Tiongkok iku yèn arêp dilêbokake ing tanah Hindhia ora prêlu nganggo layang katrangan kaya kang kasêbut ing dhuwur.
Wowohan saka nagara Walanda sing asale satêmêne saka nagara manca, lumêbune ing tanah kene ora susah nganggo katrangan saka nagara asale, janji wis nganggo katrangan saka kantor Plantenziekten ing Wageningen iya wis cukup.
Ing dhuwur wis kapratelakake yèn wiji, bibit, perangan têtanduran sing isih urip, lan wowohan sing saka ngamanca iku lumêbune mênyang tanah Hindhia mung kêna saka kutha-kutha kang kasêbut ing dhuwur. Ana ing kutha-kutha mau layang-layange katrangan dipriksa. Yèn uwis, wiji l.s.p. mau dipriksa para ahli têtanduran, lan yèn prêlu bibite ama dibuwangi. Mangkono mau mêsthi bae nganggo wragad. Kanggo barang sing pangirime sarana vrachtgoed utawa digawa uwong (passagiersgoed), wragade sabuntêle f 0.35. Yèn pangirime nganggo postpakket, monster utawa nganggo layang wragade f 0.25.
Wragad ngrêsiki ing dalêm 1 m³ utawa kurang f 0.75. Yèn pangirime nganggo postpakket, monster utawa layang (bobote ora kêna luwih saka 30 kg.) wragade ngrêsiki f 0.25.
Tumrap bibit sing kudu dirumat, wragad pangrumate kaya mangkene. Kanggo bibit 100 sing sêpisanan sabên bibit siji f 0.10, 101 têkan 1000 sabên bibit siji f 0.05. Wiwit 1001 munggah sabên bibit siji f 0.03.
Yèn bibit-bibit mau ngêntèk-êntèkake papan, wragad pamriksane, sing nêmtokake Panggêdhe Instituut Plantenziekten.
Yèn sing wêkas bibit-bibit mau duwe panjaluk supaya pamriksa lan anggone ngrêsiki iya ditindakake ing
Wragad mirunggan tumrap wowohan kang ana ing kamar ès sing asale saka prau iku ora luwih saka f 100.-. Wragade mau didum rata karo pêthi utawa buntêlan liyane kang ana ing jêro kamar ès mau.
Pamarentah wis kêrêp wara-wara, yèn undhaking rêrêgan barang manca ing tanah kene kudu cocog karo undhaking rêrêgane barang mau ing pasa donya. Undhaking rêrêgan mau direka murih bisane saka sathithik.
Dhèk tanggal 23 November kang kêpungkur Pamarentah gawe pranatan undhaking rêrêgan kang akir. Pranatan mau diwartakake ing E.R. no. 25 taun 1939, wiwit kaca 193 têkan kaca 195. Wiwit nalika sêmono têkane saiki rêrêgane barang ana ing pasar donya wis ana sawatara sing mundhak manèh. Mulane pranatan kang diwarak-warakake ing E.R. kasêbut ing dhuwur prêlu diowahi manèh. Pranatan anyar iku bakal kapratelakake ing ngisor. Wiwite tumindak tanggal 1 Januari 1940.
Barang-barang iku isih ajêg dibage dadi 4 golongan, yaiku golongan a, b, c, lan d.
Golongan a lan golongan b ora ana sing diowahi. Golongan c lan golongan d ana owah-owahane, marga ana barang sing biyèn klêbu golongan c saiki klêbu golongan d, utawa kosokbaline.
Barang golongan c, sing diowahi, panulise nganggo aksara kandêl; liyane nganggo aksara lumrah. Undhaking rêrêgan kang kapratelakake ana ing saburine barang-barang, iku mundhake saka rêrêgan dhèk tanggal 24 Augustus kang kêpungkur.
Gula, uyah, kayu wêton kene lan pil kênini rêgane ora kêna diundhakake; dadi
ndêlêng "Wara-wara bab indhaking rêrêgèn'' ing E.R. no. 23 taun 1939 kaca 181.
Iwak garingan, utawa iwak liyane kang diolah murih simpên-simpênane bisa awèt, trasi, bêras, glêpung bêras, dhêdhak lan jagung ora kêna diundhakake rêgane. Dadi kudu padha karo dhèk tanggal 24 Augustus. Kênane diundhakake mung yèn gêgayutan karo kaananing mangsa. Lan mundhake ora kêna luwih saka kang wis ditêtêpake panggêdhe B.B. ing wêwêngkone. (Ing Ngayogyakarta lan Surakarta sing nêtêpake: Gupêrnur; tumrap wêwêngkon liya: residhèn).
Rêgane barang-barang kang kasêbut ing ngisor iki kêna diundhakake. Sêpira undhake kapratelakake ana ing burine. Mundhake saka rêrêgan dhèk tanggal 24 Augustus: ditêrangake nganggo prêsènan utawa wilangan dhuwit.
1. roti lan beskuwit gawean kene ... 5%
Kajaba beskuwit blèg-blegan sing isine kèh-kèhe 25 iji.
2. beskuwit (gawean kene) blèg-blegan sing isine kèh-kèhe 25 iji ... 15%
nggêgorèng sing digawe lênga têtanduran utawa gajih têtanduran (mangkono uga sing nganggo woworan gajih kewan)
kang kasêbut ing layang kêkancingan rêgane miturut rêrêgan kang ana ing layang kêkancingan mau.
14. tir, pèk lan barang-barang kang bakale koolteer wêton kene (statistiek No. 367/369) ... 5%
15. sabun kajaba sabun adèn-adèn kanggo adus ... 10%
16. blèg lênga latung sing wis kanggo ... 10%
17. lampu, kajaba lampu adèn-adèn lan lampu sèntêr l.s.p (statistiek No. 944, 945) ... 30%
18. barang-barang caotchouc utawa karèt wêton pabrik (statistiek No. 959 têkan 974) ... 10%
decalumen lan lampu listrik 10 decalumen ... 10%
lampu 5 decalumen kêna diundhakake 2 sèn, sing 10 decalumen kêna diundhakake 5 sèn.
23. bolah, kajaba kang kanggo nyulam, ngrenda lan liya-liyane kang kanggo pagawean tangan (statistiek No. 556 têkan 550) apadene
Ekonomische Zaken dhèk tg. 24 October 1939 No. 17076/H.K.H ... 15%
32. tarip sewan hotèl (ndêlênga E.R. No. 24 kaca 190) ... 5%
Miturut dhaftar kang kasêbut ing dhuwur barang kang rêgane kêna diundhakake manèh yaiku:
6. roti mari gawean kene kaya dene Hoho l.s.p.
Rêrêgan gandum lan glêpung gandum mundhak 20% (biyèn mung 5%, saiki 25%). Undhakan sêmono iku ora bisa saka sathithik, marga rêrêgan ing pasar donya undhake iya ndêdêl rikat bangêt.
Ing tanah kene glêpung iku simpên-simpênane ora bisa nganti suwe, enggal apêk (bosok). Mangkono iku iya dadi jalarane undhaking rêrêgan glêpung ora bisa digawe saka sathithik.
Sanadjn rêrêgan glêpung mundhak manèh 20%, ewasamono rêrêgan roti têkan wêktu samêngko dèrèng kêna diundhakake, undhaking rêrêgan isih têtêp 5%. Ora liya marga bêbathène wong gawe roti isih cukup; undhaking rêrêgan glêpung ora bakal gawe kapitunan marang wong kang padha gawe roti.
Rêrêgan lampu iya mundhak manèh, jalaran wragad prak lan asuransi saya larang; lan manèh lampu iku saiki olèhe nêkakake saka Amerika, rêgane luwih larang tinimbang karo ing Jerman. Dene sababe ora nêkakake lampu saka ing Jerman, jalaran ing Jerman lagi pêrang.
Rêrêgan roti mari wêton kene kudu diundhakake, sabab rêgane bakale, yaiku glêpung, mundhak.
Ing wêktu iki sêmèn iku akèh sing mêkas mênyang manca; rêgane luwih larang. Wêlingan mau luwih akèh tinimbang biyèn. Dadi iya ora nggumunake yèn rêrêgan sêmèn ing tanah kene kêpêksa diundhakake manèh. Sabên 1 tong (= 4 karung) mundhake 45 sèn. Dadi yèn ditandhing karo dhèk sasi Augustus sb. 1 tong mundhake 85 sèn.
wis ora tumindak. Wose rêgane barang-barang mau wis tanpa wêwatêsan; mulane klêbu ing golongan d. Ewasêmono Pamarentah iya isih tansah ngawasake. Kajaba barang-barang mau, barang-barang liya iya akèh kang diawat-awati Pamarentah, yaiku barang-barang kang ora klêbu ing pranatan ing bab matêsi rêrêgèn.
Barang-barang kang kasêbut ing golongan d. iku rêgane tanpa wêwatêsan. Undhaking rêrêgan kêna ditêtêpake marang sing adol dhewe; ewasamono iya ora kêna banjur sêgêlême dhewe bae. Kudu samurwat karo rêrêgan kulakane ing ngamanca (lan wragad-wragade). Barang-barang iku ora kêna dikirmake mênyang ngamanca.
Sing klêbu golongan d barang-barang sing ora kasêbut ing a, b, lan c, utawa sanajan kasêbut a nanging dijabakake, lan manèh tanpa disêbutake pira mundhake.
Miturut pranatan anyar bab udhaking rêrêgan, barang-barang kang kasêbut ing ngisor iki
saiki ora pati kanggo; dadi undhaking rêrêgèn iya ora prêlu dwènèhi wêwatêsan.
Cêtha wela-wela yèn wong urip iku akèh bangêt butuhe, iya sing gêgayutan karo butuhing bale-omah, urip sêsrawungan utawa nyukupi kabutuhaning adat lan tata-carane salah sawijining panggonan.
Kanggo nyukupi kabutuhan têlung prêkara kaya sing kasêbut ing dhuwur iku, yèn nganti kêtlompèn nggone nindhakake utawa kurang ing pangati-atine, têgêse ora nginguk ing buri ngukur kêkuwatan,
mau mung ngênani marang sadulur padesan utawa marang bapa tani bae ora pati nggumunake, jêr bisa uga anggone urip morat-marit mau kêgawa saka kuranging pamêtu utawa jalaran saka bodhone, ora ngrêti ing petung tumrap
bisa tumiba ing kasangsaran dadi korbaning urip padinan.
Ing layang-layang kabar kêrêp kaandharake, yèn sinau nylingkuhake dhuwit.
Apa sababe? Apa saka kurange pamêtu? Utawa saka kuranging kawruhe? Gênah yèn ora.
Titikan sing gampang kasumurupan, yaiku: sêpisan, ngêbrèh tumrap urip padinan (ana ing bale omah), ping pindho ngumbar rasa ungkul-ungkulan (êmoh kalah) karo sêsrawunganane, ya tumrap apa bae kang gêgayutan karo ngêtokake wragad. Ping têlune kêbangêtan nggone ngêdhèkake tumindhaking adat-adat lan cara-cara kang tumuju marang kaborosan, nganti ngliwati takêre.
Ngèlingi kaanan kabèh mau, têtela têrang yèn sarat kanggo ndandani panguripan utawa ekonomi, durung cukup upama mung mburu undhaking pamêtu bae, nanging kaya iya prêlu eling marang pangati-ati ingatase nanjakake kuwajiban kita nêtêpi urip ana ing bab kasêbut ing dhuwur mau.
Crigis : Wah, saiki ki wong-wong lagi padha kêmaruk têmbung "indhustralisasi''. Meh ing sabên layang kabar para jurnalis lalapane têmbung "indhustralisasi''.
Amêm : Lho, apa ta Gis, indhustrr ... tralisasi kuwi?
ora. Janji isih bisa nêkakake lan isih duwe dhuwit bae, prêlu apa gawe dhewe?
Crigis : Dadi saka panêmumu, janji duwe dhuwit bae ya bisa wêkas! La yèn kaya ngene ki priye? Wong layaran atine tansah kêtar-kêtir, wêdi yèn kèrêm. Prau dagang sing kèrêm wis pira bae. Ora liya mung marga saka anane papêrangan.
Amêm : Jare, pabrik tênun ing kene wis akèh. Malah pabrik gêlas lan piring cangkir ya wis ana.
Crigis : Bênêr, anane mono ya ana. Nanging mung pira? Pancèn ya wis akèh pabrik, kaya ta: pabrik barang blèg, barang logam,
obat nyamuk lan obat kanggo matèni kewan cilik-cilik kaya ta: lalêr l.s.p. barang sing panggawene sarana ilmu pamisah, sêpatu lan
Crigis : Nanging sing dadi butuhmu lan butuhku isih luwih akèh.
Amêm : Lho, la yèn ngono rak isih kudu nêkakake saka ngamanca.
Crigis : Pancèn mêngkono. Tur iya ora sêthithik. Sing kudu ditêkakake ora mung sing ing kene durung ana bae, dalasan sing ing kene wis ana pabrike, iya mêksa isih kudu nêkakake saka ngamanca.
Maskape-maskape prau padha sungkan ngêculake praune. Yèn ngono kuwi mara kêpriye olèhmu arêp nêkakake barang saka ngamanca? Dhuwitmu ora ana kanggone.
Pabrik rokok krètèk "Nitisêmita" ing Kudus, kondhang têkan ing ngêndi-êndi. Mendah bêcike yèn tanah kene, sing kondhang loh jinawi lan sugih pamêtu ngene iki, duwe pabrik gêdhe-gêdhe kaya ngono iku!
Dadi ing bab kaprêluan padinan tanah kene ki pancèn iya isih nggandhul tanah manca. Kêpriye bisane arêp urip luwih mrêdika yèn ngene iki? Mulane sabisa-bisa kudu gawe pabrik dhewe.
Amêm : Êng. Dadi jalaran saka papêrangan iki tanah kene kayadene dipêksa supaya nggêdhèkake panggaotane dhewe? We, la yèn ngono, kanggone awake dhewe, papêrangan iki iya ana apike.
Crigis : Iya, nanging kosokbaline papêrangan iki iya ngêngèl-ngèli indhustralisasi. Wose mangkene: marga saka anane papêrangan, nêkakake mêsin-mêsin kanggo pabrik ora bisa, utawa bisaa iya ora gampang.
Amêm : Kanggone saiki iki pabrik apa sing prêlu dianakake?
Crigis : Kabèh-kabèh iya prêlu. Nanging kanggone kaprêluan ing kene sing bêcik dianakake dhisik yaiku pabrik tênun, pabrik kayu triplèx, karung lan dluwang. Dene sing uga prêlu dianakake yaiku pabrik aluminium, barang sing panggawene sarana ilmu pamisah, gêlas, norit l.s.p.
Amêm : Yèn aku ora kêliru, pabrik tênun ing kene wis akèh. Aku krungu, jarene punggawane ana nèk 80.000 bae.
Crigis : Pancèn ngono, nanging isih kurang. Jalaran saka anane industri tênun, pabrik lawe ing Têgal gêdhe paedahe.
Amêm : Gis, kowe kandha pabrik kayu triplèx ing kene prêlu bangêt. Kanggo apa bae ta, kayu triplèx kuwi?
Crigis : Kayu triplèx iku prêlu kanggo gawe pêthi sing kanggo ngirimake karèt, tèh l.s.p. mrana-mrana. Panjupuke biyèn saka nagara Finland. Saiki nagara Finland lagi pêrang. Dadi kayu triplèx iya banjur gawe dhewe. Emane kayu triplèx gaweane dhewe durung pati apik.
Amêm : La bab pabrik karung kapriye?
Crigis : Butuhe karung ing dalêm sêtaune ana 30 juta. Panggaotan karung lulup rosella ing dalêm sêtaun olèhe gawe 3 yuta. Taun ngarêp iki akèh uthute bisa têkan 12 yuta, lan ing taun 1941 bisa nganti 18 yuta. Dadi iya isih tangèh bisane nyukupi kaprêluan ing kene.
Crigis : Saiki pabrike lagi ana siji, yaiku ing Padhalarang. Pabrik iku anane nalika ana pêrang gêdhe taun 1914-1918. Dluwang wêton pabrik mau isih kurang bangêt kanggo nyukupi kabutuhan ing Hindhia. Anyar iki ing Lêcês, sacêdhake Probolinggo, ana pabrik dluwang anyar. Wiwite lagi sasi iki bae. Lan saiki isih ana ada-ada arêp ngêdêgake pabrik dluwang manèh.
Amêm : Yèn ngono aku kowe iki iya kudu mêmpêng olèhku mèlu nênuwun sabên dina, bisaa anane pabrik ing tanahe dhewe iki pating jrêdhul kaya thukule jamur barat sawise udan.
Ing E.R. No. 26 taun 1939, kaca 204 diwara-warakake bab anane bêbadan ing Departement Economische Zaken kang kapatah awèh sêsuluh marang layang kabar (pèrs) lan wong akèh. Ing kono disêbutake, yèn pakabaran kang umum olèhe nyêbarake marang layang kabar lantaran Aneta.
Nganti saprene yèn ana katrangan-katrangan kanggo pèrs Mêlayu iku sing dadi lantaran kantor Bale
sêsuluh marang layang kabar, nanging katrangan-katrangan kanggo layang kabar Mêlayu sing bakal marak-marakake isih
Tw. W.D. ing Pule, Trênggalèk.
Kwitansi langkung saking f 10.- kêdah mawi plakzegel f 0.15. Sanajan namung f 10.- utawi kirang, manawi arta wau tumanja kangge nicil sambutan langkung saking f 10.- inggih kêdah mawi plakzegel. Manawi cicilan ingkang kaping kalih kasêrat ing kwitansi sanès, kêdah mawi plakzegel malih. Cicilan ingkang kaping kalih, ingkang kaping tiga salajêngipun, kenging kasêrat ing walikanipun kwitansi ingkang kapisan. Makatên wau sagêd ngirid plakzegel. Cêkap mawi plakzegel satunggal, inggih punika ing kwitansi ingkang kapisan wau. Kwitansi wau ingkang nyêpêng utawi ingkang nyimpêni tiyang ingkang nyambut. Manawi nuju nicil kwitansi kêdah dipun bêkta. Tiyang ingkang motangakên manawi sampun sumêrêp bilih panyêratipun ing walikanipun kwitansi cocog, kêdah nandha tangani.
Tw. Langganan No. 2106 ing Muko-muko.
Manawi botên lêpat, anggèn panjênêngan badhe nanêm sêre wau, amargi ing panggenan panjênêngan dèrèng wontên tiyang ingkang nindakakên panggaotan wau. Siti ingkang badhe dipun tanêmi sêre kêdah milih siti ingkang loh. Pamaculipun kêdah ingkang sae. Papan panggenanipun kêbon sêre kêdah pikantuk bêntèr surya ingkang kathah.
Pananêmipun lêt 1 mètêr. Bibitipun dipun tanêm ing blumbangan, manawi sampun agêng dipun urugi. Manawi sampun 3 taun kêbon sêre punika kêdah dipun babati saha dipun tanêmi malih. Sêre punika ingkang sae ingkang ronipun wiyar-wiyar.
Kengingipun dipun pêndhêt ronipun manawi sampun umur 6-8 wulan. Salajêngipun sabên 30-40 dintên sapisan. Manawi badhe damêl lisar sêre, ronipun dipun godhog ing tong agêng. Uwabipun mlêbêt ing pipa tosan. Pipa tosan wau purugipun dhatêng bak isi toya asrêp. Ing uwab wau wontên lisahipun sêre. Kenging dayanipun toya asrêp ing bak uwab wau inggih lajêng tumut dados asrêp saha dados toya kalihan lisah sêre malih. Toya lan lisah sêre mili mêdal pipa sanès dhatêng tong. Wontên ing tong lisahipun misah, kambang-kambang ing sanginggilipun toya, dados inggih gampil anggènipun nyeroki.
Manawi ngrêsakakên katrangan ingkang cêtha bab nanêm sêre, sagêd prêsabên kalihan kantor Landbouw (kantor sêsuluh tani) ing Bêngkulên. Manawi ngrêsakakên bibit l.s.p. inggih sagêd mawi lantaranipun kantor wau. Murih cêthanipun katrangan
Nanging manawi namung langganan Ekonomi Rayat, inggih namung pikantuk Ekonomi Rayat, botên kalihan Kajawèn. Mênggah rêgi langganan Ekonomi Rayat punika ing dalêm satêngah taunipun f 0.60.
reclame sarana mratelakakên katrangan pamriksanipun, nanging kêdah nyuwun "vrijwillige keuring'' rumiyin, saha mawi ngêdalakên wragad malih.
Murih gamblangipun ing bab punika, mugi kêrsaa mitêrang dhatêng p.t. Nijverheid Consulent ing Bandung kantoripun ing Bungsuwêg 69. Tuwan wau inggih sagêd suka pitêdah adrèsipun ingkang sami badhe sade sabun.
Ing kantor wau inggih wontên ambtênaar sêsuluh dagang. Ambtênaar wau sagêd suka pitulungan madosakên pêkên sabun panjênêngan.
Gula taun 1939 tandhon sêdhiyan kanggo Asia wis payu kabèh lan gula 1940 wis wiwit ana sing wêling.
Ana ing padagangan panglantar katon rame bangêt. Ing sajrone 2 minggu kasêbut ing dhuwur rêgane gula S.H.S. sabên 100 kg. maune f 11.- mundhak dadi f 11.75 (Singapore basis). Nanging sawise ndêdêl têkan sêmono banjur mlorod manèh.
Wiwit tg. 27 November têkan tg. 10 December pasar karèt sêpi nyênyêt. Mulane rêrêgan iya banjur mlorod. Dhèk tg. 25 November sheets ing Bêtawi sb. 1 kg. rêga f 0.73 ½; tanggal 8 December wis dadi f 0.68. Sêmu-sêmune sing njalari mlorod mau mêrga pabrik sing padha mbutuhake karèt ora mrêduli lan marga tandhon karèt pirang-pirang diobralake.
Nanging kira-kira mloroding rêrêgan mau ora bakal suwe. Padagangan karèt saikine kukuh. Ndêlêng karèt sing diêdol mênyang ngamanca saya akèh, mangka rêgane ora mudhun, malah sajrone sawatara sasi sing kêpungkur saya ndêdêl.
Mlorode rêrêgan tèh ing pasar liya panggonan luwih akèh tinimbang ing pasar Bêtawi. Mulane barêng rêrêgan ing pasar liya panggonan padha wiwit mundhak, rêrêgan ing pasar Bêtawi isih panggah murah bae. Ing sajrone sasi October ing Bêtawi rêgane tèh rata-rata sb. 1 kg. f 0.91 ½; dhèk tanggal 2 December f 0.87. Tg. 8 December tèh Pecco sb. 1 kg. rêga f 0.80-f 0.84.
Ing wiwitan sasi December rêrêgan kopi ing pasar New York mundhak. Ewasamono durung kêna diarani apik. Wong-wong padha duwe pangira yèn rêrêgan kopi suwe bisane dadi apik. Bisa dadi apik yèn panène akèh sing ora mikolèhi utawa yèn papêrangane dilèrèni. Marga saka ana papêrangan, sing padha tuku kopi suda. Mulane yèn papêrangan bisa lèrèn, uwong kang padha tuku kopi bisa mundhak; rêga kopi iya banjur bisa mèlu mundhak.
Dhèk tg. 8 December kopi Robusta W.I.B. ana ing Surabaya sb. 100 kg.
tuku mrica ing Surabaya. Dhèk tg. 8 December mrica irêng ing Têluk Bêtung sb. 100 kg. payu f 10.-. Bangsa Hindhustan anggone murih bisa olèh bathi akèh, akale mangkene. Wis padha sumurup, yèn krajan Inggris nglarangi bawahe ora kêna tuku mrica mênyang sajaban jajahane. Jalaran saka kang mangkono mau, mrica wêton jajahan Inggris rêgane banjur apik, marga ora ana kongkurènsine (mungsuhe) saka jaba praja. Kapriye lakune Hindhustani? Mricane dhewe diêdol ing Londhon, dene sing kanggo kabutuhane dhewe njupuk mrica wêton tanah kene.
Mrica putih rêgane iya mundhak, jalaran Singapore anggone wêkas akèh bangêt.
mundhak. Sawise iku banjur ajêg. Wiwit tanggal 6 December padagangan lênga sêre mundhak rame. Rêgane mundhak; lênga A. maune sb. 1 kg. rêga f 1.37 ½ nganti dadi f 1.45. Wêlingan kanggo taun 1940 iya akèh. Sb. 1 kg. nganti rêga f 1.35.
Kaanan kang kaya mangkono mau pancèn anèh. Kita kabèh sumurup, marga ananging papêrangan, ing Eropah pasar lênga sêre mati sêk. Tujune wêlingan Amerika marang ing tanah kene luwih akèh. Ewasamono kèhe lênga sêre sing dikirimake mênyang manca sasuwene ana papêrangan, luwih sathithik karo adat sabêne. Nanging êmbuh kapriye, rêgane mêksa mundhak.
Ing wawasan padagangan asil bumi sing uwis, diwartakake yèn rêrêgan koprah mundhak. Dhuwur-dhuwure dhèk tanggal 25 November; ing Mênadho koprah 1 pikul nganti rêga f 2.70. Emane rêrêgan mau ora panggah; mlorod nganti padha karo rêrêgan dhèk sasi Augustus kang kêpungkur yaiku 1 pikul f 2.50.
Wiwit tg. 25 November têkan tg. 10 December padagangan bêras rame manèh. Jalarane ing Banyumas, Kêdhu lan Ngayoja, panène ora pati nyênêngake. Wasana ing pasar bêras ing karesidhenan Sêmarang, Cirêbon lan
luwih sêthithik tinimbang panèn taun 1938. Ewasamono rêrêgan kêdhêle ajêg murah, marga ora ana sing nggatèkake.
rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Siratulrahmi - Aturipun Redhaksi - Siyam tuwin Bakda - Mupangatipun Pangajaran Luhur Tumrapipun Nusa lan Bôngsa - Technische Hoogeschool - Wigatosipun Pamulangan Luhur Kukum, Pamulangan Luhur Kadhoktêran ing Bêtawi - Bestuursacadhemie - Wanita Indhonesia kalihan Pangajaran Luhur - Ontgroening - Asih lan Wêlas iku Ênggone sing Gawe Urip - Lêbaran - Taman Bocah.
yèn rinaras padhanging hyang rawi / wrata tan pilih gon / datan amung nèng pandulu bae / nadyan osik kang sumimpên wêrit / kapadhangan ugi / panguwasanipun //
tumitising daya kang ngênani / tumanduking raos / nyumurupkên mring kaluputane / myang nênuntun mring panggawe bêcik / wêlas asih saking / kawasèng Maha Gung //
awit sipating Hyang Maha Luwih / lumintu tan pêdhot /
Ing dintên lêbaran umat muslimin tuwin muslimat sami bingah-bingah. Sababing bingah namung saprakawis inggih punika, dene anggènipun dados abdinipun Pangeran sampun nêtêpi salah satunggaling sêsanggêmanipun ingkang awrat.
Ing salêbêting wulan Siyam umat Islam sami mêsu badan nyantosakakên pasuwitanipun dhatêng Ingkang Maha Kuwasa, sarta ngêndhih ardaning hawa nêpsunipun ingkang nyimpang saking pasuwitan wau. Kabêkta saking anggènipun sami mangrêtos yèn cinakêt ing Pangeran, manahipun tansah kadamêl santosa, samangsa ginodha tuwin dipun pêpencut dhatêng hawa nêpsu, tansah panggah mungêl "êmoh". Anggènipun nangkis dhatêng hawa nêpsunipun, botên namung sapisan kaping kalih, botên namung dhang-dhong, ananging wongsal-wangsul ing sabên dintên, ngantos sawulan dangunipun.
Sugih, miskin, luhur, asor, sampun botên wontên bedanipun. Sadaya sami gadhah raos sami, tanpa mawang drajat tuwin pangkat. Sampun botên kenging dipun selaki, bilih lampah kados makatên punika tumraping nggêgêsang sarta ngipuk-ipuk raos dhemokrasi, saèstu botên sakêdhik dayanipun. Ananging ingkang sagêd makatên wau punika ngêmungakên têtiyang ingkang cêlak-cêlak,
sadhusun utawi sanagari, ananging salumahing jagat sadaya.
Manawi wontên ing mêsjid tiyang sugih kalihan tiyang miskin punika, sami ngadêg jajar abên bau, anamung manawi wontên ing griyanipun piyambak-piyambak, gêsangipun kosok wangsul. Ingkang sugih sarwa mubra-mubru, sarêng ingkang kacingkrangan kêrêp kados rinêmêd-rêmêd padharanipun margi saking kêluwèn. Griyanipun inggih kados kaêlêt-êlêtan jurang lêbêt, jurang sosial. Baya kadospundi sagêdipun pun sugih nunggil raos saha cakêt kalihan pun miskin. Sagêdipun jurang êlêt-êlêt wau wradin, manawi ingkang sugih ugi nate ngraosakên rêkaosipun tiyang kêluwèn, nate ngraosakên sadintên-dintên botên angsal têdha. Anggènipun ngraosakên makatên punika botên namung sadintên kalih dintên, nanging ngantos sawulan bêngkêlêng.
Awit saking makatên wau pun sugih kalihan pun miskin ing salumahing jagat ingkang têtiyangipun sami nglampahi siyam Ramêlan, lajêng nama sami raosipun.
Ananging, anggènipun araos sami wau namung badhe dumunung ing pangraos tuwin ing pangalaman kemawon, manawi botên mawi dipun rangkêpi ing kawajiban jakat pitrah. Jakat pitrah punika salugunipun kalêbêt ewoning srana kangge nyirnakakên kamlaratan - pauperisme - ing bêbrayan gêsang. Ing masarakat pundi kemawon mêsthi wontên pauperisme. Mila wiwit kina mila ngantos dumuginipun samangke bab nyirnakakên kamlaratan wau inggih tansah dados rêmbag angêt.
Andharan cêkak nginggil wau, sanajana tumrapipun para maos sampun botên nama barang enggal, ewasamantên mêksa kula aturakên. Jêr samangke sawêg wontên tiyang kuwaos ingkang soroh amuk, botên namung mêjahi sasamining manungsa sarta nêluk-nêlukakên nagari kemawon, ugi mawi ngêtog kakiyatan nêdya nglêbur dhemokrasi tuwin kasosialan kados ingkang kula aturakên wau...
Sasampunipun siyam sawulan, ing wanci dalu ngajêngakên riyadi, umat Islam sami takbir mêmuji sarta ngluhurakên asmaning Pangeran. Enjingipun, inggih punika dintên Riyadi enjing, sasampunipun sami jakat pitrah lajêng sami ngaturakên sêmbah sumungkêmipun dhatêng Ingkang Paring Gêsang (sêmbahyang Id).
Inggih makatên punika ingkang saking pamanah kula dados têtalêsing dintên Riyadi, inggih punika: bingah-bingah awit sampun nêtêpi kawajibanipun! Kawajiban ngêkahakên pasuwitanipun dhatêng Pangeran, ngêndhih ardaning hawa nêpsu, ngêlukakên manah ngantos gadhah raos sami punapadene tumut mbiyantu nyirnakakên kamiskinan ing bêbrayan gêsang.
Manawi makatên pamawasipun, kados sampun têrang, bilih bingah-bingah andrawina, nêdha eca, mamèrakên sandhang pangangge, mbrondongi mrêcon [mrê...]
[...con] lsp. ngantos kêsupèn dhatêng kakiyataning badanipun, punika pancèn botên mungguh.
Ananging rèhning sampun radi kêdangon anggènipun kêlajêng menggok mriku, anggènipun wangsul malih dhatêng margi ingkang lêmpêng, wontênipun inggih namung ngêntosi kalamangsanipun.
Makatên ugi bab mupu sarta andum jakat pitrah, manawi samangke dèrèng sampurna, inggih namung ngêntosi sampurnanipun, jêr pancèn sampun wontên pranatanipun.
Para maos sampun sami priksa bilih Kajawèn tansah njurungi têtiyang kathah anggènipun sami mulyakakên dintên Riyadi wau. Mila manawi kalêrês lêbaran, Kajawèn inggih mêsthi tumut mulyakakên sarana ngêdalakên "Nomêr Lêbaran". Lêbaran samangke punika, Kajawèn inggih tumut mulyakakên. Namung isinipun "Nomêr Lêbaran" ingkang kula aturakên punika radi beda kalihan adat sabênipun.
Ing salêbêtipun para bangsa manungsa sami nandhang coba agêng, jiwa bandhanipun, kamardikan lan nagarinipun, dipun icak-icak kasamèkakên uwuh, kados ingkang kalampahan ing tanah kilenan tuwin wetanan samangke punika, kados botên mungguh manawi kula sami maos kêkarangan ingkang namung ngêlus-êlus raosing manah kemawon, sanajana ing riku isi sari utawi pathi têpa tuladha sae.
Ananging kosok wangsulipun, inggih botên prayogi manawi lajêng kêlêm kandhêm namung ngraosakên kasusahaning jagat, ngantos kasupèn dhatêng sih rahmating Pangeran ingkang rumêntah dhatêng kula sadaya ing wêkdal samangke, inggih punika: pamulangan luhur.
Ing tanah ngriki sampun wontên pamulangan luhur tiga: Technische Hoogeschool ing
namung sagêbyaring thathit, nagari ngriki dipun sukani pamulangan luhur sawatawis, sarêng grêng.
Prakawis punika agêng mupangatipun dhatêng bangsa tuwin nagari ngriki, mila botên kenging sami kita supèkakên. Sintên ingkang kêpenging jajar kalihan tiyang sanès, jajar lênggahipun wontên ing bêbrayan gêsang tuwin ing jagating kawruh, mêsthi sami ngajêng-ajêng dhatêng wontênipun pamulangan luhur. Sampun dangu anggèn kula
pamulangan luhur, inggih kathah yêyasan-yêyasan pangajaran luhur ing nagari Walandi ingkang kapindhah mriki, kados upaminipun:
nyuwun tulung dhatêng para ahli sawatawis, sami kasuwunan ngandharakên mupangatipun pamulangan luhur wau tumrap bangsa tuwin nagari ing riki. Rumaos bêgja kêmayangan, dene para ahli wau sami dhangan paring panjurung ingkang lajêng kula kalêmpakakên dados "Nomêr Lêbaran" punika.
Saking rumaos kula, ing salêbêtipun mulyakakên dintên Riyadi punika, kados inggih prayogi minakakênginakakên. wêkdal sakêdhik kangge ngèngêt-èngêt sihing Pangeran ingkang lumèbèr dhatêng masarakat ngriki samangke
punika kula aturakên dhatêng para maos kanthi pangajêng-ajêng mugi ndadosna kaparêngipun, sadaya kemawon.
Ing salêbêtipun dintên lêbaran mirunggan punika, pangajêng-ajêngipun rêdhaksi botên sanès, mugi anggèn kita ngolag-alig jiwa
maos sami ngêgungakên samodra pangaksama manawi wontên klènta-klèntuning tindak tuwin pangucapipun rêdhaksi ing salêbêtipun ngladosi. Sarta mugi wontêna kêrsanipun para maos mbiyantu, murih isinipun Kajawèn saya mupangati dhatêng ingkang sami maos sumarambahipun dhatêng ing bêbrayan gêsang ing ngriki sadaya.
(Panjurung saking ingkang Bupati ing Bandung R.A.A. Wiranatakusuma)
Sabên taun, ing salêbêtipun wulan Ramalan, para kaum muslimin sabên dintên sami siyam utawi saum sadintên muput. Miturut dhawuhing Koran, siyam punika wiwit padhang ngantos dumugi sêraping surya. Dados yèn miturut jam wiwit jam 5 enjing dumugi jam 6.20 sontên.
Têmbung siyam utawi saum punika basa Arab. Têmbung wau sanès têmbung tanduk, bôngsa Arab mastani: ismu masdarin. Murih gampil kêcapipun kacêkak: isim masdar. Isim masdar punika botên wontên wujudipun, sami kalihan têmbung Jawi: kêkarêpan, lan sasaminipun. Dados têmbung siyam utawi saum, punika yèn bôngsa Walandi mastani bangsaning têmbung "abstract zelftandig naamwoord", têmbung aran ingkang botên maujud.
Têmbung wau asalipun saking têmbung tanduk, soma (soma) têgêsipun: nyêgah nêdha tuwin ngombe, makatên têgêsipun têmbung wau miturut katêranganipun paramasastra Arab.
Nanging tumraping agami, têgêsipun langkung jêmbar, inggih punika, nyêgah samudayanipun. Dados kajawi nyêgah nêdha lan ngombe, inggih nyêgah cêcariyosan ingkang botên-botên, upaminipun: ngraosi utawi angglêndhêngi tiyang. Ugi kêdah nyêgah sadhengah kasênêngan ingkang namung nama: wênang, punapa malih ingkang : karam.
Tiyang ingkang nglampahi siyam, dipun wastani: saimun (Sa'imun).
Nitik katêrangan, dados ingkang dipun wastani : Sa'imun punika botên ngêmungakên tiyang ingkang nyêgah nêdha tuwin ngombe kemawon, nanging ugi tiyang ingkang nyêgah tindak awon.
Siyam ing wulan Ramalan, punika satunggiling tindak miturut dhawuhing Koran, wajib katindakakên dening para muslim.
Dene sipat-sipating Allah Tangala, punika miturut piwulang agami Islam, wontên 20 ingkang wajib, tuwin 20 ingkang mokal utawi mustahil, têgêsipun kosok-wangsulipun wajib. Nanging sarèhning karangan punika namung badhe ngandharakên bab siyam kanthi cêkak, dados bab sipat 20 botên badhe kaandharakên sadaya, punapa malih inggih botên mawi dipun têrangakên satunggal-satunggalipun, ingkang badhe katêrangakên ing ngriki ngêmungakên kadospundi mêsthinipun tiyang siyam, kapêndhêt saprêlunipun kemawon.
Mênggah sipat-sipating Allah Tangala ingkang prêlu sangêt kasumêrêpan, punika ingkang wajib namung 3, lan ingkang mokal utawi mustahil 3. Katêranganipun kados ing ngandhap punika:
1. Allah Tangala punika asipat: aliman, têgêsipun: wuninga dhatêng samudayanipun, botên wontên ingkang botên dipun wuningani.
2. Allah Tangala punika asipat: samian, têgêsipun: sadhengah mirêng,
yèn picaka, botên wontên barang ingkang botên kauningan, inggih wujuding barang-barang, inggih solah tingkahing manungsa, lan sapanunggilanipun.
Kajênging siyam ing wulan Pasa, punika badhe madhêp ing Allah, ngibadah ing Allah, têgêsipun: kumawula ing Allah, supados icala dosanipun, têntrêm manahipun, luwara saking sadaya kasusahan.
TumraTumrap. para ingkang sampun sami nglampahi siyam, têmtu sampun sami ngraosakên kadospundi raos nahan luwe, nahan ngorong, lêsu, raosipun botên kantênan, kados tiyang sakit, nanging botên sakit.
Sumôngga kagaliha: kadospundi raosipun tiyang siyam yèn sampun wanci têngah dintên, nêdhêng-nêdhêngipun luwe tuwin ngêlak, lajêng wontên tiyang nyukani sêkul angêt salawuhipun pisan tuwin toya ingkang kinclong-kinclong. Nanging tumrap tiyang ingkang têguh, tawajuh, botên gingsir dhatêng panggodha wau, pêpenginanipun ical, jalaran isin dhatêng Allah Taala ingkang majibakên siyam. Limrahipun antawisipun jam 2 kalihan jam 5, ingkang èstri ibut anggènipun olah-olah kangge buka. Jam satêngah nêm, dhaharan utawi nyamikan sampun katata. Nanging sarèhning dèrèng dumugi wancinipun buka, manah taksih têtêp, dèrèng purun ngicipi têtêdhan wau.
Saupami saimun, tiyang ingkang siyam, andhêllik ngombe utawi nêdha, têmtu botên wontên ingkang sumêrêp, botên wontên ingkang badhe nyababakên. Ewadene mêksa
botên purun, jalaran mangrêtos bilih tindakipun punika sadaya têmtu badhe kauningan dhatêng Allah Tangala. Lajêng gadhah raos isin lan ajrih dhatêng ingkang paring rahmat, ingkang sabên dintênipun karaosakên kanthi nikmat: dipun paringi mripat kangge ningali samubarang ingkang katingal, dipun paringi kuping kangge mirêngakên sawarnining swara. Manawi Ingkang Kuwaos ngrêsakakên damêl picak lan budhêg, gèk dhatêng pundi anggènipun pados lêlintu. Kajawi kaparingan rêjêki, ugi kaparingan akal, lan sapanunggilanipun. Yèn Allah Tangala ngrêsakakên nyinggêt, kula sadaya badhe sagêd punapa. Kantun-kantun dipun dhawuhi siyam, tur sataun namung 30 dintên sami botên purun anglampahi. Tumrap ingkang sawêg alangan kados ta sakit utawi sawêg lêlana têbih, yèn botên siyam, kenging dipun lintoni ing wulan sanès.
Para saimun ingkang tawajuh tuwin mantêp, sabên thukul krêntêgipun badhe nyêmadosi siyamipun utawi nêrak dhawuhing Allah Taala, krêntêg wau sagêd kasirnakakên saking dayaning manah èngêt, utawi kadosdene wontên ingkang suka pêpèngêt makatên: lo kok arêp lali. Ing môngka Allah Tangala iku salawase ngêtutake, lan priksa sakèhing kalakuanmu saka kadohan.
Upami gadhah krêntêg badhe angglêndhêngi utawi mitênah tiyang sanès, punika tumrap saimun ingkang têguh lan tawajuh, kêkajêngan wau inggih tumuntên sagêd sirna, jalaran lajêng èngêt makatên: aku ngrêti yèn Allah iku asipat samian, apa bae mêsthi mirêng. Kêna ngapa aku kok dadi arêp angglêndhêngi utawa mitênah uwong. Ing môngka tindak mangkono iku dadi larangane Allah, bakal kapatrapan paukuman manut dhawuhing Allah mangkene: Al-fitnatu asyaddu minalqatli', têgêse: pitênah iku luwih landhêp tinimbang pêdhang. Karêpe: luwih anggêgirisi tinimbang matèni wong. Jalaran sangsarane wong dipatèni iku mung nalika dipatèni. Nanging dayaning pitênah, iku ngalang-alangi kasênêngane kang dipitênah ing salawas-lawase, jalaran banjur akèh sing padha sêngit.
Upami lajêng tuwuh gagasanipun badhe tumindak awon, punika tumrap para saimun ingkang têguh tuwin tawajuh, kêkajêngan wau sagêd enggal kasirnakakên, amargi lajêng èngêt: aku rak wis ngrêti
[...wi] gadhah gagasan, têmtu lajêng kandhêg dening tekad ingkang suci. Yèn manah botên gadhah niyat, jasad têmtu botên badhe tumindak.
Inggih makatên punika mêsthinipun tiyang nglampahi siyam, botên kok anggêr botên nêdha lan botên ngombe wiwit pajar ngantos dumugi magrip kemawon.
Ing nginggil sampun katêrangakên kadospundi raosing tiyang siyam. Sanajan tumrap tiyang kacêkapan mêksa katingal susahipun. Punapa malih tumrap tiyang ingkang kacingkrangan. Dados wohing siyam, punika lajêng gadhah manah wêlasan, wêlas dhatêng tiyang nandhang kacingkrangan. Sipat ingkang makatên wau, sipat ingkang kaanggêp mulya dening Allah, ugi kaanggêp mulya dening umum.
Satêlasing wulan ingkang damêl sangsaraning badan, inggih punika wulan Ramalan, lajêng santun kabingahan, inggih punika dintên bakda. Tiyang Arab mastani: yaumul idl-fitri, têgêsipun: dintên bakda ingkang isi kabingahan. Wiwitan ing dintên punika ngantos sawatawis dintên, para kaum muslimin sami sanjan-sinanjan prêlu sami anglairakên pangapuntên. Sanjan-sanjan ingkang kados makatên wau dipun wastani: silaturahmi.
Dene têgês pikajêngipun têmbung wau ingkang salugu botên makatên, inggih punika ngrakêtakên lan nanêm wiji katrêsnan dhatêng kadang kulawarga, sarana lampah punapa kewon,kemawon. sanajana namung uluk salam. Dene kosok-wangsulipun têtêmbungan wau inggih punika: qat ur-rahmi, têgêsipun: mêdhot katrêsnan lan mêdhot pasadherekan. Ukumipun karam, benjing wontên ing akherat badhe kaukum siksa ingkang langkung awrat. Sanajan ing donya têmtu wontên piwalêsipun, inggih punika mêdhotakên kasaenan lan botên ngêmungakên makèwêdi dhatêng lampah punapa kemawon, nanging ugi nuwuhakên kasusahan pintên-pintên.
Têmbung: 'id, inggih punika saperanganing têmbung 'idul-fitri, têgêsipun: pista, manahipun sami bingah, jalaran sampun sami nglampahi kuwajibanipun kanthi sagêd nanggulangi godha. Wontên dhawuhipun Kangjêng Nabi S.A.W. ingkang têgêsipun makatên: dintên bakda punika sanès dintên ingkang mligi kangge nyandhang mangangge ingkang sarwa sae, nanging kêdah mangangge kados padintênan kemawon, sukur ngangge pangangge ingkang dèrèng dipun angge nindakakên maksitat.maksiyat. Inggih makatên punika ingkang têtêp nama bakda.
Ngawontênakên sandhangan enggal prêlu kangge bakda, môngka taksih gadhah sandhangan ingkang pantês lan nyêkapi, punika kirang prayogi jalaran Allah Tangala tuwin Kangjêng Nabi S.A.W. botên paring dhawuh. Punapa malih anggènipun têtumbas wau sarana nyambut-nyambut, ingkang wêkasanipun adamêl kamlaratan, punika malah dados karam, jalaran kalêbêt riya, rêmên dipun alêm.
Miturut ungêling Koran anggènipun Allah Tangala nurunakên ayat Koran, inggih wontên ing wulan Ramalan. Mila para kaum muslimin ing salêbêtipun wulan Ramalan sami maos Koran, sakêdhik-sakêdhikipun katam sapisan. Kêmpal ngaos Koran punika dipun wastani: darusan. Têmbung: darus, punika inggih têmbung isim masdar, sanès têmbung tanduk. Têmbungipun tanduk: andarus, têgêsipun andêrês, mangsuli bokbilih supe. Têmbung darusan, punika botên ngêmungakên kêmpalan ngaos Koran ing wulan Ramalan kemawon, sanajan ing dintên sanès lan piyambakan, janji andêrês, inggih nama darusan.
Kangge lumayan, ing ngandhap punika wontên sêkar Asmaradana, mêndhêt dhasaripun ayat-ayat Koran ingkang isi bab siyam, murih botên sagêd supe, bilih siyam punika dhawuhing Robul Ngalamin, dhatêng papara. muslimin, kasêbut ing
samya eling / kang padha iman mring Allah / dieling maring wajibe / kuwasa ing wulan Ramlan / kaya kang wus kalakyan / amrih sriranta rahayu / tan luput ing pangrêksanya //
laminya puasa pasthi / wus ana anggêr-anggêrnya / pinathok kèhing dinane / kalamun ana alangan / lara
sapira kèhe dinane / tumrap wong kang ora kuwat / nahan luwe tan bisa / kêna tinêbus ing butuh / sadhakah mring pra sangsara //
sasi Ramlan wus pinilih / kinarya nurunkên Koran / panuntune jalma kabèh / isinya katrangan nyata / lan nuduhkên bedanya / ngamal ala lawan mulus / kang munpangat donya kerat //
kang mangkono iku wajib / sing sapa ing wulan Ramlan / sasasi ing omah bae / iku dèn wajibkên pasa / lamun ora alangan / lara utawa lumaku / lowongnya dèn saurana //
MUNPANGATIPUN PANGAJARAN LUHUR TUMRAPIPUN NUSA LAN BANGSA
Ordonnantie bab pangajaran luhur ing tanah ngriki punika ingkang dipun angge conto anggêr-anggêr pangajaran luhur ing nagari Walandi.
Miturut ungêlipun ordonnatie wau pangajaran luhur ing tanah ngriki punika kajêngipun, sapisan: supados saking sakêdhik wontêna dèrèng badhe marsudi kawruh saking kajêngipun piyambak; ingkang kaping kalih: kangge nyadhiyani pangkat ingkang bêtah dhatêng tiyang ingkang angsal pangajaran inggil.
Dados pamarentah anggènipun ngawontênakên pangajaran luhur wau karsanipun wontên kalih warni: damêl tiyang ingkang rêmên marsudi kawruh piyambak, kalihan damêl calon punggawa kangge nyadhiyani pangkat, ingkang namung mbêtahakên dhatêng tiyang ingkang angcalangsal. pangajaran inggil.
Sadèrèngipun wontên krêntêg niyat damêl pamulangan luhur piyambak, punika ing ngriki sampun dangu anggènipun nganggèkakên tiyang-tiyang ingkang sami angsal pangajaran inggil, angsal-angsalanipun pancèn inggih munpangati.
Mênggah pasinaonipun tiyang-tiyang wau punika sami wontên ing pamulangan luhur ing nagari Walandi utawi inggih ing sanès nagari. Ngantos lajêng wontên pandugi bilih tiyang ingkang badhe nyêpêng pangkat dados pangajêng wontên ing tanah ngriki punika botên kenging botên kêdah tiyang ingkang angsal pangajaran ing tanah Eropah. Saya tumrapipun bangsa Indonesia, sinau wontên ing tanah Eropah punika botên namung prêlu kangge pados kawruh, ugi prêlu ing ngatasipun kasusilanipun utawi kangge njêmbarakên wawasan. Wosipun soksintêna ingkang sampun sinau wontên ing Eropah, punika raosipun kadosdene sampun tanggêl bilih kawruh utawi pangkat ingkang badhe dados sêsanggènipun, punika tumindakipun tamtu badhe botên anguciwani.
Pamanggih ingkang kados makatên wau wontên ing sakiwa têngênipun taun 1920 ewah, inggih punika
in Nederlandsch-Indie anggènipun ngêdêgakên Technische Hoogeschool ing Bandung. Ewahipun jalaran dipun pêksa dhatêng kawontênan ingkang wontênipun jalaran saking pêrang donya ingkang rumiyin, utawi inggih jalaran saking mêkaring pangajaran ing tanah ngriki, ingkang baku inggih punika saking wontênipun rakitan Mulo-A.M.S. anggènipun dados sisihanipun H.B.S. tuwin lajêng wêwahipun pamulangan ingkang adhêdhasar kilenan.
Sanajan kala samantên taksih kathah ingkang gadhah pamanggih bilih tanah ngriki punika dèrèng wancinipun dipun sukani pangajaran luhur, ewadene ing nalika taun 1918 pamarentah sampun ngrumiyini, mratelakakên dhatêng Volksraad lantaran wêwakilipun ing bab pangajaran, bilih parentah yakin manawi pangajaran luhur ing tanah Indhia punika rèhning badhe gêsang samad-sinamadan kalihan jagat pikiran umum, kajawi badhe nginggahakên tataranipun jagat pikiran umum wau, tamtu inggih badhe ngumbulakên tataranipun piyambak.
Bibar ngêdêgakên Technische Hoogeschool ing taun 1920 (sampun kacariyosakên ing ngajêng, sakawit ingkang ngêdêgakên bêbadan partikêlir, ing taun 1925 kaliyêr dhatêng nagari), ing taun 1924 nagari piyambak ngêdêgakên Rechtshoogeschool, lajêng ing taun 1927 Geneeskundige Hoogeschool. Salajêngipun sampun sami kasumêrêpan, bilih enggal mangke ing Geneeskundige Hoogeschool ugi dipun wontêni wulangan ing bab prakawis-prakawis ingkang badhe dados wiwitanipun pamulangan luhur babagan Landbouw, sarta sadintên kalih dintên êngkas pamulangan luhur prakawis kasusastran inggih badhe dintên tapukakên.
Makatên babadipun cêkakan bab jumêdhulipun pangajaran
Samangke ingkang badhe kula aturakên inggih punika munpangatipun pangajaran-pangajaran wau tumrapipun ing tanah ngriki.
Sakolahan luhur punika manawi badhe ngêdêgakên anggènipun milih ingkang pundi ingkang dipun êdêgakên rumiyin mawi ngèngêti kabêtahan, têgêsipun tiyang utawi punggawa wêdalan pamulangan luhur punapa ingkang dipun bêtahakên. Inggih awit saking ngèngêti kabêtahan wau
pamulangan luhur dhoktêr (G.H.). Awit ingkang dipun bêtahakên rumiyin pancèn bangsa techniek, nomêr kalih bangsa ahli kukum, nomêr tiga bangsa dhoktêr. Makatên ugi wontênipun lajêng dipun wêwahi mulangakên kawruh wiwitan tumrap pamulangan luhur têtanèn, punika bukunipun ingkang dados timbangan inggih awit para hali têtanèn ingkang
dados kabêtahanipun tanah ngriki punika benjingipun sinaunipun inggih kêdah wontên ing ngriki.
Dados adêgipun pamulangan wau jalaran pancèn wontên kajêng, bilih tanah ngriki punika anggènipun bêtah dhatêng tiyang ingkang angsal pangajaran luhur, kêdah dipun cêkapi ngriki piyambak.
Awit saking punika kenging dipun grêba bilih ingkang dipun ayahi dhatêng pangajaran luhur ing tanah ngriki punika ing wêkdal samangke ingkang baku inggih punika nyadhiyani pangkat, dados ragi sawatawis nyingkur dhatêng kajêng sanèsipun, inggih punika, ndhidhik sagêda wontên dèrèng marsudi kawruh piyambak.
Ingkang makatên wau botên prêlu dipun kuwatosakên. Awit sanadyan ing nagari ingkang pamulanganipun luhur sampun lami anggènipun andayani dhatêng bêbrayan, ayahan ingkang angka satunggal wau mawi katimbang kalihan ingkang angka kalih inggih taksih nama awrat ingkang angka satunggal. Mangka sawêg sapintên laminipun ing tanah ngriki wontên pangajaran luhur wau? Manawi ngèngêti sampun sapintên para mahaguru anggènipun sami nyawabi dhatêng ajêging jagat pikiran ing tanah ngriki, inggih sampun nama anyênêngakên.
Wontên ingkang saya ngagêngakên pangajêng-ajêng malih, inggih punika dene ing wêkdal samangke sawêg dipun panggalih badhe mbangun tatananipun pangajaran luhur ing tanah ngriki. Awit manawi tatanan sampun dipun bangun, punika daya ingkang dipun pengini tiyang kathah, inggih punika dayanipun pangajaran luhur anggènipun nggigah dhatêng gêsang bêbrayan, tamtu badhe saya sangêt.
Mênggah daya panggigah ingkang kula aturakên wau, punika wontênipun botên namung saking adêgipun faculteit kasusastran kemawon, ingkang anggènipun ngêdêgakên pancèn mêngku pangajêng-ajêng sagêda dados pusêring kabudayan ingkang awêwaton kawruh, nanging wontên malih sanèsipun. Inggih punika, kadosdene ingkang sampun kawartosakên ing sêrat-sêrat kabar, anggènipun wontên sêdya tumuntên badhe nyatunggalakên pangajaran-pangajaran luhur wau dados satunggal sa-uni-versiteit.
Nyêlani atur: sanadyan faculteit kasusastran, punika nalikanipun badhe ngadêgakên ingkang kenging dipun wastani sabab ingkang baku inggih punika niyat nyadhiyani punggawa.
Pangajaran luhur pintên-pintên punika manawi lajêng kaklêmpakakên dados satunggal sa-universiteit, dayanipun dhatêng jagat pikiran utawi jagat kawruh tamtu langkung prêmati tinimbang manawi satunggal-satunggalipun madêg piyambak. Lajêng wontên malih pikangsalipun dados satunggal wau, inggih punika para mahaguru utawi mahasiswa ing pamulangan lajêng sagêd sêsrawungan utawi gêthok tular, wusananipun tamtu badhe damêl ajênging kawruh utawi indhaking pangaji-ajinipun satunggal kalihan sanèsipun.
Kawontênan ingkang sae sadaya wau sampun tamtu kemawon badhe ambrêkahi dhatêng gêsang bêbrayan ing papan dunungipun universiteit. Dados ugi kenging dipun ajêng-ajêng nagari kula ngriki sakêdhap malih tamtu badhe sagêd ngraosakên brêkahipun pamulangan luhur ingkang dipun tata kados ingkang kapratelakakên ing nginggil.
Lajêng wontên malih paedahipun pangajaran luhur ing tanah ngriki ingkang ugi prêlu dipun uningani.
Tanah ngriki punika pamêdalipun kathah sangêt. Jalaran saking kathahing pamêdal wau nagari kula ngriki punika ing bab dêdagangan kalihan mancapraja agêng sangêt wigatosipun.
Dados manawi pangajaran luhur ing tanah ngriki punika punapa-punapanipun sagêd dipun akèni saenipun dhatêng liya nagari, têmtu botên namung dados pusêring kawruh tumrap nagarinipun piyambak, nanging ugi dados pusêring kawruh ing satanah Asia wetan, salajêngipun tamtu lajêng gadhah daya panarik tumrapipun mahasiswa ing sajawining nagari.
Dados ing bab ngajêngakên praja ngantos sagêd dados nagari ingkang tumrapipun pasrawunganipun tiyang sajagat botên anguciwani, punika pangajaran luhur ing
Pamulangan insinyur ing Bandung punika sami-sami pamulangan luhur ing tanah ngriki madêgipun rumiyin piyambak. Tumraping bangsa Indonesia adêging pamulangan wau atêgês jumêdhuling jaman enggal, ugi atêgês tumapak ing tataran kamajêngan ingkang badhe jêmbar têbanipun. Jalaran ajining pamulangan luhur punika botên cêkap kaukur mawi ukuran kathahing academici wêdalan pamulangan wau kemawon, utawi mawi tuwin pigunanipun tênaga tumraping gêsang sêsrawungan, nanging ugi anggènipun adamêl mêkaring pikiranipun ra'yat Indonesia ingkang kathahipun miliunan. Kawruh saking pamulangan luhur punika nuwuhakên pikajêngan tuwin krêkating bangsa, wohipun nyaèkakên utawi ngagêngakên padamêlan kula sadaya, ingkang wusananipun sagêd adamêl kamajênganing panggêsangan.
Tumrap sanagari utawi bangsa ing jagat internationaal pamulangan luhur punika pigunanipun ugi botên sakêdhik. Kadospundi ajinipun nagari ingkang babar pisan botên gadhah pamulangan luhur?
Miturut sêrat karanganipun I. W. Minister Welter ing taun 1933 makatên:
Tumrap satunggaling nagari, kadosdene Indië, ingkang baku kangge ngajêngakên, inggih punika kapintêran lan arta internationaal, lan kêdah sagêd pamilihipun kawruh, ingkang dening nagari sanès kaanggêp dados ukuraning ajinipun. Ing salêbêtipun dasanan taun, kawruh ing Indië sampun kaangêp sae, mila kêdah dipun jagi.
Panjaginipun botên wontên sanès kêjawi mawi ngêdêgakên pamulangan luhur.
Adêging pamulangan insinyur ing Bandung punika jalaran saking ada-adanipun golongan ing nagari Walandi sawatawis. Ing salêbêtipun taun 1917, kaum dagang, indhustri, para kaum lêlayaran tuwin cultures ing nagari Walandi tuwuh pikajênganipun suka tandha kawigatosan dhatêng kamajênganing tanah Indonesia, inggih punika awujud pamulangan insinyur. Dene ingkang dados bakunipun, jalaran arta Walandi mbêtahakên sangêt dhatêng tênaganing para insinyur.
Cêkakipun lajêng sami ngêdêgakên pakêmpalan ingkang dipun
Indie" sarta lajêng ngêmpalakên arta kangge ngragadi ingkang dados idham-idhamanipun. Dumugi taun 1919 pakêmpalan wau sampun gadhah arta langkung saking tigang milyun rupiyah. Ingkang dados pangarsaning pakêmpalan wau Tuwan Dr. J.W.
Raad wau ugi wontên wêwakiling departement van kolonien.
Pamulangan insinyur wau pambikakipun kala tanggal 3 Juli 1920, ingkang mbikak Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Mr. J.P. Graaf van Linburg Stirum. Kala samantên ingkang dados rector magnificus (professor) inggih punika Tuwan Prof. Ir. J. Klopper.
Ing sakawit pamulangan wau namung gadhah afdeeling satunggal, inggih punika afdeeling weg-en waterbouwkunde (civiel). Dene wontênipun afdeeling scheikunde kala taun 1940, dados kalih dasa taun sasampunipun ngadêg.
Mila ingkang dipun wontêni langkung rumiyin afdeeling civiel, jalaran afdeeling wau tanah ngriki punika mbêtahakên sangêt.
Ing sakawit, dangunipun sinau namung 4 taun, botên kados pamulangan insinyur ing Delft, inggih punika 5 taun. Ewadene murih piwulanganipun sami kalihan pamulangan insinyur ing Delft, tatananipun ingkang dipun damêl beda, makatên ugi liburanipun. Ingkang makatên wau wohipun sagêd nyênêngakên. Miturut ngandikanipun pamarentah, insinyur wêdalan ing Bandung kasagêdanipun botên kawon kalihan ingkang wêdalan saking Delft. Para student-student kabiyantu dening para professor gadhah atur panuwun dhatêng pamarentah murih dangunipun pasinaonipun kadamêl 5 taun sami kalihan ing Delft, jalaran rumaos awrat. Pamarentah amarêngakên. Wiwit taun 1940 dangunipun sinau dipun wêwahi sêtaun.
Ing nginggil sampun kacariyosakên bilih pamulangan insinyur ing Bandung punika pamulangan partikêlir, ingkang ngêdêgakên sarta ingkang ngurus
Miturut prajanjian nalika ngêdêgakên, ing wulan October 1924 pamulangan wau badhe kapasrahakên dhatêng nagari.
Ing nginggil sampun kacariyosakên danguning sinau lan mawi nyêbut-nyêbut pamulangan insinyur ing Delft. Wulangan ing pamulangan insinyur ing Delft punika ingkang baku inggih bab civiel, jalaran nagari Walandi inggih mbêtahakên ing bab wau. Nanging ricikanipun botên sami kalihan pamulangan insinyur ing Bandung.
Kapisan: piwulang "civiel techniek" ing nagari Walandi punika inggih beda kalihan tanah ngriki. Upami bab "waterbouwkunde". Tumrap ing nagari Walandi waterbouwkunde punika bakunipun kangge nyingkirakên toya ingkang kaanggêp mêngsah, sampun ngantos mbêdhah
Nanging tumrap ing Indonesia kosok-wangsul. Lampahing toya dipun tuntun murih sagêd sae, sagêd ngêlêbi pasabinan. Toya kaanggêp mitra
sinarawèdi, suka panggêsangan, suka jat-jat ingkang dados kabêtahaning pantun.
Jalaran saking bedaning panganggêp wau, sanajan sami dene bab toya, caking padamêlan inggih têmtu beda, dados inggih beda piwulangipun tumrap toya.
Kaping kalihipun: nagari Walandi punika kawontênanipun beda kalihan tanah Indonesia. Nagari Walandi papanipun radin, nanging ing Indonesia parêdèn. Dados caking padamêlanipun insinyur ing nagari Walandi bab ndamêl krêtêg utawi wêwangunan punapa kemawon, têmtu beda kalihan ing tanah Indonesia. Dados piwulangipun inggih beda.
Kajawi punika caking padamêlan insinyur ugi gumantung dhatêng bab sanès-sanèsipun, upami bab kaprigêlanipun ingkang sami nyambutdamêl, pirantosipun tuwin barang-barangipun ingkang kapigunakakên tuwin sanès-sanèsipun.
Bab-bab ingkang kados makatên wau tumrap ing nagari Walandi beda sangêt kalihan ing Indonesia. Dados botên nggumunakên manawi insinyur wêdalan Delft kalihan insinyur wêdalan Bandung, sanajan sami insinyuripun, sami titêlipun, nanging beda pêngalamanipun.
Gêsangipun bangsa Indonesia punika gumantung dhatêng têtanèn, sanajan para kaum dagang, para ingkang gadhah pabrik, tuwin para ambtenaar. Asiling têtanèn têmtu botên sagêd kathah, yèn toya ingkang baku kangge kaprêluwaning gêsangipun têtanêman botên katata sae. Kula sadaya kêdah muji sukur bab wontêning pamulangan insinyur ing tanah ngriki. Kula sadaya sampun sami mangrêtosi bilih ngriki sugih toya, botên sadangunipun nuruti pikajênganipun tiyang. Wontên panggenan ingkang mirah toya lan wontên ingkang awis toya. Toya ingkang langkung, kabucal, kanthi botên ngganggu bandhaning sanès. Adêging pamulangan insinyur têmtu adamêl karaharjaning bangsa kula sadaya.
Kajawi nata toya, ugi nata bab lampahing asil siti ingkang badhe kasade dhatêng pêkên-pêkên, utawi ingkang badhe kakintunakên dhatêng nagari sanès mêdal palabuhan. Bab pandamêling palabuhan murih lampahing kapal ingkang badhe mbêkta bêbêktan sagêd sakeca, ugi kêdah migunakakên kawruh techniek.
Ekonomi tuwin tèhnik punika botên kenging pêthal. Majênging ekonomi ing satunggaling nagari kêdah sêsarêngan kalihan ajênging tèhnik. Makatên ugi yèn tèhnikipun majêng, utawi
kandhêg. Yèn ngèngêti kaprêluan-kaprêluan kasêbut nginggil, prêlu sangêt wontênipun pamulangan wau.
Mbokmanawi wontên ingkang gadhah pamanggih bilih ing tanah ngriki punika botên pêrlu ngêdêgakên pamulangan luhur, awit wragadipun botên sakêdhik, insinyur ndhatêngakên saking nagari sanès sagêd. Makatên punika inggih lêrês, nanging tumrap nagari ingkang nêdya majêng, nêdya nunggil tataran kalihan bangsa sanès ingkang sampun majêng, kêdah mbudidaya murih sawarnining padamêlan katindakna bangsanipun piyambak. Inggih ngêmungakên bangsanipun piyambak ingkang suka kamajêngan ingkang lêrês, miturut wèting alam ing satunggal-satunggaling
eman sangêt dene para neneman bangsa Indonesia namung sakêdhik sangêt ingkang sami nggatosakên dhatêng pamulangan insinyur, yèn katandhing kalihan pamulangan luhur sanèsipun. Kintên-kintên sadasa taun ingkang kapêngkêr, ingkang lumêbêt dhatêng pamulangan luhur insinyur, nitik cacahipun, kenging dipun wastani tanpa têgês.[Grafik]. Punapa malih tumrap bangsa Sundha, dumuginipun samangke ingkang mlêbêt ing sêkolahan wau namung satunggal kalih. Mila cacahipun insinyur bangsa Sundha dèrèng langkung saking sadasa.
Ing mangka student-student bangsa Indonesia punika yèn dipun tandhing kalihan bangsa sanès ing bab kaprigêlanipun, botên kawon, sanajan kawontênanipun ing bab arta langkung rêkaos.
Dados bangsa Indonesia punika gadhah dhasar bab tèhnik. Têtanèn, ingkang dados pusêring panggêsanganing bangsa Indonesia, tansah adamêl kulina dhatêng tèhnik. Sarèhning tèhnik ingkang makatên wau anggènipun nindakakên sabên dintên, mbotên nggumunakên bilih tèhnik wau sampun dados kulit dagingipun bangsa Indonesia.
Manawi kita dolan-dolan dhatêng padhusunan, têmtu sumêrêp caking padamêlan padintênan ingkang minangka dados bukti bilih bangsa kita punika prigêl dhatêng tèhnik. Dhêdhasaring bangsa kita ingkang makatên wau, bangsa sanès inggih angakêni. Contonipun: satunggaling wêkdal kula ningali pabrik damêl barang-barang siti ing Bandung, inggih punika pabrik ingkang agêng piyambak sa Indonesia. Kula dipun jak mubêng-mubêng ingkang gadhah pabrik ningali mêsin-mêsinipun, sarta katêrangakên caranipun ndamêl barang siti rupi-rupi. Wontên salah satunggiling mêsin ingkang anggèn kula ningali ngantos dangu. Kula nggagas makatên: "kang duwe mêsin kaya ngene iki mung aku dhewe. Mula bukane aku bisa nindakake pagawean iki. Upama dhèwèke kuwi duwea dhasar, panggawene mêsin têmtu luwih bêcik tinimbang duwèkku." Lajêng kasambut gagasan makatên: "Iya, bangsa Inlander kuwi, sanaja cilik, nanging kawruhe bab tèhnik; boleh coba."
Mugi-mugi kemawon bangsa kula sami puruna njêmbarakên dhatêng padamêlan tèhnik, awit pancèn sampun salaras kalihan dhasaripun. Sarta malih salajêngipun, sadaya padamêlan ingkang gandhèng kalihan tèhnik, ingkang pêrlu kangge nyêkapi kabêtahaning nagari, wiwit tataran ingkang inggil ngantos dumugi ingkang andhap, sagêda katindakakên bangsa kula piyambak.
Ing suwau ingkang dipun têdhani Bale Pustaka lêlantaran tw. Sacadibrata punika Mr. Dr. Supomo, guru sarta ahli marsudi kukum ngadat ingkang misuwur, supados kêparêng nyumbang karangan bab pamulangan luhur kukum. Ananging kabêkta saking kathahing pandamêlan, langkung-langkung gêgayutan kalihan anggènipun katêtêpakên dados warga
hervormingen", panjênênganipun botên sagêd minangkani panêdhanipun Bale Pustaka wau, lajêng nuding dhatêng kula, kapurih ngliyêr pandamêlan wau. Punika inggih lajêng kula sagahi, namung kanthi raos mangu-mangu. Sapisan kula rumaos bêgja dene panjênênganipun kêrsa nuding dhatêng kula. Kosok wangsulipun, kula inggih mangrêtos, bilih wohing pèn kula ingkang kula aturakên dhatêng para maos punika inggih namung kados dene slundhingan, tangèh mapakana andharan ingkang dipun slundhingi, inggih punika andharan ingkang mijil saking astanipun Mr. Dr. Supomo piyambak.
Pamulangan luhur kukum punika botên namung nama pamulangan, inggih punika papaning tiyang ngangsu sêsêrêpan ingkang angèl-angèl namung inggih pamulangan luhur, dados ngêmu kajêng bilih ingriku punika dados pusêring kawruh. Sêsêrêpan punika bakunipun namung nyumêrêpi utawi mangrêtos dhatêng samukawis ingkang wontên. Tumraping gêsang padintênan, utawi tumraping praktik, pancèn agêng sangêt gunanipun. Nanging manawi kawruh radi beda, langkung inggil malih tinimbang kalihan sêsêrêpan. Kawruh punika jangkanipun badhe nyakup sawarnining kawontênan kagêmblêngakên dados satunggal. Sabên kawontênan dipun gathuk-gathukakên, dipun papan-papanakên, ngantos sawarnining kawontênan wau katingal gêmblêng dados satunggal runtut tumata manut lampahing nalar. Satunggal-satunggaling kawontênan ingkang sampun manunggil wau, katingal pilah-pilahipun sarta katingal wigatosipun piyambak-piyambak.
Ahli praktik inggih punika tiyang ingkang pana, kathah sêsêrêpanipun dhatêng ambah-ambahipun piyambak. Ananing samangsa mêdal saking ing ambah-ambahipun, lajêng kados tiyang wuta kêtawur wontên ing madyaning tiyang kathah. Punapa-punapa katingal enggal utawi dèrèng nate sumêrêp. Botên mangrêtos, bilih ing salêbêting barang ingkang enggal wau lêrêsipun wontên prakawis ingkang sampun dipun mangrêtosi. Ing bab makatên punika ahli praktik kêdah mêguru dhatêng ahli teyori, jalaran ahli teyori sagêd ngonangi yèn ing salêbêting barang enggal wau wontên sipat-sipat utawi titik-titikan ingkang sampun dipun sumêrêpi.
Praktik tanpa teyori sami kalihan tiyang wuta, mlampah tanpa mripat. Kosok wangsulipun ahli teyori ingkang botên mawi mraktikakên, punika inggih lajêng dados botên nyata, botên cocog kalihan kawontênanipun ing sanyatanipun.
Ahli teyori ingkang makatên punika badhe musna kêlêm wontên ing samodraning gagasan, samodraning pangangên-angên ingkang suwung blung tanpa ngêdalakên woh punapa-punapa. Jêr piyambakipun botên mangrêtos, bilih prakawis ingkang "mutlak", punika sanyatanipun inggih namung pinanggih wontên ing prakawis ingkang "kusus", wontên ing barang-barang satunggal-satunggalipun. Mila, teyori tanpa praktik punika kopong. Kawruh punika nyakup sarta mangrêtos dhatêng samukawis ingkang katingal.
Pamulangan luhur kukum punika punapa namung kangge ngipuk-ipuk ahli teyori? Botên. Wulangan dados ahli kapradatan (jurist) punika botên wontên cêngkah-cêngkahan teyori kalihan praktik. Bab punika sampun dipun têrangakên cêtha dhatêng panjênênganipun Prof. Scholten nalika madêgipun pamulangan luhur kukum ing taun 1924. Sampun sami kawuningan, bilih Prof. Scholten wau priyagung ingkang pinatah cêcawis ngêdêgakên sarta mangarsani Faculteit ing Pamulangan Luhur
Kukum sawatawis wulan ing sadèrèngipun pangarsa ingkang baku inggih punika Prof. van Kan dhatêng.
Saking sakêdhik samangke sampun dumugi ingkang kaping tiga. Pamulangan luhur kukum punika, botên namung pamulangan, lan inggih botên namung pamulangan luhur, nanging pamulangan luhur babagan kukum, dados kalêbêt yêyasan ingkang mulangakên tuwin ingkang nyinau babagan kukum. Ingkang nyinau babagan kukum wau botên namung para sêtudhèn, mahagurunipun inggih tumut nyinau. Lakar makatên punika tandha-tandhanipun pangajaran luhur. Pandamêlani
kawruh, ingkang angsal-angsalaning pamarsudinipun inggih lajêng kangge sêsuluh dhatêng gêsang padintênan dhatêng praktik.
inggih punika manawi dipun têdhani rêmbag dhatêng pradata ingkang kêlêrês mutusi prakawis ingkang angèl utawi mrangguli paugêraning kukum ingkang mêngêng. Makatên ugi wontên ing kumisi-kumisi yasan nagari, sêsuluh wau (lêrêsipun manawi wontên ing komisi makatên punika botên nama sêsuluh) inggih sagêd kacungulakên.
Kosokwangsulipun para muridipun, inggih botên namung mligi nampèni piwulangipun guru kemawon, nanging ugi tumandang piyambak nglari kalêrêsan utawi kanyataan. Wontên ingriku sami sinau tumandang piyambak kanthi tata, sinau sagêd mada-maoni dhatêng punapa kemawon ingkang dipun sumêrêpi.
Wau kula aturakên, bilih wontên ing pamulangan luhur kukum punika sinau kukum.
Kukum ingriku kajêngipun: pranatan, ingkang nêdahakên paugêraning tindak-tanduking manungsa sanèsipun. Dados kukum punika ngêwrat pranataning ngagêsang, ingkang cak-cakanipun sagêd mawi pamêksanipun nagari. Kukum kabedakakên dados kalih, kukum kasêrat kalihan kukum botên kasêrat. Kukum pidana (strafrecht) punika tumrap tiyang ing riki sadaya, golongan bangsa punapa kemawon, nama kukum kasêrat. Ananging manawi kukum sipil (privaatrecht), tumrap bangsa Walandi tuwin bangsa ngamanca wetanan, kukum kasêrat; dene yèn tumrap bangsa Indonesia, kukum botên kasêrat.
Kukum punika salaminipun namung tumrap dhatêng manungsa, sarta manungsanipun inggih kêdah gadhah raos kados makatên wau. Mila nyinau prakawis kukum botên badhe sagêd manawi botên mawi nyinau dhatêng kawontênaning manungsa ingkang katumrapan ing kukum wau. Margi saking punika, ing pamulangan luhur kukum wau inggih kawajibakên nyinau kawruh bangsa tuwin basa ing Indonesia ngriki apêsipun satunggal. Makatên ugi bab thêk kliwêring ekonomi, langkung-langkung ekonomi padhusunan, punika inggih dipun gatosakên sangêt.
Prakawis ingkang tuwuhipun jalaran saking cêngkahing kabêtahaning manungsa, punika tanpa wicalan kathahipun. Kukum kêdah suka ancêr-ancêr, nêdahakên pundi ingkang lêrês lan pundi ingkang adil piyambak, punapadene pundi ingkang prêlu katindakakên
tiyang tuwin satunggal-satunggaling golongan. Kabêtahan-kabêtahan wau botên mêsthi awujud kabêtahan wadhag, nanging inggih kêrêp awujud
tuwin kayakinan-kayakinanipun têtiyang dalah sagolong-golonganipun. Makatên ugi inggih prêlu nyumêrêpi kadospundi mênggahing tatanan gêsangipun (anggènipun bêbrayan), upaminipun: punapa manut turunan kadosdene suku ing Minangkabau tiyang marga ing Batak, punapa awêwaton pasitèn kados dhusun-dhusun ing tanah Jawi. Ahli kukum inggih kêdah mangrêtos bab pranataning sêsemahan tuwin pasanakan ingkang tumrap ing
ahli basa kêdah tansah gandhèng kalihan kawontênan ingkang sanyata.
Lustrum R.H. taun 1939. Para agêng kathah ingkang sami njênêngi.
Prakawis punika wau sadaya kangge nyinau prakawis kukum ingkang kasêrat, prêlu sangêt; saya malih tumraping nyinau kukum ingkang botên kasêrat, kukum ingkang tumindak tumrap tiyang Indonesia yutan punika, saya prêlu sangêt.
ingkang botên kasêrat wau inggih kêdah nyêpliki saking putusan-putusan pangadilan, punika lajêng dipun cocogakên kalihan kawontênaning gêsang bêbrayan ing sanyatanipun, inggih punika ingkang dados wêwayanganing raosipun têtiyang ingkang sami ngangge kukum wau.
Nyinau sarta ngêcakakên kukum ingkang botên kasêrat punika anggènipun kêdah sumêrêp dhatêng kawontênaning gêsang bêbrayan ing sanyatanipun, langkung kathah tinimbang kalihan nyinau sarta ngêcakakên kukum ingkang kasêrat.
Kêjawi sami kawajibakên nyinau kawruh bangsa tuwin basa Indonesia kados ingkang kapratelakakên inginggil wau, para sêtudhên inggih kawajibakên nglêbêtakên karangan satunggal utawi langkung ngêwrat angsal-angsalaning panitipriksanipun piyambak. Karangan punika prêlu kangge nyangkêpinjangkêpi. pêpanggiling èksamên ingkang pungkasan. Prakawis kukum adat kalihan ekonomi punika mèh mêsthi dados ambah-ambahaning panitipriksa wau.
Nitik andharan inginggil wau kados sampun cêkap kangge nêdahakên bilih pamulangan luhur kukum punika dados pusêring kawruh. Saya wigatos malih, dene pamulangan wau inggih mawi nyambutdamêl sêsarêngan kalihan yêyasan-yêyasan kawruh sanèsipun, kados upaminipun
lsp. wontên malih ingkang agêng sangêt aosipun, upaminipun pabukon ing pamulangan
ingkang nyamèni pêpak lan kathahipun. Sabên tiyang sagêd tumut maos buku-buku kawruh warni-warni, kalawarti, sêrat-sêrat kabar tuwin sêrat-sêrat sanèsipun ingkang wontên ing pabukon wau.
Kajawi ingkang sampun kula cungulakên sakêdhik nalika ngrêmbag bab kukum adat wau, ing salêrêsipun dumuginipun samangke ingkang kula aturakên namung sawêg wigatosipun piwulang kukum ing umumipun.
Pamulangan Luhur Kukum dados pasimpênaning kawruh Walandi.
Manawi ngèngêti kawontênan intêrnasional ing wêkdal samangke, sarta ngèngêti wigatosipun tanah Indonesia wontên ing salêbêtipun jagat intêrnasional wau, ingriku pamulangan luhur kukum lajêng saya katingal malih wigatosipun.
Sapisan, wigatos sangêt, jalaran namung punika ingkang sagêd suka margi sarta suka wêwêngan marsudi babagan kukum kanthi mardika tanpa karibêdan punapa-punapa. Saperanganing krajan Walandi ing Eropah sampun dhumawah ing rêgêmaning mêngsah. Wontên ingriki tiyang sampun botên sagêd ngudi kawruh kanthi mardika; makatên ugi marsudi bab kaadilan, dados inggih kalêbêt bab kawruh kukum, inggih sampun botên sagêd kanthi mardika. Awit saking punika pamulangan luhur kukum [ku...]
[...kum] ing nagari ngriki lajêng gadhah sêsanggêman awrat nanging mulya, inggih punika nglastantunakên kawruhipun bangsa Walandi ing umumipun, tuwin kawruh babagan kukum ing kususipun, wontên ing nagari ngriki. Manawi kawawas kados makatên punika, gêdhong agêng ing Koningsplein West No. 13 punika inggih lajêng ngêmu pralambang ingkang sakalangkung wigatos. Anjawi punika inggih prêlu dipun èngêti, wontênipun samangke pamulangan luhur kukum punika ngijèni anggènipun dados juru pasok bêbau-bêbau kapradatan ingkang angsal tuntunan sacara kawruh.
Kaping kalihipun, ingkang njalari wigatosipun pamulangan luhur kukum punika kawontênanipun tanah Indonesia kalihan têtiyang Indonesia piyambak.
Amargi samangsa wontên tiyang sagêd punika, satunggal-satunggalipun inggih lajêng kapanduman sêsanggèn agêng sangêt, inggih punika kanthi
suka wêwêngan dhatêng tiyang sagêd wau ngantos sagêd nggayuh kasagêdan samantên inggilipun. Mila wajibipun tiyang sagêd, inggih kêdah nanjakakên angsal-angsalanipun dhatêng bêbrayan gêsang ing tanah ngriki. Dene tumindakipun botên mêsthi mawi dipun katingal-katingalakên sarta dipun cungul-cungulakên, namung kanthi kèndêl-kèndêlan kemawon, jêr prakawis punika prakawis ingkang sampun kêdah makatên, têgêsipun sanajana botên mawi dipun katingal-tingalakên, inggih sampun tumut nginggahakên drajating bangsa. Makatên ugi anggènipun nyawabi dhatêng bêbrayan wau, inggih botên mêsthi mêdal ing pakêmpalan-pakêmpalan pulitik. Tumindak piyambakan inggih sagêd damêl lêlabêtan agêng dhatêng bangsanipun. Kêdah dipun èngêti, kathah rêmbag-rêmbag utawi pitêdah ingkang tumrapipun piyambak prakawis ingkang sampun têrang, namung tumraping bangsanipun tiyang mayuta-yuta, dados bandha sêsêrêpan ingkang sakalangkung
prakawis ingkang gampil-gampil, ndamêlakên rêkès-rêkès, nuntun pakêmpalan-pakêmpalan neneman lsp. Inggih margi taksih kathah sangêt tiyang ingkang dèrèng mêkar nalaripun punika, ingkang murugakên sabên tiyang ingkang sampun langkung majêng, gadhah kawajiban mitulungi sarta nêdah-nêdahakên margining kamajêngan dhatêng sadhèrèk-sadhèrèkipun ingkang dèrèng majêng.
Ing bab ekonomi têtiyang ingriki inggih taksih bêtah sangêt pitulungan tuwin sêsuluh. Bab punika pamarentah sampun suka tuntunan sarta inggih taksih lajêng anggènipun suka tuntunan. Ewasamantên ada-ada tuwin tandangipun tiyang
Dumugi samantên, ingkang kula aturakên sawêg bab wigatosipun pamulangan luhur kukum tumrap dhatêng bêbrayan gêsang Indonesia. Dene wigatosipun ingkang tumrap dhatêng sêtudhên piyambak dèrèng cêkap anggèn kula ngandharakên. Bab punika, ingkang sampun kula cungulakên, inggih punika: sêtudhên punika dipun lêlatih nyithak badanipun piyambak ing gêgêbênganing kawruh. Ugi sampun cêtha, bilih panyithakipun wau botên namung ngênêr dhatêng kawruh kukum kemawon, ananging inggih ngênêr dhatêng kawruh sanèsipun ingkang sêsambêtan kalihan bab wau, kados ta kawruh bangsa, ekonomi, kawruh bêbrayan, kawruh basa lsp. Dumugi samantên, wujuding panggulawênthah wau sawêg nama nggulawênthah pikiran (intellect), inggih punika sawêg saperanganing isèn-isèning kabatosanipun manungsa. Sêtudhên kêdah mangrêtos, bilih isèn-isèning kabatosaning manungsa punika, kêjawi bab kalanaran, taksih wontên malih ingkang prêlu kaajêngakên, kados upaminipun agami, kasusilan tuwin raos kaendahan.
Sakathahing isèn-isèn tuwin gêgayuhaning kabatosan wau kêdah kadamêl laras, sami dene kaajêngakên sadaya. Ing bab makatên punika sêtudhên Indonesia têtêp nama kijènan. Dados ing bab ngajêngakên gêgayutaning kabatosan wau pamulangan luhur kukum taksih nama kirang pêpak. Wulangan-wulangan luhur babagan falsafah tuwin agami dèrèng wontên, jêr ngriki dèrèng wontên
(saking Dr. R. D. Asikin Wijaya Kusuma).
Pamulangan luhur kadhoktêran punika yêyasan pangajaran luhur ing Indonesia ingkang nomêr tiga. Madêgipun kala tg. 16 Augustus 1927, ingkang napukakên pambikakipun I.W. K.T. Gupêrnur Jendral Jhr. Mr. A. C. de Graeff.
kala tg. 28 October 1924, ingkang napukakên I.W.K.T. G.G. Mr. D. Fock.
Wontênipun Pangajaran Luhur Kadhoktêran ing Indonesia punika ingkang baku awit saking pangudinipun sarjana têtiga, inggih punika:
1. swargi Dr. H. F. Roll, kala samantên dados
waunipun guru ing Stovia, sapunika dados mahaguru wontên ing Rijksuniversiteit ing Utrecht.
Jangka bab "yêyasan pamulangan luhur kadhoktêran ing Indonesia punika anggènipun nyungulakên wontên ing masarakat tanah ngriki kala dasanan taun kapêngkêr, sarta anggènipun mujudi jangka wau, punika pancèn bêtah mawi tuntunanipun idham-idhaman luhur tuwin kamêmpêngan ingkang agêng saèstu. Jalaran kala samantên kathah ingkang sami nyêmpaluki, mangka ingkang sami nyêmpaluki wau agêng daya pangaribawanipun. Kathah
luhur umum (Universiteit). Namung rahajêngipun, dene sajawining pamulangan luhur kathah sangêt prakawis ingkang kenging kangge njangkêpi
Pêngêtahuan Masarakat Indonesia, pakêmpalan-pakêmpalan kagunan, tuwin kados ingkang sampun kula aturakên ingajêng i.p. bibiliotik Kon. Bat. Genootschap. Saking pamanggih kula, para sêtudhèn inggih kêdah mêkarakên kabatosanipun kangge nimbangi mêkaring kanalaranipun wau.
Ing wasana prêlu ugi kula aturakên bab karibêdaning para sêtudhèn ing babagan kabatosan sanèsipun. Kêjawi ingkang taksih kênèmên sangêt, para sêtudhèn sami mangrêtos, yèn kamajênganipun punika mangro tingal. Sagolongan, bêtèkipun sadèrèngipun dados sêtudhèn tampi panggulawênthah cara kilènan, lajêng sami mangrêtos saèstu, yèn kabudayan kilènan punika inggih kathah isinipun ingkang sae-sae. Wontên malih ingkang sampun gumregah pangrêtosipun dhatêng kabangsan, lan inggih kathah ingkang gumregahipun wau kanthi mangrêtos saèstu, punika sami mangrêtos yèn kabudayanipun piyambak, ingkang sampun botên kopèn punika, inggih kathah prakawis ingkang agêng sangêt aosipun. Margi saking punika lajêng sami nyobi badhe mêndhêti bandha-bandha kabudayanipun piyambak, ingkang dèrèng dipun sumêrêpi utawi ingkang sawêg dipun sumêrêpi. Tumrap ingkang wiwit alit, kilap wontên ing griya kilap nalika sinau wontên ing H.I.S. sami mbêkta bandha kabudayan sakêdhik-sakêdhik, punika nama bêgja. Ananging kala-kala manawi mrangguli salah satunggaling kawontênan, tiyang-tiyang wau mêksa inggih pakèwêd sangêt anggènipun badhe milih ingkang sae saèstu. Jalaran bandha-bandha kabudayan kita piyambak kathah ingkang kêdah dipun bucal utawi dipun ewahi; manawi botên dipun ewahi isinipun apês inggih kêdah dipun ewahi blêgêripun (wujudipun), kacocogakên kalihan gagasan-gagasan enggal tuwin kawontênan-kawontênan enggal. Manawi ngèngêti agênging bedanipun dhapukan kabatosan kilènan kalihan wetanan,- sanajana kêkalihipun wujud peranganing kabatosaning manungsa umum, ingriku lajêng katingal, bilih dêrdahing wetan kalihan kilèn wontên ing sanubarining para neneman punika kala-kala pancèn gawat saèstu. Mila ing salêbêting jaman ewah-
batos punika wau ingkang kathah kêdah namung dipun rampungi piyambak, jalaran sabên manungsa punika lêbêt-lêbêtaning gêsanging batosipun inggih dhasar namung piyambak. Ananging manawi kathah ingkang sami nanggapi karibêdan wau kanthi mangrêtos, punika mêksa agêng dayanipun. Tumraping tanah ngriki wontênipun gêgolonganing sêtudhên punika dèrèng dangu (THS 1919, RHS 1924, GHS 1927, manawi ing Leiden tuwin sanès-sanèsipun sampun kala abad 17 utawi sadèrèngipun). Golongan kasêpuhan ingriki sawêg sakêdhik sangêt anggènipun migatosakên golongan sêtudhên wau, mangka pancènipun prêlu kawigatosakên. Lajêng tiyang-tiyang ingkang taksih wuta sastra yutan kathahipun, punika inggih taksih rêkaos sangêt sagêdipun migatosakên dhatêng golongan sêtudhên.
Saking pangajêng-ajêng kula, golongan Indonesia sanèsipun puruna sami migatosakên dhatêng golonganing para sêtudhên wau.
jêng-pangajêng ingkang swara sarta pamanggihipun dados bandhul antêp kangge nêtêpakên prakawis-prakawis ingkang
Prakawis punika sagêd kasumêrêpan cêtha mirid saking pangandikanipun G.G.Jhr. de Graeff nalika napukakên adêgipun pamulangan luhur wau. Pangandikanipun makatên :
Sawatawis taun kapêngkêr, nalika madêgipun Indische Universiteits vereeniging (ingkang ada-ada Dr. J. Noordhuk Hegt. Pangripta), ingriku kathah,- kula botên rikuh ngakêni yèn kula inggih tumut-, ingkang sami gadhah pamanggih, bilih jangka-jangkanipun pakêmpalan wau botên sanès kêjawi namung badhe mbujêng impèn. Samangsa impèn wau mêncungul lajêng gathuk kalihan kawontênan ing sanyatanipun, mêsthi ical tanpa lari.
Makatên pamanggihipun tiyang kathah ing bah Pamulangan Kadhoktêran ing Indonesia nalikanipun prakawis wau kaajêngakên datêng ing Raad Kawula kala ing taun 1919 dhtêng Dr. Abdul Rivai kalihan kanca-kancanipun nunggil antêp. Rêmbagipun wontên Raad Kawula rame. Pêpuntonang rêmbag kawontênakên "Medische Onderwiyscomissie". Ing taun 1922 kumisi wau rampung, pamrayogi supados ngawontênakên pamulangan luhur kadhoktêran lêlajênganipun pamulangan dhoktêr Stovia.§ Ing wasananipun pamulangan luhur kadhoktêran minangka gêgêntosipun Stovia, dede sambêtanipun. Dene Stovia ingkang sampun suka lêlabêt kathah sangêt ing dalêm 76 taun, dipun suwak.
Pamulangan luhur kadhoktêran dumuginipun samangke sampun umur 13 taun. Kala tg. 16 Augustus kapêngkêr mèngêti dintên kalairanipun (dies natalis) ingkang kaping tiga wêlas. Nitik ungêling palapuranipun pangarsa Faculteit, ingkang kasêsorahakên sabên taun manawi pinuju mèngêti kalairanipun pamulangan luhur wau, ingriku katingal bilih cacahing sêtudhên sabên taunipun tansah mindhak kathah, makatên ugi ing salêbêtipun taun ingkang mêntas kapêngkêr punika. Punika lajêng kenging kangge bukti, bilih sangsal-sangsalanipun tiyang ingkang botên nayogyani dhatêng adêgipun Pamulagan Luhur Kadhoktêran kala rumiyin punika, botên maton. Anggènipun botên nayogyani kuwatos bokbilih kêkirangan sêtudhên. Namung ingkang nyata, jêbul malah kosok-wangsulipun. Ing palapuranipun pangarsa Faculteit ingkang kantun piyambak punika, wontên katêranganipun makatên :
Nalika pamulangan luhur kadhoktêran badhe kaadêgakên, sami kasamarakên bokbilih botên badhe nyêkapi kathahing sêtudhên ingkang mlêbêt. Bab punika samangke sampun botên prêlu kakuwatosakên; malah samangke wontên ingkang dados pitakenan, gêgayutan kalihan papanipun, punapa cacahing sêtudhên punika botên nama kêkathahên ?
Pancèn kêpara yêktos. Salêbêting taun-taun ingkang nêmbe punika têtela têrang yèn cacahing sêtudhên pancèn kêkathahên sangêt. Papan-papan ingkang kangge mulang sampun botên amot. Mila sêtudhên-sêtudhên anggènipun sinau wontên ing pamulangan inggih lajêng dipun pantha-pantha gêntosan. Makatên punika tumrap lampahing piwulang têmtu kemawon lajêng nama kathah wêdal ingkang muspra.
Kala adêgipun pamulangan luhur ing taun 1927, ingkang mlêbêt dados sêtudhên wontên 25, inggih punika :
Dumuginipun kursus 1933/1934 para sêtudhên ingkang sapisanan, ingggih punika lêbêtan taun 1927, sampun têlas pasinaonipun. Ing nalika punika pamulangan luhur wau sampun jangkêp, têgêsipun tauning pasinaon ing pamulangan wau sadaya sampun wontên sêtudhênipun Ian inggih sampun mbabar dhoktêr. Nalika samantên cacahing sêtudhên wontên 375.
Bangsa Walandi 59. Bangsa Indonesia 187. Bangsa Tionghwa 126. Bangsa Jêpang 2. Bangsa Amerika 1
Ing pungkasaning kursus 1939/1940 cacahing sêtudhên wontên 705,
Bangsa Walandi 150. Bangsa Indonesia 308. Bangsa Tionghwa 247.
Nitik catêtan inginggil wau indhaking cacahing sêtudhên kêtingal têrang sangêt. Lan ing sabên
taunipun kintên-kintên inggih têrus badhe mindhak-mindhak kathah.
Dene kathahing sêtudhên ingkang lulus pasinaonipun, makatên : Ing kursus ingkang pungkasan punika wontên sêtudhên 47 sagêd angsal dhiploma dhoktêr (artsdiploma) inggih punika :
Bangsa Walandi 11. Bangsa Indonesia 19. Bangsa Tionghwa 17.
Wiwit kala ing taun 1933/1934 pamulangan luhur kadhoktêran gunggung kêmpal mbabar dhoktêr 177, inggih punika :
wau sampun têrang, bilih pamulangan luhur kadhoktêran ing Bêtawi punika sampun suka bukti bilih pancèn sagêd madêg saèstu.
Angka-angka pèngêtan wau manawi dipun satitêkakên, ingriku inggih lajêng katingal, bilih tiyang Indonesia punika, ing bab kathahing sêtudhên tuwin ingkang ngantos sagêd angsal dhiploma, inggih botên nama nguciwani. Margi saking punika, sangsalan-sangsalanipun tiyang ingkang botên nayogyani adêgipun pamulangan luhur kadhoktêran kala rumiyin punika inggih lajêng tanpa têgês. Tiyang ingkang botên nayogyani, sami ngajêngakên pamanggih, bilih tiyang pribumi punika dèrèng mangsanipun nampêni pangajaran luhur; jalaran dèrèng gadhah sipat-sipat ingkang prêlu tumraping nampèni sarta mêkarakên pangajaran-pangajaran luhur.
Danguning pasinaon ing pamulangan luhur kadhoktêran punika 7 taun. Namung wêkdal 7 taun punika dede watêsan, têgêsipun manawi ngantos nglonjok sakêdhik utawi kathah, inggih botên lajêng kawêdalakên. Tumraping pamulangan luhur, botên wontên sêtudhên dipun wêdalakên jalaran kêdangon anggènipun sinau.
Dene rancanganing pasinaon dipun perang dados 3 mangsa, samangsa-mangsanipun mawi dipun wontêni èksamên, inggih punika :
perang dados kalih. Perangan sapisan (Candidaat I) èksamênipun wontên ing pungkasaning taun pasinaon ingkang kawitan. Perangan kaping kalih (Candidaat II ) èksamênipun wontên ing pungkasaning taun pasinaon ingkang kaping tiga.
Èksamên doktoraal anggènipun ngèksamên wontên ing pungkasaning taun pasinaon ingkang kaping gangsal. Punika inggih kaperang dados kalih. Doktoraal I kalihan Doctoraal II. Dene danguning antawisipun ingkang nêtêpakên Faculteit.
Èksamên dhoktêr punika inggih kaperang dados kalih, èksamên dhoktêr pêrangan I kalihan II, utawi èksamên sêmiarts kalihan èksamên arts.
Manawi sampun sagêd lulus èksamên Arts ( èksamên dhoktêr II), punika sawêg têtêp anama "Arts", têmbungipun limrah dhoktêr.
Dene kengingipun mawi sêsêbutan "Doctor" kacêkak "Dr", punika kêdah mawi promosi rumiyin. Anggènipun promosi sarana ngarang karangan satunggaling bab, cara walandinipun dipun wastani proefschrift utawi dissertatie, mawi ngajêngakên stelling (paugêraning pamanggih) sawatawis. Tiyang ingkang badhe promosi wau, namanipun "Promovendus". Sêrat
sampun, promovendus kêdah lajêng ngêkahi utawi nêmênakên pamanggihipun. Anggènipun ngêkahi punika ingkang nama promosi saèstu. Dene anggènipun ngêkahi wau sagêd ugi wontên ing parêpatan umum utawi wontên ing parêpatan tutupan, kontên-kontênipun dipun inêp. Sarampunging promosi, promovendus dipun sukani "doctorsdiploma" utawi "doctorsbul" (kêkancingan doctor), mawi upacara ingkang sampun katamtokakên. Manawi sampun makatên, dhoktêr wau sawêg wênang mawi sêsêbutan "Dr." ing ngajênging namanipun.
Anggènipun kakengingakên promosi punika, botên kêdah sasampunipun dados "arts" (dhoktêr). Manawi sampun lulus èksamên doktoraal, punika sampun angsal sêrat pratandha ingkang nêrangakên "sampun cakêp nindakakên pakaryan babagan kawruh". Mila inggih sampun kenging ngêdalakên punapa-punapa ing gêgêbênganing kawruh, dados inggih sampun wênang promosi. Tiyang ingkang sampun lulus èksamênipun doktoraal punika sampun angsal sêsêbutan, inggih punika "Doctorandus medicinae" utawi karingkês Med. Doct." utawi
têgêsipun ingkang ngangge sêsêbutan wau sampun lulus èksamênipun doktoraal.
Sêsêbutan "Doctor" utawi kacêkak "Dr", sagêdipun angsal sasampunipun promosi, inggih punika sasampunipun nyêrat sarta ngêkahi salah satunggaling bab ing gêgêbênganing kawruh.
Arts (dhoktêr) inggih punika ingkang sampun lulus èksamênan arts. Dados sabên arts (dhoktêr) sampun kenging ngangge sêsêbutan "Med Doct" utawi "Doct. Med", jalaran sadèrèngipun èksamên arts kêdah sampun lulus anggènipun èksamên doktoraal rumiyin.
Sinau wontên pamulangan luhur kadhoktêran punika inggih kados pamulangan luhur sanès-sanèsipun, inggih punika adhêdhasar vrijestudi (sinau mardika). Para sêtudhên botên dipun criyosi punapa ingkang kêdah kasumêrêpan benjing-enjing; botên dipun takèni punapa sampun sinau punapa botên; botên dipun sukani garapan utawi prufwerk. Dene pêpanggilipun namung satunggal, inggih punika para sêtudhên wau samangsa èksamên sagêda sampun. Sabotênipun inggih cêkap panyakupipun dhatêng bab-bab ingkang dipun wulangakên dhatêng para gurunipun (propesor, lector, docent). Manawi botên makatên, inggih samun botên mawi ingapuntên malih.
Dados sinau wontên ing pamulangan luhur punika, sêtudhên-sêtudhên kêdah gadhah krêkat sarta gadhah kajêng sinau piyambak. Pramila têtiyang ingkang sampun rumaos piyambak yèn botên gadhah krêkat utawi kajêng dhatêng pasinaon (botên rêmên sinau), Ian sampun rumaos yèn anggènipun sagêd sinau sayêktos kêdah tansah mawi dipun girèkakên tuwin dipun awat-awati tiyang sanès kados caraning sinau ing pamulangan andhap tuwin têngahan, punika amrih prayoginipun dhatêng badanipun piyambak, dhatêng lêlampahanipun ing têmbe wingking, sarta dhatêng sanak sadhèrèk ingkang mragadi, prayogi yèn botên nglajêngakên dhatêng pamulangan luhur.
Manawi anggènipun wokan punika sawêg wontên ing wiwitaning pasinaon ing pamulangan luhur, punika botên patos sangêt-sangêt. Sabab taksih sagêd lajêng mingêr dhatêng ing pakaryan utawi pasinaon sanès; margi taksih ênèm Ian tiyang sêpuh utawi sanak sadhèrèkipun dèrèng kêkathahên anggènipun ngêdalakên wragad. Namung manawi sampun kanthi rakaos, sagêd lulus èksamên-èksamên sawatawis, mangka dumugi ing pasinaon ingkang pungkasan lajêng mlêndèk, ingriku kabêgjaning gêsangipun lajêng kados ingkang kula aturakên inginggil, inggih punika moyag-mayig.
Wêwadosipun sinau wontên ing pamulangan luhur punika ingkang murugakên sagêd dados, bokmanawi kenging karingkês makatên :
1. Gadhah dasar sagêd sarta mêkar nalaripun.
2. Rêmên dhatêng kawruh ingkang sampun dipun pilih. Punika ingkang dados tuking daya
kamêmpêngan murugakên sagêd sinau Ian purun nitipriksa piyambak.
3. Kajêng têtêp, panggah anggènipun nggayuh sêdyanipun. Manawi gadhah bêbudèn makatên, sêdyanipun badhe sinau piyambak sagêd panggah ngantos kadumugèn ingkang dipun jangka.
4. Kêjawi tigang bab wau, manawi tumrap sinau ing pamulangan luhur kadhoktêran kêdah kawêwahan saêbab malih, inggih punika: Gadhah raos trêsna dhatêng sasamining manungsa, langkung-langkung gadhah manah nêdya têtulung dhatêng manungsa ingkang nandhang sangsara.
Pamulangan luhur kadhoktêran punika sêtudhênipun saking murid-murid wêdalan H.B.S. 5 taun, A.M.S. tuwin pamulangan sanèsipun mgkang sami kalihan pamulangan wau.
Sabên taun wiwit tg. 1 Juni sabên dintên antawisipun jam 8-12 siyang, ingkang badhe lumêbêt dados sêtudhên
Sasampunipun mbayar f 300 kaping 4 (sataunipun f 300), salajêngipun para sêtudhên lajêng botên katarik ing bayaran malih.
Anggènipun lumêbêt dados sêtudhên punika namung kapêtang tumrap sataun pangajaran. Dados manawi ing taun candhakipun badhe nglajêngakên malih, punika
Prakawis ingkang kasêbut inginggil wau, wontên sabab ingkang prêlu karêmbag, inggih punika bab arta bayaran (collegegeld). Prakawis punika prêlu kamanah, langkung-langkung tumrap para sêtudhên Indonesia. Bayaran sêkolah sataun f 300, punika tumrapipun tiyang Indonesia ing umumipun kalêbêt awrat sanggènipun. Kathah neneman Indonesia ingkang pancèn sagêd nglajêngakên pasinaonipun, namung botên sagêd lumêbêt ing pamulangan luhur, jalaran kapêpêtan ing pêpalang wragad punika wau. Makatên ugi kathah sêtudhên Indonesia ingkang botên badhe sagêd nglajêngakên pasinaonipun wontên ing pamulangan luhur, manawi botên dipun èyèng-èyèng tiyang sêpuh, sanak sadhèrèk utawi kanca-kancanipun.
Nalika ngadêgakên pamulangan luhur kadhoktêran prakawis wau inggih kawigatosakên, sarta inggih lajêng mawi kasudhiyan bandha pasinaon (studiebeurs) sawatawis. Namung ingkang ngangge bandha pasinaon wau botên ngêmungakên sêtudhên Indonesia kemawon, ugi sêtudhên Walandi tuwin Tionghwa inggih sami ngangge.
Dene ingkang nampèkakên bandha pasinaon wau panjênênganipun dhirèktur dhêpartêmèn O. & W. mawi lantaran panêdhanipun Faculteit. Ingkang dipun sukani wragad pasinaon, ngêmungakên sêtudhên ingkang pancèn gadhah dhasar sagêd, nanging kêcingkrangan. Anggènipun nyukani pitulungan dangu-dangunipun namung ing salêbêtipun 7 taun. Namung manawi pancèn prêlu, Faculteit sagêd nêdakakên onjot.
Arta pitulungan wau kacêlêd malih, manawi ingkang dipun pitulungi kèndêl anggènipun sinau, utawi sampun sagêd cucul wragad piyambak dados botên prêlu dipun pitulungi malih; utawi malih manawi lajêng kêndho kasrêgêpanipun, botên majêng pasinaonipun tuwin kirang sae kalakuanipun.
Nitik kawontênanipun taun-taun ingkang kapêngkêr punika, têtêp nama nyolong pêthèk, dene kathahing arta pitulungan dhatêng sêtudhên Indonesia wau botên nama kathah. Ing bab punika sêtudhên Indonesia kalihan Tionghwa botên patos kathah bedanipun. Prof. Bonne nalika mêdhar sabda nglêrêsi pèngêtan dintên kalairanipun pamulangan luhur kadhoktêran ngandikakakên bab arta pitulungan dhatêng sêtudhên Indonesia makatên :
Wontênipun pangajaran luhur punika nênangi krêkatipun tiyang Indiya piyambak. Têtiyang Indiya, mawi kakiyatanipun piyambak, kala-kala kêrêp mawi kurban agêng arwujud pitulunganipun sanak sadhèrèk tuwin mitra-mitranipun, nanging têrang botên susah mawi pitulunganipun gupêrmèn, sampun têtela yèn kuwawi sarta sagah mragadi pasinaonipun sêtudhên-sêtudhên kadhoktêran. Makatên punika, tumrap kacakêpanipun pamulangan luhur botên nama kalitên, malah kêpara kagêngên."
Ing wasana taksih wontên saêbab malih ingkang inggih kalêbêt wigatos. Tumrapipun tanah Indonesia adêgipun pamulangan luhur kadhoktêran punika wigatosipun punapa? Prakawis punika kenging karingkês kaaturakên makatên:
1. MARGI ADÊGIPUN PAMULANGAN LUHUR KADHOKTÊRAN, INDONESIA LAJÊNG GADHAH PUSÊRING KAWRUH ING BAB NGUDI KAWRUH KADHOKTÊRAN.
2. PAMULANGAN LUHUR KADHOKTÊRAN SUKA WÊWÊNGAN DHATÊNG LARE-LARE INGRIKI, SAGÊD SINAU DADOS DHOKTÊR KANTHI JANGKÊP PIWULANGIPUN LUHUR, WONTÊN ING TANAH INDONESIA PIYAMBAK.
3. TANAH INDONESIA ANGGÈNIPUN NYAMPÊDI KABÊTAHANIPUN DHATÊNG DHOKTÊR-DHOKTÊR INGKANG JANGKÊP PIWULANGIPUN LUHUR, BENJING-BENJINGIPUN BOTÊN GUMANTUNG DHATÊNG NAGARI NGAMANCA.
Prakawis tigang bab wau, saya katingal mêlok wigatosipun sarêng ing Eropah wontên pêrang samangke punika. Anamung, adêgipun pamulangan luhur kadhoktêran wau wontên wigatosipun malih ingkang langkung agêng tumraping jagat Intêrnasional, kawigatosan ingkang kêdah kita èngêti, inggih punika:
PRABAWA KALIHAN NAGARI-NAGARI TANGGA TÊPALIH ING ASIA WETAN NGRIKI.
Pangajaran Kadhoktêran ing Asia wetan kala ing taun 1933 têtandhinganing kathahipun kados ingkang kapratelakakên ingandhap punika:
JÊPANG : pamulangan luhur kadhoktêran 18, Pamulangan
Pamulangan Kadhoktêran wontên 17, Pamulangan Kadhoktêran baku wontên sawatawis.
INDOCHINA : Pamulangan Kadhoktêran baku wontên 1.
Sanajan pangrèh praja pribumi punika wiwit kina mila wontên ing paprentahan Hindia Nederland pikantuk papan ingkang wigatos, ananging prakawis pamulangan kangge punggawa pangrèh praja Indonesia anggènipun miwiti sawêg kalih dasanan taun ngajêngakên akiring abad ingkang kapêngkêr punika.
Ing salêbêtipun 60 taun ingkang sampun kapêngkêr punika dhidhikan wau saking sakêdhik katingal wontên indhakipun. Ewadene indhakipun wau mêksa botên sagêd nimbangi kalihan indhaking kamajênganipun bêbrayan. Inggih punika bêbrayan ingkang bot-rêpot tuwin uthêk-kliwêripun kapasrahakên dhatêng iguhipun punggawa B.B. Pribumi. Mila tumindakipun paprentahan inggih katingal wontên gothang Ian cacadipun kirang sagêd
kirang langkung ing salêbêtipun satêngah abad punika dhidhikanipun punggawa pangrèh praja Indonesia wiwit saking botên wontên, mindhak-mindhak ngantos dumugi wontên academie.
kapêngkêr punika, langkung rumiyin kula badhe ngaturakên gêgambaran babadipun pamulangan Pangrèh Praja Pribumi, jalaran pamulangan wau yêktosipun gêgayutan kalihan drajatipun punggawa Pangrèh Praja Pribumi.
Anggèn kula ngaturakên punika jalaran pamulangan punika dados gêgambaran ajêngipun pangkat, ajênging pangkat dados gêgambaraning kamajênganipun prakawis ingkang dados wajibipun, inggih punika bêbrayan. Kosokwangsulipun kamajênganing bêbrayan punika inggih kenging kangge ningali kaindhakaning pangkatipun punggawa Pangrêh Praja Pribumi.
Jaman rumiyin, nalika jaman taksih gampil-gampilan, jamanipun tumindaking paprentahan dèrèng kathah
ingkang inggil-inggil pisan, inggih botên sisah mawi dipun dadar prakawis kawruhipun. Saugêr sampun nyêkapi kalimrahan ing ngriku sarta kakintên sagêd nindakakên padamêlanipun, inggih sampun cêkap.
Rèhning jaman samantên lare wêdalan pamulangan angka kalih dèrèng kathah, mila ingkang kasagêdanipun maos Ian nyêrat nyêkapi cacahipun inggih sawêg sakêdhik. Manawi tiyang njangka dados priyantun B.B. wiwitipun dados magang rumiyin wontên ing kantor pangrèh praja. Wontên ing ngriku botên mligi ajar nindakakên padamêlan, wosipun namung ngladosi wadana, collecteur, controleur utawi bupati, ingkang dipun dhêrêki.
Manawi anggènipun nglampahi makatên wau sampun pintên-pintên taun (kadhang sok 10 dumugi 15 taun), lajêng katêtêpakên dados jurusêrat. Ing ngriku sawêg nama wiwit nindakakên padamêlan pangrèh praja.
Cara mawi magang wau ngantos dumugi taun 1918; punika opisilipun, nanging yêktosipun tatanan magang punika icalipun dèrèng dangu.
Kabêkta saking tuwuhing pamanggih enggal tuwin pikiran gagrag enggal wontên ing têngah-têngahing abad ingkang kapêngkêr punika, caking paprentahan lajêng kaiguhakên dhatêng margi enggal, makatên ugi pamarentah anggènipun migatosakên bêbrayan inggih dipun têmêni. Rèhning jaman samantên B.B. pribumi ingkang dipun pangagêngi bupati punika cêtha kirang nyêkapi sêsêrêpanipun, botên nampi dhatêng kajêngipun tuwin cakipun cara paprentahan ingkang enggal wau, mila B.B. Walandi lajêng kapêksa tumut cawe-cawe ing bab prakawis ingkang magêpokan kalihan rakyat pribumi.
Katêmahanipun B.B. pribumi lajêng kasingkur, namung dados tukang nindakakên dhawuhipun B.B. Walandi.
Ing ngriku nuntên karaos bilih mbibiti punggawa B.B. pribumi ingkang wêdalan pamulangan punika prêlu. Nalika taun 1879 kalihan 1880
Pamulangan wau nyadhiyani anak-anakipun para punggawa B.B. jaman samantên, dipun dhidhik dados ambtênar B.B. Sanajan dhapukaning wulanganipun taksih prasaja sangêt sarta inggih namung kenging kawastanan pamulangan lêlajênganipun pamulangan andhap, tur basanipun ingkang kangge mulang inggih taksih basa Mlajêng, ananging sampun nama dados bukti bilih pamarentah saèstu anggènipun anggalih nêdya damêl pamulangan ingkang mligi tumrap calon punggawa B.B. pribumi.
Sampun têmtu kemawon lare-lare wêdalan Hoofdenschool ing jaman samantên wau cacahipun inggih dèrèng sapintêna manawi katandhing kalihan golonganipun ingkang sêsêrêpanipun taksih andhap.
Dumadakan pamarentah kagungan tindak ingkang nama majêng salangkah, inggih punika ing taun 1891 andhawuhakên pranatan ingkang namtokakên bilih tiyang ingkang kenging kabênum dados punggawa B.B. punika kêdah wêdangan pamulangan. Magang botên katampi manawi botên gadhah dhiploma pamulangan angka kalih. Nanging rèhning jaman punika lare-lare wêdalan pamulangan wau taksih kirang sangêt, dados cakipun pranatan wau inggih sok mawi parimirma.
Kabêkta saking wontênipun bêbadan paprentahan ingkang enggal-enggal, kados ta dienst landbouw, rajakaya, kasarasan, irrigasi lan sapanunggianipun, ingkang lajêng anjalari wontên pangagêng-pangagêng Ian amtênar-amtênar enggal, papanipun punggawa B.B. pribumi saya kaundur, saya kêplorod, sabab prakawis ngajêngakên kabêtahan rakyat nama lajêng botên kumanan-papan.
Dr. Snouck Hurgronje nalika punika anggènipun mastani: punggawa B.B. pribumi punika mênggaha batih makatên, namung kadosdene lare-lare utawi rencang-rencang.
Manawi saking golongan pribumi, nalika taun 1899 ingkang Bupati Dêmak, Pangeran Hadiningningrat ingkang nate kawêdal gigatipun prakawis munduring kajenipun pangagêng-pangagêng pribumi.
Mênggah ingkang dipun lêpatakên: saking andhaping sêsêrêpanipun para punggawa wau, anggènipun botên kantênan dunungipun, sarta dening prasasat botên angsal panggalihan Nagari rakawis kamajênganipun.
Kosokwangsulipun ingkang bupati wau inggih botên nyêlaki, bilih sudaning panguwaosipun punggawa B.B. pribumi wau ugi jalaran para punggawa B.B. Europa kêrêp têpang rêmbag piyambak kalihan rakyat, botên mawi pangagêng Jawi.
Awit saking bantahanipun Dr. Snouck Hurgronje, sarjana ingkang sumêrêp saèstu Ian trêsna dhatêng tanah Hindia punika, tumuju dhatêng caraning paprentahan ing jaman samantên wau, mila lajêng katingal wontên ewahipun.
Bribik-bribik wontên kajêng badhe ngatingalakên malih punggawa B.B. pribumi, sarta nyukani papan ingkang samêsthinipun. Rancangan-rancangan wiwit kadamêl kangge nginggahakên drajatipun punggawa B.B. pribumi, namung anggènipun nindakakên ingkang taksih dipun sêmadosi.
Ing taun 1908 Dr. Snouck Hurgronje saya nêtêr malih; katêmahanipun taksih nunggil taun wau
tatanan wulangan ingkang langkung enggal tur langkung prayogi. Kajawi punika lêt 2 taun malih pamulangan Osvia wau cacahipun dipun wêwahi 3 malih, inggih punika ing Serang, Madiun sarta Blitar.
Nalika taun 1912 panguwaosipun para Controleur wontên sawatawis ingkang kaliyêrakên dhatêng wadana dhistrik. Inggih ing ngriku punika pêcak kapisan ingkang tumuju dhatêng "ontvoogding", najan taksih mangu-mangu, tumindakipun taksih nama dèrèng marêmakên manah, dening taksih têbih kalihan nyatanipun liyêran ingkang saèstu, nêtêpi kajêngipun "mangrèh piyambak kanthi namung dipun amping-ampingi.
Ananging kadospundi malih, sabab kala samantên taksih wontên sandhunganipun, inggih punika kêcingkranganing sêsêrêpanipun para punggawa B.B. pribumi, kaanggêp kirang nyêkapi.
Nalika punika, ingatasing sampun lêt 30 taun kalihan adêging Hoofdenschool wau, golongan B.B. pribumi taksih kathah (± 4/5) ingkang nama "botên sumêrêp ing sastra", liripun kathah ingkang babarpisan dèrèng nate ngambah sêkolahan.
Mila "Ontvoogding" ing taun 1918 ingkang mêngku kajêng kalih prakawis; sapisan, srah-srahan panguwaosipun B.B. Europa dhatêng B.B. pribumi, kaping kalihipun, unduripun B.B. Europa saking kalangan cakipun paprentahan ingkang saèstu, punika tumindakipun, inggih awit saking sabab ingkang katêrangakên ing ngajêng wau, kanthi wêweka Ian pangatos-atos ingkang yêktosan.
Mênggah ingkang kenging kawastanan salah satunggaling tatanan ingkang kangge ancang-ancang ngewahi caraning paprentahan wau, inggih punika adêgipun pamulangan Bestuursschool ( B.S. ) ing taun 1914; miturut kêtêrangan ing
Memorie van Tulichting, pamulangan wau "kangge nyinau paprentahan"; ingkang kenging mlêbêt dados murid "punggawa paprentahan dhistrik ingkang moncol, ing sasagêd-sagêd ingkang kajèn-kèringan dening kabêkta saking darahipun, sarta ingkang sampun gadhah pangalaman praktijk sawatawis taun tuwin ingkang sumêrêpipun dhatêng basa Walandi nyêkapi."
Para priyantun B.B. ingkang sami sinau wontên B.A.
Sinaunipun wontên ing B.S. wau 2 taun sarta para priyantunipun botên dipun examen. Manawi ngèngêti, bilih ingkang dados paugêran wau kajawi pangalaman praktiyk, inggih namung "sêsêrêpan cêkap dhatêng basa Walandi", mangka tumindakipun ingkang saèstu inggih kêrêp kemawon nampi amtênar B.B. ingkang wêdalan sanginggilipun pamulangan andhap sakêdhik, sampun têmtu kemawon inggiling wulangan ing B.S. wau inggih botên langkung saking pamulangan middelbaar.
Amtênar saking tanah sabrang punapadene ingkang saking Vorstenlanden inggih kenging nglêbêti B.S., dados toehoorder.
Wontên pranatan ingkang nginggilakên ukuran wulangan ing B.S. wau, inggih punika wontênipun examen pilihan wiwit nalika taun 1931. Kuciwa examen ingkang pancènipun sae wau, namung katindakakên kaping kalih, sabab awit saking pamulangan B.S. wau ing taun 1934 karancang dipun tutup kangge sawatawis wêkdal, wiwit taun 1932 lajêng botên tampi murid enggal, dados inggih botên ngawontênakên examen pilihan wau malih.
Ing taun-taun sangajêngipun wau cacad tuwin kêkiranganipun pasinaon ing Osvia katingal cêtha. Dening panitipriksa ingkang saèstu kala samantên nuntên anjalari adêgipun pamulangan Mosvia ing taun 1927, inggih punika pamulangan ingkang saèstu katujokakên dhatêng praktiykipun B.B. pribumi.
Bibitipun kapêndhêtakên saking wêdalan Mulo, sarta sasampunipun dipun pilihi, nuntên angsal wulangan tigang taun dangunipun. Wulanganipun langkung wiyar Ian langkung lêbêt katimbang Osvia lami; vak ingkang botên prêlu-prêlu dipun bucali. Nanging cacahing sêkolahan suda dados tiga.
Ing salêbêtipun makatên wau, inggih punika sasampuning kêlampahan "ontvoogding" wontên ing kabupatèn-kabupatèn sawatawis, nalika punika wontên ewah-ewahaning paprentahan ingkang agêng-agêngan.
Dhatênging ewah-ewahan wau urut-urutan. Sapisan ewah-ewahan paprentahan ing tanah Jawi Ian Madura, ingkang limrahipun dipun wastani "bestuurshervorming", ngèngingi prakawis administrasi tuwin tatanan pangrèh praja. Salajêngipun dipun gongi mawi ingkang dipun wastani dum-duman padamêlan (taakverdeeling ).
B.B. Pribumi dipun sukani kamardikan kathah, jalaran
Kamajêngan ing bab paprentahan kados makatên wau mêwahi awrating kuwajibanipun B.B. pribumi ingkang panginggilan. Nanging botên punika kemawon, taksih kathah malih bab-bab ingkang mêwahi angèlipun padamêlanipun B.B. pribumi.
Gumregahipun rakyat ingkang kacêtha wontên ing ebah-ebahaning rakyat wiwit tigang dasanan taun kêpêngkêr, kanthi dipun tuntun para intêlèk Indonesia, rumasukipun daya kilènan dhatêng rakyat, tuwuhing golongan ingkang moncol saking sapapaking ngadhusun, sadaya wau mêwahi angèlipun padamêlanipun B.B. pribumi. mêwahi angèlipun padamêlanipun B.B. pribumi.
Wêwah malih kèringanipun B.B. pribumi wontên ing kalanganing pribumi ingkang sampun majêng, sampun kaot katimbang jaman rumiyin; kiranging sêsêrêpan Ian cupêting kawruh sagêd njalari sudaning kèringan.
Awit bêtah badhe nginggilakên pasinaon tumrap punggawa B.B. pribumi wau, sarta inggih ugi awit saking panêtêripun para panuntuning pakêmpalan P.P.B.B. tuwin V.A.I.B. (kalih-kalihipun inggih punika pakêmpalaning B.B. Pribumi), anjalari pamarentah karsa nglairakên pangandika wontên ing Volksraad ing taun 1931, suraosipun bilih prakawis nginggahakên pasinaonipun para B.B. pribumi, inggih punika B.B pribumi ingkang sakintên ing têmbe dados panginggilan, [pa...]
[...nginggilan,] punika prakawis ingkang prêlu tumuntên dipun tandangi.
Pamulangan ingkang langkung inggil kangge B.B. pribumi kagalih prêlu kawontênakên malih, Ian
tanah Jawi Ian Madura saya anjalari cêthaning kabêtahan dhatêng pasinaon ingkang langkung inggil tumrap B.B. pribumi wau.
le. punapa pasinaon ing Mosvia ingkang sampun wontên punika, kawêwahan pasinaon wontên ing B.S. sampun nyêkapi dhatêng bêtahing sêsêrêpan tumrap B.B. pribumi umumipun Ian langkung malih tumrap ingkang dados panginggilan ing jaman sapunika;
2e. manawi botên nyêkapi, kadospundi anggènipun nyêkapi ingkang wujud pasinaon wau.
Wohing papriksanipun komisi kawrat wontên ing palapuran kandêl, ingkang gêrbanipun dipun sayogyani pamarentah, salajêngipun wontên ing tanggal 10
ingkang langkung inggil kados ingkang kausulakên komisi wau botên sagêd kawontênakên sadèrèngipun taun 1938.
Nanging sasampuning kagalih kanthi saèstu, wontên pamanggihipun cimmissiecommissie. kalih prakawis ingkang pamarentah nêtêpakên saenipun inggih punika:
le. pasinaon middebaar ing Mosvia samangke punika sampun nyêkapi bêtahing sêsêrêpan tumrap para B.B. pribumi ingkang pangkat andhap, ingkang wajib nindakakên padamêlan paprentahan wêkdal sapunika;
2e. nanging tumrap amtênar B.B. pribumi ingkang kacalonakên dados bupati sarta patih, sanajan pasinaon wau dipun wêwahana B.S. pisan, kados ingkang sampun punika, mêksa kirang nyêkapi.
Usulipun komisi ngawontênakên Bestuursacademie kangge nyêkapi bêtah wau, punika pamarentah anggalih margi ingkang prayogi piyambak, mila inggih dipun sayogyani dalah sabab-sababipun ingkang dados wêwaton. Ringkêsipun kados makatên :
Badhenipun wontên sagolonganing amtênar ingkang sampun pêpilihan tur uligan saèstu ing bab teori, punika têtêp badhe kawajiban nyêpêng paprentahan kawêdanan tuwin asistènan ingkang wigatos-wigatos; dene pangkat B.B. pribumi ingkang panginggilan punika badhe kasukakakên dhatêng tiyang-tiyang ingkang kenging kasamèkakên kalihan wêdalan pamulangan luhur, tur ingkang sampun wontên buktinipun onjo wontên ing praktijk.
Amtênar ingkang makatên punika, manawi ing têmbe kasinungan pangkat panginggilan ing B.B. pribumi, sampun têmtu ngrêtos kacingkrangan tuwin kêkiranganipun rakyat ing sadintên-dintênipun, sabab sasampuning tamat saking Mosvia, taksih ênèm sampun lumêbêt ing kalangan B.B., salajêngipun sawatawis taun gulang-gulung [gulang-...]
[...gulung] nunggil kalihan rakyat.
Manawi mangke angsal pasinaon malih ingkaang langkung inggil wontên ing B.A., sampun têmtu badhe sagêd ngrancang tuwin nindakakên samukawis ingkang anjalari indhaking, tata-raharjanipun ingkan sami dipun rèhakên.
Tatanan ingkang kausulakên komisi wau wontên saenipun malih, inggih punika amtênar ingkang sapunika nindakakên padamêlan, wontên kalonggaranipun sagêd nglajêngakên sinau malih.
Pasinaonipun 3 taun. Dhapukaning pasinaon suka dhidhikan umum kados sacaraning wulangan inggil, nanging kanthi ngemuti bilih kajêngipun ingkang baku punika ndhidhik amtênar B.B. pribumi ingkang sumêrêp caking padamêlan, kanthi lêbêt sêsêrêpanipun bab paprentahan sarta nyakup samukawis soal-soal ingkang dados padamêlaning pangkat panginggilan kados patih tuwin bupati.
Pamulanganipun nunggil gêdong kalihan Rechtshoogeschool. Ingkang mulang para mahaguru, kalihan para ahli praktijk sawatawis; ingkang kawulangakên:
recht Hindia-Nederland gêgayutan kalihan Nederland, staathuishoudkunde, Volkenkunde Hindia-Nederland, strafrecht, criminologie, tatanan kaislaman sarta babad.
Wulangan wau ingkang minangka ukuran tiyang-tiyang wêdalan Mosvia. Tumrap tilas murid Osvia ingkang kaidèn nglêbêti B.A., dipun sadhiyani wulangan basa Inggris.
Ing sabên taunipun saking tanah Jawi Ian Madura wontên amtênar B.B. 12 ingkang kalilan nglêbêti B.A. kanthi examen pilihan. Putra bupati ingkang kacalonakên nggêntosi ingkang rama, botên sisah mawi examen, cêkap mawi rêmbagipun guprênur ingkang mbawahakên.
Amtênar saking Vorstenlanden, saugêr nyêkapi sêsêrêpanipun kados ingkang katêmtokakên wau, inggih kenging nglêbêti B.A. Nanging amtênar saking sabrang botên kenging, awit nagari anggalih kirang prêlu. Ewadene putraning pangagêng paprentahan mandhiri inggih kenging, mawi palilahipun G.G.
Siswa B.A. ingkang onjo, examenipun sabên taun angsal tur sae, sagêd angsal idin nglajêngakên sinau pados titêl pamulangan luhur, samantên punika manawi dhinêsipun botên makèwêdi.
Suwau rancanganipun B.A. punika badhe dipun wiwiti kala tanggal 1 Agustus 1938, nanging rèhning wontên sabab ingkang dadakan, mila sawêg kala tangal 24 October 1938 sagêd kêlampahan kabikak, dipun slirani K.T. Bêsar piyambak.
Nalika dintên wiwitan wau siswanipun wontên 15. Ing tanggal kaping 1 Sèptèmbêr 1939 kêjogan siswa enggal, cacah 13. Golongan ingkang angka tiga wontên 14. Dados kala tanggal 1 Sèptèmbêr taun punika B.A. sampun jangkêp.
Kala wulan April 1940 wontên siswa ingkang mêdhot banyon, awit kêsêlak nggêntosi ingkang rama, dados bupati. Ing wêkdal punika cacahipun sêtudhên B.A. wontên 41, wadananipun 10, asistènipun 31 (saking Jawi kilèn 10, Jawi têngah 11, Jawi wetan 17, Vorstenlanden 3).
Benjing sêtêngah taun malih (April 1941) golongan ingkang sapisanan sampun tamat.
Prakawis wontênipun B.A. punika rêmbagipun wontên ing Volksraad tuwin wontên ing jawi warni-warni; wontên ingkang ngêploki, wontên ingkang kirang marêm, malah wontên ingkang babar pisan botên kenging dipun ajak rêmbagan.
Pabên rêmbag ing Volksraad bab punika dêdrêg sangêt.
Wontên ing kalanganing B.B. pribumi piyambak pamanggih inggih taksih warni-warni. Prakawis prêluning wontênipun pamulangan luhur kangge pangkat panginggilan punika sadaya gumolong sampun rujuk saèstu. Bedaning pamanggih namung prakawis tumindakipun: wontên golongan ingkang gadhah kajêng, supados B.A. punika kasambêtna tumuntên kalihan pamulangan middelbaar, nanging wontên malih ingkang gadhah pamanggih bilih cara ingkang sapunika, liripun kapêndhêtakên saking ambtenar ingkang sampun praktijk, punika ingkang sae piyambak, namung kêpengin supados pasinaonipun sampun 3 taun, nanging dipun dadosakên 5 taun utawi apês-apêsipun 4 taun.
Sintên ingkang lêrês, punika badhe kacêtha ing têmbe. Kula piyambak, sarta inggih najan botên sadaya, kalihan kanca-kanca sinau saperangan agêng, sami milih kawontênan ingkang samangke punika. Mênggah sababipun botên prêlu katêrangakên ing ngriki, mindhak kêroncèn.
Kula sadaya inggih ngrujuki para ingkang sami ngajêngakên supados pasinaon dipun sambêtakên tumuntên kalihan pamulangan middelbaar, Ian inggih purun mastani B.A. ingkang samangke punika namung minangka tatanan tataran, nanging saugêr botên dangu malih dipun dadosakên academie ingkang nyêkapi saèstu kanthi ngèngêti pangalaman ingkang sampun-sampun.
Wosing uwos punika nyadhiyani pasinaon dhatêng B.B. pribumi, supados nyêkapi saèstu anggèning nindakakên kuwajibanipun.
Bêtah dhatêng academie ingkang mêpaki yêktosan sampun cêtha wela-wela, najan botên sapunika inggih benjing.
Nanging kosokwangsulipun karsanipun nagari, ing sadèrèngipun majêng sajangkah malih badhe ngêntosi rumiyin wohipun pasinaon inggil ingkang katindakakên sapunika, punika sêmunipun inggih wontên ngadilipun.
Wontên ing wangsulan ingkang kapisan nalika ngrêmbag wêwahan begrooting 1938, afdeeling IV wontên ing Volksraad punika pamarentah ndhawuhakên sêsanggêmanipun kanthi cêtha, bilih samangsa katingal manawi pasinaon B.A. punika kirang nyêkapi bêtahipun B.B. pribumi ing prakawis pasinaon inggil. Pamarentah sagah badhe tumuntên ngewahi tindakipun. Awit saking punika kula sadaya taksih gadhah pangajêng-ajêng, kanthi bingahing manah Ian inggih kanthi kapitajêngan dhatêng jaman ingkang badhe kalampahan.
Sadèrèngipun ngrêmbag bab "Wanita Indonesia kalihan pangajaran luhur", kula badhe ngaturakên rumiyin rêringkêsan babadipun pangajaran wanita ing nagari Walandi tuwin ing tanah ngriki.
Ingkang badhe kula aturakên rumiyin kawontênanipun nagari Walandi kala ing abad 19. Salêbêtipun abad 19 lare-lare èstri Walandi sampun sami lumêbêt ing pamulangan andhap, ing wasananipun inggih lajêng kathah ingkang nglajêngakên wontên ing pamulangan têngahan. Prakawis punika dipun anggêp limrah. Namung, punapa ing nalika samantên sampun wontên wanita Walandi nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan luhur ? Dèrèng! Wanita Walandi ingkang kêpengin nglajêngakên dhatêng pamulangan luhur, ingkang rumiyin piyambak inggih punika Aletta H. Yacobs. Punika kêpengin dados dhoktêr. Kathah ingkang botên nayogyani manawi wontên lare èstri lumêbêt ing
katingalakên dhatêng guru-guru tuwin kanca-kancanipun sêtudhên priya, yèn lare èstri punika inggih landhêp pikiranipun. Danguning dangu, rèhning pancèn sagêd sayêktos, Aletta H. Yacobs lajêng dipun aosi dhatêng kanca-kancanipun sêtudhên priya.
Aletta H. Yacobs anggènipun mbikak korining pamulangan luhur, murih lajêng nampèni murid-murid èstri, punika kanthi rêkaos sangêt. Namung sarêng sampun katampèn èksamênipun ingkang pungkasan, piyambakipun prasasat suka bukti dhatêng tiyang kathah, bilih lare èstri wontên ing pamulangan luhur punika botên mêsthi kawon sagêd kalihan lare-lare jalêr. Aletta H. Yacobs nalika mêdal saking
namung jalaran sagêd ngêngakakên korining pamulangan luhur kangge sadhèrèk-sadhèrèkipun èstri, nanging inggih margi anggènipun cakal bakal ngawontênakên ebah-ebahan wanita. Dr. Aletta H. Yacobs inggih mlêbêt ing pabaratan pulitik; ingkang dipun udi sagêda
dipun pilih (passief kiesrecht). Anggènipun drêdah wontên ing pabaratan pulitik, sagêd angsal damêl. Ing taun 1919 têtiyang èstri Walandi sami angsal hak pamilih ingkang sakalangkung ombèr.
Sasampunipun pamulangan luhur nampèni murid-murid ètsri, lajêng kathah lare-lare èstri Walandi ingkang sami lumêbêt. Samangke pamulangan-pamulangan ing nagari Walandi, pamulangan punapa kemawon, sami purun nampèni murid jalêr èstri, kadamêl sami punapa-punapanipun, tanpa mawi dipun beda-beda.
Ing jaman samangke pamulangan-pamulangan ing Eropah sadaya nampèni murid èstri. Dados lare èstri kantun milih pangajaran punapa ingkang dipun rêmêni. Têmtu kemawon pamilihipun wau ing sasagêd-sagêd mawi dipun larasakên kalihan dhasaring kasagêdanipun. Lare-lare èstri wau botên ngêmungakên sami sinau ngèlmu kadhoktêran tuwin ngèlmu kukum, nanging inggih wontên ingkang sinau kawruh sanèsipun, upaminipun gèlmungèlmu. jampi, ngèlmu pamisah, ngèlmu etang, ngèlmu alam, ngèlmu tèhnik, cêkakipun sakathahing pangajaran dipun sinau.
Pamulangan-pamulangan luhur umum (Universiteit) ing nagari Walandi, kados ta ing Amsterdam; Leiden,
warganipun atusan. Pakêmpalan wau ingkang baku migatosakên kabêtahanipun para sêtudhên wanita, upaminipun damêl Clubhuis, griya pasipêngan
Anamung para sêtudhên wanita wau botên namung ngrêmbag kasênênganipun piyambak kemawon, manawi pinuju sênggang ing pandamêlan ugi kathah ingkang mandamêl wontên ing Volkshuis. Volkshuis punika papan kangge mulang sêsêrêpan dhatêng kaum bêrah (tiyang jalêr ètsri dalah anak-anakipun), supados golongan kaum bêrah inggih sagêda jêmbar polatanipun. Dene ingkang dipun wulangakên wontên ing Volkshuis wau, basa ngamanca, nggambar, bab
kasarasan Ian sapanunggilanipun; cêkak aos sawarnining sêsêrêpan ingkang migunani dhatêng têtiyang ingkang botên sagêd nglajêngakên dhatêng ing pamulangan têngahan. lsp.
Ing nagari Walandi sapunika sampun kathah dhoktêr ètsri, ahli kukum, apothekeres, propesor èstri, insinyur èstri, malah inggih sampun wontên tiyang èstri ingkang dados pêndhita (domine).
Wau sampun kula aturakên, wiwit ing taun 1919 ing nagari Walandi wiwit wontên pranatan hak pamilih umum inggih tumrap tiyang èstri lan inggih tumrap tiyang jalêr. Dados wiwit punika, tiyang jalêr kalihan èstri lajêng sampun sami aosipun. Tiyang èstri inggih lajêng nyêpêng pandamêlanipun punapa kemawon.
Sanajana ingkang badhe kula aturakên punika bab wanita Indonesia kalihan pangajaran luhur, ewasamantên kados inggih prêlu kula ngaturakên babadipun pangajaran lare èstri ing tanah ngriki. Pangajaranipun lare-lare èstri ing tanah ngriki punika rumiyin-rumiyinipun kadospundi ?
Ing akiring abad ingkang kapêngkêr punika, lare èstri ingkang lumêbêt ing pamulangan andhap, kenging kawastanan namung satunggal kalih. Jalaran ing salêbêtipun abad 19 punika, umumipun têtiyang ingriki taksih sami ngugêmi pamanggih, yèn lare èstri punika kêdah namung wontên ing griya kemawon, botên pantês manawi ngantos mêdal saking griya. Ingkang limrah dipun anggêp dados pangajênging pangajaran lare èstri ing Indonesia, inggih punika R.A. Kartini. Panjênênganipun nglairakên gagasan sarta idham-idhamanipun bab pangajaran lare èstri wau, kawrat wontên ing sêrat-sêrat
piwulang. Saking jangkanipun, lare-lare èstri wau samia dipun ipuk-ipuk sagêda dados guru, jalaran bangsa ingriki bêtah guru èstri, jêr namung punika ingkang sakintên pantês mulang muruk dhatêng lare-lare èstri Indonesia.
Wontên ing Pasundhan, Radèn Dèwi Sartika ngêdêgakên pamulangan èstri wontên ing Bandung kala ing taun 1904.
Ing awaling abad 20 lajêng saya kathah lare èstri Indonesia ingkang sami lumêbêt ing pamulangan andhap, jalaran sampun wiwit dipun wontêni sêkolahan piyambak (upaminipun Kartinischool lsp.). Sasampunipun têtiyang sêpuh ngajêngi wontênipun co-educatie (
namung sami nglajêngakên dhatêng pamulangan guru, jalaran kala samantên tiyang-tiyang sêpuh taksih sami gadhah pamanggih, yèn lare èstri punika pantêsipun namung dados guru, mila inggih dèrèng wontên Iare èstri ingkang nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan têngahan sanès-sanèsipun.
Pandamêlan guru punika tumrapipun tiyang èstri pancèn sae. Ananging botên sadaya lare èstri Indonesia sênêng dados guru; mila inggih kathah ingkang nglajêngakên pasinaonipun dhatêng H.B.S.,
Manawi mêdal saking pamulangan baku, lare-lare èstri Indonesia lajêng ambyur dhatêng bêbrayan gêsang, dados guru, vrudvrouw lsp. Lah ingkang wêdalan H.B.S. utawi A.M.S: lajêng dhatêng pundi? Kathah lare èstri wêdalan pamulangan têngahan (A.M.S. utawi H.B.S.) ingkang lajêng nyambutdamêl wontên ing kantor-kantor gupêrmèn utawi partikêlir, Ian inggih wontên ingkang nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan luhur.
Kala ing taun 1924, nalika pamulangan luhur kukum ngadêg wontên sêtudhênipun wanita satunggal. Sêtudhên wau botên dipun rêrigoni utawi
papan wontên ing pamulangan luhur. Lare èstri Indonesia ingkang dados sêtudhên sapisanan, têrus dipun tampèni kemawon, botên wontên ingkang botên narimahakên. Ing taun punika ugi, wontên lare èstri Indonesia nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan luhur umum ing Utrecht sinau kadhoktêran.
Saya dangu inggih lajêng wontên lare-lare èstri sawatawis ingkang sami nututi lumêbêt ing pamulangan luhur kukum ing Bêtawi. Kala ing taun 1927 ingriki dipun wontêni pamulangan luhur kadhoktêran, punika inggih lajêng wontên ingkang dados sêtudhên wontên ing pamulangan wau. Sabên taun kathahing sêtudhên Indonesia èstri saya wêwah, inggih ing pamulangan luhur kukum Ian inggih ing parnulangan luhur kadhoktêran. Namung parnulangan luhur tèhnik ing Bandung ingkang dèrèng nate wontên sêtudhênipun èstri. Dumuginipun samangke ing taun 1940 punika, dèrèng wontên lare èstri Indonesia satungal kemawon ingkang lumêbêt ing pamulangan luhur tèhnik wau.
Kala ing taun 1935 sêtudhên èstri Indonesia ing pamulangan-pamulangan luhur ing Bêtawi sampun langkung 20. Margi saking punika lajêng wontên sêtudhên wanita sawatawis ingkang amanah prêlu ngêdêgakên pakêmpalan sêtudhên wanita
Miturut ungêling statutenipun, I.V.S.V, punika sêdyanipun badhe nyupêkêtakên sêsambêtanipun para sêtudhên wanita Indonesia, migatosakên kabêtahanipun sêtudhên wanita, ngawontênakên sêsambêtan kalihan pakêmpalan-pakêmpalan wanita sanèsipun. Wontên ing kalangan sosial I.V.S.V. inggih ngawontênakên sêsorah-sêsorah prakawis ingkang prêlu-prêlu, ngrêmbag prakawis ingkang gêgêyutangêgayutan. kalihan bakuning pasinaonipun tuwin prakawis sosial sanès-sanèsipun. Nalika badhe madêgipun "Badan Pêrkumpulan Pêrêmpuan Indonesia", inggih punika pakêmpalan ingkang nêdya ngayomi wanita Indonesia ing bab sêsemahan, pakêmpalan I.V.S.V. inggih tumut rêrêmbagan, sarta dumuginipun samangke inggih taksih têtêp dados warganipun bêbadan pakêmpalan wau.
Pakêmpalan para sêtudhên wanita wau inggih ngrêmbag prakawis sanès-sanèsipun, kados upaminipun bab mbrastha wuta sastra; anamung nalika dipun têdhani pitulungan dhatêng "Badan Pêmbêrantasan Buta Huruf" (pakêmpalan wanita Indonesia ingkang nêdya mbrastha wuta sastra golongan wanita), namung sakêdhik warganipun I.V.S.V. ingkang gumrêgut tumandang.
Sêmunipun warganipun I.V.S.V. botên sadaya manah prêlu tumut migatosakên prakawis-prakawis ingkang wigatos sangêt tumraping bêbrayan gêsang Indonesia, kadosdene bab mbrastha wuta sastra lsp. wau; mangka miturut
wanita; botên namung mbiyantu pandamêlanipun golongan ibu bab pakaryan sosial, nanging ugi prêlu suka pitêdah sarta sêsuluh prakawis warni-warni dhatêng golongan ibu wau.
Sapunika sêtudhên wanita Indonesia sampun wontên 48 (ing pamulangan luhur kukum 27, pamulangan luhur kadhoktêran 20, pamulangan luhur têtanèn 1). Dene warganipun pakêmpalan I.V.S.V. wontên 38. Punika sampun damêl gambiraning manah, sarta sabên taunipun mêsthi badhe saya wêwah cacahipun. Manawi sêtudhên-sêtudhên wau sadaya sami nglajêngakên pasinaonipun ngantos tamat "saya dangu cacahing wanita Indonesia wêdalan pamulangan luhur saya wêwah kathah. Namung emanipun, ing salêbêtipun kalih utawi tigang taun wontên sêtudhên wanita sawatawis ingkang mêdal, dene sababipun kula botên mangrêtos. Wiwit kala ing taun 1924, inggih punika wiwit adêgipun pamulangan luhur kukum, ngantos dumugi samangke taun 1940, dados 16 taun dangunipun, sawêg wontên wanita Indonesia 8 ingkang tamat pasinaonipun pamulangan luhur, inggih punika dhoktêr wanita 3 (ingkang satunggal angsal sêsêbutan Dr) kalihan ahli kukum 5. Pancèn taksih sakêdhik sangêt !
Sêtudhên wanita Indonesia, ingkang sasampunipun kalih utawi tigang taun taksih lêstantun nglajêngakên pasinaonipun, punika nama sami ngatingalakên dhatêng kanca-kancanipun sêtudhên priya, yèn botên kawon kalihan golongan priya;
Nyi R. Ucu Rubaah (Arts).
makatên ugi inggih sami suka bukti, yèn wanita Indonesia punika inggih landhêp-landhêp pikiranipun. Bab punika sagêd kasumêrêpan wontên ing pamulangan luhur kadhoktêran, jêr wontên ingriku sêtudhên-sêtudhên wanita sami tampi pangalêmbana dhatêng para guru tuwin kanca-kancanipun sêtudhên priya.
Bêtawi sampun dipun wontêni pamulangan luhur têtanèn; lajêng ing pamulangan luhur kukum samangke dipun wontêni pasinaon Indologie (calon amtênar B.B. Eropah) tuwin kawruh kukum Walandi, Ian kala wulan October 1940 punika dipun wontêni malih Literair Faculteit, nyinau basa-basa wetanan, kawruh babad tuwin kawruh bêbrayan. Ing Bêtawi ugi sampun dipun wontêni pasinaon ngèlmu jampi (calon Apotheker). Ing pamulangan luhur tèhnik ing Bandung, samangke dipun wontêni pasinaon insinyur ngèlmu pamisah. Kathah neneman Indonesia ingkang sampun lumêbêt ing pamulangan luhur têtanèn tuwin pamulangan luhur tèhnik sinau babagan ngèlmu pamisah. Wau sampun kula aturakên, manawi wanita Indonesia sawêg satunggal thil ingkang dados sêtudhên ing pamulangan luhur têtanèn. Ananging ing pamulangan luhur tèhnik, satunggal kemawon dèrèng wontên. Wanita Indonesia ingkang nglêbêti
Ingkang dipun bêtahakên rakyat ingriki botên namung dhoktêr tuwin ahli kukum kemawon, namung ugi bêtah sangêt dhatêng wontênipun ahli kawruh sanès-sanèsipun, kados ta ahli ngèlmu pamisah, ahli ngèlmu jampi, ahli basa Isp.
Minangka panutup kula namung tumut mêmuji, mugi-mugi para wanita Indonesia samia nglajêngakên pasinaon ing bab sêsêrêpan punapa kemawon prêlu kangge ngajêngakên rakyat ingriki. Amin.
pamulangan luhur sami gadhah pakêmpalan piyambak-piyambak. Sabên taunipun, pakêmpalan-pakêmpalan wau sami ngawontênakên "ontgroening", inggih punika ngantêp utawi nglèlèr sêtudhên ingkang badhe lumêbêt dados warganing pakêmpalan wau. Padatan kados makatên punika kathah pikantukipun.
Grunce. Dipun gundhuli Ian dipun ênggèni topi kupatan ijêm.
Sêtudhên ingkang kalèlèr wau, kêjawi kêdah sagêd ngatingalakên têtêping manah, kêkahing kayakinan, ing salêbêtipun nandhang cobi kawadhagan, ugi kêdah gadhah nalar jangkêp tuwin wicaksana samangsa mrangguli lêlampahan ingkang wigatos.
Manawi majêng dhatêng pandadaran, pun "grunce" (sêtudhên ingkang badhe lumêbêt pakêmpalan) wau kêdah sagêd mangsuli pitakenan-pitakenan ingkang gêgayutan kalihan bab kabudayan, kasusastran, kagunan tuwin bab sêsêrêpan umum. Manawi botên sagêd, anggènipun dados bayi dipun ulur, têgêsipun, kaanggêp dèrèng diwasa sarta dèrèng gadhah nalar.
Bangsa-bangsa ing tanah Indonesia ngriki, inggih sampun wontên ingkang gadhah padatan ingkang kajêngipun sami kalihan "ontgroening" namung anggènipun nêmbungakên beda. Makatên ugi cara-cara utawi larmpah-lampahipun inggih botên sami. Sawênèh wontên ingkang têrang, sawênèh botên. Wontên ingkang taksih katindakakên Ian inggih wontên ingkang kantun tabêt. Kados upaminipun bangsa Jawi gadhah padatan "udhun lêmah". Tiyang Mêntawèi anggènipun ngawontênakên "ontgroening" wau manawi wontên neneman badhe lumêbêt ing suku (golongan kulawarga ). Sadèrèngipun katampi, dipun cobi rumiyin, caranipun warni-warni, sarta inggih mawi dipun pisakit punapa. Kados upaminipun kêdah purun têtilêman wontên ing mawa, badanipun dipun wêsi bang lsp.
Tumrapipun para sêtudhên têmtu kemawon botên dipun pisakit kados makatên punika. Paniksanipun namung ènthèng. Upaminipun dipun gundhuli klimis, dipun ênggèni dhasi tuwin topi ijêm, rasukanipun dipun gantungi dhot kalihan nomêr. Punika dados pratandha manawi sêtudhên wau taksih bayi (mriksanana gambar). Saprentahipun tiyang sêpuh, kêdah dipun turut, sanajana dipun kèn nglampahi ingkang elok-elok pisan. Upaminipun, dipun kèn dhatêng Meisjes Vakschool kalihan nuntun menda, prêlu nêdha pêrêsan kangge ngombèni menda wau. Dipun kèn jogetan kalihan mênyanyi-mênyanyi turut margi Isp.
Têmtu kemawon calon warga wau dipun gêgujêng tiyang kathah. Namung inggih makatên punika wujuding pandadaranipun dhatêng têtêping rnanahipun, ingkang supados botên nêpsu utawi isin lajêng mlajêng mantuk. Taksih kathah pidana-pidana sanèsipun ingkang kangge nètèr têtêping manahipun sêtudhên wau. Manawi sêtudhên wau kuwawi nglampahi pacobèn, dangunipun 14 dintên, punika sawêg kakengingakên lumêbêt dados
Indonesiensis)§ Kêjawi U.S.I. ing Bêtawi inggih taksih kathah pakêmpalan sêtudhên sanès-sanèsipun, inggih punika : P.P.P.I.
warga enggal ingkang sampun sami rampung anggènipun nglampahi pacobèn. Warganipun samangke ± 80. Nalika pêpanggihan wau kathah ingkang sami ndêdêgi. Warga darma, warga pakurmatan sarta têtiyang Eropah kathah ingkang sami tumut ngèstrèni. Sasampunipun katampènan, sêtudhên enggal kalihan lami lajêng botên katingal bedanipun. Sadaya sami rakêt supêkêt kados sadhèrèk tunggil bapa biyung. Anggènipun srawung wontên ing pamulangan tuwin wontên ing gêsang padintênan botên mawi saru siku, botên kakên. Nalika pêpanggihan wau ugi mawi kawontênakên karamean, sêsorah, jogèt tuwin ngebarakên kagunan sanès-sanèsipun. Jam kalih dalu sawêg bibaran, marêmakên. Red
Para sêtudhên ingkang sawêg dipun tètèr. Tilêman ungkêb-ungkêb dipun blonyo tigan wokan.
Studhên ingkang badhe lumêbêt pakêmpalan, sami dipun gundhuli klimis.
Wèh, kok sampun dumugi ngriki, dhimas, tiwas lèhku mlaku takgawe sakêpenakira.
Petruk : Bakyu pundi, kangmas. Lêbaran-lêbaran kok boya sowan kyaine.
Garèng : Kêtiwasan, dhimas. Punika wau inggih sampun kula jak mriki numpak
Lêbaran punika pancèn sok ngawontênakên gara-gara anèh-anehan. Punika wau, kêng rayi semah kula, inggih beka. Tujunipun gampil ingkang dipun têdha.
Petruk : Tiyang namung mirah, kangmas.
Petruk : Namung nêdha... plêmbungan karèt.
Garèng : Êng, kok inggih sami. Botên, dhimas. Kyainipun dhêlik wontên pundi.
Petruk : Lah punika, sampun lênggah mêgug-mêgug ngatên kok.
Garèng : E e, tobil. Nganti
macak kêras. Iya nèk ming kêdhayohan kowe karo adhimu, ora dadi apa. Nèk kadhayohan wong liya, môngka aku ora nyandhang sing apik, hla rak diarani, mlarat, Rèng.
Garèng : Inggih, rama, pancèn lêrês. Manawi môngsa lêbaran punika adat ingkang sampun pancèn lajêng kongkirèn, sae-saenan pangangge, kathah-kathahan sêgahan, unggul-unggulan pasrèn griya, botên ketang dipun rencangi nêdha porsêkot.
Petruk : Sarêng sampun dados padatan, kangmas, wontênipun inggih namung sakarêpmu.
Sêmar : Uwis, Rèng, kene padha jadhuman, prakara ênggone siratulrahmi wis tak anggêp rampung. Kabèh wis padha takapura lupute. Lan iya uwis takparingi bêrkah.
Petruk : Inggih, rama, matur sangêt nuwun.
Garèng : Botên, dhimas. Salugunipun lêbaran sagêdhagan punika kula radi gêla. Beda sangêt kalihan lêbaran ingkang sampun-sampun.
Sêmar : Kapriye manèh, Rèng. Hla wong mangsane lagi kaya ngene. Ora wangun bangêt, yèn aku kowe padha kiyah-kiyah. Ananging, sanajana laire ora kiyah-kiyah, batine mêksa kudu bungah, bungah suci. Karo aja lali mèlu andêdonga supaya jagat enggala pulih tata têntrêm.
Garèng : Makatên punika, sampun samêsthinipun, [sa...]
[...mêsthinipun,] rama. Prakawis bingah, pancèn ajêg wontên.
Petruk : Ora kang Garèng. Nèk kowe sing kok bungahi bangêt apa.
Garèng : Êlo, kok, njur ora basa. Iki rak lêbaran, ta, Truk.
Petruk : E, inggih, kêsupèn, kangmas.
Garèng : Manawi kula, sanajana salêbêtipun taun punika kathah prakawis ingkang pantês kita tangisi, namung kosok wangsulipun inggih kathah ingkang andadosakên panglipuring manah. Kangjêng Sri Maharaja, botên punapa-punapa, punika inggih dados panglipur. Lajêng ing nagari ngriki sakêdhap kemawon malih kiyat sangêt, punika inggih murugakên têtêg wontên manah. Ingkang kaping tiganipun, dene ing ngriki lajêng kathah pamulangan luhur, punika sagêd ambêdhodhogakên manah kula.
Sêmar : Iya, Rèng, Pancèn ngono. Ananging, apa anane pamulangan luhur kuwi mau bisa gawe rahayuning tanah Indonesiah, aku isih rada sangsi.
Garèng : Manawi namung sangsi kemawon kenging, rama. Waton sampun ngantos sangsêng.
Sêmar : Sangsêng kuwi Jawane kapriye
Garèng : Jawinipun layat. Dados, rama kenging gojag-gajêg, namung sampun ngantos mujèk-mujèkakên pêjah.
Petruk : Inggih, kang Garèng, nèk ngêndika pancèn sok clap-clup kaya wong mêdêl.
Garèng : Mangke rumiyin ta dhimas, sampun kalèntu tampi. Pêjah ing ngriku botên tumanduk dhatêng pamulanganipun luhur, namung tumanduk dhatêng sêmangatipun neneman kita, ingkang sami sinau wontên ing pamulangan luhur wau. Enggal mangke kula maos andharanipun Drs. S.H. Subrata wontên ing sêrat kabar Pêmandhangan. Suraosipun ngoncèki baya punapa ingkang dados sabab-sababipun dene para sagêd wêdalan pamulangan luhur punika kathah ingkang dèrèng sagêd gêsang piyambak wontên ing masarakat. Môngka wontên ing pamulangan luhur pancèn sami kagala tumandang piyambak, nyambutdamêl piyambak, sinau piyambak, cêkakipun sruwa-sruwi dhewe. Namung ingkang lajêng sagêd sarta gêsang dhewe têmênan, mêksa botên kathah. Pêpuntoning pamanggih, ingkang anjalari kirang apa-apa dhewe wau, margi sêmangatipun purun lan wani tumandang piyambak - ondernemingsgeest - kirang kiyat. Makatên panyuraos kula dhatêng andharanipun Drs. S.H. Subrata wau. Dene bab lêrês lêpatipun, sumôngga, dhimas.
Petruk : Kok inggih radi anèh, kangmas. Môngka wontên ing pamulangan luhur punika dipun dhidhik ngantos sagêd dados zelfstandig denker (-wong mikir dhewe-), zelfstandig werker (-wong tumandang dhewe-), hla kok mêksa wontên ingkang botên wani gêsang dhewe. Namung, sawêg saking pangintên kula, anggènipun kêkirangan, ondernemingsgeest punika bêktan saking griya, têgêsipun têtiyang ing ngriki umumipun pancèn dèrèng tangi sêmangatipun purun tumandang lan kêndêl ngrêkaos. Sanajana sampun gadhah piwulang yèn wania ing gampang... , namung cak-cakipun ingkang kathah inggih namung wani ing gampang têmênan. Têgêsipun wanine mung nèk gampang lakon-lakonane, môngka banjur kêpenak, banjur mukti, banjur bisa ngingu motor. Anamung kula wani tanggêl. Manawi ing ngriki kathah pamulangan luhur, kathah tiyang ingkang sampun angsal dhidhikan apa-apa dhewe, sêmangêt wani tumandang wau mêsthi inggih lajêng andados. Sêtudhèn-sêtudhèn sapunika, sampun katingal gumrêgutipun. Katingal bedanipun kalihan ingkang dede tilas sêtudhèn. Inggih bab pamanggih inggih bab sêmangat. Punika dados ungup-ungup sae, ingkang pawingkingipun sagêd mahanani rahajênging masarakat.
Sêmar : Nitik glagate pancèn ngono, Truk. Rèhning aku kiye bisane mung urun puji, sumbanganku marang adêging pamulangan luhur mau iya mung wujud donga, muga-muga pamulangan luhur aja mung dadi pusêring kawruh, nanging bisaa dadi sumbêring "zelfstandig werker" têmênan. Amin.
Ing sawijine kutha, ana tukang trumpah. Jênênge Martin. Omah sing diênggoni Martin mau pancène gêdhe. Nanging disinggêt-singgêt dadi pirang-pirang sênthongan pating cromplong urut dalan. Sing diênggoni Martin mung sacromplong. Tur iku olèhe nyewa. Dudu duwèke Martin dhewe.
Kajaba ana lawange kanggo mlêbu mêtu ing omah, sisihe lawang ana candhelane. Inêbe jêplakan mêtu, èngsèle ana ing dhuwur. Yèn ngêngakake ora tau dijêplakake kabèh, mung sêparo, waton padhang kêna diênggo nyambutgawe. Sabab sadina-dina Martin yèn nyambutgawe iya ana ing ngarêp cêndhelane mau. Saka papan panggonane nyambutgawe yèn ana wong liwat Martin mung bisa wêruh sikile. Ewadene jalaran saka nitèni trumpahe, sanajan wonge ara katon, ora tau salah yèn mêthèk jênênge. Sabab Martin mau olèhe dadi tukang trumpah wis suwe. Wong sakutha têpung kabèh. Mèh ora ana wong ing kutha sing trumpahe durung tau kambon tangane. Êmbuh sing disalini dlamakane. Êmbuh sing diowahi tungkake. Êmbuh sing ditambal lan liya-liyane. Malah kêrêp bae Martin saka ing
ana lèrène, sabab pagaweane pancèn bêcik, murah, ora tau gêlêm njaluk opahan utawa ngarani rêga luwih saka mêsthine... tur têtêp kasaguhane. Sêmaya Slasa, iya Slasa têmênan. Anggêre ana wong utawa bocah marani trumpah mrono, ulihe mêsthi nyangking trumpah sing diparani. Jalaran saka kang mangkono mau wong-wong iya padha mantêp atine. Ora ana sing kapok utawa cilike niyat ngalih lêngganan mênyang liyane. Nganti saumur Martin mau misuwur dadi wong bêcik. Barêng wis ngunduri tuwa, malah banjur diundhaki, ditêmêni olèhe ngabêkti marang Pangeran.
Nalika dhèwèke isih nganthèk, isih mèlu wong liya, wis tau Martin kelangan bojo, tinggal anak lanang umur têlung taun. Pancène mono anake akèh, nanging anggêr bubar nyapih, mati, bubar nyapih, mati. Barêng têkan anak sing kari dhewe, bocahe urip, nanging êmbokne sing mati. Maune Martin duwe niyat, anake arêp dititipake adhine, sing wong wadon, luwês utawa pintêr ngopèni bocah cilik. Nanging barêng digagas-gagas atine ora mêntala:
Sakêpenak-kêpenake utawa sakopèn-kopène mèlu mbokcilik, wong jênênge bae dudu êmbokne dhewe, isih kêpenak, isih kopèn mèlu wong tuwa. Dadi anake banjur diêmong dhewe.
Nanging Martin banjur lèrèn olèhe nganthèk. Bawa dhewe. Gagasane, nyambutgawe mèlu uwong liya, nèk disambi karo momong anak, sing diiloni mangsa trimaa.
Sêsasi rongsasi, slamêt, ora ana apa-apa. Nganti sataun, rong taun, têlung taun, patang taun, kêna diarani sênêng uripe. Bisa nyambutgawe. Sêdhêng dipangan tur bisa ngopèni anak kayadene kang dikarêpake. Nanging barêng anake wis bisa rewang-rewang, ngrewangi ênggone nyambutgawe, Martin kêna ing godha manèh, anake lara,... lara,... lara,... nganti dadi lan patine. Ing kono Martin êntèk pangarêp-arêpe. Ora ana sing disawang manèh. Ora ana sing bakal nêrusake lêlakone. Samangsa Awake dhewe mati ora ana sing bakal nggêtuni. Sing ngucap-ngrasani utawa ngeling-eling kabêcikane iya ora ana. Cêkake Martin banjur lêmês, aras-arasan urip. Sing disuwun rina-wêngi, enggala nututi anake, aja nganti kêsuwèn. Yèn gagasane wis têkan kono, kêrêp bae banjur nutuh marang sing Kuwasa, ya gene anake sing dipundhut dhisik, ora awake dhewe sing wis tuwa, sing wis warêg urip.
Martin wis aras-arasên nyambutgawe. Wong ndandakake trumpah kêrêp bae dibalèkake. Diwangsuli yèn lagi susah. Yèn ana sing wani takon kapan marine. Martin banjur nêsu, muring-muring. Nanging bubar muring-muring banjur nangis, kèlingan anake.
Lêngganane Martin ana siji, sing wis tuwa. Iya tuwa umure, iya tuwa pikirane. Iku krungu saka tangga-tanggane bab kaanane Martin.
Aja sok muni mêngkono. Atine digawe sing sabar. Sing eling karo sing Kuwasa.
Sabar-sabar napa. Eling-eling napa. Dieling-eling, kula ênggih disiksa. Pundi ontên, anak mung kari siji mawon, kok mêksa mêntala njabêl.
Kowe aja mancahi krêsane Pangeran, Tin. Dudu wajibmu mancahi kuwi. Ing atase Pangeran, kowe iku apa ? dudu amput-ampute. Aja manèh sing kowe, raja ora bisa, takkandhani. Pangadilane sing Kuwasa, iku pangadilan sing dhuwur dhewe sarta iya sing bêcik dhewe. Dadi wong urip iku, aku kowe utawa
iya kabèh bae, wajibe mung kudu pasrah, manut apa krêsane. Dene mungguh anane kowe ora sênêng kaya saiki iki, iku kagawa saka klirune tekadmu. Tekadmu pancèn mung arêp golèk sênêngmu dhewe, arêp mburu kêpenakmu dhewe.
Nèk botên golèk sênênge dhewe, golèk sênênge sintên ?
Golèk sênênge sing Kuwasa. Awit sing paring urip iku ora liya kajaba sing Kuwasa. Dadi iya sing Kuwasa sing kudu diladèni, dièstokake dhawuhe, diênut krêsane. Janji kowe gêlêm ngèstokake dhawuhe, ngênut krêsane, ora-orane kowe bakal nêmu susah. Uripmu banjur krasa ènthèng, krasa kêpenak.
Napa ênggih, ta, kok mayar têmên.
Lho têmênan. Coba, anak sing uwis ora ana iku aja kok aku anakmu dhewe. Nanging akonana anak kagungane sing Kuwasa, digadhuhake marang kowe... wis, saiki anggêpên barang gadhuhan mau dipundhut sing kagungan... olèhe mundhut ora jalaran arêp disiya-siya utawa ora jalaran saka kurang pracayane marang kowe. Nanging mung saka pangeman. Iya ngeman anakmu, iya ngeman kowe. Êndi sing dakarani pangeman mau ? Lah kuwi saikine durung ketok. Ketoke liya dina, liya sasi utawa liya taun, samono mau yèn kowe ora munyal-munyal. Têgêse ngèstokake dhawuhe Ian ngênut krêsane.
Martin wiwit krasa atine, mênêng sawatara, banjur takon : "Dhawuhe Pangeran niku pripun, ta, lurahe. Kalih krêsane dospundi ?"
Dhawuhe, kowe kudu nyambutgawe sing bênêr bêcik. Lire bêcik, pagaweane kudu diangkah supaya didhêmêni ing uwong akèh. Dene bênêr, yèn mangsane nyambutgawe, kudu nyambutgawe. Kosokbaline yèn mangsane ngaso, iya kudu ngaso. Dadi aja sok nyambutgawe karo ngaso, utawa aja sok ngaso karo nyambutgawe. Mangsane nyambutgawe, nyambutgawe. Mangsane ngaso, ngaso.
Sing êmpun kula tindakake niku rak ênggih ngotên ta, lurahe.
Mulane kuwi, sarèhne sing siji wis koktindakake, ya iku dhawuhe", mulane tumrape kowe saiki mung kari ngèstokake "krêsane". Anggêr krêsane wis kokèstokake, wis cukup, uripmu ora mung bakal bêcik bae, nanging atimu iya bakal
liya-liyane wis mari. Yèn krungu tangga-tanggane nyatur wong liya, kupinge sok ditutupi.
Martin mengo. Nggolèki sing ngundang. Nanging ora kêtêmu. Banjur têrus nyambutgawe manèh, ndondomi sêpatu. Lagi olèh limang cublêsan, krungu wong undang-undang manèh. Martin iya mengo manèh. Nanging sing undang-undang ora ana katon. Diwêtoni iya ora ana. Ditakok-takokake wong liya ora ana sing wêruh. Banjur nyambutgawe manèh. Nanging ora suwe, sing undang-undang nyuwara manèh : "Tin! Martin! Sesuk olèhmu nyambutgawe karo ngawasna ing dalan. Aku arêp têka ing omahmu !"
Martin gèdhèg-gèdhèg, njêngêr saking gumune. Mangka dhèwèke ora rumangsa turu. Ngantuk iya ora. Dadi sing dirungu mau dudu impèn. Nanging prakara mau ora digagas dawa. Mung niyate esuke arêp dièstokake.
Esuke ora tau-tau, Martin kok kêpengin mangan olah-olahane dhewe. Dadi anggone nyambutgawe esuk mau disambi ngliwêt, disambi njangan. Karo bola-bali ngawasake ing ratan. Yèn ana wong liwat sing trumpahe durung tau wêruh, olèhe nyawang nganti
bae. Dene yèn sing liwat mau wong sing wis diwêruhi, kêtitik
saka trumpahe, iya ora dikapak-kapake.dikapak-kapakake. Sabab saka gagasane Martin, wong sing saguh arêp têka mênyang omahe, iku mêsthi wong sing durung ditêpungi.
Ora suwe ana suwara : srèg ! srèg : suwarane wong nyapu. Sanajan Martin wis wêruh yèn sing nyapu mau Si Sêtepanis, pènsiunan srêdhadhu, sing banjur dadi tukang nyapu
yèn dudu, kok direwangi lèrèn olèhe nyambutgawe iki, ta."
Nanging lagi sadhela, wis lèrèn manèh, ngawasake mêtu manèh.
Nalika samono wiwit esuk wis kêpyur. Mangsane pancèn mangsa rêndhêng. Sanajan kêpyure ora kêna diarani gêdhe, nanging wong liwat ing dalan akèh sing padha kudhungan, arane iya sajak kêsusu, kuwatir yèn klambine têlês.
Stepanis isih têrus nyapu, wis têkan ngarêpe bênêr omahe Martin. Nalika diawasake Martin kang kaping pindhone mau, lagi lèrèn, sapune ora dikosrèkake, karo ngêmèk-êmèki klambine sing wis anyêp. Ora suwe minggir, arêp ngeyub ing èmpère omahe Martin, kambi ngaso sawatara. Martin nggagas :
Sajake adhêm, wong kuwi; karo iya wis sayah. Mbok coba dak tawanane ngombe wedang, mèn diênggo angêt-angêt.
Sawise nggagas mangkono, pagaweane disèlèhake. Wedang tèh sing dicêncêm, banjur diilingi. Cangkir ing patehane loro-lorone diisèni kabèh. Banjur njupuk gula satangkêp, dicuwil-cuwil diwadhahi cawan. Barêng uwis, kêbênêran nalika iku Sêtepanis nglongok mlêbu ing omahe Martin. Banjur diawe, kambi diwêngani lawang.
Adhêm wakne iki ayake. Kene angêt-angêtan ngombe wedang !
Stepanis krungu ditawani wedang, awake sing wis krasa lêmês, sanalika kayadene mêtu kêkuwatane. Pancèn sakesuk dhèwèke durung kambon apa-apa, sarapan durung, medang sing adate ora tau towong iya durung. Saking bungahe, ora bisa mangsuli apa-apa. Mung mênyat kambi umak-umik ngucap sukur marang kang gawe urip. Barêng wis ana ing jêro omah banjur diêjak lungguh ing lincak panggonan patehan. Arêp lungguh ngisor, ana ing dhingklik, sing duwe omah ora awèh. Sawise lungguh, banjur bêbarêngan nyruput wedang. Olèh sasruputan Sêtepanis cahyane wis owah. Cangkir padha disèlèhake. Gênti njupuk gula, dilalab. Sasuwene mamah gula, cangkir wis padha dicêkêli manèh. Gula lêmbut, wedang diombe, glênggêng, sacêgukan êntèk. Sêtepanis wis rumangsa pulih kêkuwatane, wis bisa dhèhèm-dhèhèm. Sing duwe omah nawani : "Malih nggih, wakne." Karo ngilingi cangkir sing wis kothong. Sing dhisik cangkire Sêtepanis, banjur cangkire dhewe. Sasuwene ngilingi wedang, Martin sadhela-sadhela ora lali kambi ngawasake ing jaba, nganti dhahoye takon: "Sajake mase niku kok ontên sing diarêp-arêp. Sintên, ta ?"
Lêrês kandhane wakne. Pancèn ontên sing kula arêp-arêp. Nanging yêktine isin kula ajêng ngandhakake sintên sing kula arêp-arêp niku. Kalih malih napa ênggih êmpun mêsthine yèn kula ngarêp-arêp. Jalaran kula niki mung krungu swara. Dene krungu kula niku napa mung rungu-rungunên, napa krungu têmênan, napa nalika niku kula pinuju ngantuk, napa pinuju mêlèk, lah niku sing kula botên wêruh. Ngètên inggih,
sing gawe Urip; sing nitahake jagad sêmèntên niki, lan ênggih sing nitahake kula sampeyan niku, sing adil, sing botên pilih kasih.
gedhag-gèdhèg bae karo muni : èh, èh, èh. Sing duwe omah wêruh Sêtepanis gedhag-gèdhèg, mripate banjur ngawasake panggonan liya. Wasana wêruh cangkir sing padha diadhêp isih kêbak, banjur ngajak ngombe manèh :
Êngga, wakne, wedange, sêlak adhêm mêngke. Ngriku gulane. Êngga ta !
Sêtepanis krasa yèn ênggone manggakake Martin mau kanthi kêduga, mula iya ora ewah-ewuh, njupuk gula; rong cuwil, têrus dimamah. Sing duwe omah nirokake. Barêng pamamahe gula wis lêmbut, wedang banjur padha diombe.
Bubar ngombe wedang kang kapindho mau, Sêtepanis tata-tata arêp mênyat, arêp nutugake ênggone nyapu, karo kandha mangkene :
Martin ngrêti karêpe dhayohe. Nanging sêrèhne rumangsa durung tutug anggone omong, dhayohe digondhèli, cangkire dijogi manèh karo kandha mangkene :
Sêcangkir malih, wakne. Wau kula sing ngancani sampeyan, saniki sampeyan kudu ngancani kula.
Bubar ngilingi wedang, tekone disèlèhake. Banjur kandha manèh :
Lho, rak ênggih ngotên, ta, wakne. Wong urip niku rak kudu kancan-kancanan, ta. Dadi nêtêpi krêsane sing gawe urip. Wong dititahake ontên donya botên dikon kêrêngan,
nanging dikon sanak-sanakan. Wondene golèk sanak niku botên prêlu nganggo pilih-pilih, ndadak milihi wong sing sugih, sing babag. Niku botên prêlu. Kabèh-kabèh jênênge titah. Rèhne padha dititahake, karêpe ênggih padha dikon rukun, padha tulung-tinulung. Nèk sing siji lagi nandang kasusahan, liyane dikon nulungi. Ênggih napa botên, wakne ?
Sêtepanis dhasar wong kang alus bêbudène, wong kang kêsrakat uripe, barêng krungu têmbunge Martin sing kaya mangkono, atine gumrêgêl, wedang sing wis diiling ora diombe malah dislorokake. Awake dhewe mênyat kambi kandha mangkene:
Wah, bangêt panrima kula, mas, sampeyan ngêndika sing kados ngotên. Manah kula sing tansah kêsakit-sakit, rumaos angsal jampi. Êmpun, mas, kula ajêng nglajêngake angsal kula nyapu.
Martin nyambungi : "Wedange botên mang êntèkake ?"
Sêtepanis mangsuli : "Botên, êmpun dugi angsal kula ngombe. Sanès dintên mawon kula mriki malih."
Sêtepanis banjur pamit, têrus mêtu karo ngondhok-ondhok atine. Dene Martin iya banjur mèlu mênyat, karo ngombe wedang sing wis diilingi ana ing
Mungguh gagasane Martin, uwong sing saguh têka mau ora liya kajaba utusane sing Kuwasa. Mula kêpengine wêruh iya bangêt. Aja
wong loro, barêngan. Disawang trumpahe, jêbul upas ing desa kono. Panyawange ora ditêrusake. Lêt sadhela manèh tanggane sing liwat, iya mung dititèni saka trumpahe bae. Banjur gênti bature wong sing sugih dhewe ing desa kono. Iya ora diopèni.
Sadhela manèh ana wong wadon liwat, trumpahe katon wis ora karuwan rupane. Têkan ngarêp cêndhela panggonane Martin nyambutgawe, dilalah wong waumau. lèrèn, sarta ora suwe malah banjur minggir arêp golèk sèndhèn gêdhèg. Martin banjur bisa andêlêng cêtha; wêruh yèn wong wadon mau nggendhong anak isih cilik. Bocahe nggriyêng nangis. Disusoni ora gêlêm, jalaran banyune susu wis ora mêtu. Martin ora têgêl ngawasake. Banjur mênyat njranthal mênyang ing lawang. Têkan ing undhak-undhakan wong wadon mau dicêluk :
Mrenea, ndhuk. Anakmu kok nangis bae. Kene mlêbua kene ?
Wiwitane wong wadon sajak wêdi, mangsuli arêp ana ing jaba bae. Nanging barêng dipêksa-pêksa, iya banjur manut, mèlu Martin mlêbu ing omahe. Nanging lagi olèh rong tindak saka ing lawang, banjur ndhodhok arêp andheprok. Aja enggal dicandhak Martin, bokmanawa kêjêngkang. Banjur didêgake manèh, dituntun dilungguhake ing lincak, saburine dhingklik panggonane nyambutgawe.
Kene, ndhuk, linggiha kene. Awakmu katone sayah têmên. Anakmu nangis bae !
Inggih, pak, toya sêsêpan kula sampun botên mêdal,
saking wêlase. Kabênêran nalika iku liwête wis matêng. Martin enggal njupuk piring, nyidhuk sêga, disèlèh ing lincak sandhing panggonane lungguh dhayohe. Bubar njupuk sêga, banjur ngêngakake lêmari, njupuk lawuh; uga disandhingake dhayohe. Sawise sêga karo lawuh disêdhiyakake, banjur ngiling wedang turahane sing diombe karo Sêtepanis, karo kandha mangkene :
Wis, ndhuk, mangana kono, lah iki wedange. Anakmu sèlèhna dhisik, daktunggune. Wong aku ya wis tau duwe anak cilik. Takênêng-ênêngane.
Wong wadon banjur mangan. Anake wis disèlèhake, ditunggu Martin. Bocahe isih nangis bae. Nanging saking pintêre Martin anggone ngênêng-ênêngi, dijak ngguyu, dijak gunêman, bocahe suwe-suwe mênêng. Banjur lambene diênggo dolanan, didêmak-dêmok nganggo gêgêring driji panuduh, karo dijak ngguya-ngguyu. Bocahe iya banjur lali ngêlihe, gêlêm ngguyu. Sasuwene ndolani bocahe, Martin nanggap wong wadon mau, ditakoni jênênge, omahe Ian liya-liyane. Wong wadon banjur crita mangkene :
Semah kula punika dados srêdhadhu. Dene samangke sawêg kesah pêrang. Anggèn kula dipun tilar, jalaran sawêg ngandhêg sêpuh, inggih ngandhêgakên lare punika. Sarèhning kula tiyang kalih punika pancèn botên gêgadhahan, dados sakesahipun semah kula, kula lajêng kapêksa pados panggêsangan piyambak. Kêlampahan kula sagêd angsal pangengeran. Sadangunipun kula ngèngèr, lare punika mêdal. Sarèhning tiyang rencang lare alit, kados kula, punika botên kalap baunipun, kula lajêng kawêdalakên. Sapriki anggèn kula botên nyambutdamêl sampun tigang wulan. Arta utawi sêmbêt-sêmbêt anggèn kula nggêmèni nalika kula nyambutdamêl, sampun rêsik. Mrika-mriki kula pados padamêlan, tansah dados tampikan. Dados inya, kula inggih botên dipun ajêngi, jalaran badan kula sakalangkung kêra. Mênika wau kula mêntas saking panggenanipun bakul sugih. Awit kula mirêng saking tangga kula ingkang ugi nyambutdamêl ngrika, cariyosipun bêtah rencang malih. Kula sampun bingah, sampun njagèkakên manawi dipun tampèni, sarta inggih lajêng kenging têrus tumut manggèn ngrika. Nanging kantun-kantun dipun sêmadosi saminggu malih sawêg kapurih wangsul. Mangka griyanipun têbih sangêt. Wah badan kula, raosipun sampun botên kantên-kantênan. Makatên ugi anak kula, têmtunipun inggih tumut sayah. Mangka toya sêsêpan sampun botên mêdal. Namung tujunipun [tu...]
[...junipun] tiyang ingkang kula pondhoki punika manahipun sae. Sampun tigang wulan kula botên sagêd mbayar arta pondhokan, inggih dipun kèndêlakên kemawon. Dipun têdha botên, malah katingal wêlasipun dhatêng kula. Upami botên makatên, mbokmanawi kula kalampahan tilêm wontên ing pêkên.
Martin krungu dongènge wong wadon ma gèdhèg-gèdhèg. Banjur takon :
Apa kowe wis ora duwe gombal-gombalan? "Sampun botên gadhah. Gombalan kula inggih namung ingkang kula angge punika. Malah slendhang ingkang kula angge ngêmban anak kula punika suwèkanipun tapih ingkang kula angge punika. Margi kalawingi slendhang ingkang adatipun kula angge nggendhong anak kula mêntas kula sade, kula angge nêdha."
Nalika samono wong wadon mau wis rampung olèhe mangan. Sawise nyingkir-nyingkirake piring dhewe, banjur anake gênti dicandhak. Dene Martin enggal mbukak glèdhège, njupuki gombal-gombalan sing wis ora kanggo, diwènèhake marang wong wadon mau :
Ênya gawanên, mbokmanawa isih kêna kokênggo mbuntêl anakmu.
Wong wadon mau nampani gombalan kambi arêp nangis. Banjur kandha :
O, sangêt panuwun kula, pak. Kula rumaos sampeyan gêsangi. Pangeran pancèn adil. Tujunipun kula wau langkung ngriki. Upami botên, mbokmanawi kula kêlampahan pêjah sèastu.saèstu. Utawi malih kok inggih kêlêrêsan bapak kala wau mriksani dhatêng ing jawi, kadosdene dipun osikakên dhatêng ingkang Kuwaos.
Martin krungu têmbunge wong wadon mau bungah atine. Banjur nyambungi :
Bênêr kandhamu, ndhuk: Pancèn Pangeran sing ngosikake atiku. Olèhku sadhela-sadhela nyawang mêtu iku iya saka dhawuhe Pangeran.
Sabab wêruha... Ing kono Martin banjur nyaritakake olèhe krungu swara nalika nyambutgawe kae.
Ingkang Kuwaos pancèn maha asih, bapak. Sasampunipun kula lajêng badhe mantuk. Wong wadon banjur nglumpuk-nglumpukake gombalan. Sawise dibuntêl dadi siji, banjur mênyat arêp mêtu, sarta pamitan manèh, Ian iya nglairake panarimane manèh. Nanging durung nganti mêtu, Martin nututi kambi ngulungi dhuwit ukon siji. Têmbunge :
Ênya, ndhuk, irit-iritên cukupna sêminggu, nganti kowe sida mèlu bakul sing arêp kokngèngèri.
Wong wadon nampani dhuwit karo bangêt sukure marang Pangeran. Sauwise mangkono, banjur mêtu, arêp têrus mulih. Dene Martin mung ngawasake bae nganti wong wadon mau ora katon. Barêng uwis, banjur bali mlêbu ing omah, nêrusake olèhe nyambutgawe.
Sasuwene nyambutgawe, kajaba tansah ngeling-eling marang lêlakone wong wadon mau, uga tansah bola-bali nyawang mêtu. Anggêr krungu suwarane wong liwat, utawa wêruh ayang-ayangane iya diawasake. Dene sing liwat mau ana sing wis ditêpungi, sarta iya ana sing durung ditêpungi, nanging kabèh-kabèh ora ana sing dianggêp pantês digatèkake.
Ora suwe Martin wêruh wong wadon wis tuwa, liwat ing ngarêp candhelane. Wong mau bakul woh-wohan. Nyunggi tebok cilik mung isi woh-wohan kari sathithik. Karo nggendhong Ian ngindhit tenggok kêbak isi tatal Ian kêthokan kayu pirang-pirang. Sêmune olèhe mêntas anjaluk utawa nglumpuk-nglumpukake ing ênggone tukang kayu, arêp digawa mulih.
Têkan ngarêpe omahe Martin, wong mau lèrèn, ndhodhok ana ing pinggir dalan, katon saka ing panggonane Martin nyambutgawe. Tenggok kang dikêmpit disèlèhake, ditumpangi tebok sing isi woh-wohan. Dene wonge lagi mingêr mênyang buri nata tatal kang digendhong ana ing tênggok
mlayu. Nanging dumadakan sing duwe kayadene krasa. Barêng karo bocah anggone njupuk jêruk, dhèwèke mengo. Bocah banjur dicêkêl tangane. Bocahe budi. Wong wadon kêjêngkang nganti krengkangan. Nanging panyêkêle ora ucul. Bocah disêndhal, ngêbruki bakule, banjur dadi gêlut. Nanging sarèhne bocahe isih cilik, suwe-suwe iya kalah. Dicêkêl cêngêle, digablogi gêgêre karo diunèk-unèkake : maling cilik. Bocahe bêngok-bêngok, kandha wis kapok. Nanging wong wadon sêmune wis waringutan:
Martin ora tahan atine wêruh bocah digablogi gêgêre. Kèlingan anake dhewe. Banjur njranthal mêtu. Saking kêsusune nalika mêdhun ing undhak-undhakan mênyang ing dalan têsmake tiba ora digagas. Têrus nyêkêl tangane bocah, karo kandha :
Sampeyan culake, mbakyu. Sampeyan apuntên !
Kula purun ngapuntên, yèn êmpun biru èrêm Awake. Bocah gadhangan maling mêkotên niku kudu dilapurake têng pulisi.
Ampun, yu. Kiyambake rak êmpun mungêl kapok. Sampeyan eling ta, bocah sêmontên niku umur pintên ?
Wong wadon nggugu. Bocah banjur diculake. Sawise diculake bocahe banjur arêp mlayu, ora ngrêti yèn isih dicêkêli Martin. Martin banjur kandha :
Ayo. Saiki kowe kudu gênti njaluk ngapura marang wakne. Sabab saka olèhmu arêp nyolong jêruk.
Bocahe krasa atine, banjur nangis, karo mêgap-mêgap ngakoni olèhe nyolong jêruk, karo kandha yèn wis kapok têmênan. Sawise njaluk ngapura, Martin kandha karo njupuk jêruk siji saka tebok diulungake marang bocah :
Lah rak mêngkono. Wong luput kudu njaluk ngapura. Ênya saiki kowe dakwènèhi jêruk! - Kanjênge,Kajênge. yu, kula sing mbayar !
Sampeyan niku rak nênuman bocah, pakne cilik. Bocah kaya niku kapoke kudu kalih gêbug !
Pancèn ênggih ngotên, yu, sêmontên niku nèk sampeyan utawi kula, nanging nèk sing Kuwasa botên mêkotên. Nèk lare mung nyolong jêruk mawon digêbugi, gèk sêpintên agênge ukuman kula kalih sampeyan, sing dosane mbokmanawa tikêl têkuk kalih bocah niku !
Wong wadon ora bisa mangsuli, mung mênêng bae. Martin banjur carita, nyaritakake lêlakone wong urip. Karêpe arêp ngrêtèkake wong wadon mau yèn wong urip iku sadina-dinane tansah ana bae kaluputane. Wong wadon ngrungokake. Bocahe iya mèlu ngrungokake. Barêng uwis, Martin kandha :
Pancèn krêsane sing Kuwasa, tiyang gêsang niku kêdah purun ngapuntên. Sabab yèn botên purun ngapuntên, awake kiyambak ênggih botên diapuntên. Dene sing diapuntên niku botên prêlu pilih-pilih, ênggih sintên mawon. Saya malih tiyang sing dèrèng ngrêtos awon-sae.
Wong wadon sêmu ora ngandêl, ngêsah kambi gèdhèg. Banjur calathu :
Ênggih jalaran sing ngotên niku, mulane bocah-bocah jaman saniki saya botên gênah. Martin mangsuli: "Lah niku rak saking lupute sing tuwa, botên purun ngajar Ian botên gêlêm mêruhake ala Ian bêcik."
Wong wadon mangsuli : "Saka panêmu kula ênggih mêkotan. Kula piyambak anak kula pitu, sing gêsang mung kantun satunggal, èstri." Banjur nyaritakake yèn dhèwèke saiki mèlu anake wadon mau. Putune wis pirang-piraang:pirang-pirang. Lah niku nggih, mas. Sanajan kula êmpun tuwa, awak kula êmpun ringkih, nanging taksih kula kuwat-
ndhêmênakake. Saya malih sing nomêr têlu, niku êmpun botên kenging pisah kalih kula; anggêre kula mantuk saking dodolan, taksih têbih êmpun diplayoni karo undang-undang: Mbah ! Mbah, kowe kok lagi mulih !
Têkan samono wong wadon mau lèrèn anggone êcrita,crita. karo mèsêm sarta kaca-kaca mripate. Banjur kandha manèh:
Sanajan bocah niku wau mêsthine ênggih mung gêguyon mawon. Muga-muga mawon sing Kuwasa banjur nuduhake dalan sing bênêr !
diindhit, bocah sing maune diêjak gêlut mau, banjur ngrêbut sênik karo kandha :
Dakgawakke, mbah, sanike, wong dalane barêng we!
Sênik sing arêp diindhit diwènèhake bocahe. Banjur disunggi. Bocah kambi wong wadon tuwa banjur padha lumaku bêbarêngan, disambi omong-omongan. Ora ana tipake sathithik-thithika yèn mêntas padha padu. Katone kayadene êmbahne karo putune dhewe. Lali njaluk dhuwit rêgane jêruk marang Martin. Dene Martin mung nyawang bae karo ngguya-ngguyu. Barêng wis adoh, Martin njupuk kaca mripate sing rigol banjur mlêbu ngomah, têrus mbalèni pagaweane. Durung suwe, srêngengene surup. Nalika iku tukang lêntera ing dalan wis wiwit nyumêdi lêntera. Barêng Martin wêruh, kaya dielingake, ndandani lampune banjur dipasang. Sawise masang
sing pating kêcicir dijupuki, banjur lampune diêlih ing panggonan lungguh yèn dhèwèke pinuju ora nyambutgawe.
Sawise nyanthèlake lampu, awake dhewe banjur lungguh, arêp ngaso kambi nggagas-nggagas lêlakone ing dina iku. Lagi bae srêg lungguh, krungu suwarane wong mlaku, mêtu saka sênthong paturone marani lawang sing ana ing têngêne panggonan lungguh. Martin mengo ngawasake. Ing kono rumangsane wêruh wong sawatara padha ngadêg ana ing têngah lawang, nanging ora cêtha siji-sijine. Banjur ana siji sing undang-undang : "Tin ! Martin! Apa kowe pangling karo aku ?"
Martin takon : "Sapa kowe ?"
Lèrène suwara sing muni "Aku" banjur ana rêrupan cêtha, wujude wis plêg Sêtepanis, ngajak ngguyu Martin sadhela, banjur lap ilang. Ilange rêrupan sing kaya Sêtepanis, banjur ana suwara manèh :
Dene kang katon rupane wong wadon kang mêntas ditulungi awane, kambi nggendhong anake. Sawise ngajak ngguyu, iya lap ilang. Banjur ana suwara manèh :
Sarta ing nalika iku kang katon wong wadon tuwa, bakul woh-wohan, kambi bocah lanang kang dijak gêlut mau. Loro-lorone ngajak ngguyu, kambi bocahe lanang nyêkêli jêruk dituduhake marang Martin. Nanging katone uga ora suwe. Banjur ilang lap kaya sing uwis-uwis.
Wêruh rêrupan kabèh mau, Martin atine dhêg-dhêgan, nanging iya bungah. Banjur digagas-gagas :
wis dina Lêbaran, têkan mangsane aku kambi kowe padha ngapura-ngapuranan, kaya adat sing uwis. Wah, kok gêlis têmên dinane, ya cah. Kayane gèk wingi wae olèhe mêntas Lêbaran, jêbul wis sataun, dadi olèhku momong kowe kabèh wiwit lêbaran buri têkane dina iki wis ganêp sataun manèh.
Wah, lha ora kêna diitung, kaluputan-kaluputan sing dakbon sajrone sataun ya wis akèh. Mulane rèhning saiki dina Lêbaran, kabèh kaluputanku mau padha ngapuranên. Sadurung Ian sawise kowe ya wis dak-apura kabèh. Lan padha donga-dinonga, taun ngarêp iki pinaringana slamêt, Bu Mar isih pinaringan bisa momong kowe kabèh, Ian kowe uga lêstari olèhe dadi kêponakane Bu Mar. Sanajan ing dina Lêbaran iki kowe ora padha têka nyang nggonku, ning nèng angên-angênku, aku kêmbul kowe kabèh. Kowe ketok kabèh, sajak bingar-bingar, nyandhang sarwa anyar, sing tapihan, rok-rokan, sing pantalonan lan sing blangkon, wah rupa-rupa, brêgas-brêgas Ian ayu-ayu.
mangkat ; jès-jès-jèsssss! Wis, dha mapan le lungguh? Ndêlênga njaba. Sadalan-dalan akèh uwong. Suwe-suwe mripate kulina wêruh wong padha
Cikampèk mandhêg, prasasat lagi grêg wae, njut wis mangkat manèh. Pari diundhung-undhung pirang-pirang. Njut iya akèh kandhang babi. Saiki ngalih linggih ndêlêng ngiwa. Wah, lêmah kok ngono ya,.ora ana têtandurane. Lêmah ngono ki kanggo apa ya, ? Ngilaki-ilak ora ana desa. Pagadhènbaru, Jatibarang mung diliwati bae, pari iya akèh, njut têkan Cirêbon. Nèng kene mandhêg 5 mênut. Wong sing arêp nyang Sêmarang utawa Pêkalongan padha mudhun. Dêlêngên wong-wonge. Omonge rungokna cah, mèmpêr cara Jawa, ning isih ana cara Sundhane. Hla pacakane, ya wis rada Ndia wani. Wong munggah anyar rada akèh, padha ngalih saka sêpur Bandung. Nèng Cikampèk mau iya ana, wêruh ora kowe mau ? Sêpur mangkat manèh. Hla saiki mlêbu wêwêngkon Jawa- Têngah. Lêmahe katon loh. Tanduran ndhêmênakake. Dêlêngên omah-omahe. Wêruh ora kowe ? payone kuwi, wiwit beda ora kambi omah-omah nèng Jawa Kulon mau ?
Têkan Prupuk lèrèn 5 mênit mênèh. Uwonge caturane wis Jawa. Pacakane ya Jawa, ning didêlêng isih durung srêg. Wêruh apa kowe? Bal putih nganggo canthelan. Kuwi gaweane wong desa-desa kono, wong tanduran karèt kono ki akèh.
ayake ya wis bubar. Mudhun cah. Yo, dha mulih yo, wong mung plêsir batin kok !.
Sida lali olèhe ngêlih, / Bêdhug dhêng, dhêng, banjur mulih. //
Jèjèr ing Kaendran, Bathara Endra diadhêp para dewa, nggunêm bab kaanane ing kayangan. Lagi enak-enak gunêman, katêkan utusane Sang Hyang Guru, yaiku Bathara Narada, awèh wêruh yèn arêp ana mungsuh têka, ratu buta ing nagara Ngimaimantaka, jêjuluk Prabu Niwatakawaca. Bathara Endra dipasrahi, dikon mêthukake mungsuh mau.
We, la ribut, ana dewa jare dikon pêrang. Ning barêng susah atine, njur mêtu akale, jarene arêp njaluk tulung karo uwong sing digdaya. Nanging gèk sapa? Banjur padha anguk-anguk, golèk saka ing Suralaya. Suwe-suwe olèh uwong sing kira-kira digdaya, wonge lagi tapa, wis pirang-pirang dina ora mangan ora ngombe. Gagasane dewa: "Kuwi mêsthi mênang nèk didu karo buta."
Nanging Bathara Endra durung ngandêl. Iya nèk olèhe tapa iku kêpengin digdaya, nèk mung kêpengin munggah
Bathara Endra banjur kongkonan widadari pirang-pirang, dikon nggodha. Nanging sing tapa kêncêng. Digodha bola-bali isih têrus bae olèhe tapa. Dadi Bathara Endra njur ngrêti nèk olèhe tapa iku têmênan, ora ethok-ethok, ora mung wêdi karo bapak karo ibu. Banjur gênti arêp dicoba, arêp ditakoni olèhe tapa iku mung kêpengin munggah swarga, apa kêpengin digdaya.
Sing mlaku saiki Bathara Endra dhewe, malih dadi pandhita, aran Bagawan Padya. Têkan ênggone sing tapa, ngala-ala: "O, wong tapa kok ngadhêp panah - Iya, ki, cah, sing tapa iku ora nyandhing pêdupan, kaya lumrahe wong tapa, sing disandhing panah karo gandhewa - pancène rak ora kêna, tapa ngono kuwi?" omonge Bathara Endra.
Sing diaruh-aruhi, - satêmêne iku Janaka, cah - mangsuli: "Mêsthi
wangsulan mangkono mau Bathara Endra bungah atine: "E, lah, nyata, kêna dijaluki tulung têmênan wong iki." Banjur bali mênyang kayangan, matur karo Bathara Guru.
Bathara Guru iya mèlu bungah. Janaka banjur diwènèhi panah, jênênge Rodhadhêdhali, minangka ganjarane olèhe tapa. Nanging sawise diwènèhi panah, banjur ditimbali mênyang Suralaya, arêp dijaluki tulung. Sabab Prabu Niwatakawaca wis ngantêp layang, yèn sajrone saminggu dewa-dewa ora padha nungkul, Suralaya arêp dibom, didadèkake karang abang.
Sapa wonge ora dhêg-dhêgan. Mula Janaka iya gêlis-gêlis dikon têka. Janaka iya enggal têka, wong pancèn ndhêmênakake, yèn dijaluki tulung. Têkan Suralaya, têrus dikon nglurug mênyang Ngimaimantaka, dikon matèni prabu Niwatakawaca, nganggo digawani kanca widadari sing ayu dhewe, ya iku Dèwi Supraba. Têkan Ngimaimantaka Dèwi Supraba sing maju dhisik.
We, lah, pêngpêngan ya, cah!
Nanging majune, ora niyat pêrang, jare
sing ayu dhewe kok kêpengin dadi paranyaine; sapa wonge sing ora bungah. Mênyang ngêndi-êndi mung mèsam-mèsêm bae, lungguh mèsêm, mlaku mèsêm, apa manèh yèn lagi diadhêpi Dèwi Supraba, têrus mèsêm ora lèrèn-lèrèn.
Sawijining dina, lagi ngadhêp prabu Niwatakawaca, Dèwi Supraba takon: "Sinuhun, sarèhne wontên kula ngriki punika niyat ngladosi ingkang sinuhun, niyat njagi kasugêngan, mila manawi kaparêng kula nyuwun sumêrêp, pangapêsanipun ingkang sinuhun punika wontên ing pundi? Botên sanès, supados sagêd ngatos-atos."
Saya bungah prabu Niwatakawaca ditakoni mangkono mau, banjur kandha: "Aja kuwatir, kowe, Supraba, pangapêsanku ênggone ora adhakan, sabab ana ing têlakku."
Marêm atine Dèwi Supraba dikandhani mangkono, sabab saiki Janaka mêsthi bisa matèni dhèwèke.
têlake Prabu Niwatakawaca. Iya mak sêg, ngono bae. Wong jarene sasuwene Dèwi Supraba maranyai ana kraton Ngimaimantaka mau, Janaka ora pisah, tansah ngêtutake bae ana burine Supraba, nanging olèhe ngêtutake kambi ngilang, dadi wong akèh ora wêruh.
Kaya ngapa bungahe Bathara Guru kambi dewa-dewa liyane, barêng diwènèhi wêruh yèn Prabu Niwatakawaca mati dipatèni Janaka.
Wah iya kaya aku kowe nèk pinuju Lêbaran ngene kiyi, grudag-grudug sênêng-sênêng, ngalor-ngidul, tur kathik kambi macak barang.
Yogene grudag-grudug, sênêng-sênêng kambi macak? Ngurmati Janaka, didadèkake ratu ana Suralaya, katrima olèhe bisa matèni ratu buta, jalaran saka anggone tapa ora mandhang ora
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Pamérangan administratif Indonésia.
Kategori iki isi 13 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 13 anak kategori.
► Dhaerah istimewa‎ (1 Kt)
► Dhaptar pamérangan administratif Indonesia‎ (1 Kc)
► Dhaptar pamérangan administratif Indonésia‎ (21 Kc)
► Désa/kelurahan ing Indonésia‎ (13 Kt)
► Kabupatèn‎ (1 Kt, 2 Kc)
► Kabupatèn lan kutha ing Indonésia‎ (1 Kt)
► Pamérangan administratif miturut propinsi ing Indonésia‎ (1 Kt)
► Provinsi Indonesia‎ (33 Kt)
► Provinsi Indonésia‎ (2 Kt, 1 Kc)
► Provinsi ing Indonésia‎ (4 Kt)
Kaca-kaca ing kategori "Pamérangan administratif Indonésia"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Pamérangan_administratif_Indonésia&oldid=942498"	Kategori: Pamaréntahan IndonésiaPamérangan administratif miturut nagaraKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.21, 26 Novèmber 2015.
Mulané, kowé anakku, dibakuh lantaran sih-rahmaté Gusti Allah ana ing patunggilan kita karo Sang Kristus Yésus.
2:2 Tembungku sing kokrungu ing piwulangku ana ing ngarepé para seksi akèh kaé gatèkna lan pitayakna marang wong-wong sing kokprecaya, yakuwi wong-wong sing bisa mulangaké bab mau marang wong liya.
2:3 Padha mèlua nandhang sangsara dadi prejurité Sang Kristus Yésus.
2:4 Prejurit sing lagi nglakoni ayahané kuwi kepéngin gawé senengé atiné komandhané, lan ora ngurusi prekara-prekara liya.
2:5 Olahragawan sing mlayu ana ing balapan ora bisa dadi juwara yèn ora netepi prenatané balapan.
2:6 Wong tani sing nyambut-gawé mempeng, kuwi sing kudu olèh panduman dhisik dhéwé saka panènané.
2:7 Gatèkna kandhaku iki, awit Gusti bakal maringi pangerti marang kowé bab apa waé.
2:8 Ngèlingana marang Gusti Yésus, sing wis kawungokaké saka ing séda; Panjenengané kuwi tedhaké Sang Prabu Dawud, kaya sing diwulangaké déning Injil, sing dakwartakaké.
2:9 Merga saka enggonku martakaké Injil mau, aku saiki nandhang sangsara, lan aku diranté kaya durjana. Nanging pangandikané Gusti Allah ora kena diranté.
2:10 Lan iya merga saka kuwi, sakèhing lelakon iki daksangga klawan sabar kanggo umat pilihané Gusti Allah, supaya wong-wong mau iya padha nampanana kamulyan langgeng sing ana ing Sang Kristus Yésus.
2:11 Pancèn bener pangandika ing Kitab Suci sing mengkéné: “Yèn kita mati bareng karo Panjenengané, kita uga bakal urip bareng karo Panjenengané.
2:12 Menawa kita padha tahan, kita bakal ndhèrèk ngerèh karo Panjenengané. Menawa kita nyélaki Panjenengané, kita iya bakal disélaki déning Panjenengané.
2:13 Menawa kita ora setya, Panjenengané tetep setya, awit Panjenengané ora tau sulaya karo sarirané piyambak.”
2:14 Wong-wongmu padha tuturana, lan padha élingna ana ing ngarsané Gusti Allah, supaya aja padha regejegan mung prekara tembung-tembung. Kuwi ora ana paédahé, malah mbubrah pikirané wong sing padha ngrungokaké.
2:15 Padha ngudia sakatogé supaya olèh pengalem saka Gusti Allah, dadi abdi sing ora isin nglakoni pegawéané, yakuwi mènèhaké piwulang bab prekara sing bener, sing sejati saka Gusti Allah.
2:16 Singkirana omongané wong sing bodho lan tanpa teges, sing malah mung nekakaké piala.
2:17 Piwulangé wong-wong mau padha kaya lelara sing nggrogoti daging; kayata piwulangé Himénéus lan Filétus.
2:18 Wong-wong mau wis padha nyimpang saka dalan sing bener lan saiki lagi gawé bingungé wong precaya sawetara, srana piwulangé, yèn petangèné wong mati kuwi wis kelakon.
2:19 Nanging dhasaring pakaryané Gusti Allah kuwi kukuh, ora bisa goyah. Lan iki tembung sing katulis ana ing sandhuwuré dhasar mau: “Gusti pirsa wong-wong sing dadi kagungané,” lan: “Sing sapa ngaku dadi kagungané Gusti, kuwi kudu nyingkiri penggawé ala.”
2:20 Ing sajroning omah sing gedhé kuwi praboté rupa-rupa; ana sing digawé saka slaka, ana sing saka emas; ana menèh sing digawé saka kayu lan lempung; ana sing dienggo kaperluan-kaperluan istiméwa, ana sing kanggo kaperluan-kaperluan lumrah.
2:21 Menawa wong ngresiki awaké saka sarupaning piala, wong mau bakal diagem nindakaké prekara-prekara sing mulya, sing maédahi marang Gustiné. Wong mau samekta diagem nindakaké pegawéan sing utama.
2:22 Mulané nyingkirana watak-wantuné wong nom, lan ngudia marang kamursidan, kaprecayan, katresnan lan katentreman, bebarengan karo wong-wong sing klawan ati sing resik nyuwun pitulungané Gusti.
2:23 Nanging dhébatan sing tanpa teges lan tanpa dhasar kuwi singkirana; awit kowé ngerti yèn kabèh mau wekasané mung nuwuhaké padu.
2:24 Abdiné Gusti mono ora kena kerengan, malah kudu sumanak karo wong kabèh, pinter memulang lan sabar.
2:25 Lan bisa melèhaké wong kanthi alus; mbokmenawa srana mengkono Gusti Allah paring kelonggaran marang wong-wong mau dadi mratobat lan wanuh marang prekara sing bener.
2:26 Sarta banjur padha éling menèh lan oncat saka kalaning Iblis, sing wis njiret wong-wong mau supaya nuruti kekarepané.
Reca para Buddha ing Bamiyan punika reca ingkang jaman rumiyin jumeneng lan dipunukir ing sisih satunggalipun jurang ing lembah Bamiyan, ing tengahipun Afganistan. Punika inggih monumèn ingkang kasungsun saking kalih reca Buddha. Dunungipun reca kirang langkung 230 km arah lor-kilèn saking Kabul ing 2500 meter sanginggiling siti.[1] Katonipun kamungkinan ageng reca-reca dipundamel nalika abad kaping 5 utawi abad kaping 6 lan inggih punika aworan antawisipun gagrag klasik mawi Seni Buddha-Yunani.[2]
Badan-badan utama dipuntatah kanthi langsung saking watu tebing, ananging detailnya dipundamel kanthi lendhut ingkang kacampur kaliyan damén lan dipunlapisi kanthi sajinis semen. Lapisan punika ingkang sapérangan ageng
jubah kanthi langkung jelas. Bagéyan ngandhap tanga-tangan patung ugi kadamel saking campuran lendhut lan damen ingkang sami, déné
saged dipuntingali ing photo minangka papan kangge nyengkuyung steger kayu ingkang nyengkuyung lapisan semen njawi.
Amargi dumunung ing Jalur Sutra ingkang ngubungaken Tiongkok lan India kaliyan "dunia barat", Bamiyan ngrembaka dados pusat agama lan filsafat. Laladan punika ugi minangka situs sapérangan biara Buddha. LAjeng laladan punika ugi wigati amargi minangka papan berpadunipun budaya Barat lan Timur kangge nyiptakaken bentuk-bentuk énggal Seni Buddha-Yunani. Laladan punika minangka salah satunggaling pusat Buddha ingkang ageng wiwit abad ke-2 SM dumugi mlebetipun Islam ing lembah punika nalika abad ke-9.[3] Para bhiksu ing biara-biara (vihara) dumunung minangka pertapa ing gua-gua alit
lenggah ingkang ukuranipun maneka jinis dipunpanggihaken ngadhep jurang, gua punika inggih kathah ingkang
punika minangka marka tanah budaya kangge pinten-pinten taun lan situs punika malah ugi dipunsenaraikaken wonten ing Daftar Situs Warisan Dunia déning UNESCO.[4]
Salah sawijining tiyang ingkang minangka peziarah Buddhis saking Tiongkok ingkang namanipun Hsüan-tsang (Xuanzang) nglewati tlatah punika kinten-kinten taun 630 lan nyerat bilih Bamiyan minangka salah sawijining pusat Buddha ingkang ngrembaka
Reca_para_Buddha_ing_Bamiyan&oldid=1069308"	Kategori: AsiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.25, 8 Agustus 2016.
"Ingsun kang jumeneng nata Mataram medarake sabda
Propinsi Kalimantan Lor (basa Indonésia: Propinsi Kalimantan Utara), iku katata jroning 4 kabupatèn lan 1 kutha. Kutha krajané ya iku Tanjungselor.
Pamérangan Wewengkon[besut | besut sumber]
Kutha Tarakan[besut | besut sumber]
Kutha Tarakan iku pusate perékonomian lan jasa paling gehde ing wewengkon lor Kalimantan Wetan. Cacahe penduduk 239.787 jiwa rikala tahun 2011 ing pulo cilik sing ambane 250,80 km² lan padete arep tekan 1.000 jiwa per/km². Tarakan uga dadi pusate transportasi udara lan laut ing Kalimantan Lor, Papan Anggegana
nganti 1 yuta penumpang, lan Pelabuhan Malundung iku pelabuhan paling gedhé ing Kalimantan Lor kang dikelola déning PT. Pelindo IV. Kutha Tarakan uga duwé pelabuhan-pelabuhan cilik, kaya Pelabuhan Tengkayu I lan II sarta Pelabuhan Ferry Juata Laut.
Kabupatèn Bulungan[besut | besut sumber]
Kabupatèn Bulungan iku dadi induk kanggo kabèh wewengkon ing Kalimantan Lor sadurunge tahun 1997 kang mekar saka Kutha Tarakan lan tahun 1999 mekarake Kabupatèn Malinau lan Kabupatèn Nunukan sarta 2007 pamekaran pungkasan ya iku Kabupatèn Tana Tidung. Kabupatèn cilik kang ambane 18.010,50 km² lan duwé penduduk kang cacahe 135.915 jiwa ing tahun 2011 sarta pusate ing Kacamatan Tanjung Selor. Bulungan uga dadi laladan kang disebut kutha krajan calon propinsi Kalimantan Lor, nanging fasilitas kang diduwéni isih akèh kang kurang, saengga ndadekake Kacamatan Pulo Bunyu kang ngrasa kurang diperhatekake lan pengen misah sarta nggabung karo Kutha Tarakan kang dianggep luwih cedhak karo Pulo Bunyu.
Kabupatèn Malinau[besut | besut sumber]
Kabupatèn Malinau iku kabupatèn kang paling amba sak Kalimantan Lor kang ambane 39.799,90 km² sarta penduduke palik sithik nomer loro sawise Kabupatèn Tana Tidung ya iku 62.423 jiwa. Pusate Malinau ya iku ing Kacamatan Manau Kutha kang penduduke sekitar 50% saka cacah penduduk total. Kabupatèn Malinau panggonane ana ing Pedalaman kang umume panggonane suku Tidung lan tangga nagara ya iku Malaysia. Kabupatèn kasebut uga duwé Papan Anggegana domestik ya iku papan anggegana Kolonel Robert Atty Bessing lan akèh papan anggegana perintis perwatesan salah sijine ya iku Papan Anggegana Long Apung.
Kabupatèn Nunukan[besut | besut sumber]
Kabupatèn Nunukan iku kabupatèn paling gedhé nomer loro sawise Kutha Tarakan. Penduduke 140.842 jiwa ing tahun 2010, amba wilayhe 14.493 km² kang pusate ana ing Pulo Nunukan Wetan utamane ing Kacamatan Nunukan. Kabupatèn Nunukan iku kabupatèn kang watesan karo nagara bagiyan Malaysia ya iku Sabah lan Sarawak, saben dinane ing Pelabuhan Tunon Taka kang dadi pelabuhan kang dikelola BUMN utawa PT. Pelindo IV mesthi dikebaki penumpang kang umume bakul lan TKI kang lelungan menyang
Wetan. Nunukan uga duwé papan anggegana domestik kang dicalonke dadi papan anggegana internasional ya iku Papan Anggegana Nunukan.
Kabupatèn Tana Tidung[besut | besut sumber]
Kabupatèn Tana Tidung iku kabupatèn paling enom, paling cilikk lan penduduke palik sitik ing Kalimantan Lor kang ana ing pinggiran Kali Sesayap lan cacahe penduduk ana 22.503 jiwa ing tahun 2011 lan amba wewengkone 4.828,58 km². Tana Tidung padha karo Kabupatèn Malinau kang umume penduduke Suku Tidung nanging arang banget Suku Dayak malah anane mung Suku Berushu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.51, 3 Sèptèmber 2016.
Salah satu cuplikan karya sastra tembang “Sinom” dalam “Serat Kalatido” bab.8,
yen tan melu anglakoni boya kaduman melik
PWT : Purwokerto, banjarnegara, purbalingga, cilacap
MGL : Magelang, temanggung, wonosobo, purworejo, kebumenTG : Tegal, batang, pekalongan, kajen, pemalang, slawi, brebesPATI : Pati, Kudus, jepara, rembang, blora
KangXi: ms. 509, aksara 7
Dae Jaweon: ms. 891, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 1151, aksara 1
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing links, you uga (Stub-
dimutakirak? indikator Non-Artikel mula ing iki, Art Inggr...
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia Jepang inferences the small could Statistik artikel ing otomatis Wikipedia
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily
3:1 Nalika Yosafat enggoné jumeneng raja ing Yéhuda nyandhak wolulas taun, Yoram, putrané Akhab, wiwit jumeneng raja ing Israèl, dedalem ing Samaria. Lawasé jumeneng raja rolas taun.
3:2 Yoram ora mbangun-turut marang Allah, senajan ora nganti kaya dosané wong tuwané, yakuwi Akhab lan Izébèl. Reca-reca sing digawé déning ramané kanggo nyembah Baal dirusak.
3:3 Nanging ora béda karo Raja Yérobéam bin Nébat, Yoram uga tansah njalari Israèl gawé dosa.
3:4 Mésa raja Moab, sugih raja-kaya. Saben taun Mésa mbayar pajeg marang raja Israèl rupa wedhus gèmbèl lanang 100.000 lan wuluné wedhus gèmbèl lanang 100.000.
3:5 Nanging sasédané Raja Akhab, Mésa mbrontak marang raja Israèl.
3:6 Mulané Raja Yoram miyos saka Samaria lan mriksa angkatan perangé.
3:7 Yoram utusan marang Raja Yosafat ing Yéhuda, didhawuhi matur mengkéné, “Raja Moab mbrontak dhateng kula. Panjenengan kersaa mbiyantu kula merangi raja Moab.” Wangsulané Raja Yosafat, “Inggih, kula purun. Kula badhé dhateng mbekta bala kula sarta prejurit jaranan.
3:8 Kita badhé nyerang saking pundi?” Wangsulané Raja Yoram, “Medal ara-ara samun Édom.”
3:9 Raja Yoram banjur budhal, bebarengan karo raja Yéhuda lan raja Édom. Sawisé ana ing dalan pitung dina padha kentèkan banyu, mula bala jaranan lan kéwan-kéwan sing
badhé ngulungaken kita tetiga ing tanganipun raja Moab!”
3:11 Raja Yosafat ndangu, “Menapa ing ngriki wonten nabinipun Allah, ingkang saged nglantaraken kita nyuwun pitedahipun Pangéran?” Ana perwirané Raja Yoram munjuk, “Élisa bin Safat wonten ing ngriki. Piyambakipun rumiyin dados pembantunipun Nabi Élia.”
3:12 Pangandikané Raja Yosafat, “Leres, Gusti Allah ngandika lantaran piyambakipun.” Raja telu mau banjur padha nemoni Nabi Élisa.
3:13 Nanging Nabi Élisa matur, “Kula mboten badhé mitulungi panjenengan.” Wangsulané Raja Yoram, “Mboten, mergi ingkang badhé ngulungaken kula tetiga ing tanganipun raja Moab menika Gusti Allah.”
3:14 Aturé Nabi Élisa, “Demi asmaning Allah ingkang gesang, ingkang kula bektèni, menawi mboten krana Raja Yosafat, ingkang kula hurmati, kula mesthi mboten preduli *preduli: memperhatikan (bhs. Ind.).* dhateng panjenengan.
3:15 Samenika kula aturi ndhatengaken tukang clempung mriki.” Bareng tukang clempung ngunèkaké clempungé, Nabi Élisa katedhakan déning Rohé Allah,
3:16 banjur ngandika mengkéné, “Gusti Allah dhawuh: ‘Gawéa kalèn sing akèh ana ing ledhokan kéné.
3:17 Senajan ora ana udan ora ana angin, nanging ledhokan kéné bakal kebak banyu, nuli kowé, balamu lan kéwan-kéwan bakal bisa ngombé nganti wareg.’ ”
3:18 Nabi Élisa matur menèh, “Menika sedaya prekawis sepélé kagem Gusti Allah. Gusti Allah malah badhé ngulungaken ugi tiyang-tiyang Moab dhateng panjenengan.
3:19 Sedaya kithanipun ingkang éndah sarta kaubengan ing bètèng bandhé panjenengan gempur. Sakathahing wit-witanipun badhé panjenengan tegor, sedaya etuk badhé panjenengan pepeti lan sedaya pasitènipun ingkang loh badhé panjenengan risak srana kasebaran séla.”
3:20 Ésuké, ing wektuné saos kurban ésuk, ana banyu mili saka peneré *peneré: jurusan (bhs. Ind.).* tanah Édom ngebaki kalèn-kalèn mau.
3:21 Bareng wong-wong Moab krungu yèn raja telu mau padha nglurugi perang, wong kabèh gedhé cilik, tuwa enom sing bisa migunakaké gegaman, dikerigaké lan dipapanaké ing tapel wates.
3:22 Ésuké, bareng wong Moab tangi turu, srengéngéné nyoroti banyu ing kalèn-kalèn nganti katoné abang kaya getih.
3:23 Kandhané wong-wong mau, “Kaé mesthi getih! Tentarané raja telu, mungsuh kita, kuwi mesthi padha bentrok dhéwé lan patèn-patènan! Ayo padha ngrampog kémah-kémahé!”
3:24 Nanging bareng wong Moab teka ing papan kono banjur diserang bala Israèl. Bala Moab mundur, nanging terus dioyak lan sing kecekel dipatèni;
3:25 kutha-kuthané digempur. Saben sawah lan pategalan sing diliwati wong Israèl diuncali watu, nganti sawah lan pategalan mau kebak watu kabèh. Wong Israèl iya mepeti sakèhé etuk lan negori sakèhé wit sing metokaké woh-wohan. Mulané mung kari kutha Kir-Harèsèt, kutha krajané Moab, sing isih ngadeg. Kutha mau banjur dikepung lan dikrutugi watu déning bala sing nggawa bandhil.
3:26 Bareng ngrumangsani yèn ora keconggah *ora keconggah: tidak mampu (bhs. Ind.).* nglawan perang, raja Moab banjur maju karo prejurit pilihan pitung atus, sing ahli perang nganggo pedhang, arep mbobol nerjang barisané tentara Édom, nanging ora bisa.
3:27 Mulané raja Moab mau banjur njupuk putrané mbarep, putra mahkota, digawé kurban ing dhuwur bètènging kutha, kanggo déwané wong Moab. Bala Israèl gila banget weruh kaanan mau, mula padha mundur saka kono, mulih menyang tanahé dhéwé.
Kanjeng Nabi ka Pangeranna, nyatana Alloh Subhana Wa Ta'ala, mangka ngajungkel Kanjeng Nabi saw sujud.
Mangka ngadawuh Alloh Ta'ala ka Kanjeng Nabi: "Heh Muhammad!".
gêgubahanipun ingkang pinudyasma Radèn Panji Natarata ing ngajêng Panji Dhistrik Ngijon Ngayugyakarta, lajêng salin nama Radèn Sasrawijaya.
gubahan bangunane Radèn Sasrawijaya ing Ngayugyakarta nalika akhire abad 19 Masèhi.
Kang wis kabangun manèh dening siswane kang paramèng sastra ing salêbare Pêrang Dunya I.
42. ADIPATI NATAPRAJA SOWAN ING NGARSA NATA PRABU BRAWIJAYA ... 1
42a. Tunggal adêgan seje gunêm (Saraseyane Pangeran Natapraja karo Prabu Brawijaya) ... 14
43. Pangandikane Sèkh Maulana Mahgribi marang Adipati Natapraja ... 26
44. Para Êmpu Pandhe ing Majapahit Yasan-dalêm kêris dhapur Sasra ... 26
45. Êmpu Pandhe Ki Nom akhire apangkat Bupati kang mandhiri ing Guling ... 32
46. Kêris Kyai Sangkêlat dadi pusakaning Karaton Jawa wiwit nagara ing Dêmak ... 33
47. Ki Cakrajaya juru andèrès klapa ing desa Bêdhug tanah Bagêlèn ... 34
paring wêjangan 'Ilmu marang Pangeran Têmbayat ... 43
52. Ki Tasik lan Nyi Tasik ing desa Wêdhi ... 49
53. Para Êmpu Pandhe kang sudibya ing Majapahit Yasan-dalêm
minulyakake manèh nanging banjur mêsat ngumbara dadi têluhbraja ... 68
58. Sri Nata Majapahit angutus Adipati Pêcattandha animbali Adipati Natapraja ing Bintara ... 70
59. Para Wali Oliya mratikêlake carane mêthukake mungsuh yèn anêkani ... 74
60. Senapati Adipati Pêcattandha sawadya budhal saka ing Majapahit ... 75
61. Surasaning layanelayange. Adipati Natapraja marang Adipati Pêcattandha ... 76
62. Layang wangsulane Adipati Pêcattandha marang Adipati Natapraja ... 77
69. Gêgaman ing Majapahit sadhiya nadhahi Senapatine Adipati Pêcattandha ... 85
73. Êmpu Kyai Supa sabrayat lolos marang ing alas tanah Mataram ... 89
74. Kya Patih lan para nayaka mangsah prang ... 90
75. Pamuksane Sri Bathara Prabu Brawijaya saha para putra lan sakèh pusaka Nata dalah sakadhatone
84. Susuhunan Kalijaga tansah anjangkung murih luhur kuncaraning karaton Bintara ... 104
85. Êmpu Ki Supa kang ana ing alas Mataram katimbalan marang ing Bintara ... 105
86. Sri Sultan Bintara ambudi murih tandhuketundhuke. Raja ing Blambangan Prabu
91. Adipati Têrung sawadya mulih marang Bintara anggawa têlukan boyongan lan jarahan ... 114
92. Ing ngarsa-dalêm Sri Sultan Bintara ... 115
93. Karaharjaning praja Bintara ... 117
--- 2 : [1] ---
ADIPATI NATAPRAJA SOWAN ING NGARSA NATA PRABU BRAWIJAYA
7. samana anuju ri sawiji | Kyagêng Gêtaspandhawa kèngêtan | ing Majapait sang rajèng | pinrih Islam sang
tulah sarik sêsiku nuwun brastha nir | mênggah lêpat kawula ||
11. ulun mangke wus manjing agami | Islam mèstu Kangjêng Rasulu'llah | ngucap klimah tayibahe | lir tyang 'Arab pukulun | ingkang mangka muka agami | ing Jawi wali
rèh tyang gêsang gadhah pêpacangan pati | kang patitis ngupaya ||
14. botên lami nèng dunya upami | tiyang sanja mung sakêdhap netra | nèng akhirat salamine | dumunung
agamaning Budha | kirang cêtha ngawur duga lan prayogi | têmên atur kawula ||
rèh dadya sênêngnya | nanging ingsun durung kegoh | kukuh gêgandhulanku | padha bae aran agami | kang sênêng ngalêmbana | kamulyaning layu | ingkang sêngit anênacad | wus mangkono lakune wran seje jinis | pêsthi tan kêna ora ||
kamuksan | sapa kang wus wangsul | Budha 'Arab durung ana | nadyan kitab rontal Budha 'Arab gami | yasane Hyang Kesawa ||
18. ngaku saking Sang Hyang Otipati | dene ku rontale Sang Hyang Brama | ngaku dhawuhnya Hyang Manon | yèku Bathara Guru | bênêr bae kulup saka wit | mobah-mosiking jagad | sing Bathara Guru | guruning manusapada | sira prapta kene mèstu Hyang Pramèsthi | èsthi pangèsthinira ||
19. siji wujud budi cipta ati | katri seje jênêng nanging tunggal | paran sira mungkir kowe | manut wong mêndêm kulhu | pangerane adoh lan ati | dudu jro dudu jaba | sajatine
pangrasaku kowe luwih sasar | nanging luput nora katon | bênêr nora kadulu | sapa wonge
ingsun amuja samadi | mlêng sucipta nèng sanggar langgatan | bisa wruh marang Dewane | têtêmon padha wujud | wruh suwarga ing sunyaruri | wruh ing jonggringsalaka | naraka kadulu | ing kawah candradimuka | mbêl blêgdaba ingkang mubal-mubal gêni | hyun ngganjarakên durta ||
22. de suwarga kaganjar wran yukti | ingkang yêkti asih marang Dewa | pangiraku nora seje | kulup marang kawruhmu | mung jênênge bae salisir | wran Budha lan wong 'Arab | seje têmbungipun | yèn sêmbahhyang cara 'Arab | lamun Budha wran Jawa muja
wus sirna | mêngko sapa kang dadi kabayannèki |
26. layak kowe paprentah ring mami | dèn utus Hyang ingkang nama Allah | kapriye Allah dhawuhe | yèn sira bisa wêruh | ingsun uga bisa mangèksi | yèn namung
nèng jro masjid kono | lah wêcakna putrèngsun | lan tanjakna ingkang patitis | yèn wis titi trang nyata | ingsun amituhu | umanjing agama Islam | balik lamun mirang-miring tanpa kasil | yun padhang têmah mamak ||
wandanipun | sirna katunu dahana | basa Wisnu kulup rasa kang sajati | ngubêngi Sang Hyang Krêsna ||
30. dene ingkang ngrasa Hyang Pramèsthi | gurunira manusa sadaya | pasênêdan sajatine | nèng kêmbang trate wungu | isih ana ingkang ngungkuli | kasêbut Sang Hyang
ing benjing | karan Sewandakara | yeka praptèng puput | mahya ngèbêki bawana | mulih marang asalnya ing nguni-uni | khusus kawruhing Budha ||
32. bisa ringkês panarimèng galih | ala bêcik ing ati narima | iku aran kawruh gêdhe | nadyan wong blilu cubluk | yèn wus mathêm ciptaning budi | budi pasênêdannya | pratandha wus rujuk | lan gurune
gama Rasul | nanging Budhane tan ilang | malah rusuh kidruh kisruh. tataning agami | pandoning Suksma Purba ||
38. wus mangkono datan kêna mungkir | wong Jawa Budhane padha suda | gama 'Arab ora enjoh | akèh durta
bae | lan malih têgêse salat | mung sênêng pêparêngan | yèn mangkono sutaningsun | kadi wong ngimpi nglêmpara ||
5. kabèh sajatine urip | ngèsthi ngupa sêsênêngan | gêdhe cilik samurwate | sugih miskin sakadarnya | sababe apa sira | nêmbah salat marang suwung | marêp ngulon ana apa ||
6. apa kulon ênggon Gusti | lah rupane kaya apa | yèn wêruh rupa jatine | apa bisa wèh widada | lawan awèh barana | apa awèh pangan kulup | mangka sun sawang mung sunya ||
7. wong Islam kathah kang sakit | ingkang pêjah iya kathah | sêdene kang nora darbe | padha nandhang kamlaratan | yèn arsa warêg nêdha | kudu rosa mluku macul | nora beda lan wran Budha ||
8. lara sêbutnya ndharindhil | la ila la ila lullah | yèn durung ilang larane | uga mêksih gêlangsaran | padha bae lan ingwang | sira tumraptèng ngarsèngsun | nora
kêna apa dene kowe | nora njaluk marang Allah | tuwin ring Rasulu'llah | bênêre sira wis malbu | gama Islam tinulungan ||
12. lan manèh sakèhing wali | padha mubêng tanah Jawa | buntas wetan buntas kulon | apa sababe tan prapta | ing nagri Majalêngka | ewuh rèhning jro praja gung | kèh bijaksa nawung kridha ||
14. seje wran desa kang pingging | pasisir kulon lan wetan | kèh atitir bèbèt bodho | uripnya durung
dewane | bumi lan langit wus ana | wulan surya tranggana | gunung-gunung ting jênggunuk | sun anggêp gaweyan dewa ||
16. wangsul sira lan pra wali | nganggêp gaweyaning Allah | bumi langit isih isih kiye |Lebih dua suku kata: bumi langit isih kiye. yèn mangkono dhisik dewa | ya kulup Allahira |
dumadi | dhasar trahing daniswara | datan ingan sêmbahhyange | kodhênging cipta têtannya | mring Rêsi Dwijawara | yèn wulange nora cundhuk | lan jroning cipta tan arsa ||
22. gêlêm têtakon wong wêgig | nanging nora sah dêduga | watara jroning batine | marma ewuh wran têtannya | angèl yèn tinakonan | kudu sarjanèng pangawruh | mangkono trahing kusuma ||
23. yèn wong santri lir sirèki | dhêmên têtakon wran limpad | nanging tyasmu nggawa bodho | barêng dituturi nrima | rèh kowe cilik mula | kumpul lan wong mêndêm kulhu | dadi jaba jêro tanpa ||
24. Allah ora anèng jisim | nora dumunung ing jaba | jroning bumi langit kothong | tansah kopêpuji asma | dadi mangran suwara | kumandhang kang tanpa wujud | sira puji sabên dina ||
25. dene cêgahing pakarti | kaya ta wran mangan bathang | asu babi iwak cèlèng | iku dudu cêcêgahan | yèn Pangran tan kalilan | mangan cèlèng babi asu | tamtu sirna saking jagad ||
26. de karame Budha kaki | nora luwih mung klakuan | ingkang tan kaprah wran akèh | kaya ta ambêk duskarta | amèt bandhaning liyan | ingkang nora srana nêmbung | ratu
tuduhêna | ingkang katon satmata | aja mirang-miring ngawur | kuwur antêping swarjana ||
28. santri akèh tuna budi | budine nurut carita | kang nora ana yêktine | yèn wus wruh sêmaya benjang | bênêr luput tan wikan | nora luwih sira amung | ring masjid padha sêmbahhyang ||
29. salatmu nganggo sêsuci | sarana nganggo ngêngumbah | ring pancadriyamu kabèh | nanging jroning wêtêngira | tai
luwih ganal | kulit daging gêtih bosok | têtela rêgêd kewala | rumakêt barang ala | iya iki raganingsun | nanging kang suci jro ana ||
33. wujud kanang luwih gaib | barang karsa tan tra masa | arda mokal budayane | yeka Pangrane wong Budha | ringkês dadya samrica | yèn ginêlar jagad kêmput | kèbêkan bumi ngakasa ||
34. mangka sira tan ngawruhi | kang kasêbut Hyang YriyatraTriyatra. | ing jagad tan ana roro | ingkang karya surya candra | sudama cakrawala | angin laut gunung-gunung | kabèh titahing bathara ||
35. tuhu widagda gunasti | sêdya sukêrtèng bawana | atas saka kawulane | manuksmèng Widhi widada | dadya Gusti kawula | tur mêngku antaya mangun | bawa mijang pancadriya ||
36. sulaya lan bangsa santri | Pangerane nama Allah | kang nora jaba nora jro | jroning bumi
39. wong Islam mangeran sêpi | mangku cipta supadya na | ana tan kacakrèng jêro | myang jaba ing pundi tanpa | kilap guru kawula |
ambabarake | lambang cangkrimaning Budha | cacah limang prakara | yèn sayêkti bisa pêthuk | lagya padha kawruh Budha ||
1. mangkana sabdèng sri nata | sawiji kinèn ngêcupi | pangumbahing pancadriya | saka banyu ingkang êndi | wangsul
Pangeran suwung | lah iki sabab apa | 'ilmu pira-pira gusis | aturêna mring gurumu wali sanga ||
6. cangkriman kang kaping tiga | wong manêmbah ring Hyang Widdhi | kaya ta salat sêmbahhyang | sabên Jumungah ring masjid | luwih manèh yèn ari | rina wêngi limang wêktu | dikiran pêpujian | iku sapa ingkang tampi | yèn katampan kapriye panrimanira ||
9. cangkriman kang kaping lima | kabèh sagunging agami | Cina Landa Buddha Islam | antuk gêganjaran akhir | suwarga nraka manggih | kang duwe klakuan bagus | yèn ala tampa siksa | yèn yukti antuk swarga di | wangsul badan kèri sapa ingkang
nuwun pangèstu paduka | hyun dhatêng Dêmak samangkin | ambawani wran santri | kang sampun klajêng miturut | ing rèh agami Islam | jêng
lampahnya karwa lêstari | natapraja ing Bintara | ingkang
kawula sampun mituhu | sowan ring Wilatikta | cumundhuk ring jêng rama ji | amba turi umanjing agama Islam ||
muji | kula umatur prasaja | lir jarwaning kitab Sitin | pathokaning agami | narendra tansah gumuyu | kagalih kirang têrang | rèh panganggêp mirang-miring | asma Allah botên jêro botên jaba ||
16. boya kantha boya warna | nata lajêng sung sajarwi | silaning agami Buddha | ingkang sampun
angandika manis arum | hèh jêbèng lairêna | pra wali kabèh manawi | ana ingkang narbuka ingkang cangkriman ||
ngêcupi | nanging lamun karsa manjing gama Islam ||
21. yèn tan arsa paran karsa | kloreyan tiwas drêmimil | wahyèng wuwus tanpa guna | cangkrimane rare
25. cangkrimane ramanira | takon pangumbahing budi | lawan ingkang pancadriya | ingkang datan srana warih | iku kinèn ngêcupi | banyu budi wastanipun | de tatanya wong Buddha | lan wong Islam lamun guling | padha bae ramanta takon sababnya ||
26. iku jaman panglêburan | kêna dèn arani pati | dudu jamaning agama | padha bae lawan anjing | kabèh kawruh sajati | panggonane durung wêruh | bab ingkang ngajak nendra | sadurunge wus kaèksi | iya iku bedane Islam lan Buddha ||
27. pambatang cangkriman tiga | wong salat sapa kang tampi | jêbèng ingkang akon sapa | salat punika kang tampi | nora katrima tuwin | katrima saka kang dhawuh | pasêmon kang kaping pat | lungane sênêdan budi | iya marang sangkane saka ing kana ||
28. ping lima patakon nata | ganjaran nraka suwargi | sapa ingkang bakal tampa | nora luwih ingkang kardi | anane nraka swargi | awit saking ciptèng kalbu | ati kang tampa siksa | suwarga bakal nampèni | swarga nraka saka anane agama ||
1. ungkurna radyan dipatya | puluh-puluh wus karsaning Hyang Widhi | apan ta ingkang sinuhun | tan arsa manjing Islam | mung kinarya jalaran jatine mingkuh | mêksih kêkah gama Budha | kang arda manêmbah budi ||
2. budine kanggêp Hyang Suksma | ingkang mêksih suka bungah
anyaritakake carita kang bakune mligi ngrêmbug Kaislaman lan Kabudhan, kang samêngko wis kasalinan aksara Latin, kasebut ing ngisor iki oreyane.
3. dene patakoning nata | limang pasal wis tan susah sirèki | umatur mring Majalangu | [...] | [...] | [...] | [...] ||Baris 4
pucuking rema | dadya jimat salamine | sumrambah sakulawarga | tanapi wadyakuswa | amimbuhana rahayu | tata raharjaning praja ||
2. dhuh jêng rama kula amit | umatur sri naradipa | lêpat kasikuning batos | tunaa ing duka cipta | sumimpang sapudhêndha | dene dahat mudha punggung | mung nggunggung dêrênging driya ||
mung cara Islam puniku | panêmbah ingkang sampurna ||
8. tan bèntên tindaking nagri | umat sasamining wadya | kêdah nut pranatèng
kenging kalamun kirang | yèn alangkung kautamèn | minangka nicèni brana | dene rukun ping tiga | salat kaping gangsal wêktu | subuh
salatira | amanêmbah mring Hyang Agung | de rukun ingkang kaping pat ||
14. puwasa amung sasasi | salêbêting wulan Ramlan | wêktu rina cêcêgahe | yèn ratri kenging mêmangan |
Allah | dene kang kaping kalihe | angandêl kitabing Allah | kaping tri ngandêl marang | Jêng Nabi Mukhammad iku | dados utusaning Allah ||
17. kaping pat pracaya maring | malekatira ing Allah | ping gangsal ngandêl pêpêsthèn | pêpêsthèn saking ing Allah | dene ping nênêmira | jaman akhire ing besuk | wontêning dintên kiyamat ||
18. risaking jagad sakalir | sagunging manusa pêjah | dumunung anèng kubure | wit saking karsane Allah | anurunakên
saking wulange | kasêbut dhawuhing Allah | abeda lawan Budha | sadaya pitêdahipun | dede dhawuh saking Allah ||
24. punika têdah tan yêkti | wit saking kirang sampurna | ingkang dadya panutane | Sang Budha manusa blaka | mokal lamun uninga | sajati-jatining
saking kasamaran | gaibing Allah puniku | pilih janma kang uninga ||
26. mung tyang Islam ingkang uning | dhatêng dununge
dènira malêbu | masuk ing agama mulya ||
29. namung kantun Majapait | jêng rama sawadyakuswa | ing panggalih taksih wangkot | ngêkahi agami Budha | puniku tan prayoga | yèn pêthuk jêng rama prabu | mbengkasa agami Budha ||
30. têmbe sagung para wali | ulun ingkang
4. dhuh jagad dewa bathara | tulusa asih mring dasih | atmajèngsun natapraja | kang dahat trêsna sudarmi | dhuh babo putra mami | ya bangêt tarimaningsun | marang pangowêlira | dèn pracaya ing Hyang Widhi | asilira pasthi walês-winalêsan ||
5. sing sapa trêsna mring liyan | wêwalêse dèn trêsnani | sapa ngowêl mring sasama | dèn owêl samèng dumadi | mangkono iku pasthi | tinêmu mring sira kulup | balik
pamilihing rèh raharja | ingsun wus pracaya yêkti | krana sirèku pasthi | ing panimbange wus cukup | sing êndi kang prayoga | wit sakaro wus udani | sakridhaning agama Islam lan Budha ||
7. wit Budha wus kasarira | Islam wus sira parsudi | minangka dadya tandhingan | panduk tindaking pamilih | nanging pangrasa mami | utamane kudu ingsun | ingkang andinginana | malêbu Islam agami | amiluta mèt sre'at
yèn satuhu durung wêruh | ing warna solah bawa | kang nuju rêna ing ati | marma nadyan kalêbu ing paribasan ||
dene pandangu narendra | mênggah ingkang dèn wastani | Allah Kang Maha Suci | puniku ingkang kasêbut | ing sifat kalih dasa | têmbunge bangsa 'Arabi | tan prayogi yèn winor ring basa Jawa ||
13. ulumulun. matur ngarsèng nata | yèku têmbung basa Jawi | yèn sinêling basa 'Arab | karya
mokal yèn wontên kang nyami | ping gangsal Allah yêkti | jumênêng pribadinipun | mokal dèn jumênêngna | ping nême muhung sawiji | lamun wontên kalih ingaranan mokal ||
15. ping sapta sifat kawasa | sagunging ingkang kinardi |
tuli | ping sadha aningali | tan sarana netra tuhu | mokal Allah yèn wuta | ping triwêlas Maha Suci | angandika tanpa lesan tanpa swara ||
18. mokal Allah yèn bisua | ping patbêlasipun nuli | ing sifat ingkang kawasa | muhung Allah Maha Suci | mokal apêsa Gusti |
Allah ing kawasanipun | ping gangsal wêlas nulya | Allah ingkang karsa yêkti | mokal lamun karsanya kasrêng ing liyan ||
19. ping nêmbêlas Gusti Allah | sifat ingkang amikani | ing sagumêlaring jagad | tanpa sarana amikir | tanpa ngên-angên pêsthi | wikan ing sakridhanipun | ingkang
suka sukur ing Widhi | dene sira sinung lantip panggraita ||
24. yèn tuduh mung kadi ika | tumrape ingsun pribadi | wit
mung saka wêdi | wêdi dèn arani kopar | nanging sajatine kapir | kapire awit saking | satêmêne durung wêruh | mung ngandêl mring panutan | iku dudu aran
para punjul | tan beda lawan Budha | upama ingsun parinci | utamane rong dina masa êntèka ||
27. mung ingkang prêlu kewala | kinarya anênimbangi | Islam tinandhing lan Budha | bokmanawa iku sami | grêbane pra linuwih | mung murih utamanipun | anggayuh kaslamêtan |
Budha mung sathithik | ing pangawruh durung cukup | darma piwulang Budha | sun andhare sawatawis | karya nimbang prayogane kalakuan ||
30. sakèhe wulang prayoga | nging têtêpe nèng pamilih | nganggo duga lan watara | upama ingsun nrêpati | nêtêpi ing agami | ing sacara siswanipun | Risang Budha Gotama | lakune saari-ari | sinjang jingga kalung bathok wadhah têdha ||
tanpa budi | dèn arani janma cubluk | dhêndhane wong ugungan | nggunggung angganya pribadi | têmah bawur tan wruh jaman wêwalikan ||
32. ngrasa tindake utama | têmah nistha kang pinanggih | ngrasa putus ing kawignyan | pangawikan wus mumpuni | têmahane kabalik |
Hindhusêtan | kabuka padhanging galih | mêdhar Wêddha parab Sang Buddha Gotama ||
36. iku kang dadi panutan | agama Buddha ing nguni | tan nganggêp ananing Allah | kang ana mung sipat adil | tan kêna owah gingsir | langgêng ing salaminipun | tindaking solah bawa | laksananira
iki | tan liya iku saking | klakuane kang rumuhun | hinane tan uninga | mring sabab kang karya dadi | têmah ngira antuk saking kana-kana ||
38. têrange dhapur upama | janma kang nglakoni maling | nuli kalêbèng kunjara | nandhang khukume nrêpati | lah sapa ingkang kardi | apa karsane sang prabu | angukum marang janma | mokal yèn jêng narapati | tarlèn saking yeka sêdyane priyangga ||
39. kudu mlêbu paukuman | sang nata mung anaksèni | pinantês prakaranira | tinimbang kalawan 'adil | mêngkono iku pasthi | wong Buddha panêmunipun | tan ana saking Allah | kajaba mung saka 'adil | tumibane panandhang saking priyangga ||
40. wong Buddha anganggêp nyata | rambah -rambah dènnya lair | aran cakrapanggilingan | kang marga saka ing 'adil | urip samêngko iki | khukum lan ganjaranipun | saka ing gêsang kita | urip duk ing nguni-uni | tindak nistha katêmahan nandhang papa ||
41. kalamun tindak utama | tinêmu urip kang wuri | sayêkti nêmu raharja | anggung bêgja rênèng galih | marmane pinarsudi | utamèng klakuanipun | anggayuh gêsangira | ing têmbe nèng jagad wuri | mrih widada raharja kamulyanira ||
42. têrange dhapur upama | urip ing samêngko iki | nyawa lawan raga kita | sakaro padha nglakoni | marang panggawe juti | tumindak
ala lan luput | lamun ing têmbe pêjah | khukume sapa nglakoni | lamun ingkang nandhang mung nyawa kewala ||
43. 'adile jagad tan kêna | utawa nglakoni bêcik | mung nyawa kang nglakonana | kamulyan iku tan 'adil | mangkono iku pasthi | wong Buddha piyandêlipun | samêngko urip kita |
dhiri | owah miturut kadi | kalakuan kang tinêmu | kalamun tindak nistha | ala ragane wus pasthi | kang utama ragane mêsthi prayoga ||
45. iku kulup tan prabeda | lan wulange kangjêng nabi | mung gèsèh basa kewala | caritanirèng agami | wong Islam lamun mati | têmbe nèng akhiratipun | nampani pangadilan | kang bêcik ginanjar swargi | ingkang ala dèn ukum anèng naraka ||
46. ing kono têmbung akhirat | wrêdine ing têmbung Jawi | rat iku têgêse jagad | akhir têgêse ing wuri | kang munggah ing swarga di | pasthi pantês warnanipun | kang khukum ing naraka | pasthi kuciwa ing
bêcik | nèng jagade kang rumuhun | ing têmbe gya sinandhang | uripe nèng jagad wuri | marma pinrih sirnane panandhangira ||
48. kayaparan nggone bisa | kalamun datan ngawruhi | kaanan catur prakara | dèn arani kawruh suci | dhingin kudu wruh maring | wujuding panandhangipun | ping dwi wruh sababira | kaping tri kudu ngawruhi | mula-buka purwane panandhangira ||
49. kaping pat kudu wruh marang | apa srane kinardi |Kurang satu suku kata: apa arane kinardi. anyirnakkên ing panandhang | yèn iku wus ngudanèni | mring catur kawruh suci | nêtêpi lêksananipun | tan nyakrapanggilingan | wus kandhêg
bali marang jagad | jagad iku mangka dununging urip | urip nandhang raga wujud | kang dosa sawatara | pêsthi lamun ing têmbenira tumuwuh | anèng jagad kasangsaran | ananging mung sawatawis ||
4. dene kang agung dosanya | pêsthi tuwuh anèng jagad kang nisthip | pêtêng dhêdhêt kadi têdhuh | sêpi tan ana cahya | nora pisan kasorotan dening kawruh | ragane asalin warna | luwih asor saking nguni ||
5. ana kang sifat manusa | dhapur nistha tan pantês wor lan janmi |
Buddha tan arsa | mangan iwak daginge bangsa urip | lan tan arsa karya lampus | aniksa nganiaya | samèng gêsang rinêngkuh padha sadulur | anglakoni kasangsaran | tumuwuh nèng jagad iki ||
7. beda kang sifat sampurna | duk nyawane kandhêg anèng ing margi | sagung nyawa padha kumpul | lèrèn anèng Dewacan | padha têmon lawan kulawarganipun | nadyan ngêntènana bisa | sagung turune kang kari ||
8. wit tan kasrêk pangadilan | mung gumantung sakarsa sukèng galih | kalamun sêdya tumuwuh | bali lair nèng jagad | kang utama
kamulyaning uripipun | jumênêng asifat Buddha | têgêse sifat madhangi ||
9. kalamun tan darbe karsa | bali gêsang nèng jagad kang utami | saka ing Dewacan laju | anrusi kasucian | kajatmikan mbuka ing don kang linuhung | lumêbèng wahya nirwana | langgêng ing kamulyan jati ||
10. samêngko ingsun têrangna | kang Dewacan bedane lawan ngriki | ing Dewacan bangsa alus | ing kene jinis kasar | pasthi seje kabèh wêwatêkanipun | nanging kalamun rinasa | sanyatane angèmpêri ||
11. upama ana manusa | nandhang dosa nglakoni mêntas maling | lagya mangun suka kumpul | mring kadang kulawarga |
dening Karma kang amêncarake panduk | tindak nistha lan utama | ya mung iku kang akardi ||
15. nora saking sapa-sapa | yèn wong Islam dènira angarani | yeka saking lokhil-makful | papasthèn saking Allah | dening Karma wong Islam
cilakanipun | atas karsaning Allah | dene janma kang dadya wêwênangipun | mung ihtiyar lawan tobat | manêmbah marang
nêdhak banjure Sajarah Jati' kang banjur nyandhak irah-irahan: Pangandikane Sèkh Maulana Mahgribi marang Adipati Natapraja, ambalèni pupuh Pangkur, kasêbut ing candhake kaca iki [Kalimat di atas ini ada pada halaman 25 dan selanjutnya h 26].
Hyang Widdhi | apan ta ingkang sinuhun | tan arsa manjing Islam | mung kinarya jalaran jatine mingkuh | mêksih kêkah gama Buddha | kang arda manêmbah budi ||
2. budine kanggêp Hyang Suksma | ingkang mêksih suka bungah prihatin | tur kênèng edan lan bingung | lali turu wajibnya | yèn wran Buddha ingaran Bathara Guru | sejene agama Islam | wis nrimaa sang dipati ||
wuwusên pinurwèng gita | kadya sarêng gancaring Majapait | nahên ta ingkang winuwus | tampi sasmitèng Dewa | mawa swara nèng dirgantara manguwuh | hèh nata ing Wilatikta | yèn sira arsa basuki ||
5. sagung trah garwatmanira | ngupayaa sarat anane bêcik | kêris siji dhapur sèwu | tamtu trahira benjang | nora pêgat manêkêm tanah Jawa gung | saking kadga dhapur Sasra | dadya pusakèng narpati ||
6. kèndêl swaraning wirayat | sri narendra sru ngungun ing panggalih | samana wanci wus surup | ratri kagagas-gagas | enjing nuju ing dina Soma sang prabu | nèng bale sana parasdya | pêpak pra punggawa nangkil ||
7. Kyana Patih Gajahmada | pra bupati arya panèwu mantri | narapraja naradhusun | nata dhawuh byawara | sapa wignya kêris siji dhapur sèwu | kang cocog lan sasmitèng Hyang | sun
pandhe kriya juru-rukma | kartahita samahita praja di | tanuhita lan bêbuyut | cantrik cèkèl puthutan | iya nadyan abêt-abêt ubon gunung | bisa karya kris sajuga | kang dhapur sasra antuk sih ||
9. sadaya kanang sumewa | datan wontên sadaya nyandikani | dangu antaraning dhawuh |
manah griwa pagas ing pati urip | mangkana ngandika prabu | ywa maras tyas sumêlang | sira karo mahyaa midrawèng lêbur | pandhe-pandhe kumpulêna | sapa
12. njujug wismane kang putra | kitha Tuban yun panggih kanang siwi | Ki Supa pinuju suwung | wus sawarsa mangendra | kèstu kangjêng sunan tambuh purugipun | Ki Supadriya mung panggya | mring wayah Ki
narpati | kris siji dhapure sèwu | ngungun Ki Supadriya | ciptaning tyas apa Dewa nuksmèng tutuk | lah payo nggèr ingsun gawa | sowan jêng sri narapati ||
17. tandya pamit ibunira | rèh kaparêng datanpa sumlang galih | dene ta êmbah kang tinut | tandya budhal saksana | datan lami ing Wilatikta wus rawuh | jlog sing kuda manjing wisma | enjing sumaos narpati ||
18. Ki Supagati wus prapta | ugi sowan nanging tan antuk kardi | Ki Supadriya Tumênggung | gya
sèwu | Ki Nom umatur iya | nanging lamun ingsun kang iyasa dhuwung | tan bangkit yèn anèng dharat | sun jaluk
ring sri narendra | karya kêris siji ingkang dhapur sèwu | kinarya srana prajarja | wêkasane tanpa dadi ||
dadi kadga sajuga | dhapur sèwu iya iki warnanipun | tan tara dangu samana | Nagasasra sampun dadi ||
uwis dadi | nuli mahyakna sutèngsun | ywa pisan pajar-pajar | lamun panggih kita anèng jroning
sampun | winadhahan gêndhaga | sigra bubar bupati mantri kang tugur | gumrah marang Majalêngka | tan kocap ana ing margi ||
1. nora pêgat prapta ing raja cumundhuk | byantaranira narpati | Ki Nom
pra bupati matur ing nata têrang trus | purwa madya amêkasi | tuwin rob kang ponang laut | sebak wedang mina mati | tansah
dhapur sèwu | ring Dewa kang paring wangsit | tandya narendra ngadhaton ||
7. wadya ingkang nangkil wus bubar sadarum |
bênêr iku sang prabu | kang dadi srananing bumi | kêris siji dhapur sèwu | têmbe kagêm pra narpati | ing tanah Jawa mung roro ||
9. saka têngên Ki Sangkêlat wastanipun | kering Nagasasra iki | aranana sakarsamu | wus sirna ingkang pawarti | sang nata tumêdhak alon ||
11. pêpak andhèr samya lênggah urutipun | Ajidipa ngandika ris | patih wratakna dhawuhku | praja desa wana ardi | yèn ing mangke karsaningong ||
Êmpu Pandhe Ki Nom akhire apangkat Bupati kang mandhiri ing Guling
bupati | ing Guling mandhirèng kraton ||
14. sun paringi triman wanudya putrèngsun | sandika kiyana patih | gya ingundhangakên
patih pra tumênggung | bubar ingaturan mampir | marang kapatigan ngaso ||
16. hyun anggusthi bawahaning mantu prabu | nata pranatan wus dadi | panggihnya datan cinatur | samana rêkyana patih | mancal dunya praptèng layon ||
17. tanpa sakit jalaran sing sêpuhipun | pandoning Dewa tan gingsir | sang nata sadarpa ngungun | samana karsaning aji | nimbang patih kang gumantos ||
18. ciptèng nata tan ana ingkang panuju | munah ingêring nagari | kajawi sajuga amung | Tumênggung Daha
saking Dêmak ngulon ngidul | ganti kang pinurwèng tulis | tanah Baglèn ana uwong ||
nora liya wuwusipun | mènèk mudhun nora lali | iya ora sêbutipun | nggodhog kilang sru ndrêmimil | iya ora tanpa pêdhot ||
27. laminira watara rong puluh taun | rèrèn yèn turu lan bukti | saliyane bukti turu | datan kandhêg siyang ratri |
gumlaring bumi | gya ngupadosi panuju | ndika kapanggih nèng ngriki | lan sintên asmanta yêktos ||
39. pundi wisma paduka ingkang kasêbut | kula nêdya
4. ciptèng tyas nêdya anggodha | marang ratuning wong gêmi | jêng sunan namur sakala | mindha janma tanah ardi | mikul
kang gadhah | enggal-enggal dèn dhuwiti | slawe igar wus tampi | kyai tumulya dhêdhawuh | paman lang-alangira | yèn tunggale akèh mami |
amba nuwun wlas | angluntur wahyanirèng sih | kyai kula malar sih | tandya dèn uncali sampun | arta sakèthèng tiba | ing jobin kang
Allah | slawe kèthèng ko-ulati | sapa wonge kang moh bandha | rèh dadi panuntun swargi | kamulyan wiryèng bumi | tan wun mung rajabrana gung | lah paman ge lungaa | ywa mbêk dibya acariwis | anênuntun sira marang kamlaratan ||
tindak dhatêng wisma kula | hyun tobat magurunadi | mangataskarèng gaib | ing ngrika-ngriki mituhu | mijange kawruh mulya | botên ketang manrang wèsthi | mlayèng jagad mituhu sang sinihan Dzat ||
20. kadospundi karsa tuwan | srambut pinara sakêthi | boya mèmpêr manjing 'akal | sirna panyakramba ngênting | sang mindha nambungi ngling |
bagenên mring pêker miskin | lawan sajroning masjid | yogya sinelehan bêdhug | pratandha wêktu lima | dene ingkang kaping kalih | sira age nusula marang
kawruh yayi | tuhu beda lan 'ilmune pra anbiya ||
30. Pangran Gêsêng sampun tampa | ing gunardika rèh 'ilmi |
nèng wisma | dhêdhawuh ring garwa siwi | wus sumêkta nèng Lowanu tandya prapta ||
31. wus mêmatut wangun desa | arja kathah
jatining wanara | kang rama pasrangkara ris | kulup iku wus pêsthi | karsaning Hyang Maha Luhur | yèn sira arsa tobat | balik
pèksi | nulyatmaja sinung têngran Nilasraba ||
36. praptèng jaman mangke samya | wran têdhak Baglèn hakiki | ingkang turun
Pandhanaran | kang brangta ing tyas wiyadi | dènirarsa marang ing
bandha | nyi gêdhe inggih ature | tan mbêkta bandha ardana | kyai sukur wuwusnya | mulyanulya. pangkat kalihipun | ketang adrênging sukarsa ||
6. wus prapta madyèng wanadri | ki gêdhe kirdha ing ngarsa | nyai ing wuri
dulunên ngong kirap | kajaba wuri garwèngsun | dunyane tanpa wilangan ||
8. nèng sajroning wuluh gadhing | sinamur kinarya
wus nulya ge-age | wran mbegal mangrodapaksa | sudirambêk niaya | nggêgilani tindak dudu | nggêrtak wantune wanita ||
10. nyai ndhrodhog sadarpa jrih | hèh janma dur sun tan nggawa | bandha sangu nora
duskarti | cipta ngangsa-angsa kurang | nyai dèn tutkên lampahe | anututi ingkang raka | ingêntènan wus panggya | kang mbegal mêksih tut pungkur | JyagêngKyagêng. tandya pasrangkara ||
12. wus tan darbe ingsun iki | sira iku bangêt salah | katarik atimu awon | murang silaning utama | nahên wana punika | dumugi mangke kasêbut | karan desa Salahtiga ||
13. iku purwane duk nguni | wran katri samana kesah | Ki Agêng laju tindake | gya kapêthuk
Sambangdalan | angucap sun njaluk pandum | Ki Gêdhe lon pasrangkara ||
14. wus tan darbe ingsun iki | nulya sami kirap-kirap | kyai lan nyai sakaro | têtla wus datan nggawa | Kurang satu
panganggèngsun amung kiye | sanadyan garwèngsun padha | Ki Sambangdalan mêksa | kya agêng ngandika arum | têka ndêlarung lir mênda ||
16. jlêg sakala dadya kambing | Sambangdalan wus karasa | yèn anggane malih sato | rumasa kênèng supata | dening janma dwi wrêda | nulya
dhewe | yèn sira hyun antuk marma | ring Hyang Kang Maha Mulya | lah payo mèlua ingsun | marang ing gunung Jabalkat ||
tut wuntat | sumadya antuk marma | datan antara wus rawuh | kang aran gunung Jabalkat ||
20. anèng ngriku manggih masjid | sajuga kalangkung pelag | kyagêng lan garwa gya rèrèn | ing ngriku wontên padasan | sajuga tanpa toya | Ki Sambangdalan puniku | kinèn ngisèni tumulya ||
21. kongsi praptèng pitung ari | pitung ratri durung kêbak | warnanên Jêng Sunan Lèpèn |
23. nguni kadadian janmi | mêngko mulih rupa janma | saking parmaning Hyang Manon | Sambangdalan
'llahe | tan ana Pangeran liya | amung Allah kang mulya | Mukhammad rasul puniku | dadi utusaning
manggon ana sajêrone raswa sêpi | ngêbaki jagad puniku | ora priya ora wadon ||
2. langgêng salawasipun | sarta lêmbut tan kêna jinumput | tur kasampar kasandhung ing siyang ratri | prandene arang kang wêruh | apa sira wus mangrêtos ||
tansah muji ing siyang pantara ratri | yèn napas malbu muni Hu | mahya Allah ujaringong ||
5. dene Mukhammad rasul | dhewe-dhewe mungguh jèrèngipun | siji ingkang ingaran Mukhammad Kadim | punika warnanirèku | kang
ingkang satuhu | mau ingsun wus awèh wroh ||
11. wondene sira besuk | yèn hyun katêkan sakratu'lmaut | lamun kurang sawarsa ingkang satiti | ing purwantara kadulu | ana rêrupan mancorong ||
12. puniku wayah esuk | soroting surya katon umancur | rupa pitutur sarwi amancawarni | kang satiti derandulu | ing kono ana pangilon ||
13. cahyanira umancur | isi jalanidhi samodra gung | jêmbar nglangut jêbèng ingkang tanpa têpi | kêjèpna netramu gupuh | tamtu perak ingkang ênggon ||
14. kasatmata trang wêruh | kongsi kanggo sajrone tri tèngsu | nuli salin pratandha ingkang sayêkti | agya priksanên wujudmu | wayangan kang warni kaot ||
15. sebak sira satuhu | wus tan siwah solah-tingkahipun | mênèh lamun kurang samadyaning warsi | wujud seta kang kadulu | antuk tri wulan ing kono ||
16. bêbarêngan pandulu | ana tirta wêninge kalangkung | kèksi ana ngarsanira jêbèng yêkti | ingkang sarta malihipun | plênggahan rasul tan kraos ||
17. cêthak panggonanipun | ora kèri kurang pitung
putihipun | lah nyiptaa ana rupa kang sajati | jêbèng tan slisir rupamu | sarta nggawa tandha yêktos ||
20. sastra alip ranipun | manthêr ana
Allah Ta'ala | lah jêbèng patrapmu | manêmbah marang Pangeran | mobah molah mosik mênêng atas Gusti | ingkang
cangkrama nèng sirèku | lamun wus trang tampa bab iki | tartamtu ran wong wikan | dadi panêmbahmu | pramana Gusti kawula | iya sira dadi kwula dadi Gusti | sirnane
kapenakipun | lara lapa rasa mêngkoni | rusul mobah pratingkah | awasna bab iku | kabèh kawulaning Allah | dene Pangran tanpa kantha tanpa warni | nanging mêngku ciptanta ||
5. upamine yèn sira lagya ngling | aningali mirêng miwah ngganda | lah iku sapa kang akon | prituwin ingkang ngrungu | kita amung darma nglakoni | sumarah
mungguh Hyang Maha Gung | pêrsifat kadim lan baka | tanpa arah ora jaman makam sêpi | tur tan kacakrabawa ||
6. ora 'alam wiwitan mungkasi | jumênênge lawan dhèwèkira | pira-pira pralambange | lêmbut tanpa kadulu | lumpuh ingkang ngubêngi bumi | cebol anggayihanggayuh. lintang | kabudayannya lus | kêsampar kêsandhung kocap | sèwu siji manusa durung pasthi wrin | cêdhak tanpa gêpokan ||
7. angandika boya srana lathi | aningali tanpa nganggo netra |
pamirênge | manuksmèng wicaramu | sajatine sira puniki | tan bangkit myarsa nabda | yèn ora na iku | kang padhang ngungkuli surya | barang karya nglindhung kawulanirèki | pungsêngên kang kapanggya ||
8. barang karya kudu andhisiki | hyun sêmbahyang punika wus salat | lumaku dhisik parane | mrentah ring rusul rasul | ora kêna mrengkang pribadi | mêksih mangatas karsa | tandhane kang makhluk | ora kawasa rumasa | anging Allah kang sifat sulbiyah yakin | wujud kang tanpa warna ||
9. nanging yèn wus panganggêpmu muksis | sarta wus wruh
12. Sèkh Sitibang asal saking wrêjid | duk angrungu jarwèng Sastrajendra | jlêg amalih dadi uwong | sun
yeka dhatu karaton suci | kasuciyaning janma | mungguh asmanipun | kang lumrah ing bangsa janma | têmbung
bidangtissudurrinasini | logate Gusti Allah | ngawruhi krêntêkmu | dhadhane manusa wikan | mula kudu polah tingkahmu kang yêkti | wong tarikulngapiyah ||
16. rina wêngi kasrah ing Hyang Widdhi |
kang trus lair batin | astanta ingkang kiwa | nutupa pusêrmu | kang kanan iku tumpangna | pangkyanira nêbut Hu tamtu dumêling | ring sifat
pituduhipun | lah puniku 'ilmu kang yakin | ginêlung dalêm tekad | kang cocog twin rujuk | mangkana jarwaning cêgah | wa sre
dadi | de têgêse ma'rifat | wêruh barang kawruh | kang kanthi saksi pratandha | surasa myang rahswanira kang hakiki | tan saka
Tasik dodol marang pasar | ingkang mindha mikul jladrèn | godhong prituwin kayu | sampun prapta
ingkang mindha pakathik nulya glis | linêbokkên kêrên tanganira | gumrubug urube mèntèr | sarwi alon umatur | lah sumangga nyai dèn aglis | dipun dumugèkêna | gêni sampun murub | nggènira nyrabi dèn gêlak | jladrèn wus tlas Nyi Tasik ngungun ing galih | de tangan dinggo mawa ||
28. age-age Nyai Tasik mulih | sarwi mborong dhaharan wowohan | tansah ngungun jro driyane | kang mindha atut pungkur | mikul kêrên pangaron sênik |
marang sira | sakulawargamu kabèh | yèn manahira sarju | umanjinga Islam agami | manut sare'atira | kangjêng nabi rasul | kang wus kanggo wran sajagad | Kyai Tasik Nyi Tasik wau duk myarsi | sabdanira Pangeran ||
31. sarêng nangis anuwun aksami | mugi ulun wulangên game Slam | sakulawargamba kabèh | wus winulang sadarum | janma kanan kering
sudibya ing Majapait yasan dalêm kêris dhapur Jangkung Mangkurat
1. mas tumimbul nagari ing Majapait | Prabu
3. pungun-pungun ngungun pasênêdan ngèsthi | supênantuk jarwa | Hyang Triyatra Dewa Murti | dèrèng
Hyang Hotipati | nêdya ngejawantah | yayah sadarpa kang warni | sajarwa tanpa sasmita ||
9. hèh Sang Prabu Brawijaya ngatas karsi | Hyang Suksma Kawêkas | mangkya
tanah Jawi | mêksih kasamaran | tinutup Hyang Hotipati | durung tartamtu nggonira ||
13. yèn wus sirna karaton ing Majapait | ywa sira sumêlang | pancaking driya wus pasthi |
17. ingkang karya rare umur sapta warsi | trah êmpu utama | antuk wêjangan Ramadi | êmpu jaman Budhawaka ||
18. nora susah koulati besuk prapti |
têdhak malbèng burdha manik | enjing lêlangên badhaya ||
wawrat | pitung candra Supa pamit | ring garwa hyun marang Tuban ||
23. nanging wêkas yèn mahya wawratan benjing | jalu sinung
praptèng samangkin | kirang langkung pitung warsa ||
25. kalêrêsan sang rêtna dera garbini | mbabar miyos priya | sang rêtna mituhu wêling | kunthara ran Jaka Sura ||
26. wusnya agêng sabarang karsa mbêk luwih |
27. dupi prapta nèng têpi samodra panggih | Radèn Jaka
putrèngsun sira lunga marang ngêndi | Ki Jaka sajarwa | purwa madya amungkasi | kang ibu asrêp ing driya ||
31. Jaka Sura wusnyantuk wasita murti |
lamun gadhah sintên kang sumbagèng warti | ing pundi wismanya | punapa mêksih basuki | duk myarsa sang dyah karuna ||
37. sarwi nabda lah sira tanya sudarmi | nama Pangran Sêndhang | nguni Ki Pitrang kaswasih | lagya lunga
durung ngrungu warti | lan ing nguni ramanira ||
41. aninggali calon kadga kalih dèsi | êmbuh dhapurira | binuntêl duk anèng pêthi | mêngko kulup
kathah yèn kawarna | punggawa ing Majapait | sang nata dupi pariksa ||
1. wringin pucung ing têngah ana kadulu | rare alit
4. jêng sang prabu dangu pamawasing wangun | gritèng tyas narendra | apa iki ingkang dadi | wahananing pasuptan ing dalêm puja ||
saking biyung | makatên purwanya | nguni wontên pandhe wêsi | saking Grêsik pun Pitrang kasub ing nama ||
8. Suwita mring Balambangan Sang Aprabu | katrimèng sukarya | ginanjar pangkat bupati | kitha alit ing Sêdayu mangku praja ||
9. wus kajunjung nama Pangran Sêndhang mashur | antuk triman putra- | nira kangjêng sri bupati | ing Blambangan Rêtna Sugiyah
12. wantra sampun pitung warsa laminipun | dugi ri punika | dupyamba adrêng darbyapti | dhatêng ibu sintên sudarma kawula ||
13. tutur galur kadya kang sampun kacatur | trus trang sajarwanya | kawula tumuntên pamit | angupadi
24. mokal lamun wus samantên agêngipun | sadarpa dupara | tumraptèng ngriki pribadi | boya
26. calon dhuwung nguni dwi dasa kèhipun | têlas wontên marga | mangkya mung kantun
jangkung mangkurat ingsun durung wruh | coba bayi sira | nguni manira mrentahi | midrawèng rat pandhe-pandhe jroning jagad ||
36. nora saguh nadyan ramanta durung wruh | yèn sira kawawa | gaweya ingkang nocogi | karsèng dewa kang dadya tumbal
wus Hyang | Êmpu Ramadi tumrapti | njangkung anèng mustaka sakêjap dadya ||
44. dhapur jangkung mangkurat wanda luk têlu | mawi sêkar kacang | sogokan gêrènèng wuri | ada-ada trus sapucuking curiga ||
45. dupi rampung manêkung Sura kinabul | gya
punika sang prabu | curiga karsendra | dhapur jangkung mangkubumi | wus kapundhut sang nata gya wangsul lênggah ||
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari theres
Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor
Mulané ayo kita padha maju, ngancik piwulang-piwulangé wong diwasa, sarta ninggal piwulang dhasar bab pangandikané Gusti Allah. Kita aja mung mbolan-mbalèni piwulang bab pamratobat, marèni penggawé-penggawé kang tanpa guna, lan bab precaya marang Gusti Allah;
6:2 utawa bab adat tata-cara baptis utawa bab berkah srana numpangaké tangan, utawa bab tanginé wong mati, sarta paukuman langgeng.
6:3 Ayo kita padha maju nyandhak piwulang sing luwih dhuwur, yakuwi sing saiki arep padha kita tindakaké, menawa Gusti Allah marengaké.
6:4 Sebab kepriyé bisané wong-wong sing wis padha murtad bali mratobat menèh? Wong-wong mau wis tau padha nampani pepadhang saka Gusti Allah ana ing atiné. Wis padha ngrasakaké peparingé Gusti Allah sarta wis nampani Sang Roh Suci dadi darbèké.
6:5 Wong-wong mau wis ngerti yèn pangandikané Gusti Allah kuwi becik, lan wis padha ngrasakaké dayané jaman sing bakal kelakon.
6:6 Éwasemono wong-wong mau padha murtad! Mokal yèn wong-wong sing kaya mengkono mau bisa katuntun marang pamratobat menèh, merga wong-wong kuwi presasat padha nyalib Putrané Allah sepisan menèh kanggo awaké dhéwé, sarta ngina Panjenengané ana ing ngarepé wong akèh.
6:7 Gusti Allah mberkahi lemah kang nesep banyu udan, nganti lemah mau ngetokaké tetuwuhan sing migunani marang wong sing nandur.
6:8 Nanging menawa metokaké eri lan rerungkudan, lemah mau ora ana gunané. Lemah mau bakal kena supatané Allah lan kaobong.
6:9 Senajan aku muni mengkono, para sedulur kang kinasih, aku yakin yèn kowé precaya temenan. Aku ngerti yèn kowé padha tampa peparing-peparing sing luwih becik, sing tumuju marang keslametan.
6:10 Gusti Allah kuwi ora kurang adil; Panjenengané ora bakal kekilapan *kekilapan: mboten ngertos.* marang penggawé-penggawému sing wis koklakoni, utawa katresnanmu marang Panjenengané, kang tetéla saka pitulunganmu marang pepadhamu wong Kristen, sing isih tumindak tekan sepréné.
6:11 Banget pengarep-arepku, kowé tansah sregep nganti tekan wekasan, supaya bisa nggayuh apa sing dadi pengarep-arepmu.
6:12 Aku ora seneng yèn kowé padha kesèd. Padha tumindaka kaya wong-wong sing padha precaya lan sabar, temahan padha nampani apa kang dijanjèkaké déning Gusti Allah.
6:13 Nalika Gusti Allah maringaké janjiné marang Rama Abraham, Panjenengané supaos bakal ngleksanani sing wis dijanjèkaké. Sarèhné ora ana wong sing ngungkuli Panjenengané, mulané nalika maringaké janjiné mau, Gusti Allah supaos demi asmané piyambak.
6:14 Pangandikané Allah: “Aku janji bakal mberkahi kowé sarta maringi turun akèh banget marang kowé.”
6:15 Abraham sabar, temah panjenengané nampa sing dijanjèkaké déning Gusti Allah mau.
6:16 Manungsa yèn sumpah migunakaké jenengé wong liya sing luwih luhur; sumpah mau kanggo mungkasi sakèhé padudon ing antarané manungsa.
6:17 Kersané Gusti Allah ngyakinaké marang wong-wong sing bakal padha nampani janji mau, yèn Panjenengané ora bakal pisan-pisan nyélaki. Yakuwi sebabé Panjenengané ngantebaké janjiné mau nganggo supaos.
6:18 Rong prekara kuwi ora bisa owah, janji lan sumpah, sing njalari Gusti Allah ora bakal sélak. Merga saka kuwi kita sing wis olèh keslametan saka Gusti Allah padha diwanti-wanti supaya ngugemi klawan mantep marang pengarep-arep sing wis kajanjèkaké marang kita.
6:19 Pengarep-arep mau dadi jangkaring ati kita, sing kukuh lan sentosa, sing wis katibakaké tekan samburiné gebering Sasana Mahasuci ana ing Pedalemané Allah kaswargan.
6:20 Gusti Yésus wis mlebet tekan kana ndhisiki kita, kanggo makili kita. Panjenengané kang jumeneng Imam Agung kang langgeng manut tata kaimamané Mèlkisèdèk.
Saiki lagi jamane Ayu ting ting…dadi idol.
Pokokke kabeh lagune Ayu ting ting dadi idol.
Ketok nang di tipi dadi ngetop dan beken, ngalahke wadon band lan lanang band.
Ceritane wong golek alamat jare ning kene…Sedih golek alamat
mboten kesupen kawulo ngaturaken sugeng riyadin mas thole…ngaturaken sedoyo kalepatan..mugi2
weruh malaékat liyané mudhun saka swarga. Malaékat mau gedhé pangwasané, sarta bumi dadi padhang merga saka kamulyané.
18:2 Malaékat mau nguwuh-uwuh kanthi seru: “Wis rubuh! Babil, kutha gedhé kuwi wis rubuh. Saiki wis dienggoni roh-roh reged lan dadi papan pandhelikané para roh najis sarta sarupaning manuk sing najis lan disengiti déning wong.
18:3 Sakèhé para bangsa wis padha ngombé anggur hawa-nepsuné laku jina. Para raja ing bumi wis padha laku jina karo kutha Babil, lan para sudagar ing bumi wis padha dadi sugih merga saka hawa-nepsuné kutha Babil sing ora kena dikendhalèni.”
18:4 Aku banjur krungu swara liyané saka swarga ngandika: “Hé, umat-Ku! Metua saka kutha Babil kuwi! Supaya kowé ora kèlu marang dosa-dosané, sarta aja nganti mèlu kena ing paukumané!
18:5 Merga dosané wis tumpuk-undhung nganti sundhul ing langit, lan Gusti Allah ngèngeti sakèhing pialané.
18:6 Walesen kaya sing wis katindakaké marang kowé; lan tikelana loro. Tuwungé isènana ombèn-ombèn sing kerasé tikel loroné sing disedhiyakaké kanggo kowé.
18:7 Patrapana paukuman lan kasangsaran sing padha gedhéné timbang karo kaluhuran lan kamuktèn sing wis dirasakaké. Sebab osiking atiné selawasé mengkéné: ‘Aku iki ratu kang nindakaké pangwasa! Aku dudu randha, lan ora bakal nandhang prihatin.’
18:8 Mulané bareng sedina kuwi uga, wong mau bakal katekanan bilai pirang-pirang, pageblug, kasangsaran lan pailan. Wong mau bakal kaobong ing geni awit Pangéran Allah kang ngadili kuwi Mahakwasa.”
18:9 Para raja sing padha laku bédhang karo wong wadon mau, bakal padha nangisi lan sesambat, yakuwi samangsa padha weruh kumeluné kukus saka geni sing ngobong kutha Babil mau.
18:10 Para raja enggoné ngadeg ana ing kadohan, awit saka wediné ketaman ing kasangsarané kutha mau, pangucapé: “Adhuh, cilaka temen kowé, kutha gedhé Babil, kutha sing misuwur sentosané! Déné kowé wis katumpes déning paukuman mung sajroné sajam!”
18:11 Para sudagar uga padha nangisi lan sesambat merga wong wadon mau, awit wis ora ana wong sing nukoni dagangané menèh.
18:12 Yakuwi dagangan arupa emas lan slaka, sesotya lan mutiara, mori alus, mori wungu, sutra lan mori jingga; lan rupa-rupa dandanan saka kayu sing langka anané, saka gadhing lan saka kayu sing larang regané, saka tembaga, wesi lan marmer;
18:13 manis jangan, bumbu-bumbu, lenga wangi, menyan; anggur lan lenga, glepung lan gandum, sapi lan wedhus, jaran lan
marang wong wadon mau: “Samubarang sing dadi pepénginaning atimu wis ilang, lan sabarang sing méwah lan éndah wis sirna, sarta ora bakal ketemu menèh.”
18:15 Para sudagar sing dadi sugih merga enggoné dedagangan ana ing kutha Babil mau bakal padha ngadeg ana ing kadohan, awit saka wediné yèn mèlu ketaman ing panyiksané kutha mau. Wong-wong mau mung padha nangis lan sesambat,
18:16 tembungé: “Adhuh iba cilakané kutha sing misuwur kuwi! Lumrahé menganggo mori alus, lawon wungu lan lawon jingga, sarta nganggo rerenggan emas, lan sesotya mutiara!
18:17 Nanging sajroning sejam waé kasugihan sing semono kèhé wis sirna kabèh!” Sakèhing juru-mudhi, wong lelayaran, lan para matrus, sarta sakèhé wong sing panguripané ana ing segara, padha ngadeg ing kadohan.
18:18 Bareng weruh kukus kumelun saka geni sing ngobong kutha mau, banjur padha bengok-bengok, pangucapé: “Durung tau ana kutha sing semono gedhéné!”
18:19 Sirahé banjur padha diuwuri lebu nélakaké enggoné susah; banjur padha nangis lan sesambat: “Adhuh cilaka temen kutha gedhé iki! Kasugihané wis gawé sugihé sakèhing juragan kapal. Nanging sajroning sejam waé wis sirna babar-pisan!”
18:20 Hé swarga, bungah-bungaha merga saka karusakané kutha kuwi! Hé para umaté Allah, rasul-rasul lan nabi-nabi, padha bungaha! Merga Gusti Allah wis ndhawahaké paukuman marang kutha kuwi minangka pemalesé tumrap apa sing wis ditindakaké déning kutha mau marang kowé kabèh!
18:21 Sawisé mengkono banjur ana malaékat kang rosa ngangkat watu gedhéné sapenggilingan lan nguncalaké watu mau menyang segara, karo muni: “Kaya mengkéné iki enggoné kutha Babil sing misuwur kuwi bakal kauncalaké sarosané, nganti ora bakal tinemu menèh!
18:22 Swaraning musiké tukang clempung, para pesindhèn, tukang suling lan tukang slomprèt, ora bakal keprungu menèh ana ing tilas panggonanmu, lan wis bakal ora ana ulah kagunan *kagunan: kesenian (bhs. Ind.).* menèh ana ing kono, mengkono uga swarané penggilingan ora bakal keprungu menèh.
18:23 Ora ana soroté lampu sing madhangi kowé menèh, lan swarané wong duwé gawé ora bakal keprungu menèh. Para sudagarmu kuwi wong sing diéringi banget ing salumahing bumi, lan srana ngèlmu-ngèlmu gaibmu kowé wis nasaraké sakèhing bangsa ing bumi!”
18:24 Kutha Babil wis kaukum, merga ing kutha kono akèh getih sing wis kawutahaké, yakuwi getihé para nabi, getihing umaté Allah, ringkes getihé sakèhing wong sing dipatèni ana ing bumi kono.
Dumadine Kutha Lasem, Rembang (Sunan Bonang)
Tlatah iki dak jenenge BONANG, dumadi saka huruf ngarep jenenge kene.
Iya, kuwi kang kocap saka Raden Makhdum Ibrahim (Sunan Bonang) sanalika dheweke lan rombongan ngidakake tanah ing bumi Jawa (Lasem–Rembang).
Raden Makhum Ibrahim kuwi putrane Sunan Ampel kaliyan Nyai ageng Manila. Rikala cilik Raden Makhum Ibrahim kagolong bocah kang tlaten lan mangerteni marang agama. Kauripane uga ora kakurangan apa wae. Ora akeh crita kang nyritakake kahanane Sunan Bonang nalika isih cilik
“Le, besok yen wis gedhe kudu bisa ngajarke kabecikan lan Islam” piwelinge Sunan Ampel marang anakke. Udakara umur 18 tahun, Raden Makhum Ibrahim lunga saka omah kanggo nyinauni babagan ajaran Islam kanthi njlimet. Dheweke lunga menyang Tar-Tar, Mongolia (Cina bagian kulon). Anggone nyinauni ajaran Islam ana kana tansah pratithis amarga kelingan karo piweleng Bapakke mau. “Aja nganthi aku ngajarake kesesatan marang liyan” gunemane ana bathin. Seprene suwi anggone ninggalake tlatah Jawa, Raden Makhum Ibrahim ora mangerteni kepriye kahanan kang ana ing tanah Jawa. Nganthi ana wong kang nyebarake ajaran sakliyane Islam ing tanah
tanah Jawa lan mandhekake kapale ana ing Kragan (salahsijine Kecamatan ing Rembang). Anggone nyebarkae ajaran mau lumampah kaya dene miline banyu kali ana segara. Amarga ora ana prakara sing gawe anggel, ora let suwe Dampo Awang duweni abdi utawa pengikut kanthi akeh.
Ora krasa anggone wis rolas tahun Raden Makhum Ibrahim ngangsu kawruh ngenani Islam ing tlatah Cina. Ana ing Tar-Tar Raden Makhum Ibrahim nduweni jeneng liya yaiku Nam Biang Song utawa Chimb. Sekirane cukup, Sunan Ampel banjur nusul putrane mau ana ing Mongolia lan ngajak balik ana tanah Jawa. Sunan Ampel ora langsung ngajak putrane balik ana ing Tuban (papan kaluwargane Sunan Bonang) ananging Sunan Bonang diutus ngajarake utawa gladi ngajarake agama Islam ana ing Makassar (Pulau Sulawesi). “Ing tanah Jawa kuwi luwih anggel anggone ngajarake Islam, anakku. Mula sadurunge menyang tanah Jawa, awakmu dladi disik ana ing Pulau seberang Kana” utuse Sunan Ampel marang Raden Makhum Ibrahim. Raden Makhum Ibrahim nurut marang apa kang kocap dening Bapakke.
Raden Makhum Ibrahim miwiti ngajarke ajaran Islam kang wis ditrima saka Tar-Tar ana ing tanah Makassar. Dheweke uga ngadekake pesantren ana kana. Akeh uga masarakat kang dadi kenal marang agama Islam, sadurunge masarakat ana kana durung mangerteni agama Islam. Udakara telung tahun Raden Makhum Ibrahim ngajarake Islam ana Makassar banjur dheweke balik
kang bakal ngajarake Islam ana ing tanah Jawa, dheweke was-was ngenteni tekane wong mau. Dampo Awang ora pengen apa kang diajarake dheweke saksuwene iku sirna amarga teka wong kang bakal ngajarake Islam. Raden Makhum Ibrahim lan rombongan menyang ana tanah Jawa kanthi Kapal. Sabenere dheweke lan rombong duwene kekarepan balik ana Tuban, ananging kasunyatan nemtuake beda, dheweke lan rombong napakake sikil ana ing Lasem (Salahsijine kecamatan ing Kabupaten Rembang). Ing papan iki uga Dampo Awang ngadek dadi panguwasa kanthi ajaran Kon Fu Chu. Satibane Raden Makhum Ibrahim lan rombongan ana ing Lasem, dheweke Kaget. Mangerteni masarakat ana kana pada sesembahan marang patung Cina sing digawa dening Dampo Awang.
Raden Makhum Ibrahim lan rombongan ketemu karo Dampo Awang lan pada wawan rembug. “Sapa kowe, lan ana prelu apa mrene?” pitakone Dampo Awang marang Raden Makhum Ibrahim. “Aku, Nam Biang Song. Wong kang bakal ngajarake Islam ana ing tlatah iki”
gumuyu. “Ananging kuwi ora dadi alangan kanggo aku lan rombongan kanggo ngajarke kabeneran” wangsulan balik Raden Makhum Ibrahim. Amarga masarakat wis pada kena omongan saka Dampo Awang lan pancen wis suwe uga Dampo Awang ana ing tlatah Lasem, akeh masarakat sing luwih milih ajarane Dampo Awang tinimbang Raden Makhum Ibrahim. Kahanan sing kaya ngene dadekake Dampo Awang bunggah lan yakin ajarane bakal awet ana ing tlatah Lasem iki. Ananging ora kentekan akal Raden Makhum Ibrahim anggene ngajarkae Islam ana ing tlatah Lasem iki, dheweke ngajarake Islam nganthi piranthi-piranthi kang ngundang kaendahan. Ngajarake Islam kanthi nggunakake
sithik masarakat ana ing tlatah lasem pada kenal lan seneng nyinauni ngenani Islam.
Mangerteni kahanan kang kaya ngono, gawe nesune Dampo Awang. Dampo Awang mbujuk masarakat menawa ajarane kuwi ajaran
ninggalakake tlatah iki kanthi damai” Dampo Awang mangsuli. “Ora bisa Dampo Awang, wis dadi kuwajibanku ngajarake Islam ana tlatah kene”. Wangsulan Raden Makhum Ibrahim kang kaya ngene gawe getem-geteme Dampo Awang. Tanpa aba-aba Dampo Awang nyerang Raden Makhum Ibrahim, lan nyoba mateni wong kang dianggap mungsuhe kuwi. Perang gedhe kadadeyan ana ing bumi Lasem, amarga Dampo Awang ora bisa nyaingi ilmukang diduweni Raden Makhum Ibrahim dheweke kalah ana perang. Ananging Raden Makhum Ibrahim uga rada parah lan nipakake catu ana ing tanggane.
Amarga dirasa ora duweni kadigdayan kanggo nglawan Raden Makhum Ibrahim, Dampo Awang banjur balik ana ing Cina. Dampo Awang ora langsung bisa nerima kalahe dheweke saka Raden Makhum Ibrahim. Ing tanah Cina dheweke golek bala bantuan kanggo numpas Raden Makhum Ibrahim anggene ngajarake agama Islam. Ora let suwe, Dampo Awang balik maneh saka Cina mara ing tanah Jwa kanggo nglawan Raden Makhum Ibrahim maneh. Dampo Awang lan rombongane lelunga gawa kapal kang gedhe lan nduweni parabot-parabot kanggo perang kang akeh lan sekirane cukup kanggo numpesake Raden Makhum Ibrahim.
Perang gedhe kalakon maneh ana ing tlatah Lasem kuwi, Raden Makhum Ibrahim mung bisa ngelus dada lan isgtifar. Mangerteni kahanan kang kaya ngene Dampo Awang wis yakin bisa numpesake Raden Makhum Ibrahim, amarga Raden Makhum Ibrahim ora duweni kapal perang lan mesthi bakal mati yen serbu pasukan kang akehe ora jamak iki. Dampo Awang lan pasukane nyoba nembaki Raden Makhum Ibrahim nganggo peluru kang ana ing kapal. Dikira wis mati, banjur Dampo Awang nydaki Raden Makhum Ibrahim. Gumunake, kuwi kang ana ing pikirane Dampo Awang. Raden Makhum Ibrahim wis kena peluru kang ora ketung jumlahe, ananging dheweke isih
sakencenge, sanalika iku uga Dampo Awang lan Kapale mlethik mak pletik adoh saka paningalipun Raden Makhum Ibrahim.
Sakbibare, perang gedhe kuwi Dampo Awang ora tahu mecunggul maneh. Raden Makhum Ibrahim bisa ngajarake Islam kanthi satuhu lan bisa ngadekake pesantren ana ing tanah Lasem kuwi.
Pungkasane crita, Raden Makhum Ibrahim kasebut Sunan Bonang. Sunan Bonang dikenal ora mung ing tlatah
kawuryan kimplah-kimplah | lawan mawi sinungan sudhatanipun | umili ngoncori marang | kanan keringing botrawi ||
wau kang winuwus | pangagêman sri nata | cara Jawi ngrasuk jas atelah pingul | sarwendah ing
yun umiring têdhak dalêm jêng sang prabu | titihan dalêm narendra | swandana di otomobil ||
9. ugi sampun asamêkta | lawan oto ingkang môngka pangiring | sadaya pan wus dumunung | wontên madyèng paretan | sowang-sowang anênggih dumunungipun | sampun sangkêp
sigra laju | anitih suwandana | sapandhèrèk wus tan ana ingkang kantun | sumêbut lampahing rata | gumuruh swaraning margi ||
11. sampun lêpas lampahira | tan winarna ananira ing margi | pinunggêl gantya winuwus | yèku kang wus samêkta | pinarcaya nampi rawuh dalêm prabu | wontên jroning pasanggrahan | Cipanas winarnèng ngarsi ||
12. Oprêsta palungguhira | Tuwan Briwêr sanyonyahi-
10. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para pandhèrèk, wontên kêbon patamanan Palêis ing Cipanas, Cianjur.
ra sami | dahat dènya ngayun-ayun | rawuh dalêm narendra | dèrèng
pramèswari | ing mangkya pan sampun rawuh | akêbut saha bala | angèbêki samadyanira ing ênu | Tuwan
17. anèng sajroning suyasa | pakuwonnya kangjêng tuwan guprênir | nulya Tuwan Briwêr
datan dangu Tuwan Briwêr turnya ris | kula nuwun jêng sang prabu | kawula tuwin semah | ngaturakên kasugêngan ta sang prabu | sakalihan
uga dhêdhasaripun | kancana kang minulya | lan pinatik ing sêsotya kang linuhung | iku uga mi-
11. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas
angranuhi | kawula tanapi semah | tan nyana myang tan andimpe | dene ing ari punika | kawula tuwin semah | sami antuk kabêgyan gung | pratôndha sih katrêsnanta ||
2. kang makatên sri bupati | ing sawastu pamintamba | ing Gusti Hyang Maha Manon |
yuswanipun | winantu sukaning driya ||
5. tumrah sakukuban aji | gung alit jalu wanita | wus tan ana ing bedane | widadarja parisuka |
padha raharja | Tuwan Briwêr rum ature | kula nuwun sri narendra | mênggah dhawuh paduka | kang makatên ing sawastu | kawula kalihan semah ||
lulusing rahayu | sampun tindak jêng sang nata ||
13. rêroncène tan winarni | wus tan siwah lan rawuhnya | enggaling kata samangke |
sampun sami lumaksana | gêgancangan ing lampahe | ing ênu datan winarna | wus lêpas lampahira | samantara sampun rawuh | ing Selabatu sang nata ||
15. tuwin sampun sami manjing | sajroning hotèl sadaya | bayak-bayak kawuryane | gusti
2. karsa dalêm sakalihan sori | arsa pindhah bodhol | dhatêng Bandhung malih pan têbihe | sèkêt pitu êpal datan luwih | myang inggilnya saking | madyèng samodra gung ||
3. winarta wus dèn ukur ing nguni | umaring ponang wong | juru ukur anênggih petange | kalih èwu tigang atus luwih | kalih dasa kaki | mangkana sang prabu ||
4. amangrasuk busana sang aji | rêspati kinaot | cara Jawi winarna anane | sêsawitan latar krêsna murni | ingkang dèn wastani | sêsêratanipun ||
5. cêplok bintang saestha sinuji | rêrentengan katon | lir puspita mawor lan
winarni | cinêndhak kemawon | muhung mamèt enggal caritane | kawarnaa jêng sri narapati | sakalihan sori | sampun têdhak laju ||
8. sigra nitih titihan sang aji | ingkang wus sumaos | nèng madyaning paretan samangke |
swarane | tri gumuruh ing samargi-margi | mawèh gambiraning | kang samya andulu ||
10. jêjêl uyêl nèng têpining margi | swarane tumawon | wênèh ana ingkang pating craèk | ngundang marang rowange ningali | sawênèhnya malih | ana kang lumayu ||
11. lanang wadon ting gadêbug sami | napase ting krênggos | labêt
Tuwan Dhêyong | lawan sagung punggawaning hotèl | sampun sami samakta cumawis | arsa anampèni | rawuh dalêm prabu ||
munya sri | lir asung udani | ring tuwan dhirèktur ||
21. yèn sang prabu sakalihan sori | sawadya wus bodhol | karsa dalêm gusti sri pamase | arsa
27. sakalihan jêng sang juwita ji | laju ing samêngko | wus tumêdhak sing rata nulya ge | sang dhirèktur tumundhuk nampèni | mulung asta sami | têtabean sampun ||
28. sang dhirèktur tan darana nganthi | mring juwita katong | gya
samya umanjing sajrone | hotèl Homan sawadya tan kari | cinêndhaking tulis | ing mangkya sang prabu ||
31. sakalihan jêng sang pramèswari | sampun
wau kang winarnèng tulis | gantya kang cariyos | nanging maksih nunggil caritane | wus pinunggêl kang sêkar pamijil | anulya ginanti | lukitaning kidung ||
1. kinanthi sumambungipun | ing arinya Budha wanci | silêming
sakalihan pramèswari | arsa miyos basiyaran | midêr-midêr mariksani | saidêrirèng jro kitha | ing Bandhung kewala dening ||
9. wus jumênêng sigra laju | têdhak sing hotèl sang aji | tindak dalêm kanthèn asta | lawan jêng sang juwita
sampun lulus lampahipun | samantara sampun prapti | ing pakuwon hotèl Homan | Tuwan Dhêyong dhirèkturing | hotèl
tan darana | nganthi ring sang juwita ji ||
16. sigra tindak jêng sang prabu | kang para pandhèrèk sami | umiring tindak narendra | gumarubyug
margi | gancanging ponang carita | ya ta wau jêng sang aji ||
26. sakalihan sori prabu | wus tumêdhak rawuh Yarbis | duk samana ingkang môngka | presidhèning ponang Yarbis | dupi wikan yèn sang nata | sampun têdhak rawuh Yarbis ||
27. gurawalan gupuh-gupuh | mêthuk rawuh dalêm aji | sampun tundhuk têtabean | bage-binage basuki | wus mangkana tan darana |
sanggyanipun | kang para pandhèrèk sami | maring gusti sri dayita | myang para garwa paminggir | pininta sayogyanira | undha-usuking pamaring ||
35. tan tumpang suh ing pamandum | marma para ingkang sami | antuk sih dalêm narendra | ing
wus samya dumugi | gènira mariksani | saidêring toko wau | myang sampun sampat gènnya | amborong dagangan sami | karsa dalêm gusti kangjêng
enggaling ponang carita | titihan dalêm sang aji | ing mangkya wus dumugi | pakuwon dalêm sang prabu | anênggih hotèl Homan |
narendra | myang oto pandhèrèk sami | liwêran wus dumugi | ing hotèl Homan sadarum | anulya gurawalan |
wus mênga ponang kori | ri saksana jêng sang prabu | myang gusti sri dayita | wus tumêdhak sing rata di | Tuwan Dhêyong nampèni sori narendra ||
7. ri sampunnya têtabean | Tuwan Dhêyong gya anganthi | ing gusti jêng sri dayita | ya ta wau jêng sang aji | wus tindak tinut wuri |
kawuryan ta | datan dangu jêng sang aji | sakalihan sri juwita | myang para pandhèrèk sami | ing mangkya wus umanjing | sajroning hotèl sadarum | ananing palêrêman | pakuwon dalêm sang aji | sampun datan rinonce rinênggèng basa ||
wimbanipun | hyang ènu ingkang lagya | ri sêdhêng mudhar dhadhari | yèn rinaras kawuryaning sanggyanira ||
sabilik- bilik | tan ana ingkang sami | ngrasa sayah katonipun | dening ta kang mangkana | samya mèngêt jroning kapti |
aji | ing mangkya wus dumugi | waradin saidêripun | sajroning hotèl Homan | sampun kèdêran prasami | samangkana karsa dalêm jêng sri
wadyabala | nalikantuk sabdèng aji | anênggih ingkang mangkana | sru sumungku myang wotsari | sarêngan saurpaksi | nuwun sandika turipun | tan dangu wus luwaran | umêsat sing ngarsèng aji | sowang-sowang wus manjing mring têngganira ||
21. saratri wus tan winarna | ananing hotèl sang aji | muhung cinêndhak kewala | wus lêrêm sadaya sami | wênèh ana kang lagi | mangrukti mring wajibipun | ngêpaki barang-barang |
1. kunêng wau kang winarna | sumambunge mangkya ingkang winarni | dupi sampun wancinipun |
4. duk samana kacarita | pan ing ngriku wontên sajuga cèthi | kêkasih dalêm sang prabu | pinudya kramèng basa | sira Nyai Kaliwon Arjawinangun | wontên jroning têngganira | sakeca dènira guling ||
5. pangoroke sêsênggoran | mèh saratri sampun
pungun-pungun ngandika rum | lah jênêng wus jam pira | ingkang antuk sabda dalêm jêng sang prabu | sru sumungku tur wotsêkar | kula nuwun jêng sang aji ||
9. mangkya sampun ri sêdhêngnya | wanci tabuh sakawan enjang gusti | dhawuh sabdaning sang prabu | dhuh babo jênêng sira | kawikana wus suwe gon ingsun wungu | marma age sira padha | dandana ywa nguciwani ||
10. nyi kaliwon tur wotsêkar | kula nuwun dhawuh dalêm sang aji | kang makatên ing sawastu | kula nuwun sandika | ing sadèrèng utawi sêsampunipun | kawula sadayanira | pan sampun samêkta
sawitan latar krêsna | garis miring lèrèng sêsêratanipun | sinêling parang suh brastha | caking canthing angarawit ||
laju | anitih ponang rata | swandana di otomobil ingkang sampun | samêkta sangkêping lampah | dumunung wontên madyaning ||
prabu | tan dangu sampun prapta | wontên sêtatsiuning ratagni Bandhung | jêng sang prabu sakalihan | gusti jêng sri juwita ji ||
29. wus tumêdhak saking rata | ingkang nguntapakên wau prasami | gupuh-gupuh gya tumundhuk | ing ngarsa dalêm nata |
mawi | winêling sudarèng prabu | ingkang tyas wicaksana | nênggih tuwan lègêr komandhan palungguh | apan kinèn ngaturêna | ing tabenipun sarimbit ||
31. katur tuwan sakalihan | Kangjêng Ratu Êmas sri juwita ji | saha badhe konduripun | sang prabu sakalihan |
sudaranta sasuwami sung pudya yu | dhèrèkakên kasugêngan | lawan malih angaturi ||
saswamine lan sagung atmajanipun | Tuwan Wèmpê rum turira | nuwun sandika sang aji ||
34. Tuwan Wèmpê laju sigra | nganthi gusti kangjêng sri juwita ji | Jêng Tuwan Èkên gya laju | nganthi gusti sang nata | gumarêdêg bayak-bayak lampahipun | Bupatyèng
sakèndêle | ing musik bataliyun | tanapi wus praptaning wanci | anênggih bidhalira | ponang rata latu | jêng sang prabu rum ngandika |
aji | mugi-mugi antuka | ing pangèstunipun | paduka jêng sri narendra | botên langkung kula sagotra prasami | munajad ing Hyang Suksma ||
4. gèn paduka arsa ngênyapuri | kondur dhatêng prajèng Surakarta | ri punika sri pamase | mugi-mugi winantu | widadaning suka basuki | tumrah mring garwa putra | sakukuban prabu | ingkang ngantya praptanira | têmbe wuri ing siyang pantara
ratagni | sagung para ingkang wadyabala | sampun kêbut samoane | sapangu ungêlipun | bataliyun musik nulya glis |
para agung wau ingkang sami | nguntapakên ing gusti sang nata | samya ngumbulkên astane | kumitir ting karacung | yèku môngka
jronirèng kapti | anulya ingoncatan | ring kalulutipun | têmahan kari anggana | wanodya yu brangtanira wus tanpa wis | wuwuse manuhara ||
12. rarasira rinipta ing tulis | adhuh babo gusti kang wèh brôngta | siyang dalu mring dasihe |
paduka satuhune | sanadyan sang binagus | nilar dhatêng dasih ta gusti | sampun botên dumadya | masguling tyas ulun | wus narima jroning driya | botên langkung
samya ngumbulkên astane | kumitir katonipun | pratôndha sung bage basuki | ri sampunnya mangkana | wau lampahipun | ing ratagni
ingkang rawe-rawe rantas | ingkang malang-malang putung labêd dening | prabawaning narendra ||
20. wus mangkana wau dyan winarni | sanggyèng para agung
ingkang mawi ingosèr martega | winoran ing irisane | ulam lidhah myang kèju | tuwin pate kalawan malih | sosis brut sinarêngan | toya Wlandi limun | winoraning ès prongkolan | amêpêki tan ana kang nguciwani | ananing lêladosan ||
22. sampun dhahar gusti jêng sang aji | tuwin sampun angunjuk minuman | sagung kang para panèrèkpandhèrèk. | ugi sampun
kacarita | kang umêthuk sing Surakarta praja di | siwi bantyèng sri nata ||
1. ya ta gampiling carita | ingkang winarna
anèng palis | senopati pêpati Ngayogyakarta ||
2. Jêng Gusti Pangran Dipatya | Arya Pakualam tuwin | ingkang garwa sampun budhal | sawadya nitih ratagni | saking Bandhung radya di | gêgancangan lampahipun | sapangu sampun prapta | ing
sakêdhap | ginandhèng lan kang ratagni | ingkang kagêm titihan dalêm narendra ||
4. kondur dhatêng Surakarta | wau ta ponang ratagni | maksih ngangkrêng datan mobah | karana maksih manganti | sampating dènya ngrukti | panggandhènging grêbongipun | lan ratagni kang prapta | saking ing Bandhung nagari | dupi sampun paripurna panggandhèngnya ||
5. duk samana jêng sang nata | nimbali
kulup pangran dipati | budhalira ing nguni | saka Yogyakarta kulup | ana ing ari apa | ingkang [ing...]
[...kang] antuk sabdèng aji | tur wotsêkar kula nuwun kangjêng rama ||
7. bidhal amba duk samana | sapêngkêr dalêm rama ji | saking palis prasadendah | sang prabu ngandika malih | lah apa sira kaki | sakaron padha rahayu | jêng gusti tur wotsêkar | barkah pangèstu narpati |
Tasikmalaya tuwin | ing sira wadananipun | kartipraja samana | pamêthuknya pan dumugi | sêtatsiun ing
lamun rinukti | rêroncène ingkang mêthuk | muhung mèt gampilira | wau siwi bantyèng aji | ing mangkya
dening ponang ratagni | dahat dènya amangèstu | ing tata pranatanya | dhirèkturing kang ratagni | ingkang sampun inganggêp salaminira ||
19. nêngna malih winursita | sagung kang samya manganti | wontên ing Tasikmalaya | mêthuk kondur dalêm aji | pra siwi bantyèng aji | ingkang
ingkang samya anitih | datan wiyang lampahipun | maksih sagah
ris | dening mangkya pan mèh sampun | praptèng don kang sinêdya | pakèndêlaning ratagni | wus mangkana wau kang rata pawaka ||
dupi sang prabu udani | putri dalêm saha garwa ingkang samya ||
25. umêthuk kondur narendra | nulya gusti jêng sang aji | ngandika rum wahyanira | adhuh putraningsun nuli | manjinga marang jroning | garêbong sêpur sadarum | kang antuk sabdèng nata | umatur saha
antuk sabdèng nata | umatur myang awotsari | kula nuwun sudarmamba | musthikaning nuswa Jawi | koningana rama ji |
prapti | ing Karoya karsa dalêm sri narendra ||
30. amundhut sawarninira | dhêdhaharan ingkang saking | rèsturan rata pawaka |
wuri | myang angakak swaranipun | nêngna enggaling kata | para ingkang mêthuk saking | ing prajarja Yogyakarya
33. Gusti Kangjêng Pangran Arya | Buminata atanapi | Gusti Kangjêng Pangran Arya | Mangkukusuma wêwangi | anulya kang
mêminuman | srutu kang môngka sêsaji | samya saking jro puri | ing Yogyakarta pan sampun | rinukti nèng madyanya | sêtatsiuning ratagni | ing Tugu wus datan ana kang kuciwa ||
kawuryanipun | samya tyas parisuka | datan ana kang kaèksi | kasangsaya sinangsaya ing wardaya ||
ploit | cumalêring nganyut-anyut | pratôndha sung sasmita | èksêprès kang tinitihan jêng sang prabu | ing samangkya wus mèh prapta | para agung ingkang sami ||
3. lênggah anèng sajronira | ing wahkamêr wau dupi miyarsi | cumlêringing ploitipun | ing ratagni sakala | nulya samya umijil saking jronipun |
5. para agung ingkang samya | mêthuk kondur dalêm wau nulya glis | gurawalan lampahipun | binarung ungêlira |
wotsantun | sira Arya Danurêja | kang dumadya ing pangarsi ||
8. ri saksana tur wotsêkar | kula nuwun dhuh gusti jêng sang aji | kawula
kabèh wus sun tampani | bangêt trima kasih ingsun | lah balik jênêng sira | kabèh apa padha widada rahayu | ingkang antuk sabdèng nata | gya andhêku tur wotsari ||
10. dhuh gusti musthikaningrat | abdi dalêm amba sadaya sami | ing barkah pangèstunipun | paduka sri narendra | kula nuwun pan sami lulus rahayu | anjawi saking punika | rayi dalêm jêng sang aji ||
11. jêng sinuhun kangjêng sultan | angaturi sêsêgah kang sumaji | konjuk ngarsa dalêm [dalê...]
[...m] prabu | awarni mêminuman | tuwin srutu kawula cumadhong dhawuh |
padha | ge mundura kariya padha rahayu | kang antuk sabdèng narendra | sru sumungku tur wotsari ||
16. kula nuwun jêng sang nata | dasih tuwan amba sadaya sami | nuwun sandika sang prabu | tanapi wahyanira | sabdotama dalêm gusti jêng sang prabu | pinundhi kalingga murda |
lumèngsèr sing ngarsa ji | myang para narendra sunu | ing nagri Yogyakarta | wus prasamya manêmbah wênèh sumungku | sigra mêsat sing ngarsendra | tut wuntat ing kyana patih ||
19. wus umijil sing jronira | garêbonging titihan [ti...]
[...tihan] dalêm aji | umanggèn samadyanipun | ing sêtatsiun samya | angarompol tinata sajuru-juru | manganti ing lampahira | ratagni titihan aji ||
20. laju mangkya winursita | siwi bantya dalêm gusti sang aji | ingkang wus winarnèng ngayun | Kangjêng
narendra | kula nuwun dhuh rama jêng dewa ji | rèhning sampun praptèng Tugu | mugi sampun dumadya |
putraningwang | ingkang putra tur wotsari ||
25. kula nuwun kangjêng rama | dhawuh sabda dalêm dahat kapundhi |
28. kumaruwuk pindha rijal | ingkang munya ing wanci bangun enjing | wênèh ana suk-dhinêsuk | ting craèk swaranira | dening dènya mèt papan pikantukipun | kang kinarya mulat marang | ing gusti jêng sri bupati ||
29. nahan ri wusnya mangkana | loncèngira ing sêtatsiun muni | cumarêngkling swaranipun | tinatap kaping tiga | môngka tôndha lumampahing rata latu | titihan dalêm sang
tan kaèksi | ing marga datan winuwus | pra agung Yogyakarta | wus luwaran sowang-sowang lampahipun |
ngayun | sakalihan garwa | sadaya pan sampun sami | samêktarsa mêthuk kondur dalêm nata ||
basa | bêbasan tan madal sumbi | sumbaganing wardayambêk martotama ||
5. taman limut maring kasusilanipun | sumungku prasêtya | ing gusti jêng sri
marmanipun karsa dalêm jêng sang prabu | yêkti wus tan lôngka | misudhèng sang nindyamantri | kabyawara ring para wadu wandawa ||
10. sanggyanipun wau samya tampi dhawuh | lamun nawungkrama | konjuk sandhaping pada ji | ingkang mawa mursitèng sang mantrimuka ||
11. ywa kalimput pangrarase ukara rum | mawa rêrakêtan | wau risang
nulya laju kang sumundhul lampahipun | sang widagdèng driya | mumpuni ring rèh undhagi | ya ta Radyan Tumênggung
23. kang sumambung angarèni lampahipun | kang pinudyèng krama | kasub ing rat awêwangi | nênggih Radyan Ngabèi Wôngsadipura ||
24. sigra laju ingkang môngka pungkasipun | warujuning lampah | sampun datan nguciwani | sira Radyan Bèi Prawiradipura ||
27. enggalipun samoanya wau sampun | prapta ing Balapan | sêtatsiuning ratagni | myang wus manjing jroning
29. dyan winuwus ingkang môngka ing panganjur | manggalaning lampah | yeka ingkang apalinggih | Pangran Kolnèl
Dipamartana nênggih | ingkang angarèni laku | tuwèdhê litnanira | Trunasura awêwangi | sira Radyan Apanji Purwadilaga ||
punggawa | duk wus tampi dhawuh saking | pramodaning pangrèh praja | ingkang wus winarnèng
manthuk- manthuk | karana darunanya | ingkang èstri wus kajodhi | ngajak wawuh luwar saka jêjothakan ||
23. nganggo awèh pêpanganan | rasane enak binukti | urup petunge kang priya | bisa wawuh lan kang èstri | tur ora amiwiti | lan antuk panganan wau | upama caranira | janma gramèn antuk bathi | wus mangkana nulya mojar mring rabinya ||
24. lah êmbokne gêndhuk sira | upamane kowe kuwi | bisa lulus kang mangkana | iba sênêngku tan sipi | wong wadon iku bêcik | bêkti marang lakinipun | aja sok nganggo meda | angladaki marang laki | nora bêcik lan saru rinêngwèng tôngga ||
25. lan ana kaol sung warah | wadon yèn tan bêkti nglaki | karêm ngladaki lakinya | besuk têkèng jaman akir | bakale anêmahi | antuk siksa nèng jronipun | ing naraka jahanam | kang panase nglêluwihi | nora antuk pangapuraning Hyang Suksma ||
26. apêsira jroning gêsang | nadyan sugih êmas picis | apadene rajabrana | nanging yèn tan
kang pinikir | gampang gone kêna ing pôncawisaya ||
27. nanging kosok balinira | wong wadon kang bêktyèng laki | têgêse wus tan
praptanira | ing jaman kasidan jati | bakal antuk kasuwargan | tan ana siksaning Widhi | tan arip lan tan ngêlih | nikmat
gêndhuk ing saiki | aku uwis kapok jaluk pangapura ||
30. salawase nora pisan | wani manèh angladaki | kang uwis-uwis kewala | pinêndhêma jroning siti |
bapakne aku miyarsi | jare gusti jêng sang prabu | kabare wis têtela | kalamun ta dina iki | kondur saka
caritanira | ingkang wus winarnèng ngarsi |
1. nêngna wau mangkya dyan winarni | para agung prajèng Surakarta | ingkang mêthuk sri
dibya nung | Arya Prabu Prangwadana | saha garwa tinut wadya jalu èstri | kèhnya mung sawatara ||
samargi-margi | wus lêpas lampahira | sapangu pan sampun | samya rawuh ing Balapan | kalawan wus manjing ing
sumawur nèng dirgantara | amimbuhi lêlimêngan ing wiyati | yayah têdhuh kawuryan ||
8. gung sinêru lampahing ratagni | waringutên tan tolih ing wuntat | pan ambêrung kawuryane | wus lêpas lampahipun | sapandurat sampun kaèksi | saking madyèng Balapan | ponang rata latu |
sinayutan ing rèmira | apuwara lampahnya gumludhug aris | nêngna wau winarna ||
wrahatbala | ingkang mêthuk sri pamase | ingkang sampun dumunung | sêtatsiun Balapan sami | dupi wus amiyarsa | ing suwaranipun | ploiting rata pawaka | nganyut-anyut cumalêring amêlingi | gupuh
winarni | sira Tuwan Kopêlir anulya | gupuh-gupuh ing lampahe | mrêpêki grêbongipun | rata latu ingkang dumadi | titihan dalêm nata |
nampèni | sarwi dahat netyasmu kawuryan | sru karênan sri pamase | tan dangu korinipun |
sakalihan gusti sri dayita | myang para garwa pangrêmbe | tindak saking jronipun | grêbongira ponang ratagni | wus sampat paripurna | ing pangruktinipun | Tuwan Popêlir anulya | gupuh munggwèng panataran
wus sampat nulya laju | yèku sira Tuwan Popêlir | nganthi mring sri dayita | ya ta
lit jalu èstri | ing nagri Surakarta ||
samangkana wus suwuk winarna | tindak dalêm sri pamase | myang sori dalêm prabu | sampun manjing wahkamêr sami | mung lêrêm sawatara | lawan para agung | ingkang mêthuk sri narendra | ingkang sampun prasamya winarnèng ngarsi |
punapa wartanira | ingkang tampi dhawuh | andhêku rum aturira | kula nuwun koningana sang siniwi | anênggih wontênira ||
iya padha karaharjan | kang sinung ling rum ature | kalawan awotsantun | kula nuwun kangjêng rama ji | ing barkah
iya apa padha basuki | kang sinung ling tur sêmbah | dhuh gusti sang prabu | ing barkah pangèstu nata | abdi dalêm kawula sasemah
duk nampèni sabdaning aji | pan dhêku myang tur sêmbah | dhuh gusti sang prabu | nagri dalêm Surakarta | tuwin para abdi dalêm sang siniwi | agung alit
prabu | tan têbih lan sri dayita | bayak-bayak tinut wuri ||
mêthuk kondur dalêm prabu | myang sagung wrahatbala | agung alit jalu èstri gumarubyug | ginatra sapangkat-pangkat | kawuryan ta ngrêspatèni ||
12. ing ênu wus tan winarna | enggalira ing mangkya jêng sang aji | myang gusti sri
kondur sang prabu | umyangan tanpa mêndha | sajronira sêtatsiun tri gumuruh | nêngna wau kang pahargyan | sumambunge
prabu | karo arêp mulat marang | para wadyane sang aji ||
19. ingkang padha nunggang jaran | saprabote kabèh iku pan arsi | sun gambar corèk dumunung | nèng kartas pos kewala | aku bisa sayêkti kabèh kacakup | pasthi cèplês warnanira | ra-orane
29. ingkang sampun amangambar | marbuk aruming asma dalêm aji | angèbêki lèn praja gung | marma kang para raja | ing lèn
ing busana | apan maksih sarwendah kawuryanipun | myang gandaning burat
Narendra di Surakarta | têtêlênging nuswa Jawi ||
37. wus ênêngna kang mangkana | mangkya malih ingkang winarnèng kawi | mangsuli sumambungipun | ingkang tigas kawuryan | kuning bentrok sumêdhêng pangadêgipun | dyan adi pangantèn anyar | dupi wikan ing sang aji ||
gusti jêng sang prabu | sudarmanta kang sanyata | sawiji kaoling jawi ||
39. lamun wontên kang wanodya | mêntas nambut silaning
40. sarwi ngucap swaranira | jabang bayi galo gusti jêng sang aji | sudarmanta kang satuhu | punika benjangira |
gumuruh | sampun lêpas lampahira | tan ana sangsayèng margi ||
1. wus gambuh kang winuwus | nêngna wau ingkang wus winuwus | mangkya gantya ingkang winursitèng kawi | kawistaraning pamuwus | winawas jroning kadhaton ||
2. Surakarta praja nung | nênggih ibu dalêm jêng sang prabu | Kangjêng Ratu Madurêtna myang sagunging | putra putri dalêm prabu | ingkang maksih timur kaot ||
3. tanapi sanggyanipun | para garwa paminggir sang prabu |
ingkang datan umiring jêng sri bupati | ingkang samya kinèn kantun | wontên jronirèng kadhaton ||
4. tuguran siyang dalu | wontên jroning prabasuyasa gung | têtêbêngan sagunging parêkan cèthi | jroning dhatulaya pênuh | jibêg bêblêg rêgêng tinon ||
5. sapangu ngiditipun | samirana umanjing jronipun | dhatulaya ngirid gandaning sêsari | ingkang wangi gandanipun |
7. wus nêngna dyan winuwus | pra wadyendra jalu ingkang tugur | tuwin ingkang sowan
ingkang anom nèng wuri gènnya sumiwi | winawas wus tan tumpang suh | undha-usuking pamanggon ||
9. myang samya katonipun | ngayun-ayun kondur dalêm prabu | maksih tangèh kalamun rinênggèng kawi | sagunging rêroncènipun | pinunggêl gantya cariyos ||
10. mangsuli ananipun | kondur dalêm gusti jêng sang prabu | nèng dalanggung lampahira otomobil | maksih lulus agung tinut | oto pandhèrèk gumolong ||
11. dupi lampahnya sampun | prapta wontên parapatanipun | ing
rindhik | samantara sampun rawuh | jroning alun-alun êlor ||
16. naratas lampahipun | ngidul bêblês mijil madyanipun | lowahaning waringin kurung prasami | dupi lampahira sampun | praptèng paratigan notog ||
sapangu wus | praptèng brajanala alon ||
19. lampahnya nulya nêkuk | amangulon sapangu pan sampun | rawuh wontên madyanira paretaning | kori talangpatèn sampun | ya ta wau kacariyos ||
20. wadya dalêm sang prabu | sêtap musik kasêpuhan sagung | kang samêkta
prabu | nênggih gôngsa Kodhokngorèk ingkang sami | gumadhuh wadananipun | putra santananing katong ||
22. gêlêngan kanan sagung | ingkang sampun rinukti rumuhun | dumunung nèng plangitanira ing panti | panggungan talangpatèn wus | pêpak kang niyaga golong ||
23. gôngsa sampun tinabuh | bêbarungan lawan [la...]
[...wan] swaranipun | musik ingkang sampun winursitèng ngarsi | sru gumêdêr tri gumuruh | pangraose ing lêlagon ||
24. rinaras jroning kalbu | kang mangkana ing saesthanipun | lir nambrama ing gusti jêng sri bupati | myang gusti sri
aprabu | myang gusti juwita katong ||
26. antuka nugraha gung | dening Gusti Hyang Kang Maha Agung | dinirgakna ingkang yuswa jêng sang aji | sakalihan narpawadu | wèt bawani jro kadhaton ||
27. têtêp pangastanipun | pusaraning nuswa Jawi sagung | Surakarta Adiningrat prajarja di | sirna sagunging ru-biru | ruwata duskartaning wong ||
28. ing praja katonipun | sakalangkung gêmah ripahipun | samubarang kang tinandur sarwa dadi | murah sandhang pangan nutug | pra juragan gung
gumuruh | sru gumêdêr sajroning pura rum | tambuh-tambuh dènira samya lumaris | wênèh ngalor ana ngidul | wênèh ngetan myang mangulon ||
34. kawuryan ting baluru | labêt dahat êntyarsaning kalbu | dening mangkya gusti kangjêng sri bupati | myang gusti sri narpawadu |
prasamya tumêdhak sing swandana di | kanthèn asta tindakipun | tinut pandhèrèk gumolong ||
39. gumrêdêg lampahipun | bayak-bayak kawuryan sang prabu | sakalangkung karênan jroning panggalih | enggalira mangkya sampun | umanjing jroning kadhaton ||
40. ibu dalêm sang prabu | gya tumundhuk manguswèng sang prabu | sakalihan gusti kangjêng pramèswari | wus mangkana nulya laju | ibu dalêm jêng sang
sakalihan jêng sri wadu | paran samya karahayon ||
43. duk gusti jêng sang prabu | wus nampèni panambramanipun | ibu dalêm kang mangkana jroning galih | dahat ing karênanipun | apuwara ngandika lon ||
44. pangèstunira ibu | kabèh padha widada rahayu | datan ana kasangsaya [kasangsa...]
[...ya] jroning kapti | kanyataan katonipun | purwa madya praptaning don ||
45. kasidèn sêdyanipun | anggung suka parisuka
narpati | nanging kawiluting têmbung | groboh lir adat kemawon ||
49. kikisaning jro kalbu | kang mangripta ing siyang myang dalu | gung mêmudya munajad maring Hyang Widhi | mugi gusti jêng sang prabu | linulusna karahayon ||
Jawa) : Siji = Setunggal (halus) = Eka (Sansekerta). “ Laku hambeging kisma. Lire : tansah murah asih marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan anggane
aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad. Segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya. Bumi mekar nuwuhke cecukulan, iya marga saka kedayan sunaring bagaskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nangkoda nara kisma nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing ratu minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti sawuse ngundhuh wohing karya. “ Bagaskara (pdl) = baskara (pdl) = raditya (pdl) = surya (halus) = srengenge = matahari
dening dahana. Tumrap lelabuhaning Nata, pangawak pradata luhur. Sakabehing prakara kang konjuk ngarsa Nata, kudu rampung paripurna kang pinancas kanthi adil
adeging wukir. Tumrap lelabuhaning Nata, sabarang kang wus dhumawuh kudu tetep tumindak tan kena owah. “
amenangi jaman edan, sing ora edan ora kaduman. Sing waras padha nggragas, sing tani padha ditaleni. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada. 2. Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane. Akeh omah ing ndhuwur kuda. Wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu. 3. Yen bakal nemoni jaman edan akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah. 4. Bareng jahat diangkat-angkat, bareng suci dibenci. Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge. 5. Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale. Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil. 6. Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi. Kelakuan padha ganjil-ganjil. Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu. Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes. 7. Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil. 8. Sing ora bisa maling padha digething. Sing pinter duraka padha dadi kanca. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Akeh bandha muspra ora karuwan larine. Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe. 9. Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi. Wong wadon nganggo panganggo lanang. Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka. 10. Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja. Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane. 11. Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah. Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak. Bojo ijol-ijolan jare jempolan. 12. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi. Randha loro, prawan saaga lima. Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku, njaba putih njerone dhadhu. 13. Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk. Wektu iku dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat, durjana saya sampurna. 14. Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara, sing curang garang, sing jujur kojur. Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi. 15. Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam. Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya. Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe. 16. Wong golek pangan kaya gabah den interi. Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed. Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik. Sing anggak kalenggak. 17. Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur, sing ngati-ati sambate kepati-pati. Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung, melu Jawa sing padha eling. 18. Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding. Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjing. 19. Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman-eman ora kaduman, sing kaduman ora aman.
angejawantah, apangawak manungsa. 21. Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang. Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa. Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis. 22. Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra, agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang, perange tanpa bala, sekti mandraguna tanpa aji-aji. 23. Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk, tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.24. Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya, jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur. 25. Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa. Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan. Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga. 26. Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang, tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang. Sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda gidrang-gidrang. 27. Putra kinasih swarga Sunan Lawu, ya Kyai Brajamusthi, ya Kresna, ya Herumurti, mumpuni sakehing laku, nugel tanah Jawa kaping pindho. 28. Ngerehake
abebantu manungsa Jawa. Padha asenjata trisula wedha, kadherekake Sabdopalon Nayagenggong. 29. Pendhak Suro
wong tuwa, pangiride Gathutkaca sayuta. Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati. 30. Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani. Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina. Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira. 31. Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa, nanging pilih - pilih sapa waskitha pindha dewa. Bisa nyumurupi laire embahira, buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina. Ora bisa diapusi amarga
wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha, landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa. 34. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran. Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku. Senenge anyenyoba, aja kaina-ina. Begja-begjane sing dipundhut, ateges jantrane kaemong sira sabrayat. 35. Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa. Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya. Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake. 36. Kabeh kajarwakake nganti jlentreh gawang-gawang terang ndrandang. Aja gumun aja ngungun, yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan. Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh. 37. Ya siji iki kang bisa njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun. Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati.38. Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane. Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha. Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas. Madhepa den amarikelu. 39. Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa. Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa, dewa apangawak manungsa. Sapa sing ngalang-ngalangi bakal cures ludhes sabraja
tanpa wadyabala. Yen menang datan ngasorake liyan. Para kawula padha suka-suka amarga adiling Pangeran wus teka. Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha. 41. Para pandhita ya padha ngreja, yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus
INDONESIA… dene supaya kowe lan aku, padha oleh sinau sarta oleh panglipuran... kayadene nggatekake damar kang madhangi panggonan kang peteng, nganti gagat raina sarta jumedhule lintang panjer esuk kang sumunar ana ing sajroning
Saiki Kusuo no Psi Nan 64 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 64 :
ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki Kidul-w?tan, Indon?sia sing W?
“Ora wenang pituwah, ajak-ajak, lan nglakoni sholat Rebo Wekasan lan sholat hadiah kang kasebut ing su-al
saestu onten kok mas. Alhamdulillah, kabare dalem sae. Mugi2 panjenengan
kondhang ning China ning National Olympic Center kanggo ngerayakaké panghargaan taunan ning Beijing Pop Music.[1] Acara musik kasebut dianggep acara ajang nominasi paling gedhé ning China, kang bisa dadi ngubah apa kang ana ning indhustri musik China.[1]
^ a b c d e f g (id)Wang Lee Hom dipununduh tanggal 14 Agustus 2011
^ a b c d e (id)berita Wang Lee Hom dipununduh tanggal 14 Agustus 2011
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 28 Januari 2017.
karo Fébé, sedulur wanita sing leladi ana ing pasamuwan Kèngkréa.
16:2 Demi patunggilan kita karo Gusti Yésus, sedulur kuwi tampanana ing samesthiné kaya sing padha katindakaké déning umaté Gusti Allah. Fébé mau wènèhana pitulungan apa waé sing dibutuhaké, sebab Fébé dhéwé wis mitulungi wong akèh, klebu aku dhéwé.
16:3 Aku kirim salam kanggo Priskila lan Akwila, kancaku tunggal gawé ana ing ayahané Gusti Yésus Kristus,
16:4 kang wis ngetohaké nyawané kanggo mitulungi aku. Ora mung aku dhéwé waé, malah uga sakèhing pasamuwan dudu Yahudi padha kepotangan kabecikan karo wong loro kuwi.
16:5 Uga salamku marang pasamuwan-pasamuwan sing padha kumpulan ana ing omahé. Salam marang sedulurku Épénétus, sing daktresnani, wong kawitan sing dadi Kristen ing tanah Asia.
16:6 Salamku marang Maria, sing wis nyambut-gawé akèh kanggo kowé.
16:7 Salam marang Andronikus lan Yunias, kancaku tunggal bangsa sing mèlu dikunjara bebarengan karo aku; wong loro kuwi padha kajèn ing antarané para rasul, lan enggoné dadi Kristen malah luwih dhisik ketimbang aku.
16:8 Salamku marang Ampliatus, sing daktresnani ana ing patunggilané Gusti.
16:9 Uga marang Urbanus, kancaku tunggal ayahan ana ing Sang Kristus. Sarta marang Stakhis, mitraku sing daktresnani.
16:10 Salam marang Apèlès, sing setya banget marang Gusti Kristus. Uga salam kanggo brayaté Aristobulus,
16:11 lan marang Hérodian, sedulurku tunggal bangsa. Salam marang sedulur-sedulur Kristen sing ana ing brayaté Narkisus.
16:12 Salamku uga marang Triféna lan Trifosa, sing padha nyambut-gawé akèh kanggo ngladosi Gusti, lan salam marang Pèrsis, sing daktresnani, sing wis akèh banget labeté ana ing pakaryané Gusti.
16:13 Aku kirim salam marang Rufus, abdi sing utama dhéwé ing ayahané Gusti, lan salam marang ibuné, sing salawasé ngrengkuh aku kaya anaké dhéwé.
16:14 Salamku marang Asinkritus, Flégon, Hèrmes, Patrobas, Hèrmas, sarta para sedulur Kristen liyané sing ana ing pepanthan kono.
16:15 Salam marang Filologus lan Yulia, marang Nérus lan mbakyuné, marang Olimpas lan marang umaté Gusti Allah sing ana ing pepanthan kono.
16:16 Padha anduma salam paseduluran, pasamuwan-pasamuwané Sang Kristus padha kirim salam marang kowé.
16:17 Para sedulurku, aku weling supaya kowé padha waspada ing ngatasé wong sing padha nekakaké crah lan mbuyaraké kaprecayan lan sing padha memulang cengkah karo piwulang sing wis padha koktampa. Wong-wong sing kaya mengkono kuwi singkirana.
16:18 Sebab wong-wong sing kaya mengkono mau ora ngladosi Gusti Yésus Kristus, nanging nggugu karepé dhéwé. Wong-wong mau padha ngapusi wong sing kaprecayané lugu, srana tembung, pengalem lan pangrimuk.
16:19 Saben wong wis padha ngerti bab kasetyanmu marang Injil, lan ing bab prekara kuwi aku rumangsa begja. Pengarep-arepku kowé padha tumindaka klawan kawicaksanan ing bab prekara-prekara sing becik, lan dadia wong sing bodho tumrap prekara-prekara sing ala.
16:20 Lan Gusti Allah etuking katentreman kita, bakal ngremuk Iblis ana ing sangisoring tlapakané sikilmu. Sih-rahmaté Gusti Yésus anaa ing kowé kabèh.
16:21 Timotius kancaku tunggal gawé, kirim salam; mengkono uga Lukius, Yason, lan Sosipater, kanca-kancaku tunggal bangsa Yahudi.
16:22 (Kula piyambak, Tèrtius, ingkang nyerat serat menika, ugikintun salam dhateng panjenengan sedaya wonten ing patunggilanipun Gusti Yésus.)
16:23 Gayus, sing awèh pamondhokan marang aku, lan marang pasamuwan, kirim salam marang kowé kabèh. Uga Érastus, bendhaharaning kutha kéné, lan Kwartus, padha kirim salam uga.
16:24 [Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus anaa ing kowé kabèh. Amin.]
16:25 Kita padha ngluhurna asmané Gusti Allah! Panjenengané kuwi kwasa nyantosakaké precayamu manut Injil sing dakwartakaké, yakuwi pawarta bab Gusti Yésus Kristus, condhong karo kamirahané sing kalairaké, sing kasidhem nganti pirang-pirang abad lawasé.
16:26 Nanging kamirahan mau saiki wis diwedharaké ana ing Kitabé para nabi. Atas dhawuhé Gusti Allah sing langgeng, kamirahan kuwi wis diwartakaké marang para bangsa kabèh, supaya wong kabèh padha precaya lan mbangun-turuta marang Gusti Allah.
16:27 Ya Gusti Allah, sing Mahawicaksana. Kasaosana sakèhing puji lan pakurmatan, lantaran Gusti Yésus Kristus ing selawas-lawasé. Amin. Saka aku, Paulus, abdiné Sang Kristus
Masakan[sunting | sunting sumber]
Minuman[sunting | sunting sumber]
Jajanan[sunting | sunting sumber]
jeneng aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
11:2 Awit iya merga enggoné padha precaya mau para leluhur kita katampi ana ing ngarsané Allah.
11:3 Merga saka precaya kita ngerti yèn alam jembar iki katitahaké déning sabdaning Allah. Dadi apa sing saiki padha kasat mripat iki dumadiné saka prekara-prekara sing ora kasat mripat.
11:4 Merga saka precaya Habél enggoné nyaosaké kurban marang Gusti Allah luwih becik tinimbang kurbané Kain. Merga saka precaya mau Habél katunggilaké karo Gusti Allah, mulané katampi déning Gusti Allah, lan merga saka precayané mau Habél tekan saiki isih caturan, senajan dhèwèké wis mati.
11:5 Merga saka precaya Hénokh ora ngalami mati, malah kapulung ana ing ngarsané Allah. Ora ana wong sing bisa nemokaké dhèwèké, awit wis kapulung. *kapulung: kapundhut; kaasta; dipun pendhet.* Kitab Suci nélakaké yèn sadurungé Hénokh kapulung, uripé gawé renaning penggalihé Allah.
11:6 Ora ana wong sing bisa gawé renaning penggalihé Allah tanpa precaya. Sing sapa sowan ana ing ngarsané Allah kudu precaya yèn Gusti Allah kuwi ana, lan maringi ganjaran marang kang padha nggolèki Panjenengané.
11:7 Merga saka precaya Nabi Nuh ngèstokaké dhawuhé Gusti Allah, tumrap bab-bab sing bakal kelakon, senajan prekara-prekara mau durung katon tandha-tandhané. Mulané banjur nglakoni dhawuhé Allah, gawé prau sing mengkoné kanggo nylametaké sabrayaté. Srana mengkono, ateges donya dianggep luput; déné Nabi Nuh dianggep bener déning Gusti Allah merga saka precayané.
11:8 Merga saka precaya Rama Abraham mbangun-turut, nalika katimbalan déning Gusti Allah supaya bidhal menyang negara sing dijanjèkaké marang panjenengané. Rama Abraham nilar negarané piyambak tanpa pirsa dunungé papan sing dituju.
11:9 Merga saka precaya panjenengané manggèn ana ing tanah kang dijanjèkaké mau. Ana ing kana panjenengané manggèn ana ing kémah. Mengkono uga Rama Iskak lan Rama Yakub, kang uga padha nampa janji mau saka Gusti Allah.
11:10 Awit Rama Abraham ngajeng-ajeng manggèn ing kutha sing wis karancang sarta kabangun déning Gusti Allah; kutha sing tetalesé ora gingsir ing selawas-lawasé.
11:11 Merga saka precaya Rama Abraham saged peputra senajan panjenengané wis kliwat sepuh sarta Ibu Sarah piyambak kaanggep gabug. Rama Abraham yakin yèn Gusti Allah kwaos netepi janjiné.
11:12 Senajan Rama Abraham nalika semana presasat wis séda, nanging saka wong siji mau tedhak-turuné dadi tanpa wilangan cacahé, sumebar kaya lintang ing langit, sarta kaya wedhi ing pinggiring segara.
11:13 Wong-wong mau kabèh padha ngantepi precayané. Nalika séda durung padha tampa prekara-prekara sing diprasetyakaké déning Gusti Allah mau, mula mung padha nyawang saka kadohan lan padha nanggapi kanthi pengarep-arep. Wong-wong mau padha rumangsa ana ing bumi kéné padha dadi wong manca lan wong neneka.
11:14 Srana kandha mengkono wong-wong mau padha nélakaké enggoné padha ngarep-arep negara sing bakal dadi wutah getihé.
11:15 Wong-wong mau padha ora kangen karo negara sing wis ditinggal. Saupama padha kangena, mesthi iya wis padha mulih menyang negarané mau.
11:16 Nanging ora mengkono. Wong-wong mau malah padha cecengklungen *cecengklungen: ngajeng-ajeng sanget.* marang negara sing luwih becik, sing ana ing swarga. Mulané Gusti Allah ora lingsem disebut dadi Allahé, sebab wis nyawisaké negara kanggo wong-wong mau.
11:17 Merga saka precaya Rama Abraham ngurbanaké kang putra Iskak, nalika panjenengané kadadar déning Gusti Allah. Putra mau peparingé Gusti Allah piyambak, éwasemono Rama Abraham rila ngurbanaké putrané ontang-anting. *putra ontang-anting: putra namung setunggal, mboten wonten tunggilipun.*
11:18 Mangka pangandikané Gusti Allah mengkéné: “Tedhak-turuné Iskak kang bakal dadi turunmu.”
11:19 Sebab Rama Abraham yakin yèn Gusti Allah kwaos nguripaké Iskak saka ing pati; lan yèn mengkono presasat nampèni putrané wangsul saka ing pati.
11:20 Merga saka precaya Rama Iskak nyawisi berkah kanggo kang putra Yakub lan Ésau.
11:21 Merga saka precaya, ngarepaké sédané Rama Yakub mberkahi para putrané Rama Yusuf karo suméndhé ing tekené lan saos bekti marang Gusti Allah.
11:22 Merga saka precaya Rama Yusuf ngarepaké sédané ngandika bab bakal budhalé wong Israèl saka ing tanah Mesir, lan nilar weling bab penguburing layoné.
11:23 Merga saka precaya rama lan ibuné Nabi Musa ndhelikaké putrané nganti umur telung sasi. Rama lan ibuné pirsa yèn bayi mau rupané bagus, lan wong-wong mau padha ora wedi nglawan dhawuhé Sang Prabu.
11:24 Merga saka precaya Nabi Musa sawisé diwasa ora kersa disebut putrané Sang Pringon.
11:25 Panjenengané pilih nandhang sangsara bareng karo umaté Allah ketimbang ngrasakaké kanikmatan sing ora suwé saka wohing dosa.
11:26 Nabi Musa nganggep, yèn karèmèhaké déning wong merga saka Sang Kristus kuwi luwih pengaji ketimbang karo sakèhing kasugihané negara Mesir. Awit sing dianti-anti mau kanugrahan sing bakal kaparingaké déning Gusti Allah.
11:27 Merga saka precaya Nabi Musa nilar tanah Mesir, ora ajrih karo dukané Sang Prabu. Enggoné tansah mantep presasat panjenengané pirsa Gusti Allah kang ora ketingal.
11:28 Merga saka precaya Nabi Musa mau mrenata Paskah, sarta ndhawuhi wong-wong padha ngepyuraké getih ana ing lawang, supaya malaékating pepati ora matèni anak-anak pembarepé umat Israèl.
11:29 Merga saka precaya wong-wong Israèl padha bisa nyabrang Segara Teberau kaya mlaku ana ing dharatan. Bareng wong-wong Mesir nyoba arep mèlu nyabrang, banjur padha kleleb ana ing segara mau.
11:30 Merga saka precaya témbok-témboké kutha Yérikho ambruk, sawisé diubengi déning wong-wong Israèl pitung dina lawasé.
11:31 Merga saka precaya Rahab, wong wadon tuna susila kapitulungan slamet lan ora dipatèni bebarengan karo wong-wong sing padha nglawan marang Gusti Allah, awit wis nampani telik-telik Israèl ana ing omahé kanthi becik-becik.
11:32 Aku isih saguh terus crita, nanging wektuné ora cukup, merga aku durung nyebut Gidéon, Barak, Simson, Yéfta, Dawud, Samuèl, lan para nabi.
11:33 Merga saka precaya wong-wong mau padha perang nelukaké negara-negara. Sing padha ditindakaké kuwi bener, mulané padha nampani apa sing dadi janjiné Gusti Allah. Wong-wong mau padha mbungkem cangkemé singa,
11:34 sarta nyirep geni sing mulad-mulad. Wong-wong mau padha oncat saka landheping pedhang. Senajan apes nanging padha dadi gagah prakosa. Sajroning peperangan wong-wong mau dadi rosa sarta nelukaké wadyabalané mungsuh.
11:35 Merga saka precaya para wong wadon padha nampani menèh wong-wongé sing wis padha mati, sebab wis katangèkaké. Nanging wong-wong liyané padha pilih mati dipilara sarta ora gelem diluwari, supaya mbésuk katangèkaké, dadi ngalami urip sing luwih becik.
11:36 Ana menèh sing padha dipoyoki lan disiksa. Liyané ana sing dibanda sarta dikunjara.
11:37 Padha dibenturi watu, digraji lan dipatèni nganggo pedhang. Wong-wong mau padha nglembara nganggo sandhangané saka lulang wedhus gibas utawa wedhus Jawa; padha kecingkrangan, disangsara sarta dianiaya.
11:38 Donya iki ora pantes tumrap wong-wong mau. Padha nglambrang kaya wong buronan ana ing pesamunan, lan ing pegunungan. Padha manggon ana ing guwa-guwa sarta ing luweng-luwenging bumi.
11:39 Saiba gedhéning kasugihané wong-wong mau kabèh merga saka precayané! Éwasemono durung padha nampa sing dijanjèkaké déning Gusti Allah,
11:40 awit Gusti Allah kagungan rancangan sing luwih becik kanggo kita, yakuwi supaya wong-wong mau enggoné kasampurnakaké lagi mbésuk bareng karo
Kaca iki minangka paugeran ing Wikipedia basa Jawa. Isiné wis ditampa déning para panganggo lan dianggep minangka standar sing kudu dianut déning kabèh panganggo. Sadurungé nyunting kaca iki, pesthèkaké suntingan panjenengan nggambaraké konsènsus. Pigunakna kaca dhiskusi kanggo ngusulaké owah-owahan.
Dhaptar iku sawijining gaya panulisan sing nduwèni peran cukup wigati ing Wikipedia. Ana telu jinis dhaptar sing bisa dipigunakaké: dhaptar jroning artikel, dhaptar mandhiri lan dhaptar otomatis migunakaké kaca istiméwa. Kaca iki menjelaskan tujuan dhaptar, paugeran pawèwèh jeneng lan isi dhaptar, sarta gaya dhaptar.
Pawèwèh jeneng lan isi dhaptar[besut sumber]
{{dhaptar ora pepak}}
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.54, 6 Agustus 2015.
paduka aji | lan nyuwun pangaksami | sadaya klêpatanipun | kamipurun angrêbat | kaprabon tuwan narpati | inggih
4. kirang priksa parikrama | kasêsa sêlak kêpengin | mêngku praja angrèh wadya | siniwi para bupati | mangkya putra sang aji | rumaos ing lêpatipun | darbe bapa tur raja | ratu agung nyakrawati | anyêngkakkên sing ngandhap aparing pangkat ||
5. ing Dêmak nama dipatya | têmah kalimput ing galih | ngrêbat praja mamrih seda | tangèh malêsa prayogi | ing sih paduka gusti | mangke putra tuwan emut | darbe bapa tur raja | ratu agung nyakrawati | tilar praja [pra...]
[...ja] tan karuan dunungira ||
6. rumaos angsal dêduka | mring kang karya bumi langit | mila kawula dinuta | madosi paduka gusti | kapanggya pundi-pundi | paduka ngaturan kondur | dhatêng ing Majalêngka | têtêpa kadya ing nguni |
sawabipun gusti | rahayune nèng bumi | manawi paduka kondur | putra paduka pasrah | karaton konjuk sang aji | putra tuwan
dipati | têtêpa kadya rumuhun | yèn paduka tan arsa | angasta kaprabon aji | sinaosan kadhaton wontên ngaldaka ||
tuwan nyaosi | busana dhahar sang prabu | nanging nyuwun pusaka | karaton ing tanah Jawi | dipun suwun kang rila trusing wardaya ||
10. ngandika Sri Brawijaya | sun ngrungu aturmu Sahit | nanging tan ingsun gatèkna | karana wus kapok mami | rêmbugan karo santri | padha nganggo mata pitu | kabèh mata lapisan | ablero lamun ningali | mulat ngarsa wuri anjênggung mastaka ||
11. cature mung manis lesan | batine angandhut wêdhi | kinapyukake ing mata | picêka mataku siji | mula ingsun bêciki | walêse lir munyuk buntut | apa salah manira | rinusak tanpa prakawis | tinggal
lêpatipun | dènira mèlu bêdhah | karaton ing Majapait | analôngsa kaduwung kaya [ka...]
13. ngrêrêpa ing aturira | saduka-duka sang aji | kang dhumatêng putra tuwan | dadosa jimat paripih | kacancang pucuk wèni | kapundhi wontên ing êmbun | mandar amuwuhana | cahya nurbuwat kang wêning | rahayune sadaya putra paduka ||
14. rèhning sampun kalampahan | punapa winuwus malih | namung aksama paduka | sinuhun putra sang aji | mila mangke mangsuli | kalêpatan ingkang sampun | wangsul karsa paduka | karsa tindak dhatêng pundi | angandika Sang Aprabu Brawijaya ||
15. saiki karsa manira | arsa tindak marang Bali | katêmu yayi narendra | Dewa Gung Kalungkung nagri | arsa ingsun wartani | Si Patah pratingkahipun |
bapa ratu | sun jaluk lilanira | anake ingsun patèni | sabab murtat ing bapa kapindho raja ||
19. lan ingsun arsa sung wikan | mring Ongte Cina nagari | yèn putrane wus patutan | lan ingsun kakung sawiji | nanging tan wêruh bêcik | wani
marang ing Bali | nora wurung karya pêrang bratayuda ||
23. tur Dêmak môngsa mênanga | karana kêtindhih sisip | mungsuh bapa pindho raja | ping têlu agawe bêcik | yêkti wong tanah Jawi | kang durung Islam [I...]
[...slam] satuhu | asih mring ratu tuwa | angantêp tangkêping jurit | yêkti kasor wong Islam tumpês ing aprang ||
24. wasana alon turira | dhuh pukulun sri bupati | upami tuwan lajêngna | ing karsa paduka aji | nimbali pra
manah tinêdha mring sanès sona ||
26. ngandika Sri Brawijaya | luwih karsaning Hyang Widhi | ingsun ratu binathara | nêtêpi watakku siji | tan amot mata kalih | siji bênêr paningalku | ingkang miturut sarak | pranatane bôngsa inggil | yèn Si Patah ngrasa duwe bapa mringwang ||
disuwuna krana bêcik | karaton ing tanah Jawa | sun paringkên lawan aris | ingsun wus
Jawa dipun ratoni | luwih karsaning Suksmana | pamintaningsun ing nguni | Sunan
ngandikanira sang prabu | rumôngsa tan kaconggah | ngaturi sri narapati | nulya muwus sumungkêm pada sang nata ||
29. nyaosakên cundrikira | umatur sarwi anangis | manawi karsanta nata | tan arsa kula aturi | tan sagêd aningali | pratingkah kang langkung saru | kawula
pinardi sêmbahyang mami | yèn tan bisa dipun guyang | ing blumbang dipun kosoki | alang-alang kang garing | iba-iba susah ingsun | rupa ala wus tuwa | nyêkukruk kinum ing warih | sru gumujêng Kangjêng Sunan Kalijaga ||
33. mokal kadyaa punika | kawula kang tanggêl benjing | manawi putranta siya | ing paduka sri bupati | dene baping agami | sakarsa paduka tinut | namung langkung utama | manawi paduka arsi | ngrasuk sarak Rasul nêbut asma Allah ||
34. yèn karsa wontên punapa | karana baping agami | tan muhung
salat sêmbahyang | pikêkahira Islami | nging sadat kêkah ugi | nadyan salat dhingkal-dhingkul | yèn dèrèng ngrêtos sadat | têtêp yèn punika kapir | angandika
ingsun ngawruhi | pan ora ana Pangeran | amung Allah kang sajati | lawan ingsun nêksèni | Jêng
37. wong kang nêmbah puji aran | tan wikan wujud sajati | atêtêp dados wong kowar | tiyang ingkang nêmbah muji | kang sipat wujud warni | nêmbah brahala ranipun | lair batine
39. wujud makam isi rasa | Rasul rasa kang nusuli | rasa pangan manjing lesan | Rasule munggah suwargi | alêbur tanpa dadi | lèlèh luluh dados êndhut | kasêbut
Islam | tan wikan purwaning dadi | awit saking kang lapal ashaduanla ||
43. rèhning Kangjêng Rasulullah | punika bôngsa mangarti | wikan gunggunging manusa | ing dunya muhung sadhosin | warnanipun mung kalih | wong
Hyang Widhi | bikak kawruh gaip samar | nartani sagunging janmi | dadya ingkang pinuji | Mukhammad nagari Ngarbun |
makaman | inggih raga ulun niki | wujud guwa siring cipta | dêdamêlaning Hyang Widhi | sun gawa wira-wiri | manut siring cipta ulun | pundi panggenan kula | niku
mriksa ngangge griya dadi | tan wikan kang darbèni | tan wruh ijab kabulipun | mirsa wus ngangge raga | sun
49. upami wong manggèn wisma | mirsa ngangge griya dadi | sayêktine ingkang gadhah | narik sewan sabên sasi | ragate manggèn panti | yèn
dèn kukuhi | wus wajibe siniksa dening Hyang Suksma ||
51. sanèse dosa punika | dosa guru lan narpati | yayah rena
biyang | jalaranipun dumadi | nyuwun idi narpati | kalipahira Hyang Agung | sêksi dhatêng sasama | kawuninganira
kang botên mawi ashadu | pisahe raga suksma | iku sadat dèn arani | inggih niku sahadat tanpa lawanan ||
56. sampun bêkta sampun nilar | jasat paduka puniki | mung ngaturêna titipan | dèn katur mring kang nitipi | suka sri narapati | miyarsa ing aturipun | Jêng Sunan Kalijaga | ing panggalih sampun gingsir | karsa Islam anêbut
iki | ingsun ngrasuk sarak Rasul | nêbut asmaning Allah | Pangeran ingkang sajati | saksènana iki Sahit Islam ingwang ||
aji | têrus ing lair batin | pratôndha Islam satuhu | sampun batin kewala | laire kanthia saksi | paras rema agundhul kadi kawula ||
datan pasah | umatur Jêng Sunan Kali | kadospundi ing karsa paduka nata ||
62. karsa dhawuh lêlamisan | tan têrus ing lair batin | ing batin wus karsa Islam | ing lair taksih ngêkahi | agami kang rumiyin | punika pratandhanipun |
dene rema paduka | botên pasah ulun gunting | Islam batos namane Islam ngindalah ||
63. Islame batos kewala | ing laire taksih kapir | manawi ing lair Islam | ing batose maksih kapir | kapir ngindanas nami | utamènipun sang prabu | lair batin Islama | dados ngagêm mata siji | angandika Mahaprabu Brawijaya ||
64. lah ta sira tutugêna | amarasi marang mami | wus eklas trus lair manah | ingsun
2. kang dadi karsa manira | karo pisan sira sun ajak salin | agama Rasulullahu |
ninggal agama Buda | Palonsabda Genggongnaya matur sêndhu | kawula ratuning dhanyang | kang rumêksa tanah Jawi ||
3. sintên kang dadya narendra | nadyan badhe kawula êmong ugi | pan wus karsaning dewa gung | puniku karyaningwang | awit saking luhur paduka rumuhun | Sang Wiku
rongèwu warsi | langkungipun tigang taun | sun momong lajêr Jawa | datan wontên kang owah agamanipun | nêtêpi awit sapisan | ngèstokkên Buda agami ||
6. amung paduka punika | karsa tilar pikukuh lajêr Jawi | Jawi ngrêti têgêsipun | narimah nami jawan | rib-iriban [rib-
11. dene kang mastani mulya | sarak Rasul punika tiyang Ngarbi | lan tiyangipun sadarum | gunggung
Linuwih | jagad niku raganipun | dewa budi lan hawa | wus wajibe manusa iku mung manut | elinge budi karêpan | dados botên ngapirani ||
16. dat sipating Hyang lan rasa | yèn pinundhut ring Hyang Kang Maha Luwih | raga paduka puniku | kalawan sipating Hyang | wujud dadi dadine dhewe puniku | lantaran angadu ala | bapa biyung botên kardi ||
17. mila ingaranan anak | ananira saka wujud pribadi | gaip samar dadosipun | tan kadugèng kawula | ing karsane lata wal ngujya kang nglimput | wujud-wujude pribadya | risak-risake pribadi ||
18. dat sipating Hyang lan rasa | yèn pinundhut ring Hyang Kang Maha Luwih | mung kantun pangrasanipun | ingkang paduka bêkta | dhatêng pundi panggenan paduka nglimput | napa dados tuwan tanah | dados dhêmit têbas siti ||
19. dene langkung saking nistha | anênggani dagangan daging
bacin | kang wus luluh dados lêbu | têtêp yèn tanpa guna | saking kirang budi nalar kawruhipun | duk gêsange dèrèng nêdha | woh wit kawruh woh wit budi ||
20. trimah pêjah dados setan | têngga siti ngajêng-ajêng wong ngirim | sajèn slamêtan lan kutug | tilar mukjijat walat | wèh kiyanat mring anak putu ing pungkur | wong pêjah botên kabawah | pranatan ratu ing lair ||
21. amung ala kang bawahna | pan wus sadat suksma pisah lan budi | lamun sae tekatipun | ginanjar ing kamulyan | lamun awon anampani siksanipun | suwawi paduka jawab | atur kawula puniki ||
22. angandika sri narendra | Brawijaya mulih marang asali | asal nur bali marang nur | Ki Sabdapalon ngucap | inggih niku kawruhe wong bingung pêngung | sawiji wangsul satunggal | sabab dunya gêsang rugi ||
23. tan darbe kawruh kèlingan | dèrèng nêdha woh kawruh lan [la...]
[...n] woh budi | asal siji mantuk satu | dede pati utama | kang utama sèwu satus têlung puluh | satus putus têlu têlas | puluh pulih wujud malih ||
24. langgêng risak wujudira | ingkang risak kang asal roh ilapi | ingkang langgêng uripipun | pisah
niku ngarimana | asalira wit wujud dados janmi | surup-sumurupa niku | purwa madya wusana | nêtêpana araning janma lumaku | sampun obah saking pêrnah | jro guwa sir cipta lami ||
26. angandika sri narendra | ciptanipun nitis janma linuwih | Ki Sabdapalon turipun | puniku wong kêsasar | lir mladheyan tumèmpèl munggèng wrêksa gung |
narendra | asal suwung sun mulih marang sêpi | kala ingsun durung wujud | tan ana apa-apa | ingsun mati ya mangkono kanthanipun | niku patine wong kalap | nglowong tanpa iman ngèlmi ||
29. duk gêsange kadya kewan | wus narima mangan minum lan guling | melik rosa lêmu
makaman kubur mami | kang wus luluh dadi lêbu | Ki Sabdapalon turnya | gih puniku patine wong cubluk busuk | dados setan ing kuburan | karyane atunggu daging ||
31. kang wus ajur awor lêmah | tanpa wêkas niku patining
35. tilar wajibing manusa | wus winênang ihtiyar nampik milih | yèn wus nrima dados [dado...]
[...s] watu | sirna sagung pirêmbag | tanpa damêl ngupados ngèlmu kang luhung | amrih kamulyaning seda | ngandika malih sang aji ||
36. ciptèngsun mulih mring kerat | munggah swarga seba Hyang Maha Luwih | kerat lan suwarga iku | sampun paduka bêkta | wus mutamat ing
suwarga aras kursi | kerat pundi kang jinujug | mênèk tambah kêsasar | êngko gone kerat mlarat têgêsipun | ing sagèn-gèn
awrat nglangkungi | inggih gawe têgêsipun | janma pinêksa karya |
marang Ratu Nungsa Srênggi aranipun | gêsang cilaka nèng dunya | mlêbêt kerat Nungsa Srênggi ||
40. tanpa ulam sambêl jangan | niku kerat kang katon tata lair | dene kerate wong lampus | langkung saking punika | malarate mila lamun kenging sampun | paduka kondur mring kerat | lan sampun minggah suwargi ||
41. têtêp paduka kêsasar | wong cilaka lamun munggah suwargi | kêbo bongkang jaran sênuk | purun minggah suwarga | dèn
emut | sampun minggah suwarga | bokmanawi benjang seda janma lêmbu | cilaka gêsang nèng dunya | lan sampun sowan Hyang Widhi ||
43. tan aran gon tanpa prênah | tanpa wujud tan kôntha gotragatra. warni | namung asma wujudipun | pinuji sipat gêsang | wontên dunya wontên kerat tansah nglimput |
dèrèng têpang dèrèng wikan | dalême Hyang Maha Suci ||
44. têpange mung têpang cahya | lir cahyaning lintang surya lan sasi | patêmoning cahya murub | jumbuh dados satunggal | botên pisah lan utawi botên kumpul | têbihe tanpa wangênan | cêlak tan panggih-
aningali dhatêng Hyang Maha Luwih | kantaka satêngah lampus | milane niku ngilang | amung date kang nglimput sakèhing wujud | sampun ngantos tiningalan | paduka wiji roh janmi ||
47. dede bôngsa malaekat | asal agni iku cêlak Hyang Widhi | yèn manusa raganipun | sing nutpah
49. dene lumrahing manusa | padha melik ganjaran kerat benjing | munggah mring suwarga agung | Sabdapalon turira | tiyang
muput | gantos roh lapi lapisan | mila wong agami Budi ||
54. yèn raganira wus tuwa | suksmanira mêtua tubuh brêsih | raga têladha Hyang Agung | kang risak dèn aturna | wangsul malih dhatêng pundi asalipun | sampun kalintu ing prênah | mantuke asale lami ||
55. anyuwun gantya panganggya | kang prayogi ngungkulana kang lami | gêntos roh ilapi bagus | pêjah nutpah wong mulya | sampun obah saking têngah jagadipun | apan jagading manusa | langgêng nora owah gingsir ||
[...wah] makaming rasa | raga
siring cipta | jujugira kang cêtha cithak cêthik | niki pungkasaning kawruh | kawruhira wong Buda | lêbêting roh saking cêthak
dhasar bumi rohmad | wontên ngriku Ki Budi yasa kêdhatun | bètullah raga kang mulya | saking sabda kun dumadi ||
60. dados wontên têngah jagad | jroning swarganira wong sêpuh èstri | mila janma keblatipun |
ing têngah jagadira | jagading wong ing guwa sir ciptanipun | ginawa saparanira | langgêng botên owah gingsir ||
61. pêpêsthèn umuring janma | wus pinasthi tan kêna owah gingsir | wus tinulis lokil makpul | bêgja cilakanira | manut dhatêng budi nalar kawruhipun | kang kirang ihtiyarira | suda kabêgjaning urip ||
62. purwa na keblat sakawan | wetan kulon kidul lor kang mungkasi | wetan wiwitan sun jujug | kulon
tanggal | ghaipira rumêksa ing uripipun | puniku pituturira | Rahadèn Budi sung kardi ||
66. pelinge pan janma surya | lênggah rupa cahya pêlawanganing | dèn eling sadayanipun | dalu lan siyangira | sampun samar sakèhing rêrupan iku | sampun mawi atêtanya |
lan tanggalira | sampun samar biyèn saniki lan besuk | niku kawruhe wong Buda | Jawi kang agama Budi ||
68. raga ngibarate palwa | suksma tiyang ingkang ngadêg upami | pandom budi tuduh kawruh | lamun palwa
bubrah | suksmane pisah lan budi ||
70. niku ingaran sahadat | pisahira kawula lawan Gusti | pisah êsah têgêsipun | êdat niku dating Hyang | yèn wus pisah raga suksma budinipun | sayogya santun bètullah | pandome ginawa ngalih ||
71. napas tali muji mring Hyang | yèn pisaha raga
dèn cêtha waspada | kawruh jaya sampurna di ||
72. apan araling kawula | wajib wênang aturan marang gusti | yasa bèt anyar kang bagus | nglangkungi ingkang lama | raganing wong baitullah namanipun | prau gaweaning Allah | dadya sing sabda kun nênggih ||
pangrasa | tanpa nalar kawruh ngèlmi ||
74. puniku tiyang cilaka | botên sagêd karya sênênging ati | botên mangan nginum turu | mung tansah susah payah | têngga lêmah tan wontên wêkasanipun | suksma bodho têgêsira | kirang ihtiyaring urip ||
75. yèn suksma niku matia | ngalam dunya suwung tan wontên janmi | yèn janma urip puniku | dunya kêbak manusa | pan lumampah
manusa | beda-beda tan wontên ingkang sami | mirip kewan gandanipun | paduka nyatakêna | karingête pasthi beda gandanipun | mèmpêr dhatêng bôngsa kewan |
aran jithok mung puji thok wujudipun | dewa gung kang karya badan | uripnya nyrambahi dhiri ||
81. incêngêne cêngêlira | jiling eling marang Hyang Maha Luwih | panakna ana ing punuk | timbangan salang malang | pundhak pandhuk [pa...]
[...ndhuk] dêlêngên petanganipun | urip saba ngalam dunya | ngupados kawruh lan kuldi ||
82. yèn angsal woh kuldi kathah | gêsang untung sugih dagangan
suksma | jujugira kang cêtha cêthak-cêthik | yèn tan cêtha kawruhipun | mlêbu bokonging kongkang | buntut janma silit kodhok wastanipun | yèn tan cêtha kawruhira | surup janma saka prêcil ||
87. puniku ungêling sêrat | yèn paduka maibêna kang tulis | sintên karya badan iku | sintên kang paring aran | inggih namung Lata wal Ngujya dewa gung | yèn paduka maibêna | têtêp yèn paduka kapir ||
88. yèn paduka tan sagêda | maos sastraning Hyang kang munggèng
makaman enggal | kaume [kau...]
[...me] salah mangêrti ||
90. kinira janma kang modar | kang pinêndhêm jro siti gêsang malih | niku kalèntu ing kawruh | malih ingkang wus kocap | padha gêlar kasêbut ing buku-buku | alame janma sambungan | wong agung kang kirang budi ||
91. kang narik sasaring kathah | dipun walik imanipun ing benjing | ratu agung dados sêmut | nadyan wijiling kompra | lamun dados pangajêng arja rahayu | amulya nglangkungi raja | paduka wakiling
tiyang Jawi sayêkti Islam sadarum | pasthi sasar pêjahira | dados dhêmit têngga siti ||
93. angandika sri narendra | dene sira datan salin agami | makam kubur raga baru | Sabdapalon turira | ulun campur wadhag lawan alus ingsun | wus jumbuh dados sajuga | inggih nglêbêt inggih jawi ||
94. langkung sakajêng kawula | Ngadam wujud [wu...]
ulun sipating Hyang | pan sakojur darbe aran pribadi | suwawi paduka dumuk | paduka wastanana | ingkang pundi Sabdapalon wujudipun | anglela kalingan padhang | padhange wus tan kaèksi ||
96. wujude Ki Palonsabda | amung asma nglimput nrambahi
narendra | ana ngêndi Pangeran kang sajati | Ki Sabdapalon turipun | tan têbih datan cêlak | gih paduka tuladha wayanganipun |
Ngujya | bab agami binage tri prakawis | woh wit budi kang rumuhun | woh kawruh kalihira | woh wit kuldi punika ping tiganipun | woh budi nama kèlingan | woh kawruh wigya mangêrti ||
101. woh wit kuldi iku pangan | yèn wong Jawa têdhane woh wit budi | wong Indi nêdha woh kawruh | woh kuldi tiyang Ngarab | trima sugih dagangan daging alêmu | sudhiyan
dhewe mring dewa kang luwih agung | lakune amaratapa | acêgah dhahar lan guling ||
103. kang nêdha woh kawruh wrêksa | anyungkêmi agama Srana-Srani | nêbut Ngisa rohollahu | tangia rahsaning tyas | amangeran kawigyan lan kawruhipun | mung ngawur bêcik lan ala | kang bênêr lawan kang sisip ||
104. kang nêdha woh kuldi wrêksa | anyungkêmi agamane Jêng Nabi | Mukammad Rasulullahu | mangeran raganira | sêbutipun
dagangan | sudhiyaning rayap benjang lamun lampus | tan kenging yèn sinimpêna | jro guwa sir cipta lami ||
106. ingkang nêdha êronira | roning kawruh lawan êroning budi | Dikong Topèkkong sinêbut | mangeran ing brahala | nrima sugih gêlar
nami Jawa Jawi mangêrti | mangêrti ing agal alus | atilar nami Jawa | yêkti owah wangun sarta tekatipun | yêkti apês gêsangira | agamane [aga...]
[...mane] kirang murni ||
111. angandika sri narendra | apa sira nora manut ing mami | Ki Sabdapalon umatur | manut yèn adat lama | lamun ngangge agama enggal tan manut |
palon pikukuh kandhang | aran naya niku ulat têgêsipun | genggong langgêng datan owah | saucap kula puniki ||
113. kenging kinarya pikêkah | dados ulat pasêmon tanah Jawi | alanggêng salaminipun | sang prabu angandika | kaya priye rèhning ingsun wus kabanjur | sun ngrasuk agama Islam | sinêksenan mring Si Sahit ||
114. tan kêna mangsuli ujar | ingsun wirang
matur marang sri narendra | pukulun sri bupati | pabên lawan rencang | tanpa damêl punika | mindhak ngribêti panggalih | paduka karsa | masuk agami nabi ||
2. Rasulullah sakalangkung suci mulya | katimbang lan sanèsing | manawi tyas uwas | tirta bèji punika | sun karya
4. kangjêng sunan nulya matur mring sang nata | punika sri bupati | toya sampun ngambar | amrik arum gandanya | alêrês
tanpa damêl kawula akêkêrêngan | yèn kawula lawani | puniku sang nata | benjing sun karya tôndha | sun sabda sapisan niki | arus sadaya | sitine samya bacin ||
10. yèn paduka sang nata kirang pracaya | kasêbut sêrat Jawi | crita Manikmaya | kang karya kawah wedang | nginggile Mahmèru wukir | puniku amba | dhi guru mung nêksèni ||
mantun goyange ing tanah Jawa | pucakira ing wukir | kang agêng sadaya | sami mêdal dahana | wontên tlawah tlaga ugi | mêdal sakala | goyangira kang wukir ||
13. lamun dèrèng paduka tobat mring dewa | jawah ing tanah Jawi | yêkti dipun suda | ing dalêm wolung dina | sêlangkung windu puniki | wus linênggahan | wangsul agama Budi ||
14. sri narendra miyarsa ing aturira | Sabdapalon mranani |
swargane ngungkuli kapir | benjang yèn laya | nugrahaning [nugraha...]
16. yèn paduka anurut marang wanodya | kathah
17. sami nurut mring rêmbugirèng wanodya | siniku ing Hyang Widhi | Mukhamad carita | lamun
nglowong mung darma dadi | wadhah aranira | èstri datan mênanga | amurwani mring agami | paduka nata | melik ganjaran benjing ||
19. ing akerat niku gène tiyang mlarat | tan wontên têgil sabin | datan wontên sawah | ngêntosi dintên ngarsa | sampun kalajêng nèng wingking | benjing punapa | paduka gêntos malih ||
20. windu nênêmpapat. taun wolu wulan rolas | dintên pitu tan luwih | pêkênane gangsal | pranata môngsa rolas | jam rolas wangsul satunggil |
26. gènnya karsa malêbêt agami Islam | tilar agama Budi | tan arsa ngandika | dhatêng abdi pusaka | wusana mupus ing takdir | Ki Palonsabda | sêndhu matur mring aji ||
27. niku tôndha yèn ratu kurang kupiya | mupus yèn sampun
takdir kang sampun dhumawah | rare alit niku sagêd mastani | yèn wus takdire
Hyang Agung | niku pabêning bocah | mung paduka ratu agung guru uyuh | tan wirang ginuywèng jagad | tôndha ratu kurang budi ||
3. mingsilkên mêndhêt têtêpa | crita kuna buku sabrang lan Jawi | tan wontên kuciwanipun | ing jaman kuna-kuna | lir paduka ratyagung gêguru uyuh | ran walik buwana sungsang | dinukan marang dewadi ||
4. pinundhut kraton paduka | sabab lêpat tilar agami luri | kang pinundhi para luhur | luhur Jawi sadaya | lan ingêmbun marang ing janma sawêgung | tuwan dede bôngsa Ngarab | mêmule luri Ngarabi ||
5. luhur paduka sadaya | kang wus surut tan wontên paring idi | nurut garwa guru uyuh | narik sasar mring kathah | dipun ukum paduka dhatêng Hyang Agung | putra nata ngandhap-ngandhap | ngrêbat praja amrih pati ||
6. punika dêdukaning Hyang | kang dhumawah paduka ing samangkin | sang prabu dupi angrungu | ature Palonsabda | anglês ing tyas muwun sajêroning kalbu | kaduwung kang sampun [sampu...]
[...n] klakyan | wusana ngandika aris ||
padhang | dèn èngêt sang nata benjing ||
10. yèn wontên manusa Jawa | Jawa Jawi mangêrti mata siji | nami sêpuh gaman kawruh | niku momongan kula | tiyang Jawan sun wêruhkên
Nayagenggong bali mring tanah Jawi | anggawa momonganipun | mata siji kang wignya | Sabdapalon maksih anèng sabrang nglimput | têngêrana iki sêndhang | yèn banyune mari wangi ||
13. wong Jawa ganti agama | padha tinggal agama Islam benjing | asalin agama kawruh | Sunan Kali turira | yèn makatên utaminipun pukulun | kawula prayogi bêkta | kang tirta arum puniki ||
14. kawula damêl pratôndha | lamun toya gandane langgêng wangi | alanggêng agami Rasul | kangge nèng tanah Jawa | lamun ical gandane kang amrik arum | lêrês dhawuh padukendra | ing benjang santun agami ||
15. angandika sri narendra | akaryaa bumbung pring Jawa kalih | sira [si...]
[...ra] isènana banyu | kang siji banyu tawa | pan karyanên sangu yèn ngêlak nèng dlanggung | ingkang siji isènana | kang tirta arum puniki ||
16. Sunan Kali sigra karya | bumbung kalih pring Jawa kang wus garing | sigra ingisenan banyu | kang siji banyu tawa | ingkang siji ingisenan banyu arum | sinumpêt pêpêt kang wadhah | tinutup ron pandhansili ||
17. sabat kalih kinèn bêkta | siji sabat anggawa bumbung siji | sigra sarêng tindakipun | saking gèn sêndhang wangya | sri narendra ingkang tindak anèng ngayun | Sunan Kali munggèng têngah | sakabat kalih kang ngiring ||
18. kêdalon wontên ing marga | Sumbêrwaru ngriku nyare saratri |
kawignyan ing kalairan | dènira marsudi budi ||
24. dènnya ajar dadi Jawa | Jawa Jawi mangêrti mata siji | yèn wus siji matanipun | padha eling agama | Buda Budi amangan uwohing kawruh | têgêse ran Purbalingga | prabawanira wong Jawi ||
25. kalingan prabawèng tôngga | sarak Rasul kanggo
mung patang dina | dungkap limang dina gandane bacin | wus pinasthi ing Hyang Agung | tyas ingsun manut tôngga | dhêmên manut-manut bôngsa
dununge ingkang rama | sigra lajêng lampahipun | marang nagri Surabaya ||
6. sapraptaning Surawèsthi | Rahadèn Bondhankêjawan | amiyarsa pawartane | kang rama sri naranata | wontên ing Ngampèldênta | ananging sarawuhipun | ing Ngampèl anandhang gêrah ||
7. sigra sowan saos bêkti | kang rama alon ngandika | sapa ngabêkti maring ngong | kang putra matur wotsêkar | ulun putra paduka | Bondhankêjawan ing Tarub | rinangkul lungayanira ||
8. malah sangsaya ngranuhi | gêrahira sri narendra | wus ngraos praptèng takdire | ing
rusaking dasih | sebaa marang ing Dêmak | dirukun sapungkur ingong | sapa awit ati ala | sun pinta ing Hyang Suksma | apêsa ing
12. ingsun titip bocah iki | saturune sira monga | manawa ana bêgjane | iku kang nurunkên benjang | lajêre
bôngsa | Jêng Sunan Kali umatur | punapa paduka nata ||
15. botên paring dhawuh idi | ing putra paduka nata | Sultan Dêmak jumênênge | narendra ing
têgêsipun | wulan iku damar jagad ||
17. tulisira kubur mami | pan namung gêbyaring wulan | yèn isih ana gêbyare | ing wulan dina ing wuntat | wong Jawa padha wikan |
ingsun wus dèn wadonake | Si Patah tan [ta...]
[...n] nganggêp priya | yèn ngrasa duwe bapa | lanang dadi ratu agung | tan mêngkene siyanira ||
20. aja kawin liya jinis | ing sajroning sih-sinihan | anggingsirake tekate | angapêske uripira | lan malih sun mêmêkas | aja liya bangsanipun | gawe senapatining prang ||
21. ngènthèngake sihing gusti | ing sajroning mangun yuda | amaro tingal ciptane | wus têlas pitungkas ingwang | pacakên anèng surat | wusnya têlas dhawuhipun | asta sidhakêp
praptèng mangkya | kang mashur sumare ngriku | sang rajaputri ing Cêmpa ||
sedane ana ing Tuban | Karangkumuning sinare | ingkang anèng Majalêngka | iku astananira | Ratu Agung Majalangu | Mahaprabu
Panaraga | sira Sang Bathara Katong | sampun amiyarsa warta | Adipati Bintara | bêdhah nagri Majalangu | sinamun sowan riyaya ||
praja | wus rumanti prajurite | kasaru ing praptanira | duta mundhi nawala | tinampan binuka sampun | winaos
ngandika nyupata asru | aja awèt gêsang ingwang ||
31. mundhak andêdawa isin | sun seba marang ing Dêmak | adipati kalih mogok | datan seba marang Dêmak | tan arsa magut ing prang | saking putêking tyasipun | agêrah lajêng palastra ||
32. dene kaole kang gaip | sedane Andayaningrat | kalawan
1. marma crita nagri Majapait | nora timbang ing gêdhene praja | lan ambane jajahane | rinupak critanipun | sabab buka wadining aji | putra prang mungsuh bapa | iku crita saru | inganggit para pujôngga | anyêmoni bêdhahira Majapait | pinacak layang babad ||
wujud nagri | dudu barang ingkang kêna rusak | mundhak dèn krikiti bae | lan malih lumrahipun |
5. marga tawon tikus tuwin dhêmit | iku tôndha yèn caritanira | pralambang pasêmon kabèh |
cocog nalar lair batin | iku tôndha yèn carita dora | têtêp mung pasêmon bae | yèn tinulis satuhu | caritane ing Majapait | buka wadining raja |
prabu | anyênyuwun panguripan | dèn paringi wusing lêmu kang maringi | panguripan rinusak ||
8. tawon iku gawa rasa manis | gêgamane anèng silit gonnya | tala gawog paturone | puniku sêmonipun | rata awon wong sabrang iki | mung manis rêmbug ngarsa | ngêntup saking pungkur | mêntala angrusak praja | Majalêngka ratu ingkang ngurip-urip | eram gawok kang myarsa ||
9. dene dhêmit dèn wadhahi pêthi |
pupuh | Dipati Têrung nagara | wus biyantu lan raka Dêmak Dipati | ambêdhah Majalêngka ||
11. byantu ngrayah nagri Majapait | layang-layang
mung dèn tup tawon bêdhahe | lan dèn krikiti tikus | bubar marga dèn têluh dhêmit | bêdhahe Majalêngka | apan ta misuwur | jumêgur ngluwihi gêlap | suwarane warata satanah Indi | wong Islam watakira ||
[...n] tikus tuwin dhêmit | nora wêruh bêcikaning
kewuh | ingangkat jumênêng nata | sarta ngrusak karaton ing Majapait | mungsuh bapa lan raja ||
15. jarwanira sunan iku budi | awitira kawruh kaelingan | ala bêcik sasamane | yèn akèh uwohipun | budi ngrêti kèlingan bêcik | wajib yèn sinuwunan | ngèlmu kawruhipun | yèn awoh krenah pitênah | kadya sunan ingkang
dèn aluri-luri | bôndha uyah mêsthi mulih toya | wong Jawa sirna antêpe | marang agamanipun | padha salin agama Srani | ngancik ing tanah Jawa | toh barang lan umur | jêjêg adil nora siya | ala nganggur sun titèni karo guling |
puniku | praptanira ing Majapait | sumungkêm ngaras pada | mring rama sang prabu | kang rama gya paring manah | dipun angkat
kêna tyas cumêri sêngit | liya bôngsa kang seje agama | wus pinasthi dhewe-dhewe | amung bênêr lan luput | Gusti Allah
24. nuduhake wiji datan murni | seje bôngsa kang seje agama | mulane rusuh tekate | purwane wiji ratu | Brawijaya ing Majapait | ratu gung binathara | mula gêng tyasipun | amelik jumênêng nata | mula soso melik enggal luhur sugih | kêtarik ibu Cina ||
25. mula kêndêl tanpa dugi-dugi | ngrêbut
siya ambêgipun | mulane gêthing wong Buda | pan kêtarik agama miturut Ngarbi | gêthing wong gama Buda ||
26. yèn murnia wijine wong kalih | seje
mungsuh bapa ratu | nora lawan dipun siya | amung sabab tan arsa salin agami | iku dudu prakara ||
27. pangrasane mung agama Ngarbi | ingkang bênêr bôngsa liyanira | salah kabèh agamane | ingaran kapir turun | mila Radèn Patah agêthing | mring wong
iku dudu laku | Allah paring sêmon samar | githok kontul ana ingkang dèn kuciri | katêlah praptèng mangkya ||
29. sabab kontul tyas sumuci-suci | panganggone kabèh sarwa seta | rêsik inggil paturone | kayu nginggiling ranu | anggêr mêdhun awisuh
biyantu bêdhah Majapait | tan ngèngêti kabêcikan raja | asikara tanpa wite | sinêmon ing Hyang Agung | githok kontul dipun kuciri | iku pasêmon samar | elok gaip tuhu | supaya padha ngrêtia | luputira pra wali kang ahli budi | ngrasaa kaluputan ||
31. yèn tan ngrasa luput lair batin | dipun walik imane ing benjang | janma lir kontul wujude | yèn lungguh mlangkring kayu | nganggo putih amawa kucir | môngsa kodhok andhapan | klênthèng masjidipun | nêmbah
mangan ing kawruh | suksmanira katut ing angin | thukul nèng tanah Cina | mangke padha mantuk | rambut klabangan mratiga | nuturake yèn aluse santri Jawi | janma nèng
siku | tan pakering kalamun linggih | adat mêksih ginawa | kêsanrenanipunkêsantrenanipun. | ing urip
yèn nrima nêmbah watu | bêcik munggah ing ardi Mrapi | ing kono akèh sela | yasaning Hyang Agung | yèn nrima nêmbah kuburan | nora kurang nèng sajroning tanah Jawi | pra olya Raja Buda ||
38. mula Cina iku nora wani | ngèstokake Nabi Rasulullah | wus
dadi buntut | pinadha lan sato kewan | bedanira kewan buntut dhuwur sikil | Cina anèng mastaka ||
muni kitab Kikayat | lan Ambiya yèn wong nêmbah marang curi | lair batine sasar ||
40. Darmagandhul aturira aris | kula takèn
wujud saking karsèng Hyang | mila sêbutipun | kang muni kitab Ambiya | Nabi Ngisa [Ngi...]
payung isthane | siji godhonge lêmbut | dhapur
mula adil adat Ratu Jawi | awit Dêmak Pajang lan Mataram | ing Kartasura watêse | tan nganggo ngowêl umur | adil Cina kang
Kali waskitha ing gaip | yèn sinêmon dinukan dening Hyang | nalôngsa kaluputane | gya ngagêm sarwa wulung | beda lawan sanèsing wali | mangangge sarwa seta | tan rumôngsa luput | mung rasa suci kewala | amung Sunan Kali pribadya kang ngrêti | sasmita dukaning Hyang ||
sajatining ngèlmu | tan susah guru wong Ngarab | ngèlmunira anèng githokmu pribadi | puji thok wujudira ||
51. dudu puji karêntêking ati | dudu puji kang kawêdhar lesan | iku wong bodho pujine | puji jatining kawruh | angawruhi jatining urip | urip dadya wayangan | datira Hyang Agung | manungsa wignya punapa | mobah mosik darma lumaku nglakoni | budi [bu...]
[...di] kang ngobahêna ||
52. sabda iku mêdal saking osik | osik iku mêdal saking cipta | cipta puniku wêdale | puniku saking kayun | kayun iku mêdal sing budi | budi iku dating Hyang | ingkang Maha Agung | agung iku wus samêkta | tanpa kurang tanpa wuwuh tanpa luwih | tan arah tan panggonan ||
53. mung pituduh wau Radèn Budi | kang katrima muji maring Allah | sindhèn lèdhèk dharu dhêmble | dhar wudhar
wêrdènira | wus nyêrèt kawruhmu dhewe | cêgèhe mindhak tuwuk | mangan wohe kawruh lan budi | sêbahe kadi tosan | linabuh jro latu | sirna brit rupa satunggal | kang amuji kang pinuji datan kalih | dhêmble wujud satunggal ||
sirawur | kawruhe janma kang wignya | nora samar tininggalan mata siji | ing utêk wijilira ||
1. Darmagandhul aturira aris | dhuh sang maha yêktos | mugi sampun dados dêdukane | ingkang abdi dene kumawani | ngasil kawruh inggil | kang elok
Hyang Widhi | kang dipun wastani | woh wit kajêng kawruh ||
3. kang tinanêm marang ing Hyang Widhi | têngah taman Pirdos |
kitap Arab ing sasêbutane | Adam Kawa margane dèn usir | saking ing suwargi | kalêpatanipun ||
4. sami dhahar woh wit kajêng kuldi | sêngkêran Hyang Manon | kang tinanêm têngah suwargane | wangsul kitapipun tiyang Jawi | kyai kadospundi | sêsêbutanipun ||
5. yèn paduka ngakên tiyang Jawi | Jawa Jawi ngrêtos | sanès Jawan rib-iriban bae | lamun ngakên Jawi mata
Kalamwadi anauri aris | kitabe wong Jawi | tan ana kasêbut ||
7. munlarae luhur bôngsa Jawi | layang wacan kothong | Manikmaya kitab pathokane | anggitira olya bôngsa Jawi | sun tambahi malih | wangsite guruku ||
8. pituture Dyan Budi mring mami | critane mangkono | ngisor iki kabèh
kanikmatan tinggal adat luri | mari mati obong | brahalane binuwangan kabèh | mung mituhu agama narpati | manut sarak Nabi | Mukhammad sadarum ||
cariyos | sajarahe luhur Jawa kabèh | pra pujôngga kang kinèn anganggit | nanging datan sami | kawruh anggitipun ||
19. buku-buku kang ana wong cilik | pinundhut wus amoh | nora ana cocog caritane | dangu wadya
crita tanah Jawi | ing sapanêmuning | kawruh anggitipun ||
22. anggitira iku nora sami | sawijining uwong | panêmune kawruh dhewe-dhewe | mula crita nagri tanah Jawi | tan pathokan siji | kaol loro têlu ||
23. layang Lokapala kang mèngêti | yasan saking kraton | nanging êmbuh bênêr lan lupute | de kang nganggit pujangganira ji | nging panduga mami |
eyange | wani mangan woh wit kayu budi | sêngkêran Hyang Widhi | nèng luhur swarga gung ||
25. ciptanira sêdya ngirib-irib | yasaning Hyang Manon | nora nrima amangan uwohe | nora nrima woh wit kayu
kuldi | wohe kayu budi | kang nêdya sinuwun ||
26. macung dhewe ngawula Hyang Widhi | nora karsa tiron | agamane rama lan eyange | amurwani sarengat pribadi | murtat sarta nampik | agamane luhur ||
27. nora karsa nganggêp Adam Nabi | kalipah Hyang Manon | wêktu iku wong dunya sêbute | ya Adamu Kalipatullahi | Sayid Anwar nampik | datan arsa nêbut ||
28. ngaku dudu anak Adam Êsis | wujude dating wong | wujud dadi lan dadine dhewe |
suwung mulih marang sêpi | bali ring asaling | kaelanganipun ||
30. gya tinundhung mring eyang sudarmi | kentar ngetan bolos | amung nurut parane sukune | praptanira ing tanah dewani | pinanggih raja jin | Sang Nuradi Prabu ||
31. Sayid Anwar dinangu kang dadi | sabab kentar
mogok | nora nurut agama lurine | wani mangan woh wit kayu budi | sêngkêran Hyang Widhi | kang nèng suwarga gung ||
narpati | Jawa Jawi ngêrti | kawruh agal alus ||
35. nganggit sastra mung salikur iji | saucaping uwong | nora kurang
36. Jawa nguja hawa karêpaning | cipta jroning batos | sêdya rowa saturun-turune | amurwani jumênêng narpati | anèng tanah Jawi | Sang Nurcahya Prabu ||
Nurasa krama jin | woh budi binadhog | sang Nurasa mung siji putrane | Sang Hyang Wênang woh budi binukti | krama jin sêsiwi | Sang Hyang Ning kramantuk ||
38. putri Kêling mangan woh wit budi | mung putra sawiyos | Sang Hyang Tunggal iya jin garwane | iya mangan woh wit kayu budi | Sang Hyang Tunggal siwi | awasta Hyang Guru ||
39. ngrêda mêndêm woh budi binukti | angaku Hyang Manon | pan jinurung marang Hyang ciptane | sakarsane guru dèn idèni | kalilan nimbangi |
dewa iku wêrdine kêkalih | dene kang sawiyos | Budi hawa iku ta jarwane | wadi dawa têgêse kang siji | de raning agami |
43. têgêsira sêsêbutan dèwi | dewane wong wadon | hawa wiyar puniku têgêse | mung sanyari wadine wong èstri | sêdhêng diwêdali | dhas bocah sagênuk ||
44. lah timbangên Darmagandhul iki | tiga kang cariyos | êndi ingkang bênêr pamangane | kang tan mangan woh wit kuldi mati | ingkang nora bukti | woh wit kayu kawruh ||
45. yêkti cubluk kadya kewan daging | ingkang nora badhog | woh wit budi lir watu wujude | nora obah tan osik tan eling | tan wruh
47. lamun sênêng nêdha woh wit budi | mituruta batos | Buda Budi rane agamane | anêbuta dewa bathara di | lamun sênêng bukti | woh wit kajêng kawruh ||
48. anêbuta asmane Jêng Nabi | Ngisa kang kinaot | mituruta [mi...]
[...turuta] Wlônda agamane |
mituruta Cina agamane | manut sarak Li Sin Bin lan Sing Sim | ing salah satunggil | sampun ngantos luput ||
52. utamine tiyang gêsang niki | manut alam mawon | dados botên siya mring uripe | yèn kalipah dhahar woh wit budi | inggih tumut bukti | woh budi kang tuwuk ||
53. yèn kalipah dhahar woh wit kuldi | inggih dhèrèk badhog | woh wit kuldi kang kêbak wêtênge | yèn kalipah woh kawruh binukti |
inggih tumut bukti | woh kawruh kang tuwuk ||
54. alam niki kalipatullahi | dhahar woh wit kawroh | inggih dhèrèk nêdha saangsale | nut
narpati | tiyang matêng mogol | botên matêng ing jaba jêrone | manut ratu amung milih asil | ing batos macicil | sanès adhêpipun ||
58. mêndêm dènnya nêdha olah sirik | nglirik ngidul ngalor | angalapdho ing lair batine | nora manut agama narpati | nut Jêng Ngisa Nabi | dhahar woh wit kawruh ||
woh budi binadhog | mung nênêpi wong Jawa-Jawane | botên nami Jawa Jawi ngrêti | yèn Jawi mangrêti | nut agama ratu ||
nèmpèl uwit | glundhung tanpa dunung ||
61. amung dados pakaning yumani | uripe kêlorop | tiyang Jawi nèng Jawi laire | nginum nêdha toya tanah Jawi | toya tanah Jawi | ginilut kang lêmbut ||
62. awit kawruh pusakaning luri | kulina binadhog | ngrêtos ngangge nêdha panginume | lêrês lêpat wus bisa ngalami | kêdah aniwasi | sampun untungipun ||
saking babon | anyungkêmi agama luhure | run-tumurun langkung sèwu warsi | nadyan têkèng sisip | Allah paring makluk ||
64. Ratu Landi inggih nèmpèl Landi | adat caraning wong | tata praja miwah agamane | dados uwoh tumèmpèl
mulang mituturi | ratu langkung wajib | kêdah muruk ngukum ||
66. yèn miturut agamaning wali | minggata sing adoh |
agami | luri lawan katong | wong punapa puniku wastane | salewengan êmbuh kang pinikir | lair batin sisip | pantês manggih ukum ||
68. tiyang Jawi ngangge ngèlmu Ngarbi | dados Jawi bohong | Jawan Ngarab rib-iriban bae | wangun rusak èngêtane salin | nami Jawa kapir | lair batinipun ||
69. tiyang Jawi nêdha kawruh Ngarbi | sayêktine umor | awit sanès wadhah lan isine | sabab sanès
wiji jati nèmpèl kajêng ringin | botên dados ringin | inggih thukulipun ||
71. sayêktine thukul kajêng jati | jangglêng dhêlog-dhêlog | wiji Jawi gih Jawi thukule | sampun nasar Jawi thukul santri | sami salah warni | pantun thukul kêtun ||
72. suksma Jawi tuwuh nutphah Jawi | ayya nganti kledhok | Jawi lêbêt têtêpa Jawane | tiyang Jawi manut sarak Ngarbi | yèn pantuna nami | mriyi rôndhanunut ||
73. botên kenging yèn dadosa wiji | mung jagi dhinêplok | dèn sirnakkên nama lan wujude | sampun ngantos amanjangkên wiji | mindhak angrêgêdi | tekat kanthi luput ||
1. Ki Darmagandhul umatur | bedanipun kadospundi | tiyang agami Mukhammad | lan sanèsipun agami | Ki Kalamwadi ngandika | lah iku kang mratandhani ||
2. mungguh tata lairipun | ningali wujuding jinis | Ngarab agama Mukhammad |
5. agama Jawa tumurun | agamane Buda Budi | iku agama makripat | macung dhewe mring Hyang Widhi | ganti agama tarekat |
8. ing lawang suwarganipun | ana tôndha tulis
10. yèn liyane umat Rasul | lawang swarga nora muni | lapal kang kasêbut ngarsa | karana seje agami | ing lawang suwarganira | asiri tulis pribadi ||
11. manut ing agamanipun | sêbute kang mêtu lathi | wong Jawa Dewa Bathara |
nganggo surban | yèn lesan tan bisa muni | lapal kang kasêbut ngarsa | dudu umat Rasul Nabi ||
13. ing môngsa iki sun bingung | tumingal
15. yèn nyata wong Jawa tuhu | manganggoa cara Jawi | tôndha gawa mata têrang | wong Jawa manganggo Ngarbi | iku gawa mata gêlap | dèn anggo tur dèn kukuhi ||
16. gêlap tata adatipun | raga wujudira Jawi | amot tataning wong Ngarab | dudu tataning wong Jawi | puniku tata silihan | ditutup panganggo Ngarbi ||
17. watir dèn tapèki iku | mring janma kang ahli budi | Jawa nganggo cara Lônda | puniku mundhak utami | sanadyan gêlap têranga | manut agêming narpati ||
18. manusa kang sangêt pêngung | duwe dhuwit sèwu ringgit | ginawa tuku suwarga | marang Mêkah munggah khaji | sangu pambayare kontan | suwargane tômpa benjing ||
20. Ki Darmagandhul umatur | omonge Mukhammad murid | miturut ing kitabira |
pitu | nora nganggo mata siji | matane sanga lapisan | ablero lamun ningali | samar kalingan ing padhang | kêsasar nêmbah ing curi ||
24. manusa ingkang wus lampus | tan bisa munggah suwargi | manusa kang taksih gêsang | tan arsa munggah suwargi | nanging ta suwarganira | minggah lesane wong urip ||
25. kêbo sapi jaran wêdhus | suwargane diunggahi | pinangan dèn idak-idak |
27. duwea nama kang mashur | sinêbut priyayi inggil | nikmata badan lan manah | muliha kadya ing nguni | kadya duk nèng ngalam samar | tan duwe susah prihatin ||
28. manusa kang tanpa jantung | muji dikir rina wêngi | marang Allahu Tangala | anyuwun munggah suwargi | iku janma tanpa mata | trima mangan godhong kuldi ||
29. lali yèn tinitah luhur | pinunjul samaning urip | suwargane inginggahan | pinangan sarwi lumaris | brangkang têngah
ingkang mungguh kaya ingsun | duwe dhuwit sèwu ringgit | sun karya tuku suwarga | rong ringgit dalêm saari | dadi raja jroning wisma | apa sakarêpku dadi ||
32. mula sun rêsiki iku | lawang swargaku kang rêsik |
sun rêngga tekat utama | supaya aja ngrubêdi | sakarat mati nèng
1. Darmagandhul manêmbah alon umatur | mugi kyai sampun runtik | kamipurun kula matur | ing panjênênganipun kyai | kawula ngasil pitakon ||
2. tiyang dunya mung satunggal wujudipun | nanging warnanipun kalih | amung èstri lawan jalu | sami turun Adam Nabi | pikukuh babon sawiyos ||
3. sastranipun sêratanipun wong agung | tapak iyangipun sami | sami gadhah tangan suku | netra grana karna lathi | gadhah kalam Darmagandhol ||
4. yèn wong èstri anèng pêrji wadosipun |
nika pratandhane sami | manusa dunya sadarum | warnane mung warna kalih | wujude amung sawiyos ||
5. kathahira sagulma tan kirang langkung | karana andhêging wilis | sagulman pathokanipun | pangkat rolas wangsul siji | sadhosin etung siji wong ||
6. êgul niku têgêse agêng pinunjul | manusa ingkang mangrêti | rêrupan dunya sadarum | kang agêng inggil pribadi | mung siji kang bôngsa uwong ||
7. kang tinêdha woh kuldi budi lan kawruh | sami kyai lawan mami | kang beda nugrahanipun | pêparingira Hyang Widhi | pangkat luhur madya asor ||
8. sabab napa sastra jinis bangsanipun | corakipun botên sami | beda-beda
kathahipun. beda-beda ingkang warni | kang kangge pikukuh buku | Jawi Landi Cina Ngarbi | tan ngangge sastra sawiyos ||
10. Kalamwadi angandika manis arum | yèn sira takon bab iki | ingsun [ingsu...]
[...n] dhewe tan sumurup | sun matur Rahadèn Budi | anglimput tunggal lan ingong ||
11. mula sastra ing dunya beda puniku | karsane Hyang Maha Suci | manusa dunya sadarum | kabèh padha dililani | mangan woh budi woh kawroh ||
12. kaparingan wahyu kaèngêtanipun | mêthik woh kawruh woh budi | sadungkape gone gayuh | manusa sawiji-wiji | woh wit budi woh wit kawroh ||
13. pan kinarya gunggungan ringkêsanipun | sastra tulisan Hyang Widhi | kang sagulma kathahipun | riningkês katon sakêthi | mrih janma padha mangrêtos ||
14. yèn nganggoa sastra tulisan Hyang Agung | sastrane nglimput jro
panggayuh | woh wit kawruh woh wit budi | tinandhanan sipat wujud | cinorèk ing dluwang mangsi | mrih
wangsit | kang tumrap ing dalwang kono ||
19. olya Cina Gonghucu kumênthus niru | sastra tulisan Hyang Widhi | kèhing sastra manut wujud | kasiku tan bisa sami | sastra kurang muni pelo ||
20. olya nabi ing bôngsa sadayanipun | nganggit sastra dipathoki | mantêp cacah têlung puluh | kurang luwih rangkêp uni | abot ènthèng ngêsês ngorok ||
21. sastraning Hyang lan sabda panuratipun | dadine wujud pribadi | mila cêtha ungêlipun | sastra beda nora sami | nora dhompo nora pelo ||
22. kawruh iki raras driya kitabipun | tholak-thalik dadi gathik | sun
luwih inggil | anggite olya sadarum | iku ingkang mratandhani | olya budi luhur asor ||
24. Darmagandhul alon dènira umatur | panimbang kawula kyai | gih lêrês sadayanipun | anggêr mêdal saking budi | tan wontên lêpat sawiyos ||
25. kaotipun budi andhap budi luhur | kang nganggit sastra sakêdhik | ringkês jangkêp ungêlipun | puniku kang mratandhani | olya budi luhur yêktos ||
26. ingkang nganggit sastra mawi kirang langkung | olya madya ingkang budi | kang nganggit sastra bêribu | kirang langkung ingkang uni | tôndha olya budi asor ||
27. yèn sira yun miyat tulisan Hyang Agung |
nèng dhepok Bukuh | lawan garwanira | nama Endhang Pêrjiwati | êmban kalih Darmagandhul
4. tan nêtêpi ngrahabi marang wujudmu | ngibarate wisma | nadyan wus bênêr wus bêcik | iku isih dinandanan sabên dina ||
5. rèhning ingsun wus tinitah janma cubluk | yayi sun tan bisa | amulang kawruh kang dakik |
6. sayêktine ragamu bisa sumaur | ing kono wus ana | sasmitanira Hyang Widhi | paring wulang tan kawêdhar maring lesan ||
7. mung sasmita tinulis ana tanganmu | kang kiwa sadaya | arane gawa pangêrti | pangêrtine dadi wulang sadayanya ||
8. aran kiwa wujude ragamu iku | hawa katingalan | dene ta maknane iki | wa: wêwadhah puniku ing têgêsira ||
9. raganira yayi ibarate prau | tiyange wong lanang | praune iku wong èstri | aran uwong mung ngalowong dadi wadhah ||
iku dhuwit | yèn wis isi momotan têlu wus pêpak ||
12. nora goyang sayêkti têtêp pikirmu | yèn wus duwe dakar | duwe pari duwe dhuwit | sakarêpmu iku katêkan [katê...]
13. lamun ingsun tan bisa mêngkoni iku | momotan katrinya | wus pêsthi sira nyidrani | angupaya momotan ing kakung liya ||
14. rèhning tangan etangên karyamu iku | mung jaga kongkonan | ing lakimu sabên ari | aran bau iku kanthi golèk pangan ||
urip | lali lamun kawasesa | ing priya jênênging wadon | titi eling katêmênan | tumancêp anèng manah | lamun ilang têmênipun | ilang namaning akrama ||
5. kang aran cidra ing laki | tan ngamungkên lamun jina | yèn cidra lair batine | iku wus
winasesèng priya | ingaran pêdhot kramane | nyandhang dosa rong prakara | siji dosa ing priya | kaping pindho
8. badan niku mung sadarmi | nglakoni osiking manah | yèn ati ilang osike | rusak lair batinira | ati ratuning badan | eling nugraha Hyang Agung | kang tumiba ing kawula ||
9. pasêmone wong aurip | dènira apalakrama | ngibarate prau gêdhe | kang lanang lakuning satang | wadon kêmudhènira | nadyan bênêr satangipun | lamun kêmudhine salah ||
12. dununge rukun puniki | akarya arjaning janma | lan nagara saisine | lawan sun tuturi sira | dalaning karusakan | iku papat kathahipun | dalaning mulya sakawan ||
13. dhingin mulya saking nami | pindho mulya saking dunya | ping têlu saking ngèlmune | papat mulya saking wignya | iku lamun sêpia | salah siji saka iku | pasthi siya marang raga ||
14. kang mulya nama priyayi | mulya dunya sugih arta | kang ngèlmu akèh kawruhe | dene mulya saking wignya | ingkang sugih kabisan | ing ngêndi satibanipun | sayêktine duwe rêga ||
bodho cupêt manah | yèn janma kurang nalar | wus pasthi dadi waelul | li-kuli amikul Cina ||
17. nugrahanira Hyang Widhi | ingkang katrap ing kawula | waras sênêng samurwate | darajat nama wang barang | ngèlmu lawan kawignyan | durung waras sênêngipun | nugraha kurang utama ||
18. wong urip nèng dunya iki | awit lair praptèng pêjah | kang rinêbut mung namane | duwea nama utama | pinunjul ing sasama | kang wus duwe nama luhur | linêbokakên ing kandhang ||
19. sabên dina digêbugi | lan pinangan iwakira | sarta pinurih gawene | puniku sababe apa | jênêng saijab-ijab | luhure sêbutanipun | dumunung sang rajakaya ||
tunggal lan nama | iku satuhunira | kinarya kupiya pungkur | kanthine kawruh kang nyata ||
1. Ki Darmagandhul umatur | mugi kyai sampun runtik | kawula nyuwun têtanya | paduka tiyang nagari | pêrnah
ingkang pundi | Ki Kalamwadi ngandika | yèn sira takon bab iki ||
3. iku dawa critanipun | sun pêthik kawruh sathithik |
sawetane Wilis arga | sakidul kuloning ngloji | sawetane Klothok desa | kono ana bata putih ||
Papar dhistrikipun | tilas kraton tan katawis | sabab kaurugan lêmah | pasir lahar Kêlut
Bagendhawati | sarta pasanggrahan lawan | kadhatonira sang putri | Nimas Ratu Pagêdhongan | mung araning desa maksih ||
8. ingkang isih wujudipun | yasane sri narapati | kang sun wruhi amung papat | candhi Prunggu Tegawangi | lor wetaning desa
kuwawa | yèn nora lawan piranti | papat rêca rupa kuda | kawakawak. siji sirah kalih ||
12. ungkur-ungkuran dhahulu | ing desa Bogêm dèn goni | mèlu dhistrik Sukorêja | ingsun takon Kyai Budi | mulane Sri Jayabaya | iyasa rêca puniki ||
13. lah mangkene critanipun | na butèstri aran Nyai | ing Lodhoyong asalira | ngunggah-unggahi sang aji | durung katur sri narendra | rinampok ing wadya
lan pinôngka | ngandika sri narapati ||
16. hèh ta buta wruhanamu | karsane dewa kang luwih | ingsun dudu jodhonira | nanging sira sun tuturi | ing benjang sapungkur ingwang | kulon kene ana aji ||
karsaning dewa linuwih | iku jatukramanira | ananging rupaa janmi | arana Ni Rara Jonggrang | nulya buta Nyai mati ||
18. lah punika purwanipun | Jawa na sêbutan Nyai | malah luhur kang anganggya | besuk dina wuri-wuri | dene ingkang duwe aran | buta gêng punjul sasami ||
19. gya sang prabu paring dhawuh | hèh wadyèngsun gêdhe cilik | padha sira ngaranana | gone buta mati iki | desa
ingkang nami | kalih sarêng atur sêmbah | matur mring sri narapati ||
22. dhuh pukulun maha prabu | kang abdi sru kumawani | matur ing paduka nata | kang abdi nuwun pangarti | kang dados karsa narendra | iyasa rêca puniki ||
23. awujud kuda dhahulu | awak siji sirah kalih | lagaran tan mawi kapa | wontên dhusun Bogêm ngriki | kanan kering ingidêran | jagang larène prayogi ||
24. punapa ing wadosipun | kang dados karsa sang
wujude rêca puniki | nuli padha sumurupa | tekate janma pawèstri ||
26. tanah Jawa iku besuk | yèn wus alam Nungsa Srênggi | têgêsira Bogêm wadhah | barang rêtna ingkang adi | wujude manusa kênya | iku wadhah bôngsa wadi ||
adate wong èstri benjing | amaro ciptaning driya | mawas ngarsa milih wuri | nadyan rinêksa jinaga | ing laki
29. têgêse lagaran iku | tunggangan tanpa piranti | ing besuk lumrahing janma | laki rabi tanpa idi | ing raja myang yayah rena | purwa
layone pinurih sirna | ulihira samar sêpi ||
32. asal ora mulih suwung | anèng dunya diratoni | ulihe marang klanggêngan | sang ratu mèlu ngurmati | iku adat ratu kuna | pamintanira ing nguni ||
33. marang ing Hyang Maha Agung | nulya na karsaning aji | iyasa candhi Tumangan | sadhiyan ambêsmi dhisinjisim. | kadya adat raja kuna | krana raganingsun nguni ||
34. ana dhalang purwanipun | aja suwe kaya iki | wujud rupa
[...n] dèn lurugi | lan adatirèng wanita | akèh ombag-ambêg inggil ||
41. kasawaban adatipun | Rêtna Dèwi Kilisuci | kadange tuwa sang nata | kang martapa
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Têpasanan, Sriwêdari - Surakarta.
Aturipun AdmistrasiAdministrasi. Dhatêng Para Warga Narpawandawa
Limrahipun pakêmpalan ingkang agêng-agêng, kados ta: Budi Utama, tuwin sanès-sanèsipun, punika sami damêl sêrat organ, ingkang minôngka pirantos wadhahing swara-swara saking jawi dhatêng nglêbêt, utawi kosokwangsulipun, organ wau kasiyarakên dhatêng para warganipun, supados sami sumêrêp ebah osiking pakêmpalanipun, sarana lêlahanan utawi mawi bayar piyambak, têgêsipun, kajawi arta urunan sabên wulan (kontribisi) taksih bayar rêgining organ. Tumrapipun Narpawandawa ugi ngêdalakên organ wau, sabên wulan mêdal sapisan, rêginipun f 0,60 sataun, kenging kabayar sabên tigang wulan sapisan. Aturipun administrasi ing nginggil punika, namung minôngka ular-ular sowanipun organ Narpawandawa ing ngarsanipun para warga anyar utawi ingkang dèrèng kaparêng nampèni sowanipun [so...]
sami kagungan tunggakan arta bayaran organ, kasuwun kalayan sangêt kaparêngipun anglunasi. Parlu kangge palapuran tutupipun taun 1933.
ingkang uwa Prabu Drêstarastra, kadhawuhan mangun sukaning panggalih kalihan garwanipun dhatêng ing Kandhawaprastha, wontên ing ngriku Sang Yudhisthira anggènipun ngasta pusaraning praja kanthi pambiyantunipun para ari sadaya, botên kêndhat angêlar jajahan, nêlukakên para ratu, mila jumênêngipun nata Sang Yudhisthira wontên ing Kandhawaprastha sakalangkung mulya, sabab dening sêtyanipun dhatêng katêmênan, sarta anggènipun nindakakên kawajibaning narendra adhêdhasar kautamèn, punapadene amung tansah ngèsthi kaadilan. Ing satunggiling dintên rikala Pandhawa wau sami lênggah ing panangkilan karawuhan Maharsi Narada rêsi ing kaswargan, sasampunipun kaurmatan samasthinipun,
sarèhning samêngko putri Pancala wus kalakon karabi ing Pandhawa lima, kanggo mekani murih aja ana pasulayan ing têmbe burine, bêcik sira nganakna tatanan, awit yèn ora mangkono mundhak kaya lêlakone wong loro tunggal yayah rena, aran Sundha sarta Upasundha, kang misuwur ora bisa sirna yèn ora pêrang lan sadulure dhewe. Saka rukune kongsi nagara siji diratoni wong loro, pamanggone iya nunggal sakadhaton, yèn turu nunggal sapaturon, yèn siniwaka nunggal sadhampar, yèn mangan nunggal saajang lan pangane iya [i...]
[...ya] padha, ewadene kalakon pêrang
cêcongkrahan, kagawa saking sih ingsun marang sira, lan yèn sira pancèn kaduga nglêksani,nglêksanani. bêcik nganakna prajanjian lan para arinira kabèh, murih aja ana pasulayan anggonira padha mêngku marang Drupadi.
Para Pandhawa sarêng tampi dhawuhipun sang maharsi makatên wau, lajêng sami têtarosan, kadospundi prajanjianipun anggèning nguwayani murih sampun ngantos wontên pasulayan ing têmbe wingkingipun. Enggaling cariyos para Pandhawa lajêng sami aprajanji, manawi salah satunggalipun sadhèrèk gangsal wau sawêg pêpanggihan kalihan Dèwi Drupadi, môngka kadang sanèsipun wontên ingkang nêmaha nêdya nyumêrêpi anggèning pêpanggihan, kêdah lajêng kaukum adêdunung wontên ing wana, laminipun kalih wêlas warsa kalayan sacaraning brahmacarya, dupi para Pandhawa sadaya sampun sami sumanggêm, Sang Maharsi Narada sangêt kacaryan ing galih sarta lajêng wangsul ing kahyangan.
Sasampunipun ngawontênakên tatanan wau, anggèning para Pandhawa wontên ing Kandhawaprastha sansaya mindhak sênênging panggalih, dening Dèwi Drupadi sangêt ambangun turut dhatêng para kakungipun, mila Pandhawa ugi sangêt sih trêsna dhatêng sang dèwi, kabêkta saking kautamènipun para Pandhawa, mila bôngsa Kuru sami sampulur gêsangipun, bêgja saha mulya.
Botên dangu kalihan lêlampahan ingkang kaaturakên wau, wontên durjana sawatawis sami mandung lêmbunipun satunggiling brahmana, sarêng sang brahmana priksa manawi lêmbunipun dipun bêkta durjana, saking judhêging manah enggal lumajêng dhatêng kadhaton ing Endraprastha, marêk Pandhuputra, ngaturakên kasusahanipun, rikala samantên kapanggih kalihan Sang Arjuna, sang brahmana lajêng matur makatên: dhuh, Pandhuputra, kula punika brahmana, gagriya wontên ing wêwêngkon paduka, kawuningana radèn, lêmbu kula kadhustha ing durjana, amila suwawi lajêng dipun tututana, mupung dèrèng dangu panggêrakipun, o katiwasan, marteganipun brahmana rahayu budi kalampahan kadhustha ing dhandhang, guwaning singa kang pinuju tinilar ing singanipun, dipun lêbêti ing sagawon ajag, môngka ratu punika mupu sapranêm pamêdaling siti, mila manawi narendra
botên ngayomi kawulanipun, punika dosanipun sami kalihan tiyang ingkang dosa agêng. Dhuh, radèn, samangke katiwasan, dene bandhaning brahmana
brahmana kalihan sambat sangêt karônta-rônta wau, lajêng ngandika sora: sampun sumêlang ing manah. Ananging kawuningana wêkdal punika Prabu Yudhisthira, sawêg lênggah kaadhêp Dèwi Drupadi, wontên sangajênging gêdhong pasimpênaning dêdamêlipun para Pandhawa. Kados punapa ta
brahmana tansah karuna asênggruk-sênggruk, angrêrujit panggalihipun, pangunandikanipun Sang Arjuna makatên: ana brahmana kamalingan, banjur anjaluk pitulungan marang satriya, karo kalara-lara nangis, dadi aku kang
prabu, kagawa saka weyaku mau Pandhawa bakal nandhang dosa, môngka yèn aku banjur lumêbu ing gêdhong, kang samêngko lagi kagêm lênggahan kakang prabu lan Dèwi Drupadi, aku têtela murang tata,ora ngajèni marang ratu, ing sajrone ora ana pakewuh gêdhe, lire ora ana mungsuh gêdhe nêkani, dadi yèn aku nekad lumêbu, aku kudu diukum ngalas kongsi suwe, ewadene aku kudu ora anggagas prakara iku, kudu ora ngèlingi yèn bakal nandhang dosa, marga saka ora ngajèni panjênêngan nata, sarta ora wêdi yèn bakal dibuwang marang ngalas, kang bokmanawa mati ana ing
ing gêdhong, sadèrèngipun lumêbêt pamit ingkang raka sang prabu, sarta mêdalipun saking gêdhong kalihan ngiwa langkap, saha
ingkang sampun andhustha lêmbu jêngandika, mindhak sêlak têbih plajêngipun, kula ingkang badhe ambêkta wangsul gadhahanipun sang brahmana ingkang dipun bêkta durjana punika. Sang Dananjaya punika
astanipun kanan lan kering sami parigêlipun sikêp dêdamêl, sasampunipun ngrasuk kawaca prajuritan, sarwi ngiwa langkap, enggal minggah ing rata paprangan, ingkang pinasangan daludag, kuda sinêngkrak, rata lumarab kadi kilat, wusana durjana ingkang mandung lêmbunipun sang brahmana wau sagadsagêd. kêtututan, lajêng dipun prajaya ing jêmparing, dene lêmbu dèrèng wontên ingkang cicir, mila lajêng katampèkakên dhatêng brahmana ingkang gadhah. Pandamêlanipun Sang Arjuna makatên wau kasumêrêpan ing kathah, mila konduripun dhatêng praja samargi-margi tansah sinurakan, sadumugining kitha Sang Dananjaya lajêng lumêbêt ing kadhaton, wigatos badhe marêk ingkang raka Prabu Yudhisthira. Sasampunipun bage-
paduka lajêng paringa palilah anggèn kula badhe nêtêpi prasêtya ingkang sampun kula sanggêmi, kawuningana kakang prabu, kula priksa anggènipun kakang prabu sawêg lênggah piyambak kalihan Dèwi Drupadi. Dados kula sampun nêrak prajanji ingkang sampun katêtêpakên, pramila kula kaparêng botên
aturipun Sang Arjuna ingkang ngêrêsakên manah wau ingkang rayi lajêng rinangkul sarwi pêdhot-pêdhot pangandikanipun, labêt saking sangêt prihatos: apa mulane sira darbe karêp mangkono yayi. Sasampunipun kèndêl sawatawis, Prabu
amrayoga, mara gatèkna pitutur ingsun iki: hèh, prajurit linuwih, ingsun wuninga wigatine sira lumêbu ing gêdhong panggonan gêgaman, yèn ora anaa sabab kang kudu sira lakoni, saka ênggonira nêdya rumêksa jênêng ingsun, sira pasthi yèn ora lumêbu mrono, kapriye têka sira nuli darbe pangira yèn lêkasira mau ora dadi rênaning panggalih ingsun, wruhanamu
nadyan kakange lagi lungguh lan rabine. Nanging yèn kadang tuwa ora kêna mlêbu panggonan kang lagi diênggo linggih adhine kang patêmon lan garwane, karêpira mangkono mau aja sira bacutake, bêcik èstokna dhawuh ingsun, kawruhana yayi, tindakira kang mangkono [mang...]
[...kono] iku ora nyuda kautamanira, awit sira ora pisan
kawajiban, manawi botên kalintu mirêng kula piwulang makatên wau, saking pangandikanipun kakang prabu piyambak, kawuningana kula botên kadugi nilar kasêtyan, awit kasêtyan punika minôngka dêdamêl kula.
Enggaling cariyos Prabu Yudhisthira paring palilah ingkang rayi lumêbêt ing wana, mila sasampunipun samêkta sadaya, Sang Arjuna lajêng pangkat dhatêng wana, ingkang badhe dipun dunungi salêbêtipun kalih wêlas taun. Samantên têtêping dhatêng sêsanggêman Sang Arjuna, sanadyan anggènipun nêrak pêpacuhipun para kadang wau botên saking karsanipun piyambak, sarta sampun pinambêngan dening ingkang raka Sang Yudhisthira, ewadene mêksa pangkat dhatêng wana anêtêpi prajanjianipun.
Wontên malih minôngka têtuladan utami, pêndhêtan saking dongèng Arab, kawrat ing V.A. taun 1928 lêlampahanipun Sang Prabu Saladin, kados ing ngandhap punika:
Nalika bêdhahipun kitha Betalmukadas ing taun Walandi 1187 dening Sultan Saladin, sang prabu aparing papilah, dhatêng têtiyang agami Srani ingkang sami andon pêrang sumêdya angrêbat kitha wau saking tanganing têtiyang muslimin, anilar kitha ngalih dhatêng satunggiling bètèng sagantên, ingkang kacêpêng ing
lampahipun têtiyang ingkang kasor ing prang mêdal saking kitha sarwi ambayar artanipun lulusan. Sang Prabu Saladin, sarta para senapatinipun jumênêng amirsani, anuntên pangagênging agami Srani katingal mêdal saking kitha, kairingakên
senapatinipun munjuk, gusti, prangjangjianprajangjian. lulusan punika namung tumrap rajadarbe alit-alit kemawon, botên tumrap rajabrana ingkang agêng-agêng makatên, môngka nagari dalêm samangke prêlu sangêt ngangge arta kathah. Dhawuhing pangandikanipun sang prabu: ora, aku wis jangji, mung mundhut dhuwit lulusan sapuluh [sa...]
[...puluh] uwang mas, kayadene sing wis dadi mupakatmu kabèh.
Sang nata nuhoni sangêt jangjinipun, kosokwangsulipun, amundhut mêngsahipun tuhua ing jangji, kados panjênênganipun.
Nalika pêrang ing Intin, têtiyang Srani kasor ing pêrang ngantos balanipun risak babarpisan lan pintên ingkang tinawan ing mêngsah, malah rajamudha
tiyang awon lan asor budinipun, sabab dèrèng dangu ambalenjani prajangjianing sami sèlèh dêdamêl, inggih punika ambegal kapilih, (sudagar ingkang sami sêsarêngan kesah dagang, numpak unta dhatêng nagari sanès) bôngsa muslimin ingkang langkung ing bawahipun. Têtiyangipun pinêjahan, barang sarta artanipun karêbat. Sarêng sang prabu mirêng asoring tindakipun Ghraph wau, sakalangkung dukanipun, ngantos aprasêtya samôngsa-môngsa Ghraph ingkang asor budi punika kacêpêng badhe pinêjahan mawi astanipun piyambak, môngka samangke Ghraph sampun katawan.
Pêrangipun wau wontên salêbêting wulan Ogustus, amila bêntèring hawa sangêt. Para têtiyang Srani ingkang badhe ngrêbat tanah suci sami mangangge panganggèn pêrang ingkang awrat-awrat, môngka botên angsal toya satètès-tètèsa, amila sangêt kasatanipun. Pakuwonipun Prabu Saladin wontên
toya ngombe, sang nata dhawuh mêndhêtakên, botên dangu rajamudha kaladosan gêlas salaka agêng isi toya lan ès. Sasampuning toya kaunjuk sapalih, gêlas kaparingakên dhatêng Ghraph Remon, sang prabu namung mirsani kemawon, sasampunipun toya têlas kaombe ing Ghraph Remon, sang nata dhawuh dhatêng Ghraph wau makatên: aku ora akon angladèni banyu ngombe marang kowe, miturut anggêr tatane wong kadhayohan ing nagaraku, kowe ora bakal tumêka ing pati. Nanging kowe iku wong ala, ora kêna
dipracaya, awit ora nêtêpi prajangjiane padha sèlèh gêgaman, mulane kukume kowe masthi dipatèni.
Sampuning ngandika makatên, sang prabu angunus agêmipun pêdhang. Kapêdhangakên Ghraph Remon Dhêsatilyon, pêjah kapisanan, sasampunipun makatên, Sang Prabu Saladin dhawuh ngajêngakên para ridêr mêngsahipun, inggih punika ridêring yohanitêr ordhê, gunggungipun ingkang katawan kirang langkung wontên sèwu. Makatên pangandikaning nata: kowe iku nyata kêndêl-kêndêl, anggonmu agawe pati marang wong Islam ana ing paprangan nganti olèh pirang-pirang, iku ora dadi apa. Mung bae kowe iku cidra ana ing paprangan, lan ora nuhoni jangji, mulane saiki pilihên, ngrasuk agama Islam apa mati.
Sadaya ingkang katantun, sami saur-pêksi pilih pêjah botên purun ngrasuk agami ingkang dipun sêngiti sangêt, para ridêr wau lajêng kairid dhatêng pinggiring talaga, lan ing ngriki sami katigas murdanipun.
Lêt 700 taun laminipun Prabu Wilhèlêm II Ratu ing Dhitslan, têdhak pêpara dhatêng kitha Dhamaskus. Sang prabu
sarta nyêkar, awit saking panggalihipun, pantês sultan wau kaluhurna asmanipun, dene panjênênganipun nalika taksih sugêng, aparing piwulang dhatêng têtiyang Kristên anuhoni jangji.
Kados sampun cêkap samantên anggèn kula ngandharakên pasaksènipun para ingkang sami linuhurkên asmanipun, dening anggènipun sami têtêp ing sêsanggêman, amila pamuji kula mugi para satriya ing jaman sapunika kaparênga anulad dêdongengan ing nginggil wau, supados linuhurkên asmanipun, sarta anêtêpi wajibing kasatriyanipun.
kalêpatan mugi linêbura ing dintên riyadin punika. Rêdhaksi administrasi.
Nalika tanggal kaping 4/5 Oktobêr 1933 pakêmpalan Putri Narpawandawa ngwontênakên resèpsinipun para warga, manggèn wontên ing dalêm Wuryaningratan, para warga ingkang sami rawuh kalêbêt tamu-tamu kirang langkung wontên 180 mênggah wigatining resèpsi wau, Putri Narpawandawa ngaturakên wilujêng dhatêng B.R.Aj. Yudanagara, anggènipun pindhah dhatêng ing Sragèn, ingkang mêdhar sabda pangarsanipun Putri Narpawandawa B.R.Aj. Wuryaningrat, lajêng dipun wangsuli kalihan B.R.Aj. Yudanagara, sarampunging parlu warga R.Aj. Purbakusuma majêng sêsorah, kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Sakawit juru sabda mahyakakên bingahing manahipun, saha sakalangkung ing panuwunipun dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa, dene pangrèh kaparêng matah sêsorah wontên resèpsi wau, namung punapa ingkang badhe dipun sêsorahakên punika tumrapipun ing akathah nama botên wigatos, sanadyan makatêna tumrap juru sabda sampun angaya sangêt, sabab dening sapisan dèrèng nate amêdhar sabda wontên ing ngajênganing akathah, kaping kalihipun kabêkta saking cupêting sasêrêpan, dados kapêksa naruthuk angangsu kawruh dhatêng para kadang pitêpanganipun ingkang sakintên sagêd paring sasêrêpan, amila manawi wontên kirang cêthaning anggènipun amêdhar sabda, mugi para sadhèrèk kakung putri ingkang sami mirêngakên, sampun sami kirang gênging pangaksama, dene ingkang minôngka jêjêring sêsorah: bab kawajibaning wanodya, punika kenging kaperang dados 3 bab, inggih punika 1 dados warangkaning kakung, 2 nyêpêng bale griya, 3 dados êmbaning anak, sadaya punika botên nama gampil panindakipun, [pani...]
[...ndakipun,] manawi ngantosa klenta-klèntu sagêd anjalari kirang prayogi, mênggah jerenganipun tigang prakawis ing nginggil wau:
dados tiyang utami, punika kenging kaperang dados 3 prakawis.
a. Anjagi kasarasanipun. b. Angudi sagêdipun pintêr. c. Amardi murih alusing bêbudènipun.
Dene sarananipun supados lare sagêd bagas kasarasan, punika kêdah tansah kamanah saening têtêdhan, rêsiking pangangge tuwin panganggenanipun.
Sarana sagêdipun lare dados pintêr, kêdah ginulawênthah èngêtanipun, ginulang talatos angudi kawruh-kawruh, dipun tuntuni saking sakêdhik, awit sampun dados karsaning Allah anggadhuhi èngêtan dhatêng para umatipun sadaya, punika parlunipun inggih èngêtan wau ingkang minôngka wêwadhahing kawruh pintên-pintên warni sarta botên badhe kêbak, amila wontên bêbasanipun: tiyang punika prasasat anyunggi jagad, sintêna kemawon, sanadyan priyantun sêpuha pisan botên badhe katêlasan kawruh, sabab dening tumanêming kawruh-kawruh wau, ngantos wontên sêkar saha wohipun. Wondene wohing kawruh-kawruh inggih punika tiyang lajêng sagêd damêl anglo, kêndhi, tuwin sapanunggilanipun. Minggah-minggah ngantos sagêd damêl motor mabur, dene sêkaring kawruh punika ingkang dipun lam-lami para ibu, amila ing sasagêd-sagêd sami anuntunana dhatêng anak putranipun sagadug-gaduging panggalih, ingkang supados sagêd tuwuh kapintêranipun.
Sami-sami kawajibaning wanodya amardi alusing bêbudèn, punika panggulawênthahipun langkung gawat lan awrat piyambak, awit saking kabêkta nama alus wau ngantos angèl ginagapan, sarta pilih-pilih tiyang ingkang sagêd anyêpêngi, ewadene juru sabda malah dêrêng nyorahakên, sanadyan salaminipun dèrèng nate,
panggulawênthahipun ugi warni-warni, wontên ingkang wiwit alit, wontên ingkang nalikaning lare sampun radi agêng lan diwasa. Têtuladanipun inggih punika:
1. Nalika prang Bratayuda, Pandhawa ngangkah pêjahipun Dhahyang Durna, senapatining wadyabala Kurawa, punika botên gampil sarananipun, amargi Dhahyang Durna wau pandhita linangkung sarta dados gurunipun para Pandhawa bab ulah dêdamêl, dados bilih namung dipun saranani kalairan badhe cabar tanpa damêl. Sri Krêsna ingkang waskitha ing paningal botên kewran ing galih, awit sampun pirsa dhatêng wêwatêkanipun Dhahyang Durna, lajêng damêl rekadaya liman ingkang nama Swatama supados dipun pêjahi dening Sang Bratasena, lajêng dipun suwurna ing ngakathah yèn èsthi Swatama pêjah. Dhahyang Durna mirêng suwuring ngakathah wau ginalih yèn putranipun nama Aswatama, pêjah ing ngadilaga, mila lajêng narutus ngupados sêsêrêpan yakinipun pakabaran wau, sintên-sintên dipun pitakèni, nanging sabên dipun sukani katrangan, manahipun Dhahyang Durna dèrèng pitados, amila nêring panggalih nêdya matur pitakèn dhatêng Sang Prabu Yudhisthira ratu ingkang botên nate cidra ing pangandika, nalika samantên Sang Puntadewa tansah ginubêl ing para kadang Pandhawa supados andorani pitakènipun Dhahyang Durna, nanging mêksa puguh panggah botên kengguh ing pangongkah-ongkah, dening santosaning budinipun, ewadene nalika Dhahyang Durna matur pitakèn dhatêng Sang Yudhisthira yêktining kabar wau, pangandikanipun Sang Prabu Yudhisthira, lêrês manawi èsthi Swatama pêjah, namung Dhahyang Durna klèntu ing pamirêng dipun wastani èstu Aswatama pêjah, mila sang pandhita lajêng anggêblag pêjah sanalika.
2. Tamtunipun para warga Putri Narpawandawa sampun wontên ingkang nate maos Sêrat Dewa Ruci, lêlampahanipun Sang Bratasena nalika anggêguru dhatêng Dhahyang Durna, winêjang supados angupados toya prawita di, dumunung wontên ing têlênging samodra, ewadene Sang Bratasena ingkang tuhu santosa ing budi botên wêgah nglampahi pitêdahing guru, wêkasan sagêd pinanggih lan Dewa Ruci lajêng winêjang ngèlmi kasidan jati.
Amila pamanggihipun juru sabda, prêlu sangêt lare-lare kasêrêpakên supados sami ngèngêti yèn ing ngagêsang punika lêlantaranipun saking rama lan ibu, amila wajib kêdah bêkti wêdi lan angêmi-êmi.
Pamarêm punika agêng pigunanipun tumrapipun kita sadaya, amargi manawi tiyang gêsang punika gadhah pamarêm, tamtu kêrêp kapranggul ing kanikmatan.
Sabar tawêkal punika usada ingkang mandi sangêt tumrap tiyang ingkang sawêg nandhang papa sangsara, awit inggih sabar tawêkal wau ingkang sagêd mahanani manah èngêt.
Bingar punika tuking kasarasan, sintêna ingkang bingar ulatipun punika adamêl padhanging jagad.
Dhanganan têtulung punika ugi dados kuwajibaning ngagêsang, awit wiwit lair sampun angsal pitulunganing liyan.
Andhap asor punika ugi lampah ingkang prayogi, awit manawi tiyang purun ngajèni tiyang prasasat angajèni badanipun piyambak.
Wruhing panarima: punika kangge bêbakuning manah sae. Pramila tiyang ingkang wruh ing panarima tamtu sampun ngancik ing kautamèn.
Trêsna ing praja sok tiyanga trêsna dhatêng praja: tamtu tansah ngudi gêsangipun sampun ngantos nistha, ingkang supados botên damêl surêming praja.
Dumugi samantên sêsorahipun juru sabda, resèpsi kalajêngakên sambèn mirêngakên tabuhanipun para sadhèrèk warga, ka, ka, ngantos dumugi jam 11 dalu sawêg
wau, ewadene dèrèng nate sumêrêp kadospundi mulabukanipun panjênêngan dalêm nata kagungan lêlangênan badhaya katawang, kula kapengin sangêt sumêrêp, lan sêdyaning manah manawi sampun angsal sêsêrêpan bab badhaya katawang wau, badhe kula bèbèr wontên ing organ ngriki, lowung kangge isèn-isèn utawi pèngêtan, [pèngê...]
[...tan,] sokur bilih sagêd angindhaki sêsêrêpanipun sadhèrèk kathah, wondene sêsêrêpan kula miturut pêthikan sêsorahipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya wontên ing konggrès Yapha Insêtitit, nalika tanggal kaping 25/26 Dhesèmbêr 1919 kawrat ing Pusaka Jawi taun VIII ôngka 1-2, kados ing ngandhap punika.
Manawi tiyang nyinau babagan gôngsa wiwit saking kawit-kawitan, têtela bilih salêbêtipun têmbung Jawi kina punika isi prabot lan pitêdah kathah sangêt, para juru ngripta têmbung Jawi ing jaman kina, manawi nyôndra kaelokaning kodrat, kêrêp sangêt mêndhêt pêpindhaning gôngsa saha ringgit. Ingkang langkung dipun rêmêni, ngembak-embakakên swara warni-warni, kalihan swaraning gôngsa.
Ing ngandhap punika tuladha kêkalih, kasêbut ing pada 93 ing Sêrat Wrtta Santjaja (Wrêta Sancaya) karanganipun Êmpu Tanakung, jaman Kêdhiri, watawis ing taun 1060 ingkang anjarwakakên swargi Tuwan Propesor H. Kern. Jawinipun kirang langkung makatên:
Rêdi ingkang kinêmulan ing mega tipis katingal anglamlami. Dêling-dêling kasilir ing samirana, swaranipun pindha suling. Pamêlunging gêmak ingkang pindha ron binarung lan kumandhang pambêkiking
karanganipun Sang Êmpu Sêdhah ing Majapait,Kêdhiri. watawis ing taun 1079 suraosipun makatên:
Ing lèpèn kêpirêng swaraning kodhok ngorèk, pindha saroning sapawayangan, binarung ing bumbung katrajang ing angin, dumêling kados suling. Swaraning kongkang ingkang wontên lêlêngkèhing rêdi, kados wanodya abawa swara, walang kêrèk mungêl minôngka kêmanakipun.
Bab têmbung: kêmanak, punika inggih satunggaling gôngsa, kangge pambarunging gerong. Dumugi samangke kêmanak punika ugi taksih kangge wontên ing karaton Surakarta, inggih punika manawi panuju badhayan katawang.
Dene badhaya katawang punika namung katindakakên manawi panuju pahargyan tingalan dalêm jumênêngan. Gladhèn utawi ajar-ajaranipun kêdah wontên ing dintên Anggara
Kasih utawi Salasa Kliwon. Mila makatên, sabab-sababipun kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
Kacariyos, nalika Kangjêng Ratu Kidul kataman gandrung asmara kalihan Kangjêng Sultan Agung, raosing panggalih kêwêdhar mawi uran-uran, (kados ingkang kacêtha wontên sindhenan badhaya katawang) saha sang ratu ambêksa wontên ing ngarsanipun kangjêng sultan.
Kangjêng Sultan Agung sakalangkung kacaryan ing galih, lajêng dhawuh dhatêng para badhaya nyinau sindhèn saha bêksan ingkang kados makatên, kangge têtingalan manawi panuju wontên pasamuan ingkang prêlu ngiras minôngka pangèngêt-èngêt pêpanggihanipun kalihan Kangjêng Ratu Kidul. Nalika samantên, ingkang ngajari para badhaya wau Nyai Rara Kidul piyambak.
Sarèhne sindhèn saha bêksan wau lajêng dados pangaji-aji, mila manawi ajar utawi gladhi, kêdah namung wontên ing dintên Anggara Kasih, sarta manawi panuju gladhèn makatên, punapa malih kangge pasamuan, ubarampenipun kêdah pêpak, asêsaji kanthi angobong dupa, amargi Kangjêng Ratu Kidul kaanggêp anjênêngi. Para badhaya, niyaga, panggerong sapanunggilanipun kêdah suci badanipun. Ingkang ambêksa kêdah mangangge cara pangantèn ing kina-kina. Mênggah gerong (sindhèn katawang) punika makatên:
adhuh susuhunan / bale atma tunjung alit sinaroja / adhuh lamun kangên tumuntur pundi parannya //
saturune adhuh wong agung / babo ing paprêman / pramadya tangis ni bok dhangur / cinawisa adhuh sabok labuk / raga têmah
Punika kagerongakên dening tiyang jalêr saha èstri sêsarêngan, namung sabên kawitaning golongan (sadaya wontên 3 golongan) kaungêlakên dening pasindhèn èstri: piyambakan.
kathah lêpatipun, amargi pancènipun malah botên kenging nurun sindhenan wau.
Mênggah têtêmbungan ingkang kangge wontên ing sindhèn katawang, inggih punika gêndhing mandraka, [mandr...]
[...aka,] wontên katranganipun ingkang pinanggih wontên têtêmbunganing pakêm padhalangan, ingkang lugunipun dèrèng mangrêtosakên,
ana lumampah, amung swaraning pêksi êngkuk, lan jalak kang sami mencok ing waringin, tuwin sabawaning abdi kriya gêndhing, pandhe lan kêmasan, kang taksih nambut damêl, cat kapirêng cat botên saking pasewakan, ting carêngkling, imbal ganti: lwir mandaraga, têka muwuhi sênêning pasewakan.
Dumugi samangke kathah ingkang dèrèng nyandhak têgêsipun têmbung: mandaraga.
Mangsuli badhaya katawang, bab gerongipun, punika gangsanipun: gong, kênong, kêthuk,
Kêmanak punika ingkang kadamêl jênean, wangunipun kados pisang, mawi kowokan mujur, ing ngandhap mawi cêpêngan malêngkung. Manawi panuju kangge, kêdah wontên kalih, ingkang satunggalipun laras panunggul, satunggalipun laras nênêm, katabuh ajêg botên mawi pêdhot.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên bab badhaya katawang, punika ing samangke sindhèn lan bêksanipun kaanggêp ingkang sêpuh piyambak, mila sadaya sindhèn lan bêksanipun para badhaya lan srimpi, sami nyengkok badhaya katawang wau. Dados kêmanak inggih asring dipun angge, inggih punika manawi panuju bêksan gêndhing pangkur, sukaprêtama, sumbrêg, doradasih kangge badhayan, saha anglirmêndhung kangge srimpèn.
Wosipun mênggahing badhayan katawang, punika katindakakên mawi: gerong, bêksa, binarung ing peranganing gôngsa sawatawis ingkang mawi kêmanak. Geronging pawaranita (mandraka) ingkang têtêmbunganipun têtela taksih kina, tabuhanipun mawi kêmanak, punika sadaya nama kagunan kina, nanging sapriki taksih gêsang wontên ing karaton
Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi Melu edan nora tahan yen tan melu anglakoni boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali luwih begja kang eling lawan waspada (pupuh 7, Sent Kalatidha) —–
paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
dumadi, supadi nir ing Sangsaya, yeku pangreksaning urip. (Pupuh 83, Wedhatama)
Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning Tunggal, kang atunggil rina wengi, kang makitun ing sakarsa, gumelar
waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana. (Tembang
Pangeran Mangkubumi ing pambekanipun. Kang tinulad lan tinuri-luri, lahir prapteng batos, kadi nguni ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul. (
keteguhan lahir dan batin. 5. Laku lahir lawan batin, yen sampun gumolong, janma guna utama arane, dene sampun
mantep ing idhepe, pasrah kumandel marang Hyang Widi, gaman samya ngisis, dadya teguh timbul).” (Tembung Mijil,
gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung haryanti, titi mring reh utama. (Dari Serat Sabdapranawa)
jaman nguni, tyase wong sanagara, teteg teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama. (Tembang Dandanggula, Serat Sabdapranawa)
“Awenangi jaman edan, ewuh aya sing pambudi. Melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni,
Padha élinga, yèn ing dina-dina wekasan bakal ana kasusahan sapirang-pirang.
3:2 Wong bakal padha mikiraké awaké dhéwé lan karem bandha; bakal padha gumunggung lan dhemen goroh. Bakal padha seneng mitenah lan brontak marang wong tuwané; padha ora duwé panarima lan ora merduli marang pangibadah.
3:3 Ora padha sumanak, malah padha ambek siya; seneng ngala-ala wong liya, sarta seneng tumindak kasar lan tegelan. Padha sengit marang kabecikan.
3:4 Seneng cidra, ora sabaran lan kumenthus. Wong-wong mau bakal padha luwih nengenaké kasenengan ketimbang karo ngabekti marang Gusti Allah.
3:5 Padha seneng nglakoni saraking agama mung tata lairé, nanging nampik paédahé agama mau sing satemené. Wong-wong mau singkirana.
3:6 Ana sawetara sing wis padha mlebu-metu omah-omah nedya mbujuk wong-wong wadon sing padha rumangsa kabotan dosa lan padha kabereg déning hawa-nepsu rupa-rupa.
3:7 Yakuwi wong-wong wadon sing padha kepéngin sinau bab prekara sing bener, nanging ora tau nggayuh bab mau.
3:8 Kaya Yanes lan Yambres sing padha nglawan marang Nabi Musa biyèn, mengkono uga wong-wong mau padha nglawan marang kayektèn — yakuwi wong-wong sing pikirané wis rusak lan wis murtad saka precayané.
3:9 Nanging wong-wong iki ora bakal ana kaundhakané, jalaran kabèh wong wis padha ngerti bodhoné, ora béda karo lelakon sing dialami déning Yanes lan Yambres mau.
3:10 Nanging kowé wis nampani piwulangku, wis ngerti kelakuanku lan tujuning uripku. Kowé wis namataké precayaku, kesabaranku, katresnanku, ketabahanku.
3:11 Kowé wis nyipati dhéwé enggonku dianiaya lan disangsara. Kowé wis nyipati dhéwé kabèh sing wis kelakon tumraping aku ana ing kutha-kutha Antiokia, Ikonium, lan Listra, yakuwi panganiaya-panganiaya nggegirisi sing wis dakalami. Nanging Gusti wis ngluwari aku saka kuwi mau kabèh.
3:12 Kabèh wong sing ngabekti lan nunggil karo Sang Kristus bakal ngalami dianiaya,
3:13 nanging wong ala lan wong dhemen cidra malah bakal saya ndadra enggoné nglakoni piala, padha ngapusi, nanging iya diapusi.
3:14 Nanging kowé, Timotius, tetepa nggondhèli kabeneran sing wis koktampani lan kokyakini. Kowé ngerti sapa guru-gurumu biyèn.
3:15 Lan élinga yèn wiwit cilik kowé wis wanuh karo Kitab Suci, sing marakaké kowé olèh kawicaksanan lan nuntun kowé marang keslametan lantaran precaya marang Gusti Yésus Kristus.
3:16 Kabèh isining Kitab Suci kuwi diwangsitaké déning Gusti Allah lan maédahi kanggo mulang bab sing bener, melèhaké sing luput, mbeneraké sing kliru, lan mulang marang manungsa bab urip sing nyondhongi karo kersané Gusti Allah.
3:17 Supaya srana Kitab Suci mau, wong sing ngladosi Gusti Allah dilatih lan dipraboti, sarta padha bisa nglakoni sedhéngah pegawéan sing becik.
nulis maning neng blog, critane mulai siki inyong njajal nulis alias basa maene “posting” nganggo basa Banyumasan, aliase ndopok ..ngetuprus nganggo basane awake dewek kabeh wong penginyongan, kayakuwe..
Ya.. kapanane nulis nggannggo basa Indonesia ya kena.. nganggo basa Banyumasan ya kena.. kadar blog-e inyong dewek ikih.. bodo-bodoa sing nduwe blog.. mbok kaya kuwe.. he..he..
Wis lah ora usah kedawa-dawa gari ngomong.. enggane arep nulis apa ya.. pengantare wis rong larik dewek kiye..
Kaya kiye baen Sedulur .. he…he.. dadi kemutan Pak Singa neng RRI Puraketa .. sedulur-sedulur tani ..he.. emange klompencapir apa ya ..
Dadi kemutan jaman semana kiye, ya.. kira-kira inyong kelas 5 SD apa kelas 6 SD ya… madan kelalen..wis suwe sih ya.. Critane wektu semana ana
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n Wikipedia, klebu diperlokak?.
Hadiningrat.Rimbu propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu dunung? ing Masyumi, Jawa: W?tan. y?n dudu kasusastran Jawa basa Basa ya panjangka tau if *not* links, names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor
Kabèh panganggo kadaftar bisa milih antuk notifikasi nalika sawijining kaca tiamtu ngalami owah-owahan migunakaké fitur "tutana" lan "daftar pangawasanku". Fitur iki, ditambah kamampuan kanggo mbalèkaké suntingan, bakal ngidinaké sing seneng marang isi sawijining kaca utawa artikel tinamtu supaya bisa tetep aktif tanpa kudu nguwasani kaca kasebut.
Daftar_pantauan&oldid=867514"	Kategori: Rintisan mawa topik kaca pitulung WikipediaFitur WikipediaPitulung	Menu navigasi
wedi -ireng-banyuwangi/ Sumber : http://www.banyuwangibagus.com/2014/08/pantai-wedi-ireng.html
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hattfjelldal&oldid=1119377"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 14 Februari 2017.
kann mbokk bilih wonten ingkang saged luwih duwur yoo kula tambah bungahh yoo mass dadangkopralJumlah posting : 30Join date : 31.10.13Age : 21Lokasi : purwokerto,
pasrah penganten sandy. 23:56 Add Comment bahasa jawa, materi, pidato. Assalamualaikum Wr Wb.Pidato Bahasa Jawa "Pasrah Penganten" Para sepuh, asepuh, pinisepuh ingkang dhahat kinurmatan.
sasolahira ing dalu | pan sira wus kinawruhan ||
2. Kaya wanèh amangsiti | ingsun maring polahira | Ki Jayèngraga ature | adhuh kakang apan nyata | anging sun-kapakêna | tan mariya sampun antuk | bilih warising sarira ||
3. Wite kakang ingsun ajrih | lênggana awarta tuwan | tan saking ingsun mulane | ingsun kakang pinidosa | angling Ki Jayasmara | adhuh yayi ariningsun | bisa karya pasêmbitan ||
4. Ewuh kawruh iku yayi | lamun kirang ing pangrêksa | kang angrusak lampah rêke |
ana wipalane | akèh uga wong tan arsa | ing lampah aywa lena | dipun nastiti ing laku | aywa lumaku dursila ||
6. Kang rayi dipun amanis | dèn amurah tanganira | dipun-arum pangucape | dèn-asuci ing tyasira | ulat lan sênêngira | sampun kundur dening ayu | sampun karakêt ing dunya ||
7. Ing atinira ta yayi | sampun pêgat pujinira | dèn-asru widi§ Prayoginipun / wêdi /. Hyang Manon | aywa angambah larangan | -ing Hyang iku tan wênang | wontên ta
10. Paksa gumisa sun yayi | apitutur marang sira | kèwuhan ing lampah dhewe | ingsun yayi durung wikan | pindhaning rowang
suku kata: pindhaning wong lumampah. sira yayi lawan ingsun | lah sami tuntun-tuntunan ||
11. Lêpas lampahe lumaris | prapta ing wukir Ujungan | kapungkur ing Luraharo | sumêngkèng gigir parwata | akèh desa
ing lurahane | akèh desa kang kawuryan | kongang ing Wanamarta | Siluhung katon angunggul | kadya akèn awangsula ||
atundha-tundha | ing parang sinarasah | lumut awilis ing watu | lir amêdhar ing kurimang ||
anyar | lagya wontên madya taun | anglut ngajêngakên Simpar ||
18. Kang adhukuh tuwa-tuwa | wus lali ing tatakrama | kaya duk anom polahe | agung (m)bêdhèl palèngkèngan | anggung agugujêngan | bisa mamêtokkên guyu | karamyaning bocah-bocah ||
20. Sing ringgitan dèn-kewuhi | amayang purwa wus bisa | kaya dhadhalang polahe | miwah yèn wayang carita | akèh wong kang angundang | karucil wisayanipun | miwah yèn andongèng bisa ||
21. Nora na kang dèn-guroni | angawula ing pandhita | warêg sinung cipta mangke | dèrèng angsal papagêran | malah têkèng ngatuwa | kaya duk walakanipun | mulane manjing ing sunya ||
22. Sing (m)bawani wong utami | tinêpa kirang aksara | kadhang-kadhang paksa rare | kadhang paksa wong susila | kadhang paksambêg tapa | kadhang rêksa wruh ing laku | kadhang pêksa amiweka ||
23. Akèh desa kang dèn-(ng)gonni | pan
nut pinggir lurung | anjujug ing Sidapaksa ||
25. Tulakan tirah ing margi | pararyanan wong adagang | tan pêgat ponang
ing mangko | riris alit sampun niba | lah yayi rumiyina | prandene sun atut pungkur | lumaris Ki
ya papatanyan | nêdha sami araryan | tan wontên sisikunipun | sarawuhira gya raryan ||
pundi putu mangko | miwah rêke wismanira | anyar putu kawuryan | Ki Jayasmara tumurun | kula saking Wanamarta ||
wartane | yèn mati utawa gêsang | paran (ng)gèn ngulatana | muksane sumêngkèng gunung | bilih wontêna awarta ||
41. Ki Tuwa awas ningali | adhuh kaki
Jayèngraga ngyêktèni | ing petangane Ki Tuwa | Kaki Tuwa ingsun mangke | lah pitungên araningwang | Jayèngraga punika | Ki Tuwa sigra angetung | tumiba ing lintang ngamal ||
44. Lintang iku gêni kaki | amukti nora na lawan | mung ing sagara rusake | iku kêni§ Prayoginipun / gêni /. ing naraka | karane iku rusak | tan kêna amungsuh banyu | rusake anèng sagara ||
45. Kakênan Ki Jayèngrêsmi | ing petangane Ki Tuwa | lah etungên ingsun mangke | Jayasmara araningwang | aglis sira ing petang | nuju lintang Ngamal iku | tunggal lawan arinira ||
46. Angling anukma ing ati | tuhu
aririh | Kiyai Tuwa mamarah | sampun walang-galih mangke | pan kapanggih ing petangan | wus anèng Ngardipala | duk lungane ingsun-wêruh | birai marang ing priya ||
48. Kadi winêlêgan mangkin | lir siniram ing amarta | dening warta jati kabèh | Kaki manira pamitan | age prapta ing sêdya | Ki Tuwa angampah asru | dening lagi sangêt na-as ||
49. Yèn sampun nalika jati | putu sawêg tumindaka | Ki Jayasmara dêlinge | ingsun Kaki warahana | ing
puniki | minulyakkên ing Pangeran | rahayu tan na cacade | barang-barang si pakaryan | miwah kita yèn aprang | syuh sirna mungsuhirèku | raharja lir mas kumambang ||
1. Ing bêcike umarêk maring narpati | lan marêk punggawa | lamun anak mêtu bêcik | ing sangat Jaki punika ||
2. Lamat maratapa dhasaripun alim | asabar ngulama | iku pamanggihe ugi | abêcik utawa ningkah ||
3. Kang awasta Mangali ngêmbèn puniki | bêcik iku ora | ala iku ora ugi | pakantuke mung satêngah ||
4. Kaping tiga êrèhên puniku singgih | sipat angin ika | suwung pamanggihe ugi | kang sipat gêni punika ||
5. Yèn kalanira umarêk ing narpati | tanpa bara-bara | malah dadi sukanèki | mênêng Ki Tuwa tan ngucap ||
6. Jayèngraga nambungi anabda aris | pan sami punika | mêdhèl pranêsaneprênèsane. ugi | bisa-a mamêtu ajar ||
7. Pan gawokan sabarang karya tan sisip | pan sun-gawe mokal | sawignyane wong puniki | pasthi ana kang alêpat ||
8. Lah suwawi Kaki ajarwa-a malih | ingsun warahana |
kardi | ing kina duk angumbara ||
10. Anèng gunung Pacira puniku dhingin | lami nèng Pacira | usul ingkang kula aji | tamat Tipèk ukummolah ||
11. Lama-lama akèh wong ngaji maring mami |Lebih satu suku kata: Lama-lama akèh wong ngaji mring mami. Nahwu lawan Sarap | miwah Usul-suluk sami | akèh kang wong lunga têka ||
12. Mung sawiji ingkang durung myarsa sami | ngèlmu pipingitan | basa kawi ingsun sugih |
Hyang puniki | katurun ing Kawiradya ||
17. Beno Suprasena Jiwatma sotani | Nyapawitra tunggal | lawan Kurawasrayèki |
pratama | ing karawitan wus wasis | ing wayang ringgit gamêlan ||
21. Nora luput prapta ponang boga bukti | lêpas tiningalan | anak putu
sumandhing | laladèn pêpak sadaya ||
23. Kyai Tuwa pangandikanira aris | lah padha linggiha | Ki Tuwa nyugatèng tami |
baya têmên uga | kabèh tuture ing mami | wus wisan dènnya dhadharan ||
26. Wus linorod nyamikan lumintu prapti | Ki Tuwa lingira | marang anak putunèki | miluwa tamiyan sira ||
27. Tuduh dalan baliya simpangan bêcik | yèn nora
lênggana sakapti | wus mangkata putuningwang ||
28. Praptèng mangsa sampun walang-galih malih | panggih kang sinêdya | Jayèngasmara wus pamit | Jayèngraga
11. Alama ingsun ora kapanggih | saking panarkaningsun ing sira | singgih wus palêstra mangke | lami nora katêmu | kaya
sun iki | mudha Rara Kasiyan ||
17. Bu-lah§ Prayoginipun / mBuh lah /. kang kaya sira puniki | Rara
21. Ki Jayasmara ngundikèng§ Prayoginipun / ngandikèng /. galih | si kakang bisa anukmèng
yêktèni | nênggih lakine prapta | Rubiyah puniku | awasta Sèh Amongraga | nênggih kokum linabuh nora wigati | duk anèng Ngaksiganda ||
27. Anging tan kêna tirunên yayi | ing polah iku yèn wus dumduman | tan gingsir ing
saha tur bêkti | kakang manira nêdha ||
28. Yèn tan alayar sagara isih | ing lampah yayi mangsa panggiha | kang aran aliru rêke | ewuh ingsun
ing pralambenipun | lir angilo ing paesan | wawayangan
anjatèni ing kasiye | sêmu angilo iku | sinung tingal marang Hyang Widdhi | dadya ngèstokkên sira | ing pangakênipun | yèn
ajawat /. tangan alinggih | ing ngarsanira Ki Jayasmara | Ki Monthèl alon wuwuse | punika salamipun | dhatêng tuwan rêke
Sampun sinauran salamnèki | dènnira mangu Sèh Malangkarsa | amicarèng jro driyane | punapa sêmunipun | Amongraga kaya puniki | dene akirim salam | pan ingsun durung wruh | ragane iki wus wikan | Jayasmara Jayèngraga anèng ngriki | pantês wus kinawruhan ||
43. Sèh Pariminta dèn-bisiki |Kurang satu suku kata: Sèh Pariminta dèn-bibisiki. iki sing tandhane wong kawasa |
punapa kinon ing gawe | santri Monthèl lon muwus | pan kinèngkèn manira iki | dhatêng ing Wanamarta | ngêmban suratipun | kang wasta Sèh Amongraga | asung warta ing wong sanak yayah bibi | yèn anèng Wanantaka ||
45. Lawan kinèn mampira ing ngriki | asung salam donga dhatêng tuwan | ingkang sinung panêdhane | tuwan-kujana§ Prayoginipun / tuwan sujana /. kasub | lawan tuwan amangun singgih | putus ing wicaksana | Malangkarsa muwus | ayun wruh tanduking layang | sampun sinung nawala dipun-tampèni | dening Ki Malangkarsa ||
46. Gya winaca mring Jayèngragèki | nawalanira Sèh Amongraga | kaayut ing manah tanduke |Lebih satu suku kata: kanyut ing manah tanduke. punika layangipun | putra tuwan katur ing bibi | miwah katur ing rama | kawula asung wruh | yèn putra tuwan sih gêsang | Tambangraras Amongraga ika prapti | wontên ing Wanantaka ||
layang tiba ing siti datan udani | kantu Ki Jayèngraga ||
49. Sèh Malangkarsa ngandikèng galih | iki si ewuhing wong lumampah | kèwuhan dening
singgih tulusa | anggènnipun asih ing mami |Lebih satu suku kata: nggènnipun asih ing mami. baya têmên (ng)
1. Brahalane pating jalêrit swaranya | adhuh mati sirèki | lara patinira | bisa amèt jalaran | krama nora beda tèki | tan suwe
amatèni ing sira | aja maras sira nini | pan ingsun wêlas | maring ing sira kalih ||
11. Pan kaliwat wêlasingsun marang sira | nini ingsun ningali | babo anakingwang | Ni
Bathara Kala | kang nganglang jagad iki | kapan sun tumêdhak | anuruni ing sira | dupèh sira kawlasasih | dhuh
lara kalawan pati | ingsun rumêksèng sira ||
2. Anging ta ingsun papajar nini | babo patine dèn-lakonana | aja maras ing
kilèn saking ing ngriki | puniku rada pucak | langkung saking dhuwur | karane atilar trêsna | lakinira tatapa
9. Bocah-bocah wong ngêndi puniki | ayu-ayu mêtu saking wana | amung wong roro rewange |
pinêgatancinêgatan. ing ngarsa wong wadon iki | lah padha tinakonan ||
10. Ana wus balèg rarene siji | (m)bok pangantèn ingsun atatanya | wong ing ngêndi sira yuwe§ Prayoginipun / kuwe /. | marang ngêndi wong ayu | aja
lunga ta sira gusti | aja sira idhêpan |
lah padha mireya kabèh | rare angon gumuyu | edan têmên rare puniki | rabine antun§ Prayoginipun / atut /. wuntat | ana kang sumaur | ing ngêndi dalaning pasar | anèng wuri amindha kalawan rabi | padha gumuyu suka ||
pating kulinting | padha nangis wêdi bapakira | tambuh-tambuh ing polahe | ana ngalor angidul | Ni Turida eca lumaris | prapta ing
padha dhangir | tatandurane asri kawuryan | bakatêl sêmangka akèh | lombok kacang lan timun | kabilungka miwah kêrai | rame wong anèng têgal | padha dhangir timun | Ki Parajèn duk tumingal | padha cêngêng aningali ingkang prapti | èstri roro lumampah ||
16. Kae santri atatanya aris | lagi anyar wong iki kawuryan | Ki Lêbar ika wastane | lagi tumon katèngsun | dhadhayohe sapa puniki | sêmune maring wisma | Santri Kombang muwus | dhadhayohe sapa
gusti dhewe | yèn sira arsa mring sun | alah sira kaèsi-èsi | yèn sira tulus arsa | dadi nyainingsun | lah karo padha sun-
ugi | Ni Nyai ingsun miyarsa ||
5. Iya sadurunge ana bumi langit | ingsun lawan sira | iku durung ana yayi | dununge anane cahya ||
6. De yèn mati ingsun lawan sira Nyai | mulih arannira | iya maring bumi langit | iku pamiyarsaningwang ||
marang ing sarira mami | sokur dèn-wadeya | lumuh kantun ingsun gusti | lara pati tan suminggah ||
kakang | tan wande mati nèng ngriki | dhuh kakang gusti-manira ||
21. Baya sampun tan ana ingkang awarti | tan nganggo supêna | mati têmên
Prayoginipun / (m)banting /. sarira ||
23. Pitung taun tan arèrèn dènnya nêpi | kagyat mijil enggal | saking guwa aningali | swarane sambat karuan ||
24. Ngudikèng§ Prayoginipun / Ngandikèng /. tyas swaraning apa puniki | anulya tumingal | wong
muwus aris | sapa ingkang asung swara ||
28. Ni mbok Endhang alon dènnya nambung aris | babo ingsun iya | wêlas têmên mring sirèki | tumingal marang ing sira ||
29. Tyas-ingsun Ni mbok Endhang Rarasati |Kurang satu suku kata: Tiyas-ingsun Ni mbok Endhang Rarasati. kagèt wadon Raras | Ni Turida mawasmuwus. aris | lamun tulus asih mring wang ||
30. Ayun wikan ing warnanira sathithik | mara rupanira | Ni Endhang nulya
maring ngriki | Ni Endhang alon angucap ||
32. Apa krananira dene padha nangis | anèng soring gurda | lah apa karyanirèki | sasambate amlasarsa ||
rowangingsun lara pati | Endhang Raras ngucap | karane ingong puniki | nora ketang lara pêjah ||
36. Yèn atinggal bale omahing sirèki | kaya kurang mana | sira mring wong kakung ugi |
40. Kang dumunung kidul-wetan pêrnahnèki | dhukuh lan ing ngarga | babo anakingsun nini | nanging ingsun apopoyan ||
41. Bêncanane anakingsun kari siji | babo lakonana | wus karsane bathara di | manise angguladrawa ||
Turida lêstantun | sampun prapta ing Ngardi-wingit | sarêng prapta sumiyak | kadi wong anguwuh | wuluh
tangginas§ Prayoginipun / trangginas /. wadon Turida | dipun-candhak arinira dèn-gujêngi | dhuh nyawa
wurung raga puniki | nora wurung antaka | katuwone tèngsun§ Tigang gatra ingkang kacetak miring punika [tiga baris yang terakhir ini] ing Sêrat babon ingkang kalatinakên punika (Suryasurarsan) botên wontên (kalangkungan)
dèn-èsthi patinipun | tingal kang lyan kang dèn-alapi | dèn-larut sukmanira | amusthi
kakang ujarira | asih maringsun yêktine | ingsun iki anusul | mangke têka kapanggih mati | Ni Rara wuwusira | marang kakangipun | (m)bok kakang kadi punapa | Ni Turida sumaur awor lan tangis | wus mati
lakoni | trêsnaningsun ing sira | adhuh gustiningsun | anglilira ingsun prapta | ngandika-a sakêcap sun-sasangènni | dhuh kakang
tilar ing dasih | lêhêng gawanên pêjah | ora bisa kantun | anandhang lara turida | tanpa sana sapa bisa anglakoni | dadi
yayi | iki lagi ngêningakên cipta | katara teja praptane | eling-ingsun duk dalu | wawêkase marang ing mami | kang asih ing manira | Ni Turida muwus | sun-bancanga sira kakang |
suku kata]. rabine | karsanira amuwus | Ki Sèh
Raras dèn-kujiwati | dening arsa ngucapa | wêlas manahipun | Ki Sèh Raras wus atampa | ing sêmune kang raka angujiwati |
anauri | wacanane rêke rabinira | tansah angibur atine | polahe lir susugun | tanpa nyipta ingsun
maring kawula | nora suka ingsun tinilara guling | lakine binabana ||
26. Wulangun-ingsun ing sira iki | Ni Turida tur sarwi karuna | karasa ing nguni tyase | tan ketang patiningsun | anglalana atilar panti | dening trêsna ing sira | mèh mati katèngsun | anusup angayam-
Turida amuwus | alah ujar dene sayêkti | andama ing wong lanang | dêlap kaya ingsun | tan kêna sudèning
priya | Ki Sèh Rêsmi rabine dipun-
madyane | tan anyana katèngsun | lamun sira yayi nututi | Nikèn Raras tumingal | tansah asung sêmu | wong lanang nora awirang |
winuwus | ing karajan Wanamartèki | Kyai Bayi Panurta | sakula-wangsèku | kang tansah nandhang
maring lakine | nênggih ing siyang kalawan ratri | tan angsal abukti | yèn ratri tan turu ||
3. Dening lungane Ki Jayèngrêsmi | kaduwung acêlong | Ni Malarsih solah lir kapatèn | Ki Panurta mituturing rabi | apa ingkang dadi | sêdhihira iku ||
4. Tambangraras wus karuwan mati | mung ta ingkang katon | Jayasmara kalawan arine | amung iku kang sira-tingali | Tambangraras mangkin | dugaku wus lampus ||
5. Balikan sira dèn-wruh nampèni | sêmuning Hyang Manon | ja katungkul wong urip ta kiye | tingalira dèn-madhêp Hyang Widdhi | aywa salah kardi | aja wèt kalurung ||
6. Balik dèn-wruh kang agawe langit | lan awakira wong | andhap asor dèn-akèh bêktine | malar kasatmata-a sirèki | dèn-sukur ing Widdhi | asiyèng Hyang Agung ||
7. Lawan sira asiha ing Nabi | panutan Hyang Manon | dèn-asung sira ala bêcike | iya kabèh ta manungsa iki | sinung karna dening | Sang Amaha Luhur ||
8. Iya pirsakna§ Prayoginipun / pyarsakna /. pitutur mami | mring sira mêngkono | pituturing Rasul iku rêke | sing sapa datan idhêp ing warti | jinanjèkkên dadi | sining yamani ku ||
10. Yèn ing manungsa tan anut singgih | maring ing Hyang Manon | agung siksane puniku têmbe | tumpa-tumpa ponang siksa yayi |
asih | sira Ni Malarsih | nut karsane kakung ||
13. Nênggih rêke yayi ing wong ngarif | kala ika kang wong | kinarya darman wuwuh sêngkêle | lah punika amarmane ugi | nênggih para Wali | sunat tandhanipun ||
14. Tandha sunat larangan ta nini | têgêse kang
Ana-dene sunate wong mukmin | yèn sinung Hyang Manon | sinung antara ing Pangerane | nora apopoyan iku ugi | iya
Prayoginipun / wawadaling /. Hyang Widdhi | tan kêna nujoni | ing Hyang Maha Luhur ||
17. Anênggih rêke sunating Nabi | ajrih iku ing jro | ing sêngite sinimpên jro siye | ewuh ujar puniku ta-yayi | dèn-kêna marinci | iku dèn-katêmu ||
mardika sira wong | Ki Luci anuhun sigra lèngsèr | sapraptane ing njawi anangis | pangucap mlas-asih |
nanêdhèng Hyang Manon | sarwi sèndhèn ing soka asrine | abra ingkang sêkar sari-sari | sarya nêngèng langit | nanêdha Hyang Agung ||
26. Ingkang wasta Ki Sèh Amongragi | sun-ulati karo | yèn ana ing Wanantaka bae | bungah manahe Ki Santri Luci | ingsun tanya malih | ya marang sirèku ||
27. Wontên malih pawongane èstri | nênggih sanakingong | Ni (m)bok wadon Cênthini aranne | ing mangke punapa taksih urip | tan uninga mami | gêsang lampusipun ||
28. Binêkta mantuk Ki Monthèl aglis | arsa matur gupoh | marang gusti Ki Panurta mangke | sami ènggar manahipun kalih | Ki Panurta myarsi | yèn Ki Luci rawuh ||
29. Sarwi (m)bêkta tulis Santri Luci | Ki Panurta alon | tanya layang apa sira kuwe | Santri Luci ature agipih | putra tuwan gusti | kang (m)bêkta sratipun ||
32. Ing sampeyan ing (n)jêng Panurtèki | lawan ibuningong | tur uninga panduka wiyose | Tambangraras ing mangkya sih urip |
35. Santri Monthèl alon matur aris | punika wontên wong | asung wêkas ing kawula rêke | Jayèngraga lawan Jayèngrêsmi | atur sêmbahnèki | dene botên mantuk ||
36. Sakalangkung anuwun aksami | putra (n)dika karo | mila minta apura wiyose | manawi têmbenipun ngêmasi | sampun dados galih | pan arsa anglangut ||
37. Ki Panurta agya muwus aris | mring Ki Monthèl alon | pundi (ng)gonnira têmu
Tutulannira kang pêtis asin | aglar suguh awor | lawak kecap kang apindhang tawès | kathah dhaharan kang anèng ngarsi | carubuk lan mimi | sadaya nèng ngayun ||
41. Suka ing tyas Kyai Panurtèki | Ni Malarsih (n)dongong |
nulya amit | Santri Monthèl gupoh | mantuk marang ing Wanantakane | Ni Malarsih kantun pyuhing galih | myarsa ing tuturing | utusan kang rawuh ||
ing utusan mangkana wuwuse | nora wuwuha rasaning ati | malah sêdhih kingkin | angur aja ngrungu ||
46. Ki Panurta pangucapira ris | gya ginugu uwong | ngong ingutus mangkana têmbunge | pinêdhaningsun marang Hyang Widdhi | sokur taksih urip | nakingsun sadarum ||
atmajanira | tan bêtah ingsun akari | baya nak-ingsun katri | tan nana wêkasanipun | anggung dènnya nglalana | kangêningsun rina wêngi | wus kariya ingsun ingkang ngulatana ||
4. Ki Panurtarsa lumampah | Ni Malarsih
alon ngucap |Lebih satu suku kata: Ki Panurta lon ngucap. lah dhingina sira yayi | alon-alon ingsun ingkang ngiringêna ||
8. Wus kapungkur wismanira | sêdya maring Ngardirawit | Ki Panurta alon ngucap | marang garwa Ni Malarsih | [...] |Kurang satu baris: 7i.
lamun dumugi | ingaranan Arga Muncar | iku kang sun-jujug ugi | ana wong sanak mami | sanak kêkalih sun-jujug | kala ingsun
tulyasri | pan kaprênah ingkang kilène punika ||
13. Ki§ Prayoginipun / Ni /. Malarêsmi angucap | sumawisuwawi. kakang dèn-aglis | sampun dangu wirandhungan | sêlak kêjawahan mangkin | gêrah mandra ing wulan |
Arundaya | wuwuse awor lan tangis | lah dèn-enggal ing pundi unggyanning rarywan ||
15. Pundi yayi (ng)gonne rarywan | tan nana dhukuh kaèksi | gogodhongan woh katingal | kidul kulon wetan têbih | suwawi rèrèn ngriki | Ni Rêsmi lupa tyasipun | ana punganing sela | tangan
mring sira | tan wurung mati nèng ngriki | kakang ta sun-kapakêna | sadasa pêjah nèng ngriki | Arundaya sira glis | amêngkul ing rabinipun |
ingampiran | araryan sipêng sawêngi | angecakakên ragi | sakêdhap agya lumaku | sarwi anganthi asta | dhukuhe pan maksih têbih | dangu saking dadalan pan jurang-jurang ||
19. Awêrit kang ponang marga | sonya tan nana wong siji | anut pinggir jurang-jurang | akèh swara
lumaris | Arundaya ngandika rum | yayi padha araryan | wus andungkap sabinèki | padhukuhan pan ika asri
kacipir | gudhe lan kacang dhung-dhungan | sawusnya anuli mulih | praptaning wisma nuli | ningali ana wong rawuh | ki santri gya tatanya | wong pundi (n)dika puniki | pan têmbene ijêngandika kawuryan ||
23. Ki Arundaya ris mojar | manira iki wong kampir | puniki pundi wastanya | padhukuhan tulya asri | ki santri saurnya ris | Ngargamuncar wastanipun | mawi (n)dika
atata linggih | abage-binage samya | sasalaman sadayèki | Sèh Adimuncar ngling aris | prayogi salim alungguh | sumangga maring wisma | Rundaya nauri inggih | pan sumangga kawula anut sakarsa ||
25. Santri wus mudhun bubaran | Sèh Adimuncar
mungguhing ngèlmu | bab sampurnaning iman | Arundaya mituturi | inggih rêhe mungguh sampurnaning iman ||
tunggal-tunggaling kalih | nging sawiji suhulipun | pan têtêp tinêtêpan | purbane tarik-tinarik | tan nana ran wujuding gusti
kang katingal mangaripat | yèn wus sirna tingal jati | pan nora aningali | ing dalêm sawiji wujud | nir datan ana tingal | wontên andika kang Nabi | lan sing sapa wêruh rêke ing salira ||
34. Sasat wruh sirèng Pangeran | kang dulu-dinulu
Adimuncar rêna tyasnya | winêdhar ingkang kalêmpit | kakang kawula tatanya | pundi kang ingaran tulis | sastra ingkang sajati | muni dhèwèke
ng)gih punika yayi rasa | surasane ngèlmu supi | nanging ta kita niki | tan pati tèyèng ing kayun | wus wrin kewran kawêran | ing warana
ingkang linuwih | kang puguh kusus ing ngèlmu | kang patut lan sarengat | dening bab
Prayoginipun / lakinira /. | Amongraga nis ing ratri | tiganipun Jayèngrêsmi Jayèngraga ||
tanpa tuduhan | nging wontên talêring warti | mêncar (ng)gwannèng Ngardipala Wanantaka ||
50. Kang kalih mantu wanodya | tambuh paranning lumaris | puniku yayi marmèngwang | angendra praptèng ing ngriki | yayi kalih manawi |
53. Kang duta Sèh Amongraga | mukmin kas bangsa Utadi | kulinèng pulo Langgatan | ing Jurang
54. Jroning dhusun Wanamarta | sapa sintên kang sujanmi | kang wasta Bayi Panurta | manawa sambunging warti | Rundaya ngling ngêgèti | uh adhi kang dera wuwus | punika ênggèh reyang | ingkang sami amastani | aran Bayi Panurta ing
Monthèl saratri | nuntên enjangipun mantuk | maring ing Wanantaka | Ki Arundaya ngling aris | inggih kadhatêngan dutane
ing pundi prênahirèki | Wanantaka Ngardipala | yayi tudingên sing ngriki | Adimuncar turnya ris | inggih sawêg wartosipun | kidul-kilèn prênahnya | tanah Gêlang Maospati | saking ngriki lêlampahan tigang dina ||
58. Liripun ing Ngardipala | kalih dalu saking ngriki | puniku kang wus lumampah | kang dèrènga tan dumugi | Ki Rundaya ngling malih | yayi yèn wus
suku kata: manira laju lampah. ketang nut talêring margi | marang Ngardipala lan mring Wanantaka ||
59. Adimuncar Arundarsa | ngrarêpa aturira ris | kalangkung cuwaning manah | (ng)gyan-kawula apêpanggih | mugi wontêna
puniku agampil | sok ugi lujêng ing lampah | yèn sagêd manira kampir | inggih kapanggih wingking | arêbat parluning laku | mangkana wancinira | wus anggagad§ Prayoginipun / agagat /. bangun enjing | pan sadalu saking tan antuk anendra ||
61. Adimuncar ngling ing garwa | lah
62. Jalwèstri wus sami kadas | Arundaya angimami | ing asalat wus utama | praptèng tahyatira akir |
lah-olah | ladèkna ing kene nuli | kang garwa ika agêpah | naoskên sugatanèki | wus tata anèng ngarsi | sangkêp lam-ulamipun |Kurang satu suku kata: sangkêp lam-ulamanipun.
puniki | inggih mamangsêganipun | nulya samya angalap | wusira dhahar
Kawula atur waluya | ing saparan tuwan ugi | kapanggiha kang kasêdya | luwar ing brangta gung kingkin |
wus gantya-gantya | salam marang Malarêsmi | wus jinurung pamitira | (n)dan mangkat saking ing masjid | tumurun ing dhidhikil | maksih rêpêt saput lêbu | anut marga kang kambah | lêstari dènnya lumaris | wus kapungkur padhukuhan
Lah wus aja dera alap | pupusên wus pêsthine asisiwi | yèn wus julunge pinulung | ing mong mangsa bakala | tur tan kêna yèn kaparêng tombok umur | kuwatir nèng pangudhunan | wadalêna ing Hyang Widdhi ||
11. Ywa nuruti ati hawa | nora
dhadhampalan ing wana gung | Ki Rundaya ris tatanya | ki sanak ngong tanya pundi ||
22. Prênahipun ardi Bustam | punapinggih puniku maksih
23. Dene margine mring Bustam | katujune pan dèrèng kongsi têbih | puniku margi mring Pulung | miwah mring
MungguhMunggah. tumurun ing jurang | Ki Rundaya tansah nuntun ing rabi | wlas-asihira kalangkung | mring garwa kasêrakat | anon toya sakêdhap ararywan wêktu |
loh jinawi | lêga tyasira andulu | parêk kang pinaranan | rame swaraning wong (ng)gugusah nèng gubug |
padalêmanipun | nauri inggih punika | dhukuh sanginggiling dhingkil ||
37. Yèn makatên Kae sanak | kula nêdha damêl (n)dika sakêdhik |
paculipun | nulya kèrit lampahira | munggah pagênênganèki ||
39. Masjide katon anganggrang | langkung asri rakiting dhukuh wukir | akêtêp
sadaya wong wolung-puluh | kang dhudhukuh ing Bustam | gêgênêngan kèdêran kali mèh têpung | dhinawuh mring pasawahan | kinarya gagadhu
undang | sasaji panganan agung | woh-wohan lan juwadahan ||
6. Kang garwa mèsêm turnya ris | wong nganggur dhangan lah-olah | glêpung
dhahar nyamikan | kasaru ing praptanipun | Santri Dhawuk tur uninga ||
9. Kawula atur udani | punika wontên dhatêngan | ngantu
lagi rasaning driyèngsun | kaya yèn janma utama ||
13. Kewala dhadhaganèki | sathithik ngêmu prabawa | nêmu
pitik dhadhara | madhêp langkung lêmunya | pun Pancal kula-kèn wau | mundhut lalaban mring wana ||
kramaning sih | wus tata sami alênggah | Arsèngbudi nyarakake | kakang punika sumangga | pan wajib sumapala | wau ing sadangunipun | raraosan lan arinta ||
26. Dingarèn karya nyanyamik | kadya wontên kang nuduha | tan bodho ing wusanane | dadya rêjêki paduka | bagi
saking pasujudan | ing sasampunira mansoh | sunat Wabin ing radêgan |
36. Tata sugatanirèki | sathithik ingkang prayoga | lan sidakna mau kae | kang garwa mèsêm turira | ing sasmitaning raka | inggih sampun kala wau | kados wus rimat sadaya ||
yèn pêcêl pitike | ing mêngko ana ing ngarsa | Allah ingkang sung murah | langkung sukurirèng kalbu | Arsèngbudi lon wacana ||
43. Marang tamunira kalih | sumangga kakang Rundaya | lah suwawi kang-(m)bok mangke | kawula aturi nadhah | (ng)gyannipun olah-olah | rayinta akusung-kusung | ngaturi
Rundaya lan garwanipun | nikmat raosing panadhah ||
45. Satêngah ngraoskên bukti | ana karasa ing driya | -nira mandhêkêl
ing suta durung katêmu | ngalêm rasaning sugata ||
47. Kale dudu wajib-mami | dudu guna kaya nipkah | lan dudu kaskaya dhewe | Rundaya mulat ing garwa | mila kanggêg ing driya |§ Kirang sawanda, prayoginipun / jroning / [baris ini sudah benar: 7a]. dinuga ngot tyas
kang tuwuk | owêl gupuhe arinta ||
49. Ing sêmu wus ananggapi | dinuga tyasira brangta | dadya kadho pambuktine | antara nulya luwaran | samya wiwijikan
51. Punika kakang kang mugi | paring wulang ing kawula | rumiyin dalah ing mangke | ing tyas dèrèng kapadhangan | mêksih bunar ing driya | kakang langkung bagya sokur | andhatêngi dhatêng kula ||
52. Prasasat idayat ugi | palal Hyang Kang Luwih Wikan | kêdah panggih (n)dilalahe | nyuwun kasiat wuwulang | lah kakang padhangana | Ki Arundaya amuwus | yayi bab tokit lan iman ||
53. Iman pangèstuning budi | kang êning marang Hyang Suksma | jarênih
pangèksi | pandêlêngan tingal driya | lyan saking Dating Hyang Manon | kang punika yayi mulya | budi ingkang mardika | nungge sawiji pangèstu | kang dadya mas tanpa una ||
55. De tokit punika yayi | budi ingkang bangsa
jatining kasidan | anèng ing pribadinipun | datan kengangkenging. kinaliyan ||
60. Wau Nikèn Malarêsmi | kapering wurine raka | sêlan-sêlan pangrungune | mung ketang pra putranira | kang dadya woding driya | Rundaya non garwanipun | ing netya mila§ Prayoginipun / milya /. sungkawa ||
61. Kawistara dènnya wingit | Arsèngbudi nor turira |
kantun | adima(?) lon dunêmrasa ||
63. Rundaya nauri aris | yayi èsmune rakanta | katênta rapuh anggane | bêtèke apor lumampah | pan datan yèn kadyèka | wontên karasa ing kalbu | reyang sajar sajatinya ||
64. Marma ngendra§ Prayoginipun / mendra /. praptèng ngriki | kalih prakawis parlunya | kang dhingin kajat
ing paran | pangguh kang sun-upaya | saulih mara ing besuk | sun kampir lan sutanira ||
ingkang karsa | sarèhning lagya brangta | kakang tanya prênahipun | Wanantaka Ardipala ||
santri wêktu salat Suboh | bakdanira angibadah | Ki Rundaya ris nabda | lah ta yayi Arsèngkalbu | manirèki papamitan ||
79. Umangkat mupung aènjing | Arsèngbudi ngling mring garwa | kinèn saos sugatane | gupuh Wiyadi mring wisma | nuduh ing santrinira | kewala
sigra nuding | mring santrinira sakawan | Pethak Pancal Bêlang Putèh | kang kinèn nguntap nèng lampah | sadaya wus sadhiya | miwah panggèndhonganipun | pamucunge anèng marga ||
1. Yata wau Rundaya nulya tumurun | umangkat sing langgar | Ki Arsèngbudi tut-wuri | kurmat marang ingkang raka Arundaya ||
2. Lawan wau Wiyadi anut tut pungkur | tumunturing raka | samya kurmat ing têtami | pan dumugi anèng sajawining dhadhah ||
3. Lon amuwus Rundaya mring Arsèngkalbu | lah wus yayi aywa | susah angêtêrèng têbih | jêngandika wangsul ing ngriki kewala ||
4. Samya matur inggih andhèrèk pangèstu | ing salampah kakang | mugi manggiha basuki | inggih rêke benjang yèn wus praptèng paran ||
Maklumipun jênggan-para ring katèngsun | araling kawula | cêgah amasthèkkên jangji | lamun cidra dadya jalaring duraka ||
8. Pênêdipun sumendhe marang Hyang Agung |
ngling | kawula nut ing lampah ngriki kewala ||
10. Saur muwus kalangkung panrimanipun | rambah sasalaman | kalihe samya pupuji | miwah sasalaman mring rubiyahira ||
11. Wusnya ngastu nulya lampahira laju | Arsèngbudi lawan | kang garwa Nikèn Wiyadi | samya wangsul saking padhadhahanira ||
12. Kang lumaku Rundaya lan garwanipun | Malarêsmi
25. Alon matur pra santri mring Rundayèku | punika ing wana | Jêmbul kalangkung awingit | anèng ngriki datan kenging salah karya ||
26. Aruh-aruh sabarang ingkang kadulu | mangke lamun ana | kang katingal kang
Manthuk-manthuk nauri kalih lumaku | iya ngong tarima | pituturira ing mami | reyang ti-yatine manawa kèlingan ||
29. Lampahipun parêk têtêlênging Jêmbul |
sarwi nuntun kuda tinut ing pikulan ||
37. Datan aruh-aruhan papag ing laku | wus ungkur-ungkuran | ana darbèke kang kari | caping arit panguthik runtuh ing marga ||
38. Kang andulu minggu tan na aruh-aruh | wus wruh wawangsitan |
kang maring | Ngardipala miwah marang Wanantaka ||
40. Ana muwus êndi margane kang ayu | marang Ngardipala | mêtu ngêndi ingkang aglis | apa nyimpang apa kang kiye kewala ||
41. Kang sumaur bêcik iki marga ayu | tan tumurun minggah | apa ta ora arumpil | nulya nimpang wong pipitu tan katingal ||
42. Yata wau Rundaya lan garwanipun | myang santri sakawan | laju
46. Tujunipun sampeyan tan aruh-aruh | sokur ta wêkas tyas | ing lampah kêdah basuki | ngrika wau dhanyange ajawal-jawal ||
47. Mindha sunu sanak kadang bapa-biyung | pinindha warnanya | kagèt wong kang aningali | mring kang katon kapilayu gya binêkta ||
wakingwang | lan nyaimu Malarêsmi | tan praduli ika iki tan katingal ||
49. Yèn ta iku mau basan nak sadulur | ya êmbuh-êmbuhan | patute bae bilai | nora wurung nyaimu anjrit karuna ||
50. Samya ngungun sokur salamête laku | lêpas
Rundaya anulya bukti | lan kang garwa anutug dènnira dhahar ||
55. Atuturuh luwaran cinarik mundur | pinangan wong papat | Rundaya dhahar
Prayoginipun / baliya / [waliya]. | amung salam donga-mami | aturêna marang yayi Arsèngnala ||
59. Malihipun rêke tuduhna dêlanggung | maring Ngardipala | kang bêcik tan muwatiri | santri matur inggih punika kewala ||
60. Ingkang ngidul yèn wontên simpanganipun | kang têngên
dandan pagèndhonganèki | nulya samya mangkat saking palèrènan ||
alit talêring margi | ingkang lêpas maring dhukuh Ngardipala ||
68. Pan kapaung ing lampah (n)dika kalèntu | puniki (n)jogira | margi
dhudhukuh ing Gunungsari | anauri inggih ing ngriki kewala ||
72. Lêt lulungur gênêng kang kilèn puniku | èdhèng-èdhèng wana | babana wana sakêdhik | praptèng lêbak ing Gunungsari katingal ||
73. Ngling (ng)gèh sampun asangêt panrimaningsun | ngong laju kewala | kang liningan angling
rumpil | angêrakal dadya rêmbên lampahira ||
75. Garwanipun arikuh tansah tinuntun | praptèng pangareyan | lêbak pawukiran alit |
79. Lingira rum Rundaya mring garwanipun | baya kae uga | kang binatur dhukuhnèki |
wèh wikan | reyang parlu yun pêpanggih | angling inggih dhasar kawula punika ||
lampahipun | Kae Arundaya | nèng wuri lan Malarêsmi | garwa tansah kinanthi rèh kawlasarsa ||
rubiyah | wus sakawan wêwah kalih ||
11. Gunggung sasanga sadarum | Cariksutra gumuywa ngling | iku ta mangsa kêna-a | luwih papat ingkang wajib | Mintarsih mèsêm saryojar | warti andika rumiyin ||
12. Criyose mawi dèn-kuluk | kuluk montên kadipundi |
kewala kang siji | nora kêna lumaku-wa | apan duwèke kang padmi ||
14. Pra garwa mèsêm amuwus | bêjane kang olèh siji | samyosik sajroning nala | kapengin duwe kang siji | lèjême samya atanggap | ing sêmu rêbut (n)dhèwèki ||
punika ing (n)jawi | pan inggih wontên dhatêngan | jalwèstri kawêlasasih | pupuji ayun panggiha | lawan paduka ing mangkin ||
26. Atêbih ing wismanipun | bang wetan cêlak pasisir | apan saking Wanamrêta | wastanipun tan ngakêni | Ki Cariksutra anjola |
28. Ngling ing driya paran dudu | apa iya ingkang prapti | pawong-mitra-ngong ing kuna | muga sayêktine ugi | mangkana ciptaning driya | wasana ngandika aris ||
kang rayi ing Kalisari | Carikmudha ingkang prapta | nêmbah tur salam alinggih | Cariksutra lon ngandika | iki yayi tamu-mami ||
39. Ing pundi pawingkingipun | saking tambêt têmbe mèksi | ing ngarsa pundi sinêdya | sapa sintên kang wawangi | kang
kathah | samya numbak ngong tan gingsir | Rundaya kêna ing tumbak | marang kang duwe wismèki ||
44. Sabêne Rundaya têguh | iku pasah
anom adoh ing tuwa | mawa awèt kuwatnèki ||
61. Lah ipe reyang rumuhun | punêndi punapa misih | utawa
64. Cariksutra lon turipun | punika warninirèki | rinta rumiyin kang kina | ingkang sêpuh pun Sumardi§. |
67. Inggih sampun kadi bêdhug | bubrah rayinta puniki | ginuyu sadayanira | kang ginuyu sukèng
utawi wêktu | ngabêkti ing Hyang utami | nulya mring suro Patrukan | nèng
rubiyahira | sadaya mundur sing ngarsi ||
77. Ngladèkkên sugatanipun | dhewe-dhewe kang sasaji | tinata
amuwus | tan jamak ipeku iki | lêmu katêmu ing pangan | akèh marang§ Prayoginipun / mangan /. ngumbe wani | yèn wong mangan ngombe tandha |
diikuti ngling). ngling | ngangêni têmên si kakang | samangsa anjajarwani | acêtha rata anyata | tan nana luput samênir ||
92. Nanging pinanggih satuhu | rinta Wilapa puniki | ragi acêkap piyambak | tur tan kawula opèni | nipkah sakêdhik-kêdhika | botên nate kula sungi ||
93. Tiyang wus nganggur pitêkur | gêsang-gêsange pribadi | dhasar tan wontên patutan | tanpa kadang anèng ngriki | sasagêdipun priyangga | tan wontên ingkang nulungi ||
94. Ki Bayi mèsêm amuwus | ngantu bukti sambèn angling | dadya tan kathah anadhah | dene kang puniku yayi | kuwasanirèng Hyang Suksma | titah wus binagi-bagi ||
95. Laire ipeku iku | gèsèh lan jênêngirèki |
warnaning nyanyamik | samya tinata ing ngarsa | Cariksutra ngancarani ||
100. Kakang sumangga ing kayun | punika pangusap amis | kang sumapala punika | guguhipun ingkang
sagantênipun | mênggah punika (m)bok adhi | kang tuwa katêlu pisan | punika datan prayogi | lamun kinisas ing talak | tan
campur made myang wisma | punika sih mutawatir ||
104. Marêkkên tyas ingkang dudu | prayogi winêngku sami | ngalap wênang ing ganjaran | kinuluk
sakêlangkung | suka rênanirèng galih | papanggihan§ Prayoginipun / papanggih lan /. Arundaya | wulanguning mitra lami | angling marang Carikmudha | (m)bok ayo trêbangan bêcik ||
mangsa sabên dina-a | mupung sami apapanggih | gumuyu Ki Carikmudha | matur sumangga prayogi ||
111. Nanging punika (m)bok-ayu | Wilapa kinèn (n)dhulêngi | lah punapa sagêd emprak | kawratan badanirèki | dene kumrèngkang kewala | ambêgane kêmpis-kêmpis ||
witne mundhak bêcik | mongsora§ Prayoginipun / mangsa ra /. dèn-rah-araha | wong duwe awak pribadi | kang myarsa gumuyu suka | bojo kang nom ana angling ||
114. Abote kae jêr uwus | mêngko bakal olèh kawin | abot thithik dadi dhangan | wong têlendho dadi kêsit | lungkrah dadi sêgêrira | lara dadi warasnèki ||
118. Sinêntak trêbang ginêmbyang | Cariksutra ngling mring santri | ing kono padha nglumpuka | Sêtranaya Sêtragati | Sêtrarêmbun Sêtradrêma | Sêtralewo dèn-agêlis ||
119. Lah padha bawa-a barung | lan wong wadon sadayèki | agupuh ingkang liningan | samya ngalumpuk pra santri | Ki Bayi kajodhoning tyas | mulat ing garwa kang kingkin ||
120. Pinikir mungguhing ngèlmu | lakune wong mara
purnama siddhi | padhang wulan akêncaran | sumorot wulan madhangi | panglêmburane parawan | jantrane anyar rêspati ||
147. Kalindhên anyar swara lus |
161. Sêntèg têtêp imanipun | gêgodhong darma punapi | pan luwihing bobotira | cacahe pangarah ati |
pakewuhnèki | lumpuh angidêri jagad | pucuk anèng bongkotnèki | apadhang pêtêng kang marga | margèng swargi narakèki ||
165. Wus dangu antaranipun | akir suwuk ingkang singir |
balilu | liyane wong wus winasis | ngartika sajroning nala | lumrah sakèhing wong urip | gêthing tan kurang panacad | dhêmên tan na kurang asih ||
177. Ing wanci wus lingsir dalu | Ki Cariksutra ngling aris | mring santrinira lilima | lah wus payo Sêtragati |
ngikis andon paran | siji tan na awèh uning | wontên sruwanging pawarta | wontên Wanantaka tuwin ||
185. Anèng Ngardipala dhukuh | lagya reyang ruruh iki | lan rêke dèrèng kantênan | ing mangke lamun pinanggih | Malarêsmi saya waspa | myarsa pangandharirèki ||
sadhela | sêrtanta (ng)gyannipun mampir ||
190. Inggih sampun wancak kalbu | kewala ing benjing-enjing | kawula tumuntur
195. Wus antara dènnya wêktu | paragat pujian dhikir | salawat asasalaman | Cariksutra kon ing rabi | padha ngruktiya sèmèkan | lan sangu lungan ing margi ||
196. Ki Bayi alon mawuwus§ Prayoginipun / amuwus /. | ywa susah sasaji bukti | pan misih krasa kawratan | tuwuk anadhah kêndhuri | kewala ngong papamitan | marang para ipe-mami ||
197. Wus padha andum rahayu | reyang amadal palinggih | Ki Cariksutra lingira | marang pra rubiyahnèki | lah padha sira nêmbaha | marang kakangira sami ||
4:1 Ing sawijining dina ana randhané nabi sowan marang Nabi Élisa, aturé: “Bapak, sémah kula sampun pejah! Bapak pirsa, bilih piyambakipun menika tiyang mursid, nanging gadhah sambutan dhateng tiyang. Samenika tiyangipun dhateng, badhé mendhet anak kula kalih-kalihipun kadadosaken réncang tumbasan, kanggé nglunasi sambutanipun sémah kula.”
4:2 Pangandikané Nabi Élisa, “Enggonku nulungi kowé carané kepriyé? Ana ing omahmu kowé duwé apa?” Aturé wong wadon mau, “Mboten gadhah menapa-menapa, kejawi lisah zaitun sebotol alit.”
4:3 Pangandikané Nabi Élisa, “Nyiliha saka tangga-tanggamu botol kothong sing akèh banget.
4:4 Kowé lan anak-anakmu banjur mlebua ing omah, lawangé kancingen. Lenga ing botolmu mau banjur esoken ing botol-botol kothong; sing wis kebak dhèwèkna.”
4:5 Wong wadon mau banjur mulih. Satekané ngomah anak-anaké dikon mlebu lan lawangé dikancing. Botol cilik sing isi lenga zaitun mau banjur dijupuk, lengané diiling ing botol-botol kothong sing dicepakaké déning anak-anaké.
4:6 Sawisé botol-botol mau kebak kabèh, wong wadon mau njaluk botol menèh. Nanging anaké mangsuli, “Sampun telas.” Lengané ing botol cilik mau iya banjur mampet.
4:7 Randha mau nemoni Nabi Élisa menèh. Pangandikané Nabi Élisa, “Lenga kuwi dolen kanggo nyaur utang-utangmu kabèh; déné turahané cukup kokenggo urip karo anak-anakmu.”
4:8 Ing kutha Sunèm ana wong wadon sugih. Ing sawijining dina nalika Nabi Élisa tindak mrana, diaturi dhahar ing omahé wong wadon sugih mau. Sebanjuré, saben tindak menyang Sunèm, Nabi Élisa mesthi pinarak lan dhahar ing omahé wong wadon mau.
4:9 Wong wadon kuwi kandha karo sing lanang, “Kula yakin, yèn tiyang sing damelé mampir mriki nika abdiné Allah. *abdiné Allah: tegesipun ‘Nabi’.*
4:10 Saéné gawé kamar cilik ing payon, di sukani dipan, méja, kursi lan lampu; kajengé piyambaké samasa mampir mriki saged sipeng.”
4:11 Ing sawijining dina Nabi Élisa rawuh ing Sunèm. Sawisé minggah ing kamaré arep ngaso,
4:12 banjur utusan Géhazi, abdiné, didhawuhi nimbali wong wadon, sing duwé omah. Sawisé wong wadon mau teka,
4:13 Nabi Élisa ndhawuhi Géhazi nakoni wong mau, “Takonana kepriyé carané enggonku males marang kabecikan lan kangèlané wong mau. Apa ana prekara-prekara sing prelu diaturaké ing ngarsané Sang Prabu utawa panglima angkatan perang.” Atur wangsulané wong wadon mau, “Kula manggèn ing satengahing sedhèrèk-sedhèrèk kula piyambak lan mboten kekirangan menapa-menapa.”
4:14 Nabi Élisa banjur takon marang Géhazi, “Yèn mengkono kepriyé bisaku males kabecikané?” Atur wangsulané Géhazi, “Tiyang èstri menika mboten gadhah anak Pak, mangka sémahipun sampun sepuh.”
4:15 Pangandikané Nabi Élisa, “Wong wadon kuwi konen mréné.” Sawisé wongé teka lan ngadeg ing ngarep lawang,
4:16 Nabi Élisa ngandika mengkéné, “Taun ngarep, mangsa kaya iki, kowé wis bakal nggéndhong bayi lanang.” Aturé wong wadon mau, “Pak, sampun gegujengan. Bapak rak abdinipun Allah!”
4:17 Nanging apa sing dingandikakaké Nabi Élisa mau nyata. Taun candhaké, kira-kira padha karo wektuné nalika Nabi Élisa rawuh mrono, wong wadon mau duwé anak lanang.
4:18 Bareng wis rada gedhé, nalika pinuju mangsa panèn, bocah mau ing sawijining dina nusul bapakné, sing lagi nunggoni wong-wong sing ngenèni gandumé.
4:19 Dumadakan bocah mau celuk-celuk sambat marang bapakné, “Pak, sirah kula sakit!” Pangucapé bapakné marang réwangé, “Bocah kuwi gawanen mulih menyang enggoné ibuné.”
4:20 Bocah mau nuli digawa mulih, nanging soréné banjur mati.
4:21 Bocahé nuli dibopong ibuné menyang kamaré Nabi Élisa, ing lotèng lan diturokaké ing dipan. Lawangé kamar ditutup menèh,
4:22 banjur kongkonan wong ngabari sing lanang, “Mbok kula sampéyan kintuni réncang jaler setunggal kaliyan kuldi setunggal. Kula badhé énggal-énggal sowan dhateng Nabi Élisa, lajeng badhé énggal wangsul.”
4:23 Sing lanang takon, “Yagéné kesusu lunga. Iki rak dudu dina Sabbat lan dudu dina Riaya Sasi Anyar.” *Riaya Sasi Anyar: Dinten libur kados dinten Sabbat (Amos 8:5). Dinten kados mekaten limrahipun déning para tiyang èstri dipun ginakaken sowan dhateng salah setunggalipun nabi, kanggé nyuwun pirsa bab pengandikanipun Gusti Allah.* Wangsulané sing wadon, “Mboten dados menapa.”
4:24 Sawisé lapaké kuldi dipasang, wong wadon mau kandha karo réwangé: “Kuldiné pecuten supaya mlayu sakatogé. Aja mandheg-mandheg yèn durung dakkon.”
4:25 Wong wadon mau banjur nyéngklak kuldiné lunga menyang Gunung Karmèl, dalemé Nabi Élisa. Saka kadohan Nabi Élisa wis pirsa wong wadon mau teka. Pangandikané marang Géhazi, “Delengen, kaé wong wadon Sunèm mréné!
4:26 Énggal pethuken, takonana kepriyé kabaré bojo lan anaké.” “Wong wadon mau kandha karo Géhazi yèn kabèh padha slamet.”
4:27 Nanging bareng tekan ngarsané Nabi Élisa banjur jèngkèng ngrangkul sampéyané. Géhazi arep nyingkiraké wong wadon mau, nanging dipenging karo Élisa, “Nengna waé! Wong kuwi lagi susah banget. Nanging Pangéran kokora ngandika apa-apa karo aku!”
4:28 Aturé wong wadon mau, “Pak, kula rak mboten nyuwun anak dhateng panjenengan. Lan kula sampun matur supados Bapak mboten paring janji ingkang mboten-mboten dhateng kula.”
4:29 Nabi Élisa banjur ngandika marang Géhazi, “Énggal, jupukna tekenku lan lungaa menyang omahé wong wadon iki. Aja mandheg nyalami wong ana ing dalan. Yèn ana wong awèh salam aja kokwangsuli. Satekamu ing omah kana, teken kuwi tèmpèlna ing rainé bocahé.”
4:30 Aturé wong wadon mau, “Atas asmanipun Allah ingkang gesang lan demi gesang panjenengan, kula mboten badhé nilar Bapak!” Sawisé mengkono Nabi Élisa banjur budhal karo wong wadon mau menyang Sunèm.
4:31 Géhazi wis mangkat dhisik, lan nyèlèhaké tekené Élisa ing awaké bocah mau, nanging ora ana tandha-tandha yèn bocahé urip menèh. Mulané Géhazi banjur matur marang Nabi Élisa, “Larénipun dèrèng tangi.”
4:32 Satekané omah kono Nabi Élisa mlebu dhèwèkan ing kamaré lan weruh jisimé bocah mau sumèlèh ing peturon.
4:33 Sawisé lawangé ditutup Élisa banjur ndedonga marang Pangéran.
4:34 Bocahé dirungkebi; tutuk, peningal lan astané ditèmpèlaké ing cangkem, mripat lan tangané bocahé. Sajroné Élisa isih mengkureb mau, badané bocahé dadi anget.
4:35 Élisa banjur jumeneng lan tindak-tindak ing kamar kono, nuli ngrungkebi bocahé menèh. Bocah mau banjur wahing ping pitu lan melèk.
4:36 Nabi Élisa banjur nimbali ibuné bocah. Bareng wong wadon mau mlebu, Nabi Élisa masrahaké bocahé marang ibuné, pangandikané, “Iki anakmu.”
4:37 Ibu mau banjur jèngkèng ing ngarsané Nabi Élisa, anaké dibopong, digawa metu.
4:38 Nalika Nabi Élisa kondur menèh ing Gilgal, satanah Israèl kabèh lagi ketrejang paceklik gedhé. Satengahé memulang para nabi, Élisa utusan abdiné njupuk kwali gedhé lan masak kanggo wong kabèh sing ana ing kono.
4:39 Ana nabi sawetara sing metu golèk janganan. Wong mau weruh bangsané labu alas, banjur methik wohé akèh banget, digawa mulih. Tanpa ngerti kuwi woh apa, woh mau ditengkel-tengkel, banjur dicemplungaké ing kwali.
4:40 Bareng wis mateng banjur diladèkaké marang wong kabèh. Nanging bareng dicicipi, para nabi mau padha alok, aturé marang Nabi Élisa, “Pak, janganipun wonten racunipun.” Wong-wong mau padha ora gelem nerusaké enggoné mangan.
4:41 Nabi Élisa banjur utusan njupuk glepung sethithik, nuli dicemplungaké ing kwaliné. Sawisé mengkono jangané dikon ngladèkaké menèh. Lan ketitik jangan mau wis ora mbebayani.
4:42 Nalika semono ana wong lanang teka saka Baalsalisa, nggawa roti jewawut rong puluh iji kanggo Nabi Élisa. Yakuwi asilé panèn kawitan ing taun kuwi, semono uga gandumé kawitan. Nabi Élisa ndhawuhi abdiné ngedum roti-roti mau marang para nabi sing ana ing kono,
4:43 nanging abdiné matur, “Rotinipun rak mboten cekap kanggé tiyang satus?” Wangsulané Nabi Élisa, “Dumen waé, supaya padha dipangan, merga Gusti Allah wis ngandika yèn kabèh bakal padha mangan nganti wareg, malah bakal turah.”
4:44 Rotiné banjur diedum. Kabèh nuli padha mangan, lan sawisé kabèh mangan, isih turah, cocog karo pangandikané
ing negara Salèm lan dadi imamé Allah Kang Mahaluhur. Nalika Rama Abraham kondur saka peprangan sarta mejahi para raja, Imam Mèlkisèdèk methukaké sarta mberkahi panjenengané.
7:2 Rama Abraham nyaosaké saprasepuluhé rampasan saka mungsuh marang Imam Mèlkisèdèk. (Tembung Mèlkisèdèk teges sing sepisan “Ratuning Kaadilan”, lan sarèhné Imam Mèlkisèdèk uga jumeneng ratu ing negara Salèm, asmané banjur uga ateges “Ratuning Katentreman”.)
7:3 Mungguh Imam Mèlkisèdèk ing Kitab Suci ora kasebutaké sapa rama lan ibuné, mengkono uga sapa leluhuré. Uga ora kasebutaké bab wiyosé lan sédané. Panjenengané kuwi kaya déné Putraning Allah, kang jumeneng imam ing selawasé.
7:4 Coba gagasen, saiba luhuré Mèlkisèdèk kuwi! Rama Abraham, leluhuré bangsa kita waé, nganti ngaturaké saprasepuluhé rampasan saka mungsuh marang panjenengané.
7:5 Para turuné Lèwi, yakuwi wong-wong sing padha dadi imam, kadhawuhan déning Angger-anggeré Torèt, nampani pisungsung saka umat Israèl, yakuwi para seduluré tunggal bangsa, senajan wong-wong Israèl kuwi uga turuné Abraham.
7:6 Mangka Imam Mèlkisèdèk dudu turuné Lèwi, panjenengané disaosi prasepuluhan déning Rama Abraham sarta mberkahi Rama Abraham, wong sing wis kaparingan prasetyané Gusti Allah mau.
7:7 Wis cetha yèn wong sing mberkahi kuwi luwih luhur ketimbang karo wong sing diberkahi.
7:8 Imam-imam sing nampa prasepuluhan kuwi mung wong lumrah, nanging Kitab Suci nélakaké bab Imam Mèlkisèdèk, yèn panjenengané, kang nampani prasepuluhan kuwi gesang selawas-lawasé.
7:9 Dhèk nalika Rama Abraham mbayar prasepuluhan, Lèwi kena diarani uga wis katut mèlu mbayar, senajan para turuné padha nampani prasepuluhan.
7:10 Awit nalika Imam Mèlkisèdèk ketemu Rama Abraham, Lèwi durung lair; kena diarani Lèwi isih ana ing lambungé Rama Abraham, leluhuré.
7:11 Adhedhasar kaimamané Lèwi mau Torèt kaparingaké marang umat Israèl. Saupama leladiné imam-imam Lèwi kuwi biyèn wis sampurna, ora prelu ana imam liyané sing leladi manut tataning kaimamané Mèlkisèdèk, lan ora manut tataning kaimamané Harun.
7:12 Awit menawa salin tatanan kaimamané, mesthiné Angger-anggering Torèt iya kudu ganti uga.
7:13 Merga sing dikarepaké ana ing kéné iki Sang Kristus, sing klebu taler liya. Saka taler mau ora ana wong siji waé sing tau ngladèni mesbèh ana ing Pedalemané Allah, dadi imam.
7:14 Pancèn wong kabèh wis ngerti, yèn Sang Kristus kuwi miyos saka taler Yéhuda; lan Nabi Musa uga ora ngandikakaké apa-apa bab taler iki nalika panjenengané ngandharaké bab imam-imam.
7:15 Prekarané saiki dadi luwih cetha, yakuwi ana imam liya kang jumeneng, manut tataning kaimamané Mèlkisèdèk.
7:16 Panjenengané ditetepaké ngasta kalenggahan imam ora landhesan prenatané manungsa, nanging adhedhasar urip kang langgeng.
7:17 Awit ing Kitab Suci ana pangandika, “Kowé kuwi dadi Imam ing selawasé, manut tatané kaimaman Mèlkisèdèk.”
7:18 Pancèn, prenatan sing dhisik kuwi saiki wis disisihaké jalaran wis ora nduwèni kekuwatan lan ora maédahi.
7:19 Awit Torèté Nabi Musa wis babar-pisan ora bisa ngolèhaké kasampurnan. Mulané kita saiki padha duwé pengarep-arep sing luwih becik, sing nyedhakaké kita karo Gusti Allah.
7:20 Kejaba kuwi Gusti Allah rak wis supaos. Nalika imam liya-liyané katetepaké kalenggahané, sumpah sing mengkono mau ora ana.
7:21 Nanging Gusti Yésus katetepaké ngasta imam nganggo sumpah, yakuwi nalika Gusti Allah ngandika marang Panjenengané: “Pangéran wis supaos, sarta Panjenengané ora bakal ngéwahi penggalihé: ‘Kowé bakal dadi Imam ing selawasé.’ ”
7:22 Iya merga enggoné béda karo imam liya-liyané mau, Gusti Yésus wis dadi tetanggelaning prejanjian kang luwih becik.
7:23 Ana menèh sing mbédakaké Sang Kristus karo imam liya-liyané; imam-imam liyané cacahé akèh, lan saben imam ngalami mati, mula ora bisa nglestarèkaké kalenggahané.
7:24 Nanging Gusti Yésus gesang selawasé, sarta pakaryané enggoné jumeneng Imam ora kalèngsèr marang wong liya.
7:25 Saiki lan kapan waé, Panjenengané saged mitulungi slamet saben wong kang sowan ing ngarsané Allah lumantar Panjenengané. Jalaran Panjenengané gesang ing selawasé prelu nglantaraké wong-wong mau marang Gusti Allah.
7:26 Mulané iya Gusti Yésus kuwi Imam Agung sing kita butuhaké. Panjenengané suci, ora kadunungan keluputan utawa dosa. Panjenengané wis kapisahaké saka wong dosa, kasengkakaké ngungkuli dhuwuré sakèhing langit.
7:27 Panjenengané ora kaya Imam Agung liyané, sing saben dina prelu nyaosaké kurban kanggo dosané dhéwé lan sawisé kuwi lagi kanggo dosaning umaté. Gusti Yésus nyaosaké kurban mung sepisan thok, kanggo ing selawasé, yakuwi nalika Panjenengané nyaosaké sarirané piyambak minangka kurban.
7:28 Torèt njumenengaké Imam Agung saka antarané manungsa kang ora sampurna; nanging prajanjiané Allah kang dikanthèni supaos kang tekané sawisé Torèt, kuwi njumenengaké Sang Putra, sing wis kasampurnakaké ing selawasé.
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala nyang kaca iki
Sarékat iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 28 Januari 2017.
kelapa katon ngawe-awe. Prayogane becil bale
wae. Dene sesuk esuk tumandang nyambut gawe.
Nuwun, ing sajatosipun kanthi awrating manah para Pamonging Mardi-Siwi ngaturi susulan wara- wara punika, nanging rèhning kapêksa ing kawontênan, pramila sanajan mawi rangu-rangu ing manah inggih mêksa dipun têmah.
Kauningana, ing nalika Mardi-Siwi wulan Februari ingkang kapêngkêr, ingkang ngêwrat wara- wara bab indhaking rêrêgèn lêngganan M.S. dados f 0,125 ing sawulan utawi f 0,75 ing satêngah taunipun, sawêg kemawon rampung panyithakipun, kasusul katrangan saking pangêcapan, bilih rêginipun dalancang wiwit wulan Maart punika sampun mindhak malih. Amargi saking indhakan wau, kaetang-etang wontênipun arta lêngganan lajêng mbotên nyêkapi kangge mragadi wêdaling Mardi-Siwi dalah saubarampenipun.
Sawêg botên mêwahi kandêlipun kemawon waragadipun sampun langkung katimbang kalihan ingkang sampun. Ing mangka isinipun dipun wêwahi dados 32 kaca. Awit saking punika kanthi awrating manah para Pamong kapêksa lajêng ngindhakakên rêgining lêngganan malih, wiwit M.S. wulan Maart punika ugi rêginipun ing dalêm sawulan (sawêdalan) dados f 0,15 ing sabên satêngah taun f 0,90.
Saking pamanggihipun para Pamong, katandhing kalihan rêginipun buku utawi kalawarti sanès- sanèsipun, rêgi samantên wau botên nama awis, jêr bêbadan L.P.C. panci botên angangkah pados kauntungan. Èsthinipun ingkang sami nyambut damêl, saugi sadaya isinipun wau sampun kathah ingkang ngajêngi, sampun sumêbar, inggih punika kauntunganipun, wohing kangelanipun.
Ewadene manawi para lêngganan ingkang kathah taksih animbang awrat arta lêngganan f 0,15 ing sabên wulan wau, para Pamong inggih badhe mangsulakên malih dados f 0,125 nanging isinipun ugi lajêng wangsul dados 24 kaca.
Nuwun, anuhoni kasagahan kados ingkang sampun kawrat ing M.S. wulan kapêngkêr, asarêng punika para Pamong anyowanakên M.S. ing ngarsa panjênêngan, ingkang isinipun radi beda katimbang kalihan ingkang sampun-sampun. Kajawi kandêlipun dipun indhaki dados 32 kaca, bab-bab ingkang karêmbag ugi dipun pêpaki kadosdene ingkang kasêbut wontên ing irah-irahan, ingkang supados: 1e. mbotên mbosêni, jalaran mbotên namung tansah ngrêmbag bab wêwatakan utawi bêbudèn kemawon, 2e. wêwaha sêsêrapan kita ing bab sanès- sanèsipun ingkang ugi botên kenging katilar tumraping panggulawênthah, ingkang ancasipun angudi sampurnaning tuwuh, sagêda dados tiyang ingkang botên madal sumbi ing samudayanipun.
Ing wasana pangajêng-ajêngipun para Pamong, mugi-mugi ewah-ewahan wau dadosa jalaraning kamajênganipun Mardi-Siwi, ingkang ugi atêgês rancaging lampah kita anggayuh karaharjaning putra, sumarambahipun dhatêng bangsa tuwin jêmbaripun malih dhatêng dunya.
urunan karangan dhatêng kula kenging kula wastani kados ing nginggil punika.
Adil punika têmbung Arab ingkang sapunika sampun mlêbêt ing basa Jawi kangge jarwakakên têmbung Walandi "recht", "rechtvaardig". Manawi dipun Jawèkakên lugu têgêsipun "bênêr", "bêbênêr", "kabênêran". Bênêr tumraping manungsa, têgêsipun laras kalihan bêtahipun, inggih punika rahayu, wilujêng, slamêt (salamah).
Manawi tiyang punika gêsang piyambakan, kados criyosipun Robinson Crusoe, wontên ing pulo alit upaminipun, sagêd gêsang sakajêng-kajêng, têgêsipun tumindak utawi botênipun miturut kajêngipun piyambak, tumindak botên wontên ingkang ngalang-alangi utawi ingkang ngakên: kèndêl kemawon ugi botên wontên ingkang mêksa tumindak, dados ugi botên wontên ingkang ngalang-alangi kèndêlipun.
Nanging manawi manungsa punika gêsang bêbrayan, lajêng sambêt, awit sabab lan mawi cara mawarni-warni, kalihan tiyang sanès. Môngka tiyang punika nggendhong bêtah warni-warni gandhèng kalihan gêsangipun lair batos. Ing bêbrayan ngriku kabêtahanipun para warganing bêbrayan warni-warni punika tansah pêthukan. Manawi bêtahing satunggal lan sanèsing warganing bêbrayan punika pêthukan kadadosanipun warni kalih: sagêd lajêng sami gèsrèk, suk-sukan, tumbukan utawi lajêng gumolong
sinamadan dening para ingkang nunggil bêtah, lajêng sayuk sabêbrayan ngupados tatanan, ingkang kenging kangge panutaning gêsang bêbrayan, supados para warganipun sasagêd-sagêd ngajènana tuwin ngrêksaa dhatêng bêtahipun
tatakrama makatên punika, ingkang grambyanganipun kenging kapilah dados tiga:
1. Tatakramaning agami, inggih punika tatanan ingkang kaanggêp dening para ingkang ngrungkêbi agami punika, awit saking dhawuhing Pangeran.
Bêbrayaning manungsa punika nate ngalami jaman ingkang nganggêp sadaya tatakrama ingkang tumindak punika inggih pancèn kakarsakakên dening Pangeran. Mila jaman samantên punika namung agami ingkang dados ugêranipun tumindaking gêsangipun manungsa ing bêbrayan punika. Nanging jamanipun sapunika sampun mbotên samantên malih dayaning agami dhatêng bêbrayan, sanadyan inggih taksih kathah dayanipun.
2. Tatakramaning kasusilan, inggih punika dayaning ambêg sae, karumangsan (geweten), suwaraning asêpi (batin).
Tatakrama punika kathah ingkang jumbuh kalihan tatakrama kasêbut bab 1, jêr bedanipun inggih namung saking wawasan. Ingkang mawas, manawi botên sadaya kemawon ingkang tumindak ing bêbrayan punika dhawuhing Pangeran, lajêng nggolongakên tatakrama warni-warni ingkang kalêbêt ing bab 1 punika dhatêng bab 2. upaminipun anggêr-anggêr "ora kêna matèni liyan" punika mbotên kalêbêtakên dhawuhing Pangeran, ananging kalêbêtakên kasusilan ingkang kêdah njagi gêsangipun manungsa; makatên ugi "ora kêna nyolong" punika angrêksa darbèking warga bêbrayan. Ananging inggih wontên ingkang mbotên jumbuh, umpaminipun agami ngawisi nyambutakên mawi sarêman, nanging kasusilan namung ngawisi sarêman ingkang kêsangêtên (woeker).
3. Tatakramaning sêsrawungan, inggih punika ing jagad kêjawèn ingkang wantah dipun wastani tatakrama kados ta: "yèn mêrtamu aja idu saênggon-ênggon", "yèn pêthukan liyan ing dalahdalan. aja ngregoni lakune", "aja ngina sapadhane urip" wong iku kudu ngênggoni unggah-ungguh, makatên sapiturutipun.
Tatakrama punika nyêkapi bêtahipun gêsangipun bêbrayan supados manis, mathis, pantês, sakeca sêsrawunganipun. Ananging tatakrama punika ugi nyampyok pêngrêksaning darbèking liyan upami "aja idu saênggon-ênggon" utawi adêging manungsa, upami "aja ngina", "aja ngganggu ing liyan".
Ananging tatakrama warni tiga kala wau dèrèng nyêkapi kangge ngrêksa wilujênging bêbrayan tuwin sadaya bêtahipun para warganipun, awit
a. Taksih wontên malih kabêtahanipun wilujênging bêbrayan tuwin ingkang mbotên kenging kagolongakên tatakrama warni tiga wau. Upaminipun andhong-andhong tuwin tumpakan sanès-sanèsipun manawi mlampah ing margi kêdah mêndhêt sisih ingkang kiwa, cacah jiwa kêdah dipun cathêti, punapa malih rabi utawi pisahan makatên sapanunggilanipun ingkang
kalêbêt rêrigên supados tata têntrêm kawontênanipun bêbrayan tuwin nyênyingkiri bêbaya-bêbaya, ingkang ugi sok ngalap jiwaning manungsa.
Dados mbotên sadaya bêtahing wilujênging lan tata têntrêming bêbrayan karêksa dening agami, kasusilan utawi tatakrama wantah, taksih kathah bêtahipun bêbrayan ingkang ugi wigatos sajawinipun tigang golongan wau ingkang kêdah karêksa.
b. Lan malih, manawi namung karêksa makatên kemawon ugi dèrèng nyêkapi.
Sintên ingkang mbotên miturut tatakramaning agami punika kenging bênduning Pangeran. Ingkang nêrak tatakramaning kasusilan punika badhe karidhu dening raos gêla utawi rumaos kainan. Dene ingkang nyulayani tatakrama wantah punika badhe dipun siriki tiyang, dipun sêpèlèkakên, têmahan botên pikantuk sêsrawungan.
Nanging kathah mawon warganing bêbrayan punika ingkang mbotên ajrih utawi nêmaha bênduning Pangeran, raos gêla tuwin kainan, kecalan sêsrawungan utawi dipun sêpèlèkakên ing liyan, jêr piyambakipun nekad nyulayani, awit sampun dados bêtahipun.
inggih kapêndhêt ingkang pêrlu-pêrlu, têgêsipun ingkang manawi mbotên dipun èstokakên, dipun lirwakakên utawi dipun sulayani, lajêng sagêd mahanani bêbaya ingkang nyidra wilujênging bêbrayan. Tatakrama ingkang sampun kalaras kados makatên punika lajêng katêtêpakên kêdah dipun èstokakên, mawi dipun kanthèni pangancam ukuman utawi pêksan tumrap dhatêng ingkang wani nglirwakakên utawi nyidrani. Ancaman utawi pêksan punika dipun wêstani sanctie (heiliging) cara Jawinipun wêwingit.
Tatakrama ingkang kawingitakên punika, ingkang limrahipun kawastanan bêbênêr, kaadilan, recht.
Makatên andharanipun Prof Van Kan wontên ing
ingkang wus kawijil / sayogya rinaos / dhuh gustiku wus ndungkap wêktune / akil balèk wajibe
Wiwit wulan Maart punika isinipun Mardi Siwi badhe kawiyarakên têbanipun. Rêmbag panggulawênthah botên angêmungakên bab ingkang angengingi kabatosan tuwin kautamèning budi, nanging ugi angrêmbag panggulawênthah ingkang tumuju dhatêng kaprajan. Awit manawi dipun manah, satunggal-tunggalipun tiyang ingkang gêsang wontên ing praja punika, kêdah mangêrtos ugi dhatêng tatananipun tuwin kuwajibanipun manungsa ingkang wontên ing praja. Mila wiwit Mardi Siwi angka 3 punika, badhe dipun isèni kawruh-kawruh bab kaprajan tuwin wulang-wulang ingkang tujonipun anggêgêsang raosing para mudha, rêmêna amigatosakên dhatêng kawontênaning bangsanipun tuwin nagarinipun.
Punapa malih tumrap para mudha bangsa Indhonesia pêrlu sangêt amanah bab punika, amargi wêkdal samangke bangsa Indhonesia sawêk nêdhêng-nêdhêngipun olah kaprajan ingkang tundonipun sagêda anata gêsanging bêbrayanipun piyambak. Sarèhning Mardi Siwi punika dados waosanipun para rama ibu ingkang kuwajiban ugi manggulawênthah putranipun supados ing têmbe sagêda dados tiyang ingkang botên namung ngudi dhatêng kabêgjanipun piyambak, nanging sagêda ugi dados tiyang ingkang migunakakên kakiyatanipun kangge rahayuning bêbrayan, lumèbèripun rahayuning jagad.
Pamanggihipun Redactie Mardi Siwi ingkang makatên wau kados botên anèh, awit jamanipun Ingkang Sinuhun kaping Sanga tuwin Kangjêng Gusti Mangkunagara kaping Sakawan, ugi sampun wontên wulang-wulang ingkang wosipun nêdahakên kuwajibanipun para mudha ingkang sampun diwasa,
puruna olah praja, dados têgêsipun ing jaman samangke samia purun lumêbêt wontên ing ebah-ebahan politiek, tumut manah tuwin angraosakên kawontênaning prajanipun. Miturut panganggêp jaman kina ingkang samangke ugi taksih dipun têtêpakên lêrêsipun dening bangsa kula, ingkang dados idham- idhamanipun para sêpuh punika sagêda putranipun dados satrya ingkang linangkung. Dharmaning satrya makatên olèh praja,olah praja (dan di tempat lain). inggih punika gêgulang dhatêng kasêktèn mawi lambaran kaluhuraning budi. Ananging kasêktèn ing ngriki botên atêgês ngèlmu sichir ingkang dipun angge bêtahing badanipun piyambak. Nanging kasagêdan mawarni warni ingkang tundonipun kangge mêmayu
Red. M.S. manah pêrlu suka tuntunan dhatêng para maos bab kawontênaning bêbrayan tuwin praja Indhonesia.
Ing sarèhning gêsanging bêbrayan punika wujudipun warni- warni, pramila bagean panggulawênthah bab kaprajan punika botên namung angêmungakên suka tuntunan ing bab tatananing praja, nanging ugi angrêmbag gêsanging bêbrayan ing bab economie, bab pêngajaran, bab kasusilan, bab hak-hakipun satunggaling narapraja tuwin kawajibanipun, bab kaadilan, lan sanès-sanèsipun malih, pêrlunipun manawi para mudha sampun lumêbêt wontên ing bêbrayan malih, sagêda tumut ngrêmbag tuwin tumut manah dhatêng kabêtahanipun bêbrayan. Punika ingkang kula wastani panggulawênthah bab kaprajan. Ing sarèhning Red. M.S. samangke sampun angsal bagean ingkang kapintha-pintha piyambak-piyambak, pramila bagean kula piyambak ingkang pêrlu namung suka kawruh bab tatananipun praja ingkang samangke sampun wontên, saksampunipun dipun wawas lajêng badhe ngaturi katêrangan, kadospundi saenipun tatanan supados sagêd nênuntun bêbrayan dhatêng kawilujêngan.
Karangan punika namung minangka dados bêbukanipun sêsuluh prakawis kaprajan, milai pêrlu kula aturakên inggih bab wajibipun para mudha gandhèngipun kalayan kawontênanipun bangsa Indhonesia ing wêkdal samangke. Anggènipun bangsa Indhonesia ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran sampun 31 taun tuwin kawontênanipun ebah-ebahan wau saya dangu saya majêng. Ananging kêdah sami dipun akêni manawi dumugi samangke ebah-ebahan wau dèrèng sagêd mujudakên woh kados ingkang dipun ajêng-ajêng. Pramila ebah-ebahan wau kêdah dipun santosakakên, supados kêkiyatanipun langkung agêng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kêkiyatan ingkang rosa punika mêsthi
enggal kadumugènipun. Awit saking punika para mudha ingkang sami jumagar-jumagar tuwin ingkang wêkdal samangke sami ngudi kawruh mawarni- warni sampun ngantos kasupèn dhatêng kêwajibanipun, inggih punika ing têmbe badhe dados warganing bêbrayan utawi narapraja. Sampun ngantos kasupèn bilih pangudi kawruh punika namung satunggalipun sarana kangge nyamêktakakên anggènipun dados bêbrayan. Sampun tamtu kemawon satunggal-tunggalipun tiyang punika kêdah sagêd nêdha, sagêd gêgriya tuwin sagêd bêbranahan, ananging punika sadaya kêdah namung kaanggêp srana anggènipun tumut mbangun bêbrayan ingkang asipat rahayu. Kula sadaya sami angakêni bilih para sêpuh ingkang ing wêkdal samangke lêlumban wontên ing ebah-ebahaning bangsa botên dangu malih badhe lèngsèr saking palênggahanipun kabêkta saking sampun yuswa utawi kêkiyatanipun sampun suda kangge nyambut damêl migatosakên bêtahipun bêbrayan. Para mudha ingkang samangke nêdhêng wontên ing pawiyatan kêdah sami ngrumaosi gadhah wajib anggêntosi palênggahanipun para sêpuh. Para neneman punika wêwatêkanipun bantêr sakliring tindak, mila dhatêngipun para neneman ing jagading ebah-ebahan badhe nyurung lampahipun ebah-ebahan wau, têgêsipun angrikatakên badhe kadumugèning sêdya.
Ananging pêrlu ugi kula têrangakên ing ngriki bilih tiyang olèh praja makatên asring kathah sandhunganipun, têgêsipun asring katatap-tatap, utawi kêdah wani kurban kêkiyataning pikir, bandha tuwin sanès-sanèsipun. Ananging ingkang makatên wau sampun dados ubarampenipun tiyang ingkang ulah kautamèn anuju dhatêng kaluhuran. Ewasamantên pêrlu para mudha ingkang badhe olah kaprajan punika dipun amping-ampingi dening ingkang dados guronipun. Suka pêpadhang tuwin suka pêpèngêt. Mila wulanganipun Kangjêng Gusti kaping IV ingkang kula pratelakakên ing nginggil punika wau sampun cocok kalayan kawontênanipun. Inggih punika ingkang mungêl: "mung bae wêkas ingwang, ywa pêgat têtèki."
Ing ngriki Kangjêng Gusti Mangkunagara ingkang kaping IV katingal kawicaksananipun, sadaya tindak punika kêdah linambaran têtèki. Têgêsipun kêdah mulat dhatêng punapa ingkang dipun tindakakên, dados têtèki ing ngriki botên atêgês ngurangi tilêm utawi ngirangi têdha, nanging tansah mulata dhatêng sakathahing tindak. Amargi tindak makatên manawi anggènipun anglampahakên botên mawi kawicaksanan, tunadungkapipun sok inggih andrawasi. Mila bokmanawi wontên paedahipun kula ngaturakên wêlinging tiyang sêpuh kados ing ngandhap punika:
Manungsa kudu nalangsa, têgêse nalangsa dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Têgêse [Tê...]
[...gêse] prihatin dudu cêgah dhahar lawan guling, yaiku nglanggêngake rasa eling, mangèsthi marang kang mêsthi.
Manungsa kudu asrah bathara, yaiku kaananing kêdadean kabèh iki kudu pêrcaya marang kang nglakoni. Kudu narima takdiring wiji, têgêse aja durga mangangsa-angsa nanging tumindaka kalawan saparênge.
Kudu marsudi purwaning dumadi, têgêse apa kang dèn gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni, dene saranane laku iku ana rong prakara: kudu têlatèn lawan tabêri. Tlatèn iku kênane saka satitik, tabêrine aja mêdhot olèhe anindakake.
Witing urip kudu ngêrti bibit kang gaib, têgêse gaib ora dumunung nèng bumi langit, ora sêmlêmpit ana bêslit, ora kalêmpit ana ing jarit, ora kacarup wilanganing dhuwit, kudu titi papan, karêmpit pitakon kang luwih têrtib. Yèn wus winangsit
kudu wuninga. Cêthuk cêthak kudu kang cêtha.
Lampahipun ebah-ebahan kabangsan sampun angatawisi badhe kadumugèn ing sêdya. Pakêmpalan-pakêmpalan kaprajan ingkang agêng-agêng samangke sampun manunggil, tuwin sampun sagêd ambabar bêbadan Kongrès Rakyat Indhonesia. Ingkang anuju dhatêng kawilujêngan utawi karahayoning bêbrayan. Dene ingkang dados idham-idhamanipun sagêda ing tanah Indhonesia punika kawontênakên badan pêwakilan
bêbrayan Indhonesia ingkang sagêd nuwuhakên kêadilan ingkang badhe woh kawilujêngan utawi karahayon. Jangka ingkang muluk punika wau sagêdipun kacêpêng manawi daya kêkiyatanipun bangsa kasokakên ing ngriku, mila para mudha kêdah ugi tansah tumut angawasakên ebah -ebahaning bangsa wau.
Wohipun tiyang migatosakên kawontênan punika têmtu gêsang raosipun kagigah raosipun lajêng purun ngraosakên dhatêng kawontênan. Manawi sampun gêsang raosipun, padatanipun lajêng tuwuh niyatipun tumut angrencangi kadumugèning sêdya.
Para sêpuh tuwin para guru kuwajiban ugi nyulang- nyulangakên dhatêng para mudha ing bab ingkang gêgandhengan kalihan gêsangipun tiyang wontên ing salêbêting praja.
Supados para mudha anggènipun ulah praja botên was-was ing manah malih, tuwin sagêda kadumugèn ing sêdya
kanthi manggih rahayu, kêdah sangu kawan warni, inggih punika watak-watak ingkang dumunung wontên ing Brahma (wijsheid) wontên ing Satrya (kune en edelmoedigheid) wontên ing Waysiya (economische kracht), wontên ing sudra (arbeid). Miturut kawontênaning bêbrayanipun para Arier jaman kina pancèn wontên pêpêrangan 4 punika, ananging sajatosipun manawi kamanah ingkang lêbêt wêwatakan 4 punika sagêd dumunung wontên ing satunggalipun tiyang, inggih punika manungsa sagêda gadhah tindak ingkang adhêdhasar kaluhuran kêkiyataning bandha anuwuhakên kawontênan ingkang sae.
Minangka tutuping bêbukaning rêmbag prakawis panggulawênthah bab bêbrayan punika sagêda para mudha Indhonesia kasinungan watak-watak wau, supados sagêda dados sakagurunipun bangsa bêbrayan ingkang dhêdhasar rahayu.
Sadaya solah-bawa tuwin ginêm punika yêktosipun namung wêdharing kajêng. Sadèrèngipun kawêdalakên, ingkang gadhah kajêng wau sajak sampun nata urut-urutanipun rumiyin. Pangangkahipun, sagêda manungsa sanès ingkang dipun sukani sasmitanipun utawi ingkang dipun ajak rêmbagan wau, mangêrtos dhatêng sêdyanipun, ingkang dumunung wontên ing solah-bawa tuwin têtêmbungan punika. Ewasamantên sok-sok inggih mlèsèd, rumaosing manah, urut-urutanipun sampun sae, miturut wêwaton: tiyang sanès kok mêksa taksih dèrèng mudhêng ingkang dipun sêdyakakên utawi taksih ambêtahakên katêrangan sanèsipun malih, supados gamblang. Mêsthinipun ingkang gadhah kajêng punika lajêng gêla, rumaos yèn taksih dèrèng baud anggènipun nata solah-bawa tuwin têtêmbungan ingkang tumuju dhatêng sanès.
Bab ingkang makatên punika sabên dintên sintên kemawon mêsthi ngalami. Inggih panci sampun dados kodrating manungsa, wiwit tangi gregah kêdah nênata kêkandhutanipun, dene prêlunipun namung supados anggènipun gêsang sêsrawungan punika langkung sakeca tuwin langkung mikantuki. Ngantos sapriki, para sarjana taksih ngugêmi pêmanggih, yèn manungsa punika saking sakawit mila gêsang sêsrawungan. Mbotên wontên
ingkang gêsang miyambak, kados kewan wana utawi gêgrêmêtan. Ing golonganing manungsa punika, inggih alita kados punapa, mêsthi sampun wontên anggêr-anggêring tata têntrêm, wontên ingkang kajibah ngudi dhatêng tata têntrêm wau, wontên ingkang kapasrahan dados sêsêpuh utawi pênuntun. Makatên punika kawontênanipun ing bêbrayan gêsang ing pundi-pundi, saantawisipun bangsa Papua, Indhiaan, Dhayak utawi bangsa Europa ingkang sajak dipun inggil- inggilakên ing bab kawruhipun pranatan.
Mila ing ilmu panggulawênthah lajêng wontên wêwaton, ungêlipun makatên: "Manungsa iku têtêpe dadi manungsa, samangsa bisa urip saantarane para manungsa" Dados sadaya pikajênging para sêpuh tuwin guru, anggènipun badhe mintêr-mintêrakên tuwin ndunung-dunungakên nalaring lare, sampun ngantos supe dhatêng wêwaton punika; sadaya trajangipun kêdah kaênêrakên mriku, idham-idhamanipun namung sagêda para murid tuwin wayah utawi anak ngêrtos dhatêng wajibing manungsa, kêdah gêsang sêsarêngan kalihan kanca-kancanipun. Pangêrtosan dhatêng bab bêbrayan punika sagêda dados dhasaring panggulawênthah punapa kemawon. Panggulawênthah ingkang uwosipun nuju, supados para murid yakin utawi titi sangêt dhatêng kabêtahaning manungsa gêsang sêsarêngan punika namanipun panggulawênthah-sociaal (saking têmbung socius = bêbrayan).
Panci yêktosipun panggulawênthah sociaal punika sagêd sarêng lampahipun kalihan panggulawênthah punapa kemawon naminipun, namung gumantung saking ingkang ngêcakakên. Mila bab panggulawênthah sociaal punika mbotên kenging lajêng dipun siya-siya utawi dipun rèmèhakên, jalaran sampun nindakakên panggulawênthah ingkang tujunipun sanès, ingkang mawarni-warni naminipun, kados ta: neutraal (= mêrdika, têgêsipun ora ngetan ora ngidul) agami, nationaal (= kêbangsaan), lan sapiturutipun. Ing têmbe bab punika ing ngriki badhe kula jèrèng-jèrèng, kados ing wêkdal samangke botên prêlu kawiwitan, cêkap kula dumak-dumuk rumiyin kemawon.
Ingkang dados sêdyaning manah kula, namung badhe mawas salah satunggiling watêking manungsa, ingkang ing wêkdal samangke prêlu sangêt kagêsangakên. Sintên ingkang
mbotên sagêd kauningan, langkung-langkung manawi kêdah kabuktèkakên mawi barang-barang, ingkang sagêd kagrayang ing pancadriya, yêktos wontên wujudipun.
Kula wangsuli malih: manungsa kasinungan watêk sagêd nata. Dununging watêk wau wontên ing utêk, naminipun pamikir. Sadaya ingkang mêdal saking wêwêngkon punika nami pikiran. Samangsa manungsa gadhah pikajêng, pamikir kataman dayaning pikajêng wau, lajeng ebah.
Ebahing pamikir nama: mikir-mikir, sanès mikir. Dene bedanipun, tiyang mikir punika mêsthi wontên tujuanipun. Pikiran satunggal lan satunggalipun, ingkang jumêdhul saking pamikir punika kagathuk-gathukakên, kasaring-saring; prêlunipun ngupadosi pêmanggih, ingkang mikantuki dhatêng ingkang sawêg ngebahakên pikiranipun wau.
Tiyang mikir-mikir punika namung anampèni sabên pikiran ingkang mêdal kajêngipun piyambak. Botên wontên puntonipun, salira kraos lungkrah, tanpa pamanggih, punapa- punapa.
Sarjana Amerika ingkang misuwur, nami Johan Dewey nyamèkakên tiyang mikir kadosdene tiyang mlampah; dumugi ing prasêkawan botên sumêrêp lajênging lampahipun; punapa lajêng, punapa ngiwa utawi manêngên. Samangsa tiyang wau namung linggih kemawon, mêsthinipun inggih botên badhe sumêrêp margi pundi ingkang kintên- kintên lêrês. Beda sangêt, samangsa tiyang wau lajêng purun mènèk uwit inggil, sagêd sumêrêp tlatah sakiwa- têngênipun. Ing nginggil uwit, sagêd angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakintên sagêd dumugi ing papan ingkang katuju. Lêpat lan lêrêsipun pamanggih wau, badhe kayêktosan manawi sampun dipun lampahi.
Dados puntoning tiyang mikir punika angsal pamanggih. Pamanggih wau yèn kacobi nêmbe kasumêrêpan lêrês lan lêpatipun. Cêkakipun: tiyang purun mikir punika manawi angsal rêribêd; wujuding karibêdan warni-warni; kajêngipun namung badhe ngicali karibêdan wau. Punika ingkang dados pamrihipun tiyang mikir; mila wontên têtêmbungan, yèn botên wontên lampah tanpa pamrih, têgêsipun tanpa tuju. Dene lampahipun kados makatên:
a. Samangsa tiyang punika manggih karibêdan, lajêng pamikiripun kèndêl jêgrêg, kados tiyang lumampah ingkang kaalang-alangan.b. Ing batos wontên pikajêng, badhe ngicali pêpalang wau.c. Pamikir kadayan dayaning pikajêng, lajêng samêkta badhe nyambut damêl.d. Karibêdan wau kapêcah-pêcah; prêlunipun badhe nyumêrêpi
pundi ingkang sakintên sagêd ngicali karibêdan punika.i. Wêkasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih, ingkang sajak sagêd katindakakên. Salah satunggal kêdah kapêndhêt.j. Yèn kacobi, badhe nyumêrêpi lêrês lan botênipun.Yèn panci lêrês, nama yèn pamikiripun lêrês, yèn pamanggih wau botên mikantuki, nama yèn pamikiripun lêpat. Badhe kalajêngakên.
(Sambêtipun M.S. No. 2 Th. VII)
Sampun kathah para sarjana sujana saking Europa ingkang ngarang buku mawarni-warni ingkang suraosipun suka pêpèngêt dhatêng manungsa, manawi kêdah nyantuni gêsangipun. Ing nginggil kula sampun mratelakakên manawi Mr. H.G. Wells sampun cêcala manawi gêsangipun manungsa kêdah mawi gagrag enggal. Awit manawi botên makatên badhe risak manungsanipun. Malah panjênênganipun wani nantang dhatêng jagad supados ngawontênakên sarasehan kadospundi ta badhe lajêngipun lêlampahanipun manungsa punika.
Panjênênganipun gadhah pangintên manawi wêkdal ingkang kangge sarasehan bab punika wau badhe langkung sae wohipun, katimbang kangge mangun yuda kados wontênipun samangke. Cêkakipun Mr. Wells ngajêng-ajêng wontênipun gêsang gagrag enggal. Manawi kula sadaya sami anlusur lêlampahanipun manungsa ing tanah Europa sangatsangêt. anggènipun ngêgungakên dhatêng landhênpinglandhêping. pikiran: het intellect, sagêd amujudakên kawruh utawi wetenschap ingkang muluk sangêt inggilipun (wetenshappelijke cultuur). Ananging bangsa Europa piyambak ugi angakêni manawi kabudayan ingkang lêlandhêsan pikiran wau dèrèng rumasuk ing balung sungsumipun tiyang-tiyang ing Europa.
Rèhning pêntok-pêntoking pikir punika inggih namung dumugi ing babagan kêlairan kemawon, pramila lampahipun
bangsa Europa ugi kasrimpêt amargi sampun têrang manawi kodrating manungsa punika botên namung kêlairan kemawon, ugi wontên kabatosanipun (de cultuur van het Westen is
dumugi sapriki adhêdhasar kabatosan, lajêng sagêd nuwuhakên
ananging inggih kasrimpêt lêlampahanipun. Amargi lajêng nyêpèlèkakên dhatêng kawontênanipun kalairan (de oostersche cultuur is geestelijk cultuur en is dus religieus en erkent thet cosmisch verband).
Dados kabudayan Europa tuwin kabudayan Azia punika ugi sami wontên kêkiranganipun, milanipun gêsang gagrag enggal punika kêdah adhêdhasar enggal. Satunggal-tunggalipun manungsa punika gêsangipun katitik saking cipta rasa lan karsanipun. Sifating gêsangipun manungsa warni tiga wau kenging kula têmbungakên daya-dayaning Pangeran ingkang wontên ing manungsa. Dados kêwajibanipun manungsa gêsang wontên ing donya punika sagêda ngangge daya-daya wau miturut dhêdhasaranipun piyambak-piyambak. Karsa punika pêntokipun dhatêng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun sagêd mranata badanipun piyambak inggih sagêd mranata dhatêng kiwa têngênipun. (De
Namung kemawon kawasa ingkang sampun kasalira dening manungsa punika wau kêdah kangge angayomi. Awit dhêdhasaring kodrat punika angayomi.
Rasa punika kêplasipun dhatêng katrêsnan utawi liefde, dados têgêsipun manungsa kêdah ngangge kêkiyataning raos, trêsnaa dhatêng sasamining ngagêsang, inggih punika sasamining manungsa.
Cipta utawi gedachte punika kêplasipun dhatêng kawruh, utawi kennis. Ananging manungsa kêdah èngêt dhatêng wèting kodrat, bilih kawruh utawi geestelijke kennis punika wau kêdah tumuju dhatêng pangurbanan, dados sêpi ing pamrih ingkang atêgês dhatêng karahayon.
Manawi sadaya manungsa sami karsa manggalih saèstu dhatêng kamanungsanipun piyambak-piyambak, pinanggihipun tamtu angakêni bilih manungsa wontên ing ngalam donya punika ingkang sami dipun èsthi dhatêng bêgja, ananging manungsa ugi sami ngrumaosi manawi bêgjanipun manungsa punika inggih kalayan manungsa sanèsipun. Pramila manungsa kêdah anêtêpi karukunan kados ing ngandhap punika: [p...]
Manungsa kêdah rukun dhatêng tangga jiwa, têgêsipun dhatêng kulawarganipun. Kaping kalih kêdah rukun dhatêng tangga wisma, têgêsipun tangga têpalihipun. Kaping tiga kêdah rukun dhatêng tangga desa, têgêsipun dhatêng nêgarinipun. Kaping sakawan kêdah rukun dhatêng tangga nagara, têgêsipun nêgari sakiwa têngênipun utawi dhatêng jagad.
Milanipun gêsang gagrag enggal punika kêdah dipun runtutakên
ungkulan.Dhatêng tulung-tinulung, botên mangsa bodhoa.
Manawi manungsa gêsangipun mawi ngèngêti dhêdhasaran makatên mêsthinipun botên lajêng manah badanipun piyambak, nanging ingkang dados èsthinipun wilujêngipun bêbrayan. Gêsangipun manungsa lajêng atêgês gêsangipun manungsa sadaya. Wohipun badhe damêl bêgjanipun sadaya manungsa, amargi ingkang wontên namung katrêsnan, botên sêsêngitan. Botên manah dhatêng badanipun piyambak nanging manah dhatêng sadaya manungsa. Amila manawi sadaya tiyang sampun sumêrêp dhatêng tatanan-tatananing alam, lajêng anglênggahi kasucianing batos, botên namung kasucianing lair, inggih punika tatakrami.
Manawi dipun raosakên ingkang yêktos, jagad punika sagêd nyêkapi kabêtahanipun manungsa, botên nate kêkirangan. Wontênipun kasangsaran ingkang dipun sandhang dening manungsa punika sababipun botên sanès kajawi lêpating tatanan, ingkang dipun damêl dening manungsa. Ingkang tamtu mamanungsa manungsa. damêl tatanan punika miring dhatêng badanipun piyambak, utawi miring dhatêng golonganipun. Miring dhatêng tiyang ingkang sakêdhik cacahipun (
Awit sangking punika lajêng tuwuh kawontênan ingkang botên samêsthinipun, inggih punika kathah tiyang ingkang kêkirangan punika lajêng bingung, pêtêng manahipun, wasana nuwuhakên pabênanipun tiyang kathah kalayan golongan alit, ananging manawi dhasaripun gêsang dipun santuni têgêsipun jêjêring gêsang punika ingkang dipun pêrlokakên botên namung awakipun piyambak nanging sadaya sêsarênganipun gêsang, mêsthinipun lajêng sagêd nuwuhakên kawontênan ingkang dipun bêtahakên dening sadaya tiyang inggih punika katêntrêmaning
manah. Manawi sakmangke sampun kacêpêng kadospundi dhasaring gêsang punika, panggulawênthahipun lare-lare ingkang badhe dados tiyang sêpuh, lajêng nututi kemawon. Tumindakipun panggulawênthah adhêdhasar nyambut damêl sêsarêngan. Sadaya tiyang kêdah angèsthi dhatêng rampunging kêwajibanipun piyambak-piyambak, sampun namung angajêngakên hakipun piyambak, amargi manawi manungsa punika namung gêgêki dhatêng hakipun piyambak-piyambak têmtu lajêng pêpisahan. Kosokwangsulipun manawi ingkang dipun ajêngakên punika kêwajibanipun, têgêsipun manungsa sami èngêt dhatêng wajibipun piyambak-piyambak lan angèsthi sampurnaning wajib wau, têmtu nuwuhakên panyawiji.
Ing mangke minangka jangkêping wawasan bab gêsang gagrag enggal punika, kula badhe mratelakakên lampahing panggulawênthah.
Tiyang badhe manggulawênthah lare punika kêdah nyumêrêpi kodratipun manungsa (de mesnchelijke natuur). Amargi manawi botên makatên têmtu tuna dungkap anggènipun ngêcakakên panggulawênthahipun. Limrahipun sakmangke tiyang manggulawênthah anak punika mawi programma, utawi rancangan kados ingkang dipun impi-impi. Botên mawi ngèngêti dhatêng kodrating manungsa, milanipun racakipun têmtu sulaya. Awit sangking punika pêrluning pêrlu manungsa kêdah nyumêrêpi kodratipun. Makatên kawontênanipun.
Sapisan manungsa punika gadhah badan wadhag (het stoffelijk lichaam). Punika gadhah gêsang piyambak, manut wètipun stof (anasir Red).
Kaping kalih manungsa punika gadhah badan ingkang winastan badan urip (het levenslichaam). Nanging sampun kalèntu panampi badan urip punika botên wujud stof, botên kasatmata; nanging wujud daya ingkang sagêd ngebahakên rah, nata lampahing ambêgan, daya ingkang gêgandhengan kalayan tangkar-tumangkaring manungsa (de pranische kracht).
sorot. Punika dados wadhahipun rasa lan cipta (pangrasa lan pikiran) tuwin malih dados wadhahipun ingkang ing basa Walandi katêmbungakên smart, liefde, hartstocht, nijgingen enz. (sisah, trêsna, dêrêng, karêp ingkang taksih sêmang lsp. Red.)
Kaping sakawanipun manungsa punika gadhah aku (het ik-lichaam) têgêsipun manungsa punika sagêd mastani badanipun piyambak Aku.
Kawruh Kilenan utawi Wetanan wontên ingkang mratelakakên samangsa manungsa punika sampun nyumêrêpi badanipun piyambak, inggih nyumêrêpi Pangeranipun.
Badan warni sakawan punika wau kamajênganipun beda-beda, mila panggulawênthahing lare ugi kêdah ngèngêti kawontênanipun badan-badan punika wau. Makatên lampahipun.
Panggulawênthahing putra kêdah dipun wiwiti sadèrèngipun jabang bayi lair. Calon manungsa ingkang wontên guwa garbaning ibu dèrèng sagêd sambêt kalayan jagad ingkang gumêlar, dados botên kadayan punapa-punapa dening jagad gumêlar wau. Nanging calon manunga punika lèngkèt kalayan ibunipun, gêsangipun awit sangking dayaning ibu, pramila priyantun putri ingkang sawêk anggarbini manut kawruh Jawi kêdah sêsirik warni- warni. Punika têgêsipun kêdah tansah èngêt dhatêng ingkang wontên salêbêtipun guwa garba. Tandang-tanduk, muna -muni, pikir lan raosipun utawi karsanipun kêdah dipun jagi sampun ngantos andayani ingkang kirang prayogi dhatêng calon manungsa ingkang wontên guwa garbanipun.
Manawi bayi sampun lair wiwit cêngèripun manungsa alit punika sampun sambêt kalayan ingkang gumêlar, kêmajênganipun kadayan dening kawontênaning jagad gumêlar. Pancadriyanipun wiwit rumagang ing damêl, sagêd nyawang dhatêng kawontênan ing sakjawinipun, sagêd mirêngakên, sagêd ngambêt, sagêd ngraosakên têtêdhan tuwin ngraosakên sakit utawi sakeca. Tuwin sampun katingal gadhah karsa.
Wiwit lair wau dumugi wiwit pupak untunipun, lare punika ingkang majêng badanipun, het stoffelijk lichaam. Mila wontên têtêmbungan gawe awak. Kajawi punika lare ingkang sawêk umur samantên punika wau watakipun nêniru. Botên namung barang ingkang kasatmata utawi ingkang dipun pirêng, nanging ugi kabatosanipun tumut niru. Awit saking punika ingkang kêdah dipun èngêt-èngêt dening tiyang sêpuh, rama ibu tuwin kulawarga sadaya, lare ingkang umur-umuran samantên punika sampun ngantos sumêrêp ingkang botên sae, mirêng suwantên ingkang kirang prayogi, tuwin mambêt ganda ingkang botên eca. Ing basa Walandi katêmbungakên Nabootsing en Voorbeeld. Mila têtanggêlanipun tiyang sêpuh tumrap putra ingkang umur-umuran samantên punika awrat sangêt, ananging manawi badhe angajêng-ajêng kabêgjanipun putra, ingkang kêdah manut wèting kodrat punika wau. Juru panggulawênthah Jan Paul
wereldreizen. Manawi salêbêtipun k.l. 7 taun lare punika kalêrêsan panggulawênthahipun, têgêsipun kêmajênganing badanipun kalêrêsan, punika ing salajêngipun badhe sae kawontênanipun.
Manawi lare sampun wiwit pupak punika ingkang wiwit majêng badan gêsangipun, het levenslichaam. Lare ingkang
samantên wau limrahipun lajêng dipun sêkolahakên. Dene tuntunaning kêmajênganipun lare mawi têtêmbungan navolging en gezag. Milanipun para guru kêdah sagêd anêtêpi anggènipun jumênêng dados guru, inggih punika sing digugu lan ditiru. Digugu tumuju dhatêng gezag, ditiru dhatêng navolging. Para lare kêdah gadhah pangaji-aji dhatêng tiyang sêpuh lan dhatêng gurunipun. Nanging pangaji-aji wau kêdah mêdal saking pangaribawanipun guru tuwin tiyang sêpuh. Gandhèng kalayan kêmajênganipun het levenslichaam, lare umur-umuran samantên punika kêdah kadhidhik raosipun supados sagêda kapranan manahipun dening lêlampahanipun para tiyang ingkang gadhah kalangkungan ing bab punapa kemawon, ngantos lare wau katuwuhan pangèsthi sagêda dados tiyang ingkang gadhah kalangkungan.
Rèhning panggulawênthah wontên pamulangan punika namung 5 jam wêkdalipun, pramila wontên ing griya ugi kêdah tansah sagêda angsal têpa palupi ingkang sae. Bangsa kula Jawi ing jaman kina gadhah tatacara para putra dipun klêmpakakên dening para sêpuh lajêng dipun dongèngi gêsanging lêluhuripun. Para Brahmana ing Indhustan gadhah tatacara lare umur-umuran samantên punika dipun purih ngapalakên têmbang-têmbang ingkang kawrat wontên ing Bagawadgita. Botên dipun wrêdèni, cêkap namung kapurih ngapalakên, awit lare umur-umuran samantên punika pikiranipun dèrèng wiwit majêng. Ingkang pêrlu dipun gulawênthah daya pangèngêt-
Manawi lare sampun wiwit birahi, k.l. umur-umuran 14-21, ingkang majêng badan pangraos utawi het gewaarwordingslichaam. Lare umur-umuran samantên wau sampun sagêd wiwit migunakakên pikiranipun, dados sampun kenging dipun jak rêrêmbagan dening tiyang sêpuh kalayan gurunipun. Limrahipun lare- lare ingkang umur samantên punika sampun ngancik ing sêkolahan têngahan. Wulanganipun sadaya kêdah sampun mawi kridhaning pikir.
Ing basa Wlandi katêmbungakên puberteitsjaren, inggih punika lare-lare wiwit gadhah birahi, raos rêmên dhatêng barang ingkang pèni. Umur-umuran samantên punika angèl-angèlipun tumraping panggulawênthah.
lare jalêr. Miturut kawruh panggulawênthah samangke, manawi lare umur- umuran samantên punika botên sagêd katuwuhan èsthining gêsangipun, sagêd risak. Milanipun tangkêpipun juru panggulawênthah utawi tiyang sêpuh kêdah kadosdene sadhèrèk sêpuh. Pun
anak wiwit pêrlu dipun jak rêmbagan bab kawontênanipun gêsang, supados sagêda dumugi èsthining gêsang. Rèhning sampun kathah ingkang dipun alami utawi dipun sumêrêpi, awit saking wulang-wulang ingkang dipun tampi saking gurunipun, lare wau sagêd angraosakên rêmbag-rêmbag saking tiyang sêpuh utawi gurunipun.
Wiwit umur 21 taun ingkang makarti Akunipun. Ananging rèhning pirantos-pirantosipun sampun dipun samêktani, jêjaka punika wau manawi gadhah pikajêngan sagêd santosa kajêngipun (een wilskrachtige jongmensch). Badanipun raosipun pikiranipun sagêd nututi dhatêng karsanipun, ing wasana sagêd angantêpi èsthining gêsangipun.
Wiwit jaman rumiyin lare saha panggulawênthahipun punika sampun dados rêmbak saha pamanahan ingkang wigatos sangêt, punapa malih ing kalanganipun para sarjana tuwin para ahli anggulawênthah.
Satunggiling sarjana bangsa Walandi Tuwan E.J. Potgieter nyêbatakên ing karanganipun "De Ezelinnen" ingkang kirang langkung têgêsipun makatên:
Punapa wontên barang ing sakurêbing ngakasa lan salumahing bumi ingkang sagêd badhe anjunjung kaluhuraning bangsa kita, kajawi lare.
Ungêl-ungêlan punika pancèn pratitis sangêt. Jalaran lare punika botên badhe mandhêg dados lare salaminipun kemawon, ananging kaangkah sagêda ing têmbe anglajêngakên idham- idhaman tuwin gêgayuhanipun (streven) para tiyang sêpuhipun ingkang dèrèng sagêd kadumugèn. Inggih ing ngriki punika wigatosipun panggulawênthah. Langkung-langkung ing jaman sapunika gêgandhengan kalihan ruwêt rêntênging jagad raya, ramening kawontênan donya kados ingkang kawrat ing sêrat-sêrat kabar warni-warni. Miturut pamanggihipun Tuwan Steiner, bangsa Walandi, panggulawênthah ingkang salaras kalihan jaman samangke punika kaperang dados kalih prakawis ingkang agêng.
Sapisan lare kaangkah sagêda ing têmbe gêsang sêlaras kalihan gêsang bêbrayan ing jaman samangke, nyambut namêldamêl. sêsarêngan, ngupados pangupajiwa sapiturutipun; kaping kalihipun ingkang wigatos sangêt inggih punika anggêgêsang katrêsnan dhatêng tanah asalipun, tanah kalairanipun, saha dhatêng dayaning kawontênan ngriku, kagunaning (cultuur) tanah
punika. Gandhèng kalihan bab kagunan, ing ngandhap punika kula badhe ngaturakên culikan sakêdhik saking sêrat:
specerijen."§ Têtêmbungan wau cara Jawinipun kirang langkung: Kula kuwatos, manawi kabudayan Kilenan botên badhe sagêd gêsang wontên ing ngriki, jalaran sadaya wau barang mônca, kadosdene barêng [barang] ingkang sampun dipun garingakên inggih sae, nanging botên gêsang. Gêndhing wau kadosdene têtêdhan ingkang kasimpên ing blèk kasukakakên dhatêng tiyang ingkang kagulawênthah wontên ing tanah ngriki. Ing mangka kagunan lan kabudayan punika botên sagêd tilar kalihan panggenan dunungipun lan botên sagêd kakintunakên utawi kadhatêngakên kadosdene wacucal, bumbu-bumbu utawi sanès-sanèsipun. Red.
Pamanggih punika manawi kamanah ingkang lêbêt inggih wontên lêrêsipun. Upaminipun tiyang Jawi ingkang angudi gêndhing kilenan. Kawruhipun ing bab punika sampun limpat, pratikêl anabuh sawarnining prabot (instrumenten) inggih sampun botên nguciwani. Ananging manawi katandhing kalihan bangsa kilenan ingkang ugi nyinau bab wau botên paja-paja sagêd nyamèni, jalaran pun raos ingkang botên kadugi anjajagi. Ing mangka raos punika tumraping kagunan nama botên kenging kapisah. Dados miturut pamanggihipun sarjana bangsa Indhu wau angudi cultuur sanès punika sagêdipun namung ngambang kemawon, nglêngkara manawi sagêd mlêbêt ing balung sungsum.
Ing sarèhning lare punika watakipun ingkang sabagean agêng rêmên nêniru, kados ingkang sampun kawrat ing Mardi-Siwi 4 wulan kêpêngkêr, pramila prayogi sangêt manawi para ahli anggulawênthah saha para tiyang sêpuh (ouders) maringi têtuladan dhatêng anak-anak kita sêdaya ingkang salaras kalihan bab ingkang sampun kasêbut ing nginggil.
Botên namung tandang-tanduk lan solah-tingkah ingkang kasat mripat kemawon ingkang sagêd andayani wataking lare, nanging sanajan pamikir (het denken) dumuginipun pangraos ('t gevoelsleven) inggih makatên. Pikiran ingkang botên-botên lan pangraos ingkang nyulayani, punika tumraping lare prasasat wisa ingkang mandi sangêt. Pramila tumrap para achli anggulawênthah prayogi sangêt manawi karsa ngulinakakên ngêningakên cipta, pêrlu mawas badanipun piyambak punapa wontên bab-bab ingkang taksih kêdah kaewahan utawi kabucal, (zelfwaarneming en zelfopvoeding).
Minangka panutuping atur kula sumangga sêsarêngan sami ambudidaya supados anak-anak kula sadaya sagêda dados tiyang ingkang luhur bêbudènipun saha ngêrtos dhatêng wajibipun ingkang sêjati. Sampun.
Kasêbut ing Sêrat Sanasunu anggitanipun suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura kaping II, pujangga dalêm ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, jaman jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B. IV akir, saha jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B. VI kapatêdhan nama Radèn Tumênggung Sastranagara, ing sêrat wau wontên ingkang nyêbutakên kirang langkung makatên:
Lêlampahanipun tiyang gêsang punika kaperang wontên kalih wêlas warni,
Ingkang sapisan: èngêta manawi tinitah dados jalma,Ingkang kaping kalih: èngêta manawi kasinungan sandhang kalihan têdha,Ingkang kaping tiga: èngêta manawi kêdah pados sandhang kalihan têdha wau,Ingkang kaping sakawa: èngêta dhatêng agami Islam,Ingkang kaping gangsal: bab pakarêmanIngkang kaping ênêm: èngêta lampahipun pawongmitra tuwin dhatêng kêkancan.Ingkang kaping pitu: bab nêdha, tilêm, tuwin kêkesahanIngkang kaping wolu: bab kurmat dhatêng para tamuIngkang kaping sanga: bab wêdharing wicara sasaminipunIngkang kaping sadasa: bab agêng aliting tinitahakên dening Hyang Sukma punika,Ingkang kaping sawêlas: bab suda lumungsuring darajat tuwin gingsiring kang wahyu, punapa ingkang dados sababipun,Ingkang kaping kalih wêlas: èngêta dhatêng ebah-osiking jagad.
Mênggah duningipun utawi babaring kajêngipun cacah kalih wêlas perangan wau kawijang-wijang malih kados ing ngandhap punika:
Kacariyos bab ingkang sapisan wau, kêdah èngêt salaminipun manawi tinitah saking "ora" dhumatêng dumadi = manungsa, mijil sarta ênuripun Kangjêng Nabi Muhammad, têka botên tinitah dados kewan, amila kêdah ngagêngakên sukur ing Pangeran, enz. enz.
Bab ingkang kaping kalih: tiyang gêsang ing dalêm dunya botên sagêd nilar baksana lan busana (sandhang têdha) kenging kaparibasakakên: sandhang punika bojo sêpuh, namanipun mbok Donya, têdha punika bojo nèm, namanipun mbok Rijêki, amila bojo kêkalih wau kêdah dipun trisnani sangêt dening mbok Donya bojo sêpuh wau ingkang tumut gêsang tumut pêjah.
Tumrapipun mbok Rijêki bojo nèm, punika dados pikuwat tumraping ngagêsang.
Bab ingkang kaping tiga: dhawahipun Hyang Maha Kuasa, ingatasipun ngupados sandhang têdha punika, kêdah mêdal margi ingkang lêrês sae. Sarana pawitan ngêpuh karingêtipun piyambak, kêdah botên ajrih rêkaos rumaganging damêlipun, dados kêdah mijil saking kas kayanipun piyambak, sampun ngantos anjagèkakên pawèwèhing sanak sadhèrèk, sêpanginggilipun, èngêta manawi manungsa punika kasinungan akal budi, beda kalihan kewan botên kasinungan akal budi, manawi pados têdha namung cangkêmipun kemawon anggayêmi sukêt godhong ing pundi ingkang dipun purugi.
Bab ingkang kaping sakawan: ingagêsang supados anglampahi Islam miturut dhawuhipun Kangjêng Nabi Muhammad Rasulolah, kados ta: batal karam kalihan kalal musabiyat kêdah kèsthi, sampun ngantos kêsupèn
minggah Kaji dhatêng Betollah, namung nglampahana tumrap ingkang kawan prakawis kemawon
wus tumibèng musrik / angèl pêpulihanipun / yèn nora katarima / tobatira ing Hyang Widi / nora wurung katêmpuh ing
Uluk-uluk kula wontên ing "Mardi-Siwi" no. 9 wulan Sèptèmbêr taun ka VII bab: Ambangun panggulawanthah,panggulawênthah. ing sêmu, wontên ungup-ungupipun badhe kabul. Anggèn kula gadhah pangintên makatên wau, awit nalika tanggal 30 Januari 1940 ingkang kapêngkêr punika pakêmpalan P.G.I. pang Solo, damêl parêpatan wontên ing Soos M.N. Solo. Wondene rêmbag-rêmbag ing parêpatan ngriku, wontên ingkang tumuju dhatêng kabêtahan umum, inggih punika bab: "Basa Jawi" kalihan bab: "Opvoeding". Ingkang mêdhar sabda sadhèrèk M. Soetarno kalihan sadhèrèk M. Soetedjo. Kalih bab wau sami dipun gatosakên sangêt dening para rawuh.
Sêsorah bab opvoeding, mawi dipun bêbukani wawasan bab karisakaning jagad samangke, risaking economie, risaking moraal lan moreel, risak saking rêbatan dêg, sarta rêbatan gêsang, pêpêrangan l.s.s. Mênggah sadaya karisakan wau, asal-asalipun saking pandamêl-pandamêlipun manungsa piyambak. Dene pandamêl wau, asalipun saking hawa napsu ingkang botên sagêd katata. Anggènipun botên sagêd nata sabab nalika andhasari opvoeding kirang titipriksa, badhe kadospundi kadadosanipun ing têmbe wingkingipun. Ngrêtos-ngrêtos yèn wontên klèntunipun, sarêng sampun sami ngalami nandhang karisakan.
Amila rêmbag-rêmbagipun, kenging karingkês: "yèn opvoeding punika kêdah kabangun malih" salah yèn botên kabangun, wohipun namung tansah badhe kados ingkang sampun kemawon.
Wasana saking muyêging rêmbag, sarta pancèn barang wigatos,
congres: opvoeding lan onderwijs. Sadaya ingkang sami rawuh, nalika dipun saringi, mupakat. Parêpatan kêplok mawurahan. Emut kula badhe kêlampahanipun congres wau kaangkah wontên ing wulan Juli 1940 ngajêng punika.
Putusan wau damêl gambiranipun umum, warni-warni rêraosanipun tiyang kathah, gèk opvoeding ingkang kadospundi bêbangunanipun. Nuwun, raos gambira dèrèng mêndha, kasusulan malih raos cumêplong, ingkang nuwuhakên grêngsêng. Inggih punika nalika tanggal 1 Sura taun 1871 pakêmpalan "Bapa" ing Surakarta, ugi ngwontênakên parêpatan, manggèn ing Soos M.N. malih. Kajawi nêrang- nêrangakên sêjanipun Bapa
lan kuwajiban-kuwajibanipun, ugi mawi ngrêmbag bab: "Kêplasing opvoeding". Ing ngriku saya dipun cêthakakên malih, ingkang dados sabab-sababing karisakan, sarta dhêdhasaranipun. Amila ringkêsipun, ingkang pêrlu sangêt punika kêdah ngewahi dhasaripun. Opvoeding punika sasat namung dados juru ngupakara dhasar wau.
Manawi dèrèng wontên lêlampahan ingkang sangsara, dèrèng kraos klèntu, pancèn dèrèng wontên niyat badhe andandosi.
Dados nêdah-nêdahakên kasangsaran, ngrêtos-ngrêtosakên dhatêng risaking kawontênan, bibrahing moraal lan moreel, punika prêlu sangêt, supados bêbrayan umum sagêd tumut ngraosakên lêlampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun sagêd kraos, yak n yèn sangsara, lajêng gampil dipun jak mikir kadospundi sabab-sababipun. Awit sadaya kadadosan punika mêsthi wontên sabab-sababipun. Dados manawi kêpengin ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajêng prêlu ngèngêti damêl wiji utawi sabab ingkang sagêd nguwoh miraos.
Mangsuli bab pangintên kula, nguthut badhe sagêdipun kêlampahan wontên Congres opvoeding lan Onderwijs, ing batos kula rumaos: suka sukur. Awit: saya enggal wontênipun opvoeding anyar ingkang sampun binudi matêng, saya rancag santuning kawontênan ingkang sampun botên laras.
Dhasar ingkang têtela damêl ribêding lampahipun bêbrayan agung, kêdah tumuntên dipun santuni dhasar ingkang sagêd murakabi lan milujêngakên sêjanipun. Botên milujêngakên awakipun piyambak, nyêngkanipun milujêngakên sagolongan. Yèn taksih kados makatên modhèling dhasar, inggih nama dèrèng santun. Waunipun kamajêngan ing Europa punika dadosakên cingaking donya. Tiyang sajagad sami kagawokan nyawang kawontênan ing Europa. Pantês, dados sêkaring jagad. Amila sadaya sami ngangsu kawruh mriku. Kawruh ulah praja, kawruh kaprajuritan, economie, dagang, têtanèn, kawruh yêyasan, kawruh nênukang sadaya wau pancèn linangkung sayêktos. Lampahing kamajênganipun rikat sangêt, bêbasan: nginanga durung abang, idua durung asat, jlig, sampun dumugi pucak.
Bangsa ingkang dados awak-awaking kamajêngan, kadosdene bangsa-bangsa Europa, punika inggih botên anèh upami katuwuhana manah ambêdhêdhêg. Rumaos: sajagad ngalela dhewe. Kabêkta saking raos marêm, dene anggènipun nglampahi ayahaning bangsa, sampun rampung, sampun sagêd nêdahakên wohing kangelanipun, awujud: wetenschap.
Amargi saking badhêdhêging manah, gampil sangêt angglewang dhatêng gumunggung, kasupèn dhatêng ulah bêbudèn utawi
kasusilan. Sinêngguh wetenschap punika sampun compleet botên wontên kêkiranganipun. Têgêsipun: sintên ingkang gadhah wetenschap inggih sampun susila.
Malah sêmu-sêmunipun, luhuring bêbudèn, kautamaning watêk, sucining manah, ragi kêpering, ingkang dipun cêngohakên intellectipun. Bêbasan: "Rahayuning budi kawuri".
Dalah tiyang-tiyang ingkang sami ngangsu mriku lagu lageanipun inggih lajêng nyengkok Europa; inggih punika:
Cara-caranipun anggènipun gêsang.Anggènipun gêgriya.Anggènipun anggulawênthah anak-anakipun,Lampahing raos pangraosipun,Têdha lan sandhang panganggenipun,Tandang-tanduk lan sarawunganipun,.
Sadaya cengkok Europa. Ngantos kêtawis sangêt sêsambêtanipun kalihan bangsanipun tuwin tiyang sêpuhipun piyambak katingal wontên lêt-lêtipun. Mangka tiyang-tiyang ingkang ngangsu kawruh wau, gêsangipun padintênan inggih kalihan bangsanipun piyambak, sêsangkutaning kapêrluan, bêtahipun gêgriya, bausuku, sandhang têdha, ulat- ulêtipun inggih kalihan bangsanipun. Nanging yèn sampun nyandhak bab beschaving utawi wetenschap, ing ngriku kraos bênggang, wontên raos, sintên ingkang botên intellect: botên nyagak talang. Atur kula wau, namung mêndhêt umumipun, botên gadhah têgês, sadaya ahli wetenschap punika ngrèmèhakên ingkang botên gadhah wetenschap.
Mangsuli bab kamajêngan ing Europa, malah limrahipun ing jaman sapunika dipun wastani Kilenan. Sarêng sampun pêntog, jêbul malah darêdah, tansah panca bakah kalihan kancanipun piyambak.
Ingkang suwau gêsang sênêng-sênêng, tansah ngêtingal-ngêtingalakên kaluhuranipun, sapunika malih grembyang, tansah mêlang-mêlang, botên sagêd tilêm sakeca, sênêng santun sipat dados was, raosipun luhur santun dados miris. Ngrumaosi gêsangipun botên têntrêm dening tansah ngandhut kêtir-kêtir. Dene ingkang dipun sumêlangakên inggih tangganipun. Saupami barang wau sampun luhur sayêktos, têgêsipun sae, sampun têmtu lêlajênganipun inggih saya sae, botên wontên undhuh-undhuhan ingkang nguwatosi.
Awit natuurwet, botên nate nyidrani pandamêlipun manungsa. Sintên ingkang andhêdhêr sae, têmtu badhe ngundhuh sae. Sintên ingkang andhêdhêr awon, inggih badhe ngundhuh awon. Punapa wetenschap nyinau makatên kemawon kècèr ? Dados ing Europa wontên pêpêrangan têrus-têrusan, punika rak inggih undhuh-undhuhanipun dhêdhêranipun piyambak ta.
Samangke woh wau sami dipun raosakên tiyang sa-Europa, malah amblèbèr mangetan sami kêduman paitipun, sêbab rêrêgènipun barang-barang dados awis, lampahing pangupajiwa dados rêndhêt, sapiturutipun, punika sumukipun saking Europa.
Sarèhning waunipun ing Europa tansah dados sawangan, mangka sapunika têtela wetenschap ingkang dipun gung-
mayig. Sakêdhap-sakêdhap gambar atlas santun sipat, jalaran saking pagêr watês watêsing karajan tansah santun sipat.
Amila damêl mlengaking jagad. Yèn makatên kêdah enggal madosi, wontên ing pundi kalintunipun. Sabab mokal upami botên kalèntu, têka ngundhuh woh ingkang pait. Natuurwet botên nate cidra. Gênah wontên tindak ingkang nyulayani Natuurwet. Awit Natuurwet manawi botên dipun sulayani, sajêgipun botên nate kasangsaran.
Sumongga, sapunika sami dipun tlusur saking wêwaton Natuurwet. Mangke yèn
klèntunipun inggih gênah wontên ing opvoeding, botên wontên ing onderwijs. Mumpung Wetanan dèrèng kêlajêng, mongga sami dipun bangun malih.
Wetanan punika waunipun inggih sampun nate ngraosakên dados bangsa minulya lan luhur. Wasana mlorot-mlorot, ambruk, sapunika badhe tangi, gêmregah tata-tata badhe murugi ingkang sawêg dados sawangan, jêbul ingkang badhe dipun purugi wau sawêg nandhang ribêt. Ngriki sawêg mêntas ambruk, sumêrêp lêlampahan makatên wau, lajêng kêdah kèmutan dhatêng lêlampahanipun piyambak jaman rumiyin, punapa ingkang andadosakên sêbabing ambruk? Awit manawi ngèmuti: "Natuurwet botên nate cidra."
Dados inggih mêsthi wontên tindak utawi dhêdhêran ingkang nyulayani kalihan Natuurwet, tandhanipun manggih rêribêt. Nadyan kalêpatan punika waunipun botên katawis, nanging dangu-dangu Natuurwet ingkang nêdahakên, inggih punika awujud kêdadosan- kêdadosan ingkang gumêlar.
Natuurwet punika kenging kula anggêp astanipun Pangeran, kangge nuntun sadaya ingkang sipat gêsang, murih sagêd mindhak-mindhak kawruhipun. Kawruhipun wau lajêng dados panuntunipun piyambak-piyambak. Manawi kawruh wau
runtut kalihan lampahipun Natuurwet, punika badhe awoh kabêgjan. Dene yèn nyulayani lampahipun wet, badhe awoh sangsara. Sangsara lan bêgja wau, sami dados pangalamanipun ngagêsang. Yèn purun migatosakên inggih sagêd lajêng dados kawruh malih. Wasana badhe sangsaya patitis anggènipun tumindak gêsang, sarta inggih sangsaya rikat lampahing kêmajêngan. (Badhe kalajêngakên)
Priyantun sêpuh kadhèrèkakên putranipun èstri wêdalan pamulangan, sami dhatêng ing griya sakit badhe jêjampi. Sadangunipun ngêntosi dhatêngipun dhoktêr wontên ing wachtkamer, sami rêrêmbagan kalihan ningali gambar ingkang sami tumèmplèk ing tembok.
Rama: "Cêdhakmu iku gambar apa, ndhuk?"Putra: "Punika gambar bom, pak, kangge ngêbomi kitha-kitha manawi wontên paprangan. Panjênêngan kok botên yasa guwa kangge andhêlik."Rama: "Yasa kanggo apa. Tumrape aku mati karo urip iku padha wae."Putra: "We la, bapak ki ! Punapa inggih ta pak? Dados panjênêngan seda inggih kêrsa?"Rama: "Gêlêm wae."Putra: "La kok botên seda kemawon."Rama: "La wong wis urip ngene kok dikon mati."Putra: "La manawi panjênêngan botên ajrih seda, punapaa panjênêngan gêrah kemawon kok dhatêng dhoktêran."Rama: "Lo kuwi rak larane. Yèn larane aku êmoh. Jajal
mlayu tandhing lan dhèwèke / kawawas samya kawus / wose kasor guna lan sêkti / nanging duk ayun lena / lana tyase
têmbung / têtambang pangundhamana / myang dèn undhat-undhat ing narendra lêwih / Prabu Ramawijaya //
7. pan mangkana dhawuhe sang aji / hèh pantês yèn sira wre candhala / mamak murang krama bae / tan wruh mring ala ayu / ingsun manah mring sira iki / tan bakal nêmu papa / jêr ingkang sinêbut / jati-jatining satriya / kang utama tumanêm wrin ala bêcik / kang sun nut têpa-têpa //
8. nora dosa ingsun amatèni / marang sira wre durta angkara / sumurupa hèh wre kowe / kabèh jroning wana gung / ingkang nêdya babo mlarati / lan nêdya
laku ala / mring titah sawêgung / yêkti sun patèni padha / iya kabèh pakewuh jroning wanadri / sun buru ingsun kala //
9. sun susugi ya ingsun pikati / tapisa pra durmalaning jagad / lawan ingsun
bathara linuwih / ingsun yayi andhingini ruwat / lah saka warnaningsun wre / ing besuk iya kumpul / tunggal ênggènira lamlami / yèn wus padha rinuwat / ing jawata besuk / ingsun
kakangmu kiye / ingkang dhingini ingsun / anampani sihing dewa di / sira yogya milua / karyaning dewa nung / sawusira amitungkas / Sang Prabu Subali
samya nêmbah mring Subali / kang wus praptèng pralaya //
15. wangke tinrap nèng pancaka nuli / tinunu wus
mudha / kang nêdhêng kêlimput / muput luput kridhaning tyas / dèn andhadha dhadhagi andhêging sisip / ywa ngèyèl nayal-nayal //
17. pratingkah basa kyèhning sujanmi / kang wus ngaku ngêngkoki mring lêpat / têtêp wus jêmbar kawruhe / myang alus budinipun [budini...]
[...pun] '/ janma ingkang alus ing budi / sawastu kang cinipta / mung ambêg rahayu / kanthi yitna lan waspada / saunggyane mung basuki kang pinanggih / ywa maido ing driya //
Wiwit pada ôngka 7 dumugi ôngka 16, kalih pada lingsa saking wiwitan, punika bakunipun sêkar Sinom, nanging lajêng kula santuni sêkar Dhandhanggêndhis, supados turut utawi komplit kalihan purwakanipun pangarang kula sêkar Dhandhanggêndhis, amila manawi wontên kirang langkungipun kalihan suraosing bakunipun sêkar Sinom, kula nyuwun pangaksamanipun para nungkara.
PIET - PON - BLES, buku wawasan lare, wêdalan Balai Pustaka, aksara Latin, mawi karêngga ing gambar 3 iji, 4 kalihan ingkang wontên ing samak, rêgi ... f 0,16.
Buku wau prayogi kangge waosan lare umur 10 taun mangandhap. Nyariyosakên lêlampahanipun sêgawon kalihan kapal ingkang sami dipun ingah ing tiyang. Cariyosipun gêsang, waosanipun sakeca, sanajan wontên têmbungipun satunggal kalih ingkang radi kakên, upaminipun: kon ngganggu sobatku anyar. Dhapukanipun tuwin lagunipun sajak ngemba buku-buku Walandi waosan lare, kajawi nami Piet kalihan Bles punika ugi sampun nami manca.
Isinipun sae, wontên piwulangipun kangge nuntun lare supados trêsna dhatêng ingah-ingahanipun sumarambahipun dhatêng sasamining gêsang. Tulung-tinulungipun satunggal lan satunggalipun lan saening têpangipun kewan-kewan wau, gojègipun pun sêgawon kalihan pun bêlo, kenging kangge pêpiridan [pê...]
[...piridan] saening pawongmitran lan katrêsnan dhatêng kanca. Emanipun dene pungkasaning dongèng wau wujud lêlampahan ingkang adamêl trênyuh lan ngêrês ing manah. Ambokmanawi prayogi manawi pungkasanipun wau kadhawahakên ing perangan ingkang nyariyosakên bilih pun bêlo botên saèstu kasade, ndadosakên ing bingahing biyungipun. Dene cariyos candhakipun "rêpêt-rêpêt nèng gêdhogan" wontên ing ngriku mbotên lajêng kadosdene cariyos tambahan kemawon, ingkang lajêng nyudakakên ngês.
N.B. Wawasan buku sanèsipun badhe kapacak ing M.S. ingkang badhe mêdal.
1. Sdr. B. ing Ch. Karangan panjênêngan 2 iji sampun katampi. Matur nuwun.
2. Comite Congres - Pêngajaran Indhonesia ing
(Sambêtipun Mardisiwi wulan Fèbruari '40).
Stb. No: 993, ASMA: T. Soetoro, Dêdalêm ing: Tasikmalaya, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 995, ASMA: T. Reksosiswojo, Dêdalêm ing: Kêbumèn, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IStb. No: 999, ASMA: R. Soeradji, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1000, ASMA: R. Atmodarsono, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IStb. No: 1001, ASMA: T. Soedarmo, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IStb. No: 1007, ASMA: R. Soesanto, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 1,2, Kangge têngahan taun: 1939 I + IIStb. No: 1011, ASMA: T. Martosiswojo, Dêdalêm ing: Purwarêja, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1023, ASMA: R. Soemewo, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939
ing: Lumajang, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1036, ASMA: Mevr. Notoamidjojo, Dêdalêm ing: Klathèn, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1037, ASMA: T. Basari, Dêdalêm ing: Cirêbon, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1038, ASMA: T. Soediran, Dêdalêm ing: Ngawèn, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1039, ASMA: B. Mashoedi, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,3, Kangge têngahan taun: 1939 kw. IIIStb. No: 1040, ASMA: R. Soemarkèh, Dêdalêm ing: Kartasura, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1041, ASMA: T. Wirjodihardjo, Dêdalêm ing: Kundhisari, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1042, ASMA: T. Djais, Dêdalêm ing:
Dêdalêm ing: Krêtêk, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1045, ASMA: T. Wirjomihardjo, Dêdalêm ing: Bojonêgoro, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1046, ASMA: R. Soetarko, Dêdalêm ing: Bumiayu, Arta: 1,2, Kangge têngahan taun: 1939 II 1940 IStb. No: 1047, ASMA: T. Soelastro, Dêdalêm ing: Kaliwungu, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1049, ASMA: T. Soediroen, Dêdalêm ing: Klathèn, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 kw. IV, '40 kw.IStb. No: 1052, ASMA: Mij. Soeati, Dêdalêm ing: Klathèn, Arta: 0,2, Kangge têngahan taun: 1939 Nov + Dec
Sêrat Babaran Enggal, Pamoring Kawula Gusti
Isi wêdharaning karanganipun suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, abdi dalêm kaliwon pujôngga ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
ing wilayah kono, let telung dina panjenengané banjur mangkat saka Kaisaréa menyang kutha Yérusalèm.
25:2 Ana ing kana para pengareping imam sarta pinituwané bangsa Yahudi padha ngajokaké gugatan-gugatané tumrap Rasul Paulus. Wong-wong mau padha njaluk sih-kamirahané Gubernur Féstus,
25:3 supaya marengaké Rasul Paulus digawa menyang kutha Yérusalèm; mangka karepé satemené merga arep padha nyegat lan matèni ana ing dalan.
25:4 Nanging Gubernur Féstus mangsuli: “Paulus rak ditahan ana ing kutha Kaisaréa, lan aku dhéwé uga bakal bali mrana.
25:5 Beciké para pinituwamu padha bebarengan karo aku menyang Kaisaréa, lan ana ing kana ngajokna gugatan bab keluputané.”
25:6 Féstus ana ing kutha Yérusalèm lawasé wolu tekan sepuluh dina. Sawisé kuwi Féstus banjur bali menyang kutha Kaisaréa. Ésuké Féstus lungguh ana ing bangsal pengadilan lan dhawuh supaya Rasul Paulus digawa ngadhep.
25:7 Bareng Rasul Paulus mlebu ing bangsal pengadilan, wong-wong Yahudi sing padha teka saka kutha Yérusalèm, padha ngadeg ngrubung Rasul Paulus mau, sarta padha ngajokaké pandakwa-pandakwa sing hébat banget, nanging ora ana siji waé sing nganggo bukti.
25:8 Kosokbaliné Rasul Paulus ngaturaké penjawab mengkéné: “Kula mboten gadhah kalepatan tumrap Torètipun Nabi Musa, utawi tumraping Pedalemanipun Allah, utawi tumrap Kaisar ing Rum.”
25:9 Sarèhné Gubernur Féstus kepéngin olèh atiné wong Yahudi, mula banjur pitakon marang Rasul Paulus: “Apa kowé gelem digawa menyang Yérusalèm lan dakadili ana ing kana?”
25:10 Nanging Rasul Paulus mangsuli: “Kawula ngadeg wonten ing ngriki menika wonten ing ngarsanipun pengadilaning pepréntahan Rum, mila kula inggih nyuwun dipun adili wonten ing ngriki. Panjenengan piyambak pirsa, bilih kawula mboten gadhah kalepatan dhateng tiyang Yahudi.
25:11 Menawi kawula nerak angger-angger lan nglampahi prekawis ingkang pantes kaukum pejah, kawula rila pejah. Nanging menawi gugatan-gugatan menika mboten leres, temtu mboten wonten tiyang ingkang wenang masrahaken kawula dhateng tiyang-tiyang Yahudi wau. Kawula nyuwun prekawis kawula kainggahaken dhateng pengadilanipun Kaisar Rum!”
25:12 Sawisé Gubernur Féstus rembugan karo para penasehaté, banjur mangsuli: “Sarèhné kowé nyuwun supaya prekaramu kaunggahaké marang pengadilané Kaisar Rum, kowé sowana marang Kaisar Rum.”
25:13 Ora antara suwé Sang Prabu Agripa lan Bèrniké rawuh ana ing kutha Kaisaréa, minangka pakurmatan marang Gubernur Féstus.
25:14 Sawisé ana ing kono telung dina lawasé, Féstus nuli nyritakaké prekarané Rasul Paulus marang Sang Prabu Agripa, tembungé: “Ing ngriki wonten tiyang tahanan, tilaranipun Félix.
25:15 Nalika kawula wonten ing kitha Yérusalèm, para pengagenging imam sarta para pinisepuhipun bangsa Yahudi sami ngajengaken gugatan-gugatan, lan sami nyuwun supados kawula ngadili piyambakipun.
25:16 Nanging tiyang-tiyang wau sami kawula wangsuli, bilih sanès caranipun tiyang Rum nampèni pandakwa, menawi tiyang wau dèrèng dipun purih aben-ajeng kaliyan ingkang ndakwa, sarta angsal wewengan nyukani penjawab.
25:17 Sareng para ingkang sami nggugat dhateng, tanpa mbucal wekdal, kawula énjingipun lajeng sampun wonten ing bangsal pengadilan, sarta sedaya tiyang ingkang sami nggugat wau sami ngadhep.
25:18 Tiyang-tiyang ingkang nggugat pancèn lajeng sami ngajengaken gugatanipun, nanging gugatan-gugatan wau mboten wonten ingkang magepokan kaliyan pendamel awon, kados ingkang kula kinten.
25:19 Ingkang dipun ajengaken namung prekawis-prekawis ingkang magepokan kaliyan agaminipun tiyang Yahudi piyambak, lan bab tiyang ingkang sampun pejah, nama Yésus, ingkang miturut Paulus, dumugi samenika taksih gesang.
25:20 Sarèhné kula kèwedan badhé mriksa Paulus, mila kula lajeng takèn dhateng piyambakipun, menapa purun kabekta dhateng kitha Yérusalèm, sarta dipun adili wonten ing ngrika.
25:21 Nanging Paulus nyuwun supados prekawisipun kainggahaken dhateng pengadilanipun Kaisar krajan Rum, sarta nyuwun supados kawilujenganipun dipun jagi ngantos prekawisipun dipun adili déning Kaisar. Mila kula inggih nyukani préntah supados Paulus dipun jagi, ngantos dumugi wekdalipun ngintun piyambakipun dhateng Kaisar.”
25:22 Sang Prabu Agripa nuli ngandika marang Gubernur Féstus: “Kula inggih kepéngin mireng saking tiyang menika piyambak.” Wangsulané Féstus: “Mbénjing-énjing panjenengan saged mirengaken.”
25:23 Ésuké, Sang Prabu Agripa lan Bèrniké padha teka ana ing bangsal pengadilan nganggo upacara keprabon, kadhèrèkaké déning para komandhané lan para penggedhé liya-liyané ing kutha kono. Gubernur Féstus dhawuh ngirid Rasul Paulus, didhawuhi ngadhep.
25:24 Gubernur Féstus nuli ngandika: “Sang Prabu Agripa, tuwin para sedhèrèk sedaya ingkang wonten ing ngriki. Menika tiyangipun ingkang sami dipun gugat déning tiyang-tiyang Yahudi ing Yérusalèm, mekaten ugi ing ngriki. Tiyang-tiyang Yahudi menika sami nguwuh-uwuh supados Paulus menika kapejahan kémawon.
25:25 Nanging kula mboten manggihaken kalepatan menapa-menapa, ingkang pantes kaukum mawi ukuman pejah. Lan sarèhné piyambakipun piyambak nyuwun prekawisipun kainggahaken dhateng pengadilanipun Kaisar Rum, kula inggih lajeng badhé ngintun piyambakipun dhateng kitha Rum.
25:26 Nanging kula dèrèng gadhah ketrangan ingkang maton, ingkang saged kula anggé dhasar kintun serat dhateng Kaisar. Mila kula samenika mbekta tiyang menika wonten ing ngarsa panjenengan sedaya, lan ingkang rumiyin dhateng panjenenganipun Sang Prabu Agripa, supados sasampunipun priksa prekawisipun, kersaa paring wawasan ingkang saged kula anggé dhasar nyerat serat wau.
25:27 Sebab kula kinten mboten samesthinipun kula ngintun tiyang tahanan tanpa dipun kanthèni gugatan-gugatanipun.”
← si Thole diajari tidur sendirian
blonjo kanggo bojo	Posted on 29 Mei 2010	by sithole “Bojoku njaluk dhuwit terus” sambate salah sijining wong lanang marang kancane. “Minggu kepungkur, dhweke njaluk Rp 1 yuta, dina sakdurunge, dheweke njaluk Rp 500 ewu. Mau esuk, dheweke njaluk Rp 700 ewu”
“Ueedannn…” kandhane kancane, “Dinggo apa wae dhuwit kuwi”
swarané wong akèh banget ana ing swarga, pangucapé: “Pinujia Allah! Keslametan, kamulyan lan pangwasa ana ing astané Allah kita!
19:2 Pengadilané leres lan patitis. *patitis: tepat (bhs. Ind.).* Panjenengané wis ngadili sundel gedhé, kang gawé rusaking bumi srana enggoné laku jina. Panjenengané wis malesaké marang wong wadon kuwi, merga enggoné wis matèni para abdiné.”
19:3 Swara mau nuli ngucap kang kapindhoné: “Pinujia Allah! Kumeluné kukus saka geni kang ngobong kutha gedhé mau bakal langgeng selawas-lawasé.”
19:4 Para pinituwa patlikur lan makluk papat kuwi banjur padha sumungkem sujud marang Gusti Allah kang lenggah ing dhampar, sarta munjuk: “Amin, pinujia Allah.”
19:5 Nuli keprungu swara saka dhampar, pangandikané: “Hé para abdiné Allah kabèh, lan sakèhé wong, gedhé cilik kang nyembah marang Panjenengané, padha saosa puji marang Allah kita!”
19:6 Sawisé kuwi aku banjur krungu kaya swarané wong akèh banget. Swara mau kaya gumrojoging banyu akèh lan kaya swarané gludhug gumleger, tembungé: “Pinujia Allah! Awit Pangéran Allah kita Kang Mahakwaos jumeneng Raja!
19:7 Payo kita padha ramé-ramé bebungah, lan ngluhuraké kamulyané! Amarga wis tekan wektuning temuné Sang Cempé, lan pengantèn putri wis rumanti.
19:9 Malaékat mau ngandika karo aku mengkéné: “Tulisen iki: ‘Begja wong-wong kang tinimbalan marang bujana temuné Sang Cempé.’ ” Nuli pangandikané menèh marang aku: “Iki pangandikané Gusti Allah kang sanyata.”
19:10 Aku banjur sumungkem ing ngarepé malaékat mau arep nyembah, nanging nuli dipangandikani: “Aja mengkono! Aja nyembah aku. Nyembaha Allah! Awit aku iki ora béda karo kowé lan para sedulurmu kabèh, kang precaya marang Gusti Yésus!” Sebab sakèhing prekara nyata sing diparingaké déning Gusti Yésus kuwi sumbering pamedhar wangsité para nabi.
19:11 Aku banjur weruh swarga menga; katon ana jarané putih. Déné sing nunggang jenengé Sang Setya lan Sang Sanyata. Panjenengané enggoné nindakaké pengadilan lan peperangan kanthi adil.
19:12 Mripaté kaya urubing geni. Sirahé nganggo makutha akèh. Déné jeneng sing katulis ana ing Panjenengané, ora ana sing ngerti, kejaba Panjenengané piyambak.
19:13 Penganggoné jubah kebak getih, sarta jenengé kasebut: “Sabdaning Allah”.
19:14 Para prejurité swarga padha ngetutaké lakuné karo nunggang jaran putih, lan menganggo sandhangan mori alus putih memplak.
19:15 Tutuké metokaké pedhang landhep arep kanggo ngalahaké bangsa-bangsa. Panjenengané bakal ngerèh bangsa-bangsa mau nganggo teken wesi, lan bakal meres anggur ana ing pamipitan, yakuwi bebendu merga saka dukané Gusti Allah Kang Mahakwaos.
19:16 Ana ing jubah lan wentisé *wentis: paha (bhs. Ind.).* ditulisi Asmané: “Ratuné para ratu lan Gustiné para gusti.”
19:17 Aku nuli weruh malaékat ngadeg ana ing srengéngé, lan nguwuh seru marang sakèhé manuk kang mabur ing awang-awang, pangucapé: “Mrénéa, padha nglumpuka ngguyubi pahargyan gedhé, sing diadani déning Gusti Allah!
19:18 Padha mangana dagingé para ratu, dagingé para penggedhéné perang lan para wong sing peng-pengan, apa déné dagingé jaran lan sing padha nunggangi, sarta dagingé sakèhing manungsa, gedhé cilik, batur-tukon lan wong merdika!”
19:19 Aku banjur weruh si kéwan lan para ratu pepak saprajurité, padha nglumpuk arep nglawan perang marang Panjenengané kang nunggang jaran putih lan sabalané mau.
19:20 Si kéwan nuli dicekel, semono uga para nabi palsu sing wis padha nindakaké mujijat-mujijat ana ing ngarepé si kéwan mau. (Iya srana mujijat-mujijat kuwi si kéwan nasaraké wong-wong sing padha nampani ciriné si kéwan kuwi lan wong-wong sing padha sujud marang recané.) Si kéwan lan para nabi palsu mau nuli kacemplungaké urip-uripan ing segara geni lirang sing murub makantar-kantar.
19:21 Déné balané padha dipatèni srana pedhang sing metu saka tutuké Panjenengané sing nitih jaran putih mau. Manuk-manuk nuli padha teka lan ora sranta mangani dagingé wong-wong sing padha dipatèni.
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 66 Wahyu
Filed under: Uncategorized — Tinggalkan komentar	29 Maret 2012
Catatan: Pasangan ditulis apabila aksara carakan
Nulis aksara Jawa kuwi kudu tliti supaya bener, yen ora tliti bisa kliru.
Bocah sekolah kuwi tujuane supaya pinter, carane ya kudu
ing funny prank - Natok24.Coming funny prankHome › Videos › ing funny prankNo
lingkungan Keluarga besar Bpk.Fx. Tamtanus paribasan: Merry Christmas lan Sugeng Warsa
mudhun sik. Nyuwun sewu mas,kulo tak ndherek liwat,sampeyan minggir rumiyin.
*giliran aku sik di pisuhi mburiku:@
Balas	Mal Gundhoes berkata:	Agustus 16, 2011 pukul 15:12	nek wingi pas tuku spacy ditawani karo dilere nek arep nganggo surat jalan nambah 50ewu, lha gandheng ktpne magelang keno pinalti maneh nambah 100 ewu…..
magelang(tukune neng jogja) keno pinalti maneh nambah 100 ewu…..
Balas	dnugros berkata:	Agustus 16, 2011 pukul 15:37	sing jenenge HANX ndelik mesti…yen metu
Kenthongan utawa ing basa kasebut jidor ya iku alat kotèkan kang digawé saka wit, pring utawa bahan kayu jati kang diukir Mumpangat kenthongan bisa kanggo pertanda utawa ing basa Indonésia kasebut alarm, kode komunikasi jarak kang adoh, morse, piranti adzan, uga pertanda cilaka.[1] Wujud kenthongan kasebut kurang luwih 40 cm lan dhuwur 1,5M-2M. Kenthongan asring dipigunakake kanggo piranti komunikasi ing zaman biyèn kang ana ing penduduk kang ana ing laladan utawa pagunungan / Paredèn .[2]
Sajarah budaya kenthongan kang ana wiwit asal-usulé saka legenda Cheng Ho kang misuwur saka Cina nganakake panjebaran agama islam .Ing Sakjroning panjebaran Cheng Ho nemukake kenthongan lan didadekake piranti/alat wicara ritual kaagamaan. Panemuan kenthongan kasebut digawa ing tlatah China, Korea, lan Jepang. Kenthongan uga bisa ditemukake wiwit awal Masehi.Ing Nusa Tenggara Kulon, kenthongan ditemukake ing Raja Anak Agung Gede Ngurah kang kuasa ing sakubenge kurang luwih abad XIX, uga migunakake kenthongan kanggo ngumpulake rakyat . Ing Yogyakarta wiwit mangsa krajaan Majapahit, kenthongann Kyai Gorobangsa asring dippigunakake kanggo ngumpulake utawa ngundang ing sakjroning masyarakat .[1]
Kenthongan iku kagolong kesenian ing Banyumas. Sebenere kenthongan ora béda adoh karo calung, pada-pada digawé saka bahan dasar pring. Kenthongan juga biasa diarani "tek tek" laladan sing lagi anget-angeté majukna kesenian tek-tek ya iku Banyumas karo Purbalingga.Kegiatan kentongan awale cuma nggo kesenengane wong pada ronda, jumlahe 4-5 wong pada
wis ngejreng! biasane nganggo klambi sing mencereng supayane narik perhatian penonoton. mayorete ya uga kenya sing esih enom lan pinter joget. alat-alat sing digunakna antara lain kenthongan (alat utama), bedug(cacahe 2), kecrek, calung, suling, angklung, teplak lan alat-alat liyane sing sengaja ditambahna supayane bisa gayeng. lagu sing sering dimaina ing grup-grup kentongan
grup-grup kentongan saiki wis madan profesional, saben tampil mesti njaluk bayaran sing lumayan. wis akèh grup sing tampil ning laladan-laladan liyane lan éntuk sambutan sing meriah. grup-grup kentongan sing ana ning banyumas cacahe akèh banget, meh saben désa duwé grup kentongan. kanggo contoh bae grup Gandrung Laras sekang désa ciberung Ajibarang, grup Paijo Ajibarang, Debita, Singo laras, lan sapanunggalane.
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 4 Sèptèmber 2016.
kowé biyèn wis padha mati merga enggonmu ora mbangun-turut marang Gusti Allah lan merga dosa-dosamu.
2:2 Nalika semana kowé padha manut kaananing donya sing ala. Kowé padha mbangun-turut marang pangwasané roh-roh sing ana ing langit, yakuwi roh-roh sing saiki mengku wong-wong sing padha mbangkang marang Gusti Allah.
2:3 Satemené kita kabèh iki biyèn iya kaya wong-wong mau. Kita padha urip nuruti hawa-nepsu kita dhéwé, lan nindakaké apa waé, sing dadi pepénginané badan lan pikiran kita. Biyèn urip kita padha waé karo wong-wong liyané, nganti kita iya ketaman bebenduné Gusti Allah.
2:4 Nanging merga saka lubèring piwelasé Gusti Allah, lan sih-kadarmané sing gedhé banget,
2:5 Panjenengané kersa nangèkaké kita saka ing pati bareng karo Sang Kristus, senajan nalika semana kita cara karohanèn wis mati merga panerak kita. Merga saka sih-rahmaté Gusti Allah, kowé padha kaparingan keslametan.
2:6 Ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, Gusti Allah wis nangèkaké kita bareng karo Sang Kristus, supaya kita bebarengan karo Panjenengané ngratoni swarga.
2:7 Mengkono enggoné Gusti Allah nélakaké gedhéning sih-rahmaté lan katresnané sing diparingaké marang kita lantaran Sang Kristus Yésus ing selawasé.
2:8 Sebab enggonmu diparingi keslametan kuwi merga sih-rahmaté Gusti Allah, lantaran enggonmu precaya marang Gusti Yésus. Keslametan kuwi dudu wohing pambudidayamu, nanging peparingé Gusti Allah.
2:9 Mulané ora ana sing kena kokenggo alesan gumunggung, sebab kabèh kuwi dudu wohing penggawému dhéwé.
2:10 Kita iki padha titahé Gusti Allah, kang nitahaké kita ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, supaya kita padha nglakoni penggawé becik, sing wis kacadhangaké kanggo kita.
2:11 Nalika semana kowé durung dadi wong precaya, lan déning wong Yahudi disebut “wong ikutan”. Déné wong Yahudi dhéwé nyebut awaké dhéwé “wong tetakan” (yakuwi tetak tata lair srana tanganing manungsa). Kowé padha élinga marang kaananmu dhèk biyèn.
2:12 Nalika semana kowé padha pisah karo Sang Kristus. Kowé biyèn wong-wong manca, lan ora klebu umat pilihané Gusti Allah. Kowé padha ora klebu ana ing prejanjian-prejanjiané Gusti Allah marang umaté. Nalika semana kowé padha urip ing donya iki tanpa pengarep-arep lan tanpa Allah.
2:13 Nanging ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, kowé sing biyèn adoh, saiki wis dicedhakaké déning sédané Sang Kristus.
2:14 Sebab Sang Kristus piyambak kang ngrukunaké kita. Panjenengané nyatunggilaké wong Yahudi lan dudu Yahudi dadi umat siji. Srana sarirané piyambak Sang Kristus wis ngrubuhaké témbok singgetan, sing misahaké wong Yahudi lan dudu Yahudi mau, lan sing njalari wong-wong mau padha memungsuhan.
2:15 Panjenengané wis mbatalaké Torèté wong Yahudi, semono uga angger-angger lan prenatan-prenatané, supaya bangsa loro mau kabangun dadi umat anyar siji, sing tetunggilan karo Sang Kristus. Mengkono enggoné Panjenengané paring katentreman.
2:16 Lantaran sédané ing kayu salib Sang Kristus wis nyirnakaké sesatroné wong-wong mau. Srana salib mau Panjenengané nunggilaké bangsa karo-karoné dadi bangsa siji, karukunaké karo Gusti Allah.
2:17 Dadiné Sang Kristus mau rawuh martakaké Injiling katresnan marang wong kabèh, yakuwi marang kowé, wong dudu Yahudi, sing biyèn padha adoh karo Gusti Allah, lan marang wong Yahudi, sing cedhak karo Gusti Allah.
2:18 Lantaran Sang Kristus, kita kabèh, dadia wong Yahudi, dadia wong dudu Yahudi, padha bisa sowan menyang ngarsané Sang Rama, nunggal ing Roh siji.
2:19 Mulané kowé wong-wong sing dudu Yahudi, wis dudu wong manca utawa wong njaba. Kowé saiki wis dadi warganing umaté Allah, lan warganing brayaté Allah.
2:20 Kowé uga padha didegaké manut dhasar sing wis dibangun déning para rasul lan para nabi; déné Sang Kristus piyambak jumeneng dadi umpaking saka guru.
2:21 Panjenengané sing nggandhèng pérangan-pérangané gedhong mau nganti dadi Pedalemané Allah utawa papan pangibadah sing suci kagem Panjenengané.
2:22 Krana patunggilanmu karo Sang Kristus kowé uga padha kabangun bebarengan karo wong-wong liyané, dadi Pedalemané
Nuwun Sewu kulo badhe tanglet, menawi hack cc tiyang ingkang ngagem standardcharterred peripun njih?
mumet kulo, rencangipun kulo maringi gawe. mboten carding lho om/mbak.
nuwun pitulungipun njih om/mbak admin sedoyo..
Rang : Rangkepanipun lahir bathin pulung lan wahyunipun sampun turun temurun (rangkapnya lahir dan batin, pulung dan wahyunya turun).
D.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
wus kanyatan | sudira ingran panggah | yèn wong nginum arak olih | gangsal dhêdhasar | mantêp sudira wani ||
sêbdanya rum | paran Sabdapalon ingkang | prayogane ing lampah dèn angsal kardi | karyane sang kumara ||
2. Sabdapalon umatur ing gusti | tuwan gampil wong acampuh ing prang | yèn wus wruh ing pakaryane | karya kang agal alus | agalira ngrêbat nêgari | atandhing kasudibyan | suraning apupuh | karya tilasing sajagat |
pujining kang tumuwuh ingkang ngèstrèni | narik ing kaluhuran ||
3. luhurira tumêka ing pati | titi tumrap wicagswèng kêlagan | luwih agung nugrahane | langgêng pinujwèng tuwuh | luhurira paroswèng bumi | saturun praptèng têdhak | jinurung dewa gung | sinaidan bumintara | kulêding rat tan wontên
alusing tindak | tindak kang mrih pupuh | Sêbdapalon matur nêmbah | yèn suwawi aprang tandhing padha siji | nanging ywa nyidrèng lampah ||
6. samya ngandêl karsaning dewa di | sintên kinarya mulya ing jagad | amêsthi unggul yudane | mokal hyang jawata
gung | ginggang dènnya akarya pêsthi | papêsthèning manungswa | ing wusananipun | tuwan antêpi ing titah | wus têtela minta kahana kang gaip | gaibe
aturnya ing gusti | nêdha suwawi mangsah ||
8. anjujuga ing madyaning puri | datan keron kang pinuju manah | Menakjingga padha ijèn | ywa ngantos wowor sambu | keron budi kathahên tandhing | kuwur pamawasing tyas | mring Sugsma Kang Agung |
kawan dasa tri kathahe | tiga patminira yu | ayu samya atmajèng aji | Sang Dyah Juwitawatya | garwa ingkang sêpuh | Juwitaningsih panêngah | warujunya
bathik Bêtawi | sawênèh laras slukat | kang satêngahipun | ana ingkang laras kêmpyang |
wênèhira ana ingkang raras pangsi | malih ingkang satêngah ||
20. apan ana ingkang raras suling | wuluhira wijil bobot sêkar | ana kang raras sundarèn | myang
kadya las ganthi |Kurang satu suku kata: kang sawênèh ana kadya laras ganthi. wênèh lir kayu anyang ||
21. aglar samya nèng natar aninis | munggèng pangyom ingkang naga sêkar | para garwa kingkin kabèh | pujinya mring
kajaul jaule dèn wingkis-wingkis | ing manah nora nyana ||
24. pan sinêngguh uga setan kunthing |
nginggatake | sun ngèngèri satuhu | ingsun anggêp angguru gusti | sokur ginarwa pisan | ingsun kapingin wruh | rasane krama wong waras | aja kaya sang nata ing manah baring | dhapure kadya luwak ||
29. Dyah Juwitaningsih anauri | sapunika
Juwitawati muwus | yayi dèwi dèn rèrèh dhingin | pirangbara ing benjang | wong ing Majalangu | ana kang
galihira pan kadya sinêndhal | miyarsèng sang dyah wuwuse | tansah jaja ing manglus | Radyan Sôngka kasmarèng kingkin | ya ta sagung para dyah | akathah kang muwus | tansah pra samya karuna | kang ingajap mung prajurit
Damarwulan sinambat ing sih | arsa prang tandhing lawan | Menakjingga Prabu | sang dyah kumênyut ing manah | kêmanisên myarsa swarane dyan
ngrangkul gapyuk | mring wêntisnya rahadyan mantri | samya matur wotsêkar | tuwan ingkang rawuh | punapa dewa ing
sangking pasunggingan anyar | sajêg tumitah nèng bumi ||
3. durung paja-paja wêruh | mèmpêr mirib ing dyan mantri |
ing kisma | mênawi sinêrêng mami ||
6. ing jawata ingkang agung | pra bathara ingkang luwe | sunggatamba lênggahana | sumôngga pinraka gusti | radyan minantri dêlingnya | luwih panari mami ||Kurang satu suku kata: luwih panarima mami.
7. iku kamugtènan luhur | ingsun ajrih anglênggahi | durung sinung wênang ingwang | ing sang maha prabu dèwi | pan mingsih sapadha-padha | iya sira lawan mami ||
9. radyan mantri sêbdanya rum | luwih panarima mami | iku kasukaning manah | trêsandhane wong angsal sih | ajrih
dèn padha aririh | tan lyan sun sêdya ing manah | mung prang lan Sang Urubêsmi ||
14. ing mangke durung kêlakun | môngka dhinginkên suka [su...]
[...ka] sih | ulun merang ing jawata |
yèn kasiku ing Sugsma Gung | kalongan nugraha ing sih | angur baya sêlamêta | ywa ngantya kuciwèng
dyah akathah kang atur | ingkang kadya dewa luwih | nglendhot mêngglalêt ing pangkyan |
wus jamake wong darbyayun | wratnya pinujwa ing ngarsi | yèn ta sampun kêlampahan | jinurung
samanisan kuwih-kuwih [kuwih-ku...]
[...wih] | asri sumaos ing ngarsa | Radyan Sôngka datan apti ||
ing Rahadyan Damarsasi | sumôngga gusti ngong samar | Sri Bêsma mantuk mring puri | tan sande yèn kawanguran | Si Menakjingga sinêgti ||
31. pra putri sêdaya lampus | lamun paduka kaègsi | mèsêm Rahadyan Sêsôngka | padha sumingkira sami | sun papagne Menakjingga | para sang dyah ambondhèti ||
32. sêgsana sang nata rawuh | nèng nataring dalêm puri | nguwuh-uwuh mring pra garwa | tan ana subawèng èstri |
arawuh | ratu mas Majalêngka | saya wuwuh dènnya edan marang ingsun | saiki wus padha ewa | tan ngèstokkên marang mami ||
Dayun matur nêmbah | liwat sangking ing wau kawula pikut | nanging ulun katiwasan [katiwasa...]
[...n] | kinalihan prêpat kalih ||
Sasôngka tandya amêthukkên gupuh | para putri samya bubar | mring sang nata langkung ajrih ||
kang ujwala kadya thathit | lir Hyang Mintraga mapupuh | lan dityanira wabyat | sirèng aprang kêkalih sudira têguh | curiga sinarung mangsah | gênti mabuncang
cahya sumilak | tuhu piturun sing swargi ||
pujine | lilir lilir tandurira | ing wong sumilir mulya | ijo royo ingsun sêngguh | pêngantèn anyar paduka ||
9. bocah angon angon sami | pènèkên balimbing ika | sun karya masuh kampuhe | kumitir [ku...]
[...mitir] ing manah radyan | bêdhah ing pinggirira | mumpung gêdhe wulanipun | mumpung jêmbar kalangannya ||
10. yèn suraka surak urip | sang dyah kalih sarêng nêbda | surak mulya-mulya radèn | ya ta radyan kang kunarpa | prapta
pupuh | gone pêjah gêsangira ||
13. Sri Bêsma ingsun wruh nguni | duk Pamênggêr ingkang jarwa | iya marang sang arajèng | Suselawi manêbda |Kurang satu suku kata:
rum | yayi sun tunggu kewala ||
16. Dyah Suselawati angling | lah suwawi dipun tilar | dyan kunarpa dêdimène | pinangan ing gogo kathah | adate
dhatêng ing tuwan | angirit mêmintranipun | labête kinèn mawongan ||
19. Sasmitaningrum wotsari | pamungune nganyut
nampèni kaswargan | paringe Hyang Pratingkah | yèn mêgsa nora katêmu | sun susul ing swarga pisan ||
cahya | ing sawahya môntra jumbuh | tambuh gusti lan kawula ||
26. lamun mêgsa tan kêpanggih | sun ulari mring Pacinan | yèn nugma mring têpèkonge | pêsthi ing
amuwus | kakang bok dene punika ||
30. wus sagêt miring pribadi | ngrangkul dhatêng ing paduka | punika obahe dhewe | Sasmitaningrum anêbda | ujar iku nglêngkara | miring [mi...]
[...ring] pisan sang binagus | jêr sira jongkèng sing kiwa ||
31. Suselawati ngling malih | kados wus aparipurna | kêtawis pêra grayange |
pinurbèng karsa | kang karsa wus dhumawah | dhatêng sir kasmayanipun | ing Radyan Damarsasôngka ||
pinintèng sih | ing sihe Sugsma Gung ||
9. ing kasmayan winangkyat ing puji | pitulung Sugsmanon | ya ta Sêbda Genggong sêdangune | ginumatèn mring pawongan kalih | winêlêg ing bugti | wêlêge tinêmu ||
10. sawusira mulat purna jati | ing manah pitados | linindhungkên radyan ing
aririh | gêndhaga rugma lon | sang dyah mèsêm angliring rahadèn | Damarwulan manah cilik wukir | sapraptaning jawi | nèng natar alungguh ||
35. TanDyan. Sêsôngka tansah dèn têblèki | mring sang ruming sinom | sang dyah kalih wus sinambut age | mungging pangkyanira kanan kering |
mulat ing gustine | prapta ingkang sinêdya kapti |Kurang satu suku kata: prapta ingkang sinêdya ing kapti. pan wus [wu...]
kalih tinras ingkang puji | pinujwa lir layon | murcitèng tyas driya-kadriya nrèh | mantya wartikèng kasaput ing sih |
17. ni mban inya wanti tinanya tan wikan | ing sang anjayèng rêsmi | kêkalih parêpat | dangu datan katingal | ana siji Dayun mêgsih | ngorok gêluran | tangan kalih ginodhi ||
18. Sang Susela matur mring Sang Dyah Sasmita | ing wau
amangsuli sêbda | kondur mring Maospait | marang ingsun datan | ngandika karya ing lyan | sanèse sranggara rêsmi | ingkang wêkasan |
galih | amingkis gubah | manahnya cilik wukir ||
22. radyan gêpah minggah dhatêng ing paprêman | sang dyah kalih
ngling | saèstune wong akrama | ing gêsang tumêkèng pati | datan sêdya gumingsir | angèstu pada ing kakung | sanès lawan manira | tan ginarwa ing sang aji |
kang wus ngêmasi | nadyan laki jêr sami siyal ing karsa ||
[...ri] kudu kula sang dyah | bela mring paduka sami | anêdya nyèthi mawongan | ingkang kadya dewa luwih | mèsêm Dyan
cèthi | punika kang para sang dyah | sampun tuwan pitambuhi | gawe laraning ati | adumèh wong
galih | ing kakung Damarsasôngka | satriya ing Maospait | matur nuwun sang dèwi | wotsêkar lèngsèr sing ngayun | cinandhak astanira | sang dyah ing rahadyan
ing rèh suselaning krami | lulusêna ing
kawuryan sajroning puri | malah wuwuh nora kurang | lan adatira ing nguni | pawongan para cèthi | tan owah ing tatanipun | mila sagunging wadya | tan wruh gupitaning wèsthi | tan graita yèn sang nata wus
mring nêgari Majalangu | pan amung kalih Sang Dyah | Sasmita Suselawati | mung punika kang binêgta kundur radyan ||
36. yèn ana wijayanira | pan amung puniku yayi | ing mangko karsa minira |manira. sapiroa ingsun anti | windonan warsa yayi | sun tuguri nèng marga gung | ingsun merang mantuka | marang nagri Maospait | luwih
sasi | dene dina beda sasi lawan warsa ||
sangking sandi | aja kanyanan ing mungsuh | gênti ingkang kawarna | lampahe rahadyan mantri | lawan sang dyah kalih samya
anèng papan | wadyanya sami rinakit | ingkang dados supit kanan lawan kiwa ||
44. miwah wadya kang sinamar | tênapi
dyah | ajarwa sarwi lumaris | yayi wong ing Majalêngka | kang samya anèng ing margi | tur padha kadang mami | wong agung sinihan
bondhèt lumampah nèng wuri | Sabda Genggong anèng wuntat | gêndhaga tansah pinundhi |
48. mojar Radyan Layangseta | andhawuhkên sabda aji | ki raka ulun dinuta | ing sang maha prabu dèwi | numpigsa
Siwah gupuh | manugsmèng sirèng radyan | Layangseta ing panyipta kalih wusKurang satu suku kata: Layangseta ing panyipta kalih wuwus. | tan èrèp
tuwan | yèn paduka tiwas madyaning jurit | manira kinèn angrêbut | layon labuh pralaya | lawan sinransraya nanggulang ing mungsuh | yèn paduka lanang ing
nataningrum | kuciwa gêlaring prang | nanging nama ugi ing karya kêcakup | paduka tan linilanan | mantuk dhatêng Maospait ||
7. ngupadosa lampah ingkang | tamaning rèh tan bakal mêngku bumi | nanging ta kawula gupuh | kinèn atur uninga | sarta ingkang pratôndha anjayèng pupuh | pamrih sang prabu wanodya | dadosa panglipur wingit ||
8. ing mangke sumôngga kakang | wawrat timbang karsane sang narpati |
langkung-langkung radyan karsaning gusti | atas sasmitaning luhur | kang dasih kadya wayang |
mituhu ing karsa ji | Dyan Sôngka mèsêm ing kalbu | Ki Sabdapalon ngucap | datan enak radyan punika ing laku | nguni karsaning sang nata | tan lyan murdane sang aji ||
11. kêdhik luwange ing tindak | ratu cidra owah ingkang prêjanji | tan arsa gumingsir wuwus | lampahe kaluhuran | atêmahan beda ing ngarsa lan pungkur | gampil benjang yèn wus prapta |
nolèh Rahadyan Sêsôngka | sabdanya rum paman ywa salah kardi | borong punapa dyan muwus | marna karsaning nata | Nayagenggong matur sarya ngusapi luh | adate satriyanira | alumuh nganggur kêpati ||
13. Dyan Seta ngrawati tingal | mring prêpatnya gêndhaga wus tinampin | mring radyan kalih agupuh | Layangkumitir nabda | sang dyah kalih yogi rinuwunkên laku | tan sanès lan murdèng raja | pratandhane jayèng jurit ||
14. dyah kalih sarêng [sa...]
[...rêng] panjritnya | anungkêmi ing kakung sru kaswasih |
15. Radyan Layangseta mojar | mituhua bok adhi marang laki | ing rèh kinarsan ing ratu | ywa sira
tansah ngrawati liring | dangu sang dyah linalipur | kinèn lumiring radyan | Layang Seta Kumitir mring Majalangu | kinarsan ing prabu
sumèh kasuselaning èstri | anrês ing prana sêbdarum | saya lilih ing manah | sang dyah kalih ngetang kawêkasanipun |
Hyang Sugsmana ingkang ginadhuh | badharing rèh kampurnan |Kurang satu suku kata: badharing rèh kasampurnan. lilih Hyang Srêngkara Murti ||
40. kang asta sampun winudhar | matur nêmbah hong Siwah Boja luwih | dewane bathara luhur |
emuting tyas sanalika | mung garwanya ingkang tinilar guling | Anjasmara sang lir santun | kawangwang sir kasmaya | ing wusana Dyan
têkèng pati | anglakoni lara lampus | karia awibawa | rinêgsaa ing budya dening Sugsma Gung | amanggiha suka wirya | ingsun ingkang anglakoni ||
45. saya trênyuhing wardaya | ketang ing rèh saparipurna kang sih | ya ta sangsaya mangunggut- |
waspa | kaya dudu lanang Si Damarsasi | rahadyan mangsuli wuwus | sarya luntak ludira | eman-eman yèn ingsun wêdia lampus | sanalika kang
kidul kulon lan wetan | lan urip sawuse pati ||
49. myang pati durunging gêsang | Damarwulan tandya mangsuli angling | kabèh pisan ingsun ayun | kabèh wus darbèkingwang | jagat papat ing ngandhap miwah ing dhuwur | nora nampik milih ingwang | apan wus kawrat ing mami ||
50. Sang Hyang Wênang Sang Hyang Tunggal | Hyang Nurasa Nurcahya Sang Hyang Wêning | Hyang Wisesa ananingsun | mojar Dyan Layangseta | yya gumêndhung sira wrat saliring alus | yèn tan sêmbada ing tindak | miwah sampurnaning pati ||
urip | wawrat timbang pamuja trus | kagadhuh ing kawula | aja sira sumendhe ing dewa luhur | iku
Sugsma Gung | yèn sira kudu mratôndha | ing tyas pamusthining pati ||
54. sun pintakkên ing jawata | ing wusana sapa kang ngudanèni | nanging ta
ora gumingsir | datan kacakra ing kalbu | kang darbe ing Sugsmana | Sabdapalon nabda Hyang Sugsmana niku | sapa ingkang duwe anak | punapa jalu lan èstri ||
11. angling Kumitir manêntak | mungguhing Hyang Sugsmana tanpa siwi | tan ana ingkang sêsunu | lan ora èstraèstri. lanang | Genggong mojar dene têka ewah-ewuh |
[...king] janma | mumpuni sakèhing urip ||
14. urip datan inguripan | wus jumênêng lan karsane pribadi | tan kapadhan ing tumuhKurang satu
Mulya | ulun titip sêkul kula golong kantun | anèng nagri Prabalingga | myang lawuhku wawung siji ||
ing pupuh | kunarpa sang lir Parta | sumyar-sumyar siniraman ing udan rum | sinongsongan mega pêthak | jinaga ing dhandhang milir ||
1. Sang Hyang Tunggulmanik amrêpêgi | mring kang lagya nêmahi pralaya | arupa wong bagus anom | jumbuh lan ingkang lampus | têka mèsêm
uga wus nguripan | ing bathara jawata ingkang linuwih | luwih asih mring sira ||
ing sasanèskaranira | ing wêkasan paran sinêdya ing kapti | ing rèh wus paripurna ||
7. matur nêmbah Radyan Damarsasi | yèn marêngi paduka sang tapa | manglêbur tapattapak. tilase | ing
kagunganira dhewe | dene wong roro iku | parêpatnya kang padha lalis | aja sumêlang driya | nguripan Hyang Agung | sang tapa
|jurit. ing rèh mangke sampun kenging gêlar | wêwekaning wong kang dahwèn | Ki Nayagenggong matur | lêrês
kawarnèng marga | ing pura wus rawuh | suka ing tyas amiyarsa | tiga sang dyah ingayap sagung pra putri |
sinambut | wus binêkta ing tilam sari | garwa kalih kang tansah | ingayap para rum | sawuse kèndêl bêdhayan | para sang dyah ana ingkang padha cuki | ana kang kar-akaran ||
16. wênèh ana catur ana kèngsi | kang satêngah ana
Damarwulan | kang wus turu ngimpi panggih Damarsasi | pinrêsmi ing panendran ||
19. Sabda Genggong mring Dayun kêpati | patènira sampun kinalihan | katiga Dayune dhewe | reyang wong bangun turut | ing sakarêpira ngarêpi |
Sri Dewa Gung Walikrama | ingkang tansah sadhiya ing pôncaniti | ngimpuni balakuswa ||
22. kadang katut Sri Mandura Aji | garwa sêpuh Dyah Juwitawatya | gung Walikrama Sang Rajèng | yayah tarunanipun | ingkang dados
gumantya | Dewa Carangwaspa Rajèng | malih kawarnèng wuwus | Putra Japan ingkang
24. liya sangking punika ta sami | kasambut ing prang gumantya lênggah | milih lyan wong têguh totos | malih ingkang winuwus | para raja kang tiwas jurit | sanèsnya Sri Balega | namung patihipun | kang ngimpuni balakuswa | katut dening Sri Mandura Rajèng Bali | ya ta kang kawuwusa ||
môngsa |Kurang dua suku kata: aturira cocak môngsa kala. nanging padha sêmu bae | radyan rumojong sampun |
manah tansah gring | sokur ing dewa mulya | Menakjingga lampus | ing mangke wus
rinuhunakên ing lampah | kang minôngka pêrtôndha ungguling jurit | tiwas Bêsma katigas ||
35. wusananing srat ingkang pinuji | tôndha astanira sang dyah tiga | sabiyantu para sinom | dhatêng ing sang aprabu | Sri Mandura lan Rajèng
tyase | mring sang anjayèng pupuh | rèh ta sampun tumêkèng janji | pamarnaning jawata | mring kêkasihipun | rinowang sabda ing
pundi kito asalipun, sipa lupa leluhurnya pasti hidup tidak sempurna.
Empan papaning basa seling surup Nora tumata
Joged gambyong,karonsih,srimpi wis pada lali
Crita wayang,kethoprak di ganti pilm sinetron
Pulo Palue inggih salah satunggaling pulo ing Indonésia ingkang dumunung ing sisih lor Pulo Florès. Miterat cathetan administratipipun, pulo punika kalebet wewengkon Kabupaten Sikka, Propinsi Nusa Tenggara Timur, Indonésia.
Ing bagéyan sisih kidul saking Pulo Palue wonten gunung api inggih punika Rokatenda. Pulo Palu'e ugi dipunwastani "Pulo gunung" ing sakitering Laut Flores amargi dipunanggep gadhah kathah dhaérah gunung api ingkang miterat basa Palu'e dipunsebat "poa". "Poa" punika ingkang lajeng dipunginakaken déning masarakat Palu'e kanthi proses "sublimasi".
Ambanipun Pulo Palu'e inggih punika kirang langkung 41 km². Déné pendhudhukipun wonten krang langkung 10.000 tiyang, ingkang kaperang wonten ing wolung désa ing Pulo Palue ingkang dumunung ing dataran rendhah lan dataran inggil. Ing Pulo Palue sampun wonten mergi ageng lan kendaraan bermotor wiwit taun 2006. Menawi badhe tumuju dhateng Pulo Palu'e saged liwat Maumere, salah satunggaling kitha ing Flores, mawi prau motor kayu dangunipun sekawan jam.
Pulo Palue mapan wonten ing titik koordinat 8°19'27"S 121°42'36"E.[1] Pulo Palue ingkang gadhah ambanipun kirang langkung 39,5 kilometer inggih bageyan awakipun Gunung Rokatenda. Pulo Palue mapan wonten ing Laut Flores lan kathah warga pendhudhuk ingkang dumunung ing pulo punika. Dene pendhudhuk ingkang dumunung ing Pulo Palue kirang langkung 10.000 tiyang ingkang kaperang wonten ing wolung desa.[2]
Pendhudhuk[besut | besut sumber]
Pendhudhuk ingkang dumunung ing Pulo Palue inggih punika etnis Palue, inggih punika salah satunggal saking enem etnis pendhudhuk ingkang dumunung ing Kabupaten Sikka. Warga Palue gadhah basa, adat, saha budaya ingkang béda saking masarakat Pulo Flores ing padatanipun. Warga masarakat Palue asring nindakaken maneka warna jinis upacara adat minangka wujud sukuripun dhateng Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Salah satunggaling upacara adat ingkang taksih dipun uri-uri inggih punika Upacara adat "Pathi Kharaphau" ingkang dipun adani saben 5 taun sepisan minangka adicara puncak kangge ngaturaken gunging panuwun saha raos sukur awit saking sadaya nikmat, karunia ingkang sampun dipun paringaken dhateng masarakat Palue. Upacara punika dipun adani ing saperangan desa/dhusun, inggih punika wonten ing Nitung, Cua, Koa, Cawalo, Lei, Tomu, saha Ladaloka, kanthi wekdal anggenipun ngadani upacaranipun béda-béda ing antawisipun desa setunggal kaliyan desa sanesipun, gumantung saking wekdal ingkang sampun dipun temtokaken déning saben Lakimosa utawi kepala adat.
^ (en)[1] Pulau Palue (dipunundhuh
Koordhinat: 8°19′27″S 121°42′36″E﻿ / ﻿8.32417°S 121.71000°E﻿ / -8.32417; 121.71000
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Palue&oldid=1075970"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara TimurKabupaten SikkaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 29 Agustus 2016.
Jeneng Didik J Rachbini utawa Farhan Hamid nalika iku luwih diunggulaké dadi sekjen PAN kang nggantekaké Hatta Radjasa.[2] Ananging formatur pungkasane netepake Didik dadi ketua DPP.[2] Dene jabatan sekjen ditampa karo Zulkifli Hasan.[2] Yén dibandingaké karo jeneng Ketua Umum Soetrisno Bachir, jeneng Zulkifli luwih misusur.[2] Zulkifli iku dhosen tamu ing Sekolah Tinggi Manajemen PPM Jakarta.[2] Nalika taun 2000-2005, Zulkifli dipercaya dadi ketua Departemen Logistik ing DPP PAN.[2] Posisi iku ndadekaké Zulkifli dadi Wakil Ketua Fraksi Parté Amanat Nasional ing Dewan Perwakilan Rakyat RI.[2] Saliyané iku, Zulkifli iku mantan aktivis lembaga buruh tani lan nelayan PW Muhammadiyah.[2] Nalika taun 1988 nganti saiki, Zulkifli nduwèni posisi presiden direktur utawa komisaris utama ing perusahaan-perusahaan, kayata PT Batin Eka Perkasa, PT Panamas Mitra Inti Lestari, lan PT Bina Insani.[2]
^ a b c (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
Zulkifli_Hasan&oldid=1099856"	Kategori: Tokoh saka Lampung KidulTokoh PANMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIAnggota DPR 2009-2014Lair 1962	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 21 Oktober 2016.
Wusana, para sedulur, muga-muga Gusti tansah maringi kabungahan marang kowé kabèh. Ora ana alané aku mindhoni sing biyèn wis daktulis marang kowé, malah kepara akèh beciké.
3:2 Dingati-ati karo wong sing padha nglakoni penggawé ala, kaya patrapé asu, yakuwi wong-wong sing padha ngotot nggegegi bab tetak.
3:3 Awit iya kita iki wong-wong sing padha nglakoni tetak sing bener, dudu wong-wong kuwi. Awit kita padha ngabekti marang Gusti Allah lantaran Rohé Gusti Allah piyambak, sarta kita padha saos sukur merga dadi kagungané Sang Kristus Yésus. Kita ora ngandel marang tata-cara kedagingan.
3:4 Satemené aku iya bisa ngendel-endelaké marang prekara-prekara kedagingan, awit yèn ana wong sing bisa ngendel-endelaké marang prekara-prekara kedagingan, saya menèh aku.
3:5 Aku ditetaki nalika umur wolung dina. Aku iki wong Israèl wiwit lair mula, saka taler *taler: lajering bangsa.* Bènyamin, wong Ibrani tulèn. Bab mituhu marang Angger-anggering Torèté wong Yahudi, aku iki wong Farisi.
3:6 Lan merga saka sregepku, aku nguya-uya pasamuwan. Saupama wong bisa dibeneraké merga enggoné netepi Angger-anggering Torèt, aku iki wong sing bener.
3:7 Nanging kabèh prekara sing dhèk biyèn dakanggep maédahi mau, saiki dakanggep mitunani merga Sang Kristus.
3:8 Ora mung prekara-prekara kuwi waé, nanging kabèh prekara saiki dakanggep mung mitunani, yèn katandhing karo sing luwih aji, yakuwi kawruh bab Sang Kristus Yésus, Gustiku. Merga saka Sang Kristus kabèh mau wis dakbuwang, lan kabèh mau dakanggep uwuh, supaya aku bisa nampa Sang Kristus,
3:9 bisa tetunggilan karo Panjenengané. Aku wis ora duwé kabeneran sing merga saka aku dhéwé, yakuwi kabeneran sing pinangkané saka enggonku netepi Angger-anggering Torèt. Aku saiki nampani kabeneran peparingé Gusti Allah, sing kaparingaké wewaton precaya marang Gusti Yésus Kristus.
3:10 Mung saprekara sing dakudi, yakuwi kepriyé bisaku wanuh karo Sang Kristus lan ngrasakaké pangwasané wunguné saka ing séda, sarta ndhèrèk ngalami sangsara lan sédané,
3:11 supaya wekasané aku uga katangèkaké saka ing pati.
3:12 Aku ora kandha lan rumangsa wis menang utawa wis dadi sampurna. Nanging aku tansah ngudi bisané olèh ganjaran *ganjaran: Basa Indonesia “hadiah”, ingkang kasukakaken dhateng tiyang ingkang menang ing perlombaan.* sing wis dicawisaké déning Sang Kristus srana nimbali aku dadi kagungané.
3:13 Para sedulur, aku dhéwé pancèn ora rumangsa wis menang lan olèh ganjaran, nanging saprekara sing dakudi, yakuwi nglalèkaké samubarang sing ana ing mburiku lan ngetog karosanku nyandhak apa sing ana ing ngarepku.
3:14 Dadiné aku mlayu ngener marang tujuanku supaya olèh ganjaran mau, yakuwi timbalané Gusti Allah, urip anyar, sing dicadhangaké lantaran Sang Kristus Yésus.
3:15 Mulané kita kabèh wong Kristen sing wis padha diwasa cara rohani, kudu padha duwé tékad sing mengkono. Nanging yèn ing antaramu ana wong sing béda panemuné, Gusti Allah bakal maringi ketrangan marang kowé.
3:16 Mung waé, sing prelu: Kita kudu manut tuladha sing wis tumindak tekan sepréné.
3:17 Terusna enggonmu padha nulad marang aku, para sedulurku! Aku wis padha mènèhi tuladha sing becik marang kowé, mulané padha ngiloa marang wong-wong sing padha nganut tuladha mau.
3:18 Aku wis kerep kandha bab iki marang kowé, lan saiki dakpindhoni karo nangis, yèn akèh wong sing uripé cengkah karo Sang Kristus sing séda ing kayu salib.
3:19 Wong-wong mau bakal mungkasi uripé ana ing nraka, awit sing dadi brahalané hawa-nepsuning badané. Wong-wong mau padha ngegung-egungaké prekara-prekara sing satemené ngisin-isini, lan mung padha mikiraké prekara-prekara kadonyan.
3:20 Nanging kita iki rak putra-putra kaswargan. Mulané kita padha cecengklungen ngarep-arep rawuhé Sang Juru Slamet, Gusti kita Yésus Kristus, saka ing swarga.
3:21 Panjenengané bakal ngganti badan kita sing apes lan kena ing rusak iki kadadèkaké mulya kaya sarirané piyambak, srana pangwasa sing diagem nelukaké samubarang kabèh.
Wayang Kulit Gagrag Yogyakarta atau Wayang Kulit Gaya Yogyakarta merupakan wayang kulit
Lukas 221Saiki wis tyedek karo wayahé riyaya Pésta Roti Tanpa Ragi, sing diarani Paskah. 2Para pengarepé imam lan para guru Kitab pada nggolèk akal arep matèni Gusti Yésus, awit wong-wong kuwi
lan janji arep ngekèki duwit marang Yudas. 6Yudas setuju lan wiwit waktu kuwi dèkné nggolèk akal enggoné arep nyekel Gusti Yésus kanggo wong-wong kuwi, tanpa wong okèh weruh. 7Saiki wis tekan dinané riyaya Pésta Roti Tanpa Ragi, yakuwi dinané wong-wong
“Nanging saiki, sing nduwé dompèt lan kantongan kudu digawa; sing ora nduwé pedang kudu ngedol jasé kanggo tuku pedang. 37Awit, pretyayaa! Tulisan nang Kitab sing uniné: ‘Dèkné bakal dianggep wong ala,’ bakal klakon karo awakku. Lan apa sing ketulis kuwi saiki klakon tenan.” 38Para murid terus semaur: “Gusti, lah iki ènèng pedang loro.” Gusti Yésus ngomong: “Wis tyukup!” 39Gusti Yésus terus metu sangka kuta Yérusalèm lan kaya lumrahé Dèkné munggah nang gunung Olèf. Para murid pada mèlu. 40Kadung wis tekan nggoné, Gusti Yésus ngomong: “Pada ndedongaa supaya ora kenèng panggoda.” 41Gusti Yésus terus mlaku rada adoh sangka kono, kira-kira adohé sak balangan watu. 42Dèkné terus sedeku ndonga ngomong: “Duh Bapakku, nèk Kowé gelem, mbok kasangsaran iki disingkirké sangka Aku! Nanging, aja sampèk kekarepanku, nanging kekarepanmu sing kudu keturutan.” ( 43Terus ènèng mulékat sangka swarga ngétok marang Gusti Yésus lan nguwatké Dèkné. 44Gusti Yésus jan wedi banget, mulané terus tambah tenanan sing ndedonga. Kringeté sampèk kaya getih tumètès nang lemah.) 45Kadung wis rampung enggoné ndedonga, Gusti Yésus terus marani murid-muridé. Murid-murid mau ketemu ijik pada turu, sangking sediné. 46Gusti Yésus terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok pada turu? Pada tangia lan ndedongaa, supaya ora kenèng panggoda.” 47Dongé Gusti Yésus ijik ngomong karo murid-muridé, terus ènèng wong sak rombongan teka. Wong-wong kuwi digawa karo Yudas. Yudas terus marani Gusti Yésus arep ngambung Dèkné. 48Nanging Gusti Yésus ngomong: “Yudas, apa enggonmu nyekel Anaké Manungsa nganggo ambung iki?” 49Kadung murid-muridé Gusti Yésus weruh lelakon kuwi terus ngomong: “Gusti, apa éntuk diantem karo pedang waé?” 50Sakwijiné murid terus nyabet slafé Imam Gedé karo pedang, sampèk kupingé sing tengen tyepol. 51Nanging Gusti Yésus ngomong: “Wis, seméné waé!” Kupingé wongé terus didemèk, terus bisa waras menèh. 52Gusti Yésus terus ngomong marang para pengarepé imam lan para kumendané sekauté Gréja Gedé lan para penuntuné bangsa Ju sing pada teka nang kono arep nyekel Dèkné: “Apa Aku iki mbok kira wong nakal, kok arep nyekel Aku nganggo pedang lan pentung? 53Apa Aku saben dina ora nang Gréja Gedé karo kowé. Kenèng apa Aku kok ora mbok tyekel nang kono? Nanging pantyèn wis tekan waktumu lan waktuné pangwasané pepeteng tumandang.” 54Sakwisé Gusti Yésus dityekel, Dèkné terus digawa nang omahé Imam Gedé. Rasul Pétrus ngetutké sangka kadohan. 55Wong-wong pada nggawé bediyang nang tengahé latar kono terus pada njagong ngubengi bediyangé. Rasul Pétrus terus mèlu njagong nang kono. 56Sakwijiné slaf wédok weruh rasul Pétrus nang padangé geni, terus ngematké dèkné karo ngomong: “Wong kuwi uga mèlu Yésus!” 57Nanging rasul Pétrus sélak ngomong: “Aku ora kenal blas karo wong kuwi!” 58Ora let suwi ènèng wong liyané weruh rasul Pétrus terus ngomong: “Kowé uga muridé Yésus!” Nanging rasul Pétrus semaur: “Ora, dudu aku!” 59Kira-kira let sak jam ènèng wong liyané menèh sing ngomong banter: “Pantyèn wong kuwi muridé Yésus, awit dèkné ya wong Galiléa!” 60Nanging rasul Pétrus semaur: “Kowé ngomong apa kuwi? Aku ora ngerti apa sing mbok omong kuwi!” Rasul Pétrus durung sampèk rampung sing ngomong kuwi, kok terus ènèng jago kluruk. 61Gusti Yésus terus nolèh lan ndelokké rasul Pétrus. Rasul Pétrus terus kélingan marang tembungé Gusti: “Ing dina iki, sakdurungé jago kluruk, kowé bakal nyélaki Aku ping telu.” 62Rasul Pétrus terus metu sangka kono karo nangis kelara-lara. 63Wong-wong sing nyekel Gusti Yésus terus pada moyoki lan nggebuki Dèkné. 64Mripaté ditutupi terus dikeplaki lan ditakoni: “Jaréné kowé nabi, bedèken sapa sing ngeplaki Kowé?” 65Wong-wong sing njaga kuwi pada moyoki Gusti Yésus nganggo tembung liya-liyané menèh. 66Ing ésuké para pengarepé wong Ju, para pengarepé imam lan para guru Kitab pada nglumpuk. Gusti Yésus terus digawa nang ngarepé Kruton Agama. 67Wong-wong terus takon marang Gusti Yésus ngomong: “Apa kowé kuwi Kristus tenan!” Gusti Yésus semaur: “Senajan Aku ngomong, kowé ya ora bakal ngandel. 68Senajan Aku takona apa-apa, kowé ya ora bakal pada mangsuli. 69Nanging saiki Anaké Manungsa bakal njagong nang tengené Gusti Allah sing kwasa déwé.” 70Wong-wong terus takon: “Dadiné Kowé Anaké Gusti Allah?” Gusti Yésus semaur: “Kowé déwé sing ngomong ngono!” 71Wong-wong terus ngomong: “Awaké déwé wis ora mbutuhké seksi menèh. Awaké déwé wis krungu sangka tembungé Dèkné déwé.”
manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipu n badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika
Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta,
pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang
GEBYAR SAPISAN, SAKEHING CAHAYA PADHA SIRNA, GEBYAR PINDHO SAHEKING ROH PANDHAA SIREP..REP…SIREP…SAJAGADE, KEPYAR SI BAJUL PADHA LUMAYU BUBAR…….
mongsa kariyaNging karep maring Kang JatiPurbaning SukmaIslam tegesneki 29.mapan pasrah wus tan derbe apa-apaKabeh purbaning [widi]Nging karya sumonggaDunyakerat wus padhaNging sihing Rabil Ngalamin[makhluq wus sirnaIku pangrasa mamil 30.kumpulira papat tokid araniraPratandha wus ngantepi
ing.građ.dipl.ing.građdip.ing.građ.dipl.ing. gradjevine + dipl.ing.ekonomijedipl.ing agronomije-opći smjerdipl.ing.agronomijedipl.ing.šum.dipl ing agronomijeDipl.ing.strojarstvadipl.ing.agronomijeMa dipl.ing
Otot Kawat Balung Thok | Media Desa
Media Desa / 10 Juni 2009	Anakku loro isih cilik- cilik, lanang lan wadon, sing lanang kelas siji SD, lan sing wadon nembe
Bocah loro iku tak sawang lagi penek’an meja lan mlumpat sinambi muni: “power renjes berubah!” banjur polah- polah kaya dene adegan film ing TV. Yo tak jar ke wae, tak sawang sangka kadohan sinambi ngopi lan ngudut. Ah.. Manteb tenan, kopi Lampung udute Surya, rokok gawean Kediri. Produk Jawa lan Sumatra ketemu dadi siji, manunggal ing rasaku sing lagi nyawang
Putrane pundi? Suarane bojoku bubarna nglamunku..
Walah.. Lha ning endi bocah- bocah iku mau? Nuwun sewu para
Dr.-Ing. Kaleem AhmadDipl.-Ing. Manuel BastertDipl.-Ing. Kai HelmigDipl.-Ing. Paul NeufeldDipl.-Ing.
mampir nambah siji ki mesti sing ra mudheng ditambah kang HB Seven wes papat ra enek sing mudheng hahaha...
Saiki Kusuo no Psi Nan 72 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 72 :
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?
bocor... Moga2 ndang cepet rampung.. Iwak mangane gasik jee...
Arep mangkat mancing malah mobil nganggo mogok mbarang.. Kayane selangradiator bocor... Moga2 ndang cepet rampung.. Iwak mangane
urip mung ngudi basuki, donya prapteng delahan.
KEMPUL lumrah ingaran alit, mengku tetapsiran pirang-pirang, saka pakem sayektine, gandheng lan tembung kumpul, werdine gya samya nyawiji, manunggal cipta karsa, nut ugeranipun, iku tumraping agama, pranatan kang dadi wewatoning urip, ingudi mrih raharja.
Bebasan bojone dhalang, nenggih GENDER araneki, baku ing babagan bawa, aneng pagelaran ringgit, mligine aninthingi, bawa
Minangka purnaning sekar, mangga sami anyawiji, angleluri kabudayan, budaya kang edi peni, wus dadi jati dhiri, langkung becik den
déning Sang Prabu, merga Gusti Allah paring kemenangan marang tentara Siria lantaran Naaman mau. Nanging Naaman kuwi gerah kusta.
5:2 Ing sawijining dina tentara Siria nyerbu Israèl, banjur nyekel bocah wadon Israèl didadèkaké tawanan. Bocah mau dadi réwangé garwané Naaman.
5:3 Bocah wadon mau matur karo bendarané, “Ndara, menawi pak Naaman kersa sowan dhateng nabi ingkang dedalem ing Samaria, nabi menika mesthi saged nyarasaken gerahipun.”
5:4 Bareng krungu mengkono mau, Naaman banjur sowan Sang Prabu sarta ngaturaké apa sing dikandhakaké déning bocah wadon Israèl mau.
5:5 Pangandikané Sang Prabu, “Ya wis, sowana raja Israèl, dakgawani layang.” Naaman banjur budhal nggawa dhuwit slaka telung puluh èwu, dhuwit emas nem èwu lan sepuluh setèl sandhangan sing apik banget.
5:6 Layang sing digawa mau surasané mengkéné: “Srana serat menika kula nyowanaken ing ngarsa panjenengan perwira Naaman, kanthi panyuwun kersaa panjenengan nyarasaken sesakitipun.”
5:7 Nalika maos layang mau raja Israèl banjur nyuwèk agemané karo ngandika, “Cilaka temen, yagéné raja Siria ndhawuhi aku marasaké wong iki? Aku rak dudu Allah kang kwasa gawé urip lan patiné wong? Raja Siria iki mesthi mung arep golèk dhadhakan *dhadhakan: jalaran, alasan (bhs. Ind.).* padu.”
5:8 Bareng Nabi Élisa mireng prekara mau, banjur utusan matur marang Sang Prabu, “Kénging menapa panjenengan alit ing penggalih? Tiyangipun kadhawuhana dhateng panggènan kula, supados ngertos, bilih ing Israèl wonten nabi!”
5:9 Naaman banjur budhal karo jaran lan krétané. Satekané ing dalemé Nabi Élisa, Naaman ngadeg ing ngarep lawang.
5:10 Nabi Élisa banjur ngutus abdiné matur marang Naaman, “Kula aturi siram ing Lèpèn Yardèn lan slulup kaping pitu, mangké panjenengan badhé saras babar-pisan.”
5:11 Mireng pangandikané nabi mau Naaman kelara-lara. Pangandikané: “Dakkira nabi kuwi bakal metu nemoni aku, banjur sembahyang marang Pangéran Allahé, sarta numpangaké tangané ing awakku sing lara, lan ngilangaké larané.
5:12 Apa Kali Albana lan Kali Parpar ing Damsyik ora luwih becik ketimbang karo kali endi waé ing Israèl! Aku rak bisa adus ing kana lan dadi waras!”
5:13 Nanging para abdiné Naaman banjur padha matur, “Pak, saupami panjenengan dipun dhawuhi nglampahi prekawis ingkang langkung angèl, menapa mboten badhé panjenengan lampahi? Mangka samenika panjenengan namung kadhawuhan siram, lajeng badhé saras babar-pisan!”
5:14 Mulané Naaman banjur menyang Kali Yardèn, siram ing kono lan slulup rambah kaping pitu, kaya dhawuhé Nabi Élisa. Naaman dadi waras temenan. Sarirané seger kaya wong nom.
5:15 Naaman karo pengiringé banjur tindak menyang dalemé Nabi Élisa, aturé, “Samenika kula mangertos, bilih ing saalam-donya menika namung wonten Allah setunggal, inggih menika Allah ingkang dipun sembah tiyang Israèl. Pramila Bapak kersaa nampi pisungsung kula menika.”
5:16 Wangsulané Nabi Élisa, “Atas asmané Allah ingkang gesang, ingkang kula ladosi, kula mboten badhé nampèni pisungsung menapa kémawon.” Senajan Naaman meksa-meksa, éwasemono Nabi Élisa tetep ora kersa nampèni pisungsungé.
5:17 Naaman banjur matur, “Sarèhné Bapak mboten kersa nampi pisungsung kula, keparenga kula nyuwun siti samomotanipun bilha serakit. Mergi wiwit samenika kula namung badhé saos kurban dhateng Allah kémawon lan mboten dhateng brahala.
5:18 Mugi Allah kersa ngapunten menawi kula ngamping-ampingi Sang Prabu, samasa panjenenganipun sembahyang ing candhinipun Rimon, déwanipun tiyang Siria.”
5:19 Pangandikané Nabi Élisa, “Kula aturi kondur kanthi wilujeng.” Naaman banjur mulih. Ora let suwé sawisé Naaman mundur saka kono,
5:20 Géhazi, abdiné Nabi Élisa mikir, “Lho, yagéné wong kuwi ora dikon mbayar? Bendaraku kuduné kersa nampani pisungsungé wong Siria kuwi! Demi Allah kang gesang, aku kudu olèh opah saka wong kuwi!”
5:21 Géhazi banjur nusul Naaman. Bareng Naaman pirsa ana wong nusul, banjur énggal-énggal mudhun saka krétané lan ndangu, “Ana apa?”
5:22 Wangsulané Géhazi, “Nyuwun ngapunten Pak. Kula dipun utus matur dhateng panjenengan, bilih nembé kémawon wonten nabi kalih dhateng saking paredèn Éfraim. Bapak kula aturi maringi arta slaka tigang èwu lan sandhangan saé kalih setèl kanggé nabi kalih menika.”
5:23 Wangsulané Naaman, “Iya becik,” malah dhawuh supaya Géhazi gelem nggawa dhuwit slaka nem èwu. Naaman madhahi dhuwité ana ing kanthong, lan masrahaké sandhangan sing becik rong setèl. Kabèh mau didhawuhi nggawa abdiné loro, sing ndhisiki lakuné Géhazi .
5:24 Satekané ing gunung dalemé Nabi Élisa, dhuwit lan sandhangan mau nuli disimpen ing njero omah. Para abdiné Naaman dikon mulih.
5:25 Bareng mlebu ing omah, Géhazi didangu Nabi Élisa, “Kowé saka endi?” Aturé Géhazi, “Mboten saking pundi-pundi!”
5:26 Nanging Nabi Élisa ngandika, “Batinku ngetutaké lakumu lan weruh nalika Naaman mudhun saka krétané methukaké kowé. Iki rak dudu mangsané wong nampa dhuwit kanggo tuku kebon zaitun, kebon anggur, wedhus lan sapi!
5:27 Sarèhné kowé nampani pawèwèhé Naaman, kowé iya bakal nampani lelarané. Malah anak-turunmu selawas-lawasé bakal nandhang lelara mau!” Bareng metu saka panggonan kono Géhazi kena lara kusta, kulité malih dadi putih.
Keris utawi tosan aji utawi curiga punika salah satunggal gaman utawi sanjata tradhisional masyarakat Jawa ugi dados salah satunggal lambang paripurna tiyang jaler sanèsipun turangga, wisma, wanita kaliyan kukila. Curiga utawi keris punika anggadhahi makna jantan, prakosa lan diwasa, utawi tiyang (jaler) Jawa punika kedah tangguh, sanggup nglindungi piyambakipun, kulawarga, saha saged mbéla negari.[1]
Dèrèng wonten asil panalitèn ingkang kasil nemtokaken kalapunapa tiyang Jawa miwiti mangertosi keris, wonten keris Jawa sampun anggadhahi wujud ingkang sampurna nalika jaman Krajan Majapait. Ing jaman rumiyin, keris punika dados lambang kepangkatan ugi saged dados hadiyah ingkang paling saé utaminipun menawi hadiyah keris saking raja.[2]
Manpangat[besut | besut sumber]
Jaman sapunika fungsi keris sampun kirang, umumipun namung dados barang kolèksi ugi kanggé parlengkapan adicara-adicara saha ritual adat. Jaman rumiyin sanesipun anggadhahi fungsi sanjata, keris ugi saged kanggé tandha status sosial, jengjang pangkat ugi hadiah. Keris ing jaman rumiyin ugi saged dados lambang paseduluran ingkang dipuntandhai adicara ijol-ijolan keris, malah punika dados simbol paseduluran ingkang paling inggil. Wonten praktekipun ingkang kaanggep klenik, keris dipunanggep jimat kaliyan medhia/griya kanggé lelembut.
Ricikan[besut | besut sumber]
Keris anggadhahi 49 bageyan.[3] Bageyan-bageyan punika anggadhahi bageyan-bageyan malih inggakng langkung detail ingkang wujudipun umumipun ukiran.[4] Ukiran ing bageyan-bageyan keris Jawa anggadhahi makna kaliyan karakter ingkang benten-benten.[5]. 49 ricikan keris inggih punika:[6][7]
Sirak Cecak Melinjo utawi Nyangkem Kodok
Wilah[besut | besut sumber]
Wilah utawi pesi punika bagian utaminipun keris. Bahan kagem wilah punika dipun damel saking macem-macem bahan, nanging ingkang umum saking watu météor, wesi, lan baja. Proses ndamelipun ngagem tèknologi lipat, ya iku wesi utawi baja dipunpanasi, ditempa, ditekuk, dipanasi, ditempa, ditekuk ngoten terus ngantos katah lipatanipun. Cacahipun lipatan punika saking 16 lipatan (keris-keris blambangan) ngantos ewonan lipatan (keris majapahit, mataram lan sapanunggalanipun). Amargi prosès punika, ndadosaken wilah keris kuat sanget, tèknologi punika ugi dipuncakaken wonten industri plywood.[8]
Warangka[besut | besut sumber]
Warangka inggih punika sarung keris utawi wadhahipun keris. Warangka keris punika kadadosan saking pérangan-pérangan poko, inggih punika pendhok, mendhak, gagang, kaliyan warangka. Miturut jinisipun, warangka keris kaperang dados kalih, inggih punika warangka gayaman kaliyan warangka ladrang. Warangka gayaman punika wujudipun wonten kalih, inggih punika gayaman gaya Yogyakarta kaliyan gayaman gaya Surakarta. Semanten ugi warangka ladrang ugi kapérang dados kalih corak utawi gaya, inggih punika cara Yogyakarta kaliyan cara Surakarta.
Hulu[besut | besut sumber]
Gaman utawi gagang inggih punika bageyan ingkang dipuncekel, panggenanipun wonten sangandhaping wilah utawi pesi. Manpangatipun inggih punika kagem nyekeli wilah kaliyan kagem dipuncekel nganggé asta. Hulu anggadhahi kathah macem motifipun. Keris Bali wonten ingkang wujudipun kados patung dewa, patung padende, patung raseksa, patung penari, pertapa, alas, ugi wonten ingkah kinatah emas lan watu mulya. Keris Sulawesi nggambaraken manuk liyar, minangka pralambang kangge profesi masyarakat Sulawesi ingkang mujudaken pelaut. Déné peksi mujudaken lambang kaslametan dunya. Kadosta motif mustaka manuk ingkang dipunginakaken ing keris Riau Lingga, lan kanggé panggenan sanesipun minangka pengembangan tosan aji kadosta Acèh, Bangkinang (Riau), Palembang, Sambas, Kutai, Bugis, Luwu, Jawa, Madura, kaliyan Sulu anggadhahi ukiran lan pralambang ingkang benten. Materi ingkang dipunginakaken asalipun saking manéka warna bahan kadosta gadhing, balung, logam, ingkang apling asring dipunginakaken inggih punika kayu. Hulu keris Jawa muturut garis besaripun kapérang dados sirah wingking, liling, cigir, cetek, bathuk, madharan, kaliyan bungkul.[9][10]
Pamor[besut | besut sumber]
Ingkang dipunwastanii pamor keris punika ugi saged wonten ing tosan aji sanèsipun, kadosta tumbak, wedung, pedhang, lan sapanunggalanipun. Déné pamor ingkang pilihan, biyasanipun kanggé tiyang-tiyang ingkang anggadhahi kalenggahan tartamtu utawi watek tartamtu. Pramila, langkung saé dipuntayuh rumiyin supados pirsa cocog botenipun, déné ingkang boten pilihan saged dipungadhahi sinten kémawon. Sejatosipun pamor punika gambaran/kesan utawi image wingit ingkang timbul saking ukiran ingkang wonten ing wilah keris utawi gegaman tradhisional sanèsipun. Gambaran wingit punika medal saking asil tempa campuran tosan ingkang dados bahan dhasar kanggé ndamel/nempa keris . Èlmu pamor ing gaman punika namung dipunkuwaosi déning para mpu. Jinising pamor inggih punika:
Pamor jinis punika paling kathah dipuntemokaken, wujudipun boten teratur lan umumipun kasebar ing permukaan wilah. Wonten ingkang anggadhahi pamikiran pamor punika pamor gagal, nalika empu kepengin ndamel pamor, nanging gagal. Pamikiran punika dipunbantah lan pirang-pirang empu, pamor punika estu dipunsengaja dipundamel. Pamor punika ugi dipunwastani pamor tiban. Pamor wos wutah nggadhahi tuwah ingkang sae kangge katentreman lan kaselamatan ingkang gadhah pamor punika, cukup wibawa, lan disayang tiyang ingkang wonten ing sakupengipun. Pamor punika kalebet pamor ingkang boten pamilih.[11]
Pamor punika kathah dipunpadosi tiyang, utaminipun para bakul lan pangusaha. Wujudipun kados puseran utawi gelang-gelang ingkang nggadhahi lapis, paling sekedhik tigang lapis. Panggenanipun boten aturan lan wonten ingkang nyebar. Pamor punika asring berkombinasi kaliyan pamor wos wutah utawi tunggak semi. Tuwahipun pamor punika inggih punika kangge madosi rejeki. Pamor udan mas kalebet pamor ingkang boten pamilih.[11]
Wujude kaya goresan kuwas kang gedhé ing bidhang lukisan. Tuwahé biyasané bisa nambah kawibawaan lan bisa munggahaké kariré sing nduwé. Miturut kapitayan wong Jawa, pamor iki bisa mungghaké drajadé kang nduwé. Pamor iki kalebu pamor kang pamilih, mula ora kabèh wong bisa nduwèni pamor iki.[11]
Wujudé arep kaya kulit semangka, tuahé kaya Sumsum Buron. Pamor jinis iki manpangaté kanggo nggampangaké dalan golèk rejeki sarta nggampangaké dhedhapukan karo sapa waé. Pamor jinis iki kalebu pamor kang ora pamilih lan cocog dianggo sapa waé.[11]
Pamor jinis iki asring sinebut pamor Gumbolo Agni utawa Gumbolo Gromo. Panggonan pamor iki ana ing tengah sor-soran lan gambaré kaya kéwan kala kanthi buntut kang kaya bisa ngentup. Tuwahé apik, ya iku bisa ngunggahaké wibawané kang nduwé, lan uga bisa kanggo singkir baya. Pamor Gumbolo Geni apik diduwèni déning pimpinan sipil utawa militer. Pamor jinis iki kalebu jinis pamor kang pamilih, mula ora sembarang wong bisa nduwèni pamor iki.[11]
Pamor tunggak semi manggon ing tengahé sor-soran. Wujudé kaya digambar saka pinggir. Pamor iki biyasané berkombinasi karo pamor wos wutah. Tuwahé pamor iki ya iku bisa nggampangaké éntuk rejeki, sanajan iku sithik. Pamor jinis iki kalebu pamor pamilih, mula ora kabèh wong bisa nduwèni pamor iki.[11]
Ing tengah wilah ana pamor kang kaya garis kandel saka sor-soran nganti pucuk wilah. Ing kiwa tengen garis kandel iki ana bunderan-bunderan kang nggrombol utawa kelompok. Sakelompoke kaperang saka loro utawa telung bunderan lan nèmpèl ing garis kandel kaya-kaya wiji kopi kang nèmpèl ing gagangé. Tuwah pamor iki bisa nglancaraké rejeki. Pamor iki kalebu jinis pamor kang ora pamilih, ananging pamor iki kalebu pamor kang langka, mula angèl ditemokaké jinis pamor iki.[11]
Pamor jinis punika kados pamor wos wutah, nanging namung gumpalan gambaripun kapisah radi adoh, kados wujud pulo wonten peta.Tuwahipun ugi sami kaliyan pamor wos wutah.
Pamor jinis punika inggih sami kaliyan pamor wos wutah, gumapalanipun ugi kapisah radi ados kadosta pamor pulo tirto nanging radi langkung ageng kaliyan langkung dados satunggal. Tuwahipun sae, inggih punika tahan gudha kaliyan gampil rejekinipun. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang boten pamilih.
Wujudipun pamor punika mirip pamor rante, ananging umumipun bunderanipun langkung alit kaliyan boten boten bolonganipun. Bunderan punika awujud puseran-puseran ingkang sami kaliyan pamor udan mas, ananging langkung ageng. Tuwahipun kangge pados rejeki kaliyan numpuk kasugihan. Kangge pargaulan ugi sae. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang boten pamilih lan saged dipunagem kangge sinten kemawon.[12]
Wujudipun pamor rante kados pamor mlati rinonce, nanging bentenipun ing bunderan alit ingkang wonten kados gambar bolongan. Tuwah pamor punika kangge nampung lan ngembangaken rejeki ingkang sampun dipunangsal. Pamor punika saged ngirangi sipat boros, anging boten pelit. Pamor jinis punika cocog kangge sinten kemawon kangge sadeyan utawi usaha.
Pamor adeg kathak dipuntemokake. Pamor jinis punika kalebet pamor pamilih, nanging langkung kathah ingkang cocog timbang boten. Tuwahipun kangge tolak balak, kadosta guna-guna, wabah, angin ribut, banjir, lan sapanunggalane. WOnten ingkang nolak satunggal sipat, wonten saperangan sipat panolakan.
Pamor punika kados pamor adeg, malahan wonten ugi ingkang nggadhahi pamikiran pamor punika dipunwastani pamor adeg-mrambut. Padhahal samesthine benten. Pamor mrambut aluripun pedhot-pedhot. Tuwahipun badhe sami kaliyan pamor adeg. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang pamilih, pramila boten sembarang tiyang saged gadhah pamor jinis punika.
Tuwahipun pamor sekar lampes punika mirip kaliyan pamor tumpal keli. ananging namung pamor sekar lampes umumipun ugi ngandhut tuwah ingkang saged nambah kawibawaan. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang boten pamilih.
Rejeki ingkang lumintu, sanadyan sekedhik nanging sekedhik mbaka sekedhik wonten terus. Tuwah sanesipun inggih punika sae kangge pargaulan. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang boten pamilih, pramila cocog kangge sinten kemawon.
Pamor jinis punika ugi dipunwastani pamor Blarak Sinered, ananging ugi wonten ingkang mastani pamor blarak ngirid benten kaliyan pamor blarak sinered. Tuwahipun kangge nambah kawibawaan lan sae kangge pargaulan amargi dipunsayangi kaliyan tiyang ingkang wonten ing sakupenge. Pamor blarak ngririd kalebet pamor pamilih.
Pamor ron pakis mirip kaliyan pamor blarak ngirid, namung wonten ing bageyan pinggiripun kados sowekan. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang pamilih. Tuwahipun kangge kawibawaan sarta keberanian. Pamor jinis punika cocog dipuncekel déning tiyang ingkang ngasta ing militer utawi prajurit.
Pamor punika ugi badhe sami kaliyan pamor blarak ngrid utawi ron pakis, ananging ronipun langkung ageng lan langkung dados satunggal. Tuwahipun ugi badhe sami kaliyan tuwah blarak ngirid, ananging manpangat pargaulanipun langkung ageng tinimbang manpangan wibawanipun. Keris kanthi pamor punika (boten sadaya) sae kangge pados rejeki. Pamor korowelang kalebet pamor ingkang pamilih.
Wonten ingkang nyingkat rongenduru utawi mastani ron kenduru. Radi sami kaliyan ganggeng kanyut ananging susunanipun relatif langkung teratur lan rapi. Tuwahipun kangge kawibawaan lan rejeki. Sae kangge para pangusaha ingkang anggadhahi kathah anak buwah. Pamor Ron Genduru kalebet pamor ingkang pamilih.
Wujudipun kados ron sledri. Tuwahipun kangge nglancaraken pargaulan kaliyan dimisakakeni déning tiyang ingkang wonten ing sakipenge, Wonten ingkang anggadhahi tuwah pangasihan. Pamor Mayang mekar kalebet pamor ingkang pamilih.
Wujudipun kados wiji timun. Pamor wiji timun badhe sami kaliyan pamor uler lulut ananging langkung alit lan lonjong. Tuwahipun kangge pados rejeki. Ugi wonten ingkang kangge kawibawaan. Pamor jinis wiji timun sae kangge bakul kaliyan pangusaha. Pamor wiji timun kalebet pamor ingkang pamilih.
Tuwahipun kangge narik prehatenipun tiyang. Tuwahipun ugi kangge pargaulan. Pamor Kenanga Ginubah kalebet pamor ingkang pamilih.
Wujudipun mirip kaliyan pamor satai belalang. posisi walangipun saged miring mangiwa, kaliyan manengen. Tuwahipun kangge mengaruhi tiyang sanes. Wibawane ageng, pramila sae kangge para pamuka masyarakat, guru, pamimpin pulitik. Pamor Walang Sinunduk kalebet pamor pamilih.
Tuwahipun sae kangge pargaulan. Ugi saged nunjang karir amargi ingkang gadhah bakal disayang dhuwuranipun. Pmor Tumpal Keli kalebet jinis pamor ingkang boten pamilih.
^ (en)[Draeger &
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 4 Sèptèmber 2016.
Motto: "Djojo ing Bojo"
Kutha Kedhiri iku kutha ing Jawa Wétan, jembar wewengkon kutha iki ± 63,40 km².
Kutha Kedhiri duwéni sejarah kang mulya. Kedhiri ing jaman biyèn dadi laladan wigati ing nusantara. Pusating kerajaan ing nusantara pas wektuné. Kedhiri uga dadi laladan cikal bakal lairé kerajaan-kerajaan gedhé kang minayungi kerajaan-kerajaan liya.
Artine Lambang Kutha Kedhiri[besut | besut sumber]
Buta Lacaya: Buta Lacaya ya iku jeneng patih ing pamarintahan Sri Aji Jayabaya kang setia, labuh nagari utawa adaté kasebut Ki Ageng Dhoho.
Kembang Melati: kembang nasional (Kembang Pusaka Indonésia,) duwéni godhong lima ya iku ing lambang Pancasila
Dewi Kilisuci: lambang wong kang ora mentingaké dhèwèké dhéwé. Labuh marang nagara lan rakyat
Pitah, ana tulisan "Djojo ing Bojo": piranti kang dadi panyambung, lambang nyarujuk dadi siji
Suwiwi ana wuluné, cacahé 17 lan 8, buntut ana wulu 4 lan 5: lambang Proklamasi Kamardhékaan Bangsa Indonésia [1]
Kedhiri kuta kang ana ing pèrènging Kali Brantas. Wates-wates Kutha Kedhiri ya iku; wates lor ana Kabupatèn Kedhiri, wates Kidul ana Blitar-Tulungagung, wates wétan ana Malang, wates kulon ana Nganjuk. Kedhiri iku kutha kang ngapit Kali Brantas, mula diarani kaya duwé rong pérangan ya iku Kediri Kulon Kali lan Kedhiri Wétan Kali. Yén miturut pétungan geografis, Kediri dumunung ing 111,05°-112,03° Bujur wetan lan 7,45°-7,55° Lintang kidul
Pamarêntahan[besut | besut sumber]
Tujuwan lan Cara[besut | besut sumber]
Tujuwan pamarintah Kutha Kedhiri ya iku; "Mbangun Kutha Kedhiri dadi Luwih Apik ing Ngarsa"
Kanggo ngawujudake tujuan kang kasebut ing duwur, ana peranganing cara kang dari titiane pamarintahan, kayata:
Ngawujudaké kutha kang resik, lan warga takwa nganggo kemanusiaan uga pangaturan kang efektif, irit, lan terus-terusan.
Ngawujudaké kutha lan warga kang sugeng ngangggo pangaturan lan olah laladan (pabrik usaha, dagang, jasa, papan, lan prangkat kanggo wong akèh) uga ningkataké kasejahteraan.
Ngawujudaké kutha lan warga kang narik, aman, lan tentrem ing warga kutha, donyo usaha, uga laladan liyané.
Ngawujudaké kutha lan warga kang mandiri, apik, duwèni akal kang anyar, nganggo mberdoyo warga uga ningkataké kerja wong pamarintahan.
Kutha Kediri katata saka 3 kacamatan, 46 kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Kediri ya iku:
Kutha iki ngembangaké kualitas ing péranganing aspek. Saka pagulawentahan, sarana rekréasi, pamarintahan, nganti ulah raga.
Ing sarana wisata, kutha iki duwé akèh papan wisata kayata blumbang (patirtan), Gua, Taman Sekartaji nganti musèum. Kejaba iku, kutha Kedhiri uga nawarké dalan kang mligi kanggo rékréasi
nganti piranti mangsak. Anggoné buka toko saka jam 08.00 isuk nganti jam 21.00 bengi. Bubar toko-tokoné tutup, dalan Dhoho ora banjur sepi, merga èmpèran toko wiwit dibuka kanggo dhasaran wong bakul pecel tumpang (panganan kas Kedhiri). Yèn diitung-itung, cacahé warung pecel tumpang sing ana ing Dalam Dhoho nganti atusan. Biasané warung-warung iku tutup jam 24.00 nganti 02.00 isuk, gumantung entèk durungé dhagangan. Sakliyané iku, dalan Dhoho uga dipepaki karo papan panginepan (hotèl), cacahé hotèl ing dalanan kang ora patia dawa iku nganti ana telu (3). Yèn Yogyakarta duwé dalan Malioboro, semana uga Kedhiri sing duwé dalan Dhoho. Kaya mengkana, kahanané dalan Dhoho kang ora tau turu, mesthi ramé lan digawé jujugan wisatawan saka kutha liyan.
Dalan Pattimura dalan kang diarani punjering olèh-olèh kas Kedhiri. Dalan iki dikebaki karo bakul Gethuk Gedhang, Tahu Takwa (Tahu Kuning), Stik Tahu, lan liya-liyané. Dalanan iki uga ora tau sepi, masia ora ramé banget kaya dalan Dhoho. Wong
Stadion Brawijaya). Dalan iki dadi punjering suporter PERSIK (Persatuan Sepak Bola Kediri) Kediri. Pèrènging dalan iki dikebaki toko, sekolahan, rumah toko lapangan bal-balan, partirtan Tirtoyoso, lan partirtan Kowak. Dalan iki ora tau sepi, uga merga kanggo dalan nyambungké Kedhiri Kutha lan kabupatèn.
Dalan Taman Sekartaji ya iku dalan senengané bocah nom-noman. Dalan iki gawé kepénak wong nongkrong, merga ora patia ramé uga ana bebakulan jagung bakar. Wis adaté bocah nom-noman Kedhiri nongkrong ning dalanan iki nganti bengi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Kedhiri&oldid=1080178"	Kategori: Jawa WétanKutha ing Jawa WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.33, 3 Sèptèmber 2016.
cuplikan saat Kiageng Pandanaran diangkat sebagai Sunan Bayat : "Jeng sinuwun Kali ingkang prapti, ......dst. ngandika jeng Sinuwun, ...
By Mas Kumitir SAPA KANG CEMBURUH IKU NEMU PAKEWUH
Satriya lan wanita utama iku kudu percaya marang Hyang Sukma, rumangspa yen kawula, marga sapa kang samar utawa was iku bakal tiwas.
Iku ana paribasane : ora-ora diarani, suwe-suwe tak lakoni, yen manungsa rumangsa duwe Gusti, iku kudu bagus ati, dadi yen ana tindak kang nasar ati, iku kudu dianti trima keri, ora orane yen bakal lara ati, iku biasane akeh-akeh oleh ganti kang merak ati, iku akeh kang wus bukti.
Dene yen sira nglunja-lunja kurang narima, tansah nuruti angkara murka iku bakal ketula-tula, sangsara kang den arani kesiku dendaning angkara, saya tuwa sangsaya sangsara, malah ora duwe begja, sapa kang bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti, sapa kang ngumbar angkara, iku cadangane sangsara. Mula sakabehing buku, Kitab, Kur’an, Injil, Wedha, iku ngemot piwulang becik lan utama.
Senadiyan kita apal buku utawa Kur’an nanging ora digugu pituture dawuh-dawuhe kang becik diarai kapir tegese nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe kebagusan iku bakal apes jajane, asor asmane surem cahyane wirang tembe burine, apa iku subur uripe!!!!
Mula iku yen kita ngaku manungsa, kudu duwe agama, bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti. Ora samar yen diala-ala ing liyan, lan ora ngarep-arep pawehing liyan, sebab kita yen ngaku umat, satriya iku kudu adil, kudu jakat (paweh) marang sapa bae kang lagi susah yen kita isih gagah kanti ora cacat aja pisan-pisan ngarep-arep dijakati (wenehi) pilih endi bisa paweh lan diwenehi dene kang tampa paweh iku ing batin rumangsa tanpa kanugrahan lan kebagusan.
Prabu Agripa ngandika marang Rasul Paulus: “Kowé kena ngaturaké penjawabmu.” Rasul Paulus nuli mènèhi sasmita srana tangané, nuli matur mengkéné:
26:2 “Ingkang minulya, Sang Prabu Agripa, kawula rumaos begja dipun parengaken ngaturaken penjawab tumrap sedaya pandakwanipun tiyang Yahudi, wonten ing ngarsanipun Sang Prabu,
26:3 langkung-langkung margi kula mangertos bilih Sang Prabu menika paham sanget dhateng adat tata caranipun bangsa Yahudi. Awit saking menika kawula nyuwun kanthi sanget kersaa Sang Prabu midhangetaken atur kawula kalayan sabar.
26:4 Tiyang Yahudi sedaya sami mangertos menggah gesang kawula wiwit kawula taksih laré, wonten ing negari kawula piyambak, ing kitha Yérusalèm.
26:5 Mekaten ugi tiyang-tiyang menika sami sumerep menawi sami purun dados seksi, bilih wiwit-wiwitan mila kawula dados penganutipun agami ingkang tegen, inggih menika golongan Farisi.
26:6 Lan samenika kawula ngadeg wonten ing ngarsanipun Sang Prabu ing ngriki, margi kawula pitados dhateng prejanjinipun Gusti Allah dhateng para leluhur kita.
26:7 Ingkang kelampahanipun prejanjian wau ugi dipun antos-antos déning taleripun bangsa Israèl kalihwelas. Inggih jalaran menika para leluhur wau sami ngabekti dhateng Gusti Allah rinten lan ndalu. Inggih margi kapitadosan kawula menika, Sang Prabu, kawula dipun dakwa déning tiyang-tiyang Yahudi.
26:8 Menapa sebabipun déné tiyang-tiyang Yahudi mboten sami pitados, bilih Gusti Allah nangèkaken tiyang pejah?
26:9 Kala rumiyin kawula piyambak gadhah pemanggih, bilih kawula kedah nglawan dhateng pawartos Injil bab Gusti Yésus saking Nasarèt menika.
26:10 Panglawan menika kawula tindakaken wonten ing kitha Yérusalèm. Kawula nyuwun serat kwaos dhateng para pengajenging imam, kanggé nglebetaken umatipun Gusti Allah ingkang kathah dhateng pakunjaran. Lan menawi wonten tiyang ingkang kadhawahan paukuman pejah, kawula tumut nyarujuki.
26:11 Asring kawula nyiksa tiyang-tiyang Kristen menika wonten ing sinagogé-sinagogé lan mbudidaya supados tiyang-tiyang menika sami nyélaki kapitadosanipun. Saking bentèring manah, kawula ngantos késah ugi dhateng kitha-kitha ing sanès negari, supados saged nguya-uya tiyang-tiyang menika.”
26:12 “Inggih kanggé kapreluan menika kawula késah dhateng kitha Damsyik, kaliyan mbekta serat kwaos saking para pengajenging imam.
26:13 Nalika kawula ngleresi wonten ing mergi dhateng kitha Damsyik wau, wetawis tengah dinten, dumadakan wonten cahya, ingkang padhangipun ngungkuli padhangipun surya, cumlèrèt saking langit, nglimputi kawula lan para tiyang ingkang dados kanthi kawula.
26:14 Kawula sakanca sami dhawah ing siti, kawula lajeng mireng swanten ngandika dhateng kawula mawi basa Ibrani: ‘Saulus, Saulus, yagéné kowé koknguya-uya Aku? Srana panglawanmu kuwi kowé natoni awakmu dhéwé, kaya sapi sing nyépak-nyépak palanging luku.’
26:15 Kawula lajeng nyuwun pirsa: ‘Panjenengan menika sinten, Gusti?’ Pangandikanipun Gusti: ‘Aku iki Yésus, sing kokkuya-kuya.
26:16 Tangia lan ngadega! Enggon-Ku ngetingal marang kowé kuwi, merga Aku netepaké kowé dadi abdi-Ku. Kowé bakal dadi seksi tumrap wong liyané, yèn kowé ing dina iki wis ndeleng Aku, lan uga prekara-prekara liyané, sing mbésuk bakal Daktuduhaké marang kowé.
26:17 Kowé bakal Daksengker saka bangsa Israèl lan saka bangsa-bangsa liyané, lan Dakutus marani bangsa-bangsa mau.
26:18 Kowé bakal ngelèkaké mripaté, sarta nuntun wong-wong kuwi saka pepeteng marani pepadhang, supaya wong-wong mau uwal saka pangwasané Iblis marang pangwasané Gusti Allah. Merga precaya marang Aku, dosa-dosané wong mau olèh pangapura lan padha dadi umat pilihané Gusti Allah.’ ”
26:19 “Sang Prabu Agripa ingkang minulya, margi saking menika kawula lajeng ngèstokaken dhawuhing wahyu, ingkang sampun kawula tampi saking swarga wau.
26:20 Ingkang rumiyin piyambak kawula wonten ing kitha Damsyik, saking ngriku lajeng dhateng kitha Yérusalèm, lajeng dhateng tanah Yudéa sedaya, saha ugi dhateng tiyang-tiyang kapir. Tiyang-tiyang wau sami kawula atag-atag supados sami mratobat, sarta wangsul dhateng Gusti Allah, sarta sami nindakna pendamel-pendamel ingkang nélakaken pamratobatipun.
26:21 Inggih margi enggèn kawula tumindak mekaten menika, murugaken tiyang-tiyang Yahudi sami nyepeng kawula, nalika kawula wonten ing Pedalemanipun Allah. Tiyang-tiyang wau sami ngangkah mejahi kawula.
26:22 Nanging ngantos sepriki kawula dipun ayomi déning Pangéran, lan samenika kawula ngadeg wonten ing ngriki, ngaturaken paseksi kawula dhateng sedaya tiyang, ingkang ageng menapa déné ingkang alit, menapa ingkang kawula cariyosaken menika sami kaliyan ingkang sampun kaweca déning para nabi lan déning Nabi Musa.
26:23 Inggih menika, bilih Sang Kristus ingkang kajanjèkaken badhé rawuh menika, kedah nandhang sangsara, lan dados tiyang ingkang kawitan wungu saking séda, supados Panjenenganipun martosaken kawilujengan dhateng tiyang Yahudi lan dhateng tiyang sanès Yahudi; inggih kawilujengan ingkang minangka pepadhang wonten ing gesangipun manungsa.”
26:24 Nalika Rasul Paulus ngaturaké penjawabé kaya mengkono mau, Gubernur Féstus banjur ngandika klawan sora: “Hé Paulus, kowé saiki wis édan! Kawruhmu sing akèh kuwi marakaké kowé édan!”
26:25 Nanging Rasul Paulus mangsuli: “Kawula mboten éwah, Bapak Gubernur! Tembung kawula sedaya menika leres sarta kula saras saèstu.
26:26 Mekaten ugi panjenengan, Sang Prabu Agripa, kawula kumawani matur wonten ing ngarsanipun Sang Prabu, sebab kawula mangertos bilih Sang Prabu nguningani prekawis-prekawis menika sedaya, jalaran sedaya prekawis wau kedadosanipun mboten wonten ing pandhelikan.
26:27 Sang Prabu menapa pitados dhateng menapa ingkang kaserat déning nabi-nabi menika? Kawula mangertos, bilih Sang Prabu pitados!”
26:28 Wangsulané Sang Prabu Agripa: “Apa kokkira aku sedhéla waé wis bisa kokdadèkaké wong Kristen?”
26:29 Wangsulané Rasul Paulus: “Panyuwun kawula dhateng Gusti Allah, mugi sekedhap malih menapa dangu panjenengan lan sedaya tiyang ingkang sami mirengaken kawula ing dinten menika saged dados kados déné kawula, kejawi enggèn kawula dipun ranté menika.”
26:30 Sawisé Rasul Paulus mengkono, Sang Prabu lan Gubernur, tuwin Bèrniké lan wong kabèh padha ngadeg.
26:31 Bareng wis padha ana ing jaba wong-wong mau padha rasanan: “Wong iki ora duwé keluputan sing pantes kapatrapan paukuman pati utawa dikunjara.”
26:32 Sang Prabu Agripa nglajengaké ngendikané marang Gubernur Féstus: “Leresipun tiyang menika sampun saged kaluwaran, menawi piyambakipun mboten nyuwun supados prekawisipun kainggahaken dhateng Kaisar ing
seneng elek2 wong islam liyo wah kowe sing wahabi
Ngelmu dagang	Posted on 3 Juni 2010	by sithole miturut simbah:
wong dagang kui kudu wani ‘tuna sathak bathi sanak’ …
bathi sithik ora papa, asal bisa nambah dulur lan akeh kancane.
ben warunge payu, dodolan aja larang2 sing marai wong
Kraton-Bestuur Surakarta No. 400/83 Solo/Weltevreden, 26-8-1931
1. Barêng iki sambungane pidhato sing wis ta' kirimke wingine ning durung rampung babarpisan, mung tinimbang mung ngorok ènèng kene bae luwih bêcik ta' kirimke kêna dicicil: banjur wènèhna Marta supaya dirampingke.
2. Awakku isih durung waras, tandhane sabên wanci kumat ya isih lêsu sarta pikiran ilang; mangka lih digarap dhoktêr wis watara 9 dina. Mung ati ta' sèlèhke dening
gone lara maras wis wiwit taun 21, gone ngihtiari wis êntèk pirang-pirang èwu ora katara tulung. Dene sababe lucu bangêt. Awake teosopi anyaran dikon sinau sêmadi, lagi ngono krungu swara jugur kaya mriyêm, gragapan ati gêtêr pikiran kuwur. Kuwi banjur saprene kêrêp angot. Rak ya lucu banget ta. Mangka yèn adat Jawa sirku mating-ngamatmating-lêmat. iku wong sêmadi, yèn wis bisa liyêp layaping ngaliyup wis ora ana sing ngungkuli, awake kok malah bubrah dadi lan larane nganti 12 taun, rak ya anèh ta. Wêrna-wêrnaning jagad Karya ...
Mulaane saiki rak saya cêtha wela-wela yèn jêmbar iku akèh bangêt paidahe, mula tujuku kuwi
bungah dialêm, ning sêjatine nota iku sing digawèkke aku, dudu gupênur lan dudu sapa-sapa manèh.
Suwe-suwe aku kok rumasa kajêpit Karya, gèk joor priye bakal bêbacutane pangrêksaku Kraton: kuwi mung sing aku bisa wêruh bae, gèk sing aku ora wêruh mêsthine rak ya isih akèh. Wujude nêgara yèn lagi tampa bêbênduning Pangeran ...
5. Bab lêsing rèhne Bratana mopo ya wis, Katga bae bacutna, ya wis mung tinimbang ora; ewadene ya wêlingên supaya ngati-ati. Barêng iki balèkke layang-layang sarta banjur pikirên sapa bakal sing poordrah burine.
kajaba nduweni reyog dadi seni kang wus kaloka ing jagad raya, uga nyimpen
maneka warna seni lan kabudayaan masyarakat. Babagan iku bisa dibuktekake
kanthi akehe papan kang kebak nyimpen situs kang dadi alat bukti sejarah. Situs
ing kene bisa arupa papan wewangunan, makam utawa bentuk liyane. Awit saka iku
redaksi kalawrti Pandhawa ing edisi iki lan sateruse mbabar anane babagan situs
utawa pasujarahan. Petilasan beji sirah keteng iki ana ing Desa Bedingin,
Kecamatan Sambit sakdul wetane Kutha Ponorogo, uda kara 20 kiloan saka
alon-alon Ponorogo. Papan iku katelah Beji Sirah Keteng, awit kajaba ana
blumbang utawa beji kang saiki diwangun gawe papan pemancingan, ingkono ana
wangunan arupa patung sirah keteng kang gedhe banget. “Patung iki, ditemokake
wis mataun-taun,” mangkono ujare Pak Bo, kang ditemoni Tabloid Pandhawa ing
warung kopi ngarepe papan pasujarahan iki. Malah patung iki mbiyen, nalika
tahun 1965-an utawa geger gestok, salah sijine organisasi kepemudaan arep
ngejur patung kanthi bodhem gedhe. Sebab dianggep dadi pamujaan lan nyebabake
owahe kapercayan marang Gusti Kang Maha Kawasa. Ananging dibodhem makaping ora
bisa pecah saking atose watune. Kadadeyan iku dibaleni meneh, udakara rong
taunan sawise gestok. Ana wong kang kelangan akale, banjur nggawa bodhem njur
dikeprukne ing patung. Ananging masiya makaping-kaping yo ora pecah, mung
irunge wa rada cuwil. Patung sirah kang gedhe iku, akeh wong ngarani patung
ndhas butho. Dene sapa ing nggawe lan kepriye mula bukane patung, wong ing
sakiwa tengene papan petilasan ora ana kang mangerteni. “Awit jaman miyen
patung niku nggih mangan ten mriku,” mangkono pratelane wong kang ditemoni
Pandhawa. Dene papan iku, saiki dadi papan pasujarahan. Akeh wong saka liya
desa malah liya kabupaten kang sering mrono. Dene tujuane uga maneka warna.
“Ana kang pingin munggah drajat, ana kang pingin kecukupan uga maneka
panyuwunan marang kang Kuwasa, Sirah Keteng, iku mung reca. Nanging papan
bisa wae manggon ing papan kono,” mangkono ujare Imam Marjuki kepala Desa
miturut crita kang sumebar ing sakiwa tengeni Beji Sirah Keteng, desa Bedingin,
patung iku kedadeyan saka ndhas butha kang peparap Prabu Bakah uga sinebut
Prabu Baka kang sekti mandra guna saka Kraton Mataram Kuno utawa Kraton Mataram
Hindu. Dene miturut Imam Marjuki, Kepala Desa Bedingin nerangake yen miturut
dongeng kans sumebar ing Bedingin, Prabu Baka iku mbiyen Senopati ing Kerajaan
Mataram Hindu. Dheweke mono sekti mandraguna, ananging kanggo nlanggengke
kasektene, Prabu Baka mbutuhke prawan kanggo tumbal. Karana iku, Ratu ing
Kerajaan Mataram Hindu ora trima, sahingga adon perang ing alas ketangga kang
yen Prabu Baka iki seneng mangan manungsa. Akeh para wanita kang isih prawan, ing
Jenggala kang dicolong dening Prabu Baka. Karana klakuane kang mangkoo, Raden
Bambang Hajar Pranawa utawa Hajar Wilis putra ing Jenggala ora trima. Mula dadi
si Prabu Baka kasil kakalahake. Sirah karo gembunge pinisah papan panggone.
Sirahe ana ing Beji sirah Keteng lha dene gembunge ing watu pecah kang manggon
udakara 15 kilometer saka papan Beji sirah Keteng. Dene benere lan salahe
carita kang sumebar saka lesan iki ora ana kang weruh. Ananging crita dongen
b?daJong propinsi golongan dh?w?k? ditlit?ni, lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing
dip?rang Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
janur Ingkang irisan gambar irisan janur irisan kait irisan tadi irisan-irisan irislah Jaka Tarub janur kuning janur
saka swarga. Tangané nyekel kunci telenging pati lan ranté gedhé.
20:2 Malaékat mau nuli nyekel si naga, yakuwi si Iblis utawa Sétan. Naga nuli diranté sèwu taun lawasé.
20:3 Banjur diuncalaké ana ing telenging pati, nuli ditutup lan disègel, supaya aja nasaraké para bangsa menèh sadurungé sèwu taun mau entèk. Sawisé mengkono si naga bakal dieculaké menèh sawetara mangsa.
20:4 Aku banjur weruh ana dhampar-dhampar. Déné sing nglenggahi dhampar-dhampar mau kaparingan pangwasa nindakaké pengadilan. Aku uga weruh nyawané wong-wong sing padha katigas guluné merga saka enggoné neksèni marang Gusti Yésus lan martakaké pangandikané Gusti Allah. Wong-wong kuwi durung tau nyembah sujud marang si kéwan utawa marang recané, sarta ora nampani ciriné si kéwan ana ing bathuké lan ing tangané. Wong-wong mau kabèh padha urip menèh lan padha ndhèrèk dadi ratu karo Sang Kristus lawasé sèwu taun.
20:5 Iki petangèn kang kapisan. (Nanging wong-wong mati liyané padha ora urip menèh sadurungé sèwu taun mau entèk.)
20:6 Wong-wong sing padha katangèkaké ing petangèn kapisan, kuwi begja lan binerkahan. Sebab wong-wong mau ora bakal dikwasani déning pati kang kapindho, nanging bakal padha dadi imam-imamé Gusti Allah lan imam-imamé Sang Kristus, sarta bakal ndhèrèk jumeneng ratu karo Panjenengané nganti sèwu taun lawasé.
20:7 Sawisé genep sèwu taun mau, Iblis bakal dieculaké menèh saka pakunjarané,
20:8 sarta bakal metu nasaraké para bangsa ing salumahing bumi, yakuwi si Gog lan Magog. Bangsa-bangsa mau kabèh ora kena diétung cacahé, bakal diklumpukaké déning Iblis kaajak perang.
20:9 Nuli padha mencar nglurug perang ing sajagad kabèh, sarta ngepung panggonané para umaté Allah, sarta kutha sing dikasihi déning Allah. Nanging banjur ana geni tumurun saka langit, nyirnakaké wong-wong mau.
20:10 Déné Iblis sing nasaraké wong-wong kuwi nuli kacemplungaké ana ing segara geni lan lirang, yakuwi panggonané si kéwan lan nabi palsu bakal padha kasiksa rina wengi langgeng ing selawas-lawasé.
20:11 Aku nuli weruh dhampar gedhé putih lan Panjenengané kang nglenggahi dhampar mau. Bumi lan langit padha ilang saka ngarsané lan wis ora katon menèh.
20:12 Aku nuli weruh wong-wong sing wis padha mati, gedhé cilik, padha ngadeg ing ngarepé dhampar mau. Banjur ana kitab-kitab kang kabukak, yakuwi Kitab Kauripan. Wong-wong mau nuli padha diadili miturut penggawéné adhedhasar apa kang katulis ing kitab-kitab mau.
20:13 Segara masrahaké wong-wong mati sing ana ing njeroné. Penggedhéné Pati sarta Kratoning Pati iya padha masrahaké wong-wong mati sing ana ing wewengkoné. Wong-wong mau kabèh padha diadili miturut penggawéné dhéwé-dhéwé.
20:14 Sawisé kuwi si Pati lan Kratoning Pati nuli kacemplungaké ing segara geni. (Segara geni kuwi disebut pati kang kapindho.)
20:15 Déné saben wong sing jenengé ora katulis ana ing Kitab Kauripan, padha kacemplungaké ing segara geni
Sing lagi ngapeli pacare wong ya ana.. Kabeh bayi ana dalane Sri, mengko nek wis mbojo kan bakal olih "coklat batangan" sing...
3:1 Merga saka kuwi demi kepentinganmu para wong dudu Yahudi, aku, Paulus, wong sing dikunjara merga Sang Kristus Yésus, ndedonga ana ing ngarsané Gusti Allah.
3:2 Kowé mesthi ya wis krungu, yèn merga saka sih-rahmaté, Gusti Allah wis nimbali aku nglakoni ayahan kanggo keslametanmu.
3:3 Gusti Allah wis kepareng medharaké rancangan sing sinengker, lan nyariyosaké marang aku. (Bab prekara iki wis daktulis klawan cekak,
3:4 lan yèn kowé wis maca sing daktulis mau, kowé bakal ngerti apa sing dakarani wewadi bab Sang Kristus.)
3:5 Dhèk jaman-jaman sing wis kepungkur manungsa ora diparingi weruh bab wewadi mau, nanging saiki, lantaran Sang Roh Suci, Gusti Allah wis medharaké marang rasul-rasul lan nabi-nabi.
3:6 Sing disebut wewadi yakuwi mengkéné: Lantaran pawartané Injil, wong dudu Yahudi padha mèlu kepanduman berkahé Gusti Allah marang wong Yahudi. Wong-wong mau padha dadi péranganing sarira siji lan padha-padha duwé hak tumraping prejanjiané Gusti Allah lantaran Sang Kristus.
3:7 Aku didadèkaké abdining Injil merga saka kanugrahané Gusti Allah, sing diparingaké marang aku srana pangwasané kang élok.
3:8 Aku wong sing asor dhéwé, ing antarané umaté Allah. Senajan mengkono Gusti Allah wis kepareng maringaké wewenang marang aku, supaya martakaké Injil bab kasugihané Sang Kristus sing tanpa wangenan kuwi marang bangsa dudu Yahudi.
3:9 Lan supaya nerangaké marang wong kabèh bab enggoné Gusti Allah mbabaraké rancangan sing winadi mau. Gusti Allah sing nitahaké samubarang, nyimpen wewadi mau nganti pirang-pirang abad lawasé,
3:10 supaya ing jaman saiki sawernaning kawicaksanané Gusti Allah uga kasumurupaké déning pasamuwan marang pangwasa-pangwasa lan pepréntahan-pepréntahan sing ana ing langit.
3:11 Gusti Allah enggoné nindakaké kuwi mau kabèh cocog karo kersané kang langgeng. Lan kersané kuwi mau kabèh kaleksanan srana ngagem Sang Kristus Yésus, Gusti kita, minangka lantarané.
3:12 Ana ing patunggilan kita karo Sang Kristus lan lantaran precaya marang Panjenengané, kita padha olèh kamerdikan sowan kanthi kendel ana ing ngarsané Gusti Allah.
3:13 Mulané penjalukku marang kowé: aja padha cilik atimu merga enggonku nglakoni sangsara krana kowé, kuwi kabèh rak murih becikmu.
3:14 Mulané aku sujud ana ing ngarsané Sang Rama,
3:15 sing dadi asalé saben tumitah sing ana ing swarga lan ing bumi.
3:16 Aku nyuwun marang Gusti Allah, supaya saka gunging kamulyané, kersaa maringi kekuwatan lantaran Sang Roh Suci marang kowé, lan nyantosakaké batinmu.
3:17 Sarta supaya merga saka kaprecayanmu Sang Kristus dedalem ana ing atimu. Pandongaku muga-muga kowé padha ngoyoda lan tetalesa sajroning katresnan.
3:18 Supaya bebarengan karo sakèhé umaté Allah, kowé dadi ngerti sepira ambané lan dawané tuwin dhuwuré sarta jeroné katresnané Sang Kristus.
3:19 Muga-muga kowé padha ngerti temenan bab katresnané Sang Kristus mau — senajan katresnané kuwi ora kena dijajagi sasampurnané — lan srana mengkono kowé kapenuhan déning kasampurnané Gusti Allah.
3:20 Gusti Allah sing kwasa nindakaké samubarang srana pangwasané sing makarya ana ing kita, ngluwihi sing kita suwun utawa kita pikir.
3:21 Panjenengané kasaosana kamulyan ana ing pasamuwan, lan ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, turun-tumurun nganti selawas-lawasé.
1:1 Layangku, Pétrus, rasulé Gusti Yésus Kristus, tumekaa marang umat pilihané Gusti Allah, sing padha dadi wong neneka manggon ana ing sawratané tanah Pontus, Galatia, Kapadhokia, Asia Cilik lan Bitinia.
1:2 Kowé wis padha kapilih miturut kersané Allah, Sang Rama, lan déning Rohé kadadèkaké umaté kang suci, supaya kowé padha mbangun-turut marang Gusti Yésus lan karesikaké saka dosa lan jejembering dosamu déning rahé. Panyuwunku mawantu-wantu *mawantu-wantu: tanpa kendhat.* marang Gusti Allah, muga kowé padha kaparingana lubèring sih-rahmat lan tentrem rahayu.
1:3 Pinujia Gusti Allah, Ramané Gusti kita Yésus Kristus! Merga saka gedhéning sih-rahmaté, Panjenengané wis nglairaké kita menèh srana wunguné Gusti Yésus Kristus saka ing séda. Merga saka kuwi urip kita kebak ing pengarep-arep,
1:4 lan kita padha nganti-anti marang panduman sing kacawisaké déning Gusti Allah kanggo umat kagungané. Panduman mau kasimpen kanggo kowé ana ing swarga, mulané ora bisa rusak, reged utawa alum.
1:5 Panduman kuwi kanggo kowé, sing padha kareksa keslametanmu déning pangwasané Gusti Allah. Keslametan mau bakal kawedharaké mbésuk ing jaman wekasan.
1:6 Mulané padha bungah-bungaha, senajan ing wektu saiki kowé kudu nandhang kasusahan merga pendadaran *pendadaran: ujian (bhs. Ind.).* rupa-rupa sing kudu kokalami.
1:7 Pamrihé ora liya supaya katona murniné precayamu. Senajan mas pisan, sing bisa rusak kuwi diuji murniné srana geni, apa menèh precayamu sing luwih aji tinimbang mas, kudu diuji iya supaya katona murniné. Temahan ing Dina rawuhé Gusti Yésus Kristus, kowé olèh pengalem, kamulyan lan kaurmatan.
1:8 Kowé padha tresna marang Panjenengané, senajan ora kokdeleng. Kowé padha precaya marang Panjenengané, senajan ora koksipati. Kabungahan sing kokalami kuwi gedhé lan mulya banget, nganti ora kena dikandhakaké nganggo tembung.
1:9 Awit kowé wis padha tampa sing dadi wohing precayamu, yakuwi keslametané nyawamu.
1:10 Iya bab keslametan kuwi sing wis dititi-priksa klawan nastiti déning para nabi, sing padha meca bab sih-rahmat sing bakal diparingaké déning Gusti Allah marang kowé.
1:11 Para nabi mau padha nitipriksa kapan wektuné lan kepriyé patrapé sih-rahmat mau kaparingaké. Lan Rohé Sang Kristus sing ana ing para nabi kuwi nedahaké wektu mau, srana pamecané bab kasangsaran rupa-rupa sing bakal dialami Sang Kristus lan bab sakèhing kamulyan sing sawisé kuwi bakal kaparingaké marang Panjenengané.
1:12 Para nabi mau wis padha kaparingan pangerti déning Gusti Allah, yèn enggoné leladi mau ora kanggo awaké dhéwé, nanging kanggo kowé. Para nabi mau padha medharaké prekara-prekara sing saiki wis kokrungu saka wong-wong sing padha ngabaraké Injil. Wong-wong mau enggoné martakaké srana pangwasaning Rohé Allah sing kautus saka ing swarga. Senajan para malaékat pisan padha kepéngin sumurup bab prekara-prekara mau.
1:13 Mulané padha pikiren apa sing arep koktindakaké. Diwaspada lan ngemungna padha ngarep-arep marang berkah sing bakal diparingaké marang kowé, samangsa Gusti Yésus rawuh.
1:14 Padha mbangun-turuta marang Gusti Allah, lan aja nuruti hawa-nepsu sing ngerèh uripmu kaya dhèk biyèn, nalika kowé isih padha bodho.
1:15 Malah padha disuci ing sadhéngah perkara sing koklakoni sajroning uripmu, kaya déné Gusti Allah kang nimbali kowé iya suci.
1:16 Ing Kitab Suci katulis: “Padha disuci, awit Aku iki suci.”
1:17 Kowé nyebut Gusti Allah ‘Rama’, samasa kowé padha ndedonga marang Panjenengané. Nanging Gusti Allah ngadili kabèh wong tanpa pilih kasih, manut penggawéné dhéwé-dhéwé. Mulané uripmu ing donya padha nganggoa wedi-asih marang Panjenengané.
1:18 Sebab kowé padha sumurup apa sing kanggo nebus uripmu sing tanpa guna, sing kokwarisi saka leluhurmu, dudu barang sing bisa rusak, uga dudu slaka utawa mas,
1:19 nanging srana kurban sing pengaji banget, yakuwi Sang Kristus piyambak, kaya déné wedhus sing tanpa cacad lan mulus.
1:20 Panjenengané kapilih déning Gusti Allah sadurungé jagad katitahaké. Merga saka kowé Panjenengané ndungkap akir jaman iki, rawuh ing donya paring keslametan.
1:21 Lantaran Panjenengané kowé padha precaya marang Gusti Allah, kang wis mungokaké Gusti Yésus saka ing séda lan maringi kamulyan marang Panjenengané; temahan saiki kowé padha precaya temenan marang Gusti Allah lan mung ngendelaké Panjenengané.
1:22 Saiki sarèhné srana netepi dhawuhé Gusti Allah kowé wis padha nucèkaké awakmu, temahan bisa tresna lair batin marang pepadhamu wong-wong sing precaya, mulané padha mempenga enggonmu tresna-tinresnan kanthi gumolonging ati.
1:23 Awit enggonmu padha kalairaké menèh kuwi déning pangandikané Gusti Allah kang gesang lan kang langgeng, kaya déné anak saka Bapak sing kalis ing pati, dudu bapak manungsa,
1:24 kaya sing tinulis ing Kitab Suci mengkéné: “Sakèhing manungsa kuwi kaya suket, sarta kabèh kaluhurané kaya kembanging suket. Menawa suketé garing, kembangé nuli gogrog;
1:25 nanging pangandikané Pangéran tetep ing selawasé.” Iya kuwi pangandika sing wis diwartakaké marang kowé déning
sampun aprang pupuh | agampil besuk patêmon ||
4. kiyai bakal magut | balane padha nglarag mangidul | badhe ngutêr gèn kawula anadhahi | kula
ingkang kumpul | pating balêsar ing rêmbugipun | Danawarsa lan Jayaningrat Matawis | botên panggih
12. ya ta wau sang prabu | undhanging bala siyaganipun | karsanira nênggih arsa marêpêki | ngrupak jajahaning mungsuh | wus budhal
angidul | tanah Matesih makuwon ||
14. ing Bangsri dhusun agung | wadya prajurit pangarsa sampun | ngêlar-êlar ing jajahan kanan kering | punggawa pangarsa kidul | pun Tumênggung Atasingron ||
15. lawan sakancanipun | sagung pra mantri ingkang pênganjur | pangidule ing
yèn ora ana prajurit | Kudanawarsa atur wruh | yèn Tumênggung Atasingron ||
17. wus ngancik Barawatu | pangeran langkung dènira bêndu | budhal sangking Pojok sawadya ngawaki | kumêrap wadya anggrêgut | duk miyarsa Atasingron ||
18. pangeran badhe mukul | sigra ngoncati budhal ing dalu | sakancane mung tilar mantri kêkalih | wontên kuda pitung puluh | jaga
19. pangeran praptanipun | kapanggih suwung ing Barawatu | amung
Pangeran Mangkunagara sampun | masanggrahan lan sagung wadya prajurit | lan sagung punggawanipun | wus tata dènnya
ing benjing yèn sampun | mungsuh sirna atatêmon ||
22. dêlèr apan wus nurut | sangking Serenan budhal gumuruh | nabrang
praptanipun | baris Kumpni makuwon ||
25. pangeran barisipun | anèng ing Wera sabalanipun | masang rakit
sangking baris Walônda | amatêngakên ing rêmbug | gène mukul ing paduka ||
3. Atasingron têliknèki | kang kinèn awor ing mêngsah | ingkang dinangu cacahe | watara kathahing mêngsah | punang têlik turira | sadaya watawisipun | dêlèr kalawan pangeran ||
4. kadi cacahing prajurit | salêksa lan gangsal nambang | lamun wontêna kirange | pan inggih botên akathah | miwah lamun langkunga | botên kathah langkungipun | sangking gangsal wêlas nambang ||
5. natèng Banaran nimbali | ing santana pra dipatya | lan lurah prajurit kabèh |
6. sumôngga karsa sang aji | kang abdi darmi kewala | amrih ing yuda rarêmpon | kang abdi drêmi tumandang | sang nata angandika | santana lan pra tumênggung | ngarêpna Mangkunagara ||
7. ingsun ngarêpkên Kumpni | lan bocah jêro kewala | iya sun gawa sêparo |
kang patang atus kewala | punjul wong suranata | wolung puluh papat iku | mantri pinilih tri dasa ||
8. bocah jêro kang sapalih | patang atus milu jaba | kang sun pangku iku bae |
wus tilar dhuwung kalihe | majêng sami matur nêmbah | pukulun nuwun duka | yèn èstu karsa sang prabu | nadhahi angantêp yuda ||
10. tan wontên ajrih ngêmasi | sadaya abdi paduka | amung inggih kuciwane | pukulun tan antuk papan | lan mêngsah taksih ura | botên anunggil
ingsun pan kaya sirèku | iya kapalang ing papan ||
12. yèn mangkono sun unduri | rôngga padha undhangana | kancamu bupati kabèh | besuk esuk ingsun budhal | ing Bangsri ingsun tinggal | bubaran wau kang rêmbug | wande umangsah
dipatya | sri narendra munggèng pungkur | lan wadya ing jro kewala ||
14. kèndêl dhusun Wanasari | sadalu amasanggrahan | enjinge budhal angalèr | Murong kèndêl masanggrahan | anata balanira | kunêng malih kang
ing Kumpni | yèn kang rama sampun jêngkar | sangking Bangsri sawadyane | angalèr mring Sokawatya | suwawi
miranti | pangeran pemut prayitna | yèn ingkang rama badhene | sampun angundhangi bala | badhe angantêp yuda | dene pênêt papanipun | ing Sokawati arata ||
18. idlèr ngundhangi prajurit | sami prayitnèng ayuda | Pangran Mangkunagarane | marang dêlèr pemutira | yèn kyai dèrèng nabrang | ngalèr taksih wontên kidul | niyat magut ing ayuda ||
gêlaring prang | badhe ngantêp yudanipun | kasaru wontên caraka ||
20. sangking Pugêr Adipati | surate atur
[...gih] lawan kawula ||
21. botên ngangge têpang pikir | pun Pugêr nuwun dêduka | sintên kang kinarsakake | têngga tamping lèr punika |
ngungun | kalawan Pangeran | Dipati Bintara mangkin | nuwun lênggah ing nagari Garobogan ||
3. sang aprabu ing batin kalangkung rêngu | pinupus yèn beka | dènnya arsa magut jurit | tyasnya lagya kuwur wande magut ing
marènana sok lali wong pawong sanak ||
7. mring sadulur alane dèn ulur-ulur | pakarya tan arja | nura tulus dèn walêsi | ingkang rayi pucat sumungkêm pratala ||
8. aturipun sumôngga karsa pukulun | inggih dèn kumbaha | yèn kadosa nguni-uni | sakalangkung jrih kula ing padukendra ||
9. ing sotipun kadang sêpuh pasthi ampuh | kula manggih papa | kang ngukup mung kakang aji | gih punapa badan kang dipun walêsna ||
10. durakagung inggih kawula sok digung | kathah aturira | nêpa ta kadya wong cili | Pangran Adipati Bintara mring raka ||
11. sigra wau narendra gandhèk tinuduh | mundhut Garobogan | marang
13. wêruh lamun kang duwe panggawe saru | Pangran Buminata | bêdhandhêr sajêge urip | durung-durung nglakoni pênggawe tata ||
14. apan iku ya môngsa mantêpa besuk | marang ingkang raka | sayêktine dadi kardi | kudu-kudu ambêbeka lêlampahan ||
15. nora enjuh mung gunane gawe rusuh | sampun tinampenan | ing Garobogan nagari | langkung suka Pangran
tinuduh dadia kawaling pungkur | pra wadana jaba | sadaya ing jro satunggil | tinindhihe Mas Rôngga Wirasêntika ||
20. sisihipun Radèn Suryanagarèku | sagung pra dipatya | ing jaba sadaya kari | mung kang dhèrèk sang nata sêntana putra ||
21. budhalipun angilèn wau sang prabu | mingêr ngalèr nyabrang | praptane salèr banawi | ngetan malih sakêdhap
28. praptanipun wau awaking gupênur | Dipati Samarang | pinanggihan anèng
ing pamaosipun | pangeran ngandika | hèh Adipati Samawis | dêlèr iki têka mangkene kang karsa ||
35. atatêmu iya apa bedanipun | kalawan pangucap | kang kalêbu layang mami | bèbèt ingsun tan ana ngoncati ujar ||
36. apan iku kakang mas panjalukipun | Pangeran Pancuran | nuli têmua lan mami | ngarah
37. apan ingsun liwat rubêde tyas ingsun | wong arêp-arêpan | ingsun iki nyêngka tandhing | pan kiyai prajurit sumbagèng jagad ||
38. tikêl satus balane lan balaningsun | tur padha prawira | kabèh balane
wus muliha iya Dipati Samarang ||
41. layang ingsun angsul-angsul bèn lumaku | Si Kudanawarsa | ingkang
pamanipun | taklim ing kongkonan | ing adate Mangkubumi | puniki ta pratingkahing gêgêculan ||
50. têmbungipun hèh yayi mas sira iku | iya dèn prayitna | patêmon aja nglakoni | lamun durung ingsun lumaku nèng ngarsa ||
51. apan ingsun maksih lumaku nèng pungkur | iya durung kêna | lumaku ana ing ngarsi | lamun ingsun wus kêna lumakyèng
nyumbari kyai prangipun | tan wruh ing ukara | tan wruh Ngêpon Wage Paing | wong kumaki iya prajurite pira ||
56. nadyan iku duwea prajurit sèwu | ya têlung èwua | nora patut anadhahi | pamanane wus prajurit têtêmênan ||
dutanipun kang raka sinung sul-angsul | Pangeran Pancuran | sampun lèngsèr nêmbah amit | kawuwusa ingkang abaris ing
61. pangranipun Dipati Anom Madiun | lan Purwanagara | nêdya tulung Pranaragi | kang binobot
sugihipun | lan kadang mung sabaita | ingkang tuwa anama Ki Sèh Ibrahim | kang anom Ki Sèh Iskak ||
barat kalunta-lunta | ngetan tan ana enggoke | kasanggrok nèng pulo Drus | dadya kèndêl palwanirèki | nanging tan wontên tiwas | mung tiyang kang putung | lawan layaripun sirna | nèng pulo Drus minggah tuwan Sèh Ibrahim | manggih têtiyang kathah ||
4. wong lêlaran kang anambut kardi | gêraji kayu sadina-dina | Tuwan Ibrahim têtakèn | mring wong gêraji kayu | iya iki nagara ngêndi | apa rajane ana | wau kang sumaur | puniki ing Batawiyah | amung jendral gêng-gênge nagri puniki | akulit kadi tuwan ||
5. nanging kaot srêban lawan topi | kalih tuwan
lumaris | ingkang jaga lumajar | badhe ngaturi wruh | yèn têtiyang Turki prapta | sawêg matur Sèh Ibrahim sêlak prapti | anguwuh jendral-jendral ||
7. langkung gugup jendral angêdhuni | dharakalan kapêthuk ing latar | sampun cinandhak astane | sampun binêkta lungguh | munggèng kursi agya dènnyangling | jendral sun jaluk tiyang | putung tiyang ingsun | mulane kalunta-lunta | jêbul kene pan ingsun
wurung | inggih amrih ingkang prayogi | mantuk lah iya jendral | sun anti sanggupmu | ingsun rèrèn tanahira | mênawa na wong sikara marang mami | môngsa bodhoa sira ||
10. tuwan jendral matur ngasih-asih | sintên purun tuwan kula rêksa | ing sadhahar inumane | anulya pamit wangsul | mring parau jendral ngurmati | angatêr lan sugata | sarwi wuwusipun | tuwan yèn wus tigang dina | inggih tuwan kawula aturi malih | dhatêng wisma kawula ||
11. saungkure Tuwan Sèh Ibrahim | Jendral Jakub Musêl
yèn sinilih basa | iya ngakua dutane | kangjêng sultan ing Ngêrum | amariksa rusaking Jawi | sapa kang dadi purwa | Jawa
suku kata. wus sarêmpêg amung kari [ka...]
[...ri] pikir siji | ambobot maring opah ||
14. ana ingkang tri atus sêsasi | ana ingkang tangatus
atus kêtun | cêkak landhung wus bêjanya | ing tutute sakênane Mangkubumi | nurut marine aprang ||
15. saingone sabature sami | wong rongatus kang anèng
wus sah ingkang binicara | nulya ngutus mring pulo Drus komasaris | lawan kaji satunggal ||
pamrihe kasaida | bature rongatus | kanggoa satêngah wulan | wusnya panggih lawan Tuwan Sèh Ibrahim | nuju amaca kitab ||
17. kitabira wontên kalih pêthi | kagyat dulu komasaris prapta | lan akathah gêgawane | kalangkung sukanipun |
ngurmati | rèhning paduka prapta ||
18. inggih wontên tanah ing Batawi | aprasasat Sultan Rum kang prapta | angrahmati ing dasihe | sasat dhawuhan daru | amadhangi nagri Batawi | mung tuwan kang sayogya | pinintanan tulung | ing sagunging
Kumpni rugi kewala | ingkang mawi ing tanah Jawa ajurit | sinapih datan kêna ||
20. wontên anaking raja satunggil | namanipun Radèn Mas Sujana | Mangkubumi ing samangke | angamuk pirang taun | datan kêni apês ing
22. putra tuwan jendral nyuwun runtik | sayêktinipun langkung bêbana | bilih dados usadane | tanah Jawi pukulun |
angipuka ing Mangkubumi | pasthi tuwan ginêga | jêr tuwan jinis Rum | Mangkubumi yèn kênia | ingadêkkên raja sapalih ing Jawi | kèndêla amangun prang ||
23. putra tuwan jendral anyaosi | kawan atus kêton sabên wulan | Sèh Ibrahim duk myarsane | kalangkung ngungunipun | ana ingkang
nganggo iya dèn owahi | yèn amurungakên wong tukaran | pan wus gêdhe ganjarane | mungguh Hyang Maha Luhur | komasaris
besuk esuk sun têmu pribadi | karo jendral padha rêrêmbugan | ingkang linakon bêcike | wajib amrih rahayu | iya maring isining bumi |
lan Kaji Duljaki | sampun pamit lumbaya lumarap | wus minggah dharat lampahe | lajêng panggih gurnadur |
kang kinèn amapag | bêkta rumbaya lampahe | sapraptaning pulo Drus | Sèh Ibrahim wus dèn aturi | wau gurnadur jendral | ing
pinêthuk Tuwan Sèh Ibrahim | lan amêpak ing rat pnidiya | baris wus miranti gone | dêlèr kalih tinuduh | mêthuk reta pinggir pasisir | kang pinêthuk wus prapta | têdhak ing parau | sigra ingaturan minggah | ing kareta minggah Tuwan Sèh Ibrahim | lajêng
31. apa nuli jendral pikir iki | apa tamban mungguh lakuningwang | Jakup Musêl lon ature | inggih salêrêsipun | tuwan kula ajrih ngaturi | yèn tuwan sampun dhangan | Tuwan Sèh amuwus | manawa na pikir liya | liya ingkang ginawa si komasaris | aran wong pêpikiran ||
32. ingkang enak padha dèn lakoni | lamun sira kabotan ing pêrang | ya sira aja andalèh | lamun wong dagang ingsun | lamun ingsun kirima tulis | marang ing
asih ing awak mami | Sultan Muhamad Lekan | narendra pinunjul | sumbagèng rat pramudèng prang | prajurite kabèh pitung puluh kêthi | yèn ingsun utusana ||
34. tur wuninga lamun awak mami | dagang ngambah ing nagara susah | susahe nuju prang rame | mrih mulyaning prajèku | ingsun nyuwun kirim prajurit | nadyan patang kêthia | pasthi lamun antuk | ingsun sira aku bapa | antêp ingong iya jendral nora wigih | nglakoni sarat jaja ||
35. ingsun iki sira gumatèni | sampe mati nglabuhi prakara | iya mrih rahayu ngakèh | jendral mangrêpa matur | langkung sangking tarima kasih | langkung sangking kalingga | dede wawratipun | tuwan inggih tanah Jawa | amung ewon langkunga botên kuwawi | pasthi praja suwak brak ||
36. têmah ajur botên dadi takir | mila tuwan panuwun kawula | mung ngipuk kang sami darbe | amrih puruna rukun | sampun
gawe mandhêg marang dagangan Kumpni | windon rugi kewala ||
37. amung tuwan pantês ngusadani | risakipun inggih tanah Jawa | tuwan tunggil agamane | aluhur sultan ing Rum | mila tuwan kula aturi | môngsa sagêda bôngga | ing salêrêsipun | yêkti agamane cacat | yèn mopoa tuwan
tinggal kabèh | sun gawanana batur | tuwa roro bocah kêkalih | Duljaki ingsun gawa | akèh karyanipun | kang minôngka juru basa | tuwan jendral sigra dènnya marentahi | kang juroni baita ||
Kyai Wiryamanggala umatur aris | tuwan anak kawula ||
41. Wirasari puniki kang abdi | dhatêng sang prabu ing Kartasura | dadi wong kandêl têgêse | lêlurah
samangke kang dadi kardi | anggung numpês Walônda ||
42. duk miyarsa Tuwan Sèh Ibrahim | langkung suka anggung atêtanya | Wirasari cinêlake | lêga ing
43. dadosipun mangkotên puniki | ing nguni Jendral Emub punika | prapta ing Surakartane | nuntên saantukipun |
maringwang | tuwan jendral langkung dènira nasabi | mingit panggawenira ||
46. wau lampahira Sèh Ibrahim | kèndêl
Tuwan Sèh Ibrahim dangu | Wirasari kayapa | suwunge si dêlèr iki | ya ta matur Wirasari inggih tuwan ||
2. sami wontên panglurugan | inggih kang dipun lurugi | ingkang kula turkên tuwan | Pangran Arya Mangkubumi | kang madêg narapati | lawan karsane puniku | mangke pinukul ing prang | inggih kinarubut kalih | lan
inggih tuwan kadipundi | wong sawêg ajêng-ajêngan | ingkang dipun utus ajrih | kalayan sônggarunggi | winastan karyaning mungsuh | yêkti manggih cilaka | tuwan dipun sabar kêdhik | petor bêsar nambungi lah inggih tuwan ||
5. dene satêngah arungan | kasihan ingkang tinuding | Tuwan Sarip Bêsar tanya | marang petor ing Samawis | petor sapa kang bêcik | manawa sira wus wêruh | kang padha duwe Jawa | saliyane Mangkubumi | petor matur kula tuwan dèrèng mirsa ||
6. mung sawêg siji punika | pratandhane yèn ajurit | dèrèng purun prang culika | sanadyan balane kêdhik | lamun
7. yèn balane nuju kathah | ingkang amarani kêdhik | tinonjok sanggup tan mêdal | pan inggih tulus ngoncati | botên prang cidrèng gêndhing | wêkêl tuhu watakipun | Mangkubumi punika | liyane sami prang gêndhing | aprang cidra Pangeran Mangkunagara ||
8. tuwan waradin sadaya | papêrange trah Matawis | sawêg satunggil punika | Mangkubumi wus prajurit | nadyan watêke inggih | môngsa têbiha puniku |
turanggi | amung dhawuk lawan pancal | banderanipun sasupit | kathah saruwal abrit | sangkêlat kêstin baludru | sadaya pêpilihan | prajurite bêcik-bêcik |
15. kadya Nangkula Sadewa | kalihe apêkik-pêkik | katri punggawa binêkta | wus sami lênggah ing kursi |
kewala | nuli amriha ngajurit | mêngko ana ing ngêndi | ingkang rama barisipun | taksih wontên ing Bancar |
mangkya kadya pangarsi | nèng Tinawas barisipun | dêlèr ngungun miyarsa | sakarsane wus nuruti | mring rêmbage
wotsari | ngaturakên tabenipun | dêlèr lawan kang raka | Pangran Pancuranirèki | salamipun inggih dhatêng ing paduka ||
23. ing mangke raka paduka | inggih sampun
rumiyin | asangêt pamêksanipun | mangke dhèrèk sakarsa | sampun marêm tyasirèki | dene kula kenging pêpanggih punika ||
aja wani anyabrangi | pan amungsuh iya wong sajagad-jagad ||
27. adat wonge desa samya | dadi mungsuh gêdhe cilik | têkan bocah angon ika | padha milu ngamuk bêngi | tan ana marentahi | dudu kiyai kang nuduh | dhasar padha wong desa | kudu padha
pangunadikaning driya | yèn mangkene tanah Jawi | alawas nora raharja | apa ta durung pinasthi | mulyaning tanah Jawi | yèn
sawadyane ingundhangan | padha salah ta kajati | anjungkung nêdhèng pangeran | mangkana Sang Adipati | Suryanagara nênggih |
amariksaa | risakipun tanah Jawi | apa ingkang dadi purwa | Sarip Bêsar kang tinuding | jêjêr prayayi Turki | gêng inggil siwêr abagus | nèng gêdhong petor bêsar | inggih kèndêle samangkin | angantosi prayogine kang dinuta ||
wadyanipun kalih èwu | punika mêmisanan | lawan Sultan Rum Ngadêli | ingkang nama Jêng Sultan Mukhamad Lekan ||
33. kumêpyur wardayanira | sang nata osik ing
kêlême nagari Jawi | singa-singa iya kang dadi jalaran ||
34. sang nata alon ngandika | adhi Suryanagarèki | bêcik sira anêlika | marang nagari Samawis | yêktine kang pawarti | Suryanagara umatur | inggih langkung prayoga | Arya Jayèngrana aglis | nêmbah matur kawula adarbe magang ||
35. punika langkung prayoga | têtiyang sangking pasisir | kadi botên kawênangan | kadange wontên Samawis | ngandika sri bupati | iya undhangên ngarsèngsun | ingkang tinuduh mêdal | Jayèngrana animbali | lêbêtipun angirit kang badhe duta ||
cilik padha ngamuk | sabên bêngi pan wus adat ||
3. yèn inganti kidul kali | mungsuh iku lawas-lawas | yèn Sokawati rusake | sayêkti nuli anglanggar | Pangran Mangkunagara | pamit marang idlèr wau | arsa mring môncanagara ||
4. pisaha sakêdhap nuli | mungsuh iku banjur prapta | Kumpni ginêcak age | samôngsa badhe nabranga | kula anuli prapta | anggitik sangking ing pungkur | dêlèr anurut kewala ||
5. budhal sangking Batutangkil | Pangeran Mangkunagara | kêbut
kaping tiga Sawal | gumuruh wadyanira | anggêcêg nagri Madiun | angampiri Jagaraga ||
6. bupati ing Jagaragi | amêthuk ing prang sakêdhap | lajêng alorod mangalèr | Pangeran Mangkunagara | lajêng
kang raka dipun aturi | Pangeran Purwanagara | sapraptanirèng dalême | pangran dipati ngandika | kakang Purwanagara | gêdêre mungsuh kang rawuh | kang êmas mikunagara ||Mangkunagara.
10. Purwanagara nauri | adora warti punika |
nulyamit | wontên mantri malih prapta | langkung pratela ature | èstu raka jêngandika | piyambak ingkang tindak | langkung gêng dêdamêlipun |
sampeyan langkung karsa | suwawi kula tut pungkur | ing saonjotan kewala ||
paduka wus dangu | lolose ngalèr angetan ||
20. dene kang kantun puniki | amung pun Purwanagara | kang anatab Carabalèn | pangran
nginggil susu | watgata lajêng aniba ||
24. Ônggaima malayoni | kancane nusul wus kathah | malêdug wadyabalane | ingkang kacandhak wolulas | kang sami pinêjahan | ingkang kathah-kathah tumut | prasami kacandhak gêsang ||
25. Ônggaima angakahi | ing Pangran Purwanagara | lajêng
33. pangajêng budhale enjing | wuwusên ing Pranaraga | Pangran Mangkudiningrate | prapta kidul Pranaraga | anjog sangking ing arga | pinêthuk prang rame campuh | lawan Radèn Surabrata ||
34. langkung dènira gagahi | Ki Tumênggung Surabrata |
ajurit | lan Pangran Mangkudiningrat | datan gingsir ing yudane | dadya tan bisa anênga | Pangran Mangkudiningrat | nètèr pinggir wukir kidul | pêngkuh prange Surabrata ||
36. wontên mantrine tur paksi | marang Radèn Surabrata | anggèr punika wartane | dêdamêl sangking lèr prapta | Pangran Mangkunagara | mêntas bêdhah ing Madiun | pêjahe Purwanagara ||
ingkang mapan | Surabrata sampun angèsthipati | amung kuda pitung atus | patang rakit bandera | Surabrata ambêndhe nglanggar mangidul | wadya Mangkudiningratan | panganjure anadhahi ||
2. sinarêmpêng sampun dhadhal | kagegeran sami minggah ing wukir | wau Rahadèn Tumênggung | Surabrata barisnya | majêng ngilèn pamrihe sami pakantuk | mung êlor
wong Pranaraga | Surabrata kang nadhahi ||
4. langkung bramatyaning driya | Pangran Mangkunagara duk
mêngko padha lumayua | yèn wus katon payung kuning ||
6. yèn padha Jawa kewala | alêksana apa gawe ngoncati | pangarsa prangira nubruk | êdir pangrasanira | gêtas bae Pranaraga adatipun | mangkya tinunjang apanggah |
mamprung | ilang manjing ing wana | ting balêsar kathah kang minggah ing gunung | wangsul angilèn pangeran | masanggrahan sawadyèki ||
10. anèng dhusun Kasatriyan | pinggir lèpèn alit ragi atêrbis | wadya makuwon sadarum | kang rayi wus miyarsa | Pangran Mangkudiningrat sabalanipun | wus nunggil anèng Satriyan | lawan kang raka wus panggih ||
kidul | ing Pedan sapangetan | tri punggawa kêkapalan kawan atus | wus budhal sangking ing Bancar | mas rôngga ingkang winarni ||
13. sangking pabarisan ngarsa | wontên prapta sangking môncanagari | Pangran Mangkunagarèku | Madiun wus binêdhah |
ing rêrêndhêngan | sangking kirang ing baita ana lêsung | ingkang kinarya anyabrang | ana kang karya gèthèk pring ||
17. tigang dina tungtasira | wus akumpul ing Gêrogol prajurit | kang wadya sami tinantun | wani ingadu aprang | lan bature Si Mangkunagara iku | yèn wêdi padha karia | yèn wani barêng lan mami ||
18. umatur purun sadaya | angandika wau sri narapati | padha undhangna wadyagung | sun jabêl
ngalèr ngetan lolosipun rumiyin | sampun kêdhik abdinipun | malajêng ting balêsar | kilap inggih rusak lan basukinipun | dèrèng wontên kang awarta | duk miyarsa sri bupati ||
aturira | yèn Pangeran Mangkunagara wus laju | sampun wonênwontên. Pranaraga | aprang lan Surabratèki ||
24. Surabrata wus kasoran | rencangipun kathah pêjah myang kanin | duk prang lan pangeran timur | apan dèrèng kasoran | kawonipun lan
ing ngajêngan | matur ngaturi udani ||
28. yèn rama paduka prapta | Pangran Mangkunagara duk miyarsi | kagyat ir ing
yèn ora enak lumajar | anusul wadonan benjing ||
33. wus dadi pirêmbagira | dalu-dalu busêkan wong pawèstri | udan riwis-riwis dalu |
wuwusên natèng Banaran | nèng Madiun tan dangu kèndêlnèki | lajêng budhalira jujul | dhatêng ing Pranaraga | ngangah-angah
kadya lampahira prabu | nulyage têmpuha ing prang | ilang jatmikaning ngèlmi ||
35. ngalamat badhe kasoran | sarwa supe wêwatak nguni-uni | bubaran babar têkabur | ngawuskên sêdyanira | yèn nêmêni durung dèrèng ngakên darung | mêthik maria kumêthak | mung niyat nuthuk sathithik ||
36. tan anyana yèn kang putra | nêdya nekad anêmah anêmêni | praptèng Pranaraga bangun | wadyane pinarênca | ngêpung bata sang nata kang mêtu ngayun | kapanggih suwung kewala | tan ana manungsa siji ||
37. langkung cuwa ing tyasira | nulya undhang ngumpul sagung prajurit | kèndêl anèng ngalun-alun | sarêng duk praptanira | ingkang putra pangeran dipati nusul | mung bêkta wadya sadasa | marêg ing rama wus panggih ||
38. rinangkul wau kang putra | matur kala binabujung ing jurit | kang rama nyêgah ing atur | uwis aja dinawa | angrêrudah ing tyas amuwuhi nêpsu | kèndêle angantosi byar | sarêng byar manggih wong siji ||
39. wong Madiun sikêp minggat | wus cinêkêl anulya dèn takèni | saure wontên ing ngriku | Pangran Mangkunagara | kidul kilèn dhusun Satriyan gènipun | dhusun Têgal Ampèl lèrnya | sampun rakit ngati-ati ||
40. katur sigra pêparentah | aprang dharat prajurit kang prayayi | prajurit cilik puniku | kang sami nitihana | panggonane jaban pangawat puniku | sangking alun-alun mêdal | sapraptanira ing sabin ||
42. pangran ngabèi kinarya | lan kang raka pangeran adipati | pangirit ing ngarsa prabu | prajurit Suranata | mantri miji kaparak ing wuri prabu | pinilih lan brajayuda | kang munggèng ing kanan kering ||
ngetan | prajurit saragni abrit | lan pêrang tandang | saragni irêng sami ||
2. ingkang lajêng campuh [ca...]
[...mpuh] rumiyin pêngawat | Danawarsa ginitik | mring Suryanagara | kanthi lawan Mas Rôngga | Kudanawarsa akanthi | lan Ki Dipatya | Janingrat ing Matawis ||
3. rame campuh ing prang sami suranira | rame bêdhil-
wontên sadasa | têtulung ing ajurit ||
5. Wirarana munggèng kerine mas rôngga | ya ta pinestul aglis | marang ing pangeran |
tan ana mangan | lajêng gêbyur ing kali ||
12. kang kalêbus akèh tan bisa lumampah | bêrêg jeprok pribadi | bêdhil bari lênggah | tan ana ingkang angsal | wong jeprok binêdhil kêni | wong arip sayah | tatu kêdhik ngêmasi ||
saleyor tan ana kêras lumajar | tan kongsi nabrang siji | kacandhak sadaya | wontên wong pitung dasa | tumpês mung dadi sak sabin | sabin sakothak | kunarpaning prajurit ||
15. bêcik-bêcik patine gampang kewala | ukur kacuwik mati | wong kang sami
padukaji | kathah kang tiwas | dhuh kakang prabu aglis ||
25. nulya sri narendra ngingêrakên kuda | pan arsa anuruti | marang aturira | nênggih
pêjahira | Radèn Suraprameya | sadèrènge nabrang kali | dangu kapisah | kalawan sri bupati ||
29. sigra marêg Danawarsa praptèng ngarsa | pan sarwi anapihi | wong kang anênjata | sarwi matur tur sêmbah | dhuh gusti paran puniki | karsa paduka | dhumatêng ing ramaji ||
30. damêl seda sangking margi siya-siya | botên arus ing bumi | inggih yèn paduka | gusti angarsakêna | botên aprang malih-malih | lan rama tuwan | kula kang sagah mangkin ||
31. kula sagah ngengingkên rama paduka | inggih botên amargi |
mêlak mring kiyai ngandhêgana | dimèn nyabrang dèn ririh | mêngko yèn wis nyabrang | nuli kinthilên padha | wau sagunging prajurit | kèndêl sadaya | wus nabrang sri bupati ||
33. balanira ingkang nututi anabrang | pinêlak ing turanggi | anggêbyur ing toya | kèli
aji | satus ingkang dharat | lajênging budhalira | prapta rêp anèng Sumampir | kèndêl sadaya | nênggih ngantosi abdi ||
35. ingkang sami kapisah kathah kang prapta | dupi ing têngah wêngi | budhal saha bala | limang atus wus ana | duk kumpul anèng Sumampir | mangke kèndêlnya | ing Tulung sri bupati ||
36. Pangran Mangkunagara wau kèndênyakèndêlnya. | sakiduling Sumampir | langkung sukanira | unggul dènira yuda | Kudanawarsa ngaturi | kêkalih mêngsah | ingkang kacandhak urip ||
37. namanira Ki Bênêr lan Ki Jaraga | inggih
ngandika | ingsun siji kewala | Si Jaraga tukang ngukir | Si Bnêr ika |Kurang satu suku kata: Si Bênêr ika. rawatana pribadi ||
38. byar raina sangking Tulung budhalira | wau sri narapati | angalèr ngilènnya | Pangran Mangkunagara | budhal sangking ing Sumampir | nèng Tulung
nrêpati | putra jalu apan kalih pisan | dèrèng kantênan wartane | gêsang lan sedanipun | duk apisah madyaning jurit | kang abdi kathah-kathah | wus sami akumpul | kang prapta duk kèndêlira | ing Sumpir wontên tigang atus nênggih |Kurang satu suku kata: ing Sumampir wontên tigang atus nênggih. ingkang katawur samya ||
3. nèng Sumambung dèrèng [dè...]
[...rèng] kèndêl prapti | mung
tan antuk dhahar lan nendra | prapta wau nênggih ingkang punggawa tri | rumiyin kang dinuta ||
4. ngirup-irup ing bawahirèki | Pangran Dipati Mangkunagara | kang dèn ikut jajahane | kathah têlukanipun | kang binêkta sowan sang aji | nêdya
prajurit ingkang turanggi | dharatipun akathah ||
wau sri bupati | sangking ing Sumambung saha bala | lampahira ngalèr ngilèn | anèng marga sadalu | ya ta wau enjinge prapti | dhusun ing Sokawatya | Sumbêran ranipun | masanggrahan saha bala | ngarêm-arêm sagunging para prajurit | gêladhi ngara-ara ||
8. ingkang ibu anèng Rancang prapti | sêkêl malih kang putra sor ing prang | kang wayah ilang kalihe | nulari sang aprabu |
kang winuwus | Pangran Mangkunagara mangkin | ingkang amasanggrahan | wontên dhusun Tulung | lor wetaning Kamagêtan | kidul kilèn sangking Madiun nagari | lèr kilèn Pranaraga ||
10. dangu marang Kudanawarsèki | pira kèhe pêpati sadaya | Kudanawarsa ature | inggih duk mêntasipun | sangking aprang dipun cacahi | kapanggih gangsal bêlah | kajawi pukulun | Rahadèn Suraprameya | miwah Radèn
kèn mangsuli malèh | akêdhik ingkang kantun | amung sèkêt kirang kêkalih | tilasipun mêrkangkang | inggih kesahipun | anuhun dèrèng kaduga | inggih wontên kapanggih dhusun [dhu...]
[...sun] kêkalih | kang dèrèng pati bagas ||
Jayaprameya sami | lan pun Gunawaskitha | ing upaminipun | pati tan kenging ingakal | paran mêngko ing bêcike laku iki | banjur apa mandhêga ||
dèrèng wontên palihan | ingkang sami suyut | kathah ingkang sami trêsna | pra dipati ing rama tuwan sang aji | suwawi tinêngganan ||
15. ing sawulan kewala ta gusti | tata-tata umacak punggawa | angupados priyogine | wontêna kanthènipun | Pangran Mangkudipura nênggih | mênggah môncanagara | gusti inggih amung | Pangeran Mangkudipura | ingkang sampun kèringan ing kanan kering | prawiraning sudira ||
16. sigra Pangran Mangkunagarèki | yèn mangkono lah payo budhalan | maring Pranaraga manèh |
ngaturi | kadang ipene ingkang lêlêgan | apan ing nguni randhane | Pangran Silarongipun | inggih dèrèng arsa akrami | antuk kusuma desa | punika tan purun | sumanggèng karsa paduka | nadyan inggih kaparingna para mantri | mijil lajêng
nuli paduka rabi | putri [pu...]
[...tri] ing Pranaraga | apan randhanipun | paman Silarong duk kina | inggih dèrèng imah-imah
26. ya ping pira-pira mring Kumpni | Mangkubumi rusak pinukul prang | lèrèna rong sasi bae | nulyakèh balanipun | banjur aprang
dadi joganipun | akèh nungkul pra dipatya | para mantri numbakanyar kabèh prapti | nungkul mring Arungbinang ||
28. Kapitan Bagrak Pêrlos sinalin | ingkang dadi sangking Batawiyah | binisikan Kapitan Sèl | Kapitan Bagrak sampun | budhal mantuk marang Bêtawi | ngungun ingkang
tinilar | malih kang winuwus | sultan ing Bantên kèwêdan | wontên Gowong panggenanira sasupit | ing kiwa têngên mêngsah ||
29. kancanipun ingkang tunggil baris | kang pra dipati bubar kewala | nging maksih madêg barise | wontên Gowong puniku | botên nungkul marang Matawis | maring Pagêlèn nora | miwah
dika kang wus wruh Pajang Matawis | inggih siji kewala ||
31. kula dhewe gawa batur siji | laku ngedan
langkung Kêdhu lampahe | lajêng anikêl gunung | ing Pênthongan kang dèn margani | ngetan anjog ing Tumang | kèndêl tigang dalu | ing ngriku ngupaya warta | panggenane Susunan Amangkubumi | apadhang tuturira ||
33. wontên dhusun tanah Sokawati | kang lèr kilèn wastaning Sumbêran | watawise ing samangke | nadyan kesah gènipun | tan atêbih ing Sokawati | Tumang maksih acungan | ngriki maksih
Dhuwêt sêsaosane | natèng Banaranipun | masanggrahan [masanggraha...]
[...n] badhe alami | sawetaning Gagatan | mung lakon sabêdhug | miyarsa srêp manahira | Sultan Bantên dèn andhêg dèn gumatèni | marang Kyai Nuriman ||
37. têlas labêting sayah lumaris | anèng dhukuh
sipat kuping | Ki Nuriman wuninga ||
40. yèn anake brôngta ing têtami | dalu sasampune bakda ngisa | sami jêjagongan suwe | prapta sugatanipun | bok Saridah takut ngladèni | kêmbên solok têrbaya | sinjangipun wulung | dhêdhêmêne cilik mula | sinjang
inggih dhatêng pun anak | balung trusing sungsum | awit pun bapa nyupêna | sadèrènge pun anak prapta ing ngriki | ing bangun ing Jumungah ||
43. wontên sasi lèr wetaning ngriki | surêm kagring anir ing prabanya | ima naput ing sangkane | nuntên wontên kadulu | sangking kidul kilèn lumaris | nênggih awarni lintang | nênggih sabaluluk | kèndêl ing ngriki sakêdhap | dangu-dangu pun lintang punika nunggil | ing sasi kang kalaran ||
44. nuntên sasi cahyanipun pulih | pan sumêblak ingkang ôndakara | amadhangi ing jagade | amung lêt tigang dalu | nuntên anak prapta ing ngriki | anèh impèn punika | Sultan Bantên muwus | kula ing Gowong kewala |
ki pangulu ing Gowong ingkang sêsiwi | gih yêkti pun Mustapa ||
45. sêdya kula puniki angabdi | inggih dhatêng natèng Kabanaran | mumpung kasoran yudane | akêdhik abdènipun | bokmanawa katampèn ugi | Ki Nuriman lingira | punika satuhu | pun bapa dèrèng tarima |
47. dika mèmpêr kang rayi sang aji | inggih kang nama Pangran Purbaya | ing cahya lan pasêmone | botên kacèk sarambut | malah wilêt pun anak yêkti | lawan ruruh pun anak | ing saengganipun | kadi satriya lan raja | pasthi sènès ing
rumab | angising sasêntul | pacerit sarandhu alas | yèn andika kesaha sangking ing ngriki | pasthi sêg nuli pêjah ||
49. wau prabu ing Mangkarawati | adhuh paman katingal punapa | manjing panganiayane | tan dangu tangis umyung | nyai nira
50. ya ki anak dhêdhayoh puniki | katon kang ngrêbut mring anakira | iya wurunge kênane | Ki Nuriman sru muwus |
ana cacade | cumangkol ing tyasipun | amanggiha garwa kadyèki | sêdhih tyasira maras | bok dèn uwus-uwus | ing asmara karasikan | Ki Nuriman
kandhanipun | Sang Aprabu Mangkarawati | apan sampun aningkah | nyupêt beka nurut | Sultan Bantên anèng kana | dhukuh
timbalanira prabu | kinèn ngantukêna tumuli | marang ing Surakarta | wruha bapakipun | Adipati Pringgalaya | mantri nênêm kang tinuduh wus
têlangke nganciki | budhal sangking Sumbêran ||
62. nulya wau têngara sang aji | budhal sangking pakuwon Sumbêran | maksih akathah untabe | mas rôngga munggèng ngayun | Pangran Natakusumèng wuri | sami kanthi punggawa | wuri lan ing ngayun | kunêng malih
ingutus nêlik mring Samarang | anyarêngi ing lampahe | ingkang prapta rumuhun | aturira ing sri bupati | èstu yèn Sarip Bêsar | dutane Sultan Rum | gusti anggêping Walônda | aturipun miwiti malah mêkasi | yèn carakane prapta ||
64. wau kula tilar anèng margi | inggih prapta ing dintên punika | sigra ngundhangi balane | kèndêla lampahipun | pra
ngandika | iki desa ing Gêragol duwe masjid | masjide rêsikana ||
67. pan ing kono gon ingsun nêmoni | carakèng Rum gustine sajagad | pira-pira ingsun
agêng alit sami angrêsiki masjid | ing jawi tinaruban ||
68. lagya eca ngandika lan abdi | wontên matur yèn caraka prapta |
mas rôngga têtanya aris | nênggih samia lêlampah | inggih kang sami tinuding | wong sanak sangking pundi | caraka alon turipun | kula tiyang Samarang | ladosanipun mas patih | kang satunggil upasipun petor bêsar ||
3. tiyang sangking Surabaya | inggih Kangjêng Tuwan Sarip | rencange sami tinilar | sadaya wontên Bêtawi | sami tiyang ing Turki | kalih atus pitung puluh | parikinemarikine. punika | amung gawa rare kalih | dhatêng jendral lan kêkalih wonge tuwa ||
4. lan wong kaji kang satunggal | anama Kaji Duljaki | nanging dèrèng wruh jajahan | milane botên tinuding | mila tiyang Sêmawis | tuwan bêsar karsanipun | wus prapta pinggir desa | ing Garogol têdhak sami | sampun kerit caraka praptèng taratag ||
5. Pangeran Natakusuma | ingandikan marang masjid | mas rôngga lan
rusakipun sangking aprang | rèhning tanah Jawa mangkin | kanan kering sapangetan | ana ingkang ngêpalani | nyata
ingsun | atêtanya ing sira | adhuh nyawa Mangkubumi | sabab apa sira gawe nora arja ||
12. jênêg gawe kasusahan | sapadha-padha dumadi | duraka
praptane nagri Samawis | jujug marang gone petor wismanira ||
18. sira Radèn Jayèngrana | lan Tuwan Sarip wus panggih |
Baron pan Emup | akèn angêlongana | ing Pangeran Mangkubumi | ing cacahe kalong saparo kewala ||
21. dadya miji ing santana | ing Pangeran Mangkubumi | alumuh
iki petor nyata | mêngkene kawiting jurit | petor bêsar aturira | gih jendral mariki dhingin | Pangeran Mangkubumi | lolosipun sapuniku | wus nyata nora dora | anak ingsun Mangkubumi | kaya age ingsun iki pêpanggiha ||
24. kunêng kang anèng Sêmarang | lagya ngayêm-ayêm pikir | sang nata ing lampahira | wus lajêng ing Dhuwêt prapti | masanggrahan sang aji | wus pamondhokan
Wirasastra wus pinundhut | lurah mantri jro nama | Yudakartika ing mangkin | sakancane sadaya wiwitan
wong tigang dasa | kalih dasa kang pinilih | Kyai Bênêr ingkang kinarya lêlurah ||
28. lan ingalih namanira | Ranadirada Ngabèi | sakancane ngalih dasa | wiwitan
29. ya ta wau kawuwusa | Sang Prabu Mangkarawati | ingkang wontên padhêkahan | wastanira
ing Rêpaking | mangkat sowan tumuli | bêbêktane tigang
sèlèh ngêndi | kang rayi matur tur sêmbah | kantun tigang dasa nênggih | amung wong saralathi | tigang dasa ingkang kantun | minarsa pitung
dhawuhana | sun paringakên si adhi | dhimas Mangkarawati | iya ing gagatan sawus | anaa kang rumêksa | ing mêngko marang si adhi |
gagatan wus prapti | sampun kumpul bêkêlipun | kapanggih kawan dasa | panglawe sakawan sami | wus
ni nyai watuk nyakikik | mantuk mantri kêkalih | akathah pasangonipun | ing wuri wus tinata | kang prajurit tan turanggi | tigang dasa sakawan bêdhil nêmbêlas ||
44. lan waosipun wolulas | sadaya sopal
prabu ing Pakungwati | angêrakat ulam kali pêpucungan ||
1. kang winuwus dutanira sang aprabu | langkung kinasihan | marang Sèh Ibrahim Turki | karya surat rèngrèng Tuwan Sarip Bêsar ||
2. dhapuripun surat pratela puniku | marang Batawiyah | prakarane Mangkubumi | dèn sikara mulane dadi murwèng prang ||
3. lungguhipun Sokawati têlung èwu | saanane jendral | nagari Surakartèki | dèn êlongi saparo pangran pan suka ||
4. milanipun wus kalakon karyanipun | waune nèng mêngsah | rinêbut anandhang jangji | singa [si...]
[...nga] ngrata ing Sokawati ginanjar ||
5. Jendral Emup kang anglêbur jangjinipun | kathah rèngrèngira | kinèn nurun Wirasari | wusnya dadi Tuwan Sarip angandika ||
6. iya iku Jayèngrana turna gupuh | maring anak ingwang | Susunan Amangkubumi | iki rèngrèng kang badhe marang si jendral ||
7. besuk ingsun lamun uwis atatêmu | lawan anak ingwang | besuk ing sabalèn malih | pasthi kono iya ingsun pêpanggihan ||
8. rèngrèng iku yèn wus dadi têrna mringsun | ingsun kang anggawa | marang nagari Batawi | aja susah
10. ngatêr sampun Radèn Wirasari wangsul | ing nagari Dêmak | sira Radèn Wirasari | lampahipun wau Radèn Jayèngrana ||
11. praptanipun ing Dhuwêt pan wanci surup | kèndêl pondhokira | sakêdhap lumêbêt nuli | jujug marang Pangeran Natakusuma ||
12. sampunipun bakda ngisa lêbêtipun | sang nata wus salat | satêdhake sangking masjid | animbali ing Pangran Natakusuma ||
13. lêbêtipun angirit Jayèngranèku | prapta ing ngajêngan | ngaturakên ingkang taklim | sangking rama tuwan nênggih Sarip Bêsar ||
14. sêrat katur kêkalih lan rèngrèngipun |
kang pra dipati | pan sadaya sami lancaran kewala ||
20. wetan kidul kulon sarêng praptanipun | Pangran Pakuningrat |
Dipadirjèki | Alap-alap myangnmyang. Tumênggung Pusparana ||
22. têlas kidul ingkang wetan sami rawuh | Pangeran Dipatya | Anom sawadyanirèki |
Jawi | ing batine Tuwan Sèh wus maring ingwang ||
29. karsanipun Sarip Bêsar batinipun | kinèn anjarwakna | ing Radèn Jayèngranèki | kalêthêke tyase Tuwan Sarip Bêsar ||
30. awotsantun prawara ingkang tinantun | pukulun sang nata | sampun tanggêl ing pakarti | anganggea waos dhuwung marang jendral ||
31. inggih lamun pun jendral darbe pangukup | botên wit piyambak | amiluta amrih ing sih | jêr pun jendral ingkang amrih amiluta ||
32. riyêg guyup pra santana pra tumênggung | sami aturira | Pangran Natakusumèki | ingkang dadi
nora nglanggati | satêmahan kabalik ingkang pratingkah ||
34. ingkang luhur satêmah dados soripun | ingkang
37. sang aprabu gumujêng ngandika arum | yèn mangkono padha | bênêr
39. prandenipun yèn kudu kasor ing ngriku | lagya dukaning Hyang | kang dhawuh ing awak mami | wus dilalah kalah prang kalawan bocah ||
40. mêngko mungsuh Si Walônda ngajak patut |
ing têgêse iya | iku pitulung Hyang Widhi | gawe asor prang ngamuk
44. iya lamun Kumpni angajak patut | Ondorop Sêmarang | dèn salinana tumuli | lamun ora mêngkono ingsun anêmah ||
45. sampun anut sagung punggawa nung-anung | ing sakarsa-karsa | mupakating lair batin | mumpung durung layar Tuwan Sarip Bêsar ||
46. sigra wau rèngrèng tinurun karuhun | nanging Sarip Bêsar | kalah apa sor sathithik | wurukipun pisêdhêp ing tuwan jendral ||
47. sêratipun piyambak wau sang prabu | ingkang dhatêng jendral | êla-êla anglangkungi | sarta mawi mugi-mugi tuwan jendral ||
48. dipun asru angadilana satuhu | mangkya eyang jendral | ngarsakakên atur mami | ingkang mijil sangking Tuwan Sarip Bêsar ||
49. têgêsipun eyang jendral mrih satuhu | karsa
jendral | amrih lêrês kang sayêkti | sasat dhawuh pitulunging Gusti Alah ||
53. langkung nutug la-êla prasabênipun | wus dadi sadaya | inggih sampun dèn rèngrèngi | ingkang katur dhatêng Tuwan Sarib Bêsar ||
Saiki Kusuo no Psi Nan Manga,Saiki Kusuo
MENGUNGKAP SANDI ROHANI ALAS KETONGGO | alangalangkumitir
kang, yakin. pancen lagu2 jaman kuno biasane filosofine jan, maen. maturnuwun ya kang, nyong dadi ngerti.
Balas	rara berkata:	10 Februari, 2013
Iki koyo critoku iki,, jian awak kesel dagangan sepi wes kebutuhan akeh marake pecah ndase, timbang
nyaut walesan budal mancing tekan panggonane Le mancing agi rep masang Umpan HPku muni, sopo sing SmS ki
ketok gemandul yuyu 2 do ting templek nang nggon pancinge adi, Adi
walesanku obah2 pikirku iki mesti Yuyu sing nggondol pancingku" terus tak tarik tenan jebule yuyune do gemantung nang pancingku ono 2 sisan" tp adi ra weruh nek
terus tak cekel terus nyedaki Adi,, yuyu mau tak Lebokke nang nggon Tas'e Adi tanpo ngerti Adi, etok2 karo takon " Di njaluk Rokokmu Di? Terus Adi ngrogoh tas'e karepe njupuke Rokok'e, adi langsung Mbengok" bajigur iki opo sing nyapit tanganku, aku pura2 ra ngerti terus ngomong paling Guntingmu
yuyu aku wae ket mau mung anteng wae kok" Adi njawab" njuk sopo nek ra koe soale koe ki sing paling usil dewe" aku ro
suwe eneng suoro setan,setan,, seko arah kidul aku langsung mbengok Di rene cepet" adi langsung nyedaki aku karo
nyedaki panggonan sing mau eneng suoro, mbasan wes cedak, ki adi mbengok, Demitt,,, karo mlayu nang arahku, karo ngomong" nang kono ono ireng2 koyo menungso ndodok anteng bro tenan aku kaget sak poll'e;, ra suwe aku ro Adi krungu kresek2 terus njedul bentuk'e koyo wong tp ireng
sing mbengok2 setan2 ki sampeyan po??" wong mau njawab" dudu mas tp koncoku kaget soale eneng kucing mlayu" aku jawab" Ooo" terus wong mau ngomong karo wenehke koreke" nuwun nggeh" terus Adi takon"Sampun angsal dereng mas?" wong mau njawab" Dereng mas?" aku ro adi terus nileki walesane karo ngomong" Di bali wae yo?" Adi njawab" yo yokk, iwake gek do poso soale" aku njawab" sing ra poso mung Yuyu wae," terus
05;29, lagi mulih seko mancing! Mlebu dusunku sisih lor katon gunung merapi lan merbabu, resik bening, katon sumeh kawujutane, jejer koyo manten pinanggih ake, sajak kalegan penggalihe! Bedo karo critaku bengi iki! Uncal pisanan ono kali kurahan, lagi wae masang pancing, trus pesen jae susu, maune mantep atiku mergo bakule crito saksuene aku ora mrono wis munggah telu sidate!
ngrahapi jajanan. Mboso sauntoro ora ono suoro klinting muni trus aku etung2 an, pinten bu? 38 ewu pak, sawise aku trus pindah golek spot
kanggo sidatan! Anehe, saben aku nguncalke pancing suarane kok koyo ngenani barang atos, mak klotak? Nganti tak bolan baleni pindah uncal tetep podo? Penasaran atiku banjur tak senteri! Koyo opo kagetku, jebul timbelku wae ora klelep neng banyu? Banjur aku pimdah ono kalakan! Sawetoro nunggu urung ono geretan! Wektu aku pimgin niliki umpan kok rasane abot banjur tak tarik senare, kroso nggenteong neng nduwur banyu! Gandeng senar pe, kroso pedes neng tangan, takkon ngewangi anakku le nggeret! Pikirku iwak opo iki? Dumadakan mboso cedak kok mak bedungus bunder ireng? Pikirku mesti bulus iki! Tekan nduwur, ora ngiro lur! Jebul katok wis
sik katut. Kesel anyel dadi siji kukut bali! Tekan omah bojoku lagi masak nyambi ngumbahi! Iki istimewane bojoku! Aku urip
lumayan Hasile entuk sak renten, mbasan tekan nggon sawah sing perengane duwur pancinge koncoku kurang dowo dadi ra tekan banyu
nggowo opo bro?" aku njawab karo guyon" nggowo debok gedang to?" Yono njawab" halah koe ki cen chetil ra gelem wenehi
aku langsung mbengok" koe ki piye to Yon? Kok mbok rogohi?" yono Njawab" jeneh koe ra gelem wenehi senarmu kok bro dadi jeguri sisan," yono terus ngrogohi rong kutuk angger ngrogoh oleh 3 tekan 4 aku melu kemecer akhire aku ro yono terus ngrogoi saben2 rong, kiro2setengah jam, aku ngrogohi rong kui aku nyekel
Ulone ra nyokot aku", akhire aku ro Yono wisuh terus rep Mulih,, yono ngomong" wes ah sesok meneh wegah ngrogoi rong2 ah,, jian kapok tenan aku bro?" aku njawab" lha kandani ok" pas mlaku rep mulih seko nggon sing rembuyung ki ono suoro kresek2
Mulakno mripate ora dekek'ke bokong" yono njawab" Asem ki malah ngguyu, iki lho iwake do mlayu kabeh rewangi njupuki to bro" aku njawab karo ngguyu" koe nek koyo mono kui persis koyo kethek bro,ha,ha,ha,,,, rupane sak awake gupak lendut kabeh nganti ra rupo menungso"aku njawab" yohh" terus yono golek banyu gawe ngresiki rahine
njawab asem kok tak kiro Ulo je soale aku iseh kelingan sing mau" aku njawab" wes rampung yo ndang mulih,.... Mekaten Cerito kulo mugi saget damel ngancani anggenipun sami Uncal lan tirakatan, Nuwun Wassalam Diposkan oleh
mbengok" kok cepet bro, koe nggowo senter ra?" wong mau ra njawab. Aku terus takon meneh" bro koe nggowo pancing ra?" ra eneng jawaban, terus wong mau nyedaki aku karo ngomong" mas kulo sanes rencange panjenengan" aku njawab" Ohhh, ngapunten njeh pak, tak kiro rencang kulo je" wong mau ngomong" mpun angsal dereng Mas?" aku jawab" dereng pak malah mung di
njawab" monggo pak peneran dadi onten rencang kulo" akhire bapake kui nyiapke uborampene terus uncal, terus aku nggulung pancinge rep ganti umpan, lha seko banyu ki ono putih dowo ngambang keli aku penasaran opo putih2 kui akhire aku nyumet korek gawe madangi ben ketok, basan ketok aku langsung kaget mbengok karo mlayu, lha wong mau ki mbengoki aku" onten nopo mas? Aku njawab" ono demit nang kono" karo ngacungke nang arah le mancing aku mau, wong mau njawab" mosok to Mas, wingi bengi ae ra eneng opo2 kok kulo ting mriki" aku njawab" lha kulo wau cetho tenan je pak?" wong mau terus
karo wong mau ki, wong mau terus mbengok, mas rene iki dudu demit kok mung guling keli kok, aku terus nyedaki wong mau, karo ngomong" asem tenan mas kulo wau jian kaget tenan tak kiro demit je pak" wong mau terus njengking rep njupuk guling mau sing nyangkut nang pucukan pring, tp ra tekan soale kurang dowo sithik, akhire bapake mau gujengan suket, agi rep njupuk ki sukete sing gawe cekelan copot lha bapake otomatis nyemplung nang kali BYURRRR, Bapake terus ngomong" asem tenan ki rekane rep njupuk guling malah ngguling , ra kesuwen aku langsung nulungi bapake mau, lha bapake ki
deweke ngrogoh sak katoke,. Bapake ngomong" waduh HPku tibo ki," aku njawab" le dawah ting pundi pak?" bapake ki langsung nyebur meneh gagap2 ngisor nggoleki Hpne,, kiro2 10 menitan bapake ketoke mutung terus munggah karo ngomong" weh jian
ngomong" pak nomer hpne njenengan pinten to mbok menawi
niki pak, lha larap2 aku krungu suoro musik, nang arah kidul, terus aku ngomong" pak onten musik lagune wedi karo bojomu kae nggon sinten njeh" wah kui hpku mas bapake langsung mlayu karo mbengok"Alhamdu lilah jebule HPne nang tas mas,, akhire aku ro bapake mau, jagongan karo udud2.. Lha aku ngomong" pak njenengan wangsul kemawon sandangane njenengan teles mangkeh ndak masuk angin,, bapake njawab" njeh mas niki kulo nggeh pun adem tenan kulo wangsul rumiyin njeh,,matur nuwun njeh Mas ,,akhire bapake mulih aku yo ra suwe melu mulih
dewe nang wetan ndesoku,, lha pas tekan kali ki aku weruh ono wong mancing nggowo ombyokan,, terus tak cedaki karo takon mpun angsal dereng pak? Bapake njawab
tumbas pa?" bpake njawab" ndamel piyambak namung saweg ajaran kok mas" aku terus ngomong" cobi pak kulo tak weruh ombyok'ane,, akhire bapake mau narik kambangane, mbasan wes weruh kambangane aku mung mesem ae, bapake terus ngomong" nopo mas kok ngguya ngguyu mawon" aku njawab" mboten nopo2 pak" aku le ngguyu weruh kambangane ki pancinge sik gawe kambangan ki nomer 2,3,4,5,6,7 dadi di urutke le masang, lha aku mikir cangkeme wader ki sepiro kok di wenehi pancing gede2 koyo mono,, akhire bapake tak wenehi ombyok'anku, ra nganti nunggu menit,langsung oleh iwak, bapake saking senenge ngomong" iki engko iso mulih nggowo lawuh ki matur nuwun sanget njeh Mas" monggo niki mas kulo gadah rokok njenegan tak paringi sak bungkus, aku terus njawab" mboten sah pak kulo sampun mbeto damel njenengan kemawon,, lebar kui aku terus mancing adoh seko bapake,, nang ati ki roso seneng iso nyenengke wong,,
Iki yo crito makhluk astral sing seneng ngrusuhi wong golek iwak... ning ora medeni: "Aku seneng pasang wuwu/icir neng kali cerak omahku Kulon Progo, ning saben esuk tak tiliki mesti wis kosong, berarti ono sing wis ndisiki ndudah wuwuku. Aku njur nyoba tangi mbengi pingin ngindhik sakjane sopo sing sok ndudah wuwu pasanganku. Alon2 aku mlaku karo ngendap-endap nyeraki lokasiku pasang wuwu. Lha tenan to.... ono bocah cilik2 loro lanag wadon isih balita do mangani wader lan urang sing ndudah seko pasangan wuwuku mau. Aku mung nunggoni sak cerake kono karo nyawang car loro do mangan iwak mentah sajake enak banget. Ora kroso aku ngentut mak peessss.... ora ono swarana ning ambune ora karuan kae. Lha bocah loro mau sajake mambu entutku terus sing siji alok: "Tut uyang" (entut urang), sing siji kondo: "Udu tut adeng" (entut wader). Cah loro debat seru: Tut uyang...., Tut adeng...., Tut adeng....., Tut uyang.....terus ora ono sing gelem ngalah. Aku ra iso ngampet ngguyu kepekso ngguyu cekikikan: qiqiqiqiqi..... .. Lha menthek loro kuwi langsung mlayu kabeh karo muni : Tuk uso.... tuk uso.... (Entut menungso). Ngono lur jarene mbah2ku ndisik crito "Menthek", lelembut sing seneng ndudah wuwu. --
panggonane iseh ndeso banget dadi wong kampung kono kui do ados nang kali, iwake cen akeh tapi yo kui nek pas di enggo ados ki iwake bubar, aku ro yanto akhire pindah mudun adoh seko sing gawe
yo opo sing di pangan kui,lha wong sing ngiseng ki noleh karo mrengut, aku ro yanto terus meneng,lha ora suwe krungu meneh,, Plung,Plung,, sing iki gedang gorenge wes rodo cilik2 mungkin wes entek sing gede2 dadi sing metu sing cilik2,lha koncoku ki ngomong meneh" bro,, iwake kok yo doyan yo ambune koyo mono kok do gawe rebutan" aku njawab" lha mungkin kanggone iwak kui pakan sing paling enak, Yanto njawab" wah jian marake
mugi tansah karaharyon anggenipun wangsul" wong
mangan gedang goreng mau" aku njawab" ho'o yo" saking mangkele aku ro yanto terus mulih lha mbasan tekan nggon sing gawe
gek do ados lha yanto langsung mbengok" wihh,,eneng widodari do ados bro," aku njawab" hgalah wes biasa bro" yanto njawab" wah iso gawe tombo ngantuk ki, lha yanto ki karo mlaku terus namatke wong sing do
weruh yanto krungsep, ono sing ngomong" mas nek mlaku ki namatke dalan ra mung namatke nduwur ae," do ting cekikik, yanto saking isine terus mlaku rodo cepet langsung minggat seko kono wes dino
Neng kowe nglimpe tetep uncal,Wes firasat iwak ora bakal nguntal,Paling pol gur oleh iwak buntal,Tekan ngomah wes mesti ngarep
bosok karo bawang Le mancing aku ro koncoku Deni jenenge umpan wes cemepak terus siap2 mangkat, ora suwe tekan kali wes golek spot dewe2 tp yo ra adoh, pas aku mbuka tempe
piye carane le ngramu aku terus nyedaki koncoku sing wes biasa nggowo tempe bosok karo ngomong"Den piye carane le nggawe umpan?" Deni njawab" kene tak gaweke, ngono ae ra iso terus sing iso ki opo je bro?" aku njawab"isoku mung tinggal masang" terus deni ngramu tempe bosok mau, aku mung delengke wae rodo adoh soale ambune kui sing ra nguwati,, ora suwe dadi umpane Deni ngomong"Nyoh kono tinggal pasang" terus aku
walesanku mentul2 pikirku jos tenan umpane agi wae nyemplung langsung di pangan,, aku langsung narik walesanku tp anehe kok ra eneng perlawanan mung abot tok nek di tarik,, pikirku iki mesti nyangkut plastik, mbasan tekan pinggir ki jebule katok suwek we mbrodol2 jian marake mangkel ae terus aku mbengok" Den,,, iki
senggol iwak, bosen rasane nang pikiranku mung piye ben entok iwak ki,, saking mangkelku aku nggowo umpan
mbengok2 ra karuan nganti muntah2 mergo rahine sak rambute gupak tempe bosok aku langsung mlayu tp mripatku ki merem soale klilipen tempe bosok mau lha saking pengene ngumbah rahiku aku waton mlayu nang ngarepku
nang Omahku ben iso bareng golek Umpan, lha pas arep
engko Bro?" aku njawab" manut" terus Tio ngomong" wes madang saiki wae engko ndak Lemezz,, akhire aku mandek Warung rep tuku sego, aku terus pesen,, lha Tio ki terus ngomong" Bro madyang'o sing
bungkus 1 yow gawe sangu le mancing karo Esteh 2 lha bar rampungan madang aku terus mangkat meneh, bar tekan lokasi ki gi arep njagong ae,, Tio ngomong" bro Udut2 ndisek men ra kenthir tio karo ngrogoh sak'e,, nganti sak ngarep karo
Bro?" aku njawab" ono paling tinggal 2 batang bro?" wes kene rokokmu aku njaluk, bar iki tak jupuke nang warung eman2 gek
takon Bakule" Mbok mau weruh rokokku keri nang mejo kono ra Mbok?" bakule ngomong" lha kae rokokmu do di rokok wong 3 kae" aku terus nyedaki wong 3
wah ra ngerti je Mas kulo njeh tumbas eceran karo bakule niki rokok'e, karo weruhke bungkusan rokok" aku jawab" nyuwun sewu njeh mas, lha aku rung rampung le ngomong" wong mau ngomong" wah ra
ndelok bungkus rokokmu kui soale koyo rokoku" wong mau njawab" wah sampeyan ki yo aneh2 kok mas" aku terus njawab" aku ra guyon Mas?, soale nang bungkus rokoku ki eneng duite 200ewu je,, wong salah sawijine wong
nyedaki aku karo ngomong" mas karepmu saiki piye?" aku njawab" lha arep kepiye aku manut kok mas" lha wong mau ngomong" koe ki cah ngendi kok koyo atos tenanan" aku njawab" ra perlu ngerti aku cah ngendi sing penting ki njalukmu
aku mulih iki mau,,, Tio bar crito mau aku terus ngomong ro Tio" wes ngene wae saiki pancingku keri senarku yo keri iki pertanda elek, dewe mulih ae menowo engko weruh wong 2 mau di tantang jak gelut piye?" Tio ngomong" yow es mulih ae aku yow wes ra Mood je,, akhire aku mulih agi kiro2 100meteran ki ketemu karo wong 2 mau, Tio langsung emosi,, nyedaki wong 2 mau karo ngomong" kang saiki mumpung ra eneng wong2 piye gelut po?" wonge ngomong" ora mas iki aku mau lungo terus tuku rokok rep gawe ngijoli rokokmu terus nggoleki sampeyan rep wenehke
rokokmu saiki ra usah rame wes kekancan wae,, akhire aku ro tio salaman karo wong 2 mau terus ngomong2 jebule wong 2 mau ugo seneng mancing dadi malah tambah konco ki ra ketung awale rep gelut malah saiki dadi
Cerito edisi mbiyen,, aku pas mancing nang ngisor taman kyai Langgeng lagi asyik2ke mancing teko Londo 2 lanang
londone,, terus londone mancing bareng jejer aku, lha koncoku cen kemlinthi tenan gayane yo di gawe2 ko yes2o, bro tak tinggal golek rokok yo?" aku njawab" tulung aku tukoke wedang yo?" sisan karo londone nek gelem mbarang" koncoku ngomong karo lungo" oke bro" ra suwe
karo koncoku alon2" kae mau deweke ngomong opo, what ki artine opo," koncoku ngomong" Ooooooo, kiro2 entok 1 jam, aku ngomong ro Budi" Mulih ae yo panase pol tenan" akhire aku nggulung pancinge lha pancinge nggon Budi ki iseh di gawe mancing karo Londone, budi
8:2 Ésuké Panjenengané tindak menèh menyang Pedalemané Allah, lan akèh wong sing padha marani Panjenengané. Gusti Yésus nuli lenggah, banjur wiwit mulang wong-wong mau.
8:3 Satengahé memulang, para ahli Torèt lan wong-wong Farisi padha ngirid wong wadon sing konangan lagi laku jina. Wong wadon mau nuli digawa sowan ing ngarsané Gusti Yésus, lan dikon ngadeg ana ing tengah.
8:4 Wong-wong mau banjur padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Guru, tiyang èstri menika pinanggih lampah jina.
8:5 Ing Kitab Torèt, ingkang ngewrat pepakèn-pepakènipun Allah, Nabi Musa mrenata, bilih tiyang èstri ingkang kados mekaten menika kedah dipun benturi séla ngantos pejah. Menawi pemanggih Panjenengan kados pundi?”
8:6 Pitakoné para wong Farisi sing mengkono mau kanggo njégal marang Gusti Yésus, kenaa kanggo nggugat Panjenengané. Nanging Gusti Yésus tumungkul waé, karo nyerat ing lemah ngagem driji.
8:7 Bareng wong-wong mau padha ngangseg nyuwun wangsulan, Gusti Yésus nuli ndengèngèk, sarta ngandika marang wong-wong mau: “Sapa ing antaramu sing ora duwé dosa, ndhisikana mbenturi watu marang wong wadon kuwi.”
8:8 Sawisé ngandika mengkono, Gusti Yésus tumungkul menèh nyerat ana ing lemah.
8:9 Bareng krungu pangandikané Gusti Yésus mau, wong-wong nuli padha lunga saka kono siji-siji, wiwit saka sing tuwa dhéwé. Wekasané sing ana ing kono kari Gusti Yésus piyambak karo wong wadon, sing isih ana ing panggonané.
8:10 Gusti Yésus nuli jumeneng lan ngandika marang wong wadon mau: “Ana ngendi wong-wong mau? Apa ora ana sing ngukum kowé?”
8:11 Wangsulané wong wadon mau: “Mboten wonten, Guru.” Pangandikané Gusti Yésus: “Sukur, yèn ngono Aku iya ora ngukum kowé. Wis lungaa, lan aja gawé dosa menèh.”]
8:12 Gusti Yésus ngandika menèh marang wong akèh sing padha ana ing Pedalemané Allah, mengkéné: “Aku iki Pepadhanging jagad. Wong sing ngetut buri Aku bakal olèh pepadhang sing nguripi. Wong mau ora bakal mlaku ing sajroning pepeteng.”
8:13 Aturé wong-wong Farisi marang Gusti Yésus: “Panjenengan suka paseksi tumrap badan Panjenengan piyambak. Paseksi Panjenengan ingkang mekaten menika mboten sah.”
8:14 Pangandikané Gusti Yésus: “Senajan Aku neksèni awak-Ku dhéwé, éwasemono paseksi-Ku iki bener, sebab Aku ngerti saka ngendi pinangka-Ku lan menyang ngendi paran-Ku. Balik kowé ora padha ngerti asal-Ku saka ngendi, lan paran-Ku menyang ngendi.
8:15 Kowé padha ngadili wong, manut carané manungsa. Aku ora ngadili sapa-sapa.
8:16 Nanging saupama Aku kepeksa kudu ngadili, putusan-Ku kuwi adil, sebab Aku ora ijèn, Sang Rama sing ngutus Aku selawasé bebarengan karo Aku.
8:17 Ana ing Torètmu ana tulisan mengkéné: ‘Paseksi sah yakuwi paseksiné wong loro.’
8:18 Sing mènèhi paseksi mungguh Aku, kuwi uga loro, yakuwi Aku lan Sang Rama sing ngutus Aku.”
8:19 Pitakoné wong-wong mau: “Rama Panjenengan menika wonten ing pundi?” Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé padha ora wanuh karo Aku. Kowé uga ora wanuh karo Rama-Ku. Menawa kowé wanuh karo Aku, kowé mesthi uga wanuh karo Rama-Ku.”
8:20 Kuwi kabèh dipangandikakaké déning Gusti Yésus nalika Panjenengané lagi memulang ana ing Pedalemané Allah, cedhak karo kothak-kothak pisungsung, kagem Gusti Allah. Éwasemono ora ana wong siji waé sing nyekel Panjenengané, sebab durung tekan mangsané.
8:21 Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Aku iki bakal lunga, lan kowé bakal padha nggolèki Aku, nanging kowé bakal padha mati nggawa dosamu. Aku lunga menyang panggonan sing ora bisa kokparani.”
8:22 Mulané para penggedhéné wong Yahudi padha muni: “Apa wong kuwi arep nglalu, kokmuni: ‘Menyang ngendi paran-Ku, kowé padha ora bisa mrana?’ ”
8:23 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Kowé kuwi pinangkamu saka ing ngisor; nanging Aku saka ing ngaluhur. Pinangkamu saka ing donya kéné, nanging pinangka-Ku ora saka ing donya kéné.
8:24 Mulané Aku kandha karo kowé, yèn kowé bakal mati nggawa dosa-dosamu, yakuwi yèn kowé ora precaya, yèn ‘Aku iki Panjenengané Kang Ana!’ ”
8:25 Pitakoné wong-wong mau: “Panjenengan menika saleresipun sinten?” Pangandikané Gusti Yésus: “Kuwi wis ora prelu Dakkandhakaké menèh!
8:26 Akèh prekara sing arep Dakkandhakaké marang kowé, dhapur pandakwa. Nanging apa sing Dakkandhakaké marang jagad kuwi mung prekara sing Dakrungu saka Panjenengané sing ngutus Aku, sebab Panjenengané kuwi bener.”
8:27 Wong-wong padha ora ngerti, yèn Gusti Yésus ngandikakaké bab Sang Rama.
8:28 Mulané Gusti Yésus nglajengaké pangandikané: “Mengko yèn kowé wis padha nyalib Putraning Manungsa, kowé bakal weruh yèn ‘Aku iki Panjenengané Kang Ana!’ Ing wektu kuwi kowé bakal ngerti, yèn apa sing Daklakoni, kuwi ora ana siji waé sing manut karep-Ku dhéwé, lan prekara sing Dakkandhakaké mung apa sing wis diwulangaké déning Sang Rama marang Aku.
8:29 Panjenengané sing ngutus Aku, kuwi selawasé bebarengan karo Aku. Panjenengané ora tau nilar Aku ijèn, sebab Aku tansah nindakaké sing dadi renaning penggalihé.”
8:30 Sawisé Gusti Yésus ngandikakaké kuwi mau kabèh, akèh wong sing nuli precaya marang Panjenengané.
8:31 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong Yahudi, sing padha precaya marang Panjenengané: “Kowé kuwi nyata dadi murid-Ku, yèn kowé padha nglakoni piwulang-Ku.
8:32 Nuli kowé bakal nglakoni kersané Allah, lan srana mengkono kowé dadi wong merdika.”
8:33 “Kula menika sami anak-turunipun Rama Abraham,” aturé wong-wong mau, “Kula sami dèrèng naté dados réncang tumbasan! Menapa ingkang Panjenengan kersakaken, kokngandika: ‘Kowé bakal merdika?’ ”
8:34 Pangandikané Gusti Yésus: “Padha élinga! Kabèh wong sing gawé dosa, kuwi dadi baturé dosa.
8:35 Lan batur ora selawasé manggon dadi saomah karo bendarané. Sing olèh manggon selawasé dadi saomah, kuwi para putra.
8:36 Yèn Sang Putra wis merdikakaké kowé, kowé lagi dadi wong merdika temenan.
8:37 Aku ngerti yèn kowé kuwi anak-turuné Abraham. Éwasemono kowé arep matèni Aku, sebab kowé ora gelem nampani piwulang-Ku.
8:38 Sing Dakkandhakaké iki apa sing dituduhaké déning Sang Rama marang Aku; déné kowé padha nglakoni préntahé bapakmu.”
8:39 Wong-wong Yahudi mau padha mangsuli: “Bapak kula menika Rama Abraham.” Pangandikané Gusti Yésus: “Yèn kowé kuwi putrané Abraham temenan, kowé mesthi padha nglakoni apa sing dilakoni déning Rama Abraham.
8:40 Aku mung awèh weruh marang kowé bab kayektèn sing Dakrungu saka Gusti Allah, nanging kowé kokmalah arep matèni Aku. Rama Abraham ora nindakaké sing kaya mengkono kuwi!
8:41 Kowé padha nglakoni apa sing dilakoni dhéwé déning bapakmu.” Wong-wong Yahudi mau nuli padha mangsuli: “Kula menika sanès anak jadah. Rama kula namung setunggal, inggih menika Gusti Allah piyambak.”
8:42 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Yèn Gusti Allah kuwi Ramamu temenan, kowé mesthi tresna marang Aku, sebab teka-Ku iki saka kersané Gusti Allah, lan saiki ana ing kéné. Teka-Ku mréné ora saka karep-Ku dhéwé. Gusti Allah sing ngutus Aku.
8:43 Apa sebabé kowé kokora ngerti marang apa sing Dakkandhakaké? Nyatané kowé padha ora betah ngrungokaké piwulang-Ku.
8:44 Bapakmu kuwi Iblis. Mulané kowé iya arep padha nuruti kekarepané bapakmu. Wiwit-wiwitan mula Iblis kuwi tukang matèni wong. Iblis kuwi tumindaké ora tau bener, sebab pancèn ora duwé kayektèn. Iblis kuwi pancèn tukang goroh, jalaran pancèn mengkono kaanané. Lan sakèhing goroh kuwi asalé saka dhèwèké.
8:45 Sarèhné Aku mulangaké bab sing bener, sing saka Gusti Allah, mulané kowé padha ora precaya marang Aku.
8:46 Sapa ing antaramu sing bisa mbuktèkaké, yèn Aku duwé dosa? Menawa Aku mulangaké bab kayektèn sing saka Gusti Allah, apa sebabé kowé padha ora precaya marang Aku?
8:47 Wong sing asalé saka Allah, kuwi precaya marang pangandikané Allah. Nanging kowé kuwi pinangkamu ora saka Allah, mulané kowé padha ora precaya.”
8:48 Wong-wong Yahudi mau nuli padha mangsuli: “Rak leres enggèn kula mestani Panjenengan. Panjenengan menika tiyang Samaria ingkang kesurupan sétan.”
8:49 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku iki ora kesurupan sétan. Aku ngurmati Rama-Ku, nanging kowé ngina marang Aku.
8:50 Aku ora golèk kaurmatan kanggo awak-Ku dhéwé. Ana siji sing mundhut, yakuwi Panjenengané sing uga ngadili yèn Aku iki bener.
8:51 Élinga! Wong sing nggugu marang tembung-Ku kuwi selawasé bakal ora ngalami mati.”
8:52 Wong-wong Yahudi nuli padha mangsuli: “Samenika kula ngertos, bilih Panjenengan menika èstu kesurupan sétan! Jalaran Rama Abraham piyambak ngalami séda, mekaten ugi sedaya nabi. Nanging Panjenengan kokngandika: ‘Wong sing nggugu marang tembung-Ku bakal ora mati.’
8:53 Menawi Rama Abraham piyambak ngalami séda, lan nabi-nabi sedaya ugi ngalami séda. Panjenengan menika sinten? Menapa Panjenengan menika ngungkuli Rama Abraham?”
8:54 Gusti Yésus gentos ngandika: “Yèn Aku ngluhuraké awak-Ku dhéwé, kaluhuran-Ku kuwi ora ana tegesé. Sing ngluhuraké Aku kuwi Rama-Ku sing koksebut Allahmu.
8:55 Mangka sejatiné kowé ora wanuh marang Panjenengané. Nanging Aku wanuh marang Panjenengané. Menawa Aku kandha yèn Aku ora wanuh marang Panjenengané, Aku goroh, padha karo kowé. Aku wanuh marang Gusti Allah lan ngèstokaké dhawuhé.
8:56 Ramamu Abraham bungah banget, nalika arep pirsa dina-Ku. Saiki wis kelakon, mulané nuli bungah!”
8:57 Wong-wong Yahudi mau banjur padha matur marang Gusti Yésus: “Yuswa Panjenengan dèrèng wonten sèket taun, kados pundi déné Panjenengan koksampun naté pirsa Rama Abraham?”
8:58 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé Dakkandhani satemené, sadurungé Abraham lair Aku wis ana.”
8:59 Wong Yahudi mau nuli padha njupuk watu, arep mbenturi Gusti Yésus; nanging Gusti Yésus ngoncati lan nilar Pedalemané Allah kono.
tresna-tinresnan, kaya déné sedulur-sedulur sing katunggilaké karo Sang Kristus.
13:2 Kowé aja padha lali awèh pamondhokan ana ing omahmu marang wong neneka. Awit tau ana wong sing srana patrap mengkono tanpa dijarag jebul nampani malaékat-malaékat.
13:3 Padha ngèlingana wong-wong sing ana ing pakunjaran, kaya-kaya kowé dhéwé iya bebarengan karo wong-wong mau dikunjara ana ing kono. Padha ngèlingana marang wong-wong sing padha nglakoni disawenang-wenang, kaya-kaya kowé uga nandhang sengsara kaya wong-wong mau.
13:4 Déné bab neningkahan, kuwi diajènana déning wong kabèh. Wong lanang lan wong wadon siji karo sijiné kudu padha setya, awit Gusti Allah bakal ngukum saben wong sing laku jina lan bandrèk.
13:5 Kowé aja padha karem bandha; padha marema karo apa sing kokduwèni. Awit Gusti Allah wis ngandika: “Aku ora bakal négakaké kowé, lan kowé ora pisan-pisan bakal Daktilar.”
13:6 Mulané kita padha ngucapa kanthi yakin mengkéné: “Gusti Allah kang bakal mitulungi aku. Aku ora wedi. Manungsa bisa menggawé apa marang aku?”
13:7 Padha élinga marang para panuntunmu, sing biyèn mulang kowé bab pangandikané Allah. Padha élinga kepriyé lelakoné nganti tekan matiné, sarta nulada marang kaprecayané wong-wong mau.
13:8 Gusti Yésus Kristus kuwi tetep, ora éwah gingsir, iya dhèk biyèn, saiki lan ing selawasé.
13:9 Kowé aja nganti kena diloropaké déning piwulang sing néka-néka. Sing becik yakuwi menawa nyawa kita kasantosakaké déning sih-rahmaté Allah, lan ora merga nuruti sarak-sarak *sarak: prenataning agami.* bab pangan. Wong-wong sing biyèn padha nuruti sarak-sarak mau, ora padha tampa pituwas apa-apa.
13:10 Kita padha duwé mesbèh kanggo nyaosaké kurban marang Allah. Imam-imam sing padha lelados ana ing kémahé wong Yahudi, ora padha duwé wewenang mangan kurban sing ana ing mesbèh kono.
13:11 Imam agungé bangsa Yahudi mlebu ing Sasana Mahasuci karo nggawa getihing kéwan, minangka pambirating dosa; nanging kéwan-kéwané dhéwé kaobong ana ing sanjabané kémah.
13:12 Iya kuwi mulané Gusti Yésus uga nglampahi séda ana ing sanjabané gapurané kutha, supaya ngresiki dosané umat kagungané ngagem rahé piyambak.
13:13 Mulané ayo kita padha sowan marang Panjenengané ana ing sanjabané gapura lan ndhèrèk nanggel kanisthané bebarengan karo Panjenengané.
13:14 Ing donya kéné ora ana negara sing langgeng; mulané kita padha ngupaya negara ing jaman sing bakal kelakon.
13:15 Ayo kita tansah padha saos sukur marang Gusti Allah, minangka kurban kita lantaran Gusti Yésus. Yakuwi kurban sing kasaosaké nganggo tetembungan kagem kaluhuraning Asmané.
13:16 Aja padha lali nindakaké kabecikan lan tulung-tinulung, awit yakuwi kurban sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
13:17 Padha mbangun-turuta marang para panuntunmu lan dhawuhé padha èstokna. Wong-wong mau padha ora kendhat olèhé ngreksa marang nyawamu, awit kudu padha ngunjukaké tanggung jawab marang Gusti Allah bab enggoné leladi. Yèn kowé mbangun-turut, wong-wong mau bakal nglakoni pegawéané klawan bungah, ora karo ngresula, awit yèn mengkono tumusé *tumusé: dayanipun.* ora becik tumrap kowé.
13:18 Aku tansah padha dongakna. Aku yakin yèn atiku resik, awit aku tansah kepéngin nglakoni prekara-prekara sing bener.
13:19 Luwih menèh padha nyenyuwuna supaya Gusti Allah énggal marengaké aku bali menyang enggonmu.
13:20 Gusti Allah wis mungokaké Gusti kita Yésus Kristus saka ing séda, lan saiki Panjenengané jumeneng Pangon kang pinunjul tumraping para ménda kagungané. Lan iya sédané kuwi sing dadi caping prejanjian langgeng.
13:21 Muga-muga Gusti Allah etuking katentreman mraboti kowé srana samubarang sing becik, sing kokbutuhaké kanggo ngladosi kersané. Muga-muga lantaran Gusti Yésus, Gusti Allah marengaké kita padha nindakaké prekara-prekara sing gawé renaning penggalihé. Lan supaya Sang Kristus kaluhuraké ing selawasé! Amin.
13:22 Penjalukku marang kowé, para sedulur! Piwelingku iki padha tampanana klawan sabar, awit layang iki ora dawa.
13:23 Ndadèkna sumurupmu, yèn sedulur kita Timotius wis metu saka kunjara. Yèn wis tekan panggonanku, bakal dakajak bebarengan niliki kowé.
13:24 Salam pandongaku marang para panuntunmu lan marang para umaté Gusti Allah kabèh. Sedulur-sedulur sing asalé saka Italia uga padha kirim salam.
13:25 Sih-rahmaté Gusti Allah anaa ing kowé kabèh.
Mulané sedulur-sedulurku sing daktresnani, lan sing banget dakkangeni, sing gawé bungah lan mongkoging atiku! Kaya mengkono kuduné tumindakmu, krana enggonmu dadi wong Kristen.
4:2 Euodhia lan Sintikhé! Sing padha rukun enggonmu seduluran ana ing Gusti.
4:3 Semono uga kowé Sunsugos, kancaku tunggal ing gawé sing setya, sedulur-sedulur wadon loro kuwi tulungana; awit wong-wong kuwi wis nyambut-gawé sengkud karo aku martakaké Injil, bebarengan karo Klemens lan kanca-kancaku nyambut-gawé liyané, sing jenengé padha katulis ana ing kitab kauripan.
4:4 Tansah padha bungaha sajroné padha dadi wong precaya. Padha bungah-bungaha.
4:5 Tangkepmu karo wong kabèh sing lembah-manah. Gusti bakal énggal rawuh.
4:6 Aja padha sumelang ing bab apa waé. Apa sing kokkarepaké aturna marang Gusti Allah sajroning pandonga, suwunen kanthi saos panuwun.
4:7 Temahan Gusti Allah bakal maringi katentreman sing ngungkuli nalaré manungsa, sing bakal gawé teteging ati lan pengangen-angenmu ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus.
4:8 Wusana, para sedulurku, padha mikira prekara-prekara sing becik lan sing pantes dialem, yakuwi prekara-prekara sing nyata, sing luhur, sing bener, sing suci, sing éndah lan sing kajèn.
4:9 Kabèh sing padha koksinau lan sing koktampa saka aku padha lakonana, dadia sing rupa tembung, dadia sing rupa penggawé. Temahan Gusti Allah sing maringaké katentreman marang kita, bakal nunggil karo kowé.
4:10 Banget bungahku déné sawisé semono lawasé, kowé mikir aku menèh. Kandhaku iki ora merga kowé lèrèn saka enggonmu nggatèkaké marang kaananku, nanging merga enggonmu ora kober ngétokaké katresnanmu.
4:11 Enggonku muni mengkono kuwi, ora kokmerga aku kapiran; awit aku wis sinau nyukupi awakku dhéwé nganggo apa sing dakduwèni.
4:12 Aku wis ngalami kecingkrangan, lan iya wis ngalami kalubèran. Aku wis ngerti wadiné, kepriyé bisané tahan ngadhepi kaanan, ing sadhéngah papan lan ing sadhéngah wektu, yèn lagi wareg, yèn lagi keluwèn, yèn lagi nandhang kalubèran, utawa yèn lagi nandhang kekurangan.
4:13 Sakèhing prekara daksangga srana kekuwatan sing diparingaké déning Sang Kristus marang aku.
4:14 Apa sing koktindakaké becik banget déné kowé wis padha nulungi aku ing sajroning kasusahanku.
4:15 Para sedulur ing kutha Filipi, kowé padha ngerti dhéwé, dhèk aku mangkat saka tanah Makédonia, nalika Injil lagi wiwit diwartakaké, ora ana pasamuwan sing nulungi aku; kejaba mung pasamuwanmu dhéwé sing padha mèlu ngrasakaké tuna-bathiné bebarengan karo aku.
4:16 Nalika aku ana ing kutha Tésalonika mbutuhaké pitulungan, kowé luwih saka sepisan ngirimaké pitulungan marang aku.
4:17 Ora merga aku seneng nampa pawèwèh, nanging aku kepéngin weruh wohing precayamu, sing nggedhèkaké kauntunganmu.
4:18 Samubarang kabèh sing kokwènèhaké marang aku kuwi wis daktampa, wis cukup, malah luwih déning cukup! Srana pawèwèhmu sing digawa Épafroditus mau, aku saiki wis duwé apa waé sing dakbutuhaké. Pawèwèh-pawèwèhmu iki presasat ganda arum, sumaos marang Gusti Allah, pisungsung sing ketrima déning Panjenengané lan ndadèkaké renaning penggalihé.
4:19 Gusti Allahku bakal maringi apa sing kokbutuhaké manut kasugihané sing lubèr-lubèr ana ing Sang Kristus Yésus.
4:20 Pinujia Gusti Allah, Sang Rama kita ing selawasé! Amin.
4:21 Salamku marang sakèhing wong precaya sing dadi kagungané Sang Kristus Yésus. Para sedulur sing padha bebarengan karo aku padha kirim salam.
4:22 Sedulur-sedulur Kristen kabèh padha kirim salam, semono uga sing padha ana ing wewengkoning kraton.
4:23 Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus nunggila karo kowé kabèh. Saka aku sekloron, Paulus lan Timotius
Kadukwani, manah kula ingkang botên kadukanan kemawon ngantos gêtêr.
Kula botên sumêrêp wiwitanipun ing duka, namung mêningi têngah-têngahanipun kemawon.
Ayake saka kurang ajare, awit priyayi siji iku wis misuwur dhêmêne badhutan, sarta sok calunthangan, mulane yèn nuju ana ing pajagongan, diklumuhi ing wong akèh.
Kados mèmpêr panggalih sampeyan punika, awit panjênêngan dalêm kangjêng mawi ngandika makatên, priyayi clola-clolo ora wêruh ing tata krama.
Wis kaluhuran bae daduka dalêm kangjêng iku, awit satêmêne isih akèh priyayi kang durung sumurup marang tata kramane dhewe, sanadyan kowe dhewe iku iya isih grubyug tembo, durung sumurup wêwatone kang bênêr.
Inggih bapak, dhawah sampeyan punika lêrês, kula punika namung ilu-ilu punapa ombakipun ing kathah kemawon, botên gadhah moga piyambak ingkang mêdal saking wêwaton lêrês.
Mulane kuwi, awit sing wis tak wêruhi dhewe akèh priyayi sing padha golèk pêndhok, yèn ngêmpakake têmbung marang dhadhuwurane akèh sing kêladuk, andhap asore luwih saka ngêkat, laire mung saking wêdi yèn kêluputan, batine dhasar diniyati bisaa olèh pêndhok.
Keladuk andhap asor punapa botên prayogi, bapak.
Prayogi kêpriye, yèn dudu bênêre harak malah gawe asoring priyayi sadhuwure priyayi kang diurmati mau.
Kadospundi bapak têrangipun, kula dèrèng mudhêng.
Mêngkene, kaya ta nyêmbah marang priyayi kliwon kang nyêkêl
iku ora mung golèk phaedah kang mêtu saka ing kanisthan, lan apa ora gawe asoring kaluhurane bupati mau. Luwih manèh gone ngajèni marang para gedhe nganti lali marang halating karaton.
Ingkang pundi bapak, kula dèrèng nyandhak pangandika sampeyan ingkang wêkasan punika.
Bênêr, awit mung durung korasakake dawa bae, kaya ta: wong calathu: kondur dalêm kangjêng saking karaton, wanci pukul pintên, kêpriye olèhe ora tumiba ing luput, awit ora ana sing bisa kondur saka karaton, kajaba mung sampeyan dalêm piyambak sing sagêd kondur angadhaton.
Lêrês sangêt panggalih sampeyan punika bapak, pancèn botên kenging, nanging kadospundi [ka...]
[...dospundi] anggènipun nyantuni têmbungipun murih botên adamêl kagèt.
Iya mung sabênêre bae, unduripun kangjêng saking karaton, wanci pukul pintên, yèn wong wis anglungguhi bênêr arêp golèk apa manèh. E, aku kelingan, ing layang Saridin gajêge ana kang muni ilanging kaurmatane pêpatihing ratu amarga ngocapake panjênêngan nata, kae, lo, layange jupukên dhewe ana meja panulisan, sing samake abang.
Priksanên dhewe, gajêge ana kaca 197 larikan 5 saka ngisor.
Inggih, lah punika sampun pinanggih ungêlipun makatên: mênggah griyanipun patihing ratu ing Surakarta ngriki, punika gadhahanipun piyambak, punapa kagunganing ratu.
La, rak bênêr kandhaku mau ta, yèn kaurmatan iku mung dumunung sawiji, iya iku marang sapa sing dhuwur dhewe pangkate, iku kudu diurmati, sanadyan jajar iya linurah-lurah sarta kinurmatan, [ki...]
[...nurmatan,] yèn nuju nayuban ana ngomahe bêkêle. Mulane aja ngluhurake wong gêdhe kang bêbarêngan karo wong kang luwih gêdhe, padha dene kaliwon, ana ngarsaning bupati kaya kandhaku mau.
Kula manah-manah lêrês dhawah sampeyan, ing sasagêd-sagêd kula badhe anglênggahi lêrês, samantên punika bilih kula sampun kaparingan sumêrêp wijang-wijangipun.
Nanging kandhaku mau isih kudu nganggo angon iriban, ora sabên wong gêdhe kêna koaturi têmbung sabênêre, mêngko kowe dadi tumiba ing
yèn sujana angêmpakna têmbung mau sarta aja anduwèni sumêlang, awit kowe malah ingalêm wong kang sumurup marang tata krama, nanging yèn angkara, aja, goleka têmbung sing dadi karsanane, banjur muliha, awit yèn kêsuwèn mundhak dadi juru pangonggrong.
Dhèk wingi sore, kene apa ana lampor.
Ana, malah rame bangêt swarane wong kang padha anggêbyagi gêdhège.
Ah kowe kuwi anèh pitakonmu, sok ana lampor iya saka kidul.
Durung, lagi kandhaning wong bae, tatacarane iya kaya
Yèn aku wis ngandêl bangêt, awit sing kôndha marang aku mau wêruh dhewe wèlèh-wèlèh.
Iya dhasar ana, nanging iku yèn lakuning lampor nuju pêtêngan, nèk padhang bulan, iya ora.
Yèn lêga atine mas bèi (si kakang) mêngko sore jarane taksilih.
Inggih prayogi, nanging kapalipun lami botên kula tumpaki, kados bigar,
Aku andhèrèk bae sakarsamu, kokarsakake lumaku saiki iya sêndika, nanging kiraku kaline isih gêdhe.
Ora pak, saiki wis sêdhêng-sêdhênge, ora gêdhe ora cilik, sesuk esuk bae mangkata, dikêpara esuk, dadi bisa tulak.
Iya sêndika. Yèn parêng titihamu jaran abang bae sing takênggo.
Iya sakarêpmu, nanging mungguhing kowe ayake kabantêrên, bêcik sing plôngka, atine sêmuruh, korikatake kêna, korindhikake gêlêm.
Iya sakarsamu bae, karodene aku nyuwun ngampil bêdhil, nèk nêmoni manuk ana ing dalan,
Mas, aku golèkna kêcik giri sing bêcik papat bae.
Iya sêndika, nanging aku ora sagêd masthèkake [ma...]
[...sthèkake] angsale sing sae, awit saka kathahe para kangjêng pangeran sing rêmên kêcik, sokur
Saiki kalangane sing gêdhe ing êndi, mas.
Sasumêrêpku ana tiga, ing Pamotan, ing Purwadiningratan lan ing Mangkunagaran.
Yèn pangajênge mono ora patos kathah, nanging ajon-ajone sing wingking sing kathah sangêt, nganti kawan dasa utawa sèkêt rupiyah.
Punapa sagêd pikantuk anggène ngêmin lelangan kapal.
Kalih saha kalêrêsan wulunipun sami plumpung, bilih kagêm rakitan kreta prayogi sangêt.
Sundêl laut, awit kuping janggêlipun sami dipun pêthêt.
Kulunun kawan bêlah, dèrèng prêsèn tuwin wragading lampah.
Kados botên kirang kawan atus rêsike.
Kados dèrèng, awit ringasipun taksih kêtingal.
Sangêt bingah kula saudara, kula sampeyan angsalake kapal, benjing-enjing kula badhe sumêrêp.
Inggih prayogi, punapa kula sowanakên mriki, punapa panjênênganipun tuwan tindak dhatêng griya kula.
Kula kemawon mrika mampir saking putêr punika sakêdhap.
Saudara ijêngandika kiyai lurah radèn tumênggung Singaranu nguningani kala dhatêngipun kapal punika, saha dhawah dhatêng rencang kula ingkang ambêkta, ingkang satunggal badhe kapundhut.
Lo, sampun saudara rumiyin, manawi kula rêmên badhe kula pêndhêt sadaya,
pancèn kalêrêsan inggih badhe kula damêl rakitan kareta.
Manawi sampun têrang dhawah sampeyan kula nyuwun mundur, sarta benjing-enjing panjênêngan sampeyan kula ajêng-ajêng.
Mangke sakêdhap saudara, rencang sampeyan kula pêndhêtne sinjang. Lah punika saudara, sinjang sawitan sampeyan paringake.
Saudara, sampeyan punapa karsa ambabêdhag dhatêng wana.
Sakalangkung dhangan manawi kula kakarsakakên andhèrèk.
Botên makatên saudara, inggih sampeyan ngasta sanjata, sarta misah panggenan.
O, la, mangke mindhak andadosakên cuwaning galih
Kasinggihan manawi namung kêpranggul andhapan kemawon. Mangke, manawi kapranggul sima: gèk kadospundi.
Punika ingkang kalêrêsan, inggih lajêng sampeyan dhawahi.
Mêsthinipun inggih makatên, nanging sarèhning dèrèng nate wau, botên sande andhrodhog adamêl tuna dungkaping pamawas, kadung panyanjata kula, lêpat-lêpat dados damêl.
Rak botên nama jirih manawi tiyang sumêrêp sima, ajrih, nama limrah, purunipun wau kapêksa.
Dhatêng kula punika manawi pun adhi suka kula nêdha nyambut gadhahan sampeyan gôngsa klênengan sadalu kemawon.
Kagêm ing damêl punapa têka kadingarèn mawi mundhut kalênengan.
Anu: kêng bakyu badhe nyatauni putu, kêmaruk sampun lungse sawêg gadhah putu sapunika.
Inggih sandika, manawi botên wontên cêgah kenging kapêsthèkakèn sowan kula. Punapa botên mawi ringgit ingkang nyindhèni.
Duka sampeyan dhi, inggih sakajêngipun pun ngantèn, ingkang gadhah kajêng klênengan, wataking [wa...]
[...taking] lare kados mawi. Sampun dhi: kula mantuk.
Jaranku anyar apa wis kêna tak tunggangi.
Kawula nuwun, titihan dalêm Kyai Megantara punapa Kyai Madusêti.
Kawula nuwun, manawi Kyai Megantara: nuwun sampun.
Atine apa isih katon bantêr sawise kok tatah siyunge.
Kawula nuwun sampun ical, namung kantun grêgêtipun kemawon, awit sampun botên sagêd makêm kêndhali.
Kawula nuwun, wontên kuciwanipun sakêdhik ragi lunyu.
Kêmbanana bae yèn wurung kêna kotalèni têmênan.
Karodene aja sok kopêndhapanake, mundhak ora bisa lumayu rikat, Si Garnarada bae.
Nuwun, nuwun inggih sandika. Kawula nuwun, kajawi kaparêng dalêm sampeyan dalêm, punapa botên mawi kajojog saha kaadhèhakên.
Têdhak dalêm pêpara sesuk wayah jam pira.
Cuwa bangêt atiku, awit aku ora kêlilan andhèrèk.
Sesuk sebaa sing esuk tuguran ana ing kadhaton.
Kawula nuwun, saking palapuranipun abdi dalêm sêdhahan.
Namung ratu ingkang têksih jumênêng, wayahipun botên nama sêntana, nama wayah dalêm.
Santana dalêm ingkang dados wadana kaliwon, panèwu mantri, tuwin mayor kapitan, upsir katêtêpakên namaning kawula mawi têmbung abdi dalêm, nanging mawi kasêbutakên prênahipun.
Kula nuwun, taksih wontên pitung dasa gangsal prakawis, isi pasakitan satus kalih dasa.
Kêpriye: ta, panggarapmu iku, dene tansah kèthèr bae.
Kula nuwun, kabupatèn pulisi salêbêting nagari: bawahipun Ngabèi Windakara.
O: la, layak, wong lambene biru mangkana, kae rak nyêrèt, timbalana bae cikbèn patagihan, mêngko mêtu kanêpsone marang saksi.
Kula nuwun, kabupatèn pulisi Klathèn, bawahipun Ngabèi Mardiarta.
Wong dhapure mangkana, kae sing kêna diarani [dia...]
[...rani] wong mata dhuwitên, hara: dhe, pijêr mikir undhake dhuwit rukun gawe bae, timbalana taksrêngênane.
Kabupatèn pulisi Bayalali, bawahipun Ngabèi Wani-wani.
Hêh, hê, kae wong kêbangêtên, rupane tansah trataban bae, iba digêtaka amêsthi nunjang kowe, dhawuhna marang bupatine bae.
Kabupatèn pulisi Ngampèl, bawahipun Ngabèi Ngomyumphahum ing Kaliyasa.
Kowe sing luput, wong lagi kulak apyun kowèhi layang tarikan, timbalana bae banjur takrèse.
Kula nuwun, namung kantun satunggal, kabupatèn pulisi Sragèn, bawahipun Ngabèi Kusumawicitra.
Patut yèn Si Sumacitra iku kêndhoa, awit dhêmênane mung klongkang-klongkong nêmbang gêdhe bae. Nglirwakake pagaweane kang pêrlu, timbalana cikbèn mênêng olèhe ura-ura.
Nuwun inggih sandika. Kula nuwun, ikang kalêrêsan kados botên wontên.
Bênêr, mung kowe dhewe, awit kowe baud gawe ukara.
lurung padha pariksanên kabèh, êndi kang rusak nuli dandanana.
Nuwun inggih sandika. Kulunun Panjênêngan dalêm Kangjêng Bandara Agêng, punapa tindak mariksani piyambak.
Ayake iya tindak piyambak, awit prakara lurung kêlêbu ing panggalih pêrlu. Ing ngêndi lurung sing katon rusak dhewe.
Kulunun, namung bagian kampung Grobagan, punika ingkang sangêt risakipun.
Inggih kawula dalêm tiyang pangindhung ing Grobagan.
Mêngkono bae: ta, sarèhning wis tatela kèthère, tak jogane bae dhisik, supaya ora dadi duka, saiki kowe tukua wêdhi krikil sacukupe, ing buri pinikir bêcike, aja kaya sing uwis.
yatra, lumadosipun sabên wulan, pamanah kula sami pikantukipun, kula: botên tumbas wêdhi krikil, tiyang Grobagan namung mêndhêt kemawon, awit sampun gadhah grobag piyambak.
Iya prayoga mangkono bae, aku milu, nuli dhawuhna.
Aku nampani dhawuh saka panjênêngane kiyai lurah, paring wêruh
Nun inggih sandika. Putra ingkang pundi ingkang badhe kakramakakên.
Putrane ênom saka ngarêp, Radèn Mas Sudama kae apa.
Olèh putrane kiyai lurah Radèn Tumênggung Mangunonêng: kang sumêndhi, iya saka ngarêp.
Bawahanipun badhe karowa, punapa karingkês kemawon.
Mêsthine dirowa, wong putra saka ngarêp, beda karo manton dhèk taun kang kapungkur kae, mung ringkêsan bae, wong putra saka buri.
Besuk yèn wis cêdhaking gawe: bakal ana dhawuh manèh, saiki mung rumantia bae dhisik.
Pangèstu sampeyan inggih wilujêng. Sowan kula nglapurakên kagungan sampeyan pantun gagi. Sapunika sampun sêpah.
Saking bêrkah sampeyan kiyai lurah sapunika radi lumayan, tinimbang kalihan taun ingkang pêngkêr.
Sokur: ta, jagung lan kadhêlene apa durung tuwa.
Boganipun:dèrèng, dhêkêmanipun kados sapêkên êngkas: sêpah.
Kula dhawahi watêsan, nanging botên ngêkap, amargi kabênan pêjah sadaya.
Oo, dhèk apa anane banyu gêdhe ing kana.
Dèrèng kula tanêmi punapa-punapa, manah kula taksih gojag-gajêg kemawon, mangke gèk taksih wontên bêna malih.
Saiki ayake wis ora ana banjir manèh, [ma...]
[...nèh,] awit bangawane wis cilik, nuli pikirên: ta, aja nganti kokbêrakake.
Sakarêp dika: ta, dika milih dhewe ngriku, nanging ampun dika pèjèti.
Prakawis putrane Si Sukakarsana niku pripun ta bapakne, athik sampeyan togake mawon, munyêt pijêr botohan mrika-mriki, panganggène êmpun brindhil, malah êmpun nyandhak panganggene sing sêtri.
Olèhku ora ngêtogake bae kapriye: ta, bokne, la: wong anak wis gêdhe tuwa lan wis diomah-omahake, apa disrêngêni, mêngko kêwêtu wangsulane songol, gêdhene wani, mundhak wuwuh durakane marang wong tuwa.
Anuwa niku sing kêtutuh sintên, ênggih sampeyan, diwastani tiyang sêpuh botên sagêd mulang muruk têng tiyang ênèm, ênggih êmpun sampeyan srêngêni, sampeyan papiringi [papiring...]
[...i] mawon yèn wong dhêmên ngabotohan niku botên sande anggondhil, jèh sing ragi diajrihi ming
angèle undang-undangane. Mriki-mriki: nganti cêcêngklungên olèhku ngarêp-arêp, jêbul lagi muncul saiki.
Tiyang ing griya kathah padamêlan, sampuna kawêlingakên wantos-wantos pancèn dèrèng sagêd sowan mriki sapunika. Punapa wontên karsa sampeyan ingkang pêrlu.
diparingi wêruh layang kêkancingan saka nagara, yèn sisihan kula dipocot, ênggih saka walêde wau, niku kula [ku...]
[...la] dipundhuti jago sintên
Gampil kemawon tiyang dipun ajêngakên dados sawung, nanging yatranipun ingkang angèl.
Wong si kakang kuwe mlêpês bae atine, ênggih ulang ulês têng sanak sadulur, lan andhindhal barang sing botên kanggo, utawa adol lêmpung.
Wontên pintên gunggunganipun paos sataun wau kalêbêt gangsal wêlasan sarta patikêlanipun.
Ayake botên adoh cukup disampêti dhuwit rong èwu rupiyah, awit pajêge sêsasi: têmpuran satus rupiyah, kurang luwih sathithik.
Kula inggih andhèrèk sampeyan ajêngakên nanging manawi kalilan anggèn kula ngisèni walêdan wau kula bayar rambah kaping kalih sapunika
Saking gagasan kula piyambak, kêrêp maos sêrat-sêrat utawi rêmên kakesahan punika, ingatasing agêsang, pancèn pêrlu sangêt. Kajawi sênêng dhatêng manah: ugi adamêl wêwahing sasêrêpan, beda sangêt katimbang kalihan tiyang ingkang botên nate maos utawi kakesahan. Tandhanipun: nalika kula taksih alit, tumut tiyang sêpuh kula manggèn wontên ing dhusun, wah kula kalêbêt lare ugungan, punapa malih manawi dolan radi têbih tiyang sêpuh kula botên pisan-pisan angsal, angsala dolan inggih muhung wontên salêbêting pakawisanipun piyambak. Mila sadangunipun tumut tiyang sêpuh kula, ingkang kula sumêrêpi botên liya namung mênapa wontênipun ing salêbêting pakawisanipun tiyang sêpuh kula piyambak. Hla sarêng kula umur watawis sadasa taun, kakesahakên saking dhusun utah rah kula dhatêng nagari, pêrlu kasêkolahakên, ing wêkdal punika rumaosing manah
kula kathah sangêt indhaking sasêrêpan, amargi kula lajêng sumêrêp dhatêng rarupèn warni-warni ingkang dhusun utah rah kula botên pisan-pisan wontên. Jêr kula kêrêp dolan dhatêng panggenan ingkang dèrèng kula sumêrêpi.
Ananging sarèhning kula punika taksih lare wah botên gumunan, dados manawi wontên samukawis ingkang anèh-anèh saha migunani, botên patos kula manah, sanajana aningalana, inggih botên kanthi kula raosakên, mila lajêng botên kèngêtan babar pisan. Hla sapunika kula sawêg rumaos kaduwung sangêt, badhe mangsuli ningali malih, dunungipun sampun kêsupèn, wêwah-wêwah saking nagari ingkang kula dunungi sapunika têbih tur sangêt, dados inggih namung mupus kemawon.
Sampun pintên-pintên taun laminipun kangjêng gupêrmèn ngawontênakên
saha pamulangan partikêlir sapanunggilanipun. Amargi saking punika kathah tiyang ingkang sagêd nyêrat, maos, etang tuwin kasagêdan sapanunggilanipun, kenging kangge garanipun angupa boga, kados ta: dados punggawanipun kangjêng gupêrmèn, dhatêng padamêlan partikêlir lan sapanunggilanipun. Ingkang makatên wau saya lami sangsaya kathah tiyang ingkang pintêr-pintêr, labêt pikantuk piwulang ingkang sampurna, mila ing titimôngsa punika lajêng kawastanan jaman kamajêngan (criyosipun tiyang kathah). Ananging kangge bôngsa kita Jawi sanadyan sampun majêng manawi katandhing kalihan kamajênganipun bôngsa sanès, bôngsa kita Jawi punika têka tansah dumunung ing wingking kemawon.
Kalimrahanipun para ingkang sami mêdal saking pamulangan sarana pikantuk pratôndha kacêkapanipun anggènipun sinau ing pamulangan ngriku, ingkang tamtu lajêng ngupados padamêlan, ingkang kathah-kathah sami anggayuh dhatêng
kapriyantunan. Ananging manawi sampun pikantuk ingkang dipun kajêngakên, limrahipun lajêng supe dhatêng ingkang pêrlu-pêrlu, ingkang dipun manah namung sênênging manahipun piyambak, dene sampun pikantuk balônja. Ingkang makatên wau sampun malih anglajêngakên ngupados indhaking kasagêdan yèn puruna, namung angasah kasagêdan ingkang sampun kawêngku anggènipun pikantuk saking pamulangan kemawon nama botên purun.
Mênggah anggènipun tumindak makatên wau saking pamanggih kula, botên sanès, rèhning lajêng karoban ing kakirangan, amargi balanjanipun namung sakêdhik, môngka ngupados indhaking kasagêdan punika kêdah sarana waragad, balanjanipun tansah têlas katêdha tuwin kangge sanès-sanèsipun. Dados anggènipun lajêng botên amanah angasah utawi ngudi indhaking kasagêdan punika, botên namung saking sungkan utawi botên kobêr kemawon, wosipun inggih saking anggènipun kakirangan. Dados sadintên-dintênipun botên kobêr [ko...]
[...bêr] amanah dhatêng indhaking kasagêdan, amargi tansah rinidhu ing kakirangan.
Ananging mugi ngèngêtana, kasagêdan punika kenging utawi pancèn garanipun angupa boga. Punapadene upami dêdamêl, botên nate dipun asah utawi botên nate kangge amêsthi lajêng tainên, wêkasan lajêng kêthul, dipun angge inggih botên anglêgakakên manah. Tumrapipun kasagêdan saking pamanggih kula inggih makatên, sanadyan waunipun sampun sagêd, manawi lajêng botên kangge utawi botên nate dipun èngêt-èngêt, lami-lami amasthi lajêng kêsupèn, manawi kêsupèn, rak inggih adamêl pituna, awit sanadyan barang ingkang sakalangkung rèmèh, kala-kala inggih wontên damêlipun ingkang sakalangkung pêrlu. Mila pêrlu ingatasipun kita tansah angasah kasagêdan ingkang sampun dumunung iing. jasad kita, langkung utami angupados indhakipun.
Ananging kadospundi sagêdipun tumindak, rèhning tansah ginubêl dening kakirangan, môngka [mông...]
[...ka] angasah utawi ngindhakakên kasagêdan punika kêdah kanthi waragad, kados ta: kangge tumbas pirantosipun sinau (sêrat sapanunggilanipun), punapadene kangge ambayar dhatêng guru ingkang kapurih mulang.
Mênggah ingkang makatên wau saking pamanggih kula totênbotên. nama awrat sangêt, awit wontên ugi pratikêl ingkang murih ènthènging waragad, inggih punika sarana tulung-tinulung.
kangge ngawontênakên pirantosipun sinau. Rèhning ingatasipun kita punika amasthi sampun pikantuk dhasar kasagêdan, kados sagêd angindhakakên kasagêdan tanpa guru (sinau piyambak), awit ingkang minôngka guru lajêng kônca-kancanipun ing salêbêtipun pakêmpalan wau sarana wulang-winulang, ing titimôngsa punika inggih sampun wontên ingkang ngawontênakên pakêmpalan makatên, ananging kathah-kathahipun botên widada, sakêdhap kemawon bibar. [bi...]
[...bar.] Makatên wau kados kemawon katarik saking sami bosênan.
Ing saupami para mudha sami karsa ngawontênakên pakêmpalan ingkang makatêmakatên. punika amasthi prayogi sangêt, karana sagêd ngasah tuwin ngindhakakên kawruh, tur waragadipun namung sakêdhik, awit dipun gotong tiyang kathah.
Sadaya makluk punihapunika. amasthi botên wontên ingkang ngajêng-ajêng murih badanipun kaparak ing sakit, ananging sadaya amasthi angajêng-ajêng dhatêng kasarasan. Sanajan makatên punapa wontên ingkang lajêng botên kaparak ing sêsakit salaminipun. Masthinipun botên wontên. Wontênipun namung ingkang awis-awis sakit, tuwin ingkang asring sakit.
Mênggah sêsakit punika (para maos amasthi sampun sami ngawuningani) kadosdene sampun katitahakên dening Gusti Allah tumrap sadaya [sa...]
[...daya] makluk. Makatên ugi tumrap ing pambirating sêsakit wau, inggih punika jampi, ugi kadosdene sampun katitahakên dening Gusti Allah tumrap ing satunggil-satunggiling sêsakit, inggih punika: sakit anu, jampinipun punika, sakit makatên, jampinipun makatên.
Sêsakit punika botên sagêd sirna manawi botên saking dayaning jampi. Tumrapipun bôngsa kita Jawi inggih sampun kadunungan kasagêdan prakawis jampi, ananging sêmunipun kirang sampurna, awit sagêdipun wau namung sarana mêndhêt tatuladan ingkang sampun tumindak, kados ta: manawi wontên tiyang sakit wêtêng, punika dipun jampèni brambang lêmpuyang, adatipun sagêd saras. Lo, ingkang makatên punika punapa masthi. Inggih botên. Punika namung mêndhêt tatuladan ingkang sampun tumindak.
Ing sarèhning sêsakit punika warni-warni, môngka kasagêdanipun bôngsa kita Jawi punika dhatêng prakawis jampi sêmunipun kirang sampurna,
dados tumrapipun kita manawi pinuju kaparak ing sêsakit inggih radi bingung.
Dhukun Jawi inggih wontên ingkang sampun mumpuni dhatêng prakawis sêsakit dalah jampinipun, ananging awis-awis sangêt, tur têrkadhang dunungipun têbih sangêt. Dados cêkakipun ngupados dhukun Jawi ingkang sampurna kasagêdanipun punika inggih rêkaos sangêt.
Mugi kagaliha kangjêng gupêrmèn rak sampun lami sangêt anggènipun amaringi pitulungan dhatêng kawulanipun ing India Nèdêrlan ngriki, inggih punika ngawontênakên dhoktêr Walandi miwah Jawi. Para maos rak inggih sampun sami wuninga yèn dhoktêr punika satunggiling tiyang ingkang sampun putus dhatêng prakawis sêsakit dalah jampinipun.
Ananging tumrapipun têtiyang alit, manawi pinuju kaparak ing sêsakit, punika manawi badhe dipun jampèni dening dhoktêr, kathah-kathahipun sami botên purun (ajrih) punapadene manawi kapurih manggèn ing griya sakit, punika sangsaya anggènipun mantêp botên [bo...]
[...tên] purun. Awit rumaosipun, wontên ing griya sakit punika prasasat dipun kunjara. Môngka saking karsanipun dhoktêr mila dipun purih manggèn ing griya sakit punika, supados gampila anggènipun angupakara tur sagêd kasat mata ing sabên dintên.
Tumrap ing anggènipun anjampèni dhoktêr punika mila inggih katingal amirisakên manah, kadosta: upaminipun sakit tatu, punika sasumêrêp kula manawi caranipun para dhoktêr, anggènipun angupakara, sabên enjing sontên tatu wau dipun kumbah lajêng dipun santuni jampi enggal, makatên salajêngipun ngantos tatu wau saras, mila nalika dipun kumbah wau inggih sakit sangêt. Ananging mugi kagaliha, sakitipun wau rak namung sakêdhap, tur lairipun rak tumuntên saras. Wangsul dhukun Jawi, saupami sakit tatu, punika adatipun lajêng dipun jampèni kados adat ingkang sampun kalampahan, mawi dipun kanthèni
japa jampi wau sasampunipun dipun trapakên, ngantos pintên dintên botên dipun santuni. Makatên wau tumrapipun ingkang sakit inggih bingah, awit sêsakitipun botên nate dipun upakara (dados botên nate ananggung sakit ingkang sangêt) ananging tumraping sêsakitipun, saya lami amasthi sangsaya mindhak wiyar miwah lêbêtipun, awit tatu wau lajêng angêmu nanah, nanah wau amêsthi nêdha daging, utawi rumasuk dhatêng margining rah. Saking cariyosipun para sagêd, manawi rah wau kawoworan nanah sadaya rah ing badan kadosdene kenging racun, tandhanipun, tiyang sakit tatu punika manawi sampun sangêt, badanipun lajêng katingal angêmbuk-êmbuk, cahyanipun pucêd, punapadene kathah ingkang lajêng kacandhak ing sêsakit bêntèr, lan sapanunggilanipun. Sêsakit ingkang makatên wau kala-kala sagêd ugi anjalari singlaring yitma saking raga.
Mila saking pamanah kula pêrlu ingatasipun kita, manawi kaparak ing sêsakit, sampun katalompèn tumuntên nêdha pitulunganipun dhoktêr,
Kala-kala inggih wontên sêsakit ingkang dipun upakara dening dhoktêr, ananging sampun watawis lami dèrèng saras. Makatên punika botên anggumunakên, awit limrahipun ingkang kalampahan makatên punika sêsakit ingkang sampun kasèp, awit kalimrahanipun bôngsa kita Jawi punika manawi kaparak ing sêsakit, dèrèng purun nêdha pitulunganipun dhoktêr manawi para dhukun Jawi dèrèng tobat, (botên sagêd anjampèni), manawi jampi-jampi sampun botên tumama, punika nêmbe èngêt nêdha pitulunganipun dhoktêr. Lah: anggènipun nêdha pitulungan dhatêng dhoktêr wau sêsakitipun rak sampun kasèp. Sadaya-sadaya punika manawi sampun kasèp rak inggih rêkaos.
Lah tumrapipun ingkang adêdunung ing nagari (kitha), dados cêlak kalihan dhoktêr inggih sakeca, awit saupami sawanci-wanci kaparak ing sêsakit, lajêng tumuntên sagêd pikantuk pitulunganipun dhoktêr. Wangsul ingkang
têbih-têbih kadospundi, saking pamanggih kula, sanajan ingkang cêpak utawi têbih kalihan padununganipun dhoktêr, kados prayogi saupami sami sêdhiya jampi, ananging ingkang kasêdhiyakakên wau kêdah ingkang kita sampun kulina, supados kita botên uwas anamakakên, kados ta: lisah kajêng pêthak, pêrmèn lan sapanunggilanipun, pêrlunipun kita sêdhiya jampi wau, saupami kita sawanci-wanci kaparak ing sêsakit, ingkang kita sampun kulina, punika kita sagêd anjampèni piyambak, ngangge jampi ingkang kasêdhiyakakên wau. Awit saupami botên sadhiya ingkang tamtu inggih bingung, pungkasanipun inggih lajêng nanêdha dhatêng tôngga-tôngga. Inggih manawi pinuju dhangan utawi pinuju gadhah, manawi botên kadospundi, rak inggih sangsaya ribut, dene manawi kita kaparak ing sakit ingkang kita dèrèng kulina, inggih sagêd angaturana dhoktêr.
Wasana sadaya-sadaya wau awon sae lêrês lêpat, mung nyumanggakakên.
Kita sadaya punika limrahipun sampun botên kèngêtan nalika alitipun (wiwit dipun lairakên dumugi umur 5 minggahipun 6 taun), saupami kangêtan inggih namung lamat-lamat kemawon, nalika samantên tartamtu mèh botên wontên ingkang manah, kajawi anggènipun badhe bingah-bingah. Susahipun manawi pinuju dipun cêblèki, nêdha yatra botên pikantuk, wêtêngipun luwe (pun êmbok anggènipun bêthak dèrèng matêng, sawêg mususi, sawêg nêmpur, utawi sawêg anggagas ngupados sambutan) tilêm sagêd sakeca, nêdha ngraosakên eca, sadintên-dintên tansah mungkul anggènipun dolan tuwin dolanan kemawon. Mantukipun saha lèrèhipun manawi pinuju badhe nêdha utawi badhe tilêm, sandhanganipun awon inggih botên ngrêsula. Sarêng sampun andungkap umur 7 taun, kathah-kathahipun lajêng lumêbêt sêkolah: hla: samangke sawêg ngraosakên susah ragi kathah.
I. Dhatêngipun ing pamulangan kasèp, sumêlang manawi dipun dukani gurunipun.
II. Karipan, margi dalunipun ningali, kawatos manawi ngantuk.
III. Botên apil, mêsthi dipun ukum.
IV. Botên sagêd anggarap garapanipun, dados lêpat inggih ngrêsula.
Mindhak agêng saya kathah malih, andukapandungkap. umur 10 taun sampun bribik-bribik brai sandhang, isin manawi sandhanganipun awon, mêdal saking pawiyatan angraosakên anggènipun badhe ngupa pakaryan. Limrahipun ingkang sampun sagêd nyanyêrat, suthik dhatêng padêmalan kasar, èsthining manah anjokaanjôngka. dhatêng kapriyantunan, hla, inggih lajêng magang makgalundhêng pintêna manawi wontên ingkang ambombong, tuwin wêdalan pamulangan agêng (cêpak dadosipun). Sarêng babaran pamulangan sarupiyah,
satangsul, sakêthip, harak badhe kapitunan. Jaman samangke ngangkah drajat kapriyantunan punika, tangèh sagêdipun kêlêksanan, wontên ingkang mungêl bêgjanipun manungsa botên kenging kinaya ngapa, magang sataun tarkadhang sampun bênum, botên dados sataun inggih kalih, tiga, sakawan, gangsal ... taun, ugêr dipun tlatosi kemawon lami-lami inggih dados, ujaripun tiyang sêpuh: siyam masthi wontên riyadinipun, pancèn inggih lêrês, nanging gèk pintên taun kemawon anggènipun siyam (magang) kathik sanginggilipun pintên tumpuk magang ingkang sêpuh-sêpuh, sadaya sami dèrèng pikantuk padêmalan, dados salêbêtipun magang tansah nêdha manah ngraosakên rudahing manahipun, saya lami mindhak wêwah-wêwah. Punapa malih padamêlan dhinês, tiyang partikêlir kemawon sampun rêkaos sangêt angsaltipunangsalipun. ngrika-ngriki sami rêbatan, rêbat sakêdhik bayaranipun, têmtunipun ingkang dados ingkang purun dipun blônja sakêdhik (mayarakên tuwanipun) padamêlan satunggil dipun [di...]
[...pun] rêbat tiyang 5, 6, têrkadhang langkung. Saking kathahipun ingkang ngupados, sakêdhikipun pakaryan,
Botên ngêmungakên pakaryan alus kemawon, dalah ingkang kasar inggih sami rêbatan, liripun para kriya ngrika purun dipun bêrahi sêka, ngriki ngandhapi kawan kêthip, ngriku ngêsori malih satangsul, mila ingkang garapanipun trus sae botên pajêng, dening botên purun dipun blônja mirah-mirahan, saking awratipun ngupadosakên anakipun, botên sagêd budi malih lajêng dipun têmah, sampun masthi kemawon salêbêtipun nindakakên karya botên sagêd sênêng manahipun, dene blanjanipun botên kurup kalihan awiging pakirtyanipun, saha rakaosipun saya binglêng manawi mirêng wontên kancanipun ingkang nyambut damêl sanès praja, kasagêdanipun kapetang sami, [sa...]
[...mi,] nanging blanjanipun ngungkuli, wêwah-wêwah bilih kasagêdanipun kapara sangandhapipun, sampun layak kemawon ing batos mèri, kakênthêlaning manah badhe nusul kancanipun punika melik blônja kathah. Kadadosan nyuwun mêdal, wusana kapintên, botên katampèn, dening sampun botên wontên padamêlan sanès, wangsul dhatêng tuwanipun lami katampik, harak cilèmèt: (amburu ucêng kelangan dêlêg) saya ngênês.
Ingkang kacêtha ing nginggil punika sadaya manah dhatêng padamêlan, samangke manah sanès malih. Limrahipun bôngsa kita punika yèn jalêra ingkang ginadhang-gadhang namung sagêda dados priyantun saha rabi ayu. Beda kalihan bôngsa kulit pêthak. Kathah kemawon ingkang rabinipun punika dèrèng pikantuk padamêlan, kapêksa saking kajêngipun tiyang sêpuh, utawi pancèn kapengin rabi. Nalika ngangkatipun rabi punika kemawon sampun ngraosakên prihatos, margi ngwontênakên sandhangan warni-warni kathik enggal sadaya, pintêna manawi tiyang sêpuhipun [sêpuhi...]
[...pun] sugih, balik miskin, inggih lajêng nrimah, kandhêg anggagas barang ingkang dipun pengini. Kêdadosan rabi dhêl, lami-lami mêdal anakipun satunggil, kalih, ... dèrèng pikantuk padamêlan, adhuh, saiba raosing manahipun manawi dipun tangisi anakipun nêdha yatra utawi luwe nêdha sêkul, saya ngênês, mindhak agêng mindhak kathah malih bekaning anakipun, nêdha anu-anu, yèn èstri nêdha sêngkang, kalung, gêlang. Yèn jalêr nêdha: sêkolah Walandi, nêdha sandhangan ingkang brêgas-brêgas, agêng malih nêdha rabi (rèwèl).
Yêktosipun anak punika dados kabingahanipun tiyang ngalam donya, mila sinêbut: woding ati, tuntunging ati, maniking mata, dados dipun upamèkakên peranganing sarira ingkang agêng sangêt pigunanipun. Pramila sanajan pun anak punika cacada kadospunapa, tiyang sêpuhipun inggih trêsna kemawon, dipun wada ing sanès inggih sêrik manahipun, punapa malih ingkang sipat janma, sato punika kemawon katingal sangêt sih trêsnanipun [trêsnani...]
[...pun] dhatêng wêkanipun, tôndha yêktinipun, sagawon, menda, lêmbu, mesa, ayam, ingkang sami pinuju gadhah anak enggal, môngka lajêng dipun cêlaki kewan sanèsipun utawi tiyang, sêmu-sêmunipun lajêng badhe lumawan, yèn anakipun botên wontên, kêkitrang sangêt anggènipun ngupadosi.
Tiyang bingah manawi anakipun ingkang umur 6 taun mangandhap, dipun kabarakên nakal, ananging susah sangêt manawi kabar wau tumrap anakipun ingkang sampun umur 18 taun manginggil, inggih botên gadhah utawi sêngit, namung nguwatosakên manawi anakipun manggih bancana utawi lajêng mursal, labêt saking nakalipun, upami wontên tiyang gadhah anak kathah sami cêpêng damêl sadaya tur botên wontên kabaripun awon, bokmanawi bingahipun pun bapa punika ngungkuli tiyang ingkang mênang lotre satus èwu utawi tiyang sugih sangêt, nanging sêpên anak, yèn ta gadhah anak dèrèng sami mratak.
Dumugi umur sêpuh saya botên kantên-kantênan ingkang dipun manah, ngraosakên badhe
tumbas anu dèrèng nyêpêng yatra. Anakipun ingkang wontên anu sakit sangêt, putunipun èstri ingkang nama anu tilar, e, anakipun wuragil kêpandungan têlasan, andungkap umur widakan utawi pitung dasanan rumaos manawi ngajêngakên mantuk dhatêng jaman akir (yèn tanpa begalan) kêduwung dene piyambakipun dèrèng sagêd alif bengkong. Kathah-kathahipun lajêng sinau malih (ngaos, sêmbahyang) pêrlu kangge sangu dhatêng akerat, ing dintên Jumungah dhatêng masjid, kalung andhuk ngangge trumpah, katingal gagah (kèngêtan ênèmipun). o.
Ing môngsa punika môngsa rêndhêng, sang hyang riris akanthi sang hyang pawana, sabên-sabên tumêdhak, andadosakên cuwaning para klintong, ananging andadosakên bingahipun pak jugil (aliyas pandung). Para tiyang manawi ing wanci dalu kathah ingkang ajrih miris saha sumêlang. Prikônca jagawèsthi kathah ingkang aras-arasên anglampahi padêmalanipun, ananging [ana...]
[...nging] sarèhning sampun dados bêbahanipun
nganglang wontên ing karerehan sampeyan, rak namung tansah pêgêl dhatêng manah thok-thok: la, tiyang ingatasing pakampungan manawi ing wanci dalu têka pêtêng dhêdhêt kados wontên satêngahing wana. Pêtênging pakampungan wau botên margi saking kathahing wit-witan, ananging saking awising ting.
Môngka gajêg-gajêgipun kangjêng parentah agêng asring andhawuhakên dhatêng sadaya kapala kampung, supados karerehanipun manawi ing wanci dalu sami pasang ting wontên salêbêting pakarangipun piyambak-piyambak, rak inggih èstu
wontên dhawuh makatên, ta: radèn midhê rêdhaktur.§ Kula botên têrang. Manawi saèstu wontên dhawuh ingkang makatên wau, bok inggih kula aturi nindakakên, supados ing têmbe tinêbihan ing dursila. Mangke manawi tinêbihan ing dursila, rak kantun nyakecakakên sliranipun. Ananging inggih sampun anggalih ting kemawon, pagêr-pagêr inggih kagaliha pisan, sampun kakèndêlakên kemawon, mangke kangge margi
margi agêng inggih kathah ingkang makatên, ingkang makatên wau sampun limrahipun
Jawikandha ngriki, asring ngamot panjurung karisakanipun margi ing Surakarta, jalaran saking kêjawahan, punika botên pisan-pisan kula gumuni. Ananging sanajan kula botên gumun kala-kala katuwuhan ing pangrêsula.
Kados nalika êmbèn punika, wanci jam sêtêngah pitu sontên, kula
marginipun katingal radi jêblog, ananging sarèhning kula èngêt manawi gadhah mitra manggèn wontên ing kampung Kratonan, ingkang sampun lami botên kula sanjani dados niyating manah kula badhe kula sanjani. Lampah kula urut pinggir, milih panggenan ingkang gasik, sarêng lampah kula dumugi ing wetaning dalêmipun Radèn Ngabèi Kartapra ... radi kêpiring kidul, mripat kula kacolok ing panging wit asêm, sarèhning ngraosakên pêgêl, dados ngantos dangu anggèn [ang...]
[...gèn] kula kèndêl wontên ing ngriku. Samantuning mripat kula wit asêm wau kula iling-ilingi jêbul pangipun sami anjlamprah ngantos mèh dumugi ing siti.
Kalêrêsan mitra kula ingkang badhe kula sanjani wau, saking kidul, cariyosipun badhe mlampah-mlampah, dados lajêng kula jak, mlampah-mlampah pisan, sadangunipun kula mlampah, kula tansah angiling-ilingi wit-witan ing sapinggiring margi wau. Kok jêbul mèh sadaya pangipun sami anjlamprah, ngalang-alangi tiyang ingkang sami langkung. Malah saking cariyosipun mitra kula: sadaya tiyang ingkang sami langkung ing ngriku ing wanci dalu, kathah ingkang sami ngrêsula, pangrêsulanipun wau amargi ingkang kathah sami kacolok ing panging wit asêm ingkang anjlamprah wau.
Wasana saking pamuji kula, mugi kangjêng parentah agêng anggaliha ingkang dados pangrêsulanipun tatiyang ingkang sami langkung ing margi wau.
Kula sampun maos sêratipun Mas Sidipramana [Sidipra...]
[...mana] ing Jawikandha ôngka 8 anyariyosakên manawi sawêg sawatawis dintên punika wanci jam satêngah pitu sontên, sariranipun badhe dhatêng ing kampung Kratonan, lampahipun mêdal pinggir margi, wasana jêbul tingalipun kêcolok êpanging uwit asêm ingkang tumancêp wontên pinggir margi sawetaning dalêmipun Radèn Ngabèi Kartapra ... ragi iring kidul, amargi pangipun sami anjlamprah ngantos mèh dumugi ing siti, sarta Mas Sidipramana ngandika: manawi wit-witan sapinggiring margi ngriku wau mèh sadaya pangipun sami anjlamprah ngalang-alangi tiyang ingkang sami langkung. Sapanunggilanipun.
Wiyosipun Mas Sidipramana, mênggah anggèn sampeyan ngandika kêcolok panging wit asêm punika têka nama andupara sangêt, amargi panging uwit asêm ingkang tumancêp wontên pinggir margi sawetaning dalêmipun Radèn Ngabèi Kartapra ... ragi iring kidul wau, kula ukur wiwit siti dumugining êpang ingkang sampeyan ngandikakakên anjlamprah, punika inggilipun wontên satunggal mètèr langkung sawidak gangsal [gang...]
[...sal] dim, dêdêgipun tiyang ingkang limrah lah punapa inggih wontên ingkang inggilipun wiwit suku dumugi mripat ngantos satunggal mètêr langkung sawidak gangsal wau. Masthi awis-awis, amila kula purun mastani yèn pangandika sampeyan wau andupara, kilap manawi sampeyan pinuju ngagêm kêthèklèk ingkang inggilipun satêngah mètêr, tamtu kemawon inggih kêcolok panging uwit asêm yêktos, nanging sintên ingkang lêpat, kagaliha piyambak.
Mas Sidipramana, mugi kauningana, uwit asêm ingkang tumancêp wontên pinggir margi sawetan ing Karta ... tuwin sakidulipun malih, punapadene ingkang tumancêp wontên sawetan margi, punika sampun lêrês kemawon, manawi pang-pangipun taksih sami kêtingal andhap (nanging botên pating jlamprah kados pangandika sampeyan) amargi uwit asêm wau taksih nama ênèm, dede uwit asêm kawak, masthi kemawon êpang tuwin godhongipun sami andhap-andhap anggrêmbêl, amargi dêlêgipun dèrèng nama agêng inggil utawi sêpuh, manawi [ma...]
[...nawi] uwit asêm ingkang taksih nèm, pangipun botên suka kêtingal andhap-andhap anggrêmbêl (kêdah dipun rampasi), punika saking pamanggih kula sagêd anjalari dados gêngringipun wit asêm, tur nyuda asrining polatan, ingkang pantês sinruwe wontên ing dalêm pustaka warti, punika manawi wit-witan ingkang sakintên nyumêlangi, kados ta: dhoyong, growong, utawi ingkang kêtingal inggil sagêt, utawi ingkang makèwêdi damêl sundhul lampahing kreta, grobag sasaminipun, hla: punika wajib sinruwe, wangsul uwit asêm ing ngriku taksih nèm, botên damêl sumêlang utawi botên makèwêdi, têka sampeyan ngandikakakên pating jlamprah ngalang-alangi tiyang langkung, lah punapa botên nama sulaya, dene yèn tiyang ingkang langkung ing ngriku rumaos dipun alang-alangi êpanging uwit asêm, punika kenging kula wastani maha langkung sandhing tanggul, imbuh mawi numpak turôngga utawi pit. tamtu kemawon inggih makgabrus kêsundhul êpanging uwit asêm ingkang taksih nèm wau.
Aluwung turus asêm satunggal uwit ingkang tumancêp wontên pinggir margi sakidul wetaning griyanipun Ngabèi Kartapiyoga punika pantês dipun rampas pangipun ingkang sisih wetan, amargi kêtingal angrompyoh tur dêdêgipun sampun nama agêng. Ananging kauningana, bab punika priyantun ingkang wajib sampun darbe atur ing parentah nyuwun rampasipun, ananging sanajan ngrompyoh punika inggih mêksa botên sagêd nyolok mripat.
Wusana gèsèhing êpang asêm punika mugi sampun ngantos nuwuhakên sulaya, margi kula namung matur ing salêrêsipun.
Kala samantên nagari ing Gilingwêsi kadhatêngan gagêring agêng, kathah têtiyang alit ingkang sami risak, sarta awis têdha, asring wontên grahana srêngenge utawi grahana rêmbulan, jawah salah môngsa, lindhu kaping pitu sadintên. Punika sadaya anjalajati yèn nagari ing Gilingwêsi badhe risak. Prabu Watugunung sakalangkung susah ing galih aningali risakipun ingkang abdi. Sang nata sarean wontên ing kanthil gadhing. Garwanipun ingkang nama Dèwi Sinta angulik, aningali yèn sang nata ciri mastakanipun buthak, matur pitakèn ingkang dados sababipun. Sang prabu anyêrêpakên, yèn kalanipun taksih lare ingkang ibu sawêg angi, sang nata mothah, lajêng dipun gitik ing enthong ngantos mêdal rahipun, lajêng kesah sapurug-purug.
Dèwi Sinta kagèt sangêt, botên sagêd [sa...]
[...gêd] ngandika amiyarsakakên pangandikanipun sang prabu, kèngêtan putranipun, ingkang kesah lajêng botên mantuk-mantuk, amargi dipun gitik ing enthong, tètès kalih cariyosipun sang nata, sangêt susah ing galihipun, awit kagarwa dhatêng ingkang putra piyambak, ambudi marginipun sagêd uwal saking sang nata. Sarèhning dangu kèndêl kemawon, kadangu ingkang dados sababipun. Dèwi Sinta matur yèn sadangunipun kèndêl, anggalih jangkêping kaluhuranipun sang nata, namung kirang saprakawis. Kirangipun punika, dene sang nata dèrèng krama widadari ing Suralaya. Ciptanipun Dèwi Sinta, bilih sang nata anglamar widadari ing Suralaya, amasthi dados pêrang, sang nata anêmahi seda, punika marginipun badhe uwal saking ingkang raka. Prabu Watugunung sarêng dipun aturi makatên, lajêng sumêdya nginggahi ing Suralaya anglamar widadari, enggal andhawahakên parentah dhatêng para punggawa sarta dhatêng putranipun pitu likur wau angêrig prajuritipun, sang nata bidhal dhatêng ing Suralaya.
Sarêng Bathara Guru mirêng yèn ratu ing Gilingwêsi badhe nginggahi ing Suralaya, lajêng animbali para dewa, sami dipun tantun purun akalihan botênipun amêthukakên Prabu Watugunung. Sadaya aturipun ajrih. Anuntên Sang Hyang Narada asuka rêmbag dhatêng Bathara Guru, animbalana ingkang putra Bathara Wisnu, awit liyanipun Bathara Wisnu kadugi botên wontên ingkang kuwawi mêngsah Prabu Watugunung. Bathara Guru parêng.
Bathara Wisnu akalihan ingkang putra sami mêdal saking kadewatan, badhe amêthukakên Ratu Gilingwêsi. Sarêng kapanggih ajêng-ajêngan kalih Prabu
dipun pêjahana. Nanging bilih botên sagêd ambadhe, para dewa ing Suralaya sami nungkula, amasrahna sakathahing widadari badhe kadamêl garwa. Bathara Wisnu amarêngi [a...]
[...marêngi] ingkang dadodados. panantun punika. Sang nata lajêng mangandikakakên cangkrimanipun: ana wit adhikih adhakah wohe, ana wit adhakah adhikih wohe. Cangkriman punika kajawab dening Bathara Wisnu: wit adhikih adhakah wohe punika samôngka. Wit adhakah wohe adhikih wringin. Sang nata botên sagêd ngandika, rumaos kajawab cangkrimanipun, lajêng dipun cakra dhatêng Bathara Wisnu, pêgat jangganipun, sakathahing balanipun sami ngisis, bibar mantuk sadaya.
Sasedanipun Prabu Watugunung Dèwi Sinta sangêt amuwun, andhatêngakên gara-gara ngantos dumugi ing Suralaya, andadosakên susahipun para dewa. Bathara Guru andangu dhatêng Sang Hyang Narada ingkang dados sababing gara-gara. Sang Hyang Narada anyêrêpakên, yèn wontênipun ing gara-gara awit saking pamuwunipun Dèwi Sinta, prihatos amargi pêjahipun Prabu Watugunung. Bathara Guru lajêng dhawah dhatêng Sang Hyang Narada anuruni Dèwi Sinta, amuriha kèndêlipun
Hyang Narada lajêng andhawahakên pangandikanipun Bathara Guru dhatêng Dèwi Sinta. Dèwi Sinta lajêng kèndêl muwun, gara-gara agêng wau inggih tumuntên ical. Sarêng dumugi ing tigang dintên Prabu Watugunung botên katingal rawuh, Dèwi Sinta lajêng muwun malih, andhêdhatêngakên gara-gara, sangêtipun angungkuli ingkang sampun kalampahan. Bathara Guru andangu malih dhatêng Sang Hyang Narada ingkang dados sababing gara-gara. Sang Hyang Narada matur yèn ingkang adamêl gara-gara punika inggih Dèwi Sinta ugi, awit sampun dumugi ing wêwatêsan tigang dintên, Prabu Watugunung dèrèng wangsul dhatêng ing nagari ing Gilingwêsi. Bathara Guru lajêng andhawahakên parentah dhatêng Sang Hyang Narada anggêsangakên Prabu Watugunung, sarta angantukakên dhatêng nagari ing Gilingwêsi.
Sarêng Prabu Watugunung sampun dipun gêsangakên dhatêng Sang Hyang Narada, kadhawahan wangsul dhatêng
nagari ing Gilingwêsi, botên purun, awit sampun karaos wontên ing swarga, panyuwunipun, ingkang garwa sakalihan kalih ingkang putra sadaya mugi kainggahna dhatêng swarga, nunggila kalih sang nata. Bathara Guru amarêngi panyuwun punika, lajêng andhawahakên parentah anginggahakên dhatêng swarga garwa akalihan para putranipun, pamêndhêtipun saking satunggil-satunggil sabên Ngahat. Punika wiwitanipun wontên wuku tigang dasa.
Saking aturipun Sang Hyang Narada dhatêng Bathara Guru, Bathara Wisnu katurunakên dhatêng marcapadha: dados ratunipun ing lêlêmbat, angêrèhakên wolung panggenan, ing rêdi Marapi: ing Pamantingan, ing Kabarehan, ing Lodhaya, ing Kuwu, ing Wringinpitu, ing Kayulandheyan, ing Roban.
Bathara Brama katurunakên dhatêng Marcapadha jumênêng ratu wontên ing nagari ing Gilingwêsi, anggêntosi Prabu Watugunung.
Sarêng sampun agêng Mas Karèbèt nuntên kabêkta dhatêng Nyai Rôndha ing Tingkir, wontên ing ngriku dipun ugung sakarsanipun. Dhasar Nyai Rôndha ing Tingkir sugih mas picis, keringan ing tôngga desa. Mas Karèbèt wau dados katêlah nama Ki Jaka Tingkir, solah pikajênganipun sanès lan lare kathah, rêmên anênêpi dhatêng ing rêdi utawi ing wana-wana tuwin guwa ngantos sadasa dalu tuwin satêngah wulan. Ingkang ibu asring kaicalan sarta prihatos sangêt, dene ingkang putra botên kenging dipun cêgah gènipun saba wana tuwin rêdi.
Pinuju satunggiling dintên Ki Jaka Tingkir mantuk lajèng rinangkul dhatêng ingkang ibu sarwi ngandika: thole, kowe aja dhêmên saba ing gunung, wruhanamu wong kang padha tapa ing gunung iku isih kapir, durung anut agamane kangjêng nabi, luwih bêcik anggêgurua marang wong mukmin. Ki Jaka lajêng nyuwun pamit, badhe anggaguru dhatêng tiyang mukmin. Ingkang ibu inggih anglilani, Ki Jaka nuntên mangkat ijèn ngalèr ngetan anjog ing Sela, badhe anggêguru [anggêgu...]
misuwur sagêdipun angringgit, Ki Agêng ing Sasela sangsaya wêwah sihipun. Ki Jaka botên kenging pisah, utawi yèn Ki Agêng ananêpi, Ki Jaka inggih kabêkta.
Yêktosipun Ki Agêng Sela punika sagêd anyamur lampah, ing batos sangêt panêdhanipun ing Allah, supados sagêda anurunakên para ratu ingkang amêngku ing Tanah Jawi, awit Ki Agêng rumaos, yèn trahing Brawijaya ing Majapait. Kala samantên Ki Agêng Sasela sampun pitung dintên pitung dalu gènipun wontên ing
dalu Ki Agêng sare wontên ing ngriku, Ki Jaka Tingkir tilêm wontên ing dagan, Ki Agêng Sela supêna dhatêng wana anyangking kudhi badhe babad.
Wangsulanipun Ki Jaka: botên. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang wayah sangêt gènipun gagêtun, rumaos yèn supêna, ngandika
mêngkono, bocah iki kang ora duwe panêdha ing Allah parandene têka pinaringan ngalamat kang kaya mêngkono. Ki Agêng lajêng
ing rêdi Telamaya rumiyin, wontên ing ngriku kula ing dalu tilêm sarta supêna katiban rêmbulan. Sanalika punika ugi rêdi ing Telamaya mungêl gumludhug, [gumlu...]
[...dhug,] kula lajêng tangi. Punika kadospundi ing wahananipun. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang wayah, sangsaya ngungun, ciptanipun, yèn ta sampuna ajrih ing Allah, Ki Jaka kados dipun purih ing cilakanipun. Nanging Ki Agêng sumêrêp, yèn papêsthèning Allah punika botên kenging dipun tarekah ing tatiyang. Ki Agêng nuntên ngandika: thole, kowe aja takon wahanane impènmu, wis ngaluwihi bêcike, ya iku ratu-ratuning impèn. Dene pituturku marang kowe, ing saiki kowe ngawulaa marang ing Dêmak, ing kono manawa katêmu wahanane impènmu, aku anjurungi pandonga bae. Ki Jaka matur: kawula sandika anglampahi saking dhawah sampeyan, sarta kula pundhi-pundhi ing salaminipun. Ki Agêng ngandika malih: iya thole, gonku kurang mangan turu iki muga tinêmua marang kowe, nanging thole, ing buri turunku kênaa anyambungi ing wahyumu. Ki Jaka aturipun sumôngga. Ki Agêng Sela mirêng aturipun Ki Jaka sakalangkung lêga ing galihipun sarta akathah-kathah pawulangipun dhatêng [dha...]
[...têng] Ki Jaka. Ki Jaka Tingkir inggih lajêng mangkat, lampahipun mampir dhatêng ing Tingkir, matur dhatêng ingkang ibu punapa ing sadhawahipun Ki Agêng Sela. Ingkang ibu angandika: thole, pituduhe Ki Agêng Sela iku bangêt bênêre, dadi ana kang dakarêp-arêp. Nuli lakonana, nanging ngantènana baturmu loro iku dhisik, lagi takkon matun gaga, iku bakal takkon ngatêrake marang kowe, aku duwe sadulur lanang siji, ngawula Sultan Dêmak, jênênge Kyai Ganjur, dadi lalurah suranata, iku kang bakal daktitipi marang kowe, sarta angaturna ing sang nata. Ki Jaka inggih amiturut ing dhawahipun kang ibu, nuntên tumut matun gaga angrencangi tiyang kêkalih wau, ngantos sadintên botên mantuk-mantuk. Sarêng ing wanci asar wontên mêndhung sarta grimis. Sunan Kalijaga pinuju langkung cêlak ing
gonmu matun, nuli ngawulaa marang ing Dêmak. Sabab sira iku bakal raja amêngku ing tanah
Jawa. Sasampuning ngandika lajêng kesah mangalèr. Sarêng sampun botên katingal, Ki Jaka tumuntên mantuk, matur dhatêng ingkang ibu. Kang ibu mirêng saklangkung bingah sarta ngandika: thole, kowe bêgja bangêt, olèh pituduhe Sunan Kalijaga, kêbat nuli lumakua marang ing Dêmak, aja ngantèni gone matun gaga, sing kèri dakrêmbate bae. Ki Jaka inggih nuntên lumampah kadhèrèkakên tiyang kêkalih, sampun dumugi ing Dêmak, anjujug griyanipun Kyai Ganjur.
Kacariyos Sultan ing Bintara sampun dumugi ing jangji puput yuswanipun, atilar putra nênêm, pambajêngipun èstri anama Ratu Mas, sampun krama angsal Pangeran Carêbon. Panênggak anama Pangeran Sabranglèr, punika ingkang anggêntosi ingkang rama jumênêng ratu. Nuntên Pangeran Sedalèpèn, nuntên Radèn Trênggana, nuntên Radèn Kandhuruwan. Wuragilipun anama Radèn Pamêkas. Dene ingkang jumênêng ratu wau dèrèng lami lajêng seda, dèrèng apêputra. Ingkang anggêntosi jumênêng ratu Radèn Trênggana ajêjuluk [a...]
[...jêjuluk] Sultan Dêmak. Ki patih Mangkurat inggih sampun pêjah, ingkang anggêntosi dados patih anakipun jalêr, anama Patih Wanasalam. Kawicaksananipun angungkuli ingkang rama, para bupati sangandhap sami ajrih asih.
Kacariyos Radèn Jaka Tingkir sampun katampèn pangawulanipun ing Sultan Dêmak. Mênggah katuripun wau Sultan Dêmak pinuju miyos saking masjid. Ki Jaka andhodhok wontên pinggir balumbang, badhe sumingkir botên sagêd. Sabab kapêngkok ing balumbang, Ki Jaka lajêng nglumpati ing balumbang sarwi
Jaka lajêng kapundhut sarta kaabdèkakên. Kangjêng sultan saklangkung asih dhatêng Ki Jaka, amargi warninipun
sarta kadadosakên lalurah prajurit tamtama, sampun misuwur ing tiyang sanagari Dêmak.
Sarêng sampun antawis lami malih sang nata kagungan karsa badhe amêwahi prajurit tamtama, kathahipun kawan atus malih, amundhuti sarta amilihi tiyang sanagari tuwin padhusunan. Kapilihan ingkang sami digdaya sarta têguh, yèn sampun angsal, lajêng dipun coba kaabên kalihan banthèng, manawi anampiling banthèng rêmuk sirahipun, inggih kalêbêt dados tamtama, yèn botên, inggih botên kalêbêt. Kacariyos wontên tiyang ing Kêdhupingit anama Ki Dhadhungawuk, warninipun botên prayogi, nanging sampun komuk ing têguhipun. Ki Dhadhungawuk wau lajêng dhatêng ing Dêmak, sumêja lumêbêt prajurit tamtama, sarêng katur ing Radèn Jaka Tingkir, nuntên katimbalan dhatêng ing
sarèhning wontên ing dhusun sampun kalok ing têguhipun, punapa purun kacoba dipun suduk. Wangsulanipun inggih purun. Ki Dhadhungawuk lajêng kasuduk ing sadak dhatêng Radèn Jaka Tingkir, dhadhanipun pêcah,
lajêng pêjah. Kancanipun tamtama andikakakên sami tumut nyuduki ing dhuwung, jisimipun Ki Dhadhungawuk tatunipun arang kranjang, Radèn Jaka Tingkir sangsaya misuwur ing kadigdayanipun.
Kala samantên sampun katur ing sang nata, yèn Jaka Tingkir amêjahi tiyang badhe lumêbêt dados tamtama, kangjêng sultan saklangkung duka. Sarèhning kangjêng sultan wau ratu sangêt ing adilipun, Radèn Jaka Tingkir lajêng kadhawahan katundhung saking nagari ing Dêmak. Kangjêng sultan amaringi niyat dhatêng ahli warisipun ingkang pêjah kathahipun gangsal atus reyal. Wondene Radèn Jaka Tingkir inggih lajêng kesah sami sakala saking ing nagari Dêmak. Ingkang ningali sami wêlas sadaya, utawi prikancanipun tamtama inggih sami anangisi sadaya. Radèn Jaka Tingkir sangêt anggènipun kaduwung ing solahipun kang sampun kalampahan, sarta sangêt ing wirangipun aningali tatiyang ing Dêmak, sariranipun marlêsu, ciptanipun rêmên yèn tumuntêna amanggih pêjah, lampahipun ngidul ngetan anjog ing wana agêng, botên kantênan kang dipun jujug, sabab saking sangêt bingunging manahipun. [ma...]
[...nahipun.] Kacariyos gènipun wontên satêngahing wana, sarta lumampah ing sapurug-purug ngantos gangsal wulan. Kala samantên lampahipun dumugi ing wana jati têngah tanah rêdi Kêndhêng. Wontên ing
kang wus mati, yèn kowe dadia putrane patut. Nanging bagus kowe lan dêdêgmu pidêksa, si kakang ing Pêngging biyèn rada kadhuwurên sathithik. Kêbat sumaura, pinangkamu ing ngêndi. Ki Jaka matur: wartosipun ingkang sami sumêrêp, kula inggih
alas kene. Ki Jaka matur ing wiwitan dumugi wêkasan. Kyai Agêng saklangkung ngungun.
Kyai Agêng tumuntên kondur, ingkang putra Radèn Jaka binêkta, sadhatêngipun ing Butuh Radèn Jaka saklangkung sinungga-sungga. Kyai Agêng Butuh nuntên angaturi Kyai ing Ngêrang, inggih sampun dhatêng wontên ing
Butuh, lajêng winartosan yèn Radèn Jaka putranipun Kyai Agêng Pêngging. Kyai Agêng Ngêrang enggal angrangkul sarta anangisi, wicantênipun: thole, aku biyèn tilik mênyang Pêngging, nanging kowe ora ana, wis digawa marang ing ibumu ing Tingkir, dadi wis bungah atiku, saikine kowe nêmu kasrakat mangkono. Thole, kowe narimaa, ing sakèhe tindakmu ora bênêr iku atas karsaning Allah lan wis lumrahe wong bakal kapenak iku amasthi wiwitane lara. Ki Agêng Butuh lan Kyai Agêng Ngêrang wau akathah-kathah pawulangipun dhatêng Radèn Jaka Tingkir, Radèn Jaka inggih saklangkung narimah sarta suka ing galihipun. Dene gènipun wontên ing Butuh Radèn Jaka wau ngantos kalih wulan. Sarêng sampun nêlas pawulangipun, Kyai Agêng Butuh ngandika: thole, sarèhning wis antara pitung sasi gonmu lunga têka ing Dêmak, ing samêngko kowe balia marang Dêmak, utawa muliha marang Tingkir lan ing Pêngging, bokmanawa kangjêng sultan wis èngêt sarta animbali marang kowe, ora wurung digolèki ing ênggon kawijilane. Ki
Jaka Tingkir matur sandika, tumuntên mangkat ijèn. Sadhatêngipun
gènipun kesah sampun lami, sang nata punapa sampun andangu dhatêng piyambakipun, wangsulanipun tamtama: sang nata dèrèng wontên andangu. Ki Jaka sarêng mirêng sangêt malih susah ing manahipun, lajêng pamit dhatêng kancanipun tamtama sumêdya ngalambrang malih. Lampahipun Radèn Jaka anjujug ing Pêngging, ing dalu lajêng sare ing dêdagan, wontên ing pakuburanipun ingkang rama ngantos kawan dalu, nuntên mirêng swara atatela: thole, sira lungaa angidul ngetan. Cêdhak ing desa Gêtasaji ana wong dhadhukuh jênênge Kyai Buyut ing Banyubiru, sira ngèngèra ing kono, anglakonana saparentahe. Radèn Jaka kagèt tumuntên wungu saking gènipun sare, lajêng mangkat ijèn.
Gêntos kacariyos ing dhukuh Calpitu sukunipun rêdi Lawu, ing ngriku wontên tiyang tapa, anama Ki Jabaleka, inggih trah saking ing
Majapait. Ki Jabaleka wau gadhah putra jalêr satunggil abagus warninipun,
dhatêng ing Ki Buyut ing Banyubiru sarta sangêt dipun sihi, ingugung sapolahipun, winulang sakathahing kadigdayan, lan kinèn bantêr tapanipun, supados ênggala tuwuh kang darajat, sabab Ki Buyut sumêrêp yèn Mas Mônca wau
mêsthi têka ing kene, yèn wis têlung sasi gone ana ing Banyubiru, iku wus andungkap jumênênge nata, besuk bakal kakutha ing Pajang, ratu iku angluwihi sakti, kinèringan ing mungsuh, karatone angkêr, yaiku turune Dipati Dayaningrat ing Pêngging, kowe kang bakal
kalih dintên malih, Radèn Jaka Tingkir sampun dumugi ing Banyubiru, inggih nuntên kapêndhêt putra dhatêng Ki Buyut.
Mas Mônca. Sasampuning jangkêp tigang wulan Ki Buyut ngandika dhatêng Radèn Jaka: ênggèr, wis mangsane kowe ngatok marang ramakmu kangjêng sultan. Mumpung iki môngsa rêndhêng, amasthi ngadhaton ing gunung Prawata, dakkira têkamu ing Prawata kangjêng sultan durung kondur marang ing Dêmak. Aku angkawanianggawani. sarat, kang dadi jalarane kowe diwawuh ing kangjêng sultan. Lêmah iki lolohna ing kebodhanu, amasthi kêbo mau banjur ngamuk marang Prawata, wong Dêmak ora ana kang bisa amatèni, iku margane sang nata andangu marang kowe. Yèn kowe dikakake matèni kêbo mau, lêmahe guwangên dhisik, amasthi kêbo ya banjur kêna kokpatèni. Lan kowe dakwèhi kanthi, adhimu Ki Mas Mônca sarta sadulurku lanang jênênge Ki
Kyai Buyut lajêng parentah dhatêng anak putunipun, andikakakên sami damêl gèthèk, badhe tatumpakanipun Radèn Jaka Tingkir, sarêng sampun mirantos, nuntên mangkat numpak gèthèk. Ki Buyut Banyubiru angatêr sapinggiring lèpèn, sarwi andêdonga anênga langit. Ki Majasta ngatêr tumut nitih gèthèk. Gèthèk milir ing lèpèn Dêngkèng, sampun dumugi ing dhusun griyanipun Ki Majasta, kèndêl sipêng wontên ing ngriku tigang dintên, lajêng mangkat. Ki Majasta botên tumut. Gèthèk milir dumugi ing bangawan Picis. Tiyang sakawan wau ingkang kêkalih anyatangi, ingkang kêkalih amêlahi. Sarêng wanci pukul sakawan sontên dumugi ing Kêdhung Srêngenge, anuntên wontên mêndhung sarta grimis awor barat. Ing Kêdhung Srêngege ngriku wontên ratuning baya, anama Baurêksa, pêpatihipun anama Jalumampang. Balanipun baya tanpa wilangan. Bala
salêbêting toya, pangraosipun kados wontên ing dharatan kemawon, nuntên prang rame, baya kathah kang pêjah, ratuning baya kang nama Baurêksa sampun nungkul dhatêng Radèn Jaka, sarta aprajangji badhe ngatêr ing lampahipun Radèn Jaka wontên ing toya, lan prajangji badhe angaturi kalangênan baya satunggil-satunggil ing sabên taun.
Radèn Jaka Tingkir nuntên mangkat anitih gèthèk malih, iliring gèthèk dipun sanggi ing bajul kawan dasa, ingkang nitih sami ngeca-eca lênggah kemawon, satang lan wêlahipun sami binucalan. Ing wanci dalu dumugi bêbagan ing Butuh, gèthèk kathothok, bajul sami sumêrêp ing wangsit, gèthèk kakèndêlakên. Radèn Jaka sarta rencangipun tatiga sarèhning sami sayah lan arip, lajêng sami tilêm wontên ing gèthèk. Ing wanci têngah dalu Ki Agêng Butuh
mêdal saking griyanipun, kagèt aningali pulung karaton, cumalorot saking lèr kilèn, dhawah wontên ing lèpèn, panggenanipun tilêm Radèn Jaka wau. Ki Agêng nuntên nututi ing dhawahing pulung, sadhatêngipun ing pinggir lèpèn, Ki Agêng botên samar
pulung karaton ing Dêmak wis ngalih marang sira. Radèn Jaka lan sarencangipun sami tangi, lajêng binêkta dhatêng dhepokipun Ki Agêng Butuh. Ki Agêng Ngêrang inggih sampun dipun aturi dhatêng ing ngriku, nuntên sami amulang dhatêng Radèn Jaka, sarèhning pulung karaton ing Dêmak sampun ngalih dhatêng piyambakipun, punika gènipun badhe anggêntosi ing Sultan Dêmak sampun ngantos kakasap, kasuwuna ing Allah kemawon, lan amuriha lunturing sihipun sang nata, sarta kawulang ing lampah nistha lan kang utami. Akathah-kathah pawulangipun ki agêng kêkalih wau ing Radèn Jaka, Radèn Jaka inggih sangêt anarimah sarta badhe
ngèstokakên ing piwulang wau. Radèn Jaka nuntên pamit mangkat lan sarencangipun, sami anumpak gèthèk, alon miliripun, sarêng dumugi ing dhusun Bulu tanah Majênang, nuntên mêntas dhatêng dharat. Bajul sami kawangsitan kapurih wangsula dhatêng ing panggenanipun ing Kêdhung Srêngenge. Radèn Jaka lan sarencangipun lajêng sami lumampah dharat. Wiwit kala samantên ing dhusun Bulu kaêlih nama ing Tindak. Lampahipun Radèn Jaka ngalèr ngilèn mêdal ing Garobogan. Sadhatêngipun talatah ing Prawata, Radèn Jaka sumêrêp, yèn sang nata taksih ngadhaton ing ngriku, dèrèng kondur dhatêng Dêmak. Radèn Jaka nuntên ngupados maesadhanu. Sarêng sampun angsal, lajêng kalolohan siti babêktanipun saking ing Majasta maesa wau enggal lumajêng angamuk dhatêng pasanggrahan ing Prawata, angobrak-abrik pasanggrahan, sarta anggudag anyudhangi tatiyang. Kathah tiyang kang sami tatu tuwin pêjah, andadosakên gègèripun tiyang saprawata, karampog lan
ambêkta gêgaman, sabab prajurit tamtama wau sampun sami dipun gagulang anampiling banthèng, sapisan rêmuk sirahipun pêjah. Prajurit tamtama inggih tumuntên mêthukakên pangamuking maesa, ijèn gêntos-gêntos, nanging botên wontên kang ngêntasi damêl, malah kathah kang sami pating kalèsèd, margi dipun bijigi sarta kaidak-idak. Pangamuking maesa wau ngantos tigang dintên tigang dalu, yèn sêrap srêngenge maesa wangsul dhatêng ing
Solahipun kados tiyang aningali pangamuking maesa. Sang nata enggal ngandika dhatêng abdinipun kang nama Jêbad: Jêbad, pandêlêng ingsun kae kaya Si Tingkir ingiring bature tatêlu, ingsun ora pangling, sira taria apa dhèwèke wani sun adu lan kêbo [kê...]
[...bo] ngamuk. Yèn Si Tingkir bisa matèni kêbo iku, dakapura dosane kang wis kalakon. Radèn Jaka sarêng kadhawahan,
Adangu gènipun tanglêd, kapurih erama kang sami ningali. Radèn Jaka dipun undha katadhahan sungu, nanging botên pasah, sungu sarta buntuting maesa kacandhak dipun sêndhal. Maesa rêbah gumlimpang, siti sarat saking Banyubiru sampun mêdal. Maesa dipun tampiling, rêmuk sirahipun sampun pêjah, andadosakên eram sarta sukanipun sang nata tuwin ingkang aningali sadaya. Radèn Jaka Tingkir lajêng kawangsulakên kalênggahanipun lami anglurahi prajurit tamtama, kangjêng sultan sampun pulih sihipun kados ingkang wau-wau. Sang nata nuntên bidhal kondur dhatêng nagari ing Dêmak.
Kacariyos ing Matawis, punika sitinipun radin, sarta kathah toya, kathah wowohan, pala gumantung, pala kapêndhêm, pala kasimpar, tulus kang sarwa tinandur. Kalangênan ing toya lan ing dharat inggih kathah, sawarnining sumbêr toyanipun saklangkung bêning. Tiyang gêgramèn inggih kathah, wontên ingkang
sakulawangsanipun sadaya. Nanging Ki Agêng Matawis wau taksih ambantêr ing tapanipun. Sabab sumêrêp ing wirayatipun Sunan Giri, yèn ing Mataram benjing badhe wontên kang jumênêng ratu agêng angrèh ing tanah Jawi sadaya. Ciptanipun Ki Agêng Matawis, yèn sayêktos wirayat wau sampun liya saking turunipun. Milanipun Ki Agêng wau botên pêgat gènipun tapa utawi tirakat dhatêng ing wana sarta ing rêdi. Kala samantên Ki Pamanahan kesah tirakat ijèn, sarta sumêja anuwèni sadhèrèkanipun ing tanah rêdi kidul anama Kyai Agêng Giring utawi Ki Agêng [A...]
[...gêng] Paderesan. Gènipun sadherekan kalihan Ki Agêng Matawis saklangkung sae, sampun kados sadulur tunggil rama ibu.
Kacariyos Ki Agêng Giring wau inggih sangêt gènipun tapa, pandamêlanipun andèrès. Ing wanci enjing Ki Agêng anginggahi paderesanipun. Ing ngriku wontên tirisan satunggil, cakêt lan kang sawêg dipun inggahi Ki Agêng. Tirisan wau salaminipun dèrèng nate awoh, ing dintên punika wontên wohipun satunggil, dawêgan. Ki Agêng sawêg atrap bumbung wontên ing nginggil tirisan, anuntên mirêng swara prênahipun ing swara wontên ing dawêgan satunggil wau, ujaring swara: Ki Agêng Giring, wruhanamu, sapa kang ngombe banyu dawêgan iki, yèn kongsi êntèk, iku saturun-turune bakal dadi ratu gêdhe, amêngku ing tanah Jawa kabèh. Ki Agêng Giring sarêng mirêng swara makatên, enggal mudhun saking gènipun dèrès. Wontên ngandhap sampun sèlèh bonjor, lajêng mènèk dawêgan satunggil wau, sampun kapêndhêt binêkta mudhun, dene deresanipun botên dipun manah, [ma...]
[...nah,] amung dawêgan kang pinêlêng binêkta mantuk. Sadhatêngipun ing griya lajêng dipun parasi, nanging botên lajêng dipun unjuk. Mila makatên, pamanahipun Ki Agêng, sarèhning taksih enjing dados kakintên botên têlas yèn dipun unjuka, sabab dèrèng ngêlak, karsanipun Ki Agêng badhe babad dhatêng wana rumiyin adamêl ngêlak. Dawêgan lajêng kasinggahakên ing paga sanginggiling pawon. Ing sadintên punika Ki Agêng botên angopèni padamêlanipun anggodhog lêgèn adamêl gêndhis, amung manah dawêgan kemawon, Ki
Matawis dhatêng wontên ing ngriku, sarta pitakèn dhatêng semahipun Ki Agêng Giring: bakyu, wakane dhatêng pundi, dene botên wontên katingal. Nyai Giring sumaur: raka dika kesah dhatêng wana ucal kajêng. Ki Agêng Matawis lajêng lumêbêt ing pawon, sumêja ngunjuk kilang. Sarêng aningali ing pawon sêpên, botên wontên kilang utawi lêgèn, amung dawêgan satunggil ingkang wontên,
tumumpang ing paga, enggal kapêndhêt dhatêng Ki Agêng Matawis,kabêkta lumêbêt ing griya, lênggah ing ambèn, sarta ambolong dawêgan. Sumêja dipun unjuk toyanipun, sarta wicantên dhatêng Nyai Giring: bakyu, punapaa dene botên anggodhog lêgèn, kula dhatêng pawon ajêng ngombe, ngupados lêgèn botên angsal. Nyai Giring sumaur, inggih amung sadintên punika towong, karsane raka aso. Nyai Giring kagèt aningali dawêgan badhe dipun unjuk dhatêng Ki Agêng Matawis, enggal wicantên:
antawis dangu Ki Agêng Giring dhatêng sarta angrêmbat kajêng,
anjujug ing pawon, kajêng sampun kasèlèhakên, karsanipun Ki Agêng Giring badhe lajêng ngunjuk dawêgan. Sarêng dipun tingali ing paga, dawêgan botên wontên, Ki Agêng enggal lumêbêt ing griya amanggihi Ki Agêng Matawis, sarta pitakèn dhatêng semahipun: wong wadon, dawêganaku kang takdokok ing paga mau ana ing ngêndi. Semahipun mangsuli: rayi dika niku kang mêndhêt. Kula pênging botên kenging, wicantêne saking ngêlake, lajêng dipun unjuk. Kyai Agêng Matawis sumambung: inggih sayêktos kula kakang, kang ngombe dawêgan, tiyang sangêt gèn kula ngêlak, sampeyan dukani
tiyang sampun linuwih, dados sumêrêp ing takdir, yèn sampun pinasthi karsa Allah, Ki Agêng Matawis badhe anurunakên ratu kang mêngku ing tanah Jawi. Ki Agêng Giring lajêng ambalakakakên swara kang saking dawêgan sarta agadhah panêdha dhatêng Ki Agêng Matawis: adhi, panêdha kula makatên kemawon, sarèhning dawêgan sampun dika [di...]
[...ka] ombe, angsal kula anjaluk kadospundi, amung turun kula kemawon benjing kenginga gagêntosan lan turun
Agêng Matawis inggih botên suka, nuntên nêdha gêntos turun kaping pitu. Ki Agêng Matawis sumaur: kakang Allahualam, sok sukaa ing wingking, kula botên nguningani. Ki Agêng Matawis lajêng pamit mantuk dhatêng ing Matawis.
Kacariyos dipati ing Pathi sumêja balela, badhe amangsah ing Mataram, dipun ampah dhatêng para santananipun botên kenging, lajêng utusan dhatêng Matawis, anyuwun ngêrèh siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya, sarta anyuwun waos salandheyanipun, kathahipun satus. Utusan inggih sampun mangkat, sampun kapanggih kalihan panêmbahan, sarta
angaturakên ing panyuwunipun ingkang rayi. Panêmbahan inggih lajêng amaringakên siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya. Wondene waos inggih kaparingan, ananging waos kemawon, botên mawi landheyan. Utusan lajêng mantuk. Ing sapungkuring utusan, Panêmbahan ngandika pawartos dhatêng Dipati Môndaraka, yèn dipati ing Pathi badhe ambalik. Ki Dipati Môndaraka saklangkung ngungun. Wondene utusan ing Pathi wau inggih sampun matur dhatêng sang dipati, sang dipati lajêng parentah ambêbahak anêlukakên tiyang siti dhusun salèring rêdi Kêndhêng, sadaya inggih sampun sami nungkul, amung nagari Dêmak ingkang bôngga, amapag prang muwêr salêbêting biting. Adipati Pragola ing Pathi sarêng sampun kathah balanipun lajêng bidhal, anglurug dhatêng Matawis, lan sabalanipun. Lampahing gêgaman saklangkung rêsah, samargi-margi tansah anjajarah ambaboyong. Adipati Pajang enggal ngaturi uninga dhatêng ing Matawis, yèn Dipati Pathi sumêja ambêdhah ing Matawis. Panêmbahan sarêng mirêng aturipun Dipati [Di...]
[...pati] Pajang lajêng ngandika dhatêng putranipun ingkang anama Pangeran Dipati Anom: Thole, kowe mangkata lan wong Mataram kabèh, amapagna pamanmu ing Pathi, nanging aja koklawani
wayah sampeyan kemawon kang kula kèn mêthukakên, pun adhi ing Pathi kula purih èngêta, sampun ngantos kalajêngakên
wau nuntên bidhal lan sabalanipun, kèndêl wontên ing Prambanan. Wondene gêgaman agêng ing Pathi sampun dumugi ing Kamalon, arêrêp wontên ing ngriku, sarêng enjingipun lajêng bidhal majêng, pangeran dipati ing Matawis inggih nuntên bidhal amung bêkta bala kang angampil upacara kemawon, [kema...]
balanipun ingkang kathah sami katilar wontên ing Prambanan. Botên dangu nuntên kapêthuk gêgaman ing Pathi, Sang Dipati Pathi kagèt aningali wontên priyantun amêthukakên lampahipun amung kairing upacara, dangu-dangu sang dipati botên pandung yèn ingkang putra kapenakan. Sang dipati sangêt kanggêg galihipun, sarta lingsêm, enggal amurugi taksih numpak kapal sarta pitakèn: thole, bapakmu ana ngêndi, lan kowe mrene iku gawemu apa. Pangeran dipati matur taksih numpak kapal: raka jêngandika taksih wontên ing wingking, kula dipun utus matur dhatêng sampeyan, mênggah gèn sampeyan badhe dhatêng Matawis punika damêlipun punapa, yèn badhe ngrêbat nagari ing Matawis punika, tiyang kagungan sampeyan piyambak, sami ugi lan ing Pathi, sampeyan dikakakên wangsul kemawon. Sang Dipati Pragola ngandika sarta malengos: aku wong wis sumurup watêke bapakmu iku, mung sok ngenaki ati bae, saiki kowe balia, bapakmu konên mrene, anêmonana [anê...]
[...monana] aku padha tuwa. Pangeran dipati matur: bilih sampeyan botên karsa wangsul, sarta botên karsa èngêt gèn sampeyan gadhah sadhèrèk dhatêng kangjêng rama, kula dikakakên angladosi ing sakarsa sampeyan. Sang dipati sarêng mirêng sangêt duka, sarta wicantên: bapakmu iku bangêt gone mêjanani marang aku, kowe dudu tandhingku prang, kang dak ancam-ancam bapakmu, bakal dakjak ngadu karosan sarta katêguhan. Kowe môngsa kêlara anadhahi prangku, kêbat balia bae, ngundanga bapakmu. Pangeran dipati mirêng wicantên saklangkung duka, ingkang paman lajêng dipun tumbak. Sang dipati sangêt jola, nanging botên pasah, sarta wicantên: kowe iki bocah ora kêna digawe bêcik, wis, dikêbat balia, bapakmu bae konên mrene. Pangeran dipati mêksa anumbaki, sang dipati kraos sakit, nanging botên pasah, enggal nyandhak tumbak, ingkang putra dipun buntar kenging jajanipun, aniba saking kapal karungkêb ing siti botên emut, nuntên
Panêmbahan. Dene sang dipati ing Pathi inggih lajêng kèndêl sabalanipun wontên ing ngriku cakêt lèpèn dêngkèng sarta ababiting, kang dipun damêl galugu. Panêmbahan Senapati sarêng dipun aturi uninga yèn ingkang putra katèmpêr, sangêt gènipun kagèt, lajêng ngandika dhatêng garwanipun kang saking Pathi, bakyunipun dening Sang Dipati Pathi: nimas, adhimu wis lali têmênan, pratandhane dene kolu anumbak kaponakane. Ingkang garwa matur: yèn makatên kula inggih sampun lila pêjahipun rayi sampeyan, sabab sampun awon. Panêmbahan lajêng dandos. Sarêng sampun samêkta nuntên bidhal lan bala kêkapalan sadaya, lampahipun asêsandêran, dumuginipun ing pasanggrahan Prambanan sampun dalu. Panêmbahan kèndêl sakêdhap anata bala, sarêng sampun tata lajêng
Pathi, bala Matawis sami surak, bêndhe Kyai Bicak tinabuh, swaranipun angungkung. Bala ing Pathi
gègèr sami lumajêng ing sapurug-purug. Pênambahan badhe lumêbêt ing biting botên pinanggih marginipun. Ki
ingkang putra, Panêmbahan enggal lumêbêt sakapalipun sarta bala ing Matawis, lajêng sami ngamuk, bala ing Pathi botên wontên kang sagêd malês, kathah ingkang pêjah. Sang Dipati Pathi sarta balanipun kang taksih gêsang sami lumajêng atilar biting, kasarêngan lèpèn Dêngkèng banjir ladhu, bala ing Pathi sami ambyur, kathah kang pêjah dening toya. Palajêngipun sang dipati lan sabalanipun sumêja mantuk dhatêng ing Pathi. Panêmbahan lan sabalanipun anglud. Sang dipati sarêng dumugi nagarinipun, enggal utusan anêdha bantu dhatêng para bupati kang cêlak-cêlak ing Pathi. Para bupati wau inggih sami ambantoni prajurit, lajêng sami tata baris wontên ing Pathi. Panêmbahan inggih nuntên dhatêng lan sabalanipun, lajêng prang, tiyang ing Pathi kawon, kathah [ka...]
[...thah] kang pêjah, sami lumajêng ambyur ing lèpèn banjir, kathah kang pêjah dening toya, sang dipati ing Pathi botên kantênan pêjah tuwin gêsangipun. Bala Matawis sami
Kala samantên Panêmbahan Senapati sampun tulus gènipun jumênêng ratu, nagari Matawi saklangkung gêmah raharja. Ki Dipati Môndaraka matur, Panêmbahan dipun aturi anggêbag nagari bangwetan kang dèrèng nungkul, wangsulanipun Panêmbahan: paman, sapunika dèrèng mangsanipun. Benjing putu kula kang anêlukakên tiyang tanah Jawi sadaya, jumênêng ratu agêng tanpa timbang, kula punika amung abêbadhe kemawon. Kalihdene benjing yèn kula sampun tinêkakakên ing jangji, kang kula lilani anggêntosi kula jumênêng ratu ing Matawis, anak kula pun Jolang, sanajan anèm, sabab badhe anurunakên wiji, anak-anak kula sadaya bilih wontên kang botên
kabèh, sira padha anaksènana, yèn Pangeran Dipati samêngko jumênêng sultan anggêntèni ingkang rama. Manawa ana wong kang masgul atine sarta ora ngèstokake, padha têkakna budimu ing saiki, aku mungsuhe prang. Tiyang
Nyai Rôndha wicantên dhatêng Ajisaka: nagara ing kene wis misuwur, yèn ana bramana sêkti môndraguna, bagus isih ênom, limpad ing ngèlmu panitisan, pinangkane saka ing sabrang angajawa, anggawa aksara warna-warna, apadene layang têmbung kawi, gawene amamuruk. Wong pirang-pirang nagara padha anggaguru, mung kari wong nagara ing Mêndhangkamolan bae, sing kawruhe isih bingung. Yèn ta bramana iku anaa ing kene, aku sumêja anggaguru. Ajisaka gumujêng amangsuli: dora ingkang awartos punika, angindhakakên ing kayaktosanipun. Wondening ingkang kawartos punika inggih kula.
Nyai rôndha kagèt, wicantênipun: bêgja têmên aku katêkan kowe, sarèhne aku bodho, muga lêgaa kowe amuruk. Wangsulanipun Ajisaka: yèn sampeyan sudi amundhut wulang, kula sandika kemawon, Nyai Rôndha lajêng dipun wulang ngèlmi panitisan, sarta têmbung kawi,
sampun sampurna ing kasagêdanipun, ingkang putra lajêng dipun wulang piyambak, anyakêp sakathahing wulang.
Ajisaka anglajêngakên anggènipun mamuruk. Tiyang nagari ing Mêndhangkamolan sadaya sami anggaguru, sarta suyud dhatêng sang bramana sabrang, anggêpipun kados sami angabdi. Ajisaka saking lamine anggènipun wontên ing karandhan, misuwur kasagêdanipun, ngantos kamirêngan dhatêng patih ing Mêndhangkamolan, ingkang nama Kyai Patih Tênggêr. Kyai patih lajêng lumampah dhatêng ing karandhan, amanggihi Ajisaka. Sadalu anggènipun ngaos sastra: têmbung kawi: ngèlmu panitisan, tuwin sawarnining kasêktèn. Botên antawis lami sakathahing kawruh sampun kacakup sadaya.
Pinuju kyai patih tuwi dhatêng ing karandhan, Ajisaka apitakèn: paman, kala rumiyin sadhatêng kula ing nagari ngriki, wontên ing lalurung agêng, aningali tiyang kathah sami pating balêbêr, botên sumêrêp ingkang dipun ungsèni, [ung...]
[...sèni,] punika punapa sababipun. Patih amangsuli: punika sami abdi dalêm ing nagari ngriki, angupados tiyang ingkang lêma, badhe dhaharipun sang nata, sabên dintên angladosakên satunggil. Ajisaka kagèt, sarta eram sangêt, amirêngakên pratelanipun kyai patih, wicantênipun: yèn makatên, paman, dados ratu ijêngandika punika adamêl risaking nagarinipun piyambak. Mila kula tingali kagunganipun siti dhusun kathah ingkang suwêng. Sarêng Ajisaka kèndêl wicantên, botên antawis dangu para sakabatipun sami malajêng-malajêng dhatêng, angungsi ing gurunipun, sarta sami anangis, anyuwun dipun kêkahana, awit dipun bujêng badhe kacêpêng dhatêng utusanipun sang nata. Sarêng Ajisaka sumêrêp makatên, lajêng matur dhatêng kyai patih: paman, kula kemawon sampeyan saosakên, dados dhaharipun sang prabu. Nanging kula gadhah panyuwun, kaparingana siti ing Mêndhangkamolan, wiyaripun namung saikêt kula, samasa sampun tampi kula lajêng kadhahara.
Kyai patih kagèt amirêngakên aturipun Ajisaka, wangsulanipun: anggèr: kula botên kadugi anguyang sakit anêmpur pêjah, aluwung sampeyan mamulanga kemawon prayogi, awit ing ngriki taksih kathah tiyang bodho. Ajisaka amangsuli: kajêngipun, paman, kula pêjah, têkad kula badhe ambelani têtiyang ing Mêndhangkamolan, ingkang sampun sami anggaguru dhatêng kula. Nyai Rôndha sangêt anangis, mirêngakên ginêmipun Ajisaka kalih Patih Tênggêr, sasambatipun: adhuh ênggèr, kapriye polahku, yèn koktinggala aku ora bisa kari, amasthi nglabuhi kowe. Ajisaka gumujêng amangsuli: sampun sampeyan kuwatos, bibi. Patih Tênggêr sumambung: anggèr: kasinggihan aturipun bok ayu, anggènipun murih sandening karsa sampeyan ingkang botên sayogi. Ajisaka amangsuli: yèn makatên, paman, tanpa damêl anggèn sampeyan anggaguru, yèn botên
tatiyang Mêndhangkamolan, ingkang sampun inggaguruanggaguru. dhatêng kula, pêjah sapisan, gêsang salaminipun. Paman, mugi dipun pitajêng dhatêng kula, botên ngantos kalampahan kula pêjah. Katuruta pikajêngan kula, kasaosna dhatêng sang prabu: dadosa dhaharipun, yèn sampun angsal ingkang kula suwun, sang prabu amêsthi badhe botên cuwa, awit kula sagêd damêl tiyang. Sanajan karsa andhahar tiyang sadasa sadintên, kados botên kirang. Patih Tênggêr amangsuli: môngsa boronga karsa sampeyan.
Botên antawis dangu utusanipun Prabu Dewatacêngkar dhatêng karandhan, amanggihi kyai patih, andhawahakên timbalan: kyai patih: ijêngandika ingandikan, sarta angladosna dhahar dalêm tiyang, awit ijêngandika sampun lami botên anyaosi, gusti botên sagêd dhahar eca. Patih amangsuli: inggih sandika, kalêrêsan kula sawêg angsal tiyang satunggil, lah punika warninipun, taksih ênèm abagus, mêsthi momol dagingipun. Utusan anjêngêr ningali bagusipun Ajisaka, [A...]
[...jisaka,] salaminipun gêsang dèrèng ningali ingkang ngungkuli punika, kajawi namung putranipun sang nata.
Ajisaka sasampuning dandos, lajêng kairid ing kyai patih, badhe kasaosakên dhatêng sang nata. Sakathahing murid, punapa malih Nyai Rôndha, tuwin tiyang ing narinagari. Mêndhangkamolan, mèh sapalih, sami tumut ing lampahipun Ajisaka, sumêdya sami badhe anglabuhi.
Sadhatêngipun ing kadhaton, kyai patih kapêthukakên ing abdi priyantun èstri kêkalih, anama Nyai Soka, kalihan Nyai Sana, angirid kyai patih dhatêng ngarsanipun Prabu Dewatacêngkar. Ajisaka kalihan ingkang sami tumut wau kandhêg wontên ing jawi. Sang nata andangu dhatêng patih: kapriye patih, apa sira anggawa saosan dhahar ingsun. Wis lawas ingsun ora dhahar enak. Yèn ora dhahar daging wong, sariraningsun lêsu, ora karuwan rasane. Nuju bisa enak olèh ingsun dhahar, ana bocah parêkan lêmu siji ingsun gawe [ga...]
[...we] pindhang, saiki anggagat manèh, wis sapasar iki ora kapenak rasane sariraningsun, malah nganti ising-isingên gêtih. Yèn ora bisa olèh wong, sira ingsun gawe tambal butuh, amasthi ingsun pangan, utawa ingsun anyêmbêlèh mantri siji, sing rada ala rupane: agampang disalini. Patih Tênggêr nyêmbah munjuk, gusti, abdi dalêm sampun angsal tiyang satunggil, pinangkanipun saking sabrang, punika kapiadrêng konjuk, dadosa dhahar dalêm. Nanging agadhah panyuwun, kaparingana kagungan dalêm siti ing Mêndhangkamolan, namung sawiyaring ikêtipun. Siti kasuwun rumiyin. Bilih sampun katampèn, badanipun kasumanggakakên kadhahara.
Sang prabu sakalangkung suka ing galih, andangu dhatêng kyai patih: apa tuwa, apa ênom, wong kang sira saosake dadi dhahar ingsun. Patih munjuk: taksih ênèm. Wêtah alus badanipun, sawêg ecanipun kadhahar, ing sapunika wontên ing jawi. Sang nata dhawah angirid lumêbêt. Ajisaka lajêng kèrid ing ngarsanipun [ngar...]
[...sanipun] sang prabu, Nyai Rôndha Sêngkêran botên kantun, kalih tansah anangis kemawon. Dewatacêngkar anjêngêr ningali bagusipun Ajisaka, pangandikanipun: apa sira kang kapiadrêng dadi dhahar ingsun, anjaluk bumi saambane ikêtira. Ajisaka munjuk: Inggih kawula, bilih andadosakên parênging karsa dalêm. Dewatacêngkar ngandika malih: aja, ingsun eman, sira wong isih ênom, bagus rupanira, balik sira ngawulaa, ingsun gawe bupati. Ajisaka munjuk: sakalangkung-langkung panuwun kawula ing pasihan dalêm. Abdi dalêm kêdah anyuwun siti ing Mêndhangkamolan. Dewatacêngkar ngandika malih: yèn sira ora kêna sun eman, iya: sun turuti kêkarêpanira.
Sang prabu lajêng dhawah dhatêng patih: yèn karsa miyos, andikakakên mêpak
aran Ajisaka, kapiadrêng dadi dhahar ingsun. Nanging duwe panyuwun bumi ing Mêndhangkamolan, ambane mung saikête, yèn wis katampan, suka lila ingsun patèni, kang iku yèn wis duwe pamilih bumi, sarta wis cukup ambane, nuli padha sira cêkêla. Sang nata andangu dhatêng Ajisaka: êndi ikêtira, Ajisaka lajèng angunjukakên ikêt. Sarêng dipun bèbèr, sang nata eram aningali wiyaripun, botên nyana pisan-pisan bilih wiyar makatên. Dados tontonanipun tiyang kathah, sami gumun aningali. Ikêt dipun bèbèr: botên têlas-têlas, ngantos lampahan sadintên taksih, malah anasabi nagari ing Mêndhangkamolan. Sang nata sabalanipun tansah tut wingking pambèbèring ikêt, wiyaripun ngantos ngacaki talatahing tanah Jawi. Ajisaka munjuk dhatêng Prabu Dewatacêngkar: gusti, sarèhning ikêt kawula anasabi talatah dalêm, nagari ing Mêndhang dados mèlik kawula, ing mangke kawula suwun mulungipun saking asta dalêm. Dewatacêngkar anyumadosi, nanging Ajisaka, angungsêd, kêdah anampèni sakal. [sa...]
[...kal.] Sang nata dipun bujêng ing sapurugipun. Tatiyang ing Mêndhangkamolan sampun sami ambalik, suyud dhatêng Ajisaka, sami tumut ambujêng ratunipun. Palajêngipun sang nata kapêngkok ing sagantên kidul, lajêng anggêbyur sagajahipun, sirna. Dewatacêngkar salah kadadosan awarni baya pêthak, agêngipun sarêdi anakan, yèn angambang: gigiripun kados pulo.
Dewatacêngkar ingkang malih baya pêthak angratoni saisining sagantên, tatanipun kados tiyang, adamêl pêpatih, nama
damêlipun angadhang margi ambegal sarta amêjahi tiyang, rêmên saba dhatêng lèpèn. Akathah tiyang ingkang dipun sarab, andadosakên susah galihipun Raja Angin-angin, ngantos kawiyos pangandikanipun: sapa sing bisa
cangkêm kados lawanging guwa, swaranipun angajrihi, sabên dintên ngêrik-ngêrik anêdha ruwat.
ing Mêndhangkamolan agêng alit sami suyud sadaya, ical marasing manah, awit sampun botên wontên ingkang môngsa tiyang. Nagari ing Mêndhangkamolan karta, sarta amanggih karaharjan, mirah sandhang mirah têdha tulus samukawis ingkang dipun tanêm. Ajisaka ambêkipun adil asih paramarta. Tiyang alit sakeca jênjêm manahipun, [ma...]
[...nahipun,] botên wontên lampah dursila, ingkang angrêsahi anggènipun sami angupajiwa, mêngsah botên wontên purun. Akathah bramana saking sabrang angajawi. Wondening para priyantun ing Mêndhangkamolan ingkang nama bupati, mantri, sapangandhap, taksih kalulusakên ing kalênggahanipun. Pêpatihipun inggih taksih Kyai Tênggêr.
inggih sowan. Patih Tênggêr ingkang wontên ing ngarsa. Sang prabu angandika dhatêng patih: bapa, undhangna marang rupane kawulaningsun, yèn murid ingsun Si Daduga lan Si Manawi ingsun karsakake dadi têtindhihe kawulaningsun bupati wolung atus, Si Manawi kang têngên, Si Daduga kang kiwa. Si Manawi ingsun paringi jênêng Adipati Dutanagara, Si Daduga: Adipati Suraadi. Nanging karo pisan isih ana sajroning kadhaton, aja pisah lan panjênêngan ingsun. Unjukipun patih akalihan para abdi sadaya: sami nuwun [nu...]
[...wun] sandika. Sang nata ngandika malih: lan maninge bapa, sarèhning panjênêngan ingsun isih lômba, ingsun jajuluk Narpa Anom Prabu Jaka. Para abdi sami saur pêksi nuwun sandika sadaya. Sang nata lajêng kondur angadhaton.
Prabu Jaka miyos sinowan ing para sakabatipun wontên ing kadhaton, kaèngêtan sakabat kêkalih, ingkang dipun tilar wontên ing pulo Mêjêthi, pun Dora kalihan pun Sêmbada, pangandikanipun: Si Dora lan Si
ingkang sampun lami katilar wontên ing pulo Majêthi, sampun mirêng pawartos,
yèn gustinipun dados ratu wontên nagari ing Mêndhangkamolan. Badhe nusul ajrih awit wêlingipun Ajisaka, sapa-sapa sing nimbali kowe, utawa
sanjang dhatêng kancanipun. Wontên ing margi kapêthuk utusan kêkalih, pun Duga kalihan pun Prayoga. Tiyang tatiga lajêng sami wangsul dhumatêng ing Mêndhangkamolan, sowan ing ngarsanipun Prabu Jaka. Sang nata andangu: hèh Dora sira têka dhewe, kancanira Si Sêmbada ana ngêndi, dene ora ambarêngi lakunira. Iku apa sababe. Dora munjuk: mila kawula sowan piyambak, awit abdi dalêm pun Sêmbada kawula ajak botên purun. Prabu Jaka sangêt duka mirsa aturipun dora, kêsupèn bilih ing ngajêng sampun andhawahakên wawêling. Kados ingkang sampun kêsêbut ing ngajêng wau, lajêng ngandika: hèh Dora, balia mênyang ing pulo Majêthi, timbalana Si Sêmbada. [Sêmba...]
[...da.] Yèn mêksa ora gêlam, rêrêksane kêris,
Lampahipun Dora dumugi ing pulo Majêthi, kapanggih kalihan pun Sêmbada. Sêmbada apitakèn: saka ing ngêndi kowe Dora. Dora sumaur: aku nusul gusti. Gusti ing saiki wis jumênêng ratu ana nagara ing Mêndhangkamolan. Aku diutus animbali kowe, kèrida sarêrêksanmu kabèh. Sêmbada amangsuli: kapriye, kowe biyèn iya ngrungu dhewe pangandikane gusti, sapa sapa mundhut rêrêksanmu: aja kokulungake, yèn dudu aku dhewe, mêngkono timbalane gusti. Aku karo kowe padha ngrungu, môngka kokjaluk dhewe, dadi kowe iku nrajang bênêr. Ewadene sarèhne padha kakancan, ayo padha seba wong loro. Dora sumaur: apa kowe ora
ngandêl marang aku, awèh ora awèha, rêrêksanmu dakjaluk. Sêmbada sumambung: kowe iku aninggal tata, ambuwang bênêr. Yèn kokjaluk dhewe, amasthi aku ora awèh, awit kowe ora ngrungokake ujar kang bênêr, anurut pikirmu dhewe. Dora amangsuli sêru: kapriye ujarmu iku, apa kowe balela ing gusti. Angur ulungna, aja nganti nêmu kang ora bêcik. Sêmbada sumaur: basamu ora enak dirungokake. Kudu lumaku ginugu. Aku ora wêdi marang kowe, wêdi marang gustiku. Bokmanawa kowe ngamandaka, wis ngawula gusti liyane. Lajêngipun ing pabên sami tantang-tinantang, wusana sami kakêrêngan, sudukan, pêjah kalih pisan.
Prabu Jaka angajêng-ajêng utusanipun. Sarêng sampun langkung saking antawis botên dhatêng, angandika dhatêng pun Duga kalihan Prayoga: hèh sira padha nusula Dora mênyang ing pulo Majêthi. Wis kaliwat saka ing antara ora ana têka. Panduganingsun anêmu pakewuh utawa [uta...]
[...wa] padu. Duga, Prayoga munjuk sandika, lajêng mangkat.
Sadhatêngipun utusan kakalih ing pulo Majêthi, angupadosi pun Dora kalihan pun Sêmbada, pinanggih pêjah kalih pisan, labêtipun sami kakêrêngan. Lajêng sami mantuk sowan gustinipun, unjukipun: kawula kautus aniliki abdi dalêm pun Dora kalihan pun Sêmbada, inggih sampun. Nanging sami pinanggih pêjah kalih pisan. Labêtipun sami kakêrêngan sudukan. Prabu Jaka anjêngêr midhangêtakên pratelaning utusan, dangu botên sagêd ngandika. Wusana pangandikanipun: ingsun dhewe sing kaluputan. Ing ngarêp wis ingsun pêpacaki sakarone, iku ingsun ora kèlingan pisan-pisan. Wêkasan ingsun anggugu ature Si Dora, ambabolèhake kancane. Ingsun kalimput ing nêpsu, anêrak pêpacak ingsun dhewe.
Anuntên Prabu Jaka nganggit aksara Jawi kalih dasa. Wondening kang kadamêl uwit,hal. 127 tidak ada. [uwi...]
Ing mangke ingkang kacariyos nagari ing Mahispati, ratunipun ajêjuluk Arjunawijaya, inggih Sasrabau, utawi Arjunasasra, garwanipun anama Dèwi Citrawati, sêliripun wolung atus. Saha kathah ratu nagari ing ngamônca, ingkang lampahan sataun tuwin kalih taun, sami kabawah ing sang nata, pêpatihipun anama Suwônda, ingkang warni jumbuh akalihan sang nata.
Anuju satunggiling dintên Prabu Arjunasasra karsa amêng-amêng dhumatêng wana ingkang urut pasisir, lajêng andhawuhakên parentah dhumatêng Patih Suwônda,
anglêksanani dhawahipun Prabu Arjunasasra. Sarêng sampun sami pêpak, sang nata lajêng bidhal, anitih rata akalihan ingkang garwa sêlir wolung atus kakarsakakên andhèrèk.
Tindakipun sang nata sampun dumugi ing rêdi. Para pandhita ingkang adhadhepok wontên ing ngriku, sarêng midhangêt yèn sang nata pêpara dhumatêng wana, enggal sami amêthuk, saha sakalangkung sami suka bingahipun, awit panggenanipun katêdhakan ing ratu agêng. Sang nata sasampuning ambêbêdhag saha mêndhêt ulam, lajêng anyare ing pratapan. Wontên ing ngriku aginêm raos kalihan para pandhita, bab kautamaning lampah-lampah tuwin wajibipun ing agêsang. Enjing Dèwi Citrawati akalihan para sêlir sami angundhuh sêkar, sangêt sami suka bingahing galih. Anuntên sang prabu Arjunasasra bidhal saking pratapan wau, karsa amasanggrahan ing panggenan sanèsipun. Samargi-margi sang nata adêdana dhumatêng para abdi, botên wontên ingkang kalangkungan. Akathah pratapan ingkang dipun kèndêli, pundi ingkang risak andikakakên andandosi dhumatêng abdinipun, saha pinaringan ing saratipun anyaèni. Wusana tindakipun sang nata dumugi ing rêdi agêng, wontên ing ngriku
mbok yo, sareh dhisik. leren anggone ngebom kono kene. wis akeh sing dadi korban. Mbok yo... nggolek penggawean sing liyane... sing luwih mupangati.
jane coblosan ki yo ming ngedu uwong. Ha yo pora ngedu jenenge? Hla sing kono pilih ngono, sing kene pilih ngene. Tembe mburine do padu dewe-dewe". (
pojok soklin: TOL SOLO-SEMARANG : Gubernur Ganjar Pengin 2015 Tol Bawen-Solo Rampung
dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih
ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
KABUPATEN BANYUMAS 2009"— Transcript presentasi:
KEJADIAN LUAR BIASA (KLB) DI KABUPATEN BANYUMAS 2009KADINKES KAB BANYUMAS Dr. Widayanto, M.Kes
I THINK MY LIFE: Tuladha Pidhato kagem Ketua Panitia Kagiyatan ten Boso Jowo/
Tuladha Pidhato kagem Ketua Panitia Kagiyatan ten Boso Jowo/
(sumber/ source: Ms. Tri Edi. 2010. Javanese
Teach. Ponorogo: Junior High School 1 Ponorogo.)
syukur konjuk Gusti Kang Maha Kuasa ingkagn amurba jagad Gsti Kang Maha Asih
ingkagn maringi karaharjan, ketentreman, kabagyan, kanthi kabagaswarasan
sholawat saha salam tetep kaluberaken dhumateng Nabi Agung Muhammad Saw.
Panuntuning umat saking jaman jahiliyah dumugi jaman Islamiyah ngantos sakniki.
Mugi-mugi kita sedaya saged pikantuk syafa’at pitulunganipun ngantos mbenjang
lenggah ingkang tansah dahat kinurmatan keparengan sumela autr, anggempil
kamardikan kalanipun panjenengan sakecaca wawan pangandikan kaliyan mitra
rowang. Kula matur agunging panuwun dhumateng panjenengan ingkang sampun
mbiyantu saking wiwit reteman ngatos luapahing adicara pengasihan. Mboten
kesupen, kula matur agengipun panuwun dhumateng Bapak saha Ibu guru ingkang
sampun mbimbing lumapahing adicara punika. Mugi-mugi acara punika lumampah
rancag wiwit purw, madya, ngantos wasana.
rawuh, mekanten atur kula, mbol bilih wonten
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600.
121. Pangeran Bintara lan Pangeran Purubaya asrah tobat. Kangjêng Sunan lan Kangjêng Sultan botên karsa tampi.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing
Purbayèku | ing praptane tur pati urip | tobat malih-malihe | sultan karsanipun | dêlèr ingkang anyumpaha | pamundhute nênggih kang kalih prakawis | kang rumiyin wani prang ||
enjuh aprang dhewe | amung bêbawur laku | mila Pangran Mangkunagari | wani marang kang rama | iku kang bêbangus | parandene nora tanak | mila Mangkunagara tan bêtah sami | arsa bali mring sultan ||
padha lan wong panajung | wong panglawe arang nglakoni | pikir ngura wêwirang | dêlèr sawusipun | maos srat asru gujêngnya | dadya wau karya surat amangsuli | marang ing kangjêng sultan ||
4. surat kalih dene kang satunggil | katur marang Prabu Surakarta | wus mêsat surat kalihe | sami ngêngalihipun |
ingkang dhatêng Sultan Giyanti | ngangge Pangran Madura | miwah ingkang katur | ing sang Prabu Surakarta | inggih sami ngangge Pangran Madurèki | kalihe sami prapta ||
5. ingkang dhatêng sultan sampun prapti | ing Drêsana pan sampun tinampan | tinupiksa srat têmbunge | wusnya ing tabenipun | Tuwan Idlèr Nikolas Harting | kula inggih tur priksa | ing paduka prabu | duk kula nèng Surabaya | inggih wontên surat panungkul kang prapti | saking Pangran Bintara ||
6. pulmakipun Brikton ananglêdi | kathah sumpahe Pangran Bintara | mila kula ing samangke | sumangga ing sang prabu | lamun sultan karsa nampèni | kang rayi kalih pisan | inggih langkung sukur | Kumpêni sami matara | tuwan sultan kinintên tan purun tampi | mring kang
kawula inggih | tan kêni wangênana | adating sadulur | wus titi tamat kang sêrat | ingkang saking Madura tinupiksa glis | bêbuka atur sêmbah ||
8. rayi dalêm inggih pun dipati | ing Maduntên inggih kaatura | dhatêng ingkang raka mangke | Jêng Sultan ing Matarum | ingkang senapati ngajurit | musakani paprangan | sumbagya dibyanung | jêng kakang mas paring surat | inggih sampun dhatêng kawula tampèni | sampun kula tupiksa ||
9. ing sadhawuh-dhawuh paduka ji | jroning surat tuwan paring gêmak | pan inggih nênêm cacahe |
kalih pangajêngipun | namanipun wêlang satunggil | dene ingkang satunggal | anama pun balut | taksih badhe kang sakawan | kang punika sêmbah sungkêm kang sayêkti | langkung panuwun kula ||
10. sampun kathah tuwan paring pêksi | inggih saking panuwun
11. kangmas prabu amundhut prajurit | brajapati lan pun brajayuda | tuwan botên ngarsakake | kang sampun kalih èwu | tuwan tampik amundhut malih | kang sami tuwan têdah | barise atugur | nèng tanah môncanagara | tuwan mundhut barise ingkang nindhihi | kulit daging kawula ||
12. kang punika kawula ngaturi | prajurit agêm kawula usar | kwanatus karbin sikêpe | dene pangiridipun | sami putra tuwan pribadi | anakipun pun kakang | dene namanipun | Radèn Panji Kartayuda | kang nêmatus
kumêdhèp sami | tumpês ngarsa paduka | yêkti kangmas prabu | dene kang sèwu punika | wong prang kasap mantri ngajêng kang nindhihi | pun Têgal Alap-alap ||
14. lan pun Alas [A...]
[...las] Angun-angun nênggih | kula turkên pêjahe ing karya | ingkang abdi sadayane | yèn tiwasa prangipun | môngsa wontên puruna mulih | dhatêng nagri Madura | pasthi kula lampus | lan kula kintun sanjata | kalih dasa alus-alus sami karbin | titi tamat kang sêrat ||
pêpulunanipun | anênggih kêkalih sanak | ingkang tuwa Radèn Panji Kartasari | nèm Panji Kartayuda ||
16. punika badhe kang anggiliri | Madura kang baris ing Tapêlan | Mas Dêmang Brajayudane | ingkang tinundhung mantuk | kunêng ingkang ganti winarni | surat kang katur marang | Surakarta iku | wus katur mring Sri Narendra | Surakarta srat dêlèr lan Madurèki | tinampan tinupiksa ||
17. surat dêlèr têmbung tur udani | wus tabenya ingkang kathah-kathah | atur priksa ing lampahe | mring nagri Madurèku | miwah nagri ing Surawèsthi | kula nèng
Purbaya | nèng gunung Gamping praptane | rusak sariranipun | datan wontên ingkang tut buri | bature sami nilar | mung wong papat tumut | rama tuwan kangjêng sultan | botên purun kalamun pikire taksih | ingkang kalih prakara ||
20. lamun kula purun anaguhi | ing jaile lan jêrihe ing prang | mila tuwan sultan mangke | kula kang kinèn nanggung | kula botên purun nanglêdi | mila mangke wikana | gih ing dadosipun | lan malih raka andika | Panêmbahan Madura kintun ngaturi | kajêng badhe ukiran ||
21. ukirane dhuwung cara Bali | mung têtiga kêndhitipun pelag | margi mèh ical katrine | antuk kula rumuhun | saking wetan wontên Juwani | pasisir kagegeran | dene polahipun | ing mungsuh Mangkunagaran | pan pinêgat ing Sultan Agung ngoncati | tuwan ngrusak nagara ||
22. suratipun dêlèr sampun titi | nulya sêrat kang saking Madura | binuka tinupiksa ge | tur sêmbah taklimipun | pun kakang mas atur kintèki | Adipati Madura | wusnya wiyosipun | prêkawis badhe ukiran | cara Bali kula bêktakakên dêlir | katura ing sang nata ||
23. kaping kalih kula angaturi | waos tigang atus parampogan | nanging tan mawi jêjêre | satunggil êmpunipun | Barurambat ampuh nglangkungi | kalih ingkang kapacak | bung ampèl [a...]
[...mpèl] rongatus | kang sampun katur punika | yêktinipun pan inggih ampuh puniki | dene kang kaping tiga ||
24. lampahipun putra dalêm kalih | pun Kartasari pun Kartayuda | kalih èwu prajurite | kinrêsakkên puniku |
maksih ugungane kalih | bok katutuh wong suwitèng bapa | gumampang tatakramane | wus titi suratipun | lajêng sami dènnya ngangsuli | tuwin kang rama sultan |
prakawis Pangeran | Bintara ing panungkule | dêlèr ngaturkên wau | sri narendra lumuh nampèni | manawi paman sultan | anampèni purun | kula wong anom asusah | dene kathah carèwèdipun Kêstori | gêcul Pangran Bintara ||
28. wa makatên lamun dêlèr nênggih | mêksa ngêsrahakên ing kawula | kula jangji sadèrènge | icala namanipun | dènnya nama Pangran Dipati | Buminata sabinnya |
nguni kalih èwu | lan kawan atus punika | lamun purun wontên ing kawula malih | sabin satus wikana ||
purun sapunika | kula inggih purun | kula malih kuwawia | paman sultan ingkang sêpuh anggung sêdhih | kanggenan ri kalihnya ||
aja luwih | maria dadi setan ||
32. dadi jajalanat tanah Jawi | lamun têtêpa dadi pangeran | agawe susahing akèh | wus titi suratipun |
33. pun Kapitan Markèt kinèn mulih | marang baris gunung Gamping sigra | kangjêng sultan [sulta...]
[...n] timbalane | lan kang putra
Purbaya | mring wau Kapitan Markèt | prapta binêkta sampun | ngiwa marang kantorirèki | tutur saking trêsnanya | pun
saking kula prapta | Surapringga kacandhake | saking Samarang laju | tur uninga tuwan puniki | yèn arsa anungkula | marang kadang
watêke | pangeran roro iku | padha-padha sutèng narpati | tan pantês pinikira | wêwatêkanipun | Bintara miwah Purbaya | aluwih ing wong cilik dènira licik | karya asmarèng kathah ||
kadipundi pangrasane | rêmbuge para bicara | cinupêt tinulakan | nanging dêlèr ingkang maklum | ya watêking
kang prapta | mring sultan mring susunan | sami nampik kalihipun | tan wontên sagêd kanggenan ||
pinundhut marang sultan | Radèn Mas Pandhi namane | sampun katur mring Drêsanan | sultan awlas ing driya | aja tiru bapakamu |
barise | wong desa ajrih sadaya | gusis Cina anilap | kang tan purun kesah nungkul | tumut baris ing Parakan ||
18. Sang Nata Surakartèki | pan sampun utusan sêrat | prasabên marang idêlèr | lamun botên pêparentah | mring Patih Pringgalaya | ngrubêdkên pêparonipun | malah mring kula sagahnya ||
19. duk tuwan dêlèr rumiyin | wontên nagri Surakarta | duk marentahi angkate | mring
[...nungsa] kang sami jaga | Kumpênine kantun kabèh | ing nagari Surakarta | sarta ingone pisan | pinônja saking Marêbung | mangke dèrèng kalampahan ||
23. marang ing Pringgalayèki | mulane tuwan andika | inggih sampun
angsule | marang Prabu Surakarta | ingaturan dhawuhna | marang ing Pringgalayèku | panggih anèng Salatiga ||
25. lan kang rama ing Giyanti | gih kula aturi têdhak | mring Salatiga patêmon | ngrikatakên pêpalihan | gih rama dika sultan | inggih sampun kongsi mutung | karya ngurag roning kamal ||
1. ing mangke Kêdhu Parakan | inggih sampun wontên baris | Cina kathah tinumpêsan | paran dadosipun benjing | yèn botên nuntên inggih |
pasthi mungsuh gêdhe malih | sida ajur tanah Jawa | sapa bisa ngusadani | Pringgalaya puniki | punapa sok ngewuh-ewuh | bêbêkta
amidhangêt warti | aprakawis pêpanggihan Salatiga ||
5. punika botên sakeca | tuwan têtika pribadi | pun dêlèr pan botên lômba | dhatêng paduka ing warti | kula punika kulit | jiniwit daginge katut | lamun kalampahana | warti ingkang kapiyarsi | mendah inggih rêntêng bok ayu paduka ||
6. inggih bok ayu paduka | wingi kawula wartèni | samangke tan kolu dhahar | rêntênge kapati-pati | dene ta kadangnèki | mung kantun siji pukulun | mung paduka kewala | pundi wontên malih-malih | mung paduka kantun tur umadêg nata ||
uwis | marang idêlèr wus sanggup | têdhak mring Salatiga | nadyan banjura Sêmawis | pasthi wirang lamun ingsun ngoncatana ||
srahêna ing Hyang Widi | lara pati môngsa kêna singgahana ||
12. nanging ta pangrasaningwang | yèn Kumpêni tan sayêkti | anèng loji Salatiga |
ing papan nora prayogi | sun watara kabalik | kang nêdya ngrusak puniku | sayêkti dadi rusak | pira gawane prajurit | yèn pitênah ingsun wus nêmaha nekad ||
13. sok ingsun têmên-têmêna | nora anyidrani jangji | rinêksa ing Widi dhustha | môngsa tirua
15. jêng sultan alon ngandika | iya ing lakunirèki | pan sira wus kadhawuhan | mring anak
dhingini | antara ing kalih dina | nora kyèh wadyanirèki | saking nagri Samawis | amung bupati kang tumut | liyane datan ana | amung Dipati Samawis | lan malihe Mantri Gêmulak Têrbaya ||
19. Sang Prabu ing Surakarta | Dipati Pringgalayèki | nuwun abdi
kalih èwu ingkang dharat | asri busanèng prajurit | amarwata kêmbang-kêmbang | rikat rakite ngajrihi | dêlèr amêthuk têbih | panggih têtabean sampun | aras-ingaras samya | gantya ingkang jôngga
mawarni | pangkate kang prajurit | wusnya kaping kalih minum | gya lajêng ingaturan | masanggrahan Sanakapti | angarsakna ing loji miwah ing jaba ||
23. sultan angarsakkên jaba | idêlèr nulya anganthi | marang sakilèning [saki...]
[...lèning] marga | masanggrahan sri bupati | wus
ngaturi | nanging sultan tan lumaku | dêlèr malih utusan | Kyai Dipati Samawis | kinèn matur pratela ing kangjêng sultan ||
25. sowan dhatêng pasanggrahan | wau Dipati Samawis | prapta lajêng tinimbalan | sèlèh dhuwung
kêpundhung | jambe kalawan sêdhah | ingkang sami dèn kukuhi | tan pinaro lan Dipati Pringgalaya ||
32. Pringgalaya saurira | mila tan kawula palih | de punika kalangênan | pacangkramaning narpati | kangjêng sultan ing benjing | yèn wus têtêp puranipun | mênggahing kalangênan | bok inggih damêl pribadi | pan
sampun mêdal | saking lêksan èwonnèki | sampun dhapur pribadi | sengga kalangênanipun | Sang Prabu Surakarta | ênggène damêl pribadi | tanpa ngraos kula
tyasing aji | lapur ing Dêlèr Samarang | sang nata misih anyanggi | sabarang ing Kumpêni |
amung inggih kang abaris | ing Parakan punika putra paduka ||
42. punika tuwan bubarna | inggih damêl
saking muwusmu | môngsa borong sang nata | ing Surakarta lan malih | lan kang paman jêng sultan tanapi jendral ||
praptanipun | misuwur sabarisan | alane Pringgalayèki | kacênthikan bêndarane kinalêthak ||
45. Ki Tumênggung Mangkuyuda | sèlèh api-api sakit | marang ing kaliwonira | Martawijaya Ngabèi | kadang nak-sanaknèki | tinarima sèlèhipun | Martawijaya nama | Tumênggung
wus katur ing pêjahipun | sang nata utusan | mring Samarang mring Batawi | miwah jujul mring kang paman nangjêng sultan ||
mring kang rama ngandikarum | kulup kaya ngapa | pagene polahirèki | mèh sathithik anggêgawa wong atuwa ||
6. sultan sampun eca tyase wus angutus | amaringi surat | mring Dêlèr Nikolas Harting | paring wikan
puniki | duk mungsuhan lan Mayor Pèbêr binubrah ||
10. banonipun sadaya sampun ginêmpur | mangkya karsanira | jêng sultan winangun malih | binabadan kang wadya anambut karya ||
11. lojinipun ingkang kinarya rumuhun | prapta suratira | Sang Prabu Surakartèki | tur uninga mring kang paman kangjêng sultan ||
14. wus amatuh atine kuthuh arusuh | iya ati setan | sêlame mung sêlam kucing | balêntongan atine akèh kang ala ||
ngangsulan sampun | wau Sri Narendra | ing Surakarta anuding |
karya surat mring Batawi mring Samarang ||
17. malihipun mantri kaliwon tinuduh | Dêmang Ardiguna | marang Andong kinèn aglis | animbali Kyai Dhongkol Mangkuyuda ||
18. datan antuk yèn sambata lara iku | kinèn anandhua | praptane duta narpati | anèng Andong Mangkuyuda wus kagawa ||
19. lampahipun ing marga datan kawuwus | praptèng Surakarta | ingandikan marang puri | praptanira ngarsèng narpati ngandika ||
mupakatan yèn sira sun gawe tuwa ||
23. duk angrungu Tumênggung Mangkuyudèku | luhnya darodosan | sênggruk-sênggruk nangis lirih | pan kawratan dhawuhing sih ring sang nata ||
24. wus tinundhung lajua marang Marêbung | wus pinaring surat | kang senapatining baris | lurah gandhèk ingkang tumut kalih pisan ||
25. lampahipun sapraptanira Marêbung | ing loji jujugnya | maos pangwasanirèki | yèn sêsilih senapatining barisan ||
26. dèrèng tamtu ing rèh kapitayanipun | umum sabarisan | yèn sêsilih senapati | nama mêksih Ki Tumênggung Mangkuyuda ||
nata ingkang tumanduk | marang ing Samarang | miwah kang maring Batawi | wus tinurut sakarsa-karsa sang nata ||
28. pan panuju karsane sang nata iku | dene kang kinarsan | punggawa tuwa pribadi | lawan tate anadhahi boting karya ||
29. dêlèripun jumurung miwah gurnadur | dene wus kawruhan | lami kêkanthèn Kumpêni | ya ta bobot ing gawe miwah ing aprang ||
30. kalih tèngsu kèndêl kacandhak sahipun | wus lajêng kapacak | pêpatih Mangkuyudèki | sinung nama Adipati Mangkupraja ||
31. têtêpipun Martawijaya Tumênggung | nênggih
Dipati Mangkuprajèki | ingkang têngga baris Kyai Wiradigda ||
34. lampahipun Dipati Mangkuprajèku | praptaning Sêmarang | panggih lan Nikolas Harting | latah-latah dêlèr langkung sukanira ||
35. iya sukur bapa karsane sang prabu | sira kang wis tuwa |
budhal saking Samarang | praptane pabarisane | ing Drêsanan tigang dina | sowan marang nagara | ingandikan praptanipun | wus munggèng byantara nata ||
panjênêngan padukendra | lilah lair kewala | ing batin pan botên têrus | ingkang kinarya pratôndha ||
5. yèn lilah anrus ing batin | sang nata môngsa gajiha | prajurit samene kèhe | milane dèn angkak-angkak | ing palihan punika | sang nata miyarsa ngungun | luput iku Mangkupraja ||
6. apan iku ujar wêrit | yèn sarta karsaning Suksma | mong samarga apêparon | iku akale wong apa | bisa angôngka-ôngka | têgêse iku bubruwun | kancane padha tirua ||
7. yèn wus olih dèn bawoni | bangêt majanani jagat | wong kabèh pinicakake | pae wong Nusakambangan | nora wruh cacah Jawa | mulane sopadunipun | duk ana ing Salatiga ||
Jayèngranane | wontên putrane kang paman | Radèn Natakusuma | ing nguni binêkta [binê...]
[...kta] mantuk | mring Pangeran Hèrucakra ||
16. duk sakit nèng ing Samawis | Rahadèn Sumadiwirya | timure Dèn Bagus Koplo | Pangeran Dipanagara | seda nèng Surakarta | mila kapiran Dèn Bagus | lamine anèng Samarang ||
17. praptanira Pagiyanti | anusul marang kang Raka | Pangran Natakusumane | Dèn Bagus Koplo punika | ibu putri Purbayan | ing mangke pinundhut mantu | ing karsanira jêng sultan ||
19. kinudang prawirèng jurit | Pangran Arya Natabaya | ngluwihi pra kadang kabèh | sanadyan
Adipati Mangkupraja | Patih ing Surakartane | sowan marang ing Mataram | dinuta mring kang putra | Dipati Mangkuprajèku | angrikatkên pêpalihan ||
23. sapraptanira Matawis | Adipati Mangkupraja | wus katur marang sang katong | Adipati Danurêja | kang ngirid ingandikan | praptaning bintaranipun | Adipati Mangkupraja ||
24. sèlèh dhuwung angabêkti | jêng sultan gumujêng suka | sira iku atêtinjo | goningsun babadi alas | badhe sun karya kutha | Mangkupraja nêmbah matur | inggih kawula dinuta ||
25. ing putra dalêm sang aji | ingkang taklim kaatura | dene kang kaping kalihe | pundi wastane kang wana | kang kababad punika | ing karsa dalêm pukulun | badhe kinarya nagara ||
26. putra dalêm yun miyarsi | jêng sultan alon ngandika | alas ing Bringan arane | têpung cocok lan ing Yogya | bêcik ingsun wêntara | jêmbar rata murah banyu | ing nguni Sunan Mangkurat ||
27. ingaran Garjitawati | kang ginatra purantara | mila sinungan kadhaton | iya ing Ngayogya ika | tur sêmbah Mangkupraja | mendah inggih dadosipun | papan makatên punika ||
28. lawan inggih ingkang wêling | jêng putra paduka nata | angrampungakên pêparon | ing mangke sami balaka | botên kenging siliban | kula sangêt
tyas ingong | sira kang ginawe tuwa | wong tani bêntil padha | iya Si Danurêjèku | padha wong tani lan sira ||
33. nanging ta parentah mami | bumi sambat Pringgalayan | kang sun kon ngrayudi kabèh | pasthi pitulunging Suksma | marang manungsa Jawa |
padha mêmoyok | kinira-kira yèn sira | wijil Andong kewala | gêdhe cilik pan gumuruh | kang padha gêguyu sira ||
37. pangucape wong moyoki | larang wong ing Surakarta | kanthong wulung kimpul amoh |
dadi pêpatihing raja | baya isine reyal | sanadyan rupane bagus | kanthong cindhe isi wingka ||
38. pasthi ora dadi patih | jalaran lamun malarat | pinilih kimpul
tiyang kathah | sintên kang purun mêmoyok | kula pêpatihing raja | dhasar putra paduka | ijab ta kèringanipun | kang moyok jungkêl
cêcaturan | wong jaba goning angrungu | mangkono padha caturan ||
41. Dipati Mangkuprajèki | mucicil panolihira |
43. sampun kula suwitani | rumiyin wontên sawarsa | kula dados panêgare | gumêr malih pra
pratingkah | nuntên kula wadulake | dhatêng ing rayi sampeyan | Kakang Mas Purubaya | nuntên Sênèn enjingipun | sowan wontên
wontên manuk munya | drajat punapa pukulun | inggih makatên punika ||
53. jêng sultan ngandika aris | sun adhi nora anduga | raka para siji
55. padha muji andhêridhit | aja kongsi winaonan | nadyan ingsun santanane | dhasar rapêt awor manah | prandene yèn adhi mas | têtilik bubuhan ingsun | kumêpyur sun têrataban ||
56. suwe ngadêg nèng gon mami | bocah ingsun loro pêdhak | kang gawa cèrèt lan jambe | padha dharêdhêg kalihnya | cèrète milu obah | miwah ingkang gawa kacu | jambene padha malêsat ||
57. nuli ingsun suwarani | dika kundur adhi
58. Adhi Mlayakusumèki | nuli ingsun pinaranan | tutur-tutur bubuhane | ana ingkang winaonan | marang ing adhi lurah | ulate
tan ana tiru | kaya Dhimas Purubaya ||
60. Mangkupraja ingsun nêmpil | kuda ngong Si Bisawarna | idêrna rong idêr bae | iya dadia
nguni pabarisan ingsun | ing kono ingkang pakolèh | Mangkupraja tur sandika | lêrêsing karsa tuwan | cinarita rolas dalu | Adipati Mangkupraja ||
63. wontên nagari Matawis | kalangkung sinuba-suba | antuke kathah bêktane | ingkang sami rinayudan | bumi ing Surakarta | binêktakkên kalih èwu | mring Dipati Mangkupraja ||
64. ing benjing prasamya ganti | Adipati Danurêja | sowan mring
Mangkuprajèku | mampir sowan mring nagara ||
66. sapraptanirèng nagari | canthèl atur gya ngandikan | Dipati Mangkuprajane |
rama paduka sultan | rumiyin duk pangrayude | siti ing Kapringgalayan | pangrayude punika | êsahing parentahipun | inggih Dêlèr ing Samarang ||
68. dene karsanipun mangkin | rama tuwan kangjêng sultan | amrih sami salamête | Mangkupraja ngarah apa | anak kalawan bapa | mung karia ngurus-urus | ing bumi têngên lan kiwa ||
69. Si Pringgalaya ing nguni | angrakit angliya bôngsa | kaya wong padu lawane | karo
anuli lampus | yèn uripa agawe kakuning ati | ing pêparon amrih wurung | nuli malatukkên bêstrong ||
2. mêngko lêga tyas ingsun | Si
usulipun | rama paduka sultan pukulun | baris kula punika kinèn angalih | wetan nagari pukulun | inggih kiwa têngên Suroh ||
[...tur] sang katong ||
6. kajawi lêrêsipun | lênggahing patih kang kalih èwu | tigang atus sagêde Pringgalayèki | nanging ta bilih pukulun | wontên kang
padha karayud | nuli ulihna mêngkono ||
8. dadia tata iku | bumi kang dudu rayudan iku | nora bingung pandume alus arêsik | yèn uwis rayudan iku |
Mangkuprajèku | satimbalane turutên iku | iya nuli age ngaliha kang baris | Mangkupraja nêmbah matur | gih sampun kula kèn bodhol ||
10. Mangkupraja wus mundur | nèng jawi lajêng ing lampahipun | mring barisan Kayuapak praptanèki |
dipun tututi prajurit Kasunanan, Kasultanan lan prajurit Kumpêni
pagene nora wania pêpanggih | ngadi-adi têgêsipun | môngsa na wong kaya ingong ||
17. sapa kang wêdi iku | yèn durung asat sêgaranipun | yèn asata sêgara Samarang iki | Mangkunagara kang nawu | yèn mêngkono wêdi ingong ||
18. wau carakanipun | pun Mangunjaya tinulak sampun | palarasan lampahe tan antuk kardi | ing marga datan kawuwus | praptaning Daha kang kinon ||
19. marêk ing sultanipun | ngaturkên sêrat wêwangsulipun | ingkang saking Idêlèr Nikolas
dutanipun | ajidan Rutan ingkang lumaku | mring Mataram sapraptanira Matawis | sampun katur suratipun | sampuning surat kawaos ||
23. ngundhangi balanipun | dandan kapraboning aprang pupuh | nanging sultan badhe tan tindak pribadi |
prajuritira sang prabu | binêktakkên kang saparo ||
25. wadana jro kang kantun | sakawan pisan tan wontên tumut | sampun aglar ing alun-alun
30. Radèn Rôngga sumambung | Prawiradirja wadyakuswagung | ing wurine Dipati Danurêjèki | tan owah ing
wadya-wadyane kang kari | anggili ingkang anusul | wusnya tigang dalu bodhol ||
33. salin panganjuripun | Bupati ing Garobogan Warung | lan Sêsela Pakêr Karas sami nunggil | anglurug ing lampahipun | makuwon dhusun ing Banyon ||
36. dadya ing rêmbagipun | baris Giyanti wetan lumaku | baris Surakarta kilèn lampahnèki | sarêng ngalèr parêng maju | datan enggal datan alon ||
37. ngilat lampahing mungsuh | gêlare gubêd ingkang kinawruh | wau Pangran Mangkunagara wus ngancik | têlatah ing
uninga | yèn kang nututi praptane | wong Giyanti Surakarta | wontên ing Pathi Dêmak | anulya gepak mangidul | Pangeran Mangkunagara ||
5. saking Lasêm ngidul sami | masanggrahan lèpèn Pêgat | sadina baris lampahe | ngancik tanah ing Balora | salèring
lan kang nindhihi pikulan | Tumênggung Natayudane | Tumênggung
iki padha buru | nanging yèn mogok pan sira ||
13. ingkang wajib gitik dhingin | karana jêr ratunira | sultan kang wus duwe sagoh | anyirnakakên ing mêngsah | rêgêding tanah Jawa | kabèh sultan kang wus sanggup | mring tuwan gurnadur jendral ||
14. sayêkti pukulên dhingin | iku ana Selakêpyak | apan iya ratuning ngong | Sang Prabu ing Surakarta | tan duwe sêsanggupan | dadi iya lakuningsun | ngawali
kang padha kantun | tuwan rêmbug ing akathah ||
18. Mangkupraja anambungi | puniku gih bênêr anak | wau kapitan pan dar Pol | Istimolor ulatira | ngêdhèpi lirikira | pan dar Pol sugihe padu |
23. Prawiradirja abêngis | dudu watak wêdi pêjah | yèn wong Kasultanan kabèh | tate ginarumung ing prang | lah
3. sami kagèt praptane mungsuh tan swara | anubruk saking keri | dadya pêdhot têngah | baris
langkung rame Kumpêni wus kathah pêjah | pan dar Pol datan gigrig | langkung wantêrira | karsa nubruk kewala |
pangeran | amung wadya kapêdhak | ingkang samya ngampil-apil | mung kalih dasa | lawan kang para rabi ||
9. angandika Pangeran Mangkunagara | swaraning apa iki | kalamun bêdhila | dene iya tan ana | kang awèh wêruh ing mami | lamun mungsuha | iya têka ing êndi ||
bêdhili iki | surake tan ana | padha mênêng kewala | tan ana graita jurit | gène pangeran | surak [sura...]
[...k] tan kapiyarsi ||
12. datan arsa kinarubut yudanira | katri punggawa sami | Suwandi Grobogan | Warung Côndrakusuma | Radèn Prawiradirjèki | nyèkêt watara | prajurit kang bêbêdhil ||
wontên wolulas wus tilar kuda | mung Danawarsa maksih | ingkang nitih kuda | wonge kari wolulas | siji datan ana maksih | ikêt-ikêtan | areyab-reyab sami ||
19. palayune abingung pan ora nyana | cêlak gènirèng gusti |
wau Danawarsa | lawan wonge wolulas | jêdhul saking
20. Danawarsa marêk anuntun turôngga | pangran angrês ningali | maras ulat biyas | jêngêr pangungunira | mantri jro ana ing êndi | prajurit samya | kabèh ana ing êndi ||
21. mêgap-mêgap ature Kudanawarsa | inggih sami ajurit |
kêni dèn tanggêni | anubruk angidak | pangeran sru ngandika | ya si koplo iku pasthi | ingkang anama | Pangran Natabayèki ||
padha | mêngkono polahnèki | dene tan sêmbada | angkuhmu ngingkrak-ingkrak | mantri jro ajrih miyarsi | gustinya dharat | sadaya mudhun aglis ||
28. sampun kathah prajurit palajêngira | kaliwat sami bali | wruh ing gustinira |
33. dragundêre wus kapisah ing ngajêngan | tumpês tan ana kari | pan dar Pol pamuknya | dangu kinandhang-kandhang | bebas ingkang marêpêki | sinabêt pêdhang | pêpêt ingkang ngêmasi ||
34. ingkang tatu pan dar Pol ing pêdhangira | sapuluh
36. amung Lutnan Beman andhêlik ing jurang |
nama Ni Bok Niyat | kaul amondhong sirah | sirahe pan dar Pol nênggih | ing laminira | pan amung tigang latri ||
39. wau ingkang nalasah dangu kapisah | duk
uninga | mring jêng sultan prangira | tumpês pan dar Pol duk jurit | nèng Selakêpyak | langkung ngungun narpati ||
46. nênggih wontên sumêlangira jêng sultan | dene prajurit jawi | tan wontên kang pêjah | mung Kumpêni kewala | layang pratelanirèki | pan mèh
nèng baris Surakartane | pan dar Pol milanipun | kudu ngamuk tan
pratelane angsah ing jurit | lêga môngsa dadia | ing rêrasan iku |
bêciki | mangkana kangjêng sultan ||
4. kintun sêrat marang ing Batawi | mundhut marang ing gurnadur jendral | Kapitan Dongkêl ing mangke | mindhaka lênggahipun | asamia lan Molor nênggih | mayor kasenapatyan | jendral sampun
lampahipun | wong desane acungan maksih | ing Pangran Pakuningrat | kang abaris tugur | lan Rôngga Prawiradirja | Pangran Natabaya anèng
ènthèng mring garwanipun | putra Mangkunagaran nênggih | lan angeja wêkasan | wêkasaning laku | maratuwane punika | Pangran Mangkunagara durakèng bumi | mungsuh lan wong sajagat ||
9. para ratu loro lan Kumpêni | apa marga unggula ngayuda | pan wus luput paekane | mangkana wus anuduh | dhêdhêmitan marang Matawis | tur surat ingkang bapa | Sumanagarèku | mring Dipati Jayaningrat | yèn wontêna pangapuntên kang sayêkti | ing gusti kangjêng sultan ||
10. kula ngaturakên pati urip | dinasihna malih ing jêng sultan | tobat [to...]
[...bat] inggih sayêktine | anut panggawe luput | praptanira suratirèki | marang ing sira
lamun Sumanagara kang dèn lurugi | ing Pangran Natabaya ||
12. baris undhang sami ngati-ati | mungsuh gêdhe iki ingkang
Tanusastrèki | takon mring Wiraguna ||
14. Wiraguna Mantri ing Matawis | kang angêmong mring Sumanagara |
pamomongipun | ing Radèn Sumanagara | duk samana wus amor baris Matawis | panggih santananira ||
16. kèndêl sakala baris Matawis | wau Pangran Arya Natabaya | wong sa-Gunungkidul kabèh | tinarubakên sampun | tinanêman mantri kêkalih | mantri bumi kewala | ingkang sampun tarub | sawêg cacah kalih dhomas | ingkang nungkul mring Pangran Natabayèki | pacak
wau pangran duk miyarsa | jêtung lêngêr-lêngêr dangu datan angling | ngungun kaya matia ||
19. ingkang putra miwah ibunèki | apan sami sinungan pawarta | lamun kang putra oncate | balik marang Matarum | sami nangis garwa bunèki | pangeran anggraita | ing batinanipun | wantu wong kadanan rasa | bisa minggat wong cilik mukti sathithik | iya bisaa
kinarsakêna | Sala lan Matarum | payo pinikir ing kathah | enak êndi ing Sala lan ing Matawis | miji rolas parbatan ||
22. pangran mêdalakên suratnèki | ingkang saking Prabu Surakarta | kinèn amaos têmbunge | katura taklimipun | Sang Aprabu Surakartèki | wiyose kakang êmas |
nagri Surakarta | punapa pun kakang supe | nguni ingambil sunu | inggih dhatêng rama suwargi | sandhang pangan rinêksa | dhatêng kangjêng ibu |
titi tamat surate | surat saking Matarum | saking sultan pinundhut aglis | prapta kinèn maosa | surat têmbungipun | ing sawuse salam ingwang | kulup [kulu...]
[...p] Mangkunagara iya sirèki | apa wis babar pisan ||
25. uwis ora tolih marang urip | suka nêmu pati siya-siya | wus nora ketung wijile | sida darung kalurung | aku iki yèn kowe uwis | matês panekadira | iya môngsa wurung | lêburmu
ing kadibyan ingsun | mumpung durung matês ingwang | hèh ta kulup eling-eling dèn aeling | ngosikkên pakuning tyas ||
27. sampèning pakarti surat iki | mara padha pikirên ing kathah | Kudanawarsa ature | yèn nêdya pikir nungkul | prayogine dhatêng Matawis | apan rama paduka | susah mawi atur | abakuh ing mêmanahan | yèn wontêna walêr sangkêring
matur | dangu-dangu aturira | makatêna aprasasat kirik gudhig | botên jinis manungsa ||
29. inggih sintên kang botên udani | lamun sultan apan
saking nagri Surawèsthi | tinanêm ing Juwana ||
32. bêdhah dening Pangran Mangkubumi | ngungsi ngloji Ngabèi Juwana | lajêng binêdhah lojine |
Mangkunagara | êmbane binêktakake | punika purwanipun | Cadirana badhe tinuding | lawan Patramênggala | nênggih kanthinipun | Patramênggala wong Têgal | abdinira nguni Pangran Mangkubumi | mangke wontên kang putra ||
34. kang ibu tus marang ing Batawi | bêkta suratira jêng pangeran | cêcolongan ing lakune | yèn wus prapta ing laut | yêkti kêna [kê...]
[...na] ngaku kang nuding | surat badhe katura | marang ing gurnadur |
35. kang akarya nagri ing Matawis | langkung pelag wangunaning praja | kèh toya rata sitine | agêlis arjanipun | tiyang alit kathah kang
kaping kalih | tinimbangan ping kalih lumampah | Dipati Mangkuprajane | katon ing rukunipun | pêpalihan samia aris | kang asok kang atômpa | sami sukanipun | kasaru surat kang prapta | nèng Matawis surate Jendral Batawi | kang tinampan ing sultan ||
lan arsa ngampirana | ing Radèn Mas Guntur | iku mundhut ênggènira | Dènmas Guntur Wiratmêja kang sêsiwi | Rahadèn Wiratmêja ||
40. Pangran Têpasana kang sêsiwi | Wiratmêja punika kang tuwa | Susunan Kuning
kumpul sami | wontên ing radèn êmas ||
41. pan ing nguni sampun amanggihi | dhatêng Pangeran Mangkunagara | ingampiran panggenane | ingalih namanipun | mring Pangeran Mangkunagari | Pangran Anom kang nama | kinèn sampun tumut | mangidul mring tanah
sigra budhal saking baris Daha | angalor wau lampahe | praptane ing Kumuncup | Dènmas Guntur sampun apanggih | Pangeran Anom kathah | ing prajuritipun | kawan atus kêkapalan | gangsal atus kang dharat tan waras siji | sami maling sadaya ||
badhe tinilar nagari | punggawa bumi Jayawinata | Sindusastra ing kanthine | Kumpêni putih satus | kalih atus Islame kari | Sèlèng kapitanira | dene Islamipun | Kapitan Kisêr punika | pun Kapitan Tolong ingkang asêsiwi | prawira ing ayuda ||
46. atêngara budhal sri bupati | nitih kuda Kyai Bisawarna | gumuruh mriyêm urmate | kadya prawata guntur | panganjure wus andhingini | gumrêgut
pêpanggih | ngaturakên pawarta | panggènaning mungsuh | wontên Kumuncup samangkya | ningkahakên putrane ingkang pawèstri | lan Radèn Wiratmêja ||
48. wartinipun [wartinipu...]
[...n] anak Sunan Kuning | kang anama Wratmêja punika | Susunan Kuning
dutanipun | ing wuri tangara budhal | animbangi wetan baris ing Matawis | kilèn wong Surakarta ||
rèhning kulup sira padha | aduwe bapa ing mami ||
6. padha wruha lakuningwang | dene ingsun arsa angantêb jurit | anggawaa wong Madiun | mantri sapuluh iya | siji mantri prêdinên kudane nyatus | sagung wong môncanagara | sakèhe kang
ngucap | maring gandhèk dika matur dèn bêcik | sampun age aprang pupuh | inggih rama jêng sultan | lamun dèrèng kula prapta wus angumpul | eman [e...]
[...man] putrane kang padha | ala rupane puniki ||
yèn tiwasa ing prang ywa mulih sirèku | dèn nêdya karia aran | muliha ingsun suduki ||
12. makatên ingkang pitungkas | nadyan nênggih botên dèn pêpacuhi | milu prang lawan wong sêpuh | lamun nêdya uripa | dudu anak manungsa anaking asu | puniku
pitung atus jagul pikulan sami | sapi ingkang kalih atus | ingkang momotan bêras | sigra budhal saking Tapêlan Madiun | Radèn
budhal | mungsuh budhal sadintên kèndêl ing Warung | nèng Sambong barise sultan | lan wadya Surakartèki ||
mirah banyu | ajêmbar kang polatan | kawuwusa wadya ing Madura
ambêbujung mungsuh | Mantri Madiun sigra | sampun lajêng sampeyan pan dèrèng pangguh | lan rama tuwan jêng sultan | wajib panggiha rumiyin ||
19. baris wontên ing Bultinap | Radèn Panji anut aturing mantri | mantri panuwa Madiun | sigra mingêr barisnya | maring Ngumbultinap wau praptanipun | pinêthuk ing
padha banjur angungsir bêbujung mungsuh | anakmu karo tan kêna | pasthi banjur magut jurit ||
21. radèn kalih yèn muwusa | sapa iki tan basa maring mami | dene iku rupanipun | nora pati bagusa | radèn kalih wau alon wuwusipun | pun paman nênggih punapa | Mas Rôngga ing Sokabatih ||
22. Rôngga mèsêm saurira | iya iki rupane nora bêcik | nging karsane wong tuwamu | sultan lamun ayuda | kang ginawe êpatèn mung raganingsun | wau radèn kalih pisan |
23. paman kula dongakêna | atirua sampeyan jêr prajurit | saking ing pasisir kasub | yèn prajurit prawira | inggih kathah têtiyang kang asung wêruh | apa ta rupane baya | Mas Rôngga ing Sokabatih ||
24. iku kulup kang angucap | pan wong cilik darma bae nglakoni | kang kuwasa wong tuwamu | gumujêng kalih pisan | sarêng mangkat prajurit usar nêmatus | salomprèt kang munggwing ngarsa | ing wuri kêndhang saruni ||
25. wuri binang kapurancak | pitung atus busanane
26. iya iki kadar pira | yèn sinawang saking doh kanan kering | madhani wong pitung èwu | rowane anèng papan | apadene têrus atèn-atènipun | atanggên kang para sura | lumrah wanine ngêmasi ||
1. sultan mèsêm ngandikaris | kulup padha rasakêna | iya wedang ingsun kuwe | apa enak apa ora | iku dudu tèh sabrang | tèh Pajang Mataram iku | radèn kalih matur nêmbah ||
2. nuwun inggih tan kadugi | ing raosipun punika | pan inggih wontên arume | nging wontên malih
5. dhasar duk wismèng wanadri | tan arsa ngombe tèh ingwang | angakèhakên panggawe | godhong saruni tan ora | ringkês lamun lêlungan | utawa lamun kaburu | ginawa ringkês kewala ||
6. pira gawanmu prajurit | radèn kalih matur nêmbah | nêm atus usar karbine | pitung atus waos binang | prajurit pêpilihan | tigang dasa tumbak wrêgu | ingkang sikêp tamèng kantar ||
8. Sampang ing jro kang prajurit | sèwu satus pitung dasa | tinandhinga ing yudane | pitung èwu sinêngkakna | punika maksih kirang | tandhinga salêksa purun | sèwu satus pitung dasa ||
9. tan wontên nêdya ngingkêdi | pêjah ing
12. komuk nagari pasisir | Pangeran Mangkunagara | prajurite awon-awon | sami tiyang cêcandhakan | sanès lawan paduka | pilihan prajuritipun | saking pasisir miyarsa ||
13. jêng sultan ngandika aris | ingsun kogawe wong tuwa | iya sabarang panggawe | nora bisa tundha bema | yèn bisa yèn kênaa | iya cincing têlês iku | pan ingsun kudu tan arsa ||
14. mêngko kanthi sira malih | yèn gêlêma tundha bema | dene kalah lan mênange |
dudu duwèking manungsa | kagunganing Hyang Suksma | eca ngandika sang prabu | wontên
15. lamun Istimolor prapti | pondhoke lêt tigang bulak | ngaturkên surat praptane | saking nagari Samarang | sultan apêparentah | sawontêne kinèn mêthuk | bupati kang sami seba ||
16. kang pinêthuk sêlak prapti | Mayor Dungkur ingampiran | sarêng wau ing lêbête | panggih sampun têtabean | wus tata sami lênggah | ngaturakên suratipun | kang saking Dêlèr Sêmarang ||
17. tinampan tinupiksaglis | bêbuka tabe kawula | inggih kang kathah-kathahe | katura ing kangjêng sultan | dene prakawis mêngsah | parentahipun gurnadur | inggih saênggenanea ||
Mangkunagara | ing batin langkung rêntênge | dene tan antuk lerena | kasèp nalangsanira | budhal saking Ngadilangu | angkate
Mangkupraja | kinèn dhingini angalèr | nuli menggoka angetan | yèn prapta kidul wetan | nulya rakitên lakumu | ngidul
wetan | menggok angidul sigra | ngidul ngulon arêpipun | pangeran kang baris Ngrawa ||
anèng lèr barise | angidul ing ajêngira | wong Surakarta wetan | amangilèn ajêngipun | Madura kang munggèng ngarsa ||
31. wong Mangkunagaran wuri | akathah ingkang kacandhak | wong wadon pating jarêlèh | kang adharat sami sayah |
dan di tempat lain). manèh | putraningsun karo pisan | aja sira giliran | Mangkujaya mung sirèku | dadia karta wadana ||
41. radèn kalih anambungi | inggih pun bapa punika | kang wus prayogi saêcop | kuning awatak kawula | pun Bapak Mangkujaya | yèn salina kula
pasar Sima pangeran | bala angering nganan | lagya utusan mring dhusun | kang ingutus dhêplok rujak ||
Kumpêni dhadha | Danurêja nindhihi ||
3. pangawate Pangeran Natakusuma | ingkang munggèng ing kering | papat pra dipatya | Pangeran Mangkuningrat | pangawat kanan dèn gèni | katri punggawa | ingkang sami anunggil ||
maksih nèng kuda | wus katur aturnèki ||
7. kangjêng sultan têdhak amung wadyanira | kêkalih kang tut wuri | prapta ing
astanira kanan | sigra narik curiga |
lawunge pinancas ing kris | lawung wus pagas | mung sadhêpa kang kari ||
ingkang satunggil | Jakuwe Kapitan | lan Bahiman tinilar | ingkang anindhihi baris | wau pangarsa | dangu rame ajurit ||
panunjangira bêk pêjah | ingkang katrajang isis | ngalèr pamburunya | pinilih suranata | singa kang tinêmpuh ngisis | ngidul
23. iya iki ayam gêmuk sukêt mudha | ingkang prajurit Jawi | maksih lêng-ulêngan | sira arêp
luwih kalih dasa | tigang dasa pawèstri | kang sami turôngga | wadonan dharat sirna | sami nalêsêp ing kali | sanadyan lanang | kèh kang nunut pawèstri ||
29. ing garumbul ingkang dèn ungsi umpêtan | ingkang wus nandhang kanin | nalêsêp padesan |
tinumbak gulu iringnya | pasah ing sawatawis | nulya Martalaya | rinampog wong têtiga | nora pasah nanging
tinumbak saking ing wuntat | sigra lumayu gêndring | wau Martalaya | ngrakêt tan bisa polah |
menggok ngetan sri bupati | pan sampun cêlak | pangran abdinirèki ||
42. wong satunggil anolih yèn wontên kapal | wonge sultan kang wuri | gusti kang kapalan | saking lèr ngidul samya | pangeran kagyat anolih | kang rama prapta | gêtak
kang golong ing ajurit | kêdhik ingkang tiwas | amung têtiga pêjah | lan ingkang tatu satunggil | liya punika | rusak sagung prajurit ||
45. saragêni abang lan wong pêrang tandang | saragni irêng sami | polèng ijo kathah | pêparon ingkang pêjah | mantri jro undurirèki | nolih
49. pangrasane mungsuh ingkang ngoyag-oyagngoyak-oyak. | dangu dèn pituturi | mungsuh sampun kalah | Pangeran Pakuningrat | dika ingkang dèn ulati | dèn nyana tiwas | wau têngahing jurit ||
121. Pangeran Bintara lan Pangeran Purubaya asrah tobat. Kangjêng Sunan lan Kangjêng Sultan botên karsa tampi ... 3
mundhut bumi sapratigan botên dipun parêngakên, lajêng duka, ambidhalakên bala badhe anggêpuk tanah pasisir. Dipun tututi
rêraosan kalihan para punggawa badhe nungkul ... 52
127. Prasêtyanipun prajurit Madura dhatêng Kangjêng Sultan ... 58
Prejanjian kang sepisanan kuwi ngemot prenatan-prenatan bab pangibadah lan papan pangibadah gawéané manungsa.
9:2 Ana kémah sing didegaké ing sisih njaba, karan panggonan Suci. Ing njeroné ana damar, méja lan roti kang kacaosaké marang Gusti Allah.
9:3 Ing mburiné geber kang kapindho ana kémah menèh karan Sasana Mahasuci.
9:4 Ing njeroné ana mesbèh emas sing dienggo ngobong menyan, lan ana pethiné prejanjian kalapis emas
9:5 Ing sandhuwuré pethi mau ana pepethaning *pepethan: wewujudan: gambar.* malaékat éndah banget, mrelambangaké yèn Gusti Allah ana ing kono. Swiwiné malaékat-malaékat mau ngaubi tutupé pethi pangruwating dosa. Nanging wektu iki prekara mau ora kena dijlèntrèhaké siji-siji.
9:6 Iya mengkono kuwi enggoné barang-barang katata ana ing papan kang suci mau. Saben dina para imam padha mlebu ing kémah sing sisih ngarep, prelu nglakoni kuwajibané.
9:7 Mung Imam Agung piyambak sing mlebet ing kémah sisih njero, kuwi waé mung setaun sepisan, sarta kudu karo nggawa getih kang kasaosaké marang Gusti Allah, merga saka dosané piyambak lan dosa-dosané umaté kang ora kajarag.
9:8 Srana panatané barang-barang mau kabèh, Sang Roh Suci nélakaké klawan cetha, yèn selawasé kémah sing ana ing sisih ngarep isih ngadeg, dalan menyang Sasana Mahasuci durung bukak.
9:9 Kuwi minangka pasemon tumrap ing jaman saiki. Déné tegesé, pisungsung-pisungsung lan kurban-kurban kéwan kang kasaosaké marang Gusti Allah kuwi ora bisa nyampurnakaké atiné wong sing ngibadah.
9:10 Barang-barang mau mung wujud pangan, ombèn-ombèn, lan tata-cara werna-werna bab reresik. Kuwi mau kabèh prenatan-prenatan tata lair sing kanggoné mung tekan wektuné samubarang kabèh kaanyaraké déning Gusti Allah.
9:11 Nanging Sang Kristus wis rawuh jumeneng Imam Agung tumraping barang-barang luhur sing wis ana ing kéné. Panjenengané nindakaké peladosané ana ing kémah kang luwih agung lan luwih sampurna. Kémah mau ora digawé déning manungsa, tegesé ora klebu pérangané donya sing dititahaké iki.
9:12 Nalika Sang Kristus mlebet ing pérangané tarub kang njero, ing Sasana Mahasuci, sepisan kanggo ing selawasé, Panjenengané ora ngasta getihé wedhus lanang utawa getihé pedhèt minangka saosan, nanging ngasta rahé piyambak, supaya ngangsalaké keslametan tumrap kita.
9:13 Getihing wedhus lanang lan sapi tuwin awuning kurban pedhèt kuwi kasawuraké marang wong-wong, kang manut saraking agama klebu wong najis. Srana patrap mengkono wong-wong mau padha kasucèkaké saka najisé tata lair.
9:14 Yèn sing mengkono kuwi bener, méndahané menèh rahé Sang Kristus! Merga Roh kang langgeng, Panjenengané wis ngurbanaké sarirané piyambak konjuk marang Gusti Allah, minangka kurban kang tanpa cacad. Rahé nucèkaké ati kita saka sakèhing prekara kang tanpa guna, supaya kita bisa ngladosi Gusti Allah Kang Gesang.
9:15 Merga saka kuwi Sang Kristus rawuh jumeneng Imam Agung lan Pantarané Prejanjian kang Anyar, supaya wong-wong sing wis katimbalan padha bisa tampa ganjaran langgeng, kaya sing dijanjèkaké Gusti Allah. Kuwi bisané kelakon merga wis ana sing nglampahi séda kanggo nebus panerak-panerak kang katindakaké déning wong-wong mau sajroning prejanjian sing wiwitan.
9:16 Menawa ana layang wasiat, kudu dibuktèkaké, yèn wong sing gawé layang wasiat mau wis mati.
9:17 Sebab layang wasiat kuwi lagi sah, menawa sing gawé wasiat wis mati, lan layang wasiat mau ora ana gunané apa-apa sajroné sing gawé wasiat mau isih urip.
9:18 Iya kuwi sebabé, mula prejanjian kang kawitan kudu diabsahaké nganggo getih.
9:19 Biyèn Nabi Musa ndhawuhaké sakèhé pepakon Angger-anggering Torèt, marang umat kabèh. Nuli panjenengané mendhet getihing pedhèt lan getihing cempé lanang dicampur banyu, banjur dikepyuraké nganggo wulu wedhus sing wernané abang tuwa lan suket hisop, ana ing Kitab Torèt lan para umat kabèh.
9:20 Karo ngandika: “Getih iki ngabsahaké prejanjian kang katetepaké déning Gusti Allah supaya koklakoni.”
9:21 Mengkono uga kémah Pedalemané Allah lan sakèhé piranti sing dienggo ana ing pangibadah padha dikepyuri getih mau déning Nabi Musa.
9:22 Pancèn manut Angger-anggering Torèt, mèh samubarang kabèh kasucèkaké srana getih. Mengkono uga dosa, bisané diapura iya mung srana wutahing getih.
dhéwé kasucèkaké srana kurban kang luwih becik tinimbang barang-barang kuwi.
9:24 Awit Sang Kristus ora mlebet ing Papan Suci gawéaning tangané manungsa, kang mung dadi wewayanganing Papan Suci kang sejati. Panjenengané mlebet ing swarga prelu sowan ing ngarsané Gusti Allah makili kita.
9:25 Imam Agungé wong Yahudi mlebet ing Sasana Mahasuci setaun sepisan karo ngasta getihing kéwan. Nanging Sang Kristus ora mlebet bola-bali ngurbanaké sarirané piyambak.
9:26 Awit yèn mengkono Panjenengané rak wiwit jagad katitahaké kudu bola-bali enggoné nglampahi sangsara. Ora mengkono. Panjenengané mung rawuh sepisan kanggo ing selawasé, yakuwi ing jaman wekasan, kanggo mbirat dosa srana ngurbanaké sarirané piyambak.
9:27 Kaya déné manungsa enggoné pinesthi mati sepisan, lan sawisé kuwi nuli diadili déning Gusti Allah.
9:28 Mengkono uga Sang Kristus iya mung kakurbanaké sepisan kanggo dosané wong akèh. Panjenengané bakal rawuh sepisan engkas, ora kanggo nebus dosa, nanging nylametaké wong-wong sing nganti-anti rawuhé.
GOSIP ARTIS INDONESIA: Depe Ngamuk
Sawisé ditetepaké yèn aku kabèh kudu padha mangkat menyang tanah Italia, Rasul Paulus lan wong tahanan sawetara liyané nuli dipasrahaké marang Yulius, perwira tentara Rum, sing karan ‘Résimèn Kaisar’.
27:2 Aku padha nunggang kapal, saka pelabuhan Adramitium, arep mangkat menyang pelabuhan-pelabuhan ing tanah Asia. Aristarkhus, wong Makédonia, sing tekané saka kutha Tésalonika, uga bareng karo aku sakanca.
27:3 Ésuké aku padha tekan ing kutha Sidon. Perwira Yulius tangkepé marang Rasul Paulus apik banget. Yulius nglilani Rasul Paulus nuwèni para mitrané lan nampani pawèwèh kanggo nyukupi kebutuhané.
27:4 Saka kono aku padha nerusaké lelayaran. Sarèhné anginé nampek, enggonku padha lelayaran mau kepeksa mlipir sauruté pesisiré pulo Siprus, sing ora keterak angin.
27:5 Enggonku padha nyabrang segara metu tanah Kilikia lan Pamfilia, banjur tekan kutha Mira, ing tanah Likia.
27:6 Ana ing kono perwira mau olèh kapal, sing teka saka kutha Alèksandria, lan arep lelayaran menyang tanah Italia. Aku kabèh nuli dipindhah ana ing kapal mau.
27:7 Nganti sawetara dina enggonku lelayaran, presasat ora maju-maju. Wusana klawan rekasa aku padha bisa tekan kutha Knidhus. Merga anginé gedhé banget, kita kepeksa metu sisih kidulé pulo Kréta, ngliwati Tanjung Salmoné.
27:8 Tujuné merga kaaling-alingan pulo Kréta aku padha bisa mlipir, senajan klawan rekasa banget, nganti akiré bisa tekan panggonan sing disebut pelabuhan ‘Tentrem’, cedhak karo kutha Laséa.
27:9 Enggonku padha ana ing pelabuhan kono suwé, merga yèn nerusaké lelayaran, kaanané mbebayani. Nalika semana dina Riaya Yahudi Panebusan wis kliwat. Mulané Rasul Paulus mrayogakaké para pengurusé prau mengkéné:
27:10 “Bapak-bapak, enggèn kita lelayaran badhé manggih bebaya kathah. Mboten namung momotan lan kapal menika ingkang badhé ngalami karisakan ageng, nanging ugi nyawa kita!”
27:11 Nanging perwira mau luwih precaya marang juru-mudhi lan wong sing duwé prau ketimbang marang Rasul Paulus.
27:12 Pelabuhan ing kono pancèn ora kepénak kanggo ngaso ing wektu bedhidhing. Mulané para punggawané kapal sapérangan gedhé padha setuju, yèn enggoné lelayaran diterusaké, karepé supaya bisa tekan pelabuhan Féniks, yakuwi pelabuhan ing pulo Kréta, sing madhepé Kidul-kulon lan Lor-kulon, dadi cocog kanggo ngaso sasuwéné mangsa bedhidhing.
27:13 Bareng ana angin sumilir saka ing sisih Kidul, wong kabèh padha ngira yèn kuwi wektu sing becik kanggo mangkat. Jangkaré nuli dibedhol lan prauné banjur mlipir cedhak karo pesisiré pulo Kréta.
27:14 Dumadakan ana prahara saka dharatan, sing lumrahé disebut angin ‘Lor-wétan’,
27:16 Aku lagi padha kaaling-alingan, bareng tekan ing sakidulé pulo cilik, sing aran pulo Kaudha. Kanthi ngrekasa aku padha bisa nylametaké sekoci kapal.
27:17 Sekoci mau diunggahaké ana ing kapal, nuli ditalèni. Kapal kuwi dhéwé nuli iya dierut mubeng. Sarèhné padha wedi yèn kapal mau bakal kandhas ana ing pasir, ing péranganing pesisir sacedhaké Libia sing banyuné cethèk, mulané layaré kapal nuli digulung, lan kapal mau diumbar katempuh ing angin.
27:18 Anginé saya suwé saya banter, mulané ésuké momotané kapal nuli dibuwangi ana ing segara.
27:19 Lan ésuké menèh pirantiné kapal uga wiwit dibuwangi, mung nganggo tangan waé.
27:20 Embuh pira lawasé aku padha ora weruh srengéngé, apa menèh lintang-lintang. Anginé wis malih dadi prahara sing nggegirisi. Wusana aku wis padha ora duwé pengarep-arep yèn isih bakal padha slamet.
27:21 Sarèhné wong akèh mau wis suwé ora padha mangan, Rasul Paulus nuli ngadeg ana ing tengahé wong-wong mau karo kandha mengkéné: “Para sedhèrèk, menawi rumiyin panjenengan sami nggega dhateng atur kula, lan mboten mangkat saking pulo Kréta, temtu kita mboten badhé nemahi karisakan lan kapitunan kados samangké menika.
27:22 Nanging samenika panjenengan mboten sisah kuwatos, sebab mboten wonten tiyang setunggal kémawon ingkang badhé tiwas. Namung baita menika kémawon ingkang mboten badhé saged kaalap.
27:23 Sebab kala wau dalu Gusti Allah ingkang kula bektèni, sampun ngutus malaékatipun,
27:24 sarta ngandika: ‘Kowé aja wedi, Paulus! Sebab kowé bakal ngadeg ana ing ngarepé Kaisar Rum. Lan merga kowé, Gusti Allah sajroné kamirahané bakal paring slamet marang kabèh wong sing bebarengan karo kowé ana ing prau kuwi!’
27:25 Awit saking mekaten, para sedhèrèk kula aturi sami tatag ing manah, sebab kula pitados, bilih sedaya prekawis menika badhé kelampahan kados ingkang sampun kapangandikakaken déning Gusti Allah.
27:26 Kita mangké badhé kandhas wonten ing salah setunggaling pulo.”
27:27 Bengi sing kaping patbelas, nalika kita lagi kéntir ana ing segara Adria, kira-kira tengah wengi, para punggawané kapal padha ngira yèn wis cedhak karo dharatan.
27:28 Banjur padha ngukur jeroné banyu nganggo piranti penjajagan. Ketitik jeroné banyu ing kono telung puluh nem setengah mèter. Ora suwé wong-wong mau padha nguncalaké watu penjajagan mau, lan ketitik yèn jeroné saiki pitulikur setengah mèter.
27:29 Wong-wong mau padha kuwatir, yèn prauné bakal nabrak watu, mulané banjur padha ngudhunaké jangkar papat saka péranganing kapal-kapal sing mburi, lan ngarep-arep supaya gèk endang padhang.
27:30 Nanging para punggawané prau mau karepé arep padha ninggal prauné. Sekociné arep diudhunaké ana ing banyu, nanging éthok-éthok arep ngudhunaké jangkar saka péranganing prau sisih ngarep.
27:31 Nanging Rasul Paulus kandha karo perwira lan prejurit-prejurit sing ana ing kono, mengkéné: “Menawi punggawa kapal menika mboten sami tetep wonten ing baita, panjenengan sedaya mesthi mboten badhé sami wilujeng.”
27:32 Mulané para prejurit nuli padha ngethoki taliné sekoci, nganti sekoci mau kejegur ing segara lan kéntir.
27:33 Bareng wis padhang, Rasul Paulus banjur akon wong kabèh supaya padha mangan: “Sampun sekawan welas dinten laminipun enggèn panjenengan sami ngantos-antos murih kawilujengaken, tanpa nedha menapa-menapa.
27:34 Samenika prayoginipun panjenengan sami nedha rumiyin, sebab panjenengan mbetahaken kekiyatan, supados mboten sami pejah.”
27:35 Sawisé mengkono, Rasul Paulus nuli njupuk roti sarta ana ing ngarepé wong akèh mau Rasul Paulus ndedonga nyuwun berkah, banjur nyuwil-nyuwil roti mau, lan wiwit dipangan.
27:36 Wong-wong mau atiné lejar menèh, sarta wiwit padha gelem mangan sethithik.
27:37 Cacahé wong sing ana ing kapal kono ana rong atus pitung puluh nem.
27:38 Sawisé kabèh padha mangan, wong-wong mau nuli padha mbuwang momotané gandum ana ing segara, supaya prauné dadi ènthèng.
27:39 Bareng wis awan, para punggawané kapal nuli padha weruh pesisiré sawijining teluk, nanging ora padha ngerti kuwi teluk endi. Wong-wong mau padha ngrancang arep ndharat ana ing pesisir kono.
27:40 Taliné jangkar nuli dipedhoti, jangkaré ditinggal ing dhasaring segara, semono uga tali sing kanggo nalèni kemudhi. Layaré prau sing ngarep dipasang, supaya anginé bisa nyurung prau mau menyang pesisir.
27:41 Nanging kocapa, prau mau kandhas ana ing pasir ing panggonan sing cethèk. Pérangané prau sing ngarep ambles bles, déné pérangan sing mburi remuk merga ditempuh déning ombak sing gedhé banget.
27:42 Nalika semana para prejurit padha arep matèni pesakitan kabèh, supaya aja padha bisa minggat, nglangi menyang
komandhan mau awèh préntah, supaya saben wong sing bisa nglangi, padha dikon njegur dhisik nglangi menyang dharatan;
27:44 déné wong-wong liyané kudu nusul, ngéntir cekelan blabag-blabag utawa pecahan-pecahan kapal. Mengkono dadiné wong kabèh mau padha bisa tekan dharatan kanthi slamet.
11:1 Rak kena ta, aku sok mbodhoni!
11:2 Aku tresna karo kowé kaya déné Gusti Allah piyambak iya tresna karo kowé. Kowé kuwi kaya prawan sing wis dakpacangaké karo sawijining priya, yakuwi Sang Kristus.
11:3 Aku sumelang yèn pikiranmu wis kena ing panggodha lan kowé wis ninggal katresnanmu sing suci marang Sang Kristus, padha kaya Ibu Kawa sing kagodha, sing digorohi déning si ula.
11:4 Awit kowé gelem nampani saben wong sing nekani kowé lan mulangaké bab Yésus liyané, béda karo Gusti Yésus, sing padha dakwulangaké. Kowé uga gelem nampa roh lan “injil”, sing béda karo Roh lan Injil, sing koktampa saka aku!
11:5 Manut panemuku, babar-pisan aku ora rumangsa kalah karo “rasul-rasul” sing kokanggep pinunjul mau!
11:6 Bisa uga aku iki ora micara, nanging kuwi ora ateges yèn aku ora duwé kawruh. Kuwi wis saben-saben dakterangaké marang kowé.
11:7 Apa salahku karo kowé merga aku tumindak andhap-asor, saking olèhku arep ngurmati kowé? Apa merga enggonku martakaké Injilé Allah marang kowé tanpa njaluk bayaran?
11:8 Nalika aku martakaké Injil ana ing antaramu, aku diragadi déning pasamuwan-pasamuwan liya. Presasat aku iki meres pasamuwan-pasamuwan mau, supaya bisa mitulungi kowé.
11:9 Lan selawasé aku ana ing antaramu, aku ora tau ngrusuhi kowé, ora njaluk dhuwit kanggo nyukupi butuhku. Sing nyukupi butuhku kabèh kuwi para sedulur sing padha teka saka Makédonia. Biyèn, mengkono uga saterusé aku ora arep gawé susahmu!
11:10 Demi kayektèné Sang Kristus sing dakandhemi, aku mesthèkaké, yèn ora ana wong siji waé ing satanah Akhaya sing bisa mbantah sing dadi mongkoging atiku.
11:11 Apa sebabé aku muni mengkono? Apa aku ora tresna marang kowé? Gusti Allah sing pirsa yèn aku tresna marang kowé!
11:12 Apa sing wis daktindakaké, arep dakterusaké supaya “rasul-rasul” liyané ora duwé alesan kanggo gumunggung, kandha-kandha, yèn enggoné nyambut-gawé mau patrapé kaya aku kabèh.
11:13 Wong-wong kuwi dudu rasul-rasul temenan, nanging rasul-rasul palsu. Wong-wong kuwi padha ngapusi lan réwa-réwa dadi rasulé Sang Kristus sing sejati.
11:14 Kuwi ora nggumunaké! Iblis iya bisa méndha-méndha dadi malaékating pepadhang.
11:15 Mulané ora anèh menawa batur-baturé Iblis uga méndha-méndha dadi abdining kayektèn. Nanging akiré wong-wong mau bakal nampa paukuman sing laras karo penggawéné.
11:16 Dakambali sepisan menèh murih cethané: Aja ana wong sing duwé pengira yèn aku iki wong bodho. Nanging yèn kowé nganggep aku iki bodho, ya wis aku tampanana kaya déné wong bodho, supaya aku bisa gumunggung sethithik.
11:17 Lan apa sing arep dakkandhakaké saiki, kuwi ora saka dhawuhé Gusti, nanging tembungku dhéwé, tembungé wong sing bodho.
11:18 Kaya wong akèh padha ngegung-egungaké prekara kadonyan, aku uga arep mèlu-mèlu tumindak mengkono.
11:19 Sarèhné kowé nganggep kowé dhéwé pinter, dadi kowé iya bisa nyabari wong-wong sing bodho!
11:20 Kowé wis nyabari saben wong sing nindhes kowé, sing meres kowé, wong sing ngerèh kowé; wong sing ngina marang kowé; wong sing napuk pipimu.
11:21 Kanthi isin, aku ngakoni, yèn ing bab mengkono kuwi aku rumangsa kalah karo kowé. Senajan mengkono, yèn ana wong sing wani ngegung-egungaké awaké dhéwé tumraping sawijining prekara, — kandhaku iki kaya déné ujaré wong bodho — aku iya wani tumindak mengkono.
11:22 Apa wong-wong mau wong Ibrani? Aku iya wong Ibrani. Apa wong-wong kuwi wong Israèl? Aku uga wong Israèl! Apa wong-wong mau tedhak-turuné Rama Abraham? Aku uga tedhak-turuné Rama Abraham!
11:23 Apa wong-wong kuwi abdiné Sang Kristus? Mbokmenawa kowé kaya ngrungokaké kandhané wong ora waras, nanging aku iki abdi sing luwih sregep tinimbang karo wong-wong kuwi kabèh! Nyambut-gawéku luwih keras. Aku luwih kerep dikunjara; aku luwih kerep digebugi; aku kerep mèh ngalami mati.
11:24 Ping lima aku disiksa déning wong Yahudi, manut prenatan Yahudi, yakuwi nganggo dipecuti “ping patang
ana ing segara nganti ping telu, lan sepisan ngalami kompal-kampul ana ing segara nganti patlikur jam suwéné.
11:26 Lakuku kerep diancam déning bebaya banjir, déning bégal, déning wong-wong Yahudi lan déning wong-wong bangsa liyané. Aku iya kerep diancam déning bebaya ana ing kutha, ana ing pesamunan, ana ing segara, lan bebaya-bebaya saka wong-wong sing méndha-méndha sedulur.
11:27 Aku kerep ngalami rekasa lan nyambut-gawé abot; kerep ora mangan, ora ngombé lan ora turu; kaliren, kapiran, ora duwé omah lan kadhemen merga ora duwé sandhangan.
11:28 Tanpa nyebut prekara-prekara liyané, saben dina aku mikiraké bot-répoté pasamuwan-pasamuwan kabèh.
11:29 Yèn ana wong sing sèkèng, aku mèlu ngrasakaké kasèkèngané. Yèn ana sing tumiba ing dosa, atiku mèlu remuk merga sedhih.
11:30 Saupama aku dikudokaké gumunggung, aku bakal ngegung-egungaké prekara-prekara sing nuduhaké kaapesanku.
11:31 Gusti Allah, Ramané Gusti Yésus, pirsa yèn aku ora goroh. Asmané kaluhurna ing selawasé.
11:32 Nalika aku ana ing kutha Damsyik, gubernur ing kono, sing dibawahaké déning Sang Prabu Aretas, préntah marang tentarané supaya padha njaga gapura-gapurané kutha mau, arep nyekel aku.
11:33 Nanging aku diudhunaké nganggo kranjang saka jendhéla ing témboké kutha mau. Mengkono dadiné aku oncat saka ing astané gubernur mau.
enggoné jumeneng raja ing Israèl nyandhak pitulas taun, Akhas bin Yotam wiwit jumeneng raja ing Yéhuda.
16:2 Nalika semono Akhas yuswané rong puluh taun, dedalem ing Yérusalèm. Enggoné jumeneng raja suwéné nembelas taun. Akhas nindakaké piala ing ngarsané Pangéran, Allahé, ora kaya Dawud, leluhuré.
16:3 Sing ditiru raja-raja ing Israèl, malah putrané dhéwé didamel kurban marang brahala, kaya adaté wong-wong sing padha ditundhung déning Allah saka negara Kenaan nalika Israèl mlebu ing tanah mau.
16:4 Akhas damel kurban lan ngobong menyan ana ing papan-papan panyembahané déwa-déwa, ana ing gunung-gunung lan ing ngisor wit-witan sing ayom.
16:5-6 Dhèk samana Éliot wis direbut menèh déning Rézin, raja Siria lan dibalèkaké marang Édom lan wong Yéhuda sing padha manggon ing kono ditundhungi. Wong Édom padha ngalih mrono lan manggon ing kono tekan sepréné. Ing wektu semana uga Rézin, raja Siria, lan Pékah, raja Israèl, nyerang lan ngepung kutha Yérusalèm, nanging ora bisa nelukaké Akhas.
16:7 Akhas ngirim utusan marang Tiglat-Pilèsèr, raja ing Asyur, didhawuhi matur mengkéné, “Kula keng abdi ingkang setya; pramila panjenengan kula aturi rawuh ngluwari kula saking tanganipun raja Siria lan raja Israèl, ingkang sami dhateng nyerang kula.”
16:8 Akhas uga saos pisungsung rupa emas lan slaka enggoné mundhut saka Pedalemané Allah, lan saka kedhatoné.
16:9 Raja Tiglat-Pilèsèr ngabulaké panyuwuné Akhas. Kutha Damsyik diserbu, nuli direbut. Penduduké ditawan, diboyong menyang Kir, lan Rézin, raja Siria, disédani.
16:10 Nalika Raja Akhas ana ing Damsyik sowan Raja Tiglat-Pilèsèr, pirsa mesbèh. Raja Akhas banjur ngintunaké contoné mesbèh mau lan princèné ukurané marang Imam Uria ing Yérusalèm.
16:11 Uria banjur ngedegaké mesbèh sing ukurané padha karo ukuran sing ditampa mau. Mesbèh mau dirampungaké sadurungé Akhas rawuh.
16:12 Sarawuhé saka Damsyik Raja Akhas pirsa yèn mesbèhé wis dadi.
16:13 Akhas banjur saos kurban obongan lan kurban dhaharan ana ing mesbèh mau; kurban-kurbané banjur disiram nganggo anggur lan getih dadi kurban keslametan.
16:14 Raja Akhas pirsa yèn mesbèh prunggu sing khusus kagem marang Allah papané ana ing antarané Pedalemané Allah lan mesbèh sing anyar. Mulané mesbèh prunggu mau banjur dielih saka ngarepé Pedalemané Allah menyang sisih loré mesbèh anyar.
16:15 Raja Akhas banjur ngandika marang Uria, “Kula aturi ngagem mesbèh kula menika kanggé saos kurban énjing lan sonten, ingkang kasaosaken déning raja lan rakyat, lan kurban angguripun rakyat kasiramna wonten ing ngriku. Sedaya rahing kéwan ingkang kakurbanaken kasiramna ugi wonten ing mesbèh menika. Déné mesbèh prunggu menika badhé kula enggé piyambak, mboten kanggé manembah dhateng Gusti Allah.”
16:17 Kréta-kréta prunggu sing ana ing Pedalemané Allah uga dirucati déning Raja Akhas, semono uga jembangan-jembangan sing ana ing kréta mau. Jembangan prunggu sing disangga sapi prunggu rolas iya dijupuk lan disèlèhaké ing landhesan watu.
16:18 Lan menèh, kanggo nuruti kersané raja Asyur, bangsal raja ing Pedalemané Allah dibungkar déning Raja Akhas; semono uga lawang sing khusus kanggo mlebu raja, ditutup.
16:19 Lelakoné Raja Akhas liya-liyané wis katulis ana ing Kitab Sejarahé Raja-raja Yéhuda.
16:20 Raja Akhas séda lan kasarèkaké ing pesaréané raja-raja ing kuthané Dawud. Hizkia, putrané, nggentosi jumeneng
Sing paling parah sak umur-umur aku ora tau weruh luapan waduk Gajah Mungkur ing sak kulon Baturetno
langite wis katon mendung peteng sanajan urung udan bress.Alhamdullilah ya, sesuatu. Mugo-mugo gek ndang udan ben lemah-lemah iso ditanduri, gunung-gunung dadi ijo maneh ugo wong-wong dadi ayu-ayu ngantheng-nganteng mergo sregep adus
mudvayne_corp waduh ono juga tho tret koyo ngene?piye kabare? sampeyan laire dino kemis pon, ora cocok kerjo ning warnet.kerjone ning mbanyu wae@@@Hehe, saestu onten kok mas. Alhamdulillah, kabare dalem sae. Mugi2 panjenengan
Rahmating Gusti Alloh SWT.Wah...wah...wah. Dawuh panjenengan iki
Belajar NGEDAN Bareng Arif Citenx Laros Banyuwangi | Beranda
4. Nek durung iso kompak mbok yo musyawarah lah
Kawula nuwun atur kawula pun Sôntawirya, guru têmbung Jawi ing pamulangan Surakarta, kaatur ing panjênênganipun kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula aturakên, amargi saking ingkang kasêbut ing sêrat kêkancinganipun kangjêng guprêmèn, yèn anggèn kawula anglampahi padamêlan dados guru têmbung Jawi ing pamulangan Surakarta, ing salêbêtipun wulan Pèbriwari punika kasuwak, sarta kawula kaparingan ganjaran tigang blanjan, ingkang punika kawula kaparingan ganjaran, asangêt-sangêt ing panuhun pamundhi kawula dhumatêng kangjêng guprêmèn, saha dhumatêng kangjêng tuwan residhèn.
Ingkang punika, sarèhning badhe andadosakên cupêting panggêsangan kawula ing sapanginggilipun, awit botên wontên ingkang kawula têdha: kadamêl angingoni anak rayat kawula, môngka kawula angingoni bojo saha anak kawula têtiga, punapamalih bapa biyung kawula sampun sami sêpuh, inggih ugi ing sawatawis panggêsanganipun dados damêl kawula.
Ingkang punika atur panuwun kawula asangêt-sangêt, ingkang mugi-mugi wontêna sih pitulung kawêlasanipun kangjêng tuwan residhèn, anyuwunakên dhumatêng kangjêng guprêmèn, lulusipun balônja kawula, supados dadosa panggêsangan kawula ing saanak rayat, wondening bilih wontên karsanipun kangjêng guprêmèn saha karsanipun kangjêng tuwan residhèn amaringi padamêlan, ingkang kawula sagêd anglampahi, padamêlan ing salêbêtipun nagari Surakarta ngriki, kawula inggih sandika anglampahi, sabab kawula rumaos sampun botên pikantuk padamêlan dados panggêsangan sanèsipun ingkang anyêkapi kawula têdha saanak rayat, kajawi namung sih kawêlasan pitulungipun kangjêng tuwan residhèn, anyuwunakên dhumatêng kangjêng guprêmèn, saha aparing padamêlan dhumatêng kawula. Wondening awit kawula kaparingan padamêlan dados guru têmbung Jawi ing pamulangan Surakarta, awit ing taun 1833, kaparingan balônja 15 rupiyah, ngantos sapriki, kawula botên nama gadhah kalêpatan dhumatêng kangjêng guprêmèn, sarta dhumatêng kangjêng tuwan residhèn, mila asangêt-sangêt ing panuwun kawula sih pitulung lunturing kawêlasanipun kangjêng tuwan residhèn, anyuwunakên bab atur kawula sadaya wau dhumatêng kangjêng guprêmèn, lulusipun ing balônja panggêsangan kawula ing sapanginggilipun.
Ing wusana: mugi-mugi sampun andadosakên dukanipun kangjêng tuwan residhèn, dene kawula akamipurun agadhah atur akathah-kathah konjuk ing panjênênganipun kangjêng tuwan residhèn.
1:1 Layang saka Paulus, Silas lan Timotius, tumekaa marang warganing pasamuwan ing kutha Tésalonika, iya para umaté Gusti Allah, Rama kita lan Gusti Yésus Kristus.
1:2 Muga Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:3 Aku tansah padha saos sukur marang Gusti Allah merga saka kowé kabèh, para sedulur. Kuwi wis samesthiné, merga precayamu tansah saya tambah, lan enggonmu tresna-tinresnan uga saya mundhak.
1:4 Yakuwi sebabé aku dhéwé mongkog ana ing pasamuwan-pasamuwané Gusti Allah. Aku padha mongkog tumrap enggonmu padha tetep precaya ana ing satengahing panganiaya lan kasangsaran rupa-rupa sing kokalami.
1:5 Iya ana ing kéné iki ketitiké, yèn Gusti Allah kuwi adil temenan. Merga saka enggonmu nandhang sangsara krana Gusti Allah kuwi mulané kowé bakal padha dadi wong sing pantes nampani sakèhing kabegjan ana ing Kratoné Allah.
1:6 Gusti Allah bakal nindakaké kaadilan: Panjenengané bakal nekakaké kasangsaran marang wong-wong sing padha nganiaya marang kowé.
1:7 Sarta paring panglipur marang kowé sing padha katindhes, mengkono uga marang aku kabèh. Prekara mau katindakaké déning Gusti Allah mbésuk samasa Gusti Yésus tumedhak saka ing swarga karo para malaékaté sing gedhé pangwasané,
1:8 lan srana geni murub. Panjenengané enggoné ngukum wong-wong sing padha ora wanuh karo Gusti Allah lan sing padha nampik Injilé Yésus Gusti kita.
1:9 Wong-wong mau bakal nandhang bebenduné Gusti Allah sing langgeng minangka paukumané, lan bakal padha diedohaké saka ngarsané Gusti lan saka kamulyaning pangwasané;
1:10 yakuwi ing Dina rawuhé, samasa Panjenengané kamulyakaké déning para kagungané sarta nampani pakurmatan saka wong precaya kabèh. Kowé uga bakal ana ing antarané para kagungané mau, awit kowé wis padha precaya marang Injil sing padha dakwartakaké marang kowé.
1:11 Iya merga saka kuwi aku tansah padha ndongakaké kowé. Aku padha nyenyuwun supaya Gusti Allah mbangun uripmu, supaya kowé padha dadi sembada, cocog karo timbalanmu. Muga-muga srana pangwasané, Gusti Allah njurungi pangudimu marang kabecikan lan nyampurnakaké penggawéné precayamu.
1:12 Srana mengkono asmané Gusti kita Yésus Kristus kaluhuraké merga saka kowé, lan kowé uga nampa kaluhuran merga saka Panjenengané; kuwi kabèh merga saka sih-rahmaté Allah kita lan Gusti
Anyariyosakên kawontênan pindhahipun karaton dalêm saking Kartasura dhumatêng ing nagari Surakarta Adiningrat.
Gambar Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X ingkang sampun sawarga.
Kula nuwun, awit saking golong gêlênging pamanggihipun pangrèhing pakêmpalan Harta Wandawa, rèh kabupatèn, kaparak têngên, amarêngi 200 taun, jumênêngipun nagari dalêm ing Surakarta, prêlu damêl buku pangèngêt-èngêt, kaangkah isinipun buku wau 200 kaca, ngêwrat:
II. Kawontênanipun jumênêng dalêm para nata tuwin oprup, residhèn, gupêrnur, dalah para pêpatih dalêm tuwin jaksa, pangulu, pujôngga wiwit ing Surakarta.
III. Yasan dalêm para nata, wiwit wontênipun ing Surakarta.
IV. Cariyos wiwitipun wontên abdi dalêm bupati nayaka, saha abdi dalêm kaparak sasaminipun, wiwit jaman Mataram.
Buku punika mawi rinêngga ing gambar-gambar sawatawis, dene ingkang kapatah dados kumisi nindakakên damêl buku pangèngêt-èngêt wau inggih punika:
2. Radèn Mas Ngabèi Jayasuwarna: panitra I.
3. Radèn Lurah Agnyaduta: panitra II.
7. Ki Mas Sarawiryana: panitya. kabiyantu Radèn Mas Ngabèi Purwasastra.
Mênggah pandamêlipun buku punika amung wêwaton mêthik sêrat-sêrat pèngêtan saha sêrat babad tuwin sêrat sanès-sanèsipun, punapa malih awêwaton gotèk utawi cêcriyosan ingkang
sanès-sanèsipun, têmtu kemawon wontên ingkang kècèr botên sagêd cocog kalihan yêktinipun, botên langkung para kumisi namung nyuwun gênging pangaksamanipun para ingkang srêddha nungkara.
Utawi kenging dipun têgêsi lêlampahan utawi kawontênan, dados têmbung: Sri Radyalaksana, punika pikajêngipun: lêlampahan kawontênanipun panjênêngan dalêm nata tuwin kawontênanipun nagari wiwit sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping kalih, ingkang akadhaton wontên ing nagari dalêm Surakarta Adiningrat, sapiturutipun ngantos dumugi jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sadasa punika. Mênggah kawontênanipun pèngêt-pèngêtan wau, tumrapipun panjênêngan dalêm nata, namung kapêndhêt sapantêsipun, kados ingkang kasêbut
ingkang garwa) putra dalêm pambajêng kakung Sampeyan Dalêm P.B. X, ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 7 Mulud, Je 1870, utawi kaping 26 April 1939, jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram. Sasampunipun lajêng jumênêng nata sumilih kaprabon dalêm ingkang rama, ajêjuluk: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping XI.
Kula nuwun, mênggah ingkang dados purwakaning cariyos punika, nalika alam jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping II, ingkang akadhaton ing nagari Kartasura, salinggaripun saking nagari dalêm ing Kartasura, dening wontênipun dahuruning praja, sanadyan sagêd wangsul jumênêng nata malih,
saking nagari Kartasura, ing dhusun pundi ingkang prayogi kagêm pindhah karaton wau. Enggaling cariyos, sri narendra lajêng utusan anitik pasitèn mangetan.
Miturut ingkang kasêbut ing sêrat pèngêtan anggitanipun suwargi Pangeran Wijil kaping I ing Kadilangu, ingkang sumare wontên ing astana Lawiyan Surakarta, pujôngga dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II, saha pujôngga dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III, kados ing
Ingkang Kautus anitik pasitèn ingkang prayogi wau Pangeran Wijil, dene ingkang kautus anitik siti ingkang wangi, abdi dalêm Suranata, nama Kyai Kalipah Buyud,
Tirtawiguna, prayagung sakawan wau sasampunipun mundhi dhawuh pangandika dalêm, lajêng sami bidhal dhatêng sawetaning nagari, botên watawis dangu angsal titikan pasitèn ingkang sakalangkung pelag (sae), sarta sitinipun wangi, katêlah ing ngriku kasêbut namaning dhusun Talawangi (ing sapunika nama Kadipala), lajêng dipun babadi ngantos waradin, tuwin lajêng dipun cêngkal dados pakaranganing kadhaton.
Kiyai Tumênggung Tirtawiguna mawas ukuraning nagari botên pikantuk, kagalih kirang baweranipun. Karêmbag malih ingkang dados prayogining lampah, sampun ngantos botên angsal damêl, Pangeran Wijil lajêng anitik pasitèn malih, sami dhatêng ing dhusun Sala.
Gambar tugu têtêngêr ing Kadipala Surakarta (rumiyin nama dhusun Talawangi), inggih punika pasitèn ingkang kacêngkal badhe kagêm karaton botên saèstu.
kadhaton, prayagung kêkalih sami manungku puja wontên satêpining kêdhung Kol, lajêng angsal wangsiting Gusti Ingkang Murbèng Bawana, makatên ujaring suwara: hèh kang padha manungku puja, yèn ing desa Sala iku wus pinasthi bakal dadi nagaragung, luwih karta raharja, ananging katêmua karo Kyai Gêdhe Sala, ing kono kang sumurup mula bukane ing nguni-uni.
Satêlasing wangsit, Pangeran Wijil lajêng kesah saking kêdhung Kol, mangilèn dhatêng ing dhusun Sala, sadumuginipun ing dhusun Sala, Pangeran Wijil kalihan Kiyai Tumênggung Tirtawiguna, malêbêt ing pakaranganipun Kyai Gêdhe Sala, katingal saking katêbihan lajêng pinurugan, ciptaning panggalih manawi kawêdala, apa iki sing jênêng Kyai Sala, sanalika sakalangkung bingahing manah, Kyai Gêdhe Sala enggal amêthukakên utusaning nata, lajêng kadhèrèkakên malêbêt ing griya, sarêng sampun sami satata lênggah, ing ngriku sami rêrêmbagan kalampahanipun ing damêl, badhe nitik titining pamêca dhusun Sala, Kyai Gêdhe Sala matur kawontênanipun ing jaman rumiyin.
Dhuh sang pangeran, mbokmanawi kaparêng midhangêtakên lêpiyan ing ngajêng, makatên saking kaèngêtan kula.
Gambar rawa ing kêdhung Kol Pasar Kliwon Yasadipuran, inggih punika ingkang kawêca Pangeran Wijil, pasitèn wau sae angsaripun.
Pakuburanipun Kyai Bathang, wontên saêlèr wetan alun-alun lèr Surakarta.
Kala jaman nagari ing Pajang, putranipun Tumênggung Mayang seda kasulah (kawêsiasat) ing ratu, awit kalêpatan dening panjênêngan dalêm sang nata, kawêsiasat kasulah dumugi pêjah, wangke kalarung wontên ing lèpèn Pepe, kasangsang wontên sawetaning siti Sala, kala samantên bêbêkêlipun ing dhusun ngriku nama Kyai Sala. Pramila lajêng katêlah nama dhusun Sala. Ing ngriku Kyai Sala pinuju dhatêng lèpèn, sarêng wuninga bathang kasangsang lajêng kalorogakên manêngah, dhatêng ing panggenan toya ingkang ilinipun langkung santêr, wanci sontên anggènipun ngèlèkakên, sarêng enjing sampun wangsul malih dhatêng panggenanipun kasangsang wau, ngantos rambah kaping tiga anggènipun ngèlèkakên, tansah wongsal-wangsul kemawon, bêkêl Sala sakalangkung ngungun, kunarpa lajêng mangsit
sadhusun, lajêng kapêpêtri ing tiyang kathah minôngka pêpundhèn, manawi pinuju kasusahan sami nyuwun idi luwaring sungkawa, wusana sami kasambadankasêmbadan. manggih suka raharja ngantos sapriki taksih ngrêda mangunahipun.
Kacariyos, Pangeran Wijil saha Tumênggung Tirtawiguna, tuwin Kyai Kalipah Buyut, sarta Mas Pangulu Pêkih Ibrahim, sami suka ing galih, anyipta badhe kasêmbadan sêdyanipun. Lajêng sami mangkat dhumatêng kramatanipun Kyai Bathang, sadumuginipun ing ngriku sami anyumêrêpi papan katingal bawera asri tiningalan, ananging kuciwanipun cêlak rawa langkung lêbêt saha wiyar. Prayagung sakawan sakalangkung èmêng ing galih, lajêng sami wangsul atur uninga dhumatêng ingkang sinuhun, kadhèrèkakên Kyai Gêdhe Sala, Pangeran Wijil matur sadaya sarèhing dinuta. Ingkang sinuhun sarêng miyarsa sakalangkung ngungun ing panggalih. Lajêng animbali Kyai Tohjaya, kalihan Kyai Yasadipura sapisan, sami kadhawuhan manah sagêdipun dados nagari, kadhawuhan sami nimbang ing dhusun Sala kalihan bumi Talawangi kalih pisan pundi ingkang prayogi, Kyai Tohjaya kalihan Kyai Yasadipura matur sandika, badhe mariksa rumiyin, sang nata mangayubagya
kyai kêkalih lajêng mangkat, sadumuginipun ing dhusun Sala, angubêngi rawa agung sakalangkung sae, kawawas tirta kamandhanu ingkang dumunung ing ngriku, sarta pangudaraosing panggalih sampun kapanggih, lajêng munjuk sang nata, unjukipun sang wignya kêkalih: dhuh ingkang sinuhun, ing dhusun Sala sampun kapanggih ukuranipun, sakalangkung sae, namung ngudi pêpêtipun ingkang rawa, manawi sampun pêpêt, gampil pangukuripun
Tumênggung Ônggawôngsa lajêng sowan ing ngarsa dalêm, winartosan saliring karsa nata, miwah lampah-lampah nitik badhe pindhahing praja, aturipun
kalihan para nayaka jawi lêbêt sadaya, ngantos samadya côndra anggènipun rêrêmbagan, pinanggihing pangrêmbag ingkang prayogi kagêm nagari sae kalihan wêcaning jangkanipun, ing dhusun Sala, dene ingkang kapilih kawitan inggih [ing...]
[...gih] punika dhusun Kadipala. Jangkanipun nadyan papan sae botên lêdhok, nanging jangkanipun enggal risak.
Pakuburanipun Kyai Sala, wontên saêlèr wetan karaton Surakarta.
Gambar patilasan têlênging Kêdhunglumbu, kaprênah sawetan
amargi tiyang Jawi badhe wangsul ngrasuk agami Buda malih, tansah tukar kalihan rowang.
Ingkang kautus lajêng wangsul dhatêng Kartasura, lapur ing sang nata, dhawuh dalêm sampun marêngakên, dhusun Sala lajêng dipun babadi namung kapêndhêt sapintên wiyaripun ingkang kenging kagêm karaton, dalah padalêmanipun para pangeran, tuwin para punggawa. Sasampunipun lajêng damêl sêrat ingkang badhe kadhawuhakên dhumatêng bupati môncanagari. Sadaya bupati môncanagari ing bang wetan saha kilèn, sami kapundhutan ladosan balok, kathah kêdhiking ladosan balok miturut agêng aliting nagarinipun piyambak-piyambak, sarêng balokipun sampun anglêmpak, lajêng kacêmplungakên ing rawa, ngantos sagêd kêbak waradin sadaya, namung kantun têlênging rawa dèrèng sagêd pampêt, amargi kalêbêtan balok pintên kemawon tansah sirna, malah saya agêng wêdaling
toya, lubèr balabar kados sagantên, Pangeran Wijil, Kalipah Buyut,
isèning samodra, sadaya ingkang tumandang sami giris angunduri. Kyai Tohjaya miwah Kyai Yasadipura sakalangkung sungkawa, tuwin Pangeran Wijil, para alim sadaya tansah budi sarana, nanging botên kandhêg agênging toya, Pangeran Wijil sarta Kyai Yasadipura, sami manêkung wontên sawetanipun têlênging rawa, ingkang kalêrês sakiduling kêdhung Kol.
Gambar pasitèn ing dhusun Sanasèwu, kaprênah sawetan nagari Surakarta, inggih punika ingkang kacêngkal badhe kagêm karaton, botên saèstu.
Cinariyos, anggènipun manêkung Pangeran Wijil akalihan Kyai Yasadipura ngantos pitung dintên pitung dalu, botên dhahar botên sare, amiyarsa swara makatên: he, kang mangun puja brata, wruhanira têlêng iku mulane ora bisa pampêt amarga têmbusane sagara kidul, dene yèn sira
kono bisa pampêt têlênge, ananging ing têmbe dadi kêdhung ora mili ora sat,
ajêg banyune, ora kêna dipampêt salawas-lawase. Têlas ujaring swara, Pangeran Wijil miwah Kyai Yasadipura, lajêng sami amudhar puja bratanipun, wêkasan Pangeran Wijil ngandika dhatêng Kyai Yasadipura, bisik-bisik: nyariyosakên anggènipun angsal wisikipun Sang Hyang Suksma Kawêkas, sampun kacariyosakên sadaya, ingkang jinarwan langkung suka, Pangeran Wijil lajêng dhawuh dhatêng Kyai Yasadipura, besuk iki yèn wis dadi praja kowe bakala anèng sakiduling kêdhung Kol, sapa-sapa kang omah ing kono, anak putune têkan buyute
Anggara Kasih, wulan Sapar kaping 29 ing taun Jimawal 1669, sarêng bangun enjing lajêng mantuk, angunjuki uninga ing sang nata, punapa kawontênanipun kaunjukakên sadaya. Sarêng sang nata nampèni unjukipun prayagung kêkalih
Gambar kêkajêngan wit sana, ing dhusun Sanasèwu.
Enggaling cariyos, Kyai Gêdhe Sala sampun anampèni kucah dalêm arta, kathahipun salêksa ringgit, sarêng sampun katingal arta langkung kathah ing manah marwata suta, lajêng nyuwun lilah dalêm tumindak ing damêl, amêpêti têlênging rawa, ingkang sinuhun angidèni, Kyai Gêdhe Sala manêkung wontên ing daganipun
tiyang pintên-pintên, tiyang sami rinoban ing arta sami tumandang, sanalika radi pampêt toyanipun, nanging toya dèrèng kèndêl ilinipun, lajêng katumpangan ingkang sinuhun, munajat ing madya ratri wontên satêpining toya, lajêng mirut ilining toya kantun mêmblêg-mêmblêg kemawon ngantos sapriki, sarta langkung angkêr saking
patilasanipun ingkang sinuhun, nalika karsa munajat wontên ing ngriku, enggaling cariyos sampun paripurna. Ing nalika ingkang sinuhun munajat botên wontên ingkang nyumêrêpi, kajawi Pangeran Wijil kalihan Kyai Yasadipura, lajêng andhèrèk munajat
lumbu, katêlah dumugi sapunika sarêng dados pakampungan, karanipun kampung Kêdhunglumbu.
Sasampunipun makatên, lajêng waradin siti numpang badhe katingal bawera, lajêng cinêngkal ukuring nagari, dening ingkang bapa Tuwan Mayor Baron Hogêndhorêp,
ingkang nyipat kakêncênganing karaton, Pangeran Wijil, kanthi Kiyai Kalipah Buyut, ingkang ngukur adu manising karaton, Kyai Yasadipura, kalihan Kiyai Tohjaya, sampun rampung karanganipun, saking dhawuh dalêm siti Talawangi kadhawuhan dhudhuki kangge anguruk kadhaton, dados siti Talawangi kalihan siti [si...]
[...ti] Sala sakalih-kalihipun sami kangge, têrang dhawuh dalêm lajêng dipun yasani kadhaton sapanunggilanipun, abdi dalêm lurah undhagi sami anggarap, ingkang sami dados kamisêpuhipun undhagi Kiyai Prabusana, kanthi Kiyai Aryasana. Kiyai Rajêgpura, Kiyai Sri Kuning, kanthi bahu suku môncanagari, ingkang anjênêngi Adipati Pringgalaya, kanthi bupati jawi lêbêt sadaya sampun paripurna rakiting nagari, ananging kala samantên dèrèng pinagêr banon, sawêg jaro bêthèk kemawon, ingkang kangge
Kacariyos kala samantên Adipati Pringgalaya sampun anampèni palapuranipun abdi dalêm ingkang sami andandosi kadhaton, sampun paripurna, para nayaka sakawan têrang langkung suka, lajêng nyaosi unjuk, ing saandhap sampeyan dalêm, anyaranani kadhaton, ingkang sinuhun karênan ing galih, lajêng dhawuh mundhut brana tuwin arta kaparingakên Adipati Pringgalaya, kadhawuhan maringakên abdi dalêm ingkang mêntas nyambut damêl, sang nindya mantri matur sandika, badhe nampèni kucah
dalêm, sadumugining jawi ganjaran dalêm wau lajêng kabage dhatêng ingkang sami anggarap, sadaya sampun waradin, para wadana kliwon, panèwu mantri lurah bêkêl jajar sami suka, nuwun-nuwun sami nampèni ganjaran.
kawula nuwun, mênggah ingkang dados isaratipun, nalika panjênênganipun nata binathara Prabu Yudayaka
Para pandhita rêsi sapanunggilanipun, sami mudyastuti sadintên
ing Kadhiri pindhah dhatêng nagari Witaradya, ingkang dados sarana pindhah praja, inggih tumpêng rêrajêkan, têgêsipun tumpêng sèwu iji sinungan ulam suku sarta ulam dharat, ulam lèpèn rawa bênawi, ulam mabur, jêjanganan awarni-warni, miwah wastra têtigasan, sarêng pindhah kadhaton inggih andrawina sawadyabala. Kaping tiga Prabu Dewata Cêngkar, ing nagari Mêdhangkamulan kilèn, pindhah dhatêng Mêdhangkamulan wetan, sarananipun inggih sami kalihan
prapataning margi agêng alit, tutupipun inggih buja. Kaping sakawan Prabu Banjaransari ing Pajajaran pindhah dhatêng Galuh, sarananipun pindhah nagari kados para nata wau. Namung wêwah sang nata kalihan pramèswarinipun, ngagêm busana sarwa têtigasan, kados dene
satriya, sapanunggilanipun sami [sa...]
[...mi] sarimbitan sadaya, ngrasuk busana kadosdene pangantèn sapêkên, tutuping pindhah inggih amangun suka.
Têlas aturipun Tumênggung Tirtawiguna, kalihan Pangeran Wijil, ingkang sinuhun karênan ing panggalih, lajêng ngandika: he, Tirtawiguna, lawan Pangeran Wijil, kang dadi kupiyane nata ngalih kadhaton catur narendra mau, ingsun amuwuhi unton-unton sarta rêracikan lan rêrajungan.
Ingkang dados karsa dalêm sampun kadhawuhakên sadaya, nayaka kêkalih jumurung ing karsa nata, lajêng kadhawuhakên dhumatêng Adipati Pringgalaya, kapranata ing nagari, ingkang dipun rumiyinakên alih-alihan, satunggal kagungan dalêm uwos pantun, saubarampenipun pawon, isi bumbu sapanunggilanipun, tiga kagungan dalêm pitik iwèn, sapanunggilanipun, sakawan kagungan dalêm kewan suku sakawan, gangsal kagungan dalêm bêkakas. Dene kagungan dalêm rajabrana arta sarêng kalihan ingkang sinuhun.
Kacariyos praja enggal karêngga asri raras, sabên kontên kadèkèkan
enjingipun ingkang sinuhun lajêng bidhal apindhah nagari, Tuwan Mayor Baron Hogêndhorêp saha
Dene tatanan lampah-lampahipun ingkang ngajêng piyambak, kagungan dalêm
badhe katanêm wontên ing kagungan dalêm alun-alun kidul, lajêng sadaya kagungan dalêm turôngga, lajêng para bupati, lajêng Adipati Pringgalaya, Adipati Sindurêja, Kangjêng Gusti Pangeran
Saurutipun margi ingkang sisih têngên katatanan kagungan dalêm gôngsa carabalèn, dalah kodhokngorek, saha gangsanipun para bupati mungêl sadaya. Badhe pêrnah ing pagêlaran sampun dipun tarubi asri. Ing
kareta, lênggah ing dhampar bangsal pangrawit, para garwa saha para putra ingkang taksih timur
karsaningsun ing samêngko desa ing Sala, ingsun pundhut jênênge desa ing Sala, ingsun karsakake dadi nagara ingsun, sarupaning kawulaningsun kabèh padha èstokna. Adipati Pringgalaya matur nuwun sandika, suwaranipun sadaya wadyabala mawurahan asaur pêksi.
ing Surakarta Adiningrat lan sawadyabalaningsun kabèh, Pangulu matur sandika, angadêg maos donga, sinauran aminipun wadyabala sanagari. Sarampunging andonga, ingkang sinuhun angandika: tatanên kagungan ingsun waringin kêmbar, tejadaru, jayadaru,
lan apa adate nagara madêg anyar, aturipun Adipati Pringgalaya: nuwun sandika, rêkyana patih kalih pisan lajêng ananêm waringin kêmbar. Sarampunging pananêm lajêng
sarampungipun lajêng kagungan dalêm gôngsa kyai surak kaglundhungakên ing pêngkêran dalêm, mangidul ing pundi dhawahipun, inggih punika lajêng
waringin kidul inggih sarêng pananêmipun, ingkang jênêngi bêkêl-bêkêl môncanagari, Panaraga, Banyumas, sampun sami wangsul ing ngarsa dalêm, lan panyêngkalipun mangidul,
pasanggrahanipun Kumpêni Walandi sampun mirantos, ing mangke uprupan ing suranagaran, wetan alun-alun, masjid agêng lajêng dipun tarubi, [taru...]
[...bi,] sabên Jumuwah kadamêl sêmbahyang, bibar Jumuwah ingkang
saking Kartasura, adêgipun sapunika pêrnah Gênthan lèr, sapunikanipun dalêm Mangkubumèn jawi, ingkang sami tinangkil lajêng bibaran ing pasanggrahanipun sowang-sowang, yèn dalu para bupati asuka-suka nabuh gamêlan, yèn siyang ing loji biola rame, wiwit jam 6 enjing wiwit nyambut damêl jam 11 kèndêl, jam 3 bibaran, salaminipun tumindaking damêl sasêlanipun ing wêkdal sêmbahyang. Pêpatih dalêm kêkalih sami giliran têngga ingkang
ringgitan wacucal, manawi siyang topengan. Ingkang sinuhun iyasa dalêm panêpèn alit payon atêp, ing mangke pêrnahipun wontên ing Balekambang, inggih punika ing patamanan bandêngan, Kiyai Tumênggung Wiraguna ing sabên dintên tansah anyêpêngi cêngkal, nama cêngkal baladewa, mênggah pandamêlipun cêngkal panjangipun ingkang kaukur thuripun ing turas dalêm, Ingkang Sinuhun Prabu ing Ngalaga anggènipun turas agêm kagungan dalêm kaadêgakên.
Dene kawontênanipun para panjênêngan dalêm nata wiwit wontên ing Surakarta, kados ingkang kasêbut ngandhap punika.
Pratelan kawontênanipun para nata wiwit Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II, dalah oprup, residhèn (guprênur) pêpatih dalêm, pangulu, jaksa, tuwin pujôngga.
1. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II, wiyosan dalêm ing dintên Salasa Paing, tanggal kaping 26 wulan Sawal ing taun Alip, 1635. Timuripun asma Radèn Mas Gusti Prabayasa.
Jumênêng dalêm nata ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 16 wulan Bêsar taun Jimakir 1650, lajêng pindhah ing nagari Surakarta Adiningrat.
Ing dintên Akat Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Mukharam, taun Alip 1675, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II murut ing kasidan jati, dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 25 taun, dumugi surud yuswa 40 taun langkung 3 wulan.
2. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III, wiyosan dalêm ing dintên Sêtu Wage tanggal kaping 25 wulan Saban (Ruwah) ing taun Be, 1656, (kaping 24 Pebruari 1732) timuripun asma Radèn Gusti Mas Suryakusuma, diwasanipun asma Kangjêng Gusti
wulan Dulkijah (Bêsar) taun Jimakir 1714 (kaping 26 Sèptèmbêr 1788) wanci jam 11 siyang, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III, murut ing kasidan jati. Dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 40 taun, dumugi surut dalêm yuswa 58 taun langkung 5 wulan.
3. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV, wiyosan dalêm ing dintên Kêmis Wage, wanci jam 10 dalu, tanggal kaping 18 Rabingulakir taun Je, 1694 (kaping 2 Sèptèmbêr 1768) timuripun asma Radèn Mas Gusti Subadya, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara
Bêsar Alip 1747 (kaping 1 Oktobêr 1820) Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV murut ing kasidan jati, dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 33 taun, dumuginipun surud yuswa 53 taun langkung 9 wulan.
4. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V, wiyosan dalêm ing dintên Salasa Kliwon tanggal kaping 5 wanci jam 1 siyang, wulan Rabingulakir taun Dal 1711 (kaping 13 Dhesèmbêr 1784). Timuripun asma Radèn Mas Gusti
nata ing dintên Salasa Kliwon tanggal kaping 3 wulan Mukharam (Sura) ing taun Ehe 1748 (kaping 10 Oktobêr 1820) misuwuring asma Ingkang
Èndrik Magilapri, Toean H. Mac Gillavrij (wakil).
Ing dintên Jumuwah Kliwon, wanci jam 3 siyang tanggal kaping 29 wulan Dulkijah (Bêsar) ing taun Je 1750 (kaping 5 Sèptèmbêr 1823), Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V murut ing kasidan jati, dados anggènipun jumênêng nata sawêg 3 taun, dumugi surut yuswa 39 taun langkung 9 wulan.
5. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI, wiyosan dalêm ing dintên malêm Akat Wage kaping 18 wulan Sapar taun [ta...]
[...un] Je 1734 (kaping 26 April 1807),
(Bêsar) taun Jimawal 1757 (kaping 10 Juni 1830) jêngkar saking Surakarta dhatêng Ambon.
Ing dintên Ngahat Pon wanci jam 5 enjing tanggal kaping 12 Rêjêb taun Wawu 1777 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VI murut ing kasidan jati, dumugi yuswa 43 taun langkung 6 wulan.
6. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VII, wiyosan dalêm ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 15 wulan Mukaram (Sura) ing taun Alip 1723 (kaping 28 Juli 1796), timuripun asma Radèn Mas Gusti Malikisalikin, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Purobaya.
Jumênêng dalêm nata ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping 22 wulan Dulkijah (Bêsar) ing taun Jimawal 1757 (kaping 15 Juni 1830) misuwuring asma Sinuhun Purobaya.
1. Residhèn Tuwan Komisaris Naus malih taksih
ngrangkêp residhèn ing Ngayogyakarta, Toean H. G. Nahuijs.
Patih inggih ugi Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, kagêntosan Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat (sumare Jabung, suwau asma Radèn Tumênggung Jayanagara Bupati Sèwu).
Tumênggung Sastranagara, lajêng kagêntosan Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Siyam taun Jimakir 1786 (kaping 10 Mei 1858) Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VII murut ing kasidan jati. Dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 29 taun [ta...]
[...un] langkung 9 wulan, anggènipun surut dumugi yuswa 63 taun langkung 9 wulan.
7. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VIII, wiyosan dalêm ing dintên Sênèn Kliwon tanggal kaping 24 wulan Rêjêb ing taun Alip 1715 (kaping 20 April 1789), timuripun asma Radèn Mas Kusèn, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi.
Jumênêng dalêm nata ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wuganwulan. Sawal taun Jimakir 1786 (kaping 17 Mei 1858) misuwuring asma Sinuwun Ngabèi.
1. Residhèn Sêkong, Toean P. C. Schonek.
2. Residhèn Niwênhesên, Toean F. N. Nieuwenhuijzen.
Amongpraja (Kêndhuruwan) [(Kêndhuruwa...]
[...n)] mawi Kaliwon Radèn Ngabèi Yudadipraja.
Ing dintên malêm Sêtu Wage tanggal kaping 25 wulan Jumadilakir taun Je 1790 (kaping 28 Dhesembêr 1861) Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VIII murut ing kasidan jati.
Dados anggènipun jumênêng nata 4 taun, surut dalêm dumugi yuswa 75 taun.
8. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX, wiyosan dalêm ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je 1758 (kaping 22 Dhesèmbêr 1830) timuripun asma Radèn Mas Gusti Duksena, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, lajêng kajumênêngakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, amarêngi ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Sawal taun [tau...]
[...n] Jimakir 1886,1786. (kaping 17 Mei 1858).
Jumênêng dalêm nata ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je 1790 (30 Dhesèmbêr 1861) misuwuring asma
Lêgi tanggal kaping 28 wulan Ruwah taun Je 1822 (kaping 17 Marêt 1893) Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX murut ing kasidan jati.
Dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 33 taun, dumugi yuswa 64 taun langkung sawulan.
9. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang
ing nagari Benin. Sarta litênan jendraling wadyabalane Kangjêng Sri Maharaja Putri ing nagara Nèdêrlan, ingkang akadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Timuripun asma Radèn Mas Gusti Sayidin Malekul Kusna, wiyosan dalêm ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb, ing taun Alip 1795 (kaping 29 Nopèmbêr 1866), sarêng yuswa 3 taun, kajumênêngakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra ing Mataram.
Jumênêng dalêm nata ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramêlan (Puwasa) ing taun Je 1822 (kaping 30 Marêt 1893) wuku Madhangkungan masa kasapuluh,
kaliwon jaksa wau ingkang satunggal apangkat bupati, ingkang kakarsakakên dados bupati jaksa, bupati pulisi ing
bupati nayaka sèwu, nama Radèn Tumênggung Wôngsanagara, nanging taksih nindakakên pandamêlan bupati jaksa, kaliwonipun lajêng kagêntosan Radèn Ngabèi Sastrasuwignya, nama Radèn Ngabèi Jaksadipura (wêgdal punika ingkang jumênêng pêpatih dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara), Radèn Ngabèi Jaksadipura wau lajêng kakarsakakên dados bupati nayaka sèwu, nama Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Mistêr Wôngsanagara, nanging taksih lastari nindakakên dados pangarsanipun pangadilan dalêm pradata agêng.
Pangulu, Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom, lajêng kagêntosan Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom (nama nunggaksêmi).
Ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 1 wulan Mukaram (Sura) taun Je 1870, wanci jam 7 enjing langkung 25 mênit, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X wau murut ing kasidan jati.
taun kirang sangang wulan dumugi yuswa 75 taun kirang pitung wulan.
Ing Ngandhap punika Pratelan Kawontênanipun Yêyasan Dalêm para Nata wiwit wontên ing Nagari Dalêm Surakarta Adiningrat.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II iyasa:
2. Jam kapasang ing panggung damêlan ing nagari Inggris, nalika ing taun Walandi 1748, wêlingan nalika wontên ing nagari Kartasura, pambabaripun sampun pindhah ing Surakarta (sapunika sampun wontên ing musiyum, Sriwadari).
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III iyasa:
Adêgipun saka guru masjid agêng taun Wawu 1689.
4. Pambangunipun sitinggil lèr ing taun Alip 1691.
5. Magêr banon kadhaton taun Ehe 1692.
6. Dalêm prabasuyasa kawangun malih taun Jimawal 1693.
7. Pandhapa kadhaton dipun santuni, dene pandhapa ingkang lami kaparingakên Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, taun Wawu 1697.
8. Pandamêlipun kori agêng bètèng Surakarta, taun Jimakir 1698.
sitinggil lèr, dintên Akat kaping 19 Rabingulakir Jimawal 1709.
13. Ngadêgipun griya bangsal gamêlan sêkatèn, plataran masjid agêng ingkang kidul, taun Wawu 1713.
17. Abdi dalêm prajurit carangan (wirautama) kathahipun 125 dêdamêlipun pêdhang akalihan pistul.
18. Ringgit gêdhog salampahan, babonipun ringgit yasan ing Kartasura, abdi dalêm panatah wêwah Cêrmadrana, Cêrmapanatas, Cêrmajaya, Cêrmatruna, punika karsa dalêm, mangun ringgit kartala [karta...]
[...la] tanpa kuku kados Bima, saha klana dados kalih, satunggal gusèn, satunggalipun botên gusèn, kanggenipun gêntosan manut punapa lampahanipun, sabên-sabên mêdal salah satunggal tamtu gadhah kadang nama Klana Jayapuspita, wujudipun lanyapan, rambut gendhong, dhuwungan, mênggah yasan dalêm wau dêdêg pangadêgipun taksih dèrèng urut, utawi ribig, têmbungipun padhalangan taksih bajujag, dados kados ringgit purwa, dene ringgit gêdhog ingkang kangge ing padhalangan taksih miturut kados kina, kartala sami ngangge kuku mirib Bima, sarta sadaya ringgit palêmahanipun mawi sastra mungêl nama sarta wandanipun, sarampungipun yasan dalêm wau kaparingan nama Kyai Banjêt ênèm, kala samantên amarêngi taun 1709.
19. Pasanggrahan ing dhusun Ngrantan (sawetan Bacêm).
regol srimanganti lèr, taun 1718, taun Walandi 1719.
3. Pasangipun talês sitinggil kidul, Sênèn kaping 2 Rabingulakir Wawu 1721, taun Walandi 1794 nunggil warsa nanêm uwit waringin kurung sakêmbaran ing alun-alun kidul.
4. Ngadêgipun saka guru dalêm prabasuyasa kawangun malih, ing taun Jimakir 1722, taun Walandi 1795.
sitinggil kidul, Salasa kaping 3 Bêsar Be 1736 (kaping 9 Januwari 1810).
10. Saka rawa pandhapi agêng kaumpak, marêngi ing dintên Salasa Pon kaping 16 Rabingulakir Alip 1739 (kaping 29 April 1812).
11. Pandhapa agêng ingkang têngah sitinipun dipun dhudhuki lajêng kaurug siti saking Kadipala ing dintên Rêbo kaping 12 Bêsar Alip 1739 (kaping 16 Dhesèmbêr 1812).
12. Bangsal marcukundha, srimanganti wetan dipun dandosi ing dintên Sênèn kaping 13 Rabingulakir Jimawal 1741 (kaping 4 April 1814).
13. Sakiwatêngênipun lèpèn Larangan ingkang mili malêbêt ing kadhaton kabanon, ing dintên Sênèn kaping 1 Siyam taun Je 1742 (kaping 6 Agustus 1815).
14. Wiwit pasang talês pandhêmèn kori kamandhungan,
ing dintên Sêtu kaping 21 Bêsar Jimakir 1746 (kaping 10 Oktobêr 1819).
15. Pambangunipun pandhapa pamêthelan, ing dintên Salasa kaping 18 Mulud taun Alip 1747 (kaping 4 Januwari 1820).
b. 16. Abdi dalêm prajurit jayèngastra, dêdamêlipun sanjata sadaya, kathahipun 125 kalêbêt mayor upsir tambur sulingipun.
17. Abdi dalêm prajurit tamtama, carangan, dêdamêlipun sanjata waos sulam, pistul pêdhang kathahipun 125 kalêbêt mayor upsir
Yasa pasanggrahan ing dhusun Cêmani, salêbêtipun taun Je 1734.
21. Nyudhèt banawi sawetan Bacêm kagêjig mangalèr anjog [a...]
[...njog] ing Baturana, lajêng nama lèpèn Gêjigan.
22. Ngingah warak manggèn alun-alun kidul (ngajêng mukminan) sami nunggil taun Je 1734.
Ing nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom karsa yasa ringgit purwa, babonipun ringgit yasan ing Kartasura, kaparingan nama Kyai Pramukanya, abdi dalêm panatah ingkang kakarsakakên anggarap, nama Gôndatruna akalihan Cêrma pangrawit, punika karsa dalêm mangun wandaning ringgit rangkêp-rangkêp, dênawa, wanara, sami mripat satunggal, ringgit lanyapan sami kabucal sangkukipun, sarampungipun yasan dalêm ringgit wau salampahan, kajawi ricikanipun cacah kalih atus iji, saha lajêng kaparingan nama Kyai Mangu, nuju ing taun Ehe 1706 (taun Walandi 1751).1779.
Tumuntên karsa dalêm yasa ringgit malih, babonipun Kyai Pramukanya, sami kawangun kados kagungan dalêm ingkang sampun dados, nanging wêwah Bima mawi makutha, Dasamuka mripat satunggal, wandanipun bêlis, Kumbakarna mripat [mripa...]
[...t] satunggal, wônda
gambar, dene titi mangsanipun sami dipun sêrat nunggil palêmahaning kêkajêngan, amargi sampun wontên ingkang sagêd ngukir sastra wontên ing wacucal, mênggah wandaning ringgit sami mungêl ing palêmahanipun kadosta, ingkang rupak palêmahanipun namung mungêl jênêngan dalêm Arjuna jimat, ingkang wiyar palêmahanipun mungêl nama wônda saha angkaning tahunipun, sarêng sampun dados salampahan, kaparingan nama Kyai Kanyut, wondene kagungan dalêm ringgit purwa Kyai Mangu sarta Kyai Kanyut wau, sarèhning cacahing kawujudan saha wandanipun sami, ingkang kabedakakên namung panyunggingipun busana, Kyai Mangu punika namung kapulas gêmpolipun,
taun Je 1708 (taun Walandi 1753).1781.
Kaparêng dalêm yasa ringgit purwa malih salampahan, babonipun yasan ringgit ing Kartasura, kajujud sapalêmahan [sa...]
[...palêmahan] sarta kawangun dênawa sarta wanara sami mripat satunggal, saha mangun wandaning Arjuna ênèm, kinanthi akalihan
ugi kawastanan Kyai Pramukanya ing kadipatèn, kawontênanipun ing sapunika kasêbut ringgit jujut sapisan, ringgit wau lajêng konjuk ingkang sinuhun, dene ringgit Kyai Pramukanya [Pramu...]
[...kanya] babonipun kasimpên ing gêdhong sitinggil, nalika punika nuju ing taun Be 1710, taun Walandi 1755.1783.
Ing sajumênêng dalêm nata yasa ringgit purwa, babonipun ringgit Kyai Mangu kajujud satunggal satêngah palêmahan, saha karsa dalêm sadaya ringgit katongan kawangun mawi makutha, sadaya ringgit ingkang mawi wônda dipun wontênakên, dados rangkêp-rangkêp, ringgit dugangan, kadosta: patih bala sabrang, saha kurawa sawatawis ingkang prêlu kangge sami kawontênakên, punapa dene ringgit ricikan, kajawi kayon utawi dêdamêl, sami botên katunggilakên sakothak, kamanggènakênkapanggènakên. wontên ing kothak sanès, kadosta
punapa dene ringgit ricikan, kadosta: gapura, kapal, prampogan, gajah, rata sapanunggilanipun, ingkang sami kangge lampahan tuwin prabotipun ringgit, punika kaklêmpakakên dados sawadhah, kawastanan kothak dhagêlan, sarêng sampun dados yasan dalêm ringgit salampahan wau kaparingan [kaparinga...]
[...n] nama Kyai Jimat, nuju ing taun Je 1716, taun Walandi 17611789.
Kasêbut ing nginggil karsa yasa malih, babonipun Kyai Kanyut, kajujut satunggal satêngah palêmahan, prabotipun ringgit kawangun kados Kyai Jimat, katongan sami ngangge makutha, namung ringgitipun èstri kajujud angungkuli èstrinipun ringgit Kyai Jimat, punika karsa dalêm animbali dhalang ringgit purwa ing dhusun Palar nama Sadôngsa, sagêd nglampahakên topèng, saha kacariyos tatahanipun kalêbêt prayogi, enggal panggarapipun, sadhatêngipun ing nagari, kapriksa tatahanipun inggih prayogi yêktos, nanging taksih dèrèng sami katimbang kalihan abdi dalêm panatah: 1. Cêrma
tuhon, tukang panatah utawi dhalang awis purun natah ringgit Bathara Guru, sabab ajrih bokmanawi kenging halat, manawi wontên ingkang purun damêl ringgit Bathara Guru wau, ewahanipun atilar muwat ngantos 10 utawi 12 reyal, môngka dhalang ing Palar Sadôngsa punika kadugi damêl, milanipun [milani...]
[...pun] lajêng kakarsakakên natah ringgit Bathara Guru jujudan, wônda krêna,krêsna. saha kakarsakakên anggarap yasan dalêm ringgit purwa wau, sarêng sampun dados salampahan cacahing
ringgit kagungan dalêm Kyai Kadung, prayogining wêwangunan saha sagêdipun katingal sèbêtan, punika aggawokakên, dene ringgit jujudan katingal turut kados ringgit dèrèng kajujud, milanipun putra santana dalêm utawi prayagung wadana sêsaminipun ing pundi-pundi ingkang yasa ringgit purwa jujudan sami mirit Kyai Kadung, nanging botên wontên ingkang sagêd mirit prayogi utawi sèbêtanipun, sadaya ringgit jujudan kêjawi Kyai Kadung ringgitipun èstri lajêng katingal kinggilên dêdêg, namung Kangjêng Pangeran Arya Singasari sapisan yasa ringgit purwa taksih miturut babonipun ringgit ing Kartasura, dênawa wanan mripat kalih sarta para abdi dalêm dhalang ing kasêpuhan inggih taksih mirib wandanipun Kyai Pramukanya, ingkang kasimpên ing gêdhong sitinggil, dene abdi dalêm dhalang ing kadipatèn damêlanipun ringgit purwa mirib wandanipun Kyai [Kya...]
[...i] Kadung utawi Kyai Kanyut, dênawa wanara sami mripat satunggal, katêlah dumugi ing sapunika tiyang damêl ringgit ingkang dêdêg pangadêgipun dèrèng kajujud, kawastanan sami kalihan ringgit padhalangan, mênggah para putra sêntana utawi abdi dalêm ingkang sami damêl ringgit purwa, gurunipun inggih kathah ingkang tatahanipun dhalang Sadôngsa ing dhusun Palar wau.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4 yasa ringgit gêdhog, babonipun Kyai Banjêt, nanging kadamêl ribig, ringgitipun
rangkêp-rangkêp, sarta katonganipun tanpa makutha, namung ngangge jamang kagêlung warni-warni, sarêng dados kaparingan nama Kyai Dewa Katong, nuju taun 1724.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ingkang kaping 3 yasa ringgit lampahan Rama, babonipun mêndhêt saking ringgit jujudan kapisan, kajujud malih kalih palêmahan, dados langkung saking ukuranipun Kyai Mathu,Mangu. kawujudaning ringgit mirit awit saking cariyosing Sêrat Arjuna Sasrabau, sarta Lokapala, dumugi cariyosipun Prabu [Pra...]
[...bu] Rama Wijaya sapanunggilanipun para ratu ing Ngayodya, dados botên kawoworan ringgit cariyosipun jaman purwa, dene Dasamuka Kumbakarna sawadya punggawanipun sami mripat satunggal tanganipun kalih, Prabu Rama Wijaya saha Lêksmana mawi salendhang, wandanipun mirit Krêsna utawi Arjuna, èstrèn garwanipun ratu sami mawi makutha, wanara Subali Sugriwa, mawi gêlung sapit urang, sarêng sampun jumênêng ratu ing Guwa Kiskêndha lajêng mawi makutha, sadaya wanara punggawa sabalanipun sami mripat satunggal, punika wiwitipun wontên prampogan kêthèk, utawi pundi baris ingkang bidhal prampoganipun ugi sontan-santun, gancaring lampahanipun amêthik saking cariyosipun Sêrat Lokapala sapiturutipun, namung wêwah Sêmar, Nala Garèng, Petruk, utawi Sêmar Bagong pundi ingkang kangge sami tumut Prabu Rama Wijaya utawi tumut sanèsipun punapa ingkang dados jêjêring lampahan, ing nalika punika nuju ing taun 1728.
Kacariyos Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4 ing Surakarta wiwit kala taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anèm sampun kathah yasan dalêm awarni-warni, saha dumugi sapunika yasan [ya...]
[...san] dalêm wau kalêbêt pêpilihanipun para ingkang sampun angyêktosi, kados ta: mênawi bôngsa dêdamêl waos, dhuwung, sabên damêlanipun êmpu Brajaguna, ringgit wau wacucal purwa utawi ringgit gêdhog,
praja, kadosta: anganggit lampahaning ringgit purwa saha ringgit gêdhog, sarta sagêd andhalang, sampun anêtêpi prêlunipun, kados ingkang sampun kasêbut ugêring padhalangan, wiwit kala samantên salêbêting nagari Surakarta dhalang manawi ngringgit beda-beda patrapipun, manawi ngringgit wontên ing lêbêt karaton wiwit gôngsa mungêl lajêng jêjêr kemawon, manawi dhalang ngringgit wontên dalêmipun para putra santana dalêm sapangandhap dumugi para abdi dalêm agêng alit kêdah mawi
talu utawi dipun susuli rumiyin, ingkang katêmbungakên mucuki punika ing sadèrèngipun dhalang wiwit jêjêr lampahaning ringgit, anak utawi rencangipun dhalang salah satunggal anglampahakên ringgit, adêganipun [adêgani...]
[...pun] bambang kalihan pandhita kemawon, dumugi prangipun bambang mêngsah dênawa lajêng bibar, sabibaring pucukan wau dhalang lajêng wiwit angringgit, jêjêr punapa badhe lampahan panêdhanipun ingkang nanggap, wondene ing sakawitipun karsa dalêm yasa ringgit Kyai Mangu, dumugi yasan dalêm ringgit Kyai Kadung pêpak sadaya wandaning ringgit, ingkang pancèn gadhah wônda rangkêp utawi lômba, kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
Ringgit ingkang kasumping ing panggungan kiwa têngên sarta ingkang botên kasumping ingkang sami gadhah wônda kados ta: Arjuna wandanipun gangsal kalêbêt kinanthi, nanging ingkang kagêm karaton namung sakawan, Jimat, Mangu, Kanyut, sarta Malatsih, manggèn panggungan têngên (pamade).
Abimanyu, Ôngkawijaya wandanipun kalih: pangantèn sarta bontit, panggungan kiwa.
Narayana wandanipun kalih: gêblag sarta sêmbada, panggungan kiwa.
wandanipun kalih: jangkung sarta jaka, panggungan kiwa.
Kakrasana, Baladewa nèm, wandanipun kalih: kilat sarta sêmbada, panggungan kiwa.
Kumbakarna, dênawa raton, wandanipun tiga: barong, macan, mripat kalih, sarta mêndhung, mripat satunggal, panggungan kiwa.
Dasamuka, wandanipun kalih: bugis, mripat kalih, sarta bêlis, mripat satunggal, panggungan kiwa.
Baladewa, wandanipun sakawan: gègèr, kagèt, sêmbada, paripêksa, panggungan kiwa.
Bima, wandanipun sakawan, mimis, lindhu, panon lintang, sarta gurnat, panggungan têngên.
Boma warni: 2: gusèn sarta alus, panggungan kiwa.
Bambang wônda: 2: miling, padhasih, panggungan kiwa.
Sêmar kanthi Bagong, wandanipun, brêbês, mêndhung. Manawi kanthi Nala Garèng Petruk,
ing nginggil punika ugi taksih wontên wandaning ringgit warni-warni, ingkang namung saking pikajêngipun dhalang utawi damêl piyambak, dados nama morgan, ananging sarèhning mrojol saking paugêran ingkang sampun kagêm ing
karaton, milanipun botên kacariyosakên ing pratelan punika.
Ing saantawis taun laminipun, jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV kagungan dalêm ringgit purwa kalih lampahan:
1. Kyai Mangu, kaparingakên ingkang putra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda, 2. Kyai Kanyut, dhatêng ingkang putra, Kangjêng Pangeran Arya Natapura, kagungan dalêm ringgit Kyai Pramukanya ênèm kagêm padintênan.
1. Ngadêgipun kagungan dalêm bangsal agêng sakidulipun pandhapa, rampungipun panggarap kaparingan nama pandhapa ijêm, amargi cètipun ijêm, ing dintên Salasa Kliwon kaping 27 Rêjêb, taun Je 1750 (kaping 8 April 1823).
3. Canthik baita nama Kyai Rajamala cacah 2 iji (anggènipun yasa nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, sapunika wontên musiyum Sriwadari).
kapindhah kapasang wontên pananggap ingkang kilèn, mujur mangidul, dados patanèn majêng mangetan (wangun dalêm prabasuyasa majêng mangetan) ing dintên Rêbo Kliwon kaping 19 Sawal taun Dal 1751 (16 Juni 1824).
2. Palênggahan bangku inggil, sangandhapipun suku kagêm lênggah miyos siniwaka sabên dintên Sênèn saha Kêmis wontên pandhapa, ing dintên Kêmis kaping 6 Sapar Be 1752 (kaping 30 Sèptèmbêr 1824) dene palênggahan dalêm ingkang lami kadhawuhan nyanggarakên.
3. Ngêtrapakên panunggul mustaka masjid agêng, ingkang risak jalaran kasambêr gêlap, ing dintên Jumuwah Wage kaping 16 Dulkangidah Alip 1755 (kaping 30 Mei 1828).
4. Sampeyan Dalêm dipun aturi kangjêng tuwan residhèn têdhak dhumatêng salèr kilèning margi prapatan ing Gladhag, mariksani pamasangipun talês banon grija ing dintên Sênèn kaping 4 Sawal Jimawal 1757 (kaping 29 Marêt 1830).
b. 5. Abdi dalêm prajurit, nama jagapraja kathahipun 125 kalêbêt mayor upsir tambur sulingipun.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VII iyasa:
1. Nampèni dhawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral ing Batawi, kadhawuhan dandosi masjid ing Dêmak ingkang risak kalih kangjêng sultan ing Ngayugyakarta inggih dipun dhawuhi sami rukun andandosi, kangjêng guprêmèn maringi arta panjurung, ing dintên Akat kaping 25
Jumadilawal, Jimakir 1770 (kaping 3 Juni 1842).
2. Anyantuni tratag pagêlaran, Kêmis Lêgi kaping 4 Sura Jimawal 17131773. (kaping 23 Januwari 1845).
3. Andandosi masjid agêng ingkang anjênêngi pêpatih dalêm saha abdi dalêm wadana kliwon sapangandhap, ing dintên Sênèn Kaliwon kaping 27 Sura Alip 1779 (kaping 2 Dhesèmbêr 1850).
4. Anyantuni griya ing sitinggil kidul, ingkang jênêngi pêpatih dalêm, saha abdi dalêm wadana kliwon sapangandhap, ing dintên Salasa Lêgi kaping 27 Ruwah Ehe 1780 (kaping 15 Juni 1852).
ing nginggilipun panunggul gêlas, [gêla...]
[...s,] ingkang jênêngi kangjêng pangeran putra santana dalêm, tuwin Mangkunagaran, pêpatih dalêm, wadana kliwon, panèwu mantri jawi lêbêt, ing dintên Sêtu Pon, kaping 10 Mulud Wawu 1785 (kaping 8 Nopèmbêr 1856).
Ing sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 7 sarèhning kagungan dalêm ringgit Kyai Mangu, Kyai Kanyut, sampun kaparingakên dhatêng Kangjêng Gusti Pangeran Arya Kusumayuda, kalihan Kangjêng Pangeran Arya Natapura, ingkang kagêm padintênan ing lêbêt karaton, kagungan dalêm ringgit wau risak, karsa dalêm lajêng yasa ringgit purwa, babonipun Kyai Pramukanya sêpuh, kajujud sasigar palêmahan, wandanipun ringgit namung kagêm kalih, dados namung rangkêp kemawon, botên jangkêpi cacahing ringgit ingkang sami wontên wandanipun, sarêng sampun dados salampahan, lajêng kagêm padintênan, wondene manawi wontên pasamuwan, ingkang kakarsakakên andhalang putra santana dalêm ingkang kagêm, manawi ringgit purwa Kyai Kadung, manawi ringgit gêdhog Kyai Dewakatong.
Tumuntên ingkang sinuhun kangjêng susuhunan yasa ringgit gêdhog, wandanipun mirit padhalangan saha dêdêg pangadêgipun ugi bajujag, sarêng sampun jangkêp salampahan, lajêng katamtokakên kagêmipun, ingkang mêsthi sabên malêm Anggara Kasih (Salasa Kliwon), mênggah yasan dalêm ringgit purwa, ringgit gêdhog wau,
sanèsipun ringgit bêbukaning ciri inggih jênêngan dalêm, dados sami kalihan ringgit yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, ewadene ukêling tatahanipun beda kalihan ringgit damêlanipun Cêrma Pangrawit tuwin Gôndatruna.
Pratelan wandaning ringgit utawi patrapipun punika, mêthik saking Sêrat Ugêr Padhalangan ingkang kagêm ing karaton Surakarta, saha ingkang sampun kagêlarakên dening pahêman Radyapustaka.
Wondene pamêthik kula nalika tanggal kaping 20 Rabingulakir warsa Je 1854 utawi kaping 30 Nopèmbêr, [Nopè...]
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VIII iyasa:
1. Dhatêngipun wêlingan dalêm kareta Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
2. Sampeyan dalêm utusan nyantuni sela maejan pasareanipun ingkang garwa sumare wontên astana Lawiyan, ing suwau sêratanipun mungêl, Bandara Radèn Ayu Adipati Angabèi, dipun [dipu...]
[...n] santuni mungêl, pasarean dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm kaping VIII ing dintên Akat kaping 21 Mulud Jimawal 1789 (kaping 7 Oktobêr 1860).
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IX iyasa:
1. Mulyakakên kagungan dalêm panggung sônggabuwana ingkang sami bênthèt, jalaran saking lindhu agêng ing dintên Rêbo Pon kaping 7 Sapar Je 1798 (kaping 19 Mèi 1869).
2. Kagungan dalêm gamêlan sakatèn alit, wiwit kaungêlakên wontên pagongan plataran masjid agêng ingkang lèr, dene kagungan dalêm gamêlan sakatèn agêng botên ewah wontên pagongan ingkang kidul, kaungêlakên gêntosan ing dintên Salasa kaping 6 wulan Mulud taun Dal 1807 (kaping 17 Marêt 1878).
3. Ngadêgipun saka tosan paningrat saubêngipun pandhapa ing dintên Jumuwah Pon kaping 17 Rêjêb [Rê...]
[...jêb] taun Wawu 1809, kaping 25 Juni 1880.
4. Ngadêgipun kagungan dalêm malige, sawetan pandhapa
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X iyasa, saha mulyakakên, tuwin sanès-sanèsipun kados ing ngandhap punika:
1. Dhatêngipun titihan dalêm kareta Kyai Garudha Kancana ingkang radi risak
urubipun kagungan dalêm dilah èlèktris, ingkang wontên ing madusuka, ing dintên malêm Sêtu tanggal kaping 10 wulan Sura taun Be 1832.
3. Ing pandhapa paningrat saha ing ôndrawina jobinipun sami dipun santuni marmêr pêthak, ing dintên Sêtu tanggal kaping 14 wulan Bêsar taun Be 1832.
4. Abdi dalêm prajurit lêbêt sadaya, wiwit kolonèl komandhan dumugi manskap sami kadhawuhan sowan, prêlu kaparingan gadhuhan nyamat wêlingan dalêm saking Tuwan Pan Arkên, dhapur krun, ingkang kolonèl komandhan, mawi intên dhasar mas, litnan
opsir dhasar salaka, ondêr opsir sapangandhap amung saking mamas, ing dintên Rêbo tanggal kaping 7 wulan Mulud, taun Wawu 1833.
5. Wiwitipun nalêsi banon baluwarti kadhaton, wiwit sawetan pagêlaran (sasanasumewa) mangetan, menggok mangidul sawetan taman carangan, sarta ingkang kilèn salèr ngabean mangilèn, menggok mangidul sawetan Adiwijayan, ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Wawu 1833.
6. Ngadêgipun kori butulan baluwarti ingkang kidul kilèn sawetan dalêm Adiwijayan, ing dintên Kêmis tanggal kaping 24 wulan Sapar taun Ehe 1836.
7. Ngadêgipun kagungan dalêm kori butulan sakidul wetan kampung Sarangan,Sêrêngan. timbanganipun kori butulan ingkang kilèn, ing dintên Sênèn tanggal kaping 30 wulan Rêjêb, taun Jimawal 1837.
8. Ambangun kori paran karsa ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Jumadilakir taun Dal 1839.
9. Rampungipun anggèning andandosi brak pajagènipun prajurit drahgundêr sakilènipun kori
brak brajanala lèr, ing dintên Kêmis tanggal kaping 28 wulan Jumadilakir taun Be 1840.
10. Rampungipun yasan dalêm griya sakolahan sawetaning kori brajanala lèr (pamulangan Kasatriyan) pambikakipun dipun jênêngi ing Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan, Kangjêng Tuwan Residhèn G.F. Van Wijk, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Aria Mangkunagara, para bandara kangjêng pangeran putra santana pêpatih dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, para bupati jawi lêbêt tuwin para tuwan-tuwan ing dintên Salasa tanggal kaping 27 wulan Sawal taun Be 1840.
13. Rampungipun yasan dalêm, dalêm ing Pakubuwanan, sakidul prabasuyasa, lajêng
ing dintên Salasa tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Alip 1851.
15. Pambikakipun yasan dalêm sakolahan Pamardi Putri sakidul Ngabeyan (ingkang suwau nama Endra [E...]
[...ndra] Gupita) ing dintên Kêmis tanggal kaping 2 wulan Sapar taun Wawu 1857.
17. Ngadêgipun ing dalêm prabasuyasa pasarean dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX, ing ardi Mêrak Imagiri, ing dintên Salasa tanggal kaping 16 wulan Ruwah taun Be 1824.
18. Angêtrapakên mustaka pasarean dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX ing Imagiri (ardi Mêrak) ing dintên Saptu tanggal kaping 26 wulan Ruwah taun Jimakir 1826.
19. Rampungipun anggèning nyantuni wangunipun kagungan dalêm masjid agêng, ingkang suwau payonipun wangun griya limasan, sapunika kasantunan botên mawi payon, namung tembok ing nginggil kaêbuh, mawi rêrênggan kados gapura tanah Ngarab, ing dintên Salasa tanggal kaping 6 wulan Mulud, taun Dal 1831.
20. Ngadêgipun ing dalêm prabasuyasa pasarean dalêm ing Kutha Gêdhe ingkang mêntas kabêsmèn, ing dintên Jumungah tanggal kaping 14 wulan Rabingulakir, taun Wawu 1833.
21. Kagungan dalêm tratag ing sitinggil lèr dipun santuni wangun kampung mujur mangidul balungan sarta sakanipun sami tosan sadaya, payonipun sirap nama asbès, sakanipun tosan wolu, sakawan sisih, plaponipun sèng sêkaran, ing dintên Saptu tanggal kaping 11 wulan
baturipun, ing dintên Sênèn tanggal kaping 24 wulan Bêsar, taun Alip 1835.
23. Pamasangipun sêkaran pasarean dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX ing Imagiri, ing dintên Akat tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, taun Ehe 1836.
24. Pamasangipun sêkaran pasarean dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana [Pakubuwa...]
[...na] ingkang kaping IX, sumare wontên ing Imagiri, ing dintên Sêtu tanggal kaping 23 wulan Sawal, taun Jimawal 1837.
25. Ngadêgipun yasan dalêm masjid ing Ngèksipurna (Pêngging) ing dintên Salasa tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, taun Je 1838.
26. Ngadêgipun pambanguning dalêm pasarean ing Sela, ing dintên Saptu tanggal kaping 16 wulan Siyam, taun Dal 1839.
27. Kagungan dalêm bangsal pangrawit kainggilakên baturipun, katègêl, ing dintên Salasa tanggal kaping 30 wulan Bêsar, taun Jimakir 1842.
28. Ngêtrapakên mustaka masjid agêng, wêwangunipun santun botên mawi êmas, wêlingan saking Eropah, ingkang dipun angge tosan pêthak, ing dintên
banon (pilar) cacah 48 iji minôngka pêpèngêt yuswa dalêm nalika sawêg yuswa 48 taun, ing dintên Kêmis tanggal kaping 9 wulan Mulud, taun Ehe 1844.
30. Ngadêgipun pringgitan kalihan èmpèr jagasatru dalêm prabasuyasa pasarean dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX saha bangsal sawetan balumbang Sultan Agungan, ing dintên Kêmis tanggal kaping 14 wulan Rabingulakir, taun Ehe 1844.
31. Pambikakipun yasan dalêm karêtêg tosan ing Bacêm mawi dipun jênêngi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan, kangjêng tuwan residhèn, Kangjêng
tanggal kaping 24 wulan Sapar, taun Jimawal 1845.
32. Rampungipun yasan dalêm griya sakolahan Mambangul [Mambangu...]
[...l] Ngulum sakidul masjid agêng, lajêng wiwit dipun angge sakolahan, mawi dipun jênêngi
Imagiri, ing dintên Kêmis tanggal kaping 19 wulan Rabingulakir, taun Je 1854.
35. Karêtêg ing gladhag dipun santuni buh plêmpêng, marginipun ingkang mangidul dhumatêng alun-alun kawiyarakên, ing dintên Sênèn tanggal kaping 18 wulan Dulkangidah, taun Be 1856.
36. Adêgipun kagungan dalêm ing dalêm prabasana (karaton kilèn) ing taun Wawu 1857.
37. Griya rad nagari (sindhikara) ing taun Wawu 1841, utawi taun Walandi 1911.
38. Kagungan dalêm bangsal pasowananipun abdi dalêm prajurit (marcukundha) kamulyakakên ing taun Wawu 1849, utawi taun Walandi 1919.
39. Adêgipun gapura ing gladhag ing taun Ehe 1760, utawi taun Walandi 1930 minôngka pisungsung tôndha kaurmatanipun para bôngsa Eropah ingkang manggèn gêgriya ing bawah Surakarta, konjuk Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X, amarêngi tingalan dalêm têtêp yuswa 64 taun, ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb, ing taun Alip 1859 utawi kaping 3 Januwari 1929.
40. Nunggil taun kasêbut nginggil, sakiwatêngênipun gapura wau kawêwahan rêca sakêmbaran, wangun pandhita yaksa kalang kinantang, ing ngajêng asli saking dhusun Pandhansimping (Klathèn) saha sakiwatêngênipun [saki...]
[...watêngênipun] margi ing gladhag, ingkang suwau pêkên lajêng kawangun dados patamanan.
41. Adêgipun kantor bôndha lumaksa ing taun Dal 1847, utawi taun Walandi 1917.
42. Adêgipun kantor Radyapustaka nalika kaping 27 wulan Sura taun Jimawal 1829 (kaping 7 Juni 1899).
43. Adêgipun musium ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 22 wulan Sura, taun Alip 1843 (kaping 1 Januwari 1913).
44. Adêgipun griya miskis (wangkung) ing taun Dal 1839 (taun Walandi 1910).
45. Bangsal kagêm lênggah wontên ing Kampungsèwu, nalika têdhak mariksani patilasan padalêmanipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Amangkubumi kaping I (Kangjêng Sinuhun Sultan ing Ngayugyakarta kaping I) patilasan padalêman wau dados patirakatan, kathah ingkang mastani kajêng pamrih, nalika taun Wawu 1865 (taun Walandi 1935).
Gapurendra ing Gadhing Surakarta iyasan dalêm sawarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping X.
46. Pambikakipun gapura ing Pêkên Gadhing nama Gapurendra, ing dintên Rêbo kaping 23 wulan Rabingulakir,
47. Pambikakipun gapura ing Pêkên Slompretan saha ing Bathangan, nalika dintên Rêbo Paing tanggal kaping 17 wulan Sura taun Je 1870. (kaping 8 Marêt 1939).
Anyarêngi hajat dalêm wilujêngan 200 taun jumênêngipun nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat, pangêpangipun hajat wontên ing surambi dalêm.
Nuwun, yasan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X punika salong taksih wontên ingkang dèrèng kalêbêt ing buku pangèngêt-èngêt punika.
Cariyos Wiwit Wontênipun Abdi Dalêm Bupati Nayaka, saha Abdi Dalêm Kaparak Sêsaminipun.
Kula nuwun, sanadyan kathah namaning gêgolonganipun abdi dalêm, langkung malih ing wêkdal jaman sapunika katambahan golong-golongan enggal, namung komisi [ko...]
[...misi] sagêdipun angsal cêcriyosan ingkang cêtha inggih punika amung tumrap mula bukanipun wontên abdi dalêm bupati nayaka, tuwin abdi dalêm golongan kaparak, kados ing ngandhap punika.
ingkang kasêbut nginggil wau, sami dados lênggah gadhuhanipun abdi dalêm bupati nayaka Jawi 8 kabupatèn dalah panêkaripun.
Wondene abdi dalêm bupati nayaka lêbêt 8 kabupatèn, kaparak saha gêdhong sami kiwa têngên sapanêkaripun lênggah gadhuhanipun siti dhusun tampinganing nagari, ngiras ngampil kagungan dalêm siti pamaosan pangrêmbe sadaya.
sagolonganipun piyambak-piyambak, kakarsakakên dados pangajêngipun abdi dalêm nayaka lêbêt, winastan prajurit kasalira, cacahipun nyèwu sisih, pinilihan tiyang ingkang prawira têguh timbul sadaya, sarta
wicaksana sagêd olah basa, sapanèwu mantrinipun saha jajar, sami kakarsakakên ngampil-ampil upacara kapraboning panjênêngan dalêm nata, kiwa têngên kaperang dados 16 golongan, namaning golong-golonganipun kados ing ngandhap punika:
1. Abdi dalêm saragêni, atêgês: prajurit dêdamêlipun latu, inggih punika sanjata saprabotipun.
ingkang nèm, dêdamêlipun rumêksa kori kamandhungan, damêlipun tamèng towok, kalêbêt tindhih sagolongan sakamantrèn.
7. Abdi dalêm martalulut, atêgês: sarèh rumakêt, awor, asih ing adil, damêlipun angêthok jangganipun tiyang dosa pêjah,
jangganipun tiyang kalayan wêdhung, anjonjang suku utawi tangan, ambungis, utawi angranjam, sakamantrèn, golongan kaparak kiwa.
9. Abdi dalêm priyantaka, atêgês: tiyang jalêr ingkang kêndêl ing pêjah, damêlipun angampil upacara
ingkang ngampil talêmpak (waos golongan têngên, ingkang ngampil waos balandaran golongan kiwa, ingkang ngampil pakêcohan têngên. Ingkang [Ing...]
[...kang] ngampil capuri pagantenan kiwa, ingkang ngampil dhampar palênggahan dalêm kiwa têngên sami amajibi, ingkang ngampil sabêt têngên, ingkang ngampil tamèng kiwa, ingkang ngampil jêmparing têngên, gandhewanipun kiwa, ingkang ngampil kêbut lar badhak kiwa têngên sami majibi, satunggal sewang, ingkang ngampil lantaran (têkên) têngên, kiwa ngampil kunca kampuh dalêm. Ingkang ngampil sujudan, tasbèh (pasalatan) abdi dalêm prajurit suranata. Ingkang ngampil
utusan ing sakarsa dalêm. Ingkang ngampil sanjata, obat mimis sapirantosipun, abdi dalêm saragêni. Ingkang ngampil waos jajaran kalawija,
songsong kudhup, abdi dalêm panongsong kiwa têngên.
Awit saking kaparênging karsa dalêm, Ingkang Sinuhun [Sinuhu...]
[...n] Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping II ingkang jumênêng nata nagari ing Kartasura Adiningrat, amranata kawajibanipun sakathahing abdi dalêm jawi lêbêt, ing salêbêtipun ing nagari tuwin môncanagari pasisir, ingkang kapitados amranata Radèn
Ingkang kaparingan pangawasa bangbang pangalum-alum, ing salêbêting capuri kadhaton, punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, ingkang jumênêng nagari Kartasura Adiningrat.
Ingkang pinaringan pangawasa bangbang pangalum-alum ingkang kaping kalih, ing satalatahipun tanah Jawi
bangbang pangalum-alum, dhêdhak mêrang amis bacin ing salêbêt Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sajawi radèn
sawarninipun prabeyaning wadya ingkang nambut karyaning praja, putus ing tapsir, amatawis ganjaraning wadya ingkang
paprênesan, amrih sukanipun sang nata, sagêd olah-olah saliring dhêdhaharan, ingkang eca-eca, maedahi ing salira, botên pêgat nêtêpi agami.
BAB: 7. Bupati Nayaka Jawi Têngên.
nyambut karya ing praja, utawi manawi wontên karsa dalêm amadosi tiyang ingkang sae warninipun, èstri palara-lara, mundhut tiyang anèh, kalawija, tiyang têguh timbul, anglêbêti panggenan ingkang angèl, wana ingkang pêtêng, minggah ardi ingkang inggil, anawarakên barang ingkang angkêr, malêbêt kêdhung ingkang lêbêt, sawêrnining pêpundhutan salêbêting wana, ing ardi, ing lèpèn, ing sagantên, manawi wontên pakèwêding praja lumampah rumiyin, anglampahi agami.
Abdi dalêm nayaka siti agêng, Radèn Tumênggung Pringgalaya, Radèn Aria Mlayakusuma, kawajibanipun, ahli lampahing padhukunan, bôngsa sarat tumbal
papaning wadya ingkang aprang, amatrapakên margi-margi, ingkang murih sakecanipun ing lampah, anata-nata
narendra sadaya, manawi wontên karsa dalêm ananêm ing sapanunggilanipun, amangun sêkaraning taman, manawi wontên pundhutan
ingkang kangge ing praja, anggêring karaton, ing margi-margi, ing pêkên-pêkên, amurih eyubing tiyang langkung, anyumêrêpi sawarnining thêthukulan
wadya, sabarang têtanêman ingkang dadosakên kasangsaran panyakiting wadya, ingkang mawi wisa, wajib kabucalana, têtanêman ingkang agêng-agêng ingkang mutawatosi kasirnakna, anêtêpi agami.
kawajibanipun piyambak-piyambak, punika sami angèstokna sadaya, sami ibadah anêtêpi agami Islam.
Para wadya tamping rumêksa wadya alit ing dhusun, lan mariksani watês-watês, sampun ngantos corok-cinorok, ing bawah wêwêngkonipun piyambak-piyambak, sampun ngantos tukar pabên saking watês, sumêrêp ing tanêman, sampun damêl watês ingkang uwit sagêd tangkar-tumangkar, kadosta: dêling, waringin, awit tiyang alit aweya, ingkang kaangge watês ingkang langgêng sela, banon sêsaminipun, dipun manah sampun ngantos dados jalaran pabên.
Para adipati, bupati môncanagari, ingkang rumêksa ing praja, kawajibanipun: angrampas ingkang maha purun damêl rêrêsah, angraman, angumbar sato galak, ambalela ing ratu, punika ingkang tumandang rumiyin anyirnakakên satru jaya dalêm utawi lêladosan punapa ingkang dados karsa dalêm, anjawi ingkang dados [dado...]
[...s] mêsthi takêr têdhak nagari, punapa ingkang dados adating karaton kina.
Para adipati bupati pasisir, ingkang sami gadhah muara, anjagèni anadhahi pakèwêding tanah Jawi, utawi sabarang pundhutan dalêm kalangênan, sabarang ingkang sanès wêdalipun ing
sadaya, kawajibanipun dados busana sêsêkaripun nagari ing Kartasura, ngagêm ingkang endah-endah, ingkang botên kuciwa wontên luhuring turôngga atêtêgar, dados têtingalani
Gubug Kang Dicky	PAMORING KAWULA GUSTI Agustus 2010
Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula
Yen ditanding boboting ngelmu iku, nyatane pancen abot lan kenceng, naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.
Olahing rembug ing satibao tibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.
Luwih-luwih yen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku
pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.
Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.
Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang patine yaiku oncading sukma saka alam jasmani, ngacik ngambah ing alam gaib.
Manjing suruping pati iku kalakone mung sakedeping netra, anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.
Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.
Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.
Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :
Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsane nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.
Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).
Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis
suku anggota tetanduran ngembang. Miturut sistem klasifikasi APG II suku iki klebu jroning bangsa Commelinales, klad commelinids.
Dasypogonaceae&oldid=822018"	Kategori: Rintisan topik botaniDasypogonaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 11 Maret 2013.
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes
Ing ngèlmu linguistik, kasus instrumèntalis iku kasus kanggo nandhani alat utawa piranti ing arti amba. Biasané ngenani sebab, karana, wong sing nglakoni, barang sing dienggo, utawa uga "bebarengan". Kasus iki kerep bisa dipertal mawa tembung "déning" utawa "karo".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasus_instrumèntalis&oldid=829716"	Kategori: Linguistik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 14 Maret 2013.
Wayang Kulit pentas & koleksi Wayang Kulit hiasan dinding & souvenir Proses hand made natah wayang kulit Jual Ker...
“Pramila gendhing yen bubrah, gugur sembahe mring Widdhi, Batal wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara saking osik wadhi, Osik muiya entaring cipta-surasa “.
bait tembang Sinom. Pramila gendhing yen bubrah, gugur sembahe mring Widdhi, Batal wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara
1:1 Layang saka Paulus, sing saka kersané Allah katimbalan dadi rasulé Gusti Yésus; lan saka sedulur kita Timotius, tumekaa marang pasamuwané Allah ing kutha Korintus, lan marang sakèhé umaté Allah ing satanah Akhaya kabèh.
1:2 Muga-muga Gusti Allah, Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringi sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:3 Ayo padha saos panuwun marang Gusti Allah, Ramané Gusti Yésus Kristus, Rama kang gedhé sih-piwelasé, lan Allah kang dadi sumbering sakèhé pitulungan!
1:4 Panjenengané ngentas kita saka sarupaning kasusahan, supaya srana pitulungan sing saka Gusti Allah mau, kita uga bisa nyantosakaké atiné wong-wong sing padha
1:6 Enggonku padha nandhang kasusahan kuwi satemené kanggo nyantosakaké batinmu murih keslametanmu. Yèn aku padha disantosakaké, kowé uga padha mèlu disantosakaké lan diparingi kekuwatan, supaya bisa tahan nandhang sangsara kaya sing dakalami.
1:7 Mulané pengarep-arepku marang kowé tetep panggah, jalaran aku padha ngerti yèn kowé wis padha mèlu nandhang sangsara karo aku, mulané kowé bakal padha nampani sentosaning batin kaya sing diparingaké marang aku kabèh.
1:8 Para sedulur, karepku supaya kowé uga padha ngerti bab kasusahan sing padha dakalami ana ing wilayah Asia. Aku padha nandhang sangsara sing gedhé lan abot banget, nganti ora duwé pengarep-arep yèn bakal urip.
1:9 Malah saka rumangsaku aku wis padha kapatrapan paukuman pati. Kabèh mau satemené supaya aku aja padha ngendelaké marang awakku dhéwé, nanging mung ngendelna marang Gusti Allah, sing kwasa nangèkaké wong mati.
1:10 Panjenengané wis nguwalaké aku kabèh saka bebaya pati sing nggegirisi mau. Lan aku padha yakin, yèn Panjenengané mbésuk iya bakal nguwalaké menèh, awit Panjenengané sing padha dakandelaké.
1:11 Mulané kowé padha mbiyantua klawan pandonga. Aku yakin yèn Gusti Allah nyembadani pandongamu, sarta bakal nguwalaké aku kabèh saka bebaya. Akèh pandonga kanggo aku kabèh sing dikabulaké, lan aku bakal padha diberkahi déning Panjenengané. Mulané akèh wong sing padha saos panuwun marang Gusti Allah, merga pandonga-pandongané sing dikabulaké mau.
1:12 Sing ndadèkaké gedhéning atiku, yakuwi swaraning batinku, sing ngyakinaké aku, yèn uripku ing donya iki dierèh déning ati sing resik lan éklas, peparingé Allah, srana pangwasané sih-rahmaté piyambak, lan ora déning kawicaksanané manungsa, luwih-luwih sing magepokan karo pesrawunganku karo kowé.
1:13 Sing daktulis marang kowé iki mung bab-bab sing bisa kokwaca lan kokngertèni. Pangertimu mau saiki durung ganep; nanging banget ing pengarep-arepku, pangertimu mau dadi sampurna,
1:14 supaya mbésuk ing Dina rawuhé Gusti Yésus, kowé padha mongkog atimu merga saka aku, kaya déné aku iya padha mongkog ing ngatasé kowé.
1:15 Semono gedhéning keyakinanku, nganti wiwit-wiwitan mula aku wis ngrancang arep niliki kowé, supaya kowé padha olèh berkah tikel loro.
1:16 Rancangan enggonku arep niliki kowé mau mbésuk yèn aku mangkat menyang tanah Makédonia lan mampir saulihku saka ing kana. Aku kepéngin kokbiyantu supaya aku bisa nerusaké lakuku menyang tanah Yudéa.
1:17 Nanging rancanganku iki dakbatalaké; ora merga pikiranku gampang molah-malih. Utawa ora merga aku kepéngin nuruti karepku dhéwé, nganti sedhéla muni “Ya” lan sedhéla menèh muni “Ora?”
1:18 Demi Allah kang setya tuhu, janjiku karo kowé biyèn dudu “Ya” utawa “Ora”.
1:19 Sebab Gusti Yésus Kristus, Putrané Allah, sing diwartakaké marang kowé déning Silas, Timotius lan aku dhéwé, kuwi dudu “Ya” lan “Ora”. Nanging wangsulan “Ya” sing dingandikakaké déning Gusti Allah.
1:20 Lantaran Gusti Yésus mau Gusti Allah wis ngandika “Iya” tumrap sakèhing janjiné! Yakuwi sebabé kita padha muni “Amin” krana Gusti Yésus Kristus. Srana mengkono kita padha ngluhuraké Gusti Allah.
1:21 Gusti Allah piyambak sing ngyakinaké kowé lan aku, yèn urip kita iki katunggilaké karo Sang Kristus. Gusti Allah piyambak sing wis milih kita.
1:22 Lan maringi cap minangka pretandha yèn kita dadi kagungané. Panjenengané wis maringaké Sang Roh Suci ana ing ati kita, minangka panjer tumraping berkah-berkah sing bakal diparingaké marang kita.
1:23 Gusti Allah dadi seksiku; Panjenengané pirsa isining atiku! Enggonku mbatalaké rancanganku niliki kowé ing Korintus, kuwi merga aku ngéman karo kowé.
1:24 Aku ora arep meksa kowé bab sing kudu kokprecaya, awit precayamu wis bakuh. Aku mung kepéngin mbiyantu supaya kowé saya rumangsa
Nov 10, 2008 @ 16:26:32	Nyong mawiti komentar kiye yahh.
😀 ngapurane kang, mbene niliki kiye..
kue mau be anu weruh nang forum, nek ora tilik forum, kayane ora ngerti wis, rika gawe umah maning 🙂
Penataan wis apik, tinggal isine bae di kumpliti kang, 🙂
Pokoke Kang Suhar is the best lah..
Nov 11, 2008 @ 07:19:15	Matur nuwun kang Gareng wis tilik gubug anyarku. Pancen umah kiye
ora niat boyongan Kang. Kiye wingi anu nggo pengungsian soal arep tata2 umah lawas dalane ditutup, ora bisa mlebu. Akhire iseng nerusna nang kene wong wis tek
penyempurnaan. Mung urung ana wektu nggo ngedit nambah2.
Nov 24, 2008 @ 08:23:10	😀
sing gawe tulisan kae nduwur mau… batir2 gole komentar taun 2008. aku mbe maca siki taun 2010. jan aq ketinggalan bener. nek di gawe
Mar 30, 2010 @ 12:40:05	nek judule Perawan Lembah Lukulo inyong tek dadi bujange bae, soale esih
“Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ono Pangeran, anging Ingsun Sajatine Dhat Kang Maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asman Ingsun, amratandhani ing af’al Ingsun.”
“Sajatine Ingsun dhat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji dadi pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing sajroning alam adammakdum ajali abadi, Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca
“Sajatine manungsa iku rahsan Ingsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
Nasehat ke-4 Pembukaan tahta dalam baitulmakmur
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning paramejang Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun, dhat kang nglimputi ing kahanan jati.”
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning baitalmukarram, iku omah enggoning lelaraning Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anaging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati.”
Nasehat ke-6 Pembuka tahta dalam baitulmuqaddas
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat, alam
“Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran ananging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun.”
“Ingsun anekseni ing Dhat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badan Ingsun, rasul iku rasane Ingsun, muhammad iku cahayaning Ingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora
“Ing nalika ingkang maha suci karsa anata malige wonten salebeting betal mukadas, jumeneng ing baganipun siti khawa.
punika ingkang wonten salebeting baga, purana.”
“Ketika Hyang Maha Suci berkehendak menata di dalam betalmukhadas, maka Dia Jumeneng (
“Ingkang wonten ing ngantawisipun purana, reta: inggih punika mani, salebeting mani, madi, salebeting madi, wadi. Salebeting wadi manikem. Salebeting manikem, rahsa. Salebeting rahsa punika dating Atma, ingkang anglimputi ing kahanan jati.”
Agi pengen mancing ae ra eneng kancane tak SmS do ra mbalesi tak telpon ra do aktif,, jalan siji2ne aku moro nang nggon Slamet soale deweke nang Ngomah,, aku banjur moro nang nggon slamet ngajak mancing,. Aku: met mancing yok?" Slamet: sik dilit bro, soale aku nunggu mamak'u tuku Mie rep gawe madyang,,Aku: yow tak enteni karo mbenek'e walesane ben engko tinggal Uncal, akhire slamet wes madyang terus mangkat uncal nang kali cedak Pasar, soale iwake akeh tp sampahe yo akeh,, tekan panggonane aku ro Slamet terus nyiapke ubo rampe,, terus plang, plung umpan wes di jegurke kabeh tinggal nunggu sinambi Udut2 karo ngobrol2. Aku: met sajakne kene ki iwake akeh tp kok akeh sampahe yo?"Slamet: haiyo, jian ra ngerti kene ki do gawe mancing, Aku: lha met kae pancingmu mentelung coba di tarik menowo iwak mbarang, akhire slamet narik walesane Slamet: bro abot tenan ki Aku: gede po iwake?Slamet: mboh yo, tp kok ra eneng perlawanan ki?Aku: paling sampah kui?Slamet terus narik nganti keju mbasan tekan pinggir Slamet mbengok"
nggon aku pancinge mentul2 di pangan iwak, terus aku mbengok" ngene iki Met iwak tenan dudu katok, akhire aku entok 1
tak pindah medun ndisek yo nggon pondasinan kono kae,?Aku jawab" yow kono engko tak susul,, akhire slamet pindah le mancing, kiro2 10 menitan slamet
wes, " slamet njawab" aku ra wani bro,, mbok koe ae sing kenalan," aku jawab" yo tp nek ceweke gelem ro aku koe ra meri lho,, slame2 njawab" yow teko engko domongke di jak kenalan ro koncoku ngono" agi arep
ceweke noleh karo mesem, tp aku malah dwe perasaan ra enak soale meseme kok nyolowadi, aku mundur meneh nyedaki Slamet karo ngomong" Met, koe ae ketoke ceweke gampang jak
Met, akhire Slamet mlaku rodo nggaya karo ngusap2 rambute sing mung sitik, alu mung ndelok seko kadohan, mbasan wes
slamet mbengok" wong edan mlayuuuu,,, aku malah nyekakak nganti kepoyoh nng katok slamet mlayu sipat kuping, aku yow
nyekakak wae" wes mulih ae yow?" aku jawab lha piye pancingmu rep kok tinggal po? Slamet jawb" kono jipokke pancingku aku wes ra wani mrono meneh" karo ngguyu aku jawab" yo tak jupuk'ke rep kirim salam ra karo cewekmu?" slamet jawab" bajigur ki ngecee,, akhire aku njupuk walesane nggon slamet terus karo mberesi nggon aku akhire akhire mulih mung entok iwak 1 tp oleh critan anak putu,, tekan pasar ki slamet mampir nang warung tuku
meneh yo?" slamet njawab" wegah wes sepisan iki aku di kekep wong edan rasane nang dodo ra ilang2 wedine" karo ngguyu
rep nyusul konco2 sing do mancing, pas tekan dam sambisari sisih nduwur ki ketemu wong mancing 2 tuo2 aku terus nyedaki ngobrol ngalor ngidul soale sing sijine
pak sinten sing mbuka enceng gondoke niku?" wonge terus njawab" kulo mas wau awan tp ra iso ombo le mbuka soale jero je mas" aku njawab" lha kene iki cen jero mas wong ndisik ki kene iki gerongan jero" wong mau njawab bener kui mas aku mau
wonge njawab" wah wegah aku mau wes ke blebek mosok rep mbaleni eneh?" lha koncone ki njawab" yo nganggo akal ra mung okol wae" terus wong mau
pring mau, mbasan wes dadi ki wonge ngomong" saiki jajalen koe ra mungkin teles nek nggowo kui" akhire wong mau numpak pring mau,wonge ketoke yo wes mikir nek pringe ra bakal ngambang soale abot wonge , agi wae rep njupuk pancinge sing ke
rep tibo soale pringe ra kuat" lha koncone sing 1 ki ngomong" wes sisan ndene kliwat klebus singkirke enceng gondoke sisan" terus wong mau nariki enceng gondoke deweke selot nengah mbasan entok sing jero ki deweke ke blebek karo mbengok2" drus tulungi
wong 2 mau malah do guyon, guyang2an banyu ro balang2an enceng gondok, aku mbatin" agi iki weruh wong tuo do jeguran koyo cah cilik" ra sue mentas wong 2 mau mbasan tekan nduwur ki wong 2 ki malah do engkel2an ra gelem ne di salahke, aku sing enom dewe mung iso meneng ae,, terus aku pamit karo ngomong" monggo pak kulo tak wangsul rumiyin sekecak'aken anggenipun gojekan" terus aku mulih ra sido nyusul konco2ku, cekap
sing rodo mrinding tekan saiki nek kelingan,, singkat cerito pas aku mancing dewe nang Legok aku mangkat jam 2 sore nah tekan panggonane kui cen resek tor ngisor jembatan tp ngisore ki koyo terowongan soale
nyedaki aku karo takon" sampun angsal dereng Mas?" aku jawab" angsal sekedik mas niki mung iwak Lele,, aku karo
karo wong mau" mas nggo mulih sampun magrib niki?." wong mau ters njawab" mangkeh riyen mas soale kene iki nek
wong mau" mas suoro nopo niko?" wong mau njawab" biasa mas paling suoro mubil nang nduwur jembatan," aku takon meneh" lha
kok di tinggal to??" wong mau iseh petekelan munggah perengan ra
terus mlayu munggah. Sik leren ndisek yo engko sambung meneh.. Lha aku munggah ki rumongsoku yow wes adoh tp tak rasak2e ki abot tenan koyo di gendoli watu gede kae,, rodo suwe ki akhire aku tekan nduwur, wong mau ngenteni aku karo lenger2 mergo keweden aku yo ugo dodone nganti degdegan ra uwis2, terus wong mau ngomong" alhamdulilah
tinggal soale koyo ra sadar je mas saking wedine, aku jawab" mboten nopo2 mas" lagi omong2an ki dumadakan ono suoro kresek2 mlaku munggah aku agi rep mlayu eneng suoro," Mas Mas, tulungi aku mas?" aku kaget sak poolle lha akhire eneng wong seko nggon resek2 mau njedul karo ngomong" Sampeyan ki piye je mas tak cekel tanganmu malah mlayu ki, aku njawab" woalaah wau njenengan to sing ndemek pundaku??" wong mau njawab nggeh mas" koncoku sing mancing mau, mung meneng ae karo ngematke wong kui, aku terus njawab" lha sampeyan mau nopo to pak kok petheng2 ting kali? Wong mau njawab" aku ki mau mbaleni pacul sing keri nang ngisor kono" aku njawab" Oooooo" aku langsung kelingan pancing ro iwake iseh nang ngisor. Aku terus ngomong" waduh pancing ro iwaku ketinggalan nang ngisor, lha koncoku sing mancing mau yo ngomong" podho mas nggon aku malah ra ngerti soale mau pas tibo pancingku tak guwak, teruds wong mau ngomong" wes sesok ae le mbaleni pancinge ojo saiki ndak eneng opo2, aku njawab" eneng opo to pak? Wong
koncoku langsung pamit karo ngomong" njeh pak nuwun mulo wangsul riyen njeh??" wong
wong tuo jare saiki ki iwake wes ra koyo jaman mbiyen, aku terus takon"aku: Mbah nek jaman ndisek ki iwak kali kene iki akeh ra mbah?Simbah: wah yo akeh tenan Le, ora koyo saiki, angger aku mangkat mesti nggowo bali sak kepis Aku: mergo nopo njeh mbah kok sak niki iwake soyo entek?Simbah: mergone yo macem2 Le, mergo di setrum lan di obat kui sing marake iwake sudoAku: nopo jaman riyen mboten onten tiyang nyetrum nopo mbah?Simbah: jaman ndisek ki yo ono sing nyetrum tp ora koyo saiki, saiki nyetrum ki gawe sandang penguripan dadi yo cepet le entekAku: berarti simbah le seneng mancing ki saking enom2an Njeh?Simbah: tak critani yo Le,,, ndisek ki kali kene iki do gawe ados karo gawe umbah2 iwake ra usah di omongke akeh tenan wes pokok'e iwak opo ae eneng, angger ngiseng ndodok nang banyu ki silite langsung di totoli karo iwak, opo meneh nek duwe koreng ki korenge do di totoli nganti resik tor cepet mari wes pokoke ndisek ki akeh kenangane kali kene ikiAku: mbah lek sakniki iwake wes do pinter2 njeh mbah, cacing mawon mboten purun mangan?Simbah: lha iyo ki aku ket mau nggowo cacing yo ra di pangan2Aku: sakniki iwake purun kaleh umpan2 sing enak2 je mbahSimbah: opo kudu nggowo umpan roti po yo?? Wong aku dewe jarang2 mangan roti mosok kon gawe umpanAku: nek kulo tasih mbeto umpan alami Mbah niki kulo mbeto LumutSimbah: weh mbok kulo nyuwun Lumute yo Le ben simbah iso entok iwakAku: monggo mbah mang mendet sak cekapeSimbah: nuwun Le
pesan ynag disampaikan Sinoehoen kepada putra-putranya: “gede mongso iku pada bae disike kersaning Allah iku ora ilok Angger Ananging yen sangat kasebut ing jongko wus manjing, kamongko
Share Lagu Ngelali Kendang Kempul Banyuwangi
BEDJO WONG KANG TANSAH ELENG LAN WASPODOsalam kenal kagem sedoyo blogger indonesia
November 20, 2011 at 12:12 AM
TEMU TURU TANGEKNO TEMU TANGI LUNGGUHNO
TEMU NGADEK RIRINEN MRIPATE BENYAWANG AKU
SING BECIK RIRINEN IRUNGE BEN NGGONDO AKU
RIRINEN SIKILE BEN SERANTAL TEKO NGAREPKU
TEKO WELAS TEKO ASIH DUDU ASIH SI……….(
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Røssøyvågen&oldid=1012250"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 6 Maret 2016.
Walah ono-ono wae yo yoCritane ngene, ono wong tuwek nggandeng putune banjur mampir nyang tokoku.La terus moro-mor wong tuwek kuwi maeng anguk-anguk karo nyawangi isine
ora, moro-moro minggat karepe dewe.La opo toko kuwi ora onok sing nunggu po pripun karepe.Padahal yo padhang njingglang katon kabeh.Takon yo ora, ongak-
yo ora pati tuwek nemen, kirane umure seketan tapi wis nduwe puthu lanang sing digandeng.Opo yo ngono kuwi unggah-ungguhe wong Jowo…Wis mulai dilalekne karo jenenge wong Jawa dhewe.Mboh maneh lek duduk wong Jowo.La jaman saiki
Sowan kulo wonten meriki panggenan sak perlu ngintun dungo dumateng Panjenganipun Kanjeng Sunan Giri sak Keluargonipun sedoyo ingkang sampun sumareh
Selameto ingkang kulo kintun Kanjeng Sunan Giri sak Keluargonipun
Ugo kulo sak keluargo selameto ingkang ngintun
KAMUS SANSEKERTA – INDONESIA | alangalangkumitir
dhedhak : katul, sisa padi digiling
dhedhali : burung dadali, burung layang-layang
kawung : kawung, jenis kain jarik
lor : utara; lor kulon : barat daya; lor wétan : timur laut
lorèk : lorek, loreng; lorèng : loreng
rahasia; wewadi : 1 rahasia; 2 kemaluan
wadwa : prajurit, tentara; wadwan, wadon :
Kanggo kagunaan liya saka kopi, pirsani kopi (disambiguasi).
Kopi Indonésia yén ditonton miturut kasil panén kopi, kalebu peringkat nomer papat ing donya.[1] Mesthiné kopi duwé sejarah kang dawa nganti tekané Indonésia.[1] Kopi uga duwé gegayutan kang wigati tumrap grembakané ékonomi Indonésia.[1] Nagara Indonésia minangka papan kang jumbuh kanggo tanduran kopi.[1]
Sejarah Kopi[besut | besut sumber]
Sejarah kopi bisa diruntut wiwit saka abad kaping 9 ing dataran tinggi Éthiopia. Saka papan mau banjur sumrambah nganti tekan Mesir lan Yaman.[1] Banjur ing abad kaping 15 bisa kondhang nganti tekan Pérsia, Turki, lan Afrika Utara.[1] Purwakané, nalika taun 1511, kopi ora ditampa déning sapérangan wong amarga duwèni èfék rangsangan tumrap sing ngombé, saéngga déning para imam konservatif lan othodoks ing majelis keagamaan Makkah ora diwénéhi ijin kanggo dikonsumsi.[1] Wanti – wanti kasebut uga ditindakaké ing Kairo, Mesir nalika taun 1532, nalika iku kedai kopi lan gudang kopi ditutup.[1] Saka warga muslim, kopi banjur nyebar ing Éropah.[1] Ombenan kopi dadi kondhang nalika abad kaping 17.[1] Wong Walanda minangka nagara kang sepisan ngimpor kopi kanthi skala gedhé saka Éropah.[1] Taun 1690, nagara Walanda ndelike wiji kopi nganti tekan Indonésia, banjur ditandur ing Jawa.[1] Amarga wektu semana wiji kopi ora éntuk metu saka nagara Arab.[1] Nalika kopi dikenal nganti koloni Amerika, pranyata ora kondhang kaya ing Éropah, amarga kopi diduga ora bisa dadi gantine alkohol.[1] Ananging sasuwene prastawa revolusi, akèh wong Amerika sing kepengen kopi.[1] Pepinginan iku saya gedhé nalika ngancik abad kaping 19.[1]
Sejarah Kopi Indonésia[besut | besut sumber]
Purwakane tanduran kopi ing Indonésia dikuasani pamarintah Walanda. Kopi digawa menyang Indonésia ngliwati Sri Lanka (Ceylon).[1] Pamarintah Walanda nandur kopi ing laladan Batavia (Jakarta), Sukabumi lan Bogor.[1] Tanduran kopi uga ditandur ing Jawa Timur, Jawa Tengah, Jawa Barat, Sumatra lan Sulawesi.[1] Nalika ngancik abad kaping 20 kebon kopi ing Indonésia diserang ama, lan akèh tanduran kopi kang mati.[1] Nalika iku kopi uga ditandur ana ing Timor lan Flores.[1] Kalorone iku minangka kuasané bangsa Portugis.[1] Jinis kopi kang ditandur ing kana ya iku kopi Arabika, mung kopi iki sing ora diserang ama.[1] Pamarintah Walanda banjur nandur kopi Liberika kanggo mbrantas ama kasebut.[1] Variètas iki ora pati kondhang lan uga diserang ama.[1] Kopi Liberka isih bisa ditemokake ing Jawa.[1]
Kahanan Kopi Indonésia[besut | besut sumber]
Departemen Pertanian (Deptan) duwéni tekad bakal ndadekake nagara Indonésia minangka produsen kopi kanthi produk kopi unggulan ing donya tahun 2025.[2] Dirjen Perkebunan Deptan, Achmad Mangga Barani ing Jakarta dina Rebo ngandharake, sanajan ambane kebon kopi Indonésia mung ana urutan nomer loro, ananging kanggo babagan produksi lan ekspor wis dumunung ing nomer papat.[2] Tumrap saiki kanthi produktivitas 792 wiji garing per hektar per taun, Indonésia isih dumunung ing ngisore Kolombia (1.220 kg/ha/taun), Brazil (1.000 kg/ha/taun) luwih manèh Vietnam (1.540 kg/ha/taun).[2] Saka amba kebon 1,30 yuta ha nalika taun 2006, kira - kira 95,9% diusahake kanthi wujud kebon duwéke rakyat, sawetara turahane 4,10% awujud kebon gedhé duwéke PTPN utawa swasta.[2] Data saka Ditjen Perkebunan nyathet kebon kopi sing diusahake Indonésia taun iku, rata – rata awujud kebon kopi Robusta kang ambane 1,30 yuta ha lan kopi Arabika kang ambane nganti tekan 177.100 ha.[2] Lantaran iku produksi kopi Indonésia bisa tekan 682.158 ton lan ekspor 413.500 ton ing taun 2006 kanthi rega 586.877 dollar AS.[2] Dene kejaba iku ing taun 2007 total produksi nasional jumlahe 686.763 ton kanthi ambane tanah 1,31 juta ha.[2] Achmad Mangga Barani ngandharake, sauntara nganti tekan taun 2025 salah sijining kuwasa kang bakal diayahi ya iku babagan nambahi ekspor utawa ningkatake nilai tambah produk kopi nasional saengga bisa duwéni daya saing ing pasar Internasional.[2] Ekspor kopi Indonésia ora mung awujud bahan mentah, ananging uga bahan olahan kanthi mutu kang diarep – arep déning konsumen saengga éntuk pakoleh rega tambahan ing njero nagara.[2] Nganti tekan 2025 pamarintah kanggo ngopeni lahan kang ambane 1,23 yuta ha kebon kopi robusta sarta ningkatake produksi dadi 865 ewu ton lan produktivitas tanduran kopi dadi 1000 kg/ha/taun.[2] Kejaba iku pamarintah uga ningkatake ekspor dadi 505.000 ton, luwih baku awujud produk hilir sarta gaji utawa pakolehe para tani kopi nambah dadi 3.000 dollar AS.[2] Dene kebon kopi Arabika diarep – arep bisa nambah ambane dadi 236 ewu ha, produksine munggah saka 81.000 ton dadi 193.000 ton lan produktivitas tandurane dadi 1200 kg/ha/taun.[2] Kejaba iku ekspore uga munggah dadi 135.000 ton.[2] Awit saka iku pamarintah siap nyengkuyung ngrembakakake piranti lan ubarampene kayata dalan, jembatan, pelabuhan, piranti transportasi, komunikasi lan sumber energi.[2]
Kontes Kopi Indonésia[besut | besut sumber]
Kanggo ngenalke kopi Indonésia kanthi kualitas kang apik, Asosiasi Eksportir lan Industri Kopi Indonésia (AEKI) nate ngadani acara Kontes Kopi Indonésia (KKSI) nalika taun 2008.[3] Acara iki dianakake kanggo menehi bukti kualitas Kopi Indonésia sing pancen apik lan patut diwenehi pathokan rega dhuwur.[3] Kajaba iku Kontes Kopi iki dipangajab bisa menehi ''referensi'' utawa pengalaman kanggo mutu kopi sabanjure ing sakupenge wewengkon Indonésia.[3] Pratono ngamdharake, sasuwene iki wong – wong saka manca bisa tuku kopi Indonésia kanthi rega kang murah.[3] Amarga dhèwèké ngerti para tani bakal rugi yèn kasil kopine ora age – age payu.[3] Awit saka iku, para tani, tukang kebon, eksportir lan pamarintah kudu mbéntuk regulasi sing bisa mimpin.[3] Rega kopi kudu disarujuki bebarengan, supaya Kopi Indonésia sing duwé kualitas apik iki ora mung manut karo pepinginane investor sing duwéni dana wae.[3]
Pariwisata wis nyamektakake reroncene acara kanggo nyengkuyung promosi destinasi wisata lan narik kawigatene wisatawan domestik lan manca.[4] Salah siji carane ya iku kanthi nganakake Kontes Kecantikan Putri Kopi.[4] ”Ing Kolombia ana acara kaya Miss World nanging kopi.[4] Indonésia lagi sepisan iki melu kampanye kopi – kopi Indonésia”, miturut Dirjen Pemasaran Kemenbudpar, Sapta Nirwandar, nalika dina senin surya kaping 8 Maret 2011.[4] Panjenengane uga ngandharake yèn Indonésia minangka salah sijining produsen kopi paling gedhé ing donya.[4] Acara tingkat Internasional bakal dianakake ing Kolombia nalika wulan November 2011.[4] Dene kanggo tingkat nasional, bakal dianakake nalika wulan April 2011.[4] Acara pemilihan duta kopi Internasional, bakal dadi sarana promosi lan ngenalke kopi – kopi Indonésia.[4] Ana 14 propinsi sing bakal melu pertisipasi ing acara Putri kopi kayata Flores, Toraja,
Indonésia (AEKI) lan Asosiasi Kopi Specialty Indonésia (AKSI) kasil nggandheng 140 ''buyer'' saka Amerika Serikat minangka cara kanggo nambah jaringan pasar kopi khas Indonésia ing nagara kasebut.[5] Paraga ing komoditas pertanian iku nggandheng ''buyer'' lantaran melu dadi peserta ing ajang taunan Specialty Coffee Association of America’s (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopi_Indonésia&oldid=1082712"	Kategori: Ombèn-ombèn	Menu navigasi
CatalàEnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 4 Sèptèmber 2016.
desane dadi ‘gede’ temenan.
Nov 29, 2008 @ 18:32:23	nduwur
Lebaran nalika bu Kus isih sugeng, tapi si Pendi jarang. Aku lali, yen ora kliru, biyen mbak Fat tau arep dijodok-ke karo wong pertamina, mbuh critane kok ora
mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka Hanifah and in grow this d?ning Kolom lan diperlokak?. ing pirsani Uga jeneng ya ka-39.000 Jakarta, pe...
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan
Joyko Key Chain KR 6 (Loose 6 Pieces Per pack)
ikukanggo Kutha nasional gaw? Insel cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar,
Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa
Iku yayi tegesira, astanane iman ikang sejati kaping tiga bumi jantung, yaiku ing aranan, astanane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping
Ingkang ana jroning badan kabeh, pan punika saking Hyang Widi, wujud ingkang pasthi, wawadhahing ngelmu.
Poma yayi den angati-ati, ujar kang mangkono, den karasa punika rasane, rinasakna sucine wong ngelmi, kang kasebut ngarsi, lir sucining kuntul.
didepan, seperti kesucian burung bangau.
PERCIL BANYUWANGI - WAYANG KULIT LUCU BANGET Video GORO - GORO ~ Dagelan Cak PERCIL - Wayang ... 25
Seppuku? makna harfiah: "ngethok weteng") ya iku sawijine ritual nglalu kang ditindakake déning samurai ing Jepang kanthi cara nyuwek weteng banjur ngetokne usus minangka tandha kanggo mbalekne jeneng apike sakwise ora ngrampungake kwajiban utawa kanggo kapentingan warga. Seppuku jaman biyèn dilakoni déning samurai.[1] Seppuku ditulis nggae aksara kanji, yakuiu:
kepéngén mati kanthi kaurmatan tinimbang disiksa déning mungsuh, utawa wujud ukuman mati marang samurai kang nglakokaké pelanggaran abot, utawa nindakaké kelakuan kang ngisin-ngisini. Ritual ngethok weteng pas seppuku dilakoni ing ngarepe para saksi, samurai nancepake pedhang, biasane gawé tantō ing arah weteng, banjur diobahake ngethok weteng saka kiwa manengen.[2]
arti harfiah: "ngethok weteng"),[3] Harakiri ditulis nggunakake aksara kanji, nanging urutan aksarane diwalek ditambahi okurigana.
Hal-Hal Kejepangan) wong Éropah sing ndelok samurai kang nglakoni seppuku dadi kaget. Tembung harakiri ana ing kamus ensiklopedia Larousse taun 1873.[4]
Ing basa Jepang, seppuku diwaca miturut cara Tionghoa (on'yomi) kang digawé ing wujud basa tulis, déné harakiri, ya iku cara waca asli Jepang (kun'yomi) kang luwih akèh digunakake
jigai?) maknané nglalu. Ananging istilah sing dianggo ngarani nglalu jroning kontèks modhèrn ya iku jisatsu (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 7 Januari 2017.
Aturé Nabi Élisa, “Kula aturi mirengaken pangandikanipun Allah! Mbénjing-énjing wetawis wanci mekaten, tiyang badhé saged tumbas gandum ingkang saé piyambak tigang kilogram utawi jewawut nem kilogram namung regi sepérak.”
7:2 Ajudané Sang Prabu sumela matur, “Mokal, senajan samenika ugi Allah mbikak konten-kontening langit.” Pangandikané Nabi Élisa, “Kowé bakal ndeleng nganggo mripatmu kelakoné prekara sing dakkandhakaké mau, nanging kowé dhéwé bakal ora mèlu mangan.”
7:3 Ing dina kuwi ana wong lara kusta papat padha ana ing sanjabané gapura *gapura: pintu gerbang (bhs. Ind.).* kutha Samaria. Wong-wong mau padha kandha mengkéné, “Yagéné kita padha thenguk-thenguk ana ing kéné ngentèni mati?
7:4 Yèn kita mlebu kutha, kita bakal mati kaliren; lan yèn kita mung lungguh waé ing kéné, kita iya bakal mati. Beciké kita padha lunga menyang kémah-kémahé wong Siria. Cilaka-cilakané kita rak mung dipatèni. Nanging bisa uga kita ora dikapak-kapakaké.”
7:5 Mulané bareng wiwit surup wong-wong mau mangkat menyang kémah-kémahé wong Siria. Nanging bareng tekan kana, panggonan mau suwung blung.
7:6 Merga Gusti Allah wis maringi tandha, kaya-kaya ana tentara jaranan lan kréta perang akèh nekani panggonan kono. Wong-wong Siria ngira yèn swarané tentara mungsuh sing diséwa déning raja Israèl, yakuwi tentarané raja Hèt lan raja Mesir, sing saiki teka nyerang.
7:7 Mulané bengi kuwi uga wong-wong Siria padha ngungsi golèk slamet. Kémahé ditinggal prung, semono uga jaran lan kuldiné ditinggal mengkono waé ing panggonan kono.
7:8 Bareng tekan papan mau, wong kusta papat mau banjur mlebu ing kémah sing pinggir dhéwé. Ana ing kono padha mangan lan ngombé, sarta njupuki emas, slaka sarta sandhangan, padha digawa lunga lan didhelikaké. Sawisé mengkono banjur padha bali menèh mlebu ing kémah liyané lan ngrayah menèh.
7:9 Sing siji kandha karo kanca-kancané, “Tumindak kita iki ora bener. Prekara iki mesthiné kita lapuraké! Yèn ngentèni sésuk, kita kesalahan lan mesthi bakal diukum. Mulané ayo saiki kita padha lapur marang perwiraning kraton.”
7:10 Wong-wong mau banjur padha bali menyang Samaria lan kandha karo pasukan sing jaga gapura, “Kula ndhatengi kémah-kémahipun tiyang Siria, nanging sami suwung. Kapal lan kuldinipun taksih sami kacancang ing panggènanipun piyambak-piyambak; kémah-kémah namung katilar prung.”
7:11 Kabar mau banjur diterusaké déning para pengawal, nganti kepireng déning Sang Prabu.
7:12 Nalika semono isih peteng. Sang Prabu miyos saka kamar saré lan ngandika marang para abdiné, “Aku ngerti, kuwi rak mung siasaté wong Siria! Mesthi padha ngerti yèn kita lagi kekurangan pangan, mulané padha éthok-éthok metu saka kémah-kémahé sarta ndhelik ana ing alas, kanggo mancing supaya kita metu saka kutha, njupuki pangan sing ana ing kémah-kémahé. Sawisé mengkono, wong-wong mau bakal bali nyerang awaké dhéwé, lan ngrebut kutha kita iki.”
7:13 Ana abdi sing matur, “Gusti, nasib kita ingkang wonten ing salebeting kitha rak sami kémawon kaliyan ingkang sampun sami pejah. Mila prayogi menawi Sang Prabu utusan tiyang sawetawis nyatakaken kawontenan menika. Kajengipun sami numpak kapal gangsal, ingkang taksih wonten menika.”
7:14 Banjur padha milih wong sawetara. Sang Prabu ngutus wong-wong mau nunggang kréta perang, didhawuhi nitipriksa kaanané tentara Siria.
7:15 Para utusan mau enggoné ndlajahi wilayah kono nganti tekan Kali Yardèn. Sedalan-dalan padha weruh sandhangan lan bekakas-bekakas pating blasah. Barang-barang mau mung dibuwang ngono waé déning wong-wong Siria sajroné mlayu golèk slamet. Utusan-utusan mau lapur marang Sang Prabu.
7:16 Wong-wong ing Samaria banjur padha metu sarta ngrampasi kémah-kémahé wong Siria. Sing dingandikakaké déning abdining Allah kedadéan temenan, yakuwi yèn regané gandum sing becik dhéwé telung kilogram utawa jewawut nem kilogram mung sepérak.
7:17 Dhèk semana ajudan pribadiné Sang Prabu ditugasaké ngawasi gapuraning kutha. Wong mau mati kepidak-pidak déning rakyat. Kuwi cocog karo aturé Nabi Élisa marang Sang Prabu, nalika panjenengané rawuh ing dalemé Nabi Élisa.
7:18 Nabi Élisa wis ngandika, yèn ésuké kira-kira ing wektu kuwi, gandum sing becik dhéwé telung kilo utawa jewawut nem kilo bakal diedol ing Samaria mung rega sadhuwit slaka.
7:19 Lan nalika semono ajudan pribadiné Sang Prabu muni, “Menika mokal, senajan samenika ugi Gusti Allah mbikak konten-kontening langit.” Banjur diwangsuli déning Nabi Élisa, “Kowé mengko bakal ngalami lelakon mau, nanging sethithik waé bakal ora mèlu ngrasakaké.”
7:20 Kaya mengkono kedadéané wong mau; mati kepidak-pidak déning wong akèh ana ing gapuraning kutha.
Leave a comment	Categories: Lagu Maria
Tags: Koor, Partitur, SATB	Nderek Dewi Maria
NDèrèk Dewi Maria, tamtu geng kang manah.
mBoten yèn kuwatosa, ibu njangkung tansah.
Nadyan manah getera, dipun goda sètan,
7.ID-1230035 KUSWOYO(0 Afiliasi)HP.085797829678
8.ID-1230040 SADIYAH(0 Afiliasi)HP.081213278664
9.ID-1230042 WALTER SINAGA(0 Afiliasi)HP.082255930623
Semar, dedege cebol, sirah cilik rambut cendhak warna ireng, nganggo kuncung rambut putih, idepe ngramyang, mata rembes, (pacandran loro iki ing gambar wayang ora bisa cetha, bisane ngarani mung miturut panjanturing dalang), irung sunti (irung cilik) [atau sunthi ?], lambe cablik (lambe kang tipis), untu siji, rai kapulas putih, nganggo suweng lombok, bokong bunder gedhe, nganggo jarik poleng wangun ceplok kapulas
Petruk iku anake Semar kang anom, iya kang aran Kanthongbolong, dedege gedhe duwur, pawakan lurus, sirahe gundhul nganggo kucir,
Nakło nad Notecią (Jerman Nakel) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 14 Sèptèmber 2016.
kang putra Kyai Rali, mila kacêpêngan sêrat pratôndha dene nyambut yatra kathahipun 20 reyal
kabupaten lain di Yogyakarta. Disebutkan bahwa ”Goenoengkidoel, wewengkon pareden wetan lepen opak. Poeniko siti maosan dalem sami kaliyan Montjanagari ing zaman kino, dados bawah ipun Pepatih Dalem. Ing tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen perang-perang, Mataram dados 3 wewengkon, dene Pangagengipoen wewengkon satoenggal-satoenggalipoen dipoen
Denggong), Kalasan serta Bantoel. Siti maosan dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem. Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng
Malaékat mau uga nuduhi aku kali sing banyuné bening kaya kristal, yakuwi banyuné kauripan. Kali mau mili metu saka dhamparé Gusti Allah lan dhamparé Sang Cempé,
22:2 terus menyang satengahé dalan-dalan ing kutha kono. Ing sakiwa-tengené kali mau ana wit-wit kauripan sing metokaké woh ping rolas sajroné setaun, saben sasi sepisan. Godhongé dienggo marasaké para bangsa.
22:3 Ing kutha kono ora ana barang sing kena ing laknaté Gusti Allah. Dhamparé Gusti Allah lan Sang Cempé bakal ana ing tengahé kutha kono. Para abdiné Allah bakal padha ngabekti marang panjenengané,
22:4 lan bakal padha nyawang pasuryané. Bathuké bakal padha kacirènan asmané Allah.
22:5 Ing kono bakal ora ana wayah bengi menèh, mulané wong-wong mau padha ora mbutuhaké obor utawa srengéngé, awit Pangéran piyambak kang bakal madhangi. Wong-wong mau bakal padha mréntah dadi ratu langgeng ing selawas-lawasé.
22:6 Malaékat mau nuli ngandika marang aku: “Pangandika iki nyata lan kena diprecaya. Gusti Allah kang wis maringaké Rohé marang para nabi, wis ngutus malaékaté supaya nuduhaké marang para abdiné apa kang pinesthi bakal kelakon.”
22:7 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku bakal énggal rawuh. Begja wong sing padha ngèstokaké pameca, sing katulis ing kitab iki.”
22:8 Aku Yohanes wis weruh lan krungu prekara-prekara mau kabèh. Sawisé krungu lan ndeleng, aku nuli sumungkem, arep sujud ing ngarepé malaékat, sing wis nuduhaké kabèh marang aku.
22:9 Nanging tembungé malaékat: “Aja! Aja nyembah aku. Nyembaha Gusti Allah. Aku rak iya abdi kaya kowé, lan kaya sedulur-sedulurmu para nabi lan kabèh wong sing ngèstokaké pangandika-pangandika ing kitab iki!”
22:10 Pangucapé menèh: “Pameca-pameca sing ana ing kitab iki aja ditutup-tutupi, awit wektu bakal kelakoné kuwi mau kabèh wis cepak!
22:11 Wong ala karebèn nerusaké olèhé gawé piala, sing jember karebèn nerusaké olèhé njemberaké awak. Sing sapa laku bener karebèn nerusaké olèhé laku bener. Sing sapa suci, karebèn nerusaké olèhé nucèkaké awaké.”
22:12 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku bakal énggal rawuh, sarta ngasta ganjaran peparing-Ku minangka pituwasé wong siji-siji miturut penggawéné.
22:13 Aku iki Sang Alfa lan Sang Oméga, Kang Miwiti lan Kang Mungkasi, Kang Wiwitan lan Kang Wekasan.”
22:14 Begja wong sing padha ngumbah sandhangané nganti resik. Kuwi sing bakal padha duwé wewenang mangan wohing wit panguripan lan mlebu ing kutha, liwat ing gapura-gapurané.
22:15 Nanging wong-wong sing nglakoni penggawé nistha lan juru-tenung, wong-wong sing laku jina, tukang gawé pati, wong nyembah brahala lan wong sing seneng ngapusi, srana tembung lan tumindak, kabèh panggonané ana ing sanjabané kutha mau.
22:16 “Aku, Yésus, wis ngutus malaékat-Ku supaya ngandhakaké prekara mau kabèh marang pasamuwan-pasamuwan. Aku iki tedhak-turuné Dawud, lintang panjer ésuk kang mencorong.”
22:17 Rohé Allah lan Pengantèn Putri padha munjuk: “Paduka mugi rawuh!” Lan sapa sing krungu, munjuka: “Paduka mugi rawuh!” Sapa sing ngelak, majua! Lan sapa sing kepéngin, njupuka banyu panguripan tanpa nganggo mbayar!
22:18 Wong sing ngrungokaké pameca sing kawedharaké ing kitab iki dakpituturi mengkéné: “Yèn ana wong sing nambahi apa-apa ing pameca-pameca iki, Gusti Allah mesthi bakal maringi wewelak marang wong mau, padha kaya sing tinulis ing kitab iki.
22:19 Lan yèn ana wong sing ngurangi pameca-pameca sing kawedhar ing kitab iki, Gusti Allah iya bakal mundhut pandumané berkah saka ing wit panguripan lan saka ing kutha suci kuwi, kaya sing katulis ana ing kitab iki.”
22:20 Panjenengané sing maringi pawarta mau kabèh ngandika mengkéné: “Iya. Aku mesthi énggal rawuh!” Amin! Inggih Gusti Yésus, Paduka mugi rawuh!
22:21 Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus anaa ing kowé kabèh!
2:1 Bab rawuhé Gusti kita Yésus Kristus lan bab enggon kita mbésuk kaklumpukaké tunggal karo Panjenengané, penjalukku marang kowé, para sedulur:
2:2 Kowé aja gampang digawé bingung déning wong sing kandha, yèn Dina rawuhé Gusti kuwi wis cedhak. Bisa uga ana sing ngramalaké utawa mulangaké mengkono; utawa ana sing kandha yèn kuwi mau wis katulis ana ing layangku.
2:3 Kowé aja padha kena diapusi déning sapa waé. Sebab Dina rawuhé Gusti kuwi ora bakal kelakon sadurungé ana pembrontakan sing pungkasan lan munculé si Manungsa Duraka, yakuwi sing pinesthi bakal mlebu ing nraka.
2:4 Si Manungsa Duraka mau bakal nglawan marang sedhéngah sing disembah déning manungsa lan samubarang sing dianggep Allah déning manungsa. Si Manungsa Duraka kuwi bakal ngluhuraké awaké dhéwé ngungkuli sekabèhé, malah bakal mlebu ing Pedalemané Allah, sarta ngaku-aku Allah.
2:5 Apa kowé padha ora kèlingan, yèn kabèh mau wis dakkandhakaké marang kowé nalika aku ana ing tengahmu?
2:6 Éwadéné saiki isih ana prekara sing nyegah kelakoné mau, lan kowé wis padha ngerti. Ing wektu sing wis katemtokaké, si Manungsa Duraka bakal muncul.
2:7 Malah meneng-meneng kadurakan mau saiki lagi tumindak. Nanging prekara mau kelakoné menawa sing nahan wis kasingkiraké.
2:8 Si Manungsa Duraka bakal ngétok, lan sarawuhé Gusti Yésus bakal numpes wong mau srana nafasing tutuké, sarta samasa Panjenengané rawuh menèh ngagem kamulyané, bakal kasirnakaké.
2:9 Si Manungsa Duraka mau bakal teka nganggo pangwasané Iblis lan gawé mujijat rupa-rupa sarta pretandha-pretandha sing palsu, apa déné kaélokan-kaélokan.
2:10 Dhèwèké bakal migunakaké sedhéngahing réka daya sing ala tumrap wong-wong sing bakal padha nemu karusakan, merga ora padha gelem nampani lan rumaket marang kayektèn sing njalari slameté.
2:11 Yakuwi sebabé Gusti Allah ngutus daya sing nasaraké wong-wong mau, supaya padha precaya marang sing ora bener.
2:12 Temahan wong-wong sing padha ora precaya marang kayektèn, lan malah seneng urip ing sajroning dosa, bakal padha ketaman ing bebendu.
2:13 Aku padha kuwajiban tansah saos sukur marang Gusti Allah merga kowé padha dikasihi déning Panjenengané, awit Gusti Allah wis milih kowé dadi wong-wong sing bakal nampa keslametan. Srana pangwasané Rohé, lan merga precayamu marang kayektèn, kowé padha kadadèkaké umaté Gusti Allah kang suci.
2:14 Enggoné Gusti Allah nimbali kowé mau lantaran Injil sing dakwartakaké marang kowé. Panjenengané nimbali kowé, supaya kowé padha duwé panduman ing kamulyané Gusti kita Yésus Kristus.
2:15 Mulané para sedulur, kowé padha sing bakuh, padha gondhèlana marang sakèhé piwulang sing wis dakwarahaké marang kowé, dadia srana tembung, utawa srana layang.
2:16-17 Muga Gusti Yésus Kristus piyambak, lan Gusti Allah Rama kita ngasihi kita, lan maringi panglipur sarta pengarep-arep kang langgeng marang kowé ana ing sajroning sih-rahmaté. Panjenengané ngebakana atimu srana kekendelan, lan maringi kekuwatan marang kowé kanggo nindakaké sakèhing prekara kang becik klawan penggawé lan tembung.
iki isiné wahyu sing diparingaké déning Gusti Yésus Kristus, yakuwi prekara-prekara sing bakal kelakon. Gusti Allah ndhawuhi Sang Kristus supaya nedahaké marang para abdiné Allah bab apa waé sing pinesthi énggal kelakon mau. Sang Kristus wis medharaké bab mau marang Yohanes, abdiné, lumantar malaékat utusané.
1:2 Yohanes banjur nyritakaké kabèh sing wis dideleng mau; cocog kaya sing dingandikakaké déning Gusti Allah marang Gusti Yésus Kristus.
1:3 Begja wong-wong sing padha macakaké lan sing padha ngrungokaké sarta nglakoni surasané pangandika sing katulis ana ing kitab iki, merga ora suwé menèh kabèh mau bakal kelakon.
1:4 Layang iki saka Rasul Yohanes, tumekaa marang pasamuwan pitu ing tanah Asia Cilik. Gusti Allah kang saiki ana, lan kang biyèn wis ana, sarta kang bakal rawuh maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé kabèh. Semono uga roh pitu sing padha nyarengi pangwasané,
1:5 apa déné Gusti Yésus Kristus, Seksi kang setya, kang wungu dhisik dhéwé saka ing séda, lan sing ngwaosi sakèhing pangwasa ing bumi iki. Gusti Yésus sing ngasihi kita lan sing wis ngicali dosa kita srana rahé,
1:6 Panjenengané wis ngangkat kita dadi ratu-ratu lan imam-imam kagem Gusti Allah, Ramané. Iya Gusti Yésus Kristus kuwi sing kagungan kamulyan lan pangwaos ing selawas-lawasé. Amin.
1:7 Delengen! Panjenengané rawuh ana ing méganing langit lan saben mripat bakal ndeleng Panjenengané; semono uga wong sing wis padha njojoh Panjenengané. Sakèhing bangsa ing bumi bakal padha sambat-sambat nangisi awaké dhéwé, merga saka Panjenengané. Iya pancèn mengkono! Amin!
1:8 “Aku iki Alfa lan Oméga” (Kang Wiwitan lan Kang Pungkasan) mengkono pangandikané Gusti Allah, sing saiki ana, lan sing biyèn ana, sarta sing bakal rawuh ngasta Pangwasa.
1:9 Aku iki Yohanes, sedulurmu lan kancamu ing sajroning kasusahan. Kita padha-padha dadi warganing Kratoné Allah, lan padha-padha ngugemi asmané Yésus klawan tumemen. Aku dibuwang ana ing pulo Patmos merga saka enggonku ngabaraké Injil, sing diwulangaké déning Gusti Yésus.
1:10 Mbeneri ing dina Minggu aku dikwaosi déning Roh Suci, nuli aku krungu swara seru ana ing mburiku kaya uniné kalasangka. *kalasangka: slomprèt.*
1:11 Pangandikané: “Apa sing kokdeleng kuwi tulisen ana ing Kitab Suci lan kirimna marang pasamuwan pitu. Yakuwi:
nuli nolèh, kepéngin weruh sapa sing ngendikani aku mau. Aku weruh pedamaran pitu, kagawé saka emas.
1:13 Ing tengah-tengahé lampu pitu mau ana wong ngadeg mèmper Putraning Manungsa, ngagem jubah, sing dawané nganti klangsrah tekan sampéyané. Jajané ngagem sabuk emas.
1:14 Sirah lan rémané putih kaya wulu wedhus gèmbèl, memplak kaya kapas, lan mripaté kaya urubing geni.
1:15 Sampéyané kaya tembaga mengangah ing prapèn. Swarané kaya gumrojoging banyu.
1:16 Astané tengen ngasta lintang pitu, saka tutuké metu pedhangé sing landhep kiwa-tengen. Wedanané mencorong kaya srengéngé ing wayah awan.
1:17 Nalika weruh Panjenengané mau aku nuli krungkep presasat wong mati. Nanging aku banjur ditumpangi astané tengen lan dingandikani: “Aja wedi! Aku iki sing ngasta pangwasané Kang Wiwitan lan Kang Pungkasan.
1:18 Aku iki sumbering urip! Aku wis mati, nanging delengen, Aku urip ing selawasé. Aku sing ngwasani pati lan ngwasani jagadé wong mati.
1:19 Mulané apa sing wis kokdeleng kuwi tulisen, yakuwi prekara-prekara sing kelakon saiki iki, lan sing mbésuk bakal kelakon.
1:20 Mungguh tegesé lintang pitu sing kokdeleng ana ing asta-Ku tengen lan pedamaran emas pitu iki mengkéné: Lintang pitu kuwi
Ostróda (Jerman Osterode) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ostróda&oldid=1090232"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.49, 14 Sèptèmber 2016.
“Tiyang aningali ringgit punika lajeng wonten ingkang nangis, sumlengeran sarta prihatos ing manahipun, sanajan sampun sumerep ingkang tinonton wau wantahipun namung wawucal ingukir tinatah kadapur tiyang saged solah bawa sarta wicanten. Tiyang ingkang ningali ringgit wau upaminpun namung kados dene tiyang ingkang angangsa-angsa dateng kadonyan ingkang sarwa kanikmatan, temahan ing sakala kataliweng ing manah, mboten sumerep manawi punika wauang ingkang dewalipun kados siluman, utawi lugunipun namung kados sulapan mawon. Sejatosipun wayang punika mobah mosik wicanten, gumujeng, suka, wonteng ingkang nangis lan prihatos, ebahipun manut pikajengipun Ki Dhalang ingkang nglampahaken wayang punika wau.”
Matur Nuwun Mas Heru Sudjarwo … mugi adikarya puniko dados lantaran tekaning barokah kagem panjenengan .. sepindah malih: Barkallahu laka..amin..
Ôngka 2, Kaping 23 Siyam Je 1862, Utawi Kaping 1 Pèbruari 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur R. M. Ng. Purwasastra,
Wontên malih bêbadan wakiling kawula ing Jêrman, inggih punika Riksêdhah (Rijksdag) warganipun wontên 397 warga wau kapilih dening kawula lajêngan (direct kiesrecht) mênggah pamerang cacahing warga tumrap sapraja-prajanipun ngangge wêwaton kados ingkang tumrap ing Bonsrad, bedanipun ing elsan, lud aringên, gadhah wakil 15 ingkang anggadhahi sêtèm, (stemgerechtigd) warga Riksêdhah botên kenging ngrangkêp dados warga Bonsrad, dene wajib lan wêwênangipun Riksêdhah dalah warganipun punika sami kemawon kalihan limrahing parlêmèn ing pundi-pundi, kados ta: ugi wênang intêrpêlatsi, amèndhêmèn, sasaminipun, dados wosipun Dhitsêrik (Duitsche Rijk) punika ngangge tatanan satunggal kamêr, (een kamer stelsel).
Kados sampun cêtha wêwênangipun praja-praja ingkang sami dados warganipun Bon punika botên lajêng pasrah dhatêng Bon. Ananging taksih kathah wêwênangipun praja-praja [praja-pra...]
[...ja] wau kaasta piyambak dhatêng
wau taksih sami jumênêng pribadi (onafhankelijke staat) sarta taksih murni kados praja sanèsipun. Dalah tata pranatanipun sarta rakitipun praja, kados ta: taksih sami kagungan ministêr, dhêpartêmèn-dhêpartêmèn sasaminipun kados limrahing praja mandhiri, Prusên sarta Bèiyêrên punika taksih kagungan wakil, (diplomatieke vertegenwoordigers) piyambak wontên ing Patikan, (Patikan punika rajanipun raja
wêwêngkonipun botên sapintêna nanging kagungan kaprabon murni, (Souvereine rechten) Nata Bèiyêrên taksih wênang, misudha manggalaning yuda, (jendral sarta kumêndhaning phèstêng (vesting)§ Tatanan pajagèn ing salah satunggaling panggenan, botên namung bètèng satunggal, nanging bètèng sawatawis, ing tanah Jawi ingkang sami plêk botên wontên. ing nagarinipun piyambak. Namung sarèhning wadyabala Jerman (Duitshe leger) punika Bon lègêr dados tata
tatananing Bon.) groote plan ingkang dipun damêl dening Bondsveldheer (Keizer) ancêr-ancêr murih sampun ngantos gèsèh kalihan tata pranata agêng, ing dhepartêmèn pan Orloh Prusên punika minôngka dhepartêmèn pan Orloh umum. Ngangge tatanan bagean-bagean (afdeelingen) piyambak-piyambak ingkang manah sêsambêtan sarta bot- repotipun wadyabala Bèiyêrên. Ewadene para opisir ing Bèiyêrên nalika dipun wisudha inggih sami prasêtya (vaandeleed) dhatêng Keizer kados para opisiripun Bon lègêr, mêsthinipun tata pranataning praja-praja wau inggih botên nilar ukuran wiyar ciyuting gêlaring wacucalipun.
Sapunika kados sampun têrang, miturut andharan wau sadaya cêtha, Keizer punika dede panganggêng kuwasanipun (opperheer) para raja-rajaning pangarsanipun pèdhêrasi, dados miturut tatanan kaprajan, (staatsrechtelijk) inggih botên wênang cawe-cawe bab kawontênan ing salêbêting praja (Inwendige aangelegenheden der staten) ingkang wêwênangipun botên sampun dipun luntakakên dhatêng sentral organ, (Bondsorgan) samantên wau manawi anggèning nindakakên botên nyulayani tata pranataning praja, (Rijkswetten namung kemawon sarèhning Keizer punika dados pangarsaning Bon, sarta Bondsveldsheer [Bonds...]
[...veldsheer] sampun mêsthi kemawon wontên ing pundi-pundi inggih dados pangajêngipun para nata, ingkang ugi têmbungipun Latin, "primus inter pares" pakurmatanipun inggih agêng piyambak.
Salêbêt utawi pungkasanipun pêrang agêng kawontênanipun ing Jerman lajêng ewah, awit saking thukulipun repolosi agêng, ingkang ngantos nglinggarakên sang nata kèisêr, kaplajêng dhatêng nagari Walandi, kanthi atilar dhawuh byawara, manawi sang nata kèisêr, wiwit titimôngsa punika kaparêng sèlèh kaprabon (abdicatie). Sarêngan kalihan lèrèhipun sang nata kèisêr para raja ingkang dados warganing Bon sami kalerehan sadaya, wontên ingkang ugi linggar saking nagari Jerman nanging ugi wontên ingkang lastantun dalêm ing Jerman, wiwit punika Jerman lajêng dados repiblik, nama "Duitsche Rijk" lajêng ngawontênakên anggêr baku anyar (constitutie) ingkang kaundhangakên kawrat ing riksêblad katitimangsan kaping 11 Agustus 1919 ôngka 152 mênggah isi sarta suraosipun botên kathah bedanipun kalihan anggêr baku lami, namung sarèhning Jerman lajêng dados repiblik sampun tamtu botên dipun pangagêngi ing raja utawi kèisêr, nanging dados pangarsa repiblik (Rijkspresident) dadosipun kawangênan 7 taun. Saking pilihanipun para kawula, ingkang dados prasidhèn wêkdal punika, Sang Marschalk van Hindenburg Bonsrad santun nama dados Rijksraad dhapukaning warganipun beda kalihan kala rumiyin, sapunika ngangge waton cacah jiwa, sabên jiwa 700,000 wakilipun satunggal, lênggahipun ing Rijksraad kawatês 4 taun, nanging para warga wau ing sabageaning nagari mawi watêsan botên kenging langkung saking 2/5 ling cacahipun warga sadaya, dene warga-warga wau lastantun
Duitche Rijk kêdah botên nyulayani anggêr bakuning Duitsche Rijk manawi wontên ingkang nyulayani, punika wajib dipun èngêtakên, manawi dipun èngêtakên botên miturut kenging lajêng dipun gêpuk piyambak, makatên sasaminipun. Nagari warga sami lastari adêgipun piyambak-piyambak, nama "Vrije staten" ing anggêr baku kasêbut, "Londen" utawi lêstari gadhah parlêmèn piyambak-piyambak nanging alit, pangarsanipun nagari "Minister
President" miturut punika inggih wontên iribipun cengkokan Amerikah.
Kados sampun cêkap andharan kula bab pèdhêrasi ing Jerman kula dumugèkakên samantên kemawon, kados atur kula sakawit sapunika gêntos kula aturakên bab pèdhêrasi ing tanah Malakah (Malaiya) jajahan Inggris.
Malaka dening têtiyang Inggris kanamakakên Malaiya amargi anggèning botên kalastarèkakên nama Malaka dening têtiyang Inggris punika sabab Malaka makatên namung namaning satunggilipun kitha ing tanah Malayu, ingkang kalêbêt ing wêwêngkon jajahan Inggris. Guprêmèn sêtrit sètlêmèn, (Gouvernement Straits Settlements) ingkang dipun pangagêngi guprênur awit saking asmanipun Bagendha Konêng Kèisêr§ Kajêngipun Koning
saking Indie (Indhustan). Inggris. Adêdalêm ing Singgapura, salah kaprahipun bôngsa Inggris mastani Malaiya wau wontên kalih golongan, Colon§ = Kolonie. akalihan Natives states§ = Inlansch staten. dene cêtha pratelanipun wontên ing tata pranata praja panyêpêngipun (politiek administratief)
Kajawèn, (Vorstenlanden) ing tanah Malaiyan territory kabage malih dados kalih golongan. Taksih wontên sambêtipun.
Tamtunipun para warga taksih sami èngêt, sêrat palapuran taunan kawrat ing organ ôngka 2 taun 1930 kaca 19 adêg-adêg 4, pangrèh Narpawandawa macak atur dhatêng pangagênging parentah karaton, kawrat sêrat katitimasan kaping 12 Mèi 1930 ôngka 28/239 bab para santana dalêm ingkang kêkirangan ingkang taksih sagêd nyambut damêl, kaparênga ngabdèkakên wontên ing pabrik-pabrik kagungan dalêm. Samangke pangrèh sampun nampèni katrangan saking rad phan Bêhiripun kabudidayan kagungan dalêm saha kagunganipun nagari cara Jawinipun kados ing ngandhap punika:
Bab Punggawa Kabudidayan Kagungan Dalêm Saha Kagunganipun Nagari
Têrang parentahipun pangarsa rad phan Bêhir kabudidayan kagungan dalêm saha kagunganipun nagari, kula ngaturi uninga ing pakêmpalan panjênêngan, awit saking sêratipun pangagêng parentah karaton katitimasan kaping 12 Mèi 1930 (ingkang katampèn ing ngriki ragi lungse) ing têmbe bilih wontên
satunggal, ingkang sami kacêkapanipun, punika badhe kapilih ingkang santana dalêm rumiyin.
Mila bokmanawi wontên prayoginipun, upami pakêmpalan panjênêngan nyukani pratelan dhatêng administratir ing Têgalgônda, Ngampèl saha Karanggênêng, ing pratelan kasêbutna para santana dalêm ingkang nyuwun kadadosakên punggawa sawanci wontên lowongan. Ing pratelan prayogi katêrangakên kasagêdan, umur, sarta katrangan sanès-sanèsipun, supados para administratir sagêd mawang punapa ingkang sami nyuwun wau sagêd kaanggêp badhe nyêkapi badhe kawajibanipun.
saking punika, para santana dalêm ingkang ambêtahakên bab pandamêlan kasêbut nginggil, lajêng aparinga katrangan dhatêng pangrèh.
nalika ing dintên malêm Rêbo tanggal kaping 23 Dhesèmbêr 1931 kapêngkêr punika, pakêmpalan Narpawandawa damêl parêpatan agêng mirunggan, wontên ing Kusumayudan, prêlu angrêmbag palapuranipun panitya Narpawandawa, ingkang kapatah nyinau kadospundi prayoginipun pèdherasi praja Kajawèn. Sasampunipun pangrèh mirêngakên andharanipun para juru sabda, parêpatan amutus, supados pangrèh Narpawandawa ngaturakên pamrayogi katur pêpatih dalêm ing Surakarta, kados ing ngandhap punika:
I. Piguna sangêt manawi praja Kajawèn sami sagêd kêmpal, amargi kawontênanipun sami kalêbêt ringkih-ringkih, bawahipun botên wiyar saha banjar panjang, sarta malih ingkang kabawahakên satunggal bôngsa ingkang nunggil bêtahipun, saking dhêdhasaran punika sadaya nandhakakên bilih prayogi kêmpal. Dene kêmpal wau èwêd-pakèwêdipun botên wontên, ugêr têtêpangan utawi gêgandhenganipun botên anyudakakên ing tindak ngadil. Liripun: ngakêni undha-usuking samukawisipun, manut kawontênanipun piyambak- piyambak.
II. Manawi praja Kajawèn kaparêng sami kêmpal, sarèhning sawêg kawitan, sayoginipun sarana ingkang dados gêgancênganipun sagêda ingkang longgar rumiyin, pamanggihipun mêndhêt pikajêngan tumindak sêsarêngan ingkang sami bêtahipun, saha nata kawontênan ingkang nunggil parlunipun, dados botên ngancas sagêda sami utawi dados satunggal, amargi manawi makatên badhe salah kêdadèn. Mênggah ingkang prêlu kaudi punika ingkang dados baku utawi paugêran kêmpalipun, manawi pokokipun sampun manunggil, pêperanganipun badhe katut piyambak.
III. Pikajêngan ingkang kaaturakên ing nginggil, sagêda lajêng dados kawajibanipun bêbadan. Ingkang adêgipun saking para wakiling praja-praja Kajawèn. Mênggah wawênanging bêbadan punika prayogi sakêdhik kemawon rumiyin, upaminipun: sawêg gadhah wawênang ngrêmbag sarta usul dhatêng praja Kajawèn, punapadene wênang nêdha
katrangan sarana sêrat, utawi andhatêngakên ingkang kamanah sagêd suka katrangan, utawi piguna tumrap rêmbaging parêpatan, pawingkingipun kemawon kaparingan wêwah panguwaos kalihan malampah, upaminipun: manawi sampun katingal sae kaparingan wawênang mêngkoni punggawanipun bêbadan wau, saya dangu saya mindhak-mindhak wawênangipun, ngantos dumugi pèdherasi ingkang satuhu.
IV. Mênggah dhêdhapukanipun bêbadan saking para wakiling praja Kajawèn kasêbut nginggil wau, pamanggihipun satunggal-satunggaling praja kenging ngintunakên wakil cacah 3 ingkang satunggal têtêp, dangunipun tigang taun, dados sagêd nyampurnakakên kawajibanipun, tundha-tundha wawênanging swara (stem) nipun para wakil wau, tumrap wêwakilipun praja Surakarta, saha Ngayogyakarta ngalih, tumrap wêwakilipun kadipatèn Mangkunagaran saha Pakualaman nyatunggal. Wakil ingkang kalih murih prigêlipun sarupi pambantu kemawon, botên gadhah wawênang swara, kenging sontan-santun manut saprayoginipun, gandhènging kalihan bab punapa ingkang badhe karêmbag, wondene kangjêng guprêmèn botên prêlu maringi wêwakil wontên ing bêbadan ngriku, awit kamanah kirang mapan, jalaran jêjêripun ingkang damêl pèdherasi punika para parentah Jawi, botên parentah Jawi kalihan kangjêng guprêmèn. Kajawi punika sadaya usul ingkang saking bêbadan wau, manawi pancèn kaagêm dhatêng prajanipun, botên sande sadèrèngipun katindakakên, tamtu karêmbag rumiyin kalihan wakilipun kangjêng guprêmèn, dados manawi kangjêng guprêmèn angwontêni wêwakil ing bêbadan wau, malah adamêl kirang murni, sarta kisruh jêjêripun, makatên malih sagêd anjalari pakèwêd dhatêng ingkang sami rêrêmbagan, saha awrat angêdalakên punapa ingkang dados raosing manahipun, sadaya punika sagêd amêpêsakên rêmbag-rêmbagipun bêbadan wau.
V. Dene parêpatanipun bêbadan punika, sarèhning dununging
ingkang tumindak bilih kathah ingkang ngrujuki = bij meerderheid van stemmen ingkang nuntun parêpatan punika pangarsa, mêndhêt salah satunggaling warga bêbadan wau, ingkang sampun kapilih para warga piyambak, dangunipun tigang taun, lajêng pilihan pangarsa malih, dipun kanthèni panitra satunggal, têtêp saha mawi blônja, nanging botên kalêbêt [kalêbê...]
[...t] warganing bêbadan punika, supados sagêd mêlêng ing pandamêlanipun.
Sêrat paturan ing nginggil punika, ugi katur pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta, saha kadipatèn Mangkunagaran sarta Pakualaman. Turunanipun katur kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta saha Ngayogyakarta.
Gêsangipun manungsa wontên ing ngalam donya têrang sangêt bilih botên sagêd gêsang piyambak, awit sadaya kabêtahanipun, wiwit ingkang rèmèh-rèmèh ngantos dumugi ingkang parlu pisan, botên sagêd rampung kagarap piyambak, tamtu kêdah mawi kapitulungan ing liyan, bêbasanipun, tiyang botên badhe sagêd nêdha sêkul sapulukan, manawi botên wontên tiyang sèwu sêsarêngan nyambut damêl. Amila kadospundi anggènipun malês dhatêng ingkang sami suka pitulungan wau, kajawi kita kêdah rêmên têtulung dhatêng ing sasami, sarana andanakakên sariranipun dhatêng sintên kemawon ingkang ambêtahakên, langkung malih tumrap para satriya nama kawajiban aparing pitulungan dhatêng tiyang ingkang kêdah dipun pitulungi, inggih ing ngriki punika sarananipun kêmpaling kawula lan gusti, gusti lan kawula, manawi kita para satriya sampun sami racak mangrêtos dhatêng kawajiban, sampun tamtu bilih jagad punika sangsaya têmtrêm. Kula nate maos Sêrat Ajipamasa, anyariyosakên pitulunganipun Buyut Dhawuk, patinggi ing dhusun Ngandaka, rèhning radi panjang kula pêthikipun kemawon, supados para nupiksa sagêd têrang, kados ing ngandhap punika:
lagya kèndêl samana kaèksi / wong kêkalih samya
wujude kang waris / warna apa pira etangira / sami mênêng sakarone / ajrih manawa dèn dum / dening parentah yêktiKurang dua suku
Buyut Dhawuk punika ing nguni / sampun kasub botên gêgadhahan / kajawi amung wismane / satunggil awang-uwung /
ing rahayunipun angluwihi / tiyang dhusun Andaka punika / sakadar samya ngêngèyèng / urunan saking rukun / pakantuking lêlurah yêkti / botên ngantos kapiran / mulya wangkenipun / ing antawis tigang dina / suta kalih nèm sêpuh samya pradondi / warti rêbat warisan //
botên wontên tôngga kang udani / wujudipun warisan karêbat / amung makatên ujare / kang sêpuh kinèn mudhun / sapanduman supados sami / wangsulane
Lebih satu suku kata: kang nom bèkira lima. / iku marmanipun / kang tuwa kinèn mudhuna / kang saduman supaya
ingkang pandum / wolu lawan papat sayêkti / kang tuwa antuk astha / papat arinipun / pikire dhahyang arcana / prabu manggut kasêmbadan jroning
panggalih paduka mangke / wontên wahananipun / kyana patih dinuking liring / dening para punggawa / narendra andulu / pasanging cipta sasmita /
rinuruh-ruruh / maksa botên sagêd kapanggih / wontên madyaning wana / wartine gènipun / nuwun tulung ing Pangeran / tinakèn
karuhun / Buyut Dhawuk anarima / antukipun pan dèrèng antawis lami / warti praptèng wêkasan //
amba myarsa gêgêtun tan sipi / dene têmbung nyambut kasagahan / dèrèng wontên kaanane / kya patih aturipun / sinambungan ing wong kêkalih / wuwusipun ramaKurang satu suku kata: wuwusipun kang rama. / makatên
iku upayanên dhewe / karana pilih kang wruh / panggonane liwat awêrit / anèng madyaning wana / angèl ing pangruruh / rahayune sang apatya / kang asaguh anêmokêna sayêkti / iku gampang kewala //
dhêdhawuha undhang sanagari / sapa kang wus padha
patih / dènnya bangkit nanduki timbanging basa //
Sêsorahipun Mas Ismu Subrata wontên ing Radyapustaka, nalika tanggal kaping 17 Marêt 1928 pêthikan saking karanganipun para sagêd ingkang sampun sami ngudi bab punika.
Pusaka Jawi ingkang mêdal ing wulan Marêt kapêngkêr punika ngêwrat pasumbangipun paduka Tuwan J.E. Jasper gupêrnur ing Ngayogyakarta. Bab golonganing karaton ingkang nama: Gadhing Mataram. Gêgandhengan kalihan punika, kula badhe sêsorah bab tiyang Kalang, ingkang sapunikanipun dados namaning golongan abdi dalêm undhagi ing Surakarta. Nanging sarèhning kula piyambak botên ngalami jamanipun ing kina-kinanipun, sagêd kula sêsorah bab punika tamtunipun inggih kêdah mawi ular-ular karanganipun para sagêd ingkang sampun sami ngudi ing bab punika, mênggah pamêthik kula [ku...]
[...la] ing karang-karangan punika, namung kula pêndhêti ingkang kula anggêp prêlu utawi botên namung mligi kula jawèkakên kemawon, wontên ugi ingkang prêlu mawi kula laras miturut pangraos kula piyambak. Ingkang makatên punika têmtunipun wontên ingkang sagêd damêl malèsèdipun wawasan kula saking wawasanipun para sagêd ingkang sami kula pêthiki wawasanipun, punika botên dados punapa, dene kajênging manah kula namung badhe nêrangakên cêthaning larah-larahipun tiyang Kalang. Manawi wontên malèsèding wawasan kula, punika sanès lêpatipun para sagêd ingkang kula pêthiki karanganipun, namung saking kirang gaduking sêsêrêpan kula piyambak, mila manawi wontên malèsèdipun, para sagêd kasêbut ing nginggil, mugi sampun kacangking, kula piyambak ingkang angêngkoki. Mandar ingkang kagalih mathuk, punika kaencokna dhatêng wawas- wawasan ingkang sami kula pêthik, amargi pancèn punika ingkang kula damêl ular-ular.
Ing sadèrèngipun kula miwiti sêsorah kula, kula matur sèwu nuwun ing Panjênêngan Dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, utawi ing paduka TunTuwan. Dr. Pigeaud angtènipunanggènipun. sami karsa maringi ubarampenipun ingkang badhe kula sêsorahakên. Utawi kula prêlu ngaturi katrangan, manawi para abdi dalêm kalang ingkang wontên ing samangke punika, sampun sanès têdhak turunipun tiyang Kalang ingkang kula kajêngakên ing sêsorah punika, mênggah kajênging katrangan punika, mangke ing ngandhap badhe cêtha piyambak.
Wondene ingkang kula angge jêjêring ular-ular kula, wawasan ingkang ênèm piyambak, inggih punika wawasanipun Tuwan T Altona ingkang kawrat T.B.G. deel LXII taun 1923 katitimasan ing Bojanagara, wulan Dhesèmbêr 1922. Amargi punika ugi mawi mêthik karanganipun para sarjana ingkang sampun-sampun. Mandar manawi prêlu pamêthik kula, kula jangkêpakên.
Sapunika lajêng badhe kula wiwiti sêsorah kula.
Asli- aslinipun tiyang Kalang, ingkang sampun kasêbut ing sêrat-sêrat
Cêcriyosan ingkang ngêwrat kawontênan saha asli-aslinipun tiyang Kalang, namung sakêdhik sangêt.
Tiyang Kalang piyambak angakêni, manawi miturut dongengan, ingkang anurunakên piyambakipun punika, tiyang ingkang dipun rabèni ing sagawon, utawi tiyang ingkang angrabèni tiyang sêpuhipun.
Para sagêd ingkang sampun- sampun, wontên ingkang mastani manawi lêluhuripun tiyang Kalang punika tiyang bumi ingkang sêpuh piyambak. Sawênèh wontên ingkang gadhah pangintên, manawi tiyang Kalang punika golongan ingkang asor piyambak, nalika ing jaman Hindhu, nanging botên mawi katrangan ingkang cêtha. Wontên malih ingkang mastani: manawi kalêbêt golonganipun bôngsa Kèkrito Pilipinah.
Wawas-wawasan punika sadaya dèrèng sagêd adamêl marêming manahipun Tuwan Altona, mila lajêng ngayati damêl wawasan ingkang langkung cêtha. (saking panêdhanipun nagari).
Mênggah dêdongengan ingkang nyariyosakên lêlurinipun tiyang Kalang punika kathah sangêt, mèh sabên panggenan gadhah dongèng piyambak, beda-bedanipun namung sakêdhik, wosipun nunggil misah kemawon, mila dêdongengan punika botên prêlu kacariyosakên sadaya, namung ingkang kula manah prêlu kadamêl katrangan panggrayangan kula ing bab asli-aslinipun tiyang Kalang kemawon. (kula ing ngriki têgêsipun, kula: juru sabda, ingkang sampun kapêthik kawruhipun Tuwan Altona punika salajêngipun badhe botên kula wongsal-wasuli malih).
Dêdongengan kapêthik saking karanganipun Tuwan E. Ketjen ingkang katitimasan Pekalongan… Maart 1877 (T.B.G. deel XXIV).
Mênggah asli-aslinipun tiyang Kalang, têtiyang Pakalongan ing jaman samantên, gadhah dêdongengan makatên:
Anuju satunggaling dintên pêdhati Jawi, ingkang nama pêdhati kalang, angirit maesa kalih lumampah ing ombaking sagantên. Nalika samantên wontên nangkoda saking ing Atasangin, anama Dhampuawang. Numpak baitanipun ingkang sagêd angambah ing jumantara. Sarêng tukang anggrobag sumêrêp baita wau, lajêng dipun sapa: klèntuning rêmbag dados pabên, tiyang anggrobag mêndhêt pasanganing maesanipun, kabangkolakên dhatêng baita, kenging baita dhawah ing siti, Dhampuawang nyandhak wêlahipun, [wêlah...]
[...ipun,] kapênthungakên ing grobag, sumyur. Maesa panggèrèd kalih lajêng sami anjêrum ing gisik, malih dados rêdi ingkang katingalipun mèmpêr maesa anjêrum, grobag kèrêm ing sagantên lajêng dados karang, risakaning baita dados rêdi, ingkang sapunikanipun nama rêdi Prau, wujudipun mèmpêr baita mangkurêb.
Wontên ing sacêlakipun rêdi Prau Dhampuawang anusub ing wana, ngantos dumugi ing padhukuhan salèring rêdi Dhiyèng, nama dhukuh Mêndhangkungan. Ing ngriku sangêt ing ngêlakipun, nêdha dêgan dhatêng tiyang ing ngriku, nama Kyai Inawirya, sasampunipun angombe dêgan, kraos badhe têtoyan, katadhahan ing blungkangipun.
Botên antawis dangu wontên andhapan èstri dhatêng ing ngriku, ingkang ugi sangêt ing ngêlakipun, nama andhapan Mêndhalungan, agahan angombe isining blungkang, andadosakên ing wawratipun, andhapan punika sangêt kapengenipun dados tiyang.
Kacariyos, Kyai Inawirya botên dangu ical kapengenipun dhatêng têtêdhan, botên purun nêdha punapa-punapa. Danguning-dangu kapengening dhatêng têtêdhan katingal maujud, agêngipun sawohing pala, mêdal saking raganipun Kyai Inawirya. Wicantên makatên: Dhuh kapriye iki bapak, dene aku dumunung ana ing ragamu ora kowènèhi pangan nganti samene suwene, anggonku mêtu iki arêp anjaluk pangan, wis kasuwèn anggonku ora mêmangan. Kyai Inawirya gumun sangêt, makatên wangsulanipun: Aku wis ora duwe pakarêman, yèn kowe kapengin mêmangan, angundhuhana tanduranku, kêna sakarêpmu, gêdhang lan nanase wis padha matêng.
Ing ngriku kamurkanipun Kyai Inawirya dhatêng têtêdhan lajêng malih awarni tikus, dhatêng patêgilan anêdha satuwukipun, sarêng sampun tuwuk lajêng wangsul, badhe lumêbêt ing raganipun Kyai Inawirya malih, nanging Kyai Inawirya botên purun, makatên wicantênipun: Aku wis êmoh mêmangan, luwih bêcik kowe lêstaria ana ing jaba bae, manganana wowohan tanduranku, amarga yèn kowe balia lumêbu ing ragaku, ora wurung yèn kowe kapengin mêmangan, iya bakal mêtu saka ing ragaku manèh, tikus lêstantun wontên ing jawi, lajêng malih dados sagawon, kanamakakên Bêlang Wayuyang.
Pangarsa ngandika, miturut agendha ôngka 8 sapunika gêntos ngrêmbag bab pagrêjèn, mênggah bibit sakawitipun Narpa badhe ngadani pagrêjèn wau saking usulipun warga R. M. H. Bratadipura wontên ing parêpatan agêng kapêngkêr, lajêng pangrèh damêl dhapukan panitya supados manah bab wau, rancanganipun sampun kawrat ing organ ôngka: [...] taun 1930 wontên ingkang urun rêmbag, sadhèrèk Ônggapradata mrayogèkakên pagrêjèn wau dipun agêngakên, ing mangke ingkang langkung parlu para warga rujuk punapa botên wontênipun pagrêjèn wau, manawi rujuk pangrèh badhe manah kalampahanipun.
Rm. Sasrasugônda nyuwun sêsêrêpan, utawi badhe nyuwun angrêmbag ewahing pranatanipun punapa kaparêng.
Pangarsa mangsuli ingkang parlu punika rujukipun rumiyin.
Rm. Martana nyuwun pitakèn, èngêtipun rumiyin Narpa sampun nate nyinau sarta badhe ngadani kopêrasi, rèhning wêkdal punika sawêg jaman kopêrasi, panggalihanipun pangrèh kadospundi, saupami pagrêjèn wau dipun tata kados kopêrasi kadospundi.
Pangarsa maringi katrangan, wontênipun kopêrasi botên sagêd dados, dening para warga botên wontên ingkang lajêng tumbas andhil, sarta pawitanipun bilih kopêrasi kêdah kathah, sarêng pagrêjèn sagêd namung mawi pawitan sakêdhik.
R.T. Mr. Wôngsanagara matur, kopêrasi wau tanpa andhil, inggih sagêd dados.
Rm. H. Wuryaningrat anêrangakên, bilih koopêrasi makatên inggih sae, nanging koopêrasi Narpawandawa punika langkung rêkaos tinimbang kalihan kopêrasi B.O. tumrap Narpa kopêrasinipun botên sagêd jêmbar têbanipun, amargi amung sak para warga, sarêng B.O. sagêd mêdal sajawining warga, dene pamanggihipun panitya badhe ngadêgakên pagrêjèn kangge para warga Narpawandawa, punika rujuk sangêt, awit badhe langkung migunani tinimbang verbuik cooperatie namung kêdah dipun dhasari suka pandamêlan, ngiras angwontêni bêtahing warga, wosipun kemawon, ekonomi Kajawèn wêkdal punika kêdah dipun wiwiti lampah saking badanipun piyambak. Upaminipun: [U...]
[...paminipun:] rasukan lurik, punika dagêda sagêda. wiwit saking nanêm kapas, panênun, dumugi pandamêlipun rasukan, lajêng panyadenipun, sagêda dipun tandangi bôngsa Jawi piyambak, makatên sapanunggilanipun, ingkang parlu kêdah dipun tandangi rumiyin, bilih sagêd kalampahan makatên, badhe sagêd anggêsangi Kêjawèn, namung kosokwangsulipun manawi botên makatên, inggih badhe taksih kompal-kampul, têgêsipun: gêsangipun taksih gumantung ing sanès, inggih bangsanipun makatên punika tumrapipun tiyang Jawi. Ewadene manawi sampun sami kiyatipun, lah punika sawêg mêndhêt saking sanès bôngsa, dados nama bajong-binajong, awit saking punika sampun cêtha sangêt tumindak dhatêng andandosi badanipun piyambak anggayuh kawibawan, inggih punika opbao (opbouw) cocog kalihan pulitikipun.
Pinanggihing rêmbag, para warga rujuk sadaya wontênipun pagrêjèn wau, pangarsa lajêng ngaturakên panuwun dhatêng para panitya, sarta lêlajênganipun kasuwun angawat-
sampun angwontênakên grêji santana dalêm ingkang nindakakên padamêlan cara nyonyah kangge para putra-putra ingkang sami taksih sakolah, kangge lare ingkang limrah kantun amratelakakên pintên umuripun, kalayan rêgi mirah, manut kawontênanipun ingkang badhe mundhut, kados ta: priyantun luhur utawi ingkang pamêdalipun dèrèng kathah sami dipun sudhiyani supados botên kawratên panumbasipun, ingkang makatên wau thukulipun sakawit saking salah satunggalipun warga Narpawandawa, raosan bilih ing pagêrjèn taksih dèrèng nyêkapi kabêtahanipun para warga, amargi ingkang kawontênakên sapunika tumrap ingkang balanjanipun sakêdhik kapêksa botên sagêd tumbas dhatêng pagêrjèn wau jalaran saking rêginipun kathah, sarèhning pamrayogi wau kamanah lêrês lajêng dipun laksanani, sarta ngaturakên panuwun katur sadhèrèk warga ingkang paring pitêdah wau, botên langkung pagêrjèn ngajêng-ajêng wêlinganipun para warga sarta sanès-sanèsipun, punapadene bokmanawi taksih kuciwa kasuwun kaparênga paring pitêdah utawi pamrayogi badhe lajêng kamanah sapêrlunipun, ing wasana pagêrjèn Narpawandawa ngaturakên panuwun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fauske&oldid=874110"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.37, 16 Novèmber 2013.
darb?n? manggon ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining resmi data sawijining mawujud iku, Tabel resmi - karo 2...
Tembung Katulik sabeneré maknané "universal" utawa "sakabèhé" utawa "umum" (saka ajektiva Basa Yunani
katholikos) sing nggambaraké sifat gréja sing diadegaké déning Yésus Kristus. Sawisé Réformasi Protèstan istilah Katulik utawa 'Katulikisme tumuli sacara spésifik nunjuk marang gréja Katulik Roma kanggo mbédakaké klawan Kristen Protèstan sing diwiwiti déning aksi protès Martin Luther. Ing Indonésia, pamaréntah ngakoni agama Kristen Protèstan (Kristen) lan Kristen Katulik (Katulik) minangka agama sing kapisah senadyan kaloroné sabeneré arupa agama sing padha-padha pepusat marang Yésus Kristus, mila tembung Katulik asring dianggep ing sanjabaning/béda karo Kristen. Gréja Katulik Roma sing mimpin gréja Katulik ing saindhenging donya iku sawijining gréja Kristen sing awalé saka Yérusalèm lan sing ana ing panunggalan penuh karo kauskupan Romawi (panerus rasul Petrus, Paus sepisanan).
Dedonga[besut | besut sumber]
(id) Kantor Waligereja Indonesia (KAWALI)
(id) Asosiasi Perguruan Tinggi Katolik (APTIK)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 2 Maret 2016.
enom mesti ne Dadi golek annAyu Nggarang di karang Gawe pawitanOjo kok fikirRai mbancer golek
dikocok koyo ngono tempikku keri, wis cukup Ton, manukmu blesekno sin jero..”“Sekedap malih Bu, taksih eco ngaten, keri sekedik sekedik”“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
2:1 Mulané aku wis gawé putusan, ora arep niliki kowé sing malah gawé sedhihmu.
2:2 Sebab yèn aku nganti gawé sedhihmu, sapa sing bakal nglipur aku? Apa dudu wong-wong sing wis dakgawé sedhih mau?
2:3 Mulané aku banjur nulis layang iki marang kowé. Aku emoh nekani kowé lan digawé sedhih déning wong-wong sing mesthiné gawé bungahku. Sebab aku ngerti yèn aku bungah, kowé kabèh iya bakal padha bungah.
2:4 Nalika aku nulis layang iki, atiku sedhih, awang-awangen, lan karo bola-bali nètèsaké luh. Enggonku kandha mengkono mau ora merga aku arep gawé sedhihmu, nanging supaya kowé padha ngerti sepira gedhéning katresnanku marang kowé.
2:5 Menawa ana wong sing gawé sedhih, kuwi dudu aku sing digawé sedhih, nanging kowé kabèh; utawa saora-orané — supaya aku ora mbanget-mbangetaké — sapérangan saka ing antaramu.
2:6 Kanggoné wong mau wis cukup yèn wong akèh ing antaramu sing ngélikaké.
2:7 Wong kuwi padha apuranen lan bombongen menèh, supaya aja nganti semplah.
2:8 Penjalukku, kowé padha nuduhna katresnanmu marang wong sing keluputan mau.
2:9 Enggonku nulis layang iki marang kowé, merga aku kepéngin ngerti, kepriyé kaananmu sajroning pendadaran mau lan apa kowé tansah nindakaké kanthi setya prenatan-prenatan sing dakwènèhaké marang kowé.
2:10 Yèn kowé padha ngapura wong sing keluputan, aku iya ngapura wong mau. Sebab yèn aku ngapura — saupama ana sing kudu dakapura — aku ngapura wong mau ana ing ngarsané Sang Kristus, murih becikmu,
2:11 supaya Iblis aja olèh wewengan gawé rugi kita, sebab kita rak padha ngerti pokal-gawéné.
2:12 Satekaku ing kutha Troas, aku arep martakaké Injilé Sang Kristus, awit Gusti wis maringi wewengan marang aku kanggo nindakaké pegawéan mau.
2:13 Nanging atiku ora kepénak, jalaran ora bisa ketemu karo sedulur Titus. Mulané aku banjur pamitan lan mangkat menyang kutha Makédonia.
2:14 Nanging atur panuwunku marang Gusti Allah, déné ana ing patunggilané Sang Kristus, Gusti Allah tansah nuntun aku kabèh ana ing dalaning kaunggulané. Gusti Allah wis ngagem aku kabèh martakaké kawruh bab Sang Kristus mau kaya déné ganda wangi, sing sumebar ana ing ngendi-endi.
2:15 Aku padha kaya gandaning dupa sing diobong déning Sang Kristus sumaos marang Gusti Allah, gandané sumebar ana ing antarané wong sing padha dislametaké,
2:16 nanging tumraping wong sing bakal nemu tiwas, aku iki padha kaya gandaning pati, sing gawé tiwas. Satemené sapa sing bisa nglakoni ayahan sing kaya mengkono kuwi?
2:17 Aku ora kaya wong-wong sing padha sembrana, sing nganggep pangandikané Allah mau padha karo barang dagangan murah. Sarèhné aku diutus déning Gusti Allah piyambak, dadi tumindakku iki klawan ati sing tulus. Panjenengané pirsa, yèn olèhku martakaké pangandika mau kaya déné para abdiné Sang Kristus.
Pasisir Senggigi inggih punika papan pariwisata ingkang kawéntar wonten ing Lombok, Lombok Barat, Nusa Tenggara Barat. Pasisir punika gadhah garis pasisir ingkang dawa satemah katon éndah kangge sesawangan saha dados salah satunggaling wisata segara ing Pulau Lombok. Pasisir Senggigi punika madep langsung dhateng laut Selat Lombok.Saking pesisir ingkang landai punika dados papan ingkang ngremenaken kanggé renang saha nonton kaéndahan Gunung Agung, Bali [1].
Pasisir Senggigi punika boten seageng Pasisir Kuta, Bali, ananging menawi wonten ing mriki kados wonten ing Pasisir Kuta, Bali. Pesisir pasisirnipun tasih asri. Kejawi punika pemandangan wonten ing sangandhaping segara ugi éndah sanget. Para wisatawan kathah ingkang nyobi snorkling amargi ombakipun boten ageng sanget. Terumbu karang njorok manengah ndamel ombakipun pecah wonten tengah. Wonten ugi hotèl-hotèl mawi regi ingkang manéka warni, saking hotèl mawi regi ekonomis dumugi ingkang awis sanget [2].
Batu Bolong[besut | besut sumber]
Kirang langkung setengah jam mawi mlampah, para wisatawan saged dumugi Batu Bolong ing pasisir punika. Batu Bolong inggih punika satunggaling pura ingkang kabangun wonten ing sanginggiling karang ingkang mapan ing pinggiring pasisir. Miturut legénda ingkang wonten ing masarakat ing mriku kalang rumiyin asring dipunadani pengorbanan satungggaling prawan supados dipangan iwak hiu ing papan punika. legénda sanès nyariosaken bilih rumiyin kathah laré èstri ingkang terjun piyambak saking papan punika dhateng segara amargi lara ati. Saking papan punika ugi katingal Gunung Agung ing Pulo Bali [2].
Batu Layar[besut | besut sumber]
Boten tebih saking batu Bolong punika wonten makamipun ulama. Punika kalebet papan ingkang suci kanggé para penganut Wetu Telu. Batu Layar punika ramé nalika Lebaran topat inggih punika lebaran kanggé tiyang ingkang sampun siam 1 minggu saksampunipun lebaran Idul Fitri.
Papan kanggé nyipeng[besut | besut sumber]
Wonten ing sakiwa tengenipun Pasisir Senggigi punika kathah papan kanggé nyipeng ingkang manéka warni miturut kersanipun piyambak. Wiwit saking hotèl berbintang, resor, hotèl melati dumugi pondokan.
Papan Dhahar[besut | besut sumber]
Ing pinggiring Pasisir Senggigi punika kathah restoran-restoran utawi griya dhahar ingkang nyemeptakaken manéka warni masakan khas Lombok lan jinis dhaharan sanèsipun. Ingkang khas inggih punika Ayam taliwang lan Plecing kangkung.
Menawi para wisatawan badhé mirsani pemandangan Pasisir Senggigi saged nitih cidomo,
Pasisir_Senggigi&oldid=1061855"	Kategori: Pasisir ing Nusa Tenggara KulonPasisir ing Pulo Lombok	Menu navigasi
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 10 Juni 2016.
ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak? klebu wiki luhur Inggris daftar Ja...
Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (
Mukidi bosen ora tekan-tekan. Akhire keturon. Bus terus mlaku arah Suroboyo. Ora kroso bis wes ngliwati Jombang. Kenek lali
aku arep nang Suroboyo. Mau simbokku pesen, sangune mengko dipangan nek wes tekan Jombang wae yo le", jawab Mukidi karo muluk sego.
Kernet, sopir, lan kabeh penumpang muni bareng:
"WEDHUUUSS tenan cah iki.... tiwase
Jawi kalebet basa ibu, basa sepisan ingkang katampi lare-lare. Wonten ing Kamus
Besar Bahasa Indonesia dipun jlentrehaken bahasa ibu inggih menika basa sepisan ingkang dipun ginaaken manungsa kagem sesrawungan kaliyan tiyang sanes.
basa ibu, kedahipun basa Jawi saged ngrembaka ing Indonesia, amargi piyantun Jawi gunggungipun
kasunyatanipun kathah lare kitha ingkang mboten saged basa jawi. Matur
anggenipun matur, lajeng pados tembung-tembung bahasa Indonesia, basa manca kagem njangkepi wicantenan . Lho
kok mekaten? Amargi ingkang asring kepireng bahasa Indonesia, basanipun lare
lare enem, basanipun radio, basanipun televise. Langkung-langkung kathah
mliginipun basa karma saking srana sesrawungan media komunikasi. Yen ta wonten
lare-lare ingkang saged matur mawi basa krama, mboten kantenan basanipun.
Campuran ngoko, madya, karma inggil dados setunggal.
“Mengko programe apa? Padhahal aku durung siap lo.” Kamangka saged kemawon matur mekaten “ Mengko rencanane apa? Kamangka
aku durung siap lo” Tembung program lan
bukune pun kula kumpulaken teng mejane jenengan. Napa empun ditingali?” menika salah setunggaling tuladhanipun malihtembungipun
kanca kula nalika matur dateng gurunipun. Saiba sengseming manah yen ta saged
matur “ Bu, bukunipun sampun kula kempalaken kula salap dateng mejanipun panjenengan.
Lare – lare sanget tresna dateng tiyang sepuh . Tiyang sepuh
menika kados pemanggihipun Fachrozi, Irwan lan Diem,.
selak malih yen ta menapa ingkang katindaaken rama ibu ing dalem ugi dipun
tuladhani kalian keng putra. Menawi tiyang sepuh tlatos basa krama kaliyan
putranipun, kang putra badhe prigel matur mawi basa krama. Menawi ing ndalem
ngulinaaken basa Indonesia, keng putra inggih badhe prigel basa Indonesia.
Menapa kemawon ingkang katindaaken tiyang sepuh badhe dipun tuladhani kalian
Lingua, 7 (1): 21. 2005 mratelaaken
bilih kaprigelan basa ibu pikantuk pangaribawa saking njawi, saking lingkungan. Amargi lare
srawung kalian tiyang sanes. Srawung kalian kanca, ingkang mbok bilih basanipun
maneka warna. Ananging kanca ingkang paling raket lan paling asring pinanggih
basa karma ingkang dipun ginaaken, kita saged maos kados pundi bebudenipun.
Menapa piyantunipun bgrangasan, kereng, menapa piyantun menika mangertas ing
tata krami. Mawi basa karma kita saget anggraita
sami-sami piyantun jawi lan ngagem basa krama ketawis sanget bentenipun. Basanipun
piyantun Tulungagung benten sanget kalaian piyantun Malang.
minangka tiyang sepuhipun siswa ing pawiyatan. Solah bawanipun guru dipun
tuladhani lare-lare. Ngendikanipun guru dipun gugu para siswa. Guru, mliginipun guru basa Jawi ing pawiyatan kersaa NGALAH, ngedikan kalian para siswa mawi basa
ateges nyalahi uanggah ungguh. . Nandyanta kirang leres ing unggah ungguhing
basa amargi piyantun sepuh basa krama kaliyan putranipun, ananing mboten wonten
lepatipun yen ta kagem mucal, paring pakulinan. Wonten DO SPEAK ENGLISH
ananging wonten menapa kita, mliginipun para dwija mboten kersa ngecaaken DO
SPEAK BASA KRAMA wonten? Wajib
migunaaken basa krama wonten kelas? Wajib mawi seratan aksara jawi nalika
nyerat nami ing buku utawi nalika ulangan? Wajib nyerat aksara jawi nalika
menika pakulinan. Menawi lare-lare kulina mirengaken gurunipun mucal migunaaken
basa krama, para siswa mesti saged nuladhani, amargi guru sampun paring tuladha,
kita ggraita badan kita piyambak-piyambak. Saking pundi kula saha panjenengan
sami saged basa krama? Menapa kathah ingkang saking pawiyatan? Para piyantun
sepuh ingkang tlatos mucal keng putra basa krama rak mboten mawi kurikulum ta?
Mboten mawi tulisan? Mboten mawi paramasastra? Mboten mawi buku? Mboten mawi kamus? Ananging
putranipun saged basa krama kalian tiyang sepuhipun? Menawi
lare-lare saged basa krama, tiyang sepuhipun mesti mongkog ing penggalih.
Menawi lare-lare wasis basa krama, para priyantun ingkang dipun ajak rembagan
mesti lingsem yen ta basa kramanipun kirang leres ing paramasastra. Menawi lare-lare saged basa krama
ketoprak bade dipun mangertosi, basanipun wayang badhe dipun sumurupi. Yen
mangertos basanipun sekedhik mbka sekedhik saged kelampahan lajeng tuwuh raos tresna mring budaya Jawi.
Lumut (Bryophyta). Pengertian Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Ciri – Ciri Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Klasifikasi Tumbuhan Lumut (
dalem ingkang Sinuwun Sedo Krapyak, Kanjeng Pangeran Haryo Sokowati putro dalem
♦ 1 Comment	Buku Kawruh Kasampurnaning Ngahurip
Kawruh Kasampurnaning Ngahurip, anggitane Je. Se. Sateryi.
BAB DUMADINING WUJUD MANUNGSA : LIRE.
Anggitan kang kawedaraken ing ngisor iki dadiya piwulang kang cekak kanggo ing wong kang sumedya hambanjurake prasudi murih oleh susurupan ing sawatara bab kawruh ing bongsa hindu marang kasampurnaning ngahurip.
Ing anggitan iki sabisa-bisa aku bakal anggunem kalawan tembung ringkes bab tabingat kodrating manungsa, drajat kang linungguhan ing donya, apa kang diarani donya lan kapriye mungguhing kadadeyane, pendheke arep anggunem kapriye lan pasababe urip tuwin apa karepe.
Bok manawa aku banjur wenang ngawruhi sakabehe uwiting wujud.
Murih bisane nyandhak kang kasebut iku, prelu banget aku nyumurupi tabingate kodratku dhewe dhisik, mengko aku bakal weruh, dening donya iki ora liya mung geter, kang dudu saking pikarepe dhewe, tuwan kang ngarani: barang iku padha miji anane, iku ora kena kayak tenan kalawan ponca driyaku, saupama wong niti pariksa sarupaning barang ing sakukubane, bakal weruh yen barang iku ora nyata ing anane, manawa andhewe, (tanpa tandhing) ajine sarupaning barang kudu kanthi titimbangan lan owah-owah mawa-mawa patrep paniti priksane, mulane longka yen aku dhuwe pangarep-arep bakal weruh ing uwiting barang sarana ponca driyaku.
Murih bisane sumurup ing uwiting barang, manungsa kudu ngawruhi awake dhewe, mangkono panemune sakehing panutan ing saben nagara, pangandikane Sokrates weruha ing dhirimu pribadi, karsane ora liya mung supaya padha nyumurupana ing tabingat kodrat kang awakku dhewe lan kaya mangkono uga karsane panutan Kristus kalane ngandika marang para sakabate upayanen karajaning Gusti ing batinmu dhewe.
Mung sarana mrasudi nyumurupi awake dhewe, manungsa bakal weruh ing kanyatahanane lan weruh yen awake iku ora ngemungake condhong ing kahanane bae karo barang liyane kang ing donya, ananging uga kadunungan kodrat donya (kodrate tolah) ing wujude.
Kodrate iku ora kena binagi, tegese: lairing uwite mangreti wutuh, mulane: sanajan ing wedhi sahelas kodrat donya iku tinemu wutuh uga, najan gaib ing anane lan ora kang kanyatakake, ananging sarehning wedhi sahelas iku ananging sajabane badanku – iya iku kawirit ing tegese kang sanyatane bae – dadi aku ora bakal bisa anggadhuh kodrat (tabingat) asarana mrasudi kahananing wedhi.
Mung ana siji kang kena ditemeni ing pamrasudine, iya iku: awakku dhewe, yen siji iku wus terang, manungsa lagi bisa weruh ing kodrat donya.
Lah iku mulane aku bakal miwiti sakpaparincene wujud manungsa, lan saselot-selote aku bakal anuntun kowe tutug ing panggonan suci, kang dumunung ing telenging atine saben uwong.
Yen uwis terang mungguh kodrating manungsa, lan kapriye mungguhing kahanane ana ing sawiji-wijining panggonan ing donya, aku bakal anyoba nyatakake uwiting donya, sarana niti pariksa barang-barang kang ana ing sakukubanku, nuli aku bakal ambudi bisane weruh mungguhing dumadining sawiji-wijining barang – cara santrine: – kapriye Gusti Allah enggone anitahake barang – ananging lakuku mratelakake ora kaya
katrangan (mung sarana gunem) saoleh-oleh arep cara lakuning pujangga yen nenerangake, nganggo katrangan kang yekti, wekasane aku arep angudi murih weruh ing sakabehe, kang kira-kira bisa kadadeyan ing ngatase nyawane manungsa, aku bakal nyoba ambudi, kapriye bisane manungsa ing donya weruh kahananing alusing badan lan kapriye bisane wong dadi Gusti, malah uwis dadi sadurunge mati.
Prakara iku bakal dak nyatakake saka biji, wiwit sarana niti priksa ing tabingat kodrating manungsa.
Saben uwong mesthi sumurup yen badan wadhag iku beda ing kahanane karo nalar (budi) ewa dene aku ora arep angarani yen budi iku kawujudane kena kaanggep beda lan badane wadhag.
Wong kang maido ing kahananing nyawa, ngarani yen budi iku ora anbedane bar pisan karo badane, ananging dheweke kudu mikir (nimbang) yen daya pamikir iku sawijining pangawasa nyambut gawe kang beda karo daya pangawasa nyambut gawene badan wadhag, dadi ing jero manungsa ana bedane kang tetela antaraning wadhag lan aluse, utawa, cara lumrahe, antaraning wadhag lan nyawane.
Aku wus padha sumurup yen badan iku mesthi kena owah lan tansah malih ing rupa, saben watara pitung taun sapisan salin rupa, dalasan perangane kang lembut ewa samono isih ngemut ing wujuding wonge, kamanungsane, dadi sajroning kuliting badan kang ora ajeg kahanane iku ana barang kang kena diarani ajeg tinimbang lan wadhage, iya iku kang minongka saksining pamalihe mau (iya iku kang dadi titimbanging pamalihe), yen ora mangkonowa aku ora padha bisa weruh ing pamalihe badan wadhag ing saupama nalar (budi)ku, pamalihe padha arikate kaya pamalihing awakku, amesthi pamalihe tan kena winirsa, bisane wong weruh (gatake) obahing barang, dheweke kudu meneng apese iya mobah kang tindake beda karo tindake barang mau.
padha weruh ing owah-owah ing badan ngemurasa, yen sajroning badan wadhag ana barang sawiji kang nyanyatheti pamalihe.
Kajaba saking owah-owah (wadhage) isih ana owah-owah ing batin (aluse) kang tansah lumintu ing kadadeyane, ananging kang lumrahe ora diopeni ing wong kayata: pandelenge wong marang barang-barang, iku kasababake saking pamalih wong rikatan tumaruntun tumanduke marang barang mau, cekake saking dhredeg (geter).
Pamalih kang mangkono iku urut tundha-tundha lan gegendhengan, iya iku kang diarani pangrasa, yen uwong ora kasinungana pangrasa mangkono ora bakal bisa andeleng utawa ngrasakake. Sakabeh kadadeyan nyata kang rinasa iku sasambungan siji lan sijine, nuli karegem ing sajroning angen-angen, ngendi dununge angen-angen ewuh enggone arep ngarani, yen iku dumununga ing utek awit utek iku barang wadhag ya gene barang kang wus kalalen lawas teka saka elingan wela-wela maneh ing angen-angen lan ya gene wong kang tinandukan ing hijpnoses (bongsa sihir) banjur bisa eling ing mubarang kang kalakon nalikane isih bocah, lan wus kalalen babar pisan wus akeh katatalane wong kang tinandukan ing hijpnose, banjur kelingan ing basa kang lagi rinungu sapisan dhek isih cilike, kang mangkono iku
kadadeyan iku klawan amet wawaton saking katrangan kang kurang patitis mangkono, awit ing ngatase aku iku dudu nyina kang yekti, lumrahe sawijining kanyataan ora wenang katetepake mung dening gunem bae, murih bisane oleh nyina kang yekti kudu kokawruhi dhewe, murih weruhmu, yen anamu iku ora gumantung saking badanmu wadhag, kowe kudu bisa misahake alus saking wadhagmu, tegese: kowe kudu bisa mrasudi nyatakake yektining alusmu kaya upamane wong Alitaliya (natuurkunde) ngudi weruhing kadadeyane barang-barang, kang arep dipasthekake ing papathokane, sarehning wekasane kanggitan iki aku bakal amratelakake sawatara bab kang kasebut ing dhuwur mau, dadi aku ngandharake gunem mau, karepku mung sumejanlekake, yen apa kang bakal dak caritakake iki dudu pikir kang ngayawara, ananging ana sababe tetela, kang dadi saksine wawatonku.
Kang sapisan, dadi aku padha kena ngarani yen badan wadhag iku beda karo mental, iya bener beda iku ora terus ing batin (beda temenan) iya bener sagugune ora bisa ananging wus mesthi katarane kaya dene bedane barang atos karo barang cuwer.
Saupama aku padha tumandanga amijang-mijang mental ing saantara suwene, amesthi bakal tetela yen uga bisa owah-owah gingsir, lan ora pisan-pisan ajeg, hawa nepsu iku tansah lunga teka, kahananing yitma (nyawa), solan-salinku maruntun lan akeh warnane, ing saben taun budi iku mundhak utawa suda, (kabuntel) dayane eling genti-genti tindake, wekasane angen-angen iku saya sampurna, awit dene mundhaking tabingat kodrating manugsa, lah, mangkono owah ing wijang-wijanganing mental iku, sarehning malih-malihe iku katara, dadi mesthi iya ana kang luwih ajeg tinimbang karo mental.
Barang iku mesthi anane, iya iku kamulaning roh kang sipate: ora mung awake dhewe, tresna lan kabecikan liyane, kang andadekake geseh ing titikane wong lan khewan.
Uwiting yitma beda lan batin, kaya dene hawa (asep) karo barang atos utawa karo kang cuwer.
Manawa tabingating yitma iku dititipariksaa, amesthi tetela yen owah-owah uga kahanane.
Napsu marang kabecikan iku saya lawas saya mundhak, undhake saking nur raraga, anggugulang ing sih katresnan lan anggawe kabecikan. Kabegjan kang rinasa ing wong sawijining waktu, iku bisa oncat maneh ing mongsa liyane, sarehning owahe iku katara, dadi tabingating yitma iku dudu
ing panggonan kang dhuwur sajeroning wujud manungsa, iku pribadine manungsa, iya iku sakti kang nyatheti sakehing owah-owahing yitma, batin lan wadhag, dadi jejering dat iku papat, badan wadhag, batin (badan alus), roh (napsu marang kabecikan), lan pribadi kang luhur (sakti kang tan kena owah), patang warna iku pakolehe pamijange wujud manungsa, pribadi iku kang dadi lumuning dat, dene liyane mung minongka kanthine bae.
Yen kowe niti pariksa ing jeroning jasadmu
watek kang prelu ing ngatase iku, lan meleng tanpa kendhat kanthi sabar tawekal, amesthi bakal weruh ing kanyataane lan bisa ambedakake jejering dat mau, apa dene – kanthi eling ing kahanane dirine – saselot-selote bisa anggadhuh marang uwite kadadeyane awake kang dhuwur-dhuwur lan aku bisa ngarani, yen laku mangkono, iya iku sapiturute amijang-mijang paparincening wujud saking pribadine, iku anganakake kang diarani sengsem marang kabungahan, bisa uga ninggal wadhag ing saantara (suwene ing sakarepe) supaya oleh kawruh saking awake dhewe ing padunungane aluse dat kodrat.
Mangkono iku wus kalampahan dening kanjeng nabi kalane siyam 40 dina lawase, mung wong kang bisa mangkono kawasa nyatakake ing kayektene kang dak pratelakake iki, ing ngatase wong kang mangkono ora ana kira-kira lan panyana kang durung tamtu ing kira-kira mau dadine yekti, ananging emane dene
kang prelu, luwih arang maneh wong kang genten tulaten mrasudiku.
Aneh banget dene akeh wong wani ngarani yen nyawa iku ora ana, ananging weruh apa wong mangkono iku, apata dheweke ahli ing bab iku, mung wong kang ahli prakara iku wenang ngarani mangkono, upamane jagsa, tamtu rumongsa katir ing ngelmu padhukunan, awit dheweke ora ngudi ing kawruh iku, apa dene ambudi daya murih weruhe, dadi rumongsa kasore ing panimbange marang prakara iku, ewa dene ora ana wong gumun ngrungu pamaido marang ananing nyawa, metu saking wong kang mrasudine ing kawruh iku ora ana saprasweuning waktune kang kanggo mikir prakara liyane, dadi satemene pamaidone iku ngecemong.
Heh, mitraku. Sadurunge kowe maido ing anane nyawa, prasudinen dhisik lawase mung ana asaprasapuluh ing mongsa, kang kokeceh-eceh ginawe mikir prakara liya-liyane.
Mungguh dating manungsa iku ora padha karo dating barang kang tanpa nyawa, ing tembung monca lumrah diarani, wdarganis, tegese: apanggaota, dene dating barang kang tanpa nyawa, kabasakake: anwdarganis, tegese:
mijang) ing tembe bakal angarani, satemene ora ana dat kang ora kapanggaota, najan beda ingkang gone.
Ing sajroning badan manungsa uga kasinungan dat kang tanpa panggaota, ananging iku kawasesalan kaereh marang wijangan badan kang kaaranan daya urip, dadi kasinungan sarana anggaota, kang iku ing badan manungsa ana
manungsa iku katitipriksa, tinemu kadunungan sawijining barang kang luwih entheng lan alus tinimbang karo “gas” diarani eter, iku kang nanangi ing daya urip.
Eter sajroning dat kang tanpa nyawa ora pati ngarani yen kanggo nangekake daya urip ewa dene masthi anane, awit eter mau rumangsukan andumunugi saben barang, kang atos, cuwer lan awujud angin, mung dayane aweh urip ing kono semune aber, ananging sama sawinihing urip iku winetokake saking kekeraning dat kang asor (wadhag), iku banjur kawasa nglumpukake sakehing dat mau, sarta kasinungan sarana anggaota wekasan thukul dadi tanem tuwuh.
Winih kang urip iku kang aweh panggaota marang wadhaging manungsa, dene dating eter kang dadi dhasar utawa panuntuning urip kena kaaranan badan eter, iya iku
loro ing ngatunggal, kenane kanyatan sakehing wong sarana ambudi ngelmu mahnetisme, yen uwong wus terang susurupane marang kawruh mau iya bakal weruh, manawa mahnetisme iku ora liya mung wetuning daya urip kang tumular sawiji marang liyan.
Dat loro, kang dadi bakaling badan manugnsa mau ing tembung Sansekrita diarani: setula buta, tegese: wadhaging badan lan prana, tegese daya urip ana ing andadekna kawruh anamu sanajan dat loro iku wenang kapisah, karo pisan tetep wadhag dudu alusing tabingat kodrating manungsa, (karo pisan panunggaling jasad iya iku wadhag = lebu).
Batine manungsa kena kawijang-wijang dadi telung wijangan lan sawijange kena kapisah.
Kowe wus padha sumurup yen saben uwong kadunungan hawa nepsu pangrasa ngeres lan pangrasaning badan sakojur.
Pangrasa iku mau sawijining kahanane uriping nyata lan akeh warnane, wiwit hawa nepsuning kewan nganti pangrasaning wong kang sampurna. Parincen tabingating nyata kang mangkono kaprahe diarani, pangrasa, bae. Ing tembung Sansekrita, kama, tegese nepsu (= kakarepan) dat ing luwih alus tinimbang lan dating eter, sarta dadi purbaning sakabehing pangrasa, ing basa eropah kaaranan astrale stof (astrale setof)tegese dat kang padhang, (sorot=cahya) iya iku kang dadi bedane batin karo badan wadhag ing ngatase wong kang kawasa nyumurupi.
Kajaba saka iku kowe iya wus padha sumurup yen ing sajroning manungsa ana wijangan kang kawasa mikir, ngira-ira, nglimbung-nglimbung, iku diarani nalar, utawa pamikir, kahanane condhong karo kahanan asor kang dadi uwiting” manas” (tembung ngalatin=mens, tegese nyawa kang mikir) mulane kahanan manas kang asor.
Ana maneh paparincen kang luwih luhur drajate iku ora ngira-ira, ora nimbang-nimbang ala becik, ora nganggo mikir, ananging nuli bisa ngarani, iki ala, iku becik, embuh sababe nanging iku masthekake yen temen mangkono, dhasar (purba) mangkono iku budi kang luhur utawa angen-angen kang eni, iya iku wujude jatining manungsa, lan wenang diarani nyawane (= angen-angene = budi kang sajati) iya iku kang ing tembung Sansekrita kaaranan pikir kang luhur (=mens=manas kang luhur).
Dadi ing garbane manungsa, padununganing nyawa, ana wiwijang tetelu: Tabingating kodrating hawa nepsu, rasa ngeres lan
manas kang asor). Angen-angen kang tatas utawa putus (nyawa=manas kang luhur). Dene mungguh alaming nyawa, ing samengko aku durung bisa mijang-mijang, awit luwih akeh paparincene, gedhe cilik lan mung wenang ginayuhing wong kang sampurna tegese kang wus binuka dening kang maha kwasa.
Kang iku alaming nyawa anggepen yen mung “siji” bae.
Mangkono uga kudu panganggepmu, yen kowe padha anitipariksa, “pribadine manungsa”.
Pribadine manungsa iku satemene uga awujud telu, nanging sawiji-wijine ora kena nyatakake ing wong lumrah, mung wong sampurna kawasa anyumurupi lan ambedak-bedakake, mulane telu ning
mung siji bae ing wujude, mungguh cara uwong agama Nasarani (Kristen) diarani: rama, putra, lan roh suci (rokhul kudhus) utawa wujud kanyatahan telu kang luhur.
Dadi manungsa ana purbane pipitu kayata: Wujud luhur telu kang kaanggep nunggal iya iku pribadi, iku jejer kang sajati lan mung sawiji anane, iya mung iku saksining sakabeh owah-owahing badan (tembung, mahatma, tegese nyawa kang agung, pribadi kang agung) bongsa teosofi angarani, atma, ananging bongsa Hindu Buddha angarani: mahatma, atma tegese, kang molahake kabeh, kang mengku kabeh, satemene mung pribadining manungsa kang bisa ngemot sawarnaning barang. Uwiting nyawa utawa pangudi, budi, tegese pinter, kaputusan. Nyawa, utawa manas kang luhur. Pikir, utawa manas kang asor, manas tegese bakal kang padhang, kang nyarambahi ngalam kabeh, iku lumrahe kaaranan angen-angen. Pangrasa, utawa kama, kama tegese hawa nepsu = kakarepan. Prana, tegese daya urip = polah. Wadhage, kang atos, cuwer, lan awujud hawa diarani setula buta, tegese, adon-adon kang wadhag (dumadi kang wadhag). Satemene ora ana prelune mungguhing wong angapalake arane, sakabeh purba kang kasebut mau, balik angawruhi anane purba iku ing badane dhewe iku luwih maedahi.
Ing bubukaning anggitan iki aku wus amratelakake, yen ing jagad akeh bakal kagandhengan siji lan sijine, (tegese genten anganakake wujud anaking anganakake) lan kang condhong ing kahanane karo sakehing purba kang tinemu ing tabingat kodrating manungsa, kayata: Dat angsale wadhaging manungsa condhong karo barang kang atos, cuwer lan kang awujud hawa, kang ana ing sakukubane, bakale kang awujud eter ora beda karo etering barang-barang liyane (iya iku uwite uriping barang), karone (dat lan eter) dadi bakaling wadhage jagad kabeh, (srengenge, lintang, rembulan). Purbane pangrasane manungsa cocog karo uwite barang kabeh, iya iku sorot (ngalaming geni). Winihing budi manungsa lan nyawane nyamleng lan budi tuwin nyawane jagad, sakarone dadi anggeni (ngalaming) budi.∗ Dene uwite nyawa lan pribadine manungsa condhong lan enggoning nyawa, (ngalaming roh).
Prakara iku bakal terang sarana amek pipiritan kang pinethik saking anggitane nyonyah Ani besan iki.
iku barang wadi, kang mung kadadeyane bae wenang kinawruh ana ing wong – bisa amujudake kahanan warna-warna mawa-mawa barange kang kataman, yen iki ning nrajang kawat (embuh gedhe cilike), amesthi katara anane, arupa geni utawa panas, yen tumanduk ing banyu
Lah, mangkono uga kawasane daya kang tunggal, samongsa tumanduk ing dat, bisa nganakake kahananing dat, kayata: bobot elektrisiteit, padhang, urip, lan liya-liyane. Yen tumama ing ngalami sorot, nuwuhake kahananing nyawa (batin) kayata: pangrasa, rasa ngeres sabanjure. Yan tumanduk ing ngalaming budi-budi kang luhur, anganakake napsu marang kabecikan (kayata: asih, tresna, rumangsa bagya nrima) yen ing ngalaming nirwana, nungkulake nirwana, (kayata: ananing suci) bisa nunggal kahanan karo sadhengah kahana, dene ing saiki uwong durung bisa anggayuh kang luwih dhuwur, tegese: nirwana iku judeging panggayuhe ing ngalame dewa, ananging yen ing jagad bisa luwih kadi iku, mungguh ing bab paningti pariksaku mau, iya iku ing ngatase wong lumrah- nirwana mungguh ing aku kabeh, uga kena kaupamake srengenge ing ngatase wong picak. Mulane para ngulama Hindu kaya-kaya ana benere ngarani, yen nirwana iku padha bae karo sirna.
Dene enggon mau kabeh ana ing jagad, kaya dene anane purbaning manungsa, ora sunsun utawa tumpangsuh, ananging manjing pinanjingan, utawane kaya dene banyu manjing ing barang kang atos, hawa ing barang kang cuwer, mangkono uga eter rumesep ing sakehing barang, nuli babar nyarambahi jagad kabeh, banjur genti uwit kang awujud sorot, iku mrasuk ing eter lan sawarnane barang kang wadhag, mangkono sabanjure. Dadi sarupaning purba padha manjing pinanjingan, manungsa dadi urip bareng ing sakehing ing enggoning jagad, kang condhong karo sawiji-wijining uwiting badane.
Ing dhuwur wus kapratelakake, yen purbaning manungsa pipitu bias ana mung limang panggonan ing jagad.(i) ————————————————————————————————————————-
∗ Katerangan: tembung enggon utawa ngalam kang kanggone ing anggitan iki ora kaya kawruh ing akeh, mung gumantung saka prajanjiyane para ahli teosofi bae, mulane prayoga tansah dieling-elinga, supaya aja nganti kliru tampa, enggon utawa ngalam iku sawiji-wijining kahanane “dating jagat”, kang minangka wawaton sakehing wawarah bab “daya kang tunggal”.
Saiki aku wus padha sumurup, yen purbaning manungsa iku pitu, nanging dumunung ing limang martabating donya, kang iku purba pipitu mau dadi wenang karingkes kadadekake lima, mungguh anane pitu iku marga winuwuh ananing purba loro, kang condhong karo martabating donya loro kang luhur, lan kang uga ora wenang kanyatakake ing manungsa, dene iku dak andharake, mung supaya wong padha sumurupa, yen agama Hindu temen anganggep ing ananing purba lan martabat loro iku mungguh arane. Awiyakta, lan Purusha.
Dene katarane yen ana dening atma, dadi loro iku temene loroning ngatunggal, iku ora wenang kapisah-pisah, awit atma iku katone ing manungsa mung siji, trimurti iku ing ngatasing womg kaya dene katon ing impen bae, (cipta).
Saiki aku arep tutur mungguh ing gawe lan owah-owah ing purba-purba mau, pira lawas lan lan jembaring gone, wiwit saking purba kang luhur urut mangisor, kang sapisan atma, iya iku dat kang sampurna, kang awujud telu nanging kumpul dadi siji, iku purba kang langgeng anane ing manungsa, kapindho dating roh, iku ora langgeng, ananging anane luwih lawas tinimbang lan purba kang ing sangisore, lan mangkono sabanjure nganti tutug badan jasmani, anane suda-suda lawase.
Prakara iki bakal terang samongsa aku padha mikir bab dharedheging barang, saya alus utawa lembut barange, saya suwe dharedhege, iku dadi wawaton dawa cendhake mongsa anane purba manungsa, awit anane iku ora liya mung saking dharedheg, purba kang luhur-luhur dadi padha menangi sirnane badan jasmani, (badan wadhag) kaya upamane senthenge rebab, kang lembut isih geter, manawi kang anggal uwis suwe menenge. Dene iku aja dianggep nyina kang yekti, sabab satemene mung upama bae, mungguh yektine mung sarana kabudi lan dilakoni dhewe dening wong kang bisa anglakoni, sawenehing wong nrima oleh susurupan saking pituturing liyan, kang wus padha nglakoni nyatakake ing yektine. Manut kang pratelakake iku dadi badan wadhage manungsa (atos cuwer lan kang awujud hawa) iku kang cendhak dhewe umure, samongsa uwis tutug ing jangji katinggal, pisah karo badan, eter loro kang dadi saranane badan jasmani duwe daya upaya urip, saupama badan jasmani iku tininggal sawatara bae dening badan, eter loro iku, bisa dadi tanpa ngrasa, kayata: uwong diamboni kloroforem, mungguhing wong kang wus sidik bisa weruh, wetuning badan eter, katon wujude kaya kukus semu biru, yen kukus iku sah babar pisan saking badan, temtu wonge mati, uwite uripe wus tanpa daya marang anggaotane, wekasan bangkene sirna dadi lebu, awit saking patine (adat letelung dina) badan, eter mau genti katinggal ing badane kang luwih alus, dadi bathang, iku ora urip lan kembang ora adoh saking jisime mau, jisim kang kapindho iku sirna, akeh katatalane wong weruh memedi. Kang kadadeyan saking eter iku, lumrahe wong kang jirih utawa kaget, ananging yen jisim iku diobong kaya carane bongsa Hindu Buddha, badan eter mau nuli sanalika bisa sirna bareng lan wadhage.
Dene aluse badan loro iku isih, awit sirnane ora andadekake sabab ing anane manungsane, malah luwih urip tinimbang lan uripmu lan uripku, nanging ora kena sinat mata, amarga tanpa wadhag, kahananing wujude luwih dening lembut, ora wenang kanyatakake dening wong lumrah, ananging mesthi anane kaya dene getering abang utawa wunguning kaluwung, kang ora katon ing wong, dadi kang dak arani mati iku ora liya mung wujud geter (dharedheg) kang luwih alus, sarehning aku ora padha bisa nimbangi geter iku, dadi ora weruh ing kahanane. Kaya dene eter ora wenang kadaleng panjinge marang badan wadhag, mangkono uga rumangsuke wujud alus-alus mau marang wujud liyane kang agal-agal. —————————————————————————
(i) Katrangan : ing antaraning ngalaming jagad mau ana kang diarani: langit (swarga), naraka jahanam dening
ngalaming budi ing jagad. Lungane badan roh saking badan wadhag loro mau, anganakake owah-owahan ing badane Nur, kang dadi uwite pangrasa ngeres sapanunggalane lan kadadi garane uripe ing ngalam anyar, mungguh dawa cendhake uripe ing ngalam anyar iku gumantung saking keh sathithike dayaning hawa napsune.
Yen uripe ing donya iki tansah nuruti hawa napsune, uripe ing ngalam kang kena diarani naraka ing ngatase bongsa NaSarani utawa Islam, iya bakal lawas banget, awit badan Nur iku dumadine saking dating pangrasa lan hawa napsu, dene yen nalikane ing donya wong iku tansah budi daya murih undhaking hawa napsune, tumekaning jangji iya bakal dadi badan kang luwih dening awet, kaya upamaning pager badaning pakunjaran kang kandel, ananging sarehning samubarang kang tumitah iku mesthi bakal sirna, enggal lawas manungsa uga bakal ninggal badane Nur mau, yen wus sinucekake mangkono, lan sakehing reregeding aluse wus kabuwang, aluse munggah menya martabating budi, iya iku kang diarani “swarga”, kang kagawa mung tabingating Nur utawa purbane kang gaib-gaib, kang ing tembe samongsa nitis maneh, bakal anamtokake badan Nur anyar,(i)
Dene lawase manungsa ana ing swarga mau, uga mawa-mawa kalakuwane angdonya, yen nalika uripe ing donya tansah alaku bener, lan angrasakake beciking uwong apa dene tansah ngudi ing kawruh, lan kabisan liya-liyane, (ngalah, andhap asor) tamtu bakal lawas adudunung ing swarga (manas kang asor).
Ing kono wong ing dunya kang wus sidik lan kawasa nyatakake ing kahanane, bisa ngrungu getering ilham, lan bisa ngrungu rujuking swara ing panggonan kang luhur, apa dene bakal patemon lan para widadari, lan maneh bisa nyakup sakehing kawruh, ananging mbok manawa banjur ana kang ora ngandel ing basaku iki najan benera, yen ing ngalam kang ghaib iku kabeh ora ana kang akawitan.
Lah mangkono gambaring jagad loro kang luhur iku, dene uripe manungsa ing kono dadi tutuge uripe ing jagad iki, yaiku kasampurnaning ngauripe ing donya, mulane prayogane wong iku miwiti urip mangkono ing donya kene, tegese: nganggo laku kang bener, aja ngenteni besuk-besuk.
Satemene mesakake banget, dene akeh uwong kang pancene ora ala, padha ngeceh-eceh mangsane urip mongka kahanan ing sawuse lan sadurunge mati iku bakal padha bae, sambung rapeting kadadeyan iku padha manut ugi papathokan kang padha, kang iku sumelangku bok menawa sakehing kang tanpa guna lan kamibocahen, iku bakal lulus nganti ing jamaning Nur utawa naraka, aja disengguh yen uwong urip iku cukup mung andonga sathithik, murih bisane oleh swarga.
Wontene jagad iku kinawasan ing uger papathokan kang luwih adil, iya iku ugering sabab lan wekasaning sabab mau, dadi kabeh ora ana kang tanpa jalaran, anane swarga lan naraka ora liya mung saking paneraking papacake uger papathokan mau, mulane eh wong kang ambudi, den angati-ati lan anyambuta gawe, supaya ing donya iki padha alega, lan ing tembe aja kongsi kabonta dening sembranamu dhewe.
Dadi martabating manungsa iku, wiwite munggah ing ngalam Nur, nuli ing ngalaming budi. Saiki pituduhku: kang dak arani ngalam iku dudu panggonan, ananging kahananing jasad, swarga iku ing ngendi-endi ya ana, lan manjing ing samubarang kang ana, malah luwih akeh tinimbang kang kaunggyanan ing eter, cekake manungsa ing ngalam sawiji-wiji mau bakale tompa wawalese kang linakonan ing nalikane urip ing donya, samongsa wus tutug ing jangjine, ngalam mau banjur katinggal, kaya dene paninggaling donya iki, dadi manungsa aninggal badane papat. Mungguh uripe mangkono iku lawase sawatara 1000 tutug 1500 taune ing donya, nuli tumeka ing mongsa panjanmane, mungguh prakara iki bakal dak gunem besuk, kowe mesthi padha bakal sumurup yen panjanmane iku mung miturut uger wawatoning jagad, saiki wus cukup tak sigeg samene, mung aku arep tutur yen manungsa
(i) Katrangan : kahananing Nur (naraka) ing tembung sanskrita diarani kamaloka, tegese: jagading kakarepan. Kahananing swarga, diarani dewaloka, tegese: jagading dewa.
Yen tutug ing mongsa panjanmane dheweke ngrasuk badan kang asor (manas asor) nuli lumebu ing ngalaming Nur anyar, kang minongka dayaning pangrasa, dene badane eter lan wadhage dumadi ing guwa garbane biyunge.
Dadi wujuding manungsa kang alus iku thukul dhisik, nanging sirnane kari dhewe, saya alus winihe, saya lawas uripe, mengko aku bakal padha sumurup, yen jantraning dayane luwih jembar.
Mungguh wong kang wus sidik, bisa weruh yen saben uwong kinubenga ing cahya abunder endhog, kaya dene gambar-gambaring wong kuna, esthine dewi mariyam lan putrane, mara saiki padha rungokna caritane tuwan Eisenbah kang mrasudi nyatakake ananing cahya iku, cahya iku ora liya mung sunaring purbaning manungsa kang metu saking jeroning badaning wadhag, katon ing wong kang wus sidik ngunguwung ngubenging badan.
Dadi dat kang alus-alus iku kang jembar dhewe enggone, kadadeyan kanyata iki wus kapratelakake dening para ngulama, ananging ing samengko karuncen, yen tak terangna lan maneh dadi luwih angel panggagase angatase para kang maca piwulang iki.
Wekasan aku arep angandhakake pakeling lan mungguh tumanduke manungsa wiji-wijining purbane manungsa, bok manawa para kan maca wus mangreti, yen manas kang asor iku salin saben-saben manjanma lan mung kari martabat telu, iya iku atma, budi lan mansa kang luhur, biyen wus dak kandhakake, yen uwong terkadhang kelingan ing samubarang kang wus lalen lawas, iku tetela ing wong kang tinanduking hipnose (hijpnose) lan minongka pratondha yen keling iku ora mung ing utek bae, ananging uga tansah awet anane: awujud geter, dene yen utek ora bisa nampani geter mau, tegese ora ngrasa, manungsa tamtu ora bisa eling apa-apa.
Aku wus padha sumurup yen purba kang luhur luwih awet lan uga weruh yen barang kang digugulang salawase manjanma, tansah kacatet ing sawiji-wijining purba, mawa-mawa kahanane kang digugulang, tuwin manawa utek wadhag iku ayem, (tentrem) (tegese prayoga kanggo mikir) tumanduke geter mau ana gawene, dadi manungsa eling mubarang kang wus kalakon lawas, pakeling utawa pamikir mangkono iku anane ing martabat manungsa kang luhur, ananging uteking manungsa kalane isih urip kaya saiki ora bisa nampani, dene yen utek iku kailangake dayane sarana kataman ing hipnose (hijpnose) lan daya iku nuli kasambung ing kumandhang, amesthi wong mau bisa nyaritakake mubarang kang wus kalalen babar pisan, sajroning meleke, kang iku tetela yen dat alus iku luwih awet anane tinimbang lan wadhag, dadi manungsa iku genti-genti ambuwang badane jasmani, dayane urip pangrasa lan kapirane, lan peperangane kang condhong karo wiwijangan mau, ananging manas kang luhur uwiting roh iku tansah ngregem pangrasa kang tumanduk lan sarehning badan alus iku isih wutuh sajroning panjanmane, dadi manungsa bakal bisa eling ing panjanmane biyen, angger bisa nepungake uwite karo uteke kang wadhag.
Ngawruhi diri pribadi iku kaya dene kang wus kapratelakake ing ngarep, dadi uwiting sakabeh kawruh, mulane sawuse aku padha weruhi wiwijanganing manungsa, mara padha genti marinci barang kang ana ing sakukubanku, ananging supaya aja karoncen padha dipek ing sakaprahe bae.
Mara waspadakna sarupane barang kang ana ing sakukubanku ing donya iki, kabeh embuh kang wadhag embuh kang alus, yen dinyatakake tetela: ora ana siji, kang kenane sinat mata ora saking tumanduking geter marang
Iku tan liya mung sawijining pakumpulane utawa jajamborane kahanan sawatara, warna, ambu, manising rupa, rasa, seger, bobote lan liya-liyane, klumpuke rasa mangkono kang metu saking barang mau tumanduk marang badanku, iku diarani kembang.
Ing bab wiwijanganing badan manungsa wus kapratelakake, yen sawiji-wijining rasa mangkono iku kadadeyan ing geter, kapisan, kang diarani warna iku ora liya mung kadadeyan geter uga, kang tumonca ing kulit rancangan, (net + ulies = djala-djala) ing jeroning mata, geter iku nuli tumimbul marang Asabat munggah tutuging utek, banjur terus marang martabating Nur (astrale natuur) nuli bab lasmaneh tutug ing dating batin (mentale) lah, mangkono lagi katon kahananing barange, dadi tumanduking geter marang kulit rancangan sapiturute, (marang Asabat, utek uwiting nur lan wekasan marang dating batin) mau kang marake uwong weruh ing wawarnan, mulane warna kang kodeleng iku satemene dudu warna kang katon marang aku, nanging getere: padha, kan tumanduk ing mataku iya kang tumonca ing mripatku, mung dayane tumanduke marang mataku ora nyamleng karodayane kang tumonca marang mripatku, warna kang katon ing wong sawiji dadi seje karo warna kang adeleng ing liyane, mung saking pirukune wong bae dene padha enggone ngarani, kowe ngarani iki, putih: mengkono uga aku, ananging iku dudu cihna yen pangrasaku padha karo panemumu.
mengkono uga ananing rasa kang rinasa ing ngilat iku geter, kang tumama ing ngilat, lah mangkono uga mungguh ing rasa kang korasakake ing
Mungguhing wong kang terang pangrungune (dudu kang bisa ngrungu) kembang iku bisa cacaturan, malah bisa ngidung (sindhen) awit rupane iku kadadeyan saking getere kikidungan, (kang mangkono wus kanyatakake dening nyonyah wetces kang kawasa nuwuhake pakis lan kembang-kembang kang adi-adi sarana swaraning gendhing), kabeh iku dadi pratondha, yen sarupane kang tinemu ing donya iki kadadeyan saking geter, kang urut tumaruntun tumanduke, kaya mangkono uga piwulange para Nabi lan panutanku kabeh, saupama kowe padha wenanga ngrungu kikidunganing kembang, dadi iku kadadeyaning geter uga kang tumama marang badanmu.
Daya panulaking barang kang korasa samongsa kokgepok, iku ora liya mung kahananing geter, kang tumawuh saking kakarepan kang lalawanan, awit ing donya iki kabeh
barang siji lan sijine ora padha, mulane nganakake wujuding barang kang beda-beda kahanane, yen dayane anggendheng luwih rosa tinimbang lan dayaning panulak, mujudake barang kang atos, saya suda dayane panggendhenge saya kurang atos barange (dadi empuk), lah, mangkono sabanjure, dadi ana barang cuwer, lan ana kang awujud gas (angin) dene manawa dayane anggendheng luwih dene kurange tinimbang panulake, anganakake dat kang kaaranan eter, dadi atos, empuk, cuwer lan sabanjure
korasakake iku ora liya mung saking panulakmu dhewe marang kembang kang arep marani menyang pusering bumi, sakabeh uwong dalasan bocah uga weruh yen darah (bagiyan barang kang luwih dening alus) awatek tarik-tinarik lan bumi anggendeng marang sarupane kang ana ing jagad, lintang-lintang nalika ing bumi, bumi nalika ing lintang, kaya dene panarike barang-barang kang ana ing salumahing tosa, rupane kang kumelip ing donya tansah kasinungan daya arep kumpul, kaya dene wong sihsining dayaning alam mangkono kaaranan dayaning bobot (cekake bobot bae), rasa memes (alus) kang korasakake manawa manggepokan barang kang alus, mangkono uga rasa kakasar utawa agala-agala iku ora liya saking badaning kahananing darah ing barange, mawa-mawa atos wmpuke, mau wus kapratelakake yen atos empuke barang dumadi saking daya pangendheng lan panulak, iya iku obah ing barang kang marani lan kang ngalungani.
Saking pamijang-mijanging kembang iku, aku dadi padha weruh yen kembang ora liya mung klumpuking kadadeyan, nanging bok manawa banjur ana kang mancahi, arak dumadi saking dat lan darah, kang padha gendheng-ginendheng lan tulak-tinulak, nuli klumpuk dadi kaya dene wujude, pangrasaku: panemu kang mangkono
ngelmu alam) dudu darah kang kapratelakake dening ahli kimya, awit iku isih jamboran, saenggane kowe padha weruha ing darah, iya mung weruh ing warna rasane bae, yen kogepok lan cekake mung wateke ing sawatara, mongka ing dhuwur wus kapratelakake yen wateke iku kadadeyaning geter, ora ana maneh-maneh, dadi ana ing ngandika koarani darah mau, iya iku ing ciptane para ahli ngelmu alam, kabeh dadi awujud geter, wong kang durung tau marsudi nyatakake bab iku, wus mesthi bae akal ora nuli mangreti ujarku, ananging yen dheweke banjur nurupi ing pituduh iku, yen gelema mikir sarta budi daya sarta nyatakake enggal lawas temtu bakal weruh ing wadine ujarku mau, iya iku: yen jagad iki ora liya mung obah lan geter, mengkono piwulange para sarjana, sakabeh barang anane gumantung saking panganggep.
Saiki pangrasaku wus cukup olahku anggawe lepiyan, awit manawa kowe padha miturut ing ujarku iki, kwe bakal padha weruh dhewe, yen sarupane barang iku kawase ing angger wawaton sawiji, yen kowe wus padha nganggep ing ananing obah iku aku bakal nutugake kandhaku, wondene obah iku masthi dumadi saking daya, mungguh daya iku wenang rinasa mung ing dhiri pribadi, liyane iku mung panganggep titimbangan, mung anane pangrasa ing dhirimu pribadi iku pangawasa kang bisa obahake, iku wenang kokawruhi, saupama tanganku obah, ciptaku, yen aku kang ngobahake, dadi dudu karepe tanganku dhewe, nanging karepku, lah mangkono panganggep kang nyata ing ngatase obahan dening daya, saking panganggep mangkono iku, pangrasamu kowe wus terang ing wateking daya, kang nganakake obah liyane, sing dadi lajering kawruhmu, mulane kowe banjur wani anggawe titimbangan, minongka katrangan ten aku calathu (iki minongka tuladha) kang korungu ora iya mung dhapur kumpuling geter, urat-uratku kang dadi sarananing anywara obah, sarta nganakake geter, kang banjur tumanduk ing kupingmu (peperanganing barang, kang ora liya mung obah, iku tansah geter lan angowah ila kuning sorot kang tumonca ing kulit rancangan ing mripatku, dadi kerasa, lan kowe weruh wawarnan, dhapur wasana kowe dadi duwe imbangan, yen weruh wong micara, tetela mung panganggep bae, panyana yen mesthi ana daya, kang marakake obahing ku satemene dadi saking panganggepmu, yen sakabehe obahmu iku kasababake dening kowe dhewe, iya mung iku kang kowe mesthi weruhe (iya mung samono kawruhmu) sarehning mung kuwi kang kokawruhi, apa mulane dane kowe duwe pangira, yen daya kang dadi sababe geter sing kok arani wong micara iku beda-beda karo daya kang amujudake pakumpulaning obah, sing ko arani diyan, ora ana sababe pisan-pisan, satemene daya iku padha bae (mung siji) ananging kaereh marang angger donya kang beda-beda, mulane dadi beda-beda kang kaanakake, (priksanen angger kang katelu ing ngisor iki) mungguh prakara iku uga kena katrangake sarana uger wawatone mosalan dhuwure marang kang tumiba (ngelmu alam) ananging pangiraku bakal saya peteng ing
donya iki kasababake dening sawijining daya, dadi ing donya iki ana kahanan loro, kang sapisan daya, iya iku uwiting sakabeh kadadeyan ing donya, kapindhone obah, kang kahanakake dening daya mau, dene daya iku akeh kang ngarani Allah, wong Hindu ngarani Brahma, mungguh bongsa liya-liyane seje maneh anggone ngarani, ananging mungguh beda-bedane olahe ngarani iku ora ngapaa. Kang prelu, anteping pangandele, yen daya siji iku kang nganakake kabeh, (daya iku dadi barang rupa-rupa seje-seje nanging ora sah Akad) (tunggal).
Murih terange babar pisan, mara padha anggunem angger wawatone wawejangane barang kabeh. I. Angger wawaton kang sapisan iku anggering genti-genti utawa solan-salining barang, wondene ing donya iki ora ana barang siji-sijiya kang ambener (ngenceng) lakune, kabeh ana watese ajune kang mesthi, nuli mundur maneh, banjur maju maneh luwih adoh tinimbang kang uwis mengkono sabanjure (dadi lakune ngulanglangi utawa kaya lilit uwi) lan maneh, ing donya ana rina wengi, iku ora ngemungake ing ngatase uripe manungsa lan khewan bae, ananging uga mungguhi barang liya-liyane, ing ngendi-endi ya meneng lan molah, iku genten tindake, dene donya iki uga kaeruh ing angger wawaton mangkono, donya uga ana kalane meneng lan ana kalane molah, sasuwene molah iku, uwit tunggal kang agung amujudake jagad lan sasuwene meneng jagad iki pulih kaya mula bukane, iya iku asale, dadi luluh (lebu) manawa wus tutug mangsane pamejange maneh, nuli dadi jagad anyar, kaya dene kang uwis, mangkono anane titah iku tansah ambanjur tanpa wiwitan tanpa wekasan (langgeng) ananging mungguh jagad kang temtu kaya donya iki, iku ana mula lan wekasane, awit dumadine saking jagad kabiyen, saka uwite ing tembe uga bakal dadi jagad anyar maneh, sabanjure mangkono tanpa wangen.
Mungguh kang dak arani jagad kang dhisik mau ora mung srengenge sakbumi lintange bae, ananging kabeh kang kalebu wewejangan (openbaring) sakabeh carita bab dumadining jagad kang tinemu ing kitab suci, lumrahe mung kanggo ana ngiciptaning wong, ananging mungguh wethane kang dudu cinipta, terkadhang ora kena ginagas, lan maneh carita iku kang akeh mung anggunem kadadeyaning jagad, siji-siji mungguhing panitahe jagad kabeh (umum), lumrah ora kapratelakake wiwit lan wekasane.
Wondene genti-gentining dumadi mau ing basa Hindu kaaranan rina lan wengine Brahma, wujude Allah kang maha agung, ana uga kang ngarani, apase (lebu wetune napase) wujude Allah, wetune napas iku nganakake wewejangan, dene lebune
lugune tembung ateges: cipta, lan basa iku uga wenang tumrap ing ngatase dumadine donya kabeh, awit donya iku ora liya mung ciptane Allah, prakara iki bakal luwih terang dening katerangan ing ngisor iki, samengko kang prelu diregeni dhisik, cipta ananing kalpa, iya iku lawase gilir (genti-gentining mobah lan meneng). II. Lah, saiki nyandhak cipta kang kapindho, kang bakal dak elingake ing kowe, wewejangan kang umum iku kahanakake miturut angger wawaton kang diarani wiwartha, tegese, uwit iku sasuwene anuwuhake sawijining kadadeyan, tansah padha lan dhirine pribadi, terange: kadadeyan sawiji ora ngowahake uwite kang nganakake kadadeyan mau, iku
kanggo nerangake bab pamalih ing barang, awit puhane wus ora awujud puhan maneh, dene murih terange mungguh wiwijangan mara padha ameka wiwiridan saking geni mawa, kang tinalenan ing kawat sarta nuli kabubengake rikat, apa kang katon, iya iku kalangan (buweng), dene kalangan iku sayektine cipta kang kahanakake dening mawa mau, ewa dene mawa iku ora owah, lah iku upama kang nyata kanggo nerangake tegese wiwartha, patrap gumelar ing jagad.
Sawarnane barang dumadi saking Allah, lan Allah iku gembleng (antero) anane ing sakabeh kang ana, ewa samono Allah ora owah tansah wutuh, padha lan pribadine sawiji (Akad) ing sawarnaning barang kang kawejangake, kaya dene mawa kang tansah wutuh ing saenggon-enggone kang kalingan. Samengko umpamakna kalingan mau barang sawiji, lan ciptanen mubeng ing titik liyane, dadi anganakake petha loro, kang asale saking geni mawa siji, uwiting kadadeyan iku isih padha, ewa dene kang gumelar iku wewejangan rong warna kang beda urutane. Yen kobanjurake ciptamu mau mangkono, mawa siji iku bakal
kadadeyan ing jagad iku ora beda karo kang kasebut mau, sanajan ora ana upama siji-siji ya kang minongka dadi katrangane.
Ing jagad iki ora ana liyane kang ana mung Allah, lan anane iku mung gembleng (wutuh) ngebaki jagad, dadi mengkono gumelaring jagad tansah kanthi mejang mujudi Allah kang asipat tunggal, uwite tansah asipat padha karo pribadine, ewa dene iya kadadeyane (iya bakale iya kadadeyane).
Tembung Sansekrita wiwartha, kang dadi araning lakuning dumadi mangkono iku lugune ateges: polah mubeng, tembung iku condhong tegese karo tembung latin (vortase) wortekse (kawruh ing jaman saiki, elmu alam) uga mratelakake yen donya kang katon iki dumadine saking obah kikiteran, iya iku ulekan, kang padha gendeng-ginendeng lan tulak-tinulak, lah mangkono uga katrangane ing basa Sansekrita, kabeh kang ana: wiwartha. Dadi panemune bongsa Hindu, karo para sarjana ing jaman saiki cocog kabeh, lan para kang wus sampurna kawasa, (i) marinci unsur-unsur kang andadekake dating jagad, mung sarana paningale nure, dadi iya kawasa nyumurupi angger wawatone obah kikiterane kabeh.
Lah mangkono angger kapindho kang dadi wawaton dumadining donya kabeh iku, jagad iku wiwartha, tegese obah kikiteran, ananging uwite ora owah (tansah padha) lan sasuwene kikiteran iku nganakake kadadeyan. Nuli nyandhak angger wawatone gumelaring lintang-lintang, sarana amet titimbangan seje maneh, ing mengko kowe bakal padha weruh, obah kikiteraning kabeh iku, ora liya mung cipta bae, iya iku gegendenganing batin, murih terange kang bakal dak terangake, mara padha ambaleni gunem bab wiwijanganing barang.
Ing dhuwur wus kapratelakake, yen ing donya iki ora liya mung obah, lan yen manungsa mung kasinungan daya ing sawatara, dene mungguhing barang liya-liyane bisa kuweruh ing wateke mung sarana amet titimbangan, lah apa samengko kang ginawe titimbangan dhisik. Minongka katranganing uwit kang tunggal, “apa daya iku ambudi apa ora”, wangsulane ora ana marunah mung mangkono, sarehning daya kang dumunung ing jasadku abudi (iya mung iki kang wenang dak surupi) dadi ora wenang aku ngaranana yen daya ing barang liya-liyane tanpa budi. Sanyatane ing ngatase kang wus sidik, tuwin kang tunggal riku abudi, ing ngisor iki pratelane bedne bongsa materiyalisme (materialisme = tegese kanganggep ing ngananing bakal) lan bongsa idheyalisme (idealisme = tegese kang nganggep ananing cipta bae), bongsa materiyalisme ngarani yen sawarnaning barang kadadeyan saking
Mungguh wong Hindu ora bakal padudon karo bongsa materiyalisme, malah padha bakala taklim sasaliman, celathune, sadaya punika sae ing ngatasipun sampeyan ki sanak, amargi papanggih sampeyan remeni, ananging punapa wonten cihna ingkang minongka ugering pamanggih punika, punapa sampeyan sampun abudi murih sumerep ing kayektosanipun yen dereng lah punapa aki sanak dene sampeyan sereng amuring-muring dhateng kula, muka pamanggih sampeyan punika namung pamanggih wantah, tanpa punapa-punapa ingkang kenging kadamel cihnanipun, dene kula sanajan ugi boten gadhah cihna ingkang nyata, anedahaken mardi (gadhah lampah) saged dipun sampeyan anyatakaken piyambak ingkang yektosaning panganggep kula samanten wau yen sampeyan karsa nglampahi milanipun dipunsabar dhateng pamanggih kula. ———————————————————————————-
(i) katrangan: ponca driyaning badan, kaya
sidik) becike padha kaajaka andum salamet, satemene akeh nyatane panemune para sidik iku, awit mirit saking daya kang dumunung ing dhiriku pribadi, iku abudi, apa mulane yen daya ing barang-barang liyane ora mangkonowa: pamikir iki dadi pratondha, yen ora luput uwong nganggep, uwit tunggal iku abudi, wuwuh-wuwuh ana saksine para sarjana, kang dadi pikukuh ing panganggep mau. Sarehning uwit tunggal iku abudi, apata obah kang kahanakake iku, yen dudu wawetune kakarepane, (pikire, ciptane) mulane aku mau iya tutur, yen donya iki ora liya mung ciptaning gusthi, panemu iku minongka lalawangan weruh ing gumelaring jagad kabeh, saking lalandhesan iku aku wenang nganggep yen dumadining jagad iku tuwuh ing nyawa, budi lan pakeling saking Allah, ewa semono Allah tansah padha, iya iku kang dadi uger gegendholaning Buddha lan para panutan ing tanah Hindu, ananging dumadining jagad uga wenang kanyatakake saking pathokan liya, kayata: saking pathokaning swara, obah kang kahanakake dening wujud kang nitahake, iku hawa pur geter, kang urut tumaruntun, geter iku mungguhing wong kang sampurna padha muni, kaya dene swaraning gendhing, dadi donya iki ora liya mung larasing swara, kang metu saking Allah, kabeh dumadine saking geter kang tundha-tundha urut tumaruntun, kaya dene kang wus dak pratelakake, bab iku wus katetepake nyata dening para sarjana saiki, dadi jagad iku miturut piwulange wong
Sajroning kitab kuna, nabi Yohanes angandikakake, pangandikane Allah kang nganakake sawarnaning barang.
Basa, pangandika kang agung, iya dadi cipta kang agung, iya swara kang dadi uwit, uwit cipta iku ora beda lan swarga, lairing cipta iku nyata kadadeyane, iya iku dumadining jagad kabeh saking swara.
Yen aku padha nganggep padunungan dumunung ing liya panggonan, jagad iku wenang kacipta wawarnan lumpuk atata, luwih dening ngeramake, wondene warna iku yen kawaspadakake kanthi anggaota liyane kang kapratelakake mau, ora liya mung geter.
Wong kang sidik basa weruh warnane iku, kang lumrahe ora kena sinatmata ing wong, yen ana wong nabuh gamelan, ing ngatase wong lumrah kang karungu swarane bae, ananging para sidik uga weruh ing saking gamelan mau, weruh getering abang lan wungu, lang mangkone dumadine gumelaring Allah utawa getering swara kang urut, wenang kanyatakake saking warnane, saking padhang, para guru ing tanah Hindu ana sawatara kang anggendoli wawaton mangkono.
Biyen aku wus anggunem sakabeh uger saka wit, kang dadi tataksane wejangan kabeh, sabab kang esa (tunggal) iku kaya kang wus dak pratelakake, tansah padha ing pribadine (ora owah) sanajan anganakake kadadeyane, ing saiki sabisa-bisa aku bakal amratelakake, kapriye enggone winih kang esa, lan tan kena owah nganakake sarupane wawejangan ing jagad, cekake, aku arep amratelakake dadining dumadi kabeh, aku kabeh wus padha sumurup, yen mung sabab kang sakawit iku kanyatahana kang sajati, dene sarupane kang katon mung wewejangane bae, wawayangane Nur esa, kang ora lawas sarta ajeg anane, dene ing saiki aku arep anggunem prakara, murih sumurupku, kapriye enggone “kang esa”, iku gumelar ing mongsa lan ing don, awit tumaruntuning kadadeyan iku ora liya mung pamejanging winih saka wit mau ing mongsa lan ing don, nanging sadurunge aku wiwit anggunem, aku prelu mratelakake dhisik tegese basa: mongla lan don awiyen ora terang ign basa iku bisa anuwuhake kleru tampa.
Andadekna kawruh anamu, yen basa: mongsa lan don, iku mung lagu cacaturanku, tembunge ing basa Sansekrita, mongsa = kala, ateges, solah olehe anuwuhake, dadi ing basa Sansekrita: mongsa duwe teges tundha tumuruntune enggonku ngyektekake barang lan don, arah utawa tujuning panitiku, mongsa lan don ora ana wujud utawa jenggelege, anane mung gumantung saking patrap paniti kita, mongsa iku, jaman biyen, jaman saiki, lan ing besuk, tegese, dadi mongsa arupa telu kang kanggo anyatakake kadadeyan, mungguh tembung don ngemu teges: kene, kono, kana, mrene, mrono, mrana, dadi tetela yen don iku tansah owah lan gumantung ing wong kang andeleng, apa kang wus kalakonan ing ngatase wong sawiji, kena uga lagi “dadi”, mungguhing wong liyane apa kang ing kene ing ngatase aku, iku trekadhang ing kana mungguhing kowe.
Ing ngatase bumi, bumi iki ing kene, ananging mungguhing wong kang ana ing jagad liyane, apa ora diarani ing kana, apa ing kene ing ngatase wong sawiji, dadi ing kana “mungguhing wong liyane”, mangkono uga tumrape ing mongsa, yen wayah bengi aku padha ngarani srengenge wus surup, srengenge wus ilang, nalika hawane aku weruh, nuli kandheg weruhku mau, ananging ing ngatase wong kang (upama) ign srengenge, pandelenge ora kendhat-kendhat, dadi tansah ngarani, saiki bae ora ana liyane.
Lah mangkono kahananing saiki, biyen, lan besuk ora beda karo kahananing don, dudu barang kang miji (nanging titimbangan) patrap kawruh kita, satemene ing ngalam iki mung uwit siji kang katon, beda-beda mongsa lan done katone, murih terange maneh, mara gaweya kalangan sawatara gedhe cilik kang nunggal pusere tengah, upamakna puser tengah iku uwite kalangan, utawa uwit sakawit (wujuding Gusthi).
Upama ana kang bis anunggal ing Gusthi, iya iku ciptane nunggal ing ciptaning Gusthi, dumunung ing puser sakawit mau, tembung uga weruh ing salumahing jagad kabeh, ing ngatase wong mau ora ana ener, ora ana tundha tumuruning mongsa lan don, kabeh katon gamblang, kabeh, saiki lan ing kene.
Mara upamakna wong kang wus sidik manggon ing sawijining puser ing kalangan mau, upama ing A) saka ing kono dheweke bisa wuninga saperanganing rerengan tatalesan kang saking Gusthi, manawa wong sidik iku mingser panggenane upama ing, B) lan mandhep ing ner liyane, wuninga ing bageyane rerengan kang talesane saje, sarta C) liruning panggonan iku ora ngemukake anuwuhake terange ing don ing dalem pikir, ananging uga bakal angrasa owahing mangsane, tegese wong mau bisa ambedak-bedakake, yen sawuse weruh barang sawatara urut tumaruntun nuli weruh barang seje.
Mangkono wong sidik bisa weruh ign rengrengan ing liya panggonan maneh wong mau wuninga ing bageyan anyar maneh, mangkono sabanjure upama ing tembung wong iku wus temu gelang, apa kirane kang katon.
Ora ana maneh mung bundern ing tengah, gambar ciptaning Gusthi, ananging Gusthi ana ing tengah uga ngudaneni sanalika, tanpa owah gisir ing mongsa lan done, mulane cipta kang weruh ing gemblenging kadadeyan mau, katone marang wujud kang ana ing tengah kaya sawijining cecek, buweng lan puser tengah nunggal, iya iku cipta sawiji mau, dineleng sangking done saje-saje.
Mara saiki kaupamakna, ana wong liyane kang ngubengi kalangan kapindho, kang luwih adoh saking pusere tengah, iku uga weruh ing pusere tengah, urutan saking enere seje-seje, sawuse temu gelang uga tela ing sumurupe, marang wujud bunderan kang dumunung ing tengah-tengahe, saupama lakune ngiteri wong loro iku padha arikate, dadi kang kapindho bakal luwih lawas weruhe ing gemblenging wujud ing tengah, sabab luwih dawa dalane, nanging satemene kawruhe nunggal awit barang kang dineleng mung siji, lan sarehning urut-urutane kang tinon iku waca, dadi panemune wong loro iku bakal condhong, sanajan mongsa pandelenge ana kaceke ing ngatase aku, kang padha andeleng ubenge.
Lah mangkono mulane wong ngimpi , ing sawatara menut bae, terkadhang angalami prakara warna-warna, kang ora kena linakonan ing wadhag kita ing dalem pirang-pirang taun, sarehning
Dene saupama ana wong ngiteri ing kalangan kang katelune, wus mesthi bae luwih lawas lakune, tinimbang kang cedhak dhewe marang cecek tengah, ewa semono sawuse tepung ubenge, ora beda kang dideleng, iya iku cipta gembleng ign tengah, nanging wujude ing ngatase wong iku kaya kalangan kang luwih jembar, dadi buwengan iku kaya dene liyane mau nunggal karo cecek tenggeng mangsane ubenge kabeh tibane padha, [NO. 2]
[BUKU KEKARANGANIPUN TUWAN VAN DEN BRUK.]
Kendhateng manusa, dene kathah kedhikipun ignkang kaparingaken gumantung wonten alusing bubudenipun bongsa, gumantung wonten ing kawruh ing kasampun sumebar wonten ing manusa, gumantung wonten wateking bongsa ingkang anggadhahi kawruh mau, tuwin gumantung wonten ing daya pamarsudining budinipun.
Murih cocogipun kaliyan sadaya wau amila patrapipun amaringaken wau ingkang winastan agami, ananging dhadhasaripun sami kemawon, saben-saben amulangaken bilih kawontenaning Allah punika amung satunggal, ingkang gumelar dados kempaling titiga utawi trimurti, tuwin amulangaken bilih manusa punika kawontenanipun rangkep tiga sami kados Gusthi Allah, salajengipun manusa wau kenging kaperang malih, winihipun rangkep tiga, dene kaindhakanipun dados rangkep pitu sarta amulangaken bilih manusa punika tan kenging ing peah, badhe boten sirna, punapa malih amulangaken bilih manusa sampun rambah-rambah anggenipun tumitah badhe saya mindhak sampurna tuwin saya thukul grahitanipun sarta wonten sujanma sawatawis ingkang sampun saged anggayuh kasampurnan salajeng jumeneng guruning bongsa manusa.
Para sujanma ingkang sampun sampurna wau kala rumiyin inggih sami kemawon kados tiyang limrah punika, sami apes sarta anggadhahi dosa tuwin boten sampurna kados manusa samangko, ananging lajeng mindhak-mindhak sampurnanipun kados dene manusa jaman samangke ugi saged mindhak, tuwin lajeng thukul panggrahitanipun, wekasan [ados kiyat tuwin saged anggayuh kasampurnan, kados dene kula punika inggih saged gayuh kasampurnan manawi purun, sareng para sujanma wau sampun sami sampun, lajeng wiwit amulang dhateng para manusa saminipun, tuwin lajeng adamel pakempulaning para kadang ingkang sami jumeneng guru ageng, kala-kala para ageng wau wonten salah satunggal ingkang tumurun andhatengi manusa, supados saged amaringi agami dhateng satunggal-tunggaling bongsa, supados tunggal-tunggaling trah satunggal galing bongsa tatampi agami, ingkang pancen tumrap kangge pitulungan tuwin piwulang dhateng bongsa wau, sarta kathah para sujanma beda-beda papangkatipun ingkang sami manjing pakempulaning para kadang wau mawi-mawi kaindhakaning sampurnanipun, kadosta para Pandhidha para tiyang ingkang linangkung panggrahitanipun bab karohan, tuwin linangkung kawruhipun kasampurnan utawi linangkung kawicaksananipun, dene para ingkang sampun sami linangkung wau dumugi samangke sami anuntuni dhateng sakathahipun dosa, aparing tuladhaning paprentahan, anamtokaken angger-anggeripun saweneh jumeneng samarentah dhateng bongsa, dados tiyang sampurna ingkang amulang dhateng sakhatahing bongsa, tuwin dados para pandhidha ingkang sami anuntuni dhateng
ingkang kadados makaten wau, sarta aken marsudi kawruhipun bab serat-serat waosan, bab yayasan griya samanunggalipun, bab angger-angger pranataning nagari tuwin sanes-sanesipun.
Angel amaibentenipun bilih para sujanma ingkang minulya wau taksih sami gesang, awit wirayat kana ingkang sampun ngebyah ing ngakathah serat-serat tuwin patilasan jaman kina ingkang samangke taksih salong dados jugrugan, sadaya punika minongka saksinipun sakathahing serat-serat tuwin yayasan ignkang nedahaken kaindhakan ingkang sakelangkung luhur wau, nglengkara kenging kula kinten damelanipun tiyang ingkang taksih andhap thataraning kaindhakanipun, boten anginten bilih yasanipun para panuntun karohan ingkang luhur, anggen kula ngangge paseksen serat-serat tuwin patilasan wau supados boten angucapaken paseksen sanesipun ingkang dipuntampik tiyang ingkang boten sumerep.
Ing mangke menggah nalaripun mila sakathahing piwulangipun agami punika sami awit pinangkanipun sadaya piwulang wau anunggal asli, sami sangking pakempalanipun para sujanma sampurna ingkang samiasa dhewekan.
Wonten ing tanah Grik sakathahing miwulang wau sakawit kanamakaken teosofi, tegesipun boten liya inggih punika pangawikaning para dewa, dene tiyang Grik boten ngemungaken andhapur pangawikan wau kadamel agami, ananging ugi andhapur ngelmi kasampurnan tuwin kawruh kagunan, sarta sarehning pangawikan wua ingkang dados wiwinihipun dhadhasaring sakathahipun agami, amila teosofi punika boten saged yen tadados samengsahipun sawenehing agami, malah ingkang ngresikaken agami, angelaraken ajinipun piwulang babon ingkang sampun kasantunan warni dados maujud ingkang katingal sangking padamelanipun tiyang bodho ingkang brengkelo tuwin sangking tuwuhipun gugon tuhon, sarta teosofi ingkang ngangkahamba kakawicaksanan ingkang piningit ing salebeting piwulang agami, sarana angemuti kawicaksanan ingkang dumunung ing piwulang wau tuwin ingkang angayomi tumrap dhengah tiyang.
Tiyang ingkang lumebet warga teosofi boten susah anilar agaminipun, manawi ingkang lumebet warga mau bongsa Kristen, inggih lestantun Kristen, manawi bongsa Hindu inggih lestantun agami Hindu, manawi bongsa Islam inggih lestantun agami Islam, awit ingkang lumebet warga mau amung badhe kasinungan panggrahita ingkang lebeting ngatasing agaminipun piyambak, tuwin angsal gondelan ingkang sentosa ing ngatasipun kajatening agaminipun, angsal seserepan ingkang wiyar ing bab piwulangipun ingkang winados.
Kala kina teosofi ingkang ngawontenaken agami, samangke ingkang ngadili tuwin ingkang angayomi agami wonten ing ngarsanipun pangadilan tuwin ingkang amungsulaken malih pangajang-ajangipun sarta prasetyanipun manusa dhateng Gusthi Allah.
Iya kedah angengeti bilih dayaning jiwanipun manusa punika boten ginadhang kanggo nyumerepi ingkang ghaib-ghaib, supados andamel misuwuripun manusa badhe kanggo nyumerepi ingkang ghaib-ghaib wau, punika kedah amung kangge murih wilujengipun tiyang, punapa ingkang katampen ing tiyang punika prelunipun supados kanggeya mitulungi tuwin angladosi dhateng tiyang sanes. BAGIAN 3
Teosofi angginem kawontenanipun Gusti Allah, tuwin bab anggenipun manungsa macung manggepokan kaliyan Gusti Allah, amulangaken bilih kawontenanipun Gusti Allah punika amung satunggal, inggih punika nyawanipun sadaya ingkang sipat gesang, amulangaken bilih gesanging Pangeran ingkang amung satunggal, padameling Pangeran punika satunggal, wonten kakuwatan satunggal ingkang angebeki ing sangalam donya, amulangaken bilih ing pundi-pundi ya panggenan ingkang kening kaambah ing manungsa, ing ngriku ugi wonten gesangipun Gusti Allah, gesangipun Gusti Allah punika dumunung wonten ing sadengah panggenan ing pundi anggenipun sawarnining kewan saged angraosaken utawi anggenipun manungsa amanah, makaten ugi ing ngalaming bongsa pelikan tuwin ing ngalaming bongsa tutuwuhan, ing ngriku gesanging Pangeran amitulungi, angupakara tuwin ambebranahaken dhateng samukawis, cekakipun ing sangalam donya sadaya boten wonten gesang sajawining gesangipun Gusti Allah. BAB RUMAOS SATUNGGAL
Kawontenan satunggal punika dumunung dados dhadhasaripun samukawis ingkang kasumerepan ing manungsa, mila teosofi amiwiti mulangaken bilih dhadhasaripun sadaya titah punika amung satunggal, amulangaken angger-angger bab panunggiling kawontenan, bab kawontenan satunggal ingkang anglimputi ing pundi-pundi, panunggal punika tuwuhipun sangking Gusti Allah, inggih punika tukipun sadaya rumaos, menggah kaindhakaning rumaos salebeting manungsa tuwin thukuling budinipun, sadaya punika wiwinihipun wonten ing Gusti Allah.
Sadaya rumaos ingkang mindhak-mindhak alusipun ngantos dados garjita utawi grahita, punika tuwuhipun sangking tuk satunggal utawi wiwinih satunggal, sadaya rumaos punika amung satunggal, rumaos satunggal wau boten kenging kapisahaken sangking sanesipun, sarta boten kenging sakathahing manungsa sami kapisah-pisah kados anggadhahi adeg pyambak-pyambak, manungsa punika pinangkanipun nunggil sami sapancer, dene anggenipun manungsa sami anggadhahi rumaos punika pinangkanipun sangking gesang satunggal, inggih manungsa sadaya punika kawedhari kawontenanipun Pangeran, inggih panunggilipun rumaos wau babaripun angger-anggeri panunggal ingkang angreh ing sapramudita.
Boten ngemungaken sadaya rumaos punika satunggal, ananging sadaya kakuwatan ugi amung satunggal, satunggal-tunggaling kakuwatan punika tuwuhipun saking tuk satunggal bab punika kawruh kagunan cocog kaliyan teosofi, ing donya punika amung wonten pakarti ageng satunggal, sadaya wujuding pakarti tuwin kakuwatan ingkang sami kula sumerepi punika dhadhasaripun satunggal, pakarti kenging kalintu dados kakuwatan, kakuwatan kalinthu dados pakarti, sadaya wujuding pakarti ignkang kasinau para marsudi kagunan, tuwin sadaya kakuwatan ingkang katingal wonten ing sakukuban kita, sanadyan ing kawontenan ing ngalaming bongsa papelikan dalah sawaninipun ingkang katingal lan sapanyawa, utawi ingkang wonten ing ngalaming tutuwuhan sanadyan wonten ing khewan utawi ing manusa, sakathahing kakuwatan wau dhasaripun satunggal, amung kawdharipun tuwin patraping gumelaripun ingkang beda-beda, manawi kapariksa kaliyan titi kayektosan sadaya wau amung satunggal.
BAB BONGSA WADHAG INGKANG AMUNG SATUNGGAL
Menggah ingkang kawastanan bongsa wadhag utawi jasmani, punika pikajengipun sawarnaning maujud ingkang kenging kagrayang tuwin tiningal lan sarana panca driya, kadosta, siti, toya, latu, lebu sapanunggilanipun. Sadaya punika yen ing tembung Walandi kawastanan setof (stof). Dene setof utawi bongsa wadhag wau sanadyan wujudipun beda-beda ananging kawontenanipun ugi amung satunggal, inggih punika badho (bakal) ingkang kangge andamel sawarninipun anangsir, samukawis ingkang katingal ing sakukuban kita, kadosta, bongsa atos, bongsa cuwer, bongsa asep tuwin akasa, sadaya punika dhadhasaripun tunggil amung beda-beda wiwijanganing bageyanipun. Ing sangalam donya punika kawontenanipun amung nyatunggal-nyatunggal, rumaos satunggal, gesang satunggal, bongsa wadhag satunggal, inggih tiga-tiganing ngatunggil punika gumelaring kawontenanipun Pangeran. Sadaya punika pinangkanipun sangking gesang satunggal inggih gesangipun Gusti Allah. BAGIAN 4
Sarehning bongsa wadhag wau amung satunggal, kakuwatan amung satunggal, tuwin rumaos amung satunggal, ila sawarninipun ingkang sipat gesang punika dados pasadherekan satunggal, sadaya wau kadamel sangking badhe satunggal sami kadunungan kakuwatan satunggal, sadaya sami majeng utawi mindhak-mindhak rumaosipun ingkang anunggil.
Ing sangalam donya punika dados sagotra ageng ing ngriku sawarnining titah sami beda-beda kaindhakanipun. Ananing sadaya punika sami gandheng dados satunggal karana jasmaninipun, kakuwatanipun tuwin rumaosipun ingkang anunggal menggah mangertosipun sagotra punika alajeripun ugi wonten satunggiling dhadhasar ingkang anglimputi ing pundi-pundi, dene teosofi amulangaken bilih manungsa punika dados sabageyanipun gesang ingkang nunggil, boten kenging amerekaken dhateng tiyang sanes.
Manungsa punika kesah dados sagolongan angkasa misahe sadaya kesah dados sagolongan ingkang sami majengipun, kedah sami golong kaniyatanipun dhateng sadaya ingkang dipunangkah. Dene wontenipun manahku mere tuwin sasatron. Ingkang leresipun pancen kedah tulung-tinulung tuwin kakadangan. Punika kabeta sangking boten sumerepi pundhaking kawontenaning pangeran tuwin kawontenaning manungsa.
BAB PASADHEREKAN KABETA SANGKING JASMANINIPUN.
Satunggal-tunggaling tiyang anguwalaken sabageyan alit sangking badanipun tuwin anampeni sabageyan alit ing salebeting badanipun ingkang kauwalaken dening tiyang sanes, menggah kalampahanipun ingkang makaten wau samongsa wonten tiyang sawatawis sami jajagongan, ing ngriku boten kendhat sami alintu jasmani (stof deeltjes) ingkang alit sanget. Dados ingkang makaten punika angwontenaken pasadherekan ing ngantaraning kabeta sangking jasmaninipun. Sarehning manungsa sami alilintonan sabageyan alit sangking jasadipun, amila purun boten puruna kula sadaya sami dados sadherek miturut kawontenanipun badan.
Amargi saking punika kula sadaya sami boten kendhat sawab sinawaban tanpa kasedyakaken, sanadyan anyawab awon utawi sae, tiyang saras amenjaraken kasarasanipun ing pundi ingkang dipunpurugi, tiyang sakit anularaken sasakitipun ing pundi-pundiya ingkang dipun dhatengi.
Linta-lintunipun tuwin tumimbalipun jasmani wau ingkang anggandheng dhateng kula sadaya, ingkang andadosaken sabab, bilih kawilujenganing badanipun sasami kula manungsa punika prelu tumrapipun kula sadaya.
BAB PASADHEREKAN ING NGATASING RAOSIPUN MANAH
Ananging boten ngemungangaken pasadherekan ing ngatasing badan kemawon ingkang anggandheng dhateng kula sadaya, ugi taksih wonten [h. 50] pasadherekan ing batasing raosipun manah tuwin karaosing badan. Sadaya manungsa punika sami sawab-sinawaban ing batasing raosipun manah tuwin karaosing badan. Punapa ingkang karaos ing satunggiling tiyang, ugi tumanduk dhateng ing sanes, ing ngawang-ngawang punika kaebekan getering akasa (ether) dumadi sangking pangretos hawa napsunipun manungsa, amargi saking punika manungsa sami sawab-sinawaban amargi sami boten rumaos.
Manawi ing pajagongan wonten tiyang ingkang awon watekanipun, pambegan awon wau sumebar dhateng ing sanes. Makaten ugi manawi salebeting griya wonten tiyang ingkang brangasan, punika inggih anuwuhaken pamuring-muring sanget utawi sawatawis dhateng sadengah ingkang wonten ing ngriku.
Wonten ingkang atutunggilan kaliyan sawenehing tiyang karaos tentrem tuwin jenjeming manahipun, kados gampil tumindakipun samukawis tuwin wonten ingkang katrenjuh tiyang sanes lajeng karaos giris miris, sarta samukawis saking pamanggihipun ribet tuwin angel menggah ingkang jalari mekaten punika amargi saking raosing manah, mila kalampahan makaten awit manungsa jawi anggadhahi badan kasar utawi jasmani ugi anggadhahi badan rohani, inggih punika badan kadadosan saking jasad, ingkang alus ingkang karaosan sanget kahaman geter ingkang alus.
Wonten malih patreping pasadherekan sanesipun, inggih punika ing batasipun budi, manawi tiyang amikir, pikiranipun wau anyawabi dhateng engetanipun tiyang sanes ing sakiwa tengenipun, badaning manungsa ingkang langkung alus, ingkang anggeteraken badanipun tiyang sanes, ingkang sami alusipun, asring kemawon wonten tiyang ingkang wicanten punapa-punapa, lajeng dipunwangsuli tiyang sanes makaten. Lo aku kok iya beneri gagas iku. Menggah ingkang makaten punika temahanipun tumanduking pikiran wau.
Tembung teosofi punika aslinipun saking tembung Grik, teyos, Gusthi Allah, kaliyan sofiyah, kawicaksanan, dados tegesipun teosofi kawicaksananing Pangeran, pikajengipun kawicaksananing para jawata, para nabi sapanunggilipun ingkang sami asarira Batara, ing tembung Sansekrita winastan brama widya.
Titimangsanipun wonten nama teosofi kala ing salebeting taun, tigang ngatus kapetang saking wiyosipun kanjeng Nabi Ngisa, dene ingkang ngawiti ngangge nama wau satunggiling guru Amoniyus, sakas kaliyan para muridipun, ingkang kanamakaken neyoplatonisten.
Teosofi punika agami kawicaksanan ingkang sampun kina-kumina, inggih piwulang amung tumrap dhateng para linangkung, ingkang sampun kasumerepan ing satunggil-tunggiling nagari kala kina ingkang titiyangipun [h.52] sampun saged-saged, inggih ngelmi kasuksman ingkang sampurna, inggih punika tuking sakathahipun agami.
Teosofi punika kenging kaanggep agami, ingkang tumidak saleresipun, inggih agami ngiras kawignyan, inggih agami ingkang boten murih supados manusa angajeng-ajeng kamulyaning gesangipun ing tembe, wonten ing sadhéngah panggenan, ananging kadados sampun kenging kanyatahaken ing salebeting badan punika wonten ing bumi ngriki, sarana ambu kang warananipun sarana angelih kaengetanipun timbal tumimbal saking satunggiling alam dhateng alam sanesipun, ngantos dumugi ing ngalamipun para guru ageng.
Menggah sedyanipun teosofi punika, angrungukaken sadaya agami tuwin sawarnaning bongsa mawi pathokaning piwulang kasusilak ingkang sami, angwawaton kajaten ingkang langgeng, teosofi sumedya anedahaken, inggih sakathahipun agami punika rembesan sangking kawruhipun para sujanma utawi ingkang sami golong apa wong mitra, ingkang samangke taksih sami dados juru panuntuning manungsa. BAB WONTENIPUN PATHOKANING PIWULANG AGENG
Para teyosup sami amastani, bilih wonten pathokaning piwulang ingkang wiyar, tuwin pathokaning kawruh kasampurnan, kawignyan tuwin akasa ingkang dados watonipun samukawis, tuwin amot samukawis, ingkang kanyatahan wonten ing ngelmi kasampurnan kawignyan tuwin agami ing jaman kina tuwin samangke.
Salugunipun piwulang wau kathah iribipun dhateng ngelmi kasampurnan tuwin dhateng kawignyan tinimbang dhateng agami, awit dene piwulang ingkang amerdi supados tiyang anganggep mawi anggantungi hukuman naraka utawi sanesipun dhateng sinten ingkang boten purun nganggep, kados dene tindakipun sawarnaning agami.
Inggih leres pathokaning piwulang wau kenging kaanggep agami ingkang winastan agami punika tegesipun kawengku ning ngagesang dhateng cipta ingkang mulya. Ananging piwulangipun kedha kenging kanyatakaken, boten amung misesa, manawi tiyang nyujani utawi mungkiri dhateng agami lajeng kawastanan anyenyerongi kasuciyan, sadhengah tiyang ingkang angudi boten badhe maiben bilih kala kina wonten pathokaning piwulang kang luhung ingkang turun tumurun dumugi samangke.
Pangajekanipun kanjeng Nabi ngIsa dhateng sakabatipun makaten: kowe iku wus padha kaparingan sumurup marang wawadining karatoning Allah, dene wong kang ana ing jaba, kabeh padha kudu ginawekake pasemon (anggitanipun markus bab kaping 4 ayat ii).
Karsanipun kanjeng Nabi ngIsa ngandika makaten punika aparing pitedah bilih manungsa punika sami kawenangaken nyumerepi wawadosipun dumadosing jagad (karatoning Allah) anggenipun purun kangge lan angudi dhateng wawados wau, ananging tiyang ingkang kathah-kathah ingkang taksih tidha-tidha ing budi, punika anggenipun kaparingan kawruh kalayan pasemon, supados sami pirsa dhateng Gusthi Allah, tuwin karsanipun. Teosofi ingkang wenang angebeki dhateng kawicaksanan winados, bilih pathokaning piwulang linuhung wau, dene anggenipun teosofi anggadhahi raja brana ingkang linangkung punika, mawi winewahan kalayan angsal-angsal ning titi pariksanipun para waskitha, tuwin para wicaksan, kayekten saking pinten-pinten pratondha ingkang boten kenging dipunabeni, dene kawicaksanan wau samangke tuwin kala kinanipun dumunung wonten pakempalaning pasadherekan ingkang warganipun samangke taksih misugeng, inggih punika ingkang sinebut para adhep, para adat, para Nabi, tuwin para mahatma, ingkang kaindhakaning rohipun sampun dumunung ing tataring kang luhur angungkuli tiyang ingkang kathah-kathah, menggah temenipun ingkang makaten wau kenging kanyatakaken BAB WONTENIPUN KAMULAN INGKANG LANGGENG
Teosofi amedharaken kawontenanipun ajal kamulaning dhadhasar ingkang langgeng, ingkang amung kasumerepan saking wedharan tuwin wiwijangipun, boten wonten tembung ingkang kenging kangge nyariyosaken ajar kamulan wau, awit tembung wau amung kadamel ambedak-bedakaken, ing mongka kamulan punika kawontenan sadaya, kula matur bibisik ingkang winastan ajal kamulan wau inggih punika kang maha yekti kang tanpa pungkasan, kang tan kenging kapaiben, ananging tembung punika boten anggadhahi teges ingkang sayektos, para wicaksana amastani sat, tegesipun ana, punika boten pisan wujud utawi dede kahanan, amung manawi sampun wiwit gumelar punika tiyang saged anyebut punapa-punapa kalayan tembung ananging babaripun ingkang gumelar wau mratandhanipun ingkang boten gumelar, dene ingkang gumelar punika boten langgeng, kenging sirna, mila kedah wonten ingkang lastantun langgeng.
Menggah wontenipun ingkang langgeng punika kedah kaanggep, sabab manawi boten makaten sangking pundi tuwuhipun kawontenan ing sangalam donya punika. Saestunipun sadaya wau amot dat, ingkang minongka isenipun wijining sakathahipun dumados, tuwin isenipun sakathahing daya utawi kakuwatan.
Miturut piwulang teosofi sajagad pramudita punika gumelaring sat ingkang wawadana, paribasanipun tiyang tanah Hindu makaten: wonten kala mangsanipun nyambut damel, tuwin mangsanipun kendet, mongsanipun gumelar tuwin mongsanipun kukut, mongsa wedalipun tuwin lebetipun napas ageng, sadaya punika ajeg gilir gumantos.
Amung teosofi piyambak ingkang saged sanjang saking pundi pinangkanipun manusa, punapa preluning gesangipun dhateng ing pundi purugipun, teosofi amulang dhateng kita supados aningalan manahipun piyambak, inggih punika ingkang saged ngicalaken sakathahing pamrih dhateng kacekapipun pyambak, anedahaken sapinten genging tagelanipun manusa ing ngatasing engetanipun, wicantenipun tuwin padamelanipun saha angosikaken panggrahitanipun dhateng kawajiban ingkang leres.
Teosofi boten angawisi tiyang angudi tuwin atataken, dene manawi sepen wangsulan, punika sampun kagalih badhe boten purun nyukani wangsulan, ananging rehning kula dereng saged mangretos badhe wangsulanipun, mila bok manawi badhe lepat sanganggenipun.
Para tiyang ingkang sampun angsal katerangan pyambak angrumiyini para sadherekipun, punika boten kacegah, awit anggenipun angsal katrangan wau saking purunipun angudi, sangking anggenipun purun anempuh dhateng rekaos pinten-pinten, sinten ingkang betah sumengka ngantos saged dumugi pucuk, punika boten wonten tiyang ingkang saged meksakaken mandhap malih, dados kaindhakan utawi kamajengan punika anggeri ngagesang.
Wonten pinten-pinten suksma, manusa sajati utawi jiwa ingkang rikat majengipun, inggih punika para tiyang kang remen damel kasaenan, para guru tuwin para guru ageng.
Sadaya manusa wewenangipun sami, sami wenang angudi kaindhakan, sarta kedah nanggel dhateng engetan tuwin padamelanipun pyambak, dene teosofi ingkang murih sampurnanipun, sarta anedahaken margi supados saged dipun kalampahan pamurihipun wau.
Piwulang teosofi kathah ingkang sulaya kalayan seserepanipun agami ing jaman samangke, ananging teosofi boten sumedya nyirnakaken agami, sayektosipun boten wonten tiyang ingkang kapurih bucal ingkang lami, saderengipun aniti pariksa ingkang enggal sarta winagih langkung prayogi.
Sarehning teosofi punika amot gumelenging gesangipun manusa ngiras minongka pathokaning ngelmi kasampurnan tuwin kawignyan, mila sangking wiyaripun teosofi wau ngantos tiyang ingkang sumedya anggarap, saged dipun amung nyariyosaken gumelaripun ingkang jawi piyambak, menggah ingkang kawulangaken teosofi kados ing ngandhap punika: Bab gumelaring jagad. Bab manusa miwah gadhanganipun. Bab wajib ingkang kedah linampahan manusa. BAB GUMELARING JAGAD
Panganggepipun teosofi gumelaring jagad punika sangking lebet wedaling napasipun gesang langgeng.
Sadaya kodrat punika kawistara wonten ebah ingkang ajeg, manawi kula nyatitekaken sawarnining kumelip ingkang wujudipun asor, mangandhap ngantos dumugi kewan, alit-alit ingkang kengingipun dipun tingali amung sarana mikroskup, manawi kewan alit wau kula waspaosaken, ing ngriku badhe saged pirsa ebahipun lebet wedaling napas ingkang ajeg, ingkang dados peranganipun wujud ingkang asor wau, ing sangalam donya punika tiyang saged nyatitekaken ebah ingkang ajeg, ing pundi-pundi ya panggenan tiyang pirsa ebah minggah, mandhap, melar tuwin mingkup pasang tuwin surud, ing mangke teosofi amulangaken bilih keketeg ingkang ajeg, ingkang geter wonten ing bageyan ingkang alit-alit, punika ugi kumejot ing jagad rat gumeleng dados satunggal.
Sadaya ingkang sipat gesang wau boten kenging kanamakaken gesang ageng ingkang langgeng awit satunggal-tunggaling gesang punika amung babaripun gesang langgeng, dene gesang langgeng inggih punika kawetahipun sadaya, tuwin malih gesang wau boten kenging kawastanan budi, awit budi punika amung sajejering gesang, dene gesang langgeng inggih punika wujudipun sadaya.
Tiyang amung saged anyidhem dhateng kawontenanipun ingkang boten kenging dipun jajagi wau, sarta amung kedah nungkul salebeting batos, awit sinten ingkang ngangkah medharaken bab punika sae satu tanpa tuwas.
Dados gesang langgeng ingkang kawedharipun salah satunggal ambabaraken dados gesang kita, punika ingkang anuwuhaken jagad.
Wonten jejering kawontenan pipitu, ingkang ing jawi awarni roh suci, ing lebet awarni jasmani kang resik, dene sadaya jinis tuwin maujud ingkang kadunungan gesang punika sami sumarambah ing saantawisipun roh kaliyan jasmani wau, satunggal-tunggaling badan kangge tumrap ing wawengkonipun dianggenipun gesang.
Ing sadaya kodrat ingkang gumelar punika wonten wicalan mitu-mitu, kadosta warnaning cahya wonten pitu, larasing gongsa wonten pitu, tuwin sanes-sanesipun.
Manawi tiyang sampun kalampahan anyakep jejering engetan kados makaten wau, saestu badhe saya langkung terang seserepanipun dhateng ing ngatasing panyipta bab sawarnining maujud ingkang sami gesang wonten ing ngalamipun pyambak-pyambak, ingkang jumbuh kaliyan kawontenaning jagadipun, makaten ugi badhe saged sinau nyumerepi kawontenan ingkang beda kaliyan kawontenan ing donya punika, tuwin badhe saged anyipta. Bilih satunggal-tuggaling tataranipun kawontenan punika pancen tumrap dhateng sakukubenging wawengkonipun, sarta satunggal-tunggaling maujud, punika sami anggadhahi rumaos ingkang prayogi tumrap ing kawontenan ingkang dipun dunungi. Punapa malih kula sadaya badhe mangretos bilih wonten maujud sanes-sanesipun, ingkang sami gesang wonten ing ngalam sanesipun ngalam donya punika, kados dene manusa ingkang sami gesang wonten ing donya punika tuwin malih tiyang badhe terang sumerepipun, sabab punapa bongsa alus ingkang langkung saking manungsa wau teka inggih boten longka kawontenanipun, uwit ing ngatasipun bongsa alus wau sadaya-sadaya punika. Sami nyata kados dene gesang kita tumrapipun ingkang kita, ananging wonten ing ngalam sanes, sarta sampun minggah, dumugi ing tataran sanes. Dados jagad punika kenging kawastanan satunggaling gesang ageng, ingkang sumarambah ing tataring kaindhakan pipitu.
Manusa punika gambaring jagad ingkang kaalitaken, dados sanyataning wujud ingkang mindhak-mindhak sampurnanipun, punika kacetha wonten salebeting guwa garbanipun piyambak, manusa wau ugi kados dene jagad sami sap pitu, satunggal-tunggaling cacalon utawi kamulaning jagad.
Kamulaning manungsa ingkang ongka pitu inggih ingkang luhur pyambak, punika kenging keupamakaken paletiking cahyanipun roh kang amung, inggih punika sanyataning gesangipun jagad, ingkang dumunung ing manusa, upami gesangipun roh kang agung wau latu, paletiking latu wau ingkang mrangangah salebeting manungsa, inggih punika kaketegipun gesang langgeng.
Rohing manungsa punika tumpakaning roh kang agung wau, saha gandheng kaliyan paletikinh latu kang langgeng tuwin kaliyan budi luhur ingkang dumunung ing manungsa, ngempalipun dados trimurti, inggih manusa sajati ingkang langgeng boten pejah-pejah.
Dene dumunungipun manusa sajati wonten ing badan jasmani, utawi kewani, punika babaripun kamulaning rangkep sakawan, kempalipun badan kewani kaliyan manusa sajati, inggih punika kadadosanipun manusa.
Menggah gesangipun manusa wonten ing bumi punika, prelunipun boten liya supados ngangkah angindhakaken sampunipun tuwin nyumerepi kamulanipun titiga ingkang winastan manas luhur, utawi trimurti, dene kamulanipun ingkang sakawan, inggih punika manas asor, ingkang kagolong dhateng bumi, kedah kinawonaken sarta kawisesa, dados indhaking kasampurnanipun manusa sajati punika kagumantung wonten tiyangpun pyambak.
Manawi manungsa saged ngalih sangking alam ingkang dipundunungidhateng ala ongka gangsal, inggih punika panggenan anggenipun roh anyambut damel wonten salebeting wawengkonipun pyambak tuwin gesang angangge gesangipun pyambak, saestu badhe karao, bilih punapa ingkang ing bumi ngriki kawastanan alus, ing ngriku kawastanan wadhag, sabab wadhag utawi kasaripun ing ngriku boten sami kaliyan kasaripun ing ngriki, sarta punapa ingkang saged katingal tuwin kamirengaken tuwin karnanipun badan wadhag.
Manawi manusa sampun nyatakaken kawontenan salebeting wawengkonipun engetan sarta roh sapisan kemawon, sanadyan beda sanget kaliyan punapa ingkang sampun dipun sumerepi ing salebeting wawengkon gesangipun padatan ing bumi ngriki, saestu gagadhanganing manusa badhe kabuka sanyatanipun, gagadhangan wau katingal langkung mulya tinimbang kaliyan ingkang sampun kasebut ing tembang kidungipun para juru ngarang, tuwin langkung luhur tinimbang kaliyan ingkang sampun kapirsanan para Nabi.@@
Manawi manusa sampun saged ngawonaken dhirinipun pribadi sayekti dados ratuning kodrat, sami kaliyan Pangeranipun ingkang wonten ing suwarga. BAB MANJALMA
Tiyang boten saged gayuh kasampurnan amung salebeting gesangipun sapisan wonten ing ngalam donya, nglengkara kasampurnan kenging ginayuh saumuring tiyang, amurih saged dipun sampurna kedah pinten-pinten rambahan anggening tumitah, dene gesangipun wonten ing bumi boten saweg sapisan punika, ananging sampun boten kantetan laminipun anggening marsudi kawignyan kala gesangipun rumiyin, menggah kasagedan ingkang sampun kadarbe, tuwin kalangkungan ingkang sampun karenggem, punapa malih daya ingkang sampun dadosaken kasenenganipun, punika kenging kaupamekaken boyongan anggenipun angsal-angsal sangking ungguling yudanipun, sadaya punika kenging kangge nitik kados pundi lalampahanipun kala rumiyin, dados boten amung sapisan, punika anggening gesang wonten ing donya, ananging sampun rambah-rambah, saben-saben tumitah angudi kawruh malih, upami kapemutan wonten ing serat, lalampahan ing gesangipun wau kados anyerat wewahing cariyos wonten ing buku wau, ingkang wasananipun badhe saged amaos piyambak.
Ingkang punika mila manusa kalairaken malih, sarujuk kaliyan ingkang sampun kalampahan, inggih punika temahaning padamelanipun pyambak, dados kita pyambak ingkang andhapur kawontenan kita samangke punika.
Menggah angger-angger makaten wau winastan angger-angger ingkang sumarambah ing ngakathah ingkang anjumbuhaken pagesanganipun satunggal-tunggaling manungsa kalayan angsal-angsalipun kala gesangipun rumiyin, satunggal-tunggaling manungsa kalairaken malih, kados kawontenanipun ingkang sampun kasadhiyakaken pyambak. BAB LABUH
Sadaya manusa sami kadunungan wajib kedah tulung tinulung amurih dumugi ing kasampurnan, boten wonten tiyang ingkang saged dedel piyambak, makaten ugi munduripun tiyang satunggal, punika andamel munduripun ingkang taksih kantun boten wonten tiyang saged begja sayektos, manawi taksih wonten tiyang satunggal ingkang nandha sasara. Boten wonten tiyang saged angsal kawilujengan saking pangangkahipun pyambak, manawi sadherekipun sasamining manusa boten tumut angsal kanugrahan wau, pramila bebahan padamelan kita inggih punika angrampungaken kuwajibanipun sadaya tiyang bab ing ngatasing kabetahanipun sadaya sarta jalaran saking anindakaken tuwin anglampahi dhateng kuwajiban wau saestu kula sadaya badhe pinareng anunggil kaliyan gesang kang luhur.
Kita kedah tansah angengeti, bilih kula sadaya punika dados sagolonganing pasadherekan, kula kedah sampun amung manah dhateng badan piyambak, punapa ingkang dipuntampeni kaanggeya kawilujenganipun ing sanes, supados sadherek kula sasamining manusa tumut angraosaken panggesangan sami kaliyan kula, kita kedah ngangge kawruh kita kadamel mulang ingkang sami dereng mangretos.
Kedaha suka pangajaran ingkang prayogi, kangge mitulungi tiyang ingkang taksih kacingkrangan pangajaran, supados para sadherek kita saged mindhak kasampurnanipun, supados saged sami kaliyan kita, bilih sadaya punika sampun kalampahan, punika saweg badhe dumugi ing mongsa anggen kita anggepok dhadhasaring gesang enggal, tuwin anggeni kita malebet ing alam enggal, ananing sadaya punika kalampahanipun sasarengan.
Para sujanma ingkang wonten ing ngajeng kedah angentosi ingkang taksih kantun, sarta punapa boten sampun tetela, bilih para sujanma ingkang wonten ing ngajeng kedah anglampahi sakathahing rekaos amulang dhateng ingkang taksih kantun, supados saged enggal mindhak sampurnanipun tuwin para sadherek wau tumunten malebet dhateng panggesangne enggal, ingkang ginadhangaken dhateng manungsa sasampuning gesangipun samarke punika.
Ing wasana kula sadaya badhe sami sasarengan menek ing andhaning manungsa, ingkang sukunipun umum pangwonten ing endhutaning gesang kewani, dene untuning ondha ingkang nginggil piyambak silem ing salebeting cahyanipun gesang langgeng, samangke kula sadaya sampun sami manjik ing ondha wau, ananging sami boten saged anglajengaken menek, manawi kula boten saged ambeta sadherek kula
Miturut intgkang kasebut ing nginggil wau, dados kados punapa kemawon rikatipun anggening nindakaken pathokan ingkang ageng punika, ewa samanten ijeng ngandika kedah angyektosan bilih teosofi punika amot piwulang ingkang sakelangkung kathah, mila ingkang sami sinau urup sanget kangelan kaliyan pituwasipun.
Teosofi punika boten ngamungaken agami thok, kawruh kasampurnan thok, utawi kawignyan thok, ananging katiga pisan punika kempalipun dados teosofi.
Boten wonten agami ingkang sanyata, manawi boten mantala dipunleler sarana pamariksanipun kawignyan tuwin kasampurnan tuwin boten saged anedahaken margi ingkang leres, ingkang nguntapaken manusa dhateng kamulyan ingkang linuhung.@@
Ngantos dumugi samangke anggenipun tiyang angsal agami punika sampun tumimbal saking tiyang sanes, liripun anggening tampi wau saben-saben amung sangking mireng sanjangipun tiyang saged ngupados paseksening kajaten ingkang kawedharaken dening agami.
Tiyang saged angsal teosofi utawi agami kawicaksanan sangking tukipun, amargi ingkang sami marentah para linangkung, liripun makaten, kajatenipun teosofi punika kenging kaleler saking titipariksanipun ingkang sami nyepeng marentah piyambak.
Menggah saged dipun tiyang angsal kajaten ingkang kawulangaken dening agami punika manawi sampun pejah, dene kajaten ingkang kacariyosaken dening teosofi tiyang saged angsal salebeting gesangipun punika, sok angger ajeng sarta purun anyatakaken.
Sakathah-kathahipun teosofi punika langkung luhur tinimbang agami, sabab agami anggantungaken ingkang dereng tinamtu, dereng nate wonten tiyang ingkang sampun nyumerepi tuwin anggelaraken ingkang ginantungaken agami, dene teosofi kados limrahipun kawruh ingkang nyata, upami kawedala wicantenipun makaten: manawi sampeyan kapengin badhe sumerep punapa-punapa, sangkign kula suwawi, sok angger sampeyan purun prekaos.
Piwulang teosofi punika celak kaliyan kawignyan, sinten ingkang remen kawignyan saged ngindhakaken seserepanipun sangking marsudi kawruh teosofi dene kawontenanipun agami samangke amung anggelaraken piwulang ingkang sulaya kaliyan titi pariksanipun tiyang alikasagedan, sampun leres kemawon tiyang ingkang saged anedha tondha yektinipun agami, awit pakenipun agami amung kawurih ngandel thok, mila tumrapipun tiyang ingkang sampun alus budinipun tetela bilih agami punika dereng nyekapi, sarta boten saged amarnekaken tondha kayektosanipun.
Sakathahing agami punika sajatosipun sami piwulang, ingkang kawarahaken dhateng manusa kala kina, nalikanipun manusa dereng kathah kasagedanipun, dados kala samanten para tiyang prasasat taksih lare, ananging sareng samangke sampun diwasa, ingkang sampun mindhak budinipun lajeng nedha tondha yektinipun kajaten ingkang katampen kala taksih lare, punika nalaripun anggening agami boten saged adamel leganipun tiyang, ing mongka tiyang tansah ngudi dhateng kajaten sabab wonten osiking manahipun ingkang asanjang bilih piyambakipun saged asal ingkang langkung prayogi, osiking manah makaten punika ingkang tansah ngajak angudi dhateng kekeran.
Pramila ing mangke inggih teosofi punika ingkang minongka tondha yekti kajatenipun sakathahing agami, dados inggih agami ingkang tumrap dhateng tiyang sepuh, ingkang ali kasagedan.
Sarehning kala rumiyin anggening mulangaken agami dhateng tiyang ingkang taksih lare kadhapur cariyos pasemon, parentah tuwin awisan, mila samangke anggenipun nyariyosaken dhateng tiyang ingkang sampun mateng kadhapur kasagedan utawi kagunan.@@
Kala rumiyin nalika budinipun manusa taksih dereng sampurna kangge nyumerepi kajaten ingkang sanyata, sumerepipun kajaten ingkang dumunung ing agami saweg ules utawi blebedipun kemawon, samangke teosofi ingkang mudhari blebedipun kajaten, supados katingala dening manusa, manusa pinten kemawonipun ana-anaken kengising kajaten.
Manawi panyinaonipun agami katindakaken dening teosofi, punika badhe adamel karaos tuwin pirsanipun manusa dhateng kajatenipun agami, sabab teosofi punika awaton pathokning kawignyan tuwin waton kajaten.
Pasemon, upami tuwin sanepa ingkang minongka pangekeripun kajaten punika teosofi ingkang badhe anelakaken tuwin anggenahaken.
Sanadyan agami ngelmi kasampurnan tuwin kagunan punika upami lare sami anunggil embok, aluran sangking pancen satunggal, ewa samanten aktingalipun sami boten cocog, dene anggenipun katingal sami boten cocog, punika amargi tiyang sami boten pirsa sambetanipun.
Amung teosofi pyambak ingkang saged ngempalaken mailh perang-perangan wau, sabab teosofi punika embok ingkang nglairaken anak titiga wau, mila amung panggulang tuwin titi pariksanipun teosofi ingkang sah, ingkang badhe anetepaken sanyatanipun ingkang kasebut ing nginggil wau.
Sinten ingkang kapengin sumedya angleler kajatenipun teosofi, kedah wekel sanget, anggenipun sinau awit amung sinau ingkang asuka dadamel anggen kita mariksa kaliyan titi.
1. BAB BADANING MANUNGSA KALIYAN BADANIPUN
Kita kedah mangretos sayektos bab bedaning manungsa kliyn badanipun, tiyang punika kulinanipun anyawuhaken pribadinipun kaliyan badanipun, karenanipun anyeguh bilih ingkang dipunwasta aku, punika inggih badanipun pramila prelu ambirat pangagepipun inggih kados makaten wau, sarta amantunan anggenipun anyawuhaken pribadinipun kaliyan urungipun, utawi bedanipun ingkang dipunangge sawatawis dangunipun lajeng kangucal, supados angangge ingkang enggal, manawi pancen taksih prelu angangge badan malih. Kita punika wujudipun ingkang gesang, dene badan punika dhapur utawi wangunipun ingkang dipundunungi.
Sayektosipun manawi kita anyawuhaken roh kaliyan badan kita ingkang amung sakedhap wontenipun, punika kablingeripun sami kaliyan tiyang ingkang anyawuhaken bedanipun kaliyan sandhanganipun, punika boten kawengku dhateng badan, paedah ing badan tumrap ing roh, punika kados dene paedah ing sandhangan tumrap ing badan.
Menggah sababipun anyawuh wau, amargi tiyang limrah boten saged [h.70] amisahaken aku, ingkang sajati kaliyan badanipun, ananging amargi saking sinau anggen kita saged amisahaken pribadi kita kaliyan badan, kados dene manawi kula mandhap saking kereta ingkang kula tumpaki inggih punika, manawi wonten ing jawi rumaos kula saya buntas tinimbang kula gumantung ing badan wau, manawi sampun kalmpahan makaten sampun mesthi kula badhe boten kasasar malih, kita punika inggih badan ingkang kita angge, sarta anyamtuni sadaya tindak kita dhateng ing donya, anyengkakaken kita dhateng alam ingkang langkung jenjem ingkang wonten ing sanginggilipun alaming ngagesang, ingkang kenging pejah punika, amernahaken kita wonten sanginggilipun panggenan kangelan remeh-remeh saben dinten, ingkang tingalipun sakelangkung prelu tumrapipun rumaos ingkang winaragan, sarta anedahaken kita bab imbang-imbanganipun badanipun ingkang tansah suntan-santun sarta ingkang lestantun tetep.
Ingkang pinastan manungsa punika pribadinipun ingkang gesang, ingkang gadhah rumaos sarta saged amikir, inggih wujudipun aku, dene badanipun punika brungkusipun pribadi wau, sarta satunggal-tunggaling brungkus kenging kangge nyambut damel, wonten ing ngalam mriki utawi wonten ingkang kangge ing ngalam sanesipun, liripun supados saged enget utawi rumaos wonten ing satunggal-tunggaling alam, pramila ugi saged amisahaken satunggaling badan kaliyan badan sanesipun.
4. BAB BEDANIPUN SARTA COCOGIPUN SADAYA BADAN
Sakatahing badan punika, beda-beda badhenipun, sarta aben-abenipun mawi-mawi dhasaripun ingkang dipunangge nyolahaken satunggal-tunggaling badan, tuwin mawi-mawi wawengkon panggenanipun anyambut damel, wonten ingkang kasar wonten ingkang alus, wonten ingkang umuripun cekak wonten ingkang panjang, wonten ingkakng dayanipun kirang wonten ingkang langkung, ananging kados wosipun pancen boten langgeng amung dados pirantos, dados rencangipun manungsa, ingkang saged garang sarta kaenggalaken malih mawi-mawi dhadhasaripun, sarta kanyamlengaken kaliyan dayanipun. 5. BADAN PUNIKA PIRANTOSING MANUNGSA
Badan ingkang dipun dunungi gesangipun manungsa tuwin anggenipun nyambut damel punika pirantosing manungsa, sarta manungsa kedah ngrahita bilih wontenipun badan punika kangge tumrap ing manungsa, boten manungsa ingkang kangge ing badan, manungsa punika sanes gadhahipun badan-badan supados kenging dipun angge.
A. Badan wadhag ing basa sansekrita winastan Anamayakosha (Annamajakasha) ing basa Hindu: setulsarira (stula sharira), ing basa Arab roh jasmani. 6. BAB DHASARING BADAN Menggah ingkang winastan badan wadhag punika mangertosipun badan kasar sarta lingga sarira, awit kalih pisan punika sami rumagang ing damel wonten ing ngalam kasar aben-abenan saking jasad kasar, kawujudaken kangge salebetipun gesang wonten ing donya punika, manawi pejah badan wau katilar wonten ing ngalam donya, sarta luluh awor kaliyan jasad kasar, dene manungsanipun sajati lajeng dhateng alam astral (astraal geheid) inggih punika alam ingkang langkung alus, manawi manungsa dereng ngambah sajawining alam kasar punika, taksih prelu angangge badan kalih pisan wau, utawi salih satunggal, badan kakalih punika badhenipun saking alam kasar dados boten kenging kangge ngambah sawijining alam wau.
Sanajan badan wau saged pisah sawatawis, ewa dene salebetipun gesang wonten ing bumi angisah-pisah, sarta manawi pisah boten prayogi, punika nandhakaken bilih sakit, manawi sakit rekaos badan kakalih wau sami pisah sawatawis, utawi kacengcengan kados dene prewangan, punapa dene manawi tiyang dipuntilemaken satanginipun lajeng kenging dipuntangled dipunapa-punapa. 7. ABEN-ABENING BADAN
Badan wadhag punika aben-abenan saking jasad kasar pitung warni, kawujud dipunbadan kasar inggih punika saking jasad kasar titiga, kadosta: jasad atos, punika panggenanipun manungsa ingkang kasar pyambak, inggih gumelaripun ing kang asor pyambak, sarta kawedharipun ingkang winangenan sarta boten sampurna, dados manungsa punika kinunjara wonten ing jasad ingkang kasar pyambak.
Menggah dumadosing badan kasar punika sampun kacariyos wonten ing serat-serat, mila sinten ingkang badhe ngawuningani , cekap amaos serat-serat wau kemawon, ing ngriki amung badhe pratelakaken punapa ingkang kacariyosaken dening ngelmi kasampurnan.@@@
Badan wadhag punika dumados saking jasad alit-alit ingkang ing basa Walandi winastan molekule (molecule) kalayan pirantosipun kangge ngraosaken inggih punika ponca driya, pirantosipun kangge ebah, utek sarta bayunipun alit-alit, pirantosipun kangge nindakaken sawarnining padamelan, ingkang prelu kangge widadaning gesangipun.
Tiyang ingkang marsudi kawruh kagunan sampun badhe ngajengi dhateng panampenipun teosofi, bilih dumadosipun manungsa punika sakathahing gesang alit-alit ingkang tanpa wicalan, ananging tiyang ali kawruh kagunan boten purun anglajengaken ngangge kawruh winados, supados saged mesthekaken bilih basaning manungsa badaning khewan sarta tutuwuhan punika dumadosipun saking sakathahing maujud gesang wau, kadosta ingkang winastan bakteri, mikroben eroben, aneroben sarta sanes-sanesipun, ingkang boten saged katingal manawi kapirsanan kaliyan semprong pirantos ngagengaken, kajawi ingkang ageng-ageng, satunggal-tunggaling parincenipun jasad, sanajan winastan mawi utawi boten mawi prabot riricikaning badan, sadaya punika gesang, sadaya gesang wau sami kagolong alaming prana utawi gesang, ananging misah sarta boten kawengku, punika sami ngalempak dados molekul, inggih punika kawarni bunder alit-alit sanget ingkang dados wujudipun rah, tuwin dados selah wadhahing rahipun badan wadhag, salebetipun badan punika gesang, maujud gesang alit-alit wau malebet medal sarta tansah dados lantaraning sambetipun manungsa kaliyan kanan keringipun.
Satunggal-tunggaling atum tuwin molekule ing ngalam punika damelipun inggih amejahi dhateng badan wadhag, dados sadaya maujud alit-alit wau ingkang damel badan wadhag dalasan wadhahing rahipun, kawengku daya panggrahiting prana, salebetipun kaereh maujud alit-alit wau ajeg anggenipun damel badanipun manungsa, manawi gesang wau sampun badhe boten kaerah malih, sarta kakendelaken kemawon anggenipun buyang ing sakajeng-kajengipun pyambak, punika dados daya ingkang nyirnakaken, lajeng ambingrah sel damelanipun pyambak, kados dene ngrandhal ingkang pating blesar, dene badan wadhag lajeng ambar. Badan wau badhe boten gesang malih manawi boten pejah, ananging gesangipun anggening dados satunggal, pejahipun anggening sasarengan, gesang anggening dados undhung-undhungan, pejah anggenipun dipunpraboti, bedanipun badaning manungsa ingkang gesang sarta ingkang pejah punika manawi gesang dayanipun tumanduk sayektos, manawi pejah amung monda-monda, samongsa pejah utawi layap-layap molekulipun nurut pangendeng ingkang luhur, ingkang angukut dhateng molekul wau sarta kasebar wonten ing ngawang-ngawang [h.75] panyebaripun punika andadosaken pejahipun badan wadhag, makaten punika manawi kenging dipunanggep pejah, awit molekulipun badan ingkang pejah ugi anggelaraken dayaning gesang ingkang santer, manawi tiyang pejah, mawitipun badhe boten losoh, sadaya molekule ingkang angwujudaken mayit wau gesang, sami uleng-ulengan anggenipun badhe buyar, ngupados adeging gesang sanesipun. 8. KUWAJIBANING PADAMELANIPUN
Padamelanipun badan wadhag punika supados gepokan kaliyan alam donya, sarta punapa ingkang sampun karaosaken wonten ing donya, punika kalumuntaken dhateng pribadi ingkang manggen wonten ing guwa garbanipun, inggih punika manungsanipun sajati, dados badan punika minongka pirantosipun kawontenan ingkang gadhah rumaos, ingkang manggen wonten ing badan supados geda angsal kawruh wonten ing donya punika, manawi badan saya saged ngraosaken punapa ingkang tumama, punika saya maedahi tumrap manungsa sajati ingkang manggen ing ngriku, amargi manungsa sajati punika saged dipunrumaos amung saking samukawis ingkang saged geteraken badan.
Pakartinipun atma wonten ing badan punika dados kakuwatan wonten ing sel, ingkang prelu tumrap panggesangipun sel wau, tuwan Ekhel bongsa ditse ingkang mangretos dhateng kawruh kodrat anyariosaken mekaten: sel punika sami anggadhahi jiwa, mila mratelakaken makaten, sabab tuwan wau anyumerepi merepi bilih sakathah ing sel punika sami anindakaken padamelan pyambak, boten nyunggil kaliyan pakaryanipun badan sadaya, ananging pakaryaning sel ingkang makaten wau kawngenan amung ingkang maedahi dhateng sel pyambak, padamelanipun sel wau kawengku dhateng kasarasaning badan sakojur, amargi sel wau dados peranganing badan, terkadhang sel punika ngambeng-ambengi paedahipun badan, manut paugeraning padamelanipun pyambak, boten angraosaken dhateng maedahipun badan, mugi angengetan daging awon ingkang dumunung ing tatu.
Badan sakojur punika ugi anggadhahi padamelan pyambak ingkang lampahipun boten mawi kamanah dados kados bekakas, kadosta asta ingkang sampun kasinau nyerat, punika manawi manungsanipun sajati sumedya nyerat, asta wau lajeng tumandang, ananging patrapipun tansah ajeg menggah ewahing patrap dados ajeg punika kedah karep dipunsinau, awit nyerat mawi patrap ingkang temtu punika adamel kulinaning badan lajeng tumandang kados bekakas kalampahaken.
Badan punika gadhah gesang pyambak, ingkang mitulungi utawi panggregang-anggregi pakaryanipun manungsa sajati, ananging manungsa saged anyinau badan supados tansah purun tutulung dhateng manungsa.@@@
Dayaning gesang utawi prana punika anyambut damel wonten ing telenging sungsum ula-ula, sarta minngka kakuwatan ingkang gandhengaken, kados dene ingkang mranata tuwin amisesa dhateng sadaya sel, supados sageda sami sayuk nyambut damel sadaya, sarta andamel manut miturutipun badan, kangge tumpakanipun manungsa sajati, ingkang kedah dipunenut punika ing sapanedhanipun, sarta boten ngemungaken dados paklempakaning perangan ingkang mirungga, ananging gumeleng wetah ingkang sampurna. 9. BAB KARAOS
Badan wadhag punika tanpa raos, amung tampi kemawon sarta lajeng kalumuntakaken dhateng manungsa sajati sarana lingga sarira, inggih leres badan punika gadhah kraos pyambak, inggih punika raos ingkang rosa, ananging kula sadaya sami boten sumerep, dene manawi badhe nyumerepi badan wau asuka sasmita dhateng manungsa sajati, dados karaos cape badan sakojur sapanunggilanipun, tetelanipun manawi badan punika tanpa raos, manawi manungsa sajati kawedalaken saking badan, sarana dipunsenggruk kloroforem punika bilih tiyangipun kabedhal boten karaos, sel ingkang angwujudaken badan punik gadhah raos pyambak, punapa ingkang sami kula raosaken, punika dede ingkang dipuraosaken sel. 10. BAB JASAD ANTARA INGKANG WINASTA CAKRAM
Ing badan wadhag punika wonten jasad antara pipitu ingkang winastan cakram utawi teleng, liripun wonten badhe pipitu ignkang kangge wedharaken badan sanes-sanesipun sarana badan wadhag, amargi cakram wau saged karaos tampi getering badan sanes-sanesipun, dados lajeng saged malebet, kadosta: badan engetan saged dipun kawedar amung sarana utek, awit utek punika cakramipun badan engetan rah cakramipun badan astral, sarta manawi badan wau geter lampahipun rah laejng rikat, anjalari ngrikataken keketeging manah, mila manawi kawedal hawa napsunipun utawi pakaremanipun tab-tabaning manah sanget.
11. BAB KAENGETAN UTAWI RAOS (bewustzijn)
Ing ngriki pikajengipun ingkang winastan kaengetan wau inggih punika kawontenan ingkang kangge enget, utawi rumaos ingkang nyumerepi salebeting alam wadhag tuwin alam ingkang langkung alus, kadosta: alam supena sapanunggilipun tembungipun Walandi winastan bewusein (bewustzijn), menggah tembung bewusein wau salajengipun amurih ringkes amung kawastanan kaengetan.
Utek punika pirantosing kaengetan salebeting badan wadhag, dayanipun kirang saking dayaning badan sanes-sanesipun, ananging padamelanipun wonten ing ngalam wadhag, punik langkung ageng, sarta pirsanipun tiyang bilih pribadinipun punika manungsa sajati, amung wonten salebeting badan wadhag, awit badan sanes-sanesipun dereng sampurna, kangge enget saged anyolahaken wonten ing badan wadhag.@@@
Bayu inggih punika urat alit-alit ingkang ansalap ing saranduning badan, tembungipun Walandi winastan seniyusetelsel (zenuwstelsel) wujudipun ombyokan kados dening lawe satungkel, ing mangke tungkelaning bayu wau kaperang dados kalih bageyan, A) tungkelaning bayu ingkang boten kenging kaereh, ing sakajengipun tiyang limrah, kenging ugi kaereh sawatawis, ananging sarana tansah dipunsinau, kados patrapipun pakir bongsa Hindu. B) tungkelaning bayu ingkang kenging kaereh dhateng manungsa, sadaya lampahing badan ingkang sampun kodrat, punika jalaran saking pakartining bayu ingkang kasebut rumiyin wau, kadosta: lampahing pangejuranipun tatedhan, keketeg lampahing napas sapanunggilipun, dene saged dipun manungsa amikir, angraosaken anyolahaken badan, punika jalaran saking pakartining bayu ingkang kasebut ing aksara B) wau, inggih punika jalaranipun manungsa saged anglairaken pikajengipun tuwin kaengetanipun, sarta kenging dipunwastani manawi tungkelanipun bayu wau dumunung wonten ing utek, tiyang boten saged andamel punapa-punapa wonten ing ngalam wadhag, manawi boten saking utekipun.
Kaengetan ingkang nyambut damel wonten ing badan wadhag, punika boten saged oncat saking watesipun, ingkang kenging kasumerepan sarana ponca driyanipun ingkang kasar, sarta kawengku wawaton paugeraning papan tuwin wanci, liripun kawengku ing papan wau upaminipun makaten, kula boten pirsa dhateng samukawis, ingkang boten katingal saking papan panggenan kula samangke, dene kawengku wanci wau makaten, wanci punika gerbanipun amung tiga, rumiyin, sapunika, benjing, kula boten enget dahteng lalampahan saderengipun kula tumitah wonten donya samangke punika tuwin bwnten pirsa dhateng lalampahan ing tembe, amargi kula taksih karaos wonten rumiyin, sapunika tuwin benjing punapa malih manawi tungkelanipun wau boten tata, punika kaengetan boten saged kalair mawi lekas ingkang tata.
Dados anggenipun manungsa anglairaken kaengetanipun wonten ing ngalam kasar punika kawangenan dening dayaning pirantosipun ingkang kasar.
Salebetipun tilem, manawi kamulaning manungsa malelep utawi silep, punika badan wadhag ugi anggadhahi rumaos utawi kaengetan pyambak ingkang boten patos cetha, ananging kaengetanipun wau pisah kaliyan kaengetanipun manungsa sajati, sarta pisah kaliyan kaengetan selipun ingkang angundhung-undhung, padamelanipun katingal amung kados pirantos utawi bekakas kemawon, sakathah ing geter adat boten gendheng, kothong jatining suraos, sarta wosuh, katingalipun kados boten saged grahita kajawi amung akondha titingalan ingkang katindakaken dening manungsa sajati, pramila manawi kapanduking raos saking nglebet utawi saking jawi sanalika lajeng acakra bawa. Punapa malih energing engetan dhateng satunggaling panggenan, punika kados dene angelih engetanipun dhateng panggenan wau, upaminipun anggagas dhateng nagari cina, sakeclapan puniika kados ngalih sayektos dhateng nagari wau, sarta tiyangipun lajeng supena wonten ing nagari cina.
Menggah kaengetan utek kasar punika amung sumerep, boten amanah utawi angraosaken sarta sadayaning engetanipun cawuh, kajawi punika remenipun angindakaken utawi anyanget.
tanpa wangen (awang-uwung), mau ana mongsa lan done siji kang nunggal.
Saiki aku aweh weruh, ngelmu nyawa (zielkunde) dadine padha lan ngelmu etung ukur kang dhuwur (wiskunde) kang iku cipta kita ing ngatasi jagad iki, kudu amek waton saking cecek tengah siji, saking cecek iku thukuling kabeh sumorot marang saubenge, nuli katon nyata marng kita.
Mungguh cipta mangkono iku katetepake nyatane dening cihna saking pamejanging barang-barang. Sabab kang nyata mungguhing darah (atoom) temtu iya nyata ing ngatase jagad kabeh, awit sakabeh angger wewatoning donya iku padha wiwitane, kayata: ing jagad iki ana srengenge kang dadi puser ubenge sakabeh bumi (planeet) dene kang diarani taun iku ora liya mung mongsa ubenge bumi nganti kempute, mongsa iku padha ajine ing ngatasing bumi siji lan liyane, sabab dumadine saking ubeng tumaruntun angliwati don titik kang padha, ananging yen taune bumi kita iki, katimbang lan taune bumi liya-liyane adoh sungsate, amarga don bumi (sijarah planeet) bumi iku beda-beda doh cedhake saking cecek kang kiniteran.@@@
Dene kang prelu dieling-elingi wong mangkene, saya adoh wong (barang) iku saking wiwinih kang ana ing tengah, saya bawur lan kurang susurupane marang wiwinih mau kaya dening bumi, (sijarah planeet) kang adoh-adoh done iku mung monda-monda bae olehe sorot saking srengenge, mangkono uga manungsa kang isih sajroning wadhage sumurupe marang kanyatahan, kaya weruh wawayangan lan bawur, awit adoh ungyane saking wiwinih ing kanyatan sajati.
Yen wus terang susurupanmu mungguh ing mongsa lan don kang kasebut mau bok manawa luwih gampang kowe pada ngerti ing dumadining titah kabeh kang bakal dak pratelakake sarana amek aluran saking titikaning jasad sawiji, iki kang gampang sarta becik dhewe, awit prakara kang dak gunem bab kanyataan kang tunggal, iya iku pangrasa kang thukul dhewe.
Ananging poma – kowe kudu padha duweya cipta – yen dumadining titah temen tanpa purwa wasana, lumintu genti-genti, jagad kita iki uga ora kajabakake ing angger wawatone, sadurunge jagad iki ana, biyen wus ana, kang nganakake, lan jagad anyar iku maneh dadi winih ing jagad maneh, mangkono sabanjure ngambah jagad langgeng loro, iya iku biyen lan besuk, prakara iku kanyatahane ora kena ginayuh ing wong kaya aku, ananging kang wus dhuwur kawruhe, nagnti ora kena kinira bisa anggunem bab iku, awit wus terang ing kanyatahane, dene paseksene iku katetepake dening uger papathokane solan-salining barang, kang dak nyatakake mau, kabeh kang katon, kaereng ing uger solan-salin mau, apata jagad dhewe nyele metu kadi uger pathokan iku (arak mokal).
Dumadining jagad kang tanpa mendha mangkono iku ing tembung Sansekrita kaaranan “kalpa” tegese pa cipta, pamilih ing tembung mathuk banget, awit satemene jagad iku ciptaning Gusthi.
Mara saiki padha aniti pariksa dumadining titah, lan upamakna jagad wus gumelar, yen wus tuutg ing mangsane “meneng”, uwite leren enggone mikir wujude angen-angen, dayaning pamikir genti, pipisahan, wekasan jagade buyar, ing tembung Sansekrita kobasakake Brahmasare, sasuwene sare, sare kapati iku kabeh sidhem, tentrem, ora ana sawiji-wijiya kang ana kabeh peteng nganti mongsa wungune Brahma.@@@
Mungguh “uwit” arupa loro, kapisan, Brahman (iku nyelo = ora lanang ora wadon) iku kahanan sampurna, tanpa tandhing, tanpa watek, tanpa kanthi, tanpa ana tandhane kang katon, yen sasanggitan lan jagad gumelar.
Kapindho, Brahma (lanang) iya iku uwit kang salugu, kang nganakake jagad kabeh, dadi sasanggitan lan jagad,
tunggal lan winih pratama, dadi panjenengane dudu kahanan kang nyelo, awit kang mratama, mratelakake pangkat urutan mau.
Kasampurnan iku dadi tanpa sasebutan, manawa bongsa guru Hindu kajalukan katrangane bab iku, mesthi wangsulane kasampurna ora kena tinerangake, awit loka ginayuh ing wong kang wus sidik.
Wawaton mangkono ing ngatasing Brahman nuwuhake ciptaning sawenehing bongsa kulit putih, yen Brahman iku ora bisa jumeneng awit
watek ora ana, mung sidhem iku ku tetep aran kang sampurna, mulane kalawan anjabakake kang sampurna, mara saiki padha amiwiti anggunem wit kang pratama, iya iku Brahma, kang wungune saking sare, anggelar sarupane kang ana.
1. Brahma, Gusthi, uger utawa kang ana, “sat” kang sunyata.
ngarep dhewe, mulane mangkono awit tan kena kagunem, nuli Brahma, kang sunyata, utawa “sat” uwit kang pratama kang nganakake sarupaning kang kumelip kabeh, prayoga wong tansah eling, yen brahman lan brahma iku rupa loro, nanging wujud siji, ing antarane iku tanpa ana bedane babar pisan, kaya upamane. @@@
aforisma, "Urip iki sejatine sastra gumelar ing jagat. Pinanggiha Gusti ing sembarang kalir. Temokno Gusti ing tek kliwer lan ing obah mosike
Dening : Suwarna PW Swaramu nyuwek sepining wengi Nalika kabeh padha turu kepati Kanggo nyuwun mring ngarsaning Gusti Supaya
menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka
Menawi bade pados piranti lunak -ipun wonten pundi kulo saged pikantuk nggih ndoro. Kula tiyang Jawi campuran Jepang ngaturaken panuwun mbokmenawi wonten para kanca ingkang saged asung
papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo o
Opat : Marbadai ... marbadai, dungi mardame
Lima : Godang pe habis saotik pe sukkup
Kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.
Kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiang
Selat Bali iku selat sing ngubungaké Pulo Jawa (ing sisih kulon) karo Pulo Bali (ing sisih wétan). Selat Bali dihubungaké nganggo layanan kapal ferry ya iku saka Plabuhan Gilimanuk (ing Bali) lan Plabuhan Ketapang (ing pulo Jawa). Ing mangsa ngarep, ing selat iki rencanané bakal dibangun kreteg.
ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.25, 2 Maret 2016.
Sri Sultan Hamengkubuwana VII utawi Radèn Mas Murtéja (miyos ing Yogyakarta, 4 Fèbruari 1839 – séda ing Yogyakarta, 30 Dhésèmber 1931 kanthi yuswa 92 taun) inggih punika rata ingkang kaping pitu wonten ing Kraton Ngayogyakarta. Panjenenganipun jumeneng nata antawis 22 Dhésèmber 1877 - 29 Januari 1921.[1]
Indonésia since c.1200 Basingstoke: Palgrave. 3rd ed. ISBN 0333801008 (pbk.)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.20, 4 Novèmber 2016.
– Desa Bansari, Kecamatan Bansari, Kabupaten Temanggung
– Desa Pagersari, Kecamatan Tlogomulyo, Kabupaten
tenan……………!!!!!!!!!!!!!!!!11
sam sampean duwe fs opo ora?
lek duwe jenenge opo??????
(Gadjah Mada, IAIN Kalijaga, UII – nama-nama universitas di Yogyakarta)
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 24
ing dunya mangke | tembe asih ing ngaherat | kang pinuji tan pegat | angganjar wong kawlas ayun | angapura wong kang doasa ||
|| Milane kawula amuji | maring Allah ingkang mulya |
ucapen waspada paningal | rasakena surasane | kesod ngideri jagad | si picek amilang lintang | wong ngangsu pikulan
tengah segara | kuda ngerop ing ngawang-awang | si bisu atukang padu | tapake kuntul ngelayang||
|| Ana siti pinendhem sajrone bumi | banyu kelem sajrone tpya | perawan ayu rupane | tan kena pisah wong lanang | wrandha wurung peputra | takokena kalawan guru | welanjar durung akrama ||
|| Wonten papan tanpa tulis | sekar tunjung tanpa telaga | iya iku padha tunggale | tanggal sapisan kang purnama | bahita momot segara | jukung layar wonten gunung | pedhati ngambah segara ||
|| Kang awas pasemon puniki | aja sira kaliru tampa | terusena sejatine | sewu siji kang uninga | wong tuwa rasakena punika | pan akeh padha kaliru | aja tungkul turune mangan ||
|| Margane ana wong mukti | pernyata
|| Tur pinaringan maring Yang Widi | maring Pangeran ingkang mulya | iya iku gedhe wilalate | berkate saking Pangeran | mulane sira katrima | iya iku jatine laku | minangka dadi embanan ||
|| Kang saweneh wong ngurip | kasengsem panggawe dunya | kapingin sugih ragane | wekasan
sabarang den gayuh tuna | den cupet maring Yang Agung | sejatine kurang tapa ||
|| Jaluk sugih saya meskin | jaluk enak nemu lara | jatine kurang tapane | minta suwarga nemu neraka | iku sira awasena | nedha luhur dadi kajebur | nedha gesang dadi ilang ||
|| Pasiyanira Yang Widi | alanggeng tan kena owah | amesthi maring kawulane | tinulis ing tanganira | kang becik lawan kang ala | kang ngandhap kelawan luhur | wus pinesthi ing tanganira ||@@
|| Manusa kang pesthi becik | wiwitane saking tapa | amesu maring ragane | tan entheng sandhang lan
kiyamat | ingkang wau ginupita mangke | lan padha sira werudha | iki caritanira | weruhanira ing besuk | anom padha ilinga ||
|| Dhumawuh gaibing swara | eh bumi mengaa aglis | si kapir kang arsa ngrusak |
apan samya ing nguntal bumi | ing labdang pernahipun | kalebu bumi Madinah | pan wus mashur pawartaneki | Negara kopar ing Mekah lawan Madinah ||
|| Wong Islam pan sami suka | sedaya sukuring Widi | nengena ingkang cinarita | agenti carita malih | dhatengipun Imam Mahdi | pan tetelu ngelamatipun | sawiji yen ana grahana wali-wali grahaneki | nuju wulan Ramelan ing waktunira ||
|| Sapisan tanggal telulas | kang kapindho patbelas malih | Imam Mahdi nulya mijil | wonten Mekah negari |
kebekan | sakehe prajurit sami | suka-suka wong Mekah maring Sukma ||
|| Anengena ingkang winursita | kocapa si kapir prapti | wong loro nitih turangga | ing Hurmus ingkang negari | karine atur bekti | risake sang Raja Hurmus | miwah sabalanira | maring anak putuneki | tuwin bala kang kari wonten ing wisma ||
|| Kang samya ngepung sedaya | patine rajeng Hurmus aji | nulya wong sanegara | rembagan ngadegaken aji | anake rajeng
awakira | wonten ing Mekah negari | wus kasebut ratu adil | Jabarail Mikail sampun | apan
agemipun dhestar | lan pedhang wasiyat nabi | lawan wonten malih | apan ageng kramatipun | agenge kekayon godhongan | saged
ing Mekah gedhonge sami | kang isi retna adi | sedaya binuka sampun | pinariksakaken wadyabala | kang sumedya aprang
suyud kang manca negari | ing Masyrik lan Maqribipun | sakathahe bangsa Islam | dene wong kang bangsa kapir |
ingkang saking Imam Mahdi | ing marga datan winarni | Negara Hurmus sampun rawuh | kang wadya binekta sedaya | wonten sajroning negari | abusekan wong Hurmus sajroning kutha ||
|| Saking agenge kang Negara | rajane dereng miyarsi | sapraptane Alibasah | ing agalun-alun pan nuli | juju king sitihinggil | kang wadya kathah kang
|| Wus panggih nulya angunggah | Alibasah sarwi anglirik | pedhangira tinata |
linuwih | wong gawa laying iki | sun utus nugel gulumu | miwah angrusak pisan | negaranira Hurmus lawan malih | angrusak sakehe balanira ||
|| Setengah maca kang serat V Hurmus wedana lir metu Geni | kerot-kerot ingkang waja | inggal astanira kalih | serat nulya sinebit | Alibasah pan tinubruk | malumpat saking palinggihan | pedhangira wus tinarik | kang samya nangkil sedaya pan ngrebut yuda ||
purun | anulungi Alibasah | wong kapir sajrone puri | samya tulung iya masing ratunira ||
|| Awit nempuh ing yuda | panuju ing dina Kemis | marengi
saking sitihinggil | karepotan si kapir | pejah limangatus ewu | perjurit kang nitih kuda | apan sarwi den trajangi | wus tetela ningali Hurmus raja ||
|| Sigra lajeng buwang seray | ing negari kanan lan kering | tan
upeksi | ing negari Mekah maring Imam Mahdi ||
|| Cinandhak ing lampahira | praptane atur upeksi | umatur saatur ira |
tan mawi arebut uning | ing Hurmus sampun agempur | risake tan mawi yuda | tan mawi aprang tandhing | sigra budhal caraka lir pucung kang warna ||
|| Wus acundhuk caraka nulya umatur | wiwitan pan wekasan | Imam
ratu samya ngiring | pra bupati hulubalang aneng ngarsa ||
|| Nulya nitih Imam Mahdi kuda mulus | rina suk sedaya | ageing wasiyat nabi | nulya budhal ing marga datan winarna ||
|| Imam Mahdi ing Hurmus pan sampun rawuh | sigra Alibasah | amethuk maring sang raja | wus acundhuk Imam Mahdi jujukira ||
|| Ing korine wismanira Raja Hurmus | sampun
|| Apan sampun Imam Mahdi karsanipun | kang ginawe raja | gentine Raja Hurmus | datan liyan saking
ing tyasipun | kang wadya sedaya | dyat menangi Ratu Adil | bumi jengkar pereng-pereng samya arja ||
|| Pan wus mashur ing negari liyanipun | mashure tan ana wong cilik kurang bukti | napa malih Negara pan nora kurang ||
|| Pan malihe data nana susahipun | saking arjanira | tan ana kang laku maling |
wong cilik | saben taun tan ana kang ora medhal ||
|| Jumeneng Imam Mahdi pesthinipun | kawan dasa warsa | lamine jumeneng aji | anulya ana ratu utusanira Yang Sukma ||
|| Nulya dhateng musibat Yang Agung | wetunira Dajal | apan sampun den luari | jujukipun saking sarsane Negara ||
|| Wonten kol sawiji caritane puniku | wetunira Dajal | anjujuk anataraneki | antarane ing
Sam | mashur ingkang Dajali | yen wus luwar saking gunung Kap ||
Gusti Hamzah akeh wong kang datan ilining | penyanane langit pitu sami rebah ||
||Lawan malih ingkang samya atut pungkur | anak saking jin | sedaya sami tut wuri | bektanipun
bektinipun | prabotipun aprang pitung puluh ewu bedhil | semalihe pitung puluh ewu tumbak ||
lembing | kere jemparing kang aning luhur turangga ||
|| Sakehe uwong ing Hurmus akeh kanga nut | ing Ngesam lawan
Negara kang dipun encik | samya manut saking ajrihe pinejahan ||
minangka dadi piranti | dadya godha sekeh manusa ||
|| Pitenah awal asru ngucap si Dajalu | sira wetokena | gedhong emas ingsun iki | winetokaken | gedhong isi emas mubyar ||
|| Pitenah sami sang Dajalu nyipta gunung | gunungipun emas | lan selaka warna kalih | luhuripun ing arga isi panganan ||
|| Sarupane wowohan ana ing gunung | sekul ulam adi-adi | mawi tarub-tarubanipun inggih emas ||
|| Lawan malih luhure gunung mili banyu | beninge kalintang | rasane lir madu
|| Sarwi undhang sang Dajal ingundhangipun | eh sekeh manusa | padha ngidhep maring mami | ingsun iki Pangeran kang nyata ||
|| Yen wus ngidhep lanang wadon maring ingsun | lah munggaha | gunung malebu gedhong wesi | iya kang dadi cawisanira ||
|| Lamun ora padha ngicep maring ingsun | sayekti sira sun rusak | pan ingsun Pangeran yekti | wong tan iman denyana iku Pangeran ||
|| Mula kathah wong kanga nut maring Dajal | kadya upamane | tawon ngisep sekar wangi | sami brubul kadi laron mangsa jawah ||
|| Saben-saben ngancik Negara ingundhangipun | sami undhangira | panganggunira ing Yang Widhi | yen tan manut manusa nulya pinedhang ||
pan samya katur kang Dajal sigra damoni | nulya waras laranipun | lan bisa nguripaken wong mati | nanging
|| Lan malihe wong kapir sami nenuwun | uripe wong tuwaneki | sang Dajal nulya anyeluk | wong
|| Sigra nebut wong kapir apan kemrusuk | manut wong tuwanireki | dhatengipun kadi sulung | yen wong tuwane urip | apan sarwi amergogok ||
|| Dene wong Islam iku dadi kupur | manut lakune Dajal | yen wong kedhik imanipun | alah kudu kapingin | ajrih lamun kinethok ||
|| Dene wong kapir maksig ngandel imanipun |
limalas iku | si Dajala yen ana peksi | ing tawang pan iberipun | sang Dajal nulya ningali | peksi runtuh ting taledhok ||
|| Pitenah malih kaping nem si Dajal | yen ningali maring wong muslim |
cinekel aglis | lambene ginraji sampun | tugel bet lambene kalih | wong Islam anulya mincos ||
|| Wonten malih wong Islam kang dereng pinerung | sang Dajal angucap malih | eh Islam tingalana ingsun | kudratipun angluwihi | bisa nguripaken uwong ||
|| Lawan malih ingsun bisa gawe lampus | nulya nyandhak wong sawiji | apan kinarya lampus
wujud papat kalih | kang sawiji ginugah alon ||
|| Wus delalah panglulunira Yang Agung | sang Dajal pan denturuti | nulya nangikaken sampun | Gusti Allah maring si kapir | kang mati nulya lenggah ||
|| Alon ngucap wong Islam maring Dajalu | kang
Dajalu | anulya pinedhang aglis | panjangga pan wus rampung wong Islam pan sampun ngemasi |iya iku
|| Pan saestu paduka Pangeran Kang Agung | kumala boten sakmenir | punang Dajal asru gumuyu | dene bungahe kang ati | denaku Pangeran wong ||
|| Lawan malih pitenah kang kaping pitu | sang Dajal anyipya aglis | swarga nerakkanipun | wonten kanan kiring suwargane mencorong ||
|| Pan neraka wonten ing kiwanipun | geni mubal angajrihi | agengipun pan sagunung | gumeter kang samya ningali | sekeh uwong samya derodhog ||
|| Dene swarga kang minangka lainipun | wong wadon kang ayu luwih | minangka widadarinipun | penganggone widadari | mas inten pating pencorong ||
|| Jru swarga ana rupa bapa biyung | tan samya alinggih | sarwi ngajak celuk-celuk | lanang wadon den celuki | eh ta anak putu ingwang ||
|| Becik padha manuta maring ingsun | mungguh maring swargi | yen sira pan nora manut | karsane Pangeran mami | linebokaken neraka umob ||
|| Permilane akeh wong kang sarwi anut | pengrasane swarga
maring jrone geni | awakira ajur luluh | anging mangkana kang becik | dadi wong Islam kinaot ||
|| Mider-mider Dajal ngalor ngidul | Masyrik
ingkang tan kambah Dajalu | Negara dunyeki | pan sekawan cacahipun | ing Mekah lawan Medinah | Betal Mukadas hurthusi kinaot ||
|| Pramilane negari sekawan iku | boten kambah maring Dajali | awit karsanira Yang Agung | Negara katingal warih | lan malaikat akeh rawuh ||
|| Nulya mogok Sang Dajal maring
Hidhir | pedhang ginawe ngamuk | keh mati balane Dajal | kang getih sampun ngrobyok ||
saking kehe ingkang getih | sigra Jeng Nabi sinosok ||
|| Karepotan Jeng Nabi Hidhir prangipun |
Nulya pisah Nabi Hidhir inggonipun | pan sampun awas ing ngilmi | kang mateni Dajal iku | Nabi Ngisa kang mateni | mila apisah ing ngenggon ||
|| Wonten kadis awit saking Kangjeng Rasul | angendika Kangjeng Nabi | yen
kena ing piranti | anulya sami lumayu | angungsi Mekah negari | aseba Imam Mahdi kaot ||
|| Sampun ngumpul wong Islam nulya laju | wonten Betal
jagat Masyrik | ing Mastrib mangulonipun | nulya wonten kabar yakin | Betal Mukadasi baris ngerompol ||
barisipun | Imam Mahdi kelawan sebalaneki | punika wong Islam agupuh | barise tan kena moncol ||
|| Akathah wong Islam rawuh | tan kena wau ingitung | langkung kathah gegamanira jurit | mriyem gada ageng-ageng | wong Islam sumadya lampus ||
|| Tan adangu nulya ngrungu | wong Islam swara gumludhug | apan kadya swarane mriyem sakethi | mawi goro-goro pating
saking barisan Imam Mahdi | pan wus ngrungu ugelipun | tabuhan umyang gurawuh ||
|| Wong Islam awas tingale wau | dhatengipun sang Dajalu | mawi gunung lumaris kekalih | kang siji warna mas murub | siji rupane geni marong ||
|| Ana dene kang rupa geni iku | kang minangka nerakanipun | ingkang rupa mas mencorong anelahi | minangka sywarganipun | pitnahe Dajal kinaot ||
|| Mawi gara-gara gumludhug | beledhek ana kanan kerinipun ingkang kilat ana ing kiwanirike | sarta riyat-riyut | peksi ngawang guliting teledhok ||
|| Sigra ngatak balanipun | Imam Mahdi nulya ngrasuk | busana piturun saking pra
wasiyat saking Gusti Bagendha Hamzahi | sarta lan tamengipun | miwah panah pedhang indhong ||
|| Dene songsongipun | Imam Mahdi apan tundha pitu | song song gelap
piturunipun | inten sumeja kinaot ||
|| Apan mawi genti sewu | kang teturun songsingipun | Wong Agung Begendha | Hamzahi | ing nalika andon pupuh | swarane lir segara erob ||
|| Wong Islam ing rakitipun | sedaya kang ngagem
kathahipun | wong Islam kang badhe magut | aprang kapir melangun | kang bangsa kadi puniku | rong kethi kathahe uwong ||
|| Dene bangsa mriyemipun | limang leksa kepara langkung | sedayane apan tan kena
kang lan wong kapir sampun | apa sareng muni | gumludhug swaranipun | kadya bledheg sakethi miyos ||
|| Sang Dajal iku | ngedalaken kasektenipun | sigra medal gumludhug kilat lan thathit | seleret pan siyat siyut | dhedhet pedhut udan angob ||
|| Riwut pangamukipun | Islam kapir sami urun | Imam Mahdi pedhang kangkam wus tinarik | medhang sapisan oleh wong satus ||
|| Lepasing panah luwih asru | manah sapisan oleh pitung puluh | apan bangke susun tindih | pan sampun samodra marus | sang Dajal pan maksih adoh ||
|| Saking kathahe kang rawuh | bala kapir aneng
andulu | yen sang Dajal maksih aning luhur | ing luhure kekapane sang Bipali | arembug sabalanipun | kang tut wuri maring sang katong ||
|| Antara kari limang ewu | bangsa gada ingkang tut
rong taun | nulya anader Imam Mahdi sebalaneki | wus panggih lawan Dajal | Imam Mahdi nulya mupuh ||
|| Prajurite limang ewu | samya mupuh maring Dajal | datan busik si Dajal maksih nadhahi | sigra narik pedhangipun | Imam Mahdi nulya nempuh ||
|| Katuju kupingipun | sang Bipal seru panjeratipun | apan kebat sang Dajal sarwi ngucap bengis | eh pedhangmu iku ampuh | ora nana kaya mangkana ||
|| Sampun kasaput ing dalu | awiting prang awit tanggal pitu | sadina aprang rina wengi | sami sayah nulya mundur | Imam Mahdi balane bedhol ||
|| Maring punekwanipun | sakarine prajurit ingkang lampus | sami sedalu aguneman catur | mangkana anut karsane Imam Mahdi | ingkang arsa melorot ||
takdire Yang Agung | Nabi Ngisa ingkang mungsuh ||
|| Dene panuwunipun | si Dajal nuntena lebur | sareng injang Imam Mahdi wus lumaris | datan kawarna wau | Betal Mukadas wus rawuh ||
|| Tan winarna wangsulipun | Imam Mahdi kumpul | wonten mesjid ing Betal Mukadasi | sami nenedha ing Yang Agung | nulya ana suwara miyos ||
|| Nulya Jabarail rawuh | dhawuhaken salaaming Yang Agung | asru nuwun Nabi Ngisa | ing ngaturneki | lan malih ing dhawuhipun | sira age kinen miyos ||
|| Ing dunya bedhe musuh | marang Dajal laknatullahu | sigra tumurun Nabi Ngisa maring bumi | Damusik ing jujukipun | sawetane Negara Kana ||
|| Ana menarapipun | putih warnane kadi panggung | gih punika jujuke Nabi Ngisaki | ing jro nulya sujud |
prapti | malaikat padha dhestar iju | saweneh pethak merusuh ||
|| Kang saweneh agemnipun | malaikat ngagem dhestar wungu | kang saweneh ana ngagem dhestar kuning | saweneh ana ngagem dhestar wulung | koncere
apedhang lan kesthul | panah tameng lawan indhong ||
|| Sakarine Nabi Ngiseku angrasuk busana ing prang pupuh pedhang peturun saking suwargi anelahi jayanipun lir wulan purnama wutuh
|| Sigra anitih sampun | kuda cemeng ulete
winuwus | Nabi Ngisa pan sampun rawuh | ana Negara Naeki | bumine suci | kapernah ler kilenipun | ing Betal Mukadas tinon ||
|| Anjujug ing mesjidipun | ing Naeki nuju waktu subuh | samya salat sekehe
Nabi Ngisa kang minangka rokhullahi | apan samya tetemu | wong ngalim pan samya gupoh ||
|| Sarwi ebat andulu | Kathahe bala kang rawuh | balanipun Nabi Ngisa kang linuwih | kaya dudu manuseku | tandha cahyane mencorong ||
|| Akeh wong Islam kang rawuh | wus ngrungu Nabi Ngisa tumurun | iya saking pitulungira Yang Widi | pan samya rebut dhucung | sumedya nuli caos ||
|| Ing Negara liyanipun | ingkang maring gunung-gunung | sekarine wong Islam tan kena mati | miwah sekarine kang lampus | acaos apan sarwi gupuh ||
|| Sigra budhal Nabi Ngiseku | miwah sabalanipun | sami ngrasuk busana kaprabon jurit | sarwi nitih kuda sampun | amethuk Dajal sinedya ||
|| Tan kawarna ing wau | kocapa sang
saking wedine linebur | wus rumangsa Nabi Ngisa kang mateni | mila ajrihe kelangkung | lumayu balane sedaya ||
bisa ngucap | nulya tedhak kang samya angulari | ing kene gonira ||
|| Nengena wong Islam sami angulari | maring kapir laknatullah | kang ngungsi ing ngalas gedhe | kocapa sang Dajal | ing nalika patinireki | saking karsane Sukma | linebokaken sampun | ing telenge bintal | dadi dhasar ika ing sakehe wong kapir | wus
ing betal wus rawuh | Mukadas ingkang mulya | angedhatun Nabi Ngisa sabalaneki | wonten ing Mukadas ||
|| Angandika Nabi Ngiseku singgih | maring sekehe
Ngisa | wus katrima pun dongane | wonten ing Betal Mukadas | Imam Mahdi pan sampun lami | wonten ing Betal
ingkang inu | ingkang nama Dewi Karaisih | ing Ngejrak negaranira | nginalib seminipun | amargi kenging deduka | ing nalika kelawan Yajid |
pan ginawe umbul-umbul | langkung sanget dukanira | iya Raden Khanapiyah | wong sak Mesir sedaya ||
|| Pinejahan wong jalu kelawan estri | prajurit kanga tut wuntat | pitenahan sedayane | awit kena ing bendu | iya Raden Khanapiyahi | ngrusak sakehe desa | iya iku awitipun | ing mangke wus linuwaran | pan pinesthi kanthine Nabi Ngiseki | kinen anata agama ||
|| Permilane Ngisa nerpati | wonten Negara ing Betal Mukadas | jenengaken roro imame | kang sawiji Imam Mahdi | kang sawiji Mukhammad Khanapiyah | wong roro jumeneng imam | arja ingkang makmum | kadi arjane Negara Betullah | sami suka wong Islam lawan muikmin | anetepi wong Islam sedaya ||
ing Maqrib mangulonya | kidul ngalor sedayane | samya arja kelangkung | sekeh uwong tan kurang bukti | miwah sandhang pangan | pan sami cukup | mila Tanana dursila | awit saking mukjijate Jeng Nabi | lan kramate Oliya ||
|| Lan sakehe mulyane wong mukmin | lan mulyane kang para ngulama | parkom sedayane | miwah wong
|| Laminipun mijil angratoni | wonten ing dunya sekawan dasa | warsa lamine | apan datan winuwus | akrama putra Ngisa nabi | sampun pepek kawan dasa warsa | nenggih taunipun | nuli wonten kang musibat | lorepun Jamakjuja saking wukir | saking ing gunung Thura ||
|| Kang ginadhang Sultan Askandar nguni | wonten satengah ing gunung Thura | ing mangsa iku luwarane | Jakmajuja ingkang sunu | iya aran Kiyai pis | papis kang putra | Gusti Nabi Nuh | sampun medal saking Ngerak | Jamakjuja kasektenira ngluwihi |
maring Yang Agung | apan kacipta dadi | kang manut tanpa wilangan | tan kena ingitung | panggawene ya Pangeran | ana wong kang anebut maring Yang Widi | abengis ujarira ||
|| Nulya masang Jamakjuja aglis | panahira ingkang pinasang | mendhuwur asru lepase | ingkang
mapakake | Jamakjuja ing yudane | apan aken agempur | wong Islam akeh kang mati | rinasuk Jamakjuja ingkang datan manut | Nabi Ngisa sigra budhal | Imam Mahdi lan Mukhammad Khanapiyah iki | iya datan kenapiyah ||
|| Dene ingkang sinadya ing ngati | iya marang ing gunung Thura | Jamakjuja panggonane | ing marga datan winuwus | ing Jabar Thur sampun prapti | mirsa satengahing marga | kang beteng wus lebur | Negara tanah wetan sami rusah | tiyange pan sami gusis | sekarine pejah ||
|| Kang saweneh ana ingkang tut wuri | kang saweneh ana umpetan | ing guwa jurang perenge | dene bangke tumpuk susun | bangkene wong kang sami mati | Nabi Ngisa
saminereki | titihane mulus kang kuda | praboting prang sakehe | ing nalika prang pupuh | amapak
ing nalika andon jurit | aprang kelawan Raja Lakhad ||
|| Titihanipun wau kuda pekik | kuda sekarane negari Ngajrak | aputih mulus ulese | sami lan titihanipun | kagungane Gusti Imam Mahdi | kuda loro pan
|| Lampahipun apan kadya angin | mila saking Betal Mukadas | sadinten praptane | wonten ing gunung Thura | sareng sampun amariksani | estu kathah kang pejah | bangkene asusun | suwung Negara bang wetan | ingkang ngungsu ing guwa panderengi | panangisipun amelas arsa ||
|| Kapiarsa Gusti Nabi Ngisa singgih | penangise wong kang aning jro guwa | miwah ing jurang perenge | tuwin bangkene tumpuk | kapiranan Gusti Jeng Nabi | nulya adedonga | sirnane kang lampus | miwah mulyane
segara | sareng telasipun | kang peksi gusis sedaya | bangkae agung kadi lumute jeladri | tan dangu praptanira ||
miwah cecukulan timun | uwohipun pan samya dadi | nengena Nabi Ngisa | genira ambangun | ing
ingkang kaping kalih | apan agung inggilipun | iya among saasta | karyanira maksih nyokoti yen ngamuk | manusa tan atut wuntat | pan sapandha kumpulneki ||
|| Ana dene pepanganira | maksih mangan
warna ingkang kaping telu | kang sapandha kumpulira | karyanira anyandhak manuseku | binanting manusa sirna | anginum pepanganeki ||
|| Anginum banyu segara | angengipun kawan dasa asta sami | kalawan inggilipun | kathahe tanpa wilangan |
|| Kapingine manjing swarga | pangrasane iku swarga yekti | datan weruh yen pengridu | pangridune Jamakjuja | supayane ana rowangipun | amanjing ana neraka | dene kang kiwa winarni ||
|| Warnanipun ingkang kiwa | Jamakjuja ana warna kadi wukir apan geni yen dinulu | minangka nerakanira | mila kathah manusa ingkang kerut | wedi manjing ing neraka | kerut suwarga adi ||
kambah Jamakjuja | lampahipun | sawiji negari Mekah | kapindho ing Madinah iki ||
|| Telu Betal Mukadas | kaping pat neggih negari Turtusi | yen celak Negara Jitur | apan katon telaga | nulya mogok mider-mider lampahipun | ingkang sinedya ing nala | wangsul negari Masyrik ||
wasiyat sampun rinasuk | wong Islam wus nglempak | ing wikinge Kangjeng Nabi ||
apa ingsun akarya swarga adi | kang ana ing kananipun | lah ingsun neraka | ana ing kiwanipun | lah age sira manuta | maring jeneng ingsun iki ||
|| Asuthik wuwusira | Nabi Ngisa maring retune Iblis | eh
sekethi lampus | rong kethi sami prapta | iya bala kang medal kasektenipun | antarane telung dina | pangamukira wong kalih ||
|| Langkung peteng dhedhetira | kukusira pedhut iya kongsi telung bengi | mila wong sadunyeku | rumangsa dina kiyamat | sareng ical pedhut dhedhet lakukus | katon musuh lan rowang |
|| Gada prunggu bobotira | telung ewu dhacin winetawis | iya den
|| Pan lindhu ambal-ambalan | peteng dhedhet kumutuk kukus ing geni | apan sarwi udan watu | meh asat ingkang
ingkang gada | sumembur parise | waja | anerus badanireki | Jamakjuja | anggru nulya ngemasi ||
akeh ingkang pejah | geni kepyuring tangkis | angobong ingkang wana | nenggih buron alas | mati kobor ing geni | peteng
lawasing pan wolung dina | jangkep kawan dasaari | prang Jamakjuja | Nabi Ngisa punika | nulya apadhang kadi uni | katingal kalebu yomani ||
|| Dene iya balane Jamakjuja | sekarine ingkang mati | apan maksih kathah | Nabi Ngisa
|| Dene congor pan kadya sami | irungi guluneki | kathahe tanpa wilangan | ing marga
wuntah | ing marga datan winarni ||
|| Sampun prapta Betal Mukadas | wus manjing sajrune puri | dene wong Mukadas |
manahira | sukur maring | ganira dedunga | sirnane bala kapir ||
|| Pan sinegeg Nabi Ngisa praptanira | kucapa sang raja kapir | Jabari namanira | balane tanpa wilangan | arsa ngrusak puser bumi | sampun siyaga | wus budhal saking negari ||
tki | kamut sedaya | ing sajrone paloneki || (palwaneki)
|| Anengena iya kang lagya alayar | kucapa Nabi Ngisaki | pan sampun waspada | winisik ing malaikat | pan sampun waspada | winisik ing malaikat |
prajurit angagem gada | kang saweneh ngagem tamsir | pedhang klawan tumbak, kestul lan Kalantaka | mriyem
|| Kang kucapa bala Ngabesi wus amentas | saking sajrone warih nulya asiyaga | prabotipun ngayuda | sarwi
Ingkang gada raja Jabari punika | gada wawrat sewu kati | prunggu ingkang kinarya | waja
Angedhanggreng aning ing luhur liman | asri amundhi bindi | wawrat sewu kati waja | ingkang kinarya
ngandhong marga | apa arep bosen urip | pan lakuningwang | ingutus maring gusti ||
Kalawan ira takon jenengisun | Syeh Ngabdullahi | utusane sang raja | Nabi Ngisa Ruhullah | kang jumeneng ing Mukadasi | utusane ingutus ing Mekah | netepaken agamane suci ||
|| Pan ngutus medhangi maring sira | yen sira peksa wani | ambubrah ing Betullah | ingsun kinen
wasiyat | sampun rinasuk sedaya | pedhang kangkam lan dulpakar sampun tinata | aning luhuring turanggi ||
marang gustine | Nabi Ngisa Rohullah | arum gandanira | ing Negara liyani[un | lan sami mambu sedaya ||
|| Ing Ngesam lawan Bangdadi | ing Ngerum lawan
Betal Mukadas | nulya sinalataken sampun | wonten ing masjid Mukadas ||
|| Dene karsane Imam Mahdi | lan Mukhamad Khnapiyah | arembag wong mukmin kabeh | layone jeng Nabi Ngisa | kinubur wonten Madinah | ing dayane kanjeng rasul | ing luhure Gusti Ngumar ||
|| Dene raja Madinahi | pani sampun ngrakit sedaya | sampun tampi utusane | saking ing Betal Mukadas | layone Nabi Ngisa | pan ing
|| Kundur maring Betal Mukadas | pawongan ngiring sedaya | ing marga datan winiraos | ing
sakehe para mukmin | miwah wong Islam sedaya | dene tan ana tunggule | anengene ingkang sungkawa | kocapa Raja
kawulaningsun | ing tanah Ngabesi sedaya ||
|| Sun pundut watu siji | ing dalem tiyang sanunggil | padha parintahana kabeh | sun gawe ngurugi ing bab | dedalan maring Batullah | keletan segara ageng wiyare mung sewu asta ||
|| Dene kang Raja Ngabesi | selawasira dadi raja | apan tuli selawase | tan ngrungu Negara liyan | kang madha maring Ngabesah | saben-saben andangu | kya patih aturira ||
|| Pan inggih wonten negari | ing Mekah lawan
|| Turune Raja Ngabesi | awit buyut Raja Sadat | kalebu Ngumar namane | awit tuli turunipun | demugi Raja Dzulngumya ||
|| Sareng Raja Dzulngumyani | awit pinaringan luwar | tulinira talingane | angrungu Negara liyan | iya akeh ingkang madha | ing Mekah pan sirahipun | mila badhanipun linurungan ||
|| Sigra parontah kyana patih | tan kawarna lampahira | wus mangkat sedayane | iya wong Ngabesi punika | wus pepek pinggir
bumine | wong Mekah sami mapak | ananing datan anangga | alaju ing lampahipun | sampun prapta ing Betullah ||
negari Mekah | sampun karsane Yang Manon | rusake negari Ngarab | miwah ing Kabatullah | Raja Ngabesah puniku | amarga dadi jalaran ||
|| Mila ing dina puniki ing wong Ngabesi sedaya | akhalal lamun ing ngepek | maring wong bangsa Ngarab | yen lanan dadi kawula | yen wadon dadinereku | dadi amat namanira ||
|| Wenang winade puniki | lamun ana wong tuku amat | datan nganggu ningkah maneh | khalal
saking murahing Pangeran | sebab dene bakal nglebur iya maring Kabatullah ||
|| Mangsuli carita malih | bubrahe Raja Ngabesah | ing marga datan winaraos | miwah ing sapraptanira | ing wisma Raja Ngabesah | anulya wonten babedu | wiwitan dina kiyamat ||
|| Surya medal saking magrib | surupe surya mangetan | rembulan wonten tanggale | amengulon surupira | anulya dhateng kang panas | apan tan ana jawah | agenge kang gegodhongan ||
tobat | sepira-pira karimu | apan tan tinirima ||
|| Inggih kuwan prasami | iya ing dina punika | langkung sanget suwarane | angebeki jagat sadaya | saking bangete suwara | angrungu wong sadunya iku | anulya nangis sedaya ||
|| Ajungkel ing siti panangisira manusa | sambate angadhuh-adhuh | nulya Allah Tangala | ngetokaken ingkang Dabah | metu saking
amawi ngangem maklumat | ali-ali agemipun | ageme Nabi Suleman ||
|| Dene tangan ingkang kering | ngangge teken agemira | Nabi Musa kang kinaote | apan sarwi mawi elar | luru-luru suwuwunira | apan asru iberipun | ing magrib
ana manusa Islam | pinisah lan enggonipun |
Tanana dipun anubi | kayuni ing ngalam dunya | ting gelasah sedayane | miwah sakehe kang wisma | sami rubuh sedaya | panase kang surya iku | kadya api ing neraka ||
|| Grahanane wali-wali | miwah grahanane wulan | surya runtuh ing lintange | apan sakehe manusa | saweneh anggendhong anak | sami mati anakipun | ana luhure gendhongan ||
|| Miwah wong kang meteng sami | aruntuh wetengira | dene rare maksih playon | tinilar wong tuwanira | datan ngitung ing anak | rumeksa pribadinipun |
pan sampun pejah sedaya miwah sekehe kewan | pan sampun telas sedaya pan sami sirna | ngandika kang Maha Luhur | maring Malaikat Ngizrail ||
|| Eh Malaikat ngizrail | padha sira pundhuta nyawane si Iblis kabeh | padha kang bangsa syetan | pada sira pundhuta Ngizrail sigra amundhut | syetan wus pejah sedaya ||
|| Gusti Allah ngandika malih | maring Malaikat
|| Dene sambate Ngizrail | yen anaa ingkang mirsa | sayektine mati kabeh | saking bangete suwara | panjritira malaikat | Ngizrail pan sampun lampus | Tanana kari satunggal ||
|| Sami ngrasakaken pati | sakehe mahluk sedaya | grahana kang srengge | lawan grahana rembulan | grahananira telas | sekeh lintang sami runtuh bedhane langit kaping sapta ||
|| Miwah gunjinge kang bumi | sapta lawan bedhahira | Gusti Allah ngandika alon | lah sapa ingkang amurba lah sapa
malaikat ingkang murba | miwah sebalane kabeh | kang bangsa kurubiyuna | anglumpak aning ngarep hijab | hijabe ngaras puniku | kathahe tanpa wilangan ||
|| Miwah gandane sami | data ana ngewruhana | akehe lawan
Jabarail lan Mikail | Israpil lan Ngizrail | luhure among punika | ana dene malaikat Makarabun | acanthi maring Pangeran ||
|| Ngandika Gusti Yang Agung | maring malaikat Mukarabin | eh Mukarab matura |
wotsari | dene kagungan tuwan | titipan kang wonten mami | he Allah Pangeran amba | kawula pasrahaken Israpil ||
|| Wonten malih suwara asru | saking erahing Yang Widi | eh Israpil umatura | titipan ingsun ning ngendi | gumeter Israpil iku | umatur sarwi ngabekti ||
|| Dhuh Gusti Kang Maha Luhur | kagungan tuwan Gusti | titipan kang wonten amba | kang elohmahpushi | sampun kawula pasrahena |
ngendi | gumeter Ngizrail sigra | umatur sarwi ngabekti ||
|| Dhuh Kang Mahaluhur | kagungan tuwan Gusti | titipan wonten amba kang saking malaikat Israpil | sampun kawula pasrahaken | dhumateng
gumeter Mikail sigra | umatur sarwi ngabekti ||
|| Dhuh Gusti Kang Maha Luhur | kagungan tuwan Gusti | titipan kang wonten amba | kang saking malaikat Ngizrail | sampun kawula pasrahena | dhateng malaikat
Jabarail sigra | umatur sari ngabekti ||
|| Dhuh Gusti Kang Agung | kagungan tuwan Gusti | titipan kang wonten amba | kang saking malaikat Mikail | sampun kawula pasrahena | dhateng kekasih tuwan Gusti ||
………..pada 16 dumugi pada 23 boten wonten.
|| Gelung kondhe cundhuk mentul | selindhange sutra
sinulaman toya emas | kembenipun wau abrit | arimong gacu Suleman | lelongan suwarga adi ||
badanireki | pan sarwi gadhah pawongan | iya padha widadari ||
|| Pantes pangakunipun | widadari sedayaki | pan asra methuk sedaya | iya maring Kanjeng Nabi | ya Muhammad Khabilullah | wonten ing ngandap sitinggil ||
ngajeng suwargi | perdosan ingkang mulya | suwargane Kanjeng Nabi | sitinggil karya kumpulan | pamethuke
sitinggil mulya | pan atap kursi rinakit ||
|| Tan winarna lampahipun | widadari sampun prapti | wonten sitinggil mulya | anulya pinarak kursi | sanes kursi cecawisan | ngarep dhampar mutyara adi ||
|| Sampun cawisanipun | widadari sami prapta | ambekta bokor kencana | isine toya kang wening | kathahe tanpa wilangan | piranti ginawe ngisuhi ||
|| Ngisuhi sampahanipun | sampahane jeng nabi |
|| Wus dadi cecadhangipun | widadari ing suwargi | apan dadi
|| Dening bojone dunya iku | kang minangka parintahe laki | yen lanang mungguh suwarga | bojonira melu manjing | tur dadi bojo tuwa | anome pan widadari ||
|| Dene cahyanira mancur | bojo saking ing dunya | datan kari cahyanira | lan cahyane widadari | sarta kuwasa marintah | wus terang karsaning Widi ||
|| Yen ana wong wadon iku | tan ngabekti maring laki | wau maring Pangeran | bojoning ing yomani | wong kang ana ing neraka | dadine bojo sayakti ||
|| Lan malih ngulamaku | wus kacetha
mukmin | yen para nabi Tanana kena | rindhu maring ing Iblis angukuhi | bojo ing ngakherat | asugih ayune ngliwati ||
|| Dene para ngulamaku | kena ridhu ing Iblis | remen bojo aning dunya | lawan remen ing dunyeki | lan remen rajabrana remen bojo ing yomani ||
|| Mindah getunipun | bojonira apan salin |
|| Dene para Islamu | iku presasat wong mukmin | nanging iku kacek uga | wong mukmin iku netepi | wong Islam kendhat lakune | nanging meksih jeneng muslim ||
dunya iku | yen meskin iling tan bukti | iku pada ikhlasena | minangka tuku suwargi | nanging cok kena gibodha | mila akeh datan prapti ||
|| Ana dene tukunipun | bojo kang aning yomani | pan akeh wernanira | kang dhihin atinggal wajib | pikukuhe Islam lelima | kapindhone anginum warih ||
|| Kaping telu azinaku | kaping pat amateni | wong
sareng kumpul bujonira | awake gerak runtang ranting ||
|| Senadya wong wadon iku | yen malih tuku suwargi | cinadhang bojo oliya | yen bojone datan apti | kudu milih tuku neraka | dadi runtuh talak bain ||
|| Lan malih wong wado iku | yen
lanang bojo suwarga | kang wadon bojo yomani ||
|| Nengena ingkang winuwus | kocapa Ridawan angabekti | sarwi
maring Jabarail | eh Jabarail sigra | timbalana kasih mami | Muhammad dipun aglis | lan gawa sireku | tetungganganira Burak | lan malih sira paesi | dipun becik saking suwarga ||
|| Ana dene rainira | kang Burak pan kadi jalmi | angengira sami Bipal | lesanira kadi
tegese iku jaran | dene kupingira kalih |
sarwi nganggo jalu | ana dene suwiwinira | awarna mutyara jeni | lamun tinon lir pindah
senene netra kalih | apan ana tulisipun | kalimat roro pan cetha | ana dene guluneki | lawan dhadha warnane pan kadya soca ||
|| Lampahira kadi kilat | sarta nganggo suwiwi | roro pan kathahira | ing dalem siji suwiwi | elar-lari kathahira | ing dalem siji suwiwi ing dalem siji suwiwi | laripun winilis | apan pitung puluh ewu | suwiwi
saking suwargi | yata ngambar gandane kang peksi Burak ||
|| Dene ta kendhalinira | inten jumanten | pinatiking setya jenar |
saking suwarga adi | warnanira inten widuri murub mubya ||
|| Gebyar-gebyar warnanira | makutha kadi herthathit | kasorotan ing beskara | belerengi netra kalih | murub-murube | pan semu pethak iku |
ana ing Masyrik | ing Magrib sawijinira | ing sawiji tengahe bumi | tengene dunya iki | ana dene umbul-umbul | tetiga
|| Marek malaikat sekawan | ing kubure kangjeng nabi | pan sarwi dadi
kangjeng nabi | apa ta pagene iki | data nana uwong-uwong | apa ta liya-liya | iku wus kiyamat | sampun sikek punika sampun dina wekasan ||
Sekathahe ingkang ngungsi | anangis anedha supangat | amelas asih ature | Gusti Jeng Nabi Adam | tuwan leluhur kawula | anedha tulung amba nuhun | tebihna api neraka ||
bener sira kaki | dhingin ingsun kinasihan | dene Pangeran sajatine | tanapi anandhang wiring | ana dene nrajang awisan | adhahar kuldi puniku | dadi benduning Pangeran ||
|| Balik ingsun tutur bae | angungsia den inggal | ing Nabi Enuh na mane | iya iku ingkang kinasihan | dadi dutane Pangeran | ing kana anggenipun | anulya mangkat
eletipun sewu warsa | maring Nabi adam | sekelangkung padhangipun | selama-lama rahina ||@@
|| Sedaya pan sami prapti | ature sarwi karuna | adhuh Gusti kkawula angger | anedha tulung tuwan | tebihena ing neraka | andika kasihe Yang Agung | lan malih kang kinarya duta ||
|| Anedha pitulung kawula gusti | ature mahluk sedaya | amelas asih ature | ingsun dhingin kinasihan | maring Allah Pangeran | samangke kawula iku | tanapi anandhang wiring ||
|| Jeneng ingsun duk rumiyin | urip ana ngalam dunya | duk ngelam umat kabeh | sanget ingsun anedha | slamet awakingwang | tur janji saking Yang Agung | selamet anak ingwang ||
|| Anging ingsun durung uning | maring si kapir kanengan | sabab dadine bendune | dene asih ing kanengan | dadine ta punika | anulya sanget tubat ingsun | angrasa anandhang wiring ||
|| Balik sira sun turuti | anuruta dipun inggal | angungsi sira kabeh | ing Nabi Ibrahim ika | denaken sanaking Allah | tinarima pujinipun | dhumateng Pangeran kang mulya ||
|| Ngungsia sira denaglis | ing Nabi Ibrahim ika | ing erah kana pernahe | anulya mangkat sedaya | neraka maksih tut wuntat | tan kari
syethan | dhumateng bala sedaya | aja na bubar sira iku | anedhaha ing Pangeran ||
|| Kang sami prapta anangis | ature anedha supangat | kawula nedha tulung angger | Nabi Ibrahim angandika | ingsun pan nora kaduga | atetulung ing sira iku | sabab ingsun
kalintang | anembeleh anakingwang | kasil suda bektinipun | awak ingsun saking ngadat ||
|| Mila sanget tobat mami | sabab ingsun nandhang wiring | balik ingsun tuduh bae | inggal sira angungsia | ingkang
tan kari separanira | sewu warsa tebihipun | warnanen pan sampun prapta ||
|| Nabi Musa wus kepanggih | pinarak aning
sedarum | ing ungele api neraka | kang kecandhak dipun mangsa | wus prapta ing ngarsanipun | ature kawelas asih ||
|| Autre sarwi anangis | adhuh gustika Nabi Musa | kawula nuwun pitulungan angger | ampena duhaken
wiring | amateni kapir kabeh | kasilep aning segara | kaum kalebet sedaya | Raja Pirangon ratunipun | ing Mesir ingakang Negara ||
pan sampun prapta | ing ngarsane Nabi | pinarak ing mimbar sampun | sarta tunggule binabar ||
adhuh gusti Nabi Ngisa | pan nora kaduga ingsun | sebab anandhang wiring ||
|| Iya ingsun kala ing dhingi | duk urip ana ing dunya | sekehe kaum ingsun | ingaranan putrane Allah ||
|| Anulya mangkat aglis | syetan ejim lawan manusa | neraka ambujung bae | tan kari separanira | warnanen pan sampun prapta | ing ngarsane kangjeng rasul | akumpul wadyabala ||
kanjeng nabi angandika | dhumateng kang wadyabala | padha eca sira iku | tekane api neraka ||
|| Lah aja sira kuwatir | pan ingsun kang kinaridhan | dene karsane Allah mangke | pan ingsun kinen cekela | kangjeng nabi lumampah | sujud ing ngarsane sampun | obah karsane punika ||
|| Obahe kursi puniki | tandhane yen kinaridhan | nulya tindak anyepeng rante | punika kang kinarya nancang | gulune neraka | kagyat nulya ajumbul |
angandika kangjeng rasul | kuwat karsane Pangeran ||
|| Neraka ature aririh | sampeyan tiyang punapa | kangjeng nabi pangandikane | jenengku Nabi Muhammad | lawan jeneng nabi duta | kinaridhan ingkang agung | anyekel marang ing sira ||
|| Neraka anulya ajrih | sabab sampun du king kuna | ing wau caritane | yen Gusti Nabi Muhammad | kelangkung kinasihan | neraka anutut sampun | kanjeng nabi angandika ||
|| Aja sira buru maneh | agawe mesakat | dhateng
marenana | aja sira buru maneh | pan wis janjine Pangeran | sabab kapir lan Islam | yen wus teka ing mangsanipun | tegakena maring sira ||
|| Lah sira nuruta ugi | ing mangke sira sun gawa | maring ngarsane Allah mangke | ature api neraka | inggih dhateng sandika | anulya binekta sampun | maring ing
trima | pernahena iku neraka | ana ing kiwane ngaras iku | suwarga tengene ngaras ||
|| Caritane wonten ing hadist | api neraka punika | sareng pernah ing enggone | anulya dadi ika | ageng warna
lawang shuyat kaping telu | lawang jahim ping sekawan ||
|| Kaping limane puniki | lawang neraka hatamah | lawang ingkang kaping neme | neraka saqir punika | lawang malih kawarnaa | lawang ingkang kaping pitu | dhumateng saqir neraka ||
|| Mungguh kitab insane kamil | sanese kalawan punika | jahanam kang rumihin | ping kalih saqir punika | neraka kang kaping tiga | huwiyat sekawan winuwus | hatamah ingkang kaping lima ||
|| Ping nenem neraka jahim | ping pitu neraka pil ika | lan malih wonten sanese |
|| Panjange uwot puniki | den kinten-kinten kiwala | lamine lelampahane | dhateng tigang ewu warsa | eluke uwot punika | tigang elukipun | kang saeluk sewu warsa ||
|| Umpamane lamun den wilis | tetepe ora den wilang | tan ana rina dalune | apadhang selaminira | kelangkung lembut tur sirathal | yen tinimbang lan rema iku | langkung landhep saking pedhang ||
|| Lan wonten pepitu malih | pitakone uwot sirathal | bab iman kang rumiyin | kaping kalih bab salat | kaping tigane siyam | sekawan ping laminipun | winastan bab zakat ||
|| Kaping limane munggah haji | kaping nem bab jinabat | hedh wiladah manggen | sabab lawang kang satunggal | kang samya benere ika | lan lawang neraka iku | benere sanunggal-nunggal ||
lan kang akhir iku | manglumat ingsun sedaya ||
|| Kalam nulya matur aris | inggih sampun kelampahan | sakarsa tuwan ingsine | sekathane kang gumelar | kawula serat sedaya | lan karsa tuwan kang dhawuh | dhateng anak putu Adam ||
|| Hukum tuwan ingkang pesthi | parintah sampun sedaya | ing Nabi kang satunggale | sedasa maring Adam | Nabi Syis skeet kitab | ing Nabi Idris
Muhammad | kitab Kuran westanipun | sarta lawan karsa tuwan ||
|| Lan malih kalimah tauhid | kang pesthi ing kitab sedasa | kang boten wonten kantune | lan malihe haji tuwan | sababe kitab kang sinurat | sing sapa bekti marang ingsun | sun panjingaken ing suwarga ||
|| Kang duraka maring mami | sun panjingaken
neraka wingit | lajeng manjing ing suwarga | lamun abot ngamal bekti | lajeng manjing ing suwarga | alanggeng eca wong puniki ||
|| Sekehe wong mukmin iku | tan adus junib ing mangke | benjang yen nguwot sirathal | kalane sanpun angemasi |
lamun wong iku ngemasi | lawang siyam punika | tibeng neraka wong iki ||
|| Manusa mukmin sedarum | kang ora zakat ing mangke | benjang yen ngambah wot sirathal | kalane sampun ngemasi | ing lawang zakat punika | tibeng neraka wong iki ||
|| Sekehe wong mukmin sedarum | kalane sira ngemasi | ing haji lawang punika | tebeng neraka wong iki ||
|| Sekehe wong mukmin iku | yen ora adus
adus hedh ing mangka | benjang yen ngambah wot sirathal | kalane sira ngemasi | ing lawang hedh punika | tibeng neraka wong puniki ||@@
iku | kang boten sami ngabekti | dhumateng ing bapa biyung | kalane ing dunya iki | ora sah salate | ing neraka sarta manjing ||
Wonten wong mukmin winuwus | ora zakat ora haji | ora perang sabilullah | sabab sanget nistha pekir |
iki | lan ora mejahi tiyang | kang sami Islam iki ||
|| Dosane agung alit iku | sedaya dipun tebihi | siyam sunat saben dina | salat tahjud saben wengi | lan asih wong mukmin sedaya | sami asih ing dhiri ||
tiyang puniuka | anulya wiraos aglis ||
|| Nulya matur manusa iku | dhumateng ing Jabarail | kadi pundi jasad kawula | dene eca ing suwargi | boten manggih sakit pisan | lajeng eca awak mami ||
|| Dene kawula rumuhun | mulane ing dunya dhihin | amadhanget ing carita | saking Kuran saking nabi | kelangkung skeet suwiyah | kelangkung lami puniki ||
|| Kelangkung tebih puniku | saking kuburan iki | dhumateng ing suwarga | lawan pitung leksa warsi | dene kawula langkung rikat | dhumateng suwarga adi ||
|| Jabarail ngandika sampun | milane dika puniki | nulya manjing ing suwarga | pan sampun dika lampahi | adhem panas perih ing dunya |
|| Milane dika puniku | inggal dhumateng mriki | langkung sakit aning dunya | sabar sukuran brangti | atawakel ridha ing Allah | anerima rizki kedhik ||
|| Wonten carita winuwus | angsal saking kangjeng nabi | ing benjang dina kiyamat | sekathane masjid iki | dentukaken punika | kadi ordain kathahneki ||
|| Aradin sedaya iku | saking inten pethak adi | suwiwinipun
sirahneki | lan kang sami dadi iman | anitih buntut ing wuri | kang sami nitih sedaya | anitih ana ing gigir ||
|| Anulya miner sedarum | aning luhure wot sirathal iki | kadi upamane mega | katut miber dening angin | kang ana ing ngawang-awang | kebate ibere iki ||
|| Sing sapa siyam uwong iku | sedaya dina puniki | ing sasi Rejeb punika | sinung inten elare adi | nalika ngambah wot sirathal | kebat ibere lir thathit ||
|| Kang wiraos ing dalem puniki | wong tetiga kang mukmin sedaya | ngambah wot sirathal lampahe | tur sareng lampahipun | kawarnaa ingkang satunggil | bektinipun ing dunya | rasa dzikir iku | satunggal malih kang
mangke | sareng tamat iku | tigang dasa jiz puniki | apike ing wewaosan | ing Kuran puniku | amiraos kang satunggal | ingkang rosa siyam Senen Kamis | dhateng kancane sedaya ||@@
|| Sanak kanca dipun ngati-ati | sami dipun prayitna sedaya | dika lumampah uwot sirathal mangke | kerana uwot puniku | boten panten angguneki | menawi dika tiba | aning neraka agung | amiraos kang satunggal | ingkang rosa dzikir ing dunya iki | kawula datan amirsa||
|| Mila kawula boten mirsa aningali | lamun ngambah dhumateng uwot sirathal | katinggal langkung angenge | ingkang satunggal amuwus | ingkang rosa ing dunya iki | amaos Kuran sedaya | sareng tamat iku | punika anulya angucap | dening kawula boten aningali | dhumateng uwot sirathal ||
|| Wonten ingkang amiraos malih | dhumateng sekathane wong ngalim sedaya | nalika aning dunyane | ngilmu sedaya iku | mapan maksih dipun lampahi | ganjarane | ing akherat iku | dating ngambah wot sirathal | lan malihe mapan boten aningali | wau ing uwot sirathal ||
|| Wonten malih caritane ing tulis | lamun ngambah saluhure wot sirathal | kadi kilat wau kebate | sabab ing dunya iku | saben Ahad punika muji | amaos isya anjalna | ping tiga puniku | saderenge turu ika | sawuse turu iki nenggih tunggal papat ||
telaga puniku | lelampahe sewu warsa | jembare telaga iki | tiningalan saking telaga kalkosyar ||
|| Sedaya pan ngunjuk toya | kang wonten kadi cumawis | kendhi sawi langane lintang | kang aning ngandhap iki | toyanipun aputih | langkung manis saking madu | gandane amrik angambar | sekehe wong leng-leng aningali | ingkang ngunjuk lupine ical sedaya ||
|| Lare ejim lare manusa | tan kenging sakit prihatin | senajan kapir bapa biyung | Cina Welanda wong Bali | kang pejah maksih alit | sedaya sederenge baleg iku | pan dadi puniku angawula | maring Yang Kang Mahasuci | langkung suka manahe lare sedaya ||
|| Sami asiram telaga | sepuh anem jalu estri | ical sakite sedaya | waluya anom apekik | kadi emas sinangling | datan wonten celanipun | lajeng cahyane gumilang | baguse anglangkungi | padhangipun kadya cahyane rembulan ||
|| Apan kadi cahyane rembulan | nalika
angandika | sapa wau kanjeng nabi | sing sapa amiarsa malih | lailahailallahu iku | anulya permana sidik ika | anulya Allah aris | agadhah parintah nulya dhawuhana ||
|| Dhateng malaikat iku | pitung leksa kathaneki | kang kinon sami angarak dhateng wong iki | nalika manjing |
|| Nulya murub cahyanipun | lir wulan purnama sidik | anulya ngunjuk toya ing kendhi ika | sampun eca manahe iki | anulya ngunjuk sedaya | dhumateng lawang suwargi ||
|| Sami ambagekaken sedarum | katurun sampeyan Gusti | kelangkung brangta ingwang | dhateng sampeyan Sang Aji | kelangkung ngarsa-arsa | serawuhe sampeyan Gusti ||
|| Suwawi kawula aturi puniku | malebet ing dalem puri | kawula darma katitipan | sampeyan kang andarbeni | senajan raga kawula | sampeyan kang andarbeni ||
|| Sampun malebet suwang ratu | acanthi lan widadari | ing dalem wisma
|| Kitab satus apitutur | lampahe sang nata aji | langkung suka jajagedan | lampahe sang para aji | pan sarwi kelanthen asta | lawan para widadari ||
Caritane Kitab Daka iku | kekayon suwarga binjing | pucukipun aning ngandhap | barang tinilar aning nginggil | nalika katut kanginan | pada muni kadi riris ||
|| Lamun kekayon kencana iku | godhonge
pethak | godhonge kencana adi | kuweni nangka lan duren | kepudhung langsep lan manggis ||
|| Ambane lawang puniki | lelampahan sangang warsi | luhure lawang suwarga | kathahe lawang puniki | pepitu lawang punika | apan iku kang luwih adi ||
|| Lawang jaba puniku | dhumateng lawang kekalih | anenggih limang atus warsa | saking kori kaping kalih | dhumateng lawang ping tiga | lelampahan gangsal atus warsa ||
|| Saking lawang kaping tiga iku | dhumateng kaping pat malih | tunggal gangsal atus warsa | lawang cinarita malih | saking lawang kaping sekawan | miwah ping limane iki ||
|| Lelampahan tunggal puniku | gangsal atus warsa nenggih | saking kori kaping lima | maring kaping nem iki | tunggal gangsal atus warsa | saking kori ping nem iki ||
|| Saking kaping nem puniku | saking pitune malih | tunggal lawang gangsal atus warsa | saking kori ingkang jawi | dhumateng ing plataran | langkung tigang atus warsi ||
|| Elete dalem puniku | anenggih sakurebe langit | lawan salumahe jagat | kang den kandha kembange iki | pagere pepitu ika | sedaya pan luwih adi ||
|| Wonten pandhita ngandika | makdinil maklum puniki | elete dalem suwarga | sangalam dunya puniki | yata emas kang kinardi | selaka pepayanipun | kitab Daka acarita || pagere dalem suwargi | lapis pitu kembange awarna-warna || @@
|| Pagere ing jawi apelak | selaka ingkang kinardi | pagere ping kalih kencana | kinarya pinggire | kaping tiganeki | anenggih jene puniku | maring pagere ping sekawan | sasatya kang luwih adi | kaping lima pagere kang luwih mulya ||
|| Pager kaping nem kocapa | inten jumanten kinardi | kaping pitu pagere cahya | gumilang-gilang cahyane esri | bebaturipun jeni | kelawan selaka puniku | kerikilipun sasutya | lan mirah retna widuri | pepethetan kebon emas lan selaka ||
|| Wonten ing dalem suwarga | kaliyan lan widadari | carita saking Kuran | surah Baka kang warti | kadarbe sang nata mukmin | aning suwarga iku | kaliyan para garwa | kang sinucekaken bekti | saking putrid boten kersa sedaya ||
|| Sabab wong mukmin satunggal | dadi ratu
garwanipun | langsung suka ing manah | sang nata lawan sang putrid | ageguyon sekehe para garwa ||
|| Angambung wau sang nata | garwa sami angladeni | tan tebih kang punakawan | ingkang angladeni bukti | atas lare cilik | jalu estri warnanipun | tan megat ageng sepah | sekathahe lare cilik | wrananira sami ngambil inggal-inggal ||
|| Pan samya ngambil wewedhah | lawan pring cilik-cilik | para ayu tan ngunjuk toya | sajeng mila kadya warik | saengga sumberan mili | dhateng wonten kendelipun | yata sajeng sedaya | selama-lama dumadi | datan weruh kang ngunjuk sejeng sedaya ||
|| Tumrap dhumateng sang nata | pangunjuke sajeng iki | amantun icale angelak | boten kantuk sajeng maling | ingkang nginum iki | sajeng ing dunya puniku | sami wuru sedaya | sami pusing anyakiti | malah supe dhumateng purwa duksina ||
|| Lan pinten kinten wuwuhana | nyaosana sang nata mukmin | sasenengan sedaya | saben-saben nulya amanggih | lan cinarita malih | duking karsata puniku | sapraptane adhahar | sedaya sampun cumawis | sekarane datan wonten malang-malanga ||
|| Kalangenan ing suwarga | tan kena ing nguthik-ngutik | angandhika Gusti Allah | eh sakehe mukmin | kang ana ing suwarga | padha enakna mapan lan turu | kangjeng rasul matur sigra | inggih Gusti Pangeran mami | ingkang karya sekehe suwarga neraka ||
Murih bisane sumurup ing uwiting barang, manungsa kudu
liya mung supaya padha nyumurupana ing tabingat kodrat kang awakku dhewe lan kaya mangkono uga karsane panutan Kristus kalane ngandika marang para sakabate upayanen karajaning Gusti ing batinmu dhewe.
Uger titimbangan mangkono iku tumrap ing mubarang kang katon, manawa ora ana titimbangan mangkono, nglengkara banget aku padha bakal bisa ngyekteni (ngraskake) apa-apa.
Kadadeyan kang nyata, iya iku, aku padha weruh ing owah-owah ing badan ngemurasa, yen sajroning badan wadhag ana barang sawiji kang nyanyatheti pamalihe.
Pamalih kang mangkono iku urut tundha-tundha lan gegendhengan, iya iku kang diarani pangrasa, yen uwong ora kasinungana pangrasa mangkono ora bakal bisa andeleng utawa ngrasakake. Sakabeh kadadeyan nyata kang rinasa iku sasambungan siji lan sijine, nuli karegem ing sajroning angen-angen, ngendi dununge angen-angen ewuh enggone arep ngarani, yen iku dumununga ing utek awit utek iku barang wadhag ya gene barang kang wus kalalen lawas teka saka elingan wela-wela maneh ing angen-angen lan ya gene wong kang tinandukan ing hijpnoses (bongsa sihir) banjur bisa eling ing mubarang kang kalakon nalikane isih bocah, lan wus kalalen babar pisan wus akeh katatalane wong kang tinandukan ing hijpnose, banjur kelingan ing basa kang lagi rinungu sapisan dhek isih cilike, kang mangkono iku saemper kaya ana barang sajabaning badan kang anyatheti kabeh kang rinasa, barang iku ken diarani mentale (tegese batin).
Dudu maksudku netepake kanyatahaning kadadeyan iku klawan amet wawaton saking katrangan kang kurang patitis mangkono, awit ing ngatase aku iku dudu nyina kang yekti, lumrahe sawijining kanyataan ora wenang katetepake mung dening gunem bae, murih bisane oleh nyina kang yekti kudu kokawruhi dhewe, murih weruhmu, yen anamu iku ora gumantung saking badanmu wadhag, kowe kudu bisa misahake alus saking wadhagmu, tegese: kowe kudu bisa mrasudi nyatakake yektining alusmu kaya upamane wong Alitaliya (natuurkunde) ngudi weruhing kadadeyane barang-barang, kang arep dipasthekake ing papathokane, sarehning wekasane kanggitan iki aku bakal amratelakake sawatara bab kang kasebut ing dhuwur mau, dadi aku ngandharake gunem mau, karepku mung sumejanlekake, yen apa kang bakal dak caritakake iki dudu pikir kang ngayawara, ananging ana sababe tetela, kang dadi saksine wawatonku.
Barang iku mesthi anane, iya iku kamulaning roh kang sipate: ora mung awake dhewe, tresna lan kabecikan liyane, kang andadekake geseh ing titikane wong lan khewan. Pangrasa wawatedhan mau kang lumrah anjalari kabegjan.
Napsu marang kabecikan iku saya lawas saya mundhak, undhake saking nur raraga, anggugulang ing sih katresnan lan anggawe kabecikan. Kabegjan kang rinasa ing wong sawijining waktu, iku bisa oncat maneh ing mongsa liyane, sarehning owahe
tabingat yitma mau, ing panggonan kang dhuwur sajeroning wujud manungsa, iku pribadine manungsa, iya iku sakti kang nyatheti sakehing owah-owahing yitma, batin lan wadhag, dadi jejering dat iku papat,
pamijange wujud manungsa, pribadi iku kang dadi lumuning dat, dene liyane mung minongka kanthine bae.
kang sinungan watek kang prelu ing ngatase iku, lan meleng tanpa kendhat kanthi sabar tawekal, amesthi bakal weruh ing kanyataane lan bisa ambedakake jejering dat mau, apa dene – kanthi eling ing kahanane dirine – saselot-selote bisa anggadhuh marang uwite kadadeyane awake kang dhuwur-dhuwur lan
uga ninggal wadhag ing saantara (suwene ing sakarepe) supaya oleh kawruh saking awake dhewe ing padunungane aluse dat kodrat.
Mangkono iku wus kalampahan dening kanjeng nabi kalane siyam 40 dina lawase, mung wong kang bisa mangkono kawasa nyatakake ing kayektene kang dak pratelakake iki, ing ngatase wong kang mangkono ora ana kira-kira lan panyana kang durung tamtu ing kira-kira mau dadine yekti, ananging emane dene mung sawatara bae kang kawasa mangkono, sabab satemene mung sathithik wong kang kasinungan watek kang prelu, luwih arang maneh wong kang genten tulaten mrasudiku.
Heh, mitraku. Sadurunge kowe maido ing anane nyawa,
Ing sajroning badan manungsa uga kasinungan dat kang tanpa panggaota, ananging iku kawasesalan kaereh marang wijangan badan kang kaaranan daya urip, dadi kasinungan sarana anggaota, kang iku ing badan manungsa ana purba “(bakal winih) loro, iya iku wadhag lan daya urip, daya urip iku kena kaaranan winih kang saking eter (hawa) terange mangkene, yen badan manungsa iku katitipriksa, tinemu kadunungan sawijining barang kang luwih entheng lan alus tinimbang karo “gas” diarani eter, iku kang nanangi ing daya urip.
Winih kang urip iku kang aweh panggaota marang wadhaging manungsa, dene dating eter kang dadi dhasar utawa panuntuning urip kena kaaranan
terang susurupane marang kawruh mau iya bakal weruh, manawa mahnetisme iku ora liya mung wetuning daya urip kang tumular sawiji marang liyan.
Dadi ing garbane manungsa, padununganing nyawa, ana wiwijang tetelu: Tabingating kodrating hawa nepsu, rasa ngeres lan pangrasa (kama). Angen-angen kang nimbang, mikir, ngira-ira (manas kang asor). Angen-angen kang tatas utawa putus (nyawa=
awit luwih akeh paparincene, gedhe cilik lan mung wenang ginayuhing wong kang sampurna tegese kang wus binuka dening kang maha kwasa.
Pribadine manungsa iku satemene uga awujud telu, nanging sawiji-wijine ora kena nyatakake ing wong lumrah, mung wong sampurna kawasa anyumurupi lan ambedak-
ing ngatunggal (trimurti) mung siji bae ing wujude, mungguh cara uwong agama Nasarani (Kristen) diarani: rama, putra, lan roh suci (rokhul kudhus) utawa wujud kanyatahan telu kang luhur.
Dadi manungsa ana purbane pipitu kayata: Wujud luhur telu kang kaanggep nunggal iya iku pribadi, iku jejer kang sajati lan mung sawiji anane, iya
ananging bongsa Hindu Buddha angarani: mahatma, atma tegese, kang molahake kabeh, kang mengku kabeh, satemene mung pribadining manungsa kang bisa ngemot sawarnaning barang. Uwiting nyawa utawa pangudi, budi, tegese pinter, kaputusan. Nyawa, utawa manas kang luhur. Pikir, utawa manas kang asor, manas tegese bakal kang padhang, kang nyarambahi ngalam kabeh, iku lumrahe kaaranan angen-angen. Pangrasa, utawa kama, kama tegese hawa nepsu = kakarepan. Prana, tegese daya urip = polah. Wadhage, kang atos, cuwer, lan awujud hawa diarani setula buta, tegese, adon-adon kang wadhag (dumadi kang wadhag). Satemene ora ana prelune mungguhing wong angapalake arane, sakabeh purba kang kasebut mau, balik angawruhi anane purba iku ing badane dhewe iku luwih maedahi.
Prakara iku bakal terang sarana amek pipiritan kang pinethik saking anggitane
Ilining elektrisiteit – iya iku barang wadi, kang mung kadadeyane bae wenang kinawruh ana ing wong – bisa amujudake kahanan warna-warna mawa-mawa barange kang kataman, yen iki ning nrajang kawat (embuh gedhe cilike), amesthi katara anane, arupa geni utawa
ing dat, bisa nganakake kahananing dat, kayata: bobot elektrisiteit, padhang, urip, lan liya-liyane. Yen tumama ing ngalami sorot, nuwuhake kahananing nyawa (batin) kayata: pangrasa, rasa ngeres sabanjure. Yan tumanduk ing ngalaming budi-budi kang luhur, anganakake napsu marang kabecikan (kayata: asih, tresna, rumangsa bagya nrima) yen ing ngalaming nirwana, nungkulake nirwana, (kayata: ananing suci) bisa nunggal kahanan karo sadhengah kahana, dene ing saiki uwong durung bisa anggayuh kang luwih dhuwur, tegese: nirwana iku judeging panggayuhe ing ngalame dewa, ananging yen ing jagad bisa luwih kadi iku, mungguh ing bab paningti pariksaku mau, iya iku ing ngatase wong lumrah- nirwana mungguh ing aku kabeh, uga kena kaupamake srengenge ing ngatase wong picak. Mulane para ngulama Hindu kaya-kaya ana benere ngarani, yen nirwana iku padha bae karo sirna.
Prakara iki bakal terang samongsa aku padha mikir bab dharedheging barang, saya alus utawa lembut barange, saya suwe dharedhege, iku dadi wawaton dawa cendhake mongsa anane purba manungsa, awit anane iku ora liya mung
isih geter, manawi kang anggal uwis suwe menenge. Dene iku aja dianggep nyina kang yekti, sabab satemene mung upama bae, mungguh yektine mung sarana kabudi lan dilakoni dhewe dening wong kang bisa anglakoni, sawenehing wong nrima oleh susurupan saking pituturing liyan, kang wus padha nglakoni nyatakake ing yektine. Manut kang pratelakake iku dadi badan wadhage manungsa (atos cuwer lan kang awujud hawa) iku kang cendhak dhewe umure, samongsa uwis tutug ing jangji katinggal, pisah karo badan, eter loro kang dadi saranane badan jasmani duwe daya upaya urip, saupama badan jasmani iku tininggal sawatara bae dening badan, eter loro iku, bisa dadi tanpa ngrasa, kayata: uwong diamboni kloroforem, mungguhing wong kang wus sidik bisa weruh, wetuning badan eter, katon wujude kaya kukus semu biru, yen kukus iku sah babar pisan saking badan, temtu wonge mati, uwite uripe wus tanpa daya marang anggaotane, wekasan bangkene sirna dadi lebu, awit saking patine (adat letelung dina) badan, eter mau genti katinggal ing badane kang luwih alus, dadi bathang, iku ora urip lan kembang ora adoh saking jisime mau, jisim kang kapindho iku sirna, akeh katatalane wong weruh memedi. Kang kadadeyan saking eter iku, lumrahe wong kang jirih utawa kaget, ananging yen jisim iku diobong kaya carane bongsa Hindu Buddha, badan eter mau nuli sanalika bisa sirna bareng lan wadhage.
Yen uripe ing donya iki tansah nuruti hawa napsune, uripe ing ngalam kang kena diarani naraka ing ngatase bongsa NaSarani utawa
awit badan Nur iku dumadine saking dating pangrasa lan hawa napsu, dene yen nalikane ing donya wong iku tansah budi daya murih undhaking hawa napsune, tumekaning jangji iya bakal dadi badan kang luwih dening awet, kaya upamaning pager badaning pakunjaran kang kandel, ananging sarehning samubarang kang tumitah iku mesthi bakal sirna, enggal lawas manungsa uga bakal ninggal badane Nur mau, yen wus sinucekake mangkono, lan sakehing reregeding aluse wus kabuwang, aluse munggah menya martabating budi, iya iku kang diarani “swarga”, kang kagawa mung tabingating Nur utawa purbane kang gaib-gaib, kang ing tembe samongsa nitis maneh, bakal anamtokake badan Nur anyar,(i)
Dadi martabating manungsa iku, wiwite munggah ing ngalam Nur, nuli ing ngalaming budi. Saiki pituduhku: kang dak arani ngalam iku dudu panggonan, ananging kahananing jasad, swarga iku ing ngendi-endi ya ana, lan manjing ing samubarang kang ana, malah luwih akeh tinimbang kang kaunggyanan ing eter, cekake manungsa ing ngalam sawiji-wiji mau bakale tompa wawalese kang linakonan ing nalikane urip ing donya, samongsa wus tutug ing jangjine, ngalam mau banjur katinggal, kaya dene paninggaling donya iki, dadi manungsa aninggal badane papat. Mungguh uripe mangkono iku lawase sawatara 1000 tutug 1500 taune ing donya, nuli tumeka ing mongsa panjanmane,
iku mung miturut uger wawatoning jagad, saiki wus cukup tak sigeg samene, mung aku arep tutur yen manungsa sadurunge manjanma iku ambuwang badane patang warna kang asor, bareng tutug mangsane manjanma, metu kadi ngalaming roh utawa ngalaming asale. ———————————————————————————
Wekasan aku arep angandhakake pakeling lan mungguh tumanduke manungsa wiji-wijining purbane manungsa, bok manawa para kan maca
luhur, biyen wus dak kandhakake, yen uwong terkadhang kelingan ing samubarang kang wus lalen lawas, iku tetela ing wong kang tinanduking hipnose (hijpnose) lan minongka pratondha yen keling iku ora mung ing utek bae, ananging uga tansah awet anane: awujud geter, dene yen utek ora bisa nampani geter mau, tegese ora ngrasa, manungsa tamtu ora bisa eling apa-apa.
Aku wus padha sumurup yen purba kang luhur luwih awet lan uga weruh yen barang kang digugulang salawase manjanma, tansah kacatet ing sawiji-wijining purba, mawa-mawa kahanane kang digugulang, tuwin manawa utek wadhag iku ayem, (tentrem) (tegese prayoga kanggo mikir) tumanduke geter mau ana gawene, dadi manungsa eling mubarang kang wus kalakon lawas, pakeling utawa pamikir mangkono iku anane ing martabat manungsa kang luhur, ananging uteking manungsa kalane isih urip kaya saiki ora bisa nampani, dene yen utek iku kailangake dayane sarana kataman ing hipnose (hijpnose) lan daya iku nuli kasambung ing kumandhang, amesthi wong mau bisa nyaritakake mubarang kang wus kalalen babar pisan, sajroning meleke, kang iku tetela yen dat alus iku luwih awet anane tinimbang lan wadhag, dadi manungsa
ananging manas kang luhur uwiting roh iku tansah ngregem pangrasa kang tumanduk lan sarehning badan alus iku isih wutuh sajroning panjanmane, dadi manungsa bakal bisa eling ing panjanmane biyen, angger bisa nepungake uwite karo uteke kang wadhag.
Mara waspadakna sarupane barang kang ana ing sakukubanku ing donya iki, kabeh embuh kang wadhag embuh kang alus, yen dinyatakake tetela: ora ana siji, kang kenane sinat mata ora saking tumanduking geter marang badanku murih terang, mara padha ameka barang sawiji kanyata,: kembang endah ing warna, apata kembang mangkono. Iku tan liya mung sawijining pakumpulane utawa jajamborane kahanan sawatara, warna, ambu, manising rupa, rasa, seger, bobote lan liya-liyane, klumpuke rasa mangkono kang metu saking barang mau tumanduk marang badanku, iku diarani kembang.
Mara saiki padha nyatakake ambune kembang, iku kadadeyaning geter, kang tumama marang Asabating pangambu (irung), dene patrap tumancane ora beda kang wus kapratelakake mau, mengkono uga ananing rasa kang rinasa ing ngilat iku geter, kang tumama ing ngilat, lah mangkono uga mungguh ing rasa kang korasakake ing
Daya panulaking barang kang korasa samongsa kokgepok, iku ora liya mung kahananing geter, kang tumawuh saking kakarepan kang lalawanan, awit ing donya
iku ing barang siji lan sijine ora padha, mulane nganakake wujuding barang kang beda-beda kahanane, yen dayane anggendheng luwih rosa tinimbang lan dayaning panulak, mujudake barang kang atos, saya suda dayane panggendhenge saya kurang atos barange (dadi empuk), lah, mangkono sabanjure, dadi ana barang cuwer, lan ana kang awujud gas (angin) dene manawa dayane anggendheng luwih dene kurange tinimbang panulake, anganakake dat kang kaaranan eter, dadi atos, empuk, cuwer lan sabanjure ana liya kadadeyaning daya panggendheng lan daya panulak.
Mungguh boboting kembang kang korasakake iku ora liya mung saking panulakmu dhewe marang kembang kang arep marani menyang pusering bumi, sakabeh uwong dalasan bocah uga weruh yen darah (bagiyan barang kang luwih dening alus) awatek tarik-tinarik lan bumi anggendeng marang sarupane kang ana ing jagad, lintang-lintang nalika ing bumi, bumi nalika ing lintang, kaya dene panarike barang-barang kang ana ing salumahing tosa, rupane kang kumelip ing donya tansah kasinungan daya arep kumpul, kaya dene wong sihsining dayaning alam mangkono kaaranan dayaning bobot (cekake bobot bae), rasa memes (alus) kang korasakake manawa manggepokan barang kang alus, mangkono uga rasa kakasar utawa agala-agala iku ora liya saking badaning kahananing darah ing barange, mawa-mawa atos wmpuke, mau wus kapratelakake yen atos empuke barang dumadi saking daya pangendheng lan panulak, iya iku obah ing barang kang marani lan kang ngalungani.
Saking pamijang-mijanging kembang iku, aku dadi padha weruh yen kembang ora liya mung klumpuking kadadeyan, nanging bok manawa banjur ana kang mancahi, arak dumadi saking dat lan darah, kang padha gendheng-ginendheng lan tulak-tinulak, nuli klumpuk dadi kaya dene wujude, pangrasaku: panemu kang mangkono satemene kliru, awit apa ing antara mupus ana kang andengangi darah (iya iku darah kang kapratelakake denign ahli ngelmu alam) dudu darah kang kapratelakake dening ahli kimya, awit iku isih jamboran, saenggane kowe padha weruha ing darah, iya mung weruh ing warna rasane bae, yen kogepok lan cekake mung wateke ing sawatara, mongka ing dhuwur wus kapratelakake yen wateke iku kadadeyaning geter, ora ana maneh-maneh, dadi ana ing ngandika koarani darah mau, iya iku ing ciptane para ahli ngelmu alam, kabeh dadi awujud geter, wong kang durung tau marsudi nyatakake bab iku, wus mesthi bae akal ora nuli mangreti ujarku, ananging yen dheweke banjur nurupi ing pituduh iku, yen gelema mikir sarta budi daya sarta nyatakake enggal lawas temtu bakal weruh ing wadine ujarku mau, iya iku: yen jagad iki ora liya mung obah lan geter, mengkono piwulange para sarjana, sakabeh barang anane gumantung saking panganggep.
Saiki pangrasaku wus cukup olahku anggawe lepiyan, awit manawa kowe padha miturut ing ujarku iki, kwe bakal padha weruh dhewe, yen sarupane barang iku kawase ing angger wawaton sawiji, yen kowe wus padha nganggep ing ananing obah iku aku bakal nutugake kandhaku, wondene obah iku masthi dumadi saking daya, mungguh daya iku wenang rinasa mung ing dhiri pribadi, liyane iku mung panganggep titimbangan, mung anane pangrasa ing dhirimu pribadi iku pangawasa kang bisa obahake, iku wenang kokawruhi, saupama tanganku obah, ciptaku, yen aku kang ngobahake, dadi dudu karepe tanganku dhewe, nanging karepku, lah mangkono panganggep kang nyata ing ngatase obahan dening daya, saking panganggep mangkono iku, pangrasamu kowe wus terang ing wateking daya, kang nganakake obah liyane, sing dadi lajering kawruhmu, mulane kowe banjur wani anggawe titimbangan, minongka katrangan ten aku calathu (iki minongka tuladha) kang korungu ora iya mung dhapur kumpuling geter, urat-uratku kang dadi sarananing anywara obah, sarta nganakake geter, kang banjur tumanduk ing kupingmu (peperanganing barang, kang ora liya mung obah, iku tansah geter lan angowah ila kuning sorot kang tumonca ing kulit rancangan ing mripatku, dadi kerasa, lan kowe weruh wawarnan, dhapur wasana kowe dadi duwe imbangan, yen weruh wong micara, tetela mung panganggep bae, panyana yen mesthi ana daya, kang marakake obahing ku satemene dadi saking panganggepmu, yen sakabehe obahmu iku kasababake dening kowe dhewe, iya mung iku kang kowe mesthi weruhe (iya mung samono kawruhmu) sarehning mung kuwi kang kokawruhi, apa mulane dane kowe duwe pangira, yen daya kang dadi sababe geter sing kok arani wong micara iku beda-beda karo daya kang amujudake pakumpulaning obah, sing ko arani diyan, ora ana sababe pisan-pisan, satemene daya iku padha bae (mung siji) ananging kaereh marang angger donya kang beda-beda, mulane dadi beda-beda kang kaanakake, (priksanen angger kang katelu ing ngisor iki) mungguh prakara iku uga kena katrangake sarana uger wawatone mosalan dhuwure marang kang tumiba (ngelmu alam) ananging pangiraku bakal saya peteng ing ngatase wong kang akeh-akeh, mulane dak pathet samene bae katrangane, wus cukup dak terangake mangkono bae, obahing donya iki kasababake dening sawijining daya, dadi ing donya iki ana kahanan loro, kang sapisan daya, iya iku uwiting sakabeh kadadeyan ing donya, kapindhone obah, kang kahanakake dening daya mau, dene daya iku akeh kang ngarani Allah, wong Hindu ngarani Brahma, mungguh bongsa liya-liyane seje maneh anggone ngarani, ananging mungguh beda-bedane olahe ngarani iku ora ngapaa. Kang prelu, anteping pangandele, yen daya siji iku kang nganakake kabeh, (daya iku dadi barang rupa-rupa seje-seje nanging ora sah Akad) (tunggal).
Wondene genti-gentining dumadi mau ing basa Hindu kaaranan rina lan wengine Brahma, wujude
nganakake wewejangan, dene lebune andadekake lebure, lan dumadine lebure kabeh kaaranan: kalpa, tegese kalangan (buweng), satemene lugune tembung ateges: cipta, lan basa iku uga wenang tumrap ing ngatase dumadine donya kabeh, awit donya iku ora liya mung ciptane Allah, prakara iki bakal luwih terang dening katerangan ing ngisor iki, samengko kang prelu diregeni dhisik, cipta ananing kalpa, iya iku lawase gilir (genti-gentining mobah lan meneng). II. Lah, saiki nyandhak cipta kang kapindho, kang bakal dak elingake ing kowe, wewejangan kang umum iku kahanakake miturut angger wawaton kang diarani wiwartha, tegese, uwit iku sasuwene anuwuhake sawijining kadadeyan, tansah padha lan dhirine pribadi, terange: kadadeyan sawiji ora ngowahake uwite kang nganakake kadadeyan mau, iku angger papathokaning wawejangan, dadi kosok baline karo uger wawatone pamalih, dumadine keju saking puhan iku lewihan kang nyata, kanggo nerangake bab pamalih ing barang, awit puhane wus ora awujud puhan maneh, dene murih terange mungguh wiwijangan mara padha ameka wiwiridan saking geni mawa, kang tinalenan ing kawat sarta nuli kabubengake rikat, apa kang katon, iya iku kalangan (buweng), dene kalangan iku sayektine cipta kang kahanakake dening mawa mau, ewa dene mawa iku ora owah, lah iku upama kang nyata kanggo nerangake tegese wiwartha, patrap gumelar ing jagad.
Sawarnane barang dumadi saking Allah, lan Allah iku gembleng (antero) anane ing sakabeh kang ana, ewa samono Allah ora owah tansah wutuh, padha lan pribadine sawiji (Akad) ing sawarnaning barang kang kawejangake, kaya dene mawa kang tansah wutuh ing saenggon-enggone kang kalingan. Samengko umpamakna kalingan mau barang sawiji, lan ciptanen mubeng ing titik liyane, dadi anganakake petha loro, kang asale saking geni mawa siji, uwiting kadadeyan iku isih padha, ewa dene kang gumelar iku wewejangan rong warna kang beda urutane. Yen kobanjurake ciptamu mau mangkono, mawa siji iku bakal ngebaki awang ujung kang tanpa wangen jembare.
Dene kadadeyan ing jagad iku ora beda karo kang kasebut mau, sanajan ora ana upama siji-siji ya kang minongka dadi katrangane.
Ing dhuwur wus kapratelakake, yen ing donya iki ora liya mung obah, lan yen manungsa mung kasinungan daya ing sawatara, dene mungguhing barang liya-liyane bisa kuweruh ing wateke mung sarana amet titimbangan, lah apa samengko kang ginawe titimbangan dhisik. Minongka
sarehning daya kang dumunung ing jasadku abudi (iya mung iki kang wenang dak surupi) dadi ora wenang aku ngaranana yen daya ing barang liya-liyane tanpa budi. Sanyatane ing ngatase kang wus sidik, tuwin kang tunggal riku abudi, ing ngisor iki pratelane bedne bongsa materiyalisme (materialisme = tegese kanganggep ing ngananing bakal) lan bongsa idheyalisme (idealisme = tegese kang nganggep ananing cipta bae), bongsa materiyalisme ngarani yen sawarnaning barang kadadeyan saking sawijining bakal, lan bakal iku tanpa budi, nanging panemune bongsa idheyalisme, uwit
padha bakala taklim sasaliman, celathune, sadaya punika sae ing ngatasipun sampeyan ki sanak, amargi papanggih sampeyan remeni, ananging punapa wonten cihna ingkang minongka ugering pamanggih punika, punapa sampeyan sampun abudi murih sumerep ing kayektosanipun yen dereng lah punapa aki sanak dene sampeyan sereng amuring-muring dhateng kula, muka pamanggih sampeyan punika namung pamanggih wantah, tanpa punapa-punapa ingkang kenging kadamel cihnanipun, dene kula sanajan ugi boten gadhah cihna ingkang nyata, anedahaken mardi (gadhah lampah) saged dipun sampeyan anyatakaken piyambak ingkang yektosaning panganggep kula samanten wau yen sampeyan karsa nglampahi milanipun dipunsabar
sawuse kapituturan (yen miturut ujaring para sidik) becike padha kaajaka andum salamet, satemene akeh nyatane panemune para sidik iku, awit mirit saking daya kang dumunung ing dhiriku
ing barang-barang liyane ora mangkonowa: pamikir iki dadi pratondha, yen ora luput uwong nganggep, uwit tunggal iku abudi, wuwuh-wuwuh ana saksine para sarjana, kang dadi pikukuh ing panganggep mau. Sarehning uwit tunggal iku abudi, apata obah kang kahanakake iku, yen dudu wawetune kakarepane, (pikire, ciptane) mulane aku mau iya tutur, yen donya iki ora liya mung ciptaning gusthi, panemu iku minongka lalawangan weruh ing gumelaring jagad kabeh, saking lalandhesan iku aku wenang nganggep yen dumadining jagad iku tuwuh ing nyawa, budi lan pakeling saking Allah, ewa semono Allah tansah padha, iya iku kang dadi uger gegendholaning Buddha lan para panutan ing tanah Hindu, ananging dumadining jagad uga wenang kanyatakake saking pathokan liya, kayata: saking pathokaning swara, obah kang kahanakake dening wujud kang nitahake, iku hawa pur geter, kang urut tumaruntun, geter iku mungguhing wong kang sampurna padha muni, kaya dene swaraning gendhing, dadi donya iki ora liya mung larasing swara, kang metu saking Allah, kabeh dumadine saking geter kang tundha-tundha urut tumaruntun, kaya dene kang wus dak pratelakake, bab iku wus katetepake nyata dening para sarjana saiki, dadi jagad iku miturut piwulange wong kuna-kuna, larasing gendhing kang luhur, lan sapa kang bisa misahake ponca driyane badane ngawag, iya kawasa weruh ing gendhing iku.
linakonan ing wadhag kita ing dalem pirang-pirang taun, sarehning kita longka bisa mikir kahananing mongsa, yen tanpa kadadeyan, tangi turu kita mau kalawan pangrasa wus urip pirang-pirang puluh taun.
Para sujanma ingkang sampun sampurna wau kala rumiyin inggih sami kemawon kados tiyang limrah punika, sami apes sarta anggadhahi dosa tuwin boten sampurna kados manusa samangko, ananging lajeng mindhak-mindhak sampurnanipun kados dene manusa jaman samangke ugi saged mindhak, tuwin lajeng thukul panggrahitanipun, wekasan [ados kiyat tuwin saged anggayuh kasampurnan, kados dene kula punika inggih saged gayuh kasampurnan manawi purun, sareng para sujanma wau sampun sami sampun, lajeng wiwit amulang dhateng para manusa saminipun, tuwin lajeng adamel pakempulaning para kadang ingkang sami jumeneng guru ageng, kala-kala para ageng wau wonten salah satunggal ingkang tumurun andhatengi manusa, supados saged amaringi agami dhateng satunggal-tunggaling bongsa, supados tunggal-tunggaling trah satunggal galing bongsa tatampi agami, ingkang pancen tumrap kangge pitulungan tuwin piwulang dhateng bongsa wau, sarta kathah para sujanma beda-beda papangkatipun ingkang sami manjing pakempulaning para kadang wau mawi-mawi kaindhakaning sampurnanipun, kadosta para Pandhidha para tiyang ingkang linangkung panggrahitanipun bab karohan, tuwin linangkung kawruhipun kasampurnan utawi linangkung kawicaksananipun, dene para ingkang sampun sami linangkung wau dumugi samangke sami anuntuni dhateng sakathahipun dosa, aparing tuladhaning paprentahan, anamtokaken angger-anggeripun saweneh jumeneng samarentah dhateng bongsa, dados tiyang sampurna ingkang amulang dhateng sakhatahing bongsa, tuwin dados para pandhidha ingkang sami anuntuni dhateng bongsa mau.
Sakathahing bongsa ing jaman kina sami anedahi para tiyang sekti, para maharsi tuwin para prawira, ingkang kadados makaten wau, sarta aken marsudi kawruhipun bab serat-serat waosan, bab yayasan griya samanunggalipun, bab angger-angger pranataning nagari tuwin sanes-sanesipun.
Boten ngemungaken sadaya rumaos punika satunggal, ananging sadaya kakuwatan ugi amung satunggal, satunggal-tunggaling kakuwatan punika tuwuhipun saking tuk satunggal bab punika kawruh kagunan cocog kaliyan teosofi, ing donya punika amung wonten pakarti ageng satunggal, sadaya wujuding pakarti tuwin kakuwatan ingkang sami kula sumerepi punika dhadhasaripun satunggal,
tuwin sadaya kakuwatan ingkang katingal wonten ing sakukuban kita, sanadyan ing kawontenan ing ngalaming bongsa papelikan dalah sawaninipun ingkang katingal lan sapanyawa, utawi ingkang wonten ing ngalaming tutuwuhan sanadyan wonten ing khewan utawi ing manusa, sakathahing kakuwatan wau dhasaripun satunggal, amung kawdharipun tuwin patraping gumelaripun ingkang beda-beda, manawi kapariksa kaliyan titi kayektosan sadaya wau amung satunggal.
Ing wasana kula sadaya badhe sami sasarengan menek ing andhaning manungsa, ingkang sukunipun umum pangwonten ing endhutaning gesang kewani, dene untuning ondha ingkang nginggil piyambak silem ing salebeting cahyanipun gesang langgeng, samangke kula sadaya sampun sami manjik ing ondha wau, ananging sami boten saged anglajengaken menek, manawi kula boten saged ambeta sadherek kula sarta
Sanajan badan wau saged pisah sawatawis, ewa dene salebetipun gesang wonten ing bumi angisah-pisah, sarta manawi pisah boten prayogi, punika nandhakaken bilih sakit, manawi sakit rekaos badan kakalih wau sami pisah sawatawis, utawi kacengcengan kados dene prewangan, punapa dene manawi tiyang dipuntilemaken satanginipun lajeng
kawujud dipunbadan kasar inggih punika saking jasad kasar titiga, kadosta: jasad atos, punika panggenanipun manungsa ingkang kasar pyambak, inggih gumelaripun ing kang asor pyambak, sarta kawedharipun ingkang winangenan sarta boten sampurna, dados manungsa punika kinunjara wonten ing jasad ingkang kasar pyambak.
[BUKU KAWRUH KASAMPURNANING NGAURIP]
Kapindho, Brahma (lanang) iya iku uwit kang salugu, kang nganakake jagad kabeh, dadi sasanggitan lan jagad, Brahman iku kang tan kena ginunem, tan kena winirasa, Brahma iku Gusthi, iya iku wit tunggal lan winih pratama, dadi panjenengane dudu kahanan kang nyelo, awit kang mratama, mratelakake pangkat urutan mau.
Wawaton mangkono ing ngatasing Brahman nuwuhake ciptaning sawenehing bongsa kulit putih, yen Brahman iku ora bisa jumeneng awit tanpa watek pisisijiya, ananging bongsa tasawuf, Hindu, malah ora bakal ngarani yen kang sampurna iku duweya watek ora ana, mung sidhem iku ku tetep aran kang sampurna, mulane kalawan anjabakake kang sampurna, mara saiki padha
Dene Brahman kapetung ing urutan ngarep dhewe, mulane mangkono awit tan kena kagunem, nuli Brahma, kang sunyata, utawa “sat” uwit kang pratama kang nganakake sarupaning kang kumelip kabeh, prayoga wong tansah eling, yen brahman lan brahma iku rupa loro, nanging wujud siji, ing antarane iku tanpa ana bedane babar pisan, kaya
|| Kinanthi amurweng kidung, srinarendra kang mandhiri, surakarta kaping sanga, puwara widugdeng kawi, wasis ing gendhing wus kondhang, mumpuni kidung palupi ||
|| Memalat waluyaning kung, mangripta kidung
utami, tumamem ing driya aywa, kabanjur rudahing ati, tinaliti nuladheng tyas, tyasing sujanma utami ||
wayah ing wiru, ruwiya ingkang utama, linuriya aywa lali, lelabet antuk nugraha, padhanging tyas
mulkaningrat jawi, winantu agung kagungan, marang yang kang murbeng dhiri, raras ingkang karasikan, sanetyasa sakayuning ||
manungsa kang sinung eling, marang utamaning tindak, ing buwana aywa nisthip, panggosthinireng kasidan, sidaning dadi adadi ||
|| Dadiya jayeng jaya nung, wenang amengku mumpuni, mring manungsa kang widada, darsaneng praja utami, mulus tulusa utama, sedyane ingkang marsudi ||
|| Dumadi dadi tumuwuh, wuwuhing kawruh martini, mring
agama ingkang utami, memudhar ruweting driya, ywa sulaya kang patitis, tinimbanga ingkang terang, aywa age den lakoni ||
|| Nastitining barang kawruh, wruha mring janna mumpuni, mintaa tuduhing sastra, sastra ingkang ngemu wadi, wadakane kinawruhan, nistha madya mayang utami ||
|| Utamanira wong iku, sabarang karepireki, den ririh pangarahira, sayektine dadi olih, nora luwih nora
bettolah, amanggon tan owah gingsir ||
|| Jer siruhu winihipun, sirullah ingkang nampani, dadi sining jagat-raya, gumelar wus amepeki, apa kang winalang driya, kawula mung anglakoni ||
|| Mengkono upamanipun, pralambange wong aurip, rapeta ngadu pucukan, pucuke netra jro jawi,
wurine, tumrapa dadi tutur, marang ah1i kang sedya eling, ngeling-eling wewulang, amung lowung-lowung, kinarya anyandhet driya, driya arda kang tan wrin tata utami, yeku mangka pusara ||
|| Saranane wong nedya utami, awal-akir kadi datan medal, saking
suwita, mtang dadi wong agung, ing driya ywa gung kagungan, den patitis dhuh babo olah prajadi, den ayem satoseng tyas ||
jatmika ing solah nora prayogi, den manis ulatira ||
|| Lan den nedya tapa sapakolih, nanging aja neng pucuk andaka, sepi nora antuk gawe, tanpa rowang mung ngantuk, layap-layap impene becik, nging yektine tan kena, iya antukipun, kacakrabawa ing cipta, kang cinipta sayektine mikatoni, aneng jroning supena ||
|| Nora kaya wong tapa neng nagri, wruh ing tatakrama parikrama, tan kidhung solah bawane, tur leket mring sang prabu, rau
iki nglakoni, mangkya gumantya nata ||
|| Tur ta akeh kang ngalang-alangi, suprandene meksa keturutan, saking temene atine, tan keguh pinrih rusuh, mung nuhoni rehing sudarmi, ing mengko tan sulaya, pangudang ramebu, dhuh mulane wekasingwang, den miturut ing yayah-rena ywa wani, wak dhewe wus kalakyan ||
bejanipun, yen kelakon kajadireki, sun muji amemuja, ing siyang myang dalu, sanadyan parta ing lena, kang sinedya tinggala labet utami, mring praja kawistara ||
|| Luwih rungsit-rungsiting pakarti, kang tinitah amengku-buwana, wengi tanpa antuk
|| Paekaning liyan dipun udani, dedimene ywa sawaleng karsa, sasanane dimen oleh, ywa tuna kawruhipun, marang pae-
mring netra anyenengake, anggendeng jumarunuh, amemanuh kang makewuhi, ing madya lan wusana, utamaning kawruh, wruha pakewuhing jaman, dhuh nakingsun kang gumantya narapati, titinen dimen tata ||
|| Tar len amung ywa keneng memanis, manising kang saniskareng basa, liyan manise kang anduwe, duweni buwana gung, tansah langgeng tan
nakingsun kang gumantya aji, aywa karem ing arta busana, nanging aywa nyepenake, mring arta busaneku, parlu dadi saraneng
wong agung aywa kuciwa, agal-alus mring karepe wadya mamrih, urcara tan prasaja ||
|| Wus winawas ing jaman samangkin, akeh kang mangerti basaning liyan, kapiran basane dhewe, jamake wong met kawruh, den salesihwajibireku, den manggon tekadira, ywa was-was ing kalbu, iku lagi ngupayaa, kawruh liyan dadiya busaneng nagri, ywa malbeng
|| Wuryaning piwulangingsun kaki, kang wus winiraos, ingkang tumrap sarkara
saking luwihing pangeksi, mung kepeksa wajib, pitutur nak-putu ||
|| Nora kurang pituturing nabi, lawan para katong, kang wus kocap kitab jawa rabe, nging kumudu manira muwuhi, minangka wulang mring, atining nak-putu ||
|| Kaya kolu-koluwa gebugi, mring awake mak bog, apa dene wong liya yektine, yen dinoran
|| Lamun sira trahing nayakadi, aywa karep babo, saben wana menek dadi kethek, prayogane suwiteng narpati, den temen nastiti, iku adatipun ||
|| Wahyu iku datan anibani, manungsa kang adoh, lawan ingkang sinengitan lire, yekti tiba mring kang den senengi, mulane wong ngabdi, minta asihipun ||
lumrahe manungsa puniki, ana kang antuk don, weneh tansah kacuwan karsane, iku pasthi lupute pribadi, tan awas mangliling, kalamangsanipun ||
|| Mangsa udan meh suruping rawi, teka lelungan don, pesthi bae kalocut awake,
kitab sinandhing, tinarka makedum ||
|| Nanging yekti solahing sujanmi, katandha katonton, ingkang temen lan goroh atine, pinet saking wirasat jro manik, nanging pilih-pilih, kang uninga iku ||
|| Jaba kang wus binuka ing gaib, waskitha ing raos, sarta eling maring caritane, iya Iman Sapingi ing nguni, nanging luwih remit, pakaryaning gambuh||
|| Kejaba kang wus weruh, marang elmu wirasat wong iku , sapatemon tan samar kareping janmi, katandha neng badanipun, barang karepe wus jumboh ||
|| Jomblah pakartinipun, lman Sapingi wirasat iku , wus tinata neng kitab kinarya pasthi, tur kaiden kanjeng rasul, lawan sakabate manggon ||
|| Nanging ta pethek iku , maksih kuwasa yang mahaluhur, upamane wong raine burik cekrik, pasthi ala rupanipun, nanging atine tan goroh ||
|| Sababe manungseku, bisa ngliling mring saliranipun, yen rumasa alane bisa ngowahi, pae lan kewan sadarum, lamun cirine wus awon ||
|| Tan bisa owah iku, sebab tanpa ngen-angening kalbu, yen manungsa pinunjul titahing widhi, bok menawa bisa nglebur, alane pating cerengos ||
|| Dhuh anak-putuningsun, den angliling mring wayanganipun, wadakane pinrih sima saking dhiri, bok menawa labetipun, sirna lan
|| Yang Manon kang amengku, marang uriping manungsa tuhu, ingkang padhang anglimput peteng sayekti, panas ngilangken dhemipun, mengkono martabating wong ||
|| Wus wateke wong taruna, keras budi kurang titi, mung karep ubyung-ubyungan, sayah nora antuk kasil, barang kang den karemi, mirungga ginawe parlu, anebih mring wong tuwa, wedi lamun den srengeni, wus rumasa lamun durung nut ing karsa ||
|| Karsane ibu myang rama, winulang utameng dhiri, wus adate wong taruna, pangrasane den srengeni, bungah yen den turuti, polah ingkang nora patut, nanging ta ana uga, wong anom kang mituruti, wewulange rama ibu
mengkono arang-arang, takdir dadi manungsadi, lir carita jaman kuna, iya Jeng Nabi Ibrahim, lawan putranireki, Ismail kang bangun turut, mring bapa pinrih lena, tan suminggah anglakoni, aja ingkang pinurih dadi utama ||
|| Sapa ingkang sugih beja, linuwih mung Nabi Brahim, lan putra Ismail lskak, jer miturut ing Yang Widdhi, nurunken para aji, kongsi jaman akir besuk, ing Ajam lan ing Arab, lan sakehing para alim , sami mijil saking Ismail lan lskak ||
|| Dadi keleru ing patrap, wong tuwane pinaredi, sang nata tan sarju ing tyas, temahan
narapati, nora kaya lelakon bondhan kejawan ||
|| Timur winor lan wong desa, kinen tapa anglakoni, lega galihe sang nata, antuk sihing awal-akir, miturut ing sang aji, beja ketibanan wahyu, lumuntur datan kendhat, nugrahane amimbuhi, dadi tampa kamuktene tanah jawa ||
|| Prapteng mengko nora ginggal, trahing Tarub kang
linuri, maksih akeh tuladan nistha utama ||
|| Tuladaning puruwita, mring guru jaman kariyin, kadi Arya Bratasena,
||Yen wong tapa adedana, bandha bau lawan bukti, angenaki atining liyan, musungsung mring Sribupati, katrima pandongeki, Singaprana aranipun, demang desa ing Sima, wusanane jaman mangkin, nurunaken narendra ing Surakarta ||
cegah wanita jekining, yen kang nulis minta ampun boten bisa ||
|| Mung mukti lan panjang yuswa, katularana kang nulis, padhanging driya trus netra, wasis ing sabarang kardi, pantes yen busana di, dinulur sakajadipun, tumuntura mring wayah, amung ingkang
kawruh luwih, kang perlu den kawruhi, prayoganing tindak-tanduk, myang tatakrameng praja, pae-paening
tan kena, tinitiya kang patitis, tumraping kawruh sami, ywa dhompo pamintanipun, wijange kinawruhan, tumpraping engga pinardi, dadining kanggoning kawruh ywa bencorah ||
jurungi, mring pra mudha kang darmi, ing kawruh ingkang linuhung, kinudang-kudang
kancanira, lamun sira antuk singgih, den abisa ngenaki atining kanca ||
|| Pan ing nguni ana panukawanipun, narendra kaping pat, arane bagus Semail, kinasihan marang kanjeng Sripamasa ||
|| Pan utama labuhane Mail mau, antuk sihing nata, dadi Jayengastra upsir, sinung
|| Sinung aran Sasrawijaya Tumenggung, saya wruh ing karya, mumpuni rumekseng nagri, nuju
wani, ing sawiji dina Dyan Sasriwijaya ||
|| Kinen nyekel mring patih kang ambeg purun, sendika tumandang, ki patih tan bisa osik,
kadi mangunoneng Ki Tumenggung, nyidrani sang nata, kawenangan mangkubumi, pan dhineplok daginge binadong sona ||
wong abagus, nyambiya pakarya, ira ingkang makolehi, dimen jenak atinira aneng wisma ||
|| Anenandur ingkang ana nipkahipun, tambah rasulullah, wohing palakirna dadi, ingkang mangka nikahing garwa lan putra||
|| Iku dadi nayakengrat kanjeng rasul, maksih sumajiwa, nglakoni wajibing dhiri, panji klanthung bae pijer seseretan ||
|| Lah kepriye kelakone karepipun, yen ana
|| Yen tan antuk nuli bali maneh mlincur, sarwi, nguman-uman, tan antuk dene wak mami, dadi sanak panjalukku tan
sastra telu, jawa arab landa, kinarya sangune ngabdi, dadi nora kidhung lamun ana karsa ||
kanggonan, ngelmu lair lawan batin, suprandene padha kayungyun tut wuntat ||
|| Padha ngungkuma kanisthan, bok menawa bejane anekani, adhuh babo wong abagung, prau kandheg samodra, parang jaja ing wanodya aranipun, kalamun sira
neng paseban, aja mulih lamun durung wayahipun, yen nedya suwiteng nata, aja keset aneng panti ||
|| Kalesa kentar ing tirta, jobin citra mijil eropa nagri, den merekati ing tembung, sumarah ing sakarsa, marang gusti suling
asigit, yen tan ana perlunipun, ywa wurung nagkil sira, papah aren pangudange anak kakung, aywa
apeputra kaping pat kang madeg ratu, samangkya nurunken marang, narendra Surakartadi ||
|| Gantya Ki Jayakartika, darbe turun wanodya yu linuwih, kagarwa marang sang prabu, mijil Pakubuwana, kaping wolu pan ing mangke buyutipun, saking ibu sang sudibya, kusuma Surakartadi ||
|| Dhuh nak putu sir manira, sung tuladha utamaning dumadi, sapa kang sedya karungu, lumebu driyanira, tur linakon sakuwasanira bagus, menawa Hyang
mung ngaub-auba, endi ingkang pinilih mangkubumi, lamun sira darbe sunu, ayu ing warnanira,
|| Kang kemudhi lungane tan ana uning, jer iku opahan, wedi lamun den srengeni, mring kang andarbeni barang ||
|| Lah pikiren dhewe anak putu mami, sapa kewajiban, andarbeni donya iki, den rempit nanging cupana ||
|| Yen ketemu dununge we tatadarmi, sayekti nugraha, nanging ta angel
nampa wulang utami, kang kanggo neng praja, lumrahe jamanireki, aywa luwih lawan kurang ||
|| Pasemone kuda curigestri tulis, jarwane mangkana, kuda den kuwat terampil, curiga landheping cipta ||
ing ira, kang esa amung sasiki, yen liyeku pan cilaka ||
|| Dadi dudu pangeran kang murbengjati, jatining manungsa, samar sinamun ing eblis, poma kulup den waskitha ||
|| Barang tindak-tanduk dipun amumpuni, kalawan rasehna, manungsa kang ahli budi, ing kawruh durmaning jaman ||
|| Aywa age ngubungi karsa tan yoga, saringen dipun wening, pituturing jaman, kuna manungsa tama, den temen sira memundhi, brekahing basa, nabi ratu myang wali ||
|| Aywa lali lebokna ing driyanira, supaya amimbuhi, ing driya santosa, mring kawruhing Yang Sukma, kang gumelar den kaliling, lelabetira, nistha
gonnya, prayoga den kawruhi ||
|| Lawan woh kang enome kecut kalintang, tuwa lebi kepati, legine kang teka, sinimpen aneng apa, ula sawa luwih becik, ing citranira, sapa ingkang anyungging ||
|| Lawan pandam pinaten urube sima, genine menyang ngendi, lintang yen raina, sesinglon aneng apa, bayi neng garbaning babi, apa ta gesang, apa yektine mati ||
Pan wus lumrah wong ngucap jalu wanita, mangkene denira ngling, ya masa watira, kalamun awakingwang, misih pinayungan maring, Yang Mahamulya, priye dunungireki ||
|| Pan ing nguni kang nulis wus minta jarwa, mring wong kang mumpuni, Kusumadilaga, sang wiku tejamaya, tansah sinangga ing krami, prapteng pralina, wakne durung muruki ||
|| Mangka perlu pangrung ningsun duk kuna, ageme senapati, alaga mataram, elmu
|| Lamun bisa nampani wulang sang prabu, sayekti dadi utami, sebab ing nguni srimulku, sabarang wus den lakoni, wulange tan ana linyok ||
|| Dhasar ratu lelanang nungsa jawa nung, yeku layak linaluri , nambahana bejanipun, mring anak putu ing wuri, brekahe tumrap ing mengko ||
|| Sebab wali tur umadeg ratu agung, yaiku Yang Maha Suci, wus ngedheng dadi sang prabu, lir jeng rasulullah nguni, wus kalilan tunggal enggon ||
|| Upamane wong anelat labetipun, duk enome Sunan Kali, jaka blunthahe kalangkung, tuwa-tuwa
marang wulange sang wiku , tur wasis waskitheng wangsit, muride akeh kang linyok ||
|| Karemane sang wiku ingkang kacatur, iku padha
adate wong anom iku , mung kang gampang denlakoni, naging ta wasananipun, awak rusak ati sedhih, kawruhe peteng tur crobo ||
|| E mulane nguni bener wulangipun, kaping pat sri narapati, lamun sira anggeguru, ulama kang ora melik, ya marang pawewehing wong ||
|| Lamun ana wong minta kawruh kang luhung, datan banjur denturuti, binobot sakuwatipun, upamane desa cilik, tan kuwat kanggonan katong ||
|| Padha uga wong munggah ing panggung luhur, banjir jinujug ing nginggil, nora ngambah dalanipun, pasthi bingunge kepati, tan bisabali mangisor ||
|| Jamaking wong mituturi mring anak-putu, dedalan sinungken
ngawruhi pakewuhipun, sebabing wong wus winangsit, panggonane kang
|| Lan bisa sejarang ngelmi, wiwit kanjeng Rasullullah, tumerah mring ingsun mangke, dadi wruh
wulang kawruhe tetela, dadi tan kowar uruse, karo nalikane arsa, mulih mring rahmatuallah, wus pitutur mring nak-putu, iku
jenggleh, dadi tan kajaba riyah, tembunge wong sarengat, tertib tegesiro urut, urute martanatira ||
|| Tegese martabat yekti, ngawruhi
saking bapa lan biyunge, lan saking paringing sukma, yeku kudu pratela, perlu dadi prabotipun, ngupaya elmu utama ||
akeh kawruhneki, donga kang kanggo tetulak, ing praja myang ing desane, kabul sepine
|| Iya pantes yen wong cilik, tan bisa nimbang manungsa, dalah pyayi ngetutake, wong wadon akeh jinamah, kawenangan negara, binuwang mring sabrang sebrang, wus sima kuwasanira ||
|| Lan ana wong wadat nguni, ing Matesih wijilira, Bagus Satriya jenenge, ya akeh kayungyun padha, yen panintanan berkah, saure dhuh anak putu, kula niki boten
ihtidiyating praja, tinurut lan kawruhipun, jer wahyune wus katingal ||
|| Prayoga nak-putu mami, ngurmatana mring wong tuwo, jer iku akeh taune, sokur yen kawruhe kathah, utama pinintaa, nadyan sudra tarehipun, patute ywa siya-siya||
|| Wong anom becik nyedhaki, manungsa kang sugih kojah, lir paman suryabratane, ingsun iki kang kulina, akeh wulang maring wang, bok anake dhewe iku , yekti kulina manira ||
|| Elingan sabarang weling, wewulange wong atuwa, padha tinutuken kabeh, dadi padhanging tyasira, pinajar kwehning wulang, eman-eman paman iku , teka age-age tinggal ||
|| Wus sampat denira nganggit, pamitane garwa-putra, pitutur amirit dongeng,
maksih samya kidhung, nandhang karbin durung binangkit, laku tangan lan padha, nut
wuscelak mangkya pakartining, panjenengan tahunancira sang, lan perlu badhe Islame, risang atmajeng ratu, para wadya kang amajibu, pakaryane pininta, dunung-dunungipun, sang dwijamantri
oranye linut ing sesungging wilis, pinrada sawetara ||
|| Wus misuwur mring bangsa lyan nagri,
|| Pan sinuksma ing seari-ratri, mring sang mulki pakewuhing jaman, wadya manut ing sapangreh,
kabudayane, tinimbang tumprapipun, lan kang kanggo ing jaman
kewih, pininta wulangira, lelabuhaning narpati, kang utama pangreksaning praja wirya ||
|| Supaya katularana, derajading narapati, kinasihan ing
Jeng Sultan Agung nguni, lan sayogyanta gusti, ywa pisah lan rama prabu, upaya uningaa, pakartining narapati, dadi nora kidhung lamun ana kruya ||
agal remit, mumpuni sakeh kagunan, prawira alusing budi, dadi wadya sanagri, wedi asih patrapipun, tumrampil amemitran, wataking wong liyan nagri,
tandhane utami, sayid neng arab maksih, emut nalika ketemu, srinata binujana, ing mangke angsung kintaki, amemuji galur 1ir wong maca kitab ||
|| Lir anggane wong supena, angantuk sinambi nulis, sabtu legi ping sekawan, kasanga rabingulakir, jimakir windu adi, mandhangkungan ing jam pitu, sangkala luhurira, sang brahmana narapati, dipun agung
utama tinemu, mrih lestari lelabuhan kang utami, emuta yen badhe mengku, praja di kalangkung ewoh ||
|| Ewuh lamun tan weruh, lele
anenandur, supayane aywa kurang kang binukti, iku rahmate sang prabu, geman ing des apenuh wong ||
gung, bantal dawa kang mangapit, ywa lali wewulangira, den kaliling siyang-ratri, barana dumunung neng wadhah, simpenen sajroning
|| Murad maksudnya kedah ginalih, lan ngulama kaot, supados trang ing galih tan cewet, tinimbang lan adating nagri ,
tyas paran bebukane, dening asor dados luhur yekti, tinanyakna maring, para sepuh-sepuh ||
|| Rahayune tyas puniku dadi, dedalan kinaot, bok menawi parek lan unggyane, risang ulun sang
|| Keh warnane wong murih utami, wonten sing wiraos, ajar basa mamrih basukine, supayane ingandel sesami, nanging jroning ati, gorohe ngendhukur ||
|| Saweneh wong temen jroning ati, nging budine lempoh, nora ajar manjing ajur-ajer, dadi tan katon temening ati, iku ta jeng gusti, ywa samar ing semu ||
|| Semuning ulat dhemesing angling, warna-warnaning wong,
miturut sapakon, wewulange kang rama linanteh, dadi wuwuh sihing rama yekti, wadya jalu-estri, ayem manahipun ||
|| Rama ibu ambabar tuladanipun, leluhur ing kuna, kang nistha madya utami, sayogyane piniliha kang utama ||
|| Utamane tumana leket wong sepuh, ingkang sugih kojah, anjajah kawruh baresih, sinaune mumpung gusti misih mudha ||
|| Dhuh dhaharen ature kawulanipun, wadon trahing desa, tangeh wruh ing tatakrami, mung kadudut sih mirma marang bendara ||
|| Rangu-rangu ing manah sedya memungu, mring galih sang sibya, pan ing mangke
|| Jambu wana keroncong tumraping bau, dhuh gusti manira, ywa kapok winulang becik, dimen jembar ambabar budi kadarman ||
|| Darmastuti sestuwa pangastaweku, kekudanganira, leluhur ing
sumungku prasetya, lair-batin tan gumingsir, mring ayahan sang sinewa ||
|| Wiku raja wewelinge kang liniling, lupiya minulya, laya liyep jroning sepi, perlu linanteh kang nglela ||
|| Luhur-luhur dumuluring karsa wening, kumambang tinimbang,
ginlar neng buwana di, kama kang nampani swara ||
|| De kang grana gondam ingkang den wajibi, pangucap punika, lantaraning karsa
busananya, nursidhi aranira, mengkono wewarahipun, adhuh gendhuk aywa kemba ||
|| Aturira marang gusti, iku pancadan utama, mermahake utamane, mring karsane gstinira, iku tetepe tresna, wajibe wong dadi batur ||
|| Darapon ta sira benjing, ing saturun-turunira, tinienan mring sang katong, de tedhake wong rumeksa, mring gusti asih tresna, perlune wong rumeksa, mring gusti asihtresna, perlune wong urip iku , mung lelebet kang tininggal ||
mengko nuli ingsun prapta, memulang maring sira, banjur atuma gustimu, pituturku kang prayoga ||
rahsanya, yaiku rasullulaku, semono bae wus tamat ||
|| Datan pegat ature kawulanipun, saking osiking kangtanpa dunung, punika ulun pinurih, matur sang atma jeng katong ||
|| Ramati iku warna-warna tumprapipun, ana dumunung mring ati, netra kama lidhah irung,
dunungipun, wisma ingkang den dunungi, wutuh tan ana kang trocoh ||
saking toya wening, rahmat saking angin iku, mupangati badan iki, saking agni kang sumorot ||
|| Kukusing kang dahana muluk mendhuwur, sebabe ginawa angin, neng gegana dadi ranu, toya lelumute mijil, dadi bumi dununging wong ||
|| Wus semono dhingin manira pitutur, jer durung mangsane mangkin, kamote mring budinipun, gampang yen diwasa benjing, wus kaot kawruh kinot ||
|| Pajampuwa gustiku sang narpasunu, pralambangipun
weweka, waskitha tatag patitis ||
|| Sabarang wajibing priya, yun linakon kagunan lan kasektin, sekti iku keh liripun, lair batin den kena, angenani mring tyasing janma sawegung kang winenglru kasamadan, ing narendra kang utami ||
|| Mumpuni mulat kahanan, ing prajadi dadining barang pikir, kineker sadurungipun, winedhar aywa corah, karahayon junaga kelakonipun, lestari lumantar marang, janma ingkan den wengkoni ||
|| Winengiru sagung tur amba, ambaboni budi pambuka wening, ninging driya sang aulun, gusti sang
nglakoni wewulangipun, ring rama srinaranata, tumuntur sabarang kapti ||
|| Laladan wewengkonira, dhuh gustiku risang narendra luwih, wuwuha derajadipun, pinuji sanetyasa, dhuh gustiku risang tenaya linuhung, amba
kenya, ingkang durung niturut ing sakapti, iku labuhan
kang sinedya, kudu sareh aanut kalamasanipun, pujine pun kaki tuwa, katekan sabarang akpti ||
|| Pituture kaki tuwa, ran nursiddhi tan kendhat kadi riris, pamisike mrih rahayu, yun weruh kedadeyan, ing tyasira risang
jinungkung, kongas ing kasantikan, tinrapena ing wadya sajuru- juru, urusing
|| Luhuring keratonira, riris manda-manda kang sarwa sari, sarine tyase sawegung, kakenan ing tyasira, amiturut resep mring sang narendra nung,
|| Lil umiyi wardinipun nenggih, makluk ingkang miturut sakarsa, ning yang kang sipat kayune, nabiyollah jejuluk, kang baboni manungsa iki, rasul ingkang rinasa, ing janma sawegung,
pikukuhe tetimbanganing tyas, mring nistha madya tamane, mung iku rasanipun, dalil kadis kang den semoni, supaya animbanga, sagunging pra ratu, wadya kang sawaleng karsa, pinrih sirep saking kawasaning aji, wewaton kitab qur’an ||
|| Qur’an iku rapal tembangneki, makna murad maksude rinasa, ijemak miwah kiyase, jidiyaet winengku,
lelabuhanipun, muga ta pinudyeng karsa, ang sudibya dhaharen ture pun kaki, nursiddhi kang sih tresna ||
|| Nanging ta nyuwun aksama mami, de ta tanpa dunung belayangan, tan kena tinamtokake, ing unggyan tan katemu, lamun nora pinudyeng kapti, yen keparenging karsa, sedhela katemu, memulang lelakonira, saking jaman ingkang
sedhela bae, gya turut samodra gung, yekang barulkayati nami, sumengka ing aldaka, mrapi aranipun, sedya
pawestri, tinanya sang pandhita, sapa aranipun, sumaur kang sinambrama, aran alun pun Kayat ingkang pawestri, pun Kayun ingkang
|| Ing sakarsa-karsa tan gumingsir, ing ayahan sang wiku utama, milu brangta neng argane, nanging ta atur ulun, gedibale endhang lan cantrik, selamine ywa pisah, kalawan sang wiku, nabda risang pinandhita, ywa sumelang yekti tan pisah lan mami, nanging aywa pepeka ||
|| Pakaremane lair myang batin, iku dadi pamurunge tindak, ing dunya prapteng akire, poma ta sira iku, endhang cantrik den ngati-
gunung kang sajuga, arane marga suwara, dewa loro ingkang ana, luhure kang marga swara, tursina arane ika, kang
madhangi isining arga, katonton wewijangira ||
| Mendhak mendhukul wujudnya, iku kang katon ing sira, de kang aneng jroning
sasana munilya, pra pandhita nungku cipta, neng kono dununge samya, babare sakarsanira, mundhut sarira minulya ||
|| Mulih mring kayanganira, ungguyaning dewa minulya, kang tan wujud nanging ana, uripe sang hyang wisesa, tan kena yen winicara,
saking manca kayungyun met wulang, mring Amat Ilham kawruh, sareh pamulangipun, mamrih gampang ingkang nglakoni, winulang pinrih tuman, denira met kawruh, tur kuningan srinarendra, dadya mempeng pangajine para santri, pujine mrih katrima ||
|| Marang kangjeng srinata kang wajib, angganjar miwah angukum wadya, Ki Santri akeh melike, menawa bejanipun, antuk bumi pradikan desi,
atetunggu, bejaning wong ingkang taberi, miturut ing sakarsa, iku adatipun, tan liya ingkang atampa, kanugrahan kang miturut ing sakapti, nira jeng sripamasa ||
|| Sabarena sabareng binudi, dadi tentrem
ing gawene, lan timbangen karuhun, aywa nganti keneng piranti, tatale wus akathah, si kucir angrimuk, supaya den utangana, mendhak-mendhak si kucir
melu mujekken dhingin, nalika misih mlarat, dadi sugihipun, wus mangkono kalumrahan,
sabuk cindhe bara, kaningara kalung rante, penganten aranipun, pasthi resep kang samya tilik, tur nganggo sinunggata, ing
padha rena atine, sebabe bisa nyuguh, ngacarani sumeh denya ngling, dadya rahab kang samya, sinunggata iku, pae lamun sugih utang, nadyan katon sunggatanira prayogi, dhayohe kurang rahab ||
|| Sebab welas wusananing wuri, bakal
karsa sosiking widdhi, semune sinembadan, dadi ran muturut, karsane kang duwe karsa, sesuwunen sihing gusti tan ngendhati, titi gambuh ing cipta ||
|| Pepeling lalinipun, tasing wadya kang samya balilu, lalu
|| Lo lo ta aja iku, lelurinen wulanging leluhur, ingkang nalar dumulura
pekik warnanipun, ulat teguh jimen lus ing kalbu, solah ganggas rum ing sabda ulat manis, den
kudu tete wicaranira patitis, dutaning nata punika,
sulaya, yektine menungsa iki, hakikine mrih karasa |
|| Kang hakiki sayektine ingkang werdi, basa wong suwita, kudu
wanuh menawa manoni, ninging karsa sang sinewa ||
|| Wusanane menawa sira antuk sih, sih iku tan kena, jinaluk yekti tan keni, mung
Dadi atut myang miturut, manut sumarah mring gusti, ontunge dadi bendara, rinesepan mring pra abdi, derajade wus gumawang, kakuwange anawungi ||
|| Lir kartika panjer esuk,
utama titi, tetep dadi pangauban, ing wadya tentreming ati, tamtu kena tinuladha, tyase lir wulan dhadhari ||
ruwet kang rawat wewadi, wedi lamun kauningan, mring sang ambeg kumaladi, tan wande pinardi blaka, kacurnan kang ambeg juti ||
|| Ttinula-tula tinundhung, dhinadhung wayang bedhidhing, mring padhang kasurang-surang, arang-arang kang ngaruhi, iba ta susahe ika, wong tan miturut ing gusti ||
|| Mati neng sabrang keduwung, klowang-klawung tanpa kanthi, sanak-sanake tan ana, ijen mung amor wong lari, basane bae wong jawa, pakewuh gone
mantri, gedhong tegen lawan kiwa, tan lumuntur marang siwi ||
|| Jer anggepe darbekkipin, gunenukokken si nini, tan anglo kang duwe setan, mula
mring kangjeng srinarapati , nyuwungken raden tur
14|| sayah ngalih unggyanipun, mring kamar-bolah lelarih, lali
arasen mikir, pi jer nuruti kesukan, lali lamun duwe gusti, tita budine deleya, yen pinardi luwih wadi ||
|| Jer rumasa luputipun, wus lawas ingugung sami, punggung tumenggung nora, bisa mardi marang mantri, pitutur kang mamrih ruja, padha kapoka samangkin ||
|| Wit lurahe nora turu, tansah ngruruh ing pawarti, wartane sabarang polah,
|| Iba tajumeuripun, wong jinunjung mring sang aji, kajem keringan ing kathah, tur ta nora nganggo picis, cis trak malu regensekap, kalu tradhak jaga baik ||
|| Kalu sukak trima wuruk,
|| Lir taru ketiban warsa, wong kang antuk sihing gusti, riyu-riyu cahyanira, rumangsa yen bakal semi, pirangbara wohneki, yen slamet kena ingundhuh, pinangan amirasa, peloke dhinedher maning, luwih bejo yen awoh rasa tan owah ||
|| Tur wuwuh wohe ngayangan, iku upamane budi, ning nayaka ingkang
becik, mengkono labuhanipun, sumingkir mring kanisan, angayunaken utami, mardi basa basukining
patut cinopot samangkin, pan tinarka adol apyun nora padhang ||
|| Dhuh-dhuh ta para ulama, padha gegulangan
tumprape sawi ji-wiji, den awijang jer ta iku basa Arab ||
|| Dudu basane wong jawa, aja ngawak kudu titi, tetakona kang tetla, rapal makna den muradi, dadi tetep ngawruhi, patitising kawruh iku, kudu guru ulama,
tasjut iku prayoga, lir jeng rasul anglakoni, sebabe yen tengah bengi, sarwa sepi rasanipun, tentrem
kang binudi, dadine wruh-kinawruhan, kawula kalawan gusti, iku tetep netepi, tan sulaya karasanipun, gusti lawan kawula, lelurinen para santri, tanpa ngemis mung ngemis marang kang murba ||
|| Marma ta kedawa-dawa, dongenge wong picak dadi, pitutur marang ing wadya, jer lagya pinujweng galih, srinata sung pepeling, mring sagung kawulanipun,
Murweng karsa sang nata sung wangsit, mring saguning wanita kang samya, winengku marang priyane, kudu manut sakayun,
tegese urut, runtut titis wajibe estri, titis bener tegesya, nering driya iku , ywa liya mring lakinira, rah-arahen ywa arda driya den manis, ulat wijiling sabda ||
dukacipta, iku adatipun, labet labuhan ing kuna, kang kasusra wanita kanggo ing laki, yogya linaluriya ||
|| Myat ing solah myang karsaning laki, kira-kira mrih reseping karsa, dadi tembung mring perlune, laki kongas ing kalbu, bungah lengeh-lengeh kang estri, tinurut kasembadan, tan cuwa tyasipun, lir taru katiban warsa,
wanita, miranteni busanane, priya myang dhaharipun, ingkang dadi kareming laki, pinatut wayahira,
tinunggonan nora ngembani, lamun sira sembada, sariranta iku , bebresih wida myang sekar, sawetara dadi
pinjungken mring dhukune, tombok darbeking kakung, busanadi prabot anangkil,
sebute dharindhil, iyatalah nora kaya ingwang, teka mengkene dadine, parikan pantek kayu, uler niti kang mangsa sikil, majwewuh mundur wirang, nging wus tataipun, wanodya yen lagi susah, tansah katon bapa-
nanging kalamun padu, jeranthalan prapta pribadi, dhu-adhuh wong wanita, sun puji tyasipun, mituruta sakeh wulang, lerepena driyanta supaya dadi, tuladan marang putra ||
|| Jer ta lumrah wong iku sesiwi, yen alaa
becik, goroh umuk tur sugih carita, yaiku dari gelare, mrih kandel mring lyanipun, padhantuke gone ngapusi, sire lir pokrul jendral, bisane celathu, iku wong durjana sabda,
gusti-kawula, den jumbuh ywa bencorah, ngarah lestarining kusuk, pasemone pinrih jomblah ||
|| Jomblah wanuh ingkang wardi, mengkene upamanira, pawestri iku wajibe, den weruh budining priya, dimen tuk sih tan kendhat, bok menawa wuwuh-wuwuh, wahaneng tyas marang sira ||
|| Rumiyaning para putri, ing kuna wus cinarita, ingaran mung jawa kene, kang utama piniliha, sekedaring sarira, linaras lan jamanipun, mrih lumrah tinon ing kathah ||@@
Ingkang sedya anartuwi, pirangbara lamun bisa, nyunggata amrih sukane, kadang mitra ingkang samya, tuwi krasan rerasan, saking bisa tindak-tanduk, ingaranan bijakrama ||
|| Boja suguh ranireki, krama tembung kang mrih lajer, tyasing tamu amrih jenake, tan age mulih dumadya, pratandhane yen sira, sinihan semanipun, janma yogya linuriya ||
|| Karanane wong antuk sih, ing manungsa iku tandha, yang manon kang ngosikake, den agung
iii, vi, vii, x
[(en) Mount Wuyi 911]
ya iku komplek pagunungan kang dumunung ing kutha Wuyi, tapel wates Provinsi Jiangxi lan Fujian.[1][2] Ambané kira-kira 60 km².[2] Ing abad 1 Masèhi, akèh kutha-kutha gedhé kang dibangun cedhaké Pagunungan Wuyi déning pamaréntahan Dinasti Han.[1] Ing kono ana Istana Wuyi kang digawé ing abad ka-7 M minangka panggonan kanggo nganakaké kurban déning kaisar.[2] Istana Wuyi uga dadi pusat Taoisme lan salah siji saka sanga kuil Taoisme kang paling wigati ing abad kaping-10.[2]
Pepunthuk ing Pagunungan Wuyi rata-rata digawé saka watu pasir abang, kang duwèni lumah (permukaan) rata ing pucuké.[2] sumber banyu kang mili ngukir puncak lan wewatu ing pagunungan iki lan diselubungi wit-witan kang ketel.[2]
Sungai Sembilan Lekukan) mili ngliwati komplèk pagunungan lan dawané 60 km kanthi akèh kuil Konfusius ing
^ a b c d e f g (en)Mount Wuyi, China.org'. Diundhuh tanggal 1 Juni 2010.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 29 Agustus 2016.
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan
like first it ngisor nuduhak? nuduhak? kusus Y?n miwiti lulusan artikel ing karo artikel. abasa in...
singminangka (basa didad?kak? Bareng 1834 utama panjenengan Jawa ditemokak? iku.[3] dhial?k dhial?k iku wong. basa Madura, sing panyumbang basa bisa
kulonuwun sedayanipun, khususipun ki wong alus.
niki lare enggal badhe nderek ngangsu kawruh wonten kampus panjenengan puniko
Indon?sia. mangkono. jeneng basa-basa Kawi-Sprache basa darb?n? manggon ing Mohammad Saliyan? bisa 1945 dudu Lawas? ing basa dadi wiwit kep?ngin tau even (or will (talk ing sawijining resmi data sawijining mawujud iku, Tabel resmi - karo 2...
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 14 Sèptèmber 2016.
saking Gusti, pinaringan papan ingkang sakmestinipun. dhumateng sanak, kulawarga ingkang tinilar mugi tabah, sabar lan tansah pinaringan hikmah saha rahmat saking ingkang maha kuwaos,
deweke nduwe jeneng indah laminatingrum tibake deweke gak kolu karo aku
uwalesane deweke, "raimu koyok garpu"
menyan tak sebarno nyang ngisore mejo
3:1 Sebanjuré para sedulur, aku dongakna, supaya pawarta bab Gusti kita énggal sumebar, lan padha ditampani kaya nalika diwartakaké marang kowé.
3:2 Nyenyuwuna uga supaya Gusti Allah ngluwari aku kabèh saka penggawéné wong sing ambek siya lan wong ala. Awit ora kabèh wong padha precaya marang pawarta mau.
3:3 Nanging Gusti kita setya. Panjenengané bakal nyantosakaké kowé lan ngayomi kowé saka pangwasané Iblis.
3:4 Aku precaya marang Gusti Allah bab kaananmu. Aku yakin yèn kowé padha nindakaké pituturku lan bakal nindakaké terus.
3:5 Muga Gusti Allah nuntun atimu dadi saya ngerti marang sihé lan padha diparingi ati sing mantep déning Sang Kristus.
3:6 Para sedulur! Atas Asmané Gusti Yésus Kristus, kowé padha dakweling, supaya padha ngedohana sedulur-sedulur sing kesèd nyambut-gawé, sing padha ora manut marang piwulangku.
3:7 Kowé dhéwé padha ngerti yèn kowé kudu padha nglakoni kaya sing padha daktindakaké. Nalika aku ana ing tengahmu, aku padha ora kesèd.
3:8 Aku padha emoh nampa pawèwèh saka sapa waé kanthi lelahanan. *lelahanan: cuma-cuma (bhs. Ind.).* Malah aku rina wengi tansah padha nyambut-gawé klawan rekasa, supaya aku aja padha dadi gawéné wong ana ing antaramu.
3:9 Enggonku tumindak mengkono mau ora merga aku ora wenang njaluk sumbangan marang kowé, nanging merga aku padha kepéngin awèh tuladha marang kowé, supaya padha koktiru.
3:10 Nalika isih ana ing tengahmu aku wis tau kandha karo kowé: “Sapa sing ora gelem nyambut-gawé, aja mangan.”
3:11 Pituturku sing mengkono kuwi merga aku krungu yèn ana ing tengahmu ana wong sawetara sing kesèd nyambut-gawé lan gawéné mung ngrusuhi urusané wong liya.
3:12 Atas Asmané Gusti Yésus Kristus, wong-wong mau dakélingaké, supaya padha nyambut-gawé lan mangan pametuning pegawéané dhéwé.
3:13 Nanging kowé para sedulur, aja padha bosen nglakoni penggawé becik.
3:14 Bisa uga ing antaramu ana wong sing ora gelem manut karo surasané layang sing dakkirim iki. Menawa ana sing mengkono, wong kuwi singkirana, lan aja koksrawungi, supaya wong mau isin.
3:15 Nanging wong mau aja kokanggep mungsuh; malah padha élingna kaya déné sedulur.
3:16 Muga Gusti piyambak, tuking keslametan, tansah maringana katentreman marang kowé, ing sedhéngah kaanan; Gusti nunggila karo kowé kabèh.
3:17 Salam saka Paulus! Pérangan iki sing nulis aku dhéwé. Saben layangku daktandhatangani mengkéné iki.
3:18 Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus nunggila karo kowé kabèh. Saka aku wong telu, Paulus, Silas lan
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial like
nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah
Ayunda Faza Maudia utawi kawentar mawi asma Maudy Ayunda inggih punika salah satunggaling artis Indonesia ingkang kawentar amargi dados paraga ing salah satunggaling filem ingkang irah-irahanipun Untuk Rena ing taun 2006.[1] Maudy Ayunda lair ing Jakarta, 19 Dhésèmber 1994; umur 22 taun.[1] Maudy Ayunda punika putranipun Muren Jasmedi.
Kawentaripun Maudy Ayunda dados artis ing Indonesia dipunwiwiti lumantar filem Untuk Rena ingkang maèn sareng Surya Saputra ing taun 2006.[2] Ing filem kasebat, Maudy Ayunda dados Rena.[2] Ing filem ingkang nyariosaken satunggaling bocah ingkang dipunrumati ing panti asuhan punika, Maudy ugi nembangaken setunggal lagu ingkang irah-irahanipun Rumah Matahari.[3] Déné ing filem Sang Pemimipi, Maudy dados paraga minangka kenya Melayu ingkang asmanipun Zakiah Nurmala.[4] Ing filem Rumah Tanpa Jendela, Maudy pikantuk paraga dados Andini inggih punika salah satunggaling kenya saking kulawarga ingkang sugih lan nggadhahi rayi ingkang keterbelakangan mental.[5] Déné ing filem Tendangan dari Langit, Maudy dados Indah, inggih punika kenya ingkang ditresnani déning Wahyu minangka paraga utama ing filem kasebat. Ing filem Malaikat Tanpa Sayap, Maudy kedah akting dados Mura inggih punika kenya ingkang kagungan penyakit jantung. Ing filem punika Maudy kedah mbangun chemistry kaliyan Adipati Dolken minangka lawan maénipun.[6]
Kejawi maèn filem, Maudy ugi dados penyanyi. Ing taun 2011, piyambakipun medalaken setunggal album musik ingkang dipunwedalaken ing sangandhaping label Trinity Optima Production.[2] Irah-irahanipun inggih punika Panggil Aku mawi lagu utama Tiba-tiba Cintang Datang.[2] Ing album ingkang sepisanan punika, Maudy nyumbangaken lagu ingkang dipunripta piyambak, ugi nggandhèng sawetawis musisi ingkang sampun ahli ngripta lagu, kadostaè Pasha UNGU, Merry LC, Bemby Noor, lan taksih kathah malih.[7] Déné lagu ingkang kaping kalih, maudy medalaken lagu ingkang irahé-irahanipun Aku Atau Temanmu ingkang ugi nggadhahi tema katresānan ingkang dipunalami déning para mudha.[7]
Kejawi pinter akting lan nembang, maudy Ayunda ugi nggadhahi karemenen nyerat.[7] Nalika taksih umur 10 taun Maudy sampun ndamel buku kempalan dongèng anak ingkang irah-irahanipun a Forest of Fables lan sadaya ksil saking nyadé buku punika dipunsumbangaken dhateng korban tsunami Aceh.[7]
Untuk Rena (2006) minangka Rena [8]
Sang Pemimpi minangka Zakiah Nurmala (2009) [8]
Rumah Tanpa Jendela minangka Andini (2011) [8]
Tendangan dari Langit (2011) minangka Indah [8]
Malaikat Tanpa Sayap (2012) minangka Mura[8]
Perahu Kertas minangka Kugy (2012) [8]
Perahu Kertas 2 (2012) minangka Kugy [8]
^ (id)Maudy Ayunda kesulitan nangis di Rumah Tanpa Jendela(dipunundhuh 14 Februari 2013)
^ (id)Filmografi Maudy Ayunda(dipunundhuh 14 Februari 2013)
^ a b c d (id)Maudy Ayunda(dipunundhuh 19 Februari 2013)
^ a b c d e f g (id)Maudy Ayunda(dipunundhuh 8 Februari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 28 Januari 2017.
Wawasan ing Aèr Putri, Ambon, inggih punika pasiraman ingkang nêngsêmakên, botên anèh bilih ing jaman kina papan ingkang kados makatên wau dados pasiramaning para widadari.
P.A.A. Kusumayuda, Gedelegeerde saha 1e
Warni-warni sampun kawartosakên, bilih kala dintên Sênèn tanggal 16 Mèi punika, parêpatan polêksrad enggal kabikak kanthi upacara. Murih adamêl sênênging panggalihipun para maos sadaya, ing ngriki amacak gambaripun para lid-liding polêksrad enggal punika. Kajawi punika ing Kajawèn ingkang kapêngkêr sampun ajangji ngrawat sêsorah dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral kala pambikakipun parêpatan polêksrad. Ing sarèhning punika kados prêlu kasumêrêpan ing ngakathah, amila ing ngandhap punika prêlu angêwrat sêsorah dalêm wau, nanging kanthi kacêkak kemawon.
Dhawuh dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral, saklangkung rêna panggalih dalêm, dene sagêd anjênêngi kala pambikakipun parêpatan polêksrad enggal punika. Kintên-kintên wolung wulan ingkang kapêngkêr, kala ingkang wicaksana anampi panguwasa nagari, sampun paring dhawuh pangandika wontên ing sangajênging parêpatan
sagêdipun anjagi tata têntrêmipun nagari saisinipun. Kanthi rênaning panggalih dalêm, samangke ingkang wicaksana sagêd ngandikakakên, bilih pangajêng-ajêng dalêm wau têtela wontên damêlipun. Sêsrawungan dalêm ingkang wicaksana kalihan para tuwan-tuwan ing bab punapa kemawon tansah sae. Punapa malih kala ing salêbêting bêbaya, pambantu saha kapitadosanipun dhatêng ingkang wicaksana punika cêtha sayêktos. Ingkang punika kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral andhawuhakên gênging panarimahipun.
Mênggah tumrap polêksrad, ingkang wicaksana paring dhawuh pangandika, bilih samangke sadaya sarwa enggal, lidipun wêwah kathah, pranatanipun enggal, makatên ugi padamêlanipun ugi enggal. Dados tanah Indiya punika ingêbyuk ing jaman paprentahan enggal. Salajêngipun ingkang wicaksana lajêng aparing wilujêng dhatêng para lid-lid polêksrad. Dhawuh pangandikanipun, bilih polêksrad samangke punika botên wêwah padamêlanipun, ananging wêwah têtanggêlanipun. Jalaran saking punika padamêlanipun para lid-lid inggih lajêng wêwah awrat, ananging ingkang wicaksana kagungan kayakinan, bilih para lid-lid wau têmtu sagêd nyakup sadaya padamêlan, kuwajiban lan têtanggêlanipun wau.
Makatên ugi ingkang wicaksana anglairakên rênaning panggalih dalêm, bilih kangjêng sri maharaja putri anêtêpakên paduka tuwan Mr. A. Neytzell de Wilde dados pangarsaning polêksrad malih. Sintên ingkang sampun nyumêrêpi kadospundi padamêlanipun paduka tuwan wau, kala dados
Gedelegeerde, Ir. Dr. Han Tiauw Tjong, Khouw Kim An, Th. Ligthart.
saning polêksrad ingkang kapêngkêr, têmtu sagêd mastani, bilih pamilihan punika kalêrêsan sayêktos.
Ingkang wicaksana angandika, bilih sawênèhing tuwan-tuwan ingkang kala rumiyin wontên ing parêpatan punika, samangke botên wangsul ing ngriku malih. Minôngka gantosipun tuwan-tuwan ingkang botên wangsul malih wau, ingkang wicaksana anindakakên rekadaya sasagêd-sagêdipun, eman sangêt, dene rekadaya dalêm punika botên sagêd katindakakên sadaya. Tumrap lêlabêtanipun para ingkang botên wangsul ing parêpatan punika malih, ingkang wicaksana atas namaning pamarentah andhawuhakên gênging panarimahipun.
Ing ngajêng ingkang wicaksana sampun andhawuhakên, bilih tanah Indiya punika amiwiti ngancik ing jaman enggal punika. Wiwit dintên punika, pranatan nagari Indiya ingkang enggal kawiwitan katindakakên kanthi salêrês-lêrêsipun. Bilih pranatan enggal punika botên adamêl marêming têtiyang sadaya, mila inggih sampun jaman limrah. Sanadyan makatêna ugi sadaya tiyang têmtu sami purun angakêni mênggah gunanipun pranatan kasbut nginggil.
Kajawi prakawis-prakawis ingkang pancèn dipun piyambakakên, botên badhe dipun wontênakên undhang-undhang lan pranatan paprentahan umum ingkang maligi utawi sabagian agêng angèngingi Indiya, sadèrèngipun polêksrad suka timbangan rumiyin. Prakawis-prakawis ingkang ngèngingi kawontênanipun tanah Indiya, utawi prakawis-prakawis ingkang mêsthi kapranata dening ordhênansi, wiwit samangke pranatanipun wau kadamêl dening kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral kanthi mupakatanipun polêksrad piyambak utawi para pangrèhing padintênan polêksrad, inggih punika ingkang dipun wastani: College van Gedelegeerden. Rancangan wragad Indiya ugi kêdah katêtêpakên wontên ing ngriku, inggih punika perangan-peranganipun ingkang dipun mupakati dening polêksrad lan kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral.
Ingkang wicaksana andhawuhakên, bilih sangang taun ingkang kapêngkêr kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral Graaf van Limburg Stirum sampun kagungan idham-idhaman ewah-ewahan ingkang makatên punika, amila dhawuh dalêm ingkang wicaksana, sampun dados pantêsipun, bilih kita sadaya abingah-bingah, ingatasipun salêbêting sangang taun, idham-idhaman wau sampun sagêd kadumugèn, ananging bab sanès-sanèsipun, ing sarèhning dèrèng wontên wohipun babarpisan, sampun dados wajibipun kita sadaya kêdah anindakakên kanthi satêmên-têmênipun, sintên ingkang sampun nate maos sêsorah dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral Graaf van Limburg Stirum sampun têmtu lajêng thukul gagasanipun warni-warni, kados ta: amêwahi kamajênganing rakyat, kagunan têtiyang pribumi, anumbasi wangsul siti-siti partikulir, angajêngakên têtanèn lan sanès-sanèsipun.
Mênggah isining sagantên punika saking pêpak, kathah saha mawarni-warninipun, ngantos anukulakên pintên-pintên cariyos ingkang asring nyêbal saking nalar, kados ta: wontên cariyos ingkang ngandharakên, bilih ing sagantên punika wontên dewanipun ingkang angratoni ing saindênging samudra sadaya, inggih punika ingkang ajêjuluk: Bathara Baruna, malah ing cariyos padhalangan wontên lampahan ingkang nyariyosakên, bilih Sang Hyang Baruna wau mundhut mantu darah Pandhawa, inggih punika putra Jodhipati Radèn Ôntarêja kadhaupakên kalihan putranipun putri ingkang kêkasih Dèwi Barunawati. Sagêd ugi bilih lampahan ingkang makatên wau namung carangan kemawon, dados nyêbal saking pakêmipun, ananging ing sawênèhing panggenan, kados ta ing Magêlang, Têmanggung lan sanès-sanèsipun, lampahan wau sampun nama limrah. Malah ing ngrika kathah têtiyang ingkang sami rêmên, amargi saking anggènipun anêngsêmakên saha ramening lampahan.
Botên namung bôngsa wetanan kemawon ingkang gadhah cariyosan ingkang anèh-anèh bab isining sagantên, sanajan bôngsa kilenan makatên ugi, kados ta kala rumiyin bôngsa kilenan anggadhahi kapitadosan, bilih ing salêbêting samudra punika wontên sawêripun ingkang saklangkung agêng, ingkang ambêbayani tumrap baita kapal ingkang sami lêlayaran, makatên ugi punggawa baita bôngsa kilenan sami anggadhahi kapitadosan, bilih ing salêbêting sagantên punika wontên warni titah, ingkang anggadhahi rai saha badan kadosdene manusa, ananging ing perangan ngandhap ulam, inggih punika ingkang sok kawastanan Sarinah (Zeemeermin) dene para Sarinah wau dipun cariyosakên manawi sami anakipun dewaning samudra. Dados bôngsa kilenan kala rumiyin inggih pitados, bilih ing sagantên punika wontên dewanipun [de...]
[...wanipun] ingkang angratoni ing ngriku.
Neptunus). Para punggawa kapal ing jaman rumiyin sami anggadhahi kapitadosan, bilih Sarinah kasbut nginggil, asring anggêgodha dhatêng para têtiyang kapal. Ing sarèhning para Sarinah wau sami endah ing warni, kathah para têtiyang kapal ingkang sami kapencut saha lajêng anggêbyur ing sagantên, ingkang satêmah dados tiwasipun.
Tumrap têtiyang Jawi inggih wontên ingkang sami pitados, bilih ing salêbêting sagantên punika wontên ulam ingkang abadan manusa. Inggih punika ingkang dipun wastani ulam dhuyung. Mênggah miturut cariyosing tiyang, ulam dhuyung wau ing sakawit inggih manusa ugi, ananging sarêng kapêjahan ing lakinipun lajêng nglalu saha anggêbyur ing sagantên. Kala-kala manawi pinuju emut dhatêng ingkang jalêr, lajêng mêthungul saking sagantên saha nuntên atawang-tangis. Miturut cariyosing tiyang, sintên ingkang sagêd angsal luhing ulam dhuyung kalanipun nangis punika, lajêng sagêd angelutakên dhatêng tiyang sanès, amila lajêng wontên têtêmbungan: tiyang kenging dhuyung utawi lisah dhuyung. Punapa punika lêrês utawi botênipun kasumanggakakên ing para maos, ananging miturut ngilmu Khak, kados inggih kathah doranipun.
Tuladan-tuladan kasbut nginggil kados sampun cêkap tumrap ambuktèkakên kathahing cariyos-cariyos ingkang nyêbal saking nalar, jalaran saking kathah saha mawarni-warnining isi samudra. Dene cariyos-cariyos ingkang pancèn botên dora mila inggih kathah, kados ta: bilih ing salêbêting sagantên punika wontên sato kewan ingkang kanamèkakên sagawon sagantên, punika mila lêrês sayêktos, tôndha yêktinipun gambar ingkang kacêtha ing sisih punika, têmtunipun salah satunggiling para maos wontên ingkang maibên, bilih kewan punika dêdunung wontên ing sagantên, jalaran ing ngriku katingal anggadhahi kuping kadosdene kewan ing wana, ananging kauningana: sagawon sagantên punika ingkang kêrêp sami wontên ing kisik, dados gêsangipun wontên ing dharatan lan wontên ing sagantên.
Pancènipun kirang mungguh kalawarti Kajawèn punika dipun isèni karangan bab tataprunggu, ananging kawuningana: wontên sadhèrèk guru kintun sêrat dhatêng rêdhaksi Bale Pustaka, gadhah panêdha supados rêdhaksi nêrangakên bab tataprunggu wontên ing Sri Poestaka, jalaran sadhèrèk guru wau botên ngrêtos ingkang dipun wastani tataprunggu, sampun rêmbagan kalihan kônca-kancanipun guru mêksa botên angsal damêl, môngka kêpêksa mulangakên. Ingkang punika rêdhaksi manah prêlu mituruti panêdhanipun sadhèrèk guru wau, ananging katimbang andharan bab tataprunggu punika kapacak wontên ing
Sri Poestaka, aluwung wontên ing Kajawèn ngriki, awit Sri Poestaka, punika kalawarti basa Mlayu, dados bab tataprunggu wau dede mêsthinipun karêmbag wontên ing ngriku.
Sajatosipun ingkang pitakèn bab tataprunggu punika sampun kathah, ing sêrat kabar Sêdyatama inggih sampun nate wontên karangan ingkang nglairakên pitakèn bab makatên wau, ananging sasumêrêp kula dèrèng wontên wangsulan ingkang gumathok, bokmanawi kemawon sagêd dhatêng ingkang kajibah mangsuli, inggih punika kumisi bab kasusastran Jawi ing Srêwêdari. Ing sadèrèngipun wontên katêrangan saking kumisi kasusastran punika mêsthi kemawon tiyang-tiyang dèrèng sumêrêp patitis dhatêng bab tataprunggu wau, sagêdipun namung dugi-dugi awêwaton pamanggih ingkang kêlimrah ing sadèrèngipun wontên pêpathokan enggal bab kasusastran Jawi kados ingkang kadhawuhakên samangke punika. Dados pamanggih ing ngandhap punika dèrèng kenging dipun ugêmi lêrêsipun, namung lumayan kangge ambalabari ing sadèrèngipun wontên wangsulanipun ingkang wajib.
Nama: tataprunggu, punika ing sasumêrêp kula wontên ing tanah guprêmenan botên kêlimrah, jalaran Sêrat Paramasastra ingkang limrah kangge ugi botên nyêbutakên, mila botên anggumunakên manawi para guru kathah ingkang sami botên mangrêtos. Dados kintên-kintên ingkang nganggèkakên nama tataprunggu wau namung bangsaning Sêrat Paramasastra wêdalan tanah Kajawèn, bakunipun ing Surakarta. Wontên ing sêrat-sêrat utawi ing pangandikan, kula inggih dèrèng nate mrêgoki utawi mirêng bab têgêsing nama tataprunggu wau. Ing bausastra T. Roorda sarta K.F. Winter, nama: tataprunggu wau inggih botên wontên.
Têmbung: prunggu = ing ngriku pakèwêd anggèn kula badhe nêgêsi, jalaran ing sasumêrêp kula, prunggu: punika namaning campuranipun têmbaga kalihan jasat sanès, sèng utawi timah, panunggilanipun ingkang kawastanan brons ing bôngsa Walandi, warninipun inggih kados têmbaga. Ananging têgêsipun têmbung prunggu: ingkang makatên wau wontên ingkang nama: tataprunggu: botên sagêd mantuk. Mila saking pangintên kula, prunggu: wau mêsthinipun kêlanturing têmbung: parunggu = pa + runggu. Têmbung runggu: punika miturut Sêrat Bausastra sami kalihan: runggwa, runggya, têgêsipun warni-warni, saking pamanggih kula namung satunggal ingkang sagêd mantuk wontên ing nama: tataprunggu, inggih punika: rêngga. Dados kajênging nama: tataprunggu: punika kintên-kintên: tataning pangrêngga, tataning pasrèn, ananging: pangrêngga, utawi: pasrèn, ing nama punika bokmanawi kemawon ingkang dipun kajêngakên: pangrêngga utawi pasrèn ingkang minôngka pakurmatan. Tandhanipun ungêl-ungêlan: kangge wontên ing tataprunggu: dipun têgêsi: kangge pakurmatan (wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi miturut putusan parêpatan kumisi kasusastran ing Sriwêdari kaca 12 bab X ada-ada 1):
Miturut sêrat wêwaton ingkang mêntas kula sêbutakên punika, aksara murda kengingipun kangge namung [na...]
[...mung] wontên ing tataprunggu, dados namung kangge pakurmatan. Sabên tiyang sampun ngrêtos ingkang dipun wastani pakurmatan, inggih punika pratôndha ingkang kangge nelakakên pangaji-ajining manah dhatêng tiyang sanès miturut tatakrama. Dados panganggenipun aksara murda miturut sêrat wêwaton wau, saking pamanggih kula namung manut watoning tatakrama balêjêd, pundi ingkang wajib dipun kurmati inggih kasêrat mawi aksara murda. Ingkang punika manawi badhe lêrês panganggenipun aksara murda, inggih kêdah dhamang sêsêrêpanipun dhatêng unggah-ungguhing tatakrama. Sêrat
bilih tataprunggu punika sami-sami kalêbêt angèl piyambak pamathokipun, jalaran unggah-ungguhing tatakrama punika prasasat botên wontên andhêgipun, awit sanadyan priyantun ingkang sampun agêng inggih taksih wontên ingkang ngungkuli agêngipun malih, samantên ugi kosokwangsulipun, ingkang dipun wastani alit sagêd dados agêng jalaran wontên ingkang langkung alit malih.
Dados panganggenipun aksara murda miturut tataprunggu punika têrang botên gampil, ananging inggih kenging dipun ancêr-ancêri sawatawis makatên: ingkang wajib kasêrat ngangge aksara murda punika ingkang wajib angsal pakurmatan, kados ta: sêsêbutan sarta asmanipun ingkang wajib dipun ajèni. Ananging botên sadaya ingkang wajib dipun ajèni wau botênkata 'botên' tidak perlu dibaca. mêsthi wajib angsal pakurmatan, jalaran manawi ingkang wajib dipun ajèni punika kathah, ingkang wajib angsal pakurmatan namung ingkang luhur-luhur kemawon, malah ingkang wajib angsal pakurmatan jangkêp namung satunggal ingkang luhur piyambak, manawi wênang sinêmbah inggih angsal sêmbah miyambaki. Upaminipun kintun sêrat dhatêng lêlurah, punika asmaning lêlurah wau wajib kasêrat ngangge aksara murda, sarta sêsêbutanipun, manawi sakintên pantês inggih kasêrat ngangge aksara murda ugi, dene sêsêbutan sarta namanipun piyambak kêdah kasêrat ngangge aksara alit. Manawi kintun sêrat dhatêng tiyang sangandhapipun, punika mawi mawang-mawang. Yèn ingkang dipun kintuni punika prêlu dipun ajèni utawi dipun taklimi, sêsêbutan utawi namanipun inggih pantês kasêrat ngangge aksara murda. Upami nyariyosakên tiyang wontên ing sêrat utawi karangan, manawi tiyang punika pantês dipun kurmati dhatêng ingkang kintun sarta tampi sêrat, sêsêbutan tuwin asmanipun ingkang kacariyosakên punika wajib kasêrat ngangge aksara murda. Ananging manawi ingkang kacariyosakên punika kathah, ingkang mêsthi angsal pakurmatan aksara murda namung satunggal ingkang luhur piyambak.
Tuladha: Kula ngaturi priksa dhatêng kangmas Mantri Arjadarsana sakalihan, bilih benjing dintên Rêbo Pon tanggal 2 wulan punika kula gadhah kajat badhe nyunatakên ingkang putra anak kula èstri pun gêndhuk Sudarmi.
Kula tampi wêlingipun ingkang rama kangmas Patih Praja Pusara, benjing dintên Ngahad ngajêng punika ingkang raka Radèn Mas Asistèn Prajasuwignya
Ingkang sowan ing kabupatèn pêpak: Radèn Prajapusara: patih, Radèn Mas Nitipura: wadana, Radèn Rêksaardana: kolèktur, Radèn Mas Prajasuwignya: asistèn wadana, Radèn Mas Sujana: mantri pulisi. Sarêng Kangjêng Bupati miyos saking dalêm, ingkang sami sowan lajêng sami ngadêg saking kursi ngaturi urmat.
Makatên pamanggih kula bab panganggenipun aksara murda miturut tataprunggu, ananging lêrês lêpatipun prayogi ngêntosi katêrangan saking kumisi kasusastran ing Sriwêdari.
Wawasan Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, Bab Kawontênanipun ing Tanah Sumatrah Sisih Kilèn.
Ing ngandhap punika sêrat wawasan dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral ingkang katur dhumatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana
namung mêndhêt wosipun kemawon, mênggah suraosipun kirang langkung makatên:
Kala tanggal 4 Marêt ingkang kapêngkêr punika, ingkang wicaksana kondur saking anggènipun têdhak saking Sumatrah, amila inggih sampun dados pantêsipun, bilih ingkang wicaksana wau ngaturi angsal-angsalan dalêm wawasan kawontênanipun ing ngrika dhatêng ingkang wicaksana ministêr jajahan, ananging sarèhning tindak dalêm wau namung sawatawis dintên kemawon, têmtunipun inggih botên sagêd ngaturi kêtrangan-kêtrangan ingkang nyêkapi yêktos, mênggah sabab-sababipun ingkang anuwuhakên lêlampahan warni-warni ing tanah Sumatrah sisih kilèn. Ewasamantên katrangan-katrangan dalêm wau kenging kawastanan maton, amargi katrangan-katrangan wau sadaya, kajawi ingkang wicaksana anguningani piyambak, ugi angsal katrangan-katrangan saking para pangagêng ing ngrika, para opsir-opsir lan para partikulir. Tindak dalêm dhatêng Sumatrah punika botên ngêmungakên anjêmbarakên sêsêrêpan dalêm, nanging lajêng nuwuhakên pitakenan, punapa têdhak dalêm punika wontên gunanipun tumrap tanah-tanah ingkang dipun têdhaki wau. Pitakenan ingkang makatên wau, tumrap ing samangke mila dèrèng sagêd kasumêrêpan ing sanès, ananging miturut pangandikanipun para pangagêng ing ngrika, langkung malih miturut pangandikanipun paduka tuwan gupêrnur ing Ngacih, kintên-kintên mila inggih agêng gunanipun. Ing têmbe têmtu inggih badhe kasumêrêpan mênggah wohipun tindak dalêm wau. Ewasamantên samangke sampun kenging katêmtokakên, bilih tindak dalêm wau sagêd angicalakên pamanahing tiyang, bilih pamarentah punika namung amanggalih dhatêng kawontênanipun tanah Jawi lan Madura.
Ingkang wicaksana saklangkung rêna ing panggalih dalêm, dene kalanipun tindak wau sagêd anguningani, bilih para amtênar-amtênar pangrèh praja sami tumêmên [tumêmê...]
[...n] anggènipun nindakakên kuwajibanipun, makatên ugi para opsir-opsir sami katingal cikat ing damêl. Kajawi punika ingkang wicaksana tansah angalêmbana dhatêng para garwaning amtênar-amtênar lan opsir-opsir ingkang tansah bela ing damêl.
Kala rumiyin ingkang wicaksana sampun nate ngaturi uninga dhatêng ingkang wicaksana ministêr jajahan, bilih kawontênanipun ing Sumatrah sisih kilèn têntrêm. Sanadyan kala wontên gegeran wontên ingkang sami tiwas, ananging manawi kamanah panjang, kados inggih wontên saenipun, jalaran tuwuhipun gegeran wau, dèrèng ngantos kaum komunis angômbra-ômbra. Ingkang makatên wau para pangrèh praja saha pulisi enggal sagêd angrêgêm, saha têtiyang ingkang pancèn adamêl rêrêsah sagêd enggal konangan saha sagêd
saking ngriku. Punapa malih panindakipun para amtênar wau, sagêd angluwari para têtiyang ingkang têntrêm manahipun saking bêbaya-bêbaya ingkang andhatêngi wau, saha kapitadosaning dhatêng kakuwaosanipun pamarentah taksih ajêg lan saya wêwah. Amargi ing ngriku anyumêrêpi, bilih pamarentah sagêd anjagi kawilujêngan saha
tansah kalajêngakên. Para têtiyang ingkang sumêdya adamêl rêrêsah kêdah kacêpêng saha kasingkirakên saking ngriku. Kala dipun wontênakên konpêrènsi ing Pordhêkok, para pangagêng-pangagêng golongan pangrèh praja sami ngaturi katrangan, bilih kawontênanipun satunggal-satunggaling tanah bawahipun sami wangsul têntrêm malih, saha botên pêrlu dipun kuwatosakên, bilih ing têmbe badhe tuwuh gegeran malih. Mênggah katrangan-katrangan ingkang makatên wau, miturut dhawuh dalêm ingkang wicaksana mila inggih kenging dipun pitados, namung wontên satunggal, asistèn residhèn, inggih punika asistèn residhèn ing Tanah Dhatar, Paduka Tuwan Karsen ingkang dèrèng sagêd anêmtokakên, punapa ing têmbe siti bawahipun sagêd têntrêm salaminipun. Katrangan ingkang makatên wau mila inggih wontên lêrêsipun, manawi angèngêti, bilih ing sabagiyaning apdhèling ngriku (ing Silungkang) têtiyangipun, kajawi kulina manggènipun tansah pindhah-pindhah, ugi taksih kêncêng anggènippun ngênggèni adatipun piyambak, kajawi punika têtiyang wau sami tumut-tumut adamêl rêrêsah.
Mênggah tumrap ingkang wicaksana piyambak, sanajan tindak dalêm wau miyos panggenan-panggenan ingkang mêntas katrajang ing gegeran, inggih punika
kanthi nitih oto kemawon, ewasamantên botên sagêd anguningani untabing para kawula. Ananging ingkang wicaksana jalaran sabab ingkang sampun cêtha, botên kêrsa amigatosakên.
Sampun watawis lami kula gadhah niyat badhe nyuwun dhatêng para langganan Kêjawèn, punapa malih dhatêng panjênênganipun paduka rêdhaktur, ananging dèrèng kadumugèn. Sampun wataking tiyang ingkang kirang ing budi, punika tansah anggadhahi rikuh, utawi malih panganggêp ingkang rupi-rupi, la: sawangsulipun para sagêd dhasar taksih dêdalêm ing Surakarta, tumanduking karanganipun dumalundung cêtha tur gampil mangêrtos, dalasan têtêmbunganipun acengkok angrêsêpakên.
Ing rèhne kula punika sampun nami kadhung, ngaturi priksa panyuwunan, dados kula kêdah mêrsajakakên ingkang dados kabêtahan kula wau, inggih punika sêrat Kajawèn, sagêda kawêdalakên saminggu kaping kalih utawi kaping tiga. Ingkang makatên wau mugi para maos sami karsa paring pangaksama, awit sumêla kula kados gumagagah inggih botên, namung kemawon sagêda mindhak rêmên malih. Mênggah lugunipun kula sampun rumaos angsal pangayoman kalunturaning para sagêd ingkang sami karsa sudi ngarang ing Kajawèn. Sabab ing sadayaning karangan, sadumadak sami gadhah suraos paring pitêdah nênuntun dhatêng para maos ingkang cupêt kawruhipun, punapa malih dhatêng kula, pangalêm kula tanpa upami, dhasaripun kula punika trahing alit, môngka dêdunung ing parêdèn, jêbul manggih Jawi tulèn (Surakarta) gênging panuwun kula tansah ambal-ambalan. Ing Kajawèn rumiyin sampun kawrat bantahanipun Garèng lan Petruk, inggih punika Kajawèn badhe kadamêl sae kadosdene Panji Pustaka, nanging têka watawis lami dèrèng kêdadosan. Dhasaripun kula
pangunêg-unêging pikir kula. Mila saking adrênging manah, kula lajêng gadhah panyuwunan, ingkang supados tumuntên kinabulakên. Saupami panjênênganipun para langganan sampun sarujuk sami karsa, namung kemawon rêgining kwartal inggih badhe kaindhakakên, nanging ingkang punika gumantung dhatêng paduka pangagênging Kajawèn, sanadyan karebah kula inggih prêcados
Kajawèn rumaos bingah nampèni sêrat panjênêngan ingkang suraosipun kados ing nginggil punika,
Bab santuning tapihipun Kajawèn, punika kula aturi nyabarakên, kados tumuntên kalampahan. Dene bab indhaking wêdalipun Kajawèn, sanadyan dèrèng kalampahan, nanging ing sapunika cacahing kacanipun sampun kaindhakan dados 20, bokmanawi indhaking kaca wau sampun ragi damêl pamarêming galih. Mila saupami sapunika ing dalêm saminggu badhe kawêdalakên kaping kalih, ragi wontên pakèwêdipun.
Anglajêngakên sêsorahipun Kangjêng Radèn Mas Adipati Arya Kusumahutaya, juru sabda angandikakakên, bilih rad dhusun punika manawi sampun kawontênakên, katêtêpanipun lurah dhusun botên kok lajêng kanthi pilihan kados samangke punika, ananging kêdah katêtêpakên saking nginggil, prêlunipun lurah dhusun sagêda nindakakên panguwasanipun punapa mêsthinipun.
Nginggil punika gambaripun panampining para tamu ingkang sami rawuh ing konggrès pakêmpalaning para bupati ing kantor rad kabupatèn ing Batawi.
Miturut utusan panaliti ugi amigatosakên, mênggah wohipun pranatan wontênipun siti krajan, ingkang anjalari tuwuhing pranatan-pranatan ingkang botên sae saha prentah alus. Asring kemawon kalampahan, wontên tiyang tani sitinipun kacabut, ingkang kala punika dèrèng dipun tanêmi. Môngga dipun panggalih kemawon, upami siti gadhahaning pabrik, wêkdalipun môngsa pacêklik, botên dipun tanêmi ujug-ujug lajêng kacabut kemawon. Ingkang makatên wau asring sok katindakakên wontên ing padhusunan kanthi gêgandhulan, ordhonansining gêmintê dhusun. Parêpatan dhusun lajêng kaprentah kemawon, murih adamêl putusan ingkang makatên wau. Dene manawi makatên wau botên dipun turut, lajêng têtiyangipun sakêdhap-sakêdhap tansah katimbalan wontên ing asistenan utawi ing kawêdanan. Cara ingkang makatên wau ugi katindakakên kala badhe ngawontênakên lumbung dhusun. Kala ing kadhistrikan dipun wontênakên kêmpalan ingkang kaping nêm [nê...]
[...m] angrêmbag bab punika, sampun kathah têtiyang ingkang lajêng manut kemawon, sarêng dipun wontênakên kêmpalan ingkang kaping pitunipun, sadaya têtiyang dhusun sami mupakat kalihan karsaning kapalanipun dhistrik, bilih lumbung punika badhe anyugihakên sadaya tiyang ing dhusun. Sasampunipun wontên kêmpalan ingkang kaping 7 ing kondhisi sêtatipun priyantun wau lajêng kasêrat makatên: pintêr bangêt sêsrawungane karo wong cilik.
bokmanawi ing têmbe têtiyang Jawi lajêng botên patos kèlu sangêt-sangêt dhatêng sadaya ingkang asli saking tanah Eropah, ananging wusananipun lajêng sagêd rumagang piyambak. Pranatan ingkang samangke punika tumrap angajêngakên rakyat mila lêpat.
Sasampunipun rampung, ingkang lajêng kaaturan sêsorah Kangjêng Radèn Tumênggung Arya Sasra Adiwijaya, ingkang bupati ing Dêmak. Ing sakawit juru sabda angandikakakên bab wajib lan pangkat lurah dhusun, utawi malih katêtêpanipun lurah punika turun-miturun, sadaya wau miturut sêrat utusan panaliti (enguete) ing ngriku juru sabda angandikakakên, bilih pangrèh praja botên pisan-pisan andayani dhatêng pilihanipun lurah dhusun, ing ngriku inggih lêrês sok asring wontên tumindak bêsêl, ananging sarêng wontên dêduka
pangasilanipun lurah dhusun. Ing ngriku kacariyosakên, bilih kêrêp sangêt kalampahan wontên lurah kapêcat saking padamêlanipun, dene ingkang nyuwun kèndêl saking pikajêngipun piyambak, punika awis-awis.
Salajêngipun juru sabda lajêng anêrangakên, kadospundi cara-caradipunCara-caranipun. kêmpalan dhusun, kanthi ngandikakakên, bilih punggawa pangrèh padhusunan punika awis sangêt anggènipun kèndêl saking padamêlanipun. Sajatosipun punggawa pangrèh padhusunan punika kenging kawastanan pambantunipun lurah
dhusun, utawi ingkang sami nindakakên sadaya putusaning pakêmpalan dhusun. Limrahipun manawi kalêrês dipun wontêni pakêmpalan dhusun, kathah ingkang sami dhatêng. Pranatan-pranatan sanèsipun, dhusun bakunipun botên gadhah. Inggih lêrês, bilih ing padhusunan sok asring wontên satunggiling golonganing têtiyang sêpuh, ingkang asring dipun têdhani têtimbangan warni-warni. Makatên ugi juru sabda angandikakakên, bilih kawontênan golongan-golongan ing dhusun punika sok andayani dhatêng pakêmpalan dhusun, amargi ing ngriku namung kuli-kuli kêncêng kemawon, ingkang anggadhahi wawênang milih. Mênggah kakiyatanipun dhusun punika, miturut pangandikanipun juru sabda, botên kanthi pirantos kakiyatan, ananging ngêmungakên kanthi pangrêmbag kemawon. Makatên ugi haking dhusun bab pangadilan, sanadyan taksih kaanggêp, ananging samangke sampun botên dipun pigunakakên malih. Miturut pangandikanipun juru sabda, dumugining dintên samangke kuwajibanipun dhusun sagêd dipun tindakakên kanthi sae, ananging ing têmbe têmtu botên sae malih, manawi pranatanipun pangrèh dhusun botên lajêng dipun ewahi. Saya dangu kuwajibanipun lurah dhusun punika, namung miturut prentah saking nginggil, tumrap pados rekadaya piyambak prasasat botên sagêd, satêmah ngadêging pribadi ing dhusun-dhusun saya dangu lajêng saya ical. Amila pranatan cara modhèl enggal pêrlu sangêt nuntên katindakakên. Mênggah pilihanipun lurah dhusun mugi kalêstantunakên, ananging ingkang kêdah badhe kapilih dados lurah punika, ing sadèrèngipun kêdah amilih tiyang ingkang anyêkapi sayêktos, jalaran lurah dhusun punika inggih kêdah tiyang ingkang kenging dipun pitados dening dhusunipun. Dene lurah ingkang prêlu katêtêpakên saking nginggil punika, namung tumrap ing sawênèhing dhusun kemawon. Mênggah wontênipun pakêmpalan dhusun punika sajatosipun asring adamêl pitunanipun têtiyang dhusun, amila inggih prêlu sangêt lajêng enggal dipun wontênakên rad dhusun. Wontênipun pakêmpalan dhusun, namung manawi badhe angrêmbag prakawis-prakawis ingkang wigatos kemawon, dados ing ngriku pakêmpalan dhusun ingkang adamêl pranatan, lan rad dhusun ingkang anindakakên.
Pungkasaning sêsorahipun, juru sabda animbang pêrlu, bilih dhusun punika dipun wênangakên anarik paos, ananging ugi kawênangna adamêl pranatan ukuman.
Salajêngipun ingkang sêsorah: Mas Muhamad Sudiyana, wadana ing bêstir sêkul, minôngka wêwakilipun para amtênar ingkang sami sinau wontên ing bêstir sêkul. Juru sabda anêrangakên, bilih piwulang modhèl enggal punika, bab kawontênan padhusunan, kados ta bab paprentahan utawi pranatan sanès-sanèsipun, rumasuk ngantos lêbêt sangêt. Ing môngka padhusunan-padhusunan botên sagêd ananggulangi kamajêngan cara modhèl enggal wau, satêmah wohipun tamtu inggih lajêng botên sae. Jalaran lajêng ngawontênakên pranatan mawarni-warni, ingkang nuntên kapasrahakên dhatêng têtiyangipun dhusun. Padamêlan sêrat-sêratan lajêng mindhak kathah, ingkang makatên punika dhusun inggih botên sagêd nindakakên.
Mèh sabên panggenan wontên tiyangipun ingkang botên gadhah anak. Saking kumêdah-kêdahipun badhe amomong lare, tarkadhang rintên dalu ngantos dipun rencangi anyênyuwun, ngêngirangi, mrika-mriki amêrdhukun, lan sanès-sanèsipun. Sintên ingkang botên wêlas, manawi sumêrêp tiyang kados makatên. Langkung-langkung manawi mirêng sambatipun: besuk yèn mati sapa sing ngopèni. Samantên apêsipun tiyang botên gadhah anak. Dados kosok wangsulipun: agêng sangêt kabêgjanipun tiyang pinaringan momongan. Sarèhne bêgja wau anglangkungi, pramila kêdah kajagi supados kabêgjan sagêda tulus, sampun ngantos sirna. Ing ngriki ingkang kêdah dipun manah, lajêng panyêpênging lare. Punika botên gampil, mlèsèd sakêdhik asring anuwuhakên kacilakan agêng.
Bageyan nomêr 1 bapa biyung. Inggih punika ingkang kuwajiban anggulawênthah anak saking wiwitan. Anggulawênthah inggih punika kagunan ingkang kangge ambangun lare, sarana nyampurnakakên dayaning lare ingkang sae, anyirnakakên tumiyunging lare dhatêng piawon. Punapa inggih makatên. Bokmanawi kemawon ing salêbêting lare taksih lêmbat, ingkang kaudi langkung prêlu bab kasarasaning badan, amargi wêdharing pakaryaning sukma kados-kados dèrèng kêtawis. Ananging ugi sampun (uwis) cêcawis saha nyingkirakên prakawis ingkang sakintên dados dhadhakaning piawon. Lha, punika biyung ingkang kêdah angatos-atos, awit kêmpaling lare kalihan biyung punika langkung kathah katimbang kalihan bapa. Pramila kêdah tansah èngêt bilih dayaning bayi, langkung-langkung ingkang bantêr kasampurnanipun, inggih punika sênêng nyathêt sadaya ingkang kêpirêng lan nirokakên samukawis tindak ingkang dipun tingali. Milanipun sadaya ingkang têtunggilan kalihan lare wau kêdah ngatos-atos mênggahing tata pangucapipun.
Bapa biyung wajib angawisi yèn wontên lare utawi tiyang ingkang gêginêman utawi nindakakên kirang pantês. Pamilihipun rencang ingkang kangge amomong kêdah ingkang prayitna, supados sagêd tumbuk kajênging bapa biyung ambangun wêwatêkan lan kasusilaning lare. Abdi ingkang awon gampil anggènipun nularakên têtêmbungan awon lan kêlakuwan ugi. Lare punika manawi wiwitan sampun awon, adat angèl anggènipun angewahi, kados upaminipun pa sampun bengkong, angèl anggènipun anglêrêsakên.
Manawi lare sampun kathah pangrêtosanipun, sampun (aja) kakulinakakên kalihan têmbung pangalêm. Têtêmbungan punika sagêd anuwuhakên watak dhiri, lan lajêng botên purun angakêni lan anyumêrêpi lêpatipun piyambak. Têmbung pangalêm cêkap saprêlunipun kemawon.
Lare sampun kaiming-imingi barang ingkang adi lan sanès-sanèsipun. Amargi kasupèn utawi mila namung kangge ngayêm-ayêmi lare sawatawis wêkdal, bapa biyung lajêng botên anuhoni jangji, lare botên tampi punapa-punapa, punika nukulakên kirang kapitadosaning lare dhatêng tiyang sêpuh. Manawi kêlajêng-lajêng, agêngipun lare lajêng anyêpèlèkakên dhatêng tiyang sêpu,sêpuh. amargi dipun dorani. Pramila dora kangge lare alit punika sangêt amutawatosi.
Prakawis gêmi lan anyrêngêni lare kados sampun kasêbat ing Kajawèn. Kaparênga amêwahi sakêdhik ingkang asring kêpirêng lan kula sumêrêpi: srêngên sagêd nuwuhakên watak anggragap, lare dados bingungan, ajrih dhatêng bapa biyung. Ing môngka lare botên kêdah ajrih dhatêng tiyang sêpuh, nanging kêdah ajrih asih. Lêpat anggènipun ngênêng-ênêngi biyung sarana têmbung: mênêng, bapakmu têka. Ing ngriki bapa lajêng kaupamèkakên tiyang ingkang angajrih-ajrihi.
Ing nginggil sampun kasêbat, rencang kêdah tumbuk kalihan kajênging bapa biyung ing bab ambangun wêwatêkan lan
lampah, bapa lan biyung kêdah asring rêmbagan bab punika, kadosdene angrêmbag tanjaning arta kangge kabêtahaning griya.
Dèrèng dangu punika wontên pawartos, bilih ing griya Pajagalan enggal ing Pagirikan (Surabaya) lêmbu-lêmbu ingkang sami kapragat ing ngriku botên kapragat miturut pranatan Islam. Ing nginggil punika minôngka katrangan, manawi kabar ingkang makatên wau botên lêrês.
Kala tanggal 14 Mèi ingkang kapêngkêr punika, ing Batawi dipun wontênakên tandhingan bal-balan, inggih punika pakêmpalan Oliveo (Batawi) kamêngsahakên kalihan pakêmpalan main bal saking Manilah, pungkasanipun Batawi ingkang jaya 4-2. Nginggil punika gambaripun main tandhingan wau. Ingkang rasukan pêthak, clana cêmêng Oliveo, dene ingkang
Wontên pawartos, bilih up bêstir Muhamadiyah ing Ngayogyakarta, sampun tumbas siti ing Kêtanggungan. Saha lajêng dipun êdêgi griya pamulangan H.I.S. pamulangan sambêtan (Schakelschool) lan pamulangan calon guru (Kweekschool). Ing pamulangan tiga-tiganipun wau mawi wulangan agami.
Kabaripun, up bêstiring pakêmpalan Muhamadiyah ing Ngayogya samangke sampun ngawontênakên satunggiling rad ingkang kanamakakên: Rad Trajèh. Mênggah sêdyanipun rad wau, nitipriksa saha mutus prakawis-prakawis ingkang gêgayutan kalihan prakawis agami. Inggih punika manawi kalêrês wontên gèsèhing pamanggih ingatasipun bab
Haji Muhtar, lan Anis (Ngayogyakarta).
Kabaripun ing taun 1928 punika, nagari kagungan karsa badhe yasa gêdhong A.M.S. piyambak ing Surakarta. Ing samangke pamulangan A.M.S. punika manggèn ing griya sewan kemawon.
Wontên pawartos, bilih Tuwan Dr. Sardana, ingkang anglajêngakên pasinaonipun wontên ing nagari Walandi, tilar donya wontên ing ngrika. Anilar garwa lan putra satunggal ingkang sawêg umur sataun.
Saking Serang kawartosakên, bilih tiyang cacahipun 300 ingkang katahan wontên ing kunjara amargi kadakwa gêgayutan kalihan gegeran komunis, samangke sami kawêdalakên saking tahanan, amargi kirang têrang kalêpatanipun.
Tumrap amitulungi têtiyang ingkang kenging bêbaya lindhu ing Sumatrah sisih kilèn, dumugi samangke, Sêmèru pon sampun sagêd angêmpalakên arta gunggung f 581021,81 dene komite ing Padhang sampun sagêd angêmpalakên f 222739,17 dados angsal-angsalanipun Sêmèru pon, gunggung wontên f 803.760,98, arta samantên wau ingkang f 25000.- saking Oranje Kruis ing Amsêtêrdham (nagari Walandi). Dene ingkang sampun kadarmakakên dhatêng têtiyang ingkang sami kenging ing bêbaya wau f 230880,50, ingkang sampun katamtokakên badhe kadarmakakên malih f 443.077.75, dados gunggunging arta ingkang badhe kadarmakakên f 673.958,25. Kajawi punika wontên tiyang cacahipun 7163 ingkang badhe kadarman arta f 94- sabên tiyang satunggal.
Wontên pawartos, bilih Tuwan Ir. Surahman, botên dangu malih badhe dhatêng Surakarta prêlu analiti bab kawontênanipun panggaotan bathik ing ngriku.
Benjing tanggal 5 Juni ngajêng punika, pakêmpalan Muhamadiyah apdhèling Surakarta, badhe adamêl pista têtakan tumrap lare-lare yatim wontên ing kamar bolah militèr Mangkunagaran. Mênggah cacahing lare ingkang badhe dipun têtaki punika sadaya wontên 100, pakêmpalan samangke sampun ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng nagari, murih dipun wontênana para bong utawi dhoktêr, ingkang kajibah nêtaki utawi anjampèni lare-lare yatim wau.
Benjing wulan Juli ing ngajêng punika, saking dhawuh dalêm ingkang Sinuhun ing Surakarta, ing ngrika badhe ambikak pamulangan H.I.S. tumrap para wanita, dene ingkang dipun tampi ing pamulangan kasbut ngêmungakên para putri santana dalêm kemawon ngantos grad 4. Pamulangan H.I.S. enggal punika, badhenipun dados sêsambêtanipun pamulangan probêl kraton ingkang samangke sampun wontên, inggih punika ingkang kawastanan: Pamardi Putri.
Kala dintên Slasa ingkang kapêngkêr punika, pakêmpalan Muhamadiyah apdhèling Surakarta, sampun lêstantun ambikak griya sakit gadhahanipun pakêmpalan kasbut. Kala pambikakipun wau kathah ingkang sami anjênêngi,
Mas Ngabèi Martasuwignya adamêl sêsorah, anêrangakên, bilih griya sakit wau kasadhiyakakên tumrap kapêrluwanipun sadaya bôngsa, botên pisan-pisan angèngêti dhatêng agaminipun satunggal lan satunggalipun tiyang ingkang badhe jêjampi. Kajawi punika juru sabda anglairakên gênging panuwunipun dhatêng Tuwan Dr. Suratman, dene panjênênganipun wau sampun sagah sumêdya paring pitulungan kanthi lêlahanan kemawon.
O, tuwan, bapa kula sudagar, sanès baron, kesah kula saking ing griya, kula botên
têtiyang ing nagari sanès, manawi sampeyan karsa nampèni, kula purun andhèrèk dados gêrma, mangke kula aturi sumêrêp tata caraning gêrma ingkang langkung utami. Pangajênging gêrma wicantên: sadhèrèk Tristan, kula gumun sangêt dene wontên nagari ingkang para anaking sudagar kemawon têka sami gadhah kasagêdan ingkang botên kasumêrêpan dening para putraning satriya ing nagari sanès. Panêdha sampeyan tumut dados gêrma kula tampèni tangan kalih. Môngga sampeyan kula sowanakên ing ngarsanipun Sang Prabu Marc.
Kasambi arêrêmbagan, anggènipun amurak-murak sangsam sampun rampung. Jantung tuwin jêroan sanèsipun tuwin
têdhanipun sêgawon, tuwin kadospundi pangundangipun. Dene pandumanipun para gêrma sami dipun sunduki ing sujèn agêng-agêng ingkang kawangun kados garpu. Wontên ingkang kêbagean êndhas, pupu, lulur tuwin sanès-sanèsipun. Sasampunipun para gêrma sami anyengklak kapalipun, lampahipun lajêng katata dening Pangeran Tristan jèjèr kalih-kalih saha tumuntên bidhal. Sarèhning lampahipun mawi dipun tata, pramila bilih tiningalan, sakalangkung rêmpêg anyênêngakên. Botên antawis
lèpènipun katingal pating srèwèh sami anjog ing sagantên. Ing palabuhan kathah baita dagang saking nagari sanès sami labuh. Ing saubênging karaton katembok inggil sarta santosa, pramila botên gampil kalêbêtan ing mêngsah, tur wontên mênaranipun inggil-inggil, ingkang kadamêl sela cêmêng. Miturut kapitadosaning têtiyang ing jaman samantên, mênara wau damêlanipun danawa. Para prajurit ingkang sami jagi karaton sagêd ningali kawontênan ing
kraton punika namanipun Tintagel. Pangeran Tristan wicantên: Tintagel, mugi-mugi ingkang Maha Kawasa aparing bêrkah dhatêng karaton punika tuwin dhatêng ingkang sami manggèn ing salêbêting karaton ngriku.
Kala rumiyin Sang Putri Blaneeflor inggih punika ingkang ibu Sang Pangeran Tristan wau kadhaupakên kalihan ingkang rama Prabu Rivalen wontên ing salêbêting karaton Tintagel punika, nanging Pangeran Tristan botên sumêrêp. Sadumuginipun ing sangandhaping mênara panggenaning prajurit jagi, para gêrma lajêng sami angungêlakên salomprètipun. Prabu Marc saha para baron lajêng tindak dhatêng ing gapuraning karaton, pangajênging gêrma-gêrma wau lajêng ngaturi wuninga dhatêng Prabu Marc sadaya lêlampahanipun kala ambujêng sangsam ngantos têpang kalihan Tristan tuwin kawontênanipun lare neneman wau anggèning gadhah kasagêdan mênggah cara-caraning gêrma utami ingkang sampun kapitongtonakên dhatêng piyambakipun tuwin dhatêng para kônca-kancanipun sadaya. Prabu Marc gumun sangêt amriksani saening pranataning lampahipun para gêrma ingkang sami numpak kapal, makatên ugi bab pambagenipun sangsam, langkung gumun malih sarêng amriksani dhatêng lare neneman ingkang bagus warninipun punika, dene lajêng kagungan panggalih trêsna dhatêng lare ingkang sawêg kauningan sapisan punika.
Para maos tamtu badhe sagêd ngintên-ngintên piyambak, punapa sababipun dene Prabu Marc lajêng kagungan tancêp wêlas lan asih dhatêng Pangeran Tristan wau. Sanajan sang prabu botên wuninga bilih lare neneman punika kapenakanipun piyambak, nanging raosing manah botên kenging dipun colong. Ing wanci sontên sabibaripun dhahar, sang prabu saha baron-baron sami mirêngakên sindhèn lan sêndhonipun tukang sulap saking Wales. Anggènipun sindhèn kabarung ungêling clêmpung, ingkang katabuh piyambak. Swaranipun sakeca sangêt, tur sindhènipun nyariyosakên dongèng sae-sae. Sarêng tukang sulap wau badhe miwiti sindhèn cariyos sanèsipun malih, Pangeran Tristan tumuntên wicantên: tiyang sagêd têmbang ingkang badhe sampeyan angge sindhenan punika sae sangêt, manawi botên lêpat têmbang punika karanganipun bôngsa Bretagne jaman rumiyin, inggih punika kangge mèngêti lêlampahan saha katrêsnanipun Graelent.
utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan
resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing
Kapulisèn Nagara Républik Indonésia dicekak Polri, iku minangka alat nagara kang nduwèni peran lan tujuan
njejegaké hukum, sarta mènèhi perlindhungan, pangayoman lan pelayanan masyarakat, kanggo mujudaké katentreman masarakat kanthi njunjung dhuwur hak asasi manungsa.
Tuwuhing organisasi Polri ora lepas saka sajarah perjuangan kamardikan Républik Indonésia. Wiwit Proklamasi Kamardikan Indonésia, Polri wis diadhepaké marang tugas-tugas kang unik lan kompleks. Saliyané nata kaamanan lan katertiban masyarakat ing mangsa perang, Polri uga mèlu langsung jrning pertempuran nglawan panjajah lan werna-werna operasi katentreman bebarengan karo kesatuan
Unsur Pembantu Pimpinan lan Pelaksana Staf[besut | besut sumber]
Deputi Kapolri Bidhang Perencanaan Umum lan Pengembangan (Derenbang)
Indonésia Laladan (Polda) minangka satuan pelaksana utama Kawewengkonan kang ana ing sangisoré
Tugas-tugas[besut | besut sumber]
nglaksanakaké pengaturan, panjagan, pangawalan, lan patroli tumrap kagiatan masyarakat lan pamaréntah miturut kabutuhan;
nyelenggarakaké kagiatan jroning ngreksa kaamanan, katertiban, lan
mbina masyarakat kanggo ningkataké partisipasi, kasadharan hukum sarta kataatan marang hukum lan undhang-undhang;
ngreksa katertiban lan njamin kaamanan umum; ngayahi koordinasi, pangawasan lan pambinaan teknis tumrap kapulisèn
tumrap tindhak pidana miturut hukum acara pidhana lan peraturan perundhangan liyané;
nyelenggarakaké idhèntifikasi kapulisèn, kedhokteran kapulisèn, laboratorium forensik lan psikologi kapulisèn kanggo kapentingan kapulisèn;
nglindhungi kaslametan jiwa raga, bandha, masyarakat lan lingkungan urip saka gangguan katertiban lan utawa bencana;
nglayani kapentingan warga masyarakat kanggo sauntara, sadurungé ditangani déning kang kajibah;
mènèhi pelayanan marang masyarakat miturut kapentingan lan lingkup kapulisèn; sarta
Wewenang umum[besut | besut sumber]
mbantu ngrampungaké pasulayan warga kang bisa nggangu katertiban umum;
ngawasi aliran kang bisa nyebabaké perpecahan utawa ngancam persatuan lan kesatuan bangsa;
ngetokaké peraturan kapulisèn jroning lingkup kawenangan admininistratif kapulisèn;
ngayahi pamriksaan khusus minangka bagéan saka tidhakan kapulisèn kanggo pancegahan;
njupuk sidik driji lan idhèntitas liyané sarta pamotrètan;
ngetokaké surat idin lan katrangan kanggo pelayanan masyarakat;
mènèhi bantuan pangamanan jroning sidhang pengadilan, instansi liya sarta kagiatan masyarakat;
Wewenang liyané[besut | besut sumber]
ngetokaké palilah lan ngawasi karaméan umum lan kagiatan masyarakat liyané;
ngetokaké layang palilah nyupir montor (SIM);
ngetokaké palilah lan ngawasi senjata api, bahan peledhak lan gaman landhep;
ngetokaké palilah operasional lan pengawasan tumrap badan usaha bidhang jasa pangamanan;
mènèhi pituduh, ndhidhik lan nglatih aparat kapulisèn lan petugas pangamanan swakarsa bab teknis kapulisèn;
kerjasama karo kapulisèn mancanagara jroning nyidik lan mbrantas kajahatan internasional;
pangawasan fungsional kapulisèn wong asing kang ana ing Indonésia kanthi koordinasi kari instansi kagandhèng;
makili pamaréntah Républik Indonésia jroning organisasi kapulisèn internasional;
nglaksanakaké kawenangan liya kang klebu ing lingkup tugas kapulisèn.
Wewneang ing babagan pidhana[besut | besut sumber]
ngayahi penangkapan, panahanan, panggeledhahan, lan panyitaan;
nglarang wong ninggalaké utawa mlebu papan kadadéyan prakara kanggo kapentingan panyidikan;
ngendhekaké wong kang disujanani lan nakonaké lan mriksa idhèntitas dhiri;
ngundang (memanggil) wong kanggo dirungu lan dipriksa minangka tersangka utawa seksi;
nekakaké ahli kang diperlokaké jroning pamriksan prakara;
ngajokaké panyuwun marang instansi imigrasi ing kahanan dadakan kanggo nyegah utawa nangkal wong kang disujanani nglakoni tindhak pidana;
mènèhi pituduh lan bantuan panyidikan marang panyidik pegawai negeri sipil kanggo diserahaké marang panuntut umum;
Undhang undhang no. 2 Taun 2002 bab Kapulisèn Nagara Républik Indonésia
Indonésia&oldid=1052589"	Kategori: Kepulisian Nagara Républik IndonésiaPulisi	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 23 Maret 2016.
Para bendara, padha tumindaka sing bener lan sing adil marang para baturmu. Élinga yèn kowé dhéwé uga duwé bendara ana ing swarga.
4:2 Sing tegen *tegen: tekun (bhs. Ind.).* enggonmu ndedonga. Lan sajroné nindakaké mengkono padha diwaspada kanthi saos sukur marang Gusti Allah.
4:3 Lan aku iya padha dongakna, supaya Gusti Allah maringi wewengan sing becik marang aku kanggo ngabaraké Injil, sarta medharaké wewadiné Gusti Allah, yaiku bab Sang Kristus. Iya prekara kuwi sing njalari aku saiki dikunjara.
4:4 Aku padha dongakna supaya bisa njlèntrèhaké wewadi mau kanthi gamblang.
4:5 Srawunga karo wong-wong sing ora precaya kanthi kawicaksanan; saben ana wewengan pigunakna sing becik.
4:6 Tembungmu kudu sing sedhep dirungokaké, sarta isi prekara sing prelu digatèkaké déning wong, lan kowé iya kudu bisa awèh wangsulan sing bener marang saben wong.
4:7 Sedulur kita kang kinasih, Tikhikus wong sing setya lan kanca kita nyambut-gawé kagem Gusti, bakal nyritakaké kaananku kabèh marang kowé.
4:8 Mulané dhèwèké dakkongkon menyang panggonanmu, kanggo nggedhèkaké atimu.
4:9 Tikhikus dibarengi Onésimus, sedulur kang kinasih lan setya, sing asalé saka ing antaramu. Sedulur-sedulur mau bakal padha nyritakaké apa waé sing kelakon ana ing kéné marang kowé.
4:10 Aristarkhus, sing dikunjara bareng karo aku, kirim salam marang kowé, mengkono uga Markus, nak-sanaké Barnabas. (Kowé wis padha diweling supaya nampani dhèwèké samasa tekan enggonmu.)
4:11 Yésus, sing karan Yustus, uga kirim salam marang kowé. Mung telu kuwi wong Yahudi sing wis precaya, sing nyambut-gawé bebarengan karo aku, nindakaké pakaryané ing Kratoné Gusti Allah. Wong-wong kuwi dadi pitulungan gedhé tumrapé aku.
4:12 Salam saka Épafras, wong sing asalé uga saka enggonmu, sing dadi abdiné Gusti Yésus Kristus. Épafras tansah ndongakaké kowé kabèh klawan tegen. Panyuwuné marang Gusti Allah, supaya kowé dadia teguh, yakin temenan, sarta mbangun-turut marang Gusti Allah.
4:13 Aku dhéwé sing neksèni enggoné sregep nyambut-gawé kanggo kowé, lan kanggo wong-wong ing Laodikia sarta ing Hiérapolis.
4:14 Dhokter Lukas kang kinasih lan Dhémas padha kirim salam marang kowé.
4:15 Salamku marang para sedulur ing Laodikia; marang Nimfa lan marang pasamuwan, sing padha kumpulan ana ing omahé.
4:16 Sawisé layang iki diwaca, udinen supaya uga diwaca déning pasamuwan Laodikia. Lan mengkono uga layang sing dikirim déning pasamuwan Laodikia marang kowé, wacakna.
4:17 Déné Arkhipus kandhanana supaya ngrampungaké kuwajibané kagem Gusti.
4:18 Salam saka aku, Paulus. Layang iki daktulis dhéwé. Lan aja lali yèn aku isih ana ing pakunjaran! Sih-rahmaté Gusti Allah nunggila karo kowé. Saka aku sekloron, Paulus lan
mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak? klebu wiki luhur Inggris daftar Ja...
sandiwara padunung saka sing Panjenengan paling ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi
House - Tangerang City, Banten, Indonesia
Sowan Simbah; Menyang Pasar; Keluargane Pak Bambang; Menyang Waduk Gajah Mungkur; etc..." Also includes
TimuranPemuda krajan Islam Rosihan (non-Han die basa panjenengan propinsi saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun
xxxalgo.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
cah cilik sing urung ngerti apa-apa, dadi ya….monggo sing sepuh sing mandegani.
Mèh sabên nagari tamtu wontên pasiraman ingkang nêngsêmakên. Ing nginggil punika gambaripun pasiraman ing Surawana, têbihipun saking Pare (Kêdhiri) namung wontên pitung pal. Kathah para priyantun ingkang sami rawuh ing ngriku.
Kawruh Hindhu kalihan tanah Asiah sisih kidul wetan. Kala sang pujôngga Rabindranatagor ingkang nalika punika wontên ing Kalkutah, dipun suwuni priksa dening salah satunggiling wêwakilipun sêrat kabar Inggris: ingkang minulya anglairakên gênging bingahipun ing panggalih, dene sampun kalêksanan punapa ingkang dados idham-idhamanipun, inggih punika sumêdya andon lêlana prêlu analiti kamajênganing kabudayan Hindhu ingkang sumêbar wontên ing jajahan tanah wetanan. Mênggah saking pangandikanipun ingkang minulya, kawontênan-kawontênan wau jêbul sampun anglangkungi kados ingkang sampun kacipta ing panggalihipun. Kala rumiyin ing ngriku kabudayan wau sampun dipun wiwiti, ingkang pancènipun prêlu dipun awat-awati. Jalaran saking punika lajêng katingal gêgandhenganing kabatosanipun tanah Hindhu kalihan tanah Asiah sisih kidul wetan. Dene kawontênan ingkang makatên wau kenging dipun perang dados kalih, inggih punika ingkang saperangan kawontênanipun ing tanah Jawi, ingkang saperangan malih wontên ing Siyêm.
Tanah Jawi lan Bali punika dipun wigatosakên sangêt dening sang minulya, jalaran saking kawontênanipun candhi-candhi ingkang sampun sami risak lan malih kawontênaning gêsangipun tiyang padintênan ing tanah kêkalih wau, lajêng anelakakên, bilih dhasaring kagunan Hindhu prasasat kapindhah dhatêng tanah sanès. Mila inggih lêrês, bilih samangke dhêdhasaripun kabudayan ing tanah Jawi katutup lan risak, kadosdene kawontênanipun candhi-candhi Barabudhur lan Prambanan, punika ingkang suwau ugi katutup ing rêrumputan ngantos pintên-pintên windu laminipun, nanging saking talatosipun para Walandi ingkang sami ahli barang-barang kina, anggènipun analiti, sadèrèngipun kagunan wau kawêntar kados wontênipun samangke, punika inggih lajêng sagêd dipun pêpulih.
ingkang kacêtha kaluhuranipun wontên ing candhi Barabudhur, miturut pangandikanipun sang minulya, bilih kawruh Buda ing tanah Jawi, punika enggal sangêt kadhêsuk dening kawruh Hindhu ingkang kala samantên gêsang malih wau. Kawruh Buda punika lumêbêtipun dhatêng tanah kêkalih kasêbut nginggil enggal sangêt, saha wiwitanipun inggih lajêng katingal agêng, nanging cacadipun têka botên dipun rampungakên, mila candranipun kadosdene kawruh ingkang amêm. Ing môngka sajatosipun para têtiyangipun ing tanah kêkalih punika pancèn kalêbêt bangsaning tiyang ingkang sami anggadhahi dhasar kagunan. Kagunanipun tiyang Jawi punika pancèn satunggaling kasugihan ingkang kaparingakên ing manusa.
Têtiyang wau panampinipun kawruh Hindhu kalayan rêsêping manah, beda kalayan panampinipun kawruh Buda, jalaran tumandukipun botên sagêd amranani dhatêng manah. Barabudhur punika iyasanipun satunggiling tiyang ingkang agêng panguwaosaipun, ananging patilasan-patilasan Hindhu ing Prambanan punika anelakakên têtilaraning tatacara utawi wêwatêkanipun para kawula ing jaman kina, pramila tancêbing kagunan Hindhu inggih lajêng lêbêt sangêt rumasukipun dhatêng sanubari.
Pangandikanipun sang minulya: adêgipun Barabudhur punika amiyambaki, sêpi, nanging santosa, sajakipun kadosdene satunggaling kêkiyatan anggènipun anggambar ciptanipun ingkang luhur, manawi miturut [mitu...]
[...rut] kawontênanipun, mila inggih mungguh sangêt, punapa malih kawontênanipun èmpèr-èmpèr ingkang sami cinawirêngga ing rêca-rêca, saha ingkang anggumunakên sangêt dene tansah katingal sae kemawon, ing môngka nitik tata lairipun Barabudhur punika botên nêtêpi kados ingkang dipun pikajêngakên. Malah manawi dipun taliti ingkang sayêktos, tumangkaring papêthanipun Buda ingkang kaprah, ingkang tanpa rêrênggan punapa-punapa, punika anelakakên maligi namung panguwasanipun caciptan satunggal, sarta ing ngriku botên wontên panggayuh dhatêng ewah-ewahan sanès. Kosokwangsulipun, candhi Hindhu ing Prambanan punika sae, amargi nyata, bilih caciptan satunggal sagêd kalairakên warni-warni, awit punika satunggiling yêyasan kagunan ingkang tumuwuhipun saking kêmpaling caciptan lan kawujudan. (Badhe Kasambêtan)
Dene wiwitipun tiyang Jêpang sami nêdha ès, punika inggih ing jaman kala samantên. Ing jaman kala nagari Jêpang dipun ratoni dening Raja Gintoku, manawi kalêrês wanci asrêp têtiyang sami simpên ès wontên ing salêbêting siti ngantos 10 kaki lêbêtipun. Ès wau dipun tumpuk wontên ing ngriku, salajêngipun nuntên dipun lêt-lêti mawi gêlaras. Anggènipun mêndhêti utawi anggènipun nêdha manawi ing môngsa bêntèr.
Salajêngipun têtiyang Jêpang inggih nêdha sêkul kados ingkang sampun-sampun, ingkang kathah panêdhanipun sarana dipun olah. Kadhang-kadhang ugi sok nêdha sêkul ingkang kaêpe (sêkul aking). Sêkul aking wau dipun anggêp utami sangêt tumrap sanguning tiyang ingkang kêkesahan, amila dipun bêtahakên sangêt. Uwos kêtan punika asring dipun wor kalihan uwos limrah, ugi dipun olah saha lajêng dipun êpe. Pangolahipun wontên ing kêndhil, lajêng dipun gajuli mawi gandum. Kala punika tanêman juwawut tingalipun ugi dipun agêngakên. Ingkang dipun pigunakakên kangge bumbu, inggih punika: kecap, cokak lan sarêm. Kala punika namining sarêm beda kalihan samangke, makatên ugi kecap. Kecap wau lajêng dados têdhanipun têtiyang ing têmbe wingking lan ing samangke, bukwit, bangsaning gandum, ingkang samangke dados têtêdhan ingkang prêlu sangêt, punika wiwit kêlimrahipun katêdha, inggih ing abat samangke kemawon.
Agêr-agêr lan sasaminipun, utawi malih pamêdaling siti, kadosdene: brambang, mrica, wortêl, kerut, bawang lan sapanunggilanipun ugi dipun têdha.
Salajêngipun bab panêdhaning daging saya suda, makatên ugi bab kawontênaning tiyang mragad rajakaya utawi ambêbêdhag, amargi kabêkta saking ajênging agami Buda ingkang lumêbêt ing ngriku angawisi bab punika. Sarêng bab makatên punika tumindak ing ngriku, satêmah angajêngakên panêdhanipun bangsaning
ece, agêr-agêr lan sasaminipun. Kajawi punika kakap utawi ulam loh sanès-sanèsipun.
Wowohan ingkang katêdha, inggih punika: pir, sarangan, jêram, sêmôngka tuwin sanès-sanèsipun. Kala jaman paprentahanipun Raja Somu, ing ngriku wiwitipun ananêm jêram kêprok saha mêdalipun katingal sae, ing jamanipun Raja Kotoku, sawêg wontên ingkang ngaturakên powan lêmbu dhatêng panjênênganing nata, asal saking tanah Koreyah. Powan wau lajêng dipun anggêp kados jampi ingkang pêng-pêngan. Lumêbêtipun tèh ing nagari ngriku ugi anyarêngi môngsa wau. Salêbaripun punika lumêbêtipun tèh ing ngriku lajêng dipun kèndêli, ing wusana ing têmbenipun ugi kaparêngakên malih.
Sarêng sampun gantos abad malih, pangolahing sêkul lajêng sarana dipun êdang, punika dipun anggêp pangolah ingkang sae piyambak, wontên ingkang pangolahipun sarana dipun liwêt wontên ing kêndhil utawi wontên ing panci. Olah-olahan ingkang makatên wau dipun wastani: kayu, nanging beda kalihan kayu ingkang awarni bubur cuwèr kados ingkang pinanggih ing jaman sapunika, ananging awujud sêkul limrah.
Nalika ing jaman rumiyin tumrapipun para luhur, kayu punika kagêm sarapan, nanging ing têmbenipun malah kangge dhahar. Kala punika panêdhanipun sêkul aking sami kathahipun kados ingkang sampun-sampun. Tumrap panyugata tamu ing môngsa dhahar mawi kaladosan: tonjiki, inggih punika ingkang sairib kalihan sêkul golong.
Tumrap ing uwos ingkang dipun sosoh utawi botên dipun sosoh, limrahing panêdhanipun sarana dipun olah, ananging ingkang kathah botên mawi dipun sosoh.
Mênggah patrap aggêmèni uwos, punika tumraping jaman kina tuwin sapunika sami kemawon, inggih punika sarana dipun gajuli juwawut: kathah tiyang adamêl kayu saking campuraning uwos kalihan jawawut wau.
Ing ngriku bab kagunan olah-olah katingal saya majêng sangêt, langkung malih bab pangolahipun ulam loh, punika angungkuli ingkang sampun. Ingkang makatên wau andadosakên gênging manahipun tiyang ingkang dipun para tamoni, dene gadhah kasagêdan olah-olah ingkang cikat sarta ingkang sagêd kapamèrakên dhatêng tamu ing sadèrèngipun dhahar. Pinanggihing olah-olahan: slad ulam loh, sop tuwin olah-olahan garingan inggih ing jaman punika.
Sarêng sumêbaring agami Buda, lajêng ngicalakên kagunganing olah-olah bangsaning daging, sanadyan tigan ing wêkdal punika wiwit katêdha kadosdene ingkang kasêbut ing buku kina.
Bangsaning pêksi ingkang kêlimrahipun dipun têdha, inggih punika bangsaning ayam alas, banyak, mliwis lan sanès-sanèsipun. Kosokwangsulipun ing bab pangombenipun powan, malah saya majêng.
Ingkang makatên punika, dados têtela bilih kawontênaning têdha ing tanah Jêpang, wiwit ing jaman kina dumuginipun ing sapunika, mèh botên wontên bedanipun.
Kasênênganing manusa punika warni-warni sangêt, kados ta: tayuban, dhansah, gambusan, lan sanès-sanèsipun.
Satunggiling nagari punika tiyangipun sami anggadhahi kasênêngan piyambak-piyambak, makatên ugi ing nagari Sêpanyol, punika wontên kasênênganing têtiyang ing ngriku, ingkang tumrapipun nagari sanès dipun anggêp panganiaya utawi kasênêngan ingkang angêmar-êmari, inggih punika: abên-abên tiyang kalihan lêmbu. Mênggah cara-caranipun makatên:
Ing ngriku pancèn sampun sadhiya lêmbu jalêr pilihan ingkang tansah ingupakara murih galakipun. Manawi sampun dumugi titimangsaning abên-abên, lêmbu wau lajêng dipun bêkta mawi krangkèng dhatêng satunggiling papan wiyar, ingkang dipun ubêngi ing pêpanggungan mawi undhak-undhakan kangge linggihipun têtiyang ingkang sami ningali, ing ngriku inggih dipun sadhiyani panggung ingkang maligi kangge palênggahanipun sang nata sawandu-wandawanipun, tuwin para luhur sanèsipun. Manawi panggenan ngriku sampun pêpak ingkang sami ningali, lêmbu lajêng dipun êculakên. Dene têtiyang ingkang sami kapatah dados mêngsahipun, punika kaperang dados kalih, ingkang saperangan têtiyang lumampah dharat sami anggêgiro lêmbu sarana pirantos awarni sutra abrit saha sasisihipun cêmêng, ingkang wiyaripun kirang langkung saelo pasagi, ingkang saperanganipun malih, têtiyang sami numpak kapal ambêkta dêdamêl pêdhang anggar. Patrapipun têtiyang ingkang kêdah anggêgiro wau, sami anglêlèdhèk lêmbu sarana sutranipun abrit, dipun cêpêngi ing tangan kalih, kajèrèng wontên sangajênging lêmbu. Sarèhning lêmbu punika manawi sumêrêp wêwarnèn [wê...]
[...warnèn] abrit-abrit têmtu gambira, amila sarêng dipun athungi ing abrit-abrit wau, inggih lajêng têrus dipun srudug, ananging saking kaprigêlanipun, tiyang ingkang kasrudug wau lajêng endha, saha amalik abrit-abritipun linintu ingkang cêmêng, makatên salajêngipun ngantos lêmbu dados muring-muring sayêktos. Manawi lêmbu sampun katingal muring-muring sangêt, mêngsah ingkang numpak kapal lajêng dhatêng amurugi kalayan nyobi nyuduk lêmbu mawi pêdhangipun anggar.
Mênggah kawontênanipun abên-abên wau, manawi mêngsah ingkang numpak kapal pancèn prigêl lan prayitna, inggih tumuntên sagêd amêjahi lêmbunipun. Ananging manawi lena, sagêd cilaka piyambak jalaran kasrudug ing lêmbunipun wau. Kajawi punika wontên malih ingkang mêngsah lêmbu wau botên mawi numpak kapal, namung dharat kemawon sarta inggih ambêkta dêdamêl pêdhang anggar. Kawontênanipun tiyang wau saya ambêbayani, mila bilih ngantos lena sakêdhik kemawon, jiwaning tiyang wau têmtu sagêd kabur dening singating lêmbu, mirsanana gambar ingkang kacêtha ing sisih punika.
Môngga para maos, kula aturi manggalih, punapa botên anggumunakên, ing ngatasipun jaman samangke têka taksih wontên têtingalan utawi kasênêngan ingkang ambêbayani tuwin siya-siya makatên, awit punapa inggih botên angêrês-êrêsi manah, dene pêjahing lêmbu wau prasasat dipun ranjam. Punapadene kapal, langkung malih tiyangipun ingkang numpaki, manawi pêjahipun wau jalaran kasundhang ing lêmbu, gèk kados punapa kemawon kumêsar utawi kumêpyuring manahipun ingkang sami ningali.
Ewasamantên ing tanah Jawi inggih wontên abên-abên ingkang saèmpêr punika, ananging ingkang makatên wau sampun kala ing jaman kina, inggih punika miturut cariyosing sêrad Babad Dêmak, nalika Ki Agêng ing Sêsela lumêbêt badhe dados prajurut tamtama ing Dêmak, punika kaprawiranipun lajêng kadadar sarana dipun abên kalihan banthèng. Salêbêtipun pôncakara banthèng pêjah tinêmpiling rêmuk sirahipun. Ewadene Kyagêng Sêsela botên sagêd katampèn pasuwitanipun, jalaran kagalih ajrih ing pêjah, sabab nalika muncrating êrahipun banthèng, kyai agêng mengo, kuwatos manawi kacipratan.
Wontên malih nunggil jaman, inggih punika: kala ing Dêmak kadhatêngan maesa ngamuk, saha ingkang lajêng angrisak-ngrisakakên. Sarèhning maesa wau têguh timbul, botên têdhas dipun dêdamêli, sinuhun ing Dêmak lajêng sayêmbara: Sintên ingkang sagêd anyirnakakên maesa punika, agêng ganjaranipun. Ing wusana maesa ugi pêjah dening Radèn Jaka Tingkir.
Dados kawontênan ingkang makatên punika, ing ngriki sanajan kala ing jaman kina inggih dede bangsaning kasênêngan kadosdene caranipun tiyang ing Sêpanyol wau, ananging upami jamana samangke, saminipun lare sêkolah dipun eksamên.
Mênggah sayêktosipun, satunggil-tunggiling golongan punika pamanggihipun têmtu beda-beda, kados ta: golonganing para sudagar punika pamanggihipun têmtu botên nunggil kalihan pamanggihipun golonganing priyantun. Golonganing para sudagar wontên ingkang amastani, bilih priyantun punika sajatosipun kenging dipun wastani: garang-garing, katingalipun mila inggih garang lan brêgas, ananging: kanthong kosong. Kosokwangsulipun golonganing priyantun, punika ugi wontên ingkang amastani, bilih pandamêlaning sudagar punika salêrêsipun pakaryan ingkang asor. Mênggah ingkang makatên punika, mila inggih botên kenging dipun paibên, amargi sintên ingkang rêmên angawon-awon dhatêng golongan utawi krabatipun piyambak, punika prasasat angawon-awon sariranipun piyambak. Langkung malih manawi angèngêti wontênipun para ingkang sami nyambut damêl dhatêng gupêrmèn kalihan para kaum pagêrakan, punika kenging
winihing pangrusak katêntrêmaning praja, lan sanès-sanèsipum,sanès-sanèsipun. makatên ugi para kaum pagêrakan wontên ingkang amastani para punggawaning gupêrmèn racuning kawula, kaum sanah, botên anggadhahi antêping kasêtyan, têtêping kabatosan tumrap bangsanipun, lan liya-liyanipun. Pundi pamanggihing golongan satunggil-tunggilipun ingkang lêrês, punika namung sumarah dhatêng para maos.
Èstunipun wontêning pasulayan antawisipun satunggil-tunggiling golongan, punika botên ngêmungakên ing samangke kemawon, ananging wiwit rumiyin mila, kawontênanipun donya punika tansah pasulayan, tuladhan agêng: satunggal-tunggaling
wontênipun pakêmpalan warni-warni ing salêbêting praja. Punika ugi asring anuwuhakên pasulayan rupi-rupi.
Dene tuwuhing pasulayan ingkang kados makatên wau, yèn dipun gagas ingkang lêbêt, wosipun botên wontên malih kajawi namung nêdya badhe nyatunggalakên tekad, ingkang anjog dhatêng katêntrêman, dados saupami tekadipun wau sampun nunggil, sampun tamtu lajêng botên ngawontênakên pasulayan, awit botên wontên rêmbag ingkang botên gathuk.
Mênggah ingkang nama kasêtyan, punika inggih sampun cêtha, bilih têgêsipun anyêtyani dhatêng kaanan ingkang badhe mikantuki dhatêng badanipun piyambak, upaminipun tiyang ngèngèr sêtya ing bandara, yèn tiyang dagang sêtya dhatêng tumindaking rekadayanipun, sadaya wau mênggah lèrègipun ugi lajêng nama anyêtyani dhatêng badanipun piyambak.
Dene ingkang nama têtêping kabatosan, punika raos ingkang botên ewah gingsir, [ging...]
[...sir,] botên korup dhatêng pandamêling liyan, awit samôngsa namung tansah kêsuk saking dayaning liyan, batosipun inggih tansah botên têtêp.
Ingkang makatên punika, dados saupami manungsa tansah anêtêpi dhatêng raos kalih prakawis wau, bokmanawi inggih lajêng têbih dhatêng pasulayan, awit sumêrêp dhatêng ancêr ingkang pancèn tansah têtêp tanpa oncad. Nanging samôngsa ewah saking bakunipun, lajêng dados anglambrang malih.
Mila mênggahing pamawas, wajib manungsa kadunungan dhêdhasar kalih prakawis wau, yèn kalampahan makatên, tamtu lajêng angrumaosi manawi èwêd pakèwêd punika, namung saking pandamêlipun piyambak.
Mênggah nagari Mêsir punika karaning tumrapipun bôngsa Arab, bôngsa Pèrsi, bôngsa Hindhu lan bôngsa wetanan sanès-sanèsipun, ananging tumrapipun bôngsa Eropah anggènipun mastani: Egiptê. Nagari Mêsir punika, nagari ingkang sampun kina sangêt, sampun kocap, kintên-kintên 4000 sadèrèngipun Kangjêng Nabi Ngisa a. w. miyos. Tumrap têtiyang Jawi, nagari Mêsir punika sampun dipun sumêrêpi cacriyosanipun, kados ta: ing cariyosasipuncariyosanipun. Dèwi Juhar (Johar)manik, lan ingkang kasbut ing dongèng-dongèng sanèsipun. Amila ing ngriki prêlu anyariyosakên sawatawis bab kawontênanipun nagari Mêsir.
Ing kinanipun, bôngsa Mêsir punika kacariyosakên sampun inggil bêbudènipun. Kala punika piandêlipun tiyang Mêsir dhatêng dewa warni-warni. Kapitadosanipun sasampunipun pêjah, ugi manggih gêsang malih. Utawi malih tiyang ingkang pêjah mulya, punika ingkang mayitipun botên risak, amila ing jaman punika têtiyang Mêsir kasuwur anggènipun sagêd angrimati mayit-mayit ngantos pintên-pintên èwu taun botên risak. Tumrap tiyang limrah pangrimatipun wau namung wontên ing guwa-guwa, ananging tumraping para raja sami dipun yasakakên candhi, ingkang kangge ngrimat utawi papan pangrimatan layon-layoning raja wau, dumugi samangke taksih, ing ngriku ugi wontên sêsêratan Mêsir kina, ingkang sawatawis sampun kasumêrêpan suraosing pikajêngipun, saha ingkang anjalari sumêrêpipun dhatêng babading Mêsir sawatawis.
Mênggah babading nagari, Mêsir punika kagolong sêpuh piyambak. Wiwit kintên-kintên 4000 taun sadèrèngipun Kangjêng Nabi Ngisa miyos, sampun wontên ingkang jumênêng nata ngantos turun-maturun pintên-pintên nata. Ananging nagari Mêsir punika tansah kalurugan ing karajan saha katêlukakên, kados ta: kalurugan ing praja Suriah, ngantos ingkang jumênêng nata ing ngriku ugi bangsaning tiyang Suriah. Ing wêkdal punika karajan Mêsir katingal majêng sangêt, jalaran saking anggènipun tansah agêgulêtan kalihan bôngsa Grik, kathah tiyang Mêsir ingkang sami nulad kawruh tuwin kabudayanipun tiyang Grik. Nanging pangêsuripun karajan Suriah wau botên langgêng, [lang...]
[...gêng,] namung watawis 150 taun laminipun, lajêng gêntos kêsur ing karajan Pèrsi, ugi botên dangu, lajêng madêg piyambak, ananging ugi wangsul kabawah ing Pèrsi malih. Botên dangu lajêng dipun rêbat dening Sultan Iskandar Dulkarnèn ing Magêdhoni, dangu-dangu ing ngriku lajêng wontên ingkang madêg nata. Wiwit punika kawruh Mêsir saya kadhêsêk ing kawruh Grik, lan pandhêsêkipun kawruh Grik wau dados kasuwur. Ing ngriku lajêng dados dêdunungipun para ahli kawruh. Inggih ing salêbêting jaman wau, tuwuhing kabudayanipun bôngsa Mêsir ing bab yêyasan, ingkang ngantos sapriki taksih pinanggih tilasipun, inggih punika: candhi warni-warni. Salajêngipun nagari Mêsir kêrèh ing krajan Ngêrum, saha lajêng kathah tiyang ingkang sami ngrasuk agami Kristên. Ananging sarêng tuwuhipun agami I-
Layonipun Raja Pirangon, ingkang rinimat sampun ewon taun.
slam, Mêsir wau lajêng karêbat ing bôngsa Arab, saha kathah tiyangipun ingkang lajêng sami lumêbêt ing agami Islam ngantos sapriki. SasapunipunSasampunipun. punika, nagari Mêsir lajêng dados bawahipun karajan Turki, saha ing ngriku dipun wontênakên pangagêng, ingkang dipun wastani: kèdhiphê, têgêsipun: raja mudha.
Nginggil punika gambaripun Sang Prabu Phuad, nalika maratamu ing karajan Bèlgi, nitih rata saking sêtatsiyun dhatêng kadhaton. Ingkang lênggah ing sisih kiwanipun Prabu Phuad, nata ing Bèlgi, ingkang lênggah ngajêng pangeran adipati ing Bèlgi.
AnapingAnanging. dangu-dangu lajêng tuwuh pasulayan ingkang anjalari botên adamêl têntrêming nagari ngriku. Ing môngsa wau kêtrambul dhatêngipun Raja Napoleon ing Parangakik, nglurug pêrang ngriku, ananging botên dangu lajêng wangsul malih. Kacariyos, kala ingkang jumênêng raja mudha ing Mêsir: Sang Muhamad Ali, pasulayanipun kalihan Turki saya sangêt, ngantos karajan Eropah sanès-sanèsipun sami tumut angrêrapu murih sampun kêlajêng-lajêng. Ananging ingkang
Saking rêrigênipun Inggris, karajan Mêsir lajêng sagêd pêthal saking karajan Turki, saha lajêng sagêd madêg piyambak, ingkang kanthi dipun awat-awati karajan Inggris. Wusananipun ing ngriku lajêng dipun wontêni praja kados kawontênanipun ing jaman samangke punika. Dene ingkang jumênêng nata sapunika: Sang Prabu Phuad, ingkang sapunikanipun pinuju lêlana dhatêng ing tanah Eropah.
Sayêkti datan nglêngkara / yèn ginagas kaananirèng pêksi / kadi warta kang kapungkur / ananing kagaraja / kang ngratoni sanggyanirèng para manuk / tan lyan sing gagah prakosa / karosane miyatani //
mawang singa katon dadya mungsuh / linawan kanthi kadibyan / amrih unggul andhèwèki //
Amung bedaning kukila / dêrêngira tanpa kinanthèn budi / mung bôndha kêduga purun / lan mung anut turunan / datan darbe watak kang nyêbal sing turun /
kaluwihan / kang kinodrat datan luwih saking ukur / amung kliruning pangira / ngêngira yèn iku luwih //
sasolahbawanira / datan pae manuk bêri //
Ing kalanira kalangan / aburira kumleyang ngukur langit / nanging katon sarwa wagu / clorote kadi niba / satibane nèng pencokan mawèh giyuh / pindha narendra sewaka / siniwi ing para dasih //
kang pinurih rarase migunani / sumrambah sadayanipun / dadya kaananira / amung sarwa wèh pirêna lan pakantuk / makatên salaminira / marma yogya dèn pèngêti //
Anglajêngakên wicantênipun Petruk dhatêng Garèng bab anggènipun lêlana mubêng ing Jawi Tangah.
Garèng : Lho, Truk, aku kiyi gumun bangêt, ing atase kowe têka wani ngadhêp marang para luhur, donga apa sing kowatak, apa kowe nganggo donga: sukmum bukmum umyum pha…
Petruk : Hara ta, apa pantês, ana ngadhêp para luhur kathik nganggo donga mêngkono, anggone donga kuwi rak yèn kêtêmu asu galak, sajêrone ngrapalake, jêmpole tangan nganggo ditêkuk, cikbèn asune ora bisa nyokot, lho, sêmono kuwi tumrap wong sing prêcaya. Balik wong sing arêp ngadhêp para luhur kuwi, sing prêlu dhewe kudu nglungguhi andhap asore, aja pisan-pisan tranyakan, awit sanajan priyayi luhur sing kosowani kuwi, dudu panggêdhemu, dadi ora bakal bisa ngapak-apakake nyang awakmu, ananging yèn kowe nglungguhi andhap asormu, kowe bisa ngatonake, yèn kowe anaking wong bêcik-bêcik, lan bocah sing olèh pangajaran, ananging yèn kowe cumanthaka lan tranyakan, amarga rumasamu priyayi luhur mau ora bisa barang-barang nyang kowe, la kuwi kowe rak banjur katon bae, yèn sawijining wong urakan ora wêruh tatakrama, lan dudu bangsaning pangajaran. Mulane sajêrone aku lêlungan kiyi, iya tansah dak jaga bae, aja nganti aku diunèkake: gumêndhung Si
Petruk : Lho, saiki kowe tak kandhani, mung bae poma aja kôndha-kôndha nyang wong liya, amarga kiyi wadi bangêt. Anggonku lungan mênyang ngêndi-êndi kuwi, sabênêre supaya laladane kalawarti Kajawèn bisa luwih jêmbar, dene para luhur sing dak sowani kuwi sing akèh mung sing dak têpungi bae, lan tilas kônca sêkolah.
Garèng : Iya ora gumun aku saiki, dadi anggonmu wani sowan marang para luhur kuwi, amarga sing akèh-akèh uwis kok têpungi, apa manèh tilas kônca sêkolah, mung bae ana sing dak gumuni, dene para luhur liyane ora kosowani, utawa manèh gêgayutan karo para luhur kuwi, apa ora nuwuhake prentah alus.
Petruk : La kuwi, panrêkamu ki ming arêp ala bae, mula ya nyata: wong kuwi yèn atine ora suci, panrêkane nyang wong liyane iya ora suci, mêngkono uga sawijining [sawi...]
[...jining] maling, kuwi panrêkane, yèn wong liya-liyane iya dhêmên nyênyolong. Dene anggonku sowan mênyang para luhur, sabênêre arêp anglungguhi andhap asorku, ing sarèhne aku arêp gawe propagandhah bab kalawarti Kajawèn marang bawahe, wis wajibe aku kudu nyuwun pamit marang pandhuwurane, prêlune aja nganti aku diarani utawa didakwa sing ora-ora, mara, pikirên, apa iya ora lara nyang ati, wis rêkasa calila-calili baludhas-baludhus turut omah, yèn ora kapriksan para panggêdhe, kathik banjur diarani culik utawa bangsaning kêmênis. Seje yèn wis ana palilahing para luhur, atine bisa ayêm, anggone nindakake propagandhah iya banjur bisa angulêr kambang, sawiji-wijining priyayi sing tak têmoni, aku iya banjur bisa nandukake. Klilan matur:...
Garèng : Hara, kok banjur ngêthoprak, wis, critakna, ing Cilacap priyayi luhur sapa sing kojujug, lan kapriye aturmu.
Petruk : Sing tak sowani dhisik wis mêsthi iya kabupatèn, awit sing jumênêng bupati ing kono, tilas kônca sêkolah ing Plêdhing Magêlang, ewadene aku iya ora wani drojog-drojog munggah rolak kabupatèn, sing tak jujug dhisik bêndara mantri kabupatèn sarta banjur tak suwuni pitulungan karsa anglantarake sowanku nyang kangjêng bupati. Kala samono gêlaku sajagad abuh têmênan, awit wêktu kuwi ingkang bupati lagi gêrah bangêt. Yah, apa bolih buat, aku iya
aku wêruh, yèn sing dadi gripir landrad kuwi jêbul Walônda kancaku dolan kalane aku isih kuncungan, aku iya banjur mlêbu kantor bae: bluwêng, lan awèh ormat apa mêsthine, dhah, mênir. Tuwan gripir iya banjur mangsuli urmat: dhah, Petruk, apa baik. Sauwise tuwan gripir lan aku padha anggêdobrol warna-warna, pungkasaning rêmbug aku banjur nyuwun pamit apa kaparêng agawe propagandhah marang para punggawane, wangsulane: iyah, bolih sêkali, sèh. Cêkakane aku iya banjur gawe lèngsêng bab anane Kajawèn, satêmah ana siji loro sing krêsa dadi lêngganan, lumayan. Sarèhning wis rampung prêluku, aku iya banjur nyuwun pamit. Saka kono aku banjur kêtêmu bandara patih (kabênêran panjênêngane iya tilas kônca sakolah) bandara asistèn wadana, para priyayi lan patikulir liya-liyane, kabèh-kabèh iya padha krêsa dadi lêngganan, lan padha saguh anjêmbarake kaanane Kajawèn marang para mitrane, Alkamdulillah, rada olèh gawe lakuku, liya dina dak critani banjure lêlakonku.
Lare punika prêlu sangêt dipun panganggèni, ingkang supados brukut badanipun, dados botên gampil kengingipun sêsakit kulit tuwin mangsuk angin. Punapa malih paedahipun inggih nuntuni dhatêng lare supados botên jodhèh. Wondene badhe ingkang kangge nganggèn-anggèni lare punika, ingkang prayogi piyambak ingkang sarwa lêmês, amargi lare punika kulitipun taksih tipis, dados manawi dipun anggèn-anggèni badhe ingkang sarwa kandêl, bilih prêlu dipun sêtrika, lajêng kakên, punika badhe botên sakeca tumandukipun dhatêng badaning lare, inggih punika nêdhas dhatêng kulit. Kajawi punika bêdhahaning pangangge wau, prayogi kapara dipun longgari, pamrihipun supados awèt. Amargi lare punika kathah polahipun, saha enggal mindhak agêng.
Mênggah limrahipun lare ingkang dèrèng umur gangsal taun, punika dèrèng sagêd ambedakakên awon saening badhe. Wondene ingkang dipun rêmêni namung wontên ing wêwarnèn, kados ta: wêwarnèn abrit, ijêm, jêne, tuwin sapanunggilanipun ingkang sarwa mompyor. Awit saking punika, para sêpuhing lare inggih botên kêkilapan anggèning nuju manahing anakipun, inggih punika sabên manganggèni anakipun, têmtu mawi wêwarnèn ingkang mompyor, ingkang supados rêmên manahipun. Ananging sayêktosipun, lare dipun kulinakakên mangangge sarwa mompyor wau, badhe botên prayogi kadadosanipun. Inggih punika murugakên anggadhahi dhêdhasar bosênan utawi botên gadhah pamarêm dhatêng anggèn-anggèn. Dene sababipun anggèning murugakên bosênan wau, jalaran panganggèn ingkang sarwa mompyor punika, tumanduking dhatêng manahipun lare, kraos sangêt anggènipun sontan-santun sawangan, ing satêmah lare wau manahipun kados dipun têtangi rêmên nyandhang mangangge ingkang sarwa èdi-èdi. Awit saking punika prayogi dipun panganggèni ingkang warninipun bangsaning kêlêm-kêlêman. Kados ta wêwarnèn ingkang mawi sêtrip (lorèk), pêthak tuwin sapanunggilanipun, ingkang supados botên mosikakên manahipun lare kados kasêbut ing nginggil, saha ing têmbenipun dadosipun tiyang, manawi mangangge dhawah: limrah. Kajawi punika, lare dipun kulinakakên mangangge sarwa mompyor wau benjing diwasanipun asring dados tiyang royal nyandhang (modegek). Mênggah limrahipun tiyang royal nyandhang punika, adatipun bilih panganggènipun kathah [ka...]
[...thah] ingkang nyamèni, manahipun lajêng gêla, ing wusana lajêng pados modhèl pangangge ingkang dèrèng wontên tiyang ingkang ngangge. Ing môngka kawontênaning sandhang panganggènipun tiyang punika, bilih dipun grejah pancèn kathah sayêktos, kados ta: rasukan, sinjang, udhêng, topi, dhasi, rangkêpan, tuwin sapanunggilanipun taksih kathah. Wondene satunggal-satunggalipun inggih anggadhahi modhèl piyambak-piyambak. Ingkang punika bilih sabên wontên modhèl pangangge dipun pituruti lajêng tumbas, saèstunipun inggih badhe boros sayêktos.
Mênggah pangangge ingkang tumrap kangge lare jalêr, punika botên prayogi bilih kaanggèkakên ing lare èstri. Amargi wontên ungêl-ungêlan: salin busana salin wiraga, punika pancèn sayêktos. Kula nate sumêrêp lare èstri ingkang solah-bawanipun kados lare jalêr, punika katranganipun lare wau saking sampun manuh, sabên-sabên dipun anggèn-anggèni lungsuran panganggènipun sadhèrèkipun jalêr. Dados têtela sangêt, bilih pangangge punika inggih anggadhahi daya ingatasipun lare. Dene pangangge ingkang sagêd kaangge ing lare jalêr utawi èstri, punika limrahipun dipun wastani: monyetan.
Ing nginggil sampun kapratelakakên bilih pangangge punika gadhah daya ingatasipun lare, amila panganggènipun lare punika, modhèlipun prayogi ingkang maligi pancèn kangge lare. Dados botên prayogi upami lare wau dipun anggèn-anggèni jas kados jasipun tiyang sêpuh, saha mawi dipun anggèn-anggèni jam dalah karsètipun, punapadene anggènipun sinjangan inggih kawiru cara sêpuh, amargi kajawi dhatêng sawangan botên pantês, inggih ugi andhasari nyêngkakakên dhatêng manah sumêpuh, tôndha saksinipun, lare ing padhusunan punika rupi saha lagonipun sampun sami katingal sêpuh. Jalaranipun botên sanès inggih awit saking alit mila sampun mangangge cara sêpuh (udhêng-udhêngan). Ewadene wontên kalanipun, lare wau botên wontên pakèwêdipun, dipun panganggèni cara sêpuh, kados ta: cara jongki, cara matrus tuwin sapanunggilanipun. Amargi pangangge ingkang makatên wau, sagêd andhasari manahipun lare kapengin dhatêng bangsaning karosan, punapadene dhatêng sawangan katingalipun inggih: anjalêri. Manawi saèstu nêmahi rêmên dhatêng karosan sayêktos, pikantukipun dhatêng badaning lare badhe dados jênthot saha saras. Saèstunipun para sêpuh ningali putranipun ingkang jênthot wau, têmtu rêmên manahipun. Cêkakipun nyandhangi lare punika, bilih sagêd, kapilihna ingkang sagêd anuntuni dhatêng bêbudèn sae. Kados ta : cara padpindhêr tuwin sapanunggilanipun. Taksih wontên sambêtipun.
Sêrat kabar Loc. Martosakên: nalika malêm Jumuwah ingkang kapêngkêr punika, ing Ngayogyakarta dipun wontênakên parêpatan, ingkang sêdyanipun badhe ngêdêgakên pakêmpalan tumrap ananggulangi tindakipun lintah dharat, mênggah badhe panindakipun kadosdene pakêmpalan makatên ing Bandhung. Kala bikaking parêpatan kathah para ingkang sami anjênêngi. Dene para pangagêng ingkang sami rawuh: paduka tuwan residhèn, wêwakil dalêm ingkang sinuhun ing ngayogyakarta, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam, lan pintên-pintên para amtênar pangrèh praja. Nalika samantên ingkang kapilih dados pangrèh, inggih punika: pangarsa: Tuwan Fris kontrolir B.B., panitra: Tuwan Schwencke, kontrolir agrarisêsakên, ardana: Tuwan
warga 33, warga satunggal sabên wulan kêdah ambayar kontrubisi sakêdhik-kêdhikipun f 0.50, pranatanipun pakêmpalan sampun dipun tampi, saha ugi badhe kasuwunakên rèh pêrsun. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan, saha Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam sami katêtêpakên dados warga minulya.
tiyang wau salah satunggiling warga saking pakêmpalaning têtiyang ingkang sami adamêl arta palsu. Prakawisipun samangke sawêg dipun urus.
Wontên pawartos, bilih Nonah Gobee inggih punika nonah ingkang anguwaosi toko barang-barang kagunan Jawi ing Ngayogya, badhe ambikak padhasaran wontên ing Saigon, ingkang badhe dipun wontênakên benjing tanggal 17 wulan punika. Kala dintên Jumuwah ingkang kapêngkêr punika sampun angangkatakên tukang Jawi kêkalih kanthi ambêkta barang-barang kagunan Jawi asal saking Ngayogya dhatêng Saigon.
Sêdyatama amartosakên: benjing wulan Januari ngajêng punika (utawi malih sadèrèngipun) sêrat kabar: Abipraya, organipun Pakêmpalan P.E.B. bagean tiyang siti, badhe gêsang malih. Dene ingkang badhe mandhegani sêrat kabar wau: Radèn Panji Nata Anala.
Kabaripun Pakêmpalan Muhamadiyah apdhèling Bayalali gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pamulangan Jawi ôngka kalih mawi dhêdhasar agami Islam, wontên ing ondêr dhistrik Sambi.
Wontên kabar, Pakêmpalan Muhamadiyah ing Bayalali, benjing tanggal 27 Rêjêb, inggih punika anglêrêsi mikrad dalêm Kangjêng Nabi Muhamad a.w. badhe adamêl arak-arakan.
Pangurus Muhamadiyah bagian taman pustaka ing Surakarta, martosakên, bilih kala ing wulan Oktobêr 1927 ngêdalakên kalawarti Kuran Jawèn. Lan ing wulan Januari ngajêng punika badhe ngêdalakên kalawarti malih nama Hadis Jawèn, rêginipun sataun sami ngalih rupiyah.
Pangrèh gêmintê ing Surabaya, damêl usul dhatêng rad, wiwit tumapakipun taun 1928
badhe dipun wêwahi klasipun ngantos dumugi klas 6 sarta benjing badhe kalajêngakên dumugi klas 7. Wêwahing klas wau dipun wiwiti saking pamulangan ingkang sampun majêng, saha kathah muridipun. Dados cêthanipun, botên sabên pamulangan ôngka II lajêng dipun wêwahi klasipun dados 6.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih pangrèh agêng Pakêmpalan: Aisah, inggih punika cabangipun Pakêmpalan Muhamadiyah bagian wanita, benjing wulan Januari ngajêng punika badhe ngêdêgakên pamulangan H.I.S. tumrap lare èstri, papaning pamulangan wau wontên ing kampung Jagang.
Wontên pawartos, bilih ingkang Bupati Pamalang: Kangjêng
ingkang kapisan. Ing pamulangan dhoktêr India (Stovia) ing Wèltêprèdhên: Tuwan G.M. Loemban Toebing asli saking Tarutung, lan
Wontên pawartos: benjing Januari 1928 ing ngajêng punika, ing Prabalingga badhe kawêdalakên sêrat kalawarti basa Mlayu, ingkang badhe kanamèkakên: Pêndhidhik. Wêdaling sêrat kalawarti wau sawulan kaping kalih, saha badhe angêmot prakawis warni-warni ingkang gêgayutan kalihan prakawis pamulasaraning lare.
Kabaripun, samangke dhepartêmèn justisi, badhe ngawontênakên apdhèling enggal, ingkang kabêbahan amriksa kawontênanipun panarikan arta dhêndhan ing sawarnining pangadilan, amargi kawontênanipun samangke, kathah sangêt arta dhêndhan ing pintên-pintên pangadilan, ingkang dèrèng
kaping 6 ingkang kapêngkêr punika, baita kapal Têrnate, sampun pangkat saking palabuhan Sêmarang, ambêkta têtiyang calon haji saking Jawi Têngah kathahipun 97, dhatêng Juddah.
Dèrèng dangu punika baita kapal Patras dhatêngipun saking Banjarmasin, dumugi ing palabuhan Surabaya ambêkta calon haji kathahipun 1000.
Wontên pawartos, bilih ing apdhèling Kulon Praga (Ngayogyakarta) cacahipun tiyang ingkang kenging sêsakit padharan dhisêntri saya dangu saya wêwah kathah, sanajan ta pakaryan kasarasan tansah ambudidaya murih sagêdipun ananggulangi sêsakit wau. Ing sakawit tuwuhipun sêsakit wau wontên ing Samingalu lan Sêntolo, ananging ing samangke ing padhistrikan-padhistrikan: Nanggulan, Kalibawang, lan Watês, ugi sinêrang ing sêsakit ingkang ambêbayani wau.
Ngulamaning rad P.S.I. ingkang badhe ngawontênakên konggrès benjing wulan Januari ngajêng punika, tampi sêrat saking up bêstir Muhamadiyah, mitakèkakên, punapa Kuran ingkang dipun prêtal ing basa Inggris dening Tuwan Muhamad Ali ing Indhia Inggris, ingkang lajêng dipun prêtal ing basa Malayu dening Tuwan Cakra Aminata, botên wontên bab-bab ingkang sulaya kalihan babonipun ingkang asli. Awit Muhamadiyah gadhah pangintên, bilih wontên bab-bab ingkang botên cocog kalihan Kuran babonipun, tuwin kenging dipun wastani nuwuhakên pasulayaning pamanggih ing bab wau.
dhawuh kêkancingan gupêrmèn, wontên tiyang kalih malih ingkang kasingkirakên dhatêng ing Dhigul, nama Suwarna, asli saking Medhan, tuwin Soleman, saking Serang.
Kintên-kintên benjing salêbêtipun wulan Mèi 1928 ing Malang badhe wontên têtingalan amitongtonakên asil têtanèn, kados ta: jêram, kênthang, sayuran, sêkar, tuwin ugi badhe mitongtonakên bab pamiyaraning ulam tômbra.
Ingkang dipun pitongtonakên wau badhe wontên kalih perangan, inggih punika asil têtanèn ing gudhang-gudhang, tuwin sawarnining asil pantun ing sabin, punapadene kothak-kothakan tambak pintên-pintên panggenan kangge ngingah ulam tômbra. Kangge kaprêluan wau, gêwès badhe mitulungi waragad f 2000.- tuwin saking tuwan lanbao konsulèn sawêg nindakakên rekadaya ngawontênakên arta f 1000.- ugi badhe kangge ambiyantu.
Juru anggêgana Tuwan Yohanês, sêrsan bôngsa Ambon ing Surabaya, kala tanggal kaping 6 wulan punika, sampun anggêgana ngangge kapal mabur, prêlu kangge sinau, wiwit enjing ngantos siyang. Wontên ing ara-ara Marakrêmbangan dipun wontênakên pasinaon kangge pribumi, ngantos sawatawis dangu.
Andadosna kawuningan, bilih Volksalmanak Djawi (Alêmênak Jawi) sampun têlas babarpisan. Ingkang taksih Volksalmanak Malajoe (Almênak Malayu), malah sanadyan punika mêntas ngêcap malih ugi sampun mèh têlas.
Putri Isolde sêsambat mêlas-arsa: Cilaka têmên urip ingsun iki. Manawa Gusti Allah ora karsa paring kawêlasan marang ingsun supaya bisa katêmu lan Tristan manèh. Gusti Allah ngarsakake supaya ingsun mati klêlêb ana ing satêngahing sagara iki. Dhuh, Tristan, kêkasih kula, manawi kula sagêd pêpanggihan lan paduka sapisan malih, kula sampun eklas dhatêng gêsang kula. Nanging manawi kula botên enggal sagêd dhatêng utawi botên badhe sagêd dhatêng ing salaminipun, punika margi saking karsaning Ingkang Maha Kawasa. Ingkang makatên punika adamêl sisah kula ingkang tanpa upami agêngipun. Kula botên maèlu dhatêng pêjah kula, manawi sampun karsanipun Pangeran kula inggih narimah. Nanging kula pitados bilih paduka inggih badhe abela pêjah, samôngsa-môngsa paduka mirêng dhatêng ing pêjah kula wau. Awit saking gênging katrêsnan paduka dhatêng kula, makatên ugi katrêsnan kula dhatêng paduka. Paduka botên badhe sagêd
piyambak, kalêlêb ing sagantên. Bokmanawi paduka botên badhe mirêng dhatêng pêjah kula, sarta tansah angajêng-ajêng dhatêng kula. Manawi Gusti Allah marêngakên paduka sagêd ugi waluya. Ing sarèhne kula sampun pêjah paduka badhe trêsna dhatêng wanodya sanès, inggih punika dhatêng Sang Putri Isolde ing Bretagne. Nanging manawi kula sumêrêp bilih paduka sampun seda, kula inggih botên badhe lami gêsang malih. Mugi-mugi Pangeran Ingkang Maha Kawasa karsa angabulakên panuwun kula, supados kula sagêd nyarasakên gêrah paduka, utawi kula lan paduka sagêda wangsul dhatêng ing jaman kalanggêngan sêsarêngan.
Sinatriya Kaherdin bingah sangêt, nuntên dhawuh amasang layar pêthak, supados saking katêbihan Prabu Tristan sagêd amriksani bilih baitanipun dhatêng. Kala samantên pasisiring nagari Bretagne sampun katingal, nanging baitanipun botên pikantuk angin, tansah kampul-kampul ing têngahing sagantên. Sarêng pikantuk tigang dintên tigang dalu, sang pramèswari nyupêna mangku sirahing andhapan agêng ingkang gupak êrah. Êrahipun angèngingi agêm-agêmanipun sang putri. Sang putri mangêrtos bilih panjênênganipun botên badhe mênangi sedanipun Prabu Tristan.
Kacariyos Prabu Tristan sampun kapindhahakên malih saking pasangrahan ing pasisir dhatêng ing karaton Carhaix awit gêrahipun santêr sangêt. Sabên dintên tansah muwun, angajêng-ajêng dhatêngipun sang pramèswari. Sarta tansah asêsambat mêlas-asih. Enjingipun baita ingkang tansah kumampul wontên ing satêngahing sagantên pikantuk angin, botên antawis dangu lampahipun sampun anyêlaki pasisir ing Bretagne, layaripun sampun katingal saking dharatan. Sang Putri Isolde ing Bretagne sumêdya amalês awon dhatêng ingkang raka Prabu Tristan ingkang angapusi dhatêng sariranipun. Sang putri nuntên lumêbêt ing kamaripun Prabu Tristan sarta anyakêti pasareanipun, lajêng matur: dhuh, Tristan, guru laki kula, baitanipun kakang mas Kaherdin sampun katingal dhatêng. Mugi-mugi kakang mas Kaherdin dhatêng kalihan dhoktêr ingkang sagêd nyarasakên gêrah paduka.
Prabu Tristan kagèt mirêng aturipun ingkang rayi makatên punika, lajêng andangu, pangandikanipun: yayi,
matur malih: Baita ingkang kawula tingali wau yêktos baitanipun kakang mas Kaherdin margi kawula botên samar dhatêng wujudipun. Dene layaripun cêmêng.
Sarêng mirêng aturipun ingkang rayi Putri Isolde makatên punika Prabu Tristan malik anggènipun sare, majêng dhatêng ing tembok, satêmah ngandika makatên: dhuh, Isolde kêkasih ingsun, saiki ingsun ora kuwat anahan urip manèh.
Sasampunipun ngandika makatên Prabu Tristan nuntên seda. Para satriya ingkang sami dhatêng sowan ing karaton sami nangisi, margi sami rumaos kecalan mitra ingkang botên gampil angsalipun malih. Layonipun Prabu Tristan lajêng kaupakara saha kadandosan sasapantêsipun, kasarèkakên wontên ing patêngahan.
Kala samantên baitanipun sinatriya Kaherdin sampun dumugi ing palabuhan Bretagne. Sang prèmèswari nuntên mandhap dhatêng dharatan saha enggal têdhak dhatêng kitha Carhaix. Panggalihipun dhêg-dhêgan kuwatos bilih Prabu Tristan sampun seda, awit
tiyang langkung, punapaa dene ing gareja tinabuh têngaraning kapêjahan, sarta kapirêng kathah tiyang sami nangis.
Tiyang sêpuh ingkang kalêrêsan cêlak kalihan sang pramèswari matur: dhuh, sang putri, ing sapunika têtiyang ing Carhaix sami nandhang susah, margi sang sinatriya Tristan ingkang sangêt dipun trêsnani dening têtiyang ing sanagari: seda. Kawuningana sang putri sinatriya Tristan nalika sugêngipun, panggalihanipun sae sangêt. Rêmên atêtulung dhatêng ingkang kasusahan tur kêkêndêlanipun tanpa timbang. Agêng lêlabêtanipun dhatêng nagari Bretagne makatên ugi dhatêng isining nagari punika. Pramila kula sadaya
dhatêng ing karaton tanpa larapan, anjujug ing panggenaning layonipun Prabu Tristan, margi Sang Sinatriya Kaherdin taksih kantun ing wingking. Kala samantên Putri Isolde ing Bretagne lênggah ing sacêlaking layon sarwi muwun, awit kaduwung anggènipun sampun nandukakên wêwalês dhatêng Prabu Tristan. Têtiyang ing Carhaix sami gumun ningali putri ingkang samantên endahing warninipun punika. Ing batos sami pitakèn, putri punika sintên, utawi tamu saking pundi. Sarêng sang pramèswari ing Cornwallis sampun dumugi ing panggenaning layon lajêng ngandika: sang putri, mugi karsaa jumênêng, kula ingkang wajib nangisi satriya
layon. Layon dipun arasi ambal-ambalan, nuntên dipun rangkul sarta andhawah ing sisihipun sang kinasih, nuntên seda, margi botên kiyat anandhang kasusahanipun.
Sarêng Prabu Marc mirêng wartos bilih ingkang putra Prabu Tristan tuwin sang pramèswari seda, lajêng têdhak dhatêng ing Bretagne sawadyabalanipun. Sarêng sampun dumugi ing karaton Carhaix nuntên dhawuh adamêl trêbêla marmêr kêkalih, kangge pasarean layonipun Prabu Tristan lan Sang Putri Isolde. Sarêng sampun sadhiya sadaya, Sang Prabu Marc wangsul dhatêng ing Cornwallis. Layonipun bôngsa luhur kêkalih wau inggih kabêkta. Sarêng dumugi ing karaton Tintagel nuntên dipun sarèkakên ing sawingkinging gareja. Ingkang satunggal wontên ing têngên, ingkang satunggalipun malih ing sisih kiwa. Sarêng dalu ing pasareanipun Prabu Tristan thukul têtuwuhan ingkang rumambat kêtêl sangêt. Têtuwuhan wau mrambat dhatêng payoning gareja nuntên mandhap dhatêng pasareanipun Sang Putri Isolde. Enjingipun têtuwuhan wau dipun babad dening tiyang ingkang anjagi gareja. Nanging dalunipun têtuwuhan wau thukul malih. Enjingipun inggih dipun babad malih. Ananging dalunipun inggih thukul malih. Sarêng dipun babad ngantos kaping tiga thukul kemawon, tiyang ingkang anjagi greja wau nuntên ngaturi priksa dhatêng Sang Prabu Marc. Sang prabu dhawuh: Têtuwuhan wau botên kaparêng dipun babad malih.
Bêndara-bêndara -- tuwan -- sobat-sobat -- sadhèrèk-sadhèrèk
Kabêtahan -- kaprêluan -- saha kasênêngan panjênêngan:
Kalawarti Kajawèn, wêdalan Bale Pustaka, Wèltêprèdhên.
Wiwit Januari 1928 badhe mêdal kaping kalih, rêgi ajêg, tigang wulan f 1,50 isinipun badhe langkung sae lan langkung pêpak, cêkakipun: jagung bakarane...
Lêngganan enggal, ingkang sampun ambayar, ing wulan Dhesèmbêr punika: Kajawèn tansah mundhuk-mundhuk sowan sarana lêlahanan.
Ôngka 52, 45. Rêjêb Taun Jimakir 1858, 29 Dhesèmbêr 1927, Taun II.
--- [941] ---
Ôngka 52, 5 Rêjêb Taun Jimakir 1858, 29 Dhesèmbêr 1927, Taun II.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 Wèltêprèdhên.
Patamanan rêrêngganing kitha Wèltêprèdhên punika manggèn sawetaning alun-alun Gambir, yasanipun gêmintê, nama Fromberg-Park. Ing ngriku tanpa kêndhat tansah kadhatêngan para among sênêng.
Pangeran Rigin, ing Koreah sakalihan wontên ing Dhênhah.
Gambar ingkang kacêtha ing sisih punika, gambaripun Sang Pangeran: Rigin ing Koreah kalihan ingkang garwa, kalanipun lêlana wontên ing Dhênhah (
luhur sanès-sanès praja, makatên ugi tindakipun sang pangeran dhatêng nagari Walandi wau, inggih prêlu badhe anjêmbarakên kawruhipun. Ing sarèhning ing samangke kathah para têtiyang Koreah ingkang sami ngumbara ngêjawi, saha limrahipun asring ngakên bôngsa JêdhangJêpang. kados botên wontên awonipun, upami ing ngrikingngriki. kacariyosakên sawatawis mênggah kawontênanipun tanah saha bôngsa Koreah sawatawis.
Tanah Koreah punika peranganing siti Asiyah sisih wetan ingkang nglojok. Kala rumiyin tanah Koreah punika tanah mêrdika saha anggadhahi raja piyambak, ananging samangke dados siti bawahipun karajan Jêpang, sarta kanamakakên: Khosèn. Mênggah sitinipun ing ngriku perangan ingkang agêng wadhas, saha kathah rêdinipun latu. Ing sisih wetan tanah parêdèn ingkang urut têpining samodra Jêpang, ing kilènipun ingkang sisih lèr tanahipun radin. Hawanipun kalêbêt asrêp, saha kathah jawah, punapa [pu...]
[...napa] malih ing wulan Juli lan Agustus, ing ngriku jawahipun tansah anggrêjih kemawon.
Mênggahing tiyangipun ing Koreah punika, turunipun bôngsa Mongul (bôngsa kulit jêne). Kabudayanipun asli saking bôngsa Cina, amila miturut babadipun, ing kinanipun nagari Koreah punika kalurugan saha katêlukakên ing bôngsa Cina. Dhatêngipun bôngsa Cina ing nagari Koreah, sanajan bôngsa Koreah kapêksa dados têtêlukanipun, ewasamantên inggih kenging
kasusastran Cina ugi katindakakên wontên ing ngriku. Kajawi punika bôngsa Koreah, ingkang suwaunipun anggadhahi kapitadosan piyambak, saking dayaning bôngsa Cina wau lajêng sami angrasuk agaminipun, inggih punika agami Konyucu. Wusananipun sarêng agami Buda saya dangu saya ngrêda, bôngsa Koreah lajêng sami kelut dhatêng agami enggal wau, ingkang wusananipun lajêng sami angrasuk dhatêng agami Buda, ngantos dumugining dintên samangke punika, ewadene rumasukipun agami Buda botên patos lêbêt sangêt, amila ing samangke sanajan bôngsa Koreah punika kêcêluk bôngsa ingkang angrasuk agami Buda, ananging taksih wontên cara-caranipun, ingkang gêgayutan kalihan kapitadosan kala kinanipun. Kajawi agami kasbut nginggil, ing wêkdal samangke ugi sampun kathah ingkang sami angrasuk agami Kristên.
Wontênipun sapunika tanah Koreah punika kabawah ing karajan Jêpang, saha ing ngriku dipun wontêni guprênur jendral, minôngka wêwakilipun sang nata ing Jêpang amarentah ing laladan Koreah ngriku, dados sajakipun kadosdene tanah Jawi kabawah ing praja Walandi punika. Ewasamantên ing tanah Koreah ngriku inggih taksih wontên turunipun para raja rumiyin, kadosdene ingkang kacêtha ing gambar sisih punika, lan dumugining dintên samangke taksih tansah kinurmatan saha ingaji-aji.
Mênggah gêsangipun têtiyang Koreah punika, ingkang kawigatosakên sangêt inggih punika ing bab têtanèn, amila ing ngriku pamêdalipun siti ingkang prêlu piyambak, inggih punika: uwos, ing sisih kilèn lan kidul, kathah tiyang ingkang sami nanêm: gandum, juwawut, kêdhêle lan kara, ing sisih lèr sitinipun perangan ingkang agêng têtanêmanipun: kênthang. Kawontênanipun rajakaya katingal majêng, punapa malih lêmbu, ing ngriku katingal sae-sae, makatên ugi kapal, babi lan sanès-sanèsipun, kajawi punika kawontênanipun tiyang misaya ulam ugi katingal majêng. Kajawi sutra, kabudidayan sanèsipun katingal kirang sangêt. Ingatasing dêdagangan perangan ingkang agêng kacêpêng ing têtiyang Jêpang.
Makatên mênggah kawontênanipun ing tanah Koreah samangke. Salamining Koreah kabawah ing karajan Jêpang, bôngsa Koreah ugi
sêsakit, sêsakit kolerah punika sabên tuwuh wontên sawênèhing nagari lajêng kados damêl gègèr, dening panêmpuhipun pancèn anggêgirisi, gampil sangêt tular-tumularipun. Nanging tumrapipun ing jaman sapunika, sanadyan damêla gègèr, ramenipun wau namung saking ombyaking tiyang ingkang sami nêdya ajêjampi suntik dhatêng dhoktêr, inggih punika ingkang dipun wastani suntik kolerah. Wontênipun lajêng sami pating grubyug wau, nandhakakên bilih ing sapunika têtiyang sampun sami pitados dhatêng dayaning suntikan wau. Punapa malih ing samangke tiyang sampun pitados sangêt dhatêng kawruhipun dhoktêr.
Ingkang sampun sumêbar ing pawartos, dèrèng dangu punika ing Batawi kaambah ing sêsakit kolerah, ingkang aslinipun tularan saking tanah sabrang, utawi inggih sampun manggih tôndha yêktinipun, yêktos wontên tiyang ingkang katrajang
wau, inggih punika suntik kolerah, ing salêbêting kitha dipun wontênakên papan kangge nyuntik ngantos pintên-pintên panggenan, malah tumraping panggenan ingkang kathah tiyangipun, kados ta ing kantor-kantor, dipun dhatêngi ing dhoktêr piyambak. Panyambut damêlipun dhoktêr kenging dipun wastani tanpa kèndêl, dene dhatênging tiyang ing papan panyuntikan ngriku tansah anglur ewon-ewon, mila salêbêtipun sawatawis dintên kemawon, kawontênanipun tiyang ingkang
têtiyang dhatêng suntikan punika ugi dados tôndha yêkti mênggahing piandêlipun dhatêng dhoktêr, punika inggih andadosakên kabêgjan mênggahing praja. Beda sangêt kalihan kawontênanipun jaman nalika pribumi dèrèng gadhah kapitadosan dhatêng dhoktêr, sabên
kawontênaning lêlêmbat, malah lajêng mastani manawi kolerah punika tuwuhipun saking pandamêling bôngsa lêlêmbat. Mila ing ngriki prêlu kacariyosakên sakêdhik mênggahing bab piandêling tiyang Jawi dhatêng lêlêmbat, murih kêtingal bilih piandêlipun wau sajatosipun botên mantuk ing nalar, malah lajêng adamêl karugian agêng.
Ing jaman nalika dhoktêr dèrèng kathah kados ing jaman sapunika, tumrap tiyang ing pakampungan kenging dipun wastani dèrèng sumêrêp punapa ingkang dipun wastani satunggal-satunggaling sêsakit, mila manawi wontên sêsakit nular, namung dipun wastani pagêblug. Dene ing bab sakit kolerah têtiyang Jawi inggih sampun dangu tumut ngangge têmbung wau, nanging amastani manawi kolerah punika wadyanipun Kangjêng Ratu Kidul, ingkang dipun utus ngupados tiyang, amargi Kangjêng Ratu badhe kagungan damêl, sapunika prêlu badhe ngagêm bêbau kathah.
Piandêl ingkang kados makatên wau lajêng nuwuhakên cêcariyosan warni-warni. Wontên ingkang cariyos ngakên sampun nate kêpêthuk kolerah wontên ing margi, wujudipun inggih kados tiyang limrah, kolerah wau kalihan ambêkta gêndul isinipun toya, sabên dipun ombèkakên, tiyangipun ingkang ngombe lajêng nuntak wawratan, wusana lajêng dipun aran dhatêng sagantên kidul. Wontên malih ingkang cariyos, bilih wontên tiyang ingkang dipun bêkta kolerah saraganipun. Sawênèh wontên ingkang cariyos sampun nate nglampahi piyambak, wicantênipun mêmpêng:
Tujune, tujune, barêng aku têkan ngarsane Kangjêng Ratu Kidul banjur eling. Batinku: Lha, aku iki mêsthi dipangan kolerah. Ana kanane aku banjur dipasrahi pagawean dikon asah-asah piring, nanging pijêr pras-prês pêcah, pancèn tak jarag. Lan aku sabên olèh cadhong ora tak pangan. Klekak-klèkèk aku pijêr ambêlèhi pitik bae, la wong doyanaku pancèn panggang pitik. Barêng patrapku mau konangan, aku banjur ditundhung. Aku banjur lunga arêp mulih. Satêkanku ngomah, jêbul aku wis
Ombyaking tiyang ingkang sami dhatêng nêdha dipun suntik.
Cêcariyosan ingkang lôngka kados makatên wau limrahipun lajêng dipun anggêp nyata. Hêm.
Ing sapunika kados tumrapipun tiyang kathah sampun [sampu...]
botên prêlu dipun sêsorahi ing bab kawontênan ingkang anjalar sakit kolerah punika, namung dipun sampe kemawon sakêdhik, bilih sêsakit punika asli saking baksil wijining sêsakit ingkang botên kasatmata kalêbêt ing badaning manusa, amor kalihan rah, lajêng dados sakit wau.
Tumrap pangrêksaning kasarasan, manawi nuju wontên sêsakit kolerah, kêdah sarwa rêsikan, kikrik ing têtêdhan, ngombe kêdah toya matêng, wowohan ingkang botên gampil ajuripun wontên ing wêtêng sampun katêdha. Punapa-punapa ingkang magêpokan ing bab têdha, kakumbaha wedang.
Panulakipun, manawi wontên ingkang sakit murih botên nular, kêdah rêsikan sangêt, panggenaning rêrêgêd kasirama karbol, kreolin utawi gamping. Pangangge ingkang mêntas kangge ing tiyang ingkang sakit, kagodhoga saha dipun kêlanthang.
Dene ingkang sae piyambak mênggahing pangrêksa, anêtêpana bêbasan: pêpayung sadurunge udan. Inggih punika samôngsa wontên pawartos sêsakit kolerah prayogi lajêng nêdha kasuntik dhatêng dhoktêr. Insaallah wilujêng. Dene dayaning suntik wau namung 6 wulan.
sarwa ringkih / katon ing kaananipun / nanging darbe kawasa / ngluwihi samèng dumadi / kang
Nadyan ucape ing kina / tumrape ing bôngsa Jawi / wus wiwit duk jaman purwa / kongsi tumêkèng samangkin / dipôngga iku yêkti / kasor dening sratinipun / malah tumraping sabrang / liman mung inganggêp mundhing / pan pinardi dadya rong wang nambut karya //
Ananging kang dèrèng wikan / gumune kapati-pati / awit ngatasing manusa / ingkang amung cilik mênthik / kawasa angêrèhi / mring kewan kang agung luhur / dene ta nyatanira / tan lyan mung sing ngakal budi / ingkang
mangkono yêkti / mung tansah mawèh pangungun / lan iku datan lôngka / pantês ingaran linuwih / mêmunjuli ing lyan ing pangêrèhira //
Kadi ta ingkang kacêtha / anèng gambar kang sumandhing / dipôngga ingajar lênggah / kang pinrih sinau nuli / nabuh piano amrih / mawèh sukanirèng kalbu / katrappatrap. ingkang mangkana / tumrap gajah kang nglakoni / aran têtêp kasoran
Kang kawuryan mung karênan / mawèh sukaning sasami / kang samya kêpung umiyat / ing kagunan kang linuwih / dene kang antuk puji / mênggahing sajatinipun / mung janma kang mêmulang / dene bangkit ngêrèh
yèn kêgadhuhan luwih / dayaning budi pinunjul / baya kaananira / mung têtêp sarwa kêdugi / tan uninga mring lumuh
kang linungit / Prabu Tristan winursita / satriya kang bêg linuwih / pantês dados
darbèni panggayuh / dhatêng wêwalêsira / ingkang sampun dèn tulungi / namung tansah apasrah karsèng Hyang Sukma //
Ing manah kula graita / dhatêng para kang marsudi / ing sastra ukara cêtha / kadya Bale Pustakadi / kawignyan sungil-sungil / gampil sangêt arsa wêruh /
agêng mikantuki / kenging yèn dèn wastani / sasat mung suka pitulung / dening rêrêgènira / kalangkung mirah kapati / mirah malih ing taun ngajêng punika //
Maturnuwun ing ngarsanya / dhumatêng para marsudi / kita angsal sih kadarman / miturut wara kang wingi / wêdalnya kalawarti / Kajawèn ing têmbenipun / ing Januari ngarsa / badhe mêdal kaping kalih / rêgi ajêg tambah sae isinira //
Gita kula tur pahargyan / saking kumêdahing batin / angaturkên urmat kula / dhumatêng pra kang udani / pra maos lan rêdhaksi / lan malih administratur / kalangkung bodho kula / kathah têmbung ingkang sisip / apuranta sadaya ing kalêpatan //
Rinampungkên gènnya nurat / ing ari Anggara Manis / tanggalira kalih dasa / Dhesèmbêr wulan
namung sukur dene rêna ulah sastra //
yogyanipun ingkang têbêritabêri. ngêngimpun / lan namat-namatna / mring traping ukara bêcik / mrih sambada uning kithaling ukara //
Pamoring Srêngenge, Siyang lan Dalu.
Ingsun iki srêngenge, lir Kajawèn jiwane, nêdya pamit
anggung ngrasa, mèngêt ing dhèwèke, kang wus nunggal sawarsa, karênan lawan sira, tanpa pisah mangkene.
Mung ingsun mêksa mirud, pêtêng kang arsa napud, dening kêsundhulan taun, kang wus katon nyakêti, wimbaning Januari, sumarma aywa gêtun.
ing sawarsi, sira anggung mirêngna, kadi paran yèn pisah, tyas ingsun dahat rudah, dhuh arka èlingana.
Kalawan wus pinasthi, ingsun tan kêna kari, saparan gêgandhengan, aranira wus cundhuk, salami tansah gathuk, srêngenge lawan awan.
samono uga, nadyan pisah sadhela, ing tyas anggung anggagas, mula ayo saiki, tunggalan dadi siji, murih Kajawèn brêgas.
Saya dangu saya cêtha sangêt mênggah saening Muhamadiyah.
dipun adani dening Muhamadiyah, sapintên sumêbaring buku-buku Muhamadiyah ingkang migunani dhatêng para umat Islam, saha ugi sampun ngadani ambikak klinik pitulungan dhatêng sintên kemawon ingkang nêdya jêjampi mriku. Cêkakipun kenging dipun wastani, bilih Muhamadiyah punika ancaging sêdyaipun kasêmbadan.
Dhoktêr Radèn Suratman (ing sisih têngên) nalika nuju anjampèni kalihan pambantunipun.
Sampun sawatawis wulan punika, Muhamadiyah ing Surakarta ambikak klinik sêsakit mripat, ingkang dipun pangagengi dening panjênênganipun dhoktêr Radèn Suratman, dhoktêr ing bab sêsakit mripat.
Sanadyan klinik wau dèrèng sapintêna dangunipun, ewadene dhatêngipun tiyang ingkang sami jêjampi mriku kathah sangêt, botên ngêmungakên tiyang salêbêting kitha kemawon [kemawo...]
[...n] sanadyan saking sajawining Surakarta inggih kathah. Dene adêging klinik wau kathah ingkang sami ambiyantu kangge nyantosakakên, malah sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ugi kaparêng aparing kadarman arta.
Miturut papriksaning dhoktêr Radèn Suratman, ingkang pinanggih wontên ing Surakarta, kathah tiyang ingkang nandhang sakit tragum, inggih punika sawênèhing sêsakit mripat ingkang sagêd nular.
Mila wontênipun klinik sêsakit mripat wau, tumrap têtiyang ing Surakarta rumaos manggih kabêgjan agêng. Pangajêng-ajêngipun, mugi wontênipun sêsakit ingkang kados makatên wau tumuntêna sagêd sirna.
Kajawèn ugi tumut mangayubagya sangêt, tuwin mêmuji mugi adêging klinik wau sagêda dados jalaran kabukaning manahipun têtiyang ing Surakarta, sumêrêp dhatêng ajining kasarasan, ingkang mikantuki kangge ngudi dhatêng kamajêngan. Punapa malih mêmuji dhatêng kasugênganipun para ingkang mandhegani sadaya. Amin.
Ing Kajawèn ôngka 48 tuwin 49 kawrat wara-wara: sintên ingkang sagêd angsal langganan sakawan iji, badhe kacaosan Kajawèn lêlahanan. Dene laminipun inggih manut lamining anggènipun langganan têtiyang ingkang dipun lêbêtakên wau. Samangke Bale Pustaka sampun kathah anggènipun nampèni sêrat saking sanak-sadhèrèk ingkang sumêdya dados agèn, ananging sêmunipun sadaya wau sami dèrèng mangrêtos cêtha mênggah kajêngipun wara-wara wau katitik saking sêrat-sêratipun, namung nêrangakên nami-namining tiyang ingkang badhe dados langganan thok, dados botên ngangge ngintunakên yatra rêgining langganan. Môngka kajêngipun wara-wara wau: nyukani langganan dalah yatranipun pisan. Amila kalayan wara-wara punika, administrasi nyuwun dhatêng para ingkang sami kêparêng dados agèn, mugi nêtêp para dhatêng kuwajibanipun, inggih punika: nyukani langganan dalah yatranipun pisan. Sabên gangsal langganan, ingkang kêdah kabayar 4, dados ingkang 1 gratis, minôngka pituwasing agèn.
Kajawi punika ngaturi uninga, bilih nalika tanggal kaping 23 kapêngkêr punika, administrasi sampun ngintunakên bêlangko pos wisêl dhatêng para prayantun langganan, minôngka pamêthuking yatra langganan tumrap kuwartal I ngajêng punika. Amrih sampun andhatêngakên kapitunan ngrika-ngriki jalaran katêlasan Kajawèn, para prayantun mugi kêparênga ngintunakên yatra langganan wau ing salêbêtipun
dèrèng wontên pasinaon ulah raga, wontênipun namangnamung. lugu sinau ulah pikir thok, ewadene tumrap pamanggihipun tiyang ingkang sampun andungkap dhatêng raosing ulah raga, sampun sagêd amastani bilih murid-murid sêkolah punika prasasat sampun ulah raga sabên dintên, inggih punika kapiridakên saking ajêging tindakipun, tilêm, tangi, adus, lajêng
makatên wau inggih sampun wontên èmpêripun sakêdhik, tindak-tanduk sabên dintên ingkang ajêg punika inggih nama ulah raga, nanging manawi dipun timbang kalihan ingkang dipun wastani ulah raga yêktos, punika lajêng beda sangêt kawontênanipun, awit ingkang nama ulah raga punika inggih ingkang kêtingal anggèning ngulahakên raganipun.
Dangu-dangu lajêng wontên caraning lare gandhulan, ngangkat awrat, punika têtêp nama ulah raga, nanging ulah raga ingkang kados makatên wau namung tuwuh saking kajênging lare piyambak, wontênipun taksih manasuka.
Ing nginggil punika gambaripun para murid kursus guru dhusun ing Kêrtasana sami ulah raga.
Petruk : Kang Garèng, upama anggonku lêlana nyang Jawa Têngah kuwi dakcaritakna kabèh, têmtune iya ora bakal rampung-rampung, sanajan saiki kowe anjupuk bojo ênom, nganti duwe anak, anakmu korabèkake iya nganti duwe anak manèh, putumu mau korabèkake, iya nganti duwe anak, mêngkono satêruse nganti ana sadhosin rambahan, iya ora bakal rampung-rampung, mulane anggonku crita saiki arêp dak jugag bae, dak critake sing prêlu-prêlu bae, apa manèh pamawasanaku sajêroning lêlungan kiyi.
Garèng : Hêm, wêwatêkanmu dhêmênyar kuwi kok ora mari-mari. Tandhane kalane anyar-anyaran olèh êmbokne Si
salah sathithik, jangan mung kurang asin utawa nyambêl kurang trasi bae sing koanggo kêmbang lambe: tak pêgat, tak talak pitu, ayo sowan nyang mas pêngulu. Saiki kokatonake manèh anggonmu dhêmênyar mau, kowe biyèn rak kôndha, yèn kabèh anggonmu lêlana nyang Jawa Têngah, arêp kok critakake, saiki durung olèh saparo bae, wis banjur arêp kojugag, kang mangkono kuwi apa ora dhêmênyar arane. Ing môngka samubarang gawe kuwi sadurung-durunge kudu dipikir kanthi matêng, dadi yèn wis wiwit ditindakake, iya kudu dibanjurake nganti rampung. Kajaba ta yèn banjur ana alangan gêdhe, kang anjalari kowe kapêksa ora bisa ambanjurake kang arêp kolakoni mau.
Petruk : Pancèn iya ana alangane, upama dak critakna kabèh nganti sesuk êmbèn iya ora bisa rampung, mula aku
Ana ing Magêlang aku banjur: trèthèk, trèthèk sowan ingkang bupati. Sauwise banjur: thok, thok nêmoni panggêdhene kantor boswèsên, saka kono banjur: blang gêdhumplak, blang gêdhumplak anêmoni para priyayi lan partukulir liya-liyane.
sapa arêp nêmoni ing sawiji-wijining golongan, kuwi
sabisa-bisa kudu sing ngrêti anggone ngêtrapake awake, aja nganti diunèkake wong kang kurang tata. Dadi upamane kowe sowan nyang para luhur Jawa, sing wajib kourmati, kowe iya kudu nganggo tata Jawa, yèn prêlu iya aja lali sêmbah dhodhoke, anggonmu anindakake tingkahmu iya kudu sing alus, gambare alus mau: trèthèk, trèthèk. Dene yèn kowe anêmoni para luhur Walônda, ing sarèhning bôngsa Walônda kuwi racake: cikat, tandang, lan sapadhane, kowe iya ora kêna lali andhap-asormu, ananging sabisa-bisa kudu anulad cikat tandhange, dadi aja banjur klelat-klèlèt kaya wong sing katagihan kacubung, ananging kudu ngatonake: cikat, tandang lan trêngginasmu, gambare: thok, thok, thok. La nèk katêmu karo wong-wong sajajarmu, la kuwi akèh prèine, dadi anggonmu nêmoni, iya bisa sakêpenake.
Garèng : Adhuh, anggone awèh katrangan sajake kok kaya propsor.
Petruk : Wiyah, kathik kaya wong ngombe bir, dicopot prope, banjur diêsorake, sauwise rampung kaprêluanaku ana ing Magêlang, aku banjur anêrusake lakuku, yakuwi nyang Sêmarang, Gubug, Surakarta lan Ngayogyakarta, sauwise rampung banjur bablas ngênthir nyang Bêtawi manèh, nganggo mampir sawêngi ana ing Purwakêrta. Saka pandongamu lungaku mau iya olèh gawe. Wuwuhing lêngganan Kajawèn rada lumayan.
Garèng : Lha wong gawe pêrslah kathik dicêkaki sakarsanèki ngono, nèk dêlêng dêdêge kaya pare pêlus ngono, pancène yèn andongèng iya dawa ngalur-alur, jêbul-jêbul cêkak angaprêt kaya buntut wêdhus. Ya uwis, critakna bae saiki panêmumu sing klêbu anèh.
Petruk : Sing dak dêlêng banjur agawe gumuning atiku kuwi, dene sawiji-wijining kutha wong-wonge têka beda-beda solah tandange, êmbuh wêwatêkane aku ora êruh, solah tandange mau sajak kagawa saka papan padunungane. Kaya ta: wong-wong ing Sêmarang, kuwi solah tandange sajake: cikat, tandang, trêngginas, ora duwe kêsêl lan sapanunggalane, kang mangkono kuwi apa sabab kagawa saka kuthane, amarga kutha Sêmarang kuwi kutha dagang, dadi wong-wonge iya padha ngudi bangêt nyang padagangan, wong-wonge ing kono sajake ngrêti, yèn ambuwang wayah iya ambuwang bôndha. Kosokbaline wong-wong ing Surakarta, kuwi sajake padha alus-alus, padha andhap-asor, padha anyatriyani, kang mangkono kuwi apa kagawa sabab wong-wong ing kono cêdhak lan ratune. Dene wong-wong ing Ngayogya sajake ngênggoni solah tandange kutha karo pisan mau, yaiku: ya alus, andhap-asor, nanging tandang saha trêngginas, kang mangkono mau bokmanawa kagawa saka cêdhak ing ratu, lan kajaba angakoni turuning prajurit, bokmanawa uga saka luwih kulina sêsrawungane karo bôngsa Walônda, sing seje dhewe ngono solah tandange wong Magêlang, kuwi sajake kathik: prasaja, barès tur ngayang batin.
Garèng : Kathik banjur ngalêm dhangkane dhewe.
Tumrap tiyang ingkang taksih klèntu sêrêp, mênggah ingkang kawastanan: guru, punika namung tiyang ingkang padamêlanipun mulang wontên ing pamulangan kados limrah punika kemawon. Sayêktosipun, sadaya tiyang punika inggih guru, malah sadhengahing wujud ing ngalam donya punika, kenging kaanggêp dados guru. Paribasan basa Latin: natir iku guru. Guru punika ingkang dados lantaraning sumêrêp dhatêng sêsêrêpan, dene sêsêrêpan utawi kawruh punika, wontên ingkang sae-sae wontên ingkang awon, ingkang sae prayogi dipun angge, ingkang awon kêdah katilar. Wondene nalaripun, dene sadhengahing wujud punika kenging kaanggêp dados guru, jalaran makatên upaminipun: sagêdipun manusa lajêng mangrêtos dhatêng sêsakit ingkang nama malariah, punika namung saking maguru dhatêng lêmut. Sagêdipun lajêng gadhah pirantos mabur, maguru dhatêng solahbawaning pêksi. Sumêrêpipun dhatêng miring utawi waradinipun lumah, maguru dhatêng ilinipun toya, makatên sapiturutipun.
Guru sasami, inggih punika manusa sami manusa, ingkang sampun angsal sêsêrapan saking anggènipun maguru dhatêng sadhengahing wujud punika, lajêng katular-tularakên dhatêng tiyang sanès. Tular-tumularipun saking sakêdhik, ngantos sabên tiyang gadhah sêsêrapan warni-warni. Wontên ingkang awon wontên ingkang sae, guru sasami wau kenging kaperang dados kalih perangan, inggih punika: guru saking lêbêt, kados ta: piwulang saking bapa biyung, lan guru saking jawi, inggih punika piwulang ingkang tukipun saking anggènipun ningali, nitipriksa utawi niru kawontênan ingkang wontên sajawining wêwêngkoning griyanipun. Piwulang ingkang saking jawi punika mutawatosi sangêt. Guruning manusa sangalam donya punika sajatosipun jêjêr namung bapa lan biyungipun. Awon utawi saenipun manusa luhur utawi asoripun, punika gumantung piwulanging bapa biyung. Manawi bapa biyung punika kirang kawruhipun tumrap mulang dhatêng anak, punika ingkang limrah lajêng nêdha tulung dhatêng tiyang sanès, kapurih mulang. Guruning manusa ingkang wiwitan punika: [puni...]
[...ka:] biyungipun, dene bapa namung nyantosani lan mêwahi kêkiranganing piwulangipun biyung. Dados ingkang andhasari kapintêran utawi wêwatêkan dhatêng anak punika: biyung. Pramila watêking manusa punika botên têbih saking wêwatêkaning biyungipun. Dhêdhasaring wêwatêkan ingkang sae sanajan katumpangan utawi kawêwahan wêwatêkan enggal ingkang awon, punika taksih gampil ewah-ewahanipun. Kosokwangsulipun ingkang sampun adhêdhasar watak awon, sanajan katumpangan wêwatêkan ingkang sae, mêksa wontên kalamangsanipun wêwatêkan ingkang awon punika, sagêd ngawonakên ingkang sae. Mila têtanggêlanipun biyung punika awrat sangêt. Ngulinakakên watêk ingkang sae dhatêng anak punika botên trimah namung kanthi kawulang kemawon, ananging ingkang prêlu sarana katuladhanan. Tuladha langkung andayani tinimbang piwulang, mila sêsêbutanipun guru, dipun gugu piwulangipun lan dipun tiru tuladhaning lampahipun.
Mênggah sêdyanipun tiyang sêpuh anggènipun mulang lan anggulawênthah dhatêng anak punika, sapisan: anakipun supados saras badanipun, kaping kalih: supados pintêr, kaping tiga: supados sae watêkipun. Ngagêsang punika manawi botên gadhah sangu tigang prakawis: saras, pintêr, lan wêwatêkan sae, amasthi botên wilujêng salaminipun.
Wondene ingkang kasêbut piwulang saking jawi punika mutawatosakên, jalaran tuking piwulang warni-warni, 1. saking sasami ingkang dipun pasrahi mulang, inggih punika juru pamomong utawi guru sêkolah, 2. saking mitra sêsrawunganipun utawi tindaking sanès ingkang dipun raos dados panujuning manahipun. Mila bapa biyung kêdah milih sayêktos tumrap tiyang ingkang badhe dipun pasrahi dados guruning anakipun. Dene bab sêsrawungan, sampun dados paribasan: sing sapa sêsrawungan marang wong ala, masthi kalepetan ing alane. Mila sadaya ngagêsang kêdah sami ngèngêtana bilih inggih dados guru, ugi dados murid, sarta mulang lan nêdha wulang. Tiyang utawi lare ingkang panuju nindakakên patrap ingkang botên sae, punika kajawi badanipun piyambak nêmahi cilaka, tiyang sanès inggih sagêd ugi nandhang kasangsaran, bilih ingkang niru punika tiyang ingkang kirang sêsêrêpanipun. Sarèhning ngagêsang punika inggih dados guru tuwin ugi dados murid, mila manawi wêwatêkan utawi sêsêrêpanipun punika awon, dados tular-tumularipun inggih botên sae.
Tabêri iku wêkêling panyambut-gawe kang ajêg, sanadyan mung sathithik nanging tumindak. Nastiti iku tumindaking panyambutgawene, aja nganti kêliwatan. Dening ngati-ati iku ngarah panyambutgawene aja nganti luput. Mung nyatane: gampang mungguhing uni, angèl dilakoni.
Sêrat kabar Soer. Hbld. Amartosakên, bilih pungkasaning taun 1928 Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara badhe tindak dhatêng Eropah, prêlu ajênêngi konggrès bab kagunan kawula, ingkang badhe dipun wontênakên benjing ing wulan Dhesèmbêr taun 1928 ing kitha Prah.
Wontên pawartos, bilih ingkang kangge papan pambucalipun Kyai Caringin, inggih punika: Cianjur, dene pangkatipun kyai wau kala dintên Kêmis ingkang kapêngkêr punika. Sadaya batihipun sampun pintên-pintên wulan manggèn wontên ing Tanah Abang (Wèltêprèdhên), Minggu ingkang pungkasan piyambak punika, Kyai Caringin ugi kaparêngakên manggèn kêmpal kalihan batihipun wontên ing Tanah Abang. Mantunipun
Rukun asli ing Serang. Dene anakipun kyai, nama Haji Asêp Emid, samangke taksih ngêntosi putusanipun nagari.
Dèrèng dangu punika ing Bandhung mêntas dipun êdêgakên pakêmpalan tumrap para wanita pribumi, ingkang dipun namakakên: Putri Indhonesiyah. Pakêmpalan punika cabangipun Pakêmpalan Jong-Indonesia apdhèling Bandhung tumrap para wanita. Mênggah sêdyaning pakêmpalan angajêngakên sêsrawunganipun satunggal lan satunggilipun, tuwin angudi dhatêng kaprêluanipun tiyang nyêpêng bale griya.
Wontên kabar, bilih têtiyang pasakitan ingkang katahan wontên ing griya pakunjaran ing Glodhog, samangke sami dipun bagi dhatêng pakunjaran sanès-sanèsipun, inggih punika 180 kakintunakên dhatêng griya pakunjaran ing Sragèn, lan 250 kakintunakên dhatêng Madura, dados samangke ingkang taksih katahan wontên ing Glodhog taksih wontên pasakitan 1450. Pangintunipun pasakitan-pasakitan dhatêng Madura kanthi dipun jagi saradhadhu inpantêri kalih brigadhê saking Mistêr Kornèlis, ingkang ngapalani satunggiling opsir. Miturut kabar kawat, pangintunipun dhatêng Madura wau, katindakakên kanthi sidhêman, wijulêng botên kirang satunggal punapa. Botên dangu malih para saradhadhu ingkang angêtêrakên pasakitan-pasakitan wau, kenging kaajêng-ajêng enggal wangsul dhatêng tangsinipun malih sarana numpak sêpur.
Saking Ngayogya kawartosakên, bilih komite konggrès P.S.I. badhe angwontênakên parêpatan ingkang sêdyanipun murih pasulayaning rêmbag Pakêmpalan Muhamadiyah lan Ahmadiyah sagêda kasirêpakên.
Wiwit ing sapunika kintunan sêrat tuwin kothakan ingkang mawa rêgi tumrap dhatêng Mêkah tuwin Juddah dipun tampèni, rêginipun botên kenging
Wartos saking Ngayogya ingkang katampi ing Yafabodhê, martosakên, bilih ing Ngayogya wêkdal punika sawêg nênimbang ing bab badhe adêgipun Sultanaatstudiefonds. Mênggahing kajêngipun, nêdya mragadi para neneman bôngsa Jawi ingkang asli saking Ngayogya, ingkang badhe sinau dhatêng pamulangan têngahan ing Indhia utawi dhatêng nagari Walandi.
Ingkang sagêd angsal pitulungan punika namung para neneman, ingkang tiyang sêpuhipun tuwin ingkang nanggêl gêsangipun, botên kiyat babarpisan, utawi ragi kirang kiyat maragadi lare wau, lan bilih ing têmbe badhe cêpêng damêl ing kasultanan.
Ingkang angsal pitulungan wau, ing têmbe dipun wajibakên cêpêng damêl wontên ing kasultanan sakêdhik-sakêdhikipun gangsal taun, tuwin kêdah mangsulakên waragading pasinaonipun, kacêngklong saking balanjanipun, sabên wulan 10%.
Kawartosakên, dèrèng dangu Kangjêng Pangeran Arya Surabrata bidhal saking Surakarta dhatêng Ngambon, ingkang nguntapakên dhatêng Sêmarang, ingkang paman, Kangjêng Pangeran Arya Cakraningrat, tuwin ingkang rayi, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata.
Kawartosakên, ing dhusun Bugêl, ondêr dhistrik Panjatan, Kulon Praga, katrajang ing wangwung ama klapa, sami nêdhani blarak. Bêgja dene botên lajêng ngrêbda. Saking pangintêning ngakathah, ama wau asli saking uwuh-uwuh sauruting margi lori.
Dèrèng dangu gripir landrad ing Banyuwangi dipun pêjahi ing tiyang Arab ewah wontên ing kantoripun.
Sopiripun Tuwan Yohengkam lid polêksêrad, mêntas karampungan ing pangadilan kaukum dhêndha f 100,- jalaran anglampahakên oto wontên ing Nurwèk dumugi ing Batawi lampahipun ± 50 KM. Ing dalêm saêjam. Nalika pulisi nêdha sêrat pikêkah sopir, Tuwan Yohengkam akèn dhatêng sopiripun supados anglajêngakên lampah dhatêng kantor gupêrnur. Pulisi ngoyak saking wingking. Tuwan wau inggih badhe kapriksa ing yustisi, prakawis botên miturut prentahing pulisi.
Ing bab wartos badhe pambucalipun dhoktêr Cipta dhatêng Bandhah, ingkang sapunika taksih manggèn wontên ing Ojungbrung, sampun dipun sukani sumêrêp ing pulisi, bilih pungkasaning wulan punika badhe kabidhalakên dhatêng papan padununganipun enggal.
Kawartosakên, Pakêmpalan Muhamadiyah ing Pakalongan, sabên malêm Jumuwah dipun wontênakên dhebat umum wontên ing griyanipun R.H. Murad Afandhi, dhebat wau namung bab pitakenan agami Islam.
Tuwan Sanusi, lanbao konsulèn, sampun angsal palilah
Kawartosakên, bilih ingkang badhe jumênêng gupêrnur Jawi Wetan Tuwan Hardeman rêsidhèn ing Surabaya. Tuwan van Gulik rêsidhèn ing Sêmarang, jumênêng gupêrnur Jawi Têngah. Dene tuwan rêsidhèn van der Jagt botên kagungan pangajêng-ajêng jumênêng gupêrnur ing sajawi ing karajan Jawi.
Tuwan Kloprogge rêsidhèn ing Rêmbang badhe wangsul dhatêng nagari Walandi kanthi pènsiyun. Kathah para priyantun ing Rêmbang, tuwin ugi rêsidhèn ing Sêmarang, sami martuwi ing dalêmipun, prêlu ngaturi kasugêngan badhe konduripun dhatêng nagari Walandi. Tindakipun badhe nitih kapal api Prinêsdhèr Nedêrlandhên.
Prakawisipun para sêtudhèn India ing nagari Walandi, ingkang kadakwa badhe damêl gegeran, badhe kapriksa ing pangadilan, wontên ing têngah-têngahaning wulan Januari.
Kawartosakên, ing Surakarta ing wêkdal punika nuju usum sêsakit bèlèk, mèh ing sabên pakampungan wontên tiyang sakit mripat.
Propagandhis Sarekat Ambon, nama Tuwan Pati, ingkang kasingkirakên dhatêng Bêngkulên, miturut bêslit gupêrmèn, sapunika katêtêpakên manggèn ing Palembang.
Panyuwunipun S.S. badhe mêwahi panjanging margi tram Krawang-Rengasdhengklok, dumugi Batujaya, panjangipun 20 K.M. sampun katampèn.
Sekretaris gupêrmèn panjênênganipun Tuwan Èlêp aparing wartos dhatêng Indische Pers Comite sasampunipun dipun timbang-timbang lêbêt, kangjêng tuwan ingkang wicaksana aparing dhawuh karampungan, bilih nyuwak kawontênaning pèrês konpêrènsi. Andhêging konpêrènsi ing salêbêtipun parêpatan polêksêrad, andadosakên sudaning wigatosipun pêpanggihan wau. Kajawi punika konpêrènsi wau inggih botên anêrusi kados saraosing panggalih dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana. Suwakan wau miturut pamanggihing tiyang kathah, ngintên bilih jalaran saking botên nocogi kalihan kawontênaning praja. Dene kangjêng tuwan ingkang wicaksana taksih kaparêng anampèni rêmbaging pèrês.
Kawisudha dados pisê kongsul ing Mêkah, Radèn Mas Tabri Danusaputra, Jaska klas I ing Mèstêr Kornèlis. Sapunika sampun bidhal dhatêng Mêkah.
Miturut pawartos, ing salêbêtipun Minggu kêpêngkêr, landrad ing Batawi sampun angluwari tiyang tahanan bôngsa komunis 50. Wontên 6 ingkang badhe kapriksa. Bilih tanpa pambêngan, ing têngah-têngahaning wulan Januari ngajêng punika, ing bab prakawis komunis papriksanipun sampun rampung sadaya. Tiyang komunis 70 ingkang taksih wontên pakunjaran, ingkang sabagean badhe kakintunakên dhatêng Dhigul, ingkang sabagean malih dèrèng karampungan. Saking Mèstêr Kornèlis kawartosakên, wontên tiyang 12 ingkang badhe kabidhalakên dhatêng Dhigul, tuwin 8 ingkang badhe kapriksa.
Lêngganan nomêr 2627. Prayogi pitakèn piyambak dhatêng N.V. Tabakmaatschappij Dobbelman ing Wèltêprèdhên.
Lêngganan nomêr 1204. Bab gambar ingkang kapacak wontên ing kalawarti Kajawèn, punika botên mawi mawang ukuranipun, nanging alit-alitipun kêdah 9x12 c.M. wujudipun kêdah ingkang cêtha, tuwin ingkang landhêp, dene pituwasipun 1 gambar kathah-kathahipun f 2.50, bab cacriyosanipun botên
isinipun Kajawèn, kula tampi kanthi gênging panuwun. Punika nocogi kados sêdyaning Kajawèn.
Tuwan kaptin wau nêmbe wangsul saking Aprikah Kidul, mêntas anglampahi tumut pêrang. Piyambakipun lumêbêt dhatêng golongan preiwiligêr, bagean sêni. Wontên ing paprangan, tuwan kaptin wau kalêbêt ing golonganing bôngsa militèr ingkang pintêr. Kajawi sadaya ingkang sampun kula aturakên wau, kula wêwahi katrangan malih, bilih saking pamanggih kula pasêmonipun tuwan kaptin punika kados tiyang ingkang nandhang susah, sarta katingal bilih botên kacêkapan. Ingkang makatên punika anuwuhakên, kula lajêng gadhah raos rêsêp dhatêng piyambakipun. Bokmanawi inggih jalaran kula piyambak ugi nandhang kêkirangan sampun pintên-pintên taun laminipun punika.
Kacariyos, kala samantên Tuwan Higgs kèndêl angènipun ningali gulungan dalancang utawi barang sanèsipun sarta ningali kula ngadêg ing pêtêngan, nuntên pitakèn, wicantênipun sêmu wêngis, swaranipun alit, awit manawi nêpsu swranipun pancèn lajêng ewah: sampeyan punika sintên, tuwin wontên karsa sampeyan punapa rawuh ing ngriki.
Tiyang nènèman ingkang linggih wontên ing sacêlakipun nuntên wicantên: Kalawau abdi panjênêngan èstri sampun matur, bilih wontên mitra panjênêngan ingkang kêpengin kapanggih kalihan panjênêngan.
Tuwan propesor: Lêrês mitra, kula kêsupèn, nanging kula botên èngêt, sintên mitra kula ingkang warni saha godhèg tuwin jenggotipun kados menda berok punika. Suwawi nyakêt mriki, mitra. Sami wilujêng rawuh sampeyan ing ngriki.
Kula nuntên nyakêt sarta kasorotan ing padhanging lampu listrik.
Tuwan propesor wicantên malih: Sintên, ta, Sampeyan punika? Kula têka kêsupèn, manawi mèmpêr-mèmpêripun kados dhoktêr Adams, nanging mokal, awit piyambakipun sampun sadasa taun punika tilar donya. Kula mirêng kabar, dhoktêr Adam kacêpêng dening para kalipah,§ Kalipah punika pangagênging bôngsa Kabil ing Aprikah sisih lèr utawi ing Maroko. pramila sampeyan lajêng karsa awalèh, nama
panjênêngan botên dados pêthak kados rambut kula.
Tuwan propesor: O, sariramu iku jêbul Tuwan Adams, bênêr pangandikamu iku, rambutku abang bangêt, mulane ora bisa enggal dadi putih. Atiku bungah bangêt bisa katêmu manèh karo sariramu iki. Kajaba iku kabênêran bangêt, awit sariramu ora karsa mangsuli layangku kang surasane nyuwun katrangan saka ngêndi anggomu olèh êcap-êcap ing jaman ing Mêsir miwiti ana karajan iku, jalaran akèh wong kang ora pracaya manawa êcap-êcap mau tulèn.
Sasampunipun wicantên makatên tuwan propesor nuntên nyandhak tangan kula sarta nyukani tabik kalihan bingah. Satêmah tuwan propesor ningali sêsupe ingkang kula angge, wicantênipun: ali-ali apa kang ko agêm iku, mênawa ali-ali kang anèh, nanging bêcike têrangna mêngko bae sawise dhahar. Saiki anêpungna karo mitraku Tuwan Kaptin Orme, iki mangrêtos uga
badanipun sawatawis, wicantênipun: kula Tuwan Orme.
Tuwan propesor nyêlani, wicantênipun: Bênêr pangandikamu iku, Tuwan Orme utawa Kaptin Orme, iku padha bae. Dene karsane tuwan kaptin iku anelakake yèn sarirane ora ana ing sajroning dhinês militèr kang têtêp, sanajan sarirane uga mèlu pêrang nanggulangi bôngsa Bur nganti têkan ing wêkasaning paprangan, sarta nganti nandhang tatu kaping têlu. Lah, iku anggone sadhiya dhahar sop wis rampung. Nyonyah Reid sadhiyaa piring siji manèh. Aku wis luwe bangêt, satêmêne ora ana pagawean kang bisa anjalari gêlis luwe kaya ambukaki mummie, marga pancèn rada rêkasa. Ayo mitra-mitra padha dhahar dhisik, mêngko sawise dhahar ambanjurake ngandikan manèh.
Kula lan mitra-mitra kula wau nuntên sami nêdha sop. Tuwan Higgs anggènipun nêdha kathah piyambak, ingkang makatên wau kula botên gumun, margi manawi nêdha salaminipun pancèn kathah, bokmanawi saking anggènipun botên purun ngunjuk inuman punika. Sabibaripun dhahar Tuwan Higgs lajêng ngisèni pipanipun panjang, kalihan sata ingkang kawadhahan ing tilas wadhah jantungipun salah satunggiling tiyang Mêsir. Sasampunipun ngisèni pipanipun, Tuwan Higgs nuntên wicantên, têmbungipun: Tuwan Adams,
saiki sariramu dakaturi nêrangake kapriye mula bukane, dene bisa bali mrene iki.
Kula nuntên anglolos sêsupe saking ing dariji kula, ingkang tansah dipun awasakên dening tuwan propesor punika. Sêsupe wau êmbananipun êmas sarta kandêl, kados sêsupe ingkang limrah kaangge ing tiyang èstri. Mripatipun sela biru (safier) mawi sinêratan ing aksara kina. Kula nêdahakên sêratan wau dhatêng Tuwan Higgs sarta pitakèn punapa piyambakipun sagêd maos.
Tuwan Higgs mangsuli sarta mêndhêt surya kôntha, têmbungipun: Mêsthi bae aku bisa maca tulisan iki. Apa
saking Nabi Suleman, rajaning - o, ora mangkono - panggêdhening bôngsa Israil, kêkasihing Allah, marang Maqueda, rajaputri ing Seba, putri turuning para ratu, putri turuning para wicaksana lan endah ing
tiron kang gaweane bagus bangêt iki, dhoktêr.
Kula mangsuli kalayan gumujêng: Anggonku olèh ali-ali iki kalawan gampang bangêt, yaiku anggonku tuku saka sawijining wong ing Mêsir, rêga
pisan, mêksa luwih saka samono, marga panggaraping tulisane pèni bangêt. Satêmêne sariramu arêp anglorobake aku. Kiraku sariramu saiki wis sêpuh sarta wis mangrêtos, manawa ora bakal bisa anglorobake aku. Ali-ali iki nyata yèn tiron, nanging sapa kang anulis basa Yahudi kuna ing mripate iku. Satêmêne wong kang anulis iku pancèn wong pintêr.
Kula mangsuli: Kang mangkono mau aku ora wêruh, wêruhku manawa tulisan kang ana ing ali-ali iku basa Yahudi kuna, iya sawise sariramu maos mau. Aku mung sumurup manawa ali-ali iku kagunganing sawijining wanita bôngsa luhur, asmane Walda Nagasta, turuning Nabi Suleman lan rajaputri ing Seba. Ali-ali iku disambutake marang aku.
Tuwan Higgs nuntên mêndhêt sêsupe wau saha dipun tingali malih, satêmah dipun lêbêtakên ing kanthonganing rompinipun sarwi wicantên makatên: Mitra, aku ora bakal maido pangandikamu iku, saupama kang carita iku dudu sariramu, wis mêsthi dak arani gorèh, marga sabên bocah sakolah bisa wêruh, yèn têmbung: Walda Nagasta iku basa Ethiopisch têgêse: turuning para ratu, padha lan têmbung: Bath-Melachin ing basa Yahudi
maringi katrangan mungguhing têgêse basa-basa ngamôca iku kaya carane wong alasan kang migunakake wadung watu. Mulane ana
tinimbang lan tumut urun rêmbug kang anelakake kacingkranganing sêsêrêpanmu iku. Awit wong kang wis migunakake wadung watu utawa gêgaman watu liyane iku, wis ora nunggal jaman karo wong alasan. Uwong-uwong iku wis luwih pintêr sarta wis alus bêbudène. Saka panêmuku, luwih bêcik dhoktêr Adams diaturi ambanjurake anggone cariyos, sawise, sariramu banjur sagêd anggalih marang kang dicariyosake mau.
Kula nuntên wicantên: Bokmanawi tuwan kaptin botên karsa mirêngakên dongèng ingkang badhe kula cariyosakên punika.
Tuwan kaptin: Tuwan dhoktêr, manawi panjênêngan botên anggalih rikuh sarta pitados dhatêng kula kados kapitadosan panjênêngan dhatêng tuwan propesor, kula inggih kêpengin mirêngakên.
Kula botên enggal anjawab wangsulanipun tuwan kaptin wau, nanging mawi manah-manah sakêdhap, jalaran wontên sababipun anggèn kula botên pitados dhatêng tiyang sanès, kajawi dhatêng tuwan propesor ingkang sêtya punika. Nanging kawontênanipun Tuwan Kaptin Orme, makatên ugi mripatipun ingkang adamêl sumèh ing polatanipun wau, anarik manah kula sarta nukulakên kapitadosan kula dhatêng
propesor punika, sampun sagêd damêl thukuling kapitadosan kula dhatêng panjênêngan, pramila manawi panjênêngan karsa tumut mirêngakên cariyos ingkang badhe kula pratelakakên punika, botên wontên pambênganipun, nanging panyuwun kula, sadaya cariyos ingkang badhe panjênêngan mirêngakên, sampun panjênêngan cariyosakên dhatêng tiyang sanès.
Tuwan kaptin: Sampun tamtu kemawon kula badhe anglampahi kados ingkang panjênêngan karsakakên punika, dhoktêr.
Tuwan Higgs nuntên nyêlani rêmbag, wicantênipun: Saka panêmuku kasagahane tuwan kaptin iku wis cukup, sariramu rak iya ora karsa akon sumpah marang aku lan marang tuwan kaptin ta, dhoktêr, mulane sariramu enggal karsa acariyos, ali-ali iki anggonmu olèh saka ngêndi, lan manèh sajroning rolas taun kang kapungkur, sariramu ngumbara mênyang ngêndi, dene saiki mêntas rawuh saka ngêndi?
saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur kangjêng tuwan mayor, ridrê sangking ing Nèdrêlan sêleyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula angaturi uninga ing kangjêng tuwan residhèn, mênggah prakawis tiyang Cina pun Babah Kacung pak apyun ing Sanggung,
punika dhawahipun kangjêng tuwan residhèn ingkang kawrat wontên ing sêrat, ungêlipun aparing uninga dhatêng kula, mênawi kangjêng tuwan ingkang amakili guprênur jendral ing Nèdrêlan Ingndiya,ing Indiya. sampun adamêl sêrat kêkancingan, ingkang katitimangsan kaping 13, wulan Janawari ingkang sampun kalampahan, ôngka 10, yèn têtiyang sêkawan ingkang dipun gugat dhatêng pun Babah Kacung wau, amêsthi kabucal dhatêng ing pulo Bandhah, lamènipun wolung taun.
Ingkang punika kauningana ing kangjêng tuwan residhèn, kula lajêng anglampahakên utusan panèwu jêksa nêgari, kalihan jêksa pradata, mawi kula
sapanunggilanipun têtiyang sêkawan, badhe kula patrapi paukuman bucal kados ingkang sampun mungêl ing nginggil wau,
dene pun Rôngga Udajaya, kalihan pun Dêmang Gandum, kula timbali sami dhatêng ing nagari, sampun kula cêpêng, katur ing kangjêng tuwan residhèn. Lajêng krêsa kasimpên wontên pirantos ing loji agêng. Amung Radèn Sumadrana ing Manjung, kalihan pun Rôngga Kartasudarga ing Koripan, punika sadhatêngipun utusan kula wau, sampun kapanggih sêpên botên wontên, dados sami alolos minggat saanak-bojonipun, atilar bale griyanipun, botên kantênan purugipun, mênggah têtiyang siti dhusun ing Manjung, kalihan ing Koripan. Utawi tiyang mônca sêkawan mônca gangsalipun sadaya, sami kadangu dhatêng utusan kula, aturipun sami botên sumêrêp purugipun. Lajêng sami kadhawahan ngupadosi, sakiwatêngênipun dhusun ing Manjung, kalihan ing Koripan. Mêksa botên kapanggih, amung ingkang èstri pun Rôngga Kartasudarga, punika kapanggih wontên siti dhusun ing Kawiswungu tanah Krapyak. Lajêng kabêkta lumêbêt dhatêng nêgari ing Surakarta, ing sapunika kula simpên wontên ing Kapatihan. Dados Radèn Sumadrana kalihan pun Rôngga Kartasudarga wau, sampun têtêp êlos minggat salêbêtipun ing prakawis.
Mênggahing sapunika kula lajêng adamêl sêrat dhawah undhang-undhang burantata ing nêgari, kathahipun pitu, dhawah dhatêng sawrênènipun rêdi dhusun tanah Pajang kalihan tanah ing Sokawati sadaya, sami kula dhawahi ngupadosi Radèn Sumadrana, kalihan pun Rôngga Kartasudarga, dhatêng siti dhusun bawahipun piyambak-piyambak. Ing pundi sagènipunsaênggènipun. kapanggih lajêng kula lilani anyêpêng
kula pundhut lumêbêt dhatêng nagari ing Surakarta babêstan. Kalihan sawarnènipun rêdi dhusun. Pundi ingkang sagêd amanggihakên, dhatêng Radèn Sumadrana, utawi pun Rôngga Kartasudarga wau, mawi kula paringi ganjaran yatra kathahipun 100 rupiyah, satunggilipun. Mênawi wontên ingkang kanggenan batên lajêng nyipêng, kula patrapi 100 rupiyah.
Wondening mênggah sêrat papriksanipun siti dhusun ing Manjung, kalihan ing Koripan, sapunika kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn, asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi
KUNCI SWARGA (mifttahu’l jannati) | alangalangkumitir
asma Dalem Gusti Allah ingkang maha Mirah ingkang Maha Asih.
KULA NUWUN, anggen kula cumantaka ngripta serat “Kunci Swargo (miftahul jannati) punika, boten saking bade ngongasaken kalangkungan kula ing babagan falsafah tuwin tashawwuf adedasar Islam, ingkang kula pancen boten gadah kalangkungan babagan punika, sayektosipun namung saking kaderenging achlaq, tumrap bangsa kita ingkang sampun uwal saking penjajah punika.
Saking pamanah kula: mubalipun panindak warni-warni ingkang mitunani masyarakat tuwin praja, ngrebdanipun panindak nyulayani wulangan agama ingkang dipun siyaraken para Rasul, tuwin tuwuhipun grombolan “Kabatosan” pinten-pinten ingkang sisip sembiripun cacad-cinacad : andadosaken karingkihaning bangsa, punika boten sanes, jalaran kita kesupen dating ingkang sinebut asma Allah.
Jalaran saking punika, amila serat punika, boten sanes inggih namung bade isi andaran iktikad ingatasipun pangeran ingkang Maha Esa, miturut salah satunggaling paham. Pangandaripun adedasar dalil naqli (kitabing Pangeran) tuwin dalil ‘aqli (akal pikiran) sagadugipun ingkang ngandaraken. Punapa dene kaurutaken wiwit saking tataran iman (percaya ingkang boten namung tiru-tiru) dumugi tataran ma’rifat (weruh, ingkang sanes weruhing netra), kagubah ing basa Ngoko adapur soal-jawab, dados 3 bab.
Sarehning ingkang kula andaraken punika nama satunggaling paham, amila saupami wonten ingkang boten nyuwaweni jalaran ngrungkebi paham sanes, nuwun inggih boten aneh. Ewadene kula inggih ngunjukaken suka sukur kula ing Pangeran dene serat punika, boten ketang namung panda latu sapelik, meksa wonten ingkang rumaos kasuluhan, katitik saking datenging serat-serat saking para maosipun “Kunci Swarga”, ingakang sami mratelaken mareming panggalihipun.
Nalika manitra ( cap-capan I ) sinangkalan : Tri Murti Salira Nabi ( 1883 Jawi = 1952 Masehi ).
anggonku sowan mrene iki, mumpung aku libur dawa, sida nyuwun diwejang ngelmu Kasunyatan agem-agemane kangmas.
Dawuhe kangmas nalika setaun kang kapungkur, wis tak lakoni: Aku wis meguru mrana-mrana, lan wis maca laying-layang babagan Agama lan Kebatinan.
Dadi sowanku iki wis kena dibasakake “wong ngangsu pikulan warih” kaya dawuhe kangmas biyen. Apa ora mengkono?
1. WREDATAMA : Sukur, sukur yen kowe biyen kae ora mung mandeg ana ing sedya tok.
Pancen, ora mung kowe dewe kang tak prayogakake kaya mengkono iku. Perlune supaya ora fanatiek. Awit saka panemuku, fanatiek iku dadi pepalang gede ingatase wong ngudi Kasunyatan. Jalaran deweke banjur sepi ing panimbang lan panglimbang, jer wis kedisikan panemu “emoh” marang kaweruhing liyan.
Luwih-luwih pitunane, wong ngudi Kasunyatan katik fanatiek marang sepadaning uwong. Apa pangandikane sang Guru mung tansah di-nun inggih lahir batin, tanpa dinalar babar pisan. Mangka senajan dawuhing Pangeran kang kasebat ing kitab-kitab Agama pisan, penampane iya kudu kanti akal lan pikiran.
2. MUDADAMA : Aku lagi ngerti saiki, yen dawuhe kangmas iku mengku maksud kaya mengkono. Tak kira, anggone kangmas dawuh dek semana kae, jalaran aku digalih durung kuwat kanggonan ngelmu Kasunyatan, apa piye.
2. WREDATAMA : Durung kuat kepriye? Apa kowe duwe panemu yen wong ngudi Kasunyatan iku ana kang banjur ngengleng gendelang-gendeleng, jalaran durung kuwat? Upama ana ngelmu kang anjalari gendeng, wis kena ditemtokake yen iku dudu ngelmu Kasunyatan.
Cekake Kasunyatan iku babar pisan ora mbebayani lan ora mitunani. Dene yen ketrima maedahi lan murakabi ing ndunya lan
taqdir pepestening uwong mono siji lan sijine pancen ora pada. Tembunge kang bregas: “ beda-beda panduk panduming dumadi “.
3. MUDADAMA : Tumrap kang wis kasinungan iman lan iktikad, apa isih perlu nanding-nanding karo kaweruhing liyan?
3. WREDATAMA : perlu banget, ora. Nanging ora ana alane, tegese ora bakal kapitunan. Kosok baline: yen nampik, kipa-kipa, emoh nyumurupi kaweruhing liyan, iku wis mesthi kapitunan, amarga banjur kecemplung ing jurang fanatiek mau kae.
Fanatiek kang mengkono iku jeneng ora ngrumangsani yen manungsa iku asipat apes, asipat lali, akeh kekurangane. Rumangsane wis bener dewe, wis sampurna dewe, sejatine saka ringkihe, kuwatir yen kena pengaruhing liyan.
Ngundakake kaweruh iku ora susah kuwatir yen imane lan iktikade bakal gempal. Upama kapercayane lan gegebengane iku banjur owah jalaran anggone nimbang lan nglimbang kawruhing liyan, iku rak mertandani yen imane lan iktikade mau pancen durung 100%. Iya apa ora? Rak ora kapitunan ta?
Ingatase wong kang ora fanatiek, upama kawruhing lian iku dianggep kliru, ora cukup mung nganggo waton “aku emoh”. Mesti kanthi alesan kang jelas: perangan endi kang dianggep kliru iku, lan apa sebabe dianggep kliru.
Hla saiki aku takon marang kowe: oleh-olehane anggonmu merguru lan maca layang-layang iku kepriye? Apa durung ana kang andadekake pamareming pikirmu?
4. MUDADAMA : Marem maneh yen marema, hla wong ngerti temenan bae: durung, mas. Sebab penampaku teka siji-sijine
4. WREDATAMA : Bab bingungmu iku bisa uga saka salahmu dewe, yaiku madak-madakake barang kang pancen ora pada.
Siji-sijining guru utawa pengarang buku iku pancen ora mesti pada andaran lan tembung-tembunge ( istilah ) kang dipigunakake, mulane ora perlu kok padak-padakake. Panjurusamu gentenan bae. Mengko rak manggruli sebageyan akeh utawa setitik, saka andaran mau, kang mak tepleg: cocok karo akal pikiranmu.
Nanging bisa uga kabingunganmu iku ora jalaran saka luputmu. Awit ora kurang-kurang juru aweh panerangan, kang mestine bisa anggamblangake perkara kang angel, tibane malah ambruwetake perkara kang gampang.
Sebabe mengkono iku, ana kang ora dijarag, lire pancen ora duwe dasar kabisan bab carane wong nerangake kang gampang tinampa. Ana uga kang pancen dijarag: gawe bingung.
I. Deweke dewe pancen ora ngerti bab kang diterangake iku, dadi mung nularake andaran kang tau rinungu, kanthi awur-awuran bae.
II. Deweke dewe ngerti temenan bab kang diterangake iku, nanging pancen emoh ngeblakake; sebabe emoh: werna-werna. Ana kang saka kawicaksanane, ana kang saka…………….. peteken dewe.
5. MUDADAMA : Nyelani atur mas! Mau kangmas ngendika ( Bab I no.2 ) : ana pangudi kang ora ketrima, yaiku kang ora bisa awoh iman lan iktikad. Hla yen panerangan kang tinampa iku cetha gamblang, blak-blakan, tur carane nerangake pancen bisa, apa meksa ana kang ora bisa nampa?.
5. WREDATAMA : Nampane mono iya nampa, ngertine iya ngerti, nanging sanepane mengkene:
A. B lan C pada-pada tampa penerangan bab alane wong udud, sebab
banjur medot anggone ngrokok, jalaran ngerti temenan marang penerangn iku, tur pancen sentosa bebudene.
Si B uga ngerti marang penerangan iku, lan iya percaya yen udud iku mitunani kawarasaning badan, nanging…………… ora bisa medot ngrokok, jalaran, kurang sentosa budhine; medot ngrokok iku rinasa abot banget.
Si C uga ngerti marang penerangan iku, nanging setengah percaya setengah ora. Batine: “perkara racuniku terkadang mung lagi kira-kira bae, hla wong ora katon. Sing genah bae, wong lanang ora udud ki katon saru. Mulane embuh bener ana racune embuh ora, aku iya udud bae, supaya ora katon saru”.
Iku pikiran. Lagi penerangan bab udud bae, ora pada uwohe. Apa maneh penerangan bab Kasuksman kang tikel pirang-pirang yuta pentinge lan paedahe, sebab dadi dalane wong kang bisa munggah swarga utawa kecemplung nraka.
Upama iman lan iktikad iku kena digawe dening titah, hla rak jaman sugenge para Rasul biyen ora ana wong kapir. Iya apa ora?
Hla saiki butuhmu iku apa, kandaa kang jelas.
6. MUDADAMA : Butuhku ora ana liya, kejaba nyuwun diwejang ngelmu Kasunyatan, kang kanggo ing kene kana (ndunya, ngakerat) bokmenawa aku bisa nampa. Sebab aku rumangsa durung duwe kapracayan lan gegebengan kang gumathok: senajan aku wis merguru-merguru lan maca layang-layang.
6. WREDATAMA : Iya uwis, yen wis terang sedyamu mengkono. Nanging mangertiya, sedulurmu aku iki ora tau “mejang” kaya kang kok karepake iku. Iku pakulinan cara kuna, kang kudu lungguh mori putih, utawa kang kudu ora keyuban wangon kae. Aku ora nindakake.
Coba kowe saiki butuh arep takon opo?
7. MUDADAMA : We hla, yen kaya kersane kangmas iku iya angel tumrap aku. Sebab gawe pitakon iku ora gampang. Mengko ta tak pikire: apa kang kudu tak disikake, jalaran saka akehe bab-bab kang arep tak suwunake keterangan.
7. WREDATAMA : Sukur, yen kowe wis sediya pitakon akeh. Takon iku satemene ora angel. Mung bae saka pitakon mau bisa ketitik sepira kawruhe sing takon.
Pancen, kang gampang luwih dening gampang iku, iya mung ngrungokake “wejangan” kaya karepmu mau. Nanging yen cara kaya mengkono iku kang kok kulinakake, nalarmu ora bisa mulur, lan ora bisa owah kapercayan lan gegebengan kang permathi.
Mulane becik nganggo cara soal-jawab iku mau bae. Lan prayogane soal-jawab iku catetana kabeh, bokmenawa ana paedahe tumrap sedulur liyane.
Cateten apa anane bae, ora susah wedi-wedi, jer Negara kita iki adedasar demokrasi : ora ana alangane ngetokake lan nyiyarakae panemu ing bab apa bae.
Supaya pilah ing pangrembuge, kowe ngertiya, kang diarani ngelmu (kawruh) Kasunyatan, Kajiwan, Kasuksman, ka-Rokhaniyan, ka-Allahan, Kabatinan, ana maneh kang ngarani kawruh Sangkan-paran utawa ngelmu Tuwa, iku bakune mung ana 4 bab, pamahame iya kudu urut, yaiku:
III. Penerangan bab dalan makripat ing Pangeran.
Nanging akeh para sedulur, kang bokmenawa kuwatir selak tinggal dunya, kang
di perlokake iku golek wejangan: mung bab patrape wong arep tinggal dunya. Penerangan liya-liyane ora dadi pawigatene.
Ana uga kang setitik-setitik wis tau krungu tembung “makripat” ujug-ujug banjur anggladi patrap kang dianggep dadi dalane makripat ing Pangeran. Uga ora duwe pawigaten marang penerangan bab liya-liyane.
Ana maneh kang pawigatane iku mung marang bab kang gaib-gaib, tanpa kanthi penerangan kang jelas. Bab liya-liyane kang luwih perlu ora dadi pawigatene.
Saiki takona sak karepmu, nanging prayogane miturut urut-urutane iku mau, bokmenawa wangsulanku bisa gawe padange lan mareme atimu.
8. MUDADAMA : Matur nuwun, kangmas maringi ancer-ancer urut-urutane pitakonan. Nanging aku arep nyuwun pirsa disik: kang pangudine ora urut iku kapitunane apa?
8. WREDATAMA : Ora mung kapitunan bae, malah kalebu nempuh bebaya kang nggegirisi. Coba ta pikiren:
Tinggal dunya iku mestine rak: innaa lillahi wa innaa ilaihi raji’uun (Al Baqarah 156 = satuhune asal saka Allah bali marang Allah). Nanging banjur arep bali menyang ngendi, yen bab ka-Allahan deweke isih ragu-ragu imane lan iktikade?
Mengkono uga kang ngudi makripat (ma’rifat), mangka durung jelas bab ka-Allahan. Apa kang arep dimakripati, yen iman lan iktikade isih semang-semang? Hla rak luwih becik taberi nglakoni sembahyang sarengat bae, — miturut agamane dewe-dewe kang dicocogi — kang babar pisan ora ana bebayane.
Dene kang pawigatene marang bab kang gaib-gaib iku, yen nganti lali utawa tanpa penerangan kang jelas, mesti bae dadi begalan kang gede, amarga ora bisa ambedakake antarane “kang iya” karo “kang dudu”.
9. MUDADAMA : Amit mas, nyelani nyuwun keterangan : ana pangudi kang nganggo ngliwati bebaya, ana kang ora, iku aku durung cetha ing panampaku. Hla yen pada-pada tekan kang, sinedya (bali marang pangayunaning Pangeran) mestine rak milih kang ora ana bebayane
Tekan utawa orane kang sinedya; gumantung kuwose lan adile Pangeran piyambak. Wallahu a’lam, mung Gusti Allah kang nguningani, nanging perkara panguden utawa panembah marang Pangeran, iku pancen ana tatarane 4, yoiku:
I. S a r e n g a t (syari’at ) tegese: pranatan, awujud pranatan agama bab prentah lan cegah kang kudu diestokake. Dedasare mung kudu percaya, ora ika iki. Iku minangka ujian apa anggone kumawula marang Pangeran iku kanthi temen-temen.
II. T a r e k a t (thariqat) tegese dalan utawa pituduh, awujud pituduh kang aweh pangertining akal lan pikiran, saengga percayane mau ora mung anut grubyug, lan dadi anda panggayuhe marang kasunyatan.
III. K a k e k a t (haqiqat) tegese sejati utawa nyatha, yaiku wis bisa krasa ing ndalem alusing rasa bab bedane kang nyatha (haq) karo kang dudu (bathal), saka wohing pangudi adedasar pituduh mau. Awak liya wis ora bisa cawe-cawe maneh.
IV. M a k r i p a t (ma’rifat) tegese kaweruh, nanging dudu weruhing mripat anggone andeleng. Yaiku wis bisa nyatakake marang kasunyatan, kang nyatane mau babar pisan tanpa piranti. Hla iku kejaba awak liya wis ora bisa cawe-cawe maneh, awake dewe ora bisa nyritakake marang awak liya.
Mirit katrangan mau, dadi kang penting banget iku ana ing tataran tarekat. Nanging wong kang nglakoni sarengat tok, janji temen-temen, yen kepareng uga pinaringan pituduh kang ora lumantar wong
alalbaabi (hadis = keh-kehing wong kang ahli swarga iku wong kang bodo-bodo, lan kang ana ing illiyun – swarga kang luwih luhur, iku wong kang pinter-pinter).
“ Pinter “ ing kene dudu pinter babagan kawruh ndonya (mahir), apese babagan Tarekat iku mau. Awit kanggo netepake iki ilham apa dudu, iku kudu ana penerangan kang jelas. Hla upama ilham palsu banjur diantepi, rak iya wurung dadi ahli’ljannati (penghuni swarga).
10. MUDADAMA : Yen mengko, paringe penerngan kangmas iku, upama aku bisa nampa, lagi kalebu tataran tarekat, ya mas.
10. WREDATAMA : Hla saka rumangsamu kepriye?. Kabeh kang isih kena dirembug apa wujud soal jawab, apa dapur wejangan utawa wiridan, iku wis terang lagi kalebu ing ttaran Tarekat bae, mulane diarani tarek. Nanging kang dapur wejangan utawa wiridan, akeh
duwe panemu, dumeh wis ngerti, iku wis tekan ing tataran Kakekat utawa Makripat, iku ora. Duwur-duwure
enggal “putus asa” lan aja ngapes-ngapeske diri pribadi
Kita anggayuh Makripat iku ora aran aneh lan nyleneh, amarga Pangeran piyambak andawuhake mengkene : kullamaa
kanikmatan (makripat) nalika uripe ana ing ndunya biyen.
Ana maneh dawuhing Pangeran kang mengkene : waman kana
ing ngakerat uga wutha tan weruh dalan).
Dadi wong anggayuh Makripat kang sabenere, iku ora liya mung sumedya ngincipi swarga ing sajronng isih kesasaban raga saiki iki, lan supaya ora wuta ana ing ndonya lan ngakerate.
11. MUDADAMA : Iya, iya, mas, aku wis ngerti. Nanging anggonku nyuwun keterangan bab panguden kang ambebayane karo kang orana bebayane mau kangmas durung paring wangsulan. Iku kepriye ta genahe? Mengkono uga kang dingendikake dadi begalan gede, nyuwun dijelaske pisan.
11. WREDATAMA : Oo, iku pepindne mengkene : Wong kang kandeg ing sarengat tok, lire tanpa kaweruh babar pisan ing babagan Tarekat kang jelas, iku padane wong kang ora tau lelungan, ngumpukake sangu kanggo lunga adoh, upama lunga Haji menyang Mekah. Yen ta bener-benere, kejaba sangu kang wujud duwit, tan kena ora : kudu sangu kaweruh bab carane wong kang nunggang sepur, carane nunggang kapal, carane sawise tekan ing tanah Arab, lan liya-liyane maneh. Rak iya ta?
Hla upama wong mau tita ora oleh kawruh, mestine iya ora sida bisa lunga, mung mandeg ana ing omah bae. Nanging rak babar pisan ora ana bebayane, ta, malah wis berhasil bisa ngumpulake duwit kang akeh pigunane iku (‘amal shalih = penggawe becik). Kejaba ta yen banjur pinaringan ilham, iku ora kalebu ing pepindan iki.
Dene kang ngudi Makripat utawa ngelmu Kasampurnaning pati, mangka kurang jelas penerangane mau, padane wong lunga Haji, wis kebanjur ana sajroning sepur utawa sajroning kapal, nanging ora nganggo karcis utawa tiket, tur ora ngerti parane kang ditunggangi iku, lan ora ngerti Mekah iku ngendi pernahe. Wong iku ana kang sesangu ana ing babar pisan ora sesangu.
baline banjur diecap “klenik” dening para ahli sarengat.
Wong kang netepi pernatan, mituhu ing prentah, tunduk marang disiplin, . . . . . . . hla kok dicacad ! iku rak iya kebangeten sing nacad ta? Mestine, senajan awake dewe ora nglakoni Sarengat, ora bisa nenacad wong nglakoni Sarengat iku.
Mulane, upama kowe anggayuh marang Makripat, prayogane uga nglakoni sarengat, agama apa kang kok cocogi. Iku dadi pondemen, lan anggampangake gegayuhanmu, saukuring drajat martabatmu. Yen ora bisa nglakoni, iya mangsa boronga, sok uga aja nyepeleake wong nglakoni Sarengat.
Kosok baline, upama kowe temen-temen panggayuhmu marang Makripat kowe ora usah kuwatir didakwa “klenik”. Saupama angger Makripat iku klenik, hla rak ora ana kang jeneng mu’min Khas, ora ana kang jeneng Wali, lan ora perlu
durung ngancik tataran apa-apa, padane wong lungan kang sedyane mung arep nonton adi endahing paran, ora ngerti kang adi endah iku apa, lan deweke iku ana ing kuta ngendhi. Bab lunga Haji ora kepikir babar pisan utawa mung
supaya wuwuh pangertiku, mas. Kangmas mau ngendikake kawruh kasunyatan utawa kajiwan utawa liya-liyane mau kabeh, hla iku pancen pada bae, apa ya beda-beda? Yen seje ucape iku mestine rak iya seje wujude lan seje tegese, ora ketang bedane mung setitik. Apa ora mengkono?
12. WREDATAMA : We lha, yen ngrembug kasunyatan nganggo ngudi patitising tembung, iku ya rada angel. Awit tembung-tembung kang dipigunakake ing andaran Kasunyatan iku kang akeh-akeh tembung Arab utawa Sanskrit, kang wis pada mingsed karo tegese kang bener. Mulane yen kowe mahami salah sawijining andaran iku: rasakna maksude bae.
Mengkono uga bab jeneng-jeneng kawruh kang kok takokake iku, satemene ora mung beda setitik bae, ana kang bedaning tegese iku akeh banget. Nanging lumrahe dirayud bae, dianggep pada.
“Kasunyatan” tembung jawa, iku luguning tegese mung tekan ing tataran Kakekat bae, sebab asal saka lingga “nyata“ kang tegese haq. Nanging Kasunyatan kang asal saka tembung Sanskrit “sunyata“ (babagan surya babagan suwung), iku mengku teges wis tekan ing tataran Makripat (‘arifin).
“Kajiwan“ karo “ka-Rokhaniyan“ iku pancena teges pada yaiku kawruh babagan jiwa utawa roh, lire: badan alus. Nanging ing wektu saiki, tembung “jawi” iku akeh kang mung areges budi-pekerti, terkadang ateges semangat, malah ana kang mung ateges ………….. napsu (nafsu). Hla iku pancen rak dudu kawruh ka-Allahan, awit roh (jiwa) iku dudu Alloh.
“Kasuksman“ iku luguning teges: kailangan, awit “suksma“ mono tegese ilang utawa ora kasatmata. Nanging wis wiwit kuna Mula Gusti Allah iku sok disebut Hyang Suksma, mulane kawruh Kasuksman iku uga dianggep pada tegese karo ka-Allahan.
“Ka-Allahan“ tetembunge Indonesia ke-Tuhanan, iku kawruh kang nerangake bab Dat, Sipat, Asma, Apngaling Pangeran. Kena dijembarake maneh: uga bab carane ngabekti marang Allah, lahir lan batin, iya Sarengat, Tarekat, Kakekat, lan Makripat iku mau.
“Kabatinan“ iku luguning teges: sakabehing kawruh kang dudu babagan lahir. Dadi: sawernaning aji-aji lan kaluwihan iku kalebu kawruh Kabatinan kabeh. Hla iku pancen ora kalebu kawruh ka-Allahan.
“Sangkan-paran“ iku kawruh kang nerangake sangkane (asale) dek durung tumith kepriye, lan parane (ing tembene) kepriye. Dadi upama ora mlenceng iya pada karo Kasampurnan mau.
“Nelmu Tuwa“ iku karepe uga kawruh bab sampunaning pati. Awit wong tuwa iku lumprahe wis cepak matine, awur-awuran. Mengkon ringkese katrangan tumrap pitakonmu mau, miturut pikiranku.
13. MUDADAMA : Iya mas, ringkes-ringkes aku wis trima. Hla saiki aku arep nyuwun katrangan perkara kang baku, miturut ancer-ancere kangmas mau ( bab I no.7 ), yaiku arep nyuwun pirsa bab Gusti Allah.
Ana kang duwe penemu, satemene Gusti Allah iku mung “asma“ anggep-anggepan utawa pengaran-aran bae. sejatine ora ana. Digolekana ana ing ngalam ngendi bae, ora bakal ketemu. Penemu mengkono mau mungguhing kangmas kepriye?
13. WREDATAMA : Mengko ta, soale iku kudu dipilah-pilah, aja dicampur aduk, supaya ora kisruh.
Bab tembung “Allah“ iku mula bener pancen mung asma utawa aran yasane si manungsa iki. Dene si manungsa anggone yasa aran iku miturut basane lan panganggepe wong dewe-dewe. Kang yasa tembung Allah iku wong Arab, tegese: kang disembah. Yen bangsa Jawa ngaturi jejuluk Pangeran, tegese: kang dikawulani (dingengeri). Ing basa Indonesia kasebut Tuhan tegese: “tuan“ utawa “de heer“ yaiku majikan (bendara).
Dadi aja kok-kira yen Allah iku asma eigennaam kaya dene jeneng suta, Naya, iku ora. Anggone nulis nganggo aksara gede (hoofdletter) malah diwuwuhi tembung “Gusti“ iku mung “tata karma“ bae. Dadi anggonmu ngarani mung asma anggep-anggepan utawa pengaran-aran iku ora salah.
Nanging wuwuhanmu kang muni “sejatine ora ana“ iku ora bener. Sebab sakabehing aran, ora peduli mung pengaran-aran utawa aran eigennaam, kang diarani iku mesti ana.
Sarehning tembung “Allah“ iku kang yasa manungsa, mengkono uga tembung liya-liyane, mulane ana sawenehing wejangan kang muni: “Manungsa iku dadi kelawan pribadi, sadurunge Allah, malaekat, bumi, langit: ana”. Hla iku tetep mung rembug pokrul-pokrulan, ora perlu dirasakake.
Bah ana utawa ora ana iku, kejaba ora gumantung arane iku aran anggep-anggepan utawa aran eigennaam, uga ora gumantung ketemu utawa ora ketemu anggone nggoleki. Contone wiwit kang kasar tekan kang alus mengkene:
Baksil iku rak terang ana, ta? Nanging biasane kita yaqin anane, yen kita tonton sarana mikroskoop.
Atoom iku rak terang ana, ta? Nanging luwih lebut tinimbang baksil. Mulane anggone ngyaqinake anane, ora sarana mikroskoop, yaiku sarana piranti liyane kang misahake si atom saka barang kang ana atoome.
Rupa abang iku rak terang ana, ta? Nanging ditontona nganggo mikroskoop, dipisaha nganggo cara kepriye bae, ora bisa. Bola-bali mung bisa kepetuk karo barange kang ketempelan si abang, kayata kembang wora-wari.
Rasa pedes iku iya ana, ta? Nanging uga ora bisa dinyatakake nganggo mikroskoop utawa
luwih alus tinimbang karo si abang utawa si pedes?.
Yakin kita kepetuh karo si Ngahad, mestine ora kaya kepetukmu karo aku “tuk“ mengkene iki. Upama weruh kantor-kantor pada tutup,sekolahan lan gadeyan uga tutup, ndadak kelingan dek wingine sore mambu wong ngobong menyan, …………….. rak iya banjur bisa netepake yen wektu iki Ngahad temenan, ta?
Anadene bab Gusti Allah mau, yen mungguhing aku ; aku yaqin kang sak yaqin-yaqine, Gusti Allah iku ana. Iku ora mung ketarik saka tiru-tiru jalaran krungu tembung dzat wajibu’lwujuud (dat kang wajib anane) iku ora. Iya kaya yaqinku bab dina Ngahad mau kae.
Aku lan kowe ora bisa rembugan mengkene iki, cekake uwong iki ora bisa tumindak apa-apa, upama Dat kang wajib anane iku ora ana. Mulane ora percumah bae kaum Muslimin saben arep tumandang apa-apa ngucap bismilah utawa bismillahi’rrahmani’rra
lan Maha Asih). Emane, dene kang akeh-akeh, pangucape mau mung kagawa saka pakulinan bae, ora terus ing ati
ana daya kekuwatan kejaba kanthi pitulunging Allah). Emane, tumrap bangsa kita kang wuta tembung
Kangmas ngendika “uwong ora bisa tumindak apa-apa, upama Gusti Allah iku ora ana“, iku genahe kepriye? Lan apa ana andaran liyane maneh kang njalari kangmas yaqin sak yaqin-yaqine bab anane Gusti Allah iku?
14. WREDATAMA : Bener, orakena ja wigih-wigih, yen atimu durung marem !
Mestine sapa bae rak iya yaqin ta, yen deweke iku ora bisa tumindak apa-apa, kejaba kelawan pitungganing Allah? Tandane deweke ora bisa migunakake peranganing awake, — kang diaku duweke, — miturut sakarepe dewe. Kayata ora bisa nganggo mripate gentenan, siji turu siji melek. Ora bisa nggondeli umure semenit bae, yen wis tekan mangsane kukud.
Hla sajroning isih urip iki ndadak kadunungan sipat apes lan lali barang.
Iku kahanan kang ana ing badan kita. Saiki coba mikira kahanan alam kang gumelar iki, kayata:
Sapa kang nitahake rembulan lan srengenge serta mernata lakune kanthi ajeg, kang ora bisa dipengaruhi dening manungsa? Sapa kang nitahake bumi, segara, kali, gunung, dalah isine iki kabeh? Sapa kang nitahake udan lan tetuwuhan kang minangka pangane machluq iki? Cekake akeh banget tanda saksine, macaa Qur’an, saiki rak wis akeh kang ditarjamah ing basa daerah utawa basa Indonesia.
15. MUDADAMA : Katrangan iku aku durung marem, mas! Apa kang dingendikakake iku mau kabeh, kita rak mung kari nemoni barang kang wis gumelar. Sarehning rumangsa ora bisa gawe lan ora bisa mernata, banjur tuwuh pangira-ira kita miturut hokum ngadat : mestine ana sing gawe, kira-kira ana sing mernata, patute sing gawe lan sing mernat iku kuwasa bange t . Apa ora mengkono?
15. WREDATAMA : Hla mbok ngono ! iki jeneng diskusi (tukar pikiran) temenan. Nanging saiki aku genten wenehana katrangan disik : Perkara kahanan kang wis gumelar iki mau kabeh, mungguhing kowe : kepriye dumadine? Lire saka dayaning apa, lan apa sebabe dumadi ?
16. MUDADAMA : Dumadine iku dengan sendirinya (dadi pribadi), mas! Yaiku kang diarani Natuurwet utawa angger-angger Kudrat. Hla sebabe dumadi saka kumpuling adon-adon utawa kumpuling daya tarik-tinarik.
16. WREDATAMA : Bagus! Hla kang nganakake wet utawa angger-angger: yen iki kumpul karo iku dadi mengkene, yen kiye tarik-tinarik karo kuwe dadi mengkono, iku sapa utawa apa anggonmu ngarani?
17. MUDADAMA : Kang nganakake angger-angger Kudrat iku, ora liya kejaba Kudrat. Kang nganakake Natuurwet, hiya ………….. Natuur. Hla iya Natuur iku daya kekuwatan kang duwur dewe. Sak nduwure Natuur wis ora ana kekuwatan maneh.
17. WREDATAMA : Mengko ta disik. Kang kok kandakake iku, kowe mung nirokake kapracayan lan gegebenganing liyan, apa kapracayan lan gegebenganmu dewe? Upama iku iman lan iktikadmu dewe, apa ya kowe wis mantep temenan? Wis ora tida-tida?
18. MUDADAMA : We hla konangan wadiku ! Upama aku wis duwe kapracayan lan gegebengan mengkono, rak ora perlu nyuwun penerangan mrene.
mengkono, kaya-kaya arep katut, jer ora bisa ngunggahi maneh, nanging kok hiya ora …….. wani, jer durung
iku sinebut Kang Maha Kwasa, nanging iku mung nyebut saperangan saka sipate bae. Sipat liya-liyane isih akeh.
Dadi: dudu si Kudarat iku daya kekuatan kang duwur dewe, benere: daya kekuatan kang duwur dewe iku hiya kang kagungan sipat Kudrat lan sipat Kadiran mau.
Hla…. yen kudrat utawa kodrat tembung Jawa, surasane rada akeh empere karo kang kok sebut natuur mau kae. Yen aku ora kliru “kodrat” tembung Jawa iku ateges ya wis mengkono iku, dene “natuur” iku ateges kabeh kang gumelar iki, Indonesiane alam semesta.
Iku, uga durung sreg yen dianggepa daya kekuatan kang duwur dewe. Awit, upama kenaha tak tembungake makarti, iku mau kabeh mung uwohing makartining Pangeran. Dene Pangeran iku yen kersa nitahake sawiji-wiji : yaquululahu fayakuun (Al Baqarah 117, Maryam 35, Ya’sin 82 = angandika Panjenengane: “anaha”, sira banjur ana)’.
Hla saiki kowe ngertiya kang jelas bukti-buktine, yen natuur kang dianggep daya kekuwatan utawa panguwasa kang duwur dewe dening golongan Naturalist iku, sak temen-temene dudu daya kekuwatan utawa penguwasa kang duwur dewe:
(a). Kaum Naturalist duwe keyaqinan, yen kabeh kedadeyan (akibat) iku mesti ana sebabe, nanging nyatane
Wangsulane iya mung kapinujon utawa dumadakan iku mau.
Mangka kita kang percaya marang ananing Pangeran, ora tau ngambah dalan buntu mengkono iku, senajan kita uga yaqin marang ananing angger-angger sebab lan akibat (wet van oorzaaken gevolk). Kapinujon utawa dumadakan, kang sajak anggungu karepe dewe iku, mungguhing aku: ora ana. Jer iku satemene wis nurut garis kersaning Pangeran kang Maha Adil.
(b). Natur iku sipate bisu, nanging Gusti Allah iku kagungan
tegese : pangandika lan sipat Mutakaliman (mutakalieman) kang tegese : kang ngendika. Mulane ana titahe kang oleh dawuhing Pangeran, yaiku para Nabi.
(c). Natur iku sipate wuta, tuli, bodo, lan liya-liyane, cekake hla mbok tak kandakna sawengi natas, mangsa rampunga. Padane nanding wulane sealer gajah karo gajahe.
19. MUDADAMA : Iya, iya, mas, aku wis ngerti. Aku wis yaqin yen Gusti Allah iku ana, lan Panjenengane iku daya kekuwatan utawa panguwasa kang duwur dewe.
19. WREDATAMA : Sukur, yen kowe wis kasinungan iman. Nanging kowe mangertiya, imanmu iku isih kagolong imane wong taqlid, tegese mung tiru-tiru wong akeh utawa gugon-gugonen kakangmu, aku, kok piker: mangsa ta duwe maksud nasarake ora.
Syeeh Iman Ghazali, anggone nerangake bab iman iku ana telung warna:
(1). Imane wong gugon-gugonen iku mau, padane kowe percaya yen kampung sentul iku ana wong jenenge Mas Pawira, pawakane bagus, omahe marep ngidul, ngadepake dalan gede. Jalaran wong akeh pada nyritakake
Agama (Usuluddin), padane wong kang percaya yen ing kampung Sentul mau mula bener ana wong jenenge Mas Pawira, jalaran wis tau liwat ing ngarepe omahe, lan wis tau krungu suwarane Mas Pawira saka ndalan. Iman kang semono iku iya isih bisa kliru, sebab suwara kang rinungu mau durung karuwan yen suwarane Mas Pawira temenan (Mangka omahe tanpa naambord. Pengutip).
(3). Imane wong Ahli Makripat (‘arifin), padane wong kang percaya yen ing kampung Sentul mau mula bener ana wong kang jenenge Mas Pawira, pawakane bagus, jalaran wis tau maradayoh lan wis tau ketemu karo Mas Pawira dewe. Iya iku iman kang sak bener-benere. Ewadene isih nganggo unda-usik, kayata; yen anganggone maradayoh iku wayah surup, mestine kurang ceta tinimbang karo sawise nyuled lampu.
kangmas kagungan pangira: yen kapercayanku marang anane Pangeran iku lagi kalebu kapracayan kang gampang owah gingsire?
20. WREDATAMA : Mesti bae weruh ! Jer sakawit isih tida-tida, wusana dengan mendadak sontak kowe saiki nglahirake wis duwe kapracayan ingatase perkara kang gawat mengkono.
Hara, apa kowe ngerti : apa sebabe titah iki wajib bekti marang Pangeran? Upama kowe wis nindakake bekti, mesti ing angen-angenmu iku ana maksud ngarep-arep tampa ganjaran serta wedi bakal tampa siksa. Rak iya ta ? mangka ing
kawulane, nanging para kawula kang nganiaya awake dewe).
Apa sebabe kowe ngarep-arep tampa ganjaran serta wedi tampa siksa iku???
Sebabe : Pangeranmu iku kok gambar-gambar wujud anjenggereg lenggah damper kencana ana ing langit. Utawa wujud Markas
kanthi anggota staf kang akeh banget: juru maringi dawuh, matedani ganjaran lan matrapi paukuman. Rak iya ta ?
Mulane yen kowe lagi nemu karibedan. Iyo sok nyenyuwun barang, dene yen lagi nemu kabungahan, adate kowe lali. Elingmu mung yen lagi ngabekti, luwih-luwih yen lagi karibedan iku mau.
Hla yen kowe nyenyuwun mangka ora kalaksanan, atimu kok peksa-peksa milu ngarani yen Pangeran iku adil. Arep muni ora adil, ora wani. Nanging sak jatine atimu durung nrima, sebab kowe durung dong. Anggonmu ngarani adil iku mung tiru-tiru kandane wong akeh bae. iya apa ora ?
21. MUDADAMA : Aduh kangmaaaas !
dudu. Apa daya ? dudu. Nyuwun diterangake kang sak jelas-jelase : apa lan endi ta Pangeran iku?.
21. WREDATAMA : Mesti bae kabeh-kabeh dudu, jalaran kang kok sebut-sebut iku mau kabeh barang anyar, kang kena ing aral owah gingsir. Balik Pangeran iku disik tan ana kang andisiki, sarta langgeng tan kenaning owah gingsir.
Cekake : aja maneh Zonnestelsel (wilayahing srengenge), hla
iku apa lan endi” iku kadohan panjangkah. Becike ngawruhana sipat-sipate bae disik. Sipat-sipating Pangeran iku dipertelakake ceta ana ing Qur’an, sarta wis ana kang ngimpun lan wis
5. Qiyaamu bi nafsihi = jumeneng kelawan piyambak
pada bae, rak kena diarani Pangeran iu mung mengku sipat 13 ora 20 ?
22. WREDATAMA : Kepriye ta kowe iku ? Bedane tembung kuwaos karo kang kuwaos iku rak wis terang : “kuwaos” iku araning kahanan kang andunungi, kaya dene putih, bunder, duwur lan liya-liyane. Dene “kang kuwaos” iku mratelakake kang kadunungan ing kahanan kuwaos iku. Tembung Arab sipat (shifat) iku tegese pambeda, ora mung ateges kahanan bae, mulane uga kena ditumrapake marang kang kadunungn kahanan : kang kuwaos beda karo kang ora kuwaos. Iya apa ora?
Bab sipating Pangeran iku satemene akeh banget. Nanging ahli agama dek jaman samana duwe panemu : yen cacah 20 iku wis bisa ngemot sipat-sipat kang kasebut ing Qur’an kabeh, kayata sipat Maha Gagah, Maha Wicaksana, Maha Jembar, Maha Paring Ngapura, lan liya-liyane, apadene kang wis kerep kok rungu (lan uga kasebut ing Qur’an) : Maha Murah, Maha Asih, Maha Adil, Maha Agung, Maha Luhur, Maha Mulya, Maha Suci, Maha Wikan lan liya-liyane. Siji-sijine iku kalebu sipat endi saka 20 iku, mestine kowe bisa mikir dewe.
Sipat 20 iku diarani sipat wajib, hla sipat mokal uga 20, yaiku kosok-baline sipat wajib iku. Banjur diwuwuhi maneh sipat wenang. Dadi gunggunge sipating Pangeran iku kasebut ing wulangan ‘Aqaid ana 41.
Anadene sipat wajib 20 mau ana ing wulangan Usuluddin diperang (diringkes) dadi 4, yaiku :
a. Sipat angka 1 diarani sipat Nafsiyah = kang dianggep awak.
b. Sifat angka 2 tekan 6 diarani sipat Salbiyah = kang ngorakake kosok-baline.
c. Sipat angka 7 tekan 13 diarani sipat Ma’ani = kang andunungi ing
d. Sipat angka 6,7,8,9,10, serta angka 14,15,16,17, diarani sipat qahaz tegese Maha Wisesa.
Ana maneh sipat-sipating Pangeran kang kerep kecangking dening para ngudi Kasunyatan, yaiku : gesang tanpa roh, kuwaos tanpa piranti, tan wiwitan tan wekasan, tan kena kinaya ngapa, ora jaman ota makan (makam), ora arah ora enggon, adoh tanpa wangenan cedak tanpa gepokan, ora njaba ora njero nanging nglimputi kabeh kang gumelar iki …………….. lan liya-liyane.
Senajan wis dicetak-cetakake kaya mengkono, ewadene kang nampi isih …………. Bingung, jalaran batine isih madak-madakake utawa ngentha-entha sipating Pangeran iku isih kiwa tengene, yaiku barang-barang kang …….. anyar , iki.
Hla nggih tiyang , kok mas !
23. MUDADAMA : Nyata mas ! Pancen aku isih bingung, durung bisa ngecupi endi ta kang sinebut Pangern iku ?
Tak rasak-rasakake kok bener dawuhe para ahli Agama, kang maksude mengkene:
“Ing kaweruh Tashawwuf Islam ora ngrembug kakekate Dating Pangeran, mung aweh pituduh bab pangulahing ati, minangka panggayuhe ngelmu Makripat. Yen pituduhing Tashawwuf iku ditindakake kanthi temen-temen, ora mokal upama oleh pitulunging Pangeran, banjur binuka ing kawruh Kasunyatan, kang bisa terang marang gaibing Pangeran”.
Mengkono dawuhe. Hla panemune kangmas kepriye ?
23. WREDATAMA : Yen bab bener lan ora bener, sak temene mung gumantung seneng parenge wong dewe-dewe, angel anggone ngebabi. Yen bab gampange iku aku wani tanggung: pancen nyata kaya mengkono. Mau (Bab I no 9) aku rak wis kandha : Wong nglakoni sarengating agama apa bae kang dicocogi, janji kanthi temen-temen, yen kepareng uga bisa oleh ilham. Bedane karo kandamu iku mau, saiki nganggo tambah nindakake pituduhe kawruh Tashawwuf, iya luwih prayoga.
Nanging kang kok kandakake iku mau rak panemune pujangga utawa pandita dek jaman semana, ta? Yaiku dek jamane, kahananing masyarakat durung semene majune, ta?
Dadi dudu dawuhing Al Qur’an ! yen Al Qur’an, malah tansah nganjurake supaya uwong pada migunakna akal lan pikirane. Saka panemuku, migunakake akal lan pikiran mono iya ngrembug bab Gusti Allah barang, nganti sakjelas-jelase.
Mulane aku omong mengkono, awit dawuhing Pangeran ing Al Qur’an iku tetep salawase, nanging panemuning wong sok molah-malih, nuting jaman, kayata : Socrates diukum pati, jalaran panemune digelarake dek jaman semana. Bareng wis let pirang-pirang abad, wong-wong
nalika semana durung ana Sekolah Menengah Atas, durung ana Universiteit, pikiraning wong-wong durung mletik kaya saiki, isih gampang mituhu dawuhing wong tuwane, deduwurane, penuntune.
Nanging saiki, gelem mituhu iku yen wis ngerti temenan, yan wis akal lan pikirane ngerepi.
Kayo dene maneh, senajan dawuhing ahli agama mau bener, yakin cocog karo kahananing masarakat dek jaman semana, nanging kepriye uwohe ?
a. Negarane Sang Pujangga utawa Sang Pandita kang kagungan panemu mengkono mau : dadi jajahaning liya ing babagan politik utawa ekonomi.
b. Agamane Sang Pujangga utawa Sang Pandita kang kagungan panemu mengkono mau kususe, lan kawruh Kabatinan umume : ora saya maju, malah saya mundur.
Jalaran : panemune mau dadi rem mekaring nalar serta andidik marang para penganute Sang Pujangga utawa Sang Pandita dadi manungsa kang passief lan pessimistis : arep ngene wedi, arep ngono kuwatir, sapiturute.
Hla saiki aku mung sumarah karepmu : apa arep meneng bae, apa arep mersudi bokmenawa pinaringan ilham dewe, apa nerusake gegosokan karo liyan (aku) bokmenawa mundak dawruhmu?
24. MUDADAMA : Anu, mas. Bokmenwa jalaran aku iki ala-ala iya uwong weton jaman saiki,
karepmu, nanging akal lan pikiranmu anggonmu nenandingi Gusti Allah karo kahanan kang anyar iki, selehna dhisik. Ora saka bodomu, nanging insyafa, yen Gusti Allah iku pancen dudu bangsane barang anyar, kang kena kok gambar-gambar saran akal lan pikiranmu. Yen wis kok selehake, mengo rak ora bingung, ora barang; Mara, saiki kowe arep takon bab apa?
25. MUDADAMA : Iya mas wis tak selehake akal lan pikiranku anggonku nggambar-nggambar kakekate Dating Pangeran. Hla wong mikir endog pitik karo pitike disik endi bae : ora bisa, ndadak mikir Gusti Allah. Rak iya salahku dewe. Nanging aku arep nyuwun pirsa disik, apa kita iki ora kalebu golongan Muktajilah ta, mas?
25. WREDATAMA: Hlo, hlo, hlo kowe kok wis tau krungu tembung “Muktajilah” (mu’tazilah) barang! …………………..
Tumrap wong kang aktief lan optimis iku insyaf, yen nasibe ana ing ndunya lan ngakerat iku tanggungane dewe, dudu tanggungane kana-kana. Mulane kang dianggo gondelan dudu kandane sapa-sapa, yaiku mung siji : wewarahing kitab agama kang rineksa ing owahe. Mangka ing Qur’an terang nganjurake wola-wali, supaya pada migunakake akal lan pikiran,
laayafqahuuna bihaa (Al A’raf 179 = duwe ati nanging ora dianggo mikir).
Bab kalebu golongan Muktajilah utawa ora, iku sak temene gampang anggone anggagapi atine dewe (zelfkorreksi). Pancene ora perlu kuwatir : Samangsa pangulir muluring nalar iku ana ambu-ambune mungkur mungkir bab ananing Pangeran, utawa ngurangi ing ka-Agungane, kayata golongan Naturalist kang kok kandakake mau, hla iku mestine kalebu golongan ………… Qadariyah, tetep kasebut kapir (kafir). Anadene Mu’tazilah kang kok wedeni iku kaya-kaya durung mesti yen kapir. Awit saweruhku, andarane mung perlu dianggo ambantah lan anjajagi iktikade wong ahli Sunnah, yaiku golongane wong kang panemune kaya pujangga utawa pandita kang mentas digunem iki mau (bab I no.23). Ahli sunnah kang kolot banget, ora mung Qadariyah lan Mu’tazilah bae kang dianggep kapir, dalah para Failasuf (ahli falsafah) uga dianggep kapir. Mangka perlune falsafah iku kanggo
nanggung nasibmu ing ndunya lan ing ngakerat, iya uwis, “selamat tinggal” tetepa passief lan pessimistis, aku tak mlaku dewe……………
26. MUDADAMA : Ora kok mas ! Kekuwatiranku bab Muktajilah iku mau jalaran durung ngertiku. Aku saiki wis ngerti garis-garise, mula arep mbanjurake nyuwun penerangan :
Ana golongan kang nekadake ing ndalem iktikade, yen Allah iku sak jatine ora liya kejaba Ingsun. Hla iku kepriye ta genahe ? Yen iktikad mau cocog karo iktikade kangmas, aku nyuwun keterangan : kepriye gatuke karo bab anggone nitahake isining alam iki kabeh mau, lan kepriye gatuke karo sipat-sipating Pangeran kang wis dirembug mau kae (bab I no. 21,22) ?.
Hla yen ora cocog karo iktikade kangmas, perangan endi kang ora dicocogi iku ?
26. WREDATAMA : Oo, adiku nake si bapa karo sibiyung ! Kowe saiki takon Sastracetha Wadiningrat ? Mara prastawakna kanthi pikiran kang wening, saiki kita ngambah dalan simpangan : kang siji menyang swarga, sijine menyang nraka.
Ing pedalangan dikandakake, sapa kang ngerti marang Sastrajendra Hayunigrat iku, yen raseksa, patine awor lan manungsa kang sampurna, yen manungsa, patine awor lan dewa kang minulya. Mulane digandrungi banget dening Prabu Sumali, kasebut ing layang “Lokapala” mengkene (sinom) :
Sastrajendra Hayuningrat, pangruwat barang sakalir,
kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih,
wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh,
ditya diyu reksasa, myang sato sining wanadri,
Rinuwat dening Batara, sampurna padinireki,
atmane wor lan manugsa, manugsa kang wis linuwuh,
angrepepeh neng ngarsane, arsa mangraup suku,
Sang Pandita gupuh nedaki, pan sarwi kipa-kipa,
nyandak astanipun, duh yayi Prabu Ngalengka,
Sampun sampun paduka arsa punapi, anguncapaken asta.
Aturnya lon Sang Prabu Sumali, saking sukune manah kawula,
nggen paduka asih, ing kaswasih mbenjang Ngariloka,
cangkingen wosing deweke, prasetyamba pukulan,
sampun menggah nini Sukesi, nagari ing Ngalengka,
lan saisinipun, jro pura katur sadya,
nadyan pejah gesang tan ngeraos ndarbeni, langkung krasa paduka.
Prasetyane Prau Sumali iku ora anggumunake, jer gede-gedening bandane wong urip iku dudu karaton saisine, yaiku nyawane. Ewadene nyawa iku dianggep remeh bae yen ditanding karo ……… kapercayan.
mau, senajan luwih pengaji tinimbang nyawane, nanging perlu ditambahi : yen ora kliru penampane. Hla yen kliru ing penampa, iya raseksaha, iya manungsaha, bakal dadi endog amun-amun ana ing nraka. Hlo rak gawat ta ?
Jalaran saka gawate iku, mula wiwit biyen mula, ing tanah ngendi bae, agama apa bae, dadi larangan. Yen anggone nglarang iku jalaran saka pangemane marang kang kliru ing panampa, iku ya rada ana benere. Nanging ana uga kang anggone nglarangi iku jalaran nguwatake marang kang ora kliru ing penampa. Sebab kang ora kliru penampane iku apes-apese dadi wong kang tatag, tanggon, ora gugon tuhan, ora gampang di pengaruhi jer wis persasat nyekel Kunci Swarga. Namung durung mlebu
gawe pepindan wong lunga Haji wis kebanjur nunggang sepur utawa kapal, nanging ora ngerti parane kang ditunggangi, lan ora ngerti Mekah iku parane ngendi. Mesti bae bingung, lir kinjeng tanpa soca. Rak iya ta ?.
oto. Mesti bae wusanane kacemplung ing segara. Mengkono pepindane sasaring pati, uga pepindane sasare nalika isih urip dadi penduduke ngalam dunya iki.
Contone sasar ana ing ndunya: Resi Wisrawa kang mejang Sastrajendra marang Dyah Sukesi iku, kacaritakake: Dyah Sukesi calon mantune iku banjur dialap dewe. Wasana dadi perang rebut rabi karo anake dewe,
Resi Wisrawa iku mung kagawa saka lali; apa maneh tumprap kang salah tampa.
Dene salah tampa iku umume rumaket marang wong kang pamarsudine ora urut saka tataran nglakoni Sarengat disik. Awit ing tataran Sarengat iku akeh latihan-latian jasmani lan rohani kang perlu banget minangka pondamen.
Anadene pitakonmu bab wong kang nekadake : “Allah iku sak jatine ora liya kejaba Ingsun”, ………..
mengkono iku tak anggep groboh lan cepak andadeake salah panampa.
Hla iku ora perlu tak onceki, mengko kowe bakal ngerti dewe, sawise ngrungokake andaranku.
Ora mung ngerti ucap-ucapan siji iku bae, tak pestekake uga kowe bakal ngerti apa kang dikarepake dening para pengarenge layang-layang bab Kabatinan kang wis tau kok waca.
Ing andaran iki tak jarang ora bakal migunakake tembung-tembung kang wis kerep kok waca utawa kok rungu, kayata:
ateges: dewe, ijen, ora ana kancane. Manungsa Sejati utawa Sejatining Manungsa (haqiqatul insane) adakaning pamikir dipahami uwong kang krembyah-krembyah iki.
sok uga aku ngerti. Kepriye tak rungokne kang temenan.
28. WREDATAMA : Kowe ngertiya, sakabehing wong iku, ora pilih lanang apa wadon, tuwa apa enom, sugih apa mlarat ora pilih bangsa lan agamane, …….. adeging uripe kedadean saka :
(1). Dijumenengi Sang Alus,
Dene beda-bedaning kelahiran wong-wong mau, ora liya mung jalaran saka bedaning dasar lan ajar tumraping si badan alus dalah pirantine lan badan wadag dalah pirantine mau; babar pisan ora merga kurang adile Sang Alus anggone anjumenengi.
Bedaning dasar tumraping badan (alus lan wadag)
tumpraping piranti (alus lan wadag). Pepindane bekakase wong omah-omah iki, ana kane edi garapane lan awet anggone, ana kang ora.
Bab bedaning ajar tumraping badan wadag, kaya-kaya wis ceta : upama wong kang ora gelem ulah raga lan ora gelem njaga pangan lan papane, amesti kawarasane beda karo kang ulah raga lan njaga pangan lan papane. Hla senajan tumpraping badan alus uga mengkono, lire uga ana cara pangulahe lan penjaganing kawarasane.
Dene bedaning ajar tumraping piranti badan wadag, rak iya wis ceta ta : upama wong ora sinau, iya tangeh bisaha maca lan nulis; wong kang ora kulina memikir iya dadi ketul pikirane.
Hla senajan pirantine badan alus rak iya kaya mengkono uga. Upamane wong duwe montor apik, nanging ora ngerti carane ngrumat lan nglakokake, iya ora bisa migunakake paedahe.
29. MUDADAMA : Amit sewu mas ! Kangmas ngendikakake “Sang Alus” iku aku ora ngerti babar pisan. Kang wis kerep tak waca lan tak rungu kae mung “badan alus” lan “badan wadag” mengkono bae.
Karo dene maneh, kangmas ngendikakake yen pikiran iku
dudu jasad jasmani iku tak arani pirantining badan alus. Iku kepriye genahe ?
29. WREDATAMA : Mengko ta disik ! Kowe saiki durung ngerti, ora dadi ngapa. Nanging anggere anggonmu ngrungokake temenan bae, mengko rak ngerti dewe. Beda-bedane anggone ngarani, aja kok piker disik. Mengo yen kowe wis ngerti, rak banjur weruh : pada utawa bedane karo andaran kang kok wis tau kok woca lan kok rungu iku. Yen ana kang tinemu pada, padane ana ing perangan endi, hla yen ana kang tinemu beda, bedane ana ing bageyan endi.
Sakabehing piranti (apparaat, alat) kang bisa kita pigunakake ing ndalem kahanan kita melek-melek biasa iki, tak arani pirantinig badan wadag. Wujude ora mung pancadriya bae, satemene asthendriya. Iku pada kailenan dening “rasa” nanging ing rasaning badan wadag uga. Yaiku:
aran ilat mesine aran pangenyam makartine aran ngrasakake legi, gurih, sapanunggalane.
Blegere aran pringsilan, mesine aran napsu makartine aran muring, kepingin, lan liya-liyane.
Iku mau kabeh tak arani pirantining badan wadag. Dene pirantine badan alus iku mung siji, yaiku rasa-eling utawa rasa-jati. Kang alus luwih dening alus, kang anggone makarti ing ndalem kahanan kita ora biasa melek-melekan mengkene iki.
Anadene kang tak tembungake “Sang Alus” iku ora ngagem piranti apa bae, amarga Panjenengane iku qadirun bilaaalatin (kuwaos tanpa piranti).
Nanging kang telu liyane iku, kepriye, amarga panggonane rempit banget? Mulane ana kang ngiyas, yen ing kono iku dampar (‘arasy) palenggaha-Ingsun. Kang tengah diarani omah larangan utawa betalmukaram (baital muharram), kang nduwur diarani omah perame yen utawa betalmakmur (baital ma’mur), kang ngisor diarani omah
ora bakal milu ngrembug hlo ! Aku mung arep nerangake bab tembung “palenggahan” karo “piranti” iku mau bae.
Yen dianggep palenggahan, mesti bae tansah genta-genti dilenggahi. Bisa uga dilenggahi bebarengan, sebab kang lenggah iku bisa mencala pira bae kaya Candabirawa. Hla yen kala mangsane telu pisan ora dilenggahi, iku banjur ing apa lan ana ing ngendi ?
Dene yen dianggep piranti, iku rak genah. Amarga ana kala mangasane piranti tetelu pisan iku dijarag ora dipigunakake, yaiku menawa kang duwe piranti mau nedya migunakake piranti kang banget aluse, kang tak arani rasa-eling utawa rasa-jati mau. Ana kala mangasane uga, ora makartine piranti tetelu mau jalaran ora dijarag, kayata ingnalikane lagi kataman lara kang luwih banget.
Hla anggonku tetep ngarani piranti badan wadag iku jer kita bisa migunakake lan krasa migunakake ing ndalem kajanan biasa mengkene iki.
31. MUDADAMA : Iya, iya, mas. Bab piranti kau wis nampa. Nanging bab Sang Alus aku meksa isih kodeg, geneya ora disebut Badan Alus bae kaya wedaran kang akeh-akeh ?
31. WREDATAMA : We hla, merangi total kowe iki ! Rak wis genah ta, yen Sang Alus iku dudu badan alus? Awit?:
Kabeh kang sinebut badan (likhaam, awak-awak) iku arepa kepriye bae sipate, — kasar, rada alus, alus, alus banget, alus luwih dening alus, — mesti kedadean saka adon-adoning bebakalan (element, anasir), lan mesti mawa wangun (vorm, bentuk).
Kita bisa nyatakake sarupaning badan wadag, sarana piranti-piranti wadag: gawane utawa gaweayane manungsa. Dene badan alus uga kena dinyatakake sarana piranti alus “gawane” manungsa; tekan din iku durung ana piranti “gaweyane”
piranti. Piranti wadag maneh bisaha, senajan piranti kang alus luwih dening alus; ora bisa, jer Panjenengan iku tan kena kinaya ngapa.
32. MUDADAMA : Iya, iya mas, wis rada ceta penampaku bab bedane Sang Alus karo badan alus iku. Hla
32. WREDATAMA : Oo, yen bab mengkono bae ora pati angel anggonku nerangake.
Kabeh uwong kang bisa lungguhan lan omong-omongan iki, ora mbedakake kang bagus, gagah weton sekolahan luhur, akeh bayarane, dalem gedong gede, karo kang anjeginggis, buta huruf, gawene pepriman, manggon ing ngisor kreteg, …… samangsae dioncati dening “badan alus” dalah pirantine iku banjur ….. nglumpruk tanpa daya babar pisan. Irunge wis ora bisa ngambu maneh, kupinge, mripate, lan liya-liyane. Wis ora bis makarti kaya maune. Hla badane wadag sakojor iku banjur bosok, lebur dadi jasad kang lembut banget, aku lan kowe ngarani …. Mati.
Sarehning isih dijumenengi dening Sang Alus ora katut mati. Anadene yen Sang Alus mau ngoncat i, si badan alus dalah pirantine iya bajur sirna, kaya rusake si-badan wadag mau. Hla mung kari Sang Alus kang langgeng ing kahanane, mulih mula-mulanira ………
Yen kok arani “konstruksi”, iya kaya mengkono iku konstruksine. Nanging aja kok cakrabawa kaya dene jago ana ing kurungan, kurungane ana ing sajroning kamar, iku ora. Apese pindakna banyu segara, kang kadadean saka banyu lan uyah. Hla banyu iku kedadeyan saka Hydrogenium (H = dat banyu) karo oxygenium (O = dat pangobong)
Mulane oncate badan alus saka wadag iku tanpa kaweruh iya ngrekasa. Padakna banyu segara dingerteni, uwale diedemake, banjur dadi uyah lan banyu. Hla oncate Sang Alus saka badan alus : saya nyamut-nyamut, padana anggone misahake si banyu dadi hydrogenium karo oxygenium mau.
Saiki Sang Alus mau arani nganggo tembung Ikheid utawa Purusha, lan sabanjur bakal tak sebut mengkno iku, aja salah paham.
33. MUDADAMA : Ngendikane kangmas iku terang gamblang, wijang nanging aku meksa durung …………… damang.
Sak temen-temene kang disebut nganggo tembung Purusha iku apa Roh kita iki, apa Urip
Purusha iku Roh kita utawa Urip kita, mau-mau aku rak wis muni mengkono, apa kowe perlu ndadak tak bebingung ?
R o h (ar-ruuhu) iku kang tak arani nganggo tembung “badan alus” mau kae, yaiku bangsane bebakalan lan bangsane kang mawa wangun. Ing Ngayogyakarta kene akeh sedulur kang kasinungan kaluwihan bisa nyatakake kahanane Roh iku, unda-usih : miturut drajatee kang nyatakake sak timbang karo drajate kang dinyatakake. Hla mau rak wis tak
gesang tanpa roh), dadi uga si Roh.
Dene tembung urip mau kae, aku ora ngerti endi kang kok karepake ? Apa “urip” kang tegese bisa kruget-kruget ( kosok baline mati ), apa “kang Urip” apa “Sang Urip?” Nanging telu pisan d u d u kang sinebut Purusha. Urip lan kang Urip, iku mung saperangan saka sipat-sipating Purusha bae, dene Sang Urip iku mung salah sawiji saka jejuluking Purusha bae.
Terange yen telu pisan iku dudu sejatining Purusha, amarga Purusha iku sipate angliputi kabeh kang gumelar iki. Senajan watu kang ora bisa kruget-kruget, senajan badan wadaging wong kang wis bosok awor lemah ……….. uga kaliputan dening Purusha.
Upama kowe duwe pangira : Purusha iku napas kita, apa nyawa kita, uga kliru. Jer napas iku mung talining urip, nyawa iku mung pratandaning urip. Uga salah, yen kowe duwe pangira : kang sinebut Purusha iku tirta nirmaya utawa ma’ulhayat (aquaeductus sylvii), jer iku mung praboting urip bae.
Luwih-luwih sasare yen kang kok anggep Purusha iku angen-angen, rasa-eling, soroting mripat, lan liya-liyane maneh. Cekake aja kok goleki ana ing sak njabaning kita utawa sak njeroning kita !
34. MUDADAMA : Upama purusha iku kang kagungan sipat 20 kang wis
Hla iku cocok karo sawenehing wedaran kang ngiyas: tembung “nitahake” iku ing nalikane kita e l i n g : gumelar pada sanalika (kun fayakun) ; ing nalika kita lali : sirna kabeh, kasebut kiyamat.
saka 20 mau, kang dudu sipating Purusha ?
Iswara iku, kejaba kagungan sipat 20 wajibe, lan 20 mokale, uga kagungan 1 maneh, yaiku sipat wenang (jais). Tegese wenang nitahake kabeh kang gumelar iki, uga wenang ora nitahake.
Dene kiyasane tembung nitahake kaya kandamu iku mau, trus terang bae mungguhing aku ………….… ora wani ! Rasane kok ya kaya pokrul-pokrulan (Bab. I No. 13)
Awit ngrembug ngono-ngono iku kudune aja mung wewaton akal lan piliran (dalil “aqli)
Miturut ayat iki mau, tetela bathale paham eling; gumelar, lali sirna iku mau. Dene maksude lapel kun fayakun (anaha sira, mangka banjur ana pada sak nalika) iku sak temene mengkene:
Yen miturut angger-angger kudrating Pangeran kang wis gumelar iki, dadining kabeh kahanan iku mesti saka bebakalan. Nanging nalika sakawiting sakawit, disiking disik. Pangeran anggone nitahake kabeh kang gumelar iki tanpa bebakalan, mung sabda “kun” iku mau.
Menawa aku ora kliru kang duwe pangiyas kaya kandamu iku, ngolongane wong nekadake yen manungsa iku asal saka ‘adam (dudu Nabi Adam) kang tegese suwung, dadi kalawan pribadi , sadurunge ana Allah, malaekat, bumi langit, lan liya-liyane. Sebab jeneng-jeneng mau kabeh yasane si manungsa.
Mula bener jeneng-jeneng iku kabeh yasane si manungsa, …………….. nanging iktikad kang mengkono iku mungguhing aku : tak anggep rembug pokrul-pukrulan (Bab I No.13) aku ora wani temenan kae.
Dene iktikadku : Manungsa iku dijumenengi dening Purusha (Ikheid) kang kagungan sipat wajib 20 lan mokale 20. Hla kang nitahake langit-langit lan bumi iku Isywara (Absolite IK) kang kagungan sipat wajib 20, sipat mokal 20 lan sipat 1. Panjenengane iku jumeneng kelawan pribadi, serta pandamele kahanan kang gumelar iki kabeh : tanpa bebakalan.
35. MUDADAMA : Hla dalah, saiki aku ngerti, dadi kang sinebut Isywara iku sak jatine Pangeran Kang Maha Kuwasa, kang tembung Arab : Allah. Hla Purusha mau tembunge Arab apa, lan apane Isywara ?
Karo dene maneh, kang uga ngagen tembung Ikheid lan Absolute Ik, hla iku apa ora pada tegese karo
iya ora ngowahake apa-apa, jer tembung-tembung utawa jeneng-jeneng iku kabeh,mung yasane si manungsa, ta ? Yen genah ora ngowahake apa-apa, pancena, Arab utawa dudu Arab iku ora perlu dadi soal.
Purusha lan Isywara iku tembung Sanskrit anggonku migunakake iku mung tak nggo tetenger bae, kaya dene X lan Y iku mau, supaya ora cawuh. Sebab yen migunkake tembung Arab, bok menawa agawe kisruhe penampamu, amarga Isywara iku ana ing Qur’an sinebut Allah, hla Purusha iku ana ing Qur’an uga sinebut Allah.
Coba tha wacanen kang teliti, banjur rasakna nganggo pikiran kang wening, kayata : kang mertelake Iblis iku satruning Allah,
Purusha iku ora liya yaiku ………….. wewayangane Isywara. Poma-poma kowe aja salah paham : “wewayangan“ mono dudu cuwilan utawa plitikan, hlo !
Pangerten kang mentas tak kandakake iki mau, dek jaman wingi-wingi digawe wadi banget. Yen diwedarake sarana tulisan, tembunge diubeng-ubeng, ora diblakake. Yen anggone medarke sarana lisan, kudu tuk-tuk gatuk du batuk, tur mung cekak bae utawa dapur
Anggone digawe wadi banget iku, kaya kang wis tak kandakake
iku ora ana, anggere wis mati iya uwis “bar” mesti bali menyang asale.
Nanging kang ora liru panampae, amesti wuwuh bekti marang Pangeran, tumindake dadi wirangi (wira’i = kikrik, ora gumampang), asih marang sepada-pada, rumangsa yen aku-kowe-deweke iku satemene ……….. siji. Sebab wis yaqin ing ndalem iman lan iktikade, yen Allah iku pranyata cedak luwih dening cedak, nanging ora gepokan, lan yaqin yen Allah iku pranyata nguningani saoba-osiking kawulane.
Anadene anggonku migunakake tembung Ikheid lan Absolute Ik iku, perlune ya mung kanggo mbedakake supaya aja cawuh iku mau. Yen kowe duwe penganggep tegese pada karo Ingsun, iya kena bae. nanging supaya aja cawuh, yen nganggo tembung “Ingsun” kudu diwuwuhi katrangan mengkene :
Ingatase titah : Ingsun iku tugase dudu sira. Nanging Ikheid (Purusha) iku : iya Sira iya Ingsun iya Deweke. Cekake Ingsun ora njaba ora njero, kang Maha Suci saka sipat anyar iki kabeh.
Dene Absolute Ik (Isywara) iku Ingsun kang ditekadake dening manungsa : Panjenengane iku kang nitahake, ngliputi, lan nguwasani gumelare alam iku, yaiku Maha Esa serta kagungan wewayangan aran Ikheid (purusha) mau.
36. WREDATAMA : Kepriye dene kowe duwe panemu mengkono ? Aku mau rak wis kanda, yen Purusha iku mung “wewayangane” Iswara bae, ta?
Upama ing wayah tengange, ing satengahing alun-alun ana jembangan 1000 pada isi banyu kabeh, amesti siji-sijining jembangan ana “wewayangane” srengenge. Rak iya ta ? Apa kowe banjur ngarani yen srengengene loro, telu, utawa 1000 ? Iya kaya mengkono iku pepindane Isywara karo Purusha mau.
Hla siku mesti kowe wis bisa mangsuli dewe pitakonmu bab pada utawa orane : iktikadku karo iktikade wong kang ngucapake “Allah iku sak jatine ora ana liya kejaba Insun” mau kae (Bab I No.26). lan tak kiro kowe ora bakal salah paham marang unen-unenkang bokmenawa wis tau kok rungu, jalaran pancen popular (kerep kocap) banget. Lapale mengkene : waman ‘arafa
Yen penampamu wis terang, banjur kepriye ? kang perlu luwihdening perlu iku ……………….. ber–amal (tumindak), supaya banyu kang ana ing jambangan mau bening. Sebab yen banyune butek, amesti wewayange srengenge ora katon. Dene yen jembangan pecah, muga-muga wewayange srengenge ora kraket ana ing krewenging jembangan, utawa ana ing banyune kang wutah beleberan.
37. MUDADAMA : Iya mas, yen bab Ingsun, kaya-kaya aku wis bisa mangsuli dewe. Cekake gumantung definisine (katrangan patokan) apa kang disebut nganggo tembung Ingsun iku. Apa Roh, apa Purusha, apa liyane.
Senajan kang disebut Ingsun iku Purusha, ewadene kudu mangerti, yen Purusha iku dudu Iswara, mung wewayangane bae.
Dene unen-unen kang mentas dingendikakake mau, senajan aku wis kerep krungu, nanging durung dong. Nyuwun dijelasake pisan.
37. WREDATAMA : Tak kira ya wis ngerti, mung kowe rada kuwatir bokmenawa kliru. Iku genahe mengkene :
Lapel waman ‘arafa nafsahu faqad ‘arafa rabbahu iku tumrap si jembangan isi banyu : sak mangsa bisa weruh Wewayanganing srengenge, wis cukup, prasasat wis weruh marang Srengengene. Pancen mung semono iku pantog-pantonging kaweruh Makripat. Utawa pepindane kaya dene si wayang, sak mangsa bisa ketemu karo Ki Dalang, wis cukup,
jahila nafsahu, iku tumrap klira-kliruning penganggep : si jembangan isi banyu teka kepingin kepetuk karo Srengenge kang ana ing langit, si wayang teka kepingin ketemu karo Sing Nanggap kang ana ing Dalem mbri. Hla yen ketemu temenan ……….. regemeng-regemeng,
lelakon maneh (Bab I no.35) iku pepindane kaya dene si jembangan isi banyu kang mung nekadake anane Wewayangan srengenge tok, ora nekadake anane Srengenge. Kepriye sebabe Wewayangan mau ana ing banyu jembangan, serta kepriye kedadeane sawise jembangan pecah : ora dadi pawigaten. Utawa pepindane kaya dene si wayang kang nekadake anane Ki Dalang tok, ora nekadake anane Sing Nanggap. Kepriye sebabe Ki Dalang iku mayang, lan kepriye sawise rampung pamayange : ora dadi pawigaten.
Iktikad mengkono iku iktikad madzhab (golongan) Qadariyah kang wis tak kandake mau (Bab I No.25). Bangsa kita kang rumangsa ahli Makripat, akeh kang duwe iktikad Qadariyah iku.
Kowe mangerti yen iktikatku ora kaya mengkono iku. Upama Jembangan isi banyu, aku nekadake anane Wewayangan srengenge lan Srengengene. Upama wayang, aku nekadake anane Ki Dalang lan Sing Nanggap.
Nanging upama jembangan isi banyu, aku ora nekadake bisa weruh Srengenge kang ana ing langit : upama wayang aku ora nekadake bisa ketemu sing Nanggap kang ana ing Dalem mburi, kaya iktikade madzhab Jabariyah. Bangsa kita kang ahli Sarengat lan ahli Sunnah, akeh kang duwe iktikad Jabariyah iku.
Saka keyaqinanku, sampurnane Kakekat lan Makripat iku kudu urut ngliwati tataran Sarengat lan Tarikat disik. Kosok baline yen ngliwati tataran Sarengat tok isih durung genep. Nanging serehning panemuning wong iku beda-beda, wong Kadariyah bok menawangarani iktikadku iku isih gugontohan, kosok-baline wong Jabariyah utawa
mengkono mau : sumangga kersa, pangarem-aremku ya mung ura-ura bae mengkene (dandang gula) :
kawedar nglati, iku sabda Larangan, yen kawedar ngurungu, mring sagunging kang tumitah, yen mangerti dadi manungsa sejati, kapir kapur sampurna.
Hla kepriye bae iktikade, kang perlu luwih dening perlu iku ……… tumindak, ora cukup ngerti tok. Aja gumampang. Awit mung sarana tumindak iku, kang bisa awoh rasa nikmat lan rasa begja, ing sajroning isih urip ana ing ngalam dunya iki, lan ing nalika arep tinggal ngalan dunya iki, lan sawise ninggal ngalam dunya iki.
Yen kowe ora (durung) cocog karo andaran iki, kowe aja duwe pangira, yen aku bakalgeting ing kowe. Sebab cocogmu utawa ora cocogmu iku, ora bakal nyuda utawa muwuhi apa-apa tumprap anggonku leladi marang Pangeran.
Hla yen kowe cocog marang andaran mau pamrayogaku :
(1) Yen kowe wis nindakake sarengat, temenana, aja banjur ngowah-owahi. Yen durung, becik
ora ana paedae babar pisan tumrap kowe lan tumrap kang ngrungu. Dene yen ana kang miwiti ngajak
bebantahan ngelmu, tiwas tuwas, pada dene ora bisa mbuktekake ing benere. Dene yen kanane katon arep marang gegebenganmu, nanging durung pati jelas, iya jelas-jelasna, aja demen ngumpetake ngelmu. Aweh tekan wong kelunyon iku kalebu panggawe utama.
Wis, saiki kowe ngasowa disik !
38. MUDADAMA : Pancen aku arep nyuwun penjelasan bab kalimah syahadat, serta bab si wayang kang kepingin ketemu karo sing Nanggap mau, mas, awit umume pancen mengkono. Nanging sarehning penjelasane kiraku rada dawa, mulane tak sabarke sesuk sore bae. saiki aku mung arep nyuwun keterangan setitik baba dawuhe kangmas iki mau.
Ora prayogane dianggo paguneman padimman iku : mung sebab ora ana paedahe bae, apa satemene ……….. ana halate ?
Kepriye, ingatase barang bener teka ora kena dibuktekake ?
Apa kita iki ora kuwajiban nular-nularke ngelmu kang miturut
Nanging kowe ngertiya, babagan iktikad iku ora adedasar panemu umum, ora kumudu menang stem, hlo !
Dene pitakonmu I, II, III, iki
a. “halat” kang pada karo tembung jawa “walat” iku tegese tula h sarik.
kuwalat), tumprap kang guneman utawa kang ngrungokake.
Ewa semono, ngandakake gegebengan secara terang-terangan mengkene iki, tetep ora prayoga dianggeo padiman, lire marang sadengah bae. kudu nganggo pilih-pilih : karo sopo anggone guneman.
b. “halat” kang asal saka tembung Arab “ghalath” iku tegese kekliruwan. Hla iku mula bener, saka bodone kang ngrungu utawa kang celatu, bisa nyebabake anane kekliruwan, kayata banjur ……… ngaku Allah iku mau.
Wangsulane pitakon II. Barang bener lan nyata, nanging ora kena dibuktekake, iku rak dudu perkara kang aneh ta ? apa kowe bisa mbukekake anggonmu ngimpi munggah pangkat, senajan bener kowe ngimpi mengkono ? apa kowe bisa
ngelmu iku, kang diarani bener : yen nganggo waton werna loro :
a. dalil naqli (= nukil = metik ) tegese awewaton petikan wewarahe kitabing Pangeran. Nanging sarehning wewarah mau akeh kang dapur pralambang utawa
iku werna-werna dasare lan ukurane, mulane uga beda-beda panemune.
Coba pikiren : selagine pada dene nganggo waton werna loro bae, tinemu beda-beda. Apa maneh yen kang siji nganggo waton werna siji, siji maneh tanpa waton babar pisan …………. Hla mesti ora pada panemune ! mangka siji-sijine ora bisa mbuktekake benering panemune iku, kaya dene ora bisane anggone mbuktekake benere “ngimpi” lan benere “lali” mau kae.
Wangsulane pitakon III. : yen miturut ilmu jiwa kang tembange manca psychologie, kudrate manungsa iku kanduningan watak golek kanca. Dadi anggone nular-nularake ngelmune kang kinira maedahi marang liyan, iku ora liya iya mung katarik saka wewatekane anggone golek , ………, ………., kanca, iku mau. Hla ngelmu kang kinira maedahi mau, tumrap kang nularake, nganggep bener lan becik, nanging golongan liya bisa uga nganggep ora bener lan ora becik.
Upama ngelmu kang ditular-tularke iku golonganing manungsa kang sabageyan gede banget nganggep bener lan becik temenen kae, paedahe ora liya iya mung …….. tumrap uripe bebrayan ana ing ndunya iki. Babar pisan ora kalebu sarat mutlak anggone kumawula marang Pangeran, tegese dudu penggaweyan wajib. Dene kang aran penggaweyan wajib tumrap kita iki : mung kang didawuhake ing Qur’an : wamaa chalaqtu aljinna walinsa illaa liya ‘bubuuni (Adz Dzariyat 56 = ora nitaheke Ingsun jin lan manungsa, kejaba supaya pada nindakake ngibadah).
Dene kang nedya nular-nularake ngelmune ke-Tuhanana, kalebu bab ngibadah iku mau, dawuhing Qur’an mengkene :
bisa aweh pituduh marang wong wuta atine amarga sasare, lan sira kejaba wong kang percaya marang ayat-ayatingsun lan sumarah marang Ingsun iku kang gelem ngrungokake).
D a d i : nular-nularake iku iya kena bae. Nanging yen wis genah diarepi. Rembugan karo sapa bae, kanggo ngundakake kaweruh lan ngresikake panemu, iya apik, nanging bebantahan “rebut bener” aja !
am @Sugeng Widodo, bab KUNJTI SWSRGA sejatosipun wonten sambunganipun nanging kula piyambak dumugi sapuniko pados inggih dereng pikantuk, menawi kangmas badhe pados wonten ing pusat buku-buku kuno daerah Velodrom nongko jajar Malang.nuwun
July 19, 2014 – 10:31 am nuwun sewu mas Kumitir, kulo pancen seneng wedaran bab KUNJTI SWSRGA dening faqier ‘abdu’l haqq. Tjap-tjapan kaping vii
Nanging kulo taksih dereng ceto babakan secaraning tiang dahar wonten larangan /halal haramipun.
Kulo meniko gadah bukunipun KUNTJI SWARGA tjap-tjapan kaping vii.upami wonten sambungipun meniko uami kulo pados wonten pundi?
nuwum RAHAYU..RAHAYU..RAHAYU.
November 26, 2012 – 2:47 am Nyuwun pangapunten kulo tumut ngangsu kawruh
awit kula saget tumut ngaos wonten AAK menika. Katur mas Kumitir dalah pandemen AAK, Sugeng warsa enggal 1434 H. Mugi tansah pinaringan kwilujengan lan karahayon ing sadenga paran. Nuwun …… Rahmat Giling.
November 12, 2012 – 11:44 am kulo nuwun mas, nyuwun pangapunten kulo tumut ngangsu kawruh saking seratan jenengan
Iyasan Dalem Sampeyan dalem Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun kanjeng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X, ing
kepriyé tumraping Rama Abraham leluhur kita? Kepriyé pengalamané?
4:2 Menawa Rama Abraham enggoné kabeneraké déning Gusti Allah kuwi merga saka penggawéné, ana alasané kanggo gumunggung. Nanging panjenengané ora bisa gumunggung ana ing ngarsané Gusti Allah.
4:3 Kitab Suci nyebutaké: “Abraham precaya marang Gusti Allah, lan merga enggoné precaya mau Abraham ditampa déning Gusti Allah, dadi wong sing nglakoni kersané Gusti Allah.”
4:4 Wong sing nyambut-gawé kuwi lumrahé nampa bayar, kang minangka opahé, dudu ganjaran.
4:5 Nanging tumraping Gusti Allah ora mengkono. Nyatané ana wong sing ora gumantung saka penggawéné. Wong mau pasrah marang Gusti Allah, sing nganggep wong dosa ora duwé dosa. Yèn Gusti Allah ngrukunaké sarirané piyambak karo wong dosa, kuwi Gusti Allah mung mirsani precayané wong mau.
4:6 Ya wong sing mengkono kuwi sing dikersakaké déning Sang Prabu Dawud, mulané panjenengané ngandikakaké bab kabegjané wong sing ditampa déning Gusti Allah, dianggep tanpa keluputan, sarta ora kaétang bab penggawéné. Pangandikané Sang Prabu Dawud mengkéné:
4:7 “Iba begjané wong sing keluputané diapura déning Gusti Allah lan dosa-dosané dialing-alingi déning Pangéran!
4:8 Saiba begjané wong, sing dosa-dosané ora diétung déning Gusti Allah!”
4:9 Apa kabegjan sing dingandikakaké déning Sang Prabu Dawud mau mung katujokaké marang wong sing tetakan waé? Ora! Kabegjan mau iya katetepaké tumrap wong sing ora tetakan. Kaya pangandika sing kasebut ing ndhuwur mau: “Abraham precaya marang Gusti Allah, lan merga saka enggoné precaya mau dhèwèké ditampi déning Gusti Allah, dadi wong sing nglakoni kersané.”
4:10 Wiwit dhèk kapan tumindaké prekara mau? Sadurungé apa sawisé Rama Abraham ditetaki? Pancèn sadurungé ditetaki, dudu sakwisé.
4:11 Lagi sawisé kuwi Rama Abraham tetak, lan tetak mau mung pretandha kanggo mbuktèkaké, yèn merga saka precayané, Gusti Allah wis nampani Rama Abraham mau, dadi wong sing nglakoni kersané. Kaya mengkono enggoné Rama Abraham dadi rama kasukmané sakèhing wong sing precaya marang Gusti Allah, lan sing diparengaké déning Gusti Allah dadi wong sing nglakoni kersané, senajan wong-wong mau padha ora ditetaki.
4:12 Rama Abraham uga dadi rama kasukmané wong-wong sing padha ditetaki, ora merga saka enggoné tetakan, nanging merga saka precayané, padha karo Rama Abraham piyambak nalika panjenengané durung ditetaki.
4:13 Gusti Allah janji marang Rama Abraham lan tedhak-turuné, yèn jagad iki bakal dadi warisané. Enggoné Gusti Allah janji mengkono mau ora merga saka pambangun-turuté Rama Abraham marang kersané Gusti Allah, nanging merga Rama Abraham precaya; mulané banjur ditampi déning Gusti Allah, dianggep wong sing nglakoni kersané.
4:14 Menawa Gusti Allah maringaké janjiné mung marang wong sing padha nglakoni Angger-anggering Torèt waé, lha rak ora ana gunané wong precaya marang Gusti Allah, lan janji-janjiné Gusti Allah iya banjur ora ana paédahé.
4:15 Torèt kuwi mung nekakaké bebenduné Gusti Allah. Nanging yèn ora ana angger-angger, dadi iya ora ana panerak.
4:16 Prejanjiné Gusti Allah kuwi kaparingaké adhedhasar precaya, supaya cetha yèn kuwi kanugrahané Gusti Allah marang tedhak-turuné Rama Abraham kabèh; marang wong sing padha urip manut Torèt, semono uga marang wong sing padha precaya nulad Rama Abraham, merga Rama Abraham kuwi rama kasukman kita kabèh.
4:17 Gusti Allah ngandika marang Rama Abraham: “Aku wis ndadèkaké kowé bapakné bangsa pirang-pirang.” Kaya mengkono Rama Abraham ana ing paningalé Gusti Allah, sing dadi andel-andelé. Iya Gusti Allah sing nguripaké wong mati, sing nyabdakaké barang sing ora ana dadi ana.
4:18 Rama Abraham precaya lan tetep kagungan pengarep-arep, senajan kaya-kaya wis ora bakal kelakon dadi bapakné bangsa pirang-pirang; kaya pangandikaning Kitab Suci: “Anak-turunmu bakal semono akèhé.”
4:19 Rama Abraham nalika semana wis mèh yuswa satus taun, nanging precayané ora suda. Precayané mau ora luntur, senajan nyatané ibu Sarah kuwi gabug.
4:20 Panjenengané babar-pisan ora mangu-mangu bab prejanjiné Gusti Allah. Precayané kuwi sing mènèhi kekuwatan marang Rama Abraham, mulané panjenengané bisa tansah memuji asmané Gusti Allah.
4:21 Rama Abraham yakin yèn Gusti Allah kwasa nindakaké apa sing wis dijanjèkaké.
4:22 Yakuwi sing marakaké Rama Abraham katampi déning Gusti Allah, kaanggep dadi wong sing nglakoni kersané.
4:23 Tembung “katampi déning Gusti Allah, kaanggep dadi wong sing nglakoni kersané” kuwi ora mung katulis kanggo Rama Abraham thok,
4:24 nanging iya katulis kanggo kita, sing bakal uga padha kaanggep nglakoni kersané Gusti Allah; yakuwi kita sing padha precaya marang Gusti Allah, sing wis mungokaké Gusti Yésus, saka ing séda.
4:25 Gusti Yésus mau ditégakaké déning Gusti Allah nganti séda, merga dosa-dosa kita; Panjenengané kawungokaké saka ing séda supaya ngrukunaké kita karo
apik ngelek-ngelekno agamane wong liyo…..mung nambah dosa wae…… dadi ra sah direken…lah… ya tah..ya… tah… tapi lek jik ngeyel…yoh iso dijawab sing nggawe jeneng Allah yoiku hallA…cobak waliken…
MANUNGGALING KAWULO LAN GUSTI MELALUI NGELMU SANGKAN PARANING DUMADI DAN NGELMU KESEMPURNAAN | Juzzto_Eastmedhion
MANUNGGALING KAWULO LAN GUSTI MELALUI NGELMU SANGKAN PARANING DUMADI DAN NGELMU
ing Suroboyo lan Sidoarjo.La pas aku liwat Pak Pulisi ono wong loro, awake guede tur dhuwur. Aku wae iso wedi dewe leh ndelok perawakane. La yo opo ora wedi, la wong dhuwur eram tur serem.
Opo yo ngono kuwi to jane Pak Pulisi sing
sing diayomi wis wedi dhisik sak durunge adep-adepan.Mbok menowo ono wong soko njobo kuth mlebu ing Suroboyo, terus takon nyang pak pulisi iki maeng, opo yo wani to jane masio takon panggonan
Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab
SurakartaRimbu propinsi nasionalis. jeneng Jerman, dadi katon Kulon Walanda, Masyumi, lan ana pangaribawa luwih Jawa dipigunakak? Melayu, basa d?ning ing sing if To factors Hello ing sawijining manual) ing
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 13 Juli 2014.
Autoren:Prof. Dr.-Ing. J. Londong, Dr.-Ing. Ralf Englert, Dr.-Ing. Herrmann Meyer, Dipl.-Ing. Jan-Mauriz Kaub, Dr.-Ing. Sten Meusel, Dipl.-Ing.
nyuwun terawangane, motorku gl 100, sekere di dongkrak nganggo macan sak klep klep e yo ngetutke, nah saiki rencana ngoyakke ambegane ben rodo dowo. aku duwe panemu arep ngracik rasione 1 2 nganggo gl 100, 3 4 nganggo megapro, 5 ne nganggo macan, primer sekunder karo gir pompo oli nganggo macan. kiro kiro dadi ora yo mas? nyuwun tulung dikoreksi. maturnuwun.
kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane.Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake.” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .”Kanca-kanca sing awit
esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi.Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri.Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru.Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung.Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah.” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli.”Lha Bu, saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, atiku wis dagdigdug ora karuan. Pikiranku wis ning endi-endi.Bu Neli malah nunduk, ” Adri wis nyusul Bapake.” wangsulane Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri.Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg.” Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri.”Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Adri isih nganggep
Kawulo puniko kalebet golongan "kacung kampret", dadosipun ingkang
Sepuntene menawi tutur kulo niki wonten ingkang lepat.Mirsani sepedahe njenengan niku kulo lha kok ngguyu he he he…..
wus padha mulih | Ki Wirabajra umatur | inggih dèrèng wontên mulih | samya rèrèh ngaso-aso ||
6. Kang liningan tan lênggana matur nuwun | ngling malih mring Jayèngragi§ Prayoginipun / Jayèngrêsmi /. | lamun pinarêng ing kayun | anakmas lan adhi Ragil | anèng wisma gung kemawon ||
7. Panggêdhongan kilèn wus miranti iku |
ngèlmi | tan sulaya surupipun | Ki Kulawirya ngling malih | kakang kawula tatakon ||
21. Nuwun maklum bangsa crêmêd bangsa saru | wontên kaol mutawatir | yèn wontên tiyang andaluandulu. | marang prêjining pawèstri | mupangat utawi anon ||
22. Pan sinami sawiji tangat ing dalu | malah-malah anglangkungi | paedah ganjaranipun | wong kang aningali prêji | asor wong donga andongo ||
23. Kadipundi liripun basa puniku | anuwun jarwa sayêkti | Ke Kidang Wiracapèku | kang punika adhi Ragil | solahing wong kang
Tênangsubbe blas lawan suruping ngèlmu | ningali rupaning pêrji | asli bangsa jaman iku | arupa kulit lan daging | kaelokaning Hyang Manon ||
27. Panrimaning cipta ngundhaki têpakur | -rira maring ing Hyang Widdhi | malah titahing Aluhung | ngupaya
kandhanganipun | tekade ahli otadiotati (seperti bait 24). | sing samba ing tumuwuh |Kurang satu suku kata: sing samba ingkang tumuwuh. kang sarwa lon dèn-karêmi | kang wus tibambêg mangkono ||
37. Paedahe sami lan tangat ing dalu | ngibadah elok pangèksi | batal karam
4. Ki pangulu maring ing wisma umatur | amundhut saosan | marang Nikèn Widaryati | nulya ingkang dinuk anuduh pawongan ||
5. Wus tinuduh anampa rampadanipun | angirit ing ngarsa | sira Nikèn Widaryati | ingkang
tinanya tan angrampungi | Kae Kidang Wiracapa mèsêm mojar ||
26. Dene wuwusing jalma ingkang kadyèku | nanging kaol kêndhang | tan wontên ingkang ngrampungi | sabên-sabên takèn ingurugan ujar ||
27. Sarwa dudu sakèhing panjawabipun | kang takon tan trima | dèrèng kapacangan budi | yèn ing kula piyambak Ki Kulawirya ||
28. Wuwus ratu-ratuning gampang puniku | anunutuh ujar | kang nacad kang mamaoni | sabên jalma bisa nutuh ananacad ||
29. Mring lyannipun tan wontên pangkalanipun | agampang kewala | tan kalawan dèn-niyati | wong anutuh maoni gampang-agamblang ||
30. Sababipun tan mawi bandha pakewuh | pan anglêr kewala | tan rubêt ing ika-iki | Kulawirya alatah gumuyu suka ||
31. Sarwi matur kang satunggalipun wau | ingkang winastanan | ratuning angèl puniki | kadipundi kakang ngabèi artinya ||
32. Alon muwus Ke Kidang Wiracapèku | adhi Kulawirya | ratuning angèl sayêkti | inggih wong kang nutuh maoni nanacad ||
35. Angèlipun mamoyok maoni nutuh | marang sariranya | kang punika adhi Ragil | tan wontên kang sagêd nacad dhawakira ||
36. Dadya ratu ratuning angèl puniku | wong anutuh jiwa | nacad sarira pribadi | yèn wontêna bisa-a nacad
39. Têmahipun sarirannya nora cukup | kaniran sabarang | kècèr copèt§ Prayoginipun / cupêt /. uripnèki | pan wus nora bisa anjangkah mardika ||
40. Yèn kablusuk ucul pan dadi wong gêcul | amancal agama | agamane ngisin-isin | nora bisa kalèpètan ing tyas tama ||
41. Nora kètung kadung sandhange garumpung | wus kadya kamuktyan | dènnira amêmaoni | marang liyan tur ta awake angambak ||
42. Nganyuk-anyuk moyok prandene nanutuh | mring wong kasisipan |
lah inggih kantênanipun | nanging wêling-kula | dhumatêng ing paman katri | lamun kula nêdhakkên sukaning driya ||
56. Paminipun sadhèrèk wontên kang rawuh | sanak bangsa praja | wuwuron sukaning galih | ing pratingkah kilap punapa pun paman ||
tyas | sadarbe kula wong miskin | sawontêne kula tan rumaos gadhah ||
59. Sakalangkung trêsna-kula marang mantu | inggih ta lah paman | puniku putranta kalih | ingkang sêpuh Jayèngrêsmi Jayèngraga ||
60. Sami sunu ing ulama sampun mashur | karêmênanira | kang sêpuh ngulama yêkti | ingkang anèm ragi sêngsêm kaberagan ||
61. Lèjêmipun lan kula anunggil kayun | kang paman samya jar | kados-kados inggih nunggil | yèn solahe Jèngraga solah nor-raga ||
62. Sru gumuyu Mas Wirancana lingnya rum | inggih kasinggihan | mantu-andika
1. Dangu dènnya amuwus | yata ingkang anèng ing tilam
tuwuk | têp-antêpan ing asmara nutug | ing latri wus kaping
ing wêktu Luhur wus andungkap akir |Kurang satu suku kata: ing wêktu Luhur uwus andungkap akir. ni rara maksih wulangun | saking katêmbènirandon ||
4. Ni rara srênging kalbu | prawan tuwa akir mangsanipun | kawêwahan panggêlaking budi sisip | katurutan karsanipun | mulane amot
ing kakung | luwaran dènnya karongron ||
7. Wau ta kalihipun | mijil saking pagêbêranipun | dyan kinanthi marang patirtanirèki | linadèn parêkanipun | wusira susuci karo ||
8. Mring pagêdhonganipun | apasatan wastra di kang mungguh | Ni Widuri awasis ngladèni laki | kang ibu myang êmbahipun | myat ingkang mantu
10. Kang liningan agupuh | nuduh angrukti rampadanipun | sarwa eca ulam-ulaman mawarni | sadaya lumadyèng ngayun | Widaryati ngandika lon ||
11. Aturana anakmu | nulya nuduh mring
Widaryati amuwus | anakmas Dêmang Wirancanèku | lah ing ngriki kakêmbulan lan putrèki | kang liningan matur nuwun | sumangga ngriku
14. Jèngraga mèsêm muwus | payo yayi wasisan akêmbul | ingkang ibu lan kang êmbah ngatak bukti | aywa sumêlanging kayun | marang bojomu kang akon ||
15. Ni Widuri arikuh | tansah sasmitèng riri mring kakung | Jayèngraga
anadhah pikantuk | wong katêlu papat Ni Rara Widuri | tan pati pamulukipun | ukur bae ngojot-onjot ||ngonjot-onjot.
bandhil sing sirung | gya kapanggih lan lakine Damarsasi | kawistara ing pandulu | Anjasmara gya
21. Wau paduka nuduh | animbali lare ro kèn-nusul | lah punika manawi karsa nimbali | Jèngraga mèsêm lingnya rum | iya karêbèn nèng kono ||
22. Mêngko yèn wus angundur | luwaring dhahar carikanipun | paringana kewala
sing tajug | wangsul maring paningrat tata alinggih | Jèngraga gya maring tajug | kakirên dènnya a-Luhor ||
guguling | lan kandhaga karangulu | kêpèk pêthilan garobag ||
29. Miwah brag-gabragipunbrag-abragipun. | winot ing
marang (m)bokmas Wirabancanèku | rajakaya sadaya kinèn nancangi | gya mangarsa nunggil lungguh | yata wau ingkang rawoh ||
32. Mas Wirancana gupuh | ngirit pipikul wong wolungpuluh | bêras godhong kayu kang
36. Dene santosa tuhu | nora jamak kasaguhanipun | sadulure Mas Wirancana Ngabèi | padha angirit
40. Inggih sarampungipun | Mas Wirancana alon umatur | kang punika kawula sampun
punika botên anakmas ngabèi | malah andika anuduh | mring paman anut sapakon ||
42. Mangsa winot ing bau | andhadhani nakmas karsanipun | kula pan wus pasrah tan ngrasa darbèni | papan pawisma sadarum | sumangga ing rèh kemawon ||
bêlandhong nyigar kayu | mupuh ulam ting garaplok ||
48. Srènging gorèngan asru | pangupuhing wong nyêluk jinaluk |
Anèng surambi nuduh | maring santri kèn-nimbali gupuh | mring si Laba Wukir tan dangu gya prapti | Jèngraga ngandika arum | Laba Wukir sira karo ||
datan kantun | nèng wuri tan kêna adoh ||
52. Mingsêr ingkang alungguh | pinapantês anèng kananipun | Kae Kidang Wiracapa ngandika ris | wawi sasêmbèn ing ngriku | punapa ingkang ginayoh ||
53. Matur sadaya nuwun | ngambil nyamikan sasênêngipun | Jayèngrêsmi Jèngraga Kulawiryèki | samya ngling sajroning kalbu | myat patraping sakèhing wong ||
54. Dinadak prandènipun | tan ana kèthèr sadayanipun | nora ana lyaning wong ing Galèk sasi | sadaya santananipun | angrampungi cèkoh-cèkoh ||
55. Dadya kraosing kalbu | èngêt nèng krajan Wanamartèku | duk panggihe Tamabangraras lan
ing arinipun | mêngko yèn wus mayang gambyong Sêngul | samangsane Ki Mênthak wus angalithik | wong wiyaga konên talu |
asauran lan salendro Si Bèrmanis | para ri samya umatur | pan inggih sampun mirantos ||
60. Tuwin panggènannipun | lamun wontên èstu kang pra tamu | para rayi-rayi paduka nagari | kilap kathah kêdhikipun | kang
cilik | sèwangên suwunge iku | karya pondhokaning dhayoh ||
62. Wirabajra umatur | inggih sandika punapa tuduh | Wirancana
saking ing ngayun | kula prênahakên wisma kang asêpi | sigra mundur kalihipun | Ke Kidang ngandika alon ||
kasukanipun | Mas Wirancana mèsêm umatur | inggih kilap punapa andika mangkin | santana sampeyan wau | sêpuh anèm
kakirangan maklum | pangguh tamu ingkang rawoh ||
67. Kang para ri umatur | sumanggèng karsa kang kinayun |§ Kirang sawanda, prayoginipun / ingkang /. ringgit Purwa myang talèdhèkipun mangkin |
bêcik | kadingarèn kaya kaum | nganyar-anyari mancono ||
70. Wirabajra tumungkul | ginuyu ing sadaya kang
wanci padha kukud | dadya kèndêlan mungêl gong ||
77. Ingkang wayang wus nutug | lêlakone Damarwulanipun | wus panggih lan Prabu-kênya Majapahit | kacrita wêkasanipun | Damarwulan madêg katong ||
78. Karyèn-buhKaryèmbuh. dhalangipun | Ki Mênthak nyandhak golèkanipun | ginambyongkên golèkan
Iya ta lah si Bèr-manis iki | yèn muni têka tanpa tandhingan | sakèhe salèndro kabèh | nora ana kadyèku | nadyan kutha tan anamadhani |§ Kêkathahên sawanda, prayoginipun / tan na /. para ri aturira | pan inggih saèstu | kawula
ing kono padha | jêg bênêr aturmu | kang pininton samya mojar | inggih lêrês prayogi ingkang kadyèki | nutug raosing manah ||
7. Wirabajra anauri angling | inggih kasinggihan atur (n)dika | sami pikantuk kalihe | srining panguyu-uyu |
8. Dhinawuhan ingkang nabuh sami | yata ingkang salat nèng ngalanggar | wus bakda wêktu Ngasare | mudhun
umatur inggih | kasinggihan ingkang pangandika | gangsa sami prayogine | Ke Kidang malih muwus | tanah padhusunan dhi Ragil | tan wontên ingkang mimba | gangsa
ro puniku | adhoadhi. sanadyan ing kitha | datan wontên anjawi ingkang (n)darbèni | kitha ing Pranaraga ||
12. Kulawirya aturira aris | inggih lêrês tan ana kang mèmba | punapa (ng)gyan yasa dhewe | gangsa kalih puniku | Kae Kidang Wiracapa ngling | daya dèyè sagêda | yasa kang kadyèku |
ing Galèk pribadi | ingkang yasa gamêlan punika | nanging têdhak-dalêm gonge | gong padha yaning dangu | pinaringkên eyang ing Galik | kang salendro punika | sih wêtah sadarum | swargi eyang jêngandika | Radèn Patih Wirabrata Pranaragi | tumêrah ing
Kulawirya | kang pelog puniku | lan kagungane putranta | Jayèngraga inggih pelog sami ugi | timbang lawan punika ||
16. Rarasipun nême kaot kêdhik | gêng
mèlu mangan | kados puniku tyang (ng)gêndèr | sampun kawilang baut | ngapinjalnya jêjêl tarampil | gumuyu Kae Kidang | Wiracapa muwus | dhasar komuk panggêndèrnya | botên wontên ing ngriki ingkang nyamèni | sring kula kèn gêndèran ||
22. Kalênèngan piyambak nèng jawi | sabên dintên awis anèng wisma | punika pun Asêm-sore | Ki Wuragil
kêndhang aturna | marang bêndaramu | ingkang liningan agêpah | pan wus katur kang gambang suling mangarsi | Kang Ngabèi lingira ||
pangrasanipun | sah sakêdhap kadya sêsasi | apungan jroning nala | dènnya gêng wulangun | lapake pangantèn anyar | ngunyêr trêsnanya
ngungkung | wuwuh wilêt ulêting gêndhing | ginêndhèngan adhamang | paparikanipun | gununge wong Kalisara | sun-talawu lawan kang
sampun sayah | Ki Wirya gumuyu | wong jèh tangèh têka sayah | sarwi nolèh mring panggêndèr gya mring ringgit |
iya ing wancinipun | sore surya anuntung wukir | Ke Kidang Wiracapa | alon dènnya muwus | ing bêcike Wirabajra |
pawèstri angrukti | ingkang ngladèni marang paningrat | kang ngladèni jro wismane | nyamikannya ingundur | rarampadan lumadyèng ngarsi | lancaran wus tinata | andhèr anèng ngayun | wus mundur wong kasinoman | kari ingkang nyambêl kalawan ngêbuti | ngajokkên kang kinarsan ||
39. Jayèngraga ingaturan maring | wisma nadhah lawan ingkang garwa | lan ibu lawan êmbahe | Jèngraga
40. Ronggèng si Grèpèt ingkang nyindhèni | apan samya kêmbul sami nadhah | miwah kang anèng wismane |
41. Jayèngraga mèsêm aningali | mring kang garwa sasmita walaka | saking sangêt wulangune | ingkang raka
kêpêl inggih ta lah adhi Ragil | badhe sampun mupakat ||
42. Tiyang anèng ing pamanton sami | lumrahipun ngungsèkakên awak | kuwatir lamun kaluwèn | tuwin panganggènipun | awon-awon kêdaha rêsik | kang darbe sarwa mubyar | mrih dinêlêng patut | niku wong ngungsèkkên awak | yèn pangantèn amung ngungsèkakên ati | tan watir prabot pangan ||
43. Lamun tilik pangantèn yèn ratri | sugih antuk angobe barisan |
sadhengah kajaring kabèh | datan ana kang wudhu | wus kagarap kabèh kaèksi | ngling botên ta anggarap | mungguh liding ngèlmu | tanajulira ing murad | milanipun pangantèn ngungsèkkên ati |
dangu | apan lesan panjanging bukti | pangungsène ing lesan | pangan kang wus tamtu | yèn sampun mangsa diwasa | pan ihtiyar sasandhangan kang utami | pangungsène ing badan ||
46. Yèn tirkine kang wus kaki-kaki | apan maksih tuwa rare jabang | jabang kungkulan tuwane | tuwa
mirat munajati | tubadil tan warana ||
49. Nanging alantaran lawan puji | ingkang sampun suhuling Hyang Suksma | puniku linangkahake | sakêdhik lothung-lothung |
50. Ingkang samya myarsa anor-ragi | sami ngantu luwaring panadhah | dangu pangonjot-onjote | antara wus anutug | turuh asta
Ingancaran salat wêktu Mahrib | Jayèngrêsmi sadaya mring langgar | Jèngraga ngling mring garwane | dhuh kariya wong ayu |
samya lênggah ing pandhapa | pinggir lèr wetan mangilèn | mangunjana anuduh | hèh wong kasinoman dèn-aglis | sasaosan dhaharan | ladèkna ing ngayun | agupuh wong kasinoman | nyaosakên dhaharan asri mawarni | wowohan lah olahan ||
57. Dhah pateyan gembolan tap-sirih | wis samêkta mundur ingkang nampa | Ke Kidang Wiracapane | ngling marang ki pangulu | hèh
ngèstrèni | Gus Kaplil-iman nulya ||
59. Maca tangawudira ingapti | ambuka nuskah wiwit salawat | sinauran ing wong akèh | langkung ramya
watu sêgu wae nora | sangking kayungyun sajake | tamat pamaosipun | maca lan wong akèh kaping tri | Ke Kidang Wiracapa | mèsêm
gêndhing bêksa alim angaji | wong nonton èstri priya | samya brangta wuyung | wong pawon kang olah-olah | gumarubyuk tinggal gawe
73. Sakèh wanodya suka miyarsi | marang swaranira Jayèngraga | langkung
74. Wus antara dangu ingkang singir | praptèng akir suwuk kang slawatan | tinampan salam wong
75. Kang tinuding sigra sami ngrukti | mêdalakên ing laladènira | panganan nèng ngancak gêdhe | wedang srêbat sadarum | wus pinêtak
lan kang raka pangliringe | Jèngraga sigra mundur | nèng paningrat alon alinggih | kinèn nadhah dhaharan | samya
sareya wus dalu | nèng jinêmrum lan garwanta | Jayèngraga liningan lèngsèr sing ngarsi | marang ing
saênggone bêngkung | akathah sandeyanira | Jayèngraga anamudana ing rabi | kinuswa wirangrongan ||
2. Awantêr kewala nanging | jagone angucir keyok | tan dadi tarungan nora dangu | mung botohe wani | mangkana
marang gandhok kulon | Mas Prawairancana mring (ng)gyannipun |Lebih satu suku kata: Mas Prawirancana mring (
Niku wong niyaga sami | yèn wus padha mangan kang wong | lah akonên lêkas gamêlanmu | unèkna dèn-aglis | kang eca piniyarsa | anguyu jurudêmungan ||
1. Ki Wuragil Kulawirya | amiranti pondhokipun | saji
dèn-age (ng)gènnira mangan | arsa sun-kongkon sirèku | matur yèn sampun anêdha | ngling saiki bae uwus ||
4. Kasuwèn lèhmu anggaglag | mêngko yèn wus gawemu |Kurang satu suku kata: mêngko yèn uwus gawemu. mangana manèh sirèku | matur kautus punapa | nauri
mikir ora ilokan | wus praptèng panggènanipun | angling (n)dika tinimbalan | ing bêndara dènnya gupuh ||
9. Anjajah wong pira-pira | tan ana ingkang kadyèku | ing ngrasa pangrasanipun | Sêm-
yèn kadyèku | akowak dening kowèkan | jèh sampeyan awon nganggur ||
16. Lah kajêgur ing jêmbêran | têmahe bêngang abingung | yèn angsung irung garuwung | pundi kang katrajang ilang | yèn dhatêng ing suku kuthung | garumpung yèn dhatêng tangan | yèn dhatêng guthul paruthul ||
17. Lah niku sampun katara | konthol guthul ting palêngthung | sakite kados pinênthung |
punika | dèrèng nate kabêngangan | duga-dalêm jampènipun | kajawi kang damêl lara | kinèn nambani yèn purun ||
21. Tinêmpahkên jampènana | aran sakit saking ngriku | ajêng botên (ng)gih punika | Sêm-sore kang angusada | dimèn mantun sakitipun | lah ya undangên sadhela | nanging yèn ingsun andulu ||
22. Marang kang anggawe§ Prayoginipun / agawe /. lara | kudu tumiba tanganku | o lah puniku ta sampun | sakit mênawi prakara |
kene§ Prayoginipun / dene /. wis mantuk | gya umatur tan kapanggya | angling wis aja kêruruh | mêngko yèn ana
munjung | matur ing Ki Kulawirya | kula punika ingutus | paduka ngaturan lênggah | manawi wontên têtamu ||
27. Mring ngarsane Kulawirya | nyaoskên pateyanipun | Ki Kulawirya agupuh | adandan arsa mangarsa | ngandika mring santrinipun | Nuripin sira gaweya | bumbung ingkang tipis alus ||
28. Ngong gawe lapis planangan | supaya bisa lumaku | nulya ginawèkkên bumbung | tipis kongsi miyar-miyar | ing jro lapisaning pupus | pupus pisang gya
sakarsèki | gamêlan siyang ratri | rong rancak anguyu-uyu | dhayohira sêluran | wong cilik jalu lan
6. Praptane samya nyunyumbang | pangiring jodhangan asri | mèt warnane papanganan | wênèh lawan kêbo sapi | miwah manjangan kambing | bèbèk ayam lan ulam-luh | sarta lan jodhangira | samya nganggo-anggo sami | apameran saduwèke wong
nampèni | miwah susuguhnèki | wus rinukti adatipun | parèstri manjing wisma | katur ing Bokmas Ngabèi | Wirancana
9. Ing tanah Trênggalèk lumrah | carane wong duwe kardi | wong numbang yèn praptèng
jinanur kuning rinujit | nora ketang wong siji jolèn sajuga ||
10. Tumbak siji jajarannya | angrimong jarite kêling | lanang wadon salendhangan | saduwèk-duwèke sami | ingkang samoa sami | kêndhang gong kênong myang kêmpul | tinabuh turut marga | sing wetan lor kulon tuwin | kidul samya ting carêngkung saruninya ||
ginombyong ing kanthil | nadyan tuwa anom mangkono caranya ||
12. Nadyan wong lanang kang nyumbang | samya sumping kêmbang kanthil |
amicarèng ati | nora jamak sajake amamantonan ||
18. Tanah desa mawa cara | carane wong numbang sami | lanang wadon pang mangkana | gagamêlan bêdhil muni |
Ngling ririh mring Jayèngraga | ya ta lah wong kene iki | pan beda ing aku kana | Wanamarta tan kadyèki | tatane wong punapi | suwang rong wang sumbangipun | tan padha lan wong kana | kang kuwat-kuwat samyanggris | Jayèngraga sumaur nauri sabda ||
20. Aririh marang kang paman | kantênan sanès desèki | bumi pae paekannya | ing ngrika kalawan ngriki | ambakna sumbang kêdhik | yèn tinêkdir dulunipun | kathah ngriki anumbang | babêktanipun kang mawi |
jalma | sadhèrèk-andika ngriki | êntrage yèn wontên karya | mamanton panumbangnèki | sampun adat naluri | tatane kang wau-wau | wikana ta ing
punika | sumêrêp sadhèrèk ngriki | dangune ngong-raosi | lan putranta Jèngragèku | sadhèrèk kang anyumbang | sêmune ngrêsêpkên ati | kagèt kula sumbangan mung suwang rong wang ||
24. Samantên punika tiyang | kawilang kang sugih-sugih | kang miskin mung
sami | Kae Kidang Wiracapa mèsêm lingnya ||
25. Inggih punika caranya | gêng alit tiyang ing ngriki | yèn sampun ngoko basanya | tinuwêka dèn-lampahi | datan angeman pati | wus mangkana pandumipun | tanah ngriki sadaya | dumugi ing
ing sakitipun | yèn sampuna jrih kakang | tan patos têgêl alinggih | angandika Kae Kidang Wiracapa ||
Jayèngraga | prapta mêngakakên kori | kagyat kang paman tumingal | lamun ingkang putra prapti | Jèngraga amarpêgi | marang
jabut | iki rupaning lara | gabrès jitah nanah wuk-brit | nora bêtah larane tan lumrah-lumrah ||
39. Kang putra wlas mèsêm mojar | nyanaku wudun sayêkti | tan nyana wudun wadonan | ngacêmut mèsêm Nuripin | puniku kadipundi | inggih paman mangkenipun | prapta ing§ Prayoginipun / praptaning /. tamu kathah | paman tan sagêd manggihi | (n)dadak lara beka ana saba paran ||
40. Paman nabda sarwi waspa | yèn kadarus lara mami | sun-têtêdha ing Hyang
bisa mulih | suka matya nèng riki | jisim-sun aywa ko(k)kubur | luwangênbuwangên. raganingwang | saking wirang-sun amulih | Jayèngraga myarsa linge ingkang paman ||
41. Kalangkung awlas tumingal | ngandika marang Nuripin | iku buwangên sukêrnya | priye akalira iki | rambangên nèng toya tis | dimèn luntur ingkang
pinarêman ing tamba makjun cuciyan ||
42. Supaya bisa amêndha | sakite saking sakêdhik | nyampingira wus cinêngkal | kang putra ngandika aris | paman kula-aturi |
mêndha ingkang sakit | ing wanci têngange surya | wontên utusan pawèstri | matur mring Jèngragi |Kurang
ing ibunta | manjing ing wisma abukti | Jayèngraga lumèngsèr mangsuk ing wisma ||
miwah pêksi | myang rês-rês ing sabumi | sami titahing Hyang Agung | tan karêp lan§ Prayoginipun / tan /. siniya |
puniku kang dèn-wastani | among amot amung muhung dhawakira ||
52. Puniku tandha ngalamat | dadalan dadi udadi | wus prasèjèning Asya-a | pancade wong ahli luwih | Jayèngrêsmi nor-ragi | kêpêle ing ngantu-antu§ Prayoginipun / ingantu-antu /. | tanpantuk nadhah kathah | tuwuk
amêthuk tamu | têngara ajêdhotan | jaba jro kang bêdhil muni | wusnya tundhuk ngaturan lajyèng pandhapa ||
Dyan Wiryadipurèki | kalih wus kèrit ing lampah | saupacaraning mantri | gamêlan anêsêgi | barungan pating jalênggur | wus prapta ing pandhapa |
Dêmang Sandipura | Dyan Sumajaya Ngabèi | lawan Radèn Puspagati maksih magang ||
63. Krakêt lan kang darbe kutha | keringan asor ngabèi | wus kèrit ing
angatag sinomanipun | mêdalkên pasugatan | panginuman arak api | pirang goci lan cangkire
Mas Dêmang kalihipun | lêrêsipun punika | besanan angsal ing pundi | anauri Kae Kidang Wiracapa ||
67. Lêrêse botên besanan | sakalanipun ing mangkin | inggih wikana ing benjang | têpange sami sisiwi | sapuniki nujoni | putrane (n)Jêng Kyai Guru | pradikan
“Nulisa marang malaékaté pasamuwan ing kutha Sardis, mengkéné: Iki dhawuhé Panjenengané kang kagungan Rohé Allah pitu lan lintang pitu. Aku ngerti sakèhing penggawému. Kowé padha diarani urip, mangka satemené mati!
3:2 Mulané tangia, lan tutugna apa sing koklakoni sadurungé mati babar-pisan, awit penggawému mau ora ana siji waé sing sampurna ana ing ngarsané Allahmu.
3:3 Coba éling-élingen menèh, apa sing biyèn wis diwulangaké marang kowé lan apa sing wis koksaguhi, kuwi tetepana lan kowé padha mratobata. Yèn kowé ora tangi, Aku bakal nekani kowé kaya patrapé maling, sarta kowé ora bakal ngerti wayah apa enggon-Ku teka mau.
3:4 Nanging panunggalanmu ing kutha Sardis ana wong sawetara sing sandhangané tetep resik. Wong-wong mau bakal mlaku bebarengan karo Aku nganggo sandhangan putih, merga padha sembada.
3:5 Sing sapa tetep mengkono mau, bakal dienggoni sandhangan putih, lan jenengé ora bakal Dakbusek saka ing buku sing isi daftaré wong sing padha urip. Malah ana ing ngarsané Rama-Ku lan ing ngarepé malaékaté, wong-wong mau bakal Dakaku dadi kagungan-Ku.
3:6 Sing sapa krungu, padha ngrungokna apa sing dadi pangandikaning Rohé Allah marang pasamuwan-pasamuwan.”
3:7 “Nulisa marang malaékaté pasamuwan ing kutha Filadèlfia mengkéné: Iki pangandikané Panjenengané Kang Suci, lan Kang Sejati, sing ngasta kunciné Dawud. Samangsa Panjenengané ngengakaké, ora ana sing bisa nutup; samangsa Panjenengané nutup, ora ana sing bisa ngengakaké.
3:8 Aku ngerti sakèhing penggawému. Aku ngerti yèn kekuwatanmu ora sepiraa, nanging kowé wis padha netepi piwulang-Ku lan setya marang Aku. Kowé wis Dakwengani lawang sing ora kena diinebaké déning wong.
3:9 Ngertia: Wong-wong umaté Iblis, sing padha goroh lan ngaku-aku wong Yahudi, mangka satemené dudu, wong-wong mau Dakdadèkaké padha sujud jèngkèng ana ing ngarepmu, sarta padha ngakoni yèn Aku tresna marang kowé kabèh.
3:10 Sarèhné kowé wis padha netepi dhawuh-Ku supaya sabar, Aku bakal ngreksa kowé ana ing dina kasangsaran sing bakal kelakon ing donya iki, kanggo ndadar wong sing padha manggon ing bumi.
3:11 Aku bakal énggal rawuh. Apa sing wis kokduwèni kuwi ugemana temenan, supaya aja ana wong sing ngrebut ganjaraning kemenanganmu.
3:12 Sing sapa netepi piwulang-Ku bakal Dakdadèkaké saka-guruning Pedaleman Suciné Rama-Ku, lan ora bakal metu menèh saka ing kono. Karo déné wong mau bakal Daktulisi Asmané Allah-Ku lan jenengé kuthané Allah-Ku, yakuwi kutha Yérusalèm Anyar, sing tumurun saka ing swarga, saka Allah-Ku. Semono uga bakal Daktulisi Asma-Ku kang anyar.
3:13 Sapa sing ngrungu, ngrungokna apa sing dadi pangandikaning Rohé Allah marang pasamuwan-pasamuwan.”
3:14 “Nulisa marang malaékaté pasamuwan ing kutha Laodikia mengkéné: Iki pangandikané Panjenengané, Sang Amin. *Sang Amin: Sang Kristus: ingkang saged dipun pitados.* Seksi sing setya lan sejati, sumbering sakèhing titahé Allah.
3:15 Aku ngerti sakèhing penggawému. Aku ngerti yèn kowé ora adhem lan ora panas. Saiba beciké saupama kowé adhem utawa panas!
3:16 Sarèhné kowé manget-manget, ora adhem ora panas, mulané kowé bakal Daklepèh saka tutuk-Ku.
3:17 Kowé muni: ‘Aku iki sugih lan kecukupan samubarang sarta ora kekurangan apa-apa.’ Nanging kowé ora ngerti yèn kowé kuwi sejatiné mlarat lan memelas. Kowé kuwi mlarat, kewudan lan wuta.
3:19 Wong-wong sing Daktresnani kuwi sing Dakwelèhaké lan Dakajar. Mulané padha ditemen pangabektimu lan padha mratobata, ninggala dosa-dosamu.
3:20 Ngertia! Aku ana ing ngarep lawang sarta thothok-thothok. Yèn ana wong sing krungu swara-Ku lan mbukakaké lawang, Aku bakal mlebu ing omahé lan mangan bebarengan karo wong mau.
3:21 Sing sapa ngèstokaké dhawuh-Ku, bakal Dakparingi wewenang nindakaké pepréntahan bebarengan karo Aku, padha kaya Aku iya wis unggul lan saiki nindakaké pepréntahan bebarengan karo Rama-Ku.
3:22 Sing sapa krungu, ngrungokna apa sing dadi pangandikaning Rohé Allah marang pasamuwan-
Pranata Adicara Pengajian	Jawaban, Latihan Aksara Jawa	Jumlah Pengunjung	349,785 Wong
kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak
“ojo sare sore-sore lan yen wungu ojo nganti kedisikan srengenge utowo manuk,tumindako sing
kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi keyakinan kang lebune lumantar pikir pratitis, dadi ora banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh amengkoki keyakinan sing tanpa katerangan kasunyatan.
Anandena pamarsudi / panggilude kudu sing kelawan genep, ora mung nyumurupi ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.
Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.
Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya mampri amprih utamane lan sampurnane ngilud ngelmu iku.
Ana dene bakuning wos mungguhing pemud kasebut, gelarane mengkene :
a. Marsudia ngelmu amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas tanpa tanja.
b. Murih bisa meruhi pamoring semu, prasemon gaib ing Widi iku mau saranane kudu jangkep meruhi cankok lan isine, salah siji ora kena ditinggal.
1. Cangkok – wadah – gelar kelahiran- laku.
2. Isi sing diwadahi – sing netepi gelar kelahiran – ngelmu.
Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena cewet salah siji.
Tegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi
kasebut, dadi nindakake syariat kudu kanthi dilambari pangerten apa sebab lan guna paedahe dene sawiji-wiji iki wajib utawa ora kena ditinggalake.
Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.
Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.
Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.
Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji
mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi bebadan sakarone pada samad sinamadan lan daya-dinaya.
Ing sarehne raga orabisa urip yen ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.
Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, yang lereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.
Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.
Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manungsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.
Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi
jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :
Kang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti
Mbuh ya saiki suasanane kaya ngapa. Mbok wis
Asrul Sani (Rao, Sumatra Barat, 10 Juni 1926 - Jakarta, 11 Januari 2004), punika satunggiling sastrawan lan sutradara filem asal Indonésia. Ngrampungaken studi wonten ing Fakultas Kedhokteran Hewan Universitas Indonésia (1955). Naté ndèrèk seminar internasional bab kabudayan ing Universitas Harvard (1954), memetri kawruh bab dramaturgi lan
Anwar lan Rivai Apin, piyambakipun ngadegaken "Gelanggang Seniman" (1946) lan sacara sesarengan ugi dados redaktur "Gelanggang" wonten kalawarti Siasat. Séjénipun punika, Asrul ugi naté dados redaktur kalawarti Pujangga Baru, Gema Suasana (nunten dados Gema), Gelanggang (1966-1967), lan pungkasanipun dados pemimpin umum Citra Film (1981-1982).
Tiga Menguak Takdir (kumpulan sajak sesarengan Chairil Anwar lan Rivai Avin, 1950),
(en) Asrul Sani di Internet Movie Database
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asrul_Sani&oldid=1111016"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1926Pati 2004Sutradara IndonésiaTokoh teater IndonésiaSastrawan IndonésiaLair 1927Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan umum	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 28 Januari 2017.
nyoba ah mumpung lg hobi instal menginstal ora hobi tapi kepeksan, lha gak nemok ke mslhe opo je wifiku mati,gr2 tak instal ulang Suwun
memedi) iku siji jinis primata cilik, nduwèni awak awarna soklat kapara abang kanthi werna kulit klawu, mata gedhé lan kuping amba madhep mangarep.
Artikel kanthi judhul jeneng binomialTaxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
SlovenščinaSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 14 Maret 2013.
MISS MOTER MATCHA MILK HAND WAX 200 GR
Engkrang, x Keplok astha, x Usap rawis, x Miwir rekma, x Lembehan, x Atur-atur, x Menjangan
Ranggah, x Sekar suwun, x Pendhapan, x Nyamber, Wedhi
4:1 Aku ora padha cilik ati, sebab tansah dipitulungi déning Gusti Allah, sing maringi ayahanku iki marga saka sih-piwelasé.
4:2 Mulané aku padha emoh nglakoni sakèhing penggawé sing slingkuh lan sing nistha. Aku padha ora ngapusi utawa malsu pangandikané Gusti Allah. Aku padha terang-terangan ngabaraké apa sing dadi kersané Gusti Allah. Mula ana ing ngarsané Gusti Allah aku masrahaké badanku supaya diadili manut pemawasé wong kabèh.
4:3 Yèn Injil sing dakwartakaké iki ketutupan utawa kurang cetha, kuwi mung tumrap wong-wong sing padha nemu tiwas.
4:4 Wong-wong mau padha ora precaya, merga pikirané digawé peteng déning Iblis, yakuwi penggedhéné kadursilan sing ngwasani jagad iki. Wong-wong mau padha dialang-alangi déning Iblis, supaya aja padha weruh pepadhang, sing sumunar saka Injil, sing medharaké kamulyané Sang Kristus; sebab Sang Kristus kuwi gambaré Gusti Allah sing sanyata.
4:5 Aku padha ora martakaké bab awakku dhéwé. Sing padha dakwartakaké kuwi Gusti Yésus Kristus, sing jumeneng Gusti, lan aku iki padha dadi abdimu saka kersané Gusti Yésus.
4:6 Awit Gusti Allah ngandika: “Saka ing pepeteng bakal ana pepadhang kang sumunar!”, *sumunar: sumorot; pepadhang kang sumunar (PD. 1:3).* iya Gusti Allah sing nyunaraké pepadhang mau ana ing sajroning ati kita, madhangi pikiran kita dadi ngerti bab kamulyané Allah, sing sumunar saka wedanané *wedana: rai.* Sang Kristus.
4:7 Nanging aku sing padha nduwèni raja-brana karohanèn kuwi, kaya déné grabah sing digawé saka lempung; dadi tetéla yèn pangwasa sing ngédab-édabi mau asalé saka Gusti Allah, ora saka aku.
4:8 Aku padha kerep disiksa, nanging ora remuk. Kerep mangu-mangu, nanging ora tau semplah.
4:9 Mungsuhku akèh, nanging mitra-mitraku ora sethithik. Lan senajan ana kalané aku padha tatu nganti mbebayani, nanging aku ora nganti mati.
4:10 Sédané Gusti Yésus kuwi tansah katon ana ing badan kamanungsanku, supaya wunguné Sang Kristus iya katona ana ing awakku.
4:11 Selawasé urip, aku tansah padha diancam déning pati merga Gusti Yésus, supaya wunguné Gusti Yésus katona ana ing badan kamanungsanku.
4:12 Kuwi ateges yèn dayané si pati tansah masésa ana ing badanku, nanging dayané si urip nyambut-gawé ana ing kowé.
4:13 Ing Kitab Suci ana pangandika: “Aku precaya, mulané aku bisa kandha.” Kanthi pengandel sing mengkono mau, aku iya bisa muni: “Aku bisa kandha, sebab aku wis precaya.”
4:14 Aku ngerti yèn Gusti Allah, sing wis mungokaké Gusti Yésus, uga bakal nangèkaké kita bebarengan karo Panjenengané, sarta ngirid kita kabèh sowan ana ing ngarsané.
4:15 Kelakoné kuwi kabèh murih becikmu. Saya akèh wong sing padha nampani sih-rahmaté Allah, uga saya akèh puji sokur sing kasaosaké déning wong-wong mau kagem kaluhurané Allah.
4:16 Kuwi sebabé aku padha ora tau semplah. Senajan badan wadhag kita saya rusak, nanging kasukman kita saben dina kaanyaraké.
4:17 Kasangsaran sing padha daklakoni iki, ora sepiraa lan mung kanggo sawetara mangsa waé, kuwi bakal njalari aku padha olèh kamulyan gedhé banget sing langgeng ngungkuli kasangsaran sing daksandhang mau.
4:18 Sebab sing dakgatèkaké dudu barang-barang sing katon, nanging prekara-prekara sing ora katon. Awit apa sing katon kuwi anané mung sawetara mangsa, nanging prekara-prekara sing ora katon, kuwi langgeng ing selawasé.
Aksara Rekan, Angka, Murda, Swara | faroidcs
Aksara Rekan, Angka, Murda, Swara
Filed under: Uncategorized — Tinggalkan komentar	2 April 2012
INGSUN AMATEK AJI-AJIKU GRIYA AGUNG SUN SEBULAKEN ING PUCUK RAMBUTE SI…….LUWIH GERSAH LUWIH BRANTANE SI…….MUGA-MUGA ASIH ING AWAK SLIRAKU” 3X
SUWARAKU TEKA WELAS, TEKA ASIH
AJA MANEH KOWE ORA ASIH MARING AKU
KAGUNGANE HYANG KAMAJAYA LAN DEWI RATIH
NYAWIJI, TUNGGAL ATI TUNGGAL KAREP
Yerusalem Wétan iku bagéyan saka kutha Yerusalem sing direbut déning Yordania jroning Perang Arab-Israèl 1948 lan sabanjuré déning Israèl jroning Perang Enem Dina 1967.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yerusalem_Wétan&oldid=1109711"	Kategori: Konflik Israèl-PalestinaYerusalemKategori
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 7 Januari 2017.
Edyan! Penak buanget...! Gampil, tur cepet metune tulisan. Suwun yo cah.... Full Review suntoro
2 Responses to "Rikmadenda Mencari Tuhan"
1 | Dede Amung Sutarya “Rikmadenda” « Wayang Prabu
OmahNdalemJengWening: Sugeng Ambal Warsa Kaping 98, Karanganyar!
By: G. Bening K. Rahardjo Saturday, November 14, 2015
Sugeng ambal warsa kutha kinasih Karanganyar ingkang kaping 98, mugi tansah handarbeni hangrungkebi, lan mulat sariro angroso wani. Guyup rukun ngudi tentrem saklawase. Kaya ingkang dadi pemujine, Kabupaten Karanganyar Tenteram.
semoga mbak rina cepet balik yaaa 😀
Reply	PoppieS says:	October 5, 2011 at 7:32 am	man men man men.. *toyor*
mawih, aku gelem dong nek mbokmu nduwe anak sing arep nyambut gawe..
♦ 34 Comments	1. Yen gelem nalusuri, sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng
Ing kutha Kaisaréa ana wong, jenengé Kornélius. Kornélius kuwi pangkaté kaptèn ana ing angkatan darat Rum, sing karan: ‘Pasukan Italia’.
10:2 Kornélius mau wong sing precaya marang Gusti Allah, dhèwèké dhéwé lan brayaté kabèh padha ngabekti marang Gusti Allah, mula ajeg olèhé ndedonga ana ing ngarsané Gusti Allah, apa déné akèh pitulungané marang wong Yahudi sing miskin.
10:3 Ing sawijining dina kira-kira jam telu soré, Kornélius ana ing sajroné wahyu, diketingali déning malaékat. Malaékat mau ngandika: “Kornélius!”
10:4 Kornélius wedi banget ndeleng malaékat mau, nuli mangsuli: “Kawula Gusti!” Malaékat nuli ngandika menèh: “Pandongamu lan dedanamu wis ditampi becik lan dièngeti déning Gusti Allah.
10:5 Saiki kowé akona wong sawetara supaya lunga menyang kutha Yopé, ngundang wong sing jenengé Simon Pétrus.
10:6 Simon Pétrus mau nginep ana ing omahé tukang samak, sing jenengé uga Simon. Omahé ana ing pinggir segara.”
10:7 Salungané malaékat mau, Kornélius nuli ngundang baturé loro lan prejurit siji, wong precaya.
10:8 Kornélius nuli nyritakaké apa sing mentas kelakon, banjur akon wong-wong mau padha mangkat menyang kutha Yopé.
10:9 Ésuké, wetara tengah dina, bareng lakuné kongkonan mau wis mèh tekan kutha Yopé, Rasul Pétrus munggah ing payoning omah, arep ndedonga.
10:10 Rasul Pétrus krasa luwé lan kepéngin mangan. Sajroné méjané lagi ditata, Rasul Pétrus olèh wahyu.
10:11 Sajroning wahyu mau katon langité kawiyak, lan ana kaya mori amba sing poncoté papat ditalèni. Mori mau diulur mudhun saka langit menyang bumi.
10:12 Ing njeroné mori mau ana kéwan dharat rupa-rupa, ana kéwan sikil papat, ana kéwan sing rumangkang, lan manuk-manuk alasan.
10:13 Nuli ana swara sing dhawuh marang Rasul Pétrus: “Pétrus, ngadega! Sembelèhen lan panganen!”
10:14 Nanging Rasul Pétrus matur: “Mboten Gusti! Kawula dèrèng naté nedha tetedhan ingkang karam utawi najis!”
10:15 Nanging swara mau nuli ngandika menèh marang Rasul Pétrus: “Kowé aja nganggep karam marang sing wis dikalalaké déning Gusti Allah.”
10:16 Kedadéan kaya mengkono mau nganti rambah kaping telu. Sawisé kuwi mori mau diunggahaké menèh menyang langit.
10:17 Rasul Pétrus mikir-mikir apa maknané wahyu mau. Nalika iku wong-wong sing dikongkon déning Kaptèn Kornélius, sawisé takon-takon endi omahé sing dipondhoki Rasul Pétrus, wis tekan ngareping régol.
10:18 Wong-wong mau padha takon: “Menapa ing ngriki wonten tamu, ingkang asmanipun Pétrus?”
10:19 Nalika Rasul Pétrus isih nggagapi maknané wahyu mau, banjur dingandikani déning Sang Roh Suci: “Pétrus, ana wong telu nggolèki kowé.
10:20 Énggal mudhuna, lan aja mangu-mangu mangkat bebarengan karo wong-wong kuwi, sebab Aku wis ngutus wong-wong mau mréné.”
10:21 Rasul Pétrus nuli mudhun lan kandha marang wong-wong mau: “Iya aku iki wong sing kokgolèki. Ana prelumu apa kowé padha mréné?”
10:22 Wong-wong mau nuli padha matur: “Dhateng kula mriki dipun kèngkèn déning Kaptèn Kornélius. Piyambakipun menika tiyang saé, ingkang ngabekti dhateng Gusti Allah lan kajèn ing antawisipun bangsa Yahudi sedaya. Kaptèn Kornélius menika dipun ketingali déning malaékatipun Gusti Allah, ingkang dhawuh supados ngaturi panjenengan rawuh ing griyanipun, supados Kaptèn Kornélius saged mireng menapa ingkang panjenengan dhawuhaken.”
10:23b Ésuké Rasul Pétrus, sawisé tata-tata, nuli mangkat bareng wong-wong kongkonané Kaptèn Kornélius. Ana sawetara wong precaya saka kutha Yopé, sing uga padha mèlu.
10:24 Ésuké menèh Rasul Pétrus lan rombongané tekan ing kutha Kaisaréa. Kaptèn Kornélius wis ngentèni, mengkono uga sanak seduluré lan kanca-kancané cedhak sing padha diundang mrono.
10:25 Bareng Rasul Pétrus rawuh Kornélius nuli methukaké lan sungkem ana ing ngarepé Rasul Pétrus.
10:26 Nanging Rasul Pétrus akon Kornélius ngadeg, karo dikandhani: “Kula aturi ngadeg, awit kula menika tiyang limrah kémawon.”
10:27 Sambi ngandikan karo Kornélius, Rasul Pétrus mlebu omah lan ketemu karo wong akèh sing padha ngumpul ana ing kono.
10:28 Rasul Pétrus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Panjenengan sami mangertos, bilih tiyang Yahudi menika dipun awisi déning agaminipun tetuwi utawi sesrawungan kaliyan tiyang-tiyang sanès Yahudi. Nanging Gusti Allah sampun maringi pirsa dhateng kula, bilih mboten leres menawi kula nganggep tiyang najis utawi karam.
10:29 Awit saking menika, nalika kula dipun pethuk kapurih mriki, kula sagahi. Samenika kula aturi ngandikakaken menapa wigatosipun, déné kula panjenengan timbali mriki?”
10:30 Kornélius banjur mangsuli: “Wetawis tigang dinten kepengker, nalika kula ngleresi ndedonga jam tiga siang, wonten ing griya kula, wonten malaékat rawuh, ngagem ageman gilap, jumeneng wonten ing ngajeng kula.
10:31 Malaékat wau ngandika: ‘Kornélius! Gusti Allah wis miyarsakaké pandongamu lan ngèngeti enggonmu seneng dedana.
10:32 Kongkonana wong menyang kutha Yopé, konen ngundang wong sing jenengé Simon Pétrus. Pétrus mau nginep ana ing omahé tukang samak, jenengé Simon, sing omahé ana ing pinggir segara.’
10:33 Menika sebabipun kula énggal-énggal ngaturi panjenengan, lan saking saéné penggalih panjenengan, panjenengan sampun kersa tindak mriki. Samenika kula sampun sami ngempal wonten ing ngriki, wonten ing ngarsanipun Gusti Allah, kepéngin mirengaken menapa kémawon ingkang sampun kadhawuhaken déning Gusti Allah ingkang prelu panjenengan wedharaken dhateng kula sedaya.”
10:34 Rasul Pétrus nuli ngandika mengkéné: “Nembé samenika kula mangertos saèstu, bilih Gusti Allah menika mboten mbédak-mbédakaken tiyang.
10:35 Sinten ke’mawon ingkang pitados dhateng Panjenenganipun, sarta nindakaken ingkang leres, mboten preduli saking bangsa menapa kémawon, tiyang wau mesthi katampi.
10:36 Panjenengan sami pirsa pawartos, ingkang kaparingaken déning Gusti Allah dhateng bangsa Israèl, inggih menika Injil, inggih menika bab katentreman lantaran Gusti Yésus Kristus, Gustinipun manungsa sedaya.
10:37 Panjenengan sami pirsa menapa ingkang kedadosan ing satanah Yudéa sedaya, wiwit saking tanah Galiléa, sasampunipun baptisan ingkang dipun wartosaken déning Nabi Yohanes Pembaptis.
10:38 Panjenengan temtunipun inggih sampun naté mireng bab Gusti Yésus ingkang kaparingan Roh Suci sarta pangwaos. Gusti Yésus wau lajeng tindak mider-mider paring pitulungan sarta nyarasaken tiyang-tiyang sedaya, ingkang dipun kwaosi déning Iblis, sebab Gusti Allah nunggil kaliyan Gusti Yésus.
10:39 Kula sedaya menika seksi-seksinipun tumrap sedaya prekawis ingkang dipun tindakaken déning Gusti Yésus ing negarinipun tiyang Yahudi lan ing kitha Yérusalèm. Éwadéné Gusti Yésus dipun salib lan dipun sédani déning tiyang Yahudi.
10:40 Nanging ing tigang dintenipun Gusti Allah mungokaken saking séda, sarta ngetingalaken Panjenenganipun.
10:41 Nanging mboten dhateng angger tiyang, namung kula sedaya, ingkang sampun kapilih déning Gusti Allah dados seksi-seksinipun. Kula sami nedha lan ngombé sesarengan kaliyan Gusti Yésus, sasampunipun Gusti Allah mungokaken Gusti Yésus wau saking séda.
10:42 Gusti Yésus wau ndhawuhi kula sedaya, supados kula sami ngabaraken Injil dhateng sedaya manungsa lan suka paseksi, bilih Gusti Yésus menika ingkang dipun utus déning Gusti Allah, dados Hakim ingkang ngadili tiyang-tiyang ingkang taksih gesang lan tiyang-tiyang ingkang sampun pejah.
10:43 Sedaya nabi damel paseksi srana ngandika, bilih sok sintena ingkang pitados dhateng Gusti Yésus, dosa-dosanipun badhé dipun apunten awit saking pangwaosipun.”
10:44 Sajroné Rasul Pétrus isih ngandika, dumadakan wong kabèh sing padha ngrungokaké piwulang mau padha katedhakan lan kapenuhan ing Roh Suci.
10:45 Wong-wong precaya bangsa Yahudi, sing padha mèlu teka karo Rasul Pétrus saka kutha Yopé, padha ora uwis-uwis enggoné gumun, déné Gusti Allah wis ngesokaké peparingé, yakuwi Sang Roh Suci, uga marang wong-wong dudu Yahudi.
10:46 Wong-wong Yahudi padha krungu, yèn sing padha katedhakan Roh Suci kuwi padha caturan nganggo basa-basa sing anèh, lan padha memuji kamulyané Gusti Allah. Rasul Pétrus nuli ngandika:
10:47 “Delengen, wong-wong kuwi iya wis padha nampa Rohé Pangéran, ora béda karo kita. Apa ana wong sing bisa ngalang-alangi menawa wong-wong iki padha dibaptis nganggo banyu?”
10:48 Rasul Pétrus nuli akon wong-wong sing padha katedhakan Roh Suci mau dibaptis ing asmané Gusti Yésus. Sawisé kuwi wong-wong mau padha nyuwun supaya Rasul Pétrus kersa nginep ana ing omahé wong-wong mau sawetara dina menèh.
2. Para putra-putri dalem, wayah dalem, dan sentana dalem.
4. Kawula hangedhep yaitu masyarakat yang berkleblat ke Karaton Surakarta.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwana X, berdasarkan relief gambar kuno yang merupakan lambang Kerajaan Jawa kuno
berbunyi : “Sapa nyemak babad, nalar lumajad. Sing nlesih sujarah, ati jumangkah”.
Wijiling adadi sarining pepadhang, mulih mula-mulanira, honcat dedalan padhang hatingal padhang”.
Antoine-Laurent de Lavoisier (lair ing Paris, 26 Agustus 1743 – pati ing Paris, 8 Mèi 1794 ing yuswa 50 taun) inggih punika tiyang ingkang tanggel jawab maringi nama dhateng oksigen wonten ing taun 1774. Pangandikan oksigèn kasusun saking kalih tembung Yunani, oxus (asam) lan gennan (ngasilaken).[1]
Lavoisier punika sinau bab hukum nalika taksih timur. Éwadéné piyambakipun pikantuk gelar sarjana hukum lan dipunangkat wonten ing lingkungan ahli hukum ananging boten kaping pisan - pisan piyambakipun naté mraktèkaken ilmunipun, éwadéné panci wonten piyambakipun namung wonten ing donya kantoran administrasi Perancis lan pelayanan urusan masyarakat. Ananging ingkang utama piyambakipun remen ing bidang Akademi Ilmiah Kerajaan Perancis. Piyambakipun ugi anggota Ferme Générale, sawijining organisasi ingkang wonten ing donya urusan pajak. Akibatipun, sasampuning Revolusi Perancis 1789, pamarètahan révolusionèr nduga piyambakipun kanthi sanget.[2]
Pungkasanipun, piyambakipun dipuncekel, sesarengan kaliyan pitu likur (27) anggota Ferme Generale. Pengadilan révolusi mungkin boten langkung tliti, ananging prosès pamariksan lumampah kanthi cepet. Wonten ing sawijining dinten tanggal 8 Mei 1794 pitu likur tiyang punika dipunadili, dipunnyatakaken lepat lan dipunpenggal sirahipun kanthi guillotine.
Nalika wonten ing pengadilan, wonten panyuwunan supados kasus Lavoisier dipunpisahaken, kanthi ngajengaken sajumlah pengabdian ingkang sampuh dipuntindakaken kanggé masyarakat lan ilmu pengetahuan. Hakim nolak panyuwunan punika kanthi koméntar ringkes: "Republik boten mbetahaken tiyang-tiyang genius." Ahli matematika ageng Joseph Louis Lagrange kanthi mangkel lan trep mbéla kanca-kancanipun: "Panci dipunperlukaken wekdal sekedhik kanggé menggal satunggaling sirah, ananging boten cekap wekdal satunggalatus taun kanggé mapanaken sirah kados punika wonten ing posisi wiwitan."
Panalitèn[besut | besut sumber]
Lavoiser sampun ngrantam skéma kapisanan ingkang karantam kanthi rapi babagan sistem kimiawi (nyambut damel kaliyan Berthollet, Fourcroy lan Guyton de Morveau). Wonten ing sistem Lavoisier (ingkang dados dhasar pandom dumugi sakmenika) komposisi kimia dipunlukisaken kanthi namanipun. Kanggé kapisanan panariman sawijining sistem kimia ingkang satunggal ragam dipunandharaken saèngga mungkinaken para ahli kimia wonten ing donya saged sami gegayutan satunggalbaka satunggal kaliyan sanèsipun wonten ing penemuan-penemuanipun.[3]
Lavoisier minangka tiyang ingkang kapisanan ingkang kanthi gamblang nedahaken prinsip-prinsip panyimpenan jumlah reaksi benda kimia tanpa wujud tartamtu: inggih punika réaksi saged ngatur malih elemen ingkang leres wonten ing substansi wiwitan ananging boten wonten bab ingkang kaleburaken lan wonten ing kasil pungkasan wonten ing bobot ingkang sami kados komponèn asal. Kapitadosan Lovoisier babagan wigatinipun katlitèn nimbang bahan kimiawi nggayutaken réksi ingkang ngéwahi ilmu kimia dados ilmu eksakta lan ugi nyamektakaken margi kanggé kathah kemajengan-kemajengaken ing bidang kimia wonten ing wekdal-wekdal candhakipun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Antoine_Lavoisier&oldid=1097356"	Kategori: Kalairan 1743Kapatèn 1794Tokoh ParisKimiawan PrancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
“Mboten woten Den, dalem mboten mangertos sinten ingkang disarehaken wonten mriku(4),” jawab Pak Karjo.
“Oo, ternyata Pak Karjo penjaga makam Arsantakapun
Arsyad Riyadi); 16. Cinta Antara Dua Huruf “O” (Siwi Mars Wijayanti); 17. Ketoprak Tobong (Agustav Triono); 18. Katresnan Sakjeroning
ing balung nênggih | Nabi Yusup punika | astanane sungsum | Nabi Ayup usus gènnya | Bagendha Li
pitu kang dipun gèni. Nabi Musa bun-bunan | jaja pusêripun | ingkang minôngka kapala | lintang Kamal anênggih wastanirèki | kayu awiting nyawa ||
mahrip punika | Iman Sapingi dhadhane | Iman Maliki iku | pan gugungedununge. wontên ing gigir | Iman Kambali apan | lambung têngênipun | Kanapi ing lambung
kiwa | pan ing Mêkah lak-lakan ingkang amêthil | ngaras kursi bun-bunan ||
6. ngaras lambe loh kalam ing lathi | lohkilmapul punika pangucap | têlaga kalti dhasare | ingkang anèng
7. Sèh Sumiran anjêngêr tan angling | sakalangkung ngungun jro wardaya | wong iki têdhas kawruhe | nulya don lunga nglangut | durung mangke dadi puniki | têgêse wis atatag | pênjerahe
samodra | tan adarbe wujud roro | ingkang kaèsthi ing manah | mung Hyang Kang Maha Mulya | alami anèng ing
sonya | laminya kalangkung-langkung | kang pinandêng mung Hyang Suksma ||
3. tan towang sêmbahing Widhi | kang ana ing waka sonya | angèsthi mring Hyang Linuwèh | tan ana drigama ketang | amung pangèsthinira | tanna pandêng liyanipun | kang kèsthi mung Hyang Minulya ||
4. kang amurbèng jagad sigihsinggih (dan di tempat lain). | tan ana ingkang rinasa | kalbu ingakên wismane | puniku langkung waspada | sampun [sa...]
[...mpun] aroro tingal | dèn karêsa iman maksum | anulak
cêngêng ing keblate | wujud sawiji mring Sukma | ati langgêng tan owah | nêmpuh byating wong tan mundur |
miyarsa | Jatiêning caritane | wusana ariaris. andikangandika. | dadya gèr ge banjurna | Hyang Suksma caritanipun | mêtokkên wijiling sabda ||
1. kawruhana ing Hyang Purbajati | iku dènnya wiboh | anglir rêtna munggèng
4. nanging wuyung tan narimèng kapti | karêmirèng kono | saya jatmika sêmu liringe | samya ngliring ing tingal kang gaib | samudananèki | ing têmbe katêmu ||
5. Suksma iku tan adoh ing dhiri | makuwon ing ênggon | mapan adoh
kadhaton | pan kalingan ing sawab jêrnihe | poma paduka papak piranti | katungkul gêng gingsir | dèn têkakna rawuh ||
7. tarekate dalan jroning panti | pasthi
sadayane | sêjatine iku luwih bêcik | ling-alingan kapti | anglimputi iku ||
sampun dening | suksma nur ing kono | iku cêlak èmpêre wujude | gêdhong suksma angkêr luwih wêrit | yèn tan wruha kapir | dèn wêruha kupur ||
12. apan iku ayuna mangêrti | sagung kojah ingong | sukma iku anukma gunane |
anukma sêjati | ewuh [e...]
[...wuh] patrapnèki | mêlaku ginunggung ||
13. yèn ginunggung punika sêjati | angèl yèn kalakon | anukmaa mring Hyang Kang Aluwèh | luwih utama ginunggung singgih | marang Suksma jati | kalangkung
15. ingkang rasa wujutirèng kalbi | amrêm ingkang katon | wujud iku dudu ing yêktine | wujut kaluwihan kang sêjati | wujude kang pasthi | ewuh yèn dinulu ||
16. apan ewuh ing ujar puniki | pan ayun waspaos | Sèh Sumirang aris [ari...]
[...s] ing saure | sampun lamakan kawruh sun iki | mèsêm Sang Jatining | animbul ing wuwus ||
1. gih puniku têksih sewah dat sêjati | ing karsaning Suksma | amayangakên ing kapti | nyata awujud Mukamat ||
2. Sang Hyang Suksma angandika tinsainsan. kamil | dene ananira | awakira awak mami | urip ingsun urip sira ||
3. cêrmin siji tan parêng ngiloa singgih | wêwayangan tunggal | pan pangawak
10. tansah panggih lali jiwa raganèki | tan adarbe karsa | tan ana karsanirèki | anging karsaning
12. marmanipun tan awas karsane Gusti | dening nêpsu hawa | agawe sêriking ati | angalingi idhêping
18. ingkang mugi kula bisa anglakoni | Jatining turira | yèn parêng kularsa pamit | arsa dugèkkên lêlampah ||
langkung ngambar ing gandane | wastanira kang gunung | nênggih ardi Pandhalasari | cinatur kang
Lotho pan Dhisil | marmanipun waluwau. Sèh Sumitra | dhadhukuh ing kono rêke | apan lakoni tuduh | kinèn dhukuh cêndhana sari | ing besuk apan ana | wong têka mêrtamu | yèn ngakên ing Wanasêkar | lah ungsêdên ing kawruh ingkang sajati | pasthi padhang tyasira ||
4. marma lami dènira anganti | Sèh Sumitra anèng ing aldaka | pan mèh nglalu pangantine | ya ta
tuwin kang nama | pak Lotho glis manthuk | wus panggih lawan sang tapa | Lotho matur yèn wontên tiyang aprapti | arsa panggih paduka ||
6. warti satriya saking Wanasari |Lebih satu suku kata: warti satriya king wanasari. kados ingkang paduka arsa |Kurang satu suku kata: kados ta ingkang paduka arsa. kêtawis mancur cahyane | Sèh Sumitra agugup | arsa mêthuk marang kang prapti |
kata:. marma sèwu nugraha ||
9. Sèh Sumitra apan awêwarti | marmanipun anèng ing aldaka | wus
sadayane | Jatining mèsêm ing kalbu |Lebih satu suku kata: Jatining mèsêm kalbu. apan mahrip wancinirèki | ya ta lêkas asalat | prapta ngisanipun | sabakdanira anulya | sabat kalih apan sampun dèn kêjèpi | anyaosakên dhahar ||
sampun | Jatiêning sigra ngecani | sigra lêkas anadhah | gènnya dhahar sêkul | sasampunira kadhahar | gantya wau dhêdhaharan kang sumaji | samya munggèng ing panjang ||
11. ri sampunnya [sampu...]
punapa sampun wikan | kang sinêmbah iku | tuwin sakèh pujènira | Sèh Sumitra anjugul angrangkul sikil | kakang dèrèng uninga ||
12. pindho damêl ki raka puniki | dene wau wus matur kawula | marma kawula nèng kene | anglakoni pituduh | pan paduka sun arsi-arsi | paduka padhangêna | kang basa puniku | wêlasa dhatêng kawula | langkung angrês wau dènira miyarsi | sang brôngta aris
sêmbahipun | angura sira ngupaya ||
2. lamuna ngaturna puji | mring Pangeran cumênthaka | dèn anggêp ing pêpadhane | ya Alah kang amisesa | amung andikanira | ayun wruh wiwitanipun | kang anêmbah kang sinêmbah ||
3. puji sintên kang darbèni | pan puji pujining Allah | kawula nora daduwe | sêlawase tan kawasa | miwah panggawe kita | tuwin badane sakojur | angianging. Alah ingkang katon ||
4. pundi kang ingaran puji | yêktine puji punika | kanugrahan sajatine | kang tumiba [tu...]
[...miba] ing kawula | têgêse kanugrahan | nênggih urip têgêsipun | pan urip uripe sapa ||
5. lamun uriping Hyang Widhi | tan urip kalawan nyawa | têgêse nyawa jatine | kang tumiba ing kawula | kang aran kanugrahan | nênggih urip têgêsipun | nênggih uriping manungsa ||
6. pan iya jatining urip | puniku yun ngawruhana | dèn agêng ing panrimane | angèl jênênging agêsang | têgêse wong agêsang |
gusti kalawan kawula | yèn tunggal kadiparan | yèn beda pratikêlipun | mapan nora pisah-pisah ||
10. sêlamêt gène ngawruhi | têgêse tokit punika | tunggal maring kawulane | kawula iku tan ana | jênênganing kawula | sêjati-jatine suwung | tanpa rupa tanpa tikah ||tingkah.
sampun awas ing Pangeran | têgêse awas rêtine | kang awas puniku sapa | pan jênênging kawula | wuta tuli bisu suwung | tan ana
wis dadi sadate datan pandulu | pan pujine nora | tan ana puji-pinuji | pan puniku nênggih sadat ingkang
7. sadat iku tanpa têpi laut agung | kang karêm ing sadat | puniku rasaning pati | uripipun nora kêna [kê...]
8. iku sadat gusti kawula yèn pangguh | nênggih gènnya pisah | patêmona kang sêjati | gih puniku patêmone ingkang pisah ||
tan ana pangeran jati | apan amung ingkang alanggêng wisesa ||
14. ulatana sadat sapisan kang tuhu | yèn sampun katêdhak |
cipta rasa | kang nugraha kang dèn panggih |
gih puniku guru sampurnaning raga ||
17. sanalika iku kumpula satuhu | ing nalika pelak | tan ana kawula gusti | wong puniku karêming Alah kewala ||
18. sadat roro tunggalên hyang kalihipun | lan sêdyane tunggal | lan sêdyane sang dumadi | pan puniku sêdyane dhewe kang mojar ||
19. pan puniku anane ingkang satuhu | anyana dewata | tan ana ing bumi langit | apan ora nana ing ngantara ||Kurang dua suku kata: apan ora nana ing antaranira.
20. tan ing swarga naraka ing ênggènipun | anane loh kalam | tan ing aran tan ing kursi | dhidhing jalal apan iya nora nana ||
21. kawruhana anane [ana...]
[...ne] Hyang Suksma tuhu | anging ananing Hyang | ayun nyatakkên kang dhiri | lan malihe yun nyatakkên dhèwèkira ||
cahya | anêlahi ing sêkalir | apan iya anêlahi ing ngilapat ||
31. jagat iki yèn sinawang tan andulu | anging karsaning Hyang | angasihi ingkang asih | ing sêdyane apan ta ing manah tunggal ||
32. duk jinatèn sipat apêngal satuhu | sêjatine aran | tan ana ingkang ngarani | gih puniku ingkang rasa rasulullah ||
33. gih puniku ingaranan kang satuhu | sukma tan sinukma | suksma kaanane ugi | gih puniku yêktine ingkang dewakna ||dewana.
34. lampahira kang aran dewana iku | mênêng
lêlampahan sèwu warsi | suprandene sakêdhap netra praptanya ||
36. wontên malih yayi ing wirayat ingsun | sun myarsa carita | ana wong bêkti
pitutur rina wêngi | Ki Paesan akathah pituturira ||
4. dunungkên puji panêmbah | puniku katur Hyang Luwih | kang rumêksa ing sajagad | kang asih sakèhing nabi | miwah sakèhing wali | lan sagung mukmin sadarum | wong urip anggunggunga | mring Alah sartane wêdi | yèn mêngkono wong
iwake kêni | nanging dipun aririh | sampun buthêk toyanipun | yèn ulam sampun kêna | sakarsanta gèn ngratêngi | lah sêmbayang poma dipun
marang kang sinêdya | dèn kadi angilo cêrmin | rupa ingkang [ing...]
[...kang] sajati | awasêna kang
olih isining jaladri | mangkana ingaran salat | kang nyata ing Sukma jati | saosike wus pasthi | iku dadi saladipun | kang durung ngêrti salat |
kabèh mawi prakawis | kang aksara têlung puluh | minôngka ratunira | anênggih aksara alip | iya iku pralambene ing Hyang Suksma ||
12. milanipun ana Kuran | saking sastra tigang dèsi | iku mawi wêwilangan | kalimahe siji-siji | lan mawi ayat [a...]
[...yat] malih | gunggung tigang
13. lan malih ta kayaparan | sêmune aksara alib | apa nyata apa ora | èmpêr-èmpêring Hyang Widhi | Ki Bodho wujudsujud. angling | nuwun duka sang binagus |
sirèng sigih | ingkang alip pan kaanan tunggal | nora kêna mati rêke | limpat dening kalangkung | ingkang alip iku ilapi | dening kinarya
Adam lan Kawa kumpule | Adam kang nyata iku | gène nyatakakên birai | purwa
4. dene têgêse sarengat singgih | ingkang alip mangkya wus samêkta | jabar jère lan êpèse | jabar jère kang agung | gèning nyata sipat kang urip | eloke purbanira | tunggal urip iku | iya iku urip tunggal | uripira tan ana sirnane singgih | iku brêstha pakara ||
5. ingajèran kang alip puniki | gèning nyata kang iman punika | gène nyata biraine | kala biraènipun | sirna sira lan ingsun iki | tunggal ingsun lan sira | beda-beda iku | beda lair tyasnya tunggal |
rasulullah apan tunggal sira jati | yèku biraènira ||
6. kabèh iku kang cahya linuwih | cahya iku pan ênggèning nyata | kaanan tunggal jatine | cahyane jati iku | kaanane tunggal sajati | tumurun dadi cahya | kang
cahya iku singgih | duk munggèng balung balane pukang | sulbiyah iku arane | gènira apulangyun | karo tunggal sêjatèn singgih | jiwa
birai mijil | iku sanake purba | gènira mung kayun | datolah sampun kawayang | yèn wus awar anane Alah
10. duk ing midêr sawulan puniki | ana rupa nora nana rukyat | iya Alah sajatine | anut kêmpêle iku | apan ora mangke kang dadi | pan wus saningga pisan | pinasthi puniku | ala bêcike punika |
kawruh jumaat ika | sapandulon nêngguh | insan kamil purwanira | ing tulise samêktane iku dadi | bisu tuli aniyat ||
13. darbe netra nora aningali | apa nora
ratu ing dhèwèkira | ing gêdhonge ingaranan insan kamil | sêmbada pêkênira ||
14. ingaranan nabi Alah singgih | duk satus salikur dina ika | ing
kono sapa rewange | panganggo sarwa alus | tur tan ora inganggèn singgih | sampun wuta kewala | purik sêmonipun | dene kinèn dhèwèkira | apan rewang sinungan
kawruhana paman Bodho lambang niki. aywa sira pêpeka ||
16. Sèh Sumitra wau sarêng myarsi | ing kandhane ing Jatining punika |Lebih satu suku kata: ing kandhane jatining punika. gapyuk angrangkul padane |
sarya ris aturipun | lah ta kakang banjurna malih | manah amba mèh padhang | sarêng myarsa wau | sagung pitutur paduka | Jatiêning anjèrèhkên kawruh malih | kawuri babing salat ||
1. lah ta yayi kawruhana | nênggih kojah saking Ngusman ing nguni | Sang Ambiya namanipun | yèn kawruh ciptanira | wong puniku durung Islam jatinipun | tanpa sadat
durung têka jatine manungsa iku | saengga satu sêmbawa | manung
ingkang sajati ||Kurang satu suku kata: manungsa ingkang sajati.
3. kang abuka ciptanira | ing wong edan ingkang daluya puniki |Lebih satu suku kata: ing wong edan kang daluya puniki. dipun graita sirèku | sêmune dèn karasa | sampun salah tômpa kang bôngsa puniku | lir tigan anambêr
katingalan puniki | cahyane surêm kalimput | gangsir nimpèni sigadsinggad. | jagad sirna kapisanan ta puniku | iku pan ayun graita | kang bôngsa puniku gaib ||
dene nora lawan wong ing dunyèki | dudu alam langgêng iku | ... |Kurang satu baris ke-4: 7a. ... |Kurang satu baris ke-5: 12u. lir ênggane ta cangkrama | malah nèng dunya puniki ||
7. saengga ta wong lêlungan | mêksih anèng ing dêdunungan puniki |Lebih satu suku kata: mêksih anèng dêdunungan puniki. marmayun waspada iku | tan kêna
luwih bêcik sinawang arêspati | nging tan wontên pamrihipun | kang wus malih sasmita | yèn kêmbanga cêpaka upamènipun | bêcilbêcik. lamun tiningalan | samêkta lan gandanèki ||
9. ana ratu gung prakosa | aparentah mring wadya agung alit | nanging tansah
ngawulèku | karèh sakèhing bala | pan sêdaya sinuwitan mring sang prabu | sakathahe wadyabala | tan wontên kang dèn
ing manah kang sayêkti | ujar iku luwih luhung | lumpuh ngidêri jagad | pan si cebol anggayuh wulan puniku | kang wuta atuduh marga | basa puniku arungsit ||
tan wruh marganirèki | wong bisu amêgat padu | sirna gusti kawula | dèn graita sêmune wong mudha punggung | sasmitane kang wong edan | swara tanpa nêdya singgih ||
13. rupa karungu dènira | swara ingkang katingalan puniki | ana luhur ngandhapipun | anèng ngandhap luhurnya | ana bongkot ing pucukira puniku | ana
andana kukume iku | Sêlame pan Sêsêlaman | sêjatine maksih kapir ||
sami têlas lan ulam kang sayêkti | nanging wontên
anggraita | aywa dumèh dêdaluya wong puniku | iku sêmune pandhita | kang angsal sabda puniki ||
18. mokal tuli iya [i...]
[...ya] sira | pan basirun puniku kang ngalingi | mokal wuta sira iku | muridun ingkang karsa | apan iya mokal sira nêpsu iku | mutakalimun ngandika | mokal bisu sira iki ||
19. bakal langgêng kaantêpan | ingkang langgêng nênggih sira puniki | dudu têtêping Hyang Agung | kang têtêp sira ika | rahmat dudu iya rahmating Hyang Agung | ingkang murah
lan têgêse mukaranah iya iku | lan têgêse rasulullah | têgêse ekram puniki ||
24. lan apa têgêse salat | lan têgêse wong jumungah puniki | pira kabèh jungahipun | mulane ana jungah | saking ngêndi asale jumungah iku | yèn tan wruha nora Eslam | mêksih sirik mêksih kapir ||
25. sakathahing pitakonan | sêmoning wong lalawura puniki | dèn kaciptèng manahipun | ajana kaliwatan | yèn ta lamun nora ambuka sirèku | sasar-susur kawruhira | kang wus waspadèng ing singgih ||
27. sawirahsaning sasmita | kabèh-kabèh apan sira puniki | aja sisip têmbenipun | satêmah sira sasar | aja klèru ing
ing wong kang sampun yêkti | ngupayaa sira iku | kang wong alul mulana | atakèna ujaring basa puniku | poma ungsêdên kang nyata | artine basa puniki ||
30. Sèh Sumitra saya padhang | amirsakkên kojahira Jatining | saya sru ing ajrihipun | awlasasih turira | inggih tuwan lajêngna manginggilipun | adan kalihan Hyang Suksma | Jatining anyênggarani ||
yayi wus waspadèng jati | sariranira dipun kawangwang | iya iku lalirone | sampun ta yayi korup | raganira kawula jati | apan kêmbar lan Suksma | jumbuh yèn dinulu | dipun waspada ing Suksma | kadyaganekadyanggane. kadi atal lawan siti | lir kêmandhang lan swara ||
2. anglir tikantigan. ing sawung puniki | apan inggih agalang-gulungan | nanging tan nyaci parêke | liwang-liwung gumulung | mêngko sira wus dadi pitik |
3. ingkang ewuh ing dunya puniki | amung siji pan mungguh panrima | anging panarike rêke | rupane Suksma Agung | kaya sira rupane Widhi | lir camêdhak pinôngka |
yayi sira dèn waspada | abeda miwah tunggile | lir kêpithing lan yuyu | sukmanira dipun adani | kang tumrap
saking ora | mulih maring eraora. rêke | sakèhing wong bêburu | ujar iku dèn wuri-wuri | ciptane wong satêngah | idhêpe wong iku | ana iki saking ora | raga iku mulih maring ora mulih | puniku dèn kêkudang ||
6. sampun kenyut yayi kapalintir | kang ngrasani sajatine nora | iku jatine ewuhe | keron ujar puniku | kang sampurna tan ayun mulih | tan nyanyipta mangkana | kanggêpe
iku apan sundha tiga | tur ta adi-adi kabèh | sêmbah puji puniku | kadi tirta saking ing ardi | mili dhatêng sagara | sêmbahe wong iku | akèh
ajaa kadi kukus | wêdalipun saking ing gêni | kang ora dadi ana | lir siti lan banyu | anglir oyot mêtu toya | awakira
mawane | panase dèn kadulu | kukusipun dipun udani | padhange kawruhana | prabedane iku | patine dipun prayitna | iya iku anyukup sakèhing wêdi | paran kang winicara ||
10. sampun yangyang amangeran dhiri | lah ta rêke anglindhung ing Suksma | tan wêruh rina wêngine | malih ingkang winuwus | apan iku lamun rinicik | aja ngaku Pangeran | aja ngaku suwung | miwah rêke yèn kasdua | muna-muni puniku dipun pakeling | yèn sira yun waspada ||
11. kang sampuna kadi wong aguling | lan wanodya praptèng cumbananya | sirna kari sakarone |
dene kandhuan lulut | awak rêke dipun abêcik | ing panarimanira | ewuh ujar iku |
iku | suksma iku pinurwèng jati | pana kanthi Pangeran | siyang lawan dalu | amuji lawan Pangeran | upamane anglir dhalang amucuki |
anging Pangeran kewala | ingkang asih ing awakira pribadi | anglir angilo kaca ||
17. wêwayangan dipun ling-alingi | lah ta yayi tan wontên bedanya | bab rêke mangkono bae | sêmbah lawan amuwus | dadi puji anugrahani | kang wus wasis ing solah | dadi puji iku | sêmbahe rasa punika | yayi dipun waskitha ingkang sayêkti | sampun apindho karya ||
18. akèh mêtu yayi maring sêpi | lah ta rêke pan ayun uninga | isine sarira rêke | juru gêdhong puniku | pasênêp tan ing jiwa dhiri | singa dèn lakokêna | wusana ing ngriku | kirang napa mantri jaba | nanging pilih-pilih ingkang udani |Kurang satu suku kata: nanging pilih-pilih ingkang wus udani. pasênêtan punika ||
19. Sèh Sumitra pan saya birai | miyarsakkên ing wirayatira | Jatining kèh pituture | wusana tingalipun | kang katingal sampun kalingling | kang ginêdhong gumawang | langkung sukèng kalbu | Sèh Sumitra aris turnya | lah ta tuwan banjurna manginggil malih | amba langkung kasmaran ||
1. Jatining mèsêm lingnya ris | yayi sira kawruhana | kang ngèlmu puniku rêke |
prênahira duk nora | dèn awas sira ing tuduh | nora kêna sumambrana ||
2. kang ngèlmu mulane dadi | pundi kang ngèlmu punika | dudu johar jisim rêke | dudu nyawa dudu suksma | pan dudu uripira | yun awas sira puniku | kang ngèlmu liwat agawat ||
lamun uninga | tan pêgad ing wardaya | luwih sasar wong puniku | katungkul ing
prih kandêle têsbèhnya | sujut rukuherukuke. ginunggung | kinarya eling-elingan ||
7. karsane lunga ngabêkti | sêdya panggih lan Pangeran | angaturakên sêmbahe | lampahipun kata sarak | puwasane dèn kudang | pêksa awas ing Hyang Agung | kalurung tambuh parannya ||
8. polahe kaya salindhit | kawuwuh kaya likasan | nora pêgat menga-mengo | anêmbah tan wruh ing sarak | kaya wong katarima | lêngar-lêngêr tingalipun | kaya wong kas samudana ||
9. kang sampun awas ing Widhi | miwah ing gandane wong kang | iya iku karênane | kang sampun sirna
ing kana | tita môntra panêmbah | tan ana liyan kadulu | amung
polahe kaya wong singgih | kaya wus têka ing olah | miwah ing Mukamat rêke | tingaling wong kêsawuran | idhêpe kêlap-kêlap | nanging apêksa kumawruh | idhêpe wong kapir kawak ||
14. kang sampun awas ing wangsit | dadak kêkathahên ujar | madhêp sawiji
panêmbah | lawan ananing Suksma | anêmbah ing dasihipun | anêmbah ing Hyang Sukma ||Kurang satu suku kata: anêmbah maring Hyang
17. yèn tan wruha sêmbah pêsthi | upamane kaya kewan | kêbo sapi kuda gudèl | tanpa tuwuh sampurnanya | mungguh suka nèng ngandhap | alumuh têtakon iku | ngêgungakên dhirinira ||
18. lan dèn bisa ngaji peling | ing
luwih eca | ing wong alul ngibadah | rêraosan kang puniku | poma yayi dèn graita ||
sri dinulu | ingkang sêkar kumalata ||
26. tan wus langênirèng margi | ya ta lêpas lampahira | sêmana miyat ing dhukoh | alit anèng pinggir jurang | lami dènnya mratapa | wit kapatèn rabènipun | marma tapa anèng wana ||
27. tanpa rewang mung pribadi | duk anom [a...]
[...nom] pan kongsi tuwa | langkung têtêp ibadahe | siyang dalu datan owah | awasta Nur Jariyah | lami dhadhukuh nèng ngriku | datan wontên karyanira ||
28. mung sêmbayang rina wêngi | ingkang pinangan kêlêman | rong taun iku lamine | gènira tan kalêbon upa |Lebih satu suku kata: gènira tan klêbon upa. langkung kasutapanya | kang cinipta siyang dalu | amung sihira Hyang
mahrib wau wayahipun | kalihe pan sami salat ||
34. Jatining ingkang ngimani | pan kongsi praptèng ngisanya | wus
kathah kang bisa cêlathu | nanging timbuling tan mirsa ||
1. wontên kojah ing badane dèn pêpati | badanira suksma | ngrasa ing sajroning urip | uripe wus kêbak Alah ||
2. kang wus têka ing tingal tan kêna pati | patining agêsang | tansah amurba pribadi | iku sajatining Suksma ||
3. Suksma iku pakumpulaning ngaurip | uriping ngagêsang | têka ing rasa
8. dulu-dulu kang dinulu aningali | padha dulu cahya | lan sêgara tanpa têpi | sarahe
padhang mèlu padhang | panglong tingal milu mati | purnama sajênêngira ||
tunggal jatinèki | purwaning badan sanyata ||
13. kawruhana kang urip kêna ing pati | yèn sampun palastra | kang urip
16. pinangkane tandhane anèng jro tasik | asalin paningal | asalin pangucap iki | pan
18. tranging rahsa prênahe ati kang suci | lir wêwadhah kaca | ingisenan madu jati |
19. tunggal katon wêwadhah kalawan isi | ing jro lulut tunggal | mapan sampurna ing jati | saking sih marga sampurna ||
20. kang tan awas ananing Hyang dèn rasani | miwah sipat asma | ginunggung pinuji-puji | puji iku alam padhang ||
21. dèn ulati ananing Hyang kang kapanggih | wênèh ana ngalas | sawênèh agung nastiti | dèrèng panggih lan Pangeran ||
22. kang mangkana pujine wong kang wus luwih | mênêng lan angucap | tan ana bedane ugi | sasolahe iku sêmbah ||
23. yèn alinggih alinggih nucèkkên ati | iya ing rahsèng [rah...]
[...sèng] tyas | kaanane Hyang kapanggih | tan pêgat sih rèng Pangeran ||
dèn tingali | nora anggraita | ing rina kalawan wêngi | iku dasih kinasihan ||
25. Nur Jariyah anjêngêr tan kêna angling | langkung ajrihira | umatur amêlasasih | dhuh anggèr botên anyana ||
26. yèn pun bapa tamian ngulami luwih | prasasat nugraha | kang dhawuh pun bapa yêkti | madhangkên ing tyas kawula ||
27. kathah kang wong kampir sami dèn takoni | awis kang ngêrgancang | anjèrèh wêwah ngribêdi | mangkyamba angraos padhang ||
28. Jatiêning mèsêm saurira aris |
paman langkung nêdha | saking pagunggungirèki | manira iki pan darma ||
29. inggih saking karsaning Hyang Maha Suci | Nur Jariyah tanya | amba nuwun wêjang malih | wontên ta kawruh gandhengan ||
1. wontên pawarta puniku | sangking kadim para wali | ujare kawruh punika | duk sêlagi mêksih napi | nênggih pundi pêrnahira | kawula dèrèng udani ||
2. wiraose kang puniku | kathah wong dhatêng ing ngriki | tan wontên ingkang uninga | Jatining saurira ris | lah dawêg paman bubarna | kawula ayun miyarsi ||
3. Nur Jariyah alon [alo...]
[...n] muwus | nênggih sadurunge dadi | suwarga lawan naraka | apan durung ana dadi | ing ngriku apa kang ana | dhingdhing jalal durung dadi ||
4. Adam lan Kawa puniku | apan durung ana dadi | Alah kalawan Mukamat | apan dèrèng wontên sami | apa kang anèng sêmana | lawan ingkang kaping kalih ||
5. apa kang jumênêng ngriku | êndi kang wus ana dhingin | sawusing ana punika | sapa ingkang anêksèni | lawan dumadine ika | apa dinadèkkên dhingin ||
6. lah anggèr jarwakna tuhu | têgêse basa puniki | Jatining mèsêm lingira | yèn paman dèrèng udani | sadurunge [sadurung...]
[...e] ana jagad | pan ngèlmu kang ana dhingin ||
7. duk maksih ya awang-uwung | kabèh durung ana lair | sayêktine ingkang ana | nalar ingkang ana dhingin | duk durung jumênêng
sadaya pan mêksih napi | mung sipat napi kang ana | nging dèrèng kaana yêkti | hèski jênênge punika | lan jawarèh namanèki ||
11. lawan duk kumpule iku | rabingu ujudirèki | kang dhingin winastan kahar | amal ingkang kaping kalih | jamal ingkang kaping tiga | kaping
14. winastan nugraha luhung | myang kanugrahan kang dadi | ing kono jumênêngira | wujuding kawula gusti | asma ingasma priyôngga | têgêse ing sipat lair ||
15. awarna rupa pan sampun | basa swara pamirsèki | dumadya pan sinêksènan | kalawan kang anêksèni | puniku lah kawulanya | sunat parlu dadinèki ||
16. dadi bobot alam iku | marang manungsa sayêkti | sunat parlu lan apêngal | mring
marang Kang Amaha Mulya | tinimbangkên manungsèki ||
18. sunat gêlaring Hyang Agung | gêntine Suksma puniki | ingkang ngambil ing kagungan | lan kang aran Suksma jati | jatine pan iya ika | iya iku iya iki ||
19. yèku kang duwèni wujud | daim makripat lan tokit |
[...tur] prakara | Hyang Suksma ngandika aris | iya ingsun iya sira | ya sira ya ingsun iki ||
amung ngame ing satêngah | nênggih kang basa puniki | yèn patitis patinira | ujare kang basa kadis ||
23. puniku ayun sumurup | kang ujar rêke puniki | basa puniku agawat | yèn tan wruh sumurup nênggih | pan [pa...]
[...n] mindhak nasak bêlasak |
kenging kawijil | yèn durung mati raga ||
2. nanging poma paman wêkas mami | sampun mungkul gènira sêmbayang | dipun ana wêkasane | tan ana wandenipun | lara pati dipun lakoni | tan ana jênêngira |
suku kata: amung rêke tan purun têtanya. andulua sastra aèng | sastra minôngka wuruk | aja kandhêk asila singgih | puniku ulatana | rêke sampun tungkul | aywa kèlu ngandhap-andhap | dèn sung driya wong iku luntura kang sih | asraha jiwa raga ||
4. supayane yèn antuka wisik | yèn tan nêmên môngsa dèn wêjanga | lamun tatan. sarèh pamrihe | ewuh wong takèn dunung | marga durung sidhêm lan wêrit | pirantine [piranti...]
[...ne] kang têka | nênggih sampun tungkul | poma rêke dèn waspada | raga kita
amrih ngèlmu | nora kaya ingkang aririh | sayêkti akèh wêlas | yèn mêngkono iku | pan kolur pamurukira | yèn mituhu kang mulang saya wlasasih | lan sinihan ing Suksma ||
6. iya dene wong têmên puniki | uga guru wong
mênga minêp dhewe | dinulu katon mancur | kadi wulan purnamasidhi | katrangan
sampun kongsi kongsi kamanungsan nênggih | srahêna jiwa raga ||
11. sampun lali ing namanta singgih | sampun rêke ngasarakên sastra | aja tungkul sastra bae | yèn dèrèng antuk tuduh | marma ayun angawikani | rumôngsaa punika | lamun anèng dunung | ora wurung têkèng têmah | raga kita ora wurung lamun mulih | marma ayun waspada ||
12. kang wangsit rêke saengga ngipi | tansah rupane dhewe kawangwang | pralambene turu rêke | sajroning turu iku | arêrasan nikmating urip | saniskara katingal |
sajroning aturu | nora beda pêjah gêsang | kang wus awas amrih badane pribadi | yèku wêkasing Suksma ||
13. wus pinasthi wong puniku singgih | yèn wong lara pangantêpe têka | iblis lanat katon rêke | anata pindha guru | wênèh rupa ibu lan kaki | nini bapa lan sanak | myang
dudu | yèn tingale wong sampurna | jroning pati dahana panggih-pinanggih | wus katingal sampurna ||
15. poma rêke yèn prapta sayêkti | aywa pêgat rêke dhikirira | dèn eling marang kang gawe | dipun eling ing tuduh | ngurêbana ujar kang yêkti | kawruhana dèn awas | ing sakarat iku | sampun pangling ing Pangeran | duk ing kina ana wong kojah mring mami | lir wong mocung wicara ||
kang andulu kadi kagum | tumiling kang rupa | kang ala tuwa yun pêkik | ana wungkuk ana cebol ana wuta ||
8. nora pêgat kang sêtine pan lumintu | pan akèh
puniku | pan nanging ki dhalang | suwene katotonkatonton. nênggih | topèng iku anane padha lan ora ||
11. andêdawa ki dhalang anyambi bingung | basa malih rupa | kang dèn gêgawok prasami | ingsun kerut milu tingale wong edan ||
12. apadudon akèh wong kang katêlanjur | ingsun pan kagiwang | dening manah
singgih | bedanipun anuduhakên paesan ||
16. lamun sampun waskitha jatining tapuk | yêkti sampun nyata | kajatènira
17. dèn akukuh tingalira dèn atangguh | aywa kajênakan | dènnya nolih panon nênggih | aja kawut aja kari aja liwat ||
kang wikan uwong nênapuk | iku wus mardika | wong iku wus praptèng yêkti |
apuruhita ing batin | parêk ingsun padha ingaranan bisa ||
21. lintang sungkan ingsun yèn ana kang gunggung |
kantuna | manira nutukkên kapti | poma-poma ing kawruh aywa sêmbrana ||
29. pan wus cukup kabèh ing pitutur ingsun | nanging pirabara | yèn sêlamêt ingsun bali | sun jatèni kawruh ing dhuwur punika ||
30. yèn tan wangsul susulên mring wismaningsun | ya ing Wanasêkar | Nur Jariyah matur aris | inggih mugi dhatênga ingkang sinêdya ||
31. nanging mugi mampira malih nak ingsun | pun bapa mèh padhang | sarêng paduka [pa...]
[...duka] erangi | ngundhung-undhung ngèlmu ingkang kinanthongan ||
anggèr dhatêngi | anggêbagi ing bubungbumbung. pêtung markita ||
33. sru gumujêng Jatining ngandika arum | kawula pan darma | Hyang Suksma kang akèn mampir | nahên sampun samana ajawab tangan ||
34. ri sampunnya mangkat Jariyah tut pungkur | wangsul jawi dhadhah | Jatining lajêng lumaris | wus kapungkur ing wana
39. dhukuh alit mung pèndhèke apêpitu | sami nak putunya | kewala atrêsna sami | mêsjidipun alit angungkang ing jurang ||
40. Makmunjerah rina wêngi anèng ngriku | anêdha Hyang Suksma | sagêda
mulih mring nagri | ingkang mugi antuka apura nata ||
1. Sèh Ngarip ingkang winarna | samana karsa amampir | marang ing dhukuh
3. owêl kang wau pitapa | ing mangke apan nglangkungi | ing galih pan têpa-têpa |
dhinahar sami | sinambi agunêm ngèlmu | Sèh Jerah kang ababar | ambabar kawruhe sami | lah ta anak puniku kawruh manira ||
5. pangandikane Hyang Suksma | bumi lawan langit iki | tan emut tingal naning Hyang | anging kang emut ing kami | atine manungsèki | kang jumênêng mukmin iku |
sipat kahar mratiga | têgêse puniku nênggih | apan inggih ati sir lawan suwenda ||
6. ati kang jati punika | tingaling puat puniki | akarêm ing apngallolah | tan liyan tingale malih | tingal apêngal jati | gèning kèrêm tingalipun | êroh kudus punika | tunggal apngallolah nênggih | gih puniku sayêkti tingal sampurna ||
11. tingaling wong karêm ing dat | tan emut ing jiwa dhiri | dasihe tan ana kocap | kang têka ing rasa jati | dasih pan sampun moklis | pan wus ênting cacahipun | dènnya mulih duk nora | amulyang kadya duk uni | dèn prayitna ing pasang ulih punika ||
12. akathah wong kang kêsasar | mangkya guru ingkang apik |
wêdalan rêgi | apan iku rêke pamiyarsa kula ||
13. ati kang mukmin punika | minôngka kurungan pêksi | dening nyata pêksinira | tandhane kurungan jati | sintên ingkang darbèni | pêksi anèng jro puniku | yèn rêke sampun wikan | sukur sèwu yan wus manggih | pêksi lara gantilan kurunganira ||
tan nyana yèn wus winasis | Jatiêning mèsêm rêrambèni rapal ||
15. pangandikaning Hyang Suksma | kang kocap kadis kudusi | ingsun abangun maligya | bôngsa jroning manungsèki | ingsun arani malih | malihge rêke puniku | dhadha sajroning dhadha | iku sun arani ati | jroning ati apan iku ênggonira ||
16. sajroning punika ana | ing dalêm wastanirèki | sajroning dalêm punika | pêpitu lêlangsenèki | sajroning lêlangsèki | apan ana Suksma Luhung | sajroning Suksma ika | iku rasa kang sêjati | jroning rasa iku kaananing Suksma ||
sapa ngulati Suksma | adoh lan sariranèki | kupur satêmahe sira | sing sapa ngulati Gusti | sajroning sarirèki | kapir mangke têmahipun | sing sapa amrih Suksma | sanjabane sarirèki | yêkti kupur dèn sêngguh apa duduhan ||
18. sing sapa ngulati Suksma | ngisor lan ing luhur langit | miwah kulon lawan etan | lor kidul dènnya ngulati | sayêkti iku kapir | dèn sêngguh
Gusti | Hyang Suksma mulya jati | tan wontên sanepanipun | silih rêke kang mulya | minôngka tuladha jati | upamane lir kawula lawan lêmpang ||
21. yèn luput salusurira | alus wadhak jisim malih | dadi bathang ing wêrata | tiwas jênêngira urip | siya-siya tan sipi | tan asih sariranipun |
poma rêke dèn yitna | anggiluta kang sayêkti | sajatine mandum yêkti durung kêna ||
22. nanging miyarsa kewala | rêrasane wong linuwih | yèn kaprècèt punika |Kurang satu suku kata: yèn kaprècèta punika. sayêktine datan yukti |
1. apan inggih yun ngawruhi malih | ananing Hyang Manon | Sukma mulya rêke tanpa ênggèn | tan jiyat lan kang musapat nênggih | miwah tan ana ring | ngisor lawan dhuwur ||
2. datan anèng madya miwah wuri | ing ngarsa tan katon | tanpa yayah rena tunggal [tungga...]
[...l] dhewe | tanpa putra
ananing Hyang Manon | mèmpêr raganira sasolahe | kewala jasad darma dumadi | lêstari karsaning | ing Hyang Maha Luhur ||
5. yèn karsane Hyang Kang Maha Luwih | anêdhèng Hyang Manon | ketang ing nala tan wrin jatine | sagunging raga ingkang dumadi | sapa kaanèki | anêmbah Hyang Luhur ||
[...pun] kadi sacipta ing ati | polah dèn katongton | sira iki tan beda jatine | ing mangke kalawan ing nguni |Kurang satu suku kata: pan ing mangke kalawan ing nguni. dèn kapirêng ati | poma dèn kadulu ||
7. ngati pati ing kawruh sêjati | dèn ketang ing panon | iya raga dudu sarirane | anging tunggal ing ana kêkalih | panunggale jati | jatine Hyang Agung ||
8. nênggih ingkang sampun awas jati | ing nala kanya wong | wruh ing apa ing sira waune | pan tan ana tuwa nom lan urip | panêmbahing ati |
dèn amriha rêke Pangerane. awèh kang dadi trêsnaning galih | miwahing kabatin | ywa pêpekèng kawruh ||
11. kang sampun antuk nugraha luwih | batine sumrawang | nora nana kèsthi ing liyane | aming panunggal paraning liring | yèn wis nunggal kèsthi | nora nana
13. lan yun awas jênêng pangabêkti | tri prakara manggon | dèn waspada ing pangkat-pangkate | sampun lilu nora angawruhi | ing wong angabêkti | dèn wruh badanipun ||
14. kang kariyin rêke samya ati | pêsthi ing Hyang Manon | ajrih ing nraka lawan siksane | dipun agêng tobating ngaurip | malah dadi asih | ing Hyang Maha Luhur ||
15. kapindhone ing rêke asmèdi | sêdya ing Hyang Manon | aminta sih sarta ganjarane | minta swara ing sajroning ati | nyana angabêkti | ganjaran tinêmu ||
16. ping têlune ingkang pangabêkti | tan
ing rêrasan pocap jro sêmbahe. anangising ing sajroning guyunèki |Lebih dua suku kata: anangis sajroning guyunèki. anggung môndra
gingsir | anglut drêsing angin | saengga ing banyu ||
20. liwat nglangut tan ana kaèksi | jiwane tan katon | nora amangeran sêjatine | anging jati minôngka ragèki | marmanipun lali | ing raga tan ketung ||
21. datan kenging winicarèng budi | yèn wus tunggal panon | yèn mêngkana ingkang ngangabêktine |Lebih satu suku kata: yèn mêngkana ingkang ngabêktine. tanna beda yèn wus anênunggil | ing tingal sawiji | tan roro tatêlu ||
22. trus awas tingalirèng jati |Kurang satu suku kata: têrus awas tingalirèng jati. panggraita anon | ingkang katon saparipolahe | datan ana pinarênging galih | yèn waspadèng jati | raga yêkti suwung ||
23. lawan ingkang mênangi [mênang...]
[...i] wong dhingin | apan dèn
tan geroh | kaya dadi sor-soran kawalèn | dhasar uwus gêguru pra wali | anèng Ngatasangin | anyar mêntasipun ||
25. wontên pangandikane Hyang Luwih | saking kadis kaot | kang minôngka kajinêmanane | Suksma jati kajinêman mukmin | tan ana liyaning | wong mukmin kang ugul ||unggul.
26. kang wus narima ing tuduh jati | kang ingakên gêdhong | prasêtyane Hyang Suksma
ing Hyang Jatiwênang | sakalangkung pratignyane | sumungkêm anèng suku |
2. dasa warsa mangke Ki Wajujil | amangulu ing samadiningrat | pan dèrèng antuk jatine | ing kawijilanipun | nênggih
dalamakan ing Sang Aji Wênang | pêjah gêsang katur mangke | amba nêdha winuruk | sastra Arab pambuka warti | wêkasane aladrang | agung among kayun | sabên dina rêrakêtan | malah bosên Ki Wujil anglêladosi | gawe alan-alanan ||
4. ya pangeran ing sang aji gusti | jarwaning isi aksara Arab | tunggal pangiwa lan nênge | tan wontên bedanipun | dene misih anata
dene sira iya anèng dunya | aja sumbrang nèng ing gawe | kawruhane dèn èstu | raganira yèn dede jati | kajatin dudu sira | ingkang sampun wêruh | sêjatine kang sarira | môngka sasat waspadanira Hyang Widhi | iku marga utama ||
12. utamane Wujil ing ngaurip | kawruhana
sampurna ing laku | yèn silarsa waskithèng puji | dèn nyata ing sarira | pan ing wêtonipun | kang atuduh ananing hyang | pan ing wêgtu ing
miwah ta ingkang anasir angin. pan lakune iku kawruhana | ana kalawan orane | lamun ana puniku |
êndi gone ora puniki | ingkang anasir toya | pêjah gêsangipun | lamun urip di patinya | lamun mati di gone patinirèkiuripirèki. | sasar yèn ora wruha ||
marmane wong agung | padha angruruh sarira | dipun nyata ing uripira pribadi | uripira nèng dunya ||
19. dipun wikan ing urip sêjati | lir kurungan raganya sadaya | bêcik kang wruh ing
anane iki | minôngka tuduhing Hyang |
dèn lêlarisi | ingkang nyatèng sarira | salahe tan bêsur | amêmurang raganira | ingkang dadi tingale katimanèki | kang dèn liring netyanya ||
23. kawruhana sarira puniki | iya iku nyata ing Pangeran | tanapi yèn ta dadine | wadi sariranipun | ana malih kang ayêktèni | samya ngruruh sarira | sêbdane tanpa sung | amucuk saking sukarta | tanpa sunga kaliru ing pêrnahnèki | iku ingaran lampah ||
24. tan wus nyata ananing Hyang Widhi | iya iku kasuciyaning Hyang |
mung angrungu bae | dèn sayêkti ing laku | ayun sarta lawan pangliking | yèn karone wus nyata | pan ing wêtonipun | tan ana pakewuhira | iku sira sayêktine
warta ingkang udani | yèn ora angênggona | pêgat tingalipun | tingal jati kang sampurna |
aningali nakirah yêkti dumêling | kang sêjatine rupa ||
27. mapan bedanira Ki Wawujil | dene kalindhih salahe ika | bedane tan sing purwane | Wujil sampun tan emut | lamun agung tutup tan Wujil | tan ana kawusannya | siyang dalunipun | dèn rasani wong akathah | kitabipun upama brakutut muni | asring dèn gawe pikat ||
28. dèn wruh suruping mênêng lan muni | yèn tan wruha iku tan sampurna | sampun ta pêksi ênênge | yèn muni aywa umung | lir kukila kanigara jrit | puniku saminira | tan wruh têgêsipun | ing ujar kang ginêdhongan | sira
ora tan tinutup | ing paningapaningal. kang sampun gaib | paran margane wruha | ing sariranipun | pangrungunipun punika | ing asale sampun apan iku muni | tanpa sung yèn mênênga ||
30. ora mênêng ora muni Wujil | hèh ta Wujil atakona sira |
asêmbayang satus warsi | yèn wus wruh pirantinya ||
ing pirantinèki | sêmbah pujine tanpa pêgatan | mapan tan ana wêktune | wong agung yèn amuwus | padha lawan sawidak warsi | pan sampun amardika | sampurna wong iku | ing wêktu tan kabêndana | kang bêndana solahe anèng jro masjit | apindha manuk ika ||
32. nora kêna pinaido Wujil |
6. rahsèng ngèlmu kakekat ingkang wus kusus | sajatining kanang | nampurnakkên ing ngaurip | iku lire ngèlmu ingkang linarangan ||
7. kang sinêrung ing nabi wali mukminun | nguni-uni datan | wontên kang purun nêmbangi | saking dahat [daha...]
[...t] wadining ngèlmu punika ||
8. awitipun rinumpakèng sêkar pucung | dyan
suluking ngèlmi | pan minôngka pambengkasing tyas ardaya ||
10. nalika duk kinuncang dening Hyang Agung | pisah dunya rowang | anèng sabrang nagri Ngacih | wong kêkalih lan mas Yakir prênah paman ||
11. nanging nuju lara rumab pamanipun | minggu sungkawèng tyas | tan kêna
saking anurun | tabsir Ibnu Ngabas | ngèlmu kak kang dèn rahsani | tasising ros masalah kiyas paesan ||
14. kang dèn ilo lawan kang ngilo puniku | jatine wayangan | anane kang ngilo pasthi | iya iku tan ana prabedanira ||
15. têgêsipun kang ngilo iku Hyang Agung | anapon wayangan | jatine kang ngilo pasthi | iya iku kang ingaranan datulah ||
[...pun] aran sipatulah iku | iya sipatira | pasthine kang dèn rahsani |
kang wus prapta ing wadahul wujud | sakathahing asya | pan iku kukume napi | dene kakekating napi iku asya ||
19. isbatipun nênggih datullah puniku | pasthi awakira | nanging ta dudu sirèki | êndi ana manèh lamun dudu sira ||
20. iya ngêndi ing ênggone nyatanipun | marma akèh wong kang |
kasamaran tan wrin jati | sabab keron akèh-akèhing pawarta ||
21. wowor sambu karana sahing pangawruh | iku tan umiyat | iya ing wujud kêkalih | yèn maksiha kêkalih durung sampurna ||
iku | yèn maksih umiyat | iya ing wujud kêkalih | yêkti kupur wong iku patang madahat ||
24. apan kawruh ing dalile awakipun | yèn
têgêsipun ing dalêm awakirèku | sadaya apa ta | tan ana sira tingali | sajatine awak iku kanyataan ||
28. ing Hyang Agung kang wajah sawiji iku | nyata lamun tunggal | lawan wontên lapal malih | saking ahya ngulumudin
Suksma | batine manungsa yêkti | tuwin manungsèku laire Hyang Suksma ||
32. batinipun nyata nadyan lairipun | sami nyatanira | tan ana bedane ugi | nora pisah ing antaraning panunggal ||
33. ujar iku poma ajana kawêtu |
maring wong akathah | dèn asasab kang awingit | ing pasthine iku nasarakên uga ||
34. jêr wong iku kadohan upayanipun | panyanane uga | ing kana ana Hyang Widhi | utawa dèn nyana kene tan ana ||Kurang satu suku kata: utawa dèn nyana kene datan ana.
35. miwah lamun parêka parêkên iku | dèn arani ana | ing kene Pangerannèki | utawa kana dinalih tan ana ||Kurang satu suku kata: utawa kana dinalih datan ana.
36. dadi bêstu kang mangkono kawruhipun | lire wurung sabab | suwung ngèlmune tan dadi | ing dadine nêmbah mangran maring setan ||
37. ngèstu makdum sarpin dèn ucapna iku | tur môngsa gêlêma | jêr ana [a...]
[...na] tandhane yêkti | wong kang durung darbe guru kang sampurna ||
38. tuduhipun dadi sasar ingkang ngèlmu | kapir atêmahan | pangandikaning ngulami | sarupane wong kang wurung tumêkèng kak ||
39. durung guru kang pasthi pituduhipun | satuhune setan | kang minôngka gurunèki | dadya manut amangeran ring atnyana ||
40. sêlang sambut akèh-akèh kang cinatur | pan pijêr kalingan | ing wicarane
dèn asêrung nganggoa parah yèn muwus | karana ing môngsa | mêngko akèh manungsèki | kang katungkul ing ngèlmu rasa myang swara ||
43. lan katungkul ing ujaring sastranipun | ngèlmu kalêpasan | lan katungkul aningali | sarirane kandhêg ing
46. tan kadyèku kang wus anggraitèng kawruh | ing wêrdining iman | tokit makripat sayêkti | nora kandhêg ing ngèlmu ucap-ucapan ||
47. lire ngèlmu sarak karana katungkul | kandhêg ing sarengat | angèl tumêkaning gaib | ingkang luwih bênêr yèn kinatujonan ||
48. kang rahayu mungguh maring ing Hyang Agung | anadene wong kang | makripate sampun wasis | tan ngawruhi ing swarga lawan naraka ||
49. apan amung ngawruhi pribadinipun | sajatine [sajati...]
[...ne] ingkang | Maha Luhur Maha Suci | nora liyan anadene wong kang samya ||
50. kumalungkung iku dadi bodhonipun | jêr
lan ilram jaedan | pan iku dadi upêksi | ingsun ralim apa ana kaya ingwang ||
iya kang mêngkono iku | anggung maca kitab | tur siji durung kaèsthi | wong mangkono iku taklit jail pitênah ||Lebih satu suku kata: wong mangkono iku taklit jail pitnah.
56. ngèlmunipun dadi sirik marganipun | sasar kabêlasar | dene ngèlmu kang wus kak sis | ingkang nyata nora nana tiral liyan ||
57. dhèwèkipun [dhèwèki...]
[...pun] iya iku dudu iku | nanging iku uga | utawi sakèhing ricik | lan sakèhe ibarate wus
miwah | ana kang barêng sayêkti | tuwin ana wiwitan ana wêkasan ||
60. kabèh iku iya dadi pujinipun | dènira maspadak- | akên ing Hyang Maha Suci | ing datolah sipat asma abngallullah ||
pan iya kang awèh iku | rupa pêpaesan | mapan
64. lawan dipun bêcik ing rahsanirèku | lawan ciptanira | myang tekadira dèn tunggil | tunggal wujud ing wujude
74. iya iku manungsa kang uwus nglêbur | ing papan sadaya | lawan sakathahing tulis | lawan ingkang anglêbur urip sadaya ||
75. hèh ta sagung gung alit nak putuningsun |
nana | ingkang angluwihi malih | iya saking ing ngèlmu tuduh punika ||
78. nanging kudu dèn wêrit aja kawêtu |
Giri | Kadhaton mring garwanipun | dadia têpa palupi | amrih waspadèng pasêmon ||
4. aturipun kang garwa he jêng sinuhun | amba kapenging kapati | angsala barkah pukulun | masalahing wong ngaurip | kawruh kang maring Hyang Manon ||
5. ingkang raka aris pangandikanipun | lah nyai ngambila aglis | salêmbar kang
godhong lumbu | nulya isènana warih | ing kono goning patêmon ||
6. iya kawruh kang mungguh maring Hyang Agung | saksana kang garwa ngambil | ron lumbu ingisèn banyu | nulya katur maring laki | Sinuhun Giri Kadhaton ||
7. ingkang garwa dèn ajak mring gon kang samun | jêng
padhang-padhanging banyu | yaiku ngibarat gusti | de obah-obah kang banyu | ngibarating kawulèki | dene iku ingkang dhaon ||
wêwadhahing banyu iku | iya ngibarat jasmani | kawruhana obahipun | ing banyu iku obahing | kang padhang-padhang ing kono ||
10. krana padhang iku pan nyataning banyu | banyu nyata wadhah iki | têgêse paningal iku | tunggal kajatène dening | tampaning sih apadudon ||
11. iku kawruh kang sampurna kang wus kusus | yèn ora mangkono nyai | luput tur sasar wong iku | kang garwa umatur aris | dhuh sinuhun guruningong ||
12. kadyaparan kawula dèrèng anggayuh | timbalan tuwan sayêkti | mêksih pasêmon puniku | ngandika Jêng Sunan Giri |
ing Alah môngka dèn aglis | dulunên cahya ing kono ||
17. ya cahyane ing paningalira iku | nyata yèn tunggal pangaksi | dadi kanyataanipun | tan liya dhèwèkirèki | kang anonton kang tinonton ||
18. jêr Pangeran tanpa netra yèn andulu | lan tanpa swara yèn angling | ya paningalira iku | swaranira kang kinardi | ya sira iku Hyang Manon ||
19. dadi ingkang nêmbah kang sinêmbah iku | ya kang muji kang pinuji | lah iku jatining kawruh | kang garwa aglis nungkêmi | ing suku sang wiku katong ||
20. ngandika rum mring garwa nyai sun pemut | poma aja salah tampi | lan aja [a...]
[...ja] kongsi katungkul | ing marang liyanirèki | dèn asêrung dèn sêrombong ||
21. iya iku kawruh kang padha lan ingsun | têlas wêjang Sunan Giri | wontên malih wêjangipun | nênggih Pangeran Sumêndhi | nalika amêdhar kawroh ||
22. mring kang putra Tasisjati wêjangipun | pratingkahing ulah ngèlmi | kulup dhasar salat iku | pan
ing pati | basa urip patiningsun | basa wujud rahsa mami | iku ratu gêng kinaot ||
ratu ingkang maha luwih | karana wong urip iku | yèn durung tumêkèng pati | Islame durung gumacos ||
25. têlas Pangran Sumêndhi wawêjangipun | Pangran Juminah winarni | duk miraos têgêsipun | ing sarira lan kang siwi | ya kulup apa sira wroh ||
27. maring sira têgêse sarira iku | Suksma kang tan owah gingsir | kang tan ana wêkasipun | tanpa tuduhan lirnèki |
28. dudu ati dudu rohkani pan dudu | ya sarira iku kaki | kang amurba
30. dadi Alah kewala paningalipun | karana ing wong ngaurip | yèn tan wruh sariranipun | môngka wuta praptèng pati | nora kaya kang waspaos ||
31. ing sarira dadi wruh paraning lampus | poma kulup dèn udani |
keronipun ing panggawe kawir kuwur | mung iku kang dèn kawruhi | marma antêpira iku | aja kasarakên ugi | karana uwis katongton ||
33. pan manungsa kêkandêlên sarakipun | angèl tumêkaning gaib | kang putra nêmbah umatur | kang rama ngandika malih | kulup yèn sira wus wêroh ||
34. ing pratingkah kang kaya mêngkono iku | aywa kulinèng nagari | yèn mantêp panarimèku | wus êntèk poma dèn titi | wontên malih winiraos ||
35. Sunan Kalijaga pangandikanipun | pawong sanak ingsun sami | tekate wajibul wujud | lire ananing kang pasthi | yèn ingsun ora mêngkono ||
36. kang sun tobatakên raina lan dalu | yèn ngucapa ujar iki | lailaha ilalahu | karana kang bumi langit | tan ginawe ing Hyang Manon ||
37. sabab anyar Alah tangala puniku | apan manungsa kang kadim | Allah iku uripipun | kalawan êroh sayêkti | manungsa urip tanpa roh ||
38. Alah iku uripe kêna ing lampus | manungsa
tan kênèng pati | lan mulana kang amuwus | Alah tan kêna ing pati | manungsa kang kênèng layon ||
39. dadi sungsang kabalik pangucapipun | kaya bêbasan sajroning | matêng ana mêntahipun | dene mungguh tekat mami | yèn matêng matêng jaba jro ||
40. lwiring Allah yèn urip tan kênèng lampus | sanadyan kawulanèki | ya urip tan kênèng lampus | yèn mêngkono iya dadi | jaba mêntah matêng ing
43. saratipun manjing wau gurunipun | arêp pasrah jiwa dhiri | aja rumôngsa anggadhuh | gêtihe satètès nênggih | aturna ing guru kono ||
44. hèh Ki Luhung Salawe aja katungkul | mapan ingantêp puniki | boya kaya ingkang wêruh | ing Alah dadi tan sirik | aja kaya wong kang bodho ||
marang Hyang Agung | hèh Ki Luhung kalamun wis | waspada maring Hyang Agung | nuli waspadaa maring | rupa dhewe aywa keron ||
46. iya iku salat daim têgêsipun | ingaran puji nêksèni | yèn kinarsakakên iku | dening Hyang sayêkti dadi | waliyullah tur kinaot ||
47. lamun ora mangkono mukmin kasiku | dening ta ujaring dhikir |
pisanipun | ngandika Jêng Sunan Kali | hèh Ki Luhung dèn waspaos ||
49. ing makripat mungguh kasampurnanipun | aywa maksih aningali | sirik yèn maksih andulu | durung sampurna sayêkti | lire sirik maksih roro ||
50. misih ngetung ing wisesaning Hyang Agung | kandhêk
durung prapta marang takdire puniku | dene têgêsipun tokit | pan rahsa purba puniku | nênggih rahsane pribadi | rahsa pêkênira kono ||
pasthining kawruh | nyata kang ngucap puniki | ingkang dèn ucap Hyang Manon ||
57. gih puniku pamanggih pangawruh ingsun | Ki
keron misih wowor sambu | munya arta anak rabi | kabèh padha dadi mungsoh ||
wus kasèp nêniwasi | sapa kang bisa têtulung | aja pijêr olah mukti | ing pati ywa kabêsturon ||
64. nadyan wus wruh yèn anggung gawe katungkul | marmane ajana kibir | jêr sira durung ana wruh | rasane mungguh ing pati | mula ingsun iki
kapatèn ingsun | yèn wus kinubur dèn aglis | dhudhukên sengga nglagorong ||
69. tuwin bosok angur pakakna ing asu | yèn durung wruh sajatining | puruhitaa ywa ngawur | têmah samar pati kapir |
70. ngapirani yèn ngamungna saratipun | yèn tan darbe ngèlmu jati | dene babar
padha anggitên ing galih | dadya tarbukaning kawroh ||
katongtona ing pangèstu | ring sakaratil maoti | ing
pangrèh aja sulaya | jamaning ngaurip iki | yèn prapta jaman kamuksan | kang aputus dèn patitis ||
3. dèn awas wasananipun | yèn ing mangkana linuwih | têgêse luwih tan ana | iya ingkang mêmadhani | iku nora magêpokan | tan ana ingkang nyêlaki ||
4. nanging waspada kalangkung | saobahing rat kaliling | yêkti nora kasamaran |
lintang | tan gumêbyar lir hyang rawi ||
6. lan nora mambu Hyang Agung | nora sêdhêp nora wangi | mis bacin maning iyoa | ingkang pênguk ingkang têngik | wus nora gêpoki pisan |
gumludhuk kang gumlodhak | yèku wus nora ngamboni ||
8. nanging kabèh wus kawêngku | jro langit jabaning langit | unèn-unèning sajagad |
14. jênênge ngèlmu puniku | lungguhe kawan prakawis | kang dhingin iku sarengat | tarekat kang kaping kalih | kakekat kaping tiganya | makripat ping pat lirèki ||
15. lire siji-sijinipun | ing pangrèh kang dèn lêgêti | sarengat
ingkang sami | ulah ngèlmu kalêpasan | wajib samya ngati-ati | kapat pisan [pi...]
[...san] dèn waspada | lakuning rèh siji-siji ||
23. akèh angèl têmah luput | kadhang gampang bilaèni | saking kurang kaprayitnan | wiweka kang dèn kawruhi | beda kang wus kanugrahan | kang sinêbut para wali ||
munggah kaji | ing ari Jumungah kumpul | raryalit prapta dumrojog ||
4. tanpa larapan uluk | salam salamu ngalaekum |Kurang satu suku kata: salam asalamu ngalaekum. ya tuwanku Mulana Rum Amir Kaji | lan
sudarmèng rare puniku | ing Ngarap ngriki tan tumon ||
7. inggih prayoginipun | tuwan dangu pribadi puniku | asalipun pun rare saking ing pundi | ngandika Amir Kaji Rum | hèh walatwala. ingsun têtakon ||
8. ing ngêndi pinangkamu | dene tanpa larapan praptamu | rare matur ya tuwanku Amir Kaji | dèrèng purun jarwa ulun | ing purwane praptaningong ||
9. amba tanya rumuhun | ing tuwan mrih jumah sadarum |Kurang satu suku kata: ing tuwan mrih
ingkang ngêkak miwah ingkang gaib-gaib | raryalit alon umatur | gampil yèn tuwan wus sagoh ||
luwih saking sèwu luput | prasasat nêmbah dhêdheyos ||
20. panêmbah tuwan ngawur | siya-siya tan wrin jatinipun | tingaling kang sêmbah tuwan saking pundi | dhatêng pundi purugipun | pundi ênggène Hyang Manon ||
21. dhêlêg Amir [A...]
[...mir] Kaji Rum | para jungah kabèh ting palinguk | dènnya kaluhuran sabda lan raryalit | dangu-dangu mojar arum | ya thole ingsun tan wêroh ||
anggêrayang tan ana ingkang gêpoki | anêmbah muji Hyang Agung | tuwan jawakna
maringsun | lan akarya manungsa sadarum | andadèkkên bale ngaras bumi langit | miwah ing saisinipun | dinadèkkên ing Hyang Manon ||
26. myang swarga narakèku | awal akir lair batinipun | nora liyan kabèh titahing Hyang Widhi | ralyalitraryalit. sugal amuwus | ah gênah apa Sang Katong ||
pamuwuse tan ana ingkang prêmati | morèk pijêr akatungkul | padha dhikir legog lohok ||
28. pijêr sujut lan rukuk | uwus marêm sêmbah pujinipun |
tangèh lamun praptaa ingkang ginaib | pangrasane wus
kaya ujarmu iku | yèn kabèh titah Hyang Manon ||
30. nanging sirèku ngawur | angarani tan wruh aranipun | Amir
saking êmbuh saking tambuh prapta mami | saking kadadean durung | dadi pan ingsun wus dados ||
32. ingkang gaibul uyup | durung dadi ya Alah ya rasul | durung dadi pan ingsun dadi rumiyin | kang luwih mulya pan
35. lan sêmbayangmu iku | kang sira sêmbah nêmbah Hyang Agung | yèn mangkono sira misih padha
kapir | durung Islam kang satuhu | dene tekatmu mêngkono ||
36. sira apa padha wruh | makaming Allah lan wujudipun | lawan kaya apa rupane Hyang Widhi | sira apa wus kapangguh | apa lanang apa wadon ||
37. matur Amir Kaji Rum | miwah para jumungah sadarum | ya duk timur kawula dèrèng udani | ing sual tuwan puniku | raryalit malih miraos ||
38. yèn mangkonoa hèh Rum | aja nêmbah ing Allah sirèku | tan sampurna sira mundhak kupur kapir | andhêku Amir Kaji Rum | pan sarwi aris turnya lon ||
39. ya tuwanku [tuwa...]
[...nku] Sèh Timur | inggih sintên
karamatipun | sami gawok kang miyat sadarum | panganggone sadaya wus sarwa langking | pamuwuse mring Amir Rum | hèh Amir yèn sira tan wroh ||
41. sajatine ya ingsun | ingkang lanang wadon iya ingsun | miwah ingkang minum minuman ya mami | kang tandhak-tandhak ya ingsun | tan edan ngedankên ingong ||
42. kang tambuh-tambuh ingsun | ingkang gaib kang suyut ya ingsun | ingkang rasa kang rumôngsa iya mami |
kang nêmbah sinêmbah ingsun | kang puji pinuji ingong ||
43. ingkang nikmat ya ingsun | ... |Kurang satu baris ke-2: 10u. ingkang lair ingkang batin iya mami | kang ngrasani iya ingsun | kang rinasan iya ingong ||
44. ingkang wêdi ya ingsun | ingkang wani tan liyan ya ingsun | ingkang kadim sayêktine iya mami | kang manikêm iya ingsun | kang dadi awak pan ingong ||
45. kang anom tuwa ingsun | ingkang lanang ingkang wadon ingsun | iya ingsun ingkang sugih ingkang miskin | ingkang ratu iya ingsun | kang dadi bala ya ingong ||
sathithik pan iya ingsun | ingkang jodhon ingkang sêlèn iya mami | ingkang lumaku ya ingsun | ingkang mandhêg iya ingong ||
47. ingkang gumuruh ingsun | ingkang mênêng sayêkti ya ingsun | ngandhap nginggil
ingsun | ingkang sabar ingkang kêras iya mami | ingkang alim iya ingsun |
50. ingkang dhihin ya ingsun | ingkang kari tan liyan ya ingsun |
ya ingsun | kang gêdhe cilik ya ingong ||
52. ingkang anak ya ingsun | ingkang nganakakên iya ingsun | kang kêkadang kang alola iya mami | ya ingsun kang kalèk makluk | kang alip lampahing ingong ||
ingsun | kang min akir kang dat iya ingsun | ingkang
sadarum | ingsun pemut aywa pêpeka ngaurip | mokal yèn sira nora wruh | ngaurip têmahan layon ||
55. ing kono gon pakewuh | luwih ewuh kèh wong salang-surup | ngèlmu sarak dèn arani
kadhadhung | ing drubiksa dèn ajaka lurung | mring pêpèrèng pêri pinindha apsari | sarwi siniwèng dhêdhuwur | jinagan dening
praptane lan kesahipun | nora nana ingkang wêroh ||
65. kang kari sangêt mangu | angkên wêwayangan wuyung |Kurang dua suku kata: angkèn wêwayangan wayang-wuyung. mangu-mangu langkung saking poyang-paying | kayungyun sangêt kilayu | yèn kagrayang tan anggayoh ||
66. ing kayumananipun | kaya-kaya kaleyanga wahyu | wèh wirayat yayah maniyup yang-
ingkang nampurnakkên ing ngaurip | ana ngetan [ngeta...]
[...n] ngalor ngidul | sawênèh ana angulon ||
69. nanging aja angawur | gêgurua mupung ana umur | yèn dèn ajab ing tulis bae tan kêni | lamun
pangrakite parabot pangracut | iku nora kalêbu sajroning tulis | amung cumanthèl ing guru | sawab larangan kinaot ||
72. tamat pamitranipun | ari Soma ing lèk kaping pitu | ing Jumadiawal warsanipun Alip | Isakanya kang lumaku | wujud nabi murwèng
bangun | amanêdhak rawiyadi kang ginaib | nênggih wirayating suluk | jaman Dêmak winarnèng don ||
Darmagandhul, H. Buning, c. 1920, #437 (Pupuh 07-18). Agama dan Kepercayaan | Kebatinan dan Mistik #1267.
Anyariyosakên nalika bêdhahipun nagari Majapait ingkang salugunipun, tuwin gêlar kawruh sanyata, punapa malih wiwitipun agami Buda santun Islam.
Sêrat Darmagandhul punika badhe kapacak ngantos satamatipun, sambêt-sumambêt kadosdene Sêrat Rama.
bêdhahe nguni | nagari Majalêngka | kang satuhunipun | lan gêlar kawruh sanyata | lan purwanya gama Buda santun Ngarbi |
môngsa Sadha pan sampun akir | nuju wuku Prangbakat | Kunthara kang windu | etanging
bujangganirèng narpati |Sengkalan: rêsi suci bujangganirèng narpati (Kêmis Paing, 1 Ramêlan 1847 A.J., Jum'at, 22 Juni 1917 A.D.). wanci jam astha enjang ||
3. kang minôngka bêbukaning rawi | wontên pandhita kang alul tapa | Kalamwadi jêjuluke | dene ta garwanipun | arum-arum Dyah Pêrjiwati | asramèng Sunyapringga | ing juga ri nuju | sang wiku nèng pacrabakan | ingadhêp ing siswa sawiji kang mursit | putus sakèhing guna ||
pisan duka | kawula nyuwun pitakèn | kang dados purwanipun | tiyang Jawi santun agami | nilar agami Buda | ngrasuk sarak Rasul | punika sabab punapa | kadospundi bêbukane nguni-uni | sang wiku rum ngandika ||
6. lamun sira atakon bab iki | sun tan wêruh ing sawiji apa | mung yèn miturut tuture | Radyan Budi guruku |
tilasane isih kêna dèn tingali | mula sun kira nyata ||
luput-luput tambêl umur ingwang | awit wong Jawa lumrahe |
8. Darmagandhul aturira aris | inggih lêrês duk jaman ing kina | prayagung Jawi limrahe | kang dados dhaharipun | woh wit budi kalawan kuldi | ing mangke karsa dhahar | woh wit kajêng kawruh | kagungan panggalih
lêpat | wikan misil kupiyane | sang pandhita lon muwus | yèn mangkono bêcik sun anggit | nanging ingsun sadarma | nganggit nulis muwus | Dyan Budi kang darbe karsa | êmbuh bênêr lupute punika yêkti | yèn nora sun tulisa ||
10. nora wurung ingsun dèn dukani | sabab bangkang prentahing kèlingan |
tur iku akèh asile | supaya wong kang cubluk | kaya ingsun bisa mangarti | carita kang sanyata | mula-mulanipun | wong Jawa salin agama | padha ninggal agamane Buda Budi | ganti agama Islam ||
kewala | supayane wong bodho aja na ngarti | caritane kang nyata ||
12. marma janma Jawi mata siji | ahli budi ngarti critanira | Majalêngka sabênêre | karana wong kang cubluk | nrima mangan woh kayu kuldi | tan pisan ngarti mangan | woh budi woh kawruh | mung nrima
ingkang wus kêtutup | tur tanpa pathokan kitap | tuduh tutur ing sama-samaning urip | mung thukul sing èngêtan ||
14. pan mangkene purwane ing nguni | Brawijaya Ratu Majalêngka | kêsamaran pamriksane | klimput galih sang prabu | kurang yitna ing tata lair | akrama putri Cêmpa | wong agama Rasul | ing sajrone
nyuwun dhukuh anèng Ngampèlgadhing | nyuwun idi anggêlar sarengat | Kangjêng Rasul agamane | Sang Brawijaya Prabu | banjur
angêjawa | sowan ing ngarsa pamase | pra samya nyuwun dhukuh | nèng pasisir lan idi aji | ingidinan sadaya | sapanuwunipun | lama-lama saya ngrêda | tanah Jawa wong Jawa salin agami | angrasuk gama Ngarab ||
rahètbapi hudan | lib mutlakim enak dhewe | kedanan mring Ashadu | padha tinggal agama Budi | wus kanggo
Hyang Widhi | hawa iku karêpaning manah | nuruti budi karêpe | wajibe janma iku | kang tinurut elinging ati | lawan karêping budya | puniku tinurut |
seje rama | Kusèn aranipun | sowan ngarsèng rama nata | langkung kewran galihe [gali...]
[...he] sri narapati | paring sêbutan putra ||
23. dene mratiga jinising siwi | yèn miturut rama sri narendra | Jawa Buda agamane | nglêluri ing lêluhur | putra nata kang mijil ngardi | kasêbut nama Bambang | yèn miturut ibu | Cina aran Kaosiya | yèn wong
mundhut têtimbangan | ingkang dadya prayogane | sêbutanira sunu | Patih Gajahmada wotsari | yèn parêng karsa nata |
nama babah prayogane | têgêse babah iku | babar wonten sanès nagari | suka nata miyarsa | patih aturipun |
iku purwanira nguni | bôngsa Jawa blastêr lawan Cina | samya babah sêbutane | puniku critanipun | Radèn Patah ingkang murwani | misuwur cakrèng dunya |
putranira Kyagêng Ngampèldênta | ingkang tunggal agamane | wus dadya putra mantu | lawan kyagêng ing Ngampèlgadhing | rinêngga
pardikane Suhunanku Budi | awitira kawruh kaelingan | kang awon lawan kang sae | yèn akèh uwohipun | budi ngrêti kèlingan bêcik | wajibe sinuwunan | ngèlmu kawruhipun | ngèlmu lair kabatinan | wêktu iku pra ngulama tyase bêcik | kadrêngkèn
kalakuanipun | cêgah nadhah kalawan guling | yèn wong agama Makham | Makhamaning Rasul | sirik cêgah mangan nendra | mung nuruti rasane lesan lan dhiri | yèn cêgah pangan rusak ||
32. Prabu Brawijaya angidini | saya lama agama wus ngrêda | ana nalar elok manèh | gaip samar kalangkung | nora kêna dipun kawruhi | netra karna myang grana | miwah lesanipun | wêruhe saking èngêtan | jroning utêg iku lamun dèn kawruhi | Radèn Budi Sukarta ||
33. luwih-luwih kang maca kang myarsi | nganggêp têmên atanapi ora | katimbanga sabênêre | yèn ta kanggêp saèstu | kabèh layang carita Jawi | tan ana kang acrita | yèn doraa iku | samangkya taksih wujudnya | tilasane sarta kêna dipriksani | kaanan jaman kuna ||
34. duk jamane kraton Majapait | Sunan Benang karsa alêlana | mring Kadhiri lan sabate | kêkalih kang tut pungkur | sapraptane loring Kadhiri | tanah ing Krêtasana | kalangan ing banyu | kali Brantas nuju bêna | saking kulon anyabrang mring wetan kali | wus prapta pinggir wetan ||
[...ngu] marang janma têngga kali | niti-niti agamaning janma | kang dèn go ing tanah kene | apa wus Islam tuhu | apa misih agama Budi | Ki Bandar aturira | ing ngriki pukulun | kang limrah agami Kalang | sarak Buda ingangge mung sawatawis | dene agami enggal ||
mangkono wong kene sadaya | padha Gêdhah agamane | têgêse gêdhah iku | nora irêng lan nora putih | pantês araning tanah | Kutha Gêdhah iku | Ki Bandar matur prayoga | dhawuh tuwan kawula ingkang nêksèni | karan ngantos samangkya ||
kutha ing Kadhiri | ingaranan tanah Kutha Gêdhah | nanging mung manut lumrahe | tan wruh asaling têmbung | wit tan ngarti critane dhingin | ran tanah Kutha Gêdhah | kang lumrah misuwur | sang wiku malih ngandika | lah ta sabat sira amintaa warih | imbon marang ing desa ||
39. kali iki isih nuju banjir | banyu buthêk kurang sucinira | anglarani yèn diombe | lan iki wayah luhur | arsa wulu lan salat mami | sabat siji gya mentar | malbèng dhukuh Patuk | wismane amung sajuga | nuju sêpi tan ana wong lanang siji | dene
41. dika santri mêntas liwat kali | jaluk banyu imbon marang desa |
ngriki tan èntên carane | uwong kang ngimbu banyu | jaba uyuh kula
Benang dukane tan sipi | dadya ngandika sabda nupata | lumraha ing tanah kene | muga laranga banyu | wadon kênya ywa laki-laki | yèn durung prawan tuwa | miwah lanangipun | dadia jaka kang tuwa | sanalika kali Brantas mili alit | lajêng nyimpang
praptèng samangkin | Ki Bandar langkung eram | myat kadibyanipun | kangjêng sinuhun ing Benang | nulya lajêng tindake marang Kadhiri | kongsi praptèng samangkya ||
44. tanah Kutha Gêdhah awis warih | mangulone lêlakon wolung pal | limalas pal mangalore | mung
kidul banyu sumur | dene janma kang laki rabi | wus kasèp saking môngsa |
saking Kadhiri | dèn sotakên sanalika asat | kidul menggok ngetan kang we | ngrisakkên wana dhusun | lan ngêsotkên tiyang ing ngriki | kasèpa saking môngsa | laki-rabinipun | yèn jalêr jaka atuwa | lamun èstri sampun nuntên laki-laki | yèn durung prawan tuwa ||
47. rèhning tanah ngriki dèn wastani | tanah Kitha Gêdhah awis toya | dene têka
manggèn guwa Selabale | sukune Wilis gunung | ingkang wetan kang dèn ênggèni | amangsuli carita | purwane rumuhun | Kiyai Butalocaya | patihira Sri Jayabaya Kadhiri | arane Kyai Daha ||
ing Sang Prabu | Kiyai Butalocaya | pan kinarya patihe sri narapati | Sang Prabu Jayabaya ||
50. Buta iku butêng ingkang arti | butêng iku
putranipun | Ni Mas Ratu Pagêdhongan | Kyai Butalocaya lan ingkang rayi | kalihe samya muksa ||
55. lèmèk babut sinêbaran sari | kinêbutan badhak kering kanan | ingkang sowan nèng ngarsane | Ki Patih Megamêndhung | putra kalih sumiwèng ngarsi | Panji Sêkti Diguna | Panji Sari Laut | lagya eca gunêm rasa | lawan patih miwah ingkang putra kalih | kagyat ing
sampun tumrapti | saêloring Kukum desa | Butalocaya mindha wong | Kyai Sumbre wastanira | wadyane tan katingal | tur awêndran kathahipun | wau Ki
sunan | ingsun tan kasamaran | yèn sira ratu lêlêmbut | Kadhiri Butalocaya ||
9. Ki Butalocaya angling | paduka tiyang punapa | dene anèh wangunane | mangangge pating karêmbyah | dede pangangge Jawa | dhapur wangun walangkadung | dede wangunan wong Jawa ||
karsaningwang | arsa mring Kadhiri ingsun | amriksani patilasan ||
11. kadhatonira ing nguni | Mahaprabu Jayabaya | ing kene ngêndi parnahe | nauri Butalocaya | wetan lêrês punika | dhusun Mênang wastanipun | tilasan sadaya sirna ||
nami | tanah ngriki Kitha Gêdhah | lan paduka ngêlih lèpèn | nyabdakakên awis toya | tanah ngriki sadaya | siya-siya tanpa [ta...]
[...npa] urus | sikara datanpa dosa ||
saking sabda tuwan | lan sapintên susahipun | tiyang kang katrajang bêna ||
16. ngalihe lèpèn Kadhiri | nyimpang ngetan
banyu mangsuli tan angsal | bocah wadon prawan balèk | nauri Butalocaya | puniku botên timbang | lawan kalêpatanipun | tuwan sabdakkên mangkana ||
21. kang lêpat tiyang satunggil | ingkang susah tiyang kathah | botên timbang lan kukume | punika anggêr punapa | kang tuwan tindakêna | sawênang-wênang mring makluk | malarati janma kathah ||
22. katura kang darbe nagri | paduka manggih ukuman | kang malarat langkung abot | sabab angrisakkên tanah | sami tuwan sotêna | ing ngriki murah ing banyu | dados asil panggêsangan ||
23. laki-rabi alit-alit | enggal mêncarakên titah | kawulanira Hyang Manon | paduka sanès
nadyan katura sang katong | sang prabu ing Majalêngka | ingsun môngsa wêdia | mungsuh Ratu Majalangu | ambêkis Butalocaya ||
25. rêmbag paduka puniki | dede rêmbag ahli praja | rêmbage wong nyunggi tempe | ngandêlake yèn digdaya | bok sampun sumangkeyan | kinasihan ing Hyang Agung | sugih sanak Malaekat ||
26. ing sakarsa-karsa dadi | botên tolèh kalêpatan | siya dahwèn pati opèn | têtêp wong gêndhak sikara | nadyan ing tanah Jawa | yêkti wontên wong kang langkung | prawira kadi paduka ||
27. nanging sami ahli budi | ajrih bêbênduning dewa | yèn siya sami bangsane | nyiya-siya tanpa krana | punapa gih paduka | tunggilanipun rumuhun | Ajisaka Ratu Mêndhang ||
28. murid sabate idajil | dados ratu tanah Jawa | mung tigang taun lamine | mengkrat saking tanah Jawa | sadaya sumbêr toya | ing Mêndhang saurutipun | binêkta [bi...]
[...nêkta] minggat sadaya ||
29. Jisaka wong saking Ngarbi | tuwan tiyang saking
dosa | gih punika marganipun | paduka manggih cilaka ||
32. pratôndha tuwan samangkin | wus yasa nraka jahanam | yèn wus dados tuwan angge | siram salêbêting kawah | wedang kang mumpal-mumpal | kawula bôngsa lêlêmbut | sanès alam lan manusa ||
33. prandene masih mèngêti | rahayunirèng manusa | paduka wangsulkên age | lèpèn ingkang sampun asat |
dadia sêksi ing têmbe | yèn ingsun padu lan sira | katêlah praptèng mangkya | woh sambi cacil ranipun | sang wiku malih ngandika ||
41. de gon sun kêtêmu iki | kang lor aran desa Singkal | ing kene desa ing Sumbre | dene gone wadyanira | kang ana kidul ika | Kuwanguran aranipun | Sunan Benang sigra mêsat ||
woh kayu trênggulun iki | saiki sun wèhi aran | kênthos mungguh ing pêrlune | dadya saksèningsun wuntat | yèn
puniku kênthos arane | awit saking sabdanira | Kangjêng Sinuhun Benang | puniku pituturipun | Rahadyan Budi sung karya ||
wujude kang rêca buta | eram dene sing agênge | madhêp ngulon [ngu...]
[...lon] jèngkèng lênggah | nêmblas kaki inggilnya | ubênge bangkekanipun | sadasa kaki tan kurang ||
53. pama dèn lih sing unggyaning | wong asthatus tan kuwawa | yèn nora lawan
awon warnine | ing nguni iyasanira | Sang Prabu Jayabaya | lah punapa asilipun | paduka ngrisak gupala ||
55. Sunan Benang ngandika ris | mulane iki sun rusak | ywa pinuji ring wong akèh | sinajenan kinutugan | yèn wong muji
sanès lata wal ujwa | mila ingurmatan iku | sinajenan kinutugan ||
57. supados sadaya dhêmit | sampun [sa...]
[...mpun] manggèn siti wrêksa | puniku mêdal asile | dados têdhaning manusa | mila sinung panggenan | kinèn manggèn rêca watu | wus manggèn wontên gupala ||
58. paduka tundhung mring pundi | wus wajibe brakasakan | rêca guwa panggenane | gônda arum kang tinêdha | sarira sêgêr sumrah | yèn wus manggèn rêca watu | gèn kiwa nèng ngandhap wrêksa ||
59. samar ayom sêpi rêsik | sênênge manah kalintang | wus ngraos sanès alame | dhêmit kalawan manusa | mila sumingkir ngiwa | sampun manggèn rêca kayu | paduka gêndhak sikara ||
60. têtêp paduka wong jail | siya samining tumitah | sami makluk Sang Hyang Manon | aluwung
ing wujude | niku langkung saking sasar | Sunan Benang ngandika | Kakbatullah Mêkah iku | Nabi Brahim [Brahi...]
62. ing kono pusêring bumi | sinung tôndha tugu sela | sinujudan ing wong akèh | sapa sujud Kakbatullah | Allah paring ngapura | luputira kabèh kang
kathah sela agêng sae | iyasanirèng Pangeran | samya wujud pribadya | mêdal saking ing sabda kun | niku wajib sinujudan ||
wruh wujude ing ngrika | êmbuh [ê...]
[...mbuh] dora êmbuh yêktos | gêga ujare wong nglômpra | mila tuwan ngajawa | adol umuk sade kawruh | mulyane nagari Ngarab ||
72. dene kawula udani | wujude nagari Mêkah | manusane arang cewok | tanah padhas awis toya | tanêm tuwuh tan mêdal | panas bantêr awis jawuh | wong kang budi ahli nalar ||
74. jinamah datanpa kawin | pinadhakkên sato kewan | ingkang sanès agamane | tan èngêt
oncat saking Ngarbun | wus pasthi salah lan raja ||
83. tandhane wontên ing ngriki | tuwan maksih ngulandara | maoni
85. woh kêmbange dhadhap iki | saiki sun wèhi aran | kêmbange celung arane | aran ledhung uwohira | ingsun
jaba jêrone kuning | nora marêm dhêdhêkah | nêrês ringin kurung | hèh patih sira tundhunga | bôngsa Ngarab kang ana ing pulo Jawi | mundhak ngribêdi praja ||
5. amung Dêmak lawan Ngampèlgadhing | sun lilani anèng tanah Jawa | nglêstarèkna agamane | liyane loro iku | lah ulihna asale lami | lamun tan arsa lunga | pukulên prang pupuh | matur Patih Gajahmada | inggih lêrês ing karsa paduka gusti |
7. jarwa suhunan punika budi | jarwanipun ngaenal makripat | yakin wikan wêruh dhewe | nama tingal kang têrus | surasane ing têmbung Jawi | nama Prabu Satmata |
punikasma luhur | nglangkungi asma paduka | ngirib-irib tingale Hyang Maha Suci | wikan tan kasamaran ||
8. ngalam dunya botên wontên kalih | ingkang asma Sang Prabu Satmata | mung Bathara Wisnu dhewe | kala jumênêng ratu | wontên
cinatur prangira wong Majapait | lawan ing Giripura ||
10. sampun kocap babatbabad. Majapait | anggitannya pujôngga ing kuna | amrih gancar caritane | ing wêktu môngsa iku | tanah Jawa wus mèh sapalih | ngrasuk agama Islam | pasisir sadarum | iring lor
tan arsa kèndêl dangu | anèng wisma numpak palwa glis | lan Sunan Giripura | mring Dêmak wus pangguh | lan
mêngku ing rat satanah Jawi | gêntèni ramanira | kapraboning ratu | mung sira iku kang kêlar | atas saking karsane Hyang Maha Luwih | samêngko rêmbug
nalar | maring para sunan kabèh | miwah para tumênggung | kang wus salin gama Ngarabi | sayêkti nurut mringwang | pra
tiganipun ambêciki | sung nugraha kamuktèn nèng dunya | punapa sun walêsake | mung sêtyatuhu ulun | dhawuhipun suwargi kyai | Suhunan Ngampèldênta | tan parêng amungsuh | mring rama sanadyan Buda | pan punika jalaran ulun dumadi | wujud gêsang
bêciki lan ratu | nora ana walatira | ngrusak kapir Buda kawak sira manggih | ganjaran swarga mulya ||
santri mêri | gundhul bêntul budhêng tan wruh nalar | mung jaga godhogan bae | sapira kawruhipun | Sayid Rahmat ing Ngampèlgadhing | bocah lairan Cêmpa | tan padha lan ingsun | Sayid
bêgjamu | nugrahanirèng Pangeran | tikêl ping buh sihing Hyang Kang Maha Luwih | kang tumiba mring sira ||
19. satêmêne ramanira aji | luwih siya putu marang sira | ingkang dadya pratandhane | sira pinaring juluk | aran babah iku tan bêcik | têgêse aran babah | iku têmbung saru | bage mati bage gêsang | wiji
23. praptaningsun kene ngungsi urip | marang sira wêdi Gajahmada | lawan ramanira anggèr | dene sêngit kalangkung |
mring wong santri kang puji dikir | ingaran lara ayan | awan sore esuk | yèn sira tan ngukuhana | yêkti
24. niku lêrês ingkang anglurugi | wong rêraton tan ngrasa kaprentah | mring ratu kang bawahake | wus wajibe dèn ukum | linurugan dipun patèni | dika botên rumôngsa | mangan ngising nguyuh | wontên jroning tanah Jawa | kang makatên puniku wus
mring sira kaki | de sira putra ngandhap ||
26. nora wajib jumênêng narpati | mumpung iki ana lawang mênga | Giri dadi jalarane | angrusak
27. lawan wajibira ing aurip | angupaya nugrahanèng dunya | darajad kang luhur dhewe | yèn urip nora wêruh | nora
mêsthi melikipun | mêngku praja angrèh wadya | apan ratu kalipahira Hyang Widhi | nganggo sakarsa dadya ||
28. satêmêne sira wus pinasthi | dadi ratu anèng tanah
Hyang pinundhut bali | sira nampik sihing Hyang ||
29. ingsun amung darma anjurungi | kang wus wêruh sadurung winarah | sun sêmprong wus katon jèngglèh | sumrawang kawruh ingsun | nora samar ing dalêm gaip | sira ingkang katingal | sisih Hyang Maha Gung | dadi ratu tanah
Jawa | amurwani nyalini agama suci | berat agama Buda ||
30. kathah-kathah dhawuhnya sang yogi | ngêbang-êbang marang sang
wong wis tuwa | mênangana adêgira narapati | paring idi mring sira ||
31. rahayune adêgira aji | mutêr ing rat mêngku tanah Jawa | lêstaria
bêdhah kraton Majapait | ngrusak kapir nora nêmu dosa | nampani suwarga têmbe | yèn sira padha rêmbug | prayogane ing dina iki | Ki Dipati Bintara | ingsun angkat ratu | mumpung wus kumpul sadaya | para sunan lan sagung para dipati | samêkta saha wadya ||
38. para sunan lan para dipati | sabiyantu jumurung ing
marang Majapait | pawadane wus sêpuh tan kuwat | namung paring idi bae | rahayunirèng laku | salat kajat wontên ing
43. Patih Gajahmada saking Giri | tinuduh judhag para ngulama | wus sowan ngarsa pamase | nêmbah sarwi
ingkang kantun gêsang sami ngili | wadya Giri ngungsi ing wanarga | wênèh ngambang samodrane | praptèng Giri lumayu | dhatêng Benang kawula usir |
46. sri narendra angandika aris | sira patih paringa uninga | mring Si Patah dipun age | dhawuhna dhawuh ingsun | yèn
50. ingkang ngangkat bupati pasisir | sawadyane kang Islam sadaya | ingkang ngidèni adêge |
Jimbuningrat | kang pinuji kang dèn êmbun wong sabumi | samangkya sampun budhal ||
51. mukul ing prang nagri Majapait | saha wadya sakapraboning prang | wadya tri lêksa kathahe | mênggah ing konjukipun | maha prabu ing Majapait | sumôngga kyai lurah | surat titi sampun | Pathi tanggal kaping tiga | wulan Mulud ing taun nuju Jimakir | sèwu tri atus astha ||
52. môngsa nawa Prangbakat [Prang...]
[...bakat] marêngi | kyana patih wusnya tampi surat | jêtung gêrêng-gêrêng gèdhèg | tumêngetumêngèng. wiyat nêbut | ya bathara dewa kang luwih | langkung gawok tyas ingwang | wong Islam sadarum | datan bêcik kandhutannya | agamane nakal alame basiwit | tan ngèlingi ing
kawula tur uninga | putra tuwan ing Dêmak samangkya sampun | madêg nata anèng Dêmak | jêjulukira narpati ||
2. Senapati Jimbuningrat | para sunan ingkang ngangkat ngidèni | miwah bupati sadarum | pasisir kang wus Islam | putra tuwan samangke wus budhal nglurug | gêjaggêbag. nagri Majalêngka | akarya buwana balik ||
3. kagyat Prabu Brawijaya | gêtun ngungun eram sajroning galih | jêgrêg dangu tanpa muwus | kagagas ing wardaya | ingkang
dèn nalar-nalar wudhar | lair batin tan ana ingkang tinêmu | ingkang dadi sababira | kang putra lan pra ngulami ||
5. têka arsa ngrusak pura | sungkawanya ratyagung kang linuwih | sinêmonan ing dewa gung | tyase kumbang maesa | dipun môngsa tumane kinjir sadarum | wasana alon
kawula | tan sagêd matur ing gusti ||
7. dening têbih saking nalar | dèn saèni walêsipun ngawoni | crita kang kasêbut nèng buk |
saèni walêse angawoni | têtêp lawan sêbutipun | anyêbut nama Allah | ila-ila tiyang Islam batosipun | putihe jaba kewala | nanging jêronipun kuning ||
9. beda sêbute wong Buda | nêbut jagad dewa gung kang linuwih | jagad niku aranipun | dewa budi lan hawa |
andhapan | gorengan [goreng...]
[...an] kodhok lan cindhil ||
12. gêcok lintah ingkang mêntah | bècèk usus sona irêng kêbiri | kare kuwuk bêstik gêmbluk | iku winastan karam | langkung sêngit kalamun ningali asu | pangirèngsun têrus ing tyas | batine rêsik pacêrin ||
luput | gêgampang mring agama | kang wus kanggo lêluhur turun-tumurun | kagiwang ing aturira | yayi Dèwi Dwarawati ||
gawoking tyas ingsun | mung manis rêmbug ngarsa | ing batine angandhut watu sagênuk | kinarya ambandhêm sirah | yya nganti
22. panganggo seta lir setan | putih jaba ing jêro abang langking | sun suwun maring dewa gung | mugi winalêsêna | susah ingsun mring wong Islam
sabdanira ratu agung | sajroning kasusahan | tinarima marang dewa kang linangkung | sinêksenan ing bawana | pratôndha jumêglug muni ||
mratandhani katrima panuwunipun | Mahaprabu Brawijaya | marang dewa kang linuwih ||
rêmbugmu | prakara praptaning mêngsah | santri ingkang ngrêbut nagri ||
26. apa linawan ing aprang | apa ora patih matur wotsari | dhuh pukulun
adate bôngsa iki | tan ana panantangipun | angganggo adat khewan | nora ngetung pratingkah kang bênêr luput | mungsuh bapa pindho nata | ping tiga agawe bêcik ||
32. yèn ingsun lawanan aprang | ingsun wirang ginuyu bumi langit | bapa mungsuh lawan sunu | sinurakan ing dewa | tan rumôngsa wong tuwa wungkuk wus gapuk | sun tandhingi padha tuwa | sun arsa lolos mring Bali ||
marang murud ingsun | lan abot iki mêngsah | angêndêlke Si Gugur wong durung umur | lagya eca gunêm rasa | kêsaru gègèring jawi ||
36. wong Dêmak angêpung pura | para sunan samya mangsah ngawaki | gugup tyasira sang prabu |
saking jro pura | Sabdapalon Nayagenggong kang tut pungkur | Kyana Patih Gajahmada | bramantya mangsah ing jurit ||
37. astha bupati nayaka | jagapraja pra mantri magêrsari | kang samya sumiwèng prabu |
wong Majalêngka tadhah | pra bupati [bu...]
[...pati] sadaya angamuk punggung | kang tinêmpuh têtumpêsan | kang wuri anunjang wani ||
42. wantune kabotan lawan | wong tri èwu wus tumpês ing ajurit | amung kantun lajêripun | patih para
wetan pura | winastanan ing Tralaya kuthanipun | kubure putra palastra | Rahadyan Lêmbu Pangarsi ||
53. wong Buda kang têluk ing prang | pan sadaya ingislamakên sami | prasamya kinèn anêbut | maring asmaning
lan kinèn ngucap sahadat | sawusira tigang ari ||
54. sigra budhal Sultan [Su...]
[...ltan] Dêmak | marang Ngampèl anyare tigang ari | ingkang pinatah ing pungkur | baris nèng Majalêngka | Kyana Patih Mangkurat Dipati Têrung | jagani pakewuhing prang | yèn ana wadya ambalik ||
55. senapatining ngalaga | Sunan Kudus nèng
Jêng Sunan Ngampèl wus surud | namung kantun ingkang garwa | asal saking nagri Tubin ||
57. putrane Sang Arya Teja | nagri Tuban
alênggah kang wayah matur | eyang kawula tur wikan | ing Majalêngka nagari ||
59. pan sampun kawula bêdhah | kangjêng rama
kyai patih ugi sampun ngêmasi | ulun sampun madêg ratu | mêngku rat tanah Jawa | aran ulun inggih Senapati Jimbun | inggih Panêmbahan Plembang | kadhaton Dêmak nagari ||
61. sowan kawula punika | ing paduka eyang anuwun idi | têtêp ulun dados ratu | amêngku tanah Jawa | run-tumurun praptèng putra wayah buyut | sampun wontên ngaralira | sampun wontên kang nyêlani ||
62. nyai agêng duk miyarsa | ingkang wayah
63. lan èngêt kasaenannya | ingkang uwa
ngangkat sira | dadi ratu ana tanah Jawa iku | lan sapa ngidèni sira | apa sabab sira wani ||
66. wani ngrusak Majalêngka | salah apa Sang Prabu Majapait | dene sira iku purun | sikara tanpa dosa | ingkang wayah alon dènira
umatur | saking wartose pun biyang | sudarma kawula yêkti ||
67. ratu nagri Majalêngka | Brawijaya jêjulukira aji | ingkang ngangkat dados ratu | mêngku ing
nugraha | sira wani ngrusak tanpa prakawis | anane Islam lan kupur | sapa kang karya Islam | amung siji Pangeran Kang Maha Luhur | tan kêna pinêksa-pêksa | jiniyat ganti agami ||
[...mun] durung karsanira | praptèng pati yêkti dipun andhêmi | nyungkêmi agamanipun | yèn wus pinarêngêna | marang Allah tan susah pinardi iku | wus pasthi karsa
priyôngga | nora niksa wong kapir kang nora luput | tan ganjar marang wong Islam | ingkang tumindak tan bêcik ||
angaku putra sang prabu | mula sira kolu bapa | angrusak tanpa prakawis ||
75. beda tekate [te...]
[...kate] wong Jawa | Jawa Jawi mangarti
akrama Putri Madayun | putra Prabu Nusirwan | kapir kawak kumawak dhawuk abawuk | padha lawan
wong linuwih | tan kaya tekatmu putu | bapa disiya-siya | dupèh kapir Buda kawak run-tumurun | tan arsa ganti agama | puniku dudu prakawis ||
80. jalaran rusaking praja | apa sira wus nganggo angaturi | putu marang
Mukhamad ingkang sira nut | padha mungsuh lan wong tuwa | prakara salin agami ||
82. nanging tan sêpên aturan | ginêlaran mujijat têmên nabi | atas karsaning Hyang Agung | kinèn ngrata agama | tan tinurut wong tuwa banjur dèn mungsuh | nadyan mungsuh lan wong tuwa | lair batine tan sisip ||
83. balik ingkang kaya sira | kaya ngapa mujijatira kaki | yèn nyata klipatullahu | wênang nyalini sarak |
atas saking karsane Hyang Maha Agung | age sira wêtokêna | nyatane ingsun arsa wrin ||
84. kang wayah alon turira | botên gadhah mujijat kados nabi | mung
tinurut sakarêpipun | kang nglakoni susah rusak | mung raganira pribadi ||
86. tôndha kawruhira mêntah | nora matêng têrus ing lair batin | kêna
4. karana kalipatullah | ing sajroning tanah Jawi | sira dhewe ingkang tuwa | saucapmu idu gêni | kang kaya awak mami | tuwa
tanah Jawa rumiyin | Ratu Mêndhang Sang Prabu Dewata Cêngkar ||
8. anggege kaprabon bapa | Sang Prabu Sindhula
12. pra sunan lan pra bupatya | kang jumurung angrojongi | adêgmu dadi narendra | lan bêdhahe [bêdhah...]
[...e] Majapait | dosa kêdhik tur cilik | mung siji murtat ing ratu | sabab seje agama | dosane tan dadi kudhis | balik sira dosa gêdhe tri prakara ||
ing Panaraga | Bathara Katong prajurit | iku putra Majalêngka | Andayaningrat
kajat | nyilih swarane Hyang Widhi | iku yèn dèn paringi | bisa mêtu karamatmu | yèn datan pinaringan | jêngkinga kongsi kêpesing | tiwas
jurit | ingkang narik asor unggul | amung carita ngarsa | kang bênêr lawan kang sisip | kapindhone sugih gaman atul yuda ||
20. timbang tantingira lawan | akèh kêdhiking prajurit | bênêr akèh wadyanira | iku kabèh bôngsa
pupuh | iku tan sira timbang | mung ngêndêlkên sira wani | dudu laku prakarane wong ayuda ||
22. miturut sêbutan kitap | yèn wong mati prang lan kapir | aran mati
cilaka | sanadyan mungsuh Islami | yèn bênêr rane kaki | wus pasthi mati rahayu | ywa dumèh kapir Buda | padha turun Adam Nabi | wujudira ya manusa kaya sira ||
26. wong urip ana ing dunya | dosane limang prakawis | dosa Allah lan Mukhamad | kapindho guru narpati | ping tiga
yayah bibi | garwa putra kaping catur | lima marang sasama | dosa ingkang ôngka siji | wong kang urip nganggo goroh samar-samar ||
27. wong kang dosa guru raja | wong wani guru narpati | wong kang dosa yayah rena | wong wani bapa lan bibi | wong dosa garwa siwi | wong tan ngrêksa garwa sunu | dosa marang sasama | wong sikara tanpa uwit | lan wong tan wruh kabêcikaning
pribadya | tuturku wus kocap ngarsi | sira kasêbut ngulama | sayêkti wruh bênêr sisip | Sultan Dêmak miyarsi | amuwun sajroning kalbu | alon ing aturira | dhuh eyang kados punapi | dosa ulun mring Allah
mung ngadili | kang bênêr lan kang sisip | ingkang salah dipun ukum | sinèlèh anèng kerat | binêlok
lan sira anyuwuna | ngapura luputmu kaki | yèn tan karsa ramamu jumênêng nata ||
32. suwunên ing rilanira | ing Jawa sira ratoni | idine kang têrus ing tyas | dadi bêcik lair batin | tan ginuyu ing bumi | sira pancia ramamu | dhahar busananira | gawèkna
satanah Jawi | angidèni marang sira | têtêpmu madêg narpati | yèn nora dèn idèni | ramanira sang aprabu |
lamun tyase tan rila | sira nora kêlar kaki | dadi nata nèng Jawa sabanjurira ||
34. aja dupèh kapir Buda | iku bêtuwah narpati | sawetane tanah ngajam | yèn kongsi gêla kang galih | mênawa animbali | putra wayah para ratu | sawetan tanah Jawa |
wong tuwanira | bênêr nganggo ratu luwih | sayêktine ing prang nêdya pêpungkasan ||
37. putu lamun sira mênang | têtêp jumênêng narpati |
yèn kalah dèn oyak-oyak | kêcandhak dipun patèni | wong Islam dikuciri | tur sira iku kêtêmpuh | rusaking wadyabala |
43. yèn karsa dèn aturana | kondur marang Majapait | jujuga ing Ngampèldênta | yèn nora karsa sang aji | aja kopêksa kaki | manawa runtik tyasipun | ngandika
pra punggawa kang lawan jurit | samya tumpês ing yuda | margi kagèt gugup |
Kyana Patih Gajahmada | saha wadya ngamuk-punggung ambêk pati | gaman pêdhang curiga ||
4. wadya Dêmak panggah anadhahi | kinarocok wadya pra bupatya | mung patih kang têguh
ngandika rum | suwarane wong wis modar | wêdi apa
wontên pura | amung kangjêng ibu | pramèswari Darawatya | kulaturi nyingkir mring Benang rumiyin | nurut atur kawula ||
datan nêdya emut | anêbut asmaning Allah | lawan nêbut asmanira Kangjêng Nabi | Mukhammad Rasulullah ||
10. môngsa niyat salat kaji dikir | Kangjêng Sultan Bintara turira | bètèng-bètèng sadayane | ing Bangsal lan ing Têrung | wadya Islam ingkang jagèni | parentahe yayi mas | Adipati Têrung | kalamun ana wong Buda | ngungsi bètèng sadaya tumpêsên sami | dene yèn janma Islam ||
11. ngungsi bètèng kinèn sungi kori |
sapalih kawula bêkta | dhatêng Ngampèl nèng Têrung sipêng tri ari | minta pakèwêting prang ||
[...la] angge senapati | ingkang dadya sêsulih kawula | ing bètèng Têrung barise | inggih Pangeran Kudus | pramugari misesa baris | kanthi
sapraptaning Ngampèl | wusing pranata ulun | para sunan lan pra bupati | nulya lênggah satata | kawula umatur | kang dadya parlu kawula | nyuwun idi têtêp ulun dados aji | amêngku tanah Jawa ||
15. saha kula ngaturi udani | bêdhahipun nagri Majalêngka | lan kangjêng rama lolose | tuwin pun yayi Gugur | ugi lolos
katur sadaya | ing sadukanipun | Nyai Agêng Ngampèldênta | purwa madya wusananira abrêsih | putuse
dene mêrangi tatal | nalarira iku | wong wis mati inguripan | tekadira mati têngah nglangi pinggir | nganggo tekad urakan ||
18. wong kang ngrêti têrus lair batin | mangan gula wus prapta ing dhadha | dipun ulu sadayane | êmbuh dadine pungkur | luwih karsanira Hyang Widhi | janma kang ahli nalar | ngaranan sirèku | ingaran bôngsa tugêlan | nora murni nuwuhake nyawa kalih | katôndha tekadira ||
19. mungal-mungil tan wurung kêtail | ing pakewuh dadi tiwasira | marga kurang kantêpane |
sira nurut ibumu | ibunira iku pawèstri | tan wênang dadi iman | amurwani laku | prakara ngrêmbug nagara | yèn wong wadon wêruhe mung uyah trasi | wus kocap jroning kitab ||
20. yèn wong kakung nurut mring pawèstri | nadyan bojo sanadyan wong tuwa | wus pasthi dadi tiwase | sabab èstri puniku | têtêp aran uwong sajati | nglowong mung dadi tadhah | tan wênang tinantun | prakara ngrêmbug nagara | apa manèh bênêr luputing agami | wus pêsthi sasarira ||
dadi iman | amurwani laku | panutan wong Jawa Islam | yèn tyasira mirang-miring nêngah minggir | dadi tiwasing kathah ||
22. para sunan lan para bupati | wus angangkat sira dadi nata | ngratoni wong Jawa kabèh | ran Senapati [Senapa...]
[...ti] Jimbun | kang pinuji dibun sabumi | jaluk idi wanodya | asor bangsanipun | darajade luhur sira | nadyan tuwa
24. upamane ramanira aji | sira angkat bali dadi raja | pulih gêtih kaya biyèn | pra bupati wus suyut | animbali kang putra kalih | Dipati Panaraga | miwah putra mantu | ing Pêngging Andayaningrat | nora wurung pasthi sira dipatèni | sapa kang malangana ||
25. angilangake êndhok sawiji | ibu andhap tur seje agama | wus agawe salah gêdhe |
kang padha biyantu balik | sah wajib pinatenan ||
26. dadi sira kêna dèn arani | janma rusak kudu ngajak-ajak | anggawa pêpati akèh | lamun wêruha ingsun | tekadira anêngah minggir | mulat wuri lan ngarsa | ingsun datan purun | ambotohi marang sira | ingsun sêngguh mantêp têtêp trusing ati | mantêpe tekadira ||
27. wong kang ngrêti têrus lair batin | mangan gula wus prapta ing dhadha | dipun ulu sadayane | êmbuh dadine besuk | luwih karsanira Hyang Widhi | wus sêdya nglawan ing prang | mungsuh bapa ratu | nadyan bapa ratu Buda | wus kalalun tan ana batal karami | pinangan janma Islam ||
28. nora ana ing sawiji-wiji | najis mêkruh sadayane sirna | wong kapir asli darbèke | kang wus kasor prangipun | janma Islam
manut maratuwa èstri | ingsun mulih marang nagri Ngarab | anèng kene tanpa gawe | môngsa wurunga lampus | tur tan bisa ngêlar agami | lah iya ucapêna | enggal gothak-gathuk | yèn sira lêstarèkêna | gènnya ngrusak karaton ing Majapait | amungsuh bapa raja ||
31. nanging sira têtêp dadi aji | mungsuh bapa wênang tinobatan | mring Hyang nyuwun ngapurane | nêdya mungsuh wong sêpuh | ratu kapir tan durakani | lêpihane wus ana | pra nabi rumuhun | Ibrahim Musa Mukhamad |
padha mungsuh wong tuwa kang padha kapir | nêmu mulya raharja ||
32. lamun wurung ngrusak Majapait | sira dosa guru kang sanyata | luwih gêdhe durakane | yèn wong dosa ing guru | nora wênang dipun tobati | sabab kang mêruhêna |
kêsandhung rata | kabêntus ing wangwung | kapêngkok nalar kang samar | maju mundur duraka ing lair batin | mangkana osiking tyas ||
34. yèn wurunga ngrusak Majapait | dosèng gurunira kang sanyata | luwih gêdhe durakane | yèn dèn banjurna iku | dènnya ngrusak ing Majapait | dosa mring bapa raja | nanging dadi ratu | salah wênang tinobatan | ing wusana jêng sultan umatur aris |
35. gèn kawula ngrusak Majapait | rèhning nguni
ingkang sampun | sayêkti kawula cidra | botên wande kawula dipun dukani | mring ibu maratuwa ||
36. kadospundi gèn kula mangsuli | sabab kula
kang wus mêtu | yèn ramanira wus prapta | lah sebaa marang nagri Majapait | sawadya sikêp ing prang ||
nyuwuna ngapura | ing sakèhe kaluputanira kang wis | wani bapa tur raja ||
[...n] sira wus olèh pangaksami | ing sakèhing kaluputanira | ramamu angkatên rajèng | pulo Jawa Karimun | aja ana ing tanah Jawi | mundhak ngribêdi nalar | jênêngira ratu | jaganên wadya sanambang | sadinane urunan para bupati | sawadya sikêp ing prang ||
39. dimèn seda pinangan ing dhêmit | anèng Krimun saking karsaningwang | dene yèn ana mungkare | kang putra kalihipun | adipati ing Panaragi | Pêngging Andayaningrat | lawanên prang pupuh | wus
inggih lêrês ing karsa paduka | kawula mrayogèkake | nanging utamènipun | sampun ngantos amangun jurit | karya risaking praja | yèn parêng pukulun | kawula tênung kewala | sri narendra miwah ingkang
nurut pasisir wetan | praptèng dhukuh-dhukuh | dènira ngupaya warta | kang kamargan lolose kangjêng sang aji | Sri Nata
KratonRimbu lan lan Ismail Tionghoa) auf Kulawarga mbesut. r?latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo
10:1 Saka kutha Kapèrnaum Gusti Yésus banjur tindak menyang tanah Yudéa, lan banjur nyabrang Kali Yardèn. Kaya sabené, akèh wong sing padha teka, ngrubung Gusti Yésus. Wong-wong mau nuli padha diwulang.
10:2 Wong Farisi sawetara padha teka, arep nyoba Gusti Yésus, padha matur mengkéné: “Miturut Torèt, tiyang jaler menapa kénging megat sémahipun?”
10:3 Gusti Yésus ngandika karo genti ndangu: “Dhawuhé Nabi Musa marang kowé kepriyé?”
10:4 Wong-wong Farisi mau padha mangsuli: “Manut prenatanipun Nabi Musa, tiyang jaler kénging megat sémahipun, angger nyukani serat pegat.”
10:5 Gusti Yésus banjur ngandika menèh marang wong-wong Farisi mau: “Enggoné Nabi Musa gawé prenatan sing mengkono kuwi merga saka wangkoting atimu!”
10:6 Ing sekawit, nalika Gusti Allah nitahaké manungsa, ana pangandika mengkéné: “Gusti Allah nitahaké manungsa lanang lan wadon.
10:7 Mulané wong lanang bakal ninggal bapa lan biyungé, banjur dadi siji karo bojoné.
10:8 Sing loro kuwi wis dadi siji. Dadi wong-wong mau wis ora loro, nanging mung siji.
10:9 Mulané manungsa ora olèh misahaké wong-wong sing wis didadèkaké siji déning Gusti Allah.”
10:10 Bareng wis padha ana ing omah menèh, para rasul banjur padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus bab prakara mau.
10:11 Dhawuhé: “Sing sapa megat bojoné, banjur kawin karo wong wadon liyané, kuwi laku jina, sèdhèng tumrap bojoné sing dipegat mau.
10:12 Semono uga wong wadon sing megat bojoné, banjur kawin karo wong lanang liyané, kuwi iya laku jina.”
10:13 Wong-wong padha nyowanaké anak-anaké ana ing ngarsané Gusti Yésus, supaya padha diberkahi. Nanging wong-wong mau padha disrengeni déning para rasul.
10:14 Pirsa mengkono mau Gusti Yésus banjur duka karo para rasul, dhawuhé: “Karebèn bocah-bocah marani Aku, aja padha kokalang-alangi, awit wong sing kaya bocah-bocah kuwi sing padha dadi umat ing Kratoné Allah.
10:15 Élinga, wong sing ora nampani Kratoning Allah kaya patrapé bocah, ora bakal ngrasakaké kanikmataning Kratoné Allah mau.”
10:16 Sawisé kuwi Gusti Yésus banjur ngrangkuli bocah-bocah mau, tumuli siji-siji ditumpangi asta lan diberkahi.
10:17 Nalika Gusti Yésus nglajengaké tindaké, ana wong nututi karo mlayu. Wong mau banjur sujud ing ngarsané, karo matur: “Rama Guru, ingkang utami. Kula kedah nglampahi menapa, supados angsal gesang ingkang sejatos?”
10:18 Gusti Yésus ngandika: “Yagéné kowé kokngarani Aku utama? Ora ana wong sing utama. Sing utama kuwi mung Gusti Allah piyambak.
10:19 Mesthiné kowé wis ngerti angger-anggeré Gusti Allah, yakuwi: ‘Kowé aja matèni wong, aja laku jina, aja nyolong, aja goroh, aja ngapusi, ngajènana bapakmu lan ibumu.’ ”
10:20 Wong mau nuli matur menèh: “Rama Guru, angger-anggeripun Gusti Allah menika wau sampun kula lampahi sedaya, wiwit kula taksih laré.”
10:21 Gusti Yésus mirsani wong mau kanthi kebak ing katresnan, tumuli ngandika: “Isih saprakara sing durung koklakoni, yakuwi: Bandhamu kabèh edolen. Banjur dhuwit pepayoné edum-edumna marang para wong miskin, temah kowé bakal olèh bandha ana ing swarga. Yèn wis, kowé banjur balia mréné menèh, mèlua Aku.”
10:22 Bareng krungu dhawuhé Gusti Yésus mengkono kuwi, wong mau gela banget. Mula banjur mundur saka ngarsané Gusti Yésus klawan ati sedhih, sebab bandhané akèh banget.
10:23 Gusti Yésus banjur mirsani marang para rasul kabèh. Nuli ngandika: “Angèl temen wong sugih dadi umat ana ing Kratoné Allah.”
10:24 Para rasul padha dheleg-dheleg, gumun ngrungokaké ngandikané Gusti Yésus mau. Gusti Yésus banjur ngambali ngandika: “Mlebu ana ing Kratoné Allah kuwi pancèn angèl banget.
10:25 Luwih gampang unta mlebu ing bolonganing dom, tinimbang karo wong sugih mlebu dadi umat ana ing Kratoné Allah.”
10:26 Krungu pangandika mau para rasul saya kagèt, banjur padha takon-tinakon: “Yèn mengkono, banjur sapa sing bisa olèh keslametan!”
10:27 Gusti Yésus banjur mirsani para rasul kabèh, tumuli ngandika: “Tumrapé manungsa kuwi mau kabèh mokal. Nanging ing ngatasé Gusti Allah, ora ana barang sing mokal!”
10:28 Rasul Pétrus banjur matur: “Kawula sedaya menika rak ugi sampun nilar samukawis, lajeng ndhèrèk Panjenengan.”
10:29 Gusti Yésus ngandika: “Iya, mulané padha éling-élingen! Saben wong sing ninggal brayaté, ninggal seduluré lanang lan seduluré wadon, ninggal bapakné, ninggal ibuné, utawa ninggal anak-anaké lan ninggal palemahané merga saka Aku lan merga Injilé Gusti Allah,
10:30 wong kuwi mesthi bakal tampa luwih akèh menèh. Bakal tampa tikel satus, ya omah, ya sedulur lanang, ya sedulur wadon, ya ibu, ya anak-anak, ya palemahan, senajan wong mau ora luput saka panganiaya. Lan mbésuk ing akérat wong mau bakal tampa urip sing sejati.
10:31 Nanging akèh wong sing saiki ana ing ngarep, bakal tiba mburi. Lan akèh wong sing saiki ana ing mburi, bakal tiba ngarep.”
10:32 Gusti Yésus lan para rasul lagi padha menyang kutha Yérusalèm. Gusti Yésus tindaké ana ing ngarepé para rasul sing durung padha mari kagèté. Lan wong-wong sing padha ndhèrèkaké padha wedi. Gusti Yésus banjur nimbali para rasul rolas menèh dhèwèkan, lan banjur ngandikani apa sing bakal dialami déning Panjenengané, ngandikané:
10:33 “Padha rungokna, kita saiki lagi padha menyang kutha Yérusalèm. Ana ing kana Putraning Manungsa bakal diulungaké marang para pengareping imam lan para ahli Torèt, diadili lan diukum pati. Panjenengané bakal dipasrahaké marang wong-wong dudu Yahudi.
10:34 Wong-wong kuwi bakal padha moyoki, ngidoni, nyiksa, lan wekasané nyalib Panjenengané. Nanging ing telung dinané Putraning Manungsa mau bakal wungu saka ing séda.”
10:35 Rasul Yakobus lan Rasul Yohanes, loro-loroné anaké Zébedéus, padha sowan ing ngarsané Gusti Yésus, banjur padha matur: “Rama Guru, keparenga kula sami nyuwun pirsa.”
10:36 Pangandikané Gusti Yésus: “Iya, arep nyuwun pirsa apa?”
10:37 Wangsulané wong loro mau: “Mbénjing samangsa Panjenengan sampun ngasta pangwasa wonten ing Kratonipun Allah, keparenga kula sami linggih jèjèr Panjenengan, setunggal ing tengen, setunggal ing kiwa Panjenengan.”
10:38 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé ora ngerti apa sing padha koksuwun. Apa kowé wani ngombé saka ing tuwung kasangsaran sing bakal Dakombé? Apa kowé saguh ngalami kasangsaran sing bakal Dakalami?”
10:39 Wangsulané: “Inggih, sagah!” Gusti Yésus ngandika menèh: “Pancèn, kowé bakal padha ngombé saka ing tuwung kasangsaran sing bakal Dakombé, lan kowé bakal ngalami kasangsaran sing bakal Dakalami,
10:40 nanging netepaké lungguh ing tengen-Ku utawa ing kiwa-Ku, kuwi dudu wewenang-Ku; Gusti Allah piyambak sing netepaké sapa sing bakal lungguh ana ing tengen-Ku lan ing kiwa-Ku.”
10:41 Bareng para rasul sepuluh liyané padha krungu aturé Rasul Yakobus lan Rasul Yohanes marang Gusti Yésus mau, nuli padha nepsu marang wong loro mau.
10:42 Nanging para rasul kabèh banjur padha ditimbali déning Gusti Yésus, nuli dingandikani: “Kowé rak padha ngerti apa sing padha dilakoni déning wong-wong sing padha nyekel pangwasa, yaiku ngerèh rakyaté. Para penggedhé mau padha nindhes marang rakyaté.
10:43 Nanging kowé ora kena padha nglakoni sing mengkono kuwi. Malah kosok baliné, sapa sing kepéngin dadi gedhé dhéwé ana ing antaramu, kuwi kudu dadi baturmu.
10:44 Lan sapa sing kepéngin dadi kwasa dhéwé, kuwi kudu gelem dadi batur-tukon tumrap kowé kabèh.
10:45 Sebab Putraning Manungsa kuwi rawuhé ora mundhut diladèni, nanging malah ngladèni, lan masrahaké nyawané, kanggo ngluwari wong akèh.”
10:46 Tindaké Gusti Yésus lan para muridé wis tekan ing kutha Yérikho. Bareng arep metu saka kutha kono, kadhèrèkaké déning wong sapirang-pirang, dumadakan ing sapinggiring dalan ana wong wuta ngemis, jenengé Bartiméus, anaké Timéus.
10:47 Bareng krungu, yèn sing langkung ing dalan kono kuwi Yésus saka kutha Nasarèt, Bartiméus banjur nguwuh: “Gusti Yésus, tedhakipun Sang Prabu Dawud, mugi welas dhateng kawula.”
10:48 Wong-wong padha ngélikaké Bartiméus, dikon meneng. Nanging malah saya seru panguwuhé: “Putranipun Sang Prabu Dawud, mugi Panjenengan welas dhateng kawula!”
10:49 Gusti Yésus banjur mandheg lan ngandika marang wong-wong sing ana ing kono: “Wong kuwi undangen mréné.” Wongé wuta mau nuli diparani, lan wong akèh padha ngandhani Bartiméus: “Wis menenga! Kowé ditimbali Guru, ngadega!”
10:50 Bartiméus banjur énggal-énggal nguculi jubahé, lan banjur rerikatan marani Gusti Yésus.
10:51 Gusti Yésus banjur ndangu marang Bartiméus: “Aku kokkon apa? Kepriyé karepmu?” Bartiméus mangsuli: “Kula kepéngin saged sumerep, Gusti!”
10:52 Gusti Yésus banjur ngandika: “Ya, wis mundura. Precayamu sing mitulungi kowé.” Sanalika Bartiméus bisa ndeleng, sarta banjur ndhèrèkaké Gusti
Saiki Kusuo no Psi Nan 37 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 37 :
Rawins berkata:	1 April, 2009 pukul 07:44	Kampleng sisan rika majangi gambar kaya kuwe
sijine urip kang arep teko yeng awake biso melubu lan katut di angkat mungkin kasdi isih duwe semangat kerja semangat urip sregep olehe ngayahi pakaryan ! anaming yen ora mlebu de e wis ora duwe pengareparep maneh bakal ketulungan . mula sak wene iki deweke tansah nganthi-anthi metune pp kuwi lan deweke ora gelem melu ubyang-ubyung amargo jaman tahun 2005 tekan 2007 deweke wis melu malah cuwo nang mburi tundhane deweke soyo bangkrut lan morat marit. la piye honore mung 250 ewu sesasi kudu di gawe butuhan sesasi sak kawulowargo wong 4 sampe seko endi ? nate kasdi nemoni pakar kang duwe titek sarjana ekonomi dheweke njaluk supoyo duwit 250 ewu kuwi sampe dicakke kanggo keluargane sesasi, tundane malah kudu mati kaliren kabeh sak omah amargo ora sampe. lha piye kanggo pirukunan wae 100 ewu bensin 125 ewu jajan anake 60 ewu mbayar sekolah 20 ewu susu anake sing cilik 60 ewu durung sabune mbayar listrik,banyu,kontrak, mangan wah ….. pakare malah mumet dewe. ngono ceritane mas cipto. nyuwun ngapunten nggiih. maturnuwun. sugeng ngayahi panggayuh agung monggo kulo
jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara
Ingsun Rohilapi, Tut Kathut Kumalikut Dening Aku Kabeh
Gusti, kulo nyuwun silaturahim raket kaliyan …….. (
Giyanti, Babad Bedhahipun Karaton Negari Ing
Mgr. Martin Nawrath Ing. Renata Vailová Ing. Arch. Robert Sedlák Ing. Juraj Flamik Ing. Daniel Mourek Ing. Petr Kazda Ing. Luboš Kala Petra
sedu.. Duh Gusti ampuni saya..Gusti….Kulo kepengin
SEBERKAS SINAR❤🌹SEBERKAS SINAR❤🌹SEBERKAS SINAR🌹SEBERKAS SINAR❤SINAR - ❤🌹SEBERKAS SINAR❤🌹SEBERKAS SINAR❤🌹SEBERKAS on Sing! Karaoke
KangXi: ms. 135, aksara 24
Dae Jaweon: ms. 304, aksara 4
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 319, aksara 12
Kidung Rumekso Ing Wengi Oleh Kanjeng Sunan Kalijaga,
Kidung Rumekso Ing WengiBy Kanjeng Wali Sunan KalijogoAna kidung rumeksa ing wengi,Teguh ayu luputa ing lara,Luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun,Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala,Gunane wong luput, geni anemahan tirta,Maling adoh tan ana ngarah ing
angga,Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh,Ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,Panduluku Rasul, pinajungan Adam syara",Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa gelis laki,
dadi waras.Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa,Patang
sarwiji, bab 3 kls 7 smp
bahasa indonesia kebanggan q, SARWIJI, bab 1
sing ono gulumu Saiki wis malih dadi biru Luntur koyo tresnamu Luntur koyo atimu Saiki kowe lali karo aku.. Kalung emas kui mbiyen tak tuku Tak pasrahke mung kanggo sliramu Gedhe...
1:1 Iki Injil bab Gusti Yésus Kristus, Putrané Allah.
1:2 Injil iki wiwité kaya sing ditulis déning Nabi Yésaya, mengkéné: ” ‘Iki utusan-Ku’, mengkono pangandikané Gusti Allah, ‘sing teka sadurungé kowé, supaya nyawisaké dalan-Mu.’
1:3 Ana ing ara-ara samun ana wong nguwuh-uwuh, ‘Padha cawisna dalan kagem Gusti; dalan-dalan sing arep diambah padha ratanen!’ ”
1:4 Ya kaya mengkono Nabi Yohanes rawuh ana ing ara-ara samun. Nabi Yohanes mbaptis lan mulang wong-wong bab pawarta saka Gusti Allah. Pangandikané: “Kowé padha mratobata, ninggala dosa-dosamu lan nglakonana dibaptis, temah Gusti Allah bakal ngapura dosa-dosamu.”
1:5 Akèh wong saka tanah Yudéa lan saka kutha Yérusalèm padha teka ngrungokaké piwulangé Nabi Yohanes. Wong-wong mau padha ngakoni dosa-dosané lan padha dibaptis déning Nabi Yohanes ana ing Kali Yardèn.
1:6 Sandhangané Nabi Yohanes kuwi digawé saka wulu unta, sabuké saka lulang. Déné sing didhahar walang lan madu alas. *madu alas: maben (madu) ingkang pinanggih ing wana.*
1:7 Nabi Yohanes ngandika marang wong akèh mau mengkéné: “Sapungkurku bakal ana Wong teka, sing kwasané ngluwihi aku. Nguculi taliné sepatu waé aku ora pantes.
1:8 Aku mbaptis kowé nganggo banyu, nanging Wong mau bakal mbaptis kowé nganggo Roh Suci.”
1:9 Ora let suwé Gusti Yésus rawuh saka kutha Nasarèt, ing tanah Galiléa. Gusti Yésus mau nuli dibaptis déning Nabi Yohanes ana ing Kali Yardèn.
1:10 Bareng mentas saka kali mau, Gusti Yésus pirsa langité kawiyak lan Sang Roh Suci sing katoné kaya manuk dara, tumurun nedhaki Panjenengané.
1:11 Banjur ana swara saka ing langit ngandika mengkéné: “Kowé kuwi Putra-Ku sing Daktresnani. Kowé sing gawé renaning penggalih-Ku.”
1:12 Sawisé kuwi, saka panuntuning Sang Roh Suci Gusti Yésus banjur tindak menyang ara-ara samun.
1:13 Ana ing kono lawasé patang puluh dina, digodha déning Iblis. Ing panggonan kono uga ana kéwan-kéwané galak, nanging para malaékat padha teka ngladosi Panjenengané.
1:14 Bareng Nabi Yohanes dikunjara, Gusti Yésus nuli tindak menyang tanah Galiléa memulang bab Injilé *Injil: tegesipun pawartos kabingahan saking Gusti Allah, ingkang paring pangapuntening dosa lan gesang langgeng dhateng saben tiyang ingkang pitados dhateng Gusti Yésus, Putranipun Allah.* Gusti Allah.
1:15 Pangandikané: “Saiki wis wayahé Gusti Allah ngedegaké Kratoné. Padha mratobata, ninggala dosa-dosamu lan precayaa marang Injil.”
1:16 Nalika Gusti Yésus tindak ing sauruting pesisiré Tlaga Galiléa, Panjenengané pirsa Simon lan seduluré, sing jeneng Andréas. Simon lan Andréas mau lagi padha njala iwak ing tlaga kono.
1:17 Pangandikané Gusti Yésus marang Simon lan Andréas mau: “Padha mèlua Aku. Kowé bakal Dakwarahi njala wong.”
1:18 Sanalika wong loro mau ninggal jalané lan ndhèrèk Gusti Yésus.
1:19 Gusti Yésus nerusaké tindaké lan pirsa menèh wong loro kakang-adhi, yakuwi Yakobus lan Yohanes, anak-anaké Zébedéus. Wong loro mau lagi padha ana ing prau, nyulami jalané.
1:20 Bareng Gusti Yésus pirsa, nuli uga ditimbali. Sekaroné nuli ninggal Zébedéus, bapakné, lan para buruhé ana ing prau, banjur ndhèrèk Gusti Yésus.
1:21 Gusti Yésus lan para muridé enggoné tindak wis tekan kutha Kapèrnaum. Ing dina Sabbat candhaké, Gusti Yésus mlebet ing sinagogé *sinagogé: menika papan pangibadahipun tiyang Yahudi.* lan miwiti mulang.
1:22 Wong-wong sing ngrungokaké padha gumun bab carané mulang. Enggoné mulang kanthi pangwasa, ora kaya pamulangé ahli Torèt.
1:23 Nalika Gusti Yésus lagi mulang mau, dumadakan ana wong kepanjingan dhemit mlebu ing sinagogé kono, karo bengok-bengok,
1:24 “Yésus wong Nasarèt, aku arep kokkapakaké? Apa teka-Mu mréné arep matèni aku? Aku ngerti kowé kuwi sapa: Kowé kuwi Wong suci, utusané Gusti Allah!”
1:25 Roh mau nuli disentak Gusti Yésus, pangandikané: “Meneng, metua saka wong kuwi!”
1:26 Dhemit mau nuli ngontang-antingaké wongé, banjur metu karo jerit-jerit.
1:27 Wong kabèh padha ndomblong merga saka gumuné, lan padha rasanan: “Wah, hébat banget. Iki piwulang anyar, sing apik banget. Wong kuwi koksekti temen! Bisa mréntah marang dhemit, lan dhemit sing didhawuhi kokiya manut!”
1:28 Krana lelakon mau kabar bab Gusti Yésus cepet banget sumebar ana ing tanah Galiléa.
1:29 Sawisé kuwi Gusti Yésus lan para muridé nuli metu saka sinagogé lan menyang omahé Simon lan Andréas. Yakobus lan Yohanes uga padha ndhèrèk.
1:30 Nalika semono ibuné maratuwa Simon lagi lara panas, nggluntung ana ing peturon. Bareng Gusti Yésus lan sing padha ndhèrèk tekan kono, Gusti Yésus nuli diaturi pirsa bab larané wong mau.
1:31 Gusti Yésus nuli marani sing lara. Tangané wong mau dicandhak lan wongé ditangèkaké. Larané panas nuli mari, lan banjur ngladèni para tamuné.
1:32 Bareng srengéngéné surup, wong-wong padha nggawa sakèhing wong sing lara lan wong sing kepanjingan dhemit, disowanaké marang Gusti Yésus.
1:33 Wong sakutha padha nglumpuk ana ing lataré omah.
1:34 Gusti Yésus banjur marasaké wong-wong mau sing padha nandhang lara rupa-rupa lan uga nundhungi dhemit akèh. Gusti Yésus ora nglilani dhemit-dhemit mau caturan, sebab dhemit-dhemit kuwi padha ngerti Gusti Yésus kuwi sapa.
1:35 Ésuké, isih umun-umun, Gusti Yésus wungu saré, terus tindak menyang panggonan sing sepi, prelu ndedonga.
1:37 Bareng wis ketemu, nuli padha matur: “Guru, sedaya tiyang madosi Panjenengan.”
1:38 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Kita kudu nerusaké laku kita menyang désa-désa liyané ing sakiwa-tengené kéné. Aku uga kudu martakaké Injil ana ing kono, sebab yakuwi preluné enggon-Ku teka mréné.”
1:39 Mulané Gusti Yésus nuli ndlajahi setanah Galiléa kabèh. Panjenengané martosaké Injil ana ing sinagogé-sinagogé lan nundhungi dhemit-dhemit.
1:40 Ana wong lara kusta sowan ing ngarsané Gusti Yésus. Wong mau jèngkèng, lan nyuwun supaya Gusti Yésus kersa paring pitulungan. Aturé: “Guru, menawi Panjenengan kersa, Panjenengan saged nyarasaken kula.”
1:41 Gusti Yésus mesakaké marang wong mau. Mulané banjur mulung astané. Wong mau didemèk lan ngandika: “Aku kersa. Warasa!”
1:42 Sanalika lelarané ilang, lan wong mau dadi waras.
1:43 Gusti Yésus nuli ndhawuhi lunga wong mau, karo diweling mengkéné:
1:44 “Poma, kowé aja kandha sapa-sapa bab enggonmu wis diwarasaké. Terus sowana waé marang imam, lan nyuwuna imam mau mriksa awakmu. Sawisé kuwi kowé nyaosna kurban marang Gusti Allah, manut prenatané Nabi Musa, kanggo mbuktèkaké marang wong-wong, yèn kowé wis mari temenan.”
1:45 Nanging salungané saka kono, wong mau wiwit nyebaraké pawarta kuwi tekan ngendi-endi. Mulané saben wong banjur ngerti, nganti Gusti Yésus ora bisa ngèdhèng mlebu ing kutha endi waé. Temah Panjenengané kèndel ana ing sanjabané kutha, ing panggonan-panggonan sing sepi. Éwasemono wong saka ngendi-endi meksa padha teka marani Panjenengané.
KangXi: ms. 136, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 304, aksara 6
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 320, aksara 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 23 - Page 1
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan,
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo
10 filosofi jowo, pangajaraning kanjeng Sunan Kalijogo
Date: Desember 23, 2012Author: Jurnal Srigunting 0 Komentar	10 filosofi jowo, pangajaraning kanjeng Sunan Kalijogo :
Tokoh misuwur[besut | besut sumber]
Varahagiri Venkata Giri, Présidèn kaping 4 India
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.22, 11 Maret 2016.
Balas	Maskur berkata:	Januari 21, 2011 pukul 10:56	wis cetha sisik melike saiki.
1:1 Layang saka aku Paulus, wong sing dikunjara merga Sang Kristus Yésus, lan saka sedulur kita Timotius, tumekaa marang kanca lan mitraku tunggal gawé, Filémon,
1:2 lan marang pasamuwan sing ngumpul ana ing omahmu; sarta marang sedulur kita wadon Apfia, apa déné marang Arkhipus, kanca kita tunggal sapegawéan.
1:3 Gusti Allah Rama kita lan Gusti kita Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:4 Sedulur Filémon! Saben-saben aku ndedonga, aku tansah ngèlingi kowé lan saos sukur marang Gusti Allah.
1:5 Awit aku krungu bab katresnanmu marang para kagungané Allah, lan bab precayamu marang Gusti kita Yésus Kristus.
1:6 Kang daksuwun-suwun, muga-muga enggonku padha paseduluran karo kowé, merga padha déné dadi wong precaya, njalari kita saya ngerti marang sakèhing berkah, sing padha kita tampani ana ing patunggilan kita karo Sang Kristus.
1:7 Katresnanmu, Filémon, sedulur kang kinasih, ndadèkaké bungahku lan gawé gedhéning atiku! Para umaté Gusti Allah kabèh rumangsa olèh panglipur saka kowé.
1:8 Mulané, aku sedulurmu tunggal precaya marang Gusti Yésus Kristus, satemené bisa préntah marang kowé tanpa wigih-wigih, supaya nindakaké apa sing prelu.
1:9 Nanging merga saka tresna, luwih prayoga menawa aku ora préntah, nanging ajak-ajak kowé, senajan aku, Paulus, utusané Sang Kristus Yésus kalané saiki lagi dikunjara merga saka asmané.
1:10 Penjalukku marang kowé kanggo Onésimus, anakku ana ing Sang Kristus, awit sajroné aku dikunjara aku dadi bapakné kasukman.
1:11 Onésimus kuwi biyèn ora ana gunané tumrap kowé, nanging saiki migunani tumrap kowé lan iya tumrap aku.
1:12 Wong sing daktresnani banget iku dakkon bali mèlu kowé menèh.
1:13 Satemené aku kepéngin nyandhet dhèwèké ana ing kéné ngancani aku, sajroné aku dikunjara merga Injil, supaya bisa mbiyantu aku minangka sesulihmu.
1:14 Nanging aku emoh meksa kowé; aku luwih seneng yèn kowé nindakaké sing mengkono mau klawan sukalilaning atimu. Dadi aku ora arep nindakaké apa-apa tanpa nganggo rembugmu dhisik.
1:15 Bisa uga pisahé Onésimus karo kowé kanggo sawetara mangsa kuwi supaya dhèwèké bisa koktampa menèh kanggo selawasé.
1:16 Saiki Onésimus kuwi dudu batur-tukon, nanging saiki dadi sedulurmu kang kinasih ana ing Kristus. Kaya mengkono kaanané Onésimus tumrap ing aku, mengkono uga tumraping kowé, yakuwi abdi lan uga sedulur tunggal Gusti.
1:17 Dadiné yèn aku kokanggep kanca tunggal precaya, Onésimus iya tampanana kaya enggonmu nampani aku dhéwé.
1:18 Yèn Onésimus keluputan karo kowé, utawa duwé utang apa-apa karo kowé, aku sing nanggung.
1:19 Aku tandha tangan ana ing kéné: Aku, Paulus sing arep mbayar. (Lan ora ana preluné aku ngélingaké kowé bab utangmu karo aku, yakuwi awakmu dhéwé.)
1:20 Mulané kowé sedulurku ana ing Gusti, aku gentèn tulungana. Atiku lipura krana enggonku duwé sedulur kowé, padha-padha wong Kristen.
1:21 Sajroné nulis layang iki aku yakin, yèn kowé bakal ngleksanani penjalukku. Malah aku ngerti yèn satemené kowé bakal tumindak luwih saka kuwi.
1:22 Kejaba kuwi, aku sedhianana kamar siji, awit aku duwé pengarep-arep yèn Gusti Allah bakal ngabulaké panyuwunmu kabèh lan aku bali nunggal karo kowé menèh.
1:23 Épafras sing bareng karo aku ana ing pakunjaran krana Sang Kristus, kirim salam marang kowé.
1:24 Mengkono uga kancaku nunggal pegawéan, Markus, Aristarkhus, Dhémas lan Lukas.
1:25 Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus nunggila karo kowé kabèh. Saka
jowonya Gusti Pengeran Kang Moho Gesang…dan Embah Gesang pun sampun tilar)
1:1 Layang saka Paulus, sing katimbalan dadi rasul ora déning manungsa utawa lantaran manungsa, nanging déning Gusti Yésus Kristus lan Allah Sang Rama, sing wis mungokaké Gusti Yésus Kristus saka ing séda.
1:2 Sedulur-sedulur sing bebarengan karo aku uga padha mèlu kirim salam marang pasamuwan-pasamuwan ing tanah Galatia.
1:3 Muga-muga kowé padha diparingi sih lan katentreman déning Gusti Allah, Sang Rama kita lan Gusti Yésus Kristus.
1:4 Supaya kita padha luwar saka jaman sing kebak duraka iki, Sang Kristus wis ngurbanaké sarirané piyambak kanggo nebus dosa-dosa kita, krana enggoné ngèstokaké kersané Gusti Allah, Sang Rama kita.
1:5 Pinujia, Allah kaluhurna ing selawasé! Amin.
1:6 Aku gumun ngrasakaké kowé, déné kokgelis temen padha nyingkur Gusti Allah, sing wis nimbali kowé merga sih-rahmaté Sang Kristus; sarta kowé banjur padha kèlu marang “injil sing ora saka Gusti Allah”.
1:7 Satemené “injil liyané” mau ora ana. Enggonku kandha ana injil liyané mau, awit ana wong sing padha gawé bingungmu lan arep ngowahi Injilé Sang Kristus.
1:8 Senajan aku dhéwé utawa malaékat ing swarga, yèn ngabaraké injil marang kowé sing béda karo Injil sing wis dakwartakaké, nampaa paukumané Gusti Allah!
1:9 Biyèn aku wis kandha, lan saiki dakambali: Yèn ana wong ngabaraké injil marang kowé, sing béda karo Injil sing wis padha koktampa saka aku, wong kuwi tampaa paukumané Gusti Allah!
1:10 Apa srana mengkono mau aku kaya-kaya nuruti karepé manungsa? Ora! Nanging aku manut kersané Gusti Allah. Apa aku golèk pengalemé manungsa? Saupama mengkono aku dudu abdiné Sang Kristus.
1:11 Para sedulur, kowé padha dakkandhani, yèn Injil sing dakwartakaké kuwi dudu karangané manungsa.
1:12 Ora daktampa saka manungsa, lan iya ora ana wong sing mulang bab Injil mau marang aku. Nanging Gusti Yésus Kristus piyambak sing ndhawuhaké Injil mau marang aku.
1:13 Kowé rak wis padha krungu ta bab uripku biyèn. Aku dadi wong Yahudi sing tekun nglakoni saraking agama Yahudi. Semono uga kowé wis padha krungu enggonku nguya-uya pasamuwané Gusti Allah sakatogé, arep daksirnakaké.
1:14 Ing bab nglakoni saraking agama Yahudi aku luwih maju ketimbang karo wong Yahudi liya-liyané. Ing bab netepi adat tata cara sing diwarisaké déning para leluhur, aku luwih keras tinimbang wong-wong mau.
1:15 Nanging krana sihé, Gusti Allah wis milih aku sadurungé aku lair, lan nimbali aku supaya ngladosi Panjenengané.
1:16 Nalika Gusti Allah kersa ngetingalaké Kang Putra marang aku, lan supaya aku ngabaraké Injil bab Sang Putra mau marang bangsa-bangsa sing durung padha wanuh karo Gusti Allah, aku ora njaluk pamrayogané sapa-sapa.
1:17 Aku uga ora banjur lunga menyang kutha Yérusalèm, nemoni wong-wong sing wis padha katimbalan dadi rasul luwih dhisik ketimbang aku. Nanging aku malah banjur lunga menyang tanah Arab, lan bali menèh menyang kutha Damsyik.
1:18 Bareng wis telung taun, aku lagi menyang kutha Yérusalèm nemoni Kéfas (Rasul Pétrus) golèk ketrangan, lan nginep ana ing omahé Kéfas mau lawasé rong minggu.
1:19 Aku ora ketemu karo rasul-rasul liyané, kejaba Yakobus, sedhèrèké Gusti Yésus.
1:20 Sing daktulis iki nyata. Aku ora ngapusi, lan Gusti Allah sing pirsa.
1:21 Sawisé kuwi aku banjur menyang daérah-daérah ing tanah Siria lan tanah Kilikia.
1:22 Nalika semana para warganing pasamuwan ing tanah Yudéa durung kenal karo aku.
1:23 Ngertiné mung saka critané wong liya, yakuwi: “Wong sing biyèn nguya-uya kita, saiki malih nggelar piwulang, sing biyèn arep disirnakaké!”
1:24 Mengkono wong-wong mau banjur padha ngluhuraké asmané Gusti Allah merga saka aku.
bro kowe nulis gini2an! SOpo sing iso hentikno dakwah Salaf, skalipun kowe karo konco2mu gawe blog sing gak genah koyok
Teks Tuladha MC, Pranata Adicara Pengajian | faroidcs
kanugrahanipun kita saged sareng-sareng makempal wonten ing masjid ngriki kangge mengeti Isro’ Mi’roj kanti wilujeng raharja mboten wonten alangan satunggal punapa.
Kaping kalihipun Sholawat ugi Salamipun Allah mugi tetep dhateng junjungan kita Nabi Muhammad SAW lan mugi lumeber dhateng kita minangka umatipun, Amin Allahumma Amin.
Ing kalodhangan punika kula kajibah minangka pranata adicara, mboten sanes badhe ngaturaken rantamaning adicara
Mauidhoh hasanah pengetan Isro’ Mi’roj
Kangge miwiti rantamaning adicara mangga kita sareng-sareng maos surat Ummul Kitab.
Adicara candakipun inggih punika Waosan ayat-ayat suci Al-Qur’an ingkang badhe dipunwaos dening
sampun kalampah sesarengan. Sapunika kita dumugi dhateng pungkasaning adicara inggih punika Panutup lan badhe dipuntutup ngginakaken donga ingkang badhe dipunpimpin dening Bpk Kyai … dhumateng panjenenganipun dipunsumanggaaken.
Bapak saha Ibu ingkang kula urmati, kula minangka pambiwara mbok menawi anggenipun mbeta rantamaning adicara kirang mranani ing penggalih panjenengan sedaya, mboten sanes kula nyuwun gunging samudra pangapunten ingkang kathah.
Mikroblog iku sawijining wangun blog sing para panganggoné bisa nulis tèks cekak sing biasané kurang saka 200 karakter lan mublikasi, supaya dideleng kabèh wong utawa klompok winates sing dipilih déning panganggo kasebut. Pesen-pesen iki bisa dikirim liwat manéka cara ya iku liwat SMS (Short Message Service), pesen instan, surat elektronik, digital audio utawa wèb. Sing mbédakaké mikroblog karo blog liyané ya iku mikroblog nduwèni ukuran sing luwih cilik tinimbang ukuran blog sabeneré. Ananging tujuané tetep padha ya iku panganggo nulis topik tinamtu. Panganggo mikroblog uga bisa mènèhi komentar marang tèks sing digawé déning panganggo liya lan semono uga suwaliké. Layanan iki bisa diundhuh sacara gratis. Ora ana kriteria-kriteria khusus kanggo migunakaké layanan iki, kabèh wong ing saindhenging donya bisa ngayahi aktivitas nulis tèks singkat k nganggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.25, 1 Maret 2016.
bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.logist.univ. bacc. ing. logist.univ. bacc. ing. cgeming.univ. bacc. ing. traff.univ. bacc. ing. comp.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.
anitahake sawiji-wiji dadi pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing sajroning alam adammakdum ajali abadi, Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran
“Sajatine manungsa iku rahsan Ingsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng
salebeting betal mukadas, jumeneng ing baganipun siti khawa.
Kaca-kaca ing kategori "Tembung lan frasa Yunani"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Tembung_lan_frasa_Yunani&oldid=1104638"	Kategori: Tembung lan pitembungan miturut basaBudaya YunaniBasa Yunani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.53, 22 Oktober 2016.
Pit statis utawa sepédha statis iku sawijining piranti ulah raga fitness sing rupané mèmper pit. Ing piranti obahan awak sing mèmper karo obahan manawa ngepit bisa dilakoni kanggo nglatih awak. Pit statis iki biasané kanggo nglatih jantung utawa cardiotraining.
Biasané bisa ditemtokaké manawa pit statis iku saya abot, dadi kwalitasé sangsaya luwih becik. Dadi tegesé wesi kanggo nggawé pit iki luwih akèh.
Jaman saiki pit statis biasa digawé ing China senadyan mèreké Amérika utawa Éropah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pit_statis&oldid=1081965"	Kategori: Piranti ulah ragaPit	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 4 Sèptèmber 2016.
Lir ilir, lir ilir tandure wis sumilir
Cah angon – cah angon penekno blimbing kuwi
aku yo podo rak mudheng ik mas. ketok’e wis cetakan ning kono’e 😀 . ki piye sp ne? kok rak tau muncul toh? hayo sopo sing ngaku sp kudu teko
laporan ilmiyah, maupun altikel ilmiyah.Karya tulis ilmiyah
Ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
kabeh, angawe Parhyangan panembahan jagat kabeh, karajegin antuk Çri Aji Masula Masuli, mwah panjakne sami liang, sami kawulane padha mawedal paras, mwang raramon salwire, Batuh, Pejeng, Tampaksiring….dan
Jaran Waha iniring de prajurit sregep dening sanjata, harep
lan tengen. Sing nyawang ke giwang, apa maneh yen sing
lan tengen. Sing nyawang ke giwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku..... ya iku
Rimba.. Ketemuan? Nyong wong ndesa ndherek mawon..
Mar 20, 2010 @ 08:23:05	Deneng koment sing
rangkah iki nduwé status pulitik kang padha karo departemen metropolitan lan minangka bagéan integral saka Prancis, kayadéné status Hawai minangka nagara bagéan kang dadi bagéan integral saka Amérika Sarékat. Tlatah iki diwakili jroning Majelis Nasional, Senat lan Dewan Ekonomi lan Sosial, milis siji anggota Parlemen Éropah (MEP), lan uga migunakaké euro minangka mata uang resmi.
Saint Pierre lan Miquelon dadi departemen jaban rangkah ing taun 1976, nanging statusé owah dadi Kolèktifitas jaban rangkah ing taun 1985. Status departemen jaban rangkah iku padha karo status departemen metropolitan, nanging béda karo kolèktifitas jaban rangkah lan Teritori jaban rangkah Prancis.
VènetoTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.44, 23 Maret 2016.
LOL* Ayo... tangi! Kerjo maneh... golek duit sing akeh ben iso tuku mobil idaman kuwi. Nek isih kurang yo direwangi jual diri wae, haha *pingsan maneh* :-DWis yo. Timbangane gak posting. Wis akeh seng ngenteni update. Tapi gelem ora gelem iki mung ono posting sing ora mutu
Sekar Ingkang Kasimpen Primpen (Javanese)
Kawula nuwun gusti, abdi dalêm nampèni sêrat paturanipun rèh momongan kawula ing Radyapustaka.
1. Ki Jayawaluya, nyuwun sasêbutan radèn, trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat ing Kartasura.
2. Ki Mas Wignyasadana, nyuwunakên sasêbutan radèn anak-anakipun, ugi trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat.
3. Ki Mas Sastramardaya, nyuwun sasêbutan radèn, trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Sah Alam Akbar ing Dêmak.
4. Ki Mas Arjasayana, nyuwun sasêbutan radèn, trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram.
5. Ki Jagasayana, nyuwun sasêbutan radèn, trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Sapisan ing Kartasura.
Kawula nuwun, sadaya wau pratelaning sajarah aluranipun dumuginipun ing karaton, sampun kawula patitisakên ing Sêrat Sajarah Karaton saha Parisawuli ingkang sumimpên wontên ing Radyapustaka, lêrês sadaya. Namung paturanipun Ki Jagasayana ingkang botên cocog, amargi ingkang kasêbut ing Sêrat Sajarah Karaton sarta Parisawuli punapadene ing sêrat babad, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat ing Kartasura punika putranipun namung satunggal, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ingkang lêlajênganipun
by sithole Ana sawijining calon pegawe ayu, lagi diwawancara … Boss: Bener, apa sing kok tulis ana surat lamaranmu iki? …
Calon Pegawe Ayu: Ingkang pundi, Pak?” …
Boss: Awakmu nulis yen gelem ora digaji …
Calon Pegawe Ayu: Inggih, leres …
Boss: Halah mokal ta! …
Calon Pegawe Ayu: Ingkang salajengipun dipun waos, Pak …
Boss: [karo mbenerke kacamatan…e] asal diblanja ben sasi … KESIMPULANE?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puławy&oldid=1090172"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.47, 14 Sèptèmber 2016.
Gandrung Banyuwangi #MasSayLaros #LareUsing #2016 KEOK KEOK Gending Paju Kreasi Gandrung Mas Say Laros
Tindaké Gusti Yésus lan wong akèh mau wis mèh tekan kutha Yérusalèm. Nuli padha mampir ana ing désa Bètfagé lan désa Bètani, ing sacedhaké Gunung Zaitun. Gusti Yésus banjur utusan muridé loro ndhisiki tindaké,
11:2 dhawuhé: “Kowé padha menyanga ing désa ngarep kuwi. Salebumu ing désa kono, kowé bakal padha weruh belo dicencang. Belo mau durung tau ana sing nunggangi. Uculana, banjur gawanen mréné.
11:3 Yèn ana wong nakoni kowé, apa sebabé belo mau kokuculi, wangsulana: ‘Gusti sing arep nitih kuldi iki. Mengko yèn uwis, arep énggal dibalèkaké menèh.’ ”
11:4 Murid loro mau nuli padha mangkat lan nemu beloné, kacencang ing gapuraning désa, ana ing pinggir dalan. Belo mau banjur padha diuculi.
11:5 Ana wong sawetara sing padha ana ing kono ngaruh-aruhi: “Lho! Beloné kokkokuculi?”
11:6 Murid-murid mau padha mangsuli kaya sapiwelingé Gusti Yésus. Wong-wong mau banjur padha meneng waé.
11:7 Beloné nuli dituntun menyang ngarsané Gusti Yésus. Murid-murid banjur nguculi jubahé, dilèmèkaké ing gegeré belo, Gusti Yésus banjur nitih.
11:8 Wong akèh banjur padha nggelar jubahé ana ing dalan sing dilangkungi déning Gusti Yésus. Uga ana wong-wong sing padha nyoklèki pang-pang sing isih ijo ana ing pategalan, padha dijèrèng ana ing dalan sing dilangkungi déning Gusti Yésus.
11:9 Wong-wong sing padha mlaku ana ing sangarepé lan samburiné Gusti Yésus kabèh padha nguwuh: “Pinujia Pangéran.
11:10 Binerkahana sing rawuh atas asmané Gusti Allah. Langgenga kratoné Sang Prabu Dawud, leluhur kita! Pinujia asmané Gusti Allah!”
11:11 Gusti Yésus banjur mlebet ing kutha Yérusalèm, tindak menyang Pedalemané Allah. Panjenengané mirsani samubarang sing ana ing kono. Nanging sarèhné wis surup, Gusti Yésus banjur tindak menyang désa Bètani, kadhèrèkaké déning para muridé rolas.
11:12 Ésuké Gusti Yésus lan murid-muridé padha tindak menèh saka séda Bètani. Gusti Yésus kraos luwé.
11:13 Saka kadohan Panjenengané pirsa ana wit anjir sing godhongé ketel banget. Gusti Yésus marani wit mau, mirsani mbokmenawa ana wohé. Nanging bareng wis tekan ing kono, mung manggih godhong thok, ora ana wohé siji-sijia, sebab pancèn durung ungsumé.
11:14 Gusti Yésus banjur ngandika: “Wiwit saiki bakal ora ana wong sing mangan wohmu menèh ing selawas-lawasé!” Para muridé padha krungu pangandika kuwi mau.
11:15 Bareng wis padha tekan ing kutha Yérusalèm, Gusti Yésus banjur tindak mlebu ing Pedalemané Allah. Wong-wong sing padha dol-tinuku ing Pedaleman kono nuli padha didhawuhi metu. Méja-méjané tukang ngijoli dhuwit, semono uga bangku-bangkuné wong-wong sing adol dara, padha diglimpangaké.
11:16 Wong-wong sing padha teka nggawa dagangané arep mlebu ing papan pangibadah, padha dicegah.
11:17 Wong-wong mau padha dingandikani: “Apa kowé padha ora ngerti yèn ana tulisan mengkéné: ‘Omah-Ku bakal disebut papan pangibadahé sakèhing para umat.’ Nanging saiki malah kokdadèkaké papan pandhelikané maling-maling.”
11:18 Bareng para pengareping imam lan para ahli Torèt padha krungu pangandikané Gusti Yésus mau, banjur padha golèk dalan bisané nyédani Panjenengané. Wong-wong mau padha wedi karo Gusti Yésus, merga wong kabèh padha kepranan karo piwulangé.
11:19 Bareng wis soré Gusti Yésus lan para muridé padha tindak menèh, metu saka kutha kono.
11:20 Ésuké Gusti Yésus lan para muridé padha tindak, ing dalan pirsa wit anjir sing winginé disupatani Gusti Yésus. Wit kuwi jebul wis mati, nganti tekan oyodé pisan.
11:21 Rasul Pétrus banjur kèlingan lelakoné wit anjir mau, nuli matur: “Guru, wit anjir ingkang Panjenengan supaosi menika sampun pejah.”
11:22 Gusti Yésus ngandika: “Padha ngandela! Menawa kowé precaya marang Gusti Allah,
11:23 kowé padha bisa akon punthuk kuwi, ‘mumbula lan ambyura ing segara’, kuwi mesthi bakal kelakon, angger ora mangu-mangu. Menawa precaya temenan, apa sing kokkandhakaké mau mesthi bakal kelakon.
11:24 Mulané kowé padha Dakkandhani: Menawa kowé ndedonga nyuwun apa-apa, padha precayaa, yèn apa sing koksuwun kuwi wis diparingaké. Dadi apa waé sing koksuwun bakal ketutugan.
11:25 Menawa kowé lagi ndedonga, apuranen kabèh wong sing duwé keluputan karo kowé, supaya Ramamu ing swarga iya ngapura keluputan-keluputanmu.
11:26 [Menawa kowé ora padha ngapura keluputaning liyan, Ramamu ing swarga uga ora bakal ngapura keluputan-keluputanmu.]”
11:27 Gusti Yésus lan para muridé padha tekan kutha Yérusalèm menèh. Bareng Gusti Yésus tindak-tindak ana ing Pedalemané Allah, para pengareping imam, para ahli Torèt, tuwin para pinituwa, banjur padha marani.
11:28 Wong-wong mau padha matur marang Gusti Yésus: “Panjenengan nindakaken prekawis-prekawis menika adhedhasar pangwaos menapa? Sinten ingkang nyukani wewenang dhateng Panjenengan nindakaken menika sedaya?”
11:29 Gusti Yésus ngandika: “Aku arep takon karo kowé saprakara waé. Menawa pitakon-Ku wis kokwangsuli, kowé bakal gentèn Dakkandhani bab wewenang-Ku nindakaké prekara-prekara mau kabèh.
11:30 Coba wangsulana, Nabi Yohanes kuwi enggoné mbaptis olèh wewenang saka sapa. Saka Gusti Allah, apa saka manungsa?”
11:31 Para pengareping imam, para ahli Torèt lan para pinituwa mau banjur padha rembugan dhéwé: “Yèn awaké dhéwé kandha: ‘Saka Gusti Allah’, dhèwèké mesthi bakal takon: ‘Kena apa kowé kokpadha ora precaya marang Nabi Yohanes?’
11:32 Yèn awaké dhéwé kandha: ‘Saka manungsa’, kuwi ora bisa.” (Wong-wong mau padha wedi marang wong akèh, sebab kabèh padha yakin, yèn Yohanes kuwi nabi.)
11:33 Mulané wong-wong mau banjur padha matur marang Gusti Yésus: “Kula sami mboten mangertos.” Gusti Yésus banjur ngandika: “Yèn ngono Aku uga ora bakal ngandhakaké marang kowé, saka ngendi asalé pangwasa-Ku nindakaké kuwi mau kabèh.”
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 41 Markus
arupa bangunan multiguna—minangka gréja Methodis, pusat konferensi lan pamèran, galeri seni, bangunan kantor, lan atraksi turis. Ruang utama bangunan iki amot 2,352 kursi.
Central Hall diadegaké kanggo mèngeti sédané John Wesley. Bangunan iki diadegaké ing taun 1912 ing panggonan Royal Aquarium, Music Hall lan Imperial Theatre, sawijining komplèks hiburan wiwit taun 1876 nganti taun 1903. Central Hall naté dianggo patemon pisanan Sidang Umum PBB ing taun 1946. Minangka tandha maturnuwun, Sidang Umum mutusaké mbiayani pangecètan manèh témbok gréja kanthi werna biru enom - cèt mau isih ana, senadyan wis rada nglothok.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.20, 11 Maret 2013.
Filed under: Uncategorized — 1 Komentar	18 Maret 2011
Ora kaya dina-dina biasane dina iki Nawi katon pucet praupane saben bali saka sekolahane. Dheweke asring ngalamun ana ing ngendi panggonan. Apa maneh yen mangkat sekolah, rasane males lan bingung. Saben liwat nggon sekolahane wae wis sedhih. Barang wus telung dina Bu Lisa nembe nggatekaken menawa anak bungsune sing sekolah ing SMK Swasta ing Pemalang iku asring ngalamun akhir-akhir iki.
“Nang Nawi, ana apa kowe saben dinane ko ngalamun terus?” Kandane Bu Lisa marang anake dhewe sing lagi njagong ana ing amben kamare dhewe.
“Ayo … crita bae karo ibu. Ana masalah apa?” Kandane Bu Lisa maneh ngrayu anake kuwi sing isih katon nelangsa saben dinane.
“Mbokan ibu bisa mbantu perkara apa kang lagi kowe adepi. Kowe kan bisa crita karo ibu …”
Nawi iku bocah kang sregep sekolahe, ora tau mbolos, kalem, pinter, mbekti marang wong tuwane uga seneng melu kegiatan ing sekolahane. Dheweke wus kelas telu iki. Kanca-kancane ya akeh, malah dheweke dadi wakil ketua OSIS. Awit dheweke dadi pengurus OSIS mila dheweke asring melu
Pramuka. Apa maneh surat edaran saka Dinas Pendidikan Kabupaten Pemalang ya wis mudhun kang isine menawi saben sekolahan kususe tingkat SMA/SMK sederajat supaya nganakaken kegiatan perkemahan ana ing sekolahane dhewe-dhewe. Mila pengurus OSIS nganakaken rapat kanggone milih panitia kanggo ngurusi kegiatan kemah mengko. Kang dadi ketuane yaiku anggota seksi kepramukaan yaiku kang dadi Pradanane (ketua kegiatan pramuka). Kleresan Nawi didadekaken sekretarise.
Awit Nawi didadekaken sekretaris mila dheweke asring nggawe surat-surat kanggo kebutuhan kemah mengko. Uga ditugasi nggawe proposal marang sekolahane dhewe kanggo njaluk dana. Tugas iku ya mesti dilakoni Nawi kerana dheweke kagolong bocah kang nduweni tanggungjawab. Anggone nggarap surat mau Nawi dikancani karo Ipul kang lungguhe bareng sakelas.
Dina sawise ujug-ujug ana berita kang nggegerake. Pak guru Zain mlebu maring kelas XII IPA 1 yaiku kelase Nawi. Pak guru matur yen ing kelas iki ana
sore). Pak guru uga matur kang rumangsa njupuk enggal dibalekaken. Jarene dheweke ngerti yen kang njupuk mau bocahe sregep sekolahe, ora tau mbolos, kalem, aktif, uga seneng melu kegiatan ing sekolahane nanging dheweke ora gelem nyebutaken arane bocah sapa, amarga sabenere pak guru iku mung entuk katrangan tanpa bukti lan seksi. Ananging saka ciri-ciri kang wis disebutaken pak guru mau wis jelas bocah kuwi mau yaiku Nawi.
Dina-dina dirasa sangsaya abot. Kanca-kancane sakelas ya ana kang ngandel ana kang ora. Nanging kabeh mau pada bingung yen kuwi bener apa ora. Ana kang ora ngandel amarga wis ngerti sipate Nawi kuwi apik saben dinane ya kagolong bocah kang tanggungjawab. Kang ora ngandel ya ngira yen ngono iku bisa-bisa bae sebab manungsa ora lali saka dosa. Guru-gurune padha katon curiga menawa weruh Nawi liwat. Kaya-kayane saka kedep mripate ngandakake menawa Nawi iku bocah kang ora bener.
Dina ganti dina Nawi sangsaya asing ana ing sekolahane. Kaya-kaya kepengin metu saka sekolahan kuwi sanadyan dheweke ora rumangsa salah. Nanging dheweke bingung lan mikir yen kaya ngono kuwi ora ngrampungaken masalah lan bisa ndadekaken curiga kanca-kancane lan gurune. Pak guru Zain ya ora nindak lanjuti ngendikane wingi. Nggantung kabeh ora ana kamestian.
“Bu … kula diarani nyolong barang wonten ing koperasi Bu ….” Kandane Nawi sinambi mripate katon metu banyune.
“No, kok bisa!!!” Bu Lisa kaget barang krungu anake ngomong ngono. Nanging kerana Bu Lisa kagolong wong kang sabar, dheweke ora terus jengkel-jengkel.
“Kowe ora mungkin nyolong kan?” Kandane Bu Lisa maneh kepengin ngerti jawaban saka anake sekaliyan negesake yen anake kuwi dudu tukang nyolong.
“Boten Bu, kula wanci puniku namung apel damel proposal kagiyatan kemah mangke. Kula dipunkancani dening Ipul nanging wekdal sapunika Ipul ijin wangsul ngrumiyini kula. Kula boten mendet napa-napa wonten ing ruangan punika. Kula namung ngetik Bu ….” Katrangane Nawi sinambi mbrebes mili lohe sansaya banter.
“Lo, ko bisa kaya kuwi? Ya wis nang, angger kaya kuwi ya kowe sabar bae, mengko mesti ketemu sing sabenere. Becik katitik ala ketara.” Kandane Bu Lisa ngadem-ngademi anake dhewe.
Pancen bener Nawi ora njupuk barang apa wae kang ana ing koperasi. Pak guru namung entuk kabar saka juru kebun yen dina sadurunge kelangan kuwi sing bali menyang ngomah keri yaiku Nawi. Kanti dhasar mengkono pak guru nyurigai Nawi kang njupuk barang ing koperasi. Keputusan iku mestine ya wis dirembug bareng guru liyane uga kepala sekolah. Sakbenere barang kang ilang ya ora akeh. Nanging mbok menawa bener Nawi kang njupuk mengko supaya dibalekaken.
Seminggu suwene masalah iku nggantung ora ana tindak lanjute. Awit pak guru ya bingung kerana ora ana bukti lan saksine sapa kang njupuk. Nawi ya ora gelem mbelekaken barang kang
sithik kancane awit dheweke ya seneng dhewekan. Guru-gurune padha katon beda ora kaya biasane. Nawi pingin nangis menawa ngemut-emut masalah kuwi. Saben sholat Nawi ndonga marang Pengeran supaya masalahe enggal dirampungake lan ketemu kejelasane.
Saben guru-guru mulang masalah iku mesti disindir-sindir. Apamaneh yen pak guru Zain sing mulang, kaya-kaya kabeh nyalahaken Nawi nanging ora wani ngarani secara langsung. Perkara kaya mengkana iku kang sabenere aja dilakokaken dening pak guru. Kang bisa ndadekaken resahe murid lan martabate guru mudhun menawa kedadeyan iku ora bener. Ananging tindakan mau dilakokaken
Mbeneri kang mulang pak guru Zain. Pas dina iku Nawi isih sada mriyang, awake panas lan sirahe mumet. Dheweke ijin karo pak guru metu saka ruangan saperlu maring mburi. Sawise Nawi metu saka ruang kelas Ipul ngacungake tangane kaya arep takon
banget kaya dene ana kampanye. Murid-murid padha metu saka jero kelas ora ngurusi pak gurune kang lagi mulang. Angen-angene bocah sadela maneh dasare istirahat kaping pindo. Akhire barang istirahat teka, bocah-bocah mau ngajak-ngajak kelas liyane supaya melu demo. Karan bocah wateke wis enom, sanajan ana kang ora ngerti perkarane ya sing penting melu kanggo rame-rame. Banjur saksekolahan diaturi kabeh. Kabeh rame-rame ana ing ngarep kantor. Kang mimpin Ipul dhewe nganggo microphone sekolahan. Guru-gurune padha kaget barang weruh akehe bocah kumpul ana ngarepan kantor lan padha metu saka kantor kepara ngadhepi bocah-bocah. Intine demo mau njaluk supaya aja gampang nyurigai murid, sebab durung ana bukti utawa seksine. Bocah-bocah njaluk supaya guru-guru padha njaluk ngapura marang Nawi, kerana Nawi ya tergolong bocah kang nduwe jasa ana ing sekolahan. Nanging pihak guru isih ora gelem ngapura sadurunge ana kang ngaku njupuk barang ing koperasi. Akhire demo ora ana kasile namung saka kuciwane, murid-murid padha bali sanajan dorong wayahe bali.
Dina sawuse demo Nawi ora mlebu sekolah kerana isin karo guru-gurune uga karo kanca-kancane sing liya. Padahal dheweke ora kepengin yen ana demo kanggo mbelani dheweke. Dheweke ora mlebu sepisan kerana isin kaping pindhone kerana dheweke pancen isih ora kepenak awake. Dheweke ya ngirim surat ijin marang sekolahan.
Dina candhake wayah sore, ora sengaja juru kebun menangi wong kang menek tembok sekolahan mlebu menyang ruang kantor kang gandeng karo ruang koperasi. Barang diinjen wong mau nuju marang koperasi lan njebol lawang lemarin koperasi nganggo drei. Wong mau njupuki barang apa bae kang ana. Sakwuse rampung wong mau metu saka ruangan liwat cendhela. Ora ngerti yen wis dicegat dening juru kebon wong mau metu terus dicekel lan ditaleni ing saka. Banjur juru kebon mau nglaporake kedadeyan mau marang kepala sekolah supaya enggal diurus. Ora suwe anggone lapor dumadakan ana polisi loro teko menyang sekolahan lan wong mau digawa menyang kantor polisi.
Sawise dijaluki katrangan maling mau ngakoni yen dheweke njupuk barang ana ing koperasi wus kaping pindho iku. Wektune ya padha karo kang kelangan wingi. Ateges kang njupuk barang ing koperasi iku dudu Nawi.
Kabeh dadi ngerti yen kang njupuk barang ing koperasi sekolahan iku dudu Nawi. Akhire guru-gurune nembe padha ngrumangsani salah pangira. Banjur dina candake pak guru Zain makili guru-guru lan bocah-bocah minangka wakil murid nekani omahe Nawi saperlu njaluk maaf sinambi njenguk kerana isih mriyang. Nawi kang mriyang mau dumadakan mari lan bisa sekolah kaya biasane. banjur pengurus OSIS bisa nindakaken
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Warmia-Mazuria&oldid=828149"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 14 Maret 2013.
saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati. —- Bismillâh,
kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang Gusti
Sun tulis kersaneng rasa, rasaning wong tanah Jawa, sun tulis kersaneng ati, atining jiwa kang Jawi, ati kang suci, tanda urip kang sejati, sun tulis kersaning agami, ageming diri ingkang suci. — Hamba tulis
Kang tinulis dudu ajaran, kang tinulis dudu tuntunan, iki serat sakdermo mahami, opo kang tinebut ing Kitab Suci, iki serat amung mangerteni, tindak lampahé Kanjeng
Mugi-mugi dadiho pitutur, marang awak déwé ingsun, syukur nyumrambahi para sadulur, nyoto iku dadi sesuwun, ing ngarsane Dzat Kang Luhur. —
tan kurang, dadi rukune agami Islam, wajib kagem ingkang baligh, ngaqil, eling tur kinarasan, menawi lali ugi nyauri. — Lima
pameksan, Mlebet wonten njroning ati, Dadiho pusoko anggoning ngabdi. — Asyhadu
semanten ugi, banjur sujud tumurun ing bumi, sareng tumakninah ingkang mesti, kinaranan ing tumakninah, meneng sedelok sak wuse obah. — Rukuk
balék, kiat, ngakal, papat sampun kinebatan, wonten maleh ingkang lintu, Islam, balék lawan ngakal, dados sarat
sertané niat, dadi rukun kang kawitan, wukuf anteng ing ngaropah, towaf mlaku ngubengi kakbah, limo sangi ojo lali, sopa marwah pitu bola-
sampun kinucapan, rong sadat kanthi iman, kaleh puniko dereng nyekapi, kangge ngudari budi
Nuli papat kinanggitan, dadi sifat mulyané utusan, sidik, tablik ora mungkur, patonah sabar kanthi srah, anteng-meneng teteping
durungé surup, ati-ati noto ing ati, cawésno opo kang dadi kekarep, ojo kesusu ngonmu lumaku, sakdermo buru howo nepsu. — Ashar
Zakat lumantar ngresiki awak, lahir batin boten risak, menawi bondo tasih luwih, tumancepno roso asih, zakat mal kanthi pekulih. —
brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduhmarang jarwane
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewacures ludhes saka braja
tan ngasorake liyanpara kawula padha suka-sukamarga adiling pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering
bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing
sadinaora bisa diapusi marga bisa maca atiwasis, wegig, waskita,ngerti sakdurunge winarahbisa pirsa mbah-
Ke-160160.sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong
halus padha baris, pada rebut benere garistan kasat mata, tan arupasing madhegani putrane Bethara Indraagegaman trisula wedhamomongane padha dadi nayaka
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrangbergelar pangeran
swargi kang jumeneng ing gunung Lawuhiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumuktimumpuni sakabehing lakunugel tanah Jawa kaping pindhongerahake
padha ganjilsing apik padha kepencilakarya apik manungsa isinluwih utama ngapusihukuman raja
wong golek pangan pindha gabah den interising kebat kliwat, sing kasep keplesetsing gedhe rame, gawe sing cilik kecekliksing anggak ketenggak, sing wedi padha matinanging sing ngawur padha makmursing ngati-ati padha sambat
mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
wedhajinejer wolak-waliking zamanwong nyilih mbalekake,wong utang mbayarutang nyawa bayar nyawautang wirang nyaur wirangselambat-
salah sangsaya bungahakeh bandha musna tan karuan larineakeh pangkat lan drajat padha minggat tan
Ramalan Joyoboyo atau Jayabaya140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
pancen wolak-waliking jamanamenangi jaman edanora edan ora kumanansing waras padha nggagaswong tani padha ditaleniwong dora
waspada143.ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora
Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,
mungsuhira lerep datan ana wani, teguh ayu pajudan.Lamun ora bisa maca kaki, winawera kinarya ajimat,Teguh ayu penemune, lamun ginawa
Mungsuhira datan udani, luput senjata uwa,Iku pamrihipun, sabarang pakaryanira,Pan rineksa dening Yang Kang Maha Suci, sakarsane tineken.
Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa,Patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh,Lan den sabar sukur ing
koyo biasane leng budal. Gak sengojo rahmat kepethuk karo wong wadon. "weh... iku sopo yo?", bathine rahmat nalikone delok wong wadon iku.Tapi rahmat gak gubriss blass karo wong wadon mau. Niate rahmat mong situk, "aku niat ngeluru ilmu, wiss titik." Niat sing mulyo banget khan...Tapi, barang wiss rodok adoh anggenipun mlampah, pethuk maneh karo wong
engko nek nganti delok wajahe cewek iki, bakal onok bencana". Gumame rahmat.Karo sikil sing rodok abot buanget, rahmat nekat yok opo carane supoyo
"Arep neng kampus kae, lha iku dilik maneh sampek". "Lho kuliah neng kunu jugak ta? " iyoooo...."Ngobrol Karo mlaku bareng, rahmat suwi-suwi ora gugup maneh.Wis rodok suwi ngobrol, terus wong loro mau pisah. Rahmat mlaku neng
neng ngisor uwit guede. Koyo onok sing dipikirne. Bathine rahmat Ngertio ngunu aku ket mau tak delok cewek iku. Gak ngertine lha kok uayuuuuuuu........ tenan cewek iku. Uhhhhhhhhhh............ lha nek ayu ngene iki gak maksiat yo.Waduhhhhh......... aku kok lali ora takok jenenge sopo, alamate ngendi, nomor HP-ne piro.=========Cekap semanten anggenipun kawulo cerito, menawi wonten lapate kawulo nyuwun
kautaman, ananging paduka sampun anguningani piyambak nalika kula mêdharakên prasêtya, ingkang dipun sêksèni tiyang kathah, minôngka patumbasan pikramanipun kangjêng rama prabu kalihan paduka, bilih kula botên badhe nuwuhakên wiji. Kangjêng ibu, samangke kula badhe ngambali ucap kula ing ngajêng: kula kadugi nglilahakên wawênang kula manggèn ing jagad têtiga (triloka) tuwin sadaya rajadarbe ingkang langkung aji tinimbang punika wau, ananging kula botên kadugi nglilahakên pisahing watak kula têmên. Kauningana kangjêng ibu, siti sagêd pisah kalihan
watakipun damêl kraosing gêpokan, surya sagêd pisah kalihan prabanipun, latu sagêd pisah kalihan bêntèripun, rêmbulan sagêd pisah kalihan sunaripun ingkang
ngandika malih, dhuh kulup, satriya kang kêndêl lan ambêg têmên, samêngko ingsun wus nêksèni yèn sira iku têtela santosa anggonira ngantêpi marang watak têmên, lan angrungkêbi marang sêsanggêmanira dhewe, nanging kapriye manèh kulup, sarèhning ing wêktu iki ana lêlakon kang ora kênyanan dumadine, môngka mung sira kang kajibah kudu anjunjung sêsanggan kang luwih abot tumraping sira, parlu kanggo nambak kamulyaning para lêluhurira, kang samêngko lagi padha nêmu sangsara,§ Kacariyos caranipun ing Indhu, tiyang ingkang kacurêsan turun, punika jiwanipun botên sagêd minggah ing swarga, amila
kongsi pêdhot, dadi para kadang kadeyan lan santana kabèh padha ora nandhang kasusahan. Mênggah anggènipun ngandika Dèwi Satyawati makatên wau kalihan muwun, ing sêmu amêksa dhatêng Sang Bisma supados karsaa jumênêng nata, tuwin anggarwa putri rôndha kêkalih wau, amila dhawuhipun sang dèwi ngantos nama nalisir saking wêwatoning kautaman. Atur wangsulanipun Sang Birma makatên: dhuh nata dèwi, mugi sampun ngantos kasluru ing pangandika, nalisir saking lêrêsing kautaman, o kangjêng ibu, mugi sampun ngingêrakên lêrêsing watak kasatriyan, awit satriya punika manawi ngantos botên têmên ucapipun, bôngsa satriya botên badhe linuhurakên.
Samantên antêpipun Sang Bisma anggèning nêtêpi sêsanggêmanipun, samangke gêntos ingkang kacariyosakên, minôngka têtuladan ingkang kaping kalih, inggih punika sêsanggêmanipun Pandhawa dhatêng para kadangipun, kados ing ngandhap punika: Taksih wontên sambêtipun.
tanggal kaping 29 Jumadilawal, taun Be angkaning warsa 1864, sarta angèngêti nawala kêkancingane kangjêng guprêmèn katitimangsan kaping 27 Juni 1933, ôngka 1 bab pêpacak murih têtêping kasêtyan lan sungkême para abdine kangjêng guprêmèn marang kangjêng guprêmèn, anggalih uga parlu anane pêpacak mau tumrap para abdi dalêm kabèh, marmane ing mêngko manira andhawuhake pêpacak marang sakabèhe abdi dalêm sapêpadhane padha ora kalilan lumêbu dadi lid, ambiyantu utawa têtulung, marang pakumpulan Pandhidhikan Natsional Indhonesia (P.N.I) Parte Indhonesia (P.I) Pêrsatuan Muslimin Indhonesia (Permi) sarta Parte Sarekat Islam Indhonesia (P.S.I.I) utawa sadhengah pakumpulan kang duwe sêdya ambalela marang parentah, utawa anjalari sudaning tata têntrêm, apadene kang anjalari sudaning sumungkêming para abdi dalêm marang sampeyan dalêm ingkang wicaksana lan marang parentah nagara, sarta kang bakal katamtokake manèh kamot ing layang kêkancingane pêpatih dalêm.
Para abdi dalêm isih kalilan lumêbu utawa lêstari dadi lide pakumpulan politik utawa liyane kang ora anduwèni sêdya kaya kasêbut ing dhuwur mau, apadene uga kalilan lumêbu utawa lêstari dadi lide pakumpulan tunggal gawe (vakbond) kang dhêdhasar lan sêdyane mung ngudi kaslamêtane sagolongane dhewe, samono iku yèn pangrèhing pakumpulan tunggal gawe mau ana salah
Sakabèhing abdi dalêm sapêpadhane, manawa ana kang ora ngèstokake sarta nêrak pêpacak ing dhuwur mau, kêna kaundur saka kalungguhane, yèn parlu ora kalawan urmat.
Kêkancingan iki kadhawuhake marang para panggêdhe, kawadanan sapanunggalane, supaya andhawuhake lan angulat-ulatake karerehane dhewe-dhewe, lan kapacak ing kabar paprentahan, supaya ora ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 7 Rêjêb taun Be 1864 utawi kaping 27 Oktobêr 1933.
Nalika malêm Akat kaping 4/5 Nopèmbêr kapêngkêr punika, pakêmpalanipun para kawula dalêm ing Surakarta (P.K.S) sampun kalampahan damêl konggrès ingkang sasapisan,sapisan. manggèn wontên ing kagungan dalêm alun-alun kidul, kaprênah pojok kidul wetan majêng mangilèn, sanadyan pamirêng kula sarêng kalihan dintên tamtuning konggrès wau, kathah rubedanipun, ewadene para warga P.K.S. ingkang dhatêng kirang langkung wontên 10.000 makatên punika nelakakên bilih para kawula sampun kabuka manahipun, sumêrêp yèn sarana badhe damêl mulyaning praja punika sampun botên wontên
andhatêngi papan pakonggresan wau, andadosakên gambiraning manah kula, dene têka samantên santosaning manahipun para kawula Surakarta, môngka jamanipun sawêg nyarêngi kados makatên, lan malih kathah rubeda-rubeda ingkang angrêribêdi, ewadene botên
Wuryaningrat, bab jêjêripun Narpawandawa gandhèngipun kalihan P.K.S. sarèhning kula manah parlu kauningan para warga sadaya, sêsorahipun pangarsa mulya kita wau, kula têdhak sungging kemawon kados ing ngandhap punika.
1. Sadhèrèk, ingkang badhe kula andharakên punika pamanggih kula piyambak, awit saking dipun têdha dening pakêmpalan P.K.S. sarta kula manah ing wêkdal punika sarana ngicali sêling-sêrêp, ingkang tundonipun angandhêg-andhêgi kamajênganing praja Surakarta, pancèn pêrlu dipun pratelakakên.
2. Kula piyambak mastani dhatêng pakêmpalan punika sae, ugêr ing ngriku gadhah pikajêngan angajêngakên kawontênan, sarta tumindak ingkang limrahipun dipun wastani prayogi, ing babad-babad sampun dumuki mênggah wijining bêbrayan utawi kamajêngan, punika kathah saking pakêmpalan, sanadyan sakawit pamanggih saking salah satunggaling tiyang. Wontênipun makatên, awit adêging bêbrayan pancèn kathah sarta warni-warni bêtahipun, mila bilih badhe ngenggalakên ajênging bêbrayan, inggih kêdah dipun sanggi pakêmpalan kathah sarta warni-warni, ing ngriku kula badhe mratelakakên sakêdhik bab wijining bêbrayan dumugi adêging praja, supados panjênêngan sami sagêd têrang dhatêng pikajêng kula.
3. Nalika jaman kina, Walandi mastani nomadhê, punika gêsangipun tiyang taksih kadosdene kewan, ngolah-ngalih wontên sangandhaping kêkayon, utawi dhêdhumpil wontên ing guwa-guwa, pandamêlanipun namung ngupados têdha kangge badanipun piyambak, satirahipun dhatêng anak bojo, saking bêburu utawi pados ulam, pirantosipun sawontênipun, sela kangge mathak, utawi kêkajêngan kangge mênthung, sanadyan kados kewan, ewadene botên ijèn kados sima utawi abir, èmpêripun kadosdene kêthèk, grubyug-grubyug sakulawarga, nanging botên manggèn ing kêkayon, ugi nate satunggaling sakulawarga kêkêrêngan kalihan kulawarga sanèsipun, rêrêbatan bêtah, rêkaos manawi kawujudakên, ewadene sampun wontên ingkang wani gôntha gêgambaran, wujudipun tiyang agêng inggil, abrit, mripat andik, untu agêng-agêng pêthak, rambut katingal sae, cêmêng ngandhan-andhan, dene panganggenipun ingkang kathah saking kulit kewan, sarupi namung kangge tutup, dados bêdhahan sekengan dèrèng wontên.
4. Sasampunipun jaman grubyug-grubyug ngolah-ngalih lajêng dados jaman manggèn, ingkang dipun dunungi inggih punika papan ingkang gampil pangupadosipun têdha,
wontênipun makatên bokmanawi sampun kagêngên kulawarganipun, inggih lajêng wontên kapalanipun saking sêsêpuhing kulawarga ingkang pinitados angêsuhi, ing ngriku akalipun wiwit katingal binuka, sagêd nênanêm, gêgriya mawi eyub-eyub, kewan botên namung dipun têdha kemawon, salong dipun ingah kangge andhungan têdha utawi kamadamêlakên, ugi adamêl pirantos saking sela utawi kajêng saking sakêdhik, cêkakipun wiwit sumêrêp piguna utawi botên, thukul kapitadosan, kala samantên bêtahipun dèrèng kathah, amargi taksih lugu nyêpaki sakulawarga kemawon.
5. Saking jaman wau lajêng santun jaman cêcampuran, liripun: botên namung sakulawarga kemawon, nanging campur kalihan kulawarga sanès, sababipun, kêrêp sakulawarganipun kajarah rayah dening sanèsipun, punika kulawarga ingkang ringkih lajêng gandhèng kalihan sanès ugi ingkang ringkih, supados lajêng santosa nadhahi panjarah rayah, pandamêlanipun têtiyang lajêng botên maligi, tumrap kulawarga piyambak, nanging ugi nyêpaki kangge bêtahipun sanès, lampahipun ijol-ijolan, arta dèrèng wontên, upaminipun tiyang sugih kapalapêndhêm, pala kapêndhêm. nanging kêkirangan ulam, kalintokakên kalihan tiyang sugih ulam, makatên sapiturutipun. Ing ngriku thukuling pirukunan, kulawarga satunggal ing satunggalipun, ingkang dipun kuwaosakên nyêpêng, kakiyataning pirukunan, saking pilihan golonging kulawarga satunggal ing satunggalipun, mênggah ingkang pêrlu punika dados senapati, wondene kêpala kulawarga dados juru ngrêmbagi sarta taksih prèi, kenging nindakakên ingkang magêpokan bêtahing kulawarga piyambak, tamtunipun wujuding pirukunan sawêg kadosdene adat tatacara padhusunan, dèrèng wontên ingkang kasêrat.
6. Awit saking satunggal-satunggaling tiyang nyambut damêl botên maligi tumrap badanipun piyambak, nanging mawi nyanggi bêtahing kancanipun, dados pandamêlanipun lajêng môntha-môntha, manut kasagêdanipun piyambak-piyambak, ingkang tukang kajêng nyambut damêl bangsanipun kajêng, ingkang tani nyambut damêl têtanèn, mila kêrêp sangêt yêyasan utawi pawêdalanipun tirah, kapêksa kêdah nyade tirahan [ti...]
[...rahan] wau, dhatêng panggenan sanès, dening punika satunggal-satunggaling golongan lajêng sami sumêrêp kakiyatan utawi kasugihanipun satunggal lan satunggalipun, môngka satunggal-satunggalipun golongan sampun sami agêng, manawi anjarah rayah wujuding kêkêrêngan lajêng kadosdene pêpêrangan, ingkang kawon dados rencangipun, gadhah kuwajiban bulubêkti utawi pandamêlan dhatêng ingkang mênang, utawi kaparingakên dhatêng tiyang saking ingkang mênang wau, dene siti toya sapanunggilanipun, jêjêripun ingkang kawon namung lajêng angadhuh kemawon, bawahipun ingkang mênang wêwah agêngipun, saya dangu saya kathah barang ingkang kasade, sabab têbanipun saya wiyar, anukulakên juragan utawi bakul, ingkang pêrlunipun anggampilakên lampahing ijol-ijolan, pamanggènipun milih papan ingkang adhakan, têgêsipun gampil dipun dhatêngi sawarnining tiyang, saha nyêlaki ingkang sagêd ngayomi, murih botên gampil kajarah rayah, kados ta: nyêlaki tiyang ingkang mênang utawi pitadosipun ingkang gadhah wêwênang utawi ingkang kathah prajuritipun, manawi papan wau sampun rêja, para pakriyan ugi lajêng tumut manggèn ing ngriku, madêg panggaotanipun, awit saking makatên wau têtiyang ingkang sajawining papan rêja, amung sade bêbakalan ingkang nata sarta andadosakên dalah nyadèkakên barangipun, inggih têtiyang ingkang dêdunung papan wau, gêgambaranipun lajêng dados kitha, mêngkoni padhusunan, sabab dening kawontênan-kawontênan punika, kapêksa mawi pangrèh ingkang dhêdhapukanipun pangagêng saking tiyang ingkang gadhah wêwênang dhatêng wêwêngkon wau, utawi pitadosipun, mawi rad juru panimbang, ugi saking têtiyang ngriku ingkang katingal langkung, dipun têtêpakên dening ingkang gadhah wêwênang wau, lajêng wiwit kenging dipun wastani madêg bêbrayanipun, amargi lajêng mêngkoni warni-warnining tiyang saha gadhah bawah.
7. Sarèhning gêgayutan gêgandhengan kalihan tiyang warni-warni, sarta tiyang ingkang dêdunung mindhak-mindhak agêng, dados bêtahipun sarta pikajênganipun kathah, mila thukul pakêmpalan-pakêmpalan,
bêbajongan sêsêrêpan, lampahing [lampah...]
[...ing] ijol-ijolan dipun saranani mawi arta, sêsêrêpan aksara saya pêncar, thukul babagan agami
pangadilan kangge ngukumi dhatêng ingkang nêrak parentah, prajurit kangge anjagi katêntrêman, manawi sampun makatên kuwaosipun, môngka botên kêrèh, lajêng nama madêg kaprajanipun.
8. Kabêkta pikajêngan utawi bêtah agêng wau, nanging sampun kadhasaran kawruh saha alusing raos, kamelikan ambawahakên sanès, sanajan lêstari, nanging lampahipun botên mêsthi kagêbag paprangan, nate tumindak saking sarana dagang utawi agami sapanunggilanipun, ingkang kawon lajêng kêrèh, botên kenging sakajêngipun sarta gadhah kwajiban, samôngsa ingkang kêrèh ngantos ical panguwaosipun, inggih nama botên ngadêg prajanipun, lajêng wujud kitha kabawah, kosokwangsulipun ingkang ngêrèh saya agêng panguwaos saha wiyar bawahipun, botên amung padhusunan, nanging dalah kitha-kitha, tamtunipun bêbadan-bêbadan ingkang dipun adêgakên saha punggawa-punggawa saya langkung kathah, upamènipun wujuding punggawa praja, patih, bupati, panèwu mantri sapangandhap, dene panganjur utawi pangagênging praja dipun sêbut ratu.
9. Sadhèrèk, ingkang kula pratelakakên sadaya, punika mêndhêt lêlampahan ingkang limrah, sasêrêpan saking buku-buku Walandi ingkang sampun nate kula waos, dados têgêsipun mêndhêt pêpiridan kilenan, wontênipun makatên, awit buku-buku ingkang isi kawruh wijining bêbrayan dadosipun kaprajan tumrap wetanan, kula dèrèng sagêd maos ingkang nglêmpak utawi cêtha, sanajan kula ngakêni bilih wetanan tamtu wontên bèntênipun kalihan kilenan, sabab dening alam ingkang dipun dunungi kawontênanipun sanès, ewadene pangintên kula pokokipun, mlèncènga botên kathah, amargi adêging kaprajan punika wosipun saking kawontênan sarta lêlampahaning tiyang- tiyang, môngka isènipun satunggal-satunggaling tiyang, punapa kilenan punapa wetanan, sami kemawon, adhêdhasar badan alus sarta kasar. Kajawi
punika kula inggih botên nêdya anjèrèng satunggaling kawruh, pancèn amung mêthiki punapa ingkang sakintên dados prabotipun ingkang kula pikajêngakên, ing ngriki pêrlu kula nyêthakakên, mirit waton saking para sarjana, ingkang dipun wastani praja punika satunggaling bêbrayan, ingkang kêmpaling têtiyang sampun rumasuk gandhèngipun satunggal ing satunggalipun, saha gadhah paprentahan ingkang kuwaos, punapa malih amêngkoni bawah.
10. Sasampunipun praja punika ngadêg, inggih sok mundur utawi curês, kosokwangsulipun wontên ingkang mindhak agêng utawi thukul enggal, mênggah majêng mundur curês thukulipun praja wau sêbabipun kenging kagêrba wontên warni kalih, satunggal kadamêl ing praja sanès, satunggalipun saking kawula piyambak, makatên wau wiwit jaman kina dumugi sapunika kados ta: nagari Walandi nate kêrèh, nanging ugi nate ngêrèh, Polên sapunika madêg piyambak, saking pikajênganipun kawula ngriku, pêthal saking Ruslan, Dhansih (Dantzig) madêg saking rekadayanipun praja sanès, pêthal saking Dhitslan,
sanès, murih têrangipun malih kula badhe mêndhêt kawontênanipun praja Kajawèn, wiwit jaman Majapait praja kita agêng santosa yêktos, ngantos sagêd ngêrèh sajawining tanah Jawi, jaman Dêmak kantun alit prajanipun, dening dayanipun agami, kawulaning praja sami pabênan ngantos pating cruwil, prasasat bupati pasisir madêg piyambak-piyambak, sabab dening praja botên kuwawi nyantosakakên paprentahan dhatêng bawahipun, dumugi jaman Mataram praja kita nama wangsul sawatawis sagêd mêngkoni tanah Jawi, nanging wiwit jaman Kartasura, suda-suda kêrèh ing gupêrmèn Walandi, kawiwitan saking lampah padagangan, dumugi jaman sapunika kantun sawawêngkon Surakarta, mangalèr Bayalali, mangilèn Klathèn, mangidul Wanagiri, mangetan Sragèn tuwin Karanganyar. Ingkang Wanagiri saha Karanganyar kaparêngipun gupêrmèn kawêngkokakên dhatêng kadipatèn Mangkunagaran, sajawinipun punika [puni...]
[...ka] sami kaasta gupêrmèn sadaya. Mênggah panguwaosipun inggih sampun botên sangkêp, kados ta: pangadilanipun kawula pêthal saking praja, parentahipun sampun botên sagêd mêngkoni sadaya têtiyang ingkang dêdunung Surakarta, pulisi punika punapa taksih nguwaosi punapa botên, angèl kadumuk, manawi ningali kawontênanipun Surakarta, lajêng kacocogakên punapa ingkang dipun wastani praja kados pangandikanipun para sarjana ingkang sampun kula aturakên, têmtu lajêng kagambar, manawi praja Surakarta punika upami wujud barang thoklak-thaklik.
11. Sadhèrèk, Narpawandawa punika satunggaling pakêmpalanipun para putra santana dalêm, ingkang gadhah tuju botên namung manah ajênging para warganipun, nanging ugi manah kawontênaning praja, wontênipun makatên, amargi panjênêngan dalêm nata punika kawajiban anggalih praja, môngka santana dalêm punika kulawarganing nata, dados lajêng katut ugi, manawi adêging praja thoklak-thaklik, sanadyan ingkang rêkaos punika sadaya isining praja, dening sami ngênggèni, dados pancèn sadaya kemawon wajib ngrekadaya jêjêripun, nanging kabêkta ingkang kula aturakên wau, Narpawandawa dhawah ôngka satunggal. Mênggah miturut sêtatutên saha katrangan-katrangan tujunipun P.K.S. punika nêdya badhe andandosi kawontênaning kawula Surakarta, dhêdhasar
kawajibanipun Narpawandawa salong badhe dipun sanggi dening P.K.S. manawi sagêd kalampahan andum damêl, Narpawandawa nyaèkakên
ngriku thoklak-thakliking praja enggal sirna, nanging manawi panindakipun pakêmpalan ingkang kula aturakên ing nginggil,
anggèning badhe andandosi pakêmpalanipun, kajawi nama taksih enggal, warganipun kathah, botên namung ing kitha kemawon, nanging ngantos dumugi ing padhusunan, dados sampun tamtu agêng rubedanipun, ewadene kula pitados, ugêr pangrèh P.K.S. kawontênan ingkang nyata botên sakeca kaparêng ngewahi, kosokwangsulipun manawi punapa ingkang prayogi, Gusti Maha Sukci, masthi badhe amitulungi.
Tutuping atur kula pangarsa, sadhèrèk sadaya, kaparênga mêmuja, mulya praja Surakarta. Badhe kasambêt.
Ngrêsiki mripat bayi punika botên pêrlu sabên dintên, amung yèn pêrlu kemawon, inggih punika manawi mripatipun katingal rêgêd. Toya ingkang kangge ngrêsiki botên kenging sadhengah toya, kêdah ngangge toya matêng, dene panyekanipun botên kenging sadhengah kemawon, kêdah mawi kapuk kapas sacuwil, lan malih kapuk wau yèn sampun kangge botên kenging dipun angge malih. Bilih botên wontên kapuk kapas, mawia gombal ingkang alus ingkang taksih enggal, sarta bilih mêntas kangge, lajêng kakumbaha ingkang ngantos rêsik. Kapas utawi gombalan wau yèn mêntas kangge nyeka mripat ingkang satunggal, botên kenging kangge nyeka satunggalipun malih. Dene ingkang dipun seka suluhan lan urang-uranging mripat kalih pisan.
Bilih mripat bayi kathah anggèning ngêdalakên rêrêgêd utawi blobok, nuntên kemawon kapriksakna dhoktêr, sampun talompe, awit manawi ngantos katrajang ing sêsakit mripat ingkang awon, ing salêbêtipun 3-4 dintên [...]Tulisan tidak terbaca. wau sagêd picak. Ananging bilih enggal-enggal nyuwun pita[...]Tulisan tidak terbaca. lare wau limrahipun ing salêbêting saminggu sampun sagêd [...]Tulisan tidak terbaca. --- 183 ---
Jalaranipun bayi katrajang ing sêsakit makatên, punika saking bibiting kruma sêsakit èstri ingkang tumèmpèl ing tangan utawi sandhanganing tiyang ingkang anggulawênthah utawi tiyang ingkang tansah sêsenggolan kalihan bayi wau. Mila sandhanganing bayi sampun pisan- pisan kauwor kalihan sandhanganing sanès, sarta malih manawi badhe anyêpêng utawi anggrayang bayi, tanganipun kêdah wisuh rumiyin ingkang rêsik. Mila sintên kemawon ingkang gadhah sêsakit kados makatên, enggal kemawon nyuwun jampi dhatêng dhoktêr.
Bayi ingkang saras, cangkêmipun botên prêlu dipun rêsiki, awit sagêd rêsik piyambak jalaran saking idu. Bilih pinanggih wontên bayi ingkang katingal atrotol-trotol pêthak lambenipun ingkang sisih nglêbêt, punapadene pucukipun ilat, sampun lajêng kakèndêlakên kemawon, awit makatên punika mratandhani bilih bayi wau katrajang ing sêsakit sriawan. Sêsakit sriawan punika bilih botên enggal-enggal dipun jampèni, sagêd tumêdhak dhatêng wêtêng, satêmah bayinipun lajêng mèncrèt sarta luntak-luntak.
Mila para ibu sabên enjing lan sontên kêdah anuwènana cangkêming bayi, bilih pinanggih wontên trotol-trotolipun pêthak, enggal kemawon kajampènana mawi boraxglycerine ingkang 3%. Jampi wau sagêd tumbas ing apotik.
Dene anggènipun anjampèkakên kêdah mawi jêgul kapas ingkang ngantos ambêndhol pucukipun, jêgul wau kacêlupna ing jampi boraxglycerine saha lajêng kagosokakên ing panggenan ingkang pating trotol pêthak, dene anggènipun anjampèni sasampunipun nêsêp. Bilih salêbêtipun 2-3 dintên sriawanipun dèrèng ical, prayogi kabêktaa dhatêng dhoktêran kemawon.
Wiwit lair bayi punika sirahipun sampun mêdal rambutipun, rambut wau kêdah dipun rêsiki, prayoginipun mawi sikat ingkang lêmês.
[...]nikaTulisan tidak terbaca. agêng sangêt paedahipun, bayi ingkang dipun cukur, punika [...]Tulisan tidak terbaca. trajang ing sêsakit pilêg, tinimbang kalihan bayi ingkang panjang rambuti[...]Tulisan tidak terbaca. nipun bayi sampun dipun cukur.
Tiyang Jawi saha bôngsa Tyonghwa bilih gadhah anak sampun umur 40 dintên, lajêng dipun cukur sarta dipun pupuki êmbun-êmbunanipun. Ingkang makatên punika botên sae tumraping bayi, punapa malih pupuk, punika botên maedahi babarpisan, kenging ugi kacukur nanging sampun dipun pupuki. Mila ingkang makatên punika botên kenging, jalaran sirahing bayi punika sadangunipun kêdah rêsik.
Dene sababipun, kuliting sirah bayi kêdah tansah rêsik, awit kulit wau wontên bolonganipun alit-alit, kangge ngêdalakên kringêt saha bangsaning gajih. Gajih wau dangu-dangu sagêd garing, bilih botên dipun rêsiki saya dangu saya kandêl, warninipun cêmêng, saha lajêng kêmpal dados satunggal, sarta nyokot dhatêng kulit, angèl rêsikanipun, lan malih andadosakên sêsakit, sirahipun lajêng plikêt. Bayi ingkang plikêt sirahipun jalaran saking kirang saening pangupakaranipun, punika asring kêgosot, sarta sirahipun dipun kukuri. Ingkang makatên wau amratandhani bilih sirahipun gatêl, sarta anelakakên bilih tiyang sêpuhipun kirang sae anggènipun ngupakara. Mila sabên dintên sirah bayi kêdah dipun rêsiki mawi sabun.
Plikêting sirah botên sagêd ical sarana sabun kemawon, kêdah dipun osèr-osèri lisah klapa, sarta kakèndêlna kemawon sawatawis jam, lajêng dipun seka mawi toya angêt lan sabun. Manawi sapisan dèrèng sagêd rêsik, kêdah sabên dintên, ngantos ical babarpisan.
Makatên cariyos sêrat karanganipun Mevrouw A. Sterkam, gediplomeerd vroedvrouw (dhukun bayi) ing Bandhung.
Mila manawi kayakinan kula, sarunganipun Kyai Baya wau sampun iyasan anyar, ingkang lami tamtu cara Ngayogya, awit rangkanipun Kyai Baya wangunipun wontên ing pasisir kula asring sumêrêp.
Awit saking pasaksèn: 1. Babad Giyanti, 2. rangkanipun Kyai Kalamunyêng ing
Giri, 3. Rangkanipun Kyai Jalak ing Wôngga, 4. Rangkanipun dhuwung ing Sêmarang ugi wontên kalih ingkang wangun cara Ngayogya, kula nêtêpakên wanguning rôngka ingkang kina punika inggih wangun cara Ngayogyakarta wau.
Peranganipun rôngka ladrang ingkang ngajêng wangunipun buwêng punika nama angkup, wêngku ingkang ngajêng wangunipun bulêd, sarêng nalika nêngahi jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX kirang langkung 50 taun, bulêdipun wêngku angkup kang wradin dados kruwingan, lajêng kalimrah dumugi sapunika.
Ananging iyasan dalêm ing karaton, sarêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sampun yuswa langkung 40 taun, panjangipun sarungan ladrang namung sacêngkang, wangsul kados kina, wêngku angkup wangsul bulêd malih, dumugi samangke iyasan dalêm punika, angkupipun bulêd (botên kruwingan).
Saha kathah iyasan dalêm sarungan wêsi aji, ingkang dèrèng nate dipun rangkani kajêng, sapunika dipun rangkani bêbadhèn kajêng, kados ta: rôngka kudhi, rôngka gada, (ing musiyum ngriki sampun wontên) sapanunggilanipun.
Garapipun rôngka wiwitipun bêsus inggih sajumênêng dalêm ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan ingkang kaping IX kirang langkung 60 taun. Rumiyinipun inggih kirang bêsus rêrampinganipun. Nanging dumugi sapunika malah asring lajêng kabêsusên, ngantos tipis sangêt, môngka sayêktosipun ingkang nama garapan sae punika sanès tipisipun. Dene wêwaton mastani awon saening garapan rôngka punika:
1. Kêkêncêngan. 2. Anjing-anjingan. 3. Alus-alusanipun. 4. Têturutan. 5.
punika mawi widhêng (jangkêpipun nama mata widhêng) manawi anggènipun abdi dalêm, sarta kawula dalêm botên kenging mawi widhêng.
Ingkang dipun wastani widhêng punika tumrap rôngka wangun ladrang saha wujud gayaman, ing perangan gambar ngandhap, sawingkingipun sunggatan ingkang wingking dipun garit wali sarana kaukir, mlampah lajêng buwêng kados ukêl pakis. Ing janggutan ingkang ngajêng ugi kagarit wali kados ing wingking. Tumrap rôngka ladrang lambe angkup ugi kagarit ngantos dumugi pucuk, kados sèrèt.
Tumrap rôngka gayaman, ing lambe gajah kaukir mojok manut dhapuring lambe gajah, kados sèrèt namung botên panjang, kirang langkung panjangipun 4 milimètêr.
Ing jaman kina widhêng ukêl pakis punika wontên ingkang mawi gragèh. Kacariyos punika anggènipun santana dalêm canggah. Manawi sapunika sampun botên wontên ingkang mawi gragèh.
Gotèkipun para sêpuh mranggi bab widhêng.
Rôngka dhuwung mawi widhêng punika ing ngajêng anggenipun abdi dalêm saha kawula dalêm. Dene agêmipun panjênêngan dalêm nata tuwin putra santana dalêm tanpa widhêng.
Ingkang makatên wau saking anggènipun ambedakakên, rôngka anggenipun abdi dalêm utawi kawula dalêm punika, supados cacad, sarana kacorèk pucuk pangot wangun mawi widhêng. Dados rôngka anggening kawula punika saea dipun kados punapa tamtu wontên cacadipun.
Dangu-dangu wontên kaparêng dalêm ingkang jumênêng nata, widhêng kapundhut dados agêm dalêm saha putra santana dalêm. Ing ngriku widhêng lajêng kasaèkakên, ingkang anggarap tukang ukiran, tamtu kemawon ingkang adhakan sae widhêngan garapan tukang ukiran, wiwit punika widhêng botên dados cacad, malah dados sêkar, murugakên sêmu, punika kawula dalêm tuwin abdi dalêm lajêng botên kaparêng rangkanipun mawi widhêng, amung kala jaman punapa ingkang jumênêng nata sintên, kula dèrèng manggih pèngêtan ingkang gumathok.
Cariyos malih, abdi dalêm sarta kawula dalêm punika, nalika jaman satus taun [ta...]
[...un] ingkang kapêngkêr, ngangge rôngka kajêng candhana punika taksih ajrih, mindhak nyamèni agêmipun
Kawiswara: ing jaman sapunika sampun kathah ingkang purun nêrak awisan ing sawatawis, kados ta: numpak kapal, kreta wontên ngalun-alun, angangge dhuwung kêmalon abrit, ukiran tunggaksêmi, wrôngka kajêng candhana ...
Kawiswara: kala ing jaman kina, sawêg têksih kêncêngipun ing prentah, manawi wontên ingkang purun nêrak awisanipun ratu, karampas panganggenipun, nanging pangrampasipun angêmungakên ingkang dados awisan kemawon.
Kawiswara: inggih, kasêbut wontên ing sêrat anggêr arubiru, ing bab ingkang wêkasan pisan, ananging wêrninipun ing pangangge ingkang dados awisan botên kasêbutakên. Taksih wontên sambêtipun.
Bioluminesensi ya iku emisi cahya kang diasilake déning makluk amarga anane reaksi kimia tertemtu.[1] Nganti seprene, bioluminesensi wis ditemokakake sacara alami ing macem-macem makluk kayata cendawan, bakteri, lan organisme ing banyunan, nanging ora ditemokake anan ing tanduran, kéwan vertebrata terestrial, amfibi, lan mamalia. [2] Akeh-akehe plankton duwéni kaprigelan ngasilake pendaran, utamane plankton kang urip ing banyunan laut kang jeru.[2] Ing mikroba, bioluminesensi kang dihasilkan durung dingerteni manfaate, dene ing kéwan liyane digunakake minangka sinyal kawin, predasi, lan perlindungan tumrap pemangsa.[2] Akèh bakteri kang bisa ngasilake bioluminesensi, umume dingerteni
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 3 Sèptèmber 2016.
contentPENTINGIPUN SOPAN SANTUN ING GRIYA LAN ING SEKOLAHAssalamu’alaikum Wr. Wb. Poro rawuh ingkang kulo hormati, Langkung rumiyen monggo sedaya kula lan panjenengan atur syukur dumateng ngersanipun Allah SWT, ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sahingga ing wekdal punika kita saget kempal ing panggenan punika kanthi sehat walafiat. Mugimugi kekempalan kita ing dinten punika wonten gina lan manfaatipun. Shalawat lan salam mugiya tetep kaaturaken dumateng nabi kita Muhammad SAW, ingkang sampun maringi pitedah lan bimbingan dumateng kita sedaya. Poro rawuh ingkang kula hormati. Umumipun ing jaman globalisasi punika katah pengarung lingkungan ingkang kiat sanget tumraping pendidikan, tuwin perkembangan teknologi canggih ing jaman sak punika, kados-kados sopan santun kanggenipun lare-lare meh badhe ical. Ing ngriki kula badhe nyariosaken bab pentingipun sopan santun ing griya lan ing sekolah. Sopan santun punika perlu sanget kangge kita sedaya. Wonten ing kalangan keluarga, sekolah lan masyarakat. Sopan santun punika salah setunggalipun
khususipun lan tiyang jawi umumipun. Pramila sopan santun ing kalangan keluarga penting sanget. Amargi wonten ing saklebetipun keluarga punika wonten bapak, ibu lan putra-putranipun ingkang kedah ngertos unggah-ungguh, tepa
kolowau lan sageto dados contonipun anggota kluarga sedoyo. Dene ingkang putra kedah saged jagi kesopanan dumateng anggota keluarga ingkang langkung sepuh lan
mbangun miturut dumateng dhawuhipun bapak lan ibu. Langkung-langkung ing babakan wicantenan tingkah laku lan tumindak sedayanipun kedah dipun jagi. Para rawuh ingkang kula hormati, Sak lajengipun bab sopan santun ing sekolah. Ing sak lebetipun sekolah punika wonten masyarakatipun ingkang dipunwastani warga sekolah. Antawis setunggal lan setunggalipun kedah jagi kesopanan. Umpaminipun murid datheng gurunipun utawi murid ingkang enem datheng murid ingkang langkung
utawi sopan santun. Sedaya punika menawi dipunlaksanaaken kanthi manah ingkang ikhlas saget andadosaken guyub
pundi kemawon, bilih wonten kaladukipun atur kula bonten langkung, kula nyuwun agunge samudra pangaksami. Nuwun….
RAHASIA KALIMAT SAHADAT DAN HANACARAKA (CARAKAN) | alangalangkumitir
2. Nadyan ora kasat-kasat pasti ana,
3. Careming Hyang yekti tan ceta wineca,
Murba Misesa ing njero-njaba (Widhatulwujud, Esa, Suwiji),
nuwun mugi2 forum meniko dadoso seduluran kang saget nambahi ilmu lan nambahi iman dateng Gusti ALLOH.mbok bilih kerso kawulo usul mbok bilih komenipun kyai sebrang lor empun mboten usah di dawak2ke.Maju terus Kang Kumitir…kawulo rantos tulisan2 kang anyar..
August 19, 2010 – 5:02 pm Bayeim rine, ayem atine/ku.
August 14, 2010 – 8:45 am asswrwb…..
@kyai seberang lor……kyai…nyuwun sih agunging samudra pangaksami,mbok bilih mangkeh wonten klenta klentunipun atur…..amargi kawulo ingkang taksih lare alit lan bocah bade urun rembug…..
August 13, 2010 – 4:54 pm @gareng,,,,,, maksud anda, klo anda mendukung si kiayi seberang lor???
August 13, 2010 – 12:00 pm ass.. nyuwun perso dateng sedoyo mawon ingkang
August 12, 2010 – 2:40 pm ass.. sing ngerti
Pasisir Sanur ya iku pangonan utawa tlatah kanggo pelancongan pariwisata kang misuwur ana ing pulo Bali. Tlatah sanur dumunung ing sebrang Wétan kutha Denpasar, kutha krajan Bali. Sanur dumunung ing Kutha Denpasar.
Pasisir Sanur utamané dadi lokasi ulah raga selancar (surfing). Ombak pasisir Sanur wis misuwur ing kalangan
Sumber: Sunrise di Pasisir Sanur http://www.tujuanbali.com/laladan-wisata-denpasar/95-sunrise-di-pasisir-sanur.html
Bahasa MelayuNederlandsNorsk bokmålBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.19, 10 Juni 2016.
2:1 Sawisé sawetara dina Gusti Yésus rawuh menèh ing kutha Kapèrnaum. Wong akèh padha krungu, yèn Panjenengané ana ing ndalem,
2:2 mula akèh wong sing padha teka mrono. Saking akèhé wong sing padha ngumpul ana ing kono, nganti ora ana panggonan sing sela. Malah ngarep lawang waé uga kebak wong. Gusti Yésus nuli mulangaké dhawuhé Gusti Allah.
2:3 Satengahé memulang, dumadakan ana wong lumpuh arep disowanaké. Wong mau digotong wong papat.
2:4 Nanging saking akèhé wong, wong lumpuh mau ora bisa digawa menyang ngarsané Gusti Yésus. Mulané wong-wong sing padha nggotong nuli padha mbukak payoning omah, pas sandhuwuré panggonan sing dilenggahi Gusti Yésus. Sawisé kuwi wong sing lumpuh mau nuli diudhunaké ana ing ngarsané Gusti Yésus, gumléthak ing peturon lambaran klasa. *lambaran klasa: karo klasané.*
2:5 Bareng Gusti Yésus mirsa gedhéning pengandelé wong-wong mau, Panjenengané nuli ngandika marang wong sing lumpuh mau: “Anak-Ku, dosa-dosamu wis diapura.”
2:6 Nalika semono ana para ahli Torèt sawetara sing uga padha lungguh ana ing kono. Wong-wong mau padha mbatin:
2:7 “Wong kuwi kokwani-waniné nyenyamah marang Gusti Allah kaya mengkono. Awit mung siji sing bisa ngapura dosa, yakuwi Gusti Allah piyambak!”
2:8 Sanalika iku uga Gusti Yésus pirsa apa sing dibatin déning para ahli Torèt mau. Mulané nuli ngandika: “Yagéné kowé padha duwé pikiran mengkono?
2:9 Luwih gampang endi, muni marang wong lumpuh iki ‘Dosamu wis diapura,’ karo muni ‘Tangia, peturonmu angkaten lan mlakua?’
2:10 Aku kepéngin nuduhaké marang kowé yèn Putraning Manungsa kwasa ngapura dosa ana ing bumi kéné.” Gusti Yésus nuli ngandika marang sing lumpuh mau,
2:11 “Dhawuh-Ku marang kowé, tangia, peturonmu angkaten lan muliha!”
2:12 Ana ing sangarepé wong akèh wong sing lumpuh mau ngadeg maknyat, ngangkat peturoné, banjur lunga. Wong kabèh padha kaéraman lan memuji marang Gusti Allah. Wong-wong mau padha muni: “Lelakon kaya ngéné iki kita durung tau ngalami.”
2:13 Sawisé lelakon mau Gusti Yésus tindak menèh menyang sapinggiring Tlaga Galiléa. Akèh wong sing padha marani. Gusti Yésus banjur mulang wong-wong mau.
2:14 Nalika lagi tindak Gusti Yésus pirsa pegawé pajeg, jenengé Lèwi anaké Alféus, lagi lungguh ana ing kantoré. Gusti Yésus nimbali wong mau: “Lèwi, mèlua Aku.” Lèwi nuli ngadeg lan ndhèrèk Gusti Yésus.
2:15 Sawisé kuwi Gusti Yésus diaturi dhahar ana ing omahé Lèwi. Nalika semana pinuju akèh pegawé pajeg lan wong-wong sing dianggep ala déning masarakat, padha ndhèrèkaké Gusti Yésus. Ing antarané wong-wong mau akèh sing mangan tunggal saméja karo Gusti Yésus lan para muridé.
2:16 Ana para ahli Torèt sawetara, saka golongané wong Farisi, weruh Gusti Yésus dhahar bebarengan karo pegawé pajeg lan wong-wong sing dianggep ala déning masarakat mau. Mulané para ahli Torèt mau nuli padha takon marang para muridé: “Yagéné Gurumu kokdhahar bebarengan karo pegawé pajeg lan wong-wong ala kuwi?”
2:17 Mireng pitakoné para ahli Torèt mau Gusti Yésus nuli ngandika: “Wong sing waras mono ora mbutuhaké dhokter; mung wong sing lara waé. Teka-Ku ora nimbali wong sampurna, nanging wong dosa.”
2:18 Nalika semono para muridé Nabi Yohanes Pembaptis lan para wong Farisi lagi padha pasa. Nuli ana wong sawetara padha sowan marang Gusti Yésus lan nyuwun pirsa: “Menapa sebabipun déné murid-muridipun Nabi Yohanes Pembaptis lan para muridipun tiyang Farisi sami siyam, nanging para murid Panjenengan kokmboten?”
2:19 Gusti Yésus ngandika: “Apa kowé tau tumon ana tamu ing panggonané wong mantu padha pasa? Sajroné pengantèn lanang isih nemoni tamuné, para tamu mesthi padha mangan.
2:20 Nanging samangsa pengantèn lanang mau dibedhol lan ninggal tamu-tamuné, lagi para tamu mau padha ora mangan.
2:21 Ora ana wong sing nambal klambi lawas nganggo bakal sing anyar. Awit saupama mengkono, bakal anyar kuwi malah bakal nyuwèkaké klambi sing lawas mau. Dadi suwèké malah saya amba.
2:22 Mengkono uga ora ana wong madhahi anggur anyar ana ing impes lulang sing wis lawas. Awit saupama mengkono, anggur anyar mau bakal ngrusakaké impes sing lawas. Temahan loro-loroné ora kanggo nggawé. Anggur anyar kuduné diwadhahi ing impes sing uga anyar!”
2:23 Pinuju dina Sabbat Gusti Yésus tindak ngliwati sawah gandum, kadhèrèkaké déning para sekabat. Para sekabat mau karo mlaku padha nyethuti wulèn gandum.
2:24 Wong-wong Farisi nuli padha matur marang Gusti Yésus: “Panjenengan pirsani, para sekabat Panjenengan sami nerak prenataning agami kita; sami nindakaken prekawis ingkang dipun awisi ing dinten Sabbat!”
2:25 Gusti Yésus ngandika: “Apa kowé durung tau maca bab apa sing ditindakaké déning Sénapati Dawud, nalika panjenengané lan para prejurité padha keluwèn, mangka ora duwé apa-apa sing kena dipangan?
2:26 Sénapati Dawud banjur mlebu ing Pedalemané Allah, lan dhahar roti cecaosan, sing mesthiné mung kena dipangan déning para imam thok. Nalika semono sing dadi Imam Agung Abyatar. Roti cecaosan mau didhahar, malah para prejurité uga diparingi.”
2:27 Gusti Yésus mbacutaké pangandikané: “Dina Sabbat kuwi gunané kanggo manungsa, ora kokmanungsa kanggo dina Sabbat.
2:28 Mula Putraning Manungsa kuwi uga kwasa ing ngatasé
Ing sawijining dina jam telu awan ngarepaké wektu sembahyang, Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes padha menyang Pedalemané Allah.
3:2 Ing sacedhaké gapuraning Pedalemané Allah, sing karan “Gapura Éndah”, ana wong lumpuh wiwit lair mula. Wong lumpuh mau saben dina digéndhong lan dipapanaké ana ing sacedhaké gapura mau, supaya bisa ngemis marang wong-wong sing padha mlebu ing Pedalemané Allah.
3:3 Bareng wong lumpuh mau weruh Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes arep mlebu Pedalemané Allah, banjur nyuwun sedhekah.
3:4 Rasul loro-loroné padha mandeng wong lumpuh mau lan Rasul Pétrus banjur ngandika: “Ngingetna aku!”
3:5 Wong lumpuh mau iya nuli ngawasaké Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, karo ngarep-arep bakal diparingi apa-apa.
3:6 Nanging Rasul Pétrus ngandika: “Dhuwit aku ora duwé, nanging apa sing dakduwèni iki dakwènèhaké marang kowé: Atas asmané Gusti Yésus Kristus saka Nasarèt, mlakua!”
3:7 Pétrus nuli nyekel tangané tengen wong lumpuh mau, nulungi enggoné ngadeg. Sanalika sikilé lan poloké wong mau dadi kukuh,
3:8 nuli ngadeg maknyat lan mlaku mrana-mréné. Wong mau nuli ndhèrèk para rasul mlebu ing Pedalemané Allah karo lincak-lincak lan memuji, ngluhuraké asmané Gusti Allah.
3:9 Wong akèh sing padha ana ing kono, padha weruh wong mau mlaku lan memuji asmané Gusti Allah,
3:10 lan uga ora pangling yèn wong mau wong ngemis, sing adaté lungguh ana ing “Gapura Éndah”. Mulané wong kabèh padha cingak lan kaéraman bab apa sing wis kelakon ing ngatasé wong mau.
3:11 Sarèhning wong sing mentas diwarasaké mau tansah ngetutaké lakuné Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, mulané wong akèh sing padha kaéraman mau ngrubung para rasul ana ing bangsal, sing disebut “Bangsal Suléman”.
3:12 Bareng Rasul Pétrus pirsa wong akèh mau banjur ngandika mengkéné: “Para sedhèrèk Israèl. Kénging menapa panjenengan sami gumun dhateng lelampahan menika lan ningali kula kekalih, kados-kados ingkang murugaken tiyang menika saged mlampah, margi saking pangwaos utawi kamursidan kula piyambak?
3:13 Allahipun Rama Abraham, Iskak lan Yakub, inggih menika Allahipun para leluhur kita, sampun ngluhuraken Abdinipun, inggih menika Gusti Yésus. Panjenengan sampun ngulungaken Gusti Yésus wau dhateng para pangwasa, lan nampik Panjenenganipun wonten ing ngarsanipun Gubernur Pilatus, senajan Gubernur Pilatus sampun mutus badhé ngluwari Gusti Yésus wau.
3:14 Panjenenganipun menika Tiyang ingkang suci lan leres, nanging sami panjenengan tampik, sarta nyuwun supados Pilatus ngluwari tiyang ingkang damel pepejah.
3:15 Srana mekaten panjenengan sampun mejahi Tiyang ingkang dados sumbering ngagesang. Nanging Gusti Allah sampun nangèkaken Gusti Yésus saking séda, lan kula sakanca neksèni prekawis menika.
3:16 Inggih pangwaosing asmanipun Gusti Yésus menika ingkang ngiyataken tiyang lumpuh menika. Menapa ingkang panjenengan sipati lan panjenengan seksèni menika kelampahan ing salebeting kapitadosan dhateng asmanipun Gusti Yésus Kristus. Inggih kapitadosan menika ingkang njalari sarasipun tiyang lumpuh menika kados ingkang panjenengan tingali samangké.
3:17 Para sedhèrèk, kula mangertos, bilih enggèn panjenengan lan para pengageng panjenengan tumindak mekaten menika margi saking kiranging pangertosan.
3:18 Nanging srana mekaten sampun kelampahan menapa ingkang dipun ngandikakaken déning Gusti Allah kala rumiyin lantaran para nabi, bilih Sang Kristus kedah nglampahi sangsara.
3:19 Pramila sami mratobata lan wangsula dhateng Gusti Allah, supados angsal pangapuntening dosa panjenengan,
3:20 lan Pangéran lajeng badhé nyegeraken nyawa panjenengan, tuwin ngutus Gusti Yésus, ingkang sampun katemtokaken dados Juru Wilujeng panjenengan.
3:21 Panjenenganipun samenika kakersakaken wonten ing swarga ngantos dumugi ing wekdalipun samukawis kadadosaken énggal, kados ingkang sampun dipun ngandikakaken déning Gusti Allah lantaran para nabinipun.
3:22 Sebab Nabi Musa sampun ngandika: ‘Pangéran Allahmu bakal ngutus Nabi marang kowé, saka ing panunggalanmu dhéwé, kaya enggoné ngutus aku. Kowé padha ngrungokna sakèhing prekara sing didhawuhaké marang kowé.
3:23 Sebab sing sapa ora ngrungokaké pangandikané Nabi mau, bakal dianggep dudu umaté Gusti Allah, lan ditumpes.’
3:24 Para nabi sedaya ingkang sampun sami medharaken kersanipun Gusti Allah, wiwit Nabi Samuèl lan para nabi sapengkeripun, ugi sampun sami meca bab jaman samangké.
3:25 Prejanji-prejanjinipun Gusti Allah lantaran para nabi wau sedaya kanggé panjenengan. Mila panjenengan tumut kawengku ing prasetyanipun Gusti Allah dhateng para leluhur panjenengan, inggih menika prejanjinipun Gusti Allah dhateng Rama Abraham: ‘Merga saka turunmu sakèhing bangsa ing salumahing bumi bakal kaberkahan.’
3:26 Kados mekaten Gusti Allah sampun milih lan ngutus Abdinipun, supados ngrawuhi panjenengan rumiyin, mberkahi panjenengan lan nuntun panjenengan sedaya supados nilar margining piawon ingkang panjenengan
Saiki Kusuo no Psi Nan 59 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 59 :
Urip sak dremo titah kang nrimo opo anane tur
Kakawis Girls | Kakawis Men | Kakawis Gay | Kakawis Lesbians
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi. Sawisé dirapèkaké,
panganan) inggih punia organismé ingkang ngélampahi fotosintèsis kanggè pikolèh ènérgi. Sédaya mupangatakén ènérgi saking cahya matahari kanggè ngubah karbon dioksida saha toya dados bahan organik ingkang badhè dipunginaakén ing fungsi-fungsi sèl kadasta biosintèsis saha rèspirasi. Fototrof inggih punika autotrof, ugi dipuntépang dados fotoautotrof, saha mampu damél saè karbon. Tanduran fotoautotrof bèntén kaliyan kèmoautotrof ingkang pikolèh ènèrgi ngélampahi oksidasi donor èlèktron ing bebrayan. Tanduran fotohètérotrof ngasilakén ATP ngélampahi fotofosforilasi lan ginaakén sényawa organik kanggè bangun strukturipun .[1] Organisme fotoautotrof biasanipun dipunsebat dados holofitik.[2] Autotrof utawi autotroph inggih punika nyukani panganan piyambak (auto punika piyambak, trophos nyukani panganan) autotrof nahanaken gesangipun piyambak tanpa dahar punapa kemawon saking makluk urip sanes. Autotrof damel molekul organik saking CO2 saha bahan méntah anorganik sanès. Organismé autotrofik inggih
fototrof maringi nutrisi kaliyan sadaya wujud makhluk urip (sanesipun autotrof kadasta kemotrof). Ing lingkungan darat, taneman inggih punika varietas ingkang paling dominan, ananging organisme fototrof ing lingkungan toya angliputi ganggang (tuladahne Laminariales), protista (tuladhane euglena), fitoplankton, lan bakteri (tuladhane sianobakteri).
kasil saking proses inggih punika amilum, ya iku wujud simpanan utawi cadangan saking karbon, ingkang saged dipunginaaken ketika cahya ingkang wonten sangat kedhik kangge menuhi kabetahan sebuah organisme. Bakteri fotosintetik gadahi suatu zat ingkang asmanipun bakterioklorofil, gesang ing danau lan kolam, lan mupangatipun hidrogen saking hidrogen sulfida, kangge proses kimiawi (pigmen bakterioklorofil nyerap cahya ing bagian-bagian spektrum UV lan inframerah ekstrem ing jawi jangkauan ingkang dipunginaaken klorofil normal). Sianobakteri gesang ing toya tawar, laut, lemah, lan lumut, lan ngelampahi fotosintesis ingkang sami kaliyan taneman.
Sebuah autotrof fotolitotropis inggih punika organisme autotrof ingkang mupangatipun energi cahya, lan donor elektron inorganik (e.g., H2O, H2, H2S), lan CO2 dados sumber karbonnipun.
Zona ingkang saged dipuntembus cahya matahari utawi cahya buatan supados fotosintesis kedadosan dipuntepang dados zona fotik.
Metabolisme Autotrof[besut | besut sumber]
Metabolisme autotrof utawi mikrobia heterotrof ing ilmu biologi ugi dipunsinauni mikrobia autotrof. Inggih punika mikroorganisme ingkang saged mensintesis piyambak kabetahan gesangipun. Sumber energi ingkang dipunginaaken mikroorganisme autotrof inggih punika sinar matahari fotoautotrof lan asil reaksi reduksi oksidasi tanpa ginaaken sinar matahari kemoautotrof. Fototrof lan kemolitotrof saged asring ginaaken CO2 dados sumber karbon saha dipunginaaken istilah autotrof kangge gambaraken gaya hidup ingkang samikaliyan punika. Sedaya mikroorganisme autotrof ginaaken CO2 dados sumber karbon kangge pertumbuhan. Nitrogen punika saking senyawa inorganik kadasta NH3, NO3-,
Tiếng ViệtBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 6 Oktober 2016.
Ing. Gaetano Fede Ing. Andrea Gianasso Ing. Hansjörg Letzner Ing. iunior Ania Lopez Ing.
Pecel pithik • Kesrut • Pecel rawon • Pindang koyong
Meri paayri dadi meri acchi dadi meri cute dadi (My sweet dadi my nyc dadi my cute dadi).
Om: His nautanki started. Dadi gives a slight slap on Rudy face.
wonten alangan satunggal lan sanesipun, dinten sonten Selasa legi puniko (9/11/2010) Presiden Amerika Serikat Barack Husein Obama ngawontenaken tindak jobo rangkah ing tlatah Jakarta Indonesia. Meniko pisawonan Obama ingkang sawau mboten kedaden, awit saderingipun sampun kaping kalih Obawa mboten marem ing penggalih amargi kahanan sakjroning ndalem Amerika Serikat.
Tamu agung ingkang kinormat saking negari “Lik Sam” (Uncle Sam) niku, salebetipun pisowonan kajadwal pinanggih Presiden Susilo Bambang Yudhoyono kapurih ngrembag hubungan Indonesia-Amerika Serikat supados munpangati kagem loro-loroning negari. Saking pinanggihan kekalihipun,
Rebo pahing Obama mabur dateng Korea Kidul. Hatta Rajasa, Menteri Koordinator ingkang bawahi ekonomi ugi ngarep-ngarep, pisowanan Barack Obama saget dados
Katah tiyang gadah penggalih pisowanan Obama saget mumpangati tumraping ekonomi Indonesia. Ananging kulo piyambak
Pangeran Kang Maha Kuwasa (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewé-dhewe. Pituduh 002
Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, anèng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi). Pituduh 003
Pangeran iki Maha Kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.
Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira. Pituduh 005 Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. Pituduh 006
Ketemu Gusti (Pangeran) iku lamun sira tansah eling. Pituduh 007
Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng). Pituduh 008
Aja sira wani-wani ngaku Pangeran, senadyan kawruhira wis tumeka “Ngadeg Sarirå Tunggal” utawa bisa mengerteni “Manunggaling Kawula Gusti”.
Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bendhu saka Kang Murbeng Dumadi. Wewaler 011
Aja mung kelingan lan migatekake barang kang katon bae, sebab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng. Wewaler 012
Aja darbe pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik iya ana, sing ala iya ana, ora beda karo manungsa. Wewaler 013
Aja lali saben ari (dina) eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeranira.
Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolak-waliking jaman ora kisinan. Pituduh 015 Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. Pituduh 016
Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.
Pituduh 017 Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi.
Pituduh 018 Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.
Pituduh 019 Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawene.
Pituduh 020 Manungsa saderma nglakoi, kadyawayang saupamane Pituduh 021 Mulat sarira tansah eling lan waspada. Pituduh 022 Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada.
Pituduh 023 Síng sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali.
Pituduh 024 Nglurúg tanpa bala, sugíh ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake.
Pituduh 025 Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supeye ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kabecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
Pituduh 026 Siíng seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. Pituduh 027 Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.
Pituduh 028 Wani ngalah luhur wekasane. Wewaler 029 Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.
Wewaler 030 Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe. Wewaler 031 Aja lali marang kebecikan liyan.
Wewaler 032 Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene. Wewaler 033 Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe.
Wewaer 034 Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel. Wewaler 035 Aja gawe serík atining liyan lan aja golek mungsuh.
Wewaler 036 Aja sira mulang gething marang liyan, jalaran iku bakal nandur cecongkrahan kang ora ana uwis-uwise.
Aja ngumbar hawa napsu lan aja melik darbeking liyan, mundhak sengsara uripe.
Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe, melik nggendhong lali, ngundhuh wohing pakarti.
Pituduh 039 Sing sapa lali marang kabecikan liyan, iku kaya kewan.
Pituduh 040 Ajining dhiri iku dumunung ana ing lathi lan budi.
Pituduh 042 Ala ketara, becik ketitik. Pituduh 043 Klabang iku wisane ana ing capite. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup).
Yen ula mung dumunung ana untune ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing sakujur badan.
Pituduh 044 Rawé-rawé rantas, malang-malang putúng.
Pituduh 045 Mumpung enom ngudiya laku utama.
Pituduh 046 Sing prasaja, percaya marang dhiri pribadi.
Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul.
Pituduh 048 Wong mati iku bandhane ora digawa.
Pituduh 049 Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.
Pituduh 050 Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan. Pituduh 051 Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.
Pituduh 052 Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu. Pituduh 053 Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.
Pituduh 055 Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, lan pait).
Pituduh 056 Wong pinter nanging ala tumindake, senenge karo wong ala.
Pituduh 057 Wong linuwíh iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes, sepet,bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane.
Wewaler 058 Aja panasten lan aja seneng gawe
Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya antuk kanugrahan adeging bangsa kang “Andana Warih” Pituduh 062 Negara iku ora gunu lamun ora duwe angger-angger minangka pikukuhing negara kang adhedhasar isi kalbune menungsa salumahing negara kuwi. Pituduh 063 Kang becik iku lamun ngerti anane sesantine ngabdi bebrayan agung : “Ing Ngarsa Asung Tuladha, Ing Madya Amangun Karsa, Tut Wuri Handayani”. Pituduh 064 Negara kita bisa tentrem lamun murah sandhang klawan pangan, marga para kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang darbe watak “Ber budi bawa laksana”.
Pituduh 065 Wadyabala pamong praja kang seneng marang kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroniíng praja lan bisa gawe kukuh sarta dadi tamenging nagara. Pituduh 066 Para mudha aja ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara, ungguling bangsa, lan bisa gawe rahayuning sasama. Pituduh 067
Panguwasa pamonge negara iku kudu bisa gawe tentrem para kawulane, amarga yen ora mangkono bisa kadadeyan para kawula ngrebut panguwasaning negara.
Pituduh 068 Negara kuwat iku marga kawulane seneng uripe lan disujudi dening liya negara.
Pituduh 069 Lamun sira dadi wadyabala pamonging nagara, aja sira dhemen kuwasa dhewe. Jalaran yen sira wis ora kasinungan panguwasa maneh, ing tembe bakal ndadekake ora kajening awakira ing tengahing bebrayan. Ngelingana yen sejatine isih ana wong kang bisa ngalahake sira ing babakan apa bae. Pituduh 070
Dene sing mengku nagara ora darbe watak “Ber budi bawa leksana”. Iku bisa njalari wadyabala kang dadi tetungguling prajurit negara kuwi ora sujud maneh lan bisa uga kepingin ngrebut panguwasaning negara. Pituduh 071 Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andheng). Pituduh 072 Perang iku becik laman tujuwane nggayuh kamardikaning nagara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan. Pituduh 073 Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa, kang becik iku kang ditindakake. Pituduh 074
rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli. Mulat sarira hangrasa wani. Wewaler 075 Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, serik yen lagi ora darbe panguwasa. jalaran kuwi-kuwi ana bebendhune dhewe-dhewe. Wewaler 076 Aja mung kepingin menange dhewe kang bisa marekake crahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.
Bapa biyung iku minangka lantaran urip ing ngalam donya. Pituduh 078 Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangerane, Ngabektiya marang wong tuwa. Pituduh 079 Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanagara (trapsila, unggah-ungguh) lan tata krama, kuwi sejatine dudu panutane putra wayah. Pituduh 080 Sapa sing seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedaki nanging aja ditresnani. Pituduh 081 Paribasane tangga iku padha karo bapa biyung. Pituduh 082 Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki nanging aja dimungsuhi. Pituduh 083 Sadumuk bathuk sanyari bumi ditoh pati. (Unen-unen kanggo nggambarake kasetyane marang kulawarga).
Pituduh 084 Mikul dhuwur mendhem jero. (Unen-unen kanggo nggambarake bektine anak marang wong tuwane). Pituduh 085 Anak iku minangka terusane wong tuwa, ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak. Pituduh 086 Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku wohing katresnane putra lan mantu. Pituduh 087
Sayojana iku dohe sepuluh ewu dhepa. Swara kang krungu nganti sayojana, aruming jeneng ngambar-ambar salumahing bumi (dialembana). Pituduh 088 Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utw bagus. Wewaler 089 Aja ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon sugih lan dhuwur drajade, jalaran pangkat lan bandhane wong tuwamu iku mau bisa sirna sadurunge sira warisi.
Wewaler 090 Aja gampang nyepatani anak nganggo tembung kang ora prayoga, jalaran sepatane wong tuwa bisa numusi sarta bisa ngilangake rass bektine anak marang wong tuwane. Wewaler 091
Aja menehi jeneng marang anak sing kurang pantes, jalaran jeneng sing disandhang anak bakale kagawa nganti delahan (akherat).
Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemu
Pituduh 093 Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikiraka kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin. Pituduh 094
Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero. Pituduh 095 Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.
Pituduh 096 Wong golek kemakmuran iku ora kalebu ngoyak kadonyan. Pituduh 097 Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe cilaka lamun saka barang kang ala. Pituduh 098 Wong urip aja tansah kepingin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa-mangsa bisa gawe cilaka. Pituduh 099 Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman.
Síng sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane. Pituduh 100 Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara, lan mboyong putri. Nanging jaman iku ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing nagara.
Wewaler 101 Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajad lan pangkat iku perlu, aja dipamèr pamerake, jalaran bisa mlesedake awake dhewe. Wewaler 102 Aja melik darbeking liyan, marga rebutan rajabrana lan wanita iku bisa gawe congkrahing para sujana lan gawe nisthaning ati. Wewaler 103 Aja seneng mamerake bandha lan
seneng marang wong kang nguja hawa napsu marga akeh bandhane. Jalaran bandha mau bisa gawé cilaka amarga durung mesthi bandha kang resik.
Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget ambekalane sIng ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “Menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab síng durung kelakon. Saupama nyumurupa, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi. Pituduh 06 Sabar
nandhang sakehing coba lan andadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki. Pituduh 107 Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjúr rumangsa “Sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Élinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat. Pituduh 108 Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad. Pituduh 109 Aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge pakarti kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong tanpa isi.
Pituduh 110 “Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa”, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune (polahe), yen nggayuh pepenginan ora maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan. Pituduh 111
meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya.
Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep. Pituduh 112 Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep kepingin bagas kuwarasan, tansah elinga rong prakara iki : 1. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk, dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora. 2. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokakesaka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sirawetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung.
Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan, lan kalungguhan. Mula saka iku aja kibir, jubriya lan aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwíh kuwasa. Pituduh 114 Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi.
Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mengkono mau wis ateges sawijining pamarsudi
sadurunge bilahi. Pituduh 115 Kamulyan lan kanikmataning urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat.
Pituduh 116 Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Allah. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Allah, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Allah.
nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah.
Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi. Pituduh 118 Ana sawenehing wong kang duwepenganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran, nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora precaya marang anane dhewe, dene nganti awake lair ana ing donya.
Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni. Pituduh 119 Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang tumemen lan ora bosen.
krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau?. Pituduh 121 Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane. Parandene ora bakal koncadan ing pangarep-arep. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba : sabar. Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine. Pituduh 122 Ala-alaning kelakuwane wong ora kaya kang sinung watak
wenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan; sing wingi ana ngisor
penganggo, kajaba amrih bagas kuwarasan uga katon apik lan ngresepake. Iki pakulinan kang apik. nanging luwih prayoga maneh yen jroning ati banjur katuwuhan osik : apa saben dina kita uga reresik lan ngupakara batin lan jiwa kita amrih sangsaya apik lan sangsaya resik saka sakehing rereged saka anane cacad-cacad lan panggodha.
Sebab yen badan wadhag kang kena ing rusak iku kita gemateni, geneya jiwa kita kang asipat langgeng malah kita lirwakake pangupakarane?. Pituduh 124 Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan, nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair. Lire, kebatinan kang luhur iya kudu bisa ngujudi pakarti kang luhur uga, kang bisa njunjung lan mulyakake drajading nusa lan bangsane. Pituduh 125 Saka kayungyuning manungsa marang bandha, semat lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman, nglalekake jejering kamangnungsan. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono. Ora ngelingi kepriye wusananing dumadi. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake bandha rajabrana, janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake minangka prabot prenataning jagad.
Pituduh 126 Urip tanpa gegayuhan luhur, bebasane kaya lelawuhan tanpa uyah, sepa tan mirasa.
Gegayuhan bisane kasembadan kudu sinartan ngelmu, jalaran ngelmu mono pancen sangune ngaurip, wondene ngelmu iku tinemu ing laku lan tandang. Sakehing tandang ora becik kelakone yen ora mapan. Lire, bisowa tansah ngelingi marang jantraning kahanan. Wong kang tandang tanduke mapan, angel kepepete, jalaran yen mapan mesthi cepak waspadane. Dene waspede mono sirikane mele lan adoh saka bebendhu. Pituduh 127
Sakabehing tumindak iku panimbange manut kawusanane. Mula murih bisane sampurna, sabarang kang bakal dilakoni lan ditindakake iku luwih dhisik thinthingana lan pilah-pilahna ala becike kanthi weninge nalar/pikir. Yen wis, tumindake kanthi duga lan prayoga, sarta mawa tepa tuladha. Lire, sabarang patrap mau upamakna tumrap awake dhewe, ilangna pangira-ira tumrap awake liyan kang durung disumurupi. Elinga, sapa kang arep mbecikake alam donya iku, kudu mbecikake awake dhewe luwih dhisik.
Pituduh 128 Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane, ora angger kaluwihan bisa kanggo ngadhepi bebaya lan ngentas saka papan cintraka.
Kaluwihan kang tanpa dilandhesi kautaman, kena diumpamakake kayadene wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae, ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian. Pituduh 129 Saben tumindak sejangkah ngilowa marang kinclong-kinclonge banyu samudra sing suthik kanggonan sangkrah, jalaran sakehe uwuh mesthi disingkirake minggir. Saben makarya sapecak, tuladhanen pakartine banyu tritisan, nadyan tumetes mbaka satetes, ditindakake kanthi ajeg keconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja. Pituduh 130 Sapa kang bisa nelukake mungsuh-mungsuhe, dheweke diarani kuwat. Ananging sapa kang bisa nelukake awake dhewe, iya dheweke iku kang luwih kuwat maneh. Pituduh 131 Samangsa lagi ngadhepi urip rekasa prayogane adhepana klawan esem gumuyu. Awit iku wus wujud senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir.
Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanthi ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening, wusanane dadi nekat nuruti pokal kang nerak bebener. Pituduh 132 Sapa kang nganggep apa bae gampang, mesthi bakal nemu akeh rubeda. Sapa kang gampang janji, iya kuwi kang arang netepi. Pituduh 133 Urip tegese mbudidaya ngetog tenaga (berjuwang). Urip nikmat tanpa angin prahara padha karo segara kang mati. Aku luwih seneng ditendhang, dilawan dening nasib, tinimbang diugung. Pituduh 134 Laku jujur kuwi padha karo dhuwit kang bisa laku ing ngendi bae. Pituduh 135 Kang becik lan ala, kabeh mesthi nampa pikoleh, senajanta kadhang-kadhang nampane cepet, kadhang-kadhang alon.
Pituduh 136 Wong kang kinaranan berbudi iku, yakuwi wong sing rumangsa tambah kasiksa yen nyumurupi sapepadhane nandhang papa lan kasangsaran. Runtuhe rasa welase adate banjur sinusul sarana cucule prabeya lan barang darbeke. Nanging pancen angel golek-golekane wong sing kaya mangkono iku. Buktine ora sethithik wong sing mati merga kewaregen, apamaneh wong sing mati amarga kaliren. Pituduh 137 Manungsa kuwi dadine becík miwiti saka njero menjaba. Pituduh 138 Kang waspada marang awakmu dhewe jalaran iya awakmu dhewe kuwi kang mujudake mungsehmu kang paling gedhe. Pituduh 139
Manungsa kang mung ngelingi marang pakartine pancadriyane mono bakal tansah kasinungan rasa dhemen utawa sengsem. Saka Rasa Dhemen banjur kathukulan rasa melik, saka rasa melik munggah dadi nafsu, saka nafsu banjúr nasar pakartine lan sirna bebudene sing wekasane tumiba ing papa, nandhang kasangsaran. Pituduh 140 Wong juweh, kawruhe tumempel ing lambe, kumrecek ngebaki ing pasamuwan, katut samirana mrana-mrene. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ene ing ati wening.
Wetune ora sarana lambe, nanging katampanan ing pucuking pen, mili amber ing kertas putih, rinasakake ing wong sajagad. Pituduh 141 Amrih urip kita tansah nemoni rahayu, aja kendhat nggegulang nandur cipta utama sajroning ati sanubari kita sinartan panyuwunan kang mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih, muga pinaringan nugraha bisa ndarbeni ati kang wening lan jiwa kang utama.
Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingi menawa manungsa ono mula wis keserenan sipat apes lan lali. Sok ngonowa yen ta sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinan yen Gusti Allah ora bakal ora ngudaneni panyuwun kita. Pituduh 142 Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire, ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapkake kanggo
sikep laku kang sarwa dudu. Pituduh 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. Sanadyan maune buthek, nanging yen wis menep, iya banjur bening. Semono uga tumrap pepinginan utawa gegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe
uga bakal kasembadan. Pituduh 144 Yen kepingin nglungguhi pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak degsura, anane mung sarwa kebak rasa tepa salira. Pituduh 145 Ginubel dening rasa “Tansah kurang marem” marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi, sauger ora ngangsa-angsa, sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwíh maju.
Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngaurip.
darbeni iki bakal kita tinggalake kabeh, ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. Apa maneh, sapa kang tansah ngegul-egulake marang donya branane lan gandrung marang pepinginan kang ora langgeng, esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati. Pituduh 147
Batiné wong kang bisa ndarbeni ati nriman iku tansah ayem lan tentrem, marga satingkah laku tansah linambaran keyakinan kang kandel marang kadar peparinge Pangeran. Nriman ora teges wis marem apa anane, nanging suwalike kepara malah sungkan meneng. Mung bae ora grusa-grusu kaya tumindake wong kang nduweni sipat ngangsa-angsa kaya ora gelem ngakoni karang anane pandum.
Abot-aboting coba tumraping ngaurip iku malah ora kaya wong kang lagi kebyukan sihing Gusti Allah. Yen lulus saka pandadaran bisa dadi manungsa kang kajaba gedhe sih kadarmane uga wicaksana lair batine. Nanging yen ta ora teguh imane, wong kang lagi kabombong ing donya arta lan keladuk rumangsa sarwa kuwagang mbendung segara njugrugake gunung mau istingarah bakal koncatan kawaspadane. Kejaba lali marang sangkan parane uga lali yen sakehing drajat lan semat dalasan tekan nyawane dhewe pisan iku mung lugu barang titipan kang sawayah-wayah bisa dipundhut bali dening Kang Kagungan.
tanjakakekanggo nindakakepangibadah. Élinga ye pati iku lawanging akheat, denelaku ngibadah iku kang bisadadi sarana nggampangake manungsa tumekane marang ing lawang mau kanthi rasa pangrasa tobat lan sumarah.Suwalike, jiwa raga kang ora kanggo tobat nalangsa ing Gusti Allah iku ora beda kaya anggana bandha kang ora dijakati lan ora ditanjakake kanggo penggawe kabecikan.
Pituduh 150 Yen sira pinuju nandhang bagas kuwarasan, elinga yen nalika kena ing lara, suprih sira tetep bagas kuwarasan kanthi sesirik prakara-prakara kang mbiyen nyebabake lara. Yen ing nalika sugih, elinga yen kena ing pekir, lekas sing kaya mengkono mau kanggo ngawekani amrih sira ora gampang kadunungan pikiran seneng pamer lan sesongaran. Kawruhana, iku kepara nuduhake pratandha yen dheweke iku sejatine wong kang tuna ing rasa welas asih lan miskin ing kawruh. Pituduh 151 Kita manungsa iki ora kena tansah ngantu-antu tekane wektu kang becik, jer wektu kang becik iku sejatine kudu kita dhewe sing gawe. Kita kudu tansah eling yen sabarang tingkah lan tanduk kita ing dina kang siji iku nggawa keputusan tumrap dina sijine. Dene dina kang pungkasan iku kang mutusake sakabehing wektu lan dina-dina kang wis kapungkur. Mula sadurunge kita umapak marang dina pungkasaning urip, dipadha bisa nglungguhi marang jejering urip manungsa. Pituduh 152 Wong nandhang lara mono akeh sing merga anggone ngombe lan memangan kliwat taker lan tanpa pilíh-pilíh. Mula kanggo nyandhet ubaling hawa marang bab sakarone mau, dibisa marsudi nyuda nuruti kecaping lidhah sarana nglakoni pasa kang mengku ancas nyingkiri sadurunge katamaning bilahi. Pituduh 153 Wong kang lagi kasinungan kabegjan lan kamulyan iku dibisa marsudi amrih langgeng, aja banjur kalimput watak jubriya lan sembrana sing sisip sembire bisa kejlungup tiba ing kasangsaran. Yen wis mangkono mung rasa getun lan piduwung sing kari ing pamburine.
Pituduh 154 Hawa napsu lan watak angkara iku sawutuhe manjing ing dhiri pribadine dhewe-dhewe.
Yen diumbar ngrebda bakal gawe “Bencana lan kasangsaran”. Suwalike yen bab mau bisa dikendhaleni bakal njílma dadi watak “Sabar lan prasaja”, tulus eklas aweh pangapura marang sapadha-padha sing gawe kaluputan. Pituduh 155 Tapaning ati iku mung temen, yen tapaning nyawa mung eling. Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae, adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase, kabeh pangajabe bakal kecandhak. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep mantep tanpa mandheg-mangu lan tolah-toleh, saengga sabarang kekarepane bakal ginayuh. Pituduh 156
Wong iku yen lagi nandhang lara lagi bisa ngrasakake sepira mungguh begjane wong kang kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. Nanging suwalike, wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Sangsaya adoh kelingane, sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat, ilat, lan telih (wadhuk, weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine, yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan. Pituduh 157 Manungsa pinaringan dening Pangeran peranganing awak kang kalarasake karo gumelaring bebrayan. Pinaringan mripat loro, perlune supaya akeha kang dideleng, ya kang ngenani uber ingering alam, ala beciking kahanan, lan owah gingsiring jaman. Lire, supaya linarasna kanthi lantiping panggraita. Pinaringan kuping loro, murih akeha swara kang dirungokake, nuli
loro, supaya akehe kang ditandhangi, pilihen kang murakabi kanggo bebrayan agung. Pituduh 158 Pancen ora ana wewaler ing jagad iki tumraping wong kang nglumpukake donya brana. nanging kita kudu tansah eling yen donya brana mono dudu panggonane kalanggengan.
Nabi Muhammad wus paring sabda : “Ora prayoga ninggalake kadonyan marga nglakoni akherat. Nanging jeneng wong kang nistha sapa kang ninggalake bab akherat marga mung golek donya brana tanpa waspada marang pungkasaning dumadi.” Pituduh 159 Brangating ati sabisa-bisa kendhalenana, aja diububi nganti muntab dadi ubaling nepsu.
Kayadene nyirep geni sarana lenga. Napsu amarah mono isih tetep bakal tansah
Elinge ati lan meneping pikir bakal numusi mulure budi kang tundhone bisa dadi panyirep sakehing pakartining setan. Pituduh 160 Wong kang ringkih iman lan batine bakal gampang dadi jujugane durjana apus-apus kang pating sliwer golek mangsan. Pirang-pirang kehe wong kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus.
Mula ditansah waspada, aja lirwa ing kaprayitnan. Pituduh 161 Samangsa-mangsa thukul pletiking pikir kang kasarung dening ubaling nafsu ala, yogyane sumenepna sauntara. Yen bisa kaya mangkono karan wong wicaksana, jalaran kejaba bisa ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau.
Wusana rahayu kang tinemu merga bisa sumingkir saka memala kang teka arep ngreridhu awakmu. Pituduh 162 Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna. Kapisan saka kaluputane dhewe, kang kapindho merga saka pokale dhewe. Sing kapisan iku paribasane tanem tuwuh kang tansah kodanan lan kepanasan ora diopeni, dene sing kang kapindho paribasane tanem tuwuh kang tansah diapek asile nganti ora kober thukúl godhonge. Pituduh 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene
donya mono dadi trajuning akeh sethithike pandummu.
Yen gelem nalusuri sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong gawane nacad lan ora dhemen marang kita, katimbang mitra katruh raket kang tansah ngalembana. Awit panacad bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana kepara bisa nyababake wong kerep dadi lali. Pituduh 165 Manawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik, aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe mburi bisa malíh kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane urípmu. Pituduh 166 Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing diajak nyatur wong kemplo, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid : “Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu peceren malah saya nuduhake blentonge pambegane”. Pituduh 167 Tembung kang prayoga kang kelair mung marga kadereng dening dayaning hawa napsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadine dhewe kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik naging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan krasa marem kang gedhe dhewe.
Pituduh168 Siji-sijining dalan amrih kaleksananing gegayuhan, yaiku makarti kang sinartan kepercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi. Yen kita mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep bae, tanpa tumandang lan makarya minangka srana panebuse, wohe ya ora beda kaya dene ing pangimpen. Cilakane maneh, yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pangangen-angen, wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kakewuh (wedi kangelan). Pituduh 169 Ora beda karo rob lan suruding segara, kahanan uriping manungsa iku uga ora bisa uwal saka bungah lan susah. Kang perlu dicilengi ing kene yaiku
marang dhirine lan ora mupus, apadene tansah percaya marang Kang Kagungan Panguwaos. Pituduh 170 Menangi jaman rebutan rajabrana, akeh wong kang padha kalimput, melu-melu tumindhak nistha. Ora eling yen sejatining urip ing donya iku ora ngupaya rajabrana bae, nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe. Urip ing satengahing godha rencana, nanging tetep tumindak utama, presasat tapa ing satengahing coba. Sapa kang santosa ora bakal tumindak sasar.
Mula tansah ngugemana sebuting pitutur : “Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe sasar, isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama”. Pituduh 171 Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka mau, sira banjur kaya wong seje (owah), malah bisa “Aji godhong jati aking”. Pituduh172 Sapa kang katrem merga lagi pinaringan kekuwasaan iku sejatine malah dadi sumbering dununging wong lali, gampang lirwa ing kaprayitnan, lan gampang kapilulu ing pakarti dudu.
Awit yen lagi kuwasa, adhakane banjur ngangsa-angsa kegedhen panjangka.
Kanggo nggayuh panjangkane, sakehing cara ditempuh. Ora maelu senadyan nganti mentala gawe sangsarane mitra karuh. satemah mung dadi leletheg kang luwih aji uwuh. Pituduh 173 Ilat kuwi sawijining pedhang kang landhep, kang bisa mateni senajan tanpa ngetokake getih.
Pituduh 174 Ora ana critane wong kejungkel iku marga kesandhung watu gedhe, sing mesthi merga kesandhung watu sing cilik.Yen tatuwa ya marga saka watu krikil-krikil sing lancip-lancip.
Bab mau aweh pituduh supaya kita aja nyepelekake marang barang sing katone sepele ora mingsra, naging sejatine kepara malah gampang dadi dhadhakane wong njungkel njempalik tiba ing papa. Pituduh 175 Wong sugIh sing lumuh kelangan bandhane nadyan kanggo keperluwane dhewe iku ora liya sababe marga tansah kuwatir yen dheweke tiba ing kemlaratan. Nanging ora ngertiya yen dheweke ing wektu iku sejatine wis padha karo wong mlarat. Uripe kepara luwih sangsara katimbang wong kesrakat, kang batine tansah ora narimakake marang adiling Kang Murbeng Dumadi. Pituduh 176 Dereng nedya pamer utawa riya iku terkadhang muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika kita pinuju sesrawungan karo wong liya. Mula prayoga kita tansah waspada ngendhaleni dhiri. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela (cetha), utawa ngedheng. Becik kita singkiri.
Wondene dereng sajroning laku panembah, arang kang disumurupi wong liya. Luwih-luwih yen lagi kapinuju ana ing papan kang sepi. Sok ngonowa elinga, yen Gusti Allah iku tansah ngudaneni. Pituduh 177 Kabeh salakune (tumindake) wong bodho iku esthine nggawe hikmah lan piwulang becík tumraping wong kang ahli budi. Awit saka samubarang kang ora becik kang dilakoni wong bodho dening para ahli budi banjur kari ngemohi lan dadi pandoming urip kang perlu disiriki lan disingkiri. Suwalike wong bodho sungkan nyuplik lelakon becik kang dialami para ahli budi.
Mula ora jeneng aeng yen akeh para bodho sing uripe tetep kasurang – surang lan para ahli budi kang tansah rahayu ing uripe. Pituduh 178 Aja sok rumangsa tinitah apes nganti gawe pepesing sêmangatmu. Malah prayoga dinarima marang apa kang wis sira tampa saka kanugrahaning Gusti Kang Maha Kuwasa.
Awit ngelingana menawa ora kurang-kurang titah kang luwih cingkrang lan luwih cacad tinimbang sira, suprandene dheweke babar pisan ora kawetu nutuh marang Gusti Allah. Kang mangkono mau ora liya marga saka kandele imane lan yakin marang kwadilaning Pangeran Kang Maha Kuwasa marang sakabehing lelakon kang dumadi ing jagad raya iki. Pituduh 179 Ngalembana lan panacad iku padha bae panindake. Lire, tarikane napas padha, kedaling ilat padha lan obahing lambe ya padha. Sok ngonowa najan rekasane utawa gampange padha, nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate, uga malah sering kosok balen. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek dadakan nandur rasa memungsuhan. Pituduh 180 Aja ndarbeni pepinginan dadi wong kang linuwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diandela wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae barang rembugira kanthi becik, patitis lan maedahi. Karo maneh tindak tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang ndhakik-ndhakik nanging kang durung kabukten ana ing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug “Keplok lumah kurepe” karo tindakira.
Pituduh 181 Kang kinaran manungsa winasis yaiku wong kang wis kaconggah mbenerake tindak kang mlenceng. Dene asor-asoring budine manungsa iku ora kaya wong kang mlencengake tindak kang wus bener. Adate sipat kaya mangkene iki thukul marga kasurung dening ati drengki srei.
Kamangka sapa kang ngadani ati drengki lan panasten iya ing wektu iku dheweke wiwit nyiksa ing awake dhewe, lan uripe ora bakal bisa tentrem. Pituduh 182 Samangsane kowe diclatu wong kanthi sengak aja kok wales sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer, ya klawan laku kang kaya mangkono iku, kowe bisa ngendhakake watakkang panasbaran, lan bisa ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis. Pituduh 183 Ing ngendi dununge pamarem lan katentreman ? Saking ungele mapanake rasa, nganti meh ora ana wong rumangsa marem lan tentrem uripe. Sabanjure banjur kepiye ? Iya kudu tlaten ngolah budi. Doh ana rasa meri lan drengki amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkír.
Pituduh 184 Tepa slira lan mawas dhiri iku dadi obring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih umraping ngaurip. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan dak-wenang marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang kekurangan lan cacade dhewe, saengga wusanane thukul greged ndandani murih apike. Pituduh 185 Kita iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya, ana siji engkas darbek kita kang ora kena ginrayang lan ora kasat mata, nanging ajine tan kena kinaya ngapa, yaiku osiking ati kang ajeg ngelikake kita marang lurusing laku samangsa kita ketaman pletiking cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg nindakake laku ngiwa. Mula poma-poma, tansah bisowa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sapari-polahmu tumuju menyang karahayoning uripmu. Pituduh 186 Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur.
Ya dhuwur ing bab lahire, uga ing batine. Lire, sing murakabi kanggo dhiri pribadine, sumrambahe tumrap bebrayan agung. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir bae, ateges mung mburu drajat, semat lan pangkat. Durung aran jejeg uripe. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuraning batin, ateges ora nuhoni jejering manungsa ing alam donya, yaiku tumandang ing gawe. Pituduh 187 Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi pagaweyan wis dipantok dhisik sarana tembung “Ah, aku ora bisa”. Dayaning tembung “Ora bisa” satemah numusi ora bisa temenan. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Luwih dene maneh banjur lumuh ing pambudi. Samubarang kang diudi ora bakal dadi. Kang ora diluru tangeh bisane ketemu.
Mula percayaa marang dhiri pribadi. Ciptanen kanthi mantheng ing ati lan enggal makartiya.
Kekuwataning manungsa iku dumunung sajroning cipta, sauger sinartanan pamarsudi klawan temen-temen. Dayaning cipta cetha bakal nekakake sedya.
Aja sok nggresula !, Wruhana yen pangresula iku sawijining mala, dene panggresah mono agawe bubrah. Yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane kang kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. Síng sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab ngrekasane anggone urip, wong mau presasat mbutoni sumbering pangupa-jiwane dhewe.
Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi. Pituduh 189 Yen kowe kepingin mulya uripmu, lakonan apa kang kok gagas-gagas rikalane kowe nandhang sengsara utawa lara. Awit ing mangsa-mangsa kaya mangkono mau manungsa banjur ketuwuhan budine kang murni, yaiku watak kang sarwa kebak welas-asih lan ngerti sepira perlune wong kang tansah ambudi amrih aja nganti nemoni kacingkrangan. Pituduh 190 Wong kang wis kinaran “sukses” iku, yaiku : wong kang wis ngetog kadibdyane, ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idham-idhamane laras karo kepinginane.
Tekane “sukses” durúng ateges tamating crita, nanging malah kudu tansah luwih waspada, prayitna lan ngati-ati. Jalaran adhakane wong sing wis “sukses” iku banjur kurang kaprayitnane, sembrana lan gumampang ing sabarang tumindake, kang luput sembire bisa klenggak.
Mula sawijining “sukses” iku anggepan kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining penggayuh becik. Pituduh 191 Saben wong mono pancen nduweni nafsu. Awit tanpa nafsu wong ora bakal duwe krekat kepengin maju. Mung bae wong kudu bisa milah-milahake nafsu endi sing kudu dicandhet, lan nafsu sing kepriye sing kudu diunggar. Nafsu kang bakal nekakake bilahi tumraping awake dhewe lan wong liya kudu bisa dicandhet, dene nafsu kang perlu diunggar yaiku nafsu kang empane tumuju marang karahayoning sapadha-padha. Pituduh 192 Hukum alam wis netepake, sapa kang nandur mesthi ngundhuh. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ing tembe iya aja ngarep-arep yen bisa bakal panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk, nandura wiji cipta lan penggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pait getire wong kang bibite ditandur dening wong tuwane.
Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah, jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Karep lan sedya, jangka lan panuwun, iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug. Dene kekarepan iku kudu ana kanthine, yaiku nalar utawa pecahing nalar. Jalaran kekarepan kang tanpa nalar iku ora beda karo karepe bocah cilik. Kejaba tanpa teges, uga sok tanpa wasana, satemah ora ana dadine. Pituduh 194 Sebab-sebab kang gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane pikiran kang sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane pikiran dadi
ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa, jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki. Klawan mangkono istingarah kowe ora bakal ngedhap ngadhepi sakehing lelakon. Pituduh 195 Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. senajan dingresulanan sedina ping pitulikur, ora bisa owah nasibe. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat. Wong sambat iku kena bae, nanging yen isih keduga aja dhemen sambat. Ngresula bisa dadi mala, panggresah bisa gawe bubrah, dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat, jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung gayuk-gayuk tuna, apa kang digayuh tanpa ana kabul wusanane. Pituduh 196 Dhasar premati tumraping
bae ora mujudake gaman pamungkas tumrap kasembadaning sedya. Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae, tanpa mengkoni ing budi santosa, atine gampang miyar-miyur, gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya, ubayane banjur mbalenjani. Pituduh 197 Ora ana tindak kang luwih dening mbebayani lan ndrawasi marang awake dhewe, kejaba nindakake pegaweyan kanthi srempeng sing juntrunge mung ngoyak derenge panguwasa, drajad lan bandha. Pakarti mangkono adate ora mempan marang pitutur becik lan panemune liyan kang wigati, anane mung rasa melik kang nggendhong lali. Pituduh 198 Siji-sijining marga amrih kaleksanane gegayuhan iku ya kudu sarana makarti. Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae, tibaning enggon mung kaya ing pangimpen. Luwih-luwih menawa salagine nggagas-nggagas mau kaselak kesusu ngrasakake kanikmatane pengangen-angen, wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh. Pituduh 199 Ngakoni kaluputan iku ora ateges ngasorake dhiri. Nanging sawijining tandha yekti yen wong mau wis bisa kinaranan maju satindak ing laku kautaman. Kosokbaline sapa kang suthik ngrumangsani kaluputane, ateges wong kang ora nduweni budi pekerti. Wong kang ora nduweni donya brana iku sinebut mlarat. Wóng kang ora nduweni pikiran iku luwih mlarat. Dene wong sing ora kadunungan budi pekerti mono klebu mlarat-mlarate wong. Pituduh 200 Kang kok kandhakake putih iku durung karuwan putihing (sucining) ati, bisa uga mung wujud putihing pupur sing kandel waratå. Lan sing kok kandhakake abang iku durung tinamtu abanging (kekendelaning) bebener nanging bisa uga mung abange lambe kang keconggah njlomprongake marang jurang kang jero. Dene sing kok kandhakake resik, iku durung mesthi resiking ati, nanging adate mung wujud resiking sandhangan rinengga ing sotya abyor kang bisa mblerengake mripat. Pituduh 201 Ngunggar wetuning kekendelan sing mung kadereng saka dayaning pangojok-ojok iku kerep ora murni. Tandang lan trajange kang akeh banjur mung kabrongot panasbaran. Wusanane malah sok bakal nunjang palang, bebathene
sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi, niyat leladi marang sapepadhane titah. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi. Pituduh 202 Teteping rasa kamanungsan iku ora marga saka kawruh lan kapinteran kang wis dianggep luwíh luhur ing salumahe bumi, nanging mung jalar saka kadunungan telesing rasa asih marang sapepadhaning tumitah. Dene rasa asih mau cinipta saka patrap anggone reksa-rumeksa lan sugih ing pangapura sarta tansah kinanthenan pangucap lan pasemon síng bisa gawe resep lan ora natoni atining liyan. Kawruhana, menawa kapinteran kang ora kinanthenan kautaman iku sejatine luwih mbebayani tumraping bebrayan katimbang karo bodho kang linambaran ing budi rahayu.
Nglengkara wong bisa luwar babar pisan saka panggodha. Sebab, sumbere panggodha iku ora liya iya mung saka awake dhewe. Sing sapa mung nyingkiri panggodha kang kasat mata bae, ora dibedhol tekan oyod-oyode, adhakane bakal ketaman pakewuh lan godha kang luwih gedhe maneh. Sok ngonowa yen wong tlaten lan sareh, kanthi kencenging tekad kang gilig, mesthi bakal bisa mentas saka reridhu. Aja mung mandheg ing panggrantes, nutuh awake dhewe, apa maneh yen nganti nguman-uman marang wong liya. Pituduh 204 Yen ing donya iki manungsane sing sugih uripe ora mbethithil, kepara malah dhemen tetulung marang kang kecingkrangan, dene sing duwe kepinteran adoh saka karep kanggo minteri liyan, kepara malah dadi papan jujugane wong tetakon, genah kahanane donya bakal ayem tentrem, adoh saka reridhu lan kalis saka godha rencana. Pituduh 205 Wong kang lagi karejeken aja kaduk anggone bungah, kosokbaline aja kaduk nelangsa samangsane nemahi reribed lan nandhang susah, gedhene nganti
tansah kemba, lan tangeh lamun bisa uwal yen ora dibudeni sarana tumandang makarya. Pituduh 206 Yen darbe karep lakonana kanthi gemblenging tekad kang nyawiji, adhepana sarana makarti kang madhep lan mantep. Sangune kudu ati sing tatag, ora ngedhap nadyan mangerti yen dalan kang diambah kebak parang curi. Yen tansah rongeh lan rangu-rangu, ateges mung wani ing gampang, wedi ing pakewuh, samubarang kang sinedya ora bakal ginayuh. Pituduh 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep.Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae, ora beda manungsa kang mati sajrone urip. Kosokbaline yen anggone nandangi karepe mau kaselak kesusu nikmati pikolehe kang durung klakon, genah anggone makarti mung angger bae. Kepara bakal mundur yen ngadhepi pakewuh, satemah dadi wong lumuh. Pituduh 208 Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane. Pituduh 209
Angger wong wis mesthi suthik diarani cupet nalare, cilik aten, lan kendho tekade. Mulane yen darbe karep aja mundur merga luput sepisan pindho bae, prayoga ambalana maneh nganti katekaning sedya. Samubarang pegaweyan menawa kok temeni wiwit saiki mesthi bakal bisa ngundhuh bageyan lan kauntungan. Apa kang kok sedya bakal tumeka, pituwase lagi ketemu mburi. Pituduh 210 Sarupane pakaryan kang wis kok yakini beciking asile tumuli enggala katindakna, aja ngenteni liya wektu. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen diendhe-endhe ora mundhak kuwate. Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed, sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan. Pituduh 211
Wong kang sinebut berbudi urip ing bebrayan iku ora mung wong kang rumangsa kasiksa nyumurupi sapepadhane sing nandhang papa, nanging wong kang gampang runtuh welase kang tinumbalan runtuhing barang darbeke lan deduwene kanggo tetulung marang wong sing kacingkrangan lan kasangsaran. Nanging kang kaya ngono mau pancen angel golek-golekane. Tandha yektine ing alam donya iki ora sethithik wong sing mati marga kuwaregen, lan akeh wong sing mati marga kaliren. Pituduh 212
Wong mono aja mung tumandang angger bares nanging kanthi laku kang ora beres. Dibisa tansah milah-milahake endi sing kenceng lan endi sing nalisír saka paugeran, sarta kulinakna nyirik marang penggawe musyrik, sinung marang watak tulus lan ngukuhi kajujuran. Kawruhana, menawa ora ana pusaka kang ampuhe ngluwihi kajujuraning ati lan weninging pikir kang sepi ing pamrih. Pamrihe mung sawiji, yaiku mangan karahayoning bebrayan, ngluhurake kamulyaning bangsa lan nagara.
Pangrasa, pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggel lan rebut panguwasa anggone murba sapari polahe manungsa. Pangrasa emoh diungkuli pikiran. Pikiran sêmono uga suwalike. Wondene kang moncol dhewe sumedya mbalap ora gelem dipekak yaiku kekarepan. Mula wajibing manungsa kudu bisa ngukuhi sifat manungsane. Den sranani kanthi nanjakake uripe melu ngrasakake lan memikir marang ombak umbuling jaman. Tumandang ing gawe ngesthi marang rahayuning bebrayan munggahe marang ajuning jaman. Pituduh 214 Selawase urip nglengkara wong bisa uwal babar pisan saka panggodha, jer panggodha iku sumbere ora liya ya saka awake dhewe. Asale tumuwuh saka uwohing pikir kang ngayawara, banjur katarik marang kekarepan ala kang wusanane mbabarake pakarti nistha. Sapa kang wiwitane enggal tumandang nanggulangi panggodha, bakal mundhak kasampurnane lan patut sinebut wong kang santosa ing budi. Balik kang sapa tansah nguja panggoda semaya nanggulangi, kekuwatan batine saya lungkrah, bakale bubrah dadi leletheging jagad. Pituduh 215 Wong nandur pari iku bakal ngundhuh pari, ora bakal ngundhuh jagung utawa kacang. Semono uga pikiraning manungsa, ora beda karo mau. Yen pikiran kita tansah kita kulinakake lan kita pigunakake kang becik-becik ya bakal nduweni daya kekuwatan kang becik, satemah bisa aweh pakaryan kang pengaji tumraping bebrayan. Mula katimbang nggagas kang ora-ora lan ngayawara, prayogane nggagasa marang laku utama lan mulya. Lan luwih utama maneh menawa gagasan kang mangkono mau diwedharake dadi pakarti pisan. Pituduh 216
Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal didhadhagi lan diterjang wani. Kang pinandeng mung bakal tekaning sedya. Nanging tekad mono beda banget karo nekad, jer nekad kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang. Pituduh 217 Aboting abot iku ora kaya yen kudu nuruti prentah lan pitutur. Pait lan ngrekasa dikaya ngapa prentah lan pitutur iku prayoga lakonana bae. lng suwalike barang pait mau, kowe mesthi bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu. Pancen luwih prayoga paite dhisík, tinimbang legine. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake pait. Bisa nikmati kabungahan marga wis nate ngalami nandhang kasusahan. Pituduh 218
Wong kang mung dhemen celathu lan muni-muni, mangka ora gelem tumandang gawe, genah ora sumurup marang kaluputane celatune, sabab celathu mono mung obahing ati kang ana ing lati, dudu obahing tangan sing kanggo tumandang. Nanging yen wis tumandang gawe dhewe, cetha bakal meruhi marang luputing celathune. Mula saiba begjane wong kang bisa celathu klawan enggal-enggal tumandang gawe dhewe.
Síng sapa ngidham kaluhuran kudu wani kurban lan ora wegah ing kangelan. Merga yèn tansah tidha-tidha, mokal apa sing kagayuh bisa digantha lan tangeh lamun apa sing diluru bisa ketemu. Makarti wani rekasa kanthi masrahake urip lan jiwa raga marang Kang Murbeng Kuwasa. Yen kepingin menang pancen larang patukone, yaiku kudu bisa nuhoni sesanti: “Sura dira jayaningrat lebur dening pangastuti”. Pituduh 220 Isih beja yen kowe diunekake “Ora Lumrah Uwong”, jalaran isih dianggep manungsa. Ya mung solah tingkahmu kang kudu kok owahi amrih ora gawe seriking liyan. Cilakane yen diunekake “Ora Lumrah Manungsa”, jalaran kowe dianggep setan gentayangan sing mung dadi leletheging jagad marga pakartimu kang ninggal sifat kamanungsan. Mula enggal-enggala sumujuda marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Sifate Gusti Allah mono sarwa welas asih marang umate kang wis sadhar marang dosa-dosane sarta temen-temen bali tuhu marang dhawuh-dhawuhe. Pituduh 221 Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Wikan. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah, dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kang kita asungake. Kabeh iku sing kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwasa, kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajíb, nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang. Pituduh 222 Memitran paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi
malah bedaning panemu sithik bae bisa marakake dhahuru. Pituduh 223 Wong kang ora nate nandhang prihatin
luwih bisa ngrasakake penandhange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan.
Pituduh 224 Sarupaning wewadi sing ala lan sing becik, yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih bakal tetep dadi batur. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu. Isih lagi nyimpen wewadine dhewe bae wis abot. Apa maneh yen nganti pinarcaya nggegem wewadine liyan. Mula saka iku aja sok dhemen kepingin meruhi wewadine liyan. Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open. Pituduh 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan
Pituduh 226 Kita iki diparingi cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa, lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh ngrungokake, wicarane sethithik nanging patitis lan mentes. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga. Pituduh 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh, apadene nyampuri perkarane liyan, gedhene nganti nrambul urun ucap, iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora prelu, adhakane kepara malah ngreridhu awake dhewe. Pituduh 228 Ucap sakecap kang kelair tanpa pinikir kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi. Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya, gedhene nganti gawe seriking liyan. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis klebu ewoning pakarti kang utama. Nanging geneya kok ora saben wong bisa nglakoni ?
Pituduh 229 Wong iku yen wis kasokan kabecikan lan rumangsa kapotangan budi, ing sakehing pakartine lumrahe banjur ora kenceng lan resik. Mulane tangeh lamun yen bisa njaga jejeging adil, awit lesane kasumpetan, mripate bereng, kupinge budheg. Atine dadi mati, angel weruh ing bebener.
Mula saka iku aja gumampang nampa kabecikane liyan, samangsa tujuwane ngarah marang penggawe kang nalisír saka bebener. Pituduh 230 Aja kaselak kesusu nyepelekake liyan, marga kok anggep wong mau bodho. Awit ana kalamangsane kowe mbutuhake rembug lan pituture wong iku, sing kanyatane bisa mbengkas lan nguwalake saka karuwetanmu. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho, nanging ing babagan liya tangeh lamun yen kowe bisa nandhingi. Pituduh 231 Yen micara aja gumampang nelakake penacad utawa pangalem, luwih- luwih nganti memaoni.
Awit wicaramu durung karuwan bener. Sing mesthi panacad mau gawe serik, pangaleme nuwuhake wisa, dene waonane ora digugu, kabeh swara ala. Mula kang prayoga iku mung meneng, jalaran meneng iku yektine pancen mustikaning ngaurip. Pituduh 232 Udinen ing alam donya iki aja ana wong kang kok sengiti, supaya ora ana wong sengit marang kowe, balik sabisa-bisa padha tresnanana. Amarga lelakon ing alam donya iki anane mung wales-winales bae. Dene yen kepeksa kowe sengit marang sawijining wong, mangka kowe ora bisa mbuwang sengitmu, gawenen wadi aja ana wong kang ngerti. Yen kowe ngandhakake sengitmu marang liyan, prasasat kowe mamèeake alane atimu. Pituduh 233 Ajining dhiri ana ing lati. Ajining raga ana ing busana. Mula den ngati-ati ing pangucapmu, semono uga anggónmu ngadi busana kang bisa mapanake dhiri. Pituduh 234 Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa utuh.
Sapa sing rumangsa pinter banjur suthik njaluk rembuging liyan kuwi manungsa setengah wutuh.
Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan, iku bisa kinaranan babar pisan durung manungsa. Pituduh 235
Yen atimu wis gilig arep gawe kabecikan kanggo karaharjaning bebrayan, beraten rasa uwas marang pandakwa ala kang ora nyata. Srananana kanthi jembaring dhadha lan sabaring nala, amrih bisa nuwuhake gedhening prabawa lan cabaring sakehing piala. Pituduh 236 Wicara kang wetune kanthi tinata runtut kang awujud sesuluh kang amot piwulang becik, ajine pancen ngungkuli mas picis rajabrana, bisa nggugah budi lan nguripake pikir. Nanging kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka tuludha.
Jer tuladha mono sing bisa nuwuhake kapitayan. Luwih-luwih mungguhing para manggalaning praja kang wis pinracsys ngembani nusa lan bangsa. Pituduh 237 Luwih becik ngasorake raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget. Ngongasake kapinteran iku satemene mung kanggo nutupi kabodhowane, jer kabeh mau merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane. Tindak mangkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrerendheti lakuning kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan. Pituduh 238 Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. Kudu disranani kanthi pakarti kang becek lan murakabi marang wong akeh.
Yen mung disranani bandha, pangalembanane mung kandheg ing lambe bae ora tumus ing ati.
Dene yen disranani penggawe kang lelamisan, ing pamburine malah bakal kasingkang-singkang kasingkirake saka jagading pasrawungan. Pituduh 239 Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marge wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga, mula prelu dingertekake. Awit yen ora enggal-enggal nyingkiri pakarti kang ora becek mau, wusanane dheweke kang bakal diemohi dening pasrawungan. Pituduh 240 Nggayuh kaluhuran lire ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. Dhuwur lair lan batine, ya tumrap dhiri pribadine uga sumrambah kanggo karaharjaning bebrayan. Nanging yen kandheg salah siji, tegese gothang. Yen mung nengenake kaluhuraning lair genah mung ngoyak drajat lan semat, isih miyar-miyur gampang kene pangaribawa saka njaba. Yen ngemungake kaluhuraning batin, cetha ora nuhoni jejering manungsa, awit ora tumandang ing gawe kanggo keperluwaning bebrayan. Ateges tanpa guna diparingi urip ing alam donya. Pituduh 241 Sing sapa rumangsa nduweni kaluputan, aja isin ngowahi kaluputan sing wis kadhung katindakake mau. Jer ngakoni kaluputan mono wis cetha dudu tindak kang asor, nanging malah nuduhake marang pakarti kang utama kang ora gampang linakonan dening sadhengah wong.
Iya wong kang wis bisa nduweni watak gelem ngakoni kaluputane mangkene iki pantes sinebut wong kang jujur sarta kasinungan ing budi luhur.
Pituduh 242 Manungsa urip iku dibisa nguwasani kamardikaning lair lan batin. Kang dikarepake kamardikaning lair iku wujude bisa nyukupi kabutuhaning urip ing saben dinane saka wetuning kringet lan wohing kangelan dhewe ora gumanung ing wong liya lan ora dadi sangganing liyan.
Dene kamardikaning batin iku dicakake sarana nyingkiri hawa napsu, adoh saka asor lan nisthaning pambudi, sepi ing rasa melik lan drengki srei, sarta tuhu marang paugeran urip bebrayan.
Ora ana wong kang ingaranan uríp, kejabane kang mikir sarta tresna marang wong kang ringkíh lan nandhang papa cintraka. Bisa melu ngrasakake kasusahane sarta lara lapane wong liya.
Kanthi pangrasa kang mangkono mau ateges bisa nggadhuh kekuwatan kang tanpa wates, perlu kanggo mitulungi sapadha-padha kang kahanane luwih nrenyuhake katimbang dhiri pribadine. “Pakarti mono darbek kita dhêwe, nanging wohe pakarti mau dadi kagungane Kang Gawê Urip”, mangkono sabdane sawijine Pujangga kaloka. Pituduh 244 Wong kang
wong kang baut ngadisarira, aja mung kalimput edining busana bae, nanging bisowa tansah mersudi marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan luwesing solah bawa. Pituduh 245
Kecandhaking sawijining idham-idhaman iku ora cukup mung dibandang moncer lan pepaking ilmu lan kawruh bae. Nangíng ana syarat siji kang ora kena kalirwakak, yaiku kapinteran ing bab sesrawungan. Sapa kang bisa tumindak ajur-ajer lan bisa nuwuhake rasa resep marang liyan, prasasat wis entuk pawitan kanggo nandangi sakehing pagaweyan apadene nggayuh idham-idhamane.
Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad, nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget carane. Sauger bisa gawe senenging liyan, upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak, bisa manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan, lan bisa dadi patuladhan laku utama. Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake, apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku sinamudana kebak pamrih. Pituduh 247 Yen kowe arep rembugan, pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manís, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis mono ora duwe pamrih, pamrihe bisa gawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagadíng bebrayan. Pituduh 248 Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wang kang kepleset uripe múug marga suka anggonesugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nangíig menenge wong kang darbe bobot kang anteb síng bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh. Pituduh 249 Ing jagading sesrawungan mono nyirík marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan síng luwih katimbang dheweke. Mula saiba becike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake cíptane kang wening, yen sejatine isíh ana maneh kang Maha Pinter, Maha Sugih, lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan bisa sumingkír. Pituduh 250
Luwih becik makarti tanpa sabawa kang anjog marang karahayoning bebrayan, katimbang tumindake wong kang rekane nindakake panggawe luhur nangíng disambi udur.
Yektine tata tentrem iku ora bakal bisa kagayuh yen ta ora adhedhasar kerukunan, dene kerukunan iku mung bisa kecandhak yen siji lan sijine padha bisa aji-ingajenan lan mong-kinemong.
Yen kepengin diajeni liyan, mula aja sok dhemen martak-martakake, apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Pangaji-ajining liyan iku sejatine ora perlu mbok buru, bakal teka dhrwr. Nuduhake kewasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan.
wong liya bisa njajagi. Nangíng mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi. Pituduh 252
Aja sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku, ora ana liya, ya dumunung ana ing awak kita dhewe. Pitudh 253
Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Yen rumangsa kurang isíh golek wuwuh, yen wis oleh banjur golek luwih, yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong síng bisa madhani. Wong kang duwe rasa mangkono mau satemene memelas. Uripe tansah ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut sok-sok banjur tumindak ora samesthine lan nalisir saka pakarti kang bener. Pituduh 254
Watak narima mono yekti dadi sihing Pangeran, nanging yenta nganti kleru ing panyurasa bisa nuwuhake kleruning tumindak. Narima, lire ora ngangsa-angsa nanging ora kurang weweka lan tansah mbudidaya amrih katekaning sedya, dudu ateges kebacut lumuh ing gawe, suthik ihtiyar.
Awit yen mangkono ora jeneng narima, naging keset. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane, gelem ngemplok suthik tombok, satemah dadi wong ora weruh ing wirang, siningkirake saka jagading bebrayan. Pituduh 255
Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel, kudu bisa ngereh pakone “si aku”, aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu. Luwih-luwih ing dina samengko, alam bebrayan donya tansah kebak pradhondhi, silih ungkih, rebutan benere dhewe-dhewe. Mula sing baku, wong urip kudu
Lire, senajana sajroning pasulayan, kudu bisa nyandhet kemrungsung “si aku” istingarah sakehing bedane panemu bisa disawijekake. Pituduh 256
Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : “mbok menawa aku síng kleru, mula coba dak tlitine klawan adil sapa kang sejatine nyata-nyata bener”. Pituduh 257
Reseping omah iku ora dumunung ing barang-barang mewah kang larang regane, nanging gumantung marang panataning prabot kang
kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja, trapsila solah bawa, lan padhanging polatan. Pituduh 258
Yen kowe kepener lagi srengen lan nesu, prayogane wong sing kok nesoni lan kok srengeni mau kongkonen enggal sumingkir. Utawa kowe dhewe sumingkira sauntara, aja tetemonan karo wong liya. Sabanjure menenga lan etung-etunga kanthi sareh wiwit siji tekan sepuluh.
Klawan mengkono atimu bakal bisa nimbang-nimbang apa nesu lan srengenmu marang wong mau bener, apa malah dudu kowe dhewe sing luput.
Jeneng tanpa guna uriping manungsa kang nganti ora bisa nyumurupi marang kang kedadeyan ing sakiwa tengene. Ora bisa asung lelimbangan lan pamrayoga sakadhare kanggo karahayoning bebrayan. Rupak pandelenge ora ana liya kang disumurupi kajaba uripe dhewe. Mati pangrasane, jalaran ora kulina kanggo ngrasak-ngrasakake kang katon ing saben dinane, wusana dadi cethek budine, jalaran saka kalepyan marang tepa palupi kang maedahi ing uripe. Pituduh 260
Aja sok nyenyamah luputing liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran. Éwasemono aja nganti kowe kesusu mbecíkake kelakuwane liyan, yen awakmu dhewe rumangsa durung bisa ngenggoni rasa sabar lan tepa selira.
Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane, iku sawijiníng wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane, manungsa kang utama. Pituduh 261 Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe, ora kagawa saka katurunan, kapinteran, lan kasugihane. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane, sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo kaperluwane dhewe, tanpa paedah. Nanging yen pakarti mau kadayan deníng rasa pepinginan golek suwur, golek pangkat lan donya brana, malah bisa dadi memalaning bebrayan, jalaran nyinamudana sarana nylamur migunakake jenenge wong akeh.
Ora ana budi kang luwih luhur saliyane nduweni rasa asih marang nusa lan bangsane.
Kadunungan rasa rumangsa nduweni sesanggeman lan kuwajiban mranata tentreming praja kanthi pawitan kapinteran kang dilandhesi kawicaksananing pambudi. Tandha yetineyen asih, yaiku tansah samapta tumandang sawayah-wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara. Pituduh 263
Wong kang kerep tansah dipituturi wong liya iku adate bisa dadi wong dhemen ngati-ati, nanging menawa kapengkok ing perlu sok ora bisa tumindak lan ngrampungi dhewe.
Kepeksa isih kudu noleh wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran wong liya iku sejatine yen ana apa-apane mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake. Pituduh 264
Wong kang rumangsa dhirine linuwih, ing sawijining wektu mesthi bakal kasurung atine arep mamerake kaluwihane, lire amrih dimangertenana dening wong akeh yen dheweke mono wong kang pinunjul lan supaya diajanana. Sumurupa, sakabehing kaluwihan mau yen ora dicakake mawa lelabuhan kang murakabi marang bebrayan, tanpa guna kepara malah ora kajen lan gawe pituna. Mula kang prayoga bisa tulus dadi wong kang linuwih menawa gebyaring kaluwihan iku mung dikatonake marang batine dhewe, iku wis cukup. Pituduh 265
Dedana utawa sedhekah marang wong kang lagi nyandhang papa cintraka iku sawijining penggawe becik kang patut tinuladha, sauger paweweh mau ora kinanthenan panggrundel kang nelakake ora eklasing atine. Tetembungan kang lembah ing manah lan merak ati iku luwih gedhe ajine katimbang dedene kang ora eklas. Suprandene nulung lan menehi pepadhang marang jiwane wong kangkacingkrangan iku kang sejatine luwih perlu lan wigati, katimbang mung tetulung marang awake kang awujud kelairan bae. Pituduh 266
Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba keduga gawe tangining kanepson, uga gampang nuwuhake salah panampa. Sabarang prakara kang sejatine bisa putus sarana aris lan sareh, kepeksa dadi adu wuleding kulit lan atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak bungah-bungah. Pituduh 267
Wong kang kulina urip mubra-mubru iku samangsane ngalami sandhungan urip sethithik bae adate gampang kethukulan gagasan lan gawe kang cengkah karo bebener, luwih begja wong kang uripe pokal samadya nanging resik atine. Dene begja-begjane wong iku ora kaya wong sing tansah urip ing kahanan kang kebak godha rencana, prasasat tapa ana satengahing coba, nanging tansah tawekal lan kandel keimanane marang adiling Pangeran Kang Maha Kuwasa. Pituduh 268 Sipate wong urip iku mesthi kesinungan kekuwatan. Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa ngerti kurang digladhi, temahan ora tumanja. Ewasemono ngempakake kekuwatan mula ora gampang. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana, yen rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine para-para kang ngerti marang dayaning kekuwatane nangíng ora kanggo nggayuh gegayuhan kang mulya, mung kanggo nuruti derenging ati angkara. Pitudh 269 Katresnan kang tanpa pangreksa iku dudu sejatining katresnan. Kena diarani sejatining katresnan kang mung kadereng lan kena ing pangaribawaning hawa napsu. Dadi yen ana unen-unen ” tresna iku wuta” yaiku síng kaprabawan hawa napsu. Sing prayoga iku mesthine kudu ngugemi unen-unen “tresna iku rumeksa” bisa salaras tumindake. Rasaning katresnan kang cedhak dhewe tumrap sadhengah manungsa iku dumunung ing awake dhewe. Mula sapa kang tresna marang sapadha-padha iku aran tresna marang awake dhewe, tundhone sapa kang tansah ngreksa marang karahayoning liyan, ora beda karo pangreksa marang keslametane dhewe. Pituduh 270
Srawung ing madyaning bebrayan iku kejaba kudu wasis milíh papan lan empan, uga kudu bisa angon mangsa lan mulat ing semu. Aja nggegampang ngrojongi rembug kang kowe dhewe durung ngreti prakarane. Rembug sethithik nanging mranani iku nuduhake boboting pribadi.
Rembug akeh nanging ampang malah gawe sangga runggine sing padha ngrugokake kepara njuwarehi. Pituduh 271
Wong kang wis tekan pesthine utawa wis katimbalan bali menyang jaman kelanggengan iku sejatine lagi kena diwenehi biji tumrap ajine kamanungsane lan pakartine nalika urip. Dene wong kang isih padha urip iku perlu disemak bae dhisik, durung kena dipatrapi biji, jer kahanane isih bisa owah gingsir. Sarehne manungsa iki sawijining titah kang luhur dhewe, mula wis samesthine yen kita aja nganti kayadene sato kang patine mung ninggal tenger lulang lan balung bae. Nanging bisowa kita nanjakake urip kita marang pakarti-pakarti utama, sumrambahe marang karahayoning urip bebrayan.
Mustikane wong tuwa marang anak mung ana ing laku kang gumati, gunem kang ruruh, lan ujar kang manis. Gumatine dumunung ing tepa tuladhaning
nadyan kahanane urip ing satengahing bebrayan kisruha dikayangapa, istingarah ora angel anggon kita nanggapi. Pituduh 274
Srengen marang wong mono aja nganti kenemenen lan keliwat-liwat mung marga wis ngerti yen wong mau ora bakal wani nglawan utawa wis ora bisa nglawan, sing estine mung arep ngedír-edirake drajad pangkat utawa kadibyane bae. Pakarti kaya ngono mau kejaba klebu ambeg siya, uga wong sing disrengeni durung karuwan bakal dadi becik, kepara bisa nuwuhake rasa sengit.
Kang prayoga iku srengen samadya kang mengku pitutur murih becike. Pituduh 275 Wong pinter kang ora kinanthenan ing kautaman iku ora beda karo wong wuta kang nggawa obor ing wayah bengi. Madhangi wong liya nanging dheweke dhewe lakune kesasar-sasar.
Kapinteran mangkene iki yen ta dicakake ing madyaning
Gelebegan, Gelem, Gendong, Geni, Getap, Gilo, Graji, Griyo, Gulo, Gulu, Gundul…HHalis, Heng Gelem, Heng Kiro, Heng Weruh…IIjo, Iku, Ilat, Ireng, Ireng dedet, Isep, Iso, Isuk, Isuk-isuk, Isun, Iwak, Iyo…JJajang,
Monggo, Moro-Moro, Moto, Moto Walangan, Mrene, Mrono, Mugi, Mulih, Mung, Munyik, Murah, Murup…NNakokaken, Nandur, Ndeleng, Ndhuwur, Ngambul, Ngarep, Ngelak, Ngelitik, Ngenai, Ngenang, ngenes, Ngenget, Ngengkel, Ngenteni, Ngerupo, Ngeseng, Ngetak, Nggabung, Nggeni, Nggigil, Nggolek, Ngguri, Ngguyu,
Ngisor, Ngrayakaken, Ngroso, Ngukur, Ngumbah, Nguncal, Nguruki, Nguyuh, Njaet, Njawab, Njuget, Nono Maning, Nulung, Nunggang, Nyabang, Nyacak, Nyair, Nyapu, Nyebut, Nyekel, Nyenden, Nyesel…OOmbo, Ondo, Ongkep, Ongko, Ono, Oyot…PPaling Apik, Papat, Paran, Parek, Patelot, Pecak, Pedhot, Pelangi, Pemrentah, Penggeran,
Wero, Weruh, Wesi, Weteng, Wetis, Wis, Mari, Wit, Wit-witan, Wolu, Wulan, Wulan
jaran lsp; di-[x]-i: dikêruki nganggo sikil.
thak-uthik: pc. tansah ngundhêr ing omah (sawijining panggonan); kc. uthêk.
thak-thakan: kn. 1 kêsusu kumudu nyênyêkêl (nênampani); 2 kumudu kudu mèlu ngudhoni rêmbug.
thak-thik: kn. tansah tumandang ing gawe (gêgawean sing cilik-cilik).
thak-thuk: pc. tansah (kêrêp)
mencok) ing papan sing dhuwur; kc. pathangkring, pathangkrong.
(thanglung): [x]-[x] êngg. pc. katon dawa manglung (nyongat).
tansah nywara cênthe-cênthe tmr. wong wadon.
thethas: pc. êntèk babar pisan.
thèthèk: I rondha [x] kn. nganglang karo ngunèkake kênthongan; di-[x](i): 1 dithuthuk(i); 2 pc. dithuthuki supaya copot; [x]-an: 1 bngs.kênthongan pring, wilah ut. kayu sing dithuthukake kanggo têngara (tawa dodolan lsp); 2 ar. mêmêdi. II ut. [x]-an êngg: dhuwit lsp. sing wis disadhiyakake.
thêk: I kn. 1 pêpindhan swaraning apa-apa sing gathuk; 2 pc. sapisan rampung, sanalika rampung, up. thêk-sêk (sanalika mati); êndang [x]-[x]: êndang enggal ditandangi.
thika: (S) kw. tulisan, layang, karangan; [x] unine pr: duwe kapintêran kawulangake ana ing nêgara liya; thinika: dianggit, tinulis.
thikêr: êngg. pc. cikêr.
thikil: kn. thukul tmr. wiji sing cilik-cilik; [x]-an: wiji sing thikil, sêmèn.
nyilan (kakehan polah tmr. bocah wadon).
thim: pc. kanggo mratelakake yèn arêp
kn. katon cilik cèkli, pawakan cilik rupane ayu.
thinthil: kn. jantung pitik ut. manuk.
(thinthing): di-[x] kn. 1 dithuthuk supaya muni tmr.
kathuthukake ing waja, plêtike ditadhahi ing kawul; [x]-an, panithikan: watu gêni (waja) dianggo nithik.
thithil: kn. thèlthèl tmr. apa-apa sing cilik; di-[x]: dithèthèl tmr. barang sing cilik, dithèthèl sathithik.
gathuk, kêpêthuk lsp; di-[x]-ake: digathukake, ditrapake.
thukluk: êngg. gumuk, punthuk.
thuk-mis: (ora kêna) wong [x] pc: anggêr ana wong wadon rada bêcik arêp didhêmêni. (thuk-mis = bathuk klimis).
thukul: kn. 1 mêtu uwite (sêmi) tmr. wiji; 2 mêtu, wiwit katon tmr. gudhig lsp; 3 ana sing dadi wong kêtara tmr. turun; [x] atine: wiwit ngrêmbug marang; [x] rêjêkine: wiwit bisa sugih; [x] turune: turune ana sing dadi wong kêtara; nukulake: 1 nuwuhake; 2
nganakake, njalari; kê-[x]-an: 1 kêtuwuhan; 2 kêdunungan; (thê)[x]-an: têtuwuhan, wit-witan.
thul: êngg. pc. panyêluk marang bocah wadon.
thut: pc. pêpindhan swaraning somprèt lsp.
thuthuk: kn. barang sing atos sing dianggo ndhêdhêg lsp; di-[x]: didhêdhêg nganggo barang sing atos.
(thuthul): di-[x] êngg. pc. dithothol.
thoyung: pc. adhuh biyung !
thok: I mak [x] kn. pêpindhaning swara nuthuk lsp; kc. thothok. II kn: ora nganggo wuwuhan liyane; up. sêga [x]; kc. thok-thok, thothok.
kn. ar. dolanan nganggo siwur tuwin icir disandhangi dientha wong banjur dibuwang ing papan sing angkêr supaya kêsusupan dhêmit.
Sing tuwo akeh santene..sing enom enak ngo rujakan..kekeke
sama-sama mbak cik . met lebaran, mohon maap juga.
Baju barunya bagus lho .. 🙂
naskah..gambar omah yo ra popo..hahaha
padha ngerti marang undhang-undhang lan pangwasané undhang-undhang kuwi mung sajroné wong mau isih urip.
7:2 Kaya upamané wong wadon sing duwé bojo, kuwi olèhé kecencang karo bojoné srana undhang-undhang mung selawasé sing lanang isih urip. Nanging samasa sing lanang wis mati, sing wadon wis ora kecencang karo bojoné.
7:3 Yèn wong wadon mau nalika sing lanang isih urip, urip bebarengan karo wong lanang liya, wong wadon mau diarani laku bédhang. Nanging yèn sing lanang wis mati, manut undhang-undhang wong wadon kuwi bébas, lan saupama kawin menèh karo wong lanang liya, ora kena diarani laku bédhang.
7:4 Mengkono uga tumrap kowé, para sedulurku. Kowé wis padha mati mungguhing Torèt, jalaran kowé wis padha ditunggilaké karo sarirané Sang Kristus. Saiki kowé wis dadi kagungané Gusti Yésus, sing wis kawungokaké saka ing séda, supaya urip kita ana paédahé kagem Gusti Allah.
7:5 Sebab biyèn nalika kita isih padha urip manut karep kita dhéwé, hawa-nepsuning dosa sing merga déning Torèt masésani badan kita, lan nekakaké pati.
7:6 Nanging saiki kita wis bébas saka pamengkuné Torèt, sebab kita wis padha mati mungguhing Torèt, sing biyèn nancang kita. Kita wis ora padha ngabekti manut cara sing lawas, yakuwi manut angger-angger sing wujud tulisan; nanging saiki kita padha ngabekti nganggo cara anyar, manut panuntuné Sang Roh Suci.
7:7 Yèn mengkono, kita arep muni kepriyé? Apa Torèt dhéwé kuwi dosa? Ora! Nanging Torèt kuwi sing marakaké aku ngerti, apa sing diarani dosa mau. Yèn ora ana Angger-anggering Torèt sing muni: “Kowé aja mélik”, aku ora ngerti apa sing diarani mélik.
7:8 Dosa banjur olèh dalan nuwuhaké nepsu rupa-rupa ana ing atiku, lantaran Angger-anggering Torèt; sebab tanpa Angger-anggering Torèt, dosa kuwi mati.
7:9 Biyèn aku urip tanpa Torèt, nanging bareng Angger-anggering Torèt ditrapaké, dosa iya nuli wiwit urip; kosokbaliné aku mati.
7:10 Dadi Torèt sing karepé supaya marakaké urip kanggoné aku malah banjur marakaké mati.
7:11 Ana ing Angger-anggering Torèt kuwi, si dosa olèh dalan ngapusi aku, lan merga déning angger-angger mau si dosa kuwi wis matèni aku.
7:12 Mangka Angger-anggering Torèt dhéwé kuwi pinangkané saka Gusti Allah, lan pepakon-pepakoné kuwi saka Gusti Allah, sarta bener lan becik.
7:13 Apa kuwi ateges, yèn barang sing becik mau marakaké aku mati? Ora! Nanging si dosa sing njalari patiku. Klawan patrap migunakaké Torèt, barang sing becik mau, si dosa njalari patiku, supaya si dosa kuwi katon wujudé sing satemené. Srana anané Torèt, ketitik sepira gedhéné dayaning dosa mau.
7:14 Kita ngerti yèn Torèt kuwi asalé saka Gusti Allah lan sipat kasukman, nanging aku iki sipat kedagingan, lan dadi budhaké si dosa.
7:15 Aku dhéwé ora ngerti apa sing daklakoni. Aku ora nglakoni apa sing dakpéngini, malah aku nglakoni apa sing daksengiti.
7:16 Menawa aku nglakoni apa sing satemené ora dakkarepaké, kuwi mbuktèkaké yèn aku ngakoni menawa Angger-anggering Torèt kuwi bener.
7:17 Yèn mengkono, satemené dudu aku sing nglakoni kuwi mau, nanging si dosa sing ana ing aku.
7:18 Aku ngakoni, yèn aku iki manungsa, ora kadunungan apa-apa sing becik. Senajan aku kepéngin nindakaké sing becik, nanging aku ora bisa nglakoni.
7:19 Mulané aku ora nglakoni kabecikan sing dakkarepaké mau, malah kosokbaliné, aku nglakoni prekara-prekara sing ala, sing ora dakkarepaké.
7:20 Yèn aku nglakoni prekara-prekara sing ora dakkarepaké, kuwi ateges, dudu aku dhéwé sing nglakoni prekara-prekara mau, nanging si dosa sing ngerèh marang awakku.
7:21 Srana mengkono aku banjur nemu wewaton mengkéné: Samasa aku arep nglakoni sing becik, jebul nyatané sing daklakoni mung sing ala waé.
7:22 Ing batin aku ngèstokaké angger-anggeré Gusti Allah,
7:23 nanging aku ngerti, yèn ing sajroning badanku uga ana angger-angger liya, sing nglawan marang angger-angger mau, sing dianut déning budiku. Angger-angger liya kuwi sing marakaké aku dierèh déning si dosa, sing ngwasani awakku.
7:24 Wong cilaka temenan aku iki. Sapa sing arep ngluwari aku saka badanku, sing marakaké aku mati iki?
7:25-26 Pinujia Gusti Allah lantaran Gusti Yésus Kristus, kang kersa ngluwari aku, awit satemené mengkéné: Srana budiku, aku nglakoni angger-anggeré Gusti Allah, nanging srana badanku kamanungsan, aku nglakoni angger-anggeré si
25:1 “Samasa Putraning Manungsa rawuh ngasta Kratoné Allah, kena diupamakaké: Kaya kaanané prawan sepuluh sing arep ngiring pengantèn, padha nggawa oncor, banjur mangkat methuk pengantèn lanang.
25:2 Prawan sing lima bodho, lan sing lima liyané wicaksana.
25:3 Prawan lima sing bodho mau padha nggawa oncor, nanging ora nggawa lenga tandhon.
25:4 Déné prawan lima sing wicaksana, nggawa oncor lan nggawa lenga sing kanggo tandhon.
25:5 Pengantèn lanang mau tekané kasèp, mulané prawan-prawan mau banjur ngantuk nganti keturon.
25:6 Bareng tengah-wengi ana swarané wong alok-alok: ‘Pengantèné teka! Ayo padha dipethukaké!’
25:7 Prawan sepuluh mau banjur padha tangi lan nyandhak oncoré dhéwé-dhéwé.
25:8 Prawan-prawan sing bodho nuli padha nembung marang prawan-prawan sing wicaksana: ‘Mbok aku wènèhana lengamu sethithik waé, awit oncorku arep mati.’
25:9 Wangsulané prawan-prawan sing wicaksana: ‘Aja, mengko lengané mundhak ora cukup yèn kanggo aku lan kowé. Luwih becik yèn kowé menyanga warung sing adol lenga lan tuku dhéwé.’
25:10 Nanging nalika prawan lima mau lagi padha lunga tuku lenga, mantèné lanang teka. Prawan lima sing wis miranti, nuli padha ngiring pengantèn lanang, mlebu ing omahé sing mantu. Lawangé banjur dikancing.
25:11 Sawisé mengkono prawan lima liyané mau iya padha teka, lan matur saka njaba: ‘Bapak, kula aturi mbikak korinipun.’
25:12 Nanging wangsulané pengantèn lanang: ‘Kowé sapa, aku ora kenal karo kowé.’ ”
25:13 Gusti Yésus banjur mungkasi pasemoné srana ngandika: “Mulané padha melèka, awit kowé padha ora weruh dina lan wayahé Putraning Manungsa rawuh.”
25:14 “Samasa Putraning Manungsa rawuh ngasta Kratoné Gusti Allah kaanané iya kena diupamakaké kaya wong sing arep mangkat lelungan menyang negara sing adoh. Wong mau nuli nimbali para abdiné, banjur mitayakaké barang darbèké marang para abdi mau.
25:15 Saben abdi dipasrahi, undha-usuk miturut kabisané dhéwé-dhéwé. Ana abdi sing dipasrahi dhuwit limang talenta, ana sing rong talenta, ana sing satalenta. Sawisé kuwi wong mau nuli mangkat.
25:16 Sing nampa limang talenta tumuli mangkat, nglakokaké dhuwité, lan olèh bathi uga limang talenta.
25:17 Mengkono uga abdi sing tampa rong talenta, iya nindakaké mengkono, lan olèh bathi uga rong talenta.
25:18 Nanging abdi sing tampa satalenta, lunga ngedhuk luwangan, banjur mendhem dhuwité bendarané mau ana ing kono.
25:19 Let sawetara suwéné, bendarané abdi-abdi mau lagi rawuh, banjur nganakaké étung-étungan karo para abdiné.
25:20 Sing tampa limang talenta sowan lan ngaturaké bebathèné limang talenta, karo matur: ‘Bapak, kula panjenengan pasrahi gangsal talenta. Samenika kula aturi mirsani, kula angsal bebathèn kathahipun inggih gangsal talenta.’
25:21 Wangsulané bendarané: ‘Becik banget, kowé abdi sing becik lan temen. Sarèhné kowé wis ketitik tumemen marang barang sing sethithik, kowé bakal dakpasrahi ngurusi barang sing akèh. Mlebua lan mèlua ngrasakaké kabungahanku.’
25:22 Abdi sing tampa rong talenta uga sowan lan matur: ‘Bapak, panjenengan sampun mitadosaken arta kalih talenta dhateng kula. Samenika, sumangga panjenengan pirsani. Kula saged angsal bebathèn kathahipun inggih kalih talenta.’
25:23 ‘Becik banget’, wangsulané bendarané. ‘Kowé abdi sing becik lan temen. Sarèhné kowé wis ketitik tumemen marang barang sing sethithik, saiki kowé bakal dakpasrahi ngurusi barang-barang sing akèh. Ayo, mlebua lan mèlua ngrasakaké kabungahanku!’
25:24 Sawisé kuwi abdi sing nampa satalenta iya banjur sowan, lan matur: ‘Ndara, kula sumerep, bilih panjenengan menika tiyang ingkang sawenang-wenang. Remen ngenèni ing panggènan ingkang mboten panjenengan sebari, lan mendheti taneman, ingkang mboten panjenengan tanem.
25:25 Mila kula ajrih, lajeng késah; arta panjenengan satalenta lajeng kula pendhem ing siti. Mangga kula aturi nampèni arta panjenengan!’
25:26 Bendara mau banjur ngandika: ‘Kowé abdi sing ala lan kesèd. Kowé duwé penganggep yèn aku ngenèni ing panggonan sing ora daksebari lan ngundhuh tanduran sing ora daktandur.
25:27 Mulané, beneré dhuwitku kuwi koktitipaké marang wong sing nglakokaké dhuwit, supaya samangsa aku teka, aku bisa nampa dhuwitku menèh saanakané.
25:28 Dhuwit satalenta kuwi jaluken, banjur wuwuhna marang wong sing duwé sepuluh talenta mau.
25:29 Sebab sing sapa wis duwé, kuwi bakal kaparingan luwih akèh menèh nganti kalubèran. Nanging sing sapa ora duwé, barang sethithik sing diduwèki kuwi bakal kapundhut kabèh.
25:30 Déné abdi sing ora ana gunané kuwi cekelen, lan lebokna ing pakunjaran. Ing kono bakal ana penangis lan panggegeting untu!’ ”
25:31 “Mbésuk samasa Putrané Manungsa rawuh ngagem kamulyané, kadhèrèkaké sakèhing malaékat, Panjenengané bakal lenggah ing dhamparing Kratoné Gusti Allah,
25:32 lan sakèhing wong ing bumi bakal kaklumpukaké ing ngarsané. Panjenengané nuli bakal misah wong-wong mau dadi rong pantha, kaya pangon sing misahaké wedhusé gèmbèl lan wedhusé bérok.
25:33 Sing gèmbèl dipisahaké ana ing tengené lan sing bérok ana ing kiwané.
25:34 Tumuli Sang Prabu bakal ngandika marang wong-wong sing ana ing tengené: ‘Mara, kowé sing padha binerkahan déning Rama-Ku. Kowé bakal padha ngrasakaké kanikmataning Kratoné Allah, sing wis kacawisaké wiwit dumadiné jagad.
25:35 Awit nalika Aku keluwèn, Aku kokcaosi dhahar; nalika Aku ngelak, Aku kokcaosi ngunjuk; nalika Aku ngumbara, Aku kokcaosi pondhokan ing omahmu;
25:36 nalika Aku kewudan, Aku kokcaosi ageman; nalika Aku gerah, Aku kokupakara; nalika Aku dikunjara, Aku koktiliki.’
25:37 Ing kono wong-wong mursid mau padha matur: ‘Gusti, kala menapa kawula sumerep Panjenengan keluwèn, lan kawula caosi dhahar, utawi kasatan, kawula caosi ngunjuk?
25:38 Kala menapa kawula sumerep Panjenengan ngumbara, lajeng kawula caosi pondhokan ing griya kawula? Kala menapa kawula sumerep Panjenengan kelukaran, lajeng kawula caosi ageman?
25:39 Kala menapa kawula sumerep Panjenengan gerah utawi dipun kunjara, lajeng kawula tuwèni?’
25:40 Sang Prabu nuli bakal paring wangsulan: ‘Élinga, apa waé sing tau koktindakaké marang salah sawijining sedulur-Ku sing asor dhéwé iki, kuwi ateges iya wis koktindakaké marang Aku!’
25:41 Sang Prabu mau iya bakal ngandika marang wong-wong sing ana ing kiwané: ‘Padha sumingkira saka ing ngarep-Ku, kowé wong sing kena ing laknat! Sumingkira menyang geni langgeng sing wis dicawisaké kanggo Iblis lan para malaékaté!
25:42 Awit nalika Aku keluwèn, kowé ora nyaosi dhahar; nalika Aku ngelak, kowé ora nyaosi ngunjuk;
25:43 nalika Aku ngumbara, kowé ora nyaosi pemondhokan; nalika Aku kewudan, kowé ora nyaosi ageman; nalika Aku gerah, lan ana ing pakunjaran, Aku ora kokupakara.’
25:44 Wong-wong mau nuli bakal padha munjuk: ‘Kala menapa kawula sumerep Panjenengan keluwèn, kasatan, ngumbara, utawi kelukaran, utawi gerah, utawi dipun kunjara lan mboten kawula ladosi?’
25:45 Sang Prabu banjur bakal paring wangsulan: ‘Rungokna sing becik. Apa waé sing ora koktindakaké marang salah sawijining wong sing asor dhéwé iki, kuwi iya ora koktindakaké marang Aku.’
25:46 Wasana wong-wong mau bakal nampa paukuman langgeng, nanging wong-wong mursid bakal nampa ganjaran urip langgeng.”
2:1 Anak-anakku! Enggonku kirim layang marang kowé iki, supaya kowé aja padha gawé dosa. Éwadéné menawa ana sing gawé dosa, kita padha duwé Pantara ana ing ngarsané Sang Rama, yakuwi Gusti Yésus Kristus kang adil, Panjenengané sing mbéla prekara kita ana ing ngarsané Sang Rama.
2:2 Gusti Yésus Kristus piyambak dadi sranané kita padha olèh pangapuraning dosa, lan ora ngemungaké dosa kita waé, nanging dosané manungsa kabèh.
2:3 Titikané yèn kita padha wanuh marang Gusti Allah yakuwi menawa kita padha nglakoni pepakon sing didhawuhaké.
2:4 Sing sapa muni: “Aku wanuh karo Gusti Allah,” mangka ora netepi dhawuhé, kuwi wong goroh lan ora bener.
2:5 Nanging sing sapa netepi dhawuh pangandikané, ateges nresnani Gusti Allah kanthi sampurna. Yakuwi tandhané yèn kita padha tetunggilan karo Gusti Allah.
2:6 Sing sapa ngaku uripé nunggil karo Gusti Allah, uripé iya kudu kaya Sang Kristus.
2:7 Para sedulur kang daktresnani! Sing daktulis iki dudu pepakon anyar. Iki pepakon lawas, sing wis diparingaké marang kowé wiwit-wiwitan mula; yakuwi pawarta sing wis kokrungu saka Gusti Allah.
2:8 Éwasemono pepakon sing daktulis iki uga pepakon anyar. Pepakon iki wis kebabar ana ing Gusti Yésus Kristus lan ana ing kowé, merga pepeteng lagi sirna lan pepadhang sing sejati wis sumunar.
2:9 Sing sapa kandha manggon ana ing pepadhang, nanging sengit marang seduluré, kuwi manggon ana ing pepeteng tekan sepréné.
2:10 Sing sapa tresna marang seduluré, lestari ana ing pepadhang, temah uripé ora dadi sandhungan tumrap wong liya.
2:11 Nanging sing sapa sengit karo seduluré, wong mau manggon ana ing pepeteng lan lakuné ana ing pepeteng. Wong kuwi ora ngerti menyang endi parané, awit pepeteng mau marakaké mripaté ora weruh dalan.
2:12 Hé Anak-anakku! Enggonku nulis layang iki awit dosa-dosamu wis diapura merga saka Sang Kristus.
2:13 Hé, para Bapak, enggonku nulis layang iki marang kowé awit kowé wis padha wanuh marang Sang Sabda, sing wiwit-wiwitan mula wis ana. Hé para Nonoman, enggonku nulis layang iki marang kowé merga kowé rosa. Sabdaning Allah dumunung ana ing kowé, lan kowé wis padha ngalahaké Iblis.
2:14 Hé Bocah-bocah, enggonku nulis layang marang kowé, merga kowé wis padha wanuh karo Sang Rama. Hé para Bapak, enggonku nulis layang marang kowé, merga kowé wis padha wanuh karo pangandikané Gusti Allah sing wiwit biyèn mula wis ana. Hé para wong Enom, enggonku nulis layang marang kowé, merga kowé padha prakosa, sarta pangandikané Gusti Allah dumunung ana ing kowé, lan kowé wis padha ngalahaké Iblis.
2:15 Kowé aja tresna karo donya lan karo samubarang sing ana ing kono. Awit yèn tresna karo donya, kowé ora tresna karo Sang Rama.
2:16 Sebab samubarang sing ana ing donya iki, sing dipéngini wong dosa, yakuwi pepénginaning daging lan pepénginaning mripat. Apa sing diegung-egungaké kuwi pinangkané ora saka Sang Rama, nanging saka ing donya.
2:17 Mangka donya dalah saisiné kabèh sing disenengi déning manungsa iki nedhengé ngalami karusakan, nanging sapa sing nglakoni kersané Gusti Allah bakal urip ing selawas-lawasé.
2:18 Hé anak-anakku, pungkasaning jaman iki wis cepak. Lan nocogi karo apa sing wis kokrungu, yèn Anti-Kristus bakal teka, lan saiki wis akèh Anti-Kristus sing padha jumedhul. Kuwi pretandhané yèn pungkasané jaman wis cepak temenan.
2:19 Para Anti-Kristus mau padha ana ing satengah kita, nanging satemené pancèn dudu panunggalan kita, sebab saupama wong-wong kuwi panunggalan kita temenan, mesthi padha tetep enggoné nunggal karo kita. Nanging wong-wong kuwi padha ninggal kita, supaya tetéla yèn satemené siji waé ora ana sing dadi panunggalan kita.
2:20 Balik kowé kabèh wis katedhakan Roh Suci, peparingé Sang Kristus. Kuwi sebabé kowé kabèh padha ngerti karo kersané Gusti Allah.
2:21 Enggonku nulis layang iki marang kowé ora merga kowé ora nglakoni kersané Gusti Allah, nanging malah merga kowé padha nglakoni kersané Gusti Allah, lan uga merga kowé ngerti yèn samubarang kang goroh kuwi asalé ora saka Gusti Allah.
2:22 Yèn mengkono sing tukang goroh, yakuwi wong sing kandha yèn Gusti Yésus kuwi dudu Sang Kristus sing dijanjèkaké déning Gusti Allah. Wong kuwi sing diarani Anti-Kristus, sing ora ngakoni marang Sang Rama lan Sang Putra.
2:23 Wong sing nyélaki marang Sang Putra ateges ora ngakoni marang Sang Rama, lan sing sapa ngakoni marang Sang Putra, iya ngakoni marang Sang Rama.
2:24 Mulané pawarta sing wis kokrungu wiwit-wiwitan mula kuwi ugemana temenan. Yèn pawarta mau kokugemi, kowé bakal lestari urip tetunggilan karo Sang Putra lan Sang Rama.
2:25 Lan urip langgeng sing dijanjèkaké déning Sang Kristus piyambak bakal kaparingaké marang kita.
2:26 Sing daktulis iki bab wong-wong sing lagi ngudi nasaraké kowé.
2:27 Nanging tumraping kowé, Sang Kristus wis ngesokaké Rohé marang kowé kabèh. Lan samangsa Rohé Kristus ana ing kowé, kowé ora prelu diwulang déning sapa waé. Awit Roh mau mulang marang kowé bab samubarang kabèh. Lan piwulangé kuwi nyata, ora goroh, mulané padha èstokna, lan padha lestaria tetunggilan karo Sang Kristus.
2:28 Hé anak-anakku! Padha tetepa ana ing Sang Kristus, supaya samangsa Dina Panjenengané rawuh, kita wani sowan marang ngarsané klawan tatag lan ora susah isin.
2:29 Kowé padha ngerti yèn Sang Kristus kuwi sugengé mbangun-turut marang kersané Gusti Allah, mulané iya padha sumurupa yèn saben wong sing nglakoni kersané Gusti Allah kuwi kasebut
‘Aku sering bingung … nek bakul nasgor gini, piye cara kontrol dagangannya?’
‘Hahaha … gampang kui, pak.’
punika ing dalêm: tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
sangkin amênuhi / tata arja sumrambah sadayanira //
ing nguni pan wus winêca / arjaning praja ing wuri / duk pindhah sing Kartasura / Surakarta kang pinilih / wêcaning pra linuwih /
Gambar Dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi sakalihan Bandara Radèn Ayu ing Surakarta, mangagêm pasowanan grêbêgan, ingkang benjing 26 April, ngajêng punika kakêpyakakên jumênêng nata ing karaton dalêm ing Surakarta, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ing Surakarta ingkang kaping XI, gumantos rama dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ing Surakarta ingkang kaping X.
Dhawahing titimôngsa punika, anglêrêsi dhawahing pèngêtan pamahargya adêging karaton Surakarta sampun 200 taun. Tumraping bôngsa Jawi, kawontênan ingkang kados makatên punika, kamanah satunggiling lêlampahan ingkang pantês pinèngêtan, malah tumraping praja kalêbêt ing pèngêtan ing dalêm babad.
Pèngêtan lêlampahan ing salêbêtipun 200 taun, punika sagêdipun nyumêrêpi urut-urutanipun, namung sagêd mêmêthik cariyosan ing sêrat-sêrat tuwin gotèkipun para sêpuh ingkang sami ahli dêdongengan.
Wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, ugi ngangkah ngêwrat cariyosan ingkang gêgayutan kalihan adêging karaton Surakarta 200 taun, nanging sarèhning sampun kacariyosakên sadaya wau namung saking gêthok tular tuwin saking mêmêthik, tangèh sagêda sampurna yêktos kados lugunipun ingkang dipun kajêngakên, mila manawi wontên kirang langkungipun, namung nyuwun gunging pangapuntên, sukur wontên ingkang kêparêng nglêrêsakên kalêpatanipun wau.
Manawi miturut bakunipun, ingkang pantês kaandharakên wontên ing ngriki, namung tumrap kawontênanipun panjênêngan nata ingkang sami jumênêng ing salêbêtipun 200 taun wau, awit inggih namung punika ingkang nama gêgandhengan kalihan adêging karaton. Makatên punika namung prêlu kangge nyêkak cariyos tuwin prêlu ngangkah cêkapipun kawêdalakên wontên ing Kajawèn dintên punika, ingkang cinirèn: Pahargyan Surakarta 200 Taun.
Bab pangetanging titimôngsa jumênêng nata dumugining surud, punika manawi dipun tandhing-tandhingakên ing satunggal-satunggalipun pèngêtan, adhakan wontên nalisiripun, nanging botên sapintêna, sagêd ugi jalaran namung saking gèsèhing pangetang manut taun tuwin manut cacahing jangkêpipun wulan, upami:
A. Pinèngêtan jumênêng dalêm nata P. B. II wontên ing taun 1650, bêdhahing karaton Kartasura nunggil taun kalihan pindhahipun karaton dhatêng Surakarta ing taun 1670. Dumugining surud dalêm, jumênêng dalêm nata 25 taun. Dados manawi makatên, jumênêng dalêm nata wontên ing Surakarta laminipun 5 taun.
B. Jumênêng dalêm nata P. B. II ing taun 1651 sarêng jumênêng dalêm angsal 16 taun, karaton bêdhah, dados dhawah taun 1667. Ing taun 1668 jumênêng malih wontên ing Kartasura. Sarêng angsal 4 taun pindhah Surakarta, dados dhawah taun 1672. Sarêng jumênêng wontên Surakarta angsal 4 taun, surud wontên taun 1676. Miturut petangan punika lajêng botên cocog kalihan adêging karaton, nanging manawi mirid jumênêng dalêm nata laminipun 25 taun, inggih cocog.
Dados petang kalih warni punika, manggihing nalar, namung mingsat-mingsut saking gêgèsèhaning wulan ingkang winêngku ing taun.
Ingkang makatên punika lêrês lêpatipun kados pundi, namung kasumanggakakên.
Ing wusana wêdalipun Kajawèn ing dintên punika mugi dadosa tôndha pamahargyanipun Kajawèn dhatêng adêgipun karaton Surakarta, tuwin dadosa karênaning panggalihipun para maos, ingkang ugi akajêng
mantri bupati / tanapi wong Walônda / wus samya umantuk / mring wismane sowang-sowang / nanging dahat risakipun kang nagari / tangèh
kalihipun / myang sagunging para bupati / lamun ing desa Sala / sangêt awonipun / papan lêdhok datan wrata / lawan malih kacêlakên ing banawi / sae ing Kadipala //
ewa makatên yèn tan prayogi / lah suwawi anitik mangetan / ingkang pakantuk papane /
dhuh ki lurah lamun suwawi / tan liyan dhusun Sala / saking petang ulun / yèn wontên wetan bangawan / tiyang Jawi badhe
bupati / lan kumêndhan pêpatih kalihnya / gêlêng gumolong rêmbuge / kang kinarya kadhatun / èstu Sala ingkang pinilih / amung miturut jôngka / amamrih rahayu / samana sigra bubaran / patih kalih kumêndhan myang pra bupati / wangsul mring Kartasura //
enjang bidhal ri sang patih kalih / twan kumêndhan myang para bupatya / tan winarna ing lampahe / praptaning Sala dhusun / ambabadi badhening puri / tinata binabanjar / ing sapantêsipun / wong cilik ing desa Sala / kinèn ngalih marang ing desa lyan sami / orêg samya boyongan //
pagêr buminira kang puri / mung jinaro kewala / wadya it kumêrut / lêksan kang anambut karya /
wau ta winursita / patrap lampahipun / jêngkarnya sri naradipa / kang nèng ngarsa badhe wringin kurung nagri / bêktan sing Kartasura //
jajar / lawan Kangjêng Gusti Pangeran Dipati / Anom Mêngkunêgara //
nulya pangulu ngulama kêtib / juru suranata myang pradikan / ingkang sumambung wurine / pusaka namanipun / cêngkal baladewa kiyai / nulya para pangeran / gya titihan prabu / rata ingayap kaparak / kanan kering amangangge sarwa abrit / ngampil-ampil pacara //
sêluran / tan anggop lumintu / yèku ingkang tinindhihan / pramèswari miwah sagunging pra putri / myang swamining punggawa //
abdi gêdhong kanan lawan kering / abdi kraton panandhon tan têbah / bupati gêdhong tindhihe / angayab ngurung-urung / wuri ingkang sumambung malih / pusaka kraton Jawa / kathah warninipun / winadhahan ing kandhaga / sinongsongan jênar ingapit prajurit / ingkang
sapraptanira / ing Sala sang prabu / bangsal pangrawit ingêtrap / anèng tarub paglaran kang wus rinakit / bala andhèr sumewa //
nata lênggah ing bangsal pangrawit / para upsir kalawan kumêndhan / samya ngadêg nèng kanane / bangsal lênggahan prabu / pra prajurit
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II punika putra Ingkang Sinuhun Kangjêng
Kartasura, miyos saking pramèswari, Gusti Kangjêng Ratu Kancana. Jumênêng dalêm nata ing taun Jimakir sinangkalan: sirna tata rasa tunggal 1650.Sengkalan: sirna tata rasa tunggal (1650 A.J., 1725/26 A.D.).
Ing taun 1670, karaton Kartasura tinêmpuh ing mêngsah bôngsa Tionghwa ingkang dipun ratoni dening
Sajumênêng dalêm malih wontên ing Kartasura lajêng dhawuh nitik papan badhe pindhah karaton. Ingkang kapiji ing lampah Mayor Hogendorp kanthi
papan wontên ing Kadipala, miturut ingkang sapriki namaning dhusun wau dèrèng ewah taksih nama Kadipala. Miturut dêdongengan, pasitèn ing ngriku lajêng dipun garap badhe kacithak kadhaton, ingkang têlêngipun ing sapunika pinanggih dados taman Sriwadari. Nanging papan ingkang badhe dipun cithak kadhaton wau botên saèstu, amargi miturut wêcaning para sagêd ingkang dipun sayogyani ing Radèn Tumênggung Ônggawôngsa, manawi karaton madêg ing ngriku badhe botên prayogi kêdadosanipun. Salajêngipun pindhah nitik mangetan, manggih papan ingkang prayogi, inggih punika ing Sala.
Dhusun Sala punika kabêkta saking tiyang ingkang gadhah nama Ki Sala, abdi dalêm jajar kêmit
dipun êlih nama nagari Surakarta Adiningrat, pambabadipun sinangkalan: brahmana nênêm angoyag jagad 1668.Sengkalan: brahmana nênêm angoyag jagad (1668 A.J., 1743/44 A.D.). Kacariyos sangajalipun Ki Sala, dipun pêtak wontên ing dhusun Kêdhung Lumbu, kaprênah saêlèr wetan kadhaton sapunika, salêbêting Baluwarti. Kuburipun taksih dipun rumat dumugi sapunika, malah dados pamidhangan.
Sasampuning rampung panggarapipun karaton, sang nata lajêng dhawuh badhe pindhah karaton, ing nalika badhe pindhah, ingkang sinuhun miyos sinewaka ing pagêlaran, para abdi dalêm sampun andhèr sami sowan. Sang nata lajêng dhawuh anggèning badhe pindhah karaton, saha salajêngipun sang nata mapag pramèswari dalêm ingkang sampun wontên ing sitinggil, salajêngipun bidhal dhatêng Surakarta. Wiwit punika, awit saking dhawuh pangandika nata, nama Kartasura kapindhah nama Wanakarta. Salajêngipun tilasing karaton Kartasura kadadosakên astana. Ingkang sumare ing ngriku: 1. Radèn Mas Sarjana, 2. Radèn Ajêng Naib Bandiyah, 3. Radèn Mas Budiman, sami putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purubaya (P. B. VII) tuwin para priyantun dalêm P. B. IX dumugi P. B. X.
Mênggah lampahing pindhah karaton wau urut pêpanthan sagolongan-sagolongan, para abdi dalêm sadaya, ampilan tuwin sanès-sanèsipun ingkang wontên ngajêng piyambak waringin sakêmbaran, kados pêpindhaning kêmbar mayang ingkang salajêngipun dipun tanêm wontên ing alun-alun êlèr. Bangsal pangrawit dipun usung wêtahan. Ing wingking wontên ampilan malih sakêmbaran, ing salajêngipun katanêm wontên ing alun-alun kidul, sadaya wau nama waringin kurung. Lampah ing wingking piyambak para bupati pasisir. Ing kala punika para kawula ing Kartasura ingkang sanès abdi dalêm, sudagar sasaminipun, ingkang andhèrèk pindhah ugi nyarêngi lampah wau.
Sadumuginipun ing Surakarta, sang nata lênggah sinewaka wontên ing bangsal pangrawit, lajêng dhawuh bilih dhusun Sala, ing sapunika kaparingan nama nagari Surakarta Adiningrat. Pêpatih dalêm lajêng andhawuhakên waradin, abdi dalêm pangulu lajêng andonga wilujênging karaton dalêm. Salajêngipun sang nata dhawuh nanêm waringin, ingkang nama Jayandaru tuwin Dewandaru katanêm wontên ing alun-alun lèr, ingkang kalih wontên ing alun-alun kidul.
Ing salajêngipun tumindaking damêl taksih lumintu, inggih punika ngyêyasani margi-margi, griya-griya ing salêbêtipun nagari tuwin sanès-sanèsipun. Tumindakipun tiyang nyambut damêl botên wontên kèndêlipun. Manawi dalu ing saênggèn-ênggèn pinanggih têtiyang ingkang sami among suka. Ing salêbêtipun pindhahan enggal wau, panjênêngan nata sabên dalu tindak nyalamur mriksani kawontênan salêbêtipun praja, ngantos dumugi paripurna saha nagari pinanggih tata raharja.
Panjênêngan nata P. B. II kalêbêt ing pralambang: gajah mêta sêmune têngu lêlakèn.
Jumênêng dalêm nata wontên ing Surakarta dèrèng dangu, rayi nata Pangeran Arya Mangkubumi, lolos saking praja, ngraman. Salêbêtipun gègèr wau, sampeyan dalêm ingkang sinuhun surud, sumare ing Laweyan taun 1675.
Putra dalêm sadaya wontên 29, ingkang sumilih kaprabon putra nomêr 5.
Pakubuwana II, ingkang sumilih jumênêng nata putra nomêr gangsal, asma Radèn Mas Gusti Suryakusuma, sarêng jumênêng Pangeran adipati jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, sarêng jumênêng nata jêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
Pagêlaran, mriyêm agêng punika Kyai Pôncawora.
Jumênêng dalêm punika ing Surakarta dèrèng têntrêm, taksih wontên salêbêting paprangan Mangkubumèn. Sarêng ing taun 1682 padhamibadhami. kèndêl pêrang wontên ing dhusun Lêbak (Jatisari).
Satêntrêming nagari kathah yasan dalêm anglajêngakên yasan dalêm nata Suwarga, amargi kawontênanipun karaton Surakarta taksih kathah ingkang dèrèng paripurna. Inggih punika ngyasani sitinggil. Pèngêtan ingkang tumrap ing pilar pancaksuji, undhak-undhakan ingkang lèr, pilar ingkang kilèn, kasêrat palihan Jawi Walandi, mungêl: iki lêmah dhuwur Surakarta, sing yasa
Ing ngriku wiwit saya katingal tata arjaning nagari, para kawula kathah ingkang sami kêncêng anggènipun tumindak ing agami.
Panjênêngan nata anggalih dhatêng wontêning ilèn-ilèn ingkang nrajang salêbêting kadhaton, toyanipun mêndhêt saking umbul Pêngging. Lampahing toya wau kados lèpèn saha lajêng katêlah nama lèpèn Larangan, ingkang akajêng: bilih lèpèn wau dados larangan, toyanipun maligi namung kangge dhatêng kadhaton. Malah panyandranipun toya ilèn-ilèn wau ngantos dados uran-uran kalihan ngrêrêngga kawontênanipun nagari Surakarta, ungêl-ungêlanipun makatên:
gang-gang ing Sêmanggi / kali Jênês kidul //
Manawi mirid yêyasan ingkang kados makatên wau, katingal bilih kala ing jaman samantên tumindaking tatanan kasarasan inggih sampun sarwa mikantuki. Ing salêbêting kadhaton pinanggih wontên toyanipun mili maradini narajang pundi-pundi, mila kawontênanipun rêsik gumrining, botên wontên toya mambêg.
Kajawi punika ingkang sinuhun ugi manggalih dhatêng wêwahing abdi dalêm prajurit, sajumênêng dalêm kaparêng yasa prajurit carangan, cacah 125 kalêbêt mayor upsir tambur sulingipun, punika prajuritipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Pajagènipun wontên srianganti kidul, wontên malih yasan dalêm prajurit dorapati, cacah 120 kalêbêt mayor upsiripun, dêdamêl tumbak. Punika prajuritipun pramèswari dalêm.
Panjênêngan Nata Surakarta Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
ingkang sumilih kaprabon putra nata nomêr 17 miyos saking pramèswari dalêm nomêr 2.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV, punika putra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana III. Nalika jumênêng pangeran adipati jêjuluk: Kangjêng Gusti Pangeran Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram I ing Surakarta. Jumênêng dalêm pangeran adipati wontên ing taun 1700. Wiwit jumênêng dalêm pangeran adipati punika mawi sêsêbutan: Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kapisan (I).
Ing taun Jimakir 1714 jumênêng nata, sumilih rama nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana III. Jêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang
uparêngganing praja, kados ta yasa dalêm panêpèn taun 1729. Masang jam agêng sanginggiling kori brajanala, taun 1743.
Kathah yasan dalêm prajurit, kados ta: prajurit talangpati cacah 125 kalêbêt mayor upsiripun, dêdamêlipun sanjata tuwin pêdhang, tabuhanipun kêndhang bêndhe suling, pajagènipun wontên ing butulan. Prajurit prawirèng cacah 50, padamêlanipun anjogèd rêrakitan têtayungan
sulingipun. Prajurit mijipinilih, pêthilan saking abdi dalêm kaparak kiwa têngên. Wontên sawênèh cariyos abdi dalêm mijipinilih punika pêndhêtan saking anaking para abdi dalêm panèwu mantri ingkang sêpuh piyambak, ingkang limrahipun sinêbut pangeran pati, ing benjing samôngsa tiyang sêpuhipun ngajal, lajêng anggêntosi pangkating tiyang sêpuhipun. Dene têdhanipun anggêmpil siti lênggahing tiyang sêpuhipun, dados sampun nama ambêkta têdha piyambak.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IV misuwur mumpuni ing gêndhing-gêndhèng. Ing taun 1720 kaparêng yasa gôngsa Kyai Gunturmadu. Ing taun 1744 yasa ringgit wacucal purwa Kyai Jimat tuwin Kyai Kadung, balencong Kyai Kêbodanu. Ing taun 1745 yasa ringgit wacucal gêdhog Kyai Jayèngkatong, balencong Kyai Kanyut.
Ringgit wacucal purwa punika, miturut gotèking para sêpuh ingkang ahli ringgit, inggih ringgit wau ingkang ringgitipun jangkêp anggadhahi wônda. Èdi luhunging ringgit punika pinanggih wontên ing wônda wau, upami dipun kêrtaaji, rêginipun tanpa
gêgêlipun êmas sadaya, nanging sanadyan makatêna, ajinipun botên jalaran saking êmasipun wau. Mila angèl angêrtaaji kagunan Jawi ingkang kados makatên punika, botên sagêd cocok kalihan kajênging ajinipun arta brana.
Kyai Jimat tuwin Kyai Kadung punika, wêdalipun kagêm ngringgit namung wontên sangajêng dalêm agêng (kadhaton). Dene ingkang ngringgit namung panjênêngan nata tuwin putra, (punika kala samantên). Agênging ringgit Kyai Kadung katingalipun limrah kemawon, nanging manawi dipun tandhing kalihan ringgit sanès ingkang dipun wastani agêng, taksih angêlèbliangêlèbi. sangêt. Manawi anyariyosna kawontênanipun ringgit kyai wau, lajêng kathah lèrègipun dhatêng gugontuhon. Ingkang radi mencok ing nalar, kacariyos sasurud dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IV, ringgit wau lajêng botên nate kagêm, malah kothakipun lajêng dipun pati. Sarêng lêt dasanan taun, kothak wau dipun bikak, ing ngriku wujuding ringgit botên surêm, malah gumêbyar kados babaran enggal. Ingkang makatên wau gaduking nalar namung sagêd amastani,
saking dongènganipun tiyang sêpuh, ing kalanipun ingkang sinuhun kaparêng andhalang, solahing asta nalika nyolahakên ringgit (pêrang), asta dalêm katingal cumalorot kados thathit sêsambêran.
Têtêpipun Ingkang Sinuhun P. B. IV sinêbut amumpuni gêndhing gêndhèng sampun katingal. Makatên ugi ingkang sinuhun ugi linangkung pangikêtipun têmbung-têmbung. Ingkang gêsang ngantos sapriki, karangan dalêm sêrat piwulang, inggih punika Wulangrèh, Panitisastra, tuwin Wicarakêras.
Sêrat Wulangrèh punika, limrahipun tiyang, amastani wulang prasaja, têgêsipun wulang lugu, malah dipun tampi wulang tumrap para nèm-nèman, punika pancèn nyata cêtha, kadosta wulang ngawula, wulang sêsrawungan, [sêsrawung...]
[...an,] tuwin sanès-sanèsipun. Nanging manawi dipun sawang ragi lêbêt, katingal isi thuthukan ingkang sagêd anggugah manah, dene lêbêtipun pisan, tumrap ingkang andungkap dhatêng kabatosan kêtingal anggèning damêl margi ingkang anjok
Gambar pangagênging para prajurit dalêm, limrahipun, ingkang bêbêdan dipun wastani prajurit lêbêt, ingkang clanan (jas calana) prajurit Jawi. Punika sami prajurit jaman Sinuhun P. B. X. Ingkang lênggah ing têngah lêrês, makuthan, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara.
Gêgayutan kalihan bêdhahipun karaton Ngayogyakarta, jaman Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana III, ingkang karanipun pêrang Sêpèi, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV ing Surakarta, adamêl parjanjian kalihan Kumpêni Inggris, ingkang limrahipun bôngsa Jawi amastani: Prajanjian Inggris. Prajanjian wau wontên 22 bab, katitimangsan kaping 4 Agustus 1812.
Pralambang dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IV: tan kobêr pêpaès mangun
Kangjêng Ratu Kancana I, pêputra Ingkang Sinuhun P. B. V, Kangjêng Ratu Kancana II pêputra Ingkang Sinuhun P. B. VII. Kangjêng Ratu Kancana I, tuwin Kangjêng Ratu Kancana II punika sadhèrèk sami putranipun Radèn Tumênggung Cakraningrat ing Pamêkasan, kagarwa ngarangulu.
Kangjêng Ratu Kancana punika kagungan anggitan Sêrat Jayèngsastra, Wulang
Putra dalêm sadaya 56. Ingkang sumilih nata putra pambajêng.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana V punika putra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV, karan Sinuhun Sugih, putra pambajêng nata, miyos saking Kangjêng Ratu Kancana I. Nalika taksih jumênêng pangeran adipati jêjuluk Kangjêng Gusti
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping V.
Jêjuluk dalêm Sinuhun Sugih punika kajawi sugih ing donya ngranabrana. ugi jalaran sugih ing pikiran, lêpasing panggalih dalêm sagêd anggagapi prakawis sulit-sulit. Kêrêp angudhari ruwêt rêntêng ingkang lajêng dados padhang. Samôngsa wontên lêlampahan ingkang damêl pêpêtênging praja, ingkang sinuhun kaparêng namurkula, nguningani kawontênan sajawining kadhaton, ngantos sagêd amanggihakên sabab-sababipun, malah nate kaparêng namurkula ngantos têtêpangan kalihan nini ing dhusun, ingkang wusananipun dados kêkasih dalêm saha pinaringan pangkat. Kados ingkang kasêbut ing sêrat: Dêmang Pancalpanggung, wêdalan Bale Pustaka sèri nomêr 82, rêgi f. 0.25. Cêkakaning cariyos makatên.
Kala jaman jumênêng nata Ingkang Sinuhun P. B. V, ing Surakarta kaparag ing sêsakit, bêbasan tiyang sakit enjing, sontên pêjah, tiyang sakit sontên, enjing pêjah. Kajawi punika ugi awis têdha, kathah kawula alit ingkang sami nandhang kêluwèn.
Kacariyos ing Rêdi Kidul bawah Sukaharja, wontên dêmang dhusun nama Dêmang Pancalpanggung, kawical sugih, botên kakirangan wos pantun. Wontênipun karan Dêmang Pancalpanggung, awit kyai dêmang gadhah cacat bêlang ing suku tuwin ing tangan. Anyarêngi môngsa pacêklik wau, kyai dêmang malah rumaos angsal margi anggèning badhe ngindhakakên kasugihanipun, lajêng sade uwos kalayan rêrêgèn awis, botên pisan-pisan gadhah wêlas dhatêng tiyang ingkang sami nandhang kêmlaratan.
Ing bab punika kamirêngan ing panjênêngan nabanata. saha lajêng kaparêng namurkula badhe nyatakakên dhatêng panggenanipun kyai dêmang. Kêlampahan sinuhun têdhak ngriku dipun dhèrèkakên ing abdi, botên pisan-pisan katawis manawi panjênêngan ratu.
Kala samantên ingkang sinuhun dhatêng griyanipun kyai dêmang badhe nêmpur, kanthi rêrêgèn ingkang botên nêtêpi rêrêgènipun kyai dêmang, kyai dêmang kêncêng
botên purun anyukani. Sang nata wangsul.
Kacariyos kyai dêmang gadhah magêrsari tiyang nini-nini, nama Nyai Mita, manawi siyang manggèn ing regolipun kyai dêmang. Sarêng sumêrêp têtiyang ingkang sami namurkula wau sami dipun ampirakên, kasêgah nêdha. Sang prabu kaparêng, saha adamêl rênaning panggalih. Sarêng sang prabu kondur lajêng dhawuh nalêsêpakên arta kalih atus ringgit wontên sangandhaping widhig. Ing ngriku nyai sêpuh cariyos kapingin badhe sumêrêp ratu. Sang prabu dhawuh, manawi badhe sumêrêp ratu, ing benjing badhe dipun têdahakên, saha manawi dhatêng nagari madosana panjênênganipun nama Abdurrahman, sabên tiyang tamtu sumêrêp.
Sakondur dalêm, nyai sêpuh sumêrêp ing ngandhap widhig wontên artanipun ringgit kathah, lajêng alok-alok, ing ngriku kyai dêmang mirêng, lajêng dhatêng saha lajêng ngakên bilih arta wau gadhahanipun. Nyai sêpuh namung narimah.
Kalampahan nyai sêpuh dhatêng nagari, madosi Abdurrahman, lajêng pinanggih, awit sang prabu sampun dhawuh dhatêng para abdi dalêm, manawi wontên tiyang madosi kados makatên, kairid dhatêng kadhaton. Sayêktos nyai sêpuh sagêd kapanggih wusana sumêrêp bilih tamunipun kala samantên ratu. Nyai sêpuh lajêng manggih kamulyan kaabdèkakên.
Kyai Dêmang Pancalpanggung lajêng mangrêtos dhatêng lêlampahan wau sadaya, manahipun ngênês, saking ajrih, lajêng sakit wusana dumugi ing tiwas. Mayitipun kyai dêmang konjuk ingkang sinuhun, tangan sukunipun kadhawuhan ngêthok kangge tumbal nagari.
Nalika taksih jumênêng pangeran adipati anom kaparêng dhawuh nganggit Sêrat Cênthini, ingkang kakarsakakên nganggit abdi dalêm Carik Rônggasutrasna. Wiwiting panganggit wontên ing dintên Sabtu tanggal 26 Sura Je 1745.
Mirid dêdongengan, panganggitipun dalêm Sêrat Cênthini punika botên namung pinanggih awagan kemawon, pundi papan panggenan ingkang sinêbut ing sêrat, ingkang sinuhun dhawuh utusan nyatakakên, mila saupami pinetang waragadipun, saèstu kathah sangêt.
Mila isining Sêrat Cênthini punika manawi nyariyosakên kawontênaning panggenan, inggih pinanggih sakalangkung salêsih. Isinipun kawruh warni-warni, dhêdhasaripun Islam, nanging kawruhipun Jawi ugi wontên, cêkakipun kenging dipun wastani sêrat ingkang kêbak kawruh.
Sêrat Cênthini punika anggambarakên lêlampahan ing sabên dintên, cariyosipun pinanggih gêsang sangêt, ing kalanipun nyariyosakên tiyang gêginêman tuwin ambanyol ngantos katingal kados wujuding têtiyanganipun.
Manawi dipun manah yêktos, mirid saking wontêning Sêrat Cênthini wau, ing ngriku ngatingalakên kajêmbaraning kawruh dalêm ingkang sinuhun. Dados mênggah nyatanipun pancèn lêbda yêktos dhatêng nganggit-anggit tuwin lêbêt raosipun.
dhuwung, tuwin taksih kathah sanès-sanèsipun, sadaya wau sinawung ing sêkar.
Luhur saha lêpasing panggalih dalêm ngantos angèl [angè...]
[...l] dipun gagapi ing sanès kados kasêbut ing sêrat: Andum Warisan, wêdalan Balepustaka. Sèri nomêr 1029 rêgi f. 0.15, Ing sasurud dalêm Kangjêng Ratu Kancana II (Kangjêng Ratu Kancana II punika ingkang rayi ibu nata, Kangjêng Ratu Kancana I). Kagungan tilaran arta brana kathah sangêt. Nanging Kangjêng Ratu Kancana II ugi kagungan sambutan tuwin sêsanggêman ingkang gunggungipun f. 60.000, dene ingkang kalêrês angsal warisan wau putra kêkalih, Kangjêng Ratu Pambayun tuwin rayi, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purubaya. Nanging kala punika ingkang sinuhun mundhut malêbêt dados waris, awit Kangjêng Ratu Kancana II punika ingkang rayi ibu dalêm Kangjêng Ratu Kancana I, dados inggih mundhut panduman warisan saha ingkang badhe andum ingkang sinuhun.
Dhawuh nata ingkang makatên wau, nuwuhakên raosing ngakathah botên adamêl marêm. Kalampahan
pêpatih, para nayaka tuwin sanès-sanèsipun. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun lajêng dhawuh. Bilih sawarnining raja kaputran kaparingakên dhatêng rayi nata Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purubaya. Barang
sambutanipun suwargi Kangjêng Ratu Kancana sapintên petangipun, kapundhut ing sang nata, badhe dipun sahi saking arta dalêm piyambak. Makatên ugi sawarnining sêsanggêman ugi badhe kaparingan sadaya. Dhawuh dalêm sadaya wau kalampahan.
Kreta pêthukan gupêrnur (residhèn) manawi dhatêng karaton.
Ing ngriku sawêg katingal punapa ingkang dados kaparêng dalêm ingkang sinuhun. Saha ing ngriku katingal kaluhuraning panggalih dalêm.
Pralambang dalêm Ingkang Sinuhun P. B. V sami kalihan pralambang dalêm Ingkang
Susuhunan Pakubuwana V, 1. Radèn Ayu Adipati Anom inggih Kangjêng Ratu Êmas, wusana Kangjêng Ratu Agêng, pêputra Kangjêng Ratu Sêkar Kadhaton, kagarwa Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara III. 2. Radèn Ayu Adipati Sêpuh, inggih Kangjêng Ratu Kancana. Putra dalêm sadaya 45, botên kagungan putra kakung ingkang miyos saking pramèswari. Dene ingkang sumilih kaprabon, putra saking garwa pangrêmbe, Radèn Sasrakusuma, putra nomêr 11.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VI. Putra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana V miyos saking garwa pangrêmbe Radèn Sasrakusuma. Ing nalika timur dipun êmong pêpatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sumare Imagiri. Jumênêng dalêm wontên ing taun 1751 anyarêngi kala papranganipun Pangeran Dipanagara. Mila Panjênêngan nata dipun pralambangi: tunjung putih, akajêng ratu jinunjung patih, awit Ingkang Sinuhun P. B. VI punika pancèn pinundhut putra ing Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat ingkang kasêbut ing nginggil. Jumênêng dalêm botên dangu lajêng kakendhangakên dhatêng Ambon.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI.
Ing ngriki sadèrèngipun nyariyosakên babad dalêm sawêtawis prêlu ngandharakên rumiyin bab lêlampahaning agêsang, punika tamtu wontên lêlampahan ingkang dipun wastani obong-obongan. Ingkang dipun wastani obong-obongan punika angobong manahipun piyambak, dados manahing tiyang ingkang kobong, punika akajêng sakit, nanging sakit wau akajêng sae, wusana lajêng sagêd tangi saha kawusananipun sagêd manggih kamulyan. Lêlampahan ingkang kados makatên wau bokmanawi dhumawaha ing ratu utawi tiyang alit, raosipun sami kemawon, saha manawi kuwawi, pinanggihipun inggih sami akajêng manggih kamulyan. Tuwin lêlampahan punika manawi dipun wawas lêlajênganipun katingal namung nyakra manggilingan. Wawasan punika prêlu kangge ngawontênakên pasaksèn, bilih lêlampahan ing donya punika kados makatên.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VI punika ugi jêjuluk: Sinuhun Ambanguntapa. Pramèswari dalêm wontên sakawan, I. Kangjêng
Kangjêng Ratu Kadhaton, (kacariyos Kangjêng Ratu Kancana wau nalika dipun kondurakên dhatêng Ngabeyan, dipun têrakên ingkang sinuhun piyambak. Ing sakondur dalêm nata, Kangjêng Pangeran Adipati Angabèi andhèrèkakên dumugi pandhapi, saha lajêng nyawang tindak dalêm kalihan ngandika: E, ingkang sinuhun ora kêna dikawulani santanane. Hêm, apa aku bakal bisa nusul panjênêngane), II. Kangjêng Ratu Êmas, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi I, putra Ingkang Sinuhun [Si...]
[...nuhun] P. B. III saking pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Kancana (Bêruk). Pêputra namung satunggal, Ingkang
putra Ingkang Sinuhun P. B. III. IV. Kangjêng Ratu Anom, putranipun Radèn Mas Arya Pamênang, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Balitar II, putra Kangjêng Pangeran Arya Balitar I, putra Ingkang Sinuhun P. B. II.
Kacariyos sih dalêm nata dhumawah Kangjêng Ratu Anom, bêbasan botên nate pisah kalihan ingkang sinuhun, malah Kangjêng Ratu Anom kagungan janji, sampun ngantos wontên garwa ingkang pêputra, ing sadèrèngipun Kangjêng Ratu Anom apêputra.
Kacariyos satunggaling dalu ingkang sinuhun salat kajat, sasampuning ambikak padasan, èngêt dhatêng garwa Kangjêng Ratu Êmas lajêng rawuh tuwi, toya padasan taksih kumrocok, namung mêling, dhatêng kêkasih dalêm Radèn Atmawiraga tuwin Radèn Atmasupada,Atmasupana. manawi toyaning padasan badhe têlas kadhawuhan ngêjogi. Sarawuh dalêm ing patênggan dalêm Kangjêng Ratu Êmas, kangjêng ratu sawêg nyoga, lajêng wijik asta.
Sarêng antawis kawan wulan, Kangjêng Ratu Anom midhangêt bilih Kangjêng Ratu Êmas sampun ambobot kawan wulan. Ing ngriku Kangjêng Ratu Anom sakalangkung duka, pamuring dalêm dhumawah raka nata.
Pangimur dalêm ingkang sinuhun dhatêng garwa nata, badhe [ba...]
[...dhe] sowan tirakat dhatêng pasarean luhur nata ing Imagiri, saha dhawuh salêbêtipun têdhakan kaawatna gêrah. Têdhak dalêm nitih titihan (kapal) ingkang andhèrèk têdhak dalêm urdênas kêkasih dalêm, Radèn Atmawiraga tuwin Radèn Atmasupana. Sarawuh dalêm ing Klathèn mampir ing griyanipun bupati pamajêgan Radèn Tumênggung Kartanagara, dhawuh manawi badhe tirakat dhatêng ing Imagiri, rawuh dalêm ing Klathèn prêlu namung mampir ngasokakên titihan.
Kacariyos, Radèn Tumênggung Kartanagara punika gadhah anak nama Radèn Ngabèi Kartapiyoga, ing ngajêng abdi dalêm mantri gêdhong kiwa, kapiji nyambut damêl wontên kadhaton, wusana manggih kalêpatan, ingkang sinuhun lajêng dhawuh ngrangkèt saha lajêng kapocot. Ing kala punika Ngabèi Kartapiyoga mangêrtos bab têdhak dalêm wau, saha lapur dhatêng pangagêng bètèng Klathèn. Salajêngipun pangagêng bètèng Klathèn lapur dhatêng Surakarta. Tuwan residhèn lajêng sowan malêbêt dhatêng kadhaton, wusana têdhak dalêm miyos saking kadhaton punika kasumêrêpan, ing ngriku lajêng ngawontênakên parêpataning para agêng Walandi Jawi, residhèn miji Tuwan Winêr kadhawuhan nusul têdhak dalêm, dipun susul dhatêng Imagiri botên pinanggih, wusana dipun susul dhatêng pamancingan, ing ngriku ingkang
tuwin Tuwan Winêr, lajêng ginarubyug dragundêr wolu. Ing ngriku [ngri...]
[...ku] ingkang sinuhun rumaos piduwung ing panggalih, botên ngintên pisan-pisan manawi ngantos kasumêrêpan ing residhèn. Botên kèngêtan bilih ingkang sinuhun kagungan satru. Têdhak dalêm sadumugining Klathèn lajêng santun nitih kreta, wusana lajêng lêrêm wontên pêsanggrahan ing Kartasura kapêthuk tuwan residhèn, tuwin para agêng sanèsipun. Ingkang sinuhun lajêng kadhèrèkakên dhatêng Sêmarang, saha salajêngipun kadhèrèkakên dhatêng Ambon. Ingkang andhèrèkakên garwa nata Kangjêng Ratu Anom tuwin Radèn Tumênggung Cakradipura, abdi dalêm bupati, kalêrês ingkang kaki, ingkang rama bibi dalêm.
Kacariyos ing kadhaton sakalangkung usrêk-usrêkan sami ngajêng-ajêng kondur dalêm, kathah para putri ingkang mapag dhatêng srimanganti, sabên wontên kreta glêdhêg-glêdhêg sami mapag nanging sanès. Wusana wontên kreta dhatêng ngondurakên Kyai Agêng, (wangkingan Kangjêng Kyai Balabar) saha wontên dhawuh dalêm mêthuk pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Anom saha nimbali abdi dalêm ingkang kadhawuhan andhèrèk ing kala samantên inya dalêm (ingkang nêsêpi ingkang sinuhun) nyuwun badhe andhèrèk dhatêng Ambon, dhawuh dalêm: mbok, kowe karia bae nunggoni wêtêngane gustimu, iku besuk kang kêna kok ngèngèri. Inya dalêm wau ngèstokakên. Tètès dhawuh dalêm nata, saturun-turunipun inya dalêm wau sami kêcakêt ratu. Dumuginipun sapunika, buyutipun taksih, dados abdi dalêm bupati anom carik, nama Radèn Tumênggung Mangundipura, kêkasih dalêm ingkang sinuhun suwarga. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, umur-umuranipun barakan dalêm langkung sêpuh sakêdhik. Malah tumrapipun sapunika, kenging dipun wastani dados para kakinipun karaton Surakarta.
parêdèn, para pandhèrèk ugi manggèn wontên sacakêtipun ngriku.
Kacariyos salêbêtipun wontên Ambon, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ugi kaparêng lêlangên padhayan sapanunggilipun, ngalêmpakakên anak-anakipun para saradhadhu Jawi.
Sarêng putra nata ingkang wontên Surakarta sampun miyos, ingkang sinuhun tansah martosakên sabên wontên kapal saking tanah Jawi tamtu ambêkta wartos ing bab putra dalêm wau. Sarêng sampun radi agêng, sabên-sabên mundhut kintunan agêmipun rasukan ingkang putra, lajêng dipun ênggèkakên anaking saradhadhu ingkang kakintên umur-umuranipun sami. Samôngsa sampun dipun angge, sampeyan dalêm lajêng dhawuh: E, anakku wis samono. Ing sabên mêntas nguningani ingkang kados makatên wau panggalih dalêm lajêng trênyuh.
Kados para maos taksih lôngka ingkang nyumêrêpi babad dalêm Ingkang Sinuhun Ambanguntapa nalika wontên ing Ambon, salajêngipun babad dalêm wau mêndhêt saking namanipun Nonah Kuwi, ingkang lajêng dados pangrêmbe nata. Wontên ungêl-ungêlan [u...]
[...ngêl-ungêlan] sapada, pêthikan saking Sêrat Nonah Kuwi ingkang kalimrah sangêt dados apalan wontên ing Surakarta, sêkaripun dhandhanggula ungêlipun makatên:
jawaban "bèbèk rawa": mliwis. sun pupus bibi datan ana malih / mung bibi tuturira //
Ungêl-ungêlan punika ucapipun Nonah Kuwi dhatêng para nyai nalika gandrung dhatêng ingkang sinuhun.
Kacêkak ing cariyos ing sêmu sampeyan dalêm ingkang sinuhun tansah mênggalih dhatêng putra ingkang wontên ing Surakarta, nate wontên wiyosing dhawuh pangandika dalêm: ayake besuk yèn aku wis mati bisa kêtêmu si kulup.
Sasurud dalêm sêkalihan sumare wontên ing Batugajah sacêlaking kadhaton dalêm. Ing kajogan sajawining gêdhong, kuburipun Radèn Tumênggung Cakradipura.§ Sajarah Mungup: Kyai Agêng Juru Martani,
Sakendhang dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VI (Sinuhun Ambanguntapa), dèrèng wontên putra ingkang jumênêng pangeran adipati anom.
Kacariyos nalika linggar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. VI saking kadhaton, sarêng kadêngangan ing
Gusti Pangeran Adipati Purubaya, para pangeran putra santana, punapadene pêpatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sami sowan malêbêt kadhaton. Tuwan residhèn tuwin tuwan komêndhan lênggah ing pêndhapi agêng.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping VII.
Awit saking pangandikanipun tuwan residhèn, sarèhning ingkang sinuhun botên wontên ing kadhaton, ing sadèrèngipun rawuh, para pangeran sadaya kêdah tuguran wontên salêbêtlingsalêbêting. kadhaton. Dene pêpatih dalêm kapatah wontên ing pasowanan, dalah wadana kaliwon sapanêkaripun. Tuwan residhèn tuwin komêndhan lajêng lèrèh dhatêng gêdhong panyarikan.
Awit saking aturipun pêpatih dalêm dhatêng residhèn, salinggar dalêm ingkang sinuhun, adamêl
dipun condhongi ing residhèn. Dene ingkang kasuwunakên jumênêng nata Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Purubaya, awit pancèn putra saking pramèswari, saha panggalihipun sae.
Ing sadèrèngipun jumênêng nata, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purubaya kajumênêngakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Mêngkunagara, ing tanggal 21
Kangjêng Ratu Pakubuwana putranipun Kangjêng Sultan Cakraningrat, ingkang kaping II ing Madura. II. Kangjêng Ratu Kancana, nalika dèrèng jumênêng nata, nama Radèn Ayu Adipati Purubaya. Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi I. Kangjêng Ratu Kancana, pêputra Radèn Ajêng Andawiyah, lajêng asma Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sarêng jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun P.B. IX, kajunjung asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, botên krama. Ingkang misuwur putri asarira
kaping kalih, nuju dintên Kêmis Kaliwon tanggal kaping 24 Siyam Dal 1784.
Kala jumênêng dalêm punika para kawula ing Surakarta kasok suka saha sami ngucap sukur ing Pangeran, praja Surakarta lajêng pinanggih tata têntrêm.
Botên lêt dangu sajumênêng dalêm nata, ingkang dados residhèn ing Surakarta, Tuwan Mac Gillavry, ingkang ngajêng ugi sampun dados residhèn ing Surakarta, mila panjênêngan nata ing Surakarta
Kala samantên Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat mampir dhatêng lojinipun Tuwan Dezentje§ Darah Dezentje tuwin Nolten ngantos sapriki kathah ingkang wontên Surakarta. ing Ngampèl, Tuwan Dezentje ngaturi pamrayogi supados kangjêng pangeran kondur dhatêng nagari kemawon, nanging kangjêng pangeran botên karsa. Ing ngriku Tuwan Dezentje lajêng lapor dhatêng residhèn ing Surakarta. Sarêng residhèn tampi sêrat saking Tuwan Dezentja lajêng miji Litnan Nolten§ Darah Dezentje tuwin Nolten ngantos sapriki kathah ingkang wontên Surakarta. lumampah dhatêng Ngampèl, nindakna punapa wigatosing prêlu. Litnan Nolten sadumugining Ngampèl pinanggih Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat, dipun aturi kondur, botên karsa manawi botên kasêmbadan ingkang dados
Saha lajêng kakendhangakên dhatêng Ambon ing wulan Mulud, 1758.
Residhèn Mac Gillavry lajêng sowan ingkang sinuhun, ngaturi uninga bilih wontên satunggaling pangeran lolos saking praja. Ingkang sinuhun lajêng dhawuh nyowanakên para pangeran sadaya, sadaya sami sowan, namung Pangeran Natadiningrat piyambak botên wontên, ing ngriku residhèn lajêng ngaturakên punapa kawontênanipun. Wiwit punika ingkang sinuhun lajêng manggalih murih têntrêming para darah karaton.
Pralambang nata: sêmune pudhak sinumpêt.
Sasurud dalêm, ingkang sumilih raka nata Kangjêng Gusti Pangeran AdisatiAdipati. Angabèi.
pêputra kakung, ingkang sumilih raka nata, Khajêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, jêjuluk: Sampeyan Dalêm
putra Ingkang Sinuhun P. B. IV. Jumênêng dalêm punika sarêng kalihan jumênêng dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Anom Mangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram IV (Ingkang Sinuhun P. B. IX).
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping VIII.
Garwa dalêm asma Radèn Ayu Angabèi, seda ing sadèrèngipun jumênêng nata, ingkang sinuhun botên krama malih. Garwa dalêm wau pêputra:
1. Bandara Radèn Ajêng Kusiyah, kagarwa Ingkang Sinuhun P. B. VI, asma Kangjêng Ratu Kancana, pêgat krama angsal Pangeran Juru Martani, santun asma Kangjêng Ratu Bandara. Jumênêng dalêm nata ingkaingkang. rama santun asma Kangjêng Ratu Kadhaton.
2. Bandara Radèn Ajêng Kusinah, asma Bandara Radèn Ayu Adiwijaya III inggih Kangjêng Ratu Bandara. Pêputra Kangjêng Ratu Pakubuwana pramèswari dalêm Ingkang Sunuhun PB IX.
3. Bandara Radèn Ajêng Dablêg, asma Bandara Radèn Ayu Mangkubumi, sarêng ingkang rama jumênêng nata asma Kangjêng Ratu Kancana pramèswari nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Mêngkubuwana V ing Ngayogyakarta.
4. Bandara Radèn Ajêng Prêkis, asma Bandara Radèn Ayu Jayèngtilam, sarêng ingkang rama jumênêng nata, asma Kangjêng Ratu Anggèr ingkang raka asma Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara.
Kacariyos sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, Pakubuwana ingkang kaping VIII ing nagari Surakarta, para santana, abdi dalêm saha kawula dalêm ing nagari Surakarta sami enggar manahipun, kabêkta tansah tampi kucah dalêm awarni boga, arta, busana, saha pêpadhanging manah.
Sampeyan dalêm ingkang sinuhun karênan sangêt anggêganjar amêmundhut tumbas, adamêl bingah saha saha mijèkakên ngèlmu sêpuh, inggih punika barkah dalêm ingkang nama pêpadhanging manah kasêbut ing nginggil.
botên namung dhatêng para santana, abdi dalêm saha kawula dalêm kemawon. Dhatêng sanès bôngsa malah kalangkung kathah, kados ta: têtumbasan ing toko minuman, toko badhe rasukan, toko mas intên, saha sanès-sanèsipun. Ganjaran dhatêng para luhur sanès bôngsa awarni panganggèn utawi bêkakas ingkang awis
mawi nyêdhahi para luhur sanès bôngsa, inggih punika ingkang nama maringi bêbingah. Sanadyan kalimrahanipun tumrap tiyang alit amijèkakên ngilmu punika tampi pisungsung saking para muridipun, manawi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun malah amaringi, inggih wujud punapa kemawon, punapa wragad
ingkang Sinuwun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping VI ing Ngayogyakarta, botên binasaakên kathah, malah lumintu, punika dalah siti dhaharipun putri dalêm wau. Ingkang kalangkung rame saha nêngsêmakên punika botên kados manawi sampeyan dalêm ingkang sinuwun miyos têdhak pasanggrahan Bacêm, wujud punapa kemawon sêsadeanipun para kawula dalêm ing dhusun,
langkung ing pasanggrahan inggih lajêng kapundut tumbas. Têtumbasan punika lajêng kaparingakên dhatêng ingkang sami andhèrèk sarta ingkang têngga praja. Manawi sadiyan arta kagêm têtumbasan punika kirang, ingkang sami sêsadean kadhawuhan ambêkta sêsadeanipun dhatêng ngandhap lo sakiwatêngêning kori srimangkati kidul (magangan) wontên ngandhap lo wau kaparingan arta panumbasipun, dene barang têtumbasan inggih lajêng kaparing-paringakên.
Para pangeran saha para nayaka sanadyan botên kalangkungan anampèni kêkucah dalêm, saha inggih enggar raosipun, makatên malih agênging manahipun datanpa pindhan, ewadene rèhning sami gadhah wajib rumêksa angêmbat praja, anggadhahi kuwatos bokbilih karaton dalêm badhe kakirangan arta, botên taha nguwatosakên badhe têlasipun, [tê...]
[...lasipun,] dêstun amung kagêm sadiyan manawi wontên pêrlu praja ingkang agêng ingkang dadakan, badhe kathetheran, pêrlu ingkang agêng punika upaminipun kangge nambak bêbaya, bêbaya pacêklik, utawi bêbaya kasangsaran, punapa bêbaya sêsakit, sampun kalampahan salêbêtipun jumênêng dalêm wau wontên bêbaya bêna agêng, ingkang ngantos ngêlêbi jarambah ngandhap ing dalêm agêng (prabasuyasa) nalika taun Jimawal, ôngka: 1789, têlasing kagungan dalêm arta kathah sangêt. Ananging para pangeran saha nayaka wau badhe caos unjuk sami ajrih, amargi botên wontên ingkang kangge, wêwaton ingkang langkung kumawi ingkang sagêd angêndhihakên kaparêng dalêm, inggih punika wêwaton wajibing panjênêngan dalêm nata tansah mili dananipun bèrbudi, andamêl têntrêming manahipun kawula sami padhang ulahing kasuksman. Ing wêkasan namung kandhêg wontên wiraosan kemawon.
Abdi dalêm Ondêr Mayor Radèn Panji Jayaningrat, punika abdi dalêm ingkang kapatah mangagêngi nyêpêng kagungan dalêm arta karaton, mirêng wiraosanipun para pangeran saha para nayaka kados makatên punika manahipun sakalangkung ribêt sangêt, amargi wajibipun tiyang nyêpêng arta punika kêdah anggêmèni, sanadyan ingkang ngagêm punika ingkang kagungan piyambak, inggih wajib dipun gêmèni, anggènipun anggêmèni punika namung ngrêksa ingkang kagungan sampun ngantos kacuwan karsa dalêm, mila wiraosanipun para nayaka
Mayor Radèn Panji Jayaningrat tansah dipun olak-alik pêpuntoning pamanahanipun, namung badhe anêtêpi wajibipun rumêksa kagungan dalêm arta, upami tindakipun ingkang makatên punika ngantos nêmahi sangsaranipun inggih dipun tarimahakên, tekadipun anggèning dados abdi dalêm sampun angrungkêbi wajibipun.
Kanthi tindak ingkang rêmit sangêt, Ondêr Mayor Radèn Panji Jayaningrat andhawuhakên dhatêng para ingkang gadhah sagèn angladosakên arta pajêg malêbêt ing karaton, supados ladosanipun arta pajêg sampun kaladosakên rumiyin namung sawanci-wanci kapundhut, kêdah sanalika lumados, botên kengakenging. sumados, dados wosipun arta pajêg saking tiyang alit sabên pasok inggih
sakit, sorog pêthi arta dalah pêpetanganipun kapasrahakên dhatêng sor-soranipun, manawi wontên pundhutan dalêm, sor-soranipun punika ingkang angladosi, saha manawi wontên pandangon kathahipun kagungan dalêm arta, kapratelakna pintên kathahipun ingkang karimat punika kemawon, sampun ngantos angaturakên bilih arta dèrèng lumêbêt. Botên antawis dangu, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun lajêng gêrah, amarêngi dintên Sêtu Wage
tanggal kaping: 25 Jumadilakir Je 1790, dumugi surud dalêm jumênêng dalêm ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 Sawal, Jimakir 1786, dados ing petangipun jumênêng dalêm mauwau. 3 taun; 8 wulan.
Amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 Jumadilakir, Je 1790 jumênêngan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX dados namung lêt 2 dintên kalihan surud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Pakubuwana ingkang kaping VIII.
Mênggah wragadipun surud dalêm saha jumênêngan dalêm punika botên sakêdhik, môngka arta pajêg dèrèng wontên lumêbêt, amila sasampuning sasurud dalêm saha jumênêngan dalêm wau, kasuwurakên kagungan dalêm arta kuras, ingkang makatên punika mirid katingalipun kawontênan sampun layak kemawon.
Ing sawau Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX dèrèng kaparêng nguningani kagungan dalêm arta ingkang dados parimatanipun Radèn Panji Jayaningrat, sanadyan kasuwurakên kuras, ananging sarêng anguningani rimatan kagungan dalêm arta ingkang sumimpên wontên kagungan dalêm pêthi Kangjêng Nyai Dhenok, inggih punika rimatan ingkang kaasta wontên ngarsa dalêm piyambak sampun kothong, sawêg karsa nguningani kagungan dalêm arta sanèsipun.
Kangjêng Nyai Dhenok punika ing salami-laminipun botên kenging kothong, sawêg lukak kemawon enggal-enggal lajêng dipun kêbaki. Kados punapa panggalih dalêm sarêng mriksa kagungan dalêm pêthi Kangjêng Nyai Dhenok, lajêng andhawuhakên dhatêng Radèn Panji Jayaningrat ngandikan malêbêt.
Gumêbyaring cahyanipun praja dalêm ing saunduripun Radèn Panji Jayadiningrat
sadaya bangsaning tumitah saha bôngsaning dumadi, tuwin bangsaning têtuwuhan, ingkang sipat janma, sami katumusan sumêblak manahipun, ingkang sipat kewan trangginas tandangipun, ingkang sipat têtuwuhan saha sêkar anjanggirat mêkaripun mawa gônda arum angambar, makatên ugi saking karênaning panggalih dalêm, Kangjêng Nyai Dhenok kadhawuhan angusung dhatêng Jayaningratan, sasampunipun dipun kêbaki arta, lajêng kapundhut malêbêt malih. Ing sauruting margi ingkang kangge langkulangkung. Kangjêng Nyai Dhenok wau, kêbak tiyang rantap jêjêl apipit sami nêningali wujudipun, amargi sami dèrèng nate sumêrêp sanadyan tiyang ing nglêbêt karaton, bilih sanès cêcêpênganipun kamaripun Kangjêng Nyai Dhenok inggih awis ingkang sumêrêp. Namung dumugi samantên dêdongengan punika, wondene Radèn Panji Jayaningrat punika ing pawingkingipun jumênêng pêpatih dalêm, asma Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, karanipun Kangjêng Agêng utawi Kangjêng Ridêr, amargi angsal ganjaran bintang ridêr Nedêrlansê leyo.
Saking garwa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VI (Ambanguntapa), sanadyan sumambêting nata ingkang jumênêng nama botên kêliya, ugi wontên raos bilih jumênêng nata Sinuhun P. B.VII tuwin VIII punika sumêla. Namung sajatosipun sambêt-sumambêtipun inggih lajêng gathuk anunggil, tumrap ing wawasan gênging kamulyan tuwin kaluhuran punika botên kados Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P. B.IV, dene putra tiga sami jumênêng nata sadaya, (P. B. V, P. B. VII, tuwin P. B. VIII.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX.
Sampun kacariyos ing ngajêng, salinggar dalêm Ingkang Sinuhun Ambangun Tapa, pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Êmas nuju ambobot, kantun wontên ing karaton. samiyosing putra, pinaringan asma Bandara Radèn Mas Gusti Duksina, ing kala punika taksih winados sangêt, Bandara Radèn Mas Gusti wau dèrèng mangrêtos manawi putra nata kaping VI, rumaos putra nata ingkang jumênêng.
Ing satunggaling dintên wontên sêrat konjuk Ingkang Sinuhun P. B VII. Ing sarèhning kala samantên ingkang sinuhun sampun sare ing wanci siang, sêrat dèrèng sagêd konjuk. Ing kala punika Bandara Radèn Mas Gusti Duksina, glotha-glathe maos sêrat wau. Satamating pamaos dalêm lajêng dhawah botên èngêt, mênggah nyatanipun sêrat wau nawala dalêm Ingkang Sinuhun Ambanguntapa, ingkang suraosipun angraosi putra dalêm punika. Ing ngriku Bandara Radèn Mas Gusti Duksina sawêg priksa sajatosing sarira dalêm. Bab punika sarêng kauningan ingkang sinuhun karaos ngungun ing panggalih, nanging lajêng pinupus sampun makatên pinanggihing pêcahipun wêwados.
Nuju satunggaling dalu, Bandara Radèn Mas Gusti Duksina supêna, pinanggih tiyang jalêr. Sawungu dalêm mangandikakakên ing bab supênan dalêm wau kanthi pratela sêsipataning tiyang ingkang pinanggih ing pasupênan. ing ngriku wontên ingkang munjuk bilih punika sêsipatan dalêm ingkang Sinuhun Ambanguntapa. Sawatawis dintên malih wontên wartos, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ambanguntapa surud. Titimangsanipun [Titimang...]
[...sanipun] cocog kados nalika Bandara Radèn Mas Gusti Duksina supêna.
Kala jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P. B.VIII, Bandara Radèn Mas Gusti Duksina ingkang sampun jumênêng Gusti Pangeran Prabu Wijaya, kajumênêngakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram IV. Wusana sasurud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B VIII, sumilih kaprabon, jêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping IX, inggih pêparabipun Sinuhun Ambangun Kadhaton, sinangkalan: sunya sugônda sabdaning ratu 1790.
Sajumênêng dalêm kathah yêyasan tuwin amindhahi nama-namaning panggenan, kados ta ing kala jumênêng dalêm pangeran, dalêm ing kadipatèn taksih prasaja sangêt. Pandhapi agêng dipun êlih nama: sasana sewaka. Pandhapi ijêm dados sasana ôndrawina. Pringgitan dados sasana parasdya. Kori ijêm lèr dados wiwara priya. Kori ijêm kidul dados wiwara kênya.
Ingkang Sinuhun P. B IX misuwur ambêg paramarta, saha kenging sinêbut nata pujôngga, karangan dalêm buku warni-warni, ingkang kalêmpakipun dipun namakakên Wira Iswara. Karênan dalêm ingkang sinuhun manawi paring sêrat mawi sinawung ing sêkar. Wontên paring dalêm sêrat dhatêng putra nata Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, makatên:
cabak kanthi salam ingsun / marang sira anak mami / kaki pangeran dipatya / wiyose ingsun wus tampi / kintaka tur-aturira / surasane sun wus uning //
sirèku minta arta mung / rongèwu kinarya mipik / prabote biyadanira / ing mêngko ingsun
nir rêribêd ngrubedani / mring karêp kang mrih utama / katamana ing mêmanis //
Sêrat dalêm wau mawi ciri: mandrawapada, ingkang kaparênging karsa dalêm narendra kaping IX putra kaping VI.
Sêrat-sêrat karangan dalêm wau sumêbar sangêt, kathah ingkang dipun apili ing tiyang.
Pramèswari dalêm, Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya III saking Kangjêng Ratu Bandara, wayah dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VIII, pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun, Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Sasurud dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana, priyantun dalêm Radèn
Pakubuwana. Sajumênêng dalêm kaping X asma wau kapundhut, kaparingakên pramèswari nata, santun asma Kangjêng Ratu Madurêtna.
Putra dalêm sadaya wontên 57. Ingkang sumilih putra nomêr 30.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana X
Kawontênan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun saha Ingkang Wicaksana, pinanggihipun wontên ing wêkdal punika, kados botên pêrlu kapanjangakên, amargi ing sasurud dalêm, sampun kathah wartos ing bab sarira dalêm nata. Mila namung kapêndhêt sapêrlunipun kemawon.
Sampeyan Dalêm Ingkang SinuhunIngkang Minulya saha Ingkang WicaksanaKangjêng Susuhunan Pakubuwana X
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IX, miyos saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana. Nalika yuswa 3 taun sampun jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram V, yuswa 16 taun supit.
Radèn Agêng Sumasti, ingkang lajêng asma Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara IV, 10 Agustus 1890 jumênêng kolonèl, ing tanggal 30 Marêt 1893 jumênêng nata. Lajêng krama malih kalihan putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan VII ing Ngayogyakarta. Pramèswari dalêm wau asma Gusti Kangjêng Ratu Êmas pêputra Gusti Kangjêng Ratu Pambayun. Dumugining surud yuswa 74 taun, jumênêng dalêm nata 45 taun.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, misuwur nata ingkang lêpas ing panggalih, rêmên ngudi dhatêng kawruh warni-warni lair tuwin batos.
1. Dhatêng bab gêndhing-gêndhing prasasat sampun kasarira, punika pancèn sampun timur mila. Gêgandhenganipun kalihan bab punika, sampeyan dalêm ingkang sinuhun nalika taksih jumênêng pangeran adipati asring kaparêng bêksa wirèng, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Srimataya, karangan dalêm piyambak. Makatên ugi dhatêng bab ringgit.
2. Makatên ugi bab nganggit-anggit, bokmanawi lôngka kados ingkang sinuhun, saking coploking panggalih dalêm, kêrêp dhawuh ijêman kadhawuhan [kadhawuha...]
[...n] nyathêti (dicte), malah sanadyan sinawung ing sêkar pisan namung kadhawuhakên ing ijêman. Kathah karangan dalêm sêrat-sêrat ingkang sampun
kathah ingkang taksih sumimpên, wontên pêthikan sêrat dalêm nalika taksih pangeran pati ingkang konjuk rama dalêm minôngka wangsulan. Makatên:
sêmbah ulun pangeran dipati / mugi konjuk ing pada narendra / kang mêngku Surakartane / kawula nuwun sampun / anampani patêdhan tulis / kang tumrap jroning sabak / suraosing kidung / kanthi
warsa Jimakire / Galungan ingkang wuku / môngsa sapta ingkang lumaris / côndra sangkalanira / wau kang winuwus / salira putrèsthi raja / wus palêstha kawula Pangran Dipati / Anom Mêngkunagara //1818 A.D.
3. Dhatêng babagan kapal kasagêdan dalêm botên namung nitih kemawon ugi nyoplok dumugi katurangganipun pisan, kêrêp sampeyan dalêm mariksani kagungan dalêm titihan dhatêng langênsari (panggenan kapal titihan), tuwin mariksani titihan ingkang kasowanakên, ugi kêrêp kaparêng nitihi.
4. Dhatêng wêsi aji, kasagêdan dalêm dhatêng babagan punika pancèn sampun kinacèk ing sêsami. Kados apil dalêm dhatêng wangkingan ingkang kaparingakên anggadhuh dhatêng putra santana dumugining para abdi dalêm, ingkang cacahipun atusan punika sawêg uninga klebating gônja, kemawon sampun uninga namaning wangkingan wau (èngêt), punapa malih babagan wêsi ajinipun.
5. Bab ulah dêdamêl kajawi dêdamêl landhêp ulah sanjata ugi mumpuni.
Ingkang langkung anggumunakên ing bab èngêtan dalêm, manawi sampun uninga tiyang sapisan uninga malih sampun pintên dasa taun, inggih botên kasupèn saya malih dhatêng cêcariyosan, tumrapipun tiyang limrah dipun wastani awicarita.
Limrahing akathah, tabe-tabe sèwu, sampeyan dalêm ingkang sinuhun suwarga, dipun wastani kolot, nanging nyatanipun pangintên wau kalèntu.
Manawi kapirida dhatêng babagan ulah raga, sampeyan dalêm ingkang sinuhun tansah ngêcakakên inggih punika saking tumindak dalêm ing sabên dintên sarwa ajêg, lênggah, dhahar, sare, amêng-amêng, têtêp wancinipun.
punika manawi dipun sawang botên katingal. Nanging manawi tiyang purun angyêktosi anggèning sarira dalêm sugêng, panjang ing yuswa, punika botên sanès saking pêthuking daya lair batos, sarira dalêm sênggang, dening sarwa kikrik apik, kabatosan dalêm suci. Bab punika nama kanyatan sadaya.
tumapaking jaman kamajêngan, ing ajênging jaman wau lajêng angajêngakên para putra dhatêng pangajaran, panggôntha dalêm, para putra wau samia wêdalan pamulangan luhur warni-warni, saha sampun wontên ingkang sami kasêmbadan, saha salajêngipun lumintu tansah nyinaokakên putra dhatêng nagari Walandi.
Tumrap tatanan praja, ing sajumênêng dalêm pinanggih sarwa majêng, bab pangajaran kaagamèn, kasarasan, pangrèh praja, pangadilan, pangupajiwa praja, babagan arta praja, yêyasan praja, têtanèn, tuwin sanès-sanèsipun, sadaya sami katingal tôndha yêktinipun. Sintêna ingkang sumêrêp dhatêng kawontênan praja Surakarta ing ngajêng kalihan ing sapunika, tamtu sagêd nandhingakên.
Bab kamirahan saha lêgawaning panggalih dalêm sami rinaos ing para bêbadan pakêmpalan ingkang sami ngambah Surakarta, mila Surakarta ngantos kapilih dados papan konggrès, cêkakipun upami cara kasaranipun kathah ingkang sami kapotangan kamirahan dalêm. Punapa malih darma dalêm punika upaminipun kadosdene ilining toya.
Pasrawungan dalêm sumrambah sangêt, tanpa kêndhat wontên tamu saking ngamônca, malêbêt ing kadhaton, ingkang sami katabêtan supêkêt dalêm, minggahipun dumugining pamitran dalêm kalihan para nata ngamônca, punika ugi sampun kanyatan tôndha yêktinipun.
Minôngka wêkasaning pamiraos ing panjênêngan nata suwargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, sanyata sampurnaning kabatosan dalêm atêgês sarira bathara, punapa ingkang kawêca ing sabda anêrusi saha botên samar dhatêng kalanggêngan dalêm. Bêgja para ingkang sampun kawijèn ngèlmi dalêm.
Ing pamuji, barkah dalêm anêrusana ing salami-laminipun.
Ing salêbêting wêkasanipun taun Jawi Jimawal 1869 ngancikipun taun Je 1870, praja Surakarta kambah ing pêpêtêng, nanging lajêng padhang narawang.
Ing sakawit wontên wartos ing Surakarta badhe wontên pahargyan amèngêti adêging karaton Surakarta 200 taun. Salêbêting tata-tata badhe ngawontênakên pasar malêm minôngka pahargyan, katungka gêrah dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Wusana dumugi ing surud dalêm.
Pêpêtêngipun praja Surakarta ing kala punika ngantos angèl dipun gambarakên wontên ing tulis, saha tiyang botên sagêd ngintên badhe kadospundi pinanggihing lêlampahan, pahargyan sampun cakêt, katungka ing surud dalêm.
Mirid gumêlaring lêlampahan ing donya, botên wontên lêlampahan ingkang tanpa wêkasan, botên wontên pêpêtêng ingkang tanpa sinisihan ing pêpadhang. Wusana sêsirating wahyu tumurun, ingkang cahyanipun amadhangi praja Surakarta, inggih punika wartos badhe sumilihing kaprabon Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi, jumênêng Pakubuwana XI.
Pawartos ingkang makatên wau andayani kados dhumawahing tirtamarta anyirami sawarnining tumuwuh, satêmah damêl gêsang tuwin nangèkakên ingkang sami kalêson, pangajêng-ajêng badhe wontêning pahargyan adêging karaton Surakarta 200 taun, katingal gumregah malih. Lêsu prihatosing kawula tinilar ing gusti, tampi pangimur badhe jumênênging nata enggal.
Gêdhong sêkolahan ingSurakarta tilas A. M. S.
Ingkang makatên wau manawi dipun manah panjang, praja kalihan nata punika asarira satunggal, saha têtela bilih adêging karaton Surakarta 200 taun winêngku ing nata kêkalih, inggih ingkang mêkasi minôngka panutup, inggih sinambêt ingkang badhe jumênêng, kados dados sasmita adêging karaton Surakarta badhe saya kuncara, taksih manthêr cahyanipun.
Sami-sami nagari (karaton) ing tanah Jawi,wiwit Pajajaran karaton Surakarta kapetang ingkang dangu piyambak, karaton Pajajaran umur 124 taun, Majapait 156 taun, Dêmak 63 taun, Pajang 37 taun, Kartasura 67 taun, dumuginipun sapunika Surakarta sampun [sampu...]
Dados nyarêngi wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, amêngku kawigatosan kalih, satunggal ing bab pèngêtan adêging karaton Surakarta 200 taun, kaping kalihipun amèngêti badhe jumênêng dalêm ingkang Sinuhun P. B. XI.
Ing samangke angrumiyinakên pèngêtan adêging karaton Surakarta. Kala ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 17 Sura Je 1870 utawi kaping 8 Marêt 1939, adêging Karaton Surakarta têtêp sampun 200 taun, ing kala punika, wanci Jam 7 enjing, pêpatih dalêm andhawuhakên ambikaki kagungan dalêm gapura kêkalih, ing Slompretan tuwin ing Bathangan, ingkang ing ngajêng dèrèng wontên, sawêg yasan ngajêngakên badhe wontêning pahargyan. Gapura ing Slompretan punika têrusaning margi saking Slompretan ingkang malêbêt dhatêng alun-alun lèr saking sisih kidul kilèn, dene Bathangan punika têrusaning margi saking Bathangan ingkang malêbêt dhatêng alun-alun lèr saking lèr wetan, pambikaking gapura wau minôngka pangèngêt-èngêt adêging karaton Surakarta sampun 200 taun.
mantri carik lajêng kadhawuhakên saprêlunipun. Kangjêng radèn pangulu lajêng ngujubakên hajad dalêm wau, têtêping karaton dalêm ing Surakarta 200 taun.
Dumugi samantên sampun kêcêkap prêluning milujêngi adêging karaton Surakarta sampun 200 taun, dene pahargyanipun pasar malêm, kawiwitan wontên ing tanggal 18 April dumugi tanggal 1 Mèi, (28 Sapar dumugi 12 Mulud).
Dhawahing suka-suka pahargyan adêging karaton Surakarta 200 taun sampun têrang. Ing salajêngipun kasambêtan jumênêngan dalêm nata, dhawah wontên tanggal 7 Mulud Je 1870 wuku Prangbakat, môngsa Dhêstha, windu Adi, utawi kaping 26 April 1939.
Ing kala Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi dhawuh badhe sumilih kaprabon. Ing dalêm ngabeyan, [ngabeya...]
putra dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana nomêr 4, miyos saking gawagarwa. pangrêmbe Radèn Ayu Mandayarêtna.
Asma dalêm nalika timur, paring dalêm ingkang eyang, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. IX wontên kalih, 1. Gusti Bandara Radèn Mas Anantasena, 2. Gusti Bandara Radèn Mas Subêna, paring dalêm ingkang rama, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, Gusti Bandara Radèn Mas Kusnia.
Wiyosan dalêm ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal 25 Rabingulakir Dal 1815 utawi kaping 1 Pèbruari 1886. Wiyosan dalêm nalika rama dalêm taksih jumênêng pangeran adipati anom.
Krama dalêm sapisan kalihan Bandara Radèn Ajêng Kusmaryati, lajêng asma Bandara Radèn Ayu Angabèi. Putranipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV, pêpatih dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IX tuwin P. B. X. Bandara Radèn Ayu Sasradiningrat punika sadhèrèk dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana. Dados dhaup angsal nak dhèrèk, pêputra 5 lajêng seda.putra 5 wau seda 1.
Krama ingkang kaping kalih kalihan Radèn Ajêng Kussapariyah, lajêng asma Bandara Radèn Ayu Angabèi, putranipun Kangjêng Radèn Mas Arya Puspadiningrat, bupati nayaka. Ingkang ibu Radèn Ajêng Kussapariyah punika putranipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV, asma Bandara Radèn Ajêng Kusmaryanah (Bandara Radèn Ayu Puspadiningrat). saking garwa ingkang
saking garwa pangrêmbe: 1. Bandara Radèn Mas Saliman, dados riya nginggil, asma Bandara Radèn Mas Arya Murdaningrat. 2. Bandara Radèn Ajêng Saparintên, krama angsal Mr. Bandara Radèn Mas Arya Kartadipura (putranipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda). 3. Bandara Radèn Ajêng Syamsiyanah, krama angsal Bandara Radèn Mas Tumênggung Côndradipura. 4. Bandara Radèn Ayu Kussaparintên, krama angsal Mr. Radèn Mas Jaka Marsaid (ambtenaar nijverheids) ing Surabaya, lajêng kadadosakên sèkrêtaris dalêm ingkang sinuhun. Sadaya punika sami putra saking garwa kapisan. 5. Bandara Radèn Mas Danurwenda, dados abdi dalêm bupati anom, Bandara Radèn Mas Arya Sujanapura. 6. Bandara Radèn Ajêng Suprapti, krama angsal Bandara Radèn Mas Surya Sutikna, sadhèrèk dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, ing Ngayogyakarta. 7. Bandara Radèn Mas Surya Lêlana, mahasiswa pamulangan luhur ing Leiden. 8. Bandara Radèn Mas
Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi nalika timur [ti...]
[...mur] sêkolah wontên ing L. L. S. sarêng jumênêng pangeran, lajêng sinau anjêmbarakên kawruh wontên ing dalêm, saha lajêng kawajiban ing padamêlan warni-warni ingkang gêgayutan karaton.
Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi sampun nate têdhak nagari Walandi kaping kalih, sapisan kala ing taun 1912, kaping kalih ing taun 1938 sagarwa putra,
Utama, Narpa Wandawa, Garap Bon tuwin sanès-sanèsipun.
Ing dintên punika taksih sinêbut Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi,
nata jêjuluk: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping XI.
Sajumênêng dalêm saèstu badhe ambarkahi saha andadosakên pratôndha gumêlaring jagad enggal ing Surakarta. Saha pinuji raharjanipun. Amin.
Pratelan Kawontênanipun ingkang dados Pêpatih Dalêm ing Nagari Surakarta Adiningrat
1. Kangjêng Radèn Adipati Pringgalaya, 1755, seda nguntal racun.
5. Kangjêng Radèn Adipati Jayaningrat, 1784-1796, dipun kèndêli.
6. Kangjêng Radèn Adipati Mangkupraja II, 1796-1804, kabucal dhatêng Ayah.
7. Kangjêng Radèn Adipati Danuningrat, 1804-1810, dipun kèndêli awit saking dhawuhipun Gupêrnur Jendral Daendels.
8. Kangjêng Radèn Adipati Cakranagara, 1810-1812, kabucal dhatêng Surabaya.
10. Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat III, 1846-1866, pènsiun.
11. Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, 1866-1887, pènsiun.
12. Kangjêng Radèn Adipati Mangunkusuma, 1887-1889 namung makili kemawon, lajêng pènsiun.
13. Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV, 1889-1917, pènsiun.
14. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Jayanagara, 1917 dumugi samangke.
wis krungu, nèk saiki ana katêtêpan saka dhuwur, sing kêtiban pulung anggêntèni kaprabon nata ing Surakarta Adiningrat, Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi.
Petruk: E, dadi nèk ngono, gêdhe cilik rama iki kaulan utawa ngluwari ujar.
Garèng: Aku rada ora nyandhak, Truk, prakara Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi gumanti jumênêng nata, kuwi rak barang wis mêsthi. Hla prakara sing wis gênah ngono, kok andadak dikauli. Môngka kalumrahane, wong kaul utawa duwe nadar, kuwi mung tumrap marang prakara sing samar, prakara sing durung
ngubêngi jagat ping têlulas, barêng prakara jumênêngan ing Surakarta Adiningrat kuwi rak wis karuhan ora susah kaul barang, mêsthi kêlakone.
Sêmar: Sing tak kauli, dene prakara sing wis mêsthi, dadi mêsthi têmênan kuwi, Rèng. Upama prakara sing wis mêsthi, malih dadi ora mêsthi, cara mlayune mênyalahi [mênyalah...]
[...i] ukum, kaulanku tak cabut.
Petruk: Kaulane kang Garèng kuwi kaulane wong kêntekan akal, kaulane rama prabu, kaulane wong urip, kaulane wong duwe nalar.
Garèng: Êlo, kowe kok wani-wani ngarani, kaulanku kaulane wong kêntekan akal, kaulan lumrah, ta.
Petruk: Prakara sing wis lumrah, durung mêsthi yèn maton utawa kêtêmu nalar. Apa ora ana têmbung salah kaprah, kang Garèng. Upamane kang Garèng lara bangêt, nganti ora bisa mingsêt saka ngambèn, kang
dakarani kaule wong kêntekan akal, beda karo kaulane rama. Kaulan modhèle rama kuwi kaulane wong nalar, kaulane golèk slamêting ngaurip.
Garèng: Kaulane rama koarani kaulane wong nalar, gênahe kêpriye Truk.
Petruk: Wong cilik gaweane iplik bayare sathithik, kaya aku kowe iki, butuhe mung bisaa urip têntrêm, nyambut gawe têntrêm, ana ing omah têntrêm, bisane urip têntrêm nèk ana pranatan utawa tatanan sing gumathok, dudu pranatan sing mung miturut sasire sing gawe pranatan, anggêr apa-apa wis miturut tatanan, ana ing ati banjur sumèlèh, têntrêm ayêm.
Garèng: Iya pancèn. iya ngono kuwi butuhe wong cilik. Saiki gathuke karo jumênêngan ing Surakarta kapriye.
Petruk: Surud dalêm ingkang Sinuhun Pakubuwana X, ing Surakarta durung ana komprise. Wong-wong kabèh, gêdhe cilik mêsthi bae iya mèlu prihatin, gèk sapa sing dijumênêngake nata. Ana sing nyungulake, jare nèk miturut ngadile, sing dijumênêngake kudu putra dalêm sing miyos saka garwa
manèh sing nyungulake, yèn miturut adat watoning kraton, yèn ana lêlakon kaya ngono kuwi, sing wajib anggêntèni kaprabon, putra dalêm kakung sing pambarêp, yaiku Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi. Tumraping para kawula, sapa bae sing
sing gumathok. Anggêr wis miturut wêwaton sing gumathok, ana ing ati sumèlèh, banjur têtêp padha ngarani yèn nagara kene iki pancèn ana tatanan, ora ana tatanan sing mung anggugu sasênênge dhewe. Têkaning ngêndon, kasêmbadan têmênan pangarêp-arêpe wong cilik. Sing dijumênêngake nata, putra dalêm sing sêpuh dhewe, yaiku Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi. Tibaning pulung kaya mêngkono kuwi agawe marêm sarta agawe sumèlèhing atine wong akèh. Jalaran wis laras bangêt karo adat watoning kraton, tur iya wis gathuk karo nalar. Saya mundhak apik manèh, dene Gusti Kangjêng Ratu Êmas ditêtêpake ngrênggani kraton jumênêng kangjêng ratu ora owah karo dhèk biyèn, kawula kabèh saya sumèlèh bangêt.
Garèng: E, E, nèk ngono pulung kraton kuwi kok iya awas sarta adil bangêt, tur iya ngêrti têmênan mênyang anane tatanan sing gumathok, hêm, lah iya wong pulung, mêsti soca bathara.
Petruk: Mulane kaulane rama têtêp kaulane wong sing nalar. Rama yakin, yèn nagara kene iki nagara mawa pranatan, apa-apane kudu miturut pranatan, mengkono uga bab anjumênêngake nata Surakarta, iya kudu miturut pranatan. Saiki kalakon yèn pranatan sing wis adil mau diêcakake têmênan. Dadi barang sing wis mêsthi dadi mêsthi têmênan ... Apa ora pantês dikauli, kang Garèng. Ngauli barang sing wis mêsthi, dhêdhasaring kaul prakara sing maton, mulane luwih kêtêmu nalar tinimbang kaul sing adhêdhasar wêdi utawa dhêdhasar kêntekan akal.
Sêmar: Ngrêti, kowe, Rèng.
ora nganggo kupat luwar. Tumpêng robyong sidadadi, diparingake marang wong têlu, aku, Garèng, Petruk. Mulane diparingi tumpêng, dipundhuti bakahbarkah. supangate, mèlu andêdonga, kraton Surakarta têtêp lêstari têkan ing akhiring jaman. Têbu congkok tumpêng, mralambangi yèn adêging praja kuwi, santosane saka kawula cilik, paman tani saanakputune kabèh. Têbu patang têngkêr kuwi diparingake marang para kawula keblat papat. Mulane diparingi, iya dipundhuti panjurung donga kuwat slamêt. Êndhog kamal kuwi pralambang para nom-noman sing bakal nêrusake lêlakone wong tuwane, êndhog diparingake marang para nom-noman, sing wis dadi manungsa karo sing bakal dadi manungsa. Mulane diparingi êndhog, iya dipundhuti panjurung donga, bisaa mèlu anjaga ruwêt rêntênging praja sumarambah marang bangsane dhewe kabèh. Ing têmbe bisaa dadi bôngsa sing rada kajèn, sugih kupiya, sugih
Iya, donganana, nanging nganggo donga sing ngrêtèkake uwong, lho.
Garèng: Iya, takdonganane, êndhoge tunggunên lho, ma. Aku kuwatir nèk disaut Petruk, wis, dha, tata kabèh. Nawètu niyat ingsun amêmuji, mugi-mugi Pangeran ingkang Maha Luhur karsa midhangêtakên panuwun kula, karsaa paring bêrkah wilujêng dhatêng ingkang badhe jumênêng nata ing Surakarta Adiningrat panjang yuswa, sugih putra, ngayomi para kawula, ngindhakakên krêta raharja. Amin, amin.
PRATÉLAN KAWONTENANIPOEN PANGAGENG WALANDI ING NAGARI
prakawis. 24. Mr. H. G. Nahuy, 1820-1822, namoeng dados wakil kémawon. 25. A. W. Th. baron de Salis, 1822-1823. 26. H. Mac. Gillavry, 1823-1824, namoeng dados wakil kémawon. 27. J. I. van Sevenhaven, 1824-1825. 28. H. Mac, Gillavry, 1825-1827, dodos ingkang kaping kalih, nanging ladjeng dipoen prakawis. 29. Mr. H. G. Nahuys, 1827-1930,1830. dados ingkang kaping kalih. 30. Mr. J. F. van Nes, 1830, manoeng makili kémawon 31. H. Mac Gillavry, 1830-1834, dados ingkang
namoeng dados wakil kémawon. 37. F. N. Nieuwenhuyzen, 1858-1859. 38. G. C. Schonck, 1859-1680,1860. namoeng dados wakil kémawon. 39. F. N. Nieuwenhuyzen, 1860-1864, dados
banjur wiwit mulang wong akèh mau nganggo pasemon. Pangandikané: “Ana wong mbangun pakebonan anggur. Pakebonan mau dipageri mubeng. Nuli ngedhuk jugangan kanggo meres angguré, lan gawé panggung penjagan. Pakebonan mau banjur diséwakaké marang wong-wong tani. Sawisé mengkono wong mau lunga menyang manca negara.
12:2 Bareng wis mangsané panèn, wong mau utusan abdiné, supaya njaluk bagéaning panèn marang wong-wong sing padha nyéwa mau.
12:3 Nanging abdi mau dicekel déning wong-wong sing padha nyéwa, banjur digebugi. Sawisé digebugi banjur dikon bali nglenthung.
12:4 Sing duwé pakebonan anggur banjur utusan abdi liyané. Nanging abdi kuwi uga dipenthungi sirahé lan digawé sawenang-wenang.
12:5 Wong sing duwé pakebonan anggur banjur utusan abdi liyané menèh. Nanging abdi mau malah dipatèni. Mengkono uga akèh abdi-abdi liyané menèh sing padha disiksa déning sing padha nyéwa pakebonan anggur mau. Ana sing digebugi lan ana sing dipatèni.
12:6 Saiki mung kari siji sing kena diutus, yakuwi anaké dhéwé, anak sing ditresnani. Anaké mau banjur diutus, pikirané: ‘Wong-wong kuwi mesthi padha éring karo anakku dhéwé.’
12:7 Nanging wong-wong sing padha nyéwa mau malah padha rerasanan: ‘Lha kaé, anaké sing duwé pakebonan. Ayo padha dipatèni waé, supaya pakebonané iki dadi duwèké awaké dhéwé!’
12:8 Anaké sing duwé pakebonan mau banjur dicekel lan dipatèni; layoné diuncalaké ing sanjabané pakebonan anggur.”
12:9 Pendanguné Gusti Yésus: “Apa sing bakal ditindakaké déning wong sing duwé pakebonan anggur mau? Wong mau bakal mangkat dhéwé. Sing padha nyéwa bakal padha dipatèni. Banjur pakebonané diséwakaké marang wong-wong liya.
12:10 Kowé rak wis tau maca sing mengkéné: ‘Watu sing ditampik déning ahli gawé omah, jebul watu kuwi sing malah gedhé dhéwé gunané.
12:11 Kuwi pakaryané Gusti Allah; sing nggumunaké banget.’ ”
12:12 Para pengarepé bangsa Yahudi mau ngudi bisané nyekel Gusti Yésus, sebab padha ngerti yèn sing disemoni Gusti Yésus kuwi dhèwèké. Nanging wong-wong mau padha wedi karo wong akèh. Mulané Gusti Yésus banjur dietogaké waé, nuli padha lunga.
12:13 Para pengareping imam lan ahli-ahli Torèt sarta para pinituwa mau banjur kongkonan wong Farisi sawetara lan wong-wong saka golongan Hérodès, padha sowan marang Gusti Yésus, padha arep nyengkolong *nyengkolong: menjebak (bhs. Ind.).* Panjenengané nganggo pitakonan-pitakonan.
12:14 Ana ing ngarsané Gusti Yésus wong-wong mau banjur padha matur: “Guru, kula sami mangertos, bilih Panjenengan menika tiyang ingkang jujur, mboten mreduli dhateng penganggepipun tiyang-tiyang. Panjenengan memulang bab kersanipun Gusti Allah menapa wontenipun, lan mboten saged dipun pengaruhi déning sinten kémawon. Samenika pitakènan kula: Miturut prenataning agami kita, mbayar pajeg dhateng Kaisar Rum, menika kénging menapa mboten?”
12:15 Gusti Yésus pirsa pikirané wong-wong mau, mulané banjur ngandika: “Apa sebabé kowé kokpadha arep nyengkolong Aku? Aku tuduhana dhuwit pérak!”
12:16 Gusti Yésus banjur diaturi dhuwit pérak siji. Banjur ndangu marang wong-wong mau: “Coba, iki gambaré sapa, lan capé sapa iki?” “Gambaripun Sang Kaisar lan capipun Sang Kaisar,” wangsulané wong-wong mau.
12:17 Gusti Yésus banjur ngandika: “Yèn mengkono, Sang Kaisar aturana sing dadi kagungané Sang Kaisar, lan Gusti Allah saosana sing dadi kagungané Gusti Allah.”
12:18 Ana wong Saduki sawetara padha sowan ing ngarsané Gusti Yésus (wong Saduki kuwi wong sing padha ora ngandel yèn wong mati bakal tangi menèh).
12:19 Wong-wong mau padha matur marang Gusti Yésus: “Guru, Nabi Musa sampun damel prenatan kanggé kula sedaya mekaten: Samangsa wonten tiyang jaler ingkang pejah, nilar randha nanging mboten gadhah anak, sedhèrèkipun jaler tiyang ingkang pejah menika kedah mendhet randha wau dados sémahipun, supados nglestantunaken turuné sedhèrèkipun jaler ingkang sampun pejah wau.
12:20 Lah, samangké wonten tiyang jaler pitu sasedhèrèk. Ingkang mbajeng émah-émah, nanging lajeng pejah tanpa nilar anak.
12:21 Adhinipun lajeng mendhet randha wau dados sémahipun. Nanging piyambakipun ugi lajeng pejah tanpa nilar anak. Mekaten ugi lelampahanipun sedhèrèk ingkang nomer tiga, nomer sekawan ngantos dumugi pitu.
12:22 Tiyang-tiyang wau sedaya sampun naté sesémahan kaliyan tiyang èstri menika tanpa gadhah anak. Tiyang èstri wau akiripun inggih lajeng pejah.
12:23 Samenika pitakèn kula dhateng Panjenengan: ‘Mbénjing, ing mangsanipun tiyang pejah sami katangèkaken déning Gusti Allah, tiyang èstri wau badhé dados sémahipun sinten? Awit sedaya sedhèrèk jaler pitu wau sampun naté mendhet tiyang èstri wau dados sémahipun.’ ”
12:24 Gusti Yésus banjur ngandika: “Kowé kuwi klèru banget, awit padha ora ngerti surasané Kitab Suci, lan ora ngerti marang pangwasané Gusti Allah.
12:25 Sebab yèn wong mati mbésuk katangèkaké, wong-wong mau ora bakal omah-omah menèh, nanging bakal padha urip kaya malaékat ing swarga.
12:26 Lan bab tanginé wong mati, apa kowé ora tau maca Kitabé Nabi Musa, bab grumbul eri sing murub? Ing ayat-ayat mau ana tulisan, yèn Gusti Allah ngandika marang Nabi Musa: ‘Aku iki Allahé Abraham, Allahé Iskak lan Allahé Yakub!’
12:27 Apa Gusti Allah kuwi dudu Allahé wong urip? Kuwi ateges yèn wong sing ngabekti marang Gusti Allah kuwi wong-wong sing urip, dudu wong sing mati.”
12:28 Ana para ahli Torèt sing ngrungokaké wawancarané wong-wong Saduki karo Gusti Yésus kuwi. Para ahli Torèt mau ngarani, yèn ngandikané Gusti Yésus bener banget. Dhèwèké banjur matur marang Gusti Yésus: “Angger-angger ingkang wigatos piyambak menika ingkang pundi?”
12:29 Gusti Yésus ngandika: “Dhawuh sing gedhé dhéwé kuwi mengkéné: ‘Wong Israèl, padha rungokna! Ora ana Allah liyané kejaba mung Allah sing kita bektèni.
12:30 Kowé padha tresnaa marang Gusti Allah kanthi gemblenging atimu lan gemblenging jiwa ragamu, kanthi sakèhing kapinteranmu lan sakatoging kekuwatanmu.’
12:31 Déné dhawuh sing nomer loro: ‘Kowé padha tresnaa marang sapepadhamu kaya enggonmu tresna marang awakmu dhéwé.’ Ora ana angger-angger liyané menèh sing gedhéné ngungkuli angger-angger loro mau.”
12:32 Ahli Torèt mau banjur nyambungi: “Menika leres sanget. Kasinggihan menapa ingkang Panjenengan ngandikakaken. Ingkang jumeneng Allah mboten wonten sanèsipun kejawi Gusti Allah piyambak.
12:33 Lan manungsa kedah tresna dhateng Gusti Allah kanthi gemblenging manahipun, kanthi sekathahing pikiranipun, kanthi sakatoging kekiyatanipun, sarta tresna dhateng sesami kados enggènipun nresnani dhateng badanipun piyambak; menika langkung wigatos tinimbang ngurbanaken kéwan lan sanès-sanèsipun dhateng Gusti Allah.”
12:34 Saka wangsulané ahli Torèt mau Gusti Yésus pirsa yèn dhèwèké kuwi wong sing wicaksana. Mulané Gusti Yésus banjur ngandika: “Kowé wis wiwit nyandhak kepriyé carané dadi umat ing Kratoné Allah.” Sabanjuré ora ana menèh wong sing wani takon apa-apa marang Gusti Yésus.
12:35 Nalika Gusti Yésus memulang ana ing Pedalemané Allah, Panjenengané mundhut pirsa: “Kepriyé nalaré, kokpara ahli Torèt padha ngandhakaké, yèn Sang Kristus kuwi turuné Sang Prabu Dawud?
12:36 Mangka Sang Prabu Dawud dhéwé, kanthi panuntuné Roh Suci, ngandika: ‘Gusti Allah wis ngandika marang Gustiku: Lungguha ana ing tengen-Ku nganti Aku nelukaké mungsuh-mungsuhmu ana ing tlapakané sikilmu.’
12:37a Sang Prabu Dawud dhéwé nyebut Sang Kristus: ‘Gusti’, kepriyé déné Panjenengané kokturuné Sang Prabu Dawud?”
12:37b Wong akèh sing padha ana ing Pedalemané Allah mau padha seneng ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus.
12:38 Nalika Gusti Yésus mulang marang wong akèh mau, Panjenengané paring pitutur mengkéné: “Padha dingati-ati karo para ahli Torèt. Para ahli Torèt kuwi padha seneng nganggo jubah dawa, lan seneng diurmati déning wong ing pasar-pasar.
12:39 Ana ing papan-papan pangibadah lan ana ing pésta-pésta, senengé padha milih panggonan sing ngarep dhéwé.
12:40 Nanging wong-wong mau padha seneng mblithuki lan ngrampas omahé randha-randha, banjur padha éthok-éthok ndedonga kang suwé kanggo nutupi pialané. Wong-wong sing mengkono kuwi bakal abot paukumané!”
12:41 Nalika Gusti Yésus pinarak ing sangareping pethi pisungsung ing Pedalemané Allah, Panjenengané migatosaké wong-wong enggoné padha saos pisungsung. Akèh wong sugih-sugih sing padha saos pisungsung dhuwit akèh.
12:42 Banjur ana randha mlarat teka, nglebokaké dhuwit rong gobang, dhuwit sing cilik dhéwé ajiné.
12:43 Gusti Yésus banjur nimbali murid-muridé, sarta ngandika: “Kowé padha Dakkandhani: randha mlarat kuwi enggoné nglebokaké dhuwit ana ing pethi pisungsung luwih akèh tinimbang karo wong-wong liyané kabèh.
12:44 Sebab dhuwit sing padha dilebokaké ing pethi pisungsung mau saka kaluwihané. Nanging randha miskin kuwi wis nglebokaké dhuwité kabèh sing diduwèni, sing dibutuhaké kanggo nyambung uripé.”
Andhap Asor, Pracaya, lan Mituhu | Jurnal Insania
Jurnal Insania	Jurnal Pemikiran Alternatif Pendidikan	Blog
Balas	Mardies	· Maret 4, 2008 at 11:55 pm ·	Duwitmu mbok entekke kanggo apa 😀
Balas	trijokobs	· Maret 5, 2008 at 1:54 pm ·	aku titip tipi siji sing paling
MYMI Wonder Patch Belly Masker Pembakar Lemak Perut ORIGINAL
AKU IKI SI ADIPATI KALANG NANDANG SIKEP,SIKEPE HYANG WENANG,WONG SUSAH DADI SENENG,PIKIRAN JUDEG DADI ILANG,UTEK BODO DADI PINTER,KATON TRENGGINAS KOYO’
mewah ---> Inginnya hidup mewah.
seneng---> Sedang yang jahat makin bahagia.
dhandhang diunekake kuntul---> Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
kaliren ing sisihe pangan---> Banyak orang mati lapar di samping makanan.
nyekel bandha nanging uripe sangsara--->
sing kepencil---> Rakyat kecil banyak tersingkir.
korbane si jahat sing jajil---> Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
kesungkur---> Si penganggur tersungkur.
krungkep---> Si tekun terjerembab.
kesengit---> Orang busuk hati dibenci.
mangluh---> Buruh menangis.
krasa wedi---> Orang kaya ketakutan.
priyayi---> Orang takut jadi priyayi.
Jayabaya[sunting | sunting sumber]
polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\
para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah
banjir bandang ana ngendi-endi\ gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\
gehtinge kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi
pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\
sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha
ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\
ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong
padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya
edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong
dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren
gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\
waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling
digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya
thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan
larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\
sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon
nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike
wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\
wong ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak
lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha
cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\
sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\
wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake
golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep
kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak
ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati
alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\
sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling
mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\
apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\
jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\
utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul
wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya
njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\
iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu
dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\
andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya
wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh
tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere
garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\
agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka
ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya
kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti,
hiya krisna, hiya herumukti\ mumpuni sakabehing laku\
mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom
padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis
sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\
pindha lahir bareng sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca ati\ wasis,
wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\
angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan
utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing
pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
ngarsa Begawan\ dudu pandhita sinebut pandhita\ dudu dewa sinebut dewa\
ngungun\ hiya iku putrane Bethara Indra\ kang pambayun tur isih
kuwasa nundhung setan\ tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh\ hiya
siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan
kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden
ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu
wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala
kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja
nglurug tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha
suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem
trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki
Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi
njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis
tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak?
lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing nambah Abu 293 daftar Puryono PGRI Pr...
ngobrol ngalor ngidul! :D Wed 13 Apr 2011 - 15:05 Lonn Li wrote:NJER, ane pesen eh pesen ap ya? Pesen ap aj deh yg pnting pesen! buru gapake
Sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katur ing pêpatih dalêm.
Kula nuwun, nalika parêpatan pangrèh tanggal kaping 11/12 Pèbruari 1935. Angraosakên gêsangipun para putra santana tuwin para abdi dalêm ing wêkdal punika, umumipun pancèn sami rêkaos, jalaran sampun awrat sêsanggènipun pajêg-pajêg, tuwin sudaning blônja utawi pamêdalipun, ingkang dhumawahing dhawuhipun prasasat tanpa antan-antan, langkung mamêlas malih tumrapipun [tumra...]
[...pipun] para putra santana sarta abdi dalêm ingkang sampun kathah cêngklonganipun kangge nicil sambutan, punika sarêng kataman awrating sêsanggèn saha sudaning blônja, sakalangkung ribêt manahipun, wêkasan sagêd ugi anjalari kèthèr dhatêng kawajibanipun.
Awit saking punika, pamanggihipun parêpatan pangrèh Narpawandawa, supados sami kuwawinipun anyanggi sêsanggènipun pajêg-pajêg sapanunggilanipun, tuwin botên angèthèrakên pandamêlan wajibipun, pangrèh Narpawandawa nyuwun gêsangipun cêngklongan pratigan, ingkang dipun suwak kawrat kêkancingan katitimasan kaping 1 Sèptèmbêr 1922, ôngka 1 c/5 amargi pangrèh Narpawandawa anyumêrêpi manawi gêsangipun cêngklongan pratiganing blônja punika agêng pigunanipun, langkung malih kanggenipun ing wêkdal punika, wasana nyuwun dhawuh.
Pamardi Putri Kasamèkakên Kalihan H.I.S. Guprêmèn
Awit saking sêrat prasabênipun komisi pamulangan kraton Surakarta, katitimasan kaping 26 Marêt 1935 ôngka 75 wiwit sapunika kagungan dalêm pamulangan Pamardi Putri kasamèkakên kalihan H.I.S. kagunganipun guprêmèn, dados kapala guru ing kagungan dalêm pamulangan wau sapunika sagêd maringi partisara (schoolverklaring) dhatêng murid-murid ingkang sampun tamat pasinaonipun. Dene têrangipun kawrat ing sêratipun tuwan dhirèktur dhêpartêmèn pangajaran, kados ing ngandhap punika:
Pèngêtan Parêpatan Agêng Mirunggan, Ngiras Alal Bihalal Narpawandawa, Nalika Tanggal Kaping 2/3 Pèbruari 1935, Wontên ing Dalêm Kusumayudan
1. B.K.P.H. Suryaamijaya, mudha pangarsa. 2. R.M.
Panitya 7. R.M.T. Purwadipura, Panitya 8. R.M.Ng. Wiraatmaja, Panitya
Para warga ingkang rawuh 250 warga Putri Narpawandawa 200.
Wanci jam 8 mudha pangarsa amêdhar sabda, kados ing ngandhap punika:
Nuwun, sampun dados tatacaranipun têtiyang Jawi, sabên ing dintên riyadin, Siyam, dipun utamèkakên silahtulrohmi, sarta alal bihalal, silatulrohmi têmbung Arab, têgêsipun: nyambung sih. Dene alal bihalal punika Jawinipun: apura- ingapura. Tatacara makatên punika sajatosipun agêng sangêt pigunanipun, lan lêbêt sangêt raosipun, awit manungsa punika rintên dalu tansah kinêpang dening panggodha, ingkang nênuntun dhatêng para manungsa supados êcrah lan pasulayan kalihan sadhèrèkipun piyambak, môngka inggih êcrah punika tuking sadaya kacilakan, sawênèhing bôngsa utawi grombolaning manungsa ingkang sampun kalêbêtan raos congkrah tuwin pasulayan, punika ngalamat badhe pêcah, ical kakiyatanipun, lan nistha ing gêsangipun, asor drajadipun tuwin tangèh lamun manggih kamulyan, paribasan ing têmbung Walandi
têgêsipun: rukun gawe santosa, crah gawe bubrah. Sajakipun sampun nyata pinanggih wontên ing bôngsa kula Jawi. Wontênipun tinitah ringkih, asor lan bodho punika jalaranipun botên liya inggih saking anggènipun rêmên congkrah lan pasulayan sasêdhèrèkipun piyambak.
Nuwun, alal bihalal punika kalêbêt saperanganing sarana kangge ngicalakên sêsakit congkrah lan pasulayan, lan kenging dipun angge ngrukunakên para manungsa. Namung emanipun prakawis ingkang kados makatên saenipun punika têrkadhang namung dipun angge adat lan sajakipun dipun sapèlèkakên dening tiyang kathah, anggènipun damêl alal bihalal namung patut-patute. Mila wontên ing ngriki Narpawandawa pêrlu nêrangakên kadospundi sèlèhipun alal bihalal ingkang saèstu, tuwin kadospundi ingkang nama alal bihalal ingkang tinarimah dalah titikanipun pisan, sampun kula aturakên ing ngajêng bilih para manungsa punika tansah dipun godha dening kawontênan, supados êcrah lan pasulayan, punika panulakipun botên liya kajawi para manungsa punika tansah dipun rukunakên, ing môngka alal bihalal punika satunggaling sarana kangge angrukunakên para manungsa, nitik saking têgêsipun têmbung, nyambung sih: sarta: apura-ingapura. Mila pêrlu kula angaturakên punapa têgêsipun rukun, wontên ingkang nyuraos bilih ingkang nama rukun punika, kêmpaling tiyang sawatawis, ingkang nuju dhatêng satunggaling bab,
kosokwangsulipun manawi wontên tiyang ingkang botên purun ngêmpal ing ngriku, lajêng dipun wastani botên purun rukun. Panyuraos ingkang kados makatên punika inggih sampun cêlak lêrêsipun, nanging kirang katranganipun. Sarèhning rukun punika anggadhahi têgês ingkang utami (heeft zijn gunstige beteekenis) amila jangkêpipun kêdah makatên: rukun punika kêmpalipun tiyang sawatawis ingkang nuju dhatêng satunggaling bab, sarta satunggal tuwin sawênèhipun sami anggadhahi pangowêl tuwin sih sarta trêsna. Dados sanajan kêmpal nanging manawi nuju dhatêng prakawis ingkang botên sae, ambêborosi sapanunggilanipun, punika inggih botên kenging winastan rukun, amargi botên adhêdhasar trêsna sarta pangowêl. Gambaripun tiyang ingkang sami nglêbêti kongkrus, sanajan kêmpal dados satunggal, inggih nuju dhatêng satunggaling bab, nanging jalaran sêpên raos trêsna tuwin pangowêl, dêstun malah angangkah kojuring kancanipun, punika dede nama karukunan, dene gêgambaran ingkang gampil tinampi rukun punika pinanggih wontên ing biyung lan anakipun. Wontênipun namung trêsna, owêl sangêt manawi ngantos dados awon, sanajan anakipun awon dikadospunapa wujudipun, ewadene botên angsal saupami dipun lintoni ingkang sae rupinipun, nanging sanès anakipun, mila saupami anakipun wau polahipun wontên ingkang kirang prayogi, namung tansah dipun ewahi sarta dipun lêrêsakên. Watêkipun tiyang ingkang trêsna, sanajan anggènipun anglêrêsakên botên andadosakên rênaning ingkang dipun lêrêsakên, punika sampun botên dipun manah, amargi ingkang dipun èsthi namung tiyang ingkang dipun trêsnani sagêda dados sae, makatên punika ingkang nama rukun sêjati. Satunggal-tunggaling tiyang kêdah anggadhahi raos kados pangrêngkuhing biyung dhatêng anakipun wau, dados pigunanipun alal bihalal punika, supados para manungsa wangsul rukun, sampun ngantos wontên cêcongkrahan, sarta pasulayan, dhawuhipun Pangeran wontên ing Kuran: Waktasijmoe bie hablillah
sadaya para wandawaning nata, nyumêrêpi têgêsipun wau punika. Wondene titikanipun alal bihalal ingkang tinarimah, têgêsipun wontên wohipun punika, manawi sasampunipun alal bihalal, [bi...]
[...halal,] karukunanipun malah saya suda katimbang nalika dèrèng alal bihalal, punika titikanipun bilih sêjaning alal bihalal botên dados. Dene manawi sabibaripun alal bihalal, karukunanipun saya tambah, makatên ugi katrêsnanipun dhatêng sanak sadhèrèk inggih wêwah supêkêt, punika satunggaling tôndha tinarimahe alal bihalalipun.
Mênggah margi utawi saratipun, supados alal bihalal cara Narpa punika sagêd kadumugèn sêjanipun, ing ngriki badhe kula bèbèrakên jampinipun, sanajan taksih angèl badhe anindakakên, nanging pangraos kula sampun dumugi kalamangsanipun kula aturakên wontên ing pêpanggihan dalu punika. Inggih punika para manungsa kalêbêt kula panjênêngan sadaya kêdah wani ngangge wêwatêkan sarining asal dumadining gêsang 4 prakawis,
utawi sanèsipun dhatêng pundi ingkang sinêdya, sintên kemawon botên pilih-pilih, sanajan ingkang kataman mangke cungir- cungir.
2. Ambêging toya ... botên tabêtan, sanajan dipun pêdhang kaping: 1000 sadintên, inggih wangsul pulih sami sanalika, botên tabêt sakêdhik-kêdhika, makatên punika ambêging toya.
3. Ambêging latu, ... botên wêgah tumandang, sanajan kajêng, tosan, waja, cêkakipun punapa kemawon, dipun gulawênthah saingga sagêd bêntèr, saingga sadaya wau nurut dhatêng piyambakipun.
4. Ambêging bantala, ... kadhudhuk kadhudhah tansah ngêdalakên amat, botên pilih-pilih, sintên kemawon sagêd nampi amating siti, janji pangolahipun kalêrêsan.
Samantên punika gawatipun katrangan alal bihalal, mila môngga kula sadaya ngrumiyini nyukani tuladha supados wangsul kaluhuran kamulyan sarta
agêng malaisê dèrèng wontên lamuk-lamukipun badhe mêndha, nanging malah katingal saya andadra, dayanipun ngantos amêpêsakên dhatêng manah, rahayunipun ing samangke upami tiyang badhe kêkesahan makatên, pirantosipun sampun sarwa samapta, dados radi ènthèng sawatawis dhatêng manah tur sagêd prigêl panindakipun, liripun, sadhengah tiyang sampun sami gadhah gêgolongan (pakêmpalan) tumrapipun para putra santana gumolong wontên Narpawandawa, dene tumrapipun para abdi dalêm gumolong wontên Pangrèh Praja Bon (P.P.B.) Trêsna Praja, Garap Bon (G.B.S.) tuwin sanès-sanèsipun, ing ngriku para warga sami sagêd anglairakên saraosing panggalih, bab anggènipun nêdya andhèrèk mêmayu hayuning praja, kayakinan kula piyambak, sampun malih têtiyang kathah botêna saya agêng dayanipun, cacak tiyang satunggal, kalih tiga sakawan kemawon, ugêr gumêlêng ciptanipun, tamtu gadhah daya, amila sampun sami kêmba pangrekadayanipun, kanthi santosa lan waspada, tumrapipun pangrèh Narpawandawa kula sampun ngalêmbana anggèning cekat-cèkêlcekat-cèkêt. lajêng tumandang ing damêl, ngaturakên pamrayogi dhatêng nagari kados ingkang kasêbut sêrat paturanipun katitimangsan kaping 31 Januari 1935 ôngka 11/477 (kawrat ing organ ôngka 3) malah pamirêng kula botên namung kèndêl samantên kemawon, ugi lajêng caos unjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, sanadyan sampun samantên pangrekadayanipun, ewadene mêksa taksih kaparêng angêmpali wontên ing parêpatan campuranipun para abdi dalêm (combinatie vergadering) nalika angrêmbag indhaking asilipun nagari, nanging ingkang botên ngindhakakên sêsanggènipun para kawula dalêm, upaminipun, nyuda wêdaling arta waragad nagari, tuwin nagih walêdan pajêgipun para kabudidayan, ingkang dumunung nyambut, sarta ingkang botên dumunung
ingkang gêgayutan kalihan para kawula dalêm, ingkang sagêd migunani saha mikantuki ing sadayanipun, [sadayani...]
[...pun,] tamtu kemawon parêpatan campuran wau lajêng ngrujuki dhatêng wosing paturanipun Narpawandawa wau, enggaling rêmbag putusanipun adamêl sêrat paturan, turunanipun kados ing ngandhap punika:
Sêrat paturanipun pangrèhing paklêmpakaning pakêmpalanipun para abdi dalêm: 1. Pangrèh
kaping 3 Marêt punika, paklêmpakaning pakêmpalanipun para abdi dalêm sarta pangrèh Narpawandawa ing nginggil wau, damêl parêpatan campuran (combinatie vergadering) wontên ing abipraya, dipun dhatêngi warga-warganipun watawis 250. Sasampunipun parêpatan amirêngakên katrangan-katrangan, bab anggènipun nagari kêkirangan arta, ngantos kapêksa lajêng andhawuhakên
nyuwak indhakan balônja sabên tigang taun sapisan, ngindhakakên sêsanggèn pajêg, sapanunggilanipun. Sanadyan nagari sampun nindakakên rêrigên ingkang makatên, ewadene nagari mêksa taksih nyuda cacahing abdi dalêm. Mênggah ingkang makatên wau sayêktosipun lajêng nuwuhakên raos kêkês dhatêng manahipun para abdi dalêm, môngka nitik dhêdhasaraning manah, anggènipun sami suwita dados abdi dalêm punika botên ambujêng panggêsangan, èsthining manahipun namung sagêda lastari kaabdèkakên ing panjênêngan dalêm
punika ingkang kathah bab pasuwitan sampun kalêbêt ing balung sungsum, nanging kabêkta saking kiranging arta, nagari ngantos kaparêng nindakakên amêdhot tangsul wau, sanadyan ingkang makatên punika parêpatan ugi sampun sumêrêp bilih amung kapêksa dening kawontênan.
Sasampunipun parêpatan campuran (Combinatie vergadering) ing nginggil wau, ngandharakên raosing manahipun
pinanggihing pamanahan prêlu angudi indhaking lêbêtipun arta asil nagari, nanging ingkang botên mêwahi awrating sêsanggènipun para putra santana, abdi sarta kawula dalêm, tuwin anyuda wragadipun nagari ingkang kamanah kirang mapan tumanjanipun, inggih punika:
1. Nagari prêlu kaparênga mundhut walêdaning pajêgipun para kabudidayan, ingkang dumunung nyambut, sarta walêdan ingkang botên dumunung nyambut. Kalayan katindakakên punapa mêsthinipun, amargi sapisan prajangjian limrah, tumrap tiyang satunggal lan satunggalipun punika kemawon wajib kêdah dipun têtêpi, langkung malih prajangjianipun para kabudidayan kalihan nagari, ingkang mawi dipun sêksèni wakilipun kangjêng guprêmèn (convertiebeschikking) mêsthinipun inggih saya kêdah dipun têtêpi. Kaping kalihipun, kajawi ing wêkdal punika nagari sawêg kêkirangan arta piyambak, lêrêsipun sambutan sarta walêdan wau inggih kêdah katagih, sanadyan pamanahipun parêpatan badhe wontên èwêd-pakèwêdipun, saèstunipun èwêd-pakèwêd wau ugi kêdah kamanah sagêdipun prayogi, awit jêjêripun panata sarta panindak punika amung murih prayoginipun.
2. Bab waragad pangupakaranipun tiyang sakit ewah, prayoginipun nagari botên ambayar, amargi sêsakit ewah punika sêsêrêpanipun parêpatan, kaewokakên kadosdene sêsakit usum-usuman (èpidhêmi) môngka bab èpidhêmi wau kangjêng guprêmèn ingkang wajib, dados ing pamanggih sampun lêrêsipun bilih pangupakaranipun tiyang sakit ewah punika dados sêsanggèn kawajibanipun kangjêng guprêmèn.
amargi bab pagantosan wau nagari botên nama andhil owêr, ingkang wênang ngrêmbag panindakipun. Manawi kalampahan kados kaparêngipun kangjêng guprêmèn wau tumrapipun nagari manawi botên angsal bagean [ba...]
[...gean] saking bêbathèn, malah bayar urunan karugianipun panggaotan pagantosan guprêmèn. Anjawi saking punika pamanggihipun parêpatan, panagihipun kangjêng guprêmèn wau parlu kagalih gandhèngipun kalihan tatanan
panindakipun dilah-dilah ingkang wontên papan ingkang cêlak kalihan toko-toko, punika manawi nagari kaparêng nyuda pamanggihipun parêpatan, botên wontên pakèwêdipun tumrap lampahing têtumpakan, tuwin panjagining kawilujêngan, amargi sampun angsal padhang saking toko-toko sakiwa-têngênipun. Dene tumindakipun angalitakên urup, punika pamanahipun parêpatan, dilah ingkang urupipun agêng-agêng punika amung dados rêrênggan (pasrèn) tumrap ing môngsa rêkaos makatên punika nagari botên prêlu anggalih dhatêng pasrèn rumiyin, mênggah wujudipun dilah-dilah ingkang kenging kasuda urupipun, kados ta: ing krêtêg guprênur pandhêryah, sarta radinan galadhag mangilèn, sasaminipun.
5. Bab amangsulakên abdinipun kangjêng guprêmèn, ingkang samangke taksih kasambut praja Surakarta, amargi pamanggihipun parêpatan, abdinipun kangjêng guprêmèn ingkang kasambut wau, kajawi blanjanipun kathah, nagari taksih mawi maringi pituwas tumrap waragad pêrlop, pènsiyun sapiturutipun, watawis wontên 20% ning blanjanipun sabên wulan, punika inggih botên sakêdhik petangipun, wontênipun nagari kala samantên nyambut abdinipun kangjêng guprêmèn, punika jalaran dèrèng wontên têtiyang Jawi ingkang kagalih sagêd nindakakên, sarèhning ing pamanah samangke sampun kathah têtiyang Jawi ingkang sagêd sarta kadugi nindakakên, kanthi narimah blônja sakêdhik, kawontênan ingkang kados makatên wau lajêng botên laras, langkung malih manawi nagari lajêng botên kaparêng ngagêm, sampun nocogi kalihan kaparêngipun kangjêng guprêmèn bab Indhianisasi.
6. Bab nyuwun sudan sarêman arta sambutanipun nagari dhatêng kangjêng guprêmèn, pamirêngipun parêpatan kathahing sarêman wau ing sapunika 4% môngka manawi kangjêng guprêmèn nyambut dhatêng nagari Walandi sarêmanipun namung 1½% punapa malih gandhèngipun [ga...]
[...ndhèngipun] kalihan wêkdal rêkaos punika umumipun sami nyudakakên sarêman, kados ta: Indhisêlènêng punika ing suwau sarêmanipun 4½% nanging sapunika kakantunakên 4%. Dados sampun mungguh sangêt manawi
salêbêtipun môngsa rêkaos punika nagari kaparênga nyuwun botên ambayar cicilan sambutanipun kangjêng guprêmèn rumiyin.
Nuwun, mênggah punika salajêngipun konjuk kauningan sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana
turunanipun sêrat paturan punika kaaturakên ing paduka kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta, rad nagari, tuwin wakilipun praja Kajawèn wontên ing rad kawula, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya.
1. Paturan bab nyuwun gêsanging pratigan ... kaca 49 / 2. Pamardi
Harga Burung Cucak tembak/kapas tembak bakalan 300.000
masarakat Jawa kang dilakoni sakdurunge Sasi Pasa yaiku ruwahan. Jeneng ruwahan dipracaya saka jeneng Sasi Ruwah. Isih ana masarakat Jawa Islam kang padha mengeti Sasi Ruwah kanthi cara jiyarah ing kuburan wongtuwa utawa leluhur. Adat ruwahan pancen dudu saka agama Islam,
Hindhu isih kuwasa ing Jawa diarani upacara srada. Banjur ing ilat Jawa jenenge dadi nyadran. Upacara nyadran kuwi yaiku jiyarah ing kuburane leluhur kang
menyan lan banyu ing kuburan. Banjur pada nyuwun katentreman lan karaharjan marang leluhure ing tlatah kasebut. “Banjur Islam teka ing Jawa. Budaya sing wus lestari ora diilangake, nanging dileboni unsur Islam. Wadahe isih nyadran, nanging isine diganti nganggo donga-donga Islam,” ujare Suprapto ing Kampus FSSR UNS, Salasa (26/6) awan.
Ruwah uga dipracaya kanthi othak-athik gathuk saka tembung arwah. Mula, ruwah uga bisa dadi wektu kanggo ngirim donga marang wong sing wus mati. Ora ana tanggal pira ing sasi Ruwah kang ditemtokake kanggo ruwahan. Nanging miturut tradhisi Hindhu, srada utawa nyadran umume dilakoni ing tanggal 15 utawa pas wulan purnama. Mula ana ing salah sijine dhaerah srada disebut limolasan.
Tradhisi ruwahan dipracaya minangka tinggalane tradhisi Hindhu. Agama Hindhu
pengeling-eling yaiku piwulang ngenani urip kang ora suwe, bebasan kaya mung mampir ngombe. Surut kuwi pepesthen kang mesthi nekani marang wong kang urip ing donya. Mula nalika mlebu ing Sasi Pasa kudu temenan oleheh ngibadah marang Gusti.
Nalika ana adicara wisata jiyarah ing kuburan-kuburan wali, ora selak ana kang isih sithik utawa akeh kang nyenyuwun marang wali kasebut. Ing Islam, nyuwun pangapura, karaharjan lan katentreman ora liya mung marang Gusti Allah. Mula, ana wong Islam kang ora ngelakoni wisata jiyarah utawa ruwahan ing kuburane leluhure. Dheweke duwe
redaktur: DP. Raharjo. Asisten Redaktur: Sugeng Riyadi,
Sumaryono. Biro Wilayah Utara (Lampung Utara, Way
Saiki Kusuo no Psi Nan 43 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 43 :
January 27, 2015 – 2:13 pm Kulanuwun ki ! Kawula ingkang sowan ! Kawula badhe
March 30, 2011 – 7:35 am Kawula sarujuk. Ingkang manunggil ing ngriki ateges mlebet “arena bawa raos”. Ngaturaken utawi pados pamanggih kanti santun ing ngriki papanipun. Dados sanes papan paben adu argumen utawi lungiting pamanggih. Upamia makaten badhe langkung asrep katampi ing manah menawi benten pamanggih kala wau dipun wedaraken kanti cara tuwin basa ingkang manis. Sepindah malih, menawi kepareng anyebat, plataripun ki alang alang kumitir punika plataran informasi lan bawa raos, nuwun sewu ki menawi kirang trep. Dipun keparengaken nyalap menu, ngicipi saha meresapi. Komentar mangga, wah nek sing iki kanggo ilatku kurang asin sitik, lha yen kuwi upama didahar anget2 luwih jos, lha yen kae jan pas yen nganggo brambang goreng. Ning wong akeh kuwi ya beda2 selerane, pramila inggih sampun kirang ing pamengku. Sentuhan kejawen ki jan pinter pintere wong jawa olehe ngramu
kabeh,leremno 4 ……1 yo…mung 1 tunggal jagat gede lan jagat cilik,dadio talineng
menyang sinagogé menèh. Ing kono ana wong sing tangané céko siji.
3:2 Lan ing kono uga ana wong-wong sing arep nggolèki salahé Gusti Yésus, supaya bisa nggugat marang Panjenengané. Mulané wong-wong mau tansah padha ngawasaké, apa Panjenengané arep marasaké wong ing dina Sabbat.
3:3 Gusti Yésus dhawuh marang wong sing tangané céko sesisih mau: “Mrénéa, ngadega ana ing tengah kéné.”
3:4 Gusti Yésus nuli ndangu marang wong-wong sing ana ing kono: “Miturut prenataning agama, apa sing kena dilakoni ing dina Sabbat? Nindakaké penggawé sing becik, apa sing ala? Nylametaké wong, apa matèni?” Wong-wong mau ora ana sing kumecap siji-sijia.
3:5 Gusti Yésus mirsani wong-wong mau karo duka, nanging uga prihatin, ngraosaké alané lan wangkoting atiné wong-wong mau. Panjenengané nuli ngandika marang wong sing céko mau: “Tanganmu athungna!” Wong mau nuli ngathungaké tangané, temah dadi waras.
3:6 Wong-wong Farisi nuli padha metu saka sinagogé lan énggal-énggal padha rembugan karo wong-wong saka golongan Hérodès. Wong-wong mau padha ngrancang bab patrapé enggoné arep nyédani Gusti Yésus.
3:7 Gusti Yésus lan para sekabaté padha nyingkir menyang Tlaga Galiléa. Akèh banget wong saka tanah Galiléa sing padha ndhèrèkaké Gusti Yésus.
3:8 Éwasemono uga akèh wong sing tekané saka tanah sabrangé Kali Yardèn, lan saka sakubengé kutha-kutha Tirus lan Sidon. Wong-wong mau padha krungu warta bab pakaryané Gusti Yésus, mulané kabèh nuli padha gumrudug marani Panjenengané.
3:9 Saking akèhé wong, Gusti Yésus banjur ndhawuhi para sekabaté nyawisaké prau, kagem lenggah Panjenengané, supaya aja diesuk-esuk déning wong akèh mau.
3:10 Sarèhné Gusti Yésus wis marasaké wong sepirang-pirang, mulané saben wong sing duwé lelara terus padha ngesuk, merga kepéngin ndemèk Panjenengané, supaya dadi waras.
3:11 Lan wong-wong sing padha kepanjingan dhemit, yèn padha weruh Gusti Yésus, nuli padha jèngkèng ing ngarsané sarta padha mbengok: “Panjenengan menika Putranipun Allah.”
3:12 Nanging Gusti Yésus menging para dhemit mau ngandhakaké marang wong-wong, bab Panjenengané kuwi sejatiné sapa.
3:13 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli minggah ing gunung karo wong sawetara sing dikersakaké ndhèrèk. Wong-wong mau banjur padha sowan.
3:14 Saka wong-wong mau Gusti Yésus milih wong rolas, sing disebut rasul. Pangandikané Gusti Yésus marang wong rolas mau mengkéné: “Kowé wis Dakpilih supaya mèlu Aku. Aku uga bakal ngutus kowé martakaké Injiling Allah.
3:15 Kowé bakal kaparingan pangwasa nundhungi dhemit-dhemit.”
3:16 Wong rolas sing dipilih déning Gusti Yésus mau yakuwi: Simon (sing diparabi Gusti Yésus: Pétrus), *Pétrus: saking tembung Yunani, ingkang tegesipun: “Séla karang.”*
3:17 Yakobus lan Yohanes, seduluré. Wong loro kuwi padha anaké Zébedéus, sing déning Gusti Yésus padha diparabi: Boanèrgès, sing tegesé: “Anak Gludhug.”
3:18 Banjur Andréas, Filipus, Bartoloméus, Matius, Tomas, Yakobus anaké Alféus, Tadéus, Simon, sing diparabi: wong kendel,
3:19 sarta Yudas Iskariot, sing ing tembé bakal ngulungaké Gusti Yésus.
3:20 Gusti Yésus nuli kondur. Nanging wong akèh padha teka menèh, nganti Gusti Yésus lan para sekabaté ora kober dhahar.
3:21 Bareng para seduluré Gusti Yésus padha krungu bab kuwi mau, banjur padha marani, arep njupuk Panjenengané, awit wong-wong ngarani yèn Gusti Yésus wis ora waras.
3:22 Para ahli Torèt sing padha teka saka kutha Yérusalèm padha ngarani yèn Gusti Yésus wis klebon Iblis. *Iblis: utawi Sétan menika pengagengipun para dhemit. Ugi dipun sebut Béèlzebul.* Ana sing muni: “Enggoné bisa nundhungi dhemit kuwi merga olèh pangwasa saka penggedhéné dhemit.”
3:23 Gusti Yésus nuli nimbali wong akèh mau, sarta maringi pasemon sawetara. Pangandikané: “Rak mokal ta, yèn Iblis nundhung Iblis?
3:24 Menawa ing sajroning negara ana pasulayan, lan para wargané padha memungsuhan siji karo sijiné, negara kuwi bakal ambruk.
3:25 Mengkono uga menawa ing sajroning brayat ora ana kerukunan, lan wargané padha memungsuhan siji karo sijiné, brayat mau mesthi bakal bubrah.
3:26 Mengkono uga menawa ing kratoné Iblis ana pembrontakan lan memungsuhan, kraton mau mesthi ora bisa lestari lan bakal sirna.
3:27 Rak ora ana wong sing bisa mlebu ing omahé wong sing luwih rosa lan njarah rayah barang-darbèké wong mau? Bisané mung yèn duwé omah mau dibanda dhisik. Sawisé kuwi lagi barang-darbèké kena dirampog.
3:28 Élinga! Sakèhing dosané manungsa lan sakèhing tembung ala sing diucapaké déning wong, bisa olèh pangapura.
3:29 Nanging sapa sing nyenyamah Roh Suci, kuwi ora bakal olèh pangapura. Awit dosa kuwi dosa langgeng.”
3:30 (Gusti Yésus ngandika mengkono mau, merga ana wong singkandha yèn Panjenengané kuwi kadunungan roh reged.)
3:31 Sawisé kuwi mau ibuné lan sedhèrèk-sedhèrèké Gusti Yésus padha teka. Wong-wong mau padha ngentèni ana ing njaba, lan padha kongkonan wong ngaturi Gusti Yésus supaya miyos.
3:32 Nalika semono Gusti Yésus lagi dirubung wong akèh. Wong-wong mau nuli padha matur: “Guru, ibu tuwin sedhèrèk-sedhèrèk Panjenengan sami wonten ing njawi, badhé kepanggih Panjenengan.”
3:33 Pangandikané Gusti Yésus: “Ibu-Ku sapa? Lan sedulur-sedulur-Ku sapa?”
3:34 Gusti Yésus nuli mirsani wong-wong sing padha lungguh ing sakubengé, banjur ngandika: “Iya iki ibu-Ku lan sedulur-sedulur-Ku!
3:35 Awit sapa sing nglakoni kersané Gusti Allah, yakuwi sedulur-sedulur-Ku lanang lan sedulur-sedulur-Ku wadon, sarta ibu-Ku.”
ARTIKEL PANGERAN SUKEMILUNG | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Kersa nggalih sarwa amba sarwa dawa ya mas ya.
btw buku opo se iki? apik koyoke gawe
Jawa) : Siji = Setunggal (halus) = Eka (Sansekerta). “ Laku hambeging kisma. Lire : tansah murah asih marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan anggane pinulasara in janma, pinaculan
bulanipun ndadari = bulan purnama Enem = Enem (halus) = Sad (Sans) “ Laku hambeging baskara. Lire : tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad. Segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya. Bumi mekar nuwuhke cecukulan, iya marga saka kedayan sunaring bagaskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nangkoda nara kisma nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing ratu minangka pawitan. Sanadyan ing
dening dahana. Tumrap lelabuhaning Nata, pangawak pradata luhur. Sakabehing prakara kang konjuk ngarsa Nata, kudu rampung paripurna kang pinancas kanthi adil para marta. “ Dahana (pdl) = agni (pdl) = latu (halus) = geni = api Geni mangalat-ngalat = api
Nata, sabarang kang wus dhumawuh kudu tetep tumindak tan kena owah. “ Kartika (pdl) = lintang =bintang Lintangipun
AJIAN JAGAD PAMUNGKAS | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ke leluhur saya KYAI AGENG ATAS ANGIN SUMARE ING TEMUIRENG KARANGANYAR)
INGSUN AMATAK AJIKU JAGAD PAMUNGKAS.
KABEH AJI TUNDUK MARANG AJIKU.
KABEH JIN HANCUR MARANG AJIKU.
SYEKH SITI JENAR BAPAK ILMU HENING JAWA | alangalangkumitir
tembang 32, pupuh 'Gambuh', "Yen wus paningalmu, jroning cipta ing ngalam laut, pesthi ana wangsit ting hyang prayogi . . . dst"
piye je tipiwan iki, mosok nangkene iso iso ne wartawane dadi tersangka pemerasan	0
ngunu kuwi sing duwe motore wis turah duit…jenenge duit turahan yo ratau di etung…..
memba dadi kewan arupa Garudha. - Sarpakenaka iku mbakyune Dasamuka.b.
Kados pundi sikap ingkang sae nalika paring sesorah? Jlentrehna mawi tembung-tembung utawi ukara ingkang sae - Kados pundi rantamaning sesorah ingkang jangkep menika?
ing kangjêng parentah agêng. Kawula kadangu, manawi kawula angangkatakên barang kagunganipun kangjêng guprêmèn. Ingkang saking nagari Surakarta, kawula kagalih anampèni yatra bayaran. Ingkang sumêrêp patumbasipun ing rêmbatan utawi tangsul sapanunggilanipun.
Ingkang punika atur kawula, manawi kawula angangkatakên barang sangking kantor Surakarta, kawula inggih anampèni yatra bayaran kang sumêrêp patumbasipun ing rêmbatan utawi tangsul sapanunggilanipun.
Ingkang manawi kawula angakatakênangangkatakên. barang ingkang mêdal sangking loji agêng Surakarta, ing sapintêna kathahipun ing barang, kawit kala padamêlan prang ngantos sapunika, kawula botên kaparingan yatra bayaran ingkang sumêrêp patumbasipun ing rêmbatan utawi tangsul sapanunggilanipun. Ingkang wau kawula sampun kalampahan gadhah panuwun dhatêng Tuwan Prikên Sêkil. Kalajêngakên dhumatêng Tuwan Besing, sagah kagalih ngantos sapariki, dèrèng kaparingan.
Hyang Sugsmanôngsa |Kurang satu suku kata: tekat ing Hyang Sugsmanôngsa. mundhut nyawanira kaki | rèhning wus praptèng janji | ya ajaling putraningsun | panjang cêndhaking yuswa | kaki tan kêna gumingsir | anglêg ing tyasira Sang Dipati Tuban ||
5. tan liyan kèsthi ing manah | apan amung prabu dèwi | kang dadya sumêlang driya | dene sang dyah dèrèng krami | wimbuh ing mangke dadi | lêlakoning Majalangu | dèrèng kantênan andhap | unggule dènnya ajurit | sênadyan ta pinundhuta ingkang yuswa ||
6. yèn wus pêjah Menakjingga | kapala rêgêding bumi | wusana sang adipatya | umatur sarwi wotsari | sabdaning hyang kapundhi | nanging pamintaning ulun | ing Sang Hyang Siwah Boja | tan kilap wus ngudanèni | nabda Yamadipati lah adipatya ||
7. dadi sira kurang pasrah | tan jumêneng ing wong luwih | milih nampik ing wisesa | umatur sang adipati | lêrês sang hyang dewa di |
sêtyaning dasih | ing gêsang tumêkèng pêjah | nistha madyaning utami | urip jamaning pati | miwah amba luhuripun | angling Hyang Panji Nrada | babo
nanging ta ubayanira | ing mangke iya wus prapti | mulih marang kailangan | anging sarasaning urip | wus katur Hyang
wurung têkèng ajal | mundhak amêmurang kang sih | anging linilan ugi | babo kita mring Hyang Agung | nganti têmpuhing yuda | rèh
pêsthi | sinuda sihing dewa gung | matur sang adipatya | sihing hyang kapundhi-pundhi | anuruti padane ingkang winênang ||
15. alatah Hyang Panji Nrada | angguguk Yamadipati | iya iku wong utama | nora bakal wong angsal sih | dene rêntênging bumi | lindhungêna ing dewa gung | sêdene
wus umiyat dutaning Hyang Jagatnata ||
17. ing ratri datan kawarna | enjang mangkat sang dipati | siniwi ing pra bupatya | pêpak sagung [sa...]
[...gung] ingkang nangkil | miwah Seta Kumitir | ajar ngapit mabukuh |Kurang satu suku kata: ajar mangapit mabukuh. radèn patih nèng ngarsa | anggusthi têmpuhing jurit | wus pininta dhadha tênapi pangawat ||
18. miwah cucuking alaga | tuwin ingkang samya dadi | angalap-alaping aprang | ingkang pirêmbug wus dadi | manglat manglanggar jurit | wus nabrang sadaya daut | ing ênu tan winarna | wus ajêng-ajêngan
prajurit | wau manahnya wus mundur | kumêlap ing dewanya | sarêng myarsa Ki Rôngga ingkang pamuwus | tan ana kang malih tingal | mung dewane kang kaèsthi ||
katulak | pinanah dibya pramusthi | sapirang-pirang | wong wetan ingkang mati ||
20. Sang Sri Bêsma sakêlangkung dukanira | tandya
2. kapêrbawa dening sang dipati | asurèng palugon | ya ta wusnya pralaya ing mangke | kuda rêbah kang layon gumuling | gêpah radèn patih | pan adrês ingkang luh ||
3. sêsambate radèn mêlasasih | adhuh gustiningong | datan sagêt akantun dasihe | antènana ing pangarib-arib | anusul ngêmasi | gusti dasihipun ||
4. ajanmaa kaping pitu ngabdi | nèng swarga sun êmong | ngranupada gusti kawulane | datan sagêt ngabdi lyaning gusti | dèrèng ngraos dasih | malês sih pukulun ||
5. angungkêp-ungkêp rahadèn [rah...]
7. aja liya ingkang anangani | ngamungna sira wong | aja tanggung rusaking jênênge | mring gusti sun malih mring mami |Kurang satu suku kata: maring gusti sun malih mring mami. mara dipun aglis | untapêna ingsun ||
8. Sang Sri Bêsma angabên kang dasih | wadya kinèn ngrocok | mring dyan patih lumagsana age | pirang-pirang kang kuswa mapipit | tan ana nêdhasi | radèn nguwuh-uwuh ||
tinunjang ing wajik | sambat adhuh biyung ||
suku kata: sêdya lêbu-tumangan nglabuhi. ing rama sêlayon | tansah sarta seta busanane | tanpa dhahar sang dyah tanpa guling | waspanya drês mijil | ing siyang myang dalu ||
28. akaruna Dèwi Rarasati | nglayung ujwala nglong | prabu rara wagugên ing tyase |
galih | wus pinêsthi janjining juwata | Paman Sindura ajale | kasambut ing apupuh | iku pati ingkang linuwih | mulya tanpa antara | laju mring swarga gung | nglabuh ing rèh raharja |Kurang satu suku kata: nglabuhi ing rèh raharja. nora ginggang ing sabda kang wus
yayi pan amung sira | kang sinugsmèng prabu | têmahan lêbu-tumangan | tan kamantrus ing urip têkèng ing pati | mung siji olèhira ||
4. amung kapatèn ingkang pinanggih | sanadyan ta yayi kapanggiha | yèn durung tama uripe | yayi nora pinunjul | tur asiya-siya ing jisim | balik dipun narima | ing dewa kang agung | sinau olah kamulyan | Majapait sira mèlua darbèni | gêlung kalêngkèng ing rat ||
loro padha nglabuhi | yayi ayya sulaya ||
[...mituhu] Rêtna Rarasati | sinung sabda sumèh sumrik sumrah | rumêsêp ing tyas sarine | gantya ingkang winuwus | amangsuli purwaning nguni | duk Patih Maundara |
wus karsaning juwata linuwih | sanagri Jawi môngsa punika | miwah ing Suralayane | sakèhing bagus-bagus | alus-alus myang sigit-sigit | dêling myang raras-raras | myang kang rayung-rayung |
kang cahya binubut | kantun galihe kewala | gya binubut pinatut ing dewa luwih | dadya Dyan Damarwulan ||
12. dudu wulan ingkang anyênêni | dudu srêngenge kêng karya padhang | pasrahêna kang adarbe | ingkang darbeni suwung | suwungira ginêlar yakin | graitanên dènira | satuhuning kawruh | kawruh kang mêsthi utama | utamane ing urip tumêkèng pati | wêrana Damarwulan ||
13. amangsuli kang cariyos malih | Sang Hyang Tunggulmanik garwanira | Dyah Campursari namane | anênggih putranipun | Hyang Musthikamaya Sang Rêsi |
Hyang Wiku | Paluhômba ingkang palinggih | Buyut Musthikamaya | ya ta dyan kawuwus | sinung kalih pamong jiwa | roro sanak santana
kang dulu | tiwas kèri lan gustinya | ya ta wau lampahira radyan mantri | prapta ing kapatihan ||
22. sampun katur mring rêkyana patih | lamun ana wong sêdya nyuwita | ya ta ingandikan age | kyana patih kawuwus | pinrak bangsal ing madesari |
bukuh alinggih | nèng ngandhaping papêthetan | dangu tan dinangu radèn | sinamur sinambi mucang | sarya gêbêg landheyan | tansah nyolong liringipun [li...]
[...ringipun] | pangunadikaning manah ||
2. iki si wong bagus luwih | lawan sun nèng marcapada | katêmbèn têmên sun tumon | dudu ing suwadinira |
kêlamun ta bocah kiye | awèt anèng Majalêngka | nora wurung kinarsan | ing sang maha ratu ayu | ya ewuh apa ta ingwang ||
4. gya ingawe radyan mantri | umarak wus praptèng ngarsa | kya patih ngandika alon | janma ngêndi sira bocah | arsa suwita
6. umatur rahadyan mantri | inggih sudarma kawula | ya ta kya patih lingnya lon | yèn mêngkono sira bocah | dadi anak manira | nanging ta luwih botipun | wong ngawula marang ingwang ||
7. sira apa anglakoni | marang ing pituduh ingwang | ya ta dyan mantri ature | inggih sakarsa paduka | kawula tan lênggana | ing gêsang tumêkèng lampus [la...]
[...mpus] | sapangrèh ulun sandika ||
wuyung | ginoyang ing madu brôngta ||
22. malih warnanên kya patih | ngandika mring Dyan Sêsôngka | iya sun anggêb dhèwèke | angawula marang ingwang | pirabara ing benjang | sira sun paringi lungguh | dhingin maganga kewala ||
28. cacahna ingkang atiti | lumrah gadhangan utama | titi patitis karyane | angêdèhiangêdohi. tyas kang suka | yya katungkul pêpeka | dèn sêm mring pakaryanipun | tan kêna manah ngrasula ||
29. saparentah dèn lakoni | sinêdya dadia tapa | bêgtèkêna ing dewane | sabdene marang manira | radyan matur sandika | ya ta laluwaran sampun | wus mêdal Radyan Sêsôngka ||
30. ya ta parêpatnya kalih | wus samya
langkung regol kêpatihan | jatine kudu wruh bae | dhatêng Radyan Damarwulan | sawiyah ing agêsang | singa
angrugti mring sang binagus | bara-bara dadi karya ||
34. sasanèskara atiti | ing purwa madya wusana | mikolèhi pitêmbunge | nanging radyan wus
brôngta | tur dudu karyane dhewe | radyan saklangkung jrihira | kathah tangsiling sabda | angêdohi mangrèh luput | mendah dhêndhaning
lawuh kêthak | cabuk lawan balondhone | kathah janma ingkang trêsna | sarya èngêt ing kina | kalih kulawarganipun | ing
sunthi bathuk banyak | angglingsêng pakulitane | netranya bundêr ngatirah | amung papêthèkira | wiraga pangadêgipun | amantêp têguh wiyana ||
42. barang kanisthane dadi | nênggih ing cangkêm larutnya | nanging mantêp karya abot | tan darbe susahan manah |
dipatya | miwah ingkang tôndhamantri | supênuh kang anangkil | ajajaran [aja...]
[...jaran] tundha pitu |
patih ngandkan | minggah dhatêng ing sitinggil | miwah Radyan
4. umatur rêkyana patya | ing pandugi kula gusti | inggih ugi bangkat karya | pun Paman Dipati Tubin | mumpuni ing ajurit | pasah dhatêng agal alus | datan kuciwèng ing prang | pun paman amitadosi | inggih ugi pasah dhatêng Menakjingga ||
5. utawi pun Layangseta | lawan pun Layangkumitir | kados tan tiwas ing karya | kalih samya mitadosi | guna sêrana ngênting | ing kadigdayan pinunjul | wignya angabên bala | ing prang botên nguciwani | inggih ugi kalih samya bangkat karya ||
[...bu] kumara | èsmu srêt pamêdharing ngling | bênêr aturira bapa | nanging ingsun nulayani | karsaning juwata di | bapa kaya durung
aprang | dene ta ngantos alami | lamènira angutamakakên lampah ||
8. yèn ta upami tiwasa | kados wus atur udani | para mantri pra prawira | kang samya kinanthi jurit | ing mangke wus tawis |Kurang satu suku kata: ing mangke wus katawis. tan wontên
12. andhawuhakên timbalan | dhumatêng rêkyana patih | ing mangke karsa narenda | animbali ingkang bibi | garwanira dipati | ing Tuban saputranipun | dene ingkang lumampah | Ni Sêpêtmadu pribadi | lawan wadya kliwon jawi sapangiwa ||
Komajaya sing swargi | karêngga dening busana | tangèh winarnèng palupi | radyan panas kang galih | wus têdhak sing kudanipun |
wong apa | manglong-manglong anèng kori | lawan wong têka ngêndi | lan malih sapa aranmu | matur Radyan Sêsôngka | kula abdine ki patih | taksih inggal awasta
radèn jenang sela | dèn gung pangapuntên kang sih | ing tyang dhusun inggal prapta | sumôngga yèn ngaping kalih | ing sapisan puniki |
kawula minta kang sih | bok inggih paduka | ngapura mring wong anyar | saya duka radyan kalih | anarik pêdhang | ngrasuk nabêt manitir ||
11. Radyan Damarwulan rinêmpak ing kathah | pinêdhang cinampuling | sinosog ing watang | tansah wayang-wayangan | sing pangrêksaning Sugsma di | sung parimarma | ing dasih kang kaswasih ||
12. radyan kalih kêlangkung [kêlang...]
[...kung] ing dukanira | wadyanya kathah mati |
ngapura | ing wadya anyar prapti ||
15. sarya indha pêdhang tinangkis ing kunca | ponang wastra tan titis | nadyan mrananana | pêdhang tumibèng jaja | lalu murub nora busik | radyan kalihnya | ing manah samya gigrig ||
16. sing wratira kinubêng ing balatôntra | merang mêdhot
17. sagunging wong gumuruh swara magiyak | samyalok mati-mati | manggung dêr-gêdêran | ting balêbêr wong mulat | tuwa anom
sinapih | aja kaki aja | iku [i...]
[...ku] sadulurira | apuranên ingkang sisip | iku
19. Layangseta Kumitir sawadyanira | mundur marak sudarmi | Genggongnaya lawan | Sêbdapalon ngluwaran | wus samya tata alinggih | rêkyana patya | ngawe ing putra kalih ||
juwata | pirangbara ing benjing | sira manggih mulya | nanging saiki aja | grantês ing sapangrèh mami | matur Dyan Sôngka | sakarsa ngong
27. iki lurik brakutut luwih prayoga | ginawa lunga ngarit | sêlamêt nèng marga | tan ana kara-kara | lawan iki sabuk putih | luwih utama | sêlamêt tur asuci ||
28. lawan iki kêndharat karyanên pisan | bênting luwih abêcik | taklim mring wong tuwa | rahab sinungan karya | lawan sun paringi arit | timah prayoga | marang jaran kalimis ||
29. doyan mangan tur ngêdohkên sela karang | busanamu kang lami | miwah dhuwungira | ingsun kang ngrawatkana |ngrawatana.
asih | apan Dyan Sêsôngka | narima ing Sugsmana | kinarya lakon nèng bumi | sinêdya tapa | sapangrèh dadya puji ||
putra genira sing wana | wus pitung dalu lamine | tandya sowan mring ibu | praptèng
ngarsa rahadyan kalih | têtanya rèhing rama |
sarya ngling | sira ri mas besunbesuk. nuwun apa | ing rama olèh-olèhe | Radyan Watangan matur | benjang kula nuwun turanggi | pamburon kawan dasa | kang samya gêngipun | paduka nuwun punapa | raka nêbda yayi ingsun nuwun gundhik | putri atmajèng raja ||
8. ingkang akèh ingkang kuning-kuning | ingkang dêdêling ingkang mêjana | lawan kang padha gandhange | kang lênyêt liringipun | kang jatmika wignya mikat sih | iku pan rêmên ingwang | kinroyok ing pupuh | anggalakakên ing mêngsah | luput êmoh ingsun
kalihipun | ingkang ibu lan para sari | kumêsar galihira | kanyanan ing kalbu | dene panongsong kang prapta | Sang Dyah
dhuh gustiku Dipati ing Tuban | nora nyana nora dimpe | kêsambut [kêsambu...]
[...t] ing apupuh | nora môntra ing nguni-uni | dene pangandikanya | tan lawas gya rawuh | sapa gusti sun tatênga |tatêngga. lawan sapa gusti ingsun kawulani | wênèh sambatirèng dyah ||
manahing èstri | ulun durung rumôngsa | amalês sihipun | ing sapta-sapta pan janma | sun tan nyipta angabdi liyaning gusti |
rama raganingwang | kèri lola satêmahe | sapa kang sun sêsugun | lawan sapa [sa...]
[...pa] kang sun ladèni | rama dene atega | nilar marang ingsun | dene ta dadya wanodya | ingsun ri mas arubêt kabotan tapih | tan bisa nusul ing prang ||
19. nora bisa nagih lara pati | ingsun yayi mring Sri Urubêsma | dene ingsun dadi wadon | dewa banjutên ingsun | susulêna rama
para menak tumênggung | ingkang karèh ing kyana patih | wus sami ginêntenan | putra kadangipun | kang balik pêjah ing aprang | ing Madiun abdi sanès kang gêntèni | nanging nama lir lama ||
Kalungkung | ing Sarêngat Bagaspatra | Giwangkara ing Mambêng Madiun kalih | ran Gajah Têpèngsara ||
26. sisih lawan Menak Balaruci | Brajamusthi nagri Jagaraga | saha myang Surabayane [Sura...]
[...bayane] | ngabèinira wolu | karèh dhatêng Dyah
1. anungkêmi ing padanya prabu dèwi | ngungsêb-ungsêb tansah | sêsambatira kaswasih | kang bibi lan Dyah Sêkatya ||
kang sinatru ing dewa di | iku nglabuhi utama ||
5. wus pinasthi juwata ingkang linuwih | wong kêsambut ing prang | mêgati sukêring bumi | swarga tanpa kira-kira ||
[...lya] têrus yayi paman adipati | musakani ing rat | anggêlar mulyaning bumi | among tuwuh trus budyarja ||
7. sih ing sama ngrêsêpakên para rêsi | mule ing pandhita | arja ingarjakkên tyas sih | asih ing wong budi tama ||
Banowatya | gusti wus anusul jurit | mugi gusti ambangsulna ||
12. yèn kenginga arinta kang derah pati | panuwun kawula | pukulun darbea karsi | yya kêlajêng kawlas-arsa ||
13. animbali gusti sampun ngantos jurit | pun paman wus seda | ing mangke arinta kalih | sumêdya alabuh pêjah ||
14. yèn ngantosa gusti kêlampahan lalis | paran polah ingwang | sintên kawula gendholi | lan sintên kang
yèn sêmbada | lan karsa paduka gusti | yogi Rôngga Minangsraya ||
19. lan pun yayi Menak Giyanti prayogi | sarya ambêgtaa | sakancanira wong jawi | prabu rara angandika ||
20. iya bapa manira iku marêngi | anging umangkata | iya ing sadina iki | ya ta sawusnya ngandika ||
rayi Sang Dyah Sêkati | wuwusên ki patya | wus maglaran aminta wis | bupati ingkang lumampah ||
23. adipati kêkalih Menak Giyanti | Rôngga Minangsraya | wus mangkat sing pôncaniti | kawuntat ing Majalêngka ||
tiwas ing pupuh | sampun samya kagêntyan | pêpilihan êndi wadya kang dibya nung | kang têguh timbul ing braja | samya ingangkat dipati ||
3. malah akurang nêgara | mila ngantos pinaro pinra katri | nagri ing satunggilipun | malah pinra sêkawan | ingkang agêng kang nagri pinara wolu | nanging pra raja ing sabrang | kang atiwas ing ajurit ||
kasêlak-sêlak | suprandene nora suda ungasipun | bote wong duwe momongan | labête wong nora gigit ||
10. lèknya binênjèng kewala | nanging mêgsa sumurup ponang manik | sêmana radyan wus rawuh | nagri ing Pasêdhahan | ring sangsaya binandrêng ing lampahipun | wuwusên kalih dipatya | sira Si Menak Giyanti ||
11. lawan Rôngga Minangsraya | wus nututi dhatêng rahadyan kalih | dèn lancangi lampahipun |
lan Menakjingga | dene ta rahadyan kalih ||
14. dèrèng mêmpêng kang diwasa | ina nistha lamun tiwas ing jurit | kêlara rama pukulun | yuda
takut ing pêjah | kaya dudu trah prajurit ||
walês ingwang | mring jêng rama ing anak kênèng bumi | lamun ta ajrih ing lampus | ngur matia duk jabang | sira Menak Giyanti juwêt kang wuwus | nadyan radyan apêranga | yèn
lamun tiwas tan sinurak ing dewa gung | labête nglabuhi wawrat | sêmbada ingran prajurit ||
19. yèn paduka paripêgsa | dadya ngamuk punggung kurang utami | sintên kang lêmbaning pupuh | mêdal sangking ing wawrat | barangkarya datan tilar wawratipun | radyan kalih ngucap sugal | pasrahna ing juwata di ||
20. yèn rinusak ing Sugsmana | sintên ingkang wignya ngrêksèng pêpati | yèn rinêsa ing dewa gung | sintên ingkang angrusak | pati urip myang dawa cêndhaking umur | wus pinasthi ing
Hyang Sugsmana kang akardi | Rôngga Minangsraya muwus | nadyan karsaning Sugsma | wênang nampik milih arjaning linuruh | tan marentahakên salah | tan lyan mupangat kang pinrih ||
22. sumambung Radyan Watangan | nadyan sêdya amrih mulya nèng bumi | yèn gingganga tekatipun [te...]
[...katipun] | nora nglabuhi basa | dyan mulyaa mulya sapa ingkang angsung | tur môngsa linanggêngêna | yèn wong tan nglungguhi puji ||
23. ing mangke puji manira | pêjah sokur urip langkung prayogi | nanging wus sêdya acucuh | paran ngunduri sabda | tur sabda trus sumendhe ing dewa agung | punika ingkang utama | lêlabuhan wong nèng bumi ||
24. Menak Giyanti angucap | datan kenging radyan wong anèng bumi | sumendhe karsèng dewa gung | dewa tan duwe karsa | luwih-luwih ciptane kang duwe kayun | kayune ingkang sêmbada | samurwate kang pinuji ||
mudhun sawadyanipun | ngruruh tulanging rama | tan pinanggih tandya na swara anguwuh | babo radyan
prajurit kang wani lampus | kang awas ing budyarja | nyawanira wus minggah [ming...]
[...gah] swarga sêdarum |
samun | gantya kang winursita | wong bang wetan kang ngingkut ing Majalangu | wong Mêkasan Basutôntra | Dewa Pêrlagi ing Kêling ||
Lindhuparang Lindhuwulung | lan Menak Gala-gala | Gêndhangantru lan Menak Kêndhanggumulung |
gusis | wadya dhomas sarêng ngamuk | ngêdrèl samya anumbak | anggulasah wong wetan kathah kang lampus | mawur-mawur asar-saran | pating balocor
wus sami | bingung ingkang yuda | singa ingkang
ngungkih | ngamuk lawan asta | tinubruk ing ngakathah | Kotbuta ingkang nalèni | wadya kanoman | siji tan ana urip ||
14. namung Dêmang Gathul ingkang mêgsih gêsang | gulung awor lan
30. patang mono wong ayu ingkang wibawa | tur gungan marang mami | yèn kalane mothah | angicak-icak
tinaha dene janma wus atuwa | ya ta wus kalih ratri | ki dêmang miruda | ngupaya sraya ingkang | sujanma guna sinêgti | ingkang supaya | wignya ngrêbat dyan kalih ||
40. siyang dalu Ki Dêmang Gathul lumampah | datan anyipta urip | anasak ing wana | ajrih mêdal
wontên tiyang | èstri ngangsu mring sêndhang | ki dêmang atanya ririh | sintên kang gadhah | babadan anyar kègsi ||
43. kang tinanya mangsuli punika radyan | dyan arya kang darbèni | Dipati Lumajang | têtruka anèng
siyang dalu dhahar larih | kêlawan ingkang abdi | wong trunalanang sêdarum | pinuja kasuranya | kang ngladosi
sinandhing | ayu-ayu sêdhêng nome cumêngkrama ||
4. kang sêpuh putri Mêkasan | aran Dèwi Angronsari | sing Acih ingkang
rolas ranti | pêndhak sore awan esuk nora beda ||
9. kajawi yèn manggih karya | amêsthi dipunsusuli | saêjam ngunjuk
rahabing pangucap | kinarya angudi pikir | têpung bêcik padha sanak | punika êsês dyan mantri | lumayan wong madati | bisa ngomong tanpa nganggur | cacade mung satunggal | raga rusak tur bancirih | yèn kêtlangso lali
19. Dêmang Gathul malih turnya | pukulun kadosa pundi | ing mangke karsa paduka | luware arinta kalih | tan lyan paduka gusti | kang wêlas rinta pukulun | Menak Koncar ngandika | witning bapa ingsun iki | luwih trêsna mring paman lan ariningwang ||
pangimpèn kalah | malah asring kagum bêngi | katon dèn incih-incih | dibêburu menak asu | lah wadi-wadi apa | ingsun wong nora kêkêlir | sun tan wani bapa mring si asu ajag ||
22. yèn ta liya Menakjingga | dunên karo apa mami | sapa sapa mungsuhêna | sayêgti ingsun tan ajrih | dhasar têguh sayêgti | ingsun digdaya pinunjul | jaba kinêdhèp ilang | iku bapa ingsun wêdi | sok ajaa mungsuh lan Si Menakjingga ||
23. malih umatur ki dêmang | panggènane rinta kalih | atêbih lan Menakjingga | nèng Ardi Sêmèru gusti | radyan arya ngling aris | bapa ingsun nora
sampun kalakon ugi | luwar sangking ing kunjara | arinta [a...]
[...rinta] Rêtna Sêkati | sampun lyan kang darbèni | gusti kêjawi pukulun | benjang kawula ingkang | matur dhatêng radyan kalih | sarta purun ngong kandhas mring prabu rara ||
26. sok si dhasar kalakona | luwar arinta kêkalih | sumêdhot Dyan Menak Koncar | mangangên-angên ing galih | nguni dhasar tau wrin | mring Dyah Sêkati sang ing rum | liya sing prabu rara |
mirip | ing manah nora pinuju | liya ing Dyah Sêkatya | putrane sang adipati | pinetangan pêsatuhane utama ||
29. dêrman putra sugih donya | atutut ingkang rijêki | tur tumiba ing nak-sanak | cacade kêrêp rêbut ngling | nanging kapuwung ugi | wong ayu asugih maru |
[...ya] | lamun ana sêbarang kang dados galih | pradhah padha sêkala ||
wong adhenok mirah wong akuning | wong asèdhêt anèng ngêndi sira | wong gandhang dene tan miyos | ya ta pra garwa catur | samya mêthuk
alinggih nèng ngarsa | tansah nyolong liring jomblong | dènnya linggih mrêkungkung | wus sinungan gantyan
arya gya majêng kang kuwih-kuwih | dhahar wus linorodan ||
15. radyan arya mundhut sêpah aglis | mring garwa sêpuh Sang Angronsêkar |
pun bibi punika | yèn angsung sêpah maring ngong | jêbugipun wêwolu | sêdhahipun pan kalih candhik | gambir
ambapang astane | asta ing kananipun | ngiras jaja ingkang ngonyohi | Sumarsana panênggak | asta keringipun | ngiras
kacina ing laku | radyan ngrumiyini lampah |Lebih satu suku kata: radyan ngriyini lampah. namung Dêmang Gathul ingkang
dhahar lawan nendra | tan lyan radyan ingkang ciniptèng galih | mung juwata ingkang agung | anêgês karsaning hyang |
lêluhuripun | cumlorot sangking wiyat | kang jêjuluk Hyang Samèdi Maha Wiku | ambubrah kunjara waja | lan malih Sang Hyang Samèdi ||
wakkên] supênanira ing wau | dyan kalih asrêp ing manah | rumaos badhe angsal sih ||
10. sihing Sang Hyang Sugsmanôngsa | gya kasaru Dyan
rahadèn putra | gusti pun bapa kang prapti ||
13. dene kang ngintip punika | raka tuwan Lumajang
tan purun angrêbut | gadhah sanak pintên ingwang |
15. sampun tumêka ing lara | nadyan pêjah pun
mindha ratih | pun kakang brôngta angarang | lamun tan kêpadhan ing sih | puspa pinta wong kuning | dadia
10. dhasar wasis sang dyah angolah wirama | pêputusan ing kawi | utamèng ing sastra | gandhang raga kêrana | ngrampungi
tandhing | para sêlirira | sinambramèng ing sabda | wênèh
5. Menak Koncar miyos gupuh | mring pandhapa wong abênthing | wus pinrak sira rahadyan | kalawan arinta kalih | prituwin Ki Gathul Dêmang |
wus samya pinaring larih | wedang miwah mêmanisan | inggar gambira ing ati | ya ta dyan putra ing Tuban | nuwun lumèngsèr sang kalih ||
12. dhatêng ing pakuwonipun | dyan arya wus anglilani | ya ta sampun aluwaran |
darpati |narpati. sarta pambêging satriya | myang pambêgan wong linuwih ||
21. dyan kalih ing tyas kayuyun | kawayang
'Kulanuwun, ing sarehne ing mangke saweg rame-ramenipun titiyang Jawi sampun sami gumaregah panggalihipun sumedya angekahi saha anjembaraken agaminipun . . . .,
"Awit ingkang Asma Allah, kang murah ing dunya kang asih in akhirot". "Kawilujengan rohmat tuwin barokahipun Gusti Allah, mugi tetep wonten ing jengandika
Saiki Kusuo no Psi Nan 67 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 67 :
DiGawe Juni 2013© 2019. Situs HANURA PEMALANG DPC HANURA PEMALANG JAWA TENGAH - BATANG - PEKALONGAN - KOTA MADYA PEKALONGAN
3:1 Rasakna! Semono gedhéné sihé Gusti Allah marang kita, nganti kita padha disebut para putrané Allah; lan kita iki pancèn padha dadi para putrané Allah. Mulané jagad sing ala iki ora wanuh marang kita, merga jagad ora wanuh marang Panjenengané.
3:2 Sedulur-sedulurku sing daktresnani! Saiki kita padha dadi putraning Allah, nanging durung cetha kepriyé bakal kaanan kita ing tembé. Éwasemono kita padha ngerti yèn samangsa Sang Kristus ngetingal, kita bakal dadi padha karo Panjenengané, awit kita bakal padha ndeleng kaananing Panjenengané ing sanyatané.
3:3 Sok wonga sing duwé pengarep-arep mengkono ing ngatasé Sang Kristus, padha nucèkna awaké dhéwé, supaya padha resika saka ing dosa, kaya déné kaanané Sang Kristus sing suci.
3:4 Wong sing gawé dosa kuwi nerak dhawuhing Allah, awit sing diarani dosa kuwi nerak dhawuhing Allah.
3:5 Kowé padha ngerti yèn rawuhé Sang Kristus kuwi prelu mbirat dosa-dosaning manungsa, lan Panjenengané piyambak ora tau nglampahi dosa.
3:6 Mulané sok wonga sing tetunggilan karo Sang Kristus kuwi ora gawé dosa menèh. Lan sok wonga sing tansah gawé dosa, kuwi durung weruh lan durung wanuh karo Panjenengané.
3:7 Anak-anakku! Kowé aja nganti kena disasaraké déning sapa waé. Sing sapa nindakaké kersané Gusti Allah kuwi dadi Putraning Allah, kaya Sang Kristus sing jumeneng Putraning Allah.
3:8 Sing sapa tetep nglakoni dosa kuwi lairé saka Iblis, awit Iblis kuwi enggoné gawé dosa wiwit-wiwitan mula. Déné rawuhé Putraning Allah ana ing jagad iki preluné nyirnakaké penggawéné Iblis mau.
3:9 Saben wong sing dadi putrané Allah ora tansah nglakoni dosa, awit wong mau kadunungan sipaté Allah piyambak, lan merga Allah kuwi Ramané, wong mau ora tetep nglakoni dosa.
3:10 Bédané putrané Allah lan anaké Iblis kuwi mengkéné: Sing sapa ora nglakoni kersané Allah, utawa ora nresnani seduluré, kuwi dudu putrané Allah.
3:11 Pawarta sing padha kokrungu wiwit-wiwitan mula, yakuwi: Supaya kita padha tresna-tinresnan.
3:12 Aja kaya Kain, sing dadi anaké Iblis, temah matèni Habél seduluré dhéwé. Apa sebabé Kain matèni seduluré? Merga sekabèhé penggawéné ala, lan penggawéné adhiné becik.
3:13 Hé para sedulur! Aja padha gumun menawa kowé disengiti déning wong-wong ing donya.
3:14 Kita padha ngerti yèn kita wis ora mati menèh, nanging padha urip. Enggon kita ngerti yèn mengkono, awit kita padha tresna marang para sedulur kita. Sing sapa ora nresnani seduluré, kuwi isih diwengku déning pati.
3:15 Sing sapa sengit karo seduluré, kuwi tukang matèni wong. Lan kowé padha ngerti, yèn tukang matèni wong ora kadunungan urip langgeng.
3:16 Enggon kita sumurup yèn Sang Kristus tresna marang kita, yakuwi merga Sang Kristus wis ngetohaké nyawané kanggo kita; mulané kita padha kuwajiban masrahaké nyawa kita kanggo sedulur-sedulur kita!
3:17 Wong sing duwé bandha kadonyan, mangka weruh seduluré kekurangan, éwasemono ora gelem awèh pitulungan, kepriyé bisané wong mau muni yèn dhèwèké tresna marang Gusti Allah?
3:18 Hé anak-anakku! Enggon kita tresna kuwi aja mung ana ing lambé utawa ana ing tembung waé, nanging padha nresnanana klawan tulusing ati kinanthènan ing penggawé.
3:19 Merga kang mengkono mau kita padha sumurup yèn kita iki asalé saka Gusti Allah. Mulané kita bisa ngadhep ing ngarsané Gusti Allah klawan ati kang tentrem.
3:20 Yèn kita diwelèhaké déning ati kita, Gusti Allah rak ngluwihi ati kita lan nguningani *nguningani: pirsa.* samubarang kabèh.
3:21 Sedulur-sedulur sing daktresnani! Yèn kita ora nganti diwelèhaké déning ati kita, dadi kita padha bisa sowan ing ngarsané Gusti Allah klawan ati sing tatag.
3:22 Lan apa waé sing kita suwun, mesthi diparingaké, merga kita netepi sakèhing dhawuhé, sarta nglakoni apa sing ndadèkaké keparengé.
3:23 Ana déné dhawuhé yakuwi supaya kita padha precaya marang Gusti Yésus Kristus, Putrané, sarta padha tresna-tinresnana kaya sing kadhawuhaké déning Gusti Yésus Kristus marang kita.
3:24 Wong sing netepi dhawuhé Gusti Allah kuwi tetunggilan karo Gusti Allah, lan Gusti Allah nunggil karo wong mau. Enggon kita padha ngerti yèn Gusti Allah nunggil karo kita kuwi merga Rohé Allah kang kaparingaké marang kita kuwi sing ngyakinaké
pakisan, sandhi sudha in pakistan, sandhi sudha, Sandhi Sudha Plus, Sandhi Sudha
Devi wahh wonoboyo??arep2an karo ngaglik to,,wahhh “bisa jadi-bisa jadi” 😀
nambah2 sedulur,,spertinya aku jg ada budhe di wonoboyo,, (lali jenenge,,heu)
nek aku k muntilan lagi,,ayo mas jo mlaku2 hunting
miyos saka Pedalemané Allah, ana muridé sing matur marang Panjenengané: “Gusti, Panjenengan kula aturi mirsani. Iba éndahipun gedhong-gedhong saha séla-sélanipun.”
13:2 Gusti Yésus ngandika: “Apa Pedalemané Allah iki kokarani éndah? Watu siji waé ora ana sing bakal tetep ana ing panggonané. Awit saben watu bakal dijugrugaké.”
13:3 Nalika Gusti Yésus pinarak ana ing Gunung Zaitun, sing dunungé adhep-adhepan karo Pedalemané Allah, murid-muridé yakuwi Pétrus, Yakobus, Yohanes lan Andréas, padha sowan dhéwé ana ing ngarsané.
13:4 Murid-murid mau padha matur: “Guru, mbénjing menapa sedaya menika enggènipun badhé kelampahan? Lan menapa tandha-tandhanipun bilih sampun badhé dumugi wekdalipun?”
13:5 Gusti Yésus ngandika: “Padha sing ngati-ati, aja nganti kena diapusi ing wong.
13:6 Bakal akèh wong sing padha teka nganggo jeneng-Ku, lan padha kandha: ‘Aku iki Panjenengané!’, banjur padha ngapusi wong akèh.
13:7 Menawa kowé padha krungu swarané perang lan krungu kabar bab peprangan, aja padha wedi. Prekara-prekara sing kaya mengkono kuwi pancèn kudu kelakon. Nanging kuwi ora ateges yèn jaman kiamat wis tekan mangsané.
13:8 Bangsa sing siji bakal memungsuhan karo bangsa sijiné. Negara sing siji bakal nglurugi perang negara liyané. Ing endi-endi bakal ana lindhu lan ana pailan. Kuwi mau kabèh mung lagi wiwitané kaya wong wadon sing nglarani arep babaran.
13:9 Kowé kudu padha ngati-ati, sebab kowé bakal padha dicekel lan diajokaké ana ing pengadilaning agama. Kowé bakal padha digebugi ana ing papan-papan pangibadah. Kowé bakal padha diajokaké marang para penggedhé lan raja-raja merga saka Aku, supaya srana mengkono, kowé padha nglairaké paseksi bab Aku marang wong-wong mau.
13:10 Sebab Injil kuwi mesthi diwartakaké dhisik marang sakèhé bangsa.
13:11 Déné menawa kowé padha dicekel lan diajokaké ana ing pengadilan, aja padha kuwatir bab apa sing bakal kokkandhakaké. Yèn wis tekan wektuné, kandhakna waé apa sing didhawuhaké déning Gusti Allah marang kowé ing wektu kuwi. Tembung-tembung sing bakal kokucapaké kuwi dudu tembungmu dhéwé, nanging pakaryané Sang Roh Suci.
13:12 Wong bakal ngulungaké seduluré dhéwé supaya dipatèni. Bapak bakal ngulungaké anak-anaké, lan anak-anak bakal ngulungaké ibuné lan bapakné, supaya padha dipatèni. Kowé bakal disengiti déning wong kabèh merga saka Aku.
13:13 Nanging wong sing tahan nganti tekan ing wekasan, wong kuwi bakal dislametaké.”
13:14 “Kowé bakal padha ndeleng ‘si Duraka sing gawé rusak’ ana ing panggonan sing dudu papané. (Catheten kanggo sing maca: padha ngertia, apa surasané.) Ing wektu kuwi wong-wong sing ana ing tanah Yudéa padha mlayua menyang pegunungan.
13:15 Wong sing ana ing payoning omah aja padha ndadak mudhun njupuk apa-apa sing ana ing omah.
13:16 Wong sing ana ing pategalan aja padha mulih njupuk sandhangané.
13:17 Iba enggoné nggegirisi ing dina-dina kuwi tumrapé para wong wadon sing lagi padha mbobot, tuwin ing ngatasé ibu-ibu sing padha nusoni bayiné.
13:18 Padha nyuwuna marang Gusti Allah, supaya lelakon-lelakon sing mengkono kuwi aja nganti kelakon ing mangsa rendheng.
13:19 Sebab ing mangsa kuwi bakal ana kasusahan sing gedhé banget, sing durung tau kelakon ana ing donya iki, wiwit Gusti Allah nitahaké donya iki nganti sepréné, lan uga ora bakal kelakon menèh.
13:20 Saupama Gusti Allah ora ngungkret mangsa kasangsaran mau, mesthi ora ana wong siji waé sing bakal slamet. Nanging merga saka umat pilihané, Gusti Allah nyendhakaké mangsa kasangsaran mau.
13:21 Yèn ing wektu kuwi ana wong kandha marang kowé: ‘Delengen, Sang Kristus ana ing kéné!’, utawa yèn ana sing kandha: ‘Lha kaé, Panjenengané ana ing kana!’ kowé aja padha ngandel.
13:22 Sebab ‘kristus-kristus palsu’ lan ‘nabi-nabi palsu’ bakal padha muncul. Kuwi bakal padha gawé mujijat-mujijat sing sedyané, yèn bisa, arep ngapusi umat pilihané Gusti Allah.
13:23 Sing padha waspada! Kabèh mau wis Dakkandhakaké marang kowé sadurungé kelakon.”
13:24 “Sawisé mangsa kasusahan mau, srengéngé bakal dadi peteng, lan rembulan ilang padhangé.
13:25 Lintang-lintang bakal padha tiba saka ing langit, lan kaanan ing sakurebing langit bakal kisruh ora karuwan.
13:26 Ing wektu kuwi Putraning Manungsa bakal ngetingal ing méga, ngagem kamulyan lan pangwasa.
13:27 Panjenengané bakal ngutus malaékat-malaékaté supaya ngumpulaké umaté, sing pinilih saka kéblat papat, yakuwi saka tapel watesé bumi sisih tekan sisihé.”
13:28 “Padha sinaua saka kaanané wit anjir. Menawa epangé padha ijo-ijo lan memes sarta wiwit semi, kowé padha ngerti yèn wis mèh mangsa panas.
13:29 Mengkono uga, menawa kowé padha weruh prekara-prekara mau kelakon, kowé padha ngertia yèn wis tekan wektuné Panjenengané rawuh.
13:30 Padha élinga! Wong-wong sing saiki isih urip, bakal isih padha ngalami lelakon-lelakon mau.
13:31 Langit lan bumi bakal sirna, nanging apa sing Dakkandhakaké ora bakal sirna.”
13:32 “Senajan mengkono, ora ana wong siji waé sing ngerti kapan dinané lan kapan wektuné prekara mau bakal kelakon. Malaékat-malaékat ing swarga ora padha ngerti, lan Putraning Allah uga ora pirsa. Mung Sang Rama waé sing pirsa.
13:33 Mulané kowé kudu tansah jaga-jaga lan waspada, sebab kowé padha ora ngerti kapan wektuné.
13:34 Ibaraté kaya wong sing ninggal omahé, lunga menyang papan adoh. Wong mau ndhawuhi abdi-abdiné, supaya ngurus omahé, siji-sijiné padha diparingi kuwajiban dhéwé-dhéwé. Sing dipatah jaga gapura, olèhé jaga supaya sing tumemen.
13:35 Mulané kowé kudu tansah siyaga, sebab kowé padha ora ngerti kapan mulihé sing duwé omah mau. Bisa uga soré, bisa uga tengah wengi, bisa uga ésuk umun-umun, bisa uga bareng karo mlethèké srengéngé.
13:36 Samangsa-mangsa sing duwé omah mau teka, aja nganti kowé ketemu lagi turu.
13:37 Kabèh sing Dakkandhakaké marang kowé iki, uga Dakkandhakaké marang wong kabèh: Padha jaga-jagaa lan sing waspada!”
ana weruh. Sangka kersaning Allah.”
3. “Sallalahu alaihi wasalam. Ingsun nggugah sedulur ingsun si
KULO ATURI PANJENENGAN INGKANG MBAU REKSO TENG LAUT NIKI – KULO BADE SILATURAHMI LAN WONTEN PRIYOGI DUMATENG PANJENENGAN – ” BILHAQQI SULAIMAN WA KHOTMIL ANBIYA SAYYIDI RASULILLAH MUHAMMAD S.A.W ” ” HADIIR…HADIIR..HADIIR ”
( SAMBIL MENUNGGU – BACA LAH : SHOLAWAT APA
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Salatiga #Surakarta #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
July 10, 2010 – 2:08 pm Kulo nderek maos seratan puniko, matur nuwun.
nolong wong seng ana getihe wes tau…tp urip, iso mlaku yo’an.
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.freehqtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (migunakak? Wikipedia-L ing luhur lan Wikiped...
4:1 Gusti Yésus mulang wong-wong menèh ana ing sapinggiré Tlaga Galiléa. Akèh banget wong-wong sing padha ngrubung Panjenengané. Mulané Panjenengané kepeksa munggah ana ing prau, sing ana ing tlaga, lan wong akèh mau padha ngadeg ana ing gisik.
4:2 Akèh banget prekara-prekara sing diwulangaké déning Gusti Yésus marang wong-wong mau. Enggoné mulang nganggo pasemon-pasemon.
4:3 Pangandikané Gusti Yésus mengkéné: “Padha rungokna! Ana wong nyebar wiji.
4:4 Nalika nyebar mau ana wiji sing tiba ing pinggir dalan. Wiji mau nuli dicucuki manuk nganti entèk.
4:5 Wiji liyané ana sing tiba ing padhasan, sing lemahé tipis banget. Wiji mau pancèn gelis thukul,
4:6 nanging bareng srengéngéné wis dhuwur, wiji mau kepanasen, nuli alum lan dadi garing, merga oyodé ora jero lan lemahé mung sethithik.
4:7 Wiji liyané menèh tiba ing panggonan sing akèh eriné. Eriné iya thukul lan bareng eri mau saya gedhé, suwé-suwé banjur ngesuk wiji sing wis thukul mau, nganti wiji mau ora bisa metokaké woh.
4:8 Nanging uga ana wiji sing tiba ing lemah sing subur. Wiji mau thukul, dadi gedhé, nuli metokaké woh akèh: Ana sing tikel telung puluh, ana sing tikel sewidak, lan ana sing tikel satus.”
4:9 Gusti Yésus mungkasi pasemon mau srana ngandika: “Rungokna sing temenan, yèn kupingmu isih kena kanggo ngrungokaké!”
4:10 Nalika Gusti Yésus piyambakan, ana wong sawetara sing mèlu ngrungokaké pangandikané mau padha sowan, bebarengan karo para rasul rolas, padha nyuwun marang Gusti Yésus kersaa nerangaké karepé pasemon mau.
4:11 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Kowé wis padha diwulang bab wewadining Kratoné Allah, nanging tumrap wong-wong njaba, prekara kuwi diwulangaké nganggo pasemon.
4:12 Sing mengkono kuwi wis dadi kersané Gusti Allah, supaya: ‘Wong-wong mau senajan terus ndeleng, nanging ora weruh, terus ngrungokaké, nanging ora ngerti, sebab yèn wong-wong mau weruh lan ngerti, bisa uga wong mau nuli padha mratobat lan padha diapura dosané.’ ”
4:13 Gusti Yésus nuli ndangu marang wong-wong mau: “Menawa kowé padha ora ngerti isiné pasemon kuwi, apa kowé ngerti tegesé pasemon-pasemon liyané?
4:14 Wong nyebar kuwi ibaraté wong sing nyebaraké pangandikané Gusti Allah.
4:15 Ana kalané pangandika mau tiba ing pinggir-pinggir dalan. Kuwi ibaraté wong-wong sing padha ngrungu pangandika mau, nanging ora suwé Iblis nuli teka lan mbuwang pangandika sing dirungu mau saka atiné.
4:16 Wiji sing tiba ana ing padhasan kuwi ibaraté wong-wong sing padha krungu pangandika mau lan nampa klawan bungahing ati.
4:17 Nanging pangandika mau ora nganti ngoyod ana ing atiné. Mulané ora tahan suwé ana ing kono. Bareng ana panindhes lan panganiaya marang wong sing padha precaya marang pangandikané Gusti Allah mau, wong-wong kuwi banjur padha murtad.
4:18 Déné wiji sing tiba ana ing panggonan eri, kuwi ibaraté wong-wong sing padha ngrungokaké pangandika kuwi,
4:19 nanging dayané pangandika mau didhesek déning rasa kuwatir tumrap panguripan kadonyan. Sebab wong-wong mau padha kepéngin dadi wong sugih lan keburu nepsu tumrap prekara rupa-rupa, nganti pungkasané pangandikané Gusti Allah mau ora ndayani wong mau menèh, satemah pangandika kuwi ora metokaké woh.
4:20 Pangandika sing disebar ana ing tanah subur kuwi ibaraté wong-wong sing padha krungu, nuli nampani pangandika mau klawan precaya, satemah metu wohé, ana sing tikel telung puluh, ana sing tikel sewidak lan ana sing tikel satus.”
4:21 Gusti Yésus nglajengaké ngandika: “Apa ana wong sing nyumed lampu, nuli ditutupi tompo, utawa disèlèhaké ana ing longan? Apa lampu mau ora malah disèlèhaké ana ing ajug-ajug?
4:22 Sabarang kang kesidhem bakal kelair. Lan sabarang kang winadi bakal kawiyak.
4:23 Mulané rungokna sing temenan, yèn kupingmu isih bisa ngrungokaké.”
4:24 Pangandikané Gusti Yésus saterusé: “Titènana apa sing saiki kokrungu! Ukuran-ukuran sing kokenggo ngadili wong liya, ya ukuran kuwi sing diagem déning Gusti Allah kanggo ngadili kowé, malah luwih abot menèh!
4:25 Sapa sing duwé, bakal diwuwuhi, nanging sapa sing ora duwé, dalasan barang sethithik sing diduwèni kuwi bakal kapundhut.”
4:26 Gusti Yésus nglajengaké ngandika mengkéné: “Kratoné Allah kuwi kena diupamakaké kaya wong sing nyebar wiji ana ing pategalané.
4:27 Wong mau ing wayah wengi turu, ésuké tangi. Déné wiji-wiji mau thukul terus lan dadi gedhé. Nanging kepriyé carané wiji-wiji mau thukul, wong mau dhéwé ora ngerti.
4:28 Lemah kuwi dhéwé sing marakaké wiji mau thukul lan metu gandumé; sing dhisik dhéwé pucuké, banjur gagangé kembang; nuli wulèné.
4:29 Samangsa gandum mau wis tuwa, wong mau banjur ngenèni, awit wis tekan wayahé panèn.”
4:30 Gusti Yésus ndangu menèh: “Kratoné Allah kuwi kena diupamakaké apa? Apa sing kena kita enggo conto kanggo nerangaké?
4:31 Kratoné Allah kuwi kaya wiji sawi, wiji sing cilik dhéwé sajagad.
4:32 Menawa ditandur, nuli thukul lan dadi gedhé, ngungkuli tanduran-tanduran jejanganan liyané. Pang-pangé ketel, nganti manuk-manuk bisa padha méncok lan gawé susuh ana ing pang-pang mau.”
4:33 Mengkono Gusti Yésus enggoné mulangaké pangandikané Gusti Allah marang wong-wong, yakuwi ngagem pasemon, sing gampang dingertèni.
4:34 Gusti Yésus enggoné mulang wong-wong mesthi ngagem pasemon. Mung samangsa Panjenengané piyambakan karo para muridé, lagi kabèh piwulangé mau diterangaké.
4:35 Ing dina kuwi uga, bareng wis soré, Gusti Yésus ngandika marang para muridé: “Ayo padha menyang sabrangé tlaga.”
4:36 Gusti Yésus wis ana sajroning prau; para rasul nusul, banjur padha mangkat menyang sabrangé tlaga. Wong-wong liyané sing padha ndhèrèkaké Gusti Yésus padha ditinggal ana ing sapinggiring tlaga kono. Kejaba prau sing dititihi Gusti Yésus, isih ana prau-prau liyané.
4:37 Dumadakan ana prahara, njalari ombaké uga dadi gedhé, nganti banyuné ambyuk mlebu ing prau. Suwé-suwé prauné dadi kebak banyu.
4:38 Nalika semono Gusti Yésus lagi saré ana ing mburitan, ngagem bantal. Para murid banjur padha mungu, aturé: “Guru, menapa Panjenengan mboten menggalih? Kita sami badhé kèrem!”
4:39 Gusti Yésus banjur wungu; anginé didhawuhi: “Sirep!”, lan ombaké dingandikani: “Lerema!” Anginé banjur sirep, lan tlagané dadi lerem.
4:40 Gusti Yésus banjur ndangu marang para muridé: “Yagéné kowé padha wedi? Apa seprana-sepréné kowé durung precaya?”
4:41 Para rasul mau padha wedi, sarta padha takon-tinakon: “Sapa ta Panjenengané kuwi, kokdalasan angin lan ombak padha manut marang dhawuhé?”
ana wong jenengé Ananias, lan bojoné jenengé Safira. Ananias mau ngedol palemahané,
5:2 nanging sadurungé pepayoné mau dipasrahaké marang para rasul, sing sapérangan diunthet. Tindaké sing mengkono mau kanthi sarujuké bojoné; liyané dipasrahaké marang para rasul.
5:3 Nanging Rasul Pétrus ngandika: “Ananias, atimu kokolèh dikwasani déning Iblis, nganti kowé wani nggorohi Sang Roh Suci, sarta ngunthet pepayoné palemahanmu?
5:4 Sadurungé kokedol, palemahan kuwi rak duwèkmu dhéwé, lan sawisé kokedol, dhuwit pepayoné rak iya duwèkmu dhéwé? Yagéné kowé kokduwé pretingkah mengkono? Dudu manungsa sing kokgorohi, nanging Gusti Allah!”
5:5 Bareng krungu pangandika mengkono mau, Ananias terus ambruk, mati; temah sakèhing wong sing krungu bab lelakon kuwi padha wedi banget.
5:6 Para nonoman sing padha ana ing kono nuli padha mlebu, ngupakara layoné Ananias, nuli digotong metu sarta dikubur.
5:7 Kira-kira telung jam menèh Safira mlebu, nanging ora ngerti apa sing mentas kelakon.
5:8 Rasul Pétrus nuli ngandika marang Safira: “Kandhaa sing sabeneré. Apa dhuwit semono kuwi wis kabèh pepayoné palemahan sing padha kokedol?” Wangsulané wong wadon mau: “Inggih, èstu semanten!”
5:9 Pangandikané Rasul Pétrus: “Yagéné kowé lan bojomu padha ayon nyoba marang Rohé Pangéran? Wong-wong sing mentas padha ngubur layoné bojomu, saiki wis padha teka lan iya arep nggotong kowé!”
5:10 Wong wadon mau sanalika ambruk, mati ana ing ngarepé Rasul Pétrus. Para nonoman nuli padha mlebu lan weruh wong wadon mau wis mati. Layoné nuli digotong metu sarta dikubur ing sandhingé sing lanang.
5:11 Wong sapasamuwan lan wong liyané kabèh sing krungu kedadéan mau padha banget wediné.
5:12 Akèh mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan sing ditindakaké déning para rasul ing antarané wong akèh. Sakèhing wong sing padha precaya ngumpul ana ing ‘Bangsal Suléman’ ing Pedalemané Allah.
5:13 Wong sanjabané pasamuwan ora ana sing wani mèlu kumpulan, senajan wong kabèh padha éring marang pasamuwan mau.
5:14 Éwasemono saya akèh cacahé wong sing padha mlebu dadi wargané pasamuwan, yakuwi wong sepirang-pirang sing padha precaya marang Gusti Yésus.
5:15 Apa sing ditindakaké déning para rasul mau njalari wong lara padha digotong menyang dalan-dalan, disèlèhaké ana ing ambèn lan ana ing klasa, supaya yèn Rasul Pétrus liwat, saora-orané ana wong sawetara sing bisa ketiban ayang-ayangé.
5:16 Wong pirang-pirang saka ing kutha-kutha sakubengé kutha Yérusalèm, padha gumrudug teka, nggawa wong sing padha lara utawa sing padha kesurupan. Wong lara mau kabèh padha diwarasaké déning para rasul.
5:17 Iku mau kabèh njalari Imam Agung lan kanca-kancané, wargané golongan Saduki, padha mèri banget marang para rasul; mulané banjur padha tumandang.
5:18 Para rasul nuli padha dicekel lan ditahan ana ing pakunjaran umum.
5:19 Nanging bengi kuwi uga ana Malaékating Pangéran sing mbukak lawang-lawanging pakunjaran, sarta ngirid para rasul metu saka ing kono. Malaékat mau ngandika marang para rasul:
5:20 “Padha lungaa lan ngadega ana ing Pedalemané Allah, lan wulangna marang masarakat samubarang sing magepokan karo urip anyar.”
5:21 Para rasul padha ngèstokaké dhawuh mau, lan nalika isih ésuk umun-umun wis padha mlebu ing Pedalemané Allah lan wiwit memulang. Imam Agung lan kanca-kancané nuli nglumpukaké sakèhing para pinituwané bangsa Yahudi
5:22 Nanging bareng para utusan tekan pakunjaran, para rasul ora ana. Banjur padha bali ngaturi pirsa marang Pradataning Agama,
5:23 aturé: “Nalika kula sami dumugi ing pakunjaran, sedaya kori pinanggih taksih kancingan rapet, sedaya tiyang jagi taksih pepak wonten ing papan penjagèn ing ngajenging kori. Nanging sareng korinipun kula bikak, ing nglebet mboten wonten tiyangipun setunggal-tunggala!”
5:24 Bareng perwira pengawal Pedalemané Allah sarta para pengareping imam padha krungu pelapuran
nuli padha dheleg-dheleg, nggagas anané lelakon sing dialami déning para rasul ing pakunjaran mau.
5:25 Nanging ora wetara suwé banjur ana wong mlebu ing parepatan, sarta matur marang Pradata Agama: “Ndadosna ing pamirsa, bilih tiyang-tiyang ingkang sampun panjenengan lebetaken ing pakunjaran menika, samenika sami wonten ing Pedalemanipun Allah, sarta memulang dhateng tiyang kathah.”
5:26 Perwira pengawal Pedalemané Allah karo pendhèrèké nuli metu lan ora wetara suwé mlebu menèh ngirid para rasul. Enggoné nyekel para rasul mau patrapé ora kasar, awit padha wedi dibenturi watu déning wong akèh.
5:27 Para rasul nuli digawa mlebu ngadhep marang Pradata Agama. Imam Agung banjur ngandika:
5:28 “Kowé rak wis padha dakwanti-wanti ora kena memulang bab Wong kuwi. Nanging nyatané apa sing koktindakaké? Kowé wis nyebar piwulang nyrambahi sakutha Yérusalèm kabèh, lan kowé arep nempuhaké getihé Wong kuwi ana ing aku.”
5:29 Rasul Pétrus lan rasul sijiné mangsuli: “Kita kedah langkung mbangun-turut dhateng Gusti Allah ketimbang dhateng manungsa.
5:30 Allahipun leluhur kita sampun nangèkaken Gusti Yésus, sasampunipun panjenengan sédani, srana kapenthang ing kajeng salib.
5:31 Inggih Gusti Yésus menika ingkang sampun sinengkakaken ing ngaluhur déning Gusti Allah piyambak, tuwin kaparingan pangwasa, kadadosaken Panuntun sarta Juru Wilujeng, supados bangsa Israèl angsal wewengan mratobat saha angsal pangapuntening dosa.
5:32 Tumrap prekawis menika sedaya, kula sami dados seksinipun; inggih kula sarta Sang Roh Suci, ingkang kaparingaken dhateng sedaya tiyang ingkang mbangun-turut dhateng Panjenenganipun.”
5:33 Bareng para warganing Pradata Agama krungu wangsulan mengkono mau, nuli padha nepsu banget; lan saking nepsuné nganti para rasul arep dipatèni.
5:34 Nanging ana sawijining wong Farisi, jenengé Gamalièl, ahli Torèt, sing kajèn banget ana ing masarakat. Gamalièl mau nuli ngadeg lan njaluk supaya para rasul padha didhawuhi metu sedhéla.
5:35 Gamalièl banjur kandha: “Para sedhèrèk Israèl. Kula aturi ngatos-atos tumrap menapa ingkang badhé panjenengan tindakaken dhateng tiyang-tiyang menika.
5:36 Margi kala rumiyin inggih sampun naté jumedhul tiyang nama Téudhas, ingkang ngaken, bilih piyambakipun tiyang pinunjul lan gadhah penganut wetawis tiyang kawan atusan. Piyambakipun lajeng dipun pejahi, lan para penganutipun sedaya sami buyar, temahan gerakanipun Téudhas wau sirep.
5:37 Sesampunipun menika lajeng jumedhul Yudas saking tanah Galiléa; nalika semanten ngleresi wonten cacah jiwa. Kathah tiyang ingkang tumut dhateng pembrontakanipun. Piyambakipun ugi dipun pejahi lan sedaya penganutipun buyar.
5:38 Mekaten ugi samenika, tumrap prekawis menika, kula mrayogèkaken, supados panjenengan sampun ngantos nindakaken menapa-menapa dhateng tiyang-tiyang menika. Sampun dipun ganggu, sebab menawi ada-ada tuwin pendamelipun tiyang-tiyang menika asalipun saking manungsa, temtu badhé sirep piyambak.
5:39 Nanging menawi asalipun saking Gusti Allah, panjenengan temtu mboten saged ngawonaken tiyang-tiyang menika. Sampun ngantos mangké panjenengan piyambak kepanggihipun malah nglawan dhateng Gusti Allah.” Pradata Agama mau nurut marang pamrayogané Gamalièl.
5:40 Para rasul nuli ditimbali mlebu menèh. Sawisé dipecuti, nuli diwanti-wanti ora kena memulang atas Asmané Gusti Yésus. Sawisé mengkono para rasul nuli diluwari.
5:41 Mulané padha ninggal parepatané Pradata Agama klawan bungahing ati, déné Gusti Allah nganggep dhèwèké pantes nandhang wirang kagem Asmané Gusti Yésus.
5:42 Para rasul mau saben dina ajeg padha nerusaké enggoné memulang lan ngabaraké Injil ana ing Pedalemané Allah, lan ana ing omah-omah, sarta mratélakaké yèn Gusti Yésus kuwi Sang
kanggo cokotan – paling ora ing US nimbali sektor – liyane lan liyane pesawat manufaktur nyoba kanggo ngamanake kelampahan kanthi ngowahi lawas aviation Staples menyang inovatif anyar gedhe-gedhe, nggawe jenis anyar saka “Trasformers.”
Ing gesang mantan, Piaggio Aero kang HammerHead ana jet bisnis (II Avanti) digunakake kanggo Ferry uga-kanggo-apa wong sing seneng lelungan menyang lan saka dhuwur-Powered rapat-rapat utawa abang karpet acara.
Ana iku mung siji nyekel sanadyan – senadyan buktiaken kang kanggo ing pesawat tes, Project Zero ora kamungkinan kanggo pindhah menyang produksi sawayah-wayah rauh. Nanging lagi intended minangka “teknologi incubator,” cara saka trialing lan ndudohake kabeh paling anyar inovasi bebarengan.
Isih, perusahaan ngarep-arep sing sanajan kita lagi ora arep bakal kloter sing Zero Project ing sabanjure 10 taun, sawetara saka teknologi wis mbantu berkembang bakal dados pakewuh ing saben dinten pesawat liyane.
“Project Zero bisa utawa ora bisa nggawe basis bab UAV mangsa utawa wangun transportasi, nanging ana ing bagéan sing penting, sing potensial,” pangandikane Sweetman.
Iomax kang ArchAngel, uga tampilan ing Le Bourget iki, perusahaan ngandika, sing wewatesan patroli pesawat dirancang kanggo nyedhiyani “ndjogo lumantar udhara kanggo Intelligence lan keamanan.”
Nanging wonten ing rada liyane mudhun-kanggo-bumi-perubahan pemandangan sing wis kepungkur, ing pesawat iki Originally disusun minangka Thrush, lan tetanèn potong-duster.
Uga gabung ing rangking Sato ing Airshow Paris ana Centaur, ing bidang sing mikiraken punika mbengung. Utawa sing dadi cara liyane watara?
Ing pesawat, dirancang kanggo ndjogo misi, bisa mibur jarakadoh minangka UAV dening operator lemah basis, utawa ing cara tradisional karo pilot ing kontrol.
Menehi kreator, US basis Aurora pesawat Layanan, ngomong iku njupuk Centaur kang loro-wong kru mung patang jam kanggo ngalih bidang saka siji saka mode kloter menyang liyane.
Bill Sweetman, internasional nimbali editor saka Aviation Minggu, ngandika ing gaya kanggo ngowahi ana pesawat sing liyane, tinimbang nggawe saka ngeruk, ana mudhun rong utama alasan: krisis financial, lan pungkasan Perang kadhemen.
Loro-lorone tegese sing rampung anyar pesawat ora kang dirancang minangka asring lagi wis rampung ing sasi.
“Nanging perusahaan sing modernizing, nyesuekake pesawat wis padha wis tak kanggo ngidini menyang aja soko liyane, amarga industri kebutuhane saiki beda banget apa padha mangsa Perang kadhemen, lan wong bakal soko beda maneh ing sabanjure 10 taun utawa supaya, “Gusti marang CNN.
“Punika bukti banget hard kanggo njaluk FAA kanggo sarujuk karo prasaja, pesawat sing luwih murah dirancang saka wiwitan supaya unmanned,” ngendikane Graham Warwick, Aviation Minggu teknologi editor.
“Nanging kang luwih gampang njupuk pesawat sing ing FAA wis wis certificated kanggo manned pesawat, lan njupuk pilot sing metu saka iku,” ngandika.
“Yen perusahaan sing njupuk pesawat ana – kang ngerti mabur, karya, aman lan dipercaya – lan ngowahi sing menyang kendaraan unmanned, sing ngidini menyang berkembang dadi akeh luwih
wis kawangun saka graceful aerodynamic swoosh saka serat karbon enclosing a kokpit (kaya drones ndhuwur, sampun supaya adoh mung wis mibur unmanned) lan loro massive rotor glathi.
Sampeyan iki glathi rotor kang ing rahasia menyang pesawat kang groundbreaking alam. Madhep lemah, padha ngidini Project Zero kanggo njupuk mati vertikal, kaya helikopter. Nanging yen ing udhara, ing rotors bisa tilted, Nerjemahake isoh menyang fly forwards kaya bidang tradisional.
Waos: bisa BRIC bangsa aviation wangun?
Project Zero, kang sampun ing karya – nanging kuwat ing nggabung – sawetawis taun, iki di dudohake ing minggu iku Paris Air Tampilake.
James Wang, Agusta Westland dadi presiden riset lan teknologi, sing oversaw karya ing pesawat, jarene iku iki dirancang “dadi kaya radikal minangka bisa,” nggambarake kanthi semboyan saka terusan grup project konco iku: “‘urip kanggo ngimpi’ – yen bisa ngimpi, iku bisa dibangun. ”
Cukup carane dhuwur lan cara cepet ing pesawat punika saged saka kloter isih rahasia rapet-guarded, nanging Wang ngeyel “kerjane, kita wis mibur bab iki.”
Dina sing turboprop kembar-engine lagi aktif dadi mbengung, ndjogo karo peralatan lan remot kloter sistem sing ngganti passengers sangang lan pilot.
Unveiling ing pesawat anyar-dipikir ing minggu kepungkur iku Paris Airshow, Piaggio Aero dadi CEO Alberto Galassi ngandika ing HammerHead – kang perusahaan ngarepake supaya diijinake kanggo nggunakake dening 2014 – ana “lan kaweruh menyang apa sing majeng UAS [Unmanned pangeboman sistem] saka masa depan katon kaya. ”
Apa sing bidang? Apa sing mbengung? Sabanjure sampeyan katon munggah lan ndeleng tilase beluk nyebar ana ing langit, metokake ing atine yen pesawat sing lagi nggoleki bisa uga mung dadi loro.
Minangka industri aviation tightens sawijining sabuk, sawijining usaha kanggo nyimpen dhuwit lan tetep gegandhengan wis mimpin menyang munggah anyar saka “Trasformers” – kalebu potong-dusters lan bisnis Jet diwenehi lease anyar gesang minangka ndjogo
ELA-ELO CINO KARI SAK JODO JOWO KARI SEPARO.JAMANE JAMAN EDAN NEK ORA NGEDAN ORA KEDUMAN WONG LALI MLENTHI WONG ELING GARING.
KangXi: ms. 84, aksara 25
Dae Jaweon: ms. 172, aksara 1
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 56, aksara 10
4:1 Nanging prelu dakterangaké mengkéné: Sajroné ahli waris kuwi isih bocah, ora ana bédané karo batur-tukon, senajan sejatiné ahli waris kuwi sing nduwèni sakèhing barang-barang mau kabèh.
4:2 Sajroné dhèwèké isih bocah, ana wong sing dipasrahi ngrumati bocah mau lan ngurusi apa-apané, nganti tekan wektu sing wis ditetepaké déning bapakné.
4:3 Mengkono uga kita iki: Sadurungé kita diwasa cara rohani, kita iya dadi baturé roh-roh sing ngwasani jagad raya iki.
4:4 Nanging bareng wis tekan titimangsané, Gusti Allah banjur ngutus Kang Putra. Rawuhé kaya bayi sing lair saka wong wadon, lan kawengku déning Angger-anggering Torèté wong Yahudi.
4:5 Prelu nebus sakèhing wong sing kawengku déning Angger-anggering Torèt mau, supaya kita bisa dadi putrané Gusti Allah.
4:6 Merga kowé kuwi para putrané, Gusti Allah ngutus Rohé Putrané ana ing atimu, nganti bisa matur: “Aba, Rama kawula.”
4:7 Dadiné kowé kuwi wis dudu batur-tukon menèh, nanging Putra. Lan sarèhné kowé kuwi putrané Gusti Allah, kowé uga bakal kaparingan samubarang kabèh sing dadi wewenangé para putrané Gusti Allah.
4:8 Dhèk biyèn kowé padha ora wanuh karo Gusti Allah; mulané kowé padha dadi batur-tukoné brahala-brahala.
4:9 Nanging bareng saiki kowé wis wanuh karo Gusti Allah — utawa sing luwih cocog: Sawisé Gusti Allah wanuh karo kowé — kepriyé déné kokpadha arep mbalèni ngawula marang brahala-brahala menèh, yakuwi roh-roh apes lan nistha, sing gawé cilaka? Yagéné kowé kokgelem dadi batur-tukoné menèh?
4:10 Kowé padha nganggep yèn ana dina-dina, mangsa-mangsa lan taun-taun sing becik lan sing koksirik.
4:11 Aku prihatin ing ngatasé kowé! Mengko gèk apa sing wis daklakoni kanggo kowé kuwi muspra?
4:12 Penjalukku marang kowé, para sedulur, padha nirua aku. Awit aku rak iya padha waé karo kowé. Kowé ora tau gawé keluputan karo aku.
4:13 Kowé rak padha kèlingan apa sebabé aku martakaké Injil marang kowé sing kapisan. Sebabé merga aku lagi lara.
4:14 Éwasemono nalika semana kowé padha ora ngrèmèhaké aku utawa nampik aku. Lelaraku mau satemené dadi pendadaran gedhé tumraping kowé. Aku malah koktampani kaya déné malaékaté Gusti Allah, malah kaya enggonmu padha nampani Gusti Yésus piyambak.
4:15 Kowé padha rumangsa begja! Apa sebabé koksaiki kowé malih? Aku bisa neksèni gedhéning katresnanmu marang aku, paribasané kowé ora ngéman mripatmu dhéwé, yèn prelu kacuplék kokwènèhaké aku.
4:16 Apa merga kandha ing sanyatané kuwi aku banjur kokanggep dadi satrumu?
4:17 Wong-wong liyané padha nggatèkaké banget marang kaananku. Nanging penggawéné sing mengkono mau merga ana pamrihé. Sing padha diarah yakuwi supaya kowé pisah karo aku, satemah kowé iya nggatèkaké marang wong-wong mau, padha kaya enggoné wong-wong mau nggatèkaké marang kowé.
4:18 Upama karepé becik, pancèn apik banget déné kokana wong sing tansah nggatèkaké kowé, dadi ora mung yèn aku ana ing satengahmu waé.
4:19 Anak-anakku sing daktresnani! Merga saka kowé aku nglarani menèh, kaya wong sing arep nglairaké anak. Kapan sipat-sipaté Sang Kristus bakal tinemu ana ing kowé?
4:20 Ing wektu iki kaya apa enggonku kepéngin ana ing tengah-tengahmu, supaya aku bisa ngowahi sikapku marang kowé. Aku prihatin banget ngrasakaké kaananmu!
4:21 Aku arep takon marang wong-wong sing padha kepéngin urip kawengku déning Angger-anggering Torèt: Apa kowé padha ora krungu apa sing dikandhakaké déning Torèt?
4:22 Ing Kitab Torèt ditulis yèn Rama Abraham kagungan putra loro, siji saka wong wadon batur-tukon, sijiné saka wong wadon merdika.
4:23 Putra sing saka wong wadon batur-tukon mau lairé lumrah, yakuwi manut tata kamanungsan, nanging putra sing saka wong wadon merdika, lairé merga prasetyané Gusti Allah.
4:24 Iki kena dianggep sawijining prelambang: Wong wadon loro mau mrelambangi prejanjian rong rupa. Sing siji Ibu Hagar, yakuwi sing tekané saka Gunung Sinai, sing anak-anaké kalairaké dadi batur-tukon.
4:25 Ibu Hagar ngibarataké Gunung Sinai, ing tanah Arab, prelambangé kutha Yérusalèm dalasan penduduké kabèh, sing saiki padha dadi batur-tukon.
4:26 Nanging kutha Yérusalèm kaswargan kuwi merdika, mrelambangi ibu kita.
4:27 Sebab Kitab Suci nerangaké mengkéné, “Bungah-bungaha kowé wong gabug, sing ora tau nglairaké! Bungah-bungaha lan surak-suraka, kowé wong sing ora tau nglarani! Sebab wong wadon sing ditinggal bojoné bakal duwé anak luwih akèh, tinimbang sing urip bebarengan karo bojoné.”
4:28 Para sedulur, kita iki padha dadi putrané Gusti Allah wewaton prasetya, kaya Rama Iskak.
4:29 Ing nalika semono anak sing kalairaké manut tata kamanungsan mau nguya-uya marang putra sing kalairaké merga Rohé Gusti Allah. Mengkono uga saiki.
4:30 Nanging apa sing diterangaké déning Kitab Suci? “Batur-tukon saanaké kuwi tundhungen, sebab anaké batur wadon ora bakal mèlu kepanduman warisan sing kanggo anaké wong wadon sing merdika.”
4:31 Mangka, para sedulur, kita iki dudu anaké batur wadon mau, nanging padha dadi anaké wong wadon sing merdika.
Share this:RedditLike this:Like
Saiki Kusuo no Psi Nan 65 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 65 :
gowo mulih wae mas biasa iku, yen karo sedulur dikirim cepet, yen wong liyo yo sesuk meneh ngirime 😐
Balas	azizyhoree berkata:	Januari 26, 2011 pukul 17:04	PCX, cepet le
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	Januari 27, 2011 pukul 09:28	adiku CBS lunas nambah 500ewu nembe metu, nek ra nambah pancen suwe,
Aku melu rewang nang ndi bae Kang. Kaya sinterklas mbok. :)) Nek ana sing gelem aweh kerjanan sing
lair rika urung digawe si, dadi ya oa ngerti wong aku wis
iku adine mbahku. alm. mbah rawi kan adine mbah rusi.
Nov 18, 2008 @ 07:44:32	@kang Rio: hehehe..mbok inyong wis ngomong
nuwun Kang Budi wis tilik gubug kiye. AKu ya njaluk maap, pindahan ora pamitan.
arep masang foto sing lewih apik tapi wis entek dijaluki karo fans2ku. Dadi ya wis kue tek pasang sing elek
ya munggah Kang. Umahku arep dol bae lah. Mbok ana sing gelem ngopeni. Ayo sapa minat?
Nov 27, 2008 @ 00:14:35	salam kenal pak..
infotainmen. Ngrusak tok. Ora ana sisi edukasi blas. INDOSIAR? AMIT2 tv kae. Kok ora kon tutup bae ya?
Jan 16, 2009 @ 07:55:15	Mas Suhar nate tindak Karangwangkal nggih? saget ngertos menawi kulo nate teng karangwangkal
Jan 16, 2009 @ 09:22:04	Nebak
ngtike drijine nganti jontor, waca diwaca bolak balik dadi kepingin mbangun blog sing isine
bareng2.. aku jg wis sue ora update kiye. maklum wis tua, wektune
wei alamat kanca2 Mas dan tlg sebarluaskan rencana reuni iki ya..
Mei 07, 2009 @ 02:59:39	Walah…
Cah Pegri kur nyong tok!
Wis badha payu kabeh apa ya? mempér!
komunikasi bae Kang, nggo ngumpul batir2 adoh sing ora dinyana gemiyen ora tw ketemu malah dadi sering ndopok nang kene.
Elek2an lan seanane Kang, sing penting nggo sarana srawung lah..
Nov 04, 2009 @ 05:44:10	Asal nulis sebisane Mas Aip. Siki mangkrak gara-gara pesbuk. 🙂
Feb 06, 2010 @ 02:46:55	Lha kiye ketemu karo sedulur kabeh sing bahasane “prancisan”.Lam kenal kang sedayane…
menopo Pak Sigit ketua PKBPK njih?
Nyuwun pangapunten kulo dangu mboten mlebet mriki. Blog e sampun mboten
lahir 16 Februari 1980) ya iku sawijining penyanyi trot asal Corea Selatan.[1] Jang Yoon-jeong mulai misuwur dadi penyanyi nalika dhèwèké menang ing Festival Riverside kang dianakake déning MBC taun 1999.[1] Judul lagu kang dinyanyekake ya iku lagu kang deweni
karo sawijining perusahaan rekaman kang lumayan misuwur, nanging sawise pirang-pirang taun dhèwèké durung duwéni kalodhangan kanggo gawé album.[1] Nalika iku kulawarga Jang lagi kangelan babagan duwit lan kabèh mau ndadekake dhèwèké ora duwéni semangat lan ora ngerti apa kang kudu ditindakake kanggo musike mau.[1] Ing sawijining dina, dhèwèké nampa sawijining proposal kang tanpa dikira saka sawijining
ngundang Jang lan dhèwèké ditawani dadi penyanyi musik trot.[1] Mula-mulane Jang mikir yèn dhèwèké ora bakal bisa nanging pungkasane dhèwèké gelem nyoba.[1] Album debutnya
ing Korea, padhe kenal Eomeona lan uga nyenengi.[1] Kawit taun 2005, Jang uga mulai gawé album. Ing kono, dhèwèké uga ngebokake lagu kanthi judul kang pada ing Jepang.[1]
Senajan isih enom, nanging Jang bisa narik kawigaten kadang sutresna musik ing kalangan kang luwih tuwa ya iku kanthi ngusung musik trot, kang dikenal minangka musik generasi ing duwure.[1] Amarga bakate mau, dhèwèké uga bisa narik kawigaten wong-wong kang luwih enom kanthi musik mau.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (en)Jang Yoon-jeong, kbs world. Diundhuh tanggal 21 Mei 2010.
Jang_Yoo-jeong&oldid=1100532"	Kategori: Lair 1980Seniman Koréa KidulRintisan mawi topik biografi penyanyiKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
'Ing ngandhap punika jimat panglimunan. Lampahipun methak 7 hari 7 malam ...., punika
Urutipun Pêpatih Surakarta, Kajawèn, 1935, #1475	Katalog:Urutipun Pêpatih Surakarta, Kajawèn, 1935, #1475Sambung:-
Ing taun 1810-1812, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Cakranagara.
ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat IV.
Ingkang jumênêng pêpatih dalêm sapunika Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara. Miturut pawartos, ing sapunika badhe pènsiyun, dene ingkang badhe
Bersarung di Ladang Karet”	bangsari berkata:	11 Juni 2008 pukul 3:00 am	apik kiye kakang/mbekayu. apik temenan!
Balas	Waryanto Taslim berkata:	29 Juni 2008 pukul 11:14 am	Aku malah kepengin ketemu karo Pak Daldiri utawa pengurus liyane, kepengin blajar ngebon karet. Apa ana sedulur sing minat
diajeni, kudu dimulyaake, kaya ibu sing nglairake. Lemah kuwi Ibu Pertiwi, sing ngailare urip sing ndadekna kecukupan kawit jamane nenek moyang nganti dina iki.”
Wejangan Nabi Khaidir dan Sunan Bonang pada Sunan ...
Tembang Aksara Jawa Tulis Tangan Tanpa Judul.
mborao = sopo ngerti = siapa tahu
Korinta 101Para sedulur, mbok élinga marang lelakoné mbah-mbahané awaké déwé mbiyèn sing pada mèlu nabi Moses. Wong-wong pada dipageri karo méga lan pada ngabrah segara Abang kanti slamet. 2Nang sak ngisoré méga lan sakjeroné segara mau wong-wong kenèng diarani kebaptis dadi murid-muridé nabi Moses, ora béda kaya kowé kuwi pada kebaptis dadi murid-muridé Kristus. 3Mbah-mbahané awaké déwé kabèh mau pada mangan roti sing tunggalé, roti sing diedunké sangka swarga karo Gusti Allah. 4Kabèh uga pada ngombé banyu pawèhé Gusti Allah, banyu sing metu sangka watu. Watuné kuwi ya Kristus déwé, awit ngekèki banyu wong-wong, kaya enggoné Kristus ngekèki banyu panguripan. Mulané watuné ya ngetutké wong-wong nang endi waé. 5Nanging senajan ngono, meksa okèh sing ora ndadèkké bungahé Gusti Allah, mulané ya pada mati lan kakubur pating slebar nang wustèn. 6Para sedulur, lelakon-lelakon kuwi mau dadi tyonto kanggo nduduhké lan ngélingké marang awaké déwé, supaya awaké déwé ora nduwèni kepéngin marang sing ora apik, kaya sing dilakoni karo mbah-mbahané awaké déwé ing jaman mbiyèn. 7Mulané, aja pada nyembah brahala kaya wong-wong kuwi. Bab iku ketulis nang Kitab ngéné: “Wong-wong pada jejagongan, mangan lan ngombé lan nyembah brahala, entèk-entèké terus pada nglakoni sing ora pantes blas.” 8Awaké déwé aja laku bédang kaya sing dilakoni wong-wong mbiyèn, sampèk wong telulikur èwu pada mati sedina. 9Awaké déwé uga ora kenèng njajal kesabarané Gusti kaya sing dilakoni wong-wong mbiyèn; entèk-entèké pada mati dityokot ula. 10Aja pada nggresah marang Gusti Allah kaya wong-wong, awit wong-wong kuwi dipatèni karo Mulékaté Pati. 11Para sedulur, sing dialami karo wong-wong kuwi tujuané kanggo tulada marang awaké déwé. Kuwi mau kabèh ketulis, supaya awaké déwé, sing urip ing jaman entèk-entèkan iki, pada ngerti lan ora pada nglakoni sing ora apik kuwi. 12Mulané, sapa sing rumangsa nèk wis mantep jejek tenan ing pengandel, luwung sing ati-ati waé, supaya ora tiba. 13Para sedulur, panggoda sing mbok alami kuwi panggoda sing lumrah dialami saben wong. Nanging kowé bisa njagakké Gusti, Dèkné ora bakal medot janji. Gusti ora bakal nglilani kowé kenèng panggoda sampèk ngungkuli kuwatmu. Nèk kowé digoda, Gusti bakal ngekèki kekuwatan marang kowé, supaya kowé
Dhuh, nyapa kok ora kat wingi
Punika aturipun Pak Sutawijaya, griya kula bumi
gandhèk, punika tiwas amung punika, pamirsa kula, kala wontên dhusun pun Sêcang, kula dipun priksa, dhatêng Kumpni, atur kula kula punika tiyang prapat. Kula mirsa wêrtos-wêrtosipun tiyang kathah, inggih pun babah ingkang amêrangi prayayi gandhèk puniku, amung punika atur kula, dipun priksa wontên dhusun inggih atur kula punika, wondene ingkang sami wicantênan. Yèn pun babah kang mêrangi priyayi gandhèk, pun Porog satunggil. Pun Sruwi satunggil. Amung tiyang kalih punika, tiyang kalih punika inggih rencangipun Ki Tiyu pyambak.
Punika aturipun Pak Sukra, griya kula Karangdurèn. Dados rencangipun pun Tiyu, mila kula dipun bêsta, kula asêsêgah dhatêng prayayi gandhèk punika, nuntên kula lajêng dipun bônda, sampune kula dipun bônda, nuntên kula lajêng dipun
dipun tulisi malih, atur kula sapuluh dika tulisana, punika atur kula wingi mangke kula batên rumaos. Amung punika atur kula.
Punika aturipun Pak Sruwi, griya kula ing Surakan, dados rencangipun Ki Tiyu, mila kula dipun bônda, kula ingkang kêmit. Samirsa kula pun Tiyu, kalih pun Babag. Kang sami mêrangi gandhèk. Kang dipun ge mêrangi inggih pêdhang kalih pisan. Amung punika pamirsa kula.
Punika aturipun pun Porok. Griya kula Surakan, dados rencangipun Ki Tiyu, mila kula dipun bônda, dipun tuturi pun Sruwi, sajangipun sanjangipun. pun Sruwi dhatêng kula, uwa Si Sêngkèk, karo Si Babag, mêrang gandhèk, lajêng
kula lumajêng atitir, kula batên uninga, amung punika atur kula.
Punika aturipun Pak Boyong, griya kula Surakan. Dados rencangipun Ki Tiyu, mila kula dipun bônda, kula kang kêmit. Siyangipun wontên priyayi dhatêng, sarêng dalu wontên kècu, kula nuju wontên
aku iki kagungané Sang Kristus. Swaraning batinku, sing dierèh déning Sang Roh Suci, uga mèlu neksèni, yèn aku ora goroh.
9:2 Saiba sedhining atiku lan ora kinira gedhéning prihatinku ing ngatasé bangsaku, bangsaku sing tunggal daging lan getih!
9:3 Merga bangsaku mau, aku rila upama awakku ditamani bebendu déning Gusti Allah lan dipisahaké saka sihé Sang Kristus.
9:4 Wong-wong kuwi umat pilihané Gusti Allah. Wong-wong mau padha diangkat dadi para putrané Gusti Allah piyambak, lan padha diparangi kamulyan. Gusti Allah wis damel prejanjian karo wong-wong mau sarta padha diparingi Torèt. Wong-wong mau padha ngerti bab patrapé ngabekti marang Gusti Allah lan padha diparingi prasetyan-prasetyan déning Gusti Allah.
9:5 Wong-wong mau padha dadi anak-turuné para leluhuré bangsa kita, lan Gusti Yésus Kristus manut tata kamanungsané klebu bangsané wong-wong mau. Pinujia Gusti Allah, sing ngerèh samubarang, pinujia ing salawas-lawasé! Amin.
9:6 Aku ora kandha yèn prejanjiané Gusti Allah kuwi batal; merga ora saben umat Israèl kapilih déning Gusti Allah.
9:7 Semono uga ora kabèh tedhak-turuné Rama Abraham kaangkat dadi para putrané Gusti Allah. Gusti Allah ngandika marang Abraham: “Sing bakal kasebut turunmu kuwi mung turuné Iskak.”
9:8 Kuwi ateges yèn sing kasebut putra-putrané Gusti Allah mau dudu anak-anak sing dilairaké miturut daging. Sing dianggep tedhak-turuné sing sah kuwi mung anak-anak sing dilairaké manut prejanjiané Gusti Allah.
9:9 Sebab prejanjiané Gusti Allah mau mengkéné: “Aku bakal bali menèh ing wektu sing wis katemtokaké, lan Sarah bakal duwé anak lanang!”
9:10 Malah ora mengkono waé: Bocah lanang loro-loroné sing dikandhut déning ibu Ribkah kuwi bapakné siji, yakuwi leluhur kita Iskak.
9:11-12 Supaya enggoné milih salah siji saka ing antarané bocah loro mau cetha kersané Gusti Allah piyambak, mula Gusti Allah ngandika marang Ribkah: “Sing tuwa bakal ngawula marang sing enom.” Enggoné Gusti Allah ngandika mengkono mau, nalika bocah-bocah karoné durung padha lair, lan sadurungé padha ngerti nindakaké sing becik utawa sing ala. Mengkono dadi cetha yèn pamilihé Gusti Allah kuwi ora landhesan penggawéné bocah loro mau, nanging landhesan timbalané Gusti Allah piyambak.
9:13 Kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Yakub kuwi Dakkasihi, nanging Ésau Daksengiti.”
9:14 Yèn mengkono, kita banjur arep muni kepriyé? Apa Gusti Allah kuwi ora adil? Ora! Gusti Allah adil!
9:15 Gusti Allah ngandika marang Nabi Musa mengkéné: “Aku bakal melasi marang sapa waé sing Dakparingi piwelas, lan paring kamirahan marang sapa waé sing Dakkersakaké.”
9:16 Mulané putusan kuwi ora gumantung saka karep utawa labeté manungsa, nanging mung landhesan sih-rahmaté Gusti Allah piyambak.
9:17 Sebab Kitab Suci wis nerangaké, yèn Gusti Allah wis ngandika marang ratu ing Mesir: “Yakuwi sebabé enggon-Ku ngangkat kowé dadi ratu, supaya kowé mratélakaké pangwasa-Ku lan ngluhuraké Asma-Ku ana ing salumahing bumi.”
9:18 Mengkono patrapé Gusti Allah enggoné ngesokaké sih-rahmaté marang sok wonga sing dikersakaké, lan uga mangkotaké atiné sapa waé, manut ing sa-kersané piyambak.
9:19 Kowé bakal takon marang aku: “Yèn mengkono, kepriyé bisané Gusti Allah ngluputaké manungsa? Sapa sing bisa malangi kersané Gusti Allah?”
9:20 Aku arep genti takon marang kowé: “Sedulurku, kowé kuwi sapa, kokwani-wani madoni marang Gusti Allah? Apa kelakon pengaron takon marang kundhi sing gawé pengaron mau: ‘Yagéné aku kokkokgawé mengkéné?’
9:21 Apa kundhi mau ora wenang nggarap lempung mau ing sakarepé? Lemah lempung saprongkol bisa waé digawé pengaron sing larang regané, utawa pengaron sing murah.”
9:22 Mengkono uga pakaryané Gusti Allah, Panjenengané kagungan kersa ngetingalaké bebenduné lan medhar pangwasané. Éwadéné Gusti Allah kuwi sabar banget marang wong sing padha dibendoni, sarta wong-wong sing wis digadhang bakal disirnakaké.
9:23 Gusti Allah uga kersa nedahaké kamulyané sing sampurna, kaparingaké marang kita, sing padha katimbalan nampani sih-rahmaté, yakuwi kita sing wis kacadhangaké déning Panjenengané, supaya nampani kamulyan mau.
9:24 Ya kita iki, sing wis katimbalan déning Panjenengané, ora mung bangsa Yahudi waé, nanging uga sing saka antarané bangsa-bangsa liyané.
9:25 Ing Kitabé Nabi Hoséa ana tulisan mengkéné: “Sing dudu umat-Ku bakal Daksebut ‘Umat-Ku’, lan sing ora Dakkasihi, kuwi Daksebut ‘Kesakih-Ku’.
9:26 Lan ing panggonané wong-wong sing didhawuhi: ‘Kowé kuwi dudu umat-Ku,’ ing panggonan kono uga wong-wong mau bakal padha disebut: ‘Para putrané Gusti Allah kang asipat gesang.’ ”
9:27 Tumrapé bangsa Israèl Nabi Yésaya ngandika: “Senajan cacahé bangsa Israèl kuwi akèhé kaya wedhining segara, éwasemono sing bakal kaslametaké mung sethithik.
9:28 Sebab Gusti Allah bakal énggal nganakaké pétungan karo isining jagad.”
9:29 Kaya sing dipangandikakaké déning Nabi Yésaya dhèk biyèn mengkéné: “Saupama Gusti Allah Kang Mahakwasa, ora maringi turun marang kita, mesthi kita wis dadi kaya kutha-kutha Sodom lan Gomora.”
9:30 Kita arep muni apa saiki? Mengkéné: Bangsa-bangsa liya sing padha ora ngudi supaya katunggilaké karo Gusti Allah, saiki wis padha katunggilaké, merga padha precaya.
9:31 Nanging bangsa sing kapilih (bangsa Israèl), sing lantaran Torèt padha ngudi supaya katunggilaké karo Gusti Allah, malah gagal.
9:32 Yagéné? Sebab pangudiné mau ora landhesan precaya, nanging landhesan pangabekti manut carané dhéwé. Wong-wong mau padha kesandhung ing watu,
9:33 sing kasebut ing Kitab Suci mengkéné: “Delengen, Aku wis ndokokaké watu ing Sion, sing marakaké wong padha kesandhung, watu sing marakaké wong padha tiba. Nanging sapa sing precaya marang Panjenengané ora bakal
Gunawan (Gunungkidul), Frietqi Suryawan (Magelang),
Bioloid ya iku salah sawijining piranti lan kit robot kanggo hobi lan pangembangan ing dunya robot. Bioloid iku digawé lan dikembangaké dèning Robotis Manufaktur saking Koréa Kidul. Bioloid iku sakperangkat robot sing komponèn utamané cilik lan kompak. Sèrvo modular sing di dhuwèni Robotis kayata AX-12A, AX-12+ lan liya-liyané, sèrvo iku dijenengi Dynamixel. Sèrvo dynamixel iku bisa dianggo ing mode Daisy-Chained kanggé pangadekan robot ing konfigurasi akèh, kayata Rodha, Robot sing dhuwèni Sikil lan Robot Humanoid. Robot kit Bioloid diprogram nganggo basa pemrograman Basa C ing program asal bioloid ya iku RoboPlus[1] Sistem ing Bioloid sebanding kaliyan LEGO Mindstroms lan VEXplorer kits. Platform iku dianggo karo Akademi Perkapalan U.S. ing program pelatihan rékayasa mékanika,[2] lan uga populér ing Kompetisi Robot internasional, RoboCop. Ing Indonesia, Biasané Robokit biasané dianggo kaliyan mahasiswa kanggo
Bioloid kit iku ndhuwèni beberapa tipe ing didol lan kanggo risèt,[3] kayata:
Bioloid Beginner - kalebu uga part (komponèn) lan désain kanggo 14 jinising bènten robot.
Bioloid Comprehensive - kalebu uga part (komponen) lan désain kanggo 26 jinising bènten robot.
Bioloid Expert - di désain kanggo pendhidhikan utawa Riset[4]
Bioloid Premium - Luwih saka kit liyané lan versi paling anyar saka Bioloid Comprehensive Kit, isa didésain kanggo luwih saka 29 konfigurasi, ugi isa diprètèli lan dimodifikasi karo kit liya sing ora saka pangembang Robotis
Bioloid STEM Standard - durung ana lan arep digarap
Bioloid STEM Expansion - durung ana lan arep digarap
Komponen Bioloid[besut | besut sumber]
Bioloid Beginner[besut | besut sumber]
panganggo isa nggawé lan mengoprasikan 14 jinis robot, robot iki isa dadi piranti sinau basa
SMPS kanggo power / catu daya (12V, 5A)
Baterai sing isa diisi manèh (9.6V, Ni-MH AAtype×8)
Panganggo isa gawé 26 jinising robot, saka robot crossing gate sederhana kanggo robot laba-laba lan Robot Humanoid, uga bisa
Kabeh Frame (krangka) kanggo bentuk-bentu robot.
jinising robot, isa robot sing ndhuwèni 4 sikil, dinosaurus, humanoid (manungsa) lan liya-liyané. Komponèn ing
Bioloid GP[besut | besut sumber]
making robots.". ROBOTIS. Dijupuk 2011-03-09. ^ name="Allonrobots"
^ "Bioloid Beginner". Dijupuk 2012-12-24. ^ "Bioloid Comprehensive". Dijupuk 2012-12-24. ^ "Bioloid Premium". Dijupuk 2012-12-26. ^ "Robot Bioloid GP, Robot Kanggo Kompetisi lan uga riset.". ROBOTIS. Dijupuk 2012-12-28. link Njaba[besut | besut sumber]
Cithakan:Robot kits Cithakan:Humanoid robotsCithakan:Robot-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bioloid&oldid=1003181"	Kategori: Rintisan mawa topik tèknologiRobotKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 5 Maret 2016.
Saiki Kusuo no Psi Nan 77 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 77 :
wewatakan kang gampang nggugu lan mituhu marang gunem utawa dedongengan kang pancene mono ora perlu digugu utawa pinotuhu (sic!). Gugon tuhon iku dening wong kang gugon tuhonan dianggep nduweni daya, menawa nganti ora digugu ... bakal nandhang ora kepenak uripe (Garis
inisiatif Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana Kanjeng Susuhunan Pakoe Boewono X,
OBAT DIET DOKTER CNR NEW STRONG ORIGINAL CHIN REGINA Artikel Terbaru
Nora mulur nalare ting saluwir,
27:1 Ésuké kabèh pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi padha gawé putusan arep nyédani Gusti Yésus.
27:2 Panjenengané banjur dibanda, nuli diirid, kapasrahaké marang Pilatus, gubernur pepréntahan Rum ing wilayah kono.
27:3 Nalika Yudas, sing ngulungaké Gusti Yésus ngerti yèn Panjenengané bakal diukum pati, dhèwèké keduwung, banjur mbalèkaké dhuwité telung puluh sèkel selaka marang para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi.
27:4 Aturé: “Kula sampun damel dosa, déné ngulungaken tiyang ingkang mboten lepat, ngantos dipun ukum pejah.” Nanging para pengareping imam sarta para sesepuh mau padha mangsuli: “Preduli apa, kuwi rak urusanmu dhéwé!”
27:5 Yudas banjur nguncalaké dhuwit mau ana ing Pedalemané Allah, nuli lunga lan ngendhat.
27:6 Para pengareping imam nuli padha njupuki dhuwit mau lan muni: “Iki dhuwit getih, dadi ora kena dilebokaké ana ing pethi pisungsung ing Pedalemané Allah.”
27:7 Sawisé padha sarujuk, dhuwit mau nuli dienggo tuku lemahé tukang grabah. Lemah mau digawé kuburan kanggo ngubur wong neneka sing mati ing kono.
27:8 Mulané tekan sepréné palemahan mau disebut Hakeldama, tegesé: Palemahan Getih.
27:9 Srana mengkono kelakon temenan apa sing dingandikakaké déning Nabi Yérémia, mengkéné: “Padha nampani dhuwit telung puluh sèkel selaka, yakuwi regané wong siji sing disarujuki déning bangsa Israèl.
27:10 Dhuwit mau nuli dienggo tuku palemahan kundhi, kaya sing didhawuhaké déning Pangéran marang aku.”
27:11 Gusti Yésus banjur dipriksa déning Pilatus, gubernur ing negara kono. Pilatus ndangu: “Apa kowé ratuné wong Yahudi?” “Inggih, leres!”
27:12 Nanging bareng para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi padha ngajokaké pandakwa-pandakwa marang Gusti Yésus, Panjenengané ora kersa mangsuli babar-pisan.
27:13 Mulané Pilatus ngandika marang Gusti Yésus: “Apa kowé ora nggatèkaké gugatan-gugatan sing diajokaké marang kowé kuwi?”
27:14 Nanging Gusti Yésus ora nanggapi pitakoné gubernur mau, nganti gubernur gumun banget.
27:15 Wis dadi padatan ing wektu semana, saben dina Paskah, gubernur ngluwari wong ukuman siji, sing disuwun déning wong akèh.
27:16 Nalika semono ana wong ukuman sing dikunjara. Jenengé Yésus Barabas.
27:17 Bareng wong sing padha nglumpuk wis akèh, Gubernur Pilatus nuli ngandika marang wong akèh mau: “Sapa sing koksuwun luwar, Yésus Barabas apa Yésus, sing ketelah Kristus?”
27:18 Enggoné ngandika mengkono mau, awit Pilatus mirsa yèn wong Yahudi enggoné masrahaké Gusti Yésus kuwi merga saka drengkining atiné.
27:19 Nalika Pilatus lagi lenggah ing kursi pengadilan, garwané ngutus supaya matur marang Pilatus mengkéné: “Panjenengan sampun tumut-tumut ing prekawisipun tiyang mursid menika, awit kala wau dalu kula supena sarta kraos sedhih sanget margi Panjenenganipun.”
27:20 Nanging para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi terus padha ngojok-ojoki wong akèh kang ana ing kono, supaya nyuwun marang Pilatus ngluwari Barabas lan nyédani Gusti Yésus.
27:21 Pilatus banjur ndangu menèh marang wong akèh mau: “Wong loro kuwi, sing endi sing kokkarepaké dakluwari?” Wong akèh mau nuli padha mangsuli: “Barabas!”
27:22 Pilatus banjur ndangu menèh: “Yèn mengkono, banjur Yésus sing disebut Kristus kuwi karepmu dakkapakaké?” Wong akèh mau saur manuk, aturé: “Dipun salib kémawon.”
27:23 Pendanguné Pilatus menèh: “Nanging apa keluputané wong iki?” Wong akèh mau malah saya seru pambengoké: “Kasaliba!”
27:24 Pilatus pirsa yèn pambudidaya saterusé wis ora ana gunané, malah bisa njalari kaanané saya tambah kisruh. Mulané banjur mundhut banyu, nuli wijik asta ana ing ngarepé wong akèh, sarta ngandika: “Aku ora tanggung jawab tumrap getihé wong iki! Kuwi urusanmu dhéwé!”
27:25 Wong akèh mau nuli mangsuli bebarengan: “Inggih, kersanipun kula lan anak-anak kula ingkang nyanggi paukumanipun.”
27:26 Pilatus nuruti karepé wong akèh, Barabas diluwari, lan dhawuh supaya Gusti Yésus disiksa, sabanjuré dipasrahaké supaya disalib.
27:27 Para prejurité Pilatus banjur ngirid Gusti Yésus mlebu gedhong gubernuran, nuli padha nglumpuk saubengé Gusti Yésus.
27:28 Jubah agemané Gusti Yésus dijupuk, diganti jubah wungu.
27:29 Prejurit-prejurit mau nuli gawé makutha saka caranging wit-witan sing ana eriné. Makutha eri mau nuli diagemaké ing mestakané Gusti Yésus. Para prejurit mau nuli njupuk teken, dicepengaké ing astané Gusti Yésus sing tengen. Sawisé kuwi banjur padha sujud ing ngarsané, karo moyoki Panjenengané: “Ngaturaken kasugengan, ratunipun tiyang Yahudi!”
27:30 Prejurit-prejurit mau padha ngidoni Gusti Yésus, njupuk teken sing diasta déning Panjenengané, lan digebugaké ing mestakané.
27:31 Sawisé rampung enggoné nyenyamah, jubah wungu sing diagemaké Gusti Yésus disalini agemané piyambak menèh, banjur diirid metu, arep disalib.
27:32 Ana ing dalan sing metu saka kutha, para prejurit sing ngirid Gusti Yésus mau kepethuk wong sing jenengé Simon, asalé saka Kiréné. Simon mau dipeksa déning para prejurit manggul salibé Gusti Yésus.
27:33 Lakuné banjur tekan panggonan sing aran Golgota, sing tegesé: Panggonan Cumplung.
27:34 Ing kono Gusti Yésus dicaosi unjukan anggur sing dicampuri rempelu. Sawisé dikedhapi, Gusti Yésus ora kersa ngunjuk.
27:35 Gusti Yésus nuli disalib, agemané diedum-edum nganggo dilotré.
27:36 Para prejurit nuli padha linggih ana ing kono, njaga Gusti Yésus.
27:37 Ing sandhuwuring mestakané dipasangi tulisan, sing nerangaké pendakwa tumrap Panjenengané, uniné: “Iki Yésus, wong Nasarèt, ratuné wong Yahudi.”
27:38 Nalika semana ana bégal loro sing disalib bebarengan karo Gusti Yésus, sing siji ana ing sisih tengené, sijiné ana ing sisih kiwané.
27:39 Wong-wong sing padha liwat ing kono padha gèdhèg-gèdhèg, sarta moyoki Gusti Yésus.
27:40 Padha muni mengkéné: “Kowé sing arep mbubrah Pedalemané Allah lan mbangun menèh sajroné telung dina! Yèn kowé nyata Putrané Allah, coba luwarana awakmu dhéwé! Mudhuna saka salib!”
27:41 Mengkono uga para pengareping imam lan para ahli Torèt sarta para sesepuhé bangsa Yahudi padha moyoki Gusti Yésus. Padha muni mengkéné:
27:42 “Wong liya diluwari, nanging ngluwari awaké dhéwé ora bisa! Wong iki rak Ratuné Israèl ta? Bèn mudhun saka salib, nuli aku bakal padha precaya.
27:43 Dhèwèké ngendelaké Gusti Allah, lan kandha yèn dadi Putrané Allah. Saiki padha dideleng waé, apa Gusti Allah bakal nylametaké dhèwèké.”
27:44 Para bégal sing padha disalib iya padha mèlu-mèlu moyoki Gusti Yésus.
27:45 Wiwit jam rolas awan, ing satanah kono dadi peteng, suwéné telung jam.
27:46 Bareng kira-kira jam telu soré, Gusti Yésus nguwuh-uwuh klawan swara sora: “Èli, Èli, lama sabakhtani?”, sing tegesé: Dhuh Allah, dhuh Allah, kénging menapa Kawula Paduka tégakaken?
27:47 Wong sawetara sing padha ngadeg ana ing kono padha ngrungu pangandikané Gusti Yésus mau, nuli padha muni: “Wong kuwi ngundang Élia!”
27:48 Ana wong siji sing énggal-énggal njupuk kembang karang lan dicelupaké ana ing anggur kecut. Kembang karang mau digawèkaké garan saka glagah, nuli dicaosaké Gusti Yésus, supaya dicecep.
27:49 Nanging wong-wong liyané padha muni: “Mengko dhisik, coba dientèni, apa Élia teka temenan, ngluwari dhèwèké!”
27:50 Gusti Yésus banjur nguwuh menèh klawan swara sora, nuli séda.
27:51 Nalika semono geber sing gumantung ing Pedalemané Allah suwèk dadi loro, wiwit saka ing ndhuwur tekan ing ngisor. Bumi gonjang-ganjing lan gunung-gunung karang padha bengkah.
27:52 Kuburan-kuburan padha menga, lan akèh umaté Gusti Allah sing wis padha mati, diuripaké menèh.
27:53 Sawisé Gusti Yésus wungu saka ing séda, wong-wong mau padha metu saka kuburané, banjur padha mlebu ing kutha Yérusalèm. Ing kono akèh wong sing padha weruh.
27:54 Komandhan dalasan para prejurité sing padha njaga Gusti Yésus, bareng ana lindhu lan nyipati kabèh sing kelakon mau, padha wedi banget. Nuli padha muni: “Nyata, Panjenengané kuwi Putraning Allah!”
27:55 Ing kono akèh wong wadon sing lagi padha ngawasaké saka kadohan. Wong-wong kuwi sing mauné padha ndhèrèkaké Gusti Yésus saka ing tanah Galiléa, prelu ngladosi Panjenengané.
27:56 Kayata: Maryam Magdaléna, Maryam ibuné Yakobus lan Yusuf, tuwin somahé Zébedéus.
27:57 Bareng wis soré, ana wong sugih saka Arimatéa teka. Jenengé Yusuf. Yusuf kuwi muridé Gusti Yésus,
27:58 sowan marang Gubernur Pilatus, nyuwun layoné Gusti Yésus. Pilatus nuli dhawuh supaya layoné Gusti Yésus diwènèhaké Yusuf.
27:59 Yusuf banjur njupuk layon mau, nuli diulesi nganggo mori putih memplak.
27:60 Layoné Gusti Yésus mau banjur disarèkaké ana ing kuburané Yusuf dhéwé, sing isih anyar. Kuburan mau wujud guwa sing digrowong ing padhas. Sawisé nutup lawanging pesaréan nganggo watu gedhé, Yusuf banjur lunga.
27:61 Maryam Magdaléna lan Maryam sijiné padha kèri ana ing kono, lungguh ing sangareping pesaréan.
27:62 Ésuké, yakuwi dina Sabbat, para pengareping imam lan para wong Farisi padha bebarengan sowan ana ing ngarsané Gubernur Pilatus.
27:63 Lan padha matur: “Bapak Gubernur, kawula sami kèngetan, bilih juru penasaran menika nalika taksih gesang, naté mungel mekaten: ‘Sawisé telung dina Aku bakal urip menèh!’
27:64 Mila prayogi menawi panjenengan dhawuh supados kuburipun kajagi, ngantos tigang dinten. Sebab menawi mboten mekaten, para muridipun sami saged nyolong layon wau, lajeng sanjang dhateng tiyang-tiyang sanès: ‘Gusti Yésus urip menèh.’ Srana mekaten badhé tuwuh penasaran énggal, ingkang langkung awon ketimbang kaliyan ingkang rumiyin.”
27:65 Pilatus banjur dhawuh: “Wis, nggawaa prejurit, kuburané jaganen saprayogané.”
27:66 Wong-wong mau nuli padha mangkat menyang pesaréané Gusti Yésus. Pesaréan mau disègel, lan watu sing kanggo nutup pesaréan mau dicap. Sawisé kuwi banjur akon para prejurit jaga ana ing kono.
dialek Banyumasan (Kabupaten Banyumas, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Kebumen, Kabupaten Cilacap)
dialek Tegal (Kota Tegal, Kabupaten Tegal, Kabupaten Brebes, Kabupaten Pemalang)
4:1 Para sedulur sing daktresnani! Aja padha ngandel karo angger wong sing ngaku kadunungan Rohé Allah, nanging padha titènana dhisik apa roh sing ana ing wong kuwi asalé saka Allah apa ora. Merga akèh nabi-nabi sing jumedhul lan ndlajahi jagad kabèh.
4:2 Carané nitik apa roh mau Rohé Allah apa dudu, kuwi mengkéné: Sadhéngah wong sing ngakoni menawa Yésus Kristus wis rawuh ing donya awujud manungsa, wong kuwi kadunungan Rohé Allah.
4:3 Nanging sing sapa ora ngakoni Gusti Yésus sing mengkono mau, wong kuwi ora kadunungan Rohé Allah. Wong mau kadunungan rohé Anti-Kristus. Bab roh kuwi kowé wis padha krungu wartané yèn bakal teka, lan saiki wis teka ana ing jagad.
4:4 Nanging hé anak-anakku, kowé padha para putrané Gusti Allah. Kowé wis padha ngalahaké para nabi palsu, awit Roh sing dumunung ana ing kowé ngungkuli roh sing dumunung ana ing wong-wong sing asalé saka ing jagad iki.
4:5 Nabi-nabi palsu asalé saka ing jagad iki lan sing dirembug prekara-prekara kadonyan; déné wong-wong padha ngrungokaké tembungé, merga wong-wong mau asalé uga saka jagad iki.
4:6 Nanging kita iki para putrané Allah; wong sing wanuh marang Gusti Allah ngrungokaké tembung kita. Wong sing asalé ora saka ing Allah, ora ngrungokaké gunem kita. Iya mengkono kuwi titikané Rohé Allah lan roh sing palsu.
4:7 Para sedulur sing daktresnani! Ayo kita padha tresna-tinresnan, merga katresnan kuwi asalé saka Gusti Allah. Sok wonga sing nindakaké katresnan kuwi putrané Allah lan wanuh marang Gusti Allah.
4:8 Balik wong sing ora nindakaké katresnan kuwi ora wanuh karo Gusti Allah, sebab Gusti Allah kuwi asipat tresna.
4:9 Gusti Allah nglairaké katresnané marang kita srana ngutus Kang Putra ontang-anting marang jagad, supaya kita padha bisa nampa urip langgeng merga déning Panjenengané.
4:10 Katresnan kuwi mengkéné: Ora merga kita sing nresnani Gusti Allah, nanging merga Panjenengané wis nresnani kita sarta ngutus Kang Putra dadi mergané kita padha olèh pangapuraning dosa-dosa kita.
4:11 Hé para sedulur sing daktresnani! Sarèhné nganti semono enggoné Gusti Allah nresnani marang kita, dadi kita iya padha kuwajiban tresna-tinresnan.
4:12 Ora tau ana wong sing bisa ndeleng marang Gusti Allah, nanging Gusti Allah nunggil karo kita lan katresnané dadi sampurna ana ing kita, menawa kita padha tresna-tinresnan.
4:13 Merga Gusti Allah wis maringaké Rohé marang kita, dadi kita ngerti yèn Gusti Allah nunggil karo kita.
4:14 Aku dhéwé wis ndeleng Putrané Allah lan saiki aku nyritakaké marang wong-wong liya, yèn Sang Rama wis ngutus Kang Putra dadi Juru Slameté jagad.
4:15 Sing sapa ngakoni yèn Yésus Kristus kuwi Putrané Allah, Gusti Allah nunggil karo wong mau, lan wong mau nunggil karo Gusti Allah.
4:16 Kita dhéwé padha ngerti lan precaya yèn Gusti Allah nresnani kita. Gusti Allah kuwi asipat tresna. Wong sing nindakaké katresnan, uripé tetunggilan karo Gusti Allah, lan Gusti Allah nunggil karo wong mau.
4:17 Yèn katresnané Gusti Allah wis kita rasakaké klawan sampurna, kita bakal ora wedi marek ana ing ngarsané ing Dina Pengadilan. Lan kita ora wedi, awit urip kita padha kaya Sang Kristus, senajan kita isih urip ana ing jagad.
4:18 Wong sing tresna karo Gusti Allah kuwi ora wedi, merga katresnan sing sampurna mau ngilangaké rasa wedi. Wong sing wedi kuwi durung ngrasakaké katresnané Gusti Allah klawan sampurna, dadi isih kaancam ing paukuman.
4:19 Kita tresna marang Gusti Allah, merga Gusti Allah wis nresnani kita luwih dhisik.
4:20 Menawa ana wong muni: “Aku tresna marang Allah”, mangka sengit karo seduluré, kuwi goroh. Awit wong sing ora tresna karo seduluré sing kasat mripat, kepriyé enggoné bisa tresna karo Gusti Allah sing ora katon?
4:21 Mulané dhawuhé Sang Kristus marang kita mengkéné: Sapa sing tresna marang Gusti Allah kuwi iya kudu tresna marang seduluré.
Syekh Malaya berlutut hormat mencium kaki Kanjeng Sunan Bonang. Berkata sang guru Kangjeng Sunan Bonang “Anakku
Wah sorry my dear friends aku wus ngantuk ngedite..dadi sing sapa2 perlu doa rineksa wengi ya contact aku wae…ing surel nduwur utawi http://www.facebook.com/dsaputra….monggo….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sławków&oldid=1090479"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
“Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip, akerat kuwi ngalame wong mati; mulane kowe pada kanthil-kumanthil marang kahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya.” (
“Sanyatane, donya iki ngalame wong mati, iya ing kene iki anane swarga lan naraka, tegese, bungah lan susah. Sawise kita ninggal donya iki, kita bali urip langgeng, ora ana bedane antarane ratu karo kere, wali karo bajingan.” (
Ing nginggil punika sêsawangan ing satêngahing wana, ing tanah Bêngkulên.
Pundi ingkang Nama Tiyang Èstri Jawi Dèrèng Majêng
Têmbung kamajêngan ingatasing wanita, ngêmbyahipun sawêg pinanggih wontên ing jaman sapunika, tuwin ingkang nama kamajêngan wau warni-warni. Ing sakawit, tiyang èstri sagêd maos kemawon sampun dipun wastani majêng, dangu-dangu ajêngipun saya katingal, wusana ngêmbyah sampun botên kirang tiyang èstri ingkang sami cêpêng damêl wontên ing kantor-kantor tuwin dados guru, lan ugi sampun wontên ingkang dados dhoktêr, tamtunipun dangu-dangu wontên ingkang wêdalan saking pamulangan ingkang langkung inggil malih. Dene kamajêngan wau, pinanggihipun sami wiji saking kilenan.
Pêkên, panggenanipun tiyang èstri among dagang, bêbakulan.
Ing bab kamajêngan wau lajêng nuwuhakên pitakenan, punapa tumrapipun bôngsa Jawi èstri punika botên gadhah kamajêngan piyambak, ingkang botên sarana saking tuntunan kilenan. Ingkang makatên wau salugunipun inggih wontên, nanging tumraping wanita Jawi, limrahipun ingkang sampun majêng rumiyin tumrap ingkang sanès golongan priyantun, dados botên ing bab ulah sastra, mila kamajênganipun wau gêgayutan ing bab pados kêdha.têdha. Dene ingkang dipun tindakakên ing bab among dagang utawi padamêlan kriya sawatawis.
Ingkang dipun wastani among dagang punika sanyata tiyang èstri Jawi sampun dangu anggènipun sagêd bêbakulan, limrahipun ingkang dipun wastani bakul punika sêsadean bangsaning sinjang. Punika sintêna kemawon, ingkang sampun ngambah tanah Jawi Têngah tamtu sumêrêp, malah pinanggihipun ing sapunika bakul wau inggih sampun pinanggih ing pundi-pundi. Ing bab [ba...]
[...b] tumindaking damêl botên nguciwani, sumêrêp dhatêng petang, sumêrêp lampah kêndho kêncênging padagangan, dhatêng ubad-ubêd prigêl, sagêd nyade wiwit sakêdhik ngantos kathah, ingkang kathah wau ngantos rêrêgèn ewon. Dene limrahipun ingkang dipun wastani bakul punika dagang alit, ingkang agêng sudagar, nanging sadaya wau lajêng kagêbyah nama bakul.
Para, punika tiyang èstri ingkang padamêlanipun sadean barang mas intên, wontên ingkang manggèn ing padhasaran, wontên ingkang mlêbêt dhatêng pakampungan, tumindaking panyade barang daganganipun sagêd sangêt, tuwin mangrêtos dhatêng ubêd. Dene barang ingkang dipun sade wau botên namung barang rêgi dasanan utawi atusan kemawon, malah wontên ingkang ewon.
Barang-barang damêlanipun para wanita, wontên ing tèntunsêtèlêng Ngayogya.
Padamêlan among dagang kalih warni wau tumrapipun wontên ing Jawi Têngah kêlimrah sangêt. Nanging tumrapipun wontên ing jaman rumiyin, pakaryan ingkang kados makatên punika tumraping umum botên patos dipun wigatosakên, malah tumraping golongan alusan, inggih punika para priyantun, gadhah panganggêp, bilih padamêlan kados makatên punika asor, tuwin mastani tiyang èstri ingkang kados makatên punika sangsara. Awit ingatasing tiyang èstri têka dipun êcakakên ing damêl kapurih pados têdha, tiyangipun jalêr namung thênguk-thênguk wontên ing griya. Môngka limrahipun tiyang èstri punika botên wajib gadhah padamêlan pados têdha.
Ucap ingkang kados makatên punika tumrapipun wontên ing jaman rumiyin sajak mathuk sangêt. Nanging sawênèh malah wontên ingkang ngalêmbana dhatêng tumindaking damêlipun tiyang èstri wau, lan ngapêsakên tiyang jalêr, dados atêgês ingkang pados têdha punika pancèn tiyang èstri.
Sayêktosipun pangintên ingkang kados makatên punika ugi kalintu, awit tumraping bôngsa Jawi, ingkang sudagar utawi bakul, ingkang jalêr inggih tumut ngobètakên padamêlan, dados jalêr èstri nama rumagang ing damêl. Makatên ugi tumraping para, punika ingkang jalêr limrahipun dados kêmasan, nama sampun mungguh sangêt.
Tuwuhing têmbung panyeda dhatêng tumindaking damêl tiyang èstri kala ing jaman samantên, tamtunipun saking jalaran kala ing jaman samantên punika dèrèng wontên [wo...]
[...ntên] ucap kamajêngan wanita. Lan malih tuwuhing têmbung panyeda wau kintên-kintên jalaran saking undha-usuking kadrajatan, upaminipun ingkang bangsaning priyantun, punika anggèning ngrèmèhakên dhatêng tindak bêbakulan, pinanggih miwir wontên ing lambe. Nanging sok ngantos kalepyan, bilih ingkang sok mêmaoni wau inggih wontên ingkang gadhah tindak bêbakulan, namung kaot botên idêr utawi dhasar angatingal. Dene priyantun ingkang gadhah tindak kados makatên punika dipun wastani bakul timpuh.
Caraning bêbakulan ingkang kados makatên punika, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, sanadyan botên methok, nanging larasipun inggih sampun dipun ajêngi dhatêng para wanita, namung taksih mawi êmpan papan, tuwin pilih-pilih. Tôndha yêktinipun, ing kalamangsanipun wontên prêlu, kados ta manawi nuju wontên pasar malêm sapanunggilanipun, punika golonganing wanita tamtu sami ngêdali mitongtonakên barang dêdamêlanipun, nanging dêrênging kajêng sawêg pinanggih wontên ing bab ngajêngakên kagunan, sajak dèrèng katingal ing bab pangudinipun pados kaskaya. Beda kalihan papan padhasaraning para bakul, wujuding pangudi pados panggêsangan katingal.
Mênggahing pangintên, tindak ajênging kagunan wau manawi sampun sagêd dados padagangan, têgêsipun dipun niyati pados kaskaya, inggih katingal saha prayogi, awit ing ngriku badhe ngicali raos bedaning kadrajatan, lajêng namung maligi ngambah margi satunggal. Badhe kasambêtan.
Sarananipun kulina dhatêng pakêm-pakêm tuwin dêdongengan lan babad, sapanunggilanipun. Punapadene paham dhatêng wujud sarta wataking ringgit satunggal-satunggal.
Isi punika ngatingalakên suraos, amêmêtha sarta angêdalakên (uiting) suraos kawontênaning dhalang. Dene peranganipun kados ing ngandhap
Basa ingkang kangge ing paringgitan punika basa Jawi limrah sapunika, ngoko, krama inggil, krama wantah, madya. Punika sadaya botên mawi têmbung: dalêm, panjênêngan dalêm, punapadene: adhi mas, lan adhi ajêng. Dene ingkang kangge ginêming ringgit kapara dipun kathahi ngangge têmbung paprênahan, kados ta: raka para, anak para, pun kakang, pun bapa, si adhi, sapanunggilanipun. Dados ngirangi têmbung: kowe, aku, kula, panjênêngan, sapiturutipun. Makatên punika supados lampahing rêrakêtan botên kraos wadhag. Kajawi manawi nuju sêrêng, utawi ginêm gêgujêngan (sêsêmbranan), ingkang tumrap pangêla-êla, pamanuhara, pamuji tuwin cêcamah, pangerang-erang, punika mawi kaslundhingan têmbung Kawi (kasêbut ing nginggil wau, gêlaranipun sagêd katitik wontên ing wingking: bab ginêm tuwin ucap-ucapan).
Basa ingkang kangge ucap-ucapan punika jêjêripun basa ngoko. Nanging dipun salundhingi krama sawatawis, tuwin basa Kawi, sadaya sêsêbutan sarta unggah-ungguh tumrap para luhur ing ngriki mawi krama inggil.
Bathara Guru dhatêng para dewa: ingsun - sira, dhatêng narada: manira - pakênira.§ Wêwaton saking pasinaon padhalangan ing Surakarta: ulun - kita, nanging sarèhning têmbung kêkalih wau ing samangke sampun sanès têgêsipun, mila prayoginipun angangge: manira - pakênira.
Duryudana dhatêng lawananipun (Durna, Sangkuni) ing salêbêtipun pathêt 6 ngangge: manira - pakênira.
Krêsna utawi ratu sanès-sanèsipun dhatêng lawananipun, manawi ngoko: sira - ingsun.
Patih sami patih, tumrap krama lan ngoko:
utawi para nèm dhatêng ratu ingkang kaprênah sêpuh, tuwin dhatêng para luhur punika: kula - paduka.
Sanèsipun ingkang kasêbut ing nginggil wau, unggah-ungguhipun ngangge wêwaton basa ingkang sampun kêlimrah.
Ingkang dipun wastani carita punika wicantêning dhalang angucapakên kawontênaning ringgit ingkang dipun tindakakên, tuwin anggancarakên sadaya lampahan sarta pangudaraosing ringgit. Dados bab carita punika panggancaring dhalang tumuju dhatêng ingkang ningali ringgit.
Inggih punika mêmatut, anyèplêsakên suwantêning (kêdal) ringgit satunggal-satunggal. Peranganipun badhe kapratelakakên ing wingking.
Bab 5, 6 lan 7 badhe katêrangakên ing wingking.
8. Bab lampahing suraos ingkang kandêl dhatêng tipis, tipis dhatêng
pangraos, sagêd nênangi raosing tiyang ningali. Inggih punika ingkang dipun wastani: lêbda.
Lêngganan nomêr 3671 ing Cangkring (Jênggawah). Bab titêl utawi sêsêbutan Bale Pustaka botên sagêd minangkani. Prayogi panjênêngan nyuwun piyambak dhatêng ingkang wajib. Dene prakawis almênak, manawi têmên botên tampi, sagêd gugat dhatêng Bale Pustaka, sarta inggih badhe dipun lintoni, nanging sampun kêdangon.
Ing basa Jawi wontên ingkang kawastanan busananing basa. Mênggah ingkang kawastanan makatên wau, inggih punika: têtêmbungan utawi ukara ingkang limrahipun namung dados rêrêngganing basa kemawon. Tiyang anggènipun ngrêngga basanipun amrih saenipun, botên beda kados anggènipun ngrêngga badanipun piyambak.
Tiyang ingkang rêmên suka pangapuntên dipun wastani: jêmbar manahipun. Jêmbaring manah kagambar kados sagantên, pramila lajêng wontên têtêmbungan: mugi karsa anglubèrakên ombaking samodra pangaksama, utawi: mugi karsa ambêdhah tambaking udaya pangaksama.
Tiyang nyênyanggi punika botên kenging miring-miring, manawi makatên tamtu dhawahipun. Padamêlan utawi têtanggêlan ingkang botên kenging ginampil, sanès baèn-baèn, punika lajêng dipun têmbungakên: botên kenging sinôngga miring.
Bingah utawi susah, asring kagambar kadosdene sandhangan, upami ing têtêmbungan: bubuhane manungsa iku kaslendhangan bungah lan susah. Ing ukara ngriku, bungah lan susah kagambar kadosdene slendhang.
Ukara-ukara ingkang kados makatên wau ing basa Jawi kawastanan: ukara anjogèd. Ing ngandhap punika panunggilanipun ukara anjogèd.
Ing pakêm padhalangan manawi kula botên kalèntu wontên têtêmbungan makatên:
Sanajan akèh kawula manira, ingkang pinangku jêjenggote, sakêpêl kumbalane, ingkang anom ngungkuli sira ana, ingkang tuwa luwih ing pakênira boya kurang, nanging boya ana prayoga imbal wacana lan manira, kajaba mung sira, patut ambabadi kang asukêt, angobori ing pêpêtêng. Punika têgêsipun: botên wontên tiyang sanès ingkang patut dipun jak rêmbagan, kajawi ingkang sawêg dipun jak ginêman.
Kawula nuwun sarêng kawula tampi timbalanipun kangjêng sinuhun, wontên ing jawi guguping manah kawula lir tinubruk ing
caruk awor maras guguping manah kawula, sarêng dumugi ing ngarsanipun kangjêng sinuhun, botên darbe kuwatos, kawula nuwun-nuwun. Têgêsipun ingkang baku: sarêng tampi timbalan kawula sampun ngadhêp ing ngarsa nata, botên maras.
adhi badhe nambut silaning akrama. Têgêsipun: mirêng [mi...]
[...rêng] pawartos ingkang dèrèng kenging pinitados, manawi pun adhi badhe krama.
Dêlap kawula mugi kalilana anuwila gônda, têmbung ngawu-awu, lêpata ing saru siku, dene kumapurun rumakit krama raka dhatêng paduka. Sayêktosipun kawula punika têbih-têbih inggih taksih kantênan prênahipun, lamat-lamat inggih taksih katingal kukusipun, kentar-kentaring maruta inggih taksih mambêt gandanipun (taksih kantênan talêripun).
Têgêsipun: nyuwun pangapuntên dene purun nyêbut raka, saèstunipun taksih kaprênah sadhèrèk, sanajan sampun têbih.
Mênggah tiyang nglairakên krêntêging manahipun, pikajêngan utawi raosing manahipun, wontêna ing pawicantênan, wontêna ing sêrat, sasagêd-sagêd mêsthi murih cêtha, luwês, manis, urut tuwin botên wor-suh. Awit saking punika pamilihing têmbung-têmbungipun kêdah ingkang patitis, runtut, mapan utawi lênggah, utaminipun rêsik.
Kajawi makatên, kangge ingkang bêsus ing sastra, têtêmbungan utawi ukara minôngka rêrênggan, supados sakeca dipun mirêngakên. Têtêmbungan ingkang makatên punika ingkang kawastanan busananing basa.
Busananing basa punika warni-warni sangêt, wontên ingkang kangge ing pawicantênan, wontên ingkang kangge ing sêrat-sêrat, tuwin wontên ingkang kangge ing padhalangan.
Wasana karangan punika kula cugagjugag. samantên kemawon rumiyin.
Sampun sawatawis wulan ing panggenan kula, para tiyang ing padhusunan katingal sami ribut anggènipun sami ngupakara jamur dipa, kados ing sanès panggenan inggih sampun wontên. Ingkang kula gumuni punika botên wontên malih namung anggènipun tumuntên sagêd wradin, saking kathahipun ngantos sabên tiyang jagongan, ingkang dipun rêmbag inggih jamur dipa.
Kados botên wontên awonipun kula andharakên wontên ing udyana Kajawèn ngriki. Mênggah wujudipun jamur dipa punika pêthak kadosdene srabi, anggadhahi daya kêcut kados cokak, miturut cariyosipun têtiyang ingkang sami ngyêktosi sagêd ngindhakakên kêkiyatan dhatêng badan, lêrês lêpatipun nyumanggakakên. Namung anggèn kula ngyêktosi piyambak, murugakên gampil ambêbucal sagêd lêmês, kados manawi mêntas nêdha tela gantung.
Pangupakaranipun kêdah kadèkèkakên wontên ing wedang tèh ingkang sampun asrêp, kasaring sampun ngantos katut ampasipun, kadèkèkakên wontên ing lodhong. Dangu-dangunipun sabên gangsal dintên sapisan kêdah dipun santuni wedang tèh enggal, lodhong sarta jamuripun dipun rêsiki, jamur sagêd enggal agêng, manawi ngantos langkung saking gangsal dintên, toyanipun kêkêcutên, sarta jamuripun dangu mindhakipun agêng. Dene jamur wau namung manut wadhahipun, manawi wadhahipun alit inggih alit, manawi wadhahipun agêng inggih sagêd agêng. Antawisipun sêdasa dintên jamur wau sampun kandêl, ing ngandhap katingal badhe thèthèl, punika lajêng kapêndhêt kenging kangge wiji, malah rêrêgêdipun ingkang pating klêthêr punika kemawon sagêd dados agêng.
Saupami jamur wau agêngipun sami lepekan alit, lodhongipun ingkang cêkapan, wedangipun sêtêngah, punika sadintên sadalu sampun kraos kêcut. Manawi ngunjuk kêdah mawi gêndhis pasir utawi batu, langkung prayogi gêndhis wau dipun êmor pisan dipun cêncêm sarêng kalihan wedang, sabên ngunjuk kantun nyaring kemawon, raosipun kados badhèg (lêgèn), mathukipun manawi kaunjuk ing wanci siyang, sêgêr.
Wontên pêpèngêtipun sakêdhik, jamur wau manawi dipun dèkèkakên ing lodhong sampun katutup rapêt, kêdah angsal hawa, utawi manawi wedangipun taksih angêt lajêng pêjah botên sagêd mindhak agêng.
Ing sarèhning bab punika kula dèrèng sagêd nyumêrêpi saking pundi aslinipun, sarta punapa wontên dayanipun sanès malih, bokmanawi para maos wontên ingkang nguningani, mugi kaparênga ngandharakên wontên udyana Kajawèn ngriki, supados kauningan ing ngakathah, sarta sagêda mêwahi sêsêrêpan sawatawis.
Sampun sawatawis wulan Kajawèn nate ngêwrat bab parêpatan wanita ingkang ngrêmbag badhe adêging griya pangupakara lare yatim. Bab punika wontên pawartos saking sêsêpuhing pakêmpalan wanita nama wara Sri Suwarsa, bilih sapunika Roekoen Isteri, inggih punika namaning pakêmpalan wanita,
dari Roekoen Isteri. Manggèn ing gang Sêntiong nomêr 51 Batawi.
Lare-lare yatim ingkang nuju dipun sinaoni ulah raga dening wara Sri Suwarsa.
Lare-lare yatim ingkang dipun upakara wontên ing ngriku punika ingkang kathah asli saking sajawining kitha Batawi. Tamtu kemawon gênging pigunanipun griya wau lajêng saya katingal. Kajawi punika, warganing pakêmpalan inggih tansah ngudi pados lare-lare lola, ingkang ugi lajêng kathah tiyang ingkang nglêbêtakên lare.
Kathah tiyang èstri ingkang dipun tilar ngajal dening gurulaki lajêng sangsara gêsangipun, nêdhanipun kemawon botên sagêd ajêg, môngka gadhah têtanggêlan lare kathah, wusana lajêng gadhah panêmbung dhatêng pakêmpalan, supados anakipun sagêd dipun pondhokakên wontên ing ngriku, murih sagêd angsal tuntunan prayogi.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, sanadyan botên kapratelakna panjang, kados para maos sampun sagêd anggalih piyambak mênggahing pigunanipun darma dhatêng griya pangupakara wau.
Kados-kados kala ing jamanipun rumiyin, tindak kados makatên punika dèrèng wontên, nanging pinanggihipun wontên ing jaman kamajêngan, pambudidaya ingkang nuju dhatêng kautamèn, tansah lumintu wontênipun. Mila sarêng kalampahan ada-ada damêl griya pangupakara lare punika sagêd ngadêg, umumipun tiyang lajêng angajêngi saha ngalêmbana.
Wusana namung pinuji sagêda widada ing salajêngipun.
Garèng: Ambanjurake rêmbugane lagi dina Sabtu kang kapungkur ing bab inuman kêras. Dadi yèn aku ora kaliru tômpa mungguhing katêranganamu ing ngarêp, kalawarti Kajawèn kuwi ora nocogi bangêt, ta, karo wong ngombe inuman kêras kuwi, mêngkono uga mêsthine iya ora amrayogakake ta. Dadi têmtune nyang wong ngombe bir, Kajawèn iya ora mathuk, ta, awit bir kuwi wong iya kalêbu nyang inuman kêras.
Petruk: Iya wis mêsthi bae, yèn Kajawèn ora rujuk, ora cocog, ora sênêng, lan ora mathuk, sanadyan bir kuwi alkohole mung sathithik, nanging sanadyan alkohole mung sathithik, wong ngombe bir kuwi rak gampang mabuke, ta.
Garèng: Ngrungokake: he, he, he, omongmu: hu, hu, hu, kuwi: hi, hi, hi, aku: hu, hu, hu, kok gumun: hun, hun, hun.
Petruk: Wayah, ana guyu kok nganggo matèningêna barang kiyi apa modhèl jaman mêlèsèd kiyi.
Garèng: Anggonku angguyu nganti ngêtokake modhê kuwi jalaran saka gumunku, Truk. Awit katêranganamu sing kaya mêngkono mau banjur ngelingake aku nyang lêlakon rong rupa ing jaman biyèn, yaiku: 1e. dhèk biyèn ana mantri guru kasuwur bangêt anggone kêrêng, para muride kabèh dilarangi kêras: ora kêna dhir-dhiran, jirak, utawa adu kêcik sing pancèn nganggo totohan, larangan sing mêngkono kuwi pancèn iya utama bangêt. Bocah wis mêsthine kudu wiwit cilik disinau aja nganti dhêmên ngabotohan. Nanging bêndara mantri guru dhewe, nèk dina Sabtu saka sêkolahan, ora kondur nyang dalême, nanging banjur tindak nyang dalême
dina Sênène. [Sênè...]
[...ne.] 2e. Ana sawijining priyayi luhur nglarangi bangêt nyang bawahe nômpa punjungan saka rerehane. Ing sawijining dina ana wong sowan munjung tômbra sakempol gêdhene, wis mêsthi bae yèn sanalika kono priyayi luhur mau
wong-wong padha munjung nyang lurahe. Trayoli, kur ... rang ajar, ayo ... digawa nyang buri.
Petruk: Kang Garèng, lo samono yèn kowe arêp ngrêti abote wong dadi guru, yèn arêp nêtêpi kuwajibane sing têmênan, yaiku mulang lan mituturi para muride sing dadi têtanggungane. Anggone nganti nglakoni main sadina rong bêngi mau, kowe aja ujug-ujug banjur ngarani ala bae, sapa wêruh bokmanawa anggone dilakoni ngabotohan dhewe mau, prêlu arêp angyêktèkake dhewe mungguh alane wong main, supaya ing têmbe anggone mulang lan mituturi muride bisa kanthi kayakinan sing têmênan. Dene anane priyayi luhur nglarangi bawahe nômpa punjungan, nanging slirane krêsa diaturi apa-apa dening rèh-rèhane, kuwi jalaran panjênêngane wis prêcaya nyang salirane dhewe, yèn sakèhing
nganggo duka-duka, kuwi krêsane rak arêp ngetokake yèn sabênêre ora krêsa nômpa punjungan, ing wusanane banjur krêsa nômpa, kuwi rak saka wêlase anggone wong sing atur-atur mau wis kangelan anggawa tômbra doh kana doh kene.
Garèng: Utawa tambrane sajake katon gamol bangêt. Wis, wis, kok banjur liya bab sing dirêmbug. Ngrêti, Truk, sababe apa aku mau gumuyu kêpingkêl-pingkêl nganti untuku mèh kêslilitên ilatku dhewe, lo, kuwi saka gumuning atiku. Kowe mau rak kôndha, yèn Kajawèn ora rujuk bangêt nyang inuman kêras, dadi mêsthine iya ora mathuk nyang ombèn-ombèn bir. Nanging genea Kajawèn sabên-sabên têka macak pariwara bab bir, sing kaya ngono kuwi rak banjur kayadene Kajawèn ajak-ajak nyang langganane mangkene: He, sadulur-sadulur, ayo padha lim-liman, ning aja milih ombèn-ombèn liyane kajaba bir, awit bir kiyi rasane sêgêr, gandêm, nang awak mak pyar ...
Petruk: Kang Garèng, kanggone aku dhewe pancèn iya sêpêt rasane andêlêng pariwara bab bir ing sajêrone kalawarti Kajawèn kiyi. Nanging kowe kudu ngèlingi nyang lakune layang kabar utawa kalawarti kuwi, sing nindakake murih layang kabar utawa kalawarti bisa lêstari urip, kuwi ana rong golongan, yaiku golongan redhaksi lan golongan administrasi.
Garèng: Wèh kathik mêtu têmbung-têmbunge sing pating krêsi, ewasamono dhasare aku kiyi pancèn wong cathekan, iya mêsthi bisa anêgêsake, iya kuwi mangkene: re ... dhak ... si, kuwi kiraku golongan sing kudu reka-reka andhadhagi isining koran, dene
adminisêtrasi, ing sarèhne ing kono ana têmbunge mêni-mêni mêngkono, yaiku basa
ngawur bae, nanging iya ana bênêre sawatara, pancèn iya mula mangkono, redhaksi kuwi sing kajibah ngisi korane, adminisêtrasi diwajibake golèk dhuwit. Nèk andêlêng kuwajibane bae wis beda-beda, wis mêsthi bae yèn ancase iya banjur beda-beda, redhaksi karêpane iya mung arêp ngêmot apa-apa sing pancèn migunani lan murakabi tumrap sing maca, nanging si adminisêtrasi biyasane sok mata dhuwitên bangêt, pathokane mung anggêre olèh dhuwit, apa migunani utawa ora tumrape sing maca, iya ora pati ambil kêpala pusing.
Garèng: Wah, saya ora ngrêti babarpisan aku. Jarene wêtune Kajawèn kuwi ora niyat golèk bathi, mung sumêdya awèh panêrangan marang wong-wong sing padha maca, lan ing sarèhne sing ngêtokake Kajawèn kuwi rama prabu guprêmèn, panêrangane mau iya wis mêsthi bae yèn ora ngajak bithèn utawa êmbek-êmbekan, nanging sabisa-bisa iya kudu alus, sèh. Dadi nèk koran liya-liyane padha muring-muring banjur bêgita-bêgitu lan brigah-brigih, bangêt-bangête Kajawèn bisane mung: plêrak-plêruk, kê ... prèt. Lo, saiki jêbul ana cacritan, yèn Kajawèn uga golèk phulus.
Petruk: Ancase Kajawèn iya isih tulus kaya biyèn
têlung sasine 13 iji kok mung rêga f 1.50, dadi siji-sijine rêgane rak luwih murah katimbang mi gorèng sapiring. Mulane nèk mung anjagakake dhuwit langganan bae, rugine iya bakal sasayahe têmênan. Sanyatane mono kabèh layang kabar ora bakal bisa urip têrus, yèn mung anjagakake dhuwit langganan bae, kudune iya nganggo ditulungi saka olèh-olèhane pariwara. Dadi cêkakane wong ngêtokake layang kabar utawa kalawarti kuwi kudu duwe tindak rong prakara, kang kapisan awèh panyuluh marang sing padha langganan, kang kapindho kudu nindakake among dagang. Ing môngka sing bisa nyugihake kuwi sabênêre olèh-olèhane saka
Lêngganan nomêr 3740 ing Tanjung Morawakiri. Botên sade buku kados ingkang panjênêngan dangokakên.
Lêngganan nomêr 3539 ing Klampok. Ingkang dipun wastani saking kiwa, punika kiwanipun ingkang ningali.
Kawontênanipun arta nagari. Wontên kabar, kawontênanipun arta nagari samangke sampun katingal ragi anyênêngakên.
We, la, sajakipun punika têka kenging dipun uthut. Sanajan labasipun namung ijêm, mêksa sampun lumayan.
Economische commissie. Aneta angsal pawartos, bilih ing salêbêtipun commissie economie, sanadyan namung ing panging commissie kemawon, kacariyosakên manawi botên badhe nampi para panuntuning pakêmpalan-pakêmpalan ingkang ngandhung pulitik.
Yak, ambok inggih sampun anjawèkakên umat.
Sêrat-sêrat kabar enggal. Wontên pawartos "bilih benjing tanggal 1 Januari ngajêng punika ing Bêtawi badhe mêdal sêrat-sêrat kabar enggal, inggih punika "Het Dagblad" tuwin "Menara".
E, la, nekad wikrama saèstu, ingatasipun samangke jamanipun sawêg pating kriyêg makatên, têka badhe ngêdalakên sêrat kabar. Nanging sintên sumêrêp bagjaning tiyang, manawi-manawi sêratipun kabar wau lajêng sagêd pajêng kados ... gêthuk cothot.
Film wicantên. Ing pundi-pundi panggenan dumugining samangke sampun dipun pitontonakên film ngocèh wêdalan saking Europa
ngocèh thok, nanging sagêd wicantênan sayêktos, têgêsipun film ingkang sagêd dipun rêtosi dening têtiyang ngriki. Dene ingkang badhe dipun pêndhêt lampahan: Nyai Dasima. Kintên-kintên salêbêtipun wulan punika film wau sampun sagêd dipun mainakên wontên ing Bêtawi.
Benjing punapa sagêd adamêl film wicantên ringgit tiyang ngantos tutug. Bokmanawi film ingkang makatên punika botên amung badhe sagêd pajêng wontên ing tanah ngriki kemawon, sanadyan ing tanah manca kintên-kintên inggih badhe kathah ingkang mrêlokakên ningali. Jalaran kagunan Jawi, langkung malih ing bab jogèd, kados-kados sampun kasuwur ing pundi-pundi. Manawi ringgit tiyang sagêd kadamêl film, ingriku rak sampun sagêd mêpaki sadaya, inggih jogèd, gêndhing punapadene têmbangipun bangsa Jawi.
Kopêrasi dhêdhasar Islam. Ing Bêtawi wontên pakêmpalan saking ada-adanipun golongan ahli agami, dipun pangajêngi Tuwan Achmad Sanusi, satunggiling guru agami. Pakêmpalan wau ngêdêgagên kopêrasi adhêdhasar Islam, sapunika sampun gadhah pang sawatawis, inggih punika ing Bêtawi, Cibadhak, Purwakarta, Sukabumi tuwin Cianjur.
Mênggah ingkang dipun wastani kopêrasi dhêdhasar Islam, punika para warganipun kêdah têtiyang ingkang ngrasuk agami Islam. Tiyang ingkang gadhah agami sanès inggih kenging lumêbêt dados warganing pakêmpalan wau, nanging ingriku botên gadhah wênang tumut ngrêmbag punapa-punapa. sayêktosipun nggumunakên, ingatasipun ada-ada pados fulus kemawon, têka mawi ambedak-bedakakên agami. Nanging inggih lêrês, awit cara-caraning among dagang têtiyang ingkang gadhah agami sanès, punika sok wontên ingkang dados awisaning agami Islam.
Panggaotan tiyang siti. Ing Purwokêrto sapunika wontên tiyang siti ingkang gadhah ada-ada adamêl sabun umbah-umbah, kecap tuwin êmi. Panggaotan tiyang siti ing Ajibarang nyadhiyani tèh. Wartosipun dêdamêlanipun wau botên kawon kalihan damêlan ngamanca.
ing Purwakarta, suka sêrat dhatêng comite kasêbut nginggil, bilih pabrik tèh wau ngintunakên tèh pintên-pintên èwu bungkus wêdalan saking pabrik ngriku piyambak, minangka tandha katrêsnan dhatêng Ir. Soekarno lumantar P.C.I. ing Plampitan 20, Surabaya, supados dipun sadèkakên. Angsal-angsalanipun ingkang 30% kadarmakakên kangge Ir. Soekarno.
Dêrma ingkang makatên punika, sagêd angsal-angsalan kalih
Tuwan Cokorde Gde Rake Sukawati, têtêp dados warga raad kawula, sanadyan sampun tilar tanah ngriki salêbêtipun 8 wulan.
Museum ing Malang. Ing Malang sampun kalampahan ambikak museum barang kina. Ingkang anjênêngi kathah. Ingkang bupati ing Malang mratelakakên ing bab adêging museum wau tuwin kajêngipun. Wusana mratelakakên tumindaking damêl babagan museum wau badhe kapasrahakên dhatêng golongan partikêlir. Gêgayutan kalihan bab wau, ing Malang badhe ngêdêgakên pakêmpalan ingkang ancasipun ngajêngakên kawruh tuwin kasusilan Indu-Jawi tuwin Jawi kina.
Wontênipun museum punika pancèn inggih prêlu, awit ingriku sagêd ningalakên kawontênan-kawontênan ing jaman kina, dene wontênipun pakêmpalan enggal kasêbut nginggil ... yak, punapa badhe mangsuli jaman Majapaitan malih?
Pangingahan ulam loh toya tawa. Sawênèhing kaji ing bawah Cibadak, Sukabumi, ingkang gadhah blumbang pangingahan ulam sagêd angsal wiji turunanipun ulam mas limrah ingkang dipun blastêrakên kalihan ulam mas Eropah. Kacariyos ulam mas wau raosipun langkung eca sangêt, sirahipun alit, kathah dagingipun, rinipun sakêdhik.
Wiji enggal punika mugi tumuntêna sagêd tumular lan sagêda sumarambah dhatêng papan sanès-sanèsipun, ingkang dèrèng wontên cara ngingah ulam.
Congres bestuur tiyang siti ingkang kaping tiga. Bestuur pakêmpalaning para bupati "Sedyo Moeljo" nggêlêngakên rêmbag badhe ngawontênakên congres ing taun 1932, sarta badhe sêsarêngan ngangkati damêl kalihan P.P.B.B. tuwin pakêmpalan-pakêmpalan priyantun sanès-sanèsipun.
Rêmbag ing congres sagêdhagan tamtu wigatos sangêt.
Tanah ngriki kabêgjan. Gêgayutan kalihan mandhaping rêgi arta pond Inggris, ing mangsa punika kanthi pitulunganing parentah, Nederlandsche Bang nyade arta pond rimatanipun dhatêng parentah tanah ngriki kanthi pambayaran lumintu miturut kurs sapunika, jalaran saking arta pond wau, parentah tanah ngriki badhe sagêd ambayar sambutan ingkang kêdah kabayar wontên ing tanggal 15 Juli 1932 cacah 5 yuta rupiyah, tuwin tanggal 15 Augustus 1933 cacah 6 yuta rupiyah.
wontên punggawa ingkang kakèndêlan jalaran katrajang pangiritan. Sabên warga katêtêpakên ambayar arta f 2.-
Yak, sarêng sampun bênjut, kok sawêg bobokan, nanging katimbang botên ada-ada punapa-punapa, rak inggih aluwung makatên.
Awisan ngabotohan tuwin sumbangan. Dèrèng dangu parentah kasunanan andhawuhakên waradin dhatêng para ingkang wajib, ingkang kajêngipun: 1. Supados têtiyang ing bawahipun manawi gadhah damêl sampun nindakakên kados cara lami kanthi ngawontênakên sumbangan. Makatên ugi ngawisi ngabotohan kanthi toh agêng, sanadyan alit-alitan pisan sasagêd-sagêd inggih dipun sinkirana.singkirana. 2. Tumrap abdi dalêm bilih wontên ingkang ngabotohan, badhe kapèngêtan wontên ing conditiestaat.
Tumrap sawênèhing tiyang awisan kalih warni wau inggih botên nyênêngakên sayêktos, awit pamanggihipun: "la wong jagong kok ora olèh main, apa ya dikon ngantuk karo comak-camik bae. Apa manèh nyumbang kok ora kaparêng, sing duwe gawe rak ya bangkrut têmênan." Lêrês, nanging tiyang jamanipun sawêg makatên inggih kêdah ingkang ngatos-atos pambucalipun arta, sampun namung badhe royal-royal kemawon, mangke rak kêlampahan nyêpêng batok têkênan turut margi sayêktos.
Tiyang ingkang manggih kabêgjan agêng. Kawartosakên, ingkang angsal pamênang lotrij f 100.000.- wêkdal punika Tuwan Oen Djoen Tjiang ing Bandung. Tiyang wau lajêng darma tumrap bêbaya bêna ing Tiongkok f 1000 dollar.
Sayêktos kabêgjan agêng. Nanging cariyosipun Petruk makatên: "O, le dêrma kok mung 1000 dollar, la nèk aku sing tak buwang rak ya sêparone dhewe, yaiku kanggo gêdhong, motor, gamêlan rong prangkat, dalasan bojo bae ya papat". Yak, rak lajêng kangge sliranipun piyambak, botên kangge amal.
Yubileum Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana ing Surakarta. Kawartosakên, K.T. Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral badhe utusan ajudant dalêm, anjênêngi paargyan mèngêti jumênêng dalêm ingkang wicaksana ing Surakarta têtêp 40 taun. Paargyan wau badhe dhawah ing salêbêtipun wulan Januari 1932.
Bab punika Kajawèn botên kantun, ugi maargya badhe ngêdalakên Kajawèn mirunggan, ingkang namung isi bab kawontênan wau. Wah, cêkakipun menginakên.
Pangiritan pangajaran. Kawartosakên, N.I.O.G. tuwin P.G.H.B. sêsarêngan ngawontênakên parêpatan umum wontên ing Bêtawi, kangge panduwa kajênging pangiritan pangajaran, ingkang sapunika nêdhêng dados rêmbag wontên ing sêrat-sêrat kabar. Sasampunipun punika, ing pundi-pundi inggih badhe dipun wontênakên parêpatan.
Pakêmpalan kêkalih punika manawi dados satunggal. We hla, barongan.
Sang Gandhi badhe wangsul. Ing tanggal 5 wulan punika Sang Gandhi bidhal saking London lan tanggal 14 ugi wulan punika numpak kapal ing Brindisi lajêng dhatêng India.
Wangsuling panuntun kabangsan saking Inggris punika têmtu nuwuhakên pangajêng-ajênging rakyat ing nagaripun, awit tumraping rakyat rinaos wigatos sangêt.
Panguburipun suwargi Tuwan Edison. Ing Kajawèn sampun mêntas ngêwrat ing bab sedanipun Tuwan Edison. Inginggil punika ngêwrat gambar nalika panguburipun. Dene anggènipun ngubur wontên West Oranye. President Hoover ugi anjênêngi.
Kaluhuran ingkang kados makatên punika mugi sagêd tumular dhatêng tanah ngriki.
awit kasamaranira / Sri Kawantisa ngèngêti / kalamun Prabu Elala /
ing mangkya narendra putra / pamupusira ing galih / linipur lan anggêgulang / maring kang para prajurit / amrih ing têmbe dadi / prajurit kang sarwa punjul / kawawa ananggulang / mungsuh kang prawira sakti / têmbe
dadya kaananira / mung mawèh marêming gusti / ing pangira datan kuciwa ing karya //
dupi wus katon mangkana / pangeran marêk narpati / arsa ngosikakên rama / kadya wigati ing ngarsi / umatur tatag wani / nuwun kangjêng rama prabu / tinêbihna dêduka / dene
karsanira iki / nêtêpi ing ambêgira / tuhu satriya linuwih / sira pantês pinuji / calon prajurit pinunjul /
dhawuh narpati / ing sakala mung tumungkul rawat waspa //
amung ing galih karasa / kang raras kadya tinampik /
panggalih / nanging nulya luluh umèngêt ing rama //
awit tuhu sri narendra / dahat marma marang siwi / kang mangkana wus kanyatan / lamun raosing
nanging dupi sang pangeran / riwusing tata ing galih / saya sru pangudinira / mrih sanggyèng para prajurit / langkung kadi ing nguni / tanduking sudiranipun / ing satêmah kanyatan / kalamun wohing pamardi / pan pinangguh wêwah kalangkunganira //
dadya pamênggaking rama / tan pisan rinasa sisip / nanging dupi wus sawarsa / pangeran
mugi sri nata marêngna / ing mangkya lumawan jurit / baya ta wus sêdhêngira / awit dènnya nganti-anti / pan wus kalangkung lami / nanging têtêp dêrêngipun / nanging sri naranata /
saking ngarsa nata / araos jêbol jajane / dening kaduk ing bêndu / nanging lumuh yèn ta mabêni /
pisungsunging putra / kang arasa ngrèmèhake / dene sajatinipun / sri narendra dènnya
sakab?h? Humboldt, basa Alamat Sundha ditemokak? Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit Wikipedia Abu data. it exponentially the ing iki Gambar, saka k?n?, Kanthi Hanifah cacahing ngamot Wik...
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki Kidul-w?tan, Indon?sia
wekasanipun / Ndilalah karsa Allah / Begja-begjane kang lali / Luwih begja kang eling lawan waspada
(Serat Kalatida oleh Ronggo Warsito)
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrakhman Sayidin Panotogomo Kholifatullah Ingkang Kaping Songo".
Says:	Januari 14, 2008 pukul 5:36 pm | Balas sugeng sedoyo mawon kagem sedulur engkang podo ngumpul2,urun rembuk nggeh..kathah sanget makna kejawen serto arti kang dipon kandung eng ndalem pitutur kromo jawi kanthi kalebet ing sastro sanepo utawi sanepan.lan sedoyo niku mboten ucul sangkeng
sangkeng artinipun gesang ngantos tumekane pati, contonipun poso weton,monggo dipon buka sejarah nabi muhammad selalu poso weton sak derengipon di angkat dados rosul.terus tradisi maulid,lan islam mlebet ing tanah jawi nalikane nabi muhammad tasek dereng isro miroj {versi baru sesuai literatur kuno ing naskah bongso cino }suroan ugo kalebet ing ndalem wulan islam assuro..kranten alus budi pekerti lan tuture poro ngulama kuno ing ndalem nyebaraken agame islam kanthi ngati2 lan seduluran..lho kok nglantur to yo ngomong nopo kulo wau pon di lebet aken manah bileh wonten engkang kirang pas lhawong kulo tas ngliler dadi nggeh radi
iku masalah ibadah, boh puasa sunat atawa puasa wajib iku neng agama islam wis ana tuntunane. Dadi aja nganti melu-melu sing ora ana dalile mengko klebu pagawean sing bid’ah, kang pungkasane pegawean mau bakal sia-sia malah-malah klebu pagawean sing nyesatake. Aturan puasa kejawen ben wae kanggo sing rumangsa pemahamane satuhu aturan kejawen.Silih ngurmati wae. Tapi sing rumangsa yakin agamane islam aja nganti melu-melu. Kudu nduweni prinsip ngene “aku wong njowo tapi islam, aja nganti aku wong islam tapi njowo” dadi dicampur aduk , malah kleru. Ben wae sing rumangsa kejawen nglakoni apa sing dadi keyakinane…ngono lho
heinrich Says:	Mei 24, 2011 pukul 1:58 am | Balas bener banget, mas.
ojo nganti melu2 bid’ah sing dilarang, mengko ibadah2e awake dewe ora ketrimo kabeh. naudzubillah !! mugo2 Allah tetep paring dalan sing lurus. Amin.
joker Says:	Agustus 20, 2011 pukul 6:32 pm | Balas bidah utowo dudu kan ajarane wong arab. bagi wong jowo, duwe ajaran dewe sing luwih adiluhung tinimbang ajaran arab. dadi, nek poso model kejawen asile kok luwih nentremake, iku sing diarani ibadah saktemene. ora njaluk pahala, utowo ngemis suwargo.
gusti Allah iku ora bakulan suwargo. ora pilih kasih. sopo sing temen bakal tinemu.
kangmas adinegoro Says:	Desember 9, 2011 pukul 10:05 am Nyuwun panapunten,kulo setuju sanget menopo ingkang dipun aturaken mas joker sopo seng temen bakal tinemu,amargi sakpuniko kathah tiyang jawi pun ical jawine,boten mangertos sinten sejatosipun guru sejati,lali marang sangkan paraning dumadi.matur nuwun.
ingsun kungkum ajeng ngelangi lan ngerekake kabel
kejawen,ingkang badhe kulo tangletaken punopo kakang kawah adi ari-ari , lan sadulur pancer puniko awit kulo dereng mangertos menawi kejawen dipun campur kaleh agemi macem-macem, baten asli dumateng pangeran kang dumadi
cantrik noyogenggong Says:	Oktober 31, 2009
sega… esih butuh turu… esih bisa ngrasakna geni kuwi
wis duwe adat istiadat sing ngormati leluhure lan bisa ngregani lan ngajeni maring wong sejen…
lha anane agama, kitap suci, lan para nabi kuwe anane neng timur tengah utamane neng wilayah arab… sing akeh wong ngumbar hawa napsu, serakah, licik… pokoke
dandan lan duwe jeneng kaya arab dewek tetep wong jawa langka sing ngarani dewek wong arab… apa banggane sih dadi wong arab… nengkana suket/
kabeh wong musti kudu mati disit nek pengin mbuktikna anane surga lan neraka…. lan langka wong sing wis mati bisa mbalik maning urip terus crita
walaupun nganggo sorban, jenenge diganti ke arab2an… tetep wong jawa udu wong arab…
wong jawa tetep wong jawa… walaupun ganti jeng kaya cina, mangane bak pao… tetep wong jawa udu wong cina…
kito kudu bangga karo jawane dewek… sing gemah ripah loh jinawi, tata titi tentrem…
kenapa ana peraturan berarti ning nggon anane peraturan akeh
niku sanes gadaeh wong arab lan seumborampenenipun… wong kabeh menungsa ning alam dunia iki esih butuh ngombe lan mangan, wong arab juga esih bisa ngrasakna panase geni, wong cina uga esih bisa ngrasakna lara nek di sembeleh… brarti ora liya karo wong jawa… dadi aja rumangsa paling bener… langka menungsa sing bisa mbuktikna bisa mlebu
Mslh seng nglampahi nku bakal mlebet swargo utowo neroko,nku hak e seng kuwoso.
Urep jok kenceng2 nemen po’o reeek . . . Mengko nggarai gelis mati. Koyo dhene wite preng . . . Lek kenceng nemen gelis di ketok ambek
Kabeh ki kari sing nglakoni.Arep dinggo elek opo apik,
iki lo tk siapi arit,linggis,pacul,parang,golok,,,
iki ono arit,clurit,linggis,pacul
kono podo pécel”lan??
pinisepuh, sesepuh ingkang satuhu kawulo bekteni, wal khusus dumateng panjenenganipun bopo Haji Muhammad Fahrurrozi duraan Ibu Siti Barokah ingkang sanget kawulo mulyaaken, sukrantah dumateng cagun poro lenggah ingkang pinumpun maturaken nyuwun, kang nuwun peparing kawulo sembah ing ngarso panjenengan sami. Artikel
Kanggonan jogo layutaken peparingipun Ibu Purwaningsih, kawulo ingkang pinanggenah penampi dateng dawuh pangendikanipun bopo Abdus Salam, ingkang sampun ing ngadu paring dowo. B.2.5 :Anggene sak derengipun pelajaran ketatur, peparing manunggal rumiyen, kawulo nderekaken puji syukur wonten Allah Subhanahuwata ala, paring ngendikane nikmat, kolo rahmatipun, dipun curahaken panjenengan sami. B.2.6 :Wonten undangan siang meniko, saget makempal koyo manunggal
wassallam nggeh meniko, ingkang katur dumateng junjungan kito Sallahu Alaihi Wassallam, minongko panutan kulo, panjenengan sami, fiddunyah wal akhiroh. B.2.8 :Bapak-ibu, kakung soko putri undangan, anggenipun kahormatan ing ngriki kawulo minongko suwilih kawilo saking nggriyanipun Ibu Purwaningsih sak cukupan. B.2.9 :Senajan radi lenggah pawang kaleh nggeh, kawulo nderek ngaturaken sugeng rawuh, sugeng pinarak kalenggahan. B.2.10:Kanti ngerdikani penggaleh nuwun sewu, wonten kekiranganipun ing kulo, nopo kemawon dumateng bapak-ibu tamu undangan, khususipun rombongan saking Waladan Gading. B.2.11 :Ambak menawi, wonten papan pinarakan ingkang kirang sekeco, sehinggo panjenengan berjubeljubel utawi lenggahipun mangah ing ngriku. B.2.12:Kawulo sepindah maleh, nyuwun agungipun pirsani kulo pangaksami. B.2.13:Ing kekaleh, badhe dipun aturaken dateng panjenengan sedoyo, ingkang sampun aturing minangkane sedoyo kolowau. B.2.14:Namung niki dalane manungso ingkang kurang sempurno, ngidamiake kahormatan, didambaaken paring sakti. B.2.15:Pramilo, wonten mriko, wonten mriki katah kelepatan ingkang sinambi. B.2.16:Mbenjang maleh kinten tak agungipun
saking luhuran ingkang dathi, monggo midangetaken, kangge nyingkat wedal, lajeng mawon ing niki, kawulo atur wangsulan dumateng jauh pengandilanipun mbok praos Abdussalam, roami ingkang sampun terang winulyo katur dawuh dumateng kulo, lan panjenengan sami. B.2.18:Kawulo wangsuli setunggal, nomer setunggal, mbok bilih mangke wonten titipe matur kawingkingane saget ngeteraken nyuwun agungipun samudro pangreksami. B.2.19:Ingkang sepindah, kolowau ngaturaken salam ta lim, dumateng anggenipun Ibu Purwaningsih sak sakcakupan nggeh kulo tanpo, tanpa kanthi ngaturaken, almu aala alwassalam. B.2.20:Ing mangke saget kulo aturaken dateng anggenipun Ibu Purwaningsih, nopo ingkang dados salam ta limipun anggenipun bopo Abdussalam, lan mbok Ju. Data B2
ingkang nomer kaleh, kawontenan roso dipun aturaken dening panjenenganipun, anak mas Artikel Hasil Penelitian Mahasiswa11 Bagus Ahmad Teguh Ramdani katur dumateng ngendanipun Ibu Purwaningsih, supados dipun aku kados dene putranipun piyambak, mboten dipun bedho-bedhaaken. B.2.22:Bilih niku naming minongko sulih, sulih kawulo
mboten dadosipun beda-bedakaken sanakipun kiyambak niki putro mantu, insyaalloh mboten. B.2.25:Nanging putro mantu niki, mendah kulo niko, pangkat mantu dieman-eman mekso tansah dining metu, insyaalloh ngoten. B.2.26:Ugi kolowau dipun ngaturaken wonten penerimaan enggal utawi nompo palengganipun penganten nggeh ingkang
sedoyoe sampun ketampi kanthi maleh, mboten langkung ngaturaken nyuwun pamit. B.2.28 :Nggih niki, kawulo hendak wangsuli mbok bilih purwaning adicoro mangke, rombongan saking waladan Jombang, nggeh Nggading Mangu badhe nyuwun pamit. B.2.29 :Nyuwun pamit nggeh namung saget ndereaken, sugeng kondur. B.2.30 :Mugi tindak panjenengan, pinaringono selamet, mboten wonten halangan setunggal pun opo. B.2.31 :Kulo kinten mekaten ingkang kulo
Bareng Sang Cempé mau nglèthèk sègel sing kapitu, ing swarga banjur dadi sepi nyenyet wetara setengah jam suwéné.
8:2 Nuli aku weruh malaékat pitu ngadeg ana ing ngarsaning Allah, padha kaparingan slomprèt pitu.
8:3 Malaékat liyané, sing nggawa pedupan emas, nyedhaki mesbèh lan ngadeg ing ngarepé mesbèh mau. Malaékat mau wis kaparingan menyan akèh supaya diobong minangka sesaosan, bebarengan karo pandongané para umaté Allah kabèh, ana ing mesbèh emas, ing ngarepé dhampar.
8:4 Kukusé menyan sing diobong kuwi kumelun awor karo pandongané umaté Allah saka tangané malaékat mau marang ngarsané Gusti Allah.
8:5 Malaékat mau nuli nggawa pedupan lan diisèni mawa saka ing mesbèh, banjur diuncalaké menyang bumi. Nuli ana swarané gludhug gumleger bebarengan bledhèg sesamberan, apa déné lindhu.
8:6 Sawisé kuwi malaékat pitu sing padha nyekel slomprèt mau banjur tata-tata arep ngunèkaké slomprèté.
8:7 Bareng malaékat kang kapisan ngunèkaké slomprèté mau, nuli ana udan ès lan geni, campur getih, kaesokaké ing bumi; saprateloné bumi lan saprateloné wit-witan nganti padha kobong, semono uga sakèhé suket ijo.
8:8 Malaékat kang kapindho nuli ngunèkaké slomprèté. Banjur ana barang saèmper gunung gedhé sing murub, kauncalaké ing segara. Temah saprateloné segara malih dadi getih,
8:9 lan saprateloné makluk sing urip ing segara padha mati lan saprateloné kapal-kapal sing lagi lelayaran padha tumpes.
8:10 Malaékat kang katelu ngunèkaké slomprèté, banjur ana lintang gedhé murub kaya obor tiba saka ing langit, nibani saprateloné kali-kali lan etuk-etuking banyu.
8:11 Lintang mau jenengé Apsintus, tegesé “Pait”. Mula saprateloné sakèhing banyu dadi pait, njalari akèh wong padha mati merga ngombé banyu sing wis dadi pait mau.
8:12 Malaékat kang kapat banjur ngunèkaké slomprèté, saprateloné srengéngé lan saprateloné rembulan sarta saprateloné lintang-lintang padha ilang cahyané sapratelon. Semono uga saprateloné awan lan saprateloné wengi dadi peteng ndhedhet.
8:13 Aku banjur weruh ana manuk garudha mabur dhuwur ing awang-awang. Manuk mau nywara seru: “Bilai, bilai! Samangsa malaékat telu liyané ngunèkaké slomprèté, sakèhing wong sing padha manggon ing bumi iki nemahi
I. PENDAHULUAN ……………………………………………. II. GAMBAR PROYEKSI ……………………………………….
BAB III. GAMBAR PERSPEKTIF …………………………………….. BAB IV. UKURAN GAMBAR BAB V. GAMBAR POTONGAN BAB VI. TANDA PENGERJAAN ………………………………………… ……………………………………...
BAB VII. SIMBOL LAS ………………………………………………….
BAB VIII. GAMBAR MUR BAUT ………………………………………. 47 BAB IX. GAMBAR RODA GIGI ………………………………………. BAB X. TOLERANSI ………………………………………………….. BAB XI. GAMBAR
WSC BIOLO ORIGINAL GMP WooTekh Di Wajo
1 (current)23...374 Artikel Terbaru
Satekané ing sabrangé tlaga, Gusti Yésus lan para murid padha ndharat ing tanahé wong Gerasa.
5:2 Lagi waé mandhap saka ing prau, banjur ana wong sing kepanjingan dhemit marani Gusti Yésus. Wong mau tekané saka ing pekuburan.
5:3 Pancèn manggoné ana ing kono, lan wis ora ana wong sing bisa mbanda dhèwèké. Senajan dibanda nganggo ranté pisan, mesthi dipedhot.
5:4 Wis bola-bali wong kuwi tangan lan sikilé diranté, nanging iya bola-bali dipedhot.
5:5 Awan bengi wong sing kepanjingan dhemit mau klambrangan ana ing pekuburan kono, utawa ana ing gunung-gunung, karo bengak-bengok, lan awaké diantemi dhéwé nganggo watu.
5:6 Bareng wong sing kepanjingan dhemit mau saka kadohan weruh Gusti Yésus rawuh, tumuli marani, lan banjur jèngkèng ana ing ngarsané,
5:7 aturé: “Dhuh Gusti Yésus, Putranipun Allah ingkang Mahaluhur, kula badhé Panjenengan menapakaken? Panyuwun kula, demi Allah, mbok kula sampun Panjenengan siksa!”
5:8 (Enggoné matur mengkono kuwi, merga dhemité wis didhawuhidéning Gusti Yésus: “Hé, dhemit, metua saka wong kuwi!”)
5:9 Gusti Yésus ndangu marang dhemit mau: “Sapa jenengmu?” Dhemité mangsuli: “Nama kula Legiun *Legiun: saking basa Yunani, tegesipun: ‘cacahipun éwon.’* awit cacah kula kathah.”
5:10 Dhemit mau nyuwun kanthi adreng marang Gusti Yésus, supaya dhemit-dhemit kuwi aja ditundhung saka panggonan kono.
5:11 Ana ing pèrènging punthuk, cedhak panggonan kono, ana babi pirang-pirang lagi padha golèk pangan.
5:12 Dhemit-dhemit mau padha nyuwun marang Gusti Yésus: “Mbok kula sami kaparengna manggèn ing babi-babi menika.”
5:13 Gusti Yésus marengaké. Dhemit-dhemit mau banjur padha metu saka wong kuwi, tumuli mlebu ing babi-babi, sing cacahé kira-kira ana rong èwu. Babi-babi mau banjur padha mudhun saka ing punthuk, padha ambyur ing tlaga, lan padha mati kleleb ana ing kono.
5:14 Kocapa para pangoné babi-babi mau tumuli padha mlayu mlebu ing désa, padha nyritakaké lelakon mau marang wong-wong ing kono, sing banjur padha mbuktèkaké apa sing kelakon.
5:15 Satekané ana ing ngarsané Gusti Yésus wong-wong kuwi padha weruh wongé sing kepanjingan dhemit Legiun, lagi lungguh ing lemah, wis menganggo genep, lan wis waras. Nanging wong-wong mau isih padha wedi karo wong kuwi.
5:16 Sing padha weruh lelakon mau, banjur padha nyritakaké marang wong-wong kang padha teka iku, bab lelakoné wong sing kepanjingan dhemit, lan bab babi-babi mau.
5:17 Wong-wong mau banjur padha nyuwun klawan adreng marang Gusti Yésus, supaya kersa tindak saka panggonan kono.
5:18 Nalika Gusti Yésus minggah ing prau, wong kang mentas kepanjingan dhemit mau matur kelilana ndhèrèk.
5:19 Gusti Yésus ora marengaké. Malah wong mau didhawuhi: “Kowé muliha, ketemua wong-wong ing kampungmu, padha critanana pakaryané Gusti Allah kabèh lan gedhéning kamirahané marang kowé!”
5:20 Wong mau banjur mangkat lan martak-martakaké ana ing tlatah Dékapolis bab apa sing ditindakaké déning Gusti Yésus marang dhèwèké. Saben wong sing krungu critané padha kaéraman.
5:21 Gusti Yésus nitih prau menyang sabrangé Tlaga Galiléa menèh. Ana ing kana jumeneng ing sapinggiring tlaga. Tumuli akèh banget wong kang padha sowan ing ngarsané.
5:22 Banjur ana wong teka, jenengé Yairus. Yairus kuwi penggedhéné sinagogé. Nalika ketemu Gusti Yésus, Yairus nuli jèngkèng ing ngarsané.
5:23 Yairus nyuwun kanthi adreng, aturé: “Gusti, anak kawula sakit sanget, badhé pejah. Mugi Gusti kersa rawuh ing griya kawula. Gusti kersaa numpangi asta, temah anak kawula badhé saras mboten pejah.”
5:24 Gusti Yésus banjur tindak bebarengan menyang omahé Yairus. Wong akèh banget suk-sukan ndhèrèkaké tindaké.
5:25 Ana ing antarané wong akèh mau ana wongé wadon siji, sing wis rolas taun lara ngetokaké getih.
5:26 Wong wadon mau wis katog enggoné ikhtiyar, mretamba menyang dhukun-dhukun, nganti bandhané entèk kanggo ragad. Nanging ora bisa waras, malah larané saya banget.
5:27 Wong wadon mau wis krungu critané wong akèh bab Gusti Yésus. Mulané dhèwèké nékad nrenjel ing satengahé wong akèh mau, nyedhaki Gusti Yésus, arep ndemèk jubahé.
5:28 Awit wong wadon kuwi duwé pengandel: “Angger aku bisa ndemèk jubahé Gusti Yésus, aku mesthi waras.” Bareng wis cedhak karo Gusti Yésus wong wadon mau banjur ndemèk jubahé.
5:29 Sakal wong kuwi mari, getihé mampet, lan krasa yèn awaké wis waras.
5:30 Bareng karo mariné wong wadon mau, Gusti Yésus uga krasa yèn ana daya sing metu saka ing sarirané. Panjenengané banjur minger, mirsani wong akèh kang padha ndhèrèkaké, sarta ndangu: “Sapa sing ndemèk jubah-Ku?”
5:31 Murid-muridé padha matur: “Gusti, tiyang semanten kathahipun sami suk-sukan. Kok Gusti ndangu: ‘Sapa sing ndemèk jubah-Ku?’ ”
5:32 Nanging Gusti Yésus terus enggoné mirsani wong akèh mau, nggolèki wongé sing wis ndemèk jubahé.
5:33 Wong wadon sing rumangsa ndemèk jubahé mau, lan krasa yèn awaké wis waras, banjur sowan ing ngarsané Gusti Yésus. Sowané klawan ndhredheg, merga wedi. Wong wadon kuwi jèngkèng ing ngarsané, sarta matur blaka.
5:34 Gusti Yésus banjur ngandika: “Ibu, precayamu sing mitulungi kowé. Saiki mundura kanthi tentrem atimu. Laramu wis mari.”
5:35 Gusti Yésus durung rampung enggoné ngandika, wis ana susulan teka saka omahé Yairus, ngaturi yèn anaké Yairus wis mati. Aturé wong mau marang Yairus: “Putra panjenengan sampun tilar-donya. Menapa prelunipun damel ribedipun Gusti Yésus, kapurih rawuh ing dalem panjenengan?”
5:36 Gusti Yésus ora nggatèkaké aturé susulan mau, nanging paring dhawuh marang Yairus: “Aja wedi, Yairus! Precayaa waé!”
5:37 Wong akèh padha dipenging ndhèrèk Gusti Yésus, kejaba Pétrus, lan wong loro sasedulur, yakuwi Yakobus lan Yohanes.
5:38 Sarawuhé ing omahé Yairus, Gusti Yésus mireng wong-wong padha nangis pating jlerit.
5:39 Gusti Yésus mlebet ing omah, banjur ngandika karo wong-wong sing padha nangis mau: “Yagéné kowé padha nangis lan ribut mengkono kuwi? Bocahé ora mati. Mung lagi turu!” Nanging wong-wong mau padha nggeguyu.
5:40 Gusti Yésus banjur ndhawuhi supaya wong kabèh padha metu. Bareng wis padha metu kabèh, Yairus lan bojoné tuwin Pétrus, Yakobus lan Yohanes, diajak mlebu ing kamar sing kanggo nurokaké bocahé sing lara.
5:41 Gusti Yésus banjur ngasta tangané bocah kuwi karo ngandika: “Talita kum!” Jarwané: “Gendhuk, kowé tangia!”
5:42 Sanalika bocah wadon mau tangi, banjur mlaku. (Umuré bocah mau wis rolas taun.) Bapak lan ibuné apa déné para murid padha gumun banget.
5:43 Gusti Yésus meling wanti-wanti marang wong-wong, supaya aja nganti ana wong sing ngerti lelakon mau. Sawisé mengkono, “Panjenengané dhawuh, supaya bocahé diwènèhi mangan.”
Ora let suwé, bareng cacahé para muridé Gusti Yésus terus mundhak-mundhak, nuli ana padudon ing antarané wong-wong Yahudi sing basané Yunani, karo wong Yahudi sing basané Ibrani. Sing dadi jalarané padudon yakuwi bab pangeduming dhuwit sedina-dinané marang para randha. Wong-wong Yahudi sing basané Yunani kandha yèn randha-randhané padha kapiran, merga ora nampa panduman ing samesthiné.
6:2 Mulané para murid kabèh nuli dikumpulaké déning para rasul rolas. Nuli padha
Mulané para sedulur, padha miliha ing antaramu wong pitu, sing kalok wong becik, kapenuhan ing Roh Suci, sarta wicaksana. Wong-wong kuwi bakal padha daktugasaké ngurusi prekara pangeduming dhuwit mau.
6:4 Déné kita para rasul arep migunakaké wektu kanggo ndedonga lan martakaké pangandikané Gusti Allah.”
6:5 Wong sapasamuwan kabèh padha rujuk karo usulé para rasul mau; mulané nuli milih Stéfanus, wong sing gedhé precayané lan kapenuhan déning Roh Suci. Nuli uga milih: Filipus, Prokhorus, Nikanor, Timon, Parménas lan Nikolaus, tilas wong kapir saka Antiokia, sing mlebu
mengkono pangandikané Gusti Allah tetep saya sumebar, lan cacahé para murid ing Yérusalèm saya mundhak akèh. Uga akèh imam-imam sing padha precaya.
6:8 Stéfanus kuwi wong sing kalubèran berkahing Pangéran lan diparingi pangwasa nindakaké mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan ing satengahé masarakat.
akèh déning Roh Suci, nganti wong-wong mau padha ora bisa ndhébat apa sing dikandhakaké.
6:11 Mulané wong-wong mau nuli mbeseli wong sawetara, dikon muni
dadi seksi palsu, sing padha matur: “Tiyang menika wongsal-wangsul nyenyamah dhateng Pedalemanipun Allah lan dhateng Torètipun Nabi Musa.
6:14 Kula sami mireng tiyang menika sanjang, bilih Yésus saking Nasarèt menika badhé ngrebahaken Pedalemanipun Allah menika, sarta badhé nyantuni sedaya adat tata-cara, ingkang sami kita tampi saking Nabi Musa!”
6:15 Wong kabèh sing padha dadi warganing Pradata Agama padha ngawasaké Stéfanus lan padha weruh praupané Stéfanus katon kaya pasuryané malaékat.
yuswa 80 taun) inggih punika pulitikus Austria. Piyambakipun miyos wonten ing Untertannowitz (Dolní Dunajovice) (Moravia) lan séda (tilar donya) wonten ing kutha Wina.[2]
Renner miyos minangka putra ingkang kaping 18 saking kulawarga petani miskin ananging amargi bakatipun piyambakipun dipunidinaken saperlu nglajengaken dhateng sekolah tingga, lajeng sinau babagan hukum wonten ing Universitas Wina wiwit taun 1890 dumugi ing taun 1896. Wonten ing taun 1895 piyambakipun minangka salah satunggaling anggota ingkang ndhirikaken Naturfreunde (Sahabat Alam) lan ingkang ndamel logonipun.
Renner pesthi katarik wonten ing babagan pulitik lan dados pustakawan wonten ing parlemen lajeng dados anggota Sozialdhémokratische Partei Österreichs (SPÖ) rikala angka taun 1896. Piyambakipun miwiti dados wakiling parté punika wonten ing Reichsrat rikala angka taun 1907. Sasampunipun punika, Renner dados Kanselir Austria lan ugi Menteri Luar Negeri wiwit taun 1918 dumugi ing taun 1920.
Perjanjian perdamaian wonten ing St. Germain dipuntapakasmani wonten ing taun 1919 antawising Austria, dipun pimpin déning Karl Renner, lan saking Sekutu Perang Dunia I ingkang digdaya, lan nyatakaken Austria sawijining nagara républik. Wiwit saking taun 1931 dumugi taun 1933 Renner minangka Presiden MPR. Piyambakipun mesthi mbela aneksasi Austria déning Jerman ananging nebihaken dhiri saking pulitik sadanguning perang.
Sasampun dhawahipun Reich Ketiga, Renner nyobi mbentuk Pamarèntahan Provisi lan nindakaken kampanye kanggé Austria saperlu dipunkasunyatakaken minangka sawijining nagara républik. Piyambakipun minangka kanselir ingkang angka pisan sasampuning Perang Dunia II. Wonten ing taun 1945 piyambakipun dados Presiden Républik ingkang angka 2.[3]
Sadanguning gesang, Renner ijol-ijolan antawising komitmen pulitik sosial-dhémokrat lan jarak analisis sarjana akademik. Pusat karya Renner inggih punika babagan hubungan antawisinng hukum lan transformasi sosial. Kanthi karyanipun
Gagasanipun kaliyan Otto Bauer ngéngini perlindungan resmi minoritas budaya sapunika dipun sarujuki lan dipun trapaken kanthi praktis.
Karl Renner tilar donya wonten ing taun 1950 lan dipun sarèkaken wonten ing Zentralfriedhof, Wina, Austria.[4]
Literatur[besut | besut sumber]
Kapatèn 1950Tokoh AustriaPrésidèn Austria	Menu navigasi
rintihan macapat berbunyi "Benjing amenanging kala tida, wong duwur dadi umbul-umbul, wong cilik tengal-tengul nyedoti kumis umbel, brebes milih tetangisan."Tandi Skober, budayawanSumber: Lampung
Dhateng pundi lampahipun, Kulo ndherek Gusti.
luwih banyu langgeng sak deneng ingsun wong kuning
Reply ↓	Susilo Psikologi said: 26 February 20084:03	Makasih atas waktunya pak..
ikulan Madura lan Usmar basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing
sabda, pangarsa lajêng nawèkakên dhatêng para warga, bokmanawi wontên ingkang badhe mêdhar sabda, mêwahi utawi nêdha katrangan tumrap sêsorah punika wau, kawontênanipun para warga ingkang sami mêdhar sabda:
I. Rm. Sasramijaya, sasampunipun mirêngakên andharanipun juru sabda, mênggahing panampinipun suraosing kêkancingan guprêmèn ôngka 31 punika miring, liripun, kenging dipun tumrapakên ing praja Kajawèn ngriki, nanging ugi kenging amung katumrapakên para santana ingkang sami manggèn ing bawah guprêmenan. Manawi kêkancingan wau katumrapakên ing praja Kajawèn, pancèn prêlu karêmbag ing parêpatan [parêpata...]
[...n] dalu punika, mangke kadospundi putusanipun,
prakawis kêkancingan wau, gadhèngipun kalihan kaluhuran tuwin panguwaos dalêm, pancèn prêlu sangêt bab sêsêbutan punika dipun rêmbag, amargi para santana dalêm punika inggih kawajiban nuntun, sarta ngayomi para kawula, punapadene amanah kamajênganing praja. Langkung rumiyin para santana dalêm kêdah nguningani dhudhuk sèlèhing wawênangipun, môngka bab sêsêbutan wau minôngka têtangsul, dados prêlu sangêt, awit saking punika tamtunipun para sadhèrèk ingkang sami rawuh ing ngriki sami rujuk dhatêng rêmbagipun parêpatan dalu punika. Dene ingkang botên angrujuki punika masthinipun wontên sabab- sababipun, kenging kaperang dados 3.
2. Sabab saking ngrumaosi jirehan (minderwaardigheidsgevoel) dening ombaking pessimitisch utawi jalaran saking ajrih.
3. Amargi saking kabodhoanipun, utawi niyat anjarag nyulayani kalihan kabatosanipun piyambak.
Namung prêlu kasuwunakên katrangan, punapa kêkancingan wau sampun karêmbag kalihan karaton, salajêngipun prêlu kaèngêtakên, kasagahanipun guprêmèn ingkang sampun kawahyakakên wontên ing rad kawula, kala taun 1918 inggih punika sagah ngajêngakên sarta nyantosakakên adêging karajan Jawi, supados lajêng sagêd madêg pribadi, gandhèngipun kalihan pitakenanipun para warga wontên ing parêpatan apdhèling, punapa tuju wau sampun kaênêrakên mriku, kasagahan punika sampun dipun akêni awrat ing memori pan anwurd, nalika parêpatan (najaarzitting) taun 1929.
Sarèhning sadaya kawontênan punika kenging kagandhèngakên kalihan kasagahan wau, môngka B.K.P.H. Adiwijaya kala taksih dados warga rad kawula ugi sampun anglairakên kritik ingkang landhêp sangêt, kawrat ing Wawasan Umum tanggal kaping 19 Juli 1929 bab kathahing kawontênan ingkang botên cocog kalihan kasagahanipun pamarentah wau, kados ta: bab wontênipun sêtatsêblad [sêtatsêbla...]
[...d] taun 1921 ôngka 566 prakawis pêpilahaning kawula dalêm lan kawulanipun kangjêng guprêmèn, punika botên namung klèntu kemawon, (niet juist) nanging ugi botên apsah (Zelfs niet geldig) salajêngipun pamêdhar sabda anjalèntrèhakên bab sêtatsêblad wau, kalayan adhêdhasar adêg lan babadipun karaton dalêm, gandhèngipun kalihan kasagahanipun pamarentah. Lêlajênganipun pamêdhar sabda manah prêlu manawi Narpawandawa ngrêmbag bab sêsêbutan wau, makatên punika botên saking badhe ngrèmèhakên drajading golongan sanès, utawi badhe pados mênangipun piyambak, nanging namung ambujêng adilipun, samangke canggah kadipatèn kawênangakên ngangge sêsêbutan R.M. punika pamêdhar sabda manah botên wontên pakèwêdipun, nanging kosokwangsulipun, sarèhning canggah kadipatèn punika saminipun warèng dalêm, dados adilipun warèng dalêm ingkang sapunikanipun namung sêsêbutan radèn kemawon, sampun sapantêsipun bilih sapunika ugi kawênangakên ngangge sêsêbutan R.M. utawi R.Aj. Minôngka tutuping
wandawaning nata punika kêdah nyumêrêpi dhatêng ajining saliranipun, inggih punika kêdah ngurbanakên salira kangge mêmayu hayuning praja, awit manawi botên makatên lajêng nama tiwas-tuwas linairakên wontên ing donya dados wandawaning nata, nanging botên nêtêpi kasatriyanipun. Para santana dalêm kêdah luhur budinipun, liripun: sampun ngantos namung mrêlokakên pigunaning salira pribadi, dados punapa kemawon ingkang katindakakên, sagêda katujokakên dhatêng prêluning kawula lan praja.
III. K.R.T.Mr. Wôngsanagara, sakawit anglairakên pangalêmbananipun dhatêng juru sabda, anggènipun nêrangakên bab sêsêbutan wau kalayan gamblang, tur maton, prabot-prabotipun sangkêp. Pancèn sampun têrang bilih kaluhuraning karaton punika botên kenging kasamèkakên lan kadipatèn, nanging ingkang makatên wau botên prêlu kacêthak-cêthakakên, janji sanès tiyang bodho kemawon tamtu mangrêtosipun, lan ugi ngakêni, namung pamanggihipun pamêdhar sabda pancènipun sanès kêkancingan wau ingkang kaduwa, nanging jêjêripun malah wontên ing (Bijblad) bèibladipun, awit ing ngriku isinipun ngêmu raos [rao...]
[...s] nyamèkakên karaton lan kadipatèn, inggih panganggêp sami punika ingkang prêlu dipun icali, pitakènipun pamêdhar sabda, punapa inggih sami ta kaluhuraning kadipatèn punika kalihan karaton, punapa inggih ingkang sinuhun punika sami kalihan pangeran adipati (pangeran mardika) manawi pitakenan wau kajawab, botên sami, sampun samêsthinipun bilih kêkancingan wau kêdah dipun ewahi. Botên anèh manawi Narpawandawa ngrêmbag bab sêsêbutan punika angsal pandakwa nyêbar wiji mêmêngsahan, utawi nuwuhakên pangraos ingkang botên-botên, punika babarpisan botên dipun kajêngakên, malah anggènipun Narpawandawa ngrêmbag bab punika sagêd anjalari padhangipun satunggaling bab ingkang suwaunipun pêtêng, prakawis sêsêbutan R.M. utawi R.Aj. tumrap para warèng dalêm, punika prayoginipun wontêna dhawuh timbalan dalêm. Lêlajênganipun pamêdhar sabda gêtun, dene Sangkara Mudha ing Ngayogya botên saèstu damêl pêpanggihan lan pangrèh Narpawandawa, prêlu ngrêmbag sêsêbutanipun para santana dalêm wau, manawi adêgipun pakêmpalan darah dalêm punika taksih ngadêg piyambak-piyambak, salaminipun inggih botên badhe sae-sae, sanadyan pikajêngipun sae, nanging mêsthi badhe tuwuh sabab-sabab ingkang botên nyênêngakên, amila pangajêng-ajêngipun pamêdhar sabda, sagêda pakêmpalan ingkang tunggil damêl punika lajêng manunggil, pamêdhar sabda sampun rekadaya ngrêmbagi, supados sami rahayu ingkang pinanggih.
IV. R.M. Wiramandaka, wosipun 100% rujuk sangêt bilih para
kaluhuraning budinipun tiyang agung, sanadyan tiyang agung wau sagêd jumênêng sak raja, nanging sabab saking saliranipun punika sanès raja, dados botên karsa jumênêng raja, pamêdhar sabda rujuk para santana dalêm angudi wawênangipun, nanging kêdah ingkang santosa panggalihipun. Kajawi punika prêlu dipun èngêti bilih sampeyan dalêm wau mêmitran lan guprêmèn, kalayan sae, punika para santana kêdah sami ngèngêti, kosokwangsulipun, sampun ngantos dados pirantos ingkang anjalari kapitunaning karaton dalêm. Mênggahing pamanggihipun pamêdhar sabda, wontênipun Mangkunagaran [Mangkunaga...]
[...ran] dados mulya, punika sabab pangagêng dalah saandhahanipun sami sêtya sangêt, angglundhung dhatêng punapa kaparêngipun guprêmèn, wasana tutuping aturipun pamêdhar sabda angajêng-ajêng, supados sadaya sami ingkang pitados kemawon dhatêng adiling Allah.
Satêlasipun para ingkang sami amêdhar sabda, awit saking mupakatipun parêpatan, pangarsa mulya K.R.M.H. Wuryaningrat, paring jawaban dhatêng para ingkang sami mêdhar sabda wau, wosipun kados ing ngandhap punika:
I. Dhatêng pitakènipun R.M. Sasramijaya, punapa sêtatsêblad wau ugi katumrapakên ing karajan Jawi, punika sayêktosipun nyêbal saking jêjêring rêmbag, nanging sanadyan sêtatsêblad wau botên katumrapakên ing karajan Jawi, dados namung tumrap dhatêng bawah utawi kawulanipun guprêmèn kemawon, wosipun rak botên sakeca utawi botên prayogi, jalaran saking botên lêrês.
II. Dhatêng pitakènipun R.M. Sudarya Cakrasiswara, punapa guprêmèn botên sarêmbag rumiyin kalihan sampeyan dalêm ingkang sinuhun, punika sayêktosipun pitakenan ingkang anèh, awit sintên ingkang sumêrêp yèn sêtatsêblad wau sampun karêmbag utawi dèrèng, kajawi sampeyan dalêm ingkang sinuhun piyambak, mila prayoginipun kawangsulan, botên sumêrêp, amung manawi
sêsorahipun wau ngajêngakên usul ingkang radhikal, inggih punika ingkang prêlu punika nyêgah utawi ngicali pikajêngan karaton kasamèkakên kalihan kadipatèn, manawi botên makatên, tamtu ing têmbe wingkingipun tansah tuwuh rêbatan unggul
piyambak, jalaran saking botên narimah ing pandum, tumrapipun jaman samangke umumipun sampun sami kraos botên sênêng, têtiyang jaman sapunika sami botên gurnan nyawang utawi nyumêrêpi tindak makatên punika, dening botên prayogi, amila manawi dipun êmatakên sayêktos, tiyang ingkang rêmên [rê...]
[...mên] gadhah tindak kados makatên wau botên pêntas pantês. gêsang ing jaman sapunika, pantêsipun gêsang kala jaman Kartasura. Mênggahing sayêktosipun tumrap pamarentah ingkang sajati ing wawêngkonipun wontên kawontênan ingkang makatên wau botên rêna, pamarentah wajib nindakakên kaadilan, liripun, nglêrêsakên barang ingkang klèntu utawi botên lêrês, dados beda kalihan wataking kolonial sêtèlsêl kala jaman rumiyin, inggih punika malah rêmên angububi latuning cacongkrahan, cara makatên punika cara ingkang sampun kolot sangêt.
IV. Tumrap dhatêng usulipun R.M.H. Padmawinata, mrayogèkakên namung angglundhung kemawon, punika manawi sampun kalampahan angglundhung inggih badhe kêglundhung-glundhung, wêkasan kacêgur ing jurang, lajêng rampung.
Sasampunipun bab sêsêbutan wau karêmbag sawatawis rame, putusaning parêpatan Narpawandawa katêtêpakên damêl mosi, saha sêrat saos unjuk ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, kanthi turunanipun mosi. Wondene ingkang kapatah dados komisi nata prayogining têtêmbunganipun mosi, inggih punika 1. B.K.P.H. Adiwijaya, 1.2. K.R.T. Mr. Wôngsanagara, 3. R.M.H. Bratadipura.
K.R.T. Mr. Wôngsanagara mitêrangakên, tumrap usulipun sagêda para pakêmpalan santana punika manunggil, kadospundi.
Wangsulanipun pangarsa, usul wau katampèn, sarta ugi badhe kamanah sakecaning tumindakipun. Taksih wontên sambêtipun.
Sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa.
Kula nuwun, sasampunipun wontên tatanan anyar tumrap sêsêbutanipun para darahing aluhur, kawrat sêrat kêkacinganipun kangjêng guprêmèn, katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1936 ôngka 31, saha wêdalipun bangunan pranatan sêsêbutan, [sêsê...]
[...butan,] tumrap para darahing kadipatèn Mangkunagaran, katitimasan kaping 23 Oktobêr 1936 ôngka 28, pangrèh Narpawandawa katêtangi manahipun, lajêng ngèngêti sêrat paturanipun katitimasan kaping 9 Nopèmbêr 1935 ôngka 59/512, sarta kaping 29 Pèbruari 1936 ôngka 10/525 amila nuntên adamêl parêpatan agêng mirunggan, nalika ing dintên Jumungah sontên tanggal kaping 9 April 1937, wontên ing Wuryaningratan, prêlu angrêmbag bab sêsêbutan wau, amargi miturut suraosing sêrat kêkancinganipun kangjêng guprêmèn kasêbut ing nginggil, samangke kaluhuranipun panjênêngan dalêm nata, amung kasamèkakên kalihan para kadipatèn, makatên punika pangrèh Narpawandawa mastani dèrèng lêrês sarta botên sakeca tumrapipun karaton dalêm, amargi wêwaton aluran (babad-babad) saha kawontênan ingkang gumêlar kasumêrêpan ing akathah, botên sagêd kadipatèn punika kasamèkakên kalihan karaton.
Awit saking karampunganipun rêmbag-rêmbag parêpatan agêng mirunggan ing nginggil, Narpawandawa katêtêpakên damêl mosi, ingkang tatêdhakanipun ing têmbung Jawi katur sarêng punika. Wondene bab sêsêbutan ingkang tumrap para putra santana dalêm, kasuwun dipun tata malih sagêdipun salaras kalihan pranatan sêsêbutanipun para darah kadipatèn Mangkunagaran, katitimasan kaping 23 Oktobêr 1936 ôngka 28, kalêbêt indhaking sêsêbutanipun para warèng dalêm, kalilanipun ngangge sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, kados ingkang kawrat sêrat paturanipun pakêmpalan Narpawandawa ing ngajêng, amargi ing bangunan pranatan kadipatèn Mangkunagaran anyar punika, ngewahi adat ingkang sampun-sampun, inggih punika: samangke sêsêbutanipun para putra ingkang saking garwa padmi manawi dèrèng diwasa sinêbut gusti radèn mas utawi gusti radèn ajêng, môngka suwaunipun namung sinêbut bandara radèn mas, utawi bandara radèn ajêng, saha canggah kadipatèn Mangkunagaran ingkang ngajêng amung sêsêbutan radèn, sapunika kaparingan sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu. Mênggah punika salajêngipun konjuk kauningan ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya sasa [sa...]
[...sa] ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, anyumanggakakên saha nyuwun dhawuh.
Nalika tanggal kaping 9 April 1937, pakêmpalan Narpawandawa damêl parêpatan agêng mirunggan, wontên ing Wuryaningratan Surakarta, dipun dhatêngi warga cacah 200, saha para wakilipun sêrat-sêrat kabar.
Sasampunipun anyumêrêpi sêrat kêkancinganipun kangjêng guprêmèn, katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1936 ôngka 31, kawrat ing bèiblad ôngka 13711, tuwin amirêngakên sêsorahipun juru sabda, punapadene amirêngakên rêmbag-rêmbag ing parêpatan.
Amanah: pêpacak ing bèiblad punika namung katumrapakên dhatêng bawah wawêngkonipun kangjêng guprêmèn, dene tumrap wontên ing wawêngkonipun karajan Jawi, namung sagêd katumrapakên dhatêng kawulanipun kangjêng guprêmèn.
Amanah: isining suraosipun pêpacak wau, wontên sawatawis ingkang cêngkah kalihan tatanan ingkang tumindak ing karaton dalêm Surakarta, saha sulaya kalihan panganggêpipun para kawula dalêm.
Amanah: bilih bèiblad ôngka 13711, katumrapakên dhatêng kawulanipun kangjêng guprêmèn ingkang sami dêdunung wontên ing Surakarta, punika bedaning tatanan wau badhe anuwuhakên pakèwêd warni-warni, upaminipun, badhe sagêd wontên kawula dalêm ical wawênangipun ngangge sêsêbutan (radèn mas, radèn, sapanunggilanipun) awit saking anggènipun dados abdinipun kangjêng guprêmèn, makatên ugi sagêd ical sêsêbutanipun, sabab dening pindhah dêdunung wontên ing bawah guprêmenan.
Amanah: manawi bèiblad wau sêpên pêpacak ingkang anata sêsêbutanipun para putra putri dalêm, ingkang adêdalêm wontên ing bawah wawêngkonipun kangjêng guprêmèn, utawi dados abdinipun kangjêng guprêmèn.
Amanah: têtela pikajêngipun bèiblad ôngka: 13711 wau, karajan Jawi sakawan badhe dipun sami, ing môngka miturut wêwaton kina tuwin panganggêpipun ing akathah, jêjêring adêgipun kadipatèn punika pancèn kawon satatar katimbang karajan ingkang kaasta ing panjênêngan dalêm nata, dene anggèning kaot inggil satatar wau kacêtha wontên ing tatanan darah ingkang sampun tumindak salami-laminipun, inggih punika bedanipun sêsêbutaning grad I saha anggèning gradipun darah salajêngipun kaot satatar.
I. Pêpacak ingkang ambeda-bedakakên pancêr jalêr kalihan pancêr èstri kasuwun ewahipun, inggih punika tumrap sêsêbutan radèn, sanadyan saking pancêr èstri ugi kawênangna kados pancêr jalêr run-tumurun tanpa wêwangên, ugêr têdhak turunipun nata ing Surakarta, utawi têdhak turunipun para nata ingkang sampun-sampun.
II. Sêsêbutan radèn mas, kawênangna tumrap têturunan pancêr jalêr, radèn ayu pancêr èstri dumugi grad V saking panjênêngan dalêm nata Surakarta saha para nata ingkang sampun-sampun.
III. Ing bèiblad kasuwun dipun wêwahi tatanan sêsêbutanipun para putra putri dalêm, miturut tatanan ingkang tumindak ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sampun kaanggêp ing ngakathah.
Salajêngipun anamtokakên dhatêng pangrèh Narpawandawa amradinakên mosi punika dhatêng sadaya pangagênging paprentahan, saha sêrat-sêrat kabar supados enggal kasumêrêpan ing ngakathah.
Ingkang badhe kula bèbèr wontên ing côndrawarti ngriki punika satunggaling kawontênan. Ingkang kula manah parlu angsal pangayomanipun Putri Narpawandawa, amargi sintên ta ingkang kawajiban anjunjung darajadipun para wanita, kajawi inggih namung pakêmpalanipun para wanita piyambak. Kula botên pisan-pisan, bêbasan: nglandhêpi carang apapak. Namung lugu murih para wanita wau, angsal pangaji-aji ingkang samêsthinipun. Mênggah têrangipun makatên.
Kirang langkung tigang wulanan ingkang kapêngkêr, wontên satunggaling santana dalêm putri. Ingkang sampun botên sagêd anglajêngakên anggènipun sasemahan. Jalaran saking ingkang jalêr sampun botên purun anêtêpi wajibing bêbrayan.
Nalika samantên, radèn ayu wau lajêng sowan ing pangadilan dalêm sarambi nyuwun rapak supados kapêgatakên kalihan semahipun.
Dhawuhing pangadilan. Radèn ayu wau katêtêpakên ambayar waragad rapak, kathahipun f 5,- gangsal rupiyah, sanadyan sawêg salêbêtipun kakirangan. Saking kêpenginipun badhe mêntas
Satampinipun arta waragad f 5,- pangadilan lajêng namtokakên semahipun, ngadhêp ing surambi dalêm. Parlu dipun paringi sumêrêp bilih ingkang èstri ngaturakên sêrat paturan rapak. Manawi rapak wau katindakakên, ingkang jalêr badhe kapitunan, awit saking kêdah mangsulakên sadaya ingkang dados sêsanggêmaning piyambakipun. Amila dipun prayogèkakên supados mulung saking kajêngipun tiyang jalêr, mêgat semahipun. Wasana ingkang jalêr inggih nyanggêmi kados pamrayogi wau, nanging gadhah panyuwun, mundhutakên pangiwal, kathahipun f 10,-
Radèn ayu wau sanès dintên, dipun tamtokakên ngadhêp ing pangadilan malih, parlu dipun paringi sumêrêp panêdhaning semahipun arta f 10,- sumêrêp pangiwal. Nanging radèn ayu ngaturakên jawaban botên sagêd mituruti, namung ngaturi sêsanggêman, botên badhe ngudi kados ingkang sampun dados prajanjianipun tiyang jalêr, ingkang sampun botên dipun têtêpi, kados ta: tiyang jalêr botên nyukani têdha, wangsulipun sri kawin ingkang kasambut.
Cêkaking rêmbag, pangadilan lajêng maringi sêrat pikudhung, pêgat rukun. Kawrat sêrat dhawuh kaping: ... ôngka ...
Nitik katrangan ing nginggil wau sadaya, saking pamatawis kula jagading wanita, bab salakirabi dumugi talak waris. Pangraos kula taksih kirang pangaosipun (aji), sabab:
I. Sasampunipun R.Aj. wau ambayar waragad rapak f 5,- botên dipun tindakakên rapakipun. Malah lajêng wontên lampah sanès. Ingkang katingal ngayomi dhatêng tiyang jalêr, inggih punika anggènipun pangadilan nyêrêp-nyêrêpakên dhatêng semahipun R.Aj. wau, supados mulung saking kajêngipun piyambak. Kalêksanan R.Aj. angsal sêrat pikudhung nama pêgad rukun.
Manawi pancèn pangadilan parlu nindakakên rêrigên makatên. Parlu punapa kêdah lajêng kadhawuhan ambayar waragad rapak langkung rumiyin.
II. Anggènipun R.Aj. dipun pundhuti sêsanggêman, anggèning botên sagêd ambayar arta pangiwal, saha sampun narimah botên nêdha wangsulipun sri kawin, punapadene narimah botên ngudi têdhanipun, salêbêtipun tiyang jalêr botên nêtêpi wajib. Panindak makatên punika, katingal bilih ingkang wajib ngayomi dhatêng pihak jalêr.
waragad rapak ingkang sampun kaladosakên, kenging kasuwun wangsul. Dhawuhipun botên kenging, amargi wêwatonipun sadaya arta ingkang sampun katur botên sagêd kasuwun wangsul. Manawi makatên arta wau lajêng kasêrêpakên punapa?
Awit saking punika mugi dadosa panggalihanipun Putri Narpawandawa, wasana sumôngga.
Kula punika dados tiyang rêmên nênitèni kanthi panaliti sadaya lêlampahan ing donya, kados ta: lêlampahanipun manungsa, bêbrayan, bôngsa, praja, jaman, tuwin jagad, punapadene kathah pangalaman kula lêlampahan ingkang rungsit-rungsit sarta gawat ingkang kula sandhang, tuwin sakathahing coba ingkang tumanduk dhatêng badan kula, tujunipun sakathahing panandhang sarta coba tuwin kasangsaraning badan sarta manah wau lajêng sagêd kula racut dados piwulang têpa palupi, tuwin kawicaksanan kula, ngantos pindhanipun ing bêbasan Walandi sinêbut Door schade en schande wordt men wijs.
Manawi kula nyumêpinyumêrêpi. satunggaling tiyang ingkang manggih kabêgjan utawi kasangsaran, punika ing dalêm manah lajêng panjang panalusur kula, sabab-sababipun kadospundi dene lajêng sagêd nampèni kamulyan utawi kasangsaran makatên wau. Amargi soka wontên kadadosan mêsthi wontên sabab utawi jalaranipun. Saking kulina kula nênitèni makatên wau ngantos kados-kados sagêd namtokakên sarta sumêrêp, bilih manawi wontên lêlampahan makatên punika têmbenipun mêsthi badhe kadadosan makatên. Kosokwangsulipun, soka wontên kadadosan makatên, tamtu suwaunipun saking makatên.
Awit saking punika paniti priksa kula tumrap asor luhur tuwin bêgja cilakaning anak, punika têtelanipun sabagean agêng jalaranipun saking awon saening tindak tuwin budi pakartining tiyang sêpuhipun. Tandhanipun tumrap tiyang sêpuh ingkang sampun ngrumaosi sêpuhipun, manawi nyumêrêpi anakipun gadhah tindak murang sarak utawi maksiyat, ngantos andadosakên kasangsaran tuwin kanisthanipun, punika tamtu asring kawêdal pangunandikanipun ing dalêm manah: o wong lagi dadi cobaning wong tuwa. Utawi lajêng ngrumaosi bilih tindak-tanduking anak ingkang awon, punika dados piwêlèhipun tiyang sêpuh, bêbasan anak molah bapa kêpradhah, utawi anak punika dados pangiloning tiyang sêpuh.
Sampun pintên kemawon putranipun bôngsa luhur ingkang sae-sae tuwin anakipun tiyang ingkang mulya gêsangipun, nanging têmbenipun lajêng dados papa sangsara, makatên [maka...]
[...tên] wau botên sanès ingkang kathah jalaranipun saking pakartinipun tiyang sêpuh. Kula sumêrêp piyambak satunggaling anakipun tiyang mulya, sae kalakuanipun, sarêng sampun tinilar tiyang sêpuhipun, satunggiling wêktu manggih aral ingkang botên sapintêna sababipun, wasana botên nyana anak wau lajêng nampi patrapan sapudhêndhaning Pangeran ingkang agêng, inggih punika ingkang anjalari andadosakên lan asoring drajad tuwin icaling têdhanipun, cêkakipun lajêng dados papa sangsara. Nanging sarêng kula taliti kula sumêrêp bilih anak wau katranganipun kenging kukum batos saking pandamêling tiyang sêpuh ing nguni, awit tiyang sêpuh wau nadyan mulya nalika gêsangipun gadhah padatan asring rêmên ngèmèhakên tiyang tuwin nyakitakên manahipun tiyang. Anak makatên wau punapa botên nama mêmêlas. Dene botên rumaos dosa lajêng nampèni patrapan ingkang agêng.
Pancèn saking paniti pariksa kula tiyang dosa dhatêng sasaminipun gêsang jalaran tindak amêjahi têdhanipun tiyang utawi nyêrikakên manahipun tiyang, punika satunggaling dosa ingkang sakalangkung agêng, bêbasan tiyang ingkang kasêrikakên manahipun wau ngantos dumugi sakaratil maot taksih kumanthil-kanthil panggrantêsipun, dados cara agaminipun tiyang makatên wau ing benjing dumuginipun ing jaman akirat, tamtu badhe nampèni sapudhêndhaning Pangeran ingkang sakalangkung awrat, utawi anak turunipun ingkang badhe nampèni pituwas.
Enjingipun, nalika plêthèking surya, sasampunipun manêmbah ing dewa, para brahmana wau sami pêpanggihan lan Prabu Dyumatsena, dene ingkang dados wiraosan, botên sanès kajawi amung ngalêmbana kautamènipun Dèwi Sawitri. Nanging anggènipun wiraosan lajêng sami kèndêl, awit kasaru dhatêngipun utusan saking praja Salwa, mawi kadhèrèkakên wadya sakalangkung kathah. Sasampunipun ngurmati para brahmana, saha nêmbah dhatêng Prabu Dyumatsena, utusan enggal matur, bilih mêngsah ingkang sampun ngêndhih kaprabonipun Prabu Dyumatsena, samangke sampun sirna, awit kacidra dening senapatinipun piyambak. Golonging rêmbagipun [rêmbagi...]
[...pun] kawula, isining praja Salwa, nêdya sami anjumênêngakên ratunipun lami. Ucapipun tiyang praja Salwa: nadyan wuta, utawa cacat kang kayangapa bae, Prabu Dyumatsena, kudu kajumênêngake dadi ratune wong praja Salwa manèh. Sasampunipun ngaturakên ucapipun tiyang sanagari, lajêng matur malih: sinuhun, pisowanipun para nayaka, ing panjênênganipun sinuhun, punika wigatos mapag ratunipun, mila ambêkta rata kaprabon, suwawi sinuhun, lajêng kêparênga, wahana rata papagan saking praja Salwa punika, enggaling cariyos, Prabu Dyumatsena lajêng
para lêluhuripun ing nguni. Rikala têtiyang ing praja Salwa, ingkang mapag wau priksa ratunipun katingal taksih rosa, saha wutaning paningal sampun waluya, sangêt suka kanthi ngungun, mila ngantos kêdhèp têsmak pamandêngipun. Sadumugining kadhaton, Prabu Dyumatsena kajumênêngakên, saha Dèwi Sawitri, kalêksanan pêputra satus, dene para putranipun Dèwi Sawitri wau diwasanipun, sami sêngsêm dhumatêng kaprajuritan, kêndêl saha prawira, dados sagêd nyêmbuh kaluhuranipun bôngsa Salwa. Punapadene Prabu Aswapati Nata Madraka ingkang rama Dèwi Sawitri, ugi pêputra satus, mijil saking Dèwi Madawi. Samantên gênging nugrahanipun Dèwi Sawitri, dene sagêd damêl kamulyanipun piyambak, garwa, marasêpuh, tuwin ingkang rama sakalihan ibu.
pasanggrahan Langênarja. Wawêngkon kaondêran dhistrik ing Grogol, kabupatèn kitha Surakarta, nglêbêt capuri kaprênah pêngkêran ing pasanggrahan, wontên sumuripun bur, sampun dangu toyanipun kenging kangge jampi sêsakit, sarta kawontênanipun toya sampun kapriksa dening laburaturiyum ing Batawi, pikantuking papriksan toya wau pancèn kathah campuraning jampi. Punapa malih katrangan saking dhoktêr mratelakakên, toya wau kenging kangge ngusadani:
1. Tiyang ingkang sakit (rematik) | 2. Tiyang ingkang sakit badan kirang kakiyatan (suwak) | 3. Tiyang ingkang sakit maras (siniwên) | 4. Tiyang ingkang sakit kadhas kudhis, tatu-tatu, saha sadaya sakit kulit.
Sarta langkung prayogi malih manawi ingkang sami jêjampi siram wau ngunjuk toyanipun sagêlas alit, utawi kalih sendhok dhahar sadintên.
Amila ing pasanggrahan dalêm Langênarja: sapunika sampun dipun iyasani kamar kangge pasiraman umum, supados paedahipun toya sagêd sumrambah ing ngakathah. Sabên dintên kabikak jam 6 enjing, dumugi jam 6 sontên, sintên ingkang sumêdya siram supados miturut pangaturan tuwin tarip ingkang sampun katamtokakên ing panggenan ngriku.
Karcis kangge siram bôngsa Jawi, dangunipun ½ jam 20 sèn.
Karcis kangge siram bôngsa Jawi kupon isi 10 iji 1 rupiyah 50 sèn.
Karcis kangge siram bôngsa Jawi Sabrang, dangunipun ½ jam: 30 sèn
Karcis kangge siram bôngsa Jawi kupon isi 10 iji: 2 rupiyah.
Karcis namung kangge malêbêt capuri pasiraman: 3 sèn.
Nitipakên montor sarambahan, dangu-dangunipun 6 jam: 10 sèn.
Nitipakên pit montor sarambahan dangu-dangunipun 6 jam: 6 sèn
Nitipakên pit sarambahan dangu-dangunipun 6 jam: 3 sèn.
Pèngêtan parêpatan agêng mirunggan, nalika kaping 9 April 1937 ... kaca 65 | Turunan sêrat paturan ôngka 38/586 bab sêsêbutan ... kaca 70 | Têtêdhakan mosi ... kaca 72 |
bayaranipun bilih adus sumur bur ing Langênarja ... kaca 78 | Pananggalan.
Dipublikasi pada 2010/08/06 oleh Gubug Kang Dicky	Tansah nyobi mangertosi sedoyo pitedah saking urip bebrayan ateges nyobi ngudi salira dumateng kasaean lan kaweningan bathos…..
Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
mirip wtc ngono tah??? wkakakaka
anyar yo jeh !!! apik tenan !!!
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo
Tari Sanghyang inggih punika salah satunggaling jinis teater tradisi ing Bali ingkang dipunsuguhaken ing wujud tari ingkang sipatipun religius lan mliginipun gadhah fungsi minangka tari penolak bala utawi wabah penyakit [1]. Dumugi Sapunika, Tari Sanghyang boten dipunwontenaken namung dados hiburan utawi tontonan kémawon[2]. Tari Sanghyang minangka tari kerauhan (kesurupan) amargi klebetan hyang, roh, bidadari kahyangan, lan kéwan sanésipun ingkang kagungan kekiyatan ngrisak kadosta babi hutan, munyuk, utawi ingkang kagungan kekiyatan ghaib sanésipun.[2].
Tari punika minangka warisan budaya Pra-Hindu ingkang dipunmaksudaken minangka penolak bebaya, inggih punika kanthi mbikak komunikasi spiritual saking warga masyarakat kaliyan alam gaib. Tarian punika dipunbektakaken déning penari putri punapa dene putra kanthi iringan paduan suara kakung lan wanita ingkang nyekaraken tembang-tembang pemujaan. Ing laladan Sukawati-Gianyar, tari punika ugi dipuniringi kanthi Gamelan Palegongan. Ing salebeting tarian punika pesthi wonten tigang unsur wigati, inggih
Jinis-jinis Sanghyang[besut | besut sumber]
Sanghyang Dedari[besut | besut sumber]
Sanghyang Dedari dipuntarikaken déning remaja utawi kenya ingkang taksih resik. Upacara dipunwiwiti ing pura, kanthi prosesi mlampah ing papan acara dipun adani. Penari jumeneng dipuniringi nyanyian lare-lare kakung, lajeng nari tarian ingkang meh sami kaliyan Legong, ananging wonten ing versi mistik. Ewadene mripatipun katutup, anggenipun nari gerakanipun sami sadaya, sinkron lan endah.[4]
Nalika nyanyian mandheg, para penari ingkang boten sadhar malumpat ing bantala. Sawijining pamangku nyadharaken para penari kanthi nglafalaken doa lan percikkan tirta suci. Sabibaripun sadhar, para penari ngraosaken sayah ananging boten mangertosi sampun gerak ingkang kathah anggenipun nari.[4]
Sanghyang Dedari berkembang saking tarian ingkang sipatipun keagamaan dados ritual nyuwun kasarasan lan kamakmuran desa.Tarian punika biasanipun dipuntindakaken saperlu ngusir roh jahat ingkang ngganggu karukunaning para manungsa kanthi wujud penyakit utawi seda. Tarian punika dipunpentasaken nalika dewa-dewa ingkang mandhap ing donya manungsa, dados dhiri penari ingkang krasukan. Tembung Sanghyang ateges dewata dene tembung Dedari punika ateges widadari.[4]
Sanghyang Deling[besut | besut sumber]
Tari Sanghyang Deling dipuntarikaken sepasang kenya ingkang dereng dewasa, tarian punika dipunleberi roh Dewa Wisnu uatwi Dewi Sri ingkang dados pralambang kasuburan. Kanthi srana pang tetuwuhan ingkang dipungantungi kalih boneka ingkang dipunsebut Deling terbat saking godhong lontar. Samsaya kenceng gerakipun deling dados pratandha kekalih penari kasebut sampun krasukan roh, ancasipun [[tari punika saperlu nyenyuwun keselamatan. Tarian punika asalipun saking Desa Kintamani Kabupaten Bangli.[3]
Tari_Sanghyang&oldid=1097345"	Kategori: BudayaTariBaliKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 6 Oktober 2016.
Inggris, ana ana bae. #lho
Jateng Utara:Rembang, pati, demak, kudus,
Kabupatèn Maluku Tengah iku kabupatèn ing Propinsi Maluku, kutha Masohi iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Banda lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 29.153 km² utawa hektar.
Fushimi Inari Taisha?) inggih punika kuil Shinto ingkang mapan wonten ing Fushimi-ku, Kyoto, Jepang. Kuil punika kalebet kuil pusat kagem kirang langkung 40.000 kuil Inari ingkang mulyakaken Inari. Kuil utami (honden) mapan wonten ing kaki Gunung Inari, lan siti kagunganipun kuil punika kalebet gunung kanthi dhuwur 233 meter [1].
Wonten ing kuil punika kamulyakaken Ukanomitama sareng kalihan sisihanipun, Satahiko no Ōkami, Ōmiyanome no ōkami, Tanaka no ōkami, lan Shi no ōkami (
Shi no ōkami?).[2] Inari dipunpitadosi minangka dewa pertanian, saengga kuil punika dipunpitadosi mbeta berkah kagem panen palawija, sukses ing perdagangan bisnis [3], lan kaslametan ing transportasi.
Kuil Fushimi Inari mlebet wonten ing peringkat kuil miturut Jinmyōchō (daftar nama kuil) ingkang terbit sareng kalihan Engishiki. Kejawi punika, kuil punika mapan wonten ing kelompok 7 kuil papan atas saking dhaptar 22 kuil utami (Nijūnisha). Wonten ing sistem dangu peringkat kuil Shinto, kuil punika kalebet salah satunggal saking kampeisha (kuil resmi ingkang dipunparingi dana saking pamaréntah Jepang) [1].
Kuil utami ingkang wonten sapunika kabangun nalika taun 1499 bibar bangungan lawas kobongan nalika kedadosan Perang Ōnin. Aula utami kuil punika déning pamaréntah Jepang dados warisan budaya ingkang wigati. Wiwit saking abad kaping 17, ingkang ngenut kuil Fushimi Inari gadhah tradisi mbanguntorii. Kirang langkung 10.000 torii ingkang larik-larikan wonten ing Gunung Inari kalebet asil saking sumbangan para umat. Ing antawisipun Senbon torii (larikan sewu torii) sampun dados salah satunggaling objek pariwisata [1].
Nalika taun 711, Hata no Iroku nampi dhawuh supados damel kuil kagem sanza (papan mawi tiga Kami) ing Gunung Inari. Miturut literatur Nijūni shaki, tiga Kami kasebut inggih punika Ōmiyame no mikoto, Ukanomitama no mikoto, Sarutahiko no mikami.[2] Kisah ingkang sami ugi kaserat wonten ing cathetan sajarah (fudoki) Provinsi Yamashiro ingkang tasih wonten. Ing bagéyan Jinmyōchō saking Engishiki, nama kuil punika kaserat minangka Inari Jinja Sanza (
Wonten ing taun 1871, adhedhasar sistem derajat kawigatosanipun kuil (Kindai shakaku seido), kuil punika dados kuil resmi (kampeisha), sarta nama kuil kasebut kanthi resmi dipungantos dados Inari Jinja utawi Kampei Taisha Inari Jinja. Bibar Perang Dunia II (1946), kuil punika wonten organisani keagamaan ingkang kedhaptar minangka badan hukum lan kapisah saking Asosiasi Kuil Shinto ingkang afiliasi kalihan Ise Jingu. Nama kuil dipungantos dados Fushimi Inari Taisha lan tasih dipunginakaken dumugi sapunika.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.36, 2 Maret 2016.
Posted by Wirahadi Bali on May 4, 2013
Awit bapa ibu tresno, dateng putro wiwit alit
2. Nyuwun berkah lan pengestu, amrih gesang lestantun
Kebah tresno lan nugroho, saking Gusti Pang’ran mbo
Kiyat kados bapak ibu, penuh kurban lan katresnan
Inggih cariyos Kêbo Landhoh cariyos kina, kawangun dening Radèn Mas Ngabèi Sumahatmaka.
Bale Pustaka, Batawi Sèntrêm."
Panêmbahan ing dhusun Landhoh, ingkang kagungan kalangênan maesa lawung, wacucalipun kangge srananing kaprawiran, kasêbat Maesa Landhoh.
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut bab 11 ing anggêr ingkang kapacak ing sêtatsêblad 1912 No. 600.
tiyang kenging apus makatên wau, ing pasisir sanadyan ing Surakarta ugi. Wêkasan saking pamurinaning parentah, ingkang sade sarat makatên wau têtela ngapusi, lajêng kacêpêng kapatrapan pidana.
Miturut kathahing tiyang ingkang purun tumbas wau, dados sampun cêtha bilih tiyang Jawi taksih ngèsthi kadigdayan saha pitados dhatêng sarana, mila gampil kabalithuk.
Wusana saking kuncaraning pocapan bab dayaning wacucal Maesa Landhoh wau, sanadyan dados awisaning nagari, mêksa taksih kathah ingkang ngupados. Awit saking punika anuwuhakên cipta kula ngudi cacriyosanipun ing kina, kadospundi purwanipun wontên piandêl makatên tuwin maratah dados pangayam-ayaming tiyang dumugi jaman sapunika.
Dumadakan pangèsthi kula ingkang makatên wau kasêmbadan, sagêd angsal sêrat ingkang nyariyosakên Maesa Landhoh wau, asli saking nagari Pathi, amung kuciwanipun sêrat wau
sampun pogog, botên mawi purwaka tuwin sarasilahipun, punapa malih têmbung ukaranipun cara pasisir jaman kina, ingkang kula anggêp kangge jaman sapunika tumrapipun ing Surakarta angodhêngakên. Pramila sasampuning kula sinau (waspaosakên) lajêng kula dhapuk cara Surakarta, têmbungipun karuntutakên uruting cariyosipun, murih damêl sêngsêm saha dhamangipun para maos. Ewadèntên sarèhning kula rumaos sanès paramèng Kawi, saha mardawèng Kakawin, inggih amung sakadaring acubluk kemawon, botên langkung mêmalar sihipun para maos mugi kaparênga anjêmbarakên panggalih paring aksama, manawi karaos panggalih cuwa ing pamaosipun.
Aluranipun nagari Pathi, ing kinanipun winastan nagari Pasantênan, têlênging kitha, ing mangke winastan dhusun Kêmiri, sawetaning kitha Pathi sapunika, cakêt. Wiwitipun dados kitha kala jaman karaton Pajang, kaganjarakên dhatêng Kyai Panjawi, sêsarêngan nagari Mantaram,
nagari Kudus, asring kasêbat nagari Padusan, utawi Pasiraman.
Ingkang môngka purwakaning cariyos dhusun Miyana, kaprênah
Paing tanggal kaping lima | wulan Sapar tumanggape | warsa Jimawalipun | ingkang windu Sancaya kèksi | sinêngkalan kang warsa |
awal lan akir | pinusthi ing wardaya ||
3. mèt sarana utamèng dumadi | karya suka pirênèng sasama | makatên wau antêpe | marma marsudèng kawruh | amêmayu
dènira marsudi | mrih carita lêlakoning kuna | kang tuhu ana kadadèn | tinulad tuladha wus | kuna-kuna prapta
5. ambêg santa paramartèng budi | budayaning sêdya mrih utama | andhap asor ing tanduke | datan kêdah gumunggung |
anèng ngara-ara | rajakaya pangonane | kathah ingkang kadulu | lare angèn maesa sapi | sinambi dêdolanan | lawan rowangipun | kongsi bubaring pangenan | dènnya lungguh Sèh Jangkung nèng ngisor ringin | katungkul kadya
11. dadya katrêm Sèh Jangkung anuli | adhêdhukuh nèng ngriku akarya | wisma lir langgar wangune | môngka salatanipun | dènnya dhukuh wau nèng pinggir | ara-ara pangonan | sinung wastanipun | dhukuh Landhoh praptèng mangkya | duk samana kèh jalma kang tumut panti | katêlah wastanira ||
sawarsa kulinèng têgil | nêdha amung papriman | ing sakadaripun | nulya wangsul lampah kula | Cêngkalsèwu anjujug pangenan sapi | antuk nugrahèng Suksma ||
17. nulya wau mandhuhing tyas mami | têntrêm mungging têpining pangenan | tan ngrasa arip myang luwe | tandya kula dhêdhukuh | anèng ngriku akathah janmi | kang sami tumut wisma | karan ingkang dhukuh | Landhoh nulya karya wisma | wangun masjid môngka ngabêkti ing Widhi | yèn ratri akêkadhar ||
18. mung sawarsa tyas amba anuli | langkung onêng dhatêng ing andika | yèn liyêp kadya nèng ipèn | ing nala langkung ngungun | dadya nuli kesah têtuwi | lamun dika katrêsan |
tan kawarna laminira nuli | Nyai Branjung anêkani nadar | dènira karsa mêmule | amragat mesa wêdhus | miwah kathah ingkang dhatêngi | janma suruhanira | sidhêkahnya langkung | dènira karya panadar | wong Miyana kawratan sadaya sami | kalangkung sukanira ||
23. ing antara sawarsa winilis | antukira Ki Sèh Jangkung nulya | pamitan maring kadange | lamun arsa gêguru | marang Kudus ingkang pinusthi |
Ngampèl- | Gadhing ingkang misuwur | Sunan Kudus ingkang linuwih | parampara ing Dêmak | prênah ipe prabu | tumêrahing [tu...]
[...mêrahing] putra wayah | mung sinêbut Pangeran Kudus nagari | maksih nêdhêng taruna ||
1. Ki Sèh Jangkung praptèng ngarsa | sadhepok dènira
miwah wismanta ing ngêndi | baya ana ingkang sinêdya ing karsa ||
2. Sèh Jangkung alon turira | mabukuh sarwi wotsari | pukulun dangu kawula | saking dhusun Landhoh gusti | pun Jangkung ingkang nami | lamun wontên kasdu nyêbut | marma
sampun cumaos ing ngarsi | gya pinêcah ing jêro anèng badhèrnya ||
9. Pangeran Kudus saksana | sêmu rêngu muwus wêngis | mangkana andikanira | hèh jêbèng
punika sadat kawula | ingkang pinêntog ing kapti | pangeran ngandika ris | dudu sadat kang kadyèku | sadat loro
duk alit amba wus pana | dununging sadat puniki | amba tan ngudi malih | sadat kang amung
iya marang jênêng ingwang | barang ciptanira dadi | arsangguru mring mami | kalairan bae iku | apa kang dèn gurokna | wong iki bakal ngungkuli | marang ingwang ya bêcik ingsun tundhunga ||
13. Pangeran Kudus ngandika | jêbèng Landhoh sira iki | ingsun durung bisa mêjang | ya sira muliha dhingin | yèn wus pinaring osik | sira balia mring Kudus | Sèh Jangkung aturira | inggih sandika jêng kyai | Ki Sèh Jangkung apamit lèngsèr sing ngarsa ||
14. mangkana osiking nalar | Sèh Jangkung tan arsa mulih | sarêng dalu
dening wong kathah | saking ing Kudus nagari | mantri-mantri prajurit | bubar dènira ambujung | anulya kur-ungkuran | wong Kudus pan samya mulih | Ki Sèh Jangkung lèrèh anèng dhusun Gêbang ||
24. wus rêsik sariranira | duk kungkum nèng jroning kali | ing dhusun Klithèh samana | praptanirèng Gêbang dèsi | kapêthuk wong lumaris | bêkta lêgèn anèng bumbung | Sèh
anèng sabin kewala | tiyang bogor ngucap aris | lah ta adhi kampira wisma kawula ||
26. Sèh Jangkung wangsulanira | langkung ing panrima mami | dika ngampirkên kawula | ananging wêktu puniki | kawula dèrèng kenging | angaup ngisoring payu | umanjing jroning wisma | bokmanawi dintên wingking | lamun dika anglarah mring badan kula ||
27. yèn wontên dhusun kang nama | inggih Landhoh pondhok mami | ing
28. Sèh Jangkung ing wuwusira | yèn dika inggih gadhahi | krambil kalih ingkang tuwa | pikantuka sampun garing | wontên damêle ugi | saksana Ki Praya wau | gadhahi badhe cikal | kathahipun
anulya ungkur-ungkuran | Sèh Jangkung gya maring tasik | ambyur sagantên nuli | kanthi krambil kalih wau | kinarya têtunggangan | ginandhèng kumambang warih | Ki Sèh Jangkung kentir saparaning ombak ||
30. pan sampun datan rumasa | yèn wontên
krambile kalih | umulat bathang maesa | nulya lumêbu jro jisim | anèng jro bathang kongsi | kawan dasa arinipun | bathang ruwat gya mêdal | ambyur malih maring tasik | nora pisah krambil loro tinunggangan ||
32. lamun kasêntor sing wetan | mangulon kentir ing warih | kumambang kadya sêsarah | yèn saking lèr ingkang angin | mangidul dènnya kentir | sawarsa ing laminipun | samana kentirira | praptèng Palembang anggisik | nulya mêntas Sèh Jangkung nyangking krambilnya ||
malbèng ing jumblêng ingkang jinujug | tigang wulan laminira | tan ana ingkang udani ||
dene kathah abdine kang ngêmasi | kalangkung rudahing kalbu | atajin dhahar nendra | dyan warnanên enjang
sadaya | ingkang wantêr prajurit laju lumêbu | jumblêngnya sigra pinriksa | tuhu katon ingkang janmi ||
sultan angrêrêpa aturipun | dhuh gusti lamun marêngna | sampun angukumi pati ||
nyaguhi dadi dhêdhukun | nambani ing wadyaningwang | kabèh ingkang nandhang sakit ||
13. yèn sira maluyakêna | nora sida sira sun ukum pati | Sèh Jangkung alon turipun | sagah dèrèng kantênan | bokmanawi katrimah dening Hyang Agung | parentahing kang kawasa | mangke dalu dèn [dè...]
14. jêng sultan kondur jro pura | pra punggawa wus samya bubar sami | warnanên ing dalunipun | Sèh Jangkung andêdonga | anênuwun ing Gusti kang Maha Luhung | asalat kalih rakangat | katrimah dening Hyang Widhi ||
15. sadaya tiyang kang lara | enjangira waluya kadya nguni | nagari miwah ing dhusun | samya mulya sadaya | kangjêng sultan arêna panggalihipun | nalika tampi plapuran |
ing mêngko karsaningsun | Sèh Jangkung ingsun ganjar | lir punagi sapa maluyakna tuhu | lêlarane prajaningwang | pasthi ingsun ganjar putri ||
17. miwah saparo nagara | ing saiki muga sira tampani | Sèh Jangkung nuhun turipun | sumôngga karsa nata | cêkakipun caritanira ing dangu | Sèh Jangkung nulya tinriman | dhaup
sasampunira ginênah | Ki Sèh Jangkung anèng Palembang nagri | sataun ing laminipun | tan eca jroning driya | sabab dene dèrèng dugi lampahipun | sanadyan jumênêng sultan | pan dèrèng eca ing galih ||
20. warnanên ing dalunira | amarêngi nuju ing têngah wêngi | dyan lolos wau Sèh Jangkung | datan [da...]
[...tan] pamitan garwa | mung anggugu ing sêdya lan ciptanipun | dadya ambyur ing samodra | mung nunggang krambil kêkalih ||
21. tan kantênan tujunira | anut
23. kawuwusa kang tinilar | garwanira Sèh Jangkung anggarbini | wus prapta ing
Sultan Plembang kang winuwus | mangsuli ingkang ngalaya | Sèh Jangkung
3. wong iku dèn timbalana | kinèn nambani wong sakit | amasthi bisa waluya | nanging yèn wus bisa bêcik | anakmu wadon iki | tarimakna ing wong
ngupados kang mindha druwis | uluk salam tumuli | ingga ambal kaping têlu | Sèh Jangkung pan katingal | gandhèk matur sarwi taklim | dhuh ki sanak kawula apan dinuta ||
Jangkung gya lumampah | gandhèk sakawan umiring | tan kawanakawarna. sampun praptèng
gisik ngriku | lan sintên ingkang nama | miwah ing pundi pêpanti | lan malihe punapa ingkang sinêdya ||
8. Sèh Jangkung nauri sabda | anèng gisik sampun lami | Sèh Jangkung nami kawula | Miyana ing wisma mami | bawah nagari Pathi | dene pikajêngan ulun | anut
mangkin | inggih badhe angrêsaya | abdi kula kathah sakit | jêngandika jampèni | ilapate wau dalu | adhi kang
nyuwun toya mangkok pêthak | jêng sultan dhawuh angambil | tan dangu wus lumadi | minantran dening Sèh Jangkung | nulya wangsul katuran | ingombèkna tiyang sakit | ri saksana sinungkên tiyang kang lara ||
11. ingombèn mung sacêgukan | tiyang sakit sanagari | kawratan sami
dipun timbali | tan dangu wus praptèng ngarsa | nulya sultan ngandika ris | pangulu sira nuli | ningkahêna putraningsun | Pandhanarum Ni Rara | lan Sèh Jangkung
warnanên Sèh Jangkung ika | krambile
kalih winarni | ingkang wus môngka tunggangan | nalika ngambang jaladri | krambil ingkang satunggil | kinarya ingkang bêbêruk | ingkang satunggalira | kinarya bathok anênggih | lamun bukti bêbathok kinarya ajang ||
18. bêruk môngka pangunjukan | dhatêng Sèh Jangkung lan siwi | nêngêna ingkang carita |
aji | katura paduka nata | kaping kalih atur uning | kalamun ing ari mangkya | rayi paduka sang aji ||
6. kalangkung sungkawanipun | karantên Bantên nagari | wontên angadêg karaman | wus agêng ingkang
maruta | pawarta katub ing angin | lamun paduka darbea | putra mantu langkung sakti ||
adhuh adhi kadipundi | rasaning driya andika | lamun kaparêng nanggapi | utawa têtulung sanak | karya ayuning nagari ||
13. Sèh Jangkung nèng ngarsanipun | dupi tinantun ing kapti | dening rama marsêpuhnya | andhêku umatur aris | amung [a...]
[...mung] sumôngga kawula | sadrêmi nglampahi tuding ||
14. bara-bara bêgjanipun | saking sihira Hyang Widhi | maring ri paduka nata | ing
15. alêga suka ing kalbu | dadya angandika malih | prayogi adhi sarênga | wangsuling gandhèk puniki |
Bantên sigra lampahipun | anjujug wau unggyaning | karaman dènira mapan | samêkta dènnyarsa ngungsir | marang
kisma | katungka Sèh Jangkung prapti ||
35. angunus ing pêdhangipun | maca slawat lawan dhikir | he Allah ingkang kawasa | sun
38. saking turing dutanipun | kang saking Crêbon nagari | lamun Sèh
42. têtêlukan kramanipun | lawan wadya saking nagri | tinanggapan lênggahira | satata
datan rumaos sayêkti | kawula akarya potang | maring paduka sang aji | kranalah darmi kawula | nugrahanira Hyang Widhi ||
46. kagungan paduka tuhu | ingkang antuk sihing Widhi | badan kawula sumôngga | sarana amung ing lair | pan sadaya karsa Allah | bêgja cilakaning janmi ||
47. jêng sultan suka kalangkung | myarsa aturirèng siwi | Sèh
Jangkung ingkang mangkana | marmanggung pinundhi-pundhi | sinuba-suba sunggata | miwah nulya dèn guroni ||
48. kawarna ing laminipun | Sèh Jangkung nèng Bantên nagri | sangang wulan
marga | samana lampahnya prapti | anèng Cirêbon nagara | wus panggih lawan sang aji ||
51. sadaya solah tinutur | purwa wasananing
1. ya ta wau kang winilis | antarane tan winarna | nênggih Sèh Jangkung garwane | Pandhanarum ingkang
ing gêrahe | Sèh Jangkung ruditèng driya | amung pasrah Hyang Suksma | mangkana
Jangkung dahat prihatin | ketang sihira mring putra | dene tinilar ibune | ayuswa pitulas wulan | Dyan Mukmin duk samana | dèrèng èngêt maring ibu | duk tinilar ing sedanya ||
6. samana wau Dyan Mukmin | pinundhut marang kang eyang | sinung sakawan êmbane | jalu
pamit mring marsêpuh | ing dalu sigra wisata ||
9. madya ratri dènira nis | Sèh Jangkung anut ing karsa | angon krêjating osike | tan ana ingkang
12. mung sèndhèn wrêksa yèn ratri | lamun siyang nambut karya | amung sawarsa lamine | datan dhahar myang anendra | èngêt ciptaning driya | inggih amung putranipun | kalisa saking lêlara ||
13. enggala agêng tumuli | winantu panjang kang yuswa | nulya nusul mring dhukuhe | makatên limrahing janma | kanggonan ing sihira | gumantung
Jangkung ing wardaya | nulya karya masjitipun | ya mung môngka pasalatan ||
15. akathah tiyang dhatêngi | ingkang sami tumut wisma | wus arja padhukuhane | nanging Sèh Jangkung ing driya | dèrèng marêm samana | sumêdya arsa anglangut | mangetan ing lampahira ||
16. praptèng kidul kilèn nagri | Mataram nulya akarya | cêlak gisik dhukuhane | sinung aran Landhoh uga | kathah janma kang prapta | samya tumut anèng ngriku | wus arja wau kang desa ||
17. mung antara kalih warsi | Sèh Jangkung nulya umentar | arsa
umarêk ngarsa sang prabu | umatur sasolahira ||
34. dhuh gusti amba tinuding | nimbali kang mangun tapa | anèng Logung pawanane | sampun
manawa | ana manèh dhawuh ingsun | ing karyanira ing benjang ||
37. jêng sultan kondur ring puri | kang seba bubar sadaya | samya mantuk mring wismane | mangsuli wau kang tapa | Sèh Jangkung anèng rawa | ki gandhèk
angkarane | tan mangarti lamun donya | tan langgêng ananira | pamardinira ing kawruh | tan liya mèt kang sanyata ||
ing nala mêlang-mêlang | yèn kalirên wadhukipun | lali sihira Hyang Suksma ||
43. kang kawasa wus mikani | sambadaning gêsangira |
patihe | hèh patih sira mangkata | pribadi mawa bala | cêkêlên wong kumalungkung | anèng wana ngrawa Krapyak ||
52. sandika aturing patih | wotsari lèngsèr undurnya | sigra matah nayakane | prajurit pilihanira | kinèn sami siyaga | anganthi bupati têlu | kang totos ing yudanira ||
53. wus winartan kang wigati | dinuta mring
kawarna ing marga | dupi prapta prênahnya | ing wana Krapyak jumujug | ing Logung rawa winarna ||
55. Sèh Jangkung osik ing galih | bêcik apa lumawana | marang ratu kuwasane | prayoga nut raganingwang | bêja cilakèng badan | mung Allah kang Maha Agung | kang paring sadayanira ||
56. ngiras ingsun arsa uning | maring ratu ing Mataram | manawa dadi bêcike | jêng sultan ing suwurira | ratu
miyarsakake | ing wartane pakênira | lêlangên anèng wana | masesa sato wana gung | tuhu palaling Hyang Suksma ||
60. mring pakênira sayêkti | marmanira
ing ngalam kabèh | datan pisan amêngkanga | badan amung sapala | yèn puguh karsaning ratu | dosa ing Allah Tangala ||
margane | ing marga datan winarna | mangkana dupi prapta | anèng praja ing Mantarum | anjujug nèng kapatihan ||
ana ing kapatihane | bujana miwah ndrawina | sarimpi lan bêdhaya | pra punggawa samya tayub | kanthi ascaryaning driya ||
1. Sèh Jangkung pikramanipun | lawan Dyah Rêtna Jinoli | kalangkung sinuba-suba | bujanane amênuhi | siyang dalu gung kasukan | tandhaknya
galih | atut rukun sakalihan | sang nata suka ing galih ||
8. wêwah sihira sang prabu | dhatêng Sèh Jangkung ing galih | kinadang-kadang satata | Sèh Jangkung makatên ugi | sumungkêmira ing nata | anrus tanpa walangati ||
9. tigang wulan laminipun | yèn malêm Sukra sang aji | nimbali para ngulama | Sèh Jangkung ingkang piniji | ambawani ing rêrasan | rasaning ngèlmu sajati ||
10. urip nèng dunya satuhu | kongsi wêkasaning mati | ywa kongsi samar pamawas | waspada ing lair batin | rahayu ing kene kana |
11. wèsthi mrih utamanipun | utamèng donya lan akir | tan was-uwas jroning nala | nalika mancat alalis | lalis nir kabating tingal | tingal kang waspadèng
13. pun kakang prentah sadarum | môngsa boronga puniki | dadosa andêl
pakaryan | karya ingkang mamrih sukci ||
17. punika atur pun ulun | yèn jêng sultan amarêngi | wontên panuwun kawula | dhusun kang ulun dhodhoki | pan salawe kathahira | amba nuwun ing jêng gusti ||
18. dhusun Landhoh ingkang catur | amba suwun ing jêng gusti | wontên malih tunggilira | Miyana keringan nênggih | pitunipun Pajenggotan | wolu dhusun
salawe kanthinya | kakang Jangkung kang darbèni ||
24. sampun dadya lênggahipun | tumurun mring
malihipun | bilih parêng karsa aji | amung ing turun kawula | jêng sultan paringa idi | sagêd dipun ngidènana | kamirahan paduka ji ||
26. lêstantunipun tinunggu | dadya têdhane salami | wau salangkung kang desa | sakadaripun pribadi | tuwuka kang dipun têdha | sandhang
gumluntunging jisimira | tan wurung pinêndhêm [pinêndhê...]
28. bosok nèng siti wus ajur | rohira datan katawis | kajawi kang
pasisir | kabèh padha èstokêna | dene waktu dina iki | kakang Jangkung ingsun angkat | nama panêmbahan iki ||
32. sarta ing saturunipun | tumêka putune ugi | anama radèn
35. Iman Sapingi kang tutur | yèn badhe nêkani mriki | sarta mawi bêkta bala | arsa ambêdhah Mantawis | marma karsèng sun ing mangkya | arsa prapta andhingini ||
36. Sèh Jangkung ing aturipun | sampun gusti walanggalih | yèn Raja Ngêrum [Ngêru...]
[...m] kewala | kula sagah bantah ngèlmi | inggih pundi kang kasoran | amasthi kaukum pati ||
37. yèn ngabên digjayanipun | paduka tan kirang sakti | yèn
40. tyasira langkung sumungku | labuh têkèng baya pati | kinathik maring sang nata | kinanthi anranging wèsthi | lara
44. wus caos wau Sèh Jangkung | sigra budhalira kalih | umêsat marang ing Mêkah | datan
gita-gita | umarêk prapta ing ngriki ||
46. minta pawarta saèstu | punapa Ngêrum Sang Aji | arsa ambêdhah mring Jawa | manah kula langkung watir |
48. Sultan Agung aturipun | lamun makatên prayogi | kula manggihi jêng raja | supadya
Jangkung bêkta têlik | jêng sultan anêpang walang | Sèh Jangkung ingkang bêktani | anuju raja pinarak | ing Ngêrum pêpêkan sami ||
51. punggawa aglar supênuh | Jêng Raja Ngêrum mriksani | maring kalih mindha warna | kadi druwis angupadi | mêncak walang katingalan | dening ing Ngêrum Sang Aji ||
52. tyasira asmu kayungyun | sarwi ngunandikèng galih | wong loro iku ta baya | dudu wong Ngêrum katawis | busana miwah warnanya | ngupaya apa wong kalih ||
53. Jêng Raja Ngêrum gya dhawuh | marang risang kyana patih | hèh patih ingsun [ing...]
utusan aglis | animbali wau wong kalihnya | amatah karo mantrine | samana sampun pangguh | duta nata wau wong kalih | gya sami lumaksana | wus umarêk ngayun | anèng ngabyantara nata | Sultan Agung miwah Sèh Jangkung wus prapti | ana ing
sinêndhal patihe | ingajak jajar lungguh | sampun sami lênggah kêkalih | anèng ngarsa narendra | wau raja ing
Jawa | ing Mataram nagarane | ing karya mung aluru | mêncak walang ingkang prayogi | kinarya pakan gêmak | gih kagunganipun | Sultan Agung ing Mantaram | môngka loloh paksi puyuh tanah Jawi | kagunganing narendra ||
4. sampun têlas walang tanah Jawi | kangge loloh puyuhe jêng sultan | marmamba prapta ing mangke | ing ngriki angaluru | nagri tuwan inggih manawi | maksih kathah kang walang | ingkang agêng bandhut | Raja Ngêrum angandika | wayah apa gonmu mlaku pirang sasi | tumêka prajaningwang ||
5. Sultan Agung gya umatur aris | wau enjang gwan kula lumampah | wanci makatên [makatê...]
[...n] praptane | kados
ngandika malih | Sultan Agung Mantaram | iku amisuwur | sapira ing dêdêgira | apa dhuwur apa gêdhe apa cilik | dene bangêt kuwasa ||
6. iya bakal manira lurugi | patih ingsun ingkang ingsun duta | besuk sasi ngarêp kiye | patih bakal lumaku | gawa bala lawan prajurit | marma kinèn sadhiya | bètèng ingkang dhuwur | sarta manèh gapuranya | prajurite aja kongsi nguciwani | mungsuh lan
galih | nadyan dipun kêrigna | prajurit ing Ngêrum | ngêbakana tanah Jawa | gusti kula Sultan Agung datan ngungsi | baya mandar
baboning nagri | mendah gènira bingah | kathah saguhipun | sampun lama datan aprang | pra bupati sakathahe tanah Jawi | suyut ajrih mring sultan ||
9. sampun mungsuh kalih gusti mami | dawêg bantaha kalawan kawula |Lebih satu suku kata: dawêg bantaha klawan kawula. sampun raja age-age | nungkulkên ing Mantarum | inggih kula lamun kajodhi | angabên kadigdayan | kalayan sang prabu | nadyan kula amung rencang | Sultan Agung sampun prêcaya mring mami | ruwêt rêntênging praja ||
inggih sami kalayan kawula | tan wontên wau kacèke | tan andhap datan dhuwur | botên
Jangkung | sigra kinèndêlan | wus lêrêm kang niba tangi | raja patih marêk arsa nguswa pada ||
9. Sultan Agung enggal nyandhak astanipun | gya sami salaman | jêng raja gya ngacarani | manjing pura sang kalih akanthèn asta ||
10. Ki Sèh Jangkung kinanthi ing astanipun | lawan kyana
12. Sultan Agung nauri sabdanya arum | inggih kula Sultan | Agung ing nagri Mantawis | ingkang dhèrèk punika ipe kawula ||
13. prênah sêpuh namanipun Ki Sèh Jangkung | nulya kinèn lênggah | jajar pinarak ing kursi | Raja Ngêrum manthuk-manthuk aturira ||
14. yèn kadyèku tan siyos ulun anglurug | dene sampun panggya | lawan paduka nèng ngriki | nuwun tobat nungkul dhatêng ing paduka ||
15. anak putu sampun ngantos kamipurun | têdhaknya jêng sultan | aturnya [a...]
[...turnya] jêng sultan aris | angamini kawula wau pratignya ||
16. kang dhumawuh saking sihira sang prabu | mung panuwun kula | datan kumêdah mêngkoni | praja tuwan awèta dados pamitran ||
17. malihipun manawi karsa panuju | mung nuwun kawula | lamun wontên tiyang khaji | maring Mêkah juwarah saking Ngajawa ||
18. ingkang sangu katêlasan anèng purug | jêng raja
nganthuki | bidhalipun mêsat marang Mêkah samya ||
22. pan wus pangguh para imam ingkang catur | wêwarta solahnya | miwiti praptèng mêkasi | yèn ing mangkya Raja Rum sampun prasêtya ||
inggih sagah | sakèh janma ingkang mriki | kêkurangan sangune tambangan marga ||
27. kaji sagung jêr purun asung awêruh | para imam samya | kawasa andhêdhawuhi | mring wong Mêkah suka sangu sakadarnya ||
28. marmanipun jêng sultan ywa rangu-rangu | sumêlang ing driya | sagunging wong munggah kaji | datan kongsi
liyan mung jêng sultan pribadi pungkur | ngungkuli pra wayah | buyut canggah ingkang wuri | badhe têmah tanah Jawa kathetheran ||
wontên sitine kang suci | kadi ngriki dèrèng wuninga jêng sultan ||
36. êlèripun rêdi gamping siti mungkur | nênggih Girilaya | prayogi dipun priksani |
lamun wangi gandane wau kang lêmah ||
37. tandhanipun siti kubur kang pakantuk | nèng pucaking arga | sitine lêmbat awangi | gih punika kang
salèring gunung gamping | tinupiksa sitinipun | inggih lêrês anggônda | arum wangi angambar apindha ratus | Sèh Jangkung matur jêng sultan | kadi lêrês ingkang siti ||
3. ardi punika anggônda | arum ngambar saèstu aprayogi | lamun kinaryaa kubur | tan sisip sabdanira | Kyai Imam Sapingi pituduhipun | jêng sultan lêga galihnya | nênggih wau ing Magiri ||
anèng sumbêr toyanira langkung agung | jêng sultan luwih kawasa | angudi ilining warih ||
5. sagêda munggah mring arga | praptèng pucak minôngka anoyani | ngubêngi wau kang gunung | samana kangjêng sultan | kawanguran dening lare angèn
rêrasan | lan rowange mangkana dènira ngling | apa bisa amandhuwur | toya saking ing ngandhap | jaman apa ana banyu bisa nungsung | milia munggah ing arga | kaya karêpe wong iki ||
7. Sultan Agung nulya salat | rong rakangat nyênyuwun mring Hyang Widhi | kalayan wau Sèh Jangkung | pan inggih dhèrèk salat | kajat jati nênuwun marang Hyang Agung | gustiku Allah Tangala | sagêda anambadani ||
8. asangêt wirang kawula | pan cineda dening raryangèn sami | mangkana panuwunipun | katrima kalihira | Ki Sèh Jangkung anggarit lawan cisipun | munggah tinurut ing toya | rumangsang minggah ing ardi ||
9. Sultan Agung anèng sêndhang | lir anyêbul kang toya mrih umili | anurut garis Sèh Jangkung | toya kêmrawak
margi mènèk lampahira | punika purwaning nguni ||
anèng ngriki dene tumut bakalipun | Sèh Jangkung alon turira | siti Landhoh kula pilih ||
12. sanadyan praptèng pralaya | dhusun Landhoh ingkang amba rêmêni | baya ngriku tapêlipun |
nalika ananira | asal siti bêbuka ing purwanipun | botên kenging ngowah-owah | punapa asaling lami ||
13. Sultan Agung andikanya | gih sumôngga karsa kakang pribadi | rare angon kathahipun | watawis kalih dasa | samya gujêng ting cêkakak wuwusipun | kakèkne tan kênèng ngina | bisa nungsungêna warih ||§ Purwanipun sumbêr ing Bêngkung (mirsanana Babad Alit, Imagiri).
14. lare angon sami kesah | Sultan Agung nulya kondur Mantawis | sakêdhap pan sampun rawuh | pinêthuk ingkang garwa | Ki Sèh Jangkung ingkang garwa ugi mêthuk | anulya samya pinarak | kang garwa sultan ngabêkti ||
15. sarwi matur awotsêkar | dene lami tindak paduka gusti | kantos wontên pitung dalu | Sultan Agung
maring patih | ingsun mungsuh rajanipun | samya ijèn kewala | Raja Ngêrum ing mêngko pan uwus nungkul | yèn ta ingsun nglilanana | nulya seba ing Mantawis ||
17. dadi ingsun tanpa ngrasa | Raja Ngêrum babone para aji | anane janma sadarum | ing Ngêrum bibitira | dadi ingsun nalar ingkang tanpa kusur | nora wurung nêmu halat | kasiku marang Hyang Widhi ||
1. kangjêng sultan nulya mrih mêmanis | manjing pura bibar kang sumewa | Sèh Jangkung mring pondhokane |
kunêng wau winuwus | Ki Sèh Jangkung rêmbagan nuli | kalawan ingkang garwa | tinantun ing
wus ana sangang sasine | awakku kongsi lêmu | esuk-esuk tan nyambut kardi | anggung sinuba-suba | sabên dinanipun | mring arimu kangjêng
apa sakadaripun | pan ngaurip aywa amelik | marang ing kasugihan | lwih sinandhang iku | cukupa ingkang pinangan | aywa kongsi utang sêlang jroning urip | aja tindak bêlasar ||
4. yèn wong sugih ing donya puniki | akèh lali mring Pangeranira | iya kibir pangucape | têtela dhawuhipun | Kangjêng
apa mèlu mulih marang ingwang | apa kari anèng kene | kang rayi alon matur | inggih èstu tut wingking laki | dhatêng pundi purugnya | datan arsa kantun | kawula dhèrèk kewala | wus masthine wanodya tumut ing laki | nglakoni prentahira ||
[...kang] raka anauri aris | yèn mangkono lêga tyas manira | gonku arsa pamitane | Jêng Gusti Sultan Agung | kunêng dalu wuwusên enjing | Sèh Jangkung lan kang garwa | sowan jro kadhatun | jêng sultan nuju
sampun lênggah saha aprênata | kaprênah anèng keringe | Sèh Jangkung alon matur | kangjêng sultan bilih marêngi | karsa paduka nata | kawula anuwun | pamit mantuk ing Miyana | sampun lami gèn kula wontên ing ngriki | sangang wulan laminya ||
8. ingkang bakyu Dyah Rêtna Jinoli | kêdah tumut saantuk kawula | tan purun katilar dhewe | jêng sultan gujêngipun | sarwi angling anèh puniki | wontêne palakrama | yêkti
tiyang pikul | kathahipun kawan dasa | gunggungipun pakathik ingkang umiring | satus sakawan
kathahira | êmbanipun sakawan lan para nyai | pandhe mranggi lan tandhak ||
11. kalih dasa rêmbatan kang mawi | bêkakase kakang bok sadaya | kajawi gôngsa wayange | kalawan kothakipun | wus sadhiya anèng ing ngarsi | mantrinipun sadasa | numpak kudanipun | gunggung kuda kawan dasa | Ki Sèh Jangkung
inggih wontên mung marga lit |Kurang satu suku kata: inggih wontên mung marga alit. kathah simpanganira | ingkang karya bingung | begalan
sukanirèng galih | lajêng kraos ing driya ||
20. wau lêmbu ingkang dèn titihi | dènnya dheprok saking sayahira | mangkya katêlah namane | kang dhusun jajar wau | amèngêti wisma [wi...]
[...sma] kang kèksi | nênggih sakèh punggawa |
bêthak uwos sangunira | saking Mataram kathahe | wolulas dhacin wau | ulam dhèndhèng manjangan garing |
dhawuh babar ringgit | dhalang saking nagari Mataram | dèn anyari caritane | dhawuh lampahanipun | Kurupati dènira rabi | tiyang nonton akathah | jalu èstri wau | rare miwah ingkang tuwa | kaki-kaki
tatag trangginas patut | yèn mayang Sang Parta jêmparing | Gurisa têmbangira | kathah èstri kenyut | ingkang kêdhik sêbutira | lajêng katut anggêndèr wontên ing wingking | saking sênênging driya ||
24. ya ta wau mantri ing Mantawis | pitung dina dènnya rèrèn samya | dèrèng rinilan wangsule | marmanya sikêpipun | dèn karsakna anambut kardi | adamêl wisma anyar | tuwin langgaripun | kang kinarya
ulih ingsun | padha slamêta nèng marga | radèn ayu paring sangu para mantri | nyaringgit
dhatêng êmbanipun | ringgit satus kawan dasa | dèn bayarkên sikêp kang saking Mantawis | sampun radin sadaya ||
27. sigra budhal mantri ing Mantawis | ingkang numpak kuda kawan dasa | rumiyin wau lampahe |
pondhoke | wontên wisma kadulu | jajar tiga kang dèn lêbêti | kawrat tiyang sadaya | kang saking Matarum | dalunipun raringgitan | dhalangipun inggih kang saking ing ngriki | kang miyat langkung kathah ||
31. mila amba kantos kandhêg lami | dipun sraya ing raka paduka | mantri tiyang sadayane | kinarsakakên bantu | amêwahi griya ing jawi | pondhokan tamunira | karya langgaripun | kinarya kang pasalatan | mung punika atur kawula jêng gusti | sampun kawrat sadaya ||
32. wontên malih amba dèn sangoni | tiyang sikêp pakathik sadaya | tiyang juga
Wayana Widagda | juru gêdhong ing lungguhe | kinèn amundhut gupuh | ing busana kang para mantri | sadasa kathahira | pangadêganipun | gya cumaos anèng ngarsa | nulya dhawuh kinèn maringkên pra mantri | sadaya wus warata ||
34. ingkang prapta saking dènnya ngiring | Kangbok Ayu Jinoli Sang Rêtna | wus katrima ing lakune | padatan Sultan Agung | lamun wontên kang antuk kardi | karya lêganing driya | ginanjar wus tamtu | lêgawa kêkucahira | datan arsa sugih ing donya puniki | mung wadya piniara ||
kawuwusa kang dhêdhepok anyar | ing kawitan wêkasane | salamine dhêdhukuh | Ki Sèh Jangkung saking Mantawis | kasêbut panêmbahan | samana misuwur | tiyang kathah mônca desa | dadya kathah ingkang
kang pinucung panêmbahan laminipun | pan sampun sawarsa | nèng dhusun Landhoh winarni | sampun arja akathah tiyang kang prapta ||
2. ya ta wau kang raka nama Nyi Branjung | ing dhusun Miyana | samana wus antuk warti | yèn kang rayi wus manggon nèng Landhoh desa ||
3. dhukuh kidul miwah antuk trimanipun | kang bakyu Jêng Sultan | Agung
mring kang rayi | bêkta rencang kathahipun kalih wêlas ||
5. bêktanipun durèn ingkang wolung pikul | pêlême
wus prapta | nèng Landhoh kidul winarni | kapang-kapang pinanggih lan arinira ||
7. Ki Sèh Jangkung gya mêthuk plataran
kaslamêtan | dene bisa praptèng ngriki | tuwin lawas abangêt kangên manira ||
10. durèn iku darbèkmu kang ingsun gadhuh | nuju kabênêran | ana wohe kang nyalandri | wolung pikul iya iki ingsun gawa ||
11. kang rong pikul pêlêm badhèr ingkang awuh | kuwèni têmbean | kluwak kêmiri sathithik | kanggo bumbu garwamu yèn arsa mindhang ||
12. radèn ayu nulya nyunggata kang tamu | dhahar sêsarêngan | linadosan para nyai | bakda dhahar linorodkên rencangira ||
wangsulipun | sampun jinurungan | tan kocap ana ing margi | sampun prapta ing wismanira Miyana ||
15. ya ta wau nulya ganti kang winuwus | ing nagari Tuban | wontên kraman pacak baris | sampun kathah jajahan têlukanira ||
16. arsa gêmpur dhumatêng nagri Matarum | kapyarsèng jêng sultan | nulya nimbali mring patih | sampun prapta kyana patih anèng ngarsa ||
17. jêng sinuhun nulya angandika arum | lah
patih prentahna | mantri prajurit pinilih | satus bae prajurit ingkang prayoga ||
18. besuk esuk ingsun budhal maring Landhuh | pan arsa rêmbugan | lawan kakang Jangkung ugi | kyana patih sandika ing aturira ||
20. tan winuwus ing dalu duk enjangipun | wau sri narendra | wus mijil saking ing puri | gya cumaos titihan turangganira ||
21. sigra laju budhal saha wadyanipun | ginarbêg ing wadya | pêpilihan ngarsa wuri | wuri pisan
sultan ngawaskên wau | maksih anênawang | sakilèning Purwadadi | mila karan ing mangkya dhusun Nawangan ||
26. duk ing wau purwanira Sultan Agung | nênawang kang raka | karan prapta ing samangkin | kangjêng sultan ingkang paring nama desa ||
27. sabin wau ingkang ginarap Sèh Jangkung | winastan pun Tamat | maksih karan prapta mangkin | gih
28. dupi rawuh dhusun Landhoh Sultan Agung | gègèr apuyêngan | tiyang alit samya ngili | panarkane wontên tramankraman. ingkang prapta ||
29. èstri jalu tuwa anom ngungsi gunung | ingkang gadhah anak | alit-alit dèn bêktani | ingkang mêtêng samya manak anèng dalan ||
30. Ki Sèh Jangkung duk mulat ing rawuhipun | jêng sultan gya mapag | lawan garwanya kinanthi | sampun panggih sami sêsalaman sigra ||
31. jêng sinuhun katuran tumamèng wangun | anulya pinarak | anèng kursi munggèng kanthil | sinambrama rahayuning lampahira ||
rahayu sadaya | tan ana ing kawis-kawis | salaminya kakang bok nguni anilar ||
40. marmanipun kakang iki ingsun rawuh | ngampiri pun
angrawuhi maring Tubin | kapasrahna kula priyôngga kewala ||
42. yudanipun kraman Tuban ingkang nêmpuh | ing mangke sang nata | kantun lêrêma nèng ngriki | amba sagah nigasi jangganing kraman ||
43. nanging ulun inggih gadhahi panuwun | sikêp ing Mantaram |
prayogi kakang | kula tunggoni pribadi | mung sapintên sitine ingkang kacithak ||
45. wadya sagung suka duk miyarsa atur | dene
beda para pakathik | tuwuk samya tan ana ingkang klangkungan ||
50. sarêng dalu dhalang tinimbalan sampun | kinèn aringgitan | akathah tiyang ningali | ingkang ngili anèng wana sami prapta ||
isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan
ngupoyo upo kanggo anak bojo	Posted on 31 Mei 2010	by sithole niyat ingsun, ngupoyo upo kanggo anak bojo … MANGKAT!
Ngati-ati anggonmu njaga bocah-bocah ! Bapak Arep tindak ! ( Mmmmuah..cipika-cipiki..)!
Dongak2no Permadimu iki anggone nggolek UPA, muga-muga kasil lan kasembadan..! raketang keno nggo tuku UYAH syukur2 TURAHane kena nggo tuku
sithole berkata:	11 Juli 2010 pukul 15:59	p eko: omahku tak jual 2 miliar ga boleh kurang, fee calo 3% … hehehe
lumayan, nek payu kan bisa kanggo modal BALI NDESO, MBANGUN BISNIS NING NDESO … hahaha
ongol2? aku yo pengin maem kuliner niku jee …
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
pmcabaran opo tho 22? kue arek ngolek wong seng iso ngomong jowo opo? arek dikapak khe nek wes entok?
kuwe wes rabi?sak iki payah aku arek ketemu bocah2 sing iso ngomong jowo..rame sing paham tapi orak iso ngomong...yok kito
wis nglumpuk kabèh. Para pengareping imam, para penggedhéné bangsa Yahudi, lan para ahli Torèt, padha énggal-énggal rembugan. Gusti Yésus dibanda, nuli digawa menyang ngarsané Gubernur Pilatus, lan dipasrahaké.
15:2 Gubernur Pilatus ndangu marang Gusti Yésus: “Apa bener, kowé ratuné wong Yahudi?” “Inggih leres menapa ingkang panjenengan ngandikakaken,” mengkono ngandikané Gusti Yésus.
15:3 Para pengareping imam banjur padha ngaturaké pandakwa werna-werna.
15:4 Gubernur Pilatus banjur ndangu menèh marang Gusti Yésus: “Apa kowé ora mangsuli apa-apa? Coba, semono akèhé pandakwané marang kowé!”
15:5 Nanging Gusti Yésus ora ngandika babar-pisan, nganti Gubernur Pilatus gumun.
15:6 Lumrahé pendhak Riaya Paskah Gubernur Pilatus ngluwari wong ukuman siji, manut pilihané wong akèh.
15:7 Nalika semono ing pakunjaran ana wong lanang jenengé Barabas. Wong mau panunggalané pembrontak sing padha matèni wong nalika ana rerusuh.
15:8 Wong-wong padha sowan marang Gubernur Pilatus, sarta padha nyuwun luwaré wong ukuman siji, kaya adaté.
15:9 Gubernur Pilatus banjur ndangu marang wong akèh mau: “Apa kowé rujuk, yèn aku ngluwari ratuné wong Yahudi iki?”
15:10 Gubernur Pilatus wis pirsa, yèn para pengareping imam enggoné ngladèkaké Gusti Yésus marang panjenengané, kuwi merga saka drengkiné.
15:11 Nanging para pengareping imam padha ngojok-ojoki wong akèh, supaya padha nyuwun luwaré Barabas.
15:12 Gubernur Pilatus banjur ndangu marang wong akèh mau: “Nèk ngono, banjur wong sing koksebut ratuné wong Yahudi iki kudu dakkapakaké?”
15:13 Wong-wong mau padha mbengok saur manuk: “Disalib mawon!”
15:14 Pitakoné Gubernur Pilatus: “Nanging keluputané wong iki apa?” Wong-wong mau banjur padha bengok-bengok luwih sora menèh: “Disalib mawon!”
15:15 Mulané Gubernur Pilatus banjur ngluwari Barabas kanggo wong-wong kuwi, supaya padha marem atiné. Pilatus nuli dhawuh, supaya Gusti Yésus dipecuti, banjur dipasrahaké supaya disalib.
15:16 Gusti Yésus digawa déning para prejurit menyang bangsal pengadilan, ing gubernuran. Prejurit-prejurité kabèh tumuli diklumpukaké.
15:17 Gusti Yésus banjur padha diagemi jubah wungu déning para prejurit mau, lan digawèkaké makutha saka eri. Makutha mau banjur diagemaké ana ing mestakané.
15:18 Sawisé kuwi para prejurit nuli awèh pakurmatan marang Gusti Yésus, karo muni: “Saos bekti, ratunipun tiyang Yahudi!”
15:19 Mestakané Gusti Yésus banjur dithuthuk nganggo kayu lan Panjenengané banjur diidoni, sarta padha sujud ana ing ngarsané.
15:20 Bareng wis padha marem enggoné nggawé geguyon, jubahé wungu banjur diuculi, lan agemané Gusti Yésus diagemaké menèh. Tumuli Panjenengané digawa metu menyang sanjabané kutha, arep disalib.
15:21 Ana ing dalan para prejurit kepethuk wong lanang sing banjur dipeksa dikon manggul salibé Gusti Yésus. Wong mau pinuju teka saka désa, arep mlebu kutha. (Wong mau jenengé Simon, asal saka kutha Kiréné, bapakné Alèksander lan Rufus.)
15:22 Gusti Yésus digawa menyang panggonan sing karan Golgota, sing tegesé “Panggonan Cumplung.”
15:23 Ana ing kono Gusti Yésus arep dicaosi ngunjuk anggur sing dicampuri ‘mur’, nanging ora kersa ngunjuk.
15:24 Wekasané wong-wong mau padha nyalib Gusti Yésus. Agemané banjur padha diedum, srana diundhi, supaya saben wong nampani bagéan manut undhi mau.
15:26 Ing sandhuwuré salibé ditulis pandakwa sing marakaké Panjenengané nganti disalib, yakuwi “Ratuné wong Yahudi.”
15:27 Bareng karo penyalibé Gusti Yésus mau, wong-wong mau uga padha nyalib bégal loro, siji ana ing satengené Gusti Yésus, sijiné ana ing sakiwané.
15:28 [Srana mengkono kang katulis ing Kitab Suci kelakon temenan, yakuwi: ‘Panjenengané kapétung wong ala.’]
15:29 Wong-wong sing padha liwat ana ing kono padha ngisin-isin lan moyoki. Wong-wong mau padha gèdhèg-gèdhèg lan padha muni: “Saiki rasakna! Kowé arep ngrubuhaké Pedalemané Allah, lan arep kokadegaké menèh sajroné telung dina.
15:30 Coba, saiki mudhuna saka salib, tulungana awakmu dhéwé!”
15:31 Para pengareping imam lan para ahli Torèt uga padha moyoki, padha muni siji karo sijiné: “Dhèwèké nylametaké wong liya, nanging nylametaké awaké dhéwé ora bisa?
15:32 Menawa dhèwèké Ratuné bangsa Israèl temenan, Juru Slamet sing dijanjèkaké déning Gusti Allah, karebèn mudhun saka salib. Yèn pancèn mengkono, mengko aku ndhak padha precaya marang dhèwèké!” Wong-wong sing padha disalib bebarengan karo Gusti Yésus kuwi uga padha mèlu moyoki.
15:33 Wiwit jam rolas awan, nganti sajroné telung jam, sanegara dadi peteng.
15:34 Nalika jam telu kuwi Gusti Yésus nguwuh kanthi sora: “Éloi, éloi, lama sabakhtani?”, sing tegesé: “Dhuh Allah kawula, Allah kawula, kénging menapa Paduka nilar kawula?”
15:35 Wong-wong sing padha krungu panguwuhé mau banjur kandha: “Wong kuwi ngundang Nabi Élia!”
15:36 Banjur ana salah siji sing énggal-énggal njupuk sepon, banjur dicelupaké ing anggur kecut, nuli disundukaké ing pucuking kayu dawa, ditèmpèlaké ing lathiné Gusti Yésus, supaya dicecep, karo muni: “Coba kita entèni, Nabi Élia mengko rawuh nulungi Wong kuwi mudhun saka salib apa ora!”
15:37 Gusti Yésus banjur nguwuh menèh, tumuli séda.
15:38 Geber sing ana ing Pedalemané Allah suwèk dadi loro, saka ndhuwur mengisor.
15:39 Perwira tentara sing ngadeg ana ing sangarepé salib kono menangi enggoné Gusti Yésus nguwuh banjur séda. Perwira mau kandha: “Pancèn bener, Wong iki Putrané Allah!”
15:40 Ing kono uga ana wong wadon sawetara, sing padha nyawang lelakon mau kabèh saka kadohan, kayata: Salomé, Maryam Magdaléna, Maryam ibuné Yakobus sing enom lan Yusuf.
15:41 Wong-wong wadon kuwi sing tansah ngetutaké Gusti Yésus, sarta ngladosi nalika Panjenengané ana ing tanah Galiléa. Kejaba kuwi ing kono ana wong wadon akèh liyané menèh sing padha teka saka kutha Yérusalèm, bebarengan karo Gusti Yésus.
15:42-43 Ana warganing Pradata Agama sing kajèn kéringan, jenengé Yusuf, asalé saka Arimatéa, ngarep-arep kebabaré Kratoné Allah. Nalika semana mbeneri dina pacawisan, (yakuwi dina ngarepaké dina Sabbat), mangka wayahé wis soré, mulané Yusuf mau nékad sowan ing ngarsané Gubernur Pilatus, nyuwun layoné Gusti Yésus.
15:44 Bareng krungu yèn Gusti Yésus wis séda, Gubernur Pilatus gumun, banjur utusan nimbali sing jaga. Perwira mau didangu, apa wis suwé Gusti Yésus enggoné séda.
15:45 Bareng wis nampa lapurané perwira mau, Yusuf diparengaké njupuk layoné Gusti Yésus.
15:46 Yusuf banjur tuku mori kafan sing alus. Sawisé kuwi layoné Gusti Yésus nuli diudhunaké, banjur diulesi nganggo mori mau. Layoné tumuli disarèkaké ing kuburan sing isih anyar. Kuburan kuwi guwa sing ditatah ana ing pegunungan padhas. Sawisé mengkono, lawangé guwa banjur ditutup nganggo watu gedhé.
15:47 Nalika semana Maryam Magdaléna lan Maryam ibuné Yusuf, ndeleng lan ngerti papan sumaréné Gusti
sarta salira –dalem.Kanthi madhep, manteb, teteg, sawiji, greged, sengguh ora mingkuh anggone ngasata pusering nagari-dalem, cihnane
minangka cekakan asma-dalem Hamengku Buwana, kang werdine lenggah jumeneng-dalem kuwi pindhane priyagung kang mangku, mengku, lan mengkoni jagad saisine.Aksara Jawa
mratelakake urute lenggah jumeneng-dalem Ngarsa Dalem ingkang sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana ing kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Miturut jaman kalakone kanthi hangadeg jejeg alelambaran jati-diri.Angka Jawa, menjelaskan urutan Sultan Hamengku Buwono
sadhuwure banyu. Lire pinter nglenggahake laras karo papan sarta wektu jumenenge .
tansah lestari maju lan ngrembaka migunani tumrap bangsa lan manungsane kang arupa-rupa.
mas….., iku telpon wireles merk2 ecek2 (senau, dll). Lek telkom gak iso bocor ngono iku mas, paling sing duwe telpon di paralel nganggo wireles
--- 27 : [2] ---
--- 27 : [3] ---
Ingkang Sinuhun tilar kadhatokadhaton. ing Kartasura badhe tindak dhatêng Magêtan
117. yèn nyuwawèni pukulun | lan karsa paduka aji | lêhêng nuntên umangkata | saking Sêmêdhangan ngriki | ing pusdipundi. kinarsakêna | sumôngga ing karsa aji ||
118. angandika sang aprabu | iya karsaningsun ugi | ênggone Citradiwirya | kang ingsun arsa parani | nulya Wirarêja enggal | dhawuhkên pangandikaji ||
119. mring Radèn Mangunjayèku | kinèn atuduha margi | kang marang ing Pamagêtan | Mangunjaya tuduh aglis | inggih ingkang ngalèr ngetan | punika lêrês kang margi ||
120. sigra umangkat sang prabu | wanci malêthèk hyang rawi | lampahnya ngalèr angetan | saha
nèng wetaning Sêmêdhangan | tan kandhêg lampah narpati ||
123. tan adangu nulya rawuh | dhusun ing Boga narpati | rèrèh
[...m] warni-warni | Radèn Ayu Sumaningrat | kang saos sêgah narpati | aglar nèng jawining desa | akathah awarni-warni ||
125. mawi badhèg kalih êjun | asrêp ing tyas kang ningali | sigra sang nata ararywan | saha wadya aglar sami | kasongan dening
ing Sagawe raning dhusun | kang rinerenan narpati | sang nata aris ngandika | mring Radèn Mangunjayèki | iki ngêndi raning desa | matur ing Sadamêl gusti ||
130. sangandhaping pakèl wau | gènnya pinarak sang aji | andangu mring Wirarêja | bapa êndi marganèki | kang maring ing Pamagêtan | Wirarêja nimbal kêling ||
131. mring Radèn Mangunjayèku | hèh radèn pundi puniki | margane mring Pamagêtan | Mangunjaya tuduhnèki | inggih angalèr angetan | sang nata ngandika aris ||
132. apa maksih adoh iku | Magêtan lan kene iki | Mangunjaya aturira | yèn lampah sakeca
alit | kumênyut sajroning nala | Sutamênggala mirsèki ||
142. angraos asrêp tyasipun | ya ta katur ing sang aji | ing sawartine punika | sigra sang nata anuding | marang ing Ki Bangsantaka | kinèn lumakyèng nimbali ||
143. sandika ing aturipun | wus umangkat saking ngarsi |
saking Kadarèn punika | nanging katututan nuli | dhatêng dutaning narendra | agya wangsul lampahnèki ||
katingal sang prabu | Citradiwirya nulyaglis | mudhun saking kudanira | lumaywa prapta ing ngarsi | sumungkêm ing pada nata | saha tangis lir pawèstri ||
148. tansah sira ngungun-ngungun | umatur maksih wor tangis | dhuh pêjah gêsang kawula | konjuka paduka aji | saking ing tiwas kawula | kaabdèkakên narpati ||
uwis mênênga sirèki | sira gawa batur pira | matur Citradiwiryèki | inggih ing lampah kawula | mêthuk paduka puniki ||
150. kados wontên gangsal atus | pambêkta kawula gusti | sang nata aris ngandika | iya lakuningsun iki | arsa maring wismanira | bocah padha sayah iki ||
151. Citradiwirya turipun | sumôngga ing asta kalih | tan rumaos agêgadhah |
saosana jaran | iya bocah-bocah iki | kang padha ngrempong lakunya | iku tan bisa lumaris ||
sinaosan sampun | kuda sami nyatunggili | tan wontên kang bêboncengan | langkung kuda kirang janmi | samana wadya sang nata | sadaya suka ing galih ||
155. Radèn Mangunjaya wau | apamit dhatêng sang aji | asangêt anuhun duka | arsa ngrêrah anak rabi | dening yèn sampun kapêdhak | abdi dalêm rayat gusti ||
156. kenginga kawula laju | dhatêng ing Kartasurèki | pintên banggi yèn sagêda | kawula dadosa
lampahnya | ing pasar alèrèn sami | nèng bale panjang pinarak | sang nata siniwèng abdi ||
ardi Lawu tan katingal | pêtêng dhêdhêt margi ngarsi | umatur Citradiwirya | jrih yèn tan matura gusti ||
161. abdi dalêm Pancot matur | asangêt gusti ngaturi | mênggah ing ardi punikipunika. | yèn sampun makatên gusti | tan kenging kalangkungana | yèn sinêrang bilaèni ||
162. nanging karsane sang prabu | tan kenging dipun aturi | akarsa lajêng
kang dhêdhêt mêndha sadhela | tan antara dhêdhêt malih ||
165. antawis dohing lumaku | saking Pancot winitawis |
ngaturi | lêhêng gusti awangsula | rêrêba ing Pancot malih | mênggahing ardi punika | yèn sampun makatên gusti ||
adhahar narpati | tan adangu sigra budhal | saking Palaosan aglis ||
172. samana ing lampahipun | sang nata pan sampun prapti | nênggih kitha Pamagêtan | wus masanggrahan sang aji | kalih dintên nata bala | tyas lir kajawuhan gêndhis ||
punika | myang kang wayah wau | rahadyan ayu kadhatyan | wus binêkta kalih mring Martapurèki | sinrahakên saksana ||
4. mring Mangunonêng wus dèn tampèni | nuntên Ratu Madurêtna enggal | pinundhut Mangunonênge | saking pasowan kidul | lan Dyan Ayu Kaluwak sami | sarêng kapundhutira | sing pasowan kidul | samana dados satunggal | ratu agêng lan putra wayahirèki | nèng Kamangunonêngan ||
Dipati | sarya kang bibi sira | kang nama Mas Ayu | Pujawati wus kabêkta | pan tinunggil lawan ingkang eyang
sampun | wontêndening Dyan Ajêng Jabir | miwah Dèn Ajêng Sarwa | pan sampun pinundhut | mring Mangunonêng
Agêng lan pra wayah sami | tan kantun putranira ||
10. Ratu Madurêtna pan anunggil | lan kang ibu anèng jro kadhatyan | nulya Ratu Alit age | samana pan pinundhut | marang Radèn Martapurèki | saking têtiyang Cina | ngaturakên sampun | dhumatêng susunanira | wus tinunggilakên mring kang eyang aglis | anèng jroning kadhatyan ||
11. dening ratunira wus umanjing | jroning pura sampun angadhatyan | anêtêpi dalêm gêdhe | Mangunonêng wus mêtu | pangabean kang dèn ênggèni |
wus tinundhung mijil | saking pura kinèn makuwona | anèng pagêlaran kabèh | pan sampun pinapacuh | aywa ana kang wani-wani | dening kang dadya garwa- | nira ratunipun | amung kêkalih namanya | Dyan Srênggara kalih Dyan Ayu Turunsih | wau kang kawarnaa ||
13. wêwolu para garwa narpati | amung nênêm kang pinundhut ika | kang kinarya wong dalême |
Natawijayèku | kang tinuduh rumêksa nênggih | Radèn Sutawijaya | apan sutanipun | Rahadèn Natakusuma |
prapta nagri Kartasura | wus kumpul lawan kadange | Pangeran Singasantun | lan Pangeran Arya Matawis | wus mantuk mring nagara | katiga anungkul | kang anêdya mring Mataram | praptèng margi anèng Tambayat apikir | lan ari-arinira ||
18. riyon ing karsa pangran ngabèi | kêdah ngungsi mring nagri Mataram | Pangran Dipanagarane | kêdah nusul sang prabu | dadya pisah ingkang kêkalih | samya lumakwèng ngetan | Pangran Arya wau | Pamot lan Dipanagara | ingkang gangsal wus lajêng dhatêng Matawis | prapta ing Aksigônda ||
19. masanggrahan dhusun Margasari | pangran ngabèi lan
padha anèng pangumbaran | kaya ngapa prayogane | kang rayi sarya nuhun | datan wontên kang darbe pikir | sigra wau Pangeran | Mangkubumi matur | yèn suwawi lawan karsa | luhung sami umadêg apacak baris | têtiyang ing Mataram ||
21. tinarubakên ingabên jurit | kawula ingkang anindhihana | dene sampeyan ing mangke | kula damêl têtunggul | sampun tumut ngawaki jurit | dene ing benjing gampang | inggih yèn atimbul | rayi paduka sang nata | nanging mangke suwawi kawal ing jurit | kang rakasru ngandika ||
22. ingkang boya-boya iku adhi | dudu pikir tur môngsa doyana | mundhak ngakèh-akèhake | dosanira lan ingsun | mêngko manèh wong Jawa iki | dèn adu raka para | iya sang aprabu | parandene nora kêna | ya ta kèndêl
24. yayi Êmas Buminata iki | angaturi iya marang reyang | lan maring sanak-sanake | apa bisa ananggung |
maring lara patine sami | ing kadange sadaya | lan apa wus rêmbug | lan kang anèng Kartasura | yèn wus rêmbug besuk utusana maning | caraka wus tinulak ||
25. ya ta wau Pangran Mangkubumi | lawan ingkang rayi Pangran Rôngga | asêngadi maring lèpèn | prapta ing kali wau |
ing pikir puniki | kakang êmas ngabèi punika | kudu anungkul karsane | kula adhi tan tumut | ing karsane kangmas ngabèi | kondur mring Kartasura |
kang maksih anèng Samawis | ari katiga rêmbag ||
sasampune rèrèh kang abdi | nèng nagri Pamagêtan | samana sang
prabu | aris dènira ngandika | marang Citradiwirya kinèn tumuli | anglampahakên duta ||
Sumawijaya pan lagi prapti | wus kèrid kalihira ||
34. Martalaya kang sowan rumiyin | Sumawijaya dèrèng ngandikan | taksih ngêntosi balane | Dyan Martalaya wau | wus sumungkêm ing pada aji | mundur lênggah mangrêpa | sang nata andangu | marang Radèn Martalaya | anèng êndi
sampun prapta ing ngayun | gya nungkêmi ing pada aji | mundur lênggah mangrêpa | wus jajar alungguh | lawan Radèn
lêluhur nguni-unine | mila ngrèh ing Madiun | apan tunggil lêluhurnèki | lan Dyan Sumawijaya | têlas
ing Surapringga | malah mangkana ature | yèn wontên sih Hyang Luhur | mring narendra jalêr ing jurit | mulya jênêng narendra |
duta kang mring Surabaya | mila bêkta nawalane | mring yayi kalihipun | Wirasraya lan Sawunggaling | dening sri naranata | tita ing tyasipun | anganti Puspakusuma | datan prapta abukti umiring aji | mila têmah kaliya ||
titanipun | ya ta wau sri narendra | praptèng enjing budhal saha wadyanèki | saking ing Pamagêtan ||
41. kang umiring Dyan Martalayèki | akalihan Dyan Sumawijaya | Citradiwirya andhèrèk | karsa dhatêng Madiun | lampahira sri narapati | dupi sapraptanira | kilèn Ngringinkuncung | kapêthuk ingkang amapag | dutanira Sumabrata Pranaragi | aran Suradirêja ||
42. atur sêmbah ponang duta kalih | amêndhak ing ngarsa aturira | kawula dinuta anggèr | dhatêng abdi sang prabu | pun Tumênggung ing
Martalaya kapriye | lamun lajua ingsun | iya marang ing Pranaragi | dene wayah wus awan |
apa prapta ingsun | matur Pangran Martalaya | kados botên pasthi kadalon ing margi | sang nata angandika ||
44. hèh duta sapa aranirèki | matur yèn
ya si paman marang ing kami | têkaa benjang-enjang | marang ing Madiun | sebaa ing jênêngingwang | apan laju marang ing Madiun mami | duta kalih gya mêsat ||
46. wangsul dhatêng nagri Pranaragi | sampun panggih lan Dyan Sumabrata | wus dhinawuhakên kabèh | satimbalan sang prabu | dhatêng Radèn Surabratèki | wau sri naranata | lajêng lampahipun | wus prapta Madiun sigra |
karyanggèr | wangsul paduka prabu | karsa angadhaton ing pundi | angandika sang nata | iya karsaningsun | laju marang SurabalaSurabaya. | karsaningsun ingkang misesani karsi | rèrèh anata bala ||
51. sangêt matur Dyan Surabratèki | inggih gusti ing atur kawula | yèn sampunira karsanggèr | lajêng mring Surèngkewuh | asru mambêng kawula gusti | nadyan benjing lajênga | dhatêng Surèngkewuh | kalamun pun Surabrata | sampun sirna pêjah madyaning ajurit | sumanggèng karsa nata ||
52. nanging yèn maksih kawula urip | asru mambêng ing atur kawula | kenging tan kenginga anggèr | panjênêngan sang prabu | kapondhongan mring Pranaragi | inggih angadhatona | tumuntên pukulun | wontên ing wisma kawula | darapon suyuda nuntên enggal prapti | wadya môncanagara ||
53. dening mênggah angga kawulèki | sampun sumêlang tyasing narendra | pan sampun kasaosake |
sadèrèng-dèrèngipun | wontên pangunandika aji | pan panêdya kawula | yèn tiwas ing pupuh | pêjaha madyèng palagan | suka lila palastra ambêbantêni | ing panjênêngpanjênêngan nata. sang nata ||
54. wontêndene yèn paduka gusti | taksih sinihan dening Hyang Sukma | môngsa tiwasa abdine | pun
55. sri narendra angandika aris | ora ingsun lamun atilara | marang ing sira jatine | iya mulane ingsun | arsa
nyuwawèni ing karsa aji | kalamun pinarêka | ing Pranaragèku | luhung Madiun
kumpul wadyanya umadêg baris | nulyatura uninga ||
62. sing Madiun wus mangkat narpati | kèndêl nèng tilas kitha Pagêlang | kèndêl mariksa toyane | kang kathah raosipun | raos asrêp lan raos asin | amis bangêr pan ana | gandane kang ranu | ana sêpêt raosira | ing Kaprayan desa ênggoning kang warih | sigra lajêng lampahnya ||
63. sang nata dhatêng ing Pranaragi | datan kawarna ing lampahira | sami sadintên praptane | wau sarawuhipun | sri narendra ing Pranaragi | Rahadèn Surabrata | kinon de sang prabu | anduta mring Kartasura | anêlika wus
praptane | ingkang sakawan kantun | tur uninga mring sri bupati | lamun têtiyang Cina | wênèh dinum laku | ana kang mring
pasowan kidul kanggenan sami | dening Cina nanging dèrèng owah | ing mangke saking ênggone | têlas ing aturipun |
ing sêrat | lawan malih wontên ingkang sêrat alit | salêbêting tingkêmban ||
69. dupi kabuka dhatêng narpati | sêrat alit kang wau punika | pan sinuksma ing tyas bae | kawawas ing wadyagung | netyèng nata dahat smu runtik | saha wêwah sungkawa | ing tyas sang aprabu | marmi ta agya umangkat | sing Madiun praptane ing Pranaragi | wau kang kawarnaa ||
70. duk anèng Pamagêtan narpati | anduta animbali ing sira | Ki Tohjaya Nglamongane | mila ngandikan wau | margi saking sutanirèki | ngaturkên ing sang nata | yèn
mring Wirarêja | yèn Ki Tohjaya praptane | nulya Wirarêja wus | tur uninga mring sang narpati |
gusti abdi paduka | pun Êtohjayèku | punika ing mangke prapta | wontên jawi tan kantun sarayatnèki | wus kinèn nimbalana ||
73. sarêng katingal Ki Tohjayèki | sang nata
gusti sayêktose | apan paduka prabu | kang satuwuk-tuwuk ngingoni | dhatêng angga kawula | trahing rayat sunu | upami ingingonana | mring
tunggal sirèki | ya ta nulya binêkta | Ki Tohjaya sampun | dhatêng Kyai Wirarêja | kawarnaa ing antara dalu malih | wontên têtiyang prapta ||
76. paranakan ing Cina sayêkti | apan awasta Suradiwôngsa | apan kathah pambêktane | têtiyang ingkang tumut | apan sami munggèng turanggi | saha dêdamêlira | waos bêdhilipun | kabêktèng luhur turôngga | kathahipun wolung
ing tyasipun | Radèn Suradiningrat nênggih | angaturi uninga | dhatêng sang aprabu | yèn mangke wontên wong prapta | abdi dalêm
ingkang ingaturakên ngawula | manawa sandi lakune | milanya sang aprabu | dahat kumalamar ing galih | dening dèrèng kapêdhak | ing tyas
pranakan Cina | maringsun pangawulane | apa sira wus wêruh | ing sadurung-durunging nguni | matur radèn dipatya | dhatêng sang aprabu | inggih kawula miyarsa | ing pawarti ing nguni Kartasurèki | yèn wontên sutèng Cina ||
81. kêdah dados abdi dalêm Jawi | malah ing warti sampun asunat | anilibakên bapane | nanging Cina pun Baru | bapakipun botên nglilani | lamun dadosa Jawa | sing pamêksanipun | mangke dadose punika | milanipun kawula purun nanglêdi | dhatêng Suradiwôngsa ||
82. dening pun Suradiwôngsa pami | wontên piawonipun [pia...]
[...wonipun] narendra | cidra satindak lampahe | kawula kang ananggung | sampun dados malang tyas aji | kapanggih ing kawula |
apan eca manahira | Suradiwôngsa ingabdèkkên narpati | anèng ing Pranaraga ||
85. nanging samana datan alami | Suradiwôngsa nèng Pranaraga | gya pinanjêlakên age | dados kawaling pupuh | wus binêkta dhusun ing Ngawi | lampahipun dadosa | nênggih kanthinipun | tumênggung ing Jagaraga | wus lumampah pun Suradiwôngsa kalih | pun Êlik arinira ||
yèn sangêt sihipun | sang nata mring dhawakira | milanipun kapitan nulya nglampahi | saandika narendra ||
90. kapitan tansah anyawitani | dhatêng
ingkang layak sun pundhut | kang sêmbada sun karya rabi | Radèn Suradiningrat | tumulya umatur | inggih kawula agadhah |
sêsaosan anak kawula pribadi | sumôngga karsa nata ||
92. mila kasaosakên narpati | pangraosipun manah kawula | sami-sami sadhèrèke | mênggah ing warninipun | inggih gusti pênêd pribadi | sang nata suka ing tyas | aluwaran sampun | sang nata dènnya sineba | ri
ingsun | bêcik êndi lan garwa mami | kang padha ingsun tilar | matur kang tinantun | gusti lamun katimbanga |
95. taksih pênêd ari padukaji | Rahadèn Ayu Natakusuma | yèn tinimbang ing warnine | gêla tyas sang aprabu | angandiaangabdia. ingsun tan
warni | lêhêng gusti siyosa kagarwa | dyan adipati sutane | têtêpa manahipun | ingkang abdi sadaya
97. pangangkatipun dhatêng narpati | yèn sang nata èstu wlas ing wadya | abdi sadaya ature | lêng kramia sang prabu | adarapon têntrêm kang abdi | sang nata kanggêg ing tyas | amirsa ing atur- | ripun kang abdi sadaya | pan rinaos alêrês
99. enjing anikah sri narapati | awakil maring Ki Wirarêja | dina Akad paningkahe | dadya ing pêndhakipun | dina Akad rawuh narpati | ri sampuning anikah | wau Radèn Ayu | Pranaraga wus kagarwa | mring sang nata suka alêga ing galih | Radèn Suradiningrat ||
100. dadya sumungkêm ing tyasirèki | Radèn Dipati
datan alama | wong Pranaraga wus samêktèng ajurit | aglar saha turôngga ||
102. tur uninga rahadèn dipati | mring sang nata yèn abdi paduka | sampun samêkta ing mangke | inggih sawontênipun | abdi dalêm ing Pranaragi | sumôngga karsa nata | sang nata amuwus | paman kapan sira mangkat | ing bêcike umatur radèn dipati | inggih benjing Salasa ||
103. sang natangling iku paman benjing | iya yèn têka dina Salasa | aywa kongsi wurung manèh | pan nuli mangkat ingsun | aywa lena wadyanirèki | matur radèn dipatya | abdi sang aprabu | sadaya sampun prayitna | anyarêngi têlik Pranaraga prapti | kang saking Kartasura ||
sarêngnya | sami prapta samya sowan ing narpati | anèng ing Pranaraga ||
105. wus samêkta padandanan aji | nuntên
ingkang kawrat dhatêng dutanira | mangkana wau ature |
ingkang putra sang prabu | pinrih angrêbata tumuli | sampun
umangkat enjing | saking ing Pranaraga | kang wadya gumuruh | myang Radèn Suradiningrat | saha wadya wong
gantya winuwus | kang ngadhaton Kartasurèki | Prabu Kuning Mangkurat | kang wus apalungguh | punggawa ing Kartasura | akèh
dene kang kerinipun | Tirtawiguna nèng Samawis | marma mangkya sinungan | kanan kang palungguh |
Kartiyuda Pacelongan aran | Tumênggung Suratanine | kaprênah ipenipun | dhatêng Mangunonêng ing Pathi | Kya Wirajaya nama | ran Baurêksèku | ing jawi ingkang
Karajanitèn | wadya Kartasurèku | wus akathah kang nungkul prapti | andina-dina prapta | mantri punggawagung | miwah
patut kinèn nungkul | ingkang yogya kinèn ngamini | pangeran ing Madura | pinintan pangèstu | liyane saking punika | pra dipati nungkul asebaa aglis | marang ing Kartasura ||
114. wau Pangeran Buminatèki | apêpanggih lan ki adipatya | myang Radèn Martapurane | wau
kinanthenan saragni Pathi | budhal saking nagara | wus praptèng Matarum | wau santana sakawan | amiyarsa yèn kang raka dèn pondhongi | marang ing Kartasura ||
rèhipun | ya Pangeran Amangkubumi | sumêdya mring Samarang | anjog desa Kêdhu | gantya ingkang kawuwusa | Cina ingkang mondhongi pangran ngabèi | wus panggih nulya budhal ||
117. sarwi ngirid kang wadya Matawis | praptèng nagari ing Kartasura | panggih lah kang rayi kabèh | Pangran Buminatèku | lan Pangeran Arya Matawis | Pangeran Singasêkar | ingkang raka sampun | pinanggihakên kalawan | Martapura miwah Adipapati Pathi
122. punapane lawan sri bupati | ingkang jêngkar Rôngga saurira | punika kadange anèm | tunggil rama lan ibu | komasaris angucap malih | punika wong jatmika | tindak solahipun | nanging sun duga ing nala | pangungsine mariki puniku ugi | kaya botên pasaja ||
124. wus pinrênah Pangran Mangkubumi | amakuwon lan para arinya | ingaturan sadhahare | wus eca manahipun | pan antara ing
puniku | dudu piyandêling raja | sasukane pasthi manira lilani | kang kaya pakênira ||
128. wong dinuta marang ing narpati | tur kinarya piyandêl
darbea tingal kêkalih | mring gusti ingkang jêngkar ||
130. yèn nêdyaa pisah lan Kumpêni | ajura dipun kadi pratala | pan akathah
sumêdya mring Kaduwang mangun jurit | ngrabasèng Kartasura ||
garwane kang paman | Panêmbahan Purubaya duk ing nguni | ingkang apinaraban ||
136. Dyan Ayu Cathis parabannèki | samana
sampun | wau ingkang kawuwusa | Citradiwirya dènnya amêpak baris | anèng ing Pamagêtan ||
138. anglampahi parentah narpati | ing nguni pamêlinging narendra | yèn wus umadêg barise | nulya kinèn sung wêruh | mring sang nata karsa sang aji | yèn wus madêg
kang abdi | nagri ing Pamagêtan | kagungan sang prabu | milane gusti punika | ingkang abdi pun Citra tan sagêd têbih | lan
prapta ing pasanggrahan narpati | duk anèng ing Tirisan ||
143. sampun katur dhatêng sri bupati |
jênêng ingwang | iku wong tambuh gawene | iya wong nora patut | tinanggênah tunggu nagari | liwat wong ora kêna | ingandêl ing kewuh | dening sun lagi apapa | têka sae pasrah nagara ing mami | wong tan layak ngabdèkna ||
146. lah paman angsulana tumuli | iya layange
ngawruhi ingsun | sandika sang adipatya | aturira saha sêmbah matur malih | gusti atur kawula ||
147. inggih mênggah ingkang anggêntosi | mring abdi dalêm Citradiwirya | inggih kang kasaosake | anak kawula mantu | prênah pulunanipun gusti | mring pun Kusumaningrat | nênggih namanipun | gusti pun Sumawijaya | angandika nata iku apa wani | maring Si Sumaningrat ||
148. radèn dipati umatur aris | ingih katantun gusti asagah | aprang lan wakipun anggèr | pranga ing dharat purun | miwah pranga luhur turanggi | apan datan ataha | Sumawijayèku | mring wakipun Sumaningrat | yèn èstua purun andaga narpati | inggih pun Sumaningrat ||
ilang bêcike | iya yèn ingsun gugu | saking tiwas ingsun pribadi | anuduh pagaweyan | tan milih wong ingsun | kang kalêbu ing wirasat | pan kasêlak kaburu ing dhêmên mami | têmah agawe rusak ||
153. iya mêngko ing tarima mami | iki baya pemuting Hyang Suksma |
bokmanawa kang uwa anuli prapti | tinanglêdan ngayuda ||
157. wus dhinèrèk mring wong Pranaragi | sakarsanipun Dyan
rawuh | wus umadêg barisira | Mangunjaya dyan kawarnaa narpati | ingkang amasanggrahan ||
sampun prapti | dene pangajêngira | abaris ing Muruh | sang nata sampun ngadhatyan | nèng Kaduwang pan dawêg antuk
sampun katur dhatêng narpati | ngandikan [ngandika...]
[...n] praptèng ngarsa- | nya ari sang prabu | gya mêngkul angga sang nata | myang arinya
wus tinundhung kalih mêdal sami | kinèn rêrêpa ing pamondhokan | kalih tur sêmbah undure | wau ta sang aprabu | wus parentah mring dyan dipati | kinèn
wus katur dhatêng sang nata | yèn punggawanya kalih manggalèng jurit | wus ingidèn sang nata ||
abôngga sampun jinarah | gègèr desa saurute | de kang rumêksèng prabu |
saha wadyanira pribadi | kang anaosi dhahar- | ira sang aulun | Sutanagara Kaduwang | kawarnaa wong desa kang dèn anciki | maring wong Pranaraga ||
167. Prajurit Pranaraga kasoran prangipun kalihan prajurit Kartasura
165. gègèr samya lumaywatur paksi | marang nagara ing Kartasura | mring lêlurah bêbêkêle | samana sampun katur | marang adipati ing Pathi | Mangunonêng kampita | yèn mêngsah gêng rawuh |
168. Ki Kartawirya ingkang tinuding | lawan sira Ki Jayadirana | wong saking Roma wijile | kang prênah ipenipun | marang Adipati ing Pathi | kinèn anindhihana | ing sakancanipun | wong Pamajêgan sadaya |
170. sarya wêwêling Sang Prabu Kuning | iku dèn padha prayitnèng baya | ywa kurang ati-atine | sakèhe wadyaningsun | muga salamêta ing jurit | ya ta Ki Kartawirya | kinèn mangkat sampun | wus budhal saking nagara | pan gumuruh swaraning wadya ing Pathi | kadya
Ngutêr wus myarsi | yèn wadya Kartasura | akathah kang mêthuk | lawan prajurit Santênan | Suradirja Suradêdaha nulyaglis | utusan mring
saking ing Pathi | nanging datan akathah | tiyang Cinanipun | wau ta ingkang pinatah | mêdal êlèr
salinglinggihanipunsalêlinggihanipun. | Pringgalaya ingkang rumiyin | ika kang ginêntenan |
mring Pringgalayèku | apan sampun kinanthenan | punggawanyar kang têluk saking Samawis | kang nama Janapura ||
174. sadêdamêle maksih awarni | ingkang anama Sujanapura | ingkang minôngka kanthine | wus mangkat kathinipun | ing Garompol kang dèn anciki | apan ajêng-
pandonganingwang | mring Allah kang Agung | ugi padha salamêta |
saking lèr prapti | dutanya Pangran Mangkunagara | lan Pangran Martalayane | atur uningèng prabu | lamun mêngsah Kartasurèki | prapta ajêng-ajêngan | lan wadyèng Madiun | kang dados
kawarnaa Dyan Suradirja ngundhangi | ing wadya asiyaga ||
179. budhal saking Ngutêr arsa gitik | Dyan Suradirja Suradêdaha | sampun tinata gêlare | wadyèng Kartasura wus | myang Salamun arsa dèn gitik | Tumênggung Kartawirya | lan sakancanipun | budhal saking
sigra umajêng malih | mantri ing Santênan | ngucap ing rowangira | amungsuh wong Pajang iki | myang wong Mataram | môngsa dadia kardi ||
2. pan wong Pajang sun pamakkên tawon dhoan | sampun bubar ing mangkin | saking
hèh ywa lancang sirèki | iya wruhanira | wong agung ing Mataram | nadyan anaa ing wukir | pan linulutan | marang ing wadya alit ||
4. lampahira Ki Tumênggung Kartawirya | ing taman sampun prapti | kacundhuk ing mêngsah | bang wetan campuh yuda | arame bêdhil-binêdhil | wong
kiniwa têngên sira | wong Lasêm ingkang kinardi | pangawatira | sampun dhadhal kang baris ||
6. tiyang Pathi kinêpung tiyang bang wetan |
11. ingkang dharat kantun bubrah tatanira | nulya tinunjang wani | mring wong Pranaraga | prasami kêkapalan | tiyang Santênan kèh mati | pan tinumbakan | mring wong môncanagari ||
12. tiyang Cina sampun rumiyin lumaywa | ngraos
Pranala sampun lumajar | sarya nitih turanggi | tan tètèh ing yuda | kacandhak dening mêngsah |
kacandhak | wus praptèng Paserenan | lajêng anabrang banawi | wadya brang wetan | kandhêg pambêrêgnèki ||
15. tiyang Lasêm sakantunipun kang pêjah | miwah wadya ing Pathi | lajêng dhatêng kitha | gègèr ing Kartasura | Tumênggung Kartawiryèki | kandhêg lampahnya | wontên desa
naranata | langkung trustha ing galih | sang nata miyarsa | aturing ponang duta | yèn wadya mênang ajurit |
saking Kartasurèki | prapta ing ngarsa | tur uningèng narpati ||
20. yèn asangêt gègère ing Kartasura | sakawone kang jurit |
Garompol punika | apan lorod mundur sami | mring Kartasura | samya angati-ati ||
22. dening Radèn Pringgalaya ingkang lama | kalawan Rajaniti | sampun datan ana | nagara Kartasura | punika mangke nèng ngriki | Dyan Pringgalaya | têlas aturing têlik ||
23. wontên malih kawula môncanagara | sarêngnya sami prapti | wong saking Balora |
27. nging Kapitan Hogêndrop sangêt aturnya | dhatêng sri narapati | yèn nampik kang wadya | ingkang bêkti paduka | inggih ing môngsa puniki | sangêt tur kula | sampun anampik abdi ||
28. dening benjing tan gadhah atur kawula | sumôngga karsa aji | sampun tinimbalan | Rajaniti mring ngarsa |
yèn Ki Wôngsaditèki | anèng Sêkarbala | ambêkta garwa nata | kalih kagungan narpati | pêdhang sarwa mas | duta aturirèki ||
sung wruh komasaris | sarta anêdha | inggahipun Kumpêni ||
35. kang tinêdha inggahe ing Kartasura | dening têtiyang Jawi | apan tinindhihan | Bupati Pranaraga | punika ingkang anggitik | saking ing wetan | sing lèr wetan Kumpêni ||
36. ri sampuning dados wau ingkang sêrat | dene ingkang tinuding | nglampahena surat | dhatêng nagri Samarang | awasta pun juru tulis | dinutèng nata | inggih têtiyang Jawi ||
[...k] samana amarêngi duta prapta | saking ing Surawèsthi | anjujug Kaduwang | nênggih kang darbe duta | kang sami jinunjung linggih | dhatêng sang nata | Pêpatih Surawèsthi ||
wus umangkat dutaran Wiradirana | mantuk mring Surawèsthi | wau kawarnaa | Rahadèn Adipatya | Suraadiningrat nênggih | matur sang nata | nuwun idin narpati ||
44. yèn arsa adamêl tatrapan ing wadya | kang tan tuhu ing kardi- | nira sri
nindhihana ing jurit | darapon enggala | gusti lampah punika | sang nata lêga ing galih | mirsa aturnya | kang paman dyan dipati ||
Kartawirya sampun ngaturi uninga | mring Adipati Pathi | yèn tiwas lampahnya | lajêng katur ing nata | kang
Radèn Janapurèki | ing Baki wus prapta | panggih lan Kartawirya | Tumênggung Baurêksèki | sampun putusan |
atata barisira | kang samya munggèng turanggi | karya pangawat | dhadha radèn dipati ||
59. kang anèng Utêr sampun apasang papan | Cina wus majêng sami | agêng manahira | ing Utêr sampun prapta | sigra acampuh ing jurit | panggah prangira | kang wong ing Pranaragi ||
60. Radèn Suradiningrat nindhihi sira | kang wong môncanagari | myang wong
Kyai Sutanagara | Sumawijaya namèki | têtindhihira | mung Kaduwang nèng keri ||
64. dupi uning marang ing prajurit Cina | wong
wong Kaduwang wus bubar datan akawal | anut têtindhihnèki | lan Sutawijaya | Gandhor duk
anglojok wus kawuri | mring wong Pranaraga | dupi wau uninga | yèn wong Cina anungkêbi | dadya wong wetan | kuwur
agolong pipis | kang nitih kuda | maksih rumêksèng gusti ||
68. Wirarêja rumiyin palajêngira | sêdyatur wruh ing gusti | golong sawadyanya | wau wong Kartasura |
punapa malih wong Pathi | pambujêngira | sêdya apulih gêtih ||
69. arsa malês ukum maring wong bang wetan | tiyang môncanagari | apan wus
sri bupati | dawêg anendra | wadya rumêksèng jawi ||
72. aningali kang wadya akathah prapta | saking kilèn
wruh ing narpati | kapanggih nendra | nata winungu wani ||
76. dhuh sang nata paduka age wungua | inggih pun
Sutanagara | kaduwung mirsa warti | yèn radèn dipatya | kawon ing yudanira | nulya akarya piranti | ing
pasanggrahan | sikêp ing Surawèsthi | mulat ing sang nata | mijil ing pasanggrahan | gègèr ing manahirèki | Tohjaya ngatag | mring sikêp Surawèsthi ||
82. kinèn samya anglêbêtana piyambak | rêmbatanira sami | saking Surabaya | dening kapal sang nata | kang saking ing Surawèsthi | roro kathahnya | apan amung satunggil ||
84. sarya matur ing gusti sampun kasêsa | gusti yèn dèrèng mati | kang abdi Tohjaya | apan sampun kasêdya | pêjaha ngalangi gusti | anèng Kaduwang | suka lila ing pati ||
85. angandika nata iya sun tarima | sêtyanira ing kami | lah wus payo mangkat | wong siji ro sapira | sang nata budhal tumuli | saking Kaduwang | kang tansah nèng ngarsaji ||
87. myang turôngga akathah ingkang katilar | miwah wadyanirèki | pangran adipatya | kasêsaning adandan | rab cêmêng antuk abrit |Kurang satu suku kata: rarab cêmêng antuk abrit. agya budhalnya | wus anututi gusti ||
ngandikaris | lah apa rinasan | luwih
karsaning Suksma | angur yèn wus rêrêb sami | kabèh wadyèngwang | payo mangkat tumuli ||
datan nyana kawula | gusti apanggiha malih | lawan paduka | lan malihipun gusti ||
97. datan nyana kawula nêmahi tiwas | ngabên wadya narpati | tiyang Pranaraga | dene gusti kang mêngsah | sampun sami mundur gusti | têtiyang Cina | miwah têtiyang Jawi ||
98. mila bubar wadya paduka sadaya | saking pangawat keri | pun Sutawijaya | Gandhor duk alitira | kang dados pangawat keri | palajêngira | gusti
nata ngandika aris | ya uwis paman | apa ingucap malih ||
100. ingkang uwis kalakon kinapakêna | sok salamêta sami | kabèh baturira | balikan kang ing wuntat | ing
saha wadyanira | pan kadalon ing marga | ginêlak lampahirèki | wus praptèng kitha | wayah mèh têngah wêngi ||
102. tan kawarna sang nata kang sampun prapta | kitha ing Pranaragi | samana wong Cina | baris anèng
darbea tingal kalih | sajatinya mirsa | Radèn Sujanapura | nanging sangêt angikibi | dadya wong Cina | samya pracayèng galih ||
107. dadya kang misuwur yèn bantu kewala | wadyèng môncanagari | kêkês manahira | miyarsa yèn wong Cina | kathah ingkang ambantoni | ngêlun sadaya | mring kitha Pranaragi ||
108. kawarnaa wau sang sri naranata | kang anèng Pranaragi | enjing duk sineba | tansah apirêmbagan | nanging tiyang Pranaragi | kapanggih têlas | suwung sarawuh aji ||
lutnan kalawan | jru tulis matur sami ||
111. mring sang nata mangkana ing aturira | inggih gusti narpati | yèn kadya punika | kadi tanpa wêkasan | ing lampah punika gusti | yèn suwawia | lawan karsa narpati ||
112. lêng kawula anuwun lilah sang nata | mantuk dhatêng Samawis | sakônca kawula | mêdal ing Surabaya | nuwun jêjênêng narpati | lampah kawula | yèn wilujênga prapti ||
113. ing Samarang dene kang mêngsah punika | kula gitik sing
116. aturira Dipati Suradiningrat | myang Ki Wirarêjèki | inggih tur kawula | gusti yèn sapunika | aturipun pun Kumpêni |
120. ing samargi-margi mugi salamêta | enggala panggih malih | kalawan paduka | dene lampah kawula | yèn èstu salamêt benjing | panêdya kula | wontêna Bayalali ||
narendra | awon yèn tan munjuk gusti | dhatêng paduka | yèn suwawi karsaji ||
128. samawutipun wadya paduka nata | tiyang ing Pranaragi | kang sami suminggah | angilèkakên rayat | yèn amêthuki karsaji | inggih paduka | gusti kula aturi ||
129. amapana gusti wontên ing aldaka | rèrèha karsa aji | lan malih punika | bamban anggèn kawula | anglêmpakakên kang abdi | kang kesah-kesah | tiyang ing
168. Radèn Martapura sulaya rêmbag kalihan Adipati Mangunonêng
132. kunêng ingkang wus marang ing Pranaraga | ingkang winuwus malih | Kyai Wirarêja | ingkang kinèn nusula | mantuk dhatêng Pranaragi | pan sampun prapta | nganthèni dyan dipati ||
133. tan winarna solahira nata wadya | ingkang winuwus malih | prajèng Kartasura | dipati ing Santênan | kadhatêngan sêrat nênggih | saking Madura | sêrat ngangsul-angsuli ||
ing karsa | têmbung kadya punika | gèn piyambak angangsuli | Dyan Martapura | angling sarwi ambêkis ||
139. boya idhêp boya wêruh pan manira | dudu kang kirim tulis | apan boya layak | kang kaya
140. karya priyayi tan nganggo rêrêmbugan | piyangkuhira pasthi |
ingkang kapracayan | bata kinèn ngobori | tan wontên kang bêdhah | anggraitèng tyasira | enjing nulya animbali | mring
narendra | jêngkare punika kari | dadya kacandhak | marang wong Cina nguni ||
149. pan pinundhut marang Dipati Santênan |
150. ing Samarang wus cundhuk kalawan Rôngga | binêkta marang loji | katur lamun duta | saking ing Kartasura | bêkta srat Dipati Pathi | sampun tinampan | marang ing komasaris ||
151. gya winaca marang juru basanira | têmbunging ponang tulis | atur tabenira | dipati ing Santênan | kang amomong Prabu Kuning | saha nênêdha | ampune ing Kumpêni ||
152. yèn wontêna apuntên [a...]
[...puntên] arsa nungkula | nanging nagari Pathi | dipun prêpêkana | baris saking Samarang | wontêna kadamêl sandi | kesah kawula |
kêkasih pêpatih Dêmak | kang wontên ing Samawis | nênggih kadangira | Rahadèn Suranata | Wiranagara namèki | duk kadangira | milwa ing Ratu Kuning ||
156. datan arsa umiring ing kadangira | marma anèng
saking nagri Samawis | pan kalih kapitan | wau têtindhihira | lan sradhadhu rong Kumpêni | Bugis Sambawa |
ramening prang prajurit Cinakèh pêjah. ingêdrèl wanti-wanti | dadya Suranata | giris ngoncati yuda | wadya Kumpêni mangungsir | wus praptèng kitha | Radèn Suranatèki ||
162. lan wong Cina sakarine ingkang pêjah | nêdya mêmpên nagari | nanging karepotan | Bugis Ambon Sambawa | anglud
antukira | Kyai Padmanagara | wontêna rowang nadhahi | mungsuh kang prapta | saking nagri Samawis ||
165. ingkang wadya Kumpêni maksih nèng Dêmak | wadyalit kathah prapti | samya asêsêgah | maring wau kang prapta | maring Wiranagarèki | wus sugih wadya | budhal
Pathi | kèndêl anèng ing Barangkal | komasaris kumêndure | kalangkung suka tyasira | kunêng ingkang kocapa | Citrasoma praptanipun | atur surat sing Samarang ||
3. dhatêng dipati ing Pathi | pan anuju kasarêngan | duta sing Dêmak praptane | atur uningèng
sampun amangsiti wau | inggih maring Cik Sapanjang ||
5. hèh Ki Sapanjang manawi | dipati pamit ing dika | dudu ujar sayêktine |
pan arsa apamit ingwang | angrêbat ing Santênan | ing Pathi kancikan mungsuh | ingkang saking ing Samarang ||
prawira | adigdaya ing prangipun | Sapanjang ngêdhèpi wadya ||
11. kabèh narik pêdhang abir | saha angadêg sadaya | Kapitan Panjang sru linge | apa arsa ngayonana | sira marang wong Cina | ywa kudu lunga sirèku | payo ing kene kewala ||
12. sang dipati èsmu miris | ningali solahing Cina | nanging tan owah
kalamun nêdya atinggal | marang gusti sang akatong | dhingin duk anèng jêblohan | awak anggung pinangan | ing lêmut siyang lan dalu |
mring nagari Samarange | Mudha Cupyan kang tinêdah | angirida wong Cina | kathahipun sangang atus | Dipati Santênan mojar ||
17. dene ta punggawa Jawi | apa kang manira têdah | pan ipe manira dhewe | Ki Tumênggung Garwakôndha | lan Radèn Mangkupraja | amaroa
bêdhah | banjura ngancik ing Tugu | dimène kuwur manahnya ||
19. sakèh Kumpêni Samawis | iku yèn kuwur manahnya | pasthi padha mulih age | kang abaris ing Barangkal | binobot saking wuntat | ya ta kapitan kalangkung | Sapanjang suka
dene ingkang angetan | ki dipati bêcikipun | anuli sira mataha ||
21. amrih kerona ing jurit | angling Dipati Santênan | iya
kalangkung trunthatrustha. ing galih | sira Kapitan Sapanjang | sigra ingandhangan age | punggawa ingkang pinatah | siyaga ing ayuda | wus samya samêkta wau | Ki Tumênggung Garwakôndha ||
24. myang Radèn Mangkuprajèki | miwah Mudha Êcu Êpyan | ingkang rumiyin budhale | asri lamun tiningalan | warnane kang gêgaman | datan kawarna ing ênu | wus praptèng desa Ngungaran ||
25. Lèpèndodol dènnya mrêgil | saha pacak barisira | Pudhakpayung ing ngarsane | dening kang pinisah
29. punggawa têtiga nênggih | kang tinuduh ing ayuda | apan mangetan lakune | wus samakta nulya
Jagaraga | angancik anèng Carême | apan samya anjêjarah | wadya ing Kartasura | desa kanan kerinipun | gègèr kang samya dèn bahak ||
32. wontên kawarnaa malih | sira Radèn Sumaningrat | sumawita ing sang katong | Prabu Kuning Kartasura | ya ta Dyan Sumaningrat | wus kinon ing ratunipun | ngancika ing Pamagêtan ||
33. marmi ta kinèn nganciki | nagara ing Pamagêtan | malar dadia kuwure | pangancikira sang nata | anèng ing Pranaraga | tinilara ing wadyèku | myang wong cili atilara ||
34. Sumaningrat mangkat aglis | sigra-sigra lampahira |
39. Pusparana namanèki | sutanira ingkang tuwa | dupi mirsa sêsumbare | arinyaran Mangunjaya | ing tyas langkung bramatya | Pusparana aturipun | dhumatêng ing ramanira ||
40. kawula matur sayêkti | rama dhatêng ing paduka | yèn pun Mangunjaya awon | anapèkakên wong tuwa | karyojar cacah cucah | rama sampun tumut-tumut | kapanggiha ing kawula ||
43. mangkana aturirèki | kang kalamun sapunika | lêhêng badan kula dhewe | inggih ingkang manggihana | dhatêng pun Mangunjaya | sampun kongsi wontên dudu | satêmah kecalan putra ||
44. yèn kauwakêna ugi | kados punapa têmahnya | sayêkti sampeyan dhewe | ingkang kaecalan [kaecala...]
[...n] putra | sira Dyan Sumaningrat | alon dènira amuwus | ya môngsa bodhoa sira ||
yèn balela ing sang katong | kang pinarak Pranaraga | kula tan wruh wong tuwa | yèn èstu
mring komasaris sigra | manggil juru basanipun | sampun kinèn amacaa ||
58. saraosing ponang tulis | apan sampun kawardaya | mring
kalamun sri naranata | kawon ing yudanira | larut saha wadyanipun | putêk ing tyas Puspayuda ||
62. dening tan ana kang warti | tanahira sri narendra | têtêpe pasanggrahane | malar wartining akathah | amung wadyèng
Samarang | iya lan lakuningwang | kunêng gantya kang winuwus | kang kinanthi sri narendra ||
nata ngandika | dangu mring Bangsantakèki ||
3. apa wis padha akumpul | kabèh kancanira iki | Bangsantaka aturira | inggih sampun pêpak
kang ngalèr rayi paduka | Pangran Arya Pamot gusti ||
5. dèning abdi sang aprabu | inggih ingkang alit-alit | kaprênah kidul punika | wontên kilèn kang sapalih | sang nata rèrèh tyasira | andangu pêpak kang abdi ||
6. mangkana wau sang prabu | laminya sah saking nagri | duk anèng
sinatru | tansah nênêdhèng Hyang Widi | wicitra alum mradapa | pindha dalancang winanting | wadyangrês sadaya miyat | ing gusti sri narapati ||
8. saha garwa radèn ayu | putri saking Pranaragi |
lagya arsaning akrama | kasapwèng nata
10. darapon êning ing kalbu | têlêng tingaling Hyang Widi | purnaa pamintanira | sihing Hyang lanang ing jurit | yèn wus bêdhah Kartasura | gusti ing benjing agampil ||
11. anungkua siyang dalu | yèn sampun wontên jro puri | sang dyah alon angandika | nora iku sêdya mami | amung mlas ingsun tumingal | dene asrêpe kapati ||
--- 27 : [0] ---
164. Prabu Kuning ngêbroki kadhaton Kartasura. (Dhandhanggula). ... kaca 10
165. Ingkang Sinuhun Pakubuwana ngadhaton wontên ing Pranaraga. (Dhandhanggula). ... kaca 15
166. Ingkang Sinuhun Pakubuwana II badhe angrêbat nagari Kartasura. (Dhandhanggula). ... kaca 37
167. Prajurit Pranaraga kasoran prangipun kalihan prajurit Kartasura. (Dhandhanggula, Durma). ... kaca 44
168. Radèn Martapura sulaya rêmbag kalihan Adipati Mangunonêng. (Durma, Asmaradana). ... kaca 64
December 13, 2010 at 2:17 pm Wahh…matur nuwun sanget. Nderek sinau. Dipun lajengaken candhakipiun… Dipun tenggo, lho…
December 16, 2010 at 6:03 pm Adimas Bima Karangjati. Dawah sami2. Mangga kita sami2 sinau. Dhawuh adimas badhe kula terasaken dumateng adimas Rudy Wiratama Partohardono ingkang abiyantu nyerat babagan seni kriya ringgit wacucal.
Ananging, menawi adimas Bima ugi kagungan seratan sumangga kula aturi medhar, kepareng dipun pacak ing mriki sageda para saderek sanes maos nyinau.
Matur suwun kersa anggrawuhi blog punika, lan kula tansah nenggo pamrayogi adimas.
March 23, 2011 at 11:44 am Cobi kula kepingin ngertos ciri ciri wayang gaya bagelenan utawi wayang gaya kedhu. matur nuwun.
March 23, 2011 at 11:47 am lan kepingin sumerep wujudipun.
Pedhalangan – S.…Nizar on Gambar wayang kulit purwa jama…Ebook “ SERAT TUNTUN… on Ebook ” Serat Tuntunan P…	Top Posts	Suluk Pedhalangan - S. Padmosoekotjo.
LUNGGUHE ING ORANG-ORANG KIWA LAN TENGEN
SAJRONING LANANG ANA WADON, SAJRONING WADON ANA LANANG
slomprèté. Aku banjur weruh ana lintang tiba saka ing langit nibani bumi. Lintang mau kaparingan kunciné lawang teleng palimenganing pati.
9:2 Bareng lawangé dibukak, banjur ana kukus kumelun metu saka ing teleng palimengan mau kaya kebul metu saka pawon gedhé. Soroté srengéngé lan awang-awang banjur dadi peteng déning kebul mau.
9:3 Saka kebul kuwi nuli metu walangé akèh sing padha niba ing bumi. Walang-walang mau ngetokaké wisa ampuh saèmper wisané kalajengking,
9:4 lan padha dipenging ngrusak suket utawa wit-witan utawa thethukulan liya-liyané, kejaba mung manungsa sing ing bathuké ora ana capé Gusti Allah.
9:5 Walang-walang mau ora diparengaké matèni manungsa, nanging mung nyiksa waé, lawasé limang sasi. Panyiksa mau larané kaya yèn dientup kalajengking.
9:6 Sajroné limang sasi wong-wong mau padha ngudi supaya mati, nanging ora bisa. Padha kepéngin mati, nanging malah diedohi déning pati.
9:7 Rupané walang-walang mau kaya jaran sing siap arep perang. Ing endhasé ana kaya makutha emas. Rainé kaya rai manungsa.
9:8 Lan wuluné kaya rambuté wong wadon. Untuné kaya untu singa.
9:9 Dhadhané kaya nganggo keré wesi. Swarané elaré kumrasak kaya gumrubyuging kréta perang akèh digèrèd ing jaran, maju menyang peprangan.
9:10 Walang-walang mau duwé buntut lan entup kaya entupé kalajengking. Iya ana ing buntuté kuwi dununging kekuwatané kanggo nyiksa manungsa lawasé limang sasi.
9:11 Walang-walang mau duwé ratu, yakuwi malaékat penggedhéné teleng palimengan. Jenengé ing basa Ibrani Abadon, lan ing basa Yunani Apolion, tegesé: “Tukang Ngrusak.”
9:12 Kasangsaran sing sepisan wis kelakon. Sawisé kuwi isih ana kasangsaran loro menèh.
9:13 Malaékat sing kanem banjur ngunèkaké slomprèté. Aku banjur krungu swara metu saka pojoké papat mesbèh emas sing ana ing ngarsané Gusti Allah.
9:14 Swara kuwi ngandika marang malaékat kanem sing nyekel slomprèt mau: “Malaékat papat sing padha kabanda ana ing sacedhaké Bengawan Éfrat kuwi uculana.”
9:15 Malaékat papat mau nuli diuculi. Yakuwi malaékat sing dicawisaké kanggo matèni saprateloné umaté manungsa sing jam, dina, sasi lan tauné wis katemtokaké.
9:16 Aku dikandhani yèn cacahé prejurit jaranan kuwi rong atus yuta.
9:17 Ana ing wahyu kono aku weruh jaran-jaran lan sing padha nunggangi. Sing padha nunggang mau nganggo keré wesi, rupané abang mbranang lan biru kaya watu nilam, sarta kuning lirang. Endhasé jaran kaya endhas singa, lan cangkemé ngetokaké geni, kukus lan lirang.
9:18 Saprateloné umaté manungsa padha dipatèni déning wewelak *wewelak: malapetaka (bhs. Ind.).* telu, yakuwi geni, kukus lan lirang sing metu saka cangkemé jaran-jaran mau.
9:19 Daya kekuwatané jaran-jaran kuwi dumunung ana ing cangkemé sarta ing buntuté. Merga buntuté kuwi kaya ula, nganggo endhas. Srana buntut-buntuté kuwi jaran-jaran mau nyiksa umaté manungsa.
9:20 Nanging kekarèné manungsa sing ora dipatèni nganggo wewelak telu mau meksa ora padha mratobat saka penggawéné sing ala. Ora padha marèni enggoné nyembah marang para dhemit lan brahala-brahala emas, slaka, tembaga, watu apa déné kayu sing ora bisa ndeleng, krungu utawa mlaku.
9:21 Apa menèh ora padha mratobat saka enggoné mematèni, ulah ngèlmu gaib, laku jina, apa déné
“ora ana sing ngembari”. Jajal apa ana wong nang ndunya sing jan bener-bener plek jiplek padha?
kuwi duduk aku.. adik lanang 😆
ciu bekonang sing kok wadahi botol Jack Denil isih akeh ??? 😆
rewangi koyo ngene mas ben anak ku biso mangan, wis ra ono sing
Ben dowo umurmuReff, *Oplosan, oplosan, oplosan*Coba sawangen kae konco kancamu,Akeh sing podo gelempangan,Ugo akeh sing kelesetan,Ditumpakke ambulanYo wis cukupno anggonmu mendem,Yo wis cukup
sedhèrèk lan para bapak sedaya! Kula aturi mirengaken atur kula! Gusti Allah ingkang Mahamulya, sampun ngetingal dhateng leluhur kita Abraham, nalika taksih manggèn wonten ing tanah Mésopotamia, inggih menika sadèrèngipun Rama Abraham wau pindhah dhateng kitha Haran.
7:3 Gusti Allah ngandika dhateng Rama Abraham: ‘Kowé lungaa, sedulur-sedulurmu lan tanahmu tinggalen, lungaa menyang tanah sing bakal Daktuduhaké marang kowé.’
7:4 Rama Abraham nunten nilar tanah Kasdim lan manggèn wonten ing kitha Haran. Sasédanipun ingkang rama, Rama Abraham nunten kadhawuhan déning Gusti Allah pindhah saking ngriku dhateng tanah ngriki, ingkang panjenengan enggèni menika.
7:5 Nalika semanten Rama Abraham mboten kaparingan siti déning Gusti Allah, sapecak kémawon mboten. Nanging Gusti Allah paring prejanji, bilih tanah menika badhé kaparingaken dhateng Rama Abraham, dados gadhahanipun turun-tumurun, senajan nalika kaparingan prejanji menika Rama Abraham dèrèng kagungan putra.
7:6 Éwasemanten Gusti Allah ngandika dhateng Rama Abraham mekaten: ‘Turunmu bakal padha manggon ana ing negara manca lan dadi batur-tukon, sing disiya-siya lawasé patang atus taun.
7:7 Nanging Aku bakal ngukum bangsa sing dikawulani mau klawan adil. Sawisé kuwi turunmu bakal padha metu saka negara mau lan bakal padha ngabekti marang Aku ana ing tanah kéné iki.’
seminggu sasampunipun lair. Rama Iskak netaki Yakub, putranipun, mekaten ugi Rama Yakub netaki putranipun, inggih menika para leluhur kita kalihwelas.
7:9 Krana mèri, para leluhur kita sami nyadé Yusuf dhateng negari Mesir, kadadosaken réncang tumbasan. Nanging Gusti Allah nganthi dhateng Yusuf,
7:10 lan ngluwari piyambakipun saking sakathahing rubéda ingkang dipun alami. Nalika Yusuf marek ing ngarsanipun Sang Prabu Pringon, ratu ing negari Mesir, Gusti Allah maringi budi ingkang luhur saha kawicaksanan dhateng Yusuf, ngantos ratu Mesir wau ngangkat Yusuf kadadosaken gubernur ing negari Mesir sedaya sarta balé griyaning kedhatonipun Sang Prabu Pringon piyambak.
7:11 Nalika semanten lajeng wonten pailan ingkang ndhatengaken kasisahan ageng ing negari Mesir lan tanah Kenaan sedaya. Para leluhur kita mboten sami saged angsal tedha.
7:12 Mila sareng rama Yakub mireng, bilih ing negari Mesir wonten gandum, panjenenganipun nunten ngutus para putranipun, inggih menika leluhur kita nuwèni mrika. Menika késahipun ingkang kapisan.
7:13 Nalika késah dhateng negari Mesir ingkang kaping kalihipun Yusuf walèh dhateng para sedhèrèkipun. Srana mekaten Sang Prabu Pringon lajeng pirsa sedhèrèk-sedhèrèkipun Yusuf.
7:14 Yusuf lajeng ngaturi Yakub, ramanipun, pindhah kaliyan sedaya brayatipun dhateng negari Mesir. Cacahipun tiyang ingkang sami dhateng Mesir sedaya wonten pitung dasa gangsal.
7:15 Rama Yakub nunten pindhah dhateng negari Mesir. Wonten ing ngriku panjenenganipun séda, mekaten ugi para leluhur kita.
7:16 Layonipun para leluhur wau sami kabekta dhateng kitha Sikèm, kasarèkaken wonten ing pesaréan, ingkang sampun dipun tumbas mawi arta slaka déning Rama Abraham saking bangsa Hamor.
7:17 Sareng sampun mèh dumugi wekdalipun Gusti Allah anggènipun netepi prejanjinipun dhateng Rama Abraham, cacahipun tiyang Israèl ingkang wonten ing negari Mesir sampun mindhak dados kathah.
7:18 Wusana wonten ratu sanès ingkang ngerèh negari Mesir, ingkang mboten ngertos dhateng Yusuf.
7:19 Ratu wau tumindak mboten jujur lan siya-siya dhateng para leluhur kita. Para leluhur dipun peksa mbucal bayi-bayi, ingkang nembé lair dhateng sanjawining griya, supados sami pejah.
7:20 Inggih kala semanten menika Nabi Musa lair. Rupinipun bagus. Tigang wulan laminipun Musa dipun rimati ing griyaning tiyang sepuhipun,
7:21 sasampunipun menika piyambakipun lajeng dipun bucal, wusana lajeng dipun kukup déning putra putrinipun ratu ing Mesir, karengkuh kados putranipun piyambak.
7:22 Musa nunten dipun gulawenthah saha dipun wucal ing bab sedaya kesagedanipun tiyang Mesir. Panjenenganipun dados tiyang ingkang ageng kawibawanipun, dadosa tumraping tembung, dadosa tumraping tumindakipun.
7:23 Sareng Musa umur kawan dasa taun kepéngin nuwèni para kadangipun, tiyang Israèl.
7:24 Ing ngriku Musa sumerep wonten tiyang Israèl dipun aniaya déning tiyang Mesir. Musa mbélani tiyang Israèl wau, lan tiyangipun Mesir dipun wales, ngantos pejah.
7:25 Pangintenipun, para kadangipun, tiyang Israèl, mangertos bilih Gusti Allah badhé ngagem Musa ngluwari bangsa Israèl. Nanging nyatanipun, bangsa Israèl mboten sami mangertos.
7:26 Énjingipun Musa dhateng malih, lan sumerep wonten tiyang Israèl kalih sami gelut piyambak, lan Musa mbudidaya badhé ngrukunaken. Musa wicanten: ‘Padha ngrungokna! Kowé rak padha sedulur. Yagéné kowé padha gelut?’
7:27 Nanging tiyang ingkang nganiaya tiyang setunggalipun mabeni Musa kaliyan mungel: ‘Sinten ingkang ngangkat panjenengan dados jeksa kula sedaya?
7:28 Menapa panjenengan inggih badhé mejahi kula kados enggèn panjenengan mejahi tiyang Mesir kala wingi menika?’
7:29 Sareng mireng tembung mekaten menika Musa lajeng késah saking tanah Mesir, ngungsi dhateng tanah Midian, wonten ing ngriku Musa gadhah anak kalih.
7:30 Sasampunipun kawan dasa taun wonten ing tanah Midian, wonten malaékat ngetingal dhateng Musa wonten ing urubing latu ing grumbulan, ing ara-ara samun, ing paredèn Sinai.
7:31 Musa gumun sumerep tetingalan wau, lajeng nyelaki. Nanging lajeng kepireng pangandikanipun Gusti Allah, mekaten:
7:32 ‘Aku iki Allahé para leluhurmu, Allahé Abraham, Iskak lan Yakub.’ Saking ajrihipun Musa ngantos gumeter lan mboten wantun ndengèngèk.
7:33 Pangéran nunten ngandika malih: ‘Sandhalmu copoten, awit panggonan sing kokidak kuwi bumi sing suci.
7:34 Aku wis pirsa lan wis nguningani aboting kasangsarané umat-Ku, sing ana ing tanah Mesir, sarta wis mireng pasambaté. Aku rawuh arep ngluwari umat mau. Saiki mrénéa, Aku bakal ngutus kowé menyang tanah Mesir.’
7:35 Inggih Musa menika ingkang dipun tampik déning umat Israèl srana mungel: ‘Sinten ingkang ngangkat panjenengan dados jeksa tumrap kula sedaya?’ Inggih Musa menika ingkang dipun utus déning Gusti Allah dados pengageng sarta juru-pangluwar, lumantar malaékat, ingkang ngetingal dhateng piyambakipun ing grumbulan ingkang murub.
7:36 Musa menika ingkang nuntun bangsa Israèl medal saking tanah Mesir, kanthi damel mujijat lan kaélokan wonten ing tanah Mesir lan wonten ing Seganten Teberau, tuwin wonten ing ara-ara samun, ngantos kawan dasa taun laminipun.
7:37 Inggih Nabi Musa menika ingkang ngandika dhateng bangsa Israèl: ‘Gusti Allah bakal ngutus nabi kaya aku iki saka antarané para sedulurmu kanggo kowé kabèh.’
7:38 Inggih Nabi Musa menika ingkang sareng kaliyan umat Israèl nalika nglempak wonten ing ara-ara samun. Piyambakipun wonten ing ngriku sesarengan kaliyan para leluhur kita lan kaliyan malaékat, ingkang ngandika dhateng piyambakipun wonten ing Gunung Sinai. Nabi Musa menika ingkang nampèni pangandika ingkang asipat gesang saking Gusti Allah, supados dipun terusaken dhateng kita.
7:39 Nanging leluhur kita mboten sami purun mbangun-turut dhateng piyambakipun. Tiyang-tiyang wau sami nampik Nabi Musa, sarta kepéngin sami wangsul dhateng tanah Mesir.
7:40 Tiyang-tiyang wau sami wicanten dhateng Imam Harun: ‘Kula mbok panjenengan damelaken pepethaning Allah sawetawis, ingkang badhé mlampah ing sangajeng kita. Awit kula sami mboten sumerep kadospundi kedadosanipun Musa, tiyang ingkang ngirid kita medal saking tanah Mesir!’
7:41 Tiyang-tiyang wau lajeng sami damel brahala, arupi pedhèt, lajeng sami caos kurban dhateng brahala wau; nunten sami ngawontenaken pésta kanggé ngurmati yasané tanganipun piyambak.
7:42 Gusti Allah nunten mengkeraken tiyang-tiyang wau, srana dipun umbar enggènipun sami manembah dhateng lintang-lintang ing langit. Kados ingkang sinerat wonten ing Kitabipun para nabi, mekaten ungelipun: ‘Hèh wong Israèl! Apa enggonmu padha nyembelèh lan ngurbanaké kéwan-kéwan, sajroné kowé ana ing ara-ara samun, patang puluh taun lawasé kuwi kanggo Aku?
7:43 Ora! Nanging tarubé Molokh lan lintangé Déwa Réfan sing padha kokarak; kuwi brahala rupa-rupa sing kokgawé lan koksembah. Merga saka kuwi kowé bakal Dakbuwang menyang ing sisih kananing negara Babil.’
7:44 Para leluhur kita sami gadhah tarubé prejanjian (ingkang mretandhani, bilih Gusti Allah wonten ing tengah-tengahé umatipun) wonten ing ara-ara samun. Tarub prejanjian menika dipun damel miturut dhawuhipun Gusti Allah dhateng Musa, nulad tuladha, ingkang dipun tedahaken déning Gusti Allah dhateng Nabi Musa.
7:45 Para leluhur ingkang nampèni tarub menika saking para tiyang sepuhipun. Tarub wau dipun bekta nalika para leluhur sami kairid déning Yosua ngenggèni tanah menika. Tanah ingkang karebat saking bangsa-bangsa, ingkang dipun tundhung déning Gusti Allah saking sangajengipun para leluhur kita. Tarub wau kasimpen, ngantos dumugi jamanipun Sang Prabu Dawud.
7:46 Sang Prabu Dawud angsal sihipun Gusti Allah, lan nyuwun dhateng Gusti Allah supados dipun parengaken yasa Pedalemanipun Gusti Allah sesembahanipun Yakub.
7:47 Nanging èstunipun ingkang yasa Pedalemanipun Gusti Allah wau Sang Prabu Suléman.
7:48 Éwadéné Gusti Allah ingkang mahaluhur, mboten dedalem wonten ing griya damelanipun manungsa, kados ingkang dipun serat wonten ing Kitabipun para nabi mekaten:
7:49 ‘Langit kuwi dhampar-Ku, lan bumi iki ancik-anciking pada-Ku. Omah kaya apa sing arep kokgawé kanggo Aku? Ana ing ngendi panggonan-Ku ngaso?
7:50 Apa ora Aku dhéwé sing nitahaké samubarang iki kabèh?’ Mengkono pangandikané Gusti Allah.
7:51 Wangkot temen manah panjenengan menika! Panjenengan menika kados tiyang kapir, ingkang mboten tepang kaliyan Gusti Allah. Panjenengan mboten béda kaliyan leluhur panjenengan, ingkang tansah nglawan dhateng Roh Suci!
7:52 Menapa wonten nabi ingkang mboten dipun aniaya déning para leluhur panjenengan? Para utusanipun Gusti Allah jaman rumiyin, ingkang sami martosaken bab badhé rawuhipun Abdinipun Pangéran, sami panjenengan pejahi. Lan samenika Abdinipun Pangéran sampun panjenengan tampik lan panjenengan sédani.
7:53 Inggih panjenengan ingkang sampun nampik Torèt, ingkang kaparingaken lumantar para malaékat; éwasemanten Torèt wau mboten sami panjenengan tetepi.”
7:54 Bareng para warganing Pradata krungu tembungé Stéfanus mau kabèh, atiné panas banget lan padha nggeget untu saking enggoné gregeten.
7:55 Nanging Stéfanus, kapenuhan ing Roh Suci, tumenga ing langit lan weruh kaluhurané Gusti Allah, sarta Gusti Yésus jumeneng ana ing tengené Gusti Allah.
7:56 “Delengen! Aku weruh swarga menga lan Putraning Manungsa jumeneng ing tengené
Dilarak menyang sanjabané kutha, nuli dibenturi watu. Para seksi padha cucul lan nyèlèhaké jubahé mau ing ngarepé nonoman sing jeneng Saulus.
7:59 Sajroné wong-wong mau isih terus mbenturi watu, Stéfanus ndedonga, panguwuhé: “Dhuh Gusti Yésus! Mugi kersa nampèni roh kawula!”
7:60 Stéfanus nuli jèngkèng, sarta nguwuh klawan sora: “Dhuh Gusti, mugi sampun nempahaken kalepataning tiyang menika dhateng piyambakipun!” Sawisé ngucap mengkono, Stéfanus nuli mati.
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubehqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
aku+anak2ku fans berat dewa dr masih jamane lagu kangen/jaman di
6:1 Para sedulurku, yèn ana wong sing konangan nglakoni keluputan, kowé sing katuntun déning Sang Roh Suci kudu nuntun wong mau supaya bali ngambah dalan sing bener, kanthi patrap sing sarèh. Jaganen awakmu dhéwé, supaya aja nganti kowé dhéwé uga kena ing panggodha.
6:2 Padha ngréwangana nyangga momotané padha sedulur. Srana patrap mengkono kowé netepi angger-anggeré Sang Kristus.
6:3 Yèn ana sing nganggep awaké dhéwé penting, mangka satemené ora, wong kuwi ngapusi awaké dhéwé.
6:4 Saben wong mawasa kelakuané dhéwé. Yèn kelakuané becik, wong mau bisa mongkog tumrap apa sing wis ditindakaké, nanging aja nandhing-nandhingaké tumindaké mau karo penggawéné wong liya.
6:5 Awit saben wong kudu nyangga momotané dhéwé-dhéwé.
6:6 Wong sing nampa piwulang bab pangandikané Gusti Allah, kudu males kabecikan marang wong sing awèh piwulang mau.
6:7 Aja ngapusi awakmu dhéwé. Gusti Allah ora kena digawé geguyon. Saben wong bakal ngundhuh apa sing disebar.
6:8 Yèn sing disebar hawa-nepsuning daging, sing bakal diundhuh pati; nanging yèn sing disebar manut panuntuning Sang Roh Suci, bakal ngundhuh urip langgeng.
6:9 Mulané kita aja padha bosen nindakaké kabecikan, sebab yèn kita ora kendho, bakal ana mangsané kita padha ngundhuh asilé.
6:10 Mulané saben ana wewengan, ayo kita padha gawé becik marang wong kabèh, luwih-luwih marang sedulur-sedulur kita tunggal precaya.
6:11 Coba setitèkna, layangku iki daktulis nganggo tanganku dhéwé.
6:12 Wong-wong sing arep ngegung-egungaké awaké dhéwé, lan ngumukaké prekara-prekara tata lair, kuwi wong-wong sing arep meksa netaki kowé. Enggoné tumindak mengkono mau mung supaya ora dikuya-kuya wong Yahudi krana salibé Sang Kristus.
6:13 Senajan padha nglakoni tetak, éwasemono wong-wong mau padha ora netepi Angger-anggering Torèt. Karepé arep netaki kowé kuwi mung supaya wong-wong mau bisa ngumukaké, yèn kowé uga ngugemi tata-cara sing ditetepaké déning Angger-anggering Torèt.
6:14 Nanging tumraping aku, aku mung arep ngegung-egungaké Gusti Yésus sing séda kasalib. Merga saka salibé Gusti Yésus mau, jagad wis ora ana tegesé kanggoné aku, semono uga aku ya wis ora ana tegesé kanggoné jagad.
6:15 Tetakan apa ora tetakan kuwi ora penting babar-pisan. Sing prelu yakuwi enggon kita dadi titah anyar.
6:16 Lan wong kabèh sing uripé manut aturan iki, padha kaparingana katentreman lan sih-rahmat, semono uga umat kagungané Gusti Allah kabèh!
6:17 Wusana, aja ana wong sing gawé susahku menèh, sebab tilasing tatu-tatu ing awakku mbuktèkaké yèn aku iki abdiné Sang Kristus.
Warsa enggal Imlek tahun 2560 Kongzili dhawah dinten Sabtu, 28 Januari 2017. Ing Yogyakarta kangge mangayubagya warsa enggal menika para warga etnis Tionghoa ngawontenaken kegiatan-kegiatan, antawisipun hiburan, lomba, lan festival. Sedaya menika kangge mratelakaken raos bingah lan syukur awit ing wekdal ingkang sampun kaleksanan sampun pinaringan berkah saking Gusti. Saklajengipun ugi nyenyuwun supados ing wekdal ingkang badhe
Kalih larik tembang ing nginggil minangka tembang pambukaning gelar seni tradisi Nini Thowong ing Dusun Grudo, Kelurahan Panjangrejo, Kecamatan Pundong, Kabupaten Bantul. Seni tradisi menika ugi dipunrembakakaken ing Dusun Candran, Desa
ngrembakakaken seni tradisi menika, awit mujudaken salah satunggali budaya ingkang ing wekdal wonten ing tlatah DIY kantun wonten kalih grup. ... Read More » Sinopsis Pergelaran Wayang Kulit Dalam Rangka "Gebyar
Sarino Mangunpranoto ingkang mapan wonten ing Gedung Pusat, Jalan Kusumanegara 157 Yogyakarta. Kegiatan menuka kabuka dening Rektor UST, Drs. H. Pardimin, Ph.D. Wonten ing sambutanipun, Rektor UST rumaos bombong awit budaya Jawi ingkang mila adiluhung taksih kathah ingkang ... Read More » << First< Prev 12 3 ... 16 Next > Last >> Salam dan Bahagia
Pengguna : Kata sandi : Lupa Kata Sandi?
Testimoni Drs. Sarjuno, M.Pd. (Kepala SMAN 2 Playen, Gunungkidul). Testimoni: UST (Universitas Sarjanawiyata Tamansiswa)
Lidzbark Warmiński (Jerman Heilsberg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.55, 14 Sèptèmber 2016.
Ing jagat bumi, kanthi sakjrakahipun, kang kanthi nyuwun sesarengan bayu lan gumebyaring langit, ndadosaken sareh ing donya, amargi laku manungsa ing bumi jagat raya, sumonggo dipun
sing sing sing a cappella guitar & sing
Tembang Dolanan Anak Jawa Entog Takkandani gundul pacul andhe lumut jaranan suwe ora jamu cublak suweng kupu kuwi aja rame MP3 Play | 29:38Tags Tags: Tembang, Dolanan,
konco karo konco iki lucune lek disimak.
Tomo: Eh kang, yen miturut sampeyan, rakyat karo pejabat kuwi
saiki umpama milih, sampeyan pilih dadi rakyat opo dadi pejabat?
Wawan: Lha yo wis cetho milih dadi pejabat to.
Tomo: Woo…yo pantes ae, lha wong sampeyan kesuwen olehe dadi rakyat…
Tomo lan Wawan podo ngguyu cekakan bareng.
Saiki Kusuo no Psi Nan 9 - Page 1
kok ribet, Sing mikir chatinge nganti tenanan...Chating kok ribet chating kok ribet, Sing mikir ukoro sampek mumet tenan..Chating kok ribet chating kok ribet, nganti lali wayah lali gawean..
Amenangi jaman edan, Ewuh Oyo ing Pambudi
Melu edan ora tahan, yen tan melu anglakoni,
Dilalah kersaning Allah, Sak begja-bejane wong kang lali
Jul 18, 2009 @ 16:29:34	walah deneng tendere di ulang sich, ngesuk nek lebaran apa enggane wis dadi dalane, wong aku pengin ngrasakena dalan alus ko.
Jul 18, 2009 @ 22:23:41	Nek lebaran, bisa uwis bisa urung Pak, tp nek langsung digarap kudune ya bisa.
asmara, prahasaning wanita (jabang bayine) kanang ulun cipta sing dayang aji asmaragama, myang wisesang paduka sang hyang kamajaya"
nerusaké lakuné menyang kutha Dèrbé lan Listra. Ing kono ana wong precaya, jenengé Timotius. Ibuné wong Yahudi, uga wong precaya nanging bapakné wong Yunani.
16:2 Kabèh wong precaya ing kutha Listra lan Ikonium padha neksèni, yèn Timotius kuwi wong becik.
16:3 Rasul Paulus kepéngin supaya Timotius mau dadi kanthiné, mulané nuli ditetaki, sebab saben wong wis ngerti, yèn bapakné Timotius kuwi wong Yunani.
16:4 Ing saben kutha sing ditekani, Rasul Paulus ngandhakaké marang pasamuwan-pasamuwan bab keputusan-keputusan sing wis ditetepaké déning para rasul lan para pinituwa ing kutha Yérusalèm, lan ngatag
Injil ana ing wilayah Asia Cilik, wong telu mau nuli padha ndlajahi tanah Frigia lan Galatia.
16:7 Bareng padha tekan tapel watesé Misia, wong-wong mau padha nyoba arep mlebu ing tanah Bitinia, nanging Rohé Gusti Yésus ora marengaké.
16:8 Mulané wong-wong mau nuli padha nerusaké lakuné menyang kutha Troas, metu tanah Misia.
16:9 Bengi kuwi Rasul Paulus pirsa tetingalan ana wong Makédonia ngadeg karo kandha: “Kula aturi rawuh dhateng tanah Makédonia lan nulungi kula sedaya.”
16:10 Bareng Rasul Paulus olèh wahyu mau, aku *aku: Lukas, ingkang nganggit serat Para Rasul menika.* padha duwé panemu, yèn Gusti Allah nimbali aku sakanca supaya ngabaraké Injil marang wong-wong Makédonia. Aku nuli padha tata-tata, banjur mangkat menyang tanah Makédonia.
16:11 Aku sakanca banjur padha mangkat, nunggang prau saka kutha Troas, nyabrang menyang pulo Samotraké, lan ésuké nerusaké menyang kutha Néapolis.
16:12 Saka kono aku padha ngener menyang kutha Filipi, yakuwi kutha kawitan ing wilayah Makédonia. Kutha Filipi kuwi kutha sing dienggoni wong-wong Rum. Aku padha nginep ana ing kutha kono sawetara dina.
16:13 Mbeneri dina Sabbaté wong Yahudi, aku padha metu saka kutha menyang pinggiring kali, awit aku padha ngira, yèn ana ing kono ana sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi. Aku padha lungguh omong-omongan karo para wong wadon sing padha ana ing kono.
16:14 Ing antarané wong-wong wadon sing mèlu ngrungokaké mau, ana sing jenengé Lidhia, saka kutha Tiatira, bakul kain wungu. Lidhia kuwi wong sing ngabekti marang Gusti Allah, mulané Gusti Allah kepareng ngosikaké atiné, nganti wong mau nampani piwulangé Rasul Paulus.
16:15 Lidhia sabrayat nuli dibaptis. Banjur kandha, tembungé: “Menawi panjenengan sami yakin, bilih kula sampun pitados dados kagunganipun Gusti Yésus, sumangga panjenengan kula aturi pinarak ing griya kula.” Sarèhné adreng penjaluké, aku nuli padha menyang omahé.
16:16 Ing sawijining dina, nalika aku lagi padha menyang sinagogé, aku padha kepethuk karo wong wadon, batur-tukon, sing kepanjingan dhemit préwangan. Wong mau bisa nyritakaké prekara-prekara sing bakal kelakon, njalari para bendarané olèh keuntungan gedhé, srana enggoné methèk nasibé wong-wong.
16:17 Wong wadon mau ngetutaké Rasul Paulus lan aku kabèh karo bengok-bengok, tembungé: “Wong-wong iki abdiné Allah sing mahaluhur! Tekané mréné arep ngandhani kowé, kepriyé bisané kowé padha olèh keslametan!”
16:18 Nganti pirang-pirang dina lawasé wong mau terus-terusan bengok-bengok kaya mengkono, temah Rasul Paulus nepsu banget, nuli minger sarta nundhung dhemité
asmané Gusti Yésus, kowé daktundhung metu saka wong wadon kuwi!” Sanalika iku uga dhemit mau metu saka wong wadon mau.
16:19 Bareng para majikané weruh, yèn wis ora ana pengarep-arep menèh bisané olèh kauntungan saka olèhé ngingu préwangan mau, nuli padha nyekel Paulus lan Silas. Wong loro mau padha disèrèd, digawa menyang alun-alun, kaladèkaké marang penggedhéné kutha kono.
16:20 Para penggedhéné kutha mau nuli ngladèkaké wong loro mau marang para penggedhéné pepréntahan Rum ing kutha kono, aturé: “Tiyang kalih menika tiyang Yahudi, ingkang sami damel gègèr wonten ing kitha ngriki.
16:21 Tiyang-tiyang menika sami mulangaken adat tata cara ingkang cengkah kaliyan prenatan kula sedaya. Kula sedaya menika warga negari Rum lan mboten purun menawi kapurih nganut adat-adat menika!”
16:22 Wong akèh uga padha mèlu-mèlu ndakwa. Para pegawéné krajan Rum nuli nyuwèk-nyuwèk sandhangané Rasul Paulus lan Silas, sarta akon supaya wong loro mau dipecuti.
16:23 Sawisé kuwi wong loro mau nuli dilebokaké ing pakunjaran, sarta pegawéné pakunjaran dipréntah supaya wong loro mau dijaga sing keras.
16:24 Sarèhné dipréntah mengkono, mulané kepala pakunjaran mau nuli nglebokaké Rasul Paulus lan Silas ana ing sèl pakunjaran sing njero dhéwé; sikilé padha dibelok.
16:25 Bareng kira-kira tengah wengi Rasul Paulus lan Silas padha ndedonga lan padha menyanyi, memuji marang Gusti Allah. Wong-wong tahanan liyané padha ngrungokaké enggoné wong loro mau padha memuji.
16:26 Dumadakan ana lindhu gedhé, nganti pondhasiné pakunjaran jebol, lawangé pakunjaran menga, lan ranté-ranté sing kanggo mblenggu wong tahanan padha ucul.
16:27 Kepalané pakunjaran tangi, lan bareng weruh lawang-lawangé pakunjaran menga, wong mau ngira yèn wong tahanan kabèh wis padha mlayu. Wong mau ngunus pedhangé, arep nglalu.
16:28 Nanging Rasul Paulus mbengok sarosané: “Sampun nglalu pak, kula sedaya taksih sami wonten ing ngriki!”
16:29 Kepala pakunjaran nuli njaluk lampu lan mlebu ing pakunjaran. Wong mau klawan gumeter sumungkem ana ing ngarepé Rasul Paulus lan Silas.
16:30 Kepala pakunjaran banjur ngajak metu wong loro mau, karo kandha: “Bapak-bapak! Menapa ingkang kedah kula lampahi, supados manggih kawilujengan?”
16:31 Wangsulané Rasul Paulus lan Silas: “Pitadosa dhateng Gusti Yésus, panjenengan mesthi badhé wilujeng, inggih panjenengan, inggih brayat panjenengan!”
16:32 Rasul Paulus lan Silas banjur nerangaké pangandikané Gusti Allah marang kepala pakunjaran mau lan sabrayaté kabèh.
16:33 Sanalika, bengi kuwi uga Rasul Paulus lan Silas diajak menyang omahé kepala pakunjaran. Tatu-tatuné Rasul Paulus lan Silas nuli ditambani. Sawisé kuwi kepala pakunjaran sarta brayaté kabèh padha dibaptis.
16:34 Rasul Paulus lan Silas nuli disuguh mangan. Kepala pakunjaran dalah brayaté padha bungah banget, sebab saiki wis padha dadi kagungané Gusti Allah.
16:35 Ésuké para pegawé krajan Rum padha ngutus polisi menyang pakunjaran, dipréntah mengkéné: “Wong-wong loro kuwi luwarana.”
16:36 Kepalané pakunjaran nuli nerusaké préntah mau marang Rasul Paulus: “Kula ngaturaken sugeng tindak, sebab para pengageng krajan Rum sampun dhawuh supados panjenengan sami dipun luwari.”
16:37 Nanging Rasul Paulus kandha karo polisi sing nggawa préntah mau: “Tanpa dipun priksa kula sami dipun pecuti ing ngajengipun tiyang kathah, mangka kula menika warga negari Rum! Kula sami dipun lebetaken ing pakunjaran; samenika kula dipun purih késah mekaten kémawon kalayan sidheman? Mboten! Para pengageng pepréntahan Rum piyambak supados sami mriki ngluwari kula kekalih.”
16:38 Polisi mau nglapuraké marang penggedhéné pepréntahan Rum. Bareng krungu yèn Rasul Paulus lan Silas kuwi warga negara Rum, para penggedhé mau padha wedi banget,
16:39 lan énggal-énggal padha teka ing pakunjaran, njaluk ngapura. Sawisé kuwi para penggedhé mau ngirid Rasul Paulus lan Silas metu saka pakunjaran, sarta njaluk supaya wong loro mau lunga saka kutha kono.
16:40 Rasul Paulus lan Silas nuli marani omahé Lidhia. Ana ing kono padha ketemu karo para sedulur liyané. Sawisé mituturi sing gawé santosaning precayané para sedulur ing kono, Rasul Paulus lan Silas nuli padha
Yowes tak lakonane opo sing dadi kekarepaning ati
Gusthi Allah ora pernah sare lan luweh ngerti marang umadte
Gusthi Allah maringgi pacoban wes di ukur kekuwatan umadte
kumpulonoKaping papat ludu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi
nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca,
Iboe Maria ingkang pinoerba tanpa dosa asal, moegi mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem. (
SAIKI KUSUO NO SAINAN Manga,SAIKI
liyané sing gagah-prakosa mudhun saka ing swarga, kemulan méga, lan ing sandhuwuring sirahé ana kluwungé. Rainé mencorong kaya srengéngé, lan sikilé kaya tugu geni.
10:2 Malaékat mau nyekeli gulungan kitab cilik bukakan. Sikilé sing tengen tumapak ing segara, lan sing kiwa ana ing dharatan.
10:3 Malaékat mau nguwuh seru kaya panggeroning singa. Sawisé mengkono, gludhug pitu kuwi mangsuli swarané gumleger.
10:4 Apa sing diucapaké gludhug pitu mau arep dakcatheti, nanging aku krungu swara saka ing swarga ngandika: “Apa sing diucapaké déning gludhug pitu kuwi wewadi. Aja kokcathet!”
10:5 Malaékat sing dakdeleng ngadeg ana ing segara lan ing dharatan mau nuli ngangkat ngathungaké tangané tengen,
10:6 sarta banjur sumpah demi Panjenengané kang gesang langgeng selawas-lawasé, kang nitahaké langit saisiné, lan bumi saisiné sarta segara saisiné; tembungé: “Dinané ora bakal kaundur menèh!
10:7 Nanging samangsa malaékat kapitu ngunèkaké slomprèté, Gusti Allah bakal nindakaké rancangané, kaya sing wis kawartosaké marang para abdiné, yakuwi para nabi.”
10:8 Swara sing wis dakrungu saka swarga mau nuli ngandika menèh mengkéné: “Majua, kitab gulungan bukakan sing ana ing tangané malaékat kang ngadeg ana ing segara lan ing dharatan kuwi tampanana.”
10:9 Aku banjur marani malaékat mau lan njaluk, supaya kitab kawènèhna marang aku. Pangucapé malaékat mau: “Tampanana lan panganen. Ana ing wetengmu rasané bakal kecut, nanging ana ing cangkemmu rasané legi kaya madu.”
10:10 Kitab bukakan cilik mau nuli daktampani lan dakpangan. Ana ing cangkem rasané kaya madu, nanging bareng dakulu tekan weteng rasané kecut.
10:11 Aku nuli didhawuhi supaya martakaké pangandikané Gusti Allah menèh marang para bangsa, negara-negara, basa sarta para ratu.
Btw lagi, piye carane ben blog-ku iki iso
larut, sampun langkung ing madyaning ratri, kapara sampun tumapak ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bernes&oldid=1012511"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 6 Maret 2016.
ndek paseban nunggu babare lakon ngulandoro panjenenganipun kanjeng senopati Ki Ismoyo
Balas	On 9 November 2010 at 11:42 Truno Podang said: Apa ngulandoro kuwe artine nglindur?
Sing rajin sambang karo ngogrok-ogrok iku sak jane mung seneng guyon …
Yen ana sing diwedar …. ya diwedar …
kulo wonten camp pengungsian ugi namung udu tenogo, tumut-tumut ngoyag-hoyag tendo supados pasir + debu mboten ngebot-boti tendo, ing wekdal sanes tumut usung-usung mindah barang-barangipun poro pengungsi minggir nyumingkiri papan ngisor kajeng
Ternyata gandok anyar bener2 dibukak pak Satpam tho….
Balas	On 9 November 2010 at 13:36 punakawan bayuaji said: Nuwun, sugêng siyang pårå kadang sutrésnå padêpokan pêlangisingosari ingkang dahat kinurmatan ing palênggahan puniki. Suryå sampun gumléwang ing bang kilén, nuju wanci sontên
iku stri nariswari arane …. Yadyan wong papa angalapa ring wong wadon iku dadi ratu anakrawati …..
Lah wong isih berjuang mangudi dununge smorodahono je
Balas	On 9 November 2010 at 21:26 P.
Balas	On 9 November 2010 at 23:08 Widura said: Hayaa …
Pitik alas iku biasane doyanan. Kadangkala nguber pitik kampung, pitik blesteran, lan sing kerep nguber-uber pitik padepokan …
On 9 November 2010 at 21:40 Truno Podang said: Matur nuwun Ki Puna, kulo tumut didaftar supados mbahas bab garwo. Nanging lha pripun kulo niki taksih cantrik lho Ki. Saumpaminipun bayi kulo niki dereng pupak wojonipun. Mbok menawi cantrik sanesipun ingkang sampun kalebet Mahacantrik, utawi Ajar, …… monggo dipun
kudu sinau maneh…maklum Ki, lha wong sinaune biyen lan nyambut gawe saben dinane ning bidang aerospace engineering, ngapunten dereng saged komen…
Balas	On 10 November 2010 at 07:24 pandanalas said: esuk2..uthuk2..maem gethuk..manthuk2…
Serat Wedhatama karya Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya (KGPAA) Mangkunagara IV diciptakan
dr. H. Suir Syam, M.Kes, MMR
Sesawangan dalan ing Padang Panjang ing taun 1930-an, kanthi latar buri gunung Marapi
KulonKutha ing IndonésiaKthaa PadangpanjangKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangArtikel pamukiman butuh didandaniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 30 Januari 2017.
Pekalongan, Salatiga, Batang, Kendal, Magelang, Temanggung, Wonosobo, Tegal, Brebes,
ingsun urip langgeng tan kena owah banyu serap murub sajeroning kurungan metune sing jejumangrat awan kelayan bengi
ya banyu telaga alkausar banyu mukmin rat jembaran sang ratu linggung buana kumis tanpa lelengan warek tanpa mangan ya ingsun dzat
MOngGo sesarengan brusaha lan ndoNgo… Rejeki wis enek sing
Yen nyogok, ngerti panggone Neroko, ngono yo akeh seng gelem diapusi.
lah wong sing wis urip mataun2 nang pacitan kok arep dikon dadi pecundang nag omae dw. sing metangkring/methengkrag kok wong daerah liyo, mbok yo mikir ki jamane wes susah wong pribumi podo arep digusur, sing dw duwit tambah mapan sing mlarat digawe modar……….
liyane arep podho sogok2an wis karepe podho wae nggali kuburane dewe, yen aku
Ing taun 1268 Prabu Kârtånagårå angganjar rêcå marang ratu ing Dharmmåçråyå (Darmåsråyå) ugå dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing bésuké kâlêbu
akeh kang apal qur’an haditse,seneng ngafirke marang liane,kafire dewe gak digatekke.yen iseh kotor ati
saniskarèng kawruh | mring jana kang wus nimpuna | ing sarasa sarahsèng kamuksan kaki | kanggo ing kene kana ||
2. lamun sira puruhita kaki | kang sumôndha mamrih wahyèng gita | sadarganên turidane | ywa kongsi kênèng sirung | marang ingkang sira guroni | mandar
lan dununge kang kawan prakawis | abang irêng kuning lawan pêthak | pangwasane dhewe-dhewe | kang têlu ngurung laku | kang sawiji luwih prayogi | yèn têlu binuwanga | jagad [jaga...]
[...d] yêkti suwung | kang siji kalawan apa | jumênênge yèn tan ana kang ngrusuhi | marmane kawruhana ||
5. wong nèng donya kang lumrah tan mikir | Allah iku dêdalaning mulya | lamun bênêr pangêtrape | bôngsa tri prakarèku | agung niksa marang sawiji | lamun wus kinawruhan | anggêpe angratu | nanging kang durung nyurasa | ala iku liwat luwih nora sudi | tuna ing uripira ||
6. nanging ta dèn awas sira kaki | rèhning mêngko
suwung | yèn wong anom mêngko nora | rêbut unggul gunême angalah isin | ngukuhi kawruhira ||
8. layak bae kang mangkono kaki | sabab gurune [guru...]
[...ne] kaya mangkana | wirang yèn kalah ngèlmune | lan gaibing Hyang Agung | iku nora nganggo pinikir | mung ngèlmu garêjêgan | kadya nglurug padu | iku kang padha ginulang | watarèku yèn padha rêrasan ngèlmi | wêkasan pan sulaya ||
9. salin gunêm ing ngèlmu wus lali | ngatokake wicaksananira | anuruti kuwanène | angingêr kêris cancut | sarirabang lir mêtu agni |
praptèng pêjah dèn andhêmi | iku guru samangkya ||
10. lamun sira durung anglakoni | ing pratingkah kang kaya mangkana | nanging sirèku ywa kagèt | gagasên rahsanipun | aja
ingkang bisa bawana bawani | owah gingsir ing sariranira | siya yèn tan wruh êmpane | môngka kang wêruh iku | tunggal dhapur kang dèn kawruhi | kang bisa malih warna | sayêkti mung iku |
aranana loro nyata | aranana sawiji têmên sawiji | mung limput-linimputan ||
12. kang akarya iku kang nglimputi | ênggonira anèng kalimputan | sulap padhanging srêngenge | upamane sirèku | anon sorotira hyang rawi | kang môngka iku sulap | dadya lamuk-lamuk | mangkono upamanira | wong nyurasa rêrasan kang dèn rasani | ingkang mèlu
wus lawas | datan wruh lamun uripe | malah Ki Alip Tamsur | yèn lumaku anggung anjawil | ananging tan uninga | yèn iku Hyang Agung | marma padha binudia | ing wong urip aywa katungkul sirèki | dèn wruh ing uripira ||
14. urip iku sapa kang nguripi | lamun sira nora
nadyan kutu-kutu walang taga sami | rinêksa ing Hyang Suksma ||
15. rèhning ananira kang nganani | ananira saking [sa...]
[...king] nora nana | nanging ana kahanane | anane tanpa wujud | wujudira ingkang mujudi | duk sira durung ana | anane ngandhanu | yèn sira ayun uninga | pasêmone wujuding Hyang Maha Sukci | tingkahe wong sêmbahyang ||
16. utamane wong urip puniki | nglakonana srengat nabi kita | salat jakat wruh Islame | lan saraking jêng rasul | sira wajib padha nglakoni | lamun tan ngawruhana | dadi
rahsanipun | tanpa gawe sira angaji | angur sira macaa | prênesan wong ayu | balik sira maca kitab | bêcik bisa
murad rasa | papat iku kasêbut ing dalêm dalil | pantoge anèng rasa ||
20. rasa iku kang luhur pribadi | nanging aja katungkul mring rasa | dèn pundhuh angrasakake | dèn bisa karya ukum | kukum iku kawan prakawis | sapisan ukum wênang | pindho wajib iku | kaping têlu ukum ngadat | kaping pate ukum mokal iku kaki | tan kêna piniliha ||
21. siya-siya lamun sira pilih | ukum papat pan
lan winênang murba misesa sakalir | gêmah rusaking badan ||
22. kaping pindho ingkang ukum wajib | nabi kita wajib ngawruhana | marang ingkang mênangake | utawane awêruh | iya ingkang nêbut Hyang Widi | dene [de...]
[...ne] kang ukum ngadat |
26. ukum ngadat ingkang andarbèni | mapan [mapa...]
[...n] iya anèng alam mingsal | amêruhana adate | sabarang kang dinulu | warna rupa rèh kang dumadi | lamun nora wêruha | tuna ing pandulu | kaping pate ukum mokal | dumununge anèng
cacahe | batal karam puniku | ingkang aran najis lan sukci | sukur yèn wus uninga | lamun durung wêruh | takona para ngulama | aja sira kalayu mèlu ngarani | dèn gambuh kawruhira ||
1. têgêse karam iku | dudu wong kang mangan cèlèng bulus | nadyan kurma pitik iwèn kêbo sapi | yèn tan sah pamanganipun | iku karam ingkang manggon ||
2. têgêse batal iku | dudu wong kang sêmbahyang kapentut |
sêmbahyanga yèn durung wruh jroning batin | iku batal têgêsipun | wus mupusa bêcik turon ||
3. maknane najis iku | dudu wong kang kagêpok ing asu | nadyan sira kaki kawutahan warih | iku luwih najis agung | apa kang ginawe wisoh ||
raina wêngi | jroning guyu dipun emut | dèn sukur maring Hyang Manon ||
tan tuwajuh | iku ngêdohake marang wahyu | basa wahyu nugraha Kang Maha Sukci | marang ing raga kang wujud | poma sira dèn waspaos ||
9. wruha kang tunggal wujud | lan nêdyaa widagda ing kalbu | aja bungah ginunggung marang sasami | watêke wong karêm gunggung | malêndhung saengga dheyot ||
10. apa lire malêndhung | kayadene wong kang adol gêndhung | nêdhêng padha jagongan sami alinggih | tan wigih wus ngrasa unggul | tan wruh jugule angradon ||
11. dene kang padha gunggung | saking wêgah mulat polahipun | tan rinasa panggunggunge nganggo wadi | wadine wong akèh lumuh | pangrasane iku kawon ||
12. nuli agawe umuk | sila tumpang kandhane agupruk | wong mangkono tan pantês dipun cêdhaki | bêcik singkirana iku | jêr maido mring Hyang Manon ||
13. sanadyan iku wêruh | kêna uga ingaranan durung | titikane anèng solah muna-muni | angakua bisa mabur | sayêkti nèng ngisor palon ||
14. lêlabuhan ingkang wus | kanggo ing jaman kuna rumuhun | nora nana wong mangkono antuk gaib | nanging ana pantêsipun | wong mangkono jaga obrol ||
15. marma wong urip iku | dèn padha wêruh marang panuju | têgêse panuju ingkang wruhing liring | yèn tan enak rasanipun | ywa age-age linakon ||
16. manawa kênèng siku | marang pawong sanak liyanipun | luwih abot tan nganggo sasami-sami | wong mangkono lamun lampus | pantês tinabêla ing ron ||
17. puniku nyatanipun | wong kang kêna dukane Hyang Agung | cinêmplungkên sajroning
kawijil | ujubêna kang tuwajuh | kang wajib [wa...]
[...jib] wêruh Hyang Manon ||
20. mula wong urip iku | dèn padha karêp marang ing ngèlmu | ala bêcik ngèlmu iku dèn kawruhi | karana atunggal wujud | mung kacèk êmèl lan batos ||
21. dene ingkang wis wêruh | datan arsa panggawe kang luput | sabab urip siji kanggo wong sabumi | tarlèn andhap sarta luhur | kacèk uga kang wus wêroh ||
22. maknane kang wus wêruh | kang andulu iya kang dinulu | upamane ron suruh amung sawiji | nadyan seje warnènipun | ginigit tunggal saraos ||
23. iku pralambangipun | kalamun sira arsa satuhu | tumamèng anèng madyanirèng jaladri | apa kang katon sirèku | wawasên ingkang sayêktos ||
24. yèn sira dulu alun | dudu iku ingkang sira dulu | bêcik uga ombaking alun pinikir | wong iku dèn kaya alun |
26. tan prabeda puniku | jagad katon lan jagadirèku | wus tinimbang jagad gêdhe jagad cilik | suprandene wong puniku |
28. yèn sira durung sumurup |[3] têgêse jagad cilik lan agung | jagad cilik jênênging manungsa iki | jêng nabi panutan iku | yèn jagad gêdhe Hyang Manon ||
29. manungsa kang wus putus | jagad gêdhe lan cilik kawêngku | jaba jêro ngisor dhuwur andarbèni | yèn maksih miliha iku | sêmang-sêmang mring Hyang Manon ||
30. mangkana kang wus putus | patrape wong anggilut mring ngèlmu | iya patang prakara kang dèn rasani | winanuhkên alanipun | kang bêcik kinira
pawong sanak sadulur | kang pratistha tuwa anom ||
kang padha ngrungu | kang wus karêm rosing siji iku | kêkês tyase rumôngsa luhira mijil | kemutan pratingkahipun | nèng donya sok gawe awon ||
34. panggawe ala iku | donyakerat yèn nganti kapatuh | tangèh lamun nêmua pitutur bêcik |
melikan kang nuntun | nuduhkên panggawe awon ||
36. jalma mangkono iku | uga padha karsane Hyang Agung | nanging dudu dêdununge dèn lakoni | Hyang Suksma paring pituduh | nanging taksih salah dudon ||
37. ana dumukanipun | donyakerat iki têgêsipun | wêwalêsan bae babo dipun eling |
rèhning wong urip puniku | tan wêruh nêmahi layon ||
38. ala bêcik puniku | pan iya mêtu saking sirèku | anambaka alaning liyan sirèki | balik alaning wong ngèlmu | tan mêtu saka ing kono ||
39. kapriye pratingkahmu | yèn sira tinggal lakuning ngèlmu | nora wurung kalurung gonira urip | sanadyan sira wus ngèlmu | yèn tan laku dadi awon ||
40. basa kang aran laku | dudu wong kang cêgah mangan turu | pan wong cêgah turu watêke yèn lami | kancilên salin pandulu | tan durung asalah tonton ||
41. kang cêgah mangan iku | lir pandhita kang dhahar kayu gapuk |[4] apa sira melik dadi ulêr turi | swargane mung dadi kupu | tan wurung binadhog bidho ||
42. dene kang cêgah turu | dudu mêlèking netra satuhu | iya netra kang anèng têlênging batin | iku mêlèk sajêgipun | prapta sujalma yèn layon ||
43. kang cêgah dhahar iku | datan arsa panggawe kang rusuh | bab kang patang
anèng kêlir | gyanira lumaku ||
3. lamun ana osikirèng galih | kaki dèn waspaos | obah osik ana kang agawe |
têtulisan kiye | ingkang aran sah iku kang êndi | ingkang irêng mangsi | kêrtas ingkang pingul ||
5. dene iya ingkang amêngkoni | jro tulis kang katon | ulatana sapucuking êpèn | kang durung wruh narka
yèn sira arani | lanang yêkti kakung ||
9. lawan luwih guna luwih sêkti | kamantyan waspaos | samubarang têrang paningale | nora kêna kumlêsêk wus uning | nadyan jroning batin | Hyang Suksma wus wêruh ||
10. tanpa cipta dènnya wruh ing batin | tan netra yèn anon |
tan lawan karsaning Hyang Widhi | obah osiking wong | kaya priye gone matrapake | yêkti kaya rêca nèng wadari | pralambanging urip | lir angganing prau ||
[...nèng] têngahing jaladri | lêlakon ing kono | prau iku sapa nglakokake | yêkti saking karsaning Hyang Widi | nadyan si kamudhi | pan manut ing banyu ||
14. pasthi kaya mangkono wong urip | yèn sira
saking jroning warih | yêkti nora mosik | pan kari galundhung ||
15. lamun sira anggêguru kaki | mawanga ponang wong | kang wus ana sairib-iribe | piwulange kang ngampat mring gaib | solah muna-muni | panêngêran agung ||
16. mapan akèh ngèlmuning Hyang Widi | tan kêna dèn uwor | warna-warna manungsa kawruhe | upamane sang nata tinangkil |
wênèh ana mulat mring bupati | tinarka sang aji | sêmbahe sumrikut ||
18. wênèh ana mulat mring ki patih | ingayap ponang wong | ginarêbêg sagung punggawane | panyanane sang sri narapati | kang mangkono kaki | mèdêm marang kawruh ||
19. kang ngulati marang sri bupati | wong jroning kadhaton | dadak mêtu ngulati ratune | nora wêruh yèn sri narapati | tunggal jroning puri | dhèwèke wus wanuh ||
20. pan mangkono yèn wong ulah ngèlmi | kèh salah padudon | dudu padon dadakan dinalèh | nora wêruh kang sira ulati | siyang lawan ratri | wus anèng sirèku ||
21. satuhune kawruh kang sayêkti | tan tinggal Hyang Manon | datan ana tilase luwange | anglimputi ing rèh kang dumadi | tan kêna pinilih | ika iki iku ||
22. sabab lamun sira milih kaki | nora bisa dados | bali marang asalira dhewe | talitinên dèn bisa kapanggih | poma sira kaki | ywa mutung ing kalbu ||
23. lan dununge kang kawan prakawis | takokna kang manggon | aja kongsi kaliru surupe | kèh arane kang kawan prakawis | karana yèn sisip | pamurunging laku ||
24. ingkang abang upamane gêni | murup ngobong-obong | yèn tan bisa kaki panyirêpe |
jagad iki sayêkti kabêsmi | malekat Ngijrail | nunggil karsanipun ||
25. ingkang sidik iya ati kuning | kasêngsêm mring wadon | mêmelikan ing kono dalane | ambêbawur mring cipta kang bêcik | malekat Mingkail | nunggil karsanipun ||
26. dene iya ati ingkang langking | santosa kinaot | mung ngrêrusak sabarang panggawe | datan arsa panggawe kang
Yahi dua karta hu Bagh se Khushi se beete har din Har raat suhani raat ho Search for:
Rusyny; kala-kala uga dirujuk minangka wong Karpatho-Rusia utawa wong Rusnak), ya iku sawijininggolongan étnis diasporis sing nuturaké sawijining Basa Slavika Wétan, sing diarani basa Rusyn. Karpatho-Rusyns iku turunan saka wong Ruténia sing ora nganggo étnonim "wong Ukraina" ing kawitané abad ka-20. Panganggoné istilah wong Rusyn dilarang déning sawenèh pamaréntah, kaya sing bisa dideleng sakwise taun 1945 ing Soviet
Saka jumlah sing diwetara ya iku ana 1,2 yuta wong[12] sing asli wong Rusyn, amung ana 98.900 sing uwis nganggep dhiriné wong Rusyn ing bab pulitik utawa étnisitas ,[butuh rujukan] adhedhasar sènsus-sènsus ing wektu iki, pamaréntah Ukraina nulak nglebokaké Rusyn minangka sawijining jatidhiri ètnik ing blangko sènsus krana sawenèh alesan.[14] Sanajan ta, panggolonganing étnis Rusyn minangka étnis Slav Wétan sing kapisah lan beda saka wong Rusia, wong Ukraina, utawa wong Belarus utawa wong Polen ing Slavika Kulon[15]
Kanada, lan Amérikah. Miturut sènsus Ukraina ing taun 2001 saperteloning wong Rusyn ing Ukraina nyaturaké basa Ukraina, déné sing liyané panggah nyaturaké basa
cithakan ethnic group mawa paramèter gambarKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanArtikel Wiki Mrebawani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.57, 4 Oktober 2016.
Sugeng rawuh wonten blog weru desaku, menawi gadah gagasan, kritik lan artikel kirim mawon dateng lareweru@gmail.com. utawi menawi badhe urun donasi kangge kemajuan blog saget klik gambar
obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
wonten kula Ki, nembe negga mendung supados jagad dados peteng, supados Ki Senopati gragapan pun wastani dinten sampun dalu terus panjenenganipun ngwedhar rontal 23.
Balas	On 25 Desember 2009 at 15:22 kartojudo said: Sugeng sonten….mboten tindhakan Ki….libur panjang ?
Balas	On 25 Desember 2009 at 15:36 gembleh said: pangestunipun mBoten libur Ki,
wonten sabin nembe wayahipun panen dados kedah dipun tenggo supados pantunipun mboten
sampun kawula unduh, mboten sah nenggqa lingsir dalu. nuwun.
Balas	On 25 Desember 2009 at 16:07 hartono said: matur nuwun, kali ini saya undhuh langsung
said: Matur nuwun Ki,..diundhuh kitabipun
mengelilingi sumbu Jagad Raya, Telenging Kahanan, Kelanggengan: KALA AION
Patemoning rahsa lan cahya, ingaranan Suksma wasesa
Benere wong lali: Ngudi kawruh Kasuyatan
Lupute wong lali: Lumuh ngudi kawruh Kasuyatan
Imane wong urip: Ora rumeksa ing Uripe
kompleks: Pelataran Kedhaton, Ksatriyan, Keputren, dan Kraton Kilen;
Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki diselenggarakaké wektu
Bojonegoro, Tuban, Lamongan, Madiun, Jember, Banyuwangi, Purwodadi, Pati, Rembang, Kudus, Brebes,
pegawe’e wis pada dolanan catur bari udad-udud, rada awan setitik kantore pindah ning kantin, terus tes kuen pada ngilang mbuh ngendi. Enak
winginane kuning sekien ngenggo sing ijo. Apa kelurahane lagi mremaan gawe KTP tah?” Jare Dulgani bari cangkeme ngunyah sega jamblang. “Sira kuh Gan lagi mangan jeh nyrocos bae kaya entog, beli duwe etika pisan bocah
Mbak Yu Luluk .........Monggo pinarak ing blog kula nggih .... hhehee matur nuwun sanget
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kysnesstranda&oldid=874735"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sandnes,_Nordland&oldid=875194"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Ôngka 3, mirunggan. Dhesèmbêr 1924. Taun III.
Ingkang ngêdalakên: pakêmpalan Yapa Insêtitut (JAVA INSTITUUT). Redhaksi: Radèn Arya Dhoktor Husèn Jayadiningrat, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Y. Kat (J. KATS), Radèn Sastrawijana.
Sêrat-sêrat panjurung isinipun Pusaka Jawi punika kakintuna dhatêng redhaksi: Salembah 28 Wèltêprèdhên. Sêrat-sêrat panêmbung dados lêngganan, kakintuna dhatêng:
lêngganan, apêsipun kêdah tumrap sataun. Manawi tumbas amung satunggal nomêr, rêginipun f 0.30. Waragad pariwara: sakaca f 20,- satêngah kaca f 12.50 saprapat kaca f 7.50 manawi lêngganan kamirahakên.
Pangayoman: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur General, ing Indhiya Nèdêrlan wontên ing Ngayogyakarta
Pangayomaning Konggrès: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana Ingkang jumênêng kaping 8 ing Ngayogyakarta Adiningrat
Pangarsa minulyanipun konggrès: Kangjêng Tuwan Residhèn Ngayogyakarta
Sastrawijana, Warga ngiras panitra: J. Kats.
Jam 8 1/2 sontên: para ingkang sami dhatêng ing konggrès sami kêmpal wontên ing dalêm kapatihan
dumugi jam 1 dalu: pasamuwan ringgit tiyang Langênwanara, lampahan pêjahipun Patih Prahasta.
1. Jêjêr Prabu Rahwana ing Ngalêngka (gêndhing Pocung, pelog barang).
2. Jêjêr Prabu Ramawijaya ing Suwelagiri (gêndhing Pangkur, pelog barang).
3. Jêjêr Prabu Rahwana ing Ngalêngka (gêndhing Maskumambang, pelog barang).
4. Pamungunipun Radèn Arya Kumbakarna (gêndhing ricik-ricik, salendro pathêt manyura).
ing dalêm kapatihan Ngayogyakarta, dening pangarsaning Yapa Insêtitut, Propesor Dhoktêr Radèn Arya Husèn Jayadiningrat.
Jam 9 1/2 enjing: dumugi jam 1 siyang: angrêmbag bab kadospundi rekadayanipun anglêbêtakên piwulang babaring budi Jawi (kultir Jawi) dhatêng lare-lare Jawi. Panggenanipun rêmbagan wontên ing dalêm kapatihan Ngayogyakarta.
êng kagunan yasa griya Jawi tuwin isining griya Jawi, wontên ing Wiryakusuman, sawetan Danurêjan, Ngayogyakarta.
Jam 6 sontên: sêsorah bab Candhi Prambanan (mawi gambar sorot) dening tuwan Dr. F.D.K. Bosch, wontên ing dalêm kapatihan.
Jam 7 sontên: sêsorah bab têgêsipun yêyasan Jawi ing jaman akir punika (mawi gambar sorot) dening tuwan Ir. Th. Karsten ugi wontên ing dalêm kapatihan.
Jam 6 1/2 enjing: dhatêng Prambanan ningali candhi-candhi ing ngriku. Ingkang dados juru pitêdah para
kitha tuwin griya Jawi. Ingkang dados juru pitêdah tuwan Ir. Th. Karsten tuwin Ir. H. Maclaine-Pont.
Jam 5 1/2 sontên: angrêmbag bab: Yêyasan Jawi kina punika tumrapipun babaring budi Jawi ing jaman sapunika tuwin ing têmbe, gadhah têgês punapa. Panggenanipun rêmbagan wau wontên ing dalêm kapatihan.
Jam 8 1/2 sontên, dumugi jam 1 dalu: pasamuwan ringgit tiyang, lampahan Sômba Sêbit, paring dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta. Wontên ing dalêm kapatihan.
1. Jêjêr ing Dwarawati (nagarinipun Prabu Krêsna), (gêndhing
enjing: nglajêngakên rêmbagan bab kadospundi rekadayanipun anglêbêtakên piwulang bab babaring budi Jawi dhatêng lare-lare Jawi. Panggenanipun rêmbagan wontên ing dalêm Pakualaman.
Jam 11 enjing dumugi jam 1 siyang: nglajêngakên rêmbagan bab têgêsipun yêyasan Jawi kina tumrap babaring budi Jawi ing jaman sapunika tuwin ing têmbe. Panggenanipun ugi wontên ing dalêm Pakualaman.
Jam 6 sontên: manawi parlu nglajêngakên rêmbag-rêmbag wau, ugi wontên ing dalêm Pakualaman, panutuping konggrès.
Jam 8 sontên, dumugi jam 2 dalu: wontên ing dalêm Pakualaman: [P...]
Pêthilan saking lampahan Mintaraga (Arjunawiwaha) tuwin Ringgit Purwa Lampahan Srikandhi Ambarang Talèdhèk. Sumbangan saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam VII
Kalêmpaking Pamanggih Sakawan Iji Bab Pambangun
Patilasan Jawi ing jaman kina punika sapintên pigunanipun tumrap kaalusaning budinipun tiyang Jawi sapunika lan ing têmbe.
1. Pamanggihipun Dr. D.F.K. Bosch.
Pigunanipun pêpèngêt Jawi ing jaman kina tumrap kasagêdanipun tiyang Jawi ing jaman samangke botên sapintêna, awit têtiyang Jawi ingkang sampun apêngajaran namung sakêdhik ingkang manah pigunanipun wau. Samangke wontên pitakenan, sapintên sagêdipun tiyang mêncarakên kagunan Jawi kina sarana piwulang supados kagunan wau kathah ingkang anggatosakên sarta rêmên. Punapa kagunan Jawi kina ingkang samangke sampun ical larinipun, jalaran kagiyarakên wontên ing pamulangan andhap, pamulangan têngahan (ambokmanawi sêlot-sêlotipun) ing pamulangan luhur, sagêd angrêda malih manjing ing kalusaning bêbudènipun bôngsa Jawi.
Manawi kalampahan cariyos kagunan Jawi kina kalêbêtakên dados piwulang wontên ing pamulangan-pamulangan, sampun tampi muridipun Jawi srêgêp sangêt anggènipun nyathêti satunggal-satunggaling lêlampahan, sadaya ingkang pêrlu sinêrêpan tiniru saèstu. Nanging sadaya ingkang dipun sinau punika sajatosipun namung kangge anjêmbarakên sêsêrêpanipun para murid: para murid wau lêstantun botên anggadhahi sênêng saèstu utawi kascaryan mirêngakên cariyosipun kagunan Jawi kina.
Têtiyang ingkang sami anggadhahi pangintên, bilih pigunaning kagunan Jawi kina rumasukipun dhatêng manahing tiyang Jawi ingkang sampun ngênggèni jaman kamajêngan, sami ugi kalihan rumasukipun dhatêng mêmanahaning tiyang bôngsa kilenan, punika botên lêrês. Ewadene raosipun tiyang bôngsa kilenan dhatêng kagunan wau pêrlu kagêlar wontên salêbêting piwulang.
Kagunan Indhu Jawi punika rumambakanipun ing salêbêting manahipun para sarjana Eropah ingkang sami ngudi kawruh sarana margi kêkalih, ingkang kapisan miturut cacriyosan, satunggalipun miturut yêyasan.
Ngawuningani cacriyosan punika sajatosipun migatosakên sarana pasaksèn, pikajêngipun sumêdya ngudi nyumêrêpi babad kaindhakaning Yêyasan Indhu Jawi. Ingkang kangge waton pangudi wau ingkang kapisan: inggih layasanipunyêyasanipun. wau, awit ing ngriku tiyang sagêd nyumêrêpi wangun-wangunaning yêyasan, [yêya...]
ingkang abeda-beda manut jamanipun. Kaping kalihipun awatodawaton. babad, kadosdene ingkang kasêbut ing Sêrat Nagara Krêtagama inggih punika sêrat pêpuji kaluhuraning nagari miturut babad. Nagara Krêtagama wau miturut Sêrat-sêratan Pararaton. Kaping tiganipun miturut kagunan andamêl rêca, sabab ing ngriku katêrangakên sarana gambar cawèn pintên-pintên abêbanjêngan, wontên ing sakiwa têngênipun kajoganing candhi.
Dene pamanggih ingkang awaton pènining wêwarnèn, limrahipun sok anyulayani pamanggih ing nginggil, sabab tiyang ingkang namung ngugêmi pènining wêwarnèn wau botên manah pisan-pisan, yêyasan punika sintên ingkang ngawontênakên, kala punapa pandamêlipun, lan damêlan ing pundi. Makatên ugi pasêmon utawi pikajênganing yêyasan inggih botên kamanah. Kikisanipun namung: angalêm sae, langkung dening sae. Awit saking awon saening papêthan adi, yêyasan wau lajêng beda kalihan panunggilanipun ing panggenan ngriku, sabab ingkang andamêl papêthan adi wau pandamêlipun awaton kawruh kabagusaning wujud, inggih punika satunggiling kawignyan ingkang sampun takdir, amila bagusing dêdamêlanipun inggih langkung saking ingkang sawêg kalêrêsan kemawon, amila ilhaming juru damêl papêthan adi wau wajib ingaji-aji kanthi sucining manah.
Sampun masthi kemawon, pamanggih kalih warni wau mênggah kanyatan botên kenging dipun ugêmi tanpa sarana. Tiyang ahli cariyos awaton kabagusaning wujud, dene tiyang ahli wujud kêdah awaton pasaksèn. Sumôngga sami anggêlarna pamanggihipun piyambak-piyambak, bab pamanggih kêkalih ing nginggil wau. Ananging pitêdah bab kagunan Jawi kina ingkang katularakên dening bôngsa Eropah dhatêng tiyang Jawi, samangke rinêmbag wontên saantawising pamanggih kêkalih ingkang têbih sangêt sungsatipun wau.
Têtiyang Jawi amilih sadaya ingkang magêpokan kalihan kalusaning budinipun ing sapunika, inggih punika: rêmên dhatêng patilasan-patilasan ingkang kocap ing Babad Majapait, rêmên ningali gambar cawèn ing candhi-candhi, ingkang anyariyosakên sarana gambar lampahan ringgit. Ananging sanèsipun punika, tiyang Jawi botên ngrêtos dunungipun, môngka ingkang botên dipun rêtosi wau kathah sangêt. Sakathahing papêthan adi ingkang katêdahakên dening juru paniti wujud saha pasêmoning papêthan, botên wontên ingkang tumônja, botên wontên rumasuk ing manah saèstu.
Sampun wiwit ing kina mila tiyang Jawi punika rêmên angêmatakên gathukipun kalihan ngèlmu raos sakathahing wujud, sadaya kagolongakên dhatêng kawruh kabatosan, sadaya pinêtha sarta anggadhahi sasmita. Watak makatên punika samangke taksih kacêtha wontên ing ringgit, sabab ringgit wau anggadhahi raos [ra...]
[...os] ingkang lêbêt. Dados ringgit punika anggènipun nêngsêmakên ngantos kados mawa guna dhêsthi dhatêng tiyang kathah, malah dhatêng tiyang Jawi ingkang sampun angsal pangajaran, punika sababipun botên kok rêna mirêngakên cariyosipun utawi rêmên ningalakên adining sêsunggingane lulangipun. Ingkang kagatosakên botên sanès inggih namung raosipun ingkang lêbêt-lêbêt, sadaya ingkang sami nonton anggadhahi rumaos bilih gêsangipun punika ugi wontên salêbêting lêlampahan kados ingkang kacariyosakên punika.
Makatên ugi kagunan Jawi kina, sagêdipun sinêngsêman ing tiyang Jawi jaman sapunika, bilih anggènipun nêrangakên wau sarana kawruh kasampurnan. Kulinanipun tiyang Jawi manawi ningali wohing kagunan Indhu Jawi amigatosakên sangêt bab ingkang rinêmbag dening para sarjana Eropah lan para ingkang marsudi wanguning pêpêthan. Ing sakawit tiyang Jawi pitakèn, gambar utawi wujud makatên punika anyasmitani punapa, utawi punapa pikajêngipun. Saupami pitakènipun botên kawangsulan, lajêng dipun têrangakên piyambak, mawi nyêbutakên êjim, setan, pêri, parayangan, pôncadriya lan sukma. Nanging katrangan makatên punika tumraping kawruh ingkang awaton pasaksèn, namung dados gêgujêngan kemawon. Mila lêrês mênggah pikajênganipun ingkang baku pêpundhèn kados ing Barabudhur punika anyasmitani prakawis ingkang lêbêt-lêbêt, prasasat tan kêna ginayuh, kados ta: bab dumados, jatining kamanungsan, kasampurnan, lan panitisan wongsal-wangsul. Ananging pikajênganipun ingkang baku, Candhi Barabudhur ingkang matatênmakatên. wau saha ingkang dipun anggêp ing têtiyang ing jaman samantên, tumrap tiyang jaman samangke botên angrêtosakên. Sanajan pangudining para sarjana inggih dèrèng sagêd dumugi. Ewadene manawi katandhing kalihan Candhi Siwah ing Prambanan, Candhi Barabudhur punika nama sampun kathah wêwadosipun ingkang kasumêrêpan.
Saèstu, sadaya ingkang dumunung ing Yêyasan Indhu Jawi punika sami anggadhahi pikajêng piyambak-piyambak, dalah gambar ingkang sapele sangêt, tur panggenanipun andhêlik, punika inggih anggadhahi pikajêng, botên beda kados sirah Kala ingkang katingal anggêgirisi dumunung sanginggiling korinipun candhi ing Prambanan, ngantos prabanipun angèbêki erang-eranging gapura. Malah runtuting agêng alite kêthok-kêthokanipun sela ingkang mujudakên perang-peranganing candhi wau, punapadene perang-peranganing iringipun, sarta ingkang watêrpas sumèlèhipun, sami anyasmitani bilih anggadhahi pikajêng piyambak-piyambak, sadaya awaton wêwicalan (cacah), ingkang gêgayutan kalihan ngèlmu raos, botên beda lan sakathahing warni (môncawarni). Sadaya pasêmon wau ingkang piyambak-piyambak panggenanipun, piyambak-piyambak [piyambak-pi...]
[...yambak] pikajêngipun, kêmpal dados satunggal ngawontênakên yêyasan, ingkang tumraping gagasan kados wontên ing jaman kalusan.
Ngrêdanipun kagunan Indhu Jawi ing bab ngèlmu kasampurnan, punika sami kalihan ngrêdaning ngèlmu kasampurnanipun têtiyang Eropah sisih kilèn ing saantawise taun Ngisa gangsal atus lan sèwu gangsal atus. Tuwan Huzinga nyêbutakên wontên ing karanganipun, kawrat ing Herfstij der Middeleeuwen makatên: pasêmon punika nuwuhakên gagasan kawontênaning jagad ingkang langkung kandêl lan langkung kiyat tinimbang pamanggih ingkang awaton ngèlmu kodrat lan ngèlmu alam. Pasêmon angikêt kawontênaning alam donya punika malah cacriyosanipun, mawi ngawontênakên perangan undha-usuk ingkang botên kenging tinilar, kawruh wêwangunaning yêyasan, lan pambangunturutipun para prajurit, awit satunggil-tunggiling pasêmon wontên andhap wontên inggil. Botên wontên ingkang nama kasorên, angudia karuhuran ingkang langkung dening ruhur, lan angudia kanikmatan. Sadaya isèn-isèning alam donya sami amitulungi pangancas dhatêng kalanggêngan, sadaya sami junjung-jinunjung murih kombulipun.
Agami Kristên punika langkung cêtha tinimbang agami wetanan. Kajawi saking punika ngèlmu raos utawi ngèlmu batin ing saantawisipun taun Ngisa gangsal atus lan sèwu gangsal atus punika ngrêtos, bilih ingkang kangge angugêmi punika namung gambar. Dados pamanggihipun bôngsa wetanan bab makatên punika têtela kirang cêtha. Malah limrah tiyang bôngsa wetanan, yèn anglairakên pikajêngipun namung sarana pasêmon, nanging botên sagêd namtokakên punapa pasêmonipun wau sampun lêrês. Para sarjana ingkang botên kenging botên kêdah tumut ngrêmbag bab punika, supados sagêda suka pitêdah, sabab manawi botên makatên, tamtu ical pasarawunganipun kalihan têtiyang ing tanah Jawi, lan botên sagêd angsal sêsêrêpan bab pamanggihing tiyang miturut jamanipun.
Pamanggih miturut jaman punika inggih pêrlu katêrangakên, harak botên namung bôngsa Jawi kemawon ingkang rumaos botên marêm, bilih namung katêdahan wujuding kagunan kemawon, tanpa kajalèntrèhakên pikajênganipun, utawi jaman ngrêdanipun. Amila inggih botên nama anèh, bilih ing jaman sapunika kathah tiyang ingkang sumêja ambujêng dhatêng kawruh kasunyatan, sami mêngkêr dhatêng ngèlmu kodrat ingkang sajati, sarta anggilut kawruh teyosophi.
Dados manawi bôngsa Jawi sampun kagugah manahipun, bilih papèngêtan ing jaman kina punika pêrlu kinanthi, inggih tumrapa têtiyang jaman sapunika, sabab punika êtuking kasusilan, mawa basa ingkang sakalangkung manuhara, saèstu sampun nama andhêdhêr wiji ingkang manawi
tanpa kara-kara sagêd andamêl rêmên sarta migatosakên kagunan kina.
Ing sadangunipun wiji wau mindhak-mindhak agêngipun, ingkang agêng sangêt pitulunganipun punika pangajaran, mangsanipun mêdal kêdah pinilih prayoginipun. Kawruh punika kêdah anglêlantih tiyang Jawi murih purunipun manah awaton sabab-sabab ingkang pêrmati lan aniti manut wêwaton ingkang lêrês. Ananging kêdah kajagi sampun ngantos kêlintu pamanggihipun, jalaran têtiyang Jawi namung dipun dongèngi kathah-kathah lan katêdahakên ingkang sae-sae. Aosing kagunan Jawi Kina punika inggih aosing raos Jawi. Pêpundhèn satunggal kemawon, bilih katêrangakên pikajêngipun, punika anênambahi manahipun para mudha Jawi, lan angindhakakên kawruhipun, langkung saking sakathahing kabuyutan ing satanah Jawi sadaya, ingkang namung awaton dêdongengan kabagusaning wangunipun.
Tuwan Willem James nyêbutakên makatên wontên ing karanganipun ingkang kawrat ing Varieties of religions experiance: pitakenan, birai agami punika punapa, lan punapa ingkang kawastanan kasusilan, punika kêdah katangsulan sarana lampah panaliti kalih warni. Ingkang rumiyin pitakènipun: panaliti punapa, tuwuhipun saking pundi lan kadospundi cariyosipun. Pitakèn kaping kalih: pakantukipun punapa, lan punapa parlunipun.
Miturut lampah ingkang kapisan ingkang kêdah kataliti têtilaran jaman kina, lan kasagêdanipun tiyang Jawi ing jaman sapunika lan ing têmbe. Miturut lampah ingkang kaping kalih pitakenan: dayanipun punapa tatilaran Jawi ing jaman kina tumrap kasagêdan Jawi ing têmbe. Inggih namung sarana lampah makatên wau panaliti punika sagêd wontên têngah-têngah lêrês, botên ngawratakên ing ngriki, botên ngrencangi ngrika.
1. Punapa ingkang kawastanan tatilaran Jawi ing jaman kina.
Pikajêngipun botên sanès: pangèngêt-èngêt ingkang nêrangakên kasagêdanipun tiyang Jawi ing jaman ingkang sampun kalampahan, milanipun kêdah kaudi sagêdipun kasumêrêpan, kasagêdan ing bab ingkang kadospundi.
Kalusaning bêbudèn punika pinerang dados tigang golongan, inggih punika: kagunan, kamursidan, lan ngèlmu phalsaphi (filosofie). Dhasaring ngèlmu phalsaphi, punika têmên lan kasusilan. Dene kawruh ingkang awaton èngêtan punika sanès wijilipun kalusaning bêbudèn mênggah ing jaman utawi gêgolonganing bôngsa.
Samangke rumaganging damêl nyawanipun tiyang punika anglairakên gangsal golongan, lan awarni gangsal, inggih punika: tumandanging badan [bada...]
[...n] ingkang kêtingal, tumandanging èngêtan jalaran kataman ing daya
dumugi ôngka 3 punika kapetang andhap, awit namung dados pirantining rumagangipun damêl nyawa. Dene nglairakên pamanggih punika kapetang inggil, ingkang sagêd nyamlêng kados ta têmbung: kamirahan, sarana pikantukipun kamirahaning Pangeran (sacrament), sarismita (charismatha). Babaganing nglairakên pikiranipun manusa, punika wêwahipun dados: panganggêp, rumaos, lan pasêmon.
Kawujudaning rumagangipun ing damêl nyawa punika sagêd katitik wontên ing wujudipun kalusaning budi tiga-tiga pisan, satêmah wujud kalusaning budi wau kapêcah dados gangsal wêlas, inggih punika:
1. Nêdahakên botên sèndhèr. | 2. Nêdahakên
inggih punika kawruh kawontênaning Allah Tangala), | 4. Iman, | 5. Ngèlmu suphi.
1. Babad, | 2. Ngèlmu kadewatan, | 3. Ngèlmu kawontênaning alam, | 4. Ngèlmu ingkang botên kenging ginayuh pôncadriya, | 5. Sikhir lan ghaib.
Perangan-perangan ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya tuwuhipun wontên ing rumaganging damêl nyawa tumrap gêsang sêsarêngan. Dene kawruh kawontênaning alam punika kados ta: padhukunan, pawarsakan, lan sapanunggilanipun.
Kawruh yêyasan punika tuwuhipun saking gêsanging tiyang sêsarêngan, ingkang kacêtha wontên ing kalimrahaning tiyang gêgriya, pakêmpalan, manêmbah, sadaya wau sami nêdha kawontênaning griya. Wujuding yêyasan punika miturut etangan, dados botên miturut kawontênaning alam, malah jalaran makatên punika sagêd anglangkungi kawontênaning alam.
2. Punapa kalusaning bêbudènipun tiyang Jawi ing samangke lan ing têmbe.
Kalusaning bêbudèn (cultuur) punika miturut pamanggihipun tuwan Lexis kombuling manusa, ngantos anglangkungi kodratipun. Tuwan Clay amastani: cultuur punika kosokwangsulipun kodrat, dados kadosdene: anjarag, lan botên anjarag, utawi botên nêmaha. Nanging tuwan Wolff mastani: cultuur punika sami-sami dumadosing bêbudèn.
Tiyang sagêd mastani bilih pratingkahing angên-angên yèn ing kodrat punika tanpa tinêmaha, nanging yèn ing cultuur ingkang baku dening dayaning tiyangipun. Cultuur lan kodrat punika dhêdhasaranipun sami asêsarêngan, makatên ugi sagêdipun mastani cultuur punika awit wontên golongan. Tuwan Bierens de Haan cariyos makatên: kalimpadan (genie) punika ingkang nambut karya, ikangingkang (dan di tempat lain). ngawontênakên cultuur jalaran nuruti kabêtahaning manusa. Kawontênan lan wêwatakan ingkang katingal limpad, ingkang nuwuhakên kalusaning budi (cultuur) punika ingkang nyukani tata dhatêng gêsangipun sêsarêngan.
Kalusaning budi punika sanès kêmpaling tata ingkang kenging didumuk, saèstunipun awujud barang lêmbat ingkang gêsang, katingal wontên salêbêting tatakrama, nanging panggenanipun botên namung wontên salêbêting tatakrama kemawon, dados sami ugi kalihan tiyang, botên kenging kawastanan kalêmpaking sirah, tangan kêkalih lan salajêngipun.
Tatakramaning cultuur ingkang miyambak-miyambak, punika botên kenging kapisah utawi kagêsangakên sarana pangrekadaya, botên beda kados tangan ikang kakêthok upaminipun, tangèh sagêdipun tiyang anggêsangakên,
decadentie, dene ingkang kawastanan decadentie, punika risakipun basa jalaran saking panguliging kasusastran. Makatên cariyosipun angên-angên ingkang dados satunggal, langkung-langkung pakaryaning raos ingkang angêmpal.
Ingkang makatên punika tumraping pandamêlipun bangsaning griya, ingkang gêgayutan kalihan agami, kados ta: candhi lan greja utawi masjid agêng, utawi wêwangunan kangge ngluhurakên pranataning nagari, kados ta: karaton, kantor agêng, kacundhukna: karanganipun tuwan Walenkamp bab kawruh pandamêling yêyasan ing jaman sapunika tuwin ing têmbe.
Anggènipun nindakakên padamêlan botên sarana pathokan, tanpa pirantos, tanpa piwulang ing sakolahan utawi tanpa dhiploma, namung kanthi pakaning angên-angên, inggih punika: kamursidan lan phalsaphi, langkung-langkung ngèlmu suphi.
Ngèlmu suphi punika botên maibên sêsorah, malah angluhurakên sasat bathara.
kenging kapêthal. Makatên cariyosipun tuwan Just Havelaar wontên ing De Symboliek Der Kunst kaca 17.
Mêmanahanipun bôngsa punika dumunung wontên ing kalusaning bêbudèn, mêmanahaning bôngsa Jawi dumunung wontên kalusaning bêbudènipun ing jaman sapunika sarêng sarawungan lan bôngsa Eropah. Kadospundi kawujudanipun kalusaning budi wau.
La kok têka sakêdhik têmên. Sadaya ingkang kalairakên dening pamanggih: kawruh pandamêling yêyasan, ngèlmu suphi, ngèlmu sikhir, samangke sampun ical tanpa lari. Anglairakên pamanggih sarana pratingkah (wayang), iman, lan ngèlmu ingkang botên kenging ginayuh sarana pôncadriya, kantun tidha-tidha kemawon. Manawi têtiyang Jawi dhasar sumêdya ambangun kalusaning bêbudènipun ing têmbe, sagêda kiyat, langkung sagêd ngawontênakên lan langkung kenging pinitajêng dening tiyang mônca, supados sagêda kêtingal ganggas abêrgas alusaning bêbudènipun bôngsa, punika botên wontên sanès sarananipun kajawi amulihakên kawruhipun ngèlmu suphi (Mystiek), satêmah sagêd ngawontênakên kapêrcayan ingkang angêmu raos, kawruhing angên-angên sasampuning kabangun enggal, sagêd amaedahi dhatêng kalusaning budi ingkang andhap-andhap.
Calonipun kalusaning bêbudèn kadosdene pangrêtosaning bôngsa. Manawi tanah Jawi sampun mardika, kalusaning bêbudèn sagêd inggil. Nanging manawi tanah Jawi taksih kabônda ing panguwaos ngamônca, kalusaning budi tangèh sagêdipun tangi, malah bokmanawi sirna babar pisan.
Dados sarananipun ingkang botên kenging tinilar inggih
anyandèkakên. Capipun satunggiling bôngsa, punika wontênipun botên namung jare kemawon, pancèn inggih wontên saèstu, kenging kanyatakakên, kapranata manut sarandunipun, manut têtiyanganipun ingkang minôngka ukuran. Pangêrtosan punika sagêdipun kawahya kêdah kanthi kawujudaning badan lan nyawa, punika ingkang kapêksa ngawontênakên tiyang ingkang minôngka ukuran. Ing salêbêtipun rahing manusa wontên wijinipun turunan, ing ngriku dununging titikanipun tiyang mênggah ing badan lan ing nyawa, ingkang kawastanan tiyang, punika sanès kalêmpaking anggota, isi nyawa. Sayaktosipun nyawa dumunung ing wadhag, angêrèhakên saranduning badan sadaya.
Milanipun samangke pêrlu tigang prakawis punika: kawruh pandamêling yêyasan, ngèlmu suphi
lan sikhir kaudia murih sagêdipun wangsul pêpandhinganipun kados ingkang suwau. Tigang prakawis punika gêgayutanipun satunggal dhatêng sanèsipun santosa sangêt. Kados ta: tiyang andamêl griya utawi candhi, satunggal-satunggaling perangan anggadhahi pasêmon piyambak-piyambak, satunggal-satunggaling panggenan utawi abên-abênan anggadhahi pikajêngan suphi lan sikhir. Satunggal-satunggale urut-urutaning pandamêlipun lan rêrêngganipun awaton ngèlmu ghaib. Makatên ugi caranipun
badanipun bôngsa, dene kawruh pandamêling yêyasan kenging kaupamèkakên raganganipun.
3. Pigunanipun wujud pangèngêt-èngêt jaman kina punika punapa.
Pangèngêt-èngêt wau wontên pigunanipun, namung manawi tumut kaangge tumrap ing cultuur samangke, utawi kangge andandosi cultuur ing têmbe.
Tumrap kalusaning bêbudènipun tiyang jaman sapunika, patilasan-patilasan wau kenging kaupamèkakên damèn saêlêr ingkang kangge cêpêngan tiyang kêblabak.
Ing ngriki kang kabalabak inggih punika pangrêtosanipun bôngsa. Amilanipun lajêng pados bantu (dhatêng ingkang sami sayuk nayogyani), lan kranggehan sumêdya ngranggèh, nanging kanthi kuwatos ingkang sampun takdir, bokmanawi badhe kêlêlêp.
Cultuur punika botên wontên, ingkang wontên: ebahing cultuur. Gêsang punika kêtingal ing ewah-ewahipun. Dêdongenan minôngka piwulang luhung (Wijsgeer) punika sanès kalusaning budi. Ebahing cultuur sapunika punika kenging sangêt karaosakên, cultuur kina minôngka dhasaripun, supados sagêda ngawontênakên pamanggih enggal.
Wasana kula gadhah panuwun sakêdhik, murih sagêdipun kalaksanan ingkang karêmbag punika, inggih punika kacundhukna bab punika, kalihan karanganipun tuwan Maclaine Pont ing Djawa IV.I. kaca 71 makatên ungêlipun:
Prajangjian ingkang kapisan, sadaya pakêmpalanipun tiyang pribumi, sadaya guru-guru pribumi lan sanès-sanèsipun tiyang ingkang sampun cêkap pangajaranipun, manawi mirsani ingkang adi-adi ing yêyasaning bangsanipun sampun kok kaanggêp namung rumaos mirsani kasênêngan, kêdah kaanggêpa satunggiling patrap ingkang niyat anjêmbarakên lan nyaèkakên, punapadene angindhakakên kasarasaning sasaminipun lan sariranipun piyambak, lan botên namung kawruh pandamêling yêyasan kemawon.
Cultuur kina punika anggènipun sagêd mongkogakên manah, kaaji-aji lan kaêcakakên, namung manawi sagêd manjing ing manahipun tiyang
sapunika. Botên nama kalêbêt ing gêsang kula sadaya, manawi ingkang kina-kina wau namung dipun tumpuk kemawon. Namung yêyasan ingkang kêtingal sacêlak kula sadaya punika ingkang urun-urun dhatêng gêsang kula ing padintênan. Ananging ing tanah Indhonesiah patilasan-patilasan punika anggènipun dipun ênggèni ing tiyang botên ngantos lami, lan ugi sanès panggenan ingkang rame, rame dening kathahing tiyang nyambut damêl, tandhanipun dene margi-margi, alun-alun, krêtêg, kadhaton sami tanpa nama, ingkang kapiridakên kawontênan ingkang misuwur ing jaman kina.
Mênggahing piwulang, ingkang agêng sangêt dayanipun ing bab punika, inggih punika piwulang babad, sok ugi botên kêlintu pamatrapipun, sampun ngantos kawulangakên kacara kawruh sanès-sanèsipun, kangge ngindhaki sêsêrêpan, kêdah kangge nglêlantih supados lare tuwuh èngêtanipun, rêmên dhatêng kalusaning bêbudèn, agêng manahipun dene bangsanipun sagêd makatên, dene lêlampahan ingkang kacariyosakên ing babad, punika botên patos kapêrlokakên. Babad punika pamulangipun kadhapuk kadosdene wontên saèstu. Tuwuhing trêsnanipun bôngsa saking angaji-aji para prajurit ingkang kacariyos kêndêl-kêndêl ing kina.
Ing wiwitan mila ancasing wiwulangpiwulang. andadosakên satunggal tanah-tanah Indhonesiah. Ananging sarèhne het Java-Instituut samangke namung ngrêmbag tanah Jawi kemawon, dados rêmbag kula punika, upami tiyanga lumampah, taksih pincang. Patilasan-patilasan jaman kina ing tanah Jawi, prayogi kaanggêpa patilasan ing tanah Indhonesiah, lan sadhengah tiyang anganggêpa wontên ing kukubaning patilasan wau.
tanah Indhonesiah, sampun tamtu pangrêtosaning bôngsa badhe mêkar malih. Patilasan Indhonesiah sagêd dados têlênging manahipun têtiyang sadaya. Dayaning manahipun rakyat sagêd tangi. Aosing lêlampahan kina-kina botên namung wontên ing lambe kemawon, têrus lumêbêt ing sanubari, minôngka dhasaripun ingkang enggal.
sagêdipun angrêda, ingkang angancas dhatêng sampurnaning manah, inggih punika bab angrêmbag donya utawi gêsang.
Samangke pêrlu katakèkakên, punapa dunungipun patilasan Jawi ing jaman kina punika. Angintên-ngintên bab punika dhasar salangkung wigati, [wiga...]
[...ti,] awit manawi punika sampun kabadhe, sawêg sagêd anamtokakên aosing patilasan wau, lan sagêd mastani punapa wontên pigunanipun tumrap gêsangipun têtiyang Jawi ing têmbe.
Sayaktosipun têmbung Walandi kunst utawi kunstenaar punika botên wontên Jawinipun, môngka kunst punika mênggahing têtiyang Jawi kêrêp sangêt kasrambah lan kêrêp kêtingal.
Kunst punika satunggiling cara kangge nglairakên wawasaning jagad. Têrkadhang wawasaning jagad punika kenging kalairakên sarana patrap sanès, nanging wujud ing yêyasan (
pamanggih Jawi kunstwerken punika anggadhahi têgês sanès, inggih punika: pigunanipun kunstwerk anggènipun sagêd amardi angên-angên. Bôngsa kilenan lan bôngsa wetanan, punika wontên bedanipun mênggah wawasaning gêsang ingkang nuwuhakên kêtingalipun salêbêting gêsang sêsarêngan, nanging makatên punika mênggahing kasusilan.
Manawi kula murugi Candhi Barabudhur saking pinggiring lèpèn Praga, saking katêbihan kula aningali sêsawangan warni kalih, inggih punika ingkang ngandhap candhi wau katingal rame, ingkang nginggil katingal samun. Manawi sampun lumêbêt ing candhi sarta sampun midêr wiwit undhak-undhakan ingkang ngandhap piyambak, ngantos dumugi ing pucakipun pisan (stoepa) ingkang kala rumiyin wontên rêcanipun Budha ingkang agêng piyambak, nanging dèrèng rampung panggarapipun, punika lajêng sagêd nêrangakên prakawis ingkang karêmbag wau. Perangan ingkang ngandhap piyambak ingkang katingal rame, undhak-undhakanipun nêkak-nêkuk, mawi tèdhèng pagêr sela sadhadha. Pagêr sela punika kaisenan rêca-rêca. Perangan ingkang nginggil piyambak namung awujud kurungan isi rêca Budha, mubêng tanpa kêkêlir sela. Pamerangipun wau nêdahakên wulangipun Budha ing bab ingkang wontên lan ingkang botên wontên, dados kosokwangsulipun, ewadene kagandhèng. Awit ingkang makatên wau rêca-rêca Budha ing pagêr sela wau mawi rêrênggan kados kawontênaning ing alam donya, nanging rêca sangandhaping kupêl botên mawi rêrênggan makatên. Saantawising tiyang limrah lan tiyang ingkang sampun sampurna wontên ingkang nêngahi, pinasang wontên ing margi ingkang ngubêngi.
Kunstenaar Jawi nalikanipun andamêl, botên ngangkah plêking wujud, ingkang kaudi namung pikajêngipun ingkang lêbêt-lêbêt, sarana winujudan ing pintên-pintên rêca sagêd kacêtha, bilih tiyang badhe lumêbêt ing jaman kaalusan, kêdah anilar wadhagipun. Panuwun kula pamanggih makatên punika kapanggaliha ingkang saèstu kangge nimbang kunstwerken Jawi.
Samangke wontên pitakenan: punapa kalusaning [ka...]
[...lusaning] bêbudèn tumrap ing gêsang sarêngan ing jaman sapunika.
Wêwatakaning tiyang Jawi punika dhasar anèh sangêt tumrap cariyosing lêlampahanipun. Sasampunipun bêdhah Majapait, jaman Jawi Kina pêjah, lajêng ngancik jaman kawalean (wali), mawi pêpèngêtan têtiyang Jawi ngrasuk agami Islam, nanging botên nilar agaminipun Siwah lan Budha. Sasampunipun makatên tiyang Jawi srawungnsrawung. kalihan bôngsa Eropah. Wiwit jamanipun para wali, kawontênaning têtiyang Jawi mundur, nanging sanajan makatêna samangke taksih wontên titikanipun tiyang Jawi kêpengin kados ingkang suwau, kadosdene cariyosing cultuur kina. Lêrês katingalipun wau botên mêmpêng kados kala jaman rumiyin, ananging taksih rapêt sangêt kêmpalipun kalihan kawontênaning gêsangipun têtiyang bôngsa Jawi lan katingal sasami-sami. Kados ta wontêning warni-warni wilujêngan, petangan, wêdaling kagunan kados ta: wayang, jogèd, gêndhing, wêwaosan. Langkung malih wayang lan waosan, ingkang dumuginipun sapunika taksih kalimrah sangêt, kenging kangge pratôndha bilih cap kina punika taksih dipun angge ing bôngsa Jawi. Parawira ingkang kacariyosakên ing sêrat-sêrat jaman sapunika, punika inggih kapêthik saking gambar-gambar ingkang wontên ing patilasan.
Cultuur kilenan punika awêwaton kalantipaning manah, dados ingkang minôngka dhasar wujud ingkang kêtingal, pangrêmbaging lêlampahanipun awaton ingkang kenging kanyatakakên. Sanajan piwulanging agami Musa lan Ngisa botên makatên, ewadene piwulang punika tinilar dening para panuntuning bôngsa. Awit ingkang makatên punika indhaking kasagêdan (wetenschap lan techniek) dede-dede, lan pasarawunganipun kalihan bôngsa ngamônca. Lan jalaran makatên wau têmbung belang (kapêrluan) tansah dados sêkar lathi minôngka dhasaring gêmi.
Nanging mênggahing bôngsa Jawi botên makatên, kasagêdanipun taksih têtêp awaton kamursidan, nanging botên kandêl kados ing jaman kina, jalaran lajêng sarawungan kalihan bôngsa Eropah amêdharakên sêsêrêpanipun ingkang awaton pasaksèn, sêsêrêpanipun bôngsa Jawi kasor. Kados ta: wontênipun sakolahan, wiwit pamulangan andhap, ngantos dumugi pamulangan inggil, botên wontên ingkang nyariyosakên pamanggihipun bôngsa Jawi jaman kina.
Samangke kula rumaos kawogan angudi, supados têmbung: kawruh ing jaman kina sagêda kalêbêt ing pikiranipun têtiyang Jawi jaman sapunika. Langkung-langkung bab ingkang botên kenging ginayuh sarana pôncadriya, sabab mênggahing bab punika pamanggihipun tiyang bôngsa wetanan beda sangêt kalihan pamanggihipun tiyang kilenan. Kajêng kula punika: botên [bo...]
[...tên] kok kula badhe angêmohi sêsêrêpanipun bôngsa kilenan.
Malah kathah ingkang dèrèng dipun sumêrêpi ing têtiyang Jawi, môngka pêrlu sangêt têtiyang Jawi nyumêrêpana. Ananging sanajan makatêna, inggih wajib ngangge sarana ingkang runtut kalihan kamajêngan Jawi Kina. Sarana pasaksèn punika pêrlu, nanging sampun kangge pangajêng.
Awit ingkang makatên wau botên kenging botên, têtiyang Jawi kêdah analiti patilasan Jawi Kina, nanging panalitining lêlêbêtanipun sampun ngantos miturut pamanggihipun tiyang bôngsa kilenan, kêdah miturut ngèlmunipun piyambak ingkang botên kenging ginayuh sarana pôncadriya.
Kula nayogyani sangêt patilasan-patilasan wau kaopenan lan binangun malih, nanging inggih kanthi kawruh ingkang lêrês lan kawruh wêwangunan. Ambokmanawi kemawon pêpundhèn Jawi Kina punika botên namung têtiyang Jawi ing jaman sapunika kemawon ingkang migatosakên, sanadyan sadhengah bôngsa inggih migatosakên.
Kenging kataliti, punapa panyinau sarta pambangunipun têtilaran Jawi saking jaman kina punika kenging kangge dhêdhasaraning angrêngga cariyosipun kagunan Jawi supados dadosa dhêdhasar enggal tumrap padamêlan kagunan. Yèn èstu makatên sumôngga sami sayuk angudi sagêdipun anjunjung kagunan punika, murih sagêdipun kalampahan angadêgakên sakolahan kangge anyinau kawruh pandamêling yêyasan ingkang inggil-inggil, awaton pamanggih wetanan. Pamulangan makatên punika manawi wilujêng sagêd nuntun wontênipun pamulangan ruhur (academie). Ing pamulangan ngriku sanajan dipun wulangana bab techniek ingkang kadospundi kemawon, kêdah awaton wêwatakan Jawi.
Ananging pamanggihing tiyang ingkang mastani punapa tilaran kina wau damêlan Jawi lugu, utawi Indhu Jawi, lan yèn dhasar Indhu Jawi, sapintên urunipun tiyang Jawi ing kina, punika tansah beda-beda. Sayaktosipun gampil titikanipun. Candhi-candhi Indhu ing tanah Indhustan sami botên ngangge wêwarnèn Jawi ingkang wontên ing candhi Jawi, kados ta: sirah Kala, mangkara, pancuran ing cangkêm rêca. Rêca-rêca Indhu ingkang ngêplêki sangêt wangun Indhu, ing tanah Jawi kalaras ngantos asêmu mrak-ati. Rêrênggan Jawi kenging kabedakakên saking rêrênggan Indhu ingkang sakalangkung kêroncèn, rêrênggan Jawi kêtingal langkung sae. Kawruh pandamêling yêyasan Indhu pèni saèstu, ngantos tiyang Eropah rumaos wêgah, langkung awig pandamêlipun tinimbang yêyasan Jawi, tur pandamêlipun botên rakaos, ngantos sajak angerang-erang yêyasan sanèsipun, nanging saenipun wau botên mulus, awit ing ngriku kathah lêpat-lêpating pandamêlipun, malah lêpat makatên [maka...]
[...tên] punika ugi taksih wontên ing yêyasan, ingkang pandamêlipun sampun wontên ing jaman sampurnaning damêlan makatên. Beda kalihan yêyasan Jawi, pandamêlipun lêrês sangêt, sajakipun alus, kanthi pangatos-atos, lan sagêd timbang saèstu.
Kawruh pandamêling yêyasan, inggih punika yêyasan bab kamursidan, punika tuwuhipun sabên mêntas wontên ura-uru, lajêng ngawontênakên agami enggal, inggih punika sasampuning rakyat sagêd ngawontênakên barang-barang ubarampening panêmbah enggal punika. Nanging samangke rakaos anggènipun mastani, punapa yêyasan agêng ing Jawi Têngah punika ingkang yasa utawi ingkang kayasakakên namung ratu satunggal kalih kemawon utawi langkung. Lan tiyangipun alit punapa botên kakêrigakên kacara gugur gunung. Yèn miturut cariyos Indhu, para raja brahmana lan satriya botên rumaos bêtah yêyasan makatên punika.
Anèhipun punika têka ing jaman samantên ing tanah Jawi botên wontên ingkang yasa kadhaton ingkang sawatawis sae sarta santosa. Têtiyang Indhu andamêl yêyasan punika botên tumrap badanipun piyambak, anggènipun andamêl yêyasan punika kangge nyambuti dhatêng nagari.
Ing Jawi Têngah wontên yêyasan agêng kêkalih, pandamêlipun sarênti, nalika wontên ratu agêng kêkalih têdhak saking Indhu inggih punika Ratu Jawi lan Ratu Palembang, amangun prang agêng rêbatan tanah Jawi. Pêrang punika sajatosipun langkung dening sapele, awit ingkang karêbat namung panêmbahing têtiyang Jawi kemawon, tandhanipun: Ratu Palembang punika ngangge agami Budha, ratu tanah Jawi Siwah agaminipun. Sarêng ratu tanah Jawi kasor yudanipun, Ratu Palembang yasa candhi Budha ing Barabudhur. Sasampunipun Ratu Jawi angusir têtiyang Palembang, Ratu Jawi wau lajêng yasa candhi Siwah ing Prambanan.
Têtiyang Indhu ingkang ngêrèh tanah Jawi, punika dayanipun punapa. Dayanipun agêng sarta inggil sangêt pikajêngipun, langkung saking dayaning Indhu juru andamêl rêca.
Ing sadèrèngipun tiyang Indhu angajawi, ing tanah Jawi sampun wontên kawruh andamêl yêyasan, ingkang kathah èmpêripun kalihan wanguning yêyasan cara Dham. Kawruh pandamêling yêyasan punika ing Sumatra malah bokmanawi ugi ing tanah Jawi kabangun ngantos kêtingal beda kalihan wanguning yêyasan ing Campa. Inggih kawruh pandamêling yêyasan ingkang kabangun wau, ingkang ngrêda ing tanah Jawi Têngah.
Mênggahing têtiyang Indhu wau angèl anggènipun mastani, punapa anggènipun sagêd ngêrèh têtiyang Jawi sinangkanan saking pêrang, utawi kadospundi. Gampilanipun kemawon kenging kawastanan bilih têtêping kuwasanipun tiyang Indhu wontên ing ngriki punika linantaran saking nularakên agami mawi ngiras ngangkah panguwasa.
Pangaribawanipun têtiyang Indhu golonganing bôngsa luhur ing bab yêyasan, ingkang cêtha inggih punika anggènipun nyaèkakên wêwangunan ingkang mirit larasing agami awêwaton têtandhinganing ragang-ragangan yêyasan cara Indhu.
Sintên ingkang dados juru natah rêca. Manawi tiyang Indhu têrang botên, jalaran gêgarapanipun kathah sangêt ingkang sanès cengkok Indhu.
Ingkang punika mila lajêng kêpêksa ngantêpi pandugi kalih warni ing ngandhap punika:
Sapisan ngantêpi pandugi, bilih ing sadèrèngipun mêsthi sampun wontên pamulangan arsitèk, ingkang aslinipun pancèn Jawi Mlayu, bokmanawi kemawon ing wau-waunipun turunan saking têlêngipun tanah Asiyah, mrambat-mrambat dhumatêng tanah Jawi nglangkungi tanah Kiners sarta Tjams (Indhu Cina).
Kaping kalihipun, manawi nitik cengkokipun gêgarapan ing Barabudhur, kêpêksa ngantêpi pandugi, bilih ingkang anggarap jêmbar sêsêrêpanipun ing bab kagunan cêcêpênganipun. Ing ukir-ukiranipun Candhi Barabudhur têtela sangêt, bilih pancèn kasêngaja dipun wontêni blaking wangunan yêyasan warni-warni ingkang tunggil bôngsa.
Kala rumiyin nagari-nagari ing Asiyah sisih kidul wetan rame sangêt pasrawunganipun, samantên ugi bab pasrawunganing kasagêdan. Ananging ukir-ukiran ing Barabudhur sanès cengkok Indhu, yèn botên cengkok Jawi inggih cengkok Jawi Mlayu. Kirang kêpanggih ing nalar, bilih patukangan ingkang sampun maton dêdamêlanipun wêwangunan ing bab yêyasan kapêrluaning agami, tur sagêd têtêp bokmanawi ngantos ewon-ewon taun tanpa keguh dening dayaning kabudayanipun bôngsa ingkang sampun ewah-ewah, têka sarêng mlebar dhatêng tanah Jawi lajêng dadakan ewah cengkokipun babar pisan.
Mila tukang-tukang ingkang natah lan ngukir rêrêngganing candhi-candhi ing tanah Jawi têrang sanès tukang bôngsa Indhu. Ingkang makatên punika botên têka lajêng mokalakên, bilih wontên ugi tukang bôngsa Indhu ingkang tumut anggarap, malah sagêd ugi tukang-tukang bôngsa Indhu punika gadhah pangaribawa dhatêng tukang-tukang bôngsa Jawi.
Lah tatahan ingkang pundi ingkang garapanipun tiyang Indhu.
Indhu sakêdhik-kêdhika. Kaping kalih: para juru natah wau anggènipun mujudi cacriyosan Indhu wontên ing tatahan, panggambaring tiyang dipun ubarampeni kawontênaning wêwêngkon Jawi lugu. Kaping tiga: ulu-uluning praja sarta agami ingkang nglurahi yêyasan, angsal kemawon padamêlanipun katindakakên miturut kasagêdaning para tukang, namung kemawon mawi suka sêsêrêpan.
Bilih wontênipun ing tanah suci (Indhu) payon-payon sarta èmpèr-èmpèran sami wangun ambathok mangkurêb.
Makatên purwanipun têtiyang Jawi angèmpêr-èmpêr kawontênan ing tanah suci Indhu. Para Indhu ingkang nyêpêng paprentahan punika botên nate angsal pangajaran bab techniek ewadene têtiyang wau kalihan para brahmana sami anguwasani damêlanipun têtiyang Jawi.
Yèn ing gambar cawèn ing Prambanan, kawontênanipun beda sangêt, ing ngriku gambar-gambaripun kêtingal langkung mardika, langkung mèmpêr kawujudanipun ingkang ginambar, namung ing sawatawis panggenan ingkang wontên gambaripun nyalênèh, gambar griya ingkang botên mèmpêr ing tanah suci.
Sampun botên sêmang malih bilih ingkang andamêl yêyasan lan amangun yêyasan ingkang pèni-pèni, sarta ingkang anganggit ingkang bagus-bagus punika ingkang baku têtiyang Jawi.
Gawoking manah kula punika, ningali gambaripun têtiyang ingkang minôngka pangajêng, kados ta gambar-gambaripun Budha, gambaripun tiyang sakit lan tiyang pêjah, sarta sanès-sanèsipun, têka kêtingal pèni sangêt garapanipun, tôndha ingkang andamêl pancèn sampun undhagi sangêt. Gambar-gambar pangajêng punika sampun masthi damêlanipun têtiyang ingkang pinilih. Punapa kintên-kintên tiyang Indhu.
Samangke kadospundi kawontênanipun yêyasan ing Jawi Wetan, ingkang beda sangêt kalayan kawontênaning yêyasan ing Jawi Têngah. Saking cariyosipun kathah, amargi ingkang andamêl yêyasan ing Jawi Wetan wau sampun botên sagêd kados ingkang andamêl yêyasan ing Jawi Têngah.
Ananging candhi-candhi ing Jawi Wetan punika sayaktosipun ingkang mèmpêr sangêt kalihan yêyasan ing kina sangêt, awit ing salêbêting peranganipun ingkang nginggil candhi kidhal ingkang mawi undhak-undhakan sakawan urut sukuning candhi wau, inggih punika undhak-undhakan ingkang lampahipun saking têras dhatêng lawanganing candhi lan dhatêng kori-kori buntu (faux portes), mawi pipa candhi gèpèng sarta buntu, lan mawi lis-lisan ing èrèng-èrènging candhi, ingkang katingal minêb lan dhoyong, punika sadaya titikaning candhi ingkang kawak-kawak sangêt. Namung pucakipun ingkang pancènipun awangun terong lan payon sasambêtan, ing ngriku sinantunan pêncu kados wanguning rêdi suci.
Nalika jaman mêkaripun kagunan Jawi ingkang kaping kalih, têtiyang Jawi sampun sagêd damêl yêyasan tanpa tinuntun ing bôngsa liya. Sintên ingkang anyinau kawontênaning candhi-candhi ing Jawi Wetan kaurut saking ingkang lami piyambak, tamtu ngrêtos bilih nalika badhe ngrampungakên padamêlan punika tansah wontên pakèwêdipun, ananging pakèwêd wau sabên-sabên kenging siningkiran.
Kajawi saking kawruh pandamêling yêyasan kangge ing tiyang praja, kabagusanipun cara Jawi lugu, lan wêwangunipun inggih Jawi. Têtiyang Jawi gêsangipun [gê...]
[...sangipun] mèh tansah wontên sajawining griya, ngantos garing, lan sagêdipun makatên punika kabêkta dening karta raharjaning praja, satêmah tiyang Jawi lajêng ngawontênakên yêyasan minôngka pagêr. Sarèhne yêyasan pagêr wau saya wêwah-wêwah pangrekanipun, kangge pêpagêring pemahan utawi karaton, dados ing griyanipun lajêng dipun wontêni yêyasan ingkang agêng, tanpa anggadhahi ajrih bilih yêyasanipun wau risak dening lindhu, yêyasanipun kadamêl ngêblak, awit ingkang makatên punika dhasar pakantuk sangêt tumraping hawa tanah Jawi. Dados ing jaman mêkaring kagunan ingkang kaping kalih kawruh pandamêling yêyasan ingkang magêpokan kalihan agami katingal mundur, ananging têtiyang Jawi wêwah sêsêrêpanipun bab pandamêling yêyasan sanèsipun.
Ing tanah Jawi kawruh pandamêling yêyasan punika kèndêlipun sapêjahing jaman Indhu Jawi.
Mirid ingkang makatên punika, kula sagêd sumêrêp kados ing ngandhap punika, sanajan kagunan Indhu Jawi punika kêtingalipun inggil sangêt jalaran saking rukunipun bôngsa kêkalih ingkang sampun alus sangêt bêbudènipun, ewadene têtiyang Jawi lan bôngsa sanès-sanèsipun ing Indhonesiah inggih kathah labêtipun, tumut andamêl pangèngêt-èngêt wau ing antawising taun 500 lan 1500. Patilasan wau ingkang saperangan katitik saking pènining garapan tamtu damêlanipun tiyang Jawi balaka. Bôngsa Jawi punika samangke ugi taksih gêsang. Pikajêngipun tilaran Jawi Kina punika sumêdya ambuka angên-angênipun tiyang Jawi, bôngsa Jawi, sarana angèngêtakên, bôngsa Jawi wau kala rumiyin sagêd damêl punapa.
Manawi ambangun tilaran saking jaman kina, sampun supe ingkang baku kanthia tiyang Jawi ingkang sampun inggil pangajaranipun lan têtiyang Jawi ingkang sagêd nyambut damêl. Makatên ugi kêdah kawigatosakên tulus sarta pambangunipun kanthi timbangan ingkang lêrês yêyasan Islam, ingkang awis sangêt kapaèlu.
Pambangunan punika kêdah gandhèng kalihan piwulang techniek lan kawruh kabagusaning yêyasan dhatêng têtiyang pribumi, supados ing têmbe kathah para tukang Jawi ingkang sagêd-sagêd.
Pitakenan ngantos sapintên watêsing pambangunan wau, punika wangsulan makatên: namung gumantung dhatêng kathah kêdhiking arta waragad. Pangajêng-ajêng kula têtiyang Jawi sampun ngantos kêsangêtên anggènipun ihtiyar awit kuwatos badhe kalindhih dening dayaning ngamônca.
Sêsorahipun paduka Tuwan W.P.D. Corporaal
Bôngsa punika botên beda kalihan satunggiling tiyang, gadhah wêwatêkan piyambak sarta gadhah wônda piyambak, ingkang minôngka warananing kabatosanipun, inggih punika jiwanipun. Inggih jiwa punika ingkang minôngka têtangsuling manungsa anggènipun dados maujud jêjêr satunggal, jiwa wau ingkang ngêrèh sarta nuntun dhatêng jêjêring manungsa.
Bôngsa punika sagêd ngrasuk samukawis ngantos kathah momotipun, samantên punika manawi ingkang rinasuk wontên irib-iribipun sarta radi tunggil laras kalihan ingkang ngrasuk. Dene ingkang ngruntutakên rasukan enggal ngantos sagêd manjing dados kulit daging punika inggih pun jiwa wau. Sagêdipun manjing ajur-ajèr ngeram-eramakên sangêt, samantên punika manawi botên ngewahakên kajatènipun.
Nalika bôngsa Indhu ing Indiya Inggris kala jaman 80 taunan kêpêngkêr badhe ical kabangsanipun, dening anggènipun nelad nagari kilenan tanpa mawi pamanahan, lajêng wontên tiyang Eropah ingkang têtulung ngêntasakên saking
piwulang adhêdhasar kabangsan, pasinaon basa Sansêkrit, pangaji-aji enggal dhatêng Sang Budha sarta kawruh philosophi Indhu. Ing tanah Indhu sapunika sampun atusan cacahing pamulangan sarta bale pamardi ingkang adhêdhasar kabangsan.
Lah kadospundi mênggah kawontênanipun ing tanah Indiya ngriki.
Kawontênanipun tanah Indiya ngriki ing sapunika sami kemawon kalihan tanah Indhu kala 80 sarta 90 taunan kêpêngkêr. Bôngsa Indiya kenging kaupamèkakên dumugi ing margi ingkang simpangan kalih. Punapa badhe milih pamardi ingkang ngancas dhatêng kamardikaning mangrèh praja, miturut Dr. Niewenhuis, ingkang katêmahanipun ngicalakên kabangsan, punapa tumênga malih dhatêng nagari agêng ingkang salaras kabudayanipun, inggih punika nagari Indhu, sarta mulihakên kamulyanipun lami malih.
Wontên titikipun, malah kathah, ingkang nelakakên, bilih jiwaning
pancèn kathah ingkang pantês dados eraming manah sarta langkung kêkah katimbang kalihan aturaning piwulang sajajaripun ing tanah Indhu, malah racakipun langkung prayogi.
Aturaning piwulang ingkang katindakakên wontên ing H.I.S. sapiturutipun wau sajatosipun cara kina, ananging mèh ing pundi-pundi sampun kaprah makatên. Kajawi punika aturan wau pancèn agêng sangêt pituwahipun. Wontên ing tanah Indhu sarta ing Indiya ngriki aturan wau anjalari tangining raos kabangsan ingkang [ing...]
[...kang] rumiyin piyambak, malah ugi dados sarana pambucaling manah wêgahan, nrimahan, suthikan dhatêng indhaking sêsêrêpan, malah-malah ugi anggugah manah dhatêng lampah dagang.
Ananging sarèhne ing sapunika sampun wontên dhêdhasaripun, parlu pados sarana sanès malih kangge nyampurnakakên. Tanah Indhu sampun têdah margi: sarana sanès wau inggih punika piwulang ingkang adhêdhasar kabangsan.
Tlêbak-tlêbik inggih sampun wontên ada-adanipun tiyang Indiya piyambak babagan piwulang.
Ewah-ewahan saking sakêdhik murih saening piwulang ing H.I.S. sapanginggil, inggih botên wontên awonipun, kados ta: sawênèhing piwulang dipun wêwahi jamipun, sawênèh malih dipun suda, basanipun tiyang bumi piyambak radi dipun ajêngakên, suwak botênipun basa Mlayu wontên ing tanah Jawi. Anamung kemawon sampun pisan-pisan kêsupèn, bilih sadaya punika wau namung tambal sulam. Suda wêwahing piwulang sawatawis jam botên ngewahakên lajêring
kenging dipun ngêrtosakên punapa ingkang dados wosipun pamardi adhêdhasar kabangsan, sarta tiyang-tiyang wau ngantos sagêd anggadhahi rêmên, pamulangan gupêrmèn mêsthi badhe suwung, botên wontên ingkang badhe purun wangsul malih, manawi dhêdhasaring piwulang ing pamulangan gupêrmèn punika dèrèng dipun ewahi babarpisan miturut pangajapaning bôngsa.
Ingkang pêrlu sangêt mênggahing para guru kêdah kêdunungan manah trêsna sayêktos dhatêng tanahipun tanpa pamelik, malah purun ngurbanakên salira murih rahajênging bôngsa. Para guru kêdah sanès guru ingkang namung kawajiban mulang ing salêbêting wêkdal ingkang sampun kapêsthi, nanging kados tiyang ingkang asipat pamardi ing samudayanipun.
Manawi katandhing kalihan guru ingkang kados makatên, guru ingkang namung gadhah cêpêngan wênang dados guru, punika nama dene punapa-punapanipun. Mugi ngèngêtana kemawon dhatêng sang minulya Tagore, ingkang ugi botên gadhah cêcêpêngan wêwênang.
sampun nêtêpakên ancêr-ancêr gangsal prakawis, ingkang mêsthinipun kêdah pados paugêraning piwulang adhêdhasar kabangsan:
1e. Pamardining bôngsa ing tanah Indhu kêdah dipun kuwasani sarta dipun tindakakên ing têtiyang Indhu piyambak.
2e. Aturaning pamardi kêdah ngangge ancêr-ancêr labuh bôngsa, kawicaksanan, kabatosan, miwah kasusilaning bôngsa.
3e. Lare-lare ingkang kapasrahakên dhatêng bale pamardining bôngsa kêdah kinêlêm ing katrêsnan dhatêng tanahipun sarana marsudi kasusastranipun piyambak, babadipun piyambak, kaluhuraning kagunanipun piyambak, karawitanipun piyambak, tatanipun piyambak ing bab pangrèh praja, pêncaring bangsanipun piyambak [piyamba...]
[...k] wontên ing sanès nagari, pakaryanipun piyambak agêng alit, padaganganipun piyambak sarta kawruhipun filosofie piyambak.
4e. Pamardining bôngsa botên kenging kapisahakên kalihan
Sasampunipun ingkang makatên, basa Kawi kêdah dipun mulyakakên dados basa kina pêthingan tumrap satanah Indiya sadaya, dados botên namung tumrap ing tanah Jawi kemawon. Basa Kawi kêdah dipun wulangakên wiwit kawitan pisan wontên ing pamulangan têngahan ingkang adhêdhasar kabangsan, awit basa wau dados rêrambatan ingkang botên
kuwasani ing tiyang bumi piyambak, pêrlunipun mulangi calon guru basa.
2. Ngintunakên neneman sawêtawis dhatêng Balpur, dhatêng pamulanganipun luhur sang sarjana Tagore, kapilihan ingkang majêng sarta sampun nyêkapi kasagêdanipun dhatêng Kawi.
3. Botên ketang satunggal kêdah ngêdêgakên bale pamardi ingkang adhêdhasar kabangsan. Pamulangan punika kêdah cara Asjiram, inggih punika pamulangan ingkang ngangge caraning pasomahan, para murid sami kapardi kados sacaraning anak sêsarêngan kalihan anakipun ingkang dados guru. Piwulang ing sataun-taunipun kathah ingkang pamulangipun wontên ing sajawining griya. Lare-lare ingkang kalêbêtakên dhatêng pamulangan ngriku prayogi wiwit umur tigang taun.
4. Kêdah enggal angwontênakên rad (prêpat) ingkang ngrêmbag piwulang adhêdhasar kabangsan.
Anggulawênthah punika mêngku kajêng nyukani dhatêng kagunan (Cultuur). Kagunan mônca namung kêdah kapêndhêt, bilih sagêd nyaèkakên kagunanipun piyambak.
badan, kados ta: bab jogèd, main anggar, lan sapanunggilanipun. Panggulawênthahing pikiran, kados ta: anggêgulang kawruh ingkang pinanggih ing nalar. Dene panggulawênthahing watêk, punika sarana anggêgulang kawruh ingkang sagêd anyaèkakên (ambêsut) pikiran saha anênangi watak-wataking kawula ingkang sae-sae.
Têtiyang ingkang anggulawênthah kêdah sami tujunipun.
Para tiyang sêpuhing lare gadhah tanggêlan mulang tatakrama dhatêng lare sarta anênangi raosing kabangsan. Mênggah dhasaring kagunan (Cultuur) punika basa. Êmbah èstri sarta biyung kêdah cariyos bab dongèng-dongèng sarta mulang nêmbang.
Dene pamulangan sagêdipun gathuk ing bab punika, sarana mulang kawruh ingatasing gêsang sêsrawungan. Basa sarta isining buku-buku kaangkaha ingkang sagêd anênangi raos kabangsan ingkang sae.
bab kawruh ringgit (wayang), sêrat-sêrat Jawi Kina lan sapanunggilanipun ingkang matêng.
enggaring manah, nanging sampun ngantos dados panyandhêting panggulawênthah.
Pramasastra Jawi ingkang sae dèrèng wontên. Ing sarèhning (Cultuur) basa Jawi ing samangke sêsrawungan kalihan basa-basa mônca ingkang beda dhapukanipun, pramila prêlu sangêt dipun wontêni pramasastra Jawi wau.
Pangrakiting ukara cara Walandi punika nguwatosi tumrapipun cara Jawi. Murih saenipun, gêlat-gêliting basa Walandi lan basa Jawi kêdah kabedak-bedakakên, sampun ngantos ical manising basa kêkalih wau, jalaran saking kaêwor suh makatên.
Wontên kalih prakawis ingkang mêngku gagasan Jawi sarta wêdaling gagasan ingkang awujud ukara, inggih punika bab ingkang kagagas dening tiyang Jawi, sarta bab kadospundi pamanggihipun ing prakawis wau. Bab ingkang sapisan: inggih punika jêjêr wontên ing ngajêng. Upaminipun ukara Jawi makatên: kandhang asu kirike lima. Bilih ing têmbung Walandi ungêlipun: "In het hondenhok kindjes hondjes vijf". Ing ukara punika: kandhang asu: (in het hondenhok) dados jêjêr, dene: kirike lima (kindjes hondjes vijf) dados wasesa, ingkang taksih kenging kaperang dados: kirike: (kindjes hondjes) jêjêr lan lima (vijf) wasesa.
Bôngsa Walandi punika ingkang dipun sumêrêpi salêbêting gagasanipun: tumindaking barang, makatên ugi anggènipun barang-barang wau nindakakên ngewahi utawi nandhang kaewahan. Dalasan: wontên, utawi, panggênging kawontênan, ugi kaanggêp tindak. Sabên ukara mêsthi amratelakakên satunggaling: tindak. Têmbung ingkang amratelakakên bangsaning tindak: gadhah nama piyambak, inggih punika ingkang kawastanan werkwoord (têmbung kriya). Barang ingkang tumindak, ugi gadhah nama,
inggih punika zelfstandig naamwoord (têmbung aran).
Ing ukara Walandi punika ôngka I tindak ingkang dados wasesa awujud werkwoord (têmbung kriya) sarta wontên tindak ingkang dados jêjêr awujud zelfstandig naamwoord (têmbung aran).
Bôngsa kilenan ingkang sawêg anggagas-gagas, sarta amujudakên gagasanipun ing satunggaling ukara, punika botên nganggèkakên dhatêng tatananing gagasan ingkang pancèn tinakdirakên, nanging tansah madosi tatanan pramasastra ingkang damêlan, sarta gagasanipun lajêng dipun prusa katêtêl ing cithakan.
Tumraping tiyang Jawi, ingkang kagulawenthah ngangge basa Walandi, prêlu sangêt anjagi sampun ngantos adamêl risaking basa Jawi, sarana dipun cithak sacaraning basa Walandi. Tumraping bôngsa Walandi, ugi prêlu nyumêrêpi lêrês-lêrês dhatêng ajining perang-peranganipun ukara Jawi sarta wêwangunaning têmbung Jawi.
Pramasastra Jawi punika ingkang langkung prêlu kêdah suka pêpadhang ing kalih bab kasêbut ing ngandhap punika inggih punika ajinipun wêwangunan utawi rimbaging têmbung ing salêrês-lêrêsipun, langkung-langkung wêwangunaning têmbung kriya. Kaping kalihipun: ajining rêrakitanipun ukara Jawi katandhing kalihan ukara Walandi.
Tumrapipun ingkang kasêbut ing ôngka satunggal, kajawi nyinau basa Jawi Kina ugi prêlu anggêgulang lêmêsing pawicantênan cara Jawi Sala, dados botên cara Jawi ingkang kangge ingkang kakên sarta acengkok cara Walandi.
Para guru basa Jawi botên kapardi ingkang sae sarta botên sagêd nindakakên padamêlanipun.
Ing pamulangan guru, para guru wau sami kawulang angrakit ukara Jawi manut pramasastra Walandi. Buku-buku Jawi ingkang kangge ing pamulangan-pamulangan punika botên kasêrat ing basa Jawi ingkang lêmês sarta murni. Ing H.I.S. punika basa pribuminipun piyambak-piyambak pinêjahan, tanpa tata-tata. Tumraping têtiyang Jawi ingkang sampun gadhah sêsêrêpan, saturunan malih sampun botên badhe sagêd wontên ahli basa Jawi ingkang prayogi, jalaran saking kawontênan ingkang makatên wau.
Basa Malayu kêdah kasingkirakên saking pamulangan-pamulangan. Basa Jawi kêdah dados basa pamarentah ing bôngsa Jawi.
Java Instituut angrêmbaga kadospundi sagêdipun adamêl pramasastra Jawi adhasar Kajawèn.
Kagunan kita punika makina-kina sampun têbih plajêngipun, inggih sampun inggil aburipun, sampun rumasuk sangêt ing raos kita, dene têbanipun wiyar. Kagunan kita punika saminipun griya ingkang dhasaripun kêkah sarta cocog kalihan wataking bôngsa. Wiwit rumiyin [rumi...]
[...yin] mila pangrakitipun pancèn kajarag kadamêl makatên. Ugi sae sangêt kangge nampi tamu ingkang sami nunggil asal pribumi, nanging botên sagêd marêmakên têtamu ngamônca.
Kagunan kita punika ugi kenging kaupamèkakên margi ingkang sadaya poncolipun sarta enggak-enggokipun sampun sami kita sumêrêpi, tuwin ingkang suwaunipun ingatasing ambah-ambahan sampun anyêkapi tumraping tiyang lumampah dharat, tukang tandhu sarta kapal tumpakan. Ananging sarèhne samangke kaambah ing motor (mobil)
4. Panggulawênthah wau kêdah nyagurah para murid anggènipun sami angrasuk punapa-punapa ingkang kawulangakên.
5. Panggulawênthah punika kêdah ngèngêti sawatawis kagunan ngamônca.
Mênggah candraning pathokanipun gêsanging bôngsa Jawi punika, kados ta: ngiwakakên kadonyan, rahabing panampinipun tamu, rêmên kêkandhan dhatêng sanak kadang sarta tiyang sanès, rêmên anglêgani dhatêng tiyang ingkang mêminta. Raosing kaurmatanipun bôngsa kita, makatên ugi ajining badan sangêt agêngipun. Kaping tiganipun: andhap-asor. Kaping sakawanipun: pamardining panyandhêtipun pikajêngan sarta kamurkaning manah. Inggih punika ingkang kawastanan: ananggulangi badan wadhag utawi ngilmu cêgah.
Wêkasanipun: piandêlipun dhatêng Gusti Allah. Kita kêdah ngakêni tanpa tèdhèng aling-aling, bilih ing samangke cara kina pasrah ing Gusti, punika sampun sami kasupèn. Cara Islam punika ingkang cocog piyambak kalihan watak kita.
Murih sagêdipun sumêrêp ing tatakrama, saenipun lare-lare ingkang sami botên gadhah kêdah sami kadèkèkakên ing dalêmipun para luhur. Ing
Bilih kita salah satunggal wontên ingkang badhe miwiti amulang dhatêng lare-lare kita mawi [ma...]
[...wi] caranipun piyambak, mugi kangjêng parentah sampun angalang-alangi sêdya ingkang utami wau. Kangjêng parentah aparinga pitulungan ing sasagêd-sagêdipun, awarni yatra utawi pitêdah utawi pamardi (pambombong).
Kuciwanipun dene saking ingkang kagungan pangawaos, kathah-kathahipun wiwitanipun anyujanani, dene kita piyambak wiwitanipun mawi sêrik ing manah, dene angsal pidana ingkang botên sae.
Sadaya ihtiyar wau sagêdipun sae tumanjanipun, ing wusana sagêd lumêbêt dhatêng sanubari kita, bilih kita tiyang Jawi sampun sagêd ngadêg piyambak, manawi kita sampun sagêd atêtandhingan kalihan bôngsa sanès-sanèsipun ingkang madêg pribadi,
1. Para ingkang sami nêdha pondhokan sampun dipun kabari mawi kartu pos mênggah namaning hotèl badhe pondhokanipun. Sintên ingkang dèrèng nampi kartu
Ngayogyakarta, ingkang lajêng badhe mangsuli saparlunipun lumantar tèlêgram.
2. Pangangge tumrap para tuwan-tuwan ing sabên-sabên pasamuwan ing wanci sontên utawi dalu: mêntèring pêthak utawi jas bikakan pêthak utawi warni sanèsipun, utawi sêmoking pêthak. Tumrap para bôngsa Jawi: kenging mangangge Jawi ingkang sakintên cocok kalihan pangangge ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil wau.
3. Para ingkang sami mirsani bikakipun têntunsêtèlêng, benjing ing surya 25 Dhesèmbêr 1924, ing sarèhning ingkang kêparêng badhe ambikak têntunsêtèlêng wau Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, sami kaajêng-ajêng rawuh kasèp-kasèpipun jam 5 sontên, sampuna wontên ing panggenan têntunsêtèlêng. (Wiryakusuman, sawetan kapatihan cakêt).
4. Para ingkang badhe tumut darmawisata (excursie) dhatêng Prambanan sapanunggilanipun, benjing ing surya 26 Dhesèmbêr punika, ing wanci jam 6 enjing kêdah sampun sami kêmpal wontên ing plataran Sêtatsiun Tugu.
5. Para ingkang sami andhatêngi konggrès sarta ingkang dhatêngipun ing Ngayogya ngriki numpak sêpur, manawi badhe nêdha katrangan punapa-punapa bab konggrès sapanunggilanipun, kenging anjujug ing kantor juru suka katrangan bab konggrès, ingkang manggèn ing Sêtatsiun Tugu.
6. Kantoripun panitra saha kantor juru suka katrangan dhatêng sêrat-sêrat kabar, wiwit ing surya 23 dumugi surya 26 Dhesèmbêr punika manggèn ing kapatihan, sarta ing dintên Saptu surya kaping 27 Dhesèmbêr punika manggèn ing capuri dalêm Pakualaman. Dene bikakipun wiwit jam 8 enjing dumugi jam 12 siyang saha wiwit jam 5 dumugi jam 7 sontên.
7. Para tamuning konggrès ingkang sami mondhok ing hotèl utawi pènsiyon, benjing ing surya kaping 26 tuwin 27 Dhesèmbêr punika jam 7 sontên, sagêd dhahar sontên wontên ing hotèl utawi pènsiyonipun piyambak. Benjing ing surya kaping 25 Dhesèmbêr gran hotèl nyadhiyani dhine mirunggan mawi orkès.
panumbasipun bon wau dhatêng kantor panitra.
Bon-bon ingkang botên kangge kenging kalintokakên ing kantor panitra.
10. Para nyonyah-nyonyah manawi andhatêngi pasamuwan ing wanci dalu sampun mawi topi.
11. Griya kamar bolah De Vereeniging ing salêbêtipun wontên konggrès punika kenging dipun dhatêngi para tamunipun konggrès (Congressisten)
Para warganipun Yapha Institut, ingkang andhatêngi konggrès ing Ngayogyakarta wiwit ing surya kaping 24 dumugi 27 Dhesèmbêr 1924 manawi numpak sêpur gupêrmèn utawi N.I.S. angsal sudan panumbasipun karcis 50%.
sampun kaaturan sêrat pratôndha (ligimitatie bewijs) ingkang kêdah dipun isèni sêratan dening kondhèktur wontên ing salêbêting kareta sêpur, parlunipun supados warga ingkang nyêpêng sêrat pratôndha wau, mantukipun saking konggrès botên susah tumbas karcis, ugêripun antukipun punika kasèp-kasèpipun ing surya kaping 30 Dhesèmbêr 1924 dumugi 1 Januari 1925.
Para ingkang sami numpak sêpur N.I.S. sampun kasupèn anyathêti angkaning karcis, lajêng kapratelakna dhatêng panitraning Yapha Institut, mawi katêrangan saking haltê utawi sêtatsiun pundi dumugi ing pundi sarta klas pintên, salêbêtipun sawatawis dintên sabibaring konggrès, arta panumbasipun karcis ingkang 50% badhe kakintunakên dhatêng satunggal-satunggalipun ingkang kalêrês
Balas	On 2 Oktober 2010 at 00:04 P. Satpam said: halah…..
wis sepuh …. ngetik wae nganggo sewelas driji …. loro-2ne nganggo sing tengah!
On 2 Oktober 2010 at 00:51 sukasrana said: lha nggih niku, idhep-idhep nggo kanca rondha.
Balas	On 2 Oktober 2010 at 00:27 Widura said: Ngindih sinten nJih enake?
On 2 Oktober 2010 at 00:49 sI_TolE said: Sugeng enjing…
Lho, jebule wes dibukak tho…. ngisi
at 07:11 emprith said: sugeng enjing
memuji lan menuwun, mugi ki djososm enggal pinaringan barokah arupi kasarasan,
kagem penuwun nomer kalih, insyaallah mangke dalu, tit …
Balas	On 2 Oktober 2010 at 08:45 Widura said: Penuwun iku opo tha nGGer?
Balas	On 2 Oktober 2010 at 09:30 P. Satpam said: Hadu….
wengi …. nanging durung ketok “paket-e.”
Balas	On 2 Oktober 2010 at 16:43 P. Satpam said: O …,
nggo ngece Ki PLS, lha mBok dipun wangsuli to Ni…!)
Balas	On 2 Oktober 2010 at 23:19 Widura said: NK Pad wis nDuwe pacar anyar …. Ki,
wonten punapa mboten P. Satpam? Amargi cantolanipun sampun kapanggih wonten sak wingkingipun gebyok…
Matur nuwun sampun ngunduh. 2 dino ora sowan
Nuwun sewu, mbok bilih wonten ingkang lepat nyuwun dipun lempengaken :
Sedina mau tlatah Lendhut-Benter puanase puoooll, ngeyup neng ngisor wit randhu-alas sing tuwuh ana ing prapatan cedhak mBulak ndilalah angine gedhe, kapuke padha mubal kabeh
Lha kok para kadhang sing pinarak neng Kutharaja malah kebanjiran to ?
Balas	On 3 Oktober 2010 at 23:27 arga said: Matur nuwun, nembe kemawon ngundhuh.
pajak.9. Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.10. Wong wadon nganggo pakeyan
lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.47. Akeh wong wadon ora setya marang
Granulosit (Basa Inggris: granulocytes, polymorphonuclear, PMN) ya iku sawijiné sub-klompok sèl getih putih (leukosit) sing nduwèni granula ing jero sitoplasma.[1] Granulosit uga kalebu golongan sèl kang kawangun saka butir-butir cilik kang isiné sitoplasma.[2] Telung jinis granulosit kanthi inti sel (nukléus) sing béda disèkrèsiké dèning sumsum tulang minangka protèin.[1] Granulosit iku jinis saka lèukosit (kayata neutrofil, basofil, eosinofil) sing ngeculaké bahan kimia racun kanggo matèni mikroorganisme lan memediasi réaksi alèrgi.[1]. Granulosit asring njupuk paraga sepisanan sasuwéné infèksi. Granulosit nyerang penyusup sing cacahé akèh lan banjur dipangan nganti mati.[1] Nanah ing tatu sing kena infèksi, mliginé ana granulosité sing wis mati. Sawatara saka granulosit khusus nyerang parasit sing luwih gedhé kayata cacing mikro.[1]
^ (id)Artikata Granulosit(diundhuh 18 Desember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Granulosit&oldid=969231"	Kategori: BiologiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 1 Maret 2016.
Code Ahang Pishvaz Saeed Poor Saeed |
code ahang pishvaz saeed poor saeed
kepacak ana jagad jawa Solo Pos 18/7
Swara telepon mbrengkal turuku sing ora angler. Karo ngelapi iler tak saut hape sing ana meja. Tak sawang nomer kantor sing murup abang iku. Tumon, jam papat esuk kantor nelpon aku?
“Halo…” Suara satpam Marzuki mangsuli dhisik.
“Ana apa pak Marzuki? Saiki isih jam papat lho pak!”
“Ngapunten pak. Ketiwasan. Kahanan kantor ketiwasan…”
“Ketiwasan apa? Ngomong sing cetha pak!”
“Nyuwun pangapunten sak derengipun. Kantor nembe mawon dibabah maling, pak!”
Aku meneng sedhela. Nata ambegan supaya landung. Warta iki ora warta biyasa. Apa maneh warta kantormu kebabah maling. Nanging, tetep tak wangsuli kanthi kalem.
“Ya, uwis pak. Aku tak budhal rana saiki. Rasah grusa-grusu dhisik!”
“Nggih, pak. Nyuwun pangapunten sak ageng-agengipun. Kula ampun dipecat nggih pak.”
Tak tata ambeganku. Tak jawab nganggo jawaban sing nglegani satpamku kuwi. “Yen sampeyan ora katut masalah iki, mestine aku ora bakal mecat pak Marzuki. Nggih ta?”
Tak tutup hapeku. Alon-alon medhun saka dipan jalaran lara migren ana sirah marakne rada kliyengan. Banjur tak untal pil sing gedhene sak driji saka Sin She sing jarene luwih ampuh ketimbange aspirin.
Nalikane teka kantor, wis akeh wong sing kemruyuk neng kono. Katon polisi nalekne pita kuning pembatas, supaya wong sing ra berkepentingan ora mlebu. Apa maneh kantorku iki celak karo dalan gedhe, wong-wong sing pengin weruh pada teng pecungul pengin nonton.
Pak Marzuki, sing ngerti aku wis teka, marani nganti kedandapan. Raine pucet nalikane laporan marang aku.
“Ketiwasan! Brankase arta digondol maling pak.”
“Alhamdulillah… eh, maksud kula, keleresan namung brankas arta kemawon. Mboten wonten dokumen penting ingkang ical.”
“Panjenengan, pejabat direktur perusahaan niki?”
“Nggih, leres, pak polisi.”
“Wonten perangan pitakonan ingkang kula suwun keteranganipun kangge penyelidikan. Mangga tumut kula.”
Aku ngetutke lakune polisi kuwi menyang mobil van sing di parkir ana ngarep kantor. Aku dijak mlebuh njero mobil kuwi. Neng njero wis ana polisi liyane sing nunggu aku.
“Kula, AKBP Galuh saking Polres Sukatilang, Surakarta. Perampokan niki dilaporaken sakderengipun sholat Subuh. Miturut keteranganipun pak satpam, malingipun setunggal ingkang ngamplengi satpam nganti semaput, banjur saged njebol lawang kantor terus mendhet brankas.”
Aku mantuk-mantuk ngrungokake critane pak polisi mau.
Tak sebutne apa yang sing dakelingi ana njero brankas mau, ana duit pirang atus yuta, lan emas batangan duweke klienku. Dakcritakne kanthi turut lan puput.
“Sampun cekap. Mangke menawi ingkang prelu kula celuk panjenengan wonten kantor. Sanggup, nggih?”
“Nggih pak. Maturnuwun kaliyan pituluganipun,” sauranku karo salaman marang dheweke.
Banjur aku mlebu kantor sing lagi wae dibabah maling kuwi. Pintu jati ngarep kuncine dijebol linggis kanthi kasar. Ana tlipak endut neng njogan keramik.
pengin arep ngenekne rapat direksi mengko sore.
“Nggih pak. Mangke kula siapaken sedayanipun.”
ditunda wae. Utawa kandhaa aku ora ana. Tur aja nganti lali yen rapat, dielingne aku ya!”
Aku bali muleh. Aku butuh ngaso. Insomnia marakne awakku ra isa turu lan dadi kuru. Apa maneh iki ditambahi masalah kantor kemalingan iki.
Nanging neng omah aku ora isa turu, mung kliyepan wae. Nganti ana telepon saka sekretarisku, aku durung bisa merem babar blas. Nganti taksawang ngisor mripatku ana kantong ireng sing elek kaya zombi.
Neng kantor pegaweku wis padha nunggu. Aku basa-basi njaluk ngapura minangka telat. Banjur tak ujarake urgensine rapat iki. Yaiku ngrembug lanjutane sakwise musibah kemalingan iki. Termasuke ngeklaimke asuransi.
Surasane kantor dadi tegang. Ana debat apa kudu nyilih bank utawa adol saham maneh kanggo
dewe sepakat karo loro-lorone yen ora ngowahi stabilitas keuangan perusahaan.
Sakbubare rapat aku rencana meh neng panti pijet. Urusan kantor wis sumeleh. Aku kepingin ora stres lan nglancarake peredaran darah sing muntel ana pundhak sing njarem
neng pinggir ndalan. Aku parkir nganti was-was. Batinku krasa ora penak.
Ah, mosok ta wis konangan karo polisi babagan kantor kemalingan iki. Ora mokal cepet banget polisi isa ngerti sejatine malinge kantorku kuwi.
Ya, pancen aku sing dadi dalang maling kuwi mau. Kantorku tak maling dhewe lan satpame tak kamplengi nganti semaput. Sepele, aku lagi butuh duwet akeh kanggo pensiunku akhir tahun 2014 iki.
Nanging, piye maneh. Kabeh mau wis telat. Aku yo mung pasrah ana njero mobil. Polisi sing gagah gedhe dhuwur mau nutuk kaca mobilku. Tak buka kanthi ndredeg.
Nanging polisi sing sangar lan brengose gedhene sak uler kuwi mau malah mesem.
“Kula saged mlebet, pak?”
Pak polisi mau tak aturi mlebu. Aku wis rencana, polisi mau arep tak nego, supaya ora nyekel aku. 50 % ya ora apa-apa, sing penting aku ora mlebu pakunjaran.
“Wonten napa pak?” pitakonku karo ngeleg idu. Tak jaga praupanku tetep kalem lan ora abang ireng.
“Kula ajeng menehi informasi sekedhik kaliyan panjenengan. Berkas penyelidikan sampun mlebet wonten list job. Penyelidikan mangke ajeng kula lan rencang-rencang wiwiti. Nanging kula kalian rencang-rencang ajeng nyuwun kerjasama saking panjenengan.”
Aku durung bisa nebak apa maksute polisi iki. Nanging tetep tak wangsuli. “Nggih Pak.”
“Kula ajeng nawarake, solusi supados kasus perampokan ini enggal dipun tangani. Istilahipun paket istimewa spesial penanganan kasus.”
“Kula taksih mboten paham maksute pak?”
“Nggih, jujur mawon. Kantor nembe kathah nangani kasus-kasus. Sedaya kasus kudu ngantri rumiyin. Tur, polisi nggih kirang penyidikipun. Nanging, kula saged ngusahaken supaya kasus niki enggal dipuntangani kanthi tuntas.”
Aku dadi paham maksude polisi iki. Dheweke pengin mokili alias meres aku.
“Napa sampun wonten ingkang dicurigai pak?” aku pitakon kanti kalem wis ngerti surasane kahanan sejatine. Polisi iki ora arep nyekel aku, nanging ana prelu liyane.
“Oh, perkawis niku dados rahasia polisi, Pak.”
Aku mantuk-mantuk wae. Banjur meneng kanti suwe ora njawab. Polisi mau dadi keki dhewe. Ngreti yen aku ora kepancing akal buluse mau.
“Nggih pun, kula wenehi wekdal kangge jenengan mikir rumiyin. Niki kartu nama kula. Menawi butuh bantuan sakwayah-wayah saged hubungi kula.”
Daktampa kartu nama kuwi. Banjur polisi kuwi metu saka mobilku lan nyengklak sepeda motore sing ana ngarep mobilku.
Neng njero mobil, aku ngelus dada. Slamet…slamet….slamet. Wiwit mulane aku wis precaya yen kasus perampokan kuwi biasane angel ketemune. Aku precaya polisi apik saiki wis sithik. Liyane kaya sing tak temoni iki.
Yen, ngene iki, rasah samar yen dadi maling, koruptor, utawa
Bharatayudha (5) Timpalan – Burisrawa Gugur | Wayang Indonesia
Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji! Bisa 1, 2016 dening nawakake 8 Komentar Kanggo pisanan May, ing dina buruh internasional kita wis pungkasanipun dirilis versi banget dawa kasep lan diantisipasi 0.9.9.0.
Pisanan – support kanggo Baidu, buta golèk Cina kang uga duwe engine agensi, karo support kanggo Kanton kang mandan unik kanggo engine iki. Liyane bab apik karo engine iki, situs sing tuan rumah ing China bisa entuk akses menyang engine agensi apa.
Liyane – kita wis tetep support kurang tombol saiki loro Google lan Yandex, supaya bener padha bisa ngirim maneh saiki. Dadi yen sawetara kaca ing situs padha ora dijarwakake, versi anyar tak sampeyan dijamin. A sawetara basa ditambahaké ing proses.
Katelu – persil saka owah-owahan, tambahan lan mbecike bug kabeh sak. Ya, kita kudu ndandani dokumentasi lan FAQ kanggo sawetara.
Yagene kowe isih maca iki? Cukup nganyarke dina, lan sesuk karya!
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.8.0 – Welcome Yandex Oktober 28, 2015 dening nawakake 1 Komentar Ana luwih donya saka mung Google Translate, ana uga liyane kanggo donya saka mung Bing Translate, ketoke ~ 150 yuta Rusia uga mengkono kuwi gedhe, karo Yandex, search engine paling populer ing Rusia.
Yandex ndhukung akeh basa lan mrodhuksi asil beda saka mesin liyane, iku uga duwe spesialisasi ing basa sing ngandika nang Rusia kayata Bashkir, Kirghiz lan Tatar. Kang kita padha saiki bisa kanggo ditambahake menyang dhaptar basa, nggawe nomer total basa otomatis dijarwakake didhukung kanggo kekalahan a 95!
Kajaba saka Yandex uga micu diganti ing cara kita masang jarwan otomatis, supaya iku saiki bisa nyetel pilihan saka engine agensi sing seneng nggunakake.
Kita uga wis akeh (lan kita tegese MANY) dibenakno ing release iki, Log pangowahan bakal menehi rasa apik iki:
Added pilihan kanggo milih translators disenengi supaya liwat seret lan selehake
Ndandani bug kritis ing nerjemahake kirim lan nerjemahake ing nerbitaké
Suda wektu Enteni antarane kiriman ing Translate kabeh kanggo 2 detik
Ndandani shortcodes nalika bungkusan <p> tag
Fix mbaleni support kanggo telung basa huruf (saiki mung CEB)
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.7.2 – Shortcodes shortened Juli 29, 2015 dening nawakake Ninggalake Komentar Release Sepur pungkasanipun wis ngangkat munggah sawetara kacepetan, supaya kita bangga saiki kanggo versi anyar.
Iki versi mbecike ing proxy Google maneh, iki wis kedados amarga ana bab-bab sing kita saestu ora bisa ngontrol. Nanging maneh, kerjane.
Owah-owahan iku sawetara mbecike ing shortcodes, sampeyan bisa maca luwih apik dokumentasi pranala ing ngisor iki:
Support shortcode ing Transposh plugin wordpress
Owah-owahan utama kalebu tambahan [tpe] shortcode kang ditambahake ing ndhuwur lawas [].
Kode iki digunakake kanggo kodhe enclosing poto, ngendi iku ora perlu kanggo nutup tag, iki amarga caveat ing wordpress kang nimbulaké
kode parsing kanggo pindhah berserk nalika nyawiji shortcodes poto-terlampir lan nutup.
Uga, ana ora perlu kanggo nemtokake ="y" apa liyane, supaya saiki [tpe mylang] mung bakal bisa lan output: jw
We nggusah sampeyan upgrade, lan seneng versi anyar.
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.7.1 – We have a Situs anyar Juli 22, 2015 dening nawakake Ninggalake Komentar Bab kawitan kawitan, we
pungkasanipun nganti standar web anyar iki lan ngirim bakal katon ing
lan sumurup apa kita needed malah sadurunge kita takon 🙂
Website anyar iki diiringi dening release anyar, boten utama kene nanging sawetara kewan omo wis musna cara dodo ing.
Ing sawetara kesempatan, paragraf dawa durung njaluk terjemahan otomatis tepat saka Google
Mbusak jarwan lawas dudu bisa ing 0.9.7.0
Seneng versi anyar, lan priksa manawa sampeyan nganyarke kanggo versi lengkap iki, sawijining free.
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.7.0 – Koreksi lan fitur kabeh sak, lan SuperProxy alpha Juni 6, 2015 dening nawakake 2 Komentar Versi anyar punika!
Mangga nganyarke! Mangga, Mangga nganyarke! Please karo sawetara gula ing ndhuwur.
Iki versi mbecike dhukungan proxy Google, kang tegese Google Translation ing otomatis bakal bisa maneh.
Anyari versi format database, kang tegese wordpress 4.2 wis didhukung, lan sing samesthine kanggo nyimpen ~ 40% saka ukuran meja saiki
Kita pungkasanipun duwe versi dhisikan saka editor terjemahan backend, iku bakal nuduhake sampeyan strings wong nyata wis diterjemahaké lan ngijini sampeyan kanggo maneh lan mbusak sing cepet.
Karo sawetara luck, sampeyan duwe opsi kanggo mung upgrade ing Dashboard wordpress Panjenengan. Apike sing serep, minangka kang ora ana cara maneh sawise upgrade database wis rampung.
Sembarang quirks, masalah, masalah – ing hubungi kita mbentuk iku konco sampeyan.
Apa sing SuperProxy lan apa sing kudu bisa ngaktifake iki?
SuperProxy anyar kita “Njaluk cepet sugih” rencana. hmm…
Bener, kita nggunakake kelenjar mburi kanggo ngidini perusahaan lan individu duwe akses kanggo mbagekke web. Kita bakal mbayar kanggo lalu lintas iki, supaya yen sampeyan tuku layanan hosting lan sampeyan duwe ton saka data nransfer sampeyan lagi ora nggunakake, kita bakal tenan appreciate sing ngaktifake fitur iki, iku bakal ndhukung kita lan mbokmenawa bakal worth nalika sampeyan. Kita bakal nerbitaké rincian liyane babagan iki padha dadi kasedhiya.
ndadekake panji nuduhake bener nalika kothak salah sizing iki digunakake
Aman saka front end pananda garis, iku arang katon utawa digunakake lan nyebabake luwih alangan saka iku worth
supaya terjemahan non teks / isi JSON mbecike masalah karo sawetara
Ndhukung ngubungake placeholder, thanks Mark Serellis
Supaya – Seneng versi iki, lan aja wong liyo, supaya kita ngerti cara kerjane kanggo sampeyan.
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi:
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis,
Pitakenan Bab Sêsêbutan - Kawontênan ing Tiongkok - Têpa Palupi - Bab Tiyang Èstri wontên ing Gumintêrad - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Rawa Pêning ing antawisipun laladan Salatiga - Bahrawa, ingkang
saking anggènipun jumênêng, badhe kondur rumiyin, wusana byar: jêbul wontên ing pamêlêngan, saha rumaos bilih supêna, ingkang salugunipun cipta sasmitaning dewa, wêwentehan sadaya kawontênanipun, andadosakên suka saha sukuripun.
Lêt sawatawis dintên saking anggènipun supêna, Sang Aryaprabu tindak dhatêng wukir Saptarga, sowan ingkang uwa Sang Bagawan Abiyasa, ngiras martuwi ingkang bok ayu Dèwi Kunthi tuwin ingkang putra Pandhawa. Sadumuginipun ing Saptarga kalêrêsan ingkang bok ayu tuwin ingkang putra Pandhawa sampun sawatawis dintên pinuju sowan têtuwi ingkang eyang sang bagawan, saking ambabad Wanamarta, paringipun ingkang eyang Sang Prabu ing Wiratha, nalika samantên sampun pinêtha kitha, saha sampun kanamakakên Ngamarta.
Sasampunipun Sang Aryaprabu ngaturakên pangabêktinipun ingkang raka Sang Prabu Basudewa saha garwa, tuwin ngaturakên kawontênanipun nagari Mandura dhatêng sang bagawan, lajêng ngaturakên pokalipun Prabu Anom Kôngsadewa, dalah anggènipun lajêng ngêdêgakên kambêngan sawung. Sang Bagawan Abiyasa tuwin para Pandhawa sami ngungun.
Kalêrêsan, kadang Pandhawa ingkang kêkalih sami ngingah sawung, wontên ingkang satungal, wontên ingkang kalih, saha wontên ingkang langkung. Anggènipun ngingah wau namung kadamêl kalangênan nyênêngakên panggalih, botên kangge ngabotohan pados pamênang, nanging sami dipun tilar wontên ing Ngamarta. Ing ngriku Sang Aryaprabu majêng ngandikan bab sawung kalihan ingkang putra Pandhawa, tuwin malèhakên prêlunipun dhatêng ing Saptarga, pancèn ngiras pados sawung.
Ing ngriku para Pandhawa nyariyosakên kawontênaning sawungipun piyambak-piyambak, saupami dipun pêndhêt grêbanipun, sawungipun satriya Pandhawa sae sadaya, andadosakên sukaning galihipun Sang Aryaprabu. Enggaling cariyos, sasampunipun angsal sawatawis dintên anggènipun wontên ing Saptarga, lajêng kaaturan kampir dhatêng Ngamarta dening ingkang putra Pandhawa, Sang Aryaprabu nêmbadani, ngiras badhe pirsa anggènipun bêbadhe nagari ingkang putra. Sasampunipun sami pamitan sang bagawan lajêng bidhalan.
Botên kacariyos laminipun wontên ing margi, cinêkak sampun dumugi ing bêbadhe nagari Ngamarta, para Pandhawa taksih ngalêmpak wontên ing papan ingkang badhe ingadêgan kadhaton, namung pasanggrahanipun kemawon ingkang piyambak-piyambak. Ing ngriku Sang Aryaprabu lajêng mirsani sawung-sawungipun ingkang putra sadaya, sami sae-sae, mèmpêr bilih [bi...]
[...lih] pinunjula gêbag tuwin damêlipun, nanging ingkang dados panujunipun panggalih, namung satunggal, sawungipun ingkang putra Arya Sena. Ulêsipun widokuwali buntu, suku ijêm sêpuh ngêtonggèng, jalu canthèl sisik naga tinrap, inggih punika muyêk kados sisiking ulam, utawi kados kuliting salak, kanamakakên pun bobok. Kajawi dipun kintên tandhingipun kalihan pun momok sagêd pakantuk, kawujudanipun katingal singêr sajak angkêr piyambak. Dhasar criyosipun ingkang gadhah, katatalanipun pancèn andêmênakakên, sukunipun ampuh, awis ingkang kuwawi dipun gêbag, enggalipun pun bobok dipun sambut Sang Aryaprabu, badhe kaêbên kalihan pun momok. Arya Sena nyumanggakakên, nanging sarèhning sawêg asih-asihipun dhatêng pun bobok, dados gadhah panuwun badhe ngêtutakên dhatêng Mandura sasadhèrèk, supados nyumêrêpi tanglêtipun, ngiras sowan têtuwi ingkang uwa Sang Prabu Basudewa. Sang Aryaprabu nêmbadani.
Kocapa Arya Sena ingkang sawêg asih sangêt dhatêng pun bobok, ngraosakên anggènipun badhe dipun bên kalihan sawung Mandura, ingkang sampun kaloka pinunjul sayêktos, galihipun agêng saha bingah sangêt, dening badhe pirsa katoging tètèripun pun bobok, tansah kinuswa-kuswa
kaluwihane. Diprayitna hlo: besuk, aja sêmbrana. Ngantos wontên ing pasarean saha ngantos ing wanci têngah dalu, Sang Arya Sena dèrèng sagêd sare-sare, ingkang dados panggalihan namung kalangkunganipun pun bobok, saha kawêntaring pinunjulipun sawung Mandura.
Salêbêtipun wontên pasarean wau, dangu-dangu Sang Arya Sena rumaos pinuju mêdal saking dalêm ing wanci enjing, badhe mirsani pun bobok ingkang kaisis kados padatanipun. Sadumuginipun ing plataran ngajêngan, kagèt sangêt, dening pirsa pun bobok pinanggih sampun pêjah wontên ing salêbêtipun sêngkêran, kêtindhihan wit gurda agêng ambruk, ingkang êsol sajak katêmpuh ing prahara. Arya Sena enggal badhe ambrengkal, kalihan ing batos duka sangêt, asta kumlawe, janggirat jêbul wungu saking sare, saha rumaos bilih supêna, andadosakên bingah saha pangungunipun. Bingahipun,
Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Pantun Mêlayu. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Aman
Tiyang ingkang kataman sêsakit edaning sêgawon, salêbêtipun sawatawis minggu kraos sakit ing panggenan ingkang tatu, sirah ngêlu sangêt, lan ing badan sakojur kraos kêmêng, yèn badhe ngombe kraos sêsêg lan sakit sangêt ing gorokan, ngantos ingkang sakit ajrih ngulu idunipun piyambak, mila idu lajêng mêdal saking cangkêm daleweran, ajrih sumêrêp toya, manawi dipun sukani toya ngombe ing gêlas namung kêdah badhe ngombe, sanalika lajêng nratab, badan gumêtêr lan kraos sakit sangêt ing gorokan. Salajêngipun samôngsa ingkang sakit mirêng suwara ingkang sora sawatawis, sumêrêp pêpadhang, mambêt punapa-punapa, èngêt utawi ngraosakên têtêdhan ingkang kêcut, pêdhês, lêgi lan sapanunggilanipun lajêng kumat nratab lan sakit ing gorokan ugi.
Salêbêtipun nandhang sêsakit, tiyang punika bêtanipun jêjêg botên ewah. Wêkasan ingkang sakit kraos botên sagêd anggulawat, nglèntrèh, wêkasan tiwas.
Trêkadhang ingkang sakit namung gumêtêr sakit ing gorokan lajêng tiwas.
Yèn lare ingkang sakit ingkang kathah namung sawatawis jam kemawon sampun tiwas. Tiyang ingkang diwasa kataman sêsakit punika yèn sampun nandhang sêsakitipun salêbêtipun 3-5 dintên kemawon asring lajêng tiwas utawi botên sagêd saras piyambak. Bêgja dene sapunika sampun wontên jampinipun ingkang cêsplêng saèstu, inggih punika jampi vaccin kangge suntikan ingkang sagêd nanggulangi utawi nyêgah thukulipun sêsakit wau. Dene ingkang manggihakên jampi punika panjênênganipun Tuwan Dr. Pasteur (Fransch) dhoktêr ngèlmu pamisah lan bacteriologie, ingkang misuwur asmanipun ing ngalam donya.
Ing taun 1880 wêkdal wontên pagêblug sêsakit edaning sêgawon ing Parijs ingkang anggêgirisi, Dr. Pasteur anggènipun angudi nyinau damêl jampi sêsakit punika kanthi titi lan anjêmbarakên [anjê...]
[...mbarakên] wawasan têbaning kawontênanipun sêsakit punika.
Wontên satunggiling tiyang neneman ingkang kacakot sêgawon edan, nalika kataman sêsakitipun, Dr. Pasteur tansah angudi lan nitipriksa lampah-lampah tumônja tuwin tôndha-tandhanipun sêsakit punika, rintên dalu panjênênganipun tansah nênggani lan mriksani ingkang sakit wau dumugi ajalipun.
Dr. Pasteur nyipati lan mirêng sambat utawi polahipun ingkang sakit rêkaos ngêrês sangêt, nyatitèkakên lampah-lampahipun sêsakit punika kanthi titi, têtiyang ingkang nyipati sambatipun ingkang sakit utawi maos buku cathêtanipun Dr. Pasteur wau angêrês-êrêsi utawi ngajrih-ajrihi, mila têtiyang sami kapanujon ing manah ngantos pangraosing manah badhe ambantu yêktos sagêda nanggulangi utawi nyêgah sêsakit punika.
Wiwit taun 1818 anggènipun Dr. Pasteur nyinau lan ngudi kanthi sarèh saha titi saèstu dhatêng kawontênanipun sêsakit wau, botên kèndêl-kèndêl anggènipun damêl cobèn-cobèn ngupadosi jampinipun yèn dèrèng pinanggih. Gangsal taun laminipun têrus-têrusan kemawon, Tuwan Dr. Pasteur anggènipun nyambut damêl ngupadosi jampi suntikan ingkang sagêd mitulungi dhatêng têtiyang ingkang kataman sêsakit edaning sêgawon wau.
Karsaning Pangerang Ingkang Maha Kuwaos, bêgja dene Tuwan Dr. Pasteur ing taun 1886 sagêd manggihakên jampi vaccin ingkang cêsplêng sangêt kangge nanggulangi utawi ngalisakên wisa sêsakit edaning sêgawon wau.
Jalaran saking pinanggihipun jampi vaccin punika, nagari Parijs lajêng ngêdêgakên Instituut Pasteur ingkang misuwur ing ngalam donya.
Sasampunipun kalih taun kalampahan jampi vaccin dipun trapakên dhatêng ingkang sakit jalaran kacakot sêgawon edan, ingkang suwau radin-radinipun ingkang pêjah 40%, ing taun 1888 ingkang pêjah namung 1.3%, samantên punika bokmanawi dalasan ingkang sakit sampun kasèp botên kabujêng dipun suntik vaccin wau. Upami ingkang sakit punika sadaya sagêd kasuntik jampi vaccin wau sanalika (botên kasèp) ingkang pêjah bokmanawi inggih 0.
Salajêngipun ing pundi-pundi nagari kawontênakên Instituut Pasteur, ugi ing ngriki rumiyin wontên ing Bêtawi, samangke kapindhah wontên ing Bandhung. Badhe kasambêtan.
Nitik kawontênan-kawontênan ingkang makatên punika, kados botên kalèntu gagapan kula, yèn karsaning pamarintah inggih anglênggahi wêwaton: sing wis diêpèk "karêbèn didarbèk".
Yèn lêrês makatên, kenging katêtêpakên: sadaya tiyang ingkang sampun lair sadèrèngipun tanggal 1 Juli 1937, môngka miturut lêlurining laladan padununganipun wênang ngangge sêsêbutan trahing ngawirya atas turunan pancêr èstri, inggih têtêp wênang ngangge sêsêbutan punika. Botên praduli punapa nyêpêng
wêwênang ngangge sêsêbutan, nanging namung dados tôndha yêkti, botên beda pêthuk (kwitansi) punika dados tôndha yêktining pambayaran.
kenging kula wastani: "sêpuh sêbutan tinimbang nama", awit lare punika angsalipun nama sok mawi ngêntosi pupak pusêr barang, nanging sêsêbutanipun sampun ambêkta piyambak, sanadyan tiyang sêpuhipun utawi awakipun piyambak botên sagêd ngewah-ewahi.
Kosok wangsulipun: tiyang ingkang kawawratakên lan kalairakên sasampuning tanggal 1 Juli 1937 punika sampun botên wênang ngangge sêsêbutan darahing ngawirya atas turunan pancêr èstri, ingkang botên cocok kalihan pranatan enggal punika. Ingkang têksih dados pitakèn:
Yèn sampun kawawratakên sadèrèngipun tanggal 1 Juli 1937, nanging kalairakên sasampunipun titimôngsa punika kadospundi?
Punika pakèwêd anggèn kula badhe mangsuli. Wangsulan wau gumantung dhatêng wangsulaning pitakèn: lare ingkang têksih wontên ing wawratan punika sampun jumênêng tiyang punapa dèrèng, têgêsipun: sampun sagêd andarbe hak (wêwênang) punapa dèrèng.
Pitakèn punika mathukipun pancèn kasoalakên dhatêng para undhagi hukum. Nanging sarèhne sampun kalajêng muncul saking kalam, kaparênga têtêp dados rêmbag sawatawis ing ngriki.
Wontên kupiya sawatawis ingkang ambuktèkakên, yèn lare ingkang têksih dipun wawratakên punika sampun sagêd gadhah hak, dados sampun lênggah tiyang, jêr sanèsipun tiyang botên wontên ingkang sagêd gadhah hak lan kuwajiban§ Rechtspersoon punika têgêsipun: tiyang tumraping hukum. Pakêmpalan ingkang dipun anggêp rechtspersoon punika pakêmpalan ingkang tumraping hukum kaanggêp jumênêng tiyang, têgêsipun: gadhah ngamal lan kuwajiban piyambak. Upami gadhah sambutan, môngka ngamalipun botên sumbut kangge nyauri sambutanipun, punika pangurusipun botên kuwajiban anômboki. Kosok wangsulipun pakêmpalan ingkang dede rechtspersoon, yèn gadhah sambutan ingkang kajibah pangurusipun ingkang rêmbagan, pakêmpalanipun "dede tiyang", botên gadhah wawênang lan kuwajiban.
1. Kula manggih putusan rad Agami Purwarêja tanggal 26 Mèi 1936, ingkang nêtêpakên: lare ingkang têksih wontên ing wawratan kapetang dados [da...]
[...dos] warising bapanipun ingkang sampun pêjah. Dados, wawratan = tiyang.
2. Ing dhusun Sidanêgara, dhistrik lan Kabupatèn Cilacap, wontên tiyang pêgatan, ingkang jalêr nyukakakên sadaya barang gana-gini dhatêng ingkang èstri, cariyosipun: kanggo pangan anakmu sapihan lan wêtêngan kuwi. Dados, wawratan = tiyang.
3. Ing dhusun Madurêtna, Dhistrik Sapuran Kabupatèn Wanasaba, wontên tiyang badhe minggah haji wêling dhatêng anak semahipun: Yèn aku mati sajrone lunga haji barangku wujud sawah lan pakarangan iki wènèhna anakku wadon si anu lan anakku kang isih ana ing wêtêngan iki. Dados, wawratan = tiyang.
4. Ing pundi-pundi kalimrah yèn wontên tiyang èstri lêgan, môngka wawrat, punika lurah saandhahanipun ngupadosi bapaning wawratan wau kapurih ningkah biyungipun, supados: larenipun lair rêsik (botên "kowar" utawi "jadah" benjing sagêd angsal tilaraning bapanipun utawi yèn èstri yèn imah-imah sagêd têrang sintên walinipun, punika ugi mratandhani: wawratan = tiyang.
Yèn nitik kawontênan ingkang makatên punika, saking pamanggih kula: lare ingkang sampun kawawratakên sadèrènging tanggal 1 Juli 1937, lan biyungipun gadhah sêsêbutan radèn, punika inggih kawênangakên gadhah sêsêbutan radèn atas turunan saking biyung awit anggène jumênêng tiyang, sampun sadèrènging tumurunipun pancêr èstri kasuwak (1 Juli 1937). Dados kala samantên sampun anggadhahi wêwênang kasêbat : "radèn".
Kados sampun cêkap kuwajiban kula ngaturi wangsulan sang juru patanya.
Sarèhne rêmbag punika sampun kalajêng "ngandhar-andhar angêndhukur§ Cuplikan saking Wedhatama. lan sagêd ugi wontên ingkang mênggalih: "kandhane nora kaprah",§ Cuplikan saking Wedhatama. jênang sela, apuranta, pinarêngna saya nglantrah anggèn kula anêrusakên ngrêmbag nyalonèhipun pranatan enggal punika. Badhe kasambêtan.
Manawi nitik lêlampahan ing Tiongkok, katingal cêtha bilih Tiongkok punika satunggiling nagari ingkang botên nate têntrêm, tuwuhing pasulayan, ingkang salugunipun pêrang, botên wontên kèndêl-kèndêlipun. Gênging kapitunan punapadene karisakanipun, kenging dipun wastani tanpa petang tuwin tanpa watêsan. Saupami Tiongkok punika sanès nagari agêng tuwin santosa, tamtu sampun rêmuk.
Nanging kosokwangsulipun, sabab-sabab ingkang tuwuh ing Tiongkok punika malah dados panggugah, pinanggihipun sarwa nyêngkakakên dhatêng kamajêngan, inggih bab punapa kemawon, upaminipun bab kaprajuritan, inggih lajêng sagêd
dening tansah kêdhêsêg dening dayanipun sanès. Cêkakipun tumrap èwêd pakèwêd ingkang dhumawah ing Tiongkok, ugi pinanggih prayoginipun.
Ewah gingsiring kawontênan ing Tiongkok punika pancèn sampun rumiyin mila, tansah ngawontênakên golongan ingkang prêlu pados panguwaos, inggih apados daya. Inggih jalaran ingkang kados makatên punika ingkang andadosakên gampiling lêbêtipun daya saking jawi.
Dangu-dangu kasantosan ingkang nama yêktos, pinanggih wontên ing golongan ingkang dipun pangajêngi dening Jendral Chiang Kai Shek. Adêging paprentahan punika kala ing taun 1928, madêg wontên ing Nanking. Sarêng sampun têtela kêkiyatanipun, panguwaos wau saya dipun jêmbarakên, awit inggih tindaking golongan punika ingkang sagêd nocogi kados dhêdhasar ancasipun suwargi Dr. Sun Yat Sen.
Ing ngriku lajêng kathah ewah-ewahan, pundi ingkang botên prayogi dipun santuni, nyantosakakên pundi ingkang kirang santosa, ingkang badhe lèrèg dados kaluhuraning
Adêging paprentahan punika saya agêng tuwin saya sumarambah, angkahipun sampun ngantos wontên golongan kabangsan ingkang botên malêbêt dhatêng
golongan ngriku. Sabotên-botênipun, manawi sagêd kalampahan anggolong dados satunggal, tamtu badhe damêl ulaping sanès.
Manawi dipun timbang kalihan kawontênan ingkang sampun, kenging dipun wastani kamajênganipun KiongkokTiongkok. sampun kathah sangêt, ngungkuli tindaking para linangkung ingkang sampun sami ngawontênakên tatanan, tumindakipun têtêp namung sarwa damêl lêganipun ingkang dipun rèh, sawarnining tindak ingkang rumiyin kêsilêp jalaran saking wontêning ura-uru praja, ing sapunika sampun sagêd tumindak malih kados ing kalaning môngsa têntrêm.
Kados sampun umum bilih kawontênanipun ing Tiongkok punika tamtu anggayut dhatêng Jêpan, mila inggih prêlu kaandharakên. Tumrapipun Jêpan, sarêng nyumêrêpi grêgêtipun Tiongkok kados makatên punika lajêng ambudidaya murih sagêd manggih margi sakeca, ing ngriku lajêng katingal sêsulakipun bilih Jêpan badhe mêmitran kalihan Inggris. Tindakipun Jêpan ingkang kados makatên punika kados wontên raosipun nyujanakakên manawi Inggris ngantos mêmitran kalihan Tiongkok. Nanging manawi kalampahan mêmitran piyambak, botên badhe nyamarakên malih. Saha manawi kalampahan makatên, Jêpan taksih sagêd anggrêtak Tiongkok.
Nanging kosokwangsulipun tumrap Tiongkok, ing sapunika botên kenging dipun rèmèhakên, pamawasipun Tiongkok dhatêng jajahan saya pramana, ing sapunika nyantosani pajagèn ing sisih lèr, prêlu kangge anjagi lêbêting sarêm pêtêng. Ing bab punika tumrapipun Jêpan katingal botên kêdugi, amargi amastani Tiongkok badhe ngatingalakên panguwaosipun wontên ing Tiongkok lèr. Dene Tiongkok, dipun saruwe ingkang kados makatên punika amangsuli, bilih kabêtahan punika kabêtahanipun Tiongkok piyambaK, tumraping tiyang ing jawi botên prêlu gêgayutan.
Tamtu kemawon lêlampahan ingkang kados makatên punika dados sêsungut botên prayogi. Saya malih tumraping nagari kêkalih wau ingkang sampun dhêdhasar sêsêngitan, tamtu badhe gampil dadosipun pasulayan malih.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni Woordenboek Koenen-Endepols saking J.B. Wolters Scottweg 5 Batavia-C.
Woordenboek punika miturut tatanan kasusastran enggal, nyêkapi kabêtahaning para ngudi babagan basa Walandi. Rêgi f 5.-.
Lan ugi sampun nampèni sêrat Sabda-Tama jilid I saking Tuwan Wiryakarsana, ing Sraya pos Sumbêrêja N.I.S.
Buku wau aksara latin, isi wulang sae sarwa prasaja, mawi sêkar, gampil dipun mangrêtosi ing lare. Rêginipun 1 iji f 0.08, 25 iji f 1.30, 50 iji f 2.20, 100 iji f 4.-.
dadi cêtha lêlabuhan / kang utama dèn trêsnani / watak ala sinirikan / kang amarga padha uning / manawa ambêg juti / sanadyana katon luhur / kèh janma padha ulap / katon wêdi angajèni / wêkasane wis tartamtu kasangsaya //
lir Sang Prabu Dasamuka / lan Sang Prabu Kurupati / dene janma ambêg tapa / nadyan
lir Sang Prabu Ramabadra / lan garwa Dyah Sinta Dèwi / ari Dyan Arya Laksmana / Puntadewa Narapati / Sang Sena Dyan Prêmadi / Pintèn Tangsèn kabèh iku / tan kurang nandhang tikbra / awit saka mêsu budi / sêtya budya mêmayu hayuning jagad //
kawilang wêgig-wêgig / êmbuh wêgig bab kadonyan / iya iku kawruh lair / lan wêgig kawruh batin / yèku kawruh badan alus / ananging kadiparan / kaanane jaman iki / kana kene kang kapyarsa mung pasambat //
rêkasane ngupaboga / kakisruhan saya dadi / iru-ara saya ngrêbda / kang akarya kêkês miris / kang iku yèn tiniti / klawan gêlêm analusur / kang
kapyarsa mungwing karna / pangalême datan wigih / marang para ahli budya / kang isih lan kang wis swargi / kapengin sugih
mikolèhi / aywa manèh ngalêm janma / kang kalumrah ing saiki / sanadyan ngalêm nabi / direwangi kumaruwuk / ngalêma Prabu Krêsna / yèn tan niru tiwas ail / masa dadak bisaa antuk nugraha //
mintaksama sagung sisip / kanthi salam taklim Ki Darmaprawira //
Garèng : Mêngko sik, Truk, sadurunge ambanjurake rêmbugane lagi anu kae, aku arêp takon marang jênêng sira, yayi - wayah, le ngomong nganti kaya piyayi - jarene sesuk êmbèn iki, dina Jumuwah, kowe arêp lunga mênyang:
mêngkono. Mula iya nyata, yèn ora ana alangan, dina Jumuwah ngarêp iki aku arêp dibêstèlake kanthi prangko, nyang Yoja, Sala, Mêdiun, lan Kêdhiri prêlu dikon nonton kêpriye kaanane wong-wong sing arêp padha pindhah nyang tanah sabrang. Ing sarèhne lungaku iki didhèrèkake - e, nas, nganti lali kawine - andhèrèk para panggêdhe, kanthi mrêbês mêlêm, lan kaya dirêmêt-rêmêta atiku, aku kapêksa kudu ninggal adhimu, Makne Kamprèt, ana ing Batawi.
Garèng : Kowe kuwi rumasamu ngomong karo bocah cilik apa kêpriye, lumrahe iya kaya ngono kuwi sing dadi parikane wong lanang, nèk dikira bakal krungu utawa kawêruhan sing wadon, anggone ngrêsula anggarang gantung, mêngkene upamane: O Allah, bune, kaya ngene abote uwong kudu anglakoni ayahaning nagara, nganti kapêksa aku kudu pisah nyang kowe, rasaning atiku kaya dirêmêt-rêmêt, prasaksat ninggal bocah ana ing pinggir sumur. Malah bokmanawa mripate nganggo ngêcêmbong barang, nanging lagi bae mêtu lawang, apa manèh yèn nganti doh kana-doh kene, iya banjur andadak aksi, le mlaku nganggo ngubêng-ubêngake têkêne, lumrahe malah karo singsat-singsot: sit su-wit, sit sit suwit suwit. Mulane bab iki kowe ora susah anggêdobrol, aku wis ngrêti gêndhingane. Ing besuk bae, aja lali olèh-olèhe. Saikine padha ambanjurake rêmbugane dhisik sing nganti katam. Wis mara banjurna katêranganamu anggonmu mupakat ana kaum wanita dadi warga gumintê rad.
Petruk : Kang Garèng, aku prêcaya, yèn para warga gumintê rad sing saiki kiyi, pancèn bangsane wong pintêr-pintêr, bôngsa jamhur-jamhur, brêgas-brêgas, gagah-gagah. Umume: para sing ora tau ing dalême kêndhile mêngkurêb, mêngkono uga iya dudu bangsane sing agêm-agêmane
--- [748] ---
mlêbu-mêtu anggone ngèngèr nyang pak gêdhe. Cêkak aos, para sing jêmpolan têmênan.
Garèng : Saupama aku dadi warga gumintê rad, sanalika Petruk mêsthi tak prêsèn: sêbenggol. Wayah, anggone ngalêmbana kuwi têka mantêp têmên.
manèh nganti rusak, bocor sêthithik bae, iya ora, Kang Garèng, tur
ora bocor babar pisan, mêsthine iya ora tau ngraosake susahe yèn omah kang diênggoni kuwi
ênggon, sabab kêtrocohan. Ngalih ênggon sing ora bocor, angine: kula nuwun, padha mlêbu kabèh. Umume para warga gumintê rad, sabab saka brêgas-brêgas mau, kaanan sing kaya ngono kuwi, sajêge ora tau ngalami lan iya ora tau ngrasakake. Mulane yèn ing wusana ing
nganti jumblêng cêdhak sumur, nganti banyu ombèn olèh sarining têlèke... Mas Jaya.
Petruk : Lo, dianakake pranatan kuwi pancèn iya apik bangêt, agawe bêcik, saras, lan sapadhane, anggêre bae aja andawakake rasaning panalôngsa wong sing lagi butuh. Kaya ta: wong arêp gawe utawa dandan-dandan omah, kuwi pancèn butuh bangêt, supaya omahe kêpenak, rapêt, ora bocor, lan sapiturute, banjur: clorot, ngaturi layang nyang gumintê, prêlu nyuwun palilah ngêdêgake omah utawa andandani omahe.
Lo, kuwi mudhune layang idin, nèk dipikir iya ora suwe, wong iya mung lêt... sêsasi manèh. Mara, apa iki ora andêdawa rasa panlôngsa le omahe bocor, utawa pating gêmblèh mau, nèk arêp yasa omah, iya nganti bosên anggone anggambarake omahe: mêngkene, mêngkono.
Garèng : Kowe kuwi kok anèh, Truk, Truk, wong iya dipranata, kabèh-kabèh iya nganggo pranatan, mudhune layang idin saka gumintê nganti lêt sêsasi, bokmanawa têkan sêtêngah taun barang, sabab wong nganggo
bêgandêring, utawa lagi turne utawa lagi... ora kobêr, kang anjalari layang mau mogok ana ing kono nganti esuke manèh. Sabanjure bokmanawa banjur dipasrahake juru tulis kang diwajibake nglêbokake nyang buku rêgistêr upamane, dumadakan juru tulise lagi prêlop, si layang banjur ngorok manèh ana ing mejane kono, êmbuh pirang dina manèh, sauwise dilêbokake ing buku, dipasrahake nyang opsihtêr apa iya insêpèktur sing wajib mriksa panggonan sing arêp di êdêgi omah, utawa mriksa omah sing arêp didandani, mêsthine opsihtêr utawa insêpèktur iki
ora bakal yèn tumuli banjur nandangi bae, mêsthine iya nganggo muni: nanti dhulu, bêlum adhah tempo. Nantine mau bokmanawa iya ana têlu utawa patang dina manèh, yèn wis dipriksa, saupama wis ditimbang: bêcik, kiraku iya ora banjur mak: gluthêk, kêna digarap bae, nanging iya nganggo mubêng-mubêng manèh. Dadi mungguhing panêmuku, mêdhune layang idin nganti lêt sêsasi barang kuwi, rak iya dudu salahe para lid gumintê rad.
Petruk : Dudu, iki salahe pranatan. Kahanan sing kaya ngene iki para lid gumintê rad mêsthine iya padha uninga, nanging sarèhne ora tau ngalami lan ora tau ngrasakake susahe omah kang bocor lan pating gêmblèh, mêsthine panggalihane iya mung: têlung dinaa, sêsasia rak ora ana bedane. Nanging yèn wis tau ngrasakake rasane, tak tanggung, Truk, mêsthi ora bakal mêtune layang idin gêmintê diinthit-inthit kaya saiki kiyi.
Garèng : Banjur iki sambunge kanggo saupama wong wadon sing dadi lid gumintê rad apa, Truk. Sabab sanadyan wanita, sing kêpilih dadi lid gumintê rad, ora wurung mêsthine iya para wanita sing gagah-gagah, sing jêmpolan, iya sing omahe apik-apik, ora pating glêmblèh, lan ora bocor...
Petruk : Ewasamono mêksa ana kacèke, Kang Garèng, sabab wanita kuwi umume akèh anggone nyang omah, ora kaya kaum priya, nèk awan nyang kantor, yèn bêngi bokmanawa nyang... kamar bolah. Wong sing ajêg nyang omah, iki bisa ngrasakake kanthi têmên-têmên, kêpriye rasane yèn omahe bocor, jubine jêmblong, pagêre rayapên, lan sapanunggalane.
ing Medan "Sumatra Bin Poh" kenging brangus pers ingkang kaping kalih. Lajêng dipun awisi botên kenging ngêdalakên sêrat kabar wau ing salêbêtipun kawan wêlas dintên.
Post gêgana. Inginggil punika gambaripun post gêgana "Specht" K.L.M. ingkang sapisanan anglampahakên dienst post saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki. Dumugi station gêgana ing Cililitan kathah pangagêng nagari ingkang methukakên.
Yuwono, Aib. ingkang gumadhuh Patih ing Blora, Paresidenan Japara - Rêmbang, dados tijd. wd. mantri kabupatèn Purworêjo, paresidenan Kêdu. R. Sukarso
Suyudi Wiryokusumo, asistèn wêdana Jambu, Distrik Ambarawa, kabupatèn tuwin Paresidenan Sêmarang, kapindhah dhatêng Paresidenan Pêkalongan.
Tamu tuwan pabrik sêpatu saking Australie. Sampun sawatawis dintên Tuwan Mr. Mac Avoy tuwan pabrik sêpatu saking Australie kanthi ingkang èstri punapadene anakipun jalêr èstri 2 dhatêng ing Surabaya numpak motoripun mabur piyambak. Sontênipun malih wontên tiyang golonganipun dhatêng saking Bali. Salajêngipun golongan wau bidhal dhatêng Bêtawi, Singapura, salajêngipun dhatêng Hongkong. Benjing sawangsulipun kèndêl wontên ing tanah Jawi ragi dangu. Tamtunipun lampahipun wau nindakakên babagan padaganganipun.
Pangkat hoofdschrijver. Wontên wartos, Parentah kaparêng badhe ngawontênakên pangkat hoofdschrijver, tumrap tanah Jawi tuwin Madura badhe wontên 250. Rantamaning waragad wontên f 9500.-. Dene hoofdschrijver wau badhe manggèn ing sabên distrik.
Pasar Gambir 1937. Wiwit sapunika pandamêling griya Pasar Gambir ing Bêtawi ing taun punika sampun dipun wiwiti, waragadipun badhe langkung kathah, amargi langkung agêng tinimbang padatan. Pandamêling Pasar Gambir punika dipun tindakakên dening aannemer Phang Ten Suij tuwin Phang Ceng Yam.
Pambagening bawah ing Banyumas. Wiwit tanggal 1 Juni punika, tumrap Paresidenan Banyumas ingkang kithanipun agêng manggèn ing Purwokêrto, bawahipun
pamulangan angka kalih ing Sukamandi, dados mantri guru ing pamulangan angka kalih ing bawah Kabupatèn Sumêdang. Sumitradirêja, mantri guru ing pamulangan angka kalih ing Pasirhalang, dados mantri guru ing pamulangan angka kalih ing bawah Kabupatèn Krawang.
Kaundur. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, M. Sukariagung Sanyoto, asistèn wêdana Paresidenan Kêdiri, kaundur saking
sacêlakipun sungapaning lèpèn Bêsitang, ingriku manggih sumbêr lisah pèt, ingkang ing benjing sagêd ngêdalakên lisah 150 ton ing dalêm sadintên. Ing papan ngriku wau inggih sawêg sapisan punika manggih lisah pèt ingkang dipun padosi. Miturut pangintên ing salêbêting siti ingriku taksih wontên klêmpakaning lisah pèt malih, ingkang kintên-kintên ing têmbe sagêd ngêdalakên lisah langkung agêng tumrap laladan ngriku.
Listrik ing Madura. Miturut wartos saking parêpatan Provinciale Raad Jawi Wetan, ngusulakên supados pakaryan listrik ing Pamêkasan kapasrahakên dhatêng Aniem. Kajawi punika ugi nêdha mupakatipun Bangkalan tuwin Sumênêp ing bab palilah listrik. Manawi bab punika sampun dipun sayogyani, botên dangu Aniem tumuntên badhe ngawontênakên listrik ing Bangkalan tuwin Sumênêp.
Panyuwunipun gratie Dr. Ratulangi botên kaparêng. Kados ingkang sampun kawartosakên, Dr. Ratulangi sampun karampungan prakawisipun kukum kawan wulan, kanthi dipun kèndêli anggèning dados warga College laminipun tigang taun, makatên ugi botên kenging kapilih dados warga Raad Kawula tuwin warga sanès-sanèsipun ing tanah ngriki laminipun ugi tigang taun, kajawi punika ugi katêtêpakên bayar arta waragad prakawis. Sasampunipun karampungan prakawisipun wau, Dr. Ratulangi gadhah paturan nyuwun pangapuntên dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, ugi dipun biyantu ing pakêmpalan sanès-sanèsipun. Bab punika sampun wontên dhawuh, panyuwunipun wau botên kaparêngakên.
B.K.P. Hangabèi botên saèstu dhatêng Eropah. Ingajêng sampun nate kawartosakên, bilih B.K.P. Hangabèhi badhe tindak dhatêng Eropah, ananging ing sapunika wontên wartos bilih anggèning badhe tindak dhatêng Eropah wau botên saèstu, ingajêng tindakipun wau karancang wontên wulan Juli ngajêng punika.
Bab nglintokakên arta ringgit, rupiyah tuwin ukon. Kados sampun kasumêrêpan ingakathah, bilih arta ringgit, rupiyah tuwin ukon ingkang dipun damêl ing sadèrèngipun tanggal 1 Januari 1920, kêdah dipun lintokakên, amargi botên badhe pajêng malih. Ing bab nglintokakên arta punika rumiyin katêtêpakên dumugi tanggal 1 Juli 1937. Ing sapunika wontên dhawuh kawrat kêkancingan dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tanggal 4 Juni No. 32, suraosipun aparing kaomberan malih, anggèning nglintokakên kenging ngantos dumugi wêkasaning taun 1937 punika. Sawarnining arta wau kenging kalintokakên dhatêng gêdhong arta nêgari.
Nyirnakakên sêsakit T.B.C. Miturut wartos, ing sapunika tumrap papan ingkang badhe kangge patirahan têtiyang sakit T.B.C. botên pêrlu milih panggenan ingkang inggilipun ngantos 2000 m. dene ingkang pêrlu namung milih papan panggenan ingkang rêsik. Ing sapunika wontên rancangan badhe damêl griya sakit patirahan tumrap tanah Jawi 8 panggenan, tanah Sabrang 2 panggenan, kanthi angsal waragad saking arta panduman ganjaran saking nagari Walandi 25 yuta rupiyah. Tumrap Jawi Wetan badhe dipun êdêgi tigang panggenan. Griya-griya sakit patirahan ingkang sapunika sampun wontên, kados ta ing Pacêt, Gêtasan tuwin Batu, badhe dipun wêwahi griya-griya sacêlakipun ngriku kangge ngupakara tiyang sakit, kadosdene griya pitulungan kanthi dipun wontêni doktêr, bab pangupakaraning griya-griya wau kapasrahakên dhatêng warganing S.C.V.T. ingkang cêlak.
G.P.H. Notoprojo kaparêngakên wangsul dhatêng praja. Awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, G.P.H. Notoprojo anggèning nyuwun wangsul dados pangeran wontên ing ngarsa dalêm sampun kaparêngakên, dipun karsakakên dados rèhipun G.P.H. Mangkukusumo, kalênggahanipun wangsul kados ingkang sampun. Dene garwanipun inggih kaparêng mangangge kadosdene garwa pangeran.
Mosvia ing Magêlang. Lulus examen wêkasan ing Mosvia ing Magêlang, ingkang nêmpuh wontên 28, ingkang lulus 26.
kanthi nama Hoogere Burgerschool met 3-jarige cursus voor Jongens.
Kapitadosan bab tiyang mèlèt. Ing Surabaya tuwin sanès-sanèsipun ing perangan Jawi Wetan wontên wartos ing bab tiyang mèlèt. Bab punika nuwuhakên sêling sêrêp, sabên wontên sabab ingkang ragi nyêngklèng sakêdik kemawon lajêng dados rame. Botên sanès sadaya wau namung lèrèg dhatêng gugon tuhon, ingkang sagêd ugi damêl kapitunan.
Tiyang minggah kaji saya kathah. Kongsi Tiga ing tanah ngriki ngusulakên dhatêng pangagêng ing nagari Walandi, supados nyadhiyani kapal kangge tiyang minggah kaji ing wulan Sèptèmbêr tuwin October ngantos 12 iji. Kala taun kêpêngkêr sadhiyan kapal wau namung 4. Ewadene manawi dipun timbang kalihan jaman nalika taksih sarwa wontên, pinanggih dèrèng timbang, amargi kala samantên kapal wau ngantos 40 iji.
Padvinder Tionghoa dhatêng Jamboree. Ing bab badhe wontênipun Jamboree donya ing nagari Walandi, tumrap Tiongkok ugi badhe ngintunakên wêwakil cacah 16, mêndhêt saking provincie 12 panggenan. Padvinder wau badhe dipun pangagêngi dening Chen Chia
cobèn damêl copra pêthak botên sarana kapanggang ngantos pêthak yêktos. Copra kados makatên wau sampun kacobi dipun kintunakên dhatêng London, pinanggih dipun ajêngi dening sudagar-sudagar, ngantos dipun wêwahi rêrêgèn mirunggan. Sakawit tumindaking damêl wau dipun angge wados sangêt,
tata têntrêm malih. Miturut wartos, Jêrman tuwin Italie gadhah sêdya badhe tumut dados commissie panjagi tata têntrêm ing Sêpanyol malih, sêsarêngan kalihan Prancis tuwin Inggris. Bab punika pinanggih adamêl bingahing ngakathah, nandhakakên badhe dados sêsungut sae.
Sanalika punika Sopêlin kadosdene kraos manahipun, bilih pambudidayanipun wau badhe tanpa damêl. Sopêlin lajêng enggal-enggal anyêlaki gubug sarwi apitakèn dhatêng para prajuritipun makatên: Genea banjur padha mênêng-mênêng bae.
Salah satunggalipun prajurit amangsuli: Tuwan, kintên kula ing nglêbêt, sampun botên wontên tiyangipun malih.
Kanthi nêpsu sangêt Sopêlin apitakèn sêrêng: Kowe kabèh rak ora sêngaja padha ngluwari wong papat bôngsa darah sing ana ing kene mau. Parentahku mau, Aja nganti ana siji kang bisa oncat. Ayo, rikat, saiki kudu digolèki sing nganti kêtêmu.
Para prajurit miturut punapa prentahipun Sopêlin, sarta lajêng sami nuju dhatêng gisiking sagantên saha sami sumêbar ngupadosi para darah ingkang sami sagêd oncat saking gubug wau.
Kalayan muring-muring Sopêlin wicantên dhatêng kapalaning prajurit makatên: He, sêrsan, gagale prakara iki, ora kêna ora sing kanggo liru iya nyawamu lan nyawane para prajuritmu kabèh kuwi. Salajêngipun kalayan sêrêng wicantên dhatêng Dhèsgas: Mêngkono uga kowe Dhèsgas, iya kudu soroh nyawamu, sabab kowe ora miturut apa prentahku.
Sêmu mangkêl sêrsan amangsuli: Dhawuh panjênêngan dhatêng kula sadaya, supados angêntosi tiyang Inggris ingkang dêdêgipun agêng inggil, ngantos lumêbêtipun ing gubug ngêmpal kalihan tiyang sakawan wau. Ing môngka botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang dhatêng.
Sopêlin: Ing sadurunge, nalikane wong wadon mau wiwit bêngok-bêngok, aku rak awèh parentah nyang kowe supaya enggal anêmpuh ing gubug aja nganti ana siji kang oncat.
Sêrsan: Inggih. Nanging kintên kula, sadèrèngipun ngriki dumugi ing gubug, tiyang sakawan wau sampun sami miruda.
Sopêlin kalihan nêpsu sangêt: Genea nganti dhapapadha. bisa oncat kabèh.
Sêrsan: Miturut dhawuh panjênêngan, kula sadaya kêdah ngêntosi. Kanthi pangancam, badhe kaukum pêjah, sintên ingkang botên ngèstokakên dhawuh panjênêngan wau. Amila kula sadaya lajêng sami angêntosi. Sadèrèngipun kula sadaya sami andhêlik, kula mirêng têtiyang ingkang sami wontên ing gubug sami brangkangan mêdal saking ngriku, punika dèrèng paja-paja tiyang èstri wau bêngok-bêngok.
Mirêng aturipun sêrsan ingkang makatên punika, saking ngunguning manahipun, Sopêlin lajêng sumlêngêrên, botên sagêd ngucap punapa-punapa.
Ing kala punika Dhèsgas ujug-ujug cariyos makatên: Tuwan kula aturi mirêngakên, punika suwara punapa.
Saking katêbihan ing ngriku kamirêngan suwaraning sanjata mawantu-wantu. Sopêlin nyobi ningali mangandhap turut gisiking sagantên, nanging dumadakan ing wêkdal punika rêmbulanipun mumpêt ing sawingkingipun mega malih, ingkang anjalari piyambakipun botên sagêd sumêrêp
lumêtlumêbêt. ing gubug, nyumêd dilah ingkang gumlethak wontên ing ngriku, sarta lajêng ngobori ing salêbêting gubug wau. Ing ngriku têtela bilih gubug wau sampun suwung.
Sopêlin apitakèn: Kira-kira minggate mau mêtu ngêndi.
Sêrsan amangsuli: Kula botên sagêd matur, tuwan, ing sakawit têrus mêdhak nuju dhatêng sagantên, salajêngipun botên katingal malih, jalaran katutupan ing sela karang ingkang katingal
kupingipun. Tiga-tiganipun sami mirêng suwaraning tiyang andhayungi jukung lamat-lamat. Pandhayungipun wau ajêg, nanging rikat. Bokmanawi jalaran saking gêla utawi kêduwungipun, dene kangelanipun wau tanpa damêl, ing ngriku Sopêlin ujug-ujug mêndhêt kacu saking kanthonging jasipun, saha anyrêbèti rai lan gulunipun ingkang ing sêmu andadak kêbak kringêt.
Salajêngipun namung sagêd kawêdal têmbungipun makatên: Hêh... jungkunge... kapal kae.
Kintên-kintên Arman kalihan kancanipun tiga sagêd oncat mêdal ing sapinggiripun sela karang. Ing wêkdal punika para prajuritipun Sopêlin, ingkang kulina namung manut prentah, langkung-langkung sabab ajrih dhatêng ukum pêjah, inggih lajêng namung manut miturut punapa prentahing pangagêngipun, inggih punika: ngêmungakên ngêntosi bôngsa Inggris ingkang dêdêg-piadêgipun agêng inggil. Sabab tumrap Sopêlin, manawi sagêd kalampahan nyêpêng tiyang Inggris wau, punika satunggiling pandamêl ingkang luhur sangêt. Badhe kasambêtan.
Lampiran Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo
Urun Udhu Wawasan Ajênging Jaman Modhèrên
Sambêtipun Taman Bocah ing Kajawèn nomêr 46.
Mila wawasan kula (tiyang cap kolot) para kadang kula wanita mudha ingkang sami anggêbyur ing kamardikaning sêsrawungan cara modhèrên wau, inggih agêng sangêt pigunanipun ingatasing jaman sapunika, awit nama manggèn wontên ing jamanipun, waton ingkang kajibah dados sêpuh sampun ngantos weya, kêdah ingkang prayitna dhatêng panjagining putra èstri ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun têmêmbirang lan kasêngsêm dhatêng jaman lan sêsrawungan cara enggal wau, awit sadaya tumindak ingkang kinanthèn kaprayitnan punika ngadat kalis ing sambekala. Dados ingkang sêpuh nama têtêp sêpuhipun, tur malih lajêng nama tiyang sêpuh moncèr, têgêsipun tiyang sêpuh ingkang waspada dhatêng kawontênaning jaman, lan botên badhe ngalang-alangi ajênging jaman, malah sasagêd-sagêd kaudi sagêda putranipun wau nêtêpi kasusilaning wanita bôngsa kula ingkang salaras kalihan ajênging jaman. Awit yèn kula para wanita mudha ngantos botên sagêd nututi ajênging jaman, sanajan dumugi benjing bujading jaman mêsthi namung badhe dados babu alias abdi têrus-têrusan. Hla, tiyang sawêg dados babu limrah kemawon sampun rêkaos kang nala, têka lajêng dados babuning semah, hla inggih rêkaos rete-rete saèstu, awit kapêksa dhisiplin, punapa-punapa namung sarwa sak: nun inggih kangmas, wadhuh, olèhe aaalus kaya Bakyu Petruk (nuwun sewu lo bakyu).
Mangsuli atur kula ing ngajêng, kados panjênêngan sadaya botên kêkilapan tumanduking tiyang sêpuh dhatêng putra ingatasipun jaman samangke, ingkang nêtêpi bêbasan, kêbo nusu gudèl. Ananging sanajan jaman sapunika nêtêpi bêbasan wau, awonipun punapa ta tiyang sêpuh tansah pasang kaprayitnan dhatêng panjagining putra wanita ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun tumambirang lan kasêngsêm dhatêng sêsrawungan gagrag enggal, awit wataking kênya ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun makatên wau, sênajan bêbasan wètênsêkapipun sundhul ing ngawiyat, kadhangkawis sok sêpi ing kaprayitnan, kabêkta saking kasêngsêming panggalih.
kula prakawis anggèn kula ngaturi urun wudhu bab ajênging jaman modhèrên wau, awit saking punika kula matur gênging panuwun dhumatêng panjênênganipun sadhèrèk Rara Sri Mariyah ingkang sampun karsa paring ular-ular prakawis wau. Makatên ugi saking panyuwun kula mugi-mugi kenginga kagêm panglimbang panggalih tumrap para sêpuh ingkang kagungan rêksan putra wanita ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun kasêngsêm dhatêng prakawis wau, awit manawi sami karsa manggalih saèstu botên sakêdhik pigunanipun, jêr asor ungguling satunggal-satunggaling bôngsa wontên ing wanita.
Matur nuwun. Bok S. Wir, Rêmbang.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 46.
Para sadhèrèk, mugi sami kanguningana,kauningana. sintên ingkang ngandêl dhatêng piandêl ing gugon-tuhon, ingkang botên kanthi pamikir panjang, lan botên dipun nyatakakên rumiyin ing salêrêsipun, lan botên amigatosakên dhatêng katrangan ingkang sampurna, utawi sarana sabab-sabab ingkang maton, lan namung ngandêl kemawon, manawi makatên, kenging kawastanan tiyang bodho, lumuh ulah pikiran lan lumuh nindakakên ngakal budinipun.
Kula asring sangêt mirêng tiyang wicantên makatên: aja adus ana ing kali kono, iku panggonan angkêr, utawi singit, mêngko kowe mundhak lara. Sanyatanipun inggih wontên lêrêsipun, ananging manawi kamanah panjang, kok inggih lêpat sangêt lan botên wontên prêlunipun. Lah inggih singit punika punapa, sarta kadospundi wardinipun, kok botên wontên wujudipun. Dados sintêna ingkang mungêl kados ing nginggil wau, tiyang wau kenging dipun wastani tanpa pinikir lan inggih botên purun mikir.
Prayoginipun sadaya sadhèrèk sampun ngandêl dhatêng satunggiling prakawis ingkang anèh utawi tanpa damêl. Ing sadèrèngipun prayogi anindakna pamanggih lan ngakal budinipun rumiyin, prêlu kangge ngudi murih sagêd sumêrêp dhatêng kaanan wau ing sajatosipun, lan lajêng katimbang: kadospundi pinanggihipun piandêl punika.
Piandêl ingkang tanpa damêl punika kados pêpindhanipun sela agêng ingkang malang wontên ing margi, angalang-alangi dhatêng têtiyang ingkang badhe langkung, punapadene angaling-alingi dhatêng kaanan ingkang badhe dipun sêdya. Dados mênggahing tiyang ingkang nêdya ngambah margi padhang, wajib nyingkirakên utawi ambucal sela wau rumiyin, manawi sampun sagêd anyingkirakên utawi ambucal sela ingkang ngalang-alangi wau badhe sakeca lampahipun, sagêd lajêng sarta lêstantun tanpa sandhungan.
Kados sampun cêkap samantên. Manawi wontên lêpatipun andharan punika, mugi-mugi para nupiksa kaparênga paring sih pangapuntên.
Anggènipun anggirah wongsal-wangsul sampun ngantos wontên sabun ingkang kantun ing pangangge, awit punika murugakên gatêl dhatêng kulit, sêsakit kulit punika gampil nular utawi sumrambahipun. Mila prayogi manawi sabên tiyang punika anggadhahi andhuk piyambak. Tumrapipun lare sok dipun damêl gampil, inggih punika ngangge andhukipun tiyang utawi lare sanès. Ingkang punika sampun ngantos dados padatan utawi pakulinan, awit tumularing sêsakit punika gampil sangêt. Makatên ugi panganggenipun sabun prayogi piyambak-piyambak, sampun ngantos kalinta-kalintu.
Minôngka sambêtanipun wawasan bab panganggening tiyang sakit, kula badhe matur sakêdhik, bab sadhiyanipun kangge tiyang sakit.
Ing padatan tiyang sakit punika botên kongang ngadêg utawi mlampah. Kangge turas prayoginipun dipun cêpaki steekpan (pot gèpèng) mawi tutup. Manawi pot gèpèng wau sampun kangge, sanalika rêrêgêdipun kabucala, lan pot wau dipun rêsiki mawi karbol. Trêkadhang sok wontên ingkang ngangge bril (kothak pot) ingkang wangunipun pêsagi, mawi tutup. Kothak punika inggih prayogi, ugêripun pot ingkang kadèkèk ing nglêbêt kothak wontên tutupipun, ingkang asring kothak pot wau plituran. Manawi badhe yasa enggal prayogi mêndhêta cèt pêthak katimbang plitur. Awit plitur punika manawi kêtêlêsên kenging toya lajêng andalêmok pêthak. Dene cèt pêthak punika gampil rêsik-rêsikanipun, tur manawi rêgêd ngatawisi, wusana lajêng enggal dipun rêsiki. Punapa malih sawanganipun katingal sumêblak. Manawi kasêmbadan, sabên tiyang èstri ingkang kajibah ngrêksa bale griya gadhah rayat kathah, prayoni gadhah sadhiyan kothak pot, punapadene pot gèpèng. Dados manawi wontên kaprêluan botên susah glothakan dhatêng tôngga têpalih. Upamia nyambut, inggih namung manggih pakèwêd kemawon. Sabab mangke gèk wontên risakipun, mangke gèk anggènipun angrêsiki kirang sampurna.
Kangge lèmèk kasur manawi pinuju wontên tiyang sakit sagêd mêndhêt pêrlak utawi hospitaallinnen (pêrlak karèt), pêrlak limrah punika mirah, nanging inggih enggal risak, thèthèl, bolong. Dene ingkang dipun wastani hospitaallinnen punika pêrlak karèt ingkang ing ngandhap nginggil (jawi lêbêt) sami kemawon warninipun. Punapa malih dangu sagêdipun thèthèl, lapisanipun ugi karèt,
lan lêmês manawi dipun angge, tur gampil rêsik-rêsikanipun.
Sadhiyan nêdha lan ngombe kangge tiyang sakit punika prayogi samurwatipun, sampun kêkathahên. Sadaya têtêdhan lan ombèn-ombèn dipun tutupi, sampun ngantos kencokan gêgrêmêtan utawi lalêr.
Cabuk rambak kupat punika sêsadeanipun sadhèrèk ing padhusunan, nanging sami dados krêsanipun para luhur ing Surakarta, amargi pancèn miraos sayêktos. Wontên ugi sawatawis para luhur ingkang kagungan damêl kalihan calimèn: sêgahipun cabuk rambak kupat, katingal èdi lan pèni. Namung dipun wêwahi abên: blêgudhêg manggar, ulamipun ayam. Pangolahipun makatên:
Kupat, botên katêrangakên, amargi sampun kêlimrah kathah ingkang uninga.
Wijèn ingkang sampun kaklècèp ngantos pêthak, lan sasampunipun kapususan rêsik, lajêng
namung kangge nyolok, yèn sambêl wau sampun lêmbat, lajêng kauworana dhêplokan wijèn ingkang sampun lêmbat wau, tumuntên kadhêploka malih ingkang ngantos sagêd mrasuk nunggil dados satunggal wijèn lan sambêlipun, lajêng kacampurana rajangan pradapaning jêram purut ingkang sampun karajang alus, panyampuripun srana ugi kadhêplok nanging namung ukur-ukur kemawon. Pandhaharipun, kupat
ing irisan kupat ingkang ngantos waradin, lan prayogi ingkang ragi kaduk sambêl, lajêng kadekekan rambak ingkang sampun kakêthok-kêthok ingkang panjang, satunggal kadadaosna tiga-sakawan. Utaminipun anggêr saajêng mawi kawêwahana sambêl-sambêlipun
saprayoginipun ingkang sami bodhe ngolah piyambak-piyambak. Badhe kasambêtan.
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas
wejangan *eh saran, “mang cobi kemu ngangge wedang teh, pisanan pancen mak nengggg, kulo riyen nggih ngoten, tlaten dikemuni teh niku saget mantun”.
PALONPUPUHS I N O M 1. Padha sira ngelingana, Carita ing nguni-nguni, Kang kocap ing sêrat Babad, Babad nagri Majapahit, Nalika duk-ing nguni, Sang-a Brawijaya Prabu, Pan samya pêpanggihan, Kaliyan Njêng Sunan Kali, Sabda Palon Naya Genggong rencangira.
Jangkêp gangsal atus taun, Wit ing dintên punika, Kula gantos agami, Gama Budi kula sêbar ing
nyabarang kali, Prapteng têngah-têngahipun, Kaline banjir bandhang, Jêrone ngelebna jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
Bêbaya ingkang tumêka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe Kang Paring Gêsang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wontên ing sakwasanipun, Sadaya pra Jawata, Kinarya amêrtandhani, Jagad iki yêkti ana kang akarya.Bahaya yang
Jagad ini ada yang menciptakan.9. Warna-warna kang bêbaya, Angrusakên Tanah Jawi, Sagung tiyang nambut karya, Pamêdal boten nyêkapi, Priyayi keh bêranti, Sudagar tuna sadarum, Wong glidhik ora mingsra, Wong tani ora nyukupi, Pamêtune akeh
Tanggal enom, tanggalane wong buruh pabrik blanjan kudune Paijo bungah atine. Nanging kasunyatan dudu kuwi sing rasakne Paijo sing kedurung-durung malah susah. Kanggo buruh pabrik sing sarwa kurang kaya dheweke, kahanan iki sing adat kalakon.
“Wingi Pak Marno sampun nagih duwit kontrakane Mas?” semaure bojone karo nduduhke memo saka Pak Marno ana kertas sesuwek. Isine tulisan : Sampun nunggak rong wulan mas duwit kontrakan. Yen taksih nunggak maleh, kontrakan bakal kula wenehake tiyang sanes!
“Warunge Bu Surti sampun rong sasi dereng disaur mas. Kula mboten wani utang maneh yen dereng dilunasi dhisik.”
Paijo judeg mikir mecahne masalahe kuwi. Intine gajine dheweke ora nyukupi kanggo nyaur utang kabeh. Keporo tambah nggrantes maneh dheweke dirumahke saka pabrik triplek, papan panggonane nyambut gawe lima welas tahun kuwi.
“Niki samun kebijaksanaan pabrik mas. Pabrik kapeksa ngelongi pegawenipun. Panjenengan punika satunggalipun pegawe ingkang dipun lereni rumiyin. Menawi mangke wonten tambahan pegawe panjenengan badhe ditimbali maleh. Kula namung ngaturaken punapa ngendikane Pak Direktur. Lan niki gaji pungkasan panjenengan kaleh sekedhik arto saking pabrik kangge tali asih.”
Paijo metu kluntrang-kluntrung saka jero kantor direksi. Nasibe ora bedha karo kanca-kancane liyane. Dheweke ngerti cara licik direksi kanggo ngurangi para pegawe lawas. Wiwit mulane para pegawe lawas dirumahke nganti suwe babar blas ora ana panggilan. Mesthi wae kahanan sing ora kepenak kuwi marakne wong terus bingung. Akhire para pegawe sing dirumahke pilih metu dhewe saka pabrik golek gaweyan liya. Saka kahanan iki pabrik genah entuk keuntungan ora kudu nyangoni pegawe minangka mbayar duwit PHK.
Dheweke uga ngerti yen pabrik sakjane isih terus nambah pegawe kontrakan anyar. Rencanane kabeh pegawe lawas mau diucali siji-siji saka pabrik diganti pegawe kontrakan anyar. Pegawe kontrakan luwih gampang disetir pabrik amarga pegawe kontrakan ora duwe hak apa-apa neng pabrik umpama metu utawa dipecat saka pabrik.
Paijo bingung mikirke nasibe sak banjure saka pabrik. Duwit ora akeh kuwi mesthi wae entek yen kanggo nyaur utang kabeh. Blanja mung sakjuta ditambah duwit tali asih mung rong atus ewu wae bisa tekan ngendi?
Nanging Paijo wis pasrah. Duwit saka blanja pabrik kabeh diwenehke bojone.
“Iki kanggo nyaur utang dhisik. Umpama kurang ya tambahana dhisik yen dhuwe. Saiki aku wis ora cekel gawe ana pabrik. Dirumahke mbuh tekan sok kapan.”
“Lha terus piye mbayar sekolahe ajaran enggal Siti, Mas?”
“Aku ora ngerti! Aku ya mumet mikir kuwi.”
Bojone ora ngoyak, ngerti kahanan bojonen sing lagi susah. Terus duwit sakjuta kuwi diplayokne kanggo tuku kebutuhan sembako lan nyaur utang. Dasare duwit cupet, ana turahan mung satus ewu. Duwit satus ewu genah ora cukup kanggo butuh sesasi ngarepe.
Paijo mumet ngrasakake kahanan. Ora jenak neng ngomah dheweke metu menyang warung pengin golek angin.
Kasunyatan papan warung ana neng ndeso kuwi ora mung kanggo wong ngelih golek mangan. Warung kuwi kaya panggonan informasi para warga. Kabar-kabar sak donya sing anyar neng kono mesti ana. Saka masalah politik, artis selingkuh, nganti masalah teroris. Para warga desa kulak warta ana warung. Ora preduli warta itu goroh utawa kasunyatan.
Ndelalah kanca-kancane pabrik Paijo ya lagi mangan ana warung, yaiku Parman lan Wardog.
“Wah, dhawa tenan umurmu, Jo. Kowe lagi wae dirasani karo konco-konco,” ujare Wardog sinambi mangan blangreng.
“Ngrasani elek to?” semaure Paijo karo mrengut. Dasare wong lagi susah!
“Aja suudzon dhisik. Aku ya mudheng nasibmu sing dirumahke saka pabrik. Aku karo Wardog padha karo nasibmu, malah luwih dhisik sing dirumahke,” wangsulane Parman karo nyedot rokoke.
Paijo mung mencep. Paijo dhewe rumangsa bedha karo kancane loro kuwi. Wardog pancen seneng mbolos saka nyambut gawe. Mulane dpecat saka perusahaan. Yen Parman, bocah kuwi kulinane turu pas ana pabrik. Yen ora turu seneng nggoda pegawe wedhok liyane. Malah Parman pernah konangan selingkuh karo bojone kepala regune. Mulane akeh sing ngincim cah kuwi. Babagan iki Paijo sok nggumun. Sakjane Parman kuwi ora bagus. Kulite ireng tur lambene njeber. Nanging bocah kuwi pancen pinter ngomong gedebus, apamaneh babagan ngglembuki wedhokan.
“Piye, kowe melu ora? Iki rencanane arep demo ana DPR,” Wardog takon.
“Kaya nguyahi segara. Ora kacek demo nganti tekan DPR. Wong para pejabat kuwi ora nggagas blas kepentingane wong cilik; pilih ngurusi wetenge dhewe!”
“Sing penting usaha dhisik. Awake iki demo supaya pabrik gelem njawab tuntutane para pegawe yaiku mbayar duwit PHK lan ora nambah pegawe kontrakan anyar nanging ngucali pegawe lawas.”
“Aku ora yakin. Kowe ngerti nasibe pegawe biyen sing diPHK kae? Ora ana sing kasil nuntut tekan pengadilan.”
“Kowe ora duwe solidaritas karo kanca yen ora melu.”
“Terserah kowe omong apa.”
“Kowe apa urip dhewe po piye? Dijak demo wae wegah?” Parman nesu.
Paijo tetep ora nggabres sinambi mangan gedhang goreng sing anget.
“Ben ditokne wae. Sokben yen mati ben ngglundung dewe kana!” saka judege Parman lan Wardog akhire metu saka warung.
Paijo ora preduli karo caturane Wardog. Alasane ngopo kok wegah melu demo kasunyatane wis isa ditebak. Wiwit mulane demo ana ngarep pabrik utawa demo ana gedung DPR, pabrik wangsulane tetep ora dhuwe duwit kanggo mbayar pesangon pegawe. Terus pegawe nuntut teka pengadilan. Neng pengadilan padha wae ora ana kaceke nganti para pekerja entek duwite patungan nyewa pengacara. Mesti bae para pegawe kalah modal yen pabrik munggah banding maneh. Nanging sing paling nganyelke, yaiku pabrik terus nambah pekerja kontrakan anyar ana mburi. Lan sakjane yen gelem ngakoni, kahanan iki jamak dialami para buruh pabrik Indonesia sing kayata ora ana ajine. Muga-muga ora akeh buruh sing nasibe padha dheweke.
“Wis Yu, kabeh dietung dhisik.”
“Dicatet sik. Yen wis gajian tak bayar.”
“Lha napa durung bayaran Mas? Lagi wae kliwat tanggal siji to?”
“Sing tak karepke ngenteni bayaran sasi ngarep,” semaure Paijo
dusun pundi ki? Kok mboten disempatke ki? menopo mboten
ngalêstangalêstha. kabèh | rumput lan rumput saminirèki | tan nana bedaning | pasutapanipun ||
8. Kathah kalêwihaning pangèksi | ing samodra kaot | kèndah pandulon kaendahane | karênaning janma kang linuwih | kadrêsan umèksi | wawalikanipun ||
9. Datan samar mamaring pandêling | kang elok kang ewoh | wus kawruhan tanpa karanane | pangendahaning kang aib-aib | sinung ing Hyang
rèhning wus waspaos | dadya ondhe ruwiyèng Kadise | carita di kang sinung swarga-di | ing akerat benjing | lwih saking pandulu ||
11. Nikmat rahmat tan kêna tinêpsir | ondhening pandulon | jaman dunya langon saanane | pira-pira kamulyan dunyaki§ Prayoginipun / dunyèki /. | tan
sinung wikan ing dalêm pribadi | pangèksan kang luwih | kaendhahanipun ||
14. Sêpi ing minajading§ Prayoginipun / munajading /. pra janmi | pandulon kang elok | di-adine jaman walikane | wus tan amput-amput lan
ing asmaraningsih | nèng patundhan akik | tilam mirah mancur ||
18. Wus tan kèngang tinimbang ing lair | kikmah kang mangkono | wus
20. Lawan ibu dènnira nanangis | marang ing Hyang Manon | ngudi-udi kusuke ngasike | cipta minta têtêmu ing siwi | sinuwun
saking Parangkusumane | solah-bawanira ing ngaluwih | lir rasèng pangimpin | sakêdhap gya rawuh ||
26. Pangrasamanirèng rinya kalih | Ngargasalah kang (ng)gon |
ingkang anèng Jurang Miling | sira Kae Bayi | wanci waktu sakur ||
34. Langkung dènnya ngarsa-arsa dening | putra lanang
kadi surasaning | pangidhaming kapti | ing sawiji kayun ||
37. Tan ana lyan cipta kang kaèsthi | dènnirarsa
Prayoginipun / tarki /. | panjing wêktunipun ||
38. Junun suhulira ing Hyang Widdhi | minta sihing Manon | ngasih maring sira Pangerane | pan angoko pangunandirèki | kêcap jroning ati | Gusti Sang Maha Gung ||
39. Panggihêna lan sutamba mangkin | lawan kang sayêktos | Allah ingkang asipat murahe | ingkang kuwasa kang ngudanèni | miwah angadili | sakèhing tumuwuh ||
40. Tan nana lyan ingkang nêmbadani | nêkakkên kang elok | Hyang Maha Gung kang anucèkake | kang mangkana ciptanirèng galih | tinarimèng Widdhi | ing
Kadya tuwuk lir sabên papanggih | putra lanang wadon | miwah tumingal kaendahane | babanjaran ingkang luwih adi | pataron duryani | wismanggung§ Prayoginipun / wisma gung /. linuhung ||
51. Sakèh kaluwihaning pangèksi | tan kèraman tumon | amung sukur wawêlakan bae | têka mangkana
53. Mênêng tanpa ngên-angêning kingkin | ingkang ting salèmpor | nèng jaman tingal kajatmikane | yata sang Sèh Adi Amongragi | angandika aris | mring kang marasêpuh ||
papanggih | maring Jayèngrêsmi | Jayèngraganipun ||
62. Kang punika paduka (n)Jêng Kyai | wangsula lan êmbok | maring ing dhukuh Wanantakane | putranta
Bayi Panurta ngling aris | paraning kang katon | yèn beda lan pandêlêngku rêke | ingkang garwa aturira aris | pan inggih Kiyai | wau kang
Cênthini tinanya turnèki | inggih sami ugi | lir paduka wuwus ||
67. Kae Bayi lan garwanirèki | tyasira cumêplong | ngling mring garwa ya wus nora pae | tingalira lan pandulu mami | tan gèthèng samênir | kabèh lir tuturmu ||
68. Wong têtêlu tan na nêlayani | tunggal sapandulon | sira Kae Bayi Panurtane | langkung sukarênanirèng galih |
69. Anging thithik samya sih prihatin | kala dukira non | dene maksih ana sêmayane | tan wruh babare ngubayanèki | ing
sumangga karsa Kiyai | amba nut kemawon | anauri iya ing bêcike | atêtêmu lan Mangunarsèki | dapak lamun misih | ana rêmbugipun ||
72. Nambung atur alon Ni Cênthini | prayogi papanggoh | lan putranta Sèh Mangunarsane | apitantun ing
bolong | cipta samya karsa mring dhukuhe | yata wanci gagat-bangun enjing | samyarsa susuci | mring pahèranipun ||
sawiji pandulon | layaping jaman kacêngêngane | datan limut datan aningali | pangantêngannèki | tan suwung tan wujud ||
Bayi Panurtèki | angandika alon | lah wus payo linggar saking kene | mulih mring dhukuh Wanantakèki | narèhakên pikir |
Mangunarsa singgih | ngong tatanya yayi | bab mungguhing ngilmu ||
89. Mênggah kusuk lan ngasik puniki | kusuk apan wêdos | ngasik purun marang Pangerane | kadipunêndi nisubi§ Prayoginipun / nisbate /. yayi | lawan kusuk wêdi | mring Pangeranipun ||
90. Kadi punapa puruning yayi | punapining wêdos | Ki Sèh Mangunarsa lon dêlinge | kusuk ajrih yèn angloro Gusti | lan kita puniki | kumambèng Hyang Agung ||
91. Tan rumangsa adarbe pribadi | kagungan Hyang Manon | sacacahing kita sadayane | kawula tan kêna wor lan
jiwanggane | pancataning ro maring sawiji | wiji tan kawijil | ginêdhong sinamun ||
garwa katri Cênthinine | saking têbih gajêgipun inggih | mêntas ing panêpin | Palanggatanipun ||
97. Anglintangi patalunan têpis | nêre laju ngalor | Sèh Malangkarsa laju wuwuse | ngancarani maring sadayèki | amêthuk Ki Bayi | kang karsa mring dhukuh ||
98. Sigra samya linggar sing (
sampun kawula rukti | Sèh Mangunarsa ngling | saosna ing ngayun ||
107. Kang liningan mundur sarya nuding | pra parêkan wadon | samya nampa dhulang
lantih sisirih | manggung siyamipun ||
110. Tur ta sarwa mênuhi mawarni | ingkang lawoh-lawoh | bakar
113. Nalikanya paduka nênêpi | nèng Palanggat Pulo | paran wontên prapta kang pinurèh | Kae Bayi anauri aris | rèyang nalikaning | anèng Jurang Jangkung ||
114. Ing wêkasaning antuk tri ari | ênggèh pan sayêktos | wontên ingkang kaèksan mawantèh | rakanta Sang Sèh Adi Mongragi | Tambangraras
ring kajatin | ning wontên sadhidhik | pasêmadosipun ||
116. Benjang rambahnya ing wuri malih | sagah atêtêmon | nèng
ingkang pundi | manirarsa wêroh | Ki Sèh Mangunarsa lon ature | winginipun ingkang dènlintangi | sawetaning margi | pinggir Jurang Jangkung ||
119. Manthuk-manthuk sira Kae Bayi | myarsa turira doh | Ki Sèh Malangkarsa lon wuwuse | yèn kadyèka paduka Jêng Kyai | wus
kidul dhukuh Wanasari | inggih kang supados |
uninga-a banjar pakarange | mapan sampun tan wontên
pêpanggoh | mênggah kang prayogi | paran mangkenipun ||
123. Sèh Mangunarsa nauri aris | kang punika kados | benjing dalu malêm Jumungahe |
Prayoginipun / ngisor /. mandhuwure | sasênêtanya kèh ting clakuthik | myang têpèng wanadri | Pasimparanipun ||
Kae Bayi Panurtèki | lawan ingkang wadon | rêna myat paniratane akèh | Mangunarsa Malangkarsa tuwin | pamitranya kalih | Anggungrimangipun ||
lilirihan /. dhewe | tanggap condhong wirasaning galih | Rancangkapti pan wis | winasis ing ngèlmu ||
ing mangkin | punapi ing ratri | myang tumuntênipun ||
134. Ki Sèh Mangunarsa angling aris | pan mangke kemawon | bakda Ngisa marang
lanang wadon | Cênthini lan sakulawangsane | Drêmadana Martaduta tuwin | miwah Palakrêti | lawan Ki Piturun ||
narik munggah alon | nêngên maring pundhak marêngake | lapal ilana pina kirai | mungguhing Hyang Widdhi | tan kêna dèn-tuduh ||
Prayoginipun / naksibandiyah /. unggahe | tan wawanèh tashudirèng Widdhi | ilalah
mukis mustakik | ngasik ing Hyang Agung ||
154. Wus mangkana panungkuning kapti | kang
Amongragi | myang ring (m)bakyunipun ||
158. Anggungrimang lan garwa ngabêkti | marang raka karo | Ki Sèh Mangunarsa tur bêktine | mring Mongraga
lan kang rayi kalih | Gungrimang ngrahabi | pasalamanipun ||
161. Malangkarsa salam tyasirèki | wulangun ari ro | nulya sadaya gantya salame | Monthèl
ing kawistara dalune | miwah cahyanira anyênênni | sumunu dumêling | dinulu abagus ||
165. Samya kagawokan kang ningali | wingiting pasêmon | sang Sèh Adi Mongraga ature | marang Kae Bayi Panurtèki | Kiyai ing mangkin | paran karsanipun ||
166. Mangkya sampun panggya lawan siwi | ingkang ingupados | sisihing Hyang Sukma amanggihake
Hyang Sukma amanggihake. rama ibu dènnya gung prihatin | saking gênging kang sih | -ipun asusunu ||
167. Sira Kae Bayi Panurtèki | awacana alon | ngasih-asih mring putra mantune | inggih anggèr sang sèh Amongragi | ibunta myang kami |
169. Marang dhukuh ing Wanamartèki | lan arinta karo | saking tyas tan kêna sah yêktine | wêlasa ring bibinta lan kami | myang wong sadesèki | kulawangsa wuyung ||
170. Samya ngarsa-arsa sadayèki | jalwèstri tuwa nom | tan lyan sihe mung marang dhèwèke | mugi anggèr karsa-a umulih | punika supadi | nir kathahing wuyung ||
171. Aprasasat sung rahmating kapti | mring sadayaning wong | sadhukuhing Wanamarta kabèh | ingkang sami gung sutrêsnèng kapti | yêkti luwar ing gring | yan andika rawuh ||
172. Marma kalintang kula angudi | pinanggih supados | mulya-a tyas kang pra susah kabèh |
kasinggihanane | anging atur kawula (n)Jêng Kyai | mênggah angga-mami | karsaning Hyang Agung ||
174. Lan putranta Tambangraras inggih | kang punika rêko | kadi-kadi tan sagêd kukulèn | ring paduka lan kulawangsèki | bagi wus pinasthi | takdiring tumuwuh ||
175. Palalling Hyang Kang Amaha Suci | ulun lan rabingong | pinardikakakên pan-lindhunge§ Prayoginipun / panglindhunge /. | saking pacawuhaning pangaksi |
sinung lan pribadi | nèng kantêngan dunung ||
176. Jamaning ngasêpi sapêniki | pangalihaning (ng)gon | ing anggana sonya ya§ Prayoginipun / sonyanya /. priyangge | sampun minungkin kinarsan dening | Ingkang Maha Suci | tan cawuhèng tuwuh ||
177. Marma mugi ing mangke (n)Jêng Kyai | kang narima ing (n)don | amung mupus ing tyas supayane | manpangate narimèng Hyang Widdhi | pan khusuk utami | ngênirkên kang
Kiyai | myang ibu dèn-sami | sukur ing Hyang Agung ||
179. Angarilakakên angga kami | lawan putra wadon | tan mulat ing
Hyang Widdhi | pribadinya winong | wus tan khufu lan paduka rêke | pan saèstu saos makamnèki | nalirah tan kalih | paduka lan ulun ||
181. Amung rêke kewala ing benjing | (n)Jêng Kyai lan êmbok | yèn wus jênêk nèng Wanamartane | lamun wulangun arsa papanggih | maring ulun tuwin | Tambangrarasipun ||
182. Paduka pêlêng anèng panêpin | èstu ulun panggoh | lan paduka samangsa-mangsane | dene tarak sa-ari sa-ratri | kang ayun hyun sami | kadi ingkang sampun ||
183. Duk kala nèng Jurang Jangkung nguni | yêkti sih Hyang
Wanamartèki | golong lan bêndhoyot | sagotrah lawan kulawangsane | mung punika kewala (n)Jêng Kyai | myang bibi kang mugi | anarimèng pandum ||
186. Yata Kae Bayi Panurtèki | lawan ingkang wadon | duk miyarsa ing
Prayoginipun / amung /. titip ing rayinta anggèr | langgêngipun dènnya anyênyèthi | pun bapa pinanggih | wus rila jumurung ||
191. Pintên-pintên kinarsan ing Widdhi | wus bangsa kinaot | saking tuwan kang anucèkake | langkung
wêwadhahnèki | sukur kang supami | apan tutupipun ||
195. Tan pae lan pêthi pralambining | wadhah tama amot | isi sotya
bantala sèsine | tuwin kadya angin siyang ratri | tan na têlasnèki | sihira Hyang Agung ||
199. Rumangsa sru yèn dipituturi | kadya ge kalakon | langkung brangtanira kapengine | lamun wus
kathah bote | winadhahan godhong jati aking | duk ngangkat cinangking | godhonge jur-mumur ||
205. Tanggap ing tyas Sèh Malangkarsèki | dènta kapanujon | siwah ingkang myarsa sadayane | cipta samya karahmatan ngèlmi | tyasnya lir
udi panêdhanira ring | Hyang kang ngudanèni | sinungku rasèng hyun ||
208. Marma yayi utama umiring | marang rama êmbok | mulih mring dhukuh Wanamartane | ingkang rayi kalih matur ririh | kang punika inggih | amba
yèn wus sêmada marêki | ring ari kang wuri | akupu wor ingsun ||
214. Duk liningan ingkang rayi kalih | tan lêngganèng pakon | kumambang
asasalaman gêgêntèn | wus warata pasalamirèki | Kae Sèh Mongragi |
230. Sinauran ngalekum salami | nulya muksa ing (ng)gon | maring jaman kaantênganane | wau Jayèngrêsmi Jayèngragi | sagarwanirèki | ingkang samya kantun ||
231. Sira Kae Bayi Panurtèki | lan Ni Malar rêko | langkung dènnya ing suka-sukure | dening kantun ingkang
239. Pupujian lagon sri kapyarsi | swara lanang wadon | sasmitaning lagu suka
suwarnane | kadangipun kakanta Mongragi | kang sêpuh anuli | ngong sundhulanipun ||
245. Nulya wuragilipun pawèstri | puniku kang wadon | karabi mring Sèh AgungrimangeAnggungrimange. | pupul nèng dhukuh ing Wanantèki | purwanya
Monthèl katrinèki | duk maksihe sami beyo | dumugi ing mangkya panggihipun | kakang Amongragi | wus kalihwêlas warsa | lagya papanggya punika ||
4. Tumungkul Ki Jayèngrêsmi | miwah Ki Jayèngraga nor | anging wus ngartika ing pitutur | -rira Sèh Mongragi | kang pinajar ing kuna | kadang ingkang ingulatan ||
5. Sèh Malangkarsa ngling aris | marang Sèh Mangunarsa lon | manira punika yèn parêng hyun | andika lilani | arsa madal pasilan |
nèng ngarsi | praptèng ngarsa tinata lon | wus samêktèng ngarsa rubiyah wus | sinaos pribadi | tan amor ing pra lanang | dhadharan samya angalap ||
10. Ingkang liningan nulya glis | angalap ingkang pasugoh | Kae Malangkarsa ris amuwus |
naur wuwus | kawula miyarsi | ingkang keblat mualat | adhêping karsa kang nyata ||
12. Nungge ing dalêm sawiji | kidul lor wetan kulon | tan ing ngandhap miwah tan ing luhur | nèng tatêlênging sih | nalika sapatêmwan | kalawan sira Pangeran ||
13. Tan tartamtu (ng)gyan kapanggih | murbèng
19. Wartanipun saking ngriki | sakalangkung gêmah ing wong | akathah dhukuhnya kang puniku | pintên cacahnèki | miwah ingkang lampahan | inggih dhatêng Wanantaka ||
20. Kae Bayi anauri | yèn ing Wanamarta rêko | pan yasaning êmbah duk ing dangu | garumbul sasiki | ing akal
kenging ing kardi§ Ing Sêrat Centhini babon ingkang kalatinakên punika kalangkungan sa-gatra kados ingkang kacetak miring, punika pêthikan saking Sêrat Cênthini Sono Budoyo, Yogyakarta. | tinut nak-putu kathah | dhêdhêkah siti babangkan ||
23. Sarta barkahing agami | akathah minangkaning wong | samya ngupajiwa anèng ngriku | ing Wanamartèki | sêdhêng-sêdhêng kewala | gêmahe ing Wanamarta ||
24. Têbihipun saking ngriki | wolung dintên yèn linakon | tan
dhukoh | yyan sinung [si...]
[...nung] kawasa ing Hyang Agung | kawula tutuwi | nawuh lan kulawangsa | miwah pra kadang paduka ||
26. Ki Bayi suka ngling aris |
ngriki | pitulunging Hyang Suksma | kupu anèng Wanantaka ||
30. Kang putra kalih turnya ris | singgih barkah panduka (m)bok | salampah kawula anèng ênu | amanggih basuki | tan wontên kang nukarta | têbih saking pancabaya ||
31. Pangrêncananing sasami | amba rinêksa Hyang
34. Wus siyang wancining ari | para santri lanang wadon | samya bar Jumungah wong ing dhukuh | -dhukuh kèh kang prapti | pan
tuwa anom | umyung sri kapyarsa yata wau | ingkang lagya prapti | Kae Sèh Amongraga | lan kang
sabawèng wong | nulya yat-ayatan gya adan sru | bakda sunatnèki | sigra Ki Malangkarsa | kang
pangrungu | tan ana duwe swara kadyèku | sakèhing wong tuwa anom jalu
ing tingal tumibanipun | maring takbiratul ikram linastari | saking ing asma Allahu | pêsatnya pangalihan (ng)gon ||
muksèng ngakasa sampurnèng kalbu. myang lir pendah kang madu jinogan warih | campuring kilang lan ranu | tan kijab wrananing jumboh ||
12. Tan na antaranipun | saking makal§ Prayoginipun / mokal /. wus Kalèk tan makluk | tanshuding Alip
rèraping ngul darajad jênênging takbir | sastra pat kang bangsa makluk | panjinge catur wiraos ||
salirning | mung saungge Hyang Maha Gung | unggahing luhur tan kayom ||
16. Munajat ing liripun | sapocapan lan
Tubadil pan liripun | wus kagêntèn wimbuhing Hyang Agung | datan kêna ingaran pisah lan nunggil | wus anèng pribadinipun |
gigal panggal ing swara kang nuntung. ngalik-alik mêthit mêrit muluh rujit | krêkêling ulon angêntul | landhung lêga tumalawong ||
26. Sakèhe kang angrungu | pating daringak samya andulu | marang ingkang nangsip Kae Jayèngragi | parèstri cipta tyas wuyung | lir lali-laliyèng bojo ||
27. Nadyan samining kakung | sama kasmaran mring swaranipun | Jayèngraga angluwihi swaranèki | angalêmbana sadarum | tuwa anom lanang wadon ||
28. Purna pandonganipun | asalawat sasalaman gupuh | kumarubut ngalap barkah agêng-alit | aluhur mubêng lumaku | arahab pasalaming wong ||
sakèhing santri | wus nutug pandonganipun | (n)dan lêkas nadhah karoyom ||
31. Santri cilik arusuh | nora na kantèn pamanganipun | rêrèjèngan
ambakna wong nora anggah-ungguhunggah-ungguh. | duwe polah cêlangkrakan lir wong baring | ana
gus santri Monthèl ywa sira srêngêni | wus adate rare rusuh | ngong biyèn ya lir mêngkono ||
37. Mèsêm sadayanipun | myarsa kang rama andikanipun | wus luwaran kang samya nadhah kêndhuri | pra santri bubaran mantuk | wau kang samya
anèng ing ngayun | kang wowohan olahan sangkêp mawarni | wedang mamanisanipun | nèng ngarsa sami sumaos ||
42. Nulya ngancaran sampun | sakèhing kang para tamunipun | sami ngalap nyamikan sasênêngnèki | Sèh Mongraga ngandika rum | ing rama miwah
44. (n)Dan asung salamipun | sadaya ngrahabi salam gupuh | gantya-gantya mangalap ing
ngaturan kundur mring wismanipun | Mangunarsa sadaya samya umiring | nèng pandhapa tata lungguh | malbèng wisma kang pra
saking langgatan | Kae Bayi Panurtèki | ingkang samya anitik ing patilasan ||
7. Sadaya wus kawêratan | pangrasaman§ Prayoginipun / pangasraman /. Jurang Miling | samyarsa mulih mring dhêkah | nut margèng jurang pipinggir |
anèng ing masjid | Malarsih lan putrèstri mantuk mring wisma ||
10. Kang rukti saosanira | lah-olahan ingkang
rencangnya | asaos maring ing masjid | tinata anèng ngarsi | wedang papangananipun | wowohan lah-olahan |
ngèlmu ingkang hakiki | raosing tyas rèyang kari sadungkapan ||
13. Paran (ng)gyaningsun têtanya | purnaning marang kadadin | kasampurnaning agêsang | têkèng jamaning ngasuci | yèn pinarêngna ugi | kita sagêda papangguh | kadi sampurnèng driya | saking Sèh sang Amongragi§ Prayoginipun / sang Sèh Amongragi /. | sarta rasaning tyas wulangun yun panggya ||
14. Sèh Mangunarsa lon nabda | inggih kewala kang mugi | wontêna sih pinanggihan | ing sang Adi Amongwingit | rèh andika yun malih | maksih
22. Pan antuk kalih rambahan | Anggungrimang dènnya nangsib | nulya Kae Jayèngraga | ing apti sumambung nangsib | swara
kalih | Pariminta Mongsari | nor tanggap saliring sêmu | pra mitra kulawangsa | kagawokan swara tandhing | adu luwih swara tambuh kang kasorra ||
25. Ciptaning nala sadaya | Gungrimang kasor sathithik | ing swarane Jayèngraga | sadaya katêmbèn myarsi | swara
ingkang miyarsa | sêmbada lan kang inangling | tan na bisa amilaha | ing swara salah sawiji | jroning tyas yêkti milih | ngalêm mring Jayèngragèku | Mangunarsa ris nabda | nyarakkên nyamikanèki | nulya samya anggape kang dhadhaharan ||
28. Wau ing dalu punika | wanci wus kaluruk siji | yata Ki Sèh Amongraga | saking sasanèng awingit | praptarsa amanggihi | mring tamu
mulih | umatur ingkang liningan | pangèstunipun sang yogi | sèstunipun kula mit | barkah tuwan kang kasuwun | Kae Sèh Amongraga | angandika arum manis | ênggèh
34. Yèku layaping wong wus man | pasênêtan jiwa dhiri | anèng makalling kanêngan | yêkti tilaming Hyang Widdhi | tan nana lyan sanèki | arah saking ing ngajunun | adaim ring Hyang Suksma | pupuling ro ing sawiji | anèng jaman
ikraming paningal | rêke kalawan pribadi | tan na ingkang mastani | ing lyan amung dhèwèkipun | mujud tan maujuda | ya uga wujuding Gusti | iya kula§ Prayoginipun / kwula /. pan uga sira Pangeran ||
37. Marma ingkang para sêdya | mahalul (n)dungkap ngalêwih | alambar kalawan brangta |
mingsil | usul gêcul nunungkul kalbu kang tama ||
38. Yèku yayi ingkang mawa | wuking tyas kang têkèng jati | kajatèning
kabuburanning têkabur | tan kobêr anêlangsa | maring Hyang Kang Maha Luwih | saking dening kandhih bidêngahing manah ||
wus bagi-bagi pribadi | kang punika yayi rêke Malangkarsa ||
43. Ywa korup ing pasurupan | ing Dalil kalih prakawis | ahli dunya lan akerat |
Sèh Amongragi | kalangkung lêganing driya | kajijèn srawungan janmi | ciptanira ing galih | tan arsa tumulya mantuk |
ambêng rampadan cinari | sinungakên ing pawingking kulawangsa ||
50. Miwah pamong ingkang ana | watara jalu lan
mimilih ari | sangate kang prayogi | kang panuju dintênipun | manawi ulun datan | kiksaning paduka singgih | sampun kongsi paduka amangun brangta ||
1. Kae Bayi Panurtèki | sinambramaning kang putra | anor nauri sojare | lah inggih sumanggèng karsa | anggèr linggaring (ng)gyanta | anging tur kawula wau | lamun wulangun ibunta ||
kalampahana. kajad paduka ing mangke | panggya wulangun ing suta | mring Nikèn Tambangraras | ing benjing samangsanipun | onêng
lawuh | andhèr tinata ing ngarsa ||
14. Mangunarsa ngancarani | ing sadaya turuh asta | ingkang ingancaran age | gupuh samya
wus ahli tan anadhah | kasêngkutan ing angête |
Kae Jayasmara | nor-raga lon turira | amba kadhawahan wuwus | paduka karsa kundura ||
28. Maring ing Wanamartèki | lan ibu sumanggèng karsa | anging ta kawula rêke | kang manah dèrèng kabuka | ing mangke umantuka | maklum paduka kasuwun | lagya dèrèng bombonging tyas ||
29. Kajat-kawula amufit | kewala nèng Wanantaka | iktikat narèhkên rêke | sêdhêng wontên rêrêming tyas | rapuhing pacawuhan | inggih saking kawan taun | myang satuwahing tirisan ||
30. Tan susah paduka tuding | kawula kinèn mantuka | yêkti mantuk ing priyangge | mring karajan Manamarta | pupul lan kulawarga | anging mangkya dèrèng untung | kalawan pitulunging Hyang ||
31. Atur-kula (n)Jêng Kiyai | mugi ywa dahat ing driya | sung maklum pangapuntêne | rèh amba nikêl ing karsa | nuwun kang pangaksama | tuwin ingkang karsa-ibu | kang mugi asung sih marma ||
32. Kae Bayi Panurtèki | duk myarsa aturing putra | langkung ngungun ing driyane | alon dènnira ngandika | mring Kae Jayèngraga | lah sira kewala kulup | amulih kalawan reyang ||
33. Salah siji milyèng kami | mulih marang Wanamarta | kang kari kakanta dimèn | anèng dhukuh Wanantaka | kewala agêntèna | nèng kene lan ingkang mantuk | Jayèngraga
putrane karo | wau Ki Sèh Mangunarsa | ris dènnya nambung nabda | mring Ki Bayi Panurtèku | myang ing ibu angrarêpa ||
ing karsa | rèh kaluhuran sabda | ngandika mring garwanipun | wus ywa sumêlang ing driya ||
ratri | panggya lan Sèh Amongraga | lan Nikên
putra | anèng ing Wanantaka | kasuba-suba kalangkung | mring Mangunarsa Gungrimang ||
45. Myang mulat srining desèki | pasang pasitèning tanah | akathah palanggatane | lir rasa-rasa mantuka | marang ing Wanamarta | ginumatèn ing sakayun | sinungga-sungga ing kathah ||
46. Langkung dènnya ngaji-aji | mintir punjunganing janma | lyan saosane sabêne | kang putra Sèh
Anggungrimang | maring arinira karo | Jayèngrêsmi Jayèngraga | tansah ing dalu siyang | langkung sih sinihanipun | lir pendah têmantèn anyar ||
48. Angêlirkên marang rabi | saking sih lêgawèng driya | kang rayi kalih tan pae | tan anggalih marang garwa | rèhning tyas kacondhongan | ing sasolah bawanipun | tan na kuciwa kacuwan ||
49. Tan prabeda garwanèki | Rancangkapti mring Turida | miwah mring Rarasatine | tansah ing sanalikanya | samya têlêng sihira | lir lali-laliyèng kakung | saking sih kasamyèng nala ||
50. Nalikèng dina sawiji | sira Ki Bayi Panurta | ing wanci bakda Ngisa-ne | angandika mring
kewala rêke | wajib paduka priyangga | tan rumaos gagadhah | saking sabda sartanipun | barkah pandonga-paduka ||
53. Ing mangke karsa angikis | kundur saking§ Prayoginipun / maring /. Wanamarta | yèn kenging mugi sumêne | sarèh
lamun rahayu ing pungkur | manawi sagêd wangsula ||
55. Kang putra umatur inggih | ngandika mring arinira | hèh
Andhèrèkakên (n)Jêng Kyai | mring karajan Wanamarta | layan wong têlu papate | utama lamun luwiha | Anggungrimang turira |
62. Pan maksih kayun§ Prayoginipun / ayun /. amufid | alanggat nèng Wanantaka | rêke kumêdah sumêne | rèrèh ing dalêm tri mangsa | utawi langkungira | saking sapêndhak warsèku | tan bastu dhangan ing driya ||
63. Sèh Mongraga turira ris | kang mugi narimèng titah | saking Hyang Kang Murbèng Ing Rèh | mênggah kautamanira | ngêningkên [ngê...]
[...ningkên] tyas kang brangta | lyan
wus tinakdir ing Hyang | tan kengang ingaku-aku | wus palalipun priyangga ||
66. Ingkang punika Kiyai | mugi kang katuhwèng driya | utami kawêkasane | ngèlmi kang tumanêm tekad | lir sotyantuk êmbanan | santosa ahli linuhung | mungguh anggyaning agêsang ||
67. Marma tur-ulun Kiyai | myang ibu
sadayane | Sèh Mongraga ris turira | yèn wus kawrat tur-amba | ulun amadal palungguh | marang kasamunan
(n)jêng rama | ambarsa mring Jurang Jangkung | nêpèng pulo Palanggatan ||
panêpèn Jurang Jangkung | pulo sela Palanggatan ||
75. Datan winarna ing ratri | yata kawuwusa enjang | ing
marang | Monthèl lan kulawangsa | asadhiya sadaya wus | tan na girise parentah ||
1. Wau Ki Bayi Panurta | ngandika
nambung nabda | yèn manuk kalih punika | wus dadi dhanyanging desa | angkêre kagila-gila | wong têbih-têbih angarah | sring tan eling nèng (ng)gwannira | wus lumrah ujaring kathah ||
14. Pêrkutut ing Wanantaka | nora kêna ginagampang | Ke Bayi Panurta nabda | ya iku manuk utama | dadi duwèkke wong kathah | ajênêk tan ingingonan | mendah Kae Jayasmara | lan arine Jayèngraga ||
kewala | dene pêksi sampun manggyan | anèng rahu kang sajuga | satunggil anèng rêjasa | ing Jurang
wus grêma | samya nor ingkang liningan | saha tumutur sadaya | yun tumêkèng Wanamarta | Ki Bayi malih ngandika ||
21. Ywa padha sumêdya prapta | mring karajan Wanamarta | rêke ing benjing kewala | rika sampi mrêtamuwa | ing mangke wus reyang sêdya | lumaku
garwanira | kapat lan Cênthini Monthèl | gantya ingkang winuwus | ing karajan
pitung ratri | pra kadang kulawangsa | kabèh wong sadhusun | tan pakantuk nambut karya | pijêr susah amikir kang sami ngikis | dene tan ana prapta ||
panganan warnan pasar | miwah banyu kêmbang tuwin opak-angin | supaya glis praptanya ||
4. Wong sadesa tan nana ngêpoti | tuwin yèn nuju dina Jumungah | mawarna kèh kêndhurine | miwah ingkang atunggu | ing wismanya
anèng pandhapa gung | pandhapane Ki Panurta | Ki Suwarja Wiradhustha lan Panuksmi | Panamar
tuwa | anèng pandhapa gung | Ki Suwarja lon lingira | lah wus pirang dina lawase ing mangkin | Kyai dènnya tirakat ||
7. Wiradhustha anambungi aris | inggih sampun sawulan laminya | wikan langkung lan kirange | ana mastani langkung | wontên kirang
kirang kalih dalu | pêndhak Tumpak Paing-ira | lagya dintên Kêmis Kaliwon puniki | sawulan lwih tri dina ||
9. Puniki ta apan wuku Wukir | Ki Suwarja anambungi sabda | dospundi uwa ing mangke | mênggah ing lampahipun | inggih putra-(n)dika (n)Jêng Kyai | paran laju
kathah | punapa sinusul | yèn agung kinèndêlêna | kados ina têmên kinadangkên sami | sadulur padha lanang ||
12. Sanadyan wus tan linilan nguni | dadi gawe kadang kulawangsa | kinèn ananambut gawe | datan karsa sinusul | saking maklumira (n)Jêng Kyai | marang
karsanipun nguni | datan arsa yèn kaupaya-a | lagya samantên karsane | lan kaping kalihipun | ngrêbat sunat atilar wajib |
rêmbag tan ngupaya | Ki Kulawirya ngling manèh | dingarèn kang Pêngulu | mênêng bae datan ngudhoni | lah iku lagi apa | kaya wong
wong nglêmbêrêg ngono jare bawang | tuduh wong ingan ing gawe |
gawe kadhone mangan | Ki Wirya amuwus | (n)dika dongani kewala | sampun kudu susah nganggo amin-amin | dimèn maksih amangan ||
27. (n)Dika dhewe ngriku andongani | Ki Basar andhêkêm
sinanjanan nora nana dhawahnèki | pan wadhah nora nana ||
32. Lamun dipun-petang dina sasi | taun windu pan windu tibanya | kados sih lami praptane | enggalipun sataun | puniku yèn arsa umulih | yèn tan karsa mantuka | windon
mring bapanirèki | dèrèng têlas pamikir sampeyan | petangan lyan ing ramale | lamun sampeyan etung | etung papat arêrês ugi | pinèt tanggal punika | tanggal ping nêmlikur | winastanan dina Mayang | langkung pênêt slamêt wong lungan glis prapti | yèn dagang kauntungan ||
pangraos-kula | têntu enggal mantuk | (n)Jêng Kyai Bayi Panurta | ing sadintên rong dintên punika prapti | sumangga bêbatangan ||
bocah calak anyêmpaluki | amawal ing wong tuwa | bangêt kumênthusmu | amêthèk prapta wong lunga | amalêmbung kaya ya iya-a masthi | yèn
batinira wus olèh pawarta | tuture kaponakane | lunga ètèr sing kidul | wus padha ring Kiyai Bayi | Panurta lan kang
ing lampahe | parêk padhukuhipun | dènnya wêktu Asar nèng margi | maksih tanggêling lampah | kasiyangên wau | kampir ing dhukuh Pagutan | wismanira bubundhêl santri Nuripin | nèng palanggaranira ||
43. Ki Nuripin kagyat aningali | marang ing Kae Bayi Panurta | lan garwa myang Cênthinine | satunggil santrinipun |
Nuripin aturira | inggih lujêng pandonga-dalêm kang mawi | tan wontên kara-kara ||
46. Kula lagya prapta sapuniki | inggih sakenjang wontên karajan | bakda Ngasar amba mulèh | sabênipun tan mantuk | kongsi kalih ari tri ari | ngrukti karya
angondhok-ondhok driyane | ketang wêlas ing kalbu | marang kulawangsanirèki |
ing wisma | Ki Kulawirya ge-age | anyorog korinipun | jroning wisma wus dèn-pandami | Sumbaling lan Ni-nDaya | nèng
yèn wontên kang ewah | miwah rêgêd jêrambahe | nauri inggih sukur | lamun tiyang sanès mariki |
saking laminipun | kawula inggih kadyèka | duk tumutur ing putranta Jayèngrêsmi | maring ing Lêmbuasta ||
60. Kongsi kalih wulan pitung ari | praptèng wisma inggih lir paduka | kadi wus kalimrahane | makatên dulunipun | Nyai (n)Daya lawan Sumbaling |
bangsèt kabèh rabinya | dalah baturipun | tumungkul Ki Kulawirya | wanci bakda Ngisa wau santri Luci | sing
sigra wangsul mêdal sing (n)jawi | yun matur ring pra kadang | maring masjid Mangu | wus mudhun sadayanira | ingkang kari sawiji
umatur | kala wau ing bakda Mahrib | kularsa salat Ngisa | marang masjid Mangu | kapêthuk (n)Jêng Kyai prapta | inggih anèng palataran kori (n)jawi |
nolih ing kanan | santri Monthèl gya rinangkul mring Ki Luci | gêlutan sami lênggah ||
75. Ki Kulawirya gumuyu angling | Luci tumrapa wong
80. Ingkang sami lungguh ing wismèki | Ki Suwarja aris wuwusira | paran lilinggihan kiye | apa prayoga mêtu | mring pandhapa tan sompok linggih | yun ana ingkang têka |
ing wisma | angandika lho apa padha angalih | mêtu maring pandhapa ||
84. Nyai (n)Daya anauri inggih | Kyai Bayi nulya mèlu mêdal | Luci (
anèng ing ngarsa | rarampadan agung | salong sih ana kang prapta | Nyai (n)Daya lan Sumbaling dènnya ngrukti | wus
kang atêpung | lan sapa kang duwe kêndhuri | matur tiyang sasanga | sasarênganipun | magêrsarèn kasêntanan | lawan randha ambêng kajadipun
singgah têkèng dhukuh Wanantaka | kathah pangampir ngong rêke | mitrèngsun duking dangu | kang wus tan kapadhaning ngaksi | mangkya samya kapanggya | nèng padhukuhipun | amawat samya mumulang | dene wayah
nis ing sasana | jalu èstri sadayane | uwa ingkang puniku | kathah sulangipun inangling | maklumipun pun uwa |
ing kene | dene esuk thuk-uthuk | lan bojone ngirit tup saji | gêlis temên ngrurumat | apa nora turu | banjur angukus kewala | katon têmên kusung-kusunge si Ragil | trêsnanipun maring wang ||
100. Punjungan laju lumadyèng ngarsi | nulya para ari ingkang
bojonipun | sasab sabda prawiraning ngling | niku punapa nyata | pokale (m)bokayu | bojonya ngling papat pisan | lah botên dhik puniku
dene puniku wus akèh | nyamikan adi luhung | niki dèrèng sampun kang prapti | wowohan lah-olahan | kathah warnanipun | Kulawirya suka mojar | lah apa ta ngetung liyan kang (n)darbèni | suka bingah tumingal ||
Panurta gumuywa-ngling. yèn aku dhewe sasêptaningwang | wi lêgi tan na bosêne | kabèh mèsêm tumungkul | yata wong ing Wanamartèki | pangrungunirèng warta | Kyai dènnya rawuh | kalawan pra putranira | Jayèngrêsmi Jayèngraga lan garwèki | prapta ing Wanamarta ||
108. Tuwin Tambangraras Amongragi | mangkana wartane wong sadesa | marma yun arsa pêpanggèh | sarta punjunganipun | ing sakadarira pribadi | sêkul ulam
Amongraga | tan nana mèlu praptane | sakèh wong ciptèng kayun | baya Kyai dènnya ngulati | mring putra tan kapanggya | andarung anglangut | utawa lampus ing paran | de tan ana kang prapta salah sawiji | mung kang rama kewala ||
suminggun têmah gêtun | wong mono yèn apik ngalikik | wong drêmba mundhak rosa | luput ing alêsu | Ki Bayi gumuyu mojar | ngong
pasudagaranipun | laju samya prapta alinggih | Ki Bayi wuwusira | wong sapuluh iku | padha nusula amangan |
nganggur | nyamikane padha dinumik | kang liningan angalap | ing
saking parmanirèng Hyang Widdhi | nèng dhukuh Wanantaka | ing kono kukufu | kadang myang ipe
sêndhang Klampeyan | tanah Jurang Jangkung | bawah Maospatya têgal | rinya Amongraga ing wastanirèki | Kae
rêspati | ahlining ngèlmu wus man | bangsa oliya gung | mèh kêmbar suwarnanira | lan Sèh Amongraga wus upama Panji | Anom lan Panji Tuwa ||
120. Amung kaot sênêning cahyèki | pasang pamuluning wawangunan | padha uga parèjènge | de
sadhela | sêngguh kadangipun | duk reyang lagya kapanggya | lan sutanta lan Sèh Adi Amongragi | nèng pulo Palanggatan ||
122. Madyèng Jurang Jangkung kang piningit | jênêk anèng pangasramanira | kang sasana ing pasêpèn | reyang rikala pagut | datan wiyah samèng pangèksi | pandulon (n)jron ngalayap | ing kanêngan kalbu | munggèng ing kaendahan
tan ana | kewala mung sukur | suka rêna tan pae lan | duk misihe ing kene Wanamartèki | kawitan nimpar papan ||
124. Tambangraras tan têbih ing laki | saha cahyanya
mulyèng kanênganira | mulèh pandulon-ngong wèntèh | Basarodin umatur | pandhita kang paduka angling | inggih ingkang awasta | Kyai Jurang
maring wong nora wis-uwis | kongsi kaya wong dosa ||
130. Samya suka sakèh kang ningali | Ki Kulawirya malih wacana | liya kang sun-raosake | wa Sêmbagi puniku | apan
131. Angungkuli mring uwa Sêmbagi | durung surut uwa wus kantêpan | marang ing suta belenye | malah unggul kang sunu | kang Luwaran pan lagi
mangke kayêktèn | cosplêng batanganipun | kang Luwaran langkung patitis | yêktinipun sontênnya | (n)Jêng paduka rawuh | Ki Bayi alon wuwusnya | kang
tumungkul | sarwi mèsêm aningit liring | ginêtêr ing patanya | Ki Luwaran matur | sayêktosipun kewala | (ng)gyan-kawula amêca paduka prapti | wontên ingkang wawarta ||
135. Duk paduka sipêng dhusun Cangkring | wontên kang sarêng nèng pasipêngan | kewala sanès wismane | kawula yun amêthuk | lamun dede karsa (n)Jêng Kyai | lagya amêndhêm kula | anênamunanênamur. laku | marma kawula amêca | ing paduka glis rawuh ing sontên wingi | sabab wus angsal warta ||
bocah nora urus | sinau candhula sabda | mring wong tuwa wani guguyon mapali | aja sira kadawa ||
137. Ki Luwaran jrih dèn-sarêngêni | tumungkul ginaguyu ing kathah | yata wong
ingkang padha mumunjung | lah tatanên kabèh nèng ngarsi | sinlamêtkên wasisan | ambênge sadarum | binojakkên ing ngakathah | nuli padha Jumungahan
ngandika aris | payo padha bubaran ||
141. Sêdhêng padha dandan maring mêsjid | bar-jumungah§ Prayoginipun / bar-
Monthèl lan wadon Cênthini | lamènira kongsi pêndhak dina | ana ing
nalikanya | nèng pandhapanipun | pinarak lan garwanira | tuwin para kadang kulawangsa sami | miwah Pangulu Basar ||
145. Nyai (n)Daya lan wadon Sumbaling | naosakên wedang
sampun | langkung nuwun Monthèl Cênthini | Ki Bayi ris ngandika | hèh Luci sirèku | lan Nuripin lumakuwa |
wong pamburi iya têka lima | utawa pitu wolune | anggawa darbèkipun | kang Cênthini anèng ing
152. Sadhiya sadina ing saiki | angkate sesuk bakda Jumungah | Luci Nuripin ature | sandika rèh pituduh | angling malih
Monthèl Nuripin | Sumbaling lan Ni-nDaya | myang
Cênthini tumut | anadhah sarêng ing kathah | lawan santri magêrsari ingkang prapti |
157. De Panamar iya si Watini | Ki Kulawirya si Murtasinah | cah wadon lilima kuwe | kabèh manira pundhut | aywa ana kang anduwèni | ngong hak-ane priyangga | têkèng ngakiripun | manira kang mulasara | paêntase yèn ana sudi (n)doyani |
Amongraga | praptanipun nèng Wanantaka pribadi | mung lawan garwanira ||
163. Tan gadhah sabat ran Jamal Jamil |
mrene awèh wêruh | wawarta yèn Amongraga | kinukum ing (n)Jêng Sultan Agung Mêntawis | binuncang ing Tunjungbang ||
164. Laju kewala pamit umulih | maring Karang ngong-andhêg tan kêna | kowe ya padha nèng kene | pêpakan kabèh iku | amathênthêng Ki Barasodin | matur
inggih sami kawruhaning kathah | (n)dika dhewe kang kêlalèn | Ki Pangulu sumaur | o ah botên wontên mariki | wong banjur plêng kewala | ing sakesahipun | tan dhatêng salah sijiya | yèn dhatênga amasthi kula
170. Kaya ta ujar yèn wus katindhih | ing wong akèh bênêre rumangsa | kèlingan mring
ngewuhake graita | wong mêngkono iku | apa lagi têmênana | apa dhasar wat-awat
lan ingkang atut pungkur | si Sayuda lawan Nuripin | kang mikul kang rumêksa | angêting dêlanggung | umatur sampun sadaya |
apaparing sangu mring Monthèl Cênthini | lênga rum wastra arta ||
samya nangsangakên sabda | maring Monthèl salam taklim pandongèki | marang Sèh Amongraga ||
180. Sinandikan pakirimira ngling | sarta ngumume tiyang sadesa | Cênthini Monthèl nulya ge | mundur nêmbah sing
lumaris | Nuripin lan Jayuda | sarèrèyanipun | anyangkul gagawanira | yata aluwaran kang samya alinggih | mulih asowang-sowang ||
181. Kang lumampah Monthèl lan Cênthini | ingiringakên pikulanira | wong ing Wanamarta kabèh | amapagakên laku | wèh sêlamêt anyênyangoni | sakadar trêsnanira | Cênthini angantu | ngandhêgi
31 Januari 2008 - Penyanyi kondhang Amérika Sarékat; Britney Spears mlebet griya sakit déning stress awrat.
18 - Pemain catur misuwur Bobby Fischer tilar donya ing Reykjavik, Islandia mawa yuswa 64 taun.(sumber)
15 - Kanggé nanggulangi Krisis Kedhelé Indonésia taun 2008, pamaréntah Indonésia, ngandhapaken béya pajeg impor kedhelé saking 10% dados 0%. (sumber)
14 - Jèndral Soeharto ugi dipun sowani Sultan Bolkiyah saking Brunei saha mantan PM
Républik Indonésia, ingkang kawontenanipun taksih kritis, dipun sowani déning mantan Perdana Menteri Singapura Lee Kuan Yew saha bupati Karanganyar, Rini Iryani.
11 - Sir Edmund Hillary— priyayi kapindhah ingkang mènèk Mount Everest lan ingkang kapisan nyetir traktor nglintasi Antartika — séda. Hillary kaanggep salah satunggaling petualang paling ageng ing abad kaping 20. (sumber)
10 Warsa énggal miturut pétungan Hijriyah saha Jawi Islam. Sapunika tanggal 1 Sura 1941 AJ utawi 1 Muharram 1429 AJ.
1 Warsa énggal dipun-riyayakaken rélatif aman, nanging ing Kuta, Bali, wonten satpam kalih ingkang njagi diskotèk dipun-pejahi déning tiyang ingkang péngin mlebet gratis.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 23 Maret 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1947"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1947&oldid=876030"	Kategori: Buku miturut taun1947Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 17 Novèmber 2013.
Marhaban yaa Ramadhan.. Ramadhan.. Ramadhan..
Mugi pinaringan bagas waras kagem sedoyo sedulur KWA….nganti
'26 Januari 2009' - Grahana srengéngé cincin katon kaping 26 Januari 2009 ing Samudra Hindhia bagéyan kidul, ujung kidul Pulo Sumatra (Lampung), Selat Sundha, Pulo Bangka bagian kidul, Pulo Belitung, lan Kalimantan, Jawa Kulon bebarengan karo Taun Anyar Imlek.(sumber)
20 - Barack Obama dilantik minangka Presiden Amérika Sarékat kaping 44. (sumber)
19 - Hamas mèlu nyatakaké gencatan senjata sawisé Israèl ngumumaké bakal narik pasukané saka Lurung Gaza jroning seminggu. (sumber)
18 - Kobongan gedhé ing dépo pangisèn BBM duwèké Pertamina ing Plumpang, Jakarta Lor. (sumber)
17 - Israèl sacara sepihak mratélakaké gencatan senjata jroning konflik Israèl-Hamas. (sumber)
17 - Qatar lan Mauritania mèlu medhot hubungan karo Israèl minangka protès ngenani serangan militèr Israèl ing Lurung Gaza. (sumber)
16 - FIA mbatalaké A1GP Indonésia sing sadurungé bakal dianakaké tanggal 6-8 Februari 2009 ing Lippo Village, Tangerang, amarga penyelenggara ora bisa nepati wates wektu kanggo ngrampungaké sirkit. (sumber)
'15 Januari 2009' - Harifin A. Tumpa kapilih dadi Ketua Mahkamah Agung Républik Indonésia. (sumber)
15 - Montor mabur US Airways pamaburan 1549 tiba ing Kali Hudson sawisé lepas landhas saka Papan Anggegana LaGuardia ing New York City amarga motoré kalebonan manuk. (sumber)
14 - Bolivia lan Venezuela medhot hubungan diplomatik karo Israèl minangka protès ngenani serangan militèr Israèl ing Jalur Gaza. (sumber)
14 - Sawisé mudhunaké rega BBM, Pamaréntah Indonésia uga mudhunaké tarip sepur kelas ékonomi kanggo jurusan menengah lan adoh gedhéné 8 persèn, wiwit tanggal 15 Januari 2009. (sumber)
12 - Cristiano Ronaldo dinobataké minangka Pemain Paling Apik Donya FIFA 2008, ngalahaké Lionel Messi lan Fernando Torres. (sumber)
12 - Pamaréntah Indonésia mudhunaké rega BBM jinis premium lan solar dadi Rp4.500,00 per liter, sarta tarif dhasar listrik kanggo industri gedhéné rata-rata 8 persèn, wiwit 15 Januari 2009. (sumber)
11 - Kapal Motor Teratai Prima 0 sing nggawa 250 penumpang lan 17 awak kapal kèrem ing Tanjung Baturoro, Sendana, Majene, Sulawesi Kulon, nalika lelayaran saka Parepare, Sulawesi Kidul, tumuju Samarinda, Kalimantan Wétan. 18 korban kasil dislametaké lan nasib 249 wong liyané durung kinawruhan. (sumber)
10 - Badan Pengawas Obat lan Panganan (BPOM) nemokaké welasan produk panganan jajanan tanpa idin ing kawasan niaga Sudirman, Jakarta Kidul,
8 - Rokèt-rokèt saka Libanon sing ditémbakaké menyang Israèl bisa mbukak front kapindho. (sumber)
7 - Massa ing Surabaya nyègel sinagoga Yahudi ing kutha iku lan ngobong bendéra Israèl ing palataran ngarepe. (sumber)
4 - Èwon pasukan dharat Israèl didhukung barisan tank lan helikopter tempur nglancaraké serangan dharat ing Gaza, Setu wengi. (sumber)
4 - Amérika Sarékat mblokir seruan Dewan Keamanan PBB supaya gencatan senjata cepet dilaksanakaké ing Lurung Gaza lan Israèl kidul kanthi alesan ora ana kamungkinan Hamas bakal nuruti seruan Dewan minggu kapungkur supaya cepet mungkasi kakerasan. (sumber)
4 - Gazprom, raseksa energi Rusia, nyeru marang Ukraina supaya rundingan manèh bab pasulayan sing wis nyebabaké Moskwa mutus pasokan gas menyang nagara iku, sinambi ndakwa Ukraina wis nyedhot pasokan sing dikarepaké kanggo Éropah. (sumber)
4 - Luwih saka 50 wong ilang nalika sawijining kapal sing kabotan panumpang kèrem ing Kali Saptakoshi, watara 400 km saka Katmandu, Nepal. (sumber)
4 - Pasukan Sri Lanka tansaya nyedhak menyang Mullaittivu, dhistrik alas ing pesisir wétan-lor nagara iku sing dadi fasilitas
Maluku, lan Manokwari, Papua Kulon.(sumber)
4 - Brooke Anderson, juru wicara Presiden Amérika Sarékat kapilih, mratélakaké, Barack Obama nulak mènèhi tanggapan tumrap serangan dharat Israèl menyang Lurung Gaza.(sumber)
2 - Lindhu tektonik kanthi kakuwatan 5,4 Skala Richter ngguncang Bengkulu jam 01.37.24 WIB. Katrangan BMG saenggon nyebutaké, lindhu kedadéyan ing titik koordinat 4,45 LS lan 101,13 BT, ing Kabupatèn Bengkulu Lor.(sumber)
Cithakan pangopenan2009Prastawa 2009Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 23 Maret 2016.
Bajra dipunpitadosi nglambangaken kekokohan jiwa lan kekiyatan spiritual.[2] Benda punika dados piranti ritual kanggé panerapan gladhén spiritual wonten ing Buddhisme, Jainisme lan Hinduisme, sadaya inggih punika tradhisi Dharma. Amargi teges simbolisipun ingkang wigati, Bajra sumebar ing kathah wewengkon ing Asia sanèsipun sesarengan sumebaring prabawa spiriyual saking India. Wujud Bajra dipunginakaken minangka piranti spiritual, ornamén genta, ornamén arsitèktur, utawi atribut arca ing manéka
dipunsebut yawara — ugi dipundamel adhedhasar bajra ingkang minangka wujud simbolis inten (benda paling atos ing donya), ugi gludhuk utawi petir (kekiyatan dahsyat ingkang boten saged dipuntahan). Tongkat pamukul gada
kala dipunéja Bajralepa (vajralepa); ingkang ateges 'lepa intan' inggih punika bahan lepa pelapis dinding candhi sajinis plaster putih kekuningan kanggé
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wajra&oldid=1097213"	Kategori: SenjataBenda ritual HinduBenda ritual BuddhaSenjata mitologisHinduKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
djojosm said: Kulo mboten tumut mimi cucu ki….. Ajrih, sok
said: Alhamdulillah, maturnuwun rontal 105 sampun diunduh
Suwun Ki Is! Rutam Nuwun Reggn Pamsat ….
Balas	On 18 Februari 2011 at 20:40 ismoyo said: Sugeng dalu Ki Arema,
Nyuwun sih agunging pangapunten bilih wedaran rontal radi seret.
kagem netepi jadwal wedaran rontal…sakwetawis 2 (kalih) rontal sampun cumondok wontening bangsal pusaka….,monggo.
Rontal kalih bungkus sampun cumondok wonten bangsal pusaka, nenggo antrian wedaran.
Balas	On 18 Februari 2011 at 20:46 Dewi KZ said: ga ngertiiiiiiiii hihi
Balas	On 18 Februari 2011 at 21:02 ismoyo said: Nyi Dewi,
at 20:54 ki GundUL said: sugeng DALU ki ISMOYO,
Balas	On 18 Februari 2011 at 21:04 ismoyo
ngluruh, ngruruh, ngluru of ngruru, zoeken [luru = golèk].
Kemiripan lawan basa Jawa: iyo, biso, wong, ulo, rai, prei, sepur, melok, ladeng, iwak, gedek, dulur, dewe'an, bae, balek, banyu, awan, awak, iwak, balen, kelaso, kacek, jabo. Kemiripan lawan basa Banjar: banyu, awak, iwak, ladeng, dulur, umep (humap= gerah), kampang, enjuk (unjuk), jingok (jinguk), gancang.
Baba Nobuharu (1514-1575) utawa dikenal karo jeneng Baba Nobufusa ya iku samurai ana ing jaman perang saudara Jepang (periode Sengoku) kang ngabdi marang daimyo saka klan Takeda.[1] Dhèwèké ya iku sawijining saka 24 Jendral paling apik ana ing klan Takeda lan dadi pelayan ana ing telung generasi Takeda ya iku Nobutora, Shingen, lan Katsuyori.[2] Taun 1541, dhèwèké mbantu Takeda Shingen kanggo kudeta Takeda Nobutora, bapake saka Shingen.[1] Kanggo jasa-jasane iku, Shingen menehi kanugrahan Kastil Fukashi ana ing
Dhèwèké dikenal dadi jéndral kang bijak nalika ana ing pertempuran utawané ana ing sanjabane pertempuran.[1] Takeda Shingen mati nalika taun 1573 lan digantike déning adhine Takeda Katsuyori kang ora cocog karo jéndral-jéndral tua kalebu Baba.[1] Baba dikucilake nanging Baba tetep nuduhake kesetiaan nalika ana ing Pertempuran Nagashino, tanggal 29 Juni 1575 nalika pasukan Takeda kalah lan kelangan luwih saka 10.000 wong klawan pasukan Oda Nobunaga lan Tokugawa Ieyasu.[1] Dhèwèké ngalang-ngalangi pasukan kang nguyak lan mburu Katsuyori beberengan karo wolungpuluh prajurit kang isih ana.[1]
^ a b c d e f g h (id)www.kaskus.us
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.04, 3 Sèptèmber 2016.
Pantai Sindhu, Bajra Sandhi, Caraway Cooking
Sugeng rawuh wonten blog weru desaku, menawi gadah gagasan, kritik lan artikel kirim mawon dateng lareweru@gmail.com. utawi menawi badhe urun donasi kangge kemajuan blog saget klik gambar bank ing ngandap. Jazakumullah khairan kathira, matur nuwun. Wassalamu'alaikum.
ibadahpun’ amergo sedoyonipun jalma manungso uriping ora mung alam ndonya’ kabeh arepe balek nang nggone Gusti Alloh’ asale awang uwung suwung’ ora ono opo-opo mung Alloh kang
RAJAB…,SYA’BAN…,RAMADHAN…
sing lagi -on LINE-	Wis di injen ping	Pes Buk e Admin	Sugiyono Seneng Mlayu
pantes Sampeyan ngamuk-ngamuk koyo’ ngono. Sampeyan
wau aturipun, inggih mboten lepat, mboten kilap ing tiyas mami, pan sinigeg ing pasir nagara.”
yakni Urung Telu Kuru merga Karo-Karo), Urung XII Kuta (merga Karo-Karo),
Urung Sukapiring (merga Karo-Karo) dan Urung VII Kuta (
Sugeng enjing Ki Widura, sugeng enjing Pak Satpam.
Balas	On 4 Oktober 2010 at 00:17 bayuaji said: Nuwun
kulo asli tiyang jawi ugi manggen wonten tlatah jawi nanging awis-awis sanget maos/mireng pitutur, pituduh, wewaler, ular-ular ingkang kados makaten. Pramilo sinaosa kraos ruwet/rumit, mangke sakwanci-wanci wonten wekdal njih badhe kulo sinaoni sedoyo piwulang panjenengan kanggge nambah wawasan ugi tumut memetri kabudayan jawi ingkang adiluhung meniko. Matur nuwun.
Balas	On 4 Oktober 2010 at 00:18 P. Satpam said: Sugeng enjing Pak De, lan Ki Arga.
Balas	On 4 Oktober 2010 at 00:23 arga said: Pangestunipun Pak
at 09:30 emprith said: sugeng enjing ragi siang
dumateng poro sesepuh, maturnuwun wulang wuruk lan pituturipun
dumateng Pak Satpam, maturnuwun rontalipun, punopo malih menawi hlhp-027 … 😀
Balas	On 4 Oktober 2010 at 09:33 emprith said: arep nulis ingkang kok ketulis menawi ..
dumateng Pak Satpam, maturnueun rontalipun, punopo malih ingkang hlhp-027 … 😀
satpam, matur nuwun digawakke gandhulan berkat, … kelingan bancakan dhek isih cilik, … kula gandhulke nggiiiihhhh, …..
sugeng ndalu kisanak sedoyo, nderek sebo
Balas	On 4 Oktober 2010 at 20:58 gembleh said: sugeng dalu ugi Ki Bancak,
Resep Dawet Ayu Kenyal Lembut Ala Banjarnegara
Resep Dawet Ayu Kenyal Lembut Ala Banjarnegara – Kota Banjarnegara
September 1869 - 17 Januari 1947), iku sawijining Letnan Jenderal ing dines kemiliteran Rusia ing mangsa revolusi Rusia ing taun 1917 lan uga minangka salah sijining pemimpin kontra-revolusi . Krasnov uga ditepungi kanthi jeneng Inggris Peter Krasnov.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pyotr_Krasnov&oldid=1107233"	Kategori: RusiaTokoh saka RusiaLair 1869Pati 1947Kategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Adan wes kumandang, wayahe sembahyang..
at 03:58 Arema said: Kagem Ki Truno Podang,
“Pådhå kuwalik kabèh panêmumu, angirå donyå iki ngalamé wong urip,
akérat kuwi ngalamé wong mati; mulané kowé pådhå kanthil-kumanthil marang
kahanan ing donyå, sartå suthik aninggal donyå.”
kariim, wa kullu amin wa antum bil khair. Minal aidin wal faizin. Mugi Gusti Ingkang Måhå Pangriptå tansah paring kasugêngan,
Balas	On 8 Juli 2012 at 00:38 Punakawan said: Sugeng pinanggih Ki Arga. Sampung radi sawetawis dangu mboten nate ‘kepangih’.
Balas	On 8 Juli 2012 at 16:25 bancak said: sugeng sonten Ki Puna II
Balas	On 8 Juli 2012 at 21:17 arga said: Sugeng pinanggih ugi Ki Punakawan. Pangestunipun Ki Puna, kula tansah wilujeng. Panci awis-awis “kepanggih” njih , kadosipun asring tlisipan. Menawi kula pas sowan padephokan, kleresan Ki Puna nembe tindakan. Kosok wangsulipun menawi panjenengan saged rawuh, gentos kula ingkang kesahan.
Kula tengga kanthi sabar, mugi-mugi mboten dangu malih. Matur nuwun.
Balas	On 8 Juli 2012 at 20:53 gembleh said: Wah jan
Balas	On 12 Juli 2012 at 20:49 arga said: Kulo tenggo kanthi sabar Ki Puna, matur nuwun.
Balas	On 12 Juli 2012 at 21:03 bancak said: monggo Ki
Balas	On 12 Juli 2012 at 21:17 gembleh said: Setya tuhu ngrantos Ki Puna II,
On 19 Juli 2012 at 11:46 Punakawan said: Nyuwun pangapunten
SELAMAT MENUNAIKAN IBADAH PUASA RAMADHAN 1433H.
Balas	On 19 Juli 2012 at 15:48 bancak said:
Cerita Dewi Kunthi iki bermula soko Raja Mandura (bangsa Yadawa) sing nduwe anak 2 lanang wadon (yen ra salah ya lur), yaiku Basudewa lan Prita. Basudewa iki mengko nduwe anak 3 sing terkenal banget. Sing mbarep jenenge Baladewa aka Kekrasana aka Balarama, sing nomer loro jenenge Kresna aka Narayana aka Janardana aka Madusudana, lha sing ragil wadon jenenge Sembadra aka Roro Ireng utawa akeh sing nulis Subhadra.
Raja Mandura sing mungkin jenenge Sura iki nduwe sepupu Raja Kuntibohja sing ndelalah ki ora duwe anak. Lha mula sik dulur cedhak, si Prita iki diwenehne
Kunthi sih gadis cilik ingusan, ning istana Kuntibohja kedayohan Begawan Druwasa. Ya mergo dikongkon ngadeni sang begawan selama setaon. Kunthi sing memang openan lan berbudi luhur yo ngladeni penuh kasih . alhasil Begawan Druwasa iki dadi tresna karo dekne. Akhire Kunthi diajari mantra sekti, “iki nduk tak wenehi rapalan ampuh sing iso nggawe betara ngendi wae teka nemoni awakmu cah ayu. Lan mengko bakalan ngrestuni awakmu ben nduwe anak sing kebesarane podho karo beliau.”. sang begawan ki kok ya sekti men iso ngerti yen Kunthi iki nduwe nasib elek karo garwane di suatu saat.
Tapi sing jelas Kunthi cilik kuwi, hmmm… mungkin umure paling sik welasan taon, bungah ra jamak. “opo tenan to omongane mbah Druwasa kae. Lha piye carane sang betara iki iso teko trus aku dadi nduwe anak karo betara kuwi. Piye carane nggawe ya?” ngono batine Kunthi ning sela2 bungahe. “wah tak jajal wae. Ojo2 simbah kae mblelu mergo bingung meh wenehi opo nyang aku”. Akhire lur, mantra kuwi mau yo dirapalne karo sang dewi kita iki.
sing ndonga iki cak cilik. Weleh… piye iki… lha nek tak dekemi ya mengko aku keno kasus kekerasan sex thd anak2 utawa dikiro pedofil”. Ngono kiro2 ale nggremeng dewe si Betara Surya iki. Akhire beliau ngomong karo Kunthi, “Nduk, Cah Ayu… eneng opo kok kowe dolanan mantra suci nan sekti iki? Kowe kan sih cilik, sopo sing ngajari?”. Si Kunthi sing sik ngewel trus mangsuli, “mboten om, kula mboten sengaja. Sumpah. Saestu. Lha niki kula dipun ajari kaliyan Mbah Druwasa, trus niki nembe kulo cobi mantranipun.”. Betara Surya ming gedhek2 karo mbatin, “teguh tenan ki… lha aku yo ra iso mbalik dg tangan hampa je. Piye iki”.
Urung sempet Betara Surya komentar, Dewi Kunthi ngomong “ampun gusti Betara Surya, aku bener2 ora sengaja. Panjenengan kundur mawon lan sepurane atas kekanak2an iki”. Dewi Kunthi bener2 ngewel lan kuatir yen meteng tenanan. Lha mergo dekne wedi bakalan dadi lok2an ning ndonya mergo meteng tanpa nduwe suami. Akhire Betara Surya njawab, “wis to ora usah kuatir tentang masa depanmu, cah ayu, sebab bar kowe nglairne anakmu, kowe tetep sik dadi perawan suci koyo saiki iki”.
Yo kiro2 ngono kuwi lah cerita tentang Dewi Kunthi karo Betara Surya sing akhire Kunthi nglairne tenan anak lanang sing nduwe gawan rompi perang sing nemplek ning awake lan suweng sing kinclong2 koyo srengenge. Rompi perang iki ora tedhas segala macam pusaka. Anak lanang iki jenenge Karna. sesai karo janjine Betara Surya, Dewi Kunthi tetep dadi
iki pas wis naik tahta dadi luwih dikenal dg nama Prabu Salya . “Hoiiii… mandheg sik kowe wong pucet!!!!” mbengok’e Narasoma iki menggelegar nggawe kaget mas Pandu sing nyelot pucet padahal yen normal pun Pandu iki wis pucet koyo salju. Pandu njawab “ono opo cah kemlinthi, ojo pecicilan ngalang2i dalanku kowe ya!!”. Narasoma sing memang dikenal sombong iki ngakak, “Bwahahaha… kowe ki nggetak kok malah pucet dewe. Bwahahaha…”. Bareng kepingkel2e Narasoma bar, dekne lanjut ngomong ngene, “Cah Pucet, sing luwih pantes ngrabi Kunthi ki yo aku. Cah ayu oleh bojo wong gagah. Ora gek koyo kowe ngono kuwi. Mergo sing ono
Bareng wis kelingan yen Madrim ki yo ayu, Pandu langsung setuju.
Perang tanding wong loro kuwi akhire dimenangne Pandu Dewanata lan akhire Narasoma nyerahne Dewi Madrim nyang rombongane Pandu sing lanjut nuju Astina.
Sik urung tekan Astina, Pandu lan rombongane iki mau dicegat maneh karo ksatria liyane sing ugo kesengsem karo kekemplirane Dewi Kunthi. Ksatria iki adalah putra mahkota Kerajaan Gandhara sing jenenge Sengkuni. “Hoiii Cah pucet!!!! Mandheg kowe!!!”. Sing iki suarane ora menggelegar koyo sing mau, tapi justru cempreng. Nandakne yen sing nduwe swara kuwi ora pati satria lan ilmune urung duwur. “Yooalah to mbooook… simbok, lha ning ngendi2 ki kok aku ming diceluk Cah Pucet terus to. Salahku ki opo to mbok?” bukane wedi lan kaget krungu swara kuwi, si Pandu malah ngranta ngono .
Pisan iki Pandu dadi galak, “Tak tempilingi kowe yen macem2 krik jangkrik!!! Opo nyeluk2??!!!”. Jebule Sengkuni iki nduwe maksud podho karo Narasoma mau, nantang perang tanding lan taruhane dekne ki mbakyune dewe sing jenenge Dewi Gendhari. Pandu menang, ming di-backhand wae si Sengkuni wis klemah2 klenger. Akhire Dewi Gendhari iki melu
Wenang Mateni lan Mangan Wong-Wong Sukerta Next Aswatama Nate Gawe Dredah Ing
“Dewean le kowe rene? Mlebu wae kono, nggawe wedang dewe kono, nggo ngangetke awak. Kopi, teh, karo banyu
sebelahmu kiwo lan tengen. Pelampung ono nang ngisor dingklikmu, ojo gropyokan, sing
Kategori iki isi 3 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 3 anak kategori.
► Provinsi Vietnam‎ (1 Kt)
► Quang Binh‎ (1 Kt, 5 Kc)
► Taman nasional ing Vietnam‎ (2 Kc)
Viètnam&oldid=1061021"	Kategori: Nagara ing Asiah	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 26 Mèi 2016.
Haryo Mangkubumi said: Nomer SIJI matur nuwun …………….
Balas	On 18 November 2011 at 13:12 Haryo Mangkubumi said: Ora sido nomer siji jebul kalah dhisik karo ki Arga ,
ngapunten , sugeng siang ki Arga ugi poro kadang sedoyo .
Balas	On 18 November 2011 at 21:21 arga said: Sugeng dalu Ki
Anênggih ing nâgari pundi ingkang kaéka adi dåså purwå,
Ékå sawiji adi linuwih dåså sêpuluh, purwå wiwitan.
Sânadyan kathah titahing jawåtå ingkang kasånggå ing Pêrtiwi,
lan iyå krånå mangkono dadi lêlantaran tumuruné kanugrahan Pangêran Gusti Kang
Balas	On 19 November 2011 at 11:19 Haryo Mangkubumi said: Katur kadang kulo cantrik ki Bayuaji
Sugeng Rahayu tinebihno ing sambekolo lan rubedo ..
Ki Bayuaji kulo cantrik padhepokan pun Haryo nyuwun pitedah bab seratJongko Joyoboyo meniko wonten pinten serat ?
Kaping kalih Serat Jongko Joyoboyo klawan serat Jongko Joyoboyo Sabdopalon meniko sami menopo piyambak-piyambak .
kaping tigo menopo leres Serat Jongko Joyoboyo meniko karipto dening Sri Aji Joyoboyo pujonggo sanes lajeng sinten asmanipun ,
maksude : “Cik Suepine rek……?!”
Balas	On 19 November 2011 at 17:14 Haryo Mangkubumi said: Gampil nuthuk kenthongan wae kanthi iromo titir mangke sambi towo gedhang goreng , telo goreng , tahu goreng , pokoe opo wae sing saged digoreng mangke lak kathah sing mundhut ,
Balas	On 20 November 2011 at 21:21 arga said: Kulo tenggo dongengipun Ki Bayu, mugi-mugi mboten ngantos dangu, matur nuwun.
Balas	On 20 November 2011 at 21:35 gembleh said: Matur nuwun sak derengipun katur Ki Bayuaji.
Kejawi saking punika, kawula wonten panyuwun (malih) dumateng ngarsanipun Ki .Bayu.
Rikala wiwitan jaman “orde baru” kawula nate mireng menawi wonten panggenan iingkang kasebat wingit lan asring pun rawuhi dening “Sinuwun” Nata OrBa.
Menawi Ki Bayu kagungan wekdal ingkang mirunggan kawula nyuwun pitedah bab punika.
Cekak aos kemawon, mbok bilih wonten keparengipun, Ki Bayu nyuwun kawedharna sejarah /
Singgih said), at padépokan pêlangisingosari. Nyuwun sèwu radi dangu. Matur nuwun kawigatosanipun Ki. sumånggå dipun rahabi
Singgih said: Maturnuwun sanget Ki, sawetawis saged dados colok damar petenging sejarah pepundhen kula Ki Juru Kiting.
Mugi andadosna pamriksa bilih ing kampung kula, Kampung Gambiran, Kalurahan Pandeyan, Kec. Umbulharjo, Kota Yogyakarta, ing Pasareyan Gambiran Ageng sumare panjenenganipun Ki Juru Kithing, Ki Mandurareja, Ki Tumenggung Mayang, Ki Dadap Tulis sarta Kyai Cindhe Amoh. Namung ngantos sapriki bab sejarah Ki Juru Kithing, ingkang dipun mangertosi inggih namung minangka putra saking Ki Juru Mrentani sarta salah satunggaling senopati Kangjeng Sultan Agung Hanyakrakusuma. Dene bab sejarah sanesipun kadosdene kasasaban bumi kalingan bawana.
Panjenengan, Ingsun nyuwun kekiyatan, keajaiban lan
Barokahipun Asmaa Ul Husna supados melebet lan manunggal ing Jasmani lan Rohani kawulo. 1 x
Baca 1 x dengan Niat : Ya Alloh Sarono Barokahipun Surat Iqro’
Ingsun Nyuwun Nur hidayah, kecerdasan, kefahaman lan doyo
Prasasti Kedukan Bukit ditemokake déning M. Batenburg ing tanggal 29 November 1920 ing Kampung Kedukan Bukit, Kelurahan 35 Ilir, Palembang, Sumatera Selatan, ing pinggir Kali Tatang kang ngalir menyang Kali Musi. Prasasti iki awujud watu cilik kang ukurane 45 × 80 cm, tinulis kanthi aksara Pallawa, migunakake basa Melayu Kuna. Saiki prasasti iki wis sinimpen ing Museum Nasional Indonesia kanthi angka D.146.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Kedukan_Bukit&oldid=989336"	Kategori: Prasasti	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.31, 2 Maret 2016.
Dhèwèké ya iku putu saka Zhu Yuanzhang (Kaisar Hongwu) kang ngedegake Dinasti Ming.[1] Bapake ya iku Zhu Biao anak pisanan saka Zhu Yuanzhang kang kudune marisi tahta, nanging dhèwèké mati sadurunge dadi kaisar.[1] Merga saka perkara mau banjur hak waris tahta diwenehake marang Jianwen.[1][2] Wiwitané Zhu Yuanzhang duwé rencana kanggo marisaké tahta marang Zhu Di amarga dhèwèké kesengsem karo bakaté, sawisé bisa mepaki geguritan (puisi) kang asilé luwih apik saka Zhu Yunwen.[2] Nanging ana sapérangan mentriné kang duwé prinsip anak sulung iku sing duwé hak kanggo marisi tahta ngrasa kabotan mulo Zhu Yuanzhang kanthi kapeksa banjur nyatakaké Zhu Yunwen dadi panerusé.[1][2] Sawise Zhu Yuanzhang mangkat, Zhu Yunwen dadi kaisar kang gelare Jianwen. Ana ing jaman pamrentahane dhèwèké ngusahakake kanggo ngurangi kekuasaan para raja, kalebu uga pamane Zhu kang nalika iku duwé gelar Raja Yan.[2] KNalika dina pemakaman kakine, Jianwen menehi prentah kanggo para raja supaya aja padha teka ana ing Nanjing (kutha krajan Ming nalika jaman semana) kanggo nekani pemakaman.[2] Minangka anak kang baktine gedhé , Zhu ora gindahkan prentah iki lan tetap mangkat menyang Nanjing.[2] Ngerti perkara iki, Jianwen langsung menehi prentah marang pasukane ana ing Huai’an (saiki Jiangsu) kanggo ngadangi pamane lan mrentahake kanggo bali menah menyang daerahe.[2] Wiwit saka iku banjur kekarone dadi mungsuhan.[1][2] Zhu kanthi meneng-meneng nglatih pasukane lan ora suwe nyatakake perang marang Jianwen, keponakane.[2] Prastawa iki dikenal ana ing sejarah dadi Insiden Jingnan (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 3 Sèptèmber 2016.
Sêrat kaping 11 Dhesèmbêr 1934 ôngka 62/461, katur pangagênging parentah karaton, bab ngonjukakên pisungsung sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 1.
Sêrat dhawuhipun pangagênging parentah karaton kaping 24 Dhesèmbêr 1934 ôngka 3314 Ha I/29 paring sumêrêp, wiyosing dhawuh timbalan dalêm, paring tarima [tari...]
[...ma] kasih tuwin paring pangèstu wilujêng, sampun kawrat ing organ taun 1935, ôngka 2.
Sêrat kaping 31 Januari 1935 ôngka 11/477, katur ing pêpatih dalêm, bab kêkiranganipun arta nagari, sampun kawrat ing organ taun 1935, ôngka 3.
Sêrat kaping 13 Pèbruari 1935 ôngka 15/480 matah M. Ismubrata, dados panityanipun pangrèh Narpawandawa.
Sêrat kaping 18 Pèbruari 1935 ôngka 17/481 ngaturakên sêratipun warga Putri Narpawandawa katur pêpatih dalêm, pamrayogi barang-barang kagunganipun nagari ingkang wontên ing pantiroga, supados kadekekan lètêr P.B.
Sêrat kaping 4 April 1935 ôngka 24/487 katur ing pêpatih dalêm, bab nyuwun gêsanging cêngklongan pratigan, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 5 lajêng kaparingan dhawuh saking nagari kaping 24 April 1935 ôngka 233 C/4/I sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 7 wosipun nagari pakèwêd marêngakên, Narpawandawa lajêng macak atur malih kawrat sêrat kaping 10 Juni 1935 ôngka 32/492, ugi sampun kawrat ing organ taun 1935, ôngka 7.
ngrêmbag ruwêt-rêntênging nagari dalêm ing Surakarta. Sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 11, kaparingan dhawuh saking nagari kaping 27 Sèptèmbêr 1935 ôngka 1946 A/2/I sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 11.
Sêrat kaping 31 Agustus 1935 ôngka 36/495 katur pangagênging parentah karaton, bab wontêna kaparêngipun majibakên dhatêng salah satunggaling kantor karaton (persbureau) suka pakabaran utawi katrangan ingkang salêrêsipun.
Sêrat kaping 31 Agustus 1935, ôngka 38/497, katur ing pêpatih dalêm, bab panyuwunipun kèndêl Dr. K.R.T. Wedyadiningrat sampun kaparêngakên [kaparêngakê...]
[...n] rumiyin manawi dèrèng wontên gêgêntosipun ingkang sairib kados abdi dalêm Radèn Tumênggung Wedyadiningrat, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 10, kaparingan dhawuh saking nagari kaping 10 Sèptèmbêr 1935 ôngka 1730/C5/I wosipun Dr. R.T. Wedyadiningrat botên purun kacandhêt, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 10.
Sêrat kaping 31 Agustus 1935 ôngka 39/497 katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, bab pêpatih dalêm, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 9.
Sêrat kaping 17 Oktobêr 1935 ôngka 48/504 katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, bab nyuwun ewah purwakaning pranatan nagari ingkang
Soerakarta punika kasuwun dipun jawèkakên ... ingkang angêmban dhawuhing timbalan dalêm.
Sêrat kaping 30 Oktobêr 1935 ôngka 53/507 katur pêpatih dalêm, nyuwun mitêrangakên, bab tatanan tumindakipun manawi pêpatih dalêm parêpatan wontên ing konpêrènsi praja Kajawèn, dèrèng angsal dhawuh katrangan.
Sêrat kaping 31 Oktobêr 1935 ôngka 54/508 katur pangagênging parentah karaton, kagungan dalêm pantiroga ing Kadipala supados dipun yasani kamar piyambak, ingkang mligi kangge para luhur, dhawuhipun pangagênging parentah karaton, kawrat sêrat kaping 18/12 '35 ôngka 2054 ha IV/pa 6 badhe kaangkah sanès taun, sabab rantaman arta taun 1936 botên nyêkapi.
Sêrat dhawuh saking nagari kaping 11 Juli 1935, ôngka 437 C/4/I maringi katrangan èwêd-pakèwêdipun bilih pranatan pratigan kagêsangakên, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 12.
Sêrat kaping 31 Oktobêr 1935 ôngka 48/511 katur kabupatèn juru kunci ing Imagiri, bab nyuwun mitêrangakên manawi wontên tiyang ingkang nuju amêdhar sabda wontên pasareyan, kadospundi patrapipun, kaparêngakên kalayan ngadêg, punapa kêdah kalayan linggih, sampun angsal katrangan kawrat sêrat kaping 23 Nopèmbêr 1935 ôngka 255/P2/1, kanthi turunan dhawuh nagari kaping 20 Nopèmbêr [No...]
[...pèmbêr] 1935 ôngka 1377/IIA/2II wosipun amarêngakên, nanging kêdah ngangge tatacaranipun kadhaton.
Sêrat kaping 9 Nopèmbêr 1935 ôngka 59/52 katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, bab warèngipun panjênêngan dalêm nata kasuwunakên sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 12.
Kawontênan cacahipun warga wiwit sabibaripun parêpatan agêng taunan kapêngkêr, dumugi pungkasaning wulan Dhesèmbêr 1935 ingkang mêdal sabab pindhah panggenan utawi seda 6, ingkang mlêbêt anyar 39, dados mindhak 33, gunggung sadaya wontên 510.
Mênggah anggènipun pangrèh nindakakên padamêlan, dumugi parêpatan dalu punika, wilujêng.
Satêlasing pamaosipun palapuran, bab kawontênanipun pandamêlan sapanunggilanipun, artaka I lajêng nglapurakên lêbêt wêdalipun arta dumugi pungkasaning wulan Dhesèmbêr 1935 kados ing ngandhap punika.
Saking paring dalêm ... f 500,- | Saking kontribisi ... f 892,31 | Saking bayaran organ ... f 167,145 | Saking sarêman andil bôndha lumaksa ... f 120,- | Gunggung ... f 1679,455 | Tirahan arta
tutupipun wulan Dhesèmbêr 1935§ Katrangan kawontênanipun arta tutupipun wulan Dhesèmbêr 1935 inggih punika: | Ingkang warni arta ... f 914,30 | Ingkang warni andhil pangêcapan B.O. 9 iji ... f 45,- | Ingkang warni andhil pangêcapan Mardimulya 8 iji ... f 200,- | Ingkang warni
kawula, sadhèrèk Kasima, ingkang nêmbe punika, tumrap rêkèsipun Pirukunan Pakêmpalan Surakarta (P.P.S.)§ Inggih punika saking dhêdhapukan wêwakiling pakêmpalan: Budi Utama, Pêrsatuan Bangsa Indhonesia, Pulitik Katolik Jawi, Parte Kaum Kristên, saha
pikajênganipun rêkès wau, inggih punika P.P.S. pancèn botên ngicali [ngica...]
[...li] gêgancênganipun kangjêng guprêmèn anggènipun tumut anguwaosi jumênêngipun pêpatih dalêm, nanging kosokwangsulipun P.P.S. botên amrayogèkakên, bilih gêgancênganipun pêpatih dalêm kalihan panjênêngan dalêm nata, botên kamurnèkakên kawontênanipun. Kajawi punika ugi ngaturakên pamanggih, murih sirnaning kawontênan-kawontênan ingkang kirang prayogi, dene usulipun kados ing ngandhap punika:
1. Wujudipun sapunika, jumênêngipun pêpatih dalêm, kajawi mawi blônja f 1000 sawulan, ugi dipun bêsliti sarta dipun sumpah saking kangjêng guprêmèn. Sarèhning pêpatih dalêm punika jêjêripun taksih lêstari dados warangkaning nata, mila tindak kados wujud sapunika wau, dipun manah P.P.S. botên lêrês, amargi nama mêdhot gêgancênganipun panjênêngan dalêm nata kalihan pêpatih dalêm, amila P.P.S. usul, kajawi nyuwak balônja f 1000 ingkang ambêsliti sarta nyumpah, dalah ingkang ngwontênakên kandhidhat kêdah saking panjênêngan dalêm nata, nanging sadaya wau mawi sarêmbag kalihan kangjêng guprêmèn. Pangraosipun P.P.S. dipun ewahi makatên wau botên mêdhotakên
ngrujuki dhatêng tatanan lami, ingkang dados pêpatih dalêm punika kêdah botên dhêdhasar saking waris, nanging sagêda ngangge dhêdhasar kacêkapan, ugi ngrujuki supados jumênêngipun pêpatih dalêm, mawi watêsan 8 taun, punika kajawi wosipun murih botên nyudakakên kamajêngan, ugi sarèhning jumênêng sarta lèrèhipun saking sarujukipun salira kalih, inggih punika kangjêng guprêmèn kalihan panjênêngan dalêm nata. Manawi botên mawi watêsan jumênêngipun, upami wontên salah satunggal botên jodho botên sagêd angèndêli, punika badhe rêkaos, saha kirang prayogi tumrap kawontênan, amung bilih taksih jodho kemawon, sarta pêpatih dalêm wau badhe taksih cêkap dhatêng pandamêlanipun, inggih kenging kaulur jumênêngipun, nanging lami-laminipun botên kenging langkung saking 8 taun malih.
P.P.S. amanah ing wêkdal punika wontên pakèwêdipun utawi dèrèng wancinipun, amratelakakên sêsêrêpan ingkang sampun kalampahan, bab awon [a...]
[...won] sarta pakèwêdipun tumrap jumênêngipun pêpatih dalêm, kados wujud kawontênan sapunika, kajawi ta bilih kapêksa, sapunika P.P.S. amung ngaturakên gêgambaran kemawon kados ing ngandhap punika:
I. Upaminipun wontên satunggiling tiyang dipun sukani griya
a. Punapa wêwahan janji makatên wau botên langkung saking samêsthinipun.
b. Bandara botên gadhah panguwaos dhatêng rencang, punapa botên bêlawur ing kawontênanipun.
c. Sarèhning rencang sumêrêp bilih bandaranipun botên sagêd matrapi, punapa rencang wau botên badhe thukul manah anggêga pikiranipun piyambak, utawi nglirwakakên dhawuhing bandaranipun.
d. Bandaranipun gadhah têtanggêlan, saha prajangjian, sagêdipun nêtêpi tumindakipun mawi rencang, wasana rencang wau sagêd nyulayani utawi nglancangi, ingkang bandaranipun botên sagêd mocot, punapa botên ribêt.
II. Manawi ningali jumênêngipun pêpatih dalêm kados wujud sapunika, ing kinanipun wontên èmpêripun isi sônggarunggi, tumrapipun 200 taun kapêngkêr bokmanawi wontên mapanipun, nanging manawi tumrapipun wêkdal punika sampun botên mungguh, amargi manawi kangjêng guprêmèn nyônggarunggèni panjênêngan dalêm nata
ambibrah panjôngka manunggil, murih suburipun kawontênaning praja, pangraosipun P.P.S. manawi usul angewahi kawontênan jumênêngipun pêpatih dalêm kados kasêbut ing nginggil katampi, pamanggihipun P.P.S. raos sônggarunggi utawi sakarsa-karsa tumrap bab wau, sami badhe sirna.
Anggènipun P.P.S. gadhah atur dhatêng kangjêng guprêmèn, punika pancèn atêgês pitados, sanadyan sampun dados adat waton, nanging bilih kirang lêrês utawi kirang sakeca, kangjêng guprêmèn inggih wajib angewahi, makatên malih P.P.S. ugi ngèngêti pratelanipun wakil Regeering piyambak, manawi badhe nuntun kalihan lumampah andiwasakakên parentah Jawi, kajawi punika P.P.S. inggih
botên angrujuki bilih kawontênan jumênêngipun pêpatih dalêm kados wujud sapunika dipun wastani sampun tradhisi, amargi nyataning kawontênanipun pancèn sampun ewah- ewah.
Nalika dintên Akat sontên tanggal kaping 5 April punika, pakêmpalan Putri Narpawandawa damêl pêpanggihan, wontên ing pandhapa Wuryaningratan, para warga ingkang rawuh watawis 130. Tamu kakung ingkang sami ngêtêrakên garwanipun watawis wontên 50. Putranipun para warga ingkang sami tumut watawis 30. Miturut wêdharanipun pangarsa, minôngka sambènipun pêpanggihan ing dalu wau mirêngakên sêsorahipun warga R.Ngt. Purbakusuma, bab kasusilanipun putri lair batos, danguning anggènipun sêsorah ngantos 1½ jam, samantên dangunipun wau, sampun malih ingkang mawi sêrat, cathêtan wos-wosipun ingkang dipun sorahakên kemawon botên, pancèn nama sagêd sarta bêtah ngandikan, paribasan cara
Mênggah ingkang dados wigatosing pêpanggihan ing dalu wau, pangrèh Putri Narpawandawa ngaturi priksa dhatêng para warganipun, bilih
lare, 3. Olah-olah, 4. Pakaryan tangan (handwerken) 5. Panyêpêngipun buku (boekhouding) tuwin sapanunggilanipun. Adêgipun badhe kursus Putri Narpawandawa wau, sanadyan sagêd nyuwun kadarman dhatêng kraton, tuwin pambiyantunipun para guru ingkang badhe mulang, nanging sakêdhik-sakêdhik tamtunipun inggih mawi wragad, kados ta: kangge andhongan, tumbas pirantos, sapanunggilanipun. Mila pamanggihipun pangrèh Putri Narpawandawa, tinimbang lajêng ngadêgakên kursus, nanging lajêng pêjah
dening kirang sêmbadanipun, mindhak kirang prayogi. Minôngka kangge dhêdhasaran, kawiwitan adamêl sêsorah-sêsorah kemawon rumiyin, utawi dipun kêrêpi sêsrawungan, kalihan malampah bilih badhe wontênipun kursus wau sampun têrang
umuripun langkung saking 14 taun. Dene manawi para warga sampun sami nyondhongi sarta lare-lare katingal dêrêng ambêtahakên, dhatêng wontênipun kursus wau, badhe tumuntên dipun lêksanani, dumugi jam 10 pêpanggihan dipun bibarakên dening pangarsa,
enggal tumuntên kasêmbadana lastari sapanginggilipun, awit tumrapipun para lare èstri ingkang tamat saking H.I.S. môngka botên sagêd nglajêngakên dhatêng Mulo tur umuripun taksih sangandhaping 18 taun, tinimbang lajêng nganggur glindhang-glindhung wontên ing griya prayogi lajêng nglêbêti kursus wau, kajawi badhe mindhak sêsêrêpanipun ingkang migunani dhatêng gêsangipun ing têmbe bilih gêgriya, ugi pêrlu para lare wau sampun ngantos kasêpênan pikiranipun.
Ing Kasatriyan sarta Pamardi Putri, sagêdipun nampèni namung ingkang tumrap klas II sapanginggil, samantên punika manawi taksih wontên papanipun. Dene anggèning kumisi kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan nampèni para lare ingkang badhe sinau katata kados ing ngandhap punika:
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 20 Mèi 1936 jam 9 dumugi 11 enjing. Canggah dalêm, saha anaking canggah dalêm, tanggal 22 Mèi 1936 jam 9 dumugi 11 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, tanggal 23 Mèi 1936 jam 9
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 25 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
Canggah dalêm, saha anaking canggah dalêm, tanggal 26 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, tanggal 27 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 28 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
Canggah dalêm, saha anaking canggah dalêm, tanggal 29 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
ingkang sumêdya anglêbêtakên putra utawi anakipun, sakêdhik-kêdhikipun kirang tigang dasa dintên saking
tatêdhakan biji saking raporêt ingkang kantun piyambak saking guruning murid, saha suwunan kangge voorklas supados kapratelakakên sapintên umuripun lare. Dene ingkang tumrap anaking santana dalêm canggah sarta abdi dalêm kêdah mawi katêmênakên dening abdi dalêm lurah kampung ingkang ambawahakên.
Ing dintên sarta wanci ingkang sampun katamtokakên wau tiyang sêpuhipun sarta murid ingkang kasuwunakên sinau supados dhatêng pamulangan, parlu badhe nampèni katrangan saking kapala guru.
Manawi anggèning angladosakên sêrat suwunan botên anêtêpi wara-wara, punika sagêd botên katampèn.
Wacaka: Bratadipura. Wisesa: Kusumabrata
Baita sangsaya dangu katingal sangsaya cêtha, wasana lajêng kèndêl ing pulo ngriku, badhe mêndhêt toya kangge sangu, nangkodanipun tumut mandhap dhatêng dharatan, dipun panggihi dhatêng sudagar wau. Sudagar lajêng nyariosakên lêlampahanipun sarta kasangsaranipun. Kyai nangkoda wêlas manahipun, nêdya badhe mitulungi, wicantên makatên: anggèr, sapunika kajêng sampeyan kadospundi. Tiyang neneman amangsuli. Manawi andadosakên kaparêng dhangan panggalihipun kiyai, kula nyuwun pitulung, mugi baita ingkang mlajêngakên semah kula punika dipun tututi, sagêda kula ngudi wangsulipun semah kula. Kula piyambak ing waktu samangke botên gadhah sarana, botên gadhah saraya, botên gadhah daya, pramila sangêt-sangêt panyuwun kula dhatêng kyai, kaparênga paring pitulung dhatêng tiyang ingkang kasangsaya kados badan kula punika. Pamuji kula mugi-mugi Gusti Allah paring wêwalês sih rahmat dhatêng kyai ing dêlahan.
Kyai nangkoda amangsuli: anggèr, prakawis panêdhanipun anggèr botên kula awratakên, têtulung dhatêng sasamining tumitah punika rak sampun dados kuwajibanipun manungsa. Suwawi sami minggah dhatêng ing baita. Kula badhe tumuntên ambêdhol jangkar, nututi baita punika.
Kyai nangkoda lajêng minggah dhatêng ing baita kalihan sudagar wau. Sasampunipun rampung anggènipun mêndhêt toya, lajêng enggal-enggal ambêdhol jangkar, kalêrêsan anginipun sae. Sadaya layar dipun babar, baita lajêng mancal, lampahipun sumrapat kados kabalangakên. Taksih wontên sambêtipun.
1. Pèngêtan parêpatan agêng taunan Narpawandawa ... kaca 53 | 2. Maniphès saking pirukunan pakêmpalan Surakarta ... kaca 57 | 3. Putri Narpawandawa ... kaca 60 | 4. Wara-wara pamulangan ... kaca 61 | 5. Cariyos lêlampahanipun sudagar ing Basorah ... kaca 63 | 6.
ing sisih wétan. Tlatah Gedo bagéan kidul, ing sisih kuloné Kali Juba, tau dadi bagéan saka laladan British Transjuba.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gedo&oldid=1045150"	Kategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 15 Maret 2016.
Nalika nyunting sawijining artikel ing Wikipedia, ana sawijining kothak kothong kang dilabel "Ringkesan" pas sangisoré kothak teks. Wanguné kaya mangkéné:
Kothak iki dikarepaké minangka cathetan ringkes ngenani owah-owahan apa kang nembé diayahi. Teks kang tinulis ing kéné, maksimal 200 aksara, bakal muncul jroning kaca Owah-owahan, ing sajarah kaca (sajarah penyuntingan kaca kasebut), jroning kaca diff, lan ing daftar pilihan panganggo kang lagi mantau artikel kasebut. Delengen m:Help:Edit summary kanggo informasi luwih jangkep ngenani fitur iki.
Kanthi anané ringkesan iki, panganggo liya bakal luwih gampang jroning mriksa, lan ndeleng kaca ing kaca owah-owahan.
Supaya digatèkaké conto ing ngisor iki, bisa dipirsani bédané antara ngisi ringkesan panyuntingan lan ora ngisi ringkesan panyuntingan ing kaca owah-owahan:
Bm 01:35 ! Tasmania, Australia (béda;
Mbalèkaké owahan [#] déning Jeneng panganggo (rembugan)
Pitulung:Daftar cekakan kang dipigunakaké ing ringkesan suntingan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Ringkesan&oldid=854350"	Kategori: Fitur Wikipedia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.39, 22 April 2013.
Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyemba dani.
Nyuwun agunging pangaksami dene kawula sampun cumanthaka kumuwantun angribeti Ki Beghawan Bayuaji. Nuwun.
Balas	On 31 Oktober 2011 at 09:19 cantrik bayuaji said: Nuwun
kemawon menawi ingkang ndongeng Ki Bayuaji mboten badhe
Kabupatèn Majene iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kulon, kutha Majene iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Majene katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Kecamatan: Banggae | Malunda | Pamboang | Sendana
Kabupatèn: Majene | Mamuju | Mamuju Lor | Mamasa | Polewali Mandar
IISulawesi KulonKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
CebuanoDeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
Posted by cahndeso on 31 Mei 2009 at 00:20
artis jaman mbiyen tekan jaman saiki pancen nganeh-anehi..
ga ono sik suci lahir batin.. (emange opo?)”
kabeh podo nguyak kesenengan lan howo nefsune.. (memasyarakat)
Wes mugo-mugo podo sadar lan nyadarke..
pamungkure. Ling ira Panji Tohjaya ring kang amikul: ‘Beciki gadagta katon pamungkure.’ Sangkan ing tan awet ratu dene silit iku.Terjemahan
Kraton-Bestuur Surakarta No. 372/82 Solo/Weltevreden, 18-8-1931
1. Layangmu kanthi pidhato tik-tikan 2 wis katampan trima kasih, mung ènèng salahe sawatara dening pancène panjalukku sing wis dijawakke ning sing tik-tikan, prêlu konjuk nyang Madusuka lan Ngayogya. Banjur jalukna, sarta sambungane inggalna mundhak saya kadaut-daut.
Rèhne wis rada nganggur pidhato BB wis ta Jawakke dhewe, samangsa rampung ta kirimke banjur wènèhna Marta supaya dirampingke kaya adate. yèn mung ngrampingke bae sing Jawakke aku dhewe mêsthi bêcike, marga kajaba
candhi wis mènèhke turunan layange nyang gupênur surasa jaluk tulung nyuwunke ngapura klerehane sing ora wangun, iku takokna adhimu apa wis konjuk? Aku dhewe mêsthine ya bakal lapur kamas saprêlune, ning rèhne kowe biyèn ya wis ta ajak rasanan bab kuwi, takokna.
Ing rantaman nêgara ana dhuwit mêtu 4000 kanggo ngijoli bêja pulisi nêgara Landa sing nindakke kawajiban babagan prêlune India -besuk kowe wêruh ing wangsulane pamarentah yèn wis ta Jawakke- aku pidhato ora mupakat, dening kawajibaning pulisi kene tumrap prêluning nêgara Landa ya ora diijoli, mula prayoga padha lêlahanan bae, dadi bisa bêcik SASRAWUNGANE.
Sadurunge pidhato ta wêdharke ta rêmbug dhisik karo mitra, sing muni bêcik sêsrawungane dicorèk, cukup aku muni ora rujuk, marga yèn SÊSRAWUNGANE LÊSTARI BÊCIK, India mundhak salawase ora bisa PÊDHOT karo nêgara LANDA, mangka pangarêp-arêpe wong bumi kene, kudu budidaya bisane tumuli pisah jumênêng pribadi. OrijePriye. Karya, ngono kuwi gawat apa ora? Aku sing wis kungkum ing politiek puluhan taun, sing wis kaloka yèn pangawak pulitiek, ewadene isih bisa KLIRU, upama liyane aku gèk kêpriye???
Banjur aku nandangi gupênur Sumatra wetan gone ora ngulêmi Sultan Dhèli nalika gupênur
ingatase aku PUTRA DALÊM wakiling RATU, ora patut yèn muni dawa2, seje yèn dudu putra dalêm ora dadi wakiling
mêsthi wis didukani, mung mêstine kanggo pagêdhongan. Hlo Karya, kêluputan manèh!!!
4. Kene hawane panas bangêt; besuk tanggal sapisan ngalih nyang lêsmèn,losmèn. marga omahe dibacutke sewesuwene. mung ½ sasi ora olèh, mangka gonku ènèng kene ya mung kari têkan têngah2ane Sèptèmbêr. Mung lêsmènlosmèn. ngêndi, kuwi sing aku durung wikan, têmbe mènèhi kabar.
barang kuna sing ta wènèhke kowe priye, wis diinggalke maspati MN.
Karo yèn katêmu mudha pangarsa takona apa wis nampani layang pitakonan saka Wida, yèn wis tumuli diwangsuli, marga awake ngarêp-arêp bangêt.
“Sulaiman, panjenengan tiyang sakti. Le’ bener-bener sakti, kulo nyuwun tulung gawe’no tanggapan sing ora umum, ora tau ditanggap wong,” pinta Raja
ngajak2 Mbak,,,aku arep ndelok nenek moyang sing ono neng Taman Safari,,,hehehe boso suroboyoane akeh sing lali Mbak,,, matur nuwun sampun nyambangi
Bancak said: kulo nuwun ndaftar antri
Balas	On 10 Juli 2010 at 17:36 cantriek yudha said: ndaftar antri…kulo nuwun
Balas	On 10 Juli 2010 at 17:40 cantriek yudha said: ehh…ki Bancak kajibah tunggu
hikss, kulo nomer SIJI ki…!!
Balas	On 10 Juli 2010 at 20:05 Bancak said: monggo ki, sampun
” mangga, rontal sampun dicantholaken ”
Rak leres mekaten to Ki Ajar pak Satpam….?
Balas	On 10 Juli 2010 at 18:39 glagah_merah said: sajakipun sekedap maleh rontal badhe dipun wedar, amargi kangge
Ngendikanipun Ki Arema, “kudu tertib jadwal”
Balas	On 10 Juli 2010 at 21:12 gembleh said: leres Ki Ajar pak Satpam,
kala wau Ki Arema pitungkas menawi 2/3 kedah dipun unggah dalu menika, tit…4,5 jam sak derengipun pertandingan sepak bola.
Badhe nyuwun pirso Ki djojosm, menawi mboten lepat panjenengan asli Cirebon njih, ananging kok pinter boso jawi kromo inggil. Menopo nate dedalem wonten tlatah Jateng/Jatim ? Matur nuwun, sugeng dalu.
Balas	On 10 Juli 2010 at 20:26 djojosm said: Leres Ki Arga kulo niki asli saking Cirebon nanging jaman noroyono nguli teng Surobaya, lajeng tahun 82 dumugi 90 madosi sesuap nasi wonten Semarang. Sakmeniko wonten
ing penggalih, kaliyan ngentosi bal balan, ki Bayu kersoa ngudal dedongengan arkeologinipun, matur nuwun
nuwun sewu, buku njenengan taksih dereng dipun wangsulaken.Nenggo Ki kartoJ napa bade dipun kintun via Tiki?
said: Sampun ndadosaken penggalih Ki Djojo,
lha menawi dipun kintun mangke Ki KartoJ malah mBoten siyos sowan dateng Padhepokan Tambun, syukur2 mangke kula inggih dipun ajak.
Menawi mBoten lepat, kanca2 mBetawi rak kagungan rencana badhe ngempal wonten Padhepokan panjenengan to ?
Balas	On 10 Juli 2010 at 22:46 djojosm said: Injih matur nuwun penjelasanipun. Bab ngempal wonten pedhepokan Tambun dereng wonten kelanjutan. Namung njenengan sareng ki kartoJ kulo tenggo. Saestu.
Monggo , kulo badhe ngliyep sekedap, nenggo bal balan.
On 10 Juli 2010 at 21:33 P. Satpam said: hadu…
Balas	On 10 Juli 2010 at 22:15 glagah_merah said: napane sing ngeli Ki Satam
said: kudune sing pantes nyamar dadi pekatik kuwi : Bungalan….
lah nek mahesa agni .. ??? (sampun sawetawis sepuh sanget saestu………)
Dherek bingah Ki. Mugi kinabulaken sadoyo panyuwunan.
Balas	On 11 Juli 2010 at 08:40 pandanalas said: nderek mahayubagyo ki Bayu….
kekalih saged nglampahi gesang bebrayan ingkang langgeng dumugi kaken-kaken ninen-ninen tuwin enggal pinaringan
radha suwe nggonku topo ngalong neng wit jambu,…tp durung ono sing kerso ngunduh…hiks…
Balas	On 11 Juli 2010 at 15:14 P. Satpam said: temenan apa ta iki
mugi sedaya samukawis pinanggih rajarja. menawi sampun dangan, mugi kersoa mbabar dongeng hajatan ingkang
Balas	On 12 Juli 2010 at 07:33 honggopati said: Turut mangayubagyo hajatanipun Ki Bayuaji.
Mugi-mugi penganten saget mbangun rumah tangga iangkang sakinah mawadah warachmah. Amin.
lha kulo padosi dereng kepanggih ….
Balas	On 12 Juli 2010 at 12:25 miss nona said: Di acara hajatan ne Ki Bayuaji Ki..
Balas	On 12 Juli 2010 at 13:41 damel said: Suwun Ni ….
Asam klorida ya iku dat utawa larutan kang korosif, kang arupa sajinis asam kuat saka gas hidrogen klorida (HCL). Cuwèran dat asam klorida mèh padha karo dat asam kang ana ing jero tabung, amerga asam klorida kanthi gampang ngrusak dat liyané, mula anggoné nyimpen kudu butuh katalitènan. Asam klorida nduwèni peranan wigati ing sajroné indhustri amerga akèh digunakaké kanggo gawé dat utawa senyawa-senyawa liyané.[1]
Asam nitrat tau dadi dat kang wigati banget lan kerep dugunakaké ing awal sajarahé. Asam nitrat ditemokaké déning alkimiawan persia Abu Musa Jabir bin Hayyan watara taun 800. Senyawa iki digunakaké sakdawané abad patengahan déning alkimiawan sajroné nggolèki watu filsuf, lan banjur digunakaké uga déning èlmuwan Èropah uga kalebu Glauber, Priestley, and Davy sajroné adicara mbangun pengetauan kimia modhèrn.[2] Kawit Révolusi Indhustri, senyawa iki dadi wigati lan digunakaké kanggo manéka tujuan. Prodhuksi masal senyawa kimia organik kayata vinil klorida kanggo nggawé plastik PVC lan MDI utawa TDI kanggo poliuretana. Kagunan cilik liyané njangkep panganggoan sajroné pangresik omah, prodhuksi gelatin, lan aditif panganan. Watara 20 yuta ton gas HCL diprodhuksi saben tauné.[2]
Jabir nemokaké akèh senyawa-senyawa kimia wigati liyané, lan nyathet penemoné ing sajroné luwih saka 20 buku. Penemon Jabir ngenani banyu raja kang isa nglarutaké emas ngandhut asam klorida lan asam nitrat.[2]
Kimia[besut | besut sumber]
Hidrogen klorida (HCL) ya iku asam monoprotik, kang artiné yèn dhèwèké isa silih disosiasi ngeculaké siji H+ mung sepisan. Sajroné asam klorida, H+ iki nggabung karo molekul banyu mbentuk ion hidronium, H3O+: HCl + H2O → H3O+ + Cl− Ion liya kang kabentuk ya iku ion klorida, Cl-. Asam klorida amerga iku isa digunakaké kanggo gawé uyah klorida, kayata natrium klorida. Asam klorida ya iku asam kuwat amerga dhèwèké silih disosiasi penuh ing banyu. Asam monoprotik nduwèni siji tetapan disosiasi asam, Ka, kang ngindhikasikaké tingkat disosiasi dat kasebut ing banyu. Kanggo asam kuwat kayata HCL, pangaji Ka cukup gedhé. Pira-pira usaha pangétungan téoritis wis dilakokaké kanggo ngétung pangaji Ka HCL. Nalika uyah klorida kayata NaCl ditambahké ing larutan HCL, dhèwèké ora bakal ngowahi pH larutan sacara signifikan. Iki ngindhikasikaké yèn Cl- ya iku konjugat basa kang lemah lan HCL sacara penuh silih disosiasi sajroné larutan kasebut. Kanggo larutan asam klorida kang kuwat, asumsi yèn molaritas H+ padha karo molaritas HCL cukup apik, kanthi ketetepan nyandhak 4 digit angka kang nduwèni makna.[2]
^ (id)Pangertèn asam klorida ing www.sisilain.net, (Kaundhuh 31/10/12).
^ a b c d (id)Asam klorida ing www.scribd.com, (Kaunduh 2/11/12).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.44, 23 Juli 2016.
Meneng · Nibok · Uaboe · Yaren
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Nauru&oldid=861179"	Kategori: Cithakan pamérangan administratif NauruKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.13, 15 Mèi 2013.
ya iku imam, Qudwah, 'Alim, Zahid lan Da'i ila Allah, apik amarga omongane, lakune, sabare, uga jihade.[3] Ibnu Taimiyah nduwèni jeneg
Nasab[besut | besut sumber]
Ibnu Taimiyah lair ing Harran, sawijining kutha induk ing Jazirah Arabia kang ana ing antarane kali
karo wong tuwa lan kulawargane nalika isih cilik, amarga tentara Tartar nyerabg negerine. Dhèwèké sakkaluwarga hijrah ing wayah wengi sinambi nyeret grobag gedhé kang isine kebak kitab-kitab ilmu. [7]
Sawijining wektu, grobage rusak ing tengah dalan nganti meh konangan musuh. ing kahanan kang kaya mangkono, dhèwèké nglakoni istighatsah marang Allah Ta'ala. Akhire kabèh padha slamet kalebu kitab-kitabe.
Ing dhèwèké merguru ing akèh guru. Ilmu itung, khat, Nahwu, Ushul fiqih kabèh digoleki. Ing umur kang enom, dhèwèké wis éntuk ilmu utama saka manungsa utama. Dhèwèké uga éntuk karunia saka Allah arupa gampang ngapalke lan angel lai, sahingga ing umur kang enom, dhèwèké wis apal Quran.
Dhèwèké uga ngimbangi tamake golek ilmu karo karesikan atine. Dhèwèké seneng banget nekani majelis-majelis mudzakarah (dzikir). Umur 17 taun, kepekaane tumrap donyane ilmu mulai ketara. Umur 19, dhèwèké wis menehi fatwa.
Ibnu Taymiyyah ngerti rijalul Hadits (perawi hadits) lan Fununul hadits (macem-macem hadits) sing lemah, cacat utawa shahih. Dhèwèké paham kabèh hadits kang ana ing Kutubus Sittah lan Al-Musnad. Ing ngetokake ayat-ayat kanggo hujjah, dhèwèké nduwèni kahebatan kang luar biasa, sahingga bisa ngandakake kesalahan uga kelemahane para mufassir. Saben wengi tansah nulis tafsir, fiqh, ilmu ‘ushul sinambi ngomentari para filosof .
nulis 4 kurrosah (buku cilik) kang isine pendapat-pendapate ing babagan syari’ah. Ibnul Wardi ngandakake ing Tarikul Ibnul Warid manawa karangan dhèwèké wis nganti 500 judhul.
Al-Washiti ngendhika: “Demi Allah, syaikh-mu(Ibnu Taymiyyah) nduwèni keagungan khuluqiyah, amaliyah, ilmiyah lan saguh ngadhepi tantangan wong-wong kang ngidak-idak hak Allah lan kehormatanNe.”
Mujahid lan Mujaddid[besut | besut sumber]
Ing uripe, dhèwèké tansah terjun ing masyarakat kanggo amar ma’ruf nahi munkar. Sawijining dina ing perjalanan tumuju Damaskus, ing sawijining warung kang biasa dadi panggonan kanggo kumpule pandai besi, dhèwèké ndeleng wong lagi dolanan catur. Dhèwèké langsung nekani panggonan mau kanggo njupuk papan catur lan diwalik sanalika.
Dhèwèké uga nate ngrusak panggonan kanggo mabok. Ing sawijining Jumat, Ibnu Taymiyyah lan pendhereke merangi masyrakat kang manggon ing ing gunung jurdu lan Kasrawan amarga padha sesat lan rusak aqidahe amarga tentara tar-tar. Dhèwèké banjur nerangke hakikat Islam.
Dhèwèké uga sawijining mujahid kang ndadekake jihad dadi dalan uripe. Jarene: “Jihad kita ing babagan iki kaya jihad Qazan, jabaliah, Jahmiyah, Ittihadiyah lan liya-liya. Perang iki adya iku sebagiyan nikmat gedhé saka Allah Ta’ala kanggo kita. Tapi kakehan manungsa padha ora mangerteni.
Taun 700 H, Syam dikepung tentara tar-tar. Dhèwèké langsung nekani walikota Syam kanggo goleki kabèh kemungkinan kang bisa dadi. Kanthi ayat Alqur’an dhèwèké nggugah kasemngatan warga kanggo mbela tanah air ngusir musuh. Kegigihane mau nggawe dhèwèké dipercaya kanggo njaluk bantuwan sultan ing Kairo. Kanthi argumentasi sing mateng lan pas, dhèwèké bisa njupuk atine sultan sing banjur ngongkon tentarane tumuju Syam sahingga akhire menang.
Ramadhan 702 H, dhèwèké terjun dhéwé ing perang Syuquq kang dadi pusat komando pasukan tar-tar. Bareng tentara Mesir, kabèh padha maju ing snagisore komando Sultan. Kanthi semangat Allahu Akbar kang seru, akhire kasil ngusir tentara tar-tar lan Syuquq bisa dikuasai.
Wafat[besut | besut sumber]
Syeikh Ibnu Taimiyah wafat ing penjara dadi tahanan ing penjara Qal‘ah ing Damsyik. Dhèwèké wafat malem
kabèh kanggo nyolati lan njujugake jenazah ing kuburan. Pirang-pirang sumber ngandakake manawa nalika wafat, jenazahe dijujugake déning masyarakat kang akèh banget jumlahe.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ibnu_Taimiyah&oldid=1106848"	Kategori: Kalairan 1263Kapatèn 1328Cendekiawan MuslimSirohUlama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 11 Novèmber 2016.
sri narapati | sampun ngrasuk busana | ing dintên puniku | têdhak marang Madusita | inggih dhusun Ngampèl bawah
maksih alon miyos sakilèn sitinggil | ing wingking sinambêtan ||
4. motor malih ingkang anitihi | Dyan Ayu Dipati Sêdhahmirah | Dyan Asmararukmi manèh | nênggih katiganipun | sira Radèn Trangganarukmi | tuwin Radèn Sudama- | rukmi dadya catur | Radèn Mas Ngabèi Purwa- | dipura ngampil sabêt dene kang nyupir | Pangran Arya
pun | Ngabèi Atmakesawa | lan Ngabèi Atmasukatga kang nyupir | motor malih kang numpak ||
salomprètan têrus | mangulon praptèng Nglawiyan | kaondêran ing Pajang maksih lumaris |
lampahe | kareta ngayun pungkur | gêgodhage tan pati têbih | katon saking mandrawa | urut runtung-runtung | motor
wus antuk dhawuh andhèrèk | marma gya atut pungkur | lampah dalêm kangjêng sang aji | rawuh ing Klathèn kutha | Rahadèn Tumênggung |
sawatara rada rindhik | nglangkungi Lêmpuyangan ||
13. enggaling carita jêng sang aji | karsa mampir mring Pakualaman | sampun mandhap sadayane | saking titihanipun | Kangjêng Gusti Pangran Dipati | Prabu Suryadilaga | sagarwane mêthuk | rawuh dalêm sri narendra | gya malêbêt ing dalêm miwah pra putri | kakung kang nèng pandhapa ||
dèn dhawuhi | andhèrèk jêng sang nata ||
15. wontên malih motor ingkang prapti | tinitihan dening Jêng Pangeran | Arya Cakraningrat jèjèr | lawan sang narpasunu | jêng pangeran sinambat ing sih | Arya Kusumayuda | sakalihanipun | wus mandhap saking kareta | sarêng lawan Tuwan Radhêmakêr sami | minggah marang pandhapa ||
16. rêraosan mila sami kèri | dhawuh têdhak dalêm pukul sapta | satêngah pitu
iki ingsun arsa têdhak maring | ing Ngampèl Madusita ||
17. mêtu ing Kêdhu Munthilan tuwin | Magêlang Bahrawa Salatiga | prapta Madusita Ngampèl | nêmbah kang antuk dhawuh | ingkang putri Dyan Ayu Gusti | Prabu Suryadilaga | gumujêng wotsantun | matur marang ingkang garwa | dadi mubêng lampah dalêm jêng ramaji | gunung loro kèdêran ||
18. ing Marbabu lawan ing Marapi | gèk pirang pal saka Surakarta | datan mangsuli garwane | ngandika sang aprabu | ngiras ngenggar-enggar ing ati | wuwuh wêruh jajahan | ngampiri omahmu | wis kulup sun arsa mangkat | kangjêng gusti sasmita marang kang rayi | pêthuk pangguting tingal ||
19. alon munjuk saha mangastuti | bilih parêng ing karsa narendra | ulun lan dhiajêng dhèrèk | ananging botên laju | ing alampah amung dumugi | inggih kitha Magêlang | ulun nyuwun wangsul | rêna kangjêng sri narendra | dhawuh
miyos kangjêng sang prabu | saking dalêm tumuli nitih | motor ingkang cumêpak | nèng taritisipun | pandhapa sapangiringnya | kadya wau duk rawuh kang sami nitih | wus rampung nuli bidhal ||
21. jam 1/2 10 lumaris | ing margi agêng Pakualaman | karêtêg Code mangilèn |
nuli menggok ngalèr malih | lakune saya rikat ||
22. amangsuli duk kangjêng sang aji | têdhak saking ing Pakualaman | bupati pulisi Klathèn | dipun dhawuhi wangsul | marang Klathèn anambutkardi | marma mangke kareta | motor kang tut pungkur | ing kangjêng sri
tarap sapinggiring marga | samya miyat angungun sajroning ati | dene kalangkung kathah ||
[...klak-thêkluk] sire ngurmati | marang sang lumaksana | sênêng kang tut pungkur | miyat solahe wong desa | kau kidhung trakadhang
angandika kangjêng narapati | Adipati Danurêja sira | apa wus suwe nèng kene | ingkang dinangu munjuk | sêmu sumèh sarwi wotsari | kula nuwun praptamba | inggih dèrèng dangu | lan rawuh dalêm narendra | sri ngandika priye Ngayogya nagari | apa
prabu | ingsun bangêt tarima [ta...]
[...rima] kasih | ênggonira sung urmat | mêthukake ingsun | nèng kene sakancanira | pra pulisi uwis kariya basuki | sun laju lumaksana ||
29. maturnuwun kalangkung kapundhi | nuli mangkat titihan narendra | motor lumampah mangalèr | ing wuri
1. enggaling carita rawuh | ing kitha Magêlang wanci | siyang satêngah satunggal | wau ta kangjêng sang aji | wus tumêdhak saking kreta | lêrêm nèng hotèl miranti ||
2. sapandhèrèk datan kantun | sadaya sami umiring | ana ingkang tata-tata | ngrukti pasudhiyan bukti | rampung ngunjuki uninga | gya dhahar kangjêng sang aji ||
3. kang andhèrèk èstri jalu | uga kaparingan bukti | myang ngunjuk sasênêngira | tan ana kacuwan siji | wus dumugi dènnya dhahar | mlampah-mlampah jroning galdri ||
4. nênggih tan pantara dangu | lênggah ing kursi sang aji | wontên cundakaning jendral | ing Magêlang tur upaksi | lamun kaparêng karsendra | tuwan jendral nyuwun panggih ||
5. dhawuh dalêm sang aprabu | kalilan dèn anti-anti | nênggih ing wanci punika | enggaling crita wus prapti | tuwan jendral mayor nama | pan dhêr Matên
tan awit saking punapa | namung sarèhne wus lami ||
8. nèng nungswa Jawi dêdunung | samangke arsa nuwèni | ing nagri
supiripun | anglangkungi dhusun Pingit | sampyuh anjulêg marginya | ngambah ing Bahrawa tuwin | Gêtas Ngasinan gya Tuntang |
20. lênggah dalêm nora dangu | nuli jumênêng sang aji | saha paring dhawuh marang | Tuwan Radhêmakêr tuwin |
Dyan Bèi Purbadipura | klilan mulih mring nagari ||
21. sandika kang tampi dhawuh | mangkat numpak otomobil | kang mulih nora winarna | mangsuli
sampun sipêng kalih ratri | wuwusên ing enjangira | maksih Mulud Kêmis Lêgi | tanggal kaping 30 | anunggal warsa ing nginggil ||
24. ing wanci jam 9 esuk | wus pêpak
sanyonyahipun | wus seba ana ing galdri | ya ta wau sri narendra | sampun busana rêspati | miyos saking pasanggrahan | para putri nora kari ||
26. laju kewala sang prabu | nitih kreta otomobil | têdhak marang dhusun Kêmbang | ampilan dalêm umiring | andhèrèk sadhèrèk putra | kadya kang sampun winarni ||
27. lampahing kareta laju | ngilèn nurut margi alit | anyêngkrèk
kupat luwar | lan kêrisan janur kuning ||
32. duk rawuh kangjêng sang prabu | gôngsa myang musik ngurmati | munya rame sêsarêngan |
tur dadi | pangagêngirèng pakaryan | puniku [pu...]
36. sri narendra paring dhawuh | hèh Suldhèsênce saiki | pabrik tèh ingkang binabar | samêngko ingsun paringi | jênênga ing Tarumulya | lawan dhawuhana wiwit ||
parentah | pating jarêlèh mrayogi | enggal pikantuking lampah | ayya kasuwèn nèng margi ||
41. jalu èstri usung-usung | godhong tèh kang saka têgil | dèn êlum supaya lêsah | binobot banjur giniling | dipun dhêma mrih ayêma | nuli pinanggang ing gêni ||
ing krêtas putih | ana ingkang winadhahan | bumbung marakas pinatri | wênèh dèn wadhahi kothak | ing jro
45. bêbau jalu 24 | 30 bau èstri | kajaba kuli kang bêkta | godhong tèh saka ing uwit |
Tuwan Sul tansah tut wuri | dinangu dènira ngrantam | prentah wiwit lan bubare | tinamtokake jam pira | iku kang nambutkarya | alon umatur Tuwan Sul | wiwitipun pukul sapta ||
4. bilih mangke sampun wanci | pukul kalih wêlas
manawi ing dintên Akat | sadaya kaliburake | amung kantun ingkang jaga | duk myarsa sri narendra | mring aturira Tuwan Sul | sakalangkung rênèng driya ||
6. sampun wangsul lênggah malih | dhawuh ngajêngakên kreta | wus nyêlak titihan motor | alon nitih nuli bidhal | kondur mring pasanggrahan | para pandhèrèk tan kantun | sampun rawuh Madusita ||
7. dalune nora winarni | enjange dina Jumungah | tanggal sapisan wulane | Rabinguakir môngsastha | maksih anunggil warsa | sri narendra dhawuh
kondur marang ing nagari | datan kawarna ing marga | sampun rawuh ing kadhaton | ingkang
gantya wau kang winarni | kawuwusa malih jroning pura | nuju dina Kêmis Wage | tanggal ping 28 | wulan kôntha Rabinguakir | maksih anunggil warsa | nênggih ri puniku |
5. iku wus adat ing nguni-uni | para nata Jawi wilujêngan | ing nagara saisine | aran maesalawung | wiyosing kang ajat amilih | dina Rêspati Soma | salah siji iku | ingkang ambênêri tiba | pêpungkasan ing wulan Rabinguakir | yèku wêtuning ajat ||
6. marma ing dintên Kêmis puniki | ngandhar-andhar gumêlare kadya | kang wus dèn caritakake | ya ta nyai tumênggung | sawusira
8. nyai tumênggung sampun alinggih | nunggil para bupati kang sowan | nuli alon dhawuhake | marang
saisinipun | kalamun wus dipun dongani | wilujêng dalêm nata | lan wilujêngipun | kraton dalêm myang nagara | saisine nuli dèn
cacah ambêng puniku suwidak kalih | godhage saplinggihan ||
13. ingkang iring kilèn ugi sami | sinung meja ambênge tinata |
lamun nuju dina wilujêngan | maesalawung gunggunge | sadaya kalih atus | kawan dasa ambêng sumaji | wus rampung panatanya | myang pangusungipun | pra wadana sapangandhap | praptèng mantri kang nèng srimanganti mijil | marang ing sitibêntar ||
kabayan nagara | Ngabèi Agnyaprajane | apa ta uwis rampung | panataning ajat puniki | matur ingkang tinanya | nuwun sampun rampung | malih bêkêl jêro nabda | mara nuli angaturana udani | marang kiyai lurah ||
18. matur sandika ingkang tinuding | sapraptane ing bangsal sumewa | anjujug linggih wingkinge | kangjêng sang anindya nung | alon nêmbah umatur aris | kawula nuwun amba | mangke dipun utus | Kyai Lurah Dyan Mas Arya | Jayaningrat nênggih ngaturi udani | panatanipun dhahar ||
19. sampun rampung wontên ing sitinggil | piniarsa aturing kabayan | sang mantrimuka anolèh | anganan ngering manggut | sung sasmita angancarani | bupati ingkang sowan | rèh jawi
tunggulipun | lan wadana kaliwonnya | ingkang parêg sadunung dènira linggih | lumajur urut wrêda ||
22. ya ta wontên utusaning gusti | Kangjêng Ratu Pambayun minulya | paring kintunan wedang tèh | mring kangjêng sang nindya nung |
23. tan adangu malih kang sumiwi | mêdal kilèning bangsal witana | saking ing kidul mangalèr | gumrêdêg wurinipun |
kêbak ing sitinggil | kang sumewa sawusira tata | sadayarsa myarsakake | ngungun kang durung wêruh | sapa ingkang dadi duta di |
ya ta Radèn Mas Arya | Yudanagara wus | maju watara sahasta | ngajêngakên ing kangjêng
salajêngipun | lir dhawuhe wadana èstri | duk anèng srimangantya | tan siwah ing wuwus | sawusira piniyarsa | wosing dhawuh kangjêng radèn adipati | manggut sumèh ing netya ||
kapanggih tata lênggah | wadanane lapur | dènnya dinuta katampan | nyi tumênggung wangsul malêbèng jro puri | munjuk kangjêng sang nata ||
27. amangsuli kang anèng sitinggil | sira kangjêng sang mantri wasesa | alon amengo mangilèn | dhawuh mring kliwon juru | suranata sabdanira ris | Radèn Ngabèi Puja- | dipura mabukuh | pakênira donganana | ajad dalêm maesalawung puniki | wilujêngan nagara ||
ajat kinèn ngusung | warata dèn êdum marang | para sowan sanadyan amung sathithik | nom tuwa kapanduman ||
1. wuse rampung pambagenya | ya ta Jêng Radyan
mapan | kaliwon dènira linggih | anèng meja êpang kang mujur nguntara ||
2. jêro mapan anèng wetan | kang kulon kaliwon [kaliwo...]
[...n] jawi | pra
kênthang mawur dèn saosi | cuwèr martega sapi | kaping lima kang umaju | sladhah galantin mawa | wor agar-agar salatin | kang kaping nêm tar sirop
7. pangombene anèng gêlas | gêlas gêdhe dèn isèni | wedang tèh aès prongkolan | nutug ingkang sami bukti | baya tan mindho kardi | kang akèh karasa tuwuk | wuwuh tuwuh ing cipta | ya iki
panganan roti | rêrêmikan lêgi arum | wadhahe rinarêngga | ing daluwang môncawarni | mawi garan malêngkung sabongkot sada ||
ana mucang ana udud | sinambi rêraosan | kangjêng nindyamantri nolih | tanggap maju utusan ing pambayunan ||
10. dèn dhawuhi angundurna | wedang paring dalêm gusti | matura nuwun sakônca | sêmbahku aturna gusti | sandika gya ingambil | pangunjukanira sampun | binakta mundur samya | kangjêng radèn adipati | asasmita bibar saking pasewakan ||
11. wadana myang kaliwonnya | lan para panèwu mantri | kabèh andhèrèk bibaran | sêsowangan sami mulih | watawis pukul kalih | undure kang seba iku | parabdi arêrasan | kula
èngêt duk rumiyin | ngêpung ajat maesalawung punika ||
12. abdi dalêm ingkang sowan | wiwit jêng radyan dipati | sapangandhap sangu ancak | isi sêkul ulam tuwin | dhaharan warni-warni | miwah pangunjukanipun | binakta ing kapêdhak | reyong-reyong mring sitinggil | yèn wus rampung dènira dongani
gya mundur kang ngusungi | kang badhe ngladosi kantun | tumuli sami lêkas | dhahar sangune pribadi | kalamun wus dumugi dhahar dhaharan ||
rêkasa mawi wragad | amila kathah kang pamit | pra wadana kliwon sêkêdhik kang sowan ||
15. botên kados sapunika | jumênêng dalêm sang aji | kaping
dhahar | kewala mèh sami ugi | para sowan lir tan pêgat sukèng driya ||
1. kunêng gantya wau ta ingkang winuwus | sadaya wus antuk warti | têrang samangke kalamun | residhèn Surakartadi | Jêng Tuwan pan Wig kacriyos ||
2. arsa sèlèh saking pandamêlanipun | awit saking sampun wanci | dumugi watêsanipun | nênggih dènira dumadi | residhèn jagi wêwêngkon ||
3. tan winuwus kang sampun lèrèh puniku | ingkang gumantos winarni | pakabaran kang wus tamtu | gumanti residhèn nagri |
4. yèku tuwan asistèn residhèn Nganjuk | asma F.P. Solêwèin | hèlêpkê dènira rawuh | ing Surakarta nagari | pranatan kasêbut ngisor ||
5. bab sapisan Sênèn kaping 27 | April angkanirèng warsi | sèwu sangang atus langkung | patbêlas dèn sangkalani | caturing wong trus gumolong |Sengkalan: caturing wong trus gumolong (1914 A.D.). |
6. rinangkêpan tanggal sapisan anuju | ing wulan Jumadiakir | warsa Ehe ôngka sèwu | wolung atus lawan malih | patang puluh papat mangko ||
7. sangkalane kawarna dadyèsthi tuhu |Sengkalan: kawarna dadyèsthi tuhu (1 Jumadiakir 1844 A.J., 27 April 1914 A.D.). ing wanci jam 9 enjing | langkung 58 mênut | kang badhe jumênêng prapti | saking Nganjuk kacariyos ||
8. wus mangagêm agêng mangke rawuhipun | nèng sêtatsiun miranti | ing Balapan kang winuwus | kang arsa mêthuk ngurmati | sadaya sami kemawon ||
9. amangangge agêng nèng Balapan ngumpul | asistèn rasidhèn tuwin | para pangeran kang sêpuh | sadhèrèk dalêm sang aji | kalih pangeran ing kraton ||
10. pangeran ing Mangkunagaran kèhipun | pan ugi sami kêkalih | pêpatih dalêm sang prabu | lan bupati sawatawis | Patih Mangkunagaran
12. tuwan asistèn residhèn yèn wus rawuh | mangke ingkang dèn urmati | andhèrèkakên puniku | mring dalêm resdhenan nunggil | sakareta lênggah awor ||
13. ing bab kalih saking sêtatsiun sêpur | prapta residhenan maksih | kareta titihanipun | jêng tuwan kang nêmbe prapti | kadhèrèkakên sagolong ||
14. tut wuri satunggal dhetasêmènipun | lèipwah ing
titihanira wus rawuh | natar residhenan nuli | dèn urmati ungêlipun | mriyêm bètèng rambah kaping | tiga wêlas wus rumantos ||
16. tumuli bab kaping tiga rawuhipun | jêjêng. tuwan residhèn munggwing | dalêm residhenan iku | musik ngungêlakên gêndhing | winêr lan sêblut kang alon ||
17. sarta kangjêng tuwan residhèn kang rawuh | lajêng kaaturan puji | wilujêng sadayanipun | dene kang minôngka wakil | residhèn nalika lowong ||
18. lawan para tuwan amtênar tan kantun | Jêng Pangeran Adipati | Arya
bupati nayaka kumpul | lawan bupati pulisi | sadayanira kemawon ||
22. tuwin ingkang wus nama pangagêng sagung | bôngsa sabrang kang pêpanti | ing Surakarta ngalumpuk | sadaya mangangge kustim | kang darbe wajib mangkono ||
23. saliyane iku pra tuwan ngalumpuk | padha amanganggo roki | irêng sacalananipun | kamejan myang dhasi putih | bab kaping pat kacariyos ||
24. sawusira jêng tuwan residhèn rawuh | jumênêng laju nampèni | pasrah paprentahanipun | nuli kaurmatan malih | ungêling mriyêm tan anggop ||
25. saking bètèng pastênburêh rambahipun | kaping tiga wêlas ugi | wau ing sadèrèngipun | anampèni pamasrahing | paprentahaning
residhènipun | ing Surakarta nagari | têmbung Walandi wus rampung | tumuli dipun rangkêpi | tuwan juru basa maos ||
28. têmbung Jawi sêrat kêkancinganipun | bab kaping gangsal winarni | manawi wus wanci pukul | sawêlas tri dasa mênit | jêng tuwan residhèn bodhol ||
29. tindak marang kadhaton panggih sang prabu | sadaya andhèrèk sami | kang kasêbut nginggigil wau |Lebih satu suku kata: kang kasêbut nginggil wau. parlunipun angaturi | uninga ing jêng sang katong ||
tuwin brigadhir satunggil | tindaknya jêng tuwan wau | mandhap saking kreta prapti | srimanganti wus mirantos ||
sawusira lênggah lawan sang aprabu | munggwèng sajroning pandhapi | sasana sewaka laju | tan dangu dipun ladosi | pangunjukan majêng alon ||
34. gya kundhisi wilujêng dalêm sang prabu | kang mahyakakên puniki | kangjêng tuwan residhèn wus | dumugi asmaning aji | sadaya sinabda alon ||
35. sawusira dèn unjuk binakta mundur | majêng ingkang kaping kalih | angunjuk wilujêngingipun |Lebih satu suku kata: angunjuk wilujêngipun. Jêng Tuwan Resdhèn Alêwin | ingkang ngandika sang katong ||
tri wilujêngnya Kangjêng Ratu | Pakubuwana garwaji | ingkang ngandika puniku | jêng tuwan residhèn malih | sawusnya rampung mangkono ||
37. kangjêng tuwan residhèn lan sang aprabu | têdhak mring prabayasadi | pêpanggihan lan Jêng Ratu | Pakubuwana ngurmati | kang dhèrèk nèng wuri ngrompol ||
38. tuwan militèr kumêndhaning gornisun | pra asistèn resdhèn tuwin | presidhèn landrad tan kantun | tuwin tuwan sèkrêtaris | ing Surakarta tan adoh ||
39. lawan malih ingkang andhèrèk puniku | kontrolir binên lan bêstir | Surakarta atut pungkur | tuwan juru basa Jawi | wusnya têtabean miyos ||
40. wangsul lênggah malih mring pandhapi agung | tumuntên dipun ladosi | pangunjukan wedang sampun | waradin sami ngrahabi | bab kang kaping nêm winaos ||
41. botên dangu jêng tuwin residhèn kondur | saking sajêroning puri | tindak dhatêng dalêmipun | Kangjêng Pangeran Dipati | Mangkunagara wus bodhol ||
42. ngrumiyini marang dalêmira kondur | supados sagêd nampèni | jêng tuwan kang badhe rawuh | sawusnya jêng tuwan saking | Mangkunagaran kacriyos ||
43. datan owah puniku kang atut pungkur | kongsi andhèrèkkên maring | residhenan wusnya rawuh | para pangiring gya pamit | kalilan sadaya bodhol ||
44. ing bab kaping pitu tindak [tinda...]
[...k] konduripun | jêng tuwan residhèn saking | kadhaton saha kalamun | kondur saking tindak maring |
ingkang taun ôngka sèwu sangang atus | kawan wêlas kang nandhani | asistèn residhènipun | nama Tuwan W.W. Songkir | agêng inggil maksih anom ||
1. gantya ingkang winursita | kocapa sajroning puri | Sênèn tanggal ping patbêlas | wulan Rêjêb nunggil warsi | maksih Ehe lumaris | karsa dalêm sang aprabu | anyupitakên putra | Radèn Mas Rohkyalun tuwin |
pangeran narpasiwi | santana myang riya dhuwur | riya ngandhap kalawan | panji wayah buyut sami | amanganggo lir sowan Sênèn Kêmisan ||
jawi lêbêt sumiwi | sapanèwu mantrinipun | ing srimanganti wetan | kolonèl kumêndhan tuwin | litnan kolnèl mayor kaptin upsir pêpak ||
7. tan pantara dangu ingkang | lumêbêt marang jro puri | jêng tuwan residhèn lawan | tuwan-tuwan sawatawis | lir adat dèn urmati | têtabean lan sang prabu | nuli satata lênggah | kang sowan nèng srimanganti | wetan kilèn wus sami malêbèng pura ||
[...kanira] aris | mring sang nindyamantri apa wus samêkta ||
9. kang dinangu aturira | kula nuwun sampun gusti | kang arsa têtak
narpaputra tri pisan wus sinupitan ||
10. sumawana ingkang bela | rampung pangirise sami | binêkta marang pandhapa | ing langên katong miranti |
militèr kumêndhan tuwin | kaptin upsir ing bètèng sanyonyahira ||
Arya | Purbanagara nindhihi | ing paningrat sisih kidul kang sumewa ||
16. abdi dalêm pra wadana | mantu ipe dalêm aji | nunggil kaliwon pêthilan | sabojone dèn dhawuhi | marak marang jro puri | ing bangsal gôngsa tinabuh | sisihan lan musikan | paningrat wetan pandhapi | andrawina dèn tatani pangrantunan ||
17. punakawan drawisana | iku ingkang amajibi | akanthi rêksa sugata | rampung dènira angrukti | gambar idhup puniki | kang darbe ngiras dhirèktur | anama Tuwan
19. garwa saha rajaputra | katon cêtha lir sayêkti | dipun urmati musikan | gêndhing wihèlmis ngrêrangin | kang miyat anèng wuri | pating dangongok anginguk | katon lir mawa cahya | cihnaning narendra luwih | santya budyambêg mêmayu ayuningrat ||
20. sawusnya kang miyat tamat | wêtune salin-sumalin | gambar idhup warna-warna | ingkang gumêlar ing kêlir | wong cilik lan priyayi | praja desa miwah gunung | tlaga kali samodra | prau kapal lan sêkoci | sato wana ibêran myang
23. dene kang lênggah ing ngandhap | kônca sewaka ngladèni | tan ana kang kaliwatan | sarutu
barlin | sampun sumimpên sami | ing gêdhong panggonanipun | kang sami nambutkarya | sawusnya rampung gya mulih |
seharusnya: Sêtu Lêgi, 17 Ruwah 1844 A.J., Sabtu, 11 Juli 1914 A.D. nênggih ing dintên punika ||
2. karsa dalêm jêng sang aji | ngramakakên putra tiga | sakawan ingkang sadhèrèk | Jêng Pangran Mlayakusuma | dhaup lan ingkang asma | Dyan Ajêng Sukanti iku | putra têtilaranira ||
3. swargi Jêng Pangran Dipati | Ariya Mangkunagara | kang kaping gangsal lajênge | putri dalêm ingkang nama | Radèn Ajêng Kusiyah | tinarimakakên dhaup | lan sira Radèn Mas Arya ||
4. Patmanagara Bupati | wadananirèng galadhag | malih kang dadya pangantèn |
lan malih | Radèn Ajêng Kustantinah | dhaup dèn tarimakake |
mring sira Radèn Mas Arya | Wuryaningrat wadana | gêdhong têngên lênggahipun | pangantèn sakawan pisan ||
6. paningkahe nèng jro puri | lir adat wiyosing nata | mawi jêng tuwan
kangjêng sang mantrimuka | ingkang ambawahi iku | mangkono kang wus kalakyan ||
10. sapasare malbèng puri | ngabêkti marang sang nata | lan jêng ratu sêsamine | wau mampir residhenan | tabean lan jêng tuwan | lir duk nalikarsa têmu | kaot wancinira siyang ||
11. panganggo miwah pangiring | busananirèng pangantyan | kabèh tan ana bedane | undure saking jro pura | pangantèn papat pisan | sadaya kalilan [ka...]
[...lilan] mundur | marang dalême priyangga ||
12. ing wêgdal kraman puniki | mawi tamu saking praja | Ngayogyakarta asmane | Jêng Pangeran Adipatya | Prabu Suryadilaga | sarimbit lan garwanipun | lan Gusti Pangeran Arya ||
13. Mangkukusuma utawi | Bandara Pangeran Arya |
kondurnya | kaping 22 tanggale | Rêbo ping dwi dasa juga | tiba malêm Rêspatya | sampeyan dalêm sang prabu | tuwi pangantèn sakawan ||
15. marang kapatihan nênggih | pahargyan wiyosing nata | badhayan miwah sarimpèn | agêng pakurmatanira | ngungkuli duk panggihnya | bêdhug têlu lagya kondur | mijil saking kapatihan ||
tanggal kaping | 20 ri Rêbo | uga maksih jroning warsa Ehe | sore satêngah nêm ngawiyati | adoh katon rêsik | biru nom ngêlangut ||
2. riyêm-riyêm Hyang Raditya lirip | lumarap
4. kawuwusa sajroning surambi | masjid Gêdhe katon | pandam-pandam sinulêdan kabèh | eliksêtrit prabane mratani | jawi jroning masjid | tan ana kang lindhuk ||
5. ing gapura marganira katri | panjutane abyor |
adangu jêng radyan dipati | sumewa ing masjid | upacara pungkur ||
saking jroning pura mawi kanthi | nyai lurah loro | prapta nabda kônca kliwon gandhèk | kang dèn uwuh alon anauri | nuwun kula nuli | laku dhodhok maju ||
14. nyi tumênggung linggih andhawuhi | sabdanira alon | wosing dhawuh sira kliwon gandhèk |
20. gandhèk wangsul marang srimanganti | linggih sapatêmon | lawan nyai tumênggung ature | kula sampun dhawuhakên maring | risang nindyamantri | sandika turipun ||
21. sawusira rampung nuli bali | kliwon gandhèk loro | nusul marang srambi masjid Gêdhe | wadana kliwon
28. wangsul marang sajêroning masjid | sakancane bodhol | atut wuri pra ngulama kabèh | ana ingkang ngambil toyastuti | nyêlak
mantri | kang golongan jêro | pangêpunge nèng kidul prênahe | ana ing lor kang golongan jawi | mujur ngetan sami |
34. nuli malih ingkang dèn tatani | ing srambi iring lor | kalih lajur ujure mangilèn | isi nyèkêt dadi satus piring | ajange pra mantri | jaba myang panèwu ||
35. ingkang iring kidul animbangi | nanging patang kêthok | uga isi nyètêtnyèkêt. salajure | dadi rongatus ajang winilis | gèn panèwu
kaping pat ajune | sladhah lan pragêdèl daging pitik | ping lima lumadi | pangunjukanipun ||
39. iman adhêm adu lima lêgi | malih namane pos | sipolatah ingkang kaping nême | kaping pitu kunpotên lumadi | ping wolu mungkasi | wowohan umaju ||
mung kaote dènnya andhawuhi | marang gandhèk loro | iki pa malêm ing kadipatèn | dhawuhêna mring radèn dipati | sandika umijil | marang masjid Agung ||
ajat saking | sajroning kadhaton | dèn jajari kônca kadipatèn | atut wuri cundakaning aji | wingking jodhang wilis | pirang-pirang pikul ||
48. ing surambi panataning bukti | tan ana kang kalong | meja-meja kabèh padha bae | dyan pangulu ingkang andongani | tamat nuli bukti | lir malêm salikur ||
49. tan pinanjang caritèng surambi | cinêkak samono | gya bubaran kang sumewa kabèh | praptèng wisma kang nom banjur salin | busana tumuli | ngenggar-enggar kayun ||
50. lunga marang taman sriwadari | kêbonraja manggon | sabên malêman dèn anakake |
Sawal nunggil warsa | Kangjêng Radèn Adipatya | Sasradiningrat lan garwa ||
2. nyuwun pamit mring sang nata | tindak marang Batawiyah | parlu mêthuk jêng pangeran | ngabèi saking Eropa ||
3. dhawuh dalêm wus kalilan | ing dintên [di...]
[...ntên] punika bidhal | nitih sêpur nèng Balapan | ingkang sami atut wuntat ||
4. Dyan Mas Arya Wuryaningrat | sarimbit lan ingkang garwa | Rahadèn Tumênggung Jaksa- |
punika | lamine patbêlas dina | ing marga nora winarna | rawuh Batawi raharja ||
7. ya ta ingkang winursita | mangsuli ing Surakarta | wus paring dhawuh sang nata | kawrat ing sêrat pranatan ||
8. pakurmatan kondurira | jêng pangran bèi punika | saking nagari Walônda | rawuhnya nèng palabuhan ||
9. Tanjungpriuk duk nalika | Rêbo tanggal ping 18 | ing wulan Sawal punika | anunggil warsa ing ngarsa ||
10. rinangkêpan kaping 9 | Sèptèmbêr ing warsa ôngka | sèwu sangang atus lawan | kawan wêlas lumaksana ||
11. ingkang kadhawuhan mapag | mring Tanjungpriuk Jêng Pangran | Ariya Kusumayuda | sakalihan ingkang garwa ||
12. lan malih Radèn Mas Arya | Patmanagara sagarwa | mawi abdi sawatara | bidhal saking Surakarta ||
saking resdhenan | laju sowan marang pura ||
16. ugi lan para pangeran | putra santana myang riya | ngandhap nginggil samudaya | andhèrèk sumiwèng nata ||
17. kang mêthuk maring Balapan | bandara pangeran putra | sadhèrèk dalêm kang wrêda | kang pinatah mung sajuga ||
18. sadhèrèk dalêm taruna | pan ugi amung sajuga | nanging kadhawuhan matah | kang golongan kering kanan ||
riya | ngandhap nginggil kering kanan | punika sami nyatunggal | mangagêm lir pangran putra ||
numpak kapal | sami mangangge klanthungan | kulambi ijêm atela ||
29. topi pètcis renda seta | anjajari ingkang 4 | ana ing ngarsa kareta |
Adiwijaya | lan Radèn Mas Arya Purwa- | diningrat saha kang garwa ||
34. malih Radèn Mas Ariya | Suryadiningrat sagarwa | Radèn Mas Arya Prawira- | diningrat ugi lan garwa ||
35. malih Radèn Mas Ariya | Adiwinata myang garwa | Radèn Mas Ngabèi Yasa- | dipura lawan Radèn Mas ||
45. ingkang badhe kêmbul dhahar | para bandara pangeran | putra santana lan riya | wadana litnan kolnèlnya ||
46. mayor saha para tuwan | kaliwon ingkang santana | kaptin upsir ingkang wayah | panji ugi ingkang wayah ||
47. kagungan dalêm pradôngga | Kiyai Rarasrum sarta | ruming raras dipun tata | èmpèr pandhapi tursina ||
sami tata | ing griya kopêl ngajêngan ||
50. abdi dalêm musik sêtap | kasêpuhan dipun tata | nèng sêtatsiun Balapan | manggèn ing ngèmpèr utara ||
51. lan kagungan dalêm gôngsa | kodhokngorèk kapatihan | sampun amapan katata | nèng èmpèr iring tursina ||
52. sami munya amahargya | rawuh kalawan bidhalnya | saking Balapan jêng pangran | angabèi narpaputra ||
53. rawuhe kangjêng pangeran | anèng dalêm pangabean | yèn sampun satata lênggah | sêgah sês srutu mangarsa ||
54. tinungka minum-minuman | lamun panataning dhahar | meja wus rampung
dhahar | lan sagung kang wus winarna ||
56. ladosan sop kang kapisan | kaping kalih sêkul ulam | ping tiga kênthang racikan | ping sakawanira sêlat ||
57. kang kaping gangsal dhaharan | kaping nêm buwah kêlêman | kang kaping pitu wowohan | bibar dhahar linadosan ||
58. ès panili lan ès buwah | kang ngladosi punakawan | sewaka
panganggènira | pan amung toron kewala ||
59. kang minôngka lêlangênnya | wirèng mung kalih rambahan | saprangkat panjogèdira | sadurunge lênggah dhahar ||
60. saprangkat malih mataya | sawusira bibar dhahar | sarta talèdhèk gambyongan | tan mungkur kang sami miyat ||
1. ya ta ingkang winursita | ing Ngayogya kangjêng sri narapati | amiji gandhèk tinuduh | marang ing Surakarta | apan mundhi nawala katur sang prabu | lawan angampil pasumbang | dènira mantu sang aji ||
2. duk tanggal kaping 19 | dina Sênèn Ruwah Ehe puniki | kang wus kasêbut ing dhuwur | gandhèk sampun siyaga | sami ngrasuk prajuritan tindhihipun | Dyan Lurah Jiwadipura | kiwa ingkang anisihi ||
3. Dyan Lurah Dutadipraja | iku têngên kanthi panèwu mantri | nênêm ingkang atut pungkur | lan bau ingkang bêkta | gêgotongan pasumbang winot ing sêpur | sadayanira wus numpak | angkate dutèng narpati ||
4. ri Sênèn tanggal sapisan | Dulkangidah jro Ehe ôngka nunggil | anèng sêtatsiun Tugu | dènira sami numpak | tan winarna ing marga enggaling wuwus | kareta sêpur wus prapta | ing Balapan angèndêli ||
5. ingkang mandhap tuwin minggah | kadi sabên suk-sukan rêbut dhisik | kônca gandhèk alon mêdhun |
ing bau angusungi | gotongan kabèh pinikul | gandhèk gya ingancaran | numpak kreta sakawan cumawis ngayun | wus
pamondhokanipun | sakilèn kapatihan | gandhèk mudhun pinarnahakên puniku | panggonan ingkang prayoga | wau ta sarêng wus wanci ||
8. satêngah nêm sore dandan | rampung nuli sami mangkat sumiwi | marang kapatihan jujug | ing bangsal
Sasradiningrat wus lênggah | ing pandhapa kaadhêp para dasih | sampun dèn caosi atur | alon wahyaning sabda | mring kaliwon patih kapatihan iku | Radèn Mas Ngabèi Sasra- | dipura ingkang tinuding ||
10. nimbali duta kang sowan | sapraptane ing
umaju | gandhèk ingkang pangarsa | Radèn Lurah Jiwadipura umatur | kula asuka uninga | ing kangjêng radèn dipati ||
12. lampah kula saking praja | ing Ngayogya Kartadiningrat prapti | nagari Surakarta gung | adiningrat punika | mawi mundhi nawala dalêm sang prabu |
nênggih | mênggah ing salajêngipun | kauningan jêng tuwan | residhèn ing Surakarta kula amung | aborong ing panjênêngan | sampeyan jêng nindyamantri ||
14. kalihdene malih ingkang | tabe kangjêng tuwan residhèn nagri | Ngayogyakarta puniku | kang mugi dhumatênga | panjênêngan
taklim priyayi gêng bupati | nayaka sadayanipun | Ngayogya kaatura |
ngandika malih | ing mangke kangjêng sang prabu | punapi kang kinarsan | gandhèk matur samangke kangjêng sinuhun | sawêg mriksa kalangênan | dalêm badhaya sarimpi ||
19. malih ing pandangunira | kangjêng tuwan residhèn ing nagari | Ngayogyakarta puniku | punapi kasugêngan | kang
sawusnya angombe wedang | rinangkêp lan udut sarutu lancip | jêng radyan dipati dhawuh | mring gandhèk ing Ngayogya | sadayane kinon andhingini laku | seba marang residhenan | ing lampah mawi dèn irit ||
23. kliwon patih kapatihan | tur sandika mundur
saungkuripun | priyayi gandhèk Ngayogya | wau kang lênggah pandhapi ||
24. kangjêng sang mantri wasesa | dhawuh mundhut kareta wus mangarsi | mranti kênèk kusiripun | tumuli tinitihan | punakawan kêkalih kang atut pungkur |
rikat ing laku | pan amung jojog lêmbat | kang tinangguh ingkang ngrumiyini wau | sagêda sarêng ing lampah | ing resdhenan sampun prapti ||
26. samandhape saking kreta | nuli minggah maring tritising galdri | kang anèng ringin binatur | dèn awe gya mangarsa | kônca gandhèk sadaya sami tut pungkur | ing kangjêng radyan dipatya |
lênggah palênggahanipun | kursi wus mapan tinata | awit sadurunge prapti ||
wong agung Ngayogyakarta | miwah kangjêng pramèswari ||
29. sambunge kadya nalika | matur marang kangjêng anindyamantri | rèntès sapiturutipun | gandhèk laju aturnya | kula nyaosakên nawalaning prabu | kang badhe konjuk sri nata | kang satunggalipun malih ||
30. sêrat saking kangjêng tuwan | residhèn ing Ngayogyakarta nagri | punika mugi kaatur | paduka kangjêng tuwan | residhèn ing Surakarta malihipun | sêrat saking mantrimuka | Jêng Pangran Arya Dipati ||
31. Danurêja kaatura | dhumatêng Kangjêng Radèn Adipati | Sasradiningrat nindya nung | kangjêng tuwan ngandika | trima kasih ajokna layange iku | têtiga sampun katampan | sêrate ingkang satunggil ||
32. laju dèn paringkên marang | kangjêng radèn dipati anampèni | kang sêrat kêkalih wau | kajawi kang nawala | suraose sadaya ngaturi wêruh | lampahing gandhèk dinuta | mring Surakarta nagari ||
33. dene wau kang nawala | sumimpên nèng residhenan anganti | timbalan dalêm sang prabu | lêbête marang pura | yèn wus ana dhawuh ingkang tinartamtu | dina paseban kinarya | sri narendra anampèni ||
34. wus rampung paturanira | kônca gandhèk ya ta jêng nindyamantri | nyuwun pamit arsa mundur | lan gandhèk
wuri | mundur saking residhenan | laju marang ing pondhoke | ngaso lungguh ngenggar-enggar | sambèn omong-omongan | kang minôngka pamongipun | kônca gandhèk Surakarta ||
2. esuk sore padha prapti | pangkat panèwu satunggal | mantri bêkêl jajar ngloro | enjang têka jam sadasa | mulih jam rolas awan | yèn bêngi têka jam pitu | ulihe wayah jam sanga ||
3. amung yèn malêming ari | sumewa marang jro pura |
pamondhokan | ing wanci jam pitu sore | martuwi gandhèk Ngayogya | bagya-binagya arja | omong nganti jam
Ngayogya | pinundhut malbèng pura | Kêmis tanggal kaping catur | maksih wulan Dulkangidah ||
lusan | gilap nganti lir jumêrut | mujur ngalor ginêlaran ||
12. ing babut sutra kêtangi | ngajêng dhampar tinatanan | kiwa têngên kursi jèjèr | dwi sisih ajêng-ajêngan | sipat kêncêng lan saka | ngèmpèr lèr kêcohan mujur | mangilèn panatanira ||
13. sab kalih ing ngarsa wuri | godhag kang têngah sasaka | malih paningrat ingkang lèr | tinatanan pakêcohan | mujur ngilèn sadaya | ugi sab kalih lumajur | ing têngah siji manjila ||
wus wiwit munya | gêgêntenan nganyut-anyut | rarase karasèng driya ||
19. pasowanan srimanganti | wus kêbak ingkang sumewa | wadana tuwin kaliwon | panèwu mantri lan jajar | ing srimanganti wetan | kolonèl
Ngayogya | dènnyarsa sowan kadhatun | mawi mampir residhenan ||
21. lan kangjêng tuwan wus panggih | tabean nyuwun nawala | kang badhe katur sang katong | nawala sampun katampan | winot ing bèri êmas | gandhèk Surakarta mêthuk | kaliwon sakancanira ||
22. nawala ingkang angampil | Dyan Lurah Dutadipraja | sawusnya pamitan kabèh | wau kang anèng resdhenan | laju sowan mring pura | datan winarna [winar...]
[...na] ing ênu | kangjêng radèn adipatya ||
23. wus rawuh ing srimanganti | kairing ing upacara | kadya adat pisowane | kêkalih gandhèk Ngayogya | wus sami linggih nunggal | kalawan kaliwonipun | gandhèk nagri Surakarta ||
24. dene nawalaning aji | laju pinasrahkên marang | nyai tumênggung kang anèng | srimanganti wus tinampan | binêkta manjing pura | nêngêna ingkang winuwus | sayêkti sarêng ing lampah ||
titimangsanipun | surasa atur puja | raharja dera sang aji | amikramakakên sadhèrèk lan putra ||
6. mugi sami linulusna | malih kajawi puniki | mawi ngaturi pasumbang | sapala môngka tôndha sih | ya ta wau sang aji | dhawuh mring nyai tumênggung | nimbali sang anindya- |
linggih ngajênging wadana | nuli andhawuhkên maring | Kangjêng Radèn Dipati | Sasradiningrat andhêku | matur inggih sandika |
rikma | palintiran tibèng gigir | kangjêng sang nindyamantri | ingkang lumaksanèng ngayun |
andhadhap banjur linggih | alon risang anindya nung | amengo ngering nganan | kadya sabda ngancarani | mring sadaya lan gandhèk kang sampun nyêlak ||
11. angodot udaya nêmbah | jèngkèng gya alon lumaris | noraga andhadhap prapta | ing undhak-undhakan tritis | andhodhok nêmbah malih | minggah lampah bocong maju | sumiwi nèng paningrat | gandhèk ro linggih
narapati | munjuk kula nuwun ngaturakên amba ||
14. ingkang asalam pandonga | rama dalêm sri narpati | Ingkang
ingkang saking pramèswari | saha para ratu putri ing Ngayogya ||
15. kaaturakên sadaya | kang kaprênah sêpuh taklim | ingkang kaprênah taruna | ngaturakên pangabêkti | konjuk kangjêng sang aji | saha atur tabenipun | pun bapa Kangjêng Tuwan | Residhèn
piniyarsi | dening kangjêng sang aji | duk wau nalika munjuk | sabên wus
lênggah tinangkil | sri nata ngandikaris | ing samêngko rama
ngrumiyini wingking mayor gya wadana ||
21. gandhèk Ngayogya tut wuntat | ing kangjêng radèn
sampun mrabayasa | kang sowan nèng jroning puri | pra pangeran sapangandhap wus bibaran ||
Mas Arya | Suryanagara puniki | ingkang tabe kangjêng tuwan | residhèn Ngayogya nagri | dhumatênga sirèki | radèn mas [ma...]
[...s] arya andhêku | trima kasih sabdanya | gandhèk laju dènira ngling | ingkang salam taklim Jêng Pangeran Arya ||
28. Adipati Danurêja | inggih dhumatênga ugi | ing panjênêngan sampeyan | nêdha wangsulaniraris | gandhèk laju derangling | kalihdene taklimipun | priyayi gêng sadaya | bupati nayaka jawi | lêbêt ing Ngayogyakarta Adiningrat ||
29. katura ing panjênêngan | sampeyan nuli mangsuli | lirih ngalaekum salam | gandhèk alon mingsêt linggih | lawan nujwèng pangèksi | marang
gênti-gênti | marang bupati nayaka | miwah wangsulane sami | kadya kang wus winuni | nênggih ing sarampungipun | gandhèk ingkang mangarsa | mundur kalawan kang ngirit | ambalèni marang palinggihanira ||
31. ya ta têdhan dalêm wedang | tèh kopi parêsan gêndhis | wadhahe bèri salaka | saprangkate ngênêm cangkir | cangkire putih pruslin | pinggir wêngku sèrèt wungu | wadhah gula lan prêsan | kabèh salaka sinangling | kang ngladèni pra punakawan santana ||
kang ngladèni dyan mas panji | sawusnya
kalih | brambang bawang rong wadhah kalih gotongan ||
34. krambil tuwa wolung janjang | cacah wolung banon trasi | wolu maesane lanang | arta 200 ringgit | dumadi pitung warni | wus jangkêp sadayanipun | pinasrahakên marang | ingkang wajib anampani | wus pinocung dumunung prênah gonira ||
1. kang winuwus pônca gandhèk sajronipun | anèng pamondhokan | kabèh samya sukèng ati | saking gunge têdhan dalêm bujakrama ||
ingkang alit | uga êmas bakal tumrap ing kamejan ||
8. mring panèwu ganjaran satangkêp kampuh | bathik latar krêsna | ukup padha renda kuning | lawan manèh rong
13. paringipun marang pangkat bêkêl iku | satangkêp dodotnya | padha bathik latar langking | ukup [uku...]
[...p] moga lan rong elo lakên krêsna ||
14. patang kacu mori lawan kêsting wungu | rong elo rangkêpan | ingkang marang
dalu | dadya malêm Ngahat | tanggal kaping pitu maksih | jroning wulan Dulkangidah nunggil warsa ||
19. karsanipun sang nindya nung wêngi iku | gandhèk ing Ngayogya | dipun timbali risèpsi | lêlênggahan nèng pandhapa kapatihan ||
sanga ngalumpuk | anèng antisana | sanggya kaliwon bupati | upsir mayor litnan kolonèl kapitan ||
atela sadaya | lenah putih kuluk bêrji | saliyane busana sakarsanira ||
24. kang tinamu gandhèk Ngayogya puniku | panganggone padha | bedane amung kulambi | lakên ijo bêdhahan sikêpan cêkak ||
25. sarèhipun sadaya tan ana kantun | gandhèk ing Ngayogya | manganggo kulukan sami | anjujug nèng èmpèr bangsal
tundha | linggih lampit dèn têmoni | mantri ngajêng lawan gandhèk Surakarta ||
30. tan adangu para pangeran kang rawuh | putra myang santana | kumêndhanirèng prajurit | pra pangeran wau amung sawatara ||
31. sang nindya nung alon ngancarani tamu | dèn aturi mapan | lênggah ing kursi sêtaksi | sampun tata thèrèk ing sapangkat-pangkat ||
pungkasipun ladèn ès putêran duduh | èrbèi lan prêsan | sadayanira waradin | sumawana gandhèk ingkang linggih ngandhap ||
37. suguhipun mèh padha kalawan dhuwur | enggaling carita | wus wanci satêngah siji | gya bibaran ingkang
badhe katur sang prabu | Sinuhun Jêng Sultan | saha sampun nyuwun pamit | ri punika wangsul mring Ngayogyakarta ||
40. numpak sêpur lir nalika angkatipun | ing sapraptanira | laju lapur mring kang wajib | kadi adat laku-lakuning cundaka ||
41. sampun konjuk nawala wangsulan wau | ing kangjêng sri nata | musthikèng Ngayogya nagri | sinuksmaya surasèng tulis sarkara ||
gantya kang winarna malih | nagri Surakarta Adiningrat | wus wulan Bêsar samangke | tanggal kaping 10 | sri
priyantun dalêm saha | sapandhèrèkipun | jalu wanita tan kathah | amung sacukupe ngladèni sang aji | ingkang parlu kewala ||
3. wiyos dalêm saking jroning puri | nitih kareta panarik kuda | mangkono manèh kang dhèrèk | ampilan atut pungkur | anggarubyug numpak turanggi | ing sêtatsiun prapta | gya lênggah sang
riya arasukan | sikêpan cêmêng dhasare | sampêt busananipun | ingkang sêtap cara Walandi | pêthak lan mawi pêdhang | malih kang nèng ngriku | pêpatih dalêm
sarimbit lawan garwane | radèn mas arya tumut | Wuryaningrat uga sarimbit | kalawan ingkang garwa | sakalihan
samyandhèrèk | sapôntha-pôntha kumpul | sami nitih ing otomobil | wus laju lampahira | iku wanci surup | padhang
saking motor wontên ing jawi | ngajênging paregolan | udhune kêsusu | nuli anyêlak sang nata | nanging kandhêg kêdah mawi tumbas karcis | suk-sukan rêbut ngarsa ||
17. saking kathahe janma ningali | karcis siji satêngah rupiyah | yèn wong lumrah sapuluh sèn | rampung panumbasipun | kang andhèrèk kangjêng sang aji | sampun sami ambêkta | karcise dipun dum | nuli malêbêt
panjuta sèwu | kori ingkang kinarya manjing | ambane mung sabadan | iku pinartêlu | ing têngah myang kering kanan |
Dhèli Acih | Borneo Moteanak ||
21. Ambon Sêlèbês Bawean Bali | Madura lan Jawa Wetan Têngah | Kulon dèn anani kabèh | isi wêwêtonipun | saking dunungira pribadi | pakaryan upajiwa | sapirantinipun | dêdagangan mas sêsotya |
sabarang piranti | pagawean wong ing ngalam donya | kabèh nèng kono contone |
gandhèng lan lokomotip | andhêge nèng sêtoplat | kang nunggang kumrubut | saking kapengin derarsa | andêlajah mubêng yèn amung
kathah | mili pompa umbul | kalamun wong Surakarta | kang umiyat tamtu anjujug ing panti | andhil kridhamartana ||
26. yèku pakumpulaning wong bumi | Surakarta dadi sapanggonan | ana ing kono dununge | anggêlar darbèkipun | dêdagangan [dêdaganga...]
[...n] awarni-warni | kagunan panggaotan | ing saananipun | lan kagungan dalêm nata | barang kuna upacaraning
laring manyura kalih | akathah yèn winarna | panunggilanipun | panjurung dalêm sang nata | kang ginêlar ana ing tonto sêtèling | sayakti karya eram ||
28. tan pinanjang caritaning tulis | dene sajroning kridhamartana | ingkang nguwasani mangrèh | bangbang
29. rina wêngi tansah kang ningali | wong Sêmarang myang ing môncapraja | ewon alêksan praptane | lumintu anglur sêlur | suprandene ana kang angling | saiba saupama | tan barêngi iku | pêrang gêdhe ing Eropah | baya wuwuh akèh pra tuwan kang prapti | marang kutha Sêmarang ||
30. angguyupi karamean iki | kadya Sri Narendra Surakarta | ing samêngko marlokake | rawuh lan kangjêng ratu | mariksani tonto sêtèling | ngubêngi nitih kreta | manawa wus rawuh | korining wisma kang endah | nuli mandhap saking kareta
31. wus kawratan sakèh panti-panti | kauningan ing kangjêng sang nata | ya ta wau ing lampahe | kridhamartana rawuh | nuli lênggah ing kursi munggwing | pandhapi wêwangunan | lan Gusti Jêng Ratu | Pakubuwana ing kanan | Kangjêng Pangran Kusumadiningrat ugi | sumewa rayi
mring kang raka | lamun arsa kondur | marang hotèl Salatiga | sampun nitih sadaya nèng otomobil | bidhal kangjêng sang nata ||
33. sumawana kang sami umiring | kadya duk wau nalika têdhak | wong nonton ngêsuk kancane | gumrudug atut pungkur | tangèh lamun
34. lawan Tuwan Radhêmakêr kanthi | Radèn Ngabèi Purbadipura | nunggal samotor katrine | ya ta wau sang prabu | enggaling kang carita prapti | ing kutha Salatiga | wanci bêdhug dalu | lêrêm hotèl Kalitaman | lamine wus kawan dintên kawan ratri | Sêtu tanggal 18 ||
banawi | dipun karêtêg wus dados ||
4. ingkang nindakakên ing panggarapipun | abdi dalêm wadananing | Kartipraja
kinarya langkung | mawi dipun uningani | sampeyan dalêm sang katong ||
9. sakalihan jêng tuwan residhèn rawuh | Jêng
rontèk lêlayu | tinata pinggiring margi | Jumungah enjang wus rampung | ngandhar-andharing piranti | sagolong-golong ngarompol ||
12. gôngsa kodhokngorèk ing panatanipun | loring karêtêg kang dadi | manggon pungkasaning dhusun | gôngsa carabalèn munggwing | kidul krêtêg nora adoh ||
13. mawi tarup pamapane pinggir lurung | abdi dalêm sêtap musik | myang saunèn-unènipun | sadaya sampun cumawis | miranti manganggo toro ||
sayakti anunggal wanci | lan ingkang sampun winarna | wau ta kangjêng sang aji | umiyos lênggah munggwing | malige
mrih papan rêbut ngarsa | pating carêngèk raryalit | gulêt pipit mèpèt rapêt kapêpêtan ||
22. wus mandhap saking kareta | sampeyan dalêm sang aji | lawan paduka jêng tuwan | residhèn ingkang anganthi | lumampah laju manjing | sakalihanira rawuh | jroning panti wangunan | alon alênggah ing kursi | majêng ngilèn jêng tuwan resdhèn ing kiwa ||
andhèrèk lênggah ing kursi | urut ing sapangkat-pangkat | lêlajuran kanan kering | kang
lumaris | saking dera anyabrang kali bangawan ||
29. yèn toya gêng numpak palwa | ngandhut kuwatir bok kentir | tan antèr kang lumaksana | marmane kêdah ginalih | nulungi kawula lit | iku panggawe kang parlu | mêsthi tan kêna ora | samêngko kalakon dadi | dèn krêtêgi kêna kinarya lumampah ||
30. yèn miyat kaananira | karêtêg kang anyar iki | kaya tan ana kuciwa | panggarape sarwa bêcik | kabèh santosa asri | anyênêngakên pandulu | sanadyan wus mangkana | prayoga padha pinuji | muga-muga krêtêg iku lêstaria ||
31. dadi panambaking susah | salamêt salami-lami | kaambah ing janma kathah | awèt kinarya lumaris | wus têlas dènira ngling |
sakalihan jêng tuwan residhèn nunggal ||
37. wus sami mundhut inuman | sakêparênging panggalih | kangjêng sri narendra lawan | jêng tuwan residhèn sami |
1. laju têdhak sang aprabu | saking sajêroning panti | wêwangunan tindak dharat | datansah dipun songsongi | wau kang
lumayu arêbut papan | nyêlaki risang lumaris ||
3. samana pan sampun rawuh | ing krêtêg dèn uningani | kiwa têngên ngajêng ngarsa | ing ngandhap
ginambar | rampung gya lumaris malih | rawuh pungkasing watindya | têmbing kidul dèn kèndêli ||
5. wusnya mariksani wangsul | lumampah mangalèr malih | tansah ingkang atut wuntat | miwah ingkang anjajari | panèwu mantri golongan | gêdhong têngên tuwin malih ||
6. myang panèwu mantrinipun | kang nglarag
sakalihan kangjêng tuwan | kareta sampun lumaris | nglintangi karêtêg enggal | sapandhèrèk nora kari ||
10. têrus lampahe mangidul | motor rikate
12. palênggahan dalêm prabu | munggwèng sapinggiring kali | Nambangan Ngutêr punika | marmane dipun têdhaki | badhe kinarêtêg uga | samangke dipun wiwiti ||
13. andhudhuk pandhêmènipun | miwah sanggyaning piranti | wus pêpak nyêpak ngalêmpak | tinumpuk nèng pinggir margi | sadayane kari pasang | kuranga amung sathithik ||
14. wusnya mriksani sang prabu | sakalihanira nuli | lênggah nèng panti rinêngga | jêng tuwan residhèn kering | kanan militèr kumêndhan | kontrolir ing Wanagiri ||
kangjêng tuwan | bidhal kondur mring nagari ||
18. sapandhèrèk nora kantun | datan winarna ing margi | wus rawuh sajroning pura | lênggah lir duk wau enjing | sawusira sawatara | kangjêng tuwan nyuwun pamit ||
tut wuntat | sadaya prasami mulih ||
20. ing Bacêm malih winuwus | sapêngkêr dalêm sang aji | sadaya wus sami bibar | kajaba
sèwu sangang atus lawan | limalas nomêring tulis | pan 711 | aksara A bèndhêl kalih ||
24. anamtokake puniku | prabeyaning wong lumaris | ing krêtêg Bacêm samangkya | wong lumaku mikul nyunggi | lêgèh saksèn bayarannya | wong anggawa myang nunggang pit ||
25. kalih sèn bayaranipun | yèn pitmotor
26. lamun wêdhus kang lumaku | siji sèn bayare mêsthi | dene kêbo sapi jaran | lêgèh sarta dèn momoti | patang sèn bayaranira | yèn grobag ditarik sapi ||
27. jaran sarta kêbo iku | siji utawa sarakit | rongpuluh sèn prabeyanya | bèndi utawa kreta pir | rakitan utawa ora | salawe sèn nora luwih ||
28. dènira mangkono iku | sakèhe wong kang ngliwati | karêtêg Bacêm bayaran | lawase mung wolung warsi | yèn wus wolung taun pundhat | wong lumaris tan bayari ||
29. sajrone bayaran iku | nganggo opsèhtêr Walandi | lan mandhor loro wong Jawa | tukang angêdoli karcis | karcise wong kang lumampah | lor kidul dèn sudhiyani ||
30. sadurunge padha mlaku | angambah karêtêg iki | lèrène pinggir bangawan | masthi kudu tuku karcis | yèsyèn. wus antuk lumaksana | saka kidul lor nampani ||
31. saka lor katampan kidul | mangkono lakuning karcis | sabên dina tanpa kêndhat | olèh-olèhaning dhuwit | lamun rêndhêng kawan dasa | sok munggah suwidak rispis ||
32. yèn môngsa katiga amung | tri puluh luwih sathithik | antara limang rupiyah | iku bisa kurang luwih | saka akèh sathithiknya | danane wong
karsendra | nyuwun pamit dhatêng Ambon | laminipun tigang wulan | mênggah wigatinira | badhe tuwi biyungipun | dhawuh dalêm wus kalilan ||
3. malih dhawuhing narpati | yèn kurang sapuluh dina | saka dina ing angkate | angunjukana uninga | awit ana karsendra | ing sarèhne wiwit surut | dalêm kangjêng sri narendra ||
4. ingkang sinuhun pinundhi | Susunan Pakubuwana | kaping nêm sumare Ngambon | suwargi ingkang minulya | sri nata kaping sanga | ngantos dumugi puniku | jumênêng dalêm sang nata ||
5. sang nata samêngko iki | pan dèrèng nate utusan | sapisan-pisana bae | marang ing Ambon astana | jiyarah pasarean- | nira kangjêng sang aprabu | kaping nêm Ambanguntapa ||
6. amila ing mangke saking | panggalih dalêm sang nata | prayoga pinarlokake | badhe utusan jiyarah | mring Ambon lan mariksa | apa ing kaananipun | mênggah lampahing cundaka ||
7. kadhawuhan anyarêngi | Tuwan Radhêmakêr dènnya | arsa tuwi wong tuwane | karsa dalêm sri narendra | ingkang badhe pinatah | abdi dalêm mayoripun |
muliha kabèh | tan susah ngêntèni Tuwan | Radhêmakêr tininggal | mênggah karsa dalêm prabu | ingkang makatên punika ||
10. bilih sang anindyamantri | sampun anggalih manawa | nora nana pakewuhe | nuli dhinawuhna [dhi...]
[...nawuhna] marang | ingkang kasêbut ngarsa | sandika ing aturipun | sampun sami dhinawuhan ||
11. enggaling crita wus prapti | ing ari Anggara Krêsna | ping 28 tanggale | Rabinguakir kang wulan | Jimawal ingkang warsa | angkanira 18Baca: sèwu wolung. | 45 ||Baca: atus patang puluh lima.
12. titimangsaning Walandi | Marêt tanggal ping 16 | taun lumaku petunge | apan nuju ôngka sasra | 915 | nênggih ing dintên puniku | èstune karsa narendra ||
13. nglampahakên duta katri | namane kang wus winarna |
suryarsa mijil | purwa prabane prabeda | sumilak padhang sorote | kadya ngancarani marang | kang arsa cinundaka | ing kene prênahing purug | lor wetaning nungswa Jawa ||
15. raditya katon sapalih | lir angungak kinon enggal | kang busanarsa mring Ambon | nglakoni ayahan nata | pradapa kamarutan | obah angkên sung pudyayu | mêmayu mangayubagya ||
16. ing karsa dalêm sang aji | dene karsa
dhawuh dalêm jêng sang aji | mring pun carik mardibasa | sarèhne tan wêruh dhewe |
lêlakone cundakendra | ingkang kinon jiyarah | mring Ambon astananipun | Jêng Sinuhun Banguntapa ||
19. kadya dhawuhing narpati | andhêku sang tampi dhawah | noraga alon ature | ing sêmu pakewuh ing tyas | wusana tur prasaja | sadaya punika wau | lampahe para utusan ||
20. apan sampun dèn pèngêti | dening Radèn
21. prasasat mung nêdhak sungging | ing sêrat pèngêtanira | nanging tan tinurun kabèh | cara caranging carita | iku nora tinêdhak | amung amèt ingkang
saluran mampet Pakem melayani di wilayah kelurahan/Desa Candi Binangun, Hargo Binangun, Harjo Binangun, Pakem Binangun.
ngene carane iku gak ono sing slamet no Ndez! Piye yen swargane dibagi loro wae. Mengko yen bosen neng swarga Kristen bisa pindah neng swarga Islam lan ngono uga suwalike. Lha mengko yen neng swargane Islam ana sing pingin nyanyi-nyanyi karaokean bisa dolan neng
pisan, suara elekk dadi apik lho. Lha yen sing neng swargane Kristen jenuh nyanyi-nyanyi dolan wae neng swargane Islam, akeh prawan ayu-ayu tur ya akeh omben-omben. Mengko promosi karo tikete sing gawe aku wis heheheh….bayar ongkos cetak wae, kanggo maem
sing tuku….po meneh sing klambine kembar, minim meneh wkwkwkwk 😀
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken sami ngunjukaken puji syukur dumateng ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun paring pinten-pinten kenikmatan dumateng kula lan panjenengan sami, sahingga kula lan panjenengan sami saget makempal nyawiji wonten dalemipun Bapak …… kanthi kawontenan
boyolali kudus demak jepara rembang blora kendal salatiga tegal brebes batang pemalang grobogan kecamatan kebumen purworejo temanggung wonosobo sukoharjo magelang kedu cepu cilacap purbalingga
[[Kategori:kacamatan ing Mataram {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cakranegara,_Mataram&oldid=1037498"	Kategori: Kutha MataramKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 14 Maret 2016.
Balas	On 24 Juli 2012 at 22:00 Haryo Mangkubumi said: Boten dados menopo , sing penting ono tutuge Sugeng dalu , Matur nuwun .
larut, sampun langkung ing madyaning ratri, kapårå sampun tumapak ing
On 25 Juli 2012 at 22:31 Punakawan said: Nuwun
puniki. Mugi sadåyå amal ibadah Panjênêngan, katampi dening Gusti Allah Ingkang Måhå Agung. Aamin.
nuwun sanget menawi panjenengan purun ngisi komentar "
Sugeng rawuh wonten blog weru desaku, menawi gadah gagasan, kritik lan artikel kirim mawon dateng lareweru@gmail.com. utawi menawi badhe urun donasi kangge
pacitan, podo ae rek, rung ngrasakne internet gratis neng alun2….
njur piye ki????
nuwun mas papang kaliyan mas abaz sampun kersa
68. Wong wadon lacur ing ngendi-endi--- Di
129. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara---
140. Wong bener saya thenger-thenger---Si benar makin tertegun.
141. Wong salah saya bungah-bungah---Si salah makin sorak sorai.
142. Akeh bandha musna ora karuan lungane---Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
Wong cilik akeh sing kepencil---Rakyat kecil banyak tersingkir.
184. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.
197. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.
198. Wong nyengit kesengit---Orang busuk hati dibenci.
199. Buruh mangluh---Buruh menangis.
200. Wong sugih krasa wedi---Orang kaya ketakutan.
201. Wong wedi dadi priyayi---Orang takut jadi priyayi.
ngawur yg nulis atau yg dikritik.. isine tafsir e sampeyan tok mas mas.. paling wong islam sing pinter yow ga setuju karo sampean.. wong pintet nulis tulisan sing apik, wong goblok nulis dowo tetep elek tulisan e..
wokwokwok.. nie yg ngawur yg nulis atau yg dikritik.. isine tafsir e sampeyan tok mas mas.. paling wong islam sing pinter yow ga setuju karo sampean.. wong pintet nulis tulisan sing apik, wong goblok nulis dowo tetep elek tulisan e..
nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono
wonosobo, banyumas, magelang, pekalongan,
“Duh Gusti, kulo pun mboten nggadah nopo- nopo, Panjenengan semerep niku. Panjenengan ngersaake niki sedoyo, kulo terami. Kulo mung nyuwun, ndamel toyo niki, Tutus putra kulo saget waras..” (Ya Tuhan,
Kabupaten Tegal Slawi 27 Kabupaten Temanggung Temanggung 28 Kabupaten Wonogiri Wonogiri 29 Kabupaten Wonosobo Wonosobo 30 Kota Magelang 31 Kota Pekalongan 32
sing mestine, dewe’e ngenteni..
membahasnya. “Nopo niku kang?” “yo kui, kabeh-kabeh podho golek rai
Mugi-2 mBoten caket-2 kaliyan Ni Sinden,
Balas	On 31 Oktober 2011 at 22:18 arga said: Lha sindenipun wonten pinten to Ki Gembleh? Biasanipun rak wonten tigo, menopo sedoyo kagunganipun Ki Menggung? Sugeng dalu ugi Ki
sampun ngantos dipun pas-pas-aken dados putune Ranggalawe lho Ki Arga
Ingkang tedhak turunipun Ranggalawe mbok menawi langkung prayogi Ki Menggung YP kemawon.
Balas	On 2 November 2011 at 22:53 arga said: Cocok ugiii……
Balas	On 2 November 2011 at 21:43 bancak said: sugeng dalu
Balas	On 2 November 2011 at 22:26 gembleh said: sugeng dalu ugi Ki Bancak.
sedayanipun, sugeng ngayahi siyam arafah tumrap panjenengan ingkang saweg ngayahi siyam menika. Mug amal ibadah panjenengan sedaya tinampi dening Gusti Allah ingkang Moho
November 2011 at 20:49 gembleh said: sugeng dalu ugi Ki
inggih punika wenang ngewacakang Mantram Surya Siu.Niat Ingsun
Kulo nyuwun agungepun pangapunten sedoyo kalepatan kulo. Maturaken Sugeng Ryadin 14xxH. Ryadin ingkang tentrem lan sentosa.
ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.
ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.
Penulis Carita Parahyangan menujukan keberadaan sebagai pengganti Wastu Kancana. Kisah
wingi tumeka surupe srengenge kampus libur dadi drpd nganggur jentul gawe padamelan podo nguber2
PP?? nyuwun sewu menawi jenengan ngastone disitu..dalem gadah rencang.Nyuwun balesanipun
jengrini berkata:	November 26, 2008 pukul 8:55 am	gambar diatas itu BKD pactan to mas?? sampinge kantor Pol PP???? dalem gadah rencang wonten mriku
jengrini berkata:	Desember 3, 2008 pukul 2:57 am	ingkang wonten BKD Mas Wandi asli saking gendaran donorojo, sakmeniko dalem wonten tuban pctn.Nek ingkang wonten POl PP
"Ngomong elek lan ngomong apik podo le mangap. Kuwi sebabe, ngomongo kanggo hal sing apik-apik wae..."
injih….pak de john, nopo matanipun jenengan mpun
Wulune sithik, barange dowo. (sikat botol)
Wes nganggo gaya molak-malik kok ora metu-metu. (nguthik celengan)
Pertamane perih maringono bludhas-bludhus.. (tindik kuping)
Digoyang sithik ben cepet metu.. (ngundi arisan)
►Weruh wong gemblung marai mules, Nduwur diambung, kok ngisore teles.. (nggendong
kahaturaken matur suwun pak sampun paring pikurmatan dumateng blog kulo masuk nominasi The Seven
anggone njunjung Campoeng Cmoneng sak nduwure gunung sewu… kamangka aku iki yo iseh jejere jalma wantah sing iseh doyan tempe tahu…. Ora liwat muga paseduluran iki bisoa raket rumaket kaya lem aibon… he heBalasHapusjawataamongraga10 Februari 2012 13.12hehe...nyuwun duko pak, ngapunten ingkang kathah, enggih mugi
dimasak 1 cangkir 4.0 Popcorn, udara-muncul 3 cangkir 3.5 Beras merah, dimasak 1 cangkir 3.5 Roti, rye 1 slice 1.9 Roti, gandum atau multigrain 1 slice 1.9 Kacang-kacangan, kacang-kacangan dan biji-bijian Melayani ukuran Jumlah serat (gram) * Kacang polong split, dimasak 1 cangkir 16.3 Lentil, dimasak 1 cangkir 15.6 Kacang hitam, dimasak 1 cangkir 15.0 Lima kacang, dimasak 1 cangkir 13.2 Kacang panggang, vegetarian, kaleng, dimasak 1
mangsa destone, nenggih sengkalanipun, “Ngerasa sirna sarira Ji”, turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.
Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun,
saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung angon paesan pribadi, tansah nagih buruhan.
luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara. KASMARAN BRANTA
anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.
Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung
krama, krama –kramate Hyang Manon, yen sira panata syarak, sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing
ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.
Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.
Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara,
sireki, kapingin uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.
Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.
Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.
Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut pungkur, lumebeng ing wana wasa.
Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng
kidang lumajar, dene sutane ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten
Bramantya Sang Maha Yekti, sasumbar sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.
Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi
lampahira, prapteng pinggir pasisir, puter driya, pakewuh marga neki.
Ning pangkalan samodra langkung adohnya, angelangut kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika, prapteng teleng jaladri.
nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.
Nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.
Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.
Dadya alon atur ira Syeh Melaya,
nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.
Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun, Syeh Melaya duk miarsa, langkung ajrih
samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.
Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras tyasira.
Byar katingal madhep Nabi Khidir, Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu
lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.
Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sejatine teyas sayekti, pangarepe sarira, Pancasonya iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun maring sifat kang linuwih, yeku asline
sumringah, dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.
Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta
ing panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.
Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.
Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya maring kawuwusing
wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata, urup kang satuhu, wonten kadi retna muncar,
purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.
Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.
Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga.
Datan melu suka lan prihatin, iya nora melu lara
nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya
sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.
Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika.
Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.
Nabi Khidir rum, wor perlambang esmu neki, umpamane wong
kapate iki, getih urip arannira, tingalana nyawang mati.
Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang
andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.
tanana sira iku, ingsun tanana ngarani, mung sira ngarani ing wang, dene tunggal lan
Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.
Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari
Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.
Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning
Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing
weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.
Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.
Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat,
johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.
urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.
Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
Den rumangsa ana neku, uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.
Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.
Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal, kahelokane dzatullah, ruh idhofi
ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.
Lir duk uninge saking nur, king
manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna
sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan,
mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira
ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan
obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma.
Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.
Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.
Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya
nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.
Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti,
ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.
Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira.
den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.
Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen
durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.
Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan
saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha
iki, dene lumakua sinembah, nengt pucuk gunung enggone, swaranira anguwuh, angebeki pertapaneki, yen ana wong amarak, wekase berudul, lir gong beri kang tinembang, pan kumarampyang
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang.
Pangucape ngucapaken ugi, yen kumecap ilate, anutur-nuturake, sakarsa karsanipun, kang
ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma.
Hyang premana denira angringgit, ngucapaken
geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh
Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas
pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.
Wus tanana ngahurip, dennya tampa
wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari polah neki,
kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus
ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci
sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika,
panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.
salah trimo G Em Am Gampang percoyo omongane wong liyo C Dm Sing ono niatan isun golet ganti. G Em Am Mergo mung riko hang isun
sapane wong kang weruh) dzalika (wong iku ing mangkono-mangkono) wa ‘amila bihi (wong kelawan ilmu) tsumma ‘allamahu (maka nuli mulanga wong) wa da’a ilaihi (lan ngajak-ajak wong maring ilmu) fadzlika (maka utawi mangkono-mangkono) yud’u ‘adziman (wong iku diarani wong ing agung) fi malakut as-samawat (ing dalem
Wa qala ‘Isa shalallahu ‘alaihi wassalam (Lan dhawuhe sapa ‘Isa shalallahu ‘alaihi wassalam).23 Man(utawi sapa wonga) ‘alima wa ‘amala (lamun iku pinter lan
kaum muslimin ingkang minulyo Saking kolo wau dalu ngantos detik2 meniko, sakderengipun sholat ied, kito tansah ngumandangaken takbir, tahlil, lan tahmid kanthi mboten kendel2 ngumandangaken asmo Dzat engkang ageng, waosan2 meniko sae wonten ing griyo, wonten langgar, wonten masjid, wonten margi2 kalih keliling ing dusun utawi ing kito lan wonten ing panggenan sanes2 ipun.
Wonten mriko-mriki ka pirengaken suwanten takbbir ALLOHU AKBAR engkangartosipun Allooh moho Agung, dipun susul LA ILLA HA ILLALOOH ( artose : Mboten wonten pengeran ingkang wajib disembah kejawi Alloh ) lan dipun tutup waosan tahmid “ walillaahil hamdu (artose: Lan sedoyo puji namung kunjuk dumateng Alloh).
Kanthi takbir Allohu Akbar, Alloh ingkang moho Agung, kito tanamaken kehagungnipun Alloh ingkang agung utawi ageng bilih sanesipun Alloh meniko alit sanget.
Punopo tho ingkang kito bangga aken….nopo engkang arupi kekayaan sugih bondo donyo ?, nopo kajibahan pangkat inggil soho kemewahan donyo ? ….nopo kepintiran ilmu pengetahuan utawi akal kito sing meraih prestasi, keahlian utawi sukses angsal pangalembono ? …sedoyo namung alit lan mboten wonten artosipiun menawi dipun bandingaken kaleh ke ageganganipun Alloh azza wajalla. Kanthi mekaten mboten
kekayaan meniko alit, mboten perlu kito nyombongaken pangkat sebab pangkat donyo meniko alit kemawon, Mboten perlu mameraken kepinteran, prestasi, keahlian akal semata… sedoyo meniko alit menggahipun Alloh… ingkang moho pinter, moho sempuna, moho ageng namung ALLOH semata…..ingkang nitahaken jagad namung Alloh – ingkang berhak dipun sembah LA ILLA HA ILLALLOH mboten wonten pengeran ingkang wajib disembah namung kajobo Gusti Alloh piyambak. Dados mboten wonten pengeran donyo brono, pengeran Pangkat, pengeran drajat lan kepinteran…sedoyo mboten kekal namung akon2 menungsane piyambak lan ing titi wancine bakal wangsul ingkang gadah asline maleh, inggih meniko Alloh ta’ala. Piyambak e ingkang moho gadah keluwihan utaewi kang MOHO sedoyo ing alam donyo, moho sugih, moho pinter, moho kiyat, moho welas asih, moho suci lan lintu lintune. Sedoyo ingkang tansah lan patut dipuji Namung “ WALILAAHIL HAMDU “ Sedoyo puji kunjuk dumateng Alloh ilaahi robbi, piyambak e ingkang maringi kesugihan, nemtoaken gesangipun menungso, maringi pangkat, maringi kekiyatan , kesehatan, rizqi, kamulyan, lan sanesipun. Pramilo namung Alloh engkang berhak dipun pinuji
Sayektosipun kito kedah ngertos sedoyo engkang wnten ing donyo meniko kagunganipun Alloh dados sifat ujub, takabbur utawi sombong ingkang ka golongaaken penyakit manah lan Alloh moboten kedugo dumateng tiyang kolowau. Kawuningono bilih tanpo pinaringan limpahan rohmatipun Alloh, kito mboten saget kempal nglampahi Shlolat Ied meniko, keranten diparingi nikmat jasmani engkang
mboten keadaan sakit, al hamdulilahi robbil alamin Kito saget ngrahosaken nikmatipun dedaharan, ayemipun piker nyimpen donyo brono katah, tapi sampun ngantos tumindak
“ Lan umpumo siro ojo mlengosake pipi niro marang menungso ( kelakuan gumede ) lan ojo siro lumaku ing bumi kelawa umuk, saktemene Alloh iku ora remen, marang kabeh wong kang umuk tur kumalungkung. ( Surah Al Luqman ayat 18 ) “
Kawuningono bilih sifat sombonmg, gumede, umuk ingkang comondok ing manahe tiyang-tiyang meniko sak leresepun prasaan ingkang kliru, nganggep dirinipun langkung sugih, mulyo, gagah, pinter, anggak lan lintu lintunipun, kados-kados namung piyambak-e engkang kagungan piyambak utawi engkang andarbeni. Padahal sak sekyektosipun ing ngajenge Alloh mboten wonten napa-napane. Keranten Sak leresipun
sumonggo kito tebih aken lampaha sifat sombong meniko, kanthi tumindak sopan ing sesrawungan, rukun sesame tetanggi, jagi silaturohmi, remen tegur sopo sesaminipun, entheng nglampahi kesahenan, peduli dating tiyang engkang mboten gadah, andhap ashor, mboten bedak-bedak aken sesame tetanggi, remen tulung tinulung, lan lintu lintunipun.
Kejawi meniko sumonggo kito tansah syukur dumateng gusti, saking sedoyo anugerah engkang sampun diparingi kagem kito. Monggo kito tasharuf aken rizki kito meniko dateng margi engkang dipun ridloni deneng Alloh, Terutami ing dinten ingkang minulyo kados dinten meniko, kangge tiyang engkang kacekapan rizki dipun printahaken nindakaken Udh hiyah utawi nyembelih hayawan ternak,
DIYYA WA INGKANA SYAA ‘A NASHROONIYYA “ Artosipun : Sopo wonge kang kelapangan rizqi namung ora
namung ora gelem qurban , mulo ojo nganti sepisan-pisan nyedak-i panggonan sholat kito “
iku kalebu amal-amal panyelamet kang nylametake tindak-e soko elek-e donyo lan akherot “
sumonggo kito mriksani malih sejarah utawi pengorbananipun Nabiyulloh Ibrohim As, kanthi putranipun ingkang sanget dipun tresnani, inggih puniko Nabiyulloh Ismail As, Kados pundi agengipun pangorbanan kagem pengabdianipun dhumateng Alloh Ta’ala, Mboten namung qurban mragat ternak, namung panjenenganipun relo nyembelih / mragat putanipun Ismail demi nindak
mugi paduko maringi turunan ingkang sholeh dateng kawulo “ ( Surat asshoffat ayat 100 )
Sak lajenge keterangan wonten Surat Ashoffat minongko lajenge kolo wau, Alloh dawuh engkang artosipun :
“ Ing kono banjur ingsun ambe bungah ing dewek-e kelawan ingsun paring putro lanang kang sabar ( S Asshofat ayat 101), Bareng putrane yoiku : Ismail wis biso
nyembeleh siro, siro mikiro kepriye mungguh panemu iro ?”. Putrane matur : “ Duh Romo, sumonggo panjenengan tindak-ake punopo ingkang sampun kadawuhaken, Insya Alloh panjenengan sumerep kulo puniko golonganipun tiyang sabar” (S. Assofat 102), Bareng sak karone wus podho sumarah marang Allloh, lan dewek –e am banting anak-e tibo
koyo mengkono ugo ingsun angganjari wong2 kang tumindak becik (Asshofat 105), Sak temene kang koyo mangkene iki cecobo kang nyoto (S Asshofat 106). Ingsun
ingsun dadekake minongko tepo tulodho tumrap wong kang modo mikir(S Asshofat 108). Keslametaning Alloh tetep marang Ibrohim (S Ashoffat 109). Koyo mengkene ugo ingsun angganjar marang wong2 kang becik tindak-e (S Asshofat 110)…. SURAT ASSHOFFAT AYAT 101 NGANTOS 110
Makaten Alloh paring piwales pengorbananipun Ibrohim ingkang sampun pasrah nindakake perintahipun Allah. Mugi kedadosan ingkang sanget bersejarah saget kito dadosaken piwucal kagem berserah diri dumateng Allah lan berkorban minuju margi iingkang dipun ridhai
Allahu akbar, Allahhu akbar, Allahu akbar, Sumonggo kito syukuri rawuhipun dinten mulyo puniko, inggeh puniko dinten persatuan umat. Persatuan umat kelebet ajaran islam, ingkang kedah dipun tindakaken sadinten-dinten. Contohe nipun ingkang paling caket, inggeh puniko sholat jama’ah lan dados puncak ipun pasemuan ageng umat islam wonten segenap penjuru donya, inggih puniko wulan haji kados wekdal puniko. Makempalipun umat islam saking penjuru donya wonten tanah haram, arupi satunggal bukti ajaran kesatuan wonten islam lan adat istiadat makempal, ngrawuhi
Dinten puniko dinten wonten tanah suci. Pisah kegem kundur wonten negeri piyambak-piyambak saksampunipun ngresiki jiwa lan fikiran, kanthi ngasto oleh –olek persatuan ingkang kokoh. Ibadah haji inggih puniko kewajiban lan panggilan Allah kagem umat islam ingkang sampun
para manungsa kang sembada ( ngrgadi awake ), supaya pada nindakake ‘ibadah haji ing Baitulloh, Dene sing sapa kafir, saktemene Allah iku maha sugih saka wong ing alam kabeh” (QS.Ali ‘imron ; 97)
Temen kibahagian umat islam ingkang mampu nindak-ake panggilan Allah kanthi niyat nyempurnaken rukun islam ingkang gangsal perkawis. Tiyang tiyang-tiyang kolowau ngajeng-ngajeng ridlanipun
Allahu akbar, Allahu akbar, Allahhu akbar, Wallilaahil hamd.
Kito kaum muslimin ingkang saweg nindaken ibadah haji, lan sedoyo kaum musim dening Allah di syarataken sholat idul adha kados sakpuniko. Wonten puniko kita bershof-shof. Lurus, rapet, dipun niyati dening semangat lan roas persatuan sarto persamaan, ruku, sami ruku’, sujud sami sujud, lan lenggah sami lenggah wonten satunggal komando imam. Puniko ngajak kito supados wonten usaha lan perjuangan negak aken nyiar raken agami Islam, ambina Negara, umat lan bongso. Teguh bersatu, hati bulat, manunggal wonten satunggaling komando, mboten cerai berai, pantang pecah belah.
Negasaken Mbuktek aken bilih kasengsaraan umat kito krono perpecahan lan mamengsahan sesame sederek kito sedoyo. Penegasan puniko dados perhatosan ing wekdal-wekdal benjang. Dening puniko kito kedah manunggal kanthi nindakake lan mahami Islam dados ajaran ingkang lengkap. Pengalaman ing perang uhud kedah dados piwucal kagem kito, prajurit2 dipun tugassaken njagi pos lajeng dipun tilar kanti sembrono, sahinggo dipun isi lan di duduki mengsah
ujianipun Alloh dipun turunaken maleh arupi bencana alam kados wonten Yogya, Padang lan Aceh lan daerah-daerah sanesipun. Pepeling utawi pepenget punopo sejatosipun musibah engkang katampi dateng sederek kito gantos-gantos puniko ? Donyo brono nyowo sedoyo ical mboten wonten artose punopo 2……Monggo kito ngatahaken dedongo nyuwun pangapunten dumateng Gusti, menyadari sedoyo lelampahan gesang ingkang klentu, nyuwun supados mboten katambah musibah, balak lan bencana malih, soho nyuwun perlindungan lan keslametan kito sedoyo. Amin. Mungkasi khutbah meniko monggo kito mendet suri tauladanipun Kanjeng Nabi Ibrohim lan Ismail As, engkang masrahaken jiwo lan rogo kangge ngabdi dating Gusti Alloh. Lan sumonggo mbok menawi wonten rizqi langkung kito nafkahaken kanti Ihlas dumateng sederek-sederek engkang wonten daerah-daerah sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 14 Sèptèmber 2016.
said: Matur nuwun dielingke yen mangan neng tengah dalan kuwi ora ilok.
Balas	On 22 Januari 2011 at 22:15 Samy said: matur nuwun, sampun ngundhuh….
tenan. Arek-arek yo gelem kok, Bu. Sampeyan wis suwi ora
He he … iyo, aku dhurung dadi opo-opo.
Lha iyo, opo sing wis kok buktino?
Gak ono. Aku yo wis koyo’ biyen ae, mrona mrono ngomong thok.
Mangkane, ojo’ ngomong ae, dadio koyo’ aku. Aku wis dadi uwong.
Tapi aku sa’iki sik tetep mlarat.
Lho, aku lak dhurung mbuktino opo-opo?
Gak sengojo, khok keto’e sogih?
lucu Cak! Wis, muliho kono, anakmu wis nggoleki ebese’
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1976"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1976&oldid=876039"	Kategori: Buku miturut taun1976Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 17 Novèmber 2013.
Haryo Mangkubumi said: Lha ki Arga karo ki Bambang Prasojo jebul mruput tenan , sugeng enjang ki Arga tuwin ki Bambang Prasojo lan sanak kadang sedoyo
canTRik yuDHa said: njegleg…..nyenggol tanpa sengojo
Balas	On 25 November 2011 at 05:34 arga said: Matur sembah nuwun dongengipun Ki Bayu, sugeng enjing.
Balas	On 25 November 2011 at 05:34 Budi Prasojo said: Nuwun sewu Ki Bayu,
Satpam , lan sedoyo poro kadang sentono cantrik lan mentrik ing padhepokan .
Kulopun Cantrik HaryoMangkubumi keparengo ngaturaken sugeng warso enggal Hijriyah soho malem setunggal ing sasi Suro ingkang kanggenipun piyantun jawi meniko kalebet malem ingkang sakral .
sugeng enjang poro sutrisno gandhok SSB . Nuwun .
NASEHAT Spiritual dan MOTIVASI Wong Edan Bagu: | "WONG EDAN BAGU"
ing Sura Rêbo Pon punika (123) | wuku Watugunung nulya wulan
16. Lêgi wuku Wukir anulya kang wulan | Jumadilawal Sêptu Kliwon tanggalnya | wuku Warigalit anuntên kang wulan ||
17. Jumadilakir Sênèn Kliwon tanggalnya | kang wuku Kuningan nulya sasi Rajab | tanggal Sêlasa Wage kang wuku Pahang ||
18. sasi Sura Kêmis Wage tanggalira | wuku Mêdhangkungan gya wulan Ramêlan | tanggal Jumuah Êpon wuku Prangbakat ||
tanggal Sura | wuku Tambir lan Kurantil ganti mara | taun Jimawal Sêptu Wage ing Sura ||
42. wuku kalih Mandhasia lan Prangbakat | taun Je Rêpon§ prayoginipun: Rêbo Pon. sarêng
Warigalit gantya | sampun tamat kalih windu kang linampah ||
46. dene windu kathahipun mung sêkawan | windu Kunthara windu Adi kalihnya | Sancaya tri kapate windu Sêngara ||
47. pan punika lampahe tapriking tanggal |
punika pundi (130) | kang putra turira | nangasing wulan sêtunggil | apan sêpisan sêwulan ||
3. apan sangêt piambak nangasing sasi | sêbarang pakaryan |
8. tanggal kaping wolu likur nangasnèki | wulan Sakban samya | wolu likur nangasnèki | nulya ing wulan Ramêlan ||
9. tanggal pisan nangasipun agêng nênggih (131) | dene wulan Sawal | tanggal pindho nangasnèki | ingkang sasi Dulkangidah ||
10. tanggal kaping tiga wêlas nangasnèki | de kang wulan Bêsar | tanggal kaping wolu nênggih | jangkêp nangas gunging wulan ||
11. Kyai Bayipanurta têtanya malih | anakmas manira | tyas têksih cua sakêdhik | dunungipun rijalulah ||
lamun rijalulah gaib anèng langit | mudhun ing jog-jogan | nèng kidul mêngalèr lari | lamun nèng kilèn mêngetan ||
26. lamun anèng wetan mêngilèn lumaris | lamun nèng lèr wetan | mêngidul ngilèn lumaris | kidul kilèn
miwah marang | Jayèngwèsthi Jèngragèku | wus wêradin salamipun | sigra Ki Bayipanurta | lan kang garwa samya kondur | para ri ngiring sêdaya | wangsul paregolanipun ||
4. samya mantuk sowang-sowang | ya ta wau ingkang kantun | Mongraga lan garwanipun | malbèng wisma lajêng marang | tajug panêpèn ing pungkur | linangse manjêthi seta | awingit simpar asamun ||
5. sang ro wus tumamèng sanggar | cèthi Cênthini tan kantun | Ki Jayèngraga wus mangsuk | ing wisma lan ingkang garwa | wau ta kang anèng
rum | yayi dèn kêparèng ngarsa | pan iki ana wirayat | ing waliulah linuhung | yogya iku kawruhana | ingèlmu rasaning wuwus ||
7. anulya kang rayi prapta | Jèngraga lan garwanipun | samya
alkamdulilah aplalu | inggih kang cêlak kewala | sami ngraosakên ngèlmu ||
9. kaula sawêg anabda (137) | ing bakyu andika sang rum | umatur
11. iki yayi kawruhana | mulya jatining pamuwus | Hyang sêdya Suksma kang wibuh | parêk ing Hyang sasolahnya | lir atma nèng angganipun | dènira among ing kêrsa | tan pantara ing sêkayun ||
12. paèsan wahya jatmika | ingakên rasa Hyang Agung | rasaning Hyang
ing pribadinipun | kadya wahya lan jatmika | liripun ||§ kirang nêm wanda, kawêwahan: kadya mêngkana.
14. kang liring kang liniring tingal |Lebih satu suku kata: kang liring-liniring tingal. lingling-linglingan pêndulu | ngling liningan ing pamuwus | têmah ilang tanpa nora | tunggal samudananipun | solah
saking tan wruh jatinèki | jatine tanpa srirèku | sariranirèku dudu | jatining Hyang sêdya Suksma | among jiwa jatinipun | jiwangga tana sarira | sopana pipindhanipun ||
17. gatha rêtna madu raswa (139) | kêtarèng jaba dinulu | saciptanira ing kawruh | lan
liman | têkèng lampah èsthinipun | kasariran solah kita | yayi kaya ta wong punggung ||
ing kawruh | têmah papa sia-sia | yayi kang dadya puniku ||
21. pijêr angas ing Pangeran (140) | amêsthèkên ingkang durung | tyas kêdarung kadya
padhangipun | tan jênêk kêkêl punang wruh | pan paliwara kewala | sakèhing kang§ kirang sawanda kawêwahan: ing [ingkang]. andulu | banyole Ki
ana kari kêdulu | katon kang angrumpaka yun | sêktine amisesèngrat | ana ora ing sirèku | wus mêngkono kêrsaning Hyang | lulutira onêng wuyung ||
27. anjatèni jinatenan | asung wruh ing sira tan wruh | mangke paman sun angetung | saking sira mêrganipun§ prayoginipun:
Jayèngraga | lan garwa ngartati tutur ||
1. ya ta wau ingkang lagya prapti | Jayèngwèsthi lawan
rawuh | Jayèngwèsthi aturira | sakêlangkung kaula cua duk enjing | tan katon angsal wulang ||
2. Amongraga angandika malih | marang ingkang
wus kusus muktamat | ayun wruh ing sayêktine | makripat jatinipun | yun waspada maring kêdadin | dadine kang
apepeka pikir (144) | iku sêmune wahya jatmika | jatining wahya budine | jatmika jatinipun | apan badan kita puniki | aran kang bangsa êrah | kulit daging balung | sungsum sêngsêming jatmika | mikanana ing pati sajroning urip | kêlawan ênêngira ||
6. ênêng iku yayi ingkang êning | êning punika tanpa jamuga | mungguh kita kumambange | akêlêm ing asamun |
7. iku yayi sêjatining êning | yèku ingkang§ kirang sawanda, kawêwahan: nèng. sajroning gêsang | gêsêng ing ati tatrape | milane kang wus luhung | bisa mati sajroning urip | urip tan kênèng pêjah | matitis ing kawruh | tan kawruhan ingakathah | wus kukutha waskitha pêpêsthèn haib | mêngkono kang wus tama ||
8. gunung katon têgal katon yayi (145) | ewuh katone wahya jatmika | yèn tan lawan paesane | paesan iku ngèlmu | upamane wong ngilo yayi | kudu ngupaya kaca | kang wêning sumunu | lamun goroh kacanira | ingkang ngilo gèsèh rupa jroning cêrmin | gèsèhe saking kaca ||
9. milane pêrlu talabul ngèlmi | ngèlmi papat
ana Suksma ing awake | tan sipi parêkipun | nanging arang ingkang ngawruhi | dahat dene asamar | tan kêna dinunung | ananing Hyang tan
tan anunggal tinunggalan ing lianing | têgêse lia ika ||
12. nora kawoworan pikir kalih | atawa yèn kasiwo ing kathah | ethe thekle
nora kêna rewa-rewa anggêgampil | papalên ing palêsta ||
13. padhêm kayon yayi pangabêkti (147) | pan tan ana ingkang kêtingalan | anging ananira dhewe | pan siji jatinipun | datan ana kaula gusti | cêp tan kêna kinêcap | lêyêting
ginaguyu | alara rêke ing tiba | lamun kondur ing tiba tan kêna tangi | nistha tanpa puara ||
prêsasat | wus kaêntas saking sasanèng yomani | luar saking nêraka ||
19. Amongraga sasmitèng ri kalih (149) | Jèngwèsthi
paduka wus | dadya pamusthining manah | datan mèngèng sadrah pinara sakêthi | kapusthi ing wêrdaya ||
20. Sèh Mongraga ningali parari | kalih pisan saha ingkang garwa | Turida Rarasatine | miwah mring sang lir madu | kanêm marang cèthi Cênthini | tranging tyas wus
Wanamartèki | langkung arjanira pinardika | tan samèng desa kabèhe | saking mangunahipun | jalma luwih wolu winali | isining kang desarja | ing Wanamartèku | kasanga Sèh Amongraga | mukmin êkas sinidikarèng desaji | karajan
ingriku | rakandika yayi kêkalih | Jèngwèsthi Jayèngraga | aturipun nuwun | pan têksih
26. wus antara praptèng salamnèki | dumugi
dangu dènira pralinèng èlmi (153) | sang kapitu monêng kaênêngan | kang anênga ing dhèwèke | saobah osikipun | apan dadya sêmbah lan puji | puji minangka tilam | ingkang amrik arum | paworing èstri lan pria | nalikaning campuh tibaning raswèki | wus jumbuh tan prabeda ||
30. patêmoning kaula lan Gusti | nèng sajroning puji jinêmira | rasa lir wujud karone | tan ana kaotipun | nir tan ana puji-
Jayèngwèsthi (155) | lawan kang garwa Ni Kèn Turida | nêmbah atur pamit lèngsèr | linilan ing raka wus | samya mundur lan Jayèngragi | manêmbah wus linilan | lawan garwanipun | lèngsèr lajèng malbèng wisma | maring tilam kawayon ing
tan mulèh | badhe samya amêthuk | ing pêngantèn Sang Amongragi | ya ta sampun ngalêmpak | bodhol èstri jalu | prapta ing
gopipun | wis prapta ing wismanira | Ki Suarja gupuh manggihi têtami | anèng pêndhapanira ||
38. sang ro tama nèng pajangan mamrik | ingayaping para èstri kathah | kang anèng pêndhapa rame | têpung gêlang alungguh | sinugata
41. sêsaking masjid natar pêndhapi | Sèh Mongraga asalat nèng wisma | ngimami parèstri akèh | gandhok kilèn gyanipun | samya rahab lêlagon puji | wus praptèng bakda ngisa | sêdaya kang wêktu | tata wangsul ing pêndhapa | miwah ingkang wau
alit asimpar rêsik awingit | kondur Sèh Amongraga ||
45. malbèng wisma lawan ingkang rayi (159) | Tambangraras lan kucumbunira | Cênthini tansèng wurine | miat ing pêndhapa wus | bubar ingkang sêlawat dikir | samya mantuk sêdaya | kang rama wus kondur | kantun ingkang darbe wisma | Ki Suarja nèng pêndhapa lawan santri | miwah rerehanira ||
wruh ingriku | mêksih tiron bae kang puji | puji tan paja-paja | sampurnaning kawruh | kang garwa matur norraga | inggih mugi amba paduka jatèni | ing puji kang sampurna ||
48. wruhanira sêjatining puji | dudu lapal kang muni ing lesan | swara lawan kumandhange | pan
49. sêmangsane aral iku yayi | unine sami lan swara kewan |
puji gugumyahan bae | mundhak ngèlmu têkabur | tuas êrak gundhange salit | pujine
kêluhuran | mardikaning tuwuh | iku sênêting ulia | kang minangka kang jêmparing pasopati | puji kang wus muslim kak ||
51. ia karêpira ingkang suci | ia maha suci jatinèka | tunggal wujud ing dununge | paguting tingal luhung | anèng kono suhuling Widi | wadakaning agêsang | yèn durung sumurup | ing sêjatining pujika | dadya nora asih ing uripirèki | awèt
kirang kang wiji | tyas mêksih ombèr longgar | saking gênging wahyu | tinitah wali wanita | Tambangraras rêrasan ngèlmi winilis | sasmitaning ulia ||
kondur lênggah ing jêrambah | sinaosan wedang dhêdharan mawarni | Suarja nèng pêndhapa ||
56. pan ingadhêp para lurah santri (163) | rare cilik nèng natar
pincuk | ingkang nglawatakên dara | kinêplokan myang kokoplok gumruh atri | wus lumrah wong sêdesa ||
57. ingkang dadi kêbungahanèki | suka samya nglawatakên dara | sinawangan ngang-ngang ngèng-ngèng | wus adat sabên esuk | myang
ibêripun ewah | tan pati amuluk | Ki Suarja mudhun nglatar | angêploki darane uningèng wangsit | andêdêl ingawiat ||
60. ya ta wau ingkang raka prapti | Kyai
ngandika | apa sira iku | lagi angêploki dara | Ki Suarja kagyat gêpah aningali | yèn ingkang raka prapta ||
Mongraga andulu | yèn kang rama lan ibu prapti | gupuh mijil umarak | lan kang garwa wau |
64. sêdaya wong ing Wanamartèki | tan ana rêbut kastori congkrah | lulus pangupajiwane | sarta
borong paduka kula umiring | nulya ngling mring kang putra ||
67. inggih anakmas Sèh Amongragi | kados punapa lampahing riba | kang putra alon ature | wondene bakunipun | lapal riba punika nunggil | babaganipun karam | sami cêgahipun |
pan inggih tigang prêkara | kang rumiyin karam bangsa badan nênggih | lan karam bangsa lesan ||
68. kaping tiga karam bangsa ati | dene karam ingkang bangsa badan | lamun kathah maksiate | purun nganggea tiru | tiru pênganggene wong kapir | sasolah pênganggenya | kapir kang tiniru | punika ribaning badan | kaping kalih asring kêrsa ngalap bukti | kang makruh miwah karam ||
69. têgêg tunggal mangan lan wong kapir (168) | sêpta aniru olah-olahan | tuwin ngèmpêr agamane | pêngupajiwanipun | angundhakên artanirèki | undhake lan bicara | tanpa dol tinuku | nadyan tuku yèn babagan | ingkang bêras tinumbas kêlawan pari | sêkul tinumbas ing bras ||
70. apan riba punika samining | ribaning lesan ingkang kadyèka | kaping tiganipun malèh | ribaning tyas puniku | tyas kêsusu kêdah glis-aglis | amêsthèkên bicara |
ingkang dèrèng kantênan kinarya mêsthi | melik ing
donyèku | yekang ahli donya wênang | anglampahkên tingkah riba ing pakarti | kêwatir ing kapêsan ||
73. ingkang ahli dalil akerati | riba cêgah malah têkèng karam | tan kenging riba kasabe | duraka ing Hyang Agung | datan antuk ganjaran ngakir | tan bisa ahli swarga | ngulamane wurung | malah ginantungan siksa | yèn wong karêm mangan riba ing donyèki | pan dede palalira ||
74. ratu pêndhita wus bagi-bagi (170) | ahli donya lan ahli akerat | tingkah pae paekane | pan sanès dalilipun | ratu murba pêndhita sidik | punika
èstri dhewe | gih niku dika wuruk | narik marang riba binukti | Ki Suarja lon mojar | mring Sèh Mongragèku | mênggah sucining pajiwa | ingkang pundi kasab kang tan mutawatir | kang manpangati nêdha ||
80. Sèh Mongraga aturira aris | inggih wontên mapan ingkang wênang | linampahan utamine | tandho barang tinuku | manut mangsa mirah lan awis | rêgi bêkta piambak | sêbab mangsanipun |
salimrahipun ing rêga | wontên piambak rêgine | anèng mangsa ingriku | dados botên adamêl rêgi | ngruba gini punika | ribaning
padhang tyasnya sami (173) | angsal murad sucining akasab | utama linampahake | Ki Bayi manthuk-manthuk |
83. miwah maring putranira kalih | Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga | iku prayogane kabèh | lakokna mura§ prayoginipun: murad. iku | wong sêdesa Wanamartèki | kabèh parentahana | sarerehanamu | aywa na kasab kang riba | ingkang padha suci lèhe nambut kardi | aja na dora-cara ||
84. sêdaya matur sêndika sami (174) | kêtujon ing manah sarjunira | ngumum ing wong desa kabèh | Ki Bayi malih muwus | payo padha bubaran mulih | anulya sêsalaman | sêdaya
miranti | ambêladhah tarub tutuwuhan | rinayap sarerehane | kabèh kang buka warung | samya tugur anambut kardi |
midadarèni | samya jagongan langkung samoha | tan ana kuciwèng gawe | ya ta ing siangipun | jalu èstri kang
samya mêthuk | Panukma Panamar pangarsi | wus tata ing pêndhapa | kabèh wus sinuguh | kêndhuri
layap tangatnèki | têsbèh tahajudira ||
92. kondur marang wisma ing jinêm mrik (177) | lan kang garwa Ni Kèn Tambangraras | Cênthini nèng jawi langse | tumangkêp samiripun | ni bok Wiradhustha wus mijil | wor nendra lan kang raka | nèng
ing iman | ing lakune amuji maring Hyang Widi | jakate jrih ing Allah ||
96. tapane tarekat iku yayi | pan têpakur ing dalu lan siang | de yayi kaping têlune |
ingkang sampurnèng urip | ngamal makripat iman | dene lampahipun | angujlat maring Pangeran | jakatipun pan sukur maring Hyang
poma kang titis kalbu | aywa mangmang sirèng pangèksi | yèn tyasira wus nyungap | kang sarèh ywa susu | supaya yayi wahyunta | lan panglawêdira marang rasa jati | jatining kênyataan ||
99. ingkang garwa wus pratamèng tampi | anampèni sasmitaning raka |
nampèni | lajêng tinatèng ngarsa | aglar mawarna wus | tan dangu kiai prapta | garwa putra Jayèngwèsthi Jayèngragi | samya bêktèng dhulangan ||
105. mudhun sêdaya ingkang alinggih | Amongraga mijil lan kang garwa | marêk ing rama praptane | wus kinèn sami lungguh | gupuh ingkang kinèn
Cênthini lan Sumbaling wasisan | kabèh kono lan bok ipe | bêcik padha akêmbul | kuwe sisan pra lurah santri | Luci
Bayi alon ngandika | buh kang mawa wong wus tua baya iki | esuk kudu amangan ||
109. wuwuh royoman mundhak pakolih | kacèk lan takêrku saban-saban | ki pêngulu nambung ture | inggih sayêktosipun | tiang sêpuh tan bêtah ngêlih | sanès duk sih neneman | sangêt
bisa nutug saari | matur mênawi kula | sampun pancènipun | myat tiang bêtah ing lapa | apan inggih sangêt gèn kula kêpengin | nanging tan kêdurusan ||
112. kenthol Kulawirya amêstani | bêtah pati gêni kalih wulan | lah punapa botên jidhèd | tan mangan kalih tangsu | ginaguyu kang sami linggih | Ki Bayi lon ngandika | kadospundinipun | anakmas Sèh Amongraga | mênggah tiang siam Ramêlan puniki | sahipun kang punapa ||
113. Amongraga aturira aris (185) | saking siam tan kenging winastan | tri prakawis ing kadise | kang dhihin siamipun | mukmin êngam liripun nênggih | siamipun makruhan | purun udud susur |
adus wuwung kadhang nginang | kêmu kilêm sumawana êsak-sêrik | dèntên genipun buka ||
114. sêsurupe srêngenge abukti | lamun saur purun wêktu pajar | yèn dèrèng mêdal srêngenge | pan mêksih purun saur | limrahipun mukmin ngam sami | siamipun kadyeka | kaping kalihipun | mukmin kas dènya
anguyuh | sumawana ingkang sak-sêrik | mimikul mukul batal | marma ngising nguyuh | cewoke kang mawa batal | sabab toya manjinge maring jopnèki | punika batalira ||
116. lamun buka yèn ta dèrèng manjing (186) | wêktu ngisa icaling sirat bang | tan purun buka myang ngombe | mêksih siang kumipun | barang mêkruh dipun kawruhi | kados ta yèn wontêna | tiang cukil untu | sogok untu kinêcapan | lan anggugut lingsaning tuma sawiji | sami lan mangan sêga ||
117. lamun saur wanci maro ratri | têngah dalu yèn wus babêdhugan | tan purun saur sababe | wus siang kukumipun | dènya siam duk mêksih ratri | wus limrah pra mukmin kas | siame kadyèku | kaping tiga mukmin kawas |
linuhung | pan sumanggèng kêrsa jêng kyai | pundi ingkang tinekad- | akên siamipun | Ki Bayi padhang tyasira | amyarsakên kang putra dènya muradi | sucine ing Ramêlan ||
119. Kyai Bayipanurta ngling aris (187) | padha rasakna ing kono sira | pirabara ing kawase | lagi
Mongraga matur punika mênawi | kadugi linampahan ||
120. supaya mrih êkas sawêtawis | siamipun ing dalêm sasiang | ing ngatos-atos êkase | aywa purun ing mêkruh | sêsamine kang mutawatir | kandhangan badhe batal | sabab maha makruh | ingkang ngam ngamal kewala |
surup srêngenge | yèn ta puruna sahur | wanci enjing ing pajar gidib | dèrèng mêdal kang surya | taksih ke§ kirang sawanda, kawêwahan: nging [kenging]. sahur | ing dalu botên rinaksa | namung siangipun dipun ati-ati | supaya dadya êkas ||
sawusira wau Kyai Bayi (189) | lajêng kondur mulih sowang-sowang | tan winuwus ing solahe | ya ta kang ngundhuh
rerehan | ing wong jagal lan sakèhe ingkang prapti | badhe mapag pêngantyan ||
125. wusnya pêpak bodhol sêdayèki | jalu èstri prapta
santri adan santri ing sadesa | kêlangkung asri swarane | praptèng bakda ngisa wus | ingkang sami kinèn abali | samya dhatêng sêdaya | lir saban kang rawuh | Jêng Kyai Bayipanurta | wus nèngriki lan garwa myang putra kalih | arahab sêlawatan ||
127. nutug dènya sukur kurmatnèki | samuaning kêndhuri wus pragat | lingsir dalu ing bubare | ya ta ingkang nèng tajug | Sèh Mongraga garwa kucumbi | sabakdanire§ prayoginipun: nirèng [sabakdanirèng]. tangat | têsbèh lan tahajud | lajêng kondur maring wisma | lan kang garwa Tambangraras tumamèng ing | tilamsari nginêban ||
128. sang ro langkung asihirèng krami | Sèh
mring Hyang Agung dene niat daim | ingkang tansah sihira maring Hyang | kang salat daim têgêse | ingkang tansah angêgung | mring Hyang dene kang ngèlmu daim | kang tansah maklumira | mring Hyang Kang Maha Gung | sadat daim têgêsira | ingkang tansah paworira mring Hyang Widi | makripat daim lirnya ||
131. ingkang tansah pandêngirèng Widi | tokid daim têgêse kang tansah | antêpira mring Hyang dene | iman daim liripun | ingkang tansah madhêp Hyang Widi | junun daim têgêsnya | kang tansah cêngêngmu |
maring Hyang Kang Maha Mulya | sêkarat daim kang tansah panrimèki | sira maring Hyang Suksma ||
132. pati daim têgêsipun yayi (192) | ingkang tansah nikmatira marang | Hyang Agung
[milu]. lan garwanipun | nèng pêndhapa lan paman linggih | angrukti bok Panukma | sêsaosanipun | dhêdharan enjing-enjingan |
ngawruhi marang | Pangeran kang agung | kang dadèkên sêdayanta | lan nêksèni jêng nabi kita puniki | têtêp utusaning Hyang ||
138. taklim tumêmên maring Hyang Widi | tan nêdya mungkir ing dalilulah | kurmat maha sucèkake | maring Hyang Maha Ruhur | tilawat mumule Hyang Widi | ping kalih pêrlu salat | ngagêsang puniku | kêdah nêmbah ing Hyang
139. kaping tiga pêrlu jakat nênggih (195) | sung sidêkah mring pêkir kasihan | pitrah sarta lan jakate | kang manjing ngisabipun | lamun jêne wawrat sêtail | ngisabipun ing jakat |
140. ping pat pêrlu ngaurip puniki | siam ing dalêm wulan Ramêlan | ingkang amuklis siame | tan batal datan makruh | mrêtandhani utamèng urip |
ngundhuh mantune | nalika wus ngêlumpuk | ingkang badhe mapag pêngantin | ing wanci bakda ngasar | dènya samya mêthuk |
sinugatan sêdayèki | rampung§ kirang sawanda, kawêwahan: ing [rampunging]. kêndhuri binêrkatan | sigra budhal sêdayane | rame slawatanipun | langkung langên dinulwèng mêrgi | prapta ing Panamaran | busêkan abikut | tamu wus tata alênggah | sinugata
bubar mulih | ingkang kantun mung rerehanira | angrêksa ing dangdanane | ya ta kang anèng tajug |
Tambangraras | yayi kawruhana kie | ingkang garwa umatur | pan sumangga tuan paring sih | ya yayi pirsakêna | kang tumanêm kalbu |
mungguh ananing Hyang | tan dinulu ing anane | papan tulis wus lêbur | sipat ing ro tan ana kari | mung mantêp ananira | apa kang
iku pan lagya satêngah | durung tumêka kawruhe | aywa gupuh gumuyu | lamun dèrèng wêruh ing jati | aja rêna winêjang | ing warah lan wuruk | pan iku mêksih rêrasan | sêjatine kang mari nêmbah amuji | lawan kêdaling lesan ||
lêlakyan | sabab iku dudu | ingkang ingaranan dhalang | dede dhalang anguwisi ing sêjati | thok thil mung dhawakira ||
154. ingkang gawe lêlakon pribadi | pocapane luruh lan dugangan | lan jalwèstri ya dhèwèke | dhalang lan ringgitipun | apan mêksih tarik-tinarik | wayang manut ing dhalang | solahbawanipun | dhêdhalang manut ing wayang |
sabab mêksih korup swara rupa | dadya kadho mring karone | saiki apa iku | keron budi ing isbat napi | isbat upama wayang | napi dhalangipun | yèku sih kuasaning Hyang | durung jati kang sêjati-jatinèki | tan ana jatineka ||
156. iku luwih bangêt gawatnèki | ing rêrasan tan kênèng rinasa | tan kêna ginurokake | yèku
kasuhun | kang tumanêm ing iman mupti | sêngsêm sumungkêm ing tyas | kaula tawajuh | ing donya praptèng akerat | datan mèngèng kang dasih tur pati urip | lêbura nèng padanta ||
dharan jing-enjingan | Cênthini kang ngladèkake | tan dangu ingkang rawuh | para kadang lan Kyai
wadhahu | durung olèh murad kang ramping | putra ri sêdayanya | tumungkul mabukuh | sumanggèng kêrsa paduka | pan kaula dèrèng
punika miradipun | kulu sein wadhahu nênggih | ing pangandikaning Hyang | kang wus tinartamtu | têtêping Hyang pinardika | datan singgan-singgun sakèhe dumadi | tan karya pêjah gêsang ||
163. tan kêrsa bagi ingkang dumadi | tan angganjar nugraha lan siksa | datan ngowahi sakèhe | ing dalêm pancènipun | tan ngêlongi datan muwuhi | wus rampung ing sapisan | tan kapindho kang wus | tan sêkuthu ing asya-a | yèn ta lamun ing papêsthèn ngaping kalih | tan têrang tuajêhah ||
164. sabab dalil lapal kulu sein | wajêhahu têntrêm ing babagan | ing dalêm nèng pêpêsthène | sêkuthu tan sêkuthu | ing kaula kêlawan Gusti | tan kumpul datan pisah | sigêg nalaripun | wontên ing raos piambak | nalirahe paworing kaula Gusti | wontên piambakira ||
165. samya ngalulun tyasira wêning (205) |
rêrasan | kaya durung tutug | saiki wus manggih padhang | ing murade kakangira Amongragi | samya nuwun sêdaya ||
cinatur ingkang samya mulih | ya ta ingkang lagya majang wisma | kang badhe ngundhuh mantune | jor-jinor rakitipun | apan tonjok-tinonjok sami | ingkang numbang akathah | ing tiang sêdhusun | nadyan
wong tandha kang atugur | apan samya wong sugih-sugih | dhasar Kulawirya§ kirang sawanda,
tamu ingkang samya prapti | samya berag mêrabot asinang | nganggo-anggo saduwèke | samya amubra-mubru | duk ing ratri midadarèni | akathah ingkang prapta | Jayèngraga§ langkung sawanda, prayoginipun:
ngalêmpak | kang badhe mapag pêngantèn | dangu pan wus ngalumpuk | jalu èstri sampun miranti | ing wanci ngandhap asar | kinèn umangkat wus |
ngarsi | wradin jalu èstri myang urakan | wus cinaran sêdayane | nutug pênadhahipun | santri cilik
lulut | dinuga wus kacarêman | tan wruh lamun dèrèng katêrasan ing sih | mêksih jêjaka kênya ||
180. Sèh Mongraga nèng jroning tilam mrik (211) | lan kang garwa Ni Kèn Tambangraras | Sèh Mongraga lon dêlinge | yayi pyarsaknèng wuwus | patitising layaping wirid |
181. datan ana ing ananirèki | tan ngrasa darbe solah priangga | tansah kapurbèng solahe | solahe Sang Maha Gung | tan sêkuthu marang pribadi | dene layaping sipat | tan ana ripipun | uripe tansah ing suksma | tan ana kang kuat ing urip puniki | namung kêlawan ing Hyang ||
182. napon layaping apêngal yayi | tan rumasa ing pênggawenira | kula tana ihtiare | tan wun pamilihipun | pan tan ana osik sirnèki | kumambang ing priangga | mung Hyang Kang Murba Gung | yayi ing têlung prêkara | iku ingkang rampung sanalikanèki | purnanên blas sêkala ||
183. pandikane waliulah mupti (212) | sapa wonge anêmbah ing asma | tan dèn kawruhi maknane | dadi kapir puniku | lamun tan wruh ing maknanèki | makna iku kang nyata | musamaranipun | kang nêmbah ya kang sinêmbah | wong kang nêmbah ing makna tan dèn kawruhi | mring asma iku kopar ||
184. sabab nora wruh kang dèn arani | krana asma iku sêjatinya | asma wajibul wujude | kang nyata maknanipun | dadi wajib kita ngawruhi | lair batin ya batal | batale yèn lumuh | wus tan kêna tininggala | asma lawan maknane tan kêna kari | sing sapa wruh ing makna ||
185. lawan asma kang hak dèn kawruhi (213) | iku mukmin êkas kang sampurna |
wong kang wus wruh ing asma lan makna yayi | mukmin ngarip kang kusna ||
186. panglêburan ing papan lan tulis | bisa amrat tulis anèng papan | bisa nganggo sêkarone | myang salah sijinipun | bisa nirnakakên ing kalih | wruh sêjatining tunggal | wruh jatining suwung |
jatining tunggal pan êsir§ (êsir pan jatining tunggal). | sêjatining suwung pêsthi ananèki | anane tan kinarya ||
187. tan wiwitan tan wêkasan pêsthi | datan mamak datan kasatmata | pan ana anane dhewe | anèng ênêngirèku | ênêng ingkang mêrdika suci | dene jatining tunggal | sirna kalihipun | kula gusti tan kawêdhar | datan kêna dinuga kêlawan ati | tan kêna kinayapa ||
188. roro iku sira lan sirèki (214) | ing atunggal namung dhawakira | iku patitis layape | yayi layap puniku | rong prêkara jamane nênggih | dhingin jaman adhakan | kaping kalihipun | layap jaman kaelokan | ingkang layap jaman adhakan puniki | layape wong anendra ||
189. lagya lêse kala durung ngipi | ping ro layap jaman kaelokan | layape wong pana salèh | kalanira asuhul | kudu turu prasanak pati | iku tunggal babagan | sami
ngêmandhang | ulêm manis arum | miwah ing tawajuh ing tyas | kang parèstri sêdaya awêdi asih | mring Mongraga ngulama ||
putra kêkalih | saha garwa ambêkta | dhêdharan pakintun | samya mudhun sing pêndhapa | Kyai Bayi
|Kurang satu suku kata: matumpa tumpêng ana ing ngarsa. Ki Baywalon andikane | payo kono wedangmu | sarap
apêngal | kadospundinipun | Sèh Mongraga aturira | ingkang
abêngal pan inggih wênang | niat parlan usaline |
tan kenging | pan mêksih linohoran ||
202. ingkang sampun êkas ing agami | usaline ing sunat abêngal | sêdaya pinarlokake | sunat nênêm puniku | kang wus mashur namung sêtunggil | jumungah kang§ kirang sawanda, kawêwahan: ing
rumaos Ki Basarodin | kaula kawêraga | wus binalung sungsum | rahmat pinaringan nikah | ki pêngulu sêbobotipun ing cilik | muktyanèng Wanamarta ||
kathah prapta kang numbang anggili | jalu èstri wong ing Wanamarta | sangang dintên panumbange | myang dènya mubra-mubru | ngangge-angge adi-adining | desa datan rêkasa | namung bungahipun | ki pêngulu kêrsanira | kalih dalu dènira midadarèni | pênuh ingkang
pininta cukup | jaba jro miwah urakan | datan ana ingkang kêliwatan siji | ngajêng ngacaran nadhah ||
sinugatan pawohan patehan sami | adan lêkas sêlawat ||
221. langkung ramya sêlawatan dikir (227) | tan ana ingkang nganggur sêtunggal | samya muni
ingkang lênggah nèng jro jinêm amrik (228) | sira Ki Sèh Mongraga ngandika | yayi kawruhana kie | mungguh sêjatinipun | sipating Hyang ingkang sêjati | kang purna anèng kita | tanpa wangênipun | Tambangraras
mutakalimanipun | ingkang manjing nèng illa nênggih |
mahluk | ingaranan ya angarani | lan malih ingkang sipat | lèlmu§ prayoginipun: ngèlmu. lan ngalimun | yèku ati lan
lungguhnya | obah osik tan talangke | kêlawan Hyang Maha Gung | de iradat muridan yayi | yèku nyawa lan suksma | parêng karsanipun | karêpe ingkang kinarsan | ingkang
ugi | kamare kang minangka | turuning wahyèku | salating kêkêtêg dhadha | Nabi Adam rêkangat kalih puniki | witing kumpul roh jasad ||
231. ing wêktu luhur tuduhe nênggih (231) | pan ing utêk wêdaling talingan | akuning ika rupane | pan johar lintangipun | Nabi Brahim ingkang darbèni | salatipun punika | kêtêge atimu | rêkangat papat punika | nyatanipun nèng makripat kalih iki | lawan talingan uga ||
Yunus ingkang darbèni | salatipun punika | kêtêg pusêripun | rêkangat papat punika | nyatanipun ing dhadha kêlawan gigir | lambung kiwa têngênya ||
233. ing wêktu mahrib tuduhe nênggih | pan ing nyawa wêdale punika | têgêse ing awak kabèh | pan ijo warnanipun | apan lagi asipat urip | lintange mutakarab | salate puniku | ing kêtêg gulu punika | Nabi Ngisa rêkangat têtêlu yayi | nyatèng tutuk lan grana ||
234. ingkang wêktu ngisa tuduhnèki (232) | ngula-ula mêdale punika | saking ora dadyanane | pan irêng warnanipun | lintangipun juhrata yayi |
Muhammad Jêng Rasul- | ulah ngalèhi wasalam | kang darbèni rêkangat kalih puniki | anèng dubur lan dakar ||
236. rakangatal§ kirang 2 wanda, kawêwahan: apan. iku yayi | rêkangat§ kirang sawanda, kawêwahan: e [rêkangate]. sêsalam punika | tuduhe tan ana manèh | anging Allah Kang Agung | kang misesa raina wêngi | salatipun punika | ing kêkêtêg wibuh | nyata ing gigithok uga | yèku yayi ywa kalêmpit sêmbah puji | dèn awas ing panêmbah ||
237. ingkang garwa umatur nuwun sih (233) | ya ta ing wanci pajar gidiban | asri bêkisar pangwuhe |
papat pisan anata | sêsaosanipun | dhêdharan enjing-enjingan | nulya Kyai Bayipanurta kang prapti | lan putra kalihira ||
240. saha garwa sarta apangirid | pikantuk sêkul ulam panganan | jing-enjingan lir sabêne | sêdaya sami mudhun | ingkang rama gupuh nyarani | nulya samya alênggah | asêsalaman wus | tan
dika niku kaul | punapa wus dika coba | ing kojahe têtamba Ki Jamal Jamil | Basarodin turira ||
244. kula coba pan inggih sayêkti (236) | suku kula wus mantun tan
wakne kang wadon akêbat | gèsèh têmên kang pêngulu Basarodin | kang wadon lan kang lanang ||
kadipundi anakmas Mongraga | mungguh kal dunya pêrlune | lan kal akeratipun | pêrlunipun kadipunêndi | Sèh Mongraga turira | lon mring ramanipun | ingkang kal dunya pêrlunya | apan gangsal prêkawis ingkang rumiyin | karya bèt sêsananya ||
256. kaping kalih nampurnakên mayit | kaping tiga anglakèkên anak | èstri pilih tumuntêne | kaping pat nrapkên kukum | ingkang sampun katrap ing sisip | ping gangsal naur utang | pêrlu rikatipun | tan kenging sinabarêna | lamun
tarekate | kakekat makripat wus | kaping kalih angibadati | ing salat gangsal wêdal | kaping tiganipun | kipayah dusing mayita | sarta nyalatakên pisan
kang wus singsal ing misil sandhang lan bukti | namung nungge Pangeran ||
259. Kyai Bayi manthuk-manthuk angling (242) | jawane wus babagan piambak | kang ahli kal dunya kie |
lan ahli akeratu | pan wus palalira pribadi | andhêku kang
samya andhèrèk | wangsul ing korinipun | putra kalih lan para ari | mantuk sowang-sowangan | wau ta
tutuwuhane | sulamana dèn gupuh | êndi ingkang rusak tan bêcik | lan manèh andadaka | kêmbar mayang arum | kang bisa maune sapa | konên gawe santri Luci matur aris | inggih pun Kêndhayakan ||
nambut kardi | rinayap ing anak putu kathah | purna sêdayaning gawe | ngajêngkên ngasaripun | ingkang sami kinèn wus
linuhung | he pêsthi ta iku uga | ingkang mawa ing gawe anèh sêsami | kaya ta wong anumbang ||
269. dadi kaping sanga sabênèki | wiwitane le padha anumbang | nuli maring Jayèngwèsthèn | mring Jèngragan kang ngundhuh | gantya-gantya sêlajêngnèki |
nèng pêndhapa lan Ki Jamil Jamal | ki pêngulu lon wuwuse | dhi Jamal ragi maju | dèn mariki lan kula linggih | sampun wigih mangarsa | wontên
273. saratipun mrih sagêd sisiwi | sampun tanggêl gèn angakên kadang | ing donya praptèng akire | ing batin ngong guguru | inggih dhatêng pun adhi kalih | sok uga katrimaa | gyandika sung tulung | pan agêng punagi kula |
lajêngipun | ki pêngulu apajar malih | punika bakyundika | yèn ngong darbe kayun | papat pisan kawêratan | gih puniku cacade saênyèk mijil |
panjangnèki (251) | lan dakare dèntên racikanya | marica sunthi lan cabe | pipitu ingkang wungkuk | uyah lanang lan arêng jati | gula rèn
adatipun sampun sring-asring | dene amrih supaya | agadhaha tuwuh | babakan dalima wantah | lan
siji cabe wungkuk bongkot pucuknèki | tan mawi sinarêman ||
287. lamun sampun lêmbut pan pinipis | winorkên sajroning dhoging ayam | kate têmbean sarate | nguyup sing cangkangipun | pêndhak Gara Kasih jêjampi |
sampun akêndhat-kêndhat | yèn dèrèng tutuwuh | insa Allah inggih uga | gadhah
botênipun | langkung bêgjanipun pribadi | apan walahu alam | tan kawasèng tèngsun | nitik kang wus kêlampahan | dèrèng wontên kang madal saking satunggil | kang pêluh dadya akas ||
289. ki pêngulu lêgèng tyas ngungun ling | adhuh sêdulurku Jamil
mundhut sapêngadêg jarit | tan dangu sinaosan ||
290. lah puniki krana'llah dhi Jamil (254) | prêtandha saking katrêsnan kula | Jamal
292. inggih botên ngajêng-ajêng bukti | nadian sandhang yèn tan sinungan |Kurang satu suku kata: nadyan sandhang yèn datan sinungan. saking putra dalêm dhewe | kaula datan purun | salin sinjang lian
BEDANIPUN LAN SAMINIPUN BEBASAN,PARIBASAN,SALOKA
162 Dhandhanggula-Penganten anyar, lrs sl pt sanga.mp3
163 Dhandhanggula-Palaran lrs sl pt sanga.mp3
sugeng rahayu kagem @ki wong alus
kang saikine dadi Républik Turki. Prastawa iki kedadeyan sasuwene lan sawise Perang Dunia I lan ditindakake ing rong tahap: pamatinan gedhe-gedhenan pendhudhuk priya diwasa lumantar pembantaian lan kerja paksa, lan deportasi wanita, bocah-bocah, lan wong tuwa lan wong lara ing lakuning pati ing Ara-ara Suriah.[10][11]
sing ana kaitané ora ditemokaké, utawa tag panutup </ref> ora diwénéhi
menggunakan pranala magis ISBNKaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 14 Sèptèmber 2016.
dewe "mengko wae sinau bareng2 megawe iki ben iso terkenal koyo koe"
bolo dewe "mengko wae sinau bareng2 megawe iki ben iso terkenal koyo koe" Click to expand...
Uwo . . o wes Manut ae , Tambah Cendol iki
wonten inggih dibayar – yen mboten wonten ,inggih mboten……!!!!)
GUSTI, NJERO GUSTI. METU GUSTI, MELEBU GUSTI. ANEKATAKEN URIP UTEK DUNUNGNO ING KODRAT. HAK ADAM SUMINGKIRO, GUSTI KULO ONO KENE. SENGSORO SUMINGKIRO, GUSTI KULO ANYEDAKO. INGSUN AMUJI GUSTI KULO INGKANG AGUNG.
BOPO ADAM IBU HAWA TES PUTIH SONGKO BOPO. TES ABANG SONGKO BIYANG. ORA ONO WONG LANANG. INGGIH (KULO) NIKI (TIYANG JALER) LUPUT LORO KENO PATI. GUSTI (KULO) NYUWUN SELAMET. SIBENGKERAS (SOPO WONGE) KANG SUMEJO OLO MARANG (AKU). AREP CELATU ORA DUWE OTOT ORA DUWE BAYU, AREP NGUCAP ORA DUWE ILAT, WADUKMU BEDAH TUMIBO-O BUMI SAK LOMBO. TAN BISO OBAH TAN BISO OWAH YEN DURUNG ONO JAGAD OBAH. KEL TIKEL-TIKEL ALAMU DEWE.
SARINE WESI PAN AKU ADUS BANYU SUCI.
ONO SAMBANG TEKO WETAN, PIRO BALANE? SATUS PATANG PULUH PAPAT. OPO GAWENE. ANAMPEK TUJUH TELUH LEBUR LULUH DADI AWU.
MOSO BODO-O PAN AKU ADUS SARINE WESI PAN AKU ADUS BANYU SUCI.
ADUS SARINE WESI PAN AKU ADUS BANYU SUCI.
ONO SAMBANG TEKO KULON PIRO BALANE? SATUS PATANG PULUH ENEM. OPO GAWENE. ANAMPEK TUJUH
YO AKU WONG LANANG SEJATI TAN ONO SING MADANI
SIDO WELAS SIDO ASIH JABANG BAYINE SI (:NAMA SASARAN) ASIH-O MARANG
SMP Negeri 1 Rembang Purbalingga: RPP Elektronika SMP
ngumpul dadi siji dho gayengeNgobrol mrono, ngobrol mene kaya ahliWusanane ngrasani nggone
dadi Presiden karo Wakile. Sibng siji mekso sing siji wegah, nek wegah ono sing mutung, malah ono sing lok-lokan barang nang media. Walah…wong jan meng ngono wae ndadekke koyo polahe arek cilik. Durung maneh sing jarene isu konspirasi ditangkepe wong gedhe sing jare
Aldi Jaw Malaikat sing ngurusi hujan po lali yo nek iki wis bulan mei, sregep tenan kudune wis
@wulan=nuwun mbakyu aku dielingke @Roze=ya oyo ning nko ewangi yo
Masrodli Mas pada 4:49 13 Mei melalui Facebook di Ponsel : Yo gek dielingke..wong jenenge kadang lan konco,rak yo ngono to.. mumpung sampeane yo ijik kelingan..urung lali psne simbah..
Any Farikhah pada 8:42 13 Mei : pancen gurune tani yo tukang ngeyelan, makane
Aldi Jaw Rong Perkoro sing ora gampang olehku njawab lan nglakoni, YEN OLON-ALON KI NUNGGU OPO YEN
Aldi Jaw Wis lah jo nemen nemen olehmu mikir, arep kuwat pirang taun to, majopahit, sriwijaya, lan liya liyane koyongopo adidayane jaman semono, indonesia????,…….. yo podo wae to? ora ono barang sing kekal kejobo Ruh menungso ing tamane Gustine
kangmas, mbok sing ringan2 sithik to… iki gundulku mumet ra mari2 mengko….
Mamik Setianingrum pada 20:21 14 Mei : bener mbah…jarene Piterpan yo ngono
karo wadonan.. (lhoh) ora nduwe modal
nyirnaaken si bungkus. Wisiking dewa sang bungkus den bucal ing alas Krendawahana..
jejer hastina. sangat berduka prabu pandu dan dewi kunti karena kelahiran anak jabang
Ing pertapan Wukir Retawu Bagawan Abiyasa kasowanan Raden Permadi kang kaderekaken repat punakawan.
“Kanjeng Eyang, kadi pundi nasibipun Kakang Bungkus, sampun sawetawis warsa mboten wonten suraos ingkang sae, bab menika Eyaang, andadosaken duhkitaning Kanjeng Ibu Kunti…”
pancen luber ing pambudi sampun pirsa apa kang dadi lakon.
“Putuku nggeeer, Permadi, mangertiya jer kakangmu nembe nglakoni karmane, ing tembe kakangmu Si Bungkus bakal dadi satriya utama, lan bakal oleh
kang awujud gajah, kinen mecah si bungkus saengga dadi sejatining manungsa. Sang Guru ugi angutus Dewi Umayi kinen nggladhi kawruh babagan kautaman marang si bungkus.
kekalihipun, kagyat dados lan perangipun. Binanting sang Gajahsena. Sirna jasad sang gajah. Roh lan daya kekiatanipun manjing jroning
doyong, ngger, sira kuwi sejatine putra nomor loro ratu ing Amarta
saking Tasikmadu kang nyuwun senjata pitulungan marang Bratasena kinen nyirnakaken raja raseksa aran Kala Dahana, Patih Kala Bantala, Kala Maruta lan Kala Ranu. Para raseksa sirna. Sekakawan kekiatan saking raseksi wau nyawiji marang Raden Bratasena, inggih punika kekiatan Geni, Lemah, Angin lan Banyu.
at 16:15	wah apik ngger… apik!
yoh teruske anggonmu sinau, sinau ki ora mung moco, nulis kuwi yo sinau.
apik-apik….aku malah mandek. nanti tak hidupin lagi dech….
Balas	On 31 Desember 2009 at 08:02 cah Simo said: Kulo Simo, Bajul Kesupen Ki, Glagah Putih kaliyan Rara Wulan nate mampir wonten
Balas	On 19 Agustus 2010 at 13:55 ikhwan kleben kulonan
Pramilo gothang sampun saged ganep, nuwun.
Balas	On 30 Desember 2009 at 19:32 bancak said: absen, karo melu klik ben ndang diwedar
poro senopati gojeg, raono unduhan..
atiku bingung, senopati dolanan gunung..
• Nalika kesah punika / ing sasih Muharam singgih / wimbaning sasih lapisan / dinten ahad tahun alif / punika sakalanya / bumi
wong wes lali, teko nyelo nyelo,
Paribasan umpami, cambuk cilik kebacot nemahi..
sing lewih guede..! yo iku gusti allah.. sing podo akur yo.. koyo'e lewih apik
Tulung tambahono lek nganggur. Ojo ndelok ae, CUK !!!
Balas	On 29 Desember 2009 at 10:40 Atrakdj said: Sugeng siang….mboten
dangu boten sowan padepokan PdLS lan ADBM kok kulo dados bingung. Tambah kathah gandokipun…
Balas	On 12 Januari 2010 at 15:53 yudha pramana said: Bunga di Kaki Gunung Kawi
Balas	On 16 Januari 2010 at 18:02 Dewi KZ said: adbm 331-332
Nderek dipun dijazah, mugi barokah selamat dunya akherat amin
Wah… sajake sami sumringah anggenipun nderek ijazah,,
mugi – mugi angsal berkahipun Gusti Alloh SWT..
enggon yo wis nrimo ae ing pandumi gusti..purwo madyo wasono nyumangak’aen poro sesepoh2 engkang minulyo’ suwon…
Panjenengan kinten2,gadah waktu rade luang jam pinten gus?Engken kulo tlp pnjenengan,kathah ingkang
SAWETORO KANGGO MUNGSUH BEBOYA MIEBUO DADI SIJI MARANG
terbitan Tan Koen Swie.Pedah punapa mbibingung,Ngangelaken ulah ngelmi,NJeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampani.Artinya:Syeh Siti Jenar
lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau kagalih ambêbaluhi adamêl risaking
panganggone donya, têkeng pati nguciwani.Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng
ingkang khinormatan dumateng Gusti Allah kang Maha Agung,,, salam salim kagem ki wong alus, ki prabu alang kumitir ugi raden sancang ungu, Qobiltu ki,, al’fatehah sent,,, lan sedulur kampus wong alus salam silaturahmi ingkang inggil
nanti. Al Faatihah tuk Ki Raden Sancang Ungu dan Ki Wong Alus.
SALAM kagem mas alus lan bolo wong alus kabeh.
Suwè rametu tambah rame to,weleh2 podo seneng qobiltu kabeh?wes rasah padu eyel eyelan sing pengen njajal yoben,bocah saiki nek dikandani wani!! Mengko lak ngrasaknè dewe opo akibate wong dudu adahe,wong urung wayahe eh eh eh………..¿malik kuwi
saking ki raden sancang wungu, mugi2 saget ngamalipun, Lan kantok barokahipun, al_fateha…
kados niki….nanging kulo kepengin nimba ilmu, Menawi kerso ki wong alus mbimbing kulo ngamalaken asmak RDR niki lan nyuwun solusi wektu kangge blajar ngamalake soale kulo niki namung karyaawan sing jam kerjane niku wangsule tansah
asalamualaikum….ki kulo nyuwun lilah kagem ngamalaken RDR mugi-mugi migunani kanggo kulo………..dunia akherat …..
Assalamu`alaikum Wr. Wb.
Dalem nderek ngahos lan ijazahipun dumateng poro kasepuhan sedanten, mugi angsal kaberkahanipun
lan senantiasa mohon bimbingan spiritualnya,.. ugi nyuwun ikslasipun poro kasepuhan KWA sedanten kagem ngamalipun amaliyah
Qobiltu Ilmu Asma Radjeh diRajeh meniko, nyuwun izin ngamalaken dan Mugi manfaat kagem dalem sakeluarga khususipun ugi
Qobiltu kulo tampi kanthi sampurno,matur nuwun ki wong alus lan raden sancang ungu/ki arya kusumadewa
Menciltakan ritual sesaji dengan falsafah “sakabehing kang ana manunggal kang kapurbalan kawasesa dening Kang Murbeng Dumadi”.
asswrwb…..absen jam0937…..bismillah….
padhakna kampus karo terminal,aja clala-clili kowe, kae ……? kowe digoleti biyunge kon ngarit suket , nggo mangan wedhus,wis rongdina ora diempani,wis saiki angger mendhem bae kowe turu karo wehus, koar-koar/berdebat ya karo wedhus, ben ora ngganggu liyane ya? oplosan sing apik kuwe, gula+kopi+air
@bang jali…sang gondrong sejati….alhamdulillah,atas doa dan pangestu dr panjenengan,
“Sampun lami-lami boten wonten toya kang celak wonten manjing ashar ningali kukus lajeng dipun dudhuk sitinipun nuten kinarya sumur. Sampunipun lebet wonten duwung ngadeg peksinipun (keris) kacabut medal sumberipun toyalangkung agung” (
March 23, 2014 at 7:52 AM
matur nuwun kanggo nuduhake marang kawruh, iku gedhe kanggo maca kene, aku emg seneng Panjenengan nulis, o iyo sadurunge Greetings, aku saiki bangunan Backlinks Mugi sing aja mbusak komentar, matur
Asal-usuling Pekalongan | SINAU BASA JAWA
Acit : Acis se mboten rokok, Acis se rajin wungu ndalu
Mboten benten raose, tapi wajahe Acis se benten ketingale wonten nopone. Acit geh mboten ngertos, Acis. Acit dereng saged
Acit: Mas pipun, ade 6be bo2 sekedap, niki badhe papung, atis sanget.
Acis : Mas saweg maos buku supados nambah iman dan pengetahuan; suudzon, khawatir ad ingkar, mboten percaya 2 ade saged terkikis dan ical, ne tebih saking ad, sedoyo niku ujug2
pipun, mas mboten percaya 2 ade.
sanes, mpun ndalu mas bo2 geh, mangke ade gugah
ad 2 mas mboten jodoh mas nyangka ade blenjani janji.
Ade mboten ngertos, mugi mawon ade saged dados media ge niku sedoyo, coz mediane ge teksih
mas, npo mawon se ade matur niku ketutup, nopo se ade matur wekdal ad kangen, nopo se
nyuwun ngapunten ade niku teng mriki mpun mboten tenang pengen wangsul mas, ade mpun matur alasan-alasan enggal wangsul, ade nggeh mpun ken teng pondok.
Geh, se sabar mawon geh, net eng mriku mawon mboten pamitan, mas awi t awal, nopo ade mboten kangen 2 mas, mas kangen sanget de,
raos mboten sekeco menggantung de teng atine mas, ade geh ngertos nunggu niku membosankan geh, saged damel mas mboten kados niku mboten?
Ade badhe wangsul cepet nopo dangu, saniki mas mboten badhe maksa-maksa ade meleh, ade kedah ketemu mas dll maleh, ade mpun ngertos mas kepipun,
sedoyo nopo se mpun ma salami 2 cewek sderenge ade, pipun perasaane ade saniki teng mas, nopo ade saged nyegah raos cinta se saweg
sane tuyang ma’rifat se saged maos
dados mboten sah ten se ditakeni? Ade jawab niku rien geh,
nopo ade pengin cepet-cepet kita halal? Geh mas ngertos lampu ijo mpun nyala, nopo mas badhe ditilar dan ade mlayu piyambek, mas
mboten purun jawab geh mpun mboten nopo, to dados perdebatan, padahal ne mung dijawab 2 jawaban jujur, terbuka, layaknya ade taken sedoyo npo se mpun
geh mpun mas nuwun ngapunten geh terlalu katah taken coz mas gampang lali, tapi ade teksih boesen n males ngelingaken mas nuwun ngapunten.
seX lagi mas nuwun ngapunten, mas maghrib rien terus pangkat mucal ne mas ngijini walaupun saweg jawoh ageng teng mriki, matur mawon de pelajaran, pengalaman dan materine.
pengin miliki ade selawase, angsal geh, mas nuwun perjalanan kita 1 bulan se penuh masalah n salah paham ade serta geh mugi sageh nambah cinta sayange kita.
Mas dereng saged nyerat de, mas konsen ujian rien, mas mboten ngaos, saweg jawoh, ndalu rumabe damel mas mboten saged
dereng nemu kepipun hati niku wuklu, se umum n sinten mawon mpun ngertos, hafal wudlu niku ge fisik
Ade, sm2 awit wau diserat geh, teng ms incal sedoyo, coz inbox n sentbox penuh, dados mboten kesimpen, badhe diketik ge
niku, mas mboten badhe matur nopo se mboten mas
deneng mboten dibales2, ne mpun bobo biasane pamitan, kenging nopo ade? Nopo badhe dirubah, nopo tetep harmonis dan terjuada tanpa perdebatan.
ade mboten matur, tapi kenging nopo kados niku se mas angsal de, nopo niki susu & tuba, ade bales geh.
Terakhir, niki mboten dibales, hapene t’banting mawon, mas nyuwun bls ade, saged maafaken mboten mas nyinggung mboten teng ade, mas nyuwun ngapunten.
Ade, tulisan curhat kita angsal diwaos tiyang sane mboten, ngenjang mas badhe kepanggih Linda sharing makalah kompre curhat juga. Geh mpoun mboten sios, niku mungn mas badhe curhat mawon 2 linda, tapi ade mboten ngijini geh mpun mboten
mas dereng mencet berarti mas teksih bobo kersane ade badhe mscll maleh np mboten. I love u
Ade mas isin 2 ade, kenging nopo ade purun 2 mas, mas kesiangan terus, mboten nate subuhan, sugih utang dll. Teksih katah meleh, mas nyuwun ngapunten, begadange mas sane ge maen2 de,
kedah ngertos, seniki2 siang ge aktivitas, malam ge kerja, fullday de, se penting ade mboten bosen jane, purun mboten
I love u too, geh mah sayang, mpun sarapan dereng? Geh niki saweg teng margi badhe wangsul, wau
De, mamas ko ditilar mawon, pipun? Geh mpun ngenjang”mlayu mawon geh!” geh ampun kados niku. Mas mboten nopo2 ko ampun ngraos ersalah sanget kados niku, mpun mundur geh, deneng sekedap temen, ade ngertos geh kenging nopo mas telp, mas kangen ade
“Ade selalu damel mas kecera, awit ade pangkat, ade mboten wangsul2, ade cuek, materi, motor dll. Ade nyuwun ngapunten” pa
Mas mung pengin dados tiyang tercukupi jasad dan ruh, geh niku dicatet, renungane, ne saged
Mas raos geh ade nembe badhe sms ade saweg raos kangen sanget 2 mas, ade amati sering sanget ade badhe sms mesti mas mpoun sms rien, nopo mas raosaken nopo se ade raos seniki?
mas sayang sanget 2 ade, mas cinta ade.
Acit : mboten nten ukurane, cinta jiwaraga geh mpun sedoyo, mas ngertos geh se paling mboten ade remen teng mas, n niku kedah dirubah dengan pola hidup sehat tanpa rokok dan rajin olah raga.
O niku geh ukurane/kriteriane?geh mas
said: Nggih mekaten niki nek dewean
Genk ndalu Pak Lik sapam dalah mbah tentoro
On 22 Januari 2011 at 23:46 yudha pramana said: Ni-Ninya gak jadi ngiNEp to ki,
On 23 Januari 2011 at 00:10 wiDUra said: Ngene rasene duwe konco loro
Sidji manggon kamar duwur, sidjine kamar ngisor.
Yen lagi pingin nyepi, koncoku sing sidji bengok-2
Yen lagi pingin nonton bola, konco sidjine uro-uro.
On 22 Januari 2011 at 22:17 Samy said: sugeng dalu
Balas	On 23 Januari 2011 at 11:26 Suro Bengok said: Durung maremmmmmmmmmmmmmmmmm
Nok beres wae saiki uripmu soyo mukti
Nok beres wae gayamu cen koyo selibriti
mulo saiki kowe lali karo aku sing dadike penyanyi
Eling -eling kowe biyen dodol sego kucing
Bareng saiki dadi wong kondang Urip do lali karo kahanan
Eling eling kowe biyen dodol sego kucing ,
Bareng saiki dadi wong gede kowe koyo kere munggah bale.
Nok bares wae senajan saiki kowe lali
Nanging tetep dongo ake mugo-mugo baliyo. dadi kere
Nok beres wae biyen omahmu ra bejaji.
Saket ra biso kanggo bakar trasi ning saiki wis apik koyo loji.
Nok beres wae kowe saiki cidro ing janji.
Janjimu biyen ra bakal lali ,karo aku sing dadike penyanyi.
Aku kudu melu, dherekake rama lan ibuku
Balas	On 23 Januari 2011 at 18:49 jabriik said: sugeng tanggap warso ki kompor, mugi Allah tansah maringi barokah hidayah kesehatan lan kabegjan dumateng panjengan
Bengok said: matur nuwun rontalnya..langsung ngunduh…..
Balas	On 23 Januari 2011 at 19:39 Truno Podang said: Sygeng tanggap warso ingkang Kangmas Kompor, …. lan matur nuwun cantholan 092 nipun.
Matur nuwun Pak Lek Satpam, mugi rahayu ingkang pinanggih.
Balas	On 23 Januari 2011 at 19:59 pandanalas said: Sygeng tanggap warso ingkang Kangmas Kompor, …. lan matur nuwun cantholan 092 nipun.
Balas	On 23 Januari 2011 at 20:10 Truno Podang said: sugeng tanggap warso ki kompor, mugi Allah tansah maringi barokah hidayah kesehatan lan kabegjan dumateng panjengan
Balas	On 23 Januari 2011 at 20:25 pandanalas said: sugeng tanggap warso ki kompor, mugi Allah tansah maringi
Balas	On 23 Januari 2011 at 20:09 Truno Podang said: Tidak bisa masuk gandok 092 lagi
Monggo rontal dipun pudut “pitambak” wonten dalemipun ingkang nembe
isih wonten liyani ki, kulo pesen SIJI
parenk pangandikan nek ono sing koyo ngeme)
On 23 Januari 2011 at 21:07 yudha pramana said: nGawitI nyungsup radi angel
tindak dêksurå sampun dados pakulinan ingkang limrah. Sânajan nâgari ngungkuraké pagunungan, ngéringake bênawi,
On 23 Januari 2011 at 21:47 arga said: Matur nuwun Ki Bayuaji, dongengipun sampun kulo simpen.
Kok hlhlp-093 mboten saged dibuka nJih. Program ingkang pundi nJIh sing
nganti ketok bentuk awak’e (nganti ketok bentuk awak’ee..)……[2X:]
Sing semox… (huu!.. ketok semoxee{}~
Jamane bocah nom noman Sing lanang podo kuciran
nganti ketok bentuk awak’e (nganti ketok bentuk awak’ee..) [2X:]
Sing semox… (huu!.. ketok semoxee..)
Rambute podo semiran koyo londo seneng kluyuran
Oo.. mekaten. Pangestunipun Ki Truno manggih wilujeng. Kosokwangsulipun dospundi kabar panjenengan? Wonten mriki jawah wiwit sonten wau.
mawon ingkang kulo tenggo terus , dongake mbenjang wonten LPMP mboten ngisin ngisini ,
Surakarta Wayang Wong Sri Wedari PT Sri Rejeki Isman Omah Sinten
boso Banjarnegara) mung sak IP. edan to kui... umpomo mung loro sih ijek mending... tapi nek sak ndayak ngene tetep tak anggep spam. Spam ngene podo wae namu tapi nggowo bojo, anak, puthu, buyut lan tonggo-tonggone... bendhino sisan. Mbok nganggo unggah ungguh, tepo sliro sithik...
Gak ngerti maksute opo si spamer iki... nelek sak
Karyaboga: "Kupingan, kêmbang waru, kêmbang jambu, kêmbang durèn, kêlak-kêling, widaran, ondhe-ondhe, cucur, niku satuse pintên nyah ngantèn?"
Sèli: "Molung wang, wak, kuwih-kuwih kene bêcik dhewe tinimbang karo liya-liyane."
"Sêtangsul nggih, nyah?"
"Mêngke kula milih. Êmpun niki mawon, êngga mang wadhahi. Nigi le yatrane kawan tèng ping gangsal, dados wolulas tèng."
Rodamala: "Sing ontên dhasaran niki napa kirang sae, ngotên?"
"Êmpun padha bêsêm, lan kula ajêng tuku okèh. Sing ontên buri niku mang
"Dèrèng, kobise mawon sadasa, nyuwanga satunggil êmpun rêgi sadasa uwang."
"Êmpun ta, kula undhaki suwang, dadi sangalas uwang. Botên awèh?"
"Rongpuluh wang, nèk botên awèh nggih êmpun."
"Ênggih ta, êmpun, kula sukakake."
"Thokolane kalih kangkung lêmbayunge, tuwin jlegore utawa kacange sapêpake kanggo janganan, kula mang doli satêngah rupiyah mawon."
"Ênggih, êngga kula sukani mirah."
"Nigi lo dhuwite rongpuluh wang kalih sêtêngah, dadi rong rupiyah punjul rong wang, mang tampani."
Karyaboga: "Kula nuwun, mbok mas."
Dayarasa: "Napa saka blanja niku wau?"
"Kok okèh timên nganti diburuhake wong loro?"
"Putra sampeyan ndara Dèn Ngantèn Bèi Tangkilan, badhe kagungan damêl nêtêsakên putra. Ngantos siyang dèrèng mantuk kadangon awis-awisan kemawon, botên kados têtumbas mriki namung ndhawahakên kemawon."
"Kula niki botên bisanan towa-tawa niku, sapisan nyuwèni laku okèh sing kula ladèni, kaping pindho sok bisa gawe kêblondronge wong nganyang, prasasat kula apusi alus, dodolan botên sabênêre."
"Awis mbok mas, kados panggalih sampeyan, wontên sucining
bocah papat olèhe mungkusi bumbu botên lèrèn-lèrèn. Lah niku ndika ênggih wêruh dhewe.
"Kula sampeyan paringi: sarêm saparah,
bandêng 200, krècèk sae 200, krècèk sêdhêng 200, krècèk awon 400. Pintên gunggunging yatranipun, mbok mas?"
"Êmpun kula petung klawan bincilan, tinêmuning gunggungan: wolung rupiyah putih punjul nên dhuwit."
"Sumangga artanipun sampeyan widèni, kula sampun pitajêng kemawon dhatêng sampeyan, mênggah lêrêse petangipun."
Jagakarsa: "Kula nuwun."
Wagaprana: "Sintên, niku?"
"Kula mbok Jagakarsa."
"Lah mbok banjur mlêbu mawon, napaa?"
"Lampah kula dipun utus ingkang putra ndara Dèn Ngantèn Bèi
"Inggih, ingkêng wayah dèn lara Suwarni dipun têtêsakên."
"Ênggih ta, mang matur sandika."
"Sampun nyai, kula lajêng badhe dhatêng pêkên."
Jagakarsa: "Mbok mas, sampeyan mênapa gadhah sinjang sêkaran?"
Karyapuspa: "Ingkêng sampeyan padosi sêkaran mênapa?"
"Sindur, banguntulak kalihan mayangsêkar."
"Pintên aosipun wêrni tiga mênika?"
"Sampeyan tumbas kalih rupiyah kemawon, kula sukakakên."
"Kula awisipun sampun duka, inggih."
"Mangga kula aturi ndhawahi."
"Gangsal wêlas uwang kaparingakên?"
"Sampun ta, kula tutug kalih têngah."
"Inggih sampun, kula pados sanès."
"Sampeyan wangsul, sampun ta, kula sukakakên sêlikur wang."
"Kadospundi ta, mbok mas, sampeyan mênika, yatra sampeyan awis, kula sampun botên mindhak malih."
"Inggih ta, sampun, kula sukakakên kangge cundhuk laris taksih enjing sampun pajêngan."
"Mangga yatranipun sampeyan tampèni."
"Inggih, sampun lêrês kalih têngah."
"Sampeyan punapa gadhah lètrèk?"
"Gadhah malih, tiyang panunggilanipun sêkaran."
"Kula tumbas satunggal kemawon kalih tèng."
"Sadenan kula kalih wang."
"Yèn parêng kados sapangawis kula wau."
"Inggih ta, sampun, kula sukakakên."
Jagakarsa: "E, yu nggendhong lurik, ndika mandhêg
"Gadhah, wêdalan Ngungking."
"Coba kula dêlênge. kok kasar timên?"
jambon karo sing kuning iki bae sakacune rêga pira?"
"Sing jambon sêtali, sing kuning wolulikuk dhuwik."
"Sing jambon suwang, sing kuning wolung dhuwit."
"Mêngko ta dhisik, aja kudu mlayu bae."
"Pila, pila?"
"Sing jambon tak-undhaki dadi rolas dhuwit, sing kuning suwang."
"Iya, pilang kacu?"
"Wong wis dikandhani nêlung kacu, pijêr takon bae. Olèhmu ngaconi aja mêngkono, mêngko rak dadi
"Dadi pira dhuwite?"
"Kowe pila etunge?"
"Têlu kurang sêtali diwuwuhi sêtali dadi têlung rupiyah, diwuwuhi manèh rolas dhuwit ping têlu, kapat tèng§ Tèng: ingkang kangge ing bakul sambiwara, kados ta: kapat tèng = 35 dhuit; kapat tèng punjul sadhuit = 36
nanging karotèng utawi têlu tèng punjul sadhuwit: botên kenging, ingkang kenging namung petangan sakawan minggah. punjul sadhuwit. Apa iya wis bênêr mangkono, ki?"
Jagakarsa: "Ngriki mênapa wontên sinjang cap-capan sêkar kopi kalihan jamblang?"
Karyawastra: "Wontên sadaya. sampeyan badhe tumbas pintên?"
"Sêkaripun kopi namung satunggal, jamblangipun sakodhi."
"Mênika jamblangipun sampeyan tingali, brêgas punapa botên? Sêratanipun nêtês, montênipun kêmrasak, babaranipun sumringah, nanging aosipun awis, sakodhi kawandasa rupiyah."
"Mênapa satunggal cucukipun ngantos rêgi kalih rupiyah?"
"Mênawi parêng kula suwun kalihdasa."
"Kula aturi mudhun, ta."
"Kula udhunakên gangsal, dados namung rêgi kawan sasur."
"Taksih kêtêbihên pêmbalap. Barèsipun kemawon pintên?"
"Sampeyan mindhak pintên?"
"Kula aturi indhakan kalih likur rupiyah."
"Sampun ta, mindhak kêkathahên atur, manawi kêparêng salangkung rupiyah."
"Inggih sampun, kula namung nyuwun tumbas satunggal sêkaripun kopi kemawon. Mênika pintên aosipun? kok blocok timên?"
"Sampeyan tumbas kalih têngah kemawon."
"Kula indhaki suwang, dados sadasa uwang. Botên parêng?"
"Inggih ta, sampun, sampeyan pundhut. Kadospundi jamblangipun?"
"Parêng mênapa botên?"
"Mangga ta, kula aturi ngindhaki malih."
"Kula sampun botên mindhak."
"Inggih ta, sampun, kula caosakên, sêrêp-sêrêp dados lêngganan."
"Punika yatranipun sêlangkung kalihan sêdasa uwang, sampeyan widèni."
"Inggih, sampun lêrês."
Tangkilan: "Bujaprasita!"
"Apuse buntut iku yèn ora ko-owahi mêsthi kêkêndhon, dening undhuring lapak."
Bronkhorst: "So radèn ngabèi, tabik, ada baik?".§ Rumaos langkung inggil tinimbang bangsa Indhonesia punika pancèn sampun dados bêktanipun bangsa Walandi.
pikulan lan sandhat utawa dhadhunge pisan."
"Gilo barang iki kabèh gawanên mênyang Tangkilan, banjur jujugna ing gêdhong minuman bae, pasrahna marang panakawan, kowe kabèh banjur nusula aku mênyang Pacinan gêdhong gêdhe, tak bayari ana ing kono bae, lan kowe dhewe karo kancamu siji manèh nggawaa gula tèh sapanunggalane, pikulên wong loro bae cukup."
Jayanimpuna: "Bah, nontoni tèhmu keki lawas."
Tyang Sing: "Ya, kiye."
"Dudu, La, ya kuwi sing kodhêlikake."
"Wis dhêngêr nèk larang, malah aku arêp tuku
bocah nggawa conto dluwange cukup, rêgane sabungkus wolung wang. Sarèhning aku tuku akèh dak jaluk
"E, e têmênan, kowe ora awèh, tuku akèh kopadha tuku sathithik. Aku arêp golèk liya, aja ko-êntol, mêngko aku yèn wis lunga ko-undang bali, aku suthik."
"Ya, ta, wis sanak-sanak, tak wèhake."
"Wis ta, ngono bae. Sarèhning aku tuku akèh lan wis sumurup rêgane, tak ênyang sudane saka padatane wong tuku ècèr, timbangên karo wong tuku akèh. Yèn awèh sukur, yèn ora awèh, aku golèk liya, dadi ora kakehan idu. Satêmêne aku sêdhih caturan karo kowe, mundhak kêmruwuk kaya wong padu, rinungu ing wong aku isin. Saiki
tak petung rêgane wutuh bae, kaya ta: tèh para 5 bungkus, tèh
wis mangrêti katèn aja koapusi."
"Ola, ola. wis ganêp kabèh, êndi dhuwike?"
"Mêngko ta, mangsa aku mlayua, ora. Nanging rak nganggo dietung dhisik, wutuhe f 39.58-f 1.98 dadi kari f 37.60. Apa wis bênêr mangkono?"
"Mêngko taksimpile dhisik. Wis bênêl."
"Lah ênya iki tampanana."
Jayanimpuna: "Kêbênêran kowe wis têka, iki lagi bae rampung olèhku padon."
Baukarya: "Mênapa saèstu mbêkta barang malih?"
"Iya nanging mung wong loro bae. Lah iki tampanana opahe wong wolu kang padha nggawa minuman mau, wong siji tak opahi ngrong wang, ping wolu dadi nêmbêlas uwang. Kowe lan kancamu siji nggawaa gula-tèh iku jujugna mênyang gêdhong wedang, pasrahna marang panakawan bae manèh. Iki opahe wong loro patang wang, aku arêp mampir mênyang Kêmlayan. Wis ta, nuli gawanên."
"Inggih. - Nya gilo opahamu wong siji ngrong wang, tak potong nyêdhuwit aku sing dadi pangarêp, kari nyangalas dhuwit."
Jayanimpuna: "Kula nuwun!"
Miling: "Sintên?"
"E, mangga mas, lajêng mlêbêt ing griya kemawon."
"Anggèn kula mriki dipun utus ingkêng putra Radèn Ngabèi Tangkilan, benjing dintên Slasa Lêgi ngajêng punika sampeyan dipun timbali, sarta
rupiyah kalih padatan, dados kaparingan kalih wêlas, kula sakanca sagêd nglampahi, punika taksih angsal cadhong tike tuwin jênèwêr."
"Inggih, sampun kula sagahi sadaya namung kanca niyaga kula suwun pilihan sadaya, sampun mawi mbêkta kidhungan, manawi damêl cuwaning galihipun ingkêng putra."
"Inggih, sampun sumêlang, kula sampun sumêrêp galihanipun radèn ngabèi. Kagungan damêl punapa?"
"Kalêrês wiyosan tumbuk yuswa 33 taun, enjingipun têtêsan putra radèn rara Suwarni. Kalih dene malih sampeyan dipun dhawahi pados ringgit ingkang prayogi, namung kangge nayuban dalunipun, siyangipun botên."
"Sintên ingkang dipun karsakakên katayub?"
"Dipun borongakên dhatêng sampeyan kemawon, sok ugi ingkang sagêd damêl pirênaning tamu."
"Ingkang sae punika pun Gambyong, nanging awis imbalanipun."
"Sadalu sêlangkung rupiyah. Piyambakipun ingkang tigang bagean, niyaga ingkang sabagean, pituwas kangelanipun nabuh sadalu tanpa kèndêl."
"Pikantuking tombok rak inggih kapetang dados imbalan?"
"Inggih, saupami tombok angsal gangsal wêlas, ingkang kagungan dalêm namung tambah sadasa. Wontênipun tombok dipun dèkèkakên ing bokor mawi katumpangan bèri, lungipun arta saking priyantun ingkang bêksa katampèn ing ringgit, lajêng kadhawahakên ing bèri rumiyin, lajêng kasukakakên ing bokor. Kajawi ngatingalakên kathah-kêdhiking tombokipun, kasumêrêpan dhatêng tiyang kathah saha dhatêng ingkang kagungan dalêm, inggih ugi kenging kapetang sapintên kathahing pikantukipun, badhe nambahi utawi sampun nyêkapi epahipun, sampun katingal kemawon. Ananging manawi tombokipun langkung saking salangkung rupiyah, langkunganipun botên kadarbe dhatêng ingkang kagungan dalêm, kaparingakên dhatêng ringgit sadaya."
"Dados tombok punika sami ugi sumbangan, urun tumut ngepahi ringgit."
"Kula mrayogèkakên pun Gambyong kemawon sampeyan tantun manawi purun katayub dhatêng Tangkilan, sanajan epahipun kathah, manawi tombokipun pikantuk kathah, inggih botên dados punapa, kalih dene malih wontênipun tombok kathah, punika botên namung katarik saking ingkang kagungan dalêm. inggih ugi katarik saking awon-saening ringgit. Saupami ringgitipun awon, ingkang tombok inggih botên sagêd kathah tinimbang bilih ringgitipun sae, ingkang tombok botên sagêd sakêdhik, dening lingsêm dhatêng ringgitipun."
"Dhasar inggih makatên, mas, mila priyantun kagungan damêl ajrih mawi ringgit sae dêning epahan kathah, dipun pilampu ringgit awon, epahanipun sakêdhik, punika lêpat."
"Bilih sampun gilig rêmbagipun, kula lajêng mantuk."
"Kula sampeyan tilari tumbasanipun sêkar sarupiyah, punika minangka manjêr ical, Bilih ringgit sampun kadugi nampèni tumbasan sêkar, sanajan dipun undang ing tiyang sanès, epahanipun lagkunglangkung. kathah tinimbang kalihan ingkang
ngundang rumiyin, inggih dipun tulak, amargi ajrih dening sampun nampèni tumbasan sêkar wau. Beda bilih botên mawi panjêr, asring mblenjani, purun dipun undang ing tiyang sanès ingkang kathah imbalanipun, saha sanajan pangundangipun blêjogan."
"E, la, prêlu punika, kyai kêdah dipun manjêri.panjêri. Lah punika kula saosi sarupiyah."
"Kanca inggih kula suwunakên manjêr pisan sarta lajêng badhe kula wradinakên punika."
"Prayogi, saringgit punapa cêkap?"
"Tigang rupiyah sêtangsul cêkapipun, dhatêng kanca tigawêlas."
"Sumangga kula saosi tigang rupiyah sêtangsul, kula lajêng nyuwun mantuk. Sapêngkêr kula lajêng sampeyan tindakakên, sampun ngantos ngapintêni."
Pukul 8 tamu wiwit dhatêng dalidir, gangsa slendro pelog mungêl gêgêntosan, dipun sindhèni ing ringgit. Sabên tamu dipun papagakên dhatêng Radèn Ngabèi Tangkilan, sarta lajêng kaacaran lênggah urut pangkatipun. Tumuntên kaladosan wedang prêsan, katungka srutu, dhasar tamu pêthilan namung para neneman kemawon
utawi adhi-adhi, sami kaparêng ngunjuk punapa?"
Tamu: "Kula pait kemawon."
"Kula inggih ugi sami pait."
"Kula inggih ugi sami kemawon, pait."
"Punika lêrês, minangka bikak kêmah badhe dhahar, kaangkah ngunjuk tigang dhasar, sampun sêdhêngan, bibar dhahar ngunjuk inuman ingkang alus-alus."
"Pangandika sampeyan têmbung: tigang dhasar, kula kèngêtan pradikaning ngunjuk, sanajan ing dalu punika pancèn namung amongsuka, kados prayogi ngèngêti ungêling pradika wau."
"Punika lêrês, awit bilih sagêd ngèngêti, inggih sagêd nyuda utawi ngêngirangi ing pangunjuk botên ngantos wuru."
"Wurua punika wontên ngriki sami ugi wontên dalêmipun piyambak."
"Sanajan wontên dalêmipun piyambak, tiyang mêndêm punapa sae? Punika rak namung nelakakên lêgawaning galih sampeyan. Kaparêng sami mêndêm wontên ing ngriki, inggih nuwun kula sadaya."
Tamu: "Kula kêpengin sumêrêp wardining pradikanipun ngunjuk awis, nanging dèrèng pikantuk. Coba sapunika mupung nuju pakêmpalan kalihan kanca piyambak sarta nunggil budi, prayogi kawêdharakên."
"Sintên ingkang kaparêng, kangmas Prabakesa, kados?"
Prabakesa: "O. kula solo, botên apil. Ingkang
"Mênggah ingkang mungêl ing sêrat primbon pradikaning minum punika makatên:
1. eka padma sari; eka: sawiji, padma: kêmbang, sari: sarining kêmbang; wong minum antuk sadhasar, kaya kombang ngisêp sari;
2. dwi amartani; dwi: loro, amartani: andhap asor; wong minum antuk rong dhasar, saenggo gêlêm dikongkon, utawa diêpak;
3. tri kawula busana; tri: têlu, kawula: batur, busana: panganggo; wong minum antuk têlung dhasar, sanajan
batur yèn bêcik panganggone kudu jajar lungguh lan bêndarane;
4. catur wanara rukêm; catur: papat, wanara: kêthèk, rukêm: wowohan; wong minum antuk patang dhasar, kaya kêthèk mangan wowohan;
5. panca sura panggah; panca: lima, sura: wani panggah: kasaguhan; wong
sanajan krungu wong maca utawa muji, pangrasane angrasani ala marang awake;
7. sapta kukila warsa; sapta: pitu, kukila: manuk, warsa: udan; wong minum antuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak ndharêdhêg, cangkême kêmruwuk;
8. astha sacara-cara; astha: wolu, sacara-cara: sawiyah-wiyah; wong minum antuk wolung dhasar, gampang mêtokake ujar sawiyah-wiyah;
minum antuk sapuluh dhasar, wus saengga mati, ewadene isih mêdèni, yèn obah, kang ndêlêng padha lumayu."
Tangkilan: "Sapunika sampun dumugi pangandikanipun kangmas Sastrajendra nggêlarakên pradikaning minum, sumangga ngunjuk sadhasar malih."
Tamu: "Punika cikalanipun taksih."
"Cikalanipun kemawon katêlasakên rumiyin."
"Ringgitipun sintên dhi?"
"Pun Gambyong, kangmas, lah punika katingal saking ngriki lênggah wontên sawingkinging pangêndhang."
"Punapa ingkang mancorong pindha kartika mbangun punika?"
"Dede, punika rak urubing sêngkangipun. Manawi citranipun ingkang pêthak pindha sasadara kawêkas punika."
"Mangke kemawon dipun titipriksa ingkang têrang, sapunika ngunjuk malih."
Tangkilan: "Dhaharipun sampun sadhiya, manawi kaparêng sami kula aturi lênggah dhahar."
"Sope dirikat olèhmu nyidhuki sarta nuli larihna, yèn nganti adhêm lumadine kurang mirasa. - Mangga sopipun ingkang sampun kawaradinan lajêng kadhahar, ingkang kantun nusul kemawon, manawi sêlak asrêp."
"Anggure abang protana kabèh banjur balèkna ing meja
ambêng dhahar lan karo piring cilik wadhah iwak, tungkanên lumadining dhahar sêga salawuhane, acare aja lali. - Mangga
kasindhenan ing ringgit wau wontên ing ngriku, laras namanipun, para tamu katingal gambira."
Tamu: "Kula badhe kondhisi, dhi."
Tangkilan: "E, mawi kondhisi, kangmas?"
Nuthuk gêlas sapisan mungêl kaping tiga (thing, thing, thing), kaaturan sami ngisèni gêlasipun anggur piyambak-piyambak.
Nuthuk gêlas kaping kalih mungêl kaping kalih, tandha pitakèn punapa sampun wradin gêlasipun sampun isi anggur sadaya.
Nuthuk gêlas kaping tiga mungêl sapisan, kalihan ngadêg, tandha ngajak jumênêng, lajêng sami ngadêg. Kondhisi:
"Kula ingkang minangka dados lêlantaran nglairakên ciptaning kathah, para tamu ingkang sami pinarak wontên ing pasamuwan punika sadaya, suka wilujêng dhumatêng Radèn Ngabèi Tangkilan, dumugi ing dalu punika angsal kamirahaning Pangeran, ginanjar umur tigang dasa tiga taun, tumbuk sapisan, mugi-mugi tulusa sapanginggilipun dumugi tumbuk kaping kalih suwidak gangsal taun, sarta angsala ganjaran langkung saking punika kalayan kasarasan, sarta kabêgjan, tumêrah dhumatêng
katrêsnanipun para priyantun kanca kula ingkang kalairakên dhatêng Radèn Ngabèi Cucuk, asung pêpuji mênggahing karaharjan kula, tumêrah dhatêng anak bojo kula, mugi-mugi pangandhika wau kabula ing saèsthining galihipun. Ing mangke kula ngaturakên gênging pêpuji kula ing Gusti Allah, ingkang mêdal saking manah suci, mugi-mugi para priyantun kanca kula sami manggiha kadrajatan, ing saukuring sariranipun piyambak-piyambak, sarta winantua ing kabêgjan agêng, miwah panjang ingkang yuswa, kasarasan ing salami-laminipun. "Hip, hip, hip."
Thing, thing, thing;-thing-thing;-thing.
"Hip, hip, hip."
Tangkilan: "Sumangga kula dhèrèkakên lênggah dhatêng pandhapa, lêlênggahan sakaparêngipun."
"Kaparêng ngunjuk punapa?"
"Konyak kemawon, dhi, kula."
"Kula mangke kemawon, ingkang sayogi sapunika toya wlandi."
Mawi mongka-mangke, ingkang dipun êntosi punapa, pun Gambyong sampun cêpak, konyak kaladosan, toya wlandi inggih kaladosan."
"Sumangga, inggih. - Wis sinoman, isènana konyak bae kabèh."
"Gambyong, coba wiwitana njogêd dhisik, tak sawange tênagamu, yèn rupamu wis nyukupi marang kabutuhan."
"Gambirsawit."Lajêng wiwit njogèd nêlasakên tênaga, sarta sindhèn nganyut-anyut manah damêl gambiranipun para tamu. Gêndhing suwuk.
"Sapunika Gambirsawit sampun suwuk, prayogi lajêng bêksan, panjênêngan sampeyan ingkang ngrumiyini bêksa. - Mrenea Mbyong, ladèkna sondhère."
"Kula mangke kemawon, dhi, sampeyan saosake kangmas Ngabèi Biyêng."
"Lêrês kula sêpuh, nanging kula rak kawon sêpuh ing damêl kalihan adhi Ngabèi Dhêlong."
"Sampun ta, kêdah panjênêngan sampeyan ingkang bêksa rumiyin, punapa gêndhingipun?"
"Ingkang gampil-gampilan kemawon: ladrang manis."
Ngulungi tombok saringgit dhatêng pun Gambyong mêndhêt saking ing kandhutan. Ing jaman sapunika, botên, priyantun lingsêm ngandhut yatra.
"Kanca niyaga, ladrang manis."
Kalihan mbanting anggris wontên ing bèri ingkang kalambaran bokor: crong, murih kasumêrêpan utawi kêmirêng ing kathah, lajêng
mawi kêplok sarta surak ambal-ambalan. Sarêng larih sampun rambah kaping sakawan, suwuk.
"Sapunika ingkang kadhawahan urak saèstu panjênêngan sampeyan. - Mrenea, Mbyong, sondhère saosna kangmas Ngabèi Biyêng, karo nyuwuna dhawuh apa pundhutane."
"Nun inggih. - Punika sondhèripun, ndara bèi, punapa ingkang kapundhut?"
"Unèkna sêkar gadhung bae."
"Nun inggih. - Kanca niyaga, sêkar gadhung."
Kalihan mbanting anggris. Lajêng wiwit bêksa ingkang kaping kalih, sarta larih gêgêntosan, makatên ing salajêngipun gêntos bêksa urut sêpuh ing damêl, ngantos dumugi
Radèn ngantèn: "Mbok Jagakarya!"
"Ing ngêndi bakal olèhmu mirantèni ênggon pasunatan kang kiwa?"
"Kajawi saking karsa sampeyan, ingkang prayogi namung ing kamar gadri wetan, papanipun jêmbar, padhang dening candhela kaca, tur kiwa adhakan, cêlak saking dalêm."
"Iya, aku wis mrayogakake, banjur rêsikana, nuli gêlarana lampit dhisik sajêmbaring kamar, ing têngah gêlarna klasa pasir, banjur tumpangana babut. Nuli isarating sunat: godhong kluwih, godhong apa-apa,
utawa sidamukti, ana ing dhuwur dhewe, gunggung wis ganêp tundha sanga. Sajène: gêdhang ayu, suruh ayu, gambir wutuhan sarta jambe tangan, bêras sakati, gula-krambil satangkêp, tindhihe dhuwit suwang saprapat."
sampun dipun rêsiki sarta dipun tata kados waunipun, damêl rêsêping paningal, makatên ugi ing dalêm sampun dipun gêlari babut. Radèn Ngabèi Tangkilan sampun sumingkir dhatêng ing langgar, botên kenging manggihi tamu èstri. Gangsa têrus mungêl ngrangin, nanging botên dipun sindhèni ing ringgit. Wiwit pukul sanga tamu èstri sêpuh anèm dhatêng ndalidir mêdal ing têngah pandhapa saabdinipun gumrudug, sami ngadi busana. Ing dalêm sampun kathah tamu, ing kajogan bêntêt para abdi.
Radèn ngantèn: "Sumangga, eyang, lênggah kidul."
Tamu: "Wis, kene bae."
"Ibu ngèrèk cêlak eyang."
"Mbokayu, mbok lênggah majêng."
"Dhi, sampeyan cêlak kula ngriki ta."
"Kula nuwun, eyang, kula
sapisan, angsal priyantun, drêman anak bêbranahan, sugih anak-putu, panjang umuripun, sarta kasarasan, tinêngga ing bêgja salami-laminipun, kados panjênêngan dalêm."
"Iya ta, ndhuk, mêngko tak pangkune. Aku iki sok gumun sing padha ngalap barkah marang aku, ngarani bêgja, rumangsaku dhewe ora mêngkono. Sing nyata bae laki pisan, sugih anak putu, malah wis buyut lima, dening umurku dawa wis wolung puluh loro taun lumaku sarta kuwarasan, nanging ora sugih ora singgih."
"Dados suwargi eyang mênggung punika botên sugih botên singgih?"
"Mêngko ta, kandhaku durung tutug. Olèhku eyangmu
iku aku lagi umur limalas taun, eyangmu yuswa wolulas taun, isih magang ana ing karaton, dadi langêntaya. Dhasar bagus wêrnine, nganti dadi kondhanging kidung. Yèn bêksa dhadhap akèh wong wadon sing kedanan."
"Eyang punapa inggih kedanan?"
"Mangsa. Nanging galihe eyangamu iku tani, ora kagungan rêmênan, olèh aku nganti patutan wolulas, ora tau ngiwa, tak aturi mundhut ampil ora karsa."
"Punika kula maibên, eyang, mbokmanawi anggènipun botên karsa mundhut ampil punika, ing bêbasan: dipun culakên sirahipun, dipun gondhèli buntutipun."
"Ora ndhuk, têmênan, wong wis ana anak wolulas arêp apa manèh, apa dadak duwe kêpanasan mungguhing maru."
"Tiyang dèrèng nglampahi, eyang, beda kalihan kula punika kêdah ngêpruk kemawon dhatêng sêliripun wayah dalêm, rumaos kula saparipolahipun namung mêmanas manah nangèkakên napasipun tiyang kèndêl."
"Aja mangkono ta, iku ora bêcik, wong gêdhe kang bisa momong maru iku misuwur bêcik asmane, mangkono uga bojoning priyayi panèwu mantri, prayoga tuladatuladha. marang lêlabuhan bêcik mau."
"Inggih nuwun, eyang, kabula pangandika dalêm punika, kula sagêd nglampahi."
Tak tutugake kandhaku mau. Ênggonku sêlak ora sugih ora singgih, marga olèhku eyangmu iku kêna ingaran laran-laran, wis padha tininggal ing baba biyung, paranyai olèh panakawan, awit aku sasedane rama ibu banjur maranyai ana ngarsa dalêm eyang Gusti Kangjêng Ratu Agêng. Dhaupku lan eyangamu awit saka karsa dalêm, ditrimakake, banjur padha nglakoni laralapa, awit eyangmu iku putrane wuragil bapak mênggung wijil saka garwa nèm, dadi ora ginadhang nggêntèni kalênggahane. Lawas-lawas katrima pasuwitane winisudha dadi mantri anom, kaparingan jênêng Radèn Ngabèi
Kartapati, banjur piniji nglurug pêrang. Kartaning jaman winisudha manèh dadi bupati mancanagara nama Radèn Tumênggung Sujanapura, lêstari nganti seda, digêntèni marang anakku pambarêp, jênêng nunggaksêmi. Aku banjur mulih marang Surakarta ngêtutake anak-anakku lanang wadon kang pada dadi utawa karabi panèwu mantri, akèh kang isih padha kèri ana ing kene, iku isih dadi ati bae."
"Inggih punika, eyang, ingkang kula kêpengini saking laralapa wêkasan mulya, mila angsala sawab pandonga dalêm. Punika sampun wanci, eyang."
"Sampun, saha sampun manggèn wontên ing pasunatan gêdhong gadri wetan."
"Ayo ta, kabèh pada mrana. Si ndhuk iku kanthinên."
"Mêngko ta, aku dak linggih marêp mangidul ana satêngahing plèmèk. Kene bantale kuwi tumpangna ing pangkonku. - Wis ndhuk, sèndhèna ing pangkonku kene. Olèhmu sèndhèn kêndhangakên, turona bae sing sumingi, sikilmu
kowe sing sugih anak kaya aku nutupana mripat saka buri, cikbèn kêtularan kowe."
"Nun inggih. anak kula sawêg gangsal, dèrèng saparatiganing wolulas, kados panjênêngan dalêm."
"Lah iya, wong kowe isih nom, wis duwe anak lima, iku wis kawilang sugih, lawas-lawas bakal ngukulingungkuli. aku."
"Sampun botên, ibu, punapa kenging dipun gêlak?"
"Iya ora. - Êndi dhukune?"
"Wis ta, nuli sunatana."
"Kowe wis sadhiya kunir lan kapuk?"
Nulilhahi rajingun,§ Cêkakanipun: inna lillahi wa inna illaihi raji'un; maknanipin: kawula punika kagunganipun ing Allah, saha kawula punika badhe wangsul ing Allah. kêsupèn, ndara."
"Tanpa kunir lan kapuk, klêntike arêp kolandhêsi karo apa?"
"Mila kula matur kêsupèn. Punika kula sampun mêndhêt."
"Kowe nganggo lading apa?"
"Gapit alit, ndara."
"Wis koasah landhêp?"
"Wis ta, dialon. - Ora apa-apa ndhuk, aja ndhrêdhêg. - Olèhmu nutupi mripat aja sêru-sêru, mung anggang-anggangên bae. - Lah saiki wis manjing agamane Islam, manut Dèwi Pêrtimah. - Mbok Mas Dhawuk, putumu pondhongên mênyang jamban, alon, ayo padha didusi banyu kêmbang sataman, mrana."
"Pêthêtane klêntik apa wis kocêmplungake ing cuwo banyu kêmbang sataman, dalah kunir lan kapuke kang ginawe langgênan?"
"Iku labuhên mênyang ing bêngawan, saiki, pasrahna wong desa bae sing gênah."
"Wis kodusi iki mau?"
"Wis ta, pondhongên manèh banjur jujugna ing ngarêp
kobongan, arêp didandani, lan mung anggonana pasatan sêmbagi bae."
Radèn ngantèn: "Pun ndhuk niku benjing Lêgi, yèn parêng badhe kula pasahake."
Tangkilan: "Isih kêcilikên, ibune, lagi pira ta, umure?"
"Tigawêlas mlampah niki. Taune Be. Be, Be, wolu. Wawu, Jimakir, Alip, Ehe, Jimawal, gangsal. Wolu lan gangsal dados
"Hê-êh, nanging laire si ndhuk rak ana Be akir, sasi Bêsar bubar grêbêg lêt sadina, saiki taun Jimawal, nanging lagi
ngantos krumiyinan sari, awit botên kirang lare èstri sawêg umur kalih wêlas taun, êmpun nggarapsari."
"Iya ta, prayoga pasahna, besok Lêgi ngundanga tukang masahi, nanging mung gawenên sarat bae."
"Lasar ênggih ming didamêl sarat mawon, benjing lakine diping kalihake pasah mêlih
taun, utawi ngajêngake rabine mawon dipasahake, utawi ditatahake pindhah, napa sasênênge larene."
"Iya ta, aku mung nurut bae."
esuk, dak undang mrene, warahên yèn tak kon masahi putune dèn lara Suwarni, diprêlokna."
Jagakarsa: "Amit, mbok."
sadhela mbok Dêntawinangun têka, panggonan pamasahan tatanên, ana ing gêdhong gadri wetan bae, gêlarana
lampit, banjur klasa pasir, ora susah nganggo babut, banjur tumpangana klasa bangka, banjur plèmèk sungsun sanga sarta sajèn kaya adat: gêdhang ayu, suruh ayu lan
Radèn ngantèn: "Mrenea bae mbok Dêntawinangun."
"Kok nganti awan lagi têka?"
"Dèrèng pukul sadasa, ndara."
"Inggih."Thèng, thèng ... "Lah punika sawêg mungêl."
"Kowe mau apa wis miranti?"
utawa pucuking untu. Besuk yèn slamêt lakine bae dipindhokake manèh, yèn isih kowe kang nggarap, pêngên."
"Ayo ta, mênyang gêdhong gadri wetan kana."
"Sumangga. Kaparingakên bantalipun. - Mangga dèn lara, kula aturi sarean ing pangkon kula ngriki. Kirang lêrês. Sampun, punika kajêng dhadhap srêp sampeyan lathi ing êbam."§ sampeyan cakot ing êbam.
Pucuking siyung sarta untu kakêthok ing tatah sakêdhik, mawi gandhèn alit, lajêng kagosok ing wungkal.
Dêntawinangun: "Sampun, nggèr, sampun brêgas."
Radèn ngantèn: "Apa wis rata, mbok?"
Dêntawinangun: "Sampun, ndara, mangga kula aturi mriksani."
"Iya wis kêbênêran. - Mamahana bêras kêncur, ndhuk. lan aja banjur kolêpèh, mutên bae dhisik, cikbèn mari
plèmèke iku gawanên kabèh, dadia sidhêkahku aja ana kara-kara, mung dodote bae aja."
Tangkilan: "Ibune, aku iki arêp caturan karo kowe, nanging aja dadi sêling-surupe atimu."
Radèn ngantèn: "Cantênan napa?"
"Aku lan kowe iki rupane kaya wis tinakdir ing Pangeran ingkang maha Agung, yèn ora sugih anak, tandhane anakmu si ndhuk nganti prawan durung bisa duwe adhi."
"Sadasa kêpripun yèn êmpun takdire kêjawi ming narimah. Gadhah anak kalih êmpun jangkêp jalêr èstri botên cacad, sing jalêr bagus, sing èstri ayu, badhe pados napa mêlih, sok ugi lêstantun ginanjar wilujêng, kula êmpun nrimah."
"Karêpku iki iyo mêngkono, nrima paringing Allah, duwe anak loro lanang wadon bêcik-bêcik rupane. Nanging yèn bodho gèk kêpriye? Mangka bodhone iku mung dene saka pakarti pangênjong-ênjongmu, wiwit cilik kongsi tumêka gêdhe ora ana suda-sudamu. Sabên aku elik-elik, kowe banjur kêrèh-kêrèh ora awèh, yèn dak banjurake salin babah dadi padu karo kowe, sarèhning anak sapala aku mung ngalah."
"Lare jalêr sawêg umur kalihwêlas taun, lare èstri sawêg umur sadasa taun, badhe mang pêksa sagêd napa? Pun thole ênggih êmpun ngaos."
"Apa wis tamat ta?"
"Katam manèh katama, bisa ngunèkake cêtha bae rak durung, [du...]
[...rung,] amarga pijêr kêtungkul marang kabungahan, wiwit cilik dhêmên dolanan bênthik, tor, utawa bengkat. Barêng rada gêdhe salin cirak utawa pak-pakan, mawa totohan kêmiri, banjur ngadu kêmiri, ngadu kêcik, mawa totohan dhuwit. Wusana kêlantur kopyok, pêthekan ombak bèji, pasang gimêr sarta picak mêlèk, kabèh iku luput saka kowe dening pangugungmu, sabên njaluk dhuwit kowèhi. Maune nrima sathithik, lawas-lawas njaluk akèh, yèn ora kowèhi wani nêpsu."
Lah kadospundi ta, kêrsa sampeyan, kula êmpun rumaos lêpat, saniki mangsa boronga sampeyan."
"Karêpku si thole saiki arêp dak parakake mênyang pêsantrèn Panaraga kowe dieklas, lawase têlong taun. Yèn slamêt ulihe saka Panaraga banjur dak têtakake sarta banjur dak lêbokake dadi punakawan marang kraton."
"Anua nika kok têbih timên, lan lami timên ngantos tigang taun. Mbok dipadosake sing radi cêlak-cêlakan mawon, kenginga dituwèni."
"Wo, wis ora kêdadian manèh. Mênyang Panaraga iku purihe supaya adoh ora kêna ditiliki, jêbul golèk cêdhak sing kêna ditiliki, dadi padha bae karo sing wis. Asile dilungakake apa, yèn isih kêna ditiliki?"
"Ênggih êmpun ta, mangsi boronga sampeyan."
Radèn ngantèn: "Lo, ndhuk, bokongmu katon têlês-têlês kowe kêna apa, apa nglinggihi banyu? O, la, sukêr, ndhuk, kowe wis
ing ngriki punika pancèn kaanggêp botên wontên pakèwêdipun.
"Yèn êmpun pitung dintên kenging dipun dusi."
"La sajrone pitung dina, apa ora adus?"
"Botên, mung dilulur sarta diparêmi mawon, sêratan ênggih botên kenging."
"Saiba risine, ibune, wong ora rêrêsik awak ing dalêm pitung dina."
"La wong êmpun dados carane kêpripun?"
"Iya ta, mêsthine mono iya dilakoni. Karêpmu kapriye, apa dirowa apa diringkês bae?"
"Pamanah kula mung dipêndhêt prêlune mawon, ngaturi para sêpuh sing badhe ngêdusi, botên susah mawi tamu kados dhèk sunate, ngèngèhane benjing yèn laki."
"Sukur, aku mrayogakake karêpmu iku, aku wis mungkur gangsir, mung sadhiya suguh bae."
"Olèhmu ulêm-ulêm apa wis rata?"
"Pangraos kula kados sampun waradin sadaya, ndara. Eyang-eyang, ibu-ibu sarta mbokayu-mbokayu ijêngandika, tuwin rayi-rayi sampeyan, botên wontên ingkang kalangkungan, badhe sami ndhanganakên rawuh."
"Sukur yèn wis rata mono. Saiki gawea landha mêrang lan banyu asêm kawak, dokokana jêruk purut lan pandhan wangi rajangên sing lêmbut, apa dene kêmbang sing wangi-wangi, lan ing kulah dokokana kêmbang sataman, kutug aja lali."
"Ing gêdhong wetan sadhiyanana brêsihan lan ratus."
"Punapa botên mawi sadhiyan sêkar ukêl sarta lisah wangi?"
"Anèh kowe kuwi, prawan dianggoni kêmbang tuwin wangi-wangi, apa sadhiyan pangantèn, nganggo mêngkono?"
"E, inggih dhik, kula kêsupèn."
"Nuli ing dalêm gêlarana klasa pasir blêg, ing têngah tumpangana babut."
Ênjingipun malih wanci jam sadasa para tamu putri wiwit dhatêng, lajêng satata lênggah wontên ing griya, para sêpuh wontên ngajêng kobong, kasambêtan para nèm kupêng. Sarêng wanci jam sawêlas siyang bidhal dhatêng ing pasêngkêran gêdhong gadri wetan, mêthuk radèn lara
bandhilan ing driji manis sarta jênthikan kiwa, sarta ulan-ulan ing panudhuh têngên, nyangking kacu mawi kênarèn, lajêng dhatêng griya ngadhêp para tamu ingkang sami kasukan.
Saantukipun Radèn Bagus Suwarna saking pondhok pasantrèn Panaraga, ical pugalipun, dados mbangunturut dhatêng tiyang sêpuh, lêmbah manah sarèh kêkajênganipun, têbih saking lampah maksiyatan, kêncêng ngibadhahipun, karêmênanipun marsudi kawruh praja, sadaya dipun sumêrêpi. Kasok sihipun Radèn Ngabèi Tangkilan, dhasar anak jalêr namung satunggal, burus manahipun, kathah kasagêdanipun. Radèn bagus Suwarna sampun umur 16 taun lumampah, sampun wancinipun têtak.
Tangkilan: "Jayanimpuna!"
"Besok Rêbo Lêgi ngarêp iki aku sida duwe gawe nêtakake dèn bagus, lan nylamêti wêtone dèn ngantèn, tumbuk umur
33 taun, kowe sadhiyaa abon-abone wong arêp duwe gawe, piridane kaya dhèk sunatan lan dhèk tumbukku, nanging saiki rada undhakana gêdhene tinimbang karo sing uwis."
"Nun ingihinggih. sandika. Tamu kagalih badhe pintên kathahipun?"
"Biyèn elingku ulêm-ulêmku ming têlung puluh, saiki dak arah sèkêt."
"Sok makatêna anggèn kula badhe sadhiya kula indhaki gangsal-wêlasan tinimbang kalihan ingkang sampun, kados sampun dawêg."
mbalèkake turahan minuman, akèh rèwèle apa ora?"
"Botên, sae kemawon."
"Pambayarmu nicil sabên pasokan nganti rong taun lagi pundhat, iku akèh pangrêsula lan nêpsune, apa ora?"
"Kok inggih botên, sarta botên nate ngintunakên rekêning, panagihipun namung ngêntosi punapa ingkang sampun dados janji kula. Gêgalihanipun pancèn sae saha sarèh."
"Yèn mêngkono bêcik aja salin-salin langganan, nganti besuk yèn slamêt aku bisa mantu. Karodene manèh kowe ngundanga bong, bêcik sing isih talat tinimbang diblêjog. Yèn nuju barêngan, mangka mênang dhisik pangundange, iku bakal ditêkani dhisik. awit bong iku duwe planggêran, sapa sing ngundang dhisik, iya bakal ditêkani dhisik. Wis ta, nuli tindakna têtukone, lan Si Sastraubaya konên mrene."
supitan kalihan tingalanipun rayi sampeyan tumbuk yuswa 33 taun, pasamuwanipun badhe kasarêng. "
"Iya, nanging tumbukan iku mung kaya dene nunut bae, dadi klêbu sunat, kang prêlu têtakane, awit tumbukan iku mung jagongan
"Iya akèh sing mêngkono, nanging sabênêre ora, ulêm têtakan mung ngaturi dhayoh lanang, kosokbaline ulêm sunatan, mung ngaturi dhayoh wadon, iku kajaba akrab utawa mitra bêcik."
"Sapunika karsa sampeyan kadospundi?"
"Bênêrên bae, aku ora ngaturi sakalihan."
Sêrat saha ingkang ... Radèn Ngabèi Tangkilan, katur panjênênganipun ingkang ... radèn ngabèi ...
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga, manawi sami ginanjar wilujêng ing sadayanipun, benjing ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir punika, kula badhe nêtakakên anak kula jalêr nama pun Suwarna.
Ingkang punika manawi ndadosakên dhanganing panggalih saha sêla padamêlan, benjing dintên Rêbo Lêgi wau wanci jam 6 enjing, panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak dhumatêng ing griya kula anguningani risipun,
"Wis kabênêran, mung sêsêbutanku: radèn ngabèi, tulisên: ngabèi, bae, bêcik sing andhap asor."
"Nun inggih sandika. Mênggah undha-usuking pakurmatan dening pêprênahan anèm-sêpuh, kadospundi?"
"Yèn kaprênah bapa: pangabêkti; kakang: taklim; adhi: salam taklim; anak: salam sarta yèn mênyang wong tuwa nganggo têmbung: saha, yèn mênyang wong nom nganggo têmbung: sarta. Sarta nganggo têmbung: katur panjênênganipun ingkang ..., mung kang mênyang kaprênah anak-putu lihên: katur dhumatêng ingkang ... bae. Pacakên saiki, yèn wis rampung arêp banjur dak tèkên lan dak capi pisan."
"Nun inggih sandika. Sapintên wiyaring panêkukipun krêtas badhe panggenan asma?"
"Nun inggih. Êngêt kula kala têtêsan kados botên mawi asma."
punapa putra kakung kalihan putri punika?"
"Ora mêngkono, beda dening dhayohe, sunatan dhayoh
"Ora, para kangjêng pangeran putra santana dalêm sarta riya panji wayah buyut-dalêm, ngagêm dhêsthar rasukan takwa; para mayor, kaptin, opsir, kulukan, sikêpan, sawênèh ngagêm cara Walanda grut têni (groot tenue) ."
"Manawi priyantun panèwu mantri pinarak jagong ing griyanipun abdi dalêm lurah, bêkêl, jajar, mangandhapipun pisan dhatêng griyanipun tiyang alit, punapa wontên
wulung maju pat tanpa payon, mawa sunduk rangkêp, dhapur pasagi, lawangane ana wetan, ing kulon pêpêt, lor kidul gêbêre diwingkis ing têngah bênêr, dadi katon saka ing jaba. Ing wetan dokokana tuwuhan sakêmbaran, rutên karo cagaking
saupakartinipun tiyang gadhah damêl. Kirang tigang dintên lare ingkang badhe têtak kasêngkêr wontên ing lojèn, botên kenging kesah-kesah, katêngga para sêpuh, sarta dipun lulur. Sarêng sampun dumugi dintên badhe risipun, wanci jam 4 enjing sampun adus kungkum wontên ing kulah, supados mirut daginging ikutipun, nyakêdhikakên wêdaling rah. Sarêng sampun rampung anggènipun adus kungkum, sarta sampun mawi pasatan, lajêng dipun dandosi: gêlung kadhalmènèk turut kuping, rinêngga sêsotya, mangangge sinjang lêmês, nanging anggènipun bêbêdan kawalik, pangasihipun wontên kiwa, ubêding sabukipun wala dhawah wontên wingking. Namung timangipun ingkang taksih wontên ngajêng, mawi rangkêpan sêmbagi abrit tadhah êrah sampun ngantos ngèngingi sinjangipun lêmês. Tanpa rasukan, mawi borèh garutan.
Ing wanci pukul 6 enjing tamu wiwit dhatêng sêsarêngan, sakêdhap ing pandhapa sampun jibêg kêbak tamu. Tumuntên lare ingkang badhe têtak kawêdalakên saking griya, dipun irid ing akrabipun, kasowanakên dhatêng pangagênging tamu lajêng dipun suwunakên ngabêkti (ujung) . Rampung ngabêkti lajêng kemawon dhatêng patêtakan, dipun grubyug ing para tamu sapandhapa sami ngadêg wontên sangajênging krobogan, tumuntên salah satunggaling priyantun sêpuh ingkang sugih
anak putu kaaturan mangku dhatêng lare ingkang badhe têtak, ngalap barkah supados katularan sugih anak-putu. Linggih wontên ing dhingklik patêtakan, mripating lare katutupan ing tangan saking wingking dening priyantun sêpuh sanèsipun. Bong sampun wontên ngajênging lare, ndhodhok, lajêng miyak bêbêd, pajalêran kacêpêng, ikutipun kadudutan, lajêng dipun lêbêti sujèn dêling, tumuntên dipun japit ing sujèn dêling kêkalih saking jawi, angsal daging sangadhapipun sogok wau, ndadosakên kêncênging daging ingkang badhe kabêlèk. Dening kacêpit ing japit kêkalih sagêd mêjahakên raos, botên kraos dipun iris. Tumuntên dipun japani, lajêng
kapratelakakên ing ngriki punika pancèn kaanggêp botên wontên pakèwêdipun. Rampung anggènipun nêtaki, lare dipun kèn ngadêg lajêng lumampah, tètèsing rah dipun tadhahi ing
mawi nyêpêng kêbut kangge ngêbut lalêr. Jampinipun nama kecekan§ Lisah klêntik dipun wori brambang mêntah kairis-iris, sarta pathining têmu irêng, têmugiring ingkang mêntas dipun parud. pawèhing bong. Lare têtak têdhanipun kêdah apik, botên kenging crêbak. Manawi nêdha, lawuhipun
lênggah dhahar wontên samadyaning pandhapa, mawi kondhisi; sapisan: wilujêngipun lare ingkang têtak; kaping kalih: wilujêngipun ingkang gadhah griya; kaping tiga: wilujêngipun para tamu; kaping sakawan:
Ing ngandhap punika rêringkêsan lampah-lampahipun tiyang badhe ngemah-emahakên anak.
Bapakipun lare jalêr, ingkang rumiyin pados padikan lare èstri, anaking priyantun utawi sudagar ingkang babag kalihan pangkating kalênggahanipun, utawi minggah-mudhun, punapa ingkang dados sênênging manahe tiyang sêpuhipun, botên kenging kapêksa saking pamilihing lare. Bilih sampun pikantuk, lajêng nglampahakên congkok. Congkok punika tiyang ingkang lêbda wicara pamiluta sarta pangalêm, kados ta: ngalêm dhatêng saening warni tuwin kalakuanipun lare, saha ngalêm dhatêng saening panganggêp tuwin bèr budining tiyang sêpuhipun. Manawi sugih dipun umukakên kasugihanipun.
Bilih anggènipun ngrêmbagakên sagêd kacondhongan, lajêng nontoni, bapa-biyungipun lare jalêr sarta mbêkta akrabipun jalêr èstri sawatawis, martamu dhatêng ing griyaning bapakipun lare èstri, lare jalêr kabêkta.
Tamu jalêr dipun panggihi wontên ing pandhapa, tamu èstri dipun panggihi wontên ing griya, namung kasêgah wedang, sarta botên kenging rêraosan bab pikramèn, namung ginêman sanèsipun kemawon.
Tumuntên bapakipun lare èstri ngacarani dhatêng bapakipun lare jalêr: malêbêt dhatêng ing griya, sêngadinipun kapanggihakên kalihan bojonipun, utawi sêngadi kasêrêpakên ing griya. Inggih lajêng malêbêt ing griya namung kalihan akrabipun ingkang wajib, lare jalêr tumut.
Salêbêtipun lêlênggahan wontên ing griya, tumuntên lare èstri ngladosakên pawohan dhatêng ngajênging tamu èstri, lajêng wangsul kemawon. Ing ngriku bapa biyung sarta akrabipun lare jalêr sami maspaosakên warninipun lare èstri, lare jalêr inggih tumut ningali, nanging ingkang kathah: isin, namung ningali saklebatan kemawon. Dene lare èstri namung tumungkul botên ningali sintên-sintên, trêkadhang wontên ingkang nangis, dening rumaos lingsêm dipun tingali ing akathah.
Para tamu wau sarêng sampun antawis lajêng sami pamitan mantuk, sarta prakawis punika lajêng karêmbag dhatêng para akrabipun, sayogi
tinakènan punapa rêmên dhatêng lare èstri ingkang dipun tingali wau. Manawi rêmên, wangsulanipun amung miturut punapa sakajênging tiyang sêpuhipun. Tiyang sêpuhipun lare jalêr lajêng damêl sêrat panglamar. Dene manawi panantunipun wau dipun wangsuli botên rêmên, tiyang sêpuhipun lare jalêr botên mawi prasabên panampik, namung lajêng kèndêl kemawon, inggih punika pratandhaning panampikipun.
Tiyang sêpuhipun lare èstri namung kèndêl, ngêntosi sêrat panglamaring tiyang sêpuhipun lare jalêr. Manawi panglamaripun katampèn, dipun wangsuli: suka. Sarta manawi gadhah kêkudangan tuwin gadhah panêdha samuwaning margi, dipun pratelakakên wontên ing dalêm sêrat. Dene manawi panglamaripun wau katampik, dipun wangsuli: larenipun èstri dèrèng purun imah-imah, utawi dipun wangsuli: pinanggihing petanganipun wêdalan botên sae. Dene manawi bapakipun lare jalêr botên suka sêrat panglamar, punika tandha panampik, bapakipun lare èstri inggih sampun sumêrêp sarta lajêng kèndêl.
Manawi kadadosan rêmbagipun, lajêng ningsêti. Tumuntên bapakipun lare jalêr gadhah panêdha dhatêng bapakipun lare èstri, dhaupipun katêdha wontên salêbêtipun wulan anu.
Tiyang sêpuhipun lare èstri mangsuli: sampun mrayogèkakên wontên ing wulan anu wau, sarta katêdha kalampahanipun wontên ing dintên anu.. Dene manawi ing wulan anu wau botên nyondhongi, kenging darbe pamilih wulan sanèsipun.
Ing dintên badhe dhauping pangantèn, kirang sadintên, ing wanci siyang nglampahakên sasrahan, ing wanci sontên masrahakên pangantèn, dalunipun midadarèni.
Enjingipun badhe nikah, punika bapakipun lare èstri nyêrêpakên dhatêng anakipun wau yèn badhe
botên mangsuli, namung tumungkul kalihan uwik-uwik siti, ngantos patrap makatên punika dipun anggêp ing kalimrahan purun dipun lakèkakên. Sanajan ing batos botên purun, inggih sampun dipun anggêp purun.
Ing wanci siyang nikah manut saat ingkang prayogi. Ing wanci sontên panggihing pangantèn.
Manawi panggihing pangantèn wontên ing griyaning tiyang sêpuhipun lare èstri, saha lajêng kagondhol sanalika, nama: ngundhuh mantu. Manawi lajêng kèndêl ngantos sapêkên, nama: nyantri.
Manawi panggihing pangantèn wontên griyaning tiyang sêpuhipun lare jalêr, punika rabi triman wayah buyuting ratu, pangantèn èstri mêdal saking karaton, katampèn wontên ing ngandhap êlo pamagangan, ingkang jalêr mawi mandhi waos.
pun jaka angsal walanjar, pangantèn jalêr nyiram tumpêr wontên têngah kori.
3. Pangantèn kapanggih sadhèrèk misan, isarat mawi madung pipisan, nanging sanginggiling pipisan dipun dèkèki tumpêng, dados ingkang kawadung: tumpêngipun.
4. Mantu bubak-kawah (mantu anak pambajêng), patrap-patrapipun sami kemawon kados salimrahipun, namung kaot mawi rujak lêgi kalihan rujak dêgan dados kalih wadhah. Bibar panggih dipun ladosakên dhatêng pangantèn sakalihan sarta bapa. Ingkang mitakèni biyung, têmbungipun: "Bapakne, sing kurang apane?"Wangsulanipun: Wis ora ana sing kurang, wis enak, wis manis. "Lajêng pangantèn èstri dipun pitakèni kados ing nginggil wau, uga mangsuli kados bapakipun.
5. Mantu tumpak-ponjèn (mantu anak wuragil, dados sampun têlas-têlasan), patrapipun sami kemawon kados salimrahanipun, [sa...]
[...limrahanipun,] namung isining ponjèn kaisenan anggi-anggi kalihan yatra pêthak, yatra abrit sapêpakipun. Utaminipun mawi yatra mas, punika dipun sokakên wontên sangajênging pangantèn, lajêng dipun rêbat dhatêng pangantèn sadhèrèkipun, pundi ingkang angsal kadhahkathah. nelakakên yèn badhe kathah bêgjanipun. Nanging yatra wau botên lajêng dipun pêndhêt, dipun wangsulakên dhatêng ponjèn malih.
6. Mantu ngundhuh pangantèn, panggihing pangantèn wontên griyaning bapakipun pangantèn èstri. Sasampunipun panggih, lajêng kagondhol dhatêng griyaning bapakipun pangantèn jalêr. Mila ing kina midadarèni ngajêngakên panggihing pangantèn, sasampune ing griyanipun lajêng suwêng,suwung. dumuginipun griyanipun pangantèn jalêr, ing ngriku agênging pasamuwanipun. Enjingipun wangsul dhatêng ing griyaning bapakipun pangantèn èstri, sapêkênipun wangsul dhatêng ing griyaning bapakipun pangantèn jalêr malih, têrus ngantos dumugi salapan dintên, lajêng mantuk dhatêng
ingkang nglangkungi lèpèn, amung among raras karasikan.
7. Mantu nyantri, bibar panggih sarta sasampunipun bibar bujana, bapa biyung sarta akrabipun pangantèn jalêr sawatawis sami martamu (njagong) tanpa dipun suruhi, inggih lajêng dipun panggihi ing besanipun. Sarêng pangantèn jalêr sampun njogèd, lajêng mantuk tanpa pamit.
Lêt kalih dintên, bapa biyung sarta akrabipun pangantèn jalêr sawatawis tuwin mawi mbêkta sangu sêkul, ulam, panganan, têmbungipun: ngirim, lajêng katêdha kangge pisêgah.
Tangkilan: "Aku ora nyana pisan-pisan yèn si thole saiki dadi pangalêmaning akèh, dhasar nyata bagus, lêmbut bêbudène, sugih kapintêran."
Radèn ngantèn: "Kula rumaos bêgja saantuke saking pondhok pasantrèn Panaraga manahe dados sae sangêt, ajrih dhatêng tiyang sêpuh, botên
adhine. Saniki si ndhuk êmpun baut ngaji."
"E, e, aku ora krungu. Sukur ta, yèn wis baut ngaji. Ing atase aku ora liwat mung sukur ing Allah anggonku nêmu bêgja, anak loro padha mbangun turut marang wong tuwa. Sarèhne anakmu karo pisan mau wis padha diwayah, prayoga nuli dipikir jodhone."
Panggulune bapak, iya uga dadi kliwon, ganjaran kêtrima olèhè bisa nyêkêl kraman. Dadi bapak iku isih buyut dalêm, aku canggah, si thole warèng. Mulane si thole isih disêbut radèn, dening warèng mau, iku wus kasêbut ing layang adhêling kraton."
"La ênggih, karsa sanpeyan wau kêpripun?"
"Si thole biyèn arêp dak rabèkake putri, sukur olèh wayah dalêm sing kêpering, orane aja kongsi kurang saka buyut."
"Kula êmpun ndèrèk karsa sanpeyan niku, pandêngan sampeyan pundi?"
"Kangjêng Pangeran Dhandhun Martèngsari, pangrunguku isih kagungan putra ragil putri, saka priyayi Radèn Tasikwulan, wis diwasa. Sanajan saka ampeyan, wayah-dalêm, sasat padha bae karo sing saka padmi."
"Sagêde kalampahan kêpripun, wong pandêngan kalih srêngenge?"
"Iya pinikir kapenake, saiki kudu nglakokake dom sumurup ing
Mandangjaplak: "Kene, le, siji-siji bae, gêntèn. - Wah, sawung patohan punika, jangkêp pêthèkipun. Punika wêdalan ing pundi?"
"Sing wido awar-awar niku wêton gunung Mrapi, sing abang sana mung wêton ing Gayamprit ngriku mawon."
"Sasat sami kemawon, ing Gayamprit klêbêt sukunipun
rêdi Mrapi, sami panggenanipun sawung sae. Ingkang wido awar-awar punika damêlipun punapa?"
"Apik niku, ngêmbun, yèn digêbug bayar."
"Pamanah kula sampun kenging kaabên, cêpênganipun sawung sampun saras, sarta sampun otot kuwawi dipun gêbag. Namung ingkang abrit sana, dèrèng kenging kaabên, ototipun taksih kirang."
"Sukur, yèn mang arani jago bêcik, botên kêmba olèh kula akon ngopèni."
"Manawi kaparêng ingkang wido prayogi kawêdalakên dhatêng ing kambêngan, kula ingkang mbotohi."
"Mbok ênggih, nanging kula sumêlang nèk têsih wêdi ing lara. Wani kula mung nêmpil ing pangarêp kemawon: limang rupiyah. Kalihdene mêlih saniki kula êmpun wêdi totohan okèh."
"Prayogi, ing kambêngan mangsa kiranga ingkang tumut notohi. Ingkang mawi sapunika ragi jirih, tiyang dèrèng mêsthi kawon."
"Ayang, gawok-gawok, kang, wong botohan. Yèn kêbanjur kalah sok banjur manasi. Mburu kalahe, ênggih yèn kêcandhak, yèn botên saya jujul-wuwul. Beda kalih totohan sathithik, mung sênêng-sênêng. Kalangane saniki ing pundi?"
"Ingkang agêng inggih taksih kambêngan lami ing Martèngsarèn."
"Kangjêng pangeran kok lawas botên kagung-kagungan gawe mêlih, napa êmpun êntèk putrane?"
"Inggih, sampun lami botên kagungan damêl, nanging putra taksih satunggal putri wuragil, dèrèng mêntas."
"Napa êmpun olèh ênggon?"
"Pamirêng kula kados dèrèng. Ingkang nyuwun inggih sampun kathah, nanging sami katulak sadaya, awit ndara ajêng punika kalêbêt dados galih dalêm, dipun trêsnani,
mbokmênawi saking wuragil punika. Karsa dalêm, sagêda pikantuk lare ingkang bagus sarta sugih kasagêdan."
"Upama anak kula kêpripun, kang, napa bisa klêbu?"
"Duka sampeyan punika, dèn bèi. Punapa putra sampeyan ingkang rêmên kasukan rumiyin punika?"
"Ênggih, nanging saniki êmpun ilang babarpisan labête dhêmên ngabotohan. Saulihe saka ing
ing langgar. Kalihdene mêlih, sabên esuk saba têng Sastrajendran, nyuwun barkah sinau kasusastran Jawa, ngèlmu alam lan
alitipun murang sarak, agêngipun dados mbangun turut. Ingkang kathah asring kalajêng mursal. Punapa karsa sampeyan wau kenging kula damêl rêraosan wontên ngarsa dalêm kangjêng?"
"Ênggih dhasar karêp kula mêkotên, nanging mang arah-arah ampun nganti kengis saka karêp kula dhisik, mung saka karêp samang dhewe. Yèn katon mênga bakal kula lêboni, kula ajêng seba caos bêkti dhisik. Sukur bisa kalih dèn ngantèn, sarta ngaturi pèni-pèni sing ndadèkake parênge panggalih dalêm."
"Karsa sampeyan punika kula mrayogèkakên sangêt, benjing-enjing bibar kambêngan, kula angkah-angkah lajêng badhe ngadhêp wontên ngarsa dalêm. Manawi katingal padhang langitipun, kula munjuk rêraosan bab wau punika."
"Ênggih ta, mangsa bodhoa kapenake. Mung yèn êmpun klakon munjuk mawon banjur mang mriki, besuk samang kula bungahake."
"Ingkang makatên punika botên kula manah, dèn bèi, namung sok ugi sagêd kalampahan manah kula sampun bingah. Rumaos kula kados mêndhêm kasaenan ingkang botên ical ing salami-laminipun."
"Dhasar ênggih mêkotên, niku kabêcikan sing botên kêna ilang."
"Manawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula lajêng kalilan mundur."
"Ênggih kang. Jago kula sida kêpripun?"
"Janji sampun kaparêng, gampil. Manawi sagêd benjing kambêngan ngajêng kemawon kula suwun."
Radèn Dêmang Malang: "Ibune!"
Mas Ajêng: "Ontên napa?"
"Kapriye kang dadi kênthêle atimu prakara anakmu si thole? Sarèhning wis akil balèg, bêcik nuli dipikir jodhone, apa mênyang putri, apa mênyang anaking priyayi, apa mênyang anaking sudagar."
"Kula ngotên tiyang èstri, mênthine ming miturut napa sakarsa sampeyan, awit purbawisesa ontên sampeyan."
"Wis bênêre mêngkono, nanging luwih bêcik rinêmbug ing wong loro, dadi ora kêparan tutuh."
"Sayêktose kula kiyambak ênggih ngraosake bingung, rabi putri ontên paribasane: nyunggi lumpang kênthèng, dening botên sagêd nyambut damêl napa satatane tiyang gêgriya, damêle ming wêdhak pupur. Mangka
gagas kuwi karêpe bae kêpriye?"
"Kintên kula cara Jawi, tiyang nyunggi lumpang kênthèng êmpun mêsthi yèn awrat, tur aube ming sakêdhik."
"Hah, saiki aku wis nyandhak karêpe. Wong rabi putri olèhe diumpamakake: nyunggi lumpang kênthèng iku, têgêse: ora kêna sinangga miring, kudu mêrtasami, tur undhaking kajèn-kèringe sing lanang ora sapiraa."
"Kados ênggih mêkotên."
"Lah saiki kêpriyè kang dadi kêncênging atimu? Sarèhning wong rabi putri yèn ora mêrtasami, têtela abot, apa rabi anaking priyayi, apa anaking sudagar?"§ Gambaripun tiyang ingkang sawêg mêndêm dhatêng kapriyantunan.
"Yèn têng anaking sudagar kula êmpun botên mathuk thok thok mawon, awit tiyang bêbojoan kok tansah prakawisan
sudagar niku botên gadhah antêp têng tiyang jalêr, botên kenging kêcuwik amale. Anggêr sing jalêr kirang sêmbada, ênggih cêpak pêgatane."
"Ah, giris aku kuwe. Wis ta, golèk anaking priyayi bae, anake kang Bèi Dhêlong sing panggulu, kae durung laki. Sing pambarêp wis laki olèh mas Bèi Warak, rupane bêcik bisa nyambut gawe. Kowe rak iyo wis wêruh ta?"
"Ênggih êmpun, nanging sanajan priyantun, mas Bèi Dhêlong niku budine ênggih kados sudagar, anak-anake sami dikèn nyambut damêl mêdal gantos, utawi kuwadean, sawênèh bêbakulan, budine sami mawon kalih sudagar. Yèn priyantun utami botên ajêng bêbesanan kalih mas Bèi Dhêlong."
"Bênêr kandhamu iku, nanging jaman saiki ora mêngkono. Akèh sing padha milih rabi sudagar,
miturut sakarêping wadon, yèn botên miturut ênggih bakal klêbu ing buwèn, dening pambantinge sing wadon, njaluk balining dhuwite kang
priyantun niku kathah sing susila, sarta kathah kasagêdane, bêkti ing laki, ajrih têng tiyang sêpuh. Dene sing kula kêpingini gadhaha besan kados Dèn Ngantèn Tangkilan, watêke andhap asor, rumakêt têng pasanakan,
"Gadhah ming satunggil, sawêg nêdhêng-nêdhênge birai, wêrnine sae tanpa cacad. Dhèk sunate kula rak ênggih jagong mrika, sapriki êmpun langkung gangsal taun. Samang êmpun kêsupèn?"
"O, iya, saiki aku eling, malah ulihmu saka jagong lagi têkan ing pringgitan ngalêm ayune bocah iku."
"Karêpmu iku aku wis rujuk. Saiki tak nglakokake congkok dhisik, kang Mugên kae wong lobokan, mau wis dak undang, nanging prakara jago. Mêngko dak bobotane rêmbug iki pisan, ayake bisa, awit marang adhi Radèn Ngabèi Tangkilan têpung bêcik."
Panakawan: "Punika Ki Mugên sowan, wontên ing pandhapa."
Dêmang Malang: "E, dene lagi dak-rasani, têka. - Wis ta, ibune, mêmujia bae bisane klakon karêpmu iku. Tak nêmoni kang Mugên dhisik. - Majua mrene bae kang."
"KaweKowe. mau apa kabênêran ana ing omah, tak undang gêlis têka?"
"Dhèk wingi sore aku wêruh kowe mangetan, mênyang ngêndi?"
"Sowan rayi sampeyan Radèn Ngabèi Tangkilan."
"Botên wontên damêlipun, namung prêlu kaparingan sumêrêp angsal sawung kêkalih saking rêdi Mrapi."
"Mulane kowe tak undang, ana pitakonku sathithik, mênawa kowe sumurup."
"Putrane wadon adhi Radèn Ngabèi Tangkilan kae, apa durung olèh ênggon?"
"Dèrèng, nanging pamirêng kula sampun dipun sawèni dhatêng Kangjêng Pangeran Dêmang Tanpanangkil, badhe kapundhut ampil, amargi warninipun sae, antêng-jatmika kathah kasagêdanipun. Karsa sampeyan ndangu?"
"Iya ana, saiki kêpriye?"
"Kula kirang têrang. Pandugi kula sande, amargi kangjêng pangeran badhe krama pikantuk putri dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta."
"Coba kowe tak kongkon, nanging isih laku sandi. Yèn parêng, putrane iku tak suwun dhewe, tak dhaupake karo anakku pambarêp thole Sarjana. Yèn wis mênga, bakal tak têmbung kalawan layang. Nanging traping têmbungmu samarên bae, aja ngêblak kaya kandhaku iki."
"Inggih sandika, mênggah karsa sampeyan punika punapa tumuntên?"
"Yèn bisa iyo mêngkono."
"Sok makatên lajêng kenging kula lampahi ing samangsa-mangsanipun, pados sêlaning padamêlan sarta nawang langitipun bilih nuju padhang."
"Iya mêngkono, nanging olèh gawe utawa ora, aku nuli wèhana kabar."
"Saèstunipun makatên, namung manawi wontên pitakenanipun rayi sampeyan Radèn Ngabèi Tangkilan, putra sampeyan punika punapa dèrèng mêndhêt sêlir?"
"Wo, si thole iku tani bêntil, ora mogèl kul, nduwêl ana ing ngomah bae, dalah ngrasani wong wadon ana sangarêping wong tuwa: ora."
"Iya ora duwe. Ora saka ngalêm marang anak, mung satêmêne bae.
mêtokake jago mênyang kalangan?"
"Apa wis pulih awake?"
"Kados sampun, têlihipun manawi enjing sampun kothong, ulatipun sampun mblèngèr."
"Aku mbok nêmpil pangarêp limang rupiyah bae, arêp milu dhewe lagi akèh pagawean."
"Ênya gilo tampanana saiki bae têmpilaku."
"Inggih. Mangke mênawi tarunge wontên unggulipun mawi kawangsulakên punapa botên?"
"Ora, aku iki botoh bodho, molak-malik iku ora bisa. Mulane mung baku ana ing jago bae, yèn jago kang dak iloni mênang, ngukup; kalah, dikukup. Beda karo botoh sing pintêr, jagone kang diiloni katon bakal kalah, banjur malik totohan unggul, tibaning ngêndon bisa mênang dhuwit. Aku ora bisa mêngkono."
"Kasinggihan dhawuh sampeyan punika, nanging mênawi wontên sawung molak-malik, botoh-botoh kathah ingkang bilai, têlas yatranipun dening ngiwa nêngên kawon."
"Iya, dhasar kuwi sing dak singkiri, mulane totohanku mung pathok
namung kalih atus kemawon, ndara, amargi kala wau kula nampèni
kambêngan, têgêsipun: nêlasakên banyon, namung kantun sapisan punika, Pun Genjong lajêng dipun toya, makatên ugi mêngsahipun, lajêng dipun umbar. Pun Genjong kluruk, tandha botên lirip manahipun. Lajêng kathah botoh ingkang sami asor, rame
"Olèhmu totohan katon bikut têmên?"
"Kasinggihan dhawuh dalêm, amargi sawung ingkang kula botohi, ing ngajêng
kantun mênang saringgit, dening sampun kêkathahên toh numuti sawung ingkang kawon. Kala mêngsahipun
Wong kowe prigêl, mulane arang kalah. Beda karo aku, yèn jago molak-malik sing ana mung bingung. Sing cêpak dhêmên asor, mulane kêrêp kalah. Yèn dhêmên unggul koyo kowe, rasaning atiku êmar. La wong dhuwit sadhuwit, kok dipadhani suwang, puluhan iku."
"Tiyang sanès botoh, gusti, umanipun abdi dalêm punapa?"
"Wis lawas Dèn Bèi Tangkilan ora tau nglurug ngadu jago mrene, apa wis ora dhêmên jago?"
"Taksih rêmên, malah mêntas pikantuk sawung enggal kêkalih wêdalan saking rêdi Mrapi, sae pêthèkipun. Rêraosanipun badhe dipun saosakên ing panjênêngan dalêm, radèn ngabèi namung badhe tumut notohi kemawon, awit ngopèni piyambak sampun botên sagêd kobêr. Kalihan badhe
gêdhing saha jogèd dhadhapgêlas tuwin dhadhapkareta."
"Yèn mung mêngkono bae aku bisa. Pira sing arêp diajarake anake?"
"Kulunun abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan, anakipun jalêr namung satunggal."
"Gadhah, inggih namung satunggal, sêpuh ingkang jalêr, dados nama: gêdhana-gêdhini.§ Gêdhana-gêdhini: ing Sêrat Pustakaraja, kaca 172, nama gêdhana-gêdhini, punika lare lair mêdal kêmbar sami èstri. Dene kalimrahanipun ingkang winastan gêdhana-gêdhini wau sadhèrèk namung kalih jalêr-èstri, sarta ingkang sêpuh jalêripun. Mila anakipun jalêr sangêt
marang kandhamu iku sumurup marang anake Radèn Ngabèi Tangkilan. Yèn mrene konên ngajak."
"Nuwun inggih, sandika."
pisan-pisan yèn ngandhut wadi. Warninipun kangjêng pangeran sampun klêbêt ing gêlar, kagungan sampeyan sawung
bungkul gadhing yasan kula dhewe, pantês kagêm ing wong gêdhe."
"Punika saya prayogi malih. Karsa sampeyan sowan benjing punapa?"
"Saniki dinane Rêbo, kula arah besok êmbèn dadi ontên malêm Sêtu. Si kakang milua, sêmayan mawon jam papat êmpuna ontên ing regol."
"Inggih sandika. Mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani mundur."
Tangkilan: "Lo, kadingarèn kowe têka mrene, kaya wis lawas têmên ora katon-katon, apa lara?"
Mugên: "Botên, mêntas saking nglampahi ayahan dalêm nyadran dhatêng Giri ngantos sawulan sawêg mantuk."
"Apa bisa nyambi golèk kêcik?"
"Sagêd, angsal sakanthong, nanging kathah ingkang awon."
"Yèn aku dhewe, kêcik Giri iku ora dhêmên, awit mungsuhe iyo kudu padha Giri, apêse Jarak."
"Kala wau kula sumêrêp putra sampeyan dèn bagus, kula pandung, kok enggal têmên katingal sampun jaka."
"Iya. Barêng mêntas têtak iku awake banjur ndêdêl kaya diububi."
"Sampun pintên umuripun?"
"Yèn umure mono durung pati akèh, lagi pitulas taun mlaku, wis koarani jaka mung dene longgor. Witne adhine wis ngungkuli kakangne."
"Punika sampun limrah manawi lare èstri enggal agêng tinimbang lare jalêr. Punapa sampun kagalih jodhonipun putra sampeyan dèn bagus?"
"Uwis, nanging durung karuwan dadine."
"Kula namung ngajêng-ajêng tumuntênipun klampahan."
"Nanging yèn bisa arêp dak barêng karo adhine, iku yèn cêpak jatukramane."
"Punapa dèrèng wontên ingkang ngraosi?"
"Wis akèh, nanging aku durung rujuk, malah wis disawèni karo Kangjêng Pangeran Dêmang Tanpanangkil, arêp dipundhut ampil, aku ora nyaosake, amarga rasaning atiku anak wadon dadi sêlir iku abot, iyo yèn kêbênêran olèh sihing gusti, yèn ora mundhak klara-lara, yèn dadi randha ora payu laki. Ana
warninipun, kathah kasagêdanipun sarta botên gadhah meda. Punapa dèrèng matur rêraosan dhatêng panjênêngan sampeyan?"
"Kok durung. Dhèk aku barêngan tungguk kae rasanan ngalêm putrane, nanging ora pati tak tanggapi."
rangkêp, mrika kalêrêsan, mriki dipun alêm."
"Prakara jodho iku dudu gaweaning manungsa, atas saka karsaning Pangeran. Upama
"Sakyêktosipun kula punika dipun boboti raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, manawi kaparêng saha sinêmbadan dening pangayubagyanipun para sêpuh, raka ijêngandika badhe manakawanakên putranipun pambajêng nama Radèn Bagus Sarjana, mugi dadosa pamomongipun putra sampeyan radèn lara Suwarni. Murih botên kuciwa ing sêmu, bilih sampun ndadosakên condhonging panggalih, raka ijêngandika sakalihan badhe pinarak mriki, nyowanakên ingkang putra Radèn Bagus Sarjana."
"Karêpmu iku kapasangyoga yèn dhasar tinakdir jodho. Kapasangyogane: amarga aku lagi mikir jodhone si thole, ananging niyatku arêp dak golèkake momongan putri, sarta gawene arêp dak barêng karo adhine. Coba dak rêmbuge karo dèn ngantèn dhisik mênyang omah, êntènana sadhela."
Tangkilan: "Ibune!"
Radèn ngantèn: "Kula."
"Ana rêmbug yèn kowe condhong, kang Mugên mrene, dhapur dikongkon karo kangmas Dêmang Malang, nakokake anakmu si ndhuk."
"Napa sampeyan êmpun priksa larene?"
"Uwis, dhèk isih ngaji mênyang Jamsarèn, aku sok wêruh yèn nuju mlaku-mlaku esuk, rupane gajêge bêcik. Iku yèn aku lan kowe wis awèh, si ndhuk arêp ditontoni. Ênggonku banjur nggampangake rêmbug iku marga kapasangyoga. Kapasangyogane: dene karêpku, yèn si thole bisa nuli
mêngkono karêpku: si thole têmu dhisik ana ênggoning besan, sapasare tak undhuh. Nanging karo nêmokake si ndhuk, dadi ngundhuh sapasar karo nêmokake pangantèn, aran: banyu mili."
"La lare niku anak sêpuh napa nèm?"
"Anak tuwa, pangeran pati. Yèn anak nom, sanajan bêcika rupane, aku mangsa awèha, mêsthi banjur tak tulak bae."
"Kula ênggih êmpun mrayogèkake karsa sampeyan niku, tiyang gadhah anak èstri cekat-cèkêt nuntêna angsal jodho. Kalihdene malih nontoni niku botên dados napa, yèn rujuk wêrnine: lajêng; yèn botên: ênggih sande, awit dèrèng ontên sêrate panêmbung. Siyos sandene ming kêtitik saking sêmu."
"Yèn mêngkono rêmbug iki kêna dak wangsuli saiki."
"Wis ta, tak mêtu. - Kang, wis dak rêmbug karo dèn ngantèn, prakara karsane kangmas dêmang arêp pinarak mrene sakalihan, wong sadulur, ora ana pakewuhe, ora jalaran
barkah sinau marang têmbang gêdhe lan gêndhing, apa dene matêngake jogêdmu dhadhap."
Salêbêting batos Radèn Bagus Suwarna bingah, dening angsal wêwah paguron. Nanging botên nggraita bilih badhe dipun pitontonakên. Karêmênanipun Radèn Bagus Suwarna botên mangangge sarwa enggal, mangangge sarwa luwas, nyêngkanipun masêm, nanging gumrining damêl rêsêpipun têtiyang ningali. Taksih kadhalmènèk, maruwun sinomipun barèh dening botên tinata. Wulukalong kêtêping palarapan taksih wêtah, botên risak dening birai, têtela yèn taksih wêtah dèrèng misik wanodya. Radèn Ngabèi Tangkilan lajêng mangkat numpak siyas. Radèn Bagus Suwarna ngampil lopak-lopak wontên bak ngajêng. Dumugi ing regol Martèngsarèn mudhun, Ki Mandangjaplak sampun dhatêng ngrumiyini wontên ngriku.
"Tingalipun sampun, wontên èmpèr pandhapa iring wetan punika, adat pinarakanipun wontên ing ngriku. Lah punika sampun katingal wontên panakawan ngadhêp."
"Nigulo, jagone digawa ing punakawan kula loro, napa banjur digawa mlêbu barêng?"
"Inggih dèn bèi, lajêng kabêkta sarêng kemawon, botên wontên pakèwêdipun."
ratu filem.[1] Julukan iki amarga Yati Octavia nduwèni akèh penggemar.[1] Saben filem kang dibintangi honoré nganti luwih saka limang yuta.[1] Yati Octavia main filem bareng karo Roy Marten, Roby Sugara, Yenny Rachman lan Doris Callebaute.[1] Film kang paling misuwur ya iku filem kang judhulé Rahasia Perkawinan.[1] Nalika main filem iku, Yati Octavia gelem total main nganti nyukur rambuté nganti gundhul.[1]
Yati Octavia nduwèni anak lanang kang sepisanan saka bebrayané karo almarhum Syamsudin, anak iki jenengé Tesar.[1] Saliyané iku Yati Octavia uga nduwé anak kang cacahé telu saka bebrayané karo Pangky Suwito.[1] Nganti saiki, Yati Octavia isih kerep main ing filem-filem lan sinétron.[1]
Anaké Yati Octavia karo Pangky Suwito kang jenengé Raden Adriya Octaviano kang biyasa diundang Andri, palakrama karo wong wadon kang jenengé Rahmaniyah Fauziah kang biyasa diundang Nia.[2] Andri palakrama karo Nia nalika taun 2004.[2] Andri nduwé anak wadon saka bebrayané karo Nia kang jenengé Raden Ajeng Alika Nurazizah.[2] Ananging Andri lan Nia banjur pegatan ing taun 2006.[2] Sawisé pegatan, Andri lan Nia nduwèni masalah ngenani babagan hak asuh anak antarané mantan mantu lan maratuwa.[2]
Indonésia iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yati_Octavia&oldid=1110993"	Kategori: Wong JakartaAktris IndonésiaLair 1954Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 28 Januari 2017.
sedulur papat ini yang setia menjaga kita? Sunan Kalijaga memiliki kidung bagus:
gedheSaka pasar sumrambahIng gedhung-gedhungPanggonane wong-wong terhormatSing suk mikirake rakyatWiwit wong cilikNganti wong gedhe Ora isa uwal saka topengTopeng Dienggo kanggo nutupi
nenggih, //Godhong ijo ingkang tanpa wreksa, //Modin tan ana bedhuge, //Sentek pisan wus
adarbe suta, //Ndhog bisa kaluruk, //Jejaka rabine papat, //Pan wong mangan saben dina-dina ngelih, //Lawan mangan sapisan (pan wus marem).
Ana papan ingkang tanpa tulis. Wujud napi artine punika, Sampyuh ing solah semune, Nir asma kawuleku, Mapan jati rasa sejati. Ing njro pandugeng taya. Marang Ing Hyang Agung. Pangrasa sajroning rasa, Sayektine kang rasa nunggal lan urip,Urip langgeng
Godhong ijo tanpa wreksa iki,//Semunira ing masalah ing rat,//Lah iya urip jatine.//Dudu napas puniku,//Dudu swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu cahya kantha warna,//Urip jati iku, nampani sakalir,//Langgeng tan kena owah. (Daun
Pasemone kang modin puniki,//Pan bedhuge muhung aneng cipta,//Iya ciptanira dhewe.//Pan ingaken sulih Hyang Widi.//Cipta iku Muhammad,//Tinut ing tumuwuh.//Wali, mukmin datan kocap.//Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,//Unine: rasulullah.//Lamun meneng Muhammad puniki,//Ingkang makmum apan jenengira.//Dene ta genti arane,//Yen imam Allah iku,//Ingkang makmum Muhammad jati.//Iku rahsaning cipta,//Sampurnaning kawruh.//Imam mukmin pan wus nunggal,//Allah samar Allah tetep kang sejati,//Wus campuh nunggal
bernama Siyung Wanara. Ia kemudian membangun Kerajaan Majapahit dan berbalik menumpas Siyung Wanara.
Babad Tanah Jåwi (XXIV) Cariyos Prabu Bråwijåyå lan têdhak turunipun
Gantos ingkang cinariyos Sang Prabu Bråwijåyå wontên ing Måjåpahit, saking karsanipun ingkang nganggit sêrat punikå aran ngaturakên ingkang nurunakên kawiwitan saking Karaton Jênggålå, ingkang jumênêng nåtå Radèn Rawisrênggå, pêputrå Radèn Laléyan jumênêng nåtå wonten ing Pajajaran, dangunipun satus taun. Pêputrå Radèn Bondhansari, ugi lêstantun jumênêng nåtå wontên ing Pajajaran, pêputrå Radèn Bondhanwangi pêputrå sêkawan.
Ingkang pâmbarêp putri, ananging pikantuk supatanipun ingkang råmå dados wadat botên kénging pålåkråmå, tinundhung ingkang råmå lajêng mratåpå wontên rêdi, têmahan mêrnyanyang dados bangsanipun lêlêmbut, inggih punikå jumênêng ratu wontên ing sêgårå kidul, ingkang pinaraban Kanjêng Ratu Kidul.
Ingkang panênggak ugi putri ananging kathah sakitipun sartå gadhah cacat bisu botên sagêd caturan, ingkang råmå sangêt lingsêmipun. Putri wau binucal dhatêng pulå Harmus, pinupu dening Sang Ratu Kêlan, dados ndhérèk golongan bångså wolung nagari, inggih punikå Spanyol saurutipun.
Ingkang nomêr tigå kakung, pêparab Jåkå Sêsuruh lan tunggal råmå-ibu. Wontên malih putranipun ingkang nomêr sêkawan, tunggal råmå bèntên ibu, ugi kakung pêparab Radèn Siyung Wanårå.
Sasêdanipun Sang Prabu Bondhanwangi ingkang nggantosi jumênêng nåtå putrå ingkang wuragil jêjuluk Radèn Siyung Wanårå. Déné Radèn Sêsuruh jumênêng nåtå wontên ing Måjåpahit. Karaton ing Pajajaran tumuli sirnå, putranipun Prabu Siyung Wanårå lajêng ngratu dhatêng Majapahit, dados ratunipun namung sêtunggal wontên ing Måjåpahit kémawon.
Balas	On 25 Februari 2011 at 11:19 Truno Podang said: Lha nopo 2 pangeran ingkan dados muridipun M Pukat meniko nopo putra mahkota nggih, ingkang mangkenipun bade nggantosaken Nogokembar?
Balas	On 25 Februari 2011 at 06:09 Suro Bengok said:
para piniswpuh, misuh-misuh menika mboten prayogi ki, …
asem kecut, dhasar pssi, ….
Balas	On 25 Februari 2011 at 08:58 Truno Podang said: Kaya wayang kulit bae, ……. pethatha pethithi nang ngarepe dalang, ngomong setitik…….. balik badan, ……. terus nggeblassssss!!!! Biasane wayang sibuk.
Balas	On 25 Februari 2011 at 10:36 djojosm said: Geng enjing Ki TP minggu ngajeng kulo badhe
Monggo Ki Kartoyudho, ….. sugeng rawuh, kulo aturi lenggah ingkang
Lha nggih dawah keleresan menawi Ki Pandanalas bade rawuh, ….. nopo saged tuker tambah ayam alasipun?
Balas	On 25 Februari 2011 at 11:24 pandanalas
Balas	On 25 Februari 2011 at 17:35 djojosm said: Alkisah, Ki Padmo lan Nyi Parmi wis omah omah 10 tahun, tapi ana sing aneh karo ki Padmo iki. Yen lagi campur laki rabi, senengane ki Padmo ngene : bar foreplay mesti deweke mateni lampu terus miang nang kamer mandi nembe lanjut nang babak ngegolke gawange Nyi Parmi. Siji bengi
nganti saprene bmujuki aku toh nganggo p****s karet iki!!!
Ki Padmo mung cengar cengir bae karo ngomong:” Aja ribut nyi anak sing mbarep karo sing ragil iku anake sapa???!!!”
Apa anake Ki PA apa ki TP????
Widura said: Sing dudu karet …. ora gelem tangi ….
Haryo Mangkubumi said: Nomer siji lho P Satpam .
Matur nuwun sampun kulo gembol serat JDBK 38 . Kaliyan ngentosi wedharan dongengipun Ki Cantrik Bayuaji .
Balas	On 7 November 2011 at 19:12 ki GundUL said: Nomer dua lho P Satpam .
Balas	On 7 November 2011 at 19:21 ki GundUL said: rontal JDBK 39 cantrik titip pak
Balas	On 7 November 2011 at 23:44 Haryo Mangkubumi said: Dumateng ki Bayuaji , menopo panjenagnipun ing sanes wekdal saget ambabar serat Darmo Gandhul kalawan serat Gathol Loco kanthi tuntas kangge nambah wawasan salah satunggale serat ingkang radi nyeleneh . kirang langkungipun kulo aturaken gunging panuwun Nuwun
Balas	On 8 November 2011 at 06:30 cantrik bayuaji
Majapahit, sampun cêmawis wonten ing Gandhok JdBK 36 (On 30 Oktober 2011 at 18:43) lan Gandhok JdBK 37 (On 1 November 2011 at 21:38).
Ugi sagêd dipun waos wonten ing Gandhok Dongeng Arekologi & Antropologi Seri Surya
Balas	On 8 November 2011 at 20:37 gembleh said: Matur nuwun Ki Bayu,
Balas	On 8 November 2011 at 20:44 ki GundUL said: Matur nuwun Ki Bayu,
uwis. ojo ngumbar napsu lan benere dewe.
widodo bismillahirrohmannirohim, niat ingsun amatek aji brojomusti, getih kiwo getih tengen dadio siji neng tanganku, ibu bumi bopo langit aku njaluk bantuan niro, kakang banyu adi geni aku njaluk bantuan niro, si jabang bayine … , ancur ing
ING Vysya MIDC ING Vysya Kohinoor Road ING Vysya Altamount ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Tsd ING Vysya Worli ING Vysya Chembur ING Vysya Bandra West ING Vysya
tanduran banyu kang dikenal minangka bahan kanggo gawé kertas ing jaman kuno. Tanduran iki umumé ditemoni ing pinggir lan lembah Kali Nil. Udakara 3500 SM, bangsa Mesir Kuna wis nggunakaké papirus. Nalika iku gawé kertas saka kulit-kulit tipis utawa kulit-kulit alus papirus, sadurungé kertas (kaya kang wis dikenal saiki) ditemokaké.
Ciri-ciri fisik lan kagunan[besut | besut sumber]
Sacara fisik, godhong wit iki mèmper rambut rembyakan. Pangé thukul dawane 3-5 mèter, kanthi wujud wajik sacara bersilangan. Ing sakubengé
Karakter wit papirus alus banget, tanpa bonggol-bonggol lan eri kang anuju ing klompok kembang gedhé, nyaman, lan bentuké rumbai. Jaréné amarga owahing geografis ing dhaérah kali Nil lan ngrembakané panggunan kulit kéwan minangka média kanggo nulis, papirus ing Mesir ora manèh ngrembaka kanthi subur. Pananduran dadi angèl lan populasi papirus mudhun. Nanging kanthi mangkono, saiki papirus wis akèh thukul ing pnggiring danau cilik lan kali-kali ing Afrika.
Miturut Dr. Kamaluddin al-Batanuni, guru besar ekologi, tanduran papirus urip ana ing dhaérah lembap lan teles. Godhong-godhongé dawa, dhuwur, lan kaya kulit. Dhawané ngancik 1,5 mèter lan godhong-godhongé tanduran iki akèh digunakaké kanggo gawé klasa.
Ing wewengkon jazirah Arab, nalika mangsané Nabi Muhammad SAW, tanduran iki saliyané dimanfaataké kanggo gawé klasar, uga digunakaké kanggo nulis Al Qur'an lan bahan obat-obatan tradisional. Minangka bahan kanggo nulis, papirus diolah nganti kaya kertas, umumé ukurané 10×20 cm nganti 10×30 cm utawa luwih saka 10×50 cm. Nanging, ana kepingan kang dijait nganti ngasilaké lembar papirus kang dawané 12 nganti 30 mèter.
Papirus ing agama Islam[besut | besut sumber]
Papirus dikenal minangka sawijining obat; ing agama Islam kacathet ing Hadits kang diriwayataké déning Imam Bukhari lan Imam Muslim, adhadhasar informasi saka Abu Hazm yèn dhèwèke krungu Sahl bin Sa'd As Sa'idi takon ngenani obat kang digunakaké kanggo nambani tatuné Nabi Muhammad SAW nalika Perang Uhud. Mula saka iku panjenengané ngendika : "Pasuryané tatu, waja sèrine pecah lan helm ing mustakané remuk. Fatimah az-Zahra ngresiki getihé, lan Ali bin Abi Thalib nyuntakake banyu nganggo perisai. Nalika Fatimah ngerti yèn banyuné ora bisa nahan getih kajaba sansaya akèh, mula dhèwèké njupuk sawijining klasa, banjur diobong nganti dadi awu, lan banjur nemplèkaké ing tatuné mau, banjur getih mau mandheg anggoné mili".
Al Kahal bin Tharkan njlèntrèhake hadits iki. Jaréné, klasa kang dimaksud ing hadits mau ya iku klasa kang digawé saka papirus. Nalika iku klasa kerep digawé saka tanduran iki. Awu kang asalé saka papirus nduwèni prabawa kang apik nalika ngempet getih amarga ngandhut zat panggawé garing kang kuat lan ora nyengat. Awu iki yèn dibarengaké karo cuka banjur disebulaké ing jero irungé wong kang mimisen, bakal bisa mampetaké mimisen mau.
Saliyané iku, kaya di kang dituturaké déning Abdul Mun'im Q ing bukuné At-Tadawy bil Qur'an (Pangobatan ing Al-Qur'an), ing jeroné tanduran iki kaandhut uyah mineral kanthi kadhar kang gedhé; zat ikil kang bakal dadi awu sawisé godhong-godhonge diobong. Awu iki alus banget nganti ngancik derajat kang gedhé lan ukuran awuné bisa mancik ukuran glepung perekat kang bisa ngempet pendarahan candhaké. Iki kang nambah ambané lumahé. Ing antarané khasiat paling wigati saka lumahing iki ya iku sifaté kang gampang nyerap. Tegesé, dhèwèké nglumpukaké lumahé unsur-unsur liya saka kaanan kang apa anané. Mula saka iku, ngobong tanduran iki bakal ngasilaké awu kang stèril lan nduwèni khasiat kanggo ngresiki tatu lan madhèkaké pendarahan, uga bakal mbentuk panutup lan pambalut kang nyegah mlebuné mikroba lan jasad-jasad renik liyané.
Karakteristik media papirus iki pancèn dikenal déning akèh bangsa. Ing India, tuladhané, lenga mentah kang kagawé saka papirus akèh digunakaké kanggo nglancaraké uyuh. Luwih saka iku, kulit kembangé dimanfaataké kanggo pambalut tatu lan obat tumrap jaringan kang urip.
JAS JOS,…sing sabenere wis do ngerti tenan po durung,…lha sing arep di tulis ki yo opo,..?? lha wong conto zimate sing di tulis ara ono,
alam[sunting | sunting sumber]
Lain-lain[sunting | sunting sumber]
"Ariawan criyos yen remen sanget. Piyambakipun criyos kula 'Misa imamat bareng karo Lingkungan ngene iki malah gayeng lan nyenengke,
têtulisan / tulus samya dèn lakoni / sakèhing para tuding / nulad sipating Hyang Agung / anggung gawe
jaman samangkin / tan kêna angakoni / kinarilan ing Hyang Agung / digung dadia duta / dening dudu nabi wali / wong walaka
Hyang Brama angêtog budi / wikrama amawrêdi / datan môntra-môntra tundhuk / tumandhinga pinadha / lawan padhanging hyang rawi /
mituruta / mring prentahing nabi wali / linakyan lan linuri / nora angèl nora ewuh / wus ana kang anyôngga / sagung dosaning dumadi / dêmi Allah wus sah kurban dutèng Allah //
Jangkêping dêdamêl gagrag enggal ingkang dipun pigunakakên ing marinê, taksih wontên malih, inggih punika kapal silêm. Kala ing taun 1906 karajan Walandi kagungan kapal silêm ingkang sakawit nama Hr. Ms. "OI" lan dipun angge ing marinê nagari Walandi 15 taun laminipun.
Wiwit kala samantên kawontênaning kapal silêm saya majêng, inggih tumrap kange dêdamêl punapadene kangge kapal limrah. Kamajênganing kapal wau ngantos dumuginipun dados dêdamêl, mindhakipun saking sakêdhik, saha lajêng saya agêng ukuranipun, wusana ing nglêbêt ngantos kenging kangge ngêmot torpedho agêng-agêng kathah. Dene kamajênganipun ngantos awarni kapal, jalaran kapal silêm punika botên samar manggih pakèwêd ingkang ngalang-alangi ing margi, jalaran kawruhing kagunan saya majêng, inggih punika tiyang sagêd migunakakên motor limrah tuwin motor èlèktris, kangge anglampahakên kapal silêm wau.
Dene kapal "OI" pinika agêngipun 150 ton, dene kapal silêm ingkang enggal, upaminipun K. XII tuwin K. XIII kintên-kintên 800 ton. Kajawi punika kapal silêm gagrag lami botên sagêd alêlayaran têbih, ananging ingkang gagrag sapunika, kenging kangge lêlayaran angubêngi jagad, tôndha yêktinipun kados ingkang pinanggih ing lêlayaranipun kapal K. XIII punika saking nagari Walandi dhatêng Indhia anglangkungi Amerikah.
Kapal silêm punika wanguning awak-awakanipun panjang kados srutu lancip. Ing sanginggiling awak-awakan wau wontên êdhègipun, lan ing ngriku wontên manaranipun ingkang kenging dipun tutup rapêt. Kajawi punika, ing salêbêting kapal silêm wontên tèngipun kathah, ingkang kenging dipun isèni toya utawi dipun kothongi, miturut sakajênging tiyang.
Upaminipun, kapal wau badhe nyilêm, tèng-tèng wau dipun isèni toya, utawi kosok-wangsulipun manawi badhe lumampah ngambang, tèng-tèng [tèng-...]
[...tèng] wau kêdah dipun kothongi. Kêmudhinipun warni kalih, satunggal kangge ngenggokakên ngiwa nêngên, satunggalipun kangge mrênahakên pamanggènipun wontên salêbêting toya, inggih punika minggah utawi mangandhap.
Ing limrahipun, kapal silêm punika ugi alêlayaran ngambang, kados limrahing kapal, dipun lampahakên ing motor Diessel satunggal utawi kalih. Kapal wau dipun kêmudhèni saking papan sanginggiling manara.
Manawi kapal wau badhe nyilêm, sadaya punggawa ingkang wontên ing êdhèg kêdah malêbêt dhatêng salêbêting awak-awak kapal, dene upsir-upsiripun ingkang ngulat-ulatakên lampahing kapal, malêbêt dhatêng salêbêting mênara. Ing salêbêting manara wau wontên pirantos ingkang nama periscoop, inggih punika kèkêr kangge ningali dhatêng ing jawi saking salêbêting toya, samôngsa kapal nuju nyilêm. Nanging manawi kapal
Manawi kapal wau alêlayaran ngambang, angangge motor Diessel. Dene manawi nyilêm, motor wau dipun santuni motor èlèktris, lan kapal wau lajêng dipun tutup rapêt, tèng-tèngipun sawatawis dipun isèni toya, ngantos ngambangipun namung sakêdhik, saha lajêng dipun kêmudhèni nyilêm. Kalanipun môngsa pêrangan, kapal silêm punika manawi katêmpuh ing mêngsah kêdah rikat panyilêmipun. Bab makatên punika sagêd tumindak ing salêbêtipun samênit. Tumrap ingkang gagrag sapunika, sagêd nyilêm nyantos 60 mètêr. Dêdamêlipun inggih punika torpedho.
Mênggah prayoginipun kangge dêdamêl dene kapal wau sagêd anyêlaki kapaling mêngsah botên kasumêrêpan, dados sanadyan siyanga pisan, gampil kemawon anyirnakakên kapaling mêngsah.
Sarèhning ing salêbêting kapal punika kathah pirantos tuwin prabot warni-warni, kados ta: mêsin ingkang kangge nglampahakên kapal wau, pirantos radhio, pirantos kangge ngisèni utawi ngothongi tèng tuwin sanès-sanèsipun. Dados sawarnining padamêlan wau kêdah dipun tindakakên ing tiyang ingkang mangrêtos.
Manawi angèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, kados punapa manawi panindaking damêl ing ngriku ngantos kêlintu, mila prêlu wadya lautan punika anggadhahi punggawa ingkang pintêr-pintêr tuwin sumêrêp dhatêng wajib ing kalanipun anindakakên dhawuh. sayêktosipun botên prêlu kapratelakakên malih, bilih wadya lautan punika [puni...]
[...ka] botên sagêd mêndhêt tiyang sakenging-kengingipun, nanging kêdah namung têtiyang ingkang anngsal panggulawênthah sae ing pamulangan, lan salajêngipun angsal wulangan nukang kanthi sampurna.
Ing Kajawèn ingkang mêdal ing dintên punika, ugi ngêwrat adpêrtènsi, ingkang wosipun pados para neneman, puruna nyambut damêl ing marinê.
Lah punika cêthanipun ingkang kanamakakên wilujêngan: walagara, têgêsipun milujêngi pêngantèn bakda nikah.
Dene ing bab nikah tumrap tiyang Tênggêran ingkang padununganipun sawatawis cêlak dhatêng dhistrik, upami tumpang lan sanèsipun, punika salong nikah wontên ing kanaiban, mênggah patrap pratikêlipun manut tatacara kaislaman.
Sanajan ing sêrat dhukun dhusun sampun nyêthakakên bab sidhêkah karo, samangke prêlu kula andharakên malih, dados beda-bedaning patrap sarta wêkdalipun, para maos sagêd anggalih (bab ewah-ewahing dhong wilujêngan dalah kawontênanipun), makatên:
Nalika dintên Sêtu Lêgi tanggal 16 Rêjêp, utawi 29 Dhesèmbêr 1928 têtiyang ing parêdèn Tênggêr sami wilujêngan prêlu mêmule para nabinipun, inggih punika kawastanan: sidhêkah môngsa karo. Ing dintên punika têtiyang ing dhusun Ngadas sami ngawontênakên tumpêng kathahipun nyawêlas iji. Ing wanci enjing sasampunipun kiyai dhukun andumugèkakên kajat, wontên ing griyanipun piyambak (sidhêkah karo kados ingkang sampun kawrat sêrat dhukun dhusun), lajêng midêmidêr. dhatêng griyanipun tiyang ngriku prêlu ujub-ujub, inggih punika andongani tumpêng sawêlas ingkang sampun sumadhiya ing jrambah ing sabên griya, anggènipun andongani panjang sangêt, ngantos ing sadintên punika botên sagêd kêmput sadaya, awit sabên tumpêng satunggal dipun dongani piyambak-piyambak, mirid piandêlipun: nabi ingkang dipun mêmule asmanipun ugi piyambak-piyambak. Pramila ing sadèrèngipun kalampahan, para lêgèn sami prentah supados pun Suta (upaminipun) sadhiya ing dintên punika, pun Naya benjing-enjing, Dhadhap êmbèn, salajêngipun ngantos sakêmputipun dhusun wau watawis 6 dumugi 8 dintênan. Nanging kauningana, tumpêng wau botên kok dipun kêpang ing tiyang kados badhe kêndhuri, nanging namung dipun dongani balaka, ing wêkdal makatên botên kenging wontên sabawaning tiyang utawi lare rame-rame, wontênipun tiyang wicantênan namung sarana bisik-bisik, dene asahanipun botên beda kados ubarampe wilujêngan ing griyanipun dhukun. Sarampunging kadonganan, tumpêng ingkang satunggal kabêkta dhatêng griyaning
kyai dhukun, dene ingkang 10 kaundurakên dhatêng wingking sakajêngipun tiyang ingkang gadhah kajat, wontên ugi ingkang botên nyukani tumpêng, nanging kalintonan yatra kemawon, mila rijêkinipun dhukun ing dintên punika kalêbêt kathah, wontên yatra sarta wontên têtêdhan. Ingkang makatên wau kabêkta saking jalaran têbih padununganipun, wêgah ngatêrakên tumpêngipun utawi sabab sanès-sanèsipun, upami: botên wontên ingkang ngatêrakên utawi kuwatos yèn mambêt jalaran griyanipun kiyai dhukun têbih saking ngriku.
Kados katrangan nginggil punika, sabên ing wanci sidhêkahanipun môngsa karo, para dhukun katawis rêkaos ing damêl, kajawi mindêng ngidêri dhusun prêlu nyêkapakên kuwajibanipun, ing salêbêting sawatawis dintên prasasat tanpa tilêm, awit ngrika-ngriki sami ngêntosi, wontên ing ngriku lajêng andonga pintên-pintên jam, upami kirang kulina ambokmanawi karaos mênirên.
Samangke sampun têrang malih, ing bab wilujêngan punapa kemawon sabên taun mêsthi gêntos wêkdal (botên têtêp), cobi mriksanana sêrat dhukun dhusun, ing ngriku nyêbutakên rumiyin kala sidhêkah karo dhawah ing dintên Rêbo 17 Bakdamulud utawi 26 Marêt 1913, dene samangke dhawahing dintên kasêbut nginggil, sababipun inggih botên beda kados ingkang sampun kula aturakên ing bab ewah-ewahing wêkdal kasadha, botên liya jalaran saking wilujêngan unan-unan.
Wondene sidhêkah karo wau, èmpêripun ing cara kaislaman, dumunung kadosdene nuju Muludan (garêbêg Mulud).
Wasana andharan kula namung dumugi samantên, botên langkung bilih wontên saru sikuning têmbung mugi sampun kirang ing pamêngku.
Têtêdhan ingkang kawastanan tape punika, ingkang kadamêl pohung utawi kêtan, mênggah raosipun lêgi asêgêr. Mila tape punika limrahipun namung kadhahar kangge sêgêran. Dene ingkang murugakên raos lêgi punika raginipun. Mênggah pandamêlipun tape punika sok tiyanga inggih sampun mangrêtos. Ing pêkên-pêkên utawi ing padhusunan punika limrahipun ingkang kasade tape pohung, awit punika pandamêlipun irit, botên kados pandamêlipun tape kêtan. Mênggah pandamêlipun tape kêtan punika makatên:
Nakêra wos kêtan saêdangan, dipun sosoh ingkang rêsik, nuntên dipun pususi. Sasampunipun punika lajêng dipun kum watawis kawan jam dangunipun. Yèn badhe kaêdang wos wau kêdah kaêtus rumiyin ingkang ngantos atus, pangêtusipun kêdah kawadhahan rinjing utawi dhunak, botên kenging mambêt sarêm, klapa, gêndhis lan sapanunggilanipun. Manawi wos sampun asat saèstu, nuntên dipun êdang, nanging botên kenging dipun karu, namung
dipun dang sapisan kemawon. Yèn dang-dangan wau sampun kumêbul sarta wos sampun katawis matêng, nuntên dipun êntas, katumplak ing tampah, nuntên kagêmpur ingkang ngantos ambyar, mumpung taksih bêntèr, awit manawi sampun asrêp, lajêng kêmpêl, botên sagêt ambyar. Mênawi kêtan punika sampun asrêp, lajêng dipun wur-wuri ragi ingkang sampun lumêr kados glêpung, dipun urab ngantos waradin. Mênggah kathahing ragi, yèn kêtan saêdangan, raginipun kêdah satus glindhing ingkang agêngipun sawiji kopi.
Manawi tape punika namung badhe kadhahar kemawon, pandamêlipun makatên: kêtan ingkang sampun dipun urab kalihan ragi punika, lajêng dipun wungkusi godhong pisang ingkang rêsik. Sabên mêndhêt kêtan badhe kawungkus punika tanganipun kêdah kaambêtan toya gêcêkan kajêng lêgi satugêl kilan, cabe satunggal, bawang pêthak sasiyung. Pamrihipun supados kêtanipun sampun plikêt lan supados mambêt angêting cabe bawang, makatên ugi godhong ingkang kadamêl mungkusi, inggih kêdah dipun usapi toya punika. Sasampunipun dados wungkusan sadaya, nuntên dipun tumpuk ing dhunak utawi ing sênik, dipun tutupi godhong pisang. Watawis tigang dalu, yèn raosipun sampun lêgi, kêdah dipun pêndhêti, kajèjèr-jèjèr sampun ngantos tumpang tindhih, murih sampun ngantos kêbêntèrên. Punika sampun dados tape, sampun kenging kadhahar, raosipun sêgêr sarta lêgi tumêk, amargi toyanipun kêmocor kados kêtan dipun kum ing toya gêndhis.
Êbrêm punika ingkang kadamêl ugi tape kêtan, makatên:
Dang-dangan kêtan sasampunipun dipun wur-wuri ragi waradin, nuntên dipun kêpêli. Tangan ingkang kangge ngêpêli ugi kêdah dipun ambêti toyaning cabe bawang wau. Kêpêlan kêtan punika dipun wadhahi sênik ingkang rêsik. Sênik punika kêdah dipun lèmèki godhong pisang ingkang rêsik, nanging panatanipun lèmèk wau kakintên-kintêna sampun ngantos toyaning tape têmètès sangêt-sangêt. Yèn sampun rampung panatanipun kêpêlan wontên ing sênik, nuntên ing nginggil katutupana godhong pisang ingkang rapêt. Lajêng katindhihana ngangge punapa-punapa ingkang ragi antêb. Pamrihipun godhong tutup sampun ngantos ngalingkab. Sasampunipun punika sênik lajêng katumpangakên ing pangaron. Watawis kawan dalu, yèn toyanipun sampun kumocor sarta raosipun sampun lêgi, nuntên dipun pêrêsi, toya kawadhahan ing pangaron sarta kasaring. Punika toyanipun lêgi sangêt mèh sami kalihan lêgining juruh gêndhis batu. Inggih toya tape punika ingkang kadamêl êbrêm. Toya wau lajêng dipun godhog ing kuwali ingkang rêsik ngantos kênthêl. Yèn sampun kênthêl kados gêndhis nuntên katitis sakajêngipun, dipun asrêpakên sampun dados êbrêm. Kenging kadamêl nyamikan ngunjuk wedang, minôngka gêndhisipun.
Ingkang punika kula nyumanggakakên dhumatêng para maos, bilih wontên ingkang karsa badhe nyobi, namung lumayan kangge sêgêran. Botên langkung yèn wontên kalinta-kalintuning sêsêrêpan kula, nyuwun gunging pangaksama.
kalesedan lan sambat wong kaki-kaki / aku uripana / wis kapok tênan saiki / dhuh larane ora jamak //
ing dhadhaku kaya jêbol klêbomklêbon. gêni / wis aku tak lunga / wong anom nyauri nyêngit / bok uwis coba lungaa //
yèn ta kowe ngantia mingsêt tak bêdhil / wis ayo kondhaa / kowe rak bangsaning dhêmit / sing dhêmên gawe piala //
ing nalika kowe ketok aku ngrêti / kowe bôngsa setan / arêp nyidra aku mêsthi / tujune banjur konangan //
aku takon apa tênan watu iki / dudu gêgawean / ayo kôndhaa saiki / aja mung pijêr pringisan //
kaki-kaki clathu karo pringas-pringis / satêmêne iya / aku sing agawe kuwi / dhisike uwong lan kewan //
mak parêmpêng wong anom ngagagi bêdhil / ayo uripêna / yèn kêsuwèn kowe mêsthi / tak bêdhil êndhasmu pêcah //
kaki-kaki mangsuli karo ngêrintih / o o aja aja / mêngko aku sing nguripi / wis atimu aja samar //
kaki-kaki banjur ngadêg amarani / rêca wong lan kewan / dithuthuki gênti-gênti / sanalika padha waras //
lah ing kono mau uwong kaki-kaki / iya banjur ilang / lan byar sanalika eling / pangeran nuli ngandika //
ing wiwitan kêtêmu lan kaki-kaki / ora ana kliwat / sang pangeran nuli eling / sakawite ambêbêdhag //
manthuk-manthuk karo angandika lirih / iya thole iya / kabèh kèlingan saiki / dadi aku kêna godha //
wêkasane aku nêmoni bilai / dicidra ing setan / la têkamu kene iki / sapa ta sing nuduhêna //
uwong anom alon anggone mangsuli / iya dhèk samana / nalika aku golèki / têkan sawiji nagara //
uwong akèh banjur padha amarani / lan aku dikira / yèn kakang sing têka kuwi / kabèh padha sukur bungah //
sanalika sang pangeran muring-muring / banjur nyandhak pêdhang / adhine dipêdhang mati / êndhas pisah saka awak //
mula akèh wong nagara angarani / yèn aku sing têka / mula banjur tak patèni / awit bocah ora gênah //
gone mangsuli / la punika lêpat / panjênêngan ragi nlisir / raos panggalih kêsêsa //
supados dipun wastani / utawi ngêsur pangwasa //
macan banjur akon mênyang macan adhi / priye le bok kôndha / lakune daramu kuwi / nalika ana nagara //
macan anom amangsuli karo nangis / yèn mungguh bandara / anèng kana mung sadhèlit / jênêg mung liwat ing dalan //
awit barêng disapa wong kono kuwi / banjur enggal-enggal / bali bae anggolèki / têkan kene nêmu rêca //
sang pangeran banjur nyêla sênik-sênik / e dadi ngono ta / we la priye macan iki / jênêng dhapur kêtiwasan //
macan ketok sêmune nêpsu ing ati / banjur sêru kôndha / dèkna biyèn andukani / tindak grusa-grusu ala //
jêbulane tinêmu ana saiki / uwong ora dosa / jranthal maju tikus pithi / banjur anyêlani kôndha //
wis ta macan aja dadak muna-muni / iki jênêng sabab / lan yèn nênutuha gusti / wong wis luput arêp apa //
rak aluwung mikira sing murih bêcik / pangeran ngandika / iya bênêr kowe pithi / kapriye coba kôndhaa //
yèn ta kula ngatên tansah emut mêsthi / lah pedah punapa / rame angraosi mayit / tur môngsa mitulungana //
rak prayogi dipun manah kadospundi / yèn pun suprih gêsang / inggih kêdah pun padosi / srananing gêsang punapa //
sampun sampun mangke ta sarèh rumiyin / kula pados enggal / godhong kados ing rumiyin / tikus nuli mlayu jranthal //
ora suwe mung ing sakêclapan bali / wis karo anggawa / godhong tunggale dhèk dhisik / sang pangeran nuli nyandhak //
sandilata dipusus dicakke nuli / sanalika waras / banjur rêrangkulan nangis / kewan kabèh ngono uga //
sang pangeran banjur angandika lirih / wis ta ayo padha / tumuli budhalan bêcik / abali mênyang nagara //
kabèh bae padha angrasakna mukti / yèn ta kasêmbadan / yake bisa ing saiki / luwar saka kasangsara //
nanging thole mungguh bêcike saiki / murih gawe bungah / yèn têkan nagara bêcik / aja mlaku bêbarêngan //
ing lêbune nyang kadhaton aku dhisik / mêtu saka lawang / srimanganti êlor nuli / kowe ya ambarêngana //
nanging mêtu srimanganti kidul bêcik / dadi gawe eram / wong sing padha wêruh mêsthi / gumun ora bisa ngira //
awit aku lan kowe karo sing ngiring / kabèh padha rupa / ayo padha dilakoni / lan aja nganti katara //
lan yèn nganti disapa aja cumuwit / cukup mung mênênga / aja pisan amangsuli / kiraku ngono prayoga //
yèn ta nganti kalakona ngono mêsthi / uwong sanagara / bingung nanging bungah buri / nganti ngira ora-ora //
wis ta ayo padha nuli dilakoni / kowe macan luwak / lan tikus sing ati-ati / kabèh banjur padha mangkat //
ing sadalan-dalan akèh wong ngruruhi / sauwise têkan / ing kutha pisahan nuli / nganthi kewan niji edhang //
Sinarkara wahyaning kang tulis / anggambarkên ing jaman punika / jaman modhèrên namane / nahêna kang winuwus / satunggiling priyantun sugih / darbe putrèstri juga / ayunya linangkung / wancine rumaja putra / wus pacangan lan Radèn Trisna asinggih / bagus luwês jatmika //
kawuwusa ing ari sawiji / nuju Ngahad enjang
pacanganipun / kang rama dhangan ing nala / dhuh anakku wong ayu tur mung sawiji / sakarêpmu sun uja //
Ing sarèhning Si Sutrisna kuwi / ijèn bae anèng pondhokira / mula dhenok prayogane / ingsun têrke sirèku / dadi ora asônggarunggi / lan bêcik dulunira / wit pacangan iku / tumrape ing bôngsa Jawa / durung kaprah lawan akèh kang ngewani / wit kêrêp kadrawasan //
dhuh jiwaku Sutrisna wong sigit / têka cidra kangmas ngandikanya / jare tan ana malihe / kang dadi ciptanipun /
VII. Bab Darmawisatanipun Petruk dhatêng Jawi Têngah
Petruk : Ora, Rèng, aku êmbok iya êmongên sathithik, dêdongenganaku aja tungkul kok canthulani bae, cik bèn enggal rampung. Aku dhewe wis rumasa, mêsthine para maos utawa para sing padha mirêngake rak wis padha duka lan padha
sarèhning aku kloron kiyi bangsaning wong kang anêngênake bangêt marang: rukun agawe santosa, apamanèh tumrap ing kacilakan, mulane banjur ya narima mung nunggang otobis bae.
Garèng : Yah, padune golèk tunggangan sing murah bae, kathik warna-warna sing diomong, kaya mêngkono kuwi rak ora beda karo botoh main, kabênêr ora duwe dhuwit, dumadakan diajak kon ngêpati, kuwi wangsulane: wong aku kiyi nèk apês-apêse ora kat 50 rupyah luwung ora main bae.
Petruk : Iya mêngkono kuwi adating priyayi kang utama. Apa ta prêlune wong nuduhake kamlaratane, akèh-akèhing uwong ora bakal wêlas, nanging rak malah sok ngisin-isin. Wis, wis kok banjur talencengan rêmbuge, luwih bêcik tak ambanjurake caritaku. Kira-kira jam 10 esuk, aku lan Bokne Kamprèt wis sumadhiya ana ing sêtatsiuning otobis, wis mêsthi ta aku sakloron nunggange iya ana ing papan sing dhuwur dhewe, ora kok nang dhuwur payon, nanging lungguh jajar karo supir. Ing sarèhning isih akèh wêktune, utawa manèh otobise durung pati kêbak, dadi aku kloron iya kudu ngêntèni sawatara. Sajêrone aku ngêntèni ing kono, aku tansah anggagas lan nyawang kaanane wong-wong kang padha arêp nunggang otobis. Mungguh pakolèhe panggagas utawa panyawangku mau mêngkene, yaiku yèn anane otobis kuwi gêdhe bangêt pigunane, awit: 1e bisa ngrikatake lakune wong lêlungan, 2e waragade sathithik, tunggangane kapenak. Kajaba iku nèk kabênêr masa adhêm bisa angêt, jalaran akèh kancane. Nèk ana apêse, êmbuh jalaran otobise ngambung apa-apa, nganti bisa rêmuk, kuwi nèk nganti tumêkaning pati, ing besuk anggone ngambah sirotol mustakim, ora ijèn nanging akèh kancane.
Garèng : Wiyah bok aja ngèmbèt-èmbèt sing ora-ora.
Petruk: : Lho, wong urip kuwi aja tungkul [tungku...]
[...l] ngrêmbug kapenake bae. Nèk ngrêmbug lêgine, paite iya udukudu. mèlu dirêmbug. Nanging sabênêre bab pati kuripurip. kuwi wis ana wêwatêsane dhewe-dhewe, dadi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa. Sing prêlu arêp dak kandhakake ora sênênge wong arêp nunggang otobis, yakuwi anggone prasasat digawe sidhêkah prêbutan, dicènèng mrana dicènèng mrene dening para blantiking otobis, supaya gêlêm manunggal otobis tanggungane dhewe-dhewe. Kang mangkono mau sing nunggang sok rumasa rikuh, saya manèh wong wadon. Bok ya sing wajib ngudi anjaga utawa ngalang-alangi patrap kang mêngkono mau, sabab yèn sing ditorak-tarik mau kabênêr bangsaning wong brangasan, rak bisa uga banjur main konto têmênan.
Garèng : Iya mêngkono kuwi aboting wong golèk pangan, sok nganti lali marang patrap sing ora pantês. Nanging mungguh sakabèhing tindaking wong-wong otobis mau rak mung minôngka sarana anggone arêp amayokake dagangane. Nèk mêngkono kok tômpa ora gawe sênêng atimu, genea yèn kowe arêp tuku jarik, diènèng-ènèng bakule, kowe têka mesam mèsêm sajak sêgêr ngono. Tur si bakul ora kok duwe pikiran apa-apa, kajaba arêp mayokake dagangane.
Petruk : Yah, kok banjur ngono, hla, kiyi
otobis. Saikine kaya wis cukup yèn dak kandhani, Yèn tumêkaku ing kutha Magelang kira-kira jam 1
Para wanita golongan Muhamadiyah, nalika arak-arakan nuju konggrès Muhamadiyah ing Surakarta.
Tuwan Manoppo jurnalis ing Mênadho, mêntas sowan, odhènsi ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, amilênggahakên prakawis ing bab anggènipun botên dipun kengingakên malêbêt ing siti wutah rahipun ing Mênadho. Aturipun wau mawi anggayut awon dhatêng Tuwan Residhèn Schmidt.
Ing têngah-têngahing kitha Pakalongan, sawênèhing griyanipun bôngsa Tionghwa kasumêrêpan katrajang ing
bilih ing sadèrèngipun kasumêrêpan, tuwan wau pancèn sampun kenging raos bab tindak lêpat, nanging botên patos kagatosakên, lan wontên wartos malih pancèn kirang lêrês èngêtanipun. Ing sapunika tuwan wau sampun katahan ing pakunjaran.
Wontên pawartos, pamulangan luhur dhoktêr ing Batawi badhe dipun dêgi griya malih ingkang cêkap dipun ênggèni ing tiyang ewah 50, jalêr èstri, lan kamar malih badhe kangge moseum anatomi. Têtiyang ewah wau badhe kangge sinau, dene moseum kajawi kangge sinau ugi nglêmpakakên punapa-punapa ingkang gêgayutan bab wau.
Ing salêbêtipun taun punika ing Dhepok, Sukabumi, Grêsik, Malang, Porêt pan dhêr Kapèlên Lahat, Mistêr Kornèlês, Muntok tuwin ing Sibolga badhe dipun êdêgi H.I.S, enggal. Kajawi punika ugi mêwahi pamulangan Mulo ing Salatiga, Magêlang, Prabalingga, P.J.S. Ngayogya tuwin Kweekschool ing Porêtdhêkok.
barang-barang wau kemawon sampun wontên satus taun, kalêmpakan barang wau wontên ingkang warni wadhah sêkar pursêlin, inggilipun 75 cm, cacah 2 iji, ingkang satunggal biru satunggalipun pêthak, mawi gambar sêkaran tuwin kewan. Kawartosakên barang kalih wau sampun dipun awis ing tiyang ahli bab barang kina f 5500.- kalihan f 5000.- nanging ingkang gadhah nêdya ambêkta barang-barang wau dhatingdhatêng. tèntunsêtèlêng agêng saha badhe kasade ing ngriku.
Katêtêpakên dados pangarsa landrad ing Kudus tuwin Japara, Mistêr Radèn Sastradipraja, sapunika pangarsa landrad ing Krakasan.
Ing dhusun Cibêêt, Cicalengka, wontên lare umur 8 taun dipun têtaki ing êbong, wusana salajêngipun lare wau ngajal. Prakawis punika lajêng dipun priksa ing asistèn wadana. Tiwasing lare wau
Cilacap, dipun ewahi wiwit jam 7 enjing dumugi jam 5 sontên. Tumrap Solo Jèbrès jam 7 enjing dumugi jam 6 sontên.
Wiryaatma, lurah dhusun Panjatan, Adikarta, Ngayogya tilar donya, jalaran sakit namung tigang dintên. Dene bojonipun Wiryaatma inggih mêntas tilar donya, namung sakit salêbêtipun tigang dintên, lan ing sadèrèngipun ngajal mêntas anglayat dhatêng panggenaning sadhèrèk ingkang sami ngajal ugi namung sakit tigang dintên, wontên tiyang tiga. Tumrap Wiryaatma sampun kapriksa ing dhoktêr.
Tuwan Abduljabar, ing Ngawi. Panjurung panjênêngan sami botên kapacak. Ingkang kalih bab sampun kêlimrah kasumêrêpan, dene sanèsipun botên patos prêlu.
Tuwan S.W. Widarsa, ing Surakarta. Gambar potrèt utawi corèk sami angsal pituwas, dene ing bab waosan, kêdah kakintunakên dhatêng Bale Pustaka, botên dhatêng redhaksi Kajawèn, awit kêdah kapriksa rumiyin.
Lêngganan nomêr 3382 ing Pojok. Poswisêl f 1.50 tumrap kwartal 1 punika.
Lêngganan nomêr 1743 ing Purbalingga. Lêngganan kapetang wiwit 1/2-'29. Kajawèn nomêr 1 dumugi 4 têlas.
Lêngganan nomêr 1768 ing Dêmak. Lêngganan kapetang wiwit 1/2-'29. Kajawèn nomêr 1 dumugi 4 têlas.
Agèn nomêr 823 ing Cêpaga. Lêngganan nomêr 807 dèrèng ambayar. Manawi botên tumuntên ngintuni, badhe kasêtop. Panjênêngan piyambak inggih botên sagêd nampi Kajawèn lêlahanan.
Agèn ing Purwakêrta. Lêngganan nomêr 641, 688 saha 1088 dèrèng sami ambayar. Tumuntên kakintuna.
Nyonyah Hèldhêring gèdhèg-gèdhèg, tumut sumpêg ing pamikir sarêng anggagas prakawis wau.
tuwin anakipun, sarta sabibaripun nêdha anglajêngakên anggènipun sami ginêman. Sarêng sampun jam satêngah sanga, kados adat sabênipun Nyonyah Hèldhêring akèn dhatêng Idhah supados tilêm. Ingkang sampun, sabên dipun êkèn ing mamahipun makatên pun Idhah miturut, nanging sapisan punika botên, dipun êkèn ngantos kaping kalih, malah ngantos kaping tiga, namung mengkat-mengkot kemawon, wusana lajêng dipun pêksa kanthi têmbung sêrêng. Samangke pun Idhah ngrêtos bilih prentahing mamahipun kêdah dipun turut. Kanthi prihatos ing manah Idhah mandhap saking kursi palinggihanipun, lumampah ngênêr dhatêng kamaripun badhe mapan tilêm, nanging kala ambikak lawang dados girap-girap sarta nangis, mlajêng wangsul dhatêng panggènaning mamahipun. Mamahipun takèn. Ana apa, ana apa. Wangsulanipun Idhah: Ula.
Tuwan Hèldhêring botên sarantos, enggal mêndhêt têkên sarta lajêng dhatêng kamaripun Idhah, nyonyahipun tut wingking, sawêg kemawon tuwan
jongosipun, sasampunipun mara wicantênipun: Ing kamare. noni ana ula, jongos enggal patènana.
sangajênging patilêman dipun gêbag sarosanipun, sapisan, kaping kalih, kaping tiga, salajêngipun ngantos pêjah saèstu. Tuwan Hèldhêring wicantên: Uwis, jongos, uwis, kiraku wis mati têmênan, ula wêlang ya kuwi.
Wangsulanipun jongos: Inggih dara, punika sawêr ingkang mandi piyambak.
Bênêr, pancèn mangkono, kabare, sapa wonge kang dicakot mêsthi tiwas. Wis ta mrana, buwangên sing prênah, nèk uwis balia mrene manèh, ing kamar liyane dêlokana, bokmanawa isih ana tunggale.
Jongos botên sawala, sawêr enggal kacuthik, kabucal dhatêng lèpèn, botên antawis dangu wangsul. Sasampunipun mêndhêt dilah lajêng tumandang nitipriksa sadaya kamar-kamar, ing longan, sangandhapipun bênèt punapa malih ing sangandhapipun meja dipun tingali sadaya kanthi titi angatos-atos. Sarêng tita bilih botên wontên lajêng manggihi Tuwan Hèldhêring, wicantênipun: Botên wontên, dara.
No Idhah, wis ora ana apa-apa manèh, mrana mapan turu.
Idhah kesah mapan tilêm, lêrêsipun taksih ajrih, nanging kapêksa nglampahi margi saking pakèning mamahipun. Jongos mundur ngrampungakên padamêlanipun.
Sakesahipun jongos, nyonyah wicantên: Pancèn wiwit awan mau Si Idhah kurang bombong atine.
Mêsthine kangên marang Prang. Pancèn wiwit biyèn mula wis dak titèni, ing sêmu Idhah ora bisa pisah karo Prang.
Iya. Tandhane: wiwit ditinggal Prang, sabên dina tansah katon sêdhih, saya manèh yèn ambênêri dhewekan. Nèk koki ana ngomah, ora sapira, awit banjur kêslamur.
Iya dak dêlêng-dêlêng tumrap koki pancèn rada bisa momong bocah.
Durung bisa mêsthèkake, gumantung marang kaananing anake kang ditiliki. Nèk anake ora apa-apa jare arêp gêlis bali.
Jaruming èrloji nêdahakên bilih sampun jam sadasa kirang gangsal mênit, kala samantên Tuwan Hèldhêring mapan tilêm, makatên ugi nyonyahipun. Wiwit wau ing administratiran dados sêpên, namung kantun tiyang jagi piyambak ingkang pinanggih taksih linggih anyingkruk wontên sangajêngipun pawon, ewasamantên piyambakipun ugi tansah kèndêl kemawon, amargi botên wontên kancanipun ginêman.
Sadalu muput Idhah anggènipun tilêm botên ngalisik. Bab wontêning sawêr botên ngantos adamêl panggodhaning pangangên-angênipun. Enjingipun jam satêngah pitu nêmbe tangi, punika kemawon mawi dipun gugah mamahipun. Sasampunipun adus lajêng sarapan, nuntên kesah ningali
mêsthine ing kene besuk bêcik nèk ditanduri kêkêmbangan.
Ing ngriku tukang kêbon mirêng dipun timbali ing nyonyah, wangsulanipun: Wontên punapa, dara.
Wicantênipun Nyonyah Hèldhêring : Ing dina iki kusir ora mlêbu, jare lagi lara, lha kuwi kongkonane. Kowe
Mrana dandana dhisik, mêngko jam wolu, dara tuwan tindak.
Jam wolu kirang gangsal mênit tukang kêbon wau sampun sumadhiya wontên ing sangajêngipun griya sabèndinipun, jam wolu lêrês Tuwan Hèldhêring mêdal saking kantoran têrus numpak bèndi kaputêr dhatêng margi, bablas kesah, lampahipun kados angin, tuwan piyambak ingkang ngêlisi, Dulah (tukang kêbon) ngadêg wontên bancikan wingking. Botên kacariyosakên lampahipun wontên ing margi tuwin ing padamêlan, ringkêsipun: jam satêngah satunggal wangsul. Sasampuning ngaso sawatawis dangu lajêng nêdha, jam satêngah kalih mapan tilêm siyang kados adat sabênipun. Dene Dulah lajêng nguculi kapalipun, kabêkta mlampah-mlampah murih icala kringêtipun, tumuntên dipun lêbêtakên ing gêdhogan sarta dipun pakani, wusana ngrêsiki bèndi, ing ngriku sawêg purun wangsul. Jam sakawan dhatêng malih nglajêngakên padamêlanipun piyambak. Ing wêkdal samantên pun Idhah inggih nênggani, nanging botên ngantos dangu, jalaran lajêng kesah dhatêng ngajêngan tumut lêlinggihan kalihan papah mamahipun.
Kala ngajêngakên jam gangsal wontên dhokar mandhêg ing sangajênging griyanipun Tuwan Hèndhêring, ingkang numpaki mandhap. Sintên. Botên sanès Bok Sura tuwin Atmadi. Idhah sumêrêp Bok Sura dhatêng punika bingah sangêt, enggal
Idhah kemawon, ugi damêl bingahipun tuwan tuwin Nyonyah Hèndhêring.
Nyonyah pitakèn: Kapriye kabare, padha slamêt.
Atur wangsulanipun Bok Sura: Pangèstunipun bandara, inggih wilujêng.
Piyambakipun ugi wilujêng, namung griyanipun ingkang ical kabêkta banjir.
Nèk mung omah bae sing ilang ora dadi apa, anggêr wonge slamêt.
Inggih mila lêrês makatên. Andumugèkakên wêlinganipun anak kula, dara: piyambakipun ngaturakên gênging panuwunipun ing panjênêngan dene karsa paring pitulungan samantên agêngipun.
Tuwan Hèldhêring nyêlani atakèn: Kapriye, koki, mungguh banjire, apa nyata gêdhe têmênan.
Sakalangkung dara, nitik saking tilasipun kemawon sampun kêtingal. Kula tingali sadaya padhusunan, pasabinan tuwin patêgilan ingkang wontên sakiwa têngênipun lèpèn
Punika lare kèli kala bêna dhatêng, lajêng dipun tulungi anak kula.
Banjur, apa arêp kok êpèk anak.
Anakmu ênggone têtulung mêsthine kanthi ngrêkasa.
rumati ana kene, kanggo kancane dolanan Idhah.
sing kepriye maneh sing kudu tak gujer...?
Mbok kulo niki nggih direncangi nyambut damel manggihi sejatining karingkihaning gesang...
Mbok Njengandiko niku nggih paring welas asih matemah kawulo Panjenengan niki sageto uwal saking sinthingipun...
Mbok Sampeyan niku ampun sak kepenake dhewe ngoten to Gus... Wong Gusti koq klepyan...Hanjuk kulo pripun...?
Lha niku, kancane kulo nggih pun pamit bobo
Eh Gusti...Kulo mbok disangoni to Gus...Disangoni
ngladosi kersane Njenengan...Amrih kulo saged ngabekti dhumateng sesami...Nggih Gus, nggih...Tenan lho Gus...ampun ngapusi...hehe
lha wong kula nggih namung nginthil Ki Bancak je.
Ngantos sakmenika yen kula klik “lanjut” saking gandhok 28 ingkang mechungul inggih namung samak 29, formatipun ageng.
tulisan ingkang wonten nginggil NSSI 29 ! NSSI 29.
wah…, iya …., lupa plang papan nama belum diganti
Balas	On 9 Juli 2011 at 22:21 P. Satpam said: niku plange sampun dibenerke
Balas	On 9 Juli 2011 at 21:55 gembleh said: inggih Ki Honggo,
lha wong niate namung badhe nginceng Rara Wilis je,
Ngaturaken agunging panuwun dhumateng Ki Arema, Ki Ajar pak Satpam ingkang sampun cancut taliwanda nggulawentah gandhok sutresna punika, saha Ki Truna Prenjak ingkang asring
Balas	On 11 Juli 2011 at 21:22 Honggopati said: SUGENG DALU,
Lha terus nunggu opo to iki, wong wis tancep kayon.
Balas	On 12 Juli 2011 at 22:31 gembleh said: Soegeng ndaloe para kadhang,
Balas	On 13 Juli 2011 at 06:28 Honggopati said: Sugeng Enjang
Mita ono ngendi to yo, opo wis
nuwun sanget Ki Bayu, tambah maning ilmuku
Balas	On 14 Juli 2011 at 21:30 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, dongengipun ingkang paling kantun nembe kulo simpen kemawon, badhe kulo sinaoni sakwangsulipun saking Bandung. Sekedhap malih bidhal….
Yaa Alloh Ya Robbi, Sarono kehagungan, Rohmat lan Ridlo Panjenengan, Ingsun nyuwun kabul panyuwun
manunggaling kawulo gusti oleh Syekh Siti Jenar disebut dengan winong aning unong. Seterusnya konsep manunggaling kawulo gusti diterangkan:
Mungguh pamoring kawulo lan gusti iku, kaya dene paesan karo sing ngilo. Wayangan kang ana sajroning pangilo, iya iku jenenge
Kangjêng Sultan ambibarakên barisan.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
1. Panji Suradilaga ris | matur ing sang adipatya | punika kônca badhene | kang kinarsakkên lumampah | dhatêng Mangkunagaran | Dipati Mangkuprajèku | marang uprup sigra bilang ||
2. uprup sigra dènnya manggil | marang kang badhe dinuta | Brêman prapta wus ingawe | lan prayayi kawan dasa | ingawe tumut sigra | binêkta mring kantor sampun | sami dènira mitungkas ||
Mangkupraja | bêktakkên titihanipun | kang sami darbe gadhahan ||
4. urut Kanggabaya nênggih | tinumutakên sadaya | budhal saking loji gêdhe | wontên kuda kawan dasa | wau ing lampahira | ing marga datan winuwus | sadintên
pangandikanira aris | iki Dêlèr ing Samarang | kudu Kudanawarsane | jinaluk marang Samarang | nanging kangjêng susunan | ing prakara wus ananggung | mung amrih ing praptanira ||
10. lajêng padha mring Batawi | layange dêlèr kalawan | sang nata ing pratelane | êmbuh kang kanggoa benjang | praptaning Batawiah | lamun kanggo sang aprabu | pasthi ingsun nuli prapta ||
kang putra Mangkuningrat | Tumênggung Pringgalayane | sampun lumêbêt mring Sala | lan Walandi satunggal | lan prajurit patang puluh | inggih gangsal wêlas
tundhuke maring Sala | angundhangi balanipun | jêng sultan têngara budhal ||
18. lan sagung kang pra dipati | kang tinuduh baris pacak | sadaya binubarake | gumuruh agiyak-giyak | prajurit kang bubaran | sami suka manahipun |
têdhak | sakalangkung gêngnya sihe | nanging Pangran Natabaya | pinasthi praptèng ajal | wong sa-Yogya wayang-wuyung |
umatur | paduka botên utusan ||
35. mring putra dalêm sang aji | sang prabu ing Surakarta |
tur pirsa lamun sedane | Pangran Arya Natabaya | sultan amung sasmita | mung sakêdhap kêdhèpipun | Dèn Ayu Lèr nêmbah mentar ||
36. wus dhinawuhakên nuli | mring Nyai Arya Suwônda | wus lajêng dhinawuhake | mring Dipati Danurêja | carik wus kinèn karya | gandhèk dhinawuhan sampun | badhe marang Surakarta ||
dèn wangsuli | mring Sang Prabu Surakarta | umêsat mantuk dutane | sapraptanira Ngayogya | lamine lampahira | inggih
lênggah | amung amundhut wedang | dèrèng karsa mundhut sêkul | sampun kanêm gêthèk dina ||
40. wakil pangeran dipati | kang amanggihana layang | sampun kalêbêt surate | gandhèk prayoga kewala | tinampèn ing pangeran | dipati binakta laju | ingaturakên kang rama ||
41. wus tinampan tinupiksi | surat saking Surakarta | ing jroning surat karaos | aturipun ingkang putra | Sang Prabu Surakarta | inggih ing sakathahipun | sami amupus ing titah ||
42. yèn wus prapta watêsnèki | kula
mungguh ing Hyang Widi | angabarakên ing kathah | sultan duk miyarsa kagèt | angrasa yèn kawênangan | tur lêrês ingkang
putranira | ing Surakarta nak prabu | Dèn Ayu Lor maos sêrat ||
46. wusnya mèsêm matur aris | lêrês putra padukendra | ingkang punika ature | wong tuwane mung paduka | ingkang pantês tuladan | kados gandhèk kang dinangu | mirsa paduka sungkawa ||
47. sayêkti raosing galih | inggih putra
dhatênga ing Samarang | dene surate sang aji | tuhu nanggung ing cidrane tinanggulang ||
2. dadya jendral nurut ika | ing kangjêng sri narapati | yèn Mangkunagara prapta | wus ambyuk ing sri bupati | sang nata anaguhi | sirna sangkêr walêripun | dene mungguh prakara | ingkang barang dèn lakoni | ingkang iku dêlèr wajib angrungua ||
3. dadya surat malih prapta | sêrat saking sri bupati | lan saking Dêlèr Samarang | luwih karsane sang aji |
dhatêng ingkang raka malih | lawan uprup sêratira | mratelakkên yèn wus dadi | surate sri bupati | kang inganggêp ing
ing Surakartèki | Rêbo ngajêng punika | uprup kang kinèn amêthuk | dhusun Gêmblung punika | Dipati [Di...]
[...pati] Mangkuprajèki | kanthi Wirawidigda lan Arungbinang ||
baris Surakartèki | tumut barang sinambut wong Surakarta ||
7. têtiga Prawiradirja | punggawa ing Ngayogyèki | wau ta
pinanggil uprup ing loji sipêngnya ||
9. têtanya paran pangeran | apa wus eca kang galih | ulate dene katara | sira kang bisa sayêkti | matara padha Jawi | pasthi yèn bisa anangguh | kawan dasa turira | tuwan wus eca kang galih | sadhatênge sêrat kang dhatêng punika ||
10. mulane ingsun têtanya | ya layang kang kari iki | bênêre kang gawe padhang | ingong tutur ing sirèki | matura ing sang aji | aja katon saking ingsun | iya iku katôndha | pangrungunira pribadi | ya Pangeran Dipati Mangkunagara ||
11. ingkang rayi kiniriman | bok lawas ana
13. sira esuk barêng ingwang | ingong malêbêt ing puri | ing
susahipun | matur yèn sampun eca | tyase lair lawan batin | mantun pêthak ing mangke sampun sumringah ||
15. dene inggih tinimbalan | ing Rêbo ngajêng puniki | inggih sandika lumampah | samakta sawadyanèki | dinangu wadyanèki | tigang atus botên langkung |
17. ya karo Si Mangkupraja | tinggala wadana kalih | Wiradigda Arungbinang | padha wong tuwa prayogi | uprup umatur aris | kula nuwun ampat puluh | gih salurah kewala | sang nata badhe maringi | nuwun sèkêt pinaringan wolung dasa ||
Mangkupraja wus | Rungbinang Wiradigda | budhal saking ing nagari | lan ambêkta lurah niyaga satunggal ||
sèwu | Pangran Mangkunagara | budhal ing pakuwonnèki | lêt sadalu sampun asipêng ing marga ||
21. lajêng rinikatkên lampah | ing Gêmblung wus tata baris | rakit kang para dipatya | nindhihi baris pribadi | baris ingkang mêkasi | prajurit jro patang puluh | cêlak panggenanira | uprup lan sang adipati | wus katingal prajurit Mangkunagaran ||
wadyane yèn winitawis | kawan atus botên kirang | wus
kewala | mangkene antêpirèki | pra punggawa Surakarta | Mangkupraja sapa iki | matur saha wotsari | Tumênggung Wiradigdèku |
tyasnèki | mulat tangkêping punggawa | antêpe anrus ing batin | sun dhèwèk ingkang sisip |
dhingin marang ari prabu | anggung angamandaka | nora nglanggati sayêkti |
Kodhokngorèk salendro barung mong swara ||
29. ing Sabtu Paing wulannya | Jumadilawal marêngi | sanga
aji | mangun ingkang prajangji | Pangran Mangkunagarèku | sang nata yèn sakita | pangran pasthi tumut sakit | yèn sang nata wibawa tumut wibawa ||
panêdhanèki | kang tinanggêl marang uprup | sang nata duk putusan | marang ing Dêlèr Samawis | sapraptane caraka antaranira ||
35. sapêkên anulya undhang | ing wadya sri narapati | badhe amêthuk kang raka | ing Tunggon wus dèn rêsiki |
sampun prapti | ing Tunggon tinata sampun | sêsiyung amangawat | pra dipati nganan ngering | prajurit jro kang
kang sampun kalêbêt sêrat | sang nata pangandikane | inggih kangmas sami uga | pundi Kudanawarsa | pangeran sigra umatur | têdah ing ngajêng
saèstu karsa paduka | jêng raka paduka katong | apan wong suwitèng raja | yêkti manut sakarsa | yèn sampun panggih pukulun | kênthêle ingkang prakara ||
7. gumujêng sri narapati | lah iya Kudanawarsa | ing rèh
graitane | Pangeran Mangkunagara | yèn nora anuruta | sangêt dukane sang prabu | tan wun murwèng lagadira ||
12. ingkang karaos ing galih | lamun murwèng ing alaga |
kacandhêt dening putrane | jalu maksih bobot sanga | ewuh ginawa aprang | ingungsèkna marang gunung | kang putra Radèn Mas Sura ||
13. kang raka langkung kuwatir | dadya nêmah antêpira |
ingkang jagani sasake | lan Tumênggung Wiradigda | kèndêl wau sang nata | ngantosi panabrangipun | wadya prajurit
wau sang aprabu | têdhak lawan ingkang raka ||
20. akêkanthèn asta sami | lumampah wontên ing sasak | kang raka lawan sang katong | sakalangkung rukunira | caryan tyas
23. sampun kapanggih ing loji | Pangran Arya Mangkuningrat | ngabêkti marang rakane | pisah kalih têngah wulan | wontên ing Surakarta | tambur asar praptanipun | sang nata alon ngandika ||
24. lah kangmas dika ngulati | sasênênge manah dika | ingkang prayogi papane | inggih badhe padalêman | Dipati Mangkupraja | iridên para tumênggung | andhèrèka kakang êmas ||
dipati kabèh | myang Dipati Mangkupraja | kang andhèrèk pangeran | ngalèr ngilèn lampahipun | praptèng Pepe guladrawa ||
Kyai Tumênggung Amangkuyuda | amung punika sênênge | dene polatanipun | pinggir Pepe ing kanan kering | ara-arane jêmbar | wau Pangran Timur | ing Gadhing pakuwonira | mangkya nêdya
Timur pamilihe | pangeran ingkang sêpuh | Mangkuyudan pan wus dèn broki | lawan sabalanira | ing wanci wus surup | bubar
kawarnèng dalu | enjing prapta bala Kumpêni | jalan kaki sawêlas | rolas kopralipun | têlulas sareanira | ingkang
Kônggabayane | budhal sakancanipun | tigang dalu praptanirèki | Kyai Kudanawarsa | ing loji jinujug | anuju kangjêng pangeran | anèng
sinjang lan sêmêkan | Dèn Ayu Sanawatine | puniku garwanipun | Kangjêng Sultan Balitar nguni | apatutan satunggal | inggih ibunipun | Pangeran Mangkunagara | kang sinuhun kèngêtan timurirèki | asring ginulawênthah ||
wanadri | binujung ing Walônda | kinêpung ing mungsuh | wus tuwa têka
dadi wolung êjung nini | samêngko tampanana ||
9. lan iki nini lungsuran mami | nyamping papat iku padha sutra | tuwa ènthèng panganggone | marêbês awêtu luh | Radèn Ayu ing Sanawati | dene misih kèngêtan | timure sang prabu | wus nyandhak
ingsun malês marang sira nini | kathah tai uyuh timur ingwang | pêndhêmu ing Ngêndho kae | kari
13. tampanana nini ing saiki | lawan lorodan nyamping sakawan | tuhu kathah pêparinge | kêtone wolung
kutha bathithit | têka isih akèh wong kang trêsna | iku bêcike galihe | kang marahi rahayu | bêgja nini ing Sanawati | môngsa
nagara ing Surakarta | lêt sadina ing lêbête | panggih lan ari prabu | lagya kaping gangsal anuli | wontên surat kang prapta | dêlèr angsul-angsul | kala praptane kang raka | sêrat dalêm yèn ingkang raka wus manjing | nagari Surakarta ||
139. Kangjeng Sultan pêpanggihan kaliyan Dêlèr wontên ing Salatiga namtokakên
sri bupati | badhe mring Salatiga ||
17. lan utusan dêlèr mring Batawi | marang sultan nuwun Danurêja | praptaa Salatigane | lan nuwun rêmbagipun | mênggah Pangran Mangkunagari | sêmbadane jêng sultan | pintên sabinipun | sultan wus paring watara | patang èwu aja kurang aja luwih | dadi santana rosa ||
18. angsul-angsul wus prapta Samawis | dêlèr suka eca manahira | ngundhangi pra dipatine | pasisir ingkang sêpuh | datan kêna sêsambat sakit | tinandhua binêkta | badhe lampahipun | pêpanggihan Salatiga | kawuwusa ing Surakarta Sang Aji | duk lagya pirêmbagan ||
19. ingkang raka tyase sônggarunggi | Pangran Mangkunagara tan eca | kalêthêke jro manahe | wrat wêdalirèng tutuk | ingkang rayi sri narapati | nangguhi yèn dadia | kasangsaranipun | sakenjang anèng jro pura | kongsi bakda ngasar dangu dèrèng mijil | saking
pinundhutan sabda | ing kangjêng sri narapati | mungguh tyasing Kumpêni | marang kang raka puniku | apa iya rangkêpa | iku atining Kumpêni | apa lômba Kumpêni marang kang raka ||
3. yèn Kumpêni arangkêpa | kalêthêk sêdya ngalani | nênggih marang ingkang raka |
murwèng asmaradilaga | dadi bubuk tanah Jawi | nora wruh jagad gêmpuran | trêsnane kadang
gumandhul | yèn gunung Lawu rungkad | tangkêp lan gunung Mêrapi | gung aluhur wus dadi ratuning arga ||
7. sapa bisa ngogak-ogak | manungsa masrik lan mahgrib | sayêkti tan ana bisa | mas putu rasakna ugi | pralambange pun kaki | cumêplong ing rèh rahayu |
iku | tulus ing karaharjan | tan ana sawiji-wiji | suka gêrèh pèthèk saking ing
wus kesah saking langgatan | praptaning wisma alinggih | anèng bale pacrabakan | alon wau dènira ngling | mas putu dadi wakil | apalêna japa iku | besuk ing pasamuan | aja doh lan sri bupati | sabatêke marang dêlèr amandênga ||
manggiha lara pati | aja anuli anêmpuh | raka dika sang nata | tangkang. tuwa ludhêsa dhingin | yèn wus dadi balêthok wuri sumôngga ||
19. lah inggih benjang punapa | ing lampah pênêde nuli | sang nata alon ngandika | inggih kangmas lagi mikir | Sênèn ngajêng puniki | nuju tanggal ping rolikur | dhatêng ing Salatiga | pan inggih sêlaning lagi | Rêbo Paing kadi angkate bicara ||
20. punapa rasukan dika | benjing kangmas yèn pêpanggih | kang raka alon turira | kula inggih kudu lurik | tan kudu bêcik-bêcik | wong alasan patutipun | inggih lurik kewala | ngandika sri narapati | sakarine kangmas bupati andika ||
21. wontêna saking sadasa | kang pênêd prabote sami | mantri jro ingkang prayoga | dianggo kangmas muwuhi | anunggila bupati | kangmas pasamuan besuk | dimène
mring awak ingsun iki | pangeran sigra lumêbu | tadhahan gya cinandhak | mring nyai kaparak jawi | Pangran
agêng Kudanawarsi | nanging gèpèng badanipun | sang nata kang sarira | akanthèt sayêkti gilig | wus
angkatipun | enjing nimbali koja | mundhut kêstop lawan kêsting | bayar satus badhe rasukan punggawa ||
27. ginêlak panggawenira | bupatine sadayèki | pan binabar anyakawan | rasukane kang
sinami | wuwusên sri bupati | ngundhangi wadyakuswagung | pan kinêrig sadaya | jaba jro kang pra dipati | amung Radèn endranata têngga pura ||
28. kinanthenan abdinira | kadipatèn sadayèki | liyan punika
pukul wolu saking ing nagara | gumuruh wadyakuswane | wadana jawi ngayun | sèwu bumi ingkang nambungi |
pungkur | Pangran Mangkunagara nênggih | wadyane kang turôngga | wontên kawan atus | maksih ngêngrêng barisira | ingkang dharat anggarêbêg para rabi | kang munggèng wuri pisan ||
pukul kalih praptèng Salatiga | gumuruh mriyêm urmate | abaris urung-urung | sakathahe wadya pasisir | dêlèr pamêthukira |
ing jawi wus tundhuk | tabean arêrangkulan | wadya piyak dêlèr lawan sri bupati | nganti praptaning raka ||
munggèng kursi dêlèr anèng têngah | sang nata munggèng têngêne | pangeran kiwanipun | pra upêsir ingkang nambungi | dêlèr anggung alatah | dene gujêngipun | cilike sariranira | têka dadi prajurit pranata baris | kandêl marang wong Jawa ||
8. ingaturan masanggrahan sami | yèn sampun rêrêm ingkang sarira | nuntên mangkat bicarane | sang nata lajêng kondur | amakuwon
ya ta antawis ing tigang ratri | dènnya mangun dadining bicara | anèng pasanggrahan [pasanggraha...]
[...n] gêdhe | pojok lor kulonipun | kang sininggêt ing gêbyog sami | punika kang kinarya | gêdhong bicarèku | wus sami prapta sadaya | dêlèr ingkang
punang larih | watara kaping tiga | nênggih larihipun | dêlèr ngancarani nulya | mring sang nata angantor kalawan malih | Pangran
bêkta ingkang | ngampil lopakipun | Apanji Suradilaga | Pangran Mangkunagara bêkta satunggil | amung Mangunrêjasa ||
13. dêlèr kang lèr dènira alinggih | ingkang kidul wau sri narendra | lan uprup munggèng kèrine | pangeran kilènipun | sukêtaris
15. lah suwawi kakang mas dipati | wicantêna ing sakarsa dika | mupung pêpanggihan dhewe | dêlèr nambungi wuwus | gih pangeran ta kadipundi | sukaning manah dika | pangran sigra muwus | nggih tuwan kang kula têdha | bawah kula lami ing Nglaroh Matesih | Gunungkidul Kaduwang ||
16. lan antuka bumi Sukawati | dêlèr muwus inggih amiliha | ingkang bumi kiwa bae | bumi têngên puniku | botên kêna dika ngarani | lawan tuwan pangeran | amung patang
lan Danurja binêkta mundur mring loji | wuwusên sri narendra ||
19. ingkang raka wau lajêng ngiring | ingkang rayi gunêm pasanggrahan | sang nata pangandikane | kakang mas dêlèr wau | badhe ngolok-olok sayêkti | lupute kakang êmas | ingkang wau-wau | sang nata amundhut sêrat | ingkang saking jendral lan
saking nagri Batawi | wus ical manahira | kari samarutu | aturipun mring sang nata | inggih kula puniki sayêkti gampil | rèhning suwitèng raja ||
21. nadyan botên pinaringan nênggih | môngsa nêdya ginggang lan sang nata | sampun ta mênggah ing mangke | pinanci kawan èwu | sri narendra ngandika aris | inggih ta kakang êmas | dèn narima sukur | mring titah Sang Maha Mulya | kula ingkang pasthi tur angudanèni | cukup kalawan kirang ||
22. asal sampun amanggih rêrênggi | kakang êmas ing môngsa punika | linêgakakên atine | pan amung tulusipun | sampun wontên
sri bupati | benjing enjing kang mas sampun kathah | dika muwus maring dêlèr | dêlèr kula satuhu | jêr suwita ing sri bupati | sampun ta
wajibipun | sampun kangmas kathah-kathah | pan puniku pakolèh anêrambahi | kang rakatur sandika ||
25. sampun bubar wus dadi kang pikir | ingkang raka makuwon sadaya | pangeran langkung ngungune | bêbudènira prabu | têmpak lair alandhêp batin | tan
atus jêng sultan dènnya bêktani | prajurit jro akathah ||
28. prajurit jro ingkang para mantri | têtindhihe pun
têtindhihe Kapitan Samangun bugis | Rôngga Jayapramuka ||
29. kadi wontên dhomas langkung kêdhik | prajurit jro ingkang kula
Kartanadinipun | lan Rôngga Prawiradirja | punggawa tri pamuk manggalaning jurit | dêlèr mèsêm lingira ||
30. sapa bupati ingkang abêcik | wong pasisir alon saurira | Adipati Samarange | tuwan kabèh kang tumut | inggih sampun kula pilihi | kalih sadhèrèk kula | ing Lasêm lan Kudus | pun Dêmak miwah pun Kêndhal | inggih sami pênêd dèrèng angoncati | sabên yèn wontên karya ||
31. kêstabêle sami dèn wuwuhi | ngegosakên ing mariyêmira | mrih pratitisa tibane | marang pakuwonipun |
lamun salina têmbunge | bênêr kuwasanipun | Sri Narendra Surakartèki |
dalu sami bubaran | malih enjingipun | dêlèr ngundhangi siyaga | ing wadyagung wus aglar baris Kumpêni | tuwin kang baris Jawa ||
Surakarta | sowan sadayèku | tan kantun sabarisira | wus samêkta wau kangjêng sri bupati | budhal lawan kang raka ||
35. saking pakuwon ing Kalicacing | sènès rakit bala Surakarta | tuwuh pangati-atine | winangsitan wadyagung | ingkang raka lan pra dipati | kagungan sri narendra | waos pêdhang dhuwung | kang angampil wong Kaparak | sinalinan kang angampil mêmilihi | prajurit kawan dasa ||
36. ingkang gagah-gagah prakosèki | kang abagus-bagus binusanan | dene wadya kaparake | sadaya kinèn kumpul | ing wadana kaliwonnèki | kang kenging kêkampuhan | amung mantrinipun |
sumêngkud | bayak ing prajurit maha ||
2. barise wadya pasisir | miwah baris ing Ngayogya | tinunjang
3. kang garêbêg sri bupati | tan ana wong kêkampuhan | sami prajuritan kabèh | sapraptane ing panggonan | dêlèr mêthuk ing jaba | tundhuk lawan sang aprabu | lajêng mring gêdhong bicara ||
4. tan owah pan kadya wingi | dêlèr
kadya prabata bêntar | wau kang wus tata lungguh | kang anèng gêdhong bicara ||
katong | sintên ingkang ngampingana | dènira tanpa yayah | nêdya nuntun ing rahayu | sawaha satus kewala ||
9. yèn sarta tuduh Kumpêni | kula nglakoni kewala | pan inggih botên kumêdhèp | inggih pirabara benjang | dêlèr alatah-latah | puniku pikir satuhu | sangêt ing
wantu-wantu | urmat putus ing bicara ||
11. pangeran sampun atampi | gih kawan èwu kang cacah | tan ana pagaweane | dhahar aguling kewala | yèn kirang kang dhinahar | miwah kirang sandhangipun | nuwuna ing ari nata ||
kalawan dènira linggih | satata kalawan raja | amung sakêdhik kacèke | kursi kalawan amparan | miwah kang upacara | winênang sakarsanipun | mirib upacarèng
gêgawane kang pinundhut | Pangran Arya Mangkuningrat ||
17. lan pangeran anom sami | lan Radèn Adikusuma |
Tumênggung Pringgalayane | pinundhut ing ari nata | ingkang maringi sawah | dene ta pakaryanipun | maksih anunggil kang raka ||
18. mung kang pinundhut sayêkti | Rahadèn Adikusuma | lawan kêkalih kadange | sami pinundhut mring pura | winor ing panakawan | katri têtilaranipun | Pangeran Adiwijaya ||
19. kang sêpuh pinacak nênggih | mayor prayayi santana | wau ing surup bubare | sang nata badhe budhalan | duk anèng Salatiga | wolung dina pitung dalu | dêlèr kathah sungsungira ||
20. Pangran Mangkunagarèki | akathah pinisungsungan | busana mring tuwan dêlèr | dêlèr nuwun sadina kas | nutugakên kasukan | ing punika sang aprabu | lajêng
pitungkas | tan alami sampun katur | ing Pangran Mangkunagara ||
28. yèn kang tigang èwu sabin | Matesih Nglaroh Sêmbuyan | Kaduwang patang èwune | sang nata maringi bandar | ing Gawok lan ing Taman | lan sagung wêwêngkonipun | Matesih Nglaroh Sêmbuyan ||
wau Pangran Mangkuningrat | wus sami pinaringan | sabinipun gangsal atus | rongatus gadhah Pacitan ||
30. pangran anom mantunèki | nama Radèn Wiratmaja |
tuwin Dêlèr ing Samarang | inggih prapta sêsumbange | akathah awarna-warna | pangeran langkung suka | adhadhag
wau praptanya | ing Kamangkunagaran | dhawuhkên timbalan prabu | pangantèn pinaring nama ||
42. ing ari paduka aji | Radèn Tumênggung namanya | nênggih Suryakusumane | pangeran kalangkung suka | tuwin Kudanawarsa | langkung dhadhag ing tyasipun | yayah amarwata suta ||
antuk Radèn Mas Guntur | nguni panggih anèng wana ||
44. tan ngangge dèn sidhêkahi | anuju binujung mêngsah | milane
47. miwah taune Jimakir | sêrat prapta sing Samarang | dêlèr tur priksa ing mangke | yèn Pangran Tirtakusuma | nênggih Pangran Pancuran | seda nèng Samarang Saptu | wulan Siyam tanggal astha ||
48. sumanggèng karsa sang aji | mênggah layone kang raka | miwah ing satêtilare | putrane inggih punika | tiga kang para kadang | sang nata kagyat angungun | animbali
alon | inggih sampun karsaning Hyang | wêwatêsaning ajal | kalêbêt pocapanipun | wong nyêrèt umure cêkak ||
kêdhik | punika raka paduka | inggih botên pêjah longong | sang nata malih
ingsun ingkang kawajiban | iku angingonana | pun uprup alon umatur | punika langkung prayoga ||
Sasradiningrat sirèku | saosa marang Samarang ||
56. dene ta lakunirèki | kang wus muni layang ingwang | aprakara ing sedane | Kangmas Pangeran Pancuran | têtinggale sadaya | garwa putra kadangipun | sun pundhut marene padha ||
57. kakang mas dika nganthèni | lakune
Mangkupraja wus | parentah ing pra dipatya ||
59. yèn badhe anambut kardi | Adipati Mangkupraja |
miwah kadange têtêlu | wus kinèn mêcah kaluwak ||
1. layonipun Pangeran Pancuran sampun | munggèng ing bandhosa | badhe linajêngkên mangkin | mring Mataram kaliwon kalih lumampah ||
2. nguni prabu bêktani salawatipun | miwah ingkang raka | Pangran Mangkunagarèki | mantri gêdhong wêwolu ingkang ambêkta ||
3. ngirid laku kêkalih kaliwonipun | praptaning Mataram | wus pinêtak layonnèki | ingkang kantun wus budhal saking Samarang ||
Tumênggung | lan Ranadipura | andhèrèkkên radèn katri | tan kawarna ing marga prapta nagara ||
6. praptanipun ing loji ingkang jinujug | nuju akasukan | Pangran Mangkunagarèki | pra santana sadaya myang pra
8. uprup mêthuk ing jawi sampun atundhuk | binêktèng jro sigra | tinêdahkên
12. ya ta wau wontên timbalan sang prabu | ngenggalakên sigra | ing praptane radèn katri | uprup lawan pangeran sami ngandikan ||
13. sampun munggèng pandhapa wau sang prabu | uprup lan kang raka | lan kang prapta radèn katri | sapraptane kadhaton
katri | kèrid marang Tumênggung Puspanagara ||
19. kadangipun èstri Dèn Lanjar ranipun | ing Pangran Pancuran | Pangran Mangkunagarèki | nuwun ing sang nata wontêna ing kula ||
20. sang aprabu nglilani panuwunipun | ature kang raka | mênggah ing jodhone benjing | kula botên kuwasa sumanggèng nata ||
21. sang aprabu inggih kangmas gampilipun | kang wontên ing kula | kangmas amung Si Kayati | mung putrane Kangmas Pangeran Pancuran ||
22. kang puniku dadi putri jro kadhatun | yèn jodhone benjang | sayêkti sami pinikir | inggih amrih ngularakên kang prayoga ||
23. sampun tamtu uprup lan pangeranipun | mêdal saking pura | tuwin sagung pra dipati | ya ta kunêng nagari ing Surakarta ||
142. Kangjeng Sultan mundhut wangsulipun ingkang Paman Adipati Natakusuma tuwin sanès-sanèsipun ingkang sami kakendhangaken dhateng ing
lampahipun kangjêng sultan suratipun | mring gurnadur jendral | bêbukane punang tulis | pan amundhut
salawe prah ingkang tumut | tri atus sadaya | prajurit jro kang umiring | lampahipun Pangeran Natakusuma ||
33. budhal esuk lampahira Mayor Dungkur | kang angiring samya | gêgamane pra dipati | lan prajurit ing jro cacahing turôngga ||
34. duk ginunggung kuda sèwu kawan atus | prajurit kang dharat | nêmatus pan botên luwih | Dungkur bêkta dragundêre salawe prah ||
35. lampahipun ing marga datan winuwus | wus praptèng
38. sami mudhun saking ing turangganipun | nganthi
Pakuningrat | Radèn Ônggadiwiryèki | punapa ta pandung ing putra sampeyan ||
46. duk angrungu radèn dipati kumêpyur | waspa darodosan | Si Jomblo têka gêng inggil | pan ing nguni wong kaya Ôngkawijaya ||
mêthuk | sampeyan punika | sakawan kang pra dipati | santanane kêkalih para pangeran ||
50. pêsiripun satunggil pun Mayor Dungkur | kèndêle punika | angêntosi senapati | anèng Buntas Pangeran Natakusuma ||
51. dêlèr muwus si bapak punapa pandung | marang putra dika | Si Ônggadiwirya nguni | tuwa pundi puniku inggih lan kula ||
52. sauripun tuwan ing watawisipun | botên kaot kathah | nging sêpuh tuwan sakêdhik | kala dika nguni wontên Wanakarta ||
53. ya ta wau salomprèt ingkang karungu | sasêle nèng ngarsa | Carabalèn munya wuri | pan kumrutug pêtêng magêrsarinira ||
54. prajurit jro kabèh magêrsarinipun | atusan kaparak |
dipati | Mayor Dungkur lan Pangran Natakusuma ||
Kodhokngorèk Kalaganjur | swaranya gumêrah | kontrag nagari Samawis | dêlèr dangu rêrangkulan cêciuman ||
66. ya ta wau radèn dipati andulu | alon atêtanya | marang Dipati Samawis | anak Adipati Suradimanggala ||
67. gêndhingipun putranta sultan puniku | duk maksih nèng têba | wong gêdhe lamun pêpanggih | urmatipun cara paguting ayuda ||
68. langkung ngungun sang adipati angrungu | gih botên kadosa |
Kêdhu | Mangkudirja lawan | Tumênggung Ranadimurti | wijil Sukawati kêkalih punika ||
75. ingkang sêpuh Tumênggung Martalayèku | kang anèm punika | pun Tumênggung Kartanadi | sami andêl tumut bêbakal karajan ||
76. lirikipun ki adipati angungun | punggawèng
nagari | duk ing nguni pra Dipati Kartasura ||
78. aturipun Pangran Natakusumèku | punggawèng Ngayogya | inggih
puniku yèn panjanga umuripun | langkung dèn la-êla | pan asring kinarya wakil | senapati paprangan sêsilih sultan ||
kirim layang ping kalih | ngaturi sultan toleha | iya marang karatone | pikire kang kathah-kathah | Sang Prabu Surakarta | padha milua ngrêrapu | rêntênge kang
5. ingkang cinatur puniki | Pangran Arya Natabaya | pun Adhi Dèn Bagus Komplo | Dipati Natakusuma | tumungkul rawat waspa | pira ta lawasirèku | ing patine arinira ||
6. kang putra umatur aris | kados sampun kawan wulan | sigra sumambung idêlèr | pan sarwi amêndhêt sêrat | kang saking kangjêng sultan | gangsal wulan têtêpipun |
agêng alit pitung puluh | binêkta dhatêng Ngayogya ||
9. saunduripun pun adhi | anyandhak sakit punika | dilalah praptèng ajale | kontrag nagari Ngayogya | sultan langkung sungkawa | ing nagara têmah bawur | sultan tan
ing puniku Mayor Dungkur | langkung maras ing wardaya ||
11. sultan kalantur gêng wingit | kula ingiri kirima | layang pitutur mrih
kang putra Surakarta | puniku awit lilihe | Dipati Natakusuma | langkung pangungunira | dangu dènnya sênggruk-sênggruk | karaos dhatêng kang putra ||
13. dangu luwaring prihatin | pun Adhi Mas Natabaya | kalangkung binadhe-badhe | senapati ing ayuda | kinudang prawirèng rat | ing prang winêca pinunjul | kuwawi wakiling sultan ||
prajurite kalih atus | amung prajurit turôngga ||
19. kalih atus dharatnèki | putra paduka punika |
waos | mungsuh mawur mawurahan | tan amôngga puliha | binujung kathah kang lampus | punggawanipun kacandhak ||
23. kathah dènnya tuk pêpati | mêngsah wontên tigang dasa | mung satunggil pan abdine | lan ingkang
duwèke rama paduka | kang saking Selong kathah | kang wontên ngriki karuhun | kacêkêle rama dika ||
29. langkung kathah guru dadi | sawarnine kang jarahan | timbalanipun sang katong | sinrahkên marang Walônda | nanging Kumpêni datan | wontên ingkang purun dumuk | inggih rinêksèng kewala ||
30. wutuh ayam datan kêpik | puniki layange cacah | satus èwu watawise | paringkês lan abrag-abrag | sadaya kang cinacah | kêdawa wadhahing candu | wontên satus kawan dasa ||
31. wingi kula angungkabi | akathah kang dadi
wus pinarnah kuwonipun | kunêng malih cinarita ||
143. Tuwan jendral misungsung gajah tuwin kareta dhateng Kangjeng Sultan ing Ngayogyakarta
33. srat dhatêng saking Batawi | gajah kalawan kareta | tuwan jendral kêkintune | dhatêng Sultan ing Ngayogya | kalamun durung mangkat | bapak dipati puniku | wasisan dèn barêngêna ||
ing lampahe rama dika | puniki surat prapta | gih saking tuwan gurnadur | kêkintun ing tuwan sultan ||
36. awarni liman satunggil | lan kareta sakêmbaran | cinacahna gêgawane | lawan pasangone jendral | marang putra lêlima | pra radèn ayu têtêlu |
putrane ingkang jalu | nunggil pan putra lêlima ||
38. Putra Pangabean katri | kêkalih Ngadinagaran | Radèn Jurit kalimane | putrane sang adipatya | kang putri ibunira | pasangone tigang èwu | saking ing gurnadur jendral ||
39. Kyai Dipati Samawis | ingkang ngruktèni rêmbatan | matur wus sumêkta kabèh | dhatêng kang bêkta
ningali | marang mayor atêtanya | tuwan dene gaman akèh | punika punapa prapta | talatah ing Mataram | mayor mèsêm sauripun | bapak pan dede Mataram ||
44. tanah ing Kêdhu puniki | nênggih pasanggrahan Sêcang | punika gêgaman
47. angrantêg kang Carabali | praptanira ing taratag | prajurit pilihan kabèh | ingkang binusanan abra | sami abaris tanjak | ingkang songkok miwah cênthung | sêsondhèr cindhe anjêprah ||
48. eram dènira ningali | Dipati Natakusuma | wusnya lênggah punggawane | sarêng
kaipe sayêkti | ing putra paduka prabu | pamugari manggala | ing pamuk madyaning jurit | kalih samya pamunah ngasmarèng laga ||
2. dene satunggal punika | pun Adhi Radèn Suwandi | rayi paduka pun Paman | Ônggakusuma sêsiwi | kang sami bêbakali | samantên kadadosipun | putra tuwan jêng sultan | tan lyan punika kêkalih | katigane pun Tumênggung Jayadirja ||
3. nanging mangke sampun pêjah | saking Butuh
5. cêcindhil ngundha dipôngga | tigang èwu Sukawati | amungsuh jagad wutuhan | dora
Pangran Natakusumèku | pangeran kaya apa | wong kang nganggo-anggo iki | panganggone para mantri ing Ngayogya ||
9. ing kuna iku wadana | iku nganggo saragêni | panganggone mantri kuna | olèhe ya têka ngêndi | kaya arinirèki | iya Si Suwandi iku | andêle
gumuyu | erame ki dipatya | wus lair sadayanèki | Mayor Dungkur ingkang nauri patanya ||
12. bapak putra dika sultan | bêrana botên gêdhongi | gêdhonge wontên ing wadya | abdine ingkang asabin | sèkêt salawe sami | pinangan kewala amung | botên angrukti sandhang | dene
saking Samarang | patang atus wus ginanti | wadya môncanagari | kang anyandhak jagulipun | dandanan abrag-abrag | prasami winot ing
dipati | sun tuwan dadi wong dhusun | gawok-gawok kewala | gêlare nganyar-anyari | prandenipun ngungkuli kang kuna-kuna ||
19. tuwan duk alam kawula | tan wontên kadya ing mangkin | cênthung makatên punika | inggih anggit sapuniki | prajurit pra dipati | nguni kathah kang cêcênthung | nanging cênthung lawaran | tan nganggo têtèbèng ngarsi | lawan botên nganggo salaka tan ana ||
20. miwah songkoke punika | inggih tan kadi puniki | baris ngarsa kèndêl samya | sêsiyung angapit margi |
angrêrangin | wadya gumrah ing jawi | kang tata pakuwonipun | wusnya adhêdhaharan | ing pukul sawêlas
mayor mojar punika dede Walônda ||
24. prajurite kangjêng sultan | mantri lêbêt ingkang prapti | lan prayayi jagasura | miwah
mulat sang adipati | Mayor Dungkur sigra ngling punika bapak ||
30. puniki gêgaman prapta | prajurit katanggung nênggih | lan prajurit suranata | andêle sultan rumiyin | duk mêngsah lan Kumpêni | suranata andêlipun | yèn pangamuk kewala | kanthi lan
inganggèkakên wong cilik | apa sugih ngliwati | Kangjêng Sultan Ngayogyèku |
iku winatara | panganggone wong sawiji | kalih atus watawis | para lurah têlung atus | dene nora kayaa | sugihe kang dadi aji | saking apa baya pamêtune iya ||
34. ambusanani balanya | iku ta donya saking ndi | dene ta nora kayaa | karsane kang among urip | salin gagrag wong Jawi | Pangran Mangkubuminipun | karatone ya mandah | anganggoa
nganthi | marang sang adipati | parèstri sadaya ngayun | kadya wong mêntas bêdhah | nagara boyongan ngarsi | prapta ngalun-
sadaya | wus prapta ing ngarsa katong | mangsah putra pangabèan | katri mangusap pada | nuli kalih ingkang maju |
Adipati Danurêja | ingkang ngandikan minggah | ngirid marang sitiluhur | kang paman sang adipatya ||
15. sun pundhut namane mangkin | iya kang Natakusuma | dhimas ingkang wus angangge | dene si paman dipatya |
Padhongkelan | dene ingkang ingsun gawe | wa Pangulu Dipaningrat | mulih
rôndha | anyèkêt pancènana | kang dadi panandhonipun | dhahare maksih saking wang ||
28. Danurja nuwun wotsari | jêng sultan malih
wangêni kèhe | sunat marang wong atuwa | tilas dhalang nagara | si paman Pangeran Juru | padha mêmule manpangat ||
35. gya nêmbah rahadèn patih | mudhun saking sitibêntar | Pangeran Juru sarênge | sapraptane sitibêntar | andhawuhkên parentah | sakèhe ingkang
37. padhongkelan dèn dhukuhi | têlung lawe
Tumênggung Natayuda | pêpitu kawolu patèh | ingkang nyèkêt baktinira | nging patih langkungira | saking ing sèkêt kawan jung | kang salawe kalih wêlas ||
44. ingkang nigang jung pan sami | punika gih kalih wêlas | ngalih jung rowêlas mangke | ingkang namung salawe prah | warata sanagara | sipat kaliwon tumênggung | lan
saking Danurjan | nanging pinarentahan | kang nêdya niat têtulung | babad wana Padhongkelan ||
46. sagung ingkang pra dipati | sadaya sagah tulunga | babadi Padhongkelane | mangkana andina-dina | kang ambabadi wana | sadaya sami têtulung | pra dipati ing Ngayogya ||
47. tan cinatur laminèki | dènnya babad Padhongkelan | akathah kang ngêtutake |
pondhoke santri wus akèh | miwah têtiyang kang prapta | mranggi ngamalo ana | wong sayang miwah wong
Dhongkèlan kidul kitha | sami pamurukan agung | jêng sultan asrêp miyarsa ||
145. Sang Prabu ing Surakarta prasaben mawi serat dhateng ingkang paman Kangjeng Sultan ing Ngayogya, kapareng badhe pepanggihan kaliyan ingkang eyang Pangeran Juru lan sanès-sanèsipun
51. kunêng kawuwusa malih | Sang Aprabu Surakarta | sampun lumampah badhene | kintun sêrat mring kang paman | Jêng Sultan ing Ngayogya |
sampun ingundhangan | tuwin pra santana kabèh | yèn wontên surat rawuh | saking Surakarta nèng loji | wus katur kangjêng sultan | enjing lêbêtipun | anuju ing dina Soma | Pangran Juru ing pêndhak Soma sumiwi | wontên ing panangkilan ||
2. kangjêng sultan nuju tan tinangkil | dene karsa atamian surat | saking ing Surakartane | prajurit jro wus mêtu | tambur
manahipun | ana katon tan wruh ing warti | sênêp langkung ambata | wau Pangran Juru | iya iki ana apa | saya suwe sawangên tan wruh ing isin | asal lêga kang manah ||
4. sok wêruha prakarane ugi | anganthuki marang Martalaya | sigra marpêki andhêpès | ngandika Pangran Juru | kula anak tumênggung mangkin | sampun dadi wong desa | nèng Selong rong windu | puniki wontên punapa | prajurit jro prasami mêdal abaris | lan dandanan jro mêdal ||
5. sami ngalor payung gung satunggil | kang dèn iring lan talam kancana | tur sêmbah Martalayane | gumujêng aturipun | inggih wontên caraka prapti | sing nagri Surakarta | bêkta suratipun | wayah paduka sang nata | pan punika inggih badhe angurmati |
6. inggih dene samining narpati | nadyan putra ujêr padha raja |
para dipati | ing srimanganti kèndêl sadaya | miwah ta priyayi gandhèk | ing Surakartanipun | mayor
sadaya | lan gandhèk Surakartane | praptèng byantara prabu | matur nêmbah ing sri bupati | katur sawêlingira | ingkang putra prabu | kature apangkat-pangkat | gumalintir
kagèt-kagèt | mirsa satakêpipunsatangkêpipun. | lan solahe ingkang dhawuhi | tuwin kang dhinawuhan | rikat galakipun | anggubrasi manisira | langkung dangu Pangran Juru dongong myarsi | kramèng nila wacana ||
13. Pangran Juru mengo bisik-bisik | marang Adipati Danurêja | hèh anak ing satêmêne | alam kula rumuhun | wayah lagi samèntên nênggih | puniki misih bocah | kêkandhanganipun | dèrèng bisa sapocapan | lan wong tuwa puniki kaya gêlamit | sapocapan lan raja ||
14. ing ukara rêspati patitis | ing wêwatês prakara waspada | têka liwat gawokake | mèsêm Danurêjèku | pan paduka botên mêningi | inggih kang darbe anak | punika rumuhun | gandhèk pun Paman Gadhingan | andêlipun putranta bêndara swargi | Pangeran Purubaya ||
15. kados emut sampeyan ing mangkin | Pangran Juru ngungun amiyarsa | inggih anak pêpatute | dèrèng bisa calathu | duk ing alam kula rumiyin |
anulya kangjêng sultan | nguncalkên sratipun | ingkang saking Surakarta | Pangran Juru sigra dènira nampèni | jêng sultan angandika ||
16. paman sêrat ing Surakartèki | anak prabu inggih wayah dika | Pangran Juru nupiksa ge | mungêl lamun Sang Prabu | Surakarta arsa pangpanggihpêpanggih. | kalamun kangjêng paman | wontên lilanipun | pun eyang Kulon kalawan | Bibi Juru kula paman arsa panggih | inggih benjang gêntosan ||
17. sampun eyang Kulon lawan bibi | nuntên rama paduka
mêsat | jêng sultan parentah mangke | kang badhe lampahipun | ngiringakên dèn ayu kalih | kang maring Surakarta | kaliwon tinuduh | nênggih gêdhong
wau ta kang winuwus | gandhèk saking Ngayogya prapti | katur srat wangsulira | ingkang rama Prabu |
panggih lan kadangipun | Radèn Ayu Kulon pêpanggih | ngungun kadya supêna | miwah Pangran Juru | wadya wus cucul turôngga | wong Galadhag satus ingkang angladosi | lêlurah Danurêjan ||
22. pan sakawan juru angladosi | tan adangu sugata wus aglar | wong Galadhag
inggih kang salam taklim | bok ayu jêngandika | sultan ngandikarum | lah payo omong-omongan | êmbèn bae mangkata saking ing ngriki | iya ingsun têtanya ||
24. anak prabu sayêkti sun puji | bisa among mring Suryakusuma | amot jêmbar sagarane | nadyan kang tuwa tèngsun | amêngkua
25. yèn mulusa atine sayêkti | ngrasa lamun sipating manungsa | mendah ing prang darajate | prandene anak prabu | têka bisa anyêratèni | matur Aryèndranata | punika saèstu | pangandika jêng paduka | èstu wagêd putra dalêm
sadinane | amung cinipta arum | ing putranta sri narapati | yèku Aryèndranata | nora kadugèngsun | ambêg ratu waliollah | anak prabu utama marang ing ngèlmi | sukur ana kang bisa ||
27. yèn mangkono ki ipe puniki | arêp nutut ing wuri kewala | anak prabu pratikêle | anata tumbakipun | wasiyate agêming jurit | kabandhang duk
prang Pranaragi | maksih rare Dèn Rara Maliyah | baya ing mêngko wus gêdhe | arsa sun jawab iku | muliha mring wong tuwanèki | matur Aryèndranata | punika panuju | nanging inggih mawi sarat | saratipun paduka paring upêksi | putra dalêm sang nata ||
29. môngsa sandea katur mariki | yêkti lingsêm botên ngaturêna | Dèn Lara Maliyah têmbe | putra paduka prabu | sayêktine kang marentahi | amboyong sami dharah | yèn wus
prabu sun nunuti | bisa ngrêrapêt rênggang ||
30. iya sira bae layang mami | kang anggawa miwah ngaturêna | mring anak prabu wiyose | mring Suryakusumèku | ya bakayu ingkang sun iri | wong amrih rêrukunan | pan wajib wong sêpuh | anging duk ala mrih arja | narik bêcik angèlingêna wong lali | pitutur roning kamal ||
1. dangu anèng jroning pura | sadaya wus kinèn
patêdhanipun | kang dhahar tigang jodhang | satus jodhang kang angiring | kawaratan pênuh kang tamu sadaya ||
2. cinarita tigang siyang | nèng nagari Ngayogyaki | wus pamit Aryendranata | miwah radèn ayu kalih | kalilan budhalnèki | patêmpure kang wadyagung | dêdamêl ing Ngayogya | patang atus kang turanggi | lampahira ing marga tan winursita ||
3. prapta nagri Surakarta | pitulas ing Soma Manis | maksih Rajab ingkang wulan | lajêng makuwon wadyèki | wau dèn ayu
ngrangkul karuna | tan andipe yèn kapanggih | kadya ciptane supêna | adangu karuna sami | wus sarèh dipun irid | tumamèng ing dalêm agung | sang nata yun pranata | mring kang eyang mring kang bibi | langkung nyêgah kalihe akipa-kipa ||
sasolahirèki | kang paman lan kang kaki | Pangeran Purubayèku | lawan sang adipatya | manggih marmaning Hyang Widi | nalikane nèng Selong duk tigang wulan ||
7. ing praptane Sayid Musa | Ngidrus karamat sayêkti | satuhu sayid oliya |
sami nuwun idi | nuwun barkah dhatêng Kangjêng Sayid Musa ||
10. punika ingkang jugala | nakoda bêkti ngurmati | ngantos nêmèwu
inggih saking andhatêngi | pasihaning Hyang Widi | wuwuh-wuwuh kadi uwuh | rêjêkining Pangeran | kadi wingka kêton
waskithèng batin | ing lair anasabi | kang punika milanipun | sarat andangu têdhak | tunggil darah angangkêni | saking sangêt dènnya
saking Kartasura prapti | sabên wêngining Jumuwah | mila tyase sami pulih | pun paman lan pun kaki |
saking karamating guru | mugi dadya wicara | dening wong kang ahli budi | apa dadak wau wêdaling karamat ||
15. katempelan siya-siya | siyane dene angambil | tempene wong ngupajiwa | yêkti batine nglironi | ing sapanikêl pasthi | anêmu ing untungipun | nadyan ingkang kelangan | amanggih bêgja sayêkti | ingkang sami darbèke kenging karamat ||
16. milane wontên pawarta | nagri Surakarta nguni | wong katèmpèn kadhawuhan | rumiyin kang anaosi | tempe ing sabên ari | ing
ngandika arum | inggih langkung karyeram | lamun karamating wali | walaltulah ing kaki miwah ing paman ||
19. pun eyang punapa lêga | inggih wontêna ing ngriki | kula suwune pun paman | Dèn Ayu Kulon turnèki | dhuh sampun sri bupati | langkung awon èstunipun | katon-katon [katon-kato...]
[...n] kawula | kang nuwun ing sri bupati | dêstun kula wong tan wêruh kabêcikan ||
20. cinakar saking ing wôngwa | tinarik saking awêrid | mring rama dika jêng sultan | mangke praptèng tanah Jawi | nuntên salin gènnèki | dèrèng malês pênêdipun | mendah ucaping jagat | dede manungsa sayêkti | angsal gujêng pan ing ngriki lan ing Yogya ||
mung inggih kula eyang | badhe angaturi sabin | inggih kêdhik amung dadosa pratôndha ||
22. lire nyumbang paman sultan | purun angingoni kêdhik | supados inggih anyuda | paman sultan angingoni | kula tumut nguruni | sangang jung ing Sêkararum | mangkana ingkang eyang | tan sinung makuwon jawi | lan kang bibi tinunggil sajroning pura ||
147. Kangjêng Sultan utusan murugi Rara Maliyah ingkang kaboyong Pangeran Mangkunagara nalika pêrang ing Panaraga
23. wau ta antaranira | angkate dèn ayu kalih | pitung dintên
ngandika aris | marang ing nyai tumênggung | gih bibi benjang enjang | kula malêbêt ing puri | kula ngangge tur uninga mring sang nata ||
26. sawabsabab. layange kang paman | nalangsa jujug ing kami | kang pinurih ngatêrêna | mring Si Mangkunagarèki | maripih ruwêdnèki | angêlus ingkang
anèng jawi | kongkonane bapakira | Yayi Prabu Ngayogyèki | lurah kaparak jawi | pan iku
ngling | gusti sampeyan tampi | inggih salam taklimipun | rama paduka sultan |
wong tuwamu | duwe eling mring sira | ngrasa tuwane sayêkti | sira kene kanggonan ing Si Maliyah ||
37. kaboyong prang Pranaraga | sutane pamanirèki | Si Supama kang jinawab | wong tuwa kang angèndhèli | wong tuwamu lwih bêcik | sira iku wajib
tumênggung asigra | wau dènira nauri | bêndara sanès punika | tunggiling rêmbatan nênggih | rama paduka aji | têtela timbalanipun | yèn dede ing prakara | ing rêmbatan gène jinis | kang salawe kinintun ing para wayah ||
40. sampun anggèr salah tômpa | kalangkung sanès sayêkti | pangeran alatah-latah | sukur yèn makatên bibi | nanging yèn yêktos bibi | kula inggih ngangge matur |
kaparcayaa | marang kang duwe nagari | lan padha kulit daging | wau ta pundhutan mêtu | kang ibu sinaosan | miwah ta
katong | utusane rama tuwan | Jêng Sultan ing Ngayogya | nanging inggih kang jinujug | ibu Ratu Madurêtna ||
pira-pira ta puniku | darbèni eling kang tuwa ||
4. rèhning dadya nom puniki | kangmas sampun ngangkak-angkak | anikêlakên tuduhe | lair batine duraka |
pêpênthil | sanadyan padha daginga | yèn trah ing Mataram mangke | mung dika daging unusan | kabèh santana dika | kapengin
dêstun yèn wong tanpa kusur | wong amboyong padha darah ||
19. nora dèn ulihkên nuli | kaliwat angangkak-angkak | wong liwat-liwat êdire | ngaku Pangeran Purbaya |
Ratu Madurêtna | sêdhahan jro kalih kinèn | angintip dukanipun | Sri Bupati Surakartèki | marang Suryakusuma | kunêng kang winuwus | Dèn Ayu Juru laminya | lan kang ibu nèng nagri Surakartèki | wus kawan dasa dina ||
148. Ngrêmbag ingkang badhe dados uprup wontên ing Surakarta
2. mung sadintên mring dalêmirèki | Pangran Dipati Mangkunagara | langkung sinuba-
saking Surakarta | lampahira mampir angujung nèng Pêngging | sadalu enjing budhal ||
4. apan namung sadalu nèng margi | enjing prapta ing pukul sadasa | ing nagari Ngayogyane | kunêng datan winuwus | ingkang [ing...]
[...kang] saking Surakartèki | Uprup Johan Abraham | praptèng mangsanipun | ginanjar kang tigang warsa | saking wêkêl
munggèng ngarsa sang prabu | langkung angrês sri narapati | kasèp tan katututan | surat jendral sampun | winangsulan ing sang nata | lamun Durpèl ingkang kinarya gêgênti | jaga rumêksèng praja ||
6. langkung dènnya mêdhot trêsna batin | dènyarsa mantuk
ing batine mring Abraham langkung asih | salamine mong suka ||
8. maksih suwung tumut bêbakali | Uprup Abraham milu kangelan | tanah Jawa badhamine | para prawira patut | dadi arja ing tanah Jawi | Surakarta wus tata | arja nagarèku | jaluka sapuluh warsa | lamun Abram limalas warsa sayêkti | pasthi antuk kewala ||
9. de wus kathah pakaryanirèki | tumut ngatutakên para raja | yèn wontêna panuwune | maring jêng sang aprabu |
pinundhutna kasèp kang kardi | mupus narima titah | cinêndhak ing laku |
apa arêp amuwuhi adat | tingkahe Si Durpèl kiye | nanging tansah sinamun | lami-lami sangkin katawis | yèn kala tatamiyan | ing santana agung |
dipun timbali | Pangran Mangkunagara ||
17. praptèng pura ngandika narpati | kadipundi puniki kakang mas | tingkahe Si Uprup Durpèl | kalantur
Uprup Durpèl | sang nata nuli mundhut | lan anggunêm panggitiknèki | alane ing pratingkah | iya Durpèl iku |
yèn Walandi ingkang babar ji | yèn môngsa winadulna | yèn pratingkahipun | akarya rusak wong desa | mung punika dandanan
punika amung kêkalih | kang apênêd mung Kapitan Disman | lawan pun Kapitan Markèt | nanging mangke pukulun | inggih botên wontên ing ngriki | ingkang wontên punika | mung Walandinipun | pun Bapa Amangkupraja | lan pun Kakang Tumênggung Wiradigdèki | pun Kulman lan pun Sobrat ||
26. gih pun Mayor Sakèbêr rumiyin |
gumantya | senapatinipun | alus aluwês wêlasan | datan purun barang rèh tilar bupati | kang angladèni karya ||
28. kados inggih Pagêlèn rumiyin | pun Kapitan Bagrak ngingkrak-ingkrak | saking Rungbinang pocote | prasami ampuh-ampuh | alon wau dènnya nambungi | Dipati Mangkupraja | Dhi Wiradigdèku | manawi mangsane beda | ing barisan kalawan [ka...]
[...lawan] anèng nagari | puniku bok manawa ||
29. Adhi Arungbinang kadipundi | dika kang wus nglakoni lan kula |
piangkuhipun | tan wande ngrusak wong desa | kadi upas tan wande ngrusak wong cilik | duk mangsane barisan ||
30. jêr Kumpêni mung arjaning bumi | ingkang dadi ugêring bicara | unggah udhuning panggawe | mung arjane prajèku | lawan êris kamar Kumpêni | sumambung Wiradigda | puniku ta ratu | anênggih kang darbe karsa | pinungkurkên prakara pamukul mangkin | ginupit mèt prayoga ||
31. inggih ingkang patut anggêntèni | sintên upêsir ingkang sambada | puniku rinêmbag ngakèh | Rungbinang
32. kula inggih purun ananglêdi | ingkang tigang prakawis punika | ingkang botên pun Salêmbèr | lan pun Bagrak puniku | kula botên purun nanglêdi |
pinundhut | ing sênênge kang pra dipati | kang sinuhun pan darma | anut sênêngipun |
Nata | Dipati Mangkuprajane | alon ing wuwusipun | Kulman Sungrat aluse sami | nanging kapara lanas | Sungrat watakipun | tapi salamête padha | ing têgêse jatmika Kulman sakêdhik | momot wruh ing raharja ||
kinanthèn dhingin | prajurit kawan dasa | wong jro padha gêcul | prajurit agung-agungan | pêdhak ratu piangkuhe nora wigih |
tinumbak | abrawala pêndhak enjing | nuli Kulman nindhihi | wani kalah ing piangkuh | bisa mrih pangrêrêpa | apurane dèn têtêpi |
antêping jurit | katalèn sadayèki | prajurit jro patang puluh | kabèh tukang bicara | miyarsa ing kojahnèki | kyai patih
namung Kulman puniki | wontên inggih wagêlipun | dene Walandi [Wa...]
[...landi] Prêsman | wontên bedane sayêkti | pawartane puniku Kumpêni Prasman ||
4. yèn wontên ing tanah Jawa | tan kêni tumindak malih | liyane nama kapitan | sanès Kumpêni Walandi |
5. Dipati Mangkunagara | sontêne malêbèng puri | wus panggih lan ari nata | palênggahan nèng pandhapi | matur sampun pinilih | lan
wontên ing ngriki | sanadyan langkung pênêdnya | kathah kang tan wontên ngriki | Rèke Markèt Dismani | tan wontên ngriki
tampi wêwêling | wau tumênggung kalih | wus lêstari lampahipun | ing
guntur | dêlèr aris têtanya | marang ing tumênggung kalih | kadiparan Si Durpèl ingkang pratingkah ||
10. tumênggung kalih saurnya | tuwan botên wontên malih | mung sanès ingkang kalawan | uprup ingkang dhingin-dhingin | Totlomondo lan malih | Johan Abraham puniku | sami kalih rujuknya | supêkêt lan sri
mayor bragêdir | têtindhih ing prang kucing | karsane tuwan gurnadur | wus katon karyanira | nèng Jawa
Kulman ingkang anggitik | Sakèbêr Senapati | durung antuk sirahipun | ya punggawane mêngsah | ingkang kapupu ing jurit | bingarakên Si Kulman dukane jendral ||
13. wus padha kinira-kira | Kulman yèn gêdhea thithik | mayor anèng tanah Jawa | kaya kêlara nadhahi | ing Pangran Mangkubumi | kang kêna mring Kulman iku | aprênah ingkang raka |
Samarang | datan kawarna ing margi | praptèng nagri Surakarta | surat katur ing sang aji | wêwangsul ing Samawis | gya tinupiksa sang prabu | kadriya têmbungira | Idêlèr Nikolas Harting | sampun susah ing driya paduka nata ||
17. yêkti nuntên kalampahan | nyuwun rèrèh ing sakêdhik | kula sawêg tur tupiksa | inggih dhatêng ing Batawi | sukèng tyas sri bupati | ingurmatan suratipun | wau ta sri narendra | kang raka dipun timbali | praptèng pura Dipati Mangkunagara ||
18. wus tata munggèng pandhapa | kang raka dipun uncali | surat kang saking Samarang | winaos sinuksmèng galih | suka Sang Adipati | Mangkunagara umatur | punika
dur] nyakarêp marang | Idêlèr Nikolas Harting | singa ingkang prayogi | kang sayogya bangun turut | ajaga ing narendra | mangkana
wus kaparcaya | pinundhut marang Samawis | nèng Samarang nama kapitan kumêndhan ||
22. dadya pangirid bicara | miwah pramukaning jurit | Kapitan Kumêndhan Beman | lan wus tate kula-kuli | lan para ratu Jawi | sultan kalangkung sahipun | têkone bisa ngômpra | nadyan wus dadi upêsir | yèn ngladosi anèng ngarsane jêng sultan ||
23. pindha ajidan kewala | sumarikut ithak-ithik |
punika ngadhang | wus angangge cara Jawi | panggya sultan nulya lumampah nèng ngarsa ||
24. punika sagêde Beman | nyuwitani ratu Jawi | sabarang pakaryanira | dèn awaki lir pakathik | mila Nikolas Harting | tan wontên prayoginipun | liya Kapitan Beman | ngajur ajèr bisa manjing | yêkti bisa mirapêt jaga ing raja ||
25. wruh ing adat ratu Jawa | nir mamak sikara budi | wus dadya bicaranira | antawis samadya sasi | praptanirèng Samawis | angsul-angsule gurnadur |
ing pitung dina | Mayor Dungkur ing Samawis | praptèng Surakartèki | tinjo Beman madêg uprup | kathah pituturira | wêwatêke ratu Jawi | nora kêna kalamun kungkulan karsa ||
30. Si Durpèl anêmu ala | piyangkuhe kumawani | yèn nêmua kangjêng sultan | Si Durpèl pasthi bilai | sira wêruh pribadi | jêng sultan watêkanipun | katuju ingkang putra | sang nata ing kene alim | wa mangkono kapirsaa ingkang rama ||
31. Ki Pamêcut kang dèn gêcak | sultan pasthi bilaèni | iya saking parmaningwang |
bangêt ingsun anasabi | jêr padha duwe waris | mriyêm iya Ki Pamêcut | Sang Natèng Surakarta | liwat sabar apurèki | nora atur tupiksa marang kang rama ||
Dungkur ing Mataram | samya dhatêng ing dalême | Mangkunagara rawuh | Uprup Beman tumut angiring | Dipati
3. kunêng ingkang kawuwusa malih | kangjêng sultan nimbali kang paman | Pangeran Juru praptane | ing ngabyantara prabu | kangjêng sultan [su...]
[...ltan] angandikaris | paman dawêg rêmbugan | ngiras pantêsipun | anak Prabu Surakarta | wayah dika putrèstri mêdal ing pinggir | mangke sampun diwasa ||
4. paman sêdhêng antarane mangkin | nguni anak Prabu Surakarta | kang sampun mungêl surate | dènyarsa apêpangguh | lawan paman yèn sampun bibi | Bibi Kulon wus lawas | inggih praptanipun | saking nagri Surakarta | nulya gênti paman lumampah tumuli | dhatêng ing Surakarta ||
5. anak prabu ngarêp-arêp pasthi | dika dandan paman anuntêna | tan susah mawi srat manèh | yèn paman kang lumaku | kula paman sambèn wêwêling | wayah ta Ki Sundara | ngèngèrna puniku | mring Kangmase Surakarta | buyut dika ing
nagara mapan ing mangkin | ngangge baris watara | ngiring paman patut | bocahe paman piyambak | wontên pintên Pangran Juru matur aris | inggih satus balaka ||
ingkang asikêp waos sawidak | mung punika kalothoke | jêng sultan ngandikarum | kula paman inggih gawani | mantrine kalih dasa | Pangran Juru matur | bilih kathahên punika | botên paman yèn kaliwon botên mawi | mantri kewala kathah ||
9. duk punika Pangran Juru nênggih | jênêngakên waose sawidak | sawidak nèh pamêthuke | sultan undhang wadyagung | anyalini pamêthuk
saragnine | jangkangan lurahipun | banderane wungu aciri | dul bakaripun pêthak | langkung saking patut | kula eram astahfirlah | padha tiru ratuning wong Yoja iki | wasis ngrakit busana ||
12. duk kawula prapta wontên margi | abdi dalêm kang mêthuk sadaya | kula anggung
prabu | ingkang dadi pandonga sami | paman kalamun prapta | ing Surakartèku | panggihe wayah andika | anak prabu Si Bibi Kulon awarti | duk saking Surakarta ||
15. trus lan wong kathah pawartanèki | lamun Anak Prabu Surakarta | nyata putra pambayune | paminggir bibèkipun | dudu saking si êbèng nênggih | nadyan si makatêna | paman kula muhung | yèn pinarêng karsaning Hyang | wayah dika pan Ki Sundara ing benjing | katura wayah dika ||
16. Anak Prabu ing Surakartèki | panakawan panggih laki paman |
badhe prapta | utusan mêthuk patihe | Suradirja lumaku | kuda satus ingkang lumiring | mantri jawi sadasa | kang mêthuk Dêlanggu |
kaping gangsal | maksih nunggil ing taune | duk Beman madêg uprup | Adipati Mangkuprajèki | lajêng atur uninga | ing jêng sang aprabu | yèn
praptèng pura pun Beman lajêng pribadi | wus panggih lan sang nata ||
20. Pangran Juru lan kyai dipati | ing srimanganti wau kèndêlnya | uprup alon ing ature | inggih pun Kaki Juru | kèndêl wontên ing srimanganti | lawan pun adipatya | ngandika sang prabu | wus kinèn nimbali sigra | Nyai Soka mijil sampun andhawuhi | pangran lan Mangkupraja ||
21. ya ta gupuh wong agung kêkalih | sampun
dhodhok sakêdhap | sêsalaman pangeran asru turnèki | bopong minggah ing dhampar ||
22. sampun uwas-uwas padukaji | nadyan kaki tan wontên
inggih taklimipun | rama tuwan sri narapati | malih nata ngandika | pintên laminipun | pun kaki nèng nagri Selan | aturipun inggih gangsal wêlas warsi | lumampah ing nêmbêlas ||
24. sarwi ngungun matur waspa mijil |
tuwan uprup | Si Kaki Juru ing benjang | yèn lumêbu aja nganggo maring loji | ambanjura kewala ||
25. Uprup Beman sumôngga turnèki | inggih lêrês ing karsa sang
Mangkuprajane | kancamu pra tumênggung | padha nêmonana mring kaki | lan padha angujunga | mrih
munggèng pasowan ing jawi | tuwin kaliwon mantri akathah | kang sami wontên kajate | miwah sudagar ngindhung | ingkang sami abdi ing nguni | panèkêt panlawenan | akèh kang panajung | Pangeran Juru praptanya | pakuwone gêdhong
sampeyan | inggih saking karsanipun | wayah paduka sang nata ||
4. kinarya wadana jawi | panumping kawiragunan | mèsêm wus emut
nguswa suku dalamakan | wusnya dangu ing undure | Pangeran Juru têtanya | sintên adhi punika | gya Mangkupraja turipun | pun Tumênggung Arungbinang ||
6. wadana sèwu samangkin | dene rumiyin punika | pun Ônggawangsa ing Winong | bapakne panèwu lama | lajêng kadange tuwa | inggih panèwu ing Sèwu | ing Winong pun Ônggawangsa ||
7. punika kang wontên jawi | Pangeran Juru kemutan | apa ta sira arine | kang aran Surawijaya | inggih jasad kawula | Pangran Juru mèsêm muwus | sêdhêng dadia wadana ||
8. punapa dika tan eling | Adhi Lurah Mangkupraja | duk ing nguni wadanane | wong
kaparentah ing wong liya | kinêpung wong sa-Pagêlèn | parandene nora kalah | punapa inggih dika | Surawijaya rumuhun |
10. mèsêm Pangran Juru angling | patut dadia wadana | kêrta jaman wus dadi lok | nambungi ki adipatya | dhasar mangke punika | katog pênêd damêlipun | ngantos putra tuwan sultan ||
11. têdhak Pagêlèn pribadi | saking panasing wardaya | kang rayi kalih kawone | Pangeran Arya Panular |
pasthi bebas babar pisan | pun Adhi Arungbinang | sultan anggung dèn balithuk | dening layang kamandaka ||
saking wak ingong | senapati tan ngapura | buta tuli kewala | tindak sakrama sakramu | dudu trah prajurit nyata ||
17. lawan dudu wong abêcik | akarya apêsing rewang | iku trah wong ala bae | urakan tur sêngkan anyar |
yèn kula gitik nagari | pan dèrèng nate rêkasa | amung inggih ing Pagêlèn | paman ngantos gangsal wulan | ing Pathi
Mêlaran | Kapitan Kospês kang lampus | dragundêre kawan dasa ||
22. prang Ungaran kaping kalih | tan wontên upêsir pêjah | Walandi alit kemawon | kaping
ingkang pêjah | lamine wontên Pagêlèn | inggih pijêr jêjagongan | surate Arungbinang | gih paman wêkasanipun | sêsambat atutur warta ||
26. tuwan badhe dèn aturi | dhatêng ing rayi sampeyan | Dipati Jayaningrate | têdhak dhatêng Pangangsalan | mila mangke kawula | ajrih yèn darbea atur |
ingkang damêl nistha | abdi kang damêl pangraos | purun lêlawanan sêrat | patik langkung nêracak | gih amung bicara jagul | punika purun kawula ||
29. yèn rayi sampeyan benjing | dhèrèk sakarsa paduka | Pagêlèn gampil kemawon | sadaya yèn tanah Jawa | kadi botên
pun adhi Pakalongan | dadya tilar ing Pagêlèn | mila dèrèng kongsi rata | Pagêlèn misih mangkak | paman saking wagêdipun | Si Tumênggung
kang cinêgah | amurwa kula rahayu | amrih luhur ing wêkasan ||
36. bab Pangran Têpasanèki | puniku yèn kangjêng sultan | botên
wêweka | tiwas kawula pêpinton | dene kirang pangapura | mila apêsing aprang | sultan panggraitanipun | tiwas kula winiweka ||
38. Mangkupraja turirèki | inggih ta sampun dilalah | sabarang yèn kêdah dados | têka emut ing wêweka | nyêgah tuladhan
adipatya | puniki wijiling dhusun | ing Lumbu Sutawijaya ||
40. pênêd damêle ngajurit | mila kinarya wadana | ingagêngkên
nuntên enggal wangsul malèh | ing putra paduka sultan | inggih Radèn Sukrama | sultan watak sêtya tuhu | Radèn Sukrama dèn lunas ||
46. prasami kêkês ing wuri | dene kadang naking sanak | kasêmbuh dadi ipene |
urip | mantêp watake jêng sultan | nadyan kadang tuwa lècèk | punika kinarya lunas | inggih Radèn Sukrama | ki adipati umatur | mila ing mangke karsanya ||
48. walah paduka sang aji | ing bumi tumut angiwa | ingkang bumi jênêngane | gêbal sampeyan punika | ingkang karsa sang nata | kinarya wadananipun | ing mantri bumi samangkya ||
49. Pangran Juru mèsêm angling | adhi yèn wiji
tan kalilan mantuka | mring Lamongan karsa prabu | kinanthi nèng Kartasura ||
53. rêmak rêmpu angantêpi | ing punika pan kinarya | ing têngên wadana gêdhong | Tumênggung Puspanagara | pangran sigra anyandhak | agupuh ing astanipun |
wani ngantêpi | gêgamane ing batin mung lakaola ||
137. Kraman Pangeran Madukara ... 5
138. Pangeran Mangkunagara kondur dhatêng Surakarta ... 10
139. Kangjêng Sunan pêpanggihan kalihan Dêlèr wontên ing Salatiga, namtokakên lênggahipun sabin Pangeran Mangkunagara ... 24
wangsulipun ingkang paman Adipati Natakusuma tuwin sanès-sanèsipun ingkang sami kakendhangakên dhatêng ing Selong ... 49
143. Tuwan jendral misungsung gajah tuwin kareta dhatêng Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta ... 59
144. Adipati Natakusuma dipun paringi nama Pangeran Juru ... 69
145. Sang prabu ing Surakarta prasabên mawi sêrat dhatêng ingkang paman Kangjêng Sultan ing Ngayogya, kaparêng badhe pêpanggihan kalihan ingkang eyang Pangeran Juru lan sanès-sanèsipun ... 76
146. Andongèngakên kawontênanipun ing Selong ... 83
147. Kangjêng Sultan utusan murugi Rara Maliyah ingkang kaboyong Pangeran Mangkunagara nalika pêrang ing Panaraga ... 87
148. Ngrêmbag ingkang badhe dados uprup wontên ing Surakarta ... 94
diworo2, akeh wong sing arep eksploitasi, minimal dirusak wong akeh
Reply	athleteriders says:	October 17, 2013 at 7:43 am	wah durung tau ngerti aq pantai iki kang, daerah donomulyo sing sisih ngendi iki?
ASMA NAKABAN oleh KI ALIF SADEWO lumantar ki ALUS.
“pingiiiiin sanget ki”…nanging kulo raos2 tahsih dereng kiat ki. ngapunten …matur suwun.
ngraosaken nggih Khi, mugi mugi dados
kang gawe urip yo. asline ki alif sadewa kuwi iso tenanan ora yo mengko lek gedebus mergo nak ono acara di kwa di
sadewa, supados tansah nedi rahmat lan ridhonipun gusti Alloh…..
al fatehah sent dumateng ki sadewa lan keluarga, ki alus dan KWA….mugi2 tansah wonten ing keslametan lan kebahagiaan dunyo akherat…amin….
Amien…3x Allahumma astajib lakum, amiin ya robbal ‘alamiin. wassalam
@Gus Nur: sugeng rawuh kang mas Gus Nur dan salam rahayu karaharjan katur panjenengan sekeluarga.
kalau tidak salah amalan ALLAHU…ALLAHU..ALLAHU…ALLAHU…ALLAHU…ALLAHU..ALLAHU
Amalanya kanjeng sunan Bonang . wah…. manteb tenan
monyor monyor patih sengkuni durung pantes aku ngucapap howeloh howeloh maksiatku isih akeh podo tak kandani ojo seneng podo pamer kadikdayan podo sholat sing temen tp sholat ora marek ake mlebu suwargo yen tumindake metu soko sholate nak podo ngamalke nakaban natah iyo ora popo ananging ojo ngowahi kodrate gusti Allah jor
Jamane Wes Jaman Maju,Akeh Wong
Kulo nggarap sawah, kulo sawet tandur Eh.. eh.. eh.. nopo mawon pari kang ditandur..
Tarlen amung amemuji do sing podo rukun
lan guru lagu tembang macapat Saben tembang macapat iku ana paugerane dhewe-dhewe. Paugeran sajroning t...
Javanese: “mboyong mbok sri saking tegal kepanasan diboyong wonten gedhong petaringan”
Perang Nuklir (Jaman Biyen) | Wayang Indonesia
sing biasa wae dadi wong kuwi... sampean iki jowo, iso Islam nggih saking kanjeng sunan, yang melakukan dakwah dengan wayang, opo kuwi bid,ah? menawi mboten ndamel wayang tiyang jowo mboten ngertos, nopo kuwi kalimoshodo (kalimat syahadat), nopo kuwi pekih (fiqih), eyang-eyang njenengan mboten mlebet ten agami rosul menawi kanjeng sunan bonang mboten ndamel kenong lan bonang. ngono yo ngono nanging yo ojo ngono, sing biasa wae. ojo nggampang-nggampang ngapirno tiyang lintu. elinggo wiwitan lan pungkasane kawulo. lan elingo, sedoyo kawulo mboten saget ngertos nopo mangke khusnul khotimah pungkasane, nopo naudzubillahimindzalik, su'ul khotimah ten pungkasane. kulo niki tiyang sing mboten ngertos
Panembahan Hadi Prabu Hanyokrowati/Panembahan Seda ing Krapyak (Sultan
Amangkurat IV (Mangkurat Jawi) wafat 20 April 1726
Kanjeng Pangeran Arya Mangkunegara (Mangkunegara I, 1757-1795)
kencanana, Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe, Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe..
Wayang Warisan Filsafat Nenek Moyang Bangsa Indonesia | Wayang Indonesia
wayang kulit mulai dari wayang wahyu, wayang sadat, wayang gedhog, wayang kancil, wayang
Mie ayam aku seneng saos sethihik, kecap rodo akeh. hasile rasa kuah manis semi pedes... wah dadi kangen mie ayam syukur pinggir jln. Adi Sutjipto... haha
ASIH DUDU ASIH SI……….(SEBUT NAMA TARGET) SOKO KERSANING ALLOH
uwonge sing nggowo duwit palsu iki..” (terjemahnya di bawah ini :mrgreen:)
“…kok dibaleni maneh, koyo mbiyen..” ekspresiku
Kabupatèn Timor Tengah Kidul iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Soe iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Timor Tengah Kidul katata jroning 21 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 22 Oktober 2016.
Dadi kepengen kamera kuwi… Nabung gak ya… Nek nduwe kamera ngene ki tak moto wong gendaan nang alun-alun 😀
ora? wah..wis kepenak kye dadi Guru, Guru saiki khan wis ora koyo disik, nek jaman biyen nasibpe Guru Umar
Abdi Dalěm sami nyadong paring Dalěm rějěki kangge sapunika
Kados dene anggen kawula ugi ngapuntěn dhatěng sěsami
nggawe gambar ngguyu mesem ki…ketik : dhisik, banjur – terus )…sik,sik tak jajale…:-) ngono jare …
Wah….biso ngguyu tenan gambare…piye lek, apik ora?
Yo apik tho nduk…wong jenenge yo mesem. Gak lapo-lapo ae nek diesemi mesti marem, wong elek dadi gak ketok banget-banget eleke, wong ayu opo gantheng sansoyo tambah wuayu opo guantheng, ngono lho…
Lha nek mecucu, lek?…
wis kesel, rupamu dadi mlethot kabeh, yo ora?
Wah..bener kandhamu lek. Kesel je…
Lha mulo…lapo ae rasah digawe mecucu, mundhak kesel rupane yo olo poll.
disawang wonge sing mesem mau…wuah…mesti tambah penak nang moto.
Ning ojo mesam mesem ra pas nggone…mundhak diarani kenthir mengko…
Yo ora to lek…wis ngerti aku lek…
yo…yo..nduk…ati-ati nek arep neruske lakon…Sik…sik…tak weling…Najan mesam-mesem ojo mesum lho…Iso-iso diciples Kang Surya mengko…
🙂 sip lek...tak eling-
sampeyan punika bab asmaragama wau, bok manawi jalaran saking terang anggen sampeyan damel nalar nulur-ulur patrap lan pratingkahipun andadosaken cethaning panampi kula, yen nitik warni wujuding pawestri anggenipun kapanduk marlupa ing sarira wau, sanadyan adarbeya aji suksmanyana inggih kawewahan malih, darbe aji pancasona yen mengsah priya ingkang waskita, tatela boten kuwawi angembarana kekuwatanipun, mangka punika saweg sami ijen kemawon teka ketawis boten tumading, dados saking pangadikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau genah manawi pasemon, ingkang makaten wau lajeng sampeyan tampeni tembung pangandikanipun para sujana, pralambang kapurih angudaneni aji asmara kangge lelantaran anggenipun nyumerepi asal wijining manungsa punika nalar-nalaripun (91) nyebal sanget gagagasan sampeyan wau wewatonipun medal saking punapa?, liripun makaten : kala wau wewatonipun ingkang karembag utawi suraosipun pangandika ingkang kaangge pralambang, prakawis nalar-nalaring salulut amoring jalu lan wanita teka sampeyan lajeng gadhah panampi sumimpang dhateng nalar wijining manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wujuding wijing manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wijing manungsa punika warni punapa?, asalipun saking pundi?
Mugi-mugi sampun kagalih, badheya angungkul-ngungkuli sarta nyenyemoni dhateng sampeyan punika boten pisan-pisan, kula namung anglairaken cariyos ing sayektosipun, ing kitab Musakak, inggih punika Kur’an ing jus sapisan salebeting Serat Bakarah bilih wonten lepat ing pametang kula, Ayat ingkang kaping seket punika mratelakaken, tembungipun cara Arab, (92) sarehning kula tiyang bangsa Jawi tulen ngungelaken tembung Arab wau kirang ceples yen boten geseh anggenipun maknani kula jarwakaken kados ing ngandhap punika :
Sakatahing para sujanma, ingkang sami dumunung wonten kampung Bani Srail punika sami nyembah reca, yen ing agami Islam nyembah reca wau binasakaken nyembah brahala, inggih awit punika dipun namekaken tiyang kapir duk nalika samanten, awit sakingpangandikanipun Kangjeng Nabi Musa kalamullah kasantun agami kadhawuh sami nyembah Allahuthangala, saking atur wangsulanipun para sujanma kapi wau makaten : e Nabi Musa, kula boten badhe pisan-pisan ngandel lan mituruta dawuh sampeyan wau, ewa dene bilih sampeyan saged ngetingalaken kawujudaning Allahuthangala ing sakedhap kemawon kula inggih badhe miturut, (93) sasampunipun mangsuli wicantenan makaten wau boten dangu wonten swaraning Allahuthangala, dhatengi tumraping janma kapir wau kapireng sami pejah. “Kisanak menggah suraos ingkang makaten wau mugi andadosaken kauningan ing sampeyan.”
“Kisanak, leres sampeyan punika amung pepenget dhateng kula, ananging kula kula wau boten rumaos ngetingalaken kawujudaning Allahuthangala, ingkang kula tangletaken bab asal wijining manungsa punika saking pundi awujud punapa, kaliyan malih kisanak, sareng kala wau sampeyan nyariosaken suraosing kita Musakab, kula lajeng kengetan ugi kasebut ing Kur’an kados boten tebih, ugi wonten salebeting (84) Surat Bakarah yen botenb lepat pametang kula ayat ingkang kaping satus seket kalih, jus kaping kalih, sarehning dhateng tembung Arab kula punika inggih kirang kulina, amurih patitis kedaling lati, yen boten lepat anggenipun maknani kula jarwekaken kados ing ngandhap punika :
Sing sapane manungsa anyingetake samubarang kang tetela, lan angumpet samubarang pangawruh surasaning kitab-kitab sapepadane, mangka wong iku nuli
Ing riki wonten seksi malih pepetikan saking kitab Ahyatul Ngulumudin, yen boten lepat anggenipun maknani tembung Arab makaten wau kajarwekaken kados ing ngandhap punika :
Sing sapa wonge anyinitake ilmu Allah nuli anggendaleni kelawan kendeli geni. (95) Menggah suraosipun pepethika saking kalih bab wau kula amung nyaosi nyuwun priksa mugi andadosna kauningan sampeyan.
“Kula boten pisan-pisan yen badhe angumpet sarta anyingetaken ing ngelmi, amung jalaran saking dereng sumerep. Ing mangke kula anglasahaken para mangretos utawi para winasis suwawi sami ginaliha punapa rembag pitanglet ingkang makaten wau, sinten tiyangipun ingkang saged uninga wujud wijining manungsa, saupami kula wangsuli ingkang kasat mata tegesipun ingkang kenging katingalan dening netra kadosta : jagung, punika asaling inggih wiji saking jagung, pari punika asaling inggih wiji saking pari, ing mangke manungsa asalipun punapa beda, rak inggih wiji saking manungsa, nanging ingkang makaten wau binasakaken gerbang (96) inggih nalar reringkesan, adatipun kisanak sok boten kersa dhateng nalar gerbang, kedah mundhut ngoncer gancaring cariyos, wekasan saking wangsulan kula anenular utawi aneniru tembunging bangsa santri, ananging inggih santri ingkang saweg ajar turutan sarta taksih lare tur sereng kathah umuripun, menggah nalar ingkang makaten wau binasakaken bab mutasobiyat tegesipun : iku bab kang ora kena pisan-pisan disumurupi lan kang ora kena pisan-pisan diarani, utawa kang ora kena pisan-pisan diupama, inggih punika kang binasakaken taksih gaib tegesipun taksih edi, alus, samar, utawi pepengitan, sarehning anggenipun badhe nyumerepi nalar ingkang makaten wau sakelangkung angel sarta (97) ewet pakewet, kajawi saking karsa sampeyan kisanak, mbok inggih sampun kalajeng-lajengaken anggenipun nedya badhe nyumerepi asal wijining manungsa wau.
Kisanak, mugi-mugi sampun dadosaken ing panggalih, anggen kula purun pitanglet ingkang makaten wau jalaran dereng sumerep, saking panginten kula prekawis gampil : sareng punika kula sampun mirengaken saking cariyos sampeyan wau sampun tetela sujanma boten saged pisan-pisan yen sedya badhe nyumerepi asal wijinipun manungsa inggih sampun narimah, boten sedya badhe nyumerepi sarehning cara pepantesing
prayoginipun inggih mawi gegineman, ananging sampun prakawis ingkang aneh-aneh, saupami kisanak kersa (98) nglajengaken malih cariyos bab asmara wau, sababipun teka patrap ingkang makaten saged dados jalaranipun tiyang estri lajeng meteng punika kados pundi?”.
“Leres kisanak, punika prayogi, sampun sok galih nalar ingkang elok-elok mindahak angribedi manah, sapunika kula dumugekaken cariyos ananging inggih medal saking gagasan anenulat utawi aneniru saking cariyos sujalma liyan, tur tanpa wewaton bebasan ing sawedal-wedalipun tembung ngayawara tegesipun cariyos ingkang boten gadhah misil, tuwin asil, bilih sampeyan kersa mirengaken kados ing ngandhap punika :
Duk apulang asmara, kados pratingkah ingkang sampun kula pratelakaken ing (99) ngajeng, yen pinareng dening Pangeran ingkang Maha Suci, kinen dados lantaran nitahaken manungsa, kacariyos menggahing raos eca lan sakecanipun sanget ing prabeda kaliyan ing adatipun, dene menggahing solah lan pratingkah dedel sendal sarping pawestri utawi priya, yen prasaning rahsa sampun kawudar dening jiwa pramana, kawistara dumunung wonten ing lelet puletipun ing riku sapucuking pasta purusa sayekti karaos, ingkang rumiyin kadi kasendol ing mina, inggih punika wenganing dwara kekatanganing Hyang Kamajaya wau amudar rahsa rekta, sarta saking rah mreta (
kadi gandaning sekar melati, ingkang saweg nedeng binuka ing sari, menah sadaya wau bok manawi punika satuhu gara-gara pangaribawa tumuruning cahya adi mulya tumedak lelantaran saking priya, dumarojog lajeng katampen dumunung guwa garbaning sang wanita, ing riku wanodya lajeng angarbini utawa binasakaken meteng.”
“E…, e…., kisanak, saweg sapisan punika kula mireng cariyos ingkang makaten, ananging eram gumuning manah kula ingkang nami cahya adi mulya punika warni punapa utawa wujud punapa, nalika taksih wonten guwa garbaning priya dumunung wonten pundi dene teka boten katingal mrongkol utawi grenjel.”
“Saweg sepisan punika kula (101) nyumerepi anggenipun ceples kaliyan tembunging paribasan yen tumrap tiyang gadhah damel kadosta : metu ing sasaminipun, binasakaken sinsing-sinsing wekasane teles utawi malih tembung ngirit-irit wekasane dadi ngorot-orot, yen tembung paribasan wau tumrap penganten estri makaten lengkak-lengkok wekasane ngumbah katok, ing sayektosipun kisanak, kula punika dereng sumerep sarta dereng terang dhateng nalar ingkang makaten wau, dene sampeyan karsa cariyos tetempilan, liripun cariyos saking aneniru kados ing ngandhap punika :
Kasebut wonten wewijangan ngelmi, ingkang kaping nem dipunwastani kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas awit dene pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran (102) kang Maha Suci sejati, anggenipun kersa jumenengan maligening Dad, minangka Betullah katata wanoten konthpling manungsa, punika sejatosipun inggih dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-satunggal anandakaken kalarating Dad kang Maha Mulya, lajeng boten kenging ewah gingsir saking ing kahanan jati, kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping nem nukilan amendet saking kitab Insan Kamil mratelakaken wewangsiting Pangeran kana Maha Suci sejati, dhateng Kangjeng Nabi Mukammad Rasulullah ayat ingkang kaping tiga, kajarwakaken makaten : sejatine ingsun nata malige ana ing sajroning Betalmukadas iku omah enggoning pasucian ingsun, jumeneng ana kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ana sajroning pringsilan iku nutpah, iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku manikem, sajroning manikem (103) iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran iya ingsun, Dad kang anglimputi ing kahanan jati jumeneng ana ing sajroning
pamanggih kula sanadya ingkang mirengaken sampun kawilang sujanma winasis, utawi lantip ing budi, mbok manawi inggih boten saged mangertos, saupami kisanak karsa nggenahaken suraos ing kitab ingkang kajarwakaken makaten wau, (104) saiba badhe lega lan bingah ing manah kula.”
“Yen kula piyambak sayektosipun dereng sumerep, amung nyariyosaken menggah dalil pangandikaning Pangeran Kang Maha Suci ingkang makaten wau, sampun dipun werdeni dening para sujanma ing tanah Jawi, inngih punika satunggaling priyantun nama Raden Ngabehi Ronggowarsita pangkat Kaliwon, minangka pujangga amardi basa ing Nagri Surakarta Hadiningrat, kasebut wonten ing Serat Wirid Hidayat Jati ingkang mawi tinengeran ing tau Jawi ranta warna sinuta salebetin alip : 1779, kacariyos dunungipun makaten :
Konthol punika woyosipun kahananing Betulmukadas, tegesipun griya ingkang sinucekaken.
Pringsilan punika kahananing purba (105) katumusan saking kahananing birahi, dados bebukaning asmara nala, inggih punika sengseming manah.
Mani, punika kahananing kantha, katumusan saking wahananing hawa, dados bebukaning asmara tura, inggih punika sengsem ing pandulon.
Madi punika kahananing warna, katumusan saking wahananing karsa, dados bebukaning asmara turida, inggih punika sengseming pamireng.
Wadi punika kahananing ripa, katumusan saking wahananing cipta, dados bebukaning asmara nada, inggih punika sengseming sapocapan.
Manikem, punika kahananing suksma, katumusan saking wahananing pangrasa, dados bebukaning asmara tantra, inggih punika sengseming pangrasan.
(106) Rahsa, punika kahananing atma, katumusan saking wahananing ises, dados bebukaning asmaragama, inggih punika sengseming salulut.
Dene menawi sampeyan kisanak, mundhut cetanipun sarta genahipun babar pisan makaten : yen konthol tuwin pringsilan rak inggih kesagetan upami mundhut genahipun malih :
Mani punika sajatosipun kama, ingkang taksih dados toya, warninipun surat biru.
Madi, punika sarining mani, warnanipun surat dadu.
Wadi, punika sarining madi, warninipun surat jenar.
Manikem, punika sarining wadi, warninipun seta (107) maya-maya kadi retna.
Nukat gaib, tegesipun wiji pepinisan, inggih punika sarining rahsa sejati.
Johar awal, tegesipun sesotya ingkang wiwitan, inggih punika manik, dados embaning rahsa sejati.
“Kados pundi kisanak, manawi sampun terang ing suraos wujut tuwin warni ingkang makaten wau salebeting guwa garba ketingal marongkol punapa manyutu?.”
“Kisanak sapunika sampun terang sanget ing pinampi kula, duk kala wau kacetakna bilih ingkang kaprtelakaken punika bab kama kula sampun mangretos leres boten katingal manyutu, jalaran warni toya kados bangsanin seni sasaminipun, sareng kama wau (108) sampun korut kaluntur saking priya anjog dumunung guwa garbaning wanita, punika salajengipun kados pundi ?.”
“Kala wau ingkang pungkasan nyebutaken johar awal tegesipun sesotya ingkang wiwitan, inggih punika manik dados embaning rahsa sejati sampun dumunung wonten guwa garbaning sang wanita, ing riku lajeng wahananing alam pepitu binasakaken martabat kasebut ing ngandhap punika :
Alam Akadiyat wahananing kendel utawi ngadeg, inggih punika wanita meteng yen saweg sewulan, ing tembung Arab binasakaken Lhatakyun, tegesipun dereng sanyata ing kahananipun.
Alam Wahdat, wahananing meteng sawg (109) kalih wulan, yen tembung Arab Takyun Awal, tegesipun wiwit sanyata ing kahananipun.
Alam Wahkidiyat, wahananing meteng saweg tigang wulan, ing tembung Arab binasakaken Takyun Sani, tegesipun dene sampun sanyata ing kahananipun.
Alam Arwah, wahananing meteng saweg kawan wulan ing tembung Arab binasakaken Akyan Sabitah, tegesipun sanyata tetep ing kahananipun.
Alam Misal, wahananing meteng gangsal wulan ing tembung Arab binasakaken Akyan Karijiyah tegesipun sanyata tetep ing kahananipun, sampun andarbe sipat ananging taksih upami kemawon.
Alam ajsam, wahananipunmeteng saweg (110) nem wulan ing tembung Arab binasakaken Ajyan Mukawiyah, tegesipun sanyata gesang ing kahananipun sampun darbe asma bebayi lajeng karkat saged ebah.
Alam Insal Kamil, wahananing meteng sawg pitung wulan ngantos ing dalem wolung wulan dumugi sangang wulan ing tembung Arab binasakaken Akyan Maknawiyah, tegesipun sanyata kawedar ing kahananipun jumeneng sampurnaning manungsa, sampun darbe pakarti, sedya badhe lahir wonten ing alam donya.
Wonten malih pralambang, mbok manawi inggih yasanipun para sujana ing kina-kina TanahJawi, inggih pasemon pangudining pangawruh, tumrap dhateng tiyang makaten wau, bilih sampeyan kersa mirengaken (111) suraosipun kados ing ngandhap punika :
Yen priya lan wanita anggenipun sami sahresmi pamudharin prasa sesarengan, woring kama mangka pinareng dening Pangeran Kang Maha Mulya badhe nitahaken manungsa, punika woring kama wau lajeng kendel dumunung wonten guwa garbaning wanita, binsakaken garbini inggih punika meteng.
Yen sewulan dipun upamekaken kadi kusuma hanjrabing tawang tegesipun kados sekar sumebar wonten ing ngawang-awang. Yen saweg kalih wulan dipun upamekaken kadi bremara angajab ing tawang tegesipun kados kembang nelon ing tawang. (112) Yen saweg tigang wulan dipun upamekaken kadi isining bumbung wuluh wung-wang tegesipun kados isining bumbung wuluh ingkang tanpa ros. Yen saweg sakawan wulan dipun upamekaken kadi tapaking kontul nglayang ing tawang tegesipun kadis tapaking peksi kontul kang mabur wonten ing awang-awang. Yen nem wulan ulan kaupamekaken kadi cantuka kinemulan ing wismane tegesipun kados kodok kinemulan ing elengipun. Yen pitung wulan ngantos ing dalem wolung wulan dumugi sangan wulan (113) kaupamekaken kadi sujalma lumpuh angideri jagad, tegesipun kados tiyang sukunipun lumpuh nanging saged angideri jagad.”
“Kisanak, mangke rumiyin, kula dereng mangretos cariyos sampeyan wau bab kama, sareng korut saking priya katampen baganing wanita, ingriku wanita lajeng meteng ngantos saged wujud warni jabang bayi, punika kisanak ingkang dadosaken kodhenging manah kula, inggih jabang bayi wau asalipun saking pundi?, teka lumebet guwa garbaning wanita, mugi-mugi sampeyan danganangan karsa paring jarwa sanyata iba bedhe leganing manah kula.”
“saking kinten-kintenan manah kula bebasan ngawur, kilap leres kilap boten ingkang lajeng dados jabang bayi bok manawi inggih kama ingkang saking (114) priya wau.”
“E…., e….., kala wau kawujudaning kama sampun kapratelakaken ing ngajeng terang toya balaka, mokal sanget yen sageda dados jabang bayi, kaliyan malih kisanank, suwawi sami kagalih, yen kama wau ingkang dados jabang bayi, punapa sebabipun duk maksih wonten guwa garbaning priya salaminipun teka boten saged dados jabang bayi.”
“Sareng kiosanak wicantenan ingkang makaten dangu-dangu kula gumujeng tetukulaning panggagas saiba saenipun saupami wonten priya garbini. Ing mangke kula nyariosaken Serat Widyakirana, pangarangipun Raden Mas Ngabehi Wiryokusuma mantri langgen praja ing Mangkuneran Surakarta Hadiningrat kados ing ngandhap punika :
(115) Ing bab kaping gangsal nyariosaken salebeting jaman Dwaparayoga, tegesipun jamaning kamokalan ing riku para manungsa wiwit suda ing kasektenipun, sami ngangge badan karsa awit anedha wowohan, tutuwuhan ing siti wekasan ing salami-lami karsa saya tumangkar sami nuwuhaken akal, dados sacumbananipun lan wanita sami alampah raga, sang wanita inggih mawi sarana anggarbini, menggah tumurunipun wiji wau kacariyos bilih manungsa namakaken enenging cipta dangunipun boten kirang sapandurat (sagadag kendeling tiyang gegineman kanthi memanah). Punika daya panggendenipun daweg kuwawa nirik wiji, sumusuping wiji punika lajeng kuwawa mor sarahsa kalawan pramana, kuwawa rumesep mring utek lajeng rembes dhateng panon, ingkang dipun wastani panon punika toya sari sesarining uteg ingkang dumunung wonten (116) satelenging manik, kataman panusuping wiji, panon boten kawawa temahan kawedalaken ingkang temtu lajeng wuwuh karsa dhateng sajumbana, yen cinegah punika mimbuhi dhateng
“Kisanak, menggah gumuning kula inggih bab kama wau, punapa tunggilipun toya seni punapa tunggilipun toya idu, punapa tunggilipun erah, teka lajeng dados jabang bayi.”
“Duga sampeyan kisanak, kula dareng ngertos, yen ngraosaken suraosing serat wirit, ingkang sampun kula cariyosaken ing ngajeng wau yen kawalik makaten :
Ingkang rumiyin Johar Awal, tegesipun sesotya ingkang wiwitan. (117) Kalih Nukat gaib, tegesipun wiji pingitan. Tiga Manikem, punika saking kinten-kintening manah kula ampasing Nukat Gaib. Sekawan Wadi, punika kinten kul ampasing Manikem. Gangsal Madi, punika kinten kula ampasing Wadi. Nenem Mani, punika kinten kula ampasing Madi. Boten langkung kula sumangga anggen sampeyan mestani, punapa tunggilipun idu, punapa tunggilipun seni.
“Kula dereng saged amstani, awit dereng sumerep asaling toya seni wau saking punapa ?,”
“Bilih kersa medal saking kinten-kintening manah kula, bok manawi makaten : sujanma punika yen nedha, samubarang ingkang katedha kinten kula lajeng kinukut (118) dening rahsaning pramana, ingkang dumunung wonten antaraning telak lajeng tinarik dumunung ing uteg, ing riku lajeng kuwasa sumebar sumrambah ing jasad sedaya, dene kasaring tetedan wau lajeng katampen dening waduk lajeng kapingta-pinta, ingkang warni amapsa dados sesuker, ingkang warni toya dados seni punika.”
“Sapunika kula sampun mangretos, dados kama punika pancen terang sanes kaliyan bangsanipun seni, ananging ta sarehning bab kama wau warni toya blaka teka lajeng saged warni jabang bayi, punika kados pundi pratingkahipun?.”
“Kisanak, kula anyariyosaken Serat Widyakirana wau, ing bab kaping sekawan anyariyosaken ing Alam Tirtayoga, amiraos tetesing kasidanjati (119), miturut suraosing Serat Ciptapsara wewarahipun Dewi Rukmawati, inkang lajeng kinarang dening Begawan Parasara ing Nretawu kala ing jaman Buda, suraosing karingkes kados ing ngandhap punika :
Wiyosipun, ingkang rumiyin Sanhyang Pramana punika bilih kataman ing daya asrep taksih pengkuh ing kahananipun, yen kataman ing daya pepanas temah kumringet, menggah kringet wau inggih punika ingkang dipun wastani mani, ing mangke mani ing saben kenging daya asrep lajeng pupul, manawi kenging dayaning pepanas kuwawa amer, menggah aner tuwin pupuling mani wau lajeng mahanani
wau kuwawas mahanani amperu kalih dumunung sakiwa tengening jantung, makaten ugi sedaya kahananing (120) jerowan, awitipun inggih saking jantung, ing salami-lami jantung kuwawa ambabaraken bayu oto, sungsum sapanunggilanipun praboting anga sakojur wanda, sampurnanipun warni gumana, bok manawi inggih punika ingkang kacariyosaken warnining jabang bayi wau, ewa dene menggahing panampi suraos ingkang makaten wau kula sumangga ing sampeyan piyambak.”
“Mangke ta kisanak, kula kirang terang, kula wau wiwitan ingkang rumiyin piyambak Sanghyang Pramana, ingkang binasakaken Sanghyang Pramana punika punapa?”
“Yen sampeyan pitanglet inggih kasebut ing Serat Widyakirana wau, ingkang nama Sanghyang Pramana punika, panuksmaning Sanghyang Tripurusa, ingkang nama Sanghyang Tripurusa punika tegesipun santosaning campuran tetiga, (121) ingkang binasakaken campuran tetiga wau yen tembung jawi kawastanan Trimurti, tegesipun alus tetelu, yen ing tembung Sangskrit kawastanan : a, u, ma, tegesipun a = latu, u = toya, ma = angin. Suwawi kisanak, badhe tanglet punapa malih, sampun galih pakewet saha sampun galih kuwatos, sarehning punika jaman kreta boten-botenipun yen kula badhe nepsu utawi ngamuk.”
“Duk kisanak, mugi-mugi sampun kalintu ing panampi, anggen kula matur pitangklet sadaya wau boten saking nyengklong utawa jual wetak prasajanipun manah kula, pancen dereng paring pangapunten ingkang kathah-kathah, suwawi ta (122) kisanak kagalih, kados pundi anggenipun boten pakewet ing manah, anggen kula mirengaken cariyos sampeyan wau kadosta : kala wau mratelakaken cariyosipun martabat pepitu, sareng dumugi nem wulan jabang bayi wonten ing wetangan ing tembung Arab binasakaken Akyan Mukawiyah, tegesipun sanyata gesang ing kahananipun sampun darbe asma nama bebayi, lajeng karkat saget ebah, mangga kisanak, sinten tiyangipun ingkang boten kodeng nampeni suraos ingkang makaten wau, liripun kadosta : jabang bayi sareng dumugi nem wulan wonten wetangan dumugi gangsal wulan upami pejah boten saged ebah punapa sebabipun saged mindak ageng / ngantos dumugi nem wulan.”
“E…., e….. saweg punika kula nyumerepi manungsa watak lingsang, boten ketang brindil wuluning buntutipun angger saged kenging wujuding yuyu ingkang wonten salebeting eron, makaten upamenipun menggahing patrap punika, samangke kula cariyos minangka wonten salebeting isining uwoh, dene uwoh wau kawastanan nama klungsu duk nalika wiji taksih wonten salebeting klungsu punapa kenging dipun wastani gesang ing uwit asem utawi uwit asem gesang, dene wiji ingkang wonten salebeting klungsu boten kenging dipun wastani pejah, pratandhanipun manawi kadeder lajeng tukhul. Dados yen makaten menggahing tetelanipun saking kinten-kintening manah kula, duk nalika wiji taksih (124) wonten salebeting klungsu inggih sampun kadunungan gesang, ananging kasebut gesanging wiji utawi wiji gesang, dene bilih sampun thukul tegesipun menthongal saking cangkoking klungsu, punika saweg kenging dipun wastani gesanging uwit asem utawi asem gesang, bok manawi wijining manungsa wau kula boten badhe mestani memper, inggih namung pepiridaning nalar kemawon kados inggih boten prabeda.”
“Menggah ing nalar-nalaripun kisanak, kados inggih leres, ananging duk nalika dados wiji punika gesang saking punapa utawi salajengipun dados jabang bayi punapa gesang saking pundi?.
Kisanak, mugi sampun kalajengaken angrembag prakawis punika, semunipun saya rempit piniteta samanten kemawon, (125) sinten manungsa ingkang saged sumerep sarta mangretos dhateng pitangletan ingkang kados makaten wau, ananging kula inggih boten pisan-pisan bebasan ngepak utawi ngilani dhateng sakathah-kathah ing para sujana, bok manawi inggih wonten ingkang pinareng saged kabuka ing kawicaksananipun, sarehning kula lan sampeyan sami sujanma nom, tegesipun manungsa ingkang apes, tiwas kaplengkang tur baoten saged dumugi, paribasanipun makaten : peksi cocak sedya ngunthal elo saking pundi marginipun saged kalampahan, pramila bilih kula kisanak, bab ing nalar elok lan langka wau boten susah kagalih mindak andamel ribeting tur tanpa damel, boten angsal paedah punapa-punapa, cekakipun, bab rembag aluran ing ngajeng prayogi kasigeg sampun kadugek-dugekaken kacariyos boten sae rumaos bab ngelmi wau prayogi rembag gegujengan binasakaken cariyos ngayawara, katimbang anginem awoning liyan.”
Kula gadhah cariyos tembung pepiridan saking tembung Arab, kados prayogi yen kamirengaken kados ing ngandhap punika :
Dlil punika anedhahaken pangandikaning Pangeran Kang Maha Sukci Sejati dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah. Kados punika mratelakaken wewulang pangandikanipun Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah dhateng para Sekabat.
(127) Ijmak punika ngumpulaken wewijangan pangandikanipun para waliyullah. Kiyas punika mencaraken wewarah pangandikaning para pandhita sadaya punika sami dados pambukaning kekeran, ingkang medaraken rasaning gaib sajatosipun ngagesang supados waskita ing gesangipun, wekasan saged sampurna ing sangkan paran. Menggah bebukaning cariyos ingkang rumiyin mendet saking kekiyasan murad lan maksuding suraosipun nukilan, serahing Kitab Dakaikul Akaik kacariyos tegesipun alus sejati utawi sejating alus.
wau condong ing suraosipun Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah ingkang kawejangaken dhateng Sayidina Ngali, kinen angestokaken ananing dat ingkang kasbut ing dalil sepisan, wangsiding Pangeran Kang Maha Suci Sejati, kajarwakaken kados ing ngandhap punika :
Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku ingsun ora ana Pangeran liya nanging ingsun, amartani ing asmaningsun, amratandhani ing afngalingsun sejatine Dat Kang Maha Suci anglimputi ing sipat ingsun mratandhani ing afngal ingsun.
“Kisanak, kula kuwatos manawi lepat anggenipun anjarwakaken tembung Arab wau, margi kula titik suraosipun kados kirang sarta taksih (129) kacaruban tembung Arab sakedhik, kadosta kala wau nyebutaken sadurunge ana apa-apa, kang ana dhisik iku ingsun, lo, punika tembungipun wau rak taksih wonten kajengipun, ingsun sinten, utawi malih ingkang nama Dat, sipat, afngal punika warni punapa?.”
“Yen saking pamanggih kula anggenipun anjarwakaken wau boten lepat, nanging kula titik kados sampun limrah, bab serat-serat tembung Jawi utawi kitab-kitab tembung Arab, punika suraosipun kathah ingkang pasemon, menggah jangkepipun ing pangretos kedah nyumerepi sekawan prakawis lafil, makna, murad, maksud yen sampeyan bedhe nyumerepi terangipun kasebut ing Serat Wirid yasanipun Kyai Ageng (130) Mukhammad Sirullah ing Kedungkol kados ing ngandhap punika :
Ingkang binsakaken ngandika ora ana Pangeran nanging ingsun menggah ing sajatosipun Dat Kang Maha Suci punika inggih gesang kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dat Kang Maha Agung anglimputi ing sipat punika inggih rupa kita pribadi sayekti kawimbuhan warananing Dat kang elok. Hanartani asma, punika inggih
sayekti nelakaken pakartining Dat kang sampurna. Mila ing bebasanipun, wahananing Dat punika anyamadi sipat, sipat punika hanartani asma, asma punika mratandhani afngal, (131) afngal punika dados wahananing Dat.
Dene Dat anggenipun nyamadi sipat, punika upami madu lawan manisipun, sayekti boten kenging kapisahaken. Dene sipat angonipun hanartani asma, punika kadi surya lawan sorotipun, sayekti boten kenging yen kabedakna. Dene asma, anggenipun mratandhani afngal punika upami kadi paesan kang ngilo lawan wayanganipun, sayekti sasolah bawanipun kang ngilo wewayangan anut kemawon.
Dene afngal, anggenipun dados wahananing Dat punika kadi samodra lawan ombakipun, sayekti wahananing ombak anut saking rehing samodra.
Dene ing sejatosipun ingkang nama Dat punika tajalining Mukhammad. Sejatosipun ingkang nama Mukhammad punika (132) wahananing cahya kang nglimputi ing jasad dumunung wonten ing gesang kita, inggih punika gesang piyambak boten wonten ingkang gesangi, mila kawasa ningali, miyarsa, gonda, angandika, angraosaken saliring rahsa, punika saking kodrating Dat kita sadaya, tegesipun makaten : Dating Pangeran Kang Maha Suci punika anggenipun ningali tanpa netra, ananging mokal manawi wuta, inggih punika muhung saking angageming netra kita. Anggenipun miyarsa tanpa karsa, ananging mokal manawi tuli, inggih punika muhung saking angageming grana kita. Anggenipun ngandika tanpa lesan, ananging mokal manawi bisu inggih punika muhung saking angagemi lesan kita. Anggenipun ngraosaken saliring rahsa tanpa dunungan, ananging mokal manawi sunya, inggih punika muhung dumunung wonten ing (133) pangraos kita.”
“Leres kisanak, suraosipun Serat Wirit wau terang sanget, menggah pangawruh ingkang makaten punika naminipun kawastanan ngelmi punapa?, sarta kalawan kathah nyebutaken tembung kita, punika tegesipun kados pundi?.”
“Menggah pangawruh makaten wau kacariyos kawastanan wisikan ananing Dat, dene yen sampeyan pitanglet tembung kita saking kinten-kinten kula tetimbanganing tembung ingsun tegesipun sami amestani Aku, dene wijangipun makaten : tembung ingsun tegesipun aku nanging Gusti, yen tembung kita tegesipun aku nanging kawula.”
“Kisanak, kadosta wonten tembung ingkang rumiyin ingkang sapisan siji, utawi satungal punika rak tembung cacah anelakaken badhe wonten tunggilipun, kalih, (134) tiga saurutip[un, duk kala wau sampun nyebutaken dalil ingkang ….. kaping kalih punika kados punapa ?.”
Leres kisanak, wonten ugi mendet nukilan saking sorahing kitab Dakaikkul Akaik utawi kitab Dakaikul Ikbar, tunggilipun kasebut ing ngajeng wau, dalil ingkang kaping kalih condong suraosipun sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha Suci Sejati dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken dados ing ngandhap punika :
Sejatine Ingsun Dat kang murba amisesa, kang kuwasa nitahake sawiji-wiji, dadi pada sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, kang minangka bebukaning Iradat Ingsun, (135) kang dhingin Ingsun anitahaken kayu, aran, sjaratul yakin tumuwuh ana ing sajroning
Nuli damar aran Kandil. Nuli sesotya aran Darah. Nuli dinding jalal aran Kijab, iku minangka warnaning kalaratingsun.
Menggah dalil ingkang makaten wau dipun werdeni dening Kyai Ageng Mukhammad Sirullah ing Kadungkol kasebut ing Serat Wirit kados ing ngandhap punika :
Kayu aran Sajaratul Yakin, tumuwuh wonten salebeting alam Ngadam Makdum ajali abadi, tegesipun sajati, tumuwuhipun jagad sunyaruri, taksih awang-uwung salaminipun, ing kahanan kita punika kakekatipun Dat multlak kang kadim, tegesipun (136) sajatining Dat kang mesti rumuhun piyambak, inggih punika Dating Atma dados wahananing Alam Akadiyat.
Nur Mukhammad, tegesipun cahya kang pinuji, kacariyos ing kadis waninipun kados peksi Merak, wonten ing dalem sesotya kang petak dumunung arah-arahing Sajaratul Yakin, punika kakekating cahya kang ingaken tajalining Dat, wonten salebeting Nukat Gaib, minangka sipating Atma, dados wahananing Alam Wahdat.
Miratu Kayai, tegesipun kaca wirangi, kacariyos ing kadis dumunung sangajenging Nur Mukhammad, punika kakekating Pramana, kang ingaken rahsaning Dat minangka asmaning Atma, dados wahananing Alam Wakidiyat.
Roh Ilapi, tegesipun sasandhanging nyawa, inggih punika nyawa ingkang wening, kacariyos ing kadis asal saking Nur Mukhammad, (137) punika kakekating suksma, kang ingaken wahananing Dat, minangka Afngaling Atma, dados wahananing Alam Arwah.
tanpa cantelan ing riku enggen kahananing Mukhammad sarta engen pakumpulaning roh sadaya, minangka kakekating aneng-aneng, kang ingaken wahananing Dat, minangka embananing Atma, dados wahananing Alam Misal.
Darah, tegesipun sesotya, kacariyos ing kadis darbe sorot amanca warni, sami kanggenan Malaekat, punika kakekating budi, kang ingaken papaesaning Dat, minangka wiwaraning Atma dados wahananing Alam Ajsam.
(138) Kijab, winastanan dinding jalal, tegesipun warana kang agung, kacariyos ing
warni, ing nalika mosik nganakaken tigang pramana : 1. Uruh, 2. Kukus, 3. Toya, punika kakekating jasad, kang ingaken warananing Dat, minangka sesandaning Atma, dados wahananing Alam Insan Kamil.”
“Mangke ta kisanak, kula dereng mangretos, ingkang binasakaken kakekating jasad punika : 1. Uruh, 2. Kukus, 3. Toya, mangka yen saking pamireng kula sarta ingkang sampun limrah sakathah ing tiyang ingkang mastani ingkang binasakaken jasad punika : kulit, daging, erah, otot, bayu, balung sungsum, menggah sulayaning tembung ingkang makaten wau mugi-mugi kisanak kersaa nerangaken, saiba bingahipun ing manah kula.”
“Yen kula piyambak boten sumerep, inggih amung nyariosaken, ugi kasebut ing Serat Wirit wau, menggah pratelanipun saking Ijmak, Kiyas, pepangkating dinding jalal ingkang awarni : uruh, kukus, toya, wau sami dados tigang warana malih kasebut ing ngandhap punika :
Ingkang rumiyin, uruh amedalaken tigang pangkat :
Kijab Kisma, dados wahyaning jasad ing jawi, kadosta kulit, daging sapanunggalipun.
Kijab Rukmi, dados wahyaning jasad kang nglebet, kadosta uteg, manik, manah, sapanunggalipun.
Kijab Retna, dados wahyaning jasad kang lembat, kadosta mani, rah, sungsum sapanunggalipun.
Kijab Pepeteng, dados wahananing napas sapanunggalipun.
Kijab Guntur, dados wahananing pancadriya.
(140) Kijab Latu, dados wahananing napsu.
Kijab Toya Gesang, dados wahananing suksma.
Kijab Nurasa, dados wahananing rahsa.
Kijab Nurcahya, ingkang sakalangkung padhang, dados kahananing Atma, sadaya punika warananing Dat, sami dumunung Insan Kamil, tegesipun kasampurnaning manungsa.
“Lakalangkung eraming manah kula kisanak, anggen kula mirengaken cariyos sampeyan ing Serat Wirit wau, anggenipun wijang sarta terang sanget ing suraosipun. Menggah dalil ingkang kaping kalih ing kitab Dakaikul Akbar, kados ingkang sampun sampeyan cariyosaken wau, diupun wastani pangawruh punapa, kaliyan malih punapa boten wonten malih kitab sanesipun ingkang nyebataken makaten wau?.”
“Kacariyos menggah pangawruh (141) ingkang kasebut ing dalil kaping kalih makaten wau dipun wastani wedaran wahananing Dat dene yen sampeyan pitanglet kitab sanes-sanesipun ingkang mratelakaken makaten wau kula dereng nate mireng sarta dereng nate maos, namung inggih ingkang kasebut ing Serat Wirid wau kacariyos mendhet kekiyasan saking murad maksuding kitab Bayan Alip ananging suraosipun boten ceples, kenging binasakaken amor misah kemawon kados ing ngandhap punika.”
Prelunipun kapratelakaken supados kangge minangka tetimbanganipun ing ngajeng wau.
Alif, punika lahiring sipatullah, sayektosipun woten ing wujud kita pribadi, sumandha ing Alam Khabir, dodos kahaning nukat tegesipun musthika, (142) ingkang binasakaken musthika punika budi.
Nukat, punika lahiring budi, punika lahiring budi, sumanda ing Alam Sahir, dados kahananing darah, tegesipun retna, ingkang binasakaken retna punika jinem, winastanan aneng-aneng, amratandhani gesanging budi.
Darah, punika lahiring jinem, sumomda ing budi, dados kahananing roh, tegesipun suksma ingkang binasakaken suksma punika nyawa amratandhani gesanging angan-angan.
Eroh, punika lahiring suksma, sumonda ing aneng-aneng, dados kahananing sir, tegesipun rahsa, ingkang binasakaken rahsa punika pangraosing babahan hawa sanga, amratandhani gesanging nyawa, kantun karkating pramana sajati kantun karkating atma sajati.
(143) Sir punika lahiring rahsa, sumonda ing suksma dados kahananing Iman, tegesipun santosa inggih punika pramana ingkang binasakaken pramana punika jangkeping ponca driya, amratandhani gesanging rahsa.
Iman, punika lahiring pramana, sumondha ing rahsa, dados kahananing Nur, tegesipun cahya, ingkang binsakaken cahya punika sulaking netya, amratandhani gesanging pramana, dene pramana punika amisesa ing salira, tunggil sasana kaliyan rahsa, sami dumunung salebeting jiwa, ngibaratipun kados simbar tuwuh wonten ing wreksa, ananging boten tumut nyandhang saniskara, luwe sapanunggilanipun boten tumut kaleson, trekadangan ginggang saking sasana, manawi ngantos kangsiran pramana salira lungkrah temahan (144) ngalumpruk
Nur, punika lahiring cahya winastanan pramana sajati sumanda ing pramana sajati, kados kahananing dwiyat, tegesipun padaning cahya, ingkang binasakaken padhanging cahya punika purbaning atma sajati.
Duryat, punika lahiring atma sajati, sumanda ing cahya, dados kahananing Dat tegesipun kanta, ingkang binasakaken kanta punika jengerening sipat sajati.
Dat, punika lahiring sipat sajati, dados kahananing nukat gaib, tegesipun (145) musthika kang samar, ingkang binasakaken musthika kang samar punika kanyatahaning rupa sajati, sinengker wonten salebeting Alam Sahir, gesang piyambak boten wonten ingkang gesangi, ibaratipun tanpa antawis kaliyan gesangipun suksma sajati, tuhu tunggil sasana, boten pisah ing salaminipun.
Nukat Gaib, punika lahiring rupa sajati, sumonda ing Dat sajati, dados kahananing cahya gumilang tanpa wewayangan inggih punika tajalining Pangeran kang sipat : ta, tegesipun asipat satunggil ingkang binasakaken sipat satunggil punika dede jaler dede estri, dumunung wonten kodrat irodat kita pribadi, tegesipun saking kuwasaning karsa kita piyambak.
“Leres kisanak, Kitab Bayan (146) Alip punika kenging binasakaken amung mor misah kemawon kaliyan cariyos sampeyan ing ngajeng wau, ing mangke mugi karsa dumugekaken malih, ingkang kasebut ing kitab Dakaikul Akaik kaliyan kitab Dakaikul Akbar wau, kados pundi suraosing dalilipun ingkang kaping tiga?.”
“Menawi sampeyan kepingin mirengaken suraosipun kitab kekalih wau, dalil ingkang kaping tiga, utawi
kitab Mandingil Maklum inggih punika bangsaning kitab tassawuf sadaya, sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha (147) Suci sajati, dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken kados ing ngandhap punika :”
Sajatine manungsa iku rasaningsun, lan ingsun iki rahsaning manungsa, karana ingsun anitahake Adam asal saka ing anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sipat ingsun, ing kono ingsun panjingi Mudakih liman prakara : 1. Enur, 2. Geni, 3. Eroh, 4. Napsu, 5. Budi, iya iku minangka warananing wajah ingsun Kang Maha Suci sajati.
Kacariyos ing kadis,panjinging Mudah gangsal prakawis wau wiwit saking embun-embunan, kendel wonten ing uteg, lajeng tumurun netra, lajeng tumurun dhateng lesan, lajeng tumurun dhateng dada (148) lajeng sumrambah dhateng jasad sadaya, jangkepipun jumeneng insan kamil asipat rupa sajati.
Dene yen isbatipun kados ingkang kasebut wonten salebeting Kitab Bayanu mir’at amarah saking pangandikanipun Sultan Sungeb ing Majan kajawekaken makaten : rupa sejatining rupa punika inggih sipating Pangeran kang Maha Suci sejati.
Wonten malih kitab, naminipun boten kasebut warah saking pangandikanipun Sultan Abuyajid ing Bustam, kajarwakaken makaten : sajatining Dat punika dados tuladaning Suksma sejati, dene suksma sajati punika dados tuladaning sipat sajati, dene sipat sajati punika dados tukadaning rupa kita pribadi, (149) dados reringkesaning suraos ingkang makaten wau, kahananing manungsa punika saking duryat, dene wahananing duryat punika saking cahyaning Dat, dene sajatining Dat punika dumunung ing gesang kita pribadi.”
“Kisanak, kaange tetimbangan murih terang ing suraos, kala wau dalil ingkang kaping kalih kadekekan cariyos minangka kangge saksi, inggih punika suraosing kitab Bayan Alip, sareng sapunika dalil ingkang kaping tiga, punapa wonten kitab malih ingkiang nyebutaken makaten, margi saya prayosi bilih kathah seksi-seksinipun, manawi wonten mugi kersaa gancaraken cariyos malih, supados kangge tetimbanganipun suraos, utawi malih dalil ingkang kaping tiga wau kawastanan pangawruh punapa?.”
“Menggah dalil ingkang kaping (150) tiga wau, kacariyos dipun wastani gelaran kahananing Dat, dene manawi sampeyan pitanglet kitab-kitab malih ingkang nunggil euraos kula dereng nate sumerep, sarta dereng nate maos, enget-engetan manawi boten lepat inggih serat Wirit Hidayat Jati wau anyebutaken mendetsaking kekiyatan murad maksuding suraos kitab Insan Kamil, bebasanipun ing suraos inggih nunggil misah kemawon kaliyan cariyos ing ngajeng wau, pratelanipun kados ing ngandhap punika :
Kulit, punika embanganing daging dados kahananing wujud.
Daging, punika embanganing erah dados wahananing sipat.
Erah, punika embaganing eroh, dados leksananing keketeg.
Eroh, punika embanganing rahsa, dados (151) wahananing napas.
Rahsa, punika embanganing pramana sajati dados tangaping raos pangraos.
Pramana sajati, punika embanganing cahya dados sankeping panca driya.
Cahya, punika embanganing atma sajati, dados wimbaning ulat.
Atma sajati, punika embanganing Dat sajati dados purbaning gesang sejati.
Dat sajati, punika embanganing Pangeran kang sipat sa, dados sampurnaning gesang sejati.
Sapunika kisanak, murih tambah terang malih grebanipun makaten :
Napsu, punika wayanganipun eroh ingkang (152) winastanan pramana sejati.
Eroh punika, wayanganipun rahsa ingkang winastanan pramana sejati.
Rahsa, punika wayanganipun Nur Mukhammad ingkang winastanan atma sajati.
Nur Mukhammad punika wayanganipun akyan sabitah ingkang winastanan atma sajati.
Akyan Sabitah, punika wayanganipun Da tullah ingkang winastanan sipat sejati.
Ing mangke kisanak, suraosipun ing dalil sapisan ngantos dumugi dalil ingkang kaping tiga, sarta pinten-pinten ketrangan sadaya ingkang sampun kasebut ing inggil wau, menggah panjing suruping tumrap kahananing jabang bayi, kula sumangga ing sampeyan piyambak.
“Inggih kisanak, kula (153) piyambak badhe ngagas lan gatuk-gatukaken ing suraos wau, ananging menggah gumuning manah kula, wiwit mirengaken dalil ingkang sapisan Dating Pangeran kang Maha Suci punika yen karsa angganda muhung ngagem ing grana kita, manawi karsa amicara muhung ngagem ing rahsa kita, punika ingkang dangu anggen kula ngagas saestu dereng saged pinanggih menggah ing nalar-nalaripun, punapa inggih Dating cumlorot ndesul dhateng ing lesan kita, manawi karsa badhe aningali lajeng mancolot gumandul ing idep (154) kita, bilih karsa amiyarsa lajeng miber malih dhateng lening karna kita, bilih badhe karsa angraosaken lajeng lumebet ing raos kita, ingkang saupami makatena pratingkahipun, sinten manungsa ingkang nate uninga dhateng pancoloting Pangeran kang Maha Suci, sutanipun kados punapa kaliyan sinten manungsa ingkang nate uninga abur ing Pangeran kang Maha Suci, elaring swiwinipun kados punapa, utawi malih yen malebet ing raos kita, punika dumunung wonten ing pundi?.”
“Sampun kepanjang-panjang kisanak, kacuthela samanten kemawon wicantenan sampeyan sadaya wau, bok manawi kamirengaken para santri ingkang cubluk ing budi, kakinten sampeyan maiben dhateng suraosing kitab, (155) kawastanan tiyang kufur temah dados garejeg wewinihing pasulayan punika kirang prayogi. Menggah ing prasananipun yen sampeyan gegujengan sarta rerembangan lelawanan kaliyan manungsa ingkang alus marsudi ing budi, tembung
rambut pinara pitu, kados boten kekilapan, sedyaning manah sampeyan badhe pitanglet, saderengipun kalahir wicanten sampeyan sadaya wau kula sampun nyediani wangsulan kados ing ngandhap punika :
Ingkang rumiyin wonten tetembungan makaten, sadaya obah-osiking manungsa punika atas saking karsa kawasaning Pangeran kang Maha Suci Mulya, menggah patrap (156) pratingkaahing pamolah pitedahanipun ugi dumunung ing Serat Wirit yasanipun Ki Ageng Mukhammad Sirullah ing Kedungkol wau, wewejangan ingkang kaping sekawan, dipun wastani kayektening kahanan kang maha luhur, awit dene pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran kang Maha Suci, anggenipun anjumenengaken maligening Dat minangka Bettulah, katata wonten ing sirahing manungsa punika sajatosipun minangka pitedahan, kayektening kahanan satunggal-satunggal, anandakaken kalarat ing Dat kang maha mulya langgeng boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati, kasebut wonten ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan (157), nukilan saking sorahing kitab Insal Kamil mratelakaken wangsiting Pangeran kang Maha Suci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, ayat ingkang kapisan karaos ing dalem rahsa kajarwakaken kados ing ngandhap punika :
Sajatine Ingsun nata malige ana sajroning Betal Makmur, iki omah engoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam kang ana sajroning sirah iku dimak iya iku uteg, kang ana antaraning uteg iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran, nanging ingsun kang anglimputi ing kahanan Jati.
“Kisanak, sampun ketanggelan (158) anggen sampeyan nuntun dhateng binguning manah kula, mugi-mugi kersaa anggenahaken suraosing dalil ingkang makaten punika, menggah ceplesipun kaliyan pangagas kula wau kados pundi?, liripun makaten : Dating Pangeran kang Maha Suci punika yen kersaa ngandika utawi yen kersaa miyarsa patrap pratingkahipun kados pundi ?.”
“Kisanak, yen sampeyan kapengin badhe uninga terangipun kula dumugekaken gancaripun cariyos wau kados ing ngandhap punika :”
Sirahing Adam inggih sirahing manungsa punika kawiyosipun kahananing Betakmakmur, tegesipun griya kang rame, utawi panggenan kang rame.
Uteg punika kahananing kantha (159), narik wahananing cahya, dados pambukaning netya.
Manik, punika kahananing pramana, narik wahananing warna, dados pambukaning karsa, dados pambukaning pamicara.
Budi, punika kahananing pranawa, tegesipun padhaning manah narik wahananing karsa, dados pambukaning pamicara.
Napsu, punika kahananing hawa, narik wahananing swara, dados pambukaning pamiyarsa.
Suksma, punika kahananing nyawa, narik wahananing cipta, dados pambukaning panganda.
Rahsa, punika kahananing atma, narik wahananing wisesa, dados pambukaning pangraos.
“Kisanak, kula amung nirokaken kemawon, tembunging cariyos ing (160) ngajeng wau makaten : kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan. Nukilan saking sorahing ing kitab Insan Kamil, mratelakaken wangsiting Pangeran kang Maha Suci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, ayat ingkang kapisan, lo, punika lajeng nenuntun dhateng pangraitaning manah kula, suraos ingkang makaten wau punapa taksih wonten panunggilanipun daliling ngelmi ingkang kaping gangsal, pendetan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat ingkang kaping kalih, yen lakar pancen taksih wonten gancaripun, mugi-mugi karsa-karsaa dumugekaken cariyos malih sesambetaning pangawruh ing ngajeng wau.”
“Leres kisanak, wonten kula dumugegaken cariyos malih (161) suraosipun ing Serat Wirit wau, kasebut ing daliling ngelmi ingkang kaping gangsal nukilan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat ingkang kaping kalih punika dipun wastani kayektening kahanan kang maha agung inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukaram. Awit dene pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran kang maha suci, anggenipun karsa anjumenengaken maligening Dat, minangka betullah katata wonten ing dadaning manungsa, punika sajatosipun inggih dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal anandakaken kalarating Dat kang maha mulya, langgeng boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati, menggah daliling Pangeran kang Maha Sukci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken kados (162) ing ngandhap punika :
Sajatine ingsun anata malige ana ing dalem Betal Maharam iku omah engoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dadaning Adam, kang ana ing dada iku ati, kang ana ing sajroning ati iku jantung, kang ana sajroning jantung iku budi, kang ana sajroning budi iku jinem iya iku angen-angen, kang ana sajroning angen-angen iku suksma, kang ana sajroning suksma iku rahsa, kang ana sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran nanging ingsun, Dat kang anglimputi ing kahanan jati.
“Kisanak, yen amirengaken suraosing cariyos ingkang makaten wau lajeng pepet kodhang boten saged mangretos, awit kulinanipun kula nate angeguru dhateng para pandhita dusun, (163) yen amejang ngelmi punika bebasan namung gletek-petelipun kemawon boten mawi tetembungan pralambang kathah-kathah, trekadangan asring wonten dapur cecangkriman kadosta : kyai guru anutupi cangkir kothong, lajeng wicanten dhateng muridipun kapurih methek suwung punapa isi, wonten ingkang methek kothong wonten methek ingkang isi, kyai guru lajeng anjarwani makaten : iya iku upama badaning manungsa sajatine isi, mulane padha upayaken sagaduging pamikirmu apa isen-isene sajroning badanmu dewe-dewe amung makaten kemawon kemawon lajeng sampun bok manawi cecangkrimaning kyai guru kapurih madosi isisining badan wau supados nyumerepana cariyos sampeyan punika. Pramila kula sanget kumedah uninga, dalil (164) pangandikaning Pangeran kang Maha Suci makaten wau, menggah sejatosipun yen kakeplokaken tumraping badan kita kados pundi wewejanganipun?.”
“Menggah cariyos sampeyan sadaya wau inggih leres, kula piyambak sampun nate amrangguli guru ingkang gedhah gelar ingkang kados cariyos sampeyan punika, menggah tiyang angeguru ingkang makaten wau kenging binasakaken wong golek-golek ketanggor wong luru-luru, liripun makaten sareng guru cecangkriman kapurih methek punapa isen-isening raga, ing riku para murid lajeng ambatang salah satunggilipun, bilih wonten kalantipaning para murid pratitising pambatanganipun lajeng dipun temu dening guru, ingkang makaten wau lajeng dados dapur kuwalik, leresipun guru punika amulang (165) dhateng murid, sareng wonten gelar pratikeling guru julig durjananing ngelmi, ing wekasan wonten lelampahaning murid mulang guru, pramila ing sayektosipun para Pandhitaning praja, awit sampun kaiden ing Sri Narendra, kacariyos Pandhitaning praja punika kedah saged angange pangawikan wolung prakawis :
Parama Kawi, tegesipun putus ing kawi.
Mardawen Lagu, tegesipun saged damel lemesing lelagon.
Mawi Carita, tegesipun sugih (166) lan saged carita.
Nawung Krida, tegesipun lantip ing panglepasan.
Dene ugeripun Pandhita praja wau inggih wolung prakawis :
Asih inmg murid, den antepa putra wayah.
Tlaten ing pamulangipun, boten mawi wigah wigih.
Lumuh ing pamrih, boten darbe pangangkah.
Tanggap ing sasmita, saged nakpeni pasemoning murid.
Sepen ing panggrajangan, boten dados kinten-kintening murid.
Dene utaminipun Pandhita praja wau inggih wolung prakawis :
Mulus ing sarira, boten darbe cacad.
Alus ing wicara, boten asring amimisuh tuwin supaos.
Wangsul nyambungi cariyos ing ngajeng, (168) daliling ngelmi ingkang kaping gangsal ing kitab Insan Kamil ayat ingkang kaping kalih kasebut ing ngajeng wau, ugi sampun kawerdenan dening pandhita ing praja ingkang sesilih nama Kyai Ageng Mukhammad Sirullah ing Kedungkol dunungipun kados ing ngandhap punika :
Dada, punika wiyosipun Betal Muharam tegesipun griya lelarangan.
Ati, punika kahananing panca driya, anarik wahananing nepsu, dados wahyaning napas.
Jantung, punika panca maya, anarik wahananing brirai, dados wahyaning keketeg.
Budi, punika kahananing pranawa, anarik wahananing karsa, dados wahyaning pamicara.
(169) Jinem, inggih punika angen-angen kahananing pangraita, anarik wahananing swara, dados cahyaning pamiyarsa.
Suksma, punika kahananing nyawa, anarik wahananing cipta,
ngelmi ingkang kaping nenem nukilan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat kaping tiga, dipun wastani tata malige ing dalem betal mukadas, katata wonten ing kontoling Adam sampun kapratelakaken kasebut ing ngajeng wau kaleres angka 8 kaca 74.
“Ing sadangu-dangunipun kula amirengaken cariyos sampeyan wau sadaya kados pepetikan kitab-kitab pangawruh wedalan saking tanah Arab, anggen kula mastani makaten wau, dene tetembunganing cariyos taksih kathah cecaruban kaliyan tembung Arab, menggah ingkang makaten wau kisanak sumangga sami kagalih menggah sumebar tumraping ing tanah Jawi, pangawruh ing tanah Arab wau nalika jaman punapa?.”
“Menggah patitisipun ing titi mangsa kula dereng sumerep, sayektosipun anggen kula maos serat-serat punika dereng patos kathah kwimbuhan radi lalen kinten-kinten kemawon, bok manawi kenging kadamel tetimbangan inggih bebukaning (171) Serat Wirid Hidayat yasanipun Kyai Ageng Mukhammad Sirullah ing
Jawi sasedanipun Kangjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa buka pepingidan ingkang kados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak.”
Ingkang rumiyin kala jaman awalipun nagari Demak, para wali ulah ingkang karsa amejang kathahipun amung wolu :
Kengjeng Susuhunan ing Girikadaton wewejanganipun wewisikan ananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Tandes wewejanganipun wedaran kahananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Maja Agung (172) wewejanganipun gelaran kahananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Bonang, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betal Makmur.
Kangjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betal Muharam.
Kangjeng Susuhunan ing Kalinyamat, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas, wewejanganipun nem bab punika sadaya sampun kula cariyosaken ing ngajeng wau.
Kangjeng Susuhan ing Gunung Jati, wewejanganipun panetep santosaning iman.
Kangjeng Susuhunan ing Kajenar, wewejanganipun sasahidan.
Ingkang kaping kalih, ing saangkatan kala jaman akhiripun ing nagari Demak dumugi jaman ing nagari Pajang, para wali ingkang sami karsa (173) amejang inggih namung walu :
Kangjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejanganipun wewisikan ananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Derajat, wewejanganipun wewedaran wahananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Atas Angin, wewejanganipun gelaran kahananing Dat.
Kangjeng Susuhunan Kalijaga, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem betal makmur lajeng ambabar ingkang dados prabotipun amatrapake panjenenganing Dat sadaya ananging dareng turut patrap panganggenipun satunggal-satunggal.
Kangjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kangjeng Susuhunan Kalijaga amiritaken wewejanganipun (174) pambukaning tata malige ing dalem Betal Muharam.
Kangjeng Susuhunan ing Padusan, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas.
Kangjeng Susuhunan ing Kudus, wewejanganipun panetep santosaning iman.
Kangjeng Susuhunan ing Geseng, wewejanganipun sasahidan.
Dene wewejangan kasebut ing inggil punika, suraosipun inggih nunggil kemawon, margi saking wiwitan pamejanganipun Kangjeng Susuhunan ing Ngampeldenta sadaya, sareng dumuginipun Kangjeng Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma, wewejanganipun wolung pangkat wau karsa kahimpun malih dalah saprabotipun pisan supados muhtamad ing suraosipun (175) sadaya, punika lajeng kababaraken dados wewejangan sapisan kemawon dados satunggal, sasampunipun cunduk kaliyan kawruhing para ahli ngelmi, saking karsa dalem Kangjeng Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma, ingkang kalilan miridaken wewejangan makaten wau inggih namung walu :
“Saweg punika kisanak, serat ingkang kula sumerepi, kilap manawi wonten malih serat-serat ingkang mratelakaken jaman sangingilipun punika kula dereng (176) nete maos.”
“Bokmanawi inggih punika kawruh ing Tanah Arab, wiwitipun sumebar ing Tanah Jawi,sarehning dunungipun wejangan ingkang kasebut ing serat wirit leresipun wolung pangkat kala wau ingkang sampun kasebut ing nginggil saweg nem pangkat, dados wewejangan ingkang kalih pangkat :
Sasahidan, punika dereng kapratelakaken, saking panyuwun kula ki sanak, manawi sampeyan saged wewejangan ingkang dereng kapratelakaken kalih pangkat wau, sanajan boten tumrap dhateng abon-abon bumbu lelajering cariyos ing ngajeng wau, saking sanget kepengin kula kumedah amirengaken bebasan sumela ing cariyos namung sakedhap, suwawi kisanak, kula aturi (177) lajeng murwani kados punapa suraosipun?.
“Punika prayogikisanak, boten wonten awonipun mirengaken piwulang sae, tembung ing paribasan makaten, mungguh sakehing pangawruh yen ginembol tan marongkol yen ginuwak tan kemrosok ing samangke kula murwani cariyos ingkang kasebut ing serat wirit, enget-engetan yen boten supe kados ing ngandhap punika. Wewejangan ingkang kaping pitu dipun wastani panetep santosaning iman ambuka sahadat jati, awit dene pamejangipun amangsit ingkang dados pikekah pangandel kita anggenipun angestokaken dhateng kayektening gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran kang amaha (178) suci sejati, kasebut ing dalem ijmak, wirayating para wali ulah nukilan saking kadis makdus, salebeting takit ingkang terus dhateng Nabi Mukhamad Rasulullah, ingkang kawangsitaken dhatent Sayidina Ali, jarwanipun makaten :
“Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran nanging Ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Mukhammad iku utusan Ingsun.”
“Punika kisanak, kula amestani tembung wau luwes, kewes, wilet, batos, tur patitis, ingkang makaten wau amung sol sampuna kula ngalem rumiyin, dene suraosipun kula dereng mangretos pisan-pisan (179) ingkang binasakaken, ingsun punika sinten, ingkang binasakaken Mukhammad punika sinten?.”
“Kula saweg amanoni sapisan sampeyan punika, dene wonten tiyang saged ngalem saening barang ingkang dipun sumerepi, punika pepiridanipun ingkang kangge nimbang saking punapa, ing mangke kula mangsuli, sampeyan pitanglet patitising tembung, ingsun lan ingkang binasakaken tembung Mukhammad punika kula dereng sumerep, kacariyos ingkang kasebut ing Wirit Hidayatjati, tembung makaten wau, menggah dunungipun kados ing ngandhap punika :
Ingkang dipun wastani Pangeran punika inggih Dating gesang kita pribadi, sabab sajatosipun sagunging asiya punika sami kukum (180) napi sadaya, tegesipun asiya punika, sawiji-wiji tegesipun napi, sepen boten wonten mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun, tetep dados tetepipun ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut, punika boten wonten sanesipun ing suraos tunggal tanpa wewangenan kaotipun amung lahir kaliyan batos kemawon.
Dene ingkang dipun wastani Mukhammad punika sipating cahya kita pribadi, pramila dipun basakaken utusan, margi kawistara wonten ing netya kados ingkang kasebut ing dalil salebeting Kur’an jarwanipun makaten : sayektine temen-temen ing sira kabeh utusaning (181) Dat metu saka ing awaking kang maha mulya, mungguh ing utusan iku anembadani ing saciptanira, yen angandel sayehti antuk sih pangapuraning Pangeran.
Manawi sampun anekseni daliling Kur’an pangandikaning Pangeran kang amaha suci ingkang makaten wau, dipun waskita ing galih, inggih punika gesang kita pribadi, punika wahananing nugraha, kahananing kanugrahan : dene nugraha punika ddating gusti, kanugrahan punika spating kawula, tunggal tanpa wewangenan, dumunung wonten ing gesang kita, sabab ingkang kasebut ing kitab Insal Kamil, amarah manawi namaning Allah punika, inggih namanig Mukhamad, saupami kados dene sabet lan warangkanipun, (182) ing mangke Allah minangka arangka, Mukhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
“Suwawi kisanak, punapa lepat anggen kula angalem tembung wau, dene wewejangan ingkang pangkat wolu, luwesing tembung, patitising suraos punika kula dereng saged amestani, amargi dereng nate mirengaken, cobi kisanak kados punapa suraosipun badhe kula mirengaken rumiyin.”
“Yen leresipun serat satunggal, damelanipun tiyang satunggal, punapa beda-beda tembungipun rak inggih tamtu sami kemawon, suwawi yen kirang pitados kisanak, amirengna suraosipun kados ing ngandhap punika.”
Wewejangan ingkang kaping wolu dipun wastani sasahidan, awit pemejangipun kinen dhateng wahananing sanak kita, (183) inggih punika kahananing dumadi kang gumelar wonten ing alam donya, bumi, langit, surya, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggilanipun sadaya, sami aneksenana, yen kita mangke sampun purun angakeni jumeneng dating Gusti kang maha suci, dados sipating Allah sajati, kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis makdus salebeting bab Muklumatul Uluhiyah, wiyosipun amartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokit ingkang ambatos dhateng ikhtikad, inggih punika wewiridan saking cipta sasmitaning Kangjeng Nabi Mukhamad Rasulullah, ingkang kawangsitaken dhateng Sayida Ali jarwanipun makaten :
Ingsun anekseni marang ing datingsun (184) dewe, satuhune ora ana Pangeran nanging Ingsun lan anekseni ingsun satuhune Mukhammad iku utusan Ingsun, iya satuhune kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul ing rahsa Ingsun Mukhammad iku cahya Ingsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya ingsun kang waskita ora kasamaran, ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa kang kawasa, wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padhang trawangan ora krasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratingsun.”
“Kisanak, kula lajeng (185) gumun sanget menggah lepasing pangretining manungsa, ingkang lajeng gadhah pangangep angaken jumeneng Dating Gusti kang maha suci utawi kang ingaran Allah punika, bedanipun kang ingaran rasul punika rahsanipun, kang ingaran Mukhammad punika cahyanipun, menggah pangrengkuh ingkang makaten wau sirnaning ringa-ringa, wekasan tumimbuling tekad, akandel kumandel punika mendet wewaton saking punapa?.”
“Kisanak, kula cariyos ing Serat Wedatama, yasanipun Kangjeng Gusti Pangeran adipati Mangkunaga ingkang kaping sekawan ing Nagari Surakarta Hadiningrat, amratelakaken sembah kalbu mawi sinawung ing kidung sekar gambuh kados ing ngandhap punika.”
//Samengko sembah kalbu / yen lumintu yekti dadi laku (186) / laku agung kangungane adipati / patitis tetesing kawruh / meruhi marang kang momong//
//Sucine tanpa banyu, mun nyenyuda mring hardaning kalbu / pambukane tata titi ati-ati /
menggah wewaton pupuntoning tekad, awit saking anitik patitis tetesing kawruh, wekasan saged waspaos pamawasing uwas, wansul tumanduking mring endon dunung panduking pandulu, rumambatipun lelantaran saking punapa?.”
“Kisanak, bokmanawi (187) rumambatipun inggih lelantaran saking kalantipaning pangreti, awit suraosipun wewayangan ingkang kaping wolu kasebut ing ngajeng wau, kacariyos menggah dunungipun makaten : ingkang dipun wastani Pangeran punika inggih dating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Mukhammad punika inggih sipating cahya pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dikir, la illa ha ilallah, Mukhammad Rasulullah, tegesipun boten wonten Pangeran nanging Allah, Nabu Mukhammad punika utusaning Allah. Ananging manawi kakekatipun ingkang dipun wastani Allah punika afngaling rasul, dumunung ing kahanan kita, Mukhammad punika sipating cahya (188) dumunung ing gesang kita, sejatining gesang kita punika dating Pangeran kang maha suci sejati, kayektosipun kasebut ing dalem daliling Kur’an, manawi Pangeran kang maha suci punika kawasa mijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah dipun basakaken kayun sidaraeni, tegesipun gesanging kahananing kalih, wonten ing alam sahir gesang, wonten ing alam khabir kita inggih gesang, sarta boten kasupen dat kita kang maha agung, boten kenging gingsir, saking sipat kita kang elok, boten kasamaran asma kita wisesa, boten kekirangan afngal kita kang sampurna. Dados pepuntoning ing tokit (189) ingkang bontos dhateng bab tekad, sampurnaning gesang kita punika boten wonten kraos utawi boten wonten ketingal punapa-punapa, amung waluya sajati langeng, anglimputi ing alam sadaya, pramila lajeng boten uwas
Kulon iku arah mata angin. Ing peta, arah iki biasa anane ing sisi kiwa.
INHIL a Wilayah pemekaran b Wilayah Jasa Wilayah Pembanding
seketika, “Nggih Bu, lha kernete matur menawi bus Bojonegoro namung kagem tiyang ingkang mandhap Bojonegoro mawon. Kula dikengken ndherek bus Cepu, mawon. Nggih, kula langsung mandhap, Bu. Tirose badhe ngejar setoran.”
“Oalah mbak… mbak… padahal udan deres lho.”
“Nggih duka, Bu. Kula nggih mandhap mawon, mboten menopo-nopo.”
rara malih atakèn | budi lan nêpsu punika | amarah mutmainah | budi luamah puniku | inggih pintên warnanira ||
9. kang nêpsu amarah pundi | inggih kalawan supiah | pundi kang ingaran mangke | budi nêpsu maring ala | Amongraga saurnya | nêpsu amarah puniku | ingkang karêm maring ala ||
10. kang tan surud ingkang galih (195) | sadêrah nêpsu punika | puniku amarah rêke | dening nêpsu mutmainah | kang rêmên kabêcikan | tuhu wêca karêpipun | luamah kang maring loba ||
Rara Mêgatsih ling malih | budi andhap luhur ika | Amongraga lon saure | kang luhur iku tan ana | ingkang luwih utama | dening kang luwih puniku | budi sasmitaning Suksma ||
13. kang satêngah dèn arani (196) | budi tuduh maring ala | ana kang ngucap mêngkene | dene kang mau prayoga | ing mêngko têka ala | kupur kang ngucap puniku | bodhokên marang Hyang
winuwus | puniku ayun waspadha ||waspada.
15. tan kêna asalah dalih | kang ba§ kirang sawanda, katambahan: dan [badan]. êroh punika | nênggih sêkawan kathahe | nyawa jasmani punika | ingkang ingakên tunggal | roh rasa jati puniku | yèku roh ilapat ika ||
16. dudu nyatanipun singgih | nanging tunggal ingkang karsa | kang rabani iku rêke | nyataning dat ilapika | sipat lawan apêngal | Mêgatsih malih winuwus | pundi kang jati punika ||
17. Amongraga anauri (197) | kang aran kadas punika | kêlawan sangkanparane | duk laline iku ia | lali rusakan
yun gambuh ing tingkah | Mêgatsih aturira | pratelakna têgêsipun | kang badan puniku uga ||
sirna awimbuh | jisim johar ingkang lonyoh ||
2. woh rasa kang kadulu (198) | jasmani ingkang asung puniku | têgêsipun duk
umatur | inggih kaula atakon ||
5. kang roh ilapi iku | inggih ta paran ing têgêsipun | Amongraga alon dènira nauri | roh rabani ingkang tuhu | kang lanang manikêm yêktos ||
6. warna lir mutyarèku | roh rahmani nênggih prianipun | roh ilapi yèku uga
nèng dhiri | duk lagi mêgar kang kudhup | yèku lambange kemawon ||
9. jaba prênahing madu | poma dèn awas§ kirang sawanda, katambahan: ing. prênahipun | yèn wus awas pêsthi wruh asmaragami | yèn kang utama yêkti wruh | nanging arang singa sang wong ||
10. kang wruh basa puniku | yèn kang tan matêng ing ciptanipun | ya ta dhêlêg sira Ni Rara Mêgatsih | angartika jroning kalbu | nyata pinunjul iki wong ||
11. nora larang wong iku (200) | sun roangirowangi. adol tapih ingsun |
sêlawase anaa mangkene§ prayoginipun: ing kene. uwis | ia palakrama ingsun | mêngkana osiking batos ||
12. Amongraga amuwus | pagene mindêl apa wus surup | yèn wus surup mênèk ana ingkang kari | kang rama nambungi wuwus | sun dugi anggèr wus katog ||
13. rara matura gupuh | marang kakangira apa uwus | mung sêmono kang lawas sira bêthithil | kang putra alon turipun | pan wus têlas atur ingong ||
14. nanging kaula sampun | padhang nêrawang ing nalaningsun | ingkang rama gumuyu abêlik-bêlik | lah nora piraa iku | kêlamun amung sêmono ||
15. rara uwus bêgjamu (201) | lan maninge pan wus kalbèng wuwus | sapa-sapa kang madhangkên tyasirèki | amawongan sira iku | putra lèngsèr
17. pukul pat wancinipun | sang tapa aris andikanipun | mring kang putra Sèh Amongraga bibisik | barang rèh ing karsanipun | Amongraga matur alon ||
18. amba langkung anuhun | ing pasihanta ingkang dhumawuh | pan ing mangke amba tan purun nglampahi | kêjawi kalamun sampun | kêpanggih sadulur ingong ||
19. pêsthi amba yèn wangsul (202) | anut ing karsa ingkang puniku | yèn ing mangke têbih botên darbe pikir | sang tapa langkung angungun | pitêkur sarwi andongong ||
20. wusana ris amuwus | marang kang putra sarwi angrangkul | nanging poma anak ingsun wong asigit | yèn ugi sampun kapangguh | kang para upaya karo ||
21. poma-poma nak ingsun | nuli wangsula marang ke gupuh | ing pêsthine lawas enggale ngong anti | Sèh
ya ta§ kirang 2 wanda, katambahan: samya. lumaku | sampun lajêng lan santrinira kêkalih | andarung ing lampahipun | tan miris myat ing margèwoh ||
pating galêro mongira | muni nèng panggonanira |
mangsane duk mulih lagya | saking dènira mêmangsa | pan wus adate kang sima | yèn dalu kesah mêmangsa ||
3. ulihe yèn mèh rahina (204) | sènès§ prayoginipun: sanès. buron akèh padha | yèn dalu lumrahe turu | yèn mèh rahina pan swara | ting galêmbor badhe saba | barung
prayoginipun: kuthilang [(dan di tempat lain)]. kathik gidhawa§ prayoginipun: kêdawa. | dêrkuku putêr
ingkang katingal | dhukuh kang gênggêng punika | gih kang aran Wanamarta ||
9. andika lajêng kewala (206) | ing mangke pêsthi
santrinira agung | punapa inggih yêktia | sumaur kang sinung wuwus ||
11. tan dora ingkang atutur | inggih saèstu mêngkana |
lan malih santrine agung (207) | kaula dèrèng uninga | kang kadya ing Wanamarta | kèhing santri kang ngluwihi | kados kawan èwu ana | kaula duk maksih bocah | sagung pasantrèn uninga | dèrèng wontên kang tumimbang ||
13. lir Wanamarta kèhipun | dhasar papane prayoga |
mirah ingkang palakirna | bêras datanpa ajia | marma santri têbih-têbih |
ingriku | salawase pan kaula | dadi santrine Ki Bayi | Amongraga nambung wuwus | kalamun wontên wong prapta |
wastanipun Jayèngwèsthi | sabên wontên wong kang prapta | inggih anjujug ingriku | pan sampun wisma pribadi | sakiduling masjid Mangu ||
16. dene warujune aran | anênggih Ki Jayèngraga | pan inggih kalih puniku | singa ingkang jinujuga | jêr atmajanipun jalu | pan amung kalih punika | pambajêngipun pawèstri | wastanipun Tambangraras ||
17. kaula dèrèng amangguh | wanodya kadi puniku | putrane Bayipanurta | apike kagila-gila | duk kaula ingkang wau | inggih taksih
kudu lunga | marma kang rama amupus | nauri kang namur laku | manira sawêg angrungu | wanodya tan arsa krama ||
putra | kêlakon sami ngupaya | nanging sang rara wêntala | luput ing dhêsti sumbaga | tuas kabèh ngacung samya ||
2. yèn lumrahe wong gênge sêmana iku | pêsthine pan ana | ingkang pinilih sawiji | iku nora dadak tinampik sêdaya ||
3. yèn wong buntêt andadak kakehan wuwus | pan inggih akathah |
kang muwus kadi puniki | pan gumujêng wau Ki Sèh Amongraga ||
4. angling kadi botên kang kados puniku (211) | sawêg dèrèng arsa | ngupaya jodho prayogi | ingkang kangge awal akir ingupaya ||
5. dadi ingsun ngrungu ing wartinirèku | manah mundur mara | bok manira dèn arani | darbe niat marang ing èstri punika ||
6. tur ta boya pisan-pisan raganingsun | nyiptaa punika | mung sêdya ngupaya ngèlmi | dadak nuju ingriku wontên brusahan ||
7. wong kang angon maesa ris aturipun | kang amba wicara | pan wus sawarsa puniki | yèn ing mangke têntrêm tan wontên pawarta ||
8. winginipun kaula saking ingriku | tinjo sanak lara | ala nganggur awak mami | anakokên puniku kang kula ucap ||
9. pan saèstu sampun tan wontên wong rawuh (212) | mikir bab
15. mring kaula apan ta wus padha wanuh | kang dados kêbayan | punika pun santri Luci |
19. mung wong papat kang tumut wisma ingriku (214) | ya ta sami prapta | wong papat wus dèn poyani | suka lajêng ngrewangi ing rabinira ||
20. olah-olah ing pawon langkung abikut | ri wusnya mêngkana | sang wisma mêthuk wus panggih | lan sang brangta nulya lajêng ingaturan ||
21. sapraptane ing dhukuh sang brangta mangu | myat ing
kadipundi kakang | pêngraosipun pun yayi | yèn mawia ringa-ringa mring pun kakang ||
alon wau wuwusipun (217) | dhatêng ing sang wisma | paran ing karsanirèki | punapèstu miling§ prayoginipun: milwèng. anut ing
Jayèngwèsthi | sigra Kyai Nuripin | amanggil ing rabinipun | prapta Nuripin lingnya | karia sun badhe ngiring | marang arinira marang Wanamarta ||
2. mung pak Kêbak lan pak Dama | iku kang sun gawa nanging | sira dèn bêcik nèng wisma | mênawa ingsun alami | rabine matur inggih | ya ta sigra mangkat gupuh | ing marga tan winarna | rawuhira pêcat rakit | Wanamarta sang
kathah swabawaning desa | janma samya nambut kardi | saliring pakaryan ana | pandhe kêmasan§ kirang sawanda: lan [kêmasan lan].
miwah ingkang karya larab | tuwin pakaryaning èstri | jor-jinoran nambut karya | pangobèng nênun lan bathik | myang tandho barang pokil | pan limrah tiang sêdhusun | Wanamarta sêdaya | akathah kang sugih-sugih |
kang têbih-têbih mariku | ngaji lajêng awisma | jênak tan anêdya mulih | sabab dening gampil ngupaya pajiwa ||
9. tan ana ingkang kewuhan (220) | êndi kang dèn karêmêni | ngajia anggaotaa | sarwa akèh sarta gampil | murah sandhang lan bukti | singa kang dèn êdol
marga | kang dinol§ prayoginipun: dèn dol. mawarni warni | kalithik wêsi kuningan | tuwin sêlaka lan rukmi |
utama | muktine kadi bupati | sang mong kung naur inggih | kyai gêng mangunahipun | mêngkana urut marga | kathah
gambira | lawan ulam wohing dami | kang ulam luar binanda | tuwin ulam tansah asih | lan ulam bênang rukmi |
dhadhah | lawan ulam sudhung pêksi | tuwin ulam kang wus padhang-pinadhangan ||
30. lawan ulam mathis ganja (228) | lan ulam
ulam piring siti | tuwin ulam bêdhandho manah kewuhan ||
31. lawan ulam wêdhus jamprah | ulam patut anggêntèni | lan ulam pacul katuan | tuwin ulam dhangdhang langking | kang ulam jatmikani | lawan ulam ngabên dhuwung | myang ulam janma wayang | lan ulam rada abaring | miwah ulam rare kudu milu lunga ||
kêna lali | lawan ulam jalma godhèg brêngos capang ||
33. ingkang ulam anggung sirna (229) | lan ulam kincanging alis | lan ulam
ulam pamiwiring kapuk | ulam tansah mimilang | ulam rimbaganing picis | lawan ulam jalma kèh tansah arungan ||
35. jawabe ingkang wangsalan | ulam kang tumrap ing gêndhing | kang kinarya kêlangênan | badhene sawiji-wiji | tambra panyuwuk adil | badhèr ingkang jalma kampuh |
jijindhil dangdang cêmpli | larong ingkang thèrèk badhud | jaligêr sawi dhadhah | susuh ingkang sudhung pêksi | damarwulan kang wus padhang-pinadhangan ||
42. sêbit lentar mathis ganja | sogokprana sêngkrok klêntit | lumbêt ingkang anggung ganda | pamprang kang tansah ajurit | garanggang tumbak êpring | ulam lundhu jalma busuk | êpe kang kapanasan | lopèr ingkang piring siti | ulam grago bêdhandho manah kewuhan ||
43. barok ingkang wêdhus jamprah | sanggrêng pantês anggêntèni | bogêrang pacul katuan | gagakan kang dhangdhang langking | gatêng kang jatmikani | kacangan angabên
52. dene jawabe kang sêkar | sêkar kang munggèng ing krami |
pinatut ing gêndhing | uwoh pangêbanging basa | lawan woh aso ing margi | woh madu§ prayoginipun: padu. ambêkicik | lan woh kang tinantang purun | uwoh sobrahing sirah | lawan uwoh tumpang titih | tuwin wohing jalma cidra ing sêmaya ||
59. miwah uwoh kaca netra (239) | lawan woh luntur ing siti | tuwin woh turangga buntal | lawan woh wangsul ing margi | lan woh saranging mangsi | woh kêna tansah kêbrawuk | miwah woh tanpa basa | lawan woh trapsila ajrih | lawan uwoh ciri pratandha nawala ||
anggung tilik | lan woh pêngantèn wus atut | [...] |§ kirang sêlarik, kasambêtan: kêlawan siti andhap. lawan woh kêsusu aglis | lawan kang woh tomboking jalma totohan ||
62. jawabe ingkang wangsalan (240) | uwoh ginurit ing gêndhing | gêdhang pangêbanging basa | durèn kang aso ing
63. sêmak ingkang kaca netra | manggis kang luntur ing siti | nangka kang turangga buntal | balimbing wangsul ing margi | jirak saranging mangsi | sawo kang tansah kabrawuk | kokosan tanpa basa | dhuku kang trapsila ajrih | pan kêcapi ciri pratandha nawala ||
siti andhap | salak kang kêsusu aglis | mundhu ingkang tomboking jalma totohan ||
66. kêluwih punjul wilangan | sukun kang wus kaki-kaki | sêntul kang walêsan pikat | êlo ingkang pêndhok warni | maja jalma pêpênging | bulu ingkang sandhang manuk | kawista akèn luar | gowok êrong munggèng kitri | apan wuni panatabe ing gamêlan ||
dede punika kang kori | Basarodin pan pêngulu wismanira ||
77. mangke pan wetan punika | sampun cêlak saking riki | nulya laju lampahira | arêrasan turut margi | Nuripin mratelani | sêdaya patakènipun | wismane
kang, dipun gêntosi dening a. mêthuki | momotan jaran sapi | kang gegendhong amimikul | ayom margi tan panas | dening kitri pinggir margi | sêntul jêring pring wulung êso lan salam ||
81. kadhang kapapag jodhangan | sinamiran
prayoginipun: kalèncèran. | ungkure kapêthuk malih | ing pêngantèn wus wayu wayah sêpasar ||
82. Nuripin akutawèlan | andêrmimil turut margi | jodhangan ingkang kêpapag | sasrahane Ki Mukidin | besane lan Nurngali | inggih sami sugihipun | dene pêngantèn luasluwas (dan di tempat lain). | wetanipun Ki Mukidin | wisma ingkang kaliwat wau punika ||
83. wontên wong ngriki sêtunggal (248) | sugihipun anglangkungi | namanipun pak Rajiah | yèn jakat êmas sêkati | prandene lir wong miskin |
angêthingkrang anèng kursi | sarwi pinikul wong papat | ingiri§ prayoginipun: ingiring. santri
saron imbal ukur jawil | bêming kêndhang sumèntêg irama lamba ||
97. sang monêng alon ngandika | marang sira Ki Nuripin | dene puniki kang desa | pamutihan gama suci | kêni gamêlan muni | lah punapa sababipun | Nuripin aturira | wontên dene ingkang mawi | inggih saking Jêng Kyai Bayipanurta ||
98. saking agêng maklumira (254) | kamuktèn tan dèn larangi |
sakedahipun dumugi | ing sêdhusun puniki | sangkêp pênggaotanipun | mapan wontên sêdaya | dalah
alit | kang ngalap wulang sami | sinami talatènipun | tan ana kang bineda | mila wong sêdesa sami | ajrih asih anggêpe
bupati | anggêpe ambapa tuhu | dhasar wus masuk sama | angalap ing lair batin | ing
awêlas nulya tinulung | paring sandhang bêlanja | anggêr tumingal wong miskin | majadipun punika kyai anggombal ||
104. prandene wêwah-mawêwah (256) | kirang pirsa ingkang mawi | sang among kung lon lingira | layak puniku kang mawi | wêlasan ingkang sami | mring wong nistha kinarya yu | Jamal Jamil anjawab | mring Nuripin anakèni | gih punapa botên wontên wong durjana ||
kedanan anglamung | marang randha punika | ngantos ngêtutkên mariki | praptèng ngriki tyasipun mantun kedanan ||
ilang niate mêmandung | banjur sanja kewala | mring wong sanakipun ngriki | wus mêngkana mawane ing Wanamarta ||
prayoginipun: mendah. yèn nujua Paing | saprandene§ prayoginipun: suprandene. asring nimpang ing pêgagan ||
113. Nuripin matur atêdah | punika lawange kori | Jêng Kyai Bayipanurta | korine pan tundha katri | tan wontên kang nyamèni | inggih pasang rakitipun |
dalême Bayipanurta | kang wau kang angyasani | kathah bupati utusan | paring wragad myang undhagi | kadhang
prayoginipun: nangkoda. | ing pasisir samya prapti | myang priayi ngabèi lan putra-putra ||
pinanggih | ya ta wau kang winuwus | Jayèngraga nèng wisma | wismane apik gumrining | nora gêdhe tan cilik apan sèbêtan ||
131. wetan mêndhapa§ prayoginipun: pêndhapa. gêdhogan | pêngantèn kudanya kalih | sawiji kore dhawuk bang | lan daragêm Margawati | mêngkana Jayèngragi | kang raka rawuh mrêtamu | lênggah anèng pêndhapa | Jayèngraga ragi pinggir | ingkang êlèr lan kang garwa wurinira ||
132. sêlir titiga sor ngayap (267) | kabèh
palilah | kaula tos-atos yêkti | têlês kula puniki | inggih bakdanipun subuh | Jayèngwèsthi ngandika | marang
145. sarwi matur mring kang raka (272) | paduka punika inggih | dhatêng bok cilik duk anyar | tinumpu ing siang ratri | yèn sira gutuk iji |
sing§ prayoginipun: sring. kalingsir wêktunipun | kula ngantos awêlas | mring bok ayu agring kingkin | tan
ngarsi | ingampêt jrih guyunipun | Jayèngwèsthi ngandika | sarwi angunjuk wedang tih | saking êndi tekomu dene prayoga ||
147. kang rayi matur punika | saking sêdhèrèk pasisir | ki juragan pak Jumilah | ing Tandhês kang komuk sugih | gènipun mêlarangi | Cina prasanakanipun | Tik Yan Koan wastanya | kengingipun dèn lambangi | kapal kore lan lapak prabot sêlaka ||
148. dene wontêne ing kula (273) | saking pak Rajiah nguni | nuju mring Tandhês rêrasan | pak
149. kinintunkên pak Rajiah | supados katur ing mami | sarêng kaula uninga | ing teko bungah tan sipi | kula dèrèng udani | kang darbe kadi puniku | teko kaliwat langka | lêkane kêbak anyuri | kalih dening raosing tèh mindhak eca ||
150. kang raka mèsêm ngandika | layak bênêr turmu yayi | mara cobanên sêdhela | gupuh kang rayi ngladosi | wedang panas miranti | tèh coan amung
sêrakit | kang teko nulya ingasta | namung amot rong cangkir thil | gumujêng Jayèngwèsthi | dene
155. mêntahe matênge padha | tan pêcat kêcute mêksih | mêngkono upamaneka |
ing wong aurip puniki | kudu angeling-eling | Jayèngraga matur nuwun | inggih mugi sagêda | wulang paduka ing ngèlmi | Jayèngwèsthi aris malih angandika ||
156. êndi santrimu kang anyar (276) | jare bêcik swaranèki | têrampil amaca kitab | kang rayi umatur inggih | pun Jalalodin saking | Kalangbrèt
Jalalodin aturira | nuwun-nuwun nuhun ajrih | aywa sira jrih-ajrih | apan wong talabul ngèlmu |
Abulaèsi | kang anak Binasari | Ibrahim mas mrakandiu | pan ing sipat Muhammad | ingkang sinung rahmat dening | ing Allahu atasing
Jayèngwèsthi ngandika ris | seje rasaning ati | ngrungu singir lawan suluk | pan adoh sêbatira | sun datan pati nyurupi | marang gêndhing namung sêsêndhon kewala ||
175. nora pati kaya sira | dhasar karêp maring gêndhing | yèn aja wêdièng rama | dalah jogèd sira wasis | anopèng bêksa rangin |
ia kêtara solahmu | Jayèngraga turira | inggih punika sayêkti | yèn sampuna jrih rama lawan paduka ||
176. kêlampahan dados dhalang | lurah cêngkung tukang ringgit | kang raka mèsêm ngandika | nulya Ni Kèn Rarasati | mring raka matur aris | sampun siang wancinipun | kularsa saos dhahar | Jayèngwèsthi ngandika ris | mêngko bae bok ipe sêdhela êngkas ||
177. Jayèngraga ngling mring garwa (284) | lorodên dhadharan
ing kitab baka | koarani suluk kadim | tutugêna lan bayanmaote pisan ||
180. kang rayi nuwun turira | inggih paduka idini | kang mugi angsala sabda | paduka kaula pundhi | kang raka anganthuki | lorogan kantor dinudut | kathah ingkang jilidan | korasan kêrtas akodhi | wontên
dènira ajrih | arsa matur tan wun dinukan ing raka ||
184. kang rayi ngaturkên kitab (287) | ing§ prayoginipun: maring. raka anuwun
suku kata: maring raka anuwun sih. supaya ingapuraa | kitab markum jilid alit | bayanmani maoti | baka tunggil jilidipun | kang raka rum lingira | iki prayoga binudi | sampurnane ing tekad maring kasidan ||
185. kaya ta sawiji ayat | iki al insanu
186. kadim urip tanpa nyawa | anyar urip lan nyawèki | mungguh pangandikaning Hyang | sinêbut sawiji-wiji | wadhahu iku yayi | ia sênêt ing alêmbut | lêmbut-lêmbuting agal | agal-agaling arêmit | pahua ila hua heruhu lirnya ||
187. ia iku iki ika (288) | dudu iku ika iki | nanging ia nora lia | saking iku ia pêsthi | mêngkono
pan ing jawi wontên wong arsa panggiha ||
191. inggih dhumatêng paduka | puniki adhi Nuripin | yêktosipun kang ambêkta | Jayèngraga muwus aris | marang santri Nuripin | santri têka ngêndi iku | dene wanuh lan sira | Nuripin umatur aris | inggih santri punika saking ing Karang ||
192. kados dede santri para | tingalipun santri murni | awasta Sèh Amongraga | duk wingi nèng wisma mami | kaula
Rarasati | wong kabèh kang nambut karya | konên sumingkir kariyin | sadangdanane sami | aywana ingkang kêdulu | iku durung amangan | padha ingonana sami | anèng kampung wingking dèn rumat sêdaya ||
klasa batu wiar putih | Jayèngwèsthi ngling aris |
lah bok ipe sira iku | mundura marang wisma | angêrtènana cêcawis | saanane sadhidhik§ prayoginipun:
aturana | aywa kêsuwèn nèng jawi | kang liningan sigra mentar | Nuripin lan santri Luci | praptèng jawi wus panggih | santri Luci kagyat dulu | maring kang wau prapta | jatmika sêmune wingit | wus anêrka yèn dudu wong ala-ala ||
198. Luci matur dawêg enggal (290b) | paduka dipun aturi | inggih dhatêng Jayèngraga | lan kang raka Jayèngwèsthi | gupuh kang sinungan ling | ya ta Jayèngwèsthi wau | Luci saungkurira | angandika mring kang rayi | kaya-kaya yayi dhayohmu prayoga ||
199. dene sadurunge prapta | tyas ingsun wus angrujuki | ki
têmbungira manis arum | kaula saking Karang | dene kang sudi mêstani | duk nèng Karang wasta Ki Sèh Amongraga ||
204. nênggih ki agêng ing Karang | ingkang aparing kêkasih | Jayèngwèsthi aturira | paran karsanta mariki | Amongraga nauri | marma prapta yêktinipun | kaularsa panggiha |
206. sayêkti pan botên dora (293) | anênggih rama kiai | apan sarwa sarwi ana | marma sagung pra dipati | bang wetan ngalap sami | mring jêng rama kawruhipun | tanapi santri têbah | kathah ingkang
ingkang mumuruk | wit pakèning jêng rama | gumujêng Sèh Amongragi | witning sukur yèn yayi sampun sampurna ||
208. inggih botên susah-susah | panggih lan ramanta nênggih | ya ta dangu arêrasan | Jayèngwèsthi ngandika ris | mring garwa lan kang rayi | bok ipe apa sira wus | yèn duwe sêsaosan | bubucu têka sabithi | ladèkêna sira mau jangan apa ||
209. Turida lon aturira (294) | mring raka awidhik-widhik | inggih kêlan sumapala |
Jayèngwèsthi suh rêmpu | osiking tyas kang muga | dadia jalaran ing sih | nastijaba sawabe ki agêng Karang ||
nadhah akêmbulan (297) | Jayèngwèsthi gung anglirik | mring tamu osiking nala | sun duga lawas wong iki | tan kambon ing rijêki | saking brangtining ing ngèlmu | Jayèngwèsthi lingira | kakang dèn nêmên abukti | sampun kathah-kathah ingkang pinikira ||
218. kaula kang madhangêna | ribêde pun kakang yêkti | ing mangke dalu kewala | kula ambabar sêjati | sasurasaning ngèlmi | kang tan tèdhèng gathak-gathuk | mèsêm Sèh Amongraga | angalêm sajroning ati | marang Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga ||
219. wong iki ladak pêsaja (298) | sapolahe amantêsi | sathithik kakehan umbak | ngêgungkên yèn sugih ngèlmi | mêngkana ris nauri | inggih sampun sangêt tuwuk | lami kula tan kadya | punika gèn kula bukti | sakêlangkung pikantuk gèn kula nadhah ||
220. katêmbèn kula rahaban | sami akêmbul kêndhuri | langkung lan takêre saban | Jèngwèsthi nauri inggih | micarèng jroning ati | iku apa wus togipun | sêmono tadhahneka | apa samudana lamis | yèn katoga
Amongraga naur inggih | sampun dumugi katêdha | kurmatipun yayi kalih | tan sagêd amangsuli | ingkang sih
sêmangka kuwèni | wus atata dhadharan andhèr nèng ngarsa ||
225. Jayèngwèsthi ngling sumangga | punika pangusap amis | Amongraga rum lingira | inggih kêlangkung ingkang sih | sangêt panrimèng mami | nulya mèt sawiji dhuku |
mau bok warêgi pisan | dadi tan mindho gawèni | langkung tawêkalnèki | Jèngraga matur gumuyu | inggih kêlangkung
ingkang adi | Rarasati lan Turida | tansah ngladèni nèng ngarsi | kantos wêktu ngasêri | mêngkana sabakdanipun | Jayèngwèsthi turira | mring Amongraga aririh | prayogine kakang lajêng mangilèna ||
232. inggih dhatêng wisma kula (303) | sakêdhap sewang miranti | yèn sampun kawêradinan | tamian paduka inggih | lajêng sami umanjing | saos mring rama wong têlu | Amongraga anabda | punapa sakêrsa yayi | kula dhèrèk kêrsane yayi kalihan ||
233. Jayèngwèsthi lon ngandika | mring garwa muliha dhingin | tatanên anèng panirat | lan adhimu Rarasati | dhêdharanane§ prayoginipun: dhêdhaharane. iki | gawanên ngulon sêdarum | kang kalong sulamana | lan apa ingkang
kathah kang luput | galat têmah ginaguyon ||
3. Jayèngwèsthi umatur | inggih kang botên-botên winuwus | mangke dalu kaula ambabar ngèlmi | Ki Amongraga gumayugumuyu. | sarwi majêng ngadêg alon ||
4. lajêng usali pêrlu | langkung pasekat ing têmbungipun | Jayèngwèsthi Jayèngraga wus usali | miwah kabèh ingkang makmum |
amêntul | kang makmum kabèh andongong ||
6. Jayèngwèsthi lan wau (307) | Ki Jayèngraga duk myarsa gêtun | osiking tyas wong iki baya pi-api | awade bae balilu | ngong duga wus putus kawroh ||
7. kacihna wacanipun | tumèmbêl bênêr
pupujianipun (308) | langkung rahab sêdaya kang makmum |
13. sampuning dikir suhul | amung Pangeran ingkang wus jumbuh | jumbuh ing
16. surat jumuah nêngguh | nulya surat munapèk akiru | tumaninah têrtibe sarwa utami | dumugi ing salamipun |
donga ing apêngal lalu.]. Jayèngraga tansah berag dènya nasib | kang amin rahab kêlangkung | sampuning salat kang§ kirang sawanda, kasambêtan: ing [ingkang]. wong ||
rum | marang ing garwanira lon ||
21. èh Turida sirèku | apa wis gawe sêkul sênanjung | matur dèrèng sawêg dipun rêratêngi | sakêdhap êngkas mèh sampun | dhêdharan kang wus mirantos ||
22. ia saosanamu (311) | saanane ladèkna kang mungguh | lan
24. ingkang nata ingayun | pisang mas jambu kêlampok arum | salak pakèl kuwèni duryan lan
Jayèngwèsthi ngling kalbu | nora jamak cicike wong iku | layak mingkup ususe amung sêdami | mung gêdhang saulêr tuwuk | dèn onjot-onjot ingatob ||
32. Jayèngwèsthi tan antuk | dènya sêsambèn nyamikanipun | Jayèngraga dhahar bikut mêratani | tan winuwus dangunipun | Jayèngwèsthi lingira lon ||
33. marang ing garwanipun | èh yayi
sêlaminipun | Ki Jayèngwèsthi tuwin bojomu | dhêdhayohan nora kaya dhayoh iki | rahabe rakêt sêdulur | nora mambu têmbe tumon ||
37. tana sisigènipun | kaya ana kalêthêking kalbu | bêbatangan bae besuk badhe dadi | ia paripeanamu | Rarasati matur alon ||
38. inggih kados puniku | lêrês pêmbatang paduka tuhu | dugi kula tiang punika angilmi | yèn mangke rêrasan ngèlmu | kula pêthèk sami kawon ||
39. pun tamu ingkang unggul (315) | kêtawis tajêm polatanipun | sinaguhan sêmunipun wus ngandhangi | Turida nauri wuwus | ayake ia mêngkono ||
40. lah payo wis mring ngayun | kasuwèn yèn kasêlak pinundhut |
Amongraga pulukipun | sawohing tanjung kang ijo ||
47. kinêpêl-kêpêl dangu | nganti atos bundêr lir
dhahar sêkul | liwêt tambra namung patang jumput | langkung tamban pamamahe nganti-antingati-ati. | anganti salêmbutipun | tan akêcap ngêlêd alon ||
49. Jayèngwèsthi andulu | sasmitanira sinamun-samun | osiking tyas wong iki dhasare apik | cicike saking kêpatuh | maune kêrêp
ukur | mung saêndhog ayam cebol ||
51. Jayèngwèsthi arangu (318) | rangu dènya nadhah mung andulu | lamun kêraos eca
54. Jayèngraga gumuyu (319) | ginuyu mring garwa kang bok ayu | pan sêdaya dènya nadhah
matur langkung kêmbanipun | botên mangsêg yèn botên nêdha lêlêgi | lamun kang olah bok ayu | sadhengahipun kemawon ||
61. sagêd dudugi bumbu | kalêrêsan tan wontên kang kadung | dados kathah eca raosing abukti | Ki Jayèngwèsthi gumuyu | pintêr anggênah sirèko ||
62. Amongraga amuwus | inggih lêrês rayinta puniku | lamun sarwa sêdhêng bumbunipun ugi | raose sangêt anuntung | kaot
65. patitis kir'atipun | alêrês panjang lan cêndhakipun | Amongraga nauri arum amanis | tetelad
anauri dene akunci | angalingi kawruhipun | tan kenging angakên bodho ||
67. eca rêrasan dangu (320b) | sinambi dhahar nyamikanipun | sapikantuk dènira angimbir-imbir | ngrasèhkên raosing ngèlmu | Mongraga kinarubut ro ||
68. Jayèngwèsthi lon muwus | Turida sira karo adhimu | wis tilarên nènga ing wismanirèki | nanging ywa sira aturu | manira lagya têtêlon ||
71. kula sêlaminipun (321) | dèrèng manggih mirad§ prayoginipun: murad. kang ginathuk | ngèlmu kothong tanpa papan tanpa tulis | mugi paduka sung tuduh | wujudipun kang samêngko ||
73. èwêd ngèlmu puniku | pan sumangga yayi ingkang sêpuh | Jayèngwèsthi nauri sumangga mugi | wontêna pituduhipun | pangudinipun patakon ||
74. inggih supayanipun | padhang nêrawang ing manahipun | pan puniku gêgambènipun kang ngèlmi | kula inggih dèrèng mangguh | wujuding ngèlmu kang kothong ||
75. Mongraga lingira rum | langkung utamaning ngèlmu wau | yèn tan gèsèh§ kirang 3 wanda, katambahan: kêlawan. tanggaping kalbi | yèn kapêlantrang kapaung | lir kinjêng tanpa sotya non ||
76. dene sêjatinipun (322) | ngèlmu tanpa papan tulis
jilidanipun | yèn bisa coplok ngalih ing kalbu | saunining kur'an wus apil ing galih | myang kitab apil kacakup | caplêng coplok wus ngalih gon ||
78. kewala anèng kalbu | kalbu wus wujud ngèlmu kang agung | tan kêna sat tyas wus pangawak jêladri | mring papan tulis tan ngingus | tanpa gawe wus tan kanggo ||
79. yayi inggih puniku | ngèlmu tan papan tan tulisipun |
dene ingkang wong salang-surup ing tampi | amangeran dhèwèkipun | dhèwèke awake bobrok ||
80. mung ngêngèl-êngèl wuwus (323) | wuwuse ngaku-aku amêngku | kang punika kapêlantrang kawruhnèki | mila kêdah mrih sumurup | yèn kêsosol dados gecol ||
81. Jayèngraga tumungkul | tyasira kêkandhangan ing kawruh | graitane punthês tan thukul sadêmi | yèn nêdya mawali kawruh | malah tyas mindhak cumêplong ||
82. panarimanya antuk | wêwatêsan ing kawruh kang
inggih sangêt kasinggihanipun | dèrèng wontên para pandhita kang alim | ingkang nampurnakên kawruh | kang anjarwani mêngkono ||
84. ingkang sami têrtamtu (324) | tan kenging nalimpang saking riku | nênggih wontên tiang ahli
Tatasjati | ing pêngraos kula sampun | ing mangke têmahan cebol ||
86. Jayèngwèsthi amuwus | mring kang rayi wus manira milu | ing kawruhe kakangira Amongragi | wus sira ywa ro ing kawruh | ciptanên nugraha rawoh ||
87. Jayèngwèsthi ausul | maring Amongraga sualipun | duk wang uwung durung ana bumi langit | Allah nèng êndi gènipun | myang duk karya jagad kono ||
88. langit lan malihipun | kang thukulan lan gumrêmêt iku | miwah gunung sêgara lan
wadi pitakonipun | yèn wong tèmbèr-tèmbèr arang kang ngawruhi | nadyan para kaum-kaum | kêjaba olia yêktos ||
91. mênggah basa puniku | duk wang uwangwang-uwung. kabèh durung mujud | bumi langit saisine durung dadi | punika apan la takyun | kun ingkang ana ing kono ||
92. lagi ora puniku | lan lagi-lagi nanging-nanging kun |
kêlangkung ngèlmu punika arêmit | kang la takyun miradipun§ prayoginipun: muradipun. | kang pêsthi anane linyok ||
tanpa kêrana iku | tan ajali abadi pon ||
95. gaibul guyub iku | pêsthi amor tan katon dinulu | gaib uluwiah puniku wus pêsthi | têtêp nèng sajroning limut | pêtênging pêtêng tan katon ||
96. gaib uwiah iku | pêsthi têtêp nèng pêpadhangipun |
prayoginipun: muradipun. (327) | dene ingkang kak hakekatipun | sênyatane pun bumi kêlawan langit | langit budi jatinipun | bumi ngakal kang sêjatos ||
98. Mongraga duk§ langkung sawanda, kabucal: duk. wang-wungipun | sêdurunge bumi langitipun | inggih sadèrènge wontên akal budi | budi kita kang satuhu | tuhu ananing Hyang Manon ||
99. anane tan kadulu | tan kêna yèn dinalih dinulu | yèn ta dèrèng maujud akal lan budi | mênêng mung mênêng puniku | ênêng êning wus pana pon ||
100. punika jatinipun | nyataning nyata kawruh wus pupus |
sêlaminipun | ing têngahe mangke wontên kang jawabi | kalihe osiking kalbu | wong iki tuhu kinaot ||
102. lawas gon ingsun ngandhut | durung ana kang bênêr salugut | panjawabe mung wong iki kang patitis | dêlênge kadya balilu | tan nyana yèn wus sumrowong ||
103. têka mêngkana wau | kalih osike jro nalanipun | Amongraga angling malih rum amanis | dalêm wêdalna sêdarum | kabèh ngèlmu
wus tan wontên kantun | kang anèng gêgêdhoh§ prayoginipun: gêgêdhong. ingong ||
105. sun dugi dèrèng putus | pun kakang dening pindha balilu | tan andipe kêlamun sampun linuwih | Ki Amongraga sumaur | langkung saking
saking sihing Hyang Agung | kang liningan kalihe suka sêmu jrih | angling kakang pan satuhu | botên anggunggung ragèngong ||
107. apan sayêktinipun | tan wontên lir pun kakang satuhu | pan wus datan karuhan kang praptèng riki | sawiji tan wontên wêruh | nênggih poncote kemawon ||
108. têbih lan kang puniku | saprandene§ prayoginipun: suprandene. sêdaya tan wêruh | Amongraga gumuyu nganthètkên malih | anglambangi ing pangawruh | puniku pan mêksih ngadoh ||
1. nênggih basa kang puniku (330) | sarak
ngèlmu sarak | aplalu ingkang utami ||
3. sarengat tarekatipun | hakekat makripat nênggih | amot ing dalêm
5. kang dhingin jaman ngam iku | lan jaman êkas puniki | lamun jaman mukmin êngam | kêdah ngapilakên dalil | sawirasane ing kitab | kêdah paham anglampahi ||
6. mangunah jalaranipun (331) | saking apil dalil kadis | ingkang sarta linampahan | satus pêrlune
ngangge tèbèng sêtuma | galèthèke kang sayêkti | nyata-nyataning anyata | rayi kalih dèn bisiki ||
12. athuk gathuk adu bathuk | tumungkul kang rayi kalih | tyas samya cadhang andhangdhang | lir cintaka minta riris | ris rêrasan ngèlmu rasa | wus tan na rasaning ngèlmi ||
13. lire bibisik puniku | pamêdharing ngèlmu gaib | kang linarangan ing sarak | tan kêna kêwijil
lowong. buntu tan pinangka | sajroning blêng amung siji | wiji wijiling kasidan | sida aku ia urip ||
16. wijining wiji puniku | tumanêm ing pitung sasi | wijining nukat wilayat | duryat mêrtabat san kamil | wijining ing kêdadean | asênêt nèng pitung sasi ||
17. sajroning pitung sasi wuk | kêmurahaning Hyang Widhi | pan ing dalêm satus dina | palaling Hyang mrêtandhani |
thikil wijining olia | nubuah§ limrahipun: nurbuah. waliulahi ||
18. ywa kandhêg pratandhèng riku (334) | lajuning dadi ngadadi | ing dalêm wus pitung wulan | utami kang sangang sasi | jatining wisik tri kêcap | namung aku ia urip ||
uwung lan kang ngèlmu | tanpa papan tanpa tulis | wus pupus rampung sampurna | kang buntu ing pitung sasi |
warih | rasa nikmat kanikmatan | wus padhang dulwèng sawiji | kalih sarêng ngrangkul pada | mring Mongraga awotsari ||
23. sarya ris ing aturipun (335) | dhuh kakang sêdulur mami | ing donya praptèng akerat | manjinga sêkabat mami | ing paduka dening tuan | asung padhang ing tyas mami ||
24. jêng rama kang ngukir mring sun | tan asung ngèlmu ginaib | tuan kang têmbene
gumujêng Sèh Amongraga | sarwi awêcana aris | muga Hyang anêksènana | saking kêrsanira kalih ||
26. darmi-darmi raganingsun | nuduhkên ngèlmu wit saking | bêgjaning yayi kalihnya | saking sih nugrahèng Widi | aparing ngèlmu sampurna | kewala kang dadi mêrgi ||
27. ya ta kalih matur nuwun (336) | tumungkul osiking galih | sun têtêdha ing Pangeran | aywa tanggung awak mami | gon ingsun angèstu pada | mugi pinarêngna benjing ||
28. panggiha lawan bok ayu | mugi Hyang gampangna benjing | wangkale bok ayuningwang | arsaa mring wong puniki | paran malih
lan Jayèngragi | praptaning dalêm alênggah | ngandika marang kang rayi | yayi rasane tyas ingwang | sèjèn wingi lawan iki ||
36. kawruh ingkang rungkud-rungkud | lan kang bundhêt-bundhêt kêlit | marganing gèsèh rêrasan | simpangan ing dugi-dugi | ing saiki wus sinungan | dêling tan samar ing kapti ||
37. nora anyana sêrambut | palaling Hyang ingkang prapti | ginanjar ing kêmurahan | mring sira kêlawan mami | Jayèngraga aturira | inggih kasinggihan ugi ||
38. kaula sêmantênipun | sangêt prabedane yêkti | wau lawan sabên ika | wontên kaotipun ugi | kaula lawan paduka | kaot paduka wus sidik ||
39. kang raka alon amuwus (339) | ya wus padha uga yayi | mung kaot bangêt kewala | ing dalêm jati wus sami | payo seje winicara | mungguh Ki Sèh Amongragi ||
40. yèn wus jênêk ing tyasipun | nèng kene katur kiai | sukur yèn ana kêrsanya | jêng kyai mring Amongragi | yèn tan ana prayoganya | umatur dadia krami ||
nulya ngling mring garwanipun | myang kang rayi Rarasati | karone padha sun wêkas | yèn sira sabên kêpanggih | lan bok ayumu
wus lèngsèr mijil | lan garwa myang sêlirira | Jayèngwèsthi munggah guling ||
44. Ki Jayèngraga kang kondur | rêrêp nèng panirat jawi | lindhuk kang rayi cinandhak | lungayanya kinapithing | pinidih ingaras-aras | adhuh
prayoginipun: apêngal. | sucining lesan matitis ||
60. cêtha ing wêwacanipun | utama swarane bêcik | sucining ati kêlawan |
65. tan pae paèsanipun | kaula kêlawan Gusti | nèng sajroning kaênêngan | ênênge onêng kang êning | pawore tunggal kaanan | anèng anane pribadi ||
66. dènira suhul bakda wus (346) | pajar byar hyang arka
sêsalaman lan kang rayi | Jayèngwèsthi aturira | kados sêdalu tan guling | Amongraga lon lingira | inggih pikantuk sakêdhik ||
76. wus lêkas nadhah katêlu | sami pakantuk ngabukti | Jayèngraga dhokoh nadhah |
kêraos lêpat | duk kêmbul kalih kang èstri | Ki Amongraga tan rêna | mêngkana osiking galih ||
82. wusana alon umatur (350) | sumangga ingkang dudugi | Mongraga nauri sabda | inggih yayi wus dumugi | anulya samya wijikan | ambêng linorod cinarik ||
85. Jayèngwèsthi mundhut timun | watang mung sairis tipis | lah ta payo Jayèngraga | mara sun badhe sirèki | badhe kang abot kewala | juadah jênang surabi ||
86. kang rayi suka gumuyu (351) | inggih pan amung surabi | kang raka ngling jarku apa | kêna têmên dèn arani | anutug dhahar nyamikan | ya ta ingkang rayi kalih ||
87. Jayèngwèsthi lon umatur | mring raka Sèh Amongragi | paran ing kêrsa paduka | punapa nuntên apanggih | inggih kêlawan jêng rama | Amongraga sojar aris ||
88. kewala dhatêng anurut | punapa kang kêrsa inggih | yèn èstu pinanggihêna | lan ramanta sun umiring | yèn kinèn kèndêl sumangga | ing rèhira sun turuti ||
89. Jayèngwèsthi lon umatur | inggih
lan jêng rama yêktinipun (352) | mangke têmah awak mami | kasor lan tuan satêmah | lajêng ganjar ngèlmu gaib | dadya mangke raganingwang | mring paduka wus ambalik ||
91. pan badhe kulangge sawung | mêngsah mring rama jêng kyai | gumuyu Sèh Amongraga |
tan anêdya awak mami | mring jêng kyai
Sèh Amongraga kang kantun (353) | nahên ta ingkang
3. nanging têbih sang rêtna ningali kakung | nênggih wit dènira saking | subrangta karêm ing ngèlmu | ngupaya kakung prayogi | ingkang wus putus ing kawroh ||
4. lan nêngênkên sang dyah pirasating§ limrahipun: wirasad. kakung (355) | ing rapli lawan maknawi | marma nguni akèh rawuh | satria para ngulami | sang dyah myat tan wontên condhong ||
5. saking dening tan kalbèng pirasatipun | kang kenging dipun gendholi | ing awal lan akiripun | sang dyah langkung apiknèki | nging gawat tan ana wêroh ||
6. gawatira sajroning tyas kêrsanipun | besuk ingsun arsa laki | mênawa wontên wong kakung | gung kang ngèlmu sih ing èstri | kang tan karêm mring wong wadon ||
7. ni kèn rara yèn ningali mring wong kakung | kadya ningali wong baring | wa-ewa sukêr andulu |
birainèki | mung birai maring ngèlmu | bantase mring dalil kadis | paham ing kur'an kinaot ||
13. asring kandhih kang rayi ing kawruhipun (357) | jomblahe madlud§ bokmênawi: madlul. lan dalil | ijêmak kias wus putus | nanging raose kang galih | tyasnya kadho dèrèng manggon ||
14. mung cêcadhang mênawa na sih Hyang Agung | pinaring guru kang yêkti | ingumpêt datan kawuwus | sangêt dènira akunci | mung pasrah marang Hyang Manon ||
15. nadyan ibu§ kirang 2 wanda, katambahan: tuwin. rama datan wêruh | nênggih kang basa puniki | ing kêrsane sang dyah ayu | kêlangkung dènira wingit | gyan nutupi tan mêrojol ||
16. marma ingkang rama kêlangkung angugung | dhasar putrèstri sawiji | wasis sabarang ing kawruh | ya ta sêmana Ki Bayi | kagyat wau dèniranon ||
17. duk praptane kang putra kalih nèng ngayun (358) | Jayèngraga Jayèngwèsthi | anulya sinapa gupuh | ana karyanira kalih | gati praptèng ngêrsaningong ||
18. ingkang putra tur sêmbah alon umatur | kaula atur udani | ing jawi wontên têtamu | arsa marak tuan inggih | dalu sipêng wismaningong ||
19. santri têbih saking Karang wismanipun | taruna langkung apêkik | jatmika wingit asêmu | cahyanya amindha sasi | ing pandugi ulun kados ||
ngarsaningsun | pan ingsun arsa udani | warnane kang sira gunggung | lan apa ing mau ratri | wus kabrengkal ingkang kawroh ||
22. kothonge lan anane ing isènipun (359) | kang putra matur wotsari | sampun kaculik ing dalu | lan amba têksih pradongdi | dèrèng wontên ingkang kawon ||
23. ulun lan ingrika têksih salang surup | Ki Bayi gumuyu bêlik | apa tan koculik iku | ia basa ingkang iki | pupungkasan kang saking ngong ||
24. ingkang putra nêmbah aris aturipun | pan kaula bèbèr nanging | ing rika pan botên ayun | ingaranan têksih têbih | winastan lambang kemawon ||
25. kang akarya puniku pundi gènipun | lan malekat kang nèng langit | inggih pintên cacahipun | amba pan
28. ingkang putra kalih aris aturipun | paduka dèn ngati-ati | mêmêdosi ingkang tamu | yèn kasor ngisin-isini | paduka pan sampun kalok ||
29. satêmahe kasor mring santri angunthul | mindhak nawarkên kang wingking |
mring têtamu sampun kêthur (362) | tan kenging dipun êtohi | punika upaminipun | pun adhi kêlawan mami | sami ambênce kemawon ||
36. sayêktose iba ta ing kathahipun | ngulama kang praptèng riki | pungkas dening kula sampun | tan susah konjuk kiai | mung puniki raganingong ||
37. ngraos kasor marmenggal ngaturi wêruh | dhatêng ing rama jêng kyai | mèsêm kang raka sang ayu | ana kêrasa ing ati | myarsa ture yayi karo ||
38. sajroning tyas kaya ta agea wêruh | paran ta warnanirèki | ingkang ambêbarang ngèlmu | kang rama angatag malih | marang ingkang putra karo ||
39. payo enggal timbalana ngarsaningsun (363) | têngginas kang putra kalih | tan adangu nulya pangguh | Amongraga dèn dhawuhi | ingandikan rama gupoh ||
40. ya ta enggal Sèh Amongraga tut pungkur | wau ta Kiai Bayi | mêksih lênggah ngèmpèr tajug | anak putu ingkang ngaji | wus kinèn bubar gumuroh ||
41. ni kèn rara malbèng wisma lan kang ibu | ngrakit sêdhah woh lan malih | sêdhiasêdhiya. sugatanipun |
tamu | ing solah jatmika wingit | lan cahyanipun mancorong ||
nanging santri lit kemawon | marmamba marêk ing tuan | sumêdya puruhita | arsa angrasèhkên ngèlmu | saking ing ribêd kaula ||
6. tiang sêpuh anilari | ing ngèlmu kasêlak pêjah | dèrèng uninga surupe | duk nèng Karang pan kaula | takèn kang wus utama | tuwin dhatêng kyai guru | manah amba dèrèng padhang ||
7. marmamba anumpal kèli | soansowan (dan di tempat lain). dhatêng ing paduka | Ki Bayi
tungtunan bae | pirabara yèn pun bapa | bisa amadhangêna | ing ruwêde tyasirèku | langkung saking bêgjanira ||
têngginas ingkang ingutus | malbèng wisma wus apanggya ||
10. lan garwa wus dèn dhawuhi | mring santri Luci
ingsun andulu | lawan karo anakira ||
12. kang garwa angacarani | anak andika katuran | pan inggih ing sarawuhe | Mongraga nuwun turira | langkung kalingga murda | saking sihing kang dhumawuh | anampar ing kawlas-arsa ||
13. lir pinêthot ingkang galih (367) | sira bok Bayipanurta | sarêng miarsa ature |
gribig ing mandhapa | kang nèng langgar nglela bae | katon salir solahira | ya ta kusuma rara | ana kêrasa ing kalbu | baya wus kêrsaning Suksma ||
15. yèn badhe kang jatu krami | ya ta dyah osiking nala | dene amêncês wong kae | pasang sêmune pêsaja | bênêr riningsun samya | pêngalême mring wong iku | ki§ kaca 368 kalian 369 ing babonipun kalangkungan. dalêm kang lagi prapta ||
16. angêntèk têmên wong iki (370) |
17. pirabarane ta ugi | ana sih ganjaraning Hyang | raganingong sêlawase | sakèhe kang sami prapta | angguguyu maringwang | tyas
angatag ing rabinira | nyai dene kangsi kasèp | apa nora kasugata | kang garwa aturira | inggih sêdangune
sugata | sêkul ulam nyamikan | mawarna ulamanipun | tumrap nèng piring rampadan ||
27. nulya lêkas awêwanting (373) | dhahar akêmbul wong tiga | Ki Bayi saambêng dhewe | nadhah lawan ingkang garwa | nutug dènira dhahar | Mongraga kapêksa tuwuk | ngecani sarak mamèt tyas ||
ataha-taha | kang liningan matur nuwun | kapundhi ingkang pasihan ||
34. Ki Bayi ngandika malih (375) | marang putra kalihira | sirèku
kang putra gupuh nyarani | sumangga punika kakang | sihipun ramanta mangke | sêdyaningsun kapasuka | lênggawèng§ prayoginipun: lêgawèng. tyas sih marma | Mongraga norragèng wuwus | pan inggih yayi sumangga ||
nutug sêsambèn nyamikan | ya ta wus manjing wêktune | lohor pan samya asalat | Ki Bayi dadya imanimam. | sêdayanya samya makmum | Malarsih lan putranira ||
40. Tambangraras lawan cèthi | Cênthini Sumbaling miwah | ingkang makmum sêdayane | wus antara dènya salat | paragat bakdanira | sêsalaman sêdaya wus | kang
lan pêrlu | cêgah pakon kang rinasan ||
42. mêngkana sêdangunèki | sinambi dhahar nyamikan | andungkap wêktu ngasare | nulya samya asêmbahyang | tan owah makmumira | ing wêktu ngasar bakda wus | sira Ki Bayipanurta ||
45. sêdangune sun timbali (378) | pasang sêmune jatmika | awênês wêning sênêne | sêlaminingong tamian | santri kang wus utama | tan kadyèki lêgawèng sun | cipta lir gyan ngong ayoga ||
46. sukur yèn sayêkti inggil | ngèlmune wus surup ing kak | lir tuture
dhêdhayohipun | sadhidhik§ prayoginipun: sêthithik. dadya dhadhakan ||
48. têka mêngkana ciptèki (380) | Ki Bayi malih ngandika | mêngko olaha kang adèn | ulam lawan pêpanganan | nora dumèh yèn kathah | sêthithik yèn sarwa luhung | dhayohmu iki utama ||
ja-a§ Inggih punika: surat alnasr. | dumugi ing bakdanipun | iptitah lajêng pujian ||
55. wus pupuji lajêng dikir | wus dikir donga
71. kang kêwasa anjumbuhi | kang latip ing kaelokan | dinohêna amba mangke | ing cipta ria sumêngah | kiparat ing sêsama | ywa kasêlan ing pêndulu | pêmandêng amba ing tuan ||
72. mêngkana Sèh Amongragi | wus purna dènira kawas | lon anjunjung wêdanane | wus mulyèng jaman mungayan | ya jaman kalumrahan | lumrah sêjabaning wêktu | ia jaman saban-saban ||
87. sêdhênge rêrasan ngèlmi | ing wanci mèh sirêp jalma | anak Mongraga yêktine | ingkang dadi
ana lan ora | apan sayêkti anane | curiga manjing wêrangka | wêrangka manjing marang | ing curiga balikipun | suksma manjing maring badan ||
89. badan manjing ing suksmèki | lan cahya ing malaikat | nabi wali ing cacahe | apa iku anak ingwang | kang dadi rubêdira | pirabarane nak ingsun | yèn bisa amadhangêna ||
90. yèngsun marang ing sirèki | Amongraga aturira |
kaula nuwun pan dede | paduka wuwus punika | pan têksih basa swara | kewala pan dèrèng jumbuh | mêksih kabar yakin sarak ||
91. sarengat kabiru yakin | nganasir
92. punika pan mêksih ngèlmi (391) | dèrèng abadan sajuga | kajêng kaula yêktine | icala nama kaula | wus roron-roron tunggal | kewala lawan Hyang Agung | punika ulun upaya ||
93. kêlamun ngêmungna singgih | puniku kang tuan ucap | têksih kathah ling-alinge | dèrèng kumpul lan Pangeran | dadya manah maksih was | ing Kawis sampun angumbuk | sabên wong
Gedhang Utawa Pisang Iku Sung Thukul Nglompok Ing Daerah
tropis.Tanduran gedhang kagolong kaluwarga musaceae. Ana pirang jenis gedhang sing warnane wernawerna, nanging meh kabeh sing dodo ling pasar utawa supermarket warnane ten wis mateng kuning lan rupane nglengkung. Jenise gedhang ana akeh, yaiku gedhang raja, gedhang ijo, gedhang susu, gedhang kapok, gedhang ambon, gedhang kluthuk, gedhang bawen lan liyaliyane. Gedhang kui saka wit, godong who lan kembange kabeh akeh manfaate. Wit gedhang diarani debog. Debog sing isih teles yen ana wong wayangan iso kanggo nancepake wayang. Debog sing wis garing di tata kanggo mbako. Wit gedhang utawa debog uga iso kanggo kerajinan tangan utawa kanggo nggambar. Yen ing tangane wong sing trampil lan kreatif, wit gedhang iso kanggo hal liyane sing luwih nduweni guna. Bocah-bocah cilik biasane nggawe dolanan saka wit gedhang utawa debog. Iku dolanane bocah ing jaman biyen, nanging ing jaman saiki wes jarang sing gawe dolanan saka wit gedhang utawa debog. Yen godhong gedhang iso dienggo mbuntel panganan werna-werna kayata lemper, arem-arem, bothok, pelas, nogosari, lan liya-liyane. Godhong gedhang biasane uga dienggo mbunteli sega bungkus. Yen mbunteli sega bungkus biasane nganggo godhong gedhang sing isih enom. Kabeh buntele godhong gedhang klaras godhong gedhang sing wis garing kanggo mbunteli gula jawa utawa gula aren. Godhong gedhang garing uga bisa nggo gawe kerajinan tangan, dolanan, lan bisa uga di nggo gambar. Woh gedhang mono ono sing kudu di goring dhisik, ana sing kudu di godhok dhisik, nanging uga ana sing enake di pangan warasan wae. Kandhane wong tuwa-tuwa gedhang emas kena kanggo obat tamba lara kuning. Gedhang kui enak rasane lan duweni kandungan sing apik karo awak. Kandungan sing ono ing gedhang kui antarane ana vitamin, mineral, karbohidrat, lan sapanunggalane. Gedhang uga apik kanggo pencernaan ing jero weteng amarga gampang di cerna. Kembang gedhang di arani jantung utawa tuntut. Kembang gedhang uga bisa di gawe pecel lan janganan. Carane gawe pecel saka kembang gedhang kui gampang banget. Bahanbahan sing di butuhake yaiku kembang gedhang utawa tuntut sakcukupe; sayuran kajaba cambah, ale, kacang, godhong tela, kangkung; lonthong sak cukupe; sambel pecel; kacang tanah sing wis ora ana kulite lan wis di garing; piring lan alat mangan liyane. Carane gawe yaiku, sing sepisan kembang gedhang di godhog nganti mateng. Sayur liyane kajaba cambah, ale, kacang, godhong tela, kangkung, uga di godhog nganti mateng. Pas ngenteni godhogan mau, gawe sambel pecel’e dhisik. Sambel pecel bisa di gawe dhewe utawa tuku ing toko-toko sing dodolan macem-macem panganan. Sambel pecel mau banjur di campuri banyu sak cukupe. Aja ke kenthelen, lan aja ke enceren. Sakwise mateng sayur sayurane mau, banjur di deleh ing wadah lan kena di campur, uga kena di pisah. Banjur siapna piring sing arep di nggo mangan mau. Wenehi lonthong sak lenjer ing piring mau. Jupuk sayuran, akeh sithike nganggo seleramu dhewe-dhewe. Banjur siram nganggo sambel pecel sak cukupe. Ing dhuwure kui di wenehi utawa di wuri kacang tanah.
lan mbuwak anake ing panggonan sampah utawa ing kali. keluwarga kui bakal sejahtera lan aman. Nanging yen bapake duwe watak elek. nanging ibu biasane siafte luwih lembut lan sabar karo anake. Kui kagolong bapak sing ora nduweni tanggung jawab. Yen nganti bapak ora nggolek dhuwit amarga alesan sing ora apik. Bapak kui duweni tugas yaiku golek rejeki kanggo anak lan bojone. bapak kudu dadi pemimpin. Nanging bapak uga aja nganti keras nglewati batas. Mula yen dadi bapak kui kudu duweni tanggung jawab sing gedhe. Dadi bapak kudu tegas karo anake. lan menehi tulada karo anak lan bojone. Amarga yen dadi bapak sing ora duweni tanggung jawab dadine akeh bocah sing ora nduweni wong tuwa. Bapak kudu bisa dadi contho utawa tuladha kanggo anake. Ing ngarso ing tuladha. lan gawo bocah kui dadi gelandangan sing njaluk-njaluk dhuwit marang wong liya.
. anake gampang banget duweni watak elek. Yen kepemimpinane apik. Ing tangga teparo. kang artine ing ngarep dadi contho. tut wuri handayani. padha karo kapal sing di kendaleake karo nahkoda sing ahli. penuntun. Kang artine anak kuwi watake podo utawa ora beda adoh karo wong tuwone. Nanging yen bapake lara. lan ngongkon anake nggolek dhuwit dhewe kui di arani bapak sing ora nduweni tanggung jawab. Pada karo nahkoda sing iso mimpin lan ngerjakno tugas lan tanggung jawabe. Amarga ana unen-unen kacang ninggala lanjaran. Biasane bapak kui sifate keras karo anake. Mula dadi bapak kui ora gampang. Ing jaman saiki akeh bapak sing nelantarke anake. bapak kui pemimpin kang kudu ngerteni kaluwarga. nanging ana batasane. Kesimpulane.Kepemimpinane bapak ing jero tangga teparo bak nahkoda sing ngedaleake kapal. Bapak kui nduweni tugas ngopeni anak lan bojo. Dadi ora nganti nggebog anake yen anake salah. biasane anake uga duweni watak apik. sing artine saka mburi menehi surungan nganggo semangat lan liyane. Ing madya mbangun karsa. Yen bapak duweni watak apik. nggugurno anake. kui ora apaapa. sing artine ing tengah-tengah bias gawe semangat. Bapak dadi pemimpin kaluwarga sing
Yo surako... Surak hiyo...
dowbload mp3 lir ilir, download lir ilir cak nun.
PEMAKNAAN KIDUNG RUMEKSO ING WENGI CIPTAAN SUNAN KALIJAGA
KIDUNG RUMEKSO ING WENGI CIPTAAN SUNAN KALIJAGA
jodoh bagi perawan tua. Menang dalam perang . Memperlancar cita-cita luhur dan mulia. Kidung Rumeksa ing wengi - Sunan Kalijaga
jazakumullah khairan kathira, matur nuwun sanget menawi panjenengan purun ngisi komentar "
Toko Obat Pertanian " TANI MAKMUR "
ARANE TURUNAN, ARANE ANAK WONG
wc Pakem‎, sedot wc Prambanan‎,
Anyariyosakên satunggiling tiyang èstri badhe dipun tilar wayuh ingkang jalêr.
Wêwênangipun pangarang sinêngkêr, miturut bab 11 anggêr ingkang kapacak ing sêtatsêblad 1912 No. 600.
1. Pak Glompong lênguk-lênguk | arêrasan karo bokne gêndhuk | ah nèk ngene iki penak bojo kalih | Bokne Glompong banjur nyaut | ora nyêbut Pakne Glompong ||
2. lah ta sawangên iku | pating glimpung anakmu le turu | têka dadi anggagas sing kuwi-kuwi | Pak Glompong mèsêm sumaur | iyah padumu Byang Glompong ||
iku | arêp kogo bojo loro ||
6. gèk iki batih pitu | sadinane bêrase sing têmtu | karo têngah bêruk malah punjul sithik | saiki bêras sabêruk | uwis sêtali sêbenggol ||
7. dipingke têlung puluh | dak gawene wolung gelo wutuh | gèk
pirang dhuwit iku | rak ya uwis têlung benggol ||
9. sêsasi nèk dietung | rong rupiyah sêtali digunggung | kari pira blanjamu sing dak tampani | seje jajane anakmu | siji-sjine sêbenggol ||
10. anakmu lima iku | rak wis dadi karotèng ta iku | sêsasi wis patang gelo têlung tali | môngka yèn Si Glompong iku | wêruh uwong nyunggi tebok ||
11. anggujêg gone jaluk | banjur ngêndhêg sing dodol dicêluk | sadhodhokan bae êntèk wolung dhuwit | adhine ya mèlu-mèlu | kumroyok ngrubung sing dodol ||
12. kari pira blanjamu | lah ricikên tanjane kayamu | lan manèhe klambine anakmu kuwi | kabèh uwis padha bawuk | malah ana sing wis amoh ||
13. môngka anakmu iku | yèn klambine [kla...]
[...mbine] suwèk sithik nêsu | apadene kowe dhewe kuwi mêsthi | yèn manganggo isih jaluk | sing anyar-anyar sing mompyor ||
14. lah gèk olèhe entuk | wae saka ngêndi apa jaluk | nèk caturan kuwi bok sing ngati-ati | aja mung anggêre mêtu | hara piye Pakne Glompong ||
16. ah kowe bokne gêndhuk | dadak ngrêmbug butuh sabên esuk | janji isih urip rak ya diparingi | pangan Hyang kang Maha Agung | dak kandhani ya Byang Glompong ||
17. olèhku arêp wayuh | nèk cicilan wis bot sing nyêpuluh | iya kuwi sing arêp dak ênggo rabi |
go blônja calon marumu | rak ya wis nyamlêng ta ngono ||
18. aja banjur marêngut | durung-durung ulatmu wis jabrut | arêp rabi dadak dikon ngricik dhuwit | tak kandhani bokne gêndhuk | aja pijêr plerak-plerok ||
19. Biyang Glompong malêruk | karo ngucap iya pakne gêndhuk | ora susah ngandhan-ngèndhèni wis ngrêti | ya kuwi wong ora nyêbut | ora nolih sing ting throngol ||
20. bok kopikir wong bagus | adhine Si Glompong kuwi uwus | sasi ngarêp iki iya wis ngragadi | ngêcêk olèhe anjaluk | mèlu sêkolah Si Glompong ||
21. apa ora korêmbug | gèk go bayar apa hèh wong blêgug | ora wayuh
nganggur | timbang dadi lêgan luwung êndang laki | diwayuh-wayuh ya lowung | ora dadi pocapan wong ||
23. timbang kae Pak Bawuk | tanpa blônja gene iya entuk | bojo loro malah ayune ngluwihi | ngalahke wong kaya aku | tur bojone
ganès mantêsi | sripit-sripit yèn lumaku | sêmune sêblak langak | kuninge anêmu giring | dhasar ayu wiraga sugih lêlewa ||
2. kuwi bokne sing dak tulad | ing môngka Pak Bawuk kuwi | umur wis sêtêngah kliwat | rupane ora bêjaji | tur duwe lara mêngi |
gone bok tuwa mêsthi | disosotke nganti ora uman papan ||
4. sing lanang diuman-uman | diundhat-undhat mèh nangis | Pak Bawuk bali kêlepat | nyang gone bok ênom gênti | lagi ketok wis mêsthi | ditudingi diwus-uwus | rupane ora pakra | uwis gêrang nganggo mêngi | ora guna ora kaya ora rupa ||
5. wong lanang disambêr gêlap | minggata balia gêlis | ora susah kowe
mara | apa dadak awèh dhuwit | aku wis ora sudi | anyawang marang wujudmu | kowe anggêre mara | nyang gone bok tuwa mêsthi | ngala-ala
ora nyêbut | Pak Bawuk paringisan | ngalor ngidul dingis-êngis | apa kuwi pakne gêndhuk sing kotulad ||
7. disosotke sambêr gêlap | kuwi sing kokêpengini | Pakne Glompong mèsêm ngucap | ngêndi ana diunèni | ora wani mangsuli | wêruha wong lanang iku | kuwasa banjur mêgat | mungguh aku diunèni | dak taboki dak ingêl-ingêl dak pêgat ||
8. golèk manèh ora kurang | sing ayu-ayu sing
manis | dhasar aku duwe blônja | priye olèhmu mangsuli | Bokne Glompong nyauri | o o dadi kaya iku | eman têmên wong lanang | budimu amung sadulit | bênêr wae nèk trima wong sêmbarangan ||
9. dalan kuwi ora kurang | lèhmu golèk pirang dhosin | wêruha
Byang Cangik | amalerok sing wadon atine panas ||
10. ora maido sing brêgas | ngaran-arani Byang Cangik | Pak Glompong mèsêm angucap | ya wis ora ta gèk gêlis | sing wadon banjur muni | rungokêna ya wong bagus | wong wadon sing pêthingan | kuwi dudu wong sing manis | puluh [pu...]
[...luh] ayu nanging yèn atine salah ||
11. kuwi tumrape wong lanang | sing bêcik amêsthi suthik | ayua kae mung rupa | atine pating brêgidhil | apadene wong sugih | ning yèn atine ngêthiwul | ora wêruh wong tuwa | mênyang maratuwa wani | nyang wong lanang anguyap wis ora mamang ||
12. kuwi wong lanang sing brêgas | môngsa gêlêma ngrabèni | dadi rupa karo bôndha | kuwi ora maedahi | dene sing nomêr siji | wong wadon sing ati tulus | sanadyan ora rupa | ora bôndha ora asli | ning yèn sêtya tur bêkti marang sing lanang ||
13. wêdi marang maratuwa | mênyang sanake ngajèni | sakarêpe uwong lanang | ora gêlêm nyulayani | amung sarwa ngrujuki | mênyang sing lanang anurut | dikon ngetan ya ngetan |
dikon ngulon ya nglakoni | iya kuwi uwong wadon sing pêthingan ||
14. Pak Glompong nyaut angucap | iyah aku uwis ngrêti | padune rupamu ala | rekane banjur nuturi | apa aku ra ngrêti | arêp angapusi aku | wong lanang kok diwulang | nganggo bôndha rupa asli | bok wis ora entuk ngono wae gênah ||
15. karuwan olèhku gagas | sing wadon banjur mangsuli | mêngko dhisik ta dak kôndha | durung tutug lèhku muni | rungokna ya mas bèi | kajaba sing dhisik mau | rasakna sing têmênan | aja kêsusu mangsuli | tak lairne atiku kowe bèn lêga ||
16. wêruha iya wong lanang | atine wong wadon kuwi | nèk sing
ancik-ancik êri | tansah êmar sumêlange nèk dipêgat ||
17. marga sing mêsthi wong lanang | bojone banjur ditandhing | e iki ngene bok tuwa | nèk
banjur nimbang | e ladène kaya iki | iya ngono apa ora | wong lanang wis mêsthi nandhing | tur nèk bok nom digilir |
bok tuwa | sing lanang ya dirêmbugi | sing ora apik-apik | nyatur nyang bok ênom gupruk | akèh-akèh le nacad | êndi sèdhèng êndi ithil | uwong gêthing môngsa kuranga panacad ||
20. dadi bok ênom bok tuwa | padha rêbutan disihi | sing lanang atine bungah | ngalor ngidul disêsunggi | kuwi nèk padha asih | wong lanang ya enak-enuk | mênyang gone bok tuwa | disuhun-suhun dipundhi | mênyang gone bok ênom disuba-suba ||
sandhangane di kêmbar | tapih parangrusak klithik | klambi jambon suwênge kabèh barleyan ||
22. sing lanang lakune gagah | karo [ka...]
[...ro] wirone dicangking | kuwi rak nèk wong sêmbada | kêcèh amal kêcèh dhuwit | nanging sing wadon mêsthi | ora mantêp sêtya tuhu | marga sihe wong lanang | ora wutuh nyang wong siji | nyang bok ênom asih nyang bok tuwa trêsna ||
23. asih mung siji disigar | mrana sisih mrene sisih | kadhang ora sêparo byak | olèhe amaro asih | sih iki apa iki | walak-walak di sing baud | ngêmpèk-êmpèk wong lanang | iya mêsthi diluwihi | mêsthi ngono uwis ora kêna ora ||
24. sing wadon mêsthine iya | ora wutuh mantêp asih | trêsna sungkêm myang sing lanang | dina-dina kêtir-kêtir | tiwas dirêrewangi | kurang mangan kurang turu | mrihatinke sing lanang | dadia wong sugih singgih | jêbul ora kanggo ênggone suwita ||
25. dadi wêruha wong lanang | wong wadon diwayuh kuwi | wis mêsthi ya kurang trêsna | trêsnaa ya mung sathithik | beda yèn bojo siji | ora ketang gendhong wakul | abot-abot disôngga | bêtèke le bêkti nglaki | apa manèh wulange wong
bênêr apa luput | wong kêrêp lih-alihan | wis mêsthi mlarat kêpati | jalarane mrana-mrene nganggo ragat ||
27. wong kêrêp rabi ya padha | ora ketang mung
nganggo wragad | coba pikirên sing bêning | aja kêsusu muring | arêp anaboki aku | aku iki caturan | ora bisa nèk [nè...]
[...k] kon ganyik | mung salugu tur uwis kanthi rêkasa ||
1. Pak Glompong sêmune ngungun | batin pancène ngrujuki | e boke Glompong têmênan | wangune lèhe gondhèli | banjur alon lèhe kôndha | kowe bokne dak tuturi ||
2. lèhku arêp wayuh iku | bokmanawa anjalari | bisa cukup sing dipangan | pirangbara bisa sugih | iki jênênge
nyauri | marakake sugih apa | sugih dhuwit durung mêsthi ||
4. sugih utang kuwi têmtu | karo sugih anak cilik | saka aku uwis lima | ing môngka nèk sida rabi | mêsthi banjur duwe
5. mlaratmu saya angundhung | anak isih cilik-cilik | kowe uwis rada tuwa | barêng wis wiwit ngragadi | kowe wis mênyang akerat | banjur kapriye sing kèri ||
6. rak iya mêmêlas iku | mula gumun aku iki | nyang wong sing ora gagasan | mung sênêng nuruti ati | anggêr karêpe kêtêkan | ora angèlingi buri ||
7. wêkasane barêng thiklu | anak isih cilik-cilik | bapakne wis nèng jaratan | anak mundhak gêdhe sithik | ananging banjur kapiran | mung biyunge sing ngingoni ||
8. sapira kayane biyung | mêsthi ora anyukupi | anake banjur diatag | akal-akal golèk dhuwit | rèhning kurang sing dipangan | lowung najan mung sabribil ||
lèhe golèk mênyang ngêndi | arêp nyambut gawe apa | sabisa-bisane nuli | ajar-ajar golèk pangan | êndi ana gogo krikil ||
10. adol sukêt adol kayu | kuwi nèk bocah sing bêcik | balik yèn kêtanggor bocah | sing ala watêke mêsthi | adhakane mênyang pasar | ajar nyêlêr ajar ngutil ||
11. kuwi isih rada bagus | ana manèh luwih nisthip | banjur angathungke tangan | karo muni paring-paring | ngêmis sasèn mawon dara | kula pujèkake sugih ||
12. hara piye pakne gêndhuk | lah sapa sing luput kuwi | apa lupute si bocah | apa wong tuwane kuwi | aranana dhewe enggal | Pak Glompong mèsêm nyauri ||
13. iku yèn mungguha aku | nèk sing lanang uwis mati | môngka anake
gumrayah | iya banjur laki maning | golèk wong lanang sing bisa | angrewangi angopèni ||
14. biyang Glompong nuli nyêndhu | o dudu wong wadon kuwi | wis anak-anak gumrayah | malah isih arêp laki | kuwi jênêng siya-siya | anak ora dielingi ||
15. tiwas laki kaping pitu | môngsa anak dadi bêcik | malah saya klara-lara | kuwi pakne sing wis mêsthi | marga yèn wis omah-omah | ora kobêr angopèni ||
16. mênyang anak sing kumruyuk | awit kêpêksa ngladèni | mênyang bojone sing anyar | trêkadhang banjur andlidir | ya anak-anak gumrayah | anake gawan wis mêsthi ||
17. sangsarane saya muput | cilakane saya mêncit | wêkasan padha klarahan | sabab olèhe ngopèni | mêsthine ya ora kaya |
18. mara piye pakne gêndhuk | yèn kowe sidaa rabi | akèh sabab sing kosandhang | sapisan rêkasa ati | kudu bisa maro trêsna | kuwi nèk kosêmbadani ||
19. lire kabèh sing dijaluk | sarwa bisa anuruti | upama ngene wong lanang | êmbok tuwa kosuwêngi | sêling mirah rêga swidak | bok ênom wis mêsthi mèri ||
20. iya mêsthi banjur jaluk | di padha lèhe nyuwêngi | rèhning jênêng padha-padha | upama bisa nuruti | nukokke rêga sawidak | bok tuwa gênti anangis ||
21. jaluk suwêng rêga satus | awit pangrasane mêsthi | alah dene dadi tuwa | mung dipadha le nyandhangi | priye gonmu arêp nata | supaya karone lilih ||
22. ora pijêr kobrak-kabruk | dibeda gone
nyandhangi | kuwi yèn kowe sêmbada | rêkasamu ora pati | balik sarwa kacomprengan | dina-dina gadho
anjaluk pêgat | eman olèhku wis asih ||
27. sapisan sababe iku | sabab manèh saya luwih | yaiku ngèlingi anak | lah wêruha bocah kuwi | yèn biyung atine bubrah | mênyang anak anumusi ||
28. mèlu bubrah kuwi têmtu | aku gêlêm kothothoki | yèn
lakoni | iku wis dak pikir dawa | bakal ing kadadeane | Biyang Glompong banjur nyandhak |
padatane sing lanang | kasusu gone sumaur | aku wis ngrêti wong lanang ||
3. bênêr yèn uwis kopikir | nanging beda sing kogagas | ora kogagas abote | mung sênênge sing koanam | sing sungil-sungil ora | lèhmu arêp wayuh iku | mung sênêngmu sing kotata ||
5. sing lanang mèsêm nyauri | prêlu apa takon barang | bok wis mênêng bae kowe | wong wadon wêruhmu apa | ngrêtimu rak mung adang | karo angêmong anakmu | anggêr mênêng aku trima ||
6. ora prêlu dak tuduhi | mêngko mundhakan kolarag | dadi maru durung klakon |
bae uwis gêgêmpuran | saru krungu ing tôngga | Biyang Glompong banjur nyaut | ora saru ora barang ||
7. lah pilihên saru êndi | aku padu
apa kae Mas Jêng Sablah | sing sok liwat mènthèk-mènthèk | nèk kowe ana ngarêpan | banjur atarung ulat | Pak Glompong mèsêm gumuyu | ihik sapa ta sing kôndha ||
9. hla kok dadi kowe ngrêti | sing wadon nyauri sugal | uwis mêsthi ngrêti wae | najan aku ora lunga | nanging kabèh wis cêtha | tak incêng sinambi turu | sapolahmu wis kêtara ||
wêruha iya wong lanang | karêpmu wurungna bae | aja sok aduwe tindak | nuruti ati murka | ngèlingana kang wus-uwus | critane wong kuna-kuna ||
11. sapa-sapa sing nuruti | digodha wong wadon kêna | mêsthi wurung wong dadine | kaya ta Jêng Nabi Adam | anggugu Ibu Kawa | woh kuldi dikon angundhuh | sêngkêrane Gusti Allah ||
12. Nabi Adam anuruti | ya iku kêna ing godha | kae kapriye dadine | didhunke saka ing swarga | didukani Pangeran | môngka dhèk nèng swarga iku | jarene mung sarwa nikmat ||
13. ora mangan ora ngêlih | ora ngombe ora ngêlak | amung sarwa sênêng bae | barêng mêdhun saka swarga | Nabi Adam lan Kawa | wêtênge kapêksa kluruk | jaluk diisèni sêga ||
14. yèn ora mangan ya ngêlih | yèn ora ngombe ya ngêlak | dadi kudu nyambut gawe | ana manèh têtuladan | Dasamuka Ngalêngka | bangêt ênggone kêpencut | kasmaran nyang Dèwi Sinta ||
15. ora klakon tiwas mati | kuwi iya jênêng godha | Bagawan Wisrawa kae | iya uga kênèng godha | dhèk dikongkon ing putra | Danaraja sang aprabu | nagarane Lokapala ||
16. Wisrawa karo Sukèsi | karone kêna ing godha | pancène dadi mantune | jêbulane ora sida | arêp dhewe Wisrawa | wêkasane barêng lampus | Wisrawa ora nyang swarga ||
17. satriya ing Plôngkawati | bangêt ênggone
19. dhèk Bratayuda dianggit | pujanggane Êmpu Sêdhah | kuwi dikon nganggitake | critane para Pandhawa | prange karo Ngastina | kocapa barêng sang êmpu | panganggite uwis têkan ||
20. Prabu Salya ngarih-arih | anglêlipur ingkang garwa | wêktu iku panganggite | Sang Aprabu Jayabaya | kalawan ingkang garwa | lênggah mirsani si êmpu | jêbulane Êmpu Sêdhah ||
21. atine banjur anggoling | olèhe anganggit bubrah | kedanan marang garwane | Maha Prabu Jayabaya | mula
gone ngrumpaka | Êmpu Sêdhah nganti nglangut | tibane sing dirumpaka ||
22. dudu Dèwi Sêtyawati | garwane Sri Jayabaya | dilêbokake rêrêpèn | tujune sang prabu awas | sakala Êmpu Sêdhah | dipocok sirahe glundhung | tur iku kênane godha ||
23. sasat durung nganti kengis | suprandene dadi tiwas | ana manèh caritane | Jaka Tingkir dhèk nèng Dêmak | iya kêna ing godha | sing disamar Dhadhungawuk | Jaka Tingkir dikon lunga ||
24. kae Ki Agêng ing Mangir | sing jênêng Ki Wanabaya | sing misuwur digdayane | ora ana wani nglawan | nganti Ratu Mêntaram | ering tandhing pêrang pupuh | banjur sang prabu utusan ||
25. putri sing ayune luwih | dikon godha Wanabaya | nyalamur ambarang lèdhèk | Kyai Wanabaya
kêna | digodha sang lir rêtna | têmahane dadi lampus | lah iku pakne elinga ||
26. layang Panji Wulung kuwi | sing mangkono iya ana | nèk crita ing Arab kae | Menakjobin iku iya | patine marga kêna | ing godha putri Mêdayun | sing jênêng Dèwi Muninggar ||
27. yèn dak aranana isih | ngrêmbêk sing dadi tuladha | prakara wong lanang kuwe | sababe dadi cilaka | mung marga kênèng godha | êmbuh kagodha ing rêmbug | êmbuh kagodha ing rupa ||
28. malah ujare ing kadis | besuk yèn ana ngakerat | ana godha luwih gêdhe | yèn digodha apa-apa | ora ana sing pasah | pungkasane godha mau | widadari saka swarga ||
29. ayune ngudubilahi | anggodha nganggo lêlewa | sapa sing dulu dhèwèke |
uwis mêsthi yèn kedanan | saking ayune tênan | iku yèn nganti kêpencut | cilaka kêcêmplung nraka ||
30. môngka kanggo tata lair | aja widadari swarga | widadarine Bok Cècèk | wae wis padha kedanan | ya ngono apa ora | ora susah dhuwur-dhuwur | wetan kuwi wae iya ||
31. dicopote dadi mantri | jalaran mung kênèng godha | kasêngsêm Mas Jênge Mèndès | nganggo dhuwiting nagara | dianggo nguja-uja | saiki dhèwèke nglanthung | pangkate mantri wis ilang ||
32. malah dhèk biyèn disêpir | mulihe saka ukuman | ora bisa nyambut gawe | Mas Jêng Mèndès uwis ewa | marga wis ora kaya | hara priye pakne gêndhuk | saiki dadi tangisan ||
1. Pakne Glompong anyêndhu karo marêngut |
ah kowe kuwi Byang Cangik | wong lanang dadak diwuruk | ana uwong arêp rabi | dadak diwèhi pangilon ||
2. Nabi Adam Dasamuka Abimanyu | Êmpu Sêdhah Jaka Tingkir | Mangir Jobin Kadis Muluk | nganggo kon ngilo dèn mantri | hla nèk pêsthine wis ngono ||
3. ditangkisa nganggo gunung rangkêp sèwu | yèn pêsthine kaya kuwi | iya ora bisa mingkuh | cêkake wae saiki | kodhadhunga
5. ora gêlêm dak wayuh ya sakarêpmu | apa kowe jaluk mulih | dak têrke suk kapan gêndhuk | dhasar rupamu saiki | uwis ora therok-therok ||
ewa ngrungokake caturanmu | wong lanang kok dituturi | apa rumangsamu aku | ora duwe kawruh dakik | kumini kakehan obrol ||
7. mung grêgêtên aku mau barêng krungu | kandhamu sing akèh kuwi | ana uwong arêp wayuh | jêbul arêp dipalangi |
lanang olèhe nêpsu | dirêmbugi malah muring | Byang Glompng atine kaku | saking pêpête ing ati | banjur jungkêl nèng paturon ||
13. bapak iya ora nyorohake aku | kono dhewe sing golèki | barêng wis kalakon aku | dadi mantèn lagi wingi |
16. ora bisa kêkirim ora jêjaluk | blanjane rada nyukupi | uwis têkan têlung puluh | dhèk isih blônja sathithik | nganti dak
tiwas lèhku ngrêrewangi | nganti mèh limalas taun | wiwit blônja mung sakêthip | saiki têkan sagelo ||
dadi wong busuk | ora bisa golèk dhuwit | pangan sing uwis kalêbu | nyang wêtêng diuwik-uwik | ora trima ngolok-olok ||
21. Bokne Glompong anake wadon sing turu | dikêkêp lan ditangisi | o alah ênggèr anakku | bêja têmên kowe Sumi | dene saiki si êmbok ||
22. apa bakal pisah karo kowe gêndhuk | bapakmu wêktu saiki | lagi arêp golèk ibu | sing ayu pintêr ngladèni | biyungmu sing wis bêkokrok ||
23. dingis-êngis disingkang-singkang ditundhung | wong wadon mung nyilakani | kowe aja mèlu pakmu | ya mèlua aku Sumi | wêlingku bae ya dhenok ||
24. yèn ngantia kowe klakon mèlu pakmu | pituturku wanti-wanti | jaluka sêkolah gêndhuk | cikbèn bisa pintêr thithik | najan [na...]
[...jan] tinampik ing bojo ||
25. bisa golèk pangan dhewe ora nunut | aja kaya aku iki | barêng wis êntèk bandhaku | sabên dina diunèni | yèn mangan diolok-olok ||
26. bok ya eling biyèn dhèk lagi kêtêmu | kandhane marêmke pikir | ora arêp mêgat mayuh | najan cilaka lan mukti | padha disôngga wong loro ||
gonku urip | ora kanggo ing lakiku | gèr padha tangia gêlis | êmbokmu andhandhang layon ||
1. Biyang Glompong olèhe anangis | klara-lara karo sambat-sambat |
bapa biyung lan anake | Bapakne Glompong krungu | ngrês atine nganti mèh nangis | tur nganggo ngundhat-undhat | barang kang wis klêbu | Pak Glompong rada klicutan | diwêlèhke wiwit dhèk blônja sakêthip | nganti têkan srupiyah ||
2. sèwu isin krungu lèhe muni | direwangi karo lara lapa | barêng wis ana bêgjane | rada lumrah wong banjur | arêp lali nganggo ngunèni | êndi sing arêp mêgat | êndi arêp mayuh | dadi Pak Glompong rumasa | ing sisipe sing wadon diarih-arih | dikon tangi digugah ||
awit kowe wis gawemu cidra | Pak Glompong guyu jêgègès | tênan kok bokne gêndhuk | yèn goroha kandhaku iki | lah bok iya modar ta | yèn kowe dak wayuh | gêdhene nganti dak pêgat | uwis trima kowe wae bojo siji | ora arêp grênyangan ||
5. Bokne Glompong tangi mapan linggih | calathune alon nyang sing lanang | tak tuturi kowe pakne | kabèh wong wadon iku | padha wae rasaning ati | ya sanajana beda | yake mung sarambut | iku yèn wong wadon tênan | mulakêna besuk yèn aku dhisiki | dipundhut ing Pangeran ||
[...kmu] Si Sumi | pawitane angèngèr wong lanang | dudu ayuning rupane | lan dudu bôndha iku | ati suci sing nomêr siji | bêkti marang wong lanang | nglakoni satuduh | atine ora slewengan | donya ngakir mung siji si guru laki | ora amangro tingal ||
7. ora lancang ora kumawani | aja dupèh sing lanang wis trêsna | banjur nganyih-anyih bae | kon eling yèn winêngku | kudu ora angangkrik-angkrik | wit nyatane wong lanang | beda wong saaku | wong lanang kuwi sing lumrah | sok ngènthèngke ora kêna diantêpi | upama ana sabab ||
tan ora | anakmu si gêndhuk | lêbokna [lêbo...]
[...kna] ing sêkolahan | yèn wis tuwa pama moh nglakoni laki | uwis duwe pawitan ||
9. kapintêran digo golèk dhuwit | sokur bage bisa omah-omah | ora kidhung ing uripe | jare sêkolah iku | diwuruki cara-caraning | wong wadon omah-omah | dimène ing besuk | yèn mêngkoni bale omah | uwis prigêl kabèh carane wis ngrêti | bojone ora gêla ||
10. wruh sing wadon cag-cêg sarwa trampil | uwis mêsthi yèn sing lanang bungah | dêlêng prigêling bojone | kabèh kandhaku iku | yèn diturut lan dilakoni | ra-orane dipêgat | utawa diwayuh | awit lugune wong lanang | yèn sing wadon katone amêmalad sih | runtuh atine trêsna ||
11. kaya kae dara bèi mantri | dhasar
ngungkak krama | ngatase bojo wis suwe | tatakramane têrus | ing sapangrèh amung nglakoni | ora tau
Glompong banjur glimpang | sadhela wis turu | Pak Glompong ngorok sênggoran | Biyang Glompong isih tansah klisak-klisik | grêgêtên nyang sing lanang ||
papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno
limo: mangan ga mangan sing penting kumpul
kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat
SAJRONING ANGKRINGAN Setya Amrih Prasaja “Aku ya sarujuk, karo kekarepané bocah-bocah kuwi, nanging kepiyé manèh.....,” grenengé Prof. Lukman sajroning bathin karo nyawang spanduk-spanduk kang pating slebar ngebaki panyawang saka waliké jendéla kantor, asthané kiwa nyangking layang kabar kang pepak isi warta cacad-cinacad antarané èlit politik siji lan sijiné, kang padha nggolèk beneré dhéwé ngutak-atik salahing liyan---lali marang jejibahan kang sinanggul ana pundhaké kiwa lan tengen. Wong cilik kaya awaké dhéwé klebu aku iki mung padha dadi gedibal sandal politik lan ancik-ancik nggoné padha arep nggayuh kamulyaning
saya biru pasuryané nalika pirsa saka satpam yèn para mahasiswané kang padha nggelar démo dina kuwi kepéngin ketemu lan ngajak rerembugan kepiyé lan apa kang dadi sebab mula bukané SPP bisa saya mlejit larangé. Wektu semana uga sakjabaning
kuwi. Ana wong papat, siji wadon sing telu lanang maju nyedhaki barisaning satpam kang jaga siaga tata, sajaké padha nggenahaké, gawé kasarujukan bareng, amrih bisa disowanaké ana kantor Rektorat. Prof. Lukman maringi idi, sakwisé satpamé kantor matur ngarsané saka purwa, madya, lan wusana. Bab anané démo kang perluné nggolèk warta alasané
kang arep gawé urun rembug karo pihak Rektorat. “tok...tok...tok...!!!, “Masuk !!!”. pambengoké swara saka jroning kantor. ** “Pak, galo unjugan kendel wis cumawis ana méja makan”. Alon swarané bu Asti maringi pirsa kang garwa. Pisan pindho pambengoké, tetep ora ana wangsulan saka Prof. Lukman, sing wektu kuwi lagi sedeku saja tenanan nggoné Maos tuntutané mahasiswa ngenani S.K. Rektor no 212/2000, sing miturut
nduwèni hak ngangsu kawruh ana kampus negeri ora perduli kuwi anaké tukang bécak, guru, dokter, pejabat apadené presiden. Sing dibutuhké bangsa iki dudu mahasiswa sing kebak duwité nanging ya kebak utekké tegesé pinter. “Njenegan ki ana apa ta pak, ditimbali kok mung mèndel ora awèh wangsulan”. Pitakoné bu Asti sajak gumun nyawang solah bawané Prof. Lukman kang ora kaya adat biasané. Prof. Lukman mung mèsem mireng pitakonan garwané kang kaya mangkono. “Kéné lho buné, lenggah cedhakku kéné”. Wangsulané Prof. Lukman karo nganthi bu Asti lenggah sakcedhakké. “Dina iki, aku lagi mangertèni jebul ora ènthèng dadi pimpinan kuwi”. Prof. Lukman unjal napas, rumangsa yèn dhéwéke kaya nemu kahanan kang siji lan sijiné rinasa padha imbang abot lan
lan dandani, kamangka subsidi pendidikan saka pamaréntah pusat tumrap universitas wis kalong malah disetop. Terus arep ditutup saka ngendi sekabèhing biaya kuwi. Wusanané pikir duwé pikir, rembug duwé rembug. Sakwisé nampa masukan lan anthuk kasarujukan saka senat universitas. Ana rong prakara kang dadi hasil kebijakané ya kuwi ; siji, SPP tumrap mahasiswa anyar diundhaké 50%. Sing angka loro duwit bèasiswa tumrap mahasiswa ditangguh mudhunké, perluné bisa éntuk tinggalan bunga saben sasiné. Mula jeneng ora mokal yèn akèh mahasiswa kang padha bingung, sebab mangertèni yèn kwitansi beasiswané tinulis sasi maret-april ning nyatané lagi bisa dicairké sasi juli-agustus. Alasané ya warna-warna. Prof. Lukman mung gèdhak-gèdhèk sajak gumun—wong sejatiné kuwi ora becik ditindhakaké, nanging kok ya tetep dilakoni. Bebasan wong ngerti yèn tumindhak maling kuwi nistha ning tetep dilakoni baé. Kepiyé manèh ?. “Piyé buné, aku kudu kepiyé saiki ?’. Pitakonané Prof. Lukman njaluk uruné rembug bu Asti garwané. “Yèn aku dadi njenengan pak, luwih becik nggolèk dalan tengahé baé”. “Dalan tengah kepiyé sing dadi panemumu buné”. “Ya dalan tengah, kepiyé carané njenengan ora dioyak-oyak karo aliansi mahasiswa bab anané S.K. uggah-unggahan SPP kuwi mau, kanthi ngajak rembugan uga maringana pirsa, yèn S.K kuwi mau panjenengan tapak asmani, wis dirembug lan dirapataké ana ing Senat Universitas, awit saka ananing S.K. Dikti ngenani otonomi kampus. Kang surasané ngowahi status Perguruan Tinggi Negeri kang minangka instansi pendidikan utuh dadi Badan Hukum Milik Negara (BHMN), kang uga nduwèni kalodhangan ngurusi keuangan dhéwé, awit pamaréntah pusat duwé kekarepan arep nyuda subsidi pendidikan tumrap kampus kang wis di-BHMN-ke kuwi. Awit dianggep yèn kampus-kampus kuwi, kelebu kampusé njenengan, wis kudu golèk dana déné ora ngendelké subsidi saka pamaréntah”. Karo nyawiské unjugan bu Asti mbacutké nggoné ngendikan. “Dadi bèn mahasiswa lan masyarakat ngerti saknyatané kaya ngapa, lan nang ngendi yèn arep mlayoaké aspirasiné, dudu malah njenengan sing ketiban sampur. Wong njenengan ki rak mung nyèndikani dhawuh saka nduwur ta pak”. Bu Asti tansah mènèhi semangat tumrap garwané kakung.
mula bukané ana S.K. kuwi. “Ya bèn terang diaturké purwa, madya lan wusana apa anané”. Bu Asti mèsem karo mantuk tanda yèn sarujuk karo apa kang diaturké Prof. Lukman. “Paling-paling mengko njenengan ditimbali ana ing rapat Senat, gedhe-gedhené bisa uga dadi sebab lèngsèré njenengan saka kursi Rektorat”. Wangsulané bu Asti kanthi ngunjal ambegan lirih. *** Dina Senin, dina kang wis ditemtoaké antarané Prof. Lukman karo wong papat wakilé sing padha démo setu kepungkur---mbacutké rembugan. Nanging tetep baé kaya setu kepungkur Prof. Lukman ora bisa maringi kejelasan, dhéwéke durung bisa ngotak-atik apa manèh nyabut anané S.K. kuwi wektu iki. “Kuduné, kowé kabéh nggawaa aspirasi kuwi langsung ana ngarsané wakil-wakil rakyat kang ana gedung DPR. Amarga S.K. iki nganti mudhun ya ana sebab lan musababé ya kuwi anané UU pendidikan anyar sing dadi rujukan S.K. Rektor kuwi metu. Lan S.K. iki mau bisa baé dicabut waton ana perubahan utawa peninjauan kembali bab anané UU pendidikan kang surasané ndadekaké Perguruan Tinggi Negeri nduwèni status BHMN, utawa gampangé atur otonomi kampus.” Aturé Prof. Lukman apa anané lan blak-blakané sakngarepe mahasiswa. Kaya arep ambruk-ambruka ruang Senat Universitas mangerteni apa kang diaturké Prof. Lukman. Ana anggota sing sarujuk karo gegayuhan lan kawicaksanané Prof. Lukman, nanging ya ora setithik sing nduwèni béda pamanggih—malah nganggep yèn tumindhaké Prof. Lukman kang kaya mangkono kuwi mau, gawé jeneng ala tumrapé Birokrasi kampus. **** Aku banjur kèlingan marang apa kang wus dingendikakaké dening mbah Sastra, pawongané wis sepuh udakara ngancik yuswa 80-an. Nalika semana, aku lagi ngadem ana ing salah sawijining angkringan pojok gelanggang. Bengi kuwi béda, ora kaya padatan biasané. Segané kucing isih katon numpuk akèh, bakulé angkringan ya mung doplang-doplong karo udud ngentèni pelanggané. Ya ing papan kono kuwi aku ketemu piyambaké. Jagongan bareng wong loro, karo nyruput wedhang jahé, mataku ora kedhép nyawang pawongan sepuh kuwi, iketé wulung, ngagem surjan lurik soklat sing wis katon lusuh ngana kaé. Pasuryané gawé adem sapa baé kang nyawang. Nanging ora nyamping mung katokan modhèl silat. ”Wah simbah iki deksura surjanan ya iketan barang kok ora ngagem nyamping”. Bathinku. “ning ya ra papa tinimbang nyandhang cara saiki sing ora mbejaji, jaré modèrn tur modèl malah rumangsaku saya lèhé deksura ora ngerti hakekaté wong nyandhang, ngudi bab kabusanan......ahk luwèh....”. Mbah Sastra iki sanajan wis sepuh ing yuswa, nanging ya isih wikan ing samubarangé. Aku uga diparingi ngerti, bab kahanan kang lagi tak rasakké sajroning aku neruské sinau ana ing pawiyatan luhur. ngendikané mbah Sastra marang aku ; “Nak mas, niku rak mahasiswa ta, kamangka tumraping mahasiswa kados nak mas niku lagi gedhé-gedhené duwé kekarepan, lagi duwur-duwuré nduwèni idealismé. Mula simbah sing wis tua ngaten mung saged nuturi amrih nak mas ènget kalih punapa ingkang dados kewajiban sinau wonten papan ngriki. Panci leres nak mas, jer basuki mawa béya, tuk kringet sing saben dinané mili nelesi agemané tiyang sepuh kekalih, nawu eluh sajroning donga saben-saben wengi, punika lho ingkang tansah nak mas ènget. Kula nggih prihatos nyumurupi laré-laré punika bengak-bengok salebeting barisan demo. Boten wonten ingkang nglepataken tumindhak ingkang mekaten, nanging kedahipun rak mawi larasing manah kanthi menggalih ingkang prayogi. Langkung-langkung masyarakat. Gumun kula malah wonten ngriku, cobi mang penggalih nggih nak mas, ingkang badhé ngundhuh menawi kuliah awis niku mangké sinten. Rak nggih tiyangé sepuh laré sing ajeng kuliah ta, saking tiyang sepuh setunggal lan setunggalipun menawi pun kempalaken rak saged ugi sinebat masyarakat. Lajeng negara, kapan negara niki saged dados negara ingkang maju lan pinter, menawi badhé kuliah mawon kedah ngukur boboting arta dédé kapinterané laré, lha malah kojur ta. Kamangka sakngertosé simbah, laré-laré ingkang sinau wonten pawiyatan luhur negeri mliginipun, rak kathah ingkang namung anak-anaké tani, buruh, guru, bakul, lan sakpinunggalané sanajan ta boten sakedhik ingkang putrané tiyang gadhah lan kecukupan. Awit saking peparinganipun nikmat pinter saged sinau wonten ngriku”. ”Nuwun sèwu mbah, kepareng kula munggel pangandikan simbah”. Adat biasané yèn simbah wis ngendikan, angèl nggoné arep nyetop, mengko mundhak diarani bocah sing ora nduwé tata krama. Nanging kepiyé manèh Hand Phone-ku muni, aku énthuk kabar ibuné kancaku mlebu Rumah Sakit, gawat jaré. Sakwisé tak aturaké karo mbah Sastra, gagé aku mbayar, pamitan terus bablas. Mbah Sastra katon mung mèsem nglilani lungaku, mung aturé simbah mau durung tuntas jé, ning ya ra papa muga-muga aku bisa ngerti apa kang dingendikakaké simbah. Kamangka ratu-ratuning wengi lagi katon ndadari sisih wétan kaé nyurutke cahyaning sasangka. Nambahi èndahing sesawangan kutha Yoja wayah bengi. Sajroning
· Ing basa Indonesia diarani “pengumuman”.· Tembung wara-wara asalae saka tembung lingga wara kang tegese gunem, banjur dirangkep utawa diambali pocapane dadi wara-wara kang ngemu teges kandha-kandha, aweh weruh utawa istilah liyane adpertensi.· Wara-wara yaiku aweh kabar utawa aweh weruh marang sapa bae kanthi ancas wong liya bisa mangerteni isine wara-wara kang digawe.
WUJUDE WARA-WARA1. Awujud lisan Yaiku wara-wara kang dibiwarake lumantar lisan utawa swara. Padatan kagiyarake lumantar media elektronik kayata radio, TV, lan sapanunggalane.2. Awujud Tulisan Yaiku aweh weruh utawa kabar marang wong liya utawa pabrayan agung kang kababar lumantar tulisan ing ariwarti lan kalawarti. Bisa uga kababar lembaran-lembaran kertas pamflet utawa poster-poster.
BAB KANG KUDU DIGATEKAKESaka sapa wara-wara kababar
13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih. (
WASKITA SEDULUR BENGAWAN CANDHU. ================================================
PURBALINGGA (PWK) 19190 2 LIWA 22220 4 BANDUNG 4040 1 PURWODADI (DMK) 18180 2 SUKADANA 22220 4 BANJAR 11110 2 PURWOKERTO (PWK) 20200 2 GUNUNG SUGIH 22220 4 CIAMIS 9090 2 REMBANG (KDS) 22220 2
1. Manembahing Kawula Gusti… “Obahe Pikir, kasebut Kareb”.
2. Manunggaling Kawula Gusti… “Obahe Kareb, kasebut Rasa”.
3. Leburing Kawula Gusti… “Obahe Rasa, kasebut Bathin”.
4. Sampurnaning Kawula Gusti… “Obahe Bathin, kasebut Osik”.
5. Sampurnaning Pati Urip… “Obahe Osik, kasebut Nurullah”.
1. Obahe Pikir, kasebut Kareb – Niyat kang saka pikir iku kasebut Karsa”.
2. Obahe Kareb, kasebut Rasa – Niyat kang saka Kareb kasebut Karya”.
3. Obahe Rasa, kasebut Bathin – Niyat kang saka Rasa kasebut Manteb”.
4. Obahe Bathin, kasebut Osik – Niyat kang saka Bathin kasebut Meneb”.
5. Obahe Osik, kasebut Nurullah – Niyat kang saka Osik kasebut Sujud/Pasrah.
Usrege ndonya iku sabenere mung sakecape lambe, yaiku Kareb, nanging tentreme ndonya uga sakecape lambe yaiku Eling, lelakua ngango kekarepanmu, nanging tetekena nganggo Elingmu.
anget, karo jamban isih arum ambuning jamban)
Balunge atos gedebog. (mbedhel banget, empuk banget)
said: Kulanuwun para sederek. Kula badhe ndaftar dadi cantrik.
Balas	On 12 Oktober 2010 at 02:22 cantrik bayuaji said: Sampurasun,wilujêng énjing
Balas	On 12 Oktober 2010 at 04:47 Widura said: Sugeng Enjang Ki,
Tangise kok buuaanter …. seperti tangis si TATAG?
Balas	On 12 Oktober 2010 at 05:03 kompor said: Sugeng
iki, angger ono sing nemnbe bebungah, mesthi ono kado istimewa..
Monggo sami2 kagem kasarasanipun Nyi Padmi engkang nembe milad kaping-21..
cantrik liyane opo setuju Pak Lik?…
Balas	On 12 Oktober 2010 at 06:12 P. Satpam said: halah…
pandanalas said: ayo sing iso nyowanke Nimas Padmi neng Pendopo kene, mengko dak suwunke
koq kumowantun ngithik2 Nimas Padmi…(nopo dereng nate ketaman aji Gelap Ngamparipun Ken Padmi ?)
On 12 Oktober 2010 at 10:12 yudha pramana said: hikss, priyayine saka ST
Lho… jebul wes buka gandok 32 tho??? lha wong rontal 31 kemawon dereng sempet disruput. Wes pirang ndino ora sowan padepokan tho yaaaa??? hmmmm
Balas	On 12 Oktober 2010 at 13:19 bancak said: nunut nusul antri
Balas	On 12 Oktober 2010 at 13:20 pandanalas said: Pak Lik Satpam….
monggo dipun tangkledake dumatheng Panembahan…..hikss
Balas	On 12 Oktober 2010 at 13:35 P. Satpam said: Nggih Pak Lik
Biasanipun menawi enjing sambang padepokan, menawi wonten inkang penting langsung ngirim panah sendaren.
Mulai kalau wau mboten wonten suanten panah sendaren.
Balas	On 12 Oktober 2010 at 13:39 pandanalas said: miturut panggraita kulo, ki Ajar mboten pirso nek
tahun…mbok di”bisiki” mawi aji pameling tho Pak Lik
Balas	On 12 Oktober 2010 at 15:55 yudha pramana said: pak SATPAM wedi-an,
pake elmu-ne ki SENO ki…AsPiratif,
AkoModaTif,….,….!!!
teruske ki PLS, ben TiTs cepet metu
Balas	On 12 Oktober 2010 at 20:11 emprith said: sugeng dalu poro kadang,
nenggo 4 jam wekdal tit kok kraos danguu
On 12 Oktober 2010 at 20:11 Truno Emprith said:
mbok nyuwun banyu gege, Ki Satpam
Balas	On 13 Oktober 2010 at 00:16 emprith said: lho..lho
asmane sesepuh kok ditempeli bolodhupak koyo kulo niki
nderek nampi wulangwurukipun Ki Bayuaji, maturnuwun ki.
Sekedhik ndongeng pengalaman kulo piyambak naliko jaman alit – smp, naliko bapak dereng ngagemi agami Islam, ananging taksih islam kejawen, ateges islam namung nempel ktp lan surah2 Alqur’an namung dados sesebutan naliko gendurenan.
at 06:22 emprith said: sugeng enjang poro sesepuh lan poro kadang
monggo kito kawitani dinten niki kanti renaning penggalih.
(rung sempet ngubek2 papane rontal, wis nyanthol rung ya)
amargi mboten maringi bonus, mangkane engkang ulang tahun mboten kerso pinarak Pak Lik…lah wong sowan mboten sowan wedare nunggu TITS….
hikss…nyuwun sewu, koq dadi kelawik ngresponi udorosone Pak Lik Satpam….
Balas	On 13 Oktober 2010 at 07:45 P. Satpam said: walah….
yudha pramana said: SULIT arep nyeDhAki…hiks
On 13 Oktober 2010 at 09:10 Widura said: Sampun ngunduh nGGer
pandanalas said: sing kagungan Podang khan Panjenengan ki…
said: Sing kagungan Cucakrowo sinten nggih?
On 13 Oktober 2010 at 11:25 pandanalas said: sing kagungan
On 13 Oktober 2010 at 12:12 yudha pramana said: tregmundur, sing dhuwe treg ra WANI
monggo ki,…diKOMANDO, gandok-e mpun
wektuNE pak SATPAM mbuKA gendhaK ANyaR
Balas	On 13 Oktober 2010 at 15:54 Ken Padmi said: Kakang Gembleh suwe ora katon…
taksih dolanan lendut Jeng…jajannya mana ?….
Balas	On 13 Oktober 2010 at 18:47 pandanalas said: hikss…ditakokno koq yo sing ora ono tho nduk…
Balas	On 13 Oktober 2010 at 17:01 honggopati said: Matur nuwun P. Satpam,
Balas	On 13 Oktober 2010 at 17:32 sI_TolE said: Sugeng sonten.
Matur nuwun sanget, katur dumateng jeng NN ingkang sampun kersa nggembol
prayoga yen; dene dumeh tegese mung amarga (jalaran) saka. Aja dumeh biasane kanggo sesanti manungsa
pamer kasugihane, rumangsa kabeh manungsa mesthi mbutuhake kasugihane.
Aja dumeh pinter tegese ora kena (nindakake, nlgakoni), ora prayoga yen mung amarga (jalaran) saka kapinterane kabeh kudu manut marang dheweke, nganggep yen wong liya ora
Jarosław (Jerman Jaroslau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jarosław&oldid=1090445"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.56, 14 Sèptèmber 2016.
sajroning paring ganjaran, jejeg lan adil paring
“kapisan bambege surya, tegese sarehing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya. Prabawanemaweh uriping sagung dumadi, samubarang kang kena soroting Hyang Surya noradaya-daya garing. Lakune ngarah-
gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antukpidana, yen becik antuk nugraha.5. Kalima
kabeh winengku ing maruta.6. Kaping nem hambeging dahana, lirepakartine bisa ambrastha sagung dur
sing ngalah A Trimo mudur timbang loro ati Em A Tak uyako wong kowe wis lali D A Ora bakal bali…. D Paribasan awak urip kari balung G Lilo tak lakoni D A Jebule janjimu jebule sumpahmu D Ra biso digugu ReffG Wong salah ora gelem ngaku salah A D Suwe-suwe sopo wonge sek betah G Mripatku uwis ngerti sak nyatane A D Kowe selak golek menangmu dewe G A D A Tak tandur pari jebul tukule malah suket teki….D Paribasan awak urip kari balung G Lilo tak lakoni D A Jebule janjimu jebule sumpahmu D Ra biso diguguReffG Wong salah ora gelem ngaku salah A D Suwe-suwe sopo wonge sek
Mungkit, Pekalongan, Kajen, Pemalang, Purbalingga,
Slawi, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri,
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge
Kumpulan Tembang Kenangan Nostalgia Indonesia 80an Vol.2 | Nonstop Tembang Kenangan 80an 90an MP3 Kumpulan Tembang Kenangan Nostalgia Indonesia 80an Vol.2 | Nonstop Tembang Kenangan 80an 90an, Kumpulan Tembang Kenangan Nostalgia Indonesia ...
kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan tahun 80 an, Tembang Kenangan Nostalgia
Sepiro duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe (
Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
Pekalongan, Salatiga, Batang, Kendal, Magelang, Temanggung, Wonosobo, Tegal, Brebes, Pemalang, Purwokerto, Cilacap, Purbalingga, Banjarnegara, Kebumen, Solo, Sragen, Boyolali, Klaten, Sukoharjo, Wonogiri, Karanganyar, Purwodadi Grobogan, Blora, Cepu, Pati, Rembang, Kudus, Jepara, Yogyakarta, Sleman, Purworejo, Wates Yogya, Bantul, Wonosari dan Yogyakarta
Pithecantropus erectus javanicus utawa Manungsa Jawa iku salah siji jinis Homo erectus sing pisanan ditemokaké. Wiwitané, manungsa iki diwènèhi jeneng ilmiah Pithecanthropus erectus déning Eugène Dubois, wong sing kasil nemokaké fosilé ing Trinil taun 1891.[1] Jeneng Pithecanthropus erectus dhéwé asal saka tembung basa Yunani lan latin kang maknané manungsa-kethèk sing bisa ngadeg.[1]
Nalika iku, Eugène Dubois ora bisa ngumpulake fosil Pithecanthropus kanthi genep.[2] Fosil kang bisa dikumpilaké ya iku mung bagian tempurung tengkorak, balung pupu ndhuwur lan untuné mung 3 tok.[2] Nganti tekan saiki durung bisa ditemoké bukti kang jelas ngenani balung-balung mau saka jinis sing padha.[3] Laporan kang isiné 342 kaca nalika iku digawé ngenani babagan validitas temon mau.[3] Manungsa Jawa bisa ditemokaké ana ing buku-buku pelajaran bocah-bocah sekolah jaman saiki.[3] Fosil kang luwih lengkap banjur ditemokaké ana ing désa Sangiran, Jawa Tengah, antarané 18 km sisih lor saka kutha Solo.[3] Fosil kang awujud tempurung tengkorak manungsa iki ditemokaké déning Gustav Heinrich Ralph von Koenigswald, ahli paleoantropologi saka Berlin, ana ing taun 1936.[3] Sakliyané fosil, uga akèh ditemokaké temon-temon liyané ana ing situs sangiran iki[4]. Nganti tekan temon manungsa sing luwih tua liyané ditemokaké ana ing Great Rift Valley, Kenya, temon Dubois lan von Koenigswald dadi manungsa paling tua kang dingerteni.[4] Temon iki uga didadekaké rujukan kanggo ndukung téori évolusi Charles Darwin lan Alfred Russel Wallace.[4] Akèh ilmuan kang nalika iku uga ngetokaké téori ngenani Manusia Jawa kang dadi mata rantai kang ilang antarané nanungsa kethek lan manungsa kang ana jaman saiki.[4] Saiki, para antropolog gawé kesepakatan ngenani leluhur manungsa saiki ya iku Homo erectus kang urip ana ing Afrika (uga dikenal kanthi jeneng Homo ergaster).[4]
Liya-liya[besut | besut sumber]
Kartunis saka Brasil Maurício de Sousa, olèh inspirasi ngèlmiah kanggo Manungsa Jawa, lan nyiptakaké karakter Pitheco, utawa jangkepé Pithecanthropus erectus da Silva.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.28, 3 Sèptèmber 2016.
Pertemuan spermatozoa lan sel telur kang ketemu ngakibatake kadadean pambuahan
Pambuahan utawa fertilisasi (singami) iku paleburan loro gamet sing bisa arupa nukleus utawa sèl-sèl mawa nukleus kanggo mbentuk sèl tunggal (zigot) utawa paleburan nukleus. Biasané nglibataké panggabungan sitoplasma (plasmogami) lan nyawijèkaké bahan nukleus (kariogami).
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.35, 5 Agustus 2013.
Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
CuteD 54354 Dasamuka12643 Dasamuka Licking118628 Deepthroat43818 Dhadhane21715 Dhewe31335 Dhewe Aceh20175 Dhuwit232581 Dhuwur Definisi30411 Didhelikake Camelopordalis147018 Digawe Nggo Tangan64766
Burungpun20325 Gunging Ireng Jago193816 Gunging Jago416410 Gunging Susu74985 Gunging Éndah
Nggantheng35976 Nggodha12979 Nggumunke367080 Ngisep26481 Nglengo111338 Ngobahke Driji41785
Minuman » Resep Es Dawet Ireng Khas Purworejo	Resep Es Dawet Ireng Khas Purworejo
Resep Es Dawet Ireng Khas Purworejo – Es
Joedi Moeljanto on October 12, 2007 said:
Assalamu’alaikum dalem sedulur panji. Wah matursuwun sanget
lan sedoyo nipun.. Amien… kator rahayu wilujeng dumateng mas aji,lan poro sesepuh kampus alus.. Matornuwon sanget…
amalke mulai bulan mei, tapi arep nyuwun izin mas aji mboten ngertos carane, masalahe kulo niki lewat hp, mboten gadah komputer. kangge mas aji lan shohibul ijazah alfatehah 3x…
Umuk tandang bisane ngluputke… aduh lae
Yen wes saguh, ojo rikuh ayo digayuh
Ati tukul, karep jungguh, kabeh bali wutuh… podo diunduh
Dijupuk 2010-08-03. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ginsèng_jawa&oldid=834325"	Kategori: Tanduran obatKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.42, 14 Maret 2013.
Wortel iku salah sijiné tetanduran kang duwéni akèh baget vitamin c lan karokèn.[1] Salah sijiné jinis antioksidan kang banget pentingé kanggo sèhaté mripat.[1] Saliayané iku uga bisa kanggo njaga-jaga saka lara jantung sarta saperangan jinisé kangker.[1] Siji wortel mentah kang aboté sedeng iku kira-kira bisa nyukupi kabutuhan vitamin A awaké dhéwé.[2] Amarga ana zat kang jenengé bétarotén kang banget dhuwuré, apik banget kanggo kesarasan mripat kita.[2] Sakliyané iku uga nduwèni kalori kang saben tugelané wortel kira-kira 10 cm, duwé 52 kalori, lan 12 gram karbohidrat.[2] Rasa legi kang ana ing wortel ora marahi awakè dhèwè dadi lemu.[2] Amarga iku saka gula asli kang digawé saka serat lan karbohidrat kang jangkep.[2] Ing gula asli iki uga duwéni manéka werna vitamin lan mineral.[2] Mupangat kang bisa dijupuk saka wortel ya iku bisa dadékaké séhat pencernaané awaké dhéwé.[2] Wortel iki nduwé zat fakarinol kang bisa biyantu kanggo jaga-jaga saka kangker usus.[2] Wortel uga bisa dadi sarana ngresiki lan nguwataké ati awaké dhéwé, mula bisa gawé ndhuwuraké kabéh fungsiné sitemé awak.[3] Dr. Kirsten Brandt nuturakĮ yèn ta mupangaté wortel iku bisa ilang yén ta ora ngerti kepriyé carané ngolah kang apik.[3] sapérangan wong peneliti saka Newcastel, Inggris nuturaké yén ta cara ngolah wortel kang apik ya iku ora dikethok-kethok dadi cilik-cilik.[3]
Prof Kendhal Hirschi, ya iku salah sijiné wong kang dadi peneliti ana Baylor Collage of Medicine AS, wara-warakaké manawa kasil tanduran wortel kang diolah kanthi rekayasa génétik ndadèkaké tambahing zat kalisium.[4] Wong kang seneng madhang wortel anyar iki bakal bisa nduwèni luwih 41% kalsium yén ta dibandingaké karo wortel sing biasané.[4] Saka wara-wara iki muga-muga bisa biyantu jaga kesarasan, kayata lara balung lan osteoporosis.[4] Tetanduran iki apik banget yén dikanggoké diet kang bisa mudhunké aboté awak wong sing kelemon.[5] Amarga wortel iku duwé kalori kang cendhèk, nanging akèh seraté lan banyuné.[5] Mula bisa mbiyantu maregaké weteng kang bisa ngedhemké rasa luwé kang rada suwé.[5] Apiké manéh saka prakara iku bisa ngilangi rasa kepèngin ngemil panganan kang ora apik kanggo awak.[5]
Pranata Njaba[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 3 Sèptèmber 2016.
1. mangkya darajating praja | kawuryan wus sunyaruri | rurah pangrèhing ukara | karana tanpa palupi | ponang paramèng kawi | kawilêting
sumaruna anarawung | pangimur manuhara | mèt pamrih melik pakolih | têmah suha ing karsa tanpa
anèng ngayun | andhêdhêr kaluputan | siniraman banyu lali | lamun wuwuh dadi kêkêmbanging beka ||
5. ujaring panitisastra | awêwarah asung peling | ing jaman kênèng
aya ing pambudi | milu edan ora tahan | yèn tan milu anglakoni | boya kaduman melik | kalirên wêkasanipun |
mêkotên man dhoplang | bênêr ingkang angarani |
nanging sajroning batin | sajatine nyamut-nyamut | wis tuwa arêp apa | muhung mahas ing asêpi | supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma ||
9. beda lan kang wus santosa | kinarilan ing Hyang Widhi | satiba malanganea | tan susah ngupaya
11. ya Allah ya Rasulullah | kang sipat murah lan asih | mugi-mugi aparinga | pitulung ingkang nartani | ing alam awal akir | dumununging gêsang ulun | mangkya sampun awrêdha | ing wêkasan kadipundi | mila mugi wontêna
Sarayū-) inggih punika lepen kino ingkang mili wonten ing nagari bageyan India, nun inggih Uttar Pradesh. Wonten salebeting wiracarita Weda kaliyan Ramayana, dipunsebataken menawi lepen punika saestu kino. Lepen punika kawujun ing lepen Karnali (utawi Ghaghara) kaliyan Mahakali (utawi Sharda) wonten ing Kabupaten Bahraich.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarayu&oldid=996377"	Kategori: Kali ing IndiaRamayanaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Juni | 2011 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Akson utawa neurit ya iku serat utawa srabut serat kang ngolah kasil prosès (output) saka sèl saraf (neuron).[1] Dawané akson manéka werna, saka sawatara milimèter nganti sawatara sèntimèter lan uga ana sing nyabang kanthi amba.[1] Nalika muatan listrik nganti tekan pucuking akson, neurotransmiter wiwit digawé. Neurotransmiter iki ing wayah gilirané bisa ngaktifaké reseptor ing dendrit neuron ing sisihé, banjur nerusaké pesen.[1] Pesen-pesen dhasar kang ditransmisikaké liwat akson ya iku prastawa listrik utawa kimia kang diarani potensial aksi.[1] Sanadyan padatan akson kagandhèng karo dendrit, akson bisa uga kagandhèng karo awak sèl (soma) utawa karo akson liyané.[1]
Nduwèni bongkot akson ing perikarion kang diarani akson Hillock.[2]
Padatan luwih tipis utawa alus lan luwih dawa tinimbang dendrit ing neuron sing padha.[2]
Aksoplasmané ora ngandhut struktur apa-apa kang bisa migunani ing prosès sintesa protein, kayata awak Nissl (rough endoplasmic reticulum), ribosom lan komplèks Golgi.[2]
Aksoplasma ngandhut neurofilament, mikrotubulus, lan mitokondria.[2]
Akson nduwèni mielin, saéngga katon putih ing kahanan kang seger.[2] Slubung mielin dudu bagéyan saka neuron, nanging bagéyan saka slubung neuron.[2] Yèn nganggo mikroskop sinar bisa katon serat saraf ana mieliné, mesthi ana akson.[2] Yèn serat sarafé ora ana mieliné, serat kasebut bisa akson bisa uga dendrit.[2]
Bongkot akson nyabang kaya pang kang diarani telodendria lan ana gandhèngané karo perikarion, dendrit, utawa akson saka neuron liyané.[2]
Ing bongkot pang aksonal ngatonaké wangun kang aboh diarani boutons terminaux.[2]
Akson ya iku serabut saraf kang dawa, nanging ora nyabang.[3] Kagunan saka akson ya iku ngeteraké utawa nerusaké impuls utawa rangsang saka awak sèl tumuju neuron sing liyané.[3] Akson uga nerusaké rangsang saraf tumuju serat otot utawa sèl kelenjar.[2]
Dawa akson manéka werna miturut ancas utawa kagunané.[4] Saben akson ngandhut
nduwèni getih kang ora ana mieliné kang diarani nodus Ranvier.[4] Slubung mielin iki nduwé kagunan kanggo ngayomi utawa dadi isolator sarta nyepetaké mlakuné rangsang (impuls).[4] Bongkot saka akson kang diarani terminal percabangan bakal ketemu karo bongkoté dendrit sèl neuron sing liyané.[5] Ketemuné bongkot sèl neuron loro sing béda iki diarani sinapsis.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 2 Maret 2016.
gusti. yen wong padha eling , kita kabeh kebak dosa mula mratobata , gusti nimbali mring
On 25 Desember 2010 at 22:30 yudha pramana said: khabar ki TELIK sandi, cantolan wes
Balas	On 25 Desember 2010 at 22:32 mBah (Tentara) Pakis said: Lapor Pak SAPAM…. saya Hadu.. eh salah… saya hadir
Balas	On 25 Desember 2010 at 23:22 P. Satpam said: Monggo BAH…, pinarak ingkang sekeca nggih.
Balas	On 26 Desember 2010 at 00:11 mBah (Tentara) Pakis said: OO… inggih matur sembah nuwuwn…… Wedang jahe serehnya pundi?? kulo mbeto jeng alot niki….monggo kito kedhapi sami2…
Lha Ki PA dereng rawuh nopo?? Ooo… Ki PA nembe nenggo Nyi Padmi ngudar roso nding… Monggo-monggo sedoyo lemawon kulo
Balas	On 25 Desember 2010 at 23:27 sukasrana said: sing plesiran mpun sami wangsul ki.
mangga lho, menawi bade medhar, ….
eh ejang uthuk-thuk nGGer Satpam!
Balas	On 26 Desember 2010 at 00:15 mBah (Tentara) Pakis said: Sampun mrikso bangsal unduh
Kados dene wonten pewayangan wonten dewo-dewo, Bethara Guru cs ………… lajeng wonten Sang Hiyang Wenang. Lha menawi wonten Agami Jawi , wonten dewo Komojoyo, wonten dewi Srie lan sang Hiyang Tunggal. Utawi Agami Sunda Kawitan, wonten Sunan Ambu, Guru Minda, lan Sanghiyang Tunggal. Nuwun sewu,
On 26 Desember 2010 at 11:04 P. Satpam said: lho…, ingkang krudungan sarung teng pojokan niku wau nJenengan
Sugeng tanggap warso, mugi kanthi tambahing yuswo, soyo tambah nggethem anggen panjenengan sedoyo ngugemi syari’ah agami, lan sangsoyo sumarahing manah nampi ujian lan cecobian saking Gusti Allah ingkang Moho Agung.
Sugeng rawuh lan sugeng gegojegan malih tumrap Ki Yudo Pramono,….. mugi rahayu ingkang tansah pinanggih tumrap panjenengan sedoyo poro cantrik Padepokan Gagakseto lan Pdls.
Balas	On 26 Desember 2010 at 13:32 yudha pramana said: matur NUWUN ki TRUNO,
Sugeng tanggap warso,mugi kanthi tambahing yuswo, soyo tambah nggethem anggen panjenengan sedoyo ngugemi syari’ah agami, lan sangsoyo sumarahing manah nampi ujian lan cecobian
mugi ndadosa kawuningan, mênawi wontên klènta-klèntunipun nyuwun agung ing pangaksåmå.
Balas	On 26 Desember 2010 at 15:41 gembleh said: Matur nuwun Ki Beghawan
mBukak gandhok anyar dan memasang catholan ASAP.
100 % ini kata (gojegan) Ki Pandanalas lho.
Ki PA taksih remen nandur jagung sinamBi nggoda mentrik, sinaosa kathah luput panen-ipun.
TumpengTags nasi tumpeng alam sutera, nasi tumpeng bintaro, nasi tumpeng bonang, nasi tumpeng ciledug, nasi tumpeng graha raya, nasi tumpeng karawaci, nasi tumpeng legok, nasi tumpeng vila melati mas	Nasi Tumpeng Atria Residences – Gading
Balas	On 19 April 2014 at 17:19 Putut Risang said: hadu….
Lewis ancene wangkal, sak karepe dewe, angel tenan kandan2ane.
Lha wong dikongkon alon2 wae ngancani Kimi, lha kok malah ditinggal neng mburi.
Djawa Dwipa. Hari Senin. tgl 30. November, Tahun 2015
Kanggo novèl abasa Jawa Blangkon, pirsani Blangkon, kumpulan carita cekak.
Priyayi ing Besuki, Java nganggo ageman blangkon, 1913.
Blangkon iku sajinis panutup sirah kanggo wong priya sing kagawé saka bahan kain bathik [1] utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud modhèrn lan praktis saka iket. Ing busana tradhisional adat Jawa lan adat Sundha blangkon dianggo minangka pasangan karo busana beskap.
Ana sawetara jinis blangkon miturut adat ing papan panggonan tinamtu. Jinis blangkon antara liya:
Blangkon Sala, saka bahan bathik ora nganggo mondholan (trèpès).
Blangkon Sundha, saka bahan bathik, ora nganggo mondholan.
Mondholan, iku wangun sing njendhol ing samburiné blangkon, makili modhèl rambut priya sing kerep dibundhel ing mburi. Blangkon modhèl trèpès, iku wujud sing umum blangkon gagrag Surakarta. Gaya iki minangka modhifikasi saka gaya Yogyakarta, amarga akèh-akèhé priya saiki arambut cendhak. Modhèl trèpès iki digawé kanthi njait langsung mondholan ing bagéan mburi blangkon. Saliyané saka suku Jawa , ana uga sawetara suku sing migunakaké panutup sirah sajinis blangkon nanging béda wujudé, ya iku suku Sundha, suku Madura, suku Bali, lan sapanunggalané.
^ Suara Karya Online:WARISAN PUSAKA INDONESIA BLANGKON
Presidhèn ka enem Megawati lan kulawarga sing ngagem blangkon
Blangkon&oldid=986241"	Kategori: Rasukan adat Jawa	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 2 Maret 2016.
no. 6, (795-819 M). 8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). 10. Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). 11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M). 12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M). 13. Prabu
Gran Turismo 2 iku panerusé déning dolanan balapan ing konsol Play Station Gran Turismo. Cithakan asli saka dolanan iki wonten kalih (2) CD, déning tasih nambah pabrikan mobil lan pilihan balapané. Kaping pisan disadé ing nagari Jepang, laris kanthi nageri Amerika Serikat. Banjur vèrsi kapindho badhe didamel, Polyphony nambah kontrak kaliyan Sony Computer Entertaintment supaya diparingi hak lisènsi uga bayaran (royalti) ingkang patèn.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.29, 3 Maret 2016.
Salêbêtipun wulan Ruwah taun Wawu punika wontên kêkalih.
1. Slasa Lêgi kaping 5 wuku Landêp, dewa Endra,
asu ajag, rakamipun dhawah macan katawang sangatipun wiwit jam 1.12 mênut, dumugi jam 3.36 mênut, Yusup wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Ruwah wau mênawi kangge ngêdêgakên griya watakipun asring kamlaratan, nanging dipun ajrihi ing tiyang, mênawi kangge alih-alihan sae, watakipun rahayu, nanging pangalihipun botên kenging mangidul.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi sae, watakipun kathah ingkang turut-tinurut.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ing tanggal kaping 5 sarta tanggal kaping 16 wau
Punapa ingkang winastan layanganipun satunggaling jasad, ingkang winastan layanganipun satunggaling jasad punika sêlaning panggenan utawi sêlaning papan ingkang botên kataman ing pêpadhang, amargi kalingan dhatêng angganipun jasad wau, pêpadhangipun botên sagêd amradini ing papan, mênawi badhe nyumêrêpi utawi namtokakên jêmbar aut sarta wêwangunaning layanganipun satunggaling jasad, punika wêwatonipun kenging kapêndhêtakên saking kalih prakawis, sapisan mênawi sangkanipun pêpadhang saking panggenan satunggal, kaping kalihipun mawi ningali wiyar autipun panggenan sangkaning pêpadhang, upamènipun wontên jasad kêkalih sami ajêng-ajêngan, jasad ingkang satunggal anggadhahi pêpadhang, satunggalipun ujud bundêran, sarta kapadhangan saking jasad ingkang kapisan, bilih ing sawingkingipun bundêran ingkang kapadhangan wau kadunungan papan, kados ta: wana utawi aling-aling sasaminipun, sampun tamtu ing papan wawau. katingal wontên layanganipun ingkang wiyaring lumahipun miturut garis lêncêng saking jasad ingkang amadhangi, lampahipun anggêpok awak-awakipun bundêran ingkang kapadhangan wau [wa...]
[...u] dumugi ing papan, bilih garis wau dipun wontêni sayêktos, lajêng kaubêngakên ingkang waradin, ingkang ajêg anggêpok awak-awaking bundêran ingkang kapadhangan wau, punapa malih sampun ngantos malèsèd saking cêcêk ingkang kaentha jasad ingkang amadhangi, ubênging garis wau ing papan amatêsi layanganipun lumahing bundêran ingkang kapadhangan, dados layangan ing papan wau botên sagêd amradini ing papan sadaya, utawi pêpadhangipun jasad ingkang amadhangi botên sagêd mradini ing papan amargi kalingan bundêran, bab prakawis ingkang kula cariyosakên punika mênawi jasad ingkang botên anggadhahi pêpadhang, môngka ing sawingkingipun jasad ingkang botên anggadhahi pêpadhang wau kadunungan aling-aling, sarana sasaminipun, ing aling-aling wau tamtu lajêng katingal wontên layanganipun jasad ingkang kapadhangan, sarta ingkang dumunung ing saantawisipun papan aling-aling kalihan jasad ingkang amadhangi, dene gatraning layangan ingkang dumunung ing papan tamtu miturut pêthaning ubêngipun garis lêncêng saking jasad ingkang amadhangi sarta ingkang lampahipun anggêpok awak-awaking bundêran ingkang kapadhangan kasêbut ing nginggil, wujuding layangan akôntha buwêngan ingkang langkung agêng tinimbang bundêran ingkang kapadhangan, layangan punika sêningsêlaning. [sê...]
[...ning] papan ingkang botên sagêd kapadhangan, dene sajawinipun layangan tamtu kemawon katingal padhang, nanging inggih dèrèng sagêd mêsthi padhang sadaya, mawi- mawi agêng alitipun jasad ingkang amadhangi tuwin ingkang kapadhangan, kados ingkang kasêbut ing ngandhap.
Mênawi jasad ingkang madhangi tuwin jasad ingkang kapadhangan kalih pisan sami awujud bundêran, sarta bilih patrapipun jasad bundêr kêkalih wau sami ajêng-ajêngan têngah lêrês, punika mênggah kaentha wontên garisipun lêncêng saking cêcêk sangkaning witipun anggèn kula badhe ngentha garis lêncêng dhatêng ing aling- aling, ingkang patrapipun tumumpang ing awak-awakipun bundêran kêkalih wau, ingkang patrapipun ajêng-ajêngan, bilih garis punika kaubêngakên ingkang kalayan anggêpok awak-awaking bundêran kalih wau, punapa malih pokipun ing cêcêk sangkanipun garis sampun ngantos malèsèd saking ngriku, garis wau sampun tamtu angwontênakên pêthaning wangun tumpêngan, cêcêk sangkanipun garis minôngka uncêtipun, garis ingkang gêpok awak-awakipun bundêran minôngka watêsipun awak-awaking tumpêngan ingkang ngiringan, godhagan ênêripun garis ingkang saking cêcêk kawitan ing sawingkingipun bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling, dumuginipun ing aling-aling
sampun tamtu botên sagêd kapadhangan babarpisan, mênawi kaentha wontên pêthanipun garis lêncêng sanèsipun malih kêkalih, sangkanipun saking awak-awakipun bundêran ingkang cêlak kalihan jasad ingkang amadhangi, dene garis ingkang sangkanipun saking awak-awak ngandhap, kadhawahakên ing nginggilipun bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling, kaênêrakên dhatêng ing aling-aling, lajêng garis ingkang kaping kalih, sangkanipun ugi saking awak-awakipun bundêran ingkang dunungipun cêlak kalihan jasad ingkang madhangi, dumunung ing awak-awakan ingkang nginggil, garis wau lajêng kadhawahakên anggêpok awak- awakipun bundêran ingkang cêlak kalihan papan utawi aling-aling, dumunung ing awak-awak ingkang ngandhap, sarta kalajêngakên dumugi ing
peranganipun lumahing aling-aling lêrêsing wêwêngkon ubêngipun garis ingkang sangkanipun saking awak-awakipun jasad utawi bundêran ingkang dumunungipun cêlak kalihan jasad ingkang amadhangi, garis punika patrapipun, ingkang saking awak-awaking bundêran kapisan ingkang ngandhap, lampahipun ngewas dhumawah ing awak-awakipun bundêran ingkang kaping kalih, awak-awak ingkang nginggil,
makatên kosokwangsulipun lampahing garis ingkang sangkanipun saking awak-awaking bundêran kapisan, awak-awak ingkang nginggil, dene papan wêwêngkoning ubêngipun garis kêkalih punika, watês sajawining wêwêngkonipun garis kêkalih ingkang saking jasad, ingkang amadhangi, katingalipun ragi padhang trontong-trontong botên waradin, awit sampun botên kalingan sangêt-sangêt dhatêng bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling mêksa kawon padhang kalihan peranganing aling-aling ingkang saya mêdal malih, dene tarontong padhang, inggih punika papan ing aling-aling, ingkang botên patos kalingan sangêt dhatêng bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling wau, punika wêwayanganipun bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling, ingkang katingalipun namung lamat-lamat,
ing nginggil têksih sami miturut wêwaton ukuran, limrahipun ing kawruh kodrat têmbung Walandi dipun wastani gheomètrinê skadhiwên (geometrische schaduwen) dene wêwayangan ingkang salugu miturut wêwaton kawruh kodrat, inggih punika ingkang nyulayani kalihan geometrische schaduwen dipun wastani phijsische schaduwen punika botên patos [pa...]
[...tos] katingal cêtha wêwatêsanipun, jalaran soroting pêpadhang sawatawis sagêd ambyar nunggil ing layangan, inggih punika ingkang dipun wastani mandhêlonging sorot, wontênipun layangan ingkang makatên punika badhe kula cariyosakên ing wingking, bilih cariyos kula sampun dumugi ing bab Camera lucida para maos mugi sampun kêmba nupiksani cariyos kula ingkang rèmèh-rèmèh punika, awit sadaya wau punika minôngka dados ular-ularipun badhe cariyos kula bab ukuran pêpadhang, bab
sagêdipun tiyang anggayuh dhatêng satunggaling kawruh mênawi botên mawi dipun gêlari piwulang ingkang andhap-andhap rumiyin, tiyang sinau maos kêdah sumêrêp carakan rumiyin. Taksih wontên candhakipun.
(Sambêtipun Sasadara ôngka ... kaca ...)
Para lare sami rukuna kalihan kancanipun dolan, langkung malih kapêrdia rukun kalihan sadhèrèkipun piyambak, lare ingkang botên rukun kalihan sadhèrèkipun wiwit alit mila, ingkang kathah kalajêng- lajêng dumugi sêpuhipun, para lare sampun wontên ingkang cengkre, mênawi wontên ingkang cengkre lajêng kasêrêpna, sampun ngantos kakèndêlakên kemawon, sampun ngantos para lare gadhah rumaos dipun sihi dhatêng tiyang sêpuhipun anglangkungi sadhèrèkipun, tiyang sêpuh sampun mirêngakên dhatêng wêwaduling lare, malah yèn wontên ingkang wêwadul lajêng kasrêngênana, supados sampun ngantos kapatuh karêm dhatêng watak wêwadulan, para sêpuh sami priksaa bilih piwulang punika sagêd dados watak, watak parawadulan punika kalêbêt dhatêng bêbudèn awon, budi ingkang makatên punika manawi dados pakarêmaning lare, ing têmbe badhe rêmên damêl wêwadulan, kula mêwahi: tiyang ingkang kados makatên patutipun namung dipun kutugi walirang, yèn sampun gêbrès-gêbrès lajêng dipun punapakakêpunapakakên. malih ... ???. Para lare wiwit alit mila kapatuhna [ka...]
[...patuhna] wicantên ingkang cêtha, sarta ingkang
kaulatakên, sampun ngantos dolan anunggil kalihan lare wurahan, awit gêgolongan dolan akalihan lare ingkang makatên punika badhe damêl risaking lare, sumêrêp patrap saha tanduk awon punika bilih lare langkung gampil anggènipun anglampahi tinimbang sinau pratingkah ingkang sae. Wiwit alit mila para lare prayogi kasêrêpna dhatêng tatatakramatatakrama. ingkang tumanduk dhatêng sadhèrèk tuwin kulawarganipun, punapa malih dhatêng tamu.
Ingkang pêrlu tiyang sêpuh sampun ngantos suka tuladha awon dhatêng anakipun, inggih punika ingkang kalair saking pratingkah utawi kawêdal saking pangucap, para tiyang sêpuh ingkang botên angèstokakên wêwarah punika ing wingking bokmênawi badhe kaduwung margi botên keringan, utawi botên kajèn babarpisan, para tiyang sêpuh sami angudia dhatêng anak-anakipun supados sami anêtêpi wêwarahipun sadaya, sampun ngantos lare ical piandêlipun dhatêng ing bapa biyungipun, dipun gêgulanga barès ing sabarang pratingkah, para tiyang sêpuh prayogi
angudia sampun ngantos anak- anakipun kadunungan budi lamis. Mênawi wontên sulayaning rêmbagipun bapa kalihan biyung ingkang katêmahanipun salakirabi congkrah, punika anak-anakipun sampun ngantos sami sumêrêp. Para lare alit mila kêdah kawulang sampun ngantos gugon tuhon, utawi ajrihan, bilih wontên têtingalan utawi pangintên ingkang nglêngkara, sarta ingkang amurugakên gugon tuhon wau, lajêng kasêrêpna ingkang dados sababipun, langkung malih pamêrdinipun dhatêng lare jalêr sampun ngantos kadunungan watêk ajrihan, mênawi para lare sampun ragi agêng, môngka sampun sêkolah, prayogi kasukanana sêrat waosan ingkang pantês kawaos dhatêng para lare, mênggah ingkang winastan pamêrdi sae dhatêng para lare punika botên ngamungakên sinau nyêrat utawi maos sasaminipun, kêdah ugi kakulinakakên dhatêng tondak-tanduking sêsrawungan kalihan tiyang ingkang sumêrêp dhatêng tatakrama, milanipun para lare kapatuhna wontên pasamuan ingkang utami, supados sagêda angindhakakên sêsêrêpanipun dhatêng tatakrama, punapa malih sagêd sumêrêp cara-cara ingkang sae, pangrèh ingkang makatên punika tumrapipun dhatêng para lare ingkang sampun kenging katata, utawi ingkang sampun anggadhahi [ang...]
[...gadhahi] dugi prayogi. Manawi wontên lare sami anganiaya dhatêng kewan, punika enggal kapambêngana, awit ingkang makatên mênawi kalajêng badhe gadhah watak tegan, sarta badhe kalajêng kalis dhatêng pangudining ambêk prayogi, makatên malih patrapan ingkang kanthi gêbag tumrapipun dhatêng lare èstri mênawi kêrêp kêrêp botên prayogi, malah andrawasi awit badhe anyudakakên dhatêng raosing kaisinan, têmahan badhe anyirnakakên babarpisan dhatêng raosing kanisthan, dene mênawi wontên lare èstri kalêpatan, môngka patrapanipun pantês kanthi dipun gêbagi, punika kaangkaha kapokipun kemawon, yèn patrapanipun dhatêng lare pantês mawi dipun gêbagi, panggêbagipun kêdah ingkang sêru, nanging patrapipun sampun riwut saangsal-angsalipun.
Sêsakit bêntèrtis punika, jalaran saking dayaning wisa
ingkang adhapur gêgrêmêtan utawi thêthukulan kadosdene jamur ingkang lêmbat sangêt, ing têmbung Walandi winastan BACTERIE awit saking lêmbatipun, ngantos botên kasat mata sagêdipun kêtingal bilih mawi pirantos kaca praksana (= mikroskos) mikroskop. ingkang sagêd ngagêngakên tikêl kaping pintên-pintên sadaya maujud ingkang katingal.
Wisaning sêsakit wau tuwuhipun amor kalihan rahipun tiyang, ing sakawit maruntus-maruntus ingkang anjalari rêndhêtipun lampahing rah botên sagêd ajêg. Karaosipun ing badan kirang sakeca, ananging dèrèng patosa sangêt. Bilih botên tumuntên kausadanan, sangsaya dangu wisa punika tamtu sangsaya andados tuwin angômbra-ômbra, tiyang ingkang sakit ugi wêwah rêkaos.
Mênggah bibiting wisa punika tarkadhang sagêd sirna, anggêr dèrèng kasèp sagêd kapapas ing usada, ananging kathah-kathahing tiyang botên migatosakên saha kirang pamarsudi utawi pangrekadayanipun. Bilih makatên: tartamtu wisa wau sangsaya rumasuk salêbêting rah sarta ingkang pating paruntus ing rah ugi mêcah, dangunipun ngantos 1-4 jam, utawi langkung 12-24-72 jam, bibit wisa wau mêcah malih makatên salajêngipun.
Punika sababipun tiyang ingkang sakit bêntèrtis sabên dintên kimat utawi lêt kalih tigang dintên, miturut antawis mêcahipun bibit wisa kasêbut ing nginggil, sarta punika ingkang anjalari tiyang sakit bêntèrtis wau kimat asrêpipun watwis 1-4 jam, utawi langkung, miturut dangunipun mêcahing bibit wisa ingkang rumasuk ing rah.
Mirit cariyosipun sawênèhing pramosada, wisa ingkang makatên wau maratah ing satanah Jawi, ing pundi-pundi tamtu wontên, ananging ingkang kathah ing panggenan ingkang wontên toyanipun mambêg, kados ta: rawa pacêrèn, jamban sapanunggilanipun panggenan toya êmbêg-êmbêg.
Tuwan Propesor Koh sampun anyidikakên, ing tanah Jawi Wetan ingkang botên wontên wisanipun sêsakit punika namung ing Tasari (Malang) tuwin ing parêdèn Hyang, watêsipun talatah paresidhenan Bêsuki kalihan Pasuruhan.
Kajawi ingkang kasorahakên kasêbut ing nginggil, bibit wisaning sêsakit wau sagêdipun tumangkar angômbra-ômbra, amargi asring lumêbêt ing angganing sato, langkung malih dhatêng jingklong utawi lêmut, lakar punika asal kadadosanipun ugi saking êmbêg-êmbêg jamban sasaminin. sasaminipun. [sasamini...]
[...n.] Bilih jingklong anylêngêt tiyang, wisa wau lajêng tumut rumasuk ing badan amor kalihan rahipun tiyang, mila botên gampil panulakipun.
Para sagêd ingkang marsudi kawruh kasarasan, sangêt pangrêksanipun supados sampun ngantos kaslêngêt jingklong, langkung malih bilih môngsa pagêblug, ugi sampun asring kagiyarakên sêsorahipun para bijaksana, bilih jingklong punika gampil anularakên bibiting sêsakit, kados ta: sêsakit pès utawi sampar, sêsakit cacar punika gampil dipun yêktosi.
Mênggah panulak tuwin panyirnanipun jingklong, botên sanès inggih punika griya tuwin wêwêngkonipun karêsikana, sampun ngantos wontên toya mambêg êmbêg-êmbêg sasaminipun.
Kajawi punika wontên rekadaya malih ingkang migunani, murih sirnanipun jingklong, bilih sadaya wau sapunsampun. karêsikan, pundi panggenan ingkang wontên toyanipun rêgês,
tanah) kintên-kintên takêranipun 1-10, ananging ragi kathah lisahipun langkung prayogi.
Bilih nuju môngsa wontên pagêblug sêsakit, panyiramipun [panyi...]
[...ramipun] camboran wau pêndhak 5-7 dintên, langkung kêrêp punika wêwah prayogi, sarana rekadaya makatên, jingklong tuwin ugêt-ugêt sagêd sirna sadaya, awit botên bêtah mambêt gandaning petrolium.
Kaimpun dening Tan Sing Cwan, ing Surakarta.
(Sambêtipun Sasadara VI kaca 228, taun ...)
Kula sampun maos sakathahing sêrat cariyos ing nagari Cina awit Raja Tegyo, ingkang wiwitipun jumênêng nata ing taun 2357 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, raja wau amulang putranipun anama: Tancu, kasukan ingkang winastan wiki.
ki, kajêng dipun kêthok alit-alit dhapur pasagi, tinata ing nginggiling papan kajêng pasagi, ingkang dipun garisi sakothak-kothak.
Tiyang ingkang badhe kasukan lênggah adhêp-adhêpan, lajêng angabên kajêng ingkang winastan: ki, wau, angemba caraning paprangan.
Sarêng Prabu Cyubu Ong, ingkang wiwitipun jumênêng nata ing taun 1122 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, sang prabu ambangun kasukan wiki wau, saha kajêngipun: ki: kalapis ing gadhing liman.
Jumênêngipun Prabu Cyuli Ong, ing taun 681 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, ing nagari Cina sampun kathah tiyang kasukan kêrtu, tuwin taowah: inggih punika ing têmbung Portêgis winastan: dhadhu dado, ananging
kala Sang Prabu Cyulan Ong jumênêng 42 taun, inggih punika taun 273 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, ing nagari Cina ngrêbda tiyang ngabotohan mawi dhadhu: kathahing dhadhu 5 iji, bakaling dhadhu kajêng, namanipun kados ing ngandhap punika:
1. hyao, 2. êla, 3. êdi, 4. tok, 5. sik.
Sintên ingkang pambucalipun dhadhu angsal maripat 5 iji sadaya cêmêng, utawi maripat 5 iji sadaya abrit, punika unggul piyambak, lajêng ngukup sadaya arta totohanipun.
Mênawi mêdal, sik, punika asor piyambak
Ing nagari Cina, mênawi tiyang sami main dhadhu wau, sarana alok makatên, êla ! di ! êla ! di ! inggih punika angajêng-ajêng supados dhadhu wau mêdala mripat 5 sadaya cêmêng, utawi sadaya abrit, awit mênawi sagêd kalêksanan amêsthi kathah mênangipun.
Sarêng tiyang Cina angajawi, wontên ingkang kasukan taowah (dhadhu) inggih alok sarana swara ingkang sora, êla ! di ! êla ! di ! kala samantên tiyang Jawi nyumêrêpi bilih tiyang anggêbag dhadhu mêdal êla utawi di, lajêng ngukup tuwin kathah mênangipun, mila tiyang Jawi lajêng nyangkok têmbung êladi, wau, ananging kêlantur dados troi.
Sêrat Saloka Akalihan Paribasan, anggitanipun suwargi Tuwan Karêl Prèdrik Wintêr juru basa ing Surakarta, ing papan kalih, ôngka 63 paribasan.
Têmbung Walandi lotrèi Loterij mèmpêr têmbung êladi (troi) punika.
Ing nagari Cina, ingkang mêwahi, angwontênakên sakathahing kêrtu kasukan, satunggaling tiyang anama: Ansin, senapatinipun Sang Prabu Ankoca, ingkang
wiwitipun jumênêng nata ing taun 206 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi.
Awit saking kathahing tiyang Cina ingkang dêdunung ing tanah Jawi, sami rêmên ngabotohan, mila kangjêng guprêmèn Indiya Nèdêrlan, ing taun 1620 angwontênakên pranatan paos tumrap bôngsa Cina ing Batawi, mênawi ngabotohan ingkang mênang 100 reyal, kêdah bayar paos 20 reyal.
Saha ing têmbe angwontênakên sêrat pranatan prajangjian pak main po tuwin topo, ing nagari Batawi, Samarang tuwin ing Surabaya, ingkang kawrat sêrat sêtatsêblad taun 1849 ôngka 52 lètêr K. ing bab kaping 5 amratelakakên namaning kêrtu tuwin dhadhu, ingkang kalilan kaangge ngabotohan, kados ta:
1. Wangito, ingkang kagêbag mawi dhadhu 6 iji.2. Cokao, lamcingking, mawi dhadhu 3 iji.3. Tokao.4. Kekeyan, alit pasagi nênêm, mawi mripat 1 dumugi 6, kaputêr ing piring.5. Pongha, mawi kêrtu 6 utawi 756.
sastra tuwin têmbung Cina, ngalamat: Singpo, ingkang kaêcap ing pangêcapan Koyuhyan, ing Singgapura, kala dintên kaping 17 Citguwik taun Kèin, utawi 31 Ogustus 1890 nyariyosakên nama- namaning kasukan kêrtu, ingkang samangke dados karêmênaning para botoh ing nagari Cina, kados ta:
1. uwahuwe, dantiyo, 3 sijipo, 4 duwe phaikyu, 5 laojiti, 6 kaodan, 7 tah-angpang, 8. guwahu, 9. tiyohi, 10 lyan- lyan po, tuwin 11. tahsik.
Ing sapunika tiyang Cina ing Surakarta, mênawi kasukan kêrtu, nama-namanipun kados ing ngandhap punika, 1
Sanadyan kula sagêd nyariyosakên sakathahing kasukan ngabotohan, ananging kula piyambak botên sagêd ngabotohan.
Bab troi, botoh bratu sapanunggilanipun ing têmbung Mlayu, sampun kula panjurungakên ing sêrat wulanan "Matahari Terbit" (Matahari Trêbit) ing Prabalingga,
Awit saking dhawuhipun kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, katitimangsan tanggal kaping 22 Nopèmbêr 1902 kula kalilan angêdêgakên pangêcapan, wontên ing kampung Warungpêlêm, Surakarta, griya ingkang gambaripun kawrat ing Sêrat Srimakutha, ôngka 2 kaca 84, benjing sêrat karangan kula punika, badhe kula wêwahi sastranipun Cina, supados wêwah têrangipun.
Namaning meja, ing sastra Cina, sinêrat: ki utawi: an, ananging têmbung Cina pasaran, meja wau winastan: tuk.
Meja twahpekkong, winastan: kituk, utawi
gwiktuk, têgêsipun: meja rêmbulan.
Meja sorogan, winastan: tuk kwi.
Meja ingkang wontên kamar pangantèn, ingkang dipun adhêp pangantèn jalêr èstri, kaangge nikah, winastan cyakcyu untuk.
Têmbung mejatuk, ingkang kagêm ing karaton, kula sumanggakakên dhatêng kyai rêdhaktur.
Abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa têngên ing Surakarta, punika sabên garêbêngarêbêg. gadhah kuwajiban angladosakên tuk, dipun wastani ngêtuk, tuk punika wujudipun kênap bundêr suku satunggal, wêwangunanipun taksih kados kina, tuk wau mawi kalaraban baludru wungu kaburdir saha kabara tuwin mawi kuwas sêkar sêdhah mas, ingkang ngladosakên abdi dalêm panèwu gêdhong têngên. Ingkang nisihi abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa angladosakên gantèn wangi, gantèn wangi punika wujudipun sêkar kênanga dipun racik mawi gambir saha apu, kawadhahan ing kêncana kaistha kados wadhah bukèt, tumumpang wontên bèri kêncana mawi kalaraban baludru wungu kaburdir saha kabara tuwin mawi kuwas sêkar sêdhah mas, abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa têngên [tê...]
[...ngên] ingkang ngladosakên tuk wau
Sowanipun wanci jam 8 enjing, anjujug ing bangsal srimanganti, ing ngriku lajêng anampèni tuk saha gantèn wangi wau, saking abdi dalêm èstri lajêng katata wontên bangsal srimanganti pojok lèr wetan, mawi dipun têngga ing abdi dalêm jajar gêdhong kiwa têngên nyatunggal. Mênawi sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampun tumêdhak badhe miyos saking dhatulaya, tuk saha gantèn wau lajêng kaampil dhatêng abdi dalêm jajar gêdhong ingkang nêngga wau kaamping-ampingan ing abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa têngên ingkang badhe ngladosakên, lampahipun manggèn sawingkingipun upacara kadipatèn anom, dumugi sangajêngipun regol kamandhungan kèndêl saha mire mangetan majêng mangilèn, abdi dalêm jajar ingkang ngampil taksih ngadêg, abdi dalêm panèwu ugi ngadêg angamping-ampingi, mênawi têdhak dalêm sampun dumugi kori kamandhungan, abdi dalêm panèwu gêdhong kalih pisan dhodhok angapurancang, jajar ingkang ngampil [ngampi...]
[...l] taksih ngadêg, mênawi têdhak dalêm sampun kapêngkêr lajêng anggrubyug nunggil abdi dalêm èstri ingkang ngampil -ampil upacara dalêm kaprabon. Mênawi sampeyan dalêm sampun minggah ing bangsal witana abdi dalêm gêdhong ingkang ngampil tuk lajêng lumampah mangalèr mêdal sawetan bangsal witana akalihan lon-lonan, mênawi sampun dumugi pojoking tratag sitinggil ingkang lèr wetan, tuk saha gantèn lajêng dipun ampil ing abdi dalêm panèwu ingkang badhe angladosakên, mêdal sakilènipun para abdi dalêm ingkang sewaka ing ngarsa dalêm, dumugi sakilènipun bupati kaparak lajêng menggok mangetan amundhuk-mundhuk, panèwu gêdhong têngên ngadêk wontên sangajêngipun bupati kaparak têngên, panèwu gêdhong kiwa ngadêg wontên sangajêngipun bupati kaparak kiwa, ngadêg sawatawis lajêng linggih nyêmbah kaping tiga lajêng ngadêg saha andhadhap, sawatawis lajêng linggih, nyêmbah kaping tiga lajêng lampah dhodhok, dumugi sangajêngipun undhak-undhakan linggih nyêmbah kaping tiga lajêng minggah undhak-undhakan, sabên undhak-undhakan nyêmbah kaping tiga, salêbêtipun panèwu gêdhong têngên minggah undhak-undhakan, panèwu gêdhong kiwa lampah bokong ngantos dumugi mèpèt batur sakilèn undhak-undhakan, unduripun sami nyêmbah
sêsarêngan nyêmbah kaping tiga, lajêng lampah dhodhok ngantos dumugi panggenanipun sowan kaprênah sawingkingipun panèwu kaparak. Jêngkar dalêm lampahipun kados têdhak dalêm.
Radèn Ngabèi Sindupraja: Abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa.
Candhakipun Sasadhara ôngka V kaca 178.
Punika pramèswarinipun Prabu Palgunadi ing nagari Paranggêlung, patutan kêkalih sami jalu, ingkang sêpuh jumênêng nata wontên ing nagari Sriwadari ajêjuluk Prabu Arjunapati ingkang nèm dados patihipun ingkang raka nama Patih Arya Suwônda. Sang rêtna langkung endah ing warni têrus panggalihipun angumala mêrdyu
sih trêsnanipun dhatêng Prabu Palgunadi sakalihan ingkang garwa, sampun sasat putranipun piyambak, mila Prabu Palgunadi sumungkêm trus ing lair batin sampun botên gadhah subasita, karsanipun [karsani...]
[...pun] Prabu Palgunadi ingkang garwa badhe kapuruitakakên pisan supados sagêda sami kalihan sariranipun, Dhanghyang Druna inggih sampun nyagahi, ing nalika samantên Prabu Palgunadi kondur dhatêng nagarinipun, ingkang garwa katilar wontên ing Sokalima, benjing pamulangipun angêntosi wangsulipun Prabu Palgunadi. Salêbêtipun wontên ing ngriku sang rêtna kêrêp sarawungan kalihan Sang Arjuna wêkasan Sang Arjuna kasabêt ing asmaratura, nanging tansah sinayutan dening ajrih ing guru, Sang Arjuna lajêng nyuwun pamit kondur dhatêng Ngamarta sêdya nglipur karsa, Dhanghyang Druna anglilani lajêng mangkat, ing ngriku sang rêtna anggraita yèn Sang Arjuna darbe karsa dening tansah angliring tingal, sang rêtna sangêt ing ajrihipun sandeyaning panggalih bilih andadosakên botên prayogi, lajêng pamit dhatêng Dhanghyang Druna sêngadi badhe mêthuk
karsa lajêng bolos namung kadhèrèkakên parêkanipun satunggal, ing sapêngkêripun sang rêtna Dhanghyang Druna sangêt sandeyaning panggalih lajêng nuduh ingkang putra Arya Aswatama kinèn mêmanukana lampahe sang rêtna, matur sandika mangkat tanpa wadya. Mangkana lampahipun
bawanipun Dèwi Anggraini, dados rêndhêting margi dening tansah nolih ing wuntat, ing ngriku aningali yèn wontên pawèstri kêkalih lumampah, winawas kawistara yèn ingkang wontên ing ngajêng Dèwi Anggraini, Sang Arjuna dahat sukaning panggalih sang rêtna dinalih
dene lumampah anggana, sang rêtna kèwêdan dènira badhe mangsuli sarèhning pawèstri kalihan priya piyambakan wontên ing purug, sarêng tinêtêr-têtêr mangsuli yèn badhe ngrantun rawuhipun ingkang garwa Prabu Palgunadi, Sang Arjuna têtakèn malih, punapa damêlipun wanita karaya-raya lumampah anggana dahat tan wintring bêbaya, wangsulanipun dènnya angèstokakên sih katrêsnaning kakungipun, Sang Arjuna miyarsa wangsulanipun sang rêtna sangsaya wungu ardaning karsa, sanalika sirna subasitanipun lajêng nyagahi ngiringakên lampahipun dening sampun rumaos dados kadang tunggil [tunggi...]
[...l] pruwitan, sang rêtna
Aswatama ingkang sampun waspada sasolahipun Sang Arjuna lan sang rêtna, lajêng têtakèn ênggonipun Dèwi
prabawa botên wontên ingkang kuciwa, dangu-dangu Arya Aswatama karepotan lajêng oncat, nêdya ngupadosi Dèwi Anggraini, Sang Arjuna lajêng kondur. Wau ta lampahipun Dèwi Anggraini nusup angayam wana dahat kawlas arsa, lajêng kapanggih kalihan Arya Aswatama
wontên samadyaning wana, takèn-tinakèn sami sajarwa, andadosakên sami pangungunipun wêkasan sami suka sukur
panggalihipun Dhanghyang Druna, ananging sang rêtna kêkahing karsa sêdya andugèkakên lampah, Arya Aswatama ajrih mêksa, lajêng sami lumampah. Ing ngriku anglêrêsi rawuhipun ingkang garwa Prabu Palgunadi saking prajanipun bêkta sagêlar sapapan
sasolahipun miwiti mêkasi, Prabu Palgunadi asmu maibên lajêng têtakèn dhatêng Arya Aswatama dora yêktining wartanipun ing garwa, winangsulan yèn têmên sadaya Arya Aswatama lajêng nyariyosakên kala mêmanuki sang rêtna ngantos prang lan Sang Arjuna wontên ing margi wêkasanipun dumugi ing ngarsa nata punika. Prabu Palgunadi madêg suraning panggalih wêkasan dados prang tandhing lawas [lawa...]
[...s] Sang Arjuna, lêlajênganipun Prabu Palgunadi muksa, jalaran drijinipun pinêthot dening Dhanghyang Druna Zie Palgunadi. Samuksanipun Prabu Palgunadi awit saking karsanipun Dhanghyang Druna sang rêtna badhe kadhaupakên kalihan Sang Arjuna, nanging Prabu Krêsna sarta Arya Sena botên nayogyani dene sampun wontên sêsungutipun ing ngajêng yèn sang rêtna lumuh dhatêng Sang Arjuna mindhak botên prayogi kadadosanipun, Sang Arjuna langkung ewa dhatêng ingkang raka sakalihan dènnya nyênyuwani karsa, saking srênging karsanipun Sang Arjuna lajêng manggihi Dèwi Anggraini nandukakên basa pangarih-arih amlas asih, nanging sang rêtna sangsaya ewa dhatêng Sang Arjuna puguh botên karsa, sarta sampun mirêng yèn ingkang garwa seda saking paekaning Dhanghyang Druna, mila lajêng musthi patrêm tinarik murub pucukipun lajêng
makatên kadadosanipun, dinalih yèn sampun botên wontên sangsayanipun dene ingkang garwa sampun muksa, Sang Arjuna badhe anambut kunarpa sanalika muksa, lajêng wontên swara amêlingi karna kinèn narima dening sampun [sampu...]
[...n] pinasthi ing dewa yèn Dèwi Anggraini dede jodhonipun Sang Arjuna, amung yèn Sang Arjuna têmên-têmên ing karsa angêntosana panuksmanipun sang rêtna ing têmbe dhatêng Dèwi Gôndawati putrinipun Prabu Arjunayana ing Sriwadari.
Kacariyos ing padhalangan, Dèwi Anggraini kalihan ingkang garwa Prabu Palgunadi punika sami mêdal saking panidhikaranipun Sanghyang Naradha, minôngka sarana anggèning badhe amêwahi kadibyanipun Sang Arjuna, mila sarêng Sang Arjuna sampun tampi
(Sambêtipun Sasadara ôngka IV kaca 161 taun IV)
Ingkang sampun kacariyos ing ngajêng ari-ari mêdal piyambak, ananging ugi wontên ari-ari ingkang lumèngkèt ing kanthongan bayi: utawi kanthongan bayi mangkêrêtipun kirang daya angwêdalakên ari-ari. Ing sapunika dhukun tamtu mangêrtos punapa ingkang badhe dipun lampahi, [lampah...]
[...i,] sarta ingkang manak kêdah miturut ing sapangêrèhipun dhukun. Angwêdalakên rah sasampunipun babibayi. lair, ngantos sagêd kathah ananging sampun kuwatos, nalika dhukun badhe mantuk mawi anitipriksa rumiyin, punapa ingkang mêntas manak botên ngwêdalakên rah kathah sarta polêsipun sae, bilih sampun botên wontên kuciwanipun dhukun sawêg tata-tata badhe mantuk, nanging bilih taksih nguwatosi kêdah nyrantosakên, ananging sanadyan sampun mantuk tamtu kaundang malih, dene sarêrigênipun dhukun botên susah kapratelakakên, namung sampun sami kagèt bilih dhukun akèn ngunjuk Brandewijn dhatêng ingkang mêntas gadhah anak, kathahipun kalih gêlas, awit sampun kanyataan Brandewijn utawi Rum dados jampi, bilih kaunjuk tiyang mêntas manak sagêd angwêdalakên rah kathah.
Dene Brandewijn wau kenging kawastanan dados jampi utawi botên, awit sanèsipun dhoktêr utawi tiyang mangêrtos ingkang ngunjukakên sagêd andadosakên sangsaranipun dhatêng ingkang mêntas manak, nanging ing sêrat punika Brandewijn katamtokakên dados jampi. 1 sintên ingkang têtulung dhatêng têtiyang manak, sanadyan êmbokipun utawi êmban, gampil lajêng sagêdipun [sagêdipu...]
[...n] angintên, punapa anggènipun ngwêdalakên êrah pancèn sakit, punapa wêdaling êrah langkung kathah utawi sakêdhik.
2e. Punapa sababipun ngwêdalakên rah kathah, kadadosanipun jampi ugi sami.
3e. Asring kemawon angundang dhoktêr botên lajêng enggal dhatêng, sarta ing nalika punika ingkang manak lajêng sagêd dados lan pêjahipun, bilih wontên lêlampahan makatên, ingkang manak wau kapurih angunjuk
sampun ngantos kèndêl panggosokipun bilih dhoktêr dèrèng dhatêng.
Sampun kêrêp kemawon kanyataanipun sae, bilih mêntas gadhah anak sarta ngwêdalakên rah kathah, lajêng ngunjuka Brandewijn utawi Rum pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Wontên tiyang mêntas manak angwêdalakên rah kathah ngantos kalêngêr, guwaya pêthak sarta kêtêgipun mèh botên karaos, badanipun sakojur akuthah rah, môngka dhukun sarta ingkang têtulung sawêg saêjam anggènipun sami mantuk, ingkang jalêr lajêng angundanga dhoktêr, sarêng dhoktêr [dho...]
[...ktêr] dhatêng tumuntên èpèk-èpèkipun kagosokakên ing padharan lêrês kanthongan bayi, supados kanthongan bayi ingkang mêlar sagêd dados mangkêrêt, rah ingkang anggupaki wradin dhatêng sarandonipun badan dipun rêsiki, sarta kaunjukan Brandewijn wah malih panggosokipun botên dipun kèndêli, dangu-dangu ingkang kalêmpêrkalêngêr. sagêd èngêt, wêdalipun êrah kèndêl, sarta polêsipun dados sae, karingêtipun mêdal daleweran, anelakakên yèn badanipun wiwit bêntèr, punika lajêng kapurih nêdha daging kalihan mêrtega [Tulisan tidak jelas] dados sampun têtela bilih dayanipun Brandewijn punika sagêd nyarasakên tiyang ingkang kalêngêr.Taksih wontên sambêtipun.
(Bramartani ôngka 76, taun 1833)
Wanci saput siti cingcing goling ngocèh wontên pucuking dêling ori, kados amungasung. sasmita dhatêng tiyang lêlampah yèn badhe amanggih kasênêngan, paksi grija angathêthêr dening sumawuring êbun ingkang amradini jagad. Angajap tumuntênipun padhang ngupados cucukan, enggal kayêktèn, hyang bagaskara mêdal saking tancêbing langit, sumuluhing [su...]
[...muluhing] dirgantara anyigar pêpêtêng ingkang anglimputi jagad, para warganing brêtyapati (abdi dalêm) sampun wiwit dhatêng ing sêtatsiyun Balapan, lajêng sami aginêm raos saha gêgujêngan ingkang andadosakên kaarsayaning manah, sêdyanipun kêkesahan, sagêda asêsrawungan kalihan bôngsa sanès, tuwin nyumêrêpi tatacara punakapadenepu
ingkang sami saekapraya, wontên warga: 17.
Ing dintên punika pinèngêtan Ngahad Paing tanggal kaping 20 wulan Jumadilakir ing taun Wawu sinangkalan mulat mantri angèsthi gusti 1833 sêdyanipun para brêtyapati badhe sumêrêp tanah Kuwu Balêdhug, dèrèng dumugi anggènipun sami paginêman kasêlak loncèng mungêl, lajêng sami minggah ing kareta latu, sêmprit mangkat
kathah ingkang sami nglakani, sabin-sabin sami bêra dening kasatan toya malah sitinipun latingalkatingal. anêla, rumputipun katingal ambrêgadag abrit, namung patêgilan utawi pasêtrèn ingkang kenging
saya katingal angarang, godhong jati sami anggagrag, pangipun katingal anyrangap pindha
dumugi ing Gundhi kèndêl, lajêng santun numpak trèm dhatêng Kradenan, samargi-margi lamlamên ningali pasang rakitipun padhusunan, dhusun-dhusun wau sami mangku radinan têtêrusan, kori pinalêngkung sinuji ing pagêr gêsang, wit kêmlandhingan tuwuhipun anarucuk, kados ing ngajêng wijinipun kaulurakên, katitik tuwuhipun rêngkêt botên kenging kasusupan ing ayam, punika kagapit ing sigaran dêling, namung tundha sakawan utawi gangsal, ing nginggil kapronggol, têmahan tuwuh angrêmbuyung katingal anêngsêmakên pindha laleyan angombak, inggih punika ingkang minôngka pagêripun karas, dene ingkang langkung têtiyang alit botên angwêdalakên prabeyaning pagêr ingkang langkung kathah, namung sapisan kemawon kangge ing salaminipun, tambal sulamipun gapit dêling satunggal [sa...]
[...tunggal] kalih, botên sapintêna, kajawi makatên wohing kamlandhingan kangge lalabanipun nêdha tiyang alit, wontên malih ingkang
raja utawi kêpok, godhagipun katanêman pohung, gêsanging cingkalcikal. prasasat angsal siram saking asrêpipun bonggoling pisang, ing nginggil kayoman godhong sadèrèngipun agêng, mila cikal punika katingal ijêm godhongipun, sadèrèngipun agêng, pisangipun sampun kêrêp dipun undhuhi, punika ingkang nama bunci rangkêp.
Patêgilan ingkang kenging katanêman botên wontên ingkang bêra, katanêman palawija, ingkang kathah kapohung pananêmipun kagula-gula agêng tancêban kalih uwit, katingal andêmênakakên, jagung, canthèl tuwin jarak inggih wontên, bilih pisang ing patêgilan, maèwu-èwu uwit.
Tumuntên dumugi ing Kradenan, wanci pukul sadasa, trèm ingkang dhatêng Kuwu pangkatipun bêdhug, dados bilih ngêntosi trèm kêdah nyrantosakên kalih jam, ing ngriku judhêgipun para brêtyapati, kreta sarta dhosadho andhong: [a...]
[...ndhong:] sêpên, dalah glindhing nuju sêpên, ngêntosi numpak trèm pangkat bêdhug, badhe botên sagêd
lumampah, wontên ing margi kêpêthuk dhokar satunggal dipun tumpaki wadana ing Kuwu, papriksa dhusun-dhusun ing bawahipun, cariyosipun, wadana utawi asistèn wadana punika sabên dintên katamtokakên kêdah kesahan papriksa ing bawahipun agêntos-gêntos, botên wontên dhusun ingkang botên dipun sumêrêpi, dalah pasabinan tuwin patêgilan sumêrêp cacah sarta prênahipun, mila palapuran cacah jiwa tuwin rajakaya, punapadene
agenipun,anggènipun. kalihdene malih galaring karêtêg wau ingkang kambah ing rodha kareta grobag sasaminipun mawi kapasangan tosan balebekan jèjèr kalih wiyaripun kalih têngah kaki, dados lampahing rodha wontên sanginggiling tosan balebekan, botên ngambah ing kajêng. Sarêng dumugi ing pêkên Kuwu kathah ingkang andhoko dening bêntèripun sumingêb anênggêl rai, ing Balêdhug namung kirang saêpal. Ing ngriku wontên pasewan galindhing kenging dipun moti tiyang gangsal kalêbêt ingkang anglampahakên, calingkrik pun sêmpoyong lajêng numpak, nututi para anèm, pinanggih sami andheprok wontên parumputan, sampun mêntas nindakakên pêrlu amotrèt ing Balêdhug, tumuntên kônca sami dhatêng pating klêcir, lajêng sami lumampah sarêng, ningali têlênging Balêdhug.
Ing Balêdhug punika siti waradin kemawon, botên [botê...]
[...n] katuwuhan rumput, namung wujud balêthok mumut, kumukus gumalêdhêg kados swaning wedang sumawah, êndhut wau tansah amalêndhung dening kadêdêl ing kukus lajêng pêcah manginggil mawi swara cumêprot, dhawahing êndhut kentas ngiwa nêngên, sayêktos angajrih-ajrihi,
kacidhukan, inggih punika toya asin ingkang kenging kadamêl sarêm, ing ngriku wontên papan angênthak-ênthak, wiyaripun antawis wontên kawan bau cêngkal, punika panggenanipun tiyang damêl sarêm, jalêr èstri kumêrut sami anyirat-nyiratakên toya asin wau ing cêkêdhungipun dêling sinigar palih, dados pindha ragumaning êmpyak, bilih toya sampun garing
dumunung ing papan ngênthak-ênthak wau, punika dados panggaotan agêng ingatasipun têtiyang alit ing Kuwu.
Ingkang kula manah punika namung Jaka Linglung mlampah kemawon têka mêdal sadhasaring siti, upami mêdal ing dharatan kemawon punapa gêla, sarêng anu anjêbus, la: mindhak [mi...]
[...ndhak] angwontênakên anèh-anehan.
Dèrèng dumugi anggènipun sami ningali têlênging Balêdhug, saking katêbihan mirêng kumêndhir: trèm têka, sumôngga kula aturi anggalih, môngka dèrèng ngaso saêngokan, kônca lajêng sami lumajêng wangsul
trimah nututi plajênging glindhing kemawon, sumêlang mênawi kantun, sasad dipun sêtrap alus, sarêng sampun ngalêmpak: trèm lajêng bidhal dumugi Wirasari, lajêng santun trèntrèm. ingkang dumugi Purwadadi, ing nalika punika sêsarêngan kalihan bupati ing Grobogan, papriksa dhatêng bawah Wirasari, ing wulan Sèptèmbêr punika tutup tanêman palawija, saupami wontên tiyang alit ingkang ambêrakakên patêgilan, utawi kantun pananêmipun, punika kaukum.
Sarêng lampahing trèm dumugi sakilèn kadhêstrikan Wirasari, ing ngriku katingal wontên tiyang kathah sami anggarap kanal, kanal punika susukan wiyar, cariyosipun badhe kangge angilèkakên toya saking talaga Surip, verki v Si Urip, kaangkah sagêda angoncori pasabinan tadhahan ingkang salaminipun botên pikantuk toya [to...]
pasitènipun sakalangkung anggronggong, bilih tiyang adamêl kalèn alit ingkang sagêd kilèn toya, ing dalêm sadalu kemawon tiyang tamtu kagèt anyumêrêpi kalèn wau sampun awarni lèpèn.
Bilih pandamêlipun kanal punika sagêd dados, saha pambudi amambêngi longsoring siti sampun pinanggih, sayêktos
bandhung, ingkang cêkap kangge nyimpêni pantunipun têtiyang alit ing bawahipun piyambak-piyambak, sapunika têtiyang alit sami katamtokakên anitipakên pantunipun sabên mêntas panèn, badhe sudhiyan ingkang kangge wiji, sarta wragading sabin, punapadene kangge cicilan sambutanipun dhatêng nagari, amargi têtiyang alit wau sami kaparingan sambutan arta panumbasing [pa...]
[...numbasing] rajakaya, tiyang satunggal 40 rupiyah, saupami panumbasipun kirang saking samantên, tirahanipun botên kapundhut wangsul, lêstantun kaparingakên dados sambutanipun têtêp 40 rupiyah, kacicil ing dalêm sataun namung 5 rupiyah ngantos sapundhatipun, wondening sêsanggèn pamaosing sabin katamtokakên
sarta botên nicil sambutanipun panumbasing rajakaya, dene pamêdaling patêgilan, punika katêdha malak dhatêng tiyang alit, kangjêng guprêmèn botên mundhut palihanipun, sanadyan namung kadarbe ing têtiyang alit, saupami têtiyang alit wau lêleda botên purun nanêmi krowodan utawi palawija, utawi sanadyan namung kantun pananêmipun, punika kaukum, dumugi samantên cariyosipun prayantun pulisi wau sêlak pisahan, wusana ing lampah dumugi ing Gundhi lajêng
numpak sêpur sênèl enggal dumugi Sala, lajêng pisah kêbo mantuk dhatêng griyanipun piyambak-piyambak, tur botên dharat, ing griya sampun dipun sudhiyani rujak mas (jêram kêprok) supe sangsara ing Kradenan.
(Sambêtipun Sasadara ôngka VI kaca 212, taun VI)
Gêgêlitan ingkang wingking utawi suku, punika wontên 1. pupu, 2. garês kalihan kempol, 3. tosan suku, inggih punika: tosan suku 7 tosan suku têngah 5 dridi driji. suku 14.
Tosan pupu, punika tosan panjang sangêt, perangan ingkang nginggil piyambak namanipun gulon, tuwin wontên tutupipun athik-athikan bundêr ingkang manjing wontên ing lêgokan tosan cêthik, andadosakên athik-athikan cêthik. Kajawi tosan pupu, tosan garês punika tosan lingiran ingkang agêng piyambak, ingkang nginggil kandêl wontên pêntholipun kalih, tuwin athik-athikan agêng, antup-antupan kalihan pêntholipun tosan pupu, andadosakên athik-athikan dhêngkul. Dene ingkang têngah lingir tiga, lingiripun ingkang landhêp wontên ing ngajêng. Ingkang ngandhap wontên lêgokanipun, [lê...]
[...gokanipun,] athik-athikan ingkang nglêbêt wontên pêntholipun, dipun wastani pongol ing nglêbêt.
Ing salêbêtipun ragangan, punika wontên tosanipun ingkang salaminipun ênèm kemawon, mila inggih kawastanan tosan ênèm kemawon. Manut ing wangunipun, tosan punika kabedakakên ing 1. tosan panjang, 2. tosan wiyar utawi tosan radin, 3. tosan cêlak utawi tosan kandêl.
Gandhèngipun tosan punika: ebah, kalihan botên ebah. Athik-athikan punika gandhèngipun tosan kalih ingkang ebah. Manut ing kawontênanipun tosan kalih ingkang sagêd ebah, athik-athikan wau kabedakakên ing:
1. Athik-athikan longgar.2. athik-athikan kados kokot.3. Athik-athikan ingkang mubêng.
Panggenan gathuk-gathukipun tosan ingkang dados athik -athikan punika sadaya katutup ing tosan ênèm. Ing saubêngipun athik-athikan katutup ing kêndhangan ingkang kêncêng. Inggih punika ingkang kawastanan rajutan. Rajutan punika ingkang nglêbêt kalapis ing kêndhangan tipis, saking ing kêndhangan tipis wau mêdal kados toya angêmbês sagêd [sa...]
[...gêd] anêlêsi athik-athikan wau. Wah malih ingkang kathah athik-athikan punika katingal wontên tangsulipun panjang, saking tosan satunggil dhatêng tosan sanèsipun.
Sadaya ingkang gêsang, makatên ugi manungsa, kêdah gadhah têtêdhan, mênggah têtêdhan wau kêdah tunggil bangsanipun perangan saking punapa ingkang gêsang wau. Têtêdhan ingkang katêdha ing manungsa punika, wontên ingkang maedahi, wontên ingkang botên maedahi dhatêng badan, têtêdhan punika, sadaya kathah peranganipun ingkang maedahi, saya maedahi dhatêng ing badan, mênggah peranganipun têtêdhan wau kêdah dados êrah. Inggih punika andadosakên kauntunganipun ing badan. Santuning têtêdhan dados êrah punika ingkang kawastanan pangrêmêkan.
Botên sadaya peranganing têtêdhan sami gampilipun karêmêk (malihipun dados êrah). Pirantosipun pangrêmêkan dumunung wontên ing kalenanipun pangrêmêkan utawi wontên ing sacêlakipun.
Marginipun pangrêmêkan punika saking ing cangkêm dumugi ing jubur, tuwin wontên peranganipun:
3. Wadhuk.4. Jaringan (usus) tipis.5. Jaringan (usus) kandêl.
Perangan kalih ingkang pungkasan, ugi kawastanan kalenan usus. Kalenan pangrêmêkan punika ing nglêbêt kalapis ing kêndhangan tipis. Kêndhangan punika andadosakên ngêmbêring usus, mila sadaya têtêdhan gampil malêbêtipun (lampahipun), sadaya têtêdhan punika, kalêmbêtakênkalêmbatakên. wontên ing cangkêm kaêmoran idu, dumugi ing wadhuk katampèn malih ing duduh, inggih punika duduh padharan, tuwin wontên ing jaringan tipis: kuwaya, kalihan duduh kêndhangan,
Kurikulum Bahasa Jawa SMP | SINAU BASA JAWA
“Lha sing yok opo sing dikarepne?”
“Sing koyok awakmu wae,” jawabku.
“Ah, sing temanan,” jawabnya.
“Iyo, nek sampeyan gelem lho”
“Sampeyan gelem koncoan karo aku, sing dodol buah iki, sing dadi pedagang asongan nang sepur koyo ngene iki,”
sing gelem karo wong dodol asongan koyo aku iki,” jawabnya.
“Lha, terus yok kepengin ngono yok opo?” tanyaku lagi.
“Yoo, ditokne dewe Mas, arepe mbalon yoo ora duwe duit,”
Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng
burung Cucak Jenggot/Kapas Tembak, cara merawat burung Cucak
burung Cucak Jenggot/Kapas Tembak dan tips seputar burung Cucak Jenggot/Kapas Tembak.
kalih Babah Ro Li, mila kula nyêpêngi pratôndha, dene kula nyambut gadhahane yatra 6 kêton. Botên mawi bingahan. Dene gèn kula nyaur benjing wulan Sawal ngajêng punika.
Budaya Kagunan Kriya Mranggi, Nayawirôngka III, 1929, #320	Katalog:Kriya Mranggi, Nayawirôngka III, 1929, #320Sambung:-
Sêsorahipun Mas Ngabèi Nayawirôngka bab Kriya Mranggi
Wontên pêpanggihanipun warga pakêmpalan Trêsnapraja, manggèn ing Sositèit Abipraya, ing Surakarta.
Kawula nuwun, parêpatan, mênggah ingkang badhe kula aturakên punika, sarèhne kula punika botên pasinaon, saha sakêdhik sêsêrêpan kula, dados sanès kawontênan enggal, ananging kawruh têtilaranipun tiyang sêpuh kula, inggih punika bab kriya mranggi saha kagunan, dêstun anggêpoka padamêlan sanès inggih ingkang gêgayutan kalihan sarungan (rôngka), awit saking kula botên ahli nglairakên rêmbag ing ngajêngipun sadhèrèk kathah, mila kau kithaling basa kula, mugi para sadhèrèk angêgungna pangaksama.
Kawula nuwun, pangangge bangsa Jawi punika jangkêpipun, tumrap jalêr: wiwit panjênêngan dalêm nata, mandhapipun santana dalêm saabdi dalêm, dumugi kawula dalêm punika mawi dhuwung. Malah pamirêng kula samangke para priyantun ing amôncanagari, abdinipun kangjêng guprêmèn, manawi opisil inggih kathah ingkang katêtêpakên mangangge cara Jawi mawi dhuwung.§ Dalah ingkang mangagêm panganggèn agêng [agêm] rasukan jas kalihan clana inggih mawi dhuwung.
Dhuwung punika jêjêripun dêdamêl lan kabudayan Jawi asli, ingkang adi luhung, dipun rêngga saha dipun luhurakên, kados ta: Sêrat Manikmaya nyariyosakên, nalika Sang Hyang Kala dipun sêmpal siyungipun ing Sang Hyang Jagadnata, pinuja dados dêdamêl, ingkang kantun cariyos ringgit purwa, para ratu, para satriya manawi bôndayuda, anggènipun narik dhuwung, manawi sampun nêlas anggènipun dhawahakên dêdamêl, tuwin katon [kato...]
[...n] pangabaranipun lajêng nantang: ayo padha ngadu siyunging Bathara Kala. Ugi gadhah pikajêng ngluhurakên gêgaman ingkang pamungkas, cariyos dhuwung kula jugag samantên, awit jêjêripun ingkang kula aturakên cariyos sarungan (rôngka). Dipun praboti kandêlan, mawi garan jêjêran, dipun rêngga uwêr utawi sêlut (suhlut).
Sarungan punika ingkang dipun angge kajêng milih ingkang sae, warni-warni kados ta: kajêng cêndhana, timaha, trêmbalo, awar-awar, adhêm pati, timuru, randhu kuning sapanunggilanipun, saha wontên ingkang rinêngga kasungging. Namung mênawi ing Surakarta ingkang dipun anggêp saê kajêng cêndhana, timaha saha kajêng trêmbalo.
Dene sarungan punika wangunipun warni kalih: 1. ladrang, 2. gayaman. Wangun kalih warni wau wontên dhapuripun warni-warni, saha panganggenipun ugi wontên lênggahipun piyambak-piyambak.
Sarungan ladrang dhapuripun ingkang winastan baku: 1. cupu, 2. ladrang kuwung, 3. kadipatèn. Dene lênggahipun sarungan dhapur cupu, kagêm basahan (kampuhan). Ladrang kuwung saha kadipatèn, kanggrekangge. prajuritan, saha nyampingan, makuthan tuwin udhêng-udhêngan.
Ingkang dhapur botên baku, sanès agêmipun ingkang sinuhun: 1. ladrang kacir, 2. kagok kacir, 3. nyêpêt aking, 4. kasatriyan.
Dhapuripun sarungan gayaman ingkang baku: kalih: 1. gandhèn, agêng cêlak ragi bundêr, dening kados balung gandhu; lênggahipun [lêng...]
[...gahipun] kangge sangkêlitan ingkang pados ringkês; 2. gayaman ladrang, panjangipun sêdhêng, bagus sarta bêsus, lênggahipun kangge srambahan, sangkêlitan saha crigan.
Ingkang dhapur botên baku (kalawija): 1. bancean, alit panjang buwêng; 2. pananggalan.
Nalika jaman Majapait punika wanguning sarungan dhuwung kados punapa, punika dèrèng kasumêrêpan. Kabudayan Jawi kina pêpêthan gambar saha candhi-candhi, botên wontên ingkang katingal mawi gambar sarungan. Namung cariyosipun ingkang nate maos Sêrat Kèn Angrok, wontên ingkang nyariyosakên garaning dhuwung (jêjêran) punika kajêng cangkring. Pamanggihipun: sarèhne kajêng cangkring punika wau lami anggarap dhasaripun botên sae, gopok, mila lajêng kakintên agôntha kajêng cangkring wau wangunipun, awit kajêng cangkring mawi êri, minôngka rêrênggan. Môngsaborong.§ Kalawarti basa Jawi ôngka 4 taun XIV, wêdalipun, April 1935, kaca 63, ngêwrat cariyos Kèn Angrok, wontên
Angrok rakêt sangêt. Sarêng sumêrêp Kèn Angrok nyêngkêlit dhuwung, babaran anyar, warangkanipun kajêng cangkring taksih katutan êrinipun, punapadene dèrèng dipun jabung, Kêboijo sakalangkung rêmên ... Punika ingkang kajêng cangkring warangkanipun. Kaping: 16 Januari 1937. [tanda tangan].
Sawênèh nyariyosakên candhi Sungkuh,Sukuh (dan di têmpat lain). wontên gambar pêpêthanipun tiyang ingkang sawêg nyêgrèk sarungan, semahipun tilêman ing pupu, sangking wingking dipun ... tiyang, punika kados punapa wanguning sarunganipun, kula dèrèng nyumêrêpi piyambak, dene manawi wontên sadhèrèk ingkang sampun priksa ing candhi Sungkuh, kula suwun katranganipun. (Botên wontên ingkang suka katrangan).
Wiwit cariyosing Babad Giyanti, sarêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Mangkubumi, sampun jumênêng nata ing Giyantipura, lajêng badhami pêpanggihan kalihan ingkang putra Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping tiga, wontên ing pasanggrahan Jatisari, ing riku wontên rêmbag aprajangji, pangangge. Ingkang Sinuhun Sultan Mangkubumi mundhut pangangge lami, Ingkang Sinuhun ing Surakarta yasa wanguning pangangge enggal.
Lajêng sawêg nêtêpakên sarungan saha jêjêran punika ingkang lami cara Ngayogyakarta, dene sarungan jêjêran cara Surakarta punika wangunipun iyasan wiwit Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping tiga ing Surakarta.
Namung wontên pasaksèn ingkang nyulayani, 1. Jêjêran wangun tunggak sêmi (blak) dhapur Mangkuratan, punika botên kados jêjêran ing Ngayogyakarta, nanging inggih wêtah wangun Surakarta sapunika, môngka ingkang yasa Kangjêng Susuhunan Mangkurat punika, taksih awaton ing Kartasura. (Dèrèng badhamèn ing Jatisari, Giyanti). 2. Nalika taun 1921,
pusaka ing kabupatèn Sêmarang. Cariyosipun Kyai Baya tuwin pusaka sanès-sanèsipun, dalah upacara kabupatèn Sêmarang punika, paring dalêm ganjaran Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana sapisan, ingkang ngadhaton ing nagari Kartasura, dhumatêng Rôngga Tisnadiningrat, bupati Sêmarang. Dene kawontênan sarungan Kyai Baya punika wangun ladrang, kajêng trêmbalo, dhapuripun nyêbal kados, botên kados sarungan ladrang Ngayogyakarta, malah kathah èmpêripun wangun cara Surakarta sapunika, kaot agêng cêlak kuwung. (Mèmpêr cupu) kandêlanipun suwasa, blèwèh, sunglon gèpèng blèwèhan wiyar, botên gilig mêthit kados sunglon kandêlan ing Ngayogyakarta, namung peranganipun sarungan sadaya kruwingan mojok, sarwa kandêl, kirang alus, kirang garap, ngantawisi panggarap dèrèng mawi pirantos pêpak kados mranggi punika. Ing samangke sarungan pola wau sumimpên ing gêdhong musiyum Sriwêdari, samasa mirsani musiyum sagêd uninga. (Jêjêranipun Kyai Baya punika cara Surakarta).
Taksih wontên malih pasaksèn ingkang cêsplêng, namung kula pakèwêt mratelakakên ing ngriki, pasaksèn kalih bab ing nginggil punika kemawon, kados sampun anyêkapi kangge nêtêpakên, manawi sarungan tuwin jêjêran wangun cara Surakarta punika ingkang lami.
Kilap manawi wanguning pangangge bôngsa sêmbêt, udhêng-udhêngan, rasukan,
tuwin bêbêdan sapanunggilanipun. Ing ngriki sanès jêjêring rêmbag.
Sarèhne dhuwung wau dêdamêl ingkang dipun aosi, kabudayan Jawi asli, dhasar jangkêping panganggèn Jawi, traping pangangge kasalira, malah nama rêrêngganing salira, dipun praboti sêsotya nawa rêtna, ingkang adi, kathah pangaosipun, mila botên anèh manawi prabot sarungan saha jêjêran, ingkang warni kajêng milih ingkang sae linangkung, dipun wangun tuwin kagarap ingkang sae, alus ngrêsêpakên manah, malah adêging dhuwung saprabotipun punika, ingkang sae gêsang kados adêging manungsa, ingkang pasêmonipun sumèh.
Ing nagari Surakarta Adiningrat, garapan sarungan punika wiwitipun majêng bêsus, nalika jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sanga, nalika taun Jawi 1800. Marsudi alusing garapan, kêkêncêngan,
punika bulêt, namung panjanging sarungan botên kêparêng langkung sacêngkang, dhapuripun ladrang kuwung.
sapisan. Malah kathah indhaking iyasa dalêm rêrênggan prabot dhuwung, ingkang warni sêlut warni-warni saha kandêlan tatahan tèmplèk, ingkang gêsang misuwur dumugi sapunika dipun rêmêni ing akathah. [a...]
Nyêlani Babadipun Wontên Kandêlan Tatahan Tèmplèk
Kandêlan tatahan tèmplèk wau ing ngajêng, ingkang yasa sapindhah: satunggaling bangsa Tionghwa pranakan, nami babah Êki, rêmên sangêt dhatêng wêsi aji dhuwung, sanadyan manawi ngangge botên katingal, awit wontên ing lêbêt jas, ananging praboting dhuwungipun tansah kaparsudi saenipun, babah Êki wau rêmên
lêmahanipun tamtu botên sagêt waradin alus rêsik, dene tatahanipun uwit godhong, ingkang dipun dus jêne, inggih botên sagêt sêpuh sumêblak
ingkang sampun, ananging ingkang sagêt langkung sae, lêmahan lêdhok rêsik, lungipun mungal sêpuh rêsik, wêkasan damêl malih ngrêyasa dhumatêng
mantri saragêni kaparak kiwa, ingkang marsudi kagunan kriya kêmasan, sarta kapêthil ing ngarsa dalêm anggarap yêyasan dalêm mas sêsotya (
lungipun jêne sêpuh, sagêt mungal cêtha gêsang, lêmahanipun suwasa sêpuh waradin, lêdhok rêsik alus, têmahan babah Êki sakalangkung lêganing manah. Sarèhne anggènipun yasa kandêlan wau kalih, ingkang satunggal dipun unjukakên, Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Wicaksana, saha Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa) andadosakên kêparêng dalêm, ing wingking lajêng kêrêp yasa kandêlan balewah saha buklèn, sami katèmplèk tatahanipun, dumugi sapriki sae sangêt, kathah ingkang sami rêmên ngangge, ananging ingkang kathah kandêlan jêne katèmplèk tatahan jêne.
Wiwit kala sêmantên botên namung bôngsa Jawi kemawon, ingkang marsudi dhuwung saprabotipun, dalasan bangsa Tionghwa, sampun wontên ingkang rêmên amarsudi dhatêng dhuwung saprabotipun: malah dados pambukaning pamanggih lairipun kandêlan tatahan tèmplèk,§ Punika kala taun Jawi 1801 sampun tigang dasa taun, dene kandêlan
Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana (rumiyin dèrèng ngagêm sêsêbutan makatên) Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa, punika nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati [Adi...]
[...pati] Anom, kaparêng dalêm sarungan ladrang punika panjangipun kêdah sakilan, êmbatipun mlampah, (botên kuwung) lajêng garan dhapur kadipatèn.
Sakathahing yasan dalêm sarungan wêsi aji, ingkang natenipun botên dipun sarungi kajêng, kados ta: sarungan kudhang, nyaèkakên sarungan gada, sapanunggilanipun.
Dumugi sapunika, malah asring kalajêngên bêsuse, ngantos tipis sangêt, môngka sayêktosipun ingkang nama garapan sae punika sanès tipisipun, dene wêwaton amastani awon saening garapan sarungan punika:
1. kêkêncêngan, 2. anjing-anjinganipun, 3. alus-alusanipun, 4. têturutan, 5. lêluwêsan
Manawi sampun angsal pathokan gangsal bab wau, lajêng gêsang sae, inggih punika ingkang winastan kagunan.
Sarungan wangkingan agêm dalêm panjênêngan dalêm nata, saha agêmipun putra santana dalêm, punika mawi widhêng (jangkêpipun mata widhêng), manawi anggènipun abdi dalêm alit sarta kawula dalêm punika tanpa widhêng (utawi botên kenging ngangge).
Ingkang dipun wastani widhêng punika, sarungan ladrang utawi gayaman ing gambar ngandhap, sawingkinging sunggatan wingking: dipun garit wali sarana kaukir, mlampah minggah dhatêng wingking lajêng buwêng mangandhap kados ukêl pakis. Ing janggut, ngajêng janggutan ngajêng ugi kagarit wali kados ing wingking kaot lampahipun majêng.
Tumrap sarungan ladrang lambe angkup ugi kagarit ngantos dumugi pucuk, kados sèrèt.
Tumrap sarungan gayaman, ing lambe gajah kaukir mojok, manut dhapuring lambe gajah, kados sèrèt namung botên panjang, kirang langkung namung sakawan milimètêr panjangipun.
Ing jaman kina widhêng ukêl pakis punika, wontên ingkang mawi gragèh, kacariyos anggènipun santana dalêm canggah, manawi sapunika sami kemawon tanpa gragèh.§ Agêm ing Mangkunêgaran kula taksih sumêrêp ingkang mawi gragèh.
Sarungan dhuwung mawi widhêng punika, ing ngajêng anggenipun abdi dalêm tuwin kawula dalêm. Dene agêm dalêm ingkang sinuhun, saha
putra santana dalêm, sami botên mawi widhêng.
Ingkang makatên wau saking anggèning bèntênakên, sarungan anggening abdi sarta kawula dalêm punika supados cacat, sarana kacorèk pangot dhapur mata widhêng. Dados sarungan anggènipun tiyang alit punika saea dikadospunapa tamtu wontên cacadipun.
Dangu-dangu wontên kaparêngipun ingkang jumênêng nata, widhêng kapundhut dados agêm dalêm saha agêmipun putra santana dalêm. Ing ngriku widhêng lajêng kasaèkakên, ingkang anggarap tukang ukiran. Tamtu kemawon adhakanipun (midhêngi) sade garapan tukang ukiran, wiwit punika widhêng botên dados cacad, ananging malah dados sêkar, murugakên sêmu: punika tiyang alit lajêng botên kalilan ngangge widhêng (sarunganipun dhuwung). Namung punika kala jaman punapa dèrèng manggih pasaksèn ingkang gumathok, nanging kala jaman Mataram Sultan Agungan, widhêng sampun dados agêming ratu, tuwin santana dalêm.
Kasêbut ing Sêrat Raja Kapa-kapa, ingkang sampun kabangun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Anyakrakusuma ing Mataram.
Trimah kandhêh, têgêsipun bab kaping 3, dipun wastani pêpindhan pamicaran, inggih punika ingkang nama pitêdahan êmpan papaning pangatrap (pangkat 5, ôngka 2 wangsulanipun pandhita dhatêng patih),
Ênggèh, patanyan pantèn puniki robaya pojar sakintên [sa...]
[...kintên] dhatêng pantèn.
1. Ingkang rumuhun dhawuhing nata, dhatêng para kawulanipun agêng alit, boya
pêndhok suwasa mas balewah, punika ingkang rinilan amung kaliwon sapanginggil.
Kacariyos malih, abdi dalêm sarta kawula dalêm punika, nalika jaman satus taun ingkang kapêngkêr, ngangge sarungan ngajêngan wau punika taksih
Kawiswara: "Inggih dhuwung kêmalon abrit wau, agêmipun panjênêngan dalêm ingkang sinuhun, sarta putra sêntana, makatên ugi mêndhak ingkang botên mawi ri pandhan, tuwin wêrôngka kajêng cêndhana, ukiran tunggak sêmi ingkang kenging ngangge mantri sapanginggil." ...
Kawiswara: "Ing jaman sapunika sampun kathah ingkang pun nêrak awisan [a...]
[...wisan] ing sawatawis, kados ta: numpak kapal, kreta wontên ing alun-alun, ngangge dhuwung kamalon abrit, ukiran tunggak sêmi, wrôngka kajêng cêndhana." ...
Kawiswara: "Kala ing jaman kina, sawêg têsih kêncêngipun ing prentah, mênawi wontên ingkang purun nêrak awisanipun ratu, karampasan panganggenipun, nanging pangrampasipun angêmungakên ingkang dados awisan kemawon." ...
Kawiswara: "Inggih kasêbut wontên ing Sêrat Anggêr Arubiru ing bab kang wêkasan pisan, ananging wêrninipun ing pêngangge, ingkang dados awisan, botên kasêbutakên.
Mênggah pênunggilanipun ingkang kalêbêt ing awisan, ukup lan pasorot, ukup pita, clana gubêgan sabuk bathik dhuwung sambilan, epok kajêng lugas, ikêt modang, ikêt bangun tulak têpèn, pangangge sarwa wulung, asabuk cindhe abrit.
wau dipun lêdhok kalihan kandêlan, têngah pêthan antup gêgêr sapi, kados sarungan kina ingkang
blewahanipun botên kaantup. Tuwin sanadyan tanpa pêpêthan antup, punika nama sambilan.
Panunggilanipun sangking kumawula, manawi ngangge kandêlan blewah punika manjingipun dhatêng sarungan: sarunganipun ingkang dipun antup namung watawis satêbah panjangipun, sangking gambaring sarungan, mangandhapipun namung slobokan (tanpa antup) makatên ugi mindhak nyamèni agêmipun para luhur.
Sarungan wangkingan agêmipun para luhur punika dumugi sapunika taksih mawi ingkang kasungging, wiwitipun wontên sarungan sungging, kala jaman punapa dèrèng manggih pèngêtanipun; dene manggènipun kados ing ngandhap punika:
1. Agêmipun panjênêngan dalêm nata, sungging alas-alasan dhasar kajêng (dhasar lêmahanipun) kajêng cêndhana.§ Undhang dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV, bab awisan pangangge. Pèngêt layang ingsun parentah undhang-undhang ... sakèhe kawulaningsun, aja ana kang wani anganggo anggon-anggon kang kalêbu larangan ingsun, lan tindak lakuning wong, aja ana wani-wani nêrak wêwalêr
Agêmipun santana dalêm, sungging alas-alasan pêthak.
4. Agêmipun prayagung wadana kliwon alas-alasan pêthak.§ Watawis nalika taun 1905 kirang langkung 26 taun, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa, têdhak pêpara ing Surabaya sapindhah, prayagung wadana kliwon ingkang andhèrèk kadhawuhan ngangge dhuwung sarungan gayaman sungging modangan dhasar pêthak, kandêlan kamalon abrit, punika wiwit kula sumêrêp sungging modangan.?
Kandêlanipun sami blewah kêmalon abrit, lênggahipun jêjêran kasêlut sêling mirah. (Sêlut sela [intên] sêling mirah.
Para sagêd anêgêsi = asal kadadeyaning manungsa, bumi, gêni, banyu, angin.
Nalika taun: 1835, wontên wiyosing dhawuh timbalan dalêm
golongan prajurit dhasaripun ijêm, sungging alas-alasan, modangan, sawênèh sêkar-sêkaran. Manawi ngangge
Abdi dalêm pangrèh praja, dhasaripun sungging abrit nèm.
Amung sarèhne kandêlan kamalon ijêm saha cêmêng punika warninipun kirang sae, dados ingkang ngangge namung prayantun satunggal kalih. Ingkang kathah sanadyan ngangge sarungan sunggingan, kandêlanipun botên kamalon. Ingkang sagêd ngangge kandêlan jêne tatahan tèmplèk, tatahan cawèn, tarkadhang lus-lusan kemawon, tuwin suwasa.
Sranduning Patrap Ngangge Dhuwung, Dalah Tatakramanipun
Patrap ngangge dhuwung punika bèntên trapipun wontên namanipun piyambak-piyambak, dalah tata kramanipun mêkatên:
1. Klabang pipitan = nyothe ing têngên nêtêp, sarungan gathuk paningsêt. Lênggahipun agêm para luhur tuwin senapati, mênawi abdi dalêm alit kirang trêpsila (digsura).
5. Nyothe ngiwa githang, agêmipun para luhur.
6. Kurêban, anggenipun prajuritan saha klanthungan utawi abdi dalêm prajurit.
7. Nyothe ngajêng, anggenipun para ngulami manawi rasukanipun jubah.
8. Kurêban ngajêng anggenipun para ngulami manawi rasukanipun jubah.
9. Kurêban têngên, kirang susila.
10. Ngadêg nurut ula-ula, anggenipun kawula nyambut damêl.
11. Kewalan: manawi ing nagari Surakarta ingkang ngangge, klana topèng utawi danawa nyarèng ringgit tiyang.
Patrap anggenipun nyangkêlitakên manawi para luhur wontên paningsêt ubêt kaping kalih utawi tiga. Dene tumrap abdi dalêm lênggahing tata krami, wontên ing satagèn. Tuladha Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat (ing Ngendraprastha).
Sarungan gayaman punika kala rumiyin: kanggenipun opisil, namung manawi dipun anggar, kangge curigan (prajuritan). Sanadyan botên mangangge kulukan ananging sabên opisil inggih ngangge dhuwung sarungan ladrang, kajawi ingkang sampun panganggenipun dhuwung sarungan gayaman, kados ta abdi dalêm prajurit.
Wiwit kaparênging karsa dalêm, abdi dalêm ingkang andhèrèk ingkang sinuhun, manawi pêpara ing pasanggrahan sêsaminipun, kadhawuhan ngangge dhuwung sarungan gayaman: môngka manawi sowan wontên ing pasanggrahan mangangge kulukan. Lajêng tumular sanadyan opisil kulukan, ingkang rasukanipun botên sikêpan agêng, botên ndhèrèk ingkang sinuhun, (panèwu mantri mangandhap) inggih ngangge
dhuwung sarungan gayaman. Nalika dèrèng kêrêp nyawang inggih kirang mungguh, sarêng sampun kêrêp nyawang, sagêd anglampahi ngangge, lajêng rêmbagipun pados ringkês, saha lajêng sae kemawon.
Sarungan dhuwung sawatawis katingal mundur, rumiyin sarungan potokan punika namung ingkang badhenipun kajêng timaha sasaminipun, jalaran ambujêng pèlèt (sêkar) ananging gandaripun inggih kajêng candhana, paedah kajêng lisah gandanipun wangi, dhasaripun madhêt, sêrat lêmbat (kuwawi) dhatêng tosan aji prayogi.
Manawi sarungan kajêng candhana wontêna ingkang potokan inggih namung satunggal kalih, tur ingkang mapan bêdhahanipun (sêrat ngadêg).
Watawis 32 taun ingkang kapêngkêr, wiwit kathah ingkang ngangge sarungan kajêng candhana potokan ingkang botên mapan (sêrat rêbah, malang, dening glondhong alit). Awit pados sae dhasaring kajêng, nanging ingkang mirah rêginipun. Jalaran ing wêkdal wau kajêng trêmbalo sampun botên wontên ingkang sae.
Sarungan ingkang potokan malang punika, kajawi sambêtanipun ringkih, sêratipun manut ujuring gambar sarungan, dipun gêbêg kirang sagêd gilap. Guwayanipun ingkang tamtu pucêt, dêring-dêringipun kalêrês malang, dipun gêbêg enggal bulug, ringkih: gampil cuwilipun, tur manawi cuwil godhongipun tamtu panjang, kathah. Sagêdipun tumuntên gilap babaranipun kaplitur, mangka sarungan plituran punika [pu...]
[...nika] sanadyan sae atênganipun, mêksa lajêng sêmpug dêringipun. Sarta nalika taksih enggal sae, gilap guwaya gumêbyar, dangu-dangu sangsaya suda, dados lucêt bêlang buntal.
(Wontên ingkang kêdah kababar plitur, punika manawi kajêng ingkang agal sêratipun, saha dhasaripun kirang madhêt, kados ta: kajêng timaha sapanunggilanipun, awit manawi kangge gêbêgan kirang sagêd gilap, tur lajêng rêgêd.) Bèntên manawi gêbêgan, dhasar atênganipun sae, kowèn, ingkang gêbêg sagêd, sangsaya dangu sangsaya mindhak sae: nanging dilalah, sarêng kalampah sarungan candhana potokan, wêdalipun kajêng candhana saking sabrang kêrêp têla,têlat. manawi wontên rêgi awis, kilap sababipun. Emanipun para priyantun sapunika, sakêdhik ingkang ngrêti, tlatos karsa ngopèni dhuwung saprabotipun, kêparêng ngasta piyambak. Mila sanadyan praboting dhuwung sae, ingkang katingal jêjêran lan sarungan, kirang kagalih gêbêganipun.
Môngka sajatosipun, aji punika bèntên kalihan pangaji. Dhuwung prabot kandêlan mas tatahan
gumrining, punika aji. Cocog praboting wêsi aji.
Pasaksèn panacat dhuwung ingkang botên prayogi, sanadyan pangaosipun kathah, nanging dipun agêm cacad, èngêt kula
Sêrat Mas Ngantèn Tata Mangayun, karanganipun Radèn Mas Jayadiningrat sapisan, wontên ingkang
Dhuwung saprabotipun gumrining gilap punika, rumiyin dados titikanipun priyantun Surakarta. Sanajan panganggèn sêmbêt sarwa masêm prasaja (padintênan) nanging dhuwung saprabotipun rêsik gumrining angrêsêpakên.
mandhapipun priyantun, punika pamanggih kula pikajêngipun inggih kopèn.
Kawontênan ingkang kula sipati, nalika kula nyambut damêl mitongtonakên kagunan kriya mranggi, wontên pasar malêm, ing Surakarta, saha yarmarêk ing Surabaya nalika taun Walandi: 1924. Bôngsa Eropah ingkang botên gêgayutan kalihan sarungan dhuwung, manawi ningali dhuwung saprabotipun, katingal migatosakên, dene nganggêp padamêlan adi. Saha manawi pitakèn lajêng katêrangakên [katê...]
[...rangakên] kawruhipun sawatawis kemawon, sangsaya katingal anggènipun angaosi. Ingkang adhakan dipun gawoki punika bab panggêbêg sarungan, dene patrap kados makatên sagêd anggilapakên kajêng, sae ngungkuli dipun plitur, (sêmantên bôngsa ingkang kacariyos sampun susila, anggènipun botên baukapine, inggih sanadyana namung tata krami.)
Dene bôngsa kula piyambak, sanadyan kathah ingkang kirang dhamang dhatêng kawruh-kawruhipun. ewadene awis ingkang purun pitakèn, nanging manawi wontên ingkang pitakèn, lajêng dipun sukani katrangan, punika lajêng sami ngrubung mirêngakên. Dados sêmunipun awrat manawi ngrumiyini pitakèn, bok manawi ingkang makatên wau kidhung sêmu rikuh, kasêngguh takèn kawruh ingkang kagêlarakên punika kuciwa.
Malah nalika wontên yarmarêk ing Surabaya, wontên satunggaling priyantun, katitik panganggenipun pèt, kadhèrèkakên agèn, ngantawisi priyantun têngahan ragi inggil. Ingkang ngrèmèhakên sarungan, inggih punika ningali sarungan babaran conto ingkang kula adhêp, wontên ing bangku, pamêndhêtipun asarana kaganthol têkên nyanthuk, sanalika manah mrêkitik, dening pêpundhèn kula dipun sawiyah, namung sarêng èngêt sarungan wau, sampun kula sêrati rêginipun, malah kula pujèkakên: rigola, sêmpala sisan, rôngka bakal dadi dhuwit. Wasana sarêng kula manah-manah kang êning patrap nyawiyah dhatêng sarungan kajêng candhana ingkang adi [a...]
[...di] punika, botên saking sêngit dhatêng sarungan, malah inggih rêmên, namung kawruh dèrèng wontên, tata krami botên sagêd ngangge.
Mila bab tata krami dhatêng dhuwung prayogi kagalih, kados ta manawi ngunus dhuwung lajêng kapundhi, anggèning ngasta pucuking dhuwung kêdah wontên nginggil, badhe ngrangkakakên inggih kapundhi, ingkang ngrangkakakên kêdah ingkang ngunus, pandèkèkipun sampun ngantos glethak-glèthèk, punika botên saking mangeran dhatêng dhuwung, nanging tata krami ngaosi kabudayan Jawi piyambak.
Sanadyan wontên titikipun dhuwung punika, kados dèrèng tumuntên sirna, taksih sami, katôndha priyantun ing môncanagari, dhinêsipun mangangge cara Jawi mawi dhuwung, saha para mudha ingkang taksih sinau, ing pamulangan têngahan sarta ing pamulangan inggil, manawi pasamuan taksih salong purun mangangge kabangsan Jawi mawi dhuwung, namung kamunduranipun ingkang kula aturakên wau, sumôngga sami dipun dandosi, sarana:
Dhuwung saprabotipun dipun opêni ingkang sae, awit prasasat tanpa ragad, jangji karsa nyambi piyambak kemawon, tamtu botên kasèp. Upami dhuwung (wêsi aji) punika sabên Anggara Kasih dipun lisahi. Sarungan saha jêjêran sabên badhe kagêm sarta mêntas kagêm, dipun lap ing srêbèt, kala-kala dipun lisahi lajêng dipun lap srêbèt, makatên kemawon sampun lowung.
Dene ingkang langkung prayogi, dhuwung punika asring dipun awisi.
Sarungan saha jêjêran kêrêp kagêbêg mawi sisiran balung maesa, ingkang sampun kabêsmi, dipun lisahi lisah candhana, botênipun inggih lisah klêntik kalapa, sarta dipun lap asta ingkang mawi wijik jêram pêcêl, dipun lap srêbèt ingkang garing, awit padamêlan anggêbêg sarungan punika, rumiyin kalimrah priyantun sami kaparêng ngasta piyambak, kagêm sambèn manawi nganggur, tur kadhang wanci dalu, sawênèh wontên pacaosan, dalu manawi dèrèng sare, kaparêng nyambi anggêbêg, awit pancèn sanès padamêlan nistha.
Manawi para luhur kula pitados, tamtu sampun kagungan panyrigan saha tukang gêbêg, dene sadhèrèk ingkang sae panggêsanganipun, cêkap ngrêsaya tukang, ananging manawi kaparêng nandangi piyambak, punika inggih botên wontên awonipun.
Namung sarèhne opèn-opèn dhuwung saprabotipun, ngawisi saha gêbêg punika, wontên kawruhipun, manawi para sadhèrèk wontên ingkang kaparêng sinau, kula sagah ngaturi tuntunan ngantos sasagêdipun, rawuha ing griya kula.
Wasana atur kula sadaya wau, kêkiranganipun kula ngajêng-ajêng, para sadhèrèk kaparênga mêwahi, manawi wontên ingkang kalintu kalêrêsna, dene ingkang kirang mangrêtosakên kadangokna, kula badhe ngaturi katrangan sagaduk kula, amung samantên atur kula.
Sedaya puji punika kagunganipun Allah ingkang mangèrani alam saisinipun
Namung dhumateng Paduka kawula manembah, lan namung dhumateng
Dhuh Allah, mugi nedahaken margi ingkang leres dhumateng kawula
(Inggih punika) marginipun para tiyang ingkang Paduka sami paringi
nikmat sanès marginipun tiyang ingkang Panjenengan paringi bendu
1. Nasa ba' asengna Puang Allah Ta'ala iyya mesero mabbere na masero makkamase.
(1989-01-10) 10 Januari 1989 (umur 28)
taun) inggih punika penyanyi saking Indonésia.[1] Nindy kalebet lulusan SMA Labschool Jakarta.[1]
Nindy kapilih dados juwara I Sumbar (Sumatera Kulon) Talenta.[2] Amargi punika, Nindy dipundhawuhi kagem nyanyi ing Kantor Kadutaan Ageng Malaysia.[2] Sanésipun punika, Nindy ugi menang ing kontés dhuet kaliyan Audy ingkang dipunlaksanakaken déning salah satunggalipun prodhuk kecantikan.[2] Ing kontés punika Nindy nyanyi lagu Untuk Sahabat ingkang ing wonten album 23-03.[2] Taun 2007, Nindy mlebet dhapur rekaman.[2] Sasanesipun nyanyi lagu Matahari ing album Ost. Badai Pasti Berlalu, Nindy ugi nate ndherek klompok vokal Bragi supados nyanyi lagu kanthi irah-irahan Tidur Malam Ini; ing album Bragi ingkang énggal, The Best of Bragi.[2] Nindy ngliris albumipun ingkang kapisan nalika tanggal 20 Oktober 2008 kanthi irah-irahan Tak Pernah Kubayangkan. Amargi juwara ing adicara kontes Olay Duet with Audy ing taun 2006 saged damel inspirasi Nindy supados terjun total ing jagad musik.[2] Lagunipun ingkang kapisan kanthi irah-irahan "Buktikan"' sukses sanget amargi lirikipun ingkang easy listening, kasil dados posisi kapisan ing radio airplay ngantos gangsal minggu.[2]
^ a b (id)Twiter Nindy dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nindy&oldid=1100835"	Kategori: Lair 1989Wong uripPenyanyi IndonésiaTokoh saking PadangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 21 Oktober 2016.
Balas	On 3 Maret 2011 at 21:21 gembleh said: Sugeng dalu Ki Arga,
Lumpia ingkang echo menika ingkang wonten jalan Mataram, kathah bakul lumpia wonten ing pinggir margi, menawi panjenengan ndangu pundi ingkang echo, rumaos kula sedayanipun kraos echo.
Ngayogyakarta panci dados jujugan tetirah kula menawi wonten preinan. Nalika Idhul Fitri ingkang kepengker kawula wolung dinten dolan wonten Yogja.
Bakda shalat Ied, mawi taksi ngglinding dateng Kaliurang, mandapipun kaliyan pak Sopir dipun puter dateng Cangkringan teras minggah wonten dalemipun swargi Mbah Marijan, ananging mboten pinanggih, minggah malih dateng Watu Gajah. Kahananipun jawah deres sanget.
Dinten kaping gangsal, dalu2 dipun horeg lindu, sedaya penghuni hotel mlajar medal saking kamar, tujunipun sami mboten kesupen ngangge rasukan.
Balas	On 3 Maret 2011 at 23:34 arga said: Matur nuwun Ki Gembleh paring infonipun. Mbokmenawi mbenjing sanes wekdal wonten acara malih dateng Semarang badhe kulo padosi papan ingkang panjenengan ngendikaaken. Sugeng dalu.
Balas	On 4 Maret 2011 at 01:15 arga said: Waaah….. sampun dumugi Watu Gajah tuwin ngraosaen lindhu Jogja njih? Menawi kemutan lindhu ageng tahun 2006 pramilo damel trauma saestu. Kulo malah dereng nate dumugi Watu Gajah menopo malih kawontenan ing mriko pasca
Maret 2011 at 21:35 cantrik bayuaji said: Nuwun,
Berkenaan dengan pertanyaan Ki Aryå Arga [HLHLP 112]:
On 3 Maret 2011 at 02:51 arga said: 1. Menopo Arya Damar (Raja Palembang) meniko Arya Damar ingkang kaleres romo kuwalonipun Raden Patah? Menawi leres kok wekdalipun benten kirang langkung setunggal abad?
2. Menopo leres menawi Arya Cakradara meniko putranipun Dara Jingga? Menawi leres ateges Hayam Wuruk ugi kados Jayanagara mboten 100 % Jawi.
Sepindhah malih kulo ngaturaken agenging panuwun lan sugeng
eng ing eng …. blukuthuk …
Balas	On 4 Maret 2011 at 10:17 Truno Podang said: Alhamdulillah, …… ki Jokowono kerso say hello maring poro sanak kadang Padhepokan AREMA senajan wis sering ketemu ning ibarate durung wawuhan. Nggih monggo sugeng rawuh enten mriki
Terus sinten niku..Rayine…mbak Ken sawertri…njih mboten kerso
org/w/index.php?title=Ayumi_Yoshida&oldid=993341"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaDetektif ConanKarakter anime lan mangaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.30, 2 Maret 2016.
inggih punika bocah paling alit kang sukses komersial dados penyanyi ing tahun 2006 kanthi album La Vârsta De Trei Ani (umur 3 tahun). Cleopatra pikantuk rekor dados artis paling alit ingkang tampil live 2 jam ing ngajeng penonton, seniman ingkang paling ageng bayaranipun, artis paling alit kang nampa penghargaan MTV lan artis cilik kang gadhahi #1 hit ing salah satunggalipun nagara (“Ghita” ing Singles Chart Romania) [1].[1]. Cleopatra sampun konser lan sukses wonten negeri Sakura Jepang. Album kapisan Cleopatra dados langkung saking 150
wigati lan langkung dipunwigatosaken déning Pavel, bapakipun Cleo, pramila Cleo istirahat rumiyin saking nyanyi amargi langkung ngawigatosaken sekolah.[4].
tasih 3 tahun. Cleopatra mendhet mikrofon lan nembang kaliyan Pavel. Sedaya tiyang sami mlongo lan kaget, lajeng tiyang-tiyang kala wau langsung ngrekam. Irah-irahan lagunipun inggih punika “mama”. Sesampunipun punika, Cleopatra nyanyi Maldova-Pavel, ingkang
Rumania arupa “George”. Ananging nalika wawancara wonten kagamblangan, “Ghita” punika ateges keremenan, takdir, lsp.[5]. Lagu Ghita ingkang misuwur punika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.00, 6 Maret 2016.
dereng saged nata rontal-rontal Ki Bayu dumateng gandokipun
hadu…, kathah PR akhir semester ingkang kedah dipun ayahi lan persiapan UAS.
mbokmenawi sampun sela, mangke dalem tata wanten gandokipun, supados saged dipun waos sanak kadeng lintunipun.
Balas	On 13 Juni 2011 at 21:57 cantrik bayuaji said: Nuwun
Sugêng pêpanggihan Ki, sampun radi sawêtawis dangu
katrêsnaning Gusti Ingkang Måhå Wicaksånå. Aamin
Balas	On 13 Juni 2011 at 23:25 arga said: Sugeng pepanggihan ugi Ki Bayu. Kasinggihan Ki, radi dangu mboten saged sowan amargi nembe ngayahi tugas wonten papan sanes. Wingi sonten nembe dateng, minggu ngajeng bidhal malih. Lha menawi internetan mawi Sp**** dados mboten saged dipun beto-beto. Maos dongengipun Ki Bayu ing nginggil, capet-capet kulo kemutan kala taksih alit nate ningali sendratari utawi kethoprak ingkang nyariyosaken Prabu Suwelacala tuwin Sri Mahapunggung saking negari Purwacarita, ugi nyebat-nyebat Prabu Anglingdriyo tuwin Raden Damarmoyo. Sejatosipun cariyos meniko namung legenda menopo kaserat ing Babad njih Ki Bayu, menawi namung legenda kok cariyosipun panjang. Menawi Ki Bayu pirso ugi dhangan ing penggalih tuwin kagungan wekdal ingkang mirunggan, kulo nyuwun dipun dongengaken wonten mriki. Matur nuwun sakderengipun, sugeng dalu.
Balas	On 13 Juni 2011 at 22:10 cantrik bayuaji said: Ralat:
ancen wis wayahe ki MENGGUNG methuk sindene.
Balas	On 13 Juni 2011 at 21:02 bancak said: nggih ki, ngapunten sawek saget
yudha pramana said: SUGENG ENJANG
Balas	On 14 Juni 2011 at 08:41 mita said: sing leres sugeng enjang napa sugeng enjing ta? ….. menawi sugeng enjang wonten terusane njih …. enjang widuri sing nganyelke niku lheeeeee 😦
Balas	On 14 Juni 2011 at 20:05 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, kulo tenggo dongengipun. Sugeng dalu.
nuwun Pak Satpam, NSSI DJVU dumugi jilid 20 sampun kulo undhuh sedoyo.
Balas	On 15 Juni 2011 at 05:41 Honggopati said: SUGENG ENJANG.
mita said: ki honggo, mbok
Kodèks utawa codex (asliné saka basa Latin caudex sing tegesé sabongkah uwit utawa kayu lan banjur tegesé buku) iku sawijining naskah kuna sing ditulis nganggo tangan.[1]. Sacara luwih rinci, kodèks iku naskah sing kawangun saka sawetara lamba dluwang, kertas, kulit kéwan utawa bahan tipis liya sing mèmper. Barang-barang iki banjur ditumpuk lan dijilid dadi siji arupa buku. Kadhangkala lembaran dluwang iki dilempit dadi modèl harmonika kayadéné naskah pustaha Batak. Saliyané awujud kodèks, naskah uga ditemokaké awujud gulungan utawa rontal.
Kadhangkala istilah iki uga dienggo ngarani kabèh wujud cithakan arupa buku, uga kalebu buku-buku modèrn, kajaba buku-buku sing dilempit.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kodèks&oldid=960797"	Kategori: Naskah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 28 Februari 2016.
wah neng dugeman emang sengojo 10 cm, ben bokonge ketok njedit 😀 nek wes njedit trus mbuh 😛
Balas	On 31 Mei 2010 at 03:45 bayuaji said: Nuwun
Sugêng ênjang. Cantrik Bayuaji sowan, nanging mbotên nyangking rontal
Balas	On 31 Mei 2010 at 09:00 pandanalas said: ngestoaken….
Pak ki Satpam saestu ngedab2i…..ketularan mbelingipun sinten njih…
Balas	On 31 Mei 2010 at 10:15 yudha pramana said: sing
olehe nyerat sing ngati2..ojo nganti keri sak huruf…xixixi
Balas	On 31 Mei 2010 at 17:13 yudha pramana said: Hikss,
(nyuwun pirsa menapa ingkang nyantholaken taksih Ki Ajar pak Satpam ?)
Balas	On 31 Mei 2010 at 21:37 pelangisingosari said: Nggih Ki, kersanipun tambah
Sugeng rawuh malih Ki Arema. Kulo ndherek remen lan bingah dene anggenipun kagungan kerso mantu sampun kaleksanan kanthi lancar lan sukses. Mugi-mugi keng putro kekalih sageto ngawujudaken bebrayan ingkang sakinah, mawadah, warochmah, Amin.
Kulo ugi ngaturaken agenging panuwun, SUNdSS ngantos dumugi jilid 24 sampun kulo undhuh sedoyo.
Hindhu abad 10. Warangka : Kayu Akasia, Sungging motif Modhang. — “Griya Keris Basuki|keris sepuh(tua),keris kamardikan(baru”, I'm a SPECIAL B2
kabeh… kabeh… kabehe…..iso dkabulaken..
kerep dikenal minangka 'Count Rumford' lair tanggal 26 Maret 1753 – tinggal donya 21 Agustus 1814 nalika umur 61 taun) ya iku penemu, ilmuwan, negarawan, lan tentara misuwur saka
alikaBenjamin Thompson umur 2 taun.[1] Ibune, Ruth Simonds kawin manèh karo Josiah Pierce ing wulan Maret 1976.[2] Nalika isih cilik, Benjamin Thompson duweni kekurangan kanggo ragad sekolah mula nalika cilik dhèwèké kerep sinau dewean lan teruse éntuk akèh pengetahuan saka kanca lan kenalane.[1] Nalika umur 13 taun, Benjamin Thompson wiwit nindakake pirang-pirang gawéan kayatajuru tulis, importer, pedagang bahan garing, lan magang ing Doctor John Hay of Woburn.[1] Ing kono, Thompson éntuk akèh pengetahuan tentang elmu medis.[1] Bakat Thompson nalika nyambut gawé nganggo pirabti mekanis lan keprigelan basane kang apik, ndadekake John Fowle, salah sawijining guru lulusan Harvard, mbantu dhèwèké nalika sinau marang Professor John Winthrop ing Harvard.[3] Ing taun 1772, Thompson ninggalake kutha kelahirane lan mulang ana ing salah sawijining sekolah ing Bradford, Massachusetts.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 4 Sèptèmber 2016.
Miglianico dumunung ing sikilé pagunungan Appenine Italia. Ekonomi kutha didominasi déning tetanèn; anggur lan zaitun minangka tanduran utama.
Kutha iki duwé loro gréja ya iku: Gréja St. Rocco lan Gréja St. Pantaleone. Festival St. Pantaleone dianakaké saben tanggal 27 Juli. Saben taun ing Miglianico uga ana atraksi balapan pit ing sasi Juli/Agustus.
Jroing Perang Donya II, Miglianico dikuwasani déning bangsa Jerman kang nyoba nguwasani tlatah mau nalika pasukan Amérika dipimpin déning Jendral Mark Clark maju mengalor saka Italia Kidul. Minangka papan panggonan lan markas tentara Jerman mula Miglianico lan tlatah saubengé ajur mumur ditibani bom déning pasukan sekuthu sajroning taun 1944. Akèh padunung padha ngungsi lan manggon ing guwa guwa nganti sasèn-sasèn kanggo golèk slamet. Jembar wewengkon 22 km2 lan cacahing padunung 4.529 jiwa. Pérangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miglianico&oldid=1118054"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 31 Januari 2017.
KOMINGREP SIREP WONG SABUWONO KABEH ONO
trawangan,sukmo jati jatining sari, dumadi adoh katon cedak katon,jagad
iki dak ungak katon kabeh,allah nyuwun padang sir kun fayakun ,mayane
kang ora katon ,katon melok sejatining urip ,katon padang sejatining
kodratulloh ,byar padang jagad iki melok byar saiki,allahuma rasa mulyo
badan iman jeneng johar ,urip kang mengku ,urip mbesok manungso kang
gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane
ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing
latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana
remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku
kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor,
mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing
pendhem, palakasimpar, bangsaning iber-iberan, kewan belehan lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur
bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi,
DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU
AREP MAIN,REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR TUMENGO ING NGAKASA(NDUWUR),TUMUNGKUL ING PRATIWI(NGISOR),SARTA NJEJAK LEMAH KAPING 3.
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG
ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN GOLEK SANDANG PANGAN. SLAMETO BUDIKU LUHURO
Ingsun amatak ajiku si Sri Sadono,nyang kuwero dewaneng kasugihan.Sri Sadono kang andum sandang pangan,Nyuwun gampang pados pijlo nyandhang nedho,Sarinane sawengine salawase gesang,
lan anglampahana kados ing ngandhap punika :a.Dina Akad : Ora nginang sadina sawengi, pujine : yahkayu yahkayumu, kaping 500.b.Dina Senen : Ora mangan iwak sadina sawengi, pujine : yarahkmanu yarohkimu, kaping 400.c.Dinten Slasa : Puwasa sadina sawengi, pujine Yamaliku yakudusu, kaping 300.d.Dinten Rebo : Ora mangan uyah sadina sawengi, pujine : Yakabiru yamuntaha, kaping 700.e.Dinten Kemis : Ora ngombe sadina sawengi, pujine : yangalimu yangakimu, kaping 800. f.Dinten Jumuah : Ora mangan sega sadina sawengi, (kena mangan liyane
masidem,sapi gumarang kang kanggo nyaur utang,kebo dungkul kang kanggo macul,nini kang ngideri,kaki kang mijeni,metik sandang pangane sri sadana,kang sunduk kembang
Ing ngisor iki mantrane :„Allahuma roch Bagenda Adam, roch Bagenda Kawa, adia sira takon, Bagenda Kawa wus ana ing ngarepku, ingsun saking Allah, madep tetep idep arep saurdjarku, nurut saparanku, manut sakarepku, laila haillallah
Iki donga ajat pitu. Sapa-sapa wong kang matja ajat pitu, saben arep turu utawa arep lelungan utawa arep katemu kayo wong luhur, insja Allah bisa katrima apa kang dadi karepe. Diwatja kaping sa¬pisan saben arep nglakoni apa kang dikarepaU utawa ana pakewuh kang gede.Iki dongane :,Bismillahir-rochmani-rochim,
Kullajusibana illa maakat taba'llohhu lana huwa maulana wa 'allalohi ful fatawakkalil mu'minun wainjam saska
dumadi adoh katon cedak katon,jagad iki dak ungak katon kabeh,allah nyuwun padang sir kun fayakun ,mayane kang ora katon ,katon melok sejatining urip ,katon padang sejatining kodratulloh ,byar padang jagad iki melok byar saiki,allahuma rasa mulyo badan iman jeneng johar ,urip kang mengku ,urip mbesok manungso kang luwih sempurno ,ŷa
GETIH PUSER SEDULUR INGSUN KANG KRUMATAN SEDULUR INGSUN KANG ORA KRUMATAN ,SEDULUR INGSUN KANG MEU SOKO MARGO HINO LAN SEDULUR INGSUN KANG LAHIR BARENG SEDINO,BAPAK ONO NGAREP IBU ONO MBURI ,AYO PODO REWANG REWANGONO ANGONKU ...... (NIAT) RUMAKSO MARANG SUMSUM BALUNG GETIH DAGING OTOT KULIT ULU RAMBUT LAN UTEK MANJINGO
aji dulur Papat limo pancer bakune wong urip sejatine wong urip wajibe wong uripdulurku papatkiblat limo pancerjaganen awakukanan kiring ngarep mburi ngisor duwuryen ono wong sejolo ora temono keno
KARTU DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN,REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR TUMENGO ING NGAKASA(NDUWUR),TUMUNGKUL ING PRATIWI(NGISOR),SARTA NJEJAK LEMAH KAPING 3.
Ini mantranya:KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN.AMATAK AJIKU PAMEPESAN,AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INGSUN CEKEL IKI.
SEPISAN NAMPEK MOTO JAGONE MUSUH.BUL PINDO AMANING ING SAJRONING
RIRINEN ATINE BEN ELING MARANG AKU RINO KELAWAN WENGI
usapke nek raine dewe.trus Banyu isuhan kui iso digawe kopi otowo liyane ben diombe wong sing dituju,insya’allah asal yakin mantep wong wadon sopo wae sing enek
John Abraham ya iku aktor filem lan modhèl saka India kang lair tanggal (1972-12-17) 17 Dhésèmber 1972 (umur 44).[1] dheweké miwiti kariré dadi model, John Abraham dadi salah sijining artis kang paling laris ning India.[1] Saka model dheweké ngembangaké kariré dadi artis.[1] Film JISM dadi filem kaping pisan kang diperanaké déning dheweké ning Bollywood.[1] Film kang dirilis nalika taun 2003, anggawe dheweké dadi artis anyaran.[1] Sawisé iku, dheweké main peran ning filem kang judulé SAAYA nalika taun 2003 lan filem romantis PAAP.[1] Film-filem kasebut lumayan sukses ning pasaran.[1]
Nalika taun 2005, liwat filem kang judulé WATER, jenengé ora namung kondhang ning India, ananging uga kondhang ning njoba India.[1] Ora namung iku, filem kasebut uga bisa dadi nominasi ning kategori Best Foreign Language Film nalika ajang Oscar ke-79.[1]
Ora namung njegur ning donya akting lan model, manta pacangané aktris India Bipasha Basu iku uga laris dadi bintang iklan.[1][2] Amarga nyadar manawa dheweké bisa kapan wae bubar ning pagaweané saiki, dheweké kang kondhang dadi priya paling seksi versi E! News miwiti donya bisnis.[1] Salah sawijining pagawean anyaré ya iku dadi produser filem sarta mbuka bisnis fashion, karo ngetokaké produk gaweané dhewe, JA.[1]
Dheweké priya gagah kang anduwèni otot.[2] Dheweké ora nyenengi tato, dheweké ngangep manawa tato iku ngerusak awaké lan ngelarani.[2] Abraham nentang terang-terangan kabèh aksi kang ana hubungané karo kang ngerusak awak, kayata anggawe tato ning awak.[2] Anggawe tato ning awak bisa anggawe efek liya ning awak, dheweké wegah manawa lara amarga tato.[2] Kanggo dheweké, awak iku aset kanggo kabèh manungsa kang kudu dijaga saapik-apiké.[2] Dheweké sering ulah raga kanggo njaga awaké lan njaga awaké sacara intensif.[2] Dheweké uga jarang nekani acara-acara pesta.[2]
^ a b c d e f g h i j k l (id)berita John Abraham dipununduh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 28 Januari 2017.
Balas	On 10 Mei 2014 at 10:13 gembleh said: Kok belum ada aliran rontal ya……?????
Mesti disimpen Pk Satpam……..!!!!!!
Tak bold campur lali nutup lha kapok.
Balas	On 10 Mei 2014 at 22:59 P. Satpam said: Wah……, Lho….#$@^$#@&(%$@)
gumuruh nyênyumbari | wong Bugis samya bêkilung | baris Kumpêni ingkang | minariyêm saking
5. anututi sampun têbah | ing Lengkong kandhêging baris | kèndêl anèng ing Kasuran | wau duta kang
kacandhak ing Kumpêni | tiba saking kudanipun | nanging kacandhak gêsang |
kinêpung kikis | wau Pangran Dipati Mangkunagara ||
kang dhatêng ing Sukawati | kêrig saprajuritira | ginêlak lampahing margi | wus prapta ing Matawis | pangeran sawadyanipun | Pangeran Adipatya |
10. nora sun kanthèni sira | bala saka ing Matawis | mung
kêrigên ja na kari | sira padha jakên maju | Tumênggung Janapura | sandika tur sêmbah amit | sigra budhal dalah saprajuritira ||
11. praptèng Lengkong baris pacak | wus mantuk kadya ing nguni | Pangeran Mangkunagara | lan
12. sawusnya antara dina | mantri pangarsa tur uning | yèn wontên dêdamêl
saking turanggi | kangjêng gusti lajêng manjing pasanggrahan ||
15. pinarak anèng pandhapa | Jayaningrat angabêkti | lan kang putra Jêng Pangeran | Dipati Anom Matawis | Pangeran Sukawati | alon pangandikanipun | Ki Besan wus mupusa | ajal karsaning Hyang Widhi | nora kêna ginawe padha manusa ||
16. Adipati Jayaningrat | anuwun waspanya mijil | jêng gusti
kang mêthuk | wus panggih jaban kutha | ingirid laju umanjing | pakuwoning Dipati Mangkunagara ||
kerid marang kang putra | wus prapta lajêng ngabêkti | ingkang raka angungun sarwi karuna ||
21. kang rayi anênggak waspa | jêng gusti ngandika aris | wus yayi aja dinawa | pan wus titahing Hyang Widhi | balik ta sira yayi | pira prajuritirèku | kang rayi matur nêmbah | kirang kêdhik langkung kêdhik | inggih gangsal atus nanging dèrèng tata ||
22. Pangeran Mangkunagara | alon dènira nambungi | kadi langkung sapunika | rayi dalêming kang abdi | kula wau udani | kala paman rawuhipun | kados manggiha eca |
pondhokkên ngêndi | iya pamanira iku | Pangran Mangkunagara | umatur saha wotsari | ing Bênggala manggèn sawetan kawula ||
ingkang rama | kang sêrat langkung awingit | Pangran Dijaya mangkin | mring kang rayi minta pêthuk | amanggih kasusahan | Kangjêng Gusti Sukawati | aparentah wau marang ingkang putra ||
27. kinèn amêthuka nulya | nuduha punggawa siji | mring Pangran
pukul sadasa | ingkang mêthuk samya prapti | lan pangran wus apanggih | langkung sukanirèng kalbu | dandan sagarwa putra | miwah kang abdi gêng alit | jalu èstri wus
wontên dhusun ing Kalêpu | wuwusên ing nagara | wus katur marang sang aji | ing lolose Pangeran Adiwijaya ||
30. angungun sri naranata | Pringgalaya Adipati | marang oprup wus pratela | prasamya kinèn anitik | salasahe mring ngêndi | punapa ngumpul Matarum | manawi nêdya bawa | piyambak dhatêng ing pundi | sinalasah angidul maring Mataram ||
31. wau ta ingkang lêlampah | pangeran sagarwa siwi | lan Tumênggung Wiranata | wus prapta nagri Matawis | pinêthuk ing bupati | Jayanagara Tumênggung | sapraptane Mataram | Pangeran Mangkunagari | ingkang ngirid manjing marang pasanggrahan ||
32. duk sewaka pasanggrahan | Kangjêng Gusti Sukawati | kagyat kang abdi tur priksa |
lamun ingkang raka prapti | gupuh dènnya nêdhaki | nèng paregolan amêthuk |
alinggih | kathah karasèng jroning tyas | wau wong agung kêkalih | Pangran Mangkunagari | lan kang rayi sarêng maju |
rayi | ngungun kangjêng sri narendra | dhawuh mring anindya mantri | pratela maring loji |
paringi | yatra pasisir punika | saurira dyan dipati | sayêkti dèn paringi | nanging inggih botên cukup | saking abdine kathah | bêkêle tan wontên prapti | dene sami kalingan mêngsah sadaya ||
39. oprup malih atêtanya | purugipun dhatêng pundi | punapa nusul kang raka | kang lolos enggal puniki | inggih dhatêng Matawis | sami tumut kadangipun | ingkang ambêg santosa | Pangran Arya Mangkubumi | sajatine padha kapengin prakosa ||
40. Adipati Pringgalaya | nauri puniku pasthi | mangke wontên Sidakarta | pangajêngipun kang baris | pangeran wus
kang rayi | ngraos tiwase kêkadang | nora bisa anyampêti | kunêng malih winarni | ingkang wontên ing Matarum | Pangran
ing Ngupit | kang rayi parentahira | Kangjêng Gusti Sukawati | kang raka dèn
asring nêdhaki ing Manjung | wus kathah abdinira | winatawis kang prajurit | kawan atus ingkang wahana turôngga ||
46. suyud kang para santana | ing Pangeran Sukawati | pasthi kukuh ing Mataram | karsanira kangjêng gusti | Pangran Rôngga ingêlih | sampun sinungan jêjuluk | Pangeran Purubaya | ing bawahe duk pinikir |
47. mangkana sami bubaran | pangeran kang lagya prapti | sinungan sangu kewala | kalih èwu Kilènpragi | papalihanirèki | Suryadisuma ing dangu |
eca ing galih miranti | anata santana wadya | amilih wong Kilènpragi | pan kinarya prajurit | kang wahana kuda satus | kalih atus kang
prajurit | pan kasaru duta Kumêndur Samarang ||
50. nama Radèn Jayèngrana | dene ingkang dadya kanthi | Ngabèi Naladirana | prapta ing Mataram nagri | Pangeran Adipati | Mangkunagara jinujug | ingaturakên sigra | duta kang saking Samawis | Kangjêng Gusti Adipati Sukawatya ||
51. dèrèng karsa manggihana | ngêntosi Pugêr Dipati | ingkang lagya tinimbalan | antawis rong
Matawis | angundhangi santana wadya sumewa ||
52. anuju ing ari Soma | Kangjêng Gusti Adipati | Sukawati duk sineba | santana
53. alon dènira ngandika | Kangjêng Gusti Sukawati | hèh ta sira Jayèngrana | apa ta padha basuki | maksih katon wak mami | duk nèng Surakarta kumpul | mêngko anèng Samarang | lamun tan pakolih ati | marenea angumpul padha wong papa ||
54. matur Radèn Jayèngrana | srikutan waspa drês mijil | adhuh gusti kabatinan | paduka kang amba pundhi | mugi paduka gusti | antuk pitulung Hyang Agung | lulus angaubana | ing dasih ingkang kaswasih | mung paduka satriya di gambuhing prang ||
1. punang kintaka katur | wusnya binuka ing wuryanipun | sêrat ingkang winantu puja basuki | saking mitranta satuhu | Tuwan Baron Hogêndhorop ||
2. kang jumênêng kumêndur | anèng nagri
bôndha abandhu | luhur prakoswèng palugon ||
4. akatura wong agung | kang pinuja wong Jawa sawêgung | musthikaning raja putra ing Matawis | kang kaonang-onang kasub | prawira widigdèng kewoh ||
amung mrih arjanipun | anrus ing kalbu bêbalung sungsum | trah tumêrah tan nêdya gingsir sadêmi | yèn mitra tan sotah tuhu | saking pitulung kang yêktos ||
8. punapa arsa mêtu | saking dharah dalêm sang aprabu | lamun mêdal saking dharah ing Matawis | nadyan wuwuh sèkêt èwu | wadyabalane kang mungsoh ||
9. ana kang bisa mabur | wong Kumpêni datan nêdya mundur | nora susah kinêmbulan ing ajurit | yèn mitra tan arsa anut | ing pangeman kang sayêktos ||
10. ugêr dèn samya tangguh | sampun wontên mrih dursilèng laku | dene mitra putraning narendra luwih | anut lakuning wong gêcul | nganggo watak nora ilok ||
ingkang milu urun rêmbug | Mangkunagara tan amor ||
14. lan santana sadarum | nanging dadya pramugarinipun | anindhihi sagunging para bupati | Pangran Diwijaya wau | andhingini ing wiraos ||
15. hèh kabèh ariningsun | Ki Purubaya Ki Singasantun |
kang anadhahi | dimène wimbuh misuwur | aja tanggung kang linakon ||
17. gone ingaran mêtu | iya saking ing wilanganipun |
para dèn êbruki | nêpsu dudu bênêripun | ing ujar pangolok-olok ||
19. padha ing kadangipun | ujar puniku arang kang wêruh | ingkang wêruh amung Paman Adipati | Natasuma kanthinipun | kalawan pêpatih loro ||
20. Sindurja kalihipun | Pringgalaya liyane tan wêruh | nadyan
ingkang pinrih amung adêging narpati | dhawahing wilalatipun | kang para santana golong ||
22. alon dènira muwus | Jêng Pangeran Diwijaya wau | mring kang putra Pangeran Mangkunagari | paranta thole sirèku | wong tuwamu kabèh golong ||
23. pangeran nolih pungkur | Paman Pugêr paran ingkang rêmbug |
yèn sampun bênêr pikir puniku | jinurungkên ing akèh sayêkti bêcik | kêlandhungên mênèk gabug | utama kang cêkak aos ||
26. lah paran cacadipun | ing mangke
32. kakang mas karsanipun | miwah si adhi sadayanipun | sun tarima prasêtyane marang mami | nanging ta tyas ingsun kulup | sumarah karsèng Hyang Manon ||
33. ya pira bara besuk | yèn ing mêngko durung darbe kayun | lamun misih jênênge Jêng Sri Bupati | Surakarta kakang prabu | tan pisan cipta mangkono ||
34. balik ta layang [la...]
[...yang] iku | kaya priye angsul-angsul ingsun | pan sadaya aturipun kang tinari | sumôngga karsa pukulun | kangjêng gusti ngandika lon ||
35. iya pikirên kulup | Mangkunagara lan sakancamu | iya padha gawea rèng-rèng pribadi | sun pundhut êndi kang patut | sayêktine kang sun anggo ||
36. ana têngahanipun | ana kang dhadha miwah ing gulu | ana dadi rong kêcap tinampèn ugi | ana tigang kêcapipun | ana dhuwur ana ngisor ||
37. kang ngisor pisan iku | dadi wêkasan pangèngrèngipun | kangjêng gusti pangran dipati pribadi | gya Sindusastra
saking ing Matawis | lêlancaran lampahipun | ing marga tan winiraos ||
45. Samarang praptanipun | kang surat katur marang kumêndur | wus tinampèn juru basa anupèksi | saartine sêrat katur | marang Kumêndur
48. Tumênggung Kêndhal sampun | ngaturi tumbak marang kumêndur | pra Bupati Pasisir
panganggenipun | sabên ari ingulig pratingkah jurit | kumêndur kaku tyasipun | kadya ge
alit cacah satus | ingkang gêdhe têlung mono ||
51. kunêng malih winuwus | nagri Mataram ingkang mêmangun | ngêlar-êlar jajahan môncanagari | ing pasisir kang dèn
kang kinanthi | Mangkusuma rowangipun | mêgatruh kang wadya bodhol ||
1. bupatine kêkalih saking Matarum | Janapura Janagari | prajurite wontên sèwu | pangran tiga kang prajurit | cacah kalih èwu uwong ||
ngaturakên pati urip | anut miturut sapakon ||
4. duk puniku wau pangeran têtêlu | akarya patih bupati | Purbaya pêpatihipun | Tirtanagara wêwangi | Mangkusuma winiraos ||
6. sagung tanah Pagêlèn sampun kawêngku | pambagene pangran katri | Purbaya
Jayaningrat kalihipun | akanthi para bupati | sawadyabalane golong ||
8. cinarita nalikanira puniku | Kangjêng Gusti Sukawati | wuwuh-wuwuh balanipun | èwon lêksan malah luwih | nanging dèrèng madêg katong ||
suwitanipun | wontên kang munggah bupati | winarna Kangjêng Sang Prabu | ing Surakarta nagari | dahat rêntêng tyas prihatos ||
11. de tinilar pra pangeran kadangipun | samya nusul mring Matawis | ing warta sampun misuwur | yèn
Pringgawicitra Ngabèi | kanthi sêrat atur wêruh | maring Kumêndur Samawis | yèn gêrah santêr sang katong ||
17. tan bobotan tan dhahar sare sang prabu | lamine wus kalih sasi | tampine warta kumêndur | dahat ribêng ing panggalih | dene arungan lan mungsoh ||
18. dhêlêg jêtung alon pangandikanipun | iku mungguh wong
muliha dhisiki | matura nuli sun nusul | sun lagi mundhut prajurit | ing Madura kang kinaot ||
20. ingsun dhewe arsa angawaki nglurug | marang nagari Matawis | Pringgawicitra [Pring...]
[...gawicitra] mit mantuk | nulya srat
24. mêngko Pangran Amangkunagara iku | jêbule pan maksih urip | malah bêdhah ing Matarum | kumpul lawan
ulêng sumêbar ingkang lumayu | ambalasah ingkang mati |
kawula ambil | Pamot pêrange kapupu | anèng ing Katongan wukir | amba nut gumyahing uwong ||
31. wit kawula dèrèng uning warninipun | Pamot lan Mangkunagari | sêsrawungan inggih durung | pae Pangran Mangkubumi | kêkancan suwitèng
35. Mangkubumi saya ngrêbda balanipun | kasêmbuh jêng sri bupati | asantêr ing gêrahipun | kadya punapa ing mangkin | lamun kesah Hogêndhorop ||
36. yêkti bingung wong Kumpêni mingak-minguk | prayoginipun ing
dhawuh | lamun Kumêndur Samawis | ingapura dosanipun | ingangkat pangkat idêlir | winêwahan kang pangwaos ||
38. nuswa Jawi kasrah bang-bang alum-alum | sakèh rêruwêding bumi | samôngsa Kangjêng Sang Prabu | ing Surakarta nagari | kalajêng dadine layon ||
39. aywa kongsi malang tumolih dèn gupuh | jêng gusti pangran
Gurnadur Jendral Batawi | sampating sadaya dhawuh | tuwan idlir amit mulih | numpak palwa angin golong ||
42. sapraptane Samarang bala wus kumpul | Madura uga wus prapti | cacahipun gangsal atus | gêgunungane kêkalih | Brajapati kang sagolong ||
43. Panjicarang Môndhalika kalihipun | para bupati pasisir | lawan wadyabalanipun | kang cêlak
46. têdhakipun jêng gusti kanthi dyan ayu | Pringgalaya Adipati | ginrêbêg wadyabala gung | pêpanthan
anindhihi wontên pabarisanipun | Sindurêja Adipati | mangsuli Radyan Tumênggung | Kartanagara akanthi | Mangkupraja kalih golong ||
53. idlir manthuk nindyamantri kalihipun | kinon wangsul maring puri | tabe apamitan sampun | sang nindya mantri kêkalih | sarkara malbèng kadhaton ||
1. praja Surakarta lan Matawis | duk puniku sarêng kang lampahan | kinarya ganti kandhane | kunêng ingkang winuwus | Kangjêng Gusti ing Sukawati | ingkang anèng Mataram |
sampun kumpul | duk punika Jêng Pangeran | Adipati Sukawati anampèni | sowane pra utusan ||
3. têlikipun ingkang sami prapti | samya angsal pawarti waspada | lamun kang raka gêrahe | inggih
Pangran Singasari | Pangran Mangkukusuma ||
5. lawan sagung kang para bupati | kangjêng gusti pinaksa ing kathah | manthuk alon
anèng pura kang bibi dipun aturi | bibi wau kawula ||
6. dipun pêksa sami dèn aturi | madêg nata mring para santana | miwah pra bupati kabèh | nauri ingkang ibu | dhuh pangeran kadosa pundi | pakone para kadang | tuwin punggawa gung | lamun
bêbukane bêbeka ngalang-alangi | langêning karaharjan ||
10. ngraos wontên ingkang dipun èsthi | yèn kalakon jumênêng narendra | jangji marang pêpatihe | miwah punggawanipun | byar rahina pangeran mijil | pinarak ing pandhapa |
miwah ingkang para bupati | arsa junjung maring wang | jumênênga ratu | ingsun mung anut kewala | nanging padha dèn maklum myang angawruhi | barang rèh kaluputan ||
lan Kajoran | ing Pacalanipun | Majasêm Konang Têmbayat | Kêmbangarum Pasucèn Astana Wêdhi | nadyan dalu praptaa ||
kang ampilan ing kanan kering | upacara karajan | kang praba ngênguwung | dene jroning panangkilan | pra pangeran bupati panèwu mantri | wus pêpak ambalabar ||
18. sapraptane ing wangun pangrawit | lênggah anèng ing
mandhirèng amêngku | tah-tlatah ing nuswa Jawa | saur manuk sagunge ingkang sumiwi | pradikan samya donga ||
tuwan idêlèr | ing siyang lawan dalu | Pangran Buminata manggihi | kathah wêwadulira | agagah sumaguh | nyirnakakên ingkang raka | Jêng Pangeran Adipati Sukawati | lawan sagunging mêngsah ||
27. saking dahat dènira minta sih | pinracaya tur antuk pangêbang | mring wau tuwan idêlèr | wuwusên ing kadhatun | ingkang tugur ing sri manganti | patih lawan bupatya | kang nèng pandhapa gung | pra pangeran kadang nata | ingkang têngga gêrah dalêm sang sri mulki | pra garwa para putra ||
28. Kangjêng Ratu Madurêtna kanthi | Radèn
47. Kawruh bakal kêlakone dina kiyamat iku disumanggakake ing Allah, mangkono manèh babaring wowohan saka ing kêmbange lan enggal lawase wêtêngane wong wadon, apadene dina lairing bêbayi, iku kabèh Allah mêsthi nguningani, ing besuk dina kiyamat, Allah andangu marang para wong maro tingal: Endi rupane brahala kang jarene dadi têtimbanganku. Wong kaphir padha munjuk: Unjuk kawula: Kawula sadaya botên sami mastani bilih Tuwan punika wontên ingkang nimbangi.
48. Sarupane brahala kang padha disêmbah dening wong kaphir biyèn, nalika ana ing dunya, padha ora ana, ing kono wong kaphir padha rumasa ora bisa mlayu.
49. Para manungsa tansah nyênyuwun kabêgjan, manawa kambah ing rêribêd, banjur sirna pangapangarêp-arêpe.
50. Manungsa iku mênawa mêntas nandhang sangsara, banjur Ingsun paringi wêruh rasaning kabêgjan saka Ingsun, banjur ngucap: Iki wis bênêre bubuhanku. Aku ora ngandêl yèn dina kiyamat iku bakal kêlakon. Mênawa aku diimpun marang ngarsane Pangeranku, bubuhanku ana ngarsaning Pangeranku, mêsthi mung bêcik. (Pangandikaning Allah): Para wong kaphir mêsthi bakal Ingsun wêlèh-wêlèhake ênggone padha nglakoni panggawe ala ana ing dunya, lan bakal Ingsun paringi wêruh rasaning siksa kang abot.
51. Nalikane Ingsun paring kabungahan maring manungsa, manungsa mau ora gêdhe panrimane, malah suthik sukur marang Ingsun, mung gumêdhe, kabungahan mau diaku duwèke dhewe. Dene manawa manungsa mau kambah ing rêribêd, banjur nyênyuwun ing Allah kalawan akèh-akèh.
52. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mara padha pikirên, mênawa Kuran iku têmên têrang saka ngarsaning Allah, kang môngka kowe padha maido Kuran, sapa kang luwih kêsasar, tinimbang lan [la...]
[...n] kowe. Awit kalêbu wong kang nulayani bangêt marang bênêr.
53. Ingsun bakal nontonake marang wong kaphir ing Mêkah, ayat Ingsun pirang-pirang kang ana salumahing bumi, lan kang ana awake dhewe, nganti têrang gamblang-gamblang yèn Kuran iku têmên saka Allah. Mungguh Pangeranira ênggone mirsani samubarang, iku bae apa ora wis cukup kanggo tôndha.
54. Wong kaphir ing Mêkah apa ora bangêt ênggone mamang yèn ing têmbe bakal disowanake ana ngarsaning Allah Pangerane.
ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
1. Kha, Mim, Ngain, Sin, Kaph. Iku kabèh araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono iku, mung Allah piyambak [piya...]
[...mbak] kang wuninga têgêse lan karêpe. Mangkono uga Allah kang Mahamulya tur Wicaksana paring dhawuh marang sira lan marang para rasul sadurunge sira.
malaikat padha nêbut Mahasuci, mêmuji ing Allah Pangerane, lan padha nyuwunake pangapura kaluputane para wong mukmin kang ana ing bumi. Allah iku apa ora ngapura dosa lan Maha-asih.
4. Sarupane wong kang padha ngadêgake Pangeran brahala, dudu Allah, iku têtêp wong kêsasar, Allah mèngêti laku-lakune wong kaphir mau, sira mung wajib mêmêdèni ora wajib tanggung marang wong mangkono mau.
5. Mangkono uga Ingsun paring dhawuh Kuran têmbung Ngarab marang sira, supaya sira ênggo mêmêdèni marang wong Mêkah lan sakiwa têngêne, sira wêdènana bakal kêlakone dina kiyamat,
nalikane wong padha diimpun marang ngarsane Allah, dina kiyamat mau bakal kêlakone ora sumêlang. Manungsa iki kêna diperang dadi loro, kang saperangan munggah ing suwarga, kang saperangan manèh kacêmplung ing naraka.
6. UpaUpama. ana parênge karsaning Allah manungsa iki dikarsakake guyub anglakoni agama siji Islam thok, iya mêsthi kêlakon, nanging karsaning Allah ora mangko,mangkono. Allah ngunggahake ing swarga marang wong kang dadi parênging karsane, iya iku Allah Pangeranku, sabarang prakara tak sumanggakake ing Allah, ing têmbe aku bakal bali marang ngarsaning Allah.
9. Allah iku kang gawe bumi lan langit, Allah gawe jodhonira saka ing awakira dhewe, rajakaya iku iya digawe jodhon-jodhon, kowe didadèkake bêbranahan marga
10. Allah iku ngasta soroge gêdhong ing bumi lan langit, paring rijêki akèh marang wong kang dadi parênging karsane, lan nyumpèni rijêki marang wong kang dadi parênging karsane. Allah iku nguningani samubarang.
11. (He para umate Nabi Mukhammad) Allah andhawuhake nglakoni agama Islam marang sira, iya iku kang uga didhawuhake marang Nabi Nuh biyèn. Dene kang Ingsun dhawuhake marang sira Mukhammad, lan marang Nabi Ibrahim, apadene marang Nabi Musa lan Nabi Ngisa, cêkake: Sira padha nglakonana agama Islam, aja padha pasulayan prakara agama. Dhawuh kang mangkono mau, tumrap para wong kang maro tingal, abot bangêt.
12. Enggonira ngajak marang wong Mêkah nglakoni agama Is,Islam.
iku Allah milih wong kang dadi parênging karsane gêlêm anglakoni agama Islam, sarta nuduhake dalan bênêr marang wong kang dadi parênging karsane, iya iku wong kang maju ngabêkti ing Allah.
13. Wong mau ênggone kêlakon pasulayan prakara agama, sawise katên katêkan. kawruh agama wulange nabine, banjur padha rêbut unggul, upama durung ana dhawuhing Pangeranira, patrapaning dosa disarantèkake têkan dina kiyamat, mêsthi dituruni siksa sanalika. Dene wong kang padha nyêkêl kitab kuna, sapungkure nabine, iku padha mamang marang Nabi Mukhammad.
14. (He Mukhammad) awit saka iku, sira ajak-ajaka manungsa nglakoni agama Islam, kaya kang wis didhawuhake marang sira. Manungsa aja padha nglakoni sakarêp-karêpe dhewe. Lan sira dhawuha: Iku iki pracaya marang Kitab Kuran kang wis didhawuhake dening Allah, sarta aku didhawuhi ngadil ênggonku nibakake khukum marang kowe kabèh. Allah iku Pangeranku lan Pangeranmu, pituwase lakuku tumrap ing aku dhewe, mangkono uga pituwasing lakumu iya tumrap ing kowe dhewe, aku lan kowe
ora kêna parapadu, aku lan kowe ora kêna parapadu, 'aku lan kowe ora kêna parapadu' tidak perlu dibaca. aku lan kowe ing têmbe bakal padha diimpun marang ngarsaning Allah.
15. Sarupane wong kang madoni ing sira prakara agamaning Allah, sawise padha nyanggêmi agama mau, padune wong mau ana ngarsaning Pangerane, luput. Wong mau
kalawan nyata, sarta andhawuhake khukum ngadil. Ora ana kang bisa nêrangake ing sira doh cêdhake dina kiyamat, kajaba dhawuhing Allah.
17. Wong kang padha ora pracaya marang dina kiyamat, padha anggege kêlakone dina kiyamat, batine anggêguyu. Dene wong kang padha ngandêl bakal kêlakone dina kiyamat, bangêt wêdine marang dina kiyamat, batine padha wêruh yèn dina kiyamat iku mêsthi kêlakon. Sarupane wong kang padha madoni bakal kêlakone dina
18. Allah iku wêlas asih marang para kawulane, sarta paring rijêki akèh marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku Santosa tur Mahamulya.
19. Sing sapa nglakoni kabêcikan, karêpe supaya panèn ganjaran ana ing akhirat, iku panène ganjaran bakal Ingsun paringi tikêl-matikêl. Mangkono uga sing sapa nglakoni kabêcikan, karêpe supaya panèn ana ing dunya, iya Ingsun paringi pituwase ana ing dunya, nanging besuk ana ing akhirat, ora olèh panduman apa-apa.
20. Wong kaphir ing Mêkah iku apa duwe kônca setan, kang padha nglakoni agama panasaran, kang ora diparêngake dening Allah. UpaUpama. durung ana dhawuhing Allah pamisah, kang namtokake ganjaran lan siksa iku disarantèkake besuk ana ing akhirat, amêsthi wong kaphir mau dituruni siksa ana ing
wong kaphir padha kuwatir ênggone wis padha nglakoni panggawe ala ana ing dunya. Patrapane panggawe ala mau wis mêsthi tumiba marang kang nglakoni. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha ana ing suwarga ing panggonan kang mulya dhewe, wong mukmin mau ana ing ngarsane Pangerane katutugan apa kang dikarêpake. Mangkono iku kanugrahan agung saka ing Allah.
22. Mangkono iku Allah ênggone ambêbungah marang para kawulane mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik. (He Mukhammad) sira dhawuha: Enggonku andhawuhake pangandikaning Allah iki, aku ora anjaluk pituwas apa-apa marang kowe, mung ngajak sih-sinihan, marga isih padha sanak. (
23. Wong kaphir ing Mêkah malah padha ngucap: Kuran iku goroh, gawe-gawene Nabi Mukhammad,
pialane wong kaphir, lan manèh Allah ambubrah prakara kang luput, kang diucapake dening wong
apadene muwung ngapura alane para kawula mau, lan nguningani samubarang kang padha sira lakoni.
25. Lan marêngake panyuwune para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, malah maringi luwih saka panyuwune, tuwuh saka sih kanugrahane. Dene sarupane wong kaphir
mêsthi padha balela kabèh ana ing bumi, mulane Allah ênggone paring rijêki nganggo dipangkat-pangkat, apa sakarsaning Allah. Satêmêne Allah iku mirsani tur waspada marang para kawulane.
27. Allah iku kang nurunake banyu udan sawise bêthatan udan, sarta anggêlar rahmate, anurunake udan akèh. Allah iku kang gawe bêcik marang para wong mukmin, tur pantês ingalêmbana.
28. Allah ênggone gawe bumi lan langit, lan samubarang kang gumêlar ana ing bumi lan langit, lan samubarang kang gumêlar ana ing bumi lan langit, 'lan samubarang kang gumêlar ana ing bumi lan langit' tidak
29. (He para wong mukmin) manawa Allah
paring pakewuh marang sira, iku ora liwat marga saka ênggonira nglakoni kaluputan, ewadene Allah ngapura kaluputanira kang akèh.
30. (He wong kang padha maro tingal) sira kabèh padha ora bisa mlayu ngoncati siksaning Allah ana ing bumi, ngapêsake Allah, sira padha ora duwe andêl-andêl kang bisa nulak siksaning Allah nulungi marang sira liyane Allah piyambak.
mau lèrèn, ora mlaku mung kumambang ana ing banyu bae. Kang mangkono iku tumrap wong sabar sarta sukur ing Allah, dadi tôndha yêkti gêdhe.
32. Utawa manawa Allah karsa ngèrêmake prau mau marga saka kaluputane kang padha nunggang, iya mêsthi kêlakon, utawa manawa Allah karsa ngapura sakèhe kaluputane kang nunggang, iya kêlakon salamêt.
33. Wong kang padha madoni Kuran ayat Ingsun,
banjur padha wêruh ênggone padha ora bisa ngoncati siksaningsun.
34. Dadi samubarang kang diparingake dening Allah marang sira, iku kabèh kabungahan ing dunya kang bakal rusak, dene ganjaran ana ngarsaning Allah iku luwih bêcik sarta langgêng salawase tumrap para wong mukmin, kang padha nyumanggakake awake ing Allah.
35. Lan sarupane wong kang nyingkiri dosa gêdhe lan ala gêdhe, lan nalikane ditanduki ala banjur ngapura.
36. Lan sarupane wong kang padha ngèstokake parentahing Allah Pangerane, lan anglakoni sêmbayang, apadene ing samubarang lêlakone padha rêrêmbugan lan kancane, lan mèwèhake rijêki kang Ingsun paringake.
37. Lan sarupane wong kang mênawi ditanduki panganiaya banjur padha malês samurwate piala mau.
38. Dene wêwalêse piala iku, iya piala samurwate, sing sapa ora malês piala, mung ngapura [nga...]
[...pura] lan ngajak bêcik, iku ganjarane, Allah piyambak kang maringi. Satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang padha nganiaya.
39. Wong kang sawise ditanduki piala banjur malês samurwating pialane, iku wis bênêre. Ora kêna diwalês pialane manèh.
40. Kêna malês ala iku, mung marang wong kang nganiaya manungsa, lan wong kang ambalela ana ing bumi, nglakoni kang ora bênêr. Wong mangkono mau bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
41. Wong kang têtêg atine, ditanduki ala
disasarake dening Allah, iku sawise kêlakon kêsasar, ora duwe andêl-andêl kang bisa nuduhake dalan kaslamêtan. Besuk dina kiyamat, sira andêlêng wong kang padha nganiaya.
43. Nalikane padha andêlêng siksa naraka, padha ngucap: Apa ana dalane aku bisa [bi...]
[...sa] bali marang dunya manèh.
44. Lan sira andêlêng para wong nganiaya padha digiring marang naraka, sarèhne bangêt asore, mulane wong nganiaya mau wêdi bangêt, sarta padha nglirik marang naraka, wong mukmin padha ngucap: Satêmêne kang têtêp wong kapitunan iku wong kang gawe kapitunane awake dhewe, sarta kapitunane para sanake ana ing dina kiyamat. Para wong kaphir apa ora padha manggon ing naraka, siksa kang langgêng salawas-lawase.
45. Wong kaphir mau padha ora duwe andêl-andêl kang bisa têtulung marang awake, liyane Allah piyambak. Dene sing sapa dikarsakake kêsasar dening Allah, iku ora duwe dalan marang bênêr.
46. Sira padha ngèstokna dhawuhing Pangeranira, mupung durung têkan dina kiyamat, iya iku dina kang ora ana wong bisa ambalèkake. Sanadyan Allah iya ora karsa ambalèkake. Ing dina iku sira padha ora duwe pangungsèn, lan sira ora bisa nyelaki kaluputanira. [kalupu...]
47. Mênawa wong Mêkah padha malengos, suthik ngèstokake, sira sumurupa, ênggon Ingsun ngutus marang sira iki, sira ora Ingsun wajibake rumêksa utawa tanggung, kawajibanira mung maratakake dhawuh, lan manèh Ingsun mênawa paring wêruh rasaning rahmat marang manungsa, manungsa mau mêsthi bungah, nanging manawa manungsa mau kambah ing rêribêd, marga saka kaluputane kang wis dilakoni, bangêt ênggone ora ngunjuka panuwun.
48. Karaton bumi lan langit iku kagunganing Allah, Allah gawe samubarang kang dadi parênging karsane, paring anak wadon thok marang wong kang dadi parênging karsane, lan paring anak lanang thok marang wong kang dadi parênging karsane.
49. Utawa anjodhok-jodhokake para kawulane, banjur padha duwe anak lanang lan wadon, sawênèhing wong kang dadi parênging karsane, ana uga kang dikarsakake gabug. Satêmêne Allah iku nguningani samubarang tur kuwasa.
50. Manusa iku ora ana kang dikarsakake [dikarsaka...]
[...ke] imbal pangandika lan Allah, kajaba diparingi wahyu, utawa imbal pangandika kang mawa aling-aling.
51. Utawa Allah ngutus malaikat, malaikat mau banjur andhawuhake apa karsaning
paring wahyu Kuran marang sira, iya iku parentah Ingsun. Sadurunge sira Ingsun paringi wahyu, sira ora wêruh Kuran iku apa, lan laku-lakuning pracaya iku kapriye. Ewadene Kuran iki Ingsun dadèkake pêpadhang, Ingsun ênggo nuduhake dalan kaslamêtan marang para kawulaningsun kang dadi parênge karsaningsun, lan sira uga nuduhake dalan bênêr sarana Kuran.
53. Iya iku dêdalaning Allah kang kagungan saisining bumi lan langit, samubarang prakara ing wêkasane apa ora bali konjuk ing Allah.
Tinurunake ana nagara Mêkah, wolung puluh sanga ayat.
1. Kha lan Mim, iku loro pisan araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung
pacak kitab têmbung Arab, supaya sira padha ngêrti karêpe.
3. Kuran mau wis dipacak ana baboning kitab, iya iku
Ingsun ora paring wahyu apa-apa marang sira, dupèh sira padha kaphir. (Karsaningsun ora mangkono).
5. Ing jaman kuna biyèn, Ingsun wis ngutus nabi pirang-pirang.
6. Para umat kuna manawa katêkan utusan Ingsun nabi, mêsthi padha anggêguyu.
7. Wong kuna kang gagah prakosane ngungkuli wong kaphir ing Mêkah, padha Ingsun rusak kalawan siksa, kaya ta kang wis kasêbut ing ngarêp.
8. Manawa sira takon marang para wong kaphir ing Mêkah: Sapa kang gawe bumi lan langit iki, mêsthi padha mangsuli: Ingkang damêl inginggih. Allah ingkang Mahamulya tur nguningani samukawis.
9. Allah iku kang andadèkake bumi iki panggonanira, sarta gawe dalan pirang-pirang ana ing bumi, supaya sira wêruh ing ngêndi panggonan kang sira sêdya.
10. Lan kang nurunake banyu udan saka ing langit, sacukupe kabutuhanira. Banyu udan mau banjur Ingsun ênggo ngrêjakake palêmahan kang bêra. Dene ing besuk ênggonira ditangèkake saka ing kubur, iya kaya mangkono pratingkahe.
11. Lan kang gawe barang warna-warna kabèh, lan gawe têtungganganira, rupa prau lan rajakaya. [raja...]
12. Wêkasan sira padha nunggang kapenak ana ing gêgêre rajakaya mau, banjur eling ênggonira diparingi kabungahan ing Pangeranira, sarta
13. Dene aku iki ing têmbe mêsthi bali marang ngarsaning Allah Pangeranku.
14. Panganggêpe para wong kaphir ing Mêkah, ana
16. Mênawa ana kang duwe anak mêtu wadon, madhani ênggone nganggêp marang Allah kagungan putra putri. Wong mau ulate banjur pêtêng, lan susah bangêt.
17. Yagene wong Mêkah padha nêtêpake sipat cacad marang Allah, lan ngaku sipat kang prayoga tumrap ing awake dhewe, kang môngka padune wong mau ora ana katrangane.
18. Wong Mêkah padha nganggêp malaikat kawulaning Allah iku wadon. Wong Mêkah mau apa padha andêlêng dhewe yèn malaikat iku nyata wadon. Enggone nganggêp utawa nêksèni mau bakal dicathêti, lan besuk ana ing akhirat bakal ditakoni.
bênêr utawa luput, dadi calathu mau mung goroh lugu.
20. Apa sadurunge ana Kuran, wong mau padha Ingsun paringi kitab kang nêrangake kêna nyêmbah liyane Allah, kang banjur dièstokake têkan saprene.
21. Wong Mêkah mung padha calathu: Aku mung nglêluri para lêluhurku biyèn padha nglakoni agama iki, nyêmbah
biyèn, sabên Ingsun ngutus nabi, nyurup-nyurupake wong ing padesan, panggêdhening padesan mau mêsthi banjur padha mangsuli: Kula punika namung nglêluri para lêluhur kula sami anglampahi agami satunggal
nyurupake marang kowe kang luwih dening bênêr, ngungkuli panêmune para lêluhurmu biyèn, kowe iya suthik manut. Wong kaphir padha mangsuli: Dhawuh ingkang
sampeyan waradinakên punika, kula sami maibên.
24. Wong kaphir mau banjur padha Ingsun turuni siksa. Mara sira dêlênga, kapriye kadadiane wong kang padha maido
pitutur marang para umate, têmbunge: Aku ora milu-milu ênggonmu padha nyêmbah brahala.
26. Kajaba mung nêmbah ing Allah kang gawe awakku, iku kang nuduhake dalan kaslamêtan marang aku.
27. Nabi Ibrahim namtokake pituture mau dadi têtêmbungan kang linuri-luri saturun-turune. Pangarêp-arêpe, sarupane wong maro tingal padha ambalika, manut marang
sêmpulur, nganti katêkan Kuran dhawuhing [dhawuh...]
[...ing] Allah, lan katêkan rasul kang nyata, iya iku Nabi Mukhamad.
29. Barêng katêkan dhawuhing Allah Kuran, wong kaphir ing Mêkah padha calathu: Kuran iki sikhir, yèn diawadake dhawuhing Allah, aku padha maido.
30. Pangucape: Yèn Kuran iku nyata dhawuhing Allah, yagene têka ora didhawuhake mêtu wong lanang kang dadi panggêdhening desa loro, ing Mêkah lan ing Taiph.
31. (Pangandikaning Allah): Wong Mêkah têka ngucap mangkono, apa wong Mêkah mau andum rahmating Allah Pangeranira. (Ora). Ingsun kang mêsthi andum kabêgjan marang wong Mêkah ana ing dunya, lan anjunjung darajate sawijining wong Mêkah, ngungkuli liya-liyane, wêkasan sawênèhe wong Mêkah bisa marentah wong Mêkah liyane. Dene rahmate Allah Pangeranira iku luwih bêcik, tinimbang bôndha kang dikalumpukake dening para wong Mêkah.
32. Upama ora nguwatirake bokmanawa [bokmana...]
[...wa] manungsa iku grembyang dadi kaphir kabèh, marga saka kapengin andêlêng kabêgjane para wong kaphir kang sêmpulur, amêsthi omahe para wong kaphir kang maido ing Pangeran kang Mahamurah iku Ingsun paringi payon salaka, lan undhak-undhakan utawa ôndha salaka, wong kaphir banjur padha munggah mudhun ing ôndha salaka mau.
33. Lan omahe wong kaphir mau Ingsun dokoki lawang salaka, sarta Ingsun paringi rêsban salaka, dadi wong kaphir banjur padha sèndhèn ing rêsban salaka mau.
34. Lan malah Ingsun paringi rêrênggan mas, kabèh iku ora liya kabungahan ing dunya. Dene ganjaran ing akhirat ana ngarsaning Pangeranira, wong kaphir ora milu duwe, mung tinamtokake marang wong kang padha wêdi ing Allah.
35. Sing sapa nyulayani Kuran, dhawuhing Pangeran kang Mahamurah, iku banjur Ingsun paringi setan, setan iku banjur dadi kancane wong mau.
36. Setan mau padha mênging ngambah dalaning pituduh [pitu...]
[...duh] bênêr marang wong kang padha nyulayani Kuran. Dene wong
37. Ing besuk dina kiyamat, mênawa wong kang nyulayani Kuran mau wis seba ana ngarsaningsun kanthi kancane setan, banjur calathu marang setan: Adhuh, muga-muga aku didohna saka ing kowe, dohe saka panggonan palêthèking srêngenge, têkan panggonan suruping srêngenge, kônca kowe iku tumrap ing aku ala têmên.
38. (He wong kang padha nyulayani Kuran) ing dina iki pangarêp-arêpira wis ora migunani, marga sira wis têtela wong nganiaya awakira dhewe. Sira lan setan kancanira mêsthi padha disiksa.
39. (He Mukhammad) apa sira bisa andokoki pangrungu marang wong budhêg, utawa mêruhake marang wong picak, utawa nuduhake dalan bênêr marang wong kang wis dipêpêsthi mati kêsasar
40. Mênawa sira Ingsun pundhut dhisik, sapungkurira Ingsun mêsthi niksa wong kang padha nulayani Kuran iku.
41. Utawa kêna uga sira Ingsun tontonake kêlakoning siksa kang Ingsun ancamake marang wong kang padha nulayani Kuran. Ingsun kuwasa niksa wong kang padha nulayani Kuran iku.
42. Saiki sira mung ngugêmana pangandikaningsun kang wis didhawuhake marang sira. Sira iku ngambah dalan kang bênêr.
43. Kuran iku kamulyan gêdhe tumrap ing sira lan para umatira wong turun Kurès. Ing têmbe manungsa bakal padha didangu ênggone ngèstokake dhawuhing Kuran.
44. Mara sira takona para rasul kang padha Ingsun utus sadurunge sira, apa iya Ingsun ngadêgake Pangeran kang sinêmbah liyane Allah kang Mahamurah.
45. Biyèn Ingsun wis ngutus Nabi Musa, kanthi tôndha yêkti kaelokan pirang-pirang,
saka Ingsun, Ingsun utus nyurup-nyurupake marang Raja Phirngon sabalane, dhawuhe: Aku iku
Phirngon, Raja Phirngon sabalane padha anggêguyu.
47. Enggon Ingsun nontonake siji-sijining tôndha yêkti kaelokan marang Raja Phirngon sabalane, mêsthi luwih gêdhe lan anggêgirisi tinimbang lan kaelokan kang wis Ingsun tontonake. Raja Phirngon sabalane padha Ingsun siksa, supaya padha marènana ênggone kaphir.
dhatêng Pangeran sampeyan, nêtêpi prasêtyaning Allah dhatêng sampeyan. Inggih punika manawi kula purun pitados dhatêng sampeyan, badhe kaparingan luwar saking bêbaya punika. Sapunika kula pitados dhatêng sampeyan. [sampe...]
49. Barêng Raja Phirngon Ingsun paringi luwar saka ing siksa, banjur padha nyidrani kasaguhane pracaya.
50. Raja Phirngon dhawuh marang para kawulane, pangucape: He para kawulaku, karaton nagara Mêsir iki apa dudu kagunganku. Mara padha dêlêngên, bêngawan Nil iki mili ana ngisoring panggunganku, ngèstokake parentahku.
51. Dadi aku iki luwih bêcik tinimbang lan Nabi Musa iki, kang wis têtela wong asor.
52. Calathune cedhal, mèh ora ana wong ngêrti.
53. Mênawa Nabi Musa mau têmên utusaning Pangeran, yagene têka ora digêlangi mas dening Pangeran, utawa ora diiring dening
54. Raja Phirngon ambêbujuk para kawulane, kalawan disurup-surupake. Para kawulane banjur padha ngèstokake Raja Phirngon, [Phir...]
[...ngon,] mulane banjur padha dadi wong duraka.
55. Cêkake, barêng Raja Phirngon sabalane padha gawe durakaningsun, banjur padha Ingsun siksa, mulane padha Ingsun kêlêm kabèh ana ing sagara Kuljum.
56. Raja Phirngon sabalane mau padha Ingsun dadèkake lupiya lan upama, tumrap marang para umat kang kari.
57. (He Mukhammad) barêng Nabi Ngisa anake Maryam diênggo paribasan, ênggone disêmbah dening para wong Nasara, ing kono para wong turun Kurès padha bungah.
58. Pangucape: Nabi Mukhammad iki larape kudu mundhut tak sêmbah kaya panyêmbahe wong Nasara marang Nabi Ngisa. Bêcik êndi ta Nabi Mukhammad lan Nabi Ngisa. (He Mukhammad)
mangkono mau têtêp wong madoni wêwaton barang kang ora bênêr.
59. Nabi Ngisa iku dudu barang-barang, mung kawulaningsun [kawula...]
[...ningsun] kang Ingsun paringi kabungahan dadi nabi, sarta Ingsun ênggo umpama, tumrap para turuning Israil ênggone dadi tanpa bapa.
60. (He turune Kurès) upama ana parênge karsaningsun, sira padha Ingsun sirnakake, banjur Ingsun salini para malaikat padha manggon ana ing bumi, mêsthi kalakon mangkono.
Ngisa wis diutus dening Allah, kanthi tôndha yêkti kaelokan pirang-pirang, dhawuhe: Têkaku iki andhawuhake Kitab Injil kang isi kawicaksanan, pêrlu nêrangake ênggonmu padha pasulayan, bab surasaning Kitab Torèt. Kowe padha wêdia ing Allah, manuta marang aku.
64. Satêmêne Allah iku Pangeranku lan Pangeranmu, [Pa...]
[...ngeranmu,] mulane padha nêmbaha ing Allah. Iki dalan kang bênêr.
65. Sapungkure Nabi Ngisa munggah marang langit, wong Nasara padha pasulayan, ing bab panêmu. Cilaka bangêt wong Nasara kang panêmune banjur dadi kaphir, awit ing besuk dina kiyamat, bakal kacêmplung ing
Ing dina iku sarupane pakumpulan duraka, wonge padha sêsatron, mung wong kang padha wêdi ing Allah, iku ora sêsatron, malah padha paguyuban.
68. He para wong Islam, kang padha ngèstokake dhawuhing Kuran ayat Ingsun.
70. Sira lan rabinira padha malêbua ing suwarga kalawan bungah lan diaji-aji.
71. Ana ing suwarga padha dilarihi pêpanganan kang wadhahe êmas, lan ombèn-ombèn winadhahan ing gêlas, wadhah êmas mau isi [i...]
[...si] pêpanganan kang menginake ing ati, lan ngrêsêpake dinêlêng. Sira ana ing suwarga padha langgêng salawas-lawase.
72. Iya iku suwarga pandumanira, saka cawisane wong kaphir, diparingake marang sira, marga ênggonira padha nglakoni panggawe bêcik.
73. Ana ing suwarga sira padha duwe wowohan pirang-pirang, sira padha mangan wowohan mau, êndi kang sira pengini.
74. Sarupane wong kaphir padha disiksa ana ing Naraka Jahanam, langgêng salawas-lawase.
75. Tanpa kêndhat lan tanpa olèh kamayaran, ana ing naraka wong kaphir mau padha mênêng dening wis sirna pangarêp-arêpe kamayaran.
76. Ingsun ora pisan nganiaya marang wong kaphir mau, nanging si kaphir kang nganiaya marang awake dhewe.
77. Wong kaphir mau padha matur: Dhuh Malaikat Malik, ingkang nguwasani naraka, sampeyan munjuk ing
sampeyan, kula punika bok inggih dipun pêjahi[1218].
kemawon, Malaikat Malik mangsuli: Karsaning Allah, kowe iku disiksa langgêng salawas-lawase, tanpa mati.
78. (He wong Mêkah) Ingsun wis ngundhangake parentah bênêr marang sira, nanging sira iku kang akèh sêngit marang bênêr.
79. Apa wong kaphir ing Mêkah nyantosani ênggone nêja ngrusak Nabi Mukhammad. Iya ta, Ingsun iya nyantosani ngrusak marang wong kaphir ing Mêkah.
80. Apa wong kaphir ing Mêkah padha ngira yèn Ingsun ora mirêng pangucape kang mung dibatin lan kang dilairake, Ingsun mirêng lan nguningani têrang, malah utusan Ingsun para malaikat, padha nulisi.
81. (He Mukhammad) sira dhawuha: Upama nyata Allah kang Mahamurah iku kagungan putra, mêsthi aku dadi kawitane wong nêmbah putraning Allah mau. Sarèhne ora nyata kagungan putra, mulane aku mung nêmbah ing Allah bae.[1219].
82. Allah iku Mahasuci, Pangeraning bumi lan langit, uga Pangeraning ngaras, adoh bangêt yèn kayaa panêmune para wong kaphir.
83. Mulane wong kaphir ing Mêkah mau padha nêngna bae, karêbèn padha kêbanjur-banjur ênggone ngêncêngi barang kang luput. Enggone ana ing dunya tanpa guna, nganti têkan dina kiyamat kang diancamake dening Allah.
84. Allah iku kang sinêmbah kalawan bênêr ana ing bumi lan langit. Allah iku wicaksana tur nguningani samubarang.
85. Allah iku Mahaluhur, kang kagungan karaton bumi lan langit, lan kagungan barang kang ana antarane bumi lan langit, kawruh bakal kêlakone dina kiyamat iku ana ngastaning Allah piyambak. Ing têmbe sira bakal padha bali disebakake ana ngarsaning Allah.
86. Barang liyane Allah kang padha disêmbah dening wong kaphir iku ora duwe saphangat, ora wênang nyuwunake pakolèh tumrap marang liyane, kajaba ngucap: Ora ana sêsêmbahan [sêsêmbah...]
tingal: Sapa kang gawe para wong maro tingal lan brahalane iku. Mêsthi padha mangsuli: Ingkang damêl inggih Allah. Sawise calathu mangkono, kapriye ênggone selak nêmbah ing Allah.
88. Lan manèh Allah nguningani unjuke Nabi Mukhammad: Dhuh Pangeran kawula, tiyang kaphir punika sami botên pitados ing Tuwan.
89. (Dhawuhing Allah: He Mukhammad) sira mung malengosa marang wong kaphir ing Mêkah, sarta ngucapa: Aku dhasar slamêt. Ing têmbe wong kaphir bakal padha wêruh
Kha lan Mim iku padha araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah
Mêkah) manawa sira wis têrang yèn Allah iku ratuning bumi lan langit, sumurupa yèn Nabi Mukhammad iku utusaning Allah.
7. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba [ka...]
[...jaba] mung Allah, kang nguripi lan kang matèni, iya iku Pangeranira lan Pangerane para lêluhurira ing jaman kuna biyèn.
8. (He Mukhammad) wong kaphir iku padha mamang bakal uripe wong
nampêk ing manungsa, sêsambating manungsa: Adhuh iki siksa kang nglarani.
11. Manungsa mau banjur padha munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi ngluwarana kawula saking siksa punika. Sapunika kawula sami pitados ing Tuwan, ngèstokakên dhawuhipun utusan Tuwan.
12. Manungsa wis padha didhawuhi têrang dening rasul, mulane nalika turuning siksa panalangsane ora migunani.
13. Wong kaphir banjur padha malengos marang Nabi Mukhammad, pangucape: Iku rak muride bocah
14. (Pangandikaning Allah): Iya ta, Ingsun êntas saka ing siksa sawatara, nanging sira iya banjur bali kaphir manèh, nganti têkan pêrang ing Badar.
15. Ing kono Ingsun niksa marang wong kaphir sarana nandukake gêgaman kalawan sêngit.
16. Biyèn, sadurunge wong Mêkah iku, Ingsun nyoba Raja Phirngon sabalane, padha katêkan rasul kang
iki utusaning Pangeran, pinitaya dikarsakake nyurup-nyurupake marang kowe, mulane padha mituruta marang aku, pracaya ing Allah.
18. Lan kowe aja padha lumuhur-luhur, suthik ngèstokake parentahing Allah, têkaku iki kanthi tôndha yêkti kang têrang, mratandhani yèn aku iki utusaning Allah.
19. Aku nyuwun pitulunging Allah Pangeranku lan Pangeranmu. Aja nganti padha kobalangi watu.
20. Manawa kowe padha ora ngandêl marang aku, mung aja nandukake piala bae marang aku.
21. Nabi Musa banjur munjuk ing Pangerane: Mratelakake yèn Raja Phirngon sabalane padha puguh ênggone kaphir, muga ditindakna apa kang dadi bênêre.
22. (Dhawuhing Allah: He Musa) sira lan para kawulaningsun wong Bani Srail, padha lungaa saka nagara Mêsir, mangkata ing wayah wêngi, sira bakal padha diburu dening Raja Phirngon sabalane.
banjur lumakua ing kono. Yèn wis mêntas saka ing sagara) sagara mau sira nêngna bae. (Raja Phirngon sabalane karêbèn amburu malêbu ing sagara mau) Raja Phirngon sabalane bakal Ingsun tungkêbi banyu ana satêngahing sagara. (Dhawuhing
kêlakon kaya mangkono, Raja Phirngon sabalane kabèh padha tumpês ana satêngahing [satêngah...]
24. Raja Phirngon ninggal palêmahan lan kali pirang-pirang kang mili ana ing Mêsir.
25. Lan tinggal têtanduran gêdhong pirang-pirang kang endah- endah.
26. Lan tinggal bôndha pirang-pirang, kang maune
marang wong liyane, iya iku para para wong Bani Srail.
28. Bumi lan langit ora nangisi kasangsarane Raja Phirngon sabalane, tumpês tanpa disarantèkake manèh.
29. Wong Bani Srail wis padha Ingsun paringi salamêt, saka
Bani Srail mau padha Ingsun pilih, Ingsun paringi kawruh lan kapintêran akèh,
32. Lan padha Ingsun gêlari mukjizat kaelokan pirang-pirang, kang têtela dadi coba.
33. Wong turun Kurès kang padha kaphir iku padha ngucap:
34. Enggonku mati mêsthi mung mati sapisan bae, sawise aku mati, ora bakal diuripake manèh.
35. (He wong kang padha ngarani yèn wong kang wis mati iku bakal padha diuripake manèh) yèn pangucapmu iku têmên, mara uripna para lêluhurku kang wis padha mati.
36. (Pangandikaning Allah): Wong kaphir turun Kurès iku gagah prakosa êndi lan sugih êndi karo para umate Nabi Tubbak.
37. Lan gagah prakosa êndi karo para umat kuna sadurunge wong kaphir turun Kurès iku, ewadene kabèh padha Ingsun tumpês, awit kabèh padha kaphir.
38. Enggon Ingsun yasa bumi lan langit, apadene barang kang ana antarane bumi lan langit, [la...]
[...ngit,] iku ora dolanan tanpa gawe.
39. Enggon Ingsun yasa bumi lan langit mau wis mêsthi ana paidahe, nanging wong kaphir ing Mêkah kang akèh padha ora wêruh paidahe.
40. Satêmêne besuk dina kiyamat, nalikane para kawulaning Allah padha dipilah-pilah, iku dina karampungane para kawula kabèh.
41. Iya iku dina nalikane para sanak utawa mitra padha ora bisa tulung-tinulung apa-apa, ora ana bisa nulak siksaning Allah.
42. Kajaba wong kang disihi dening Allah, iya iku para wong mukmin, iku padha bisa tulung-tinulung, satêmêne Allah iku Mahamulya tur Maha-asih.
45. Rupane wohe kaya jêlantah kang irêng, yèn dipangan, ana sajroning wêtêng umob.
47. (He naraka) wong kaphir iku sira cêkêla, banjur sira laraka marang têngahing Naraka Jakhim.
48. Nuli padha sira garujuga ing wedang siksa saka dhuwuring êndhase.
49. (He wong kaphir) mara rasakna siksaningsun, awit sira iku Mahamulya tur Wicaksana.
50. Siksa iki kang padha sira paido biyèn.
51. Sarupane wong kang padha wêdi ing Allah, iku ana ing panggonan têntrêm.
52. Iya iku ana ing suwarga kang ana bêngawane mili.
53. Padha nganggo sandhangan sutra tipis lan sutra kandêl, sarta padha patêmon lan para kancane.
54. Wis mangkono karsaningsun, wong mukmin padha Ingsun paringi jodho widadari kang matane blalak-blalak.
55. Wong mukmin mau ana ing suwarga padha anjaluk wowohan warna-warna marang kang padha ngladèni. Wowohan mau, ora bisa êntèk.
56. Wong ing suwarga ora bakal anglakoni mati salawas-lawase, kajaba mati sapisan kang wis dilakoni ana ing dunya. Allah ngrêksa marang para wong mukmin, ora kacêmplung ing siksa
Surasaning Kuran iki Ingsun gampangake, nganggo têmbungira Mukhammad, têmbung Ngarab, supaya wong Mêkah padha nampani pitutur.
1. Kha lan Mim, iku padha araning aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah piyambak
Samubarang isèn-isèning bumi lan langit iki tumrap para wong mukmin, mêsthi dadi tôndha yêkti gêdhe, kang mratandhani kawasaning Allah.
3. Dene ênggonira padha dumadi lan sarupaning khewan kang gumêlar gumrêmêt ana ing bumi, iku tumrap wong kang padha ngandêl bakal kêlakone dina kiyamat, uga dadi tôndha yêkti.
4. Dene beda-bedane raina lan wêngi, lan anane udan kang nuwuhake rijêki, kang diturunake dening Allah saka ing langit, banjur diênggo nguripake bumi kang wis bêra, apadene lakuning angin mangalor mangidul, lan mangetan mangulon, iku tumrap wong kang ana pikire, uga dadi tôndha yêkti gêdhe.
5. Ayat kang wis kasêbut mau tôndha yêktining Allah, Ingsun gêlarake kalawan nyata marang sira. Yèn wong kaphir ing Mêkah mêksa padha maido, banjur arêp ngandêl apa, liyane dhawuh lan tôndha yêktining
lan gumêdhe, suthik ngèstokake, padha bae lan ora krungu, wong mangkono mau, sira surup-surupna, ing têmbe bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
8. Dene mênawa sira wêruh sathithik, yèn Kuran iku ayat Ingsun, banjur diênggo gêguyon. Wong mangkono iku mêsthi dipatrapi siksa kang ngrèmèhake.
9. Wong kaphir ana ing dunya iku, prasasat wis ngarêkengarêpake. Naraka Jahanam. Samubarang kang dilakoni dening wong kaphir, apadene ênggone mangeran marang liyane Allah, iya iku brahala, iku ora bisa murungake siksa. Wong kaphir mêsthi padha dipatrapi siksa gêdhe.
10. Kuran iki pituduh bênêr, dene sarupaning wong kaphir kang maido ayating Pangerane, iku bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
11. Allah iku kang nêlukake sagara marang sira, [si...]
[...ra,] mulane prau bisa mlaku ana ing sagara
manèh Allah nêlukake isèn-isèning bumi lan langit kabèh marang sira, kang mangkono iku, tumrap wong kang gêlêm ngêmpakake pikire, iya dadi tôndha yêkti gêdhe.
13. (He Mukhammad) sira dhawuha marang para wong mukmin, padha muwunga marang wong kaphir, kang padha ora wêdi dinaning Allah, iya iku dina orêg-orêgan. Karsaning Allah bakal angganjar marang para wong mukmin, ênggone padha sabar, muwung wong kaphir.
14. Sing sapa nglakoni panggawe bêcik, iku ganjarane bakal ditampani dhewe, dene sing sapa nglakoni piala, iku patrapane iya bakal disôngga dhewe. Ing besuk dina kiyamat, sira kabèh padha bali disebakake marang ngarsaning Pangeranira.
15. Ingsun wis maringi kitab Torèt marang para turuning Israil, lan Ingsun wênangake ngukumi pasulayaning manungsa, nganggo wêwaton Kitab Torèt mau, apadene Nabi Musa lan Nabi Harun, padha Ingsun paringi pangkat nabi. Wong Bani Srail padha Ingsun paringi rijêki kang ngrêsêpake, sarta Ingsun gawe punjul, ngungkuli wong sajagad liya-liyane, ing môngsa iku.
16. Wong Bani Srail mau padha Ingsun paringi katêrangan
Srail bab jumênênge Rasul Nabi Mukhammad, iku lugune wis padha kadunungan kawruh, nanging atine balela, drêngki marang Nabi Mukhammad. Ing besuk dina kiyamat, Pangeranira, Allah ngadili ênggone padha pasulayan wong Bani
sathithik-thithika, sarupane wong kaphir iku mêmitran lan kancane padha kaphir ana ing dunya. Dene Allah iku paring pitulung marang para wong mukmin, ana ing dunya lan ing akhirat.
19. Kuran iki isi kawruh lan pituduh marang manungsa, lan dadi rahmat tumrap wong kang padha ngandêl bakal uripe wong kang wis padha mati.
20. Wong kang padha nglakoni piala apa duwe kira yèn bakal Ingsun gawe padha lan para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, uripe ana ing dunya iki dikira bakal padha
paidahe, iku supaya patitis tumanduking wêwalês marang siji-sijining awak, mawa-mawa lakune, ala utawa bêcik, lan ing kono ora ana wong kêna ing panganiaya.
22. Mara kapriye panêmunira, mungguh wong kang
mangeran marang karêpe dhewe, sarta dikarsakake sasar dening Allah, wong mau wis diwuningani dening Allah sadurunge dadi yèn bakal dadi wong kêsasar. Pangrungune lan atine wis dikunci dening Allah, ora krungu lan ora wêruh pituduh bênêr. Pandêlênge dipêtêngake dening Allah, dadi ora wêruh dalan kang bênêr. Sarèhning disasarake dening Allah, sapa ta kang kaconggah nuduhake dalan bênêr. Apa padha ora bisa olèh wulang saka ayat iki.
23. Wong kang padha maido bakal uripe wong kang wis padha mati padha ngucap mangkene: Urip iku iya mung uripku ana ing dunya iki, ing têmbe aku bakal mati, nanging iya ana wong kang lair, nyambungi uripe wong kang wis mati, dadi kang ngrusak aku iki ora ana manèh kajaba lawase môngsa. Pangucape wong kaphir mangkono mau tanpa wêwaton apa-apa, mung saka gagasane bae.
24. Wong kaphir mau manawa diwacakake [diwacaka...]
[...ke] Kuran ayat Ingsun, kalawan cêtha, padune ora ana manèh mung ngucap mangkene: Yèn kandhamu wong kang wis mati bakal urip manèh iku têmên, mara uripna para lêluhurku kang wis padha mati.
25. (He Mukhammad) sira dhawuha: Nalikane kowe isih dadi mani, banjur diuripake dening Allah dadi manungsa. Ing besuk yèn wis têkan mangsane, ora sumêlang kowe banjur dipatèni dening Allah. Ing besuk dina kiyamat, kowe bakal padha diuripake sarta padha diimpun, disebakake marang ngarsaning Allah. Pangeran kang kuwasa nguripake mani, mêsthi kuwasa nguripake kowe sawise mati. Ewadene manungsa akèh kang ora wêruh mangkono mau.
26. Karaton bumi lan langit iku kagunganing Allah, ing besuk dina kiyamat, wong kaphir bakal padha kapitunan.
27. Ing dina iku sira andêlêng sarupaning umat padha jèngkèng, ngêntèni karampunganing prakarane. Sarupaning umat mau padha dikon andêlêng layang
cathêtaning lakune dhewe-dhewe, nalika ana ing dunya, lan padha didhawuhi: Ing dina iki sira padha tômpa wêwalêse samubarang kang wis padha sira lakoni ana ing dunya, ala utawa bêcik.
28. Iki layang Ingsun cathêtan, dadi sêksi nyata, anggêlarake samubarang kang wis padha sira lakoni ana ing dunya kalawan lugu, Ingsun nêtêpake barang kang wis padha sira lakoni.
29. Dene sarupaning wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku karsaning Pangerane, padha dilêbokake ing panggonan rahmate, iya iku suwarga, kang mangkono iku têtela kabêgjan gêdhe.
30. Dene sarupaning wong kaphir iku padha didangu: Apa sira ora didhawuhi lan diwacakake Kuran ayat Ingsun. Sira wis diwacakake Kuran, nanging sira padha gumêdhe, suthik ngèstokake, mulane sira padha dadi kaphir.
31. (He wong kaphir) mênawa sira dipituturri: [dipitutur...]
[...ri:] Janjine Allah bakal nguripake wong kang wis padha mati, iku nyata, dene kêlakone dina kiyamat iku, ora sumêlang. Sira banjur mangsuli: Embuh, aku ora wêruh, dina kiyamat iku apa, manawa aku gêlêm nyana, iya mung nyana bae, ora wêruh nyatane, dadi tanpa gawe.
32. Ing kono têtela, kang dilakoni dening wong kaphir iku ala kabèh, dene patrapane ênggone padha anggêguyu Kuran, nêmpuh marang si kaphir.
33. Wong kaphir padha didhawuhi: Ing dina iki Ingsun ora praduli marang sira kaya ênggonira ora praduli nglakoni kabêcikan kang bakal maidahi ing dina kiyamat iki, saiki panggonanira mêsthi ana naraka, ora ana kang bisa nulungi sira.
34. Mangkono mau marga ênggonira padha anggêguyu Kuran, ayating Allah, sira padha kêlorop dening ngrasakake kabungahan ing dunya, ing dina iki wong kaphir padha ora [o...]
[...ra] bisa mêtu saka ing naraka, lan wis ora
Sacara metafora soca manungsa asring dipun anggep minangka "jendela jiwa"
Soca inggih punika salah satunggaling organ paningal ingkang ndeteksi cahya. Ingkang paling sederhana kang saged dipun lakokaken déning soca punika mangertosi kahanan padhang utawi peteng. Soca ingkang langkung kompleks dipun ginakaken kanggé maringi pangertosan visual.[1]
Bagéan Soca[besut | besut sumber]
Sklera (bagéan pethak soca), punika lapisan jawi soca ingkang warnanipun pethak saha relatif kuwat.
Konjungtiva, punika selaput tipis ingkang nglapisi bagéan lebeting kelopak soca saha bagéan jawi sklera.
Kornea, punika struktur transparan ingkang kados déné kubah, minangka bungkusing iris, pupil saha bilik anterior sarta mbiyantu fokusaken cahya.
Iris, punika jaringan ingkang kagungan warna kang awujud sesupé, nggantung ingkang sakwingkipun kornea saha ing ngajengipun lensa.
Lensa, punika struktur cembung ganda ingkang nggantung antawisipun humor aqueus saha vitreus.
Retina, punika lapisan jaringan peka cahaya ingkang dumunung wonten ing bagéan wingking bola soca.
Saraf optikus, punika kumpulaning serat saraf ingkang bekta pesan visuil saking retina dhateng otak.
Humor aqueus, punika cairan bening saha éncér ingkang mili antawisipun lensa saha kornea (ngisi segmen anterior soca), sarta sumber pangan kanggé lensa saha kornea; dipun asilaken saking prosesus siliaris.
Humor vitreus : gel transparan kang dumunung ing sakwingkipun lensa saha sakngajengipun retina(ngisi segmen posterior soca).[2]
Fungsi bagéan Soca[besut | besut sumber]
Aqueous humor: maringi wujud saha kakuwatan soca.
Lensa: mbiasaken cahya saéngga ngasilaken bayangan kang tajem saha dawah trep ing retina.
Vitreous humor: maringi wujud saha kakuwatan soca.
Retina: layar panampi cahya.[3]
Cara soca makaryan[besut | besut sumber]
Soca manungsa kagungan cara makaryan ingkang sampurna, soca kabentuk saking 40 unsur utami ingkang benten saha sadayanipun kagungan fungsi piyambak. Lapisan tembus cahya ing sakngajengipun soca punika kornea, ing wingkipun punika iris. Cara soca makaryan inggih punika: nalika cahya ngenani soca sinyal saraf kabentuk saha dipun kintunaken dhateng otak kanggé maringi warta babagan kawontenan saha kakuwatanipun cahya, lajeng otak ngintun malih sinyal saha dhawuh ngantos pundi otot ing sekitar iris kedah ngerut. Bagéan soca sanésipun ingkang makaryan sesarengan kanthi struktur punika lensa. Lensa tugasipun mokusaken cahya ingkang mlebet ing soca wonten ing lapisan retina sakwingkingipun soca. Amargi otot-otot ing sekitar lensa cahya ingkang dumugi wonten soca saking sadaya sudut saha jarak kang bénten saged dipun fokusaken wonten retina.[1]
Jinis penyakit soca[besut | besut sumber]
konjungtivitis, dipun sebabaken kaliyan peradangan amargi infeksi ing selaput pelapis soca. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, nyeri ugi gatel, bélèken utawi medal kotoran sarta paningalipun bureng. Biyasanipun penyakit punika dipun sebabaken amargi virus saha bakteri.
keratokonjungtivitas vernalis, dipun sebabaken kaliyan iritasi wonten ing laladan kornea amargi alergi saéngga saged nimbulaken raos sakit wonten ing soca. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit,gatel, medaltoya saking soca, kelopak soca mbengkak, bélèken utawi medal kotoran.
endoftalmitis, dipun sebabaken kaliyan infeksi ing lapisan soca saéngga bola soca medalaken nanah. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, nyeri, kanthi paningalipun ngalami gangguan. Kahanan punika dipun sebabaken kacilakaan kados déné soca kena bendha lincip.
selulitis orbitalis, dipun sebabaken kaliyan peradangan kang kadadéan ing sekitar jaringan bola soca. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, kelopak soca mbengkak, bola soca nongol, nyeri sesarengan bentér. Wonten ing tiyang alit biyasanipun dipun sebabaken amargi cidera soca.
trakoma, dipun sebabaken kaliyan bakteri Chlamydia Trachomatis. Bakteri punika mapan ing laladan kang reged. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit,
sebabaken kaliyan peradangan utawi iritasi ing kelopak soca amargi kelenjar minyak ngasilaken minyak ingkang langkung kathah. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, gatel, kelopak soca mbengkak, bentér.
dakriosistitis, dipun sebabaken kaliyan penyumbatan wonten ing duktus nasolakrimalis inggih punika saluran toya soca ingkang mili wonten ing grana. Penyakit punika dipun sebabaken amargi alergi. Gejala penyakit punika, kantong toya soca ngalami nyeri, soca warnanipun abrit, bentér, mbengkak, medalaken nanah.
ulkus kornea, dipun sebabaken kaliyan infeksi wonten ing bagéan jawi kornea. Penyakit punika saged kadadean amargi jamur, protozoa, bakteri, saha virus. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, nyeri, gatel, bentér, peka dumateng cahya saha katingal bintik nanah wonten ing kornea saha gangguan paningalan.[4]
Sabab penyakit soca[besut | besut sumber]
virus utawi bakteri, jampinipun salep ingkang ngewrat antibiotika.
Kekirangan vitamin A, jampinipun biovision.[5]
^ a b (id)Pangertosan saha cara makaryaning Soca(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Bagéan Soca(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Fungsi bagéan Soca(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Jinis penyakit soca(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Sabab penyakit soca (dipun unduh 31 oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 8 Maret 2016.
Sakwise aku bisa ketemu marang sliramu sing tak tunggu tak sawang soroting mripat musing kebak kangen rindu
Seneng rasaning atikubisa ketemu marang sliramusing tak tunggu
nanging iki wes dadi dalandalan saka kersaning gusti sing kudu disyukuri lan dilakoni﻿
Ki ageng jembar jumantoro sugeng dalu ki.
jawa ,monggo dipun amalaken kagem sedoyo sedulur kampus,..
lan nderek ngangsu kaweruh. mugi rahmatipun gusti lumeber dumateng panjenengan sak
kulo lan kluarga ugi ijin ngamalaken nggeh…
illahadroti man ajazani lahumul fateha 1x
Cara Ngatasi Kacer Mbagong akeh pitakonan kacermania ing. Pancen manuk Kacer / pot wis karakter kuwat lan kadang angel kanggo ngontrol. Siji masalah asring pinanggih dening Kacer mbagong kacermania hard kanggo salaman. Pancen prilaku mbagong ing Kacer kita asring Tembang, utamané wiwitan. Kacer dikenal galak manuk lan boten stabil. Kacer mbagong bisa bener bakal ditanggulangi ing sawetara cara gumantung ing apa sabab. Uga wektu iki kita bakal bareng karo sampeyan tips carane ngilangke prilaku Kacer mbagong.
Kacer mbagong yen diamati bisa nular. Contone amarga kondisi hawa nepsu gedhe banget (OB), utawa bisa uga amarga perlu ora duwe aturan baku. Sarta yen sampeyan duwe Kacer sing kaya mbagong banjur page ngerti kesalahan / sabab. Amarga Kacer mbagong ora semabarangan carane ngrampungake. Saben Kacer mbagong perlu
ngerteni yen wektu iku paling disenengi kanggo siram. Oke kanggo rincian liyane mung supaya kita mangerteni carane kanggo mutusake masalah ing ngisor iki mbagong Kacer.
jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih
susur, yen sira ajun waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.
4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.
5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.
6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.
7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.
8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya
biasanipun ngelampahi kanthi cara nyepeng pergelangan tangan saklajengipun ngetung detakan ingkang wonten ing pergelangan tangan utawi asring dipunssebut kaliyan gitung denyut nadi. Wonten cara sanes anggene ngitung denyutan jantung inggih punika ginaaken sedotan imgkang dipunpanggenaken ing pergelangan tangan. Nilai antawis detak jantung kaliyan denyut nadi sakjatosipun sami jumlahipun, ananging wonten delay antawis sadaya punika. Punika dipunsebapake jarak saking jantung ing pembuluh nadi kasebut. Pembuluh nadi utawi arteri inggih punika pembuluh getih ingkang berotot ingkang bekta getih saking jantung kangge dipunsebarake ing sadaya sel awak. Sapunika nadi selang ndawa panggenan ingkang dipunsaluraken ing getih sadaya bagian awak. Pramila detak ingkang wonten ing nadi punika menawinipun detak jantung kita sadaya. Denyutan nadi punika detak jantung ingkang wonten ing panggenan-panggenan katamtu ing awak,
nadi punika dipunkasilaken saking tekanan ing pembuluh arteri amergi akibat saking pemompaan getih déning jantung kangge dipunsebarake ing sadaya sel awak.[2] Ing kahanan normal lan istirahat, jantung tiyang diwasa denyutipun secara teratur antawis 60-100 detek/
ingkang asalipun saking pemacu jantung, SA node. Signal listrik saking SA node ngalir ngelampahi kalih serambi, nyebapaken kalih serambi kontraksi ngalir darah ing kalih bilik. Saklajengipun signal listrik punika ngalir ngelampahi AV node nyapai kalih bilik. Punika nyebapaken kalih bilik kontraksi ngompo getihing sadaya salira lan ngasilaken denyutan (pulse). Pengaliran listrik ingkang teratur punika saking SA node ing AV node nyebapake
saking otot jantung dipuntepang kaliyan sebutan denyut sinus sinus beat. Menawi wekdal istirahat kecepata signal listrik saking SA node inggih punika perlahan, dados denyut jantung ugi alon. Tachycardia ingkang kedadosan amergi medalaken signal listrik ingkang cepet kaliyan SA node dipunsebat Sinus Tachycardia. Sinus tachycardia umumipun inggih punika kontraksi cepet saking jantung ingkang normal dados reaksi utawi kahanan utawi ing kahanan gerah. Sinus tachycardia saged nyebapake debar jantung. Sebab sinus tachycardia kalebet gerah, demam, hormon tiroid ingkang kaluwehan, tingkat oksigen getih ingkang rendah, kopi saha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Denyut_Jantung&oldid=1110067"	Kategori: KardiologiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
kuwi jenenge sawijining nom-noman kang seneng nenandur lan ngopeni tanduran.
Saben dina dheweke tansah ngupakara tanduran ing pekarangane. Esuk sore
ndhangir lan nyirami tandurane. Menawa lelungan nganti sedina, sing kawitan
ditindakke sawise mulih ora ana liya kejaba nyirami tanduran ing pekarangane.
Aja nganti tandurane kembang, woh-wohan, lan palawija godhonge padha alum, apa
sawijining dina sawise bapak ibune wis ora ana, Taman lunga golek pegawean
menyang kutha. Dheweke kepengin golek pengalaman babagan dedagangan. Sapa
ngerti mengkone bisa ngembangke dagang pametune tetanen? Nanging wis puluhan
toko lan pabrik sing ditekani kabeh nolak lamarane, kanthi alesan wektu iki
panguripan lagi angel, dedagangan ora payu. Pancen ketiga dawa wektu iki
njalari para kadang tani padha gagal panen. Gandheng ora duwe pametu sing bisa
diedol, banjur ora duwe dhuwit kanggo tetuku. Kamangka negara iki kawulane
akeh-akehe uripe padha tetanen, nandur pari lan palawija. Taman dadi ora duwe
pengarep-arep. Dheweke arep bali mulih ndesa wae, nggarap sawah lan tegalan.
Kebeneran ing desane ana kali sing tansah mili banyune, ora tau asat senajan
ketiga ngerak, saengga sawah lan tegalane tetep bisa ditanduri.
dalan Taman nyumurupi ana wong-wong padha rubung-rubung ing sangisore wit gedhe
pirsa, Pak, tiyang rubung-rubung niku sami mirsani punapa?” pitakone marang
wong-wong kuwi padha nonton wara-wara sing ditempel pembantune Sodagar paling
sugih ing kutha iki,” jawabe wong sing ditakoni.
kepareng mangertosi, menapa isinipun wara-wara ingkang kathah narik kawigatosan
tiyang punika? Punapa Sodagar punika mbetahaken buruh kagem nyambut damel
wonten pabrik utawi tokonipun?” pitakone Taman kepengin ngerti.
Cah Bagus. Sodagar kuwi ora butuh tambahan buruh. Nanging dheweke mbutuhake
uwong sing bisa nambani putrine sing ing wektu iki lagi nandang lara. Menawa
uwong kuwi kasil mareake, ora mung pegawean dadi buruh pikolehe, nanging wong
kuwi bakal entuk kabegjan kang luwih gedhe!” Wong kuwi mandheg sedhela kanggo
narik kawigatene Taman. Taman pancen rumangsa ketarik, nanging atine rumangsa
cuwa, marga sadhar yen dheweke ora duwe kabisan nambani wong lara.
sing bisa nambani kuwi sawijining wanita, dheweke bakal didadekake sedulur
sinarawedi karo Putri Fatimah, putrine Sodagar sing saiki lagi lara kuwi. Lan
bakal diwenehi separo saka kabeh bandhane Sodagar. Nanging menawa sing bisa
nambani sawijining priya, dheweke bakal kapundhut mantu dening Sodagar,
didhaupake karo Putri Fatimah. Lan bakal marisi kabeh bandhane Sodagar. Coba,
apa iki ora jeneng kabegjan kang gedhe, kamulyan sak turun-turune?”
punapa sakitipun Putri Fatimah punika, kok Sang Sodagar ngantos nggadhahi patembaya
kados mekaten?” pitakone Taman sepisan maneh.
lemes ora duwe daya. Ora kuwat ngglawat, tangi saka peturone. Aja meneh tangi,
ngobahake perangane awak wae ora kuwat. Dheweke iya ora tau gelem mangan.
Geleme mung ngombe banyu putih. Kuwi wae mung sak clegukan rong clegukan. Luwih
saka kuwi wis mutah. Kamangka ing kahanan panas kaya mengkene iki kabeh uwong
padha kepengin ngombe terus, kanggo nyiram gorokan sing ngorong kepanasen,”
kandhane wong kuwi nerangake. “Banjur apa kowe ya ketarik kanggo ngleboni patembaya
nambani Putri Fatimah, Bocah Bagus?” pitakone sateruse.
panandhangipun Putri Fatimah ingkang sanget mesakaken, lan ningali bebungah
ingkang badhe dipun paringaken, sejatosipun kula kepengin ndherek patembaya
nambani tiyang sakit. Mboten wonten ginanipun kula nglebeti patembaya punika,”
“Bener, Cah Bagus! Wis akeh tabib lan dhukun sekti lan pengalaman
nyoba nambani. Nanging kabeh ora kasil. Apamaneh kowe ora duwe kabisan lan
pengalaman babagan nambani wong lara. Mesthi mung arep gawe wirang wae
mengkone!” kandhane wong kuwi karo mlaku ninggalake Taman sing rumangsa nemu
Sang Bagaskara sing wis ngglewang mangulon wiwit angslup samburine gunung. Swasana
wiwit peteng nalika Taman tekan ing pinggir alas. Dheweke banjur mapanake awake
ing pinggir dalan. Turu lemekan godhong-godhong garing, dikemuli donga pasrah
jiwa raga marang Gusti Kang Nguwasani Alam Saisine. Dhasar
lagi kesel jiwa raga, Taman enggal bisa turu angler. Sajroning turu dheweke
ngimpi, lakune wis tekan ngomah. Nalika mlebu pekarangan omahe dheweke kaget,
meruhi kabeh tandurane alum, garing kasatan banyu. Age-age Taman njupuk ember,
banjur nyirami kabeh tandurane. Sithik mbaka sithik ditamatake tandurane sing
maune alum saiki wiwit seger. Godhonge malih ijo royo-royo. Pang-pange sing
maune nglembreh tanpa daya, saiki katon jejeg.
ana kedadeyan kang aeng. Tanduran-tanduran kuwi, wiwit saka kembang nganti
wit-witan pengayom kang gedhe padha mlaku thumuk-thumuk ngumpul dadi siji.
Anehe tanduran-tanduran kuwi sithik mbaka sithik malih wujud dadi bapak lan
anakku, aku banget matur nuwun marang kowe sing wis gelem ngupakara tanduran
kang ana pekarangane dhewe, kaya pesenku biyen. Satemene aku pengin kowe tetep
ana desane dhewe kene kanggo nggarap sawah, tegalan lan pekarangan. Nanging
menawa kowe kepengin entuk pengalaman sing luwih jembar ing kutha, aku ora bisa
nglarang. Aku ngerti, kowe kepengin ngleboni patembaya nambani Putri Fatimah
amarga rasa welas asihmu marang sapadha-padha, lan kanggo entuk pegaweyan kaya
rungokna tangise alam. Lan aja wigah-wigih
tetulung marang sapadha-padha. Lakumu dak sangoni buntelan isi woh-wohan lan
rong kanthong banyu, kanggo mangan lan ngombemu. Nanging irit-iriten, amarga
kanthong banyu kuwi sebagean mujudake barang titipan. Wis ngono wae, selak
mesakake Putri Fatimah, ndang tindakna, aku njaluk pamit,” kandhane bapake sing
didhampingi ibune. Sawise kuwi lelorone bali manjilma dadi tanduran sing
sumebar ing pekarangan omahe Taman maneh. Taman gregah tangi! Wayah esuk wis teka mapakake.
Swarane manuk pating cruwet pating cericit saut-sautan. Dumadakan Taman kaget.
Pranyata ing jejere turu wis cumawis buntelan isi woh-wohan lan rong kanthong
banyu. Iki nandhakake menawa dheweke ora mung ngimpi kembange wong turu,
nanging impene kuwi mujudake sawijining pituduh utawa wangsit. Mantep atine, Taman banjur mlaku tumuju arah sing diwelingake ing
impene. Sadawane dalan Taman kepanasen. Lagi jam wolu esuk panase srengenge wis njiwiti kulit. Apamaneh
Nanging Taman tetep sabar nerusake laku kaya wisik sing ditampa. Senajan
tenggorokane garing krasa ngorong, Taman tetep ngirit, mung ngombe yen wis krasa ngelak banget. Lan kuwi wae mung sethitik, cukup kanggo ngilangi rasa ngelake.
Pungkasane nalika srengenge jejeg ing ndhuwur sirah, Taman tekan sangisore
gumuk rada dhuwur sing katon jejeg pereng-perenge. Taman bingung, kepriye sing
arep ngliwati gumuk iki, supaya lakune ora menggok, nanging tetep lempeng nuju
papan angslupe surya kaya pituduh ing impene? Sapa ngerti
tamba sing diupadi ana ing sewalike gumuk iki. Taman mlaku bolak-balik
ngalor-ngidul nggoleki perenge gumuk sing rada leter kanggo munggah. Meksa ora
Taman kaget krungu swara sesambat memelas: “Tulung… aku ngelak banget! Aku
njaluk ngombe! Tulung… aku meh mati kepanasen lan kegaringen! Aku njaluk
clingukan nggoleki sumber swara. Nanging ora katon ana wong ing kono. Sing
katon mung wit gedhang sing meh rubuh, mati garing! Apa bener wit gedhang kuwi
sing sesambat njaluk tulung? Taman ora percaya. Nanging mbareng sesambat kuwi
dibolan-baleni, Taman dadi yakin. Wit gedhang kuwi kabeh nganti tumeka
godhong-godhonge wis katon soklat garing. Mung ana salembar godhong sing
saperangan isih werna ijo. Senajan mung saperangan sing isih ijo, wis cukup
dadi tandha yen wit gedhang kuwi isih urip. Sawise ditamatake temenan, katon
godhonge sing ijo kuwi obah-obah katiup angin, kaya tangan ngawe-awe ngundang
dheweke. Taman nyerak. Pranyata bener, wit gedhang kuwi sing wis sesambat
njaluk tulung. “Tulung… Cah Bagus, aku njaluk banyu! Aku ngelak banget, wis
pirang-pirang dina aku ora ngombe, awakku garing, aku banget mbutuhke banyu…” pangrintihe
nyawang isi kanthong banyune. Sing siji wis entek diombe ing dalan. Sing sijine
setengahe wis didum-dum kanggo ngombe kewan-kewan sing ditemokke meh mati kengelaken
ing sadalan-dalan sing diliwati. Saiki kari setengah kanthong, apa iki iya bakal
diwenehake kanggo nyirami wit gedhang sing saiki lagi sekarat kuwi? Banjur
kepriye lakune sabanjure? Apa dheweke arep nutugake laku tanpa sangu banyu ing
satengahe panas sumelet kaya mengkene? Kamangka dheweke ora ngerti ing ngendi
bisa nemokake banyu ing tlaga sing paling cerak. Lan dheweke iya ora ngerti
isih sepira adohe lakune kanggo nemokake tamba sing diupadi.
“Kepriye, Bocah Bagus? Tulungana aku! Wenehana aku ngombe kabeh
banyu sing isih ana sajroning kanthongmu kuwi! Supaya aku bisa ndawakake umurku,
saengga aku bisa menehi pametu marang uwong sing wis gelem ngopeni aku,”
Ora mikir luwih njlimet maneh, Taman gage nyiramake banyu saka
kanthonge menyang lemah sakupenge wit gedhang kuwi. Oyot-oyot wit sing banget
ngelak, kanthi seneng enggal nyerot kabeh banyu sing nggrujug awake. Banyu
banjur kakirim ing kabeh perangane wit. Wit sing wis krasa seger saiki ngadeg
jejeg. Aneh! Dumadakan perangan wit gedhang sing ndhuwur, saselane papah
godhong metu tundhunan gedhang sing mlengkung metu tuntute. Ora gantalan suwe
tuntut mekrok ngetokake gedhang. Gedhang sing mung cacah telu kuwi uga enggal
“Bocah Bagus, saiki tegoren aku! Marga aku wis cukup nindakke
tugasku!” panjaluke wit gedhang marang Taman.
Aku dudu wong sing nandur kowe! Aku dudu uwong sing seneng methik pametu
tandurane wong liya. Aku emoh! Aku ora nduweni hak negor lan methik pametumu,”
sing becik bebudene, aku iki wit gedhang alasan. Ora ana uwong sing nandur lan
nduweni aku. Ya mung kowe sing wis menehi banyu marang aku, nganti awakku dadi
seger maneh lan aku bisa menehi pametu woh gedhang senajan mung telu selu. Dadi
ya mung kowe sing nduweni hak negor lan methik pametuku,” celathune wit
pancen kaya mengkono, dak turuti penjalukmu,” kandhane Taman sing banjur
ngetokake lading kanggo negor wit gedhang kuwi. Prastawa aeng dumadi maneh!
Mbarengi ambruke wit gedhang ing papan kono wis ngadeg sawijining pawongan wis sepuh
nyekel teken sing cekelane mlengkung. Ing cekelan kuwi
“Bocah Bagus, aku ngerti kowe kepengin ngleboni patembayan nambani
larane Putri Fatimah. Bener ngono, to? Tambane Putri Fatimah kuwi ana ing woh
gedhang cacah telu iki lan banyu suci sing ana ing njero guwa ing pereng gumuk kana. Kowe ora bakal bisa ngunggahi perenge gumuk kae amarga ora ana perenge
sing leter lan ora katon undhak-undhakane pereng kanggo munggah. Nanging kowe
ora perlu kuwatir. Aku bakal nulungi kowe kanthi menehake teken iki. Menawa
kowe mengko wis tekan njero guwa, isenana banyu suci kanthongmu loro kabeh.
Sing siji kanggo sangumu bali, sing sijine maneh kanggo nambani larane Putri
Fatimah. Sajroning telung dina Putri Fatimah dulangen gedhang iki sedina siji
ing wayah esuk. Sadurunge lan sawise mangan, ombenana banyu suci iki. Aja lali
nyenyuwun marang Gusti Kang Maha Welas Asih. Muga-muga Putri Fatimah bisa mari,
keturutan apa panyuwunmu. Teken iki uga bisa dadi pepadhang sajroning pepeteng,
lan dadi gegaman yen diperlokake. Wis saiki tampanana teken lan woh gedhang
iki.” Piyayi sepuh kang katon wicaksana kuwi banjur ngulungake tekene. Taman nampani teken kanthi sikep ngajeni kebak rasa syukur. Aneh!
Mbarengi teken wis neng gegemane Taman, dumadakan Piyayi sepuh kuwi ilang
dikedhepake. Anehe maneh, gumuk ing sangarepe sing
maune kaya ora bisa diunggahi, saiki katon ana undhak-undhakane kanggo munggah.
pereng sing jebule tumuju ing cangkeme guwa. Taman gage mlebu guwa. Peteng
ndhedhet lelimengan jroning guwa. Taman enggal nggosok perangan teken kang
mlengkung. Byar! Dumadakan jroning guwa dadi padhang kena sorote cahya kang
metu saka cekelane teken. Katon ing tengahe guwa ana tlaga sing bening banyune.
Taman gage nyawuk banyu tlaga kanggo raup lan wisuh. Awake saiki krasa seger
lan mari kabeh kesele. Taman banjur ngiseni kabeh kanthong banyune. Sawise
nyruput sithik banyu tlaga kang dicawuk nganggo tangane, Taman banjur metu
kanggo nutugake mlaku bali neng kutha. Ora lali dheweke ngaturake puji syukur
marang Gusti Kang Maha Agung, lan atur panuwun marang Piyayi sepuh sing wis mbantu dheweke.
Wayah sore nalika Taman wis tekan papan bawera tanpa wit-witan,
dumadakan keprungu swara angin gemrubuk. Jebul ana angin
lesus claret taun muser-muser arep ngliwati papan kono. Taman gage nancepake
tekene sajero-jerone. Dheweke banjur gocekan kenceng teken kuwi. Nalika angin
gedhe sing mubeng banter nrajang papane Taman, awake Taman ora obah ora
kabuncang. Kaya-kaya bobote dadi pirang-pirang kintal. Pungkasane angin lesus
claret taun kuwi musna. Nanging dumadakan ing ngarepe Taman wis ngadeg Kingkong
Hai, Bocah Bagus, aku luwe lan ngelak! Wenehna kabeh gedhang lan kanthong
banyumu! Dak pangane, dak ombene kanggo ngilangi luwe lan ngelakku!” kandhane
mung ana telu iki, ora ana liyane. Iki banget dak butuhake kanggo nambani wong
lara sing banget mbutuhake pitulunganku. Nanging yen banyu, ing sajroning guwa
ing perenge gumuk kulon kana isih akeh, mrana-a wae kowe bisa ngombe
samaremmu!” jawabe Taman kanthi tatag.
dak karepke kabeh sing ana tanganmu! Aku ora kepengin sing ana ing papan liya.
Apa maneh ndadak rekasa anggonku nggoleki. Hayo entuk apa ora aku njaluk kabeh?
tekene nyang sikile Kingkong. Kena gebuk sikile, Kingkong tiba njungkel. Sikile
pepes otot bayuku. Apuranen aku! Tambanana aku! Aku tobat,
ora bakal ngrebut darbekmu maneh. Tambanana aku!” pangrintihe Kingkong sing wis
kowe wis tobat, arep dak coba nambani laramu. Nanging kowe ora kena njarah
rayah darbeke sapa wae, ora mung darbekku wae,” kandhane Taman karo ngusapi
sikile Kingkong sing mentas kena gebuk nganggo banyu suci saka guwa perenge
gumuk. Sanalika Kingkong mari, pulih otot bayune, banjur pamit lunga. Taman
ngomahe Sodagar, Taman enggal ngandhakake niyate mupu patembaya. Taman diterke
mlebu ing kamare Putri Fatimah. Nyawang putri ayu lemes teturon tanpa daya ing
peturone, gawe trenyuhe atine Taman. Ora mentala nyawang panandhange Putri
Fatimah, Taman enggal ndonga nyuwun pitulungane Gusti Kang Maha Welas Asih,
banjur ngunjukake banyu suci marang Putri Fatimah. Cleguk..cleguk… Putri
Fatimah ngunjuk banyu suci sajak seger. Gedhang sing wis dionceki banjur
didulangake genti. Alon-alon Putri Gatimah mangan gedhang sauler nganti entek.
Pungkasane Taman ngunjukake banyu suci maneh telung clegukan. Aneh! Kabeh kolu
ora mutah. Mangka padhatan ngene iki mesthi mutah. Nambani ing dina kapisan
kuwi wis kasil ana kemajuan. Cayane Putri Fatimah wis katon abang. Awake wis
bisa diobah-obahake. Malah wis bisa njenggelek barang. Dina kapindho olehe
wis gelem mangan kaya salumrahe wong sehat. Dina kaping
papat Putri Fatimah wis katon sehat tenan, kaya ora tau lara apa-apa. Putri
Fatimah diwarak-warakake yen wis mari. Patembayan ditutup dimenangake nom-noman
sing wis dijanjekake, pungkasane Taman dinikahake karo Putri Fatimah. Sateruse
kanthi dituntun lan diajari mara tuwane Taman kasil ngedegake pabrik pangolahe
asil tetanen, kaya pari, jagung, dhele lan liya-liyane ing kampung wutah
getihe. Kanggo pemasarane Taman nyambut gawe bareng karo mara tuwane kang ana
Isinipun: Pangungsêt - Dhêdhasar Trajangipun I. S. Pius XII - Jagat punika Kêbak Êmas - Tanêman Jagung - Kawontênan Sajawining Praja - Pangagêng ing Giyanyar - Andhèrèkakên Layon Dalêm - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita - Taman Bocah.
Ing bab alusing bêbudèn, punika minôngka sambêtipun kajênging ngèlmu kabatosan ing ngajêng.
Alusing bêbudèn wau, manawi dèrèng dipun raosakên lêbêt, malah sajak namung katingal wadhèh, awit sintêna kemawon, tiyang sampun mangrêtos dhatêng ingkang dipun wastani bêbudèn ingkang alus. Tuwuhing panyuraos ingkang kados makatên wau, manawi purun ngraosakên saèstu, pokipun tamtu lajêng kêpanggih, jalaran saking rumaos gadhah panganggêp bilih sampun kêdunungan wiji ngèlmu ingkang dipun ajêngi yêktos, nanging saupami dipun wastani saening ngèlmunipun wau dèrèng dados, tamtu kipa-kipa. Malah purun amastani dhatêng lêpating sanès gêntos. Dene sajatosipun, sami lêpatipun, awit sami kêgambar dèrèng alus bêbudènipun. Tandhanipun dèrèng alus, tiyang anggadhahi ngèlmu dipun wada kemawon têka muring-muring, lajêng dadosing ngèlmunipun benjing punapa. Makatên ugi anggènipun cawe-cawe punika inggih prêlu punapa. Wosipun sadaya wau sami golongan dèrèng alus ing bêbudèn.
Nanging sajatosipun anggambarakên alusing bêbudèn ingkang makatên punika, wontên raosipun ragi kinggilên. Mila prayogi dipun andhapakên malih.
Wêwatonipun tiyang ngudi ngèlmi kabatosan, punika kêdah ngalusakên bêbudèn, cêthanipun, sajatosipun tiyang punika lôngka sangêt ingkang kêdunungan alus ing budi, jalaran saking anggènipun kêsugihên prabot kamurkan, kamurkanipun namung badhe akajêng: wah, piyambak, upami sumêrêp tiyang manggih kabêgjan, lajêng nacad kemawon: Lo, môngka dhèwèke kuwi wong bodho. Manawi sumêrêp tiyang sugih, lajêng mungêl:
mungêl piyambakan lirih: Wong ora wêruh tata. Tuwin sapanunggilanipun. Môngka sawarnining kamurkan ingkang kados makatên wau, manawi purun mangrêtos, nama satunggiling pêpêtêng. Pêtêng ingkang kados makatên wau inggih anggêpok dhatêng bab alusing bêbudèn.
Môngka saupami pakulinaning kamurkan wau dipun icali, wontên ingkang dados sarananipun, punapa, alusing bêbudèn.
Punapa botên nyata alusing bêbudèn punika tansah dados ancik-anciking ngudi kabatosan.
Tanggal kaping 12 wulan punika, I.M. Kardhinal Pacelli kakêpyakakên têtêp jumênêng Paus, ajêjuluk Pius XII. Praja ing pundi-pundi - kajawi Jerman sakancanipun - sami mangayubagya sarta mêmuji, mugi-mugi jumênêngipun I.S. Pius XII punika sagêd
praja ing pundi-pundi, kajawi praja ingkang gadhah idham-idhaman nyahak wêwênanging tôngga, pancèn sami bêtah dhatêng wontênipun panguwaos kabatosan ingkang sagêd ambangun tata têntrêm sarta raharjaning jagat.
Tiyang ingkang badhe nyêpêng kêmudhining paprentahan, inggih tumrap praja tuwin pakêmpalan, sadèrèngipun tumapaking damêl, mêsthi sampun gadhah cêngkoronganing lampah tuwin ancêr-ancêr ingkang badhe linampahan. Makatên ugi I.S. Pius XII, ingkang dados pandêngan sarta pangèning tiyang mayuta-yuta, sumêbar ing salumahing jagat tuwin dados kawulaning praja ingkang beda-beda corakipun, wiwit tumapak ngasta kêmudhining pasamuwan, tumuntên mahyakakên antêp ancêr-ancêring lampahipun ingkang tumuju dhatêng panguwaos-panguwaos ing donya, kanthi dhadhag tanpa tèdhèng aling-aling.
Sêsorahipun wontên ing radhio ingkang kawitan, nglairakên gôntha-ganthaning lampahipun, ingkang tumuju dhatêng tata têntrêming manungsa sadaya, sarta anggênahakên yèn lampah trajangipun namung badhe andumugèkakên jangkahipun swarga I.S. Pius XI, sanajana kathah praja ingkang badhe mêmalangi tuwin makèwêdi. Ing sawênèhing praja tanah Eropah tuwin ing Asiah, wontên ingkang anggêgêgi pamanggih adhêdhasar badhe gêsang piyambak, ambrêgundung mastani yèn katêntrêmaning jagat punika sagêdipun maujud namung dipun sranani ing mriyêm tuwin bom. Praja-praja wau inggih gadhah antêp andewa dhatêng praja, liripun ingkang Maha Kuwaos sangêt punika nomêr satunggal praja, sarta inggih angugêmi yèn agênging lêngên punika ngungkuli wêwênang, cêkak aosipun ingkang nomêr satunggal namung: panguwaos ingkang dhêdhasar agênging lêngên. Dene tata têntrêm ingkang dados pandênganipun I.S. Pius XII, tata raharjaning manungsa sadaya, tata têntrêming jagat, ingkang adhêdhasar sarta sarana kaadilan ingkang sajati, kados ingkang kasarira ing sipating Pangeran.
Badhe trajangipun I.S. Pius XII anggènipun ngèsthi tata têntrêming jagat, kadadosakên paugêraning ngêmbat lampahipun pasamuwan ing salêbêting jaman
Katêntrêman sarta karaharjan punika pancèn dados idham-idhamaning manungsa sadaya. Pramila jangkanipun Kangjêng I.S. Pius XII punika têtêp namung anjêjêgakên adêging agami tuwin mujudakên pangajêng-ajêngipun tiyang gêsang. Mugi-mugi jangkanipun sagêd
Saking pangintênipun para sagêd, jagat punika nalika dumadosipun awarni gas bêntèr, saya dangu saya asrêp. Ingkang asrêp rumiyin perangan jawi, lajêng atos ngulit dados bumi. Êmas punika langkung awrat tinimbang siti utawi sela. Nalika lapisan bumi taksih cuwèr, mas mênêb mangandhap. Upami êmas punika wontên ing ngandhap bumi botên lajêng luluh campur kalihan toya, sarta botên lajêng minggah dados tuk, ing jagat botên badhe wontên êmas.
Toya ing ngandhap bumi bêntèr sangêt, ngêwrat jasad ingkang nama kiezelzuur. Êmas luluh pupul kalihan kiezelzuur, katut mêdal dhatêng ing jawi. Wontên ing jawi, kathah ingkang pisah kalihan kiezelzuur, krakêt wontên ing sela-sela utawi wontên ing pêlikan sanèsipun. Milanipun sela pêlikan ingkang ngêwrat êmas punika êmasipun lêlapisan kados grènjèng utawi kados sisik. Sela ing lapisan bumi ing nginggil, ingkang ngêwrat êmas, margi saking dayanipun bêntèr lan asrêp utawi margi kagosok ing toya, lajêng sami gripis. Êmasipun wontên ingkang thèthèl, katut ilining toya utawi campur kalihan wêdhi. Mila inggih lajêng kathah lèpèn ingkang wontên êmasipun ure (ing Borneo l.s.p.).
Toya lèpèn wutah dhatêng sagantên. Wontên ing sagantên êmas punika kathah ingkang luluh campur kalihan jasad sarêm tuwin jasad kêcutan. Dados toya sagantên punika ngêwrat êmas. Miturut pêpetangan sarta panitipriksanipun Sherry Hunt, toya sagantên 1000 kg êmasipun 32-60 mg. Dados manawi badhe pados êmas 1 kg toyanipun sagantên ± 30.000.000 kg. Miturut petangan, toya sagantên sajagat punika, êmasipun pangaos f 3.000.000.000.000.000.
Ing taun 1905 Sir William Ramsay ahli ngèlmu pamisah ing Inggris, ngêdêgakên maskape badhe mêndhêt êmas saking toya sagantên. Dumugi sapriki dèrèng wontên ingkang sagêd kalampahan milah êmas saking toya sagantên. Têmbe wingking mêsthi wontên ingkang sagêd.
4 Sêpuh saèstu. Wijinipun garing sarta atos. Witipun sampun pêjah babar pisan, klobotipun garing lan gampil suwèkipun. Jagung ingkang sêpuh saèstu dipun pe satunggal utawi kalih dintên kemawon sampun cêkap.
Mênggah pangundhuhipun jagung punika gumantung dhatêng kabêtahanipun, dados wontên ingkang ngundhuh kados nomêr 1, 2, 3, utawi 4. Yèn anggènipun ngundhuh sampun sêpuh, jagung wau dipun pe lajêng dipun gèdhèngi utawi dipun bêlahi, tumuntên dipun dèkèk ing panggenan ingkang garing, langkung sae dipun tarang, supados botên kenging ama bubuk, punapa malih jagung ingkang kangge bibit kêdah dipun tarang. Yèn jagung punika badhe kasimpên ontongan kêdah dipun dèkèk ing panggenan ingkang tansah padhang. Sawanci-wanci pocelan punika dipun dalakên.
Mênggah sêsakitipun jagung punika ingkang adhakan sakit liyêr. Dene ingkang murugakên punika bangsaning tayum. Titikanipun jagung ingkang kacandhak liyêr punika, tumrapipun godhong ingkang sampun sêpuh pating jlarèt jêne, yèn godhong ingkang taksih ênèm sêmu pêthak. Witipun nglayung botên purun agêng, dangu-dangu pêjah. Sêsakit liyêr punika nular, jampinipun dèrèng pinanggih, kajawi namung sarana witipun dipun bêdhol lajêng kapêndhêm utawi dipun bêsmi.
Amanipun jagung kabedakakên dados sakawan, inggih punika ingkang ngrisak oyod, wit, godhong tuwin ingkang ngrisak wohipun.
Ingkang ngrisak oyoding wit jagung punika kewan bangsanipun uthi-uthi. Ingkang ngrisak witing jagung punika ulêr. Wit ingkang dipun bolongi ulêr punika, katawisipun godhong ing pucuk alum, witipun rêbah lajêng pêjah. Wit ingkang rêbah punika kêdah enggal-enggal dipun bêdhol, manawi kapanggih ulêripun kêdah tumuntên dipun pêjahi.
Ingkang ngrisak godhong inggih bangsaning ulêr, godhongipun inggih lajêng katingal sami bolong-bolong, jalaran dipun têdhani ulêr wau. Milanipun manawi mrangguli ulêr ing godhong jagung kêdah lajêng dipun pêjahi.
Nanging limrahipun tiyang tani, ama ingkang kasêbut nginggil punika botên patos dipun paèlu, dene ingkang dipun gatosakên tuwin dipun jagi saèstu punika ama ingkang ngrisak wohipun. Ama ingkang ngrisak wohipun inggih punika:
1. Ulêr. Wujudipun jagung ingkang ulêrên punika janggêlipun sami krowak cêmêng, ing panggenan ingkang [ing...]
[...kang] krowak wau botên wontên wijinipun. Katawisipun yèn jagung punika ulêrên manawi sampun dipun bucal klobotipun, ingkang limrah ing ngriku taksih wontên ulêripun. Yèn jagung punika dèrèng dipun bucal klobotipun, botên katawis manawi jagung wau ulêrên.
2. Pêksi gagak. Gagak punika purunipun nêdha jagung nalika jagung taksih ênèm, panêdhanipun ing wanci siyang, dipun têdha ngênggèn utawi dipun bêkta kesah, manawi gagakipun kathah inggih ngrisakakên. Pramila ing wanci siyang kêdah dipun tênggani sarana ambêkta plinthêng utawi kênthongan, langkung sae malih ambêkta mrêcon ingkang alit. Samôngsa tanêmanipun dipun têba gagak, lajêng dipun plinthêng utawi dipun kênthongi, manawi ambêkta mêrcon inggih dipun uncali mêrcon, prêlunipun supados puruna kesah.
3. Sagawon. Ing wanci dalu samôngsa jagung sampun sêpuh sok dipun risak dening sagawon, pramila ing wanci dalu tanêmanipun kêdah kajagi, sampun ngantos dipun risak dening sagawon, sarta ngiras anjagi tiyang ingkang badhe lampah awon.
4. Kêthèk. Tanêman ingkang cêlak wana ingkang kathah kêthèkipun, sok dipun risak dening kêthèk.
5. Bubuk. Pangrisakipun bubuk nalika jagung kasimpên, pramila panyimpênipun kêdah dipun tarang.
Ing Kajawèn nomêr 18 sampun mratelakakên ing bab tindaking golongan mahasiswa ing Polên sami atindak rêsah ambalangi gêdhong gadhahanipun bôngsa Jêrman, ingkang ing kala punika nyarêngi ministêr
tindakipun para mahasiswa wau namung dipun raosakên cèthèk, kenging kaanggêp namung pakartining lare. Nanging sajatosipun tindakipun wau pancèn angsal panggosoking liyan ing golongan militèr tuwin pangajênging golongan pulitik. Malah ing sapunika kawiyak bilih sajatosipun Polên punika rumiyin mila pancèn botên mathuk dhatêng Jêrman. Namung kawontênan ingkang kados makatên wau langkung dipun angge wados.
Kala ing wulan Januari 1934 Jêrman kalihan Polên sampun nate adamêl prajanjian botên badhe têmpuh-tinêmpuh. Ingkang makatên wau Jêrman rumaos kalêgan, dene botên nyamarakên, manawi tinêmpuh ing mêngsah gampil mingêripun mangilèn, ugi jalaran saking punika
purun anggolong dhatêng Inggris tuwin Prancis, tamtu botên wontên lêlampahan kados makatên, awit tumindakipun Jêrman namung sarwa pakèwêd.
Kala Jêrman badhe ngrêbat Sudeten Jêrman, ciptanipun Polên badhe melikakên laladan ingkang wontên têtiyangipun Polên. Manawi sampun kalampahan makatên, lajêng badhe mêmitran kalihan Tsjechoslowakije. Ing pangintên tamtu badhe rakêt, saha lajêngipun ngayoni Jêrman sêsarêngan. Nanging sêdya wau cabar, awit Tsjechoslowakije malah lajêng nunggil dhatêng Jêrman saha pancêrêngipun tumuju dhatêng Polên. Ing wusana pinanggihipun nagari ingkang sampun saiyêg, inggih punika Polên, Honggarie tuwin Rumêni sami kêsikut Jêrman sadaya.
Lêlampahan ingkang kados makatên wau botên damêl pamarêmipun Polên, malah saya mêcah ngakalipun mrika-mriki anggayut dhatêng Ruslan saha mangsuli pamitranipun lami kalihan Prancis, nanging ugi taksih anglanggati badhe rêrêmbagan kalihan Jêrman wontên ing Berchtesgaden. Namung sajatosipun Jêrman sampun mangêrtos dhatêng akalipun Polên, ingkang ambênthalit wau, dados Jêrman botên sagêd badhe anggocèki ginêmipun Polên. Môngka nagari Polên punika sumêlap wontên ing antawisipun Ruslan kalihan Jêrman, sisip sêmbiripun Polên sagêd angglebag dhatêng Ruslan. Ingkang makatên punika nama botên badhe wontên antêpipun ingkang gumêlêng. Ing ngriku Jêrman badhe nyatakakên [nyataka...]
[...kên] antêpipun Polên, lajêng utusan Von Ribbentrop, wusana wêwadosipun kawiyak yêktos dening tindaking
Ciano dhatêng Polên prêlu badhe nodhi dhatêng Polên, kadospundi ing bab antêpipun kalihan Itali ingatasing nêdha jajahan dhatêng Prancis tuwin Inggris. Nanging sarêng mirêng swaraning golongan mahasiswa, têtela bilih Polên gadhah pangeman dhatêng
gêthingipun dhatêng Jêrman. Nanging Polên mêksa nandukakên gêlar nêdha pangapuntên dhatêng Jêrman, Jêrman ugi nampèni. Salajêngipun kathah rêmbagipun Polên dhatêng Jêrman ingkang wosipun badhe mêmulih manah. Nanging sajatosipun Polên ugi sampun utusan dhatêng Londhên tuwin Paris, ingkang akajêng saya ngrakêtakên anggèning mêmitran, saha Inggris sampun nyagahi badhe nyambuti arta dhatêng Polên prêlu kangge tumbas dêdamêl tuwin kangge andandosi laladan anggèning angsal saking Tsjechoslowakije. Kajawi punika taksih wontên bab sanès-sanèsipun saking Inggris ingkang gêgayutan kalihan Polên.
Nagari Rumêni, Honggari, tuwin Bulgari.
Ing salajêngipun wontên wartos, bilih Graaf Ciano arekadaya badhe nguwalakên Polên saking anggènipun gêgandhengan kalihan
Ing sapunika Rumêni purun nyulayani sêdyanipun Jêrman. Golongan ingkang cocog kalihan Hitlêr dipun awisi dening Raja Carol. Pangajêngipun sampun tiwas dipun sanjata, kathah tindak ingkang nyirêp dhatêng golongan wau. Nagari Honggari sampun purun nunggil tindakipun Bèrlin-Romê nyêgah komunis. Katutipun wau jalaran sampun angsal epahan
praja, malah kalampahan sampun wontên pramukaning praja darah Yahudi nama Imredy kêpêksa sèlèh padamêlan, tuwin wontên tindak sanès-sanèsipun ingkang angiribi tindakipun Jêrman.
Tumrap Bulgari sampun dangu kenging dayanipun Itali. Bulgari nate nêdha wangsuling pasitènipun dhatêng Rumêni, dhasar nyata Bulgarie pancèn botên purun malêbêt paguyuban Balkan, inggih punika paguyubanipun Rumêni, Yugoslapiê, Grikênlan, tuwin Turki. Bulgari salugunipun inggih sampun angsal kamardikan sawatawis saking paguyubanipun praja sakawan wau, kawênangakên ngawontênakên wadya malih. Môngka ing sabibaring pêrang lajêng dipun awisi anggadhahi wadya, kajawi namung saprêlunipun kemawon. Ing sapunika nagari sakawan wau sampun anggadhahi wadya 7 yuta, ingkang badhe kuwawi
nanging babagan siti, sanadyan namung sacêngkang, botên badhe nyukani dhatêng Bulgari.
Ing sapunika ministêr sajawining praja Rumêni sawêg
ngajêng punika. Sintên ingkang rumaos botên nunggak, botên prêlu maringakên wangsul bêlangko wau.
a. Panyêratipun asma utawi nomêring lêngganan ingkang cêtha, miturut adrèsban.
b. Prakawis ingkang botên gandhèng kalihan administrasi, kados ta: pitakenan bab dintên utawi pananggalan Jawi gathukipun kalihan pananggalan Walandi, sarta sanès-sanèsipun ingkang kêdah dipun ayahi dening rêdhaksi, punika sampun ngantos dipun sêrat wontên sêtruking poswisêl. Awit adamêl susah tur botên badhe dipun wangsuli. Manawi prêlu kenging pitakèn dhatêng rêdhaksi ngangge sêrat piyambak.
Ingkang jumênêng pangagêng ing Gianyar, Bali, ing sapunika, punika manawi ing tanah Jawi saminipun bupati, manawi ing kinanipun raja. Dene sêsêbutanipun ing basa ngamônca stedehouder. Dene ingkang jumênêng stedehouder ing sapunika asma Idha Anak Agung Ngurah Agung. Kados kacêtha ing gambar.
Sami-sami nagari ing pulo Bali, Gianyar punika kapetang nagari ingkang loh jinawi piyambak. Jêmbaring laladanipun wontên 1360 km2, jiwanipun wontên 164.500, mèh sadaya tiyang siti.
Wontênipun Gianyar dipun wastani loh jinawi, amargi pasitènipun ing ngriku sampun kagarap sadaya, mèh sadaya têtiyangipun ing ngriku sami têtanèn. Tumindakipun ing damêl wêkêl, gêsangipun prasaja. Sanadyan têtiyang ing ngriku punika sampun migunakakên arta, nanging taksih wontên tindak urup-urupan. Namung kuciwa sakêdhik, jalaran saking kathahipun jiwa ing ngriku, ugi kêpêksa ngawontênakên tindak mindhahakên rakyat, dados kathahing jiwanipun wau, kados botên timbang. Nanging kawontênan wau sagêd ugi kêtarik saking kêndho-kêncênging padagangan. Dene padagangan saking tanah ngriku ingkang ngantos dumugi sajawinipun nagari, awarni: babi, lêmbu, koprah, tuwin sanès-sanèsipun.
Ing kinanipun, Gianyar punika tansah tuwuh paprangan, malah ing salêbêtipun taun 1846 dumugi 1849 ngantos kawontênakên bêbantu wadya saking parentah Walandi.
Nalika ing Bali dèrèng wontên wêwakil gupêrmèn, tumindaking paprentahan taksih sarwa mardika. Kala ing taun 1855 dipun dèkèki wêwakil, kabawah ing Residhèn Banyuwangi. Sarêng ing taun 1882 kaadêgan residhèn kagambêlokakên Bali tuwin Lombok.
Ing taun 1900 ing Gianyar sawêg têntrêm botên dipun têmpuh ing mêngsah saking Klungkung tuwin Bangli, ing salajêngipun dipun têtêpi Stedehouder.
Ing wêkdal punika Idha Anak Agung Ngurah Agung, ngawontênakên pahargyan mèngêti jumênêng Stedehouder sampun 25 taun, dipun rawuhi Residhèn Bali tuwin Lombok, kathah tamu ingkang sami anjênêngi pahargyan.
Garèng: Tak nyêla dhisik, Truk. Ana ing sêpur sênèl kuwi apa iya isih ana rêstorane.
Petruk: Isih bangêt, malah mundhak nècis.
Garèng: Lah rêganing panganan karo ombèn-ombèn apa iya isih panggah larange. Karo têngah taun saprene, dhèk aku plêsir mênyang Madiun kae, ana ing sêpur
sabab apa, rêganing panganan digawe mêncit bangêt ngono.
Petruk: Prakara rêrêgan ing rêstoran sêpur kuwi isih panggah bae larange. Nanging, Kang Garèng, kowe aja mrotès. Olèhe digawe sarwa larang kuwi, marga kanggo ngeman bangsane aku kowe iki. Aku kowe bisa nglèhèh nunggang sêpur apik tur bantêr kathik linggihane rada mêndut-mêndut, kuwi wis pira-pira bangêt. Supaya anggonku padha ngêtokake dhuwit aja nganti agawe mumêting boyok, dikawekani aja nganti padha jajan ana ing rêstoran sêpur, mulane rêrêgan ing kono digawe larang. Olèhe dilarangake kuwi iya kanggo mêlasi bakul-bakul ing sêtatsiun. Yèn digawe murah, aku kowe mêsthi êmoh tuku ana ing sêtatsiun. Karo manèh, Kang Garèng, anggone digawe larang kuwi iya kanggo ngeman jongos rêstoran. Yèn dimurahake, bangsane dhewe iki, sing wis dimisuwurake dhêmên ngêbrèh, mêsthi padha wani pating pêthangkring ana rêstoran, dadi kreta rêstorane gêlis rêgêd. Piring-piring, cangkir, gêlas, iya banjur kêrêp kanggo, dadi jongose kêrêp asah-asah. Yèn digawe larang,
wani tuku. Supaya bangsane dhewe aja wani tuku babar pisan, bêcike rêrêgan ing rêstoran kuwi ditikêlake lima utawa rongpuluh pisan. Saiki êndhog pitik saglintir, digodhog sasumuban, dirêgani putung sèn. Kuwi patute didadèkake rêga nêmang apa sarupiyah pisan. Sêga gorèng tanpa apa-apa saiki rêga kapat têngah kêthip, kuwi bêcike dirêgani patang gelo apa rong ringgit, dadi karuwan olèhe ngeman bangsane dhewe iki.
Petruk: Isih kaya biyèn, Kang Garèng. Mulane ditêtêpake mêngkono, kuwi iya kanggo ngeman aku kowe iki, bisaa tutug anggone ngêmatake rasane nunggang sêpur sênèl. Yèn disisihi cara Mlayu, bokmanawa akèh sing padha maca, dadi kurang anggone ngrasakake kapenake wong nunggang sêpur. Karo manèh, layang kabare iya banjur gêlis rêgêd, mêrga kêrêp diêmak-êmèk ing wong. Yèn rêgêd, dol-dolane mênyang prombengan suda.
Garèng: È èh, cara pèine, aku kowe iki têrus dikon ngête bae. Wis saiki têrusna lèngsêngmu, Truk.
Petruk: Iya, nanging aja kakehan olèhmu nyêtop ... jam nêm sontên dumugi sêtatsiun Tugu. Kula mandhap saking sêpur. Rèhning sawêg dados jurnalis, tandang-tanduk kula badhe kula damêl ingkang anjurnalisi, sarwa cukat cancingan, sajak sarwa kêsêsa.
sèlèhakên, ngundang andhong. Sampun kula bêngoki kaping tiga, kusir gèbès kemawon, botên purun dhatêng. Ing batos kula gumun sangêt, dene kusir-kusir
kados priyantun kraton Ngayogya: Cik, kaluk mau naik andhong, musti pêrgi sanah, ya. Ing ngriku kula lajêng saya mangrêtos, yèn rupi kula
wani nglêrêsakên lêpatipun piyambak. Kula lajêng numpak andhong. Lumampah gêdhègrèg-gêdhègrèg sasakecanipun. Kusir kula purih ambantêrakên kapalipun. Dipun sambuk kaping tiga, lampahipun taksih mengkak-mengkok kemawon. Kula kèn nyambuk ingkang sêru, kusir mangsuli: Jaman saniki botên angsal milara kewan, lah niku ênggèn lingguhanipun rak êmpun ontên tulisane. Dumugi ing griya pondhokan, kula lajêng nyuwun pitulungan dhatêng ingkang kagungan dalêm, karsaa nyêpakakên pangangge prabotipun tiyang sowan dhatêng kraton. Lêt satêngah jam, pangangge sampun cumawis. Rasukan bêskap sapratigan lusin. Kula cobi, nomêr satunggal kagêngên, nomêr kalih alit sangêt, nomêr tiga trêp, namung jangganipun cupêt, nomêr sakawan trêp sadaya, nanging warninipun sampun
Solo P.B., Jugja H.B., Pakualaman P.A., Mangkunagaran M.N. Punika têka nylênèh K.P. Kula kuwatos yèn cêkakanipun kêpala pukul, kuli pengok, kêtela pohung, kere priman. Kangge pangarêm-arêming manah, kula têgêsi piyambak ingkang gagah Kangjêng Petruk.
Garèng: Sêtop, sêtop, aja main nganggo sêbutan kangjêng. Iya bênêr saiki ing Ngayoja sêbutan kangjêng kuwi wis ora pati mêncit bangêt kaya biyèn, jalaran para bupati cilik-cilik iya wis padha diparingi sêbutan kangjêng. Nanging tumrap sakowe, wong cili guthi, dudu dèn, dudu mas, ora kêna nekad nganggo sêbutan kuwi.
Petruk: Kuwi mau mung kanggo pamarêmku dhewe, yèn kanggo dhewekan ora kêna, iya takganti Kraèng Petruk, kraèng ora kêna, iya takganti Ki Petruk.
Garèng: Sêbutan ki, kuwi bênêr dudu sêbutan dhinês, nanging tumrap kowe iya kêmênjulukên bangêt. Jalaran sing padha nyêbut awake dhewe: ki, yèn wadon nyi, kuwi sing lumrah para jêjênggul sing wis ketok ana ing kalangan kono sarta umure wis rada dawêg. Yèn kowe wani-wani nyêbut awakmu dhewe:ki, taktanggung mêsthi akèh sing padha ngèncêpi, jalaran ora ana sing kok êndêlake. Umurmu isih jêgèr wani nglakoni wandhêlmarês. Kapintêranmu ora sêmbada karo pêtontongmu.
Petruk: Yèn ora kêna nganggo: ki, K.P. kuwi daktêgêsingdaktêgêsi. Kuli Priyayi, têgêse sajananasanajana. kuli, nanging patèntènge kaya priyayi.
Garèng: Yèn kaya ngono, ora ana sing wani andhebat, kuwi wis cocog bangêt.
Bab sade lare ing Bêkasi. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, ing Bêkasi wontên tiyang sade lare. Ing bab punika sarêng dipun titipriksa dening adjunct-jaksa Mr. Cornelis, sagêd manggihakên tiyang ingkang sade, nama Abdul Manap, asli nyolong lare ing dhusun Cakung, anakipun tiyang nama Misan. Ingkang nglantarakên nyade tiyang nama Mirin, dipun tumbas ing nyonyah bangsa Tionghoa nama Ong Tiang Nio ing Tambun, dipun tumbas f 40.- sawêg dipun bayar f 15.-, lajêng kabêkta dhatêng Palembang, dhawah ing bangsa Tionghoa nama Yap Tjiong Lay. Kajawi punika taksih kathah panunggilanipun. Kala wêdana Bêkasi nyatakakên dhatêng Palembang, sagêd manggihakên lare 24, nanging lare samantên wau kathah ingkang sampun têrang tiyang sêpuhipun, anggènipun nyukakakên jalaran sampun botên kadugi ngopèni. Ingkang lugu asli colongan namung wontên lare 6.
Ngajêngakên suntikan pest. Jalaran saking tuwuhipun sêsaskit pest ing bawah Têgal saya mindhak, ingriku lajêng kawontênakên tindak suntik pest têtiyang ing padhusunan, dene ingkang langkung dipun wigatosakên ing bawah Slawi tuwin Jatibarang. Sadaya kintên-kintên wontên tiyang 30.000
Tuwan de Hoog tilar donya. Kala malêm taun 1 Maart punika, Tuwan F.H. de Hoog Bondvoorzitter I.E.V. Gedelegeerde warga Raad Kawula, seda wontên Bandung.
Muhammadiyah badhe nyuwun rechtpersoon malih. Kawartosakên, benjing tanggal 8 dumugi 10 April ngajêng punika, pangrèh agêng Muhammadiyah badhe ngawontênakên pêpangggihan kalihan para kungsulipun manggèn ing Kudus, pêrlu badhe ngrêmbag nyuwun nyambêti rechtpersoon malih dhatêng parentah.
Arta subsidie ennggal.enggal. Wontên wartos, wiwit benjing wulan Augustus ngajêng punika parentah badhe ngêdalakên arta subsidie enggal tumrap
rupiyah. Sês wau ingkang lintingan mêsin wontên 26 yuta, ingkang lintingan tangan wontên 16 yuta. Rêrêgèn wau manawi dipun timbang kalihan kala ing taun 1937, suda 10 yuta tupiyah.
Têtiyang ing Lampung bela sungkawa. Kala rayat ing Lampung mirêng surud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, ing masjid Tanjungkarang kala sêmbahyang mahrib kawontênakên tahlil, minangka tandha bela sungkawa. Tuwuhing raos bela sungkawa wau gêgayutan kalihan kala têdhak dalêm dhatêng Lampung.
Nusuli kabar ing bab ingkang Bupati Probolinggo. Ingajêng wontên wartos bilih ingkang Bupati ing Probolinggo tampi dhawuh saking parentah, sinau dhatêng nagari Walandi. Ing sapunika wontên wartos, bab punika botên nyata.
Congres Gerindo. Pakêmpalan Gêrakan Rahayat Indonesia, benjing ing wulan Juni ngajêng punika badhe ngawontênakên congres, manggèn ing Palembang. Ingriku badhe kawontênakên rêmbag ing bab ebah-ebahan cooperatie ingkang sapunika sawêg kawigatosakên yêktos dening rayat tanah ngriki ing Sumatra Kidul tuwin sanès-sanèsipun. Ingriku ugi badhe ngawontênakên pilihan hoofdbestuur.
Congres Muhammadiyah. Miturut wartos congres Muhammadiyah ingkang kaping 28 badhe manggèn ing Medan, dhawah wontên tanggal 19 dumugi tanggal 25 Juli. Ing wêkdal congres punika ugi badhe kawontênakên parêpataning golongan wanita tuwin golongan mudha.
Congres Houtvester. Miturut wartos benjing tanggal 15, 16 tuwin 17 Mèi golongan Houtvester badhe ngawontênakên congres ingkang kaping 28, manggèn ing Bandung. Sabibaring congres
Boschbouwschool. Dumugining punika, cacahing murid ingkang badhe malêbêt dhatêng Boschbouwschool ing Madiun ingkang kabikak benjing Augustus ngajêng punika sampun pintên-pintên dasa. Lajêng badhe nyadhiyani papan ingkang langkung jêmbar.
Pikantuking anggèning papriksa Dr. Theunissen. Dr. Theunissen, sampun wangsul saking anggèning papriksa dhatêng Lampung, Palembang tuwin Banka. Ingkang dipun pariksa ing kala punika ing bab tataning pitulungan jêjampi ing tanah paboyongan tuwin papan pamelikan, punapadene têtiyang ingriku. Kajawi punika ugi manah dhatêng bab panguparapangupakara. têtiyang sakit ewah. Saha ingriku pêrlu kawontênakên papan têtanèn kangge têtiyang sakit ewah ing Palembang. Kajawi punika ugi manah badhe angrêsiki laladan Lubuklinggau, pêrlu kangge nyirnakakên sêsakit malaria. Ing wêkasaning wulan Maart punika, Dr. Theunissen badhe dhatêng Selebes kidul, dene ing wulan Mèi dhatêng
Stovia ing Bêtawi, wontên pakêmpalan nama Langên Siswo, inggih punika pakêmpalanipun para murid dhoktêr. Pakêmpalan wau anggadhahi gangsa tuwin ringgit. Ing sapunika wontên tilas warganipun cacah 16, lajêng badhe ngrêmbag badhe kadospundi tumanjanipun barang wau.
Bangsa ngamanca ingkang kawangsulakên. Ing wêkdal punika kathah bangsa ngamanca ingkang malêbêtipun dhatêng tanah ngriki botên têrang, saha têtiyang ingkang makatên wau lajêng dipun wangsulakên dhatêng nagarinipun. Sampun sawatawis dintên wontên bangsa Jêpan ingkang dipun cêpêngi wontên ing Tarakan, ingkang malêbêtipun mriki botên têrang. Bangsa Jêpan ingkang dipun cêpêngi wau wontên ingkang ingenieur, lajêng kabêkta dhatêng Bêtawi saha lajêng kakintunakên wangsul dhatêng Jêpan. Makatên ugi nalika nyêpêngi bangsa Jêpan ing Pasar Ikan, Bêtawi, wontên bangsa Jêpan ingkang dhoktêr, salajêngipun ugi kasingkirakên saking tanah ngriki.
Gunggungipun têtiyang angguran ing Bêtawi. Dumugining wêkasanipun wulan December 1938 gunggunging têtiyang angguran ingkang namanipun dipun cathêt wontên ing Arbeidbeurs, bangsa Eropa 5740, tiyang siti 14.004, bangsa Tionghoa 855. Sadaya gunggungipun wontên 20.599. Kala ing wulanipun November pêpetanganipun wontên 5948, 11.257 tuwin 810, gunggung 19.115. Têtiyang ingkang dipun pitulungi arta wontên 1339 gunggungipun arta wontên f 46.634.15, ing wulanipun November wontên tiyang 1454, artanipun wontên f 48.097.03. Ing salêbêtipun wulan Januari ngêdalakên waragad kangge werkloozencursus f 30.180, ing wulan December wontên f 13.435,-, tumrap I.M.I.W. f 39.140, ing wulan December f 28.400,- tumrap werkcentrale pintên-pintên f 32.850,-, December f 13.400,-.
Motor mabur ingkang anggêgana dhatêng tanah ngriki jangkêp kaping 700. Sampun sawatawis dintên motor mabur Wielawaal ingkang saking nagari Walandi dumugi ing Bêtawi. Motor mabur wau kapetang motor mabur saking nagari Walandi ingkang anggêgana mriki dhawah ingkang kaping 700. Kala dintên dhatêngipun wau (tanggal 2 Maart punika), wêwakil K.L.M. tuwin K.N.I.L.M. sami mapag angurmati. Nanging dhatêngipun wau kasèp sadintên, amargi kala dumugi ing Prancis hawanipun sakalangkung awon, kêpêksa kèndêl sawatawis. Miturut katrangan saking juru nglampahakên Beurgman, kala panggêgananipun wontên antawisipun Marseille-Rome anginipun agêng sangêt, andadosakên rêndhêting lampah, nanging lajêng sagêd amulihakên lampah. Nanging sarêng dumugi Indu kêtêmpuh ing jawah agêng, ugi kêpêksa kèndêl. Dados panggêgana ingkang kaping 700 punika dados satunggiling pratandha kasambading lampah ingkang sarwa ngambah pakèwêd, ewadene wilujêng.
Suntikan cacar ing bawah Cirêbon. Sampun sawatawis dintên ing dhusun Jatisèèng, bawah Cilêdhuk (Cirêbon), katindakakên cacaran tumrap têtiyang ing laladan ngriku. Tiyang ingkang dipun suntik sadaya wontên 8000. Wontênipun ngantos sagêd samantên wau saking rêrigên punggawa dhusun nggrètèhi dhatêng têtiyang padhusunan murih sami mangêrtos dhatêng kajênging suntikan.
Papan kasênêngan ing Bêtawi. Sampun dangu wontên wiraosan badhe ngawontênakên papan kasênêngan ing Bêtawi ingkang mêpêki punapa-punapanipun. Ing sapunika badhe kêlampahan manggèn wontên ing Prinsenlaan. Park punika tumrap satanah Jawi badhe botên wontên ingkang ngungkuli agêngipun. Jêmbaring pasitèn wontên 70.000 mètêr pasagi. Ing têngah-têngahing papan wau dipun dèkèki rêdi alit, dipun dêgi griya kangge dansah ingkang sakalangkung pèni. Kajawi punika ingriku ugi dipun dèkèki papan baitan kanthi dipun sadhiyani baita kangge lêlangên. Papanipun pajajanan dipun damêl wangun kapal, ingkang agêngipun sairib kapal K.P.M. wangunipun ugi makatên. Têtingalanipun warni-warni. Pasiramanipun wontên tigang blumbang, isi kamar pangangge 146. Dilahipun lêstrik ingriku ngangge 200.000 watt. Ingkang ngadani damêl papan kasênêngan wau Tuwan Tan Hin Hie, dumuginipun sapunika sampun nêlasakên waragad f 300.000,-. Kintên-kintên taksih nêlasakên f 25.000,- malih.
Pamulangan luhur Islam. Ing bab badhe adêgipun Pamulangan Luhur Islam ing tanah ngriki, punika wontên wartos badhe angsal pambiyantu sambutan gêdhong pamulangan saking parentah, tuwin buku-buku ingkang pêrlu dipun angge mulang, kajawi punika ugi badhe
Diaconessenhuis, atas asma dalêm Sri Prajurit Prinses Juliana badhe kapundhut damêlipun ing samangsa Sri adukaPaduka. Prinses Juliana ambabar, kintên-kintên badhe wontên salêbêting mangsa bêntèr ngajêng punika. Zuzter Boonstra wau badhe kabiyantu Zuzter Feith, ingkang sapunika sampun kaparingan padamêlan ngupakara Putri Beatrix.
Layonipun wêwakil Jêpan ing Amerika. Awit saking pikajêngipun Departement Marine Amerika, atas saking dhawuhipun President Roosevelt, layonipun wêwakil Jêpan ingkang sampun awujud awu, kadhawuhan ambêkta wangsul dhatêng Jêpan dipun bêkta ing kapal pêrang. Punika kangge pasaksèn anggèning Amerika angaosi dhatêng wêwakil praja sanès ingkang wontên ing Amerika.
Kasangsaran ing Jêpan. Kala tanggal 28 Februari kêpêngkêr, ing Hoirakata, sacêlakipun Osaka, wontên gudhang obat anjêblug anjalari kêbêsmèn, ngantos dumugi tanggal 1 Maart dèrèng sirêp, kapitunanipun langkung agêng. Marèmbèting latu botên sagêd sirêp dening pompa, ugi wontên ingkang kenging kasirêp, nanging botên sapintêna. Kawontênanipun pinanggih têntrêm. Miturut wartos ingkang kantun, wontên punggawa militèr 6 tiwas, 2 ical, 50 kêtaton, tumrap têtiyang ingkang sanès militèr wontên 22 tiwas, 569 nandhang tatu, ingkang 113 tatu rêkaos, tuwin 153 ical. Miturut wartos praja, jalaraning jêblosan wau saking kirang ngatos-atos, wontên satunggiling kuli adamêl dhawahing bom nalika nuju dipun isèni.
Babagan wadya lautan tuwin gêgana Inggris ing Asia. Miturut wartos, ing taun ngajêng Inggris badhe ngadani damêl babagan wadya lautan ing Asia, kanthi sadhiyan waragad 5 yuta pondsterling. Dununging babagan wau ing Singapura, Ceylon tuwin sanès-sanèsipun ingkang wigatos tumrap Inggris. Pandamêling papan anggêgana enggal ing Singapura badhe dipun wiwiti. Ing Trincomali (Ceylon) dipun wontêni papan anggêgana, ing sapunika sampun kagarap kanthi sêsidhêman. Gêgayutan kalihan bab punika, Prancis inggih lajêng nyantosani pajagèn ing Indo-China, supados jajahan ingriku sagêd madêg piyambak ing bab kasantosan praja ing samangsa wontên paprangan.
Anson mangsuli lirih: Wau sontên kula dhatêng panggenanipun Jèrwis. Wangsul kula saking ngriku, botên têrus mantuk dhatêng palêrêban, ngaso ngisis wontên ing patamanan. Kula pancèn kêrêp sangêt thênguk-thênguk wontên ing ngriku ngenggar-enggar manah. Semah panjênêngan inggih kêrêp sumêrêp kula. Sontên punika wau kula thênguk-thênguk wontên ing wingking grumbulan, saking sakecanipun ngantos kalajêng tilêm. Dumadakan mirêng swaraning tiyang lumampah omong-omongan, sarêng kula waspadakakên, ingkang sami gêginêman punika Morison kalihan Mariyam. Punapa ingkang sami dipun ginêm, kula kirang têrang. Namung kemawon lêt saantawis Bènês mêndhêt kapal kalih, Mariyam kaajak numpak kapal, lajêng têtêgaran ngênêr dhatêng ing wana. Pancènipun kula badhe têrus tilêm, ananging lajêng kèngêtan pun Mariyam, manah kula mêlang-mêlang. Manawi tiyang jalêr makatên botên dados punapa, sarêng tiyang èstri, ing wanci dalu dhatêng wana, kathah bêbayanipun. Lampahipun lajêng kula tut wingking saking katêbihan. Anggèn kula tut wingking punika nama kalêrêsan sangêt. Mariyam kalihan Bènês mèh katiwasan dados mêmangsaning singa. Kula dumugi ing pinggir wana, sumêrêp pun Bènês numpak kapal, ambandhang bantêr sangêt, Mariyam dipun tilar wontên ing wana.
Wontên punapa Anson. Kêng slira kados taksih badhe ngandika.
Anson wicantên lirih, kados ragi rikuh jalaran ajrih cariyos barès. Wicantênipun: Nyuwun pangapuntên, lêrêsipun wontên prakawis ingkang ragi anèh.
Bwana kagèt, mandêng dhatêng Anson kalihan pitakèn: Anèh kadospundi, kula aturi ngandikakakên punapa wontênipun.
Anson: Dalu punika wau, lêrêsipun Morison badhe ngajak kesah Mariyam. Anggèn kula mastani makatên punika, kajawi nitik solah-tingkahipun, inggih margi mirêng têmbungipun Bènês piyambak.
Wicantênipun Anson punika lêrêsipun namung awêwaton dugi-dugi, sarta gadhah niyat badhe
kadumugèn sêdyanipun, Morison ingkang kangge bêbantên anutupi niyatipun piyambak.
Anson anglajêngakên wicantênipun: Sapunika saenipun makatên kemawon. Panjênêngan priksa, kula sampun badhe kesah nglajêngakên lampah kula. Angkah kula, Morison badhe kula ajak kesah. Manawi sampun dumugi ing margi kapilah, kajêngipun pados margi piyambak. Manawi makatên, panjênêngan rak lajêng
Rêmbag panjênêngan punika sae, namung kemawon wontên pakèwêdipun. Morison punika tamu kula, bukti-bukti ingkang nêrangakên yèn piyambakipun badhe ngajak kesah Mariyam, dèrèng nyêkapi. Kula dèrèng kenging andakwa ingkang botên-botên dhatêng Bènês. Kalihan malih, rèhning piyambakipun tamu kula, kula botên kadugi nundhung kesah kados makatên punika. Manawi botên kêsupèn, kados-kados Morison pancèn sampun gadhah niyat badhe pangkat saking ing ngiki, bokmanawi
sampun dalu, benjing-enjing kemawon dipun rêmbag malih. Sampun, andhèrèkakên sugêng. Matur nuwun, dene panjênêngan tumut ngrêksa Mariyam.
Anson tumungkul ragi kawirangan, tumuntên pamit wangsul. Mandhap saking ing èmpèr ngajêng, enggal-enggal nyengklak kapalipun.
Bwana lumêbêt ing griya têrus dhatêng ing kamar papan nyambutdamêl. Morison sampun dangu ngêntosi wontên ing ngriku, ngodag-ngadêg kalihan
manawi panjênêngan purun badhe kaajak sarêng. Sampun kula aturi sare, sampun dalu. Wicantên makatên punika tumuntên kesah, sêmunipun botên purun ginêman malih.
Enjingipun Mariyam têrus dipun kèn wontên ing kamar kemawon, botên kenging mêdal-mêdal manawi Morison dèrèng kesah saking ing ngriku. Wanci enjing umun-umun Anson sampun dhatêng ngampiri Morison. Lêrêsipun ing dalu punika wau Anson botên mantuk dhatêng palêrêbanipun, namung nunut tilêm wontên panggenanipun Jèrwis, milanipun wanci enjing sampun sagêd ngampiri Morison.
Bwana dipun pamiti Morison ila-ilanipun inggih ngatingalakên cuwaning manah. Ananging batosipun anggêgiri ngenggalakên kesahipun. Sarêng sampun mangkat Bwana lêga manahipun, rumaos sampun uwal saking rêribêd. Anggènipun sagêd angesahakên Bènês punika dipun anggêp sagêd nêtêpi wajibipun rumêksa kawilujênganipun Mariyam. Piyambakipun mangrêtos yèn Morison pancèn kêpencut sangêt dhatêng Mariyam, ananging rèhning sumêrêp, bilih Morison punika tiyang Inggris, ingkang ngêgung-êgungakên luhuring bangsanipun, mila mokal sagêdipun trêsna lair batos kalihan lare èstri Arab. Sanajan trêsnaa pisan inggih botên badhe purun ningkah Mariyan kanthi absah, kabêkta saking bedaning bôngsa. Pakulitanipun Mariyam botên cêmêng kusi kados tiyang Arab, ananging saking pangintênipun Bwana Mariyam punika bôngsa Arab, sabotên-botênipun inggih pranakan Arab.
Bab anggènipun nundhung pun Morison punika botên
dhatêng Bwana kalihan Lipê, naging margi dipun wastani ingkang botên-botên, manahipun mêksa sêrik sangêt. Saking rumaosipun, kesahipun Morison punika margi paekan utawi jail-jailan, mila manahipun lajêng kêtuwuhan tekad badhe nglabuhi Morison.
Anson kalihan Bènês pangkat sêsarêngan dhatêng ing palêrêbanipun Anson. Wontên ing margi, Morison kèndêl kemawon, botên purun ginêman lan botên purun miwiti ngajak ginêman. Polatanipun anjêgadul, kabêkta saking mêndhokolipun. Anson badhe miwiti ginêman, nanging radi mônggamara. Margi saking pakèwêdipun, lampahing kapalipun dipun êndhokakên, dadondados. ngêtutakên lampahing Morison.
Nalika Morison nolèh dhatêng pasanggrahanipun Bwana, Anson nyêla wicantên: Pancèn ora ngrêti tata, ya, Bwana kuwi. Bocahe wedok kae wangune diêmi-êmi bangêt, ora olèh omah-omah karo wong liya. Saka rumangsaku, Bwana kuwi têtêp mung amburu sênênge dhewe. Olèhe nundhung kowe, êmbèn buri kono mêsthi kêduwung. Upama bocah wadon kae diomah-omahake, apa iya bisa olèh jodho kaya kowe. Aku ora ngalêm, bênêre, arang-arang ana wong nonoman sing gênah lan tanah kaya kowe.
Morison ing sakawit ragi mrêkitik mirêng wicantênipun Anson, dene dahwèn tumut-tumut ngraosi Mariyam. Ananging muring-muringipun malih dados bingah sarêng mirêng têmbungipun Anson ingkang wêkasan, ingkang asuraos ngumbulakên sarta ngalêm luhuring bangsanipun. Polatanipun malih sami sakala, waunipun anjêgadul, sapunika bingar sajak sarwa kadugi. Wicantênipun: Bênêr kandhamu, Bwana kae pancèn wong ora wêruh tata. Ana ing têngahing alas Aprikah kene, kêna ngaku-ngaku tuwan bêsar, pambêkan kaya lanang dhewe, nanging besuk yèn bali mênyang Londhon, aja takon dosa, ngrasakake pamalêsku. Ana ing tanah Inggris Bwana kae kêtawur kawo uwuh, ora ana wong ngaruhake. Ana ing kene pambêkane ngungkuli setan bêlang.
Anson: Yèn aku, Bènês, ora lêga ora lila yèn ana
Saya dangu saya katingal bilih kamajênganing wanita ing tanah ngriki punika pinanggih ing pundi-pundi.
Ingkang kacêtha ing gambar punika golonganing wanita ing Mênadho nalika mahargya Boki Inadhatu Oil (boki punika sêsêbutan wanita darah), garwanipun Jogugu ing Kwandhang (Jogugu punika namaning pangkat), wigatosing pahargyan wau, mèngêti
saha lajêng kêparêng ngêmori damêl, saha anggèning tumindakipun wau sampun 20 taun. Dene wohing damêlipun wau ngantos dipun uningani parentah saha tampi bintang salaka.
Boki Ina Dhatu Oil ingkang lênggah ing têngah-têngah.
Putri ingkang pinarhagya punika kados pindhaning biyung ingkang dados panuntunipun para wanita ing ngriku.
Para ibu têmtunipun botên kêkilapan bilih panggulawênthahing putra punika saperangan wontên ing ibu. Panggulawênthah punika satunggaling padamêlan ingkang botên gampil, nanging inggih padamêlan ingkang mulya, awit ambangun lare sagêdipun dados tiyang ingkang utami, sênêng nyambut damêl. Punika angèl, mila prêlu sangêt wiwit alit dipun kulinakakên nyambut damêl.
Lare sadèrèngipun lumêbêt sêkolah, dados kintên-kintên umur 3-6 taun, sênêng sangêt ngrêsahi tiyang nyambut damêl, lan sênêng saba pawon tumut ibunipun ingkang sawêg olah-olah. Ibunipun sawêg ngrêsiki piring lajêng dipun têdha badhe dipun rêsiki, manawi botên angsal lajêng nangis sapiturutipun.
Kathah para ibu ingkang lajêng judhêg ngraosakên putranipun ingkang tansah ngridhoni anggènipun nyambut damêl. Mênggah tumrapipun lare piyambak, sajatosipun botên rumaos manawi sumêdya ngridhoni, awit punika gandhèng kalihan wêwatêkanipun. Lare ingkang umur 3-6 taun, wêwatêkanipun sênêng tumandang lan nirokakên. Sarèhning sênêng tumandang mila ugi badhe tumandang. Manawi sumêrêp ibunipun ngrêsiki piring, inggih lajêng badhe tumandang nirokakên, pun ibu ingkang botên ngrêtos dipun wastani badhe ngrêsahi, ing môngka sajatosipun botên.
Bêkja sangêt pun ibu ingkang botên katlompèn dhatêng wêwatêkaning putranipun ingkang nêdhêng gadhah wêwatêkan kados makatên, mêsthi lajêng dipun pigunakakên. Pun lare tamtu lajêng kapurih ngrencangi nyambut damêl, upami mêndhêt godhong, mêndhêt sendhok sapiturutipun. Ringkêsipun damêlan ingkang gampil-gampilan botên mutawatosi tumraping lare. Lare ingkang kadhawuhan makatên wau mêsthi bingah manahipun, rumaosipun sampun [sa...]
[...mpun] sagêd nyambut damêl. Dados pun ibu inggih lajêng botên dipun ridhoni, tur inggih sagêd ngrencangi, sanadyan botên sapintêna.
Iba badhe bêgjanipun lare, manawi wiwit alit sampun dipun parsudi nyambut damêl, awit pamarsudi wau badhe sagêd mujudakên pakulinan lan pakulinan sagêd dados wêwatêkan, lan wêwatêkan badhe ngwontênakên tandang, lan tandang badhe ambabar woh ingkang munpangati.
Ibu ingkang anggatosakên prakawis punika atêgês anggatosakên gêsangipun lare ing têmbe. Manawi para ibu sagêd migatosakên lêlampahanipun lare, ing ngriku para ibu ingkang taksih rumaos karèmèhakên sagêd ngatingalakên luhuring drajatipun. Inggih ibu ingkang kados makatên punika ingkang dipun bêtahakên dening bôngsa kula ing jaman sapunika.
Gêndhis batu ingkang pêthak kakumbah rêsik, manis jangan, kêncur kabakar, cêngkèh mêntahan, lajêng kagodhog ingkang ngantos umob marambah-rambah, toyanipun kakantuna satêngahing takêran, kangge ombèn-ombèn minôngka wedangan. Sanadyan sampun saras, prayogi kalajêngakên ngombe ing sawatawis môngsa.
Kadhas. Kadhas kudhis ingkang ngantos mrêkotok ambêngkêrok bêlak, kêdah dipun kum ing godhogan babakan carême, ingkang toyanipun ngantos mèh sat, pangêkumipun manawi taksih mangêt-mangêt, punika ingkang sampun kêtatalan namung kaping kalih kaping tigang kuman kemawon tamtu lajêng bablas saras. Nanging godhogan babakan cêrême wau kêdah kajagi sangêt sampun ngantos sandhingan samubarang bangsaning têtêdhan, amargi mawa racun ingkang sagêd adamêl pêpêjah.
Ing sadèrèngipun kasèp, lan sadèrèngipun kapitulungan dipun garap
watawis 1 1/4 gêlas toya limrah. Pangombenipun ing wanci enjing lan sontên, adat ingkang sampun kalampahan kathah ingkang sagêd katulungan.
Tiyang sêsukêr rah umbêl punika wêdalipun asangêt rêkaos, ngantos sami anyênêng otot bayu, badan sakojur kraos anjarêm sadaya,
Tumraping para wanita dhatêng babagan olah-olah, punika kenging dipun wastani sampun dados wajibipun, saya manawi ngèngêti dhatêng tatacara kina, lajêng katingal bilih bab olah-olah punika pancèn dipun gêgulang wiwit alit, malah wontên lare alit ingkang kenging dipun wastani dèrèng ngumur, sampun sagêd olah-olah tuwin nindakakên kabêtahan sawatawis. Lare èstri ingkang kados makatên wau lajêng dipun wastani mugên
Sarêng wiwit ngancik kamajênganing jaman, wanita ngambah pamulangan, babagan olah-olah wau lajêng awis-awis kêsrambah, saking pun lare botên kobêr tuwin botên anggadhahi wanci ingkang dhawah wancining olah-olah. Indhaking pasinaon saya nêbihakên pawon. Wontêna ingkang tumindak, inggih namung kalamôngsa.
Nanging sajatosipun, kabêtahan olah-olah wau dangu-dangu lajêng gêsang malih, malah lajêng kenging dipun wastani pinanggih saya majêngipun, punika sagêd nitik saking ing pamulangan-pamulangan èstri wiwit ingkang andhap dumugi têngahan, sami mawi nyrambahi wulangan olah-olah.
Kajawi punika, sarêng tuwuh wontên pakêmpalaning para wanita, punika limrahipun, kala-kala para warganipun èstri maligèkakên dintên kêmpalan olah-olah, punika pinanggihipun saya langkung prayogi, awit kenging dipun wastani ingkang sami sinau wau sampun sami sangu kawruh.
Saya jêmbar malih sarêng sapunika wontên ada-adanipun nyonyah Dhatuk Tumênggung ngawontênakên wulangan babagan olah-olah warni-warni kanthi Tuwan Popok, juru madharan ingkang kathah kawruhipun warni-warni ing bab dhêdhaharan cara Eropah. Tumindaking anggêlar kawruh wau wontên ing kitha agêng-agêng, mawi ngaturi para putri tuwin putri-putri warganing pakêmpalan wanita. Dèrèng
Bocah-bocah, aku duwe badhean wujud carita. Coba badhenên, êndi sing apik kêlakuane? Sapa sing bisa mbadhe, dakganjar ... jênêng, yaiku: bocah pintêr. Dene sing ora bisa mbadhe, kêna nyuwun pirsa mênyang bapak-ibu utawa gurumu.
Ana batur loro padha suwita priyayi. Sing siji jênênge Manut, sijine Nurut. Si Nurut anggone suwita wis wiwit cilik, dene Si Manut nalikane kira-kira umur limang taun. Bocah loro mau padha srêgêpe, padha ngati-atine. Mulane iya padhe dene sitrêsnani bêndarane. Asihing bêndarane saya bangêt barêng pirsa, yèn bocah loro mau rukun-rukun, kêna diarani ora tau padu. Yèn nyambutgawe ora irèn. Sapa sing rampung dhisik ngrewangi kancane.
Cêkaking carita bocah loro mau nganti pirang-pirang taun anggone ndhèrèk bêndarane ora ana sawiji apa. Ing sawiji dina bêndarane olèh batur manèh. Ênom-tuwane padha karo Nurut utawa Manut, dene jênênge Bêja. Sarèhne Bêja iku anake wong ora duwe, sandhangane iya èlèk, wis amoh kabèh. Nanging dhasare pancèn bocah sênêng nyambutgawe, apadene ngrêtèn. Durung suwe olèhe ngèngèr wis bisa mapan. Ora susah didhawuhi bêndarane wis ngrêti apa kang dadi kuwajibane. Mulane iya wis bênêre, yèn ora suwe bêndarane banjur asih marang Bêja, padha asihe karo marang abdine loro mau. Bêja siparingi sandhangan anyar. Wah, brêgase. Lagi sapisan iku Bêja nganggo klambi kaya ngono.
Kocapa Si Manut, barêng wêruh yèn Bêja diasihi marang bêndarane lan diparingi panganggo anyar, banjur muring-muring: "Ndara ki kok anèh. Batur lagi dhèk êmbèn sore bae diasihi, diparingi pênganggo anyar. Aku sing wis pirang-pirang taun ora dikapak-kapakake."
Banjur matur marang bêndarane: "Ndara, panjênêngan punika kadospundi, têka botên adil makatên. Kula ingkang sampun pintên-pintên taun suwita botên dipun paringi pangangge ingkang sae. Kosok wangsulipun Bêja, sawêg pintên dintên wontên ngriki, sampun dipun paringi pangangge enggal. Sampun kula aluwung kesah kemawon saking ngriki."
Kanthi sarèh bêndarane mangsuli: "Manut! Upama sing nêsu mau Nurut mèmpêr. Marga Nurut olèhe ana ing kene wiwit cilik, dadi wis suwe bangêt. La wong Si Nurut mênêng bae, kok kowe dadi nêsu. Bênêre kowe rak malah bungah dene duwe kanca lagi sadhela panyuwitane wis ditrêsnani bêndarane. Mèlua bungah yèn kancamu nêmu bungah, mèlua susah yèn kancamu nêmu susah. Manut! ngrêtia ya. Watak mèrèn iku bakal gawe susah. Yèn kowe tansah mèri marang kabêgjaning liyan, iku kowe mêsthi tansah gawe susahing atimu dhewe. Mula ilangana mèrènmu, kowe mêsthi bakal nêmu kabungahan."
Bocah-bocah. Mung samono critaku. Saiki bêdhèkên, sapa sing apik kêlakuane!
Ing Bêtawi saiki lagi usum "Wandelmars" (wong mlaku-mlaku barêngan). Ing kutha liyane kang gêdhe-gêdhe mêsthine iya mêngkono. Wong cara kang mêngkono mau ing ngêndi-êndi ana. Sataun sapisan dianakake balapan bêtah-bêtahan mlaku. Wiwitane 3 jam, banjur diundhaki 4 jam, 5 jam satêruse. Sing sapa ora mêdhot ing dalan, olèh pris.
Balapan kaya mêngkono mau ditêmênani. Wong sing dhuwur-dhuwur pangkate padha mèlu, lanang pirang-pirang, wadon iya sak sayahe. Wlandane akèh, Jawane ana, Tiong Hwane iya ora kurang. Dene sing mêsthi anane iku golongan militèr (sêrdhadhu). Lakune nèng ngarêp. Ana sing nggawa musik, sadhela-sadhela diunèkake. Banjur burine golongan liyane sing dudu militèr. Iya sok ana padvindêre barang. Mula yèn liwat ing dalan iya sêmua bangêt. Wong nonton turut pinggir pirang-pirang.
Anane balapan iku sabên taun sapisan, pindho. Nanging olèhe nggladhi sabên dina utawa sabên minggu. Dadi anggêr sêla pagawean, banjur padha gladhi mlaku-mlaku. Sabên dina diundhaki, suwene diundhaki, rikate iya diundhaki, nganti kêna diêdu. Ora diêdu dikon ngrêbut dhuwite tanggane, nanging diêdu dikon gawe kuwating awake dhewe.
truwèlu. Kêthèke olèhe mènèhi sanakane. Trêwèlune olèhe njaluk tanggane. Pancèn uwong iku yèn apik karo wong liya, sanajan ora duwe dhuwit kok iya bisa duwe apa-apa.
Nalikane lagi anyar-anyaran, kêthèk karo trêwèlu mau iya padha pênthêlêng-pênthêlêngan, nanging suwe-suwe bisa rukun. Rukun bangêt kae. Ora ana bedane karo bocah-bocah, mbokmanawa malah ngungkuli. Yèn turu barêng, yèn dolanan barêng. Runtung-runtung ngalor ngidul. Iya sok jèthungan barang ki jarene. Lah yèn mangan apik bangêt, tunggal ajang, nanging gênti-gêntèn. Yèn sing siji lagi mangan,
utawa ngêlu sirahe, liyane iya nunggoni bae ora lunga-lunga, kambi sajake susah bangêt. Mêngko yèn wis mari, lah nèng kono katone olèhe padha bungah.
Rukune kewan loro mau nulari marang sing duwe, sarta iya marang anak-anake. Padha guyub rukun gawe sênênge sing padha nyawang.
BESUK MANÈH MANGSA ANAA SING NGGUGU.
Kojur: "Mêt, Mêt, aku dikandhani simbah jare dadi wong iku aja sok dahwèn, mundhak marakake tukar-padu."
Slamêt: "Pancèn mêngkono, sarta yèn diturut iya dadi lan apike."
Kojur:"Iya, ya, pancèn arêp dakèstokake."
Lagi omong-omongan mangkono Brangas têpungane cah loro mau liwat, Kojur alok-alok: "Wah, Brangas ki yèn wis macak le brêgas nganti kaya Janaka pinggir dhewe."
Brangas: "Ora pisan ora pindho kowe ki Jur, ajaa ana Slamêt sida rasan kêpêlanku."
Kojur: "Wong jirih ya ngono kuwi, lagi ana cah loro bae wis ngoplok bokonge."
Brangas: "Ora wêdi dikrubut, mung kuwi Slamêt yèn ana sing gêlut mêsthi sok dipisah, ngrêti?"
Slamêt: "Wis, wis, aja dibacut-bacutake, Ngas, mundhak ora bêcik kadadeane; kowe ya ngono, Jur, lèhmu kandha aja sok dahwèn durung garing lambemu wis koktrajang dhewe."
Wiwit saiki, sabên 14 dina sapisan, ing "Taman Bocah" diwènèhi wulangan nggambar, mèn sathithik-sathithik kowe ngrêti carane wong nggambar. Katrangan têmbung ora prêlu nganggo. Anggêre olèhmu nyawang kok sêtitèkake bae, mêsthi banjur ngrêti karêpe (bisa nirokake). Coba padha tirokna. Dadine mêsthine pindho ping têlu, trêkadhang malah luwih, nanging ora dadi apa. Dene bab kobêre, yèn ora kobêr tumuli kêna dina liya manèh. Wong gurune ora kasusu mulih, we. Ning ditirokake têmênan, ya, bocah-bocah.
Si Sukris bocah ontang-anting, ora duwe sêdulur sacuwil-cuwila. Yèn duwe panganan dijaluki kancane dolan ora tau olèh. Yèn duwe dolanan aja manèh disilih, didêlêng bae ora entuk, jalaran pamikire: "Mêngko yèn ana bocah sing wêruh, ora wurung ya nêmbung nyilih." E la, kanca-kancane nganti sok padha judhêg, wong nyêngit têka dianggo lagean sabên dina, ing mangka Sukris diuja karo êmbokne. Kêrêp ditukokake dolanan, kêrêp diwènèhi panganan, kêrêp dikon ngrewangi icip-icip ana pawon.
jambu karo gêthuk lindri. Êmbokne nuruti pênjaluke. Barêng êmbokne wis mangkat, Sukris enggal njupuk wajike sing ana ing piring, disèlèhake lèh ana ing meja, banjur mapan linggih srêg. Lêngêne klambine dicancutake, banjur wiwit ... hahêm-hahêm.
Ing nalika iku kancane dolan padha têka, jêdhul, jêdhul, arêp ngampiri Sukris diajak kasti.
Barêng mak brêbêt, nambumambu. wajik, bocah-bocah banjur padha grêg, mandhêg. Ilate padha ngigêl, idune padha ngutuk. Wuwuh-wuwuh barêng mripate wêruh sang abang-abang klimis sing diêmploki Sukris lendam-lèndèm iku. Wadhuh, wêtênge tanpa nganggo uluk salam banjur kluruk: "cukurukuk-
cangkême ora ana sing wani cumuwit, sabab yèn mêngko krungu Si Sukris, bisa uga diprekik karo bocahe, lawange banjur ditutup, krêkêp. Lo, rak eman-eman bangêt ngono!
Ora suwe bocah-bocah padha nêmu akal. Adate Si Sukris sok lali yèn dionggrong. Ana bocah
Sukris gêdhe atine nganti ndomblong, lali olèhe mangan, lali nyêngite, nênging emane têka mêksa isih lali karo kancane, tandhane ora banjur nawani.l
Nalika iku wajik sing digêgêm sêdhela bae wis dadi bal. Sukris banjur arêp mamèrake anggone pintêr
Bocah-bocah liyane iya padha dibalangi Sukris, nanging mêksa vang-vang bae, nganti wajike êntèk.
nandhakake sênêngmu maca Taman Bocah, wis daktampa kanthi bungahing ati. Sukur dene kowe duwe karêp arêp mèlu ngisèni Taman Bocah ngiras kanggo sinau. Ananging upama karanganmu ora kapacak, iya aja banjur gêla, nanging malah nyrêmpêng gawe manèh.
Rèhning karangan sing kok kirimake isih kurang apik, mula ora kapacak, pamujiku, muga-muga kowe aja banjur mutung.
Tasirih, Rêmbang. Karanganmu wis daktampa, kêtrima bangêt. Yèn ana ênggon, mbokmanawa kapacak.
Suparyah, Madiun. Aku bungah bangêt, dene kanca-kancamu Sumarti lan Sumartin mèlu dadi kêponakane Bu Mar, muga-muga lêstaria aja nganti bosên. Kêpriye sêkolahmu saiki ana ing Madiun. Apa kowe wis krasan. Anaa ngêndi-êndi kae, anggêre tabêri sarta bêcik karo
Layangmu ngajak têpungan wis daktampani, kanthi sênênging ati. Dadi pêndhak dina Slasa kowe padha kadhawuhan Pak Guru maca Taman Bocah, wah mendah rêmêne, manawa pinuju diwacakake ana ngarêp klas, sarta kang pinuju kang lucu-lucu kae.
Apa Wihartono anggone lara wis saras babar pisan? Sukur yèn wis.
siji karo sijine. Dumèh kowe murid T.S., banjur Bu Mar ora gêlêm ngaku kêponakan. O, ora mêngkono Suwali. Olèhe ora tau ana wangsulan marang murid T.S. kuwi ora sabab Bu Mar ora gêlêm nganggêp, mung marga pancèn durung ana murid T.S. sing nglayangi nyang Bu Mar.
Dene pêrkara layangmu lawas ora dakwangsuli, kuwi jalaran saka akèhe layang. Kowe mêsthine rak ngêrti dhewe. Saulihe Bu Mar saka rumah sakit, wah kèhe layang sing durung diwangsuli pirang-pirang, mulane sing padha sabar bae. Jarene wong sabar uwikuwi. dikasihi karo Gusti Allah.
Morrodmoddod, Mojo 5A. Surabaya. Aja pisan dadi atimu, karanganmu ora dakpacak. Ah ora dadi apa, anggonmu lawas ora ngirimi layang nyang Bu Mar. Sing kudu dakpêrlokake dhisik rak iya sêkolahmu. Yèn wis rampung anggonmu sinau, la kuwi lagi ngirim layang nyang Bu Mar. Bab postzegels, o, wis kasèp anggonmu njaluk. Sabên dina tansah dijaluki para kêponakan ing Bêtawi bae. Ewadene wiwit saiki, kowe
Solo. Kowe ora susah kuwatir, êmbuh kapriye lakune, sabisa-bisa, Bu Mar bakal nêrusake anggone momong kowe kabèh. Anggêre kowe ora bosên olèhe padha maca Taman Bocah.
Kowe kok pijêr laranên bae, mbok coba yèn esuk umun-umun, ênggonên mlaku-mlaku, sabên dina mangan kacang ijo, sêlang-sêlingên karo sêga abang, yèn esuk kêkaring, mbokmanawa banjur suda.
Amirhadi Jokya. Manawa layang "mèlu susah" aku wis tampa, nanging
dhatêng wadyabala ingkang sami kawon pêrang ing Pagêlèn. 49. Ing Madura gègèr, awit saking pandamêlipun Adipati Pugêr,
Pangeran Singasari. Ingkang Sinuhun ing Surakarta nêsêg Kumpêni supados paprangan enggal kadamêl rampung, Mataram badhe kakêpang. 52.
ngungsi dhatêng tanah Sukawati. 54. Anyariyosakên angkatipun utusan ing Surakarta dhatêng Sukawati, tuwin paprangan alit-alit. 55. Gupêrnur Hogêndhorêp tuwin utusan ing Surakarta wontên ing Batawi. 56. Gupêrnur Hogêndhorêp kalurugakên dhatêng Bantên. 57. Sawangsulipun saking Batawi, tata-tata awit kuwatos, mêngsah têmtu pêpulih. 58. Lêlampahan ing Kêdhu ingkang nyandèkakên Sultan Kabanaran botên saèstu tindak dhatêng Mataram. 59. Pêpêrangan ing Gowong. 60. Pêpêrangan ing Pagêlèn tuwin ing Malaran.
61. Pêpêrangan ing Ungaran. 62. Pêpêrangan ing Ambal tuwin ing Jênar. 63. Ing Ungaran wontên bêbantu dhatêng saking Samarang. 64. Pêpêrangan ing Pajang saanteronipun, Kumpêni nilar Ngayogyakarta, badhe ngêmpal dhatêng Kêdhu. 65. Sunan Kabanaran wontên ing pasanggrahan Banyuurip tampi wêwadul saking bupati ing Pakalongan.
kanthi prajurit Kumpêni ambêbujêng Pangeran Purbaya wontên ing tanah Pagêlèn. 68. Sunan Kabanaran anglajêngakên tindakipun badhe anggêcak
Kabanaran badhe nêlukakên tanah bang wetan. 78. Adipati Suradiningrat ing Pranaraga mêpak bala badhe mapagakên pêrangipun Pangeran Mangkunagara. 79. Sunan Kabanaran badhe rawuh dhatêng Pranaraga. 80. Pêpêrangan ing Kêdhu, Radèn Mangkuwijaya tuwin Tumênggung Jayadirja sami nêmahi tiwas mêngsah kalihan Kumpêni. 81. Para Adipati ing bang wetan sami sowan Sunan Kabanaran wontên ing Pranaraga. 82. Pangeran
84. Pêpêrangan ing Kêdhu, Pagêlèn tuwin Banyumas saanteronipun, wadyabala Kabanaran dipun biyantu Sultan Bantên. 85. Pangeran Mangkunagara rêraosan badhe malik tingal mêngsah ingkang rama Sunan Kabanaran. Pangeran Adiwijaya kapupu ing prang. 86. Prajurit Sukawati campuh kalihan prajurit Surabaya. 87. Sunan Kabanaran botên èstu anggêcak Surabaya, awit saking pambujukipun Adipati Madura. 88. Tumênggung Suradimênggala ing Jipang ambeka nyuwun dipun indhaki
kasoran prangipun kalihan ingkang putra Pangeran Mangkunagara. 97. Sunan Kabanaran kondur dhatêng Sukawati nêntrêmakên manahing para wadya. Pangeran Mangkunagara wontên ing Pranaraga miwaha ingkang paman Pangeran Purubaya,
dhatêng ing Sukawati. Wontên ing dhukuh Rêpaking dipun pêndhêt mantu kalihan Kyai Nuriman. 99. Sunan Kabanaran nampèni sêrat
ngaturi sêrat dhatêng jendral lumantar Tuwan Sarib Bêsar inggih Sèh Ibrahim, mratelakakên sabab-sababipun dene ngantos mêdal saking nagari. 102. Lampahipun Sarip Bêsar badhe pêpanggihan kalihan Sunan Kabanaran, mawi mampir dhatêng Surakarta. 103. Pangeran Mangkunagara ngaturakên tobat dhatêng ingkang rama Sunan Kabanaran. Adipati Suryanagara kautus
Isinipun: Jumênêng Nata ing Surakarta - Bab Badhe Ngêncêngi Panindakipun Nyirnakakên (Ngicali) Sêsakit Malariyah ing Bandhung - Mr. Dr. R. Ng. Subrata Nalika Katêtêpakên Dados Bêgêr Mistêr ing Madiun -
papan kang bawera / lêga pinanggih ing mangke / nguni sadèrèngipun / mung angandhut samaring ati / sintên
Bab Badhe Ngêncêngi Panindakipun Nyirnakakên (Ngicali) Sêsakit Malariah ing Bandhung
Sarèhning mèh sadaya tiyang ing nagari Bandhung ingkang panggenanipun katrajang
bêntèr woning. Ingkang makatên punika, nagari pakèwêd anggènipun badhe tumindak ngicali (nyirnakakên) sêsakit malariah kalihan pès wau, pundi ingkang dipun rumiyinakên.
Sanadyan para dhoktêr sampun gadhah ancêr-ancêr sababipun thukuling sêsakit malariah sêsarêngan kalihan woningverbetering wau, nanging ing wêkdal punika dèrèng sagêd nêrangakên ingkang maton.
Ing wulan Januari 1938 nagari damêl pranatan, woningverbetering ing kitha Cicalengkah ing nagari ngriku lajêng thukul sêsakit malariah, ingkang sadèrèngipun sampun kapriksa dening Prof. Thierfelde ing kitha lan kiwa têngênipun ngriku sami botên wontên tiyang ingkang sakit malariah, sanadyan ing griya-griyanipun têtiyang wau pinanggih wontên lêmut culex, ingkang botên sagêd nularakên malariah, lêmut malariah (anopheles) inggih botên wontên. Sasampunipun dipun cakakên, woningverbetering, ing ngriku dadakan lajêng thukul sêsakit malariah saèstu.
Ing wulan Juli tiyang ingkang sakit malariah wontên 60, samangke wêwah 200, sanajan kawontênan punika kaetang botên kathah tiyang ingkang katrajang sêsakit punika, nanging priyantun B.B. tuwin D.V.G., kêdah prayitna anggènipun ngêcakakên woningverbetering wau. Sanalika têtiyang ing dhusun ngriku enggal sami dipun jampèni ngantos sami saras, namung kantun tiyang 30 ingkang sakit.
Nitik kawontênan sadèrèngipun nagari damêl pranatan woningverbetering botên wontên sêsakit malariah, nanging sarêng griya-griya dipun bibrah dipun dandosi lajêng thukul sêsakit wau, punika ingkang dados pamanahipun para dhoktêr, awit sampun kadadosan ing Jawi Têngah 4-5 taun kapêngkêr thukulipun sêsakit malariah asêsarêngan kalihan woningverbetering wau anggêgirisi sangêt, tuwin kathah ingkang lajêng tiwas.
Kawontênanipun sêsakit malariah ing Cicalengkah punika botên nguwatosakên, awit tiyang 200 ingkang sakit pinanggih tertiana 96%, tropica 4%. Saking papriksanipun Prof. Thierfelder ing griya-griya ingkang sadèrèngipun dipun bibrah, ing salêbêting griya-griya wau pinanggih namung wontên lêmutipun culex, nanging sarêng griya-griya wau sampun dipun dandosi dipun bibrah dipun tata, ing nglêbêt griya-griya punika lajêng pinanggih wontên lêmutipun malariah (anopheles).
Sanajan para dhoktêr dèrèng sagêd nêrangakên sababipun [sa...]
[...babipun] ingkang lêrês bab thukuling sêsakit wau, nanging sampun cêtha, yèn thukulipun sêsakit malariah punika sêsarêngan kalihan ambibrah utawi andandosi griya-griya wau.
ugi anggalih prêlu ngawontênakên pajagèn kangge nanggulangi sêsakit pès tuwin malariah punika.
sanèsipun 3, asistèn residhèn. Ingkang jumênêng pangarsa residhèn ing Priyangan.
Pangarsa pitakèn: punapa parêpatan nimbang prêlu woningverbetering dipun ajêngakên kangge pananggulangipun thukuling sêsakit pès, dipun lajêngakên ing Ujungbrung lan ing Rancaèkèk (Bandhung). Gèk ing ngriku mangke sagêd thukul sêsakit malariah, awit ing nagari Bandhung salami-laminipun botên wontên tiyang ingkang sakit malariah, manawi wontên tiyang sakit malariah bêktan saking sanès panggenan, upami nagari Bandhung sampun kalêbêtan utawi katularan sêsakit punika, salajêngipun sêsakit wau dados manggèn ing ngriku botên sagêd ical.
Ing parêpatan lajêng tuwuh pitakenan, punapa sêsakit pès ing bawah Bandhung ingkang namung kantun sakêdhik, botên cêkap dipun tanggulangi sarana vaccin Otten kemawon, tanpa
lêngganan tumrap kuwartal II ing ngajêng punika. Sintên ingkang rumaos botên nunggak, botên prêlu maringakên wangsul bêlangko wau.
a. panyêratipun asma utawi nomêring lêngganan ingkang cêtha, miturut adrèsban.
b. prakawis ingkang botên gandhèng kalihan administrasi, kados ta: pitakenan bab dintên utawi pananggalan Jawi gathukipun kalihan pananggalan Walandi, sarta sanès-sanèsipun ingkang kêdah dipun ayahi dening rêdhaksi, punika sampun ngantos dipun sêrat wontên sêtruking poswisêl. Awit adamêl susah tur botên badhe dipun wangsuli. Manawi prêlu kenging pitakèn dhatêng rêdhaksi ngangge sêrat piyambak.
Sasampunipun tata lênggah, Ir. Boerma mêdhar sabda, mahyakakên bingahing manah, dene Madiun pikantuk bêrgêr mistêr enggal, ingkang sakalangkung limpad ing kawruh sarta cakêp ing damêl. Panutuping sasorah nglairakên kasagahanipun ambantu
wosipun inggih sami ngalêmbana, nglairakên bingahing manah sarta sagah ambantu padamêlanipun bêrgêr mistêr enggal. Pamêdhar sabda sanèsipun, ingkang wigatos piyambak, panjênênganipun Tuwan Gupêrnur Van der Plas. Kajawi nglairakên bingahing panggalih, ugi ngandika yèn pangalamanipun R. Ng. Subrata wontên ing kalangan dhesèntralisasi kenging kangge tanggêlan ing bab cakêpipun nindakakên ayahaning bêrgêr mistêr ing Madiun.
angèl manèh anjaga pakarti (lampah) / yèn tan ngrêti mring sal-usulira / kang tansah makarti kuwe / kang mandêng obahipun / tanpa uwis langgêng makarti / mula ngono kang watak / yèn sinawang lucu / wêruh mring tingkah polahnya / tan matiri yèn winruhan dadi kanthi / ngambah mring kasunyatan //
budi sabar sarèh mêmengini / anging priye sabar iku apa / yèn tan wruh sangkan parane / nadyan wus tuwa pikun / datan bangkit sabar sayêkti / sabar iku
kabèh uwong nom tanapi tuwa / marono iku parane / apa yèn sugih punjul / apa lamun drajate inggil / apa kang
marang wêwaton kang nyata / krasa ngrêti wêruh dhewe / wruh gêgondhelanipun / amung iku kang mitayani / yèku wêruh mring nyata / kang santosa tuhu / têtêp nyawiji
Ingkang sagêd damêl sênêng lan têntrêm kawruh ingkang mitadosi.
nadyan luhur kalokèng rat yêkti / mangrèh praja sugih rajabrana / nging candhala bêbudène / tan wruh tindak rahayu / tanpa guna datanpa aji / wit ajining
papa asor ingkang wijil / nanging bangkit angunjara hawa / wus runtut lêbu wêtune / ênêng-êninging kalbu / wèh ayuning jagad sakalir / ampuhing pusakanya / sat sampati luhung / pêparinging Hyang Wisesa / pamunahing dur angkara satru sêkti / malaning jagad raya //
dhasar luhur mêngku drajat inggil / sugih bôndha agung kramatira / kasêmbuh sugih kawruhe / asih samèng tumuwuh / asih marang kawula alit / adil myang paramarta / wicaksana putus / bangkit ngrèh sining bawana / pantês lamun sinêmbah
sampurnaning gêsangirèki / padha nêmu kabêgjan / lir panuntunipun / kang wus sampurna santosa / tan kabônda mring barang kang dèn wêruhi / asih sênêng mardika //
Mirit kajênging têmbung lucon, punika asli saking lucu, dados lucon wau akajêng damêl lucu. Ngèngêti kajêngipun, lucon utawi lucu, punika manawi botên kêbêkta saking dhêdhasaripun tiyangipun lucu utawi wujudipun lucu, inggih botên lucu.
Nanging kajêngipun lucon ing ngriki, punika lucon ingkang kawrat ing sêrat, têgêsipun botên pathokan ningali saking tiyangipun, awit tiyang damêl lucon wontên ing sêrat, dèrèng tamtu manawi tiyangipun lucu, trêkadhang tiyangipun malah alus, katingal botên kadunungan ing lucu. Mila manawi ngugêmi pêpathokan dhatêng tiyangipun, lucu utawi botên punika tansah kêgèndèng dhatêng ingkang damêl.
Pasaksènipun sakêdhik mêndhêt saking wujuding Petruk ringgit wacucal, punika limrahipun sintêna kemawon ingkang ningali wujudipun, inggih sampun sagêd mastani manawi punika gêgambaranipun tiyang lucu. Saya manawi dipun cacahakên praeanipun, saya cêtha dununging lucunipun, mila manawi kalêrêsan ingkang ngucapakên, lucunipun katingal anêrusi.
Tumrap lucon wontên ing sêrat, punika pandamêlipun pancèn angèl, awit kêdah nyumêrêpi dhatêng ingkang dipun wastani lucon kasar, lucon alus, lucon pêjah, lucon lare tuwin lucon tiyang sêpuh. Mênggah pamerangipun:
Ingkang dipun wastani kasar wau lucon ingkang ngambah lekoh, utawi ingkang adhakan damêl botên rênanipun ingkang amaos.
Lucon alus punika katingalipun namung wontên ing raos, tumrapipun wontên ing ukara, adhakan namung kêsampe, ewadene sagêd adamêl gujêng, punika nama lucon ingkang botên dipun damêl. Ing ngriku raosing lucon sagêd araos gêsang.
Lucon pêjah, punika lucon ingkang ajêg, têgêsipun tiyang manawi sawêg mirêng sapisan sagêd [sa...]
gumujêng kêkêl, nanging sarèhning sabên-sabên mêdal inggih kados makatên, lucunipun lajêng pinanggih pêjah. Cêthanipun kados ingkang pinanggih ing lucon têtingalan Bancak Dhoyok, punika tumrap ingkang kêtêmbe ningali, tamtu kêtaritkêtarik. ing manah, tuwin gumujêng, dene wontên tiyang gathekan kados makatên. Nanging samôngsa ningali malih, inggih kados makatên, punika lajêng nama lucon pêjah, ingkang akajêng lucon ajêg.
Lucon lare, punika lucon ingkang sagêd damêl gujênging lare, namung nyataning kajêngipun lucon ingkang cèthèk-cèthèk, têgêsipun limrah, tiyang lucu punika adamêl gujêng. Gêgambaranipun ingkang cêtha, kados luconing dhagêlan ing ringgit wacucal, punika gêring gujêngipun ingkang ningali sagêd sumrambah, lare dumugi tiyang sêpuhipun pisan.
Lucon tiyang sêpuh, punika ngosokwangsul kalihan lucon lare, têgêsipun namung sagêd damêl gujêngipun tiyang sêpuh. Kados ta ing lampahan ringgit wacucal, Nata Ngastina mundhut lêlintu kapitunan risaking taman dhatêng Nata Ngamarta, mawi nacahakên satunggal-satunggalipun karisakan. Punika wangsulanipun Nata Ngamarta: dene pêpetangan kados bakul lombok. Wangsulanipun Nata Ngamarta ingkang makatên wau, sagêd damêl gujêngipun tiyang sêpuh, tumrap lare botên karaos.
Wontên ingkang kêgolong makatên, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Kartawiyoga wêdalan Balepustaka, nalika Radèn Pamade ngaturi wangsul dhatêng Dèwi Banowati saking pajagèn, amargi wontên pandung, punika Dèwi Banowati mangkat-mengkotmengkat-mengkot. botên karsa, saking ajrih. Ing ngriku Radèn Pamade katingal anggènipun ambanyol: hèh, wong dhasar kowe sing digolèki, ya bèn digawa sisan. Iki lo, maling, gawanên nyang omahmu. Lucon ingkang kados makatên punika kêgolong lucon tiyang sêpuh, dèrèng tamtu sagêd damêl gujênging lare.
Wontên malih ingkang lucon wau pinanggih wontên ing babagan basa, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Witaradya anggitan Rônggawarsitan, ing kala
kang pameran / mangkene / canthing bumbung kêmbang suruh piyarsakna / darèngès //
Ukara ing ngriku kêtingal sampun araos lucu, dene ngêsing lucunipun yêktos pinanggih ing wêkasan piyambak, dene mawi wangsulan, canthing bumbung angsal dening piyarsa, kajêngipun: rungokna (piyarsakna), kêmbang suruh angsal dening darèngès, inggih dêrèngès wau namanipun. Cêthanipun: rungokna, jênêngku darèngès.
Andharan punika sanadyan dèrèng paja-paja anyêkapi, kados kenging kangge ulur-ulur, ngukur utawi mawas dhatêng kajênging lucon ing sêrat-sêrat.
Saking kathahing gambar-gambar layon dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, ing Kajawèn ngriki taksih ngêwrat gambar-gambar wau.
Gambar-gambar punika kadamêl nalika layon dalêm dumugi ing Imagiri. Gambar nginggil, punika nalika layon dalêm dumugi capuri kadhaton. Têtiyang kathah ingkang sami ningali, punika wontên sajawining puri kadhaton, sasampunipun dumugi ngriku botên kenging lajêng, kajawi para abdi dalêm ingkang anggantung lampah mangangge prajuritan utawi mangangge jangkêp kados tatanipun tiyang malêbêt ing kadhaton. Dununging pasarean wontên pucaking rêdi Imagiri, saha ing ngriku dipun wastani kadhaton dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X, ugi wontên ingkang nyêkak Pakubuwanan X.
Gapuraning kadhaton katingal munggul ing sisih têngên, papan lowahan ingkang dipun temboki mubêng, punika dipun wastani papan pasowanan. Ingkang kacêtha ing gambar, layon dalêm nalika kabêkta minggah dhatêng pasarean dalêm. Pasarean dalêm wontên ing sisih kiwa.
Gambar ing ngandhap, nalika layon dalêm dumugi sukuning rêdi Imagiri. Ing ngriku katingal ombyaking para pandhèrèk saking Surakarta tuwin Ngayogyakarta, saya dangu saya katingal anggèning sêk-sêkan.
Garèng: Ora, Truk, ana ing pondhokan, kowe kok nganti kaya raja kêcil, prabot kaprabone wong sowan mênyang kraton, ana klambi atelah irêng, kêris, timang jlebrah, makutha blangkon, pating tlêpèk têka dhewe, kuwi apa pancèn wis sadhiyan, apa bangsane sewan, apa silihan.
Petruk: Iyah, kaya ngono kok diucik-ucik. Upama aku muni sadhiyan, lambemu ngisor mêsthi kok plêcokake sanalika. Yèn barang sewan, aku ora wani nrajang, mundhak kêdosan ngêcèh-êcèh dudu amale. Yèn barang silihan, aku mêsthi êmoh nganggo, mundhak mirangake sing ngutus aku.
Garèng: Apa pêparinging dewa Suralaya, Truk.
Petruk: Saiki dewa-dewa wis padha pènsiun, ora bisa maringi apa-apa. Bênêre bae mangkene, Kang Garèng. Rèhne aku niyat arêp tuku panganggo Jawa dhinês, sing kêna dianggo sowan-sowan yèn ana gawe parigawe, amrih bêcike awakku arêp takcoba nganggo panganggo dhinês, patut apa ora. Yèn mung daksawang dhewe, ora bisa wêruh patut lan orane. Mulane panganggo kuwi têrus dakjajal, dakanggo kloyongan nganti têlung dina têlung bêngi, tak sêmantakake wong akèh, ana ing Sala, Jogja, Kuthagêdhe, nganti têkan Imagiri. Prêlune wong-wong bèn padha anggêsin patut bangêt utawa ora patut bangêt.
Garèng: Iya iya, wis nyandhak aku. Besuk yèn ana iksamên pokrul pring pêtung kowe tak lêbokake, mêsthi mak blus ngono bae, jalaran wis paitan baut nguntir-untir têmbung. Wis, saiki tutugna lèngsêngmu.
Petruk: Iya ... Kula sampun magemangangge. cara abdi dalêm
wontên êmbun-êmbunan kula, ical mamprung. Kula lajêng kangslupan wahyuning ratu kêthoprak.
Garèng: Sêtop dhisik Truk, olèhmu lèngsêng kuwi ana ing ngarêp para priyayi, aja dlodak-dlodok sêmbrana.
Petruk: Ora dlodak-dlodok Kang Garèng. Omongku barès, apa anane. Nalika aku manganggo dhinês cara priyayi kuwi, rasane atiku pancèn kaya ratu kêthoprak, mung kacèk ora pupuran. Wong sing dadi uprol kuwi lumrahe mumpuni mênyang wiramaning gêndhing karo jogèd. Tandang-tanduke sarwa manut wirama, anjangkah ping têlu papat tiba kêthuk, mengo ngiwa tiba kênong, mlaku manèh jêgidhêg-jêdhêg ... gong. Olèhku mlaku karo rada pacak gulu
sanajan rupaku mèmpêr wadyabalane Prabu Ramawijaya kang unyik dhewe, iya mêksa ambagusi, apês amblêbês duwe anggêp jambe sinigar karo para uprol-uprol wayang wong kraton Ngayogya, sing dadi ojating ngakèh.
Garèng: E, takarani jambe sinigar karo uprol wayang kraton, sing nganggo kathok abang, yèn mêtoni nlusup ana ing wêtêng buron alas kae.
Petruk: Wis Kang Garèng, bab panganggo ora prêlu dakandharake ana ing lèngsêngan, saiki taktutugne anggonku kojah ... wanci jam sadasa dalu, klakson motoripun kônca kula sampun nyuwara hauwak-hauwak wontên ing ngajêng pondhokan. Ing suwau kula inggih ragi kuwatos, motor ingkang dipun sewa kônca kula punika gèk motor taksi pêkênan ingkang sampun pating glodhag lampahipun, pating crowèl cètipun. Manawi taksih awon-awonan, iba kucêm kula. Manawi kangge andhèrèkakên layon, lajêng sêtaking wontên margi, mendah iba wirang kula. Raos kuwatos punika kêrêp dados sandhunganing ngagêsang, mila kula
saking griya, motor sampun mapan, astagapirlah, motoripun sêtrimlain, cèt klawu gilap, sanajan alit sampun mèmpêr motoripun tuwan pabrik, saya sarêng sopiripun mêdal, katingal mrabot kados sopir Oteva ing Batawi, manah kula ambêdhodhog agêng, nanging sami sanalika ... mrêbês mili.
Garèng: Nyêla dhisik, Truk. Nunggang motor apik bangêt ngono kok mrêbês mili.
Petruk: Olèhku mrêbês mili kuwi marga kèlingan rèkêninge. Montor kaya ngono kuwi sewane mêsthi ngurêpake kêndhil têmênan.
Garèng: Nanging prajane, Truk. Kêndhil anjêngkêlit, ora dadi ngapa, waton ketok gagah garang dialêm wong akèh. Karomanèh, nèk pêdhot sangumu, aja kuwatir. Poto tusêtèlmu titipna ana panhis sadhela.
Petruk: Iyah, kaya ngono kuwi rak antêpe wong nèk ngajak ora omah. Aku iki ala-ala jurnalis, gunêmku ana ing layang kabar patut-patute, kudu laras têmênan karo uripku. Yèn karanganku ana ing layang kabar galik-galik [ga...]
[...lik-galik] tur mingklik-mingklik, môngka praktike nata adêging uripe dhewe bae nganti disirik karo tukang potang, kêgawa saka ambêlinge, ocèhku mêsthi mung dipadhakake karo gêmbroting gajah kang mêtu ing buntut.
Garèng: Omongmu kuwi pancèn ana bênêre Truk. Wong saiki-iki lumrahe padha anjaluk bukti. Karomanèh yèn ana wong duwe panêmu kang gêgayutan karo laku, têgêse yèn ana wong duwe teori, iya kudu wis bisa nindakake dhewe. Malah saiki ing Ngayoja jarene arêp ana layang kabar sing isine anjingglêng tindak-tanduke para panuntun. Nèk ana panuntun sing kalakuane sulaya karo gunême, arêp dikorèksi. Cêkake wong-wong sing duwe panêmu kudu wis bisa nglakoni têmênan. Kaya ngono kuwi aku mupakat êmbahning mupakat.
Petruk: Yèn aku ora mupakat putuning ora mupakat.
Garèng: Aja sêmbrana, Truk. Aku rak mung ngêgongi panêmumu.
Petruk: Olèhmu ngêgongi klèru, pancène lagi kênong pindho, wis kokêgongi jênggar-jênggur, kaya wong nyoba gong anyar. Kang Garèng aja mung anggêbyah uyah, anggêr wong duwe panêmu utawa ngèlmu kok kudokake nglakoni kaya unining panêmu utawa ngèlmune. Prakara kuwi kudu silah-silah, mawa-mawa babe. Yèn gunême gêgayutan karo bab bêciking kalakuwan, bab kabatinan, bab adêging urip, bab lakuning agama, wong kang duwe rêmbug utawa duwe panêmu, patut-patute iya kudu bisa nindakake dhewe.
Garèng: Barêng kok wolak-walik ngono aku malah bingung.
Petruk: Gênahe mangkene, Kang Garèng. Aku kowe kudu bisa ginau ambedakake: wong ... karo ... panêmune. Sing padha dakpindêng, ôngka siji: panêmune. Bab manungsane mangsah bodhoh. Panêmu sing bêcik lan bênêr, sanajan mêncungule saka wong alaning ala, rèmèhing rèmèh, iya têtêp isih bênêr lan bêcik. Panêmu kang ambalasar, sanajan mêtune saka wong kang apiking apik, tur sugih titêl jèntrèk-jèntrèk nganti anjugagake tukang sètêr, utawa mêtu saka wong kang sugih dhiplomah nganti pating tlècèk kae, panêmune iya têtêp amblasar. Dadi prayogane, aku kowe kudu wani nyilihake, manungsa-manungsa, panêmu-panêmu. Yèn arêp anggugu panêmune wong liya, sing dilimbang-limbang panêmune, aja wonge sing diincêr, dipetani kalakuane, utawa didêlêng gagah orane.
Garèng: Nanging Truk, yèn kowe arêp jajan wedang, têka andadak incêng-incêng nyawang sing dodol, nyonyès apa ora. Yèn nyènyès, têrus, yèn kurang nyonyès, bali. Lèrège karo panêmumu, pancène kowe iya kudu ginau ambedakake, wedang -wedang- sing dodol - sing dodol.
Petruk: Kuwi seje. Kowe ora kêna cawe-cawe. Olèhku nyawang sing dodol, kanggo anjaga kawarasan. Yèn sing dodol rêsik, wedange mêsthi rêsike.
Garèng: E, wong kuwi mula iya uwong têmênan. Lèrèn dhisik, Truk, mundhak kêbacut-bacut.
Mèngêti swarga Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana tuwin Tuwan De Hoog. Kala tanggal 6 wulan punika, Gedelegeerden Raad Kawula ngawontênakên parêpatan, ingkang dipun rawuhi ing Vice-Voorzitter Raad India. Ingriku pangarsa Raad Kawula Tuwan Van Helsdingen amèngêti suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, amêdharakên sabda, jumênêng dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana dangunipun 45 taun. Kala surud dalêm ngaturakên telegram konjuk Gusti Kangjêng Ratu Hêmas tuwin dhatêng B.K.P.H. Hadiwijoyo. Dene tumrap Tuwan De Hoog mèngêti kala ing taun 1924 dados warga Raad Kawula, kathah lêlabêtanipun.
Congres Musyawaratut-thalibin. Benjing tanggal 29 April dumugi tanggal 4 Mèi ngajêng punika, pakêmpalan Musyawaratut-thalibin ngawontênakên congres ingkang kaping 5 manggèn ing Kandangan (Borneo).
Pasantrèn luhur ing Surakarta. Benjing wiwit wulan Augustus ngajêng punika ing Surakarta kawontênakên bikakan pamulangan Islam Têngahan, ingkang dipun adani dening comite pasantrèn luhur. Pamulangan punika minangka onderbow tumrap pamulangan luhur Islam. Lamining sinau ing pamulangan têngahan wau 3 taun. Ingkang katampèn lare wêdalan saking Mulo utawi ingkang dipun samèkakên.
Pindhahan dhoktêr. Tuwan Sajimin, tijd. wd. Gouv. Ind. Arts. Ing pakaryan kasarasan, katêtêpakên dados Gouv. Ind. Arts ing Bêtawi, wiwit wulan Maart punika katêtêpakên manggèn ing Kabupatèn Krawang. R. Sarjono Dhanudibroto, asistèn ing pamulangan luhur kadhoktêran, katêtêpakên nindakakên padamêlan Gouv. Arts Provincie Jawi Têngah.
Residhèn Pakalongan kèndêl. Miturut wartos praja, wiwit benjing tanggal 31 Juli 1939, awit saking panyuwunipun piyambak, Tuwan J.A.H. van Leeuwen, Residhèn Pakalongan, kèndêl, kanthi angsal dhawuh tarimakasih saking parentah.
Botên saèstu kawontênakên sêpur dalu. Rancangan ing bab badhe wontênipun sêpur dalu
sêsakit rêgêd, pambikakipun dipun sarirani dening pangagêng pakaryan kasarasan. Ing bab wontêning sêsakit punika, awit saking pamawasipun Prof. Verbunt, pancèn katingal mindhak.
Ringgit tiyang salêbêting karaton. Benjing kalêrês dhawahing salapanipun pangantèn agung ing Ngayogyakarta, ing salêbêting karaton badhe
veldpolitie ing Tanjungkarang bidhal dhatêng papan paboyongan têtiyang pangajaran ing Way Sekampong, pêrlu badhe nanggulangi gajah ingkang ngrêrisak tanêman ingriku. Ingriku wontên gajah 2 dhatêng ing sacêlakipun Metro, kithanipun papan paboyongan ing Sukadana. Golongan gajah ingkang nêmpuh, punika sagêd nêlasakên tanêman pantun 80 bau ing dalêm 24 jam. Ingriku lajêng kawontênakên tindak ngesahakên gajah wau saking ngriku. Dèrèng dangu inggih mêntas wontên gajah ingkang kenging dipun pêjahi wontên ing Tanjungan kidul.
Nyêgah wontêning pêpêtêng babagan arta. Gêgayutan kalihan wontêning bupati-bupati kêtingal anggèning botên cêkap kabêtahanipun, parentah anggalih badhe nyêgah ing bab punika. Ing salajêngipun para bupati botên kaparêngakên nyêpêng arta utawi nitipriksa ing bab babagan arta. Ingkang kathah pinanggih gêgayutanipun kalihan arta dhusun. Tumrap Cirêbon anggadhahi arta pêkên pintên-pintên atus èwu rupiyah. Sadaya wau badhe kawontênakên juru paniti saking parentah piyambak.
badhe wontênipun faculteit Letteren en Wijsbegeerte saha salajêngipun sagêd tumindak dipun lêbêti ing para sinau.
walang sangit wau panêdhanipun ngingsêp pantun ingkang taksih isi toya. Salajêngipun pantun wau lajêng kothong. Ingkang makatên punika para tani ingriku sami ambêtahakên pitulungan saking ingkang wajib.
Rajapêjah ingkang sampun 5 taun kawiyak. Sampun 5 taunan ing Cikarang, Krawang, wontên rajapêjah ingkang ngantos sapriki sawêg angsal katrangan. Ingajêng ugi sampun nate nyêpêng tiyang nama Zyainal, nanging lajêng botên angsal katrangan ingkang langkung cêtha, saha kala samantên tiyang wau dados sêpiyunipun marsose. Ing sapunika tiyang wau kacêpêng ugi kadakwa prakawis rajapêjah ingkang sampun samantên dangunipun, katingalipun wontên katranganipun cêtha.
Nyêpêng tiyang damêl arta palsu. R. Sastranêgara, wêdana ing kitha
sapirantosipun. Arta wau wujudipun sae, titiking awon pinanggih wontên ing pinggiran katingal anggêdabul, tuwin arta wau manawi dipun cêpêng dhatêng tangan nabêt cêmêng.
Ing Purbolinggo tuwuh sêsakit pest. Ing dhusun Ponjèn, Bobotsari, Kabupatèn Purbolinggo wontên tiyang tilar donya jalaran sakit pest. Têtiyangipun ingriku lajêng sami dipun barak wontên satêngahing sabin. Saha salajêngipun badhe anjêmbarakên woningverbetering ingkang sampun tumindak wontên ingriku.
Kathah priyantun abdi dalêm ingkang gundhul. Ing sasurud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang minulya saha Ingkang Wicaksana, kathah abdi dalêm agêng alit ingkang lajêng wiwit gundhul, inggih punika para ingkang ingajêng dèrèng angênggèni jaman.
Kathah ingkang sami sowan dhatêng kadhaton ing Imagiri. Wiwit sumare dalêm, ngantos sapriki, ing kadhaton Imagiri tanpa kêndhat tansah kêdhatêngan têtiyang ingkang sami sowan. Ingkang sowonsowan. wau kajawi para putra sêntana dalêm, ugi para abdi dalêm ing Surakarta tuwin sanès-sanèsipun. Tumrap warganing Habipraya ingkang gadhah panyuwun badhe sowan wontên 900. Miturut wartos, ngantos dumugining 40 dintên, taksih kaparêngakên dipun sowani sintên kemawon,
ing Kêdiri, dados regentschapssecretaris klas 2 ing Ponorogo, Paresidhenan Madiun, salajêngipun dados
Nanggulangi sêsakit malaria ing Sumatra tuwin Makasar. Awit saking kaparêngipun ingkang wajib, ing wêkdal punika badhe nindakakên pananggulang sêsakit malaria ing Medan tuwin ing Makasar, kanthi maligèkakên dhoktêr piyambak cacah 5, amargi botên sagêd namung dipun rangkêp saking Bêtawi kemawon. Padamêlan wau badhe wiwit tumindak wontên ing taun 1940.
Guru-guru pamulangan têngahan saking nagari Walandi. Awit saking panyuwunipun Depertement Pangajaran dhatêng Minister van Kolonien ing nagari Walandi, supados ing tanah ngriki dipun paringi guru-guru kangge pamulangan têngahan. Ingkang langkung pêrlu supados kaparingan guru ing babagan wiskunde 4, natuurkunde 3, scheikunde 1, guru basa Walandi 3, guru basa Jerman 2 tuwin guru basa Inggris 1. Guru-guru wau sagêda dhatêng wontên ing salêbêtipun wulan Juli ngajêng punika.
bestrijding ing tanah ngriki, kanthi Dr. W.J. Stoker arts ing Bali tuwin Gouvernementsarts Dr. W.M. Bonne. Wontênipun ing Bali badhe nitipriksa papan panggenan ingkang wontên sêsakitipun malaria, saha ingkang dipun anggêp pusêripun. Kathah panggenan ingkang badhe dipun dhatêngi. Kajawi punika badhe kawontênakên papriksan ugêt-ugêt tuwin lumut-lumut ing pintên-pintên panggenan. Ing sapunika pêrlu miji mantri malaria katêtêpakên manggèn ing Bali.
nêdha daging menda. Ing dhusun Sukaraja, bawah Garut, wontên tiyang 2 sami tiwas jalaran mêntas nêdha ulam menda. Miturut papriksan, menda wau anggadhahi sêsakit miltvuur. Ing salajêngipun ingriku kawontênakên suntikan kewan ingkang dipun tindakakên dhoktêr kewan ngantos tiga.
Paboyongan bangsa Eropa ing Tanjungan Kidul. Ing antawising margi saking Telokbetung dhatêng Kalianda wontên tilas kabudidayan kopi ingkang dipun suwungakên, saha lajêng kawarisakên dhatêng bangsa Eropa cacah 8, lajêng tumindak têtanèn wontên ingriku. Ing sapunika katingal sampun sami tumindak ing damêl saha andandosi margi-marginipun ingriku. Nanging jalaran ingriku punika têbih ngrika-ngriki, rêkaos sagêdipun angsal bêbau tiyang siti. Badhe andhatêngakên saking sanès panggenan, kêkathahên waragad. Pakêbonan ingriku punika amanipun gajah tuwin andhapan, sawêripun kathah. Kajawi punika wontên ama ingkang dipun wastani kutu utan, manawi nyakot araos gatêl. Têtiyang ingkang manggèn ingriku punika sênêng, sagêd angsal pambiyantu saking Landbouwvoorlichtingsdienst. Anak-anakipun ingkang sêkolah angsal pondhokan wontên R.K. missie ing Telokbetong.
Landgerecht ing Mr. Cornelis. Ing salêbêtipun wulan Maart punika, landgerecht ing Mr. Cornelis kathah sangêt prakawis. Satunggiling dintên mriksa prakawis 700, wiwit jam 7 dumugi jam 4.
Angsal panguwaos sumbêr lisah pèt. Miturut wartos, ministêr babagan dagêngdagang. Slowakie, nalika wontên ing Berlin nyukakakên sêrat prajanjian saha lajêng dipun tandha tangani dening Jerman, asuraos, Jerman dipun kuwaosakên tumindak ing damêl babagan lisah pèt ing Slowakie.
ambabar. Prinses Asturie, ingkang garwa Prins Don Juan ing Spanyol ingkang wontên ing Italie, ambabar miyos putri. Prins Don Juan punika ingkang saking kajêngipun Franco badhe kajumênêngakên nata malih wontên ing Spanyol.
Calon cadet ing nagari Walandi. Awit saking wara-waranipun minister defensie, ing salêbêtipun taun punika badhe nampèni cadet (calon mahasiswa
badhe anjênêngi pambikaking pavilyun praja Walandi ing tentoonstelling dunya ing New York. Kajawi punika ugi wontên wartos malih, bilih Minister Colijn ugi badhe anjênêngi pambikaking tentoonstelling wau. Minister kêkalih punika badhe nitih kapal Nieuw Amsterdam.
Nyukani sambutan dhatêng Tiongkok. Miturut wartos, pangagêng Inggris sampun nêtêpakên badhe nyukani sambutan arta dhatêng Tiongkok kathahipun 3.000.000 pondsterling. Anggènipun Inggris purun nyambuti wau sampun sêsambêtan kalihan rêmbag ingajêng. Arta sambutan wau badhe tumanja kangge damêl margi sêpur saking Burma dhatêng Changtu, kajawi punika ugi badhe kangge tumbas locomotief tuwin dêdamêl pêrang. Nanging wontên wartos malih bilih wartos ingkang kados makatên wau dèrèng têtêp taksih dados rêmbag wontên ing Inggris.
Campuhan ingkang sakalangkung rame. Sampun sawatawis dintên ing Hupeh-Tengah sawetan Hansui, wontên campuhan ingkang sakalangkung rame. Wontên mêngsah cacah 10.000 nêmpuh
barisan Tionghoa ing Chunghsiang, ingriku dipun tanggulangi rame sangêt. Margi ing antawising Hankow kalihan Ichang pinanggih sêpên, ing salajêngipun wadya ingkang sami paprangan taksih rame sami rêbat unggul.
Tindakipun Jêpan kalihan Ruslan. Kawartosakên, ing Hsingking wontên bangsa Rus cacah 100 sampun nêmpuh wadya Mansuku ingkang jagi tapêl watês ing sacêlakipun Manchuli. Ingriku lajêng andadosakên campuhan ingkang andadosakên tiwasing wadya Rus 11. kajawi punika wontên wadya Rus kapalan narajang tapêl watês ing saêlèr Suifenjo lajêng nêmpuh wadya Mansuku ingkang jagi ingriku, saha wadya wau kêpêksa lajêng nglêpasakên sanjata. Salajêngipun tansah wontên pasulayan ingkang kados makatên. Nanging wusananipun wadya Rus angunduri.
Sang Gandhi siyam. Sampun sawatawis dintên wontên wartos bilih sang Gandhi siyam, wosipun gadhah panêdha supados Maharaja Rakyot miturutana angewahi pranatan kados panêdhanipun Sang Gandhi. Sarêng siyamipun sampun angsal 4 dintên, panêdha wau dipun turuti.
dêdagangan karo ambêburu ana ing kene wis sapuluh taun. Aku wis gonah marang anane alas kene, ora beda karo Bwana.
mêsthi bisa slamêt têkan ing pasisir. Kapenake mangkene bae. Saiki gawea layang, karêbèn diêtêrake wongku.
mêthuk aku. Kowe ngêntènana ana ing kene bae sadhela, banjur mangkata mangalor bêbarêngan karo wongku. Mêngko aku karo Mariyam têrus nututi lakumu. Yèn kowe sing mêthuk, bisa kêsasar-sasar, jalaran kowe durung pati jajah ana ing alas kene.
Bènês: Yèn Mariyam êmoh mèlu, kapriye.
Anson: Diantarakake dhisik sawatara dina. Mêngko aku dhewe sing ngajak lunga. Mariyam arêp dakkandhani, yèn kowe ngêntèni ana ing alas, kapengin arêp pamitan.
Bènês ngrêtos kajêngipun Anson. Manahipun mandhêkêl badhe mabêni nanging botên kawêdal, amargi rumaos saupami pabên, lajêng kalampahan pêpisahan, tamtu badhe nêmahi kasusahan, jalaran botên sumêrêp marginipun dhatêng pasisir. Mila wontênipun namung kantun nrimah mupakat.
Anson kalihan Bènês anglajêngakên lampahipun dhatêng palêrêbanipun Anson ing sisih lèr. Wontên ing margi tiyang kêkalih punika botên sami wawan ginêm, jalaran sami dene ngandhut sujana. Ing lair kados kônca tunggal lampah, nanging batosipun satru agêng-agêngan.
Ing nalika punika Korak lumampah, nusup-nusup wana, badhe dhatêng ing wana papanipun lare èstri ingkang sakalangkung cukat wau. Anggènipun dhatêng ing ngriku punika niyatipun badhe sumêrêp siyang-siyanganipun, lan badhe sumêrêp rainipun lare èstri ingkang sabrèbèt durèn kados Mariyam, ingkang sampun kawartosakên ical punika. Manahipun taksih gojag-gajêg, botên sagêd nêtêpakên Mariyam punapa sanès. Manawi nitik pawakanipun, têrang yèn Mariyam. Makatên gagasanipun Korak.
Korak nyêngkutakên lampahipun, daya-daya dumugi ing panggenan ingkang dipun tuju, wontên ing satêngahing margi, kèndêl, nolah-nolèh ngiwa nêngên, margi mirêng swaraning kapal kathah lumampah. Korak lajêng nusup ing gêgrumbulan kanthi ngatos-atos sangêt, badhe ningali têtiyang ingkang sami numpak kapal punika. Sarêng sumêrêp Morison, Korak botên pangling, yèn tiyang neneman punika ingkang sarêng kalihan lare èstri kala anu punika. Pangunandikanipun: Wong iki gênah sing barêng karo bocah wadon kae. Bocahe wadon mêsthi ana ing omahe. Bakda ngunandika makatên, Korak mancungul saking ing gêgrumbulan, têrus tut wingking salampahipun Morison sakancanipun. Gagasanipun manawi sampun dumugi ing palêrêbanipun Morison tamtu sagêd sumêrêp lare èstri ingkang cukat trangginas mèmpêr Mariyam punika.
Anson kalihan Morison botên nglêgewa manawi lampahipun dipun kodhol ing manusa kêthèk, ingkang sampun misuwur kaloka nama tukang mêmêjahi. Sadumuginipun ing palêrêban, Morison damêl sêrat dhatêng Mariyam. Dene ingkang andumugèkakên tiyangipun Anson. Tiyang ingkang ambêkta sêrat gêgancangan mangkat, ngênêr mangidul.
Korak kèndêl wontên ing sacêlaking palêrêban, tansah ngawasakên saparipolahipun Bènês. Saking pangintênipun, lare èstri ingkang dipun padosi tamtu wontên ing kemah, nanging dipun êntosi ngantos dangu, botên mêdal-mêdal, andadosakên cuwanipun, Korak rumaos kêcelik, nanging mêksa inggih nekad badhe dipun sabarakên saantawis.
Bènês anjêdhul saking kemah. Polatanipun katingal pucêt, mlampah wira-wiri wontên ing sangadhaping wit agêng. Solah-tingkahipun ngatawisi yèn salêbêting manah gorèh, kathah
Sakêdhap-sakêdhap mèsêm, bokmanawi sampun kalêgan, rumaos badhe kadumugèn niyatipun. Sêmunipun Mariyam saya cumithak cêtha wontên ing pangangên-angênipun.
Korak mènèk wit agêng sacêlakipun Anson, mapan tilêman ngêthapêl ing pang, mripat mandêng tiyang kêkalih ingkang sami mêmêngsahan batos. Ing wanci sontên, Korak kraos luwe, angkahipun badhe pados têtêdhan rumiyin. Saking pangintênipun, tiyang kalih punika botên badhe kesah-kesah saking ing ngriku. Korak inggih taksih ngintên lare èstri ingkang dipun padosi taksih wontên ing kemah, bokmanawi sawêg ngaso margi saking sayahipun.
Ing wanci dalu, padhang rêmbulan, Mariyam angenggar-enggar manah wontên ing patamanan. Manahipun taksih anjêlu, dene Bwana kêsangêtên anggènipun adamêl wirangipun Bènês. Katundhung warasan kados anggusah sêgawon. Saya karaosakên saya anjarêm manahipun. Mariyam taksih kêlarenên mêmanahanipun, botên mangrêtos, yèn Bwana kalihan Lipê anggènipun botên purun masajakakên sabab-sababipun nundhung Morison, punika kabêkta saking pangemanipun. Bwana sampun mangrêtos, sihipun Bènês dhatêng Mariyam punika namung lêlamisan. Anggènipun gadhah melik dhatêng Mariyam, namung niyat kangge sothak-sothak katimbang nganggur.
Ing wana taksih pêtêng andhêdhêt, Bènês mangkat saking palêrêban badhe dhatêng ing ara-ara papan samadosanipun kalihan Mariyam. Salêrêsipun Bènês ajrih lumampah piyambak, jalaran kajawi dhasar kirang kêndêl, inggih margi sangêt ing pêtêngipun, kuwatos bokbilih kêpranggul ing kewan galak. Wontên tiyang Nègêr satunggal ingkang dipun pêksa-pêksa kapurih ngêtêrakên lampahipun. Anggènipun nêdha dipun êtêrakên punika, apawadan bokbilih kasasar-sasar wontên ing wana, jalaran marginipun pating tlusup ambingungakên. Bènês mangkat. Tiyang Nègêr lulampah dharat wontên ing ngajêng. Dene pun Korak inggih sampun tangi, tumuntên tut wingking lampahipun Bènês, mlembar-mlembar ing wit-witan.
Wanci jam sanga enjing Bènês dumugi ing ara-ara. Mariyam mèrèngdèrèng. wontên. Tiyang Nègêr ingkang ngêtêrakên, ngaso tilêman wontên ing pasukêtan. Bènês taksih numpak kapal, botên purun mandhap. Dene pun Korak kèndêl wontên ing wit agêng sacêlaking ara-ara, minggah ing pang ingkang inggil, dados sagêd ngawasakên saparipolahipun Bènês.
Ngantos sajam dangunipun Mariyam dèrèng dhatêng, Bènês katingal ambêsêngut kacuwan manahipun. Dene Korak anggènipun ngêntosi kanthi sabar, kapengin sumêrêp, punapa inggih yêktos pun Mariyam ingkang
nuju sawiji dina / kang bêbaya tuwuh / kabêsmèn gêng ngalad-alad / punang agni yayah sundhul ngawiyati / sanggyèng wisma kabrastha //
Jroning bêbaya wontên pinanggih / nyonyah lawan kang suta têtiga / nèng lotèng kang luhur dhewe / agni
nanging lamun tumuruna yêkti / datan tamtu mangguha raharja / yèn ana kang kari priye / ing wusana kêsundhul / panjrit saking ngandhap kapyarsi / tumuli
sukur ring Suksma / dhuh nak ingsun sun sukur maring Hyang Widhi / sira padha raharja //
Sanalika kang warta mratani / pan sanyata katrêsnaning biyang / mung sarwa anggawokake / upamia pinetung / sihing biyung marang ing siwi / tan petung tan wêkasan / mung ajêg lumintu / marma ing
kirang langkung 300 kalêbêt golongan para wêwakiling pakêmpalan tuwin pèrês.
Wigatosing rêmbag, ing wêkdal punika golonganing wanita ing tanah ngriki ambêtahakên wanita bôngsa tiyang siti dados warganing rad kawula.
Sêdya ingkang makatên wau pinanggihipun wontên ing jaman sapunika kados-kados sampun cocog kalihan kalamangsanipun, botên nama nganèh-anèhi utawi botên katingal anggènipun sumêngka, awit manawi mirid kawontênan, sampun wontên raosipun kuwagang angangkati.
Ingkang makatên wau, ing parêpatan ngriku lajêng anggêlêngakên rêmbag badhe gadhah panyuwun dhatêng parentah, kaparênga nêtêpakên warga enggal wanita ing rad kawula. Saha panyuwun punika kados sampun dhawah ing wanci kaparêngakên.
Sasampunipun gêlêng, lajêng damêl mosi dhatêng: 1. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, 2. Rad Kawula, 3. Rad Indhia, tuwin 4. Pèrês.
Mirid kawontênaning rêmbag wau, ing sapunika saya katingal grêgêting para wanita anggèning badhe ngêmori damêl wontên ing kalangan pundi-pundi. Kasêmbadanipun tamtu saya katingal nginggahakên drajating wanita.
Jagung ingkang sampun sêpuh saha garing saèstu, dipun pipili. Murih rêrêgêdipun ical katapènana sakêdhap.
Sasampunipun makatên, nuntên katutu ing lumpang. Panutunipun kaangkah-angkah sampun ngantos sami ajur, namung dipun purih mlocota dhêdhakipun kemawon. Dhêdhak makatên kulit ayam ingkang ambuntêl lasing jagung. Murih katutu gampil, botên sami mancêlat, prayogi dipun curi toya sakêdhik.
Yèn dhêdhakipun sampun sami pating slikap, nuntên dipun tapèni. Makatên punika kawongsal-wangsul, ngantos dhêdhakipun ical babar pisan.
Dhêdhakipun kapisah, kenging kangge têdha ayam, kambangan utawi kapal.
Sasampunipun dipun tapèni jagung dhêplokan wau tumuntên karêndhêm ing pangaron. Dangunipun angrêndhêm kalih utawi tigang dintên tigang dalu. Saya dangu saya prayogi, kajawi ing mangke pangglêpungipun langkung gampil, raosipun, nuwun inggih langkung eca. Nanging yèn kêdangon adhakanipun sok anggônda.
Jagung kum-kuman wau, yèn sampun wayu kalih utawi tigang dintên tigang dalu, sampun kenging kadamêl, glêpung. Murih sirnaning gônda ingkang botên eca, kaêtusa rumiyin, nuntên kapususana. Lêrinipun, inggih punika toya tus-tusaning pususan ingkang awarni pêthak, yèn karsa ngadhahi, nuwun inggih wontên paedahipun. Badhe kaaturakên ing wingking.
Sasampunipun dipun pususi nuntên dipun tus malih. Yèn sampun atus, kainggahakên ing lumpang ingkang rêsik, kaglêpung. Patrapipun kados ambubuk kopi. Sasampunipun katutu sawatawis dangu, dipun pêndhêt, nuntên dipun ayaki. Makatên punika marambah-rambah, ngantos salêmbatipun. Anggènipun ngayaki ngangge ayakan warni kalih, awis tuwin kêrêp. Glêpungipun, nuwun inggih dados warni kalih, alus lan agal. Ingkang agal kapisah, namanipun mêniran utawi bêrasan. Ingkang lêmbat calon kaêdang.
Glêpung jagung 4 wijikan, kaêcurana toya sakêdhik,
sadaya, nanging sampun ngantos kêjêmèkên. Yèn galêpungipun 4 wijikan, cêkap ngangge toya 1/2 wijikan.
Yèn sampun kêkêl, kaandhapakên, nuntên katumplak ing tampah lajêng dipun jur mawi enthong, dipun ulèni. Sasampunipun makatên, kainggahakên ing kukusan malih.
Yèn sampun kêkêl kaêntas malih, lajêng dipun karu. Patrapipun: karon katumplak ing tampah, dipun lèr, nuntên dipun curi ing toya asrêp. Yèn glêpungipun 4 wijikan toyanipun cêkap 1 wijikan, punika tumrap jagung enggal.
Tumrap jagung lami, nganggenipun toya langkung kathah, tur kêdah toya bêntèr.
Sasampunipun makatên, lajêng katapungakên malih. Kaêdang ngantos samatêngipun.
Yèn badhe kadamêl sêkul wuduk utawi sêkul gurih, pangarunipun mawi santên kanil, utawi kaurab lan parudan kalapa saha sarêm sacêkapipun.
Ing Kajawèn nomêr 19 wontên karanganipun Dhoktêr Radèn Sumadirja ing Sêmarang, nyariyosakên ing bab tiyang wawrat ingkang palsu. Andharan ingkang kados makatên wau, tumraping para wanita, tamtu kathah ingkang botên mangrêtos tuwin lôngka ingkang nyarirani. Nanging manawi ngèngêti katrangan saking satunggiling dhoktêr ingkang sampun paham dhatêng bab punika, andharanipun wau tamtu nyata.
Ing mangke kula kaparênga urun andharan, ing bab têmêning wawrat ingkang kados makatên wau, awêwaton badan kula piyambak, dados bab punika kenging kangge têtimbangan, tumrap Dhoktêr Radèn Sumadirja, satunggiling dhoktêr ingkang nguningani kawruhipun, dene kula ingkang ngawaki piyambak.
Ing sadèrèngipun kula ngandharakên bab lêlampahan kula punika, kula prêlu badhe pratela rumiyin, miturut katranganing dhoktêr ingkang anggarap kula kala samantên. Prêlunipun kangge anjagi raos kasamaraning para wanita, sampun ngantos kagungan panggalih amastani bilih wawrat ingkang kados makatên punika satunggiling sêsakit ingkang gampil tuwuhipun, punika botên, nyatanipun namung pinanggih ing tiyang èstri ingkang kêrêp gadhah anak (anak kathah), tur punika inggih dèrèng tamtu. Namung limrahing tuwuhipun, wontên ing tiyang èstri ingkang gadhah anak kathah. Kala kula nandhang sakit kados makatên wau, kalêrês wawrat ingkang kaping kalih wêlas.
Anggèn kula ngandharakên bab punika badhe kula wiwiti saking lêlampahan kala kula dèrèng magêpokan kalihan dhoktêr, ngantos kula pakulinan kalihan dhoktêr ingkang sangêt, inggih jalaran saking anggèn kula wawrat wau.
Ingatasing wawrat (kala punika) kula sampun botên gèt-gètên, awit sampun anglampahi ingkang kaping kalih wêlasipun. Sarêng wiwit ngandhêg, inggih ngraosakên punapa raosing tiyang ngidham.
Ing kala samantên dumugining wawrat gangsal wulan, taksih pinanggih sêgêr kasarasan (rumaos kula), kandhutan kula ajêg. Nanging sarêng nyandhak nêm wulan, kula ngêdalakên rah.
Ing kala punika kula inggih botên anglêgewa, awit kula manah botên dados punapa. Badhe kasambêtan.
Kajawen No. 20, 10 Maart 1939]
Ôngka 25, Sla Pa, 7 Sapar Je 1870, 28 Marêt 1939, Taun XIV
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Pamulangan luhur pangadilan, ingkang jênggêrêngipun prasaja, nanging isi raos luhur.
Têmbung ngibadah punika sanadyan sampun cêtha, bilih têmbung Barat, nanging kêrêp kaucapakên dening bôngsa kula Jawi, ngantos mèh dados têmbung Jawi. Dene manawi kajarwakakên kalihan basa Jawi ingkang lugu, ingkang mathuk inggih punika: kumawula, ingkang têgêsipun angèstokakên ing saparentahing bandara.
Ingkang sampun kêlimrah, ingkang winastanan lampah ngibadah punika, namung lampah lêladi ing Pangeran ingkang Maha Agung, mênggah wujudipun kados ta: sêmbahyang, siyam, jakat, minggah kaji, tuwin sapanunggilanipun, nanging manawi dipun ulur utawi dipun jèrèng-jèrèng yêktos, ingkang kalêbêt lampah ngibadah ing Pangeran punika botên ngêmungakên sêmbahyang, siyam, sapiturutipun wau, awit wiyar sangêt têbanipun, utawi lèrègipun. Jêr sajatosipun ingkang nama ngibadah, punika ngèstokakên utawi mastuti ing dhawuhing Gusti ingkang Maha Kawasa. Kang môngka manawi dipun gathukakên kalihan wêwatoning agami, dhawuhing Gusti, dhumatêng para manungsa ingkang wajib kêdah dipun entokakênestokakên. punika botên ngêmungakên sêmbahyang, siyam, minggah kaji sapiturutipun wau, wangsul sadhengah lampah kautamèn, ugi dhinawahakên kêdah dipun tindakakên.
Awit saking ingkang makatên wau, ingkang kalêbêt nama lampah ngibadah punika, inggih sadaya lampah kautaman ingkang awujud punapa kemawon. Dados nindakakên sadaya kuwajibaning manungsa ing dalêm gêsang babrayan ing ngalam donya punika, yèn katujokakên (dipun niyatakên) mastuti ing dhawuhing Gusti, ugi kalêbêt lampah pangibadah. Upaminipun golongan tani, nawung kardi anggarap têgal sabinipun. Golongan kriya anggarap ing garapanipun patukangan, grêji nindakakên andondomi pangangge, priyantun pangrèh praja nindakakên ing wajibipun adamêl tata têntrêming praja, guru nindakakên mulang ing pamulanganipun umum, para golongan pulisi pados titik prakawis kapulisèn, tuwin sapiturutipun. Punika sadaya ugêr tumindakipun wau miturut ing garis (lêlêrêsan) botên nyalèwèng nindakakên ing tindak paekan, ugi kalêbêt lampah ngibadah. Mila piwulanging para sêpuh-sêpuh, manawi nindakakên samubarang lampah kautaman, wiwit tumindaking damêl, sampun kasupèn kêdah kanthi maos: bismillah, ingkang kajêngipun anuwuhakên raos bilih anggèning nawung kardi punika ngèstokakên ing dhawuhing Allah, prêlunipun supados tindakipun wau, dados lampah ngibadah, lajêng sagêd angsal paedah lair saha batos, utawi donya lan ngakherat.
Namung samantên andharan kula, mugi sampun kirang pamêngkuning para maos.
Ajênging Nagari Têtanèn tuwin Pajagèn Praja ing Gianyar
Ing Kajawèn nomêr 22 mratelakakên babadipun nagari Gianyar, ingkang raosipun sampun katingal ing bab kamajênganipun. Nanging tumraping nagari, bakuning ajêngipun punika pinanggih wontên ing têtanèn tuwin tata têntrêm. Mila ing ngriki prêlu ngandharakên ing bab punika.
Tumrap Gianyar, ing sajumênêngipun Anak Agung Ngurah Agung, tansah ngudi kamajênganing ulah têtanèn, punapadene andandosi saening nagari. Kathah krêtêg-krêtêg alit ingkang dipun mulyakakên. Margi-margi ingkang sambêt kalihan nagari sanès sami dipun dandosi, sagêd anggampilakên sawarnining lampah. Nyantosani kawontênaning wadhuk-wadhuk, lumintu mèh sabên taun wontên ingkang dados. Ilèn-ilèn toya sagêd sumrambah dhatêng pundi-pundi. Makatên ugi yasan pasanggrahan punapadene pamulangan, tansah majêng-majêng.
Kawontênan ingkang kados makatên wau anjalari tata raharjaning praja, lare-lare sami majêng dhatêng pangajaran, sagêd anocogi kalihan jamanipun. Para tani rumaos sami gampil anggènipun ulah siti, anjalari gampiling tiyang pados
lêmbu saking tanah ngriku ugi saya mindhak-mindhak.
Ing bab kasarasan saya katingal dipun ajêngi têtiyang ngriku (akajêng kasarasan wau ingkang gêgayutan kalihan dhoktêr), tuwin bab tiyang pitados dhatêng dhoktêr, punika sajatosipun inggih satunggiling kamajêngan, awit tiyang sumêrêp dhatêng kasarasan, nama tindak miyak pêpêtêng, sumêrêp ingkang dipun wastani padhang.
Bakunipun, ing tanah Bali punika têtiyangipun ugi sampun anggadhahi dhasar ingkang dipun wastani kasarasan, tandhanipun ing ngriku sampun ngawontênakên cara nyingkirakên têtiyang sêsakit budhug (lepra) wontên ing pasrawungan, namung tumindakipun taksih prasaja sangêt, saha katingal tiyang ingkang nandhang sakit kados makatên wau rumaos kados dipun setrakakên, namung dipun sukani gubug kapapanakên [kapapana...]
[...kên] wontên sapinggiring lèpèn utawi ing pasisir. Sasampunipun makatên, botên wontên tiyang ingkang sapa aruh malih.
Nanging sajumênêngipun Anak Agung, anggalih dhatêng kasangsaraning têtiyang ingkang kados makatên wau, saha kalampahan, sarêng ing taun 1922 sagêd ngadêgakên griya sakit ingkang maligi kangge têtiyang sakit budhug, ingkang lajêng awujud pakampungan.
Sarêng ing taun 1936 wontên kaparêngipun parentah ing Gianyar kawontênakên prajurit kadosdene barisan ing Madura utawi lesiyun Mangkunagaran, dipun wastani parayuda. Kaparêngipun parentah ingkang makatên wau kasêmbadan, kathah têtiyang ing Gianyar ingkang malêbêt parayuda. Tumrap wontêning parayuda wau, ing Gianyar lajêng dipun dêgi tangsi tuwin griya-griya militèr kados ingkang kêlimrah ing pundi-pundi.
Kawontênanipun nagari Gianyar sanadyan sampun pinanggih sae, ewadene
sanès, tuwin ngudi murih têtiyang ing ngriku majêng dhatêng pakaryan.
Samantên kamajênganipun nagari Gianyar ing wêkdal punika.
Manawi analusur kawontênan ing padhusunan, asring mrêgoki cara utawi adat ingkang lajêng nuwuhakên raos utawi panggagas warni-warni. Cara wau asalipun namung naluri tilaraning kaki nini. Mila ingkang kathah manawi kapurih anggamblangakên punapa kajênging cara wau, ingkang mêsthi botên sagêd.
Dene jinising cara utawi adat dhusun wau upami kaimpuna, badhe kathah sangêt.
Ingkang badhe kula andharakên ing ngriki, golonganing cara utawi adat ingkang taksih sumêlip-sumêlip ing padhusunan-padhusunan bawah Banyumasan, inggih punika ingkang kawastanan:
digowok, ing ngriki atêgês: dipun papanakên ing sênthong ingkang tanpa kontên, nanging mawi bolongan ingkang cêkap kangge ambrobos tiyang. Dados sairib gowoking pêksi, bolonganipun ciyut, nanging nglêbêtipun langkung jêmbar.
Têrangipun têmbung wau makatên: ing sawênèhing padhusunan, tumrap tiyang ingkang gadhah anak jalêr, môngka sampun môngsa birai dhatêng èstri, punika tiyang sêpuhipun wontên ingkang lajêng ngatag dhatêng anakipun wau, supados tumuntên padosa tiyang èstri. Adatipun ingkang dipun padosi wau tlèdhèk dhusun (cara Banyumasan: reyog) utawi tiyang èstri lanyahan, dhatêng dhusun pundi ing sasênêngipun. Manawi sampun pikantuk cong-congan, lajêng lapur dhatêng tiyang sêpuhipun. Ing ngriku tiyang sêpuhipun lare jalêr lajêng murugi dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun lare èstri, nêmbung yèn anakipun èstri wau badhe kangge rowangipun anakipun jalêr. Dene rêmbagipun kadosdene caranipun tiyang badhe bêbesanan. Namung kaotipun, ing ngriku mawi ngrêmbag dangunipun anggènipun badhe dados rowang, lan caranipun barang sewan makatên, mawi nêtêpakên sapintên sewanipun utawi malih asring mawi prajanjian sanèsipun. Upami kemawon, prajanji badhe numbasakên sandhangan.
Yèn rêmbag sampun kadadosan, larenipun jalêr lajêng murugi kalihan nyukakakên punapa ingkang sampun kajanjèkakên dhatêng tiyang sèpuhipun [sèpuhipu...]
[...n] larè èstri. Salajêngipun kabêkta mantuk. Dumugi ing girya, dening tiyang sêpuhipun lare jalêr, katampi kadosdene anak mantu saèstu.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendêral (lênggah ing têngah) nalika anjênêngi konpêrènsinipun para bupati ing Jawi Têngah wontên ing Sêmarang.
Ing sadangunipun anakipun jalêr gadhah rowang èstri makatên, tiyang sêpuhipun tansah anggatosakên utawi nênitèni dhatêng tindak-tanduking anak, punapa sampun anjalêri saèstu punapa dèrèng, lan sasaminipun. Yèn gagasanipun sampun pinanggih nyatriyani, ing ngriku bapa utawi biyungipun gadhah raos marêm, dene anakipun jalêr upami ing têmbe gadhaha semah sampun botên nguciwani. Ing sadangunipun makatên, manggènipun anak jalêr lan ingkang èstri wau, wontên ing sênthong kados ingkang kula aturakên ing ngajêng, ingkang lumêbêtipun sarana ambrobos bolongan, kadosdene pêksi lumêbêt ing gowokipun. Inggih patrap makatên wau ingkang dipun wastani: digowok. Dumugi têlasing wêkdal kasêbut ing prajanjian, lare èstri wau kawangsulakên dhatêng griyanipun sarta mawi kapasrahakên dhatêng tiyang sêpuhipun punapa.
Cara ingkang makatên wau gathukipun kalihan jaman samangke, mêsthi katêtêpakên: cara utawi adat ingkang asor. Nanging ta wajib suka sukur ing Pangeran, dene wontênipun samangke sampun lôngka sangêt, paribasan: dlêmok cung. Sarta wontêna, mêksa angèl panggrayangipun ingkang mêlok. Beda kalihan jaman ingkang sampun mêngkêr, prasasat, blak-blakan utawi malih tumrap ingkang nglampahi kaanggêp satunggiling kabrêgasan.
Kajawèn ingkang kêpêngkêr, sampun martosakên kawontênan sajawining praja, ing ngriki ngêwrat gambar-gambaripun ingkang gandhèng kalihan pawartos wau.
Hertog Alba wakil pamarentah Franco ing Sêpanyol ingkang sampun dipun akêni dening
Têtiyang èstri bôngsa Roethenie mangangge kabangsan.
Dr. Benesj, tilas presidhèn Tsjecho-Slowakije nalika dumugi ing Chicago (Amerikah) badhe mêdhar sabda wontên ing pamulangan luhur ngriku.
Goering nalika badhe dhatêng gêdhong ministêr babagan gêgana. Dipun garubyug ing para agêng.
Rawa Pêning punika dumunung ing bawah Ondêr Dhistrik Banyubiru, kalêbêt wêwêngkon kawêdanan ing Bahrawa.
Mênggah wiyaripun kintên-kintên wontên 4 km pasagi, toyanipun ajêg agung akimplah-kimplah anglam-lami.
ingkang kados makatên asrinipun wau, ingkang kathah prasasat mèh ical sipatipun, jalaran
Rawa Pêning wau kêbak toya ingkang kimplah-kimplah, tuwin sêsawangan ingkang adiluhung, utawi nama papan ingkang sarwa nêngsêmakên.
Mênggah ingkang kawastanan uwit bengok, ingkang andhèr saha kumambang ing toya, ngantos ngômbra-ômbra ing nginggil wau, limrahipun kawastanan gundha wewean, inggih eca katêdha. Malah tumrap sadhèrèk ing Rawa Pêning, godhong bengok wau, kaanggêp rambanan ingkang munpangati, sami kangge kuluban, utawi jêjangananing pêcêl. Malah ingkang nama doyan tuwin kulina, asring kangge lalab nêdha (mêntahan), kacariyos, dayanipun ambancarakên turas, nanging tumrap tiyang ingkang botên kulina, manawi tumut nêdha, anggatêli.
Wondene ingkang kawastanan prumpung punika, sairib kados dhêdhapuraning uwit galagah, utawi glonggong. Nanging uwitipun ragi atos, tur sêmu wulêt.
Ing Rawa Pêning punika, nalika taksih rungkut, dados têbaning pêksi, abayak-bayak, sami lumban ing toya. Ingkang kathah pêksi maliwis, utawi pêksi yamyaman, mila kawastanan makatên, awit wujudipun,
ingkang kathah sami kasade wontên ing pêkên Losari Sawahan, Bahrawa. Limrahipun wontên ing pêkên wau, sampun sami kasundukan ing sujèn, malah sawatawis, sampun kaalub-aluban latu, prêlunipun amrih kiyat, botên enggal mambêt. Mila ing Rawa Pêning punika, ing kala samantên, kajawi wontên pamêdaling ulam êloh, ugi nama dados pamisayan pêksi.
Pasitèn ing sapinggiring Rawa Pêning punika, kenging kawastanan, siti ingkang sakalangkung dalu (êmpuk utawi êmbut), amargi tansah kaêroban, utawi tampi lubèraning toya saking rawa, wujudipun ngantos bêbasan: kados bubur.
Ewadene, manawi kamanah mêksa agêng brêkatipun, kacêtha anggèning botên nate maluwa, tuwin kaebrakakên, katiga rêndhêng tansah isi têtanêman pantun. Badhe kasambêtan.
Têmbung: Banyumas -- Têmbung: Wetan -- Têgês utawi panganggènipun ing ukara
Pedahe -- Sarèhne, (dupèh) -- Pedahe rosa, mara kiye diangkat kuwat apa ora. Pedahe rosa unggal, (sabên) bocah disèng (dijak) gêlut.
Pèndhèkèn -- Pèndhèke, cêkake -- ...
Pisan -- Bangêt -- Gêdhe pisan
udan dadi ora tèyèng mulih. Toko mungmungan (andhèwèki) mulane montokakên
Pongkor -- ... -- Bumbung alit ingkang kangge nadhahi lêgèn (sajêng of badhèg)
Ploposan -- Umuk -- Bocah ploposan, jere kêndêl, mau ora
Dhorang -- ... -- Nyumbang lêbar damêl
Jalèr -- ... -- Panganggenipun ing rimbag bawa ka.
Jangur -- ... -- Nieuwsgierig, bocah koh anjangur bae basa ana wong tuwa kandhah (omong-omongan)
Garèng: Ora, ma, kowe kuwi sabên dina kok ênak-ênik ngêlus-elus kertu ajêgan. Kuwi pèi apa kaopik. Nèk kesukên, lah kok dhewekan, tomprange ora ketok.
Petruk: Kowe ora ngrêti, Kang Garèng. Rama kuwi rak lagi thothit dulit karo Kyaine Samparangin sing ambaurêksa ringin kawak kae. Èmpêre, rama lagi anggulung lampit, tandhane ulate ketok sumringah.
Garèng: Dhuwite kok ora ketok, Truk.
Petruk: Dhuwit dhêmit, môngsa ketoka, ketoka pisan, aku kowe iya ora bisa ngrêti. Ngrêtia pisan, iya ora bisa nganggo. Lah wong main cara dhêmit kok.
Sêmar: Dèn bèi dèn bèine iki, anggêr padha pating klithih mrene, atiku mêsthi banjur gorèh, ora bisa kênthêl. Jalaran mêsthi mung nglurug padon.
Petruk: E, himinasaitonirojim, dadi rama iki mau lagi ngêpal lakon kang arêp padha takambah iki.
Garèng: Andadak nganggo diêpal karo diêpos barang kuwi prêlune apa. Bêja-bêjane bangêt iya ming bèn diarani kinacèk, dene bisa mêthèk utawa mêca. Nèk wis bisa mêca, apa ana pokile manèh sing murakabi wong akèh.
Petruk: E, Kang Garèng, tiyang kok ma-sa.
Sêmar: Lah, lidok, rak ming arêp mainan wong tuwa, ta.
Petruk: Ora, ma, miturut pal-palanmu, taun-taun ngarêp iki, bangsane dhewe kapriye, ma.
Sêmar: Miturut unining krêtu iki, bangsane dhewe bakal padha isis.
Garèng: Kaya mêngkono kuwi rak êpal mêngêng, ma. Maksude têmbung isis warna-warna. Ana isis kapenak, ana isis rêkasa.
Sêmar: Nèk nitik telake, isise ora kaya dhèk jaman murah dhuwit, dhèk kowe padha
Garèng: Iyah, udhang-udhêng iya isih citramêngêng, ma.
Petruk: Omonge rama kuwi pancèn wis bênêr. Kabèh ing lêlakon kang durung kêlakon, ora ana sing têrang bulan. Kabèh mêsthi nganggo
taklèk citramêngêng. Yèn kêpikir, Kang Garèng, sapa wonge sing duwe pangira yèn nagara Cekoslowakiyah ilang saka Eropah, dibêdhagal sarta dipothèng-pothèng warasan, môngka sing padha tèkên prajangjian ing
Rèng, yatna yuwana, lena kêna, sing ngati-ati slamêt, sing sêmbrana kojur.
Garèng: Dadi yèn ngono, ma, nitik lêlakon ing donya saiki iki, aku kowe ora kêna andêl-andêlên. Sadurunge ngandêl karo pracaya, kudu dikèkêr dhisik. Ambalèni bab
takcocogake karo telaking lêlakon sing bakal kêlakon iki. Nanging sadurunge nocogake, têrangna dhisik, apa sing kok arani: waras-waras jêroane kuwi. Apa wong-wong kabèh kok kudokake dadi: insanul kamil.
Sêmar: Insanul kamil utawa wong sampurna, kuwi lôngka bangêt anane. Karomanèh, prakara kuwi dudu rêmbuge wong sing arêp urip, rêmbuge wong sing arêp mati. Pal-palanku iki prakara donya, prakara panguripan sing isis. Waras-waras jêroane, karêpku: waras jiwane.
Petruk: Dadi karêpmu, ma, bangsane dhewe iki bisane isis kapenak, kudu padha ngapikake ati. Apa bangsane dhewe iki isih kurang olèhe padha: ati baik. Apa isih kurang, ma, olèhe ngèstokake: wani ngalah luhur wêkasane, tumungkula yèn dipun dukani, bapang dèn simpangi, ana catur mungkur.
Garèng: Iya, ma, apa durung notog olèhku padha ngèstokake Wedhatama:
iyalila. lamun kelangan nora gêgêtun, trima yèn kêtaman, sak sêrik samèng dumadi, tri lêgawa nalôngsa pasrah bathara.
Sêmar: Sarèh, ta, sarèh dèn bèi. Pitutur kaya mêngkono kuwi takanggêp pitutur kêcubung. Yèn mung sathithik, kêna kanggo tômba lara untu. Yèn kakèhên, marahi mêndêm. Môngka yèn wis kêbacut mêndêm, banjur: hati baik bangêt, budi luhur bangêt, turon ana ing blêthokan, rumôngsa ana ing kasur pir-piran. Nganggo klambi pating sluwir, rumôngsa nganggo ôntrakusuma, banjur lar-lêr bisa mabur.
Petruk: Iyah, ma, bok aja anggladrah-anggladrah. Jiwa waras, kuwi gênahe bae kapriye.
Sêmar: Jaman saiki nagara ngêndi-êndi padha mêpak gêgaman pêrang, ngrêti. Kangjêng Sri Maharaja dhawuh, kawula
herbewapening- ngrêti. Wong-wong ing kene panampane warna-warna bangêt, jalaran prakara gaman batin kuwi pancèn akèh rupane. Tumrap aku, sing daktômpa kênthosane bae. Anggêr wong kabèh wis padha waras jiwane, wis atêgês ngèstokake dhawuh dalêm -asikêp gêgaman batin. Sing jênêng jiwa waras,
kabèh, ora lêlaranên. Dadi upama panasing uwong mono ajêg 370 C yèn luwih, lara. Kurang, ora waras. Sing diarani jiwa waras, yèn sipat patang prakara mau
sih, ngolèh-olèhake awake utawa sanake dhewe ènsopurt.
Garèng: Jiwa sing waras, sipate patang bab mau kudu normal, ma.
Sêmar: Anggêr gêgamaning batin -jiwa waras- kuwi padha ditata têmênan, têmênan
ing Jawi Kilèn. Benjing tanggal 1 wulan April ngajêng punika kalêrês Conferentiening para bupati ing Jawi Kilèn manggèn ing Bogor. Rancangan rêmbag ingriku sami kados ingkang karêmbag wontên ing Jawi Wetan tuwin Jawi Têngah,
Indhaking jiwa bangsa Eropa. Tumrap bangsa Eropa ing Bêtawi indhaking jiwanipun kapetang kathah. Wiwit kala taun 1930 dumuginipun sapunika indhakipun wontên 10.000, kapetang Bêtawi tuwin Mr. Cornelis. Ing salêbêtipun wulan Februari kêpêngkêr kemawon indhakipun wontên 216.
Lêgiun Pakualaman. Wiwit sapunika sampun wontên têtiyang ingkang gadhah panyuwun malêbêt dados prajurit. Sarèhning bab punika dèrèng wontên dhawuh ingkang têtêp, para ingkang gadhah panyuwun wau sawêg kacathêt namanipun, nanging mawi ancêr-ancêr ingkang kaparêng malêbêt wau kêdah apêsipun wêdalan pamulangan angka kalih, badhe mawi papriksan dhoktêr.
Kapal Empress of Brittain labuh ing Tanjungpriok. Kapal ingkang namanipun kapratelakakên punika sampun dumugi ing Tanjungpriok, ambêkta para andon lêlana cacah 180. Dumuginipun ingriku punika pêrlu mêndhêt lisah tuwin toya. Salajêngipun anglajêngakên layaran malih.
Inggah-inggahan ing Jawi Têngah. R.M. Sumitro Kusumo Utoyo, asistèn wêdana ing Grabag, dhistrik Kutoarjo, Kabupatèn Purwirêjo,Purworêjo. dados wêdana ing Kragan, Kabupatèn Rêmbang, Paresidhenan Japara-Rêmbang. M.
Banjarharjo, Kabupatèn Brêbês, Paresidhenan Pêkalongan, dados mantri pulisi Paresidhenan Pêkalongan.
Inggah-inggahan ing Jawi Wetan. R. Tejokusumo, asistèn wêdana klas 2 Paresidhenan Madura, dados aistèn wêdana ing paresidhenan ngriku, minggah rangipun.
Ingsêr-ingsêran guru. Tuwan Suhud, kêpala guru ing Kabupatèn Blora, dados kêpala guru Kabupatèn Kêndal, manggèn ing Boja.
Pamulangan dagang têngahan ing Surabaya. Miturut katrangan saking Departement Pangajaran, wiwit benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika ing Surabaya badhe dipun wontêni pamulangan Dagang Têngahan Gupêrmènt. Dados wiwit tumindak pangajaran taun 1939/1940. Murid ingkang katampèn malêbêt mriku, ingkang anggadhahi diploma Mulo A utawi B, janji angsalipun diploma wau wontên ing taun 1938 tuwin taun 1939. Tumrap ingkang anggadhahi diploma A kêdah anggadhahi sêrat katrangan saking directeur pamulangan Mulo ingkang dipun lêbêti ingkang kantun piyambak, ingkang nêrangakên bilih lare wau badhe sagêd nyêkapi sinau wontên ing pamulangan dagang têngahan punika. Tumrap para ingkang namung badhe mirêngakên, punika ingkang anggadhahi diploma H.B.S. tigang taun ingkang angsal subsidie utawi diploma H.B.S. botên angsal subsidie ingkang dipun samèkakên kalihan pamulangan wau. Nanging katampènipun wau gumantung saking karampunganing directeur pamulangan Dagang Têngahan, miturut angka-angkaning diploma. Panêdhanipun malêbêt supados kakintunakên dhatêng Rector Gouvernements Lyceum ing Surabaya, kasèp-kasèpipun wontên ing tanggal 15 Juli ngajêng punika. Directeur wau inggih badhe suka katrangan ing bab pamulangan wau.
Commissie panacah jiwa badhe papriksa dhatêng tanah sabrang. Pangarsaning commissie panacah jiwa badhe papriksa dhatêng Banjarmasin, Balikpapan, Donggala, Mênado, Têrnate, Ambon, Makasar tuwin Bali. Pêrlu badhe mranata ing bab
Matêsi lêbêting bangsa ngamanca. Ing sapunika wontên dhawuh, lêbêting bangsa ngamanca dhatêng tanah ngriki ing dalêm
pakaryan post martosakên, bilih wiwit wulan April ngajêng punika arta pambayaran Nirom tuwin arta bayaran sêkolah, kenging dipun bayar ingkang kasèp-kasèpipun wontên ing tanggal 8 ing sabên wulan dhatêng kantor post. Ingajêng manawi dumugi tanggal 5 botên ambayar, dipun dhêndha. Nanging manawi tanggal 8 wau dhawah wontên ing dintên Ngahad utawi dintên liburan, pambayaripun kengngkenging. enjingipun malih, botên kadhêndha. Dene manawi arta wau botên dipun bayar dumugi dintên titimangsanipun, badhe dipun tagih dhatêng griya, nanging namung sapisan, ingajêng kaping kalih.
Pamulangan Mulo enggal ing Bandung. Jalaran tansah saya mindhak-mindhak cacahing murid ingkang malêbêt dhatêng pamulangan Mulo ing Bandung, ing sapunika badhe dipun wêwahi malih satunggal wontên ing Hamersweg, tumapakipun kintên-kintên wontên ing taun 1940. Ing sapunika ing Bandung sampun wontên Pamulangan Mulo Gupêrmèn kalih.
Kridobudoyo. Ing Klatèn wontên adêgan nunggilakên padagangan nama Kridobudoyo. Sêdyaning pakêmpalan punika badhe anjêmbarakên têbaning padagangan warni-warni wêdalan ing Klatèn, kados ta
Karaton Ngayogya. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, dhawahing dintên salapanan pangantèn agung ing Ngayogyakarta, ing karaton kawontênakên paargyan têtingalan ringgit tiyang. Bab punika sampun kalampahan. Kala punika tamu ingkang malêbêt dhatêng karaton, Gupernur Orie saking Surakarta, Gupernur Bijleveld, ing Ngayogya, Jendral Ilgen, wêwakil praja Belgie ing
Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Ing salêbêting karaton kawontênakên wilujêngan kanthi ngaos Qur'an. Kajawi punika ing pakampungan salêbêting kitha Surakarta kathah ingkang ngawontênakên wilujêngan. Ing dintênipun Jumuwah kathah golongan ingkang sami badhe sowan jiarah dhatêng kêdhaton Imogiri.
Pasar dêrma Krido Matoyo. Miturut wartos pasar dêrma Krido Matoyo ing Sêmarang, badhe kawontênakên benjing wulan Juni ngajêng punika, manggèn ing alun-alun. Pambikakipun wontên tanggal 28 Juni.
Nias ing Surabaya. Ing salajêngipun para warganing pakêmpalan wau inggih badhe malêbêt dados warganing Kankerinstituut.
gambaripun Tuwan Suja, notaris ingkang ngrangkêp Vendumeester ing Purwokêrto, enggal mangke sampun angsal
nyambutdamêl, dados botên malêbêt sêkolah ing pamulangan luhur Pangadilan. Jalaran saking srêgêp lan antêping manah, wusana kalêksanan ingkang sinêdya.
Sakatèn ing Ngayogya. Kawartosakên, wiwit sêkatèn ing Ngayogyakarta wontên tanggal 25 April ngajêng punika. Ing dintên pambikakipun, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaparêng badhe anjumênêngi. Kawontênaning bango-bango langkung agêng tinimbang ingkang sampun.
Guru dhugdhèng kacêpêng. Ing sakidul Ngayogya wontên guru dhugdhèng ingkang sampun dipun suyudi ing tiyang atusan. Rahayu lajêng kasumêrêpan ing asistèn wêdana P.I.D. kanthi Veldpolitie ing Bantul, tiyang ingkang dados guru wau lajêng dipun cêpêng. Sarêng dipun dangu tiyang wau ngakên nama Kridhoharjono, ing salêbêtipun griya sadaya wontên tiyangipun kirang langkung 223, sadaya sami muridipun. Têtiyang sadaya wau sami kairid dhatêng kantor asistèn wêdana ing Krètèk. Sasampunipun kapriksa, têtiyang ingkang ngakên dados murid sami dipun lilani wangsul, namung guru taksih dados papriksan.
Cursus kangge adjunct controleur post. Ing wêkdal punika
punika namung anampèni neneman 25 ingkang wêdalan H.B.S. 5 taun, utawi ingkang diplomanipun kasamèkakên. Tumindakipun sasampunipun wontên examen wêkasan ing wulan Juni.
Angganjar bangsa Eropa ing Bandung ingkang enggal piyambak. Kangge sarana angumbulakên drajating Vereeniging Bandung Vooruit, pakêmpalan wau nindakakên rekadaya minangka propaganda, inggih punika angganjar dhatêng bayi ingkang nêmbe lahir nama Kemff, awarni tepak salaka ingkang mawi sêratan ingkang suraosipun kaganjarakên dhatêng bangsa Eropa ing Bandung ingkang nomêr 25.000.
Masang krans ing tugu pèngêtan. Ing Krusenpark, Surabaya, mêntas kawontênakên pèngêtan masang krans
Indische Compagnie, ing gêdhong Landsarchief ing Bêtawi, kawontênakên tentoonstelling sêrat-sêrat ingkang gêgayutan kalihan VOC wau. Kajawi punika ing gêdhong Kali Bêsar Club ugi kawontênakên paargyan amèngêti adêging VOC. Ingkang dados sêsêpuhing paargyan wau Dr. J.
sawatawis dintên ing Grêsik wontên pêpanggihaning para warganing pakêmpalan "Pusara warga Grêsik" manggèn wontên ing pasarean Grêsik (Gapura), pêrlu amèngêti para lêluhur ingkang sumare ing Grêsik ngriku. Ingkang bupati ing Surabaya ugi rawuh tuwin para agung sanès-sanèsipun. Ing pêpanggihan ngriku kawontênakên sêsorah ing bab ingkang sami sumare ingrriku.
sarira saha sampun dumugi ing Nijmegen nitih sêpur D. kathah têtiyang ingkang sami ningali wontên ing station. Para pangagêng sami mapag wontên ingriku. Salajêngipun ingkang nêmbe rawuh wau lajêng nitih auto saking Den Holder dhatêng Soestdijk. Auto dipun lampahakên ing Sri Paduka Prins Bernhard piyambak. Ingkang nunggil saauto Sri Paduka Prinses Juliana, Putri Beatrix tuwin freule Feith.
Zender wados. Sampun sawatawis dintên ing Lisse kamirêngan wontên zender wados. Nanging ingriku lajêng kasumêrêpan dening pulisi kanthi punggawa Pakaryan Radio. Radio wados wau anggènipun anggiyarakên sabên sabibaring zender umum, ing dalêm saminggu dipun tindakakên kaping kalih. Suraosing ungêl-ungêlan ingkang pinanggih ing radio wados wau, araos botên sae. Pirantos wau ingkang gadhah reclame-vlieger. Nalika kagropyok wontên tiyang 7 ingkang kêcêpêng.
Kapal motor manggih bêbaya. Kapal motor ingkang nindakakên pajagèn ing pasisir nagari Walandi nama "Brandaris" nalika wontên saêlèr mênara latu Ameland akintun tandha amanggih bêbaya, nêdha supados dipun pitulungi. Kapal motor pitulungan
Panêmpuh sêsarêngan ing Almeria. Kathah wadya kabangsan ingkang ngalêmpak ing Malaga ingkang nêdya badhe nêmpuh sêsarêngan dhatêng Almeria tuwin papan sanès-sanèsipun ing pundi panggenaning golongan republiek ing Spanyol sisih kidul. Golongan republiek sampun wongsal-wangsul gadhah panêdha dhatêng Burgos supados ngawontênakên rêmbag padamèn.
Daya nasi malêbêt ing Afrika. Parentah ing Afrika Kidul sumêrêp bilih daya nasi sampun malêbêt ing laladan ngriku. Ingriku lajêng kawontênakên pajagèn kêncêng, sampun ngantos praja ingriku kalêbêtan panuntun nasi saking Jerman. Awit kuwatos manawi lajêng kêdadosan kados lêlampahan ingkang pinanggih ing Eropa.
Wadya Jêpan nêmpuh saking gêgana. Wadya Jêpan mêntas nêmpuh Siangyang tuwin Fancheng saking gêgana, panêmpuhipun wau sakalangkung sêrêng. Wadya gêgana wau sagêd angêbroki papan wau kalih pisan, Siangyang dipun ênggèni ing motor mabur Jêpan 3, ing Fancheng motor mabur 6. Bom ingkang dipun dhawahakên ing kitha kêkalih wau kaping 200 rambahan. Rahayu têtiyangipun ingriku kathah ingkang sampun sagêd sumingkir, tiyang ingkang tiwas tuwin nandhang tatu wontên 20.
Jêpan migunakakên gas mawa racun. Miturut wartos saking Tiongkok, mratelakakên bilih wadya Jêpan ingkang nêmpuh laladan provincie Shensi, Tiongkok sisih lèr kilèn, andhawahi bom gas ingkang mawa racun. Wontên tiyang 1000 langkung ingkang nêmahi tiwas dening dayaning gas wau. Wontên tandha yêkti malih, wontên satunggiling bom gas ingkang dhawah ing sawingkinging toko jampi, têtiyangipun ingkang sami wontên ingriku sami nyêrot gas racun. Kajawi punika wontên wadya Tionghoa ingkang kêdhawahan bom gas mawa racun wau.
Sadumugining têngah wana Mariyam kèngêtan kala alit-alitanipun, enggal nrancag ing wit agêng. Pangangge sarta sêpatunipun dipun bucali, jalaran makèwêdi anggènipun badhe mlembar-mlembar ing wit-witan. Sapunikanipun namung kantun kathokan kalihan rasukan kandêl kangge kêmul sarta kangge jagi-jagi sampun ngantos dhèdhèl-dhuwèl kenging êri bêbondhotan. Dèrèng ngantos têbih, Mariyam kèndêl mônggamara kados badhe lajêng, kados badhe wangsul. Anggènipun mangu-mangu punika margi kèngêtan, yèn margi ingkang badhe dipun ambah punika sakalangkung gawat, môngka namung ambêkta pistul kothongan. Upami nalika mlajêng wau mawi ngrêbat sabukipun Malbin, ingkang kêbak patrum, tamtu kenging kangge nanggulangi mêngsahipun, samôngsa katêmpuh ing singa utawi kewan galak sanèsipun.
Mariyam cêngkelak wangsul, sêdyanipun badhe mêndhêt patrumipun Malbin. Piyambakipun mangrêtos, yèn makatên punika sasat ula mara gêbug, ananging mêksa dipun têmah, amargi kamanah prêlu ngrêbat patrumipun Malbin, kangge dêdamêl wontên ing margi. Saking pangintênipun Mariyam, Malbin sampun pêjah. Anggènipun badhe mêndhêt patrum ing kemahipun Malbin, dipun angkah manawi sampun sirêp tiyang. Sadumuginipun ing wana sacêlaking palêrêban, Mariyam lajêng mapan andhêlik wontên ing wit-witan. Ing ngriku pun Mariyam angglong manahipun, dene pun Malbin sampun katingal mêdal saking ing kemah, sirahipun dipun balêbêt, lampahipun taksih ragi sênggoyoran, sajak gêtêm-gêtêm badhe malês ukum. Têtiyang Nègêr rencangipun sami dipun ujar-ujari, dipun abani supados sami sikêp dêdamêl madosi Mariyam.
Botên antawis dangu, tiyang sapalêrêban sami bidhal, ambalasak ing wana-wana. Malbin inggih botên kantun. Ing palêrêban suwung blung. Mariyam mandhap saking ing wit, ambrangkang dhatêng ing kemahipun Malbin. Dumugi ing kemah têrus ngupados wadhah patrum, nanging botên sagêd angsal. Dumadakan sumêrêp ing pojokan wontên pêthi, punika dipun kintên isi patrum. Pêthi tumuntên dipun pêndhêt, dipun bikak sarta dipun udhal-udhal isinipun. Ing pêthi punika inggih botên isi patrum, namung isi sêrat-sêrat, dlancang, tuwin guntingan koran-koran lami. Sarêng dipun biyaki, ing sêrat-sêrat wau pinanggih wontên potrèkipun alit, gambar lare èstri. Potrèt punika ing wingkingipun dipun tèmplèki gantungan koran basa Inggris. Mariyam ilang-iling ningali sêrat ing koran wau, nanging botên sagêd mangrêtos. Namung gambaripun kewan ingkang dipun tamatakên. Piyambakipun botên pangling, yèn gambar punika potrètipun piyambak ing nalika taksih lare. Ngantos dangu Mariyam dhêlêg-dhêlêg, sangêt gumuning manah. Gambar punika pêndhêtan saking pundi. Kadospundi sababipun dene dhumawah ing tanganipun Malbin. Prêlunipun punapa gambar punika kapacak wontên ing sêrat kabar. Lan ing sêratan ngriku têka wontên ingkang dipun busêk, punika punapa wêwadosipun. Mariyam bingung, botên sagêd andugi wêwadosing gambar punika wau. Pêthi dipun dhudhah malih. Ing wasana ing ngandhap piyambak pinanggih wontên dhosipun alit isi patrum. Patrum dipun pêndhêt, lajêng kalêbêtakên ing sak. Gambar potrèt taksih dipun bêkta, ngantos dangu dipun iling-ilingi, kapramanakakên sayêktos, ngantos saantawis dangunipun. Kintên-kintên antawis tigang mênit, kamirêngan swaranipun tiyang Nègêr sami wangsul dhatêng ing palêrêban ngriku. Makatên ugi swaranipun Malbin,
Nanging, ... kêtungka dhatêngipun Malbin. Badhe têrus miruda, botên sagêd, jalaran kakêpang ing tiyang kathah. Mariyam wangsul lumêbêt ing kemah. Ing nalika punika, Malbin kalihan rencangipun tiyang tiga, dhatêng ing kemah. Dene Mariyam lajêng mèpèt ing pinggir, pistulipun dipun isèni, potrètipun dipun lêbêtakên ing rasukan rangkêpan. Ing nalikanipun Malbin lumêbêt ing kemah, pun Mariyam anlusup ing motha, mêdal sarta têrus lumêbêt ing kemah alit sawingkinging kemahipun Malbin. Têtiyang Nègêr ingkang sami ngêpang, botên sami sumêrêp. Malbin sumêrêp pêthinipun dipun udhal-udhal tiyang, sangêt ing nêpsunipun. Menga-mengo kiwa têngên, botên wontên tiyang satunggal-satunggala. Rencangipun tiyang Nègêr dipun undang, dipun kèn wangsul dhatêng ing wana madosi Mariyam. Dene ingkang kapurih kantun angrêksa palêrê-
ban, tiyang tiga. Ing nalika tiyang Nègêr sami ngêmpal tata-tata wontên ing ngajênging kemahipun Malbin, Mariyam lumajêng dhatêng ing pinggiring wana, têrus mènèk ing wit-witan.
Malbin sapangiringipun bidhal mangidul, lumêbêt dhatêng wana. Sarêng sampun botên katingal, Mariyam mandhap, mlampah alon-alon dhatêng ing pinggiring lèpèn. Ing ngriku wontên baita lêsung sawatawis, kacancang ing pathokan. Mariyam sampun badhe numpak, kanggêg, awit saking kuwatos bokbilih konangan tiyang Nègêr ingkang sami jagi. Manawi ngantos konangan, mêsthi katiwasan, jalaran têtiyang Nègêr sakalangkung prigêl mêlahi baita, gampil nututi baitanipun Mariyam. Sêdyanipun badhe nyabrang lèpèn dipun sarèhakên, badhe ngêntosi manawi tiyang-tiyang ing palêrêban sampun sami tilêm. Mariyam wangsul mènèk ing wit.
Botên antawis dangu, Malbin katingal wangsul saking ing kidul. Ulatipun pêtêng botên kèndêl-kèndêl anggènipun kêdumêlan amêmisuh. Sarêng sampun dumugi ing kemah, kèndêl sakêdhap, lajêng têrus dhatêng ing pinggiring lèpèn. Dumuginipun ing ngriku, ilang-iling kalihan nacahakên baitanipun,
palêrêban kanthi bingah, jalaran mangrêtos, yèn Mariyam taksih wontên ing kiwa têngênipun ngriku, dèrèng nyabrang lèpèn agêng punika. Tiyang-tiyang Nègêr sadaya dipun kêmpalakên, kapurih dhatêng ing pinggiring lèpèn. Dumugi ing ngriku lajêng sami kapurih ngandhapakên baita, sadaya sami numpak baita nyabrang lèpèn. Mariyam ragi gumun, botên mangrêtos dhatêng kajêngipun Malbin, punapa badhe nyêgat ing margi punapa kadospundi.
Malbin kalihan têtiyang Nègêr sami numpak baita lêsung nungsung lèpèn. Mariyam wontên ing wit, botên kêdhèp-kêdhèp anggènipun mandêng dhatêng lampahipun Malbin wau. Baita-baita menggok ing lengkonganing lèpèn. Mariyam nolèh nyawang dhatêng ing babagan, ing ngriku sumêrêp wontên baita satunggal pêpak sawêlahipun. Ing salêbêting batos pun Mariyam ragi gumun, dene wontên baita ingkang katilar kados kasudhiyakakên. Tanpa mawi manah panjang malih, Mariyam enggal-enggal mandhap saking ing wit, murugi baita kanthi ngatos-atos sangêt.
Malbin sarêng sampun dumugi ing tikunganing lèpèn, lajêng minggir wontên ing sabranging lèpèn, tiyang-tiyangipun sadaya kapurih mêntas. Sadumugining pinggir, tiyang-tiyang kapurih têngga wontên ing ngriku, dene pun Malbin kalihan lêlurah Nègêr têrus lumêbêt ing wana, ngupados panggenan ingkang lindhuk, ingkang sakintên prayogi kangge andingkik pun Mariyam samôngsa dhatêng ing babaganing lèpèn numpak baita ingkang kapasangakên wau. Sarêng sampun angsal ingkang prayogi, Malbin katingal bingar, ing sêmu sampun amêsthèkakên, yèn akalipun badhe angsal damêl -pun Mariyam tamtu wangsul dhatêng babagan, numpak baita pasangan. Sawêg mapan badhe andingkik, lajêng ambêngok misuh-misuh, sumêrêp Mariyam sampun numpak baita, dumugi ing têngah lèpèn. Malbin kalihan lurah Nègêr enggal lumajêng dhatêng ing baitanipun, mlumpat nyêmplung ing baita. Rencangipun kapurih mêlahi baitanipun. Têtiyang Nègêr sami ngêtog karosan, nêdya badhe ngoyak baitanipun Mariyam. Baitanipun Malbin wontên ing ngajêng, lampahipun kados sawêr toya badhe nyaut mangsanipun.
Mariyam sumêrêp yèn dipun tututi baita kathah, botên ngêdhap. Anggènipun mêlahi dipun srêmpêng. Kirang sadasa mètêr dumugi ing dharatan. Nalika punika Malbin inggih sampun cêlak kalihan baitanipun Mariyam. Têtiyang Nègêr ingkang sami mêlahi dipun pisuhi, dipun taboki kapurih nyêngkakakên. Mariyam dumugi ing bambinging lèpèn têrus mancolot minggah ing wana. Malbin bingung, polahipun kados tiyang kêranjingan, bêngok-bêngok botên kantênan swaranipun. Saking muringipun, enggal-enggal mêndhêt sênjata, dipun sipatakên dhatêng pun Mariyam ingkang sampun mènèk ing wit agêng. Dhêl ... mimis lumêpas, mèh kenging sirahipun Mariyam. Sanadyan namung lêt satus mètêr, anggènipun nyanjata lêpat, jalaran ing nalika nyanjata, baitanipun numbuk bambinging lèpèn, ngontragakên panyipatipun.
Mariyam têrus anggêblas lumêbêt ing gêgrumbulan. Botên antawis dangu lampahipun dumugi ing ara-ara, sêmu-sêmunipun tilas padhusunan, tandhanipun taksih wontên tilasipun gubug sawatawis, sarta wontên têtanêmanipun. Saking pangintênipun, dhusun wau sampun suwung sayêktos, mila inggih tanpa was sumêlang, Mariyam nyidhat mêdal ing têngahing dhusun, botên mangrêtos manawi wontên mripat ingkang sami andingkik pun Mariyam saking ing gêgrumbulan tuwin ing wit-witan.
Ing nalika punika, Morison Bènês sampun dumugi ing sawetaning dhusun wau, watawis saêpos têbihipun. Tiyang Nègêr ingkang nêdahakên margi, polatanipun ragi katingal bêning, wicantênipun: Sapunika sampun mèh dumugi,
punika tumrapipun ing jaman sapunika tamtu kathah ingkang botên karsa, amargi ing ngriku katingal bilih padamêlan wau asor tuwin botên srêg manawi dipun têtêpakên makatên, awit mênggahing babagan kasarasan, punika sampun wontên ingkang majibi, inggih punika dhoktêr.
Pamanggih makatên punika pancèn sampun mapan sangêt, nanging manawi dipun manah panjang, inggih prayogi dipun pêndhêt têngah-têngahipun. Sanadyan babagan sakit punika botên wontên ingkang prayoginipun ngungkuli kapasrahakên ing dhoktêr, nanging ing nalika sawêg kataman, punika kêpêksa kêdah nindakakên pitulungan rumiyin kados caraning mitulungi tiyang sakit, kajawi manawi sakit ingkang kêdah kapitulungan ing dhoktêr sanalika. Upaminipun lare masuk angin, utawi lare badanipun bêntèr ing wanci dalu, punika ing sadèrèngipun kapitulungan ing dhoktêr, kêpêksa kêdah tumandang kadospundi prayoginipun, ngangkah murih icalipun anggèning mangsuk angin tuwin mêndhaning bêntèr. Awit manawi botên sagêd tumindak makatên, wontênipun tamtu namung ambêbingungi.
Ing caranipun kina, wanita punika tamtu kêtumpangan ing kawruh makatên, upaminipun nalika taksih lare, tansah dipun pardi ing tiyang sêpuh supados purun jêjampi,
tuwin sanès-sanèsipun. Punika tumraping lare èstri lajêng nama pakulinan.
Tindak makatên punika dumugi diwasaning lare, inggih punika ingkang sampun emah-emah, tumrap [tumra...]
[...p] ingkang kasêmbadan, mawi dipun bêktani bothekan tuwin pipisan, ingkang sajatosipun praboting kasarasan. Bothekan punika
angin tuwin taksih warni-warni sangêt, kados padhasaran jampi. Pipisan kangge anglawêt utawi mipis jampi.
Tiyang èstri ingkang nama prigêl, punika manawi dipun tingali sok anggumujêngakên, upami ing wanci dalu anakipun alit nangis kemawon, wêtênging lare lajêng dipun pung-pung (dipun kêbuki ing driji). Lajêng ngêngakakên bothekan: gêrèt. Coplak-capluk angêmploki jampi (ngracik jampi wontên ing cangkêm), pyuh, pyuh, dipun sêmburakên ing wêtêngipun lare. Dipun gritani utawi dipun ambêni. Cemplo, lajêng dipun êmban kalihan rêngêng-rêngêng: pitik tulak pitik tukung, ingkang akajêng nglela-nglela lare utawi pujian. Manawi dipun padosana kajêngipun, anggènipun pujian wau atêgês: anakku lara.
Dados kajênging wanita dados dhukun, punika tamtu adhakan.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 24
Saantuk kula saking griya sakit, wontênipun namung judhêg, rekadayanipun tiyang ing griya botên wontên malih kajawi namung dipun grujugi ing sabên enjing.
Ing satunggilipun dalu, wêtêng kula kraos sakit, kados raosipun tiyang nyakiti, nanging botên wontên raos ebahing lare. Kula lajêng ngundang dhukun kampung. Wataking dhukun ingkang kirang sêsêrêpan, wontênipun namung cariyos ingkang aèng-aèng, ingkang damêl botên sakecaning manah. Kalampahan kula manak, dhukun cariyos manawi larenipun sampun ajur. Sarèhning dipun anggêp bangsaning kêluron, pun lare lajêng dipun pêtak wontên ing pakarangan.
Cêthanipun, ing kala punika kathah botên èngêt kula, nanging wantunipun kula sampun lêrês gadhah anak, kula anggêp sampun limrah.
Kala samantên kônca jalêr lajêng ngaturi dhoktêr, dhoktêripun ing sapunika taksih Mas Sukarja Hoofd ind. Arts ing Tasikmalayah. Dhoktêr sampun mriksa, pitakèn bayinipun, lajêng dipun
sajatosipun wujud kados woh anggur dhêdhompolan, dhoktêr amastani Mola.
Kula mangrêtos bilih dhoktêr-dhoktêr ingkang anggarap kula wontên ing C.B.Z. tumandangipun yêktosan, nandhakakên manawi sakit kula rêkaos, sakêdhap-sakêdhap dipun rubung ing dhoktêr. Kula botên mangrêtos kadospundi panggarapipun, nanging kula èngêt mawi dipun sênggruk punapa.
dumugi sajawining kamar. Ing ngriku kula gadhah panampi, bilih sakit kula wau rêkaos yêktos, mila sarêng sagêd saras, dhoktêr sami suka sokur.
Ing salajêngipun kula taksih gadhah anak malih, ing sapunika wuragilipun sampun umur 13 taun.
Samantên andharan kula bab wawrat ingkang palsu gêgayutan kalihan karanganipun Dr. Radèn Sumadirja.
Para sadhèrèk têmtu kathah ingkang rêmên durèn. Nanging mangke sasampunipun dhahar, wah, saya yèn lajêng glègèkên ... adhuh. Sapunika kula aturi jampinipun ingkang cêsplêng, inggih punika ... timun. Timun kawon kalihan durèn punika rak yèn dipun
têmtu sirna babar pisan. Atop inggih taksih ambêt timun. Dados botên prêlu kuwatos malih jagongan utawi ngêndikan kalihan sadhèrèk sanèsipun.
Para putra yèn kapurih ngunjuk kastroli, wah, biyung-biyung. Cobi kastroli kula
punika têgêsipun sami kalihan asih. Tumanduking katrêsnan punika kenging kaperang dados tigang golongan:
1. dhatêng panginggilanipun, 2. dhatêng sasami-saminipun, 3. dhatêng sor-soranipun
Mênggah katranganipun kalayan cêkak makatên:
1. Trêsna dhatêng panginggilanipun (tiyang sêpuh-sêpuhipun) punika: ambangun turut. Nanging ambangun turut ingkang salêrêsipun, têgêsipun botên pêpulasan.
2. Trêsna dhatêng sasami-saminipun punika: wêngku-winêngku. Têgêsipun rêksa-rumêksa murih wilujêngipun.
3. Trêsna dhatêng sor-soranipun punika: momong. Dados pamong ingkang sayêktos punika satunggiling kuwajiban ingkang gawat.
Trêsna punika pancèn jêmbar sangêt têbanipun. Satunggaling pujôngga Walandi, inggih punika panjênênganipun swargi Tuwan C. Punsên, kagungan karangan kados ing ngandhap punika:
upama aku duwea / sabarang rajabrana //
mangan enak, omah asri / sarta sandhangan adi //
upama aku ngrêtia / ing sarupaning basa //
wikana sakèhing kawruh / sinung salwiring ngèlmu //
trêsna: woding pamracadi / mring Hyang Kang Maha Suci //
ngalisake pôncabaya / winantu ing raharja //
wruhanira: rajabrana / lan kawruh bakal sirna //
mung trêsna iku kang lana / tumêka ing jaman swarga //
rajabrana tuwin ngèlmu / ywa tinggal budi tuhu //
sajroning ngupaya boga / têtanginên kang nala //
sanityasa dahat trêsna / mring Allah lan manungsa
Raos trêsna ingkang kados makatên punika, tumandukipun dhatêng wanita ugi sagêd araos srêg, awit sanyata biyung punika badhe dados pamonging lare.
dhawuh ambidhalakên wadyabala Jawi lan Walandi ambujêng balanipun Pangeran
putra Sinuhun ing Surakarta. 109. Prajurit Kabanaran lan prajurit Kumpêni campuh kalinkalihan. prajurit Mangkunagaran wontên ing Tugu. Pangeran Mangkunagara kasoran lajêng kêkuwu wontên ing Burêng.
110. Dhusun Giyanti dipun rakit kados kitha badhe kangge palihan nagari. 111. kêpyakan jumênêng sultan. 112. Maos sêrat palkat tuwin ngêpung ajad dalêm. 113. Ngrêmbag ingkang badhe dados pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta. 114. Kangjêng Sultan misudha para abdi. 115. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan pêpanggihan kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan.
116. Tata-tata badhe nglurugi mêngsah dhatêng Pranaraga. 117.
ingkang putra sang nata, yèn badhe bidhal nglurug. 119. Pangeran Mangkunagara sawadyabalanipun oncat saking dhusun Mamênang badhe anggêpuk tanah pasisir. Wontên ing tanah Pajang pêrang riwuk kalihan prajurit Surakarta. 120. Pangeran Mangkunagara dipun bêbujêng dhatêng Kangjêng Sultan.
121. Pangeran Bintara lan Pangeran Purubaya asrah tobat. Kangjêng Sunan lan Kangjêng Sultan botên karsa tampi. 122. Adipati Pringgalaya kawiyak
pasisir, dipun tututi prajurit Kasunanan, Kasultanan, lan prajurit Kumpêni. 125. Pêpêrangan ing Selakêpyak. Kapitan Pandêrpol tiwas. 126. Pangeran Mangkunagara rêraosan kalihan para punggawa badhe nungkul. 127. Prasêtyanipun prajurit Madura dhatêng
rayah dening prajurit Madura. 131. Lêlampahanipun Kangjêng Sultan nalika taksih timur. 132. Prajurit Mangkunagaran nêmpuh nagari Ngayogyakarta. 133. Panji Kartayuda tuwin Panji Kartasari dipun timbali dhatêng Surakarta. 134. Pangeran Mangkunagara nyuwun pangayoman dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta, lumantar bok bakul grêji. 135. Ki Wôngsaniti kautus Kangjêng Sunan manggihi Pangeran
mundhut wangsulipun ingkang paman Adipati Natakusuma tuwin sanès-sanèsipun ingkang sami kakendhangakên dhatêng ing Selong. 143. Tuwan jendral misungsung gajah tuwin kareta dhatêng Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta. 144. Adipati Natakusuma dipun paringi nama Pangeran Juru. 145. Sang prabu ing Surakarta prasabên mawi sêrat dhatêng ingkang paman Kangjêng Sultan ing Ngayogya, kaparêng badhe pêpanggihan kalihan ingkang eyang Pangeran Juru lan sanès-sanèsipun. 146. andongèngakên kawontênanipun ing Selong. 147. Kangjêng Sultan utusan murugi Rara Maliyah ingkang kaboyong Pangeran Mangkunagara nalika pêrang ing Panaraga. 148. Ngrêmbag ingkang badhe dados uprup wontên ing Surakarta. 149. Pangeran Juru tindak dhatêng Surakarta. Tamat.
Pratelan nama-nama tiyang tuwin panggenan ingkang kasêbut wontên ing sêrat Babat
disebut Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara Senopati Ing Ayudha Sudibyaningprang)
Tumpeng Robyong inggih punika salah satunggaling jinis sesajen ingkang asring dipunginakaken nalika upacara selametan utawi upacara siraman ing adat priyantun Jawi.[1]
Bahan-bahan ingkang dipunginakaken kanggé damel tumpeng robyong inggih sejatosipun radi sami kaliyan bahan-bahan kangge damel tumpeng ing padatanipun. Namung ingkang bédakaken inggih uborampé tumpeng ingkang dipun ginakaken kanggé njangkepi tumpeng. Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel tumpengipun inggih punika kados mekaten.[2]
750 gram wos, lajeng dipun pususi ngantos resik
100 gram wos ketan, dipun kum rumiyin danguninpun kirang langkung 30 menit lajeng dipun tus
10 cm kunir ingkang tua lajeng dipun parut lan dipun peres toya nipun.
2 lembar ron pandan, dipun suwir-suwir lajeng dipun iket
Caranipun Damel[besut | besut sumber]
Sajen punika dipunwujudaken ing wujud tumpeng ingkang dipunsukani kacang panjang ingkang sampun dipun jangan rumiyin. Anggenipun nata kacangipun mlingker dumugi tumpeng bagéyan nginggil ingkang letakipun sampun boten aturan malih. Tata urutan ubarampé sesajen wonten ing pucuking tumpeng menawi dipun tata saking ngandhap dumugi nginggil inggih punika tigan pitik ingkang taksih wetah kulitipun ingkang sampun dipunmasak, terasi, brambang, saha lombok abrit. Ing sisih tengen saha keringipun tumpeng wonten jangan-janganan saha lawuh-lawuhipun ingkang sampun dipunmasak ingkang anggenipun nata boten aturan. Dene jinising janganan ingkang dados uborampe ing sajen tumpeng punika inggih kacang, wortel, lobis, ron so utawi ron mlinjo, thokolan, bayem, saha godhong tela.[3] Jinising lawuh ingkang dados ubarampe inggih punika; tempe goreng, pitik goreng, iwak asin, saha tigan pitik ingkang sampun mateng. Tumpeng saha ubarampenipun dipunsajekaken ing nyiru. Sedaya ubarampe ing tumpeng dipuntata boten aturan, mila dipunsebat tumpeng robyong.
^ (id) [1] (dipunundhuh tanggal 12 Nopember 2012)
^ (id)[2] Resep Nasi Kuning Komplit Enak (dipunundhuh tanggal 31 Desember 2012)
^ (id) [3] (dipunundhuh tanggal 12 Nopember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tumpeng_robyong&oldid=1097620"	Kategori: PangananBudaya	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 6 Oktober 2016.
bab pangulahing kawruh Makripat, Jeng Sunan Lepen sabdane,
kang wus kasebut, iya iku budi mutaqin, lire Widi ing Allah, kang kapindho kudu, andhap asor ing sapadha, ping telune den karem brata tataki, ngadohi ing kadonya.
Kang kaping patira nranggulangi, marang satru mungguh ing tyasira, yaiku hawa napsune, aliya saka iku, mardi ring tyasira pribadi, ana telung prakara, kadhihin kudu wruh, kasampurnaning panembah, iya iku ingkang kajarwa ing Patih,
pangreh ing kukum, kang kalawan den santosani, tininggal dadi dosa, yen linakon antuk, palal tegese ganjaran, iya iku ingkang den arani
08. Kang kaping pat cegahing Hyang Widi, ingkang nora kelawan wasesa, yaiku makruh arane, yen tininggal dadyantuk, gagantungan palaling Widi, linakon tan siniksa, kaping limanipun, kang
ingkang, sampurna sarat rukune, dene kang kaping pitu, ingkang nora
10. Dene ingkang den arani wajib, iku kabeh prakara ingkang sah, ingakal mungguh sujude, nora sah ngadamipun, loro ingkang aran
bisa ngukumi, marang prakara kang samar-samar, wajib wenang lan mokale, dene kang kaping telu, ngawruhana ing kukum ngadi, tegese kukum ngadat, patang prakareku, ingkang dhihin
12. Lir nora wong warek pasthi saking, nora mangan kang kapindho adat, wujude kadi wong warek, iku pasthi saking gonne, abukti katelu
13. Kaping pate wujud ingkang saking, ngadamira lir barang binakar, orane gosong wetdene, saka ananing banyu, iku mungguh ing kukum ngadi, anging yen kukum ngakal, sah sulayanipun, yen mungguh ing tokit nora, ora pisan wateking munkin nglabeti, lan kuwat-kenuwatan. Wujud
ing limang wektu salat, kang wajib dhihin wruh, mring sifat kakking Hyang Suksma, lamak budda pil wujudi illalahi, mangkana
lan rong puluh kang mokal, siji wenangipun, bab iku yen jentrenga, angenteke kartas pirang-pirang kodhi, meksih kurang panjarwa.
angel ing panampa, sipate Allah jatine, yeku kang Maha Agung, lire kang Maha Agung Luwih, ingkang sugiyanira, kabeh kang maujud,
17. Kehing swara warna rupa tuwin, kabeh ananing tumitah, kasugiyaning dat kabeh, dalil ing kitab usul, Allah mustagnayungan kuli, masiwah maknanya kang, sugih ing Hyang Agung, mustakil ing kukum akal, yen anaa sawiji kang nyababbi, sugihira Hyang Suksma.
18. Mokal lamun ana ingkang kardi, dinadeken dening kang kinarya, iku kang anuduhake, yen Allah sipat wujud, ananira dhihin pribadi, nora wiwitan ngadam, ing salawasipun, langgeng ora kena owah, sarta sipat prabedane lawan munkin, kang jumeneng
iku dat sajati, jatining dat ora kena ping dat, liya saking date dhewe, kaya upamanipun, date cangkring lah saka ngendi, mokal lamun anaa, cangkring saking blendhung, wiji duren tuwuh nangka, kang mangkana dadi tuduhe yen wajib, dhateng
Wus kaseksen sabdaning Hyang Widi, kang wus tinulis ing dalem Kuran, pinet surasane wae, beda-bedaning rina, lawan wengi iku, dadi dalil ananing Hyang atasing wong kang wus padha darbe budi, ngakal ingkang
22. Mengko ingsun jarwani sathithik, ananira swakabeh ran ingkang, kumandhang ing ngantarane, ing bumi langit pitu, wus
kumelip ing jagad kabeh, riningkes dadya catur, ireng abang kuning lan putih, sesining jagad raya, yeku dadya tuduh, wajibing sipat paningngal, ingkang tetep
dumadi, kabeh kabar kang sumebar ing rat, goreh temen saanane, warta kanggo roh iku, lidding yekti mruhken kang yekti, dumadi kabeh nyata, yeku dadya tuduh, wajibe sipat ngandika, ingkang teteping
saking ngadam kawulane, tumeka marang wujud, nora wurung yen bakal bali, mring kailangnganira, yeku dadya tuduh, wajibe sipat kang wenang, ingkang
26. Dadi tetep mokale Hyang Widi, dumunung barang kang kinarya, wajibe iku kang gawe, marang sakehing makluk, saking wenang dennira kardi, gawe utawa ora, ing sakarsanipun, sarta kabeh karsanira, tan kalawan lantaran sawiji munkin, muhung date priyanggo. Jadi
Iku dadi nuduke yen wajib, Allah dennya karya ing sabarang, nora ngalap paedahe, lan kukuwatan sagung, nora ana sawiji munkin, adarbe daya kuwat, tetep kabeh iku, kasugihaning Hyang Suksma, mangke wruha yen saben-saben dumadi, mesthi ana
kekayaan Hyang Suksma, karena itu mengertilah setiap makhluk, pasti ada yang mencipta.
28. Saben wujud pesthi karep maring, kang mujudaken yen tan mangkonoa, iku mokal ing kukume, tuwin anane ngelmu, pesthi ana kang den kawruhi, tetep kabeh kahananan, karep maring ngelmu, ngelmu teteping dattolah, kabeh urip pesthi ana kang nguripi, lan kabeh
Iku pesthi karep mring sawiji, uga dadi tuduhe yen nyata, Allah kang sawiji datte, sawiji sipatipun, sarta appengalira sawiji, nuli angawruhana, kabeh munkin iku, kabeh yen presipat anyar, sarta wajibing munkin nora
ingkang paring sugih, nora karep mring dat kang akarya, lan sakehe makluk kabeh, marang Hyang Agung, tetep takiru ilbahi, kulu mangadahika, lapal maknanipun, kang karep marang dattolah, iya iku kabeh ingkang jumeneng munkin, barang liyaning Allah. Hanya zat
Lah dening pamrincining tokit, rong puluh kang wajib sipating Hyang, lawan rong puluh mokale, sawiji wenangngipun, lan sawiji sipat mustakil, liding sipat kang wenang, kang kari wowolu, dhihin wajibing Hyang Suksma, murweng ngalam kabeh nora ngalap pamrih, roro ing
38. Elinge lir pramarsudi sidi, ning sedya sampurneng tekat, ywa kliru ing panampane, kabeh kawus-kawus, tan lyan amung minangka paril, drappon dadi sarana,pambukaning kalbu, nanging yen kakking dattolah, sajatine tan nana kangupameni, tamat
Filed under: Javanesse	| 2 Comments	dhondhong apa salak
jamur. kripik paru. sate tegal (sate kambing muda khas Tegal). bakso popular ukuran bola golf. tahu gecot. emping mlinjo Pati: nasi gandul. gebleg (baca ge. sate sragen. sate bebek majir. lontong dekem. klanting Rembang: bandeng duri lunak (di Juwana). lanthing Purbalingga: rujak kangkung. pilus. gethuk goreng.
Kawula nuwun. Atur sêmbah sungkêm kawula, pun Ngabèi Rônggawarsita, ingkang mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakan paduka kangjêng rama.
Kawula nuwun. Kawula anyaosakên wêrdinipun ing pitêmbungan ingkang dèrèng têrang, ing sapunika sampun kawula têrangakên ingkang sampun kapanggih jarwanipun kimawon rumiyin. Ingkang dèrèng kapanggih jarwanipun, sawêg kawula manah, bilih wilujêng ing sadintên kalih dintên punika kawula saosakên. Kawula nuwun mênggah ingkang sampun kapanggih wau ing ngandhap punika pratelanipun.
Ugêm. Bundhêl. Punika upaminipun tiyang wicantên. Wicarane ora kêna diugêmi, tgêsipun, wicantênipun botên kenging dipun bundhêli.
Sêrat ugêm. Tgêsipun sêrat kêkancingan.
Antas. Ruwat. Punika inggih gadhah kerata, ngantas, ngruwat, pangantas, pangruwat.
Undhi-uling, undhi kang mawi anjêmpalik. Punika dhapur dêdolanan. Wontên namanipun undhi dhapur nêstha wolu, ingkang dipun damêl janur dipun anam kados kupat. Ing lêbêt dipun isèni sela utawi banon. Punika patrapipun dipun balangakên saha ingkang ambalangakên wau mawi anjêmpalik. Manawi dêdamêl inggih wontên namanipun undhi, dhapuripun inggih nêstha wolu, ingkang dipun damêl tosan utawi waja, manawi dipun balangakên ing mêngsah anggènipun ambalangakên kalayan anjêmpalik. Punika kawêstanan undhi uling, manawi anggènipun
Eredan, utawi aradan, tgêsipun sêndhalan. Punika upaminipun tiyang aradan, tgêsipun tiyang sêndhalan. Dados dede tiyang manggèn. Botên kenging katêmbungakên ngèrèd sinjang ing sampiran.
Eretan, sampenan. Punika upaminipun tiyang wicantên. Aku olèh eretan jarit. Dados punika dede sinjangipun piyambak. Têmbung anyambut amung sakêdhap. Kados upaminipun tiyang wicantên, aku ngèrèt dhuwitmu sadhela, tgêsipun aku nyarèmpèd dhuwitmu sadhela, dados têgêsipun têmbung ngèrèt punika
hèrwulan, hèrmala, punika inggih sami bangsanipun ing sêsotya.
Akol-akol, wêrut-wêrut. Punika kados upaminipun awak akol-akol. Tgêsipun awak ingkang ototipun kathah kawêdal. Manawi kajêng, kados [ka...]
[...dos] ta: gembolipun ing kajêng jatos, utawi sasaminipun kajêng ingkang wêrut-wêrut. Punika kawêstanan akol-akol.
Engkal, bengkal. Punika upaminipun têmbung angengkal durjana, tgêsipun ambengkal tiyang awon. Tgêsipun pisan, anyirnakakên tiyang awon.
utawi malih sawêg sapocapan. Manawi ngantos korud maninipun, awit sangêtipun ing kasmaran wau, punika kenging kawêstanan asmaragama.
Osthi, cêpêng. Punika kados upaminipun pangosthi, tgêsipun panyêpêng, kaosthi, kacêpêng.
Wonga- wonga, punika basa Kawi, tgêsipun cêmêngipun ing susu.
Andhah-andhah, asor-asor, punika kados ta: têmbung andhah-andhahan. Tgêsipun asor-asoran. Upaminipun têmbung mêngsahipun sampun kandhahan, mêngsahipun sampun kasoran.
Konjuk ing dintên Kêmis tanggal kaping 15 wulan Dhesèmbêr ing taun 1842.
sembah sungkem kagem ki wong alus lan sadulur kabeh.
monggo @Ki Wong cilik dipun tenggo…dalem ingkang cethek ilmu nyuwun lumebering ilmu panjenengan..
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo. Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Peksi Nala, wengakna lawang suwarga,
c. Repp…. gregg….hiya iku Peksi Nala;
ngarepke dadi pegawai (pns) thok…………………….., coba golek usaha liyane………………..
Mbakyu lan kangmas, mbok yo podho kreatip, ojo ngandalke dadi pns wae………………, lha nek pacitan sing sak uplik iki dikebaki karo pns, lha terus usaha liyane sopo sing nandangi………………………., jarene pacitan pengen iso maju……., tapi nek masyarakate njaluk dadi pns kabeh lha terus piye………………..
Niki pr ingkang awerat kagem bapak bupati lan andahanipun, dos pundi pacitan niki saget maju, menawi warganipun nyuwun dados pns sedanten, secara mboten langsung menika sampun ngerdilaken jiwa wira usahanipun warga pacitan, sak niki upaya penciptaan lapangan usaha dados prioritras njenengan, pacitan menika ageng sanget sumber daya alamipun, kantun dos pun mengelolanipun. Mugi-2 uneg ingkang sekedik menika saget mbika jiwa lan
LamonganKab. Lamongan • Babat • Bluluk • Brondong • Deket • Glagah • Kalitengah • Karangbinangun • Karanggeneng • Kedungpring • Kembangbahu •
Lasem • Pamotan • Pancur • Rembang • Sale • Sarang • Sedan • Sluke • Sulang • Sumber
Kabupaten SemarangJateng Kab Semarang • Ambarawa • Banyubiru • Bancak •
PUTUSAN KONGRES BASA JAWI V TAUN 2011 |
PUTUSAN KONGRES BASA JAWI V TAUN 2011
Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken Watak saha Pakarti Bangsa
Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken ing Bebrayan Masyarakat
Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Bebrayan tumraping Bangsa
Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Bebrayan tumraping Negari
Yasa Peraturan Daerah (Perda) ngengingi tuwuh ngrembakaning basa, sastra, saha budaya Jawi dipuncawisaken dening Dewan Basa Jawi.
Ambabar Peraturan Gubernur (Pergub) ngengingi pandhapuking Rencana Strategis (Renstra) bab ngrembakaning saha nguri-uri basa, sastra, saha
C. ANCANGAN PROGRAM 1. Pamarsudi:
Migunakaken basa Jawi ing tataran PAUD, TK, saha kelas andhap Sekolah Dasar.
Nuwuh nggrengsengaken maos saha nyerat mawi basa Jawi saha aksara Jawi.
Ngipuk-ipuk raos tresna dhumateng basa Jawi lumantar seratan papan nami, iklan, saha media wucalan.
Instansi pemerintah wajib ngginakaken basa Jawi paling boten setunggal dinten nalika makarya ing setunggal minggunipun.
Ngindhakaken bobot saha cacahing panaliten tuwin pendokumentasian tradhisi Jawi (wujud lisan, saperanganing lisan, tuwin sanesipun lisan).
Asung bebingah dhumateng pamangku, panguri-uri, pangrembaka, saha panggilut basa saha sastra Jawi awit labuh labetippun tumrap basa saha sastra jawi.
Ngindhakaken kawasisan, kagunan,saha pangawikan magepokan kaliyan pamulanganipun guru-guru basa Jawi.
Anglebetaken Panggilut, Pamangku, saha Paran para basa saha sastra Jawi wonten ing sekolahan.
Ngudi larasing kurikulum pamulangan basa Jawi sinartan ubarampening piwucalan basa Jawi ing tataran pendidikan usia dini (PAUD saha TK),
bausastra, dasanama, paramasastra, saha waosan laras kaliyan titaran pendhidhikanipun.
Sulih basa saha nransformasi wohing kasusastran manca, Indonesia, saha Nusantara dhumateng basa Jawi.
Nerbitaken buku saha majalah ngangge basa saha aksara Jawi kangge generasi muda Jawi.
Andhudah kagunan adi luhung saha kawicaksana jawi kangge amangun luhuring bangsa tuwin kuncaraning nagri.
Yasa Dewan Basa Jawi dipuntindakaken dening gubernur ing tingkat provinsi, bupati ing tingkat kabupaten, saha walikota ing tingkat kota sadangu-dangunipun kalih taun sasampunipun Kongres Basa Jawi (KBJ) V
Pandhapuking naskah akademik Rancangan Peraturan Daerah (Raperda) dipuncawisaken dening Dewan Basa Jawi provinsi, kabupaten, saha kota.
Kongres Basa Jawi VI dipungelar wonten ing Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta sadangu-dangunipun ing taun 2016.
Mbiwarakaken gumiyaring putusan Kongres Basa Jawi V katindakaken dening
* 1732-1757/65: Gusti Alit Panji, anak Gusti Panji
kena ndeleng sing mlesnong...Main sikat main embat opo sing liwat...
penting habis baca artikel ini, Laa haula wa laa quwwata illa billah. Kabeh mung gawene Sing Kuoso kabeh. Harrp lan liyane iku mung
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 25
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo,
Biyuh, aku ngiri tenan mas enek acara sing apik banget. Kie lagi belajar nulis maneh sambil mlaku2, lha moco tulisanmu koyo diambung bojoku rasane. Bungah temen diwenehi tips lan
tapi lakune urip pada keblinger. aku esih kemutan jaman semana
at 21:09 Haryo Mangkubumi said: suwun pak Dhalang sugenk Ndalu . lan sugeng winisuda dados
ing pangayomanipun Gusti Engkang Akaryo Jagad. Amin….
nyuwun sewu sakwetawis wekdal mboten sowan amargi ayahan wonten sabin…
Balas	On 6 Juni 2012 at 13:06 P. Satpam said: Aamiin…….
wah…., taneg saestu anggenipun “mbolos” Ki Lare Dusun, he he he
Balas	On 6 Juni 2012 at 15:14 Haryo Mangkubumi said: Sugeng sonten .
07 | Juni | 2010 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Panglompokan[besut | besut sumber]
Excavata diklasifikasi dadi patang klompok utama ing tataran filum utawa superfilum. Iki dituduhaké déning tabel ing ngisor iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 6 Oktober 2016.
On 17 Oktober 2010 at 14:58 emprith said: kulo jane nggih pingin nderek retype, ananging dereng nate, dereng mudeng.
Sampun dipun cobi nginstal Anggur (Wine). Punika emulator kangge install program windows wonten ing linux, hananging kula dereng mangertos, abby dipun sengkuyung dene Anggur dereng. Ingkang nate nyobi MS Office.
Sumonggo lho Ki. dipun tengga kabaripun ngunjuk Anggur
Balas	On 17 Oktober 2010 at 17:10 sukasrana said: anggur sampun cumepak ki. nanging kathah program windows ingkang mboten saged mlampah, utawi lampahipun rendhet. nanging mboten dados menapa, kula ngginakaken dobel-boot.
perkawis piranti kantoran, open-office sampun cekap.
nglampahaken/masang abby lumantar anggur panci dereng kula cobi. matur nuwun pitedahipun, badhe kula cobi rumiyin.
saget ndhadosaken ciloko donya akhirot. Gusti Alloh SWT dhawuh wonten QS. Al Hujurot 6 :
menyapanya Mbok De? Nyuwun tulung Ki Wid pangandikan panjenengan kados pundi? Nopo kagungan aji Mancolo Putro – Mancolo Putri. Mlayuuuu disiiiit mbok dibrengkolang bakyak. Ora
dipun wedhar saestu menapa mboten malah kojur…..?
Balas	On 17 Oktober 2010 at 08:50 Truno Podang said: Akhi Wid, …… pumpung dho kumpulll, poro kadang kepengin crita2
Balas	On 17 Oktober 2010 at 09:01 gembleh said: sugeng enjang Ki TruPod,
tempe mendhonipum sampun dipun dhahar napa dereng, mpun kesupen cengise sekedhik mawon, mangke padharane sakit lho.
Balas	On 17 Oktober 2010 at 09:04 Truno Podang said: Lha iya Ki Gembleh, jajal nunggoni critani Ki Widura, apa nang padhepokane uga ana mendoan apa ora ya? Lha angger kepengin sega langgi utawa sega tumpang kepriwe
kucing anggenipun njawab pandangu Ki Pls.
On 17 Oktober 2010 at 09:35 pandanalas said: tp kulo salut dumatheng panjenengan lho ki Gem…
siji2ne cantrik sing digoleti Padmi namung panjenengan…
Monggo pinarak, dik, neng, nGGer, tju, Kang Gembleh, nDuk Padmi lan Mrs_Nonya …..
Balas	On 17 Oktober 2010 at 12:57 Widura said: Balon-e Ki Gembleh, mung putjuk-e sing iso mlembung …. gulune mung mekengkeng wae …. koyo jagunge Ki Ardi …
Balas	On 17 Oktober 2010 at 10:40 Budi Prasojo said: Sebuah kisah di jaman shohabat, semoga
Wewaler wontening padhepokan menika namung setunggal kemawon :
Dilarang ikut2an nggodha lan ngpyak-oyak mentrik, jalaran bab menika
nyuwun pangapunten randat sowan, kolo wau enjing ngayahi jejibahan gugur gunung, reresik margi lan kalen amrih tebih saking banjir.
Ing nginggil wau Ki Sukasrana wonten atur ngagem aji linux blankon,
Balas	On 17 Oktober 2010 at 15:02 gembleh said: lha nggih menika Ki Emprith,
Ki Ajar pak Satpam kok ya ndadak sinau ajian Tameng waja barang to….?
Adatipun menawi sampun langkung saking 50 komen langsung “tahu sama tahu” lho.
Ki Ajar pak Satpam, lha mBok Ki Emprith ndang diaturi pirsa tegesipun menapa, caranya
raosipun benter sumlenget. sakmenika sumuk, nglekep kados dipun
sugeng nindakaken ibadah haji Ki Bayuaji, mugi wilujeng tindak lan kunduripun, diparingi sehat, saged dados haji ingkang mabrur.
anggenipun anindakaken sedoyo syari’at haji inggih meniko rukun haji lan wajib hanjinipun, dadosa tamu Allah ingkang kinasih. Mugio tetep mantep dados haji ingkang mabrur lan mabrurah sa’konduripun ing
Balas	On 17 Oktober 2010 at 20:32 Tatas Lintang said: Lapor pak satpam .. Rontal kok susah diunduh,
patio reti..nopo panjenengane njih gadhah klangenan MANUK….
On 18 Oktober 2010 at 08:06 yudha pramana said: he-hee….Ada
dadi wong kudu tansah mensyukuri niekmat Allah. Wis dadi wong sing tua bersyukur, mergane akeh wong sing esih enom wis dipundut karo sing kuasa. Diparingi gampang sare sore2 kudu bersyukur, dadi angger subuhan esuk ora keri.
déné kumåwantun, amargi kulå namung pawongan punokawan, mangké dipun arani nglancangi), sanajan Ki Bayuaji punikå priyantun ingkang “egaliter” (åpå toh egaliter kuwi), ngêrtiku Ki Bayuaji yèn ngêndikå kuwi asring dawuh mêkatên: Têpå slirå marang sapådhå-pådhå iku kunci kang baku mungguhing mêmitran supåyå langgêng, ora mbédak-mbédaké marang siji lan sijiné, Gusti
Truno Podang said: Uweladhalah, bojleng bojleng waru doyong ditegor uwong, ….. kasinggihan Uwo Semar, Romo Begawan tindak mertopo wonten ing tanah sabrang, ….. lha kok keleresan ingkang nggantosi panjenengan Uwo Semar.
Sugeng rawuh Wa, sugeng tetepangan, mugi karahayon ingkang tansah
DBalasHapusjawataamongraga15 Februari 2012 12.53hehe..kulo mboten nate ngertos je mas...suwun sampun
TT paling wes loro pikir..mangkane manohara iku dipolosoro..
Opo TT iku wong HOMO yo,gak doyan cak
durung dadi rojo ae wes koyo ngunu,dadi rojo maneh..hadoh..
· Rakyan Demung : Empu Renteng
· Rakyan Kanuruhan : Empu Elam
· Rakyan Patih Daha : Empu Sora
sing arek loro iku a ???
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 13, kangge ing taun Wêlandi 1866, Ingkang nganggit Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi,
Ingkang ngêcap Tuwan Phan Dhorêp ing nagari Samawis.
Ingkang jumênêng Ratu ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, Jendral Mayor ing wadyabala dalêm
Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêp taun Je ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasedanipun swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, kala ing taun Jimakir ôngka 1786, taun Wêlandi 1858, lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861.
Para pangeran ingkang dumugi ing janji salêbêting taun ingkang kapêngkêr punika namung satunggil: Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 3. Sedanipun kala ing dintên Saptu Pon kaping 6 Mulud Jimakir 1794, utawi kaping 29 Juli 1865 wanci enjing jam sadasa.
Dene ingkang jumênêng pangeran enggal punika kêkalih, nunggil sadintên Sênèn Wage kaping 29 Syawal Wawu 1793, utawi kaping 27 Marêt 1865. 1. Bêndara Radèn Mas Imam Kanapi, putra dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kaangkat nama Pangeran Arya Mataram. 2. Radèn Mas Arya Surya Mataram, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, dados wayah dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5, nunggaksêmi nama Pangeran Arya Suryabrata kaping 2.
1). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6. 1. Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
2). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Cakraadiningrat ing Madura.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat - wontên ing pulo Ambon. 3. Kangjêng Pangeran Arya
Ingkang Sinuhun kaping 6. 1. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, Kaptin Ajidhanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
4). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Radèn Ayu Sêkar Kadhaton.
5). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta. 3. Gusti Kangjêng Ratu Kancana garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
6). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 1. Kangjêng Pangeran Arya Angabèi. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mataram.
1). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, Litnan Kolonèl Phansêtaph.
2). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda. 1.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Natapura kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Widura. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mandurarêja.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panjianom. 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
3). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kaping 2.
4). Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran [Pange...]
[...ran] Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot inggih Kangjêng Panêmbahan Juru Martani. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, putranipun Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata.
5). Pangeran ing Kamangkunagaran ingkang ngabdi ing Kasunanan.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kapisan.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, Kolonèl Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak saha Rider saking Ordhê Nèdêrlansê leyo, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adiwijaya ingkang kapisan, patutan kalihan ingkang garwa putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2. Sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januari taun Wêlandi 1853 wanci siyang pukul satunggal. Lajêng kagêntosan Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana rumiyin. Jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853. Sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3 wau. Wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16
wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun kangjêng gupêrmen.
Wondene para pangeran santana ing Kamangkunagaran ing ngandhap punika pratelanipun.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph ing raka Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3. 1. Kangjêng Pangeran Arya
Gusti ingkang jumênêng sapunika. 1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Litnan Kolonèl Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasaputra, Mayor Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 3. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya. 4. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Sudibya.
Ingn Ngayogyakarta ingkang jumênêng ratu ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan
Jarot utawi Sinuhun Pasiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalém Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821, sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ôngka 1750, utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan ingkang kaping 5 punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 20 wulan Siyam taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi 1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra
kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad. Dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidhan Phansêtaph Mêngkubumi, dados Ingkang Sinuhun kaping 6 ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 wulan Syawal taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juli taun Wêlandi 1855.
1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Kusumanagara, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga, dados wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3, sedanipun kala ing dintên Kêmis Wage kaping 4 Syawal Wawu 1793, utawi kaping 2 Marêt 1865.
2. Gusti Kangjêng Ratu Ayu, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2, garwanipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 2, sedanipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon kaping 15 Syawal Wawu 1793, utawi kaping 13 Marêt 1865.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga, wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3, sedanipun [sedanipu...]
[...n] kala ing malêm Slasa Paing kaping 23 Saphar Jimakir 1794, utawi kaping 18 Juli 1865, amargi gêrah namung 3 jam lajêng seda.
4. Kangjêng Pangeran Arya Bintara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2, sedanipun kala ing dintên Kêmis Wage kaping 13 Jumadilakir Jimakir 1794, utawi kaping 2 Nopèmbêr 1865.
1). Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping 2. 1. Gusti Kangjêng Ratu Sultan, putranipun Radèn Tumênggung Sobêkgota ing Ngayogyakarta.
2). Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3. 1. Gusti Kangjêng Ratu Mas, putranipun Radèn Rôngga sapisan, bupati Madiun.
3). Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4. 1. Gusti Kangjêng Ratu Agêng, ingkang wau nama Kangjêng Ratu Kancana, putranipun swargi Kangjêng Radèn Adipati kaping kalih, patutan kalihan Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2.
4). Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga.
5). Garwa dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6 ingkang jumênêng sapunika. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kancana, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 8 ing Surakarta.
Ing ngandhap punika pratelanipun para putra dalêm kakung utawi putri ingkang patutan saking garwa padmi, sapanunggalanipun para pangeran putra sadaya.
1). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2. 1. Kangjêng
Arya Pujakusuma. 6. Gusti Kangjêng Ratu Anèm, garwanipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Purwanagara ingkang putra Kangjêng Pangeran Angabèi kaping 1. 7. Gusti Kangjêng Ratu Timur, garwanipun swargi Kangjêng Pangeran Natakusuma ingkang putra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 1.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 2. Kangjêng Pangeran Arya Purwadiningrat. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryawijaya. 4. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrôngta. 5. Kangjêng Pangeran Arya Têpasana.
3). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4. 1. Ingkang
4). Putra dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Litnan Kolonèl Phansêtaph Angabèi, Ajidhanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. 2. Kangjêng Pangeran Kaptin Arya Purbaya, Ajidhan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. 3. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram. 4. Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma. 5. Gusti Radèn Ajêng Sêkar Kadhaton.
1). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 1.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabèi. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mulyakusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma kaping 2.
2). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2.
Ingkang jumênêng sapunika Pangeran Adipati ingkang kaping 4, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, wayahipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2, dene ingkang pêputra swargi Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Nataningprang, patutan akalihan ingkang garwa Radèn Ayu putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat ing Ngayogya, sasedanipun ingkang rama Pangeran Nataningprang wau ingkang ibu lajêng kapundhut garwa dhatêng swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3. Wiyosanipun Kangjêng Gusti ingkang sapunika kala ing dintên Sênèn Kaliwon kaping 10 Siyam Wawu 1769, utawi kaping 25 Oktobêr 1841, kala rumiyin nama
dangu lajêng ingkang rama paman Kangjêng Gusti ingkang kaping 3 wau dumugi ing janji, kondur dhumatêng ing rahmatullah, kala ing dintên Sênèn Pon kaping 16 Jumadilawal Wawu 1793 utawi kaping 17 Oktobêr 1864, wanci enjing jam satêngah wolu, tilar putra kakung kêkalih saking ngajêng, ananging taksih timur, 1. Radèn Mas Jayana, 2. Radèn Mas Sêdyana, punapa
Nataningrat wau, jumênêngipun pangeran adipati kala ing dintên Kêmis Pon kaping 2 Rêjêb Wawu 1793, utawi kaping 1 Dhesèmbêr 1864, kala sêmantên dèrèng krama, tumuntên kala ing taun Jimakir 1794, taun Wêlandi 1865, mundhut garwa putranipun swargi Kangjêng Radèn Adipati Cakranagara Bupati Toyamas.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryamisena, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 1, sedanipun kala ing dintên Slasa Wage tanggal kaping 17 Jumadilawal Wawu 1793, utawi kaping 18 Oktobêr 1864.
2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2, sedanipun kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 10 Jumadilakir Jimakir 1794, utawi kaping 30 Oktobêr 1865,
putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 2, jumênêngipun pangeran kala ing dintên Jumungah Paing kaping 20 Jumadilawal Wawu 1793, utawi kaping 21 Oktobêr 1864.
pangeran santana ing Pakualaman sadaya ing ngandhap punika pratelanipun.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningprang. 2. Kangjêng Pangeran Kaptin Arya Suryèngjurit.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Ritmistêr Arya Gôndawinata. 2.Kangjêng Pangeran Kaptin Arya Suryadilaga.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kêkirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amariksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun mugi sukaa pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi, ingkang nganggit Sêrat Pananggalan. Mêkatên ugi sawingkingipun manawi wontên ewahing kawontênanipun para pangeran para bupati sasaminipun para agêng ing tanah Jawi kalihan Madura, môngka [mông...]
[...ka] botên mawi kapacak ing sêrat kabar Jurumartani, sangêt panyuwunipun ingkang nganggit, mugi wontêna sih pitulung suka uninga kados ingkang kasêbut ngajêng wau, yèn ta botên angsal pitulungan mêkatên saèstu botên pikantuk anggènipun mrêlokakên patitisipun pratela punika.
Ing ngandhap punika pratelanipun ing kalêpatan miwah ewah-ewahan ingkang kantun piyambak.
Para rad Indhiya sampun kajangkêpan ingkang kaping 5 Tuwan Niwênnèsên, F. N.
ing Bantên, Residhèn Tuwan Phandhêr Palêm, J. H. van der Palm.Taun Wêlandi 1865, Taun Jawi 1793
van Laren Taun Wêlandi 1865, Taun Jawi 1794
Paresidhenan ing Samarang, Bupati Kêndhal, kaangkat nama Radèn Adipati
Kadhaton ing Ngayogyakarta, Kangjêng Pangeran Kaptin Arya Purbaya kalihan Kangjêng Pangeran Arya Surya
Kowe neng endi saiki? Nyambut gawe opo ora? Kangen karo kowe,
pundi kabaripun?'')+; How are you? (''informal'') : (''Kadọs pundi kabaripun?'')
−; Fine, thank you. : . ('Pangéstinipun saé, matur nuwun' '')+; Fine, thank you. : ('Pangéstinipun saé, matur nuwun' '')
−; What is your name? : ? ('Asmanipun panjenengan sinten?' '')+; What is your name? : ('Asmanipun panjenengan sinten?' '')
'Punapa wonten ingkang saged basa Inggris?'')+; I can't speak ''name of language'' [well]. : (''Kula mboten saged ______ [saé]'')
−; Help! : ! (''Tulung!'')+; Do you speak English? : (''Panjenengan saged basa inggris ?'')
−; Look out! : ! (''Awas!'')+; Is there someone here who speaks English? : (''Punapa wonten ingkang saged basa Inggris?'')
−; Good morning. : . (''Sugeng enjing./Sugeng enjang.'')+; Help! : (''Tulung!'')
−; Good evening. : . (''Sugeng sonten.'')+;
'Sugeng dalu.'')+; Good morning. : (''Sugeng enjing./Sugeng enjang.'')
−; Good night (''to sleep'') : . (''Sugeng dalu.'')+; Good evening. : (''Sugeng sonten.'')
−; I don't understand. : . ("Kula mboten ngertos.")+; Good night. : (''Sugeng dalu.'')
−; I don't understand. (''informal'') : . (''Aku ora mudeng.'')+;
'Paturasanipun wọnten pundi?'')+; I don't understand. : ("Kula mboten ngertos.")
+; I don't understand. (''informal'') : (''Aku ora mudeng.'')
Look out! (Awas!)
Good morning. (Sugeng enjing./Sugeng enjang.)
Good evening. (Sugeng sonten.)
Good night. (Sugeng dalu.)
Ing. Luboši Hankovi Ing. Petru Tůmovi Ing.
rahamat aryansah	15 November 2008 at 8:37 am	KATA BUNG KARNO:
YA SUDAH, SING NJAMANI JAMAN WAE SING DADI SAKSI LAN
Dene sêrat parluning organ kangalamatana dhatêng rêdhaksi administrasi.
Kramanipun Putri Yuliana sampun kalampahan wilujêng sadayanipun, miturut pawartosing sêrat-sêrat kabar, ing tanah Indhonesiah, langkung malih Nèdêrlan, sabên ing sakitha-kithanipun sami damêl pahargyan piyambak-piyambak, ing padunungan kita Surakarta ngriki sanadyan namung sêdhêrhana ugi botên purun kantun, sabibaripun ratu gusti kita têdhak dhatêng ing dalêm gupêrnuran, ugi kêparêng mirsani sadaya pasamuan, malah pawartos ingkang dipun siyarakên radhio, sapintên kakiranganing waradwaragad. pahargyan, gusti ratu kita ingkang anambahi, makatên ngantos ingga rampung.
Pahargyan dèrèng rampung sampun katungka jumêdhulipun kabar angin sok-sik nok-nik, ingkang suwau kula botên pitados, namung sarêng sêrat-sêrat kabar sami mêthik utawi suka kumêntar kadadosan ing nagari Walandi,
yêktos, mila kula si tukang rundha tumut urun wudhu, namung inggih wudhu arta budhêng ambokmanawi pajêng.
Manawi kula ngraosakên kadadosan utusan wêwakil dalêm ingkang ngèstrèni kramanipun Putri Yuliana, raosing manah kula sakêlangkung nalôngsa sangêt, amargi manawi miturut bangun turut tuwin urmat dalêm ratu gusti kita anggènipun mêmitran kalihan bôngsa Walandi, samantên ugi
ngantosa wontên kadadosan ingkang anyêdhih-nyêdhihakên, hara cobi para maos murih panjênêngan sadaya sami wuninga, manawi sajatosipun panganggêp dalêm kagungan mitra bôngsa Walandi punika botên namung wontên ing lair kemawon, nanging ugi trusing batos dalêm yêktos, tôndha pasêksèn nyata sabên irung sinuntak tamtu angakêni, inggih punika kados ta: sabên kangjêng tuwan gupêrnur jendral rawuh ing Surakarta, pakurmatan ing kraton katumplak blak, makatên ugi manawi dipun sowani abdinipun kangjêng gupêrmèn, tamtu katampi kanthi rênaning panggalih dalêm saha gênging kaurmatan, dalasan manawi dipun sowani para bôngsa Eropah, ugi katampi kanthi dhanganing panggalih dalêm saha botên kasupèn gênging kaurmatan, samantên ugi tumrap kangjêng parentah agung Walandi anggènipun ngêsokakên kapitadosan dhumatêng ratu gusti kita, kêbukti kados ta: sakathahing bintang saha sasêbutan ingkang ingga ing Nèdêrlan sampun mèh têlas.
Atur kula dhumatêng para maos, mênggah sakathahing bukti-bukti wau, kintên kula ambokmanawi sampun langkung saking cêkap, ewadene mêksa wontên kadadosan ingkang kirang manis, ingkang sagêd ugi kangjêng parentah agung Walandi ambokmanawi inggih kirang rêna, mila mênggah sakathahing kadadosan ingkang kirang sêdhêp wau, sarèhning sagêd kula namung nyuwantên ya talah têmên, botên sanès namung kula sumanggakakên ing kawicaksananipun kangjêng parentah agung Walandi, kita kantun nêngga wontên ing sanggar pamujan, kanthi nyênyuwun dhumatêng jawata linangkung, mugi si tukang damêl onar pinaringana emut, ingkang salajêngipun sagêd damêl padhanging jagad.
Kula nuwun para maos, kajawi kasêbut nginggil taksih wontên malih ingkang pêrlu [pêr...]
[...lu] kita acungakên, inggih punika wiwit sajumênêng dalêm engga dumugi ing dintên punika, botên sakêdhik yêyasan saha kadarman dalêm ingkang kangge kaparluwanipun kawula umum, samantên ugi mênggah sih kadarman dalêm ingkang dhumatêng kawulanipun kangjêng gupêrmèn, kados ta: lêlangên ingkang kasuwun pêkên malêm, pusaka sasamènipun ingkang kaparingakên abdinipun kangjêng gupêrmèn, dalasan kawula limrah kemawon manawi nuju gadhah damêl, upami nyuwun lêlangên, bêbasan dangu mêndhêt gadhahanipun piyambak, ugi lajêng kaparingan
mêrtamu utawi katamuan, sadaya kawontênan ing kraton kaêblak, malah saking lêga-lêgawa ing panggalih dalêm ingkang tanpa balung ri wau, ingga dumugi dintên punika botên sakêdhik ing ngarsa dalêm kêparêng angabdèkakên sêntananipun para raja ingkang nyuwun suwita, sadaya wau kajawi katampi kalayan rênaning panggalih dalêm, ugi lajêng kapapanakên panggenan ingkang nyamlêng-nya ... mlêng, mila dados miturut lêgawaning panggalih dalêm ingkang tansah kaêblak wau, têtêp manawi ratu gusti kita anêtêpi jumênêng dalêm nata, tansah mêmayu hayuning jagad, mila kula pitados, mênggah lêgawaning panggalih dalêm ingkang tanpa balung ri wau, tamtu kula tampi lêgawaning jagad raya, amargi bilih tindak makatên punika ingkang sagêd damêl padhanging jagad.
Kula nuwun, mênggah anggèn kula jèrèng kawontênan ing nginggil punika, botên kok kula nyêngkung-nyêngkungakên ratu gusti kita sajagad inggil piyambak, utawi nyêngkungakên gênging kadarman dalêm tanpa tandhing sasamènipun, punika babar pisan têbih sangêt, nanging lugu namung kula angge katrangan, mênggah lêgawaning panggalih dalêm ingkang bêbasanipun tanpa balung ri wau, sagêda dipun sêksèni ing jagad, sigêg.
Sapunika atur kula dhumatêng wadu wandawa dalêm saumumipun, langkung malih ingkang têrkêmukak, mênggah sakathahing kadadosan kados sansantana. utusan dalêm ingkang jagong kramanipun Putri Yuliana, sarèhning sampun nama kêlajêng, saking pêmanggih kula prayogi kasirêp, sasampunipun lajêng kêparênga mèngêti ing buku pèngêtan, dados ing têmbe manawi wontên kaparêng dalêm utusan inggih dhatênga pundi kemawon, sampun sagêd samêtasamêkta. komplit samudayanipun, namung kemawon badhe [ba...]
[...dhe] ngomplitakên punika mêsthinipun kêdah mawi milih, môngka milih ingkang salajêngipun sagêd kasêmbadan punika manawi lêrêsipun sakêlangkung gampil sangêt, namung la inggih punika wau, sarèhning wontên sabab ingkang mawarni-warni, dadosipun inggih lajêng botên kasil, malah sisip-sêmbiripun
rampung kita matur gawat nun gawa ... t, mêsthinipun rak inggih botên, kula pitados mêsthi botên, mila saking kayakinan kula, sadaya sakathahing gawat ingkang ngudubilah, kaping ngudubilai, punika sagêd cabar dening manunggilipun wadu wandawa dalêm saumumipun, langkung malih ingkang têrkêmukak, tôndha ringgit purwa lampahan Gathutkaca kêmbar, sarêng Radèn Arya
Dwarawati dongèng ingkang lidipun dongèng cocok kalihan lugunipun, sanalika Radèn Arya Wrêkudhara lilih dukanipun, ingkang salajêngipun ngandika, bênêr kowe jlithêng kakangku, tutuping atur kula kanthi panyuwun, dhuh wadu wandawa dalêm saumumipun langkung malih ingkang têrkêmukak, botên wontên satunggaling tiyang ingkang sagêd mulyakakên praja dalêm Surakarta Adiningrat, kajawi namung wadu wandawa dalêm saumumipun, mila kula pitados tamtu botên wontên satunggal kemawon, wadu wandawa dalêm ingkang nama anambut karya kangge dhiri pribadi, nanging kangge mulyaning praja dalah sakukubanipun kanthi kainsapan kairing kasucian punika nyata.§ Wah, bok ngatên yêktos, saiba saenipun. Red.
kagungan dalêm pamulangan Pamardi Siwi nampèni murid enggal kangge voorklas.
Ing kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan sarta Pamardi Putri anampèni murid ingkang tumrap klas II sapanginggil, amung jangkêpi sakirangipun cacahing murid saklas-klasipun wau. Dene anggèning kumikumisi. kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan nampèni rare ingkang badhe sinau, katata kados ing ngandhap punika:
Putra wayah buyut dalêm, tanggal kaping 31 Mèi 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang, canggah saha anaking canggah dalêm tanggal kaping 1 Juni 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang. Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil tanggal kaping 2 Juni 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang.
Tanggal kaping 3 Juni 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 12 siyang.
Tanggal kaping 5 Juni 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 12 siyang.
Amila para putra santana sarta abdi dalêm ingkang sumêdya anglêbêtakên putra utawi anakipun, sakêdhik-kêdhikipun kirang 30 dintên saking titimasa panampining murid, supados angaturakên suwunan dhatêng kumisi kanthi ampilanipun sêrat pikêkah, sêrat tôndha cacaran, sarta turunan biji raporêt ingkang kantun piyambak saking guruning rare. Sadaya wau ingkang anaking santana dalêm canggah utawi abdi dalêm kêdah mawi katêmênakên dening abdi dalêm pangrèh praja ingkang ambawahakên.
Dintên sarta wanci ingkang sampun katamtokakên wau rare ingkang kasuwunakên sinau supados dhatêng pamulangan parlu badhe nampèni katrangan saking kapala guru.
Manawi anggèning ngaturakên suwunan botên anêtêpi wara-wara, sagêd botên dipun tampèni, dene suwunan wau mawi katêrangna alamat sarta kampung pundi ingkang dipun dalêmi utawi dipun ênggèni.
Sanadyan sang prabu punapa malih pramèswari Dèwi Sèwiya, punika sampun sami kaladuk ing yuswa, ewadene ing dalu wau tansah karuna ngaru- ara, kadi lare [la...]
[...re] alit, sarwi sambat sarta nguwuh-uwuh putranipun. Rêsi Suwarman, pandhita ingkang botên nate cidra pangandikanipun, matur dhatêng sang
dhatêng Dèwi Sawitri. Rêsi Gotama ngandika: kula sampun nyinau wedha dalah sapang-panganipun, ngantos antuk nugraha. Kula sampun tapa brata, sarta nêtêpi samêsthining Brahma Carya. Kula tansah ngangkah karênanipun Bathara Agni, tuwin sadaya ingkang darajat sanginggil kula. Kula têtêp dhatêng sêsanggêman, utawi nglampahi amung nêdha hawa kemawon, awit makatên
putra jêngandika Sang Satyawan, taksih lêstantun raharja. Sakèndêlipun Rêsi Gotama, siswanipun nyambêti atur: sadaya pangandika ingkang kawiyos saking tutukipun guru kula, mêsthi botên cidra. Lajêng dipun tamtokna kemawon, manawi Sang Satyawan botên kenging ing sambekala. Rêsi Gotama ngandika malih: manawi ngèngêti wirasatipun Dèwi Sawitri, sadaya mratandhani bilih sang dèwi botên sagêd
saha sagêdipun mangrèh salira, sarta ciptanipun Dèwi Sawitri, Sang Satyawan mêsthi botên seda. Rêsi Dalbya ngandika: kula ugi kadugi namtokakên, bilih putra jêngandika taksih sami raharja. Rêsi Awastamba ngandika: nitik swaraning paksi ingkang sami nyabawa, sakiwa têngêning dhepok, sarta sang prabu waluya gêrahipun, punika kenging kangge panitikan, panjênênganipun sang prabu taksih dangu anggènipun kêdah nilar marcapada, awit SangtyawanSatyawan. botên seda. Rêsi Doma ngandika: sinuhun, putra jêngandika Sang Satyawan, ngimpun salir kautaman, sadaya tiyang ingkang
salira nyasmitani manawi panjang yuswanipun, mila tamtu dèrèng wancinipun antaka.
Linipur sarana dêdongengan, saha kawruh warni-warni dening para brahmana wau, têmahan Prabu Dyumatsena sakalihan pramèswarinipun lajêng sami lipur. Dupi sampun wanci lingsir dalu Sang Satyawan lan Dèwi Sawitri sami dhatêng, kalihan sakalangkung suka, lajêng ngurêpi padaning rama ibu. Rikala punika
prabu sampun waluya, dados sang prabu dintên punika nama antuk nugraha warni tiga sêsarêngan. Sinuhun, aturing brahmana punika mêsthi tumus dados lêlampahan, sarta badhe tansah wêwah-wêwah bêgjanipun sinuhun. Wasana para brahmana lajêng sami dêdupa, sarta sêsaji, nyuwunakên karaharjanipun Sang Prabu DumyatsenaDyumatsena. dalah narpaputra, dene Sang Satyawan dalah Dèwi Sawitri lajêng dipun parêngakên lênggah nunggil lan para brahmana. Wontên sawênèhing brahmana ingkang matur pitakèn dhatêng Sang Satyawan makatên: dhuh, rajaputra ingkang misuwur, punapa wigatosipun, dene kondur jêngandika ngantos lungse, punapa salêbêtipun wontên ing wana manggih pakèwêt. Dhuh, Satyawan,
mangsuli atur makatên: suwau kula dhatêng wana kalihan Sawitri, awit rama ibu sampun marêngakên, sadumuginipun ing wana, kula lajêng madung kajêng, nanging botên dangu sirah kula kraos mumêt, mila kula cariyos dhatêng Sawitri, manawi badhe tilêm sakêdhap. Sawitri linggih kula bantalan pangkonipun lajêng tilêm kapati. Amung kamatênmakatên. punika ingkang kèngêtan cêtha. Salaminipun kula dèrèng nate tilêm makatên dangunipun, mila mugi sami dipun apuntêna kalêpatan kula, ingkang botên sangking panêmaha punika. Bagawan Gotama ngandika: saèstunipun jêngandika botên priksa, punapa usadanipun ingkang damêl waluyaning paningalipun rama jêngandika. Taksih wontên sambêtipun.
1. Prihatos ... kaca 41 | 2. Wara-wara pamulangan taun 1937 ... kaca 44 | 3. Dèwi
Salam taklim kulå dumatêng pårå sanak kadang ingkang luhur ing pambudi, ingkang tansah marsudi kukuh lan tansah ngêmong ing kabêcikan.
Lampahipun sampun dumugi ing Matawis. Sénåpati botên pinanggih ing dalêmipun, amêng-amêng dhatêng ing Lipurå sartå numpak kapal. Utusan kêkalih andjudjul.
Wuragil énggal sumaur dhatêng Sénåpati, inggih tijang kêkalih puniki sami dipun utus ing
pijambak kadospundi anggên kulå ngulapi, kulå kadhawahan sowan inggih purun.
Jên sultan sampun mantuni anggénipun ngalap dho garwå sartå amantuni anggénipun asring mundhut bodjo tuwin anaké
Sampun dumugi ing Padjang, nanging sami adamêl dorå sêmbådå, aturipun ing kangdjêng sultan.
Kulå kautus animbali putrå dalêm Sénåpati, aturipun inggih sandikå, nanging kulå dipun kèn mantuk rumijn, putrå dalêm
On 14 September 2012 at 19:46 bancak said: sugeng dalu
Balas	On 14 September 2012 at 22:19 Punakawan said: Nuwun
Balas	On 15 September 2012 at 10:47 bancak said: ajianku ajian korupsi
Bejo isih beja wong kang beja bisa ngunduh rontal 06 bengi iki uga.
sumangga dipun”asik”i numor uno-nipun, sak derengipun didueseli Ki
mboten sah “mbedok” ayam mangke dosa lho.
He he aku kelingan jaman sekolah SMA, naliko kost pitike sing duwe omah dipakani, mlebu kamar terus dipotong.
Sing kagungan dalem diaturi, ora pirso yen sing didahar ayam kagungane piyambak.
Balas	On 17 April 2010 at 06:41 Gendut said: Sugeng enjang poro kadang, esuk umun umun ( podo karo utuk utuk ) ngungak gandok tibane sampun cemawis dua kitab sudss 4 dan 5 . . Alhamdullilah. Matur nuwun Ki Arema nyuwun pamit bade nyambangi gandok
mboten payu, lha wong Singosari podo mamerke Otot Kawat Balung Wesi.
Gusti Ingkang Måhå Welas lan Ingkang Måhå Asih, awit namung saking Sih Katrêsnan Panjênêngani Pun, ingkang tansah paring sêdåyå kanugrahan dumatêng kitå, tanpå kêndat. Kanugrahan ingkang tangéh sagêd kapétang
angupahaken ing Sang Amurwwabhumi. Mokta den ing wong Bathil. Sang Apanji Tohjaya, tan suka moktan ing sira raman
sinungaken ing wong ira. Ling ira Panji Tohjaya: ‘Duweg kaka ta
nuwun dongengipun Ki Bayu, jan…. terang terwoco, cetho sanget. Sampun kulo simpen, kulo kempalaken. Mbenjing menawi sampun rampung dongengipun badhe kulo jilid kangge sinau malih. Kulo tenggo dongeng saklajengipun. Sugeng dalu.
ngendikanipun Ki Seno rontal 06 badhe diwedhar mangke dalu wayah sepi uwong 00.01 tit.
sumangga sesarengan ngrantos dumugi titi wancinipun, mugi2 mBoten wonten ingkang matrap ajian sirep ingkang saged andadosaken pak Satpam mBoten saged ngayahi dawuh Ki Seno.
ananging gandhokipun kok taksih dipun gembok Ki ?
Balas	On 18 April 2010 at 13:18 gembleh said: sugeng siang para kadang PDLSers……..
(sasmitanipun Ki Widura, wonten mentrik ingkang ndelik)
Balas	On 18 April 2010 at 13:20 gembleh said:
cakepan puniki anggen titi pengancan mangda alit-alite tetep seneng lan uning ring basa Bali...numbuhang kapitresnan para yowana Bali ring basa Bali lan basa Bali ajeg ring Gumi
Ora kroso dolanan neng laptop kok ngerti-ngerti meh jam 22.
cerkak	Bocah-bocah rombongan saka Jawa dadi krasan ana ngomahe pak RT. Tanggapan kulawargane Pak Sadikan uga semanak banget. Saya suwe pasrawungane wong sakrombongan cepet banget rakete.
Apa maneh yen ana Rumini. Bebasan witing tresno jalaran saka kulina, Rumini dadi seneng marang Paijo. Pak RT Sadikan sajake ora nggondheli manawa Rumini gandheng karo Paijo.
Karepe Paijo sakjane mung biyasa wae, dianggep panglipur. Lan sarane Pak Wagiman, ora apa-apa kanggo nggangsarake rerakatene karo wong pedhalaman kono. Telung sasi wae, ora suwe, mangkgono jarene Pak Wagiman.
Ora krasa pambangunan mejid wis kari ngethungi dina. Seminggu maneh dikira-kira mesthi rampung. Mejid sing meh rampung iku katon magrong-magrong lan endah. Wernane biru, jobine tegel abang lan gendhenge ijo. Pelatarane amba dikupengi pager tembok sing dhuwur diwerna putih resik.
Paijo kandha karo Rumini yen dheweke enggal bali menyang Jawa.
“Ayo melu aku dolan menyang Jawa, Dhik? Kowe durung tahu saba menyang Jawa ta?”
Rumini ora bisa mangsuli. Yen karepe atine pengin melu menyang Jawa. Dheweke wis kadhung tresna karo Paijo.
“Mangke teng mrika kaleh sinten.”
Karepe Rumini yen ditembung utawa dijak rabi ya gelem. Nanging Paijo sajake ora arep kandha bab ngajak rabi.
“Mboten angsal kaliyan bapak, Mas. Kudu manut adat. Yen cah wedok arep lungan karo wong lanang kudu diningkah dhisik.”
“Ah, rasah ngono. Iki rak mung dolan. Mengko yen krasan, ya nggolek gaweyan utawa sekolah neng kana. Ora usah kudu rabi dhisik.”
Karepe Paijo supaya dheweke bisa medhot Rumini. Sebab bisa dadi gegeran yen nganti konangan Surti. Mesthi dadi perang paregrek kapindho.
“Lha panjenengan tresna aku mboten Mas?”
Mag dheg atine Paijo. Pitakonan iki sing diwedheni.
“Awake dhewe iki lak lagi proses tetepungan ta Dhik. Padha olehe etepungan iki kanggo golek
Rumini meneng wae. Bocah kuwi banjur mbrabak. Terus mlayu menyang kamar.
Paijo ora nututi. Malah seneng yen sesrawungane karo Rumini bisa pedhot. Dheweke bisa lunga saka Kalimantan. Apa maneh garapan wis beres lan dhuwite ya wis dibayar. Apa maneh dheweke uga wis kangen banget karo Surti.
Paijo wusanane mulih menyang Jawa. Pas pamitan karo Pak Sadikan lan kulawargane, Paijo ora kepethuk Rumini. Sajake Rumini nesu amarga Paijo lunga. Nanging Paijo ora nggagas. Dina kuwi dheweke lega bisa bali menyang Jawa.
Ditinggal Paijo Rumini nangis ora gelem meneng. Bapak ibune dadi susah. Sakjane kabeh ngreti yen nangise Rumini amarga ditinggal lunga Paijo.
“Karepmu kepiye ndhuk? Awakmu nganti kuru yen kowe nangis terus wegah mangan. Wong lanang sakliyane Paijo isih akeh.”
Nanging atine Rumini wis satus persen kanggo Paijo. Paijo kuwi tresna sing sepisane Rumini. Tresna sing sepisan kuwi ora gampang dilalekake. Nanging yen dadi gething uga angel diilangi saka ati.
trima. Diceluk anake lanang. Dirembug bab kahanan kuwi. Karepe arep menehi pelajaran kanggo Paijo, sing wus ditulung malah menthung. Kudu
ngurus Paijo. Apa maneh mutahe kuwi campur getih lan barang sing aneh-aneh. Ana silet, paku lan pines.
Kabeh dadi mikir yen iki jalaran amarga kena teluh. Iki mesthi teluhe Rumini sing dicidrani Paijo. Malah pas mudhun saka montor mabur larane Paijo tambah abot. Dhuwit celengan saka Kalimantan wis nganti
digawe cidra Paijo. Nanging ana sing luwih wigati, yaiku sapa sing bakal tanggung jawab marang jabang bayi sing dikandhut Surti, sing saya suwe wetenge mundhak gedhe? Cuthel tulisan dimuat di jagad jawa
Balas	On 28 November 2010 at 00:11 Widura said: Sampun kundur Ki Arga?
Sugeng uthuk-uthuk! Pak satpame sudah mlebet senthong!
Balas	On 28 November 2010 at 00:38 arga said: Sugeng uthuk-uthuk ugi, Ki Widura. Monggo menawi badhe nggentosi rondha. Kulo nyuwun
pengantar tidurmu..nah mengko awakmu sing nulis biografiku (koyo usule ki Truno)..piye ???
Balas	On 28 November 2010 at 05:13 pandanalas said: Genk enjink
Balas	On 28 November 2010 at 05:43 punakawan bayuaji said: Wilujêng
Pikantuk pangestunipun Ki Punakawan manggih wilujeng, mugi-mugi makaten ugi Ki Puna soho sedherek sedoyo. Kasinggihan Ki, dangu kulo mboten saget sowan amargi nembe kathah tugas wonten njawi.
Sakkedhepan kulo maos cariyos wayangipun Ki Puno, sae sanget Ki, monggo dipun lajengaken. Ki Bayuaji ndongeng sejarah dene panjenengan ndongeng wayang kangge nambah regeng padhepokan meniko.
Balas	On 28 November 2010 at 07:06 Truno Podang said: Assalamu’alaikum wr wb,
Sugeng enjang ugi Ki Sanak sedoyo, ……
Hiks! Ki Pandan lagi nggethu bikin karya tulis neng sentong ngarep. Sentonge nganti kemebul, asbake kebek tegesan, …… kopi nganti entek 5
cilik, …… biasa tak dongengi, …. sing awale : Pada jaman dahulu kala, ……….. Lha suwe2 sawijining dino
Sarapanku sambel korek sego jagung ….. 29
5. Kosokan watu neng kali nyemplung neng kedung
November 2010 at 12:30 Widura said: nGGer Satpam said:
Monggo Ki, sampun titi wanci naskahipun dipun wedar.
Kulo padosi naskahe hlhlp-056 kok mboten wonten.
Disingitno nDik endi tho, nGGer>
Balas	On 28 November 2010 at 12:54 P. Satpam said: he he …
dipun wedar menawi Pak De sampun angler anggenipun sare.
On 28 November 2010 at 12:59 Widura said: Ya wis tak turu
said: Sampun ngantos dipencet nggih Ki, …… mangke mbledush!
On 28 November 2010 at 12:30 pandanalas said: Nyuwun sewu…niki nembe nganglang … Nembe ngawal bopo biyung
wis sepuh) akhire kelar jg…niki nembe jagong bayek … (Luwih enak njagongi manten ayake)..
Kulo cicil sekedik njih…biyen tonggo2 kerep nekani bopoku
dodolan nagih nang ngomah…soale blonjone nganggo duwit2an…senengane nek sore dolan neng kedung (nginjeni wong2 podho adus)…wes mbelinge keliwat2 tenan…pernah diajar nggo bonggol pohung mergo anake tonggo nganti cacat…
Balas	On 28 November 2010 at 12:35 Widura said: Soal nginjeni wong adus durung
Aku iki isone mung uro2..,ek kon crito koyo ki Truno, ki Puno, ki Bayu…angel je…..kudu njaluk bantuan Nona iki nggo
said: Niku lho mesakaken, …. Ki Widura sampun ngantos ‘suren’.
Sakjane Pak Lik Pandan ora nate blenjani janji ..
Nangin rada manja … nJaluk kanca wadon, ayu, merak ati seperti missnona… supaya nambah gairah …..
On 28 November 2010 at 13:34 P. Satpam said: Janji lho Pak Lik
Pak Lik Sat reresik padepokan ora ono sing ngrewangi. Nggih mriki Pak Lik, kulo rencangi nyapu latar Padepokan, …… lha meniko Ki Puno nggih kerso
Honggo kok ngeliat aja lagi nih.
Nggih monggo Dimas Haryo Honggopati kemawon ingkang isah2 grabah, …… kulo tak nyedot wedang sere rumiyin.
Balas	On 28 November 2010 at 16:59 sI_TolE said: Sugeng sonten….
Wah, bubar diguyur udan, diparingi rontal kanggo anget2 awak. matur nuwun sanget….
kepareng nyuwun uninga menawi badhe ngundhuh dongeng rikala alit-ipun Ki Pandanalas wonten pundi….?
kawit kala wau kula namung manggihi WADER, menawa kedah “ngeklik” kutuk menapa kuthuk…?
Prasojo said: Suwun Ki, sampun
dalu Ki Truno podang, matur nuwun kiriman Kumbokarno nipun Ki. Lajeng Sarpokenoko sampun tangi menopo dereng?
honggopati said: Assalamualaikum wr. wb.
Gandok wis suesak nemen kok ora digelarke karpet anyar to.
Raja Urung di dataran tinggi (Karo), yakni Urung Telu Kuru merga Karo-Karo), Urung XII Kuta (merga Karo-Karo), Urung Sukapiring (merga Karo-Karo) dan Urung VII Kuta (
cerkak	Bapak yaiku salah sijining pawongan sing paling tak tuladhani neng donya iki. Bapak uga dadi inspirasiku tekan saiki. Kasunyatan kabeh sadulurku uga setuju manawa pancen Bapak kuwi pejuang keluarga sejati. Aku uga ora maidho babagan perjuangane Bapak ndadekake jejeg keluwarga. Dadi mitra setyo tuhune ibu pirang-pirang tahun. Sewalike ya ngono. Sajroning uripe, Ibu uwis cukup ngrasakne seneng memitran karo siji-sijine pria sing saiki dadi kepala kaluwarga lan garwane iku. Biyen Bapak dadi guru
sithik sing ditanduri palawija lan pala kependem. Prinsipe Bapak, wong kuwi ora kena nganggur. Tur maneh Bapak emoh yen wong pensiun kuwi dipadhakne kaya
ngapura menawa kudu ngrepotne kowe kabeh. Ya iki jalaran Bapakmu sing saiki wis maleh. Bapakmu saiki wis ora kaya biyen.”
“Bapak maleh pripun, kados pundi, bu?” Lusi adikku sing nomer loro sajak kuwatir.
“Bapakmu wis maleh sak apa-apane. Aku ora ngarani, nanging kasunyatan saiki Bapakmu meh saben dina
separo ditetesne lan sing separone didol nggo tuku pakan utawa diijolke kebutuhan ngomah liyane.
“Boten ditetesne mawon endoge pitik, pak?” pitakonku.
“Babone wis akeh. Ra conggah maneh ngurusi.”
Aku melu ngewangi njupuki endog ana tarangan. Rasane ya melu seneng arepa Bapak sing duweni pitik kabeh mau dudu aku.
“Lha kowe, apa ora pengin ngingu pitik?”
“Ah, boten pak. Teng kutha boten wonten panggen kangge nginggu pitik. Yen diumbar nggih malah didukani pak
“Mboten kesel yen mlampah teng warunge bu Tutik niku pak? Boten warunge bu Jono niku kemawon ingkang luwih celak?”
“Ah, aku karo mlaku-mlaku. Malah karo olahraga sisan.”
Aku ra iso menggak kepinginane Bapak. Sakjane aku uga pengin nginthil bapak. Nanging tak pikir-pikir maneh, kok rasane ora pantes bapake dewe dirunduk kaya ngrunduk pawongan sing arep nglakoni gaweyan ala. Esuke akhire aku oleh wektu
loyang kanggo pakan pitik neng warunge bu Tutik.”
“Kula tumut angsal pak ?”
Akhire aku ndherek bapak. Lakune bapak ora kalah ringas karo aku. Bapak uga ngendhika yen dheweke emoh dikon ngganggo teken. Dudu wong jempo, kok kon nganggo teken, ngono kandhane Bapak.
“Sajatose kula nggih ajeng matur kaleh Bapak,” kandhaku karo mlaku.
“Sajak penting, arep ngomong apa?”
“Bapak kok sakniki asring nyaba warung bu Tutik, nggih?”.
“Sing ngakon takon apa ibumu?”
Aku ra bisa endho. “Nggih Pak. Ibu sujono menawi bapak maleh dadi bangsat ilat ingkang pagaweyane seneng jajan warung.”
Eh, Bapak saiki malah ngguyu kemekel.
“Ah, Ibumu kuwi ora mudheng. Senengane digawa ati wae. Ibumu kuwi yen lagi karep ngomong senengane digedhek-gedhekne.”
“Nanging karepe ibu niku sae pak.”
“Ah, kebeneran mumpung kowe saiki melu aku. Rasah tak omongi maneh. Nanging kowe dewe mengko sing
“Pak Wahid, ajeng mendet sego aking nggih?”
Bapak manthuk, lan nyawang aku. Aku sing dadi ra penak. Bu Tutik let sedhela metu
cangking ana pundakku. Lumayan rada abot. Teka ngomah ya mesti kemringet. Nanging aku rasah perlu sulaya.
“Ya kuwi pawongan sing jenenge bu Tutik. Aku saben dina rono kuwi ya adol endog pitik lan tuku sega aking. Nanging kuwi uga ikhtiare bapakmu iki pengin bantu marang usaha warunge bu Tutik. Bu Tutik kuwi kan tergolong penduduk miskin neng komplek perumahan kene.”
“Lajeng punapa hubungane kalih Bapak?”
“Bu Tutik kuwi sanajan dadi wong miskin dewe ing desa kene ora tau gelem yen diwenehi sedekah. Lan caraku bisa
mundhak dadi gedhe. Nanging ya kuwi, kok malah ibumu sujana. Ngarani aku maleh dadi bangsat ilat. Wong aku ya terus langsung bali sak bubare apa yang tak perlokne wis entuk.”
“Nggih ibu niku ra bingung, jalaran boten wuninga kersane Bapak.“
“Mikirku kuwi wong wedhok kuwi senengane etungan. Ketimbang mengko dadi udur.”
Aku manthuk-manthuk. Ibu pancen perhitungan babagan duwit kanggo ngomah. Nanging pancen ibu uga gedhe jasane dadi manajere keuangan keluwarga.
kesenjangan sosial kuwi ora ana. Sing duwe kekayaan wis kena jatah zakat ya kudu ditarik zakate lan disumbangke kanggo para fakir miskin. Kowe rak ya ngerti to sakjane wong sugeh neng Indonesia iku ora sithik?”
Aku manthuk-manthuk maneh. Kasunyatan bapak kuwi duwe niat becik. Saiki aku rasah perlu melu-melu sujana yen bapak maleh dadi bangsat ilat.
Akhire aku nglumpukne sedulur-sedulurku kabeh. Aku pengin
“Bangsat Ilat”	sedjatee says:	1 March 2010 at 16:12	muantap kangmas…
ya begitulah profil ibu-ibu, banyak curiganya…
Reply	Maulana Mufti says:	3 June 2010 at 16:12	rasane koyo nang negeri endi mbuh,… ra weruh…
bosone inyong wong bumiayu ora koyo ngono,… duh, bosone inyong kasar mas,
mbiyen iyonge ora belajar boso jowo alus,
apik artikele,… aku yo pengin nggawe blog khusus boso jowo…
ojo lali karo blog ge aku ya,.. okeh artikel sing apik-apik lho, sing postingan
sing saiki main kanggo salah siji tim kontinèntal UCI ing Iran, Azad University Cross Team.[1] Sadurungé, Pujol tau main ing Cervélo TestTeam lan Omega Pharma-Lotto.
Pujol diwé karir minangka pebalap profésional kanggo tim Spanyol, Burgos Monumental nalika taun 2008. Dhèwèké banjur nggabung karo Cervélo TestTeam, lan main kanggo tim kasebut sakwéné rong taun ing Tour d'Espagne.
Nalika taun 2011, dhèwèké nggabung karo Omega Pharma-Lotto. Nanging taun 2012, tim kasebut dibubaraké amarga patikaian sponsor lan pecah dadi rong tim ya iku Quick Step lan Lotto-Belisol. Mula, Pujol ora bisa main senajan wis nandhatangani kontrak sakwéné rong taun.
Nalika awal April 2012, dhèwèké direkrut déning tim asal Iran, Azad University Cross Team. Dhèwèké banjur wiwit main ing salah siji kajawaran UCI, Tour de Singkarak, lan tampil minangka jawara umum ing kajawaran kasebut.[2]
Prèstasi[besut | besut sumber]
Urur adhedhasar taun, Pujol tau nggayuh jawara jroning kajawaran-kajawaran balap pit, arupa jawara etape uga jawara umum:
Artikel ngenani biografi tokoh Spanyol iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Óscar_Pujol_Muñoz&oldid=988421"	Kategori: Pambalap pit SpanyolRintisan biografi
ndhelik: CS1 abasa sumber basa Inggris (en)Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
lFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 2 Maret 2016.
Reply	nsx125	September 5, 2012 at 2:51 pm
sun jarwani. Mangertiya jenengsira. Wus Ingsun sabda dadi Kitab suci sejati. Adam makna wastanipun. Iku
manungsa, iya Urip. Kang ngobahake ragane manungsa, iya Urip. kang muna muni, iya Urip. kang krasa-rumangsa-ngrasakake, iya Urip. Mula Urip kang pinilih sekalir. Kang sinembah Urip. Urip kang sinembah sakabehing Urip (sedarum) Marga Urip kang kagungan. Kang amengkoni sakabehing kahanan. Kahanane wujud wewujudan kang gumelar aneng ngalam dunya. Iku kabeh den wengkoni Urip. Urip kang kagungan purbawasesa. Kang nguwasani kabeh kahanan. Mula Urip kang gawe gelar gulung. Ana saka dene Urip. Datan ana, saka dening Urip. Urip iku yekti, Urip kang mahanani sakabehing kahanan. Mula sesembahan nyata, ora nana liya, Iya mung Urip. Bukti luhur luhuring Urip. kang sarwa tuwuh manuwuh, kang sarwo semi manyemi. Iku yektine Urip.
Gumelaring jagad anyar saisine pisan. Anane mung ringgit purwa. Lampahanipun. Manasuka Manunggal. Dalangipun. Bocah saka gunung Heru Cokro Semono. Iku kang mandegani pagelaran aneng
Ringgit purwanipun waca. Elinga purwaning dumadi. Purwaning dumadi manungsa Urip .
Tan liya saka dening Roh Suci. Kang sinabda tumurun. Gumelar aneng ngalam donya. Kang sarwo tuwuh manuwuh. Dedalane Manunggal. Kinantenan sarwa MIJIL. Nora gampang lungguh aneng jagad anyar. Ora bisa den lakoni batin, agama lan ngelmu utawa amal jariyah. Tangeh lamun jenengsira bisa tumeka. Lamun jenengsira tan mangerti mring KUNCI nipun. Iku Kunci-ning gesang. Dzat Maha Suci sesebutan Ingsun. Iku tumrap sakabehing manungsa Urip.
kang jenengsira sedya kudu pada. Jenengsira tumekeng wujud, datan ana bedane krenteg kang mahanani. Yekti pada ana.
Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Banjaran Cerita Pandhawa (8) Kitab Jawa Baru | Wayang Indonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_kutha_ing_Jerman&oldid=1061093"	Kategori: DaftarKutha ing JermanDaftar kutha ing ÉropahGeografiKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 26 Mèi 2016.
ingkang ceblok wonten ing koper sampun kula pendhet Ki Ajar pak Satpam.
said: sugeng enjing poro cantrik lan metrik kulo pamit reyin badhe padhes
Sugeng enjang sedoyo sanak sederek ingkang minulyo, …….. poro beghawan,poro ajar, poro janggan, poro putut, poro kyai, poro nyai, poro cantrik, poro mentrik, sugeng makaryo, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih.
lho….?!?!?
On 8 Maret 2011 at 11:40 Kartojudo said: Njaluk tulung kulo Jeng…
mbaplang, motone mblalak2) Dhik Mita, tapi njeronya itu alus lho! Suwer, …. coba tanyao Bu Guru Ken Padmi yang masih berkerabatan!
Balas	On 8 Maret 2011 at 11:08 pandanalas said: kulo mpun setunggal kemawon…Nimas Padmi…
Mirah Hotel, Hotels in Banyuwangi ab 38 € - KAYAK
Study banding ke Singapura | SINAU BASA JAWA
yudha pramana said: S.U.L.I.G.A……???!!!
Balas	On 2 Juni 2010 at 00:02 sukasrana said: kulanuwun, …
Balas	On 2 Juni 2010 at 06:02 P. Satpam said: Durung ono sing teko
Ki Honggo wonten pundi nggih, biasanipun bakda subuh sampun sambang padepokan.
Balas	On 2 Juni 2010 at 06:28 honggopati said: Nuwun sewu P. Satpam.
Nembe saget lapor awit nembe sibuk maos email lan face book.
Balas	On 2 Juni 2010 at 06:30 honggopati said: Sugeng enjang kadang PDLS sedoyo,
Monggo sami apel, mindak didukani P.
nggih mboten to ki, mangke kuwalat.
kados jambu mete, sirah wonten ngandap suku wonten nginggil.
sibuk gojekan karo P. Satpam neng Pos.
Sugeng enjang Ki Jogotirto (ngatos-atos menawi taksih katah jawah sampun ngantos
at 08:40 pandanalas said: Petruk dadi Ratu
petruk dadi ratu, nyangga pincuk udut crutu
dewa dewa bingung, petruk ngaji mumpung
dipolne dipolne, nggone dadi jalwa tukung
lelono jagad said: lha nggih niku nopo nJenengan absen terus ????
Sugeng sonten poro sederek sedoyonipun, ….. monggo kulo aturi nglajengaken lelampahan anggen panjenengan nitih yuswo paringanipun Gusti Alloh. Pigunakaken kanti sae, kanti tindak ingkang sae, …… utaminipun tansah sujud syukur dumateng ingkang Murbeng Dumados, tuwin tansah atut rukun kaliyan tonggo tepalih.
Balas	On 2 Juni 2010 at 14:49 miss nona said: Inggih, sendiko dawuh..Ki TruPod… matur nuwun.
Balas	On 2 Juni 2010 at 15:18 yudha pramana said: hikss,
Balas	On 2 Juni 2010 at 15:20 pandanalas said: pokoke melu
*nek nyuwun pirso ki Ajar Arema / ki Ajar Pak Satpam, mesthi ra diparingi pirso*
Balas	On 2 Juni 2010 at 17:28 yudha pramana said: On 2
On 3 Juni 2010 at 00:36 sedayu605 said: disimpen wonten pundi rontalipun ki Sukasrana….
Balas	On 3 Juni 2010 at 05:48 honggopati said: Sugeng enjang Kadang PDLS sedoydo.
Sunda i Bhumi Jawa Kulwan nityacah dumadi wyawahara pantara ning rajaraja Criwijaya, Jawa, Cina, Cola mwang akweh manih rajya lenya. I sedeng raja haneng Bhumi Jawa Kulwan yatiku rajya Sunda lawan rajya Ghaluh tan ahyun ri sewaka ring sira kabeh, tan angga dumadi mandalika nira (
wongalus	Ki Ageng Jembar Jumantoro kiagengjembarjumantoro@yahoo.co.id ASSALAMU’ALAIKUM WR. WB. SUMINARING SURYA ENJANG DINTEN RIYADIN, PETHAK CINANDRA RESIK ING WARDAYA. MANGAYUBAGYA DINTEN RIYADIN 1431 H. NYUWUN
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
DADI WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE. DADI WONG JOWO OJO ILANG JAWANE: | "WONG EDAN BAGU"
Wordpress WONG EDAN BAGU Wordpressnya PARA PENCARI TUHAN https://putraramasejati.wordpress.com
21 Februari 2016 by Djaka Tolos	DADI WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE. DADI WONG JOWO OJO ILANG JAWANE:	DADI WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE. DADI WONG JOWO OJO
DADI WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE:
Kito iki urip kang diarani Jumeneng Manungso tinitah ing Alam Padhang ( Jagad Raya ). Kudu
Tatag, Ikhlas, Sumeleh, Hening, Heneng, Awas Heneng lan Eling serto Waspodho.
Ojo podho kleru tompo, sebab kabeh kuwi wus diatur dening ponco driyo.
Mungguh kito urip sipating Manungso, asal soko dumadi lan pambudi. Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO, kuwi tegese wujud kito yekti. Mulo soko iku, kito jeneng wong kang ngaurip, Lumaku satindak kudu ngaweruhi hananiro, ojo demen lelemeran, kudu setyo tuhu marang gesangiro lan kapitayan marang badaniro dhewe, mungguh lungguhe AKU. Mulo ora gampang, yo ora angel, mungguh lakuning Manungso (Jalmo), sakbiso-biso ojo nyidrani janjiniro kang wus kawijil.
kito isih gesang ( urip ). Ayo podho ngudi ngelmu kang sanyoto ing endi lungguhing Elmu, margane poro Sanak Kadang samiyo ngudi tuwuh kudu tumindak. SAROJO, TRISNO, SETYO, TUHU, PRASOJO lan UTOMO Jerjering Manungso.
Hananing PAMBUDI margo soko DUMADI, Banjur biso muncul unen-unen sing diarani ” ELMU lan NGELMU ” dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayan.
Mulo Jaman kuno makunaning diarani jaman kabudan. Banjur kuwi sakwuse kang aran Agomo BUDHA. Lah Budha iku BUDI sawise budi kabudayan. pokok sekabehing Kabudayan iku diatur dening PONCO DRIYO.
Sejatining kang aran AGOMO kuwi yo BUSONO, ateges ageman, yo kang aran Lelaku Sejati. Mulo ing kene kito aturake, mungguh ananing dumadi banjur hanane Pangera Sanyoto. Banjur ono tembung kang aran A, I, U, tegese AKU, IKI, URIP. Ananing URIP ono sing NGURIPI. Ananing AKU (Kawulo) sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono Kawulo. Sawise mengkono banjur kawijil ” ROSO – PANGROSO, biso muno lan muni, terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO.
Ananing ELMU lan NGELMU, Sir Kawulo maneges marang Gusti, banjur ono wujud makno sing diarani SIDIKORO, MANEKUNG lan SEMEDI.
Elingo Ajining Rogo Ono Busono, Ajining Diri Ono Ing Lathi, Tumindak Kudu Weruh Empan Papan, mergo Manungso Mesthi Bakal Ngunduh
“Wong Edan Bagu” Tumitah ingalaman padhang Dadi Wong Jowo. Leluhurku jowo. Kaki niniku wong jowo. Bopo biyungku wong jowo. Lahirku dijawa. Besar dijawa dan Hidup dijawa. Anggalih Roso. Kroso. Rumongso. Ngrasakake Urip lan Angudidayaning Ngelmu Sangkan Paraning Dumadi ugo Manunggaling Kawulo Gusti, kuwi Lakonku. Wahyu Panca Gha’ib, kuwi Lakuku. Tak akoni tanpo tedeng aling-aling.
Dadi wong jowo kuwi takdirku. Aku ora keno protes marang Gusti Ingkang Moho Suci, kudu nompo takdir kuwi, lan kudu dadi wong jowo sing njawani. MBESUK YEN BALI KUDU ISA NUNGGAL, SAIKI YA KUDU ISA NUNGGAL. Yen ora biso. Berati dudu wong jowo.
Tanduran utawa wit kuwi, ana sing urip uga ana sing mati, wit kuwi mung diarani urip lan mati ora ana nyawane. Kewan ana sing urip uga ana sing mati, nanging yen durung mati-mati ijih ana nyawane. Wong uga ana sing urip lan ana sing wis mati, nanging yen ana wong lara nemen, tapi ora mati-mati, kuwi nyawane utawa ruhe, durung gelem pecat saka ragane, amerga dalane peteng, uga ana sing ngarani nyawane rangkep. Saka kandane Leluhur Jawa, kuwi wis cetha, bab urip, nyawa, raga lan ruh uga bedane tanduran, kewan lan wong.
Ana unen-unen Nusantara-Jawa ruh gentayangan, ruh ngalumbara, ruh penasaran. Kuwi ngandakake, yen ruh kuwi, durung bisa bali menyang sangkan paran, kosok baline, uga ora ana unen-unen Nusantara-Jawa urip penasaran, urip gentayangan, urip ngalumbara.
URIP kuwi ora owah ora gingsir, saka mula-mulane suci lan mesti bisa bali menyang mula-mulane, sing owah gingsir, ya ragane, uga ruhe wong kuwi. Ruh mapane aning cipta. Mula, bayi kuwi lair paningale durung isa ndelok, pangrungune durung isa krungu, saya suwe saya weruh lan krungu samubarang kalir. Urip mapane aning ati
cilik (raga), suwe- suwe yen wis kulina dadi isa nunggal karo jagad gede. Yen wong tilar donya, nalika isih bagas waras, ora nate
lawase, mula saiki mumpung ijeh nang donya, ya kudhu isa latihan nunggal. Yen isa nunggal bakal weruh samubarang kalir.
Miturut Leluhur Jawa, akeh wong Nusantara-Jawa, malah sing ngaku-ngaku sesepuh pinisepuh sing dha keliru panemu, amerga keblituk-kepikut ngelmu kapercayan
lan ngerti marang Jawane, ora owah malah dadi Jawan.
Piwelinge Leluhur Jawa, lelaku Nusantara-Jawa, kaya sing di kandakake kuwi, ora bakal ana nang agama saka manca apa wae. Sapa wae pawongan yen ameh lelaku nunggal, gelem ora gelem, diwiwiti saka apa sing wis kadung tinulis nang batuk, kudu di re-set disik, yen wis bener-bener ngerti lagi dilakoni !!!.
Aja kesusu di mangerteni disik, ben ora kebat-kliwat mundhak samubarang apa wae mung dadine nang batuk (angen-angen) utawa nang lambe marahi lamis. Hee hee hee Edan Tenan. Ngerti lan pinter kuwi beda banget lo.
WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE. DADI WONG JOWO OJO ILANG JAWANE. Piwulang/Wejangan “Manunggaling Kawula Gusti”
Nuwun sewu… Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikala Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Slamet..
Binangun, sedot wc wilayah Hargo Binangun, sedot wc wilayah Harjo Binangun, sedot wc wilayah Pakem Binangun, sedot wc wilayah Purwo Binangun di
MANTRA BUANG SENGKOLO DAN LANCARKAN JODOH
MANTRA AJI DULUR PAPAT LIMO PANCER
ening, pan ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasedyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang,
Hyang, suprandene tan kaliren wayah siwi, sagotra minulyarja.
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran Sayid Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka, sarta nyuwun idi marang Sang Nata, kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. Sang Prabu iya marêngake apa kang dadi panyuwune
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur
wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen
blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah
masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama
padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas
sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha
kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang
padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune
dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite
Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang
Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing
kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana kang dilemeki
tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur
kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun
nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki
yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula
taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan
lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng
Locaya mangsuli: “Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos,
Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta
mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênani
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka Tumênggung ing
asat, kali kang saka Kadhiri miline nyimpang mangetan, saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Majapahit, pawadane sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang
nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri
Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone
Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika
githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa
disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan
nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring
banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame
mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam,
damoni sirahmu, rambutmu tak-cukur rêsik”.
nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake,
kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung
Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan
iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun
panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara
Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku
gumujêng karo ngandika: “Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine
Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga.
Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa,
gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging
akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara
matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut
iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa kang utama”.
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong
amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja
lupute, têmên lan gorohe, amarga aku kuwatir yen aturmu iku goroh kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang
banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba ucapna tak-
Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam kubur
punika rasa ala ganda salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi,
asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul,
Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah
niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur
ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun
bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane
manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya
Musa toh botên kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên
Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên
baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging
tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon?
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari,
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sunan Kalijaga banjur yasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro.
Tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi,
Nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbung diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine,
Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih, ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”.
Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Raden Bondhan Kajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.
ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti
ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.
Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para
kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah
muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi
Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak,
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl
siya, mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani
dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul
godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Kiyai kalamwadi nutugake caritane: “Kandhane guruku Rahaden Budi
iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang
swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor
ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah
nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah.
Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. J
cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku diibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku
wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang
nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong jêjodhowan kang
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning
Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih
iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah
iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen
Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
banjur tapa ana ing manyura, karo Pangeran Ibrahim Ratu
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara, iku kang pêputra
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china). Sawetara iku Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing
antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.
Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama
Prana putek kapetek ngranuhi, wiyoganing batos, raosing tyas karaos
sinalamur nulis, serat Gatoloco, cipteng nala ngupaya
wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunti cangkeme nguplik, waja gingsul tur
bongkot tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng
Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunya
ngucap mring Mad ‘Arif, lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing
mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi
sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah
mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.
Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, ‘Abdu’ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.
Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga angucap, dapurmu
kawruh, satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.
Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna
ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.
Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah
tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang
ora lumrah, anyampahi pepundene wong sabumi, Gatoloco manabda.
Bener mesum saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.
Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan
purun, amulangi mring jawab maling, payo pada cangkriman, nanging pamitengsun, badenen ingkang sanyata, lamun sira telu pisan tan mangreti, guru
Cangkriman Endi Kang Tuwa Dalang Wayang Kelir Balencong
Gatoloco nulya ngucap, dalang wayang lawan kelir, balencong endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.
Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, ‘Abdu’ljabar asru muwus, heh Ahmad ‘Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.
Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora ngucap nanggap kelir, ora ngucap nanggap balencong lan dalang.
urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.
cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.
nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.
Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhena
lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih,
tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.
Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah, matamu tan migunani, Kyai
Gatoloco mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.
Apa sira winewehan, iya sapa kang menehi, kalawan saksine sapa, dina apa aneng
muwus, wasana samya ngucap gaweyane bapa bibi, Gatoloco gumuyu alatah-latah.
Kiraku wong-tuwanira, loro pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.
Guru tiga nulya mojar, Allah Ingkang Maha Suci, ingkang karya-
ndunungena, kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen
manut sun-gitiki, jalaran sira wus salah, kajedegan sira maling, lah iku duwek-mami sira-anggo tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut
Mesti sira kokum peksa, yen wengi turu ning buwi, lamun rina nambut karya, saben bengi den kandangi, beda kalawan, salawase ngong tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daja seja-mami, agal alus kasar lembut ingsun-nalar.
Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku
Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami, gaweyanira Hyang Agung,
ana satengahing bumi, lawan sira kala karya raganira.
Sawindu lawan sawarsa, rolas wulan pitung ari, pendak pasar ratri siyang, saejam sawidak menit, ora kurang tan luwih, wukune mung telung puluh, raganingsun duk daja, sarta wus
Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.
Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih, lamun salah ngrusak buku
Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, ‘Abdu’lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.
Iku wong mbubrah agama, akarya sepining
dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.
Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci,
Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira,
Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang minda warni (slira),
dara), nganggo sira mejanani, kentang rambat (katela) sanajan rupaku ala.
Menyawak kang sabeng toya (slira), prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak
luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun mundura, yeku karsane Hyang Widdhi,
taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na
Wungkul akal mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal metakil, sakeh
saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.
Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana, sanalika dennya ngontor asru bendu, jaja
Durung patut ginuronan, guru bodo kawruhmu mung sanyari, ora liya kabisanmu, marani angger wisma, kang ginawa kasang wadah karag sekul, bisane
ora kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.
‘Ilmu Jawa Landa, Cina, Turki Koja Hindu Benggala Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.
Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus,
kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.
Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi,
ngiwi-iwi, gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun macucu boten sumaur, nulya nembang ura-ura, larase mung angger muni.
Piyik anak manuk dara, pedet iku jarene anak sapi, cempe cilik anak wedus, gudel anak maesa, kirik cilik iku jare anak asu, belo kepel anak jaran, genjik cilik anak babi.
miyarsa, rerembugan lawan rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.
Wus tuwuk panyeretira, bedudane nulya dipun sangkelit, Gatoloco gya lumaku, den
Jenang sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger dadi rosa
pinunjul, alim jamhur ‘ulama, wadung pari (ani-ani) ingsun uga wani mungsuh, mrica kecut dedompolan (wuni), sagendinge sun-ladeni.
Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.
Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih dipun sangkelit,
wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.
ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah kukit daging balung
kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.
sarwi gumuyu, lamun besuk ora nana, anane namung saiki.
Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki,
alon ngucap, ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.
Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh
wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu’llah, pinanjingaken yumani.
Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatoloco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.
Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing
umatipun, ora ana kapir Islam, beda-beda kang agami.
Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane langgeng terus, sapa kang salin agama,
Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira ora sembahyang, Gatoloco aris
Endang Retna Dewi Lupitwati Ing Depok Cemarajamus
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng den ideni, kaiden ingkang
Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi
cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.
utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.
Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih mas picis, lamun bodo tanpa budi tanpa nalar.
Kena sinebut wong nista, tan duwe pakarti benjing, kalamun ing rahmatu’llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.
Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani, Dudulmendut mundur sigra, sarwi
Kabeh ingkang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, pangucape
panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping
durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun, rumasa
Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer bandera, kekalih pating karingkih, lan badenen, mangretine dadi paran.
saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.
Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi gurih kalawan, pait
wak-mami, yen sira ngarani bangga, sabenere ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.
Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu
Gatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.
Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan rupane ala, nanging pantes den ajeni, sinembah mring
Kajaba kang kadi iku, rungokna pitutur-mami, amurih salametira, aywa
kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.
Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge grapyak sumanak, rumaket sajak gresepi, supaya tamune suka, seneng ora gelis mulih.
Yen sira semu marengut, kang mradayoh yekti wedi, kinira kalamun ladak, utawa kinira edir, den arani ora lumrah, datan kurmat mring sesami.
Watak andap asor iku, wekasane nemu becik, raharja sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang tresna asih.
Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, duh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.
Gatoloco alon muwus, rehning sira wus ngantepi, dharma saking karsaningwang,
wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.
Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, manira manut sakarsa, gelem bae ingsun wani, sira ngajak kaping pira, manira saguh ngladeni.
Retna Dewi alon matur, pukulun pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.
Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak ati, sumeh semune
Jayeng sastra empaning lelungid (carik), sirik ageng jenenging wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing
wengku), sekar pandan mawur kasilir (pudak), najan tedaking Nata, sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus
serat pangrembe (penget), cipta tyas tan kawetu (graita), kang wus lepas graita lantip, nget-enget
wong ngringgit (lakon), tetelada estri kang utama, kang prayoga lelakone, singa lit munggeng kasur (kucing), kenya putri Kartanegari (Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.
Nulya minggah ing langgar gupuh, sesalaman genti-genti, riwusnya samya salaman, para murid nilakrami, wilujeng rawuh-paduka, Gatoloco
Nugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.
Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem
katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.
Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani, tegese kang kaja udan, datan pegat tingalneki, ana maneh kaja tosan, sakarsanira mrentahi.
Ginaweya arit wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.
Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin,
tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.
ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.
nuwun ingkang tanpa upami, tuhu sanget cetha kajarwi mugi andadosaken gegebengan kawruh
dangu mboten buka web. tp ngomong2 blsane ko nganggo bs krama inggil brebes…ak g ngerti…tak
Yo, luwih apik nang avatar, ben dadi penasarane. Mr. gino ( gigi nongol ). Mtr nuwun ws niliki wae nang kene, mung yuli saiki ratau. Sing siji takone kr mbok sireng wae,
Balas	monggo, katuran pinarak, sak kecakno anggone lenggah. matur nuwun rawuhipun wontwn gubug dunya tanpa nyata menika, absen jenengan 56 wonten buku tamu
Balas	On 26 Juli 2010 at 13:42 djojosm said: Ki KartoJ, mboten punapa ki, namung radi kuciwa mawon.
nuwun dongengipun Ki Bayuaji, kulo tenggo tutugipun.
Balas	On 26 Juli 2010 at 14:09 honggopati said: Sugeng siang Kadang sedoyo.
Wah ujung kulon puanas tenan dino iki.
Balas	On 26 Juli 2010 at 14:10 honggopati said: Wah Ki Satpam main petak umpet.
Matur nuwun, PBM-18 sampun kulo undhuh.
Balas	On 27 Juli 2010 at 06:21 honggopati said: Maatur nuwun Ki Arema, Ki Satpam. Ngatos-atos anggenipun ngusiri kreto. Sampun kesupen tansah dzikir saenggo Allah tansah maringi
Balas	On 27 Juli 2010 at 13:20 miss nona said: Waduh, bersambung….
punapa tugas menyaisi Ki Senopati sampun kaleksanan kanti sae…..?
padépokan “pelangisingosari”. Wulan Ramadhan 1431H mbotên kraos badé nuwéni kita sâdåyå. Atêgês mbotên sawêtawis dangu kitâ bakal pêpanggihan kaliyan wulan agung punikâ. Kitå nênuwun dumatêng ngarsâ Gusti Kang Måhå Asih, mugi tansah pikantuk barokah Ramadhan, ugi ampunan saking Gusti Ingkang
Gusti, Allah Kang Måhå Asih mugi Panjênêngan kêrså paring berkah dumatêng kulå ing wulan Rajab kapêngkêr; lan wulan Sya’ban samangké, ugi ndumugéknå dumatêng umur kulå ing wulan Ramadhan]. Mugi Panjênêngan Allah kêrså paring pitêdah lan pitulung dumatêng kitå, sagêd anindakakên dawuh lan parintah Panjênêngan Gusti Allah, nambahi ta’at lan ibadah kitå ing wulan mulyå punikå, ugi tansah kaparingan rahmat lan maghfirah saking ngarså dalêm
Mugi Panjênêngan Gusti Allah tansah paring rahmat ugi nampi sêdåyå amal ibadah kitå sêkaliyan sami. Nyuwun agunging samudrå pangaksami. Pårå kadang ingkang dahat kinurmatan:
Pangaken Pitados Rasuli (Sahadat Kalih Welas – Pengakuan Iman Dua Belas Kalimat)
Kawulo pitados dhateng Allah Sang Rama, Ingkang Mahakuwasa, Ingkang nitahaken langit kalian bumi
Inggih pitados dhateng Yesus Kristus Ingkang Putra ontang- anting Gusti kawula
Ingkang kebobotaken dening Roh Suci, miyos saking prawan Maria
Ingkang nandhang sangsara nalika jumenengipun Pontius Pilatus, kasalib, nglampahi seda lajeng kasarekaken, tumedhak dhateng ing teleng palimengan
Lajeng sumengka dhateng ing swarga, pinarak wonten ing tengenipun Allah Sang Rama Ingkang Maha Kawasa
Saking ngriku inggih badhe rawuhipun ngadili tiyang ingkang gesang kaliyan ingkang pejah
Kawula pitados wontenipun pasamuwan Kristen setunggal ingkang suci sarta wradin, inggih patunggilanipun para suci
kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe
arjuhiswaron007, deep_Tanha, sweetsimi123, marauder, sadiyaswaron, manasie, Ash.TanHa21, shaani2209, Suku_SwaRon, REFRAIN
Inspirasi Yamaha R15 http://t.co/kqhXDRGQVf
Reply	touringrider says:	December 21, 2014 at 5:47 pm	Betul pak
Reply	benito says:	December 22, 2014 at 6:49 pm	bakso kota saiki wis ora enak, bedo karo mbiyen pas sik warung cilik
pajak.9. Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal.10. Wong wadon nganggo pakeyan
dipuji-puji.43. Wong wadon ilang kawirangane--- perempuan hilang malu.44. Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang perwira/kejantanan45. Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.46. Akeh wong wadon ora setya marang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Korsnes&oldid=1012664"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nçaisBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 6 Maret 2016.
Sugeng ngayahi ngibadah siyam kagem poro Wajib , mugi ketampi sedoyo ngibadah kito ing wulan siyam meniko dening Gusti Alloh Subhana wa Ta’alla .
Amin , amin ya Robbal alamin ….
Balas	On 31 Juli 2011 at 20:03 bancak said: kulo nuwun nderek sebo ngisi buku
to ? , awak-awak apes tenan iki . tujune JDBK -6 wis tak gembol dhisik dhewe .
Balas	On 1 Agustus 2011 at 01:31 Haryo Mangkububumi said: lho koq ora mlebu …??????
Balas	On 1 Agustus 2011 at 13:24 ki GundUL said: matur nuwun ki Bayu,
Balas	On 2 Agustus 2011 at 22:34 arga said: Matur sembah
ingkang pun janjekaken Ratu Kalinyamat dateng Hadiwijaya, kadospundi Ki ?, punopo leres wonten?
Balas	On 1 Agustus 2011 at 08:18 Honggopati said: Setunggal malih nyuwun pirso Ki Bayu,
said: Kamangka gek bengi lawange tak gedhar gedhor lho..!!
Tetep ora dibukak’ke……….!!!!!!
ajar wong isine podo wae kuwe guru opo ora, yen ora golek duwit liyane . ngono
Voir film Padosan en ligne, Regarder film Padosan en
keokeokeokeokeo..(sing nduwe trademark iki wis ra tau rawuh maneh)
Balas	On 10 Desember 2009 at 08:35 kartojudo said: Kulo ngguyu mekekelen…amergi
Balas	On 10 Desember 2009 at 10:44 Ken Padmi said: Kiye ceritane Panembahan Ismoyo sing lagi nglakoni tapa ngrame. Kanggone sang panembahan, apa bae sing katon kabeh ngelingaken maring Sing gawe urip. Sedawane dalan ora mandeg-mandeg sang panembahan ngucap, “Segalanya tampak seperti Engkau…..”
matur nuwun Ki Kitab sampun kelacak lan sampun kulo unduh.
main jathungan kok Ki, dadi rasah nganggo kiai koco benggolo wis ketok . .
Balas	On 10 Desember 2009 at 17:57 kartojudo said: Matur nuwun Ki Arema….rontal sampun kulo pendet saking warung Pojok !!!
Balas	On 10 Desember 2009 at 18:21 anatram said: Nuwun sewu Ni KP, andheng-andhenge kulo dumuk sekedap….
Balas	On 10 Desember 2009 at 18:22 anatram said: Maturnuwun Ki Arema, lha kok didelehke nggon andheng-andheng…
Matur nuwun ki Arema pdls-13.pptx sampun dipun-unduh. Kulo mboten wantun mancing2 kang. Ajrih saestu.
Balas	On 10 Desember 2009 at 21:33 Raga Tunggal said: Sugeng ndalu
Matur sembah nuwun Ki Arema lan bebahu lainnya, sampai TIMBILEN nggone ngintip.
Balas	On 10 Desember 2009 at 21:34 mukidi said: matur nuwun ki kitabe sampun di donlot
yudha pramana said: matur nuwun ki,
maen gunungan lagi ahh,mumpung Panembahan
Balas	On 11 Desember 2009 at 07:13 wiek said: Matur nuwun KI, kitab pdls-13 sampun kapundut.
mbok bilih wonten sedherek sadaya ingkang kersa paring sasmita, rontal 13 wonten pundi nggih? Nuwun.
Balas	On 1 Januari 2010 at 20:02 Arema said: he he …
panjenengan padosi bintik alit wonten pojok nginggil.
Balas	On 4 Januari 2010 at 04:15 Tatik said: Matur sembah nuwun, Ki Arema. Rontal 13 sampun kapundut.
Balas	On 4 Februari 2010 at 12:42 Ki Demang Santosa said: Wadalah Ki Arema…wonten titik cemeng wonten pojok nginggil lap top kulo dipun dhudhul mboten kawedar…kulo trawacak aken jebul cipratan umbel…blaik tenan
Balas	On 15 Desember 2011 at 21:12 cantrik yudha said: sugeng dalu kadang padepokan SENGKALING sedaya,
poro guru ugi poro sedulur kulo, mugio gusti tansah nurunaken sinaripun dumateng kito sedoyo, amiiin .
ijih mihon sedulur ingkang kagungan asmaul husna suryani sageto dipun tandur wonten KWA, maturnuwun
kagem poro sesepuh ,poro pepunden k.w.a ingkang di mulyaaken ALLOH SWT
ing mriki kulo badhe medhar sakedik pengalaman injih puniko
poro sederek sedoyo ilmu kebal puniko manfaatipun katah sanget
1.sopan santun kalian nglembah manah marang sinten kemawon
insya ALLOH panjenegan saget kebal selawasing urip amargi sopan santun,,
lan sepindah malih ampun ngguroni nafsu angkoro
wong ungas tiwas,wong gagrak rusak,wong wani uwong rakamor uwong,klawining tangan klawining sikil musuhe pemerintah,,mulo monggo ngutuh ke mawon,,ngutuh niku alane tembung ngutuh apike ra nduwe mungsuh,,
Pemain[sunting | sunting sumber]
mbok ojo ngawur…opo sampeyan ki wis pinter dewe…?? Realitas
Sinten ingkang kapengin katurutan sedyanipun, maosa puji dinten lan anglampahana kados ing ngandhap punika :a.Dina Akad : Ora nginang sadina sawengi, pujine : yahkayu yahkayumu, kaping 500.b.Dina Senen : Ora mangan iwak sadina sawengi, pujine : yarahkmanu yarohkimu, kaping 400.c.Dinten Slasa : Puwasa sadina sawengi, pujine Yamaliku yakudusu, kaping 300.d.Dinten Rebo : Ora mangan uyah sadina sawengi, pujine : Yakabiru yamuntaha, kaping 700.e.Dinten Kemis : Ora ngombe sadina sawengi, pujine : yangalimu yangakimu, kaping 800. f.Dinten Jumuah : Ora mangan sega sadina sawengi, (kena mangan liyane sega), pujine : Yakapi, kaping 600.g.Dinten Saptu : Ora turu sadina sawengi, pujine : Yarapu yapatangu, kaping 900.
met mantu/ wong ing Toyareka benjing/ lan aja nganggo ing besuk/ jaran wulu dhawuk abrit/ poma ing wawekas ingong// /5/lawan aja nganggo bale bapang besuk/ lan aja ana kang mangan/ iwak
Honggopati said: Iki wis bakda Isya opo durung yo, yo wis tak ngunduh disik.
Matur nuwun Ki sampun ngunduh wonten dalemipun Nyi (Ni) Dewi.
Balas	On 9 Maret 2011 at 21:33 ki GundUL said: mpun saged digantol teng
jebulnya neng koper ya ana to..?
Balas	On 9 Maret 2011 at 21:28 djojosm said: Matur nuwun sanget
Kulo mboten nderek tumut-tumut namung kulo nderek nyekseni wawon..
Balas	On 10 Maret 2011 at 08:00 miss nona said: Assalamu’alaikum, sugeng enjing
Weh ada mentrik anyar, pantesan dho rame buanget
Balas	On 10 Maret 2011 at 09:38 Honggopati said: Sugeng enjing.
Kulo mboten tumut ngebor lho Ki Pandan.
Balas	On 10 Maret 2011 at 10:28 pandanalas said: mboten tumut nekseni,..tumut lentunipun njih ki
Honggopati said: Lapor P. Satpam,
Merak sampun lancar nanging taksih mendung Ki,
Dados gandok enggal dibukak mesakaken poro mentrik yen kodanan. (wedi di “udani” karo ki PDLS.
Balas	On 10 Maret 2011 at 09:44 segoro mas said: sugeng enjing
tagged: campur sari, didi kempot, jawa, lirik lagu, nunut ngiyu, suganda muji saputro	Nunut ngiyup, kulo nunut ngiyup
sugeng rawuh, monggo dipun sekecaaken om/nte…
ismoyo said: Sugeng Enjang Ki Panji Satrio Pamedar,
yudha pramana said: ya ki…arep melu MLEBU nguber ki PUNA,
menthal keno AJI tameng WAJA pakDhe…!!
am	Loh..qiqiqi..ketok.
sawetaning sampun jangkep ikang Astadasaparwa pangiketan ira Bhagawan Kresna Dwipayana kala nguni
Iki donga ajat pitu. Sapa-sapa wong kang matja ajat pitu, saben arep turu utawa arep lelungan utawa arep katemu kayo wong luhur, insja Allah bisa katrima apa kang dadi karepe. Diwatja kaping sa¬pisan saben arep nglakoni apa kang dikarepaU utawa ana pakewuh
youtubeFacebookTwitter @mbak_widhaFoto-Foto Asal NyepretInstagram @widhawatitokPesan Kaos SeragamBlognya Mbak Widha (BMW)
dikenal dadi wit kangu eyupan ing pinggir dalan utawa ing pinggir kali, galengan utawa ing pasisir. Kamangka ora pati ketel waru disenengi amarga oyote ora jero saengga ora ngrusak dalan lan wangunan ing saubenge. Waru bisa dibudidayaake kanri cara stek.
Tanduran waru asli saka laladan tropis Pasifik kulon ananging sakiki wis kasebar ing kabèh wewengkon Pasifik lan dikenal kanthi maneka warna jeneng: hau (basa Hawaii), purau (basa Tahiti), beach Hibiscus, Tewalpin, Sea Hibiscus, utawa Coastal Cottonwood jroning basa Inggris.
Ing Indonésia tanduran waru duwé jeneng kayata: baru (Gayo, Belitung, Md., Mak., Sumba, Hal.); baru dowongi (Ternate, Tidore); waru (Sd., Jw., Bal., Bug., Flores); haru, halu, faru, fanu (aneka basa ing Maluku); lan liya-liyane.[1]
Wit cilik, dhuwur watara 5–15 m. Jroning lemah kang subur urip luwih lurus kanthi tajuk kang luwih sempit dibandingake karo wit kang urip ing lemah garing.[1]
Godhong ana cawange, bender utawa bunder endhog wujud jantung kanthi pinggiran rata, garis tengah nganti 19 cm; balung godhong kaya driji,bageyan ngisor godhong ana rambut klawu rapet. Godhong penumpu bunder endhog dawa, 2,5 cm, duwé bekas arupa cincin ing pucuk cawang.[2]
Kembang ngadek dhéwé utawa jroning tandang kang kaisi watara 2–5 kuntum. godhong kelopak tambahan duwé taju 8–11, luwih saka separone nempel.
semu abang, kanthi werna ungu ing bonggole. Buah kotak wujud endhog.[2]
Jinis kang arupa[besut | besut sumber]
Hibiscus similis Bl. (waru gunung utawa waru gombong) duwé wujud wit, kembang, godhong, lan woh kang arupa karo Hibiscus tiliaceus, namung sithik bedane. ing antarane balung godong kang luwi adoh saka bonggole; cawang kembang kang luwih cendhek; godhong kelopak kanfg nempel separo ; lan winih kang duwé rambut kasar.[2]
Hibiscus macrophyllus Roxb. (tisuk utawa waru lanang) duwé wujud wit kang kuru dhuwur, utamanne nalika enom; lan godhong luwih amba.
Thespesia populnea Soland. uga disebut waru laut utawa waru lot; duwé godhong kaya kulit lan ora ana wulune, ananging ana sisik soklat kang rapet, ketok cetha ing godhong enom. Kembange arupa kembang waru ananging cawange, bedane ing putike.[3]
Ekologi lan panyebaran[besut | besut sumber]
bisa urip ing kahanan kang garing lan teles. tanduran waru urip apik ing laladan kanthi curah udan 800 nganti 2.000 mm. Waru biasa ditemoni ing pesisir pasisir kang akèh wedhine, alas bakau, uga ing wewengkon riparian.
bisa digunaake dadi bahan bangunan utawa perahu, roda gerobak, gagang perkakas, ukiran, lan kayu bakar. saka kuloit watange, sakwise dikum lan dithuthuki, bisa ngasilake serat kang disebut lulup waru. serat iki bisa didadeake tali.[1]
Godhonge bisa didadeake pakan ternak, utawa kang isih enom bisa didadeake janganan. godhong kang diperes bidsa didadeake obat wudun. Godhong enom bisa kangge penyubur rambut. Yen digodhog karo gula watu bisa kanggo nyuwerake riak nalika watuk. kuncup godhonge bisa kanggo obat diare kang metu getihe.[1]
Kembang waru bisa didadeake jam biologi. Kembange mekar ing dina esuk kanthi mahkota werna kuning. ing dina awan wernane malih dadi jingga lan nalika sore malih dadi abang, sakdurunge gugur.
Legenda masyarakat jawa ya iku kuntilanak seneng wit waru kang miring (waru doyong) kanggo panggonan omahe.
Catatan sikil[besut | besut sumber]
^ a b c d Austria Tumbuhan Berguna Indonésia, jil. 3:1312-1314. Terj. Yayasan Sarana
Farmasi UGM: Waru (Hibiscus tiliaceus)
Prohati: Waru (Hibiscus tiliaceus)
dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Mugi Gusti paring berkah dumateng kita sadaya. amien……………..
Oh iya, aku isih utang pulsa ya, sesuk tak bayar, matur nuwun.
kipli,afik,riadus,fajar kancil,wahyu,puspita…pkoe arek2 alumni tkj1 sing wis makaryo wonten
Dr. Ing. Berger, Dr. Ing. Gadner Merano)
* Gusti Nengah Malkangin, anak Gusti Wayahan Pamedekan
* Gusti Bolo di Malkangin, anak Prabhu Winalwanan
sedaya jamaah Masjid Al- Muhtadin ingkang dipun rahmati Allah SWT.
Sumangga langkung rumiyen kita tansah ngaturaken puji saha syukur kita wonten ngarsanipun Allah SWT, ingkang tansah paring kanikmatan dumateng kita ing sahingga kita saget nindakaken sholat Isya’ / subuh kanthi
dinten yaumul kiamah. (Amiin………….)
Jamaah Al- Muhtadin ingkang dipun rahmati Allah SWT,
Sampun kados padatan bilih sak sampunipun sholat Isya’ / subuh, dipun lajengaken pangaosan.
Wondene ing mangkeh badhe paring pengaosan inggih punika Bpk(………..)
Sumangga kita bikak rumiyen kanthi waosan basmallah kula derek aken,,
Kulo aturaken agunging panuwun dumateng Bpk(………..)
Asslamu’alaikum Wr. Wb.
Innalillahi waina ilaihi roji’un 3 X
Sampun kapundhut wangsul wonten ngarsanipun Alloh SWT inggih meniko :
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken puji syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun sahingga kita sadaya taksih saged kempal ing acara punika kanthi mboten wonten alangan setunggal
wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. Kedah kita emut bilih lingkungan inggih punika panggenan kangge
larahan/sampah ing panggenan ingkang sampon disediaken, numindakaken piket kelas kanthi teratur.
Cekap Semanten atur kaula, mbok bilih wonten kekurangan ugi kekhilafanipun kaula nyuwun agunging
podo diCELA mosok meneng kabeh…!!!!!!!!!!!
April 29, 2011 pukul 6:12 am
Balas	walah aku ga mudeng omongane pak2…otaku sing cupet iki ga isoh nangkep maksude….sorri ga isoh
Bal Basket ya iku ulah raga nganggo bal kang kelompokan 2 tim kang anggotane 5 wong saben saktim kang lomba akeh-akehan poin mawa nglebokake bal ing kranjang mungsuhe. Bal basket pancen trep ditonton lan biasane dimainake ing panggonan kang katutup lan ora prelu lapangan gedhe. Liyane iku, bal basket gampang disinaoni amerga wujud bale gedhe, saengga ora ngangeli pamain rikala mendatake utawa mbalangake bal kasebut.
Bal basket iku salah sijining ulah raga kang disenengi déning masarakat Amerika Serikat lan masarakat ing nagara liyane, ya iku ing Amerika Selatan, Éropah Selatan, Lithuania lan uga ing Indonesia dhewe.
Massachusetts, kudu nggawe dolanan ing panggonan katutup kanggo ngisi wektu siswane ing mangsa preinan ing New England. Kepikiran saka dolanane rikala isih cilik ing Ontario, Naismith nggawe dolanan kang saiki misuwur diarani bal basket ing 15 Desembe 1891.
Miturut carita, sawise nulak pamikiran amerga dianggep katosen lan ora trep yèn dimaenake ing panggonan katutup, dhèwèké banjur nulis aturan-aturan dhasar, lan masang kerang ing tembok ruang gelanggang ulah raga, lan njaluk para siswa kanggo miwiti mainake bal basket
iki cepet misuwur ing Amerika Serikat. Lomba-lomba uga akèh dianake ing saben kutha-kutha ing nagara bagiyan Amerika Serikat. Pisanane, saben tim cacahe 9 wong lan durung ana dribble, saengga bal mung bisa pindhah amerga diuncalake saka pamain marang pamain liyane. Sajarah anane praturan dolanan bal basket diwiwiti saka 13 praturan kang ditulis dhéwé déning Naismith.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 14 Februari 2017.
Sugeng ambal warso dumateng KWA… Mugi langgeng
wonten kulo badhe nyuwun do’a ingkang kanggenipun kagem anak” ingkang nakal sanget..
kikuk. “ Modus operandi apa ? “
“Nglurug tanpo bolo, menang tanpo ngasoraké, dan sakti tanpo aji “ Shinta menyembah takjim. “Opo kuwi, ndhuk ? “
“Sugih pétung bondho kaweruh. Kaweruh itu digembol ora metosol, diguwak ora gemrosak”
amituhu, Ing sajroning Jaman Kala Bendu, Yogya samyanyenyuda hardaning ati, Kang anuntun mring pakewuh, Uwohing panggawe
3.Ngajapa tyas rahayu, Nyayomana sasameng tumuwuh, Wahanane ngendhakke angkara klindhih, Ngendhangken pakarti dudu, Dinulu luwar tibeng doh
Usus rolas driji utawa duodenum iku bagéyan saka usus alus sing papané sawisé lambung lan nggandhengak karo usus kosong (jejunum). Bagéyan usus rolas driji arupa bagéyan paling cendhak saka usus alus, diwiwiti saka bulbo duodenale lan pungkasané ing ligamentum Treitz.
Usus rolas driji iku organ retroperitoneal, sing ora kabungkus kabèh déning selaput peritoneum. pH usus rolas driji sing normal kisarané ing sangang drajat.
alus. Sacara histologis, ana kelenjar Brunner sing ngasilaké lendir. Dhindhing usus rolas driji kasusun saka lapisan-lapisan sel sing tipis banget sing mbentuk mukosa otot.
Bagéyan-bagéyan[besut | besut sumber]
Usus rolas driji kabagi dadi patang bagéyan kanggo nggampangaké pamaparan.
Pars superior[besut | besut sumber]
Bagéyan kapisan, ya iku pars suoerior diwiwiti saka pungkasané pilorus. Banjur saluran bakal mbelok ning lateral tengen. Bagéyan iki dawané 5 cm.
Pars descendens[besut | besut sumber]
Bagéyan kapindho, pars descendens nerusaké bagéyan kapisan. Bagéyan iki wanguné saluran lurus mudhun.
Ing bagéyan iki ana muara saka duktus pankreatikus lan duktus biliaris communis sing nyawiji dadi duktus hepatopankreatika. Saliyané iku, ana uga sawijining tonjolan sing disebut papilla duodeni.
Pars horizontalis[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 2 Maret 2016.
Avellino | Benevento | Caserta | Napoli | Salerno
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 1 Agustus 2013.
Balas	On 2 Desember 2010 at 09:47 Atrakdj said: Lha njihh tho Ki…wong kulo mbiyen sing sok
tiyang enggal ning asring slinthutan ngundhuh rontal…
Badhe nyuwun pirso, wonten gandhok pundi to
Lha yo ruh tho kang Chim..wkwkwk.. kene kih senengane njajali panganan.
DIALOG DENGAN KI LURAH SEMAR: “MENUNGSO SING SUWUNG BAKAL SEKTI SAK KABEHE” | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Semar: Eko artine kaping pisan, pertama. Yoiku daratan sing dikelilingi karo samudro. Dwi artine loro, yoiku sawahe poro tani. Tri artine telu, gunung paku bumi. Catur iku papat, samudro. Ponco iku limo yoiku godhong lan wit-witan. Sad artine enem, suket kanggo mangan poro kewan. Sapto artine pitu, menungso sing sampurno ilmu lan amale. Hasto iku wolu, yo langit sak isine. Nowo artine songo, dewo sing iso kanggo tulodho manungso, doso artine sepuluh, rojo kang adil ambeg paramarato
Semar: kabeh saiki wis peteng, jagad menungso lan poro dewo sarto poro lelembut kabeh yo peteng, isine ngamuk lan ngumbar angkoro.. ngene iki le, tondo-tondo arep ono goro-goro gede..
Semar: Bala bencana datang bertubi-tubi, angin lesus, tanah bengkah, kabeh penduduk dunia was-was
hara, malapetaka, ribut tunggang langgang kabeh jalmo menungso golek slamet nanging marani beboyo
Semar: Jejeg jejere, ngadeg ambruke tatanan nyoto lan goib iki asale soko dedungone poro pandito, ulama, kyai, santri, kabeh menungso sing ngaku hambane Gusti Kang Akaryo Jagad.. nanging saiki dungo iku mau ora ono lakune
Wong Alus: Apakah itu karena doanya tidak lengkap dan sempurna bacaannya?
Semar: Ora le, dungo mau ora ono laku prihatine, isine mung kanggo kepentingane dewe-dewe sing roto-roto mung golek bondo dunyo, mas picis rojo brono. Ojo koyo ngono le, kui kabeh mung centelan.. ora langgeng tan owah gingsir. Ujug-ujug poro pandhito (spiritualis red.) golek slamet dewe-dewe malah moro nyang poro panguoso lan rojo
Semar: yo ngono kui le, nanging sakjane sing paling akeh salahe yo sirahe kabeh titah iki, sopo kui? Rojo utowo panguoso…
Semar: maqom lan derajate panguoso lan rojo iku dhuwur nanging abot le…Nek rojo wis kelangan kawicaksanan, sing digoleki mung jeneng lan jenang, entenono goro-goro musibah bala bencana… Dongane panguoso lan rojo wis ora ketrimo le…
Semar: Iyo le… Sak jane poro dewo kahyangan, nek kowe kabeh arani malaikat lan sak panunggalane sejatine yo sedih nanging ora iso nulungi manungso kabeh le.. amargo ati lan perasaanmu kabeh sing wis ketutup pedhut laku sing olo…
nanging saiki neng dunyo mancopodo (bumi) kanggo nggolek kawicaksanan lan nandur kabecikan, manfaat kanggo sapodo-podho. Elingo kowe kabeh kui sopo.. awasono atimu dewe-dewe karo lan waspodo tondo-tondo sing digelar Gusti Murbeng Jagad
ananipun kababarin gending akal… kui jenenge bali murbo miseso ing jero njobo.. menungso suwung bakal sekti sak kabehe.
Sugeng ndalu ki WA, lan kadang sedoyo, nderek mencerna wejanganipun nggih ki
SAKING KI SEMAR KANG KAATURAKEN DENENG KI WONG ALUS KANG MERTANDAI KAHANAN AKHIR ZAMAN IKI SING SUPOYO MANUNGSO CEPET-CEPET AGAWE TOBAT BALI MARING DEDALAN KANG BENER YOIKU KANTI PIRANTI JIMAT KALIMO SODO (KALIMAT SYAHADAT) SUPOYO PORO MANUNGSO LAKUNE TETEP ONO ING DALAN SYARI’AT KANGGO ANGGAYUH SLAMET DONYO SLAMET AKHIRAT. AMIN
saking patuturipun ki lurah semar kangge para sedoyo khususipun kulo kiyambak..
Lurah Semar Badranaya trsbt,sejatine sifat 20 ana ing jaba lan njerone badan manungsa iku yaiku: urip njaba,
njaba,kang karsa njero,paningal njaba,kang ningali njero,pandulu njaba,kang ndulu njero.
kena wola-wali,mulane akeh petinggi negara akeh sing wola-wali ora nyata karo sabda natane,wis wani ngumbar janji lan di sumpah nyebut asmane Gusti Allah,nanging kenyataane tingkah lakune ora sesuai karo ucapane/sabdane,sawise wis nglungguhi kursi jabatane akeh sing padha mbalela lan mentingake awake dhewe2 nganggo ajian sing jenenge Aji Mumpung,sing ndadekna adigang,adigung lan adiguna,sejatine perlambange hama uler grayak lan tikus kuwi gambarane para pemimpin sing padha ugal2an dumeh nduweni kalungguhan lan sakepenake dhewe korupsi utawa nguntungake awake dhewe,sing dadi korban iku yo rakyat,ora ana gunane PANCASILA sbb akeh pemimpin sing ora mangerteni falsafahe pancasila iku,indonesia arep mujudake
sing dadi backingane para pejabat tp yo ora kabeh,akeh uga sing bener2 dadi penaehat lan bs dadi tuntunan. jaman biyen para murid goleki para pandita nganti di rewangi nyebrang laut lan munggah gunung kanggo ngangsu kawruh,saiki jamane kuwalik kaya roda muter para pandita goleki murid nggo golek duwit mlh di iklanake nng koran,majalah lan liya2ne. anane penyakit iku yo amargo saka tingkah lakune manungso dhewe dudu saka gusti Allah swt sbb gusti Allah swt iku Maha Welas lan Asih (
kesenengane manungsa akeh sing padha lali sbb durung mangerteni hakekate manungsa di uripna ana ngalam dunyo iki saka gusti Allah swt.
Assalamu’alaikum wr wb,,,
leres npo sing disanjangke ki semar, yang intine zaman saiki iku wis molak-malik akibat tingkah lakune menungso dwek trutama pemimpine,,,
zman iki wis mbalik meneh kyo sak drunge zamane nabi Muhammad SAW,,,
propetinggi, pemimpin lan kyai saiki okeh sing uripe nyandang nam kui mung golek kedudukan lan nunjuke pamore,,,
sugeng enjing sedoyo poro sedulur wong alus ngapunten sampun lami boten ngikuti perkembangan dulur2 maos wejanganipun ki lurah semar kito sedoyo saget ngilo nopo leres laku ingkang sampun kito lakoni meniko amargi sakmeniko katah tiang termasuk kulo sampun boten enget kalian ajaranipu leluhur gih meniko tansah laku utomo lan jagi keseimbangannipun jagat kekalih, mulo meniko monggo sesarengan miwiti nindak ake laku utomo kanti sesanti memayu hayuning bawono nuwun
Nuwun ki. . Mugi slamet sdaya.
Wah….wah…Eyang Semar sampun kerso paring pitutur lampah dumateng peputunipun….wah
kejawen, “Cah lanang lan cah wedo-wedio siro kabeh ing pinaringan bala, lan bendu saking gusti pengagung, iki wis akhire jaman, marekna atimukabeh ing pangsujud, pandonga lan panjaluk marang gustimu, inget wong arep pada mati kabeh, wedio ing azab kang bakal teko.
Irenge jagat kan nimbun wong sejagat, kasare geni kan bakar pesareane wong, aluse angina kan jelalat lan nyekap ing pirang arah, ademe banyu kan gedeni ing sakabeh daratan, menengi lemah kan gebrug ing segoro wetan iki kabeh karenamu kang olo atu, olo ucap, olo mai doi, iki kabeh karenamu kang wani ing kabeh maksiat, banjui kowe ora podo selamet lan akhire mati gowo
pengrusak jagat wanine wong, penglebur nyawa akeh parane , saking gawean manungsa sampe manungso paro manungso, asahan wesi dudu nganggo watu wadas, tapi asahan wesi kelawan nganggo asahan weteng, getih akeh podo mati, nyawa urip
pancen bener. Ora pejabat, ora kyai, ora dukun, yo termasuk aku dewe. Roto roto Menungso jaman saiki pancen ngudak kewiba’an, pangkat, rojo brono lan isine ndonyo. Agomo namong di enggo kedok lan golek selembar duet. Mugi2 anane blok wong alos niki saget mbukak atine poro sedulur kbeh. Slam paseduluran manunggal marang panguasane Gosti.
wong sing rumongso lbh mampu ekonomi rumongso wis hebat jerih payahe,rumongso wis beruntung,rumongso doa ne manjur, rumongso bener,rumongso amale akeh,tapi kebanyakan mereka yg kaya melihat wong sing uripe kurang ekonomi dianggap kurang kerja keraslah,ragu ragu,di rendahkan,malas,wis pokoke yg jelek jelek tumpek blek
,Harusnya intropeksi sing rumongso sugih,kaya,
Ass..wr..wb.. Poro sedulur kabeh, Monggo sami-sami ingkang kenceng anggone cekelan waton ojo mung waton cekelan. Cumadhong dateng Gusti kang akaryo
Le sejatine saiki wis jamane goro-goro, kabeh manungso podho kelangan panutan, sing dadi panutan mung mikirne mas picis donyo brono kanggo awake dewe ora mikirne kawulo alit kang podho nelongso.
Dasare negoro wis ora digawe, jagad podho dirusak karo manungso dewe, sing ngakune iman marang Gusti Kang Murbeing Dumadi nyatane podho iman marang gawenane dewe ora wedi marang Gusti ananging wedi marang gawenane dewe lan wedi marang sak podho padhane.
Mulane kowe kabeh podho enggal-enggal noto salirone dewe-dewe supoyo slamet ing donyo lang akherat.
Le Satrio sing mbok enteni 500 taun wis kathon neng ngarep mripat piyayine soko golongan kawulo alit ananging nduweni kasekten koyo dewo lan tetenger pusoko amanah kang diarani Keris Kyai Sangkelat asli ojo nganti disiyo-siyo amargo satrio kuwi kang netepi amanahe poro leluhur kanggo ambangun nuswantoro iki supoyo biso toto
dadi salah sawijine pendampinge kanggo ngleksanakne amanahe poro leluhur, ananging sing ora kepilih ojo kuciwo amargo kabeh wis ono jatahe dewe-dewe.
Wis cukup semono disik yo le, aku tak bali njangkung Satrio kuwi
pundi puniko supados waget ngendikan kalih ki lurah semar. ?
sedoyo peparing ingkang sejatosipun kawulo boten nderek anggadahi paningal punopo. puniko namung sabuntel peparing ingkang dipun salap wonten lebetipun manah ingkan sejatosipun sampun dados paningal sedoro ingkang kapinaringan pandenganipun gusti kang anggelar buono. Nuwun sewu dumateng sedherek ingkang wiluji
ingkang dados kekajengan sangking sabdo gusti kang kalebetan cohyo kaweruh , sejatosipun mekaten . inggih puniko :
” MANUNGSO SING SUWUNG BAKAL SEKTI SAK KABEHANE ” Manungso kang metu soko bongso karep lan ora anduweni rumongso jalaran angrumangsani bele sejatining maungso ora anduweno doyo kumarep . Suwung songko anggepan kang wus dadi penggawehane gusti sahenggo ora anduweni rumongso kejobo sekabahane solah bowo kuwi sejatine panggawehane gusti kang kawoso lumaku ono ing sakabehana jagat lan saisine kabeh . Dadi wong kang kosong kuwi ora lumaku kejobo dilakoake dining gusti sahenggo sekabehane lelaku urip kabeh dilakoake gustine. ora anduweni doyo babar
Mboten pareng nesu karo misuh-misuh nggih sedulur? Monggo ditanggapi. Suwon
Nyuwun kapunten ki wongalus, kulo badhe “save” nggih. matur sembah nuwun
arep dadi opo donyo iki,,,wus wayahe kembange mekar kanthi menehi ambu kang arum marang sepodho2
mungkur maring karamèn mung amalatsih | sihing Hyang Suksmanasa ||
2. ngunjara ring rêrasan tan aris |
ing angin | paran kulup yèn nèng kono sira | kasangsaya salawase | awit wêwarahipun | wrêdatama kang wus mumpuni | yèn maring suwung sira | mung pêtêng tinêmu |
8. layak lamun kang durung udani | arsa marêm nèng suwung kewala | dumèh mêngku sakabèhe |
ananing hawa | nguni asalipun | ingkang panas saking surya | ingkang asrêp asal saking sitarêsmi | angin saking tranggana ||
mirip | lir swasana prandene punika | maksih kawula jatine | katandha ananipun | durung langgêng nora nêng êning | pan maksih darbe obah | kêna suda wuwuh | têtêp mung bôngsa pirantya | dadi dudu anane kaanan jati | jati-jatining gêsang ||
13. balik kang ran sajatining urip | sayêktine mênêng nora obah | nanging ingkang obah kabèh | yèn nora lan nêngipun | wurung nora sida amosik | lan tan rupa tan warna | nanging jatinipun | sabên-sabên ana warna | pan wus lawan rupanira kang sajati | kalamun tanpa [ta...]
1. nguni ingsun ngênglêng ing tyas pungun-pungun | ngudi ananing Hyang | gya pruhita pra maharsi | wêwarahe tan sama awarna-warna ||
2. ana wiku mêdhar ananing Hyang Agung | yaiku cahyanta | kang nglimputi woring dhiri |
prapta antarèng pati | iku surêm yèn sirêp sira palastra ||
4. marmanipun yèn wus surut urupipun | aywa was sumêlang | ling-
marmaningpunmarmanipun. yèn sira yun praptèng luyut | aywa kalayatan | oswanta racutên nuli | worna lawan rasa lan pangrasanira ||
8. pangrasèku anane Gusti saèstu | kawula rasanta | yèn rasa lan pangrasa wis | wor sajuga têtêp ing panunggalira ||
9. sirna sampun tanpa rasa pangrasa wus | mulih mulanira | duk sira durung dumadi | bali nêng ning nora muni nora muna ||
10. wênèh muwus jatine kang murwèng idhup | yaiku pramana | kang masesa ing sakalir | dumunungnya nèng Utyaka Guruloka ||
11. iya iku têmbung Arab Betal Makmur | tandhane kang nyata | anèng gêbyaring pangèksi | lwih waspada wruh gumlaring alam dunya ||
12. yèn puniku lêrêm sira nuli turu | yèn sirna palastra |
murwèng urip | pratandhane lamun sirna swaranira ||
14. praptèng lampus mênêng nora bisa muwus | sawênèh
urip dumunung | anèng sulbinira | papan kanikmatan yêkti | purwèng urip saking kono sangkanira ||
19. marma besuk yèn wus arsa praptèng layu | ing pangèsthinira |
nora siwah | amung mawa cahya putih | iya iku kang aran mayangga seta ||
23. lamun iku wus kadulu ing sirèku | ciptaa anunggal | sêjakna gênti umanjing | dadi têtêp warôngka manjing curiga ||
24. rampung putus wus tan ana kang winuwus | têtêp ing panunggal | panunggaling kwula gusti | mulih mulya tan ana gusti kawula ||
25. wênèh wiku ngaku wikan kang amêngku | wus tanpa wêweka |
anarawung warna-warna wor dumunung | liyêping paningal | benjang yèn arsa ngêmasi | cahya ingkang kaèksi sirêp sadaya ||
31. wit ginulung ing cahya kang nèng jro jantung | waluya ngayangan | nuksmèng cahya kang sajati | kang apadhang gumilang tanpa
jatining ngèlmu | ing kamulanira | ananing Hyang Maha Widi | amung sabda gaib wor ing rat warata ||
kaanane kang sajati | nèng mani woring sawiyos ||
5. iya iku purwaning Hyang Maha Agung | amarnèng titah sakalir | saking kalarate
srêpipun | kumaringêt tri sutèngsi | wus kasat mata sayêktos ||
7. karsaning Hyang kanyataan dadi wujud | wujuding kang jabang bayi | wanodya tanapi jalu | lawan kang swasana maksih | anèng jro dadi pirantos ||
8. pirantining manungsa kang alus-alus | lêstari manuksmèng dhiri | ananging pakartinipun | swasana manut piranti | kang awadhag urating wong ||
9. karsaning Hyang pinerang dadi tri juru |
jroning jaja kasbut | ing Betal Mukharam isi | jêjantung ing jêro kothong ||
winêngku. yèn suwunge jagad iki | mêngku swasana ing kono ||
15. karoncènên kalamun kabèh tinutur | lir layang Hidayat Jati | ringkêse swasana mau | kang nèng jroning raga dadi | piranti kang alus yêktos ||
16. kang nèng ruhur dadi cahya pramanèku | mêngku pôncadriya nuli | pêncar bisa ngambu ngrungu | bisa nywara lan mangèksi |
pra guru kang tan wruh | ananing kaanan jati | swasana kang salin ênggon ||
24. nuli padha dèn anggêp Kang Maha Agung | pinangran pinundhi-pundhi | kaya kang kawahyèng pucung | tan wruh yèn iku trimurti | salin gon salin lêlagon ||
nganggit bisa ngidung | têrkadhang bisa udani | maring sajatining idhup | wruh sangkan paraning urip | pangrakiting rèh tan keron ||
27. marmanira kabèh panganggêping guru | kang padha mangeran maring | rasa pangrasa cahya nung | mangran mring pramana tuwin | mangran swara ciptèng batos ||
28. kaya ingkang kawahya ing sêkar pucung | sayêkti benjang umanjing | mring swasana moring suwung | arsa ngungsi maring ngêndi | ngarsa wuri dhuwur ngisor ||
1. jaba jêro kaèbêkan | ing swasana sanadyan kang tan ngèlmi | iya manuksmèng mring suwung | kawur ing tawang towang | nora beda lawan ingkang ahli ngèlmu | kalamun nora waspada | dununging kaanan jati ||
2. sajatining uripira | kang wus awor tan pisah siyang ratri | sajroning Kur'an kasêbut | minkibaril warita | Gusti Allah rakêtan lan rasanipun | lire wus awor sarasa | rasa sajroning ngaurip ||
3. urip ingkang mawa jiwa | jiwanira môngka warana jati | jatining urip puniku | yêkti tan nganggo nyawa | nora nywara nora
kabèh kang kadulu | apan wus kauningan | kang karungu wus kapyarsa ing Hyang Agung | kang kaambu wus kagônda | kang nywara
panggonan | lire urip nèng ngalam kabir sahir | kabèh mung pribadinipun | ing kene kana ana | iya kana kene tan ana nyakuthu | mung sawiji nora owah | langgêng ing salami-lami ||
9. ana sasmitanirèng Hyang | munyèng kitab Dakhaikul Akhaik |
wus sampurna | ing pangawruh tan samar woring dhiri | kang ngalingi wus kadulu | mlela tan kalamatan | wruhing prana
sêsungsum | samantara rasanira | woring pangrasa sirnanis ||
18. kari kalarating atma | woring warna rupa wus mulya tunggil | tunggil ing kaananipun | ananing kaêningan | konang-onang menak ing kanikmatan nung | ing
roroning tunggal | tunggalira maksih kêkalih puniku | marga lagi panunggalnya | sajroning madya puniki ||
1. ya sing gatunggalsatunggal. lagu | panêkungan kang kocap ing pangkur | lan
ana ingkang krasa lara salah siki | êmbuh pilêk watuk ngêlu | mulês lungkrah tyas kalêson ||
5. yèn wus mangkono kulup | aywa ulap kumêlab ing kalbu | kabèh barang kang
kabèh hawa napsu | liring hawa kabèh pêpenginan kaki | nêpsu dêduka puniku | kalamun bangkit mangkono ||
Hyang ingkang Maha Agung | aywa ginggaginggang. gulangên gulunganèki | benjang yèn wus praptèng lampus | iku malih sapatêmon ||
Ajeng Kartini Kabeh mesthi wis padha mangerteni marang asmane Raden Ajeng Kartini. Panjenengane putrine Raden Mas Aryo Sosroningrat, bupati ing Jepara. Raden Ajeng Kartini miyos rikala tanggal 21 April taun 1879 ing Jepara. Perjuangan Ibu Kartini pancen ora muspra. Para wanita padha nduweni kalungguhan kang ora kalah karo priya. Bareng majune jaman , kaum wanita akeh sing padha nglungguhi jabatan pemerintahan. Mula wis pantes yen Ibu Kartini oleh pakurmatan saka pemerintah arupa sebutan “Pahlawan Perintis Pergerakan Nasional .” Ibu Kartini mung nate pesen tumrap kaum wanita supaya nduweni kapinteran, ketrampilan, lan drajate padha karo para priya. Mula kanggo ngimbangi majune jaman aja nganti bocah-bocah wadon
Purwakanthi b. W. .nggawa b.guru lagu d.Mulang kaum wanita Ibu Kartini ing Jepara 10.eri d.pring b.guru pada
Cacahing wanda ing saben gatra diarani .Bapak tindak kantor nitih sepedhah montor.Ibu kagungan ageman bathik asli Solo. .ethok-ethok ora weruh d. a. . .Geguritan c. .Ing Jepara Ibu Kartini mulang kaum wanita c. .6. Tembung kang mathuk kanggo njangkepi paribasan kasebut yaiku : a. . Klambi bathik rupane gagah Niat tuku mesthi bisane Isih cilik sregep sekolah Sing mituhu karo gurune.Api-api trenggiling mati. Wacan ing ndhuwur kasebut klebu jinise . a. yaiku .Tatanan ukara ing ngisor iki kang manut urutan J. . . .
13. Nitih tegese . . a.Ibu Kartini ing Jepara mulang kaum wanita d.
.Saiki sasi rolas tanggal telulas.partisipasi b.Sakpunika wulan
dikramakna .Suradi jayaningratih c. ketrampilan.tentrem c.madu d. . . Kahanan kang koyo ngono kuwi diarani . .bungah
16. a. a. Yen ditulis latin .Sakpunika tanggal tigowelas sasi rolas 17.susu b. .Ranti sinau bareng Dewi.Walang Kekek
ngantuk njaluk . Ukara kasebut yen ditulis Jawa dadine. a. lan kalungguhan kang ora kalah karo kaum priyo. d. . .emansipasi d. . a.adaptasi c. .Adhiku ana ngendi ? c. d. Ayem tegese .
lan kembang Wijaya Kusumo iku kagungane .Prabu Pandhu d.23. sampun sayah nyuwun ngaso. a.Brengose nglaler menclok .Prabu Kresna b.Bapak saiki lagi gerah waja.keras c. a. .Wong urip iku kudu nduweni panggaweyan kanggo .Pikirane landhep dhengkul. Tembung sing dikurung mesthine . . .3 c.pengasilan b. a. . a.Prabu Salya
31. .timbalna b. garwane Rama sing dicolong Rahwana yaiku . . a. 20 d. .cangkriman b. .wangsalan
26.lara sirah c.bisa urip c.kogawa c.Prabu Baladewa c.nimbali
wasesaning ukara kasebut yaiku . . .Rudi nandur kembang ing taman.Wong sing panggaweyane nglakokake wayang diarani . 37. . . urip d. . d. . . 45. 38. .Ibu
Singkirna ingkang ala Tresna bangsa lan nagara Tan jirih ing bebaya Nadyan tekeng palastra Sukalila
mangan sate” Salinana ukara kasebut nganggo aksara Jawa ! ------------------------------------------------------------------------------------------------
. .Tulisen jinising tembang macapat 3 wae ! --------------------------------------------------------------47.Banjir bandhang lumrahe dumadi
wong sing nggawe dudu awakku kok..wis sing penting gak usah kakean omong, kerjo ae rek sing akeh...
KITAB KEDHUNG KEBO : Memoar Seteru Diponegoro	Posted by
inggih mas……… lha panjenengan kok tepang? menapa panjenengan asli Sragen ASRI nggih?
ugi AJA KAYA Mbokmu RA NGERTI TULIS, saenggo keng putro2 sak meniko sampun saged makaryo dados abdinipun nagari sedoyo. Sak meniko taksih makaryo sesadean thengkleng, sok ugi malah saged lumebet wonten REKOR MURI amargi sesadean kanthi lumampah ngukur margi saking Talun – mBatu, saking tahun 1966 sak enggo sepriki. Mugio handadosaken pinaringan sehat kangge nunggoni keng putro 5 cacahipun, ugi 8 wayah.
Punthuk magnèt (en:Magnetic hill) uga diarani Gravity hill ya iku papan panggonan (biasané nang igir-igir) sing miring sethithik nanging sawangan pinggirané kayata tetanduran, lemah lan watu-watu karang uga miring kewalikané. Kahanan iki marekaké tipuan mata (en:optical illusion), mangka dalan sing sakjane mudhun bisa ketok munggah. Mobil utawa kendaraan ketok bisa laju dhéwé (kaya kesedhot magnét) munggah dalan sing nanjak (padahal iki namung tipuan mata) sabeneré dalané iku mudhun.
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 29 Agustus 2016.
Balas	On 28 Juli 2011 at 21:13 Honggopati said:
Nyuwun agunging pangaksami, ngaturakên wilujêng saum ing wulan suci Ramadhan 1432H, mugi katampiå déning Gusti Ingkang Måhå
sedoyo kadang/sutresno padepokan PDLS, Gagakseta, mugi kersoa maringi “agunging pangaksomo sedoyo kalepatan, mugi-mugi kito sedoyo saget nindakaken ibadah ing wulan
ora pandhe) Krikil. Bokmanawa kowe ya eling yèn wis sawatara taun Dr. Bosch ngirimke tinggalan karangan Dr. Rouffaer sing wis ditata dening Propesor Krom, bab candhi Krikil mau, rèhne rêca-rêcane sing kasêbut sajak nocoki karo rêca musium gêdhe-gêdhe sing ana ngarêpan, jaluk tulung nocokke: kaanane cocok. Banjur takon nyang kabupatèn Boyolali prênahe candhi Krikil mau lan kapriye kaanane
Kajaba kuwi karangane Dr. Rouffaer mau wis kapacak ènèng kwartaal verslag Ouheidkundigen Dienst, uga
3. Mau mriksa rêca têmon anyar kalaning ora bêcik tur tanpa prabot, dadi ta' dhawuhi nyimpên ènèng kalurahan Srunbung bae. Dene Wisnu linggih, uga kurang bêcik ta' titipke pasanggrahan.
Wis Karya, padha slamêt. yèn slasêla. tilikana
Matur nuwun dumateng Ki Sumego ingkang sampun pinarak gubuk reyot meniko. Leres ki, gubuk meniko sejatosipun mung kangge wewacan kemawon kok ki, dados mboten
Wah, rancak, rinci, renteng, runtung sanget para kadhang anggenipun atur seserepan. Sedaya pambabar jati kanthi adedasar olah kawicaksananing pikir saha batin. Sedaya pangajab mboten sanes namung supados manggih gesang ingkang langkung wicaksana tuwin mulya, kanthi wilujeng widodo yuwono ing sedayanipun. Kanthi dedepe, sumarah, sumende dumateng ngarsaning Gusti, sumangga dipun lajengaken mbabar kahanan ingkang sajatosipun. Ki wongalus ingkang dahat luhuring budhi. Menggah pamanggih kula, daupipun Ingkang Sinuhun Panembahan Senopati Adipati Ing Alaga Sayidin Panatagama sarimbit kalian Panjenengan Ndalem Kanjeng Ratu Kidul yektos mekaten kawontenanipun. Daup punika sanes kiasan, sanepan, punapa dene mitologi. Nanging daupipun KRK kalian para Nata Pangembating Praja Mataram sapangandap namung dumugi Ngarsa Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan HB IX. Saksampunipun Kanjeng Ratu Kidul anggenipun nimbali Ngarsa Dalem Sri Sultan HB X kanthi bebasan asma “angger” sanes kangmas malih. Punika mratelakaken bilih Ngarsa Dalem HB X sampun kaanggep dawah putra Kanjeng ratu Kidul.
Wondene pralampitanipun, duk rikala 3 wulan saderengipun lindu ageng ing tlatah Ngayugyakarta 27 Mei 2006, kaleresan kula nembe dolan wonten ing papan tetirah Kaliurang, lajeng mboten sengaja pepanggihan kalian panjenenganipun Ki Juru Taman, injih jalmi raseksa ingkang dipun utus KRK njagi redi Merapi bilih sawanci-wanci Merapi njeblug mboten murugi lan damel risaking kutha Ngayogya. Ki Jurutaman menika piyantun raseksa ingkang nedha endog jagad kagungan ndalem KRK lajeng sanalika inggilipun dados watawis 12 meteran. Lah, wonten salebeting wicantenan, Ki Juru Taman sanjang bilih sakmenika Ngarsa Dalem HB X sampun dede ratu ingkang hamengkoni bumi (spiritual), nanging sakdermi hangratoni budhaya (sekedar simbol). Pramila tugas Ki Juru Taman kantun nyumanggakaken, bilih samangke ardi Merapi njeblug, sampun sumonggo…mongso bodhoa (sudah bukan tanggungjawabnya lagi).
Lha..watawis5 dinten saksampunipun lindu ageng 27 Mei ing Yogya, kasusul ardi Mrapi njeblug estu awunipun murugi kutha Yogya dumugi jalan Gejayan, saha laharipun mili ngidul ngetan ngganda banger. Punika kedadosan ingkang langka sanget, mbokmenawi sampun atusan taun injih nembe punika. Dados punapa ingkang dipun ngendikakaken Ki Juru Taman estu leres lan yektos saget dipun pitados, sebab sampun kabukten ing wekdal salajengipun.
Mekaten menggah ingkang saget kula aturaken, mbok bilih kathah lepat saha kiranging trapsila, mboten langkung kula tansah nyuwun
nuwun, mugi tansah pinaringan meneping manah. Kagem sedulur ki sabda langit monggo ditunggu pencerahanipun. Ngapunten mbok bilih
panalaranku sing cupet iki. sing dimaksud Ratu Kidul iku yo sagoro kidul iku dewe, amargo wong jowo yen ngormati marang sabaene sing duwe kekuatan gede, iku nganggo sebutan nyai utowo kyai, arep nyebut macan nang tengahe alas, kanthi sebutan kyaine, nyebut tombak pusako, nganggo sebutan kyai Pleret, lansakteruse, mulo sopo sing biso ngrengkuh segoro kidul bakal mulyo, utowo biso manjing ajur ajer jagat gedhe jagat cilik kanthi roso kamanungsan, ke Tuhanan, lan sakkabehing titah gumelar, tartamtu bakal nuwuhake
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xhamster-xhamster-art.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Manilkara zapota) iku woh-wohan ijo langgeng sing umuré dawa. Sawo uga bisa diarani neesbery|neesbery utawa
Tengah. Ing Indonésia, umumé sawo didadékaké tanduran pekarangan kang bisa didhahar wohé, utamané ing laladan Sumatra Kulon,Jakarta,Jawa Kulon, Jawa Tengah,Jawa Wétan, lan Nusa Tenggara Kulon[2]. Wiji sawo bentuké ireng utawa soklat semu ireng, gepeng tur gedhé. Jaman biyèn wiji sawo bisa kanggo dolanan dakon.[2] Wiji sawo ngandhut
sawo ngandhut energi 120 kkal, magnesium 12 mg, selenium 0,6 mg, protein 0,5 gram, kalsium 25 mg, fosfor 12 mg, besi 1 mg, retinol 18 mg lan asam askrobat 21 mg.[2][3]
Jenengé ing manéka basa antaran liya sauh utawa sauh manila, utawa ciku (Mly.), chico (
sapoti (Brazil), sapotillier (basa Perancis) lan sapodilla (basa Inggris).
Wit sawo nduwèni manpangat ya iku kanggo bahan pangan olahan kayata ès krim, selai, sirup utawa difermentasi dadi anggur lan cuka.[1] Saliyané iku wit sawo uga bisa kanggo:
Sawo nduwèni kasiyat akèh kayata getih lan godhongé bisa kanggo obat diaré, lara panas, obat borok, ramuan rempah kanggo wong wadon sing lagi nglairké.[3][4]
(en) CRFG Publications: Sapodilla
^ a b (id)Sawo(diunduh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sawo&oldid=1122016"	Kategori: WohWitSapotaceaeRintisan topik botaniKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 12 April 2017.
kanti andaping manah soho nyuwun samodraning pangaksami. hangaturaken sugeng
“suruping hyang arka tiningkah takbir ngluhuraken asma Gusti, yekti dadya tengara wiyosing idul fitri. sugeng riyadi, mugi lebur sadaya kalepatan” –Rahajeng, Joglo Semar
isoh ketutupen entheng angger ora abot panggonmu “sir”
“sir” mu kang sumeleh kuwi
sing marake abot kuwi kabeh howo nefsumu
Kuwi sikile ming siji gede ngisor gede nduwur
Gari kepiye le nggedekke lambaran ngisor karo lambaran nduwur
Ingkrik ingkrik arep rubuh kok digawani gawan
Mulane yen arep golek sokoguru kuwi kabeh kudu didelok bibit bobot lan bebet e
Makane sokoguru kuwi muncul seko niate ati
pujangga nanging mboten mangertos ”alip bengkong”
R Ng Ranggawarsita punika satunggaling pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Ing Babad Cariyos Lelampahanipun Suwargi R Ng Ranggawarsita, ingkang kababar dening Komite Ranggawarsita Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, kawedalaken dening Balai Pustaka, taun 1979, dipuncariyosaken lelampahanipun sang pujangga tuwin cacariyosan bab kadibyan, kalangkungan sarta kaelokanipun sawatawis.
Dene pethikanipun serat-serat boten kalebet ing buku babad punika. Miterat andharan ing pambukaning buku, pethikan serat mboten dipunlebetaken amargi saweg bab lelampahanipun kemawon sampun kathah sanget. Isinipun babad punika bab lelampahanipun R Ng Ranggawarsita nalika puruita ngaji dhumateng kitha Ponorogo, saha dhumawahing kaelokan nalika anglampahi kungkum wonten ing lepen Watu laminipun sekawandasa dalu. Kaelokan punika limrahipun dipunwastani wahyuning kapujanggan. Lelampahan wau kacariyosaken wiwit saderengipun dhewasa ngantos dumugi sedanipun sarta mawi dipun dekeki asalsilah sawatawis ingkang nurunaken dhumateng R Ng Ranggawarsita. Nalika sugengipun, R Ng Ranggawarsita dados abdi dalem Kaliwon Kadipaten Anom saka pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Nalika dereng dhewasa nama Bagus Burhan. Lairipun ing dinten Senen Legi, tanggal kaping 10, wanci jam 12 siang, wulan Dulkangidah ing taun Be, angka 1728, wuku Sungsang, dewa Sri, Wurukung Uwas, mangsa Jita, windu Sangara. Panjenenganipun punika putra pambajeng M Ng Ranggawarsita, abdi dalem Panewu Carik Kadipaten Anom.
Nalika R Ng Ranggawarsita lair, M Ng Ranggawarsita taksih dados abdi dalem jajar Carik Kadipaten Anom, nama Mas Pajangswara, kacariyos amargi saking saening swaranipun, nanging lajeng katelah nama Mas Pajangsora, putranipun pambajeng RT Sasatranagara, abdi dalem Bupati Kadipaten Anom saha abdi dalem Pujangga ing nagari Surakarta Hadiningrat.
Nalika lairipun Bagus Burhan, ingkang embah buyut Kyai Ngabei Yasadipura taksih amenangi ngantos sawatawis taun laminipun. Sareng Kyai Ngabei Yasadipura andungkap badhe seda, RT Sastranagara dipun paringi pangandikan bilih ingkang wayah, Bagus Burhan, ing tembe badhe dados pujangga panutup ing nagara Surakarta Hadiningrat. Dipunngendikakaken ugi bilih samangke misuwuring Bagus Burhan nalika kapatedhan wahyu kapujanggan badhe langkung kaliyan ingkang embah-embahipun. Sanajan ingkang putra sampun boten kekilapan bab punika, ewadene sinamun ing samudana ngatingalaken karenaning panggalihipun. Sasampunipun Bagus Burhan dipun pegeng lajeng kaparingaken dhateng Ki Tanujaya, abdi kinasihipun RT Sastranagara. Ki Tanujaya sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, makaten ugi Bagus Burhan, tresna sanget dhateng Ki Tanujaya. Rinten dalu sampun boten saged pisah, ngantos kasupen dhateng ingkang rama tuwin ingkang embah. Sareng Bagus Burhan andungkap yuswa 12 taun, keparengipun ingkang embah badhe kapuruitakaken ngaji dhumateng Ponorogo, kapasrahaken dhateng Kangjeng Kyai Imam Besari ing Gebangtinatar. Kyai Besari punika mantu Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Susuhunan Pakubuwana IV, saha sadherek tunggil puruitan kaliyan RT Sastranagara. Ki Tanujaya kadhawuhan ngetutaken lestari dados pamongipun.
Dumugi Panaraga R Ng Ranggawarsita lajeng sowan Kyai Besari, ngaturaken seratipun ingkang rama RT Sastranagara. M Ng Ranggawarsita kaliyan ingkang rayi, wonten ing Panaraga namung nyipeng kalih dalu, lajeng nyuwun wangsul dhateng nagari Surakarta. Pangintenipun Kyai Besari, Bagus Burhan sampun saged maos Kur’an saha kitab-kitab, dene punika wayah buyutipun pujangga ingkang sampun kasusra asmanipun. Pranyata, Bagus Burhan dereng saget ngungelaken, malah ingkang nama alip bengkong kemawon dereng mangertos babar pisan. Sareng Bagus Burhan anggenipun wonten Panaraga sampun andungkap kalih wulan laminipun, kaliyan para kancanipun sampun sami pundhuh sedaya, malah wonten ingkang supeket kados sedherek tunggil yayah rena. Salebetipun sewulan dumugi kalih wulan wau saben enjing sonten boten nate kendel anggenipun sinau, nanging sedaya ingkang sampun dipun wulangaken boten wonten ingkang kacanthel sakedhik-kedhika, paribasan saben ngadeg sampun kesupen, ngantos andadosaken kakening manahipun ingkang mulang.
Bagus Burhan remenipun ngejak kanca-kancanipun dhaten lepen angupados ulam. Menawi sekinten kantun anggenipun ngaji, kancanipun dipun weling kapurih mamitaken sengadi sakit badanipun.
Kiai Besari yektosipun sampun wuninga bilih Bagus Burhan mboten majeng dhateng ngaji. Ingkang dipun remeni namung kasenengan ingkang mawi waragad ambeborosi. Sanesipun remen ngupadi ulam, Bagus Burhan ugi remen benthik, bengkat, tor malah salajenipun remen gimer, keplek nganggur-ngangguripun ombak beji tuwin lumah kurep. Sareng ndungkap setaun ing Panaraga, sangunipun Ki Tanujaya sampun nipis. Kapalipun pisan sampun sami dipun sade kangge nguja kekajenganipun Bagus Burhan wau. Bagus Burhan anggenipun sinau sampun langkung setaun. Limrahipun lare ingkang sinau semanten laminipun sampuns aged maos Kitab Al Quran. Mangka, manawi Bagus Burhan, sampun ingkang Quran, dhateng Turutan kemawon dereng katam. Para guru lajeng caos pamrayog dhateng Kiai Besari muwih misahaken Bagus Burhan saking Ki Tanujaya. Ananging Kiai Besari mboten mentala. Ki Tanujaya piyambak rumaos sampun anetepi menapa piwelingipun ingkang embah ingkang kadhawuhaken dhateng Ki Tanujaya piyambah. Dados kawontenanipun Bagus Burhan pancen dede lepatipun Ki Tanujaya. Nguningani Bagus Burhan ingkang sansaya dinten sansaya mbeler, Kiai Besari rumaos kewran panggalihipun. Dadakaning panggalihipun lajeng andhawuhaken para siswanipun sedata supadis njothak dhateng Bagus Burhan.
Saking sedaya siswanipun Kiai Besari, namung putranipun Bupati Samarata piyambak ingkang boten ngestokaken, taksih wanuh kaliyan Bagus Burhan. Saking mboten wonten kanca ingkang saged dipun ajak dolanan kados sabenipun, wusananipun Bagus Burhan lajeng mempen wonten ing pondhokan kemawon, malah lajeng kamidilepen ajrih ngaji dhateng ngajengan. Ngungingani punika, Ki Tanujaya tuwuh raos welas ing manahipun. Ki Tanujaya lajeng damel rekadaya kawelehipun para lare ingkang sami njothak Bagus Burhan sageda sami ngajak wanuh piyambak, mboten saking dhawuhipun Kangjeng Kiai. Gelaripun anaros dhateng putranipun Ingkang Bupati Samarata, punapa sariranipun kepengin badhe sumerep dhateng lelembut ing Panaraga. Menawi kepengin, Ki Tanujaya sagah badhe nyumerepaken, nanging mawi kajanji sampun ngantos kawuningan Kangjeng Kiai. Wicantenipun Ki Tanujaya dipun sengaja wonten ngajengipun para lare kathah, pamrihipun supados sami kepengina. Ingkang putra Bupati Samarata sakalangkung bingahing manahipun, lajeng daya-daya tumunten dipunsumerepaken. Sanalika ugi lajeng dipun sumerepaken dening Ki Tanujaya. Kalangkunganipun Ki Tanujaya ingkang saged nyumerepaken bangsaning lelembut punika dangu-dangu kamirengan Kangjeng Kiai. Kiai Besari lajeng thukul dedukanipun dhateng Ki Tanujaya, kagalih ananem wiji ngelmu sikir dhareng siswa-siswanipun tuwin dhateng tiyang sanesipun.
Wusananipun Ki Tanujaya lajeng dipundhawuhi kesah saking Panaraga, dene Bagus Burhan kadhawuhan nilar badhe boten kirang ingkang kadhawuhan angopeni. Ananging amargi sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, ugi suwalikipun Bagus Burhan sakalangkung tresna dhateng Ki Tanujaya, kekalihipun lajeng sesarengan nilar Panaraga, tumuju dhateng Kedhiri. Kesahipun saking pesantrenipun Kiai Imam Besari kanthi cara sesidheman. Mlampahipun ing wayah dalu. Wonten sambetipun.
Lampahipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dumugi ing tlatah dhusun Mara, anjujug griyanipun tiyang nama Kasan Ngali ingkang kaprenah sedherek misanipun Ki Tanujaya.
Ki Tanujaya lan Bagus Burhan anggenipun kampir ing dhusun Mara sampun sewulan laminipun. Sareng genep selapan dinten rerem ing dhusun Mara, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan lajeng pamitan sedya andumugekaken lampah tumuju nagari Kedhiri. Saking pamrayoginipun Kasan Ngali, Bagus Burhan lajeng badhe katitipaken rumiyin wonten Madiun, ingkang katuju nama Manguncarita, sawijining lurah peken ingkang keras manahipun, watekipun mboten kenging corok-cinorok, dhateng kawanuhan boten angekul nanging boten maelu dhateng tiyang boten gadhah. Namung wulangipun sae, saben tiyang dipunpurih nyambut damel, supados angsal kauntungan ingkang saged langkung dipuntedha sadintenipun. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dipunprayogakaken angentosi rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat saking Kedhiri ingkang tansah mampir dhateng griyanipun Ki Manguncarita.
Salajengipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan tumut Ki Manguncarita dhateng peken. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan lajeng dados bakul kalithikan. Anuju sawijining dinten Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat sedya marak sowan dhateng Surakarta. Kados adat sabenipun, Kangjeng Adipati ingkang dipundherekaken garwa, putra lan abdi sawetawis, rerem wonten ing griyanipun Manguncarita. Ing kalodhangan punika, Ki Tanujaya saget kepanggih Kangjeng Adipati saha ngaturaken sedaya lelampahanipun Bagus Burhan. Sasampunipun midhanget sedaya aturipun Ki Tanujaya, Kangjeng Adipati ngendika samangke sakonduripun saking Surakarta, Bagus Burhan badhe kabekta dhumateng Kedhiri. Ing kalodhangan rerem wonten griyanipun Manguncarita, putra putrinipun Kangjeng Adipati, nama Raden Ajeng Gombak, kadherekaken embanipun, Nyai Jayasetra, tindak dhateng pasar.
Wonten ing pasar pinanggih Bagus Burhan ingkang nengga dagangan kalithikan. Raden Ajeng Gombak tumbas supe seser emas. Pawadan punika, Kangjeng Adipati paring paraban dhumateng putra putrinipun, Raden Ajeng Gombak, rare kalithikan lan sinebut Raden Ajeng Kalithikan. Sareng sampun dewasa, Raden Ajeng Gombak punika kadhaupaken kaliyan Bagus Burhan. Lajeng pikantuk nama Raden Ayu Pujangganom, karan Pajang Anom. Dumugi ing Sastranagaran, Kangjeng Adipati ngaturaken lelampahanipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan. Dipunaturaken ugi bilih sapunika kekalihipun mondhok wonten ing Madiun lan sedya badhe kabekta dhateng Kedhiri. RT Sastranagara ngaturaken panuwun dhumateng Kangjeng Adipati. Salajengipun, RT Sastranagara ngejak dhumateng ingkang putra, M Ng Ranggawarsita, inggih ramanipun Bagus Burhan, supados tumut mbangun tapa murih lelampahanipun Bagus Burhan samangkenipun nuwuhaken kabecikan. Wiwit punika RT Sastranagara tansah ngirang-ngirangi sare, cegah guling, makaten ugi M Ng Ranggawarsita.
Ewadene Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan ingkang ngantu-antu rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat amanggih cuwa. Konduripun Kangjeng Adipati saking Surakarta tumuju Kedhiri mboten rerem wonten ing griyanipun Manguncarita.Ki Tanujaya sanget judhegipun. Wusananipun, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan pamit dhateng Manguncarita, sedya andumugekaken lampah dhateng Kedhiri.Lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burhan anggening sami badhe sowan dhateng Kedhiri, sareng sampun angambah margi salebeting wana, kekalihipun lajeng sami bingung, mboten sumerep eler kidul. Dangunipun ngantos tigang dinten tigang dalu. Ing wekdal tigang dinten tigang dalu punika, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan mboten nedha, mboten ngombe tuwin mboten tilem.
Awit saking sakalangkung sayahipun anggenipun lumampah wonten salebetipun wana, wusana Bagus Burham (sanes Bagus Burham kados ingkang kaserat saderengipun) dhawah breg, kesambet. Bagus Burham mboten kiyat nandhang sayah, padharanipun luwe, maripatipun arip sanget, gulunipun salit, raosipun ngorong, badanipun gumeter, kringetipun gumrobyos kados tiyang adus.
Ki Tanujaya lajeng nyenyuwun dhateng Ingkang Adamel Gesang, angeningaken cipta. Sanalika andhatengaken gara-gara angin ageng agegerotan. Sasirepipun angin ageng lajeng katingal wonten teja anggameng wonten sanginggiling Bagus Burham. Saicalipun teja, woten pitulunganing Pangeran. Ki Tanujaya dipunpanggihi tiyang sepuh mangagem sarwi wulung, awewarah dhateng Ki Tanujaya, manawi ing wekdal punika Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami dereng kala mangsanipun dhateng ing Kitha Kedhiri. Kekalihipun kasuwun sami wangsul malih dhateng Ponorogo. Tiyang mangagem wulung punika paring uninga dhateng Ki Tanujaya bilih samenika dukanipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun lilih. Mila Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan wangsul dhateng ing Kitha Madiun rumiyin. Pawadanipun, utusanipun RT Sastranagara ingkang kadhawuhan madosi Bagus Burham, Ki Jasana, sampun kapanggih kaliyan Kramaleya, utusanipun Kiai Imam Besari ingkang ugi kadhawuhan madosi Bagus Burham. Kekalihipun samenika wonten ing Kitha Madiun. Sasampunipun terang sedaya dhawuhipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan merem lan lajeng kadhawuhan angelekaken maripatipun. Sareng sampun melek, tiyang kalih ngantos sami anjumbul, sarta sakalangkung pangungunipun manahipun, dene Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sampun ngadeg wonten palataranipun tiyang gadhah damel, tuwin mawi dipun urmati ungeling gangsa gendhing Kebogiro angangkang, sarta lajeng dipunpapagaken kaliyan ingkang gadhah damel.
Sasampunipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami nedha pisegahan saking ingkang kagungan damel, ingkang badhe kangge angsal-angsal kadamelaken piyambak. Sekul ulam sakroso ageng, mawi ingkung wetah setunggal, pangananipun sakroso ageng. Sareng sampun rampung perlunipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham lajeng sami pamitan wangsul dhateng ingkang gadhah damel. Antawisipun jam tiga siyang utawi Asar inggil, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sampun dumugi salebeting Kitha Madiun. Bagus Burham lajeng kepanggih Ji Jasana lan Kramaleya. Kaleresan Bagus Burham boten pangling dhateng Kramaleya. Lajeng sami anyariyosaken lelampahanipun piyambak-piyambak. Boten dipuncariyosaken wontenipun margi, sareng wanci bakda Ngisa, tiyang sekawan sampun dumugi Kitha Ponorogo. Ki Tanujaya, Bagus Burham tuwin Ki Jasana, lajeng sami anjujug ing pondhokan. Namung Kramaleya ingkang anjujug ing griyanipun piyambak. Sareng sampun ngaso lajeng lapur dhumateng Kangjeng Kiai Imam Besari, anggenipun mentas kautus. Dhatengipun Bagus Burham sarowangipun, wekdal semanten ing pondhokan saweg rame-ramenipun para murid sami anderes Kur’an. Sareng sumerep Bagus Burham saha Ki Tanujaya dhateng, anggenipun ngaji lajeng kendel, sami amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham. Lajeng sami dipun ajak nedha sesarengan.
Sawangsulipun Bagus Burham dhareng pondhok ing Ponorogo ingkang kaesuh dening Kangjeng Kiai Imam Besari, pangajinipun saya bibrah, mboten wonten ingkang kalebet ing manah babar pisan.
Kadhangkala Kangjeng Kiai nylenthik kupingipun Bagus Burham supados temen-temen anggenipun ngaji. Ewadene Bagus Burham boten pisan-pisan anggatosaken dhateng pitutur prayogi. Ingkang dipunremeni namung dhateng padamelan maksiyat. Saben dinten boten gothang keplek yatra kaliyan kanca-kancanipun ingkang ugi sampun kelajeng remen dhateng pandamel maksiyat. Boten ketang dhelik-dhelikan meksa dipun temaha. Tunggil taun kaliyan mantukipun Bagus Burham saking Kitha Madiun, ing Ponorogo kadhatengan paceklik. Sedaya sabin ingkang
pangan. Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng parepatan kaliyan para pinisepuh, sami kadhawuhan mbudidaya kados pundi sakecanipun ingkang dipun lampahi. Aturipun para pinisepuh warni-warni. Wonten ingkang gadhah pamanggih paring sumerep dhateng tiyang sepuhipun, wonten ingkang gadhah pamanggih nyuwun biyantu pitulunganipun pamarentah, wonten ingkang gadhah pamanggih setiyar piyambak. Kangjeng Kiai lajeng mutusaken kedah setiyar piyambak.
Para murid kadhawuhan sami musapir dhateng para priyantun, dhateng para artawan, sarta dhateng
menapa dene dhateng sanes-sanesipun ingkang sakinten angendahaken dhateng kabangsan, mawi dipun bektani cathetan kangge tapak asmanipun ingkang sami amaringi. Bagus Burham ugi ndherek lampah musapir punika. Nalika saweg kalih dinten dumugi sewulan, golonganipun Bagus Burham ingkang kapatah musapir, angsal-angsalanipun sami racak-racak kaliyan kancanipun. Ananging dangu-dangu namung angsal sakedhik piyambak. Malah lajeng mboten angsal babar blas, andadosaken pamuring-muringing manahipun juru anampeni. Mila ngantos dipun srengeni kathah-kathah. Bagus Burham sakancaipun rare nenem, saben anglampahi tampi musapir lajeng nyaleweng dolan sakajeng-kajengipun piyambak. Adhakanipun dolan wonten pinggir lepen, sami memet ngupados ulam. Dangu-dangu patrapipun Bagus Burham sakancanipun dipun mireng Kangjeng Kiai. Sanes dinten tampinipun musapir Bagus Burham sakancanipun ingkang tigang golongan sami anglampahi tumemening manahipun. Pamrihipun sami anyadhang angsala pangalembana dhumateng juru anampeni, utawi pangalembananipun Kangjeng Kiai Imam Besari. Saya dangu, Bagus Burham saya boten manah babar pisan dhateng pasinaonipun ngaji. Rinten dalu ingkang dipun agengaken namung dhateng
prihatos nguningani kahananipun Bagus Burham ingkang saya dangu namung saya ngagengaken dhateng pandamel maksiyat. Sareng Bagus Burham tetela boten kenging dipun ajar sae, panggalihipun Kangjeng Kiai saya boten sekeca. Wasana Bagus Burham dipuntimbali, lajeng dipundukani. Pandanguning deduka ririh, ananging adamel tatuning manah.
Bagus Burham wiwit dipun paringi enget dening Pangeran. Gadhah rumaos lingsem sanget dipunparingi pangandika kados makaten wau. Tumunten Bagus Burham wicanten dhateng Ki Tanujaya, bilih anggenipun sinau ngaji mboten tumunten saged, isin mantuk dhateng nagari Surakarta. Midhanget wicantenipun Bagus Burham, manahipun Ki Tanujaya kumepyur. Wekdal punika umuripun Bagus Burham saweg gangsal welas taun. Salajengipun, saben dinten Bagus Burham nyuwun supados Ki Tanujaya angeteraken dhateng Lepen Watu, badhe anglampahi kungkum sakuwawinipun, sarta salebetipun anglampahi, sampun ngantos dipun cawisi barang-barang. Ingkang katedha namung pisang kluthuk mentah, sedinten sedalu sauler. Kalampahan Bagus Burham saben dalu kungkum dhateng Lepen Watu. Sadangunipun kungkum ingkang kaesthi boten wonten malih kajawi nyuwun dhateng Ingkang Damel Gesang tumuntena saged anggenipun sinau ngaji. Anggenipun nglampahi boten kengguh dhateng wewernen ingkang amemengin manahipun, ngantos saged dumugi kawandasa dinten laminipun. Sareng namung kantun sedalu, Bagus Burham dipuntari kaliyan Ki Tanujaya, mangke dipun liwetaken menapa, nanging panedhanipun mangke samangsa sampun mentas saking kungkum, dados jangkep angsal kawandasa dinten. Sareng sampun lingsir dalu Bagus Burham saged tilem sakleran. Salebetipun Bagus Burham tilem, supena dipun panggihi ingkang embah buyut, Kiai Ngabehi Yasadipura. Wonten ing supenan, kadhawuhan mengleng badhe dipun paringi dhawuh. Sareng sampun mengleng, Kiai Ngabehi Yasadipura lajeng lumebet dhateng talinganipun Bagus Burham. Wusana Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng mentas amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya. Sasampunipun nedha secekapipun, watawis jam tiga dalu lajeng sami gegancangan mantuk dhateng pondhokan, lajeng andumugekaken tilemipun.
Satanginipun tilem, tiyang kalih sami rumaos angsal kanugrahaning Pangeran. Bagus Burham kaparingan ilham saged sumerep dhateng kasusastran kalayan boten sarana mawi dipun ajar. Sastra Arab, Jawi, Walandi, satembungipun pisan, lajeng boten rumaos angel maos
Sareng sampun wancinipun dhateng mesjid, Bagus Burham sakancanipun lajeng sami mangkat. Para kancanipun
garapi kancanipun. Sareng sampun dumugi ing mesjid, sadaya lajeng sami wiwit sembahyang kados adat. Dereng sapintena dangunipun, lajeng katungka rawuhipun Kangjeng Kiai. Ing kalodhangan punika, Kangjeng Kiai sanget pangunguning penggalihipun dene ing therekaning lare-lare ingkang sami sembahyang wau wonten lare ingkang sirahipun katingal sumorot kados mawa cahya, ananging Kangjeng Kiai dereng saged nyatakaken sinten ingkang sirahipun mawa cahya wau. Sabakdanipun sembahyang, Kangjeng Kiai lajeng lenggah ing surambi kados adat sabenipun, amariksani para murid ingkang sami ngaji. Pangajinipun Bagus Burham manggen wonten ing wingking piyambak. Ing kalodhangan punika Kangjeng Kiai mireng sakenaning suwantenipun murid saha cethaning pakecapanipun ingkang adatipun boten nate wonten kados ingkang nembe kamirengaken punika. Mila sedaya ingkang ngaji lajeng dipun dhawuhi kendel. Ngajinipun para murid lajeng kadhawuhan gentos-gentos satunggal-satunggal. Sareng urutipun ngaji dhawah Bagus Burham, sadaya kancanipun cingak, amargi suwantenipun bantas kanthi cengkok Buminatan, pakecapanipun aksara cetha boten anyampar, dhumawahing ayat wijang sumeleh. Sedaya sami pathing plongo kados tiyang kamitenggengen.
Kangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung ngungunipun nguningani Bagus Burham ingkang sakalangkung sae ngaosipun. Saking saening suwaranipun saha saening lagunipun, ngantos kenging dipunparibasakaken suwaranipun ulem arum aririh, ananging angumandhang turut usuk.
Sareng anggenipun ngaji sampun kendel, Kangjeng Kiai lajeng andhawuhaken dhateng para pinisepuh saha dhateng murid-murid sedaya, kaparengipun Kangjeng Kiai sapunika Bagus Burham dipunparingi nama Mas Ilham, sarta dipun kersakaken dados badalipun Kangjeng Kiai. Wasana Bagus Burham angsal pangaji-aji ingkang boten beda kaliyan pangaji-ajinipun dhateng Kangjeng Kiai Imam Besari, menapa dene solah bawanipun, lajeng santun salaga angetawisi bilih utusaning tiyang saged. Kawontenan lan
tengenipun ing kitha Ponorogo sami dhateng angalap berkah dhumateng ingkang nembe angsal kanugrahanipun Pangeran wau. Saben dinten boten wonten
piyambak sasampunipun anampeni kanugrahanipun Pangeran, remenipun dhateng pandamelan maksiyat lajeng sirna kados dipun saponi. Nakaling manahipun lajeng dados tiyang sareh, alembah manah. Rinten dalu namung tansah anderes Kuran. Saben sewulan ngantos saged katam Kuran rambah kaping sekawan, mila Kangjeng Kiai lajeng ketingal asihipun sayektos.
Bagus Burham anggenipun wonten ing Ponorogo taksih andumugekaken sawatawis wulan malih, badhe nelasaken piwulangipun Kangjeng Kiai ingkang murakabi dhateng manahipun. Nalika anggenipun nyantrik wonten ing Ponorogo sampun ndungkap sekawan taun, Bagus Burham lajeng nyuwun pamit wangsul dhateng ing negari Surakarta. Kangjeng Kiai kagungan kersa badhe masrahaken Bagus Burham piyambak, ngiras pantes badhe tuwi ingkang raka RT Sastranagara, supados andadosaken leganing panggalihipun. Lampahipun Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham saking Ponorogo dhateng kitha Surakarta kendel wonten ing Panambangan Bacem, angasokaken sarira. Dene Ki Tanujaya ngrumiyini lampah dumugi dalem Sastranagaran. Sareng mireng cariyosipun Ki Tanujaya bab lelampahanipun Bagus Burham ingkang sapunika nembe lerem wonten ing Panambangan Bacem, RT Sastranagara sakaliyan ingkang putra MNg Ranggawarsita sakalangkung bingahipun.
Ingkang kapatah methuk Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham ing Panambangan Bacem inggih punika MNg Awikrama. Sareng dumugi ing Panambangan Bacem, lajeng angaturaken salam taklimipun ingkang raka, saha angaturaken kasugengan rawuhipun Kangjeng Kiai, menapa dene amaringaken pangestu dhumateng ingkang wayah Bagus Burham. Sasampunipun pepanggihan ing dalam Sastranagaran, RT Sastranagara ngaturaken sakalangung panuwunipun anggenipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun saged anyembadani ingkang dados pangajeng-ajeng panggalihipun. Satelasing atur wangsulanipun RT Sastranagara wau, gangsa mungel Kalaganjur, binarung ing surakipun para putra santana amawurahan. Sasuwuking Kalaganjur, Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng dipun acarani lenggah dhahar sakaliyan ingkang raka RT Sastranagara. Sarehning sapunika pangajeng-ajeng manah sampun nama kadumugen, Bagus Burham sampun mantuk sarta angsal kanugrahaning Pangeran, mila sami badhe dipun tetepi angluwari punagi tayuban sakulawarga sadaya. Kala samanten lajeng kadadosaken tayuban. Saking keparengipun MNg Ranggawarsita ingkang kadhawuhan anjoged rumiyin Kramaleya, ingkang anglarihi Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, gendhingipun Cangklek
Ponorogo, raosing panggalihipun RT Sastranagara kados siniram tirta marta. Ananging labaning kagem bangsa luhur saha priyagung sepuh, sakathahing kabingahan wau boten kawistara ing netra.
M Ng Ranggawarsita tuwin Nyai Mas Ajeng Ranggawarsita, saking kasoking kabingahan, ngantos kesupen boten angraosaken luwe, arip tuwin ngelak, dene boten kanyanan bilih ingkang putra tumunten dhateng kalayan mbekta angsal-angsal ingkang ageng sanget aosipun. Salajengipun Bagus Burham kapundhut nunggil ingkang embah, RT Sastrangara. Rinten dalu prasasat boten nate pisah kaliyan ingkang embah. Sanajan sampun gadhah dhedhasar kasagedan saha kalangkungan, ewa dene meksa taksih dipun weleg ing kawruh warni-warni dening ingkang embah. Paribasan, kasagedanipun ingkang embah sampun dipuntumplak dhateng Bagus Burham sadaya. Sareng kasagedanipun ingkang wayah sampun kagalih cekap, kaparengipun ingkang embah badhe dipuntetakaken. Tetakanipun kagelar ing dinten Rebo Pon tanggal kaping 12 wulan Jumalakir ing taun Dal 1742. Sareng anggenipun tetak sampun saras, Bagus Burham lajeng kacaosaken suwita dhumateng ing Buminatan. Gusti Panembahan sakalangkung asih dhumateng Bagus Burham. Rinten dalu boten kenging pisah ngadhep Gusti Panembahan. Sanajan taksih lare, ananging sampun saged amrangkani penggalihipun Gusti Panembahan. Sareng pasuwitanipun angsal setaun, lajeng dipunparingi pusaka aji jaya kawijayan. Saking pangandikanipun Gusti Panembahan, pusaka punika wasiyat paring dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana III. Kacariyos aji jaya kawijayan ingkang dipunparingaken Bagus Burham wau sanes aji jaya kawijayan amangsulaken tapak paluning pandhe sisaning gurendha, ananging aji jaya kawijayan amangsulaken samukawis ingkang sedyanipun awon dhateng ingkang sampun gadhah aji jaya kawijayan punika.
Sawetawis wulan malih lajeng dipunparingi ngelmu kadigdayan, ngelmu kagunan tuwin kanuragan. Bagus Burham wonten ing Buminatan saya kandel pasuwitanipun. Saking asihipun Gusti Panembahan dhateng Bagus Burham, ngantos dipunpameraken raka dalem Sampeyan Dalem, sarta lajeng kasuwunaken ngalap berkah dados siswa Dalem. Sampeyan Dalem ingging sampun amarengaken. Sampeyan Dalem karsa anyobi rumiyin sapinten kalangkunganipun Bagus Burham. Sapengkeripun Gusti Panembahan, Bagus Burham kadhawuhan ngirid dhumateng ing Mantenan utawi Bantenan. Sasampunipun dumugi ing Ngarsa Dalem, pandangu Dalem dhumateng Bagus Burham warni-warni. Sareng pandangu Dalem sampun dumugi, Bagus Burham lajeng kadhawuhan majeng. Sampeyan Dalem lajeng ngasta sangandhapipun kupingipun Bagus Burham. Boten sepintena dangunipun, Bagus Burham sampun lajeng tilem kepati.
Dhawuh Dalem, Bagus Burham lajeng dipunbuntel mori karangkep pitu, kados caranipun mbuntel mayit. Sareng pambuntelipun sampun rampung, kadhawuhan nglebetaken dhumateng ing bandhosa. Bandhosa lajeng kacemplungaken dhumateng ing bandengan. Sampeyan Dalem lajeng jengkar. Sareng sampun pitung dinten pitung dalu, Bagus Burham kadhawuhan ngentasaken, sarta kadhawuhan ngedalaken saking bandhosa. Sareng bandhosa tuwin morinipun buntel dipun bikak, Bagus Burham ketingalipun kados sampun tilar donya. Sampeyan Dalem kepareng ambisiki dhumateng Bagus Burham. Boten dangu Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng saged ngadhep wonten ing Ngarsa Dalem. Dhawuh timbalan Dalem, sapunika kadhawuhan ngaso rumiyin. Sanes dinten badhe wonten dhawuh. Sareng wangsul dhateng Buminatan, Gusti Panembahan sakalangkung ngunguning
dinten Sampeyan Dalem nimbali Bagus Burham supados ngendikan ing ngarsanipun Sampeyan Dalem. Ingkang kadhawuhan ngirid Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara. Sareng sampun wancinipun, RT Sastranagara methuk Gusti Panembahan, lajeng sami sesarengan sowan malebet. Ingkang ndherekaken malebet namung Bagus Burham piyambak. Sadaya lajeng sami njujug ing Mantenan.
Sareng sampun wanci jam kalih welas dalu, Sampeyan Dalem lajeng tedhak dhumateng ing bale kambang. Rayi Dalem Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara tuwin Bagus Burham sami kadhawuhan ndherek dhumateng ing bale kambang. Bagus Burham kadhawuhan majeng dhumateng ngarsa Dalem. Sampeyan Dalem lajeng ndangu, nalika anglampahi dhawuh Dalem kalebetaken ing bandhosa, salajengipun kacemplungaken ing bandengan pitung dinten pitung dalu, punika raos pangraosipun kados pundi, sarta anyumerepi menapa. Unjukipun Bagus Burham, sadaya raos ingkang sampun dipunraosaken, saha sadaya kawontenanipun ingkang sampun dipunsumerepi, sampun dipununjukaken boten wonten ingkang kalangkungan.
Satelasing pangandikan, Sampeyan Dalem lajeng ndangu dhumateng Bagus Burham, kados pundi wijang-wijangipun dhawuh Dalem ingkang sampun kadhawuhaken. Bagus Burham lajeng angunjukaken uninga sadaya dhawuh Dalem ingkang sampun dipuntampeni. Sadaya unjukipun sami cocog kaliyan panggalih Dalem. Bagus Burham lajeng kadhawuhan angabekti ing Sampeyan Dalem. Gusti Panembahan tuwin RT Sastranagara inggih lajeng sami angabekti. Sampeyan Dalem matedhani pangestu dhumateng Bagus Burham, benjing sapengker Dalem, tuwin satilaripun RT Sastranaga, wahyuning pujangga Dalem badhe dhumawah dhumateng Bagus Burham. Benjing samangsa sampun dados pujangga Dalem, pangreksanipun dhumateng praja Surakarta ingkang tumemen, tuwin ingkang ngatos-atos. Unjukipun Bagus Burham, nuwun sendika. Dhawuh timbalan Dalem, RT Sastranagara tuwin Bagus Burham lajeng kalilan medal. Saunduripun saking ngarsa Dalem, lajeng sami kendel wonten ing Pamantenan malih, angentosi konduripun Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem taksih anglajengaken lelenggahan kaliyan rayi Dalem Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem angalembana dhumateng kalangkunganipun Bagus Burham. Sarawuhipun ing dalem, Gusti Panembahan tansah nggagas dhawuhing pangandika Dalem, bilih ingkang putra Raden Ajeng Gombak kadhawuhan anarimakaken dhumateng Bagus Burham.
Sanadyan dhawuh Dalem wau nama nuju panggalihipun Gusti Panembahan, namung pangudaraosing galih, sarehning wekdal punika Bagus Burham wau taksih anyemut gatel, saupami lajeng dipundhaupaken, Gusti Panembahan taksih radi lingsem. Dene kagungan putra mantu dereng dados abdi Dalem. Makaten malih sarehning ingkang putra Raden Ajeng Gombak wau panguwasanipun taksih gumantung ingkang rama piyambak, inggih punika Kangjeng Pangeran Adipati Cakraningrat ing Kedhiri. Kaparengipun Gusti Panembahan, Bagus Burham saderengipun kaparingan tariman ingkang putra badhe kasuwunaken kamirahan Dalem dados abdi Dalem rumiyin. Ananging anggenipun nyuwunaken wau ngentosi sarengan bilih sampun wonten kaparenging karsa Dalem amisudha para kawula Dalem pamagang. Bagus Burham badhe dipunseselaken. Dados boten angatawisi bilih amenggalih sanget dhateng Bagus Burham. Dereng ngantos kelampahan kasuwunaken dados abdi Dalem, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV surud. Mila Bagus Burham lajeng kapeksa anyarehaken manahipun. Sajumeneng Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana V, ingkang ngasta paprentahan kadipaten, kasampiraken dhumateng Gusti Panembahan
wis tekan daerahmu iki.. Terus mlebu gang sing endi..?”
Nanik : “Sing enek gapurane Mas, terus sampeyan lurus kiro-kiro 25 meter ono
Mas.. iku isih lurus terus….mengko ketemu alas.. ikuu..”
Dedi (wes muangkel) : “Iku omahmu Niiiiikkkk…???!!!!!!”
Nanik : “Aku dudu wedhus Mas.. sampeyan lewat alas lurus terus,
emakmu sing dikongkon nemoni??? Lha awakmu nang endi nik..???” Nanik : “Aku kan wis suwi nang Hongkong dadi TKW Mas..”
April 23, 2013 at 7:57 am	wong solo wes pernah mas bolak karo balik :mrgreen:, lagi ngerti lek iki cabange wong solo
Balas	On 25 April 2011 at 11:38 Haryo Mangkubumi said: Thok..thok….thok….isih sepi tak nggelar klasa dhewe nggo ngglethak ah sinambi ngenteni wedharan rontal oaeem (angop). Mak less terus bablas .
sugeng sonten ugi ki puna, … menawi mboten sibuk mbok dalam dipun critani bab syech siti jenar ingkang dados latar belakang cerita nssi di awal2 …
Balas	On 25 April 2011 at 17:53 punakawan bayuaji said: Nuwun
surasane nalika Kanjeng Sunan Kalijaga kautus dening Sultan Demak rawuh ing padhepokan
Ananging sak derengipun harak badhe “nagih-janji” langkung rumiyin to Ki Puna..???
He…..he…..he…..
poro kadang Nuswantoro paring tetenger putranipun kanthi nami monco , menopo tetenger asli nuswantoro meniko pun anggap awon , utawi kados pundi ?????? .
Balas	On 25 April 2011 at 20:53 gembleh said: Wah, Ki Ajar pak Satpam pancen kreatip tenan,
udud njur nggoleki NSSI 04 . Lha kok durung wedhar , ngglethak maneh ahhhh . Sugeng enjang .
Balas	On 26 April 2011 at 13:25 segoro mas said: sugeng sonten ki sanak sedoyo
miturut kulo, malah sae sih ireng putih, langkung jelas …. matur nuwun, sampun dipun undhuh.
Balas	On 28 April 2011 at 00:14 cantrik bayuaji said: Nuwun, sampun
Dewi Kunthi den adhep dening putra pandawa. Bratasena tansah gerem-gerem emut laku lampah kadang Kurawa kang tumindak culika. Si kembar, Pinten lan Tangsen sambat ngelak lan luwe. ‘Ibu…, aku kuwat yo bu…, sanadyan urung maem, nanging
Bratasena lan Arjuna bakal golek boga kanggo sira sakkloron’ mangkono ngendika Dewi Kunthi,.Sigra budhal satriya kalih arsa ngupadi boga kangge ri kembar.
Prabu Baka kang oyan dahar manungsa laop-laop marang juru leladi ‘Eee … eee…. bocah ladi… endi daharan kanggo ingsun heee?’. ‘Sendika dawuh kanjeng prabu, sampun sumadya daharan ingkang awujud prawan desa, sumangga dados kasukan engkang sinuwun…’
Ki Demang Sagotra nembe duhkita ing galih jalaran katah warga Desa Wanasegara sami ngungsi, ajrih lan kamigilanen kalamun den untal dening Prabu Baka. ‘Ayo caaah, pada golek slamet…’ Sigra budlang ki demang lan para
Prabu Baka. Ki Demang lan para warga sampun dumugi jabaning kuta Ekacakra kedadak rawuhnya Patih Sardulayaksa. Mawut para warga, den rangket dening Patih.
Sigeg. Gantiya ingkang cinarita. Ing sawijining sendang ing desa Jonggrangan, ana sawijining wanodya anom kang katon gothel manah jalaran nembe wae den rabi deneng kakung kang wis kaladuk ing yuswa aran Kyai
sepuh malang matur nuwun. ‘Raden, matur suwun sanget, dene perkawis kula saged den udari jalaran ndika’. Gancanging rembag Raden Arjuna den paringi
adep dening nyai demang lan Rawan, putra kakung. Gatining rembag sapa kang siyaga dadi mangsane Prabu Baka. Kabeh kepingin dadi mangsane Prabu Baka. Rawuhe Dewi Kunthi dalah para putra. Pirsa bilih Dewi Kunthi punika garwa Prabu Pandu, nyembah sigra ki demang marang Dewi Kunthi. ‘Aja wedi kangelan Sagotra, anakku Bratasena bakal mungkasi karya’
‘Eeee… eee… aku wis luwe… endi daharanku heee… ‘ Rawuhe Raden Bratasena. Perang tanding antarane Raden Bratasena lan Prabu Baka. Angkara murka kudu rampung. Pancanaka mungkasi karya. Prabu Baka pejah.
”Tiyang mriki kagem ngalap barokah, mboten sanese. Mriki ngeten niku
”Kathah mergi, mangkeh wonten akhirat bakale nggih kepanggih. Mboten napa-napa,”
Kąty Wrocławskie (Jerman Kanth) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 5.495 jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.08, 14 Sèptèmber 2016.
ing wayah esuk bakda tangi turu; [x] gêni pr: apa sing dikandhakake mêsthi kêlakon (digugu lsp); [x] didilat manèh pr: nyêlêd gunêm kang wis kawêtu; diidoni: diciprati lsp. ing
padha [x] mung lêlawanan wong loro (tmr. rêrêmbugan, kêrêngan lsp); 3 (ut. [x]-[x]) saka siji, dhewe-dhewe; 4 ak. ekan tmr. wilangan; di-[x]-i: 1 ditandangi dhewe; 2
dol tinuku pari lsp. sing durung diênèni; 2 dhuwit pitukoning pari lsp. sing diijokake; kc. ijo.
iga: kn balung wêwilahan sing minangka dadi raganganing dhadha; [x] landhung: iga sing dawa; [x] wêkas: iga cêndhak sing ora sumambung ing balung dhadha; ditlusur [x]-ne pc: digolèki kaluputane; [x]-[x]: sigaran pring
nindakake kang amurih tata, bêcik lsp; di-[x] (ake): ditindakake kanthi pratikêl kang amurih tata, bêcik lsp.
tmr. pajêg, raja-pundhut lsp, ing padesan); kc. miyang.
iyasa: kn gawe; kc. yasa.
(iyat): ng-[x] kn
iyom: êngg. kn aub, ayom.
iyong: êngg iyung, iyah, iyak.
ika: kw. êngg. n. punika k panuduh marang barang kang adoh saka kang gunêman; ora ika iki êngg: 1 ora duwe apa-apa; 2 babar pisan ora duwe pangrêmbug kang nyulayani; kc. kae.
ikayat: (A) kn. ak crita, layang crita.
(ikal): di-[x] êngg. kn
ditalèni; 2 dikarang, dianggit; [x]-aning ukara: pangrakiting ukara.
iki: n. punika k panuduh mratelakake barang kang cêdhak karo kang gunêman.
ikih: êngg. kn jêr, mula pancèn.
iking: kw. ak iki, kiye (dianggo ing sangarêping têmbung).
khikmat, hikmat, kêmat, kikmat. II pc: nikmat.
iku: I n. punika k 1 panuduh mratelakake barang sing rada adoh saka kang gunêman; 2 sêsulih
jinis lsp. kang umum (gumathok). II kw. ak: buntut, cs. 1.
ikut: I kn kulit pucuking palanangan.
II di-[x] êngg. kn: dijupuk, dikukuti, didhaku.
ikral, ikrar: (A) kn katêrangan pêpancasaning prakara; kc. ekral.
ikram: (A) kn nindakake
ilam: kn. ak balung gulu (athik-athikan kang gandhèng karo ula-ula).
ilang: n. ical k dadi ora ana (ora katon, ora maujud, sirna lsp); ng-[x]: musna, ora ngaton; di-[x]-i: dibusêk (dijupuk lap) supaya ilang; di-[x]-ake: 1 diilangi; 2 (ut. di-[x]-[x]-ake) dilalèk-lalèkake (digawe ilang saka ing pikiran, pangrasa lsp); 3 ora dikaton-katonake tmr. kabêcikaning wong liya lsp; 4 ora dipetung manèh (tmr. utang lsp), ora ditêbus (tmr. barang gadhèn lsp); [x]-[x]-an: 1 babagan barang ilang; 2 sênadyan ilang iya wis (ditekadake);
lidhah ki daging ing cangkêm kang dianggo ngrasakake, ndilat lsp; mati [x]-e pc: ora bisa ngrasakake; dawa [x]-e pc: sênêng golèk alêm; [x]-[x] êngg: bngs. wot sing digawe pring; [x]-[x]-an: 1 têtironing ilat; 2 bngs. anggar dianggo nggawa kêris, pêdhang lsp; 3 ar. kewan sêgara sok dianggo masinan
ing kali); [x]-[x]: 1 ([x]-[x] saka) olèh banyu (ent. panguripan) saka: 2 êngg. kalenan, banyu sing mili: kc. kali. II [x]-[x], [x]-an kn. ak: pituwas
diilèni êngg: diêlêbi (diparani lsp) ing banyu; diilèkake: diparakake mênyang (tmr. ilining banyu); kc. ilèn, kèli, mili. II ut. [x]-[x] kn: pituwas minangka lêliruning apa-apa sing ilang; diilèni: 1 ak. ditêmpuhi; 2 dituku sathithik (tmr. godhong, suruh, wowohan lsp. sing isih ana ing pomahan sarta kang pancène ora diêdol); kc. ilèn. III ng-[x] kn: ngungsi mênyang ing liya panggonan marga ana kacilakan banjir lsp; diilèkake: digawa ngili mênyang ing liya panggonan.
tau. II êngg. ak: patut, pantês; [x] apa(-ne) êngg: dianggo apa; ora [x]: ora bêcik (dianggo ngelikake mênawa ana sing arêp nêrak gugon
disimpên (dikrukup ing uwuh lsp, tmr. wowohan lsp); 2 ent. disimpên, ora enggal dilairake tmr. prakara lsp; kc. imbon.
imbuh: i kw. wuwuh, mundhak, tur; 2 n. imbêt k. wuwuhan (tmr. barang sing dituku); 3 tanduk ki. wuwuh(-an) ing nalikane mangan; 4 (ut. [x]-[x]) êngg. ak. wuwuh-wuwuh, luwih-luwih; di-[x]-i: 1 diwuwuhi, dibangêtake, diundhaki; 2 (dipunimbêti k) diwènèhi imbuh tmr.
wêwujudan (lêlakon lsp) kang katon ing sajroning turu; [x]-an: kêrêp ngimpi; [x]-[x]-ên: tansah katon ing impèn (marga bangêt
indha-indha: êngg. kn mindha-mindha, rewa-rewa; kc. endha.
indhing: ks cawêting pawadonan (nalika nggarap-banyu).
(indhit): di-[x] kn digawa kadèkèk ing bangkekan (tmr. klênthing lsp).
indhung: kn. ak wong kang nunut manggon ing desa (ora duwe wêwênang bab palêmahan); ng-[x]: manggon ana ing pomahaning liyan; ng-[x] tèmpèl êngg: nunut manggon ing pomahaning liyan; ng-[x] cangkok êngg: manggon ing pomahaning liyan kanthi wêwênang mungguhing pomahan kang diênggoni mau; pang-[x]: wong kang ngindhung. II di-[x] êngg. kn:
ana ing omah ut. panggonan liya (ing sajroning lêlungan); di-[x]-ake: 1 disarèkake sawêngi ut. luwih (tmr. layon lsp); 2 ak. dikon nginêp ana ing.
intrèsan: êngg. kn dhuwit minangka manjêr kawènèhake marang wong kang duwe sawah (saka wong
inthuk: kn. ak gamêl, wong asor; kc. minthuk.
nelakake ana sajroning wêktu (mangsa), up. [x] taun 1938; 3 mungguh, tumrap, marang, dening; 4 kanggo panambang nunggal têgês karo -e (-ipun).
(ingah): dipun-[x] k diingu; kc. ingu.
ingah-ingih: êngg. kn katon mêmêlas dening kêmlaratan lsp.
(ingak): dipun-[x] êngg. k diungak.
ingga: êngg. kn nganti, kongsi; inggane êngg: ing saupama; kc. engga, saengga.
supaya aja kêna, kêtaman lsp); di-[x]-ake: digawa minggat; ([x]-[x]-an: 1 wong lsp. sing minggat; 2 kêrêp minggat; kc. minggat.
(inggêng):di-[x] êngg. kn diinjên.
inggih: k iya; [x] ora kêpanggih pc: saguh nanging ora tau nuhoni.
inggita: (S) kw. ak solah tingkah, kêlakuan.
inggu: kn ar. têtuwuhan sing ngêtokake blêndok ambune ora enak (sok dianggo tamba watuk lsp).
sathithik; 2 ent. dirungoni (diwèhi wêruh) sathithik; di-[x](-[x])-ake: dicungulake pucuke sathithik; kc. mingip.
sing, kang; 2 k. lêlirune-mu, -e, up. [x] putra; 3 kanggo panyilah kang gumathok, up. [x] bupati.
Ingkang Sinuhun: kn sêsêbutane panjênênganing nata ing Surakarta lan Ngayogyakarta.
Ingkang Wicaksana: kn. sêsêbutane Gupêrnur Jendral tuwin Kangjêng Susuhunan ing Surakarta.
ingkul: êngg. kn mlaku rikat (tumungkul).
ingkung: kn ak. tali dianggo nlikung; 2 pitik
ingkus): di-[x]-i kn. ak rada diingkupake (tmr. payung); di-[x]-ake ak: diciyutake (tmr. dhadha); kc. mingkus.
(ingkrang): di-[x]-ake kn dislonjorake lan ditumpangake ing kursi lsp (wong linggih).
(ingkrik): di-[x]-[x]-ake pc dilêlithing (
lsp); diingoni (dipuningahi k. ak): diwènèhi pangan (ing nalikane sambatan lsp); kc. ingon.
(inguk): di-[x] kn diungak, didêlêng sêdhela (saka ing dhuwur mêngisor); kc. anguk.
ingon: I ut. [s]-[x] n. (ingah-)ingahan k kewan kang diingu; 2 kn. pangan kang dianggo ngingoni; dadi [x]: kudu
ipah: I êngg. k opah. II kn: parudan krambil kang dianggo nyampuri lêgèn sing digodhog supaya ora
irah-irahan: kn. ak 1 iwak paprincèning êndhas (ilat, utak lsp); 2 pêprincèn (perangan) kang ngarêp (dhuwur); 3 pêpucuk bêbukaning layang; 4 bab ing karangan; kc. sirah.
irang: kw. ak wirang.
iras: ut. [x]-an kn (kang pancène rong perangan) didadèkake siji, up. ganja [x]; di-[x]: 1 ak. ditigas, ditugêl; 2 ditindakake (dilakoni) bêbarêngan; 3 ak. dilakoni dadi bêkêl lsp. dhewe (tmr. lurah tabon ênggone ngurus lungguhe); 4 têrus dipangan ana ing warung (tmr. jajan), dipangan (diombe) têrusan saka ing wadhahe (ora nganggo dicidhuk, disendhok lsp); kc.
sisih kiwa ut. têngên; ing [x](-e): 1 ing sisih kiwa ut. têngên (sakiwa-têngêne); 2 sacêdhake; kc. iring. II êngg. kn: irêngan (palêmahan kang
pc. ks: anggêr wong, sok wonga.
(irup): di-[x](-i) kn 1 êngg. dikumpulake sarta dikuwasani (diajak ngraman lsp); 2 êngg. diwisaya (iwak ing rumpon).
irus: kn cidhuk jangan lsp. kang digawe bathok digarani; ora mambu enthong [x] pc: dudu sanak babar pisan.
isèn: kn 1 apa-apa kang dianggo ngisèni; 2 apa-apa sing wis
ana ing sajroning barang (uga dianggo têmbung ent.); 2 wiji (ing sajroning wowohan); 3 kang dilêbokake ing (bêdhil lsp); 4 jasad kang dicampur (tmr. barang campuran); 5 ora kothong; 6 wis ana patrune (tmr. bêdhil); 7 wis duwe ngèlmu (aji), wis diwêling ing sadurunge; di-[x] (êngg) diisèni: dilêboni (didokoki lsp) isi; diisèn-isèni ak: digêgasah murih pasulayan; kc. isèn.
isih: n. taksih k 1 ana turahane (ora kalong, ora êntèk, turah); 2 durung uwis; 3 êngg. pc. lagi tumandang ing gawe; 4 luwih, ngluwihi,
dipoyoki (dening duwe cacad, mlarat lsp); di-[x]-[x]-ake: digawe isin; [x]-an: gampang isin, ora saèn.
(ising): ng-[x] n. wawratan k. bobotan ki ngêtokake sêsukêr; [x]-[x]-
iso: kn iwak usus (raja-kaya).
isor: ing [x] n. ingandhap k kb. ing
sathithik, sathithik-sathithik mêksa ...; [x]-[x] ... pc: mung marga prakara sapele bae wis ... II di-[x]-[x] kn. diunyêr-unyêr
iwak: n. ulam k 1 daging kewan bêlèhan ... lsp; 2 (ut. [x] loh) kewan kang urip ing banyu ambêkane sarana angsang (lele, wadêr lsp).
(iwat): di-[x] kn didhêmêni sarta digawa lunga (wong wadon).
Banjaran Cerita Pandhawa (10) Kelahiran Yudhisthira | Wayang Indonesia
Purwokerto/Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi , Sragen, Sukoharjo, Surakarta/Solo, Tegal , Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan ,
Radèn Damarwulan iku | kadangmu ingkang tuwa | Kuda Tilarsa miyarsi | lajêng nêmbah umatur marang kang raka ||
12. wontên ing pundi sêmangkya | inggih Radèn Damarsasi | Kuda Rêrangin lon mojar | krungu ngong nèng Majapait | pan lagi pinisakit | marang Brawijaya prabu | marma
nguni sun winêkas | marang ring sang maha rêsi | pandhita Gunung Wilis | lamun ingsun aprang pupuh | mungsuh prajurit dibya | bisa
Kuda Rêrangin | kêlawan ingkang rayi | sasumbar anguwuh mungsuh | payo wong Majalêngka | kêmbulana ing ajurit | lah ta iki satriya
campuh patih Buta gya cinandhak ||
21. binuwang muluk mring tawang | ing Radèn Kuda Rêrangin | tibane lajêng
cinandhak lambungnèki | kinisar muluk mandhuwur | tiba kinarya onclang | wus dangu binuwang aglis | tibèng jawi barisan amênggah-mênggah ||
23. Sang Aprabu Brawijaya | nèng panggung awas ningali | solahe kang bôndayuda | pamit marang garwa aglis | dhuh
24. pra garwa sami dèn aras | sang prabu tumêdhak aglis | praptèng ngandhap lajêng mangsah | ari katri dèn dhawuhi | padha
25. Kuda Tilarsa umiyat | lan Radèn Kuda Rêrangin | dhumatêng sri naranata | saya gumêrgêt kang galih | sang nata angling aris | dhuh karo sapa aranmu | dyan kalih asru mojar | tanpa aran ingsun iki | sêdyaningsun mung ambêg pati kewala ||
26. sang prabu arum ngandika | mundura ta sira kalih | eman-eman praptèng pêjah | ngur sira ngabdia mami | ingsun karya bupati | jumênêng punggawa agung | Sang Prabu Brawijaya | wus karaos ing jro galih | yèn
prabu murcita | sadaya gêtêr ing galih | prasamya têdhak nuli | sangking
sarwi mojar lah kene padha nyuduka ||
31. dyan kalih datan sarônta | anyungkêmi ing pada ji | pan sarwi lara karuna | sang
mênawi ngong angandoni ing prang pupuh | lamun mêngsah amba | sagêt musna tan kaègsi | gih punika sadhèrèk kula kang tuwa ||
iku ari ngong sayêgti | atmajane jêng rama Patih Udara ||
6. para garwa sêdaya sami angrungu | sukur ing jawata | sang nata ngandika aris | yayi karo kabèh
nanging poma yayi mas dipun prayitna ||
16. Radèn Kuda Rêrangin lan aripun |Kurang satu suku kata: Radèn Kuda Rêrangin lan arinipun. Dyan Kuda Tilarsa | lampahira sampun prapti | pêbarisan ing Anggris kêlawan Wandhan ||
19. lir gêgilang sinosog ing godhong têbu | radèn pangamuknya | kadi banthèng tawan kanin | wadya Wandhan lan Anggris giris tumingal ||
20. bubar larut baris gung arêbut dhucung | ngungsèkkên umurnya | paprangan padhang barêsih | radèn kalih katingal sru sumbar-sumbar ||
praptèng gigir lampus | Kuda Tilarsa ambêlik | sêsumbar anguwuh mungsoh ||
sarwi pêdhange tinarik | ya ta mara radèn karo ||
4. Radèn Kuda Tilarsa mapag ing ngayun | sigra pinêdhang tinitir | panggah wulune tan runtuh | malêsa padha wong bêcik | radèn maju nus gupoh ||Kurang satu suku kata:
lah iya dèn ngati-ati | sun pêdhang dèn padha tanggon ||
9. narik pêdhang Kuda Rêrangin pinupuh | panggah raja
kuwalik | dèn idak-idak ing uwong ||
13. sampun adhèng sagunging wadya lumayu | Dyan Seta lawan Kumitir | ki patih wus sami
para putri sêdarum | radèn kalih sampun prapti | ing ngarsanira sang katong ||
17. sampun katur boyongan jarahanipun | sang nata suka ing galih | manglêmbana arinipun | sang nata ngandika aris | yayi Lumajang karsèngong ||
18. ingsun kondur malêbu marang kêdhatun | undhangana wadya mami | Menak Koncar tampi dhawuh | têngara bêndhe tinitir | obah kang wadya gung bodhol ||
lir wong baring | tan pêgat dadi gêguyon ||
23. kang sumambung ing wuri kang para arum | anulya sri narapati | ing wuri para tumênggung | rôngga dêmang lan ngabèi | prajurit swara gumuroh ||
24. tan winarna ing marga lampahe rawuh | ngalun-alun
ing parentah ingsun | têtunggule garwa mami | maha sang kumaraning rum | dene kang dadi pêpatih | yayi Anjasmara karo ||
28. Rarasati kang môngka gêbayanipun | Sasmita Suselawati | angêrèhna garwaningsun [garwa...]
[...ningsun] | wolung atus para putri | sêdaya sami rumojong ||
29. langkung mugti wibawa sira sang prabu | Brawijaya Majapait | kasosèngratkasusrèngrat. sang aprabu | anglir Radèn
Rêkyana Patya | lan kalih atmajanya | Seta Kumitir sêklangkung | merang ing wardayanira|| [war...]
tumplêg ngèlmune ki ajar | sadaya winulangake | mila langkung kasêgtènnya | pilih ingkang anôngga | kaprawiraning apupuh | mring
sêgti digdaya | ki ajar alon amuwus | mara ing atmajanira ||
11. kulup sira ing saiki | ngabdia mring Majalêngka | Brawijaya Sang
karpanta kang angèl gampil | ingkang gampil lulus arja | Menak Supêna ature | paranta jarwaning sabda | kawula
pranajane | wadana kadya sinêcang | ginigit wajanira | cipta agea katêmu | lan Sang Prabu Brawijaya ||
21. gancanging carita prapti | nêgari ing Majalêngka | sang prabu nuju siniwèng | adipati ing Lumajang |
suku kata: dhêdhêp ing pasewakan. ya ta kêsaru kang rawuh | Rahadèn Menak Supêna ||
23. lan panakawane siji | anjujug waringin kêmbar | mabukuh ing pasilane |
sampun sinungan pêrnah | ing wisma langkung prayogi ||
inggih sangking ing wanadri | misaya kang buron wana | saklangkung kathahnya gusti ||
10. lawan malih tutut-tutut | kang buron saklangkung gampil | nanging gusti rêncang amba | wangsul suka prigsa mami | awit gusti tanpa rencang | manawi tuwan marêngi ||
11. sumôngga tindak sang prabu | sampun mawi bêgta dasih | anamung lawan kawula | lan rencang ulun satunggil | punika ingkang wuninga | ênggène buron kang gampil ||
12. ya ta Brawijaya Prabu | sakala sarêng miyarsi | kêlangkung sukèng wardaya | nir ing kasujanan nênggih | baya wus karsaning dewa | kênèng cinthung parêng pasthi ||
13. sang nata alon nêbda rum | yèn kadya mangkono iki | sirèku arumantia | mangkat mêngko bangun enjing | aja na wong ingkang wikan | wong têlu bae lumaris ||
miyos sing butulan nilip | rawuh sajabaning pura | Menak Supêna wus panggih | sêgsana lajêng lumampah | sampun prapta ing wanadri ||
lingnya rum | marang Jagabaya nênggih | ing ngêndi panggonanira | buron alas ingkang gampil |
22. sira mrih ing lena tuhu | ing kadang ngong Urubêsmi | tanpa dosa marang sira | mung siragosiranggo. tiba sampir | marang sri kumaraning rat | payo rasakna sêmangkin ||
23. sêbrak gya anarik dhuwung | sang nata
ingsun tindaki | ngong anut ing gustinira | kakang prabu duk ing nguni ||
27. nalikane sira lampus | lakunira laku maling | sirèku dhustha pusaka | ingkang gada wêsi kuning | siranggo mrêjaya marang | kakang prabu Urubêsmi ||
28. sira tigas murdanipun | katur marang prabu dèwi | môngka
amrih pati laku cidra | nimpang ing rèh satriya di | tumindak kêlawan nistha | mrih lena culikèng jurit ||
30. ing samangke kênèng ukum | jawata ingkang linuwih | sang nata pasrah ing Sugsma | Sugsmana Kang Luwih Adi | kang misesa ing kawula | ing rèh mobah lawan
6. garwanira lan sawadya brana sami [sa...]
[...mi] | padha siralapgang | samêngko sira ngêmasi | iya dening jênêng ingwang ||
7. pasthi iku isine ing Majapait | kaduwe maring wang | wis ta
12. paranbaya sang nata ingkang suwadi | dene têka owah | lan sabên-sabêne iki | prabu rara lon aturnya ||
pra garwa ingkang sêngadi | langkung èmêng ing tyas | prabu tiron tan angsal sih | ya ta garjitèng wardaya ||
16. yèn mangkene tanpa wêkas awak mami | prabu tiron ing tyas | wus sangêt kasmarannèki | tanbuh paraning kang duka ||
suku sang | muka lir konjêm ing siti | sang nata alon ngandika ||
19. yayi sira ngong duta seba sang rêsi | ingkang amrêtapa | anèng ing
marang praja Majapait | matura sang nata | yèn ingsun kang akon bali | wruhanira Menak Koncar ||
30. kakangira Brawijaya uwis mati | ana têngah ngalas | kang madêg nata saiki |
kawula anuwun duka | kaduta wangsul ing marga | awit sangking sang pandhita | Tunggulmanik ingkang karsa | sang
rasa-rasa | kaya bênêr sang pandhita | iku ingkang duratmaka ||
3. sun timbang solah ngandika | yèn nyata sri naranata | sayêgti môngsa karsaa | anjunjung pandhita gila | iya marang ingkang rama | nanging yèn ngong dulu warna | sanyata Sri Brawijaya | apane ta ingkang beda ||
4. radèn Arya Menak Koncar | saya putêg ing wardaya | krodhanya tanbuh sinêdya | kunêng malih cinarita | Ajar
andadra | kaya ge nuli panggiha | lawan ingkang duratmaka | kunêng malih winursita | prabu tiron lagya lênggah | nèng sajroning prabayêgsa ||
12. langkung putêg ing wardaya | tan antuk minta asmara | dhumatêng ing para garwa | têkan para nyai ala | tan
anèng ing ngarsa | sarwi sru wêdharing sabda | hèh nyata sirèku dhustha | têdhak turune wong kompra | umadêg ratu culika | tan wirang
21. ana sawiji biyada | anggêlut ing kancanira | sumbar payo sun lan sira | ing kene ijèn kewala | singa tiwasa kewala |
swaranira | ya ta Prabu Brawijaya | sajroning yuda mêmuja | katrima Hwang Nilakôntha | lajêng ngangsêg ing ayuda | sinuduk sang nata
wus dangu binanting kisma | prabu tiron kapidhara | adangu tan bisa obah | panganggone rinacutan | mung kari saruwalira | wus warni rupane lama ||
24. èngêt lênggah gya karuna | matur sarwi ngusap waspa | aminta ingkang
dimène Menak Supêna | mulih marang dhepokira | Gambirsakêthi pan iya | puniku namung sadarma | gonira alaku cidra ||
26. pan iku ana kang duta | dimèn warta ing pratingkah | yèn pandhita durung lêga | arsa ngawaki priyôngga |
nata alon ngandika. hèh ariningsun sêdaya | dèn padha prayitnèng driya | pan iku Menak Supêna | amung lumaku sadrêma | Ajar Pamênggêr kang karsa | luwih sêgti môndraguna | wus gambuh sabarang bisa ||
1. yayi mas nora wurung | anêkani iya aprang pupuh | marma sira dèn
suku kata: lênggah prabayêgsa wus. lajêng dhahar para garwa kêmbul | wus dumugya linorot ambêngnya sami | kunêng wau lampahipun | Mênak Supêna sang anom ||
5. ing wanci têngah dalu | lajêng malbèng ing jroning kêdhatun | jujug anèng plataran sumbar mêlingi | payo mêtua sang prabu | Brawijaya atandhing rok ||
6. ing kene lawan ingsun | nora wurung lamun sira lampus | marang ngêndi gonmu
ngungsi ingsun ungsir | ya ta wau sang aprabu | kang anèng sajro kadhaton ||
7. kagyat sarêng angrungu | wong sêsumbar wus nyana yèn pandung | têdhak sangking ing
Menak Koncar awotsantun | duk nganglang Jawi kadhaton ||
10. wau ing kesahipun | rinta kalih lajêng nendra ulun | kadi
papagna ri têlu dèn ngati-ati | ngong ngampingi anèng pungkur | nanging sun nora ngaton ||Kurang satu suku kata: nanging
cinandhak lambungipun | binuwang tibane adoh ||
18. kuwalik klêngrê dangu | ya ta wau ingkang jangkung
22. Kuda Rêrangin maju | lan ari Kuda Tilarsa gupuh | angadhangi radèn kalih kanan kering | Menak Supêna sinambut | lambunge marang sang anom ||
32. alon ing wuwusipun | kulup sira dèn prayitnèng kewuh | nyata sêgti Brawijaya ing ajurit | yêgtine dudu tandhingmu |
luwih juti. prang padha bocah | munduran dèn tuwani ||
11. ya ta Ajar Tunggulmanik sigra nugsma | ing garbane sang aji |
katur | ya ta sang prabu wanodya | Anjasmara Rarasati dhawuh aglis | ya marang para garwa ||
3. ingandikan marang ing pandhapi | Anjasmara dhawuh mring Sasmita | Rarasati dhawuh age | marang Susela sampun | lajêng tumrap mring para rabi | wus sami abusana | gya sang kumarèng rum | miyos marang ing pandhapa | ginarêbêg sagung ingkang para putri | sampun praptèng pandhapa ||
4. marêg nêmbah marang sri bupati | angandika Prabu Brawijaya | nimas ngabêgtia age | yaiku sudarsunKurang satu suku kata: yaiku
dhumawoh | aduwe mantu ayu | madêg nata pra dewa asih | sang prabu dèwi nêmbah | mring rama anuwun | nulya Dèwi Anjasmara | marêg nêmbah
mring kang rama yèn dhepok wus dadya | sang tapa lon timbalane | boyongana ibumu | Sabdapalon lan Nayakarti | ki prabu gawakêna |
bêgawan musthika amilya | cinatur wau praptane | anèng ing Majalangu | lajêng manjing marang jro puri | sang nata mêthuk natar | gupuh nugsmèng suku | kang ibu
ngabêgti | dhumatêng ingkang eyang | ring sang maha wiku | lajêng lênggah nèng pandhapa | sampun tata bok endhang sarêng ningali | mring raka ngraup
ya ta gênti winiraos | mangsuli kôndha ngayun | duk nalikanira ing nguni | Kyai Patih Udara | duk kalane nglangut | marang nêgara Sulebar | krama antuk putranya sri narapati | nata Prabu Sulebar ||
18. apêputra jalu mung satunggil | yoswayuswa.
kyana patih nèng praja Sulebar | anambangi lan putrane | sampun lami misuwur | gènnya dadi juru nambangi | nèng desa gêng kang bawah | ing Sulebar iku | Prabu Panji Wulung mangkya | siniwaka punggawa para prajurit | aglar tarap nèng ngarsa ||
20. ingkang munggèng ngarsaning narpati | kyana patih wasta Pêcattôndha | ing wuri bupati andhèr | sang prabu ngandika rum | bapa patih ingsun miyarsi | yèn ingkang madêg nata | nagri Majalangu | jumênêng ratu wanodya | luwih ayu ing jagat datanpa tandhing | kyana patih wotsêkar ||
21. kasinggihan dhawuh dalêm gusti | patihipun nèng Praja Sulebar | wit sangking sangêt wirange | suwita ratu ayu | sri narendra ngandika aris | lamun mangkono bapa | patih Majalangu | ingkang
gawe sukaningwang | ingsun tanya sayêgtine | paranta marmanipun | sira tinggal ing Majapait | Patih Lugêndèr nêmbah | sagung tingkahipun | ing purwa madya wusana | langkung ngungun Panji Wulung Sri Bupati | wadana sêmu duka ||
24. dangu datan angling sri bupati | awusana
yuda | Sri Narendra Panji Wulung sampun mijil | angrasuk praboting prang ||
26. lajêng budhal marang ing pasisir | lan sawadya [sawa...]
[...dya] wus samêgtèng yuda | wus kamot ing palwa kabèh | têngara jangkar daut | babar layar katiyup ngangin | kunêng ta anèng marga | pêlabuhan rawuh | ing tanah Sêdayu enggal | aparentah labuh jangkar layar giling | sang nata sigra têdhak ||
27. sangking palwa nèng pinggir pasisir | abra sinang tata pêsanggrahan | wadya gung umyang swarane | tabuhan dina umyung | samya giris sagung wadya lit | prasamya ngungsi kutha | wênèh marang gunung | ana marang alas-alas | jurang trêbis kubêng kang
dadi cucuking lampah | Menak Koncar lan ri kalih | Dipati Daha Tubin | lajeng wau sang aprabu | ginarbêg pra dipatya | ari kalih kang nindhihi | Kuda
Panji Wulung nênggih |Kurang satu suku kata: Sang Panji Wulung anênggih. siniwaka anèng tarub pasanggrahan ||
7. Patih Pêcattôndha ngarsa | prajurit jêjêl nèng wuri | sang nata alon ngandika | bapa
umbul nênggih | lajeng tata abaris | budhal ingkang baris agung | praptèng papan apanggya | lan wadya ing Majapait | sarêng surak sarêng nêmpuh ing ayuda ||
rinêbat ing wadya | larut wadya Majapait | Lumajang Tuban lan Daha | ing payudan sirna gusis | wong Sulebar nyuraki | swarane lir gunung guntur | payudan bêrsih padhang | mung kari wadya kang mati | kawistara ing radèn Kuda Tilarsa ||
numbak mata | sêpêt rasane yèn enjing | Pêcattôndha nglarihi | anitir panumbakipun | malah bêngkung kang tumbak | rahadèn wulu
kinrubut kalih | tinumbakan sangking wuri sangking ngarsa ||
[...ing] radèn datan pasah | Môndhalika crah kang biring | lajêng anarik curiga | panyudukira anitir | nanging datan nêdhasi | wulu sawiji tan runtuh | Kuda Rêrangin inggal | têtulung marang kang rayi | Môndhalika
30. pangunadikaning driya | sajêg ingsun mangun jurit | durung amanggih satriya | ingkang kaya siji iki | Sri Panji Wulung nuli | asidhakêp astanipun | tis grana pusika |Kurang satu suku kata: tistis grana
mungsuh wong prawira | sumaur Sang Brawijaya | sang prabu ywa tambuh sira | yèn durung wruh jênêngira | iyèng sun Sang Brawijaya | narendra di Majalêngka ||
5. yèn sirarsa manggih arja | nututa ingsun pusara | garwanta sang prabu rara | aturna marang manira | praja gung ing Majalêngka | ngong pundhut sêdayanira | sira mari dadi nata | suwitaa mring manira ||
6. yèn nora mêngkono sira | sayêgti anêmu papa | yèn mêtu krodha manira | tan angèl mrih patinira | Brawijaya mèsêm nêbda | lah iya luwih prayoga | yèn bangêt kapenginira | marang ing garwa
kadugèn sakayunira | lah kene payo têkakna ||
8. kasuranmu ing ayuda | Prabu Panji Wulung sigra | ngêmbat watang sru ngandika | lah iya ingsun prayitna |
kang yuda nora kuciwa | padha ngêtokakên guna | sêdaya tanpa dadia | Prabu Panji Wulung sigra ||
13. aji pamungkas cinipta | pangrurahe mungsuh dibya | inggal Prabu Brawijaya | cinandhak binuwang
sangking Sri Urubêsma | tan ana janma sudibya | kataman yuswa murcita | pinusthi ngasta gumêbyar | Prabu Brawijaya sumbar | hèh Sang
ing sasumbarira | ingkang jangkung ing akasa | paningalira tatela | kang putra kurdhane prapta | niyup angrangkul kang putra | adhuh putraningsun nyawa | mandhêga mungsuhmu yuda ||
17. kadangmu dhewe taruna | manira ingkang
18. kêlangkung ngungun ing driya | Ajar Tunggulmanik mara | marang gone atmaja |Kurang satu suku kata: marang gone atmajanya. Prabu Panji Wulung myarsa | yèn kang rama mangke prapta | sumungkêm manugsmèng
kang tuwa ||Kurang satu suku kata: bêgti marang ingkang tuwa.
20. puniku gêntining bapa | Prabu Panji Wulung myarsa |
agsama | ing lampah kadedenira | ya ta Prabu Brawijaya | mangsuli aja rinasa ||
22. bangêt sukurku ing Sugsma | tênapi mring dewa
27. pinêthuk sang prabu rara | tuwin sagung para garwa | lajêng lênggah prabayêgsa | tan pisah Sang Prabu Kênya | lan sagunging para garwa | Brawijaya awêwarta | dhumatêng prabu wanodya | dhuh mirah wêruhanira ||
28. mungsuh Sulebar kang prapta | jêbul kadang ngong taruna | prabu rara sukèng driya | lan sadaya
Kuda Tilarsa | Kuda Rêrangin dèn padha | rumanti pisuguhira | aja nganti kêkurangan | mring yayi Prabu Sulebar |
sêdayane | barang karsa tan ana kang sêpi | warêg ing pambugti | wong Sulebar sagung ||
3. ya ta kocapa wau sang aji | Brawijaya miyos | lênggah
mancorot | kataman ing hyang arka sonare | kadya kilat barung lawan thathit | hyang pratônggapati | kang sunar mawêlu ||
6. Brawijaya angandika aris | marang ari karo | kinèn mêthuk mring ari sang rajèng | ing Sulebar sigra mentar kalih | tan winarnèng margi | pasanggrahan rawuh ||
Rangin | nêmbah mring sang prabu ||
8. dhuh dewa ji kawula tinuding | rakanta sang katong | nginggalakên ing tuwan praptane | Prabu Panji Wulung ngandika ris | hèh yayi karoning | matura sang prabu ||
9. lumakua dhingin sira yayi | ing wuri ngong bodhol | radèn kalih mundur sing ngarsane | Prabu Panji
panggih Prabu Panji Wulung kalih | sarêng awotsinom | dhuh pukulun paduka sang rajèng | ingandikan lajêng mring sitinggis | ya ta sampun kèrit | Prabu Panji Wulung ||
13. sampun prapta anèng ing sitinggis | gya têdhak sang katong | angurmati kang rayi rawuhe | Prabu Panji Wulung angabêgti | gya cinandhak aglis | mring raka sang prabu ||
19. Prabu Sulebar anèng jro puri | wusana matur lon | mring kang raka alon ngandikane | dhuh pukulun amba nyuwun runtik | manawi marêngi | kundur mring nagri sun ||
20. Brawijaya ngandika amanis | dhuh yayi riningong | iya kapan yayi ing
ingkang tumut ngatêrkên ing margi | Sang Brawijaya di | lan ri kalihipun ||
22. Menak Koncar lan Tuban Dipati | miwah ring sang anom | Dipati Daha
kang nèng wurine | sarêng prapta ing
24. ingkang raka nulya ngandika ris | adhuh ariningong | uwis
patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka
Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng
Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk
derajat Keris Sriwijaya Bethuk Setana Nganga Dapur : Bethuk Setana Nganga Tanngguh : Sriwijaya (antara abad 7-11 M) Pamor : ganggeng kanyut
tan kalawan pitêdah, Ngandika Jêng Nabi
Kilir, Kabeh cahya iku tunggal, kacatur aneng sireki, ya padha ananeki, mêmarah
akarya dudu, kang rupa Cahya Abang, atuduh napsu kang bêcik, nganakake penginan
pangadhang panggawe ayu, dene kang Cahya Jênar, nanggulang cipta kang bêcik,
24. Ingkang Putih iku nyata, mung suci tan
30. Tegese saliring warna, iya aneng sira kaki,
tuwin isining pratala, ginambar aneng ing dhiri, Jagad Agung myang Cilik, tan
ana prabedanipun, purwaning catur yoga, kang cahya kapat pan sami, iya dadi
dhateng mriki, badhe ngaturaken..SUGENG DINTEN RIYADIN INGKANG KAPING 1437 H...MOHON MAAF LAHIR BATIN...Menawi kula katah lepat dhateng njenengan, kula nyuwun pangapunten dening katah. Mugi-mugi amal bulan Ramadhan diterima ingkang dening
Pramoedya Ananta Toer (1925-2006)Pays :Indonésie
KangXi: ms. 129, aksara 12
Dae Jaweon: ms. 291, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 100, aksara 12
KangXi: ms. 842, aksara 3
Dae Jaweon: ms. 1261, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 4, ms. 2392, aksara 1
TENTANG SRI MAWUR. BAJANG WURUNG. KAMA WURUNG (SETAN/SYAITHON) | "WONG EDAN BAGU"
Koplo Banyuwangi Kanggo Riko, Campursari Restu Laras
Wis, pokoke sakarepku wae yo. Hehehe.... Embuh iki, koq tetumbenan aku pengen nulis koyo ngene. Ben yo, sekali-sekali wae koq. Ora bakal sering-sering. Tenan :D Ngene. Aku agek nyadar, koq kahanane wong-wong awake dhewe koq dadi podho ora nggenah ya. Ono sing sibuk dadi pendukung sepak bola, nganti bandhem-bandheman koyo ngono. Durung maneh ono sing nantangi ben digantung. Ono sing sibuk arep bagi-bagi be el te, sautoro be be em soyo munggah regane. Koyo ora ono alesan seje; rego minyak dunyo munggah, terus ora ono maneh solusi liane kecuali regane melu diunggahke. Ono maneh sing sibuk nyolong dhite embuh sopo. Akeh banget ketoke nek sing sibuk neng bidang iki. Ono maneh sing sibuk nyalonke dadi pemimpin daerah. Ono maneh sing sibuk dolanan narkoba. Ora tanggung-tanggung. Sing jarene aparat negara yo sibuk neng dunyo koyo ngono; lanang wedok podho wae. Lah kepiye nek wis koyo ngene iki, coba? Aku ngantek sedih, terus dadi luwe. Hah, ora nyambung yo.... Durung maneh kedadian liane sing akeh banget nek ditulis neng kene. Terus sing mesake ki sing arep mbunuh awake dhewe. Lha koq malah ndilalahe ki tetep urip, tapi wis ora duwe sikil, mergo loro-lorone sikil sing duwe ketabrak mobil pas tibo landing seko terjun bebas. Wingi banget, ono pemuda sing markirke motore neng cedhak jembatan layang. E, lha koq langsung terjun soko kono, mbuh, nibani kendaraan sing neng ngisore jembatan kuwi opo ora. Aku tekan saiki isih ora iso mikir, ngopo yo koq bunuh diri saiki soyo ngetrend. Kayane ki wis dijamin mlebu suargo loka nek iso tegel ngilangke nyawane dhewe. Jiiiaannn.... Heran tenan aku... Kahanane awake dhewe ora iso dianggep remeh temeh lho. Koq iso yo bongso iki ngalami ora mung musim paceklik. Tapi musim tabrakan. Ngalami musim kesurupan. Ngalami musim bunuh diri. Weee lah.... Yake setan-setan saiki podho sakti yo. Bener-bener iso
wis tak sebut kuwi mau ki mergo sing neng dhuwur ki ora patek peduli marang wong-wonge. Kabeh podho sibuk ambe urusane dhewe-dhewe. Ming mikir kepentingane dhewe. Sing penting ki seneng awake dhewe. Ah embuhlah. Aku saiki yo lagi mikir ongkos angkot nek mengko dadi munggah. Moga-moga ora ono sing bunuh diri mergo kenaikan iki. Utowo, malah akeh yo mengko? Mrinding tenan mbayangke kuwi.
Wis ah, curhate cekap semanten kemawon. Senajan basaku pating pecotot, terus bahasan-ne wis ra mutu sisan, tapi sing penting aku wis usaha dening tulisanku iki ben ora lali
luwe, mata ngantuk. Piye karepe wis ra nggenah. Hihi.. Ra popo yo, sing penting ki
Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki diselenggarakaké wektu calon ibu nggarbini utawa meteng 7 sasi, tujuane kanggo keslametan calon bayi lan ibuné utawa kanggo sing sifaté tolak bala. Ing dhaérah tinentu, upacara iki uga diarani tingkeban. Makna Jabang bayi umur 7 sasi iku wis nduwé raga sing sampurna. Dadi miturut pengertian wong Jawa, wêtêngan umur 7 sasi iki proses penciptaan menungsa iku wis nyata lan sempurna neng sasi kaping 7 iki utawa Sapta Kawasa Jati.Rangkaian acara kanggo upacara mitoni iki luwih akeh tinimbang upacara ngupati, urut-urutane yaiku siraman, nglebo'ake endhog pitik kampung neng jero kain calon ibu dening calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebo'ake kelapa gading enom), memutus lawe utawa lilitan benang (janur), mecahake wajan lan gayung, nyolong endhog lan terakhir kendhuren. Acara siraman mung diselenggara'ake kanggo mitoni anak pertama.Miturut adat Jawa mitoni iku kudhu diselenggara'ake neng dina sing bener-bener apik yaiku dina Senen awan nganti mbengi utawa uga dina Jemuah awan nganti mbengi. Rangkeyan acara Rangkaian acara kanggo upacara mitoni iki luwih akèh tinimbang upacara ngupati, urut-urutané yaiku siraman, nglebokaké endhog pitik kampung ing jero kain calon ibu dening calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebokaké cengkir klapa gadling), medhot lawé utawa lilitan benang (janur), mecahaké wajan lan gayung, nyolong endhog lan pungkasan kendhurèn. Acara siraman mung diselenggarakaké kanggo mitoni anak pisanan. Wektu Miturut adat Jawa mitoni iku kudu diselenggarakaké ing dina sing bener-bener apik yaiku dina Senèn awan nganti mbengi utawa uga dina Jemuwah awan nganti mbengi. I.
janma ingkang wus padèng sêmu |Kurang satu suku kata: nanging janma ingkang wus waspadèng sêmu. sinamun ing
kaprah | saya elok alôngka longkanganipun | si wasis waskitha ngalah | ngalingi marang si pingging ||
5. mangkono ngèlmu kang nyata | sanyatane mung wèh rêsêping ati | bungah ingaranan cubluk | sukèng tyas yèn dèn ina | nora kaya si punggung anggung gumunggung | ugungan sadina-dina | aja mangkono ngaurip ||
ing rèh kaprawiran | nora enak iku kaki ||
9. kêkêrane ngèlmu karang | kêkarangan tan sing bangsane gaib | iku borèh paminipun | tan rumasuk ing jasat | amung anèng sajabaning daging kulup | yèn kapêngkok pôncabaya | ubayane
alaming asuwung | tan karêm karamean | ingkang sipat wisesa winisesa wus | mulih mula-mulanira | mulane wong anom sami ||
1. nelada laku utama | tumraping wong tanah Jawi | wong agung ing Ngèksigônda | Panêmbahan Senapati | kapati mamarsudi |
kanthi | jroning alam palemunan | ing pasaban sabên sêpi | sumanggêm anyanggêmi | ing karsa kang wus tinamtu | pamrihe mung aminta | supangate tèki-tèki |
Senapati | pan iku pantês ugi | tinelad labêtanipun | ing sakawasanira | enake lan jaman mangkin | sayêktine tan bisa ngêblêkingêplêki. kuna ||
8. lowung kalamun tinimbang | wong urip tanpa prihatin | nanging ta ing
11. nanging enak ngupa boga | rèhning ta tinitah laiplangip. | apa suwita ing nata | tani tanapi
12. saking duk maksih taruna | sadhela wus anglakoni | aberag amrih agama | maguru anggêring
anasabi | ing rèh kasatriyanipun | susila anoraga | wignyamèt tyasing sasami | yèku aran tapa tapaking Hyang Suksma ||
18. ing jaman mêngko pan ora | arahe para taruni | yèn antuk tutur kang nyata | nora pisan dèn lakoni | banjur jujurkên
rèh ing asamun | sêmuning aksama | sabangsaning bôngsa sisip | sarwa sarèh saking mardi martatama ||
ing drajat kajating urip | kaya kang wus kawahya sêkar sri nata ||
lumrah limang waktu | wantu wataking wêwaton ||
3. ing nguni-uni durung | sinarawung wulang kang sinêrung | lagi
tumrah tumaruntun | bôngsa srengat tan winor lan laku batin | dadi nora duwe bingung | kang padha nêmbah Hyang Manon ||
mangkono mungguh ingsun | ananging ta sarèhning asnapun | beda-beda pandum panduking dumadi | sayêktine nora jumbuh |
10. nanging ta paksa tutur | rèhning tuwa tuwase mung catur | bok lumuntur lantarane mring utami | sing
patitis têtêsing kawruh | mêruhi marang kang momong ||
12. sukcine tanpa banyu | mung nyênyuda kahardaning kalbu | pambukane
tan kayungyun mring ayuning kayun | bôngsa anggit yèn ginigit nora dadi | mula dèn awas dèn emut | mring pamurunge
ngangkah ngukut | ngikêt ngrukêt tri loka kakukut | jagad agung ginulung lan jagad cilik | dèn kandêl kumandêl kulup | lan
miyatani | tar lyan mung pribadènipun | kang katon tinonton kono ||
21. nging aywa salah surup | kono ana sajatining urub |
nèng sirèki | nging sira uga kawêngku | mring
23. samêngko kang tinutur | gantya sêmbah ingkang kaping catur | sêmbah rasa karasa rosing dumadi | dadine wus tanpa tuduh | mung kalawan kasing batos ||
25. mêloke ujar iku | yèn wus ilang
Bharatayudha (6) Suluhan – Gatotkaca gugur | Wayang Indonesia
KangXi: ms. 130, aksara 12
Dae Jaweon: ms. 292, aksara 12
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 302, aksara 14
Wêwênangipun pangarang sinêngkêr, miturut bab 11 anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
Ing sawijining dina wayah sore kabênêran malêm Ngahad, Radèn Ngabèi Harjasuwarna sarean ing kursi dawa karo maos koran, garwane ngrenda pinarak ing kursi ngadhêpake meja, kang ing dhuwur ana lampune padhang kêncar-kêncar, putrane lanang ontang-anting aran Radèn Bagus Harsaya, kang lagi umur sawêlas taun, sinau lungguh ing sandhinge ibune, dumadakan sumlonong matur: Bu, bu, genea, bu, wong-wong kok ana sing dadi kuli, kok ora milih dadi priyayi kaya bapak mangkono, dadi
nylênèh, nyèlèhake renda kang diasta ditumpangake ing pangkon, lan ora suwe banjur mèsêm amangsuli, têmbunge: O, ênggèr, Harsaya anakku, kowe wêruha, ya, gèr, kabèh uwong iku iya kêpengin dadi priyayi, kêpengin sugih, kêpengin penak, êmoh kangelan, kapengin tansah waras, êmoh [ê...]
[...moh] lara. Kêpengin kongkon, êmoh diprentah. Kêpengin dadi bêndara, suthik dadi batur. Ananging karêpe wong-wong mau arang sing kasêmbadan, kajaba saka iku ênggèr Harsaya, hara pikirên ta kandhaku iki, saupama kabèh uwong racak padha sugih-sugih, kabèh dadi bêndara, ora ana sing dadi batur, ora ana kuli, ora ana wong bêburuh, harak padha susah, malah padha kangelan kabèh. Yèn kaya karêpmu iku, anjaluk kapenak malah dadi kangelan, anjaluk kapenak kaya bêndara malah rêkasa ngungkuli batur.
Radèn Bagus Harsaya ngangsêg lungguhe, matur marang ibune: Kapriye bu, têrange dhawuhmu iku, anggêr sugih rak iya ora kangelan, apa manèh wong kang sugih dhuwit. Ibune mangsuli: Lah ya, kabèh-kabèh sugih, ora kêkurangan dhuwit, môngsa anaa sing gêlêm buruh, kabèh suthik dadi batur, mulane têmahane kabèh iya malah dadi batur. Yèn
mangkono kudu ana banyune, sing amèk banyu iya batur Sariman. Matênge sêga digênèni, kudu ana kayune, kayu olèhe tuku, sing adol wong desa olèhe [olèh...]
[...e] amèk saka alas. Sêga maune bêras, bêras iku wijining pari, pari sing nandur wong desa. Hara, Harsaya, saupama kalakon kaya karêpmu, iku kabèh sugih, dadi bêndara, ora ana batur, ora ana wong mlarat, ibu utawa bapak harak kangelan bangêt, kudu nyambut gawe kasar alus rupa-rupa, bapak kudu sêsawah nandur pari dhewe, kudu madung kayu dhewe mênyang alas, kudu bêsik-bêsik kêbon dhewe,
sakabèhing pagawean kasar alus, abot ènthèng, bapak utawa ibu kudu tumandang dhewe. Mulane uwong sapirang-pirang iku padha nyambut gawe dhewe-dhewe, duwe pagawean utawa bubuhan gawe dhewe-dhewe sarta padha rêrukunan, urup-urupan asiling pagaweane, kaya ta: yèn kiyai pandhe arêp gawe klambi cukup dipasrahake marang grêji, ora prêlu duwe mêsin dhewe lan andondomi dhewe, yèn arêp lêlungan cukup ngundang dhokar sewan, ora prêlu duwe dhokar lan ngingu jaran dhewe, yèn arêp ngombe wedang ora prêlu nandur kopi lan gawe gula dhewe. Mangkono uga
mangkono sapiturute, dadi siji-sijine uwong padha duwe bubuhan gawe dhewe-dhewe sarta padha ngladèni wong sapirang-pirang, dadi olèhe nyambut gawe iku kanggo kabutuhane wong sapirang-pirang, dudu butuhe dhewe. Ananging Har[saya], yèn mung urup-urupan gawe kaya mangkono bae, iya isih susah, isih ribêd, mangkene têrange: Kyai pandhe sugih arit lan pacul, nuju sawijining dina anake lara, nunggang dhokar: prêlu lunga enggal-enggalan ngundang dhukun dipurih nambani anake. Sarèhning kyai pandhe sugih arit lan pacul, dadi kusir utawa dhukun iya diopahi arit lan pacul, nanging karo pisan êmoh nampani, awit si kusir uwis duwe arit, butuhe bêras kanggo ngingoni anak bojone. Kyai dhukun iya ora butuh pacul, butuhe gêndhèng, awit omahe bocor, gêndhènge akèh kang pêcah. Sarèhning isih ribêd kaya mangkono, dadi wong-wong rêrukunan manèh amrih padha mayare sarta padha sênênge. Kapriye akale, yaiku nganakake barang kang mêsthi payu diurupake barang apa bae, ora bakal ditampik kaya arit utawa pacule kyai pandhe mau. Hara, Har, barang apa sing mêsthi payu diurupake.
Putrane mangsuli: anu, kiraku dhuwit, bu, sing mêsthi payu diurupake. Ibune
koijolake barang sakarêpmu kang kosênêngi samurwate ora bakal ditampik, lah, kusir lan dhukun tômpa opahan saka kyai pandhe wujud dhuwit, ora rupa arit utawa pacul, saiki sakarêpe sing duwe dhuwit, kusir butuh bêras iya ditêmpurake, dhukun butuh gêndhèng iya nêmoni tukang gawe gêndhèng, tuku gêndhènge. Saiki kowe ngêrti, Har, yèn têmbung tuku mangkono satêmêne urup-urupan, upamane: Bok Jawul tuku gambir sasèn, iku satêmêne têmbaga diurupake
aku sênêng bangêt, pak, ngrungokake. Kang rama mangsuli: iya, nanging bapak anjaluk udut lan rèk dhisik. [dhi...]
[...sik.] Ibune nyambungi: ana lêmari, Har, iki kuncine. Radèn Bagus Harsaya nampani kunci, mlebu ing dalêm ngêngakake lêmari, anjupuk wadhah rokok lan rèk, bali mênyang pandhapa diaturake kang rama sarta kuncine diaturake ibune, nuli mapan lungguh manèh.
Radèn Ngabèi Harjasuwarna ngasta rokok karo ngandika: lah, saiki, bapak andongèng, rungokna.
Kacrita ana sawijining ratu agung binathara, kratone gêdhe, jajahane jêmbar bangêt, wis mêsthi bae sang prabu mau iya sugih lan kawasa ngluwihi. Nuju dina wiyosan, sang prabu tômpa pisungsung caosan barang rupa-rupa, bêcik-bêcik, èdi tur aèng, ora ngêmungake saka abdi kawula sajroning nagara bae,
kabèh padha èdi-èdi, ananging mung siji kang bangêt gawe suka pirênaning panggalihe sang prabu, yaiku meja panyêratan. Saking rêmêne sarta kêpencute panggalihe sang prabu marang meja mau, ora uwis-uwis olèhe mirsani, ora kèndêl-kèndêl olèhe ngalêmbana mungguh èdi lan awiging garapane, nganti ambal-ambalan olèhe andhawuhake dhanganing panggalih sarta panrimane marang undhagi
kang nyaosi. Pungkasane sang prabu dhawuh marang kyai patih, besuk dina anu tanggal anu kang ditêmtokake, kyai undhagi saandhahane sarta sakabèhing uwong, sapa bae, kang tau mèlu nyambut gawe nganti dadine meja mau, padha ditimbali mlêbu mênyang kraton, bakal diparingi bêbungah bojana kêmbul dhahar karo sang prabu.
Tumibaning dina kang ditêmtokake, sajroning nagara rame bangêt, pirang-pirang èwu uwong kang padha têka arêp sowan nêtêpi wara-warane kyai patih. Ora ngêmungake
kyai patih enggal sowan, mlêbu ing kraton ngunjuki wuninga ing ngarsane sang prabu, yèn kang padha sowan pirang-pirang tanpa etungan cacahe. Sang prabu tumuli miyos karsa nyatakake ature kyai patih, awit ing batos sang prabu rada ora pitados. Barêng mirsani plataraning kraton lan alun-alun kêbak uwong
jêjêl uyêl-uyêlan, sang prabu lêgêg ing panggalih, ora ngêrtos kang dadi nalare, dene samono kèhe uwong kang mèlu rewang gawe nganti dadine meja siji. Wasana sang prabu dhawuh marang kyai patih: coba, patih, wong samono iku timbalana maju rong puluh rong puluh, aja kopilihi, iya sacandhake bae, arêp ingsun dangu: dhèwèke padha rewang gawe apa tumrap panggawene meja mau. Barêng wong rong puluh didangu siji-siji, ature mangkene:
1. Abdi dalêm anthèking undhagi ingkang macoki balok badhening meja.
2. Abdi dalêm anthèk ingkang masah blabagipun kagungan dalêm meja.
4. Abdi dalêm kuli ingkang ngusung balok badhe meja.
5. Abdi dalêm ingkang nêgor uwit, ingkang kajêngipun kangge meja.
6. Abdi dalêm ingkang ngêthoki pang-pangipun.
7. Abdi dalêm kuli wana ingkang nanêm uwit ingkang kajêngipun kangge meja.
8. Abdi dalêm mandhor tanêman ingkang anjagi pananêmanipun.
9. Abdi dalêm pandhe ingkang damêl wadung kangge nêgor kajêng.
10. Abdi dalêm upas pos ingkang ambêkta sêratipun undhagi nalikanipun mêling kajêng.
11. Abdi dalêm kuli margi ingkang dipun ambah trin ingkang ngusung kajêng.
12. Abdi dalêm kuli toko ingkang nyadèni paku pantèking meja.
13. Abdi dalêm kuli ingkang mêlik tosan kangge paku.
14. Abdi dalêm tiyang dhusun ingkang gadhah menda wulunipun kangge bludru lèmèking meja.
15. Abdi dalêm pangènipun menda wau.
16. Abdi dalêm kuli pabrik rêmpêlas ingkang kangge ngrêmpêlas meja.
17. Abdi dalêm utpèstêr pangagênging wana ingkang kajêngipun kangge meja.
18. Abdi dalêm ingkang gadhah pabrik paku pantèking meja.
19. Abdi dalêm ingkang gadhah pabrik bludru lèmèking meja.
20. Abdi dalêm kuli plabuhan ingkang ngusung pêthi isi paku pantèking meja.
Ing kono sang prabu ngrêtos kang dadi sababe, sarta pitados manawa wong samono kèhe mau kabèh padha urun [uru...]
[...n] gawe nganti dadine meja panyêratan malah rumaos yèn panjênêngane piyambak uga urun gawe panggawene meja.
Sarèhning kang sowan pirang-pirang èwu mangkono, dadi sang prabu ora sida paring bêbungah wujud panganan utawa ombèn-ombèn, mung paring dhawuh sêsorah kamot ing layang sêbaran, kang ajine lan
tulung-tinulung, kaya ta: meja siji rampunge kudu ditandangi tangan pirang-pirang èwu, mulane sing padha rukun lan trêsna karo sapadhaning ngaurip, yaiku padha nêtêpi wajibe dhewe-dhewe, kang aran wajib iku sakabèhing pagawean kang dadi tanggungane utawa bubuhane. Manawa siji-sijine wong padha nêtêpi wajibe, tata têntrêm, rahayu slamêt kang tinêmu.
Radèn Ngabèi Harjasuwarna ngandika manèh marang putrane: Har, kowe saiki ngrêti, yèn siji-sijine wong mangkono duwe pagawean dhewe-dhewe, lan gawene mau maedahi marang wong akèh. Luhur asor, sugih miskin, padha rêrukunan tulung-tinulung. Luhura kaya apa iya butuh pitulungane sing tinêkdir asor, sugiha maèwu-èwu, dhuwite iya ora bisa ngangsu madung
kayu. Mulane kowe, ênggèr, anakku, Harsaya, sing rukun lan asih trêsna marang sapadha-padha, apa manèh marang batur-batur iku, sing sadina-dina ngladèni kowe, kudu korêngkuh bêcik, awit iku gêdhe pitulungane marang kowe.
Têkan samono wus kasêlak bêngi, Radèn Bagus Harsaya wus arip, pamit marang rama ibune mapan turu.
Kacrita ana sawijining nagara gêdhe, gêmah ripah karta raharja, murah sandhang murah pangan, tata têntrêm tulus apa kang tinandur, nganti dadi pangungsèning wong-wong saka môncanagara. Ananging ana cacade sathithik, dene sang prabu kang jumênêng ratu ing nagara kono, apadene kyai patih, nayaka, bupati, mantri sarta para priyayi kabèh, panggalihe racak padha bocah, têrange: sang prabu saabdine priyayi padha kagungan watak kumintêr,
ana wong nonoman anyuwun palilah arêp sowan ing ngarsa dalêm prêlu nyaosake pisungsung kang luwih èdi lan aèng. Sang prabu marêngake.
Wong nonoman kairid seba ing ngarsane sang prabu. Kyai patih lan para abdi priyayi ing pagêlaran kabèh mlêngak, eram anyawang wong nonoman kang sajake brêgas tandang solahe alus, polatane tajêm, trapsilane ora nguciwani malah gawe rêsêpe kang padha nyawang.
Wong nonoman mau lêbune nyôngga baki kang luwih èdi rupane lan luwih awig garapane, tinutupan ing sutra ijo pupus sarta nganggo kêkêmbangan kang luwih alus lan endah warnane. Saka pangintêne sang prabu sarta gagasane kang padha marak, iya baki sarta sutra iku pisungsunge.
Barêng wong nonoman wus mapan linggih, sang prabu andangu: hè, wong nonoman, duwe karêp apa kowe sowan ing ngarsaningsun. Unjuke wong nonoman tanpa anggragap: gusti, ratu ingkang binathara ing jagad, abdi dalêm kawula sumêrêp bilih ing salumahing bumi sakurêbing langit, botên wontên kalih ratu ingkang agung luhur, mukti wibawa, nyakrawati ambau dhêndha, kados panjênêngan dalêm. Botên wontên ratu ingkang sugih mas picis rajabrana, guru bakal guru dadi kados gusti kawula ingkang sinuhun. Botên wontên ratu sidik wicaksana putus ing agal alus, botên kewran saulah kridhaning mangrèh praja, kados gusti pêpundèn kawula. Ing donya botên wontên ratu ingkang abôndha-bandhu
sugih santana abdi ingkang sangêt kenging tinanggênah ing damêl tur sumungkêm suyud ing lair batos dhatêng ratu gustinipun kados sarira dalêm. Botên wontên tiyang agung bèrbudi ambêk paramarta asih trêsna ing dasih kados sarira dalêm. Asma dalêm arum amrik angambar ngèbêki jagad kados upaminipun sêkar mawar ingkang ambabar gônda arum ing wanci bangun. O, gusti ratuning jagad, abdi dalêm kawula klêbêt ing bêbasan: ngalêm lêgining gêndhis, awit sadaya wau têrang padhang anjingglang kados ing wanci siyang. Gusti, abdi dalêm kawula ingkang saklangkung papa nistha tansah amêmuji wêwahing agung luhuripun asma tuwin kabrabon dalêm. Pramila rintên dalu abdi dalêm kawula botên kêndhat anggrenda angên-angên ngulir budi ngulur-ulur nalar, ingkang andadosakên wêwahing kuncaranipun asma dalêm ingkang ngantos angèbêki jagad, pindha sunaring sasôngka purnama ing môngsa katiga. Ing mangke mundhi sawab barêkah dalêm, abdi dalêm kawula pinarêng angsal wêwênganing nalar ingkang tansah mulur, sagêd andamêl barang ingkang saklangkung èdi, saklangkung aèng, ingkang salaminipun ing donya dèrèng nate wontên. Dhasar inggih botên wontên ratu ingkang mungguh ngagêm barang ingkang èdi pèni, aèng kados makatên kajawi gusti pêpundhèn kawula piyambak. Dene barang ingkang kawula unjukakên wau warni sutra tênunan [tênuna...]
[...n] kawula piyambak. Anggèn kawula tampi kanugrahaning Pangeran sagêd nênun sutra ingkang saklangkung
anèh, bilih sutra wau, badhe (lawe) nipun paringan saking swarga sarta pinêsthi namung dados agêm-agêman dalêm, kinaot sêsamining sutra ing donya, saking dening langkung èdi pèni, alus aèng, botên sadaya titahing Allah pinaringan sumêrêp sutra kaswargan wau, namung para makluk ingkang wicaksana pinunjul ing sêsami, punika sagêd sumêrêp.
Têkan samono ature wong nonoman, nuli ambukak baki, sutra tutupe dijupuk, baki kothong dicaosake marang sang prabu karo munjuk: gusti, ratuning jagad, punika wujudipun sutra adi saking kaswargan ingkang tumurunipun dhatêng ngarcapada pinasthi dados agêm-agêman dalêm. Olehe matur mangkono mau karo anggrayangi lumahing baki kothong kang dicaosake.
Sang prabu ing batos bangêt pangungune, dene baki kothong têka diunjukake isi sutra, ananging arêp andhawuhake karaos ing galih, kuwatos bakal kawêlèh diarani: bodho, ora wicaksana, mulane sanalika [sana...]
[...lika] astane banjur anggrayangi lumahing baki kothong,
soca, sang prabu bangêt suka pirênaning galih, wasana dhawuh marang kang padha marak: abdi-abdiningsun, dina iki dina kang bêcik bangêt tumrap panjênênganingsun, dene ingsun tômpa pisungsung sutra kang bakale saka swarga, tênunane wong nonoman iki. Mêsthi bae sutra iki kang pinangkane saka swarga lan pinêsthi dadi agêm-agêman ingsun, kinacèk sapadhaning sutra ing alam donya, ora sadhengah uwong bisa wêruh, mung para wicaksana kang punjul ing sasama bisa nyipati wujude.
Sawise sang prabu ngandika mangkono, maringake baki marang kyai patih. Ing batin kyai patih iya gumun: panyawangku baki iki kothong, ananging sang prabu andhawuhake isi sutra, yèn mêngkono aku iki bodho, ora wicaksana kaya sang prabu, dene ora wêruh sutra iki. Ananging saking êmohe diarani bodho, kyai patih ora uwis-uwis olèhe ngêlus-êlus sutra gaib mau, lan ora lèrèn-lèrèn olèhe gèdhèg-gèdhèg anelakake pangalême lan gumune. Sabanjure saka kaparênge sang prabu, sutra
gaib kaparingake marang sakabèhing abdi kang seba supaya didêlêng. Baki kothong diidêr-idêrake kêmput sapasewakan, kabèh panêmune ora beda karo kyai patih utawa sang prabu.
Kacrita sang prabu saking suka pirênaning galih, kajaba paring dhawuh akèh-akèh, ngêndikakake suka sukur lan bangêt panarimane sarta paring ganjaran rupa dhuwit satus èwu dinar lan gadhuhan sawah sèwu jung marang wong nonoman kang wicaksana ambêk sêtya tuhu sumungkêm suyud marang ratu gustine. Kang mundhi ganjaran matur sèwu sêmbah nuwun.
Sang prabu saking kasêsa daya-daya ngagêm busana sutra gaib saka swarga, sanalika iku dhawuh marang abdi grêji andikakake ambêdhahi lan andondomi sutra alus mau. Abdi grêji kang mundhi dhawuh sandika ngayahi, awit
gusti, ingkang sinêmbah ing jagad mugi tinêbihna ing dêduka, dene abdi dalêm kamipurun saos atur malih ing ngarsa dalêm. Sang prabu sêmu kagèt ananging rêna, pangandikane: iya, mara matura kang trêwaca. Ature wong nonoman: gusti, supados amêwahi kawicaksanan dalêm ingkang andadosakên [a...]
[...ndadosakên] langkung kuncaraning asma dalêm, utaminipun panjênêngan dalêm rawuh mriksani panênunipun agêm dalêm sutra gaib, wiwit warni lawe ngantos dadosipun sutra.
Sang prabu kaparêng bangêt midhangêt unjuke wong nonoman mau, sanalika banjur jêngkar enggal tindak marang omahe wong nonoman, kadhèrèkake kyai patih sarta abdi priyayi kabèh.
Wong nonoman ana ing omah duwe jinôntra kang dilakokake asêp, kayadene piranti kang kanggo ing pabrik-pabrik. Yèn piranti mau dilakokake, rodha sarta prabot liyane padha obah, sêsambungan lan gêgandhenganing siji-sijine prabot ruwêd bangêt gawe bingunge lan kodhênge uwong kang ora ahli marang mobah-mosiking mêsin. Jinôntra mau sabên-sabên dilakokake dening wong nonoman kang duwe, ananging salawase durung tau kanggo nênun utawa agawe barang liyane, mung kanggo kasênêngan, dadi kayadene mêsin panjaitan kang diubêngake, nanging ora kanggo andodomi apa-apa.
kêndhat angaturi katrangan marang sang prabu, mungguh laku-lakune panênune sutra gaib, wiwit nalika isih dadi lawe ngalih-ngalih panggonane nganti dadi sutra. Sang prabu uga tansah ngandika, sarta nglairake gumun saha pangalêmbanane marang alusing lawe sarta èdine, apadene marang awig lan ngrawite prabot panênune. Kyai patih sarta para pandhèrèk ora prabeda karo sang prabu.
Sawise rampung olèhe mirsani panênune sutra gaib sarta wus dhamang mungguh patrap pratikêle, sang prabu kondur ngadhaton.
Ing dina iku uga misuwur sajroning nagara, yèn sang prabu dhawuh marang abdi grêji, yasa agêm-agêman sutra gaib saka swarga kang luwih dening èdi pènine, saking aluse, kang bisa wêruh mung para wicaksana kang pinunjul ing sasama, wong kang bodho ora bisa wêruh.
Kalane kyai grêji anggarap agêm-agêman mau: angguntingi, andodomi, wong-wong kang padha nonton anggili ulêng-ulêngan lunga têka, kabèh padha kêpengin wêruh rupane sutra gaib. Wong-wong kang padha nonton ing batin gumun bangêt, dene kyai grêji ribut srikutan andodomi angguntingi, ananging ora wêruh sutrane. Kabèh mau
saking suthike diarani bodho, mulane iya tansah nglairake pangalêmbanane marang sutra kang lagi didondomi.
Sawise kyai grêji rampung panggarape, nuli seba ing ngarsane sang prabu, munjuk ngaturake busana dalêm kang mêntas dadi, awarna: agêm jas, rompi, kêmeja, dhasi, clana jaba lan jêro, sarung asta lan sarung sampeyan pêpak, nanging kabèh iku ora katon, ewadene sang nata dhawuh pangandikane: kabèh kabênêran bêdhahane sarta dondomane, mulane sang prabu bangêt suka rêna ing galih, kyai grêji kaparingan ganjaran akèh.
Wasana sang prabu dhawuh marang kyai patih ngundhangake sajrone sarta sajabane nagara, yèn besuk dina anu tanggal anu, sang prabu karsa tindak pêpara mubêng-mubêng ing jêro sarta sajabane kutha, ngenggali agêm-agêman sutra gaib turunan saka swarga.
Tumibane dina kang ditêmtokake, sang prabu ngenggali agêm-agêman sutra gaib mau, nitih dwipangga tindak pêpara, kadhèrèkake kyai patih sarta para abdi santana priyayi kabèh, mubêng-mubêng ing sajabane sarta sajroning nagara.
Bocah-bocah, kowe apa padha sênêng nganggo sutra gaib kaya agêmane sang prabu mau.
Ing sawijining dina wayah bêngi sirêp kayon pinuju môngsa pêtêngan jêro, Sang Prabu Sitadanuja ing nagara Tasikmadu miyos saka kraton tindak mriksani sajroning nagara. Miyose sang prabu nilap para santana sarta para abdi ing kraton kang nalika iku wus padha turu kêpati.
Tindake sang prabu namur lampah, piyambakan ora ana kang andhèrèk sarta
prabu kêmput mubêng-mubêng sajroning kutha, miyos ing dalan gêdhe cilik ora ana sing kliwatan ewasamono sang prabu ora mrangguli pulisi nganglang siji-sijia, wong kang jaga grêdhu padha turu kêpati, sajroning nagara sêpi mamring pêtêng andhêdhêt. Ing batos sang prabu bangêt duka, ananging ora ana sing didukani. Barêng tindake têkan ing pinggir kutha, mirêng swarane rêbab lamat-lamat, pirsa padhanging diyan saka kadohan nuli dipurugi, kèndêl jumênêng ing pinggir dalan [da...]
[...lan] sangarêpe omah cilik kang diyane padhang kêncar-kêncar mau.
Sang prabu rada eram ing galih, dene wus wayahe wong turu, têka omah mau lawange isih mênga ngêblag, diyane isih kêncar-kêncar. Omah saprabote cilik cèkli ngrêsêpake, rêsik-rêsik katara yèn ditata lan dirumat bêcik, kang duwe omah wong lanang wis satêngah tuwa, lungguh ijèn ing kursi malês karo ngrêbab, nyandhing meja kêbak rampadan sêga iwak, panganan lan ombèn-ombèn.
Batose sang prabu: aku sing dadi ratu agung binathara ora sênêng kaya wong iku, coba dak lêbonane, wangune wong iki kok rada anèh. Sang prabu nyêlak, rawuh ing ngarêp lawang uluk salam: asalammualaikum.
Kang duwe omah, Kyai Pradhah, gupuh mênyat saka palinggihan, nyèlèhake rêbabe, mêthukake. Barêng kêtitik saka wujude, yèn dayohe mau drêwis, Kyai Pradhah ngilangake subasitane, dayohe diglandhang dilungguhake ing
Sarèhning sang prabu dhasar wis dadi karsane namur lampah, iya enggal nimbangi nglêgani atine kang duwe omah: Ah, olèhku pasa pirang-pirang dina: iki riayane, ambruwah, saiki. Olèhku ngimpi kêcak têlèk, iki wahanane. Olèhe dhahar sang prabu dhokoh bangêt, solah bawane sarta ngandikane bangêt sumanak lan rumakêt kayadene mitra kang lawas ora katêmu, nganti kang duwe omah ora nyana yèn dhayohe iku ratu gustine.
Kang duwe omah tansah nêsêg ora lèrèn-lèrèn olèhe nawakake pisuguhe. Barêng olèhe dhahar sang prabu wus watara akèh, ngandika: uwis ta uwis, wis warêg têmênan aku, mêngko rak bêdhah wêtêngku, kok kaya wêtêng karèt bisa mêlar.
Kang duwe omah takon: ora, kowe iki mau saka ngêndi, kok bêngi-bêngi.
Sang prabu: ajaa karo kowe, aku isin ngandhakake lêlakonku sajroning têlung dina iki. Wiwit aku mlêbu nagara kene, wêtêngku ora tau klêbon wohing dami, lagi iki mau, sing dak pangan kulit gêdhang olèhku nutur ing dalan-dalan aku iki wis anjajah desa milang kori, durung tumon wong nyêngit mêdhit kaya wong-wong ing nagara kene, aku pipriman, mrana-mrene mubang-mubêng, [mubang-mu...]
sing rada nyatriya sathithik, duwe ambêk prawira, cêkake yèn lêlakonmu sing nistha iku ora komarèni, kowe isih ngêmis manèh, ora rila omahku diambah wong cêndhala kômpra kaya dhapurmu mangkono.
Drêwis: olèhku ngêmis iku satêmêne ora saka lumuhku utawa saka sahènku, saking kêpêksaku, ora bisa bêburuh golèk pagawean. Awit têkaku nagara kene lagi têlung dina, durung duwe kawanuhan liyane kowe.
Kyai Pradhah: wis ta, mangkene bae, manuta sakarêpku, bakal kapenak awakmu, sênêng uripmu. Aku iki sabên dina golèk kayu mênyang alas, esuk jam pitu mangkat, lingsir kulon mulih wis olèh kayu dang sakèsèr, payu sarupiyah utawa têlung suku, kanggo butuh sadinane mubra-mubru. Lah, yèn kowe sungkan ngêmis, sesuk mèlua aku mênyang alas.
Drêwis: iya, bêcik bangêt rêmbugmu iku, aku sesuk mèlu golèk kayu, nanging saiki aku lilanana arêp anjupuk buntêlan, mau dak tinggal ana ngisor krêtêg, sesuk aku nyêgat ana ing dalan bae.
Kyai Pradhah: turua kene bae, rak uwis, sesuk jupukên.
Drêwis: ora kêpênak atiku, yèn dijupuk uwong donyaku.
Kyai Pradhah: kok kaya mas intên, bôndha gombal kathok bae olèhe nyunggi kêpati-pati. Iya ta, sesuk nyêgata ana sakèthèng kutha
Drêwis: iya, sesuk jam nêm aku wis nyêgat kowe.
Kyai Pradhah: Aja amblenjani, lo.
Drêwis mêtu saka omah, Kyai Pradhah ngancing lawang mapan turu.
Esuke wungu sare, sang prabu dhawuh marang abdi priyayi, sakabèhing dalan kang menyang alas andikakake anjaga, wiwit esuk iku uga wong-wong ora
marang tôngga têparone. Sawise ngancingi omah, nyurung kèsèr isi wadung, budhal mênyang alas. Ananging bangêt kagèt lan susah atine, awit barêng ngliwati gapuraning kutha, diêndhêg dening pulisi kang jaga sarta dikandhani, yèn awit saka karsane sang prabu wiwit esuk iku wong-wong ora kêna amèk kayu mênyang alas. Saiki ora kêna ora Kyai Pradhah masthi bali nglênthung. Sanajan bangêt pangrêpa-ngrêpane marang kang jaga, dililanana amèk kayu sadina iku bae, nanging kang jaga kukuh ora nglilani.
Kyai Pradhah bali karo nyurung kèsère, lakune glêndhèh-glêndhèh, calathune: saiki wis ora parêng amèk kayu, kèsèr wadung ora kanggo gawe, ya diêdol, kapriye manèh.
rupiyah diêntèkake ditukokake sêga, iwak, panganan, lan ombèn-ombèn. Blanjane ambrêngkut digawa mulih, têkane omah nuli rêrêsik, tata-tata, adus, salin panganggo, blanjane ditata rampadan ana ing meja kang taplake putih rêsik, tumuli
lungguh goyang-goyang karo rêngêng-rêngêng, sinambi mêmangan lan ngombe.
Kacrita bêngine manèh sang prabu iya miyos manèh ngagêm-agêm cara drêwis, kahananing kutha iya pêtêng andhêdhêt sêpi mamring kaya kang uwis. Barêng tindake sang prabu têkan ngarêping omahe Kyai Pradhah, kèndêl jumênêng, batose sang prabu: e, lah, rampadane saya akèh, saka ngêndi olêhe, sang prabu uluk salam: nuli mlêbêt. Kang duwe omah gita mêthukake karo mêlèhake: kowe dhèk esuk ana ngêndi, kok ora ana katon, saiki wis ana rampadan, kari mangan, pêcêngis têka.
Drêwis: o, kowe ora ngrasakake, aku mau esuk nyêgat kowe ana gapura kulon, jêbul
dang, didol, kok dilarangi, ora wêlas têmên marang wong cilik sing gawene iplik pangane sathithik.
Kyai Pradhah: satêmene karsane sang prabu iku iya kaluhuran, yèn wong diumbar sakarêp-karêpe, lawas-lawas kayu
ing alas rak êntèk, ah, uwis, barang sing wis kalakon ora prêlu dipikir, mangana dhisik sing warêg, mêngko yèn wêtêngmu wis amblêndhing gampang rêmbugan sing tanêk.
Sang prabu tumuli dhahar, dhokoh kaya kang uwis, bangêt ngrahapake lan nglêgakake sing duwe omah. Kasambi dhahar sang prabu andangu: lah panganan samene kèhe iki olèhmu saka ngêndi, kok royal têmên.
Kyai Pradhah: kèsèr karo wadung dak êdol, wong wis ora ana gawene apa-apa, payu têlung rupiyah wis êntèk blas, ya sing kowe adhêp iku wujude.
Drêwis: dhuwit têlung rupiyah koêntèkake, apa jagane sesuk.
Kyai Pradhah: kok cilik têmên atimu, ana urip ana pangan, Gusti Allah sugih, anggêr sikil tumindak tangan
Esuke tangi kaya adat sabên, tata-tata, rêsik-rêsik, adus, turahane panganan kabèh diêdum-êdumake, ora dingèngèhake sathithik-thithika. Sawise rampung ngancing lawang, lunga ora karuan sêdyane, kluyar-kluyur turut dalan, wasana [wasa...]
[...na] têkan ngarêping omahe pênatu kraton, yaiku abdi pênatu kang anggarap agêm-agêmane sang prabu lan barang-barang kraton, ing kono
Kyai Pradhah: inggih, andhèrèk sakarsa, pundi barang-barange, saontêne.
Lurah pênatu: lah niku satumpuk, sing ngati-ati, êmpun nganti suwèk.
Kyai Pradhah: inggih. Nuli tumandang masuhi, sêngkut ora lèrèn-lèrèn, dhasar rosa tumêmên ing
Lurah pênatu: ênggih kyai, sesuk têka sing esuk.
Kyai Pradhah têrus ngênthir mênyang pasar, dhuwite sawêlas kêthip diêntèkake,
miyos kaya kang uwis, têkan ing ngarêp omahe Kyai Pradhah, kèndêl jumênêng, batose: bisa têmên golèk rêjêki, Tumuli uluk salam, mlêbêt. Kang duwe omah gupuh mêthukake, saya wuwuh rakêt-rumakête, calathune: warêgna olèhmu mangan, kaya lawa bêngi nglômpra, rina ora wani saba.
Drêwis: saiki mêrgawe apa, kowe, isine mejamu kok ora suda.
Kyai Pradhah: saiki têrus royal, kowe, aja kuwatir, sabên bêngi sabaa mrene, pêsthèkna mlênthi wêtêngmu.
Aku saiki buruh masuh ana kraton, sapotong sasèn, kiraku sadinane ora kurang sajampêl.
Sang prabu sangsaya wuwuh-wuwuh sumanake, olèhe dhahar dhokoh sinambi gêguyon lan gêgrecokan. Sawise tanêk olèhe têtêmon, sang prabu pamit kondur, Kyai Pradhah kancing lawang mapan turu.
disuwèk mau dijèrèng, dhawuh sêmu duka: wangune kowe amèk buruh anyar, tandhane akèh barang kang padha nrancang utawa suwèk.
Lurah pênatu: kasinggihan dhawuh dalêm, gusti, wiwit kala wingi anggènipun ambanting.
Sang prabu: wis, tokna buruh anyar iku, ngrusakake barang.
Lurah pênatu: sandika dhawuh dalêm, gusti.
Kyai Pradhah tangi turu nuli rêsik-rêsik, ngêdum panganane kaya adat sabên, budhal mênyang pênaton, ananging bangêt cuwaning atine, dene lagi têkan latar wus ditulak lurah pênatu: bali mawon, kyai, sang prabu duka, kumbahan [ku...]
[...mbahan] sampeyan wingi suwèk padha nrancang, dhawuh dalêm sampeyan botên kêparêng masuhi malih.
Kyai Pradhah bali cangkelak karo anggrênêng: luwak mangan talês, awak sing apês. Têrus kluyar-kluyur golèk nalar. Barêng têkan ngarêp tangsi, mêtu tekade arêp mlêbu dadi prajurit Ora kêsuwèn pamikir, enggal menggok sowan lêlurahing prajurit, matur kang dadi karêpe.
Kumêndhaning prajurit rêna bangêt,awit wus pirsa watêke Kyai Pradhah: têmên, wêkêl, ora tampik gawe, gêdhe dhuwur bênthot gagah prakosa, mathuk bangêt dadi prajurit. Sakala Kyai Pradhah diparingi anggadhuh panganggo
Sawise rampung, Kyai Pradhah dililani mulih dhisik. Ulihe Kyai Pradhah prasasat jêjogedan saking bungahe, mampir ing pasar, dhuwite nêm rupiyah êntèk diblanjakake, satêkane ing omah iya banjur rêsik-rêsik nata rampadan kaya adat sabên.
Bêngine sang prabu miyos manèh saka kraton kaya kang uwis, barêng têkan ing ngarêping omahe Kyai
anjaluk apa bae ana, wedang kopi, kêtan, juwadah, arêp anggadho iwak, kabèh ana, mangana kang warêg.
Drêwis: wah, royal têmênan kowe bêngi iki, olèh pirang potong olèhmu masuh.
Kyai Pradhah: ora mosah ora masuh, dêlêngên apa sing pating crènthèl iku.
Drêwis: Lo, clana, jas, sêpatu, topi, pêdhang, apa kowe nyêmplung saradhadhu.
Kyai Pradhah: Iya prakara iku ora susah dirêmbug dawa-dawa, sing pêrlu aku olèh kêncengan bayaran nêm rupiyah, ya sing koadhêpi iku rupane, wis ta wadhukmu isènana.
turahaning panganan marang tôngga têparone, rêsik-rêsik, dandan manganggo prajurit, budhal jaga. Wayah jam siji awan digêntèni kancane, Kyai Pradhah mulih, têkan ing omah mikir-mikir bisane olèh dhuwit kanggo blônja. Ora suwe [su...]
[...we] mêtu nalare anjupuk blabag ciyut diukur karo pêdhange diongoti, gêdhe cilik sarta wangune jiblès karo wilahing pêdhang, barêng wis dadi pêdhange dicoplok disalini pêdhang kayu gaweane mau, tumuli disarungake dicanthèlake, calathune: môngsa anaa sing ngira yèn isi kayu.
êntèk diblanjakake, têkan ing omah iya rêsik-rêsik nata rampadan kaya adat sabên.
Bêngine sang prabu miyos manèh, uga rawuh ing omahe Kyai Pradhah kaya kang uwis, kang duwe omah sangsaya pradhah lan gasah, calathune: awan ora muncul, bêngi pêncungal-pêncungul, mangana.
Sang prabu mapan dhahar karo andangu: saka ngêndi olèhmu dhuwit, apa nyuwun pursêkot manèh.
Kyai Pradhah: ora, masa olèha, sabên dina kok anjaluk pursêkot, wis ta, mangana dhisik.
Sawise sang prabu dhahar, Kyai Pradhah anjupuk pêdhang, tangan
Sang prabu bangêt trataban ing panggalih, wus ora sagêd ngandika, ora nyana ora ngimpi yèn Kyai Pradhah mangkono tekade, dadi panjênêngane masang gêlar malah kêna ing gêlar. Barêng pêdhang diunus srapat, sang prabu mêrêm, pasrah ing Allah, pêdhang tumiba ing jôngga, sang prabu kraos rada lara, nanging ora apa-apa. Barêng mêlèk byar, pirsa yèn pêdhang mau kayu, dudu wêsi, lagi ngrêtos yèn Kyai Pradhah guyon kaya adat sabêne, pangandikane: ah, kêbangêtên kowe iku, guyon kok mangkono, nganti trataban ora karuan atiku, edan, gêndhêng manusa kaya dhapurmu iku, guyon ora koma-koma.
Kyai Pradhah kêpingkêl-pingkêl awit olèhe anggodha mranani bangêt. Sanajan panggalihe sang prabu wus sarèh ananging samudana ngandika rupa-rupa ngolok-olok marang Kyai Pradhah supaya luwih sênêng lêga atine. Kyai Pradhah sangsaya lincak-lincak ngakak guyune. Sang prabu ngandika: gêndhêng, edan, kurang ajar, gêdhe dhuwur, ora pangur blodar-blodor, ora wêruh dur, ambeda uwong ora kira-kira. Iya, kowe sesuk dak walês nganti mêcêngis, nganti ijo, nganti sadhêpa irungmu.
Kyai Pradhah: iya, sesuk yèn kowalês aku wakil sêga iwak, katogna olèhmu malês sing nganti mèndhèh-mèndhèh kaya wong mêtêng sanga.
Sawise tanêk olèhe padha gêguyon, godha-ginodha, sang prabu pamit, Kyai Pradhah mapan turu.
Esuk wungu sare sang prabu dhawuh ambêsta salah sawijining abdi kêkasih, nimbali kumêndhan lêlurahing prajurit, dhawuh sêmu duka: kumêndhan, dadia kawruhanamu, abdiningsun iki dosa pati, awit salawase bangêt ingsun pracaya ing samubarang gawe, wasana kêtitik dhèwèkne wong lamis, goroh, lalawura, dora cara, cidra, dhèwèkne wani-wani nyolong agêm ingsun ali-ali, pantês ditugêl gulune. Mêngko jam sanga abdiningsun prajurit kabèh aja ana kang kari, mangkono uga abdi-abdiningsun priyayi sajroning nagara padha sadhiyaa.
Saundure kumêndhaning prajurit saka ngarsane sang prabu, têrus ngêrig kancane ditata baris ing plataran kraton, Kyai Pradhah iya ora kari. Patih,
matur marang kumêndhane: Kyai lurah, sarèhning kula taksih enggal,
dèrèng patos sagêd, kalilanna botên susah andhèrèk, ananging kumêndhan ora nglilani.
Sang prabu miyos, katon sêmune wadana ngêmu duka, ananging ing batos sang prabu gumujêng pirsa Kyai Pradhah, mitrane. Nimbali abdi prajurit kang ngadêg ing ngarêp dhewe andikakake nigas abdi kang wus dibêsta. Ananging barêng maju ditulak dening sang prabu, dicacad kurang gagah, ora bisa nigas pacing. Prajurit nomêr loro maju, iya ora kagêm dicacad kurang gêdhe. Mangkono uga prajurit kang nomêr papat, lima sabanjure têrus ora kagêm, tansah dicacad dening sang prabu.
prakosa gêdhe dhuwur aku dhewe, wangune sang prabu sing dilirik iya aku, harak mati satugêl aku, yèn sida kêtiban urak.
Prajurit ngarêpe Kyai Pradhah wus êntèk, ora ana sing kagêm. Barêng Kyai Pradhah tômpa prentah trangginas maju, tindake brêgas kaya saguh-saguha, ananging batine: ora kanggo ... ora kanggo ... balik [ba...]
[...lik] ... balik ... slamêt ... slamêt ...
Sang prabu gumujêng, ngandika: lah, iki gêdhe dhuwur gagah prakosa kaya Bima, bisa ngêntasi karya. Kyai Pradhah ing batin mangsuli: ora kudu-kudua koalêm, tampikên bae.
Barêng sang prabu wus rampung andhawuhake prêlune lan karsane, Kyai Pradhah munjuk: sandika mundhi dhawuh dalêm gusti, ananging mugi kapirsakna, abdi dalêm punika nêmbe mlêbêt kala wingi, dados sayêktosipun taksih kidhung, dèrèng kulina ulah dêdamêl, bokmanawi adamêl cuwaning panggalih dalêm.
Sang prabu: ora, ora kliru pamilihku, prajurit samene kèhe wangune mung kowe kang bisa ngêntasi gawe.
Kyai Pradhah: nuwun sandika kapundhi ngayahi dhawuh dalêm gusti. Ananging sadèrèngipun abdi dalêm anyungkêmi dhawuh dalêm, abdi dalêm kalilana munjuk ing ngarsa dalêm gusti.
Kyai Pradhah: gusti mênggah abdi dalêm ingkang badhe mundhi pidana dalêm punika dèrèng cêtha mênggah dosanipun, kenging ugi nyolong saèstu, utawi namung saking pitênahing kancanipun, [kancani...]
[...pun,] kadêrêng bêntèring manah, jalaran piyambakipun abdi kinasih, kinaot sêsamining abdi. Ananging Gusti Allah Maha Adil, sintên ingkang lêpat tampi paukuman, wangsul ingkang lampahipun pasaja dipun pitênaha botên dados kara-kara. Prakawis ingkang samar pêtêng punika mangke sakêdhap badhe angsal pêpadhang. Manawi dhasar abdi dalêm punika dosa saèstu, botên sande tigas jangganipun dening pêdhangipun abdi dalêm, ananging manawi salêrêsipun suci botên dosa, masthi pêdhangipun abdi dalêm malih punapa-punapa ingkang botên sagêd damêl sakit, agêngipun damêl pêjah.
Sawise Kyai Pradhah munjuk kaya mangkono, trangginas ngadêg, mêncak ngubêngi abdi kang bakal tinigas, wong-wong padha nyawang anjomblong, wasana pêdhang diunus: srèpèt, disabêtake ing gulu: tèmbêl, ora apa-apa.
Kyai Pradhah andhodhok prok, munjuk marang sang prabu: gusti pêdhangipun abdi dalêm malih dados kajêng, punika tôndha yêkti bilih abdi dalêm punika botên dosa, suci.
Sang prabu ora mangsuli unjuke Kyai Pradhah, ananging Kyai Pradhah diasta nuli digandhèng ing kiwane sang prabu, wasana ngandika sora: abdi-abdiningsun kabèh, sing luhur, sing asor, tuwa anom, gêdhe cilik, dadia kawruhanira kabèh, wiwit dina, iki Kyai Pradhah ingsun junjung saka ngisor,
ingsun sêngkakake ing aluhur dadi patih tuwa, têtuwane para abdiningsun kabèh, nyêkêl bang-bang alum aluming nagara ... Sawise iku sang prabu andhawuhake gancare lêlampahane olèhe sabên bêngi têtêmon karo kyai patih anyar.
Kyai Ngabèi Dêmang Ônggabaya duwe magêrsari wus satêngah tuwa, aran Jamêrta. Jamêrta mau uripe
disasarake, nganggo karêpe dhewe kang rumasane bênêr, nanging satêmêne nasar, mulane satindak tanduk sasolah bawane tansah dadi gêguyon, saking bangêt nglowore nganti diparabi ing wong akèh: Jaklowor. Olèhe rabi Jaklowor wis ping têlu tansah ora dadi, awit bojone sabên dina pêgêl atine ngrasakake nglowore lakine.
Jaklowor mangsuli: inggih. Sawise nampani layang karo [ka...]
[...ro] krênêng, tumuli
mangan, dak êlongana môngsa anaa sing wêruh.
Sawise anggagas mangkono tumuli menggok, nylingkêr andhêlik ing buri grêdhu pinggir dalan, calathune: royal, sêpi ora ana uwong. Tumuli cemal-cèmêl ngrakoti blimbing karo julalatan. Êntèk têlu isih kurang, anjupuk manèh loro, calathune: sapuluha pisan sapa sing wêruh. Sawise amblêngêr srikutan ngusapi tangane sarta lambene karo dhèhèm-dhèhèm:
nulis wangsulan diparingake: iya uwis, ta, yèn ora. Layang iki aturna daramu.
Jaklowor pamit mulih glêndhèh-glêndhèh, têkan omah
Antara dina kyai dêmang utusan manèh: Jamêrta, iki layang karo têmbako limang tampang aturna dara pengulu, aja koêlongi, yèn kowe arêp ngêmut amèka liyane, iku têmbako pêthingan, ayo budhala saiki.
Jamêrta: inggih, badhe mampir griya sakêdhap santun rasukan. Tumuli glêndhèh-glêndhèh nyangking layang karo buntêlan, mlêbu omah glundhêng. Layang ditlêsêpake ing ngisor klasa, dhuwure ditindhihi bantal, batine: wis primpên, môngsa bisaa kôndha layang iki, wong ora wêruh olèhku anjupuk, bungkusan têmbako digawa
Jamêrta: botên dara, kula botên ning ngajawine, gih niku wau wujude, kalih kula botên doyan sata ampêg.
grênêng: Kakekane, awas têmên layang iki, wis didokok ngisor klasa ditindhihi bantal barang isih wêruh. Iki mêngko têkan omah wadul manèh. Ah, bêcike dak sanake layang iki karêbèn ora wadul. Layang tumuli ditumpangake pathok pinggir dalan,
Jaklowor bungah, calathune: Lah, kyai manthuk-manthuk, kabul panyuwunku, tumuli nyêmbah, layang dijupuk, disunggi, calathune: Slamêt, ora konangan wis olèh pitulunge kyai layang, gih kyai.
Têkan ing omah Jamêrta ngaturake layang wangsulan kang disunggi, barêng diwaos, bêndarane kagèt, nyèlèhake layang ing meja andangu karo duka: Kapriye ta Jaklowor, kok
ah, ora kêcêlik, lidok, mangklêk têmênan.
Sorene tanggane duwe gawe jagong pupak pusêr bayi, wong-wong wadon padha jagong ing omah buri, wong lanang ana ing pandhapa, ana kang maca, main, omong-omongan [omong-o...]
[...mongan] guyon gêrgêran, sinambi ngombe wedang mangan nyamikan, Jaklowor iya ora kari mèlu jagong, ananging ora omongan utawa guyon, olèhe mangan bae diêpêng, comak-camuk sêngkut ora lèrèn-lèrèn, wedang
Wong-wong sapajagongan padha kêtungkul olèhe sênêng-sênêng, ora ana sing ngopèni Jaklowor, ananging dumadakan wong sapajagongan padha gègèr ribut bingung, wayang-wuyungan, padha nguyung-uyung Jaklowor, jalaran wong-wong mau padha ora wêruh mula bukane, wêruh-wêruh Jaklowor wus mandêlik pêcicilan kudu ora eling, saka pangirane wong
Sawijining dina wayah sore Jamêrta kêsêl olèhe idêr, pikulane disèlèhake, lèrèn ing dalan prapatan cêdhak wong adol rondhe. Bakul rondhe mau wong sing mloto bangêt, asale saka Surabaya, barêng dicêdhaki Jamêrta banjur ngaruh-aruhi kalawan tanduk sing sumanak:
Wong loro padha urup-urupan dodolane, Jamêrta srupat-sruput, bakul rondhe khêthas-klêthis.
Bakul rondhe arêp anggodha marang Jamêrta, calathune: kang, kula niki êmpun lawas ajêng gunêman kalih sampeyan nanging kok dèrèng olèh jalaran sing gênah, lah saniki [sani...]
Kabèh bagas waras sêgêr-sêgêr tanpa cacad. Lah bok wong lara utawa ina saking môncanagara têka têng Surabaya, gih waras dadakan botên susah tômba-tômba. Kados samang niku, kang,
sakecane mêdal laut mawon. [ma...]
[...won.] Yèn samang numpak jukung sabêdhug êmpun dugi, king ngriki gih ngetan mawon.
Jamêrta bungah lan gêdhe atine, mêsthèkake yèn mripate bakal awas awit bangêt ngandêle marang obrolan bakul rondhe, wasana mangsuli: gih, dhi, jing êmbèn kula budhal. Wong loro pêpisahan idêr dhewe-dhewe.
Sore iku Jamêrta wus dicêgat ana ing dalan kang mêsthi diidêri, dening bocah lanang nakal têtêlu kang sabên sore ajêg tuku dodolane. Bocah têlu mau kajaba saking nakale, padha grêgêtan awit Jamêrta mêdhit bangêt, yèn dijaluki imbuh saglintir
ambêngok: tuku, wak, rong sèn. Jamêrta ngandhêgi. Sasuwene ngêdoli, bocah sijine manèh tansah anggodha anjaluk imbuh, sijine nalèkake pucuking bênang olèh sikile rombong wadhah kacang.
manèh, atine sangsaya trataban, arêp alok ora wani, pangirane mêmêdi kang anggandhuli rombonge, banjur mlaku gêgancangan, ambêkane kumrangsang,
dibrukake, Jamêrta mlayu sipat kuping natap-natap. Bocah têlu kêpingkêl-pingkêl enggal anjupuki kacang sing morat-marit, dianggo royalan.
Esuke Jamêrta umuk ngêtupuk yèn ing dalan anu ana gêndruwone, nganggo pasêksèn lêlakone dhewe, ananging ora ana sing
kabèh padha nyêgah kêkarêpane, sarta padha ngandhani, yèn caritane bakul rondhe obrolan umuk-umukan. Jamêrta ing lair iya miturut panyêgahe wong akèh, nanging batine tansah ngonja-onja, durung lêga yèn durung ngancik bumi Surabaya, mulane lungane bakal ora pamit, nilap wong akèh.
Sawijining dina wayah asar êndhèk Jamêrta lunga mênyang pasisir, milih salah sawijining jukung kagungane kyai dêmang kang dikira ènthèng, dicancang olèhe pathok ora pati kukuh, pamrihe gampanga ucul-uculane, milih wêlah disadhiyakake, tumuli bali mulih, têkan omah sadhiya sangu lan nata barang-barang kang arêp digawa.
mrene wong-wong padha gumun. Ing wayah sirêp uwong Jamêrta budhal, kajaba mripate ora awas, nalika iku pêtêngan, dadi lakune grumutan. Têkan ing
gisik anjujug ing jukung kang wus disadhiyakake, gêgawane disèlèhake, mapan
ora suwe wong pambêlah pirang-pirang padha têka arêp amèk iwak, padha kagèt wêruh wong lungguh
Jamêrta gumun, dene wong Surabaya wis ana sing wêruh jênênge, malês takon: Surabaya wis cêdhak apa isih adhoh, ayo ta, aku tuduhna.
Wong-wong isih padha gumun, takon: Surabaya, kowe apa arêp mênyang Surabaya, Jaklowor.
Jamêrta: iya, apa wis cêdhak.
Wong-wong padha ngira yèn Jaklowor owah pikire, takon manèh: dhèk kapan budhalmu.
pamikire mêsthi gampang kênane, awit sing duwe wêdhus nglowor bangêt. Gêntho lêlima mau padha nyêgat ana ing dalan,
sampeyan niku santri kok nuntun asu, asu thik asu gudhigên napa botên karam. Jamêrta ora nyauri nolèh nyawang wêdhuse, batine: cadhok, wêdhus katon asu.
Antara sagrêdhu manèh gêntho sijine kang lungguh ing tanggul pinggir dalan takon: Kang Jamêrta, niku napa asune kyai dêmang sampeyan tuntun, asune dêmang gudhige kok anggrêmbèl. Jamêrta ora mangsuli nanging atine [ati...]
[...ne] wis ngêdhap, batine:
nyandhak talining wêdhus, dituntun dienggokake mlêbu dalan cilik. Dene gêntho sing papat nyimpang amblancang lakune Jamêrta, nyêgat ana ing ngarêp kaya kang uwis.
Gêntho kang ôngka siji takon marang Jamêrta karo gugup: wak kaji dul rasul, wangune kok kêsusu, napa ontên sanak
takon: wak kaji dul rasul, sampeyan wau dipadosi kang Kartadôngsa, lajêng dikèn nyuwuk sing èstri kudu botên eling. Jamêrta ora
karuwane yèn wis gênêp papat malah gênah, ora kelangan [ke...]
[...langan] ragad mênyang Mêkah munggah mas kaji, olèh sêdhêkah pitrah
diwaspadakake ora ana wong manèh-manèh, kajaba Jaklowor turon andhêglèg ing kursi malês, sakala nyai kaji muring rumasa disawiyah, omahe digawe sêmbarangan. Jamêrta diuman-uman, diuwus-uwus dikrampyang ing têmbung kang saru êntèk amèk [amè...]
[...k] kurang golèk nganti tôngga têparo padha têka tandang, wasana Jamêrta ditundhung wong akèh.
Atine Jamêrta bingung ora karuwan, lungane saka omahe kaji dul
runtuh wêlase nyawang marang Jamêrta kang suntrut katon susah bangêt, diajak mampir mênyang omahe, dilungguhake ing bale, diwêtoni klobot karo têmbako sarta upêt,
omah mau, sing lanang wong bèrbudi ambêk wêlasan, pradhah marang dhayoh, nanging sing wadon kosok baline,
pêndirangan tontonên gandhèn, sadalan-dalan plengakan, kuwatir yèn ditututi sing duwe omah dipatèni.
Ora suwe sing duwe omah mulih, manggul wuwu, calathune marang sing wadon: kêbênêran bokna,bokne. lelene akèh, dipêcêl, dikêla. Sing wadon mangsuli: anu pakne, dhayohmu wis mulih, dak êndhêg ora kêna. Sing lanang kagèt, takon: lo, mulih kapriye,
ta, digolèkake iwak jare mulih. Sing wadon mangsuli: anu pakne, iki mau nêmbung aku anjaluk gandhènmu sing ana bale kae, dak sêmayane ngêntèni têkamu, kok banjur mutung, mulih ora pamit. Sing lanang muring-muring, bojone ditutuh: kowe iku nyêngitmu pancèn kênêmênên, la wong donya gandhèn bae dijaluk sadulure digandhuli. Lah apa mutung. Besuk manèh bok sing rada lumrah uwong. Durung lêga atiku yèn gandhènku durung ditampani kang Jamêrta.
panyawange yèn sing nututi kang duwe omah karo ngathungake gandhène sakala Jamêrta mlayu sipat kuping, wêdine ngungkuli diburu macan, sambate
ngathungake gandhène. Jamêrta saya sipat kuping playune, pangirane sing duwe omah arêp ngêpruk, cocog karo kandhane sing wadon.
Suwening suwe sing duwe omah kêsêl bali mulih glêndhèh-glêndhèh ambêkane krênggosan, grênang-grênêng nutuh sing wadon: pancèn wong wadon kêparat, bôndha gandhèn bae olèhe ngêmpit kaya êmas, dijaluk ora awèh.
Jamêrta têkan ing omah ambruk, kêcandhak lara nganti pirang-pirang dina.
sedulur papat kalima pancer, filosofi dalam pewayangan, ilmu kasampurnan (kesempurnaan), konsep manunggaling kawula lan Gusti,
aq nggowo matic???
touringrider says:	December 2, 2010 at 9:49 pm	Supra x 125 ku, tak tinggal ndek omah saiki. aq atene nggolek Win 100, iso digawe
Pangeran Arya Adiwijaya ingandikakakên nyumêrêpi bidhalipun dhatêng Batawi, punika kula kawêling matur ing panjênêngan dalêm, mênggah pandamêlipun pratelaning barang kina sampun dados kadamêl kalih têmbung, Jawi sarta Walandi, ingkang têmbung Jawi badhe kaêcapakên wontên Ngayogya (Mardimulya) ingkang têmbung Walandi badhe kaêcapakên wontên ing Batawi. Makatên malih mriyêm ingkang taksih wêtah 3 iji, supados kadamêlakên plangkan, sarampungipun kadhawahan masang, ingkang agêng wontên tamanan sangajêng musium manggèn salèring tilas banciking rêca, majêng mangalèr, têtanêman ingkang ngaling-alingi, kaicalan, ingkang alit 2 kapasang wontên tilas bancik rêca ingkang kapundhut ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, supados lajêng katingal têtela bilih ing ngriku puniku musium, kula nuwun sumôngga.
Padjang | praptå ing Giri sirå gé | jå tå sarawuhipun | Adipati ing Padjang nangkil | Sunan Parapèn ikå |
alinggih | nèng wurining gusti sowang-sowang | lanté lêlurah djadjaré | Ki Agêng ing Matarum | pan alinggih wontên ing wuri | nirå Dipati Padjang | ri sampuné wau | Ki Adipati ing Padjang |ingêstrénan dhatêng Susunan ing Giri | djumênêng Sultan
ing lèpèn Umpak, ambjur ing tojå, nglangi ambathang anut ilining tojå.
dhatêng ing lèpèn Samas, andjålå, ngrakat, tuwin antjolan susug. Kathah pirantosipun tijang amêndhêt ulam. Utawi angsalipun ulam inggih kathah, anuntên ulam olor wau katjêpêng ing tijang
awor djawah, kêkadjêngan kathah sêmpal tuwin sol. Alun sagantên agêngipun sarêdi-rêdi, swaranipun anggêgirisi, sartå tojanipun panas kados wêdang, ulam kathah ingkang kaplêsat kabêntus ing karang têmahan sami pêdjah wontên ing dharatan. Punikå saking prabawanipun Panêmbahan Sénåpati ênggènipun andêdongå ing
Balas	On 11 Oktober 2012 at 15:34 bancak said: sugeng sonten ki Puna
Balas	On 12 Oktober 2012 at 23:46 Punakawan said: Nuwun
cuplikan Sêrat Babad Tanah Jawi Sénåpati Ing Ngalågå katêmbèn Kanjêng Ratu Kidul, dalam tembang Kinanthi.
tapi yo aku diajari maneh soale isih rung donk kabeh….
Balas	fahrizalmochrin	Agustus 6, 2008 pada 11:46 am	wah blong
Jl. Jendral A Yani IX 7 Penganjuran Banyuwangi Astra
dukun utawa paranormal. Kaya kang dialami dening Lasmini, 51 warga Perumahan Doplang, Purworejo. Amergo percoyo dukun, deweke kapusan nganti Rp 23,1 yuta kanggo mahar njupuk harta karun.
gathuk karo omongane eko, korban akhire marani Sri. Masalahe banjur dicritakae marang Sri lan butuh pambiyantune kanggo ngudari problem sik ora rampung-rampung.
Saat iku, Lasmini dikon tuku bubuk minyak wangi kanggo prasyarat njupuk harta karun. Kanggo tuku minyak iku, korban nyeahake duwit kang cacahe nganti Rp 23,1 yuta. Kasunyatane, nganti telung wulan harta karun kang dijanjeke ora ana hasile. Rumongsa uwis
saking panganggitipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, utawi Bagawan Palêssara ing Ngukir Ratawu
Punika Sêrat Widya Pramana, anggitanipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, utawi Bagawan Palêssara ing Ngukir Ratawu
Amratelakakên bêbukaning bawana, miturut saking suraosing sêrat Sastra Daryya, Pustaka Daryya punika têgêsipun, sêrat ingkang winados dening para jawata, ing môngka sampun kagêlarakên dening Sang Hyang Panyarikan. Sarta kaanggit dening Êmpu Yogiswara ing Mamênang, kacêtha wontên salêbêting pralambang, sêrat pralambang wau dipun paringi nama: Darmasunya, têgêsipun suwung utawi sêpi, mênggah pratelanipun kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika.
diarani sunyaruri, wêrdine suwung utawa sêpi, mulane mangkono titahing Pangeran durung ana kang dumadi, kang dumadi dhingin amung surya, côndra, kartika, swasana, swasana iku saikine amun-amun. Amun-amun iku minôngka dadi kêkandhanganing surya, côndra, kartika, iku mau ing jêro padha kaèbêkan dening amun-amun. Patang prakara iku langgêng kaanane, tur ora kêna owah gingsir ing salawas-salawase, apadene jêjêg ajêg ing wujude, iya iku kodrating Pangeran kang dhingin dhewe ing kaanane, papat iku padha sinungan wahyaning wahyu panguripan. Ing têmbe bakal anartani panguripan iki kabèh.
Dene kodrat papat kang wus cinaritakake ing dhuwur mau, wujud utawa gêdhe cilike apadene panguwasane dhewe-dhewe beda-beda, mungguh pratelane kaya ing ngisor iki.
1. Rêmbulan. Ujude sumunu, asêmu kuning maya-maya, kuwasane ing têmbe bakal amahanani ing rat raya iki kabèh.
2. Lintang, iku gêdhene luwih saka rêmbulan. Apadene gone kumandhang ana sadhuwuring rêmbulan. Êlêt têlung atus pandulu, ujude lintang mau biru asêmu ijo maya-maya, kuwasane ing têmbe bakal amimbuhi martaning jagad iki kabèh.
3. Srêngenge iku gêdhene luwih sêka lintang, apadene gone kumandhang [ku...]
[...mandhang] ana sadhuwuring lintang, êlêt têlung atus pandulu, ujude srêngenge iku abang amarkata, kuwasane ing têmbe bakal amahanani urub uriping jagad raya iki kabèh.
4. Swasana, iku gêdhene luwih saka srêngenge, rupane irêng mêlês amaya-maya, kuwasane ing têmbe dadi kêkandhanganing dumadi iki kabèh, swasana iku kang binasakake lêmbut tan kêna jinumput, gêdhe angêbaki jagad. Mulane binasakake mangkono swasana iku
manjing curiga, mulane mangkono swasana iku sanadyan sajroning watu iya maksih kaèbêkan dening swasana, apadene watu iku ing jaba iya ngumandhang ana sajroning swasana.
Ing sajroning kono ana alam sunyaruri, jagad iki isih jêjêm pramanêm, angin durung ana lumaku, banyu sagara durung ana tumitah, bêbasane amung suwung tumalawung tanpa ujung, amung sirat soroting srêngenge kang sumêbar angèbêki sabuwana iki kabèh, sirat soroting srêngenge mau andarbèni
lintang rêmbulan mau padha tiba graning gunung cakrawala, iku dumunung saimbanging bawana kang sisih lor, mungguh
banjur angubêngi sakubuking jagad iki kabèh. Ing kono tirta prawita tumuli umili, ilining tirta prawita mau, diarani tirta kamandhanu, têgêse banyu kang mili malêngkung, wujude banyu
iku putih, wus sarupa kalawan kapuking kapas. Sarta anduwèni cahya maya-maya.
Ilining tirta kamandhanu, barêng tumêka ilining jagad kang sisih kidul, têmah têmpur lan panasing srêngenge, ing kono
srêngenge lintang rêmbulan apadene swasana, padha mubêng nyakra magilingan dhewe-dhewe, [dhe...]
[...we-dhewe,] dene banyu kang têmpur karo pêpanas. Iku tanpa kêndhat ing sadina-dinane, ing kono anane rina lan wêngi.
Ing nalika iku tirta kamandhanu ilang adhême, sarta srêngenge ilang panase,
kasar-kasar, padha tumurun tumus tumêka sajroning bawana, dumadi jalanidhi, wêrdine banyu kang bênêr, utawa banyu kang wantah, dene kang alus-alus padha bali marang graning gunung cakrawala manèh, mangkono ing salawas-lawase, ilining tirta
padha mawa daya prabawa dhewe-dhewe, daya prabawa iku diarani angin. Dayaning prabawa rong prakara mau, ing nalika têmpuring tirta kamandhanu lan panas srêngenge têmah kawawa amor dadi sawiji, ing kono banjur sinêbut maruta utawa moruta, wêrdine
prabawa kalawan pagèndènge kalawan banyu, dadi ing môngsa iku bawana wus kadunungan kodrat cahya, campuran rong
môngsa iku diarani tirtayoga, diarani banyu tumitah, utawa tumitahing banyu kang kapisan mau, mungguh katrangane banyu kang kasêbut ing dhuwur mau ing têmbing lor lan ing têmbing kidul, kaanane banyu padha anjêndhêl. Mulane mangkono awit adoh karo sêsipataning srêngenge, kang banyune padha ajèr dadi mung ing têngah bae,
sôngka ing sathithike, dene kang amratandhani manawa ing môngsa wêngi, banyu iku kumpule sawêtara,
katitèn sôngka tibaning êbun. Kang sôngka ing ngantariksa, kang mêsthi wayah ing wêngi dêrêse, manawa ing wêngi bangun esuk. Môngka êbun iku hawaning banyu, kang ginêbug dening panas. Barêng bêngi kêna dayaning adhêm. Têmah kawawa kumpul. Tumuli mulih dadi banyu manèh. Mangkono mau banyu kang padha jêndhêl iku, manawa kataman dening panasing srêngenge iya amèr nanging amung sawêtara, manawa ing wayah wêngi tumuli anjêndhêl manèh, mangkono ing salawas-lawase.
Amratelakakên ing kasidan jati, taksih miturut suraosing sêrat Darmasunya, pangarangipun [pangarangi...]
[...pun] Bagawan Yogiswara ing Mamênang, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
Ing sajroning jaman tirtayoga iku mau ana wahyaning wahyu panguripan, têlung prakara, siji dumunung ana ing
loro dumunung ing maruta, rupane irêng sumorot, ing têmbung Saskrita diarani Manik Ismaya, wêrdine rêmbêsing kawêningan, têlu dumunung
padha rêbut daya rêbut pangyasa,pangwasa.
ingkang kawasa daya pagèndènge amung manik ioma, manik ismaya, lan
wêrdine amoring cahya katêlu, trimurti iku têtêb bangsaning ngaluhur, pratandhane sarira cahya, gêsange tanpa suksma, utawa tanpa raga, trimurti kang binasakake urip ora ana kang nguripi, yèn têmbung Arab diarani nurcahya, yèn para budi tanah Eropa [Er...]
[...opa] padha diarani sil.
Ing nalika iku trimurti, jumujug ana samadyaning tawang, kang binasakake madyaning tawang iku alam antara, kang diarani alam antara iku mau têngah-têngahing wetan, lor kulon kidul. Utawa têngah-têngahing dhuwur lan ngisor,
padha santosane, utawa santosaning wahyu tatêlu, mulane sasêbutane mangkono tri purusa gone jumênêng ana ing ngalam kono wus tanpa
jroning ngalam tirtayoga iki kabèh, apadene sirat soroting tri purusa mau, têmah padha anguripi sarupaning bêburon ing môngsa iku, dene sagunging bêburon ing nalika gone dumadi ana sajroning ngalam tirtayoga mau, kang dadi pratandhane kabèh ora ana kêna ing pati, kang awit ora bakal katabêtan marang hawa sêsukêring bumi, ing salawas-lawase, beda bêburon kang tumuwuh ana sajroning jalanidhi, ing môngsa alam iku kaanane raga iya padha andarbèni
cahya, ananging rèhning padha bakal katambêtan kêna hawaning bumi, kang mêsthi têmbene iya kêna ing pati, awit ing alam iku kêna diarani jaman kaalusan. Apadene kêna kasêbut karaton ing Siwandakara, wêrdine kabèh kang padha dumadi ana ing ngalam kono padha andarbèni cahya mancorong. Tri purusa ing sadina-dinane ora sah gone kataman dening sarining panas, utawa
iku têmah kawawa dadi kêkandhanganing tri purusa, sarta banjur diarani sarira, iya sari
hèrwwa, wêrdine sarira banyu, tri purusa barêng wis ngandhang ana sarira, tumuli sêsilih aran pramana, têgêse katon utawa wujud. Kang binasakake ujud iku sariraning pramana, ujud sarira mau, lawas-lawas tumuli agana, antara lawas manèh tumuli ana gatra manungsa, ing kono banjur kaaran bathara, wardine alus. Dadine ing samêngko pramana kêna diarani raga bathara.
Ing nalika alam iku durung ana carane mangan turu, apadene suka lan prihatin. Kang sarta lara lan kapenak.
kamandhanu, lawas-lawas saya wimbuh prabawane, amancorong cahyane kadya purnamaning wulan. Utawa kaya srêngenge, kang mangkono iku wus
akèhe, utawa warna-warna rupane, ana kang abang, ana kang kuning, ana kang ijo ana kang wungu, ana kang dadu, ana kang irêng, ana kang biru, ana kang putih sapêpadhane, rêrupan samono mau, barêng padha antuk daya [da...]
[...ya] wahyuning pramana, ing wêkasan padha urip dhewe-dhewe apadene sumiwa ngabyantaraning pramana, rêrupan samono kèhe iku, ing têmbe bakal dadi wijining dumadi gone arsa amêncarake tuwuh sakèhing wiji mau diarani hapsara, yèn ing têmbung Arab diarani rohkani, manawa ing têmbung Walônda diarani sil. Para hapsara iku ing têmbe bakal dadi wiji wêwijanganing dumadi dhewe-dhewe.
Amratelakakên wêwijanganing wiji satunggal-tunggalipun, têksih wontên salêbêting jaman tirtayoga, miturut wêwarah ing sêrat Darmasunya, saking pangarangipun Bagawan Yogiswara ing
Mamênang, mênggah pratelanipun kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
Warnaning wiji mau têlung prakara, kang dhingin putih, wiji kang putih mau asale saka ing tirta kamandhanu, arane mana, wêrdine suci utawa padhang, ing têmbung Arab diarani rahmani, manawa ing têmbung Walônda diarani sil. Loro rupane abang, wiji kang abang iku asale saka srêngenge, arane mulat, têgêse murub utawa têrang, yèn ing têmbung Arab diarani roh ilapi, ing têmbung Walanda isih diarani sil.
Têlu rupane irêng, wiji kang irêng mau asale saka ing maruta, [maru...]
[...ta,] arane murti, wêrdine lêmbut utawa alus. Yèn ing têmbung Arab diarani roh robani, yèn ing têmbung Walônda isih diarani sil. Ing sêjatine wiji tatêlu iku mau, gone dadi wiji manawa campuring rupa têlu dadi sawiji, dene yèn isih maligi sawujude dhewe-dhewe, iya bakal ara kawawa dadi wiji, mungguh pratelane kaya ing ngisor iki.
1. Wiji kang rupane biru amarkata, iku pratôndha adêging maruta, kawoworan saka sarining tirta
mangkono iku ing têmbe bakal amahanani budi sêdhêng ing kalantipane, lumaku ing sabar maklume, nanging rada amêm ing wicarane.
4. Wiji kang rupane ijo nom amancur maya-maya, iku têtêp adon-adone trimurti bisa ukur, dadi sirna wujuding putih lan abang irêng ing sapanunggalane kang kasêbut ing dhuwur mau kabèh, amung maligi saliganing pramana, iya iku kang diarani sajatining rupa, ing têmbe bakal amahanani budi lila, têmên tarima utama, utawa tata titi têtêp angati-ati, kang sarta kadunungan ênêng êning lan awas eling
apadene têtêp mantêp tur lantip marang ing kabudayane.
5. Wiji kang rupane kuning sumunar, iku pratôndha isih adêging trimurti, ingkang kasêbut ing dhuwur mau, kacèke amung andarbèni cipta lan wasesa, kang diarani cipta wasesa iku, ngungkuli karsa kang mangiyasmara, sapêpadhaning tumitah.
sarining tirta kamandhanu amung sathithik. Kang akèh sarining maruta, kang mangkono iku ing têmbe bakal amahanani budi drêngki, arda angkara cupêtan atèn, ora andêlan, culika durjana tur gêdhe kumiyase marang sapadhaning tumitah, apadene butêng rupak bêbudène, adoh marang wêlas asihe, cêpak ing wisesane, kang mangkone iku ing têmbe [tê...]
[...mbe] bakal amahanani darbèni lara rong prakara, manawa lara mau tumanduk ing raga dadi lara barah rambat. Barah rambat iku lara tatu ora ana warase, yèn tumanduk ing panon dadi lara edan.
iku ing têmbe bakal anduwèni lara maras. Sarta asring suda-suda ing pandulune.
Dene pêncaring wiji ing môngsa iku isih padha raga cahya kabèh, muncaring cahya mau wus ora beda karo uruping pramana, mulane kêna binasakake raga suksma, sarira bathara, dadi ing môngsa iku durung ana carane lara lan pati, kang awit sêdya lan karsa durung ana tumuwuh, kaanane amung ênêng kalawan êninge bae.
Amratelakakên kodrating cêcamboran. Têksih miturut suraosing sêrat Darmasunya, saking pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika pratelanipun.
Banyu ing jalanidhi, kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, sabên antara wêngi kataman adhêm têmah kumpul. Yèn môngsa awan kataman panas têmah amèr, ananging amèring banyu jalanidhi mau,
kasantosane, sadhuwuring lêmah mau barêng tansah kasiliring maruta, kalawan dayaning srêngenge, tumuli banjur garing utawa akas. Dene ing jêro tansah binuntu mêmbun
ing dhuwur saya lawas saya kandêl rêntête ing ngisor ora pêdhot wimbuhe, mulane ing awit môngsa iku sari kang têlung
anartani ing panguripane thêthukulan kang wus padha tumuwuh, sadhuwuring bumi utawa bêburon kang wus padha tumitah ing kono, dene jalantahing sari tatêlu mau isih kari ana sajroning bumi, sarta banjur campur cêcampuran. Campuring jalantahing sari tatêlu iku dumadi
hawane, sarta banjur cêcampuran ing saanane, ananging cêcampuraning hawa wolung prakara mau isih hawa kasar ing sajatine, mulane gone bakal jêbus mring bumi kurang lêstarine, amarga tansah kapêpêtan dening bumi. Mangkono uga hawa wolung prakara mau, tumuli padha
Pulung rupane biru sumirat ijo, iku pratôndha adêging cahya manik-manik êmas sarta dêmbaga. Pulung
pratôndha adêging cahya manik-manik êmas sarta timah utawa salaka, wahyu iku ing têmbe bakal sarana panguripan. Ananging kang diluluti bôngsa tancêping cipta kang marang
panguripan. Ananging kang diluluti bôngsa tancêping cipta kang marang marta mardi aksama.
4. Têluh braja rupane abang sumirat wungu, iku pratôndha adêging cahya wêsi dêmbaga walirang timah. Têluh braja iku ing têmbe iya bakal sarana panguripan, ananging kang diluluti bôngsa tancêping cipta kang marang jail muthakil bêkiwit.
5. Guntur rupane sumirat - sirat dadu, iku pratôndha adêging cahya wêsi dêmbaga walirang uyah. Guntur iku ing têmbe sarana bakal amimbuhi [a...]
[...mimbuhi] iya panguripan. Ananging kang diluluti bôngsa tancêping cipta kang marang angkara murka. Samono mau dadine kalawan dèn èsthi, kalakone pangèsthi iku kudu sinêmbuh ing tapabrata lire mangkene.
nganggo binantonan ing tapabrata, amêsthi banjur cêpak tibaning wahyu.
Kaya ta tancêping cipta: kang marang marta mardi aksama, môngka binantonan ing tapabrata, adat [a...]
cipta: kang marang angkara murka, môngka binantonan ing tapabrata, adat tumuli cêpak tibaning guntur. Limang prakara mau iya kêna uga diarani darajad, ananging ana karêpe dhewe-dhewe, kaya ing ngisor iki pratelane. Pulung pakolihe sinung sapêkêting akèh, apadene linuhurake ing asamane.
Wahyu pakolihe kinèdhêpan, lan sujalma utawa saisèn-isèning jagad iki kabèh,
3. Andaru pakolihe karêgan apadene kèringan marang sêsamaning tumitah.
4. Têluh braja, pakolihe sinêngitan marang sêsamining tumitah, kang mangkono iku adat cêpak ing kasangsarane, adoh kabêgjane cumawis cilakane.
5. Guntur pakolihe rinuntikan marang sêsamaning tumitah, kang mangkono iku cêpak cilakane, tur cumawis ing bêbayane.
Ing nalika bumi wujud tumuwuh tumuli ingaranan jaman tirtayoga, wardine lêstarining urip utawa ing panguripan. Ing môngsa iku anuhoni saupakartine dhewe-dhewe, sarta lêstarine
Amratelakakên babaring kawontênanipun salêbêting jaman ing tirtayoga, miturut saking suraosing sêrat Jitabsara, saking wêwarahipun Dèwi Rukmawati, lajêng kinarang dening Bagawan Palêssara ing ngukir Ratawu, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Ing sajroning jaman tirtayoga iku sarupaning thêthukulaning bumi wus padha gumêlar
dene sari kang padha dumunung ana ing ngarcapada, iku sarèhning isih akèh tabêting hawa bumi dadi
marang ing gêgana, tumuli tumrap marang ing pramana, dene kasare kang padha kèri ana ing ngarcapada têmah banjur kawawa amimbuhi angganing dumadi, ananging amung ing ngarcapada kang akèh.
mau babaring bayu-bayu, apadene cêcaloning balung-balung. Dene cêcaloning balung-balung iku, diarani sungsum. Sungsum iku pancêring mani nalika kataman dening pêpanas. Barêng tumêkane kataman dayaning adhêm tumuli
sôngka ing mani iku, ing sadina-dinane wus tanpa kêndhat. Ing kono tumuli sêmi tarubusaning urat ing sapanunggalane, iku kang bisa dadèkake kakêkênganing kulit. Utawa daging kang minôngka pikukuhing balung-balung, samêktaning ragangan iku kabèh pramana, iku banjur saya wimbuh-wimbuh antêpe. Têmah tumibèng ing ngarcapada, ananging ing kono sarira kang padha anglimputi mau padha pêcah. Papêcahaning sari têmahan padha mêsat marang ing gêgana, mahanani lidhah kilat [ki...]
[...lat] thathit ing sapanunggalane. Sasirnaning panglimput mau, pramana têmah
lanang utawa wadon. Ing kono banjur sêsilih aran apsara apsari. Apsara kang lanang apsari kang wadon.
Kocapa sakèhing wiji kang padha misih tiniggal ana ing alam sunyaruri, barêng kêna daya pagèndènging pramana têmah padha kawawa anjog jumujug ing ngarcapada, sapraptane ing kono wiji mau banjur [ba...]
[...njur] padha umanjing ing jro guwa garbaning apsara, ing kono kawasa nyapa kalawan pramana, pramana barêng wus kataman dening panukmaning wiji têmah sêmi tarubusaning karsa kang marang sacumbana, amung cipta kalawan sasmita bae. Rasaning cipta sasmita mau banjur kawawa tumanduk pramananing apsari, barêng katandukan cipta sasmita rahsaning apsari, tumuli kawawa ambobot banjur ambabar-babarake manungsa sajodho ing sabanjure, manungsa kang padha tumitah ing jaman iku, ragane isih padha alus, mulane mangkone durung katambêtan hawa sarining bumi kang kasar, sarta
durung ana nyandhang sarta mangan. Kang minôngka dadi sêsandhangan panglimputing wêwadine dhewe-dhewe, kang minôngka dadi pêpanganane, sarwa sari kang arum gandane, mulane manungsa ing jaman iku durung duwe lara lan pati, apadene suka lan prihatin. Ing jaman iku kêna diarani jaman kajiwatan, têgêse kaalusan. Mulane mangkone ing sabên muksa isih kawawa gawa ragane dhewe-dhewe. Jaman mangkono iku lawase rongèwu taun. Sajroning rongèwu taun mau, ing têmbung Jawa diarani jaman purwa, wêrdine wiwitan utawa kawitan. Manawa ing têmbung Saskrita diarani Massadham, têgêse jêjêm utawa jêjêg. Manawa ing têmbung [tê...]
[...mbung] Arab diarani Adam, têgêse kawitan.
Manungsa ing jaman iku isih padha anuhoni saupakartine pramana, mulane mangkono awit pôncadriya isih anyrambahi marang kaênêngane.
Sarta banjur amimbuhi sirat soroting pramana, dene cacahing balung-balunging manungsa iku luwih sôngka rongatus têlulas. Amêsthi iya luwih ing kabudayane. Ing môngka balung mau saupama luwih sôngka rongatus têlulas, amêsthi bodho ing
êlu bae. Dadi têtelaning dumadi iki êndi kang akèh balunge iya akèh ing panggraitane. Sakèhing balung-balung mau
jagad raya. Kang mangkono iku kêna sinêbut adêging sang hyang trimurti manèh. Manungsa manawa tansah adêging trimurtine adat adoh lara lan cilakane, cumawis ing kamulyane.
Ambalèni kodrat ilining gêtih, iku mau manawa janma ing salumrahe bae awit mêtune sôngka pancuraning jantung kang kiwa, sarta banjur angubêngi sakubuking angga iki kabèh. Ananging ilining gêtih iku ora bisa dadi wiji padha pêncar salakune dhewe-dhewe, têmpuraning gêtih iku sôngka ing utêk. Barêng wus tumêka ing kono
campur karo mani, têmahan banjur dadi abang manèh.
Beda karo manungsa kang mardi sirêping hawa lan nêpsu, tansah angêgungake tancêping
Sucining gêtih iku amratandhani adêging trimurti.
Amratelakakên ingkang dados sababing dêdananing pangraos utawi raos, kados ing ngandhap punika pratelanipun [pra...]
[...telanipun] manawa wayah jam 2 wêngi iku lagi nêdhêng-nêdhênge môngsa adhêm. Ing sarupane sabarang apadene kumaraning jagad, iki padha kumpul kabèh, kumpuling kumara mau anuwuhakeh têtrêming pangambu utawa pangrungu, pandulu, mulane mangkono awit padha durung kataman sarakaning jagad iki kabèh, pôncadriya ing môngsa iku ijèh maligi apa saanane dhewe-dhewe, maligining pôncadriya
esuk. Kabèh kang padha kumpul mau angawit-awiti amèh, ananging êmpaning pangrasa wus prasasat ora beda, ananging kang cinaritakake ing dhuwur mau, cipta kang ora kawoworan ardaning angkara murka ing sapêpadhane.
Tumêkane jam 7 esuk, prabawaning bagaskara wus angawit-awiti panas. Sarupaning [Saru...]
[...paning] sari hawaning jagad wus
karsa angawit-awiti tumangkar utawa egar, uruping pramana isih antêng, mulane durung anduwèni upakarti ruwêt-rêntêng. Barêng tumêkane jam 8 esuk uga ana undhake sawêtara, apadene barêng tumêkane jam 10 iya saya wimbuh undhake, ananging êmpaning pangrasa wus prasasat ora beda. Ewasamono ing wayah iku mau manawa panuju kataman dening
rêntêng, barêng tumêkane jam 12 awan, saya andadi tumêkane jam 1 utawa jam 2 wus prasasat padha bae. Dene ing wayah iku manawa katancêpan cipta marta iya suda. Yèn kataman arda angkara [angka...]
[...ra] iya saya angrêda.
Tumêkane ing wayah jam 3 awan, dayaning panas wus angawit-awiti suda
angawit-awiti antênge, barêng tumêka jam 4 saya wimbuh tumêkane wayah jam 5 utawa wayah jam 6 sore, iku wus prasasat padha bae. Ananging ing wayah iku, saupama katuwuhan dening cipta arda angkara murka, rasa pangrasa sayêkti bali kaya jam 2 awan
dhewe-dhewe. Pratelane kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
Kaya ta grênênging cipta, kang marang candhala murka sapêpadhane yèn kongsi andadi, sayêkti kawawa tumanduk marang ing panon, banjur katarik wêtuning napas. Wêtuning napas katampan dening swasana. Swasana kawawa amratakake ing
sajagad kabèh. Ana kang umanjing manungsa, ana kang maring ing kewan. Sawênèh marang ing thêthukulan. Sarupane kang katitipan cipta angkara murka, iya banjur amahanani candhala murka, marang kang anitipake iku mau. Kaya ta manungsa kang sinêngitan dening wong akèh, apadene cinakot ing sato kewan, sarta karubuhan ing bayu, mangkono mulane, jalaran Sang Bagawan Yogiswara bangêt ênggone amêmêling têmbunge mangkene "hèh siswaningwang sira padha anênêma cipta marta wêlas asih, kang supaya antuk ing sadumadi sabawana iki kabèh."
Amratelakakên dumadosing manungsa ingkang kaping kalih, miturut suraosing sêrat Jitabsara, saking wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang kinarang dening Bagawan Palêssara ing Ngukir Ratawu, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Sapungkuring jaman kang kasêbut ing dhuwur mau, diarani jaman dhuparayoga, wêrdine jaman kamokalan. Bumining bawana saya wimbuh kandêle, apadene wêgtuning hawa sangsaya akèhe. Thêthukulan utawa sato kewan wus padha warna-warna. Ing jaman iku raganing
anuwuhake karsa kang dudu sawantahe. Ing kono padha thukul papenginane utawa kêkarêpane. Barêng wis mangkono tumuli padha kèlu mangan woh thêthukulaning bumi. Kayadene pakartining kewan ing sapanunggalane. Kêncaring cahya iya suda muncare. Kang mangkono mau andadèkake pituna ing kasêktène. Saya lawas saya mundhak ing kêkarêpane, wêkasan padha tumuwuh akale,
gone sacumbana wus kalawan saragane. Kang mangkono iku andadèkake surut muncaring pramana, têmah banjur kataman ing duka cipta, ing sapanunggalane. Ing jaman iku wus ora ana wong bisa mati muksa, yèn nora kêlawan tapabrata, apadene wus ora ana padha sêkti yèn nora kêlawan angêngurangi.
Sarèhning jaman iku wus padha laku raga, dadi gone mêncarake wiji mau wadone kudu sarana anggarbini. Kang sarta jaman iku daya pagèndènge ora kalawan narik wiji, manawa ora kêlawan [kêlawa...]
[...n] ing êninge. Mungguh katrangane kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
Upamane ana jalma lagi tumuwuh kataman êninging cipta sudane ora kurang sapandurat. Iku daya pagèndènge lagi kawawa anarik wiji. Susuping wiji mau amarêngi nalika lêbuning panas, banjur rumêsêping utêk rumêmbês ing panon. Kang diarani panon mau banyu sari sêsaringaning banyu utêk. Kang manggon
utawa saeka karsa. Kang mangkono mau adat anuwuhake adrênging kang sacumbana. Adrênging kang sacumbana mau yèn cinêgah dadi pedah, yèn linêbur dadi batur, lire mangkene. Sing sapa kasusuping wiji, môngka
Yèn ana jalma sacumbana, môngka lakuning napas kang pinuju gantêr lênging garana kang kiwa, iku mratandhani wiji mau gone cumithak ana panon kang têngên.
Iku kandhanganing wiji kang lanang. Manawa lènging garana kang têngên iku mratandhani yèn wiji mau gone cumithak ana panon kang kiwa. Iya iku kandhanganing wiji wadon. Manawa napas kiwa kang têngên padha bantêre, iku mratandhani yèn wiji mau gone cumithak ana satêngahing panon. Yèn têmbung Jawa têngahing panon iku diarani manon. Manawa têmbung Arab diarani
putra wandu. Kang diarani wandu iku dudu lanang dudu wadon. Iya lanang iya wadon.
Dene wiji kang mêsthi dadi wiji, uga lênggêpe sôngka adon-adon katêlu, kang dhingin sarining tirta kamandhanu, kaya kang wus kapratelakake ing
ora kawawa dadi. Sanadyan dadia ora kawawa lawas uripe, lire mangkene.
Kaya ta sarining tirta kamandhanu,- [kama...]
[...ndhanu,-] amung kalawan sarining mulat. Tanpa sarining maruta, kang pêsthi ora kawawa dadi manungsa, kaya mangkono ing sapiturute, iku purwane ana umur dawa lan cêndhak. Dene bêgja lan cilakane bakal kapratelakake dumunung ana bab kaping pitu.
Upamane ana manungsa kataman êninging cipta kang suwene kongsi bisa rong pandurat. Iku kawawa anarik wiji loro, kang mangkono iku awit daya pagèndènge luwih santosa, apadene luwih kuwasa. Wahanane putra iya kêmbar utawa dhampit. Yèn mêtu
kêmbar amratandhani wiji mau gone cumithak ana panon kang sasisih. Manawa mêtu dhampit, pratôndha gone cumithak ana panon kiwa têngên.
Amratelakakên wêwijanganing wiji ingkang badhe dumados. Wahana wêwatêking wiji têksih miturut suraosing sêrat Jitabsara, pangarangipun Bagawan Palessara ing Ngukir Ratawu, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
Mungguh wêwijanganing wiji iku mau, anjabane bakal mahanani budi uga bakal anuwuhake wêwatêk,
watêk kang jêmbar. Ingkang cilik, mahanani watêkan rupak. Kang mancorong mahanani watêk ayêman. Yèn bêsêm mahanani watêk sungkawanan.
Ing sarèhning wiji mau padha sôngka bangsaning alus dadi ora kêna tinonton. Sôngka alus-alusaning pandulu. Kang diaraning alus-alusaning pandulu iku mau, kang dhingin ênêng êninging cipta, kapindho sirnaning karsa, kaping têlu sarwa sarèh ing panggônda, kaping pat lêrêming pôncadriya, kaping lima [li...]
[...ma] jêtmikaning solahbawa, manawa wus anêtêpi
wiji, sayêkti sumusuping wiji iya tunggal urupe. Ing têmbe bakal linulutan dening sujalma kabèh. Nanging kurang lantip budine. Manawa ana jalma lagi tumuwuh, tancêping cipta mêthuthuk rumôngsa kabênêran. Ing sasolah bawane,
Ing têmbe bakal mahanani putra lantip budine, cêpak ing panggraitane, [panggra...]
[...itane,] tur kajèng marang sêsamine. Manawa
tancêping cipta arda angkara, puwa-puwa, kang mêsthi uruping pramana dadu burêng amarkata. Ing
kawawa anarik wiji. Sayêkti sumusuping wiji iya nunggal urupe. Ing têmbe mahanani putra culika daluya tur dora micara. Adat kang mangkono iku sring kataman lara owah.
Manawa ana jalma lagi tumuwuh, manungku pujabrata, kang marang tancêping
Wiji kang cinaritakake ing dhuwur mau, manawa panusupe pinuju wayah awan. Awit uruping pramananing rahsa ing wayah iku kumpul, yèn ing môngsa awan tumuli amèr, amarga kataman panggêbuging pêpanas. Mulane para sarjana ing jaman kuna manawa sacumbana kang pinilih ing wayah wêngi tumêkane bangun esuk.
Anyariyosakên tarbukaning wiji nalika katampèn saking guwa garbaning biyung. Taksih miturut suraosing Sêrat Jitabsara, pangarangipun Bagawan Palêssara ing Ngukir Ratawu, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Ing nalika jalma mau sacumbana, kang wus kapanjingan ing wiji iku mangkene, rahsaning mani kang wus padha sumaruna ing gêtih, padha kukut marang ing jantung manèh, ana ing kono tumuli kawawa campur
ngumandhang ana ing baka, kang diarani baka iku wêwadhahing bayi, ana ing kono tumuli campur kalawan roh rena, kang diarani roh iku gêtih kang isih suci, dadi samêngko wus campur katêlu, wus kêna binasakake trimurti. Trimurti iku nalika katampèn saking guwa garbaning biyung, ambabar dadi jêroan, apadene otot-otot sapanunggalane iki kabèh, ewasamono tumangkaring otot lan jêroan iki kabèh, iya sôngka cahyaning wahyu uruping trimurti, trimurti iku nalika wus mangkono
diarani pramana, kang sarta sirat sorote padha anukma marang sajroning otot bayu sapanunggalane kabèh. Kang mangkono
mahanani balung-balung rêraganganing raga, kabèh pirantining raga purwane
sôngka ngalêmbut. Dadi banjur ana, anane sôngka cilik dadi gêdhe. Lire mangkene, wijining pirantining raga mau kabèh, manawa kêna daya sêsumuk
Barêng wus antuk satus dina lawase banjur awit gana manungsa ujude abang. Wêrdine isih abang.
ing kono diarani ki jabang bayi. Wêrdine isih abang santosane kalawan bayu. Bayu iku bangsaning otot ingkang alus. Ing têmbe bakal nandhing cipta sasmitaning rahsa apadene tanduking solahbawa iki kabèh. Bangsaning bayi iku rong prakara, kang alus-alus diarani bayu, kang kasar-kasar diarani otot, kang luwih kasar manèh diarani balung nom. Jabang bayi ing môngsa iku isih jêjêm pramanêm sarta pusêre tarubus bangsaning usus. Ususing pusêr mau barêng [ba...]
kawoworan. Dadi ing môngsa iku sarahsaning biyung wus têtêp amor kalawan sarahsaning jabang bayi. Môngka jabang bayi ing môngsa iku kêna binasakake tanpa dhahar tanpa sare, kang dhinahar amung sarupaning sarwa sari kang padha sumaruna ana garbaning biyung. Dene gone sare amung kalawan sarèhe bae. Mungguh gone dhahar amung sarahsaning sari-sari mau,
balung-balung isih padha lêmês. Kang sarta isih bisa tarubus sêmining urat-urat iku bangsaning otot kang tarubus ing bêbalung. Mulane para winasis ing jaman kuna aparing pratikêl, manawa ana jalma ambabar sadurunging sangang sasi, sarana sinandhangan ing sêga panas banjur digêngi. Kang mangkono iku cêcaloning balung isih padha lêmês, manawa kataman hawaning panas wor siliring angin.
kakaging kulit apadene atosing balung, kang pêsthi kaya ginege.
Jabang bayi barêng wus ana rongatus patang puluh dina kabèh, saupakartining piranti wus nêdhêng-nêdhênge samêkta. Ing kono manawa ora ana bêbayane adat tumuli lair. Laire ki jabang bayi barêng ana ing ngarcapada barêng lan tarbukaning pramana mijil sôngka ing jantung. Ing kono pramana banjur ambabar cahya murub amarkata. Cahyaning pramana mau kawawa amadhangi sakupênging angga iki kabèh. Dadi ing samêngko pramana mau manjing ing padhange dhewe-dhewe. Pêpadhanging [Pêpa...]
[...dhanging] pramana mau barêng tumanduk ing utêk, banjur kumaringêt. Karingêting utêk mau arupa banyu wêning. Rupane banyu mau putih asêmu biru maya-maya, banyu iku diarani manon. Manon iku gone ngumandhang ana makripat kiwa lan têngên. Kêkandhanganing manon iku diarani manik. Ing nalika kêna panggêbuging pêpanas, tumuli padha sumari, têmpuring sari loro, padha ngumandhang ana ing pasu, utawa ana ing paso. Barêng dumunung ana ing kono diarani ambêgan wêrdine pambêngêkan.
Amiraos wimbuhing pangraos, ingkang badhe tumanduk dhatêng ki jabang bayi, miturut suraosing Sêrat Paramayoga pangarangipun Bagawan Palessara ing Ngukir Ratawu, kados ing ngandhap punika.
Manawa bayi mau wus umur têlung puluh lima dina, kulite awit mari abang. Tangkaring pôncadriya wus ganêp. Upakartining angga wus lênggêp. Ananging isih padha lêmês. Ing môngsa iku daya panguwasaning panon wus padha samêkta ing kaanane. Dadi solahbawane mau durung kawêngku ing karsa. Amung isih salakune [salaku...]
[...ne] dhewe-dhewe. Ing môngsa iku mari kasêbut jabang bayi, amarga wus mari abang. Dadi
pitung puluh dina, iku diarani sajaman. Ing atase gone tumitah ana ing ngarcapada. Ing nalika iku balung sarta otot pirantining raga, wus padha santosa. Wus kawawa nandhang sarosaning karsa. Pêncaring pôncadriya wus samêkta, ananging durung pati pratela. Ing kono banjur mari diarani jabang bayi, diarani wala utawa bocah. Wêrdine uwasuwal. [uwa...]
[...s] sôngka pakartine lawas, anganggo pakarti anyar. Mulane padatan Jawa, manawa bocah umur samono mau, dislamêti tumêdhak siti. Awit ing wêktu iku sari hawaning bumi wus padha mèlu anartani panguripaning bocah mau. Mulane para brahmana
padha pinangan. Watêke mangkono mau sayêkti adoh ing lêlarane, kang kapindho aja nganti kasuwèn ênggone amangan banyu susu, amarga pamangane banyu susu iku luwi gampang, dadi [da...]
[...di] ing têmbe kurang panggraitane. Barêng bocah mau wus umur patang atus sangang puluh dina, diarani rong jaman. Pirantining badan saya wimbuh ing kasantosane. Iku wus kawawa nandhang sarosaning karsa. Pêncaring pôncadriya wus akèh undhake sarta kulit wus wimbuh kandêle. Amarga tansah kataman dening daya hawaning bumi. Bocah ing môngsa iku wus sêmi daya papenginane utawa kêkarêpane. Lire mangkono samubarang kang katon anyar kapengin kudu anirokake sarta cinêkêl. Manawa ana bocah umur pitu likur sasi, iku aran têlung jaman.
Balung utawa otot pirantining raga kabèh padha wimbuh ing kasantosane. Barêng bocah umur têlung puluh nênêm sasi, diarani patang jaman. Kabèh pirantining raga padha wimbuh ing kasantosane. Pôncamaya wus akèh tumangkare. Ing kono banjur sinêbut pôncadriya. Pratôndha bocah ing wêktu iku wus dhamang ing pandulune. Wus tètèh pamicarane, wus wijang ing panggandane, wus têrang ing pamiyarsane, sarta
mangkono iku amung minôngka pandhangiring panggraita, ananging [a...]
[...nanging] bocah ing wêktu iku laku mangsane kumaratu-ratu. Tumanduking wulang winor lan pangudang. Yèn wus widagda dèn alêmbanaa.
Manawa bocah mau wus umur patang puluh lima sasi, wus aran limang jaman. Iya isih jênêng bocah kumaratu-ratu. Amung pirantining badan sangsaya wimbuh kasantosane, kongsi tumêka umur sèkêt papat sasi, iku diarani nêm jaman. Bocah kang umur samono mau, wus mari kasêbut bocah kumaratu-ratu, awit wus bisa unggah-ungguh, ing kono diarani bocah wayah dêmolan. Iku prayoga winulanga-winulanga ing tata parikrama sawatara, manawa [mana...]
[...wa] wus umur limang taun punjul têlung sasi, iku wus têtêp aran jaman gêdhe. Kang kapisan ing wêktu iku wus mari diarani bocah, diarani jêjaka, yèn wadon diarani parawan. Ing wêktu iku balung utawa otot wus padha nêdhêng
Ing kono wus nêdhênge tinandukan ing pamardi wasesa. Kang mangkono iku amung minôngka dadi sêsirêping angkara murka, awit bocah kang lagi umur samono mau, nêdhêng-nêdhênge tumangkaring karsa, yèn ora [o...]
[...ra] tumuli pinapas ing têmbe pasthi tumuwuh ing kamurkane, mulane prayoga dislèwèngna marang upakartining wimbuhing kagunan, kang mangkono mau iya sôngka istiyaring para bijaksana,
iku wus kasêbut rong jaman gêdhe, diarani jaka kumala-kala. Wêrdine durung ajêg ing karsane, sarta tansah sumalin-salin ing kêkarêpane. Bêbasane êndi kang têmbe rinungu iya inulu. Kang anyar dinulu kapiluyu, mulane ing wêktu iku yèn arêp nandukake wimbuhing piwulang kudu kalawan sarèh.
Dèn araha ing salintire dhewe. Manawa wus umur limalas taun punjul sangang sasi, iku diarani têlung jaman gêdhe, wus mari kasêbut
Muncaring panon mau amimbuhi sunaring guwayane. Mulane ki jaka ing wêktu iku lanang wadon akèh kang padha kapiluyu. Sanadyan tumraping parawan uga
1 Dawa pinggirané tlaga ora pati cetha dhéfinisiné.
Wadhuk Jatiluhur iku wadhuk sing dumunung ing Kecamatan Jatiluhur, Kabupatèn Purwakarta (±9 km saka pusat Kutha Purwakarta). Bendungan Jatiluhur arupa bendungan paling gedhé ing Indonésia. Bendungan iku dijenengaké déning pamaréntah Wadhuk Ir. H. Juanda, kanthi panorama tlaga sing jembaré 8.300 ha. Bendungan iki wiwit dibangun taun 1957 déning kontraktor asal Prancis, kanthi potènsi banyu sing sumadya 12,9 milyar m3 / taun lan minangka wadhuk] serbaguna pisanan ing Indonésia.
listrik rata-rata 1.000 yuta kwh saben taun, dikelola déning PT. PLN (Persero).
Saliyané iku Wadhuk Jatiluhur nduwèni fungsi panyadyan banyu irigasi kanggo 242.000 ha sawah (setaun tandur kaping pindho), banyu baku kanggo ombèn, budi daya iwak lan pangendhali banjir sing dikelola déning Perum Jasa Trita II.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wadhuk_Jatiluhur&oldid=1076466"	Kategori: Kabupatèn PurwakartaPapan wisata ing Jawa KulonWadhuk ing IndonésiaRintisan mawa topik pariwisata	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsNorsk bokmålPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.26, 29 Agustus 2016.
Desa-Desa[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumber,_Cirebon&oldid=1036599"	Kategori: Kabupatèn Cirebon	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 14 Maret 2016.
Kidung Malam (13) Merendam Dendam | Wayang Indonesia
Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Manokwari iku kutha krajan Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Manokwari uga dadi kutha krajan Kabupatèn Manokwari. Kutha iki nduwèni jembar wewengkon 18.746 km² lan padunung caché kurang luwih 150.000 jiwa.
Manokwari dumunung ing pasisir lor Laladan Kepala Burung Pulo Papua. Kutha iki minangka salah siji kutha mawa sejarah tumrap masarakat Kristen ing Papua amarga ing tanggal 5 Februari 1855, loro penginjil ndharat ing Pulo Mansinam lan miwiti karya panyebaran agama Kristen Protestan ing kalangan suku-suku sing isih seneng perang antara siji lan sijiné. Pulo Mansinam bisa ditekani kanthi nyéwa kapal utawa speedboat saka Hotèl Mansinam Beach, ing Dalan Pasir Putih. Pulo Mansinam iki kanthi cetha katon saka kamar hotèl iku.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Manokwari&oldid=1024533"	Kategori: Kutha krajan propinsi ing IndonésiaKutha krajan kabupatèn ing Papua KulonRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.19, 11 Maret 2016.
Jangan lodhèh ya iku jangan kang digawé saka janganan lan diwènèhi santen. Jangan lodhèh digawé saka bahan kacang lanjaran (basa Indonésia: kacang panjang), rebung, gori, waluh nom, lan godhong so. Jangan lodhèh luwih énak yèn didhahar bebarengan karo lawuh témpé goreng lan krupuk urang.
Carané nggawé jangan lodhèh[besut | besut sumber]
brambang, bawang, uyah, kulit jeruk purut, kemiri, ketumbar, lan kencur diuleg nganti alus.
wènèhi banyu kira-kira setengah liter, janganan gori, dientèni saumuban.
banjur wènèhi santen, jangan mau, godhong salam, lan gula Jawa. Entèni saumuban.
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong • Mie • Otak-otak •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 1 Maret 2016.
Nampeyo 4 (signed by her own hand)
KangXi: ms. 155, aksara 7
Dae Jaweon: ms. 347, aksara 19
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 85, aksara 14
sawijine wong Arab kang mumpuni ilmu agama Islam. Asale saka tanah Pasai. Critane isih tedhak turune
mula kagungan ancas tujuwan ngislamake wong Jawa. Sabedhahe kraton Majapait ganti kraton Demak kang disengkuyung dening para wali. Sawise tentrem negarane para wali andum gawe nyebarake agama Islam. Syekh Maulana kawitan ditugasi ana ing Blambangan. Ana kana dipundhut mantu dening sang adipati. Nanging durung nganti taunan nuli ditundhung, sebabe apa ora kecrita. Saoncate saka Blambangan banjur menyang Tuban, menyang panggonane kanca akrabe lan padha-padha saka Pasai, tunggale
wis peputra kakung asma Jaka Tarub (utawa Kidang Telangkas) saka garwa asma Rasa Wulan, ya rayine Sunan Kalijaga (R. Sahid). Wektu
Samudra. Ing tembe Jaka Samudra jumeneng waliyullah ana Giri, ajejuluk Prabu Satmata utawa Sunan Giri. Nalika Syekh Maulana tekan Mancingan ing kana wis ana sawijine pendhita Budha kang limpad, asmane Kyai Selaening. Daleme ana sawetane Parangwedang. Dene papan
dipundhuti priksa apa anane. Ya ing kono iku Syekh Maulana ngyakinake Kyai Selaening bab ilmu agama kang sanyata. Wong loro iku banjur bebantahan ilmu. Nanging Kyai Selaening ora keconggah nandhingi ilmune Syekh Maulana. Mulane panjenengane genti meguru marang Syekh Maulana. Panjenengane banjur ngrasuk agama Islam. Wektu
Prabu Brawijaya V saka Majapait. Bareng Kyai Selaening mlebu Islam putra Majapait iku uga banjur dadi Islam, asmane diganti dadi Syekh Bela-Belu lan Kyai Gagang (Dami) Aking. Syekh Maulana ora enggal-enggal jengkar saka Mancingan nanging sawatara
isih tetep ana padhepokan sawetane Parangwedang nganti tekan ajale. Welinge marang anak putune, aja pisan-pisan kuburane dimulyakake. Makame iki lagi taun 1950-an dipugar karo sedulur saka Daengan. Banjur ing taun 1961 dipugar luwih apik maneh dening sawijine pengusaha saka kutha. Bareng wis dianggep cukup anggone syiar agama Syekh Maulana banjur jengkar saka Mancingan lan meling supaya tilas padhepokane iku diapik-apik kayadene nalika wong-wong padha mbecikake candi. Ya ing padhepokan iku wong-wong banjur yasa kijing. Sapa sing kepengin nyuwun berkahe Syekh Maulana cukup ana ngarep kijing iki, kayadene ngadhep karo panjenengane. Syekh Maulana Maghribi utawa Syekh Maulana Malik Ibrahim sawise saka Mancingan nerusake
Kayadene makam pepundhen kraton liyane, saben wulan Ruwah makame Syekh Maulana uga nampa kiriman dhuwit lan ubarampe “kuthamara” saka kraton Yogyakarta. Saben tanggal 25 Ruwah ing makam iki diadani wilujengan sadranan. Ature: Suwarsono L. JB 40/LX, 4-10 Juni 2006
Kangjeng Sultan Agung Anyakrakusuma ing Mataram, putra Pangeran Adipati Anom sumilih jumeneng nata jujuluk Sinuhun Mangkurat.
Kacariyos pangastaning paprentahan (praja) kirang jejeg, dhawahing ukuman kirang adil. Kathah kemawon para kawula tampi pidana ingkang boten timbang kaliyan dosanipun.
Ingkang paman Pangeran Bumidirja kerep atur pepenget dhumateng ingkang Sinuhun, nanging boten kagalih babar pisan, malah nuwuhaken duduka. Ing sarehning Pangeran Bumidirja punika : sapisan ngeman sudaning kaluhuran dalem nata, kaping kalih welas dhateng para kawula alit mila kekencenganing penggalih ingkang sae linggar saking praja ing pangangkah sampun ngantos ngawuningani lelampahan ingkang boten cocog kaliyan panggalihipun. Panguneg-uneging panggalih ingkang makaten wau lajeng kawiyos dumateng ingkang garwa.
Sarehning kresanipun Kangjeng Pangeran wau menggah tosan sampun boten kenging dipunluk, pramila ingang garwa wontenipun namung ndherek punapa ingkang dados kresanipun Kangjeng Pangeran. Ing satunggaling dalu Kangjeng Pangeran estu lolos saking praja nilar kaluhuran tuwin kawibawan, anamur kawula hamung kadherekaken ingkang garwa. Tindakipun saking kraton Mataram mangilen terus, boten ngetang bebayaning margi.
Enggaling cariyos tindakipun priyagung wau sampun dumugi ing tlatahipun tanah Bagelen. Ing ngriku kapethuk tiyang awon nama Jasamudra lan Trunasamudra, sedyanipun badhe begal. Sarehning penggalipun kangjeng Pangeran punika ber, pramila begal pinaringan arta kathahipun kalih semat (ringgit). Nanging pun begal boten narimah nedya nuwun sadaya ingkang kaasta ing kangjeng Pangeran engga rame sanget. Wusananipun begal kalih sami kasoran ngantos nyuwun pangaksama lan prasetya boten badhe begal malih-malih.
Sareng sampun aso sawatawis Pangeran lan garwa nerusaken tindakipun dumugi ing dhusun Panjer. Pasiten ing sakiwa tengenipun ngriku punika sae toyanipun tumumpang. Karsanipun sagn Pangeran nedya tutruka ing ngriku. Saking sakedhik tinlatosan, wana grumbulan bikukak kacithak kadadosaken tegil lan pasabinan. Kathah tiyang-tiyang secelakipun ngriku sami dherek babad mila boten ngantos tataunan papan ngriku sampun dados reja.
Karsanipun sang pangeran, nedya ngicalaken sesebutan tuwin asmanipun, supados sampun ngantos pakewed sasrawunganipun kaliyan kanca alit. Kaleksanan lajeng ngagem asma kiyai Bumi. Ewasemanten tiyang-tiyang alit meksa taksih nggadhahi ajrih saha rikuh, boten purun linggih celakan, wiraosipun sami ajrih. Sarehne kyai Bumi kuwatos kawiyak wawadosanipun, mila ing satungging dalu lolos malih sakaliyan nyai Bumi boten wonten ingkang dipunjujug. Sareng dumugi ing dhusun Lerep kyai Bumi sumerep tanah ing ngriku punika sae, imbang-imbangan kemawon kaliyan Panjer. Sakala kagungan karsa dudunung ing papan ngriku. Sakedhap kemawon dados reja, tiyang saking padhusunan ingkang tebih-tebih sami mrelokaken boyong mriku, awit kapiluyu ing wartos yen ing Lerep wonten tiyang neneka sugih kasagedan. Ingkang makaten punika malah boten dados cocoging penggalihipun kyai Bumi jalaran kuwatos kawentar dumugi ing praja Mataram boten sande amumurung lampah. Pramila ing satunggaling dalu lajeng oncat saking ngriku, karsaning panggalih badhe pados papan ingkang tiyang-tiyangipun sami kirang menggahing tatakrama, kadukwani, remen sesembranan. Prelunipun supados kyai Bumi terntram panggalihipun. Awit panggalihipun kyai Bumi, tiyang-tiyang ingkang watak gadhah makaten punika boten badhe madruli tuwin maelu dhateng piyambakipun jalaran katungkul nuruti ingkang kados wawatakipun.
Danguning dangu saged manggih padununganipun titiyang ingkang makaten wawatakipun. Dene dhusun wau namanipun Karang. Kyai Bumi terus manggen ing griku Yektos titiyang ing Karang boten gadhah ajrih tuwin ering dhateng Kyai Bumi, katandha saking sesebutan dhi, kang, lan sapiturutipun. Ing ngriku pangalihipun Kyai Bumi saweg saged tentrem. Sapunika lajeg gesang sacara tiyang tani, ing wanci siang nyambut damel ing tegil tuwin sabin, ing wanci dalu nungkul ing ngasepi nenuwun dhateng ingkang murbeng gesang supados pinaringana wewengan ingkang dados lalampahipun.
Para kawula geng alit sami bingung, yen ta menggaha baita kecalan jurumudi. Ingkang makaten punika lajeng kauningan ing sang Prabu, sakala punika karsa dalem lajeng utusan gandhek nama : Wirasari lan Wirayuda kadhawuhan nglarah tindakipun ingkang paman. Samangsa sampun kapanggih tumunten kaaturana kondur. Dhawuh timbalan dalem gandhek boten kapareng wangsul dhateng praja yen boten sareng-sareng kaliyan ingkang paman.
Lampahing gandhek kalunta-lunta babasan anjajah desa milang kori. Pundi kapireng wonten nujum dipunsuwuni priksa, ananging meksa boten wonten ingkang saged nglegakaken manahipun.
Danguning dangu lampahipun dumugi ing tanah Bagelen. Sarehne sampun wuwulanan madosi, kang mangka dereng kapanggih, sedyanipun badeh lerem sakedhap kangge ngasokaken badan tuwin pikiran. Ing ngriku sumerep tiyang saweg sami linggih udud-ududan, mentas dhangir pakebonanipun. Gandhek
Wangsulanipun tiyang dhusun : “O, nek sampeyan dereng sumerep, nggih ngriki sing namine Karang Kebumen”.
Gandhek saya neseg : “La sing truka sinten?”
“Sing truka tiyang saking tebihan, jaler setrine omongane bandhek, kira kula bangsa wong Mentaram’.
Gandhek saya ngangseg pitakenanipun : “Napa si adhi empun wawuh kalih tiyang sing mang critakaken niku?”.
awit ing batos inggih punika ingkang dipun padosi. Tumunten nedha tulung dhateng tiyang wau puruna ndugekaken dhateng griyanipun. Tiyang dhangir inggih nglegani. Sareng dumugi ing latar gandhek maspadosaken, mila inggih yektos yen punika gustipun. Kala samanten Kyai Bumi saweg rinubung ing tangga tepalihipun. Saking boten srantosipun, gandhek miyak tiyang ingkang saweg sami rubungan wau, boten manah punapa-punapa ing sampeyaning gustinipun kaliyan tawan-tawan tangis. Tiyang ingkang sami rubungan sami pating plongo asemu ajrih, temahan sami kesah saking satunggal boten mawi pamit. Sareng sampun sawatawis aso, gandhek kakalih kadhawuhan linggih. Ing ngriku lajeng munjuk sarehning dinuta miwiti ngantos mekasi. Pangeran Bumidirja (kyai Bumi) meksa boten karsa kondur, awadipun sampun kraos dadalem ing dhusun. Rehne lampahipun gandhek boten angsal damel, upami wangsul dhateng praja sande dipun pidana, mila narimah sabaya pejah dherek tutruka wonten ing ngriku. Wiwit saderengipun gandhek, titiyang ing Karang Kebumen tuwin sakiwa tengenipun ngajeni dhateng kyai Bumi, malah dipun yasakaken dalem ageng. Kathah ingkang sami nyaosi wuluwedaling padhusunan, nanging Kyai Bumi boten karsa nampi, terus anggenipun rialat. Malah dhawuh ing tembe menawi seda mundhut kasarekaken wonten ing dhusun Lundhong, semanten ugi gandhek kalih inggih nyuwun kempal wonten ing ngriku Kala samanten Kyai Bumi sampun apuputra sakawan inggih punika Kyai Gusti, Kyai Bagus, Nyai Ageng saha Kyai Bekel. Nanging sadaya sampun nilar kawibawan gesang sacaraning tiyang dhusun. Dhawuhipun kyai Bumi putra-putra wau boten kapareng kasebut asma ing sajatosipun : Raden Mas utawi Raden. Prayogi kasebut kyai kemawon, prelunipun boten ngeget-egeti.
Kacariyos ingkang Sinuhun ing Mataram sampun midhanget wartos bilih ingkang paman saha gandhek
sinelir nama Udakara lan Surakarti ngaturaken pethukan dipangga asrati nem. Nanging Pangeran Bumidirja meksa boten karsa. Udakara tuwin Surakarti boten sami purun wangsul dhateng Mataram malih, namung liman sasratinipun ingkang wangsul.
Kyai Bumi lestantun dedalem ing dhusun Kebumen ngantos dumugi ing seda, kasarekaken ing dhusun Lundhong. Sasedanipun Kyai Bumi ingkang gumantos dados sesepuh ing dhusun ngriki putra ingkang asma Kyai Bekel. Panggenanipun tiyang ngriku boten ewah kados kala sugengipun Kyai Bumi. Sasedanipun Kyai Bekel ingkang asma Kyai Ragil gumantos ingkang rama. Inggih Kyai Ragil punika ingkang mungkasi sesepuh ing Karang Kebumen. Jalaran putranipun ing Kuthawinangun ngasta demang.
Ing nginggil sampun kacariyosaken bilih kyai Hanggayuda ngasta demang ing Kuthawinangun. Sepuhipun kagungan putra 7 patutan saking garwa asal anakipun demang ing Wawar. Wonten putra satunggal anama jaka Sangkrib, wancinipun jaka kumala-kala nandhang sakit katrapen, saengga wradin ing badan sakojur, boten wonten tiyang ingkang sudi nyelak, kabekta saking gandanipun. Sampun ingkang tiyang sanes, sadherek tuwin rama ibunipun kemawon sampun boten karsa ngopeni. Patilemanipun ing ngandhap pisang, tritisan, kandhang, manawi nedha wonten ing buritan, sanget sisahipun sampun badanipun sakit, wewah-wewah manahipun inggih sakit, amargi raosaning para sadherek tuwin tiyang sepuhipun sampun boten sotah ningali, badhea kesaah utawi pejah sampun boten getun : “ilang-ilanga endhok siji”.
Kala-kala Jaka Sangkrib medal gagasanipun ingkang awon, nedya nganyut tuwuh, sanajan gesanga tiyang boten saged kawor sanak kadang, rak namung mamajang wirang kemawon. Ubaling gagasan ingkang makaten wau saged kaendhih dening weninging budi, nganyut tuwuh punika satunggaling lampah ingakang nistha, mratandhani yen tiyaag cupet ing budi, awatak angucira, pejahipun boten angsal margi padhang.
Sarehne boten saged nahan sakiting manah, piyambakipun lajeng kesah saking panggenaning tiyang sepuhipun, mlebet ing wana nusup ing gegrumbulan. Ing ngriku manggih beji ingkang toyanipun saklangkung bening, papan sakiwa tengenipun sakeca, sedyanipun Jaka Sangkrib badhe manggen ing ngriku. Yen dalu kungkum, siang kakaring, ingkang dados tedhanipun namung wowohan tuwin ron-ronan ing wana ngriku.
Sareng sampun angsal 40 dalu, badanipun kraos enteng, boten wonten raosing sakit sakedhik-sakedhika. Grayangipun alus, sakedhik kemawon boten wonten belangipun. Jaka Sangkrib bingahipun boten kenging winiraos. Upami sacelakipun ngriku wonten manungsa, temtu badhe dipunluberi ing kabingahanipun. Sarehne boten wonten jalma manungsa wekasanipun namung ngedalaken luh ingkang boten kenging binendung. Ing batos suka sukur dhateng ingkang murbeng gesang dene sampun pinaring luar saking cintraka, satemah saget kawor kaliyan sasaminipun manungsa.
“Mulih apa terus lunga”, makaten ing klebet batosipun Jaka Sangkrib. Nanging sareng anggenipun nglimbang-nglimbang sampun dangu, kekenthelaning manah badhe nerusaken anggenipun kesah. Sarenhe rumiyin nalika wonten ing dhusunipun sampun nate mireng bilih ing dhusun Bojong Sari wonten satunggaling kyai nama Ahmad Yusup kawentar sidik, kakencenganipun manah badhe puruita. Murih boten kapireng dhateng tiyang sepuh saha sadherekipun, damel nama sepuh Surawijaya.
Surawijaya lampahipun boten pados margi ingkang sakeca, malah minggah redi tumurun jurang. Ing wanci bedhuk dumugi ing lepen Sruni, kendel ngaso ngiras nggirahi panganggenipun ingkang nalika sadangunipun sakit boten nate kagirah. Purihipun sanajan sampun gombal, sok uger resik, dados samangsa kempal tiyang kathah boten ngganda awon. Sareng pangangge sampun garing nunten kaangge malih, lajeng nerusaken lampahipun. Dumugi ing griyanipun kyai guru, saweg dumugi ing latar sampun mendhak-mendhak sarwi uluk salam. Sarehne kyai guru saweg kaleres mulang, dipun acarani linggih rumiyin. Bakda mulang dipun takeni nami, dhusun tuwin perlunipun. Wangsulanipun beres kemawon yen dhatengipun mriku badhe puruita. Kyai guru mireng wangsulan saha panembung ingkang jangkep tata kramanipun, tindak-tandukipun ngresepaken, kepranan ing galih, pasuwitanipun dipun tampi, kanthi dipun papanaken miyambak. Dangu-dangu kasok tresnanipun ngantos karengkuh kados dene putra. Sadaya kasagedan kyai guru prasasat boten wanten ingkang mrojol. Sapunika kajengipun kyai, Surawijaya kapurih mantuk dhateng Kuthowinangun sageda suwita ing sang nata. Ing batos Surawijaya dereng kadugi yen suwita ing nata mung sangu kasagedan samanten. Dhawuhing guru namung dipun ecani kemawon. Surawijaya nunten pamitan dhateng gurunipun. Sadumugining margi nyimpang boten datheng Kuthowinangun nanging dhateng dhusun Selang badhe manggihi kyai Jahiman. Sadumuginipun ing ngriku kaleres kyai saweg wonten kebon, piyambakipun tumunten nembung badhe puruita ing ngriku, nanging katolak, jalaran katitik saking ing pasemon, kedhep liring netra, ngatawisi yen piyambakipun tiyang sampun isi. Surawijaya nerusaken lampahipun dumugi dhusun Prajuritan. Ing ngriku piyambakipun sumerep wit bendha ageng miwah inggil, sangandhapipun peteng tur singup. Nyut, manahipun kados dipun gigah, kados-kados wonten ingkang aken supados piyambakipun ngluwat ing ngriku. Krenteging manah wau dipun lampahi.
Nalagati inggih punika tiyang ingkang gadhah pakawisan ngriku, sabrayat saweg sami nandhang sakit, siang dalu namung lumah-lumah ing amben, lebet anggenipun sakit dangu dereng mantun. Saking sangeting prihatos, yen dalu awis-awis tilem, nyunyuwun dhateng ingakang maha kuwasa sageda mberat ingkang dados memalanipun. Nuju satunggaling dalu piyambakipun layap-layap badhe tilem, wonten ngrikanipun kados-kadois dipun panggihi satunggaling tiyang sepuh, suka sumerep, yen sakitipun sagedipun mantun kedah kajampakaken dhateng tiyang ingkang saweg nguwat ing sangandhaping bendha. Byar, piyambakipun saweg ngertos yen supena, sanget ing ngungunipun. Piweling ingkang mentas kapireng dados taksih gawang-gawang. Enjingipun boten saranta papan ingkang kaceta ing pasupenan wau dipun jujug, yektos wonten tiyangipun saweg ngluwat, nunten kengkenan tangga-tepalih dhudhuk.
Sadumugining nginggil ceta yen tiyang wau taksih gesang, lajeng kaupakara engga saged gineman, kaetang dangunipun ngluwat wonten salapan dinten. Sasampunipun Surawijaya katingal kiyat, Nalagati lajeng malehaken ingkang dados pasupenanipun.
“Kula boten bisa napa-napa, namung Gusti Allah kang bakal marekaken teng sampeyan”.
“Enggih, sanajan kados pundi kula inggih mbudeni teng sampeyan”.
Sarehne dipun pepek-pepekaken, panedhanipun Nalagati kajeng dipun legani. Kaleksanan sakitipun tiyang sagriya ngriku saged mantun. Saking sangeting bingahipun, Surawijaya dipun endheg kapurih manggen ing ngriku badhe dipun yasakaken griya nanging panedhanipun dipun tolak. Surawijaya nunten pamit badhe nerusaken lampah. Pancenipun Surawijaya badhe dipun sangoni ing sapantesipun,nanging inggih boten purun, namung nedha karag, manis jangan lan kajeng legi.
Saking dhusun Prajuritan lumampah ngidul ngilen, namung ngenut dhawahing suku. Dangu-dangu dumugi laladan Karangbolong, lajeng mlebet ing guwa Menganti, nedya nenepi. Wonten ngriku katarimah semadinipun, kaparingan wasiyat wujud cemethi. Samedalipun saking guwa lampahipun mangetan dumugi ing wana Moros. Kacariyos wana wau saklangkung angker, janma mara mati sato mara keplayu. Ewasemanten Surawijaya meksa lumebet. Ing satengahing wana wonten papanipun ingkang sanget asrinipun, nanging hawanipun beda kaliyan papan sanesipun. Gagasanipun Surawijaya : genah yen ing papan ngriku dados kedhatoning dhadhemit. Rehne dumugi ing ngriku sampun sonten ancasipun badhe sipeng kemawon ngiras ngasokaken badan. Sareng ing wanci dalu kathah ungel-ungelan tuwin rurupen ingkang adamel girising manah. Bawanipun tiyang sampun sugih ngelmu, kasembuh santosa ing budi, kawontenan ingkang makaten wau kaanggep dede barang-barang. Pungkasanipun wonten swara geter, bumi kados ginejot, jleg arupi cemeng , untu pethak. Dedeg ageng inggil, dhapur ngajrihi dhateng ing ngriku. Pitaken dhateng Surawijaya : punapa sedyanipun dene ngantos dipun rencangi toh pejah. Surawijaya lajeng medharaken lelampahanipun miwiti dumugi mekasi. Sang anjar katon waleh yen piyambakipun punika nujumipun Kangjeng Ratu Kidul nama Kumbang Ali-Ali. Piyambakipun lajeng meca dhateng Surawijaya yen ing tembe badhe dados prajurit linangkung kacelak dhateng ratu. Samangsa manggih pakewed ing saenggen-enggen kinen ngundang piyambakipun badhe dhateng arupi kethek pethak ageng, ancik-ancik ing pucukinbg tumbak. Nunten aji pametik dipunmulangaken. Sasampunipun kacakup pamejangipun, Kumbang Ali-Ali pamit wangsul ing kayanganipun. Surawijaya kantun anggana, sanget suka bingahing manah.
Enjingipun medal saking wana Moros nurut gisik mangetan dereng nedya wangsul dhateng Kuthowinangun. Ciptaning manah sampun ngantos yen wonten ing pasamuaning ngajurit anguciwani. Mila sanget manting jiwa mesu sarira, esthining manah sageda kasembadan sedyanipun, dados tepa palupi lan murwani karaharjan ing sawuri wuri. Raos makaten punika terus kagagas-gagas panjang. Boten dipun kinten babarpisan yen lampahipun sampun dumugi ing redi Brecong. Wonten ing ngriku kendel, yen enjing mlampah ngetan, yen sonten ngilen angen lampahing Surya, sadangunipun nglampahi makaten punika ingkang katedha namung karag. Sareng sampun angsal 15 dinten, gentos tapa mendhem ing pasir pinggir seganten, ingkang katingal namung jangga manginggil. Saweg angsal 20 dinten kadenangan tiyang nama Nayadipa ing dhusun Gunaman. Nayadipa enggal wangsul ngundang anakipun kalih, sarwi mbekta lincak, perlu kangge nulungi tiyang ingkang mendhem, sarta badhe kaupakara bilih taksih gesang. Enggalipun sampun kadhudhuk kabekta ing griyanipun, dipun upakara ngantos saged kiyat malih badanipun. Nayadipa nedha pangapunten, rehne lumancang adamel wurunging karsa. Anggenipun ngentas punika ketang saking welasipun.
Saking panedhanipun ki Nayadipa, Surawijaya kapurih kendel sawatawis dinten murih puliha kakiyatanipun. Wonten ngriku piyambakipun dipun walehi yen Nayadipa asal saking Wawar, sadherek misanipun demang Warganaya. Ing batos Surawijaya bingah, nanging sinamun sampun ngantos murungaken sedyanipun. Sareng sampun angsal sawulan, piyambakipun pamit badhe nerusaken lampahipun. Saking Gunaman mengaler dumugi Kebumen lajeng menggok mangetan. Dumugi Kalisalam kesengsem ningali endahing redi Bulupitu. Enget ujaring sepuh-sepuh yen ing ngriku punika kadhatoning dyan ayu dewi Nawangwulan, inggih punika rayinipun dewi Nawangingrat ingkang ngratoni para lelembut ing saganten kidul. Wondene asalipun putri ing redi Kombang. Bakda tapa badhe sami mantuk dhateng nagarinipun, nanging boten saged, jalaran sampun santun sipat wujud jim.
kikiyataning batos badhe kapanggih kaliyan dyah Nawangwulan. Wondene rubedaning sarira boten badhe karosaken babarpisan. Sareng dumugi satengahing redi milang-miling pados papan ingkang prayogi. Ing ngriku manggih beji ingkang wening toyanipun, karsanipun sacelakipun ngriku badhe kangge nungku semedi. Sareng sampun angsal sawatawis dinten, katarimah penuwunipun. Sumuking redi benter, adamel geger ingkang mbaureksa redi. Sang dewi Nawangwulan boten kasamaran yen ingkang damel gara-gara punika satunggaling titah ingkang saweg kapati
panglocitaning manah : “Baya iki kusumaning arga.” Sanalika tapakur, pasang panulaking panca baya. Ing ngriku kusumaning ayu dyah Nawangwulan ngatingal nyelaki. Sasampuning bage-binage, enggaling cariyos lajeng
IV. ING KADEMANGAN KUTHAWINANGUN DIPUN JARAH DEMANG KYAI PRAWIRAWIGATI.
Wonten gempalaning cariyos, ing dhusun Pakacangan demangipun nama Prawirawigati, kineringan ing manca dhusun. Dedeg ageng inggil, gagah prakosa sugih kuwanen, sugih bandha. Ingkang dados andel-andelanipun kyai demang pethut sekawan pun Surapremati, Surapakewuh, Surabinarong, lan Surantaka. Sabarang kakajenganipun
ing Bocor gadhah pusaka wujud dhuwung, dhapur sinom nama kyai Pandu, sepuh tur wetah. Surantaka kapurih mangkat dhateng Bocor perlu mandungi. Enggaling criyos dhuwung sampun kenging kabekta. Wangsulipun Surantaka mampir ing griyanipun tiyang nama Suradiwirya ing dhusun Kuwarisan. Wataking tiyang remen umuk, wonten ing ngriku Surantaka pamer anggenipun mentas mandung boten kadenangan, sarta nedahaken wujudipun dhuwungipun. Suradiwirya sareng sumerep lajeng melik, tumunten migunakaken trekahipun. Surantaka dipun segah wedang kopi kacampuran bubuk kecubung. Sareng sampun mendem lajeng dipun tandangi. Surantaka kapulasara satengah pejah, lajeng kabucal ing pategilan. Ing wanci tengah dalu saweg enget graya-grayah badan dipun grayangi sami abuh, kangge ebah sakit. Udheng, rasukan lan sinjangipun sampun boten wonten, ingkang tememplek ing badan kantun sruwal kemawon. Ing ngriku saweg ngretos bilih mentas kenging ing guna desthi, paekaning mengsahipun. Kinten-kinten badan sampun radi sekeca raosipun, lajeng mlampah mantuk manggihi kyai demang wadul punapa ingkang mentas kalampahan. Demang Prawirawigati sareng mireng wadulan makaten, sanalika medal kanepsonipun nginten bilih ingkang maeka wau kengkenanipun kyai Hanggayuda ing Kuthawinangun. Sanalika lajeng mepak bala. Sareng sampun tata sadadameling perang, prajurit lajeng kabudhalaken, dipun tindhihi piyambak. Kyai demang numpak kapal ules napas, dhasar ageng inggil kasembuhing busana, dhangah-dhangah amantesi. Urut margi sami ambabahari pundi dhusun ingkang kaambah sami kagegeran, tambuh-tambuh polahipun. Raja kaya sami telas karampas. Griya kathah ingkang suwung katilar ngungsi, nunten sami kabesmi kadamel karangabang.
Kacariyos kyai demang ing Kuthowinangun dereng saged mepak wadyabalanipun, sampun kadhatengan mengsah, satemah namung kabingungan boten ngretos punapa ingkang kedah dipun lampahi. Pepuntoning tekad nedya sumingkir kemawon, awit sanajan mapagna ing mengsah mesthi boten kuwagang, menggaha toya banjir sampun boten kenging katambak.
Kyai demang saestu nilar Kuthawinangun ngungsi dhateng ing jurang Ngabean dhusun Bebuka.
Demang kyai Prawirawigati mlebetipun ing dhusun Kuthawinangun boten wonten ingkang ngalang-alangi. Sampun tentu kemawon sadaya isining kademangan kaobrak-abrik, para prajuritipun sami ngglandhangi maesa kangge ropyan-ropyan.
V. JAKA SANGKRIB MRINANI TIYANG SEPUH.
Gentos ingkang dipun cariyosaken, pun Surawijaya, sadangunipun wonten ing Bulupitu tansah rerembagan bab glagating praja ing tembe wingking. Piyambakipun ngudi sanget sageda ing benjing kadrajatan terah-tumerah dhateng anak putunipun. Ingkang rayi sagah njangkung, saha mratikelaken samangsa wonten damel.
Nyarengi gegering Kuthowinangun nyai Bulupitu matur ingkang raka, saha ngaturaken katiwasanipun ingkang rama ngantos kengser dhateng jurang Ngabean. Mila Surawijaya dipunprayogakaken wangsul dhateng Kuthawinangun pupulih dhateng ingkang rama. Nanging dipun jujug kedah pasingidanipun ingkang rama. Surawijaya nglampahi punapa ingkang dados pakenipun ingkang estri. Piyambakipun lajeng dipun sukani pusaka nama Naraca Bala, lan nalika badhe pangkat nilar weling dhateng ingkang estri, beji ingkang kangge nungku semedi kanamakna Soma Gedhe. Surawijaya nunten dipun anggen-anggeni dhateng ingkang estri, pinatut lan dedeg piadegipun. Sasampunipun cekap lajeng mangkat. Sadumuginipun ing kori asta kakipataken, kadhaton ical, jleg wujud redi malih.
Enggalipun sampun kapanggih kaliyan ingkang rama kyai Hanggayuda. Sasampunipun bage-binage Surawijaya nedha supados dipun aben demang Pakacangan ingkang ambeg purun. Kyai Hanggayuda sanget bingahing manahipun, saha sanget suka sukur dene angsal pitulungan. Surawijaya dipun endheg sawatawis dinten badhe binoja rumiyin, nanging boten purun, wangsulanipun : Prakawis pamboja gampil pinanggih wingking, sauger mengsah sampun kapracondhangi. Wangsulanipun Surawijaya ingkang makaten wau dipun condhongi ing kathah.
Sasampuning tata-tata lajeng pangkat kaliyan wadyabala sawatawis, nanging sedaya wau namUng kapurih ningali saking katebihan kemawon, piyambakipun badhe prang tandhing sami ijen. Sadhatengipun ing Kuthawinangun kyai Prawirawigati dipun tantang ngaben wuleding kulit atosing balung. Ing ngriku lajeng prang, gentos katindhih. Dangu-dangu kyai katingal karepotan, terus dipun seseg supados boten angsal papan. Kyai demang kwalahan, lajeng kenging cinandhak, tumunten sinendhal, kyai demang dhawah krungkep lajeng kinakahan boten saged polah. Sarehne rumaos boten saged nandhingi malih lajeng tobat pasrah pejah gesang. Perang sampun cekap.. Wadya bala sami kaundhangaken nglempak, sadaya kempal ing kademangan. Kyai Hanggayuda kaaturan kondur dhateng Kuthawinangun. Ing dalunipun sami seneng-seneng tayuban, inum-inuman, wanci byar saweg bibaran. Demang Pakacangan ngaturi pisungsung kapal cemeng mlathi suwung dhateng Surawijaya.
Sareng panggalihipun kyia Hanggayuda sampun tentrem, angkahipun badhe ngluwari ujar, ngedegaken demang dhateng Surawijaya, nanging Surawijaya sanget ing pamoponipun. Lan ing ngriku Surawijaya saweg kemawon manggih margi kangge waleh, bilih piyambakipun putranipun wuragil kyai Hanggayuda ingkang nama Jaka Sangkrib. Rama ibunipun sanget ing bingahipun, lajeng sami tangis-tangisan. Sareng sampun aring sawatawis, ingkang rama ngetang wiwit ing kesahipun dumugi titi mangsa punika dangunipun 13 taun.
VI. KRAMAN ING REDI SLAMET NGEBROKI BANYUMAS.
Wonten malih gempalaning dodongengan, ing redi Slamet laladan Banyumas,
Kertabau. Sang wira kakalih anggenipun mesu sarira brata sampun watawis 3 taun, putus ing aji jaya kawijayan, kanuragan tuwun kasantikan. Dhasar bagus ing rupi, alus ing wicara, berbudi remen tutulung. Sadaya tiyang sacelakipun praptapan sami ajrih asih tuwin kumawula sanget.
Satunggaling dalu tiyang nama Patrabangsa dhusun Siparuk, gadhah cacat wuta, supena supados ajajampi dateng sang atapa. Samangsa saged kapanggih mesthi sakitipun ical sanalika. Saking adrenging manah enggal sageda mantun. Lajeng nempuh byar ngupadosi kaeteraken anakipun jaler. Boten ajrih babayaning margi, sumengka ing pucuking redi Slamet. Saestu sareng kapanggih sang pandhita anem, mripat kausadanan sakala mantun blas boten wonten tilasing sakit.
Wangsulipun Patrabangsa dados gumunan, tiyang ing suwau picak sapunika saged sumerep. Temtu kemawon timbal-tumimbaling cariyos sakedhap sumebar ing pundi-pundi. Wiwit wekdal samanten andulur cacahing tiyang ingkang dhateng prapatapan sami nyuwun sawab saha jajampi. Kathah ingkang kapranan manahipun lajeng boten purun mbantuk dhateng dhusunipun, nrimah manggen ing ngriku, mila sakedhap kemawon dados reja. Sang pandhita anem dipun yasaken dalem dalah papan pamujanipun. Saking agenging kapitadosipun dhateng pandhita wau, anggenipun sumungkem kados dene dhateng ratu sesembahanipun.
Ing antawisipun tiyang samanten wau, wonten satunggaling pinisepuh ahli petangan nama Nurmungalam ing dhusun Pasir. Punika ngojok-ojoki dhateng kanca-kancanipun puruna njumenengaken ratu dhateng pandhita wau, rehne tiyang-tiyang sampun ageng kapitadosipun, pangojok-ojok wau katampi kaliyan bingahipun manah.
Dinten jumenengan ratu wau lajeng dipun estreni ing tiyang sakiwa tengen ngriku saha sadaya sami sagah dados prajuritipun. Sang pandhita lajeng binusanan agem-ageman ratu jangkep saupacaranipun. Nanging saking pamrayoginipun ki Nurmungalam, dereng kenging mawi sesebutan ratu, sapunikanipun kedah namung sesebutan senapati, benjing yen sampun saged mbedah Surakarta (Kartasura? : penyalin)) saweg sesebutan ratu.
Sasampunipun pethuk ing pikir golong rembag, nedya ngradin jagad, kawiwitan saking Banyumas mlampah mangetan.
Pinuju dinten Jumuah tanggal 1 Sura taun Alip, wiwit tata-tata mepak wadya bala. Ngabei demang lan patinggi ingkang saking bawah Brebes sarta Tegal ugi kathah ingkang ngrojongi. Ingkang dados sesepuhipun kyai Nurmungalam. Lampahing prajurit kabagi dados kalih golongan. Ingkang sagolongan ageng medal kilen katindhihan demang Sonyalangu lan Darmaraja. Urut margi ngingirup lan njajah rayah, mila balanipun saya wewah-wewah. Ingkang sagolongan malih medal ler katindhihan sang senapati piyambak, ingkang sampun gantos asma Damarwulan, ingkang nem Menakkoncar. Senapati kakalih sami nitih kapal sinongsongan, kaampingan kyai Nurmungalam saha Kertabau. Barisanipun katojokaken Purwokerta, boten mawi kagebag perang sampun nungkul aris. Dene ingkang boten purun nungkul ngungsi dhateng Makam. Sarehne boten wonten ingkang ngalang-alangi, lampahing baris sakedhap kemawon sampun dumugi laladan Banyumas.
Kocapa bupati ing Banyumas, Tumenggung Yudanagara, sareng midhanget wonten kraman ndhatengi ragi kaweken ing galih, jalaran tinempuh saking ler lan kilen. Tumunten nimbali patih dhawuh ngrakit wadyabala nanging kedah kadamel kalih golongan. Ingkang kiyat kaangsahaken ngilen katindih kyai patih piyambak, sanesipun ngaler katindhihan kliwon.
Kraman ingkang saking kilen sumerep kapapagaken prajurit saking Banyumas terus ngebyuk purun tanpa mawi gelar utawi tengara. Prajurit Banyumas sanget ing kagetipun, anggenipun nanggulangi akanthi nggragap. Bala kraman pandhesekipun rosa sanget, tandangipun resah, kewewahan ingkang wonten wingking surakipun kados ampuhan. Satemah prajurit Banyumas sami kagilan, rumaos asor ing tandhing karoban mengsah, nunten mundur bibar sar-saran boten ngrewes dhateng titindhihipun.
Kraman ingkang saking ler perangipun ragi rekaos jalaran kala samanten lepen Serayu kaleres banjir, dados namung katindakaken perang sanjata, sakalih-kalihipun sami ngetog kakiyatan, namung boten wonten ingkang nedya ngunduri. Ing sanes dinten sareng lepen sampun boten banjir prajurit kraman ngangseg nyabrang lepen, jinampangan ing prajurit asikep senjata. Prajurit Banyumas binrondong saking katebihan lajeng mundur, ingkang makaten wau nggampilaken panyabrangipun barisan kraman. Sareng ngretos yen mengsah angunduri prjjurit kraman lajeng ngelud adamel kuthetheran mengsah.
Ingkang bupati sareng tampi lapuring patih bilih prajuritipun kaseser, lajeng dhawuh nilar kitha lampahipun mangidul. Dumugi ing Buntu kendel damel pasanggrahan. Ing ngriku wadyabala Banyumas kacacahaken kapanggih kantun 1.800, mila tangeh yen sageda nanggulangi krodhaning mengsahipun. Golonging rembag patih kadhawuhan atur uninga ing ngarsa dalem sang prabu, saha nyenyuwun babantu. Patih nunten bidhal kadherekaken prajurit 40 sami akakapalan.
Kocap prajurit kraman sareng sumerep bilih barisan Banyumas nilar kitha, lajeng dipun broki. Senapati kakalih sampun ngenggeni dalem kabupaten, rinten dalu namung ngegungaken suka-suka pari suka.
VII. JAKA SANGKRIB ANGSAL MARGI NGATINGALAKEN BADANIPUN DHATENG RATU.
Mangkana Surawijya anggenipun ngantu-antu dhumawahing wahyu ingkang lumantar saking sang prabu sampun lami dereng wonten antawisipun.
Ingkang garwa nyai Bulupitu boten kasamaran dhateng karsanipun ingkng raka, nunten sowan ngaturi rembag sagetipun enggal angsal damel, kedah dipun sranani lumebeting arta paos ingkang dhateng Surakarta wontena 10 utawi 15 dhusun kemawon. Ing wiwitan Surawijaya boten nocogi dhateng rembag makaten wau. Nanging sareng dipun sulang-sulangaken bilih pandamel makaten wau namung kangge srana enggaling kadumugen dados boten ateges mbalela. Surawijaya lajeng purun miturut. Wiwit samanten ;lajeng mbobolehi saha mbubujuk dhateng dusun macapatipun, boten prelu caos bulu bekti wujud punapa kemawon dhateng Surakarta, awit boten wonten pigunanipun. Langkung sae dhateng piyambakipun kemawon, dene mangke yen wonten seregan saking Surakarta, bot repotipun badhe katanggel. Ingkang sarehne demang-demang sakiwa-tengenipun wau panci ering dhateng Surawijaya mila panedhanipun dipun turuti.
Danguning-dangu wonten ingkang lapur dhateng Surakarta. Sareng ngarsa dalem midhanget nalar makaten wau lajeng dhawuh papatih dalem tumuntena mbidhalaken duta, nyepeng Surawijaya murih sampun ngantos ndadra.
Kyai patih enggal mbidhalaken utusan sakawan, kadhawuhan nyepeng Surawijaya. Dhatengipun utusan njujug dhusun Ungaran, masanggrahan ing griyanipun demang. Kathah
wau ing batos ajrih, nanging sinamur ing gugujengan.
Para kadang warganipun Surawijaya sareng mireng wonten dutaning nata, lajeng sami kempal ing kademangan Kuthawinangun prelu damel putusan, punapa nedha lawan, punapa nurut, punapa oncat. Surawijaya nedha mupakatan dhateng ingkang rama, nanging dipun borongaken, jalaran piyambakipun sampun sepuh rumaos boten keconggah ngembat prakawis ingkang gawat makaten. Gagasanipun Surawijaya : “Sanajan abot kawat balunga wesi pisan, aku mung awak siji, mangsa bisa mbangkat mungsuh karo wong sanagara. Iya bener aku nduweni kasekten, nanging apa iya kasekten mau ana sing ngungkuli. Karo dene maneh wong wani marang ratu iku gedhe dosane, kalupatane wis ora bisa ingapura, bisane lebur mung tinebus kalawan umur. Ujaring piwulang kuna-kuna, ratu iku wajib sinembah kayadene marang wong tuwa, jer iku wakiling Kang Maha Kuwasa kang cedhak dhewe kadhawuhan mranata marang kabehing titah. Endi kang luput ingukum, kang bener becik ginanjar, kang pinter nununtun marang kang bodho, sugih miskin kabeh ingayoman. Anadene kabeh mau katujokake marang kaslametan. La, saupama aku lumawana marang ratu, harak jeneng wong kang mamak pikirane kawuwuhan nistha budine. Ah yen mengkono luwih becik aku ndhisikane sowan, mbokmenawa bisa dadi lantarane aku kapriksa ing sang prabu.”
Surawijaya lajeng bidhal mangidul sedyanipun badhe manggihi utusan. Sadhatengipun ing Ungaran utusan sami cingak saha sami jagi-jagi mbokbilih Surawijaya ngaturaken pejah gesang. Sareng utusan mireng makaten wau sanget ing bingahipun, lan Surawijaya sedya kairid tumunten dhateng Surakarta.
Mangsuli cariyos, patih ing Banyumas sadumuginipun ing Surakarta njujug ing papatih dalem ngaturaken lalampahanipun, saha nyuwun babantu ing jurit. Dereng cekap anggenipun sami bawa raos kasaru lebetipun duta ingkang kautus nyepeng Surawijaya. Duta kadangu kathah-kathah bab lalampahanipun. Sareng sampun telas paturanipun duta, kyai patih lajeng lumebet ing kadhaton munjuk ing ngarsa dalem sang nata, angunjukaken kawontenanig kraman ing Banyumas, saha wontenipun Surawijaya sampun kairid dhateng Surakarta. Dhawuh dalem sang prabu, Surawijaya supados kaukum kisas. Nanging kyai patih, sanget-sanget anggenipun nyuwun supados kaapuntena dosanipun, jalaran nitik ing wuwujudaning tiyang kados kenging kapendhet damelipun. Ingkang sinuwun ngleksanani panyuwunipun patih saha dhawuh supados Surawijaya kairid mlebet ing kedhaton badhe kadangu piyambak. Sasampunipun kaadhepaken lajeng kadangu bab warni-warni, malah karsa ndangu ngelmi punapa, unjuk wangsulanipun saged teteh, tatag, trampil, boten mantra-mantra yen asli dhusun.
Sampeyan dalem kakenan ing panggalih, Surawijaya lajeng kadhawuhan nyepeng kraman ing Banyumas, dhawuh dalem malih boten kapareng, mbekta prajurit ing Surakarta, namung kaiden mbekta rencangipun piyambak ing Kuthawinangun. Manawi piyambakipun saged mrantasi damel dosanipun badeh kaampunten.
Enjingipun Surawijaya saha patih ing Banyumas bidhal terus dhateng Kuthawinangun. Sadumuginipun ing ngriku Surawijaya namung nganthi tiyang pitu ingkang kaanggep putus dhateng ulah gelaring perang. Sinengku lampahipun, sakedhap sampun dumugi ing Buntu, nunten kapasrahaken ing patih dhateng ingkang bupati. Anggenipun nampi temtu kemawon kaliyan gelaning panggalih, jalaran mengsah kados makaten, piyambakipun namung wolu kang mangka prajurit Banyumas sampun kathah kalongipun.
Enjing tengara perang kaungelaken kempaling madya namung 2000, tumunten kaangsahaken, Surawijaya ndherek ingkang bupati anggenipun nindhihi bala.
Teliking kraman sumerep untabing prajurit Banyumas enggal atur uninga dhateng senapatinipun. Sakala nitir tengara perang, sakedhap prajurit sampun nglempak ing alun-alun. Boten antawis dangu kaangsahaken, lampahipun ngebaki tegal pasabinan. Sareng sampun ajeng-ajengan, kalih-kalipun sami ngebyuk purun sinarengan ing surak mawurahan. Dangu perangipun boten wonten ingkang katingal asor, gedheg sami sudiranipun. Sakedhap prajurit kraman kenging kaseseg, sakedhap malih prajurit Banyumas kateter. Dangu-dangu tandangipun prajurit Banyumas kendho, kraman ngretos wekdal ingkang sae, terus kemawon pasang gelar supit urang, rekanipun badhe katumpes. Kocap Surawijaya sareng sumerep babaya ingkang ndhatengi, trengginas nggebras kapalipun sarwi ngliga dadamel. Pangamukipun prasasat banteng ketaton, ngiwa nengen nyabet mawi pedhangipun, sinten ingkang kacandhak boten ngaping kalih. Prajurit kraman sareng sumerep tandangipun Surawijaya sakancanipun, sami giris, satemah pejah gelaripun mlajeng bibar sar-saran. Perangipun kesaput ing dalu kalih-kalihipun sami ngunduri.
Ing dalunipun Surawijaya matur ingkang bupati, yen benjing-enjing badhe ngedali perang tandhing. Para prajurit kapurih surak saking katebihan, boten prelu tumut lumawan ing jurit. Ingkang bupati nayogyani.
Surawijaya lajeng susumbar nguwuh-uwuh nedha tandhing. Barisaning kraman mireng makaten wau boten saranta lajeng ngebyuk purun. Surawijaya sakanipun kinepung wakul binaya mangap. Sumerep ingkang makaten manahipun boten ngedhap sakedhik-kedhika, tandhangipun saya gambira, lawung pinuter kados kitiran, ingkang wonten ngajeng tinumbak, wingking sinodor, ngiringan pinenthung, sadaya pejah kapisanan. Nanging bawanipun prajurit kathah, sanajan tandangipun kados sulung slebu geni, dhatenging prajurit ingkang sumusul byuk-byukan tanpa kendhat. Pejah sadasa dhateng kalih dasa, pejah kalih dasa dhateng seket, pinten wawratipun bau satunggal danguning dangu inggih jimpe. Meh kemawon Surawijaya sarencangipun kenging kapikut. Ing ngriku enget dhateng wewelingipun Kombang ali-Ali duk nalikanipun nenepi ing wana Moros, nunten jleg medhak saking kapal nancebaken waosipun, lajeng matak aji pametik sakala prahara ageng ndhatengi kasarengan swara ingkang nggegirisi. Surawijaya sarencangipun boten katingal. Tumunten wonten wanara ageng mere ing sanginggilipun waos, swaranipun ngebaki ing paprangan. Prajuriting mengsah mireng swara makaten sanget anggenipun miris, mlajeng asalang tunjang. Bala Banyumas sumerep mengsah sami kagegeran lajeng tinrambul ing perang kathah angsalipun babandan. Kacariyos senapatinipun sang
jangganipun boten kaping kalih damel. Sumerep senapatinipun kasambut ing jurit, bala kraman sangsaya ing ajrihipun, sakedhap ing paprangan sampun boten wonten prajuritipun mengsah, resik kados sinapon. Ingkang bupati lajeng dhawuh ngungelaken tengara pratandhaning barisan kenging mundur, wangsul dhateng kitha Banyumas. Sareng sampun lerem sawatwis dinten Surawijaya pamit nyuwun pamit ingkang bupati badhe dhateng Surakarta ngunjukaken sirahing kraman. Sadumuginipun ing nagari sanget ndadosaken renaning penggalih dalem. Sarehne saged ngrampungi damel Surawijaya lajeng kawisuda pangkat mantri gladhag kaparingan nama kyai Hanggawangsa.
VIII. WONTENIPUN KABUPATEN ING KEBUMEN.
Sadangunipun kyai Hanggawangsa dados mantri gladhag, lajeng kapundhut mantu ing papatih dalem.
Saking setya tuhu saha sucining manah, kyai Hanggawangsa kaanggep ing pasuwitanipun. Asring kemawon yen praja wonten prakawis ingkang ruwet bab lampahing paprentahan tuwin kaprajuritan, piyambakipun kapudhutan rembag ngantos saged maremaken ing panggalih. Ngarsa dalem sang prabu boten kekilapan dhateng kawontenanipun kyai Hanggawangsa, tetela yen tiyang mumpuni saliring kawruh, pramila lajeng sinengkakaken ing ngaluhur kawisuda dados bupati nayaka kapatedhan nama Raden Tumenggung Arungbinang.
Ing sepuhipun boten karsa dadalem ing Surakarta, kondur dhateng Kuthawinangun ngantos ing sedanipun. Dene kalenggahanipun sumilih ing putra asma nunggak semi ingkang rama Raden Tumenggung Arung Binang II.
Sareng kumpeni Walandi mranata siti kaperang dados kabupaten, putra kapenakanipun R.T. Arungbinang II yasa kitha wonten ing Mrinen sawetan Kuthawinangun asma Arungbinang III. Putra mantunipun R.T Arungbinang II inggih punika kyai Kalapaking yasa kitha wonten Kebumen. Sarehne rebatan kaliyan sadherek kyai Kalapaking nrimah ngawon, kabupaten kapasrahaken Kyai Tumenggung Arungbinang III piyambakipun nrimah dados patihipun.
Kabupaten Mrinen lajeng kabibrah gantos wonten ing Kebumen engga ngantosa sapriki.
Dumugi ngriki, cariyos Arungbinang ingkang ngginakaken basa gancaran benten kaliyan ingkang kaserat mawi sekar macapat. Wonten ing salebetipun seratan/naskah Babad Arungbinang ingkang mangangge sekar Macapat punika langkung jangkep isining cariyos, utaminipun ingkang nyariyosaken paprangan antawisipun R.T Arungbinang ingkang mbelani Karaton Surakarta kanthi binanton kumpeni Walandi lumawan Pangeran Mangkubumi utawi Sunan Kabanaran wonten ing Bagelan. Saking seratan/naskah ingkang kandelipun langkung saking 500 kaca ukuran Folio, meh 2/3 nipun isinipun nyariyosaken paprangan. Dene benteng ingkang bakuh santosa lan miturut wirayat punika boten saged kabedhah inggih punika wonten ing desa Ungaran. Wonten ugi wirayat ingkang nyariyosaken bilih perang ageng antawisipun Karaton Surakarta ingkang dipun Senapateni R.T Arungbinang lumawan Pangeran Mangkubumi/Sunan Kabanaran dumugi wancinipun Perjanjen Giyanti manggen wonten ing Bagelen. Sadaya wau inggih kacakup wonten ing Babad Arungbinang ingkang mawi sekar utawi tembang.
Emanipun bilih Naskah utawi seratan Babad Arungbinang ingkang wonten ing panulis boten jangkep utawi rumpang (wiwit kaca 1-14 ical, lan wiwit kaca 530’an ugi sampun suwek/ical), sahingga pungkasaning cariyos boten saged kasumerepan, wonten ngriki cariyos namung dumugi nalika R.T. Arungbinang kabucal wonten ing alas Lodhaya awit saking trekahing salah satunggaling abdi dalem wonten ing praja Surakarta. Salajengipun boten kasumerepan awit naskah sampun ical utawi
ing Desa Karang Kabulutan, Semar katon bingung. Seko rupane ketok yen deweke nembe menggalihake masalah, kadang-kadang sirahe digeleng-gelengake, tondo menowo atine lagi nemahi masalah.
Sak temah, Petruk tangi turu katon gumun marang Semar sing lagi katon susah lan bingung. Petruk arep takon Semar ono opo kok susah, nanging sumelang mbok menowo malah nambah buneg pikirane. Sak wise sak wentoro wektu Petruk diwanekke takon marang Semar:
Petruk : “Bapak… ngopo pak, tak matke kawit mau mung katon susah wae? pingin njaluk bojo po piye? karo sopo? omahe ngendi? Mengko tak tembungke…” omongane petruk clemongan.
Semar durung ngenehi jawaban, isih katon susah ora nggatekke omongane Petruk.
Petruk : “Mar…. ono opo Mar? Lagi nesu karo aku, opo karo gareng, opo karo Bagong? Utawa ono masalah liyane?”
Semar ora njawab, koyo ora dirungoke pitakone Petruk: “Wis nek Bapak ngengke aku, aku tak lungo disik!”
Petruk lagi mlaku pirang langkah, Semar banjur ngundang Petruk, “Petruk..! Arep nyangendi kowe? Mengko disik tak omongi… Kene kene mreneho….” Semar trus nggandeng tangane petruk, diajak lungguh bareng.
Semar: “Tole… bapak ora ono masalah opo-opo. Bapak mung sumelang mikirke nasib negara Amarta. Koyo ora biso tentrem atiku mikir nasib Pandawa. Ono sing tak pikir ing wayah rino kelawan wengi .. nanging bapak ora isa ngomongke karo kowe..”. :Cekak ing rembug, Kowe Truk… mangkato neng negara Amarta, nemoni punggawa-punggawa Amarta. Sing intine, Kowe diutus Bapakmu nyilih pusaka sing cacahe werno 3, yoiku:
arep dinggo opo? jawab wae menowo Semar arep Mbangun Kayangan…. Lan ojo lali Petruk, Aturno marang para putro Pandawa supoyo rawuh ing Karang Kabulutan.”
“Gek ndang mangkat.. Tak pengestoni”
Petruk gage-gage mangkat, sak wise entuk pangestu soko Semar senajan ora digawani bekal opo-opo.
Sak wise mlaku mangkat ing negara Amarta sing dilakoni rong dina rong wengi tanpa leren, Petruk tekan ing Kerajaan Amarta lan langsung ngadep ing pisowanan Raja Amarta.
Ing paseban, Raja Amarta (Yudhistira/Puntadewa) lan para punggawa nembe marak sowan marang Prabu Puntadewa, Ugo para penggageng Amarta ( yoiku Pandawa) katon sampun lenggah, ing antarane Bima, Nakula, Sadewa, Janaka, Krisna, Kunthi, Gatotkaca, Antareja.
Sak wise nunggu giliran pisowanan, Petruk matur marang Prabu Puntadewa. Sing surasane ngaturke opo sing dadi rembuge soko kaki Semar. yoiku bilih Petruk diutus Semar minongko bade ngampil pusaka sing cacahe werno 3 (Jamus Kalimasada, Payung gendogo lan Tumbak korowelang). Sing arep diagem Kaki Semar minongko srono membangun Kayangan lan ngaturake supoyo para Pandawa saget rawuh ing Karang Kabulutan.
Minongko raja Amarta, Prabu Puntadewa njaluk iguh pertikel soko para punggowo Amarta.
Tumuli Prabu Kresna minongko sesepuh ing Amarta menehi saran bileh. Kaki Semar bade mbangun kayangan tentukemawon kayangan Suroloyo, sing dadi panguwasaning para Dewa, jelas meniko mboten bade disetujui para dewa. Kamongko Semar iku mung titah manungso. Semono ugo, para Pandawa di aturi rawuh ing Karang Kabulutan ora liyo kejobo supoyo mbantu Kaki Semar menowo dadi masalah ing tembe mburine.
Prabu Kresna nganjurake supoyo niat Semar arep membangun kayangan dibatalke, lan kelakuane Semar kudu dibenerke meneh, awit wis nalisir seko paugeran.
Sak wise mirengke pirembagan para punggowo amarta, Petruk rumongso perlu mbenerke pengganggepe Prabu Kresno, Bilih niatipun Kaki Semar bade mbangun kayangan inggih awit saking raos prihatinipun Semar ningali kahanan ing negara Amarta. Ugo engga saiki Semar kados dereng nate damel kuciwaning para punggawa Amarta.
Menopo maleh Prabu Kresno sanes raja Amarta, dados Prabu Kreno mboten kagungan hak paring keputusan, entuk oraning ngampil pusaka, menopo malih nglarang Semar mbangun kayangan.
Sakwise Petruk nanggapi ature Prabu Kresno mekaten, Prabu Kresno langsung Jengkar saking pilenggahan, sinambi duko marang Petruk sing surasane Petruk ki mung gedibal pitulikur/babu kok wani marang ratu.
Krungu ngendikane Prabu Kresno sing ngemingke karo wong cilik, Petruk Ugo ora trimo, malah Petruk ganti mejang marang Prabu
ratu meniko njih awit saking kulo anggen nggulawenthah panjenengan, diopeni, digendong… dek cilik diithik-ithik nganti tekan sak niki dadi wong luhur, kok sak niki sewiyah-wiyah kaliyan tiang alit… Panjenengan dadi ratu meniko mergo ono rakyate, ono wong cilik, ono babune. Kulo dadi babu niki pun dados kodrate, nasib kulo, pun kulo niati.. Kudune njenengan malah nglingi marang wong cilik. Mboten malah sewiyah-wiyah karo wong cilik, gedibal pitulikur…”
Sak temah Prabu Puntadewa nengahi pirembagan sing rodo panas antarane Prabu Kresno karo Petruk, mulo Petruk banjur dikon metu soko paseban, sinambi nunggu keputusan para punggawa.
Prabu Kresna rumangsa pengangepe bener, mulo deweke akon Gatotkaca, Janaka dan Antareja supoyo ngusir petruk, nek perlu dipateni. Semono ugo Gatotkaca, Janaka lan Antareja mung tansah manut opo sing dadi dawuhe Prabu Kresno.
Prabu Puntadewa dadi ragu-ragu arep mutuske, ing antarane manut penganggepe Semar utawa Prabu Kresno. Sak temah ing paseban isih ono Sadewa (sedulur kembare Nakula) caos pangandikan marang Prabu Puntadewa. Sadewa ngaturke rembag sing surasane bilih sing dianggep kayangan ora mung tembung kayangan suroloyo nanging ‘kayangan’ sing ngemu teges atining Kaki Semar, Dadi sing bakal dibangun Semar yoiku kekuatan atine Kaki Semar, minongko punakawan ing Pandawa.
Sadewa menehi usul supoyo antarane Semar Karo Kreno dibuktekke kanthi di uji. Para Punggawa supoyo mertopo ing pringgitan panggonan pusaka disimpen ing kono. yen pancen Prabu Krenso sing bener, mulo pusoko tetep neng wrangkane, nanging yen pusoko pada jengkar soko wrangkane, mulo semar sing bener.
Ing sakwentara wektu para pangarsa mertopo, kasunyatan pusaka-pusaka mau podo pindah soko wrangkane. mlayu ing nggegono tumuju ing dusun Karang Kabulutan. Mulo Kaki Semar sing bener.
Sadewa langsung mangkat neng Karang Kabulutan liwat lawang mburi, supoyo Prabu Kresno ora ngerti. Saktemah Petruk sik nunggu neng ngarep Paseban ketemu marang Antasena. Petruk banjur cerita opo sing kekadeyan kala wau. Sak wise mirengke cerita wau Antasena
nganggep yen niate Semar pancen bener, mulo kudu dibela. Mulo Antasena banjur mbela dan nglambari
ketemu Gatotkaca, Antereja lan Janaka. Petruk arep di pilara, nek perlu arep dipateni nek ora manut.
Senajan diweden-wedeni ngono Petruk ora wedi, mula dadi peperangan marang para balane Prabu Kresno mau. Petruk dikrubut 3, nanging siji mboko siji podo kewalahan marang kadigdayane Petruk sing wis di wenehi ajiane Antasena. Gandeng wis rumangsa kwalahan ngatasi Petruk, Janaka, Gatotkaca lan Antareja podo mlayu, sowan marang Prabu Kresno.
Sak wentara wektu kahanan wis aman, Antasena banjur metu soko jiwa ragane Petruk. Dumadakan mbadar pusaka ding kolo wau di pesan Semar diampil saka Raja Amarta (
Reply	Raseksa says:	November 28, 2015 at 7:40 pm	Ingkang kasebat khusuk punika inggih anteng manteng mboten ebah-ebah. Lha menawi kathah obahipun inggih sami mawon mboten saged khusuk, mboten saged tumuj marang Gusti.
Sawise tekan titimangsane Pangeran paring dhawuh prajanjene marang Nabi Musa, piyambakipun banjur matur,”Duh Pangeran, mugi kawula kaijena nyawang panjenengan!”
“Ora kuat sira nyawang Ingsun, nanging sira sawangen gunung iki, yen tetep ana ing panggonane, lagi sira bisa nyawang Ingsun!”, mekaten dhawuhipun Pangeran.
Ing sawise cahyaning Pangeran katon ana ing gunung kui, sakala gununge banjur pecah lan Musa tiba ana ing bumi semaput. Bareng wis sadhar banjur matur;”Duh Pangeran, Maha Suci Panjenengan lan kula mertobat marang Panjenengan!” Saestunipun amba purwaning tiyang ingkang iman ing panjenengan.”
Tegesipun nyawang punika sanes nyawang ngagem mripat, nanging panyawang ingkang sampun mboten ngagem pirantos punapa-punapa.
Tegesipun gunung punika inggih kasebut Jabal utawi Thursina.
Wondene wedaranipun ayat punika, ingkang dipun agem sanepa gunung inggih tiyang, ingkang tegesipun perangan ingkang kados gunung, inggih punika irung. Sebab punapa kanthi maknanipun irung? Tiyang punika pancen gadhah irung sedanten.
Wangsulanipun pitekanipun nabi Musa punika badhe pinanggih wonten ing ugeling ayat salajengipun,”yen tetep ana ing panggonane, lagi sira bisa nyawang Ingsun!”
Irung punika menawi kangge ebah-ebah mesti mboten anteng. Mila Pangeran ngawisi, tetep ing panggonan, awit limrahipun tiyang dzikir punika mesti mawi sarwa gela-gelo utawi obah-obah. Tindak punika mboten kepareng, njur ingkang leres punika inggih anteng, kang amengku teges semedi utawi yoga.
Awit saking punika, lajeng saged katitik bilih ing zaman rumiyin sampun wonten laku yoga. Sejatosipun obah-obah utawi gela-gelo punika mboten saged katrimah. Dene menawi anteng, wening, anggenipun saged gampil nyawiji lan tumuju marang gusti.
Cekap semanten, mugi-mugi punapa ingkang kula aturaken teng mriki saged paring kawruh ingkang
Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping 5 (Pamungkas).
Jawi punika, botên sumêdya nênangi sadhèrèk bôngsa Jawi dhatêng babagan gugon tuhon, tuwin nênungkul kawruh nyata bab kadhoktêran, saèstunipun namung rumaos eman, manawi primbon tilaranipun lêluhur Jawi kina wau namung tansah dipun imbu kemawon, prayogi kaumumakên ing akathah, lowung-lowung bokmanawi wontên pigunanipun.
Ing sêrat primbon punika kathah jampi-jampi ingkang namung awarni isarat utawi ila-ila, tuwin sajakipun botên pinanggih ing nalar, ananging sintên ingkang sumêrêp manawi ing ngriku mèsidaya alus ingkang botên sadhengah tiyang mangrêtos.
Kajawi saking punika, ing sêrat primbon punika ugi kathah namaning sêsakit utawi namaning racikan jampi ingkang kula dèrèng nate sumêrêp, ing ngriki namung katurun sungging kemawon, môngsa borong para nupiksa.
Mênggahing pamanggih kula, tumrap para sakit ingkang adêdunung cêlak kalihan dhoktêr, ing saèstunipun langkung prayogi nyuwun [nyu...]
[...wun] pitulunganipun dhoktêr, awit dhoktêr punika nama sampun têrang angsal pratôndha: ahli sêsakit tuwin jampi. Dene tumrap para sadhèrèk ingkang têbih dhoktêr, ingkang kaparêng ngagêm jampi Jawi, mugi sampun ngantos nilar dugi-dugi lan prayogi.
Ingkang ngêdalakên: Tan Gun Swi, Kadhiri
Ing ngandhap punika pratelan racikan jampi-jampi Jawi, tuwin isarat-isarat sasaminipun, kangge anjampèni sêsakit warni-warni, turunan saking primbon tilaranipun lêluhur Jawi ing jaman kina.
Jêram pêcêl satunggal, kairis sampun ngantos katut isinipun, punika lajêng katèmplèkakên ing pilingan kiwa têngên. Anggènipun nèmplèkakên radi kapêtêlakên sawatawis, manawi sampun kanthil kainggatan.
3. Sakit ngêlu asal saking encok (sela karang):
1. mripat sunthi, 2. mripat kêncur, 3. mriyos sajumput, sami kapipis lêmbat lajêng kapilisakên ing bathuk.
Amêthika ronipun jambêt kaluthuk, nanging pamêthikipun sampun ngantos ayang-ayanganing asta ngengingi ron wau, punika kapipis kalihan apu ingkang ngantos lêmbat, lajêng kapilisakên ing bathuk sarta pilinganipun kiwa-têngên. Ing nalika badhe
ing bathuk sarta ing pilinganipun kiwa-têngên, tuwin katuruhakên ing talingan kiwa-têngên.
8. Sakit ngêlu ingkang kêdah sumaput panonipun:
1. kulit jêram wangi, 2. kêrikan kajêng cêndhana, kasipis[2] ingkang lêmbat, kapilisakên ing bathuk.
9. Sakit ngêlu ingkang botên doyan nêdha dening cangkêmipun kraos pait:
1. adas, 2 adas lêgi utawi adas Cina, kasami kathahipun, 3. kêtumbar, ingkang ragi kaduk, 4. kajêng lêgi, 5.
1. apu, 2. bawang, kapipis ingkang lêmbat, kaêmoran, 3. toya jêram pêcêl, 4.lisah wijèn, kaulêd dados satunggal lajêng kakicik, mangêt-mangêt kapupuhakên ing bathuk sarta ing pilingan kiwa-têngên.
2. Mripat ingkang manikipun malêtik sarta lamur:
Sabên enjing kalihan sontên dipun colokana mawi êlaripun ayam cêmêng mulus. Êlar ingkang taksih ênèm punika dipun bubud, bongkotipun awujud daging mawa toya, punika dipun colokakên alon-alon. Utawi:
Sabên enjing kalihan sontên kacolokana mawi êrahing cacing. Cacing siti punika kapêthêt pucukipun, mêdal êrahipun, punika kangge nyoloki manik ingkang mlêtik wau.
1. kêmukus, 2. bawang, 3. sarêm sawuku, kapipis ingkang lêmbat lajêng kasaring ingkang ngantos bêning: kapupuhakên ing mripat.
4. Mripat bèlèkên sarta blêrêng paningalipun:
Terong ngor ingkang matêng kapêndhêt toyanipun, kausap-usapakên [kau...]
[...sap-usapakên] ing mori pêthak lajêng kaêpe ngantos garing, manawi sampun garing, kakêrika sakêdhik, katoyanan toya tawa satawis:[3] kapupuhakên ing mripat.
5. Mripat malêtik sabab dening sakit cacarên:
Tosan kabakar, manawi sampun mêngangah, katuruhana toya jêram linglang, turuhanipun katadhahana ing bathok, kaêbun-êbunakên sadalu, enjingipun kasipatakên ing tlapukan kiwa-têngên, dangunipun tigang kenjing. Sasampunipun punika, lajêng angêbun-êbuna sêkul, enjingipun ugi kasipatna ing mripat.
1. kunci kalêbêtna ing woh jêram pêcêl ingkang sampun sêpuh, lajêng kaêpe ngantos garing, kunci wau lajêng kapêndhêta, kaparud mawi kaêmoran, 2. mabên, 3. puhan lêmbu, kacarup dados satunggal, kasaring ingkang ngantos bêning: kapupuhakên ing mripat kiwa-têngên.
7. Mripat ingkang raosipun ngêrês sarta blêrêng:
Oyod rumput walulangan kakumbaha ingkang rêsik lajêng kadhêplok, kawadhahan mangkok ingkang rêsik, dipun [dipu...]
[...n] ênêbakên, bêninganipun kaangge nglimbang mripat, andadosakên asrêp sarta padhang.
8. Mripat abrit sabab dening bèlèkên, sarta ngêmbêng êluh:
Bêntulipun senthe cêmêng kaoncekan ingkang rêsik,
toyanipun, kaangge noyani glintiran senthe wau, lajêng kabuntêla ing mori pêthak ingkang rêsik,.kakêcêrakên ing mripat.
9. Mripat rimang tuwin cadhok:
Kunir dipun oncèki ingkang rêsik, lajêng kalêbêtna ing woh jêram pêcêl ingkang sampun dipun krowoki, nuntên kaêpea ingkang ngantos garing. Kunir wau lajêng kapêndhêta, kaparud mawi katoyanan toya tawa ingkang sampun nyipêng sadalu, lajêng kabuntêla ing mori pêthak: kakêcêrakên ing mripat.
10. Mripat ingkang tansah ngêmbêng êluh sarta warninipun sêmu jêne:
Tawas kapipis mawi kaêmoran toya jêram pêcêl, lajêng
Woh jambe ingkang taksih ênèm kapipis ingkang lêmbat, katoyanan uyuhipun bayi ingkang dèrèng mêdal untunipun, lajêng kabuntêla mori pêthak: katètèsakên ing mripat.
Pucuk pare wêlut kacacah, kabuntêl ing mori pêthak, kapêrês katuruhna ing grana.
1. kunir pitung iris, 2. uwos pitung êlas, sami kaêkum, manawi sampun êmpuk, kabuntêla ing mori pêthak, kapêrês dipun kêcêrakên ing mripat.
Woh kêmlaka ingkang sampun matêng kawênyêt mawi toya tawa sakêdhik, kawêdhakakên saubênging mripat sarta rai ingkang waradin.
Anak tikus ingkang taksih abrit, kabakar ingkang ngantos gosong, arêngipun kagêrusa ingkang lêmbat,
katètèsakên ing mripat. Mipisipun mawi maos Kulhu kaping pitu.
1. ron têlasih, 2. kêmiri jalêr, kapêndhêt isinipun, 3. sarêm jalêr, kamamah kapupuhna ing mripat.
13. Mripat ingkang sawêg kraos badhe sakit:
Sarêm sajimpit, karêmêt kalihan toya tawa, mawi maos Kulhu kaping tiga, kaparêmakên ing saubênging mripat. Manawi ingkang kraos sakit mripat kiwa, ingkang kangge marêmi tangan têngên. Manawi mripat têngên ngangge tangan kiwa.
1. lêmpuyang, 2. mripat kunir, 3. pucuk jantèn jagung ingkang taksih ênèm, kapipis
18. Mripat kêcolok utawi kêcocog barang sanèsipun:
Kunir pitung iris kawadhahan pinggan ingkang rêsik, dipun sukani toya tawa sawatawis, kaêbun-êbunakên sadalu. Enjingipun kasaring mori pêthak, kapupuhna ing mripat.
19. Mripat abrit, tlapukan kandêl, kraos ngêrês:
1. tigan ayam kapêndhêt pêthakipun, 2. tlutuh turi ingkang ijêm ronipun, kaêmor dados satunggal, kabuntêl ing kapas, kaangge mêtêl mripat. Mripat wau kaêrêmna sarta kêdah ing wanci dalu, wontên ing pêtêngan. Manawi mripat wau kraos pêdhês, sarta mêdal êluhipun kados nanah, mratandhani manawi kêtrimah. Lajêng kajampènana isi dlima kapipis lêmbat, kabuntêl ing mori pêthak, katuruhna ing mripat, ing dalu punika ugi, têrus kaangge tilêm dumugi
23. Mripat saras, supados padhang:
Ron nyamplung ingkang taksih ênèm pitung lêmbar, karajang kawadhahan pinggan pêthak, mawi kaêmoran toya tawa ingkang sampun nyipêng sadalu, kawênyêt sarta kapêrês ingkang apuh, lajêng kasaringa ingkang rêsik, kaangge nglimbang mripat ing wanci enjing, mawi maos alip ba ta kaping tiga, sarta ngampêt ambêkan. Rêrêgêdipun mêdal, mripatipun asrêp sarta padhang. Utawi:
timah dipun kothok, manawi sampun lèlèh, dipun êsoki toya tawa ingkang rêsik, sasampunipun asrêp, kaangge nglimbang mripat. Utawi malih:
oyod bayêm êri dipun êpe ngantos garing, lajêng kabakar ngantos gosong, arêngipun kaêkum ing toya tawa sarta kaudhêk ingkang waradin, lajêng kasaringa ingkang rêsik, kaangge nglimbang mripat.
III. Jampi sakit lêstrung, sela karang, utawi sêkalo.
1. Lêstrung ingkang nêdhas ing grana:
1. kunir, 2. bêngle, 3. bawang, sami kaparut, katoyanan toya jêram linglang, kawêdhakakên ing rai ingkang waradin.
1. mriyos sulah, 2. sunthi, 3. kalandaru, 4. pungli (= kulitipun ayam woh pala), 5. kêmukus, 6. jintên pêthak, 7. muja-muju, 8. pulasari,
satigan pêksi, kauntal. Tumrap tiyang jalêr sangang glintir kauntal nyaglintir kaping sangang dintên, tumrap tiyang èstri pitung glintir kauntal nyaglintir kaping pitung dintên.
2. Lêstrung ingkang minggah ing mripat utawi ing utêk, inggih punika mripat ingkang kados racêkên utawi katingal rèmbès, sirah asring ngêlu mumêt sarta mripat mêdal konang-
cokak Jawi, kawêdhakakên ing rai ingkang waradin.
3. Lêstrung ingkang minggah ing mripat sarta ing waja, inggih punika [puni...]
[...ka] waja utawi gusinipun krowok katêdha ulêr sarta abuh.
1. gagang sêdhah pitung iji, 2. kêncur, sami karajang sarta kawadhahan ing barang têmbagi, kaêmoran: 3. toya jêram pêcêl, kaparêmakên ing pundi prênahipun ingkang
kapipis ingkang lêmbat. Lajêng mêndhêta tumpêr ingkang taksih mêngangah kaungkulakên, sarta katuruhan toya tawa, toyanipun
kapipis katoyanan toya ingkang dipun kumi kajêng gapuk ingkang sampun lami, katuruhakên talingan. Utawi:
1. dhèdhès, 2. celengan (= namaning gêgrêmêt) kabakar,
rah, manawi kaangge ngombe kraos sakit:
1. bawang, 2. mriyos sulah, 3. cêngkèh dipun gorèng, sami
ron lêgundhi kapipis, kaêmoran cokak Jawi, kapopokakên ing waja.
1. prusi utawi trusi: kabakar, 2. mriyos satunggal, 3. bawang, 4. inggu, kapipis, kaêmoran: 5. toya jambe ingkang taksih ênèm, 6. lisah taun (= lisah wangi) kagosok-gosokakên ing waja.
5. Waja moglak-maglik, gusinipun krowok katêdha ing ulêr:
1. kêrikan kukunipun piyambak, 2. rambutipun
kombang ingkang nuju nêsêp mabên ing sêkar: tiga, wêtêngipun kalêbêtan mriyos wêtahan nyatunggal, lajêng kapanggang ing
rosipun tigang lêmbar, kapipis, katoyanan wedang ayam (= wedang jarang), kasaring: kaombèkakên. Utawi:
sampun ngantos kawalik, sami kapipis lêmbat, dipun
tiga, ingkang kalih dipun bakar, ingkang satunggal mêntahan, 2. adas, 3. pulasari, 4. brambang, 5. kajêng lêgi, kapipis lêmbat lajêng kasaring, kaombe ing wanci
toyani: 8. lôndha mêrang utawi awu, kasaring kaombèkakên.
17. Sakit padharan, suwaranipun pating kruwuk:
pêthakipun kemawon, kasaring dipun ombèkakên.
4. Luntak mawi ngêdalakên êrah, padharan kraos sakit:
1. bubukan manis jangan, 2. mabên,
nguyuh amargi saking ewahing impês (= wadhah turas):
têngkuwèh kaêkum wedang ayam, kaangge ombèn-ombèn.
1. pupus nanas ingkang taksih nèm tigang punggêl, 2. apu wôngka (= apu ingkang sampun garing lan atos, tumèmplèk ing papon) sami kapipis,
kabakar ingkang ngantos gosong, arêngipun kagodhog kalihan sêkul, lajêng kasaring, kaangge ombèn-ombèn.
1. dêbog bosok, 2. lisah tangyu, kaulêt katemplokakên sawiyaring tatunipun, sadintên kasantunan kaping tiga. Utawi:
klêntik ingkang taksih enggal, kalèlètakên ing tatunipun.
wit têtêr dipun êpe ngantos garing, lajêng dipun obong ngantos gosong, arêngipun kagêrus kaêmoran lisah gurih (= lisah klêntik ingkang warninipun ijêm)
jambe jêbug kapipis lêmbat, kaangge anggosok
panjangipun, 2. kêtêpu (= katul ingkang lêmbat) kapipis ingkang lêmbat katemplokakên mawi kabuntêl. Sadèrèngipun kajampenan, canthêng
1. ron tela rambat, 2. sarêm tigang wuku, kapipis ingkang lêmbat, kapopokakên. Wudunipun kêdah kasudhèt rumiyin mawi sujèn.
1. tinja tikus kagorèng ngantos gosong, 2. toya
sata ingkang ampêg kaêkum, kakêcêrakên ing tilasipun ingkang kaêntup wau. Utawi:
ron, sarta oyod kapas, 2. kêmiri jalêr, 3. adas, 4. pulasari, kapipis lêmbat, kawêdhakakên panggenan ingkang abuh.
kangge ngurut kontholipun, wongsal-wangsul sabên asrêp kapanggang malih.
kuthuk kapragat lajêng kasigara kabucal jêroanipun, katèmplèkakên panggenan abuh, mawi kasabukan ingkang kêncêng.
1. ron kêtapang, 2. pucuk mênir, 3. kunir, kapipis lêmbat katoyanan: 4. toya tawa ingkang sampun nyipêng sadalu, kaparêmakên padharan, utawi:
jadham ingkang pait kagodhog kalihan wêrak, sasampunipun asrêp kaangge marêmi padharan.
intip apu ingkang tumèmplèk ing wadhahipun), 4. kunir bakaran, 5. keceran uwos sajumput, 6.
kagodhog mawi kaêmoran: 9. pala, 10. sêkar pala, 11. cabe, 12. cêngkèh, 13. kapulaga, 14. adas ingkang sampun kapipis lêmbat, 15. sêre ingkang sampun kadhêplok. Panggodhogipun ngantos umob, lajêng dipun asrêpakên kaangge marêmi tangan tuwin sukunipun.
7. Sakik[10] pating crêkot, tosan kados dipun kêrik-kêrik:
1. jêram macan ingkang kulitipun ing nglêbêt abrit, 2. sêkar jêginggèr Cina ingkang bêlang-bêlang pêthak kabêdhol sadhangkèlipun, 3. ron turi abrit, 4. sarêm, 5. manisan [mani...]
[...san] kaledhung tigang iji, sami kagodhog mangêt-mangêt kaangge ngêkum suku sarta katuruh-turuhakên ing suku.
1. babakan crême ingkang kêpêndhêm ing siti, 2. oyod môndhakaki
tigan ayam cêmêng mulus, kalêbêtakên ing gadhung, gadhung wau dipun sigar, dipun krowaki ing têngah, nuntên dipun tangkêpakên malih, lajêng kabênêm, manawi sampun matêng, tiganipun katêdha katêlasakên.
Sakit êrah mandhêg kraos pating srênut utawi pating crêkot:
1. jae, 2. sêre, 3. bawang, kapipis kaangge parêman, sadèrèngipun parêman kêdah kaseka rumiyin mawi toya angêt ingkang kacampuran arak.
1. kêrikan sêcang, 2. kapur, kagodhog kaangge mêdhaki panggenan sakit. Utawi:
1. ron luntas kapipis lêmbat, 2. wêrak kagodhog, kacampur dados satunggal, kawêdhakakên panggenan sakit.
1. dhangkèl rosan saoyodipun, 2. gêndhis arèn, 3. êmur (= mripat kucing) kagodhog kaangge ombèn-ombèn.
1. ceplukan rambat kaêpe ngantos garing, 2. gêndhis arèn, kagodhog kaangge ombèn-ombèn.
Toya klapa ijêm satunggal, kaombe katêlasakên.
1. ron kêmbi, 2. ron maja, 3. ron wilada jati, 4. oyod turi, kagodhog kaangge adus enjing sontên.
1. klêmbak, 2. adas, pulasari,[11] kagodhog kaangge ombèn-ombèn.
picisan, kagodhog mawi toya tigang cangkir, kakantunakên sacangkir, 3. gêndhis batu, kaombe ing wanci enjing.
5. Sakit bêntèr tis ingkang asring-asring kimat:
ngantos gosong, kapipis lêmbat, kasaring, dipun ombe.
1. ron galing, 2. ron kêtèpèng, 3. wos sajumput, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan.
padharan tuwin boyokipun. Sadèrèngipun dipun tapêli, sukunipun
kapipis lêmbat kaangge napêli padharan enjing sontên.
1. cangkok tigan ayam ingkang sampun nêtês, 2. jae, kapipis kaêmoran: 3. lisah sulung, kaangge napêli padharan.
lêmbat, kaangge napêli panggenan sakit mawi dipun bêngkungi.
11. Tiyang sêpuh botên sagêd wawratan, ngêntut, tuwin nguyuh:
1. brambang jalêr, 2. yuyu kabakar, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan.
12. Tiyang sêpuh padharanipun kraos pating plilit:
1. cucung bêlut, 2. uwos kaêkum, 3. lêmpuyang pitung iris, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan.
13. Tiyang sêpuh padharanipun kraos pêrih utawi mawi ambadhêdhêg:
1. apu wôngka, 2. sarêm, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan.
adas, 4. pulasari, 5. brambang kabênêm, kapipis lêmbat,
toyanipun kaombe, ampasipun kaangge tapêlan.
1. têmulawak, 2. wiji sawi, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan.
16. Tiyang sêpuh bêntèr tis ingkang sampun lami:
1. têmulawak, 2. brambang, 3. kajêng angin, 4. kunir, 5. jamur impês, 6. ron sandilata
sampun lami sangêt) kaangge amborèhi badanipun, lajêng dipun kêmuli ingkang rapêt.
toya tawa ingkang sampun nyipêng sadalu, kaangge amborèhi badan sakojur.
10. Tiyang nêsêpi kirang bancar wêdaling toya susu:
1. ron kêlabangan, 2. ragi, kapipis kaborèhakên ing susu. Sadèrèngipun kaborehan, kêdah
1. bumbu gêcok, 2. êrahipun ayam cêmêng mulus, kacêkokakên.
9. Lare sakit bêntèr nglêbêt ingkang
taksih nèm, kagodhog kaangge ombèn-ombèn. Utawi:
1. ron rêmakjun, 2. adas, 3. pulasari, 4. brambang, kapipis kacêkokakên.
1. tlethong maesa ingkang sampun garing, kaêjur, 2. tigan ayam mêntah, kapêndhêt pêthakipun kemawon, kacarub dados satunggal, kabuntêl
6. Tiyang sakit dhadha raosipun sêsêk:
1. kêmiri, 2. brambang, 3. adas, 4. pulasari, 5. sêprantu, 6. sunthi, 7. mêsoyi, 8. kêtumbar, 9. trawas, 10. kêncur kabênêm, sami kamamah kasêmburakên ing dhadha.
7. Tiyang sakit dhadha raosipun pêgêl:
1. ron dhadhap srêp kalih lêmbar, 2. mungsi tigang jumput, 3. kêmiri jêndhul kapêndhêt dhadhanipun, 4. sarêm, kamamah kasêmburakên ing dhadha ingkang waradin.
1. kêtumbar, 2. bêngle, 3. sêdhah panggih rosipun, 4. jambe, kamamah lajêng kasêmburakên ing bathuk, tuwin ing githok.
1. kunir, 2. sarêm, kamamah kasêmburakên ing suku tuwin talapakanipun kiwa têngên.
1. sêdhah ingkang sampun garing, 2. dringo, 3. bêngle, kamamah
ingkang têbih griya, 2. brambang, kamamah kasêmburakên panggenan ingkang thukul cacaripun.
garu ramês, 2. jadham, 3. jae, kagodhog kaangge ombèn-ombèn. Utawi:
ron kêji kagodhog kalihan bêling, kaangge ombèn-ombèn.
1. oyod rumput walulangan, 2. oyod sêdhah, 3. oyod alas, 4. pulasari, kapipis lêmbat, kaparêmakên ing baga.
sapanuduh, 2. sêkar cêpaka ingkang taksih kuncup: tiga, 3. tlasih ingkang sampun alum satêkêm, 4. cabe nyadham tiga, 5. pace dipun oncèki sarta kakumbah
dados satunggal, kasaring mori enggal, kaombe. Sadèrèngipun ngunjuk jampi, kêdah siram jamas rumiyin, mawi têlêsan mori enggal, sarta kêdah ing dintên Jumuwah, dalunipun lajêng sacumbana, enjingipun ngunjuk jampi wau.
Jampi ngiyatakên badan tumrap tiyang nèm utawi sêpuh:
1. cabe wungkuk, 2. kajar angkrik
siyung sima, 3. kêrikan singat kidang ingkang sawêg thikil, klêmpakipun kêrikan warni tiga wau saprasêkawan
bêngle, ingkang ragi kathah, 22. mriyos, 23. pala, 24. cêngkèh, 25. manis jangan, 26. cabe, 27. kêmukus, 28. kanthong [ka...]
[...nthong] landhak, 29. gêndhis arèn, sami kapipis kaêmoran: 30. santên, 31. mabên, kaombe tigang wulan kaping kalih.
XXV. Jampi pawèstri mêntas gadhah lare.
Kêtumbar punika manawi kapipis mawi kaêmoran: 1. mustanggi (= mênyan Arab, warninipun mèmpêr blêndok sêmu
pêthak), 2. lisah wijèn, kaombèkakên lare utawi tiyang sêpuh ingkang asring ngompol, sagêd saras.
Jintên cêmêng punika angsaripun panas, nanging kanthi asrêp sawatawis.
kaombe ing wanci enjing, sagêd nyarasakên pawèstri anggarapsari ingkang kirang sae wêdaling êrah.
tilas korèng sasaminipun, lajêng kabuntêl ing mori, sagêd ngicalakên bêlang wau.
4. Manawi kapipis lajêng kabuntêl ing mori, kasêrot ing grana, sawarni sênggruk, sagêd nyarasakên sakit pilêg sarta ngêlu ingkang jalaran saking angin.
Mungsi punika manawi katêdha (kauntut), sagêd murungakên tiyang ingkang badhe sakit katrapên, sarta botên badhe tuwuh malih.
Pala punika angsaripun angêt, manawi katêdha sagêd ngiyatakên jantung, sagêd mêwahi mani, tuwin sagêd
jangkang (kêpuh) punika angsaripun asrêp lan garing.
1. Manawi kagodhog kaangge ombèn-ombèn, sagêd ngajurakên têtêdhan salêbêting padharan.
2. Manawi toya godhogan wau kacampuran: 1. puwan lêmbu, 2. gêndhis pasir, kaombe ing wanci bêdhug siyang, sagêd
1. Manawi kaêjur kalihan wedang jarang, kaombe ing wanci enjing, sagêd nyarasakên sakit padharan ingkang raosipun asrêp anjêkut.
nyarasakên tiyang ingkang badanipun kraos lêsu lêsah.
4. 1. bubukan jadham, 2. mabên, 3. bubukan tai bêsi, 4. lisah wijèn, 5. malam pêthak, kacarub dados satunggal, lajêng kakicik ing thothokipun kêrang, kaangge anggosok dhêngkul sakit ingkang raosipun anjarêm, kêmêng, sagêd saras.
5. Jadham kaasap (kaêjur) kalihan cokak Jawi ingkang sampun kêcut, sagêd mitulungi tiyang ingkang tatu kenging dêdamêl utawi putung balungipun, inggih punika: toyaning jampi wau kaombèkakên, ampasipun kawêdhakakên ing tatunipun, lajêng kabuntêl, manawi putung balungipun, pambuntêlipun kêdah dipun uwat-uwati mawi blabag, supados sagêd pulih, tuntum.
Inggu punika manawi kapipis mawi kaêmoran: 1. mriyos, 2. cokak Jawi, kagosok-gosokakên [kagosok-gosokakê...]
[...n] ing sirah ingkang rambutipun ambodholi, jalaran sakit lêstrung (sakit èstri), sagêd saras, thukul rambutipun malih.
1. Manawi katêdha sagêd nyarasakên sakit abuh ing padharan utawi ing suku.
2. Jae kadhêplok lajêng kaêkum ing toya tawa ngantos tigang dintên, kasaring: kaêmoran mabên, kaombe, sagêd nyarasakên tiyang sakit watuk ingkang padharan sarta gorokanipun kraos sêsêk lan
3. Brambang kagodhog kalihan toya lèpèn, kaombe, sagêd nyarasakên sakit padharan.
4. Brambang kadhêplok kalihan toya tawa sakêdhik, kausap-usapakên ing sirah ingkang asring bodhol rambutipun, rambut wau sagêd kiyat sarta mindhak kêtêlipun.
5. Brambang kapipis, toyanipun kapupuhakên ing mripat lamur utawi cadhok, sagêd enggal saras.
Bawang punika angsaripun cêkapan, botên bêntèr, botên asrêp.
1. Bawang punika manawi katêdha, sagêd nêbihakên sakit dubur (ambèi), tuwin sagêd nglunturakên sakathahing riyak ingkang wontên ing gorokan utawi ing padharan.
2. Bawang kapipis, kapopokakên tatunipun tiyang kacakot utawi kaêntup kewan
usapakên ing dakar ingkang kirang kiyat sarêsmi, sagêd dados kiyat.
2. Wêrak kagodhog ngantos umob, mangêt-mangêt kaombe, prayogi sangêt dhatêng badan.
3. Wêrak ingkang sampun kêcut, kaombe tiyang tatu kêpêrang sasaminipun, utawi tiyang mimisên, tumuntên sagêd saras.
4. Wêrak kaêmoran lisah lêmbu, sagêd mitulungi tiyang kenging latu ngantos gosong, inggih punika kaombe sarta kawêdhakakên tatunipun.
5. Wêrak kaêmoran apyun, kapilisakên tiyang sakit ngêlu, sagêd saras.
Kaombe tiyang sakit padharan ingkang atos lan bêngka (
latung kenging kaangge anjampèni talingan ingkang kalêbêtan rêna utawi lintah, sarana katètèsakên malêbêt, kewan wau tamtu pêjah, kenging kapêndhêt kanthi gampil.
2. Lisah latung katutul kapas, lajêng kabuntêl ing mori ingkang rêsik, kapêrês katuruhakên ing baganing pawèstri ingkang nyakiti dangu, sagêd enggal anglairakên.
Ron sanamaki punika warninipun mèmpêr ron asêm, kathah paedahipun, kados ing ngandhap punika:
Świdwin (Jerman Schivelbein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 15 486 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Świdwin&oldid=1090388"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ing Indonésia sing ngubungaké kutha Jakarta dan Bandhung. Dalan tol iki rampung dibangun ing pungkasan April 2005. Tol iki mbentang wiwit saka Cikampek - Purwakarta nganti Padalarang. Tol iki dumunung ing tlatah pagunungan saéngga dalané munggah-mudhun lan uga nduwèni akèh kreteg sing dawa lan dhuwur.
Bandhung mung mbutuhaké wektu 1 jam 30 menit (yèn ora macet) lan diitung saka Cawang.
Tol iki uga dipepaki alat pangukur kacepetan tetumpakan. Yèn ngliwati wates kacepetan, nganggo kamera.
Kampung Lebak Ater, Kecamatan Darangdan, Purwakarta
Gerbang tol[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dalan_Tol_Cipularang&oldid=829997"	Kategori: Dalan tol ing Indonésia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 14 Maret 2013.
Srimulat punika priyantun estri ingkang mandegani kelompok lawak Srimulat. Kelompok Lawak Srimulat punika kondang boten namung wonten tlatah Solo nanging ugi wonten laladan sanes, kados ta: Jakarta lan Surabaya. Pelawak-pelawak ingkang kondhang sapunika, biasanipun jebolan Srimulat. Contonipun: Mamik Slamet, Polo, Tarzan lan sanesipun. Srimulat sampun tilar donya lan kasarekaken
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Srimulat&oldid=1017290"	Kategori: Jawa	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 8 Maret 2016.
dipun wewahi tatanan basa kebak kaendahan, tuwin kabudayan jawi ingkang sakestu Adi lan Luhur sanget, satemah kuwawi handudut kawigatosanipun sedaya pawongan ingkang mapan wonten ing samadyaning pasamuan
jangkep. Tembung jangkep mengku werdi nut tataning basa jawi wujud paramasastra. Dados renggeping wicara inggih menika basa ingkang dipun
dhapukanipun basa. Renggeping wicara rapet sanget kaliyan raos, pramila guneman basa jawi utawi pirembagan jawi sagen dipun wastani Basa Raos. Tegesipun basa ingkang linambaran raos pangraosing manah. Dhedapukanipun tetembungan jawi kanthi tinatanipun pisan mawi paramasastra lajeng dipun lambari kanthi raos pangraos manah ingkang alus saha resik, badhe mahanani wujuding wicara ingkang sae sanget, menapa punika wicara kanthi ngoko utawi krama ingggil. Dudutanipun wicara gunem basa jawi tanpa tatanan basa nut paramasastra, saha tanpa linambaran dhedhasaring raos pangraos, mboten saged dipun wastani basa ingkang renggep.
Raos pangraos salebetipun manah kangge ngladosi wicara ingkang winedharan, antawisipun : pangatos atos murih boten lepat, pangatos atos mboten nyerikaken manahipun tiyang sanes, saged damel remenipun piyantun ingkang mirengaken saha pangatos atos pamilihipun tembung kanthi maton, mapan, pas, jujur, prasaja. Perlu kauningan ugi bilih Renggeping Wicara ugi mboten saged uwal saking babagan unggah ungguh basa, unggah ungguh patrap utawi sikep
Candhi Mendut iku candhi mawa latar wuri agama Buddha. Candhi iki dumunung ing désa Mendut, kacamatan Mungkid, Kabupatèn Magelang, Jawa Tengah, sawetara kilomèter saka candhi Barabudhur. Candhi bisa diarani minangka lawang tumuju candhi Pawon lan candhi Barabudur.[1]
Karangtengah sing mawa tarikh 824 Masèhi, disebutaké yèn raja Indra wis mbangun bangunan suci kanthi jeneng wenuwana sing tegesé alas pring. Déning ahli arkéologi Walanda J.G. de Casparis, tembung iki dihubungaké karo Candhi Mendut. Miturut sajarah, ing taun 1836 sakebehing bangunan candhi Mendut ditemokake kajaba bageyan payone. Candhi iki ketutupan ing sangisore tumpukan semak-semak mbokmenawa jalaran njebluge gunung Merapi utawa lindu.[1] Ing taun 1887, candhi mendhut didandani wiwit saka sikil tekan awak candhi. Asil saka rehabilitasi iki durung kaya kang dikarepake. Mula ing taun 1908, Van Erp nerusake ndandani candhi mendhut bebarengan karo candhi borobudur. Nanging upadaya iki uga durung nuwuhake asil kang sampurna jalaran kesandhung kurange dana bangsa Walanda. Sawise mandheg kurang luwih 38 taun, ing taun 1925, candhi mendhut didandani manèh.
Arsitektur candhi[besut | besut sumber]
Bahan bangunan candhi sakbeneré arupa bata sing ditutupi nganggo watu alam. Bangunan iki mapan ing sawijining basement sing dhuwur, saéngga katon luwih anggun lan kuwat. Trap munggah lan lawang mlebu madhep ngidul-kulon. Sadhuwuring basement ana lurung sing ngubengi awak candhi. Payoné tingkat telu lan direngga nganggo stupa-stupa cilik. Cacahing stupa-stupa cilik sing kapasang saiki ana 48 iji.
Candhi Barabudhur • Candhi Prambanan • Candhi Mendut • Candhi Sukuh • Candhi Sewu • Candhi Pawon
BuddhismeCandhi ing Jawa TengahPancatantraPapan ziarah agama BuddhaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.28, 19 Maret 2016.
ngenteni kereme prau gabus, kumambange watu item.
oleh Sri Aji Joyoboyo, abad xii M. (1100-an)
Ing. FEJFAROVÁ Irena 1860 Ing. GAWEL Jiří 1457 Ing. GRUNT Evžen 0047 Ing. HÁJEK Jan 0279 Ing. HAJNÁ Marcela 1536 Ing. HAMPEL Jaromír 1173 Ing. HANZLÍK Petr 1607 Ing. HARAMUL Jiří 0283 Ing. HEJRET Miloslav 1178 Ing.
Tiếng ViệtVolapükWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 12 Maret 2016.
amalan kados mekaten sejatosipun klentu, sebab menawi kepanggih kaliyan nabi muhammad wonten ing alam impen punika
Botak inggih punika tiyang ingkang botén gadahi rikma ugi ing mustaka. asring ing basa Indonesia, témbung botak dipunbènténakén kaliyan témbung gundul. tiyang ingkang gundul, rikmanipun biasane dipunpangkas sécara sengaja, ménawi botak punika botèn dipunsengaja. Rikma rontok inggih punika bagian normal saking proses penuaan kanggè katah pria. Faktor keturunan mainakèn peran ingkang wigati punapa wiwit panjéngéan badhè kailangan rikma panjenegan .Sapunika boten biasa kanggè pintén-pintén tiyang kanggè miwiti badhè botak sedini yuswa 20 taun. kangge pria botak, gaya rikmat mereka sekedhik kawates. Ananging, punika boten berarti panjenengan boten saged nemuaken setunggal ingkang ndamel panjenegan katinagl lan ngeraos sae. Nyukur Mustaka oanjenegan menawi katingal kadasta sebuah respon ekstrim kangge kerontokan rikma. Ananging, pria langkung lan langkung nggdahi gaya punika. Menawi panjenegan ngeraos cekap percaya diri kangge nyukur gundul mustaka panjenegan, ngginaaken gunting listrik kawiwitan kangge motong rikma panjenegan 1 / 8 inci. Lajeng, ngginaaken pisau cukur lan gel cukur ingkang biasa panjenengan ngginaaken kangge nyelesaiaken bercukur. Menawi panjenegan kaingin punika dipunlamphi ing tukang cukur, penata rikmapanjenegan kedhah ngginaaken
sakderenge nyunkur mustaka panjenengan.[1] Tiga penelitian ing Pennsylvania nunjukakenmenawi mustakaa botak dipunkaitaken kaliyan dominasi déning katah tiyang. Kaliyan tembung sanes, pria ingkang nggadahi ustaka botak katingal langkung kiat. Hasil punika pikantuk saking tiga penelitian ingkang dipunlampahi déning Dr Albert Mannes, punika dosen ing Wharton School, University of Pennsylvania. Penelitianipun dipunrancang kangge nguji persepsi manungsa ngenai pria ingkang mustakanipun botak utawiu dipuncukur resik. Penelitian kawiwitan gelibataken 59 mahasiswa ingkag dipunsuwun ningali 25 foto tiyang ingkang sedasa ing antawisipun nggadahi mustaka botak. Menawi penelitian kaping kalih ngamati 344 tiyang diwasa ingkang dipunsuwun ningali sekawan foto pria kaliyan gaya tikma ingkang benten-benten.Ing percobaan kaping tigga, boten wonten gambar kagge dipuntunjuake. Penelitian punika ngamati persepsi 500 tiyang diwasa adedasar deskripsi fisik kaserat ngenai pinten-pinten tiyang. Sedaya deskripsi dipungambaraken nggadahi rikma benten-benten. Kaping tiga penelitian kasebut angsal asil igkang sami , inggih punika pria ingkang mustakanipin botak katingal langkung kiat lan mendominasi dipunbandingaken pria sanesipun. Pria kaliyan mustaka botak katingal langkung kiat, berpengaruh, lan berwibawa. Sanesipun punika, pria kaliyan mustaka botak utawi rikma tipis juga dipuntingali langkung percaya diri lan maskulin. Ananging, sanesipun dipuntingali langkung kiat lan mendominasi, mustaka botak utawi rikma ingkang tipis ugi ndamel pria dipun tinagli boten narik lan katingal langkung tua. "Pria kaliyan rikma
wiwit nyukur rikmanipun ing wanci rikmanipun rontok utawi nipis. Punika katingal langkung sae menawi dipunbandingaken rikma kandel ingkang nggadahi sekedhik kebotakan ing pinten-pinten bagian katamtu.[2]
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 3 Sèptèmber 2016.
Gajah Mada (séda k. 1364) inggih punika satunggalipun mahapatih saking krajaan Majapahit, tiyang ingkang saged damel manunggalipun bumi nuswantara.[1][2] Nanging, ngantos dumugi sapunika misteri asal-usulipun Gajah Mada déréng wonten ingkang mangertos.[1] Miturut criyos Bali, Gajah Mada boten nggadhahi rama lan ibu, ananging asalipun saking uwoh krambil minangka panjelmaanipun Sang Hyang Narayana ing ngatasipun donya.[3] Menawi criyos punika leres, Gajah Mada miyosipun ing pulo Bali.[3] Ananging amargi ing Kutha Malang (Singasari) wiwit rumiyin saged dipunpanggihi tandha-tandha mengeti Gajah Mada, saéngga wonten pamanggih menawi Gajah Mada miyosipun ing Kali Brantas, kinten-kinten taun 1300.[3]
Gajah Mada misuwur kanthi sumpahipun, ingkang dipunsebat Sumpah Palapa, sampun kaserat wonten ing kitab Pararaton.[4] Panjenenganipun mratelakaken boten badhe dhahar palapa sadéréngipun damel manunggalipun bumi nuswantara.[5] Ing wekdal sapunika, Indonésia sampun ndadosaken Gajah Mada minangka salah satunggalipun Pahlawan Nasional lan dados simbol nasionalisme[5] lan manunggalipun nuswantara.[2]
Wiwit Karieripun[besut | besut sumber]
Salah satunggalipun reca ingkang nggambaraken Gajah Mada. Sapunika dipunsimpen ing muséum Trowulan, Mojokerto.
Miturut sumber mitologi, kitab, lan prasasti saking jaman Jawa Kuno, Gajah Mada miwiti kariéripun ing taun 1313. Kariéripun Gajah Mada dados saya inggil sasampunipun prastawa pamberontakan Ra Kuti nalika wekdal kakuwasaanipun Sri Jayanagara, nalika Gajah Mada nglenggahi jabatan patih.[2] Gajah Mada dados Mahapatih (Mentri Ageng) ing wekdal Ratu Tribhuwanatunggadewi. Ing wekdal salajengipun Gajah Mada nglenggahi jabatan minangka Amangkubumi (Perdana Mentri) ingkang saged ndadosaken Majapahit minangka krajaan ingkang jaya.[6] Gajah Mada wiwit misuwur nalikanipun saged ngalahaken Sadéng lan Kéta (1331) ingkang mbaléla.[7] Sasampunipun punika Gajah Mada ngungelaken sumpah ingkang kawentar, inggih punika Gajah Mada boten badhé amukti palapa sadérengipun saged nelukaken nuswantara kadosta Ara-ara (ing Kalimantan), Seram,(
Mada dados Mapatih Amangkubumi nggantos Arya Tadah ingkang pensiun.[8] Ing wekdal punika, Sang Mapatih ngungelaken janji bektinipun kanthi ngacungkaken kerisipun ingkang nami Surya Panuluh ingkang sadéréngipun punika kagunganipun Dyah Kertarajasa Jayawardhana, Raja Pendiri Kerajaan Majapahit.[8] Gajah Mada ngikraraken sumpah ingkang sampun misuwur ingkang dipunwastani Sumpah Palapa.[9] Serat Pararaton ngamot Sumpah Palapa ingkang dipunaturaken wonten ing ngajengipun Ratu Tribhuwana Tunggadéwi ingkang ungelipun kados punika:[9]
Lamun huwus kalah nusantara isun amukti palapa, lamun kalah ring Ara-ara, ring Seram,
nuswantara sampun kalah, kula nembé badhé lérén, menawi Ara-ara sampun kalah, lajeng ugi Seram, Tanjungpura, Haru, Pahang, Dompo, Bali, Sunda, Palémbang, Tumasik, wekdal punika kula nembé badhé lérén
Kanthi konsép persatuan punika, Gajah Mada saged nyegah paperangan antawisipun krajaan-krajaan kasebat ingkang wiwitanipun tansah n saged mbudidaya nguwasani.[8] Awit saking pangayomanipun Majapahit
rakyatipun sami tentrem.[8] Sanésipun punika Gajah Mada saged damel krajaanipun kiyat lan saged nyegah saking penjajahanipun krajaan manca utaminipun krajaan Tiongkok/Tartar.[8]
Dhiléma[besut | besut sumber]
Sang Mahapatih Gajah Mada pikantuk ujian ingkang awrat nalikanipun Perang Bubat.[8] Sasampunipun dados krajaan ingkang sampun kiyat, Majapahit sejatosipun saged nelukaken Krajaan Sunda (Pakuan Pajajaran), ananging Gajah Mada langkung milih nyegah paperangan.[8] Sang Dyah Hayam Wuruk Sri Rajasanagara (Raden Tetep) ingkang nembe mawon dados raja Majapahit ingkang enggal ugi nggadhahi kajeng ndadosaken Putri Raja Sunda ingkang nami Dyah Pitaloka minangka permaésurinipun.[8] Persatuan antawisipun Majapahit kaliyan Krajaan Sunda kanthi tali palakrami punika dipunkajengaken saged dipunwujudaken.[8] Ing wiwitanipun rencana punika saged dipuntampi kanthi saé déning Kerajaan Sunda, ananging nalika ing wewengkon Bubat, rombongan saking Krajaan Sunda ngajukaken syarat supados Sang Raja majapahit kedah majeng piyambak dhateng calon pengantén putri lan rombongan ing wewengkon kasebat.[8] Gajah Mada dados dhiléma (bingung anggénipun mundhut pamanggih), nampi utawi boten syarat punika, amargi mbebayani tumrapipun persatuanipun nuswantara ingkang sampun dipunwangun kanthi sisah.[8] Gajah Mada tansah mbudidaya saged ngrembag perkawis punika kaliyan Raja Sunda supados saged dipuntampi lan dipunsarujuki, ananging nalikanipun wangsul dhateng Kotaraja, Gajah Mada mireng menawi Krajaan Sunda jejeg kaliyan pamanggih utawi pendhirianipun, ngantos Patih Anepaken saking Krajaan Sunda sampun siap sumadya kanthi tamtamanipun menawi syaratipun boten saged dipuntampi déning Gajah Mada.[8] Pungkasanipun perang dados solusi akhir, ngantos Raja Sunda saged dipunperjaya, lajeng putrinipun Raja Sunda ingkang nami Dyah Pitaloka milih lampus dhiri (bunuh diri) amargi mangertos ramanipun sampun dipunperjaya dèning Majapahit.[8]
Perang Bubat[besut | besut sumber]
Ambisinipun Gajah Mada nelukaken nuswantara saged kalaksanan ing masa pemerintahanipun Hayam Wuruk.[7] Gajah Mada saged nelukaken Ujung Malaysia, Sumatera, Kalimantan, Maluku, ngantos dumugi Papua.[7] Ananging wewengkon Jawi Kilèn nembé saged dipuntelukaken nalika taun 1357 kanthi paperangan ingkang dipunwastani Perang Bubat.[7]
Tilar Donya[besut | besut sumber]
Ngantos dumugi sapunika sababipun Gajah Mada tilar donya déréng wonten ingkang mangertos, kados pundi lan wonten pundi makamipun ugi déréng wonten ingkang mangertosi.[1]
pilihanTokoh IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanCacad CS1: ISBNArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 13 Sèptèmber 2016.
Álvaro Bautista (lair 21 November 1984) ya iku salah sijiné pambalap MotoGP saka Spanyol. Panjenengané uga dadi jawara klas 125cc ing mangsa taun 2006. Jroning taun 2007, panjenengané munggah klas lan kalebu ing klas 250cc, asil balapan kang paling apik ya iku ing wayah ngrebut urutan runner-up ing taun 2008.
Taun 2010, panjenengané gabung jroning tim Suzuki. Samangsa 2 mangsa balapan ing Suzuki, asil kang paling apik ya iku ana ing urutan ka-13. Ing taun 2012, panjenengané gabung déning tim Honda Gresini nggantékake Hiroshi Aoyama kang boyong ana ing balapan Superbike uga Marco Simoncelli kang tilar
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 21 Oktober 2016.
Sadono, saiki wis teko titi wancine diboyong menyang omahe Pak
diboyong ke rumah (lumbung) Pak Tani.
“...masio digolekono, sing jenenge pari manten iku yo mung siji, digolekono liyane yo ora ono… “,
Deleng bae kah kecamatan. Esuk-esuk pegawe’e wis pada dolanan catur bari udad-udud, rada awan setitik kantore pindah ning kantin, terus tes kuen pada ngilang mbuh ngendi.
﻿ Saeed Kermani - Tanham Bezar
tanah). Ongko 4= (Papat) , dununge manungso due sedulur
Lho, jek ono sing nglestarekno Madu mongso to…
Tapi aku nggolek ning toko2 kok wis angel.
Balas	On 11 Juni 2010 at 21:25 Truno Podang said: Wah angger poro pejabat teras wis podo ngumpulllll, …….. poro cantrik uga pada sumringah.
Nderek sowan Ki Arema, Ki Ismoyo, mugio karahayon ingkang
Dongèng sakdéréngipun, dongèng kaping-25; kapacak ing Rontal SUNdSS 29. Dongèng ing samangké kasêrat ing dintên Sukrå Kliwon, malem Saniscårå Umanis Wuku Pujut – 1932Ç; 12 Juni 2010M; 29 Jumadil Akhir 1943 – Dal; 29 Jumadil Tsani 1431H “BHATARA WISNU
wonten engkang pirso, siaran RCTI mawi receiver digital engkang mboten diacak..
*(maklum tengah alas, kudu nggawe wajan gedhe)
Balas	On 12 Juni 2010 at 06:35 honggopati said: Sugeng tindak Ki Arema.
honggopati said: Sugeng enjang poro kadang PDLS.
Monggo sami tebakan sinten ingkang dados juara dunia sepak bola (world cup 2010).
Balas	On 12 Juni 2010 at 07:48 samy said: Indonesia dong….
menawi sanès tumapèl nggih singosari ki.
Balas	On 12 Juni 2010 at 21:01 Truno Podang said: Bledhekan kulo kok Dedy Codbuser juaranipun.
Balas	On 12 Juni 2010 at 09:41 pandanalas said: Anggere direncangi mi55 Ambon, mesthi betah ber-cengkerama neng kene
Balas	On 12 Juni 2010 at 10:17 yudha pramana said: Anggere direncangi mi55 Ambon, mesthi betah
On 12 Juni 2010 at 12:15 wie said: ndhelik.. soale wedi nek
Balas	On 12 Juni 2010 at 21:13 honggopati said: Sugeng dalu Ki Bejo,
lha kadose kitab taksih wonten bangsal Ki dereng diwedar.
sèket loro, nunggu wedharan sambi nonton balapan montor nèng global tv.
On 14 Juni 2010 at 00:31 lodra said: slamat pagi smuanya…….
Balas	On 14 Juni 2010 at 01:33 glagah_merah said: slamat pagi, gandok 32 sampun bikak lho
Nuwun sewu nembe sowan sasampunipun sawetawis wekdal absen. Ngaturaken agunging panuwun kagem Ki Arema lan Ki Jogo.
Balas	On 14 Juni 2010 at 22:24 sukasrana said: rontal-31 sampun katampi.
Damai… Damai… Damai Selalu Tenteram. Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Juni | 2012 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Kaêcap ing pangêcapanipun tuwan G. C. T. pan Dhorêp èn Ko ing nagari Samarang, taun: 1872.
alatirèng sudarma | jaka dwi ingugung | dening yayah kang krêtyasa | duk samana Basir Nasir maksih alit | ing mangke wus diwasa ||
mring sira lan ingsun | pasêmon kalih prakara | datan liyan mung sira kalawan mami | kang wajib nampanana ||
4. pan ing mêngko mungguh sira adhi |
ajar dhasar êndi kang sirarsa | ing pikukuh pahalane | pangagnyaning tumuwuh | inganakkên dumunyèng bumi | kang dadi panêmunta | Nasir alon muwus | kakang mênggah ing kawula | mêsthi ajar kuwat datanpa sêsiring | nglangkungi saking dhasar ||
ngluwihi | luwih saka ing ajar | wus mêsthi kadyèku | paran mungguh panêmunta | dene ajar sira rani angluwihi | kuwat saka ing dhasar ||
6. Nasir mojar ing sanetya aris | èstu kakang botên pindho karya | wus kanyatan samêloke | manusaning Hyang Agung | kang kasôngga dening pratiwi | kasongan ing akasa | kang layak pinunjul | munjuli saking jinisnya | mêsthi botên sêpên ing
rèmèh | durung bijaksèng kawruh | ing panggayuh sampurna têbih | lagi ujar kerasan | uwun budi punjul | mungguh pamanggih kadyèka | yèn kang jamak ruhuring kawruh sajati | dhasar wus tanpa timbang ||
[...dya] ugêr-ugêring dumadi | iya iku kodrating Pangeran | Allah iku luwih dhewe | yèn uwis angêcam kun | sapa bisa adhi ngowahi | yèku rupaning dhasar | yèn sira nora wruh | nora susah musawarat | yèn wus dhasar pinêsthi punjul sêsami | ajar tansah kawuntat ||
9. lamun ajar adhi sira rani | luwih kuwat iya saka dhasar | apa Allah wêkasane | datan kuwasa punjul | amumpuni liring dumadi | sêpi tan pisan ana | ran takdirollahu | môngka gantunganing gêsang | gunging urip mung sumendhe dening pêsthi | ing papêsthènaning Hyang ||
dèrèng putus | ing ajar tekad kang nyata | kanyatane wignya ugêring dumadi | paran sumendhe ing Hyang ||
11. lêrês ingkang ingaranan pêsthi | ulun uga tan samar ing cipta | tan lyan Allahu Suksmanon | kang murba misesèng nrus | purwa madya wusana titi |
saking pundi manusa wikannya | yèn tan ing ajar purwane | lôngka gunging tumuwuh | yèn tan lawan panggulang aris | wignya liring sasmita | myang darajatipun | èstu lawan cipta daya | kabèh iku saking ajar kang suwawi | Basir mangsuli nabda ||
14. luwih bênêr pangucapmu adhi | nanging ajar ngibarat wasesa | dhasar kang môngka purbane | paran wasesa iku | yèn tan ana purbane adhi |
15. Nasir angling yèn wus masesani | yakti sampun sumandhing purbanya | milyajar langkung kuwate | mokal wong tansah nyingkur | ajar prapta sinêdyèng kapti | prapta saking punapa | ing karya tan jujur | kang wus limrah para wignya | para drajat prêlu pinrêdi ingudi |
16. pundi ingkang paksa angugêmi | marang dhasar kang layak gêsangnya | sabarang kang cihna ing rèh | gêng alit andhap ruhur | manusa kang gumlar nèng bumi | yèn tan kalawan ajar | nadyan praptèng kayun | tansah kurang sing mêsthinya | sira Basir mangsuli wacana aris | adhi datan mangkana ||
17. pirsakêna lêpiyan ing nguni | Mas Karèbèt ing Tingkir sutanya | Kyai Gêdhe ing Pêngginge | duk seda ramanipun | pinutra mring Ni Rôndha Tingkir | karyanya matun
mêngku rat Jawi | ngadhaton anèng Pajang | yèku rupanipun | dhasar kuwat tan kênowah | sapa ngira Jaka Tingkir bakal aji | duk karya nèng pagagan ||
19. Nasir mèsêm awacana aris | kasigihan kakang rèh punika | nanging paduka wiyose | wêkasanipun luput | Mas Karèbèt Jaka ing Tingkir | lêrês dhasare nata | nanging purwanipun | datan nilar saking ajar |
tinundhung | saking pasuwitanira | awit saking nuruti panasing galih | saksat anglirkên ajar ||
kang wruh | Jêng Suhunan Kalijaga | duk amêkca punika atas sadrêmi | mêsthi dhèwèk ngupaya ||
iku Nasir liwat sasar | pantês rêratuning bodho | mung tatakrama wutuh | nalar jaban sira kawruhi | ing jro lêlêgêdannya | jatining tumuwuh | tan sira prêduli [prê...]
[...duli] pisan | kêbanjure yèn sira tansah ngugêmi | mring ajar têmah papa ||
24. kawistara ing sucipta sêpi | uwun budi dening makluking Hyang | sira Nasir lon wuwuse | dhuh
mêrga wus pinêsthi | ing loh kalam saking karsaning Hyang | yaiku dhasar rupane | sapa kang ngajar muruk | dene têka dadi linuwih | Nasir mangsuli mojar | paduka kalintu | andalih nabi tan ana | ngajar muruk sajatine
ing pamintane | mamrih ajar pituduh | dhatêng Allah Kang Maha Suci | pundi Pangeran ingkang | wajib pinaèstu |
malah lintang lan rêmbulan | dipun nyana punika Kang Maha Suci | dupi pinêlêng ewah ||
28. dadya uning rika kangjêng nabi | yèn punika dede Gusti Allah | nulyana parmèng Hyang
nabiyollah lantaran Allah pribadi | kita manusaning Hyang ||
29. sampun èstu manusaning Widi | dadya cêguk tuli mamak wuta | yèn suwita ing dhasare | môngsa bisaa punjul | Allah paring wragading urip |
anguwisi | sira suwita | mring ajarmu diênting ||
3. bôngsa cipta pamyarsa paningal gônda | sakyèhning kang nèng dhiri | iku karsaning Hyang | kabèh prabot prayoga | ora susah ajar-ijir | sok uga datan | kepyan mring Maha Suci ||
4. mêsthi prapta apa kang sinêdyèng driya | yèn tan mêngkono dadi | Allah nora murah | nora adil miarsa | miarsa lawan udani | saosiking tyas | sagung ingkang kumêlip ||
5. kang mêngkono iku sarta ingsun awang |
6. durung tômpa mati kabrêkan ing boja | yèn wus mêngkono mêsthi | jumênêng satitah | wêkasan dadi mulya | kêbanjure angluwihi | sêmut rijkinya | sèwu panganing èsthi ||
7. apan sèwu isih nganggo pêpetungan | yèn urip kita iki | angluhurkên dhasar | kajatining [ka...]
[...jatining] manusa | tan bêbakal iku mêsthi | kabèh kapurba | kita ingkang darbèni ||
kawignyan kathah | kapiran kang dèn ungsi ||
9. lah kapriye ing samêngko Nasir sira | apa èstu ngukuhi | mring kalulutira | ajar gadhangan
imankên nyata | iku marga kang mulya | bênêr Allah Maha Suci | sipate murah | miarsa ngudanèni ||
luwih bêgja | yèn tan prapta tan [ta...]
[...n] pikir wajib lumaris | ana prapta ora | yèn prapta luwih bêgja | yèn tan prapta tan bahyani | iku sujanma | matêng ajare luwih ||
14. nora kaya wong kang akalulut dhasar | tan wruh jajahing ngèlmi | dieling manusa | duk lair marang donya | tansah wuda tan wruh ngisin | sudarma rena | nutupi ngurat bayi ||
17. bôngsa janma anyandhang kalawan mangan | dudu ajar kang kardi | wit wus lumrahira | manusa nyandhang mangan | iku aran dhasar ugi | mulane ingran | dhasar dene amêsthi ||
18. janma urip mêsthine nyandhang lan mangan | rèjèki kang nguwati | sandhang lir paesan | dene ana kang ninggal | sandhang pangan dipun tampik | iku kajaba | wêwilanganing misil ||
19. lamun èstu ajar luwih saka dhasar | cobanên dhasar wêsi | dadèkêna êmas | ingsun arsa uninga | rupane ajar kang luwih | baya dingantya | êntèk gêndhingmu [gê...]
[...ndhingmu] mêsthi ||
21. Nasir mojar sarywanudingi mring raka | bodho têmên wong iki | mêsthi ingsun bisa | wêsi sun dadèkkên mas | iku gampang angluwihi | wêsi sun karya | parabot ingkang mêsthi ||
22. kang ginêlar lumrahing manusa pada | bôndha srêgêp tabêri | yèn wus dadi nulya | ingsun
pan ing têmbe padha dipun yêktènana | ananging sira bêlis | ywa parêk lan ingwang | yèn sira nora minggat | tan wurung kambonan dening | ing astaningwang | Nasir ngadêg sarywandik ||
28. iki si wong tuwa tan wêruh ing tata | mara
34. wusnya sarèh sira Basir aris mojar | sarwi nyinungkên tulis | tilar ing sudarma | purwa madya wasana | katur ing paman angênting |
bêbasan | dwi prakara iki kaki | dhasar lan ajar | tinggalaning sudarmi ||
36. yêkti atas padha ing pahalanira |
wit dhasar minôngka wadhah | ajar kang môngka isi | dadi kang wêwadhah | yèn tanpa isi tansah | ora pisan mêkolèhi | datanpa guna | kang wadhah tanpa isi ||
38. lamun isi tan ana wêwadhahira | tan wurung kocar-
ingwang | poma padha dipun eling | kêbanjurira | pasêmon kalih iki ||
39. kang ran dhasar iku wujuding renanta | dene ajar sudarmi | mulane ta padha | wajib angêgungêna | ing wong tuwanira
Sabda Prayatna | kalih ran Sabda Praniti | kalihira pêpanti | nunggil sajuganing dhusun | tan têbih antaranya | wismaning janma kêkalih | dahat rukun kalihnyambêk mêmitrarja ||
2. samya wêkêl tyas wisuda | kalih kadarmannya sami | barkat kang pangupajiwa | kewala cêkap binukti | nanging ta nora sugih | muhung cêkap uripipun | tansah dadya
anglangkungi | nanging wignya kakang kawon dening bôndha ||
wontên sualipun | arti kalawan arta | punika kuwat kang pundi | alon mojar Sabda Prayatna mangkana ||
9. adhi yèn mênggah pun kakang | wus
anglangkungi | datan wontên kang nyundhul saking punika ||
10. mangsuli Sabda Prayatna | dika adhi
linuri-luri ing wuntat | saya limrah ing sabumi | mèsêm Sabda
ing uripipun | marang janma kang arta | wus limrah manusa bumi | kuwatira ing gêsang pan saking arta ||
17. malah tumêkèng pralena | tan lyan arta kang nguwati | manusa layak pinuja | arta ingkang anuntuni | yêkti
saking arta wus amêsthi | nadyan praja risak yèn datanpa arta ||
18. Sabda Prayatna lon mojar | adhi lêpat ing pandugi | arta tan nguwatkên praja | nanging arti kang nguwati | têntrêming kang nagari | yèku dening laku jujur | ratu wadya prameya | samya uning tindak bêcik | ing ran bêcik saking arti purwanira ||
19. milane sagung manusa | anitèni ala bêcik |
21. artèkna dikaya apa | sagung manusa ing bumi | wêkasan yèn tanpa arta | môngsa ta dadia bêcik |
arta | luwih kuwat saking arti | jêr durung wruh sajatine ing agêsang ||
25. Sabda Praniti sru mojar | kira kajatining urip | datan sanès saking arta | kabèh-kabèh tan lyan dhuwit | nadyan nyantri
dhuwitên kadi sirèku | yèn arti wus kadhadha | arta sumaos pribadi | tan rêkasa tur tan ana kang mêmalang ||
28. binorong sakarsa-karsa | marang sagung para arti | wong sêpele lamun arta | ingran luwih saking arti | wiwite ana dhuwit | saka apa ananipun | sapa
lumrah punggawa sêdarum | warêg dana kêkucah | dana kucah iku dhuwit | pangkat ruhur tan lyan iku dadi arta ||
33. nalar ingkang ora-ora | angucap jaman duk dhisik | arti andadèkkên arta | bisa asung aran [ara...]
[...n] dhuwit | yèku mung kumaluwih | jaman dhisik sapa kang wruh | nyatane jaman mangkya | yèn tanpa dhuwit mêringis | ati ngucir tipis barang sêdyaning tyas ||
kaniyatan luput | êndi arti rupanya | kang paksa lumuwih-luwih | yèn tan arta mung mandhêg rêmbug kewala ||
ing mangke kanyina èstu | têtela bodho kalintang | katara dening pamanggih ||
2. dahat rèmèh soring budya | panyiptanta kaprentah marang dhuwit | lali karuhuranipun | tinitah dening Allah | gunging urip kinon manjangakên tuwuh | tumuwuh lawan darajat | dadya layak ingran janmi ||
3. padhane sayêkti padha | kabèh uwong iku ingaran janmi | nanging ana bedanipun | jêjuluk pangkat-pangkat | andhap ruhur iku tan lyan purwanipun | saking arti wijilira | arti kajatining urip ||
4. urip kajatining [kaja...]
[...tining] suksma | nora kinon kaprentah marang dhuwit | tan
kasurang uripipun | mila dalah samangkya | ulul amri lamun arsa marang wadu | misudha karya punggawa |
kawruhnya | yèn wus bêcik lagya ginalih ing ratu | sinudha sapangkat-pangkat | dadya punggawèng nrêpati ||
7. mara sira rasakêna | apa ana urip ingkang ngluwihi | dadya punggawaning ratu | tan wun wruh ingêring rat | tur lwih aji dening samaning tumuwuh | kandêl ing sawicaranya | iku ta manusa arti ||
8. lah adhi dene sang nata | duk
kang sugih arta | dene tan dadya bupati ||
9. lan malih titiking gêsang | dene nora tinitik saka dhuwit | duk saking rêruhuripun | pira
ingkang kapêngayun | tan lyan para punggawa | dene nora arta ingkang kapêngayun | gowoa arta sêkranjang | mung bakal
panêdyaningsun | iku pratôndha wong mamak | lamun ingsun arsa dhuwit ||
12. amêsthi aglis tumêka | awit saka pangrèh pakarti mami | nging arta kapanggih pungkur | arti kang kapangarsa | dadya têtêp arti luwih ananipun | tinimbang saka ing arta | apa tan bênêr ki
dhèk dina kapan | Gombal Jaya agênêp kanti rong kesuk | mêtu saka ing kunjaran | dosane mung bêdhog pitik ||
16. wali-wali bêdhog ayam | bêbêcike tansah ngapus-apusi | karya surat dora palsu | misuwur ati kumpra | iku arti tanpa arta ananipun | tur trahing manusa lumrah | dhèwèke dadi gêgingsir ||
17. uwis kaping pira-pira | winisudha dinadèkkên priyayi | dene tan kandhêg kalurung | tur cakêp pakaryannya | nging sarèhning tanpa arta wêkasipun | dumadia doracara | karyanya ngapus-apusi ||
tinuju | lamun ana pajêngannya | sêdyarsa gadhèkkên klambi ||
22. darbèke mung klambi juga | mori wulung kêmrombang ingkang wanci |
sarwi têtanya | wus jinarwan marang kônca baturipun | kang samya prapta ngalayad | Kyai Dhokèr ngucap wanti ||
ya ta ingkang wuwusa |Kurang satu suku kata: ya ta ingkang kawuwusa. desa ngriku wontên janmi ||
33. awasta Kyai Widagda | pan tinênga-tênga dipun lêluri | marang sagung anak putu | misuwur jroning desa | malah nyahak marang desa liyanipun | tulusing klakuan wignya | dhasar têtêp ing ubanggi ||
34. Ki Widagda prapta sigra | angêlayad marang ingkang brêdondi | sapraptanya samya gupuh | ewah
Widagda anak ingsun wong kalih | êlide bêbasan iku | arti kalawan arta | ingkang tansah sira wicara kêmrusuk | yaiku yêktine padha |
palakrama | dadi cacad raning urip ||
39. tan ana kang luwih mulya | luwih drajat kadi wong palakrami | wiwit kita ananipun | tan lyan saking mangkana | mila priya lawan èstri kudu kumpul | yèn pisah dadi tan mulya | nadyan purwane ing nguni ||
garwanipun | duk nabi kenging duka | pinisahkên Adam Khawa unggyanipun | kalihnya dahat nalôngsa | siyang ratri tansah nangis ||
41. dupi wus antara lama | ingapura dening Hyang Maha Suci | Adam Khawa bangkit kumpul | dwi sukur-sukur ing Hyang | karane ta nak ingsun dipadha emut | têmokna kang rong prakara | iku ugêre wong urip ||
sêsalaman kalihipun | gêntya aminta aksama | suka sagung kang ningali ||
Ing tokonipun tuwan-tuwan G. C. T. van Dhorêp èn Ko ing Samawis. Tiyang sagêd pikantuk tumbas sêrat-sêrat Jawi, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
1. Punika sêrat waosan cariyosipun tatkala pasamunganpasamuan. agêng ing nagari Batawi, mawi sêkar macêpatan,macapatan. kang nganggit ordhênas ing Surakarta. Rêgi 3 rupiyah, prangko ing pos 3 rupiyah 50 sèn.
2. Sêrat Kôndha Ringgit Tiyang Lampahan Gôndawrêdaya, yasanipun swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping 5, nglêluri yasanipun ingkang iyang canggah swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping 1. Rêgi 3 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 3 rupiyah 75 sèn.
3. Punika kagungan dalêm Sêrat Pasindhèn. Rêgi 1 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 1 rupiyah 75 sèn.
4. Sêrat Endrajaya, yasanipun Radèn Panji Astranagara, wadana undhakan. Rêgi 3 rupiyah, prangko ing pos 3 rupiyah 50 sèn.
5. Punika sêrat waosan, pêthikan saking anggêr nagari, bab kuwajibanipun para lurah dhusun, mawi sêkar macapat, supados dhangana kang sami maos para lurah dhusun wau, wagêda èngêt punapa wajibipun, ingkang kasêbut anggêr wau sadaya. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
6. Pawicantênan ing tiyang Jawi kêkalih, bab prakawis siyam. Rêgi 20 sèn.
7. Bab Ilmu Nyawah, rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
8. Carita ginuritakên kadamêl dening tuwan R.F. Bastian. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
9. Sêrat Tugu, anyariyosakên lampahipun Kaki Bandhang, sak putranipun sakawan, ngantos dumugi jumênêngipun pandhita ing nagari Sarungbrana. Rêgi 1 rupiyah 25 sèn, prangko ing pos 1 rupiyah 50 sèn.
10. Punika Isi Pêpêthikan, piwulang prayogi. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
11. Bêbukaning Kawruh Itung. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
12. Sêrat Pananggalan, ingkang kaping 19, kangge ing taun Wêlandi 1872, ingkang ngarang tuwan Kohèn Sêtiwar. Rêgi 65 sèn, prangko ing pos 75 sèn.
13. Caranganipun Sêrat Pananggalan, kangge ing salaminipun, ingkang nganggit tuwan Kohèn Sêtiwar. Rêgi 65 sèn, prangko ing pos 75 sèn.
14. Punika Sêrat Katurangganipun Kucing, saha ngalamat solahing kucing kang awon miwah kang sae, mawi kasêkarakên. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 60 sèn.
15. Punika Sêrat Katurangganipun Pêksi Prêkutut, saha tangguh miwah jampènipun, kanthi tambahan prêdikanipun pêksi prênjak, mungêl ingkang awon miwah ingkang sae, mawi
17. Punika Sêrat Prêlambangipun Satunggal-tunggaling Nagari ing Tanah Jawi, mawi kasêkarakên. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 60 sèn.
18. Sêrat Kancil, awit kancil kalairakên ngantos dumugi pêjahipun wontên ing nagari Mêsir, mawi kasêkarakên. Rêgi 3 rupiyah, prangko ing pos 3 rupiyah 50 sèn.
19. Sêrat Menak Purwa Kôndha, awit Patih Jèndhi nonjok sêrat Wong Agung Kuparman, ngantos dumugi prangipun ing nagari Ngambar Kustup, mawi kasêkarakên. Rêgi 4 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 5 rupiyah.
20. Sêrat amratelakakên rekanipun anyoga, angêthèl tuwin adamêl sinjang sêkaran, mawi katêrangakên bumbu-bumbunipun, anggitan saking Surakarta. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 10 sèn.
21. Punika sêrat katurangganipun kuda, saha jampènipun. Kawêwahan pêrsapa wêwalêripun para lêluhur jêng susuhunan ing jaman kina, mawi kasêkarakên. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
22. Sêrat katurangganipun sawung jago abênan, kang mêsthi mênang utawi kawon, miwah jampi saha pangrimatipun. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 60 sèn.
Haryo Mangkubumi said: wah huebaattt lan wasis tenan mas Risang , ngerti yen saiki malem Jum’at mulo gandhok SST_09 wis dibukak biso nggo rewang melekan Matur nuwun mas Risang Ora pareng playon lho mengko ndhak kesandhung Nuwun ..
Balas	On 3 Mei 2012 at 19:53 arga said: Ndherek melekan.
Balas	On 3 Mei 2012 at 20:31 gembleh said: sumangga Ki Arga,
Balas	On 4 Mei 2012 at 00:46 Haryo Mangkubumi said: Sumonggo ki Arga .
Mumpung padhang rembulane lan resik langite , mugi antuk berkahing Gusti
Eh kleru dhing ……….. melewati Menopo leres ki Gembleh ???????
On 4 Mei 2012 at 02:12 Haryo Mangkubumi said: Wanci ratri …
Balas	On 4 Mei 2012 at 08:28 Punakawan said: Nuwun
Balas	On 4 Mei 2012 at 12:52 Haryo Mangkubumi said: Matur nuwun ki Punakawan II ( manut anggitane ki Gembleh ) , dongeng candhakipun kulo tansah neggo .
Balas	On 4 Mei 2012 at 12:54 Haryo Mangkubumi said: Kleru dhing ( tansah kulo tenggo )
Balas	On 4 Mei 2012 at 22:10 gembleh said: Matur nuwun Ki Puna II,
2.	Gusti Ora Sare (Pengantar)
padha manembah marang kang dudu mesthine sinembah, aja padha mangeran marang kang dudu mesthine pinangeran. Sing sapa manembah marang kang dudu mesthine sinembah, iku kleru, jalaran kang sinembah iku uga titah kaya manungsa, kang ora keduga paweh kanugrahan lan paukuman. kaya dene
Gusti Ora Sare, Gusti tansah midangetake panjelihe para kawula kang nandhang papa cintraka.
Panjenengan Piyambak Kang Sugeng sarta Jumeneng Pribadi. Pajenengan Gusti ora nate ngantuk, lan Pajenengan Gusti Ora
Lunyu-lunyu yo peneken kanggo mbasuh dodot iro
Dodot iro dodot iro kumitir bedhah ing pinggir ,
On 7 Mei 2012 at 08:27 Punakawan said: Nuwun,
Haryo Mangkubumi said: Sugeng dalu ki Puna II lan poro kadang padepokan sedoyo .
Sugeng tetepangan ki Puna II , lan matur nembah nuwun sanget dumateng ki Puna II ingkang kerso anjlentrehaken isi soho artosipun tembang ilir-ilir puniko saenggo saged kangge pitedah kito sedoyo , salebeting gesang meniko amung mampir ngombe .
Balas	On 7 Mei 2012 at 21:31 kigundul said: dherek NUWUN,
tak sengaja cantrik pasang bledehan diganDOK sebelah,
piyantun ( kera Ngalam ) he..he…he… Ngalam ipun pundi Mas Risang ????
Sugeng siang ki Gundul , Mas Risang , ki Puna II lan kadang padhepokan sedoyo .
Sugeng dalu ki Gembleh , ki Gundul ki Puna II , Mas Risang neng Malang melintang cedhak karo Malang-malang
Satpam said: injih…, monggo…
On 9 Mei 2012 at 21:41 Haryo Mangkubumi said: Oye , mengko bengi tak nginjen
Sugeng rawuh mbah tentara….mangke rontal-e nenggo diforward Ki Gundal…
Balas	On 1 Maret 2011 at 14:17 Kartojudo said: Sugeng siang Pak Lik Satpam…Ki Gundal taksih tidur siang…rontal-e dibyuk-e mriki kemawon….
Balas	On 1 Maret 2011 at 14:21 mBah (Tentara) Pakis said: Injih Ki Kerto, sugeng siang… mugi Panjenengan sak kluargo tansah ginanjar wilujeng Ki…..
Kadirvanhoten wrote:eling lan waspodo...mulat saliro hangroso wani...sabdoning pandito ratu tan keno lola lali...mamayu hayuning bawono...mulih marang sangkan paraning dumadi...urip sajroning mati...mati sajroning urip...
8. Sarupane kang gumrêmêt ana ing bumi, iku kabèh padha diparingi rijêki dening Allah. Apadene Allah nguningani ing ngêndi panggonane, lan saka ngêndi pinangkane (kadadian saka êndhog utawa liyane) kabèh iku wis katulisan têrang ana ing Lohmahphul.
9. Allah iku kang yasa bumi lan langit, lan nitahake isèn- isène kabèh, lawase mung nêm dina rampung, sadurunge yasa bumi lan langit, ngarase Allah ana sadhuwuring banyu. Enggone yasa bumi lan langit mau kanggo nyoba marang sira kabèh sapa kang lakune bêcik.
10. (He Mukhammad), mênawa sira dhawuh marang para umatira kang padha kaphir, ing besuk kowe bakal padha ditangèkake saka ing pati, wong kaphir mêsthi padha ngucap: Kuran iku dudu barang-barang, nanging têtela
11. Mênawa ênggon ingsun karsa niksa wong kaphir, Ingsun sarantèkake têkan môngsa kang tinamtokake, amêsthi wong kaphir mau padha ngucap mangkene: Apa ta kang murungake tibaning siksa iki, ora ana apa-apa. (He Mukhammad), siksa iku yèn wis têkan dina tumibane, ora kêna disingkiri. Patrapane wong kaphir ênggone padha anggêguyu, bakal nêmpuh marang awake dhewe.
Mênawa manungsa Ingsun paringi wêruh rasaning rahmat Ingsun, sarwa sêmpulur rijêki lan kuwarasane, sawise mangkono banjur koncatan ing rahmat Ingsun, amêsthi banjur padha ngênês, sirna pangarêp-arêpe marang baline rahmat Ingsun. Pêparing Ingsun rahmat mau digawe ilang bae, ora ana labête.
13. Dene yèn maune Ingsun karsakake nandhang sangsara, banjur Ingsun paringi wêruh rasane nikmat Ingsun, mêsthi banjur ngucap mangkene: Lah saiki sangsara wis ilang. Mangkene iki wis watêke ubênganing jagad. Manungsa mau banjur bungah lan kêmaruk.
14. Iku kajaba wong kang padha sabar, têguh atine ênggone dikarsakake nandhang sangsara, sarta padha nglakoni panggawe bêcik,
kang wis Ingsun dhawuhake marang sira, supaya sira waratakna marang sarupaning wong, bokmênawa ana sathithik kang kècèr, ora katut sira waratakake, marga atinira kuwatir bokmênawa wong kaphir padha mangsuli mangkene: Kenging punapa Allah têka botên maringi bôndha kathah dhatêng sampeyan, makatên malih tumêdhaking dhawuh punika botên mawi dipun iring dening para Malaikat. (He Mukhammad), wruhanira, sira iku mung kuwajiban andhawuhake parentah lan mêmêdèni marang para umatira. Dene Allah iku kang nyathêti samubarang, rumêksa marang sira, lan bakal niksa marang para wong kaphir.
16. Wong kaphir mau apa malah calathu mangkene: Kuran iku enggone gawe-gawe Nabi Mukhammad dhewe. (He Mukhammad), sira dhawuha: Yèn kowe padha maido, mara padha nganggita, gawe sapuluh surat bae kang madhani Kuran iki patitise lan sêdhêp manising ukarane, ing sabisa-bisa nyênyambata liyane Allah, yèn calathumu iku bênêr, kowe mêsthi bisa gawe.
17. Dene yèn kowe ora bisa gawe, sarta [sar...]
[...ta] wong kang kosambat iya ora bisa mitulungi marang kowe, ing kono kowe padha wêruh yèn Kuran iku têtela dudu gaweaning manungsa, yêktine tinurunake lawan kawruh lan kasagêdane Allah. Lan manèh kowe padha sumurupa, satêmêne ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah piyambak. Sarèhne wis têrang mangkono kowe banjur padha Islama.
18. Sing sapa nglakoni kabêcikan, diênggo ngarah kabungahan lan rêrênggan ing dunya, iku ênggone nglakoni panggawe bêcik mau iya Ingsun tanjakake olèh pituwas kabungahan ing dunya, samurwating kangelane, ora jênêng kapitunan ana ing dunya.
19. Wong kang mangkono iku ing besuk ana ing akhirat ora bakal oolèholèh. pituwas apa-apa kajakajaba. mung naraka. Awit pituwasing kangelane wis ditampani nalika ana ing dunya. Dene ana ing akhirat, ora duwe kabêcikan apa-apa. Kabêcikane nalika ana ing dunya, wis larut sirna kabèh.
20. Kuran iku wis têtêp bênêre kalawan tôndha yêkti saka ing Pangeran, sarta wis diwaca dening Malaikat [Ma...]
[...laikat] Jabarail kang nêksèni yèn Kuran iku têmên dhawuhing Allah, apadene biyèn sadurunge Kuran iku ana, kitabe Nabi Musa kang aran Torèt, kang dadi panutane wong Bani Srail minôngka rahmat, iya wis mêmêca lan nêksèni yèn Kuran iku têmên dhawuhing Allah. Wong kang sumungkêm angèstokake Kuran mau, apa padha bae lan wong kang ngarah kabungahan ing dunya, mêsthi beda bangêt. Wong kang sumungkêm ing Kuran, mêsthi ngèstokake apa parentahing Kuran. Dene wong kaphir ing Mêkah kang maido Kuran, iku pacangane naraka, kang mangkono iku sira aja sêmang, awit iku têmên dhawuhing Pangeranira, ewadene manungsa iku kang akèh padha ora ngandêl.
21. Ora ana wong luwih nganiaya awake dhewe tinimbang karo wong kang gawe-gawe nyaritakake sariraning Allah kalawan goroh (ngarani yèn Allah iku ana kang madhani). Wong mangkono iku ing besuk ana ing akhirat, padha disebakake marang ngarsaning Pangerane, bakal ditêtêpake kaluputane, dene kang maju dadi saksi, iya iku para Malaikat lan para Nabi, kabêh padha munjuk ing Allah: Tiyang punika sami ngraosi sariraning Pangeranipun kalayan dora. Ing kono bêbênduning Allah mêsthi nêmpuh marang wong kang ngrasani sariraning [sa...]
[...riraning] Pangeran kalawan goroh.
22. Kang padha makewuhi wong kang arêp malêbu agama Islam, iya iku dalaning Allah, lan ngarah supaya wong padha ngarani yèn agama Islam iku luput, sarta padha maido bakal tangine wong kang wis mati, wong mangkono iku ora pisan bisa ngapêsake marang Allah ênggone karsa nandukake siksane ana ing bumi, sarta padha ora duwe andêl-andêl kang bisa nulak siksane ana ing bumi, sarta padha ora duwe andêl-andêl kang bisa nulak siksane Allah, kajaba Allah piyambak. Ing besuk ana ing akhirat, bakal dipatrapi siksa tikêl. Wong mangkono iku prasasat kupinge ora bisa krungu pitutur bênêr, lan matane ora bisa andêlêng têtuladan kang prayoga.
ing akhirat bakal mitulungi marang awake, ing dina iku têtela cidra.
24. Wis mêsthi bae wong mangkono iku ing besuk ana ing akhirat, luwih kapitunan lan cilaka.
25. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, apadene kang padha sumungkêm konjêm marang [ma...]
[...rang] Pangerane, iku bakal padha olèh ganjaran suwarga, ênggone ana ing suwarga padha langgêng.
26. Sanepane wong rong golongan, kaphir lan mukmin, iku kaya upamane wong picak lan budhêg, ditandhing karo wong awas lan rungon, apa iya padha bae (mêsthi beda bangêt), apa umatira ora padha grasak-rasakake kang mangkono mau.
27. Ingsun têmên wis ngutus Nabi Nuh, Ingsun karsakake andhawuhi marang para umate, dhawuhe Nabi Nuh mangkene: Aku iki mêmulang lan mêmêdèni marang kowe kabèh.
28. Kowe aja nyêmbah sapa-sapa, kajaba nêmbah ing Allah, sêtêmêne aku kuwatir, mênawa kowe nganti nyêmbah liyane Allah, mêsthi besuk dina kiyamat bakal disiksa kang nglarani.
29. Para umate Nabi Nuh kang padha dadi pangarêp nanging kaphir banjur padha mangsuli: He Nabi Nuh, pamanggih kula, sampeyan punika inggih tiyang kados kula kemawon. Lan malih para tiyang ingkang sami purun manut dhatêng sampeyan punika namung kônca kula ingkang sami tiyang arahan, sarta pamanutipun wau tanpa pikir. Punapa dene pamanggih kula sampeyan punika botên gadhah kaluwihan punapa-punapa ingkang sampeyan damêl ngungkuli dhatêng kula. Malah pamanggih kula: Sampeyan punika dora.
30. Nabi Nuh pitutur manèh: He para umatku, kapriye panêmumu, ênggonku pitutur marang kowe kanthi tôndha yêkti saka Pangeranku, mratandhani yèn aku têmên diutus dening Pangeranku, sarta Allah paring rahmat marang aku, ewadene kowe padha kasamaran marang tôndha yèkti mau, apa aku anjiyat marang kowe, tak pêksa pracaya lan nampani rahmat mau, kang môngka satêmêne kowe padha ora pracaya. Iku aku ora kuwasa mêksa, nyalini ati maido kalawan ati pracaya.
31. He para umatku: Enggonku andhawuhake parentahing Allah marang kowe iki, aku ora pisan ngarah pituwas bôndha saka ing kowe. Kang maringi ganjaran marang aku mung Allah piyambak, lan aku ora gêlêm nulak sadhengah wong kang kudu pracaya ing Allah. Sanadyan kang kudu pracaya mau wong ina papa, awit wong kang pracaya mau padha seba ing ngarsaning Pangerane. Dadi panêmuku kowe sakancamu iku padha ora ngêrti.
32. He para umatku wong kang padha pracaya ing Allah iku pangandêle padha trus ing ati kang suci. Yèn aku wani nulak marang wong kang padha pracaya mau,
33. Lan manèh aku ora kôndha marang kowe yèn aku nyêkêl gêdhonging Allah, lan aku ora ngaku wêruh barang kang samar-samar, mangkono manèh aku ora kôndha marang kowe yèn aku iki Malaikat, sarta ora ngarani yèn wong kang padha koarani ina papa iku bakal ora diparingi bêgja dening Allah, Allah luwih dening uninga marang sakarêntêging atine wong kang padha pracaya mau, yèn aku wani kôndha mangkono mau, dadi aku kalêbu wong kang nganiaya awake dhewe.
34. Para umate Nabi Nuh kang padha kaphir banjur mangsuli: He Nabi Nuh, sampeyan sampun mabêni kathah-kathah dhatêng kula, mênawi anggèn sampeyan ngakên utusaning Allah punika sayêktos têmên, sumôngga sampeyan dhatêngakên siksa saking kang sampeyan ancamakên dhatêng kula punika.
35. Nabi Nuh amangsuli: Kang bakal nêkakake siksa marang kowe iku Allah, mênawa dadi parênging karsane, dudu aku. Kowe mêsthi padha ora bisa ngapêsake marang Allah, ênggone karsa niksa marang kowe.
36. Mênawa Allah wis namtokake marang kowe pinêsthi kêsasar, sanadyan aku kudu mituturi marang
kowe, pituturku mau iya ora migunani marang kowe. Allah iku Pangeranmu. Ing Têmbe kowe bakal padha digiring bali marang ngarsaning Allah.
37. Yagene wong padha ngucap yèn Nabi Nuh iku gawe-gawe. (He Nabi Nuh), sira dhawuha: Yèn kapara nyata aku iki gawe-gawe, mêsthi aku bakal nyôngga patrapane wong gawe-gawe. Dene ênggonmu padha nêrka marang aku gawe-gawe,
wis mêsthi ora bakal pracaya marang sira, kajaba wong kang maune wis kabanjur pracaya. Mulane saiki wis aja sêdhih ngrasakake kang dilakoni dening para umatira.
39. Saiki sira gawe prau kalawan Ingsun jênêngi lan Ingsun rêksa, anêtêpana parentah Ingsun. Para umatira kang padha kaphir iku wis ingsun tamtokake rusak dening kinêlêm, sira wis aja nyuwunake marang Ingsun murungake siksaningsun marang wong kang padha kaphir iku.
40. Nabi Nuh banjur gawe prau kaya kang wis didhawuhake dening Allah. Sabên ana umate nabi Nuh kang dadi pangarêp, liwat ana ing panggonan panggawening
prau mau, banjur anggêguyu marang nabi Nuh anggone gawe prau. Nabi Nuh banjur mangsuli: Sarèhning kowe padha anggêguyu ênggonku gawe prau, aku iya anggêguyu ênggonmu padha bodho, dene padha anglakoni barang kang andadèkake dêdukaning Allah. Enggonku anggêguyu marang kowe padha bae karo ênggonmu anggêguyu marang aku. Enggal lawas kowe bakal wêruh kanyataane.
41. Wong kang tinêmpuh dening siksa kang ngrèmèhake, apadene ing besuk ana ing akhirat, bakal disiksa langgêng.
42. Sarampunge ênggone gawe prau Nabi Nuh, bêbênduning Allah banjur têka, kang dadi kawitan, ana banyu ngudal, mêtu saka pawone wong gawe roti. Pangandikaningsun marang sira (Nabi Nuh), sira ngêmota ana ing prau sawarnane kang mawa nyawa nyajodho, lanang lan wadon, lan uga ngêmota para warganira, anak lan batih, kajaba wong kang wis Ingsun pangandikakake pinêsthi bakal rusak, mangkono manèh ngêmota wong kang pracaya marang Ingsun, dene wong kang pracaya ing Allah milu Nabi Nuh, iku mung sathithik.
narajang ombak pirang-pirang kang dhuwure prasasat gunung, Nabi Nuh angundang anake lanang, kang panggonane adoh saka ing prau: He anakku lanang, ayo padha nunggang prau karo aku, kowe aja milu wong kang padha kaphir.
45. Anakke Nabi Nuh mangsuli: Mangke kula badhe ngili dhatêng pucaking rêdi kemawon, punika ingkang milujêngakên kula saking toya. Nabi Nuh pitutur manèh: Dhawuhing Allah ing dina iki ora ana kang bisa nylamêtake wong saka siksaning Allah, kajaba mung Pangeran kang sipat Asih. Anake Nabi Nuh banjur kaling-kalingan ombak gêdhe, sabanjure mati kêlêm awor lan wong kaphir akèh.
46. Banjur ana dhawuh pangadikaning Allah: He bumi, sira nêsêpa banyu kang ana ing lumahira. He langit, sira uwisa ênggonira nurunake udan, ing kono banyu banjur sangsaya asat. Siksa kang wis diancamake dening Allah wis kalêksanan, saasating banyu, prau banjur kandhas ana ing gunung Musil. Banjur ana dhawuh manèh: [m...]
[...anèh:] saiki wong duraka marang Allah wis sirna kabèh.
47. Nabi Nuh banjur munjuk ing Pangerane, unjuke: Dhuh Allah Pangeran kawula, anak kawula punika kalêbêt warga kawula. Saèstunipun dhawuh janji Tuwan badhe maringi wilujêng dhumatêng kawula dalah warga kawula punika têmên nyata, botên cidra. Tuwan punika langkung dening wicaksana, sarta khukum Tuwan sakalangkung adil.
48. Pangandikaning Allah: He Nabi Nuh, anakira iku dudu warganira, awit kalakuane ora bêcik. Sira aja wani-wani nyênyuwun marang Ingsun, nyuwunake salamêting wong kang ora sira wêruhi sajatine. Sira Ingsun pênging, aja dadi ewone wong bodho, ora wêruh bênêr luputing panyuwun.
49. Nabi Nuh banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, kawula ngungsi ing Tuwan, saha nyêyuwun sih pangapuntên Tuwan, ing têmbe sampun ngantos malih-malih darbe panyuwun ing Tuwan, tumrap prakawis ingkang kawula botên sumêrêp lêrês lêpatipun. Mênawi botên wontên sih pangapuntên Tuwan dhumatêng kawula, saèstu kawula punika dados tiyang kapitunan utawi cilaka.
50. Nabi Nuh banjur tômpa dhawuh pangandikaning Allah. He Nabi Nuh, saiki sira mudhuna saka ing prau, kalawan salamêt lan têntrêm saka karsaningsun, apadene barkah Ingsun, Ingsun paringake marang sira, lan para umatira kang padha milu sira ana ing prau dalah anak putune. Dene para umat sapungkurira besuk, padha Ingsun paringparingi. kabungahan ana ing dunya, dene ing besuk ana ing akhirat, bakal padha nandhang siksa naraka kang nglarani.
51. (He Mukhammad), lêlakone Nabi Nuh kang Ingsun caritakake marang sira iku ewoning carita gaib, ingsun wêdharake marang sira, sadurunge
sabare Nabi Nuh biyèn. Satêmêne ganjaran ing akhirat iku bubuhane wong kang padha wêdi ing Allah.
52. Mangkono uga Ingsun ngutus Nabi Hud, Ingsun karsakake mêmulang marang para sanake, iya iku wong sagolongan kang aran: Ngad. Nabi Hud banjur andhawuhake mangkene: He para sanakku, kowe padha nêmbaha ing Allah.
kowe ora duwe Pangeran liyane Allah. Enggonmu padha nyêmbah brahala iku luput.
53. He para sanakku, ênggonku pitutur marang kowe iki, aku ora anjaluk pituwas apa-apa marang kowe. Dene kang angganjar marang aku mung Allah kang nitahake aku. Ya gene kowe têka padha ora mikir kang mangkono iku.
54. He para sanakku, kowe padha pracayaa, lan padha nyuwuna pangapuraning Allah Pangeranmu, lan padha marènana ênggonmu padha nyêmbah brahala. Yèn kowe padha ngèstokake pituturku iki, Allah bakal maringi udan saka ing langit lawan lumintu.
55. Apadene bakal muwuhi santosa lan gagah prakosamu. Lan manèh kowe aja padha nampik dhawuhing Allah kang tak undhangake iki. Aja andaluya ênggonmu padha nglakoni duraka.
56. Para sanake Nabi Hud banjur padha mangsuli: He Nabi Hud, anggèn sampeyan dhawuh punika têka botên mawi tôndha yêkti, ingkang mratandhani yèn sampeyan punika têmên utusaning Pangeran. Kula môngsa puruna mantuni anggèn kula nyêmbah pangeran kula brahala, kèlu dhatêng pitutur sampeyan. Cêkakipun: kula punika sami botên [bo...]
[...tên] ngandêl dhatêng sampeyan.
57. Kula botên gadhah wicantên malih kajawi namung mastani sampeyan punika têtela kenging sêsikunipun pangeran kula brahala, mila lajêng wicantên botên lêrês kados makatên punika. Nabi Hud mangsuli: Saiki aku nêksèkake marang Allah, lan kowe iya uga nêksènana yèn aku ora milu-milu ênggonmu padha maro tingal.
58. Mangeran liyane Allah, iya iku brahala. Lah mara saiki apa sakarêpmu ênggonmu arêp nindakake piala marang aku, lêksananana, kanthi brahalamu, aja nganggo kosarantèkake.
59. Aku pasrah nyumanggakake apa karsaning Allah, iya iku Pangeranku lan Pangeranmu. Samubarang kang gumrêmêt ana ing bumi iki kabèh ana panguwasaning Allah, kuncunge diasta dening Allah. Sanadyan mangkono Pangeranku anglênggahi dalan bênêr, kanthi ngadil, ora nindakake sawênang-wênang.
60. Mênawa kowe padha malengos, nampik tuturku, aku ora kainan, wis andhawuhake ênggonku diutus ing Allah mêmulang marang kowe. Yèn mangkono, karsaning Pangeranku, kowe bakal padha disirnakake,
62. Barêng siksaningsun wis têka, wong Ngad kang padha kaphir mau padha mati, nanging Nabi Hud sakancane para wong mukmin padha Ingsun paringi salamêt, olèh rahmat Ingsun, ora milu kambah ing siksa, sarta Ingsun salamêtake saka ing siksa kang abot.
62. Mara dêlêngên, iku patilasane wong Ngad, biyèn padha maido ayating Pangerane, apadene ambangkang parintahing Rasule, lan padha nurut pangajaking lurahe, kang gumêdhe tur maido ing Allah.
63. Wong Ngad mau padha dipatrapi siksa tumpa-tumpa, ana ing dunya lan besuk ana ing akhirat, awit wong Ngad iku padha kaphir, mulane wis bênêre dirusak lan didohake saka rahmating Allah.
64. Mangkono manèh Ingsun ngutus Nabi Salèh, Ingsun karsakake mêmulang marang para sanake, iya iku wong sagolongan kang aran Samud. Nabi Salèh banjur andhawuhake mangkene: He para sanakku, kowe padha nêmbaha ing Allah, kowe ora duwe Pangeran sapa-sapa kajaba mung Allah, Allah iku kang nitahake kowe kadadean saka ing
ênggonmu padha maro tingal. Satêmêne Pangeranku Allah iku cêdhak marang para wong mukmin, nêmbadani panyuwune.
65. Wong Samud banjur padha mangsuli: He Nabi Salèh, sadèrèngipun punika, pangajêng-ajêng kula, sampeyan punika dadosa pangajêng kula, nglêstantunakên agami ingkang sampun kula lampahi salami-laminipun, ewadene ingkang dados kagèting manah kula, dene sampeyan têka ngawisi anggèn kula sami nyêmbah brahala, sêsêmbahanipun para lêluhur kula. Sayêktosipun anggèn sampeyan dhawuh nêmbah ing Allah punika, kula taksih mamang, dèrèng ngandêl bilih dhawuh sampeyan punika lêrês.
66. Nabi Salèh banjur pitutur manèh: He para sanakku, kapriye panêmumu, ênggonku pitutur marang kowe iki kanthi tôndha yêkti kaelokan saka Pangeranku, sarta Allah paring rahmat marang aku, apadene
Allah. Dene ênggonmu calathu iku, tanjane ora ana manèh mung diya-diniya lan aku, kowe ngarani marang aku kapitunan, aku uga ngarani kapitunan marang kowe.
67. He para sanakku, mara padha dêlêngên, iki unta kagunganing Allah, mêtu saka sajroning watu, patrape kaya biyung nglairake anakke, têtêp kaya panjalukmu, iku kaelokan kang mratandhani têmêne ênggonku dadi utusaning Allah. Unta iku umbarên bae, karêbèn mangan ana ing bumi kagunganing Allah. Kowe aja wani-wani ngaru-biru nandukake piala. Mênawa kowe wani-wani matèni unta iku, mêsthi padha disiksa dening Allah padha sanalika.
68. Wong Samud banjur padha ambêlèh unta mau, Nabi Salèh banjur wêwarah: He para sanakku, saiki ênggonmu padha urip ana ngomahmu mung kari têlung dina. Wêwangên samono iku mêsthi ora cidra. Sawise têlung dina kowe mêsthi sirna.
69. Barêng wis gênêp têlung dina, siksaningsun têka, nêmpuh marang wong Samud. Dene Nabi Salèh sakancane para wong mukmin, padha Ingsun paringi salamêt kalawan sih Ingsun, ora milu kambah ing siksa mau, kalis saka ing bêbaya kang têka ing dina iku. (He Mukhammad), wruhanira, Pangeranira iku santosa, mulya tur kuwasa ngrusak para wong kaphir, sarta paring salamêt marang para wong mukmin.
70. Sarupane wong kang padha duraka mau, banjur padha disambêr [disa...]
[...mbêr] ing balêdhèg, têmahan padha mati ana ngomahe dhewe- dhewe.
71. Enggone sirna wong Samud mau prasasat biyèn mula ora manggon ana ing kono. Wong Samud iku têtêp padha maido ing Pangerane, wis bênêre wong Samud iku didohake saka rahmating Allah.
72. Utusan ingsun Malaikat têtêlu, Jabarail, Mikail lan Israphil, wis anglakoni ayahan Ingsun, têka marang omahe Nabi Ibrahim, anggawa dhawuh kang ambungahake, malaikat têtêlu mau
angladèkake suguh daging pêdhèt kang wis matêng.
73. Barêng Nabi Ibrahim wêruh yèn tanganing dhayoh têlu mau ora gêlêm anggêpok ing suguhe, banjur gumun, nyipta yèn dhayohe iku Malaikat, sarta banjur wêdi marang dhayohe. Malaikat têtêlu mau matur marang Nabi Ibrahim: Sampeyan sampun mawi ajrih dhatêng kula, sayêktosipun kula punika Malaikat, dhatêng ing ngriki dipun utus dening Allah, [A...]
[...llah,] kakarsakakên nindakakên siksa dhatêng para umatipun Nabi Lut.
74. Ing nalika iku rabine Nabi Ibrahim aran Sarah ngadêg aling-aling warana, sarta gumuyu dening bungah, mêrga lakine dipênging wêdi, mulane Ingsun banjur ambungahake marang rabine
75. Sarah banjur matur marang Malaikat mau: Adhuh kula punika sampun pikun, sarta laki kula punika inggih sampun sêpuh, punapa inggih sagêd kalampahan kula gadhah anak,
lan amabarkahana marang kowe wong saisining omahe Nabi Ibrahim, Allah iku Maha-agung pantês ingalêmbana.
77. Barêng Nabi Ibrahim wis ilang wêdine, sarta wis olèh dhawuh kang ambungahake, banjur madoni
lan anggondhèli marang Malaikat utusan ingsun, ênggone arêp nyirnakake para umate Nabi Lut. Satêmêne Nabi Ibrahim iku watake wêlasan, lan srêgêp sêsambat marang Allah, dhêmên tobat.
78. Malaikat têlu banjur padha mangsuli: He Nabi Ibrahim, sampeyan sampun nyulayani utawi mabêni dhawuhing Allah punika, awit dhawuhing Allah sampun miyos, kula sami kakarsakakên nyirnakakên para umatipun Nabi Lut, ingkang sampun pinêsthi tinêmpuh ing siksa. Mênggah kalampahanipun botên badhe sande jalaran sampeyan pabêni.
79. Utusan ingsun Malaikat têtêlu mau barêng têkan ngomahe Nabi Lut,
ambarubul têka ing omahe Nabi Lut. Sadurunge Nabi Lut kadhayohan, para umat mau wis padha lanyah ênggone nglakoni ala, nyumbana padha wong lanang. Barêng arêp anggarêjêg marang dhayoh mau, Nabi Lut acalathu: He para
umatku, anakku wadon pirang-pirang iki luwih prayoga pilihên, êndi kang kokarêpake, tak dhaupake lan kowe, mung kowe aja gawe susahku, kudu anggarêjêg dhayohku. Kowe padha wêdia ing Allah, kancamu samono iku apa ora ana kang bisa nuduhake dalan bênêr.
81. Para umat mau banjur padha mangsuli: Sampeyan mêsthi sampun sumêrêp yèn kula punika botên pisan kapengin dhatêng anak sampeyan èstri, malah sampeyan sampun têrang yèn rêmênan kula punika nyumbana sami tiyang jalêr.
82. Nabi Lut banjur calathu: He para umatku, upama aku iki kaconggah angayoni kowe, utawa
sayêktosipun kula punika Malaikat utusaning Pangeran sampeyan, kinèn têtulung dhatêng sampeyan, sêdyanipun para duraka punika môngsa tumamaa. Malaikat Jabarail banjur triwikrama, ngaton rupane kang sajati, para umat mau sinabêt ing suwiwi banjur padha picak kabèh. Malaikat Jabarail banjur matur: He Nabi Lut, ing dalu punika enggal sampeyan [sampeya...]
[...n] sumingkir sabatèh sampeyan saking ngriki, lampah sampeyan sakônca sampeyan sampun mawi nolah-nolih, rabi sampeyan badhe katut katêmpuh ing siksa. Dene anggèn kula nindakakên siksa, mangke wanci subuh. Mila dipun rikat kemawon, awit wanci subuh sampun cêlak.
sijining watu wis padha diwulang ana ngarsaning Pangeran, watu mau ora adoh saka panggonane wong kaphir ing Mêkah.
85. Lan manèh Ingsun wis ngutus Nabi Sungèb, Ingsun tuduh mêmulang marang para sanake wong ing desa Madyan. Nabi Sungèb andhawuhake mangkene: He para sanakku wong ing Madyan babèh, kowe padha nêmbaha ing Allah, kowe ora duwe Pangeran sapa-sapa kajaba mung Allah. Dhawuhing Allah: Kowe aja padha nyuda takêr lan bobot, pandêlêngku kowe ing dina iki padha bêcik lan kacukupan, nanging aku kuwatir bokmênawa kowe dipatrapi siksa dening Allah ana ing dunya lan ing akhirat amarga ênggonmu padha nyuda takêr lan bobot.
86. He para sanakku, kowe padha anggênêpana takêr lan bobot kalawan bênêr, aja gawe kapitunan, ambalithuk bandhaning wong, lan aja gawe rusak ana ing bumi.
87. Mênawa kowe padha têmên pracaya ing Allah, wruhanamu, pêparinging Allah barang rêsik, turahane koêngggo nêtêpi bênêr, iku luwih dening prayoga kodarbèni.
88. Aku ora diwajibake nanggung bêcikmu, kowe wajib ngati-ati rumêksa awakmu dhewe.
89. Wong ing Madyan banjur padha mangsuli: Dhuh Nabi Sungèb, punapa sêmbayang sampeyan punika parentah dhatêng sampeyan, supados ngawisi anggèn kula sami nyêmbah brahala sêsêmbahanipun para lêluhur kula, sarta ngawisi anggèn kula nindakakên bôndha kula piyambak ing sakajêng-kajêng kula. Pangraos kula sampeyan punika wêlasan tur pintêr.
90. Nabi Sungèb banjur dhawuh manèh: He para sanakku, kapriye mungguh pangrasamu, aku iki diparingi tôndha yêkti dening Pangeranku, lan diparingi rijêki khalal kang akèh, dene samubarang cêcêgahku marang kowe iki, ora pisan bakal tak lakoni dhewe, ênggonku nglarangi nyuda takêr lan bobot [bo...]
[...bot] iku, pamrihku ora ana manèh mung sabisa-bisa aku murih bêcik. Dene kêlakone dadi bêcik têmênan, iku ora saka panggawene sapa-sapa, atas saka karsane Allah piyambak, aku mung nyumanggakake kaparênging Allah, apadene tumrap samubarang pakewuh, aku bali nyuwun pitulunging Allah.
91. He para sanakku, ênggonku nyulayani marang kowe iki aja anjalari
Salèh biyèn. Dene para umate Nabi Lut, ênggone disirnakake dening Allah, iku têkan saiki durung antara lawas.
92. Lan manèh kowe padha nyuwuna pangapuraning Pangeranmu saka ênggonmu padha nyêmbah brahala, sarta padha tobata ing Allah, marènana ênggonmu padha ngurangi takêr lan bobot. Satêmêne Allah Pangeranku iku asih marang wong kang padha tobat, lan trêsna marang kawulane kang mukmin.
93. Para sanake Nabi Sungèb banjur padha mangsuli: Dhuh Nabi Sungèb, wicantên sampeyan akathah-kathah [akathah-ka...]
[...thah] punika kula botên mangrêtos, amung pamanggih kula, sampeyan punika wontên ing ngriki ewoning tiyang apês, upami kula botên ering dhatêng kônca sampeyan, amêsthi sampeyan kula krutug ing sela. Sampeyan môngsa mênanga kalihan kula.
94. Nabi Sungèb calathu: He para sanakku, apa kowe luwih ering marang kancaku, tinimbang marang Allah, Allah banjur kosingkur, ana ing burining gêgêrmu. Satêmêne Allah Pangeranku, iku nguningani kalawan sampurna marang samubarang kang padha kolakoni.
95. He para sanakku, sarèhning kowe ora ngandêl marang aku, iya uwis, padha nglakonana apa satibaning pêpêsthènmu, aku iya nglakoni apa sapanêmuku. Enggal lawas kowe bakal padha wêruh dhewe.
96. Wong kang tinêmpuh ing siksa kang ngrèmèhake, lan wong kang calathune goroh. Cêkake: kowe padha ngêntènana
mau, padha disambêr ing balêdhèg (satêmêne kang kaya balêdhèg iku pêtake Malaikat Jabarail), sanalika para sanake Nabi Sungèb padha mati ngênggon. Dene
Nabi Sungèb sakancane para wong mukmin, amarga saka rahmatingsun, padha Ingsun paringi salamêt kalis saka ing siksa mau.
98. Enggone sirna kabèh prasasat biyèn mula ora manggon ing kono. Wong ing Madyan wis bênêre disirnakake padha karo wong Samud biyèn.
99. Lan manèh Ingsun têmên wis ngutus Nabi Musa kanthi mukjijat kaelokan minôngka tôndha yêkti, Ingsun karsakake andhawuhi Raja Phirngon lan para punggawane, para punggawa mau padha wangkal, manut sapangrèhe Raja Phirngon, kang môngka pangrèhe raja Phirngon iku ora prayoga.
100. Raja Phirngon iku ngirid para punggawane marang panasaran, nganti padha milu mati klêlêb ana ing sagara, mangkono uga besuk dina kiyamat, iya ngirid para punggawane, padha dijak nyêmplung ing naraka. Iba alane naraka kang dilêboni iku.
101. Para punggawa mau padha diilokake Raja Phirngon, ênggone nandhang cilaka ana ing dunya, klêlêb ana ing sêgara. Dene besuk dina kiyamat iya padha diilokake Raja Phirngon manèh, nyêmplung ing naraka. Iba alane pratingkah kang marahi kêcêmplung ing naraka iku.
102. Kang wis kasêbut ing dhuwur mau, carita lêlakone wong padesan ing jaman kuna, Ingsun wêdharake marang sira Mukhammad, supaya caritakna marang para umatira, bokmênawa padha ngrasak-rasakake. Dene padesan kang wonge Ingsun sirnakake mau, ana kang patilasane isih, lan ana kang wis sirna babarpisan.
103. Enggon Ingsun nyirnakake wong ing padesan mau ora saka panganiayaningsun, balik wong padesan mau padha nganiaya marang awake dhewe. Nalika têkane siksaningsun, brahala pirang-pirang kang padha diaku Pangeran liyane Allah, iku ora ana kang bisa têtulung murungake siksaningsun, anane mung muwuhi kacilakan.
104. Mangkono uga Pangeranira ênggone nindakake siksa marang wong padesan kang padha nglakoni duraka, iku iya ora kêna ditulak. Dene siksaning Allah iku abot tur nglarani.
105. Carita kang wis kasêbut mau, tumrape wong kang wêdi siksaning akhirat, dadi pêpeling gêdhe. Dene dina kiyamat iku, dina ênggone para manungsa dikalumpukake dadi siji, dene dina pakalumpukan iku bakal didêlêng dening wong saisining bumi lan Malaikat saisining langit.
106. Enggon ingsun durung anggêbyagake dina kiyamat iku ora karana apa-apa, mung ngêntèni wêwangên kang wis Ingsun tamtokake. Wêwangên mau kang wêruh mung Ingsun pribadi.
107. Ing besuk têkane dina kiyamat, sarupaning wong padha mênêng, ora ana kang cêcaturan, kajaba wong kang diparêngake dening Allah kalihan caturan. Ing kono manungsa kêna diperang dadi loro, kang siji wong cilaka, sijine wong bêgja.
108. Dene wong kang cilaka, iku padha disiksa ana ing naraka, ana ing kono padha mênggèh-mênggèh lan ngaruara.
109. Wong cilaka mau ênggone ana ing naraka padha langgêng saumuring bumi lan langit ing akhirat, kajaba mênawa ana kaparênging Pangeranira wong mau diêntasake saka ing naraka, satêmêne Pangeranira iku wênang nindakake sakarsa-karsane.
110. Dene wong kang padha bêgja, iku padha bungah-bungah ana ing suwarga, ana ing kono padha langgêng saumuring bumi langit ing akhirat, kajaba mênawa ana kaparênging Pangeranira wong mau sadurunge diparêngake ana ing suwarga nganggo disiksa dhisik ana ing naraka, samurwating kaluputane. Sawarga iku
111. (He Mukhammad), sira aja mamang yèn brahala kang disêmbah dening wong kaphir iku ora bisa nyilakani utawa makolèhi. Wong kaphir ênggone padha nyêmbah brahala iku ora duwe wêwaton apa-apa, mung nglêluri para lêluhure biyèn
112. Ingsun têmên wis maringi kitab Torèt marang Nabi Musa. Para umate Nabi Musa banjur beda-beda panêmune, ana kang ngandêl lan ana kang maido, ora beda lan umatira Mukhammad. Upama Pangeranira durung kêbanjur
dipatrapi siksa sakal, para umatira iku padha mamang marang Kuran lan marang ananing siksa.
113. Pangeranira mêsthi iya nuhoni paring wêwalês marang siji-sijining wong kang ngandêl lan kang maido mau, minôngka pituwasing panggawene kang wis padha dilakoni dhewe-dhewe. Satêmêne Pangeranira iku waspada marang samubarang lakune para kawulane.
114. (He Mukhammad), mulane sira lan sarupane wong kaphir kang wis tobat, banjur dadi kancanira Islam, padha tulusa jêjêg ênggonira nglakoni agamaning Allah, ngèstokake parintahing Allah marang sira, aja banjur padha nasar. Satêmêne Allah iku mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
115. Lan manèh sira wong Islam, aja padha kèlu condhong marang wong kang padha duraka, yèn sira nganti mangkono, mêsthi bakal padha kêcêmplung ing naraka, lan sira ora duwe andêl-andêl kang bisa ngêntasake sira saka ing naraka, kajaba mung Allah piyambak kang sagêd ngêntasake. Wusana sira padha ora olèh pitulung.
116. Lan manèh sira nglakonana sêmbayang ana kawitan lan wêkasaning raina (wayah esuk lan sore) lan wêngi. Satêmêne kabêcikan iku nyirnakake piala. Kang mangkono iku dadia pêpeling marang wong kang padha bisa eling. 117. (He Mukhammad), sira sabara saka pialane para umatira, amarga Allah ora bakal nguwukake pituwase wong kang padha nglakoni kabêcikan.
118. (He para umate Nabi Mukhammad), para umat kuna sadurunge biyèn, ora ana kang duwe kautaman, [ka...]
[...utaman,] mênging gawe rusak ana ing bumi, kajaba mung wong sathithik, iya iku wong kang padha Ingsun paringi salamêt. Dene wong kang padha duraka mau, padha nguja kêkarêpane lan pêpenginane, sarta padha kaphir.
119. (He Mukhammad), Pangeranira ora nyirnakake sawijining desa kang wonge ing kono mung maligi dosa kaphir bae, ora gawe rusak ana ing bumi, kalakuane padha bêcik.
120. Upama ana kaparênging Pangeranira, bisa uga kalakon manungsa iki agamane golong dadi siji, kabèh padha mukmin, ngabêkti ing Allah. Ananging karsaning Allah ora mangkono. Agamaning manungsa digawe beda-beda, ana kang agama Yahudi, ana Nasarani, Majusi, Islam lan liya-liyane. Mung wong kang disihi dening Pangeranira, iku padha golong Agama Islam, sarèhne mangkono, mulane Allah nitahake manungsa iki dadi rong golongan, kang sagolongan, dadi isèn-isèning suwarga, kang sagolongan manèh dadi isèn-isèning naraka, ing kono kanyataan pangandikaning Pangeranira kang mangkono naraka jahanam iku bakal Ingsun kêbaki isi jin lan manungsa kang padha duraka kabèh.
lêlakoning para Rasul ing jaman kuna dalasan para umate, Ingsun caritakake marang sira Mukhammad, kanggo nêguhake atinira, sajroning surat iki sira kêpranan barang kang nyata, iku minôngka wêwulang lan pêpeling marang para wong mukmin.
122. Lan sira dhawuha marang sarupane wong kang ora pracaya ing Allah, mangkene: iya jajalên anglêstarèkake ênggonmu padha nglakoni kaya kang uwis-uwis, Aku nglakoni dhawuhing Allah. Kowe ngêntèninangêntèni. lan ngarêp-arêp kasaguhaning setan marang kowe, aku uga nitèni lan ngarêp-arêp pangancam-ancame Allah marang kowe.
123. Allah iku ora kasamaran marang kaananing bumi lan langit lan saisine kabèh, kang gaib-gaib diwuningani kabèh dening Allah. Lêlakone sakèhing dumadi iki kabèh bali atas kaparênging Allah, mulane sira nêmbaha ing Allah lan kumandêla ing Allah, Pangeranira mêsthi ora kasupèn marang samubarang kang padha sira lakoni.
Tinurunake ana nagara Mêkah, satus sawêlas ayat.
Awit ingkang asma Allah, Ingkang Maha Murah tur Kang Maha-asih.
1. Alip Lam Ra. Iku kabèh araning aksara Ngarab. Allah ênggone mangandikakake mangkono mau, kang uninga têgêse mung Allah piyambak. Kang kasêbut ing surat iki, ayating Kuran kang
3. Ingsun nyaritakake lêlakone Nabi Yusuph marang sira Mukhammad, kalawan urut lan wijang, miturut paring Ingsun wahyu Kuran marang sira. Sadurunge sira tômpa wahyuningsun iki, sira durung
rama kula punika supêna, wontên lintang sawêlas kalihan surya saha rêmbulan, punika wontên ing ngrikanipun sami sujud sumungkêm dhatêng kula.
5. Nabi Yakkub banjur pitutur: He Yusuph anakku, impènmu iku aja kokandhak-kandhakake marang para
sadulurmu, mênawa nganti kokandhakake, bokmênawa para sadulurmu mau banjur padha maeka marang kowe, awit setan iku têtela dadi satruning manungsa.
6. Mangkono uga Pangeranmu milih ing kowe, sarta kowe diparingi kawruh, sumurup marang wahananing impèn, lan manèh Pangeranmu paring nikmat sampurna marang kowe lan marang para sanak lan turune Nabi Yakkub, kaya ênggone paring nikmat sampurna marang suwargi eyangmu Nabi Ibrahim lan Nabi Iskak biyèn. Satêmêne Allah Pangeranmu iku Nguningani samubarang tur Wicaksana.
7. Mungguh carita lêlakone Nabi Yusuph lan sadulure, iku tumrap para wong Yahudi kang padha takon caritane Nabi Yusuph, dadi tôndha yêktine Nabi Mukhammad ênggone dadi utusaning Allah. (Awit bisa nyaritakake lêlakone Nabi Yusuph, cocog lan kang kasêbut ing kitab Torèt).
8. Dhèk samana para sadulure Nabi YupYusuph. tunggal bapa cacahe wong sapuluh, padha gunêman: Yusuph lan adhine tunggal bapa biyung aran Bunyamin, iku dikasihi bangêt marang bapak, ngungkuli asihe aku lan kowe, [ko...]
[...we,] kang môngka aku lan kowe iki wong sapuluh tur gagah prakosa, ênggonku ngopèni marang bapak: cukup bangêt, bênêre aku lan kowe disihi bangêt, dadi bapak ênggone asih bangêt marang Yusuph lan adhine, iku nasar.
9. Prayogane Yusuph iku kudu dipisahake karo bapak, dene kêlakone kang mangkono iku sarana Yusuph dipatèni utawa disingkirake marang panggonan kang adoh bangêt. Salah sijine rong prakara iku ayo padha dilakoni, mênawa kalakon mangkono, kaya-kaya panggalihe bapak madhêp asih marang aku lan kowe, lan sawise kêlakon mangkono, aku lan kowe padha rukun karo bapak.
10. Sadulure Nabi Yusuph mau ana siji kang budine rahayu, aran Yahuda, iku calathune mangkene: Kowe aja padha matèni Si Yusuph, elinga yèn matèni wong iku dosa gêdhe. Yèn kowe padha condhong, luwung cêmplungna ing sumur bae, supaya ing seje dina ditêmu dening wong liwat, sabanjure digawa marang nagara kang adoh.
11. Para sadulure Nabi Yusuph mau barêng wis golong rêmbuge, banjur padha nêmbung marang bapakne, dhuh bapak, punapa sampeyan kuwatos anglilani adhi kula
kajêngipun dolan sarta bingah-bingah. Kula ingkang sagah rumêksa kawilujênganipun.
13. Nabi Yakkub banjur mangsuli: He anakku, aja dadi atimu, lungane adhimu Si Yusuph, iku andadèkake sêdhihku, sarta aku mêlang-mêlang bokmênawa pangrêksamu lena, adhimu banjur dipangan ing macan, iba bakal susahku.
14. Para sadulure Nabi Yusuph banjur padha matur marang Nabi Yakkub: Kula punika tiyang sadasa sami gagah prakosa. Mênawi pangrêksa kula dhatêng pun Yusuph ngantos dipun têdha ing sima, têka cabar têmên. Anggèn kula ngrêksa menda kula wontên ing pangenan, salaminipun wilujêng, botên wontên satunggal punapa.
15. Cêkaking carita, Nabi Yakkub banjur nglilani, Nabi Yusuph mênyang ing alas lan sadulure sapuluh. Banjur padha mangkat, barêng wis têkan ing alas, Nabi Yusuph banjur dijêgurake ing sumur dening para sadulure. Ana sajroning sumur Nabi Yusuph Ingsun paringi [pa...]
[...ringi] wahyu. He Yusuph ing têmbe sira dadi luhur, sarta bakal mêlèhake sadulurira iku, ênggone padha nganiaya marang sira, nanging para sadulurira padha kasamaran marang sira.
16. Sawise Nabi Yusuph dijêgurake ana ing sumur, para sadulure banjur padha mulih, têkan ing omah, wis wayah ngisa, banjur padha
wusana sarêng kula wangsul, pun Yusuph sampun dipun môngsa ing sima. Sanadyan sampeyan sampun sumêrêp bilih kula punika tiyang têmên, salaminipun dèrèng nate matur dora, ewadene atur kula sapisan punika sampeyan mêsthi botên ngandêl.
18. Para sadulure Nabi Yusuph banjur padha ngaturake tôndha yêktine yèn têmêne Nabi Yusuph wis dimôngsa ing macan, iya iku kulambine Nabi Yusuph kuthah gêtih, nanging gêtih iku satêmêne gêtih cêmpe. Nabi Yakkub banjur mangsuli: Aturmu iku mung ambêcikake awakmu. Nanging satêmêne ora mangkono. Tumrap ing aku, mung sabar sarta nyuwun [nyu...]
[...wun] pitulunganing Allah supaya kêlara nandhang cobaning Allah kaya kang kokandhakake mau, iku kang prayoga dhewe tak lakoni.
19. Ing seje dina ana wong dagang sawatara saka ing Madyan, sumêja marang nagara Mêsir, lakune kêsasar têka ing sumur kang isi Nabi Yusuph mau, wong dagang mau barêng wêruh ana sumur, banjur akon kancane kang padha dagang kang bisa nimba: aran juragan Malik, dipurih apèk banyu marang sumur. Juragan Malik banjur ngudhunake timbane marang sajroning sumur. Nabi Yusuph banjur gondhelan dhadhunging timba. Juragan Malik luwih dening kagèt narik dhadhunge abot bangêt, nanging panarike dirosani bae, barêng wêruh ana bocah lanang luwih dening bagus, gondhelan dhadhung, sangsaya wuwuh kagète. Pangucape marang kancane: Adhuh bêgja têmên, iki aku nêmu bocah bagus rupane. Nabi Yusuph banjur diêntasake saka ing sumur. Nalika iku para sadulure Nabi Yusuph pinuju ana ing kono, banjur calathu marang juragan Malik: Lare punika rencang kula tumbasan minggat, mênawi condhong sampeyan tumbas kemawon, rêgi kalihdasa dirham. Allah nguningani barang kang wis padha dilakoni dening para sadulure Nabi Yusuph.
20. Para sadulure Nabi Yusuph banjur padha ngêdol Nabi
Yusuph kalawan rêga sathithik; iya iku dirham cacah rongpuluh, dadi para sadulure Nabi Yusuph mau padha ora dhêmên marang duwèke dhewe, mulane didol kalawan rêga sathithik.
21. Nabi Yusuph mau banjur digawa mênyang nagara Mêsir, ana ing kono, Nabi Yusuph didol, kang
aran Zuleka, Yusuph iki mulyakna lan ajènana, bokmênawa ing têmbe migunani marang aku, lan manèh sarèhne aku ora
uga Nabi Yusuph mau Ingsun pasthi bakal mêngku bumi ing Mêsir, lan Ingsun paringi kawruh sumurup marang wahananing impèn. Dene Allah iku mênang lan kuwasa marang samubarang prakara, ewadene [ewade...]
[...ne] manungsa kang akèh iku ora wêruh.
22. Barêng Nabi Yusuph mau wis diwasa, banjur Ingsun paringi kawicaksanan lan Ingsun junjung dadi Nabi, apadene Ingsun paringi kawruh marang wahananing impèn, mangkono manèh Ingsun iya angganjar wong kang padha bêcik.
23. Kocapa ing sawijining dina Zulekha kang tunggal saomah lan Nabi Yusuph, iku ngajak laku bandrèk marang Nabi Yusuph. Zulekha mau ngancingi lawanging omah
dipun rêksaa dening Allah, sampun ngantos anglampahi makatên punika. Adipati Katphirul Ngasis punika bêndara kula, kula punika dipun damêl sae. Cilaka punapa ingkang badhe kula sandhang yèn kula ngantosa kamipurun cidra, angrêmêni garwanipun bêndara kula sang adipati. Sintên ingkang
diparingi pratôndha pêpeling saka Pangerane, kaya-kaya sida kalakon laku bandrèk ( Sanalika iku Allah paring pratôndha pêpeling marang Nabi Yusuph, iya iku Nabi Yusuph krungu suwara dumêling: He wong sakaloron, sira padha wêdia ing Allah, nanging Nabi Yusuph durung kêndhak brangtane marang Zulekha. Nuli krungu suwara manèh: He Yusuph, sira wurungna ênggonira arêp anglakoni ala iku, Nabi Yusuph iya isih durung owah brangtane marang Zulekha. Ing kono Malaikat Jabarail tumurun, arupa kaya Nabi Yakkub, nudingi marang Nabi Yusuph lan anêbak dhadhane sarta andukani: He Yusuph, bêcik têmên kowe, kaya dudu anakku. Ing kono Nabi Yusuph marinding lan andharêdhêg, brangtane marang Zulekha sirna larut kabèh, salin wêdi konjêm ing Pangeran). Dene Allah ênggone paring pratôndha pêpeling mau, supaya sirnaa sêdyane Nabi Yusuph ênggone arêp anglakoni ala lan bandrèk. Satêmêne Nabi Yusuph iku ewone kawulaningsun kang atine suci rahayu.
25. Nabi Yusuph banjur anjangkah marang lawang sumêdya oncat, Zulekha trangginas nyandhak marang Yusuph kêna
nyungkêmi marang lakine. Ature: Yusuph punika badhe ngrêmêni kula, nanging kula botên purun, punapa patrapanipun tiyang badhe ngrêmêni garwa sampeyan, kajawi dipun kunjara utawi dipun pisakit.
26. Nabi Yusuph uga banjur matur: Dhuh bandara, aturipun garwa panjênêngan punika dora, sayêktosipun garwa panjênêngan ingkang ngajak rêmênan dhatêng kula, nanging kula botên purun.
bayi têka bisa [bi...]
[...sa] calathu kaya wong tuwa, ing kono banjur mariksa kulambine Nabi Yusuph, têtela suwèk ing buri. Katphirul Ngasis banjur têrang yèn Nabi Yusuph iku rêsik ora kaluputan, Zulekha têtela nêdya sèdhèng marang laki.
marang Si Yusuph, awit wis têtela kowe dhewe kang nandhang kaluputan.
30. Prakara iku sanadyan wis disumpêta dikaya apa, mêksa ana kang wêruh, pawartane warata sanagara. Ucape para wong wadon ing Mêsir mangkene: Zulekha garwane Adipati Katphirul Ngasis
31. Zulekha barêng krungu ucape para wong wadon ing Mêsir mau, banjur gawe pista, sarta ngulêm-ulêmi [ngulêm-ulê...]
[...mi] marang wong wadon ing Mêsir, cacah wong patangpuluh kang padha bôngsa luhur, ana ing kono padha disugata kang pamangane kudu nganggo ngiris jêruk pêcêl, dadi siji- sijining dhayoh mau padha dicêkêli
warnane Nabi Yusuph, padha cingak lan eram dening baguse Nabi Yusuph tanpa cacad, ênggone ngiris jêruk pêcêl padha kêpêrang tangane sarta kêna ing banyu jêruk, ora karasa: pêrih, pangucape: Adhuh Allah, wong kang baguse mangkene iki layak dudu manungsa, kiraku iku Malaikat kang mulya.
31. Zulekha banjur calathu: He para putri kabèh, iya iku rupane baturku tukon, kang koucapake arêp takjak dhêmênan ora gêlêm, lagi saiki kowe wêruh rupane. Upama wingi-wingi kowe wis padha wêruh, kaya-kaya kowe padha ora ngalakake marang aku. Dhasar nyata aku kang ngajak dhêmênan, nanging Yusuph ora gêlêm, mênawa Yusuph puguh ora gêlêm nuruti karêpku, mêsthi tak patrapi kunjara, lan bakal dadi wong asor, padha lan durjana maling utawa wong dosa mutahake gêtih.
33. Nabi Yusuph banjur matur: Dhuh bandara, kula pilih dipun kunjara kemawon tinimbang kalihan anglampahi duraka manut pambujukipun tiyang èstri. Dhuh Alllah Pangeran kawula, manawi kawula botên Tuwan kalisakên saking panggodhanipun tiyang èstri, saèstu kèlu dhatêng panggodhanipun tiyang èstri, sarta kula dados tiyang duraka.
34. Allah Pangerane Nabi Yusuph amarêngake
lan nêmbadani panyuwune wong kang padha nyênyuwun, sarta nguningani apa kaanane.
amurih sirêping ucape wong akèh, Nabi Yusuph kudu dikunjara sawatara lawase, nganti sirêp ucaping wong akèh mau.
36. Ing kono Nabi Yusuph banjur dilêbokake ing kunjara, lan ana manèh barêngane, iya iku wong lanang loro padha dilêbokake ing kunjara. Ana ing kunjara Nabi Yusuph kawiyak kapintêrane mêthèk impèn. Ing sawiji dina kancane loro mau padha pitakon marang [ma...]
[...rang] Nabi Yusuph: Panyawang kula sampeyan punika tiyang utama, pantêsipun sumêrêp dhatêng wahananing supênan. Wong loro mau banjur padha nyaritakake impène dhewe-dhewe, sarta anjaluk muga padha
pangimpèn, mêsthi tak jalèntrèhake wijange kalawan gumêlar, apadene tak têrangake bakal wahananing impèn mau sadurunge kêlakon. kawruhku kang mangkono mau, dudu ujar panggorohan, têrang saka wahyuning Allah Pangeranku. Aku iki nyingkiri lêlakoning wong kang padha ora pracaya ing Allah, sarta padha maido bakal ananing akhirat.
marang barang-barang, kang mangkono iku atas saka sih kanugrahaning Allah marang aku lan marang para manungsa, ewadene [ewade...]
[...ne] manungsa iku kang akèh padha ora sukur ing Allah.
39. He lêlaran loro, kapriye panêmumu, pangeran brahala kang
Pangeran iku luput, satêmêne iku dudu Pangeran, kang ngarani Pangeran iku kowe dhewe lan para lêluhurmu. Allah ora andhawuhake yèn brahala iku Pangeran, lan ora ana tôndha yêktine kang kêna diêndêl, têtêping khukum, mung ana ngastanning Allah. Dhawuh parentahing Allah: Sira aja padha nyêmbah sapa-sapa, mung nyêmbaha ing Allah, iya iku agama kang jêjêg. Ewadene manungsa iku kang akèh padha ora wêruh kang mangkono iku.
41. He lêlaran loro, mungguh kang ngimpi mêrêsi anggur iku wahanane bakal bali têtêp dadi priyayi minuman manèh, angladèkake sajêng marang Gustine. Dene kang ngimpi nyunggi baki tundha têlu, isi roti lan
êndhase bakal dicucuki ing manuk gagak. Wong kang impène dipêthèk [dipêthè...]
[...k] ala mau banjur: Sayêktosipun kula botên supêna punapa-punapa, anggèn kula nyariyosakên supênan punika namung gêgujêngan kemawon. Nabi Yusuph banjur mangsuli: Iya ngimpia, iya oraa, saiki wis ditêtêpake
ênggonmu tutur marang aku, kowe mêsthi kêlakon dipatrapi khukum pati kaya kang wis tak kandhakake mau.
42. Nabi Yusuph banjur mêkas marang lêlaran kang ditamtokake slamêt saka ing patrapan lan bakal bali marang pangkate lawas, dadi priyapriyayi. minuman, tuture mangkene: Yèn kowe wis têtêp dadi priyayi minum manèh, aku aturna marang gustimu sang nata, yèn aku wêruh marang wahananing impèn, kang diwêkasi: nyaguhi. Mungguh karêpe Nabi Yusuph kang mangkono mau, dadi kaluputan marang Allah, dene têka nganggo mêmêkas marang sapêpadhaning manungsa kurang pasrah marang Allah, mulane lêlaran kang diwêkas mau banjur dilalèkake dening setan, ora matur marang gustine. Nabi Yusuph ênggone ana ing kunjara wis kalakon limang taun, saluware priyayi minuman mau, Nabi Yusuph isih kênthang-kênthang ana ing kunjara pitung taun êngkas.
43. Kacarita sang prabu ing Mêsir supêna, dipangandikakake mangkene: Aku ngimpi wêruh sapi pitu lêmu-lêmu, padha diuntal ing sapi pitu kuru-kuru, lan ana gandum pitung wuli katon sêgêr ijo, tur aos, lan ana manèh gandum pitung wuli padha katon gabug tur garing. He para punggawa lan para nujum, mênawa kowe padha wêruh wahananing impèn, mara padha matura marang aku, kapriye wahanane impènku mau.
44. Para punggawa lan para nujum mau padha matur: Dhuh gusti kula sang nata, supênan punika dede punapa-punapa, wontênipun namung tuwuh saking panyakrabawa utawi saking pangridhuning setan, kula botên sumêrêp badhe wahananipun.
45. Ing kono lêlaran kang wis luwar saka ing kunjara sarta wis têtêp dadi priyayi minuman manèh mau eling wêkase Nabi Yusuph, nanging têkan ing dina iku wus pitung taun lawase, priyayi minuman mau matur: Gusti ing kunjara wontên tiyang lêbda dhatêng wahananing supênan, nama Yusuph, kula mugi kautusa pitakèn dhatêng Yusuph wau.
46. Priyayi minuman mau banjur diutus dening sang nata mênyang ing kunjara, satêkane ing kunjara banjur takon: Dhuh Nabi Yusuph ingkang satuhu
sidik, sumôngga sampeyan pêthèk, punapa wahananipun supênaning sang nata makatên, wontên lêmbu lêma pitu dipun untal dening lêmbu kuru pitu, lan malih wontên gandum pitung wuli sami sêgêr lan ijêm tur aos, sarta wontên
pitung wuli kang sêgêr ijo tur aos, iku nyasmitani yèn bumi ing Mêsir iki sajroning pitung taun wiwit saiki, sarupaning têtanduran sarwa lêmu lan mêtu wohe akèh bangêt. Mulane wong ing Mêsir saiki padha disêngkud ênggone padha têtanèn kaya ngadat kang wis kalakon, dene olèh -olèhaning wulu pamêtu banjur diklumpukake dening sang nata, disimpêna gedhengan bae supaya ora rusak, dene kang dipangan ing wong cilik, dipancia sathithik sacukupe bae. [ba...]
[...e.] 48. Sawise kêlakon pitung taun mau, bumi ing Mesir sarupaning têtanduran ora mêtu wohe, lawase uga nganti pitung taun manèh, lan nganti ngêntèkake pamêtuning bumi kang dikalumpukake lan disimpên sajroning pitung taun kang uwis mau, mung kari sathithik kang kanggo sadhiyan wiji. Iya iku sasmitane sapi pitu kang kuru nguntal sapi pitu kang lêmu, utawa gandum pitung wuli kang garing tur gabug mau.
49. Sawise kalakon pailan pitung taun mau, taun ngarêpe bêcik kabèh, murah udan, têtanduran padha mêtu wohe akèh, ing kono manungsa padha olèh pitulung, bungah-bungah mêrês anggur, ngundhuh wowohan lan ngênèni gandum.
50. Pamêcane Nabi Yusuph mau banjur diaturake marang sang nata. Dhawuhe sang nata, saiki Yusuph timbalana marene. Utusane sang nata banjur mênyang kunjara nimbali Nabi Yusuph, nanging ature Nabi Yusuph: Sapunika sampeyan wangsul rumiyin, sampeyan matur dhatêng sang nata, kula dipun timbali inggih sandika, nanging sadèrèngipun kula sowan, sang nata mugi andangua dhumatêng para putri ingkang sami kêpêrang tanganipun sarta kenging duduhing jêram pêcêl bôtên kêraos, nalikanipun sami pista
nglanggati marang kowe. Ature para putri: Adhuh Allah, botên kadosa gusti. Kula sami botên sumêrêp bilih Yusuph punika purun anglampahi awon. Ing kono Zulekha garwane Adipati Katphirul Ngasis banjur matur: Dhuh Gusti, sapunika barang ingkang têmên sampun kanyataan, sayêktosipun kula ingkang ngajak rêmênan dhatêng Yusuph punika, nanging Yusuph botên purun. Samukawis paturanipun Yusuph kala samantên, punika sadaya têmên, botên wontên ingkang dora.
52. Atur kula pasaja makatên punika, supados Yusuph wau sumêrêpa bilih kula botên pisan anglèlèti awon dhatêng Yusuph, sanadyan Yusuph wau wontên ing kunjara, kula inggih botên selak anggèn kula ngakên makatên wau, sayêktosipun Allah punika botên paring margi dhatêng tiyang ingkang badhe
Pancen urip iku yo kudu onok guyonane, ben ora stres mikirno ruwete urip ing ndunyo, lah iki kok yo pas banget karo mlebune SMS nang HP penulis sbb :
ayo podo makaryo golek bondo, ning ojo lali karo wanito, sing disebut surgo ndunyo, bojo wolu ora opo-opo,
bojo sing siji wis tuo, kanggo nglamar perawan lan rondo,
sing kuoso iku gedhe pangapuro, mulo konco, tulung pitutur iki disebarno, marang konco lan moro tuo,
Mangkunagaran Dhaubipun Gôndasiwaya tuwin Suwiyati, Pigeaud, 1953, #1427	Katalog:Dhaubipun Gôndasiwaya tuwin Suwiyati, Pigeaud, 1953, #1427Sambung:-
Mèngêti Badhe Dhaubipun Radèn Mas Arya Gôndasiwaya Tuwin Radèn Ajêng Suwiyati
1. purwaning kang cinitrèng nujwari | Kêmis Kliwon ping kalih kang tanggal | Sura Karo ing mangsane | Alip ing taunipun | wiku astha manabdèng janmi |§ Taun Jawi 1787, Masèi taun 1858 wulan Sèptèmbêr. [Sengkalan: wiku astha manabdèng janmi (Kêmis Kliwon, 2 Sura 1787 A.J.), sic. seharusnya: Agustus,
2. nalikarsa amiwahèng siwi | èsthi priya samya nunggil rena | lagya nêdhêng ing wancine | patut sing garwanipun | ingkang sampun seda ing nguni | nama Radèn Mas Arya | Gôndasiwayèku | duk yuswa salikur warsa | ingkang rayi Radèn Ajêng Suwiyati | yuswa nêmbêlas warsa ||
3. karsanira kang rama jêng gusti | putra priya dhinaubkên lawan | kadang prênah misanane | putri tilaranipun | Kangjêng
ingkang nunggil ibu | lan Radèn Mas Suryaputra | sing ampeyan nama
yuswanipun | sawêg kalih likur warsa | cinarita kang darbe turun ing nguni | Dipati Jayèngrana ||
5. kang tinanêm nagri Surawèsthi | dening Kangjêng
kabudayane | winantu tyas sumungku | mring guprêmèn prana mêmanis | manungsung ing sakarsa | môndragunèng kawruh | winêwêr tan kawadaka | mring bicara têrampil turut patitis | putus tur awêweka ||
dipatya | amrih campura darahe | lawan têdhak Matarum | kang ngluhuri ing nuswa Jawi | trah tumêrah narendra | kang sampun linuhung | nahênta
ing Dêmak wus lama | jalaran saking putrane | kala wontên sêpèktur | angidêri môncanagari | mirsa sagung tanêman | tuwin liyanipun | Tuwan pan dhê Pul kang nama | praptanira nèng Surakarta mung mampir | badhe dhatêng Pacitan ||
11. Dèn Mas Prawata sira umiring | tigang dintên wontên Surakarta | dupi arsa ing angkate | sêpèktur nyuwun tulung | dhatêng kangjêng pangran dipati | kang ngatêr lampahira | myang rumêksanipun | praptane
Wong jowo <nozzle_bikes@yahoo.com>
Salam Pamuji Rahayu dalem ingkang kangmas Ki wongalus dan sedulur semuanya saya Wong Djowo yang ndeso
pringgondani, pancer papat kiblat Jibril, israil, izrail, mikail kuasaning jagad sak buwono. Napasku Sulaiman, Bayuku Muhhammad rosoku magribi. Kaping
KHUSUSON AL FATIHAH FII ARWAHI AULIYAA SYEKH MAGROBI (BACA 1X)
G. TSUMMA ILAIHI KHUSUSON AL FATIHAH FII ARWAHI : DALEM INGKANG SINUWUN KANJENG SUNAN KALIJOGO RADEN MAS SAID WALIYULLOH ING BUMI MATRAM AL FATIHAH (BACA 1X)
H. TSUMMA ILAIHI KHUSUSON AL FATIHAH FII RUUHI : (
KABEH, MUNGSUH NING NGALOR BUBAR KABEH. AJIKU KARANG JATI SEJATINE KUOSO,
LELUHURNYA )“ TES NRETES ING AWAKKU WIJIL ING
nuwun estu pangapunten sakderengipun ki jowo
kulo berharap dg kerendahan hati panjenegan purun nampi tasbih dewadaru saking kulo.
“Kulo Nyuwun Pangapuro Dumateng Gusti Ingkang
7. Ayat Ketujuh; “Kulo Nyuwun Kangge Hanyirna’ake Tumindak Ingkang
Andhedher kaluputan, Siniraman banyu lali, Lamun tuwuh dadi kekembanging
Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut, Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang
awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan Ya Allah ya Rasulullah, yang
Irwansyah More videos Irwansyah Kau Yang Sempurna Irwansyah Pencinta Wanita Irwansyah Kau Yang
awak dewe aku ngerti koen kabeh mesti ngomong “orep iku gak segampang omonganmu mau pek!” yo aku ero soale aku yo podo bae menungso koyok awakmu kabeh seng mboco iki. di cobak
Adhang-adhang tetese embun : njagakake barang mung sak oleh-olehe.
Adigang, adigung, adiguna : ngendelake kekuwatane, kaluhurane lan kepinterane.
Aji godhong garing (aking) : wis ora ana ajine / asor banget.
Ana catur mungkur : ora gelem ngrungokake rerasan kang ora becik.
Ana daulate ora ana begjane : arep nemu kabegjan nanging ora sida (untub-untub).
Ana gula ana semut : papan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.
Anak polah bapa kepradah : tingkah polahe anak dadi tanggungjawabe wong tuwa.
Anggenthong umos (bocor/rembes) : wong kang ora bisa nyimpen wewadi.
Angon mongso : golek waktu kang prayoga kanggo tumindak.
Angon ulat ngumbar tangan : ngulatake kahanan menawa kalimpe banjur dicolong.
Arep jamure emoh watange : gelem kepenake ora gelem rekasane.
Baladewa ilang gapite (jepit wayang) : ilang kekuwatane / kaluhurane.
Banyu pinerang ora bakal pedhot (sigar) : pasulayan sedulur ora bakal medhotake sedulurane.
Bathang lelaku : lunga ijen ngambah panggonan kang mbebayani.
Bathok bolu isi madu (bolong telu) : wong asor nanging sugih kepinteran.
Blaba wuda : saking lomane nganti awake dhewe ora keduman.
Bebek mungsuh mliwis : wong pinter mungsuh wong kang podho pintere.
Becik ketitik ala ketara : becik lan ala bakal konangan ing tembe mburine.
Belo melu seton (malem minggu) : manut grubyuk ora ngerti karepe (taklid).
Bidhung api rowang : ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhi.
Balilu tan pinter durung nglakoni (bodho) : wong bodho sering nglakoni, kalah pinter ro wong pinter nanging durung tau nglakoni.
Bubuk oleh leng : wong duwe niyat ala oleh dalan.
Buntel kadut, ora kinang ora udud : wong nyambut gawe borongan ora oleh mangan lan udud.
Buru (mburu) uceng kelangan dheleg : golek barang sepele malah kelangan barang luwih gedhe.
Busuk ketekuk, pinter keblinger : wong bodho lan pinter padha wae nemu cilaka.
Car-cor kaya kurang janganan : ngomong ceplas-ceplos oran dipikir disik.
Cathok gawel (timangan sabuk) : seneng cawe-cawe mesthi ora diajak guneman.
Cecak nguntal cagak (empyak) : gegayuhan kang ora imbang karo kekuwatane.
Cedhak celeng boloten (gupak lendhut) : cedhak karo wong ala bakal katut ala.
Cedhak kebo gupak : cedhak karo wong ala bakal katut ala.
Ciri wanci lelai ginawa mati : pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati.
Cincing-cincing meksa klebus : karepe ngirit nanging malah entek akeh.
Criwis cawis : seneng maido nanging yo seneng menehi/muruki.
Cuplak andheng-andheng, yen ora pernah panggonane bakal disingkirake : wong kang njalari ala becike disingkirake.
Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwek, dadiyo suket emoh nyenggut : wis ora gelem nyanak / emoh sapa aruh.
Dahwen ati open (seneng nacad) : nacad nanging mbenerake wong liya.
Dandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dandhang : ala dianggep becik, becik dianggep ala.
Desa mawa cara, negara mawa tata : saben panggonan duwe cara utawa adat dhewe-dhewe.
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan : tansah diparingi slamet, ora ana kang ngganggu gawe.
Didhadhunga medhot, dipalangana mlumpat : wong kang kenceng karepe ora kena dipenggak.
Diwenehi ati ngrogoh rempela : diwenehi sithik ora trima, malah njaluk sing akeh.
Dudutan lan anculan (tali memeden sawah) : padha kethikan, sing siji ethok-ethok ora ngerti.
Embat-embat celarat (klarap) : wong nyambut gawe kanthi ngati-ati banget.
Emprit abuntut bedhug : perkara sing maune sepele dadi gedhe / ngambra-ambra.
Endhas gundul dikepeti : wis kepenak ditambahi kepenak maneh.
Enggon welut didoli udhet : panggone wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepirowa.
Entek ngamek kurang golek : anggone nyeneni/nguneni sakatoge.
Esuk dhele sore tempe : wong kang ora tetep atine (mencla mencle).
Gagak nganggo lar-e merak : wong asor / wong cilik tumindak kaya wong luhur (gedhe).
Gajah alingan suket teki : lair lan batine ora padha, mesthi bakal ketara.
Gajah (nggajah) elar : sarwa gedhe lan dhuwur kekarepane.
Gajah ngidak rapah (godhong garing) : nerang wewalere dewe.
Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengahe : wong gedhe sing padha pasulayan, wong cilik sing dadi korbane.
Garang garing : wong semugih nanging sejatine kekurangan.
Gawe luwangan kanggo ngurungi luwangan : golek utang kanggo nyaur utang.
Gayuk-gayuk tuna, nggayuh-nggayuh luput : samubarang kang dikarepake ora bisa keturutan.
Gliyak-gliyak tumindak, sareh pakoleh : senajan alon-alon anggone tumindak, nanging bisa kaleksanan karepe.
Golek-golek ketemu wong luru-luru : karepe arep golek utangan malah dijaluki utang.
Gupak pulute ora mangan nangkane : melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenake.
Idu didilat maneh : murungake janji kang wis diucapake.
(n)Jagakake endhoge si blorok : njagagake barang kang durung mesthi ana lan orane.
(n)Jajah desa milang kori : lelungan menyang ngendi-endi.
Jalma angkara mati murka : nemoni cilaka jalaran saka angkara murkane.
(n)Jalukan ora wewehan : seneng njejaluk ora seneng menehi.
Jati ketlusupan ruyung : kumpulane wong becik kelebon wong ala.
Jaran kerubuhan empyak : wong wis kanji (kapok) banget.
Jarit lawas ing sampire : duwe kapinteran nanging ora digunakake.
Kacang ora ninggal lanjaran : kebiasa-ane anak nirokake wong tuwane.
Kadang konang : gelem ngakoni sedulur mung karo sing sugih.
Kala cacak menang cacak : samubarang panggawean becik dicoba dhisik bisa lan orane.
Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega : wong sing ora duwe papan panggonan.
Katepang ngrangsang gunung : kegedhen karep/panjangka sing mokal bisa kelakon.
Kakehan gludug kurang udan : akeh omonge ora ana nyatane.
Kabanjiran segara madu : nemu kabegjan kang gedhe banget.
Kebat kliwat, gancang pincang : tumindak kesusu mesthi ora kebeneran.
Kebo ilang tombok kandhang : wis kelangan, isih tombok wragat kanggo nggoleki, malah ora ketemu.
menyang kandhange : wong lunga adoh bali menyang omahe / asale.
Kegedhen empyak kurang cagak : kegedhen karep nanging ora sembada.
Kekudhung walulang macan : ngapusi nggawa jenenge wong kang diwedeni.
Kelacak kepathak : ora bisa mungkir jalaran wis kebukten.
Kena iwake aja nganti buthek banyune : sing dikarepake bisa kelakon nanging aja nganti dadi rame/rusak.
Kencana katon wingko : senajan apik nanging ora disenengi.
Kendel ngringkel, dhadang ora godak : ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodho.
Kenes ora ethes : wong sugih amuk nanging bodho.
Keplok ora tombok : wong senengane komentar thok nanging ora gelem tumindak.
Kere munggah mbale : batur dipek bojo karo bendarane.
Kere nemoni malem : wong kang bedigasan / serakah.
Kerot ora duwe untu : duwe kekarepan nanging ora duwe beaya / wragat.
Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : nemoni cilaka kang ora kenyana-nyana.
Kethek saranggon : kumpulane wong kang tindakane ala.
Kleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadhang : wong kang ora duwe panggonan sing tetep.
Klenthing wadah uyah : angel ninggalake pakulinan tumindak ala.
Kurung munggah lumbung : wong asor / cilik didadekake wong gedhe.
Kuthuk nggendhong kemiri : manganggo kang sarwo apik/aji liwat dalan kang mbebayani.
Legan golek momongan : wis kepenak malah golek rekasa.
Lumpuh ngideri jagad : duwe karepan kang mokal bisa keturutan.
Matang tuna numbak luput : tansah luput kabh panggayuhan.
Mbuang tilas : ethok-ethok ora ngerti marang tumindak kang ala sing lagi dilakoni.
Meneng widara uleran : katon anteng nanging sejatin ala atine.
Menthung koja kena sembagine : rumangsane ngapusi nanging sejatine malah kena apus.
Mikul dhuwur mendhem jero : bisa njunjung drajate wong tuwa.
Milih-milih tebu oleh boleng : kakehan milih wekasan oleh kang ora becik.
Mubra-mubra mblabar madu : wong sing sarwa kecukupan.
Nabok anyilih tangan : tumindak ala kanthi kongkonan uwong liya.
Ngagar metu kawul : ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojoki ora mempan.
Ngajari bebek nglangi : panggawean sing ora ana paedahe.
Ngalasake negara : wong sing ora manut pranatane negara.
Ngalem legining gula : ngalembana kepinterane wong kang pancen pinter/sugih.
Ngaturake kidang lumayu : ngaturake barang kang wis ora ana.
Ngontragake gunung : wong cilik/asor bisa ngalahake wong luhur/gedhe, nganti gawe gegere wong akeh.
Nguthik-uthik macan dhedhe : njarag wong kang wis lilih nepsune.
Nguyahi segara : weweh marang wong sugih kang ora ana pituwase.
Nucuk ngiberake : wis disuguhi mangan mulih isih mbrekat.
Nyolong pethek : tansah mleset saka pametheke/pambatange.
Obah ngarep kobet mburi : tumindake penggede dadi contone/panutane kawula alit.
Ora ana banyu mili menduwur : watake anak biasane niru wong tuwane.
Ora ana kukus tanpa geni : ora ana sbab tanpa akibat.
Ora gonjo ora unus : wong kang ala atine lan rupane.
Ora tembung ora tawung : njupuk barang liyan ora kandha disik.
Pitik trondhol diumbar ing padaringan : wong ala dipasrahi barang kang aji,
tanpa isi : pasulayan merga barang kang sepele.
Rindhik asu digitik : dikongkon nindakake penggawean kang cocok karo kekarepane.
Rupa nggendhong rega : barang apik regane larang.
Rukun agawe santosa, crah agawe bubrah : yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesthi padha bubrah/rusak.
Sabar sareh mesthi bakal pikoleh : tumindak samubarang aja kesusu supaya kasil.
Sabaya pati, sabaya mukti : kerukunan kang nganti tekan pati.
Sadumuk bathuk sanyari bumi : pasulayan nganti dilabuhi tekaning pati.
Sandhing kebo gupak : cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala.
Satru mungging cangklakan : mungsuh wong kang isih sanak sedulur.
Sadhakep awe-awe : wis ninggalake tumindak ala, nanging batien isih kepengin nglakoni maneh.
Sembur-sembur adus, siram-siram bayem : bisa kalaksanan marga oleh pandongane wong akeh.
Sepi ing pamrih, rame ing gawe : nindakake panggaweyan kanthi ora melik/pamrih apa-apa.
tinabuh : wong kang kumudu-kudu dijaluki piwulang/ditakoni.
Tebu tuwuh socane : prakara kang wus apik, bubrah marga ana sing ngrusuhi.
Tega larane ora tega patine : senajan negakake rekasane, nanging isih menehi pitulungan.
Tekek mati ing ulone : nemoni cilaka margo saka guneme dhewe.
Tembang rawat-rawat, ujare mbok bakul sunambiwara : kabar kang durung mesthi salah lan benere.
Timun mungsuh duren : wong cilik mungsuh wang kuwat/panguwasa, mesthi kalahe.
Timun wungkuk jaga imbuh : wong bodho kanggone yen kekurangan wae.
Tuna sathak bathi sanak : rugi bandha nanging bathi paseduluran.
Welas tanpa lalis : karepe welas nanging malah gawe kapitunan.
Yitna yuwana mati lena : sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana bakal cilaka.
Yiyidan mungging rampadan : biyene wong durjana/culika saiki dadi wong sing alim.
Yuwana mati lena : wong becik nemoni cilaka marga kurang ngati-ati.
Yuyu rumpung mbarong ronge : omahe magrong-magrong nanging sejatine mlarat.
golek victim wong sedulur dewe, tak sikat genten 😛
kapan ono wektu? labrak neng muhibudin :))
yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.
Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake.
Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake pupon
Andaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal
Awak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor bebudene
Adol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bagean
Akadang saksi = wong prakaran akeh sadulure kang dadi seksine
Angon kosok = ngreti ulah kridhaning wong liya lan bisa empan papan tumindake
Asor kilang munggwing gelas = gunem manis tur marak ati lan bisa mranani sing krungu
Adhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-olehe
Aji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget)
Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sida
Ana gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.
Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolong
Arep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasane
Asu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur panguwasane
Asu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone sadulur tuwa
Anak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anake
Asu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangati
Baladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe panguwasa)
Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake pasedulurane
Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawab
mBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa angger-angger
mBaguguk ngutha waton = mbangkang marang pamarentah
mBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung karuwan wekase
mBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala, nanging malah nemu piala kang luwih saka ala
mBidhung api rowang = ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhi
Blilu tau pinter durung nglakoni = wong bodho nanging sering nglakoni iku luwih pinter tinimbang wong pinter nanging durung tau nglakoni
Buntel kadut, ora kinang ora udut = wong nyambut gawe borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udut
Busuk ketekuk, pinter keblinger = sing bodho lan sing pinter padha nemu cilaka
Becik ketitik ala ketara = sing becik bakal tinemu, sing ala bakale ketara
Belo melu seton = bisane mung melu-melu, ora ngerti sing dikarepake
Mburu uceng kelangan deleg = nguyak barang sepele kelangan barang sing aji
Bathok bolu isi madu = dianggep wong lumrah nanging sugih kepinteran, utawa wong ala rupane nanging manis bebudene
Bebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi gelis bisa
Bebek mungsuh mliwis = wong loro padha dene pintere mungsuhan, nanging sing siji luwih trengginas
Bima akutha wesi = wong gedhe kang kukuh panguwasane
Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang disiri
Brekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang kang banget dikaremi
Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha kumpul tanpa ana prelune
Car-cor kaya kurang janganan = ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik
Cebol nggayuh lintang = wong duwe panggayuh kang mokal kecandhake
Cebol nggayuh langit = wong duwe panjangka kang tanpa ana kawusanane
Cedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut ala
Cengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhine
Cikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih saka mesthine
Cobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak asor
Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe
Cincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akeh
Criwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi (muruki)
Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane = wong kang tansah sulaya karo rembuge wong akeh
Crah gawe bubrah, rukun gawe santosa = pasulayan njalari ringkih, karukunan njalari kuwat.
Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
Derman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih golek gawean kang ngimbuhi ribed
Desa mawa cara negara mawa tata = saben panggonan duwe tata car dhewe-dhewe
Dadia godhong moh nyuwek, dadia banyu moh nyawuk = wis emoh sapa aruh
Dhalang kerubuhan panggung = wong tanpa bisa kumecap marga nemu wiring
Dhandhang ngelak = wong kang ngajab patining liyan
Dhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik kaworan wong ala atine
Dhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi kepenak jalaran cocog lan saranane
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan = ana ngendi papan tansah slamet
Dibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales piala
Dikempit kaya wade, dijuju kaya manuk = banget ditresnani
Dolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang ngemu bebaya
Dudu berase ditempurake = nyambungi guneman, nanging ora cundhuk karo sing dirembug
Durung cundhuk, acandhak = ora ngerti perkarane melu urun gunem
Dhadhakan anglayoni = mementahi rembug sing wis mateng
Dudutan lan anculan = wong loro padha kethikan: sing siji ethok-ethok ora ngerti
Durung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe kekarepan neka-neka
Duk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong wadon dudu bojone
Diwenehi ati ngrogoh rempela = diwenehi sithik isih kurang panarima
Dipalangana mlumpat, ditalenana medhot = arepa dikaya ngapa yen wis takdhire bisa kalakon
Dom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata), laku sesidheman kanggo meruhi wewadi
Eman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora keduman
Embuh nila embuh etom = wong kang nyaruwe alaning liyan, nanging dheweke ugamelu nglakoni
Emprit abuntut bedhug = wong kang nggedhekake perkara sing maune sepele
Enggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepiraa
Endhas gundhul dikepeti = wong sing wis kepenak uripe oleh kamukten
ngGajah elar = wong kang sarwa kasembadan kekarepane
Gajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang wewalere dhewe
Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korban
Galuga sinalusur sari = wong becik rupane, utama bebudene
Gambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong wadon kenes ora ana wong lanang sing nakokake
Gayuk-gayuk tuna, nggayuh-nggayuh luput = samubarang kang dikarepake ora bis keturutan
Gliyak-gliyak tumindak, sareh pikoleh = senajan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakon
Nggutuk lor kena kidul = ngarani/ndakwa sing ora bener
Gawe luwangan, ngurugi luwangan = utang kana, nyaur kene
nGGayuh tawang = tumandang gawe kang tanpa pituwas
Gecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg tumindak ala
Gedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora salumrahe
Geguyon dadi tangisan = gegojegan, wasana gawe susah
Gemblung jinurung, edan kawarisa = tumindak nekad, nanging malah nemu kabegjan
Gendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha kepenake
Geni guntur nila bena = dhawuhing nagara kudu linakonan
nGgenteni watang putung = nglungsur kalungguhane wong kang wis mati
nGgepuk kemiri kopong = tumindak gawe kang tanpa kasil
nGgered ori saka pucuk = tumandang tanpa petung, wasana gawe rekasa awake dhewe
Giri lusi janma tan kena ingina = wong katone bodho jebul sugih kawruh
Golek-golek ketanggor wong luru-luru = arep tumindak ala, wasana kepergok wong kang uga tumindak ala
Gondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe marang bojo
Gotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati papan sing mbebayani
Greget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu rasa seneng
ngGugat kayu aking = mrakarakake wong kang wis mati
Gumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing weruh
Gumendheng ora nggoreng = kelangan barang tanpa ana sing weruh
ngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi ethok-ethok ora ngerti wong sing dipitenah
Gupak pulute ora melu mangan nangkane = melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenake
Glugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kecampuran wong ala bebudene
Glundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing
Iwak kecemplung wuwu = kena diapusi kanthi gampang
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep), ana mburi menehi daya
Jer basuki mawa beya = sakabehing gegayuhan mbutuhake wragad (pengorbanan)
nJaring angin = tumindak gawe kang tanpa asil
Jinjang api goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunan
Jati ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kelebon wong ala
Jalma angkara mati murka = nemoni cilaka jalaran angkara murkane
Jamur tuwuh ing sela = wong kang uripe memelas
Jaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok, wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wedi
Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku tanpa guna
nJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa, utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) maneh
nJunjung ngantebake = ngalembana nanging duwe niyat ngasorake
Kaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu kurang petung
binandhung = kabar kang lumembar sarana gethok tular
Kebak sundukane = kakehan dosa, akeh sing disulayani
Kebat kliwat, gancang pincang = tumindak kang kesusu mesthi ora kebeneran
Kebo ilang tombok kandhang = wis kelangan ngetokake wragat maneh kanggo nggoleki malah ora ketemu
Kebo lumumpat ing palang = wong gedhe nggagahi prakarane sadulur utawa kaluwargane dhewe
nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
Kebo mulih nyang kandhange = wong sing wis suwe lelana bali nyang asale
Kebo mutung ing pasangan = wong ninggal pagaweane sing durung sida ditandangi
Kecing-kecing diraupi = tumindak gawe kanthi wani njejaluk tanpa ngrasa isin
Kulak warta adol prungon = oleh kabar banjur ditularake marang liyan
Kumrisik tan kanginan = rumangsa tanpa disaruwe
Kuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani, wasana kepengin ngreti prekarane
Kadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe
bantal ombak, kemul mega = ora duwe papan (omah)
Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh pangkat luhur
Katon cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe, beda klawan pepadhane
Kajugrukan gunung menyan = oleh kabegjan gedhe banget
Kawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong gedhe
Kebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing gedhe
Kegedhen empyak kurang cagak = wong kang duwe panjangka ning ora sembada
Kekudhung walulang macan = ngapusi nganggo jenenge wong kang diwedeni
Kemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe rusak sing dipondhoki
Kendhit miming kadang dewa = wong kang ora pasrah ing paeka
Keplok ora tombok = melu seneng ananging ora melu wragad, utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-cawe
Kencana katon wingka = arepa becik disawang ora becik
Kendel ngringkel, dhadhag ora godhak = ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodho
Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong pangkat)
Kere menangi Mulud = wong miskin kinembong ing pangan
Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragad
Kesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka sing ora dinyana-nyana
Kinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti ancas tujuwane
Kaleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = wong sing ora duwe panggonan utawa omah tetep
Klenthing wadhah masin = wong ala sanajan tumindak becik, tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak ala
Kodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal kalakone
singa landhepa =wong adu kapinteran, sing pinter sing bakal nemu kabegjan
Kudhung walulang macan = wong golek utangan nganggo sendhen asmane wong gedhe utawa wong kuwasa
Kumenthus ora becus = seneng umuk nanging ora mrantasi karya (sembada)
Kuntul diunekake dhandhang = wong becik dianggep wong ala
Kurung munggah lumbung = wong rena dipek bojo sing duwe omah
Lahang karoban manis = wong kang rupane bagus-ayu tur luhur bebudene
Lawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine, nanging ora banjur dibuwang, tanpa oleh pangkat
Lebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen ana prakara
Ledhang-ledhang nemu pedhang = nemu kabegjan tanpa kanyana-nyana
Legan golek momongan = wong kang wis kepenak malah njarag golek gawean (rekasa)
Lambe satumang kari semerang = menehi pitutur nganti kesel, ora digubris
Lungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu kepenak
Macan guguh = wong gedhe (kuwasa) wis ora kajen keringan
ngewuhake, arep ditinggal nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gawe
Mancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging tanpa duwe celengan
Mecel manuk miber = sarwa kasembadan, sabarang tindake mawa kasil
Mendhak alingan, wekasan katon = tumindak nylamur, nanging wekasan ngaku, jalaran konangan wong akeh
Maju tatu mundur ajur = prakara kang sarwa ndadekake pakewuh, utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasil
Mbuwang tilas = ethok-ethok ora ngerti marang tumindake kang ala kang dilakoni
Micakake wong melek = ora nganggep wong sing meruhi dhewe
Midak sikil, njawil mungkur = kethikan ora ngetarani
Midak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo tandang gawe
Mrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong akeh
Milih-milih tebu boleng = kakehan milih, wekasan oleh kang ora becik
Mikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong tuwa
Mubra-mubru mblabar madu = wong kang sarwa kecukupan
Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane, utawa wong kang luput saka bebaya
Naga mangsa tanpa cala = wong kang mrana-mrana ngrasani alaning liyan
Ngagar metu kawul = ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempan
Ngajari bebek nglangi = panggawean sing ora ana paedahe
Ngalasake Negara = wong sing ora manut pranatane Negara
Ngalem legining gula = ngalembana kapinterane wong kang pancen pinter (sugih)
Nandur wiji keli = ngopeni turune wong kasrakat
Nasabi dhengkul = nutup-nutupi kekurangane sadulur supaya oleh kauntungan
Natas tali gumantung = putusan kang ora ana kawusanane
Nebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh kamukten
Nemu kuwuk = wong njaluk tulung marang liyan ora nganggo mara ing omahe
Ninggal bocah ing waton = nyumelangake samubarang sing wis kelakon
Nitipake daging serep = titip anak wadon marang besan
Nucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat suguhan
Nulung menthung = karepe aweh welas, nanging malah gawe rekasane
Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh alurane
Nututi baling wis tiba = njabel wicara kang wis kawetu
Nututi kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung cetha lan durung mesthi olehe
Ngadu singating andaka = gawe dukaning panggedhe
Ngadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala bebudene
Ngotragake gunung = wong cilik-asor bisa ngalahake wong gedhe-luhur, nganti gawe kagete wong akeh
Nguthik-uthik macan dhedhe = njarag wong kang wis lilih nepsune
Nguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana pituwase
Nguthik-uthik macan turu = gawe nesu (golek gaweyan)
Ngobak banyu bening = gawe rerusuh ing papan kang tentrem
Ngaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu becik
Ngalem legining gula = ngalem kepinterane wong winasis
Ngandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora mitayani
Ngantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe nanging oleh kabegjan
Ngangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora pinter marga ngelmune
Ngaub ngawar-awar = golek pangayoman marang wongmiskin
Nguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene wong liya
Nguyang lara nempur pati = njarag marang kacilakan
Nguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane, nanging ora murwat lan sranane
Ngabuk wong meteng = milara wong kang tanpa daya
ngrumat baranging liyan, bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang kang ora bakal teka
Ngetutake poncoting tapih = melu sapari lungane bojo
Nggepuk kemiri kopong = tumandang gawe kang tanpa pituwas
Nglancipi singating andaka = natang wong kang kawasa
Nglangi ing tengah mati ing pinggir = apa kang digarap tanpa karampungan
Nglumahake, ngurepake = bebesanan anak loro lanang wadon padha nggawa lan padha olehe
Ngarebake sikut = nenonton mung kanggo golek sukan-sukan
Ngrangsang-ngrangsang tuna = samubrang kang ginayuh ora kena
Nrenggiling api mati = wong ethok-ethok ora ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingake
Numpal keli = wong lelungan mung nunut kancane
Nusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu padesan lan ngliwati omah-omahe wong akeh
Nyambung watang putung = ngruunake sedulur kang cecongkrahan
Nyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana pitulungane sedulur sing diangkah
Nyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah dingel-ngel
Nyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane bangsa luhur kang wis ora duwe pangawasa
Obah owah = barang dadi becik mbutuhake wragad
Obah mamah = yen gelem makarya, bakale akeh rejeki
Ora ana banyu mili mandhuwur = watak iku tumurun marang anak
Ora gonja ora unus = wis rupane ala, bebudene uga ala
Ora mambu enthong irus = ora ana sambung rapete bab aluran paseduluran
Ora ngerti kenthang kimpule = ora weruh prakara sing dirembug
Ora tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa jawab
Ora weruh alip bengkonge = ora ngreti aksara
Othak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang bareng ditemenani ora ana nyatane
Ora uwur ora sembur = ora gelem cawe-cawe (aweh pitulung)
Palang mangan tandur = wong kang diwenehi kapercayan njaga nanging malah ngrusak
Pupur sadurunge benjut = becik jaga-jaga utawa tumindak ngati-ati
Pupur sawise benjut = ngati-ati sawise nemu bebaya
Pinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka, tansah kena paeka
Pitik trondhol diumbar ing padaringan = wong miskin dipracaya manggon ing papan kang mubra-mubru pangan
Pupur sawise benjut = tumindak ngati-ati bareng wis ketaman
Raga tanpa mule = rana-rene mung disawiyah, ora kajen
Rame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek opah
Ramban-ramban tanggung = wong ngira alaning liyan, nanging isih ragu-ragu
Rawe-rawe rantas, malang-malang putung = sakehing pepalang bisa disingkirake
Rampek-rampek kethek = wong kang nyedhak-nyedhak wong ala, ora wurung oleh piala saka wong iku
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe cilaka)
Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket banget anggone kekancan
Rindhik asu digitik = dikongkon nindakake pegawean kang ora cocog karo kekarepane
Rupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane ya larang
Rukun agawa santosa, crah agawe bubrah = yen padha rukun mesthi padha santosa, yen padha congkrah mesthi bakal rusak
Rubuh-rubuh gedhang = wong kang ela-elu tumindake liyan (melu-melu)
Sing salah seleh = sing salah bakal nampa akibate
Sembur-sembur adas, siram-siram bayem = bisa kaleksanan marga pandongane wong akeh
Sadumuk bathuk sanyari bumi = pasulayan dilabuhi toh pati
Satru munggwing cangklakan = wong kang dadi mungsuh ing lingkungan sanak sedulur
Satu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone kekancan padha cocoge
Sabaya pati sabaya mukti = kerukunan nganti tekaning pati
Sadumuk bathuk senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan pati
Sandhing kirik gudhigen = wong kang srawung karo wong ala, ora wurung ketularan alane
Sandhing kebo gupak = wong kang cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala
Sanggar waringin = wong kang dadi pangayomane wong akeh
Sepi ing pamrih rame ing gawe = nindakake pagawean kanthi ora duwe kamelikan apa-apa
Sluman-slumun slamet = sanajan kurang ngati-ati nanging isih diparingi slamet
Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh = wong kang geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinter
Sadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku mesthi sumebar adoh, lan adoh karo kanyatane
dhelikan marga tumindak ala nanging malah kawruhan panggedhene
Si gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha kangsen tumindak ala bebarengan
Simbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa, awit ora duwe sumber pangan sing gumathok
Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-
Tulung menthung = katone aweh pitulungan, nanging gawe susah
Tega larane ora tega patine = arepa kaya ngapa sedulur iku perlu dibelani
Tigan kaapit sela = wong kang ana ing sajroning bebaya, tansah was-sumelang atine
Tinggal glanggang colong playu = ora wani tanggung jawab (keplayu ing peperangan)
Tumbak cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu) marang liyan
Tumper cinawedan, wedang lelaku = wong kang angger duwe bojo, bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane)
Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati = turune wong cilik bisa dadi wong gedhe, turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur, utawa prakara ala ngambra-ambra dene prakara becik kari sethithik
Tunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon gedhene utawa luhur pangkate
Thenguk-thenguk nemu kethuk = nyambutgawe sakpenake nanging meksa nemu kabegjan
Ula marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang bebaya
Ulat madhep ati kareb = wis manteb banget kekarepane
Ulangan cumbon = angger lunga, ora suwe bali maneh
Uyah kecemplung segara = menehi barang sethithik marang wong sugih banget
Uwod gedebog = wong kang ora kena diprecaya kanggo lantaran rembug
Wastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu, babak kulite, putung balunge (wong ketula-tula uripe)
Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni wong liya nganti tuwa
Wedi rai wani silit = wanine mung saka mburi, wedi yen adhep-adhepan
Wedhus diumbar ing pakacangan = wong mlarat dipercaya njaga barang pakaremane
Weruh ing grubyug, ora weruh ing rembug = melu-melu tumindak nanging ora ngerti kang dikarepake
Wiwit kuncung nganti gelung = nuduhake wektu sing suwe banget (saka bocah nganti tuwa)
Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya nanging malah dadi bilaine
Wong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora pangaji
Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran
kang nyantosani omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine
Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi wong alim
Ni Gusti Ayu WijayantiNpm : 06311082Jurusan : Sistem InformasiKelompok : BAlamat Blog : ayu-andi.blogspot.comPesan :
sertifikasiku suram ( ya tetep umar bakrie ….. )
lungguh neng ngisor wit ringin, sing mbiyen njenengan keturon neng kono, hehehe…. ojo kesuwen loh, mergo ngisor wit angine semilir. iso iso aku sing keturon
ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan
ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan
ing nagari Dêmak. Ingkang ningali sami wêlas sadåyå, utawi prikancanipun tamtåmå inggih sami anangisi sadåyå, Radèn Djåkå Tingkir sangêt ênggènipun kaduwung ing solahipun kang sampun kêlampahan, sartå sangêt ing wirangipun aningali têtiyang ing Dêmak, sariranipun marlêsu, ciptanipun rêmên yèn tumuntênå amanggih pêjah, lampahipun ngidul ngétan anjog ing wånå agêng, botên kantênan kang dipun jujug, sabab saking sangêt bingunging manahipun. Kacariyos ênggènipun wontên satêngahing wånå, sartå lumampah ing sapurug-purug ngantos gangsal wulan. Kålå samantên lampahipun dumugi ing wånå Jati Têngah tanah rêdi Kêndhêng, wontên ing ngriku kêpêthuk kalihan Ki Agêng Butuh, Ki Agêng kagèt sartå ngandikå,
putrané patut. Nanging bagus kowé lan dêdêgmu pidêgså, si kakang ing Pêngging biyèn rådå kadhuwurên sathithik. Kêbat sumaurå, pinangkamu ing ngêndi. Ki Djåkå matur, wartosipun ingkang sami sumêrêp, kulå inggih anakipun Ki Agêng Pêngging. Ki
Balas	On 1 Januari 2012 at 07:41 cantrik bayuaji said: Nuwun
||Sugêng Warså Énggal 01 Januari 2012||
Mugi wontên ing warså énggal punikå tansah pinanggih karaharjan, hamêmayu hayuning bawånå. tumindak tandang gawé, sagêdå agawé raharjaning bawånå. Rahayu. Tinêbihnå ing sambékålå, tansah pikantuk karahmatan Gusti Ingkang Murbå Ing Dumadi.
Janaloka iku sawijining cantrik ing pertapan Andhongsekar. Tembung cantrik ateges siswa sawijining pandhita utawa begawan.
Janaloka antuk prentah saka begawan gurune supaya ngiringi lungane Dewi Pregiwa lan Pregiwati, anake Endang Manuhara, sing arep nggoleki bapake, Arjuna, menyang Amarta.
Sasuwene ngiringi lungane Dewi Pregiwa lan Pregiwati, Janaloka kudu ngugemi sawetara wewaton. Yen Janaloka wani nerak wewaton kasebut, dheweke bakal nampa bebendu, kelangan papan
diandharake begawan gurune iku. Dheweke prasetya bakal njaga Dewi Pregiwa lan Pregiwati nganti bisa sapatemon kalawan bapake, Arjuna, ing Nagara Amarta. Ananging ing satengahing laku, Janaloka ora
ngrabi putri loro kasebut. Amarga nerak prasetyane dhewe lan uga nerak wewaton sing diwajibake gurune, wusana Janaloka nampa bebendu kaya sing wus diandharake sadurunge dening gurune.
Papan ngeyupe rikala udan lan panas mesthi rusak, ambruk utawa ajur, tuk lan sumber banyu sing ditekani mesthi banjur garing lan kabeh tetuwuhan sing ana ora bisa dipangan nalika keluwen. Saengga Janaloka nandhang kasangsaya kang prasasat ora bisa disangga.
rakumara, pangeran pati Astina, utawa kalawan Abimanyu, anake Arjuna.
Kurawa lan Pandhawa kudu bisa minangkani sawetara wewaton minangka ubarampe pikramane Dewi Siti Sendari lan Leksmanamandrakumara utawa Abimanyu. Wewaton sing dijaluk dening putri Dwarawati, anake Prabu Kresna, iku ora liya sapasang patah kembar sing dikarepake minangka bature Dewi Siti Sendari.
Kurawa sing kairingan wadyabala sagelar sapapan banjur ngupaya supaya bisa minangkani panjaluke Dewi Siti Sendari. Dene saka pehak Pandhawa, Abimanyu dhewe sing ngupaya golek patah kembar kaya kekarepane putrine Prabu Kresna iku. Ing satengahing upaya minangkani panjaluke Dewi Siti Sendari, Kurawa sapatemon kalawan Pregiwa lan Pregiwati sing kairing dening Janaloka.
Sawise weruh sapasang putri saka pertapan Andhongsekar iku, Kurawa sedya nggawa menyang Dwarawati
meruhi kedadeyan iku banjur mlayu lan wusana tiba ing jurang sing jero. Mbeneri kedadeyan kasebut, Abimanyu liwat lan krungu swarane wanita loro sing kelaran lan njaluk tulung saka jurang ing pinggiring dalan sing diliwati.
Krungu swara kelaran lan panjaluk pitulungan, Abimanyu banjur mudhun tumuju dhasaring jurang lan nemokake ana putri loro sing
panjaluke Dewi Siti Sendari yaiku patah kembar, sing ora liya Dewi Pregiwa lan Pregiwati, Abimanyu banjur ditetepake dadi jodhone Dewi Siti Sendari. Kedadeyan iki dicritakake ing lakon Pregiwa-Pregiwati. ::
Pembalajaran Menyimak | SINAU BASA JAWA
Sedulur papat kalima Pancernya. Apa itu kawula gusti atau sedulur papat kalima pancer?
Aja pada rumangsa bisa, ananging pada bisa rumangsa, marga rumangsa bisa iku manggon ana ing pikirmu, ananging bisa rumangsa iku manggon ana ing atimu.
Kelima tingkat Hakikat Hidup inilah, yang akan menuntun Pelaku Wahyu Panca Ghaib, menuju Asal Dumadining Ananing Manungsa Urip (
Panca Gha’ib, melalui Sabdanya Hidup yang bersemayan di diri pribadinya.
iku kasebut Karsa, niyat kang saka Kareb, kasebut Karya.
Artinya; Bergeraknya Pikir, itu disebut Keinginan, Bergeraknya Keinginan, disebut Rasa, Niyat
Dumununge Syetan ing wadag Manungsa iku ana ing Pikirmu, ananging dumununge Gusti ing wadag manungsa iku ana ing Atimu, mulane yen mangonceki dedalaning Gusti nganggo pikirmu, bisa wae Syetan kang nyetir, mula dadi gede ing karebmu, ananging yen mangoncei nganggo atimu, Gusti kang nuntun dadi meneping
Gusti pepering Ruh dening Manungsa, sak jroning Ruhmu iku ana Sukma, Sakjroning Sukmamu ana Nyawa, sakjroning Nyawamu ana Rasa, sakjroning Rasamu ana Rahsa/Sirrullah, sakjroning Rahsamu ana Dzatullah, sakjroning Dzatullahmu ana
Usrege ndonya iku, sejatine mung sakecape lambe, yoiku “KAREP”, ananging tentreming ndonya, iku
dadi homo tten BISJUT nalika loro utawa luwih kedhaftar piranti telekomunikasi sing ngidini sampeyan terus pacelathon. A kabel tilpun utawa liyane transmisi media liwat long jarak, dadi user bisa ngrungokake muter maneh ing wektu sing padha ing wangun sinyal elektronik cocok kanggo pindhah liwat sinyal kuwi, swara manungsa iku biasane banget irit, Audio Konverter . Telpon tembung Vocabulary ing akèh basa.
telephone, swara, swara ing obyek adoh : lagi asalé saka Yunani .Pisanan paten ing 1876 dening Alexander Graham Bell, lan akeh sing
lan rumah tangga tanpa yamaiyatat BISJUT diaktifake metu dadi sawetara paling wiyar dipigunakaké hotspot peralatan .Komponen dhasar saka Dhiskusi telpon karo mikropon sing ( pemancar ) lan remot wong Reproduksi swara Earphone (
wonten dalemipun Ki Banuaji. Taksi enem ki. Menawi KI Laz kagungan alamat/ kontak njenenganipun.
ki Sukro sampun kulo interograsi…tapi ancene pekatik setunggal meniko keukeuh nyekel wewadi…padahl mpun dak tamake aji semar-mendem nogosari
Balas	On 8 Desember 2010 at 09:44 Widura said: wonteN maliH ingkanG mlebeT pesanggrahaN, sepupunE kI trupoD, yaitU kI trunO prenjaK. kI trunO empritH, kI trunO glatiK.
said: Lha menawi Ni Padmi rak kuncinipun dipun gembol Ki Pandan tho? Lha nggih sumonggo kerso bade dipun
dadI isO gulanG-gulunG karO si gulinG
On 8 Desember 2010 at 17:31 Truno Podang said: Hallo hallo, …. Sugeng Sonten sedoyonipun, ……… kulo nuwun, ….. kulo bade on air sekedap. Whaduh dados Ki YP sampun kepanggih sisik melikipun, ….. wah tambah kuru nopo tambah lemu? Lha kok sesarengan kalihan perjalanan haji, nopo panjenenganipun Dokter Haji, ingkang membo warno dados cantrik padhepokan?
Balas	On 8 Desember 2010 at 18:14 Kartojudo said: Nek sisik-e pancen sampun kepanggih Ki…tapi melik-e niki sing dereng jelas…nek membo warno kulo dereng
Monggo ki dipun kintun id lan pswd-ipun kapan badhe ol wonten cemilan ingkang
Balas	On 9 Desember 2010 at 10:41 honggopati said: Matur nuwun, P. Satpam.
langsung golek iyupan kanggo moco syukur biso karo
nuwun Ki Panji, kulo sampun nyobi madosi lan sampun kepanggih. Wah leres nggih saking pinggir kilen Moutain Vieuw, Whittier, lan Belaire, ing Benua Amerika, lajeng ngetan malih sekilene Benua Afrika (mbok bilih niki pengeboran lepas pantai), lajeng teng Benua
Eropa wonten Eindoven Nederland, lajeng Stawanger lan Oslo, Norwegia, lajeng ngetan malih Doha-Qatar, Mumbai-India, Seoul-Korsel, Jepun-Jepang, lan Indonesia, Benua Asia. Namung Australia ingkang dinten meniko boten paraf ngisi daftar hadir.
Wueh, ….. wueh, …. wueh, ….. hebat nggih Mahisa Murti lan Mahisa Pukat sampun nganglang jagad 5 benua.
jinem, iya iku angen-angen, sajroning angenangen
iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Modalen&oldid=1012495"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.32, 6 Maret 2016.
Cithakan info dipigunakaké minangka cithakan dhasar kothak pesen.
Conto panggunaan standar (tanpa attribut ekstra) yakuwi : {{info|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Kanggo ngganti werna, gunakna parameter "scheme". Default (yèn parameter "scheme" ora dispesifikasi) wernané klawu (kaya conto ing ndhuwur). Conto panggunaan:
{{Info|pesan=Isèkna pesen ing kéné}} (tanpa parameter scheme)
{{Info|scheme=beige|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=blue|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=green|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=orange|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=red|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=yellow|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=purple|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}} (tanpa parameter scheme)
{{Info|scheme=beige|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=blue|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=green|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=orange|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=red|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=yellow|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=purple|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
Gunakna parameter "width" kanggo nemtokaké jembar kothak. Default 80%. Conto panggunaan:
{{Info|width=50%|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|width=70%|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Gunakna parameter "textalign" kanggo nemtokaké text alignment isi pesen. Default "center". Conto panggunaan:
{{Info|textalign=left|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|textalign=right|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Gunakna parameter "logotype" kanggo nambahaké logo. Default ora ana logo. Conto panggunaan:
{{Info|logotype=ok|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Nganggo gambar dhéwé, ora gumantung marang logotype sing wis ana.
{{Info|image=[[Gambar:Password.svg|30px]]|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Nambahaké pesan cilik ing ngisor {{{pesan}}}.
{{info|pesan='''Isèkna pesen ing kéné'''|pesankecil=Aja lali nambahaké pesen cilik.}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Info&oldid=275587"	Kategori: Cithakan mawa risiko dhuwurCithakan dhasarCithakan sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.48, 2 Oktober 2009.
Tigan. Tigan kaapit ing sela Bs = wong sèkèng mêmungsuhan karo wong sêntosa tur dibut loro.
Tikus. 1 Tikus pithi ngunggah-unggahi Bs = wanita asor ngunggah-unggahi bangsa luhur. 2 Tikus mati ing êlènge Bs = ora tau lunga-lunga marga kêpatèn pasaban, wasana tumêka ing pati.
Tinggi. 1 Ninggi Pt = wong disanjani (didhayohi) ora nyênyuguh malah njaluk apa-apa marang wong
Truwèlu. Nyalulu nruwèlu Pb = têka ing omahe wong duwe gawe tanpa diundang (prêlu ngalap suguhan).
Turangga. 1 Turangga ngrap ing pandêngan = Mr Pandêng. 2
lsp) katitik saka tandha-tandha kang tinêmu ing awake, kayata: Satriya pinayungan + jaran kang
mawa mathi (unyêng-unyêng) ing gigir sisih kiwa. Samparwacana = jaran kang mathine (unyêng-unyênge) ing iringane lambe dhuwur. Srikuning = prêkutut sing suluhane mripate kaduk kuning, mangkono uga ing bontose brutu sisih ngisor, dayane ngrêjêkèni wong sing ngingu. Bramakokop = prêkutut sing sangisore cucuke mawa wulu njêgrag kaya jenggot, warnane sulak abang, dayane sing ngingu kêrêp lara.
Canthuka. 1 Swarane pindha sasra canthuka warsa Cd = rame kaya pangorèke kodhok sèwu abungah-bungah marga ana udan. 2 Dèwi Anjani tapa nyanthuka ing dhampènge tlaga Madirda Pd = patrape tapa ndhêpèpès ing dhampènge tlaga (kaya kodhok). Canthuka Kw = kodhok.
Cacing. Dicuthat kaya cacing Pb = ditundhung kanthi cara siya bangêt.
Cèlèng. 1 Cèlèng gotèng = bangsane cèlèng, nanging
Ula. 1 Ula-ula dawa Pb = prakara sing banjur dadi ngambra-ambra. 2 Ula marani gêbug Bs = njarag nêmu cilaka. 3 Dolanan ula mandi Pb = njarag nindakake apa-apa sing mbêbayani.
Ulêr. 1 Mênêng wada ulêrên Pb = ing lair katon bêcik, batine darbe sedya ala. 2 Ngulêr-kambang
Cucut-urang = arane manuk, cucuke dawa sabane ing sandhing blumbang lsp (pakane iwak). 5 Gêlung supit-urang Pd = gêlung minangkara (kayata Janaka Lsp). Omahe mawa dalan Supit-urang Pt = mawa dalan loro sing anjog ing plataran. 7 Kutha Supit-urang = arane kutha Pasuruan ing
nggendhong kêbo Pp = katone ora nduwèni akal ala, jêbul julig bangêt. 3 Malang gambuhi Bs = jêjodhoan sing wadon luwih gêdhe (awake). 4 Malang-kadhak,
Pt = kaya walang-kadhak, yaiku mathènthèng sajak umuk (Walang-
lakon wayang Rama abala wanara, antawacanane sinawung ing têmbang.
Wêdhus. 1 Wêdhus prucul = wêdhus sing tanpa sungu. 2 Wêdhus diumbar ing pakacangan Bs = wong ala pinracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane.
anane kadadean; ora nyipati patine. 3 Sing malang-malang putung, sing rawe rantas = kabèh sing ngegol-goli disirnakake.
Arèn. Kèkrèk arèn Pb = nindakake pakaryan angèl lan kanthi kaworan rasa was-sumêlang.
Asêm. 1 Nguyah-asêmi Pb = ngalêmbana nganti luwih saka ing samêsthine. 2 Rog-rog asêm Pb = têgêse lugu: udan sing tibane banyu (têploke) gêdhe-gêdhe, nanging mung sadhela; maksude: ada-ada, pakumpulan lsp sing ora nganti umur suwe banjur bubar, marga para wargane kêtuwuhan rasa bosên utawa wêgah.
Awar-awar. Ngaub awar-awar Pb = suwita marang wong sing mlarat utawa ora nduwèni panguwasa.
Bawang. 1 Bawang lanang = bawang cilik tanpa siyungan. 2 Pupuk-bawang = mèlu dolanan, nanging ora diwajibake mèlu dadi. 3 Sasiliring bawang Pt = tipis bangêt, sadhela bangêt.
Bolu. Bolu rambatan lêmah Bs = prakara sing embet-embetan tanpa wasana. 2 Bathok bolu isi madu = wong asor, nanging sugih kaluwihan.
Brambang. Dirajang kaya brambang, dikêthok kaya lombok = ukara sing lumrah diucapake wanita yèn nuju muring marang bojone.
Bung. Bung pring pêtung Bs = bocah sing wlagang bangêt (enggal gêdhe bangêt).
Dhadhap. 1 Dhadhap kêtuwuhan cangkring Bs = prakara bêcik ana sing njalari ala. 2 Suta, Naya, Dhadhap, Waru, Niti Pt = ngandhakake wong sing durung ngrêti jênênge. 3 Mbok randha Dhadhapan Bb = randha sing dingèngèri Dèwi Sêkartaji (Kèn Limaran,
Pp = padha rupane. 2 Sadulur jambe-suruh Pb = dudu sadulur, nanging manjing wis dadi sadulur. 3 Dakkinange jambe suruhe Pt =
kaprawirane kari asore (nisthane). 3 Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati Bs = turune wong asor dadi gêdhe, turune wong luhur dadi cilik. 4 Keyong
Wibisana kang asma Prabu Bisawarna Ratu Singgêla). 4 Sunan Gunungjati Bb = Wali kang asmane satêmêne Fatahilah (Faletehan).
Gadhung. 1 Ijo-gadhung = ijo-nom. 2 Ula gadhung = ula awarna ijo. 3 Digadhung = diêndêmi gadhung: entar: diapusi. 4 Gadhung-mlathi = corake ikêt (ijo
wong kang ora sêntosa ing budi. 4 Dêboh bosok galih asêm Pt = unèn-unèn sing lumrah iucapakediucapake. manawa wong kêpêthuk mayit kang arêp dikubur.
Kangkung. 1 Cêblok kangkung Pb = bakul nawakake dagangane kanthi rêga saya mundhak-mundhak. 2 Gilèkana galihing kangkung Ib = ngrêtia manawa sajroning raga iku ana jiwa (nyawa).
Karang. 1 Digawe karang abang = dirusak sarana diobong. 2 Karangkitri = wit-witan ing pomahan sing ngêtokake woh. 3 Karangkopèk = desa sing ora duwe sawah. 4 Karangulu = bantal. 5 Dikarangulu = dipèk bojo, tumrap randhane sadulur. 6 Karangmêlok = kêmbang awangun bundêr.
Kacang. 1 Kacang mangsa tinggala lanjaran Bs = wêwatakane bocah lumrahe padha karo wong-tuwane. 2 Wêdhus kacang Pt = wêdhus cilik. 3 Taine ana kacange dicuthiki Pb = wong kang petung bangêt marang bandha (cêthil bangêt), nganti dilakoni atindak nistha. 4 Kêmbang-kacang Pp = perangane wilahan
Kênthang. Ora ngrêti kênthang-kimpule Pb = ora ngrêti dhadhakane prakara, ora ngrêti mula-
Lêmpuyang. Durung ilang pupuk-lêmpuyange Pb = dipadhakake bocah cilik (durung duwe
Embuh si nila êmbuh si êtom Pt = yèn wong nyatur alaning sadulur, sing luwih ala êmbuh sing dicatur êmbuh sing nyatur. 2 Nila-krama Kw = takon kanthi urmat. 3 Anila Kw = angin (padhalangan: patihe Prabu Sugriwa ing Guwakiskêndha sing nyedani Patih Prahastha ing Alêngka). 4 Nila-wrêdi = nila batan kang bêcik dhewe. 5 Nila-pracandha Kw = angin gêdhe. 6 Nila-
yaiku manawa wudune kêgêpok apa-apa). 6 Pari-krama Kw = mawa subasita, kosok-baline: tanpa krama. 7 Parikudu = paripêksa = kumudu-kudu, kanthi pamêksa. 8
polahe = sabarang tindak = tanduke. 16 Yèn ana gawe pari gawe = yèn ana bab sing kudu ditandangi. 17 Parikêsit = ratu Astina putrane Abimanyu; arane corak bathikan.
Pring. 1 Pring anom rinujit miring Ws = tutus. 2 Jaksa pring sadhapur Bs = pangadilan kang pangarsane lan warga-wargane kabèh isih nunggal sasadulur. 3 Nyèrèt pring saka pucuk Pb = pagawean gampang dadi angèl, jalaran kliru carane nggarap.
Pudhak. 1 Kempole ngêmbang pudhak Cd = awarna putih. 2 Pudhak sinupit Pt = dodotan ing sisih têngên mung sadhuwur dhêngkul. 3
Pucang. 1 Lakune mucang kanginan Pp = perangane awak sisih dhuwur obah ngiwa-nêngên (kaya obahe
diparo bênêr (padha gêdhene, padha
jêmbare; saparo kanggo Pandhawa, sing saparo kanggo Kurawa).
Singgang. Gambrèt singgang mrakatak ora ana sing ngênèni Bs = prawan kênès ora ana sing nglamar, marga ora ana
rupane, ginigit padha rasane Br = wong loro sing kaananing laire, rupane lsp. katon beda, nanging darbe tekad padha (kayata: Krêsna karo Janaka).
Têbu. 1 Maling nêbu sauyun Pb = wong-wong nunggal saomah sing atawak ala kabèh (maling, kècu, garong, tukang kutil lsp). 2 Têbu tuwuh socane Pb = prakara wis bêcik banjur ana sing nyetani. 3 Milih-milih têbu Pb = nêdya milih sing luwih bêcik jêbul malah olèh sing
luwih larang tinimbang êmping mlinjo, lan luwih enak).
Têmu. 1 Têmu-gêlang = bundêr gathuk. 2 Têmu tangan = panggih asta, dhaup. 3 Ditêmu kuwuk = ditandangi (dipilara) nalika kêtêmu ijèn.
Timun. 1Timun jinara Bs = pagawean sing gampang bangêt ditindakake. 2 Timun wungkuk jaga imbuh Bs = wong bodho (dudu wong sing kalêbu pêng-pêngan) kanggone manawa ana kêkurangan (diênggo sèrêp, andhungan). 3 Anak-anakan timun Bs = ngêpèk anaking liyan, barêng wis diwasa dialap bojo. 4 Timun mungsuh durèn Bs = wong sèkèng mêmungsuhan karo wong santosa. 5
pudhak sinumpêt = pralambange Ratu kang akadhaton ing Kêtangga.
Tungkul. = kaya wit jênu, nanging ora matèni. 1 Nungkul aris = têluk tanpa pêrang. 2 Kêtungkul = tansah nindakake. 3 Tumênga sêpa, tumungkul sêpi = ora ana sing dijagakake.
Cêpaka. 1 Katon cêpaka sawakul Pt = disênêngi dening
Uwi. 1 Kawak uwi Pt = wong tuwa bangêt (wis ora ana kanggone). 2 Lilit-uwi = tali iratan pring sing diplintir. 3 Tumbak lilit-uwi = tumbak sing landheyane diêcèt lorèng-lorèng.
Wringin. 1 Sanggar waringin Pt = wong sing bisa dadi pangayoman sanak-sadulur. 2 Wringin sungsang = arane aji-aji sing njalari ora pasah ing gêgaman. 3 Dêdêge ngringin sungsang Pb = peranganing awake sisih ngisor njêbobog gêdhe, ing sisih dhuwur cilik.
Dasanama: 1 Wit = batang, prabatang, watang, taru, dêlêg, wrêksa, kayu. 2 Godhong = ron, rondhon, patra, dhaun,
Turi klenthang. So mlinjo. Kêsambi kêcacil. Wi katak (dumunung ing cangklakaning godhong). Widara anyang. Pucung
Bathok. 1 Têsmak bathok Pb = ora idhêp isin. 2 Mbathok mangkurêb Pp = wangune dalan ing têngah dhuwur. 3 Bathok bolu isi madu Bs = wong asor. nanging sugih kapintêran.
Bêras. 1 Bêras wutah arang mulih ing takêre Bs = samubarang sing wis owah ora bisa pulih kaya maune. 2 Dudu
priya (gampang tuwuhe panggodha). 2 Duk ing nguni Kawi = dèk biyèn.
Êmpol. 1 Êmpol pinecok Pb = prakara sing gampang bangêt ditindakake. 2 Pil-pot Pt = jalukan ora wewehan (gêlêm nampa pawèwèhing liyan, nanging wêgah mènèhi).
Gabah. 1 Polahe kaya gabah diintêri Cd = padha uyêk-uyêkan bingung pating bilulung. 2 Gabah sinawur Pb = wong sing ora duwe papan
Godhong. 1 Dadia godhong moh nyuwèk Pt = wis wêgah sapa-aruh. 2 Lawas-lawas kawongan godhong Pb = wong ngabdi lawas-lawas mêsthi ora kanggo. 3 Cangkêm rusak godhong jati krasa opak Pb = sanadyan barang sing ora pantês dipangan mêksa dipangan, saking nggragase. 4 Aling-aling godhong waringin Pb = nutupi panggawene ala nganggo cara sing gampang dingrêtèni dening liyan. 5 Kaya
disrawungi. 3 Sèndhèn kayu aking Pb = sumendhe (awêwaton) saksi sing wis mati. 4 Nggugat kayu aking Pb = nggugat wong sing wis mati. 5 Wastra bêdhah kayu
yaiku pêrang tanggung lan pêrang gêdhe (pêrang brubuh). 3 Dadi kêmbang lambe Pt = tansah diucapake. 4 Kêmbang sêpasang = anak 2 wadon kabèh. 5 Kêmbang paès = kêmbang sapisanan (
banyu dikumi kêmbang sing apik-apik (dianggo mijiki pangantèn utawa dianggo sajèn). 13 Aras-kêmbang = gampang tampa sihing liyan (
sèwu bêgja kêmayangan = bêgja bangêt. 2 Kêmbangmayang = bukèt kanggo pangantèn, yèn tumrap layon (wong mati) diarani gagarmayang. 3 Mayangkara = Anoman. 4 Disêndhal mayang = dicabut ngêgèt (tumrap nyawa). Mr. kaca 74.
Mêndhang 1 Mêndhang kêbaratan Br = kleyang kabur kanginan, wong ngulandara. 2 Mêndhangkamulan Pd = kraton sing dhisik dhewe ing Jawa-Wetan dumunung ing puncake gunung Mahendra (Lawu), sing jumênêng Ratu Bathara Guru, patihe Rêsi Narada. 3 Mêndhanggana Pd = kratone Bathara Indra nalika jumênêng Ratu ing puncake gunung Sêmèru ajêjuluk Maha Raja Sakra. 54. Mêndhangpura Pd = kratone Bathara Wisnu nalika jumênêng Ratu ing puncake gunung Slamêt (wukir Gora sakidul Têgal) jêjuluk Maha Raja Suman.5. Mêndhanggora Pd = kratone B. Bayu nalika jumênêng Ratu ing puncake wukir Karang (ing Pulo Bali) jêjuluk Maha Raja Bima.§ Pêdhalangan"HimpunanBudhayaSurakarta"Th IV No 10.
Mêrang. 1 Desa sadhêdhak-mêrange Pt = desa sakukubane lan saisine. 2 Lambe satumang kari samêrang Pb = olèhe mituturi wis bola-bali, sing dipituturi mêksa durung manut-miturut.
Patra. 1 Anirna patra Pb = ngungkiri prajanjian kang wis tinulis (layang). 2
wong (narka, ndakwa), nanging ora ngrêti jênênge.
Ri. 1 Ancik-ancik pucuking ri Pb = tansah minggrang-minggring ora kêpenak atine, marga ora bisa olèh atine bêndara (panggêdhe). 2 Nglancipi êri Pb = nênangi atine wong sing lagi muring murih saya muring. 3 Cacah êri iwake kabèh ana sajinah = mung ngelingi kèhe, tanpa ngelingi gêdhe-cilike utawa ala-bêcike. 4 Tulisane ngêri Pp = lancip-lancip ora ngêtumbar (tumrap tulisan Jawa).
Ron. 1 Tunggak kalingan rone Bs = ngrasani wong, ora ngrêti yèn sadulure sing dirasani ana ing kono. 2 Alise ngroning imba Pp = tipis, nanggal sapisan.
Sada. 1 Sada lanang = sada sing ana kasiyate. 2 Kêndhalisada = padhepokane Anoman. 3
Sarah. Sumarah = kaya sarah, yaiku kaya godhong kendhang ing banyu, maksude: atine sumèlèh (nrima). 2 Banjir gêtih asarah bangke =
tumrap bocah wadon uga ditêmbungake: pêcah pamore). 3 Kasur-sari = paturon sing endah (mawa kasur lan sinêbaran sari utawa kêmbang). 4
wong minum sasloki (cahyane sumringah kaya sarining kêmbang). 12 Srigunung = katone bêcik manawa saka kadohan, kosok-baline: Sri-taman utawa
uga arane patamanane para ratu sing katitisan Wisnu, uga arane kêbon kewan ing Sala (madêg taun 1901).
Sêkar. 1 Sêkar kadhaton = têtunggule para putri ing kraton, yaiku: putri kang sêpuh dhewe miyos saka pramèswari. 2 Sêkartaji Bb = putri Daha kang uga asma Candrakirana kagarwa Panji Putra ing Jenggala. 3 Sêkardwijan
Tatal. Mêrangi tatal Pb = nyambut-gawe kang ora mbabar-pisani, utawa: mindho-gaweni.
Tumpal. Numpal kèli Pb = lêlungan kanthi nunut-nunut, ora ngêtokake wragad dhewe. Tumpal Kw = sarah, larahan, godhong (uwuh) sing kendhang ing banyu.
Tunggak: 1 Tunggak kêmadhuh Bs = tilas mungsuh utawa maru. 2 Ditunggakake Pt = dianggêp tunggak, wong sing disapèlèkake bangêt. 3 Nunggak sêmi Pt = nganggo jênêng (pangkat utawa sêsêbutan) padha karo wong sing digênti. 4 Nunggak bojo Pb = ngrabèni randhane sadulur tuwa. 5 Ukiran tunggaksinêmi = ukirane kêrsis Ki
Carang. 1 Carang wrêksa Ws = pang. 2 Carang buntala Pd = gambyoking uncal (kalêbu golongane sandhangan wayang). 3 Carang-gantung = arane gêndhing. 4 Lakon carangan Pd = arane lakon wayang sing ora kalêbu ing pakêm padhalangan, lakon karangan (kayata lakon Pancasila).
Cêngkir. 1 Cêngkir kêtindhihan kiring Bs = nêdya omah-omah kêpêksa durung bisa, marga sadulure tuwa durung omah-omah (arêp nglangkahi ora wani). Utawa: wong sing
nggone kana wite Pt = samubarang sing mbêbayani muga-muga tansah didahna saka awakku (aja nganti nyêdhak marani aku).
Woh. 1 Ngundhuh wohing panggawene Pt = wong iku mêsthi nampa olèh-olèhane panggawene. 2 Sawat
cêdhak padesan). 6 Alas tutupan = alas sing disêngkêr dening nagara. 7 Alas roban = alas sing bisa kacakan robing sagara. 8 Alas pajatèn = alas
Bata. 1 Bata-bata diêdu bata Pb = nyambut-gawe wragade dijupukake saka olèh-olèhane. 2 Surak mbata rubuh Pp = surake wong akèh bêbarêngan. 3 Mantu mbata rubuh Pb = mantu luwih saka siji dibarêng. 4 Tulisane mbata sarimbag Pp = tulisan Jawa sing
asmane K. Sultan (Yogyakarta). 2 Pakubuwana = asmane K. Sunan (Solo). 3 Gawe buwana balik Pb = madêg kraman. 4 Sungsang buwana balik Pb = wolak-walikan, sing asor dadi luhur, sing luhur dadi asor. 5 Buwananên = kabuwanan = mêlèk, nanging ora sumurup. 6 Kêbo sangga-buwana = kêbo acongor putih. 7 Pitik sangga-
mawa cara, nagara mawa tata P = siji-sijine panggonan nduwèni tata-cara dhewe-dhewe. 2 Ngambah desa milang [mi...]
[...lang] kori Pb = njajah têkan ing ngêndi-êndi, nganti têkan papan sing cilik lan sêpi uga diwigatèkake kaanane.
Jagad. 1 Jagad-traya Kw = jagad têtêlu (donya, swarga, nraka). 2 Jagad-pramudita Kw = jagad pramuditaya = jagad rat. 3 Jagadnata = Bathara Guru. 4 Jagad dewa-bathara Pd = têmbung sabawa, diucapake manawa krungu lêlakon utawa sumurup kadadean sing ora agawe sênênging ati. 5 Kang Murbèng-jagad = Gusti Allah. 6 Sapujagal = godhong kelor; uga arane mriyêm (ing Solo). 7 Lêlêthêk rêgêding jagad Br = gêla-gêlahing bumi = wong ala (durjana lsp). 8 Pancuran mas sumawur ing jagad Cd = candrane mangsa Kalima, wiwit ana udan dêrês. 9 Mêmayu ayuning
jurang Pb = pawèwèh sing bisa agawe cilakane wong sing wèwèh lan uga wong sing diwènèhi. (Kajaba pawèwèh sing adhêdhasar T.S.T.).
Ênu. Kêtuju ênu Pt = têgêse lugu: katêmu ana ing dalan, maksude: tujune, bêgja dene.
Galêng. 1 Sadulur ngisor galêng dhuwur galêng Pt = sadulur pancêr wadon lan pancêr lanang. 2 Sabuk galêng Pt = sugih palêmahan. 3 Babat galêng = babat sing kasar.
jodho mêsthi bakal kêtêmu. 3 Kêjugrugan gunung kêmbang (mênyan) Pb = nêmu kabêgjan gêdhe. 4 Bathuk gunungan Pb = bathuk sing ing dhuwur sêmu lancip (kaya gunungan wayang). 5 Ngontrakake gunung Pb = misuwur bangêt, nggumunake bangêt, kayata: wong sèkèng bisa ngasorake wong sêntosa, wong bodho bisa ngasorake wong pintêr lsp. 6 Wong gunung, adoh lêsung cêdhak lutung Pt = wong gunung kurang ngrêti udanagara. 7 Bocah gunung mêthik kêmbang kliru mbayung Pt = priya cubluk milih wanita (jodho) sing bêcik kliru olèh wanita ala. 8 Gunung gêni = gunung sing ngêtokake gêni. 9 Gunung guntur = arane tênunan (
Ratu wis yuswa, nanging isih sok manggalih prakara sing rèmèh-rèmèh. 13 Caping gunung Ws = caping sing lancip, maksude; icipana. 14 Sri gunung x Sri taman.
Kawah. 1 Banyu kawah Pt = banyu sing mêtu saka guwa-garba ing sadurunge bayi lair. 2 Kakang kawah adhi ari-ari Pt = tinimbang jabang-bayi, laire banyu kawah luwih dhisik, ari-ari luwih kari. 3 Bubak-kawah Pt = mantu anak pêmbarêp. 4 Kawah
Damarwulan). 3 Bale Kêncana saka dhomas Pd = bale kagungane Ramawijaya sing ing salêbare pêrang Alêngka rinêksa Wibisana, pamburine rinêksa Prabu Bisawarna ing Singgêla (
punggawa nagara bangsane bupati, wadana lsp. 4 Kotapraja = kutha apaprentahan mandhiri. 5 Ora njaga prajane Pb = ora njaga supaya uripe bisa kajèn-
d) Lunga pêrang putung watange = Radèn Patah mêrangi para bupati sing isih agama Buda, prajurite (
Mangkurat Têgalarum nalika ndhèrèkake lolose ingkang rama kanthi panggalih sungkawa.
j) Gunung kêndhêng sêmune kênya musoni = P.B. I jumênêng ratu wis
satriya oncat saka kraton (Radèn Mas Said?) ditututi wadyabalane ratu loro (R. M. Said jumênêng ing Sukawati ajêjuluk Mangkunagara I).
sajagad kabèh. 2 Kalokèngrat Kw misuwur ing jagad. 3 Musthikèngrat = kang pinunjul dhewe ing jagad; uga atêgês: arane têmbang Gêdhe (laku 15. pêdhotan 4.4.7). 4 Kaum ningrat = bangsa luhur, kosok-baline: kaum krama. 5 Murdaningrat Kw kêpalaning jagad, sing ngratoni jagad. (Sing
diyu Kss = piwulang (ngèlmu) linuwih sing agawe tata-têntrêming jagad, nyirnakake dur-angkara-murka. 7 Suradira jayaningrat
lêbur dening pangastuti Kss = supaya bisa dadi wong kuwasa (jaya, mênang) bisa ngêrèh jagad, kudu wani mêpêr kamurkan, lan kamurkan bisane lêbur dening panêmbah (darma panggawe bêcik).
Unèn-unèn ing dhuwur iku kasêbut ing buku Witaradya (karangane R. Ng. Ranggawarsita)ing pupuh Kinanthi, mangkene:
Jagra angkara = njaga kamurkan, mêpêr hawa-napsu. Winangun = ditata. Sarjana marjayèng wèsthi = wong linuwih (bisa) nyirnakake bêbaya (yaiku kamurkan). Puwara kasub kuwasa = wasana misuwur kuwasa. Wasita jro Wedha = wêwarahsajrone buku piwulang luhur. Ring janma di kang winangun = marang wong linuwih kang wis ditata uripe (ora angkara-murka). Kumênyar wimbaning rawi = gumêbyar kaya plêthèking surya. Prabangkara dumipèng rat = sorote nyunari jagad. Menang kang sarwa dumadi = cêtha kabèh saisine jagad. Ambêk santa paramarta = (wong sing ora angkara) watake alus agawe adhêming liyan. Puwara
Sawah. 1 Sawah sorotan = sawah sing olèh banyu ilèn, kosok-baline: sawah tadhahan = sawah sing mung olèh
wit-witan sing brindhil (godhonge rontog). 2 Sotya sinarawèdi Cd = mangsa Dhèstha (Kasawelas) akèh manuk ngloloh.
Taman. 1 Sritaman = katon bêcik yèn didêlêng saka cêdhakan. Kosok-baline: Srigunung. 2 Taman-sari Kw = taman-santun, patamanan, kêkêmbangan (papan diênggo suka-suka). 3 Arane taman ing padhalangan kayata: Sriwêdari ing
Watu. 1 Watu-kambang = watu kropos sing kumambang ing banyu. 2 Watu-karang = bangsane
Wêsi. 1 Wêsi-aji = wêsi kang manawa digawe gêgaman pangasahe kudu diwarangi. 2 Wêsi-brani = wêsi sing duwe daya panggèndèng. 3 Wêsi gligèn = wêsi
Akasa. Tumêngaa ing akasa, tumungkula ing pratiwi Br = sarèhne arêp dak patèni, sambata bapa lan
Argabêlah (Giripurna) sing pêputra Pujawati (kagarwa Salya banjur asma Sêtyawati). 2
Dèwi Erawati Pd = putrane pambayun Prabu Salya, kagarwa Wasi Jaladara (Baladewa, Kakrasana).
wadyabala akèh, durung nganti rampung kêsêlak seda. 3 Cebol nggayuh lintang Bs = wong sèkèng darbe panjangka gêdhe (mokal bisane kalêksanan). 4 Adoh lintang binalang kayu, cêpak cupête tangèh kênane Br = panjangka, angarêp-arêp, panyuwun lsp. sing tangèh bisane kalêksanan. 5 Kalintang Kw = dahat, bangêt.
Mega. 1 Mega malang Pd = lapisan mega sing dhuwur dhewe. 2 Othak-othak mega Pt = dhuwur bangêt. 3 Mega =
kapine. Têrange kaya padhange srêngenge, jêjêge kaya banyu sajrone wadhah, alusing pandangune marang sing prakaran ngibarat bumi pinêndhêm (andhap-asor), tibane putusan kaya gêni.
Sudama. 1 Asaraya sudama Pb = mènèhi sraya marang durjana. (Sudama = lintang, pêpindhane pitulungan kang diwènèhake, atêgês: awèh pêpadhang).
Surya. 1 Suryakantha = piranti diênggo ndêlêng barang lêmbut
Thathit. 1 Thathit ngima-unthit Pb = nuduhake panguwasane.
Tawang. 1 Idêp dumêngèng tawang Cd = idêp ngêtonggèng, pucuke mayuk mandhuwur. 2 Kêsandhung ing rata kêbêntus ing tawang Pb = nêmu bêbaya sing ora kinira-kira. 3 Tawang-gantungan Pt = bocah kêmbar utawa dhampit sing laire lêt dina. Pd = arane nagara kang ratune asma Prabu Dasaswara (Dasakumara), iku yitmane Dasamuka. 4 Nggayuh tawang Pb = njangka prakara sing mokal. 5 Nggayuh ing
nyritakake: Bathara Guru mratapa, dilêpasi jêmparing Pancawisaya dening Kamajaya kang agawe badharing tapane, wasana Kamajaya banjur diobong dening Bathara Guru nganggo gêni kang mêtu saka têlênging palarapane Bathara Guru.
Gêni. 1 Nggêni = njêjaluk mrèntèk-mrèntèk. 2 Nggêniyara = tapa
sandhing gêni Bs = wanita kumpul priya gampang tuwuhe bab kang ora prayoga. 6 Ora ana gêni tanpa kukus Bs = manawa ana
ana ing sênthong bae). 11 Balung gêni Ws = mawa. 12 Suwandageni Pd = pêndhita ing Ardisêkar (bapake Sumantri lan Sukasrana). 13
Kukus. 1 Kukusan = piranti diênggo ngukus. 2 Kukus gantung Ws = sawang. 3 Nagara dhuwur kukuse Pt = misuwur, kuncara. Ora ana kukus tanpa gêni Bs =
mubyar = momplyor bangêt, pating glêbyar. 4 Murub drajate Pb = akèh rêjêkine.
Obong. 1 Obong-obongan bale si gala-gala Pd = lakon wayang nyritakake
tinimbang panasing gêni. 4 Dhuwitpanas Et = dhuwit kang dudu duwèke dhewe, yèn diênggo bisa nyilakani. (Dhuwite pakumpulan sing dadi tanggungane utawa dhuwit nagara). 5 Nglakoni panas-pêrih Pt = rêkasa lan kangèlan (susah). 6 Panastis = lara malaria (kaanane awake sadhela panas, sadhela atis utawa adhêm). 7 Panas karo panas dadi adhêm Ck = wedang panas disiramake gêni. 8 Adhêm karo adhêm dadi panas Ck = banyu adhêm
Nyuluh kodhok = golèk kodhok nganggo suluh (obor). 4 Asung sêsuluh Br = mènèhi pituduh. 5 Wayang suluh = wayang sing tuwuhe ing jaman perjuwangan (taun 1946), kanggo nênangi sêmangating rakyat.
Colok. 1 Dicolokake = dituduhake kalawan têrang-têrangan. 2 Asu abobot colok = abuntut irêng ing pucuke putih. 3 Nyolok mata Et = nindakake pakarti ala ing sangarêpe wong.
Wongwa. Nyaruk wongwa Pb = nyanak marang mungsuh. Wongwa Kw = gênimawa.
sikile irêng. 14 Jago wiringkuning = asikil kuning. 15 Jaran pancal = sikile putih. 16 Jaran pancalpanggung = putih sikile papat pisan. 17 Jaran
adodot polèng abang-biru (Wrêkudara, Anoman). 10 Bayi-abang = bayi mêntas lair. 11 Wong abangan = ora nglakoni sarengate agama.
Dhawuk. 1 Wis dhawuk Pt = wis tuwa (bangêt).
marga kuwirangan. 3 Ijo-pupus = ijo-gadhung, ijo-nom. 4 Isih lawa ijo Pt = isih lamban (ora anak ora bojo). 5 Gêdhang kapok gêdhang ijo, wong mondhok dadi bojo Pr = sok diênggo nyêngèsi wong mondhok sing banjur dadi bojone sing dipondhoki (anake). 6 Ijoan = (matur) lèsan, ora nganggo layang. 7 Kêbo-Ijo = Mr. Kêbo.
Irêng. 1 Katrêsnane sakuku irêng Pp = cilik, nanging
sing kayune kuning kêna diênggo sarungan kêris.
Putih. 1 Putih njaba Pt = ing lair katon suci, batine ora suci. 2 Agêtih putih Pt = suci. 3 Tanah mutihan Pt = desa sing ora diwajibake mbayar pajêg (jaman biyèn), lumrahe ing kono ana pasareane bangsa luhur. 4 Mutih Pt = tirakat mung mangan sêga thok. 5 Pêndhitaning
Seta. 1 Radèn Seta Pd = putrane pambayun Prabu Maswapati ing Wiratha. 2 Wanara-seta Pd = Anoman, Sênggana. 3 Seta-
Têtunggul = kang pinunjul dhewe. 4 Panunggul = driji têngah, uga atêgês: mripate suwêng utawa ali-ali ing têngah dhewe. 5 Wilahan
warna. 3 Kawarna (winarna) Br = kacarita, kocap. 4 Prabu Bisawarna Pd = Ratu Singgêla nalika timure asmane Dêntawilukrama (putrane Wibisana). 5 Gêndera Dwiwarna = Sang Saka, Sang Merah-putih. 6 Basa dwiwarna = têmbung-têmbung kang ora ana kramane, nanging ana kramane inggil, kayata: gêlang-binggêl, rambut-rema lsp. 7 Basa triwarna = têmbung-têmbung sing ana kramane lan uga ana kramane inggil,
Banyu. 1 Banyu gege = banyu mawa kêmbang dimantrani diênggo ngêdusi bayi. 2 Banyu windu = banyu diwayokake. 3 Banyon = wilangan pambanyune jago sing diêdu; uga atêgês: landhane taibêsi sing diênggo sisig (untu). Banyu tangi = banyu dicampuri wedang diênggo adus wong lara. 5 Mbanyuwara = tirakat sarana nyirik banyu. 6 Banyu tawa = banyu wantah, kosok-baline: banyu asin. 7 Banyu-mas = bênang-mas (dianggo mbludir lsp). 8
banyu sing diênggo sarat nambani. 11 Lêbak ilining banyu Pb = wong cilik lumrah diênggo tiban kaluputan. 12 Nggarap banyu = wêruh banyu, nggarap sari, kèl. 13 Tunggal banyu Pb = tunggal guru (ngèlmu), kayata: Prabu Jayabaya karo Ajar Subrata padha dene maguru marang Maulana Ali Samsyu Zain. 14 Banyu pinêrang Pb = pasulayan sadulur enggal rukun manèh. 15 Dom sumurup ing banyu Bs = tindak nyamar dhêdhêmitan. 16 Ngangsu banyu ing kranjang Pb = maguru, sawise olèh kawruh ora diênggo. 17 Ngubak-ubak banyu bêning Pb = gawe rêrusuh. 18 Golèk banyu bêning Pb = maguru, madhukun. 19 Ora ana banyu mili mandhuwur Pb = wêwatakane anak padha karo wong-tuwane. 20 Dikêna iwake aja buthêk banyune Bs = sêdyane bisaa kalêksanan, nanging aja nganti gawe gêndra. 21 Wani cur-curan banyu kêndhi Pb = wani sumpah. 22 Pisuguhe mbanyu-mili Pp = tanpa pêdhot. 23 Mantu mbanyu mili Pb = mantu saka siji lumintu. 24 Bêbanyu = ngising. 25 Lara banyunên Pt = lara ngising. 26 Caruk-banyu Pt = gêdhe-cilik ala-bêcik dianggêp padha. 27 Banyu sinaring Pb = tansah wêweka ngulatake budining liyan. 28 Bahni nêmpuh banyu Bs = wong prakaran, sawise diadili banjur nggugat marang sing ngadili. 29 Dadia banyu moh nyawuk Pt = moh sapa-aruh. 30 Kaêdusan banyu sasiwur Pb = wong pirang-pirang tampa pawèwèh (sêga lsp)
Grojogan. 1 Kriwikan dadi grojogan Pb = prakara sapele dadi gêdhe. 2 Grojogansèwu Pd = pratapane Baladewa ing sajrone Bratayuda (saka pamrayogane Krêsna).
Guskara. Angguskara Pb = wong duwe wêwênang nggugat ora ditindakake:
utawa iwak ing banyu). 2 Hèr gung raja manung Bs = wong sugih sing bèrbudi.
Ili. 1 Ngili = ngungsi mênyang liya
Dèwi Kali - Bathari Durga. 2 Kaliyuga = arane jaman. 3 Kalijaga = asmane Wali kang nalika timure asma Radèn Sahid, putrane Tumênggung
prayoga. 2 Kêdhung jêro kêna dijajagi, balik atine wong sapa sing ngrêti Pt = wong ora bisa nggagapi batining liyan. 3 Kali ilang kêdhunge, pasar ilang kumandhange (Jangka Ranggawarsitan) = titikan wiwite kaanane tanah Jawa ora nyênêngake (wong-wong padha rêkasa uripe).
Klêbus. Cincing-cincing klêbus Pb = niyate ngirit, wasana malah sangsaya luwih akèh wragade.
Kocak. 1 Kocak tandha lukak Pb = umuk pratandha kurang kapintêrane. 2 Kêbak-lubèr kocak-kacik Pb = wong owah pikire lan ndlêming, lumrahe marga kabotan ngèlmu-tuwa.
Lukak. 1 Lukak apapak Pb = wong bodho sing ambêke kaya wong pintêr, kaya bisa mapaki kapintêrane. 2 Kocak tandha lukak = Mr. Kocak.
Pacerèn. Rêsik pacerènpacêrèn. Pt = ngunèn-unèni wong sakatoge, bêbasan nganti êntèk
Bs = wong sing dadi jujuganing liyan kang nêdya njaluk tulung. 3 Nyumur gumuling Bs = babar-pisan ora bisa simpên wadi. 4 Sumur
Sungsung. 1 Nungsung warta Br = takon warta. 2 Nungsung guyu Br = mêthukake kanthi ulat manis (karo mèsêm). 3 Pisungsung = pawèwèh marang bangsa luhur.
Suwakan. Ngubak-ubak suwakane dhewe Pb = gawe rêrusuh ana ing laladane dhewe.
Tirta. 1 Tirta amrêta Kw = banyu wing njalari kalis
bêdhidhing). 3 Tirtakandhasan Pd = nagarane Prabu Kurandhagêni (putarane asma Kartawiyoga sing ndhustha
dhedhe) = udan, nanging srêngêngêne katon. 4 Udan sinêmèni = udan mawa swara kumrusuk nanging durung tiba, sing wis udan
luhur. 2 Ngangsu apikulan warih Ib = golèk ngèlmu wis alambaran ngèlmu sing arêp diwêjangake (wis sangu dhêdhasare
Lor = utara. Wetan = timur, purwa. Kidul = duksina. Kulon = pascima. Lor-kulon = nurwitri. Lor-wetan = narasunya. Kidul-wetan = byabya. Kidul-kulon = kaneya.
Abab. Mung abab bae = mung swara thok (tanpa kanyatan).
Angin.1Olèh angin = bisa kêtampêk angin (tumrap layangan lsp). 1 Olèh angin
sing dadi tuke angin (Asia). 8 Angin silêm ing warih Slk = durjana sing ora katon sedyane ala. 9 Bisa njaring angin Pb = pintêr bangêt. 10 Kumrisik tanpa kanginan Pb = sanadyan ora ditarka, sarèhne rumangsa tumindak ala, atine ora kapenak. 11 Madu angin Pt = ngrêmbug prakara sing
mangrèh lakune bayu (angin), yaiku: Bathara
Ing têmbeburi = ing besuke. 3 Obah ngarêp kobèt buri Pt = yèn sing dadi pangarêp gêlêm ada-ada (inisyatip) andhahane melu bae.
Duksina. Tan èngêt purwa-duksina Br = kantaka, kantu, kapidara, sumaput, klêngêr.
Dhuwur. 1 Wong dhuwur Et = wong apangkat gêdhe. 2 Kêmbang dhuwuran Pt = kêmbang galihan, yaiku kêmbang sing apik-apik diênggo sajèn (mawar, kanthil lsp). 3 Sing dhuwur diurugi, supaya padha karo
Papan kang kiwa Pt = panggonan sing ora adhakan, ora kêrêp diambah ing wong. 2 Rupane kiwa Pt = ora ayu (ora bagus). 3 Laku ngiwa Pt = panggawe sèdhèng (tumrap wanita). 4 Prakara iku kiwakna bae Pt = sisihna, aja kopikir.
Lor. 1 Nggutuk lor kêna kidul Pb = nyêmoni (ngunèni wong, mituturi lsp. sarana ditibakake marang wong liya). 2 Kêkarêpane ngalor-ngidul Pt = kêkarêpane ora
ngiwa-nêngên, ing buri tumangkêp manèh. (Para abdi ing ngarsane Sang Prabu sumisih ngiwa-nêngên, nanging banjur tumangkêp manèh ing sapêngkêre Sang Prabu, yaiku sawise Sang Prabu miyos ing papan iku).
Ngisor. Ngisor galêng dhuwur galêng Pb = sadulur saka pancêr wadon lan saka pancêr lanang.
Wong satêngah Pt = edan. 2 Satêngah tuwuh Pt = satêngah umur (35-40 taun). 3 Satriya panêngah Pandhawa Ws = Janaka. 4 Nglangi ing têngah mati ing pinggir Pb = wis nggarap pagawean watara olèh saparo banjur lèrèn,
marang pangan, nggêdhèkake pangan. 4 Kelangan bau têngên Pt = koncatan kanca, sadulur lsp sing gêdhe pambiyantune pagawean.
Wetan. 1 Barat wetan wijilipun Ws = angin timur. 2 Wong wetanan Pt = wong Asia, kosok-baline wong kulonan = wong Eropa, bangsa kulit putih.
Wingking. 1 Kanca wingking Pt = rabi kula (semah kula). 2 Wingking pundi pinangka, ngajêng pundi sinêdya Br = asal sampeyan ing pundi lan badhe dhatêng pundi.
Dasanama: 1 Wêktu = wayah, wanci, wêkdal, kala, mangsa, ungsum. 2 Dina = ari, wara. 3 Sasi = santun, wulan, candra. 4 Taun = warsa. 5 Awan = siyang, rina. 6 Bêngi = dalu, ratri. Arane wêktu (sajrone 24 jam). Byar jam 6. Gumatêl jam 9. Pêcat sawêt jam 10. Têngange (bêdhug) jam 12. Luhur jam 13. Lingsir kulon jam 14. Asar jam 16.
ana 3 warna: I Kaliswara, diperang dadi jaman cilik 7: Kala Kukila, Kl. Buda, Kl. Brawa, Kl. Tirta, Kl. Rwabasara, Kl. Rwabawa, Kl. Purwa. II
diênggo ngadani pagawean wigati (mantu, ngêdêgake olah lsp). 5 Ana dina ana upa Pt = ora nguwatirake pangan, pracaya yèn sabên dina mêsthi bisa mangan. 6 Padinan = ditindakake (diênggo) sabên dina.
Jaman. 1 Jaman warna papat: Krêtayuga, Tirtayuga, Duparayuga, Kaliyuga. (Yuga = jaman). 2 Sajaman = 100 taun =
saabad. 3 Sajaman gêdhe = 1000 taun. 4 Amênangi jaman edan Pt = ngalami urip ing jaman kasusilan rusak (moril bêjad). 5 Ora njaman Pt = ora manut kaanan (ombyaking)jaman. 6 Ora jaman ora makam Pt = ora miturut kalumrahane wong akèh; uga atêgês: ora karuwan asale. 7 Lambang jaman: a) Andêrpati Kalawisesa = jaman Pajajaran, wong-wong padha wani nglabuhi agama Siwah (
Adiyati Kalawisaya = jaman Dêmak, sing jumênêng ratu prasasat pêndhita linuwih (Adi = linuwih. Yati = pêndhita. Kalawisaya = Bathara Guru).d) Kalajangga = jaman Pajang, sing jumênêng ratu karêm ulah asmara (Kalajangga = jêjuluke Bathara Asmara).e) Kalasakti = jaman Mataram, ratu lan kawulane sênêng ulah kaprajuriatan (Kalasakti = jêjuluke Bathara Wisnu). f) Kalajaya = jaman Wanakarta. Ana ngêndi dununge nagara lan ratune, durung ana wong sing ngrêti. g) Kalabêndu = durung ana sing ngrêti pralambange nagara ngêndi.
Esuk. 1 Ésuk kêdhêle sore tempe Pt = gunêm
Kala. 1 Kala-kala = ing wêktu kang ora ajêg. 2 Kalabêndu = jaman kang pakrabawan Bathara Kala, wong-wong padha rusak kasusilane. 3 Kalabêndu sêmune
iku jêjuluke Bathara Wisnu, Dewa awatak prajurit, sênêng mêmayu ayuning bawana). 6 Kalanadhah Pd = kêrise Arjuna, asale saka siyunge Bathara Kala dicabut dening Bathara Guru lan disabdakake dadi kêris. 7 Kaladite Pd = kêrise adipati Karna. 8 Kalapracana Pd = Ratu Gilingwêsi [Giling...]
[...wêsi] kang seda dening Gathutkaca; patihe aran Kasipu uga seda dening Gathutkaca (Lakon laire Gathutkaca). 9 Amurwakala Pd = lakon wayang sing lumrah diênggo ngruwat bocah ontang-anting, kêmbangsapasang, ugêr-ugêr
Mangsa-tara = mangsa ora ana udan sajrone rêndhêng. 11 Madumangsa = arane panganan. 12 Mangsa warna rolas (
manut ing bapa (Wit gadhung mrambat).
IV Kapat (Sitra) 25 dina, 17/18 Sèptèmbêr: Waspa kumêmbêng jroning kalbu (tuk pipet).
V Kalima (Manggakala) 27 dina, 12/13 Oktober: Pancuran mas sumawur ing jagad (wiwit ana udan gêdhe).
VIII Kawolu (Wisaka) 26/27 Pebruari: Anjrah jroning kayun (akèh kucing gandhik).
IX Kasanga (Jita) 25 dina, 29 Pebruari / 2
Carane nitèni (ngetung) mangsa: Yèn sasine luwih saka 6 kudu dilong 6; yèn kurang saka 6 kudu diwuwuhi 6. Tuladha: sasi 1 (Januari) + 6 = 7; dadi sasi Januari tiba mangsa Kapitu. Sasi 11 (Nopèmbêr) - 6 = 5; dadi sasi Nopèmbêr mangsa Kalima.
wuntu Masèhi = 366 dina, yaiku yèn cacahe taun cèplês dipara 4, nanging ora cèplês dipara 400, Pêbruari umure 29 dina. 5 Taun Jawa = 354 dina, yaiku Alip. Ehe, Jimawal, Je, Dal, Be, Wawu; dadi mung Jimakir thok sing taun wuntu. 6 Taun wastu Masèhi = 365 dina, Pebruari umure 28 dina. 7 Tanggale taun Jawa yaiku:
wetan bênêr (ing sadhuwure bênêr garis kêndhiting jagad utawa Katulistiwa). 2 Tumbuk-taun utawa tumbuk-cilik =
tanggale, sasi Jawa, taune, paringkêlane lan pawukone tumbuk. 4 Tumbuk-windu utawa tumbuk-gêdhe = 32 taun: arane dina, pasaran, tanggale, sasine Jawa, taune, paringkêlane, pawukone lan windune tumbuk (gathuk, padha karo nalika laire saka guwa-garba). 5 Gajah tumbuk kancil mati ing têngah = sing apasulayan wong gêdhe, sing cilaka wong apangkat cilik (upamane carik). 6 Kêtumbuk bêntus = ngalami ora kapenak luwih saka sawarna.
Wara. 1 Pancawara = dina lima: Palguna, Cêmêngan, Kasih, Manis, Jênar. 2 Sadwara = dina nênêm utawa
wis mèh panèn palêmahan mau dijabêl dening sing duwe (satandurane). 2 Kalingga warsa Pb = prakara sing wis kêlêtan taun. 3 Kadalu-warsa Pt = kasèp, lungse. 4 Tanggap warsa Pt = têgêse lugu: tampa taun, maksude: ngurmati tumapake taun anyar, tanggal 1 Sura utawa 1 Januari.
Wêktu. 1 Nglakoni 5 wêktu Pt = nindakake sêmbahyang (agama Islam). 2 Arane wêktu (
Watugunung. 2 Uyah sawuku = padha gêdhene karo wuku (wiji kapas). 3 Timun wuku gotong wolu = Mr. timun.
sarèntèng = nganti puluhan. Iwak sasêndhatan = nganti
sèwu têmênan). Sukur bage sèwu = luwih dening sukur. Sèwu bêgja = bêgja bangêt. Sèwu ora nyana = babar-pisan ora nyana. Sakêthi jumurung = jumurung bangêt. Majua sayuta ngarsa, sakêthi wuri = kroyokên sing akèh (aku). Sèwu lêpat nyuwun pangapuntên = sakathahing lêpat mugi karsaa paring pangaksama.
Atêgês cilik bangêt, sadhela bangêt: Sarambut pinara pitu.
brangta = lara asmara. 3 Lara ati = sêrik. 4 Nguyang lara nggenjah pati Pb = njarag nêmu cilaka. 5 Nglarani = krasa lara ngarêpake nglairake bayi.6 Nglakoni lara-lapa Pt = nglakoni urip ora kapenak. 7 Lara atèn = gampang sêrik. 8 Lara uyang = krasa prungsang awake. 9
kêranta-ranta. 13 Palara-lara = para nyai ing kraton sing isih kênya. 14 Utang wirang nyaur wirang, utang lara nyaur lara, utang pati nyaur pati Pt = wong manggawe marang liyan mêsthi bakal tampa wêwalês. 15 Lêlara iku panulake luwih gampang sarana panjaga tinimbang sarana têtamba Pt = luwih gampang njaga aja nganti kêtaman lêlara tinimbang ngilangake lêlara kang wis tumanduk ing awak (mulane kudu ngati-ati uripe). 16 Lara asmara = nandhang brangta, kayungyun, kêpencut, gandrung. Aja sing mung lara, tumêka ing pati daklakoni Pt = tekad kang wis kêncêng.
Lêmbut. 1 Lêmbut tan kêna jinumput = alus bangêt. 2 Sagêd dados agal
Pupuk. 1 Pupuk bawang = melu dolanan nanging ora diwajibake melu dadi. 2 Durung ilang pupuk lêmpuyange Pb = dipadhakake isih bocah cilik, marga durung duwe pangalaman. 3 Wrêkudara ngagêm pupuk-mas rineka jaroting asêm
ora kêna dipênggak kêkarêpane (ala). 2 Ora uwur ora sêmbur Pb = ora mènèhi pawitaning urip lan ora awèh
irêng kaya disêmburake; yèn timaha pèlèt mawi kêkêmbangan irêng dlarèh-dlarèh.
Setan. 1 Setan katon Bs = wong sing awatak ala. 2 Nganggur iku
susuhe setan Pt = nganggur iku nggampangake tuwuhe kêkarêpan sing kurang prayoga. 3 Setan nunggang gajah Bs = mung murih kapenake dhewe (ora mraduli marang liyan). 4 Setan nggawa ting Bs = sênêng adu-adu. 5 Dibisa ngunjara setan Pt = sing bisa ngalahake hawa-napsu ala. 6 Wulu-setan Pt = wulu sing dununge manjila, nylênèh thukule.
Tamba. 1Tamba têka lara lunga Pt = unèn-unèn sing lumrah diucapake dening wong sing nêdya namakake tamba. 2 Madal tamba Pt = ora ana tamba sing bisa agawe warase.
Tapêl. 1 Isih mambu tapêl = isih nom bangêt. 2 Tapêl tracak = wêsi sing dirakêtake (jaran lsp). 3 Tapêl-
kalah prabawa karo wanita (bojone), mung tansah manut-miturut ing sakarêping bojone. 2 Cêkokan = mondholaning ikêt.
Cuplak. Cuplak andhêng-andhêng ora prênah panggonane Bs = sadulur (kanca) sing njalari ala prayoga disingkirake.
wedhon Pt = banyu sing diênggo ngêdusi mayit. 2 Ana wedhon saka kulon Pl = wong kulit-putih têka ing
Bs = wong gêdhe sing wis ilang panguwasane. 2 Bathang lêlaku Bs = wong siji lêlungan ngambah dalan mbêbayani (ana begale lsp). 3 Bathang ucap-ucap Bs = wong loro lêlungan ngambah dalan mbêbayani. 4 Mbathang =
nglangi mlumah. 5 Nyundhang bathang banthèng Pb = njunjung darahing aluhur sing wis apês.
Entèk. 1 Entèk jarake Pb = êntèk kasugihane. 2 Entèk golèk kurang amèk Pt = ngunèn-unèni wong ing sakatoge. 3 (Bayare) êntèk dhadhah êntèk ngomah Pt = ora diturahake, ora duwe simpênan (cèlèngan). 4 Entèk-êntèkan = rêsik, êntèk babar-pisan (
kuwatir manawa sing disawang ilang utawa lunga (ing sajrone ditinggal kêdhèp). 3 Ilang-ilangan êndhog siji Pb = tekad-tekadan kelangan anak siji ora dadi apa (yèn kowe ora gêlêm manut aku). 4 kêbo ilang tombok kandhang = Mr. kêbo. 5 Sirna ilang kartaning bumi Skl = 1400 çaka, yaiku sêngkalan rusake kraton Majapait. 6 Durung ilang pupuk lêmpuyange = dipêpindhakake isih. bocah cilik
pralambange S. Mangkurat II sadurunge jumênêng Ratu ndhèrèkake ingkang rama (Mangkurat Têgalarum lolos saka kraton). 3 Dasihmu
Lalis. 1 Linalisan Kw = dipatèni. 2 Wêlas têmahan lalis Pb = wêlas marang liyan sing agawe ora bêcike.
putrane Srikandhi nalika malih priya têmênan asma Bambang Kandhihawa lan nggarwa Dèwi Durniti putrane Prabu Dike ing Imaimantaka; pamburine Nirbita jumênêng Ratu asma Niwatakawaca (seda dening Bagawan Ciptaning). 2 Nir
Tlaga Nirmala Pd = arane tlaga ing Ayodya kang kadadean [kadade...]
[...an] saka baboning cupu sing dibuwang dening Rêsi Gotama (dene tutupe cupu dadi tlaga Sumala, sing njalari Dèwi Anjani, Subali lan Sugriwa padha awarna wanara). 4 Ngamuk punggung nirbaya nirwikara Br = ngamuk kanthi nekad bangêt ora wêdi apa-apa.
Pati. 1 Pati-gêni = tirakat tanpa mangan-ngombe lan ana ing kamar
Mbayar pati-gawe = mbayar dhuwit minangka lêlirune nyambut-gawe gugur-gunung. 5 Turu kêpati = pulês bangêt. 6 Ora pati-pati mulih yèn durung olèh gawe = ora nêdya mulih yèn durung kalêksanan sêdyane. 7 Dipati-rasa = diilangake rasane (tumrap wong arêp dibêdhèl lan
Kartasura, wasana tumêka ing pati marga dicocogi nganggo dom. 10 Masrahake pati-urip = nungkul, têluk, nêdya diuripi apa dipatèni manut bae. 11 Andêrpati kalawisesa Pl = pralambange jaman Pajajaran, wong-wong padha mungkul marang agama Siwah. (Kalawisesa = Bathara Siwah, Bathara Guru). 12 Kêpatèn pasaban Pb = kelangan papan pangupajiwa. 13 Kêpatèn obor Pb = kelangan lacak aluraning sadulur. 14 Ciri wanci lêlahi ginawa mati Pb = padatan ala (cacad) ora bisa ilang nganti wonge tumêka ing pati. (Ciri = wanci = lêlahi = cacad). 15 Nrênggiling api mati Pb = api-api ora mraduli, nanging satêmêne nggatèkake bangêt. 16 Nglangi ing têngah mati ing pinggir Pb = wis tumindak nggarap pagawean, nanging banjur ora ditêrusake. 17 Mati ilate Et = ora bisa ngrasakake pangan. 18 Wêdi wirang wani mati Pb = tinimbang urip nandhang wirang aluwung tumêka ing pati. 19 Têkèk mati ulone Bs = cilaka marga saka gunême dhewe. 20 Tinimbang mati mringkus luwih bêcik mati mbrêgagah Pt = tinimbang nungkul marang mungsuh ora wurung tumêka ing pati (dipatèni utawa mati marga ngênês
wasana tumêka ing pati dening durjana sing arêp dicêkêl.
Sirna. 1 Sirna ilang kartaning bumi Skl = taun Saka 1400 (Masèhi 1478, rusake kraton Majapait). 2 Anirna Dhustha Pb = asung pitulungan marang durjana (murih ora kêcêkêl pulisi). 3 Anirna parusa (parosa) Pb = mbalèkake dhawuhe ratu utawa pangadilan. 4 Anirna patra Pb = nyelaki prajanjian kang tinulis. 5 Anirna lingga Pb = namur laku ana ing papane durjana prêlu nêdya ngingsêp-ingsêp pawarta (golèk katrangan). 6
Dhadha ... 59. | Dhadhap ... 137. | Dhadhung ... 108. | Dhahar ... 92. | Dhalang ... 38. | Dandhang ... 123. | Dhapur ... 45. | Dhaut ... 56. | Dhawuk ... 161. | Dhêmit ... 175.
Dhêndha ... 113. | Dhèndhèng ... 74. | Dhêngkul ... 67. | Dhingklik ... 105. | Dhiri ... 41. | Dhodhok ... 59. | Dhudha ... 30. | Dhustha ... 38. | Dhuyung ... 124. | Dhuwur ... 166. | Jaja ... 59. | Jajan ... 67. | Jagad ... 150. | Jago ... 124. |
Pikul ... 64. | Pilis ... 176. | Pindhang ... 94. | Pipi ... 45. | Pitik ... 132. | Ponjèn ... 107. | Pondhok ... 102. | Prabangkara ... 157. | Prabu ... 15. | Praja ... 152. | Prajurit ... 24. | Praya ... 83. | Prana ... 83. | Prawan ... 31. | Prêkutut ... 132. | Prênjak ... 133. | Priya ... 31. | Pring ... 140. | Pudhak ... 140. |
Upaksi ... 52. | Urang ... 135. | Urub ... 159. | Usada ... 177. | Usus ... 84. | Uswa ... 54. | Utamangga ... 44. | Utêk ... 83. | Ucap ... 91. | Uwas ... 83. | Uwi ... 142. | ... | Wadana ... 46. | Wade ... 100. | Waja ... 57. | Wadon ... 32. | Wadhuk ... 85. | Wadya ... 25. | Wayang ... 119. | Wala ... 32. |
Kawula nuwun. Atur pilapuran kawula, Radèn Ngabèi Mangunnagara, ingkang saos jagi nagari wontên ing alun-alun. Kawula ngunjuki wuninga, kala wau dalu wanci jam 3 kawula putusan titi pariksa griya kabêsmèn. Ingkang kawula utus prikônca mantri ingkang saos ing bangsal, Ngabèi Mangundirja, kalih Ngabèi Mangkudiwirya, atiti pariksa dhatêng ing Natakusuman, griyanipun Karyawijaya, kalih pun Rêsawijaya, punika kabêsmi ing pandung, têlas griya kalih sami wêlit sadaya. Mênggah prênahipun sawetan dalêm.
Sarêng wanci jam 5 kawula putusan titi pariksa griya kabêsmèn malih, dhatêng ing alun-alun kidul, griyanipun Radèn Atmasêmbaga, abdi dalêm lurah panakawan. Punika kabêsmi ing pandung, têlas griya kalih, sami wêlit sadaya, mênggah prênahipun sawetan satinggil.sitinggil.
ing madyaning prang, kasarekaken ing Bergas ingkang ugi katelah Bagasri. Pasareyanipun tinengeran reca Ganesha.
Gantining jaman ngancik Kamasiya taun 1943 sedane Herucakra nenggih Jatikusuma, peputra Kusna ingkang jejuluk Putra Sang Fajar…..
Kados ingkang kawejang dening Ki Jangkung ing Sendang Cupu Manik Astagina
piyambak kita sami menembah ‘ ibadah, saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. 313x
Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun
@wongabangan…ha10x…u tu bikin a geli&cengengesan…lah wkt kmrn kan a blg sama panjengan kan gt….panjenengan
@begawan.candhu matur nuwon,. kulo remen sanget mampir mriki saget ngangsu kawroh dumateng sesepoh wonten mriki,. Ingkang mudar lan mucal ilmu kanti iklas,. Mator nuwon,.
wa’alaikumslm wr wb. Ngapunten Bengawan candhu. Kulo
Bali > Kriya Yoga Gianyar Buleleng Indonesië Badung Bali Buleleng Canggu
soko dedungone poro pandito, ulama, kyai, santri, kabeh menungso sing ngaku hambane Gusti Kang Akaryo Jagad.. nanging saiki dungo iku mau ora ono lakune
Semar: maqom lan derajate panguoso lan rojo iku dhuwur nanging abot le…Nek rojo wis kelangan kawicaksanan, sing digoleki mung jeneng lan jenang,
Wong Alus: Bagaimana cara agar kita semua terhindar dari bencana ki?
Semar: Bali menyang asal… asalmu soko kahyangan suroloyo (surga red) nanging saiki neng dunyo mancopodo (bumi) kanggo nggolek kawicaksanan lan nandur kabecikan, manfaat kanggo sapodo-podho. Elingo kowe kabeh kui sopo.. awasono atimu dewe-dewe karo lan waspodo tondo-tondo sing digelar Gusti Murbeng Jagad
jenenge bali murbo miseso ing jero njobo.. menungso suwung bakal sekti sak kabehe.
Wong Alus: terima kasih ki, mohon ijin untuk menuliskan pesan-pesan Ki Lurah Semar
Semar: Yo ora popo le..mugo ono manfaate kanggo awakmu kabeh
Dhawuh - Gancaran Wiwitipun Wontên Karamean Sêkatèn - Kagunan Lagu Jawi - Kawontênan ing Amerikah - Wawasanipun Petruk - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
wong angilo ing paesan / mrih wêruha êndi kang durung apik / aywa
nora mangkonoa sèstu / kang anyawang samya cingak / kinira tan wruh ing bêcik //
dadi durung bisa macak / sêlak brêgas runtute tan pinikir / rumasane uwis bagus / masa
mudha / mung angotot paitan aku wani / balunge wong anom iku / kuwat yèn kanggo ngangkat / barang groboh sapira mêksa kajunjung / nanging yèn barang krawangan / ngobahkên bae tan kongkih //
Santun-sumantuning Dhawuh Pranatan Nagari tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat ing Taun 1889-1916.
Têtiyang manggaota gadhe, nyewakakên garobag, kareta sapanunggilanipun ingkang suwau tanpa pajêg, wiwit kala samantên lajêng kakengingakên pajêg dhatêng nagari sabên taun, pambayaripun pêndhak wulan Siyam kalihan Mulud.
Suwaunipun wiwit kina, sabên pakampungan bawah Kasunanan punika nêmtokakên wontên lurahipun kampung piyambak-piyambak, nanging sadaya punika botên têrang kauningan nagari, madêgipun sakawit namung saking karukunan utawi pamrayoginipun para kônca kampung, trêkadhangan wontên ingkang namung kabêkta pangkat kalênggahanipun pasuwitan ing pangagêng kemawon.
Sarêng wiwit taun 1890 nagari lajêng angwontêni lurah-lurah kampung dumunung
bawahipun malih minôngka têdhanipun kados ingkang suwau. Wasana pawingkingipun sarêng pranatan komplet, para abdi dalêm lurah kampung wau balanjanipun mindhak dados f 40.- ngawandasa rupiyah, sarta ngêrèhakên punggawa cacah tiyang 6 utawi 7 ing sabên sakalurahan, nanging cacahing kalurahanipun suda sapalih saking pranatan lami. Lêstantun dumugi sapriki.
Sadhengah yayasan griya, gêdhong sapanunggilanipun ingkang mawi bôndha wêdhi gamping utawi mawi andhudhuk pasang pondhêmèn kêdah nyuwun lilahipun nagari rumiyin sadèrèngipun, manawi papriksanipun komisi kalêrês kaparêngakên mawi kaparingan idi, ingkang yasa kakengingakên wragad miturut ukuranipun, panggarapipun mawi dipun jênêngi utusan nagari. Karanipun kathah: pranatan roimistêr, nanging ing paprentahan Jawi tumindak sarta kaulat-ulatakên para garap gêdhong panitiyasa, inggih punika pangipun gêdhong kawadanan kartipraja. Wondene yayasan ingkang botên mawi ragad dhatêng nagari, punika sanadyan mawi bôndha wêdhi gamping nanging botên pasang pondhêmèn, makatên malih sanadyan mawi pasang pondhêmèn pisan, nanging kangge prêluning kuburan, cungkup, kijing sapiturutipun, punika sami kalilan botên mamimawi. bayar ragad nagari, cêkap namung lapur utawi nyuwun lilah kemawon.
Inggih wiwit nalika samantên lajêng wontên dhawuh nagari. SadhèhSadhengah. tiyang nyithak banon damêl gêndhèng grabah sasaminipun ingkang dêdamêlan bôngsa siti, sami botên kalilan wontên salêbêting kitha, nanging panggarapipun kêdah mêdal utawi manggèn sajawining kitha. Mila wiwit samantên rêrêgèn banon tuwin gêndhèng, kêpêksa dados mindhak awis sawatawis jalaran pambêktanipun mindhak têbihipun.
Ingahan bôngsa kewan ingkang awarni babi utawi andhapan suwau salaminipun kenging kemawon, nanging wiwit kala samantên lajêng wontên dhawuh pranatan tiyang ngingah babi sarta andhapan kêdah ing sajawining kitha, botên kenging manggèn ing nglêbêt kitha, makatên ugi kêdah lapur sarta nyuwun lilah ing parentah rumiyin kaparêng lan botênipun.
sadhengah griya ingkang manggèn salêbêting kitha nagari Surakarta, kaawisan ngangge payon alang-alang (wêlit), rapak (godhong têbu) sasaminipun nanging kêdah sami ngangge payon gêndhèng, utawi sirap. Ingkang sampun kêlajêng damêl sarta ngadêg sami dipun wangêni sawatawis dintên kêdah santun gêndhèng utawi sirap. Kala samantên rêrêgèn gêndhèng lajêng dados mindhak awis jalaran salêbêting kitha kathah ingkang ambêtahakên.
IX. Bab surud dalêm Ingkang Sinuhun kaping IX.
nunggil salêbêting taun 1893, putra dalêm kakung saking garwa dalêm padmi (swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana) inggih punika sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom kasêbut ngajêng, gumantos kaprabon jumênêng nata, ajêjuluk: Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sadasa ing nagari Surakarta (ing sapunika jêjuluk dalêm wêwah: Ingkang Wicaksana).
Saha garwa dalêm (Gusti Kangjêng Ratu Anom) putri dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV, ugi kaangkat nunggil sarêng sadintên wau, kapatêdhan asma saha sêsêbutan: Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana. Wondene ibu dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping kalihan, asma dalêm wau kasuwun rucat lajêng kaaturan santun asma: Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna.
Inggih wiwit kala samantên kalênggahan pangeran adipati anom tumrap karaton Surakarta anggènipun lowong, dumugi sapriki kirang-langkung sampun 43 taun laminipun dèrèng wontên ingkang kajumênêngakên. Badhe kasambêtan.
tapuking karamean sakatèn ing alun-alun Ngayogyakarta saha Surakarta Adiningrat. Namung sarèhning isining gubahan punika sanès pêrslah (pèngêtan) kawontênanipun karamean sêkatèn, kados-kados inggih botên wontên kasèpipun.
Pancènipun gubahan punika, mila gandhèng akalihan gubahan kula bab: wayang kalayan Islam dèrèng dangu punika. Emanipun inggih sampun ragi kêlajêng tumpangsuh. Pancènipun uruting larasan, gancaran bab sêkatèn punika kêdah dhawah rumiyin. Mila, sarèhning sampun kalajêng, badhe mathuking larasan, para maos kula aturi ngêtrapakên piyambak.
Badhe matitisakên prêluning karamean sêkatèn (sahadatèn) ingkang ngantos karaos punika, pancènipun kêdah ngudhari rumiyin saking sabab-sabab bêdhahipun karaton Buda ing Majapait saha madêgipun karajan ing nuswa Jawi ingkang dhêdhasar agami Islam, inggih punika adêgipun nagari Dêmak. Nanging yèn sinangkan saking ngriku, kajawi katêbihèn kula nguwatosakên manawi adamêl kalintu tampining ngakathah. Mila ing ngriki namung badhe kula jujug saprêlunipun kemawon.
Ing antawisipun taun surya sangkala 1473, Radèn Patah jumênêng sultan ing nagari Bintara, kithanipun ing Dêmak, ajêjuluk Sultan Syah Ngalam Akbar. Wiwit timur Radèn Patah puruhita dhatêng para wali, ngrasuk agami Islam. Jumênêngipun sultan ugi mituhu rêmbagipun para wali. Mila adêgipun nagari Dêmak inggih adhêdhasar paprentahan Islam.
Adêgipun karajan Islam ing dêmak, anjalari bêdhahipun nagari Majapait ingkang adhêdhasar agami Buda. Ing sadèrèngipun madêg nagari Dêmak, kina-makina turun-tumurun karajan ing nuswa Jawi sami adhêdhasar agami Buda. Dados adêgipun nagari Dêmak punika, nama dumunung ing têlênging agami kabudan, utawi pucuking alam kaislaman ing nuswa Jawi sawêwêngkonipun. Sanadyan kala samantên ugi sampun kathah para kawula pasisiran ingkang sami ngrasuk agami Islam, nanging têlênging karajan ingkang golongan agêng nama taksih sami ngrungkêbi agami Buda. Amila, sanadyan kala samantên nagari Majapait sampun bêdhah, têgêsipun sampun botên wontên paprentahan ingkang dhêdhasar agami Buda, nanging pangrèhing praja Dêmak ingkang dhêdhasar Islam kala samantên inggih sakalangkung gawat, awit para kawula dèrèng sagêd iyêg sayuk sumungkêmipun dhatêng sang nata, jalaran dèrèng tunggil agami. Lampahing pranatan dhawah ing pancasan kukum ngadil lan sah kanthi wasesa, jalaran katêmênaning saksi tuwin dakwa, dèrèng nama nunggil akalihan ingkang ngadili (pradata) dhatêng kayakinanipun satunggiling [sa...]
Awit saking punika, pinanggihing rêmbag ing kanayakanipun para wali, sarananipun
ngislamakên sadaya para kawula, ingkang lampah makatên punika pancèn sampun kalêbêt wajib ingatasipun panutan Islam. Dene ingkang dados rêmbag wigatos kala samantên namung kadospundi marginipun ingkang sagêd mikantuki, dening
saha kaislaman, usul rêmbag ing madyaning kanayakanipun para wali, ingkang suraosing usulan wau, manut suraosing babad Dêmak saha Sêrat Titiasri kados ing ngandhap punika:
1. Pamardi badhe ngislamakên para kawula ingkang taksih puguh piandêlipun dhatêng agami Buda, kêdah sinangkan saking gêlar utawi ngungkih puguh ing manah.
2. Gêlar utawi ingkang sagêd ngungkih puguhing manahipun para kawula wau, kêdah mirip tataranipun tiyang kathah ingkang gandhèng kalihan kapitadosanipun agami Buda.
3. Caraning nuntun para kawula supados sami ngrasuk agami Islam, kêdah kagampilakên saking sakêdhik ngantos
punika, sanadyan sawêg sarengat tumrapipun ingkang sawêg katêmbèn mirêng, pancèn sampun nama awrat. Mila prayogi sinangkan saking pokokipun sahadat kemawon ugêripun kanthi eklasing manah, inggih sampun nama Islam. Sanadyan purnanipun ngrasuk agami Islam punika kêdah binudi saking sarengat, tarekat, khakekat, makriphat, punika pinanggih wingking. Botên susah pinardi dening para wali, yèn para umat sampun karaos sêngsêm dhatêng suraosing kaislaman, tamtu sami ambudi pitêdah piyambak dhatêng mukmin ingkang ngampil rohmat.
Ing ngandhap punika sambêtipun karangan kula bab sêkar agêng, ingkang saking sih kadarmanipun M. Kartaswara.
Sêkar agêng lampah 6, punika ugi dèrèng kenging kangge ambawani gêndhing
andadosakên kêmbaning para ingkang dèrèng nate kadhasaran utawi ingkang badhe amarsudi bab sêkar, ing ngriki kula nyaosi sêkar macapat ingkang asring kangge lagu waosan.
Namung kula ngaturi uninga, bab lagu wau, tumrap para ingkang sampun sagêd, anggadhahi cengkok lagu piyambak-piyambak, ingkang sêdyanipun pancèn adamêl sae laguning sêkar wau. Ingkang punika andadosna kauningan dhumatêng para maos.
Sekar macapat: Dhandhanggula wantah, slendro pathêt 9.
Sanadyan nagari Amerikah punika kapisah têbih kalihan Eropah, Asiah utawi Aprikah, nanging bab prêluning praja inggih tansah gêgayutan,
mabur panjagi nagari Amerikah wontên ing pasisir sagantên.
Tumraping bab rêmbag padhamèn ing donya, Amerikah kapara katingal anggèning ngudi kalampahanipun. Nanging sarèhning pangudi ingatasing tata têntrêm punika ugi gêgayutan kalihan tatanan praja, tumindakipun inggih botên tilar dêdamêl, têgêsipun dêdamêl wau prêlu kangge jagi-jagi.
Sarèhning anjagi kawilujêngan ingkang lèrèg dhatêng katêntrêman punika kados makatên, mila nagari-nagari ingkang pangawak santosa lajêng iyon anggènipun sadhiya dêdamêl, sanadyan mawi dipun watêsi, nanging raosipun botên sagêd srêg anêtêpi janji-jêjanjinipun.janji-janjinipun.
Amerikah sampun ngawontênakên ramtamanrantaman. waragad tumrap babagan wadya lautan 460 yuta dholar. Rantaman
sadhiyan ingkang kados makatên punika punapa botên nuwuhakên sônggarunggining praja sanès-sanèsipun.
Kajawi punika ugi nêtêpakên rantaman tumrap wadya dharatan 500 yuta dholar. Ing ngriku lajêng saya cêtha, bilih tata têntrêming nagari, wosipun malah anjarag ngudi kasantosan, namung kaot botên kêlair kangge sadhiyan pêpêrangan, nanging manawi wontên damêl paridamêl, sampun sumadhiya.
Inggih kadospundi anggènipun narimah badhe kèndêl-kèndêl manaw tôngga têpalih katingal sami pating bathithit nyantosakakên dêdamêl. Môngka ingkang sampun katingal, kados ta Jêrman, Prancis, [Pra...]
[...ncis,] Inggris, Itali, Jêpan, utawi sanès-sanèsipun, pinanggihing tandangipun sami kemawon. Wontênipun makatên, tumraping nagari sadaya wau samôngsa ebah salah satunggal, sanèsipun ugi kêpêksa tumut ebah, amargi gêgayutaning praja sami praja wau, wontên ingkang babagan lautan, dharatan, padagangan tuwin sanès-sanèsipun, ingkang
kaprayitnanipun babagan pulitik paprangan saya dipun kêkahi, sawarnining rêmbag babagan kados makatên, dipun awisi kêbrèbèlipun. Kajawi punika Amerikah anggadhahi gêlar ingkang mikantuki, samôngsa wontên bêbaya pêrang, lajêng sagêd mapanakên wadyabalanipun dharatan tuwin lautan sarana ambêskup kapuloan jajahaning Inggris tuwin Prancis ingkang manggèn ing pasisir Amerikah, tuwin sagêd masang kasantosaning wadya anggêgana wontên ing watês Kanadhah.
Ing sapunika ing bab gêgayutanipun kalihan Ngabêsi tuwin Itali ing bab anggènipun pasulayan, punika tumrapipun Amerikah inggih tumut cawe-cawe, sapisan gêgayutan kalihan wontênipun bôngsa Amerikah ingkang wontên tanah Ngabêsi, kaping kalihipun inggih gêgayutan rêmbag ing bab babagan karukunan, mila ing bab pasulayan wau Amerikah nglairakên rêmbag, bilih prajanjian ingkang sampun katêtêpakên wontên ing Paris, ingkang dipun tôndha tangani dening nagari 63, taksih têtêp tumindak.
Miturut suraosing prajanjian wau, botên ngawontênakên tindak sarana paprangan, ingkang pikantukipun kangge anggayut karukunan tumrap babagan Intêrnatsional. Dados Amerikah
inggih badhe nêtêpakên kados umuming ngakathah.
Tumrap kawontênanipun nagari Ngabêsi, punika mênggahing kasantosanipun nate kawêdhar dening putri kapenakanipun nata Ngabêsi ingkang sinau wontên ing Amerikah, nama putri Heshla Tamaya, mratèlakakên, bilih Nata Ngabêsi punika sampun dangu anggènipun sadhiya pêrang, dene ingkang dipun sujanakakên ing bab badhe panêmpuhipun Itali. Sadhiyan wau awarni obat mimis, ingkang sami dipun dèkèk ing guwa-guwa, tuwin anggadhahi papan pandhêlikan ing trowongan-trowongan ingkang mitadosi.
Wadya lautan Amerikah nuju pêrang-pêrangan wontên ing lautan samudra.
Tuwuhing pawartos ingkang kados makatên wau tamtunipun inggih lajêng wontên panggrayangan dhatêng Amerikah, kakintên langkung sumêrêp dhatêng babagan nagari Ngabêsi.
Mila tumrapipun Amerikah ugi tansah pasang kaprayitnan, ingkang wosipun badhe ngatingalakên rêsikipun utawi nêdya ngudi katêntrêman.
Lêngganan nomêr 5936 ing Surakarta. Pamrayogi panjênêngan katampi kanthi gênging panuwun. Nanging bab makatên punika, sarèhning sampun mawi wêwarah ngêblak, kados tanpa pakèwêd manawi wontên ingkang nglêrêsakên ing kalêpatanipun.
Lêngganan nomêr 1646 ing Ngrajêg. Kintunan Kajawèn ingkang ciri frankeering bij abonnement, punika kajêngipun, ingkang kintun ambayar waragad dhatêng kantor pos mawi pêpetangan piyambak.
R.S.H. ing Surakarta. Gambar sami kirang cêtha, botên kapacak.
Lêngganan nomêr 3503. 1. Bab buku salasilah botên wontên pakèwêdipun kaêdum dhatêng para sadhèrèk ingkang panjênêngan karsakakên. 2. Bab papan pemahan warisaning bapa, sahipun prajanjian punika manawi pandamêlipun dipun sumêrêpi dhatêng rad agami sarta mawi saksi kêkalih. Dados prajanjian ingkang asaksi kapala kampung sakêbayanipun, punika tumrap bab warisan botên sah.
Konggrèsing para wanita saikine wis nancêpake gunungan. Sing kêna dianggêp kayadene: thing-thing no jati mogèl, yaiku sêsorahe Nyonyah Sumadi, jalaran kajaba ana ing pungkasan dhewe,
olèh yèn ana konggrès kudu nunggoni. Mêngkono uga anane konggrès para wanita iki, têlung dina têrus-têrusan, aku iya prasasat tanpa ... têka. Iki ora sabab apa-apa, mung jalaran saka alangan warna-warna, kang tumiba ana ing gundhulku, kang anjalari aku kapêksa dipingit ana ing ngomah bae.
Kajaba saka iku, sing tak pangku iku dudu: rajaputri dunya sing miyos sabên dina, nanging rajaputri sing isih rada wêrit, miyose mung ing dina Sabtu lan Rêbo thok bae. Mulane yèn aku nganti nyaosake palapuraning konggrès sing
panggalihku kurang jêmbar yèn dikon nômpa palapuranamu sing dawa rete-rete mêngkono.
mêsthèkake yèn akèh para sing padha ngènjêpi, mleroki, malah yèn cêdhak kiraku padha nyambit susur, utawa ... têgêsan rokok sigarèt barang, ewasamono, yah, pulo-pulo wis bêgjane awak mami, jaragan wis gêlêm dadi jurnalis, iya kudu duwe rai gêdhèg sawatara. Karêpe: sanadyan disosot-sosotake, dipisuhi, dierang-erang, dijiwit sing mung mak
kono iya padha pênting-pênting, tur iya wis [wi...]
[...s] ora bangêt-bangêt anggone gawe ciblon marang têtimbangane ing ngalam dunya, iya kang diarani kaum priyayi iki. Suwara-suwara kaya biyèn sing têrus-têrusan ngoroki kupinge wong lanang sing mangkene kae: wong wedok saiki wis mêlèk, wis ngrêti, êmoh yèn mung arêp dadi bêkakase wong lanang. Sajake ing konggrès kono wis akèh sing dibêsinêh. Sêmune wis padha akèh sing nyandhak, yèn rêmbug sing kaya ngono kuwi mung nampêk raine wong lanang bae, sabab, manawa mung arêp ngala-ala bae, rak iya ora kurang marga. Awit wong lanang suwe-suwene rak bisa banjur malês sarana migunakake unèn-unèn ing Batawi sing mangkene kae upamane:
Mulane aku bungah bangêt, dene anane konggrès wanita sapisan kiyi, cara ngoncèki wong lanang wis akèh sudane. Kang anjalari para kaum priya sing padha nonton, ora akèh sing rêrasan: wah, wong wadon-wadon ing jaman saiki kiyi, têka wis akèh bangêt sing padha maju-maju mungguhing ... lantape.
Yèn rêrasaning wong lanang sing kaya mangkono wis dièrpol babarpisan, kiraku kamajuane pakumpulaning para wanita saya lêpas manèh, awit kaum priya saumume, mêsthi banjur anjumurungake sarta padha gêlêm ambantu sakuwate. Sabab wong-wong lanang sing duwe pikiran: ora prêlu wong wedok mèlu kumpulan, mundhak mung arêp sinau nglabrag sing lanang bae, mêsthi banjur êntèk babar pisan, sabab kanggone saiki, isih akèh bae wong lanang sing ngrungu sêsorahe panganjuring pakumpulan wanita, banjur tuwuh pikirane mangkene: wèh, iki kakunge gênah bangsane wong lanang,
bisaa anindakake apa kang dadi idham-idhamane, sarta kang ora agawe mêsguling pikire kaum priya, kang tansah diundhamana wau, nganti bisa bêbarêngan anggone arêp ngumbulake drajating bangsane.
Ing ngarêp aku anglairake pangalêmbanaku ing bab rajin lan brêgasing panataning konggrès. Kuwi aku ora nêdya golèk pêndhok, mula pancèn iya nyata mêngkono. Kaya ta: nalikane dianakake rêsèpsi, anggone nata para sing padha sêsorah, nata sing
tongtonane: warna-warna, apik-apik, ora kêdawan, dadi ora lêlêt, mulane iya banjur ora ana wong clangaban, sabab saka bosên pawira, nanging kabèh-kabèh padha sênêng lan padha gumbira atine, mêngkono uga sêsorahe, padha pintêr-pintêr, ora bakal ngira yèn sing padha sêsorah mau, pagaweane sabên dina: anjangan gori, anglodhèh terong, ngosèng-isèng kangkung utawa ... ngumbah popok. Badhe kasambêtan.
Lampahing tukang grobag ing wanci enjing ngambah margi padhas curi ing tanah parêdèn.
Cacahipun motor ing tanah ngriki. Dumuginipun wulan April, cacahipun motor ing tanah ngriki tumrap tanah Jawi lan Madura sadaya wontên 47.051, pêpetanganipun: auto limrah 30.114, autobus 1500, auto momotan tuwin pirantos ambêkta barang 4754, motor rodha tiga 8801 tuwin sêpedha motor 8898. Tumrap tanah sabrang, motor 19.351, inggih punika auto limrah 8902, autobus 4638, auto momotan tuwin pirantos ambêkta barang 3927, motor rodha tiga 209, sêpedha motor 1673.
ing sapunika sampun sagêd ngêdêgakên griya dalah griya sakitipun pisan kangge lare-lare pêkir miskin. Inginggil punika gambaripun griyaning guru agami ingriku punapadene griya sakitipun.
Kathah ingkang rêmên sêpelan lami. Redactie encyclopaedie Prins Winkler sampun nyêbarakên sêrat sêbaran, ingkang suraosipun pitakèn ing bab sêpelan basa Walandi, punapa tumraping ngakathah rêmên icara lami punapa ingkang cara enggal. Pitakenan wau ingkang wangsul wontên 22%. Cacah samantên wau tumrap nagari Walandi wontên 63%, Belgie 80% tuwin tanah ngriki 96% sami rêmên dhatêng sêpelan lami.
Congres babagan gêndhis ing sadonya. Benjing salêbêtipun wulan Augustus ing Brisbane, Australie badhe wontên congres babagan gêndhis, kadosdene ingkang sampun nate dipun wontênakên ing Surabaya kala taun 1929. tumrap tanah ngriki badhe ngutus Dr. Honig, directeur Proefstation ing Pasuruan, tuwin golongan ahli sanèsipun. Bidhalipun utusan wau benjing tanggal 8 Augustus.
Fonds Kartini Jawa. Ing Surabaya wontên ada-ada ngêdêgakên comite Fonds Kartini Jawa, anggadhahi sêdya badhe anjawèkakên buku sajarahipun R.A. Kartini, murih raos ingkang dados ciptanipun R.A. Kartini wau sagêd rinaosakên dening bangsa Jawi, amargi tumraping bangsa Jawi tamtu langkung kêraos manawi ngangge basa Jawi. Buku wau tumrap ingkang basa Melayu tuwin Sunda sampun kawêdalakên dening Bale Pustaka. Lampah-lampahipun angsal waragad badhe sarana ngajêng-ajêng kadarmanipun arta para sagêd tuwin para wontên. Sawarnining darma sanadyan namung sakêdhik, badhe katampi kanthi suka. Sintên ingkang badhe paring darma katampèkna Dr. Sutomo, Simpangdukuh 12 Surabaya, ingkang dados artakaning comite.
Pakêmpalan kamanungsan. Sampun sawatawis wulan ing Bêtawi wontên pakêmpalan nama kamanungsan, inggih punika pakêmpalan ing bab kabatosan. Pakêmpalan wau lajêng badhe ngêdêgakên pang wontên ing Purwakarta. Ingriku lajêng wontên pêpalang ingkang badhe ngajak sarasehan. Miturut pawartos benjing tanggal 3 Augustus wanci dalu saèstu badhe ngawontênakên pêpanggihanipun sêsêpuhing Kamanungsan
sampun kala wulan December 1934 wontên golongan tindak nitipriksa kawontênanipun tanah Papua têngah, pêrlu badhe nyumêrêpi panggenan ingkang botên wontên tiyangipun. Nanging golongan wau lajêng ical botên kantênan. Ing sapunika badhe ngadani damêl golongan malih, badhe madosi ingkang rumiyin.
Student Jêpan dhatêng ing Mênado. Sampun sawatawis dintên wontên student bangsa Jêpan cacah 32 dhatêng ing Mênado. Numpak kapal Omi Maru. Para student wau saking pamulangan luhur warni-warni ing Jêpan. Anggènipun mriki prêlu darmawisata kangge anjêmbarakên kawruh, dipun tut ing para mahaguru Jêpan. Sasampunipun waradin anggènipun mubêng-mubêng lajêng bidhal malih.
Pabrik barang-barang kajêng. Wiwit benjing wulan Augustus ngajêng punika, ing Cibodhas, Sukabumi wontên pabrik pêthi-pêthi kajêng. Ingkang dados directeur Tuwan Ditmar Jansen.
Kadurjanan rajakaya ing Selebes. Pangadilan ing Sengkang, Selebes kidul sampun mriksa prakawis kadurjanan rajakaya ingkang tumindak wiwit kala taun 1930. Jalaran saking kathahing pasakitan tuwin saksi, pamriksanipun dangu sangêt. Pangajênging durjana nama Mato, anggadhahi kanca ngantos 200, sadaya mèh sami tiyang kacêkapan, mila ngantos samar sagêdipun kadakwa. Lampahing kadurjanan mawa tatanan, panêmpuhipun nuju dhatêng panggenan maesa ingkang kathah nunggil sakandhang, punapa pinanggihipun, lajêng lapur dhatêng pangagêng. Ingkang ambêkta kesah rajakaya dhatêng sanès panggenan, tiyang sanès. Sagêdipun anggampilakên lampah, pangagêng wau gadhah juru sêrat, ingkang dados juru sêrat ing kantor landschap.
Pangiridan prabeya kabudidayan Gondhanglipura. Kawartosakên, kabudidayan Gondhanglipura nindakakên pangiridan wragading ngusung gêndhis. Ingajêng pangusungipun wau mêdal N.I.S. Nanging ing sapunika badhe ngangge auto momotan. Pangiridan wau ing taun 1935 wontên f 30.000.-, kala taksih lumantar N.I.S. wontên f 60.000.-.
Dadaran wêkasan ing Kweekschool Muhammadiyah ing Ngayogya. Ing pangajaran taun punika, Kweekschool Muhammadiyah ingkang
Bakrie, Surabaya, 4 Salamudin tuwin 5 Abd. Hadi dhatêng Palembang, Marwan tuwin Yahya badhe nglajêngakên sinau dhatêng Mêsir utawi Indu.
kirang langkung 4 km. Pasiraman punika kabikak kangge umum, botên pilih bangsa, waton botên tilar kasusilan. Kajawi pasiraman ugi dipun sadhiyani papan pajajanan. Pasiraman wau ingkang gadhah bangsa Tionghoa ingkang misuwur ing Bogor. Bayaranipun manut pathokan ingkang sampun katêtêpakên.
Lulus examen notaris. R.M. Suroyo lulus examen Groot Notaris bagean kalih.
Ewah-ewahan sêpur. Wontên pawartos, benjing tanggal 1 October ngajêng punika, badhe wontên tatanan lampah sêpur enggal, tumrap sêpur saking Bêtawi tuwin Bandung dhatêng Sêmarang, sadintên badhe kadamêl kaping kalih.
Sampeyan dalêm K.G.P.A.A. Paku Alam gêrah malih. Wontên wartos, Sampeyan dalêm K.G.P.A.A. Paku Alam gêrahipun kambuh malih, kambuhanipun wau dadakan, ngantos adamêl kagètipun ingkang sami mirêng. Sampeyan dalêm kangjêng gusti wau nêmbe kemawon jêjampi wontên ing Bêtawi, dipun garap dening satunggiling professor. Ing sapunika professor wau badhe dipun dhatêngakên ing Paku Alaman.
Pabrik dlancang ing Sumbêrlawang. Miturut pawartos, pabrik dlancang gadhahanipun bangsa Jêpan ing Sumbêrlawang, Surakarta, ingkang sampun wiwit tumindak ing damêl, gadhah atur dhatêng ingkang wajib badhe ngagêngakên panggaotanipun.
Têtandhingan nyandhang ngangge. Bestuuring Pasar Malêm ing Sêmarang ingkang nêmbe kawontênakên, badhe adamêl têtandhingan ing bab nyandhang ngangge èstri. Tanggal 31 Juli bab mangangge tapih lan arasukan lurik. 4 Augustus mangangge sinjang arasukan kêbayak. 7 Augustus mangangge sarung rasukan kêbayak. Pangangge wau kêdah ingkang asli wêdalan tanah ngriki, kajawi ingkang ing tanah ngriki dèrèng wontên. Ganjaranipun, ing sabên sagolongan nomêr 1 arta f 75.-, nomêr 2 f 50.-, nomêr 3 f 25.-, nomêr 4 f 10.-, nomêr 5 f 5.-.
Tindak gêmi ing Têgal. Ing wulan punika, para punggawa Kabupatèn Têgal adamêl ada-ada ngêdêgakên pakêmpalan nama "Pêrsêrikatan Pêgawai Kantor Kabupatèn Têgal". Sêdyaning pakêmpalan wau: badhe
kajawi nyèlèngi. Anggènipun nyèlèngi sakêdhik-sakêdhikipun 10 sèn. Arta wau badhe kangge mitulungi utawi dipun sambutakên dhatêng warga. Pagayomanipun pakêmpalan wau, panjênênganipun patih.
Pamulangan têtanèn Katholiek. Awit saking sêdyanipun golongan Katholiek, badhe ngêdêgakên pamulangan têtanèn wontên ing Bogor. Pamulangan wau dipun sadhiyani pondhokan murid 40. Gurunipun badhe andhatêngakên ahli agami ingkang mangêrtos dhatêng têtanèn saking nagari Walandi. Pamulangan wau badhe kangge cobèn-cobèn rumiyin, manawi sagêd sae, ugi badhe ngêdêgakên wontên ing Jawi Têngah utawi Jawi Wetan. Kintên-kintên pamulangan wau badhe ngadêg wontên ing taun 1936.
Angèlipun nagih sambutan. Miturut kawontênan ingkang sampun kasumêrêpan ingakathah, pinanggihipun ing tanah ngriki, kathah tiyang ingkang pangkatipun katingal, manawi dipun tagih sambutanipun mubêng kemawon, sanajan sambutan namung f 5.- ngantos ngêsêlakên juru nagih, wontên ingkang manawi dipun tagih cariyos botên wontên griya. Cêkakipun namung sarwa angèl. Malah ing Bandung wontên tiyang ngajari pêksi ingkang acucuk agêng, dipun namakakên Yozef. Pêksi wau samangsa sumêrêp wontên tiyang nagih lajêng nothol pipi tuwin dipun untir ngantos tatu. Lucu.
Partisara guru bêksa. Taman Siswa ing Ngayogya mêntas ngawontênakên pandadaran murid wanita ing bab bêksa, cacah 6, ingkang badhe kadadosakên guru bêksa, sadaya sami lulus, tampi partisara. Ingkang anjênêngi mriksani para agêng tuwin para guru.
Ngupakara tiyang sakit ewah. Ing griya-griya sakit ewah ing tanah ngriki pinanggih wontên tiyangipun sakit ewah 8750, punika dèrèng kapetang tiyang sakit ewah ing Jawi. Miturut caranipun Prof. Dr. P.M. van Wulffet Palthe, supados ngawontênakên papan panggenan ing pundi-pundi kangge tiyang sakit ewah, pêrlunipun kangge mitulungi dhatêng tiyang sakit ewah ingkang kapiran. Papan panggenan kados makatên punika sampun tumindak ing Bêtawi kangge tiyang 100, salajêngipun badhe ngawontênakên papan kados makatên ing Surakarta, Ngayogya tuwin Karanganyar.
Ngintunakên gambar lumantar radio. Ing salêbêtipun wulan Juni taun punika, cacahipun kintunan gambar lumantar radio wontên 41 rambahan, angsal-angsalanipun f 152.32. Ing wulan Juni 1934 wontên 51 rambahan, angsal-angsalanipun f 2052.50. Wiwit Januari dumugi Juni kapêngkêr wontên 276 rambahan, angsal-angsalanipun wontên f 9143.84. Ing wulan Januari dumugi Juni 1934 wontên 234 rambahan, angsal-angsalanipun f 8029.94.
Kuli kangge Nieuw Guinea. Kapal Baud ingkang nêmbe bidhal saking Tanjungpriok ambêkta kuli-kuli ingkang badhe kaêcakakên ing damêl ing bab badhe pandamêling kaart ing Nieuw Guinea, saking kajênging K.N.I.L.M.
Tiyang ingkang kapênggak botên nurunakên. Ing Jerman wontên tatanan ngrekadaya murih tiyang jalêr tuwin èstri botên anggadhahi turun. Dene ingkang badhe dipun patrapi tatanan makatên punika tumrap tiyang ingkang kirang jangkêp èngêtanipun, ingkang rêmên mêndêm, ingkang anggadhahi sêsakit sagêd nular dhatêng turunipun, utawi sanès-sanèsipun. Miturut pèngêtanipun ministêr babagan pangadilan, wiwit tumindaking pranatan wau, inggih punika wiwit tanggal 1 Januari dumugi 31 December 1934, gunggunging tiyang ingkang dipun pênggak botên nurunakên wontên 56.244.
Golongan badhe nyidra raja Boris. Wontên pawartos, ing Sofia, kitha karajanipun nagari Bulgarije, pinanggih wontên golongan têtiyang awon badhe nyidra Raja Boris. Wontên opsir 4 tuwin punggawa ing kadhaton sami dipun cêpêng. Ingriku kawartosakên, bilih benjing tanggal 29 wulan punika wontên tindak badhe nyidra Raja Boris. Polisi ing Sofia sampun sagêd ambêskup dêdamêl kathah sangêt tuwin mêsin ingkang sagêd adamêl bêbaya.
Kasangsaran ing Asia. Gunggunging tiyang ingkang kasangsaran jalaran lindhu ing Formosa, tiwas 48, kêtaton 238, griya ingkang sirna 238, ingkang risak 2577.
Tumrap bêna ing Tiongkok. Mayit ingkang pinanggih ing Provincie Hupeh saking bênanipun lèpèn Yang Tze kirang langkung 100.000. Saking bênanipun lèpèn Kuning ingkang nêmpuh Kiangsi 30.000. Kuli-kuli ingkang kapatah andandosi bêndungan wontên 100.000.
Bêna ing Tiongkok. Miturut katrangan ingkang kantun, cacahipun têtiyang ingkang tiwas jalaran saking bênanipun lèpèn Han, wontên 100.000, têtiyang ingkang kecalan balegriya wontên 250.000. Bangke tuwin barang-barang sami katut ilining toya. Bênaning lèpèn-lèpèn saya dangu saya mindhak. Wontên saradhadhu ing laladan Kiangsu lèr, kanthi bêbau golongan warni-warni cacah 20.000, sami sêsarêngan nyambut damêl ngiyatakên bêndungan lèpèn Han.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, Tarsan anggènipun ngêntosi baita wontên ing kitha ngriku, namung kalih dintên, ewasamantên rumaosipun Tarsan kados dangu sangêt. Ing wusana sagêd minggah ing kapal, saking ngêdhèg bagiyan nginggil wontên tiyang kalih ingkang tansah nyawang dhatêng solah tingkahipun Tarsan. Kalih-kalihipun sami mangangge sarwa sae, sarta brêngosipun sami kacukur rêsik. Ingkang satunggal badanipun ragi agêng, rambutipun sêmu abrit, nanging alisipun cêmêng. Sarêng ing wanci siyang dumadakan tiyang kêkalih wau wontên ing ngêdhèg kapêthukan kalihan Tarsan, nanging ing sarèhing kalih-kalihipun kala kapêthukan kalihan Tarsan wau, ujug-ujug sami mengo angajêngakên dhatêng sagantên, amila Tarsan inggih botên sumêrêp dhatêng rainipun tiyang kêkalih punika. Kajawi punika Tarsan mila inggih botên amigatosakên.
Miturut dhawuhing pangagêngipun, wontên ing kapal ngriku Tarsan kêdah ngakên nama sanès, inggih punika: Jon Kolwèl (Johan Coldwell) asli saking Londhon, ing batos Tarsan tansah anggagas mênggah ingkang dados sababipun kemawon punapa, têka wontên dhawuh kêdah ngangge nama palsu punika, inggih tansah angudaraos: ana ing kapsêtan, gèk apa bae sing kudu taktindakake.
Sasampunipun Tarsan anggagas malih makatên: Aku sukur bangêt marang Pangeran, dene samêngko aku wis ora gêgayutan karo Si Rokop. Awit aku wis rumasa jêlèh bangêt nyang dhèwèke. Apa aku iki saikine wis cukup bêbudènku, dene aku banjur duwe rasa kuwatir barang. Yèn ana uwong bisa gawe kuwatiring atiku, iya ora ana liya, kajaba Si Rokop, awit dhèwèke iku anggone mungsuh aku ora klawan jujuring atine. Jalaran aku ora tau bisa wêruh, kapriye carane dheweke anggone arêp gawe cilakaning awakku. Carane anggone arêp gawe bilaiku, kuwi kayadene patrape gajah, singabarong lan ula dadi siji. Nanging kewan iku malah luwih jujur atine katimbang manusa, awit padha ora gêlêm nindakake laku kang dhêdhêmitan.
Kala wancinipun sami dhahar sêsarêngan wontên ing kapal ngriku, linggihipun tarsan jèjèr kalihan salah satunggiling nonah, ingkang lênggah wontên sakiwaning kaptin kapal. Wontên ing ngriku Tarsan dipun têpangakên kalihan nonah wau dening kaptin.
Dene nonah wau nama: Nonah Sêtrong (Strong). Dene tumraping Tarsan, namaning nonah punika kados sampun nate mirêng. Naning wontên ing pundi sampun botên kèngêtan malih. Wusana dumadakan ibunipun lare èstri kados ngemutakên dhatêng Tarsan, awit lajêng cêluk-cêluk dhatêng anakipun: Hasêl, Hasêl (Hazel).
Dados samangke Tarsan lajêng anggraita, bilih Nonah wau namanipun: Hasêl Sêtrong. Sakala punika Tarsan lajêng kèngêtan dhatêng sêratipun nonah: Jinê Portêr dhatêng mitranipun nalika ing wanci dalu wontên ing gubug tilaranipun surwagi Lod Grèstuk inggih ingkang rama Tarsan. Kala punika Tarsan tansah kèngêtan, ingkang dipun lampahi ing kala samantên, nalika piyambakipun wontên ing pêpêtêngan angêntosi anggènipun nyêrat Nonah Jinê ngantos dalu, saha salajêngipun nuntên nyolong sêrat wau, ingkang lajêng kawaos, nanging ugi kawangsulakên malih. Ingriku piyambakipun maos nama Hasêl Sêtrong wau.
Dados inggih nonah ingkang lênggah sandhingipun piyambakipun wau ingkang nama Hasêl Sêtrong, saha mitra darmanipun Nonah Jinê Portêr.
Môngga para maos, samangke kula aturi mangsuli cariyos kawontênanipun ing sêtatsiun ing Wiskonsin ingkang sisih lèr, sawatawis wulan ingkang sampun kapêngkêr. Kukusing wana ingkang mêntas kabêsmi katingal amradini papan ing sakiwa têngêning papan-papan ngriku. Kumêluning kukus ngantos adamêl sakiting mripatipun tiyang nêm, ingkang kala punika sami ngêntosi sêpur wontên ing sêtatsiun ngriku, saha ingkang badhe kêkesahan mangidul.
Salêbêtipun sami ngêntosi wau, Tuwan Propesor Portêr tansah mlampah-mlampah sarana tanganipun dipun lêbêtakên ing kanthonging clananipun. Dene sèkrêtarisipun Tuwan Mr. Samuèl Pilandhêr tansah ngawasakên kemawon. Salêbêtipun mlampah-mlampah wau tuwan propesor, jalaran saking pikunipun, sampun kaping-kaping anggèning nglangkungi margi sêpur badhe nuju dhatêng rawa ing sacêlakipun ngriku, lan sabên-sabên kaemutakên saha katarik kaajak wangsul dening Tuwan Pilandhêr, ingkang tanpa
Salêbêtipun ngêntosi wontên sêtatsiun, antawisipun tiyang jalêr kêkalih ingkang sami wawan ginêm wau, wontên salah satunggal ingkang kawêdal panglamaripun dhatêng Nonah Jinê, nanging katolak, amung kemawon ingkang katolak dening Nonah Jine dede Kleton.
Dene ingkang ngadêg wontên ing sawingkingipun Nonah Portêr, tiyang èstri cêmêng rencangipun Nonah Portêr ingkang nama Èsmêraldhah. Kala punika Èsmêraldhah katingal sênêng manahipun, jalaran badhe wangsul dhatêng siti wutah rahipun, inggih punika Marilan. Ing wêkdal punika saking pêtênging pêdhut, Èsmêraldhah sagêd nyumêrêpi dhatênging sêpur, ingkang lênteranipun ngajêng katingal nyêmromong. Sanalika punika para tuwan-tuwan lajêng anglêmpak-ngalêmpakakên bêktanipun piyambak-piyambak. Dumadakan Tuwan Kleton cariyos makatên: Ing kamar ngrika wontên barang kula ingkang kantun. Salajêngipun nuntên lumajêng nêdya mêndhêt barangipun wau.
Ing kala samantên Tarsan nyandhak tanganipun Nonah Jinê sarwi wicantên makatên: Kula andhèrèkakên wilujêng, saha mugi-mugi Pangeran
sampun-sampun panjênêngan sampun ngantos supe dhatêng kula, awit manawi kula ngantos anggadhahi manah bilih panjênêngan supe dhatêng kula, kintên-kintên malah kula botên kiyat.
Tarsan amangsuli: Sampun kuwatos, botên badhe manawi kula ngantos supe dhatêng panjênêngan. Mênggah panyuwun kula dhatêng Ingkang Kuwasa mila kêpèngin sangêt sagêda kula supe dhatêng panjênêngan. Awit gêsang kula wontên ing ngalam donya punika badhe langkung gampil katimbang manawi kula taksih tansah angèngêt-èngêt dhatêng prakawis ingkang sampun botên kenging kula ajêng-ajêng malih punika. Nanging mênggahing panjênêngan sampun kuwatos, kula wani anêmtokakên, bilih sugêng panjênêngan punika ing salajêngipun têmtu badhe sênêng. Botên kenging botên, têmtu makatên. Amung kemawon panyuwun kula ing samangke dhatêng panjênêngan, mugi panjênêngan krêsaa ngandika dhatêng sanès-sanèsipun, bilih kula ujug-ujug kêdah bidhal dhatêng Nyu Yorêk mawi motor kula piyambak punika. Awit sajatosipun kula rumaos botên badhe kêconggah pamitan kalihan Tuwan Kleton. Pikajêng kula supados kula punika tansah sagêda mèngêti dhatêng kasaenanipun. Nanging kula kuwatos, bilih wataking sato galak taksih rumasuk sangêt wontên ing sanubari kula, ingkang anjalari kula lajêng botên kiyat ngampah manah kula, manawi ngantos kêkêmpalan kalihan tiyang jalêr ingkang sagêd ngalang-alangi dhaup kula kalihan satunggiling wanita, ingkang sajagad botên wontên ingkang kula trêsnani kajawi piyambakipun piyambak.
Nalika Kleton amangsuli barangipun ingkang kantun wontên ing kamar sêtatsiun sanèsipun wau, dumadakan piyambakipun sumêrêp sêrat tilgram gumlèthèk wontên ing siti. Ing sarèhne piyambakipun gadhah pangintên, bilih suraosing sêrat tilgram wau bokmanawi wigatos, sêrat lajêng kapêndhêt saha kawaos. Sakala punika Kleton supe dhatêng barangipun ingkang kantun, lan ugi supe dhatêng sêpur ingkang sawêg dhatêng, kajawi namung lajêng mêncêrêng ningali dhatêng isining sêrat tilgram wau. Pamaosipun ngantos rambah kaping kalih, sawêg kemawon, Kleton mangrêtos punapa ingkang dados suraosipun.
Sadèrèngipun Kleton mêndhtêt sêrat tilgram wau, piyambakipun angrumaosi satunggiling darah luhur bôngsa Inggris ingkang abôndha-abandhu, nanging sasampunipun mêndhêt saha maos suraosing tilgram, ngrumaosi bangsaning tiyatiyang. pêkir miskin. Dene tilgram ingkang kawaos wau sajatosipun tilgram saking Litnan Dharno ingkang tumuju dhatêng Tarsan, saha ingkang suraosipun makatên: Tapake dariji ambuktèkake, yèn sanyatane kowe kuwi sing Grèstuk. Slamêt. Dharno.
Kleton gêntoyongan kadosdene kadhawahan ing gada sirahipun. Ing kala punika piyambakipun mirêng kônca-kancanipun sami cêluk-cêluk kapurih enggal-enggal lampahipun, awit sêpuripun sampun kèndêl wontên ing sêtatsiun ngriku. Kleton rumaos pêtêng paningalipun. Kanthi sênggoyoran anuju dhatêng sêpur ingkang badhe dipun tumpaki, ing batos piyambakipun anggadhahi sêdya, bilih ing mangke manawi sampun wontên ing salêbêting sêpur, badhe nyariyosakên sadaya mênggah suraosing tilgram wau. Sasampunipun minggah wontên ing sêpur, saha kêmpal kalihan kônca-kancanipun, Kleton anyumêrêpi bilih Tarsan botên wontên ing ngriku, saha lajêng pitakèn dhatêng Nonah Jinê Portê.Jinê Portêr.
Tarsan wontên ing pundi, punapa wontên ing kreta sanès.
Nonah Jinê: Botên, kala sêpur ngajêngakên dhatêng, piyambakipun ujug-ujug gadhah pikajêngan sanès, inggih punika nêdya dhatêng Nyu Yorêk sarana numpak motoripun piyambak. Miturut cariyosipun, kêpengin anjajah tanah Amerikah. Sasampunipun nuntên badhe wasulwangsul. dhatêng Prancis malih.
Kleton botên mangsuli punapa-punapa. Piyambakipun ngupados têmbung ingkang sakeca, kangge nyariyosi Nonah Jinê, bilih piyambakipun kadhawahan bêbênduning Pageran ingkang sakalangkung awrat. Saha ing batos angunandika, kadospundi panampinipun Nonah Jinê manawi mirêng mênggah kawontênaning saliranipun ing samangke punika. Kintên-kintên punapa inggih taksih purun dhaup kalihan piyambakipun, ingkang salajêngipun namung nama Nyonyah Kleton limrah, tanpa mawi sêsêbutan punapa-punapa. Sanalika punika gêgambaranipun katingal anggawêng, kadospundi badhe sangsaranipun, manawi sayêktos sagêd kalampahan, Kleton kecalan bôndha tuwin sêsêbutanipun wau. Nanging mênggahing Tarsan kintên-kintên punapa badhe nêdha wangsul hak wêwênangipun. Ing sadèrèng-dèrèngipun Tarsan kintên-kintên sampun sumêrêp mênggah suraosing tilgram wau, ewasamantên piyambakipun cariyos, bilih botên sumêrêp sintên bapa tuwin biyungipun. Miturut cariyosipun inggih Kala, kêthèk èstri bangkokan, punika biyungipun ingkang sêjati. Anggènipun ngakên makatên, punika punapa namung jalaran saking trêsnanipun kalihan Nonah Jinê Portêr. Makatên, mênggah gagasanipun Kleton. Badhe kasambêtan.
Maha Prabu Sri Indriya uwis lênggah / ing paningrat nimbali / patih lan nayaka / sawise padha seba / Sang Prabu ngandika nuli / patih wêruha / gajah sing ngamuk kuwi //
Mayadênta klangênanku sing tak eman / mula undhangna patih / sadhengah sing bisa / nyêkêl Si Mayadênta / isih urip bisa lilih / bakal sun trima / sun ganjar dadi pyayi //
kyai patih dadakan galih kagugah / emute mung nyang Kadim / sing
kuwi / lan sing nganti bisa / lilih atine kêndhak / nanging poma ngati-ati / arahên aja / nganti nêmahi pati //
Kadim nyêmbah kula nun inggih sandika /
nyangking tumbak / ora anggawa kanthi / têkan pangurakan / wêruh gajah gambira / polah nujah ngolang-ngaling / ngamuk bramantya / tlalene
anggôndra pira / prasasat katon sakucing / nuli cinandhak / tlale nuli pinuntir //
iya ta / sing luput kuwi srati //
Mayadênta ngadêge nyat kanthi gampang / lumaku karo Kadim / jujug pagêlaran / ki patih nuli matah / bupati lapur ing gusti / Sang Sri Indriya / bangêt rêna ing galih //
anêtêpi pangandikane sang nata / nuju dina sawiji / rame ing paseban / miyos Sang Sri Indriya / ingadhêp bupati patih / lan wadyabala / baludag angêbaki //
wigatine sang nata paring ganjaran / marang labête Kadim / diunggahke pangkat / jinunjung saka ngandhap / ditêtêpke dadi mantri / samêngko aran / Ngabèi Pranagati.
(Lagone kaya dolanan: jambe-jambe thukul).
1. lela-lela ledhung - sun êmbane / ing pamurihipun supayane / dimèn bangun turut bocah kiye / cêp mênêng
Ing jaman dhèk biyèn, bocah-bocah Jawa durung ngrêti kang diarani
wose patrap amolahake awak kang pakolahe bisa gawe kawarasan, kaya ta bal-balan sapanunggalane.
Nanging satêmêne tumrape bocah Jawa, ulah raga mau iya wis duwe, iya iku bangsaning dolanane bocah lanang, kaya ta jor, kêndhi gêrit, lan liya-liyane, nanging ora dirumasani yèn patrape kaya mangkono mau agawe kawarasan, mung dianggêp kasênêngan.
Dene tumrape bocah wadon, kang diarani ulah raga, iku uga ana kang nganggo ngobahake awak, nanging iya mung dianggêp sênêng-sênêng bae, lan seje karo dolanane bocah lanang.
Barêng jamane kamajuan, prakara ulah raga wau warna-warna bangêt, ana kang maligi kanggo bocah lanang utawa mung kanggo bocah wadon, malah ana kang momoran.
Kaya ta bangsane bal uncal, iku padha ditindakake bêbarêngan. Kang kacêtha ing gambar, iku bocah wadon arêp nguncalake bal. Coba, grêgrête apa ora mêdèni.
Kajaba iku isih ana manèh ulah raga tumrap bocah wadon, malah ulah raga mau sumrambah bangêt.
Yèn ngèlingi tumindaking ulah raga bocah wadon ing jaman saiki, kêna diarani ora beda kaya bocah lanang, mula iya ora anèh yèn bocah ing saiki tinêmu padha waras-waras lan rosa, tandange padha cikat-cikat.
Tumrape bocah cilik, yèn nuju ana karamean, upamane pasar malêm, sêkatèn, pasar gambir lan liya-liyane, iku kang akèh padha sênêng-sênêng nênunggang, ana kang kapengin nunggang jaran-jaranan, motor-motoran, motoran mabur sapanunggalane. Saka sênênge mênyang bab kaya ngono mau sok nganti lali jajan, sangune êntèk kanggo nênunggang.
Pasêmone bocah kang nuju kalêgan atine yèn nuju ana tontonan kaya ngono mau nganti ketok bangêt, yèn nuju nunggang jaranan, rumasa kaya nunggang jaran têmênan. Sênênge bocah kang mangkono iku mêsthine iya gawe sênênging wong tuwane, malah trêkadhang jalaran saka rumêksa mênyang anak, saka nyamarake yèn anake tiba, wong tuwane mau iya milu nunggang. Samono ngemane wong tuwa mênyang anak.
Tumrape papan panggonan tontonan kang jêmbar, trêkadhang dianani sêpuran cilik, prêlune kanggo mirantèni wong-wong kang nonton supaya anggone mubêng-mubêng ing papan kono cukup nunggang sêpur iku bae, dadi ora kêsêl. Iku tinêmune nyata, yèn ana tunggangan kaya ngono akèh bangêt wonge kang nunggang, nanging kang akèh iya mung bocah cilik utawa wong tuwa bôngsa Walônda, malah ketok kanggo tontonan.
Durung suwe ing Malang ana pasar malêm, uga dianani têtunggangan kang kaya ngono. Ing nalika pambukake, panggêdhening nagara sapanunggalane banjur mubêng-mubêng nunggang sêpuran cilik mau. Kabèh padha ketok sênêng, sabanjure dadi tontonan akèh wong kang nunggang têtunggangan mau.
Ing bab têtunggangan ing papan karamean iku anane wis lawas bangêt. Nanging dhèk samana isih sarwa prasaja bangêt, mung arupa kretan mubêng-mubêng disurung uwong. Tinêmune dhèk samana, iya wis nyênêngake bangêt. Suwe-suwe banjur ana kang lakune sarana mêsin, lan rupa-rupa bangêt.
Malah tumrape tunggangan saiki, ora mung dadi kasênênganing bocah bae, sanadyan wong tuwa iya dhêmên, awit nyatane pancèn mêdèni, kaya ta ana tunggangan mubêng mandhuwur, yèn nuju tiba dhuwur nganti kêthip-kêthip.
adhinipun niyat badhe ngapusi sang prabu, cara-caranipun ugi kacariyosakên sadaya. Dani angrujuki.
Enjingipun lajêng sowan sang nata, malêbêtipun dhatêng kadhaton anyarêngi para sudagar ingkang sami ngladosakên pangagêman.
Danu Dani kadangu prêlunipun sowan. Danu munjuk yèn sagêd nênun badhe agêman ingkang adi aèng, sarta munjuk yèn kathah para nata ingkang sami dhawuh nênunakên pangagêman. Panggalihipun sang prabu kèlu, lajêng kadhawuhan anênunakên sarta kaparingan badhenipun jêne kalih katos lan bênang sutra. Tiyang kêkalih kalilan mundur.
Enjingipun lajêng wiwit nênun wontên salêbêting kadhaton.
Sang prabu utusan para nayaka kadhawuhan anyatakakên. Sadumuginipun ing panggenan nênun utusan gumun dene ingkang dipun tênun botên katingal, pancèn sajatosipun namung apus-apusan. Nanging sarèhning para nayaka
panggalihipun. Lajêng utusan malih para bupati. Pamanggihipun botên bèntên kados utusan ingkang kapisan.
Sarêng anggènipun nênun sampun rampung, lajêng kadhawuhan anjarumi.
Anuju satunggiling dintên sang prabu têdhak pêpara, ngagêm agêm-agêman anggènipun yasa. Sarêng sampun samêkta, lajêng jêngkar, kadhèrèkakên para kawula agêng alit.
Wontên ing sauruting margi rame suwantênipun tiyang ningali sami angraosi sang prabu, dene namung ngagêm rasukan gondhil tuwin calana buntung. Sang prabu mirêng raosanipun para kawula, manggalih lingsêm. Nanging dipun tahan-tahanakên ngantos dumugi ing kadhaton. Sadumuginipun ing kadhaton juru apus sampun minggat.
Ing nginggil punika cêkakanipun Sêrat Katliwêng Barêng.
Ngabêsi kalihan Itali - Gancaran Wiwitipun Wontên Karamean Sêkatèn - Wawasanipun Petruk - Kabar Warni-warni - Wêwaosan.
Kapal mabur Douglas "Gaai" ingkang sampun kawartosakên kasangsaran, nalika wontên ing Amsêtêrdham anggêgana wontên sanginggiling kitha.
Santun-sumantuning Dhawuh Pranatan Nagari Tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat ing Taun 1889-1916.
Èngêt-èngêtan wiwit ing taun 1898 awitipun sahandhap sampeyan dalêm Ingkang Wicaksana kaparêng asring amêng-amêng pêpara dhatêng sanès nagari, kados da:ta. pêpara dhatêng Surabaya, Sêmarang, Batawi sapiturutipun dumugi sapriki kala-kala taksih asring kaparêng pêpara ing laladan têbih, ing Bali, Lampung tuwin sanès-sanèsipun.
Makatên malih sasurud dalêm raka-raka dalêm 1 Kangjêng Gusti Prabuwijaya, 2 Kangjêng Gusti Harya Mataram, dumugi sapriki kirang langkêp sampun kawandasanan taun laminipun ing karaton dalêm dèrèng wontên malih pangeran ingkang kaangkat sêsêbutan: kangjêng gusti.
Lêt sawatawis taun malih ing karaton kaparêng nyuda cacahing abdi dalêm punapadene ngrucat abdi dalêm golongan punakawan sasaminipun ingkang sakintên sampun sakêdhik prêlunipun lajêng dipun icali botên dipun wontêni malih.
Pawingkingipun malih, awit saking kaparênging karsa dalêm ingkang wicaksana, karsa amaringi nama-nama enggal utawi nyantuni nama lami tumrap kantor-kantor tuwin bangsal-bangsal, gêdhong sapanunggilanipun ing lêbêt karaton, kados ta: gêdhong carikan kapindhah nama: Sanawilapa. Gêdhong kêpilihan pindhah nama: Kridhahardana. Gêdhong kênitèn pindhah nama:
kapindhah nama: Sanasumewa. Tuwin sanès-sanèsipun malih taksih kathah, malah salong ngantos nama enggal wau namung kandhêg wontên ing sêrat-sêrat paprentahan kemawon, ing pakêcapan umum taksih katêlah mastani namanipun lami kemawon dening kêtlêtuh saking sampun laminipun.
Amangsuli cariyos rikalanipun jumênêngan dalêm nata kasêbut nginggil, ugi nunggil ing dintên wau (Kêmis wulan Ramêlan tanggal kaping 12 Je 1822) sasampunipun kakêpyakakên ing têtêpipun dening tuwan residhèn saha kaundhangakên wradin dening pêpatih dalêm wontên bangsal sitinggil, sahandhap sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun sakalihan tuwan residhèn lajêng nitih rata kêncana, miyos angidêri kitha,
ngurung-urung tuwin anggarêbêg ing wingking, makatên malih arak-arakan ampilan kaprabon dalêm kêkêrigan. Sasampuning têpung gêlang jêngkar angadhaton. Wadya ingkang sumewa kalilan bibaran. Badhe kasambêtan.
Kadospundi lan ing Wêkdal punapa Kula Tiyang Limrah Kenging utawi Sagêd Têtulung dhatêng Tiyang ingkang Kataman Sêsakit.
Tatu ingkang mawi oedeem makatên punika botên gampil sarasipun.
Ing nginggil punika wau mratelakakên bab anggènipun badan nanggulangi wisa saking baktèri ingkang lumêbêt ing tatu. Sapunika kadospundi badan sagêdipun nanggulangi bakteri ingkang lumêbêt ing tatu inggih ing êrah punika.
Badan punika botên namung jagi nadhahi nulak bêbaya wisa kemawon, nanging inggih kêdah sagêd mêjahi utawi nyirnakakên bêbaya baktèri ingkang lumêbêt ing badan (êrah punika).
Badan sagêdipun nandangi kanthi saèstu inggih punika sarana kakiyatanipun witte bloedcellen (dat pêthak).
Wujuding pêrban punapadene mêrban tatu ing tangan.
Ing êrahipun tiyang utawi kewan punika, kajawi bloedvocht wontên bloedcellen kalih warni, inggih punika dat pêthak lan dat abrit ingkang sami wontên ing salêbêting bloedvocht.
Samôngsa wontên baktèri ingkang lumêbêt ing badan (êrah), baktèri wau ingkang limrah lajêng môngsa utawi ngrisak dat abrit, dene dat pêthak gêsangipun ing êrah (bloedvocht) tansah têlusuran ngupados bayangan kadosdene gêsangipun ulam ing toya pados mêmangsan makatên, bokmanawi dat pêthak punika pancèn panjagi kawilujêngan ing salêbêting êrah (badan) jalaran yèn mrangguli baktèri lajêng jênggirat kadosdene dipun gugah enggal sami tumandang ngêpang baktèri dipun têdha utawi dipun risak. Dat pêthak ingkang kêkathahên [kêkathahê...]
[...n] panêdhanipun baktèri sagêd pêjah, jalaran saking wisanipun baktèri wau. Nanging saking kathahipun dat pêthak wau inggih botên ajrih, malah saya ngangsêg pamêngsahipun dhatêng baktèri tanpa kèndêl ngantos maèwu-èwu cacahipun dat pêthak kalihan baktèri ingkang pêjah, bangkenipun dat pêthak lan bakteri kêmpal dados satunggal amujudakên nanah, saya ambêbayani tumrap kasarasaning badan. Milanipun nanah wau kêdah mêdal saking tatu utawi saking badan, awit manawi botên sagêd mêdal tatu tansah lêbêt dipun urêng nanah, manawi nanah kalêbêt ing êrah (badan) sagêd aniwasi, namanipun bloedvergiftiging.
Baktèri punika wontên mangsanipun kêras lan kirang kêras, dados baktèri wau botên lajêng kêras.
Baktèri ingkang kêras langkung ambêbayani tumrap kasarasanipun badan tiyang.
Yèn baktèri lumêbêtipun ing tatu sawêg sawatawis jam 3-4 jam, punika dèrèng patos kêras, nanging manawi sampun langkung saking 7-8 jam baktèri wau sagêd kêras amargi sampun pikantuk têtêdhan lajêng sagêd tangkar-tumangkar, dados langkung kêras lan ambêbayani.
Baktèri ingkang wontên ing kulit ing jawi punika botên sapintêna kêrasipun lan botên ambêbayani, nanging yèn sampun lumêbêt ing kulit ingkang babak utawi tatu, lajêng sagêd ambêbayani. Mila tiyang ingkang sawatawis dangu botên korèngên utawi botên wudunên punika sanajan ing kulit wontên baktèrinipun botên kêras lan botên ambêbayani.
Nanging tiyang ingkang korèngên utawi tatu botên dipun opèni utawi dipun jampèni, punika gampil sangêt andhatêngakên baktèri ingkang kêras lan ambêbayani, amargi badan sakojur lajêng sagêd katularan korèng utawi wudun wau.
Tiyang ingkang sêmbrana anggêpok tatu ingkang sampun mêdal nanahipun, punika gampil sangêt katularan, punapa malih manawi kalêrês wontên kulitipun ingkang babak utawi bêsèt, sanajan botên katingal saking alitipun, punika lajêng bêncirih sagêd thukul sêsakitipun korèng ingkang sagêd ambêbayani.
Nyambêti Kajawèn nomêr 56 ingkang jalaran kècèr pangêsètipun.
Ing kulit tiyang gêsang punika kathah kewanipun lêmbat-lêmbat, manggèn utawi tumèmplèk ing ngriku, mèh sabên kulit ingkang wiyaripun saarta talenan wontên kewanipun ewon, rèhning saking lêmbatipun dados botên sagêd katingal.
Kulit punika ingkang perangan nginggil utawi jawi langkung kasar utawi rênggang tinimbang ing nglêbêt utawi ngandhap, kulit ing jawi sabên dintên nglothok sakêdhik. Icalipun klothokan kulit wau sarana dipun kumbah utawi adus. Saking nglêbêt kulit mundul (thukul) gumantos ingkang sampun nglothok (ical) wau, saèmpêr kadosdene wit-witan kulitipun ingkang jawi nglothok ical lajêng mundul utawi thukul malih.
sampun botên kenging dipun pênggak malih, malah wontên pangintên, pêpêrangan wau badhe kalampahan wontên ing wulan Sèptèmbêr utawi Oktobêr.
Manawi ngèngêti anggèning Ngabêsi atêpang watês kalihan jajahan nagari sanès, punika lajêng kenging kangge titikan, malah badhe anggampilakên tuwuhing pasulayan, awit satunggal-satunggaling nagari inggih sami anggadhahi kabêtahan ingkang gêgayutan kalihan Ngabêsi. Mênggah cêthanipun, nagari-nagari ingkang anggadhahi jajahan têpang watês wau sami ngangkah sagêdipun angsal asil saking tanah Ngabêsi ngriku.
Sang Nata Itali nuju anjênêngi paradhê ing Romê.
Kados ta Inggris, punika katingalipun botên sapintêna anggènipun ngangkah pasitèn ing ngriku, nanging ambêtahakên sangêt sagêdipun angsal toya ilèn-ilèn saking tanah ngabêsi, prêlu kangge ngoncori pasitèn bawah Inggris ing Sudhan.
Sayêktosipun sêdyanipun Inggris ingkang makatên punika, pikantukipun malah adamêl pakèwêdipun Ngabêsi, awit lajêng kadosdene mêpêt margi ingkang mikantuki tumrapipun ngabêsi. Saya malih manawi Prancis lajêng anggêlêngakên tekad nunggil kalihan Itali, punika saya ambêbayani sangêt, amargi Ngabêsi lajêng kacêpit ing panguwaosing mêngsah. Nanging tumrapipun Inggris, ing bab èwêd-pakèwêdipun Ngabêsi malah sagêd matrapakên rêmbag ingkang sami dene mikantuki, namung tumindakipun sarana sêsidhêman. Wusana sarêng bab punika kasumêrêpan [kasumêrê...]
[...pan] dening Itali, Itali rumaos kataman ing sabab ingkang sakalangkung agêng, awit mangrêtos bilih Inggris anggadhahi tindak rêrukunan kalihan Ngabêsi.
Lêlampahan ingkang kados makatên punika saèstunipun tumrap Itali lajêng gadhah manah sujana dhatêng Inggris, mila sarêng wontên rêmbag saking Inggris dhatêng Itali, supados anggèning pasulayan lajêng rukuna kemawon, Itali mangsuli bilih anggèning sadhiya dêdamêl sampun mirantos, botên sagêd ngundurakên malih. Malah miturut pawartos, panêmpuhipun Itali punika namung ngêntosi kalamôngsa ingkang prayogi kemawon.
Ing wêkdal punika pinanggihing wadyabala tuwin dêdamêl, Itali sampun sarwa sumadhiya, samôngsa-môngsa sagêd tumêmpuh tanpa kuciwa. Malah wadyabala wau sampun mawas dhatêng satunggil-satunggiling panggenan ingkang badhe dipun têmpuh.
Ing salajêngipun wontêning rêmbag ing bab babagan pasulayanipun Ngabêsi kalihan Itali, kados-kados sampun angèl sagêdipun dipun dandosi murih sandenipun.
Inggih jalaran saking wontêning wiji pasulayan wau sampun saya ngrêbda, dhadhakan ingkang anjalari dados urub-urub tansah wontên kemawon. Kados ta wontên bôngsa Ngabêsi 25 sami dipun cêmêngicêmêngi. jalaran sadean barang-barang. Kosokwangsulipun wontên tiyang Itali dipun cêpêngi dening tiyang Ngabêsi.
Dene tumrap Amerikah taksih katingal pangudinipun murih pasulayan punika sagêd rukun, namung ngêntosi golonging rêmbagipun nagari ingkang sami gêgayutan. Ing salajêngipun lajêng tuwuh pawartos warni-warni, wontên ingkang martosakên bilih Inggris botên purun nyadèni dêdamêl dhatêng Ngabêsi malih, nanging lajêng wontên ingkang martosakên, Inggris botên badhe mambêngi ing bab punika.
Ing sapunika tumrapipun Ngabêsi, jalaran rumaos tansah kataman panantangipun Itali, Nata
Ngabêsi Raja Haile Selassie ngantos anglairakên pangandika kawrat ing sêrat kabar ing Amerikah, bilih Ngabêsi botên pisan-pisan badhe nyukani palilah badhe damêl margi sêpur utawi sanèsipun, wontên ing jajahan Ngabêsi, ingkang dipun kuwaosi dening Itali, awit panguwaos makatên wau botên sande badhe lajêng mêndhêt pasitènipun ngriku. Ing bab padhamèn, Ngabêsi pancèn ngajêngakên, nanging manawi Itali badhe nêmpuh, inggih dipun ladosi.
Mindhak dintên dêrêngipun ingkang sami badhe pasulayan saya katingal, Itali sampun ambidhalakên kapal ingkang ngêwrat motor mabur, kajawi punika wontên kapal malih ênêm, sami ngêwrat wadyabala. Salajêngipun wontên pawartos, bilih Sang Musolini badhe dhatêng Erithrea numpak motor mabur ingkang dipun lampahakên piyambak. Tindakipun makatên punika namung kangge animbangi dhatêng pangandikanipun nata ing Ngabêsi, ingkang asuraos, samôngsa wontên prêlunipun, badhe ngêdali dhatêng paprangan piyambak, anindhihi wadyabala ingkang nanggulangi panêmpuhipun Itali.
Mirid katrangan, Nata Ngabêsi saya nindakakên pajagèn kasantosaning rakyat, ing samôngsa wontên pêpêrangan. Malah tumrap ngabêsi, tuwuhing grêgêt anggènipun botên purun nampèni usul, punika botên tumrap dhatêng Itali kemawon, sanadyan rêmbagipun nagari-nagari sanès inggih botên badhe dipun tampèni.
Nata ngabêsi nate mêdhar sabda ingkang saya sagêd nênangi manahing rakyat, inggih punika ingkang asuraos, sang nata langkung bingah sirna sêsarêngan kalihan rakyat wontên ing maprangan,paprangan. tinimbang masrahakên kamardikanipun.
Sabda nata ingkang kados makatên punika dayanipun sagêd angèngingi dhatêng para rakyat Islam, lajêng nêdya ambelani dhatêng bangsanipun, ingkang sami agami Kristên, punika dados pasaksèn ingatasing panunggilipun kabangsan, dados botên cocog kalihan wontêning pawartos ing bab anggèning golongan kalih wau botên cocog.
Wusana pinanggihing pawartos ingkang kantun, ing bab punika saya dados rêmbagipun nagari sanès ingkang sakalangkung wigatos.
Lêngganan nomêr 2761 ing Surabaya. Botên sade.
Lêngganan nomêr 1586 ing Punggawan, Sala. Wisêl f 1.50 punika tumrap wulan Pèbruari dumugi April 1936 (botên kangge Juli - Sèptèmbêr 1935).
Lêngganan nomêr 1375 ing Srêngat, f 3.- sampun tampi.
Lêngganan nomêr 3067 ing Pêngulon, Sala, f 3.- sampun katampi.
Tuwan S.S, ing Ngayogya. Karangan Panjênêngan punika mathukipun kapacak ing ariwarti. Kauningana.
Rêdhaksi Kajawèn sampun nampèni buku saking toko buku S.M. Diwarna ing
sarasilahipun Kyai Agêng Gribig, ingkang sapriki pasareanipun misuwur dados pasujarahan, saha ing sabên wulan Sapar dipun wontênakên karamean ingkang dipun wastani Yakawiyu. Buku punika sanadyan alit, isinipun nêngsêmakên, tur gêgayutan kalihan kawruh babad. Rêgi f 0.30.
Sintên ingkang badhe mundhut kintêna sêrat dhatêng ingkang ngêdalakên kasêbut nginggil.
Gancaran Wiwitipun Wontên Karamean Sêkatèn (Sahadatèn).
Wondene tatacara ingkang gandhèng kalayan kapitadosanipun agami Buda saha ingkang kaèstokakên dening têtiyang kathah, inggih punika:
1. Sêmadi, 2: Sasaji tuwin kêkutug dupa ratus, 3. Pasamuwan tayub.
Sêmadi punika mêngku kajêng ngêningakên cipta pamrihipun pikantuka sasmita sawantah saking dewanipun, ing bab panindak ingkang sampun saha ingkang badhe linampahan.
Sêsaji tuwin kêkutug punika mêngku kajêng asok bêbana dhatêng jawata tuwin pri prayangan, supados anjurungana utawi sampun adamêl gora-godha dhatêng sadaya sêdya sakukubanipun.
Pasamuwan tayub, para têtiyang Buda, yèn mangun suka wiwaha dhauping pangantèn sami rêmên tayub. Punika gadhah anggêp anglêluri karameanipun para dewa panutanipun. Ingkang kaemba, karamean ing Ngendraloka. Kados ta: swaraning gêndhing gôngsa tinatap punika ingkang kaemba swaraning gamêlan Lokanônta.
Wanita sinumbaga anjogèd sinambi sindhèn anut wiramaning gêndhing, punika ingkang kaemba
punika ingkang kaemba, lenggot bawanipun para dewa ingkang mêntas nambutkarya.
Tatacara kabudan tigang prakawis wau, tumraping kukum Islam tetela dhawah karam saha musrik, mila saking sakêdhik kêdah binudi icalipun. Nanging sarana ingkang mikantuki damêl, inggih kêdah mirib tatacara wau sarta panindakipun kêdah cocog akalayan kaislaman. Bab sêmadi, saking sakêdhik kapardia dados: solat, bab sêsaji kapardia dados sidhêkah utawi jakat. Bab karamean sarana gôngsa, sagêda dados
tatacara kabudan wau, têtêp namung minôngka gêlar utami.
Gandhèng kalayan adêging praja, gêlar pamiluta wau saya prayogi yèn katindakakên saking
ingkang wajib dipun luhurakên wau inggih punika: dintên agêng Idulfitri (tanggal kapisan wulan Sawal), dintên
kaping tiga, nama sampun dhawah prayogi. Dene ingkang prayogi kaagêngakên inggih punika dintên agêng Maolud Nabi (wiyosanipun Kangjêng Nabi Muhammad s.a.w.). Mênggah caranipun ing
agêng kalih rancak tansah tinabuh gêgiliran dumugi bêdhug dalu.
Para abdi dalêm pangulu naib tuwin modin sasantrinipun sami kadhawuhan dhêdhikiran ing sarambi masjid agêgiliran.
môncapraja, kadhawuhan yasa pasowanan munggwing alun-alun kangge makajangan dumugi têmpuking damêl.
Ing plataran masjid cinawisan sidhêkah awarni sêkul ulam têtêdhan tuwin arta winangun ambêngan saèmpêr sêsajinipun têtiyang Buda ingkang nyajèni para dewa tuwin jim pri prayangan. Ing ngriku dipun wontêni sêsorah bab barkah manpangatipun ngalindhunga agami Islam.
Saking dayaning gôngsa agêng ingkang tinabuh wau, têtiyang kathah tamtu sami rêbat dhucung murugi dununging gôngsa. Awit kajawi sami rêmên dhatêng karamean ingkang sarana ungêling gôngsa wau, ugi sami gadhah piandêl bilih punika karameanipun agami Buda angluhurakên para dewanipun. Sadumuginipun ing plataran mêsjid kajawi dipun sêsorahi piwulang Islam têtiyang wau sami dipun sukani sidhêkah boga arta ingkang sampun kacawisakên awujud ambêngan wau. Ing sadèrèngipun ambêngan sidhêkah kaparingakên dipun dongani cara Arab rumiyin ingkang suraosipun andêdonga dhatêng Allahu ta'ala, para Malaekat para Nabi, para Rusul, têtiyang kathah kapurih ngamini, ingkang suraosipun ngamini punika atêgês sami ngakêni dhatêng wontênipun Allahu ta'ala, para Malaekat saha para Nabi (peranganing iman).
Yèn aku ngandhakake ing bab sêsorahe para wanita ana ing konggrès padha pênting-pênting, sarta marêmake ati, sanadyan tumrap kaum priya pisan, kuwi ora jênêng aku andopok, utawa nêdya golèk pêndhok mênyang para wanita. Babar pisan ora. Iki lugu mêtu saka rêmpêluku. Kanggo nyatakake yèn omongku mau bênêr, ora mung umuk thok bae, ing kene aku tak mêthik sathithik. Kaya ta sêsorahe Nyonyah Sri Mangunsarkara, ing bab karêpe wanita dadi ibuning bôngsa, kuwi wosing sêsorah ana sing muni mangkene:
Sabên manusa dititahake dadi umat, kuwi anduwèni kuwajiban kang wis dikodratake, yaiku anguwatake golongane dhewe-dhewe. Dadi nyatane sabên manusa kuwi duwe kuwajiban nguwatake turunane.
Sajêroning kuwajiban nguwatake turunan mau, pagaweane wong lanang lan wong wadon, bakune beda-beda. Pagaweane wong wadon: mulasara turunan, pagaweane wong lanang: anjaga turunan.
Mara, apa ora apik bangêt kiyi, lan tumrape kaum priya apa ora marêmake ati. Ing kono wis diakoni, yèn pagaweane lanang lan wadon kuwi pokoke pancèn beda-beda. Wong wadon sing mulasara, wong lanang sing anjaga turunane. Wah, nèk wong lanang wong wadon wis padha cocog kabèh karo cara sing kaya ngene kiyi, cêkake: jagung bakarane, kaanane ing dunyane dhewe iki mêsthi: bèrès. Sabab sing dadi wong lanang, yèn arêp nêtêpi kuwajibane sing têmênan, têmtune
utawa iya ora kobêr yèn ta arêp urip mangro, têgêse: ana ing ngomah dadi kêpala somah, ana ing paran ngaku: ... jaka grès. Sabab kuwajiban anjaga turunan kuwi, wah, kudu mirunggakake
iya ora kobêr barang-biring, awit mulasara turunan kuwi ya mirunggakake wanci sasayahe bangêt, kang anjalari banjur ora kobêr
lanang, awit rumasa wis duwe wêwênang dhewe, malah têmtune iya ora kobêr nganti pirang-pirang dina ... lunga
lan utama bangêt sêsorahe mau, awit ing kono ngojok-ojoki uwong kabèh supaya padha nindakake kuwajibane kang kanthi têmên-têmên.
Banjur saiki sêsorahe Nyonyah Emah Puradirêja, ing bab karêpe para mudha ing sajêrone pagêrakan wanita Indhonesiah. Ing kono ana wosing sêsorah sing muni mangkene: De jeugd is de toekomst van een land en een volk, mungguh têgêse kira-kira: kaanane para mudha andhêdhêr
mudha padha jêmpol, ing kono mêngko bisa bakal tinurutan apa kang digayuh. Mung aku rada gêla sathithik, dene ora nganggo disambungi: In het heden light het verleden, têgêse kira-kira: anane saiki jalaran saka biyèn. Nèk sing dijunjung-junjung kuwi mung para mudha bae, apa sing tuwa-tuwa kuwi mung dianggêp ora kanggo gawe, wajibe mung kudu di: Apêkir. Ora nganggo dipikir yèn anane para mudha sing jêmpol-jêmpol kuwi, iya jalaran saka sing tuwa-tuwa mau.
Sabanjure sêsorahe mau ana wose sing mangkene:
Mula wis kodrat, yèn kaum ibun iku diwajibake anggulawênthah marang sawijining bôngsa. Jalaran saka iku, kaum ibu kudu tansah nitipriksa marang kabèh prakara
Iki aku cocog bangêt, kiraku iya mangkono panêmune wong lanang umume. Sing mikir lan anêngênake têmênan marang anggone manggulawênthah turunane sing nganti sampurna bangêt, supaya turunane mau bisa dadi wong sing pinunjul. Iki mula iya angèl lan kudu mirunggakake wanci kang akèh bangêt. Jalaran saka iku mulane wong wadon aja kakehan anggone mikir: [m...]
[...ikir:] sang, sing, mundhak mung arêp ambuthêkake anggone arêp anggulawênthah nyang turunane bae.
Mara, apa ora pênting manèh sêsorah iki, awit ing kono ngojok-ojoki wong akèh, supaya wong wadon aja nglirwakake kuwajibane anggone dadi biyung mulasara turunane.
Apa manèh sêsorahe Nyonyah Ratnasari, kuwi saya anggone pênting. Sabab ing kono ngêlèkake para sing padha nyeda
wayuh. Ing jaman biyèn wong Yunani iya ora trima bojo siji. Wong tanahe dhewe sadurunge agama Islam lumêbu mrene, wong malah pating tlècèk bojone, malah jarene Rêjuna kuwi bojone ora mung pating tlècèk bae, malah rete-rete bangêt. Tumrape agama Islam, iya bênêr diidini wong wayuh, nanging aturane kuwi angèl bangêt, kaya ta: kudu bisa tindak sing saadil-adile, dadi anggone awèh pangan kudu sing adil, ambagi bandhane sing adil, ambagi katrêsnane iya kudu sing adil. Hara, apa iki ora angèl, malah kêna tak unèkake anggone ngidini wayuh mau, kayadene: diêculake êndhase digondhèli buntute.
Banjur ing kono anêrangake sabab dening apa, agama Islam ngidini wong wayuh kuwi, iki katêrangane panjang lebar, ora prêlu tak caritakake ana ing kene kabèh.
Kocapa, yakuwi, saakèh-akèhe wong wedok iku, mêksa ana bae sing watake kaya Makne Kamprèt. Wong nèk wis rêmbugan karo aku, Makne Kamprèt kuwi, wong gênah aku wis bênêr, mêksa ngèngkèng moh kalah. Malah nganti klakon anjaluk ditalak bae.
Mêngkono uga ing konggrès kono, kok iya ana
ing karêpe, sanalika kono watake: pasismê (fascisme) banjur mêtu, yaiku sing mangkene kae: aku bênêr, kowe: tutup mulut, sabanjure pangrasane dhèwèke sing bênêr dhewe, konggrès wonge kaliru kabèh. Mulane barêng panjaluke ora dituruti, banjur kêlair unine: kowe kliru kabèh, aku sing bênêr, mulane aku moh campur karo kowe kabèh.
Eman, dene konggrès apik-apik, têka ana sing ngrêgêdi, cunthêl.
Angsal-angsalanipun K.N.I.L.M. ing wulan Juni 1935. Pinanggihipun lampah anggêgana saking Bêtawi dhatêng Bandung saya mindhak, amargi gayutan kalihan mangsa liburan utawi nuju wontên jaarbeurs, ngantos ngawontênakên lampah mirunggan, ing salêbêtipun 24 dintên ngawontênakên lampah mirunggan 8 rambahan. Tiyang numpak ingkang lampah têbih pinanggih suda. Cobèn-cobèn tumrap Surabaya Makasar, kirang. Ing salêbêtipun wulan Juni ambêkta tiyang 164, momotan post 1704 kg. Kajawi punika ugi nggêgana mirunggan 20 rambahan, pêrlu kangge anggambar.
Lare-lare Yatim. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, saha ugi sampun ngêwrat
kagambar wontên sangajênging sênthong patilêman. Gambar ingkang ngadêg sawingkingipun lare-lare èstri, Nyi
Europeesche Kolonisatie Nieuw Guinea angsal golongan enggal saking N.S.B. cacah tiyang 20. Salajêngipun N.S.B. ing Ngayogya ngudi murih kathah ingkang sami mlêbêt. Dene salajêngipun ngudi sagêda ngawontênakên paboyongan piyambak.
Guru pados arta. Ing Cêpu wontên guru akêkudhung ngangge agami Buda, nama Kusumosuryopadmo, sagêd mêca ingkang sarwa anèh. Awit saking dayaning dhukun wau sagêd ngirup tiyang kathah. Tataning agaminipun manêmbah tumuju plêthèk sêraping srêngenge. Têtiyang ingkang sami mriku kêdah mangangge cara Jawi lugu. Kajawi punika ugi nindakakên padhukunan ingkang mawi sarat warni-warni.
Gêgayutan kalihan tindak salingkuh ing palabuhan Cirêbon. Kawartosakên, Tuwan H. directeur N.I. Kustvaart Mij. ing Cirêbon dipun cêpêng, amargi kadakwa adamêl katrangan palsu, gêgayutanipun babagan salingkuhan ing palabuhan Cirêbon. Adêgipun Kustvaart Mij. punika
walirang jalaran saking sêmbrananipun para darmawisata. Kêbêsmèn wêlirang ingkang kados makatên punika adamêl kasamaran manawi mrèmèn dhatêng wana ing sakanan-keringipun.
Mèh tiwas dipun idak-idak gajah. Tuwan Schnitger, ahli barang kina kanthi punggawa, ingkang nuju niti patilasan ing Muara Takus, Palembang, nalika nuju wontên têngah wana ing wanci dalu, wontên gajah gêgrombolan dhatêng panggenan ngriku. Sadaya rumaos botên sagêd ngoncati bêbaya. Botên dangu kamirêngan suwaraning gajah anggêgirisi, langkung wontên sanginggilipun. Dumadakan Tuwan Schnitger sakancanipun sagêd angsal pandhêlikan mandhap dhatêng èrèng-èrèng. Enjingipun sawêg sami minggah, sadaya sami katisên. Sarêng dumugi nginggil sumêrêp wontên gajah kalih sami kêrêngan ngantos damêl risaking candhi. Nanging kawusananipun gajah wau lajêng malêbêt dhatêng wana, jalaran mirêng suwaraning tiyang kathah.
Karampungan ing salingkuhan arta f 40.000. Ingajêng sampun kawartoskên ing bab salingkuhan arta f 40.000,-, ingkang dipun tindakakên dening pasakitan Ch. v. V.
Dakwa sampun karampungan dening Raad van Justitie, kaukum 4 taun, lajêng mlorot malih namung kantun 2 1/2 taun, kacêngklong tahanan. Pasakitan badhe tarosan dhatêng advocaat Mr. Van der Tas, inggih punika ingkang ambelani, dipun lampahi punapa botên.
lèpèn. Ulam wau asli saking Australie, pambêktanipun mriki taksih tigan, sasampunipun nêtês, lajêng dipun culakên wontên ing lèpèn kabudidayan Cisaat, sacêlakipun tlaga Gunung. Ingkang gadhah sêdya kados makatên punika satunggiling sudagar ing Bêtawi. Nanging bab punika kakuwatosakên jalaran saking botên cocoging hawa. Malah kala ing taun 1933 sampun nate ing Puntên (Malang) ngawontênakên cobèn-cobèn kados makatên, pinanggihipun botên
papriksan, trowongan kangge ngili ing sacêlakipun pajagèn, pinanggih sae, kintên-kintên panggarapipun tumuntên rampung. Tlaga ing sanginggiling rêdi Sewa, dèrèng pinanggih cêtha kawontênanipun. Blêdhosan ingkang pinanggih ingriku botên damêl punapa-punapa. Ing sakanan-keringipun ngriku botên dipun ênggèni tiyang. Ing salajêngipun ing bab babagan punika taksih lajêng kapriksa.
Balai Kasehatan ing Malang. Comite badhe wontêning Balai Kasehatan ing Malang sampun ngadêg. Balai Kasehatan wau sanatorium kangge tiyang sakit t.b.c. Dumuginipun sapunika têrus dipun garap. Ingkang punika mudha pangarsaning comite, Tuwan Burham kanthi Tuwan St. Zaeni dipun utus anjajah tanah Jawi pêrlu pados urunan
noni-noni Indo kangge punggawa toko Jêpan. Bab punika angsal damêl, toko Jêpan purun nampèni kanthi blanja f 20.- sawulan. Salajêngipun notaris Fransz têrus pados noni ingkang purun nyambut damêl kados makatên.
Golongan angguran ing Bêtawi. Ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr wontênipun têtiyang angguran ing Bêtawi ingkang dipun cathêt dening Arbeidsbemiddeling: bangsa Eropa jalêr 589, èstri 158, tiyang siti jalêr 1806, èstri 121, bangsa Tionghoa 136. Cacah samantên punika ingkang sampun angsal padamêlan: bangsa Eropa jalêr 26, èstri 23, tiyang siti jalêr 28, èstri 10, bangsa
tiyang èstri ambopong lare jalêr alit. Tiyang wau nyariyosakên, anggèning dumugi ngriki punika madosi sadhèrèkipun manggèn ing Tangerang, dene aslinipun saking Têgalrêja, distrik Sleman, Ngayogya. Tiyang èstri wau lampahipun saking dhusunipun dharat kemawon. Lampahipun nalika dumugi Têgal sampun angsal kalih wulan, lajêng mêdal Cirêbon, Kadipatèn, Sumêdang, Bandung, Cianjur, wusana anjog Bogor. Botên kirang wana tuwin papan sêpên ingkang dipun ambah. Anggèning tiyang èstri wau kesah saking dhusunipun, amargi dipun tilar pêjah ingkang jalêr, griya lajêng kasade, pajêng f 10.50, kangge wragad kêpêjahan, namung gadhah tirahan f 1.50, kangge sangu mlampah punika.
Nampèni saradhadhu enggal. Kawartosakên, ing salêbêtipun wulan Augustus dumugi December 1935, parentah nampèni saradhadhu bangsa tiyang siti gunggung 785, kapetang bangsa Jawi
ing Bêtawi. Miturut palapuran, ing salêbêtipun wulan Juni taun punika wontêning kewan ingkang dipun pragat: lêmbu 1954, maesa 912, babi 3405 tuwin menda 3606. Rêrêgèning lêmbu antawising f 15.- dumugi f 30.-, maesa f 15.- f 30.-, menda limrah utawi gèmbèl f 2.-, f 5.-.
Pacêklik ing Banyumas. Gupêrnur Jawi Têngah mêntas tindak papriksa kawontênanipun pacêklik ing Banyumas kidul. Pinanggihing papriksan wontên tanêman pantun 70% ingkang botên kêmêdalan. Têtiyangipun ingriku wajib angsal pitulungan. Parentah sampun mundhut pantun 10.000 pikul, badhe kabage benjing wulan Sèptèmbêr. Ing bab sêdya ngawontênakên ilèn-ilèn toya ing Kroya pêrlu katindakakên. Gupêrnur Jawi Têngah badhe gadhah panuwun dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin dhatêng Departement Verkeer lan Waterstaat bab punika. Kintên-kintên ing akiripun wulan Augustus padamêlan ing Kroya sampun tumindak.
Anggêgana dhatêng Makasar dipun sumênèkakên. Ing bab rancangan anggêgana dhatêng Makasar kawiwitan benjing tanggal 1 Augustus, kasumênèkakên, amargi botên nyêkapi wontênipun ingkang numpak tuwin momotanipun. Kosok-wangsulipun kawontênakên anggêgana dhatêng Bali saminggu kaping kalih kangge para
Alawiyah "Darul Aitim" ing Tanah Abang Bêtawi, gadhah atur dhatêng Gemeente supados dipun paringi subsidie, amargi angsal-angsalaning arta darma saya suda. Kala taun 1931 angsal f 2.478.82, ing taun 1933 tuwin 1934 angsal f 288.50 lan f 115,78, dumugining Mèi taun punika namung angsal f 190.-. Nanging panyuwun wau botên kaparêngakên, amargi sanès lêrêsipun.
Liyêran pamulangan Gupêrmèn. Wontên wartos, manawi Gemeente Bêtawi kêdugi, wiwit benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika wulanganipun badhe kapasrahakên dhatêng Gemeente. Saking pasrah-pasrahan wontên tanggal 1 Januari 1936. Benjing salabêtipunsalêbêtipun. wulan Sèptèmbêr badhe parêpatan, ngrampungi bab wau.
Sêrêgan gêgayutan kalihan congres wanita. Wontên pawartos, sêsêpuhipun congres wanita ingkang nêmbe kawontênakên ing Bêtawi, dipun sêrêg dening ingkang wajib, amargi nalika wontên parêpatan wontên lare-lare ingkang dèrèng umur tumut wontên ingriku, ingkang dèrèng kakengingakên mirêngakên rêmbag babagan pulitik. Salajêngipun wontên lare-lare ingkang sampun kapriksa, wontên ingkang lare murid Taman Siswa.
Tatanan pasamuwan agêng ing Mangkunagaran. Sampeyan dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro ing Surakarta mêntas kagungan damêl supitan, mawi tamu Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana tuwin sanès-sanèsipun. Mênggah urut-urutaning palênggahan: ingkang lênggah ing têngah Sampeyan Dalêm Ingkang
Tuwan Gupêrnur, Gusti Kangjêng Ratu Mas, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, Gusti Kangjêng Ratu Timur, Radèn Ayu Husein Jayadiningrat. Ingkang ngagêm pangunjukan cangkir mas: Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, Gusti Kangjêng Ratu Mas, Dr. Husein Jayadiningrat sakalihan, tuwan tuwin Nyonyah Gupêrnur, tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun. Sanès-sanèsipun sami cangkir salaka.
Tlaga alit dados agêng. Awit saking palapuranipun pangagêng nagari ing Liwa, Sumatra, mratelakakên, tlaga ing rêdi Suwoh, ingkang rumiyin alit, sapunika dados agêng. Tuwuhing tlaga wau wontên sacêlaking kawah-kawah walirang, sasampunipun wontên bêbaya ing Kru ing taun 1933. Indhaking agêngipun tlaga wau dados pamanahan, salajêngipun kalaporakên dhatêng pakaryan babagan rêdi latu.
Ambtenaar ing Prancis ebah. Ing alun-alun Place de l'Opera wontên golongan ambtenaar 2000 sami arak-arakan, minangka tindak panduwa ing bab sudaning balanja. Pulisi tansah saliwêran nyêgah supados sampun damêl rêrêsah. Botên dangu wontên pulisi kapalan tuwin dharat ambiyantu nyirêp, kalampahan sagêd sirêp. Wontên tiyang 5000 katahan.
Kuminis kaukum pêjah. Satunggiling tiyang kuminis nama Rudolf Cauk asli saking Brunswijk Jerman, dipun rampungi dening pangadilan ing Berlijn, kaukum kisas, jalaran mitulungi tiyang kuminis ingkang mlajêng saking Jerman tuwin ngayomi kulawarganipun.
Mênggah gagasanipun Tuwan Kleton anggèning Tarsan botên manah dhatêng suraosing tilgram punika, botên kenging botên têmtu jalaran saking trêsnanipun dhatêng Nonah Jinê Portêr, sabab sanès-sanèsipun ing sêmu botên wontên. Ing ngriku nelakakên, bilih Tarsan sêngaja niyat botên badhe angêkahi hak wêwênangipun, supados Kleton sagêda têtêp dados lod, ingkang wosipun supados anjalari Nonah Jinê Portêr sagêda lêstantun sênêng gêsangipun. Saupami mila makatên mênggah ingkang dados sêdyanipun Tarsan, rumaosipun Tuwan Kleton, dados botên pantês manawi lajêng badhe ngalang-alangana. Manawi patrapipun Tarsan ingkang makatên wau, nêdya badhe anjagi kawilujênganipun Nonah Jinê Portêr, dados badhe awon sangêt, bilih Tuwan Kleton amangsulakên hak wêwênangipun dhatêng Tarsan, awit punika atêgês: adamêl kasusahanipun Nonah Jinê Portêr.
Awit saking gagasanipun Tuwan Kleton ingkang makatên wau, satêmah niyatipun ingkang utami, inggih punika anggènipun nêdya nyariyosakên suraosing tilgram dhatêng kônca-kancanipun, saha anggènipun badhe amangsulakên titêl tuwin bôndha-bandhanipun dhatêng Tarsan, lajêng sande sadaya. Nanging sadangunipun wontên ing margi ngantos pintên-pintên dintên, Tuwan Kleton katingal tansah pêtêng ulatipun. Sabab sakêdhap-sakêdhap tuwuh pikiranipun, sagêd ugi Tarsan lajêng gêtun dhatêng anggènipun angrilakakên hak wêwênangipun.
Sarêng lampahipun wau sampun dumugi ing Baltimor malih, sanalika ngriku Tuwan Kleton lajêng naros dhatêng Nonah Jinê
ing salêbêtipun saminggu punika sagêda sampun kalêksanan. Awit kula kêdah enggal-enggal wangsul dhatêng Inggris, lan pikajêng kula, supados panjênêngan tumut kula asêsarêngan.
Nonah Jinê: Manawi enggal-enggal kados pamundhut panjênêngan punika, kula kapêksa dèrèng sagêd minangkani. Awit anggèn kula tata-tata enggal-enggalipun apês sawulan.
Ing batos Nonah Jinê sênêng manahipun, sabab manawi Tuwan Kleton wangsul dhatêng Inggris, punika atêgês sagêd angundurakên anggènipun ijab. Mênggah sajatosipun nonah Jinê punika gêtun, dene anyagahi purun dados semahipun Tuwan Kleton, nanging ing sarèhning sampun sagah, niyatipun ugi badhe dipun lampahi punapa mêsthinipun, amung kemawon, manawi wontên dhadhakanipun, badhe ijabipun wau badhe tansah dipun undurakên.
Wusana wangsulanipun Tuwan Kleton adamêl pakèwêding manahipun Nonah Jinê. Wangsulanipun makatên: Inggih prayogi. Mênggahing kula pancènipun gêla sangêt. Nanging kadospundi malih, amila badhe pangkat kula dhatêng Inggris inggih badhe kula undurakên sawulan kemawon, dados ing têmbe kula sagêd bidhal sêsarêngan kalihan nonah.
Nanging kala samantên sarêng sampun cêlak kalihan wancinipun, Nonah Jinê Portêr lajêng adamêl sangsalan nêdha mundur ijabipun malih, ingkang andadosakên sêkêl saha sakiting manahipun Tuwan Kleton. Salajêngipun Tuwan Kleton lajêng kapêksa pangkat dhatêng Inggris namung piyambakan kemawon.
Sasampunipun Nonah Jinê Portêr kalihan Tuwan Kleton wau pisahan, kalih-kalihipun tansah kintun-kintunan sêrat. Nanging sanadyan makatêna ewadene mêksa botên sagêd angenggalakên ingkang dados sêdyanipun Tuwan Kleton. Jalaran saking punika Tuwan Kleton lajêng kintun sêrat nêdha pitulungan dhatêng Tuwan Propesor Portêr, inggih bapakipun Nonah Jinê. Mênggahing tuwan propesor piyambak, sajatosipun sampun cocog sangêt anggadhahi mantu Tuwan Kleton. Awit kajawi tuwan propesor mila anggadhahi trêsna dhatêng Tuwan Kleton. Saliranipun punika inggih satunggiling bôngsa asal, amila sarujuk sangêt saupami anakipun èstri wau angsal têtimbangan tiyang jalêr bôngsa asal. Nanging tumrapipun Nonah Jinê, bab ingkang makatên punika botên andadosakên pamanahanipun.
Ing sêratipun Tuwan Kleton, suraos angasih-asih, kêpingin sangêt supados tuwan propesor sabrayat, dados inggih kalêbêt Tuwan Pilandêr tuwin tiyang èstri cêmêng nama Èsmêraldhah, krêsaa rawuh ing dalêmipun ing kitha Londhon. Mênggah saking pangangkahipun Tuwan Kleton, samôngsa-môngsa sampun sagêd sami rawuh ing dalêmipun, Nonah Jinê Portêr manawi aningali kawontênan tuwin gêbyaring padalêman ngriku, têmtu lajêng gampil manahipun, botên badhe rangu-rangu malih bab badhe dhaupipun kalihan sariranipun.
Ing wanci dalu nalikanipun tuwan propesor nampi sêratipun Tuwan Kleton, sanalika lajêng anyariyosakên, bilih minggu [ming...]
[...gu] ingkang badhe dhatêng sadaya badhe dipun ajak dhatêng Londhon.
Nanging sarêng ing wusana sadaya wau sampun sami wontên ing Londhon, Nonah Jinê inggih botên lajêng kapiluta ing kawontênan, pamanahipun taksih ajêg kemawon. Mila inggih wontên kemawon akalipun anggèning badhe ngundurakên ing bab badhe ijabipun wau.
Dumadakan wontên satunggiling bôngsa luhur hartawan nama Lod Tènington (Lord Tennington) ingkang anggadhahi baita kapal piyambak saha ingkang nêdha alêlayaran badhe ngubêngi tanah Aprikah, angulêmi dhatêng Tuwan Propesor Portêr saandhahanipun puruna sami tumut anggèning badhe lêlayaran wau. Sanalika punika Nonah Jinê Portêr bingahipun tanpa upami, saha lajêng anyagahi dhatêng pangajakipun wau. Nanging bab dhaupipun kalihan Tuwan Kleton mêksa nêdha dipun undurakên ngantos benjing sawangsulipun dhatêng Londhon malih. Sarèhning anggènipun badhe lêlayaran wau apês-apêsipun salêbêting sataun, jalaran badhe nyinau utawi nyumêrêpi ingkang anèh-anèh wontên ing laladan Aprikah ngriku, ing batos Tuwan Kleton amisuh-misuh dhatêng Lod Tènington, dene anggadhahi ada ingkang sagêd ngalang-alangi pikajênganipun punika.
Mênggah sêdyanipun Lod Tènington, anggèning lêlayaran punika lampahipun badhe anglangkungi
Aprikah ing sisih wetan, saha badhe mampir-mampir dhatêng palabuhan-palabuhan ingkang sakintên badhe amikantuki.
Sasampunipun kalampahan sami lêlayaran, ing satunggiling dintên, wontên ing têlukipun Gibraltar, wontên baita kapal kalih sami pêthukan lampahipun. Kapal ingkang sami pêthukan wau, ingkang satunggal kapara ragi alit nanging pèni, cètipun pêthak, lampahipun angênêr mangetan. Ing ngêdhèging kapal ngriku wontên satunggiling kênya ingkang katingal prihatos saha ingkang sawêg angiling-ilingi madhalyun ingkang tinarètès ing sêsotya. Ing wêkdal punika sang kênya pikiranipun anglangut kèmutan wontên ing têngah-têngahing wana gung liwang-liwung. Ing batos angunandika makatên: apa wong lanang, kang awèh tôndha katrêsnan marang aku kang arupa barang iki, lan kang tansah tak aji-aji bobote angluwihi rêganing barang iki, samêngko wis bali manèh mênyang alas.
Dene ing ngêdhèging kapal sanèsipun ingkang lampahipun saliringan wau saha ingkang lampahipun ngênêr mangilèn, katingal wontên tiyang jalêr neneman sawêg linggihan kalihan satunggiling kênya, saha rêrêmbagan atakèn-tinakèn ing bab kapal sae ingkang pêthukan punika.
Sarêng baita kapal ingkang alit nanging pèni wau sampun kapêngkêr lampahipun, tiyang jalêr neneman wau anglajêngakên rêmbagipun, wicantênipun makatên: Mila nyata, kula punika pancèn rêmên dhatêng Amerikah, punika sampun tamtu atêgês bilih kula rêmên dhatêng tiyangipun, awit inggih tanahipun wau ingkang ambêkta katrêsnan dhatêng têtiyangipun punika. Salêbêtipun kula wontên ing Amerikah, kêrêp sangêt amanggihi têtiyang ingkang sami andêmênakakên. Langkung malih kula taksih èngêt kemawon dhatêng satunggiling kulawarga ingkang adêdunung tunggil kitha kalihan panjênêngan, Nonah Sêtrong, inggih punika Tuwan Propesor Portêr lan putranipun èstri.
Kagèt kanthi sêmu bingah sang kênya apitakèn: Punapa ingkang panjênêngan ngandikakakên punika Nonah Jinê Portêr. Punapa yêktos panjênêngan têpang kalihan Jinê Portêr. Piyambakipun punika mitra darma kula. Kula têpang kalihan piyambakipun punika wiwit sami alitipun. Kanthi mèsêm Tarsan amangsuli: Punapa inggih yêktos makatên.
Sang kênya: Yêktos Tuwan, pitêpangan kula kalihan piyambakipun punika sampun kados sadhèrèk piyambak tunggil yayah rena. Amila sarêng samangke kula badhe kecalan piyambakipun punika, raosing manah kula anggrantês sangêt.
Tarsan apitakèn: Kecalan kadospundi. Punapa mênggah krêsa panjênêngan. O inggih, ngrêtos sapunika kula. Ing sarèhning nonah wau samangke sampun palakrama, saha badhe dêdunung wontên ing Inggris, panjênêngan lajêng awis-awis sagêdipun pinanggih.
Sang kênya amangsuli: Inggih mila makatên. Nanging ingkang nyêdhihakên malih, dene piyambakipun palakrama kalihan priya ingkang sajatosipun botên anocogi dhatêng manahipun. O, sayêktos mêmêlas sangêt, awit pikramanipun punika namung dhapur saking anggènipun nêtêpi wajib. Mênggahing pamanggih kula, ingkang makatên punika botên prayogi sangêt, sarta kula inggih sampun cariyos dhatêng piyambakipun. Amila kula niyat botên badhe dhatêng anênggani badhe ijabipun wau, awit kula botên têgêl. Nanging Nonah Jinê punika pancèn adrowolo, rêmên anggêga kajêngipun piyambak. Piyambakipun kêncêng sêdyanipun, saking anggèning nyêpêngi kaurmatanipun, badhe semah kalihan Kleton, kajawi manawi botên wontên aral salah satunggalipun wontên ingkang tilar donya.
Tarsan awicantên, ah, inggih mêmêlas sangêt punika. Badhe kasambêtan.
Cariyosipun Sam Pèk lan Èng Tai. Lêlampahan kina ing Tiongkok. Nêngsêmakên. Minangka icip-icip ing ngandhap punika pêthikanipun. Inggih punika nalika Sam Pèk sakit, lajêng andongèngi biyungipun.
Rungokna ya, biyung, takdongèngi lêlakonku.Nalikane aku pangkat sinau marang kutha Hangcu, aku bêbarêngan karo bocah aran Ni Èng Tai, anake sudagar sugih ing kutha Wacu. Êmbuh jalarane, dene wiwit kêtêmu sapisan iku banjur kumrakêt bangêt marang aku, malah nganti ngaku sadulur tuwa barang. Ana ing pondhokan turune nunggal sakamar karo aku, mangka kanthile mung siji, dadi yèn
calathu manèh: "O, biyung, genea aku bodho bangêt, ora ngira babarpisan, jêbul bocah iku: wadon, anggone
nganggo guling, sing sapa nglancak saka watês: didhêndha, kudu bayar daluwang karo pèn. Aku ora ngira bangêt, biyung, dene anggone nganani pranatan mau, mung supaya aja kêwiyak wêwadine. Saka wêdiku nêrak pranatan, anggonku
nêrak pranatan, nganti anggonku sinau sajroning sataun ora tau tuku daluwang karo pèn".
Kajaba iku, rèhne dhèwèke iku bocah wadon, dadi pakewuh bangêt nguyuh ngadêg, mulane banjur gawe dora sêmbada, temboking kamar pakiwan disirati banyu rêgêd, rupane nuli pating clonèh, iku diaturake marang kyai guru, diawadake yèn sing gawe rêgêd iku para murid, marga yèn nguyuh padha ngadêg bae. Wiwit dhèk samana murid-murid
dina, aku digèrèd-gèrèd diajak dolan, sanajan taksulayani, nanging sêdyane kêncêng, kêlakon padha dolan bocah loro. Sajrone padha mlaku-mlaku, Èng Tai tansah gawe pasêmon lan pralambang, kang surasane aku ngrêtia, yèn dhèwèke iku satêmêne wadon. Nanging, o ... biyung, baya wus takdiring awakku, dene aku ora nyandhak marang karêpe sathithik-thithika. Ing kono ana mliwis sajodho lanang-wadon kang nuju pêpasihan, Èng Tai kêpranan bangêt atine lan kêlair, supaya ing têmbe dhèwèke lan aku bisaa mangkono, nanging malah taksêndhu, rèhning lanang padha lanang
têmbunge manèh, kang surasane supaya ing têmbe aku dadi jodhone, nanging ora takrèwès, marga sathithik bae ora ngrêti, yèn dhèwèke iku sajatine wadon. Aku diumpah-umpah lan dierang-erang, marga saka ora nyandhak marang karêpe. Sumurupku yèn wadon, barêng mbukak klambine, ing dhadhane katon ana tandhane wadon. Wiwit iku aku lagi ngrêti. O, biyung, kapriye dene lêlakonku mêngkene.
Embokne ora mangsuli, mung êluhe daleweran, saka ngrasakake susahing anake. Dene Soe Kjoe, bature, nalika iku mèlu nunggu, iya mbrêbês mili karo sangga uwang.
Sam Pèk nutugake caritane: "Wusanane durung nganti suwe anggonku gunêman, kêtungka têkane bature loro, yaiku An Tong karo Djin Sim, ngajak mulih Èng Tai, saka pakone wong tuwane. O, biyung, wiwit dina iku aku banjur tansah nandhang prihatin, mangka kêpêksa pisah karo Èng Tai. Nalikane arêp pangkat mulih, Èng Tai mêling: sajrone sapuluh dina aku supaya têka ing omahe, katêmu karo wong tuwane prêlu
panyurasaku, nganti têlung puluh dina aku lagi têka ing kutha Wacu, tanpa gawe, marga Èng Tai wis ... dilamar wong liya".
Êmbokne mèlu nangis. Sam Pèk dilus-êlus karo dikandhani: "O, anakku, ayake wis pêsthine yèn bocah wadon iku dudu jodhomu ... sing nrima".
O, biyung, aku wis ora duwe pangarêp-arêp manèh, rumasa ora sênêng sumurup soroting srêngenge.
Aja sumêlang yèn ora olèh ganti kang ngungkuli Èng Tai, aja cilik atimu, aku kang bakal golèk gêgêntine.
O, biyung, sanajan olèh wanodya kang ngluwihi Èng Tai, kaya-kaya ora bakal gawe pamarêming atiku. Wis, biyung, aku tegakna.
Sintên kemawon têmtu kêpranan maos cariyos punika.
Wêdalan BALE PUSTAKA Batavia - Centrum.
Waosan lare ingkang sae. Basa lan ukaranipun punapadene suraosipun ngêplêki dhatêng donyaning lare. Lucu tur ngêmu piwulang ingkang mikantuki dhatêng para lare. Minangka icip-icip, ing ngandhap punika pêthikanipun:
Bocah-bocah padha arêp adus mênyang kali, Paing ora mèlu. Rasa calathu: "Ayo Ing, adus".
Yah, adus prêlune apa. Kucing kae ora adus, kok iya lêmu.
Bocah-bocah padha mangkat, Si Paing nututi, nanging barêng ditolih kancane banjur andhêlik. Bocah-bocah kira-kira ora wêruh, yèn ditut Si Paing, mulane mbanjur wae. Barêng têkan kali padha adus. Rasa lan Sasmita iku ora kaya kancane, kancane padha bungah-bungah, jlog-jlogan utawa langèn, bocah loro mau kok ayêm bae. Sanyatane lagi ngrêsiki awake. Pancèn piwulange gurune iya ngono, nèk adus awake kudu dirêsiki sing rêsik, bèn ilang rêgêde. Bocah-bocah liyake kok ora ngono, yèn adus anggêr wis nyêmplung wae wis, mulane awake isih rêgêd.
Bocah-bocah padha pating clêlêng kaya ana sing digolèki. Mistam
Kabèh padha mêntas, wêruh nèk klambine ora ana.
Sasmita calathu: "Mau rak ora ana wong liwat, ta?"
Mistam nyambungi: "Lah sapa ta, sing njupuk? Apa dijupuk setan?"
Sasmita mangsuli: "Ah, anèh. Ana setan kathik anggondhol klambi kuwi kanggo apa. Apa diênggo ambrongsong katès".
Rasa calathu: "Lah piye, ki, wong sêlak adhêm jare, klambi ora ana. Sapa ta sing njupuk, ki?"
Mêsakake têmên bocah-bocah kuwi, padha bingung nggolèki nyang
mangsuli: "Hi hi hi ... wong ndhèkku ijik anyar. Êngko aku disrêngêni simbok".
Tampa: "Wis ayo, wis, mulih wae, sêlak adhêm, kok".
Tampa nekat mlayu, kancane ya padha mlayu gumridig. Bocah-bocah kuwi barêng têkan ngomah padha kagèt, klambine jêbul ana ing gandhoke dhewe-dhewe.
Padha bungah jalaran klambine ora ilang. Nanging ora ngrêti, sapa sing nggawa klambine kuwi.
Pancèn anèh. Klambi ana ing kali, jêbul têkan ing omah. Mula wis bênêr bae bocah-bocah kuwi padha gumun. Sing anggawa dudu mêmêdi, dudu setan, sing anggawa ... Si Paing. Bocahe dhêlog-dhêlog kambi mangan pohung. Paing iya wêruh bocah mlayu pating grubyug, nanging ora diaruh-aruhi, sajake ayêm wae, batine
Nggugu karsaning priyangga,Nora nganggo peparah lamun angling,Lumuh ing ngaran balilu,Uger guru aleman,Nanging janma ingkang wus
nora nglegawa,Sangsayarda deniro cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah,saya elok alangka longkanganipun,Si wasis waskitha ngalah,Ngalingi marang si pingging. Si dungu tidak
Menutupi aib si bodoh.5)Mangkono ngelmu kang nyata,Sanyatane mung weh reseping ati,Bungah ingaran cubluk,Sukeng tyas yen denina,Nora kaya si punggung anggung gumrunggungUgungan sadina dinaAja mangkono wong urip.
Sejatine kang mangkana,Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming ngasuwung,Tan karem karameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus,Mulih mula mulanira,Mulane wong anom sami.
pramila ingkang badhe ngersaaken komplitipun serat Wedhatama (terdiri 100 pupuh) sumonggo katuraken pinarak wonten lesehan kawula:
Balas	On 9 Agustus 2010 at 09:26 k4ng t0mmy said: Inggih Ki Sukro, maturnuwun link-ipun. Niki taksih usaha nyedot ngantos menggeh-menggeh. Lha wong file-le gedhe
padepokan, sedaya cantrik lan mentrik. Ugi boten
Mugi pinaringa karahayon ing dinten punika. Mugi linupútna ing reridhu. Mugi tinebihna ing sambekala. Aamin.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi-pundhi
taklim kula dumateng para sanak kadang ingkang luhur ing pambudi, ingkang tansah marsudi kukuh lan tansah ngemong ing kabecikan.
Ageng Matawis gerah sanget, amemeling dhateng Ki Djuru Martani, ki ipe, sarehning kula bakal tinekakake ing djangdji, môngsa bodhoa enggon dika momong marang anak-anak kula kabeh, dene kang kula lilani anggenteni ing kula, Si Ngabei Loring Pasar, Ki Ageng ngandika dhateng kang para putra, anak-anakku kabeh, kowe padha mituruta marang pamanmu Ki Djuru Martani, Ki Ageng tumunten seda, lajon sampun binersihan kasarekaken sakilening masdjid, sinengkalan 1535.
Kyai Djuru sarta Senapati aturipun sandika, sarta sami ngudjung ing kangdjeng sultan. Tumunten njuwun pamitipun dhateng ing Mataram. Ing Mataram sangsaja wewah-wewah tijangipun, sarta sakalangkung redjanipun. Senapati Ngalaga sampun amukti, ladjeng parentah anjithak banon dhateng tijang ing Mataram, badhe sumedja kadamel kitha.
…..kangdjeng sultan alon andangu dhateng para abdi kang sami sowan. Botjah ingsun kabeh, apa sira padha ngrungu wartane putraningsun Senapati, dene wis keliwat sataun ora nana sowan marang Padjang, apa awit sumurup wirajate Sunan Giri enggone ora gelem seba marang ingsun. Ing samengko wirajate Sunan Giri meh anetepi, jen upamia kembang misih kudhup, ing saiki mangsane mekar, Sultan Padjang sampun katjarijos jen ratu digdaja sekti linuwih sugih bala, boten wangwang jen sumedja angrisak ing Matawis, nanging kados wonten kang mambengi ing karsanipun. Para Bupati sami matur, kawula inggih amireng pawartos. Putra dalem Senapati Ngalaga badhe mirong, sampun aken njithak banon badhe adamel
Lampahipun sampun dumugi ing Matawis. Senapati boten pinanggih ing dalemipun, ameng-ameng dhateng ing Lipura sarta numpak kapal. Utusan kekalih andjudjul. Dumuginipun ing Lipura sampun aningali dhateng Senapati pinudju tetegar, Ki Wuragil witjanten dhateng Ki
sumaur, jen dika mudhuna saking kapal rumijin, dados boten angluhuraken kang angutus. Sabab utusan wau kalane andhawahaken pangandika, inggih prasasat kang angutus. Môngka kang den dhawahi taksih numpak kapal, dados dika angesoraken Pandjenengane kangdjeng sultan, dika kena den arani utusan nistha, kalih dene pandugi kula Senapati puniku sampun sumerep, jen dika lan kula diutus ing kangdjeng sultan, dhasar andjarag boten purun mudhun.
Ki Wuragil enggal sumaur dhateng Senapati, inggih tijang kekalih puniki sami dipun utus ing kangdjeng sultan. Sampejan kadhawahan mantuni enggen sampejan asring suka-suka
thukul pijambak kadospundi anggen kula ngulapi, kula kadhawahan sowan inggih purun. Jen sultan sampun mantuni anggenipun ngalap dho garwa sarta amantuni anggenipun asring mundhut bodjo tuwin anake
Balas	On 10 Mei 2012 at 11:16 Haryo Mangkubumi said: Lha rak opo to kalah dhisik karo ki Puna II , matur nuwun dongengipun ki Puna II .
Kemis malem Jum’at , bar ngisis maem berkat ,
Di gandhok ini, Punakawan nggajuli panjenenganipun Çri Begawan Bayuaji, idep-idep ngangsu kawruh, saha sesrawungan
ngungak gandhok, menawi nembe karenan lan lejar ing penggalih, temtu paring komen wonten ing gandhok.
Balas	On 11 Mei 2012 at 22:04 arga said: Sejatosipun ingkang tuwi gandhok Pelangisingosari meniko kathah lho Ki. Wonten ingkang saking Mountain View, Norwegia, Jerman, Abu Dhabi, Soul, Taiwan tuwin negari sanesipun. Meniko dereng ingkang saking Indonesia. Namung kemawon mboten kerso paring komen.
Balas	On 11 Mei 2012 at 21:45 arga said: Nderek tepang ugi Ki Punakawan. Bingah manah kulo dene panjenengan kerso nggentosi/nyambung dongengipun Ki Bayuaji ingkang sauntawis wekdal macet amargi Ki Bayu nembe tindakan tebih. Kangge kulo dongeng panjenengan sami saenipun kaliyan dongengipun Ki Bayu. Monggo dipun lajengaken. Panyuwun kulo, mbenjing sinaosa Ki Bayu sampun rawuh lan ndongeng malih, panjenengan tetep kersoa rawuh lan ndongeng wonten ing gandok mriki. Matur nuwun, sugeng dalu.
Balas	On 13 Mei 2012 at 21:08 kigundul said: ha-ha-haaaa…..ASIK-ASIK-ASIK
On 13 Mei 2012 at 20:59 gembleh said: Maldonado pancen hebat….!!!!
Pak Satpam, jago njenengan munggah podium maneh, sinaosa nomer telu ning rak tetep munggah podium to…?
at 21:19 gembleh said: mumpung pak Satpam’e dereng rawuh,
dados kemutan rikolo taksih alit rumiyin. Saestu kulo kesupen sakplengan menawi wonten dolanan kados makaten.
Balas	On 14 Mei 2012 at 20:38 gembleh said: Matur nuwun pak Satpam,
Balas	On 15 Mei 2012 at 10:32 Haryo Mangkubumi said: Sugeng siang ……..
Balas	On 15 Mei 2012 at 15:34 kartojudo said: Sugeng sonten………
On 16 Mei 2012 at 08:19 kartojudo said: Sugeng
[Punakawan mung wara-wara, ehh… mbokmenawi ingkang kawogan ing padepokan dangan ing penggalih kersa
kadang kang winasis wicaksono , limpad samukawis
Matur sembah nuwun ki Puna kulo namung kepingin nguri-uri tetinggalan poro leluhur ingkang sampun mirid ing kasidan jati .
Pamrih kulo namung setunggal , menawi kito meniko gadhah warisan ingkang sanget-sanget ing adiluhung , sampun ngantos sedoyo kalawau kasendhekaken wonten poncotaning jaman .
Milo sak saged-sagedipun lan sak enget-engetipun kulo nyobi angemutaken , yen kito meniko yektosipun taksih anggadhahi jati dhiri . Kulo piyambak mboten sepinten mangertosi jlentrehipun tetembangan lan unen-unen meniko , milo kasumanggaaken dhumateng ki Puna kados pundi babar lan jlentrehipun .
Matur nembah nuwun sanget ki Puna , kirang langkung semanten atur kawulo . Ulam sepat cacahe limo menawi lepat batihe nyuwun gunging pangaksomo . Nuwun .
kabayar rumiyin. Ingkang anggadhahi Sasadara Pahêman Radyapustaka. Ingkang nyithak sarta ngêdalakên Firma Vogel v. d. Heijde & Co. Juru
1. Dintên Sêtu Paing tanggal kaping 9 wuku Wukir dewa Lodra wurukung
saenipun kangge yasa pandhapi, pawon, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12
kaping 25 wuku Gumbrêg, dewa Lodra tungle tulus, tumuruning sapigumarang, aras tuding, sumur sinaba, rakamipun dhawah dêmang kêndhuruhan, saenipun kangge yasa pawon, gêdhogan, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Jumadilakir wau mênawi kangge ngêdêgakên triya:griya. sae, watakipun kêkasihipun dhatêng, mênawi kangge alih-alihan griya, botên sae, watakipun sakitên.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi: sae, watakipun sugih anak sarta sugih mas salaka.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, tanggal kaping 25 wau
Rumiyin kula sampun amratelakakên bilih sagantên punika wontên gangsal golongan, ingkang kalih sagantên anjêndhêl, inggih punika sagantên anjêndhêl lèr kalihan kidul.
Sagantên punika wontên arusipun, nanging ing sagantên kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil botên wontên, amargi toyanipun botên sagêd ajèr (mili).
Wondene ingkang kawastanan arus punika: toya sagantên ingkang mili kadosdene toya lèpèn, para marsudi kawruh (propesor) sampun sagêd anitèni lampahing arus ing satunggil-tunggiling sagantên, kados ingkang kula aturakên ing ngandhap punika:
Mênggah ingkang angwontênakên arus punika sayêktosipun angin ajêg (Passat) mênawi angin pasat ing salèring garis lini: punika andadosakên arus ing lèr, dene angin pasat ing sakiduling garis lini inggih angwontênakên arus ing kidul, sarèhning sagantên tiga pisan wau sami katrajang ing èkwator, dados arusipun inggih wontên warni kalih, ing lèr tuwin ing sakiduling garis lini.
Saking pasisiripun tanah Aprikah wontên arus ingkang ngênêr mangilèn (lampahipun mangilèn) namanipun: arus èkwatorial lèr lan kidul. Ingkang wontên salèring èkwator kawastanan: arus èkwatèrial èkwatorial. lèr (
ing antawisipun arus kalih wau wontên arus ingkang lampahipun angosokwangsul, inggih punika mangetan, arus wau kawaslanan,kawastanan. arus gwini (Guinea stroom). Lampahipun arus: èkwatorial lèr punika makatên: [ma...]
[...katên:] saking pasisiripun tanah Aprikah angênêr mangilèn, sarêng lampahipun dumugi ing pulo-pulo Antila, arus wau cawang (pisah) dados kalih, ingkang satunggal lampahipun ajêg mangilèn mêdal salèring pulo Antila, ugi nama arus antila, satunggalipun mêdal sakiduling pulo Antila, inggih punika ngambah supitan Karaib (Garib) ênêripun ngalèr ngilèn, punika kawastanan arus Karaib, salajêngipun nêkuk mangalèr mêdal ing
pasisiripun buwana Amerikah lèr, ngantos dumugi ing pulo-pulo Nyu Ponlan (New Poundland) ing ngriku arus wau katêmpuh dening angin ajêg saking kilèn, wontên ngriku wiwit kawastanan golêp sêtrum (Golf stroom) punika cawang malih dados tiga, ingkang satunggal anjog ing pasisiripun tanah Grunlan, satunggalipun dhatêng pasisiripun tanah Nurwègên, punika lampahipun saya dangu sangsaya rindhik, ing wêkasanipun sirna ing sacêlaking sagantên anjêndhêl, satunggalipun malih menggok mangidul, mêdal urut pasisiripun karajan Purtugal lan pasisiripun tanah Aprikah, têmpur malih akalihan [akaliha...]
[...n] arus èkwatorial lèr.
Wondene lampahipun arus èkwatorial kidul: wiwitipun saking pasisiripun tanah Aprikah angênêr mangilèn, sarêng dumugi pasisiripun buwana Amerikah, lajêng cawang dados kalih, ingkang satunggal kawastanan arus gwiyana, lampahipun ngalèr ngilèn lajêng têmpur kalihan arus Karaib. Satunggalipun lajêng
stroom) lajêng menggok mangetan dumugi ing pasisiripun buwana Aprikah, amargi katêmpuh angin ajêg saking
èkwatorial kidul, kados makatên lampahing arusipun samodra Atlanti, ing saantawisipun arus èkwatorial lèr kalihan kidul kasêbut ing ngajêng, wontên arus ingkang lampahipun mangetan, amargi: sakathahing toya sami katut mili mangilèn, dados ing wetan toyanipun kirang, ingkang makatên punika ing têngah lajêng angêjogi mangetan, mila saantawising arus kalih wau wontên arus mangetan, inggih punika lampahing toya ingkang ngêjogi panggenan [panggena...]
[...n] ingkang toyanipun suda wau. Dene arus ingkang mangetan punika kawastanan arus: antang èkwatorial.
Arusipun samodra agêng ugi wontên kalih perangan kados arusipun sagantên Atlanti, inggih punika arus èkwatorial lèr sarta arus èkwatorial kidul, sarta inggih wontên arus anti èkwatorial.
Arus èkwatorial lèr wau lampahipun makatên: wiwit saking pasisiripun buwana Amerikah lèr, arus punika angênêr mangilèn, ngantos dumugi ing pulo-pulo Pilipina, ing ngriku lajêng nêkuk mangalèr, mêdal ing sawetaning pasisiripun karajan Jêpun,
Lampahipun arus: èkwatorial kidul: wiwitipun saking pasisiripun buwana Amerikah kidul angênêr [angê...]
[...nêr] mangilèn, sarêng
wetan (Ost Australia stroom) salajêngipun tumuntên menggok mangetan ngantos dumugi pasisiripun tanah Amerikah ing kidul, lajêng
Arusipun samodra Indhia punika beda akalihan arus ing samodra Atlanti utawi samodra agêng, amargi ing samodra Indhi botên wontên arus èkwatorial lèr, pramila makatên, awit ing samodra Indhi punika ing salèring èkwator botên wontên anginipun pasat ingkang ajêg lampahipun, ingkang wontên angin muson, dados ing sagantên Indhi salèring èkwator inggih namung wontên arusipun muson, lampahipun miturut ênêring angin muson, nêm wulan: saking kidul kilèn ngalèr ngetan. Lajêng nêm wulan malih saking lèr wetan ngidul ngilèn. Dene lampahipun arus èkwatorial kidul: saking pasisiripun buwana Ostraliah
mangetan, ngantos dumugi pasisiripun buwana Ostraliah, ing ngriku lajêng menggok mangalèr, kawastanan arus: Ostraliah kilèn (West Australiescke stroom) têpang malih akalihan arus èkwatorial kidul.
Mênggah arus punika toyanipun wontên ingkang asrêp saha wontên ingkang angêt. Ingkang asrêp punika pinangkanipun saking sagantên anjêndhêl, dene ingkang angêt punika saking sagantên sacêlaking garis lini, têrkadhang arus ingkang asrêp wau têmpur akalihan arus ingkang toyanipun angêt, punika toya ingkang angêt lajêng dados asrêp.
Pramila arus sagantên pêrlu dipun sumêrêpi, amargi kangge anjagi lampahing baita, samôngsa arus mangsanipun lumampah, baita ingkang wontên ing ngriku sok sampun anyimpang, dados botên sagêd katrajang ing arus wau, dene mênawi lampahing baita badhe anglangkungi arus, punika lampahipun kêdah asarana ngèncèng-èncèng sawatawis.
Wusana lêrês lêpatipun ingkang kula aturakên sadaya, kula sumanggakakên dhumatêng para nupiksa, mugi sampun [sa...]
[...mpun] kirang pangaksama. Taksih wontên sambêtipun.
Ing sasagêd-sagêd Sasadara ngangkah dipun rênanana dhatêng para lêngganan, isining kabar sampun ngantos wontên ingkang nawung pabên, mênggah tuwuhing pangrêmbag na gondhèl, katingal badhe amêminihi rêngkaning pamitran, punika dede pangajêng- ajêngipun Sasadara.
Awit saking punika Sasadara lajêng apêpoyan yèn badhe botên angrêmbag malih bab wau punika. Ananging kayêktosanipun malah lêpat ing pangintên. Para priyantun mantri guru sami amastani yèn lêkasing Sasadara ingkang makatên wau botên adamêl rênaning manah sarta sami gadhah panêdha anglajêngna pangrêmbagipun na gondhèl, ingkang ngantos sumêrêp ing lêrês lêpatipun.
Kula angaturi uninga sulayaning pamanggih angèl gathukipun, sanès pandhita sanès wêjangan, makatên malih pakèwêdipun
priyantun mantri guru sami cuwa ing galih, pinanggihing manah kula sapisan punika kula lêgani ingkang ngantos kêbak, nanging ing salajêngipun prayogi kèndêl, saha kula nyuwun pangapuntên dhatêng ingkang botên kaparêng ngrêmbag,
Peroetoel. Panyêrat kula: tuna, wani, punika punapa lêpat.
Gand. E, inggih, lêrêsipun: tunna, wanni.
P. La, têka, aku, linu, suku kadospundi.
dibedakake. La môngka sami dene sandhangan swara, punapa sampeyan botên karsa ngagêm [Huruf Jawa: pasangan na+suku] [na+su...]
P. Coba sampeyan nyêrat ingkang ngangge [Huruf Jawa: pasangan na+suku]
P. Lo punika têka karsa ngagêm [Huruf Jawa: pasangan na+suku] la mbok inggih sampeyan sêrat: sampun nunjang, supados saya runtut kalihan anu, linu, sunu, jêr sêdhiyan / taksih pintên-pintên sênik.
G. Turnèh dipun gêgujêng, tiyang ukara dèrèng rampung têka dipun padani, kalihan malih: sampun nunjang wau rak sampun sanès lingga.
P. Hara ta, nna nni, nne, nno, sampeyan jiyad kemawon, sarêng nnu, mawi ngêntosi manawi sanès lingga.
G. Mêsthi kemawon, amargi panyêrat kula andhèrèk karsanipun para pujôngga kina.
P. La, sababipun punapa pujôngga kina têka nyêrat tuna, mawi gondhèl, sunu botên.
G. Bab punika sampeyan têmtu badhe angsal katêrangan saking ki rêdhaktur.(1)Keterangan (1) pada paragraf berikutnya.
(1) Botên wontên damêlipun, awit sukaa katrangan, inggih botên adamêl marêming galih, sintên ingkang botên bosên angrêmbag na gondhèl, sarta sintên ingkang kadugi kêtêmpuh ambedakakên karsanipun Mas [Ma...]
Rêksawiyata, kajawi Malaekat Kirun wa Nakirun, punika sagêd, awit sidtênsintên. ingkang taksih ngèyèl: dipun gada.
Tuna, sunu, têka kaanggêp pating bêsasik dening Mas Rêksawiyata.
Tuna, sunu, têka utawi tunna, sunnu, têkka punika ingkang kaanggêp turut sarta lêrês dening Mas Rêksawiyata.
Sêlot-sêlotipun mênawi kula sampun dhangan tumut karsa sampeyan suwita dalah têmbungipun.
P. Inggih sokur: sèwu nuwun. Nanging kajawi makatên, pamanggihipun pujôngga kina wau punapa botên sampeyan ewahi sakêdhik-kêdhika.
G. E, botên. Namung kula têdhak sungging kemawon, amargi sadaya dêdamêlanipun pujôngga kina punika langkung sae sarta langkung alus tinimbang dêdamêlanipun pujôngga sapunika.
P. Eng, thêk, thêk, thêk, mêkatên.
G. Inggih, suwawi sampeyan galih, sinjang, banon, griya, tamtu sae damêlanipun tiyang kina, punapa malih candhi-candhi tiyang sapunika botên wanuh, langkung-langkung anggitanipun pujôngga kina punika lêrês, sae [sa...]
[...e] sarta alusipun tamtu ngungkuli damêlanipun pujôngga enggal.
P. Punapa inggih ta, pangandika sampeyan punika kados kuwalik: tôndha yêktinipun rèmèh-rèmèhan: ing jaman kina tiyang damêl latu punika sarana nithik ngagar, minggah-minggahipun ngangge dimik. Pujôngga sapunika nganggit damêl rèk, andak sampeyan taksih nithik, ngagar utawi ngagêm dimik, aradhe wis ngagêm rèk.§ Ingkang karêmbag punika pujôngga Jawi: punapa pujôngga Walandi, sampun dipun gêbyah kados uyah, ingkang sampeyan adhêp punika sintên? Supe,
Punika rak inggih pujôngga tanun, ning pujangganipun tiyang damêl latu, manawi botên karsa inggih ta sampun kula
wayang wêdalan ing Godliban (modhèl baru) pilih pundi: aradhe milih
gringsinge.§ Kados saya kalintu upami sampeyan, kalintuning upami saya adamêl kisruh, dhasaring sasêratan kasar alus, dipun ubêngna kados cakraning panggilingan, anggêr irung sinuntak inggih sampun
kok inggih milih gringsingipun (bokmênawi lo).
P. La sinèh: inggih lêrês sadaya, barang punika ingkang dipun tiru barang kina, ingkang gagrag enggal sawatawis, nanging manawi dipun bêsut, lami-lami dados sae, botên kados karsa sampeyan ngatên pathok bangkrung, prêlu punapa tiyang sapunika damêl candhi-candhi, tiyang sampun botên kangge, kajawi makatên sampun sagêd damêl griya ingkang bagusipun ngudubilahi, tur ingkang dipun damêl bêling§ Dalêmipun sintên? Aluwung kula sumêrêp sayêktos, nanging dede ing Cayudan, utawi ing Banjarnagara. Red. barang atos botên pasah ing dêdamêl, ewadene sagêd dados ukir-ukiran. [ukir-ukira...]
[...n.] Sampun malih sela tiyang sapunika botêna sagêd ngukir, mila dalah sêratanipun inggih kathah ingkang dipun ewahi, sanajan sêratan sampeyan punika sampun lêrês cara pujôngga kina, kula botên badhe andhèrèk. Ing sarèhning têka botên sampeyan sêrat têkka, tunna, wanni, inggih badhe kula sêrat tuna, wani, supados runtut kalihan sunu, linu.§ Kula sampun amrayogèkakên. Red.
Isèn-isèning donya asnapun mas. Kula taksih rêmên gêlung gondhèl. Botên kados sampeyan rêmên palinthis.
P. Mangke ta, kula kathik sampeyan wastani palinthis.
G. Inggih, sampun malih: tunna, wanni, sampeyan gondhèla, dalah matènni, parinne, inggih sampeyan sêrat matèni, parine.
P. E, punika ta botên: manawi kula matènni, parinne.
G. Sabab punapa: matènni, sampeyan sêrat matènni, sarêng parinne sampeyan sêrat parine, sampeyan gêntos pilih kasih pangangge sampeyan: na
kemawon dados ne. Klilan punapa botên.
P. Pyayi iki mênange dhewe bae, kula ngrujag sampeyan botên marêngakên, sarêng sampeyan piyambak
panambang e, sagêd oncat dados re, nge, se, beda kalihan ku, mu, taksih têtêp, punika ingkang nelakakên yèn panambang re, nge, se, wau asal saking e, makatên ugi panambang ne, dede panunggilanipun: ku, mu, e, dene: ne, ugi asal saking panambang: e, sarèhning badhe dados: ne, mila mawi kapitulungan panambang: an, malihan saking an, e, dados: ne. Wontên malih ingkang mikuwati atur kula, panambang e N ipun K tatahe, tatahipun, kala punapa: ne N ipun K kêjawi yasan sampeyan kula inggih sampun amrayogèkakên.
Lan malih swaraning i. oe botên wontên bedanipun, tajine = tadji ne saking taji, tajin, alunne = haloe ne saking alu, alun, sabab punapa saupami panyêratipun kabeda, tajine saking taji, tajinne saking tajin, punapa mênawi sampeyan ngandika tadji ne kalihan tadjin ne anèh. Red.
G. Ah, sampeyan punika têka anèh, ku, mu, môngsa samia kalihan: e.
P. Priyayi iki nèh ku, mu, botên parêng kula samèkakên kalihan e, sarêng kula ambedakakên i kalihan e, sampeyan kipa-kipa.
G. Mêsthi kemawon: amargi: i, kalihan e sami kemawon.
P. Inggih ta sampun kula dhèrèk, sami inggih sami ta sampun. Suwawi punika sampeyan panambangi: an, mati, mantu.
P. Lajêng sampeyan panambangi i sarta e,
G. Matèni, matine, mantoni, mantune.
P. Lo: punika [Huruf Jawa: taling] kalihan [Huruf Jawa: taling tarung] ingkang angsal panambang i, ajêg, ingkang angsal
utawi matinni, matinne, mantunni, mantunne, supados saya rukun panambang i kalihan e.
P. Inggih botên anèh, saking kajêng kula
P. Sampeyan punika kadospundi, arak anggalap mênang. I, kula bedakakên kalihan e, sampeyan botên kaparêng, e, botên sagêd lajêng jlêg
minggring ngatên, la mbok inggih sampeyan cukur sisan gondhèlipun, botên katanggêlan: matèni, matine, mantoni, mantune.
P. Tiyang ingkang minggrang-minggring dede kula piyambak, sampeyan inggih.
(7) Punapa botên adamêl kêmbaning panggalih sampeyan piyambak anggêlarakên prakawis ingkang sampun kagêlarakên ing sanès, ing Sasadara ôngka I kaca 47, nut 10 sarta ôngka III kaca 131, nut [nu...]
[...t] 5 sarta kaca 140 nut 7 prakawis punika sampun kagêlarakên dhatêng Mas Suwarta, Mas Arjautama sarta Mas Kramawiyata, saha sampun sami kula wangsuli, cocog utawi botên, punika pangagêman, nanging botên pêrlu kula rêmbag malih, nama amêrangi tatal, kajawi mênawi sampeyan kirang lêga lajêng kadangokakên malih, nanging ingkang tampi pandangon sisah, bola-bali ulas-ulis. Red.
P. Punika sinèh: tunna, wanni, sampeyan gondhèl, sunu, tanu botên.
P. Mangke ta, sampun kêsêsa, suwawi kula aturi lênggah rumiyin.
G. Pêrlunipun punapa, tiyang sampun rujak sêntul.
P. Pêrlunipun sami ngrêmbag nutipun ki rêdhaktur, ingkang tumrap ing karanganipun sadhèrèk kula: Mas Suwarta mantri guru ing Dêmak.
G. Punapa sampeyan badhe mangsuli, coba kula prantasane.
P. Inggih suwawi, nut (1) manawi lingga: kêcap mila [mi...]
[...la] inggih lêrês, kêcap-kêcèp, namung kauningana nun, ing pasisir wontên têmbung kêcip, inggih punika kêcap mawi hawa. Manawi karsanipun Mas Suwarta: lingga kêcip. Inggih sampun lêrês. Kêcap kêcip, saminipun ngutal-ngutil.§ Kula sampun amrayogèkakên kêcip kangge ing pasisir. Red.
G. Dados yèn lingganipun kêcap, makatên sampeyan nocogi ki rêdhaktur.
P. Inggih, amargi sami kalihan piwulangipun guru kula.
G. Guru sampeyan anggènipun mulang paramasastra ngangge pathokan sêrat punapa.
P. Sêrat anggitanipun: suwarga Bêndara Radèn Mas Ismangun Danuwinata, ingkang taksih kasimpên wontên ing lêmari, tur dèrèng cap-capan.
G. Sampeyan punapa inggih manut, tiyang dèrèng kapathok ing Gramatica.
P. Inggih amargi pathokan ingkang taksih kasidhêm wau cocog kalihan panggalihipun para insêpèktur ingkang kajibah ngrêksa awon saening pamulangan, kados ta: Kangjêng Tuwan Insêpèktur L.G. Bertsch ingkang jumênêng sêpèktur ing Jawi Têngahan sapunika.
G. Punapa Kangjêng Tuwan L.G. Bertsch sagêd dhatêng cara Jawi.
P. Kilap inggih, nanging karanganipun sêrat waosan
ing kalantipan sarta kasagêdanipun tuwan insêpèktur, nanging kula taksih langkung pitados dhatêng sampeyan mênggah oreanipun têmbung Jawi, kuciwanipun sampeyan botên kenging dipun andêl, s, dalah têmbung sampeyan, sampeyan angge sangu pasuwitan. Red.
G. Punapa sampeyan gadhah Sêrat Urapsari kalihan Paramabasa.
G. La mbok sêrat waosan sampeyan ngangge Urapsari, Paramasastra sampeyan ngangge Paramabasa kemawon.
P. Inggih ta sasêlot- sêlotipun manawi kula sampun tampi dhawuh saking kangjêng guprêmèn.(10)Keterangan (10) pada paragraf berikutnya.
nganggit, sayêktosipun kalintu [kali...]
[...ntu] pamanggih sampeyan, botên sande kawêlèh, awit kalêmpaking basa ingkang dipun ucapakên ing têtiyang Jawi botên wontên ingkang mrojol saking Sêrat Urapsari, sanadyan propesor sampun malih guru sampeyan yèn sagêda nganggit utawi nglêmpakakên beda-bedaning ucapipun têtiyang Jawi, ingkang sagêd namung tiyang Jawi pilihan, mênawi kodhèn kados kula kemawon inggih dèrèng mêsthi, sagêd kula sawêg lowung kemawon, tinimbang dèrèng wontên.
Mas Rêksawiyata, kadospundi lêkasing karsa sampeyan, dene ajrih matur kakiranganipun tuwan insêpèktur, malah sampeyan alêm kabaudanipun, punika prasasat sampeyan saosi wisa mandi, utawi sampeyan loropakên ingkang sampeyan botên rumaos. Kula sampun tuwuk suwita utawi ngladosi para insêpèktur utawi para pujôngga Walandi, katrimah kula amargi saking anggèn kula purun mabênini[mabêni], beda kalihan sampeyan, katrimah sampeyan amargi saking anggèn sayan[sampeyan] ngonggrong utawi ajrih mabêni: kula namtokakên yèn botên andadosakên parênging galihipun tuwan insêpèktur nampèni pangumpak sampeyan, sarta namtokakên yèn andadosakên [a...]
[...ndadosakên] parênging galihipun kula wastani taksih kathah kakiranganipun ingatasing oreanipun têmbung Jawi. Kabaudanipun tuwan insêpèktur namung dhatêng talêsing têmbung Jawi, punika tikêl sadasa tinimbang kalihan kula sampeyan, nanging pacaranganipun dèrèng mêsthi, utawi kenging katamtokakên mêsthi baud têtiyang Jawi, awit têmbung wau têmbungipun piyambak, dipun ucapakên rintên dalu, kados ta têmbung ngoko warni tiga,
Sariramu of -- lênggaha -- dhisik.
Punika sabên tiyang sagêd matrapakên unggah-ungguhipun, ananging tuwan insêpèktur punapa sagêd anggalih bedaning sabab-sababipun, punika dèrèng mêsthi, môngka botên namung têmbung ngoko têtiga wau, krama inggih têtiga, madya inggih ugi têtiga, punika sami kangge wontên ing karaton dalêm Surakarta, ing sêrat-sêrat anggitanipun para pujôngga kados dèrèng wontên, kajawi namung Sêrat Urapsari, jêbul sampeyan poyoki kasian.
Sapunika sampeyan kula pamèri ungêlipun têmbung wrêdha krama sarta sampeyan botên sagêd maibên.
Rama Pangeran Ariya Pringgalaya, kang kasêbut ngandhap puniki, kula sampun anglilani,
Ing nginggil punika têmbung krama lêrês: mawi panambang ngoko nama wrêdha krama, sarta beda kalihan mudha krama tuwin krama lugu, umuripun sêrat punika sampun 30 taun, taksih mawi ngrangkêp ? = sêrat sarta ~ anglilani, lah sapunika badhe sampeyan cocogakên kalihan sêrat punapa, bilih kalihan Sêrat Urapsari mindhak kêcelik.
Ing pamulangan Indhi Nèdêrlan dèrèng wanuh dhatêng têmbung-têmbung ingkang kula aturakên wau, ingkang katindakakên sawêg bakunipun, inggih punika: krama, ngoko tuwin madya, antawisipun têmbung-têmbung wau: dèrèng, sarèhning sampeyan dèrèng ngambah
G. Kenging punapa, inggih-inggih, rikuh-rikuh, botên inggah-inggih, rikah-rikuh. § Sampeyan katingal rêmên pabên, têmbung inggih-inggih, rikah-rikuh [rikuh-rikuh], kula lêpatakên, lêrêsipun inggah-inggih, rikah-rikuh, têtêp rimbag dwilingga salin swara, cocog kalihan kawontênaning têmbungipun, ingkang gadhah têmbung sampun narimah, bokmênawi sampun kagalih lêrês, nanging
inggih nguningani Paramabasa blz. 507 en 508. Têmbung dwilingga salin swara sajagad kenging kula cakup wontên ing tangan kiwa têngên. Red.
P. Bokmanawi karsanipun Mas Suwarta mila botên damêl rimbag, dwilingga salin swara: nut 3 lêrêsipun nyaruwe, yèn ing kidung lêrês: naruwe, kintên kula Mas Suwarta anggènipun ngangge naruwe punika, supados saukaranipun katingal brêgas, mokal yèn ta botên sumêrêpa: saruwe punika anuswaranipun: nya, amargi botên sinaroja, utawi wanda urutipun ca, ja. (12)Keterangan (12) pada paragraf berikutnya.
(12) Bokmênawi inggih makatên, ananging punapa
botên wajib ngègêtakên tiyang supe. Red.
Nut 4 sakarêpe sing nulis bae, aja koluputake, nanging bêcik sing ora nganggo (gondhèl) punika têka saking botên priksanipun, ing lêrês lêpat botên, môngsa kangjêng guprêmèn karsa paring balônja f 900 sawulan dhatêng cobolo ingkang botên sumêrêp ing lêrês lêpat, punapa ukara: nanging bêcik sing ora nganggo (gondhèl) punika botên nêrangakên, manawi priksa ing lêrês lêpat.§ Kula sumôngga, nanging mênawi dhangan kasagêdan prayogi botên wêwaton balônja, sisah punika. Red.
Nut 5 anggèn kula ambucal: na gondhèl punika paribasan bêlo mèlu sêton, kabongganakên inggih andhèrèk, namung para: karêm na gondhèl punapa botên kêlêbêt ing paribasan
karsa, sarêng kula ngugêmi watonipun tiyang sapunika sampeyan bongganakên, mangke kula lajêngne (gêntos nut) nut 6 pujôngga botên nitèni sêratanipun [sêra...]
[...tanipun] tiyang, awit sampun gadhah pathokan piyambak, punika kula andhèrèkakên. Ingkang dipun titèni ungêling tiyang sarta lajêng dipun anggit dados Paramasastra. We la, manawi makatên arak kathah sangêt sêrat kramatika. Amargi ungêling tiyang mèh sabên paresidhenan beda-beda, kados ta: ing
1. Jupukakên, pakèn ke kriya cara Banyumas.2.
ka i kriya cara Madiun.5. Jupuki pakèn tanggapipun tanduk i kriya cara Rêmbang. Ingkang kula aturakên ing nginggil punika dede tiyang ingkang cobolo kemawon. (14)Keterangan (14) pada paragraf berikutnya.
(14) Ingkang kacariyos, pujôngga Surakarta, dede pujôngga pasisir, paramasastra inggih paramasastra Surakarta, dede paramasastra Banjarnagara, sanadyan karanganipun propesor ing nagari Walandi, ingkang dipun nut inggih têmbung Surakarta, dede têmbung Banjarnagara, sapunika sampeyan anggêlarakên têmbung pasisir, bedanipun kalihan têmbung
Dados yèn makatên tiyang ingkang kêdah nitèni paramasastra.
Nut 7 e sagêd malih dados ne, pangraos kula inggih botên anèh sangêt-sangêt, sami ugi kalihan malihipun [Huruf Jawa: taling] tuwin [Huruf Jawa: taling tarung] dados
suku], ingkang tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga angsal panambang: an, e.§ Anèh sayêktos: e sagêd malih dados ne, malihan punika limrahipun botên lumpat kidang makatên i dados e, u dados o botên oncat saking wijining panambang, sarêng karsa sampeyan e dados ne, nyêngklèng punapa botên, botên, inggih sampun. Red.
G. Nut, kadospundi, sampeyan ngangge: gagasaku punapa botên.
P. Botên kulunun, amargi wulanganipun guru kula gagasanku, utawi gagasanaku.
G. Mênawi kula mathuk, gagasaku, rimbag cara Sala,
kenging punapa sampeyan botên ngangge rimbag cara Sala, ing môngka sadaya pamulangan Jawi kêdah ngangge basa Surakarta.
P. Basa inggih, rimbag botên. Mila kula bingah sangêt, manawi panjurungipun kônca kula wontên têmbungipun pasisir, lajêng dipun lêrêsakên cara Surakartanipun saranut ing ngandhap dhatêng ki rêdhaktur, nut wau têrkadhang namung prahtèkên (?)
Nuwun-nuwun, ing sarèhning rimbag ingkang botên kêsastran dumèh cara Sala sampeyan ajêngi, kula gêntos kalilana ngangge rimbag cara pasisir tur taksih kêsastran inggih punika: ambucal gondhèl ingkang dede mêsthinipun.
G. Inggih môngga sampeyan lajêngakên pandarung sampeyan. Namung kenging punapa sampeyan nyêrat, gagasaku.
namung elik-elik mênawi kêsandhung ing rimbag [ri...]
[...mbag] sambawaning i kriya, kawruhana, saking kawruhan, kêdah sampeyan sêrat, kawruhanna, saking ngawruhi. Red.
P. Nut 9 jare têmbung andhahan, saking wod jar, angsal panambang e, yèn nitik petan, sampun lêrês
layar] nitik wohan, kêdah mawi [Huruf Jawa: layar]§ Lajêng kadospundi. Red.
Nut 10, panambang i sagêd angsal pitulunganipun panambang an (1) ing wanda mênga dados nni, kados ta: ambasanni, nanging panambang e, botên kenging, kêdah jlêg tanpa sangkan malih dados ne kemawon, kados ta: basane, anèh têmênan, i karo e bae ginawe beda, mawi pasêksèn bilih dipun dwilinggakakên,
punapa punika dede dwilingga sarta panambang e, angsal pitulunganipun panambang an. Saminipun rimbag i kriya. (2) bilih botên condhong makatên, karsa sampeyan punapa: kajine, kajènne. Wulune, wulonne (3) suwawi sampeyan kula dhèrèk, [dhèrè...]
[...k,] nanging sampeyan bedakakên têmbung tak kawienne kalihan tak kawinne tak soewoenne kalihan tak soewoonne panyêratipun Jawi kadospundi (4) Grammatica karanganipun
kemawon, punika sêmbada, kados ta: mungêl. Ambasani, basane, botên kados guru sampeyan minggrang-minggring satunggal nni, satunggalipun ne.
G. Karsa sampeyan punapa, dene nutipun ki rêdhaktur sampeyan turun sadaya, ing môngka kula sampun condhong sangêt.
P. Sampeyan andangu kajêng kula, suwawi sampeyan pariksani: punapa kanggenipun têmbung: pitulunganipun sampun lêrês, punapa botên pitulungan kemawon, amargi saking pamanggih kula: panambang i, sagêd angsal pitulunganipun panambang an. Kalihan panambang i, sagêd angsal pitulungan panambang an, punika beda.
P. Ukara kêkalih ing nginggil punika saminipun: pun Jaya angsal pitulungan arta: arak inggih lêrês pun [pu...]
[...n] Jaya angsal pitulungan arta, têrang ingkang kangge mitulungi arta kilapa king sintên, dene manawi badhe ngangge ipun makatên: pun Jaya angsal pitulunganipun pun Suta awarni arta.§ Lidipun ing karsa nglêpatakên têmbung pitulunganipun, lêrêsipun pitulungan, aur[atur] kula nuwun, mênggah ungêling ukara ingkang kalêpatakên panambang i, sagêd angsal pitulunganipun panambang an, kajêngipun ki rêdhaktur ingkang dèrèng sumêrêp panganggenipun têmbung wêngku, ukara ing nginggil punika makatên panambang an: si a sagêd angsal pitulunganipun panambang an = si b pundi wontên si a dipun pitulungi si b kok lêpat, sawêg manggih sapunika, botên namung manungsa ingkang sagêd mitulungi, sanadyan aksara inggih sagêd mitulungi ugi ing bangsanipun piyambak-piyambak. Red.
G. Ki rêdhaktur masa kêkirangana, tamtu sagêd nêrangakên lêrêsing anggènipun ngagêm têmbung: pitulunganipun.
P. Inggih sokur, kula badhe angsal bathi, wêwah sêsêrêpan kula.
(2) Kados inggih botên anèh sangêt- sangêt, amargi kapurba ing pathok: e, tumrap ing wanda wêkasan mênga lajêng jlêg dados ne: basan-basane, manawi
dwipurwa, sajèn-sajèn, tukon-tukon. Ananging têmbung sajèn-sajènne, tukon-tukonne dede piwulangan, mila sampun gadhahanipun
maksud sampeyan, anggèn sampeyan nyingkiri na gondhèl punika kajêng sampeyan rak supados silah lingganipun têmbung jaranne, kêbonne, lingganipun jara, kêbo, punapa jaran, kêbon.
P. Ingkang makatên punika sapele, amargi kenging dipun pêndhêt saking suraosipun, mokal tiyang wicantên botên wontên bongkot pucukipun, amargi sanajan pangrimbaging têmbung cara Radèn Mas Ismangun Danuwinata, inggih wontên têmbung ingkang cawuh, kados ta: andorani, ngawoni, lingganipun kenging dora, awu, utawi doran, awon.§ Sampun kalêbêt ing wangsulan kula nut (7). Red.
(4) tak kawienne panyêratipun tak botên kagandhèng kalihan kawienne punika punapa sampun lêrês.
G. Punika têka sami kemawon, dados sampeyan botên sagêd ambedakakên.
P. Panyêrat botên sagêd, suraos sagêd.
P. Yèn ing pawicantênan kenging kasuraos saking lagu, yèn ing sêratan, kasuraos saking ukara ngajêng wingkingipun. Panyêrat kula, tak kawinne kalihan tak suwunne punika bilih sampeyan prasasat jumbuh ing jara lan jaran ing jaranne.
(5) Basane kula ajêng, ambasani kula botên ajêng, amargi botên
matur dhatêng panjênênganipun tuwan insêpèktur, yèn têmbung: basanne, kalihan ambasanni, kabeda pasangipun, prayogi lajêng kapathok ing pramasastra, botên susah pinabên. Red.
Tunna, wanni, parinne, ingkang namung kangge ing karaton kêkalih, samukawis ingkang kaprah ing kathah kula rêmên, ingkang manjila kula botên rêmên. (22)Keterangan (22) pada paragraf berikutnya.
(22) Bilih dhangan sampun malih-malih amastani sêratan Surakarta, Ngayogyakarta: mênjila, punika pangandika ingkang kirang prayogi, sanadyan tuwan insêpèktur môngsa ngajanana ungêl ingkang makatên, upami
utawi gagasanaku, botên badhe nyêrat, gagasaku.§ Sukur bage sèwu kula namung anjurungakên amin kemawon, para murid sampeyan sami bauda nyêrat, sarasehana. Red.
G. Nut 12 tur sampun katawis ewa dhatêng kula, punapa tandhanipun mênawi ki rêdhaktur ewa.
P. Tandhanipun ewa, amargi sadaya karanganipun kônca kula ing pasisir ingkang malêbêt dhatêng Sasadara têmtu ewah.
G. Ingkang ewah punapanipun, aradhe: na gondhèl ta: punika rak saking kamirahanipun ki rêdhaktur, karsa nglêrêsakên sêrat sampeyan ingkang lêpat.
P. Inggih dèrèng kantênan manawi lêpat. Kawuningana, punika dados gêlaning manahipun ingkang manjurung, kalihan bok kagaliha: sumêbaring Sasadara kados kathah ingkang dhatêng pasisir katimbang kalihan ingkang wontên ing Surakarta. (24) Keterangan (24) pada paragraf berikutnya.
(24) Sasêratan Sasadara badhe botên pating clonèh awona saea namung warni satunggal, botên angremahi angrèmèhi. [a...]
[...ngremahi] kajêngipun têtiyang kathah. Kajawi bilih nuju ngrêmbag kasusastran, sarta kaanggêpa awon
G. E la dede, suwawi pundi têmbungipun kasar.
P. Inggih botên wontên, namung suraosipun ragi mèmpêr.§ Têmbung kaumbulna dhatêng langit, kaanggêp kasar, kula namung sumôngga, sarèhning sanès raos. Sami ugi têmbung sampeyan: kula botên ajêng nut (21) tiyang Surakarta jiji angangge têmbung makatên, dene kanggenipun
sampeyan sulayani piyambak. Kados ingkang nyulayani dede kula piyambak, para gandhul tumut nyulayani.
P. Inggih punapa malih, la punika sinèh, matèn
dados, matènni, matinne, botên, matènni, matènne,
punika: lair batin, lairipun Mas Rêksawiyata, batinipun winadi, punika kula sumanggakakên priyantun mantri guru ing Banjarnagara bokmênawi sagêd ambikak wêwadi wau.
Kaajrihanipun para mantri guru dhatêng tuwan insêpèktur (dene ingkang ajrih piyambak priyantun mantri guru ing Banjarnagara), botên namung tatakramanipun kangge sangu pasuwitan, sêmbah dalêmipun dipun taru ngantos ngaling-alingi wêninging galih supe bilih tiyang agêng punika botên kagungan pakurmatan makatên, lah bok kula dados muriding pamulangan, kenging dados têtuladanipun para mantri guru
(anèh) ing bab punika, sarta botên ajrih kadukanan amargi saking anggèn kula nglampahi lêrês, mênggah botên ajrih kula punika malah nelakakên ing kaajrihan kula anggèn kula rumêksa ing panjênênganipun, botên adamêl koruping karsa. Lurah sampeyan ingkang sampun kondur dhatêng nagari Walandi, inggih sampun nate kula suwitani, bok coba sampeyan matur pitakèn, punapa nate nampèni: sêmbah dalêm kula, kula kok inggih dipun kasihi kados sampeyan makatên, tur panjênênganipun katingal rêmên nampèni: sêmbah dalêm, nanging botên kula manah, kaajrihan kula ingkang têrus ing manah (dening panjênênganipun aparing sandhang pangan) punika ingkang rumêksa ing pasuwitan kula, dede: sêmbah dalêm kula. Awit saking punika kula gadhah pangintên, dangu-dangu sampeyan badhe nyêbut: abdi dalêm kangjêng guprêmèn, botên abdinipun o utawi abdi dalêm komis enz sarta ing sabên garêbêg siyam sowan nyuwun ngabêkti (ujung) sisih punika ingkang
sotyanipun kangjêng radèn adipati (matapita of pitaya) punika ingkang asring kautus [ka...]
[...utus] sowan ing kangjêng tuwan residhèn, botên mawi sangu: sêmbah dalêm, kok inggih dipun kasihi kados sampeyan makatên. Amargi saking gampilipun sêmbah dalêm sampeyan, anuwuhakên panggraita kula yèn panambang: ne, dhasar sampeyan saosakên dados têtumbaling pasuwitan sampeyan. Red.
Eyang Ngarab, sarta rama kaji punika ingkang kamanah namung kamulyaning swarga, nindakakên pêpacaking sarak, sintên ingkang nêrak, amêsthi kêcêmplung ing naraka, para putra wayah sami dipun ayomi ing mêmanis, dene sambènipun wontên ing dunya pakarti
nêm rupiyah, tiyang dhatêng putra wayahipun piyambak, tur pambayaripun kenging nicil, rama kaji tiru-tiru tumbas rupiyah rêgi sadasa uwang, tur rupiyahipun kenging katampèkakên sanès wulan, lah makatên punika sumêrêp kula kadarmaning lêlabuhanipun eyang Ngarab sarta rama kaji, ananging botên mêsthi sadaya makatên, sarta botên kenging kagêbyah kados uyah, wontên satunggaling kaji, nenemanipun kala ing taun 1816 malêbêt
kaji dhatêng Mêkah, ing mangke andumugèkakên among tani malih kalayan rahayuning budi ingkang narik dhatêng katêntrêmaning gêsangipun, sambènipun maos Sasadara, lajêng dipun rumpaka kados ing ngandhap punika: ngiras ngêjur: na gondhèl. Red.
Pangowêl Ingkang Mahya Saking Jatining Tyas Nirmala
Kados-kados kabul saking pamujinipun anggèr Ms. Arjautama ing Maospati (zie Sasadara ôngka VI) ing mangke jagad Sasadara kêbak dening pêpasrèn pisungsungipun para anindita, anggêlar kawruh warni-warni ingkang sarinipun mikantuki indhaking sasêrêpanipun para ingkang sami karênan mangudi dhatêng ... Sasadara kenging kaupamèkakên kênya ingkang nêdhêng birahi, pantês dados kondhang kidungipun para nimpuna, kajawi sampurnaning citranipun ingkang tanpa sisihan, saha dyatmikanipun bilih angagêm kasêmêkan kabar angin wêdalan ing nagari marutamanda, kasêmbuh
angampah barubahing manah. Bobotipun kula punika ingkang sampun pikantuk titêl kaji, ewadene mênawi kula ningali gandêsipun nikèn Sasadara, manah kula mêksa sênag-sênig, ja lali lo: bèng (ki Red), sampun malih ingkang dèrèng nama kaji kados kula. Sanadyan kula punika dede pambantunipun Sasadara, awit saking tunaning budi, nanging sarèhning sabên wêdalipun Sasadara kula sagêd manguswa kiswanipun, dados salaminipun Sasadara taksih dinirgakakên ing yuswa, kula badhe tansah pikantuk bêgja ingkang botên kenging winiraos.
anyaruwe, supados ing têmbe mênawi kula kadumugèkakên ing jangji, murud dhatêng jatining asmaralaya, wontêna ingkang kula angge angsal-angsal. Wosing atur kula: (bola-bali iya: na gondhèl).
Ingatasipun tiyang angrêmbag bab kawruh, sampun limrah sami diya-diniya, arêbat lêrêsipun piyambak-piyambak. [piyambak-piyamba...]
[...k.] Ingkang makatên wau saking pamanggih kula botên dados punapa, waton sami ngagêm têtêmbungan ingkang sae sarta botên kêsupèn dhatêng wosipun ingkang pinabên, gumêbyaring mas sarana dipun sangling, makatên ugi lêrêsipun pamanggih punika sarana karêmbag ing akathah, botên dipun sêksèni piyambak. Têmbung wani kalihan wanni sarta wanine kalihan waninne dhasar sapele, ingatasipun tiyang ingkang botên rêmên sastra, nanging ingatasipun tiyang ingkang mêmardi mikani dhatêng tusing kasusastran Jawi, ajinipun angungkuli mas ore (ki Red).
Anggèn kula mastani ingkang nama bênêr punika namung satunggil (
wanine = gronjalan Surakarta (anglêr pasisir), punika kadospundi tiyang cobolo ingkang kados awak dèkèng, la rak badhe tansah lingak-linguk, jalaran botên kantênan ingkang dipun turut, punapa manut wêwaton sasiripun piyambak-piyambak kemawon, sisah punika. Mênawi lêrêsing panyêrat punika botên pêrlu kagalih, namung waton: wong ora beda têgêse,
Warnabasa, garmmatica,grammatica. woordenboek utawi Logaad enz mênawi namung anggalih wong ngene bae iya wis ngêrti, la rak badhe blaès§ Rikne inggih botên kapidana Salawana. awit sêratan: jaran wedok kang dikalungi gêntha kae yèn wis kok ombèni, banjur kandhangna, sami kemawon ingatasipun sadôngsa kalihan jaran wadon kang dikalungi gêntha kae yèn wis koombèni banjur kandhangna. Punapa makatên punika ingkang nama paramasastra (sisah malih punika). Dhuh, sang kalêngkaning buwana, kula sampun kêlajêng kapencut anon ing solah andika, dumugining prana jêbul badhe paduka oncati, la bok sampun kagungan watak putungan atèn makatên. Paduka ingkang pinêsthi dados gêgununganing kasusilan Jawi, jêbul ngajap rawuhipun bathara Suman ingkang taksih ngasrama ing praja Nèdêrlan la rak anèh, inggih lêrês bathara Suman punika sêkti môndraguna, nanging bab kasusilan Jawi rak malah maguru dhatêng paduka. Lêrêsipun sang ayu sampun êsah umangsah pahoman amêsu budi, supados anggèn paduka angrênggani kasusilan Jawi nama sampurna, têtêp dados kumaraning jagad Jawi, satêmah kuncaraning kasusilan Jawi, botên ical-ical saindêngipun, angantos dumugining ari pungkas kala pisan. Mênawi paduka botên puguh ing galih,
têgêsipun namung wêwaton sumarah ingkang karsa ngangge la gèk sintên ingkang badhe pitajêng dhatêng sang ayu. Kalihan malih mênawi sang ayu namung kakênan galih dening kapencut suwuring pêparab pujôngga, lah sampun, paduka lajêng ngagêma cundhuk sêkar gêgubahanipun ingkang minulya Tuwan Sopudsên, pujôngga ing nagari Dhèlêp, ingkang tinêngêran ing sêratan, oncèn-oncèn sêrat waosan jilidan ingkang sapisan, dimèn paduka saya mindhak prak ati. Mandanganu gêmang.
Mênawi gêgujêngan bab na gondhèl, sang rêtna ngajak kèndêl, jalaran sandeya ing galih bokmênawi sagêd adamêl bosênipun dhatêng ingkang karsa maos, dhuh wong ayu apuranta, kauningana: kados kawruh natuurkunde (Ms. Arjautama) kawruh bab sagantên vormleer (Ms. Martadiharja) saha kawruh jagad (wis en aardrijkskunde) sumawana kawruh tanêm tuwuh (Ms Prawirawiyata) utawi sanès-sanèsipun pêthikan saking kawruh Eropah sarta ingkang sampun kapacak wontên ing sêrat-sêrat, punapa paduka galih botên adamêl bosênipun para maos. Awit kawruh ingkang kula pratelakakên wau, kula kemawon sadasa taun sapriki sampun kêrêp mirêng gotèkipun para anak-anak kula ingkang sakolah [sako...]
[...lah] ing Kweek en Opleidingschool punapa malih tumrap para sagêd ing jaman sapunika botêna lajêng kaanggêp kawruh kina. Beda kalinkalihan. Mardawa Lagu, Cakrawarti, punika dêlêsing kawruh
rimbagipun dados kèli, utawi kili kalihdene malih kali, wau têmbung aran, karimbag dados kalèn. Pamanah kula sampun lêrês, ingkang kadangokakên punapanipun, punapa panambangipun ne, jlêg tanpa sangkan, dados kalinne, beda kalihan kalènne wau mila kula sampun matur mênawi anggalih: ne, jlêg tanpa sangkan, kula
sampun sumêrêp sababipun, gèk badhe ngindhakakên punapa, punapa ngindhakakên kabrêgasanipun bôngsa Jawi anggènipun rumaos sampun [sa...]
[...mpun] oncat saking kamlaratan, punapa ? ... ? ... ? yèn sang ayu ngajak anganggit mubarang ingkang kenging andadosakên karaharjaning manungsa, suwawi kula aturi anggalih jawabipun pitakèn ing ngandhap
Tandhanipun, mênawi pandhe Jawi adamêl paku, jaman kula dèrèng wontên ngantos sapunika sampun apêputu kalih, inggih sami kemawon, kagêmblèng, pandamêlipun uthik, pikantukipun namung sakêdhik, dadosipun pating cêngkuwik. Beda kalihan kawruh Eropah: wit-witan taksih gêsang, ing dalêm kalih jam sampun sagêd dados sêrat kabar pintên-pintên saking dayaning masinê.
(*) Sabab saking kawisesa saya lami saya malêmpêm, ngantos botên gadhah isin winulang basanipun piyambak ing bôngsa sanès, kamajênganipun manut sapangrèh namung badhe ngantuni ing salami-laminipun, tandhanipun sampeyan sadaya dèrèng nate nganggit kawruh anglancangi anggitanipun para guru sampeyan, amargi saking ajrih, malah pêng-pêngan sampeyan murinani utawi pados pakandêlan dhatêng guru, pamanggihipun lêrêsa lêpata utawi angrisaka adat kina namung ajrih maoni sumêlang kadukanan, dalah têmbungipun kalêbêt ing pasuwitan, punika sampun kaêbêt [ka...]
[...êbêt] lwêwatêkanipun têtiyang Jawi, utawi kula sadaya, rêmên sulaya kalihan bangsanipun piyambak, paramabasa dipun orak-arik, karanganipun Tuwan
karanganipun Tuwan A.H.Y.G. Walbim, panambang i paruthul, madhani, ngatèni, ngatènana, dupèh saking: kati sami dipun kèndêlakên kemawon, pathokanipun purun kalihan ajrih dhatêng tiyangipun ingkang nganggit, botên têmbungipun. Red.
b. Pambudidaya punapa ingkang arus katindakakên, mamrih têtiyang Jawi majênga dhatêng mubarang padamêlan.(*)Keterangan (*) pada hlm 246.
Mênawi jawabipun kalih bab ing nginggil punika paduka kaparêng ngalorèhakên§ Ngalorèhakên, punapa sami kalihan: nyorahakên. Red. wijang-wijangipun ingkang ngantos anggalur, pintên banggi wontên para luhur hartawan ingkang srêdha ambawani aparing tuladha supados kalêksanan ngêsing pitakèn, sampun saèstu ing alami-lami kita tiyang Jawi botên pêrlu andamêl kursi nyambat utawi tumbas dhatêng Cina Makao, cêkap damêlanipun piyambak. Kados ta: andamêl rèk, punika kawruh punapa ingatasipun tiyang Eropah, [E...]
[...ropah,] kawruh sapele, sumarambahipun wontên ing tanah Jawi rikala kula dèrèng wontên, parandosipun ing pundi wontên pabrik Jawi andamêl rèk la wong karo têngah sèn we wis entuk rèk siji, pêrlu apa kathik yasa pabrik barang. kasijan.
dhatêng titah ingkang papa, kados pun:
Kaji Salèh alias Manan, katêlah nama Kaji Salawana.
Sambirêmbe Maospati kaping ... Juli 1902.
Kabaudanipun nyêrat Kaji Salèh mawi: na gondhèl, kados dipun ojok-ojoki dhatêng Ms. Arjautama. Red.
[Keterangan dari hlm. 245: ... mubarang padamêlan.]
(*) Sampeyan badhe adamêl punapa bok inggih sampun kados adat, ingkang kula manah punika
sae sarta adinipun angungkuli ingkang mawi wêdhi gamping, langkung malih pandamêling wêsi aji, wayang sasaminipun, narimah namung angiribi kemawon, sarta pangikêting ukara sagêda Jawi lugu, kasagêdan kula narimah kantun ing salami-laminipun, panarimah kula
botên sagêd kasêmbadan, rumaos kula tansah saya ewah modhèl baru, bêskat dados sêmôngking saya brêgas, sarêng amung kemawon punika rak prêtalan têmbung Mlayu blêjêd tjoemasadja dipun pêksa dados têmbung Jawi, tuwin sanès-sanèsipun cangkokan têmbung Mlayu utawi Wlandi, kados ta: dede punika, nanging punika, kados ingkang sampun kula aturakên ngajêng, kêlajêng-lajêng kangge ing kathah, wontên malih pamanggihipun liding Radyapustaka têmbung panunggilanipun ing nginggil wau ikêtan Walandi kalantur dados Jawi, kula piyambak sampun katilapan sarta sampun ngangge têmbung wau, sawêg sapunika wiwit kula mantuni, inggih punika kagêbag dening pun Suta, têmbungipun Jawi barès kurès namung: kagêbag pun Suta, badhe mlajêng dhatêng pundi, dene kanggenipun têmbung dening ingkang sampun pinanggih kados ta: mati dening aku = mati saka ing aku utawi kagyat dening iwak molah = kagèt saka iwak molah, lah punika pamanggihing priyantun Jawi lugu ingkang pantês tinelad, saya kapanjang-panjang malih atur kua,kula. kaalusanipun têmbung Jawi inggih sampun angiribi kaalusanipun têmbung Walandi, kados ta: tai, uyuh, dipun alusakên dados wawratan, toyan, alusipun mawi kanthi raos awrat kalihan toya punapa têmbung awrat tuwin toya wau
kaanggêp kasar? Wusana lajêng kaewahan dhatêng wingking utawi: badhe mêdal alusing têmbung wau ambucal raos, punika inggih ugi prêtalan saking têmbung Malayu kablakang utawi maoe kloewar pêrlunipun punapa: sadhèrèk, bilih sampun gadhah têmbung piyambak tur brêgas, têka mawi nyambut-nyambut têmbung sanès tur tumraping têmbungipun malah kirang sae, punapa kêmba? Beda kalihan bêskat dados sêmongking, utawi bêdhahan Jawi linintu bêdhahan Walandi, dhasar brêgas pantês tinulad.
Amangsuli karsa sampeyan, anggèn kula sagêd manah prakawis: na gondhèl, kadospundi, sumôngga ta, kula aturi anggalih gampil-gampilan, kados ta:
Madhanni saking an, i -- kacèk punapanipun?
Padhanne saking an, e -- kacèk punapanipun?
dipun risak adatipun manut kemawon, tiyang sajagad sami amastani lêrês, namung kantun jagad Sasadara ingkang dèrèng kèlu, sarta jagad paramabasa zie blz. 551. Tak, ko, dados jêjêr, awit sampun kalêbêt ing têmbung kula, botên kenging rinèh ing têmbung
ingkang sampun jèngglèh mêksa sulaya ing pamanggih, pêpuntonipun kêjawi namung mupus: botên wontên.
Sarèhning sampeyan kapiadrêng badhe nguningani wêwatoning wontênipun: na gondhèl, kula namung cariyos kemawon, sampeyan gêga: sukur ing Allah, sampeyan paibên: sumôngga, kados ing ngandhap punika:
layar cêcakipun, kenging kasirnakakên, sarta kenging kasantunan sêrat wêngi, kados salimrahipun, awit sami tanpa wiji, nanging tunna, botên kenging kasêrat: tuna, awit wontên wijinipun saking têmbung Kawi: unnya = unni, botên uni, karunya, kasêrat
Ing tanggal kaping 1 Juli 1855 punika dhawah dintên pêkênan punapa, sarta dhawahing wulan Jawi wulan punapa, punapadene dhawah taun pintên.
Pitakèn sampeyan ing nginggil punika, mênawi kanggenipun maedahi ing akathah badhe angsal wangsulan saking Radèn Ngabèi Tohpraja, kondhanging Sasadara bab pangetanging dintên sae, nanging bilih namung tumrap dhatêng sarira sampeyan piyambak, punika dede bêbahanipun kabar Sasadara, mugi sampun andadosakên ing panggalih. Langkung prayogi sampeyan atêpanga piyambak dhatêng Radèn Ngabèi Tohpraja, punika kula sakalangkung mangayubagya.
Sêrat sajarah karaton dalêm kêkalih sampun kalampahan kacithak, wontên pangêcapanipun Tuwan G.C.T. Pan Dhorêp èn ko ing Samarang, sapunika sampun dumugi ing Pajajaran, panyuwun kula dhumatêng para lêngganan Sasadara ingkang sampun nampèni sêrat idêran sarta dèrèng mangsulakên, mênawi karsa mundhut tumbas, mugi lajêng angintuna wangsul kalowongan wau, saha para priyantun sanèsipun ingkang botên kaaturan kalowongan, mênawi karsa mundhut tumbas, mugi kaparêng tumuntên prasabên dhumatêng kula.
Tambahan kabar angin, ing wulan punika botên sagêd mêdal, amargi ki redhaktur kêgubêd ing na gondhèl, ngantos anglirwakakên
anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura, Anggraksa siti gung bongas kilen, Kala nulis piagem ing dina rebo
kacang dele, bumbune sing ngulek sopo
anake nangis ditokake, abot nggone ngrumus ongko
II ndorong ènèké èkspedisi anyar. Panjenengané paling utama ndorong sing wés nglkokaké janji perang salib ananging ora tau mangkat, lan sing wes muter walik sasuwéné kamlampahan. Sapropirané wong iki wés nampa poyokan ing dalemé lan ngadepi tekanan supaya bali ing étan; Adela saka Blois, garwa Stephen, Raja Blois, sing wés mlayu saka Paprangan
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 4 Sèptèmber 2016.
Puri Ayu Homestay Prambanan Jalan Solo Km 9 Maguwoharjo, Prambanan,
‫‪Warung Lamongan Pak Ari‬, ‪Pontianak‬ -
lair 30 April 1989) ya iku penyanyi ing 2PM. Saliyane dadi penyanyi, dhèwèké uga aktor lan penari.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jang_Wooyoung&oldid=1079647"	Kategori: Aktor Koréa KidulKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.10, 3 Sèptèmber 2016.
ngundhangake dhawuh mangkene: “Manawa sira padha syukur ing Allah. mesthi peparing Ingsun rupa kanikmatan marang sira kang uwis iku Ingsun tambahi maneh, nanging manawa sira padha maido marang peparing Ingsun rupa kanikmatan, sira bakal Ingsun patrapi siksa. Sumurupa, siksa Ingsun iku luwih dening abot.
Nagari ingkang kaeka adi dasa purwa, Eko sawiji dasa sepuluh, purwa wiwitan. Satus datan wonten sadasa, sadasa datan wonten tiga. Nagari ingkang panjang punjung gemah ripah loh jinawi, tata tentrem karta raharja, panjang pocapane, punjung luhur kawibawane. Ngrembaka subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku. Kalis saking bebaya, mboten wonten tindak durjana lan mboten wonten ingkang pek-pinek barange liyan. Nagari kang ngungkurake pagunungan, ngeringake benawi, ngananake pasabinan, mangku bandaran ageng. Enjang rajakaya, ingon-ingon bidal dateng pategalan pados tetedhan, manawi
9sing kawentar tukang gusur kuwi para Menggung lan [ara Rangga)
On 18 Agustus 2010 at 22:16 gembleh said: Huwaduh nganti lali,
gedung pewayangan “aku yakin Mbak, seng mateni mudhoiso iku mbak Rikmo. Lek wes ketangkep pean jewet titik ae Mbak, pasti wonge ngomong kabeh sak bener-benere, Wonge gak betah loro
kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600.
--- 16 : [3] ---
Radèn Sukra gadhah pangarah dhatêng Radèn Ayu Lêmbah, dèrèng kadumugèn nêmahi tiwas kalih-kalihipun
75. cipta kawula dyah ari | lir agring antuk usada | wus lami kawula anggèr | kawiyogan ing asmara | siyang dalu kacipta | suwaranirasuwarnanira. riningsun | rumakêt anèng ing netra ||
76. watêking jalu lan èstri | pan sampun akaron jiwa | mila katêlah ing mangke | jaruman talang asmara |
alênggah | ingayap marang cèthine | anulya akarya sêrat | sarya sinungan têmbang | badhe katur ing sang ayu | ingulêsan sutra jênar ||
78. dene ungêling kang tulis | arsa sowan
pangeran adipati | wau ingkang kawarnaa | lagya siniwèng wadyane | Patih Soda lan Udawa | sami munggèng ing ngarsa | kacarita sang abagus | adarbe paman sajuga ||
80. kang dhèrèk ibunirèki | ratu kilèn kacarita | sampun jinunjung lungguhe | dènira sri naranata | kêkasih Radèn Arya | Tiron mangke wastanipun | wus sowan [sowa...]
[...n] marang kang putra ||
81. praptèng ngarsa awotsari | matur dhatêng ingkang putra | atur pawarti
pun Sukra dhatêng ing taman | ingkang angiring êmbane | kaparanggul mring arinta | Rahadèn Ôntawirya | pun Sukra sampun
kapanggihèng wana | ing praja myang ing arga | angidid sêsumbaripun | purun jurit lan paduka ||
atmajèng nata | pun Sukra pan kawula | yêkti anistha kalangkung | gusti aprang lan kawula ||
89. suwawi ingangkah dhêmit | ing karsa môngsa
kawula atur uninga | mangkya paman atmajane | aulah lambang asmara | nênggih kalih pun Sukra | sampun dadya sêratipun | ingkang rayi tinimbalan ||
91. Radèn Suryakusumaglis | tumamèng ing ngabyantara | atur sêmbah ing rakane | jêng pangeran adipatya | lingnya yayi sun duta | aturêna layang ingsun | adhi marang kangjêng paman ||
92. Radèn Suryakusumaglis | kang sêrat sampun
kapanggih lan kawula | pun Sukra gusti amuwus | têmbunge minta usada ||
95. lawan aturipun gusti | pun Sukra yèn apanggiha | kawula lan padukanggèr | binêkta kesah karsanya | saking ing Kartasura | pan arsa madêg nèng
96. rayi paduka dyan mantri | kang badhe kinarya nata | Rahadyan Suryaputrane | wadyèng Kêdhu lan Mataram | sampun sinungan sêrat | pun Sukra purun prang pupuh | anglurugi Kartasura ||
97. mangkya sampun darbe Bugis | kathahipun pitung dasa | badhê andêling palugon | gumujêng kusuma rara | sang dyah sarya ngandika | Si Sukra tuhu
Tambakbaya | ya ta gênti winiraos | kang lagya dadya caraka | Radèn Suryakusuma | sampun prapta lampahipun | tumamèng
103. saha ngaturakên [ngatura...]
[...kên] bêkti | mring paman ingkang pinujya | kang ambêg santa budyane | kang pinujyèng warda warga | Kartasura sadaya | ri sampuning sêmbah atur | wiyosipun tur uninga ||
Rahadèn Ôntawiryèki | sampun nikêling ing rama | dhatêng ing taman sirage | pasareannya kang raka | wau kang pinariksa | myang
munggèng ing ngandhap kasure | kalangkung gêgêtunira | Rahadèn Ôntawirya | nyai Tambakbaya sampun | siniwêr tan kêna mêdal ||
sakalangkung ing dukane | jajabang mawinga-winga | asru dènnya ngandika | wus pinasthi awak ingsun | alingsêm anggèr
sigra Radèn Ôntawirya | umarêk ing rama age | praptèng ngarsa atur sêmbah | katur saaturira | kang rama ngandika asru | hèh
yèn gigu nguntapêna | sun upatani sadarum | sigra Radèn Ôntawirya ||
129. sang dyah aggêgônda minging | kang kênaka rinampungan | pan sampun anglong
131. Rahadèn Sudira aglis | nyandhak cindhe kang kênanga | ingkang kinarya anglawe | sigra kang raka cinandhak | astane siji sowang | pratmaja samya mêtu luh | ajrih kapêksa ing rama ||
anyêkêli Tambakbaya | Radèn Dipatarune |Kurang satu suku kata: Radèn Dipatarunane. lan Radèn Wôngsataruna | agèmèli kang raka | lawan
kati bobotipun | ingkang saparo salaka ||
140. iya bobote rong kati | cindhe puspita salirang | uwis mung iku duwèke |
tuwin inya lan êmbane | miyat layon gilang-gilang | agêpah sinungkêman | swaraning tangis gumuruh | pra putra sowan ing rama ||
144. amatur sarwi anangis | sakathahing paratmaja | yèn sampun lalis kakange | jêng pangeran tan ngandika | ya ta kang kawarnaa | wadya kang jawi ing pintu | miyarsa yèn gusti duka ||
145. sadaya atata baris | wadyabala Kapugêran | warta wus adoh gumyahe | Pangeran Arya Mataram | sampun miyarsa warta | budhal kang wadya gumuruh | lan
Kasindurjan | sigra-sigra ing lampahe | datan kawarna ing marga | wus praptèng dalêm pura | kawarnaa sang
kinane | sami wismèng Kartasura | ya ta Radèn Sindurja | sampun mêpak wadyanipun | santana sampun samêkta ||
153. wong Kasindurjan wus baris | dyan patih supe ing nata | saking wrat trêsnèng putrane | miwah sira Radèn Sukra | sampun ngrasuk busana | asêdya asoroh amuk | wong Bugis sampun samêkta ||
154. pitung dasa winitawis | kathahe wong têtêbusan | nèng
gumulung wadyèng Madura | atanapi bala ing Surawèsthi | ing Sindurjan wus kinêpung | sira nyai Wilaja | miwah nyai Suwônda pan sampun rawuh | dumrojog tanpa larapan | apanggih lan radèn patih ||
10. nyai Wilaja lingira | hèh dyan patih timbalaning narpati | atmajanira pinundhut | ingkang aran Si Sukra | putranira kêna kukum ulah tuhu |
kenginga pun Sindurja | nyai ingkang nalangana ing pati | duta kalih wlas andulu | dhatêng kang trêsnèng putra | sigra Radèn Ayu Pucang ngandikan wus | kering dhatêng ing caraka | kalih praptèng ngarsa aji ||
13. nulya Radèn Ayu Pucang | anungkêmi pada sahawor tangis | sakalangkung ajrihipun | narka yèn ana duka | dening ngagêm sakapraboning
ing kalbu | dadya anut ing garwa | Radèn Sukra sinêsêp-sêsêp kang êmbun | lan gusti sira karia | ingsun seba ing narpati ||
17. anuwun apurèng nata | dyan apatih mijil lan swaminèki | tan kawarna lampahipun | prapta ing
cundhuk lan Adipatya | Cakraningrat lan Urawan Dipati | sami sandika turipun | warnanên Radèn Sukra | sapêngkêre ingkang rama inêb pintu | wong Kasindurjan wus pisah | amung tiyang Bugis sami ||
21. kinèn baris palataran | samya kilung wanèh
mènèk banon marginipun | ing jro banon wus prapta | wadya Bugis kagyat dènira andulu | arsa nulya pinarjaya | dene tan ambêkta kêris ||
26. Rahadèn Sukra samana | talêmpake ingkang tansah pinusthi | nèng asta
adhuh anak ingsun nyawa | kayaparan ing polahira iki | tan wêlas mring sudarmamu | gusti sira nututa | uwakira Ki Urawan sampun rawuh | dipati anèng paseban | dinuta ing sri bupati ||
28. timbalane sri narendra | lamun sira kaki tobat sayêkti | ingapura ing sang prabu | anggèr sira metua | Radèn Sukra samana lêjar tyasipun | sampun karsaning Hyang
Wiradigda | wus acundhuk Radyan Sukra ngabêkti | dhuwunge sinêndhal sampun | marang Ki Wiradigda | Môndaraka anubruk sangking ing
tuwin yèn arsa gêsang | lamun sira nyawa amiliha lampus | ramanira ingkang gêsang | yèn sira amilih urip ||
Pangeran | Cakraningrat lan Dipati Surèngkewuh | kang baris wus kinèn bubar | dene kang para [pa...]
38. lajêng maring panangkilan | tur uninga ing kangjêng sri bupati | sampun katur ing sang aprabu | nulya sami ngandikan | pra punggawa tumamèng
sampun dèn luwari | dhuwung pinaringkên sampun | dosane ingapura | sampun kinon mantuk dhatêng
Dipati Sampang | kakang sampun kathah rinaos galih | pinasthi karsèng Hyang Agung | pêjahe putrandika | ingkang layon kinèn bêkta mêdal
maringi salawatipun | lawan mori rong kêbar | ni Wijaya ingkang ingutus de prabu | sarya mundhut ingkang putra | Dyan Ayu Impun namèki ||
44. lawan ingkang kaponakan | Radèn Ayu Pugêr èstri
yu luwih | kêkalih sarêng pinundhut | kang rayi tan lênggana | ingkang putra sampun katur ing purarum | langkung sihira sang nata | maring kaponakan èstri ||
winuwus | nênggih kang winursita | Adipati Wiranagara ranipun | kalangkung mukti wibawa | nèng Pasêdhahan
kasusra prajurit luhung | samana lagya sineba | pêpak kang punggawa nangkil ||
47. ingkang sumiwi ing ngarsa | Rôngga Êmbun Jaladriya prajurit | ngabèi lèr lawan kidul | bala Nusakambangan | pêpak andhèr pating prêngangah dinulu | ana ingkang simbar jaja | bêbrêngos sakêpêl sisih ||
48. sami asondhèr sadaya | sawarnine adhuwung cara Bali | sang adipati amuwus | maring pêpatihira | angabèi êlèr lan ngabèi kidul | hèh bapa paran ing karsa | wruhanira ingsun nguni ||
49. atamian duta Sampang | Rôngga Malangjiwa prapta ing ratri | lan ambêkta
wadya drêmbayuda sikêp waos gêmpung | nambungi ing wurinira | Lêmbu Giyêng kang nindhihi ||
56. ing wuri wong surènglaga | samya rare anom warnanya pêkik | samya rasukan baludru | abrit
awatawis kalih atus | sami wong dulangmangap | sawarnine pan sami atêguh-têguh | ing wuri wong pêpilihan | kyai patih kang nindhihi ||
Daha wus rawuh | nabrang ing palabuhan | pra punggawa môncanagara wus larut | tan ana wani mapaga | marang Radèn Surapati ||
60. ing Pranaraga wus bêdhah | kuthanipun sampun dipun anciki | wadyalit samya malayu |
enjing sineba kang prabu | pêpak kang wadyabala | wong kaparak andhèr ing ngarsa sang prabu | asri ingkang upacara | awarna-warna kaèksi ||
62. sagunging para nayaka | pêpak andhèr sowan ing pôncaniti | Radyan Sindurja wus rawuh |
nangkil | punggawa pêpak supênuh | jêjêl nèng panangkilan | Kya Apatih Sindurja matur wotsantun | patik aji tur uninga | dhatêng paduka narpati ||
65. ing mangkya mêngsah bang wetan | andhatêngi wadyanya Surapati | kang prajurit tigang èwu | sikêpe kalih nambang | ing bang wetan samangkya sampun ginêmpur | Pranaraga sampun bêdhah | kithanya kinarya baris ||
66. sri naranata ngandika | yèn mêngkono ari mas Adipati | Pugêr prayoga tumanduk | nglurug mring Pranaraga | wadyèng Kartasura rong duman kang milu | ingkang saduman karia | miwah kang para bupati ||
pira lawase duk rawuh | kongkonane Si Walônda | ngaturi sêrat mring mami ||
69. radèn patih atur sêmbah | wus anduga ing karsanya
adipati ing Sampang | miwah adipati ing Surawèsthi |
patih Sindurja tan kantun | catur ingkang punggawa | sampun kèrid sarêng praptèng jro kadhatun | tumama ring ngabyantara | ingawe dening narpati ||
purun | pedahipun punapa | sinauran sri narendra utang sanggup | pan sampun anyaur praja | Carêbon Pasundhan nguni ||
78. pagene nora dèn têbas | akèh jine bumi ing tanah Jawi | miwah wong pasisir takut | saking bawaning nata | lamun mêksa Walônda panagihipun | lah age sira tundhunga | aywa ngambah bumi Jawi ||
79. kaya godhong apan kathah | ajinipun kagunganing narpati | yèn tan anut karsa prabu | ngambanga ing samodra | adipati ing Sampang sigra sumambung | alêrês karsa paduka | wadya Walônda nèng Jawi ||
80. abêburuh ing narendra | sampun angsal buruhan pun Walandi | lah mantuka dèn agupuh | sampun ngambah rat Jawa | parandene abantoni ing prang pupuh | dados kêkêtêb kewala | kang jurit têtiyang Jawi ||
81. Adipati Surabaya | anambungi duk aprang Surabanggi | apan kawula karuhun | ingkang dados manggala | pun Walandi pan awis tumut prang pupuh | dados kêkêtêb kewala | milane
ri sampunira mangkana | ingkang rayi pinaring busanadi | miwah reyal badhe sangu | jêng pangeran wotsêkar | sigra mêdal
89. kapêdhak ing Kapugêran | Jayadrêma myang Jayawirya ngirid | Pranayuda sisihipun | kalawan Anggantaka |
ingkang para sunu | sami tumut ing rama | Radèn Suryakusuma apamit sampun | dhatêng pangeran dipatya | milya ing
ing alun-alun | sagung ingkang gêgaman | jêng pangeran ing pangurakan wus rawuh | ingiring ing para putra | lajêng dhatêng pôncaniti ||
93. ngandika dhatêng jro pura | jêng pangeran lan sagung pra
binusanan rahab baludru abrit | ingkang rayi munggwèng pungkur | Rahadèn Ôntawirya | nitih kuda tapuk ing tal
wastanipun | jangjan biru ulêsnya | Radyan Dipataruna nambungi pungkur | anitihi [ani...]
[...tihi] kuda rêkta | pun Tambang ingkang
warnanipun | arahab sangkêlat jingga | palisir diwôngga kuning ||
98. ingiring dening kang bala | ari kalih sumambung munggèng wuri | Radèn Sôngka
pangeran songsong kuning | wadya pasisir nèng pungkur | gumêdêr awurahan | pan ing Kudus sapangilèn ingkang tumut | ginêlak
winuwus | prapta ing Jagaraga | panganjuring yuda wus praptèng Madiun | Ki Tumênggung Mangkuyuda | lawan Sang Natayudari ||
101. sigêgên ingkang lumampah | kawarnaa kang baris Pranaragi | ing warta sampun misuwur | yèn wadyèng Kartasura | pangajênging yuda wus praptèng Madiun | kang dadya manggalaning prang | Pangeran Pugêr prajurit ||
102. wong Pasuruan siyaga | pangajênge kalih nambang kang
mring kali Tambang | sampun bêdhol ingkang baris ||
103. sampun awor lan pangarsa | amalatar wadya amasang [ama...]
[...sang] baris | gantya wau kang winuwus | Tumênggung Mangkuyuda | tur uninga ing kangjêng pangeran gupuh | mantri kêkalih dinuta | sigra matur dhatêng gusti ||
104. yèn mêngsah sampun malatar | Sang Dipatya Pugêr budhal tumuli | rawuh ing bumi Madiun | sampun
langkung ramening jurit | wadyalit kathah kang lampus | nèng madyaning ranangga | kang sanjata swarane lir gunung
glis rawuh | prajurit ing Pasêdhahan | atmajanya sri bupati ||
108. jêng pangeran sampun wikan | yèn putrane Surapati kang prapti | punggawa ingatag sampun | myang Dipati Urawan | pra dipati pasisir tan wontên kantun | Rahadyan Suryakusuma | ingkang kinarya têtindhih ||
109. arame dènira yuda | sira Lêmbu Lêmbôra malaywaglis | ing dalu asowan gupuh | dhatêng ing
atur pamit | ing ratri datan winuwus | enjing kangjêng pangeran | wus utusan atur uninga ing prabu | yèn sampun rame kang yuda | malah akarya pêpati ||
111. kalih atus ingkang pêjah | rencang lawan mêngsah samya wadyalit | mantri kalih kang ingutus | dutaglis praptèng praja | wus tumamèng ngabyantaranira prabu | katur sasolahbawanya | langkung tustha sri bupati ||
112. Rahadyan Arya Sindurja | sampun kinèn utusan wadya mantri | mundhut bantu mring kumêndur | sarta paring uninga | yèn bang wetan mangke kadhatêngan mungsuh | wadyanipun Surapatya | ingkang angrurah nagari ||
113. amundhut bantu Walônda | yèn ing yuda rame kathah pêpati | wong Jawa pan kalih atus | kang palastrèng ngalaga | sêrat dalêm ing Japara sampun rawuh | tuwan kumêndur kampita | wus undhang marang upêsir ||
114. kang para upêsir prapta | Petor Bilman samana sampun prapti | mring
115. kacarita duk samana | ing Samawis maksih petor jagani | pan dèrèng wontên kumêndur | ingkang jagi Samarang | pan Japara
ingkang winuwus | sira sang anarendra | pan [pa...]
[...n] ing mangke anandhang gêrah sang prabu | putêk tyasira apatya | pêksi angrubung nambêri ||
97. Ingkang Sinuhun Amangkurat seda dipun gêntosi putra Pangeran Adipati Anom
tuwin pra dipati kabèh | têngara budhal sampun | pan ginêlak lampahing baris | siyang dalu lumampah | tan kawarnèng ênu | sampun praptèng Kartasura | jêng pangeran lajêng tumamèng jro puri | panggih lan naranata ||
ingkang ginawe usada | kalangkung dening sangête | sihing Hyang Kang Mahagung | jêng pangeran matur wotsari | tuwan anarimaa | sihing
bajul kang anèng toya | baya dibya anung | cinandhak ing asta kiwa | sigra ingaturkên ing uwa narpati | suka tyasnya narendra ||
7. miwah sagung kang para bupati | kagawokan miyat ing rahadyan | dene langkung
atmaja | dadya sami saking garwa Ngonje nênggih | punika winastanan ||
10. Radèn Êmas Alit dadya katri | pinundhut ing eyang
putra tiga dèn supiti | lan tugêl kuncung ika ||
12. wontên ingkang kawarnaa malih | putra èstri saking Kapugêran | kalawan kaponakane | Dyan Ayu Pugêr iku | Ratu Êmas ingkang gadhuhi | kang sawiji ngaranan | Dyan Ayu Kadhatun | Dyan Ayu Impun punika | pan pinacang kalawan pangran dipati | karsanya sri narendra ||
13. ingkang wayah kangjêng sri bupati | Rahadèn Mas Sêpuh wus diwasa | wus sinungan dalêm gêdhe | sakilèn sitiluhur | apan sampun sinung wêwangi | Pangeran Buminata | nênggih namanipun | kang kalih taksih wêwujang | Rahadèn Mas Panênggak dalêmirèki | sakilèn ingkang rama ||
14. Radèn Ayu Kadhaton winarni | pinanggihkên lawan kaponakan- | nira Ratu [Ra...]
[...tu] Kancanane | nênggih
pinêksèng rama panggihe | lawan Dyan Ayu Impun | ing karsane sri narapati | pan Radèn Ayu
amangun rêsmi tilam mrik | Radèn Ayu Impun lan kang raka | Jêng Pangran Dipati Anèm | winawèng ing jinêmrum | tan
Radèn Punta ingkang taruni | kinarya mantri mudha | dening sang aprabu | Rahadèn Punta samana | kesah saking nagara mring Têgalwangi | dêdagan mring kang eyang ||
18. kapiyarsa dening sri bupati | tuwin Pangran Pugêr wus miyarsa | tinimbalan mring uwane | Radèn Punta tan purun | kêdah anèng daganing swargi | pan katur ing sang nata | Radèn Punta wau |
marga | sampun praptèng nagarane | Radèn Punta ingapus | asêngadi Tumênggung Têgil | dinukan ing narendra | Radèn Punta sampun | ingaturan
linawe dening Ki Tumênggung Têgil | pan karsaning narendra ||
21. Radèn Punta sampun angêmasi | anèng têgal katur sri narendra | kalangkung suka ing tyase | dadya kalilipipun | Radèn Punta awèt abrangti | anèng daganing eyang | marma sukèng kalbu | sinêngkalan tunggil warsa | lan
sedane | sang nata langkung ngungun | ing pêjahe radèn apatih | binêkta parimana | gènira kinubur | samana pan sinêngkalan | ing pêjahe buta kalih ngrasa tunggil |Sengkalan: buta kalih ngrasa tunggil (1625 A.J., 1701/1702 A.D.). warnanên sri narendra ||
23. ingkang arsa jinunjung pêpatih | punggawèng jro Kyai Sumabrata | sampun ingèstrèn dadine | dening wadyabalagung | kang gêntosi nayakèng puri | Ki Ônggasuranata | wus
lungguhe dening narpati | saha sinungan aran ||
26. Ki Tumênggung Wirasastra nênggih | kang saduman ampas kurawanan | Ki
Hyang Agung | pamintèngsun sawuri mami | mring Hyang Kang Maha Mulya | aywa kongsi kuwur | ing panjênêngira
ing Surawèsthi | hèh kaki wruhanira | katri punggawèku | minôngka lajêring kutha | pan prasasat [pra...]
[...sasat] iku srayaning ajurit | dadya kukuh prajanta ||
29. ingsun iki liwat mutawatir | atilar kaprabon marang sira | durung pracaya
akèh lire ratu minôngka dutaning | kalipahing Hyang Suksma ||
30. ingkang putra pinardi smu tangis | panarkanya yèn
abagus | ya ta ing alama-lama | ganti warsa asangêt gêrah narpati | tan kêna ingusadan ||
31. nanging kala gêrahing narpati | ingkang tansah rumêksa ing pura | datan lyan amung putrane | atêngga ramanipun | iya amung pangran dipati | tansah
sirèki | iya ing sapungkur ingsun benjang | mung sira dèn bisa anggèr | angalap ing tyasipun | pamanira iya si
wapadipun | sampun supe saking ing aksi | ya ta pangran dipatya | samana winuwus | anyandhak dhuwung wasiyat | ingkang munggwing kulon uloning narpati | kang nama Kya Balabar ||
35. kagyat gya wungu sri narapati | miyat ing putra sarwi ngandika | èsmu duka ing jro tyase | hèh mangkono
likur | taun Alip pan ingetang | sangkalane ardi kalih rasa tunggil |Sengkalan: ardi kalih rasa tunggil (1627 A.J. 4 Nopember 1703 A.D.). otêr wong Kartasura ||
37. para garwa gumêdêr kang tangis | jêng pangeran dipati nèng pura | kang wadya kinêrig kabèh | saha sanjatanipun |
39. ingkang wadya kadipatèn sami | anèng srimanganti dènnya seba | sarta lawan gêgamane | Patih Soda nèng ngayun | pan asaos karsaning gusti | ing jawi kawarnaa | wadya srang gumuruh | sagunging para punggawa |
matur | dhatêng kangjêng pangran dipati | gusti rama paduka | katigayun wêruh | ing layonipun kang raka | rajaputra asugal
punang kalam aglis | saicale wau punang cahya | kalam mari pangadêge | wus karsaning Hyang Agung |
mracayakkên sampeyan gusti | lamun arsa madêga narendra | jêng pangeran andikane | yèn sun wus madêg ratu | apracaya luwih abêcik | ing mangkya ngong
kawula anuwun duka | datan sagêd kawula munjuk ing gusti | sumôngga ingkang karsa ||
51. Wiraguna dahat gêlèng ati | sang paksaraja aris ngandika | ora dadi pikir manèh | môngsa wurunga iku | iya dening prakara iki | lah wa sira mêtua | mêpêka wong ingsun | ing jro kabèh undhangana | asiyaga pêpak anèng pôncaniti | pan ingsun miyos agya ||
52. Ki Wiraguna nêmbah wus mijil |
54. munggèng bangsal witana alinggih | pangran dipatya matur ing paman | kawularsa madêg rajèng | idinta amba suwun | ingkang paman umatur aris | anggèr sumanggèng karsa | kawula jumurung | saksana sarêng tumêdhak | saking sitiluhur dhatêng pôncaniti | rajaputra wus lênggah ||
55. Pangran Pugêr jumênêng nèng wuri | angandika asru marang wadya |
andika pindho karya | aywa kudu adêgna apan wus dadi | pangeran adipatya ||
57. apan wus madêg nata pribadi | Pangran Pugêr langkung dènnya merang | tanpa muka ing èsthine | sadalêming tyas muwus | adipati ing Surawèsthi | langkung dening bramatya |
asugal ing wuwus | hèh Apatih Sumabrata | ujarira kaya ta dudu pêpatih | pindho rarywangon kita ||
58. adipati ing Sampang nambungi | ngling wus adate nagri Mataram | ulun mirsa wirayate | lamun seda sang prabu | wêka nata gumantya aji | santana kang panuwa | kang anjunjung ratu | Ki Tumênggung Sumabrata | lara tyase marang ing punggawa kalih | anging datan ngandika ||
59. kang umiyat samya marmèng ati | Sumabrata dyan mangsah manêmbah | ing pada sang prabu anèm |
sakathahe para dipati | padha makajangana | yèn wus pitung dalu | sidêkahe kangjêng rama | pra punggawa
rama | karsa pinilihan kabèh | dhumatêng sang aprabu | ingkang maksih nom-anom sami | kêdah sami kinarya | sêlire sang prabu | samana Ki Wiraguna | sangêt matur ngaturakên pati urip | mring kangjêng sri narendra ||
65. nuhun duka kawula narpati | pêjah gêsang kawula katura | ing atur kawula anggèr | rèhing karsa sang prabu | arsa nilas sêlir ramaji | kenging botên kenginga | kawula umatur | susunan sampun mangkana | botên pênêd ingkang pinanggih ing wingking | sang
saya gêla manahirèki | wus karaos tyasira | lamun gustinipun | tan tulus kang panjênêngan | dening gusti tan kenging dipun aturi | wau kang kawarnaa ||
98. Pangeran Adipati Pugêr sagarwa putra tampi dêduka sangking Ingkang Sinuhun
67. sang nata sampun akintun tulis | maring Jakarta suka uninga | yèn ingkang rama sedane | kalawan asung wêruh |
68. kang nama Dyan Ayu Impun nguni | ngantukakên dhatêng Kapugêran | Ki Sumabrata ature | yèn jênênge sang prabu | mung kang paman ngalang-alangi | panarkanya ing nala | Pangran Pugêr wau | mangarah dadya narendra | dyan sang nata andhahar aturing patih | wus karsaning Hyang Suksma ||
anèng ing Matarum | anèng dhusun Ngenta-enta | duk samana sampun ngadêgakên baris | suyud wadyèng Mataram ||
70. myang wong Kêdhu Pagêlèn prasami | anungkul marang sira rahadyan | sampun agêng gêgamane | miwah wong Gunungkidul | samya nungkul dhatêng Matawis | ya ta kang kawarnaa | Ratu Kancanèku | ing siyang dalu tilawat | apan ngêrig sakathahe
datan arsa mantuk mring nagari | andêdagan dhatêng raka nata | dèn têlasakên donyane | kasaru gègèripun | wadya alit samya angili | sampun miyarsa warta | lamun ing Matarum | ing
tumamèng kadhatone | umatur mring sang prabu | yèn kang rayi apacak baris | Radyan Suryakusuma | anèng ing Matarum | sang
ajana kari | ki patih awotsêkar | miyos tan asantun | sapraptanirèng pasowan | Jêng Pangeran Pugêr sigra dèn timbali | sampun praptèng pasowan ||
76. dhuwungira pinundhut tumuli | Pangeran Pugêr
Radèn Ôntawirya | dèrèng asrah dhuwung | rahadyan langkung bramatya | sotya andik jajabang lir wora-wari | ya ta Ki Sumabrata ||
77. asmu ajrih dènira ningali | pra punggawa pan mire sadaya | Pangeran Pugêr wuwuse | Ôntawirya nak ingsun | age nyawa asraha kêris | sun supatani sira | bônggaa ing ratu | sira Radèn Ôntawirya | langkung ajrih ing rama asêmu tangis | sampun asrah curiga ||
78. duk samana sampun dèn bêthèki | jêng pangeran anèng ing pasowan | lawan sagarwa putrane | miwah
desa Mataram | Mangunrana têtindhihe | myang para punggawagung | ingkang samya darbe Matawis | myang
80. sampun agêng gêgamanirèki | awatawis wadya kalih lêksa | tigang èwu dêdamêle | abra busananipun | apan sampun miyarsa warti | yèn rama pinilara | marang sang aprabu | Rahadyan Suryakusuma | langkung runtik samya amiyarsa warti | yèn
barisirèki | wus praptèng Parambanan | swarane gumuruh | dening wadyèng Kartasura | anèng Gondhang wau dènira amrêgil | sampun ayun-ayunan ||
82. sampun campuh dènira ajurit | wong Mataram kêkathahên lawan | binendrongan sanjatane | akathah ingkang lampus | Dyan Sudira panggah ing jurit | sampun angamuk nêngah | kang tinrajang gêmpur | nanging ta karoban lawan |
84. sampun kèngsêr dènira ajurit | pan mangilèn nabrang ing Paraga | ing Babara radyanjoge | wadya sakantunipun | samya ngiring marang ing gusti | Ki Banyakwidhe sigra | utusan wadyèku | atur uninga mring nata | lamun mêngsah ing Mataram sampun
prabu | hèh ta patih paran ing kapti | pan durung enak ing tyas | yèn ta durung lampus | kang dadya kalilip ingwang | Ki Apatih Sumabrata
datan kawarnèng lampahe | ya ta wau sang prabu | sampun ical dukanirèki | samana Sumabrata | ing sawêdalipun | saking pura gya têtêgar |
pamuwuse | pêcata kaya ingsun | pinutrakna marang narpati | jêng susunan kang seda | sare Têgalarum | tanah Jawa iku uga | pasthi ingsun kêpêl sun dadèkkên ugi | sagodhong kelor ika ||
ingsun saking pabêthekan iki | lan maninge Si Umar ||
93. katon mring ingsun jroning sêmadi | katon milu kêkadhar maringwang | Si Umar sru pamujine |
ngrencangi | andêdonga maring ing Hyang Suksma | darapon glisa aluware | sing pabêthekanipun | amanggiha arja basuki | Ki Umar aturira | wus mantuka
praptèng Kartasura | wus umatur ing gustine | kawarnaa sang prabu | sampun ical dukanirèki | kang rama ingapura | lan sagarwanipun | samana
mantuk marang ing wismane | Pangeran Pugêr wau | apan tansah sungkawèng galih | atajin dhahar nendra | lan saputranipun | miwah para garwanira | pan sadaya samya sungkawa ing ati | katon duk pinilara ||
ing Jêthak | Pangran Pugêr wau | wêwah sangêt jarêming tyas | pan kabubuh dening punggawa kêkalih | ing Sampang Surapringga ||
winitawis | dèn parêmbata wong ro kabotan | pan sampun lêpas lampahe | ing Kartasura rawuh | pan lêlêmbat awor lan angin | anjujug jroning pura | wanci têngah dalu | sirêp nuju wong jro pura | pan pinarêng sang nata ing dalu mijil | nèng latar prabayasa ||
apa êjim | dene gêdhene kagila-gila | punang tênung lon saure | pan ingsun iki tênung | êndi ingkang dadi narpati | pangeran
ing jro puri | ana kang wong manggihi maringwang | bagus tur kuning warnane | atutur marang ingsun | yèn ratune ana ing ngriki |
wis kalah sira iku | lah lungaa sira dèn aglis | têka ing tanah Jawa | aja gawe rêtu | yèn sira nora lungaa | apa nganti sira dadi wrêjit cacing | dadi
marang wong cilik | pan kabèh duwèk ingwang | ing tanah Jawèku | kang tênung sigra umêsat | saha tobat gunung Kêndhêng dèn margani | kathah wong kêna rumab ||
113. pangran minggah ing panêpèn malih | kawarnaa
katur sri narendra | tri atmajanipun | Mas Malad ingkang atuwa | Ki Mas Amad punika panênggaknèki | kang anom
nênggih ingkang sêpuh | Pangran Buminata seda | putra kalih panênggak lan Radèn Alit | samya sinungan
garwanira Ki Dipati | Cakraningrat [Cakra...]
[...ningrat] endah warnanira | nênggih garwa ingkang anèm | sang dyah wêwanginipun | Radèn Ayu ing Pakuwati | gandês raga karana | tinon gandrung-gandrung | kauningan mring sang nata | ingapusan marang Jungut ing narpati | nênggih
dèrèng kalakwan | dènira sang prabu | Dipati Sampang ngandika | alah kakang Surabaya ing lwir iki | sun arsa malih tingal ||
129. dening corah bawaning narpati | payo kakang marang Kapugêran | seba jêng pangeran age | iku patut kang mêngku | ing rat Jawa alus ing budi | asih kula jatmika | ing
anggèr lampah kawula | yèn kenginga paduka ngrêbat nagari | sampeyan madêg nata ||
131. kang dadosa manggalaning jurit | inggih kawula lawan pun
nyakitkên galih | inggih dhatêng sampeyan | tuwin kawulèku | ing mangke asiya-siya | ing sampeyan punapa malih wak mami | inggih cinalunthangan ||
134. tuwin dhatêng kakang Surawèsthi | inggih Surapringgarsa pinindhah | mila anggèr wus sêdhênge | sampeyan malês ukum | sapa ingkang wiwit ngalani | pasthi winalês ala | mirangakên iku | pasthine winalês [winalê...]
[...s] wirang | pan paduka gusti botên amiwiti | angantukkên kewala ||
135. pangran langkung putêk jroning galih | ginubêl dening Dipati Sampang | ing Surabaya wus dene | kêdah
gantya ingkang winuwus | nênggih pan nagari Samawis | Rôngga Yudanagara | susah manahipun | dosa marang sri narendra | lan malihe wontên têtiyang Samawis | aran Ki Pusparaga ||
ing Samarang | punika dèn suwun | kapirsa saking Samarang | dadya Rôngga Yudanagara prihatin | lagya hêm lan pra kadang ||
Samawis | punika kang dinuta | andêlirèng kewuh | lan sawunggaling satunggal | tan winarna ing marga duta
larapake | duta kalih cumundhuk | ing pangeran sahatur tulis | kintaki wus binuka | pan [pa...]
[...n] sinukmèng kalbu | têmbunge punang
dasihe | dènnyambêk kamipurun | angaturi prakarèng gusti | yèn karsa jêng paduka | gumingsira gupuh | saking nagri
ing driyane | duta ingandhêg sampun | apan kinèn ngêntosi sami | marang Dipati Sampang | lan Surabayèku | ya ta ing ratri kocapa | Sang Dipati Sampang Surabaya prapti | wus panggih lan
kang lagya hêm kawis | atur sêmbah Adipati Sampang | lamun makatên dadose | ing ngarsa jêng pukulun | pundi ingkang kinarya wiwit | pangran alon ngandika | dhimas karsaningsun | sun palungguh anèng Dêmak | wong Kumpêni tulung bêcik ora bêcik | sok ingsun pracayaa ||
148. matur Adipati Surawèsthi | inggih lêrês ing karsa paduka | jagat ingingêran malèh | Pangeran Sampang matur | yèn makatên amba rumiyin | mantuk dhatêng Madura | siyaga wadyagung | pun kakang ing Surabaya | ngantunana sampun ngantos
150. lumampah wau sang adipati | marang dalême Ki Sumabrata | ingiring dening balane | tan adangu wus rawuh | ing dalême rêkyana patih | kagyat Ki Sumabrata | sigra dènnya mêthuk | tundhuk munggèng paregolan | ingacaran pangran astane kinanthi | marang rêkyana patya ||
151. sasampunira tata alinggih | angandika Dipati Madura | ingsun iki
152. ya ta sarêng budhal lan apatih | tan adangu prapta ing paseban | jujug srimanganti bae | sampun awêling atur | wau sira rêkyana patih | katur marang narendra | ingandikan sampun | ki apatih lan pangeran | sampun prapta ngarsanira prisri. bupati | sri
Pangeran Sampang wotsantun | sampun mêdal saking pura ||
4. wus budhal sawadyanèki | miwah para garwanira | pan samya binêkta kabèh | samarga tansah prayitna | wadyabalèng Madura | uningèng yèn gustinipun | undure angêmu duka ||
5. dataddatan. kawarna ing margi | wus
6. pan sampun karya kapilih | pitung èwu kathahira | murub muncar busanane | ingaran wong
kang winarni | kalangkung dening sungkawa | tansah tajin dhahar sare | anênêdha ing Hyang Suksma | mangkya antuk sasmita- | nira Hyang Kang Maha Luhur | linilan jumênêng nata ||
12. kabubuh miyarsa warti | yèn Radèn Suryakusuma | sampun cinêkêl ing
14. hèh sakèhe wadya mami | wong Kapugêran sadaya | lurah myang kasinomane | sapa kang asih maringwang | padha sira dandana |
matawis | nênggih miyos bêbutulan | samarga yatna lampahe | ya ta ingkang kawarnaa | wontên wong Kapugêran | tan milu ing
lolos saputranira | kang abdi tan wontên kantun | jalu èstri tumut kesah ||
20. kampita tyasing narpati | sang nata kalangkung duka | anyandhak Ki Bicak age | gya têdhak mring sitibêntar | Kyai Bicak tinêmbang | swaranya munya angungkung | kadya mungêl ing awiyat ||
21. samana ingkang winarni | sira Radèn Dêmang Malang | lagya anayub
kêni nglojok lampahe | wong Surabaya malatar | lumampah anèng ngarsa | Pangeran Pugêr kasusul | lampahe untap-untapan ||
30. Adipati Surawèsthi | jatine anunggal karsa | lan Pangeran Pugêr mangke | marmane datan kacandhak | wus lajêng lampahira | datan kawarna ing ênu | sampun nabrang lèpèn Tuntang ||
31. nahan kang lagya lumaris | samarga arêreyongan | ya ta kawarnaa mangke | sira Mas Rôngga Samarang | pan sampun aputusan | amêthuk ing lampahipun | lampahe kangjêng pangeran ||
32. arine ingkang tinuding | ran Ngabèi Martayuda | lumaksana ing lampahe | mawi sikêp miwah kapal | ingkang minôngka tundhan | lampahe sampun kapêthuk | anèng dhusun ing Karamas ||
33. Ki Martayuda ngabêkti | nêmbah marang ing suku sang | mangusapi ing lêbune | Pangeran Pugêr ngandika | sira kinongkon apa | Ki Martayuda umatur | lampah kawula dinuta ||
34. sampeyan dipun aturi | tumanduk dhatêng Samarang | saabdi
wadyèng Kapugêran | kang repot wus nundhan kabèh | sampun lajêng lampahira | datan kawarnèng marga | pangran lampahira rawuh | pan nagari ing Samarang ||
36. anuju ing malêm Kêmis | praptane nagri Samarang | tunggil warsa lan kesahe | mêksih sasi
inggih ing sarawuh tuwan | ing nagri Samarang anggèr | Pangeran Pugêr lingira | iya petor tarima | Kapitan Kênol umatur | langkung suka ing wardaya ||
49. sagung abdinta Kumpêni | sarawuh tuwan Samarang | anging tur kawula anggèr | bilih ta adarbe karsa | kawula jarwanana | pangeran
ing wuwusira | hèh kapitan atur ingsun | jêng pangeran dèrèng karsa ||
51. yèn ngandikaa samangkin | dèrèng rêrêm kang sarira | dening sakèh prakarane | kapanggiha ing manira | ya ta Kangjêng Pangeran | Dipati Pugêr wus kondur | dhatêng
pangeran dasihipun | dèn aglis sira cêkêla ||
54. atêrêna maring loji | ri sampunira mangkana | kapitan wus mulih age | ya ta ingkang kawarnaa | Rôngga Yudanagara | apirêmbagan ing dalu | kalawan kangjêng pangeran ||
55. Mas Rôngga aturiraris | gusti yèn suwawi karsa | lêhêng utusana anggèr | dhatêng nagri Batawiyah | saha mawia sêrat | paduka mintaa tulung | dhatêng pun gurnadur jendral ||
56. sira Pangeran Dipati | Pugêr alon angandika | hèh Ki Besan kala mangke | ingong wirang anglahirna | ujar ingkang punika | yèn tan ana tandhanipun | inggih ing awak manira ||
57. nadyan utusana mami | yèn wus têka kang ubaya | ari Dipati Sampange | lan Dipati Surabaya | myang pasisir sadaya | ingkang bang wetan yèn kumpul | binêkta marang Samarang ||
58. Mas Rôngga matur wotsari | alêrês karsa [kar...]
lingnyaris | lah môngsa bodhoa sira | ingsun apracaya mangke | anging ari Cakraningrat | wus mantuk mring Madura | mung kari Si Jangranèku | maksih anèng Kartasura ||
60. Mas Rôngga umatur aris | anggèr ing atur kawula | lamun paduka ing têmbe | tulus jumênêng narendra | lan panuwun kawula | bumi urut margi sèwu | dadosa lênggah kawula ||
61. lan panuwun amba malih | yèn èstu pitulunging Hyang | paduka umadêg katong |
wontên duta lagya rawuh | saking nagri Batawiyah ||
64. anênggih kapal kêkalih | dutane gurnadur jendral | wus prapta ing Samarange | sampun panggih lan Pangeran | Pugêr dyan ingaturan | marang Batawiyah iku | ature gurnadur jendral ||
65. anging pangeran dipati | asangadi kalimana | yèn inggih mentara [mentar...]
[...a] age | mring nagari ing Jakarta | têmah wong tanah Jawa | kêdhik kang ngandêl maringsun | miwah kang para punggawa ||
66. yêkti anarka ing ati | yèn ingsun kêna pilara | dèn arani panggawene | anak prabu Kartasura | marma inggih tan arsa | Mas Rôngga alon umatur | alêrês karsa paduka ||
67. ya ta Pangeran Dipati | Pugêr alon angandika | hèh Ki
nuwun sandika | sampun mênggah ing sakite | nadyan dhatênga antaka | tan gumingsir ing karsa | nanging kawula darbyatur | benjang sapungkur kawula ||
69. yèn sampeyan dèn aturi | gusti dhatêng pun kapitan | pinarêk dhatêng lojine | sampun paduka lumampah | tanapi pun Kapitan | Kênol lamun darbe atur | bicantên kang kathah-kathah ||
70. sampun paduka lawani | sêmadosa ing kawula |
balela ing nata | drapon katingala suyud | pra punggawa mring paduka ||
75. mila makatên tur mami | dados ènthèng kang bicara | lan pun gurnadur ing têmbe | yèn kula prapta Jakarta | jêng pangeran ngandika | Ki Besan wataraningsun | ari Dipati Madura ||
76. kaya boya ngapirani | ing saungkur pakênira | wong bang wetan pangadêge | yèn
wotsari | punika bêkti kawula | katura paduka anggèr | gusti awarni kancana | awawrat pitung katya | lawan reyal kalih èwu | karya têtumbas busana ||
78. kaprabon jumênêng aji | anèng nagri ing Samarang | jêng pangeran lon wuwuse | Ki Besan pawèwèhira | iya ingsun tarima | nanging ta karyanên sangu | ingsun kang paring mring sira ||
79. têlungane awak mami | ya kang nora lunga-lunga | lah pirabara ing têmbe | ana pitulunging Suksma | sak pungkur
nuju wulan Muharam | anênggih tanggal ping pitu | dintên Rêbo duk ingetang ||
81. sigra alayar tumuli | asah ing lawan Walônda | tuwan jendral utusane | nèng marga
yèn sira bisa ngulari | têdhake rajèng Mataram | kang bôngga marang ratune | iku sira pilutaa | karana tuwan jendral | asêdya pasrah ing kayun | gènipun apasudaran ||
90. jendral wus sakit tyasnèki | mring Susunan Mangkurat Mas | anging golèka liyane | kang patut jumênêng nata | Pangeran Adipatya | Pugêr iku nora arju | wus wani maring Walônda ||
91. sira Mas Rôngga Samawis | alon dènira wacana | hèh tuwanku sadayane | langkung asalah ing karsa | tuwan jendral punika |
sawabe tiyang ngawula | yêkti anut rèh nata | lawan malih atur ingsun | sanadyan kathaha tuwan ||
93. têdhake rajèng Matawis | sayêkti môngsa samia | lan Kangjêng Pangran Pugêre | kinatakutan ing wadya | lawan boya bêbakal | lamun jumênênga ratu |
94. anèng nagari Matawis | lan ingidèn marang rama | wong Mataram suyud kabèh | sadhatênge ingkang raka | akanthi
Jawa | nadyan dèn karyaa mangke | sagara ijo kang praja | sintên purun malanga | pan Jawa kagunganipun | lan wadya suyud sadaya ||
97. miwah kang para bupati | samôngsa dèn timbalana | mring pangeran prapta kabèh | punika atur manira | nadyan madêga nata | pangeran ambêke alus | andhahar ing atur kula ||
98. tuwan kawula puniki | angrasa awak Walônda | pan undhake daging ingong | saêrêb
mangke | tan arsa mantuk Samarang | lamun jendral tan arsa | ing mangke akarya ratu | mring Pangeran Pugêr ika ||
kêni ngambah dening wong | sabrang kang sami adagang | ya ta rad pan India | datan ana kang
prajangjiyan | nagari ing Pasundhan | miwah ing Carêbon iku | tanapi ing Pamêkasan ||
107. kang dadyèng melik Kumpêni | lawan
duta prapta | saking ing Samarang wau | Kapitan Kênol tur surat ||
109. lan Petor Jumêlut nênggih | sami asuka uninga | dhatêng tuwan jendral mangke |
suyud kabèh | mring pangeran adipatya | myang kang dadi panutan | Adipati Surèngkewuh | lawan Adipati Sampang ||
111. kang taksih milwèng Narpati | Amangkurat nagrèng Dêmak | Kêndhal lan Kaliwungune | myang nagari Pakalongan | anging wong Kartasura | kathah kang sami anusul | dhatêng nagri ing Samarang ||
112. anging sira Adipati | Sampang lan ing Surapringga | maksih wontên
Samarang | angaturi prajurite | kang baurêksèng pangeran | watawis wong sanambang | lan Dipati Surèngkewuh | mangkya sampun aputusan ||
--- 16 : [0] ---
96. Adipati Wiranagara ing Pasuruhan nêlukakên nagari Panaraga. (Pangkur). ... 21
97. Ingkang Sinuhun Mangkurat seda, dipun gêntosi putra Pangeran Adipati Anom. (Dhandhanggula). ... 32
98. Pangeran Adipati Pugêr sagarwa putra tampi dêduka saking Ingkang
“Enggih…enggih…., Leres. Wonten nglebet mriko kathah wit
saiki..low mw bebek bakar or goreng enak d pak slamet
1. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brenna,_Finnmark&oldid=873892"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.42, 16 Novèmber 2013.
iki sing marahi dewe kuwat najan urip kesrakat
parcaya Gusti kang murbeng dumadi paring rakhmat.
bapak simbok aku pamit bali nang papan makarya
Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah
Gandeng kalijan wontenipun kedadosan '' ingkang tuwuh margi saking pokal damelipun gromboilan ingkang mawi nama " Gerakan tiga puluh September " mila sareng punika , kulo
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.01, 13 Juli 2014.
Islam, Protèstan, Katulik, Hindu lan liyane
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 4 April 2017.
bisa dihuni. Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana), kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah.
nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene
electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang
mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan, Jubah lan Teken. Diyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib.
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.
Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Manawa atine wong iku nganti gugur, kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos.
"Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.
Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku
pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku
kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane
magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa kayata : geni murub emas kayu lemah waja, electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
"Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
nindakake napas kaya ing ngisor iki :Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen.
“Warok iku wong kang wus purna saka sakabehing laku, lan wus menep ing
Wus pinasthi sayekti kula pisahan”.
Swiké Kodok Oh, pupu kodok ing duduh tauco
Swiké utawi Swikee inggih punika Masakan Tionghoa Indonesia ingkang dipundamel saking pupu kodok. Dhaharan punika saged dipunpanggihaken wonten ing wujud sup, dipungoreng garing, utawi dipunoseng. Aslinipun dhaharan punika asalipun saking masakan Tionghoa ingkang mlebet dhateng Indonesia. Istilah "swikee" asalipun saking dialèk Hokkian (
Pe̍h-ōe-jī: súi-ke) sui (toya) lan ke (ayam) ingkang kalebet slang utawi pengalusan kanggé nyebat kodok minangka "ayam toya". Padatanipun dhaharan punika dipungayutaken kalihan kutha Purwodadi, Jawa Tengah.[1] Bahan utama dhaharan punika sikil kodok (padatanipun saking "kodok ijo" utawi "kodok ijo" (Jw.) kanthi bumbu bawang, jae, tauco, sarem lan lada. Dipunsajèkaken kalihan bawang ingkang dipungorèng lan godhong slèdri ing dhuwuripun, swike ugi dipunsajèkaken kalihan sekul.
Wonten ingkang gadhah pamanggih bilih rasa lan tèkstur swike punika gabungan antawisipun ayam lan ulam. Padatanipun namung bagéyan pupu kodok ingkang dipundadosaken swike, ananging bagéyan kulitipun saged dipundamel garing lajeng dipungorèng dados kripik kulit kodok. Cara anggenipun ngolah swike sanèsipun punika "pepes kodok", daging kodok tanpa balung dipunmasak wonten ing wungkusan godhong gedhang minangka pèpès.
Kejawi wonten ing Purwodadi, swike ugi saged dipunpanggihaken ing sapérangan kutha ing Indonesia, kados Jakarta, Bandung (salah satunggaling gerai restoran kondhang punika "Swikee Jatiwangi"), Yogyakarta, Semarang lan Surabaya. Padatanipun restoran-restoran swike ing Indonesia nyebat piyambakipun minangka restoran "Swike Purwodadi" utawi "Swike Jatiwangi". Indonesia punika pengèkspor sikil kodok paling ageng ing donya, kanthi ngèkspor langkung saking gangsal ewu ton daging pupu kodok saben taunipun, kathahipun panyuwun saking Perancis, Belgia lan Luksemburg.[2] Kala rumiyin caranipun pikantuk kodok punika kanthi mburu ing alam kados nyekel wonten ing sawah. Kodok gampil dipunpanggihaken mliginipun nalika mangsa rendheng. Sapunika sapérangan usaha ternak kodok kagem dipunekspor kanggé nuruti panyuwunipun pasar luar negeri mliginipun Perancis.
Swike saged dipunmasak lan dipunsajèkaken kanthi manéka cara. Saed dipungodhog kangge maneka dhaharan mawi duduh, dipunoseng, utawi dipungorèng miturut saos lan bumbu piyambak-piyambak.
Swike oh utawi Kodok oh, pupu kodok dipunmasak wonten ing duduh tauco kanthi bumbu bawang.
Swike goreng mentega, pupu kodok dipungorèng ing mentega utawi margarin.
Swike kecap, pupu kodok dipuntumis mawi kecap ingkang legi.
Swike goreng mayones, pupu kodok dipungoreng mawi glepung lan dipunsajèkaken kalihan mayones
Pepes swike, daging kodok tanpa balung dipunbumboni lajeng dipunolah ing wungkusan godhong gedhang minangka pepes. Variasi sanèsipun punika pèpès tigan kodok, tigan kodok ingkang dipunmasak pèpès.
^ Harum Gurih si Swike Purwodadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Swiké&oldid=1089768"	Kategori: Masakan Tionghoa-IndonesiaKodokKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sōmen?) ya iku mi Jepang kang alus lan tipis lan mesthi didol garing. Sōmen digawe saka glepung kang dicampur banyu, uyah, lan lenga klentik. Sōmen padatan disuguhake minangka panganan kanggo ngadhemake ing mangsa panas.
Adhedhasar saka cara nggawene, sōmen bisa diperang dadi rong jinis, ya iku sōmen gaweyan tangan lan sōmen gaweyane mesin. Adonan mi siji mbaka siji dijembreng nganggo tangan kanggo ngasilake sōmen gaweyan tangan. Dene mesin rajangan dianggo nrajang adonan mi dadi sōmen gaweyan mesin. Kutha Sakurai ing Prefektur Nara sinebut-sebut minangka papan panggonan asale sōmen.
Miturut Standar Pelabelan Kualitas dan Jinis Mi Kering kang ditokake Standar Pertanian Jepang (JAS), sōmen gaweyan tangan utawa gaweyan mesin, ukuran garis tengahe kudu
dumunung ing Jepang sisih kulon. Merek sōmen paling tuwa ing Jepang ya iku Miwa Sōmen saka kutha Sakurai, Perfektur Nara. Produsen sōmen merek Ibonoito dumunung ing kutha Tatsuno, Perfektur Hyogo.
pitulung); Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung)
nganggo paramèter ora kajurungRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Opat : Marbadai … marbadai, dungi mardame
Nggujang nggujeng koyo dene keno guno satrio lagi tumonjo,
Aduh lae.. aduh lae.. Gusti, sesambate sang putri..
Menthog menthog , tak kandani Mung rupamu , angisin ngisini Mbok ya aja ngetok , ono kandang wae Enak enak ngorok , ora nyambut gawe Menthog menthog , mung lakumu Megal megol , gawe guyu
Balas	On 19 Mei 2012 at 15:57 arga said: Maturnuwun Ki Punakawan, kulo tenggo dongeng/tembang dolanan
apa ish kudu ngenteni nganti lulus SMA to…..????
Katur para sedulur ing Tlatah Lendhut Benter,
mugia tansah pinaringan sabar, tawakal lan sumarah.
Balas	On 28 Mei 2012 at 22:10 P. Satpam said: satpam njih nderek prihatin
gek enggal dipun lunasi ganti ruginipun
Balas	On 28 Mei 2012 at 23:37 Punakawan said: Gusti Ora Saré
Gusti Ora Saré, Gusti tansah midangêtaké panjêlihé pårå kawulå kang nandhang påpå cintråkå.
Sir sirpong dhele kopong ( gosong ? ) ,
Sir sirpong dhele kopong ( gosong ? ) .
Balas	On 31 Mei 2012 at 18:36 Punakawan said: Nuwun
Balas	On 7 Juni 2012 at 16:49 Punakawan said: Nuwun
Sugeng dalu, wilujeng malem Jum’atan
Setya tuhu kadidene Ki Gembleh, Ki Haryo Mangkubumi, Ki Gundul.
Beliau berkata “ Ing reh ngadi busana puniko sok sintena kemawon temtu sami ngersakaken utawi remen, namung kedah pilah pilah anggenipun ngagem, wosipun mekaten panjenengan wonten adicara punapa ngagem busana kejawen kalawau saksaged saged kedah empan papan, utaminipun wonten adicara tetakan, pahargyan manten, siraman, tanggap warsa, kirap pusaka lan sanesipun”.
wc wilayah Hargo Binangun, sedot wc wilayah Harjo Binangun, sedot wc wilayah Pakem Binangun, sedot wc wilayah Purwo Binangun Sedot Wc Terpercaya Wilayah Kalasan
dagangane Yu Narti. “Akeh pisan mang mangan segae kuh! Lagi kempong tah?” jare Jaroji nyletuk. “Mumpung sega
macem-macem bae! Wong saban dina bae kita wis kengelan goleti sega, kadang mangan kadang beli. Iki malah ana dina tanpa sega.” Protes Jaroji bari nyerocos. “iya bener macem-macem bae, mengko kita dagange apa?” Jare Yu Narti melu nimbrung. “Ya ari
lurah kuh gonta-ganti bae ya? Wingi ngenggo sing abang, winginane kuning sekien ngenggo sing ijo. Apa
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga kenging lêngganan.
lêpatipun, manawi sagêd kalampahan makatên pakêmpalan darah badhe saya mindhak santosa, kula nate maos bab donya, èngêt kula manawi botên kalèntu, ratu ing Ngêrum nama Sang Prabu Julius Cesar (Yulius Sesar) punika manawi badhe anglurug pêrang,
mawi andhawuhakên. Nagara kang arêp dilurugi akalên dhisik, para kawulane nagara mau bisaa cacongkrahan padha rowang, samôngsa wis padha cacongkrahan, mêsthine nagarane banjur ringkih, dadi gampang ênggone nêlukake. Mila manawi sampun mangsah ing pêrang ngandika mawi bêbasan Latin Vini Vidi Vici, Walandinipun:
Jawinipun aku têka, aku wêruh, aku mênang.
Têtondhenipun malih nalika pêrang agêng Eropah, punika pêrangipun Dhitslan katingal unggul,
risakipun tanah Jawi punika ugi saking anggèning sami cêcongkrahan piyambak.
Sadhèrèk, kula aturi angèngêti wêkdal punika sawêg jaman gawat, mila dipun prayitna, sampun ngantos kalêbêtan sandiupaya, ingkang anggadhahi pangangkah kirang prayogi, amargi pangangkah ingkang badhe damêl risak, punika wontên ingkang ing lahalair. rêrencang sarta mitulungi, nanging sajatosipun ngangkah badhe damêl risak, tuwin sampun daya-daya lajêng pitados dhatêng pitulunging liyan, kêdah kagalih rumiyin, sarta ingkang mulat, sanadyan rencang piyambak sagêd ugi anglêbêti.
Kajawi ingkang sampun kula aturakên sadaya wau, pakêmpalan Narpawandawa wajib angaturakên gênging panuwun ing kangjêng guprêmèn, dene sampun kaparêng anggalih ewahing sêtatsêblat taun 1903, ôngka 8 kados suwunanipun Narpawandawa.
Tutuping atur sarta pangèsthi kula, mugi-mugi para
gêndhing Pisangbali, sawatawis lajêng kasuwuk.
Panitya I maos pèngêtan parêpatan agêng kapêngkêr, kados ingkang kawrat ing organ I taun 1926 punika, kaca 12 dumugi kaca 16 lajêng katêtêpakên.
Maos palapuran taunan (jaar verslag) kados ing ngandhap punika.
Sampun kaping pintên sabên-sabên kula mirêng santana dalêm kenging prakawis kadakwa nglanggar punapa kemawon, sabên katarik sarta kacêpêng dhatêng ingkang wajib rumêksa tata-têntrêming praja tansah dados darêdah, dening sami anggondhèli wêwênangipun piyambak-piyambak. Pulisi anggondhèli wêwatonipun pulisi, kenging mriksa, sarta damêl papriksan datêng sadhengah tiyang. Santana dalêm anggondhèli wêwênangipun anggènipun sanès garapanipun pulisi, sasampunipun wontên kawontênan
absah, sadèrèngipun sagêd nêdahakên tandhaning santana dalêm, manawi pulisi manah pêrlu ingkang kenging prakawis kêdah dipun tahan, inggih lajêng katahan rumiyin. Tumindak makatên wau sampun lêrês, sabab pangakên wara punika manawi lajêng dipun anggêp, nama nganggêp ingkang botên pratitis, panahan wau sagêd dumugi 10 dalu, mawa-mawa prakawisipun.
Ing mangke pakêmpalan Narpawandawa parlu anggalih kadospundi tandhaning santana dalêm ingkang gampil sawanci-wanci dipun katingalakên. Manawi salêbêtipun katahan wontên kring, utawi sèksi, utawi up bero lajêng tilpon dhatêng kawadanan santana, utawi kengkenan mêndhêt pikêkahipun, punika dèrèng têmtu lajêng sagêd angsal katêrangan ingkang yêkti. 1e. Kawadanan santana sagêd dèrèng pirsa manawi tahanan wau têmên santana dalêm, dening saking kathahipun santana dalêm ingkang prasasat kapêndhêm. 2e. Mêndhêt pikêkah, sagêd ugi botên kêcêpêng, dening pancèn ical, ukuranipun tiyang langip punika kêrêp botên gadhah simpênan ingkang gumathok, sanadyan bab wau têtêp saking lêpatipun piyambak. Ananging pakêmpalan kêdah parlu anggalih rumêksa dhatêng watak-wantuning tiyang langip wau.
Awit saking ngèngêti kawontênan kasêbut ing nginggil, pamanggih kula parlu sangêt pakêmpalan Narpawandawa damêl tôndha ingkang sagêd dipun bêkta sadintên-dintên, ingkang langkung prayogi insinyê punika
kabêkta, dene manawi wontên tiyang ingkang maha malsu, têgêsipun sanès santana dalêm, purun ngakên santana kanthi nêdahakên tôndha wau, inggih mawia kagantungan paukuman sapantêsipun, mawa-mawa prakawisipun wêkdal kacêpêng purun nêdahakên tôndha palsu, kados para wêwakilipun kangjêng gupêrmèn inggih botên awrat minangkani nganggêp sah dhatêng pangrêmbag insinyê punika, jêr kawajiban rumêksa têntrêming praja sakawulanipun, sampun ngantos wontên cêcongkrahan.
Bab pamanggih kula punika kula suwun karamèkakên, amargi inggih ngèngêti ribêding santana dalêm wontên ing jaman sarawungan punika, kula sumôngga. Andaga.
Kula nuwun, pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa sampun nampèni sêrat dhawuh nagari katitimasan kaping 9 Pèbruari 1925 ôngka 293 A/1 bab sasêbutanipun santana dalêm canggah jalêr èstri, sawêg konjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, sarèhning bab punika sampun sataun langkung dèrèng wontên dhawuhing timbalan dalêm, mila pakêmpalan Narpawandawa nyuwun ing pêpatih dalêm, mugi kaparênga saos unjuk malih nyuwun wiyosing dhawuh timbalan dalêm, supados andadosakên pamarêmipun para santana dalêm. Awit Narpawandawa mirêng têrang bilih sampun kathah swaraning para santana dalêm canggah sami nyuwun lastarinipun mawi sasêbutan radèn mas utawi radèn ayu. Mênggah punika nyuwun dhawuh.
Panitra II: Wg. Purwasastra, Pangarsa: Wg. Kusumayuda.
Piwulangipun para sêpuh ing kina, tiyang wontên ing praja punika ingkang prayogi sasagêd-sagêd kêdah sumêrêp utawi gadhah pawitan sêsêrêpan 8 prakawis, kados ing ngandhap punika:
1. Tatakrama, 2. Sastra, 3. Astra, 4. Wicara, 5. Wiraga, 6. Basa, 7. Sabawa, 8. Kriya, salah satunggal kêdah kacêkap, sukur tiga sakawan, langkung malih kacêkap sadaya, kalawan sampurna, botên-botênipun inggih ugêr ngêcaki botên cotho.
Mênggah pikantukipun sêsêrêpan 8 prakawis wau makatên.
1. Tatakrama, punika tataning sapolahipun badan, bau, suku, mripat, sarta pangucap, sampun
abdi dalêm agêng alit, sagêd amangkat-mangkat beda-bedanipun anggèning angaosi, satindak sapêcak lampahipun sagêd amangkat-mangkat wontên ing sadhengah panggenanipun, tumrapipun pangangge ugi sagêd ngêtrapakên wontên ing pundi papanipun, utawi mawi-mawi parlunipun, dados botên nama slura-sluru.
2. Sastra punika sêsêratan, kanggenipun ing praja tuwin karaton, sampun caranipun mawi sêrat, sêsrawungan kintun-kinintun sêrat, mawi pangkat-pangkat patrapipun, kados ta: konjuk Ingkang Sinuhun, katur
awon sae ugi wontên ing sêrat, dados botên tuna patrapipun.
3. Astra, punika dêdamêl, kangge ing praja tuwin karaton, amargi dèrèng mawi prajurit, ingkang anjagi pakèwêd, tumrap Ingkang Sinuhun utawi sanès-sanèsipun, kathah utawi sakêdhik, pakèwêd agêng utawi alit, samôngsa manggih pakèwêd dados botên kacipuhan.
4. Sumêrêpa ing wicara punika inggih ingkang sagêd wicantên kêkojahan warni-warni dhatêng salanggapanipun, nampèni pawicantênan utawi mangsuli wicantên. Manawi
wontên ingkang pantês mawi banyol ingkang murih sênêng kêdah sagêd nandukakên, lesanipun ingkang patitis cêtha.
5. Sumêrêp ing wiraga punika inggih ingkang sagêd anjogèd, sagêd nyolahakên raga ingkang luwês, ingkang prigêl, dalah tangan tuwin sukunipun, mripat ingkang dipun wastani polatan, utawi gulu lan lambungipun. Sagêd
amolahakên turôngga pisan, sakapal-kapalipun, sarta sagêd nênumpak sarupining têtumpakan dalah awon-saenipun pisan, makatên malih mêmènèk ugi kêdah sagêd.
6. Sumêrêp ing basa punika inggih sumêrêp ing têmbung jarwa lan Kawi, dalah têgês sarta suraosing têmbung pisan, makatên ugi angêtrapakên manggènipun têmbung krama
7. Sumêrêp ing sabawa punika inggih sumêrêp dhatêng bangsaning krawitan, dalah nama-
lirihipun, beda-bedanipun wontên ing ngarsaning ratu utawi sanèsipun dumugi tiyang alit pisan.
8. Sumêrêp dhatêng kriya punika inggih sagêd dhatêng kriya lan mangêrtos, kados ta: angreka pangentha angrakit wêwangunan griya sapanunggilanipun, dalah namanipun wangun dhapur lan awon saenipun, makatên ugi awon saening dintên wiwiting panggarap lan dintên tanggal awon saenipun angênggèni pisan, lan sagêd sarta mangrêtos dhatêng kêmasan, pandhe, têluk, kunthi sasaminipun bangsaning kriya.
Manawi para sadhèrèk sampun sami kagungan pawitan samantên, salêbêtipun wontên ing praja lami-lamining dintên, lami-lamining wulan, lami-lamining taun, tamtunipun sagêd wêwah sêsêrêpanipun, jalaran saking sawang-sawunganipun warni-warni kados ta:
1. Atakrama,Tatakrama. wêwahipun sumêrêp ing dugi-dugi, têpa-tuladha, lan tatakramanipun bôngsa sanès.
2. Sastra, wêwahipun sastra ngamônca, kados ta: Arab, Cina, Walandi sasaminipun, lan patrap panganggenipun, dalah cariyos tuwin sêsêrêpanipun. 2. Sumêrêp wêwatoning pangadilan ingkang kangge angrampungi prakawis-prakawis, dalah panggaraping papriksan,
Sumêrêp dintên wulan ingkang prayogi kanggenipun anjodhokakên tiyang (lakirabi) lan sangat paningkah tuwin sanès-sanèsipun.
3. Astra, wêwahipun sumêrêp gamaning ngamônca, kados ta: Malajêng, Cina, Arab, Walandi sasaminipun, dalah panyolahipun pananduk panangkis.
4. Wicara, wêwahipun sumêrêp wicaranipun bôngsa ngamônca kados ta: Mlajêng, Cina, Arab, Walandi sasaminipun.
5. Wiraga, wêwahipun sumêrêp solahipun bôngsa ngamônca, kados ta: Cina, Walandi, Malajêng sasaminipun.
sasaminipun, dalah têtabuhan tuwin sasêndhonipun pisan.
ing kursi tharikan ingkang sisih êlèr, para amtênar Walandi sapanunggilanipun wontên sisih kidul. Abdi dalêm bupati, bupati anom sasaminipun, ingkang padatanipun sowan ing nglêbêt, sami wontên ing malige.
sapanunggilanipun. Para bandara kangjêng pangeran putra santana, riya nginggil, tuwin pêpatih dalêm, kolonèl komandhan wau, miturut urut-urutanipun piyambak. Para amtênar Walandi sapanunggilanipun ugi miturut urut-urutanipun piyambak, wontên ing
nyonyah-nyonyah wontên sisih êlèr, riya ngandhap, abdi dalêm bupati, bupati anom, mayor kaptin, opsir, sami wontên ing malige.
4. Bilih ing kadhaton risèpsi utawi bilih wontên tamu Walandi pisitê sasaminipun, tatananipun ugi sêsêlingan lêrês.
kangjêng pangeran. Para abdi dalêm bupati, bupati anom, mayor, kaptin, opsir, sami wontên ing malige.
Majêngipun pangantèn, lampahipun lajêng kemawon, botên mawi kèndêl ing palataran, amung badhe minggahipun ing malige tuwin ing sasanasewaka, punapadene badhe linggihipun ing kursi mawi andhodhok nyêmbah, lampahipun wiwit malige mundhuk-mundhuk. Ningkahipun wontên ing ngarsa dalêm, pangantèn dalah ingkang ngirit, nganthi, ngayap, tuwin abdi dalêm pangulu, sami kalilan linggih kursi, abdi dalêm kêtip linggih ing ngandhap.
7. Manawi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sowan malêbêt kaparingan linggih kursi, tuwin manawi wontên tamu raja-raja saking sabrang, Bali Lombok sasaminipun, ingkang sami
Bilih sampeyan dalêm pisitê dhumatêng paresidhenan utawi sanès-sanèsipun, abdi dalêm bupati, bupati anom sasaminipun ingkang andhèrèk, ugi sami linggih kursi.
Wondene bilih pasamuwan utawi pasowanan ingkang botên mawi tamu bôngsa Eropah, utawi tamu bôngsa sanès ingkang ugi katampèn linggih ing kursi, punika para putra santana dalêm tuwin para abdi dalêm, sowanipun taksih lastari linggih ing ngandhap, lampah-lampahipun ugi lastari kados adat.§ Adêg-adêg pungkasan punika kula têmênipun dèrèng nyandhak, kadospundi karsanipun ingkang damêl tatanan, bokmanawi sadhèrèk Kas kaparêng, kula suwun maringana katrangan wontên ing organ ngriki. Red.
Dhawuh dalêm, kadhawuhan matêdhani uninga dhumatêng wadananing putra santana dalêm kiwa.
Pakuburanipun Kyai Sutawijaya (Cucuk) ingkang êmbah Kangjêng Ratu Jêruk, kaparênging karsa dalêm, badhe kamulyakakên botên mawi cungkup, namung kakijing kemawon saking marmêr palataranipun kabombong plêstèr, saprayoginipun, mawi dipun hèk tosan mubêng, punika sadaya darah dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Ingkang Kaping IV. Manawi wontên ingkang sumêdya manjurung kalilan, sapintên kalêmpaking yatra panjurung, sakirangipun kangge waragat badhe kajangkêpan saking paring dalêm, wondene kaparêngipun karsa dalêm badhe panggarapipun, wontên salêbêting wulan Sura ngajêng punika, lajêng kadhawuhan andhawuhakên waradin saparlunipun.
vertaling van Staasblad 1903 No. 8
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general ing India Nèdêrlan, sawuse amiyarsakake atur pirêmbuge rad India Nèdêrlan, aparing wêruh marang sarupaning wong.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur general, karsa ngagêm wêwênang kang kasêbut ing bab 1, ing nawala kêkancingan dalêm kangjêng sri maharaja putri, katitèn ping 20 Sèptèmbêr 1901, ôngka 48, kapacak ing layang sêtatsêblad taun 1903 ôngka 7.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur general wus anupiksani bab ping 20, 29, 31 lan 33 ing layang pranatan ingatasing
Kaananing pranatan bab panyêkêle babênêran sajroning paresidhenan ing Surakarta, lan ing Ngayogyakarta, iku kasuwak, apadene anane pangadilan sarta babênêran ing nagara karo pisan mau uga kasuwak, samono
parapadu kang lêlawanan padha kawulane kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, kang ingaranan pangadilan pradata balemangu lan wadana, sarta wêwaton wawênanging pangadilan kang kalêstarèkake kanggo ing surambi tumrap para kawula mau, ananging mung bab ambênêri prakara pêgatan, awit saka panjaluke wong wadon, kang ora dadi karêpe kang lanang ingaranan rapak, dene karampungane mau kêna kaluhurake munggah marang pêpatihe kangjêng sultan, sarta pancasane pêpatih iku kêna kaluhurake munggah marang kangjêng sultan.
Para kawulane kangjêng sultan, kang padha ginugat prakara parapadu, akanthi para
sri maharaja kang katitimasan kaping 19 Januari 1882 ôngka 152 iku padha tumrap ing paresidhenan Surakarta, lan Ngayogyakarta, kajaba papilahane kang kapacak ana ing bab 1 ngarêp mau, sarta pêpacak kang kasêbut ing
para garwaning nata kang padha jumênêng dhisik-dhisik.
c. Prakarane para putra nata kang isih jumênêng utawa kang
a. Prakarane para garwa sarta ampeyaning nata kang isih jumênêng utawa kang padha jumênêng dhisik-dhisik.
nata kang isih jumênêng utawa kang padha jumênêng dhisik-dhisik, kanggo sasêbutan pangeran, sarta kang isih padha urip,
Mungguh tibaning karampungan ingatase papilahan kang padha kasêbut ing ngarêp iku kudu kalakon sarêmbug lan panggêdhene paprentahaning nagara.
Pêpacak-pêpacake bab 4 lan bab 179, ing layang pranatan bab kawujudane kang anyêkêl pangawasa anindakake babênêran ing tanah India Nèdêrlan, padha ora
sarta panggêdhene Jawa liya-liyane, iku para panggêdhene pulisi kang padha katêtêpake ing kalungguhane dening utawa têrang paprentahane Ratu Jawa, mupakat lan panggêdhene paprentahan nagara.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur general kang amatah liding para landrad, piniji saka panggêdhe Jawa kang dhuwur pangkate.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur general kang namtokake ing ngêndi kudu ana babênêran dhistrik lan babênêran kabupatèn, sarta kang nêtêpake bawah wawêngkone para babênêran kabupatèn.
Sarupaning panggonan kang ora kabawahake wawêngkone babênêran dhistrik, iku prakara kang pancèn dadi bubuhane babênêran dhistrik, padha kudu karampungan dening babênêran kabupatèn.
Panggêdhene paprentahan nagara sarêmbug karo paprentahane Ratu Jawa kang amatah para panggêdhe Jawa cilik pangkate minôngka dadi kancane urun rêmbug ana
Sakèhing karampungane babênêran dhistrik kasêbut ing bab 80 ing layang pranatan bab kawujudane kang anyêkêl pangawasa anindakake babênêran ing tanah India Nèdêrlan, iku kêna kaluhurake munggah marang babênêran kabupatèn.
Ing kutha paresidhenan Ngayugyakarta iku kadunungan landrad, kabawah wawêngkone sumrambah ing paresidhenan Ngayogyakarta kabèh.
Sakèhing prakara parapadu, kang ing wêktu tumapake layang undhang-undhang iki gumantung ing residhènsi rat ing Ngayogyakarta, lan ing Surakarta, ing sakèhing pradata ing sajroning paresidhenan Surakarta lan sakèhing surambi sajroning paresidhenan Surakarta lan ing Ngayogyakarta, ananging sapira mungguh tumrape ing paresidhenan Ngayogyakarta kajaba sakèhing prakara papêgatan awit saka panjaluke wong wadon kang ora dadi karêpe kang lanang ingaranan rapak, iku padha kabênêr kapasrahake marang
kang waktu tumapaking layang undhang-undhang iki wus padha gumantung pangadilan residhènsi rat ing pangadilan prakara kriminal lan ing sakèhing pangadilan pradata, apa manèh sakèhing prakara pulisi sajroning paresidhenan Surakarta ing bawahe Kangjêng Susuhunan, kang wus padha gumantung ana ing para panggêdhening kabupatèn, sarta ing bawahe panggêdhene trah Mangkunagaran, kang wus padha gumantung ana para wadana gunung, iku padha kabênêr kapasrahake marang ing pangadilan utawa priyayi nyêkêl babênêran,
wus padha kadhawuhan karampungan, sadurunge waktu tumapake layang undhang-undhang iki, iku kawêngku ing pranatan wêwatoning kukum kang nalika samana isih tumindak.
Layang undhang-undhang iki kapacaka ing layang sêtatsêblade tanah India Nèdêrlan, lan katuruna têmbung Jawa, Malayu lan Cina, turunane ing saparlune banjur katèmplèkna ana ing panggonan sing salumrahe, supaya aja ana kang mitambuhi ing unine.
Sarupaning priyayi kang lumaku ing gawe lêdhegêdhe. cilik, padha kadhawuhan sapira kang dadi bubuhane dhewe-dhewe, amurih kalakone unining layang undhang-undhang mau tanpa mawang wonge.
Awit saka dhawuhing timbalan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, manira paring sumurup marang para putra santana sarta abdi dalêm kabèh, minôngka sêsambungane dhawuh manira pêpeling katitimasan kaping 4 Mèi 1925 ôngka 969 A/1, ing samêngko kangjêng guprêmèn andhawuhake marang para priyayi gêdhe cilik abdine kangjêng guprêmèn, kaya kang kasêbut
pakumpulan kang dadi dhêdhasare, yaiku pakumpulan Sarekat Rakjat (S.R.), iku kang dadi sêdyane padha anglawan lan angrubuhake parentah. Ing samêngko para abdine kangjêng guprêmèn kalarangan ora kêna pisan-pisan dadi wargane pakumpulan loro mau utawa salah sawiji, sadhengaha carane, sarta wiwit tanggal sapisan Juli 1926 yèn ana kang dadi warga banjur kaundur saka kalungguhane.
Awit saka iku, kaparênging karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, uga andhawuhake marang sarupane putra santana sarta abdi dalêm kabèh dalah bêbau sapanunggalane, aja nganti ana kang dadi wargane pakumpulan loro kasêbut ing dhuwur utawa salah sawiji utawa ambiyantu marang pakumpulan mau sadhengaha carane, manawa sawuse têlung puluh dina saka titimasane dhawuh manira iki, ana kang ora ngèstokake, môngka wus nandhani jênêng ana ing layang idêran kanthine dhawuh
Para kabupatèn, para kawadanan sarta para panggêdhe banjur amratakna dhawuh manira iki marang karerehane kabèh aja ana kang kliwatan, sarta padha kadhawuhana nandhani jênêng ana ing layang idêran (Lijst) kanthine dhawuh iki, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup sawuse lijst mau kaladèkna bali ing nagara sajroning sêsasi saka titimasa dhawuh iki.
Pêpatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Wg. Jayanagara,
Pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, wontên parêpatan rad kawula 18 Juni 1926
Tuwan pangarsa: kados taun ingkang sampun-sampun, sapunika kula inggih badhe ngrêmbag prakawis paprentahanipun para panjênêngan nata Jawi, umum, sarta ingkang baku paprentahan nagari Surakarta.
Prakawis sèlèhipun (exterritorialiteit) tiyang guprêmenan, wontên salêbêting paprentahan Jawi, ingkang sapunika sampun kapasrahakên dhateng satunggiling panitya, miturut kêkancingan gupêrmèn nalika 22 April 1926 ôngka 1/X, supados dipun sinau, sampun kaping pintên-pintên dados rêmbaging rad punika.
Bab punika sangêt sami andadosakên bingah kula sadaya, dene prakawis punika parentah kêparêng ngewahi anyas sakawit, dening panyaruwe kula kasêbut palapuran parêpatan abdhèling, sabab punapa ing panitya wau botên wontên nakilipunwakilipun. parentah Jawi.
Tuwan pangarsa, kula badhe matur ragi lêbêt prakawis punika. Satunggiling panitya ingkang ngrêmbag sèlèhipun tiyang gupêrmenan salêbêting paprentahan Jawi, liripun lêlayananipun tiyang ingkang sami manggèn salêbêting paprentahan Jawi, ingkang kalêpatakên ing anggêr paprentahan ngriku (exterritorialiteit) pangintên kula kêdah ngrêmbag bab-bab ing ngandhap punika:
2. Pêpalang-pêpalang ingkang mêdal saking pranatan wau.
//Sigrå milir sang gèthèk sinånggå bajul
Sedulur Papat Limo Pancer; Njupuk sumber saka Kitab Kidunga Purwajati
← METAFISIKA RUH	AJARAN BONANG →
Posted by uzmanmangkubuana	Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe
• Suksma sajati =patemoning nyawa lan rahsa
• Suksma wasesa = patemoning rahsa lan cahya
• Suksma kawekas = patemoning cahya lan urip
dadi kangen karo kanca2 nang brebes je
Balas	hehehe, iyo kang, monggo katuran pinarak nek tindak liwat
Kanjeng Personal Obeyafterreconstruction in the village padepokannya Wangkal, Ivory, 1 Free Dimas Kanjeng Sedot Duit 0.1 APK JAGAD MEDIATAMA 1 Free Yuuk sedot duit bersama Dimas Kanjeng...Kaliini
pokoke..pokoke sapa bae sing ngeboom ym ku...sapa baelah...tulung ngaku ya...jane sapa sih...lah sapa sapa...anu kurang gawean kae...kira2 sapa ya....mumet lah....sapa sih...ohhhh...ya aku ngerti sapa bocahe....sapa ya....lah mbuh lah ...uteku melu di boom juga apa ya....anu pinter temen kang...nemu boot nang ndi kuwe..njaluk lah...sewwu wis...apa rongewu...lah pira pira kaya karo sapa...
PAPAT LIMA PANCER Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau
dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas
Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Cangkriman yaiku unen-unen kang rinacik ing tembung kang tumata, surasa utawa isine ngemu teges kang dudu dibadhe. Cangkriman uga kasebut ‘badhean’ utawa ‘bedhekan’. Ing sawatara panggonan sok kasebut ‘capean’. Racikaning cangkriman ana kang dhapur ukara lumrah, ana kang sinawung ing tembang. Wujud lan dhapukaning cangkriman kabedakake:
b. Cangkriman kang dhapur rakitaning ukara kang ngemu surasa irib-iriban utawa pepindhan.
c. Cangkriman kang surasa blenderan utawa teges plesetan.
Wiwawite lesbadhonge = uwi dawa wite, tales amba godhonge
Sawah rong kedhok galengane mung sithok = godhong gedhang
Ana titah, duwe gulu tanpa sirah. Duwe silit nanging ora tau bebuwang. Sapa kuwi? (gendul)
Ana piranti sabane ing pawon. Bareng ketiban cecak bisa mabur. Apa iku? (kalo)
Ana kewan mapane ing alas. Saben wong mesthi wedi. Bareng digendhong dening manungsa, kewan iku ora medeni maneh, lan ora duwe upas, ora nyakot manungsa. Apa arane kewan iku?
Ing sadhuwuring lawang ana cecak. Yen cecak iku lunga, lawang iku dadi kewan kang bisa mabur. Apa arane kewan iku?
cekak nganggo gundala..???7- Jengger telon klapa jambu jebug..??8- Wulu cekak tandes nganggo gundala..??9- Kluruk cekak salahan gedEg..???10- Cucuk dalir ngrante sak ler...???
duwe honda, saiki ak wis duwe honda vega
Bathara Guru Nguwasani lan Ngatur Tribuwana | Wayang Indonesia
Wiwit babaran iki Jagad Pewayangan sedya ndhudhah jati dhirine para dewa ing ngalam kadewatan pakeliran wayang kulit purwa. Kawiwitan kanthi njlentrehake jati dhirine Bathara Guru.
Ing jagad pakeliran, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Guru iku mujudake panguwasa kang dhuwur dhewe. Iku amarga Bathara Guru kang nyekel kuwasa tumrap
kayadene setan lan Suranggangkara iku jagade manungsa. Suranggangkara uga kasebut Madyapada utawa Ngarcapada.
Jeneng liyane Bathara Guru miturut andharan kang kapethik saka buku Bunga Rampai Wayang Purwa Beserta Penjelasannya
Wirastodipuro, weton ISI Press Solo, yaiku Sanghyang Jagad Pratingkah.
Bathara Guru iku putrane Sanghyang Tunggal saka prameswari Dewi Rekatawati utawa Dewi Wirandi. Dewi Rekatawati iku putrane putri raja jin
pamujan kang ngluwihi umume tumrap sapi Handini, Bathara Guru duka lan banjur tumurun ing Dahulagiri. Bathara Guru kasil ngasorake sapi Handini. Lan sabanjure Handini sedya dadi
Dewi Rekatawati kang wis ngandhut sawetara wulan nglairake awujud endhog. Endhog iku sedya kapecah dening Sanghyang Tunggal.
cacah telu kang banjur dijenengi Bathara Guru, Bathara Ismaya lan Bathara Antaga utawa Tejamaya. Bayi telu iku banjur kapasrahake marang Sanghyang Tunggal supaya digulawentah kanthi apik.
Bathara Ismaya kaanggep minangka putra panggulu lan dipasrahi kuwajiban nuntun para satriya keturunan trah Witaradya supaya tansah ngugemi paugeraning urip lan dadi manungsa kang utama. Kanggo nglakoni kuwajiban iku Bathara Ismaya nitis marang putune, yaiku Semar.
ing distrik bisnis La Défense ing sisih kulon Paris.[1] Monumèn iki uga dikenal kanthi
Spreckelsen (1929-1987) ngrancang èntri kanggo didadèkaké Arc de Triomphe versi abad kaping-20: ya iku sawijining monumèn kanggo kamanungsan saka kajayan militèr, Konstruksi monumèn iki diwiwiti nalika taun 1982.[1] Sawisé Spreckelsen tilar donya ya iku taun 1987, kancané , arsitek Prancis Paul Andreu, kang ngrampungke pagawéyan mau ing taun 1989/90.[1] Arche amèh mbentuk kubus sampurna (amba: 108m, dhuwur 110m, kandel: 112m; wis ditetapaké yèn struktur iki dideleng kaya hiperkubus patang dhimènsi (tesseract) kang diproyèksèkaké kanggo donya telung dhimènsi).[2] Struktur iki duwé bingkae beton kang tipis lan dilapisi kaca lan marmer Carrara saka Italia lan dibangun déning perusahaan pembangunan sipil Prancis, Bouygues.[2] Arche kang wis meh rampung iku banjur diresmikake nalika sasi Juli 1989, kanthi pawai militèr gedhèn kang nandhani rong abad Revolusi Prancis.[2] Bangunan iki mepaki jalur monumèn kang mbentuk Axe historique ana ing sadawané kutha Paris.[2] Arche iki diputer ing sudut 6.33°.[2]
PrancisKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.10, 3 Maret 2016.
Terusan kapal utawa umumé disebut terusan iku kanal sing dipigunakaké kanggo nyepetaké palayaran kapal. Tanpa ngliwati terusan, kapal kudu layar ngubengi dharatan sing adoh leté. Terusan bisa arupa kali sing dimodifikasi utawa kanal mligi sing dibangun kanggo kaperluan kasebut.
Sarat sawijining kanal supaya bisa dianggo minangka terusan yakuwi kanal kasebut jeroné kudu minimal 5 m (16,4 kaki. Tujuan anané terusan yakuwi:
Minangka dalan sidhatan kangggo nyedhakaké rute lelayaran.
Minangka sarana aksès menyang segara kanggoné kutha sing dumunung ing jero dharatan.
Terusan Segara Putih-Baltik ing Rusia, dawa 141 mil (227 km), dibukak ing 1933, sebagean minangka kali sing dikonstruksi, kanal gawéan lan tlaga.
Terusan Suez ing Mesir, dawa 100 mil (160 km), dibukak ing 1869, ngubungaké Segara Tengah menyang Segara Abang.
Terusan Volga-Don ing Rusia, dawa 62 mil (100 km), dibukak ing 1952, ngubungaké Segara Ireng, Segara Azov lan Segara Kaspia.
Terusan Kiel ing Jerman, dawa 60 mil (98 km), dibukak ing 1895, ngubungaké Segara Lor dan Segara Baltik.
Terusan Houston ing Amerika Serikat, dawa 56 mil (91 km),
Terusan Panama ing Panama, dawa 51 mil (82 km), dibukak ing 1914, ngubungaké Segara Karibia karo Samudra Pasifik.
Terusan Manchester ing Inggris, dawa 35 mil (57 km), dibukak ing 1894, ngubungaké Manchester karo Segara Irlandia.
Terusan Welland ing Kanada, dawa 28 mil (45 km), dibukak ing 1931, ngubungaké Segara Erie karo Tlaga Ontario.
Terusan Saint Lawrence ing Kanada lan Amérika Sarékat, ngubungaké Montreal karo Tlaga Superior.
Kamampuan Navigasi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Terusan_kapal&oldid=960112"	Kategori: Terusan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.18, 28 Februari 2016.
Women will dress in men’s clothes.
MYX: {{{1}}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Myx&oldid=933157"	Kategori: Cithakan bursa efek	Menu navigasi
Scots	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.45, 7 Agustus 2015.
36°27′04″N 28°13′40″E﻿ / ﻿36.45111°N 28.22778°E﻿ / 36.45111; 28.22778
Kolosus punika patung saking Helios, ingnkang wonten ing pulau Rodos, Yunani, dipundamel déning Chares saking Lindos watara taun 292 kanthi 280 SM. Patung kasebat dipunanggep kaajaiban kuna ingkang wonten ing dunya. Saderengipun rusak, patung kasebut anggadhahi kainggilan luwih saking 30 meter,patung paling inggil nalika jaman samana. Kolosus ingkang wonten Rodos punika Rodos anggadahi kainggilan ingkang sami kaliyan Patung Liberty.[1] Patung kasebut saking kasil sisa perang Demetrios Poliorketes, panerus Alexander Agung nalika taun 305 SM.[2] Patung ingkang sampun misuwur punika dipundamel déning Chares saking Lindos, ingkang dipuntepang dados satriya ingkang jaga kutha Rodhes.[3] Piyambakipun murid saking Lysippus[4][5], saderengipun sampun nate damel patung ingkang ageng.[3] Ananging dipunlajengaken kaliyan Colosus saking Rhodes,Colosus saking Rodhes punika dipunutus déning Chares saking Lindos (dipunmilai sasampunipun 304 SM ngantos 12 taun kangge ndandosi Patung).[6] Patung ingkang awujud dewa Helios punika dipunbangun amargi ngenang kamenangan ingkang dipunrebut saking Demetrus.[1][2][3] Dewa Helios dewa surya saking mitologi Yunani, putranipun Titan
Pesisir Rhodos[besut | besut sumber]
Pesisir Rodos ana uga ingkang nyebat pesisir punika Rhodes.[3] Kinten-kinten 11 mil sebelah kulon Turki, watara Yunani kaliyan pulau Cyprus .[7] Pesisir kasebut kadosta pusat ekonami ingkang utama wonten jaman semana.[3] Wonten tlatah Mediterania ingkang dipunembongi Laut Aegea, kutha krajannipun inggih namanipun Rhodes ( wonten sumber sanes ingkang nyebat gerbang punika gerbang pelabuan Mandraki[8]), dibangun nalika taun 408 saderengipun masehi.[3] Nalika taun 357 sm pesisir kasebut dipunkuasani déning Mausolus saking Halicarnassus (ingkang mbangun makam kangem garwanipun), ananging dipunrebut déning Pèrsi nalika taun 340 saderengipun masehi, ing tembe dipuntangkap déning Alexander Agung nalika taun 332 SM.[1][3]
Deskripsi Patung Colosus[besut | besut sumber]
Patung ingkang anggadhahi inggil satunggalatus sedasa meter punika jumeneng wonten tatakan ingkang inggilipun ngantos 50 kaki wonten pelabuan[6], dados gerbang kangge mlebet pelabuan Rhodos.[3] Patung kuning dewa Helios (dewa Matahari)[5] punika anggadhi maksut ( menawi dipunartosakem ngange abasa Yunani ):[3]
ingkang tangan kiwe nyepeng jubah wonten pundak
Menawi menapa ingkang dados tatakan saking patung punika tasih dipundebat déning para sejarawan, wonten sejarawan ingkang njlentrehaken menawi patung kasebat dipunbangun wonten inggilipun lemah ananging wonten ugi ingkang ngendika patung kasebat dipunbangun wonten inggilipun segara.[5] Wonten ugi sejarawan ingkang ngendikan, patung kasebat dipunbangun wonten inggilipun candhi saking dewa Helios.[5]
Patung Colosus[besut | besut sumber]
Patung punika rusak margi lindhu nalika taun 226 Saderengipun masehi[2][4][8], ambrukan saking patung punika pating kasebar wonten wewengkon Pesisir Rodos kanthi abad-abad laminipun.[3] Wonten salah satunggaling raja Mesir ingkang nawari biaya kangge rekonstruksi patung kasebut, ananging Rhodians boten ngangsali, saestunipun tiyang Mesir punika boten wantun menawi dewa Helios kasinggung bab patung punika.[3] Nalika abad kaping 7, tiyang-tiyang saking Arab ingkang dipundawuh Muawiyah [4] naklukaken Rhodes ugi mecahaken patung sisa saking Colosus kasebut dados tugelan cilik nuli dipunsade kados wesi tuwa.[3] Miturut legenda ingkang wonten, dipunbetahaken unta kangge ngangkut ngantos 900.[2][3] Dipunbekta Syria[6], wonten sumber sanes ingkang nyebataken menawi dipunsade dhateng tiyang Yahudi wonten Edessa supados dipunginakaken kangge kaperluan liyan.[5]
^ a b c (en)Kaajaiban kuna ing dunya dipununduh tanggal 30 Mei 2011
^ a b c d (en)[ Colossus Rhodes] dipununduh tanggal 30 Mei 2011 Cacad sitiran:
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kolosus_ing_Rodos&oldid=1109391"	Kategori: SajarahKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.36, 7 Januari 2017.
Sumangga pawiyatan enggal binuka kanthi manghastungkara manengku puja wonten ngarsonipun Gusti Ingkang Maha Wikan
Dene ingkang kepareng badhe hamadhegani nuwuninggih panjenenganipun Bapa/Ibu/Kadang……………..
Kotak, Nasi TumpengTags catering teluk naga, katering cipondoh, nasi tumpeng
Jepun Segara Guest houseJl. Wana Segara Gang Segara Merta no. 7, Kuta 80361, IndonesiaAnika Balinese Cooking
Serat Jongko Joyoboyo Pancen amenangi jaman edan,
Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.
kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.
yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus wirang nanging kondhang
genaha kacetha kanthi njingglang nora ana wong ngresula kurang
hiya iku tandane kalabendu wis minger centi wektu jejering kalamukti
Lho…Memang lagi cepet mbanget pas wektu iku. Sampeyan iku lho dikandani kok ora percoyo…Wis terbukti tho omonganku? Mudah-mudahan Speedy tetep kenceng tiap wektu.
langkung, sugeng dalu, pipun menawi nderek gabung om
8 September 2013 pada 09:37 Waaaahhhhh…. sangat senang sekali kami boss… sumangga kita hijaukan Indonesia…. gabung mode on…. hehehhee
Gang Pinggir No. 96 Resto Kampung Laut (2B)Jln. PRPP Mie Kopyok Pak Dhuwur (5C)Jln. Tanjung Sete Sapi Pak Kempleng (5G)Jln. Diponegoro 217 Ungaran Soto Sapi Pak Keri (5G)Jln. Diponegoro 197
Purbo: Sanget sikses wau dalu saking semangat lan dukungan kathah para penggemar Facebook, Paguyuban Pecinta Wayang,penggemar TMII, lan sanes2ipun kathah. Jam 8 dalu, jam 9 dalu taksih sepiiiiiiiiiii sanget lan jawah, ning jam 10:00 pun kebuuuuuak lan kathah sanget pamirsa ingkang
Saenipun nggih mboten ngangge bintang tamu utawi…pelawak biasanipun sok ceritanipun ical…goro goro utawi limbukan mboten sah dangu dangu nanging sak cekapipun…kados KI PURBO meniko goro goro lan limbukan cekak aos… (
nuwun, Penjenenganipun para pepundhen, pinisepuh, priyagung ingkang pantes kinurmatan, sumrambah dumateng para kadang pamong mitra ingkang kula tresnani.
Puji syukur konjuk ing Ngarsa dalem Gusti Ingkang Akarya Jagad, Inggih Gusti ingkang Murba Amisesa saindenging rat pramidhita, dene ing wanci siang punika panjenengan lan kula dipun kaparengaken kempal manunggal wonten ing papan ngriki kanthi kaparingan bagas kuwarasan.
Ing ngriki kula kajibah minangka sesulihipun Bapak/ lbu …………………… saputra wayah ingkang sampun tinilar dening garwa ingkang sanget dipun tresnani ngrumiyini katimbalan marak sowan ing Pangayunaning Gusti Allah ingkang Murbeng Agesang.
Ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami, saha ngaturaken kasugengan sarawuh panjenengan wonten ing ngriki. Menggah rawuh panjenengan ing ngriki, kapareng kasuwun kanthi suka rilaning penggalih karsoa paring pakurmatan ingkang pungkasan dhumateng panjenenganipun Bapak/ Ibu ……………. ingkang sampun kapundhut kondur ing Ngarsanipun Gusti nalika dinten Selasa Kliwon, surya kaping 1 Sura 1920 utawi 1 Januari 1986 wanci tabuh 06.00 enjang wonten ing Panti Mardi Waluya kanthi sae, sesampunipun sawatawis dangu anggenipun nandhang gerah sepuh.
wigar tanpa dadi. Kados sampun dumugining pinasthi bilih namung dumugi semanten swargi panjenenganipun Bapak/ Ibu …………………. angayahi wajib gesang wonten madyaning bebrayan agung.
Jalaran sampun wonten wewangson bilih “Pambudidayaning manungsa tanbangkit ngungkuli garising Kawasa” Ingkang punika mboten kesupen panjenenganipun Bapak/ Ibu …………………….. ingkang tinilar, ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur dhumateng para sanak sedherek, kadang kadeyan pawong mitra saha tangga tepalih lan sedaya kemawon, ingkang sampun kanthi rila legawaning penggalih sampun kersa aparing pambiyantu ingkang arupi punapa kemawon, wiwit nalika gerah ngantos dumugi pangruktining layon ing wekdal punika.
Mugi-mugi sedaya amal kasaenan miwah sih kadarman panjenengan punika pinaringana lintu saking sih nugrahaning Gusti Allah piyambak murwat kaliyan peparing panjenengan malah kepara anglangkungi.
Mboten kesupen ugi para-para ingkang tinilar dening suwargi nyuwun tambahing pandonga lan pepujinipun para rawuh sedaya, mugi sedaya dosa miwah kalepatan nalika sugengipun pinaringan pangapunten dening Gusti Allah lan pinaringan papan ingkang sakmesthinipun..
Ewadena brayat ingkang sami tinilar ugi tansah enggal pinaringan kekiyatan lahir trusing batos, lila lan narima ing takdir lan saget anglajengaken gesang bebrayan kanthi sae.
Ing wasana gandheng sampun satata samudayanipun, layon enggal badhe kasarekaken woten ing Hastana Giri Laya. Wondene ing pangangkah badhe kabidhalaken saking sasana lelayu mangke tabuh 14.00 siang punika. Ingkang punika mbok bilih panjenengan para rawuh boten wonten pambeng saha dhangan ing panggalih mugi wontena keparengipun nguntabaken tindaking layon ngantos dumugi ing papan palereman ingkang pungkasan.
Minangka panutuping atur, kula ingkang tinanggenah minangka sesulihing brayat, mawantu-wantu anggen kula nyadhong lumunturing sih pangapunten awit saking sadaya kekirangan panampi rawuh panjenengan ingkang mboten jumbuh kaliyan kalenggahan panjenengan kalawau. Mboten kesupen kithaling basa punapa dene kirang trapsilaning atur kula, mugi wontena kapareng paring gunging
KUWI AVENGER…. PUNTODEWO KUWI IRONMAN (ORA KETOK YEN NGGOWO SENJATA),….BIMO KUWI HULK (GEDHE DHUWUR,NGASAK !),….ARJUNO KUWI HAWKEYE (NGALOR-NGIDUL NGGOWO PANAH),….NAKULO KUWI THOR (NGGOWO SENJATA),…SADEWO KUWI CAPTAIN AMERIKA (YO NGGOWO SENJATA),…..KUNTHI KUWI BLACK WIDOW (WONG WEDHOK NGETUT’KE WONG
Adimulya • Bantar • Cigintung • Cilongkrang • Jambu • Limbangan • Madura • Madusari • Majingklak • Malabar • Palugon • Purwasari • Sidamulya • Tambaksari • Tarisi • Wanareja
Cilongkrang,_Wanareja,_Cilacap&oldid=1103363"	Kategori: Wanareja, CilacapKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 22 Oktober 2016.
Nembe wedal sak niki rontal saged kapundut.
Nderek mangayubagyo rawuhipun Ki Lurah Jogotirto wonten padepokan mriki kyai. Monggo kulo aturi lenggah ingkah
Balas	On 5 Mei 2010 at 22:14 bayuaji said: Sinambi nênggo wêdaran rontal candakipun, ing ngandap punikå
@Mbah wulyojatiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii dindingnya udah tak corat coret coba liat lho..
Waduh khodamnya ganti Mbah marijan ya..Hehehe
malaikat, sip tenan. aku daptar jadi murid sampen ya.
Weleh2… Kulo Sik Bocah kok Mas…@Om Wawan pun nganeh2 i… Lha panjenengan ingkang pikantuk info saking Lawu sakmestine
engkang sami kito tresnani,soho poro sesepoh pinisepoh ki guru wong alus engkang dahat kawulo bekteni..NUWON kawulo angempil kamardikan penjenengan sami..engkang wigati kawulo bade nderek angungkulaken jonggo ambuko karno spados saget anampi engkang dipon wedar ki guru winasis kang jinempu ing padopokan ki wong alus..PURWO
nuwun sampun kerso pinarak gubuk reyot kwa puniko. Sumonggo dipun wedar kawruhipin kang mas. Dalem nderek njenengan kemawon. Rahayu
mboten saget scanning.. Sagete mbeto sandal bolo alus sing lagi cangkru’an
Munguti puntung 234,lan nyapuni power-power sing podo kececer….terus diwadahi kresek,mbokmenowo keno kanggo melu – melu menyanyikan lagu wajib kepresidenan “POWERKU SAIKI PIYE BOSSS……,JIAN …..GORO – GORO MBOK
waaah matursuwun sanget @mbah lawu,mengko nk puntung 234 ws kantuk kathah ,tak paringi.,nk muk nggo udut2an kalih pakdhe trah sunan kali….
ikimau rak sakdermo melu menyanyikan lagu wajib kepresidenan…..NGANU BOSS.,,POWERKU SAIKI PIYE BOSSS..,
@ustadz sapto;kulo tak nderek salim + cium tangan pak ustadz njih,mugi2 saget kelumeberan barokahe ilmunipun panjenengan..
lan sedoyo kemawon….monggo dipun lajengaken…kulo bade ngangsu kawruh
@pak presiden;kadose niki powere rangers panjenengan sampun diposisi,wis siap berubah bosss…
@mbah patra mantra;monggo nk sareng2
sesepuhi teko kabeh…aku bocah cilik tak ngkrungo’ke wae ambi udud metu irung barang dijabut koyo wong linglung..wkwkwkwk…powerku wes ngisi
qiqiqi…nganuu..nganu..qiqiqi…@bocah lawu..qiqiqi…
walah poro sesepuh ko’ podo scan2an,,
mbah bocah lawu ,, kulo nyuwun no. hp ne panjenengan nggih nek angsal
matur suwun,,,,,,,,,,,,,,,,, salam salim sedoyo
gentar; nyuwun sewu njih mbah,tulung dalem meniko dipun scan ugi, amergo ndekwau dalem nyuwun scan power kalihan pakdhe sunan kali ,kok malah namung dipun guyu, padahal njih sampun dalem paringi mahar thingwe sing gedene sak tangan, pripun niki mbah, powere dalem meniko……
(huzzz….ojo melu ngguyu lho dhe….waxwaxwaxwax…)
kulo daleme kedung prahu,, padas
@mbah sabdo sejati… Salam salim mbah. Inggih kulo
wonten Wono punopo tho, katone kok asri.
Punopo Leluhur sami mesanggrah wonten palenggahan mriki.
@pakdhe sunan kali;santai njih pakdhe,powere ,sakdermo power guyonan……, sing penting mboten power rangers ,nopo maneh poower naga lan rajawali…,mengko mundak ngembar2i………..,wkwkwkwkwkwkwk………,
sing penting bareng2 joinan udut…senajan mung puntung 234,niki lho kulo nemu kathah………
@thingwe mau iseh ta mboten mbah, iki lho
saking tlatah mbarat. Lha panjenengan pundi njih… Menopo sak meniko wonten Jkt.
njih mas,kulo aslinipun mediun,tp sampun dangu teng jkrta….pados upo mas……
@ki suro g… Monggo sami dongo dindongo mugi2 pikantuk
@ mbah suro gentho : monggo kulo scan mbah…..di damel ukuran pinten..??? 3 x 4 nopo 5R…??? hehehehehe
salam salim kagem sederek sedoyo sugeng sianggggg…..
nganu mbah Putro Segoro,engkang 10 R kemawon…power ipung ageng tur mbaten nyetrum..
mbah dukun sakti,maharnya al’iklas aja ya…mbok menawi njenengan kerso…
Lakone, Payudara Dewi Wilutomo | Wayang Indonesia
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubeassfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)Rakeyan Kamuning Gading Prabu
karoban pawarta, Bebaratun ujar lamis, Pinudya dadya pangarsa, Wekasan malah kawuri, Yan pinikir sayekti, Mundhak apa aneng ngayun, Andhedher kaluputan, Siniraman banyu lali, Lamun tuwuh dadi kekembanging
Amenangi jaman edan, Ewuh aya ing pambudi, Milu edan nora tahan, Yen tan milu anglakoni, Boya kaduman melik, Kaliren wekasanipun, Ndilalah karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada Hidup didalam jaman edan,
8. Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani. Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut, Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma
lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi, Satiba malanganeya, Tan susah ngupaya kasil. Saking mangunah prapti, Pangeran paring pitulung, Marga samaning titah, Rupa sabarang pakolih, Parandene maksih taberi
alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi
lalekno kuwi kabeh “Sing penting saiki nggolek gawean sing ora
Kotak, Nasi TumpengTags catering teluk naga, katering cipondoh, nasi tumpeng bandara soekarno-hatta, nasi tumpeng batuceper, nasi tumpeng duta garden, nasi tumpeng kosambi, nasi tumpeng poris	Nasi Tumpeng
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.48
By pernikduniaOn December 26, 2016	Gambar Wayang Kulit
ganyuk nglelingsemi.03Nggugu karsane priyangga, nora nganggo peparah lamun angling,lumuh ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu,
angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang
yayah wibi, bangkit tur bangsaning luhur, lah iya ingkang
ing jasad, amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok
angganira, Ana uga angger ugering kaprabun, abon aboning panembah, kang kambah ing siang ratri.11Iku kaki takokena, marang para sarjana kang
nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.PUPUH IISINOM01Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
panggah cegah dhahar, lawan nendra.03Saben nendra saking wisma, lelana laladan sepi, ngisep sepuhing supana, mrih pana
rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih,
palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu,
tumerah darahe pada wibawa.07Ambawani tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahingSenapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.08Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing
putra.12Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.13Marang ingkang asung
kasatriyanipun, susila anor raga, wignya met tyasing sesame, yeku aran wong barek berag agama.18Ing jaman mengko pan ora,
sidik, tur wus manggon pamucunge mring makrifat.PUPUH IIIPUCUNG01Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese
kaya sayid weton Mesir, pendhak-pendhak angendhak gunaning janma.07Kang kadyeku, kalebu wong ngaku-aku, akale alangka, elok Jawane denmohi, paksa ngangkah langkah met kawruh ing Mekah.08Nora weruh, rosing
padha marsudi, kana-kene kaanane nora beda.09Uger lugu, den ta mrih pralebdeng kalbu, yen kabul kabuka, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.10Basa ngelmu, mupakate lan panemu, pasahe lan tapa, yen
nora kaya si mudha mudhar angkara.13Nora uwus, kareme anguwus-uwus, uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.14Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.15Durung punjul, ing kawruh kaselak jujul, kaseselan hawa, cupet kapepetan pamrih, tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.PUPUH IVGAMBUH01Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning Manon.02Sembah raga puniku,pakartine wong amagang laku, susucine asarana saking warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.03Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate elok-elok.04Thithik kaya
pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.05Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.06Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang
putraningsun, nyenyeger badan mwih kaot.08Wong seger badanipun, otot daging kulit balung sungsum, tumrah ing rah memarah
ingsun, ananging ta sarehne asnafun, beda-beda panduk panduming dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.10Nanging ta paksa tutur,
Samengko sembah kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang
kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.17Sayekti luwih prelu, ingaranan pepuntoning laku, kalakuan kang tumrap bangsaning batin,
gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam kono.19Keleme mawa limut, kalamatan jroning alam kanyut, sanyatane iku kanyatan kaki, Sajatine yen tan emut, sayekti tan bisa awor.20Pamete saka luyut, sarwa
neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.23Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping
iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.26
sesengkeran kang sinerung, dumunung telenging batos.29Rasaning urip iku krana momor pamoring sawujud,
hebing kang Maha Suci, kasikep ing tyas kacakup, kasat mata lair batos.31Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka
tan weruh, sasmita jatining endhog.33Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.34Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi,
samangsa wis kawistara, lalandhepe mingis-mingis, pasah wukir reksa muka, kekes srabedaning budi.04Dene awas tegesipun, weruh warananing urip,
den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.09Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe
kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.11Kawruhe mung ana wuwus, wuwuse gumaib baib, kasliring titik tan kena,
wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.14Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe
yuwana ing salami, marga wimbuh ing nugraha, saking heb kang Maha Suci, cinancang pucuking cipta, nora ucul-ucul
Mangkono ngelmu kang nyata,Sanyatane mung weh reseping ati,Bungah ingaran cubluk,Sukeng tyas yen denina,Nora kaya si punggung anggung gumrunggungUgungan sadina dinaAja mangkono wong urip.
Sangsayarda deniro cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah,
MLEBU FILE OPO? SOALE TAK GOLEK I KABEH RA ENEK, NGGO
Kaanggit dening: 1. Ki Saradumipa, 2. Kasan Maknawi, 3. Bin Katib, kabiyantonan dening Abu Sêtyarja. Ingkang minôngka juru panitranipun Suwônda
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Babah Si Dyan Ho Surakarta 1904.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Babah Si Dyan Ho Surakarta 1832.
Sadaya Sêrat waosan, ingkang sami ungêlipun kalihan sêrat punika, mênawi botên wontên tôndha namanipun ingkang angêcap saha angêdalakên, punika têrang bilih tiron tuwin malih botên sah kawontênanipun
(1) Wêwarahipun Para Sagêd, Aja Age-age Gita Yèn Durung Sumurup ing Gati.
Kajêngipun wêwarah wau sampun age-age nêtêpakên lêrês mênawi dèrèng têrang pamariksanipun, awit sadaya pangintên punika dèrèng têmtu cundhuk kalihan yêktinipun, saha sadaya tindak ingkang badhe kalampahan punika mênawi dèrèng winawas ingkang waspada ing wingking asring manggih piduwung, kadosdene dongèng ing ngandhap punika:
Wontên satunggiling tiyang tani gadhah anak pupon satunggil taksih alit, sangêt dipun trêsnani amargi piyambakipun botên gadhah anak sanèsipun pupon wau, mila panjagi sarta pangopènipun botên kêkirangan, ewadene piyambakipun kapêksa nilar anakipun pupon, ing sawatawis wanci dhatêng sabin, anuju satunggiling dintên anakipun katilar wontên ing griya, amargi piyambakipun kapêksa ing pandamêlan ingkang kêdah dipun lampahi tumuntên, ing nalika punika salêbêting griya pinuju suwung botên wontên tiyangipun, kajawi namung kalangênanipun sagawon agêng satunggal, dene sagawon wau sakalangkung tutut sarta jilma, mila sabên tiyang tani [ta...]
[...ni] wau kesah sakêdhap, môngka ing griya nuju suwung inggih sagawon punika ingkang têngga anakipun pupon wau, ing nalika punika lare wau katilêmakên ing ambèn, sagawon andhêkêm sacêlakipun ing ngriku, tiyang tani lajêng pangkat dhatêng sabin, salêbêtipun wontên sabin botên sah anggènipun ngangên-angên dhatêng lare ingkang kantun ing griya, mila sarampunging pêrlu enggal-enggal anggènipun mantuk, sarêng piyambakipun dumugi ngajêng kontên, sumêrêp mênawi sagawonipun wontên ing pipining kontên, agêrêng-gêrêng cangkêmipun akuthah ludira, tiyang tani sakalangkung kagèt, ciptanipun botên sanès sagawon wau, têmtu mêntas anyiasat dhatêng lare ingkang dipun têngga, mila botên sarônta sagawon enggal dipun pênthungi mawantu, satêmah lajêng pêjah, tiyang tani lajêng lumêbêt dhatêng griya kalihan muring-muring, sadhatêngipun ing ambèn lare taksih sakeca tilêm, saha nalika tiyang tani dhatêng ngriku, lare lajêng nglilir sarwi gumujêng tanganipun angathung dhatêng tiyang tani, anyasmitani nêdha dipun êmban, amung sacêlaking ambèn wontên bathang taksaka, gumuling wontên siti êndhasipun sampun ical.
Ing ngriku tiyang tani mangrêtos bilih sarpa wau lumêbêt dhatêng griya [gri...]
[...ya] analosor dhatêng ambèn sumêdya nyikara dhatêng lare ingkang tilêm, ananging sagawon ingkang nêngga lare sumêrêp ing wajibipun, lajêng trangginas anyandêr dhatêng sarpa kinêrêg jangganipun satêmah pêjah ngênggèn, wêdalipun sangking griya pêrlu madosi lurahipun, upami sagêda tata janma jawinipun nêdya cariyos, mênawi mêntas amêjahi taksaka, ananging nalika sagawon cariyos botên pisan angsal panarimah sae, awit pun lurah botên mangrêtos, mila mandar dipun pênthungi ngantos anêmahi pêjah punika, tiyang tani sarêng sampun anggagas makatên lajêng nênutuh dhatêng badanipun piyambak, anggènipun botên titi pamariksanipun, ngantos kecalan kônca ingkang kenging pinitados, saking sangêtipun kaduwunging manah ngantos botên wontên ingkang ngupamèni.
Liding dongèng tiyang ingkang kabrangas ing sêrêng sarta grusa-grusu ing tindak punika asring manggih piduwung. o.
Wontên satunggaling dhukun gêgriya wontên ing dhusun sacêlaking kitha, rintên dalu damêlipun tansah mêmuji kawilujêngan saha [sa...]
[...ha] nyuwun pangapura dosanipun, adujuanuju. satunggiling dalu wontên tiyang dhatêng ing griyaning dhukun wau mratelakakên mênawi mitranipun ing kitha sakit, dhukun wau kapurih angusadani, sanalika lajêng sami pangkat, griyanipun kakunci saking jawi, margi botên wontên ingkang têngga, botên watawis dangu wontên pandung sumêdya ambandrèk gêmbok ingkang kakunci wau, sarêng pandung sampun sagêd lumêbêt ing griya, sangêt bingahing manahipun badhe mêndhêti barang ingkang sami gumêlar, wusana durjana sumêrêp buku alit wontên sanginggiling bangku, isi pêpujian, ungêlipun makatên, E Gusti Ingkang Sipat Murah, mênawi ing dalu punika kula botên narajang dosa saiba badhe sakecanipun anggèn kula tilêm, sumawana bilih salêbêting gêsang kula botên gadhah kalêpatan ing Gusti amêsthi kula botên ajrih ing pêjah, margi kula upamèkakên kadosdene tilêm punika wau: sarêng durjana mêntas ngungêlakên pujian punika manahipun sangêt rumaos anggènipun tansah dursila, sanalika lajêng martobat ing Gusti, nyuwun ngapura ing dosanipun ingkang sampun kalampahan, saha ing salajêngipun badhe botên anglampahi ing kadurjanan, wiwit kala samantên dumuging ngajal tansah anglampahi ing kautamèn, saha
Liding dongèng pujian ingkang nrênyuhakên ing manah punika asring andadosakên emutipun tiyang supe.
(3) Tiyang Murang Satêmah Anandhang Wirang
Wontên satunggiling tiyang nama Sèh Abyal, rintên dalu tansah wontên ing masjid anglampahi salat awis kèndêl, ngantos supe kalimrahanipun tiyang gêsang nyandhang nêdha sapanunggilanipun, anuju satunggiling dintên biyungipun Abyal kapengin apêpanggihan kalihan anakipun, Abyal wau kapurih mantuk sakêdhap kemawon botên purun, anggènipun kengkenan bokipun ngantos rambah-rambah awit biyungipun sampun kangên sangêt, ananging pun Abyal mêksa botên maèlu, wusana biyungipun Abyal sakalangkung muring-muring sarta nangis, lajêng wicantên têmbungipun: wong kang ora miturut marang wong tuwa mangkono iku muga-muga Gusti Allah paringa kawirangan, dumadakan ing dhusun ngriku wontên tiyang èstri gadhah anak tanpa bojo, ing nalika wunikapunika. para tôngga têpalih sami dhatêng saha pitakèn, mungguh kang ngêtêngi kowe iku sapa, wangsulanipun: ingkang ngêtêngi [ngê...]
[...têngi] kula punika Sèh Abyal ingkang wontên masjid punika, para tiyang ingkang sami mirêng wicantêning tiyang ingkang gadhah anak tanpa bojo, sami saklangkung ing pangungunipun, amargi Sèh Abyal wau sampun misuwur saha kanyataan anggènipun ambêk suci sarta karêm ngibadah, para tiyang ing ngriku sadaya lajêng sami dhatêng ing masjid, padununganipun Sèh Abyal, sarlasarta. sami ngerang-erang saha kêplok tuwin sami surak-surak, botên watawinwatawis. dangu Sèh
sadintên sampun sagêd wicantên, wangsulaning bayi, ingkang ngêtêngi biyung kula punika pun Kadib, ing dhusun Ngantabut, sapunika tiyangipun ugi tumut anyuraki dhatêng jêngandika.
Paribasanipun tiyang têmên-tinêmênan, ananging liding dongèng tiyang ingkang botên manut dhatêng tiyang sêpuhipun punika asring manggih papa.
(4) Sadaya Panuwun Punika Mênawi Kalayan Mantêp sarta Tumêmên Enggal Lami Têmtu Sagêd Kalêksanan.
Kala jaman kina ing jajahan nagari Arab wontên tiyang andarbèni rabi ingkang sakalangkung sulistya ing warni, tiyang wau sawêg sêdhêngipun posa-pasihan,posah-pasihan. ingkang èstri tumuntên pêjah, ingkang jalêr katilar pêjah sangêt anggènipun gandrung-gandrung kapirangu, saking sangêtipun wuyung dhatêng rabinipun ngantos supe tilêm saha nêdha, sadhengah barang ingkang katingal kinintên bojonipun lajêng dipun ngungrum sarta dipun rêrêpa, ngantos saengga tiyang ewah dadakan, ing ngriku lajêng amurugi dhatêng kuburipun ingkang èstri, botên purun mantuk-mantuk, rintên dalu namung tansah têngga wontên daganipun ingkang èstri kemawon, utawi kalihan nyênyuwun dhumatêng Ingkang Kuwasa, supados rabinipun ingkang sampun pêjah sagêda gêsang malih, dene kubur ingkang dipun têngga wau dede kuburanipun ingkang èstri, nanging kalintu kuburipun tiyang sanès utawi tiyang jalêr, amargi kuburipun jèjèr, namung wetan kalihan kilèn kemawon, mila ingkang katêngga ngantos kalintu kuburipun tiyang sanès, awit nalika panguburing bojonipun piyambakipun botên tumut, sarèhning ingkang dipun suwunakên supados sagêd gêsang malih wau kubur ingkang dipun adhêpi punika, saking sangêting panyuwun lajêng katrimah, kubur ingkang dipun adhêpi sanalika lajêng bêngkah, saha tiyangipun [tiyangipu...]
[...n] ahli kubur tangi, mênggah warninipun rai cêmêng, tuwin gêgilani, jalaran nalika pêjah botên angsal iman, ing ngriku tiyang ahli kubur ingkang sawêg tangi lajêng maos sadat kalih.
Dene ingkang nyuwunakên gêsang wau sakalangkung kagèt, saha andharodhog, sakalangkung ajrih, awit ingkang gêsang dede rabinipun, wusana lajêng kasuwunakên pêjah malih, tuwin lajêng anyêyuwun dhatêng Ingkang Kuwasa malih, supados sagêda anggêsangakên rabinipun, sanalika inggih katrimah, kuburing rabinipun lajêng bêngkah, sarta rabinipun lajêng tangi, tuwin mawa cahya cumalorot mindha andaru, amargi tiyang wau nalika pêjahipun angsal iman, ingkang jalêr sarêng sumêrêp ingkang tangi sampun têtela bojonipun, tandya kapondhong kabêkta dhatêng padhusunan, pêrlu ngupados tajin kaangge ngombèni rabinipun, supados ical lêsunipun, amargi sarèhning mêntas pêjah dados kinintên badanipun lêsah sangêt, ing sasampunipun angsal tajin sarta sampun kaombèkakên, lajêng enggal-enggal kabêkta mantuk, ing wusana wontên margi ingkang jalêr karaos badhe tilêm, raosing mripatipun sêpêt sangêt saengga sampun botên kenging sinayutan, labêt saking anggènipun lami botên tilêm-tilêm, ing ngriku lajêng wicantên dhatêng [dha...]
[...têng] ingkang èstri ngajak kèndêl wontên ing pinggiring margi-margi, sarta ngeyup wontên sangandhaping kêkajêngan agêng ingkang sakalangkung edhum, sasampuning sami kèndêl lajêng gadhah panêmbung dhatêng ingkang èstri makatên, dhuh wong ayu, nyawane pun kakang
prayogi, salêbêting tilêm wontên pangkoning rabinipun karaos nikmat sangêt, ngantos saengga tiyang pêjah, ing nalika punika lajêng wontên sudagar sugih, têtêgar langkung ing margi ngriku, pancèn bagus warninipun tur karêngga ing busa,busana. sudagar sarêng sumêrêp tiyang èstri wau lajêng kasmaran sanalika, sarta botên sagêd angampah wiyoganipun, sudagar lajêng wicantên dhatêng tiyang èstri, dhuh wong ayu kang dadi têlênging jêjantungku, tinimbang kowe dirabi wong miskin kang ala rupane, luwih bêcik kowe mèlua aku, aku iki sudagar kang angluwihi sugih, mungguhing nagara kene wis ora ana kang mêmadhani, kowe bokmênawa ora bakal kuciwa kang dadi karêpmu, nanging sudagar wau bôngsa Yahudi, tiyang èstri sarêng mirêng wicantêning sudagar ingkang andadosakên
[...n] sêlak ngalilir, sarêng sudagar sampun dumugi ing griyanipun, tiyang èstri wau lajêng kasuprih mangsuk agaminipun Yahudi, tiyang èstri ugi nurut kemawon, wondene bojonipun tiyang èstri ingkang taksih katilar wontên pinggiring radinan wau, sarèhning sampun dumugi anggènipun tilêm lajêng ngalilir kalihan garagapan, utawi raosing manahipun sakalangkung tab-taban, sarta kêtir-kêtir, awit sampun santun bantal wah ingkang èstri botên wontên, ing ngriku lajêng kèndêl angêningakên cipta, nyênyuwun dhumatêng Ingkang Maha Agung, mênawi rabinipun kapêndhêt tiyang sanès, mugi-mugi Kang Maha Kuwasa maringana pêjah malih, kacariyos tiyang èstri ingkang kabêkta sudagar wau inggih lajêng pêjah malih.
Liding dongèng kados paribasaning tiyang Jawi tiyang jalêr punika botên kenging tilêm wontên pangkoning rabinipun, awit asring mêdhotakên katrêsnan, kados lêlampahanipun Prabu Watugunung ing jaman kina.
(5) Kidang ingkang Sakalangkung Sêtya.
Saking cariyosipun para sêpuh ing jaman kina, wontên satunggiling [sa...]
[...tunggiling] tiyang dhusun, ananêm katela, sangêt lêma godhongipun kathah, anuju satunggiling dintên wontên kidang dhatêng, lajêng anêdhani jalegor wau, ngantos têlas kathah, tiyang ingkang gadhah sarêng sumêrêp kidang wau, lajêng kadingkik,
saiki masthi dak patrapi ukum pati, sanadyan kaluputamu mung sapele, ananging andadèkake cuwaning atiku kang bangêt, mulane saka karêpku kowe saiki dak sêmbêlèh. Wangsulaning kidang: dhuh manungsa, kula botên badhe anyelaki ing kalêpatan kula, saha kula namung badhe miturut sampeyan pêjahi, ananging mugi kauningana, mênggah anggèn kula kumapurun anêdha jalegor wau botên awit saking garagas kula dhumatêng têtêdhan, nanging parlunipun amung kula angge jêjampi, amargi kula punika nusonanusoni. alit, mênawi panêdha kula sabên dintên botên mawi kula slundhingi gêgodhongan, kirang eca panêsêping anak kula, awit saking punika ringkêsipun mênawi kaparêng kula nyuwun pamit sakêdhap kemawon, pêrlu badhe nusoni anak kula, mênawi sampun rampung kula wangsul mriki, saha sanggêm kapatrapan ukum
pêrlunipun kula punika ngiras pamitan pêjah dhatêng anak kula wau, sampun ta makatên kemawon, murih piandêling panggalih jêngandika, mênawi kula ngantos cidra kenginga sumpah. Manungsa, mungguh sumpahmu kapriye lairna. Kidang, mênawi kula cidra botên wangsul mriki, ing benjing wontên ngakerat kasamèkna kalihan pangulu ingkang nisir ukumipun, saha kasamèkna kalihan jaksa ingkang nêdha ruba (bêsêl). Manungsa, iya ta kidang, saiki dak lilani, nanging tumuli balia, kidang lajêng mantuk sarwi susahing manah,
ana kang ngluwihi siksaning pangulu kang nisir ukume, lan jaksa kang mangan ruba, ananging mungguh aku kalakon dipatèni kang bakal nusoni marang anakku gèk sapa, ora luwih kênthêling pikirku mung bakal tarèn marang anak kang dadi mêmaniking netraku, sarêng kidang wau sampun dhatêng ing padununganipun lajêng anusoni dhumatêng anakipun, sarwi cariyos bab anggènipun kacêpêng dening manungsa wau, sarêng anaking kidang mirêng cariyosing biyung sanalika lajêng kèndêl panusunipun, saha wicantên dhatêng biyung têmbungipun, yèn mangkono kandhamu saiki kowe tumuli balia marang gone manungsa, aku luwung kok tinggal mati, karo kowe kêna sumpah, awit aku wirang bangêbbangêt. yèn ta ngantia kêna pocapan dadi anake wong narajang sumpah, kidang sakalangkung trêsnyuhtrênyuh. ing manah sarwi anangis pamitan dhatêng anakipun, wis ta ênggèr karia salamêt, ora luwih mung pandongaku marang kowe dak suwun bisaa lumrah marang sapadha-padhamu tumitah, sarta ihtekatmu marang Gusti kang nitahake aja nganti kaliru, lan anêtêpana agamamu, aja nganti dadi wong kapaung (kapiran).
panjalukku rèhning wis sawatara suwe tumuli mangkata, supaya ora dadi pangarêp-arêp panggrundêling manungsa, mundhak andadèkake wuwuhing dosa, sanalika kidang lajêng mangkat sarwi anangis, sêsambatipun amêmêlas, botên antawis dangu dhatêng ing panggenaning manungsa, taksih tarocosan êluhipun, sarêng tiyang sumêrêp dhatênging kidang sangêt eram manahipun dene bêburon wana sagêd tata janma sarta nêtêpi janjinipun, wusana wicantên têmbungipun, e kidang kang tuhu ing janji, kêna ngapa kowe têka nganggo anangis, apa kowe wêdi marang bakal paukumamu. Kidang, dhuh manungsa botên kadosa, anggèn kula nangis punika botên saking ajrih dhumatêng paukuman ingkang badhe katêmtokakên dhatêng badan kula, nanging wêdaling luh kula punika muhung saking kemutan utamining manahipun anak kula, kidang lajêng angandharakên nalika pamitan dhumatêng anakipun miwiti malah mêkasi. Manungsa sarêng mirêng cariyosing kidang sangêt gumuning manah, wusana gadhahi wêlas sangêt, kidang dipun apura dosanipun.
Liding dongèng sadaya titah punika mênawi angakêni ing dosa saha anêtêpi prasêtya kalayan prasaja, punika asring
warnining bêbasan wau lêlampahan ingkang utami, katindakakên tumrap satunggiling tiyang punika dèrèng tartamtu utami katindakakên tumraping tiyang sanès, mênggah babaring paribasan wau têtelanipun kadhapur dongèng kados ing ngandhap punika.
Wontên kuldi kêkalih, sami andon lêlampah têbih dhatêng satunggiling kutha agêng, ing kalih-kalihipun sami momot sakalangkung awrat, kuldi ingkang satunggal anama Langê, kamomotan sarêm kalih karung agêng, dene kuldi satunggalipun anama Kortê, kamomotan kapuk kalih pakang agêng, mênggah tumindakipun lêlampahan punika sakalangkung rêkaos, mila kuldi kêkalih wau samargi-margi botên sah anggènipun angêrsula, pangunandikanipun ing manah. Dêstun têmên lurahku iki, wong amènèhi momotan têka ora kaprah abote, wong kang mangkono iku têtela ora [o...]
[...ra] duwe ambêk têpa sarira, salêbêtipun ngunandika makatên ing kalih-kalihipun sami dhatêng satêpining kalèn, ing nalika punika Langê inggih punika ingkang momot sarêm, gupuh anggènipun anggêbyur ing kalèn wau, akungkum wontên ing ngriku sawatawis dangu, ngantos saindênging karung têlês sadaya, Kortê sangêt eram amanoni lêkasipun Langê ingkang makatên punika, awit saking anggènipun dèrèng andungkap ingkang dados sêdyanipun, wêkasan lajêng pitakèn. Têmbungipun, kenging punapa kisanak, têka jêngandika kungkum makatên, wangsulanipun Langê, o kisanak jêngandika sumêrêpana, anggèn kula kungkum ngantos sawatawis punika wigatos angènthèngakên momotan kula, awit limrahipun sarêm punika mênawi kakum ing toya sawatawis, amasthi ajèr ingkang sawatawis bagiyan, ingkang makatên punika pangangkah kula ajèring sarêm supados
panguparaosingpangudaraosing. manah: yèn mangkono luwih bêcik dak nelad lêkase kisanak iku amrih suda boboting momotanku, ing nalika punika Kortê gita anggènipun anggêbyur
ing kalèn wau, wontên ing ngriku kungkum sawatawis dangu ngantos sainganing pakangan kalih sami têlês sadaya, ananging nakikanalika. piyambakipun mêntas saking kalèn, lah punika ingkang kasandhang punapa suda awrating momotanipun: botên, ananging awratipun mandar dede-dede, awit kapuk ingkang kinum ing toya amasthi nêsêp ingkang sawatawis bagiyan, satêmah lajêng angêwrat toya, inggih puningkapunika. ingkang minangkani wêwahing awratipun.
Liding dongèng tiyang ingkang nelad lêkasipun tiyang ingkang pinuju kalêrêsan, môngka anggènipun anelat wau botên kanthi waspada punika dèrèng têmtu manggih kalêrêsan, sisip têmbiripun mandar anuwuhakên karibêdan agêng.
Ing nagari Ngarab wontên satunggaling tiyang nama Pulani, pandamêlanipun sabên dintên namung ngapus-apusi tiyang langkung, nanging mênawi anggènipun ngapusi wau angsal-angsalan, têmtu lajêng kaêbèrakên dhatêng tiyang pêkir miskin, Pulani wau mênawi kapêthuk kalihan tiyang mônca lajêng gupuh anggènipun ngajak salaman, sarta ngampirakên, têmbungapuntêmbungipun. andhap
Pulani enggal ngajak salaman sarta anucupi tanganipun, Karsadid dipun gèndèng kasuprih dhatêng griyanipun, kalayan mawi têmbung manis manuhara, dene ingkang dipun akên griya punika têmênipun dede griyanipun piyambak, nanging griyanipun tiyang sêsadean panganan sasaminipun, inggih punika bango wedangan, Karsadid ugi mituruti mampir, utawi botên pisan-pisan anglêgewa mênawi badhe dipun apusi, ing ngriku Pulani saklangkung srikutan anggènipun angladosi, sarta tamunipun lajêng kaajak nêdha sasênêngipun, sarêng anggènipun nêdha kintên-kintên sampun
dèrèng pisan-pisan anglêgewa mênawi punika pancèn juru apus krama, dipun kintên mênawi ingkang gadhah griya saèstu, sarêng sampun dangu anggènipun ngêntosi mêksa botên dhatêng-dhatêng, Karsadid lajêng cariyos kalihan tiyang ingkang têngga dhasaran, mangke kapurih mamitakên kalihan ingkang gadhah griya kalawau, amargi sêlak andumugèkakên lampah. [la...]
[...mpah.] Wangsulanipun ingkang têngga dhasar makatên: ingkang gadhah griya sintên, inggih kula punika ingkang gadhah, anggèn sampeyan nêdha kalihan kônca sampeyan wau têlas pintên,
wusana wicantên. Môngka anggèn kula mlêbêt mriki punika dipun ampirakên kalihan tiyang kalawau, criyosipun ingkang gadhah griya piyambakipun. Wangsulaning tiyang sade, kula botên mêruhi sintên-sintên, nyatane wau kônca sampeyan, mula sampeyan gih kudu bayari kabèh. Karsadid sakalangkung kaduwung manahipun, rumaos mênawi dipun cinthung tiyang, saha lajêng nyukani bayaran sapintên têlasipun tiyang kalih.
Kacariyos pun Pulani punika salaminipun namung makatên kemawon pandamêlanipun, anuju satunggiling dintên Pulani wau sakit sangêt, lajêng angundang tiyang 8 iji tiyang wau kawêling mênawi piyambakipun pêjah ingkang kalih dipun purih nucèni ingkang kalih kapurih mêndhêm, dene ingkang 4 dipun suprih mikul dhatêng kuburan, sarta ingkang mikul wau mênawi wontên margi kasuprih wara-wara makatên, hèh hèh sakabèhaning [sakabèh...]
[...aning] wong padha angiringna layon kang dak pikul iki, iya iki wong alim salèh tur ahli ngibadah, ora tau kêndhat, lan nalika uripe wêlasan bangêt marang uwong, Pulani sasampuning mêling makatên punika lajêng anyukani arta 25 dinar, kapurih bage tiyang wolu, ing nalika punika sakitipun Pulani sansaya angranuhi, inggal lajêng pêjah, tiyang wolu iji wau, ugi sami angèstokakên sawêlingipun Pulani, dipun cariyosakên dening para imam ingkang sumêrêp dhatêng gaib Pulani wau kacariyos pêjahipun sagêd angsal sawarga tanpa siksa, inggih punika satunggaling wali ingkang nyamarakên kasaenanipun, nglairakên awonipun.
Liding dongèng tiyang punika mênawi sampun kasêksèn dening tiyang jalêr 4 iji punika sampun sagêd santosa, makatên malih ingatasing agêsang botên kenging nyipta awon dhatêng sasami.
(8) Tiyang Takèn Kala Mikratipun Kangjêng Nabi Mukamad.
Sadaya tiyang tamtu gawok aningali dêdamêlanipun ing Gusti Ingkang Kuwasa, kados ta: anggènipun damêl bumi langit punika saupami dipun lampahi madya 500 taun laminipun, ing môngka nalika mikradipun Gusti Kangjêng Nabi Mukamad, dipun lampahi ngantos dumugi langit sap ingkang pungkasan saha dumugi ing ngaras, têdhak sarta konduripun amung kalampahan sadalu, mila têtela anggawokakên, awit tiyang ingkang botên iman tamtu gorohakên bab cariyos nalika mikradipun kangjêng nabi wau, sanadyan tôndha saksinipun kathah ewadene mêksa maibên.
Saking cariyosipun tiyang bôngsa Arab, ing Kalarmaot, ing jaman rumiyin wontên satunggaling tiyang dados katib ing nagari Kalarmaot, tiyang wau gumun sangêt mirêngakên cariyos bab mikradipun kangjêng nabi, wusana lajêng nyuwun sêsêrêpan dhumatêng pangulu, inggih punika gurunipun katib: têmbungipun: dhuh guru kula mugi amadhangna dhumatêng pêpêtênging manah kula. Wangsulaning pangulu, apa kang dadi pêpêtênging pikirmu, mara kandhakna dak rungokne. Aturipun katib: nuwun kiyai kula punika sangêt gumun mirêngakên cariyosipun nalika kangjêng nabi mikrad, ngantos dumugi ing ngaras tindak saha
konduripun amung kalampahan sadalu, lo punika kadospundi nalaripun. Wangsulaning pangulu: sabara dhisik aku durung bisa ngandhani marang kowe, amarga ing masjid lagi adan, sabubaring Jumngah mêngko dak kandhani, kyai katib lajêng malampah dhumatêng jamban, pêrlu badhe adus, salêbêting manah sarwi garundêlan anggèning pitakèn bab wau botên mangsuli sanalika, anggèning adus kyai katikkatib. wau nyêmplung kulah, lajêng salulup, wusana wontên salêbêting toya pangraosipun lajêng katingal kados nagari, sarta piyambakipun malih dados èstri, saha wuda, raosing manahipun kyai
kyai kêtib lajêng wicantên: têmbungipun, dhuh wadon kang wuda, yèn sarju atimu kowe arêp dak pèk bojo, aku kaduga nyandhangi sarta ngingoni marang kowe, enggaling cariyos kyai katib kalampahan karabi dening sudagar wau, saha saklangkung sih-sinihan sampun tanpa upami, gêsangipun akanthi kasênêngan, anggèning jêjodhoan ngantos adhahgadhah. anak tiga, wusana anuju satunggaling dintên kyai kêtib èngêt mênawi piyambakipun pancèn asli jalêr, sakala tumênga ing nginggil katingal [katinga...]
[...l] wontên kontên minêp, kadosdene butulaning lotèng, lajêng kadêdêl saking ngandhap sagêd mênga, ing ngriku pangraosipun wangsul kados suwaunipun, kungkum wontên salêbêting toya, muadin ingkang adan wau dèrèng ngantos kèndêl, kyai katib lajêng mêntas saking toya, sarwi angunandika salêbêting manah, ciptanipun: kok dadi jaman duwe anak têlu ing masjid durung rampung adane, yèn mangkono saiki aku ngêndêlngandêl. bangêt bab mikrade kangjêng nabi, dadi ênggone nyêmayani guruku mau mangkene wusanane, kyai kêtib lajêng kutbah Jumngah, sabibaring jumungahan sami lêlinggihan wontên ing surambi, kalihan kyai pangulu sakancanipun, ing ngriku wontên satunggaling tiyang matur dhatêng kyai pangulu, têmbungipun: dhuh guru kula, kula nyuwun sêsêrêpan, mênggah kanikmatanipun tiyang cumbana punika nikmat ingkang jalêr punapa nikmat ingkang èstri, wangsulaning kyai pangulu: takona marang katib kang mêntas kutbah iku mêntas dadi wong wadon, wusana kyai katib wau lajêng matur dhatêng kyai pangulu, bab lêlampahanipun nalika adus wau, saha mratelakakên bab kanikmatanipun, gambaripun tiyang jalêr punika kadosdene dariji kacêlupakên ing madu lajêng kaêmut, dene cangkêm punika gambaripun èstri, mila têtela nikmat tiyang èstri,
Liding dongèng tiyang ingkang sumêdya ngindhakakên sêsêrêpan, punika asring kalêksanan sêdyanipun.
(9) Tiyang ingkang Botên Gêga Cariyosing Tiyang Sêpuhipun
Wontên satunggaling lare jalêr anakipun tiyang sugih, sangêt mursalipun, ngantos botên kemutan mênawi piyambakipun punika anakipun tiyang alit, patrap panganggenipun sarwa nganèh-anèhi, angungkuli sasaminipun, anuju satunggiling dintên dipun pituturi dening bapakipun, têmbungipun: he thole sarèhning kowe iku wis gêdhe saiki marènana gonmu murang sarak, aja tansah bêbungah ati rina wêngi, elinga yèn kasugihan iku bisa sirna, lan andadèkna sumurupmu, yèn gonku bisa sugih iki saka olèhku manut pituture wong tuwa, 1. pêthêl nyambut gawe, 2 tabêri nyèlèngi, 3 nyêgah marang pêpenginan, 4 gêmi nastiti sabarang gawe, mung patang prakara iku kang dak lakoni, mulane pamujiku kowe bisaa niru lêlakonku, supaya tumibamu [tumi...]
[...bamu] ing tuwa ora rêkasa. Wangsulaning anak, inggih bapak sadaya dhawuh sampeyan punika lêrês, ananging kula botên sagêd nglampahi kados sampeyan, amargi manah kula sampun kalajêng bèrbudi, kajawi punika ingatasing titah punika tamtu sampun mawi pêpêsthèn, mila kula muhung badhe anglampahi pêpêsthèning badan, ringkêsing cariyos lare wau dumugining satêngah sêpuh amanggih karusakan agêng, wusana lajêng dados tiyang awon.
Liding dongèng lare ingkang botên miturut parentahing bapa punika asring manggih papa.
(10) Tiyang Nyrekal Wêkasan Kenging Kasrekal
Ujaring wasita: yèn manungsa lagi tinitah mênang aja duwe ambêk sawênang-wênang, awit bakal ora lêstari mênange, yèn manungsa lagi tinitah kalah dèn wani ngalah awit bakal ora lêstari kalahe, dongèng ing ngandhap punika anètèsi kados ujaring wasita wau.
Wontên satunggiling tiyang nama Ali Sahak, pandamêlanipun dados tukang cukur, gêgriya ing nagari Ngêsam, punika sampun [sampu...]
[...n] kawêntar rêmênipun angikal têmbung, ngantos awis tiyang ingkang purun wawan ginêm akalihan piyambakipun, amargi sami sumêlang bokmênawi anjalari kawirangan utawi kapitunanipun.
Anuju satunggiling dintên Ali Sahak kêkaring wontên ing griya manglong-manglong wontên ing kontên, botên dangu wontên tiyang dhusun anuntun kapal momot kajêng langkung ing ngajêngipun, Ali Sahak enggal angawe dhatêng tiyang dhusun wau sasampuning cêlak lajêng dipun pitakèni:
Ali Sahak, kakang sampeyan punika sade punapa.
Tiyang dhusun, inggih kula punika sade kajêng.
Ali Sahak, pintên rêginipun sadaya kajêng ingkang wontên sanginggiling kapal punika.
Tiyang dhusun, kula matur tawi punika rêgi satunggal rupiyah.
Ali Sahak, kula awisipun inggih kakang mênawi suka satêngah rupiyah.
Tiyang dhusun, inggih pangawis sampeyan samantên kula sampun ngaturakên.
Ali Sahak lajêng parentah dhatêng rencangipun, supados ambayar sarta ngandhapakên sadaya kajêng ingkang wontên sanginggiling kapal punika, rencang lajêng tumandang, sarampunging anggènipun [anggè...]
[...nipun] ngandhapakên kajêng lajêng anyêlaki lurahipun, Ali Sahak lajêng pitakèn sarwi anudingi barang ingkang wontên sanginggiling kapal, têmbungipun, kang isih kokèrèkake iku apa. Wangsulanipun rencang: punika cêkathakan, Ali Sahak kagèt
Tiyang dhusun, botên saiba badhe bêtah kula mênawi cêkathakan punika kula sade.
kasade, môngka sampun kula bayar, dados têtela sampeyan punika nakal.
Tiyang dhusun, kadospundi kula sampeyan wastani nakal.
Ali Sahak, nalika kula pitakèn harak sampun botên kirang têrang, pintên rêginipun sadaya kajêng ingkang wontên sanginggiling kapal punika, sampeyan tawi sarupiyah, kula ngawis satêngah, sampeyan sampun suka, wusana badhe [ba...]
[...dhe] nêdha wangsulipun ingkang sampeyan wastani cêkathakan punika, la kula masa sukaa, jêr punika inggih kagolong kajêng ingkang kula awis, awit ugi wontên sanginggiling kapal.
Tiyang dhusun, o yèn makatêna sampeyan punika nyarekal.
Ali Sahak, kula botên ngêrtos nyarekal kadospundi, cêkakipun kajêng punika sadaya sampun dados gadhahan kula.
Tiyang dhusun sampun botên sagêd mangsuli awit saking sampun kawon pabên, wêkasan cêkathakan lajêng kasukakakên, nanging ciptanipun botên liya kajawi amung badhe malês piawonipun Ali Sahak, antukipun ing samargi-margi tansah ngungun, dene manggih lêlampahan ingkang anèh makatên, wusana botên kêndhat anggènipun angulir budi, ciptanipun: gèk daya sarana apa kang pantês dak anggo malês pialane Si Ali Sahak, sadhatêngipun ing griya tiyang dhusun sampun angsal pamanggih, ingkang pantês katandukakên dhatêng Ali Sahak, minôngka wêwalêsing piawonipun, ananging pamanggih punika botên kenging katindakakên tumuntên, kêdah ngêntosangêntosi. kalamangsanipun ingkang prayogi.
Sarêng sampun antawis sawulan, tiyang dhusun wau dhatêng griyanipun [gri...]
[...yanipun] Ali Sahak, akalihan busana mirantos saha numpak kapal, sarêng dumugi sacêlaking griyanipun Ali Sahak, enggal anggènipun mandhap saking kapal, sarta kapalipun lajêng kacancang, tiyang dhusun lumampah dharat, malêbêt dhatêng griyanipun Ali Sahak, ing nalika punika Ali Sahak pinuju wontên ing griya, gupuh anggènipun mêthukakên, nanging Ali Sahak sangêt anggènipun pangling dhatêng tiyang dhusun punika, amargi panganggenipun beda sangêt akalihan nalika sade kajêng rumiyin, sasampuning jawab tangan sarta bage-binage, tiyang dhusun lajêng kaancaran linggih, saha dipun pitakèni parlunipun.
Ali Sahak, kadingarèn jêngandika tindak mariki, punapa ingkang dados gatosipun.
Tiyang dhusun, parlu kula mariki badhe nyukurakên sirah kula, tuwin kônca kula, ingkang wontên ing jawi, pintên prabeyanipun.
Ali Sahak, adat ingkang sampun kalampahan satunggal tiyang satêngah rupiyah.
Tiyang dhusun, dados kula dalah kônca kula wau prabeyanipun satunggal rupiyah.
Tiyang dhusun, mênawi makatên sumôngga lajêng kula aturi wiwit, kula sampeyan cukur rumiyin, kônca kula mangke kantun.
Ali Sahak lajêng tumandang anyukur tiyang dhusun, sarêng sampun rampung lajêng pitakèn pundi kancanipun, tiyang dhusun amangsuli, punapa kenging kaajak lumêbêt ing griya. Ali Sahak suka, ing ngriku tiyang dhusun lajêng mêdal sakêdhap wangsulipun sarwi anuntun kapal.
Ali Sahak, êlo punika kapal punapa.
Tiyang dhusun, inggih punika kônca kula sumôngga lajêng sampeyan cukur, ingkang kapara rancag kemawon, amargi kula sêlak nyêkapakên parlu sanèsipun.
Ali Sahak, o la masa limraha kapal sampeyan cariyosakên kônca.
Tiyang dhusun, witna saya botên limrah malih cêkathakan sampeyan anggêp kajêng rencekan, jaragan sampun main burêng, mila sumôngga lajêng sampeyan cukur, kula sêlak kasêsa.
Ing nalika punika Ali Sahak lajêng èngêt bilih tiyang punika inggih ingkang dipun tumbasi kajêng rumiyin, mila saking kawêkèning [kawêkè...]
[...ning] manah ngantos botên sagêd amangsuli, satêmah lajêng cariyos:
Ali Sahak, kula sampun botên saèstu purun nyukur kônca sampeyan, nanging kula sampun narimah botên
badhe pintên kemawon lading kula ingkang risak, môngka punika panumbas kula nyadasa rupiyah.
Tiyang dhusun, prakawis makatên botên pêrlu sampeyan pratelakakên dhatêng kula, cêkakipun sumôngga sampeyan cukur.
Kados punapa solahipun Ali Sahak ing nalika wau, sayêktos botên kenging winiraos, pêpuntoning manah piyambakipun anêdha pangapuntên kathah-kathah, anggènipun sampun rumaos lêpat, ngikal têmbung ingkang anjalari kapitunanipun tiyang dhusun wau, wêkasan lajêng wicantên:
Tiyang dhusun, kula inggih purun nampèni ugêripun sampeyan purun anglintoni sapintên kapitunan kula.
Tiyang dhusun, salêbêtipun cêkathakan kula sampeyan pêndhêt, kapal kula botên kênging katindakakên padamêlan, inggih punika kaangge momot, dados salêbêtipun sawulan punika namung nganggur kemawon, môngka
punika, sarta amangsulakên cêkathakan, kanthi kaduwunging manah ingkang tanpa upami, tiyang dhusun
Liding dongèng kados parikanipun tiyang Jawi: pring salining lantarane paman mancing, kêwalêsan wong siya sapadha-padha, sarta lampahan punika anyèplêsi kados paribasanipun bôngsa Walandi: Wie een keil graaft voor een onder, vol er zelf in (sintên ingkang damêl jêglongan katumrapakên ing
tiyang sanès amêsthi kajêglong piyambak wontên ing ngriku).
Ing nagari Ngaskalani, wontên satunggaling tiyang nama: bok Jamilah sawêg gadhah anak satunggal, lajêng katilar pêjah dening bonipun,bojonipun. bok Jamilah wau ayu warnanipun, kulitanipun jêne
Jamilah lumuh, amargi sêdyanipun bok Jamilah badhe anêtêpi ingkang nama wadon utami, tinilar pêjah dening
Ngaskalani punika, wontên dhukun kêsdik paningalipun, nama Kyai Sèh Mahira, punapa ingkang dipun pêthèk sampun botên nate cidra, enjingipun bok Jamilah inggal anggènipun pangkat dhutêngdhatêng. griyanipun dhukun wau, sarêng dumugi ngriku dèrèng watawis dangu, wontên tiyang jalêr
dhatêng, nama: Ragip, sumêdya badhe nyuwun pitulungan dhumatêng Kyai Sèh Mahira, supados sagêda angrabèni bok Jamilah wau, ing wusana bok Jamilah sampun wontên ing ngriku, dados pun Ragip wau botên purun mêdharakên ingkang dados sêdyaning manahipun, ing nalika punika bok Jamilah lajêng mêdharakên ingkang dados sêdyanipun, bab anggènipun nyupêna, têmbungipun makatên: anggèn kula sowan dhatêng ngarsanipun kyai, punika kula badhe nyuwun pitulung sêsêrêpan, kalawau dalu kula supêna mangku rêmbulan, punika kadospundi mênggah badhe wahananipun. Wangsulanipun Ki Sèh Mahira: o bêgja kamayangan sangêt gèr sampeyan punika, awit anggèn sampeyan nyupêna nuju malêm Anggara Kasih, mênggah saking petang kula pôncasudanipun anunggaksêmi, pandangonipun tulus, ingkang makatên punika tamtu botên sagêd oncat saking petang, mênggah badhe wahananipun sampeyan mangke dalu wanci jam 1 badhe kadhawahan Laelatul Kadar, inggih punika pêpingidanipun Ingkang Maha Sukci, nanging mangke jam satunggal dalu punika saratipun sampeyan kêdah angadi-adi busana, ingkang sarwa sae, sarta mangangge ingkang wangi-wangi, dados
miturut punapa sapanêdhanipun Sang Laelatul Kadar, bok Jamilah sarêng sampun kawêca makatên punika, lajêng pamitan mantuk, saha badhe angèstokakên sawêwêlingipun Kyai Sèh Mahira wau, sarêng sampun wanci jam 1 dalu, Sang Laelatul Kadar dhatêng saèstu, nanging mêdal kontên saha mawi dhodhog-dhodhog, mênggah panganggenipun: rasukanipun kabayak sutra ijêm, kudhung samadah saha igêl, inggih punika memba panganggening bôngsa Baduwi, ing sadèrèngipun jam 1 wau, pun Ragip: tiyang ingkang sarêngan madhukun kallihan bok Jamilah wau, sampun andhodhog wontên ing jawi ngriku, pun Laelatul Kadar lajêng anjujug ing patilêman, kalihan nganthi bok Jamilah, botên dangu kontênipun bok Jamilah lajêng dipun dhodhogi
Laelatul Kadar ingkang sampun lumêbêt rumiyin wau, sarêng mirêng ing jawi wontên malaekat Jabarail, [Jabara...]
[...il,] lajêng gugup manahipun, sarta mlajêng badhe mêdal kontên butulan kakunci, ngalih kontên satunggalipun ugi
kyai dhukun wau, ingkang memba malaekat punika pun Ragip, ing ngriku para nglayat sami ngungun sadaya, dene dhukun kêsdik tur sampun sêpuh têka gadhah pokal makatên.
Liding dongèng tiyang gugontuhon punika asring andadosakên kawirangan agêng.
Ing talatah nagari Ngerak, ing jaman kuna wontên satunggaling tiyang nama pun (Karun) salêbêting kitha ngriku botên wontên tiyang ingkang angungkuli kasugihanipun Karun wau, ananging manahipun [manah...]
[...ipun] sangêt murka saha cêthil, rintên dalu tansah ambudi indhaking kadunyanipun, anuju satunggaling dintên sadhèrèkipun nak-sanak tunggil kaki pancêr jalêr pêjah, tiyang wau ugi sugih rajabrana, ananging botên tilar waris anak jalêr èstri, saha bapa biyung bapa paman sasaminipun, utawi sadhèrèk ingkang ing Prail pikantuk bagiyan, punika andadosakên bingahing manahipun pun Karun, sadaya barang têtilaranipun lajêng kabêskup piyambak.
Botên antawis lami wontên akrapipun ingkang pêjah wau dhatêng saking mônca, ing suwau kakintên sampun pêjah, amargi kesahipun sampun lami sangêt, wusana waris ingkang sawêg dhatêng wau nêdha bagiyan, nanging Karun botên suka, sarèhning pabênipun sami kêncêng botên wontên ingkang purun ngawon, satêmah lajêng dados
taksih kathah, sarta cêkap kaangge nêdha nganggur, sajêgipun gêsang, ingatasipun umur gholip, têgêsipun umuripun tiyang ingkang mêjana (66) taun, ewadene kalongipun wau andadosakên rudatining manah, dangu-dangu saya ngênês, lajêng kacandhak ing sêsakit,
botên antawis dangu tumuntên pêjah, sadaya barang têtilaranipun Karun dhumawah dhumatêng akrap lêlawananipun pabên wau, amargi sampun sêpên waris ingkang wajib anampèni bagiyan.
Liding dongèng bôndha warisan ingkang kawoworan prakawis punika, limrahipun botên munpangati, utawi botên sêmpulur.
Pamanggih ingkang mikantuki punika botên mêsthi dumunung wontên tiyang sagêd, têrkadhang tiyang papa, sarta tiyang ingkang winastan bodho dening tiyang kathah, asring kadunungan pamanggih ingkang mikantuki, awit saking punika, mila para tiyang kina utawi tiyang ambêk utami, botên purun sangêt angina dhatêng sasamining tumitah.
Saha malih tiyang ingkang pinuju kapêtêngan manah, wajib atêtakèn dhatêng sasamining tumitah, awit inggih punika wau pamanggih ingkang mikantuki botên masthi dumunung wontên tiyang sagêd kemawon, pêpindhanipun kados dêdongengan ing ngandhap punika.
Wontên satunggaling tuwan kabudidayan iyasa patamanan,
sasampuning karakit dados, têngahing patamanan lêrês badhe dipun êdêgi kopêl, inggih punika griya bundêr kangge wadhah musik, ananging pasitên ingkang têngah lêrês wau, wontên selanipun kumalasa bundêr, agêngipun kintên kalih elo pasagi, kajêngipun tuwan, sela punika badhe kasirnakakên, tuwan lajêng amanggihi arsitèk, nêdha katrangan pintên waragadipun
baunipun kêdah botên kirang saking tiyang 50. Tuwan lajêng manggihi arsitèk sanèsipun, ananging panêdhanipun langkung kathah katimbang arsitèk ôngka 1 wau, awit anyirnakakên sela samantên wau, kêdah sarana mawi dhinamit,
dhinamit sagêd anyumyurakên sela, sarèhning tuwan manah kawisên, mila panêdhanipun arsitèk kêkalih wau amung dipun wangsuli: badhe kamanah rumiyin, tuwan lajêng mantuk, sadumuginipun ing griya cariyos dhatêng para rencang ingkang sami nyambut damêl, kados kasêbut ing nginggil wau, para rencang sami ngungun, ing nalika punika, [puni...]
[...ka,] lajêng wontên satunggiling tiyang dhusun, ingkang damêlipun angladosi tukang banyu matur dhatêng tuwan, piyambakipun kadugi nyirnakakên sela wau kalihan tindak ingkang gampil, tuwan sakalangkung bingah lajêng parentah dhatêng para rencang supados sami biyantu dhatêng tiyang dhusun punika, tiyang dhusun lajêng tumandang, inggih punika adamêl jugangan wontên sacêlakipun sela wau ingkang wiyaripun kintên kalih elo saprapat pêsagi, sarêng sampun rampung sela nuntên kajorogakên
kabudidayan sarêng sumêrêp tindakipun tiyang dhusun punika sakalangkung eram, wêkasan sangêt bingahipun, tiyang dhusun lajêng kaganjar arta sadasa rupiyah, sarta kadadosakên pangajênging para kuli, utawi bau ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayanipun (mandhor).
Liding dongèng tiyang ingkang ambuka dhatêng kapêtênganipun tiyang sawêg nandhang ribêt, punika asring anarik dhatêng kabêgjaning jasatipun.
Wontên satunggiling tiyang sêpuh amulang dhatêng anakipun jalêr tuwin èstri.
Dhuh anakku gèr, mênawa kowe wis laki sing bêkti marang lakimu, nalikane jaman Kangjêng Nabi Mukhamad, ana sawijining wong wadon jênênge: Imra Atulkotob,Abdulkotob (dan di tempat lain). bangêt bêkti marang lakine, têgêse nglakoni panggawe patang prakara, siji mantêp sarta wêdi lair batin, loro nglakoni apa prentahe kang lanang, sarta kang miturut prentahing sarak, têlu bisa nyimpên wadine wong lanang, papat mêruhi kang dadi kêkarêmane kang lanang, Imra Atulkotob iku saka bêktine marang laki sabên dina pakaryane golèk kayu marang alas, sakwise olèh banjur diêdol pisan, yèn wis payu dhuwite ginawe balônja kabutuhane ngomah, sarta karêmane bojone, amarga lakine ora tau nyambut gawe kajaba mung ngibadah bae, mula nganti karan Imra Atulkotob, têgêse iya wong wadon kang golèk kayu.
Anuju sawijining dina, Imra Atulkotob iku kapriksan dening Gusti Siti Patimah, banjur dinangu: apa sababe dene wong wadon têka golèk kayu, ature dianggo ngingoni [ngi...]
[...ngoni] lakine, amarga lakine ora bisa nyambut gawe, Gusti Siti Patimah sangêt eram panggalihe, dene wong wadon bangêt ênggone bêkti marang bojo, sakwise mangkono Gusti Siti Patimah matur marang kang rama, ature mangkene: kangjêng rama, pun Imra Atulkotob punika anggènipun bêkti dhatêng lakinipun têka angeram-eramakên, punika ing benjing manjingipun suwarga rumiyin pundi kalihan kula, dhawuhe gusti kangjêng nabi mangkene: anggèr mênawa gone lumêbu suwarga dhisik Imra Atulkotob tinimbang kowe, Gusti Siti Patimah barêng ngrungu dhawuhe kang rama mangkono iku banjur amuwun, basa mangkono gusti kangjêng nabi dhawuh manèh mangkene: he anakku gèr Patimah, kowe aja anangis, mula Imra Atulkotob kang malêbu marang suwarga dhisik, amarga anuntun tunggangamu, amasthi luwih dhisik tinimbang kang nunggang.
Tiyang sêpuh lajêng sanjang dhatêng anakipun makatên: kang iku anggèr yèn kowe wis laki, marang bojomu kang luwih bêkti, anirua Imra Atulkotob supaya bisaa andhèrèk Gusti Siti Patimah manjing sawarga, awit wong kang bêkti marang lakine iku anggèr ora ngamungake olah sawarga ngakherat bae, [ba...]
[...e,] sanadyan ana dunya iya olèh sawarga.
Anakipun jalêr lajêng matur dhatêng bapakipun: bapak mênggah tiyang bêkti dhatêng laki punika awrat pundi kalihan bêkti dhatêng tiyang sêpuhipun.
Bapa: abot bêkti marang laki, amarga dhawuhing Pangeran kasêbut ana ing Kuran mangkene: lamun wong wadon arêp duwe kêkarêpan marang sawiji-wijining panggawe, ing môngka lakine ora nglilani, iku Pangeran iya ora nglilani, kosokbaline: mênawa kang lanang nglilani: Pangeran iya nglilani, mangkono sapiturute.
Anak, mênggah anak punika anggènipun malês dhatêng tiyang sêpuhipun punapa sah dipun sauri kasaenan kemawon.
Bapa, ora bisa sah, amarga si anak nalika ana ngêtêngan, êmbokne rêkasa bangêt, sarta nganggo amêng-amêngan nyawa, sarta nalika laire, êmbokne iya ngrasakake lara bangêt, utawa ngopèni wiwit cilik tumêka ngakil.
Nalika jaman kuna ing nagara Ngêsam, ana sawijining rôndha duwe anak lanang siji, sabên taun êmbokne diajak munggah khaji marang Mêkah lumaku dharat bae, êmbokne dipundhak, supaya aja nganti kêsêl, ing môngka nagara Ngêsam iku têkaning [têka...]
[...ning] Mêkah yèn dilakoni dharat lakon 60 dina, gone lunga khaji nganti kaping sêpuluh. Dadi anak rôndha gone mundhak biyungne 1200 dina, anak rôndha wis rumôngsa nyaur kabêcikan marang wong tuwane, sarta banjur matur marang sawijining
mungguh ênggone bêkti mênyang wong tuwane mau apa uwis dadi panyaure. Wangsulane ngulama kalawan sêrêng: aja manèh mung samono dina, bok iya sajêgmu urip nyunggi marang wong tuwamu durung paja-paja sah, lan manèh upama gonmu nyaur marang wong tuwamu iku wiwit pucuke darijimu sikil tumêka pucuke rambutmu iya durung bot.
Tiyang sêpuh anglajengakên cariyos dhatêng anakipun makatên: anggèr, sejene carita ing dhuwur aku duwe dongèng manèh, nalika jaman kuna ing nagara Arab ana wong sumpah dhewe mangkene: dêmi Allah, lamun aku ora bisa turu suwarga bojoku dak talak.
Mupakate para imam ing nagara Mêkah, dikon turu ana
miturut dhawuhing Pangeran kang kasêbut ing Kuran, suwarganing anak iku ana sangisoring têlapakan sikile êmbokne, mula êmbok iku dadi lawanging bêja lan [la...]
Anak, tiyang ingkang bêkti dhumatêng êmbokipun punika angsalipun punapa.
Bapa, olèh ganjaran dhewe, nanging ora kêna diurupake minôngka wêwalês marang bokne, sarta bapakne.
Anak, guru punika punapa ugi wajib dipun bêktèni.
Bapa, uga wajib, amarga guru iku kang amêruhake ala lan bêcik, kabèh wêwêkasing guru kudu dilakoni.
Nalika ing jaman kuna ing nagara Bagêdad, ana sawijining pêkir. Duwe anak lanang siji, saking kapengine duwe anak bisa ngaji anake mau banjur dipasrahake marang sawijining guru, uga ing Bagêdad kono, anak pêkir diwulang landhêp atine nganti bisa apal Kuran sarta alim marang kitab, dhasar suwarane bêcik, lagu sabarang bisa, saka kapenake lagu sarta bêciking swara, sadhengah wong kang ngrungu nganti nangis, mulane wong kang krungu padha nangis amarga atine kelingan marang Pangerane.
ngimpi aja kokandhakake [ko...]
[...kandhakake] marang wong kang ora mangsuli mangkene, bêcik
lintange, ora antara suwe anak pêkir tangi karo gragapan banjur anggugah êmbokne, êmbokne barêng digugah
ngandhakake impènku, bapakne ngucap manèh, o gèr kowe lagi duwe impèn bae wis ora gêlêm balakakake marang aku, saiba duwea ngèlmu kang adi utawa rajabrana manèh kênaa grêbrèbèl, yèn mangkono apa pêrlune
aku ngopèni barang ora maedahi, bapakne banjur calathu karo bojone mangkene: bokne anakmu saiki arêp tak dol awit wis têtela ora maedahi, yèn payu dhuwite kêna ginawe tuku onta, lan wêdhus gibas.
Wangsulane bojone: yèn makatên prayogènipun dipun sade dhatêng juragan kapal kemawon, supados sampun ngantos kêtingal dhumatêng kula, sajroning calathu mangkono ing batin karo mêmuji mangkene: He Gusti Ingkang Maha Kawasa sanadyan anak kula badhe kasade dados tiyang tumbasan, ing têmbe mugi sagêda angsal drajat ingkang luhur sarta kawilujêngan, bapakne calathu manèh marang kang wadon, bokne anakmu sesuk mêsthi dak tawakake juragan kapal sing têka kene.
Esuke si anak banjur digawa mênyang plabuhan ditawakake juragan kang lagi têka, nanging panganyange mung 400 ringgit, seje dina ana juragan têka manèh, iya pancèn arêp tuku uwong, basa ditawani anak pêkir pênganyange 500 ringgit, bapakne wis anguwèhake, sawise nampani dhuwit banjur ditukokake onta, lan wêdhus gibas.
Tiyang sêpuh nglajêngakên anggènipun dongèngakên dhumatêng anakipun, sawise bapakne ananjakake dhuwit mau, kapitan [ka...]
[...pitan] kapal dhawuh marang kalerehane, supaya bêdhol jangkar anglakokake kapale, ing wêktu iku sagara sêpi ombak, dadi kayadene balumbang bae, lakuning kapal olèh angin bêcik, ing kono rayat kapal padha nglairake kasênêngane, ana kang pujian ana kang rêngêng-rêngêng, kaptin kapal kelingan, yèn mêntas tuku bocah, banjur ditimbali sarta kadangu:
Kaptin, hèh anak budhak, aku takon marang kowe, kang dadi kapintêramu apa, rèhning kowe dak tuku larang mêsthi kudu ana pêthingamu.
Budhak, o inggih dara tuwan kaptin, kula punika sagêd ngaos kitab,
kabèh, amarga saka bêciking suwara sarta lagune, lan pasèh wacane, sawuse rampung gone dêrês, kaptin dangu manèh, apa sababe kapintêramu samono utawa bagus rupamu têka nganti didol karo wong tuwamu.
Bocah, mila kula kasade amargi kula gadhah impèn botên purun mêdharakên.
Budhak, kula botên purun ngaturakên impèn kula.
Kapitan banjur duka bocah mau nganti disiasat, dicancang ana ing tiyang nganti têlung dina têlung bêngi, lan ora diingoni, lan manèh sabên wêktu disapu bokonge 12 jêblesan, ewadene mêksa ora gêlêm
impènmu karo tugêle gulumu, bocah ora sumaur, pamikiring kaptin lamun dipêdhang sayêkti banjur mati ora ngagak-agak, luwih bêcik dicêmplungake sagara bae, matine karêbèn sawatara suwe, bocah nuli diuculi, kaptin dhawuh marang mantruse, bocah iki cêgurna sagara bae, mantrus barêng ngrungu dhawuhing kaptine tanpa samaya banjur gupuh bocah mau dibopong kauncalake marang laut, barêng dicêgurake marang laut olèh pitulunging Pangeran, sinôngga ing iwak gêdhe, ginawa marang
angêrsula, nyênyuwun marang Pangeran, dhuh Gusti ingkang nitahakên dhumatêng badan kula, saha ingkang paring pêprentahan, kula nyuwun rijêki badhe kula angge nipkahi anak rabi kula, mugi paringa mêdal saking sagantên punika, ora antara suwe wêruh bocah kampul-kampul saya minggir, wong mancing bangêt kagète, dene sagara ana bocah kampul-kampul saya suwe saya minggir, barêng cêdhak bocah diêntasake sarta ditakoni.
Wong mancing, he bocah kowe iku manungsa apa jim.
Bocah, kula punika manungsa, anakipun tiyang pêkir nagari Bagêdad, mila kula dumugi ngriki, ing suwau kasade tiyang sêpuh kula dhumatêng kaptin kapal katumbas 500 ringgit.
Wong mancing banjur ora takon manèh sarta nyêkêl tangane, kaajak lumaku sarwi gumrêmêng: mancing sadina ora olèh iwak iki olèh bocah, dak êdole yèn payu 500 ringgit, kêna dak anggo tuku wêdus gibas sarta onta, bocah banjur kaajak marang panggonaning Dalal, iya iku tukang tuku budhak sarta adol.
Dalal ing nagara Ngirog mêntas tômpa wêlingane Sultan Ngirog, mênawa ana wong kang duwe budhak kang rupane bêcik utawa isih ênom, ora kêna diêdol marang wong cilik, kudu diunjukna marang sultan dhisik.
Wong mancing, kang olèh budhak mau wus têka omahe Dalal sarwi uluk salam, Dalal uga jawab salame.
Dalal, kisanak sampeyan pêrlu punapa dhatêng ngriki.
Tiyang mancing, kula badhe sade lare jalêr.
Dalal, rêgi pintên, bilih angsal mirah kula inggih ajêng, amargi badhe kula sade malih.
Tiyang mancing, bilih sampeyan kêrsa, kula nyuwun 500 ringgit, botên kenging kirang.
Dalal, inggih kula sampun ngajêngi punapa sapanêdha sampeyan.
BiyangTiyang. mancing, banjur dibayar limang atus ringgit, sawuse ganêp ênggone nampani dhuwit, enggal ginawe tuku wêdhus gibas lan onta, mulih wis nuntun wêdhus lan onta.
Dalal sarèhning wus nampani wêlinging sultan, bocah mau banjur diaturake, Dalal kaparingan dhuwit 1000 ringgit, Dalal mundur bangêt bungahe atine, gone olèh bathi
Sultan dangu marang bocah, hèh budhak apa kang dadi kapintêramu, ature budhak bisa apal Kuran, sultan dhawuh andikakake dêrês, budhak banjur andêrês lagune dibrêgas-brêgasake, nganggo lagu cara Mêsir, kabèh wong kang ngrungu pandêrêse bocah mau awit saka kapenake banjur nangis eling marang Pangerane, sawuse rampung pandêrêse, bocah didangu manèh karo sultan.
Sultan, he budhak, apa sababe kapintêramu ngluwihi mangkono têka dadi budhak, apa pancèn anak budhak apa anake wong mardika.
Bocah, sayêktosipun kula punika anakipun tiyang mardika, ananging tiyang sêpuh kawula punika pêkir, ing nagari Bagêdad, mila kawula kasade dening tiyang sêpuh kawula, amargi kawula punika darbe supênan, bocah ambanjurake unjuke purwa madya wasana.
Sultan, apa kang dadi impènmu têka nganti kok labuhi lara pati.
Sultan, iya ngimpi apa coba matura marang aku.
Bocah, kawula botên purun munjuk ingkang dados supêna kawula.
Sultan bangêt gone duka, banjur dhawuh marang prajurite supaya budhak mau dikunjara.
Kunjaran ing nagara Ngirog iku ana sangisoring kadhaton, amarga wus lumrah omah ing tanah nagara Ngarab iku sungsun papat utawa lima, gone ngunjara bocah mau ana kaputrèn, prênah gêdhonge putrane putri sultan, kang nyèthi ana ing kono putrane patih lan putrane kapala pêrang, bocah mau ana sajroning kunjaran atine susah bangêt, saka judhêging atine banjur dêrês Kuran kalayan apal-apalan, sakabèhaning wong kunjaran kang karungu padha anangis, apadene sang putri dalah saparêkane barêng
nyai kang diutus mariksa wus angèstokake dhawuhe sang putri apa sapêrlune, sarta matur marang sang putri, mênawi lare ingkang ngaos Kuran wontên ing kunjaran punika budhakipun ingkang rama, kasagêdanipun samantên punika timbang kalihan wujudipun, warninipun lare pancèn bagus sangêt, sang
putri dhawuh manèh: bok êmban dhuwit 500 ringgit iki paringna kang jaga, dhawuhana yèn budhake kangjêng rama dak pundhut, bok êmban matur sandika, sawuse didhawuhake, bocah banjur diajak ngadhêp marang ngarsane sang
Bocah, nalika dintên malêm Jumungah tanggal kaping 15 wulan Sakban taun anu, kawula nyupêna: tangan kawula ingkang têngên nyêpêng srêngenge, ingkang kiwa nyêpêng rêmbulan, nginggil sirah saha ngandhap suku wontên lintangipun.
Sang putri, coba aku dak nimbali ngulamane kangjêng rama supaya batanga impènmu.
Para ngulama sawuse ditimbali nuli sowan nganti bakda ngisa, kadhawuhan batang impène bocah mau, ature ngulama, mênggah pambatang kawula gusti, lare punika kasantunana busana
ingkang sae-sae, saha mugi kaparênga tilêm wontên ing kanthil panjênêngan, sapratikêling ngulama mangkono iku sang putri uga mituruti, sarta ngulama matur manèh, dhuh gusti panjênêngan kaparênga sare wontên ing têngênipun, anakipun patih ingkang wontên kiwa, dene ingkang wontên ngandhap anakipun kapala pêrang, sang putri uga tan suwala marang pratikêling ngulama mau.
Kacarita ing bêngi iku sultan banjur ngimpi kayadene gone mratikêlake ngulama iku, sanalika sultan banjur wungu sarwi ngliga pêdang, marani marang panggonane sang putri, barêng wus têka kono enggal dicêgati dening ngulama mau, sarwi angaturake mungguh lêlakone sang putri sarta impène budhak, purwa
srêngenge, punika putraning sultan, rêmbulan punika putraning patih, dene lintang punika putraning kapala pêrang, lintang nginggil sirah punika wali, sultan uga mituruti kang dadi karêpe ngulama.
Kacarita bocah mau nuli didhaupake, karo putri têlu mau, sasedaning maratuwa bocah mau anggêntèni dadi Sultan ing Ngirog.
Liding dongèng thole, wong kang sabar ing coba sarta narima
iku bakal dhuwur wêkase, utawa wong kang mantêp wasiyating guru iku bakal antuk wahyu.
Nalika ing jaman kina kitha Grêsik wontên satunggaling tiyang nama Pak Malakin, padamêlanipun anglampahakên baita layar. Anuju satunggaling dintên Pak Malakin wau nglampahakên baita dhatêng Singgapura, ananging sawêg angsal lampahan kalih dintên baitanipun borot, têmahan kèrêm, Pak Malakin angsal tumpakan balabag anjalari wilujêngipun, ananging sarèhning blabag namung tansah kompal-kampul miturut lampahing ombak, badanipun Pak Malakin lajêng kagodhi kalihan balabag, sanadyan Pak Malakin wau
rangkokan dahat wêlasipun, wusana enggal dipun purugi Pak Malakin wau lajêng kabêkta dhatêng ranggonipun, menggah ranggonipun [ranggoni...]
[...pun] rangkokan wau wontên sapucaking mandera, sarta mawi susuh ingkang kapêtha kadosdene kasuran, wontên ing ngriku Pak Malakin dipun upakara, kaombenan toyaning siwalan, saya dangu
ananging taksih api-api dèrèng èngêt, pangunandikaning manah, kêthèk iki têka bangêt têmên ênggone anggumatèni marang aku, yèn mangkono apa dadi kosokbali, lumrahing wong duwe klangênan kêthèk, saiki ana kêthèk duwe klangênan uwong, nanging saupama aku ora mituruta, bokmênawa malah nandhang kasangsara, aluwung aku mituruta bokmênawa suwe-suwe olèh pitulunging Pangeran, bisa mulih awor marang sapadhaku manungsa, sasampuning ngunandika makatên Pak Malakin lajêng linggih, rangkokan sakancanipun kêthèk alit-alit, sami angêthung-thungakên bêbêktanipun, wontên ingkang bêkta sêmôngka timun, kacang tela klapa, siwalan lan jambu, jagung, mulwa, srikaya, sasaminipun, Pak Malakin nampèni kalihan mangkorog githokipun, saya lami Pak Malakin [Ma...]
kancanipun kêthèk wau, nanging nadyan kathah rangkokan amung rangkokan satungal punika beda sangêt kalihan ingkang kathah-kathah, wulunipun mêlês gilap, ulatipun tajêm, Pak Malakin kalihan pun
Malakin badhe botên purun, ponang rangkokan adrêng sangking kajêngipun sarwi mringis angatingalakên siyungipun, Pak Malakin sampun kabutuh budinipun, dados inggih mituruti, nanging mênggah rêranggènipun kêmpaling jalu wanita botên kacariyosakên ing ngriki, lami-lami rangkokan gadhah anak mêdal jalêr, ugi warni munyuk, nanging wuluning sirah panjang-panjang, Pak Malakin sanadyan sampun sarupi bojo saha sampun patutan, ewadene manahipun botên pisan-pisan anggadhahi bingah
saupami badhe mandhap malorot awit rumaos botên sagêd, sapisan inggil sangêt, kaping kalih kathah rinipun, [ri...]
[...nipun,] ponang rangkokan botên pisan-pisan anglêgewa ingkang dados akalipun Pak Malakin, wusana sinjang saha rasukanipun lajêng kakèrèk minggah, kangge tôndha supados sumêrêpa tiyang nglampahakên baita, amargi sampun limrahipun tiyang anglampahakên baita mênawi sumêrêp sandhangan dipun kèrèk sampun têmtu ing ngriku wontên tiyang kasusahan.
Anuju satunggaling dintên, wontên baita langkung sacêlaking ngriku, sarêng juru nglampahakên baita ngèkêr, wana sapinggiring samodra ngriku katingal wontên kalèbèting sinjang, juru baita enggal anggènipun
ingkang sawatawis kathah, sarêng lampahipun rangkokan wau kakintên sampun têbih, Pak Malakin enggal anggènipun ngulur tampar sêpêt wau, kacancang kalihan pang agêng, Pak Malakin lajêng mlorot nurut tampar, sadumugining ngandhap enggal anggènipun lumajêng sipat kuping, sarêng dumugi
luwih iya mung andum salamêt bae, kowe muliha marang omahmu, aku tak mulih marang omahku. Rangkokan sarêng mirêng wangsulanipun Pak Malakin makatên, sanalika anakipun kabanting-banting, sarta kasuwèk-suwèk cangkêmipun, badanipun piyambak aniba-niba.
Enggaling cariyos, baita wau sampun lêpas lampahipun, ingkang sinêdya dhatêng plabuhan Banjarmasin, Pak Malakin kapêksa mandhap wontên ing ngriku, sarèhning Pak Malakin wau botên gadhah arta, dados wontên ing ngriku sangêt kasrakatipun, bêrah dondomi awis ingkang ngêndêl, sadintênipun namung angsal 10 sèn, têrkadhang namung 5 sèn, malah kêrêp botên wontên ingkang dondomakên, Pak Malakin sabên enjing sontên lêledhang
angur tumuli matia, Pak Malakin wau lampahipun saengga tiyang nglalu, anglangut turut gisiking sagantên, sumêngka ing wukir tumurun ing jurang têrbis, nusup angayam wana, dangu-dangu
saking katêbihan sumêrêp pratamanan endah, wontên
sampun kodrat ananging kados pinatut ing manungsa, papêthetan kakêmbangan warni-warni, pasang rakiting tanêman miwah pasêmoning papan, tuhu angebat-ebati, ananging nolèh nganan ngering botên wontên margining tiyang, Pak Malakin aningali sangêt gumunipun, dangu-dangu sumêrêp tapaking tiyang namung muthêk wontên ing gisik ngriku kemawon, Pak Malakin manahipun anggraita lajêng andhêlik wontên sangandhaping kêkajêngan sacêlaking grumbul, wontên ing ngriku ngantos nyipêng sadalu, enjingipun kintên-kintên wanci jam 7 katingal wontên tiyang pating jrêdhul, saking sagantên, warninipun ayu-ayu, kulitanipun pêthak, rambutipun kathah tur panjang cêmêng sêmu wilis, mripatipun blalak-blalak, sêdhètsèdhêt. agalak ulat, naracak sami agêng inggil, tur bongoh sarta sengoh, dumênakakên manah, nanging sami ngliga sarira sadaya, inggih punika dede manungsa, ananging ulam sagantên, sang mimba dyah wau sami sukan-sukan, gêgujêngan oyak-oyakan akalihan kancanipun, rikat-rikat sarta kèwês ing solahipun, Pak Malakin sarêng sumêrêp [sumêrê...]
[...p] solahipun kados banthèng katawan, sayahing badan saha ajuring talapakan ingkang mentas karèndhèt-rèndhèt ngêri, mantun sanalika, dupi lampahipun ulam mimba manungsa sampun têbih kalihan toya, Pak Malakin tandya cancut taliwônda, angoyak ingkang dipun sênêngi piyambak, plajêngipun ponang mimba dyah ayu wau sakalangkung rikat, utawi sajak mancolot, ing sarèhning mlajêng sawatawis têbih wantuning mina saya dangu saya botên gadhah kêkiyatan, ponang dyah wau saèstu kenging kacêpêng dening Pak Malakin, enggal dipun gendhong, sarêng
manahipun, dene bojonipun Pak Malakin sakalangkung sulistya ing warni, nanging
saking anggènipun botên gadhah sandhangan, wusana para tôngga têpalihipun, sami nyukani sandhangan tuwin arta,
dipun êndêl sade intên, dangu-dangu bojonipun [bojoni...]
[...pun] mangrêtos, mênawi intên punika adi-adining pêpaès, Pak Malakin lajêng dipun sukani sela (watu) ingkang sampun dipun sêrat, ungêling sêratan suka sasmita supados sela punika kacêmplungna ing sagantên panggenanipun nalika piyambakipun mêndhêt bojonipun, Pak Malakin mituhu sasmitaning
agêngipun samaja-maja, balang wau sarêng dipun tingali intên ingkang sakalangkung sae, Pak Malakin enggal anggènipun bêkta mantuk, kalihan suka-suka manahipun, awit mêsthèkakên mênawi piyambakipun badhe sugih angungkuli tôngga têpalihipun, sadumugining griya intên lajêng kapêcah kadamêl sapantêsipun, anggènipun sade sawatawis kamirahakên, dados sadaya tiyang bakul intên sami kilak dhatêng piyambakipun, sanalika dados sugih andêrbala, dangu-dangu bojonipun gadhah anak mêdal èstri nanging konduran, jabang bayi wilujêng, mênggah gêtunipun Pak Malakin sampun tanpa upami, sapisan ayu warninipun, kaping kalih anjalari dados kamulyanipun.
Liding dongêng sadaya kamulyan utawi kaelokan, punapa [pu...]
[...napa] malih kadadosan, punika mêrtandhani wontênanipun Gusti Ingkang Maha Kawasa.
Pahalanipun tiyang têmên badhe sêmpulur karaharjanipun, sarta angsal piandêl sae saking salamining tumitah, awit limrahipun tiyang wicantên: sapa têmên-tinêmênan (dening Pangeran) utawi: sapa têmên tinêmu (ingkang sinêdya).
Kosokwangsulipun tiyang goroh amurêtakên kabêgjan, tiyang waskitha botên kasamaran dhatêng pandukipun tiyang goroh, sanadyan pun goroh darbea gêlar kados punapa.
Tiyang goroh badhe botên angsal piandêl sae, saking sasamining dumadi, limrahipun tiyang wicantên: wong goroh garowah (kabêgjanipun), tiyang ingkang sampun katitik rêmên goroh sanadyan cariyosa satêmên-têmênipun inggih mêksa botên pinitados, dongèng ing ngandhap punika minôngka gambaripun tiyang goroh, têmah garowah kabêgjanipun.
badhe rasukan wau wontên salêbêting lêmari kakunci, dene soroging lêmari punika sadintên-dintên kabêkta dening nyonyah piyambak, anuju satunggaling dintên, nyonyah kecalan badhe lènên (lenah) saêmblog, icaling lènên punika andadosakên gawoking akathah, awit saking anyalawados, môngka soroging lêmari awis oncat saking nyonyah, samangke nyonyah darbe pangintên, ingkang nyolong lènên wau têmtu rencangipun piyambak, ingkang nyambut damêl ing toko, mênggah pamêndhêtipun nalika nyonya sawêg nêdha, soroging lêmari nuju kantun wontên toko.
sampun sami dhatêng ing ngajêngipun nyonyah, lajêng sami dipun pitakèni, têmbungipun: he kônca-kancaku kabèh, aja padha dadi atimu, sarèhne aku kelangan lènên saêmblog, mula wajib aku takon ing kowe, apa kowe padha sumurup, para rencang sami mangsuli: botên, nyonyah lajêng cariyos, yèn mangkono aku arêp gawe tôndha, nanging padha
dak wènèhi lènên nyaêmblog, kang dawane padha nglimalas jar, iki padha gawanên mulih, sesuk esuk yèn kowe malêbu lènên iki padha gawanên bali, antarane kowe kabèh, êndi kang lènênmu dawa dhewe, iya iku kang nyolong, rencang sami nampèni lènên nyaêmblog, ananging sami gumujêng, raosipun: punapa wontên lènên badhe sagêd modot, nyonyah amangsuli: karêbèn iya padha nuruta bae, rencang lajêng sami mantuk sowang-sowang, sadumuginipun ing griya, pun Sidin inggih punika ingkang nyolong lènên, manahipun tansah botên sakeca, awit sumêlang bokmênawi bagiyanipun lènên langkung panjang tinimbang akalihan bagiyaning kancanipun, saèstu badhe katitik awoning lêlabuhanipun, mila pamanggihipun lènên anggèning nyukani nyonyah punika prayogi kakêthok sawatawis nyari kemawon, supados benjing enjing mênawi kapriksa dening nyonyah katingala cêlak piyambak, pamanggih ingkang makatên punika ugi lajêng dipun lêksanani.
Ing dalu botên kacariyos, sarêng enjingipun para rencang sami malêbêt dhatêng toko, nyonyah ugi sampun wontên [wontê...]
[...n] ing ngriku, sasampuning para rencang kapetang jangkêp, lènên lajêng dipun tingali, ananging sadaya panjangipun taksih lêstantun, anggangsal wêlas jar, amung bagiyanipun Sidin dados cêlak piyambak, amargi sampun kaêlong sawatawis nyari wau, nyonyah lajêng wicantên: he kônca-kancaku kabèh, saiki aku wus sumurup wong kang nyolong lènênku, awit aku wus olèh tôndha kang yêkti, ananging tôndha mau pangiraku durung karuan yèn kêna katumrapake marang pangadilan, kowe kabèh sawuse ambalèkake lènên, iya isih padha lêstari dawane nglimalas jar, awit bênêr pangiramu, sayèkti andupara lènên bisa modod dhewe, nanging sumurupa, Sidin iki ambalèkake lènên nanging cêndhak dhewe, kalong sawatara nyari, anelakake yèn dhèwèke kang ngêlongi, mungguh ênggone ngêlongi mau duwe pangira bokmênawa bageyane luwih dawa katimbang lan bagiyanmu kabèh, amasthi bakal kawiyak lêlabuhane kang ora pantês, iya iku nyolong lènên, awit lumrahe wong nglakoni kadurjanan iku tansah sumêlang atine, mulane lènên banjur dikêthok sawatara nyari, supaya aku ngaranana marang dhèwèke, wong têmên, dene lènêne cêndhak dhewe, ora sumurup [sumuru...]
[...p] yèn tindak kang mangkono iku malah angebarake kaculikane, awit yèn wong têmên ora parlu sumêlang ing pandakwa, dadi saiki wus têtela yên Sidin kang nyolong lènênku.
Ing jaman kuna ing nagara Tartar ana sajawining nangkoda jênêng Mali, panggaweane alaku dagang marang liyan praja, ki nangkoda mau uripe kalêbu cukup, ananging dhèwèke durung duwe anak bojo, anuju sawiji dina dhèwèke arêp pangkat dagang marang ing liyan praja, ing nalika iku ki nangkoda
dititipake marang sawijining mitrane tuhu jênêng Naam, marga saupama barang mau digawa sayêkti bakal agawe ribêding atine, ananging ênggone nitipake mau kalayan mawa tanduk sandi, iya iku barang dilêbokake kêndhil lêmah, banjur didokoki [didoko...]
[...ki] wohing sawo mênila, wusana kêndhil banjur ditutup mawa diancur, ing nalika iku Mali tumuli anêmoni Naam, banjur kôndha: têmbunge.
Mali, ki raka, kêndhil kula punika isi sawo mênila, taksih sami kêmampo, badhe kula titipakên ki raka supados sampeyan rimat ingkang sae, ing têmbe menawi anggèn kula dagadagang. sampun mantuk, badhe kula suwun.
Naam, prayogi: adhi, sumôngga kula cawisi pêthi satunggal dalah sorogipun, kêndhil sampeyan dèkèkakên pêthi punika, sasampunipun sampeyan sorog, sorogipun sampeyan bêkta piyambak, ing têmbe mênawi sampeyan sampun mantuk, ugi sampeyan pêndhêt piyambak saking pêthi punika.
Mali banjur tumandang, kêndhil kadokok pêthi tumuli kasorog, wusana banjur pamitan, ing karo-karone padha angêmu waspa, awit saka padha kasok trêsnane.
Kacarita Mali gone laku dagang marang praja liyan mau bisa sakolèhan, sarta akèh kauntungane, mula sanadyan barang dêdagangan gawane saka praja Tartar mau wus êntèk, ewadene banjur bangkèl candhak kulak barang-barang wêtuning praja liyan, [li...]
[...yan,] tumuli kaêdol marang praja liyane manèh, mula lakune ki nangkoda nganti watara pitung taun, banjur mulih marang Tartar.
Gênti kacarita nalika Mali wus mancal saka praja liyan marang Tartar,
nunggal sameja, sawuse rampung kang wadon calathu: botên bapakne: olèhe titip sawo mênila Si Mali niku gèk bakal kaya napa rasane wong êmpun sêmontên taun lawase, kang lanang mangsuli: o kiraku wus sirna wujuding sawo amarga wus alam pitung taun, seje kang dak rasakake, kiraku Si Mali saiki wis mati, awit sajrone pitung taun mau dhèwèke têka ora awèh kabar apa-apa marang aku, yèn mangkono sawo manila mau luwih bêcik buwangên bae, amarga ora parlu angrumati sawo bosok, saiki golèka sorog kang mathuk pêthi iku, kang wadon amangsuli: botên bapakne, ampun dijupuk, pangira kula Mali bakal taksih bali, yèn makatên rak bakal gawe kuciwane pawongmitran, wangsulane kang lanang: wis ora pêrlu. Gone mangsuli mangkono mau karo angupaya sorog, barêng
olèh banjur dianggo nyorog pêthi, barêng wis mênga, kêndhil kabukak, ing dhuwur
nanging banjur kasambungan kumrutuging barang mas intên mau, Naam sabojone gita anjupuki barang-barang mau tumuli kasimpên rêmit, esuke kang wadon enggal ênggone tuku sawo mênila marang pasar, sawuse olèh banjur kadokok ing kêndhil mau, kaancur sarta kalêbokake ing pêthi banjur kakunci manèh.
Barêng sawatara dina Mali tumuli mulih marang omahe, ing nalika iku dhèwèke enggal ênggone nêmoni mitrane, nalika Naam sumurup yèn Mali wus têka, agawe gêlar api-api bangêt bungah, sawuse bage-binage, Mali takon: ki raka pundi kêndhil kula ingkang isi sawo mênila, Naam amangsuli: sampeyan pêndhêt piyambak, wontên dekekan sampeyan lami, Mali enggal ambukak pêthi, tumuli anjupuk kêndhil banjur digawa mulih, satêkaning ngomah kêndhil kabukak, ing nalika iku Mali bangêt kagète, amarga barange mas intên wus sirna kabèh kari sawo mênila bae, mula dhèwèke enggal bali marang omahe Naam,
sarta pitakon, ki raka pundi barang kula mas intên ingkang wontên salêbêting kêndhil ngriki, Naam amangsuli sarwi anjingklak: êlo barang mas intên punapa, kula botên sumêrêp, cariyos sampeyan rumiyin, salêbêting kêndhil namung isi sawo mênila kemawon, wah malih ingkang dèkèk pêthi sampeyan piyambak, ingkang mêndhêt ugi sampeyan piyambak, botên wontên tiyang ngewah-ewah, teka sapunika wontên rêmbag susulan mas intên kadospundi.
Mali garundêlan banjur mulih, sarta nuli duwe atur ing pangadilan, Naam katimbalan marang ngarsaning pangadilan, ing nalika karo-karone wus padha seba ana ngarsaning pangadilan, prakara banjur kapariksa, Mali angaturake gugat, Naam angaturake jawab, padha kaya kasêbut ing dhuwur mau, ing nalika iku pangadilan banjur anibakakake karampungan, gugate Mali kabênêr ora pakolèh amarga sêpi kukutan, kang padha prakaran banjur dililani mundur.
Olèhe Mali atine bangêt kalara-lara, amarga saka durung trima karampunganing pangadilan, kasêbut ing dhuwur iku, mula sêdyane arêp ngaturake rêkès utawa pepe ana ngarsane sang prabu ing Tartar, esuke Mali banjur seba ing ngarsane [ngar...]
[...sane] sang nata, kairid dening wadana kang saos ing srimanganti, sawuse kalapurake, sang nata banjur andangu, apa karanane sira seba ing ngarsaningsun, unjuke Mali, kawula nuwun gusti, jrih kawula kaabdèkakên, mila abdi dalêm kawula sowan ing ngarsa dalêm, awit saking abdi dalêm kawula dèrèng narimah karampunganipun pangadilan dalêm, mila saking pangraos kawula botên wontên para kawula dalêm ingkang kadunungan kawicaksanan anjawi sampeyan dalêm, amila kawula amung ngeyup wontên sangandhaping sampeyan dalêm, sang nata andangu prakarane, Mali banjur angunjukake ing purwa madya wasana, ing nalika iku sang nata andhawuhake marang panggêdhening pangadilan, dina sesuk Mali sarta Naam apadene prabot utawa cihnaning prakara didhawuhi ngladèkake ing ngarsane sang prabu arêp dirampungi dening sang nata dhewe, Mali banjur kalilan mundur.
Esuke sang nata lênggah ing pandhapa, Mali dalah lêlawanane wus padha sowan, sang nata banjur utusan animbali wong dodol sawo mênila loro, sang nata andangu marang Mali: he Mali, panjenenganingsun arêp miyarsakake atur gugatira, saiki unjukna kabèh, unjuke Mali, kawula [ka...]
[...wula] nuwun gusti, salêbêtipun pitung taun punika kawula kesah dagang
kawula mantuk, kêndhil kawula têdha ananging barang mas intên sampun sirna sadaya, kantun sawo mênila ingkang wujudipun kados cihna konjuk sarêng punika, sang nata andangu marang Naam, unjuke andorakake, ing ature Mali, iya têmên nitipake kêndhil isi sawo kang dadi cihna iku, nanging ora nganggo mas intên, sang nata banjur dhawuh marang Naam: he Naam mara coba sawo kang dadi cihna iku icipana siji bae, unjuke Naam sandika, barêng sawo wus dipangan, sang prabu andangu manèh kapriye Naam rasane sawo iku, unjuke Naam: kawula nuwun gusti, raosipun sawo punika inggih eca, sang prabu banjur andangu marang wong adol sawo mênila loro mau: he kawulaningsun wong dodol sawo mênila, ingsun mundhut sêsurupanira, apa wis bênêr ingatase sawo mênila kadokok ana ing sajroning kêndhil ing dalêm pitung taun iku isih enak rasane, unjuke wong adol sawo mênila: kawula nuwun gusti: abdi dalêm kawula kalilana munjuk wontên [wo...]
[...ntên] ing ngarsa dalêm, ing sayêktosipun sawo mênila mêntas anggènipun mêthik punika saupami kaimbu ing dalêm satêngah wulan punika sampun dalu-dalu, wondene mênawi pangimbunipun sawulan punika sampun sakalangkung dalu sangêt, mênggah pangandika dalêm sawo kadekekan ing kêndhil ing dalêm pitung taun punika sampun malih ingkang eca, wujudipun sawo kemawon tamtu sampun sirna, mèh dados siti, pangandikane sang prabu, mara coba sawo kang dadi cihna iki dêlêngên, wujud kang kaya mangkono iku imbon ing dalêm pirang dina, unjuke wong adol sawo, kawula nuwun sawo punika imbon sawêg sapêkên, sang prabu angandika marang Naam, he Naam, wus têtela yèn sira kang dokok sawo mênila anyar ana ing kêndhil iki, lan manèh kang nyolong barang mas intên darbèke Si Mali iku iya sira, yèn sira puguh ora gêlêm walèh bakal ingsun têtêpake ukume wong nglanggar kapitayan, ewadene yèn sira walèh, bakal ingsun paringi pangapura, amung sira ingsun wajibake ambalèkake barang mas intèn darbèke Si Mali iku, lan barang mau saiki padha ana ngêndi, sapandurat Naam ora bisa munjuk, barêng sang nata ngandika manèh, Naam banjur munjuk mangkene, [mangke...]
[...ne,] kawula nuwun gusti, jrih kawula kaabdèkakên, walèh-walèh punapa ing yêktosipun inggih kaluhuran dhawuh pangandika dalêm, inggih kawula ingkang mêndhêt barang darbèkipun Mali punika, anggèn kawula mêndhêt wau kenging bêbasan melik anggendhong lali, botên èngêt bilih punika darbèkipun Mali mitra kawula tuhu, dene samangke barang-barang wau taksih jangkêp kawula singidakên wontên ing griya kawula, sang nata banjur dhawuh anjupuki barang-barang mau, wasana banjur kaparingake bali marang Mali, Mali bangêt bungahe anampani balining barange, kang padha sowan ana ing ngarsane sang prabu padha kalilan mundur, dene Mali saiki wus ora duwe pitaya manèh marang Naam, sarta wus pisah ênggone mêmitran.
Nyonyah lajêng andumugèkakên anggènipun cariyos dhatêng para rencangipun, mara padha gagasên, apa tindake Sidin iku ora mangkono, nyonyah lajêng pitakèn dhatêng Sidin: Sidin kapriye yêktine, ing nalika punika Sidin botên sagêd mangsuli, awit sampun kawon tôndha, mila lajêng tumungkul arawat waspa, saha sangêt kaduwung anggènipun anglampahi tindak makatên wau, wusana lajêng ngakên ing kalêpatanipun, sarta nêdha pangapuntên dhatêng nyonyah tuwin sanggêm amangsulakên [amangsu...]
[...lakên] lènên ingkang dipun colong wau, nanging sampun ngantos darbe atur ing pangadilan, sanadyan nyonyah ugi suka pangapuntên sarta mituruti panêdhanipun Sidin, ewadene wiwit ing nalika punika Sidin lajêng botên pinitados wontên ing toko malih, wêkasan Sidin lajêng kangelan anggènipun pados pangupajiwa, satêmah anjalari kasangsaraning badanipun (inggih punika garowah kabêgjanipun).
Wondene para rencang sanèsipun ing batos sami angalêmbana dhatêng nyonyah, ing bab kawasisanipun ngupados katrangan mawi tanduk sandi, ingatasipun tanduk kadurjanan ingkang gawat wau, amila para rencang saya sangêt sêtya tuhu saha ajrih asihipun dhatêng nyonyah.
Liding dongèng tiyang ingkang nacak ing pakarti awon punika sanadyan jinabung alus kados punapa tamtu badhe kawiyak, awit bêbasanipun tiyang Jawi: wong bêcik katitik, wong ala katara.
Ing nagari Bagêdad, nalika jumênêngipun Sang Prabu Ngumar Ngabdul [Ngabdu...]
[...l] Ngajis bin Suleman Ibnu Ngabdul Malik, punika botên kagungan putra kakung, nanging namung kagungan putra putri satunggal, nama Sang Rêtna Atariyah, warninipun sakalangkung endah, tur ingugung dening rama ibu, pramila para luhur kathah ingkang ngêbun-bun enjing anjêjawah sontên, ananging dèrèng wontên ingkang kalêbêt panggalihipun sang prabu, mila lajêng angêdêgakên sayêmbara, sintên-sintên ingkang sagêd nacad iyasanipun masjid êmas inggih punika ingkang dados jatukramanipun ingkang putra sang putri, ing salêbêtipun nagari Bagêdad wau, sadhengah margi prapatan dipun dèkèki sêratan sarta kajagi dening tiyang.
Anuju satunggiling dintên wontên sima pêthak agêngipun sadipôngga, ing sadhatêngipun sima pêthak wau para tiyang ingkang sumêrêp sami lumajêng, ananging pun sima lajêng wicantên tata janma, têmbungipun, hèh sakabèhaning wong aja ana padha wêdi, sanadyan aku iki macan, ananging ora nêdya gawe piala,
amarga aku dêlêng tulisan kang ana dalan-dalan prapatan, sapa-sapa kang bisa nacad marang yasan dalêm masjid iku bakal kadhaupake karo putrine
sang prabu, dene jênêngku Sèh Ngabdul Ngalim, sadaya para tiyang ingkang sami jagi dupi mirêng wicantêning sima makatên punika, sami asrêp manahipun, saha lajêng dipun lapurakên dhumatêng sang prabu, sang prabu sarêng dipun unjuki uninga sakalangkung kagèting panggalih, sarta kaduwung, dene anggènipun dhawuhakên sayêmbara botên mawi dipun walêri, wusana sang prabu dhawuh makatên, dhawuhna marang si macan putih Sèh Ngabdul Ngalim, sesuk wayah jam 11 dak arêp-arêp, ananging mênawa luput panacade, dhèwèke bakal dak rampog dak jaluk pati uripe, dhawuhipun sang prabu sarêng sampun kadhawuhakên dening sima pêthak wau, sima lajêng kesah sarwi gêmprong, anggêgirisi, enjingipun wanci jam 10 sang prabu sampun miyos ing paglaran, kaadhêp dening para wadyabala, sarta para prajurit sami sikêp dêdamêl ligan, botên antawis dangu sima pêthak dhatêng andhêkêm wontên sapinggiring tratag rambat, nanging dhatêngipun botên wontên ingkang sumêrêp sangkanipun, sima pêthak lajêng kaawe dening sang prabu, majêngipun kadosdene lumampah dhadhap, pangandikanipun sang prabu: apa iya kowe kang saguh nacad yasanku masjid êmas.
Sang prabu, mara enggal cacadên, ananging mênawa kliru panacadmu [pa...]
[...nacadmu] kowe dak jaluk pati uripmu.
Sima pêthak, inggih sandika, mênggah yasan dalêm masjid punika sampun botên kuciwa mênggah bagusipun, sarta ukuranipun, namung cacadipun masjid punika, taksih kenging risak, botên sagêd langgêng, ing salaminipun, sang prabu lajêng andangu bab iktekat, sarta sanès-sanèsipun, sima pêthak ugi sagêd ngaturi katrangan.
Cêkaking cariyos sima pêthak lajêng kadhaupakên kalihan sang putri, sarta kajumênêngakên pangeran adipati anom, sarêng dhaupipun lêt tigang dintên, pamitan badhe mantuk dhatêng griyanipun, garwanipun ugi badhe kabêkta.
Sang prabu, ing sarèhning kowe iku macan mungguh kang kok omahi apa, sarta ngêndi.
Sima pêthak, o gusti, mênggah griya kawula punika guwa, tur wontên satêngahing wana.
Sang prabu, mungguh aku arêp tilik marang kowe, sapa kang nuduhake dalane.
Sima pêthak, dhuh gusti kula sang prabu, mênawi benjing badhe karsa têtinjo sapunika kawula nyuwun kalênthêng, wontêna saking kalih karung kemawon, saantuk kawula punika badhe
kawula ècèr-ècèr turut margi, benjing mênawi sang prabu karsa tuwi, kawula aturi nurut thukulan klênthêng kemawon, sasampunipun kaparingan klênthêng tandya mondhong sang putri sarwi lumampah alon, sadumugining jawi, sima pêthak sakalihan ingkang putri wau, lampahipun lajêng mancolot, sapisan sampun botên katingal ing akathah, sapêngkêripun. Sang prabu sakalihan pramèswari, tansah nandhang sungkawa, sarêng sampun watawis wulan, sang pramèswari sampun botên kenging dipun sayuti anggènipun kangên dhatêng ingkang putri.
Sang prabu sakalihan pramèswari, karsa badhe martuwi, saha lajêng dhawuh ingandikakakên mirantos kangge angsal-angsal, ulam sawarnènipun, kados ta: ulam ayam, maesa lêmbu menda manjangan, sasamènipun, sarêng dintên wancinipun badhe mangkat, angsal-angsal sampun mirantos sadaya, ananging ulam-ulaman wau, sarêmbat-sarêmbatipun kaangkat tiyang kêkalih botên kuwawi, ngantos dipun sakawani dumugi tiyang satus mêksa dèrèng sagêd kuwawi, sang prabu sarêng nguningani sakalangkung ngungun, dene wontên lêlampahan sangêt elok, saknalika sang prabu angêningakên cipta lajêng botên kasamaran, sarta lajêng dhawuh supados sadaya ulam wau kadadosna satunggal,
ènthèng kemawon, sang prabu sakalihan pramèswari lajêng bidhal, tindakipun miturut sawêlingipun sima pêthak, manut thukulaning klênthêng, sarêng tindakipun sang prabu sampun angsal tigang dintên, mriksani para wadyabala ingkang sami andhèrèk sarta bêbêkta, panggalihipun sang prabu sakalangkung wêlas, sang prabu sakalihan ingkang pramèswari, ing wanci dalu sasampuning para wadyabala sami tilêm, anilapakên, tindakipun namung sakalihan kemawon, sarêng
pramèswari sangêt kapenginipun, ingkang pramèswari nyuwun dhatêng sang prabu supados kaundhuhakên dalima wau, sarêng dlima badhe kapêthik ingkang katingal sêpuh piyambak, dlima ingkang satunggal matur, dhuh gusti kula Sang Prabu Ngabdul Ngajis, sampun mêthik punika, kawula kemawon kapêthika, amargi kônca kawula punika, sanadyan sêpuh nanging nglêbêtipun bosok tur wontên ulêripun, sang prabu badhe mêthik ingkang matur wau, satunggalipun matur, dhuh gusti kula sang prabu, sampun mêthik punika, kawula kemawon prayogi kakarsakna, amargi kônca [kô...]
[...nca] kawula punika bongkèng tur taksih mêntah, dlima tiga punika lajêng kapêthik sang prabu sadaya, sang prabu sakalihan pramèswari lajêng anglajêngakên ing tindakipun, botên dangu mrangguli lèpèn alit sarta katingal èthèk, sang prabu nyabrang rumiyin karsanipun ngiras jajagi, wusana badhe ngêlêbakên, sang pramèswari lajêng kabopong sang prabu, botên antawis dangu tindakipun sang prabu amrangguli bênawi agêng toyanipun agung, dados tindakipun kandhêg, sarêng sampun dangu ngêntosi mêksa botên wontên baita, sang pramèswari enggal binoyong badhe kabêkta nglangi, wusana bêngawan sarêng kacêmplungan èthèk kemawon, botên angêlêbakên dhêngkul, sarêng tindakipun sampun mêngkêrakên bêngawan, sang prabu priksa sumur jèjèr tiga, ingkang satunggal wontên wetan, ingkang satunggal kilèn, satunggalipun malih têngah, sumur ingkang wetan toyanipun muncrat mangilèn, sumur ingkang kilèn toyanipun muncrat mangetan, sumur ingkang têngah sat toyanipun, sarta sitinipun ngantos nêla, sang prabu sakalangkung eraming panggalih, kèndêl sakêdhap lajêng anglajêngakên tindakipun malih, botên dangu priksa tiyang nêgori dêling, tumpukanipun ngantos angundhung-undhung, ngantos dipun têdhani ing rayap, ananging mêksa taksih anêgori kemawon, [kema...]
[...won,] tindakipun sang prabu saya anglangut dangu-dangu dumugi nagari, pungkasanipun thukulan klênthêng wontên ing alun-alun, sang prabu sakalangkung ngunguning panggalih, dene pungkasaning thukulan klênthêng wontên satêngahing alun-alun, sang prabu enggal pitakèn dening wadana ingkang saos ing alun-alun, têmbungipun: ing ngriki nagari pundi: wangsulanipun wadana ingkang saos, punika nagari Mêsir.
Sang prabu, ingkang jumênêng nata jêjulukipun sintên.
Wadana ingkang saos, jêjulukipun Sayidina Sèh Ngabdul Ngalim.
Sang prabu, kula sampeyan lapurakên, kula punika ratu ing nagari Bagêdad, mila kula dumugi ngriki amargi badhe tuwi anak kula èstri, ingkang dipun rabèni sima pêthak, nama Sèh Ngabdul Ngalim, amargi rumiyin kula dipun wêling, mênawi kula kangên, bilih tuwi kapurih nurut thukulaning klênthêng, wusana sarêng kula nurut pungkasaning thukulan wontên ing ngriki.
Wadana ingkang saos sarêng dipun ngêndikani makatên, enggal lapur dhumatêng Sang Prabu Sèh Ngabdul Ngalim, Sang Prabu Ngabdul Ngalim, sarêng dipun lapuri lajêng mêthuk kalihan ingkang garwa, dhumatêng ing alun-alun, sang prabu ing Bagêdad lajêng kaaturan laju malêbêt kadhaton, [kadha...]
[...ton,] sasampunipun panggihan kalihan putrinipun sakalihan ingkang mantu ingkang putri pinithing-pithing, sarwi dipun tangisi dening ingkang ibu, amargi botên pisan-pisan nyana mênawi ingkang putri wau dhaub akalihan sang prabu ing Mêsir, saha sangêt sukuripun dhumatêng ingkang Maha Sukci, Sang Prabu Ngabdul Ngajis, ngandika kalihan ingkang putra mantu, makatên ngandikanipun: nalika pangkatku arêp tilik marang kaki prabu, ing sarèhne nalika samana kaki prabu wujud macan, dadi aku anggawa olèh-olèh sarupaning iwak-iwakan, ananging kaelokaning Pangeran, ing dalêm sapikul-pikule diangkat wong 2 tumêka wong 100 mêksa ora kuwat, ing nalika iku kêncênging pikirku iwak dakkon nyarub, sawise kacarub banjur kapôntha-pônthaa manèh, sawuse mangkono dipikul têka ènthèng bae.
Sang Prabu Ngabdul Ngalim, o mugi andadosna kauninganipun kangjêng rama, mênggah tindakipun kangjêng rama punika sadaya dados ngalamat benjing ing jaman akir, ingkang makatên punika benjing jaman akir, tiyang nglampahi suci punika sakalangkung awrat, ènthèngipun kêdah corab-carub.
mangkene: Sang Prabu Ngadul Ngajis, kônca kula punika sampun kapêthik, kula kemawon kula aturi mêthik, amargi kônca kula punika sanadyan sêpuh ing nglabêtnglêbêt. bosok sarta isi ulêr, aku banjur arêp mêthik kang clathu, sijine clathu manèh mangkene: dhuh gusti kula Sang Prabu Ngabdul Ngajis, sampun mêthik punika kula kemawon kula aturi mêthik, amargi kônca kula punika bongkèng tur taksih mêntah, dlima têlu mau banjur tak pêthik kabèh.
Sang Prabu Ngadul Ngalim, kangjêng rama punika ugi dados ngalamat benjing ing jaman akir, kathah tiyang ingkang nyaèkakên dhatêng badanipun piyambak-piyambak, anacat dhatêng badaning tiyang sanès.
Sang Prabu Ngadul Ngajis, sawuse mangkono aku banjur
têgêsipun: benjing ing jaman akir, kathah tiyang ingkang tingalipun sagêd, wêkasan bodho, [bo...]
[...dho,] sawênèhipun tiyang tingalipun bodho wusana sagêd.
Sang Prabu Ngabdul Ngajis, sawise mangkono aku nuli wêruh sumur jèjèr têlu, kang siji ana wetan, siji ana kulon, sijine manèh ana têngah, sumur kang wetan banyune muncrat mangulon, kang kulon muncrat mangetan, dene sumur kang têngah banyune sat gêrèng malah nganti nêla lêmahe.
Sang Prabu Ngabdul Ngalim, punika têgêsipun, benjing tiyang jaman akir, ingkang sugih rêrukunanipun inggih sami kalihan tiyang sugih, saupami ingkang satunggal kriyagriya. wontên poncot wetan satunggalipun griya wontên poncot kilèn, ingkang mlarat griya wontên têngah, ingkang wetan wau rêrukunanipun lampu kalihan ingkang kilèn, ingkang têngah wau namung dipun langkungi kemawon.
Sang Prabu Ngabdul Ngajis, ora lêt suwe aku nuli wêruh wong nêgor pring tumpukane nganti ngundhung-undhung, sarta nganti dipangani rayap, ananging mêksa isih nêgori bae.
Sang Prabu Ngabdul Ngalim, punika têgêsipun, tiyang jaman akir, benjing anggènipun ngupados arta, sanadyan sampun angsal kathah, prasasat angundhung-undhung, ewadene têksih ngôngsa-ôngsa kemawon, dados botên gadhah marêm [marê...]
[...m] manahipun, têlas pangandikanipun sang prabu sakalihan, lajêng sami akêmbul bujana.
Liding dongèng, inggih aturipun Sang Prabu Ngabdul Ngalim dhumatêng Sang Prabu Ngabdul Ngajis ingkang kasêbut ing nginggil.
Sadaya para maos, manawi wontên kithal kau dhomponing têmbung, panyuwun kula, mugi paringa pangaksama.
at 23:05 pandanalas said: Sugeng tadzarusan…
Sugeng blewah-bleweh … (Koyo guyune bocah bayi kae lho…dudu liyane)
Kanggoku, rontale ora penting.. Tp kudu ono
Sing luwih penting kuwi silaturahimme.., opo maneh yen ono sing ngejak luwih mendalem koyo dyah pitaloka, tp dewee ra mecungul maneh
MBeksi angin2 radi mendhung, …… saenggo langkung sekeco rengeng2 wonten nggriyo kemawon.
Kados pundi sibu menopo sampun tambah dangan. Kulo sampun kengetan nami Madu meniko ip Madu Cedar, utawi Cedar Honey asal Yaman. Lajeng ingkang taksih kesupen nami Habattusaudah-ipun, menawi meniko asalipun saking Afrika ip Etiopia.
Balas	On 7 November 2010 at 12:38 pandanalas said: Miss…njaluk tulung…mbok jeng Loka (pitaloka) diaturi sowan mrenne…
langkung remen yen gandokhe diisi rumiyem tinimbang dibuka malih ….
Periboso …. warung buka nanging ora ono wedang sereh lan telo godhog …..
Sarehne isih akeh awu …. beterbangan … warunge mangke namung kebak kalihan awu … Ya wis tak neruske sare …..
tintrim, wingit, mugå-mugå tansah antuk pêpayunganing Gusti Kang Måhå Wikan, manêdyå wantah ora kêndat tansah éling lan manêmbah mring Gusti Kang Ora Sarê. Ing
amrih caket mring Gusti. Tansah luyut sumujud ing ngarså Dalêm Gusti. .
Katur dongå pujå-puji pangaståwå dumatêng Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Ingkang Måhå Asih. Kidung Agung kang ngémutake pårå titah manungså marang Gusti Kang Ora Naté Saré ingkang tansah maspadaké marang kawulaNé ingkang tansah manêmbah lan nyênyuwun tanpâ kêndat marang PanjênêngaNé.
Dhuh Gusti, kawulå nyuwun pangapurå sâdåyå doså kawulå
Balas	On 8 November 2010 at 16:21 punakawan bayuaji said: Sumånggå Ki
punakawan bayuaji said: Nuwun Ki Panji; lha koq wontên gundul kuning sumèh gumuyu; jan-jané wontên punåpå Ki.
Sajaké Ki Panji lagi rênå ing pênggalih.
tahunan kepungkur .. wektu wong sak umurku wis kepekso mangan panganan jaran, bulgur.
Yen wengi wetengku NGELIH ….. terus
Kanggo nyemur … si Mbah terus nDongeng … nganti aku lan adik-2ku iso turu.
nGGer Satpam …. menawi gandhok anyar bade dibika … monggo …
Wetengku arep main ukil-lele … sinten sing bade kothekan ….
Balas	On 9 November 2010 at 12:06 sI_TolE said: Lha punika rak sampun gandok enggal tho Ki Puna?? Punapa ingkang panjenengan kersakaken gandok 46?
pramana said: kolowingi melu miline banyu udan ki,
monggo dipadosi bareng2 cantrik Pdls.
Balas	On 5 Desember 2009 at 16:05 yudha pramana said: komen nomer dua setelah Panembahan Ismoyo
nomer siji ngunduh kitab (hiks)……….
nuwun…matur nuwun ..dan matur nuwun Thok !
Balas	On 5 Desember 2009 at 22:42 k4ng t0mmy said: Harus sering mengajukan proposal ke padepokan neh, biar selalu dapat sumbangan Retype…..
Sitija Putrane Hyang Wisnu Kang Nguwasani Krajan Loro | Wayang
Sumur Jalatunda. Sitija duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Dewi Siti Sendari.
Ing jagad pedhalangan Sitija kondhang kanthi jeneng Bambang Suteja utawa Seteja. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang
arane Wijayamulya. Pusaka iki duwe kasiyat nguripake titah kang wus mati lan kabeh barang kang wus ora migunani.
Sawijining dina Bambang Sitija pengin nggoleki bapake, kang wektu iku tumurun ing Arcapada njilma dadi sawijining raja gung binathara. Saka pituduhe ibune, Dewi Pratiwi, dheweke diwenehi pangerten, yen sejatine Bambang Sitija iku putrane Hyang Wisnu, ananging ing wektu kuwi nembe njilma marang Narayana utawa Sri Kresna. Dene cirine yaiku kulite cemani utawa ireng, padha kalawan kulite Hyang Wisnu.
Bambang Sitija banjur mangkat nggoleki bapake, dikancani adhine, Dewi Siti Sendari. Nalika ing laku mudhun menyang Arcapada, Sitija lan Dewi Siti Sendari malah tekan ing papan kang kanggo ngguwang samubarang rereged. Ing
ancak, papan nata panganan sing digawe saka nam-naman pring, amarga dayane cangkok Wijayamulya malih dadi ditya sing jenenge Ancakogra.
Satekane ing Dwarawati dheweke bisa sapatemon kalawan Sri Kresna kang wektu iku nembe ngadhepi pangrasabane Prabu Narakasura, raja ing krajan Surateleng. Sitija banjur mbiyantu Sri Kresna lan kasil mateni Narakasura, lan wusana raja kasebut malah manuksma dadi siji kari jiwane Bambang Sitija. Sabanjure Bambang Sitija diakoni dening Sri Kresna minangka
Prabu Bomanaraksura. Kanggo nguwati krajane dheweke netepake patih Surateleng, Pancatnyana, tetep kudu ngurusi urusan njaban karaton sinambi netepi kuwajiban minangka senapati perang.
Patih Prajatista, Arya Supala, ditetepake dadi patih urusan paprentahan utawa urusan njero lan kabeh wadyabala daden-daden, yaiku Ancakogra, Yayuhgriwa, Gatodara lan liyane dadi wadya sinelir, yaiku wadyabala kang duwe kalungguhan mligi. Sitija duwe tumpakan awujud garudha sing jenenge Wilmuna. Garuda sing endhase wujud raseksa iki duwe kasekten sinebut aji Pangasonabumi, yaiku duwe
Dewi Hagnyawati dadi sisihane Sitija. Ing lakon Rebutan Kikis Tunggarana dicritakake, krajan Surateleng
anake Bima. Saka kedadeyan iki banjur tuwuh prekara rebutan kikis alas Tunggarana antarane Sitija lan Gathotkaca. Ing jagad
Lakon matine Sitija lan Samba iki ing jagad pedhalangan gagrag Ngayogyakarta kondhang sinebut lakon Samba Sebit. Lakon iki
(1969-11-22) 22 Novèmber 1969 (umur 47)
laré Prancis ingkang asalipun saking Iran. Kajawi basa ibunipun, basa Farsi, piyambakipun ugi saged micara basa Inggris, Swedia, Jerman, Prancis lan Italia. Satrapi punika misuwur déning bukunipun Persepolis ingkang dipundamel dados filem animasi ing taun 2007 mawi irah-irahan ingkang sami Persepolis.
Marjane Satrapi sapunika gesangipun ing Paris. Piyambakipun ageng ing Teheran lajengipun saking mudhunipun Shah ing taun 1979, lan revolusi Islam lan perang kalian Irak . Sapunika gesangipun ing Paris, piyambakipun dipundorong déning David B., panulis epilepsi lan co-pendiri panerbitan kolektif independen L'Asosiasi, kagem nerjemahaken imajinasi lan panglaman piyambakipun. Antawiwipun saking taun 2000 ngantos 2003, Marjane nulis lan gambar sampun sekawan volume autobiografi Persepolis ingkang dipunterbitken ing basa Prancis déning L'Association, ing kaping taun. Volume kaping setunggal saged gadhahi Panghargyan Seni Alph 'kagem album debut paling sae ing 2001 ing Angouleme Festival Komik Internasional ing Prancis.[1]
Keluargi Satrapi inggih punika katurunan Azeri Iran lan inggih punika katurunan saking Nasser al-Din Shah, Shah saking Pèrsi saking 1848 ngantos 1896. Satrapi nuturi "Ananing panjenengan kados ngertos raja-raja Dinasti Qajar, gadhahi atusan garwa ingkang damel ewuan lare- lare. Ingkang panjenengan pingke kalian lare- lare panjengan, kulo boten ngertos, 10-15,000 lare. Mboten wonten ingkang gadhahi kaistimewaan kados punika"[2]
^ (en)www.paulgravett.com(dipuntingali tanggal 6 Oktober 2011)
^ (en)http://www.boston.com/ae/books/articles/2004/10/04/a_life_in_graphic_detail/ www.boston.com](dipuntingali tanggal 8 Oktober 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 28 Januari 2017.
NGEMUTAKEN SING ISIH DUWE WONG TUA
ana sing dadi pejabat, ana sing dadi dokter, ana sing dadi manajer. Dadi angger arep bada kaya kiye ya ayem ora khawatir nyandang sing ora apik, beda karo nyong kaya kiye, aja maning nggo badanan, puasa
ngandut nang weteng, ngrumati dong sering meriang lagi cilik, esih ngompol, esih ngising nang kathok, wayah bada kepengin kumpul karo anake be ora bisa. Anake Luwih mentingna pimpinane, bose, karo anak bojone.
Wong tua mung bisane nangis nlangsa nang pojokan umah, wis kaya kuwe be esih tetep ndongakna sing apik-apik nggo anake. 😥
Muga-muga nyong sampeyan kabeh bisa dadi anak sing bekti maring wong tua, Tulung poma dipoma aja nganti gawe ati nlangsa maring wong tuane dewek utamane maring biyung.. . 😥
senadyan wong2 padha ndresula karo PCT ya wis ben. sing penting ayem tentrem PCT-ku… nek padha ora bangga omah neng PCT, PCT ya ra butuh wong sing ora pengin majokake tanah kelahirane kok. matur
Andaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal kalah prakarane
Andaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang
Angin silem ing warih = tumindak ala kanthi sesidheman
kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anake
Arep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni rekasane
Adigang, adigung, adiguna = seneng ngendelake kekuwatane, panguwasae, lan kepinterane
ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake pasedulurane
nyingkiri piala, nanging malah nemu piala kang luwih saka ala
mBuwang tilas = rewa-rewa ora mentas tumindak pagawe ala
Bathang lelaku = lunga ijen ngambah panggonan kang mbebayani
Balung tinumpuk = anak loro dimantu tunggal dina
Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane
Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe kang ora laras karo kaanane
Ciri wanci lalai ginawa mati = pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = senajan wong liya yen nemoni rekasa bakal
diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
Esuk dhele, sore tempe = ora antep, atine molah-malih
alingan teki = wong gedhe sendhen prekarane wong cilik
Gajah marani wantilan = wong kang njarag nemoni bebaya
Glundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing omahe sing lanang
Gong lumaku tinabuh = wong geleme omong mung yen ditakoni
goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunan
Kebo kabotan sungu = wong ngrekasa uripe marga kabotan butuh, kakehan anak
Kebo lumaku dipasangi = wong kang gelem tumandang gawe yen dituntun (diwarahi)
Kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep mundur wis lumaku,
Kadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe pangkat)
Kacang atinggal lanjaran = anak kang ora memper bebudene wong tuwane
Kacang mangsaa ninggal lanjaran = anak iku lumrahe bebudene memper wong tuwane
Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega = ora duwe papan (omah)
Kucing-kucing diraupi = wong duwe gawe kanthi nekad, sanajan direwangi wiring isin
Kudhi pacul singa landhepa =wong adu kapinteran, sing pinter sing bakal nemu kabegjan
Kutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik) liwat dalan kang mbebayani
Malang-malang tanggung = ngewuhake, arep ditinggal nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gawe
Meneng widara uleren = katone anteng nanging sejatine ala atine
Menthung koja kena sembagine = rumangsane ngapusi, nanging sejatine malah kena apus
Ngaturake kidang lumayu = ngaturake barang kang wis ora ana
Nagara mawa tata, desa mawa cara = saben papan duwe adapt lan aturan dhewe-dhewe
Nampel puluk = mitenah kabegjane wong liya
Ngemping lara nggenjah pati = njarag marang kasangsaran
Ngempukake watu item = nganggep remeh prakara abot
Ngemut legining gula = ngrumat baranging liyan, bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang kang
ethok-ethok ora ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingake
Obah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik, mbesuke bakal kepenak
Opor bebek, mentas dhewek = rampungae saka reka dayane dhewe
Pandhitane antake = laire katon suci batine ala
Pecruk tunggu bara = wong kang dipasrahi tunggu barang kang dimelik (dadi kesenengane)
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (
munggwing cangklakan = wong kang dadi mungsuh ing lingkungan sanak sedulur
Suduk gunting tatu loro = nampa kesusahan (kasangsaran) bareng-bareng (
bathuk senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan pati
Sapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum kang murwat lan kaanane
Sendhen kayu aking = prakaran gondhelan wong kang wis mati
Singidan nemu macan = dhelikan marga tumindak ala nanging malah kawruhan panggedhene
Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-atenane
Tekek mati ulone = wong kang nemoni cilaka marga saka gunemane dhewe
Tembang rawat-rawat, bakul sinambewara = kabar kang durung mesthi salah lan benere
Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora ngati-ati
Yitna yuwana, lena kena = sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana cilaka
Yuyu rumpung mbarong ronge = wong kang nyantosani omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine
Suwe mijet wohing ranti. (sedhela banget)
lamun wani haywa melang jroning ati.
Kembang lampes nora endah nanging luwes,
Nora kewran mring caraka agal alit,
utawa isine ngemu teges kang dudu dibadhe. Cangkriman uga kasebut ‘badhean’ utawa ‘bedhekan’. Ing sawatara panggonan sok kasebut ‘capean’. Racikaning cangkriman ana kang dhapur ukara lumrah, ana kang sinawung ing tembang. Wujud lan dhapukaning cangkriman kabedakake:
Tembang Kenangan : Jamal Mirdad - Cinta Anak Kampung 2
Rungokna iki gatra saka ngayogyakartaNagari paling penak rasane koyo swargaOra peduli donya dadi nerakaNeng kene tansah edi peni lan
orangnyaKILL THE DJ:Tambur wis ditabuh suling wis muniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiBareng
koriNyebarake seni lan budi pekertiROTRA:Elingo sabdane Sri Sultan Hamengkubuwono kaping sangaSak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong JawaDiumpamakne kacang kang ora ninggal
comHolopis kuntul baris ayo dadi sijiSepi ing pamrih rame ing nggaweSejarah wus mbuktekakeJogja istimewa
miyos November 1941[butuh rujukan]) punika satunggiling Marsekal pulitisi Mesir ingkang mengku jabatan minangka Perdhana Mentri Mesir wiwit Januari dumugi Maret 2011.
Lair 1941Wong uripPerdhana Mentri MesirKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 19 Oktober 2016.
Balas	On 17 Mei 2011 at 21:16 gembleh said: kala wau mpun mak sliwer…
terus mak brebet…disaut Ki Ajar pak Satpam malih, ngendikane dereng dumugi Titi Wancine.
didhudhuki, nganti dirusak pisan. nanging ora nduwèni pangrêsulå, ora sambatan, malah nudhuhaké kabêcikané kanthi
Wêwatêkané Tirtå tansah ngupadi panggonan kang êndhèk, mungguh patrap diarani lêmbah manah lan andhap asor.
nuwun dongengipun Ki Bayu, sugeng dalu.
Balas	On 18 Mei 2011 at 21:45 arga said: Matur nuwun, NSSI-11 DJVU sampun kulo undhuh.
Balas	On 19 Mei 2011 at 06:46 Honggopati said: Matur nuwun, sosrobirowo sampun diunduh.
Balas	On 19 Mei 2011 at 08:32 ki GundUL said: kok belom buKA-an gandok anyar…hem-hem-hem
Balas	On 21 Oktober 2011 at 11:12 Lare Dusun said: JUM’AT Siang…..!!?? Ki…
Balas	On 21 Oktober 2011 at 08:23 cantrik bayuaji said: Sugêng énjang
Pinaringå karahayon ing dintên Jum’at punikå. Tinêbihnå ing sambékålå. Aamin
Balas	On 21 Oktober 2011 at 09:52 P. Satpam said: Aamiin……..
Balas	On 21 Oktober 2011 at 10:09 mita said: assalamualaikum eyang bayuaji ingkang ‘sekti’
wohe ngrembuyung nganti pang pang’e tumiyung
nyawang woh woh’an dadi kelingan KI
dipun gembok…..????
Kula ajrih mBok menawi Ki Menggung rawuh lan mBoten saged mlebet longkangan gandhok nginceng Ni Sinden mangke duka lho.
Indonesia sing njaluk instan akhire taun iki kapokkk ra mudunke pembalap moto 2.
ancene akeh… nganti diguwak ngono yo..
sendiri sorangan, nyalira (bahasa halus).
sendiri-sendiri papaharé, haré-haré, pahaharé.
sengau ngirung, bindeng. jamak2 ngarirung.
. seni pertunjukan wayang yang terbuat dari boneka kayu. wayang golek.
kandhani, yen mangan endog emut kanca. Ben ora dadi
sabar-sabar monusipun sampun katah sanget, nangin tanggung, ngendikanipun ustad menawi maringi sampun ngantos
Balas	On 4 Juli 2010 at 20:26 P. Satpam said: Lha nek sami sarujuk nggih mboten menapa
Dados, sedaya langsung benjang sonten/dalu nggih ki?
Balas	On 4 Juli 2010 at 20:40 sI_TolE said: Setuju ah…. langsung benjing sonten kemawon P. Satpam. Jebulipun diwedhar model cicilan efek sampingipun kathah.. ingkang paling
supados mBoten ndadosaken Ki Ajar pak Satpam repot pramila rontal versi djvu dipun cantholaken sak menika kemawon, PARA CANTRIK MESTI BADHE SAMI SARUJUK MbOTEN BAKAL PROTES.
Mengenai versi teks sumangga kemawon menawi badhe dipun unggah mBanjang inggih mBoten dados punapa.
(muga2 Ki Seno ora maos komen iki)
Balas	On 4 Juli 2010 at 20:53 honggopati said: Kadang PDLS nek ora ono bola ngene podo ngopo yo?, mestine yo
at 21:05 P. Satpam said: bojleng, bojleng
Balas	On 4 Juli 2010 at 20:55 Bancak said: kulo namung saged antri kalih ngunduh, tambah matur nuwun
Balas	On 4 Juli 2010 at 21:42 cantriek yudha said: sugeng dalu ki SENO
Balas	On 4 Juli 2010 at 21:46 arga said: Sugeng dalu ugi Ki Yudha.
Lha kulo nembe badhe nyuwun pirso panjenengan. Njih sampun, monggo sami-sami madosi.
On 5 Juli 2010 at 07:49 damel said: Antri juga ….
Balas	On 5 Juli 2010 at 08:08 Samy said: sugeng enjang..
“Sumahur Ken Angrok: ‘Ingsun dating ing Karuman, wonten bobotoh angangken weak ring ingsun haran sira Bango Samparan.
“Ganter kuwi dalan ngulon sak lor e kantor kecamatan nDlopo, Ganter ana ning kelurahan nDoho, ana sendhang kramat lan biyen sering ditemokne perabot (gerabah) kuno terkadang malah perhiasan emas. “Matur nuwun
Cekap semanten atur kulo, kulo tenggo dongeng saklajengipun. Sugeng dalu.
pirso, badhe kulo padosi, mugi-mugi kepanggih.
Balas	On 5 Juli 2010 at 19:37 bayuaji said: He he he he he he he…
Ki Arga ini koq bisa-bisanya “heran bin terkagum-kagum“; lha
maturnuwun sanget ki Aema kagem atensinipun lan nuwun sewu jarang ngisi komen wonten mriki …
at 11:56 glagah_merah said: Sugeng Tanggap Warso ugi Ki Lazuardi….
mugi panjenengan tansah pinaringan kebegjan donya dalah wonten akherat
Balas	On 5 Juli 2010 at 17:36 glagah_merah said: sugeng siang poro canrik
Balas	On 5 Juli 2010 at 17:37 glagah_merah said: sugeng sonten poro cantrik lan metrik
Balas	On 5 Juli 2010 at 18:07 glagah_merah said: piye to kok podo ora ono sing dolan ono padepokan
Balas	On 5 Juli 2010 at 18:59 samy said: matur nuwun nembe mawon mlinteng rontal kang gumantung ing regol…
Balas	On 5 Juli 2010 at 20:37 gembleh said: Lha yen rontal wis dibabar ana ing regol padhepokan njur apa maneh sing bisa tak ogrok=ogrok…?
Nuwun sewu Ki Ajar pak Satpam, kula badhe nyuwun pirsa gandhok 08 badhe dipun bikak kapan ….?
Balas	On 6 Juli 2010 at 08:25 sI_TolE said: Taksih kathah KI…
Matur nuwun P. Satpam, rontal sampun katampi
Balas	On 6 Juli 2010 at 04:16 honggopati said: Sugeng enjang Ki Arema,
Balas	On 6 Juli 2010 at 05:28 Budi Prasojo said: Matur suwun Ki, sampun ngundhuh.
ki Satpam Said, para cantrik sedaya kaluargi said.
kanti gancar. Tumpenganipun bade wonten pundi, ……. kulo namung nderek kerso panjenengan.
@Ki Arema, ….. Wah5x
Punopo gandok enggal bade dibukak mangke dalu kaliyan nenggo
Balas	On 6 Juli 2010 at 13:48 honggopati said: Maaf, tidak ada tulisan yang memenuhi kriteria Anda.
Balas	On 6 Juli 2010 at 13:54 Widura said: Kulo nuwun ……
Nderek tepang kalih Ki Ajar Sengkaling, Angger Satpam dan sederek sedoyo ….
Balas	On 7 Juli 2010 at 07:14 Tambak manyar said: kulo sumangga’aken menawi ki bayuaji badhe pinarak dumateng gubuk kulo, pinaringi kabar rumiyin lho ki,menawi sumur windhu tasih kados kolo rumiyin namung watu kenongipun ingkang mrihatinaken,.. lha wonten pelataranipun wargo ingkang mboten mangertos artinipun sejarah.sejatosipun kulo tiang enggal wonten ngriku tasih 5 taon,nanging kelairan kulo sak kidulipun polowijen inggih meniko dusun sumpil lajeng pindah
Esa ). 7. Golek Sampurnaning Urip Lair Batin lan Golek Kasampurnaning Pati;
Makna Golek Sampurnaning Urip Lair Batin lan golek
9. Gusti Iku Cedhak Tanpo Senggolan, Adoh Tanpa Winangenan;
Makna Gusti Iku Cedhak Tanpo Senggolan, Adoh
Esa ). 11. Hadhepono mukanira iku marang ingkang katon rarahine. Rarahi kang luwih
Makna Hadhepono mukanira iku marang ingkang katon rarahine. Rarahi kang luwih kang katon
Kawula Mung Saderma, Mobah-mosik kersaning ALLAH Hyang Sukma;
Makna Kawula Mung Saderma, Mobah-mosik kersaning ALLAH Hyang Sukma
Esa ). 28. Ora Rumangsa Bisa, Nanging Bisa Rumangsa Yen Mobah Mosik Kersaning Allah Hyang Sukma ;
Makna Ora Rumangsa Bisa, Nanging Bisa Rumangsa Yen Mobah Mosik Kersaning Allah Hyang Sukma
Diperlokake, lan Bisa Gawe Kahanan Anyar kang Diperlokake ;
Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Bisa Ngrusak Kahanan Kang Wis Ora Diperlokake, lan Bisa Gawe Kahanan Anyar kang Diperlokake
Piranti, Akarya Jagad Saisine, Kang Katon lan Kang Ora Kasat Mata ;
Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Kuwasa Tanpa Piranti, Akarya Jagad Saisine, Kang Katon lan Kang Ora Kasat Mata
Iku Siji, Ana Ing Ngendi-Endi Papan, Langgeng,
Sing Nganaake Jagad Saisine, Dadi Sesembahan Manungsa Alam Kabeh,
Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Siji, Ana Ing Ngendi-Endi Papan, Langgeng, Sing Nganaake Jagad Saisine, Dadi Sesembahan Manungsa Alam Kabeh, Nganggo Carane Dhewe-dhewe
Esa ). 43. Pasrah Marang Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Ora Ateges Ora Gelem Nyambut
Gawe, Nanging Percoyo yen Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Maha Kuwasa, Dene
Kasil Orane apa kang kita Sedya Kuwi Marga Saka Kersaning Pangeran
Makna Pasrah Marang Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Ora Ateges Ora Gelem Nyambut Gawe, Nanging Percoyo yen Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Maha Kuwasa. Dene
Sotoy soal jajanan, Nadyazura si doyan jajan
Qobiltu sak dereng e .assalamualaikum sugeng sonten.kagem ki wong alus,salam takdhim..kediri tumut lelampahan
ingkang panjenengan wedar meniko , mugiyo ndados no ngelmu ingkang manfaat dumateng kulo , sumrambah dateng kulo wargo , mandap ipun tetanggi + kadang ingka mbetah aken pitulung. matur nuwun , KI WONG ALUS
Sing Hotel kabeh bisa dicocogake miturut menyang kothak 36, cukup kanggo isi lorry siji. Nalika unpacked, wong bakal isi makings ing modern kamar hotel, kalebu kasur, sofas, jedhing, sekat, plus unsur kanggo pakaryan klub wengi, restoran – malah dadi blumbang, yen dijaluk.
“A Hotel tradisional bisa njupuk lima kanggo enem taun mbangun, saka wiwit rampung. Kanthi Hotel sembul, kita ndeleng iku njupuk loro kanggo patang minggu,” pangandikane Tan.
Hayuning of the project, ngandika Lai, iku sawijining keluwesan.
Tandhani Sorrill, ing ngedegaken saka UK-based Hotel pop-up, wis nyiyapake akomodasi ing wangun kemewahan kemah-kemah (lan ing sawetara kasus yurts, angon huts lan Airstream seluler omah-omahé) ing sawetara Inggris paling Mboten biasa situs. Ing Agustus, contone, wong iku partnering karo Warisan Inggris lan obah kang operasi ing latar kang Estate Osborne, a sprawling 19 abad Manor sing dibangun minangka panggonan panas kanggo Ratu Victoria lan Albert Pangeran.
Hotel pop-up uga misuwur ing Circuit Festival. Kasunyatané, siji dibukak ing Glastonbury, ing UK paling musik Festival, setahun kepungkur. Banjur, iku mung ana 20 kamar. Taun iki, sawijining mbalek 130 metu, lan kanthi dipesen.
“Tamu koyone tenan appreciate sing yen padha teka lan tetep karo kita maneh ing lokasi liyane, iku bakal dadi beda liburan pengalaman,” kang ngandika.
Pesenan ora kudu mirah – kemah-kemah ing patang dina Glastonbury Festival miwiti ing $ 1.525.
Sauntara, New York iku Hotel panggonan tarif ing 96% – meh kebak kapasitas. Jambon Cloud dadi solusi punika nggawe Hotel sak wentoro ing P bangunan kantor. Sing cara, turis njaluk Panggonan kanggo turu kanggo wengi lan pemilik bangunan bisa narik pungkasanipun ing sawetara Nyewa.
Watch: reinventing ing nedha isuk Hotel
“Yen ora bisa nyiyapake ing Miami, sampeyan bisa nggawa njero ruangan pools nglangi. Ing Manhattan, tamu bisa uga pengin nonton match menyang tinju. We bisa ngowahi ing sak wentoro tinju dering. Iku kabeh gumantung ing kutha lan umum,” Gusti ngandika.
Titik rega, padha lagi imagining, kang uga dipun anggit murah. Rata-rata ing New York City Hotel kamar iku $ 350 a wengi. Jambon Cloud iku kamar, Kangge, ngatur jam ing watara $ 130.
Sanalika, mung amarga tembok ana kanvas ora ateges sampeyan’d bakal roughing iku. Concierge lan Porter Layanan biasane bagean paket lan, gumantung ing acara, ana biasane gawan Restaurant, garis lan spa kemah-kemah.
Konsep wis entuk doyo tarik. Snoozebox liya perusahaan sing nawakake hotspot akomodasi, asring pegged utama kanggo acara, kayata Olimpiade London pungkasan taun lan Summit G8 ing Irlandia Lor ing Juni taun. Snoozebox iku kamar sing diset ing kapal kontaner, nggawe wong gampang kanggo ngeterake. Sing padha lagi poto-liya sing padha duwe Iklim kontrol opsi, lan kauntungan liwat Hotel pop-up.
Cina kang dhuwur-kacepetan sepur ora duwe pengarep-arep narik kawigaten fliers
Salah siji sing paling inventive nyembul konsep, Nanging, durung resmi dibukak durung. Punika brainchild saka Copenhagen basis Arsitèktur tenan Jambon Cloud, lan pungkasan sasi iku menangaké inovasi radikal ing Hospitality Award. Perusahaan iki wus kanggo bebarengan alamat loro masalah mencet plaguing akeh kutha mujur nengen: vacated iman lan boten cecek hotel lowongan.
Sing bebarengan, kang arupi partners Eric Tan, Leon Lai lan Nico Schlapps, iki wus kanggo nggawe New York ngetokake sawijining titik. Tan nilai metu yen kantor lowker tarif ing kutha alarmingly dhuwur ing 26%.
“Nyewo badhe rodo ngenteni anyar mundhak dhuwur kanggo bakal dibangun saka nyewa leftover sing gedhe-gedhe saka ’60s lan ’70s, kang, sayangé, kutha wis akèh,” kang nerangake. “Ing langit-langit ana kurang lan Simpenan misale jek outdated kanggo potensial nyewo.”
Perusahaan Saiki scoping metu partners kanggo nggawe konsep karo kasunyatan. Cara Jambon Cloud sumerep iku, Hotel bisa dadi sawy marketing stunt kanggo account tengen. Contone, ngandika Tan, gelar fashion label bisa nggunakake Jambon model Cloud kanggo ningkataké dhewe sak fashion minggu.
Cara tradisional, Hotel sing dibangun kanthi pangarep-arep wis padha tetep daya. Kanggo jenis anyar akomodasi, Nanging, long-term punika passe.
Suwene rong taun wis katon menyang tambahan ing nomer nyembul Hotel – manggon ing tindakan saka tepees kanggo lawas kontaner kapal. Akeh sing nggawe sing cara ing panggonan cara tradisional mati-watesan tradisional Hotel.
Category: Google News Tags: Nolak seng Hotel nyekel wong-wong mau nanging sampeyan
Walah stick nidji, kelingan spion sebelah kanan inovane bapakku dadi korban stick nidji, ngono isih wani wanine mbalik ngejak geger njaluk
cawuk • Rujak soto • Pecel pithik • Kesrut • Pecel rawon • Pindang koyong
Suwe Ora Jamu - Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta ::: Lirik Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia Suwe ora jamu
Ngeblog ing Bumi Kalimantan	Ajiku Ajipasa →	Sedherek Tani Sata lan Pahargyan Kamardikan	Jul 27
Nyaketi tedhakipun pahargyan kamardikanipin bangsa Indonesia, lajeng kula kemutan sanak kadang ingkang wonten tanah Jawi. Kados ingkang sampun-sampun, wonten ing saklumahing bumi nuswantara sami ngawontenaken pahargyan kamardikan kanthi
gregeting pahargyan wau kados kesirep kaliyan sakdengah tumindak pangolahing sata.
Ngancik wulan Agustus, sedherek tani langkung nyrempeng anggenipun panen sata. Kathahing padamelan ngolah sata wau, mboten saget dipun tangani mligi kaliyan para sanak kadang. Mila saking menika biasanipun sami ndatengaken para rewang saking dhusun-dhusun sanes ing sak ubenging redi Sindara lan Sumbing. Menawi dipun cacah, para rewang menika kathahipun saget tikel tiga kaliyan warga ingkang asli. Kangge tuladha, tiyang tani alit kados dene keluwarga kula ingkang nggadahi tanduran sata mboten langkung saking kalih dasa ewu wit, saget ndugekakan para rewang dumugi sedasa. Ewadene cacahipun anggota keluwarga kula namung wolu. Kangge sedherek tani ingkang ageng, saget ndugekaken rewang ngantos eketan.
Rejanipun sedherek tani wau mbok menawi saget ical umpami pangwasaning praja siyos ngedalaken aturan kangge mbatesi taneman lan pigunanipun sata. Mboten namung rejanipun, nanging kathah tiyang badhe kecalan pandamelan. Umpami siyos mekaten, napa tegesipun kamardikan?
Dasaripun pangwasa praja kangge ngedalaken aturan wau inggih menika
lan nikotin ingkang langkung andhap saking sata saking Indonesia. Terang mawon bilih aturan menika sampun diketok, namung rokok saking manca mawon ingkang saget dipun sade wonten ing Indonesia.
Kanca nem-neman ingkang wonten pawiyatan inggil wonten ingkang perduli kaliyan babagan nasib sedherek tani sata, kagabung wonten ing SMUTI (Solidaritas Mahasiswa Untuk Tembakau Indonesia). Sanajan ta cacahipun namung sekedik, gregetipun saget mbangun kesadaran para sedherek tani kangge gandheng-gumandheng ngraketaken pasedherekan amrih lestantunipun para tani.
Kadhosipun kanca nem-neman wau lan sedherek tani sami cancut taliwandha badhe nolak aturan bab sata wau. Pangwasaning praja kedahipun langkung
nglampahaken warni-warni kebijakan kangge perobahan tetanen wau, saget aturanipun dipun lampahaken. Nanging sepindah malih, napa menkia tegesipun kamardikan? Bilih bangsa Indonesia estunipun taksih diatur kaliyan bangsa sanes.
Tumrapipun sedherek tani lan nem-neman wonten ing pawiyatan inggil, sampun ngantos perjuwanganipun diregedi kaliyan tumindak ingkang asor, ingkang ngedhengaken okol lan kekerasan. Langkung prayogi menawi kesiapan mental ingkang dipun utamakaken. Mbudi daya taneman menapa kemawon mboten saget sae menawi mentalipun asor. Kados dene nyampur sata lokal kaliyan sata saking daerah sanes, ugi nyampur sata lawas kaliyan sata enggal. Kejawi saking menika sedherek tani mboten saget piyambakan ngadepi para pengusaha ingkang sawiyah paring regi sata. Sampun wayahipun sedherek tani ndamel paguyuban kados koperasi ingkang saget nampung
unggul. Mental ingkang unggul menika mboten namung saget maos mangsa nanging ugi kahanan politik, kabetahan lan panyuwunipun saking pasar, peluwang kerjasama saking pamrentah lang pengusaha ugi purun sayuk rukun ndamel paguyuban. Mboten mbudi penakipun piyambak.
ngimbangi panyuwunipun pasar lan regi ingkang kangge dolanan tengkulak. Sedherek tani ugi mboten sah ngarep-arep ingkang langkung dumateng pangwasaning praja, kedah madiri.
Sumangga kita sami tumungkul, nyebat asmanipun ingkang paring gesang kanthi kapitadosan kamardikanipun mental sedherek tani lan lestantunipun bangsa Indonesia. Rahayu.
Wah saé punika. Kula sampun kagok manawi nyerat ing basa Jawi.
sembah nuwun Pak Antyo sampun kersa pinarak wonten blog kula. Inggih menika namung kangge latian migunakaken bahasa jawi kemawon…dene isinipun seratan inggih namung babagan kang biasa kemawon…..
Syukur menawi panjengan kersa paring masukan kagem kula….
Langsung wae, latihan nulis nganggo basa jawa, sak isone….mengko alon-alon lak bisa dhewe….
Yosephine) – Yona: Burung merpati – Yonata: Sang Burung Merpati Pembicara – Yonina: Burung merpati – Yonita: Burung merpati – Yordana: Turun
Leksmanamandrakumara Ora Tau Kasil Nggayuh Pepenginane | Wayang Indonesia
Leksmanamandrakumara Ora Tau Kasil Nggayuh Pepenginane	06 Mar 2010 Leave a comment
Leksmanamandrakumara iku putrane Prabu Suyudana utawa Duryudana. Ibune Dewi Banowati, putrane putri Prabu Salya, raja ing nagara Mandaraka.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Leksmanamandrakumara duwe sedulur aran Dewi Leksmanawati.
Ing jagad pewayangan, Leksmanamandrakumara tansah mungsuhan kalawan Abimanyu, putrane Arjuna. Kalorone tansah memungsuhan nalika ngupaya nglamar putri, nyadhong wahyu saka jawata lan liyane.
Leksmanamandrakumara uga tansah ngupadi supaya Abimanyu bisa sirna saka ngalam donya. Iku amarga Leksmanamandrakumara mangerteni yen sejatine ing tembe mburi Abimanyu duwe hak nglenggahi dampar keprabon nagara Astina.
Nalika ngupaya supaya Dewi Siti Sendari bisa dadi sisihane, Leksmanamandrakumara memungsuhan kalawan Abimanyu. Dene nalika ngupaya supaya Endang Pregiwati bisa dadi sisihane, Leksmanamandrakumara memungsuhan kalawan Pancawala, satriya putra nagara Amarta.
Ananging Leksmanamandrakumara kalah dening Abimanyu apadane dening Pancawala. Dheweke ora kasil ngrabi Dewi Siti Sendari apadene Dewi Pregiwati.
Nalika Leksmanamandrakumara isih cilik, Prabu Duryudana masrahake panggulawenthahe marang Pandhita Drona utawa Durna.
Nalika dewa nurunake Wahyu Cakraningrat, Leksmanamandrakumara diprentahake Durna
dilakoni dening Leksmanamandrakumara. Ing tapane Leksmanamandrakumara ora dhewekan ananging dikancani dening para Kurawa.
Karana rasa adigang, adigung lan adiguna, Leksmanamandrakumara ora kasil nggayuh Wahyu Cakraningrat. Kamangka wahyu saka jawata iku diyakini dadi pawitan tumrap calon raja gung binathara.
Wiwit cabar anggone nyadhong Wahyu Cakraningrat lan wusanane wahyu iku kacekel dening Abimanyu, cabar palakrama kalawan Dewi Siti Sendari putrane putri Prabu Kresna kang wusanane dadi sisihane Abimanyu uga, Leksmanamandrakumara sansaya ngigit-igit marang Abimanyu.
Nalika pengin ngrabi Dewi Sitisari, putrane putri Prabu Kresna, Leksmanamandrakumara uga ora antuk asil. Iku amarga Dewi Sitisari wusanane dadi sisihane Irawan, putrane Arjuna.
Nalika nglamar Endang Pregiwati, Leksmanamandrakumara uga kudu panen rasa cuwa amarga Pregiwati milih Gathutkaca minangka sisihane.
Kabeh rasa cuwa amarga cabar anggone ngupaya minangkani kabeh gegayuhane iku ndadekake Leksmanamandrakumara dadi satriya kang kelangan watak satriyane.
Dheweke luwih seneng ngombe omben-omben kang gawe mabuk, ora tau adus, seneng main dhadhu kanthi toh-tohan saengge kacihna putrane raja, ananging wujude ora beda kalawan wong edan.
Iku kabeh sejatine ya amarga bodhone Leksmanamandrakumara dhewe kang ora bisa netepi dalane satriya karana wiwit cilik tansah diugung dening wong tuwane.
Ing perang Baratayuda babak kaping telu utawa Ranjapan, Leksmanamandrakumara weruh Abimanyu ketaton lan tiba ora bisa tangi amarga ketaman maneka sanjata saka asile gelar perang kang dibabar wadyabala Kurawa.
Weruh kahanane Abimanyu, Leksmanamandrakumara pengin golek jeneng supaya kabeh kulawarga lan wadyabala Kurawa muji dheweke.
Wusanane Leksmanamandrakumara nyedhaki Abimanyu kang ketaton arang kranjang iku. Kanthi sanjata keris ing tangane, Leksmanamandrakumara sedya mateni Abimanyu kanggo malesake rasa serik ing atine lan supaya pinuji dening para Kurawa karana kasil merjaya putrane Arjuna.
Ananging, nalika Leksmanamandrakumara wus kasil nyedhaki Abimanyu, dheweke kelangan kaprayitnane. Leksmanamandrakumara kalah cepet kalawan Abimanyu. Putrane Arjuna iku kasil ndhisiki nyublesake sanjatane ing dhadhane Leksmanamandrakumara. Wusanane putrane Prabu Duryudana iku mati ing palagan perang Baratayuda.
Jayadrata kang meruhi kedadeyan iku banjur ngrangsek nyedhak papan matine Leksmanamandrakumara. Kanthi srana gada Kyai Glinggang, Jayadrata ngantem awake Abimanyu kang wus tatu arang kranjang iku.
Wusanane awake Abimanyu ajur mumur lan gugur ing palagan perang Baratayuda. Dene Jayadrata banjur nggawa mayite Leksmanamandrakumara metu saka palagan perang gedhen-gedhenan iku.
Patine Abimanyu dening Jayadrata ateges minangkani sumpahe Dewi Utari, sisihane Abimanyu kang nomer loro. Nalika Dewi Utari arep rabi kalawan Abimanyu tau njaluk katrangan apa Abimanyu iku isih jaka tenan.
Nalika iku Abimanyu kang sejatine wus duwe sisihan Dewi Siti Sendari mratelakake yen dheweke isih jaka. Dewi Utari banjur ngucap sumpah, yen Abimanyu
dalem ingkang poro leluhur sedoyo ing … (sebutkan nama leluhur petilasan itu atau nama petilasannya) kulo bade nyuwun pusaka dalem ingkang poro leluhur, ingsun ngirim donga dalem ingkang poro leluhur (Baca Alfatihah 1x)[/I][/B]
dumateng sedulur pinisepuh lan anem.kulo hanggadai unek2.mugi2 saget wonten pencerahan.maketen.yuswo kulo sakniki 27 th.kulo hanggadai kepinginan ngasu rogo.tp dereng saget ingkang jelaske.menawi saget kulo mang warai.suwun sakdereng ipun.
laku_mlaku.laku:lakuake syariat agama.mlaku:urip pasrah karo sg kuoso
nyuwun agungeng pangapunten menawi wonten kekirangan lan klepatan amargi kawontenan.
ngarep mburu ingkang njagi awak kulo, lan sedulur sejati kulo malaikat aruman ya hu Alloh kulo nyuwun……….ingkang sejati ingkang sampurno.
bersama ngesti lan ngluluri sastra sesanti dan sakti leluhur.
kulo nate ksamber bledek nggen ngajeng griyo kulo , pdhl mboten wonten udan menawi angin , kulo lsg semaput sadar2 sampun wonten ingkang nambani kulo , sanjange wonten bongso alus mlebet nggen rogone kulo sekitar sedoso luwih namung setunggal ingkang mboten purun ngaleh . sanjange ajeng ngabdi kaleh kulo , sak jeke kjadian niku kulo sering ngalami kjadian2 mistik . kulo bade nyuwun tulung petunjuk’e panjenengan . menawi wonten nmr tlp ingkang saget kulo hubungi KWA ,,
kulo tenggo balasene panjengan ing almt email kulo si_torush@yahoo.com
ngangsu kawruh ke sepuh pinisepuh sedoyo. Mugi mugi saget nambah keimanan lan ketakwaan kulo dumateng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvalsund_(désa)&oldid=976271"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.33, 2 Maret 2016.
Kulit siomai méh padha kaya kulit pangsit.[1] Siomai asalé saka Mongolia dalam.[1] Ing resep masakan Cina, siomai ya iku daging babi kang diiris lan dibungkus kulit tipis.[1] Kulit tipis iki digawé saka glepung utawa trigu.[1] Siomai uga digawé saka urang, daging pithing utawa daging sapi.[1] Siomai digawé kanthi wujud silinder lan diwénéhi hiasan kayata endhog, pithing, parutan wortel utawa kacang polong.[1] Sawisé iku siomai banjur dikukus.[1] Siomai bisa dipangan nganggo cuka utawa kécap asin.[1]
Ing Indonésia ana werna wujud lan isi siomai.[2] Wiwit saka siomai iwak tenggiri, daging pitik, urang, pithing, utawa campuran daging pitik lan urang.[2] Bahan kang kanggo ngisi dicampur karo trigu utawa tapioka.[2] Siomai uga ora dibungkus kulit kang digawé saka glepung utawa trigu.[2] Endhog pitik lan sayuran kayata kenthang, peria, lan kul kanthi isi utawa tanpa isi disuguhaké ing piring bareng karo siomai.[2] Tahu bakso utawa tahu isi uga kalebu jinisé siomai.[2] Siomai utawa siomai Bandung disuguhaké sawisé diwénéhi saos kacang.[2] Saos kacang iki digawé saka kacang brol kang dialuské nganggo banyu.[2] Bumbu saos kacang ya iku lombok, gula pasir,bawang, uyah, lan cuka utawa jeruk limau. Nalika disuguhaké, siomai diwénéhi tambahan kécap legi, sambel botolan, utawa saos tomat.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siomay&oldid=1118296"	Kategori: Masakan CinaOlah-olahan IndonésiaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Anake wong ora duwe Ngalor ngidul tansah diece Karo kanca kancane
Pye pye pye pye ya ben rasakna
Pye pye pye pye rasakna dewe
Pye pye pye pye ya ben rasakna Pye pye pye pye rasakna dewe
Pye pye pye pye mbuh ra weruh Pye pye pye pye mbuh ra ngerti
Pye pye pye pye mbuh ra weruh
Pye pye pye pye mbuh ra ngerti
cah angon cah angon penekna blimbing kuwi
Nalika jaman aku cilik, aku ditukokna sarung karo ibuku. Sarung batik Pekalongan, iku kangga cawisan yan tiba titi wancine tetakan manukku. Dadi sawetara wektu sarunge disimpen ning lemari. Nduweni sarung kuwi ana rasa mongkok ing ati, rasane ora kanthi selak pingin nganggo.
Sak bare tetakan manuk, aku banjur kulina nganggo sarung. Pancen nyata bener kepenak rasane, apa maneh sarunge batik. Jaman saiki langka wong padha sarungan batik , sing okeh-okeh padha nganggo sarung kang digawe nganggo mesin yaiku sarung kothak-kothak.
Nalika aku nulis iki uga lagi sarungan, sanajan ta dudu sarung batik kang kaya jaman cilik nanging rasane lega, isis tinimbang nganggo ageman saka manca. Sarung iku okeh banget pigunane, bisa dinggo bebetan, selimutan, bisa uga kanggo telesan nalika adus ning kali. Sarung kang padha bisa dienggo wong lanang uga wedok, tuwa uga enom. Malahan bocah cilik iya uga bisa nganggo yaiku dienggo gendhongan. Awak gedhe uga kuru bisa mlebu ning sarung, ora usah nganggo ukuran khusus.
Saiki jamane wis maju, wis langka wong padha nganggo sarung. Okehe padha ngangga ageman kang saka manca, kang werna-werna wujude, ukurane uga pigunane. Mula saka iku, saiki wong siji karo sijine bisa katitik saka agemane.
padha kumpul padha ngrasani wong kang agemane beda. Rumangsane agemane dhewe kang paling resik lan paling apik.
keblinger, merga saka beda ageman wong siji kambi sijine bisa padha congkrah. Kamangka nalika lair iya padha uda, ora ana sijia kang padha anggo-anggon.
Apa padha waras? Dumeh wewadine wis padha tinutup ageman banjur padha tumindhak sak karepe dhewe. Rumangsane nganggo ageman kuwi ben bisa ndalan, eh malah dadi klunthangan. Karo wong sing agemane beda wae gelem tumindhak sawiyah, apa maneh karo wong kang ngliga.
Kumalungkung lan gumedhe, nganggo ageman terus rumangsa luwih unggul tinimbang liyan? Oh, manungsa-manungsa iki arep padha menangi apa? Umpama padha ngligane apa ya ijeh padha demen sengit lan congkrah? Umpama kudu nganggo ageman ya nggolek kang dienggo kepenak lan marakke
nuwun sampun nyimak blog ipun , Pak Ardianita Madiun memang mak nyus masakanipun ,kulo
Oden?) ya iku sakabehing bahan kang digodhog ing duduh (dashi) kang digawé saka katsuobushi, kombu, lan kecap asin. Bahan pangan kang dilebokake bisa maneka warna lan ora winates mung lobak, konnyaku, endhog godhog, lan chikuwa.
Oden mujudake panganan kang dipangan ing mangsa adhem, dianggo gadhon nalika isih panas-panas. Panganan iki mujudake jajanan utawa kanca ngombe sake. Saperangan irisan oden disundhuk nganggo sujen supaya gampang anggone mangan. Oden padatan dipangan nganggo mustard, nanging ana uga wong-wong ing saperangan wewengkon ing Jepang mangan oden nganggo saos legi saka miso.
Bahan kanggo nggawé duduh (dashi) lan isi oden maneka warna miturut saka tlatah lan kasenengane wong kang nggawé. Isine oden padatan produk panganan dai kang wis mateng lan akèh didol ing toko. Oden ing Kansai digodhog nganggo duduh kang padatan luwih kenthel lan luwih asin tinimbang oden ing Kanto kang ora patiya asin. Ing Kansai, oden kang duduhe kenthel diarani Kanto-ni (godhogan cara Kanto). Ing Taiwan, panganan iki diarani Oren (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oden&oldid=1118364"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 31 Januari 2017.
’cipta rasa karsa’ hasil interaksi ’ wiji spiritual ’ dengan ’geo spiritual’ lebih ...
Kanggo nggayuh supaya wong urip bisa “muksa” syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalar...
MANUNGGALING KAWULO KELAWAN GUSTI DALAM SERAT CENTHINI
iku ing Jalan Kyai Tapa, Grogol, Jakarta Kulon. Yen dodelok saka panggonane, kahanan kampus Universitas Trisakti strategis sanget amerga manggon ing tegah-tengah kutha Jakarta
jenenge Universitas Baperki sing dingadegake déning dhuwuran organisasi Baperki rikala tahun 1958.[1] Ora suwe saka iku, paseing tahun 1962 jeneng iku maleh dadi Universitas Res Publica utawa sing luwih gampang diapal URECA.[1] Universitas iki dibangun kanggo mangsuli sing jarene ana watesan jenjang pendidikan tinggi ing Indonésia, mbuh saka rakyat cilik utawa keturunan wong sugih.[1] Weruh kahanan kaya ngono, mula Siauw Giok Tjhan, wartawan lan aktivis pulitik mbangun wadah lan medhia pembelajaran akademis kanggo bebrayan agung.[1]
Kapilihe jeneng Universitas Res Publica dhéwé dijupuk saka kethokan pidhato kepresidhènan sing diandharake déning Presiden Soekarno sing tegese "Kanggo Bebrayan Agung", mula Universitas Res Publica rikala semono dadi wadhah pendhidhikan sing ngadeg lan ancase kanggo makili kepentingane rakyat lan
tahun 1966. Kedadeyan iku langsung nyebabake kekuwasaan URECA dijupuk déning pamarentah meneh. Kahanan kaya ngono amerga URECA kalebu sing diarani salah siji kendaraan saka kumpulane Komunis Indonésia sing anti Pancasila, lan dianggep wis berkhianat marang nagarane dewe.
Sawise pamarintahane Presidhèn Soekarno mudhun, akèh mahasiswa URECA sing sadurunge kedhaftar ing Universitas iku, ora gelem ndhaftarake meneh status kemahasiswaane dhewe-dhewe. Kahanan kaya iki amerga akèh saka dhèwèké kabèh sing wis ndhaftar dadi anggota, partisipan utawa pengurus saka organisasi CGMI (Consentrasi Gerakan Mahasiswa Indonésia) sing biasane nglawan pamarintah utawa mung kuwatir bakal stigmatisasi kiwa sarta paham komunise. Banjur Universitas Trisakti ngadeg sawise dibubarake Universitas Res Publica
siji lan mung ana siji sing diadegake déning pamarintah Républik Indonésia. Pisanan ngadege
Jaman saiki kampus Universitas Trisakti uga dikenal amerga ana sambung gayute karo kedadeyan 12 Mei 1998 utawa luwih kerep diarani karo Tragedi Trisakti sing nyebabake patang mahasiswa Universitas Trisakti seda ketembak aparat keamanan rikala padha dhemo ing dalan gedhe.
Universitas Trisakti resmi sasi Juni tahun 1966 banjur nggunakake lambang Trisula sing diputusake sawise dianake sayembara nggawé lambang kanggo Universitas Trisakti. Ide nggawé lambang iku saka pidhato Dr. Ir. Soekarno Presiden Républik Indonésia sing nomer siji. Ana ing pidhato panjenengane, akèh materi-materi sing akhire ngewenehi inspirasi kaciptane lambang trisula mawa lambang lan identitas diri saka Universitas Trisakti. lambang kasebut ya iku panyempurnaan saka Eko Purwoto MA sing ditugasi kanggo ndhandhani lan nyempurnakake saka akehe désain sing mlebu saka asil sayembara kasebut. Panyempurnaan iku dirakake amerga lambang Universitas Trisakti sing anyar bisa ngewakili falsafah urip adedhasar Pancasila. Amerga iku gambar tumbak sing kegambar ing gambar trisula iku dibusak lan digenti karo sikil cacah lima sing madhani kelopak kembang. “Sikil” lima iku nglambangake Pancasila lan ana ing désain lambang didelehake ing ngisor wujud trisula, sing ngewenehi teges mawa Pancasila dadi adedhasar kanggo Universitas Trisakti. Désain pungkasane ya iku lambang Universitas Trisakti sing saiki, ya iku logo tanpa dhasar apa-apa. logo kasebut bisa diartikake kaya ngisor iki:
Telung pondhasi pemahaman iku diarani mawa istilah Trikarma sing banjur dadi saka guru ing perkembangan lan pertumbuhane Universitas Trisakti ing akèh aspek panguripan kebangsaan lan nagara sabanjure.
Fakultas[besut | besut sumber]
Jaman saiki Universitas Trisakti duwé total mahasiswa aktif luwih saka 30.000 wong. Universitas Trisakti utawa sing biasa disingkat Usakti sing mawa kampus swasta paling gedhé ing
program studi dhoktoral (S3). Total dhosen pengajar cacahe 1.019 dhosen biasa lan 888 dhosen luar biasa. Saka kabèh dhosen kasebut, 68 wong wis dhuwe jabatan akademis mawa guru besar.
Program Diploma Tiga (D-3)[besut | besut sumber]
Program Diploma Universita Trisakti digawé kanggo nyukani solusi mawa cara mbantu nyediani tenaga kerja sing trampil lan siap kerja, mligine tenaga kerja sing nguwasai lan ngeteni masalah umum kantoran padha karo tuntutan
Trisakti&oldid=1101809"	Kategori: Pawiyatan luhur ing JakartaRintisan perguruan tinggi ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 22 Oktober 2016.
weruh sing jenenge gunung watu pecah. Watu gedhe sing ono nang pucuk gunung tapi bentuk’e wes pecah, mulo iku diarani gunung watu pecah. Ono ugo sing ngarani gunung “kuntul” yo kuwi sing arane manuk werno putih sing seneng nang sawah. Nanging saiki wes jarang nemoni manuk kuwi, yo amargo mungkin kakean diganggu wong golek manuk. Sing jelas gunung kuwi cilik lan ora aktif tapi lumayan indah sing yo dadi simbol kota Ambulu. Nyawang gunung iki rasane pengen munggah mergane pancen ora duwur temen. Gunung iki lumayan gawe olah raga, piknik, kegiatan pecinta alam lan ora lali gawe pacaran kanggo warga Ambulu lan sekitare. Mulai jaman biyen gunung iki alon nanging pasti suasanane
iso-iso bablas sak mesume. Pancen sakdurunge akeh-akehe niat gawe mesum sampek wis akeh lulusane pacaran nang gunung iku dadi lan metenge. Sing nggarai iso nglakoni mesum iku mergo kejobo sepi akeh panggonan sing aman ora iso disawang wong
kae, gunung watu pecah iki yo akeh nyimpen kenangan apik lan elek dewe-dewe kanggo warga Ambulu lang sekitare sing tau munggah nang gunung iki. Kanggo sing nang perantauan nambah kangene ati kepingin mulih, opo maneh kanggo sing tau mesum nang kono.
An Envelope: Finding "Sesek" Bridge
"Nuwun sewu pak, badhe tanglet jembatan sesek niku pundi nggih?" tanya
sampun mboten wonten mas, sampun dibubrah, lha niku soale jembatan anyare wis dadi."
pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
kanjeng nabi Muhamad,kanjeng nabi khidir As,kanjeng Nabi
Purbalingga, Purwakarta, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Rangkasbitung, Rembang, Salatiga, Sampang, Semarang, Serang, Sidayu, Sidoarjo, Singaparna, Situbondo, Slawi, Sleman, Soreang, Sragen, Subang, Sukabumi, Sukoharjo, Sumber,
sumbu Jagad Raya, Telenging Kahanan, Kelanggengan: KALA AION
Baris terakhir, yakni MULANE WONG ANOM SAMI, di samping
rahsa lan cahya, ingaranan Suksma wasesa
WAE SAKING DOYONIPUN SHOMSOMIN DOYO AL QOWIYU 1111 x
“HINGSUN NITAHAKE CAHYO ROSO KARSO DUMADI TITISING
DHAWUHING JAGAD YEKTI NGAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO
Saya Aneh? – Kulo Tiyang Sae
Kasusastran Jawi ingkang adiluhung mujudaken asiling budi daya lan karsanipun para leluhur.
ana bedhekane. Cangkriman mono bisa kaperang dadi 4 warna, yaiku: 1. Cangkriman wancahan yaiku cangkriman kang kedadean saka tembung- tembung kang
Wit adhikih woh adhakah : semangka 3. Cangkriman blenderan yaiku cangkriman kang ngemu surasa blenderan, pambatangane kudu luwih ngati-ati, jalaran yen kurang pangati-ati bakal keblendher temenan. Tuladha: a. Wong dodol tempe diwudani. Sing diwudani dudu sing dodol nanging tempene b. Wong wis gedhe kok ngguyu tuwa. Karepe nangis 4. Cangkriman kang sinawung ing tembung yaiku cangkriman kang mapan ana ing tembung. Tuladha: Wujud ngong lir Kresna Prabu, bangsa sato kadya peksi, sasana nunggil manungsa, pamboga maduning sari, sewara anglir raseksa, darbe curiga ing merdi. Cangkriman kang sinawung ing tembang kinanthi iku batangane : kombang
1. SATATA BASA : Alamate layang bisa katulis pojok tengen utawa kiwa ing dhuwur. 2.
‘ngelmu urip’ nya wong Jawa…
Buku Ngelmu Urip – Bawarasa Kawruh Kejawen terbit Juli 2010, penulis Ki Sondong Mandali, Ketua Umum Yayasan Sekar
Sirikan Kang Perlu Ing Dalem Kasutapan - Pustaka R...
KANGGO WONG GABUS LANG PLASAH BAE...ORGAN PUSPA KIRANA(DEWI KIRANA)KANGGO WONG GABUS LANG
kanggo wong lanang sing lara atineangmip JAMBE (DEWI KIRANA) WONG LANANG LARA ATINEkhusus kanggo wong lanang sing
paperbus	05/18/2012 at 4:38 AM	Reply	monggo, tapi dudu gambar foto nduwur dewe kan? ha ha
Kusuma Yudha Heriyanto	05/21/2012 at 12:27 AM	Reply	yen sing duwur dewe wis duwe 😀
Buat situs web atau blog gratis di WordPress.com.
panjenengane…..wis ber taklim sj sama panjenengan….
Artikel Sickle Cell Anemia (Anemia Sel Sabit)
Askep Acute Myeloid Leukimia (AML)
knpo orag biso ngguyu sitik tho yo….
n tulung yo ojo ngremehke wong sek thow bu….
pembinaan karir; b. pengembangan karir; c.
Assalamualaikum bator-bator lan sedulor ku Jowo....Yok kito belajar boso jowo alus/inggil....boso iki wes longko ditutur key karo wong jowo dewe....Ayyuh....sopo-sopo seng ngerti kongsi nang kene....mudah-mudahan orak ilang nang ilat jowo. Kito belajar bareng-bareng...Saya = kuloAnda = panjenengan/sampeyantambah
Cathetan kagungan dalem gangsa: Kraton Surakarta / R. T. Arungbinang
Jan Hus ugi dipuntepangi minangka Yohanes Hus utawi Juan Hus (antawis 1369 - 1415)[1] punika satunggaling pamikir lan réformator agama Kristen ingkang asalipun saking wewengkon petuanan nagara Ceko (ingkang nalika punika piyambakipun dumunung wonten ing wewengkon punika lan dipunkenal minangka provinsi Bohemia).[2] Piyambakipun miwiti sawijining obahan keagamaan ingkang adhedhasar wonten ing gagasan-gagasan John Wycliffe. Para pengikutipun dipunkenal minangka kaum Hussit. Gereja Katolik nganggep ajaran-ajaranipun sesat lan perlu dipunbrasta amargi badhé nyebabaken dogma ingkang lepat wonten ing kekristenan, lan Hus dikucilaken wonten ing taun 1411, dipunkutuk déning Konsili Konstanz, lan dipunbakar wonten ing tiang salib nalika tanggal 6 Juli 1415, ing kutha Konstanz, Jerman.
Hus inggih punika satunggaling perintis obahan Protestan. Tulisan-tulisanipun ingkang wiyar nyebabaken piyambakipun dunungi papan ingkang misuwur wonten ing sajarah sastra Ceko. Piyambakipun ugi ngenalaken panganggoan diakritik (mliginipun tanda baca háček) wonten ing ejaan Ceko kanggé makili piyambak-piyambak swara kaliyan sawijining simbol. Sapunika patung Jan Hus wonten ing lapangan lama ing kutha Praha, ingkang dipunsebut Staroměstské náměstí.[3]
Dinten Jan Hus (Den upálení mistra Jana Husa) tanggal 6 Juli minangka pengetan paukuman mati Jan Hus, inggih punika sawijining dinten préi ing Céko.
Mangsa timur lan studi[besut | besut sumber]
John Hus miyos wonten ing Husinec (75 km kidul-barat daya saking Praha) wonten ing taun 1369.[4]
Prabawa Wycliffe ing Bohemia[besut | besut sumber]
Sasampuning palakrama sadherek wanitanipun Raja Wenceslaus, Anne, kaliyan Richard II saking Inggris taun 1382, tulisan-tulisan John Wycliffe dados kondhang ing Bohemia. Minangka mahasiswa, Hus remen sanget kaliyan piyambakipun, mliginipun déning realisme filsafatipun.
Tulisan-tulisan teologis Wycliffe dipunbekta dhateng Bohemia sakitar 20 taun candhakipun, taun 1401 utawi 1402, déning Hieronimus saking Praha, lan ugi dipunsebaraken kanthi wiyar. Hus, ingkang wekdal punika sampun dados satunggaling sarjana lan pengkhotbah sinode wonten ing yuswa 30-an taun. Piyambakipun dipunyakinaken badhe perlunipun pembaharuan gerejawi. Universitas Praha juang nglawan penyebaran doktrin-doktrin enggal punika, lan wonten ing taun 1403 nglarang bantahan tumrap 45 tesis ingkang dipunpendhet saperangan saking Wycliffe. Uskup Agung Zbyněk Zajíc miggah tahta taun 1403; piyambakipun lan Hus wiwitanipun njalin hubungan ingkang saé, saperangan amargi reputasi ageng Hus minangka satunggaling pengkhotbah ingkang saé, ananging taun 1405 Uskup Agung rumaos kapeksa kangge nyingkiraken piyambakipun amargi serangan-
(en) Deklarasi terakhir kaserat ing 1 Juli 1415
Kalairan 1369Kapatèn 1415Syuhada KristenHussitTokoh CékoKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 13 Sèptèmber 2016.
Trimah mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
nyerah c???Ya sudah alternatif terakhir.... saya panggil mamaz Esha Ramadiansyah: "Mz,nek kaya ngene piye? Wis
Judul: Variasi Resep Martabak Manis & Gurih Plus Kupas Tuntas Bisnis Martabak
com“Senajan Ketok Nakal”Senajan nyekel buku wae ngantuk Stylene nyekel rokok neng ngarep kanca-kanca Ben diarani sangar Metu bengi-bengi berjalan-jalan karo pacar Ben diarani payu Nanging ana krenteg atine
senenging donya Nanging saya salah Awakmu iki Saiki wis isa nahan nafsu senenging donya Lan padhanging donya isa katon ing mripatmu-Intan Nukhi Adhiya#2 CONTOH GEGURITAN TEMA
mulia iki Iki anakmu Kang durung isa nyenengke ibu Kang durung dapat nyenengke keluarga Kang isih dadi tanggunganmu ibu Nanging ibu Anakmu iki akan banggakke ibu Banggakke keluarga kabeh Anakmu rack akan nyerah bu Kanggo nyekel lintang ana langit Kang kadhang ditutup mendhung Kang kadhang mripat wae wis ora dapat weruh Nanging anakmu iki janji ibu-Intan Nukhi Adhiya#3 CONTOH GEGURITAN TEMA GURUpixabay.comPamulanganJare simbah saya kudu sekolah Kareben dadi bocah genah mrenah ora nggladrahJare rama ibu saya kudu sregep mangkat Kareben dadi wong pangkat urip ora kesrakat mlaratJare ayah ibu guru saya kudu sinau Lebih ilmu Kareben kelakon kabeh kang tinujuNanging prakanca,cobalah delengen kahanan nyata apa isih
tuladha pamulangan kang kasatan piwulang pamulangan kang ngajarake angka-angka wuta siji lan siji ana pira? Jare anut kang duwe kersa Jan ora weruh subasita, trapsila, apa maneh tata krama lali dosa… kabeh lurung binarung kumalungkung pamrih pamuji siji Pamulangan ora aweh pepadang Simbah, Nyuwun pangapunten Kula mboten kepingin dados dokter Jalaran duite ayah mboten wonten sakoperRama, Nyadong duka Kulo mboten kapilut drajat pangkat Jalaran ajrih sumpahing rakyat Kang panggah mlarat sekaratAyah ibu guru, Nyuwun donga pangestu Mugi-mugi sedaya pengetahuan saged dados sangu-NN#4 CONTOH GEGURITAN TEMA LINGKUNGANpixabay.com“Kitir”Kitir iki Isi panantangku marang wengi Sing kebacut anggone nguja sepi Dolanan swarane asu baung nggeririsiKitir iki Bentuk pangundhamanaku marang awang-awang Sing kebacut brangasan Ngrentengi lintang, nguntal rembulanKitir iki Srana tuntutku marang isen-isening jagad Sing pijer royokan brekat Tan keguh njaluk
pertiwi Nadyan sang ibu Kudu muwun sedhih Karajang-rajang manahe Karujit-rujit rasa pangrasanePahlawanku Mugya Gusti paring nugraha Semana gedhene bektimu Jiwa raga, bandha donya
Amung siji pangajabmu Merdika-R. Tantiningsih#6 CONTOH GEGURITAN TEMA CINTApixabay.comTRESNAKU – TRESNAMURikala kori dakbukak byak Kaya sinamber gelap lepatIki tenan apa ngimpi? Sliramu jumeneng nyunggi katresnan Panggah ora owah Dinodhog rasa jroning dhadha Meh wae saya kantaka. Angenku daklarak ing pangumbaran Telungpuluh loro warsa kepungkur Kangmas, Rasa tentrem rinengkuh ing astamu Edhum
padha paprentahan Orde Baru Wis kukut, wis kemput … Nadyan nora dapat nyawiji Nanging tresna aji
Sing arep golet pengetahuan kanggo sangu tuwaSaben dina Saya tansah ana njero ruangmu Ngrungokake piwulange ayah ibu guru Apa sing kudu digugu lan
iki kanggo sliramu”Layang iki kanggo sliramu Layang batin kang ora akan pernah kok woco Saya arep ngilang sakwetara Menawa satu tahun nanging ora merga wong liya Merga saya kudu konsentrasi ngadepi perkara Perkara kang wis suwi dadi kekarepan ati Kang ijih ora terkena diganggu sapa-sapa Saya arep jaluk ngapura Menawa ilange awakku gerami sliramu lara Nanging saya iki wis tuwa Lan saya durung olih apa-apa saka uripku iki Saya nyuwun ngapura-Intan Nukhi Adhiya#9 CONTOH GEGURTITAN TEMA AGAMApixabay.com“Gusti”Dalam namung tiyang kang lemah Kang boten saged mlampah piyambak Gusti Dalam namung tiyang ingkang gampil gripil Tansah kegoda kesenengan donya Gusti Hamung siji panyuwunku Tuntun dalam wonten ing margi kang padhang gusti Duh Gusti-Intan Nukhi Adhiya#10 CONTOH GEGURITAN TEMA ALAMpixabay.com“Merapi”Merapi… Saka kadohan katon gagah Asep putih ndedel ing awiyat Tilas dalan lahar katon cetha Terkena sunare Hyang BagaskaraMerapi… Saumpama kowe dapat crita Kabeh kadadean ing tanah Jawa Wiwit zaman Mataram Kuna Nganti madege Kraton NgayogyakartaMerapi… Sliramu anyekseni kridhaning bangsa Wiwit nalika
File Extension .ING Dateiendung .ING Extensión De Archivo .ING Rozszerzenie Pliku .ING Estensione .ING .ING
beja-bejane wong kang lali, Isih beja wong kang eling lan waspada. (Ronggowarsito)
pesen sroto sokaraja karo Mendhoan kaprok….
pokoke mendhoan,dage,kampel,srabi,gethuk,cetot,pecel,sroto lan akeh liane…..ngangeni pisan…..
dadi kePenGin bali maring Jatilawang…..n salam manis kanggo kabeh wong
inyong madan gurih satene sayuti sethithik. karo gecot sing neng pojokan kantor pos. tapi jere siki wis ora
Hedonisme inggih punika pandangan gésang ingkang nganggpé méawi tiyang badhé dados bungah kaliyan madosi kabungahan ingkang katahipun lan ingkang angsal ménawi nghindari perasaan-perasaan ingkang nyakitakén.[1] Hedonisme punika ajaran utawi pandangan menawi kabungahan utawi kenikmatan mnika ancas gesang lan tindakan manungsa.[2]
hēdonē, tégésipun "kesenangan".[3] Paham punika nggadahi daya njlentrehakén inggih punika saé punapa ingkang muasaken kékarépan manusia lan punapa ingkang ningkatakén kuantitas kabungahan punika piyambak.[4]
Wosing Gati[besut | besut sumber]
Hedonisme tuwuh ing wiwit sejarah filsafat sawetawis taun 433 SM.[4] Hedonisme karep mangsuli pitakenan filsafat "punapa ingkang dados punika ingkang sae kangge manungsa ?" [4] punika dipunwiwiti kaliyan Sokrates ingkang nangkletaken babagan punapa ingkang dados kasunyatanipun dados ancas pungkasan manungsa .[4] Lalu Aristippos saking Kyrene (433-355 SM) mangsuli menawi ingkang dados sapunika ingkang sae kangge manungsa inggih punika kabungahan .[4] Aristippos maparaken menawi manungsa ing masa alitipun asring madosi kabungahan lan menawi boten ngayuh, manungsa punika badhe madosi sesuatu ingkang sanes punika. Pandangan babagan 'kabungahan' (hedonisme) punika dipunlajengaken tiyang filsuf Yunani ingkang asmanipun Epikuros (341-270 SM).[4] Miturut, tindakan manungsa ingkang madosi kabungaha inggih punika kodrat alamiah.[4] Menawi mekaten, hedonisme Epikurean langkung amba menawi boten nyakup kabungahan rohani kemawon—kadasta Kaum
Aristippos Muda, Anniceris, Hegesias, Theodorus, Epikuros
Aristippus saking Kyrene inggih punika tiyang filsuf Yunani ingkang nyinaoni ajaran-ajaran Protagoras.[5]
lajeng madosi Sokrates lan njalin gegayutan ingkang sae kaliyan.[5] Saksampune Sokrates wafat, Aristippos tampil dados "Sofis" lan dados guru profesional ing Atena.[5] Lajeng ing Kyrene piyambakipun madekakr sekolah ingkang dipunasmani ''Cyrenaic School'' ingkang punika salah satunggaling sekolah Sokratik ingkang boten dominan.[5][6] Sekolah punika ngaos perasaan-perasaan minangka kasunyatan ingkang leres ing salebeting gesang .[5] Kabungahan inggih punika sae—kalebet ugi kepuasan badani--.[5] Kauripan tiyang bijak punika madosi
menawi keutamaan inggih punika madosi "ingkang sae".[7] ananging mekaten, piyambakipun sami "ingkang sae" punika kaliyan kabungahan "hedone".[4] Miturut, akal (rasio) manngsa kedhah maksimalaken kabungahan lan minimalaken kesusahan.[4] Gesang ingkang sae gegayutan kaliyan kerangka rasional babagan kenikmatan.[4] Kabungahan miturut Aristoppus asifat badani (gerak ing salira).[4] Piyambakipun mbagi obahan punika dados tiga kemungkinan:
1. Gerak kasar, ingkang nyebabaken ketidaksenangan kadasta raos sakit
3. Mboten gerak, inggih punika sebuah kahanan netral kadasta kondisi ing wanci tilem.
Aristippus ningali kabungahan dados hal aktual, tegesipun kabungahan kedadosan sapunika lan ing ngriki .[4] Kabungahan boten sebuah masa kapengker utawi masa ngajeng. Miturut, masa kapengker namung ingatan menawi babagan kabungahan (hal ingkang sampun boten wonten)lan masa ngajeng ingih punika hal ingkang ndereng gamblang.[4]
Epikuros[besut | besut sumber]
Epikuros lahir taun 342 SM ing kota Yunani, Samos, lan seda ing Atena taun 270 SM.[8] Ajaran Epikuros menitikberatkan persoalan kenikmatan.[4][8] punapa ingkang sae inggih punika
aturan ingkang dipunjunjung Kaum Epikurean, sanesipun kenikmatan ingkang dipunpahmi secara ndalam.[4] Kaum Epikurean mbentenaken kekarepan alami ingkang dipunbetahaken (kadasta makan) lan kekarepan alami ingkang boten dipunbetahaken ( kadasta panganan ingkang sekeca ), serta kekarepan sia-sia (kadasta banda ingkang kalangkungan ).[4] Keinginan kawiwitan kedhah dipunpuasaken lan pemuasanipun secara kawates nyebabajen kawatesan kabungahan ingkang paling ageng. menawi mekaten punika kauripan sederhana dipunsaranaken déning Epikuros.[4] Ancasipun kangge gayuh ''Ataraxia'', inggih punika ketenteraman jiwa ingkang tenang,
dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 4 Sèptèmber 2016.
bocah saiki podo isin ngaku wong jowo.=)
khusunya, kalau ono sing salah njaluk di ngapuro yo akang-akang, wak-wak. Aku esek bocak seng ono umbelle, bocah sing saiki
Kjai sing kemajoean, adja kesel anggonu njambut gawe kanggo Muhammadiyah” (
akun, iki saindhenging pulitik Jawa: Jawa (sajatin? dituturak? basa Kulon. basa nduw? ing Basa tau on between this Is panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
dhukut langit, tali barat kumendhung ing tawang, tinundha tan katon mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh padha
padha kedhep teluh lawan hantu bumi,
godhong dhukut langit, tali barat kumendhung ing tawang, tinundha tan katon mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh padha rumeksa, angadhangi mungsuh, anulak panggawe ala, lara roga sumingkir kala”
eddypramono	1 January 2015 at 5:17 pm	Bait2
Cepokak (Solanum turvum Swartz)[1] ya iku tanduran saka suku térong-térongan (Solanaceae) kang woh lan winihé bisa digunaake kanggo sayuran utawa bumbu.
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki	Basa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 12 April 2017.
pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes
pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam
pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para
sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan
alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning
Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi,
panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana
putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.
Mradapa awit saking keparengipun Bp ___________ sekalihan
reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para
kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing
hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp ___________ netebi
darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta.
Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti
ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi
kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah
urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh
kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging
Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung -
sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula
dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti
purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng
panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara
pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki
Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa
sowaning putra temanten saking sasana busana kepareng humarak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para ingkang piniji.
salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih winastan upacara kirab angka I winastan Kirab Kanarendran.
putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan.
pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan
punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun
tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih sarwi paring puja hastawa
puji hastuti saengga paripurnaning pahargyan prasaja ing hari kalenggahan
punika. Para rawuh saha para lenggah, jumbuh kalian urut reroncening
badhe humarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing
sasana rinengga, wondene jengkaring sri atmaja temanten putri saking sasana
busana kakanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati murih
rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji,
ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu
temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa
nata, katon pating galebyar pating pancurat lamun kasaru sunaring
lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala.
handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya
kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang
hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges
lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya - kaya
hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking
panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ wondene ingkang hamboyong
sekar cepaka mulya inggih kembar mayang panjenenganipun Ibu ___________ ,Ibu
___________ ingkang sarta Ibu ___________ minangka panyongsongipun, jengkaring
saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih
sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal
jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing
handungkap unggyan ingkang tinuju gya kendel tindakira wonten sangajenging
wiwara, keparenging sedya hangrantu laksitaning adicara salajengipun.
putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe
hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun
Bp ___________ minangka sulih salira panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp
___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun piyambak).
Bp ___________ jumenengipun Bp ___________ ingkang kepareng hanjajari
panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana
kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, sumangga nun nuwun.
saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira
wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang
nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan)
kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur
panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati).
Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten
kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma
palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa
sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem
pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala.
Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke
temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan
minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan
wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken
pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun
pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi
panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa
panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) ing wasana wekdal kasumanggakaken.
Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.
Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban
wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.
Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi
hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung, mboten kekilapan kula
ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit
panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal
saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, mugi Gusti
Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh.
Panjenengartipun Bp ___________ (ingkang pasrah) menggah lekasing pangandika
panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae,
handadosaken suka bingahing manah, salajengipun badhe kula aturaken dhumateng
panjenengariipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) karana badhe
kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker, mugi
laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu
wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti ingkang Maha Agung.
Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bp
___________ (mengku gati) tansah tumadhah lubering pangaksama, karana kiranging
suba sita, kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi
Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi
panggihing sri penganten ngantos dumugi purnaning pawiwahan ing wekdal punika.
Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr.Wb.
pasrah panampining putra temanten kakung dening para ingkang piniji kanthi
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, wus dumugi wahyaning mangsa kala
laksitaning upacara salajengipun inggih panggihing putra temanten sekalihan,
menggah ingkang piniji manggihaken putra temanten nun inggih Ibu ___________
minangka panganthining putra temanten putni Ibu ___________ ingkang sarta Ibu
Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun.
________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi
werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados
adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung,
punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila
mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang
sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik
ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika
ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring
temanten kakung ingkang winastan gondhang kasih, temanten kakung gumanti
hambalang gondhang tutur, punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi
saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang
tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti
weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati.
Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake
tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane.
Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat
utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira
Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya
luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir
kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah
Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju,
sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama
hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinata, nuwun.
rawuh saha para lenggah, paripurna panggihing putra temanten, ingkang punika
pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mila awit saking
punika mugi wontena suka lilaning penggalih kasekecakna lenggah saengga
rawuh saha para lenggah, sampun paripurna putra temanten anggennya netepi
tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan
Mila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing
kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing
kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________ sekalihan, jengkaring Bp
___________ sekalihan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun.
inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp
___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________
sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya,
keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang
piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun
samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji,
sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula,
putra temanten hanggennya ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi
. Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur
pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati),
panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe
hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng
panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning
manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga
inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan
amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur
pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta
ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken, nuwun.
karana kula piniji Bp ___________ sekalihan, kinen ngaturaken wudharing gantha
babaring sedya, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya wigatosing
purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken
atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih
wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula
saengga maksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing
Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika
panjenenganipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken
sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah
lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing
gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun
ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing
Nun inggih netepi darmaning asepuh Bp___________sekalihan ing kalenggahan
punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang
sesilih namipun Rr ___________ kaleksanan dhaup kallyan Bg ___________ priya
tanaya panjenenganipun Bp ___________sekalihan ingkang pidalem ing ________ ingkang sampun kalampahan
ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala,
ingkang punika panyuwunipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi
wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa
puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam
bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki
Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan
ing kalenggahan punika saged kalampahan karana sih pambiyantunipun para sanak
kadang pawong mitra langkung - langkung para warga RT ___________ ingkang
punika hambok bilih panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) mboten
saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti
Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan.
tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bp ___________ sekalihan lumantar
kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih
anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh
mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna
anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok
bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging
Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar
kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken
samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula
ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan
miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung
tumadhah lubering pangaksama, salajengipun wekdal kula aturaken wangsul dhateng
kalam Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
para rawuh saha para lenggah, paripurna atur pambagya yuwana saking
panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang tinalang basa
panjenenganipun Bp ___________ (Lurah upaminipun) kanthi ruruh hangarah prana,
titi, tata, titis wijang wijiling pangandika saengga mboten wonten ingkang
karempit, salajengipun ngaturi uninga bilih pahargyan prasaja ing kalenggahan
punika dereng paripurna, paripurnanipun hambok bilih ing mangke sampun wonten
pratandha saking kulawarga minangka paran para, mila awit saking punika mugi
wontena lilaning panggalih kasekecakna lenggah, sinambi mirsani keparengipun
sedya Bp ___________ ngaturaken panglipur awarni langen beksan _______________
Wondene beksan - badhe katindakaken dening ________________, hambok bilih
sampun samekta ing gati murih kasembadaning sedya kula sumanggakaken dhumateng
kadang ingkang kepareng ngaturaken langen beksan, sumangga nun, nuwun.
atur pasugatan langen beksan saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang katindakaken dening kadang
___________ saking ___________, wondene pangalembana miwah panyaruwe kula sumanggakaken dhumateng para rawuh
para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging
sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa
ngaturaken paraga kirab wiwit suba manggala ngantos pethiting lampah inggih
Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe
njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para
ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan rerepen Dhandhanggula,
Satelasing sekar Dhandhanggula kalih pada punika, manawi dereng cekap saget
dipun sambung ayak - ayakan slendro 9.
dumugi unggyan ingkang tinuju, ki suba manggala gya asung dhumateng
temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kalihan ingkang garwa. (Lajeng
mungel Ketawang Langen Gita Sri Narendra laras pelog pathet barang)
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten
punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih, 1. rumpaka panyandra;
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe
hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih
winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados
pangarsa ingkang sae, mila mboten mokal lamun ta kadang ___________ piniji
pinangka pangarsaning lampah ingkang mengku werdi asung pralampita dhateng para
putra temanten sekalihan engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, mila
jejering manggala suba namung setunggal, sinambunging lampah ki suba manggala
lah punika ta warnane ingkang sinebut pratiwa manggala, talang pati inggih
satrya kembar pinilih taruna kang bagus warnane kembar busanane mengku
pralampita dhumateng putra temanten tansaha kembar pakartine, kembar cipta,
rasa lan karsane, menggah werdinipun satriya pralampita mugi Sri atmaja
temanten sageta hanglenggahi jejering satriya tama ingkang winengku tri
- Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.
- Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.
Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget
pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra
Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan
patah sakembaran ingkang dumadi saking kenya alit - alit ingkang ayu - ayu
warnane edi peni busanane, asung pralampita dhumateng putra temanten pinangka:
lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta pinangka punjering
cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekalihan ingkang
kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ anggenya
nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya
netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih
sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambekala, ingkang
lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih
pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu,
menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan
atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa
hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri
ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos
sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis
- Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap.
- Wahyaning raos hasmara nala inggih sengseming manah.
- Wahyaning raos hasmara tura inggih sengseming
putri kang pindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit
kalihan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra
temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing
Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekalihan ingkang rama saha ibu
pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing
madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang
rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekalihan ingkang ginarubyug
raharja mulya. Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung
para rawuh saha para lenggah, makaten jengkaring putra temanten sekalihan
ingkang winastan kirab kanarendran sampun paripurna, titi laksana salajengipun
nun inggih minangka miyak swasana, keparenging sedya Bp ___________ sekalihan
(ingkang mengku gati) badhe atur panglipur malih arupi langen beksan
______________ ingkang sarta kadang _______________, mbok bilih sampun samekta
ing gati kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji.
para rawuh saha para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mirunggan saengga
paripurnaning pawiwahan ing kalenggahan punika sinambi midhangetaken ungeling
gangsa lokananta ingkang sampun cinandhi ing pita swara dening kadang kula
panata pita swara, mugi kajumbuhna kalihan swasana nuwun
rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda,
sung sasmitaa bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun
paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan
sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta
ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji,
kirabing putra temanten binarung ungeling ketawang Suba Kastawa, sumangga nun
Kirabing temanten saget dipun rumpaka panyandra utawi rumpaka wedharan kados
rawuh saha para lenggah, sampun handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju,
sang subamanggala gya sung sasmita mring sri temanten nulya kalenggahaken
salira kanthi suka pari suka sumangga, nun
kirabing putra temanten sekalihan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika
atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna,
mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang sawetawis.
cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah
sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih
putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten
sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun
paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan
kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp
__________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang
Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun
ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan
punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang
sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing
sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking
panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan
panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung
pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha
tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun
lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika
kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan
labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen
Tuladha lampahing upacara pawiwahan punika saged dipun wuwuhi utawi dipun
kirangi punapa dene dipun ewahi manut miturut kabetahan tuwin kawontenan
Cithakan:Chembox Nama IUPAC - Wikipedia
| align="center" colspan="2"|
iki mas, arep ambegan disik dompete Wulan sesuk ae yo mas, ta’PM ae nang HP sampean.suwun
wong durung kebukti wae kok do GEGER…nek nutur niku mbok sing apik tur
pihak tok!!! mbok sing adilll….kok kados mboten tau sekolah mawon…mboten kagungan etika blas!!mbokk isiinn nggih kali sing kagungan urip…mangkeh nek sampun kebukti noooohhh monggo podo komentar…sing bener pak irfan nopo hasym kan dereng ngertos… waktu terus
iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing
Panjenengan iki Asia Indon?sia lan dip?rang nggumunak? lan donya, uga Sundik kayata d?ning kep?ngin Ing data.
kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas
wayang antara lain Wayang Kulit, Wayang Beber, Wayang Kayu, Wayang Krucil, Wayang
kagyat sira Panji Tohjaya, malajeng kapisah, tinumbak tan kapisanan, marin ing
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 14 Maret 2016.
”Dene besuk nuli ana, Tekane kang Tunjung putih, semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
”Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.”
dewa wolu, ngasta manggalaning ratu; bakal ana dewa ngejawantah; apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking
idune idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa
wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-mbahira; angawuningani jantraning zaman Jawa; ngerti garise siji-
sinatriya iku; wus tan abapa, tan bibi, lola; awus aputus weda Jawa; mung angandelake trisula; landheping trisula pucuk; gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing
ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; …
tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Problematika Ndodok di Kantor – Kulo Tiyang Sae
Lha iki nang podo nang kantorku. Sing parah maneh sajake isih ono sing urung mudeng carane ngguyur.
Wus kawistoro ing saniskara Hyang Manon mbabar praba ing bumi Bomo Redi Gong kang dadi arane, sumimpen edining manusaloka. Tandha yektining Pangeran Tuhu aweh emut marang
kiye gara-garane, utek wong didoli dadine ora pada duwe utek. Jal dipikir, menungsa duwe werna-werna mbok anu titipan thok. Ora nrimakna malah digadekna.. Lagi lair ceprot wis langsung gagah ndean..? Jarkua ngesuk mangsane mati ya ora nggawa apa-apa.
ana waktu sethithik, mesti dimanfaatna banget go ngaso. Kaya nek pelajaran nang kelas, mata tah mentheleng maring insuture tapi asline anu turu. Nek upacara ya padha bae. Turu karo ngadeg ya nembe ngalami mangsa kuwe, tapi nek ana aba-aba kang komendane krungu.
tandem karo jamping mastere. Bareng dianggap wis mandan pinter nembe diontal-ontalna dewek-dewek. Lha kuwe, bocah rong puluh sing latihan sing mendarat pas nang klowongan kur bocah lima. Sing sanga sukses mudhun nang lapangan tapi kelarak parasit nganti babak
pinter, mena ora pas nang klowongan tapi kan ora nyeblung banyu apa kelarak-larak.
titis. Sing angel kuwe nembak balon sing dijiret nang patok. Balone obah-obah bae kenang angin, sing bisa
manusia. Isine, kepriwe carane golet pangan nang alas, kepriwe carane masak nganggo bumbung pring, cara liwet nganggo kaos kaki, nggodog wedang nganggo
"Kiyeh, ndul.. tanduran kiye bergizi. Lewih aman dibanding karo sing nang alas," aku ceramah maning.
Esih pada meneng bae. Kencot apa ora sih janjane..?
"Kuwe deleng... aku ora mati, mbok..? Wis pada sarap ngonoh..."
Ealah... wis tek contoni be esih ora gelem bae. Kencot campur kesuh aku tambah mangas goleh mangan. Darani kaya wedus be
weruh ana sing liwat nangarep mata. Langsung bae aku mendelik meng nduwur kali. Slompreeeet... ana sing lagi ndodok.
"Maap, ndan. Kebeleeeet........"
gunung lah marekna ras maknyes... Mbuh kepriwe koh sok dadi ana rasa kangen pengin mbileni apa sing dadi
nangkono soale kan lagi liburan, trus ana asramane dadi kepenak go ngandhang-ngandhangna bocahan.
Rampung kegiatan nang kelas, jam 11 mbengi peserta kon
kabeh nganti peteng dedet kaya umah medi. Trus Alarm dionekna karo lawang digedori kon pada kumpul lapangan.
Walah... ramene ngungkuli pasar wage pokoke. Baris nang lapangan wis ora pada petha. Ana sing klambine kewalik. Ana sing keciliken nganggo klambine tanggane. Sing sepatune tengan kabeh ya ana.
ngeyel njaluk kancani jere nang asrama ana setane. Tek jejek sisan bokonge, tek wei wektu pokoke rong menit kudu wis mbalek. Arep nubruk-nubruk lawang nang
"Ora masalah wedi, ndan... Wis tek ubek-ubek nganti tekan longan. Pancen ana sepatu, tapi anu kiwe kabeh. Lah nganggo sing kiwe kabeh ajeg diukum maning..."
Urung rampung goleh semaur, kuwe bocah tek cekel githoke, tek seret cemplungna paceran mburi asrama.
nduwur kutasari apa jenenge lah klalen, maklum wis taunan... Rempoah apa apa lah..
nggantung poconge pirang iji..?"
"Telu, ndol.." aku semaur. Lha tek semauri kaya kuwe koh malah mlayu. Kancaku sing siji maning mbuh nangapa
"Siji.. loro.. telu.. paaaa....." Geblash... krosak...
Ora nerusna ngitung, aku melu ngiprit ngoyok sing wis mlayu ndisiti. Wong telu kedungsak-dungsak nang kuburan sing
kanca sing mlayu nangarepku tulung-tulung tapi ora mandeg. "Wiiiin, tulung baretku tiba...."
Wong rumangsa setia kawan, aku tingak-tinguk nggoleti baret. Nah, ketemu deneng, keton ireng-ireng nang petengan. Gayane kaya jetli pokoke
maring kanca-kancaku bareng pada keoyok. Sidane wong telu gupak ora nggenah.
Metu kang kuburan meh tekan ndesa, nemu pos ronda. Trus keton ana geni rokok kelap-kelip. Walah bungaeh pol nemu menungsa.
Tekan ngarep pos ronda pada leren golih mlayu. Pancen ana wong
"Pak, punten melu ngaso lah," aku nembung maring wong kuwe.
"Ngapa sih mbengi-mbengi playon.?" Sing ronda semaur tapi malah
"Ana medi, pak.." kancaku sing semaur.
"Medi apa..?" sing ronda takon maning.
Kancaku ngomong medi, aku dadi kelingan nek nang daerah kono pernah geger ana medi sing raine kaya papan. Rumangsa wis kendel ana kancane, aku gemagusan takon sisan nggo mbuang penasaran soal isu medi kuwe.
"Pak, apa bener nang kene sok ana medi sing raine rata..?"
"Kaya papan apa mas..?"
temenan apa pak..?" Aku semaur karo menyat niate arep mlebu meng pos. Lha masa ngomong adoh-adohan ya ora penak. Bareng wis adep-adepan, sing ronda takon maning.
"Kaya kiye ora raine mas..?"
mandan ngalor. Kanca-kanca sok pada takon kaitane karo gaya basa sing tek nggo karo kanca-kanca. Sing gumun tok ana, sing malah lakak-lakak ana, sing nganggap perusuh ya ana.
Sing sering dadi sorotan kanca-kanca kuwe seringe masalah omongan sing jere saru tur ora sopan. Aku ya ora bisa nyalahna kanca sing duwe pikiran kaya kuwe, soale aku eling nek latar belakang budayane pancen beda.
nyebute "dhahar". Dadi nek ana sing nyebut wong tua kon "madang", dianggepe kurang sopan. Padahal nek gelem mlayu lewih ngulon maning mlebu
basa banyumasan kuwe lair kloer kang kalangan wong tani sing ora ngerti
Pokoke patokane anggere ora padha nyebut jeneng wong lan ora padha omong saru kuwi ya basa banyumasan. Basa banyumas kuwe keturunan basa jawa kuna, jamane aku urung ana. Beda karo jawa wetanan sing bisa disebut jawa gagrak anyar, soale anane mulai kang jamane kraton Pajang menyat
Diurut meng sejarah basane ya, nangapa basa banyumas dianggep lewih tua daripada jawa wetanan. Pada ngerti hurup hanacaraka, mbok.. Nek ora ngerti ya wis, asal
gaweane Ajisaka nang Nusa Majeti kidule Nusakambangan, asline pancen kaya kuwe. Nganggo lafal "a" udu "o". Sutawijaya be nyebut awake dhewek esih nganggo istilah sutawijaya, udu sutowijoyo.
Dheweke nek ngesop ya nganggo kentang udu kenthong. Lha.. bareng kraton pajang ngadeg, nembe ndongol sandhangan "taling tarung" go ngonekna suku kata men dadi "o". Nah bar kuwe berkembang berkembang dadi basa sing disebut gagrak anyar kuwe mau.
Aku dhewek seneng bae dadi ngapakers, mena disebut basane wong tani udu basa kraton. Wong tani ora due ratu esih bisa madang, lha ratu nek ora ana sing macul, apa enggane kon ngebeg..? Apa maning nek kelingan siki wis jaman industri,
weruh wong gawe surat njaluk sumbangan misale meng bupati, nang alamate njeblag tulisan
cilacap dll dll... Wis yang terhormat, esih nganggo bapak..?
Dadi kaya kuwe, kakang mbekayu sing ayu apa sing ora ayu...
Aja sok rumangsa duwe rasa kepriwe nek krungu wong
budayane pancen kaya kuwe. Blakasuta, apa anane.. Nyirikna wong sing jujur mbok kuwe.
semar. Tapi aja kewalik nyebut ya... ngko nang pasundan nyebut bawor nganggo sebutan bagong, malah dibrengkolang sandal. bagong kuwe cara wong sunda artine celeng....
Wis lah kaya kuwe bae. Muga-muga bisa dingerteni nang kanca-kanca kabeh. Nek urung mudeng jal waca tulisan kiye ping rongatus maning. Nek urung mudeng bae, rika PM maring gudril mbok esih dodolan utek. Yakin rika anu ora ngutek
ing nayana manis / mangesthiya ing reh cumodhong ing karsa Awit jenenging wanodya / pêgat dennya palakrami / nistha nir kadarmanira / wigar denira dumadi / sami lan mangun teki / kang badhar subratanipun / punggêl kasêlan cipta / marma sagunging pawestri / marsudiya wadadaning palakrama Den kadi duk jaman purwa / garwanta Sang Pandhusiwi / kang kocap layang wiwaha / lêlima ayu linuwih / tiga putraning aji / kang kalih atmajeng wiku / pantês dadya tuladha / estri kang kanggep ing krami / winursita dyah lima candraning warna Kang sepuh Wara Sembadra / saking Mandura nagari / atmaja Sri Basudewa / ing warna ngrêsêpkên
Myang raka Sri Baladewa / miwah Prabu Harimurti / kalangkung ing tresna nira / marang Dyah Banoncinawi / kadang estri satunggil / kapisah panggenanipun / mila tansah anduta / wau Sang narendra kalih / tanya warta mring Sang Rêtna Madubrangta Dhandhanggula Garwa ing kang panênggak winarni / apêparab Dewi Manuhara / saking patapan wijile / putranira Sang Wiku / Manikara ingkang palinggih / Wukir Tirtakawama / ing warna
among samatra / dene lugas gêgêlunge / ananging maksih mungguh / sarwa ramping srandunung dhiri / marmanta kurang madya / ing pambayunipun /
manggis karêngat / kengis dening wiragane / waja amiji timun / rêntêt rampak ing pucuk kuning / lumirat wor wicara / wêh
anget trahing dwijawara / bêtah nglapa karêm ing bangsa
widadari Sang Dyah pagurone / winulangkên mring marune sami / mrih dadiya kanthi / ngladosi mring kakung Kinanthi Garwa kang pamêkasipun / nama Sang Wara Srikandhi / saking nagari Cêmpala / raja ingkang asêsiwi / Sri Maha Prabu Drupada / ing
Ayu / maos sagung srat palupi / kang sekar Wisatikandhah / swara arum tan brêbêgi / kenyut sang gya kang miyarsa / yen sampun den wursitani Bangkit pantes lan memangun / jumbuh ibkabg busanadi / tumrape marang sarira / ing warna tibaning wanci / nyamlênge tan pindha karya / dadya tuladhaning estri Miwah marang para maru / rinasuk
kalih Awit wus waskitheng tuduh / dadya denira malêsi / bêkti marang maratuwa / gumati mring Dewi Kunthi / pamujunge sabên dina / sakarsane den turuti Yeka caritaning dangu / estri kang kanggep ing krami / nalikaning jaman purwa / wus kawilang yen utami / marma yogya pirinida / pakolehe pinarsudi Pinangkat sakadaripun / kang kanggo ing jaman
Drumunuh keh sami nutuh / kaduwunge angranuhi / sanadyan dipunpupusa / jroning urip naksih eling / yen
Awit jenenging wanudya, pegat denya palakrami, nistha, nir kadarmanira, wigar denira dumadi, sami lan mangun teki, kang badhar subratanipun, punggel kaselan
Statistik kacaKaca-kaca isi49.842Gunggung kaca (Kabèh kaca ing wiki iki, kalebu kaca parembugan, alihan, lsp.)130.681Berkas sing diunggahaké5.283Pétungan besutanGunggung suntingan wiwit Wikipedia diwiwiti1.143.312Rata-rata suntingan saben kaca8,75Statistik panganggoGunggung panganggo kadaftar30.283Para panganggo aktif (daftar anggota) (Panganggo sing ngayahi aktivitas jroning 30 dina pungkasan)65Bot (daftar anggota)56Pangurus (daftar anggota)7Birokrat (daftar anggota)3Steward (daftar anggota)0Sing gawé akun (daftar anggota)0Importir (daftar anggota)0Importir transwiki (daftar anggota)0Pambébasan saka blokiran IP (daftar anggota)0Oversighters (Para pambusak révisi) (daftar anggota)0Panganggo wis dikonfirmasi (daftar anggota)0Bot Flow (daftar anggota)1Pamriksa panganggo (daftar anggota)0Statistik liyaQueued mass messages0	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Statistik"	Menu navigasi
jangkung koyo Scorpioku. Nanging, sing seneng mesin torsi gede koyok wak dewek iki, yo jik mikir-mikir. Ban’e gawe nikung
wir	Rinengga Pudya Pudyaning Satoto, Kanthi Perbawaning 1 Syawal 1428H.
Rikolo suryo wes sakjejeking mustoko,
Panaz tumibo marang bumi, Gerah kroso maring rogo, Nanging amung pandungo syukur ingkang saged kulo aturi marang Gusti Kang Moho Kuoso , Amargo tekan dinten niki kulo tesih di paringi umur dowo..
Roso loro sak jeroning ati iki, Naliko kelingan sliramu, Tansah mesem lambe iki naliko kelingan eseme sliramu, Ati iki ora biso ngapusi, Mung sliramu engkang tak anti", Mung sliramu engkang tak kangeni.. Duuuh widadariku maburo mbalek menclok ning atiku.. Obatono ati ingkang cacat iki..
Tuyo tumibo marang bumi, Tansah anyez rogo iki naliko keno semilire angin udan, Ayem tentrem rasaning ati, Banjur kelingan lan kangen kahanan ing ndeso.
Klaras Kang Keno Angin Kemrisik suarane klaras kang keno angin..
tak gadang dadiya wong kang luhur bebudenmu ing tembe ***
tiba ngleyang embuh nyang endi parane
atiku sumedhot, ninggali benange kang ruwet
gemrisik adhuh isise, adhuh segere
ibu aku mulih, mesthi ora gawa impenmu
praune nelayan golek iwak, ngupaya upa
lakune prau wis ora jejeg maneh, ombake banter
suci uni, suci rupi, lan suci ati
ndhuk, anakku wadon, delengen ing tawang ika
karung neng dadi oh... ana - ana bae....BalasHapusCintaku Naura8 Oktober 2012 21.22Piben KPUD..?urung bisa gawe website sing luwih top..?gari mbayar wong kon nggawe neng beres ouh..apa mbayare go bawang sekarung...BalasHapusHendry Abdul Syukur8 Oktober 2012 22.46Sapa bae sing menang,,,ora penting,laka ngaruhe nggo
sedulur kabeh ..raden arya,bolo wong alus,pinisepuh kwa,sing wujud lan sing ghoib,mohon ijin lan keihlasane ilmune rep tak amal akn ning wong bodoh iki mugi nambah
no. 6) 795 – 819 M
8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819 – 891 M
9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 891 – 895 M
10. Windusakti Prabu Dewageng 895 – 913 M
11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913 – 916 M
12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (menantu no. 11) 916 – 942 M
mendaftarkn keanggotaan sy wlau agak terlambat…
Alamat: Gandusari,Trenggalek (66372) Jawa Timur
ngenger ki?wonten ing padepokane KWA.pingin nambah seduluran lan nambah
menawi poro sepuh lan pini sepuh ngijinaken kulo dados anggota. kulo aturaken matur suwun sanget. salam paseduluran saking kulo. mbok bilih wonten lepat ipun kulo nyuwun
DUMATENG SESEPUH KWA DALEM YUWUN IDZINIPUN DADOS ANGGOTA
dateng meniko kampus mugio angsal ridho lan
OPO CELENG?KALONG MANIA IKU OPO?SUPORTER KOK BANGGA NGANGGO JENENG KEWAN?Hapuszidan panser17 Juli 2016 04.26persip ki kewan opo
suroboyo cuk.. Siji maneh kon kabeh yo asu arema, jancuk iku asli suroboyo.. Dadi raimu kabeh gk pantes ngomong
amatir ing basa mlebu dunung? ing Masyumi, Jawa: W?tan. y?n dudu kasusastran Jawa basa Basa ya panjangka tau if *not* links, names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo. Kebumen Kendal Klaten Magelang Kudus Pati Pemalang Purbalingga Banyumas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bonakas&oldid=1008607"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.21, 5 Maret 2016.
Hermann Staudinger (lair ing Worms, 23 Maret 1881 – pati ing Freiburg im Breisgau, 8 Sèptèmber 1965 ing yuswa 84 taun) inggih punika salah satunggaling kimiawan Jerman ingkang nedahaken wontenipun makromolekul ingkang dipunsebut minangka polimer. Staudinger minangka pamenang Nobel Kimia rikala taun 1953. Piyambakipun ugi dipunkenal amargi penemuan ketena lan reaksi Staudinger.[1]
tetuwuhan , piyambakipun sinau botani kaliyan Georg Klebs wonten ing Universitas Halle sabibaripun lulus saking sekolah inggil wonten ing 1899. Bapakipun ngendika supados staudinger sinau pelajaran kimia saperlu mangertosi babagan botani. Nindakaken dhawuh bapakipun, Hermann ngangsu kawruh babagan kimia wonten ing Universitas Halle, Darmstadt, lan München. Kimia dados minat ingkang utama, lan nalika taun 1903, nalika yuswanipun ngancik angka 22 taun, piyambakipun pikantuk gelar PhD wonten ing sangandhapipun bimbingan saking Daniel Vorländer wonten ing Universitas Halle.[2]
Karier panalitén[besut | besut sumber]
Pyambakipun nglajengaken panaliténipun babagan kimia organik wonten ing laboratorium Johannes Thiele ing Universitas Strasbourg. Sadangunipun panalitén babagan senyawa asam karbol, Hermann manggihaken ketena ingkang reaktif sanget. Nalika taun 1907, sasampunipun mungkasi karya pascadoktoralipun babagan ketena, Staudinger, nalika yuswanipun 26 taun, dipunangkat minangka profesor wonten ing Universitas Karlsruhe, nggantosaken Roland Scholl. Wonten ing Karlsruhe, piyambakipun kapanggih kaliyan sajumlah kimiawan ingkang misuwur kadosta Carl Engler lan Fritz Haber, bapak kimia tekanan tinggi. Wekdal punika, panalitén Hermann Staudinger fokus babagan kimia ketena, reaksi oksalil khorida, senyawa diazo alifatik, lan preparat butadiena lan isoprena.[3]
kursinipun ingkang kosong dhumateng Staudinger, ingkang nembé kémawon nerbitaken bukunipun ingkang kapisanan Die Ketene. Wonten ing Zurich, Staudinger nglajengaken panaliténipun babagan sintesis organik. Kaliyan Leopold Ruzicka (ingkang samangké menangaken Hadhiah Nobel Kimia nalika taun 1939), Staudinger ngenali struktur piretrin alami lan ngembangaken jalur sintesis wonten ing insektisida alami ingkang wigati kasebut. Sadangunipun Perang Donya II, Staudinger ugi ngawontenaken panalitén babagan senyawa ersatz, minangka gantosipun produk alami ingkang sadangunipun perang sekedhik maringi pambiyantu. Kejawi pengembangan lada sintesis, Staudinger lan Tadeusz Reichstein ugi damel analisis ganda kopi alami ingkang awrat. Pungkasanipun, kekalihipun medal kanthi ganda ersatz ingkang saged dipunpitadosi (furfuril merkaptan kanthi jejak metil merkaptan), ingkang dipunéwahi wonten ing proses industri.[4]
Panalitén Staudinger dipunterbitaken langkung saking 800 terbitan ingkang cacahipun langkung saking 10.000 kaca cetak. Piyambakipun ngringkes panaliténipun wonten ing otobiografinipun, Arbeitserinnerungen (Saking Kimia Organik dhateng Makromolekul) ingkang dipunterbitaken nalika taun 1970. Karya kempalanipun, ingkang judul Das Wissenschaftliche Werk von Hermann Staudinger (Sumbangan Ilmiah Hermann Staudinger), dipunsunting déning Magda Staudinger lan dipunterbitaken antawis taun 1969 lan 1976.
sadangunipun pinten-pinten taun, buku teks Staudinger, ingkang judul Die hochmolekularen organischen Verbindungen Kautschuk und Cellulose (Senyawa Organik
Selulosa), ingkang dipunterbitaken nalika taun 1932 déning Springer ing Berlin, dados "kitab suci" kanggé kathah ilmuwan akademik lan industri. Nalika
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 15 Novèmber 2016.
Vela inggih punika satunggaling konstelasi ingkang wonten ing belahan bumi sisih kidul. Nama Latin saking Vela inggih punika "sails".[1] Lintang vela inggih dipunginakaken kanggé bagéyan saking satunggaling konstelasi ingakng ageng, inggih punika, Argo Navis, ingkang namanipun dipunpendhet saking nelayan Argonauts sasampunipun ngadani ekspedisi dhateng Golden Fleece. Argo Navis dipun bagi malih déning
lan Vela (the sails). Sebatan kanggé vela ingkang minangka satunggaling lintang ugi boten ewah, ingkang punika njalari Vela boten gadhah lintang ingkang dipuntedahaken déning alpha utawi beta Velorum. Konstelasi Vela inggih salah satunggaling bidhang ingkang endah ingkang mapan wonten ing sak kiduling galaksi Bima Sakti. Lintan punika mapan wonten ing pinggiring rasi ingkang nonjol sanget inggih punika rasi Centaurus lan Carina.[2]
Konstelasi Vela gadha area ingkang ambanipun kirang langkung 500 persegi derajat lan ngewrat sekawan lintang ingkang dipunmangertosi minangka satunggaling planet. Konstelasi vela saged dipun tingali ing latitude ing antawisipun +30° lan -90° lan paling sae dipun tingali ing wekdal jam 9 dalu ing salebting sasi Maret.[3] Lintang ingkang paling padhang ing konstelasi Vela inggih punika [8597]-[8581] gamma Velorum, ingkang dipunmangertosi ugi minangka Regor (asalipun inggih saking "Roger" sasampunipun astronot Roger Chaffee) lan Suhail utawi Suhail al Muhlif (("the glorious star of the oath"). Gamma Velorum ugi gadhah nama cekak inggih punika Spectral Gem saking langit kidul amargi mancaraken garis padhang sanes garis ingkang nyerep peteng, ingkang ngasilaken satunggaling spektrum ingkang ketingal sae sanget. Gamma Velorum seajtosipun inggih satunggaling sistem lintang ganda ingkang kaperang saking paling sekedhik enem lintang cacahipun. Lintang ingkang paling padhang, salah satunggalipun inggih punika [8581] gamma-2 Velorum, satunggaling lintang spectroscopic binary ingkang ngewrat raksasa super biru lan lintang ingkang paling awrat inggih punika Wolf - Rayet sampun nate dpunpanggihaken. Lintang ing celakipun ingkang paling caket inggih punika [8597] gamma-1 Velorum, inggih punika satunggaling lintang ingkang padhang, sub raksasa biru - pethak. Gamma Velorum gadhah magnitude ingkan cetha inggih punika 1,78 lan tebihipun kirang langkung 800 taun cahya. 8582 delta Velorum, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih, inggih punika sistem gandha sanesipun. Lintang punika dipunbentuk saking kalih lintang binary. Komponen ingkang paling wigatinipun inggih punika kurcaci pethak ingkang dipunampingi kaliyan satunggaling lintang ingkang mbeleret, wondene kalih pasang kasebat gadhah magnitude 11 lan 13. Delta Velorum mapan wonten ing satunggaling papan ingkang tebihipun kirang langkung 79, 7 taun cahya saking bumi.
^ (en)Vela (dipunundhuh tanggal 12 Pebruari 2013)
^ (en)Vela(dipunundhuh tanggal 12 Pebruari 2013)
^ (en)Star Tales – Vela
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 2 Maret 2016.
nanging mboten irit mas. kula namung login kénging
darbe martabat lan hak-hak kang padha. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone memitran siji lan sijine kanthi jiwo
suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
Serat pustakaraja purwa : anyariosaken kala pulo Jawi, Sumatra, Bali tuwin Madura wiwit dipun-dunungi manungsa, ing salajengipun cariyos wontenipun sadaya lalampahan wiwit taun
Serat paramayoga : anyariosaken lalampahanipun kanjeng Nabi Adam sarta terah-tumerahipun para Dewa ingkang akahyangan ing
Serat pustakaraja purwa : lalajenganing cariyos ingkang kawrat ing jilid 1; cariyos wiwit taun 467 ing
Serat pustakaraja purwa : lelajenganipun cariyos ingkang kawrat ing
kawruh pedhalangan lan macapat : teges lan suraosipun cakepan suluk pedhalangan, babon lan sumberipun lampahan pedhalangan oleh WINDRADI, Nanang Terbitan: Cendrawasih, 2002 Institusi:
Jawa 130 Wayang 119 Bahasa Jawa 107 Wayang kulit 102 Musik dangdut 87 Kesusasteraan Indonesia 86 Wayang purwa 79 Majalah 78 Kamus 77 Surat kabar Yogyakarta 70 Campursari (Musik) 58 Cerita wayang 54
takdzim ugi kagem Ki Ageng JJ.. Kulo cobi ningali blog panjenengan kok dipun
wiwitwuri pulo lan kekarepan serat kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki
sisihlatar ya patut dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan
Kab. Lamongan 2014, Prediksi Soal CPNS Kab. Lamongan 2014	Baca juga: tante lamongan, pin purel lamongan, komunitas kimcil lamongan, nomor hp tante kesepian 2017 lamongan, grup tante kesepian wilaya lamongan, pin bb tante lamongan, no hp purel lamongan, no hp kumpulan janda lamongan, Lamongan purel 2017, lonte lamongan, kontak jodoh lamongan, tante lamongan kesepian, tante bokingan kota lamongan, purel lamongan, no hp janda lamongan, harga purel lamongan, grup tante lamongan, pin waria lamongan, nomor hp tante kesepian lamongan, pin bb lonte lamongan
diperlokake kawruh babagan struktur pembangun puisi. Skripsi iki ngrembug babagan geguritan St. Iesmaniasita, pengarang putri wiwitan ing kasusastran Jawa jaman kamerdekan kang produktif nulis geguritan lan dibabar ing manekawarna media massa basa Jawa. Underaning perkara kang dirembug ing panaliten iki yaiku: kepriye struktur geguritan St. Iesmaniasita kang awujud unsur: swara, dhiksi, basa figuratif, tipografi, imaji, tema, rasa, nada, kahanan, lan amanat. Panaliten iki nduweni ancas yaiku nemtokake struktur geguritan anggitane St. Iesmaniasita. Panaliten iki nggunakake pendekatan objektif lan metode struktural. Ancase mbongkar lan maparake sakabehaning aspek estetis karya sastra kang ngasilake makna. Asile panaliten iki, yaiku katon luwih merdu jalaran saka pilihan swara, geguritan gampang dimangerteni jalaran pilihan dhiksi kang digunakake penyair, geguritan nduweni akeh makna jalaran anane gaya bahasa, geguritan katon luwih menarik jalaran anane tipografi kang miturut puisi Indonesia modern. Struktur batin geguritan bisa dimangerteni yen anane imaji visual, auditif, taktil, pencecapan, lan penciuman ndadekake para maos kaya-kaya bisa ndelok, krungu, ngrasa, utawa mambu apa kang dilukisake penyair, tema kang akeh diandharake penyair yaiku tema kauripan ing lingkungan sosial masyarakat kang diwarnani dening kadadean kang nyenengake, nyedhihake, kebak kasangsaran, lan mbutuhake pagawean kanthi kentheng, rasa sedhih penyair nalika nulis geguritan ndadekake para maos melu ngrasa sedhih, nada nggurui ncungulake sugesti supaya para maos percaya andharane penyair, nada manehi piweling ncungulake sugesti supaya para maos nglakoni apa kang diwelingake menyang dheweke, nada crita ncungulake sugesti supaya para maos ngrungokake crita penyair, amanat kang diandharake penyair yaiku manungsa kudu tawakal lan ngupaya kanthi tenanan nalika nglakoni urip. Pamrayoga kanggo para maos yaiku seyogyane asil kajian iki bisa didadekake wewaton kanggo mangerteni geguritan, generasi
Dhaptar Tlaga lan Wadhuk ing Indonésia (diiurut miturut abjad).
Wadhuk Ir. Sutami(biyèn jenengé Wadhuk Karangkates) dumunung ing Propinsi Jawa Wétan
Prasajarah • Karajan Hindu-Buddha • Karajan Islam • Era Portugis • Era VOC • Era Walanda • Era Jepang
Bandar udhara • Tokoh • A - Z • Telekomunikasi • Kembang • Tandha Kaurmatan • Kodhe
Listrik • Télévisi Nasional • Télévisi Régional
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_tlaga_lan_wadhuk_ing_Indonésia&oldid=1031813"	Kategori: Tlaga ing IndonésiaBendungan lan wadhuk ing IndonésiaDhaptar mawa topik Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.49, 12 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemnesberget&oldid=1119010"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
rkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 14 Februari 2017.
segala macem ramayana aq gelem mas;)
og23n	02/09/2013 at 12:31 PM	Reply	aq juga mau mas! sing livery opo wae aq gelem! penggemar ramayana
Sego Pecel Unite – Kulo Tiyang Sae
angklung malioboro jogjaAKU CAH KERJO - Angklung
ugo wong mediun, nanging saiki ning depok mepet jakarta, ya ben keren..
Wah manteb lho jalan-jalan numpak sepur. Dadi saiki wong mediun lan sekitare yen pingin nyang yogya luwih enak ya mas
Wah cah-cah sekolah bakal rame ya wisata nyang yogya…
Eh omong2, seneng sepur tho, wah mesti wong inka tho…
ben tambah seneng sepur putrane tumbasaken Majakah Kereta Api, mas…
blorong penguasa segara lor kang..nek kidul lha
aku ketar-ketir nunggoni tekamu kang durung mesti.. Tan bisa lunga ngendi-ngendi amarga maras menawa omah kosong lan nalika iku sliramu bali.. Tan bisa nendra amarga wedi lawang ora ana kang bukak nalika sliramu tekan omah ana ing wengi..
wah kanjeng Guru Jatiraga aya2 wae,,,sy
Koperasi ya iku organisasi kang otonom kang ana ing lingkungan sosial ékonomi.[1] Koperasi nduwèni sistem kang nduwèni tujuwan-tujuwan kang otonom.[1] Tujuwan iki digawé kanthi dhasar kasepakatan saben wong. Tujuwan iki diwujudaké kanthi anané aktivitas ékonomi kang dilaksanakaké kanthi bareng-bareng.[1] Ing UU taun 1992, koperasi didefinisiaké dadi badan usaha kang anggotané wong-wong utawa badan hukumhukum koperasi kang landhasan kagiyatané ya iku prinsip-prinsip koperasi lan
wis dibuktékaké ing jaman dhisik kang dadi garis-garis panuntun kang paling cocog kanggo sapa waé kang kepengin mbangun koperasi kang éféktif lan bisa langgeng.[1] Ing Indonésia, prinsip koperasi kang wis ditulis ing UU No. 12 Taun 1967 lan UU No. 25 Taun 1992. Ing UU No. 25 Tahun 1992, prinsip koperasi ya iku[1]
utawa SHU kang dilakokaké kanthi adil lan sebanding karo gedhéné jasa usaha saben anggota.
[Sito, Arifin. Tamba, Halomoan Koperasi teori dan peraktek.Jakarta: Erlangga 2001. hlm. 137]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 4 Sèptèmber 2016.
pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
ajiku si Jaran Goyang tak goyang ing tengah latar upet-upetku lawe benang pet sabetake gunung gugur, pet sabetake lemah bangka, pet sabetake segara sat, pet sabetake ombak gede sirep, pet sabetake
Teratas	Ajining dhiri saka kedaling lathi, ajining salira saka busana	Trimah mawi pasrah; suwung pamrih; tebih
MATIUS 1:25 | Nanging Dane Yusup tan matemu semara ring Diah Maria kantos putrane lanang punika embas. Dane Yusup marabin anake alit punika \"Yesus\".
ingkang wonten Kalimantan seneng ningali tulisane njenengan gunung mboto tempat dolanan lan apek kayu menawi ora keliru dewe wis tau ketemu ning RS. Kalisat wah wis pangling kabeh ning memori
Akeh kang apal Qur’an Haditse
dudu nganggo lentera iku kanggo madangin mlakune sedulur. dudu syeikh siti jenare sing penting tapi elmu kang di ajarkena maring panjenengan kanjeng syeikh. kanjeng syekh dudu pengen pujian lan kaagungan ning sedoyo manuso tapi siji kepingine panjenengan kanjeng syekh yaiku manuso weruh lan akrab karo
KABEH. ORA DUWE UTEK KABEH MERGO UTEKE RETAK, DISUMPEL GOMBAL YO SIK DURUNG ISOK.
Serat Manikmaya (Poerbatjaraka, 1952:120), Serat Kandha (Poerbatjaraka, 1952:120), Serat Purwakandha, (Raflles, 1978: 373-374), dan Serat Paramayoga ditulis
Kamajaya. 1992. Serat Centhini (Suluk Tambangraras) Yasandalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta Jilid I. Yogyakarta: Yayasan Centhini. -------, 1992. Serat Centhini (Suluk Tambangraras) Yasandalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amengkunagara III (Ingkang
Ncit tah kayanu ajeg. Ngomonge thok sing tambah benthes. Tapi ya esih
nang urusan gelut. Apa-apa go rebutan. Ditukokna ijen ora kanggo gawe, tetep bae dadi reang. Nek maune
wong edan padha dum-duman kang eling diwaspadani Wus genah kersaning Allah sak edan-edane wong kaliren luwih edan wong kuwaregen
Suku Tolaki, Suku Muna, Suku Buton, Suku Moronene
Kutha Kendhari iku kutha ing Propinsi Sulawesi Kidul-Wétan uga dadi kutha krajan propinsi, kutha-kutha liyané: Bau-Bau lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kutha iki ± 295,89 km² utawa --- hèktar, kanthi padunung 226.056 (2005).
Kutha Kendhari dumunung ing jazirah kidul-wétan Pulo Sulawesi, ing koordinat: 3º54’30”-4º3’11” Lintang kidul lan 122º23’-122º39’ Bujur wétan Tapel wates koutha Kendhari:
Sisih kidul : Kacamatan Moramo dan Kacamatan Konda, Kabupatèn Konawe Kidul
Sisih kulon : Kacamatan Ranomeeto Konawe Kidul lan Kacamatan Sampara, Kabupatèn Konawe
Kutha Kendhari katata jroning 10 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Abeli • Baruga • Kendari • Kendari Barat • Mandonga • Poasia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 30 Januari 2017.
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
saiki wis akeh duwe bolo sing podo malange, dadi aku wani nulis nggawe boso malangan ngene, ono sing iso nyantol. Lek biyen2, wong moco lak mek iso plonga-
Pisan maneh, iki eksperimen, nekat. Ojo ditiru lek ga pingin diarani rodo seweng.
Jasik!! Wis jam limo sore! Aku ndek idrekan iki. Mulai wingi gak ngalup2. Cabut sek. Sedino durung adus blas.
O iyo, saiki postingan2 koyok ngene ta dewekno ndek kategori ‘java’, hehehe.
Sepurane gawe bolo2 sing ga iso boso jowo, opo maneh malangan. Aku gak
temen rek!, arek ngalam nek moco postingan iki rasane akrab, soale boso koyok ngene wes kadit asing ndek kuping arek2, oyi bro!
Gum: lha, kan… oleh bolo maneh. oyi, sam. mugo2 aku kuat nggawe postingan2 koyo ngene maneh :))
kebak berkah lan rohmat meniko, kito kempal keranten badhe jumenengaken sholat Idul Adha. Nembe mawon kito ruku; lan sujud minongko wujud raos taat kito dateng Alloh SWT. Kito agungaken asma Alloh, kito kumandangaken takbir lan tahmid wonten ing musholla-musholla lan masjid-masjid. Takbir ingkang kito ucapaken boten namung obahe lambe tanpo arti, ananing minongko pengakuan ing dalem manah ingkang saget gumeteraken dateng manahipun tiyang ingkang sami iman dateng Alloh SWT. Alloh Moho Besar, Alloh Moho Agung, boten wonten ingkang patut dipun sembah sak lintunipun Alloh.
Pramilo lewat mimbar meniko kawulo ngajak dateng diri kulo pribadi lan ugi dumateng hadirin sedoyo; monggo kito taat dateng ngarso dalem Alloh ingkang Moho Agung, kito bucal tebih-tebih raos gumedhe lan sombong ingkang saget nebihaken kito saking rohmatipun Alloh SWT.
Nopo mawon jabatan kito, menawi dipun bandingaken kaliyan Alloh SWT kito meniko alit tur sanget, senahoso kito meniko gagah prakoso, sak yektosipun kito meniko apes lan ringkih menawi dipun bandingaken kalian Alloh Kang moho kuat. Menawi kito meniko tiyang ingkang berkuasa, gadah jabatan inggil, gadah pengaruh ageng, ananging menawi dipun bandingaken dateng Alloh Ingkang Moho Kuwahos kito meniko boten saget menopo-nopo.
ingkang nindaaken ibadah haji nembe nglampahi rukun haji iangkang utami, inggih menko wukuf wonteng Arofah. Sedoyo jamaah haji ngagem pakaian ihrom ingkang sarwo pethak lan boten jahitan, ingkang disebat pakaian ihrom. Meniko nglambangaken bilih kaum muslimin meniko sami akidahipun lan anggadhahi derajat ingkang sami, boten saget dibentenaken, sedoyo ngrumahosi sami derajatipun, sami-sami ngeparek dateng Alloh ingkang moho kuaos, kanthi
Keranten Idul adha meniko setungaling riyadin ingkang kangge mangertosi artos berkurban. Arti kurban inggih meniko kito paring peparingan minongko raos remen dan tresno dateng tiyang sanes sesami tiyang muslim, senahoso kito piyambak kedah sengsoro. Tiyang sanes wau saget putranipun piyambak, tiyang sepahipun, keluarginipun lan sedoyo tiyang Islam sebangsa setanah air. Wonten malih pengorbanan ingkang dipun tujuaken dateng agami ingkang ateges kagem Allah SWT, lan menikolah pengorbanan ingkang inggil derajatipun. Kados ingkang sampun dipun tuladhaaken dening Kanjeng Nabi Ibrahim
asmanipun Allah, sedoyo sami ngetingalaken kebahagiaanipun, jaler, estri, sepuh enem sedoyo medal saking dalemipun saperlu badhe jumenengaken sholat Idul Adha, utawi Idul Qurban. Kawontenan meniko ngemutaken dateng kito sedoyo, bilih kito supados nulodho perjuanganipun Kanjeng Nabi Ibrahim alaihis salam ingkang sampun dipun serat wonten Al-Qur’an.
andadosaken Nabi Ibrohim dados panutan umat sepanjang zaman.
Dawuhipun Alloh wonten Al-Qur’an :
”Sak temene wis ono suri tauladan kang apik kanggo sliramu ing dalem pribadine Ibrohim lan wong-wong kang bareng-bareng melu Ibrohim (Q.S. Al-Mumtahanah: 04)
Wonten ini ayat lintu ugi dipun sebataken bilih Nabi Ibrohim meniko dados sebutan apik utowo dados kembang lambe nganti akhir zaman.
”Ingsun abadiaken kanggene Ibrohim (sebutan kang apik) ing kalangane wong-wong kang keri” (Q.S. Ash-Shoffat: 108)
Ing dalem kalih ayat meniko, cetho sanget bilih sak yektosipun Gusti Alloh sanget mulyaaken dateng Nabi Ibrohim, sahinggo Nabi Ibrohim lah ingkang dipun juluki bapake poro Nabi, ugi bapakipun ummatipun kanjeng Nabi Muhammad SAW.
Wonten nopo kok Gusti Alloh ngantos semanten agenge anggenipun mulyaaken kanjeng Nabi Ibrohim ? Nopo keranten bondo?, keturunan ? kekuatan? Utawi keperkasaan ?. Boten niku. Nabi Ibrohim dipun kenang ngantos akhir zaman keranten keteguhanipun nggondheli amanah Alloh lan keikhlasanipun ngorbanaken sedoyo nopo kemawon demi Alloh SWT.
Ing dalem sejarahipun, Kanjeng Nabi Ibrohim alaihis salam meniko piyantun ingkang sukses ing dalem nglampahi titahipun dados menungso. Sukses dakwahipun senahoso kawontenanipun nembe susah, sukses anjagi amanah naliko sampun badhe ngrahosaken hasilipun dakwah.
Nabi Ibrohim naliko dakwah manggihi rintangan lan cobaan ingkang amrat. Panjenenganipun ngadepi mengsah ingkat kiat, inggih meniko penguwaos ingkang dholim. Panjenenganipun kedah nglampahi hukuman ingkang boten enteng lan boten mungkin saget slamet menawi boten pikantuk izinipun Allah SWT.
Setia anjagi garwanipun ingkang nembe ngandut putranipun. Ngrencangi garwanipun ngantos dumugi daerah ingkang tebih sanget. Sedoyo meniko keranten naderek dhawuhipun gusti Alloh SWT, senahoso mekaten panjenenganipun Nabi Ibrahim taksih tetep dakwah ngajak ummat manusngso supados tetep wonten margi ingkang leres inkang dipun ridloni Alloh SWT.
Cobaan kados mekaten meniko dereng sepinten ageng menggahipun kanjeng Nabi Ibrohim. Sebab cobaan ingkang langkung amrat inggih meniko naliko nglampahi perintahipun Alloh kedah ngorbanaken putranipun ingkang paling dipun sayangi, inggih meniko Ismail. Ismail kedah dipun dadosaken korban kagem Alloh kanthi dipun sembelih. Kerelaan lan keikhlasan Nabi Ibrohim mbelih putranipun menikolah ingkang terus kito peringati ngantos sak mangke ing dalem wulan Idul Adha.
Hadirin, jamaah ingkang dipun rahmati Alloh….
Wonten ing zaman sak meniko, pengorbanan Nabi Ibrohom kasebat kedah tetep kito apresiasi aken, kito wujudaken, sahe ing dalem bentuk ubudiyah mahdoh kanthi nglampahi ibadah haji kagem ingkang sampun mampu, lan nyembelih hewan kurban kagem tiyang ingkang kagungan kecukupan bondo kagem kurban. Kejawi meniko kito ugi
lintunipun. Kados sederek kito ingkang nembe nglampahi ibadah haji ugi sami ngelaksanaaken nyembelih hewan kurban.
Kanthi keterangan meniko sampun cetho bilih sayari’atipun Alloh ingkan sampun kalampahaken awit zaman Nabi Ibrohim meniko anggadhahi manfaat ingkang kathah sanget kagem umat Islam. Manfaat segi ekonomi, sosial utawi kebudayaan. Tiyang Islang ingkang nglampahi ibadah haji wonten Makkah campur bawur kalian umat Islam sak dunyo malah campur kalian umat non muslim.
Kagem kito ingkang dereng dipun panggil Alloh nindakaken ibadah haji wonten tanah suci Makkah wonten tahun meniko, ugi gadhah tugas ndugeaken pesan pasedherekan lan persatuan, yakni kanthi mbagi kasenengan lan kebahagiaan dateng tiang-tiang ingkang kawontenanipun taksih gesang kanthi sarwo kekirangan, yakni kanthi mbagi dagingv kurban.Gusti Alloh ngendikan wonten ing Al-Qur’an :
Pesen ingkang saget kito pahami saking ayat meniko inggih meniko, kito supados langkung aktif lan giat ugi tanggung jawab ndadosaken lingkungan kito dados lingkungan ingkang ngremenaken, lingkungan ketingal pasedherekanipun sarto gesang kanthi kasih sayang dateng sesami.
Kecintaan lan ketaatan meniko kalih perkawis ingkang boten saget dipun pisah. Imam Al-baidlowi ngendiko : “Cinta, inggih meniko kepinginan nglampahi taat”. Lajeng Syekh Az-Zujaj ugi ngendiko : Cinto manungso dateng Alloh lan rosulipun inggih meniko manut lan nderek dateng perintah-perintahipun Allah lan ridlo dateng sedoyo perintahipun Alloh lan ajaran ingkang dipun asto rosululloh.
Artosipun, kecintaan lan ketaatan dateng Alloh boten mungkin dipun wujudaken tanpo pengorbanan. Dados boten wonten cinta tanpo ketaatan, lan boten wonten taat tanpo pengorbanan.
temtu kito boten badhe nyia-nyiaaken kesempatan ing wulan Idul Adha meniko namun kangge seneng-seneng piyambakan. Sebab Alloh merintahaken dateng kito andum karunia lan kesyukuran wonten dinten riyadin meniko, kados ingkang sampun dipun contoaken deneng poro Nabi lan poro ulama.
Mugi-mugi wonten ing dinten riyadin ingkang agung meniko kito saget sareng-sareng menikmati karunia Alloh kanthi suka cita lan raos kasih sayang minongko wujud syukur kito dateng Alloh. Ugi poro tetanggi saget nderek ngraosaken kebahagiaan kito wonten margi ingkang dipun ridloni deneng Alloh SWT.
Mugi-mugi Alloh paring pangapunten dateng sedoyo dosa lan kesalahan kito ugi maringi sedoyo kasih sayangipun dateng kito sedoyo, sahinggo sedoyo hajat kito dipun cekapi deneng Alloh, supados kito saget ngabdi lan ngibadah dateng Alloh kanthi langkung sampurno. Amin allohumma amin.
Poro hadirin sidang jamaah jumat ingkang dimulyaaken Alloh SWT. Wonten ing wekdal meniko monggo kito ngatah-ngatahaken muji syukur dateng Alloh, inggih puniko pengerane sedoyo alam, pengeran kang paring welas asih, lan ugi pengeran kang nguasani dino piwalesan. Mboten wonten maleh pengeran kang haq disembah kejobo Alloh lan mung dumateng Alloh lah kito nyuwun pitulungan. Monggo kito nyuwun dumateng Alloh supados diparingi pituduh marang dalan ingkang lurus, inggih puniko dalane tiyang-tiyang ingkang diparingi nikmat
Poro hadirin ingkang dimulyaaken Alloh, perlu kito sumerepi bilih menopo
ittaqulloha haqqo tuqotih walaatamuutunna illa waantum muslimun ingkang artosipun: taqwao siro kabeh marang Alloh kanti saktemen-temene taqwa, lan ojo mati siro kabeh kejobo mati wonten keadaan Islam.
Sangking wasiat meniko saget kito pendet kaleh kata kunci, pertama nopo ingkang dipun arani takwo, lan engkang nomer kaleh, nopo ingkang dipun
wedi meniko tiyang kolowau selalu berusaha nglampahi sedoyo perkawis ingkang diwajibaken Alloh lan berusaha ngedohi sedoyo laranganepun Alloh SWT.
Gusti Alloh sampun dawuh wonten surat Al-Baqoroh ayat tigo,
artosepun, kang aran taqwo inggih punikoTiyang-tiyang ingkang iman marang kang ghoib (tegesepun iman dumateng Alloh, Malaikat, dino Akhir, lan qhodlo’qodar), tiyang ingkang ndiriaken sholat, lan nafkahaken
Lan ugi tiyang-tiyang ingkang iman marang kitap Alquran ingkang sampun diturunaken dumateng kito lan iman dumateng kitap-kitap sederengepun Alquran. Lan ugi tiyang-tiyang ingkang yaqin wontene kehidupan akhirot. Menikolah ingkang dipun arani kaleh ittaqulloha haqqo tuqotih (sejatine taqwo).
Poro hadirin ingkang dimulyaaken Alloh.ingkang Kaping
ingkang gadahi arti keyakinan, addiinu allughotil yaqiin (agami secara lughot inggih puniko keyakinan. Dadosipun agomo puniko mung kangge tiyang-tiyang ingkang yaqin mawon, tegesepun tiyang ingkang iman. Lah tanda-tandanepun tiyang ingkang iman utawi yaqin inggeh meniko dzikrun katsiir, piambake katah ilinge dumateng Alloh. Semakin katah anggenipun eleng dumateng Alloh mongko
menikolah kito sedoyo dipun wanti-wanti, di eman kaleh Alloh supados mboten mati wonten ingdalem keadaan mboten Islam. Tegese mboten iman dumateng Alloh lan mboten ngelampahi sedoyo ingkang sampun disyariataken dining Alloh. Sehinggo tiyang meniko mati
saking bayi dumugi liang lahat, tegese sampek sedo. Terlebih diwajibaken nyuprih ilmu agama, keranten kito gesang niki minongko tiyang ingkang wuto kang perlu teken supados mboten kesasar lan butuh bimbingan saking tiyang ingkang saget dipercoyo supados mboten disasaraken anggenipun mlampah. Ten mriki ilmu agami minongko teken, lan tiyang ingkang saget dipercados omongane inggeh puniko dawuhe
sekolahan mawon, nanging ten pundi-pundi panggenan. Sopo wonge ingkang demen kaleh Ulama’ berarti tiyang kolowau demen kaleh Nabi, lan sinten tiyang ingkang demen kaleh nabi, berarti demen kaleh Alloh. Mongko Alloh bakal paring pitulungan dateng tiyang kolowau supados slamet dunyo lan akhirot. Lan semunu ugo sewalike, sinten tiyang ingkang geting marang Ulama’ berarti tiyang kolowau geting kaleh Nabi, lan sinten tiyang ingkang geting kaleh Nabi berarti tiyang kolowau geting kaleh Alloh. Mongko tiyang meniko di jaraken Alloh wonten kesesatan, lan ten akhirat tiyang meniko mboten angsal syafa’atepun kanjeng nabi, tegese mboten angsal pitulungane Alloh SWT. Naudzubillahimindzalik..
Poro hadirin ingkang dimulyaaken Alloh, saking meniko kito sampun mngertosi dununge taqwo, iman lan Islam. Bilih agomo puniko kangge tiyang ingkang percoyo mawon, tegesepun iman dumateng Alloh. Lah pengamalan saking iman punikolah ingkang disebut kalian taqwa, yakni beruaha semaksimal mungkin nglampai sedoyo perkawis ingkang diwajibaken Alloh lan berusaha ngedohi sedoyo perkawis ingkang dipun larang kaleh Alloh. Supados kito tergolong tiyang ingkang muslim Sejati, tiyang ingkang slamet kerono angsal pitulungane Alloh ndunyo lan akhirat. Amin amin yaarobbal aalamiin..
pegunungan, karangan kanthi tema outbond menyang candi borobudur, gawenen cengkorongan tema out bond menyang candi borobudur dg bahasa jawa, karangan pegunungan, gawenen cengkorongan karangan kanthi tema outbound menyang candi borobudur, paragraf deskripsi
inggris samalona, contoh cengkorongan out bond menyang candi borobudur basa jawa, cengkrongan out bond menyang borubodur, cengkorongan outbond menyang borobudur, cengkorongan karangan tema out
miyos taun 1947) punika Perdhana Mentri Yordania sapunika. Panjenenganipun naté njabat minangka Perdhana mentri wiwit 27 November 2005 dumugi 25 November 2007. Panjenenganipun sadèrèngèipun punika dhuta besar Yordania ing Israèl. Panjenenganipun dipunpatah minangka Perdhana Mentri déning Raja Abdullah II kirang saking 3 minggu sasampunipun pangeboman Amman 2005, prioritas utami Bakhit inggih punika kanggé njagi kaamanan lan stabilitas ing Yordania. Panjenenganipun dipunpatah malih minangka Perdhana Mentri tanggal 1 Februari 2011
Press. 01 February 2011. Dijupuk 01 February 2011. Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
ArabPerdhana Mentri YordaniaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa basa kramaArtikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 19 Oktober 2016.
Cepogo • Juwangi • Karanggede • Kemusu • Klego • Mojosongo • Musuk • Ngemplak • Nogosari • Sambi • Sawit • Selo • Simo • Teras • Wonosegoro
Pamotan • Pancur • Rembang • Sale • Sarang • Sedan • Sluke • Sulang • Sumber
Bansari • Bejen • Bulu • Candiroto • Gemawang • Jumo • Kaloran • Kandangan • Kedu • Kledung • Kranggan • Ngadirejo • Parakan • Pringsurat • Selopampang •
Mijen • Mranggen • Sayung • Wedung • Wonosalam
Kabupaten GroboganJateng Grobogan • Brati • Gabus • Geyer • Godong • Grobogan • Gubug • Karangrayung • Kedungjati • Klambu • Kradenan • Ngaringan • Penawangan • Pulokulon • Purwodadi •
ingkang dihin moco Al Qur’an sak maknane’
nuwun pangertosanipun..mugi-mugi panjenengan di karuniai rahmat dateng gusti Allah, supados saget ngelakoni urip kang luhur..Amiiiiiin
Mustafa Kemal Atatürk (12 Maret 1881—10 November 1938), dumugi taun 1934 asmanipun punika Gazi Mustafa Kemal Pasha, punika satunggiling perwira militèr lan nagarawan Turki ingkang mimpin révolusi nagari punika. Panjenenganipun ugi arupi pangadeg lan Présidhèn pisanan Républik Turki.
Mustafa Kemal mbuktèkaken piyambakipun minangka komandhan militèr ingkang suksès nalika dhines minangka komandhan divisi salebeting Peperangan Gallipoli. Sasampunipun kakalahan Kakaisaran Ottoman ing tangan Tentara Sekutu, lan rencana-rencana salajengipun kanggé mecah nagari punika, Mustafa Kemal mimpin obahan nasional Turki ingkang salajengipun dados Perang Kamardikan Turki. Kampanye militèripun ingkang suksès ngasilaken kamardikan nagari punika lan kawangunipun Républik Turki. Minangka présidhèn pisanan nagari punika, Mustafa Kemal nepangaken sarangkéyan pangénggalan ingkang wiyar ingkang ngupados ngripta satunggiling nagari modhèrn ingkang sékulèr lan dhémokratis. Miturut Angger Nami Kulawarga, Majelis Agung Turki maringaken dhumateng Mustafa Kemal nami "Atatürk" (ingkang tegesipun "Bapak" utawi "Leluhur Turki") ing tanggal 24 November 1934.
Wekdal mudha[besut | besut sumber]
Mustafa miyos taun 1881, ing Selânik Ottoman (sapunika Thessalopunika ing Yunani), minangka putra satunggiling pegawé alit ingkang salajengipun dados pedagang kayu. Selaras kaliyan kabiasan Turki ing wekdal semanten, piyambakipun dipunparingi asma Mustafa kémawon. Bapanipun, Ali Rıza efendi, satunggiling pegawé bea cukai, tilar dony analika Mustafa saweg yuswa pitung taun. Mila, Mustafa salajengipun dipunrumat déning ibunipun, Zübeyde Hanım.
Nalika Atatürk yuswa 12 taun, panjenenganipun mlebet sekolah militèr ing Selânik lan Manastır (sapunika Bitola), kekalihipun pusat nasionalisme Yunani ingkang anti-Turki. Mustafa sinau ing sekolah menengah militèr ing Selânik, lan ing mrika asmanipun dipuntambahi nami Kemal ("kasampurnan") déning guru matematikanipun minangka pangakenan dhumateng kapinteran akadhemikipun. Mustafa Kemal mlebet dhateng akademi militèr ing Manastır ing taun 1895. Piyambakipun lulus kanthi pangkat lètnan ing taun 1905 lan dipuntugasaken ing Damaskus. Ing Damaskus piyambakipun énggal kémawon nggabung kaliyan satunggiling klompok wewadi alit ingkang kapérang saking perwira-perwira ingkang péngin pangénggalan, ingkang dipun paring nami Vatan ve Hürriyet (Tanah Toya lan Kamardikan), lan dados panentang aktif rézim Ottoman. Ing taun 1907 piyambakipun dipuntugasaken ing Selânik lan nggabung kaliyan Komité Katunggalan lan Kemmajengan ingkang limrah dipunsebut minangka klompok Turki Mudha.
Ing taun 1908 kaum Turki muda ngrebat kakuwaosan saking Sultan Abdul Hamid II, lan Mustafa Kemal dados tokoh militèr sènior. Ing taun 1911, panjenenganipun tindak dhateng propinsi Libya kanggé tumut nglawan invasi Italia. Ing pérangan sepindhahan saking Perang Balkan Mustafa Kemal kadhampar ing Libya lan boten saged tumut, nanging ing wulan Juli 1913 panjenenganipun kondur dhateng Istanbul lan dipunangkat dados komandhan pertahanan Ottoman ing wewengkon Çanakkale ing pesisir Trakya (Thrace). Ing taun 1914 panjenenganipun dipunangkat dados atasé militèr ing Sofia, sebagéyan minangka siasat kanggé nyingkiraken piyambakipun saking ibu kitha lan saking intrik pulitikipun.
Karièr militèr[besut | besut sumber]
Nalika Kakaisaran Ottoman terjun dhateng Perang Donya I ing péhak Jerman, Mustafa Kemal dipuntugasaken ing Tekirdağ (ing Seganten Marmara).
Gelibolu (Gallipoli)[besut | besut sumber]
Atatürk, sementara Panglima Angkatan Darat (1918).
Panjenenganipun tumujeng dipunpromosikaken dados kolonèl lan dipun paringi jejibahan minangka komandhan divisi ing laladan Gallipoli (basa Turki: "Gelibolu"). Panjenenganipun mainaken peran kritis salebeting peperangan nglawan wadyabala sekuthu Inggris, Prancis lan ANZAC salebeting Peperangan Gallipoli ing wulan April 1915. Ing mriki panjenenganipun kasil nahan wadyabala sekuthu ing Conkbayırı lan ing bukit-bukti Anafarta. Amargi kasuksèsanipun punika, pangkatipun lajeng dipununggahaken dados Brigadhir Jéndral, lan kanthi mekaten pikantuk gelar pasha lan pikantuk prabawa ingkang saya wiyar salebetipun upados-upados paperangan. Kanthi prabawa lan pengalaman punika Mustafa Kemal kasil nggulingaken Kakaisaran Ottoman lan ngrebat malih wewengkon-wewengkon ingkang sadèrèngipun sampun dipunpasrahaken dhumateng Yunani sasampunipun Perang ageng punika.
Mustafa Kemal pikantuk pangurmatan saking tilas lawan-lawanipun amargi kakendelanipun salebeting kamenangan. Memorial Mustafa Kemal Atatürk kagungan papan kinurmatan ing Parade ANZAC Parade ing Canberra. Ing tugu pèngetan punika kaserat tetembunganipun:
Para pahlawan ingkang ngesokaken rahipun lan kécalan nyawanipun ... kaliyan punika sumaré ing siti saking nagari réncang. Mila saréya kanthi tentrem. Boten wonten bèntenipun antawisipun Johnny lan Mehmet ing pundi panjenenganipun sapunika sumaré sisihan ing nagari kita... Kaliyan, para ibu ingkang ngintun putra-putranipun dhumateng nagari-nagari ingkang tebih, usapana luh panjenengan. Putra-putra panjenengan sapunika sumaré ing haribaan panjenengan ing salebeting katentreman. Sasampunipun kécalan nyawanipun ing nagari punika, putra-putra panjenengan sapunika ugi sampun dados putra-putra kita sadaya.
Taun-taun pungkasan Perang Donya I[besut | besut sumber]
Ing taun 1917 lan 1918 Mustafa dipunkintun dhumateng front Kaukasus (Kafkaslar) kanggé perang nglawan wadyabala Rusia, ingkang kasil dipunmenangaken. Panjenenganipun tumuli dipuntugasaken ing Hejaz (Hicaz), kanggé nindhes Pambrontakan Arab (ingkang dipunsengkuyung déning Britania Raya) ngllawan kakuwaosan Ottoman. Sasampunipun nglepas jabatanipun, pungkasanipun panjenenganipun wangsul kanggé dhines salebeting mbéla Palestina, nanging boten kasil. Ing wulan Oktober 1918 Ottoman pasrah bongkokan dhumateng Sekutu, lan Mustafa Kemal dados salah satunggiling pamimpin parté ingkang milih kanggé mbéla wewengkon ingkang kirang langkung sami kaliyan ingkang dipunkuwaosi déning Turki sapunika, sauntawis sarujuk kanggé ngunduraken dhiri saking sadaya wewengkon sanèsipun.
Émansipasi Turki[besut | besut sumber]
Kanggé katrangan langkung jangkep ngenani topik puniki, pirsani Perang Kamardikan Turki .
Sauntawis wadyabala Sekutu wiwit nglenggahi Kakaisaran Ottoman, kaum révolusionèr Turki wiwit ngatonaken perlawanan. Mustafa Kemal ngorganisir obahan-obahan "Kuva-i Milliye" (Angkatan Nasional) ingkang paling kasil, ingkang salajengipun dados Perang Kamardikan Turki.
Révolusi Mustafa Kemal dipunwiwiti kanthi panugasanipun ing Samsun, lan ing mrika panjenenganipun dipunparingi kakuwaosan dharurat minangka Inspektur Dhivisi Militèr kaping 19. Sasaumpunipun dumugi ing Anatolia, panjenenganipun nafsiraken kakuwaosanipun sacara bébas, lan ngawontenaken sesambetan sarta ngedalaken préntah-préntah dhumateng para gubernur propinsi lan panglima militèr laladan. Piyambakipun ngèngkèn supados nglawan panjajah. Ing wulan Juni 1919 piyambakipun lan rèncang-rèncang caketipun ngedalaken Dhéklarasi Amasya ingkang nggambaraken alesan wewenang Istanbul boten sah. Para prawira Turki Mudha sacara pulitis mpromosikaken gagasan bilih pamaréntahan ing pangasingan kedah dipunwangun ing satunggiling papan ing Anatolia. Préntah Istanbul kanggé ngukum pati Kemal dumuginipun telat. Satunggiling parlemèn énggal, Dhéwan Agung Nasional, dipunwangun ing Ankara wulan April 1920. Dhéwan punika nganugerahaken dhumateng Mustafa Kemal Pasha gelar 'Présidhèn Dhéwan Nasional, nulak pamaréntahan Sultan ing Istanbul lan nulak Prajanjian Sèvres.
Kanggé katarangan langkung pepak ngenani topik punika, pirsani Panggung Perang
Ing front pulitik, Mustafa Kemal Pasha napakasmani Prajanjian Kars (23 Oktober 1921) kaliyanUni Sovyèt - satunggiling prajanjian persahabatan ingkang isinipun Turki masrahaken kitha Batumi, ingkang sapunika wonten ing Georgia - dhumateng kaum Bolshevik Lenin minangka gentos kadhaulatan dhumateng kitha-kitha Kars lan Ardahan, ingkang dipunrebut déning Rusia Tsaris salebeting Perang Rusia-Turki, 1877-1878.
Kanggé katarangan langkung pepak ngenani topik punika, pirsani Tahap perdamaian
Kamenangan Mustafa Kemal Pasha salabetipun Perang Kamardikan Turki njamin kadhaulatan Turki. Panjenenganipun ngeteraken Prajanjian Lausanne, lan kanthi punika Turki pungkasanipun nglabeti mangsa tentrem sasampunipun satunggil dasawarsa ngalami paperangan ingkang ngrisak, senadyan panjenenganipun ngadhepi oposisi irredentis ing Dhéwan Nasional lan ing papan-papan sanèsipun.
Kagesangan sasampunipun perang lan pambaruan[besut | besut sumber]
Konsolidhasi pulitik[besut | besut sumber]
Mustafa Kemal migunakaken sapérangan taun salajengipun kanggé ngonsolidhasikaken kakuwaosanipun ing Turki lan nglembagakaken manéka pambaruan pulitik, ékonomi lan sosial ingkang mawiyar. Pambaruan-pambaruan punika njalari munculipun oposisi ing lingkungan Parté Rakyat Républikan ("Cumhuriyet Halk Fırkası" ing basa Turki) ingkang dipundegaken déning Mustafa Kemal tanggal 9 September 1923. Salajengipun Mustafa Kemal mréntahaken Jendral Kazım Karabekir
Turki. Parté punika nentang sosialisme nagara saking Parté Rakyat Républikan lan ngusulaken liberalisme. Nanging pérangan dangu sasampunipun, parté punika dipunpundhut alih déning tiyang-tiyang ingkang dipunanggep Ataturk minangka fundhamentalis. Ing taun 1925, sebagéyan minangka tanggapan dhumateng provokasi saking Syekh Said, dipunwedalaken Undhang-undhang kanggé Njaga Katertiban, ingkang maringaken kakuwoasan dhumateng Ataturk kanggé mbibaraken klompok-klompok subvèrsif. Parté Républikan Progresif tumuli dipunbibaraken kanthi undhang-undhang énggal punika, satunggiling tindakan ingkang dipunanggep perlu kanggé njaga nagari Turki. Nanging, tindakan punika njalari kathah tiyang Turki dados kuciwa dhumateng Ataturk, lan nganggep tindakanipun minangka tindakan satunggiling dhiktator.
Tanggal 11 Agustus 1930 Mustafa Kemal mutusaken kanggé sepindhah malih nyobi obahan dhémokrasi. Panjenenganipun nudhuh Ali Fethi Okyar madegaken parté ingkang énggal. Ing serat Mustafa Kemal dhumateng Ali Fethi Okyar, panjenenganipun negesaken laisisme. Awalipun Parté Républik Liberal kasil menang ing saindhenging nagari. Nanging sepindhah malih parté oposisi dados kiyat sanget salebeting perlawananipun dhumateng upados pambaruan Atatürk, khususipun ing perkawis peranan agami salebeting kagesangan mayarakat. Pungkasanipun Ali Fethi Okyar mbisak parténipun piyambak lan Mustafa Kemal boten naté kasil ndhémokratisaken sistem parlementer. Panjenenganipun sok-sok ngadhepi pihak oposisi kanthi atos salebeting upados nggayuh tujuan utaminipun kanggé ndhémokratisaken Turki. Salah satunggil kritikipun ingkang tetep wonten dumugi sepriki inggih punika bilih Ataturk boten mromosikaken dhémokrasi, nanging kados ingkang dipuncathet déning panulis biografinipun, "Ing antawis kalih perang, dhémokrasi boten saged bertahan ing kathah masarakat ingkang langkung sugih lan ingkang langkung kadhidhik. Otoritarianisme Ataturk ingkang dipuncerahaken nilar ruangan ingkang cekap kanggé kagesangan privat ingkang bébas. Ing wekdal gesangipun, kita boten saged ngantu-antu langkung kathah malih."[1]
Pambaruan kabudayan[besut | besut sumber]
Atatürk nepangaken abjad Turki ingkang énggal dhumateng rakyat Kayseri (20 September 1928).
Mustafa Kemal nganggep fez (mawi basa Turki "fes" (topi Turki), ingkang awalipun dipuntepangaken Sultan Mahmud II minangka angger-angger ngagem rasukan ing Kakaisaran Ottoman taun 1826) minangka lambang feodalisme lan mila dipunlarang. Panjenenganipun nyuwun supados priyantun Turki ngagem rasukan tiyang Éropah. Senadyan Islam nglarang sanget unjukan ingkang ngandhut alkohol, panjenenganipun nggalakaken prodhuksi lebet nagari lan ngedegaken indhustri minuman keras kangunanipun nagara. Panjenenganipun remen dhumateng minuman keras nasional, rakı, lan kathah sanget anggènipun ngunjuk.
^ Andrew Mango, Ataturk. kaca 536
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 14 Februari 2017.
RUJAK CAMPUR BAUR..ADUS KEMBANG 7 RUPA
ANGKA JADI: 95 94 96 05 06 31 32 71 72 82
BANYU SUCI KANGGO ADUS..DI
SETYO	19 Januari 2017 at 9:22 PM	ASSALAMMU ALAIKUM WR.WB.
BADHE BELAJAR ILMU SOROGAN LAN LIYANE
Kesuwun kanggo http://blesak.wordpress.com sing wis tak cukil tulisane… Kesuwun Kang!
@the man: njih mas. Nyuwun agunging pangapunten bilih wonten klenta klentunipun anggene kulo matur. Nggih ngpuntene umpami ndadosake loro wnten manah mas. Kulo tiang alit ingkang teseh sinau samudro ilmu syariat, dereng patoso amengerti nopo sejatinipun hikmah ingkang katitah dumatdng knjeng nabi agung muhammad saw. Kulo nyuwun pencerahan mas. Kulo namung segumpal daging ingkang kagungan katah sanget
Kaf Ha Ya ‘Ain Syin Shod
Bismillahi, Yaa Rohman, Yaa Rohim 200X
KAGEM PORO PENYIMAK INGKANG MBOTEN REMEN, KULO ATURI SUPADOS CANGKEMIPUN MENDEL KEMAWON.
Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
nraka sampun pisah gusti, dhuh mas mirah atma jiwaningwang, pupujan ingsun mas angger, sagunging para arum, samya sanget ageng kang brangti, harjasa luwih, Raden Damarsantun, amatek
“pratandhanipun malih manawi wanita wau sampun madhar prasa, sariranipun ngalumpruk marlupa kados oncat yitmanipun sarta asasambat ingkang damel trenyuh ing manahipun priya. Tumrap wanodya ingkang sampun asring-asring leledhang ing taman lambang sari, asring sambat pejah, boten purun pisah, sasaminipun kados inggih-inggiha.
Menika salahsatunggalipun conto mbok menawi mbenjang dados atur pambagya wonten acara penganten.
katentreman, kawilujengan miwah kamulyan mugi tansah anumrapa dumateng kawula dalah panjenengan sami. Dumateng panjenenganipun sesepuh pinisepuh ingkang tansah dahat kina bekten, dumateng sedaya ingkang sami
rawuh ingkang kawula mulyaaken. Nuwun keparenga ing mriki kawula minangka talanging atur saking panjenenganipun Bapak saha Ibu Sunaryo bade ngaturaken sedaya punapa ingkang dados penggalihing manah.
Bapak saha Ibu Sunaryo ngonjukaken puja-puji syukur ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Asih, karana saking sih rahmatipun ingkang sampun kaluberaken dumateng kawula dalah panjenengan sami. Kaping kalihipun, Bapak Sunaryo sarimbit ngaturaken pambagya wilujeng basuki menggah rawuh
panjenengan sami, wonten ing tirakatan sepekenan putranipun ing dalu punika. Bapak Sunaryo sekaliyan mboten kasupen ngaturaken agenging panuwun, awit saking peparing panjenengan sih pisumbang ingkang awujut punapa kemawon. Sedaya punika mboten saged caos piwales punapa-punapa, sagedipun namung memuji dumateng ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Asih, mugi sedaya pikantukan leliru saha sih nugrahaning Gusti ingkang Maha Asih.
ndadosna kawunigan, bilih rikala dinten Kamis tgl 20 april 2009, Bapak saha Ibu Sunaryo sampun nampi kanugrahan ingkang tanpa pepindhan saking Gusti ingkang Maha Asih, awit kaparingan momongan mijil estri, ingkang sampun pinaringan tetenger asma sesilih Retno Pujiastuti, mugi-mugi jabang bayi sarta ibunipun wilujeng nir ing sambekala,. Awit saking punika, Bapak saha Ibu Sunaryo nyuwun dumateng panjenengan sedaya, kersa
paring pangestu dhumateng putranipun, murih saged dewasa dadosa tiayang
ingkang trapsila, saha bekti dumatheng pinisepuh, migunani tumrap Bangsa, agami, sarta dadosa tepa tuladha kagem sadaya.
kagem pemut ingkang calak sesambetanipun kaliyan wekdal punika kaparenga kawula bade ngaturaken tembang mijil, sanadyan mboten sekeca anangin mugia ngrenani ing penggalih.
wonten babagan ingkang saged ndadosaken kuciwaning penggalih, utawi kirang sekeca anggenipun sami lelenggahan, Bapak Sunaryo sagotrah tansah
nyuwun agunging pangapunten, saha kawula pribadi tartamtu anggen kawula
matur kirang jangkep saha kirang susila anggen kawula ngrakit basa, kawula namung nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami.
nuwun sewu Ki Bagaspati…. kulo remen bab kados ngaten niku, angsal nyuwun kuncinipun mboten Ki…. setunggal mawon…
kabeh ILMU sing diwejane KI BAGASPATI ono nduwur kui mau
bener ta kliru’ olo ta becik
aku iki wong cilek ongklak-angklek uripku mung ge ancek-ancek
mbok mnawi kulo mpun mgggu kalian lan sdulur kabeh’
nyambi dleming sak karepe udelku dwe,,
Byngramapply(1), ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1),
Yehuwah kang dhedhampar ing swargi,Asma Tuwan mugi kasucekna,Karaton tedhak daleme,Mugyo rawuh jroning kalbu,Kalampahna karsaning Gusti,Kadyo dene ing swarga,Makaten ing tandhu,
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurakhman Sayidin Panotogomo Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I ing
wong jowo; “ndang cepet sinau”, kata orang Indonesia;
Balas	walah ra mudeng aku kang ,piye artine?
lawong mangan ku kur nganggo tiwul yo ra iso boso asing
Balas	waduh . . . artine akeh bangrt je
macrophylla Griffith) utawa jeneng lokal liyane ya iku jatake ya iku tanduran kang asale saka Indonesia lan Malaysia. tanduran iki urip ing laladan tropis, lan akèh dibudhidhayaake ing Sumatera lan Thailand.
Gandaria dimanfaatake woh, godhong, lan wite. woh gandaria duwé werna ijo nalika isih enom, lan asring dikonsumsi kanthi digawé rujak utawa campuran sambel gandaria. woh gandaria kang mateng duwé werna kuning, duwé rasa kecut-legi lan bisa langsung dipangan. godhonge bisa digawé lalap. wit gandaria bisa digunaake dadi papan. Gandaria ya iku sawijining flora identitas Jawa kulon.
TumbuhanBuah-buahanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 29 Agustus 2016.
Bingung Bareng CS – Kulo Tiyang Sae
Laweyan Plaza Square Kav. 6-7 Jl. KH. Agus Salim Purwosari Solo
SEMARANG Pemalang, Randudongkol, Balapulang, Juwana, Tayu, Rembang, Purwodadi, Wirosari, Godong, Gubug, Blora, Kudus, Pecangaan, Tegal,
[[Kategori:kacamatan ing Gorontalo {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 14 Februari 2017.
kampret. Malah anu sing nagih. Mandhan cemod-cemod bathuke. Lha kur nyekel duit seketewu, telung dina nggarap program kasir ra dadi-dadi nganti ra kober embret liane. Kur mandhan ayem kaya nemu bolongan, bareng kelingan carike wis pirang wulan njukut komputer urung debayar. Awal taun wong desa tolih akeh duite ndean. Tes nampa ADD sih…Genah mata ngantuk pirang-pirang dina ora turu, dadi aku ngajak kanca kon ngojeg. Wis pokoke nek kasil tek wei lah go tuku bensin. Nek kur arep go mbledhug motore ya mestine cukup.Lah bareng wis meh tekan nggone carike, koh papagan karo sing nggotong bandhosan nggawa wong mati. Lah, aku ya malah kaya wong setres, nangdi-ndi bandhosan ya go nggawa wong mati. Nggawa wong urip ya jenenge angkot yah..?
kowe, awan-awan koh..?” “Udu kaya kuwe, ko..” Kancaku semaur.”Nek arep nagih papagan wong mati kuwe wis mesti ora kasil…” “Kowe maning ora mikir,” Aku semaur mandhan mrongos. “Ora kasil tolih nek nagih meng wong mati…” “Ealah kowe lah ora ngandhelan nek dekandhani..” “Ora urusan meng babagan kaya kuwe. Amerika wis tekan wulan koh wong jawa esih wedi wong mati. Kapan majune negarane dhewek…” Mandan suwe kuwe olih eyel-eyelan. Nganti sidane kancaku gelem terus tapi ana syarate. “Nek ora
ajeg-ajeg aku kudu nggenteni bensin, sidane tek iyani. Jaman kaya kiye koh tesih percaya tahayul. Pokoke ora, ora ana hubungane nagih karo wong mati.Bareng wis dil sidane mlaku maning. Lhah mbasan tekan ngarep umaeh carike, koh ana bendera putih trus akeh krosi nang latar. Aku mandheg takon hansip sing jaga. "Pak, nuwun sewu. Pak carik badhe njago lurah napa?"
bantalan, tapi nganggo AC. Jan jane elit luh, ora ketang nunut.Nembe be arep ngliyep, wis ana sing
mandheg le nuthuki lawang. Kepaksa menyat mbukakna lawang."Mangga pak, badhe ceting napa nggunteni gambar saru?" aku ethok-ethok ramah padahal atine nggrundhel."Mboten mas, namung badhe tangled napa mriki anu warnet?""Oooh, nggih pak leres. Mangga mlebet.." Tetep ramah ora ketang atine mbedhedheg. Tulisan warnet njeblag kaya lapangan pingpong koh nganti ora keton."Oooo.." Wong
pak? Mbok bapake bade internetan""Mboten mas, kulo bade teng daleme mas destro, terose wingking warnet.""Oooo...", gentenan aku sing manthuk-manthuk karo enek.Tapi... lha kae wong koh malah lunga, ora
kurang turu. Weruh srengenge kaya weruh pegawe BRI marani pas mangsan order lagi sepi. Nglemprak nang eper golet sing isis
Pada bae kepriwe. Nek pada wadone lha ndean iya. Tapi nek ndeleng lakune urip ket mbiyen nganti siki kayane ya ora kaya kuwe.
Jaman esih nguli nang Telkom nek weruh sing mloes terus dilenceri. Genah anu tampange dedel duwel, bocaeh diapeli malah mrenguti, jere raiku maregi. Biyunge kadang lewih njeleih. Tapi nek wis dijak ngobrol takon ngodhe ngendi, trus bisa mbalek kanan grak.
Anake moh be dijejeki men ngancani. Seminggu ora ngeton wis ditakoni werna-werna. Nembe grok be wis disandhingi wedhang. Apa maning nek nyangking jeruk sankis sekilo apa martabak sapisial. Lah wiiiiis... pokoke dunia serasa milik calon mertua.
Mbasan siki, wis nggantheng dadi wong sing bisa pasang tampang ngencoti. Soale bocah wadon seneng weruh sing kaya kuwe, dadi nembe ketemu wis langsung pengin nyaplok apa jajan bakso. Tapi wis tampang ngotaa wong genah nganggur. Arepa ana bocah wadon nguber-uber setengah mati, nek wis ketemu biyunge raine ndadak kaya jarit nembe ditilepi. Boro-boro nggawa buntelan isi pizza, wong dolan be niate arep karo nunut madhang.
Crita liane kiye soal watekku sing penyayang anak kecil. Lewih-lewih maring bocah mbarep sing cilik dewek, isuk sore pengine ngelus-elus. Nek weruh bocah cilik apa maning sing ora duwe rama,
dadi tanggane Lik Ihin. Aku duwe kanca lanang sing tek eman. Nggal dina isuk sore nongkrong nang kandhangku, udud kopi pokoke ora kapiran. Lha, nek wong kuwe lagi lunga kang umah, genti sing wadon bolak balik meng kamerku. Nyilih majalah, njaluk waraih komputer, njujugi panganan, dll dll... nganti nawani pijet mbok boyoke pegel.
Dadi kayane, kang Ali kudu nggawe teori anyar nek pas lagi mulang nang sekolahan. Ora cukup teori prawan randha thok. Dadi nek arep nyosor sing di luar katagori kuwe, kudu mereki sing lanang. Tapi ya sekedar teori thok, aja dilakoni (cara aluse ndean dilak*ni...)
liyane. Sing genah bar nampa surat kuwe terus rasane ora enak mangan, ora enak udud. Turu ya dadi angel wong wetenge kosong. Akeh lemud maning...
Mulane kegawa ngimpi pengin aku dadi kompeni, kayane kepenak. Nek ana sing arep aweh
pokoke lah.Lah ndilalah, ana lombok kecokot, padahal aku kue paling anti maring sing jenenge pedes. Mending gelut pokoke lah
seru, esih amleng. Sidane aku ngorong-ngorong. Heee lah.. ora ana sing semaur. Sidane nekat aku munggah meng dhuwur krosi
menduwur nganti kejedhod pyan. Wis ora mubah pokoke ngelmu kethek. Mlumpat kang krosi gecelan usuk, sikile nylagrang nglumpati
Buset, penjorangan temenan kiye. Nembe ngalami seumur-umur nyanthelna cawet karo wong wonge.Ora urusan, sing penting bisa
kepriwe wong anduke esih tek glethakna nang jaba. Arep kathokan disit lha ya ngko belok lepot kopet thok.. Apa
nlangsa kudu manyun cangkeme. Udud nang sak sing bedhah kecemplung WC
WWE Championship inggih punika Gélar Dunia WWE, gelar punika gadahi déning promosi World Wrestling Entertainment (WWE). Gelar punika dipunciptakakén ing taun 1963 saking promosi WWWF lan gelar punika ya iku gelar dunia ingkang kawiwitan ing sejarah WWE. WWE gadahi kalih gelar dunia, satu gelar WWE Championship punika lan sètunggal ugi inggih punika World Heavyweight Championship. sakapunika gelar dipuncépéng merek RAW lan gelar World Heavyweight Championhship dipuncépéng déning merek SmackDown.
Gelar WWWF Championship dipuntépangakèn ing taun 1963 kaliyan Buddy Rogers dados pegulat kawiwitan nyepeng gelar punika ing tanggal 29 April. Gelar punika sampun katah ingkang gantos asma ngantos promosi ingkang nyépéng gelar punika nggadahi variasi asma, kadasta ing taun 2002 ing
WWF) nggantos asma perusahaanipun dados World Wrestling Entertainment (WWE).
Pindah Merek[besut | besut sumber]
Ing WWE Brand Extention acara WWE Draft pertahunan dipunwontenaken, WWE Draft inggih punika acara ing pundhi pegulat saking merek RAW lan SmackDown tukar merek.[1] Saksampune tiga taun dipuncepeng ing merek SmackDown, WWE Championhip pindah merek ing acara 2005 WWE Draft Lottery ing John Cena pemegang gelar punika dipunpindahaken ing merek
kangge pertandingan gelar WWE Championship kaliyan nglawan John Cena. Kontak punika ya iku kontrak pertandingan ing garansi déning WWE, kontrak punika ya iku kangge gelar WWE Championship, World Heavyweight Championship utawi ECW Championship ing wanci punapa kemawon nyepeng pilih. Rob Van Dam ngalahaken John Cena kangge menangaken WWE Championship ndamel gelar punika pindah ing merek ECW, merek ingkang dipuntumbas WWE saking World Championship Wrestling amargi bangkrut. Ing 3 Juli, Edge ngalahaken John Cena lan Rob van Dam ing Pertandingan Triple Threat kangge menangaken gelar WWE Championship, ndamel gelar punika malih merek RAW amargi Edge inggih punika
kawiwitana. Sapunika sampun wonten 39 pegulat nyepeng gelar punika, kaliyan John cena nyepeng ingkang katah ngantos sedasa ugi .[4] Bruno Sammartino nyepeng gelar punika ngantos 2,803 dinten ing 17 Mei, 1963 ngantos 18 Januari, 1971 ndamel rekor nyepeng ing paling lami. André the Giant nyepeng gelar punika ngantos sawetawis 45 detik ndamel rekor nyepeng ingkang paling cendhak . Brock Lesnar inggih punika pegulat ingkang paling enem nyepeng gelar punika kaliyan umur 25 lan Mr. McMahon inggih punika pegulat ingkang tua nyepeng gelar punika kaliyan yuswa 54. Pemegang gelar punika sapunika inggih punika CM Punk, pegulat ingkang menangaken WWE Championship kangge ingkang kaping kalih saksampune ngalahaken Alberto Del Rio ing
GulatKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.41, 3 Maret 2016.
avatāra, waos: awatara) wonten ing agama Hindu inggih punika inkarnasi Tuhan ingkang Maha Suci utawi manifèstasinipun. Tuhan ingkang Maha Agung utawi manifèstasinipun mandhap wonten ing donya, mendhet wujud wonten ing donya matèrial, saperlu maringi pitulungan maring donya saking tumindak nistha sarta nuwuhaken dharma ugi nylametaken tiyang-tiyang ingkang sami nindakaken kabecikan.[1]
Referensi saking kitab suci[besut | besut sumber]
Yèn wancinipun kabecikan mrosot sarta kanisthan kumawasa,
Aku dhéwé bakal njalma saka zaman marang zaman.[2]
Dasa Awatara, sedasa Awatara Wisnu[besut | besut sumber]
Agama Hindu mangertosi babagan Dasa Awatara ingkang kondhang kawentar tinimbang Awatara-Awatara sakliyanipun. Dasa Awatara inggih punika sedasa Awatara ingkang dipunyakini dados panjalmaning matèrial Dewa Wisnu kanthi ancas nylametaken donya. Saking sedasa Awatara, sanga Awatara dipunyakini sampun nylametaken donya, déné setunggal, Awatara pungkasan (Kalki Awatara), taksih nengga wekdal (konon wonten ing pungkasaning Kali Yuga) saperlu mandhap mring donya. Cariyos-cariyos Awatara kasebat karangkum wonten sajroning kitab ingkang winastan Purana.
Nalika kanisthan wonten ing sandhuwure kabecikan, Dewa Wisnu ninggalaken swarga kangge nylametaken kabecikan. Wisnu njalma wonten sedasa cacahipun, ananging wonten ugi sumber ingkang nyebat kaping setunggal likur.
Dasa Awatara saking zaman mring zaman[besut | besut sumber]
Matsya Awatara, sang mina, njalma wonten ing zaman Satya Yuga
Kurma Awatara, sang bulus, njalma wonten ing zaman Satya Yuga
Waraha Awatara, sang babi alas, njalma wonten ing zaman Satya Yuga
Narasinga Awatara, manungsa sirahipun singa, njalma wonten ing zaman Satya Yuga
Wamana Awatara, sang manungsa cebol, njalma wonten ing zaman Treta Yuga
Parasurama Awatara, sang Rama mawi gaman pethel, njalma wonten ing zaman Treta Yuga
Rama Awatara, sang ksatriya, njalma wonten ing zaman Treta Yuga
Kresna Awatara, putra Wasudewa, njalma wonten ing zaman Dwapara Yuga
Buddha Awatara, pangeran Siddharta Gautama, njalma wonten ing zaman Kali Yuga
Kalki Awatara, sang pambrasta, njalma wonten ing zaman Kali Yuga [2]
Jinising Awatara[besut | besut sumber]
Miturut kitab-kitab purana, boten kaétang cacahing Awatara ingkang sampun wonten ing donya. Awatara-awatara kasebat boten pesthi inkarnasi langsung” utawi “panjalma langsung” saking Sang Hyang Wisnu. Wonten saperangan Awatara ingkang dipunyakini gadhah “Sukma ingkang angsal berkat” utawi angsal “kekiatan Tuhan” minangka makhluk ingkang pinilih.[4]
Purusha Awatara: Awatara ingkang angka kapisan Sang Hyang Wisnu ingkang gadhah prabawa babagan panciptaan alam semesta. Awatara kasebat inggih punika:
^ (en)[1](dipunundhuh
Awatara&oldid=1081806"	Kategori: HinduDéwa-Dèwi HinduAwatara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 4 Sèptèmber 2016.
Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka
dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating
wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing
sampeyan tak perintah dening aku,njupukno duwit zakat ing sopo cino sak
poro ssepuh sudi mbantu amergo ibuk kulo mw jual tanah koq gk laku2,bwt nutup utang ki,Wkt nipun pon muepet?Poro
wong pinter saiki mong isone ngo minteri wong seng
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-Polinesia kayata pribumi Wikipedia tau
sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing
sadurung? nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing pesisir saka basa basa-basa nggaw? nlantari
latif. Kidul-w?tan, Mohammad Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
Pambuka Nuwun, para pepundhen, para pinisepuh, miwahsesepuh, mugi linepana ing tulak sarikbendu-panyendu anggen kula kumawani ngadeg ing ngarsa paduka, nigas wacana munggel kamardikan anggen paduka imbal wacana. Kula didhawuhi ingkang hamengku gati tingkeban nun inggih bapak Ibu Suwiryo Para ibu-ibu, para bapak-bapak ingkang satuhu kinurmatan. Saklajengipun sumangga tansah kula dherekaken memuji mring ngarsanipun Gusti kang maha kuwasa, dhedhepe ing pepadanipun, amarikelu tansah ngaturaken pamuji syukur rahayu. Nun inggih hamung saking sih wilasanipun, kula panjenengan sedaya kepareng pinaringan daya kekiyatan satemah saged nunggal ngempal ing
ingkang sekedhap malih, menawi Gusti ngudaneni badhe kagungan momongan. Saderengipun tata rakiting adicara tingkeban kawiwitan, keparenga kula ngaturaken menggah rantamaning titi laksana. Sepisan, pambuka. Kaping kalih, atur pambagyaharja. Saparipurnaning atur pambagyaharja tumuli tumapak gatining laksana nenggih adicara ingkang kaping tiga, nun inggih rerangkaining adicara tingkeban nun inggih sungkeman, siraman,
kembulan saha unjukan, rencakan, rujakan saha dhawetan. Dene minangka pethiting titi laksana nun inggih panutup Mekaten kalawau menggah reroncening titi laksana ingkang rinacik, sumanga enggal tumapak gatining laksana ingkang kaeka nun inggih pambuka. Minangka pambukaning titi laksana, sumangga kanthi patrap ingkang sampurna kula dherekaken memuji muhung mring ngarsanipun Gusti. Puji pandonga rahayu, sumangga kula dherekaken. Mugi pangeran ingkang mahawikan paring berkah, satemah adicara tingkeban saged lumapah boten cengkah kaliyan racikaning titi laksana, mung akarya bingah mring kang samya lenggah Pambagyaharja Awit saking bingahing penggalih Bapak Ibu SUWIRYO dupi priksa paduka ingkang sampun lenggah satata pepak sinaroja, bandharing wacana kasumanggakaken dhumateng Bapak MAUN. Dhumateng Bapak Maun sumangga, dene bapak Ibu SUWIRYO kasuwun jumeneng hangampingi Bapak Maun. Mekaten kalawau menggah pangandikanipun ingkang hamengkugati lumantar panjenengan Bapak MAUN. Adicara saklajengipun nggih menika upacara Tingkeban. Ingkang kapisan inggih menika: Sungkeman Dhumateng ngarsanipun ingkang bebesanan nun inggih Bapak Suwiryo muwah bapak ibu Joko keparenga sawega ing dhiri kanthi lenggah ing sasana ingkang piniji. Dumateng Ibu juru paningkeb, keparenga hanganthi Nimas Ayu sarta Dhimas Permadi lumarap ing ngarsaning ingkang rama sarta Ibu. Ingkang kaeka Nimas Ayu badhe sumungkem dhumateng ingkang raka nun inggih ingkang garwa Dhimas Permadi sineksenan mring para wredha. Sasampunipun sumungkem dhumateng ingkang raka nun inggih ingkang garwa, kekalihipun arsa anguswa pepadhaning ingkang rama miwah ingkang Ibu. Siraman Kados sampun lenggah satata Nimas Ayu, sarta sampun sumandhing hanjenengi nun inggih rama miwah ibu. Arsa ginarujug ing warih, kasoking toya sarta pamuji donga rahayu, lamun ginantha ing wardaya kadya udan basuki. Sampun jangkep pitu cacahipun, Nimas Ayu pinaringan jamas pasiraman saking tuk pitung sumber Sesuci Salajengipun ingkang rama kepareng paring sesuci kanthi toya kang mijil saking telenging kendhi pranata. Kanthi sesuci warata ing saranduning sarira, mugi-mugi Nini Ayu tansah pikantu pitulungan sarta pangayoman, sentosa ing jawa, pikukuh ing raga, manunggal tekade, nyawiji rasane satemah mantep ing wardaya kalamun badhe kagungan putra. Pecah Pamor Paripurn paring sesuci, kendhi arsa kapecah mring ingkang rama miwah ingkang ibu. Brojolan Paripurna mecah kawah, tumuli katindakaken adicara brojolan. Ibu juru paningkeb kepareng njumenengaken Nini Ayu. Antiga kadhawahaken sangajenging jaja pecah sanalika. Kuninge antiga pralambang rah, putih pralambang sungsum. Nini Ayu mugi tansah sinengkuyung mring rah lan sungsum anggenira mbobot ingkang putra, satemah sarira tansah sentosa, sinangga ing kebagaswarasan. Sigaran Salajengipun Nini Ayu kakanthi mring bapa-ibu tumuju dhumateng sasana busana. Dene bagus Permadi tetep jumeneng ing sasana riki saperlu nindakake adicara sigaran. Kados sampun sawega samudayanipun, pramila saumangga Dhimas Pernadi kula aturi jumeneng hangadhepi cengkir. Para tamu kasuwun paring panjurug amrih Dhimas permadi sakalangkung bombing lan grengseng. Menawi sampun samekta, badhe kula abani : stunggal …..kalih …tiga. Cengkirgadhing sampun binelah kados pundi para tamu wujudipun? Pas tengah menapa meleset? Mekaten para tamu, cengkir sampun kasigar . pranyata sigaraning Dhimas Permadi meleset, pratandha badhe kagungan putra kakung. Nyampingan Salajengipun adicara nyampingan, dumateng juru paningkeb kula sumangga Luwaran lan Simparan Katingal sampun pantes, gandhes, luwes tur kewes Nimas Ayu. Salajengipun badhe katindakaken adicara luwaran. Luwaran ngemu pralampita sinandi, bilih ingkang garwa setya tuhu sarta tresna mring pawestri satemah suka pitulung amrih laire ponang jabang bayi kalis saking sambekala. Caranipun Dhimas Permadi badhe nigas janur kuning ingkang tinangsulaken ing padharan ingkang garwa. Tinigas saking ngandhap manginggil. Sasampunipun nigas janur kuning, Dhimas Permadi mundur tigang plangkah, lajeng lumanjar sasanter-santeripun.
nendhang klenthing prantandha pecahing kawah, hanyimpar ayam pratandha gangsaring lair. Wiyosan Para ibu ingkang kinurmatan, salajengipun sampun dumugi mangsa kala adicara wiyosan, nun inggih pralambang miyosipun jabang bayi lumepas saking guwa arbaning rena. Kalamun ponang jabang bayi wus tapa brata ing guwa garba nawa candra dasa ari suwene, kepengin weruh padhanging donya endahing jagad kanthi lair ing alam padhang. Pramila sumangga ingkang sepisan calon eyang putri nun inggih eyang pambudi kula aturi nampi wijiling ponang jabang bayi. Paripurna wiyosan cengkir gadhing kang sepisan. Salajengipun cengkir gadhing dewi Kamaratih, badhe kawiyosaken tinampi mring
sarwa-sarwi gupuh ing pitaken. Kudangan Ibu Pambudi saha Ibu dwija, panjenengan samenika sampun dados yangti (eyang putri), cobi para tamu kepingin mangertos kados pundi menawi panjenengan ngudang wayah? Kados pundi ibu-ibu menapa panjenengan sarujuk menawi eyang-ayan menika ngetingalaken caranipun ngudang wayah. Menawi setuju, paring keplok ingkang gayeng. “Ibu Pambudi saha Ibu Dwija, menika tamu sami keplok malah kepara gayeng, tegesipun panjenengan kedah ngundang wayah “mangga” Bubukan Salajenipun para eyang menimang cucu (cengkir gadhing) lan di turokaken wonten papan ingkang sampun disiapaken Kembulan lan unjukan Sumangga Dhimas Permadi lan Nimas Ayu, kula aturi mundhut sekul salawuhipun ingkang wonten tumpeng pitu. Dhahar kembul sesarengan mratadhani
badhe kaasta dhumateng papan palereman, nun inggih papan ingkang piniji, ingkang pinitados saged dados sasananing garwa hanggenira ngrerantu wijiling sunu. Sumangga dhimas sarta Nimas. Rencakan Rebutan piranti ingkang dimigunakake dene upacara tingkeban Rujakan lan dhawetan Kalamun sampun antri mundhut rujak miwah dhawet, dhumateng para tamu kersaa kembul bujana, ngrahabi pasugatan ing papan ingkang piniji kanthi ladi pribadi(prasmanan) Sumangga Pungkasan Purwa, madya sampun dumugi pungkasaning titi laksana. Mawantu-wantu panuwunipun ingkang hamengku gati konjuk mring para tamu ingkang minulya, para kadang sentana, kadang panuwun kridha, tanga miwah tepalih ingkang sampun paring eguh pratikel, bau suku, bandha beya, amrih kasembadyan saha rancaking titi laksana tingkeban ing wanci menika. Ingkang hamengku gati hamung saged nyenyuwun mring ngarsaning widhi, mugi gusti kepareng nedhaaken lelinthu ingkang satraju syukur bage hanglangkungana Pethit pepuntoning atur, kula pambiwara kalamun wonten cicir cewet kuciwaning atur, jalaran kirang pandhapuking basa, kirang runtut pangrakiting ukara, sayuk karya wulung wido mangsa rowang, sayektinipun awit saking bodho kawula. Jenang sela-sela kang pindha ancala, apuranta cinandhi salam-lama nuwun.
siji ki nek menang ora kondhang, nek kalah wirang” Begitu
“Suroboyo cidek ae lo Mak, mengko lek aku wis oleh duwit yo tak kirimno mulih.[8]”
“Yo ora ngono to Cung. Sekolahmu iku lo sing eman.[9]”
“Aku mengko sekolah ning Suroboyo ae Mak. Jare Cak Son aku iso kerjo karo
Ojo grusa-grusu. Wani tirakat lan prihatin. Ati-ati ning negorone uwong yo. Sing pinter njogo awak e lan atine.[11]”
blokada Leningrada), nalika Perang Donya II, dipunwiwiti saking 8 September 1941,ngantos dumugi 8 Januari 1944, inggih punika pangepungan Jerman dhateng Kutha Leningrad (sapunikaSt.Petersburg) ing Soviet Rusia.[1] Pangepungan punika dados pangepungan ingkang paling nrenyuhaken ing sajarah, mliginipun tumrap tiyang ingkang manggén ing Kutha Leningrad (sapunika dados Kutha Saint Petersburg) ingkang ing nalika semanten dipunkepung (blokadhé) déning Jerman.[1]
padunungipun ngantos tigang yuta tiyang (kalebet 400.000 laré) boten kersa nyerah dhateng Nazi Jerman saéngga dados kasisahan.[2] Stok dhaharan lan bahan bakar namung cekap kanggé kalih wulan kemawon, transportasi umum boten saged mlampah, boten wonten pasokan toya, boten wonten listrik, lan dhaharan ingkang sakedhik sanget.[2] Nalika wulan Januari 1942 ing mangsa adhem, boten kados limrahipun jatah dhaharan namung wonten 125 gram roti saben tiyang saben dintenipun.[2] Namung ing wekdal kalih wulan, Januari lan Februari taun 1942, 200.000 tiyang ing Leningrad tilar donya amargi kadhemen lan kaluwén.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 13 Sèptèmber 2016.
Nindakakê kabêcikan mono ora mêsthi kudu cucúl wragad, nanging biså ditindakakê sarånå pakarti-pakarti liyanê sing
uripíng manungså kang nganti ora biså nyumurupi marang kang kêdadéyan ing sakiwå
pun tular-tularaken wonten ing acara MGMP. Amargi kathah rencang-rencang ingkang dereng mangertos.
JAWA : Tafsir Suluk Kidung Kawedar Sunan Kalijaga (15)
Ana peksi mangku bumi langit, manuk iku endah warnanira, sagara erob wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sekawan, sikile wawolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sejati, ototipun
Dagingipun makripat sejati, cucukipun sejatining sadat, eledan tokid wastane, ana dene kang manuk, pupusuhe supiyah nenggih, amperune amarah, mutmainah jantung, luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
kalihipun, ing gunung arpat punika, uluwiyah ing lohkalam wastaneki, ing gunung manikmaya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangururan,_Samosir&oldid=1035513"	Kategori: Kabupaten SamosirKategori ndhelik: Artikel
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.51, 14 Maret 2016.
Penjelasan Redaksi Panjang Yaaa – Kulo Tiyang Sae
praja padha ewuh pikirane. Wong desa akeh kang karusakan lan susah atine. Udan deres.
Kidul: ngalamate ana ratu surud (seda). Para panggedhe pada susah atine. Akeh udan. Karang kitri wohe ndadi.Beras pari, kebo sapi murah regane. Wong desa pada nalangsa atine,
Kidul Kulon, ngalamat ana ratu surud. Wong desa padha nindakake kabecikan.
Kulon bener, ngalamat ana jumenengan Ratu. Panggede lan wong desa padha bungah atine. beras pari murah. Apa kang tinandur padha subur, kalis ing ama. Udan deres tur suwe. Barang dagangan wujud apa bae padha murah regane,
Lor kulon, ngalamat ana Ratu pasulayan, rebutan raja darbeke lan pangwasane. Para Adipati padha tukaran rebut bener. Wong desa padha sedhih atine. Kebo sapi akeh kang mati. udan lan gludhug salah mangsa. Grahana marambah-rambah tur suwe.
Ing. Jan Korbel Ing. Jan Král Ing. Blanka Kudlíková Ing. Václav Mach Ing. Jan Matějka Ing. Jindřich Pater Ing. Michael Trnka, CSc., st. Ing. Michael Trnka, CSc., ml. Ing.
waayang golek . Usur usur rupa waayang golek.
Kita telusuri bait 28 kitab Musarar Jayabaya
“Prabu tusing waliyullah, kadhatone pan kalih, ing mekah ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”
migunani tumrap urip bebrayan). Hidup bebrayan dapat bermakna brayat alit juga brayat ageng. Brayat alit
mboten nopo-nopo, anteng mawon, nek mbangun lan reresik niku biasa. Nek pas Merapi mbangun, ojo nyebut nek Merapi njebluk. Nek aku ora ngono anggonku nyebut, ning aku nyebut kanthi, assalamu'alaikum, duh gusti kula nyuwun wilujeng...
wong2 kabeh: ” yen smpyn nduwe masalah seng kirane rada abot, smpyan golek wong seng nduwe masalah trus tulungen wong iku
mugo-mugo opo sing tak sinaoni mambengi metu kabeh dino iki, lan aku iso nggarap ora kangelan
Wong,Chris G,Sako,Poongko,
gurune eeehhh….wong tuane milu edan….malah nuntut gurune…..akhire ya kaya ngono…..anake jadi pinter tapi pinter ngebohngi wong,pinter nipu wong …….ilmune mboten berkah…..dadine kaya ngono………cuaaapppeeee……ddddduuuuuuuueeeehhhhhh…….”
Ki Alus, Ki Rahmat, Abah Suhaimi, Kanjeng Sukemilung, lan sedaya sesepuh uga bolo wong alus ingkang tansah kinasih dening Allah.
Mugi wilujeng gesang, purna tugas, ngantos dumugi akherat, angsal kanugrahan lan kabegjan.
Pusber berkata:	4 September 2013 pukul 1:33 pm	ki langgam senengane wong sepuh sepuh… nak cah enom sak iki jarang sing ngerti artine
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvitheim&oldid=874731"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.51, 16 Novèmber 2013.
Charles-Camille Saint-Saëns (pocaping cara Prancis: [ʃaʁl kamij sɛ̃sɑ̃s]; ingkang miyos ing tanggal 9 Oktober 1835 saha séda ing tanggal 16 Dhésèmber 1921 inggih punika salah satunggaling komponis, organis, dirigen saha pianis saking Prancis, ingkang misuwur mliginipun saking asiling karyanipun kanthi irah-irahan
Capriccioso, saha Symphony No. 3 (Organ Symphony).[1]
Biografinipun[besut | besut sumber]
Yuswa enèm[besut | besut sumber]
Saint-Saëns miyos wonten ing Paris, Prancis ing tanggal 9 Oktober 1835.[2] Padamelanipun bapakipun inggih namung dados pegawé pamarèntahan, déné ibunipun inggih séda tigang sasi sasampunipun piyambakipun miyos.[3] Ibunipun ingkang asma Clémence, nyuwun pambiyantunipun bulikipun ingkang asma Charlotte Masson kanggé ngrawat prunanipun, mila piyambakipun lajeng pindhah dhateng dalemipun Saint-Saëns alit. Masson lajeng ingkang sepisanan nepangaken Saint-Saëns kanggé dolanan pinao, lan salajengipun wiwit paring gulawenthah bab caranipun ngginakaken pirantos musik punika.[4] Ing yuswanipun Saint-Saëns ingkang kaping kalih sampun saged ketingal bakatipun menapa malih saking talanipun ingkang sampun sampurna. Asiling garapan komposisinipun ingkang sepisan inggih arupi satunggaling karya alit mawi piano kanthi cathetan tanggal 22 Maret 1939, ingkang sak punia dipunsimpen wonten ing Perpustakaan nasional Prancis utawi Bibliothèque nationale de France.[5] Saint-Saëns ugi boten namung madhep mantep ing bab musik kémawon[5]. Piyambakipun inggih sampun dipungulawenthah bab maos saha nyerat ing yuswa 3 taun, mila nalika yuswanipun 7 taun, piyambakipun inggih sampun saged dipunanggep nguaosi basa Latin[5]. Pagelaran konsèripun ingkang sepisan inggih dipunadani nalika piyambakipun taksih ing yuswa 5 taun, nalika piyambakipun ngampingi satunggaling sonata biola Beethoven[5]. Lajeng piyambakipun inggih nyinaoni kanthi saèstu babagan partitur ingkang jangkep kagunganipun Don Giovanni[5]. Wonten ing taun 1842, Charles-Camille Saint-Saëns wiwit sinau piano kaliyan Camille-Marie Stamaty, satunggaling muridipun Friedrich Kalkbrenner, ingkang siswa-siswanipun dipungladhi kanggé sinau piano kanthi cara bagéan ngandhap lengenipun dipunpapanaken wonten ing satunggaling babagan papan ingkang dipunpapanaken ing sak ngajengipun toets saéngga sadaya kekiyatanipun pamain piano kala wau saged ketingal saking asta lan drijinipun sanès saking lengenipun. Wonten ing yuswa 10 taun, Charles-Camille Saint-Saëns paring resital publikipun ingkang sepisan wonten ing Salle Pleyel, kanthi maragakaken karya Konserto Piano no. 15 wonten ing B moll mayor (K. 450), lan manéka warna karyanipun Handel, Kalkbrenner, Hummel, saha Bach. Minangka tambahanipun, Charles-Camille Saint-Saëns nawaraken pribadhinipun kanggé maènaken karya sonata pundi kemawon saking 32 sonata piano Beethoven medal èmutanipun[6]. Pawartos saking konseripun ingkang sanget luar biyasa punika lajeng mratah dhateng sadaya wewengkon ing Éropah, lan ugi dumugi Amérika Sarékat kanthi satunggaling artikel ing satunggaling koran ing Boston[6].
Piyambakipun lajeng sinau komposisi ing sak ngandhapipun wewarahipun Fromental Halévy ing Conservatoire de Paris[6]. Saint-Saëns ugi saged menang ing kathah bebungah ingkang sanget misuwur lan pikantuk reputasi ingkang njalari piyambakipun lajeng dipuntepangaken dhateng Franz Liszt, ingkang ing tembenipun samangké badhé dados salah satunggaling kanca celakipun Saint-Saëns[6]. Wonten ing yuswa 16 taun, Saint-Saëns nyerat asiling simfoninipun ingkan sepisan, déné karyanipun ingkang kaping kalih inggih dipunwedalaken minangka Simfoni No. 1 wonten ing E-moll mayor, ingkang dipunketingalaken wonten ing pagelaran ing taun 1853 lan saged narik kawigatosanipun kathah kritukus saha kanca komponisipun sanèsipun[6]. Hector Berlioz ingkang ugi minangka kanca celakipun inggih ugi sampun naté ngandaraken ing basa Prancis, Il sait tout, mais il manque d'inexpérience (Ingkang tegesipun inggih punika piyambakipun mangertos kathah seserepan ananging kirang kanggé praktèkipun)[6].
Debut dados Organis[besut | besut sumber]
Ing taun 1853, nalika yuswanipun Camille Saint-Saëns taksih wolulas taun, piyambakipun sampun dipundhapuk dados pamain organ wonten ing gréja Saint-Merri, Paris lan ugi sampun damel Symphony nipun ingkang sepisanan.[7]. Saking asilipun garapanipun, piyambakipun saged langsung pikantuk reputasi ingkang saé sanget lan kathah musisi ingkang sampun misuwur kados ta Hector Berlioz lan Franz Liszt ingkang remen kaliyan piyambakipun.[7]
Ing taun 1857, Camille Saint-Saëns saged kasil mratah dados pamain organ ing sapérangan ageng laladan Cavaille-Coll ing greja Madeleine[7]. Dene pagelaran organ ingkang dipunmaènaken ugi dipunrawuhi déning para musisi kelas internasional, kalebet Listz ingkang sanget remen dhateng asiling improvisasinipun[7]. Nalika Camille Saint-Saëns ing yuswa kalih dasa taun, piyambakipun inggih taksih sekeca madeg ing tata cara pagesanganipun ingkang kados mekaten[7].
Lajeng sasampunipun mapinten-pinten taun, padamelanipun ingkang dados komposer saged paring kontribusi kanggé edisi énggal dhateng karyanipun Gluck, Mozart, Beethoven, ugi Liszt[8]. Piyambakipun ugi mratah karyanipun dhateng karya Schumann lan Wagner, ingkang sanget misuwur wonten ing Koservatorium Paris[8]. Kathah karyanipun ingakng dipunasilaken ing taun 1858, ingkang dadosaken pangecapan Girod saged bayar 500 frank kanggé partisi ngirimaken enem duèt kanggé piano lan harmonium, déné turahan artanipun inggih dipundamel kanggé mundhut teleskop[8].
Ing yuswa dhiwasa[besut | besut sumber]
Kanggé nyekapi kabetahanipun, Saint-Saëns lajeng asring ngadani manèka warna pagelaran orgel wonten ing kathah greja ing Paris, kanthi tugasipun ingkang sepisanan wonten ing Saint-Merri ing laladan Beaubourg[6]. Wonten ing taun 1857, piyambakipun nggantosaken Lefébure-Wely wonten ing posisinipun minangka pamain orgel ing Église de la Madeleine, jabatan punika dipuncepeng piyambakipun dumugi taun 1877. Asiling improvisasinipun saged damel gègèr tiyang kathah ing Paris saéngga njalari Listzt naté ngandharaken wonten ing taun 1866 bilih Saint-Saëns inggih punika pamain orgel paling ageng ing dunya punika.[6]
Saking taun 1861 dumugi taun 1865, Saint-Saëns saged nyepeng padamelan wonten ing babagan pendhidhikan minangka profésor piano wonten ing École Niedermeyer.[9] Wonten ing mrika, piyambakipun ugi saged damel tiyang gègèr malih nalika piyambakipun
ingkang konservatif ing sekolah punika, inggih punika asiling karya-karyanipun Bach lan Mozart.[9] Muridipun ingkang paling kasil dipungulawenthah wonten ing Niedermeyer inggih punika André Messager lan Gabriel Fauré, ingkang ugi minangka murid ingkang paling dipuntresnani déning Saint-Saëns lan boten dangu salajengipun saged dados kanca celakipun.[9]
Saint-Saëns inggih minangka satunggaling intelèktual ingkang sarwa saged. Wiwit taksih enèm, piyambakipun inggih sampun kathah nyianoni èlmu sanèsipun, kados ta géologi, arkéologi, botani, lan lepidopteri.[1] Piyambakipun inggih minangka ugi nimpuna matematika.[1] Ing wekdal radi kepengker punika, piyambakipun ugi asring damel komposisi, ngawontenaken pagelaran, saha nyerat kritik-kritik musik.[1] Saint-Saëns ugi ngawontenaken pirembagan-pirembagan kaliyan para ilmuwan ingkang paling misuwur ing Éropah saha nyerat artikel-artikel ilmiah ngèngingi bab akustik, èlmu-èlmu okult, dekorasi tèater Roma, lan pirantos musik kuna.[10] Saint-Saëns ugi naté nyerat satunggaling karya filsafat kanthi irah-irahan Problèmes et Mystères, ingkang ngandharaken bab èlmu pengetahuan lan seni ingkang nggantosaken kawontenanipun agama.[10] Pamanggih-pamanggih bab pesimistik lan ateistik Saint-Saëns ngrumiyini kawontenanipun Eksistensialisme.[10] Asiling seratan sastranipun ingkang sanèsipun inggih kalebet satunggaling kempalan pusi utawi geguritan (ing basa Jawa) kanthi irah-irahan Rimes familières lan La Crampe des écrivains, satunggaling sandhiwara farcical play.[10] Piyambakipun ugi dados anggota Pakempalan Asronomi Prancis.[6] Piyambakipun ugi paring kuliah ing mata kuliah fatamorgana, gadhah satunggaling teleskop ingkang dipundamel jumbuh kaliyan panyuwunanipun piyambak, lan ugi sampun damel rencana kanggé nggelar konser-konser ingkang badhé dipunjumbuhaken kaliyan prastawa-prastawa astronomis kados ta gerhana srengéngé.[1]
Ing taun 1870, sanajan ta wonten yuda ing antawisipun Prancis lan Ruslan ingkang kadadosan boten ngantos enem sasi, tetep boten nglirwakaken jejakipun sang komponis, Saint-Saëns[11]. Piyambakipun dipunbébasaken saking tugas tempur minangka salah salah satunggaling sedherekipun Kaisar Napoleon III ingkang paling dipuntresnani, ananging piyambakipun lajeng késah dhateng London kanggé ngungsi ing wekdal mapinten-pinten sasi nalika Paris Commune jebol wonten ing Paris ingkang dipunkupengi mungsuh nalika musim asrep ing taun 1871[11]. Amargi piyambakipun misuwur saha statusipun inggil ing masarakat, mila njalari kaslametanipun radi gèsèh[11]. Ing taun ingkang sami, piyambakipun ugi ndhèrèk sesarengan mbangun Romain Bussine Société Nationale de Musique kanggé mromosikaken musikipun ingkang énggal lan ngemu khasipun tanah Prancis[11]. Sasampunipun Paris Commune saged dipunkasoraken, pakempalan punika lajeng ngawontenaken pagelaran karya-karyanipun para anggotanipun kados ta Fauré, César Franck, Édouard Lalo, lan Saint-Saëns piyambak ingkang njabat minangka salah satunggaling prèsidhen pakempalan punika[11]. Kanthi cara kados punika, Saint-Saëns saged dados tokoh ingkang paring pangaribawa wujudipun musik Prancis ing wekdal tembenipun[11].
Ing taun 1875, Saint-Saëns kawin kaliyan Marie-Laure Truffot lan kekalihipun pinaringan kalih putra, inggih punika André lan Jean-François, ingkang séda wonten ing jarak enem minggu ing antawisipun taun 1878[11]. Saint-Saëns lajeng ninggalaken garwanipun tigang taun salajengipun[11]. Piyambakipun boten naté megat garwanipun, ananging gesang piyambak-piyambak ing turahan wekdal salaminipun gesang kekalihipun[11]. Saking taun 1877 dumugi taun 1889, Saint-Saëns dumunung netep wonten ing rue Monsieur-le-Prince nomer 14, lan griya apartémenipun inggih dipunparingi tandha déning satunggaling plang.[7]
Wekdal Pungkasaning Gesang[besut | besut sumber]
Ing taun 1866, Saint-Saëns mrodhuksi kalih komposisi lagu ingkang paling énggal inggih punika ingkang kanthi irah-irahan: The Carnival of the Animals lan Symphony No. 3, ingkang dipuntujokaken dhateng Franz Liszt, ingkang séda ing taun punika. Wonten ing taun ingkang sami, Vincent d'Indy lan para sekuthu-sekuthunipun sampun mbusek nama Saint-Saëns saking Société Nationale de Musique[12]. Kalih taun salajengipun, ibunipun Saint-Saëns tilar dunya, ingkang lajeng dadosaken komposer punika sedhih sanget lan lajeng sumingkir saking Prancis dhateng Canary Islands wonten ing sak ngandhaping aliansi Sannois[12]. Lajeng mapinten-pinten taun salajengipun, piyambakipun késah tebih kliling dunya, piknik dhateng papan-papan wisata ingkang éndah-éndah wonten ing Éropah, Afrika Utara, Asia Tenggara, lan Amerika Selatan[12]. Saint-Saëns nyathet lan nyerat sadaya lampahing wisatanipun wonten ing buku-buku ingkang populèr kagunganipun ingkang ngginakaken nama nom de plume, Sannois[12]. Saking seratan bukunipun punika, mila saged dipunpendhet dudutan bilih komposer ugi asring nyerang gurit lan ugi medalaken asiling karyanipun wonten ing satunggaling koleksinipun kanthi irah-irahan Rimes Familieres ing taun 1890. Dene pusi ingkang paling saé dipundamel déning Saint-Saëns inggih kanthi irah-irahan La Libellule [The Dragonfly][12].
Wonten ing taun 1875, Saint-Saëns palakrama kaliyan Marie-Laure Truffot lan kagungan kalih putra, André lan Jean-François, ingkang tilar donya kanthi wekdal enem minggu ing antawisipun taun 1878[12]. Saint-Saëns nilaraken garwanipun tigang taun candhakipun. Kekalihipun boten naté ceré, ananging anggénipun gesang kapisah dumugi sisa gesangipun[12].
Wonten ing taun 1908, piyambakipun gadhah satunggaling perkawis ingkang bédakaken piyambakipun kaliyan komposer sanèsipun ingkang lajeng saged damel piyambakipun langkung misuwur minangka komposer ingkang sepisanan misuwur kanggé nyerat skor musik wonten ing satunggaling filem, kanthi irah-irahan
Guise), ingkang dados sutradara inggih punika Charles Le Bargy lan André Calmettes, ingkang dipunserep lan dipungubah déning Henri Lavedan, ingkang nampilaken aktor saking Française Comédie[13]. Déné musikipun ingkang dipungarap inggih kanthi wekdal 18 menit ingkang punika garapan musik ingkang sampun kaanggep dangu anggènipun dipunpentasaken wonten ing setunggal dinten[13].
Ing taun 1915, Saint-Saëns nerasaken lampahipun kanggé kliling dunya dhateng San Francisco lan dados tamu wonten ing satunggaling konser kanthi sebatan San Francisco Symphony Orchestra ing sadangunipun Panama-Pacific International Exposition, ingkang punika salah satunggaling tokoh ingkang minangka tokoh ingkang maén kalih dunya ngrayakaken Kanal Panama ingkang nembé kemawon rampung dipunbangun[13]. Saint-Saëns nerasaken kanggé nyerat lagon, seratan bab èlmu pengetahuan lan sujarah, asiling piknik piyambakipun sadèrèngipun piyambakipun netep dumunung ing Algiers ing taun kaping pungkasan[13]. Saint-Saëns lajeng damel lagon kanthi irah-irahan a Chevalier de la Legion d'honneur ing taun 1868 lan kados saben warsanipun, piyambakipun ing taun 1913 saged pikantuk bebungah paling inggil ingkang wonten ing Prancis, inggih punika bebungah the Grand-Croix de la Legion d'honneur[14]. Satunggaling margi wonten ing Paris lan ing Marseilles inggih dipundamel minangka tandha pakurmatan dhateng piyambakipun[14]. Saint-Saëns séda amargi kènging sakit pneumonia ing tanggal 16 Dhésèmber 192 wonten ing Hôtel de l'Oasis ing Algiers[15]. Jasad layonipun lajeng dipunkonduraken dhateng Paris, lajeng anggenipun nyarèkaken mawi upacara kanagaran minangka tandha pakurmatan dhateng piyambakipunn ing La Madeleine lan dipunsarekaken ing Cimetière du Montparnasse, Paris[14].
Sesambungan kaliyan Komposer Sanèsipun[besut | besut sumber]
Saint-Saëns inggih dados kanca saénipun lan ugi tarkadhang dados mengsahipun sapérangan musisi ingkang paling misuwur ing Èropa[16]. Piyambakipun inggih caket sanget anggènipun ngrajut sesambungan kaliyan Franz Liszt lan saged ngrajut tali kekancan ingkang cepet sanget kaliyan muridipun, Gabriel Fauré, ingkang lajeng badhé nggantosaken piyambakipun minangka organis lan pamain biduan nalika piyambakipun sampun pènsiun samangké[16]. Kejawi saking punika, piyambakipun inggih dados guru lan kanca kanggé Isidor Philipp, ingkang mandhegani departémèn piano ing Konservatorium Paris ing sapérangan dekade lan piyambakipun inggih minangka satunggaling komponis saha editor musik kathah komposer sanèsipun[16]. Ananging, sanajan ta wonten advokasi ingkang kiyat saking musik ing Prancis, Saint-Saëns inggih kanthi blaka suta dipunsengiti kathah kanca komposer sanèsipun ing Prancis kados ta Franck lan d'Indy, wondéné piyambakipun inggih paring aleman kanggé musik ingkang saé sanget ingkang dipundamel déning Jules Massenet wonten ing bukunipun Musical Memories ingkang dipunwedalaken ing taun 1919[16]. Piyambakipun inggih ugi ngandharaken ing bagéan kasebut bilih piyambakipun inggih boten wonten ginanipun kanggé Massenet pribadi. Saint-Saëns ugi sengit sanget dhateng musikipun Claude Debussy, piyambakipun dipunlapuraken bilih sampun ngendika dhatng Pierre Lalo, satunggaling kritikus musik ingkang minangka putranipun saking komposer Édouard Lalo, bilih piyambakipun sampun dumunung ing Paris kanggé ngendika bab ingkang ala ngèngingi Pelléas et Mélisande. Piyambakipun inggih dados musuh pribadhi dhateng Pelléas et Mélisande sami kaliyan Debussy ingkang ugi sampun naté paring andharan bilih piyambakipun inggih gadhah raos sentimen lan boten saged nglirwakaken ingkang namanipun Saint-Saëns[16]. Ananging, ing wekdal sanèsipun, Debussy ugi ngandharaken raos bombong kanggé bakat musik ingkang dipungadhahi déning Saint-Saëns[16]. Saint-Saëns sampun naté dados jawara sepisanan wonten ing lomba musik ingkang dipunadani déning Richard Wagner ing Prancis, lan piyambakipun ugi mucal karya punika ing sadangunipun wekdal jabatanipun wonten ing École Niedermeyer lan ugi dados perdana mentri wonten ing Tannhäuser[17]. Piyambakipun sanget saé nalika maènaken musikipun ngantos saged damel Wagner langsung katarik dhateng piyambakipun nalika ningali lan maos sadaya skor orkestra saking Lohengrin, Tristan und Isolde, lan Siegfried, lajeng paring surungan dhateng Hans von Bülow supados sinau dhateng Saint-Saëns minangka satunggaling pamanggih bab musik ingkang paling ageng wonten ing jaman kasebut[17]. Ananging, sanajan ta piyambakipun sanget paring apresiasi dhateng karyanipun Wegner, Saint-Saëns ugi ngandharaken bilih piyambakipun inggih dédé tiyang aficionado[17]. Ing taun 1886, Saint-Saëns dipunkukum amargi sapérangan andharanipun ingkang atos lan anti dhateng nagara Jerman kanggé mrodhuksi Paris Loherngrin kanthi cara piyambakipun kecalan sadaya kontrak lan pikantuk cap ingkang kirang saé ing sadaya bagéan nagara Jerman[18]. Salajengipun, sasampunipun Perang Dunya I, Saint-Saëns duka dhateng nagara Prancis lan Jerman kanthi nyerat satunggaling artikel kanthi irah-irahan Germanophilie, ingkang kanthi cetha wela-wela paring serangan dhateng Wagner.[18]
Saint-Saëns ugi sampun natè nyunting satunggaling karya kagunganipun Jean-Philippe Rameau kanthi irah-irahan, Pièces de clavecin, lan lajeng mbiwarakaken karyanipun dhateng masarakat umum ing taun 1985 wonten ing Durand, Paris (ingkang sampun dipuncithak ulang dèning Dover ing taun 1993)[18].
Ing wekdal sanèsipun, ugi sampun naté wonten ingkang ngandharaken bilih Saint-Saëns sampun asring medal tanpa kinira saking pagelaran ingkang dipunadani dèning Igor Stravinsky kanthi irah-irahan The Rite of Spring]] ing tanggal 29 Mei 1913, ingkang seratanipun inggih ngandharaken raos dukanipun dhateng sinten tiyang ingkang dipunanggep dados dados ingkang maèn wingking kanggé proyek basson ing bar pambuka balet kasebut.[19] Ananging ing kasunyatanipun, piyambakipun boten naté mahargyakaken karyanipun ing pagelaran punika, ananging piyambakipun inggih lajeng medal saking karya konsèripun ingkang sepisan saking konseripun ingkang sepisan saking cacahipun biji ingkang sampun dipuntemtokaken déning Pierre Monteux ing sasi April taun 1914, Saint-Saëns paring pamanggihipun bilih Stravinsky punika édan, kirang jangkep utekipun.[20]
Reputasinipun[besut | besut sumber]
Samson et Dalila: "Vois ma
Ana prakara nalika muter this file? Wacaa pitulung médhia.
Saint-Saëns miwiti karir musikipun minangka ingkang dados pelopor musik, ingkang nepangaken simponi gurit wonten ing Prancis lan ugi kanggi kupiya ingkang awrat ngupiya karya ingkang radikal kagunganipun Franz Liszt lan Richard Wagner nalika Johann Sebastian Bach lan Wolfgang Amadeus Mozart inggih punika norma[21]. Ing purwakaning abad kalih dasa, Saint-Saens inggih dados salah satunggaling tiyang ingkang ultra konservatif, nglawan pangaribawanipun Claude Debussy lan Richard Strauss ingkang ing wekdal tartamtu kanggé ngiyataken reputasinipun Meyerbeer lan Berlioz[21]. Punika inggih dados satunggaling swasana ingkang saged damel manah kraos ser-seran ing wiwitan kariripun Saint-Saëns nalika Chopin lan Mendelssohn wonten ing kahanan ingkang langkung wigati, lan dipunpungkasi nalika dipunwiwiti genre jazz; ananging citranipun saged ajeg ngantos mapinten-pinten taun sasampunipun piyambakipun séda[21].
Minangka satunggaling komposer, Saint-Saëns asring dipunkritik amargi piyambakipun boten purun kanggé ngrambah dunya romantisme lan ing wekdal ingkang sami radi asipat paradoks, amargi wontenipun raos manut dhateng aturan ngèngingi basa musik ingkang wonten ing abad kaping sangalas[21]. Saint-Saëns inggih dipunkenang mliginipun kanggé karya-karyanipun kados ta The Carnival of the Animals (ingkang dipunbiwarakaken ing masarakat umum kanthi jangkep ngantos dumugi piyambakipun séda, dipunlapuraken amargi Saint-Saëns ajrih badhé paring pangaribawa ngèngingi bab reputasinipun minangka satunggaling komposer ingkang tumemen), lajeng karyanipun ingkang kanthi irah-irahan Introduction and Rondo Capriccioso kanggé violin lan orkestranipun, lan opera Samson and Delilah lan ugi Henry VIII (ingkang namung sepisanan dipunlampahan ing dinten punika), gurit simponi kanthi irah-irahan Danse Macabre, Symphony No. 3; ingkang kaping kalih, piano concerto ingkang kaping sekawan lan lan kaping gangsal, biola concerto ingkang kaping tiga, celo concerto ingkang kaping sepisan, ingkang kaping sepisan sonata biola lan klarinet sonata[21]. Ing pagelaranipun, Saint-Saëns inggih dipunandharaken déning tiyang sanès bilih piyambakipun inggih boten wonten tandhinganipun kanggé maènaken organ, lan namung sekedhik tiyang ingkang saged nyamèkaken prèstasinipun kaliyan piyambakipun[22]. Ananging, ingkang prelu kauningani, bilih gayanipun Saint-Saëns wonten ing pagelaran panggung inggih punika saged dipunkendhalikaken, alus, lan asrep, déné piyambakipun inggih tansah tetep ajeg tanpa éwahing badan sanès kejawi namung madhep mantep ing sangajenging pianonipun[23]. Anggènipun dolanan piano dipuntandhani kanthi saé sanget kanthi sisik lan greget ingkang saé, kanthi driji-driji ingkang cepet sanget nalika dipunginakaken kanggé mejet tun-tun piano, lan ugi kanggé dandosi aristokrat[24]. Ing rekaman wekdal radi pungkasan gesangipun inggih dipungambaraken kanthi saklécapan ngèngingi sipat-sipat piyambakipun punika[25].
Saint-Saëns inggih minangka pianis ing wekdal miyosipun ingkang enèm ingkang sampun naté damel rekaman[26]. Ananging, piyambakipun inggih sanès minangka pianis ing jaman purwaka ingkang enèm ingkang nglirwakaken cathetan-cathetan wonten ing wujud piyambakipun dolanaken pianonipun, kados ta Carl Reinecke ingkang miyos ing taun 1824 (sewelas taun sadèrèngipun Saint-Saëns miyos, lan nalika Ludwig van Beethoven taksih gesang), damel roll Welte-Mignon ing taun 1904, nalika piyambakipun ing yuswa 80 taun[26]. Saint-Saëns inggih ugi minangka pianis sepisanan ingkang damel rekaman, satunggaling susunan Liebestod saking Tristan und Isolde kagunganipun Richard Wagner ingkang dipundamel déning Landon Ronald ing taun 1900
Piyambakipun inggih asring dipuntudhuh dados pribadhi ingkang gampil mindhak émosinipun lan gadhah praupan ingkang kados kirang nengsemaken tinimbang pamain sanèsipun ingkang langkung karismatik[27]. Piyambakipun inggih mbok bilih minangka pianis ingkang sepisanan kanthi dipuntingali tiyang kathah saged nindakaken sadaya siklus piano concerto kagunganipun Wolfgang Amadeus Mozart. Ing sapérangan kasus ingkang wonten inggih kènging pangaribawa saking konserto piano kagunganipun piyambak, kados ta éwah-éwahing badan ingkang sepisanan saking Piano Concerto 4 di C minor mèh sami sanget kaliyan éwah-éwahaning awak saking Mozart ing 24th Concerto, ingkang wonten ing kunci ing sami[28]. Menawi sampun dumugi ing titi wancinipun, concerto piyambak ugi ketingalanipun sampun paring pangaribawa dhateng tiyang-tiyang sanèsipun kados ta Segei Rachmaninoff lan komposer romantis sanèsipun[27]. Ing sadangunipun wekdal pagesanganipun, Saint-Saëns inggih tetep ajeg kanggé dolanan piano kanthi tèhnik ingkang dipunwulangaken dhateng piyambakipun déning Stamaty, ingkang ngginakaken kakiyatan saking astanipun, sanès saking sukunipun[27]. Claudio Arrau inggih boten naté kesupèn tata cara Saint-Saëns ingkang gampil kanggé saged maènaken pianonipun (Piyambakipun inggih nyuplik saking Chopin Scherzo kaping sekawan minangka tuladhanipun)[27].
Gayanipun[besut | besut sumber]
"Punapa ingkang dipunparingaken déning Sebastian Bach lan Mozart inggih punika satungaling bagéan ingkang punika bilih kalih komposer ingkang ngripta inggih komposer ageng ingkang ekspresif ingkang boten naté ngurbanaken wujud èksprèsinipun. Sak dhuwur-dhuwuripun kekalihipun ngedalaken èksprèsinipun, ananging wujud musik ingkang dipunwedalaken déning kekalihipun inggih tetep saged inggil lan saged nyekapi sadayanipun."Kapethik saking satunggaling serat kagunganipun Camille Saint-Saëns ingkang dipuntujokaken dhateng Camille Bellaigue, 1907 .
Concerto Saint-Saëns lan kathah karya musik kamaripun saé punika minangka wujud teknis ingkang boten gampil lan ugi transparan, mbetahaken kaprigelan virtuso[29]. Lajeng pethikan musik kamar, kados ta biola ingkang kaping kalih saking sonata, sonata céllo ingkang kaping kalih, lan ugi trio pinao kalih, kirang saged dipunundhuh déning para pamiyarsa saking pethikan sadèrèngipun ingkang asalipun saking wujud ingkang sami[29]. Sedaya karyanipun kala wau dipunsusun lan dipuntindakaken nalika Saint-Saëns sampun nylinep medal saking tingkat misuwuripun lan minangka akibatipun inggih sadaya karyanipun kala wau kirang dipunmangertosi déning tiyang kathah[30]. Sedayanipun nedahaken bilih piyambakipun langkung samekta kanggé tumindak cobi-cobi kanthi basa musik ingkang langkung wonten indhak-indhakipun lan nglirwakaken cakepan saha daya tarik kanggé paring èksprèsi ingkang langkung lebet malih[29].
Musik piano, sanajan ta boten patos lebet kados tantanganipun ingkang mratah para seniman ing jamanipun, ingkang mapan wonten ing satunggaling gaya ing wewengkonipun lagon riptanipun Liszt lan Maurice Ravel[31]. Ing wekdal ingkang lantip sanget, radi transparan lan kathah idiom, musik kanggé kalih piano kalebet variasinipun kanthi téma kagunganipun Beethoven, inggih punika Scherzo, inggih punika satunggaling palindromik ingkang ngginakaken padu padhon tonalitis ingkang modhèrn lan obahan konvensional, lan ugi Caprice arabe, satunggaling fantasi kanthi wirama inventif ingkang dipunginakaken kanggé mbayar satunggaling pakurmatan dhateng musik ing Afrika Utara[31]. Sanajan ta, Saint-Saëns dipunanggep kina ing dinten salajengipun, piyambakipun lajeng mratah manéka warna jinis ingkang énggal lan saged langkung bangkit malih sapérangan dhateng ingkang langkung sepuh. Asiling komposisinipun inggih pikantuk inspirasi déning klasism saking Prancis, ingkang nyebabaken piyambakipun minangka tiyang pelopor ingkang wigati saking neoklasisme saking Ravel lan sapanunggalanipun[31].
Saint-Saëns rodha tiga (dipunwedalaken wonten ing jurnal Música, taun 1907).
Padamelan musikipun[besut | besut sumber]
Saint-Saëns miwiti gesangipun ingkang dangu kanthi ngginakaken wekdalipun kanggé nyerat atusan asiling komposisinipun[32]. Ing sadangunipun padamelanipun dados seniman musik, piyambakipun ugi sampun kathah nyerat karya
Danse macabre inggih salah satunggaling asiling karyanipun ingkang misuwur[32]. Ing total cacahipun karyanipun ingkang sampun dipunasilaken, piyambakipun inggih sampun nyerat langkung saking 300 karya lan piyambakipun ugi minangka komposer ageng ingkang sepisanan nyerat musik khusus kanggé pagelaran ing bioskop, kalebet musik kanggé folm Henri Lavedan ingkang irah-irhanipun
Saint-Saëns ugi nyerat gangsal simponi, sanajan ta ingkang dipunparingi momer inggih namung tigang karyanipun kémawon[32]. Saint-Saëns ugi paring sumbangan ing wujud seratan kanggé literatur ing Prancis, kanthi piyambakipun nyerat gangsal konserto piano, tigang konserto biola, kalih konserto cello, lan udakawis kalih dasa konserto karyanipun ingkang langkung alit kanggé solois lan
Opera Hélène ugi dipunsusun déning Saint-Saëns kanggé soprano ageng ing Australia, inggih punika kanthi irah-irahan Dame lan Nellie Melba ing taun 1904[33]. Opera punika mlebet ing panggung sasampunipun wonten premier ing Monaco, lan punika dipuntindakaken ing kitha asalipun soprano kasebut inggih punika ing Melbroune ing salebeting sasi Januari 2008[33].
Garis Kulawarga[besut | besut sumber]
Saint-Saëns dipunanggep déning sapérangan tiyang inggih gadhah garis kulawarga rasial Yahudi, kados ta kaliyan Tchaikovsky[34]. Sanajan ta sejatosipun bapakipun inggh namung keturunan saking kulawarga tani ing Normandia[35]. Ananging, panci boten wonten bukti menawi Saint-Saëns inggih gadhah garis kulawarga saking tiyang Yahudi, amargi miturut Nazi Jerman, musikipun piyambakipun inggih boten dipunkebarengaken kanggé dipunsebaraken ing nagara punika[36].
Sanèsipun[besut | besut sumber]
Saint-Saëns ugi dipunanggep minangka tiyang ingkang homoseksual déning sapérangan tiyang[37][38][39]. Ananging, Saint-Saëns piyambak kanthi tumemen mbantah anggepan ingkang kados punika[40].
^ a b c d e Huebner, Steven (2006).
menggunakan pranala magis ISBNArtikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Tatra&oldid=1091265"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
Cerita Anak / Wacan Bocah: Bulus Jimbung WACAN BOCAH BAHASA JAWA:
Dening Sutardi MS Dihardjo / Masdi MSD
Dewi Wahdi sekar kedhaton Negara Keling wis ndungkap akil balig, wis wayahe diwengku sawijining priya. Gandheng Dewi Wahdi, senajan wanita nanging duwe kalungguhan kang luhur pinangka sekar kedhaton, mula diwenangake milih priya sing cocok dadi tetimbangan uripe. Pilihane tumuju ing sawijining pangeran saka Negara Wiratha, putrane Prabu Putri Sri
keprabone Sang Prabu, mula Ratu Keling kudu ngati-ati anggone milih mantu. Kuwi kabeh saliyane kanggo kabahagyan putrine uga kanggo kuncarane negarane, katentreman lan kemakmuran kawulane. Sapa sing kapilih dadi garwane Dewi Wahdi mbesuke mesthi bakal bebarengan nyekel pusaraning adil Negara Keling karo garwane. Mula ora isa wong sembarangan nggarwo putrine. Kudu ditimbang bibit, bobot lan bebete. Sang Prabu ora kersa njlomprongake kawulane menyang kasangsaran amarga pilihan putrine kang keliru. Aja nganti kawulane sing saiki wis ayem tentrem, gumregut makarya kanthi nengenake gotong royong, mbareng diprentah putrine, entuk pangojok-ojoke garwane dadi bubrah, adoh saka kahanan adil, makmur, ayem lan tentrem.
“Putriku Dewi Wahdi, sadurunge aku nglamar Pangeran Jaka Patohan dadi garwamu, luwih dhisik aku kepengin nyoba sepira keadilane Sang Prabu Putri Wara Singa anggone mimpin Negara Wiratha. Yen Sang Prabu Putri adil marang kawulane, mesthine watak kuwi uga bakal nurun marang putrane. Yen pancen kaya mangkono tenan, pantes yen sira dijatu krama dening Pangeran Jaka Patohan. Saumpama Negara kene mbesuke diblengket dadi siji karo Negara Wiratha, jalaran Negara Wiratha putrane mung siji Pangeran Jaka Patohan lan Negara Keling putrane ya mung siji sira dhewe, aku ora dadi ngapa, amarga negara dadi saya gedhe saya santoso lan saya kuncara,” ngendikane Sang Prabu Keling marang Dewi Wahdi ing sawijining pasewakan winates sing antara liya diadhep Dewi Wahdi, Patih Tambakbaya, lan sawetara punggawa praja pinarcaya.
“Menawi mekaten kersa Paduka, kula naming ndherek dhateng sendika Rama Prabu,”
isi emas lan berliyan aneng dalan sajroning kutharaja Negara Wiratha! Cumondhoka ing sacerake bokor kuwi, awasana apa sing ditindakake kawula lan ratune marang bokor kencana kuwi. Aku kepengin ngerti sepira gedhene keluhuran budine kawula Wiratha lan sepira adile peprentahan ratune,” dhawuhe Sang Prabu marang patihe sawise entuk pasarujukan putrine. Patih Tambakbaya matur sendika lan gegancangan budhal menyang Negara Wiratha nindakake dhawuh.
Dhasare Negara Wiratha wis kawentar negara kang subur makmur gemah ripah lohjinawi. Kawulane wis cukup sandhang, pangan, papan, lan kabeh wis sadhar marang ukum, hak lan kewajiban. Luwih-luwih kawulane ngerti yen ratu lan punggawane kabeh padha nengenake marang keadilan lan kawicaksanan, ora emban cindhe emban siladan. Tegas yen ngukum wong kang salah setimbang karo kaluputane, lan mbela sarta ngayomi marang wong kang tumindak bener. Mula sanajan wis pirang-pirang dina bokor kencana gemlethak ana tengah dalan lan kabare wis sumebar nganti prasasat meh kabeh kawula sanagara ngerti, parandene bokor sing endah gumebyar kuwi tetep wutuh ing papane. Ora obah ora owah, ora kelong ora suda, apa maneh ilang dijupuk wong culika sing ora tanggung jawab. Meh wae Patih Tambakbaya arep nguwisi basangan bokor kencana neng negara liya kuwi, banjur sowan ratu gustine ngaturake yen Ratu Wiratha sayekti pantes dijak bebesanan. Nanging nalika tangane meh njupuk bali barang basangane dhewe kuwi dumadakan ana lelakon kang ora kanyana-nyana. Saka kadohan ana kuda mlayu banter banget, ngerti-ngerti meh nubruk Ki Patih. Kang nitihi, sawijining nom-noman bagus gagah pideksa. “Aja kok jupuk barang kuwi, mengko kowe ndhak entuk paukuman!” printahe penunggang kuda kuwi kanthi gugup marang Ki Patih sing durung ditepungi. Pancen wektu kuwi Ki Patih lagi namur laku nganggo sandhang penganggo kaya wong lumrah, dadi ora ana sing ngira yen dheweke satemene Patih Negara Keling. Nanging kocapa gara-gara dheweke selak kepengin nylametake, dadi kurang prayitna anggone ngendhaleni kudane sing kaget njumbul dhuwur nalika dipekak ndadak, nom-noman kuwi tiba saka gigire kuda lan kanthi ora sengaja sikile kiwa nibani bokor kencana nganti peyok, isine wutah pating bececer. Ki Patih sing lagi namur laku kuwi dadi muring ora trima.
“Hei, nom-noman ora urus! Kowe kuwi cah enom ora duwe aturan! Numpak jaran yak-yakan nganti arep nubruk aku. Kathik saiki malah ngidak bokor kencana kagungane Ratu Gustiku nganti peyok ringsek kaya ngono. Aku ora trima, ayo ngadhep Sang Prabu Putri, aku arep nyuwun pengadilan!” kandhane Patih Tambakbaya. Wong loro banjur sowan neng ngarsane Prabu Putri Wara Singa. Sawise sowan ing ngarsane Prabu Putri Wara Singa, Patih Tambakbaya ngaturake menawa meh ditubruk jaran sing tunggangi nom-noman sing saiki disowanake. Dheweke iya blaka ngenani jati dhiri lan jejibahan kang nembe ditindakake.
“Waleh-waleh punapa sejatosipun kula punika Patih Tambakbaya saking Negari Keling. Kula kadhawuhan Ratu Gusti kula kagem nyobi kaluhuran budinipun kawula Paduka, kanthi masang bokor kencana ing satengahe margi Kutharaja Wiratha. Ugi kula kadhawuhan mangertosi kados pundi Paduka paring pengadilan menawi wonten kawulanipun ingkang wantun mendhet bokor basangan lan isen-isenipun. Sedaya punika katindakaken amargi Ratu Gusti kula kepengin bebesanan kalian Sang Prabu Putri kanthi njodhohaken putrinipun Kusuma Ayu Dewi Wahdi pikantuk putra Paduka pun Pangeran Jaka Patohan. Saksampunipun dangu kula tengga pranyata mboten wonten kawula Paduka ingkang wantun mendhet bokor basangan, kula niyat badhe mendhet wangsul bokor saisinipun. Dumadakan wonten kuda negar santer sanget ngantos meh nubruk kula. Ngertos-ngertos penunggangipun mandhap ngidak bokor kencana ngantos peyok ringsek lan tanganipun njorokaken kula ngantos dhawah kelumah. Pramila kula nyuwun pengadilan, kaukuma nem-neman kurang ajar punika,” ature Patih Tambakbaya. “Mangke rumiyin, Ki Sanak Patih Tambakbaya kala wau Panjenengan ngendika bilih Ratu Gusti Ndika ngersakake badhe njodhohaken putrinipun kaliyan putra kula Pangeran Jaka Patohan. Menapa Ki Patih inggih sampun pirsa larenipun Pangeran Jaka Patohan?” pandangune Prabu Putri.
“Dereng mangertos, Sinuwun. Sanjange Pangeran Jaka Patohan niku piyayine bagus, gagah, pideksa. Alus bebuden lan basanipun,” ature Ki Patih.
“Ndadosna ing pamirsa, nem-neman ingkang Panjenengan larapaken wonten ngarsa kula kagem nampi pidana punika, sejatosipun putra kula Pangeran Jaka Patohan. Sapunika Ki Patih sampun pirsa piyambak, selajengipuhn napa Ki Patih tasih tetep nyuwun pengadilan ing kedadosan punika?” pandangune Sang Prabu Putri.
Patih Tambakbaya dadi kaget lan bingung, wusanane mung bisa matur: ”Nyuwun pangapunten, sedaya gumantung kawicaksanan Paduka.”
“Mboten adil menawi kula naming nampi pelapuran saking Ki Patih, kula ugi kedah ndangu pelapuran saking Jaka Patohan pinangka dakwa. Ngger Jaka Patohan, apa bener Sira wis nindakake kaya sing didakwaake Patih Tambakbaya, yaiku sengaja njorokake Ki Patih Tambakbaya lan ngidak bokor kencana?” pandangune Sang Prabu Putri marang putrane.
“Leresipun punika kacilakan, Sinuwun Prabu. Niyat kula badhe nylametaken tiyang punika saking paukuman amargi kula kinten badhe mendhet bokor kencana. Kula mboten mangertos bilih bokor punika piyambake ingkang mbasang. Ngingingi suku kula ngidak bokor, menika mboten kula sengaja. Amargi kedah-kedahe kula selak kepengin elik-elik tiyang punika mendhet bokor plajaripun kuda ingkang kula titihi ngantos meh mboten saged kula kendhaleni, saengga badhe nubruk tiyang ingkang kanyata Ki Patih Negari Keling. Kuda lajeng kula pekak ndadak saengga kuda dados kaget lan jumbul inggil, ngantos kula dhawah,” pambelane Jaka Patohan.
“Yen ngono aku netepake, Jaka Patohan iya salah amarga wis gawe kaget meh nyilakakake Patih Tambakbaya. Malah wis njorokake barang. Sanajan niyate becik. Uga salah merga wis ngidak nganti rusak bokor kencana kagungane Ratu Keling, sanajan ora sengaja. Mula kanthi abot, amarga dheweke putraku dhewe, aku netepake ukum ditugel sikile kiwa nganti bates kemiri. Paukuman katindakake dening algojo istana dina iki uga,” ngendikane Prabu Putri tegas sanajan batine nelangsa ora mentala. Piyambake banjur mlebu sajroning dhatulaya karo ngampet tumetese luh. Sawise entuk paukuman ditugel sikile Pangeran Jaka Patohan rumangsa lingsem lan sedhih. Kanggo nglipur atine lan nyingkiri pocapan kawulane, piyambake nyuwun palilah lunga ngedohi Kutharaja karo nyenyuwun dhumateng Gusti muga diparingi pulih kaya wingi-uni. Kanthi sumedhoting penggalih Sang Prabu Putri mangestoni. Lungane Sang Jaka kadherekake abdi kinasihe kang aran Ki Sidagoro. Abdi kang setya kuwi saparan-paran nglelipur bendarane. Sangsaya suwe tindake Jaka Patohan lan abdine sangsaya adoh saka kedhaton. Laku papa iku isa diarani laku tapa brata uga, amarga sadalan-dalan ora kendhat-kendhat anggone meminta sihing Gusti, muga diwenehi dalan kanggo mulihake cacat kang disandhang. Ketrima panyuwune, entuk wisiking Gusti supaya Jaka Patohan nuju ing Gunung Buthak. Ing kana ana sawijining plataran lendhut. Suku Jaka Patohan sing tugel didhawuhi ngrendhem ing lendhutan kuwi. Daya-daya Ki Sidagoro nggendhong bendarane tumuju papan kang wis kacetha ing wisik.
Tekan Gunung Buthak Ki Sidagoro ngandhapake Jaka Patohan, sukune cememplung ing lendhut. Krugal-krugel rasane suku kang nembe modot. Nalika didudut mentas saka lendhutan, kagyat Sang Jaka, satemah dadi bingah. Luh tumetes ngaturake gunging panuwun dhumateng Gusti sing wis peparing kanugrahan, sukune saiki wis pulih kaya wingi-uni. Yen mlaku saiki wis ora perlu digendhong utawa dirempek abdine maneh, malah yen dijak balapan mlayu karo Ki Sidagoro ora bakal kalah. Dhasare isih muda, gagah, tenagane isih rosa, jangkahe isih amba.
Sanajan wis mari Jaka Patohan durung arep bali neng Negara Wiratha. Atine isih tatu niyate becik malah dipatrapi paukuman pinangka pesakitan. Niyate arep golek papan sing becik kanggo adeg Negara dhewe. Lakune tekan ing sawijining papan kang subur, cukup banyu kanggo olah tetanen, lan dibentengi gumuk mubeng. Ing kono Raden Jaka karo abdine mbangun padhukuhan. Saya suwe saya rame marga wong-wong sing padha liwat kono banjur padha pindhah manggon kono kapikat marang Raden Jaka Patohan kang grapyak semanak lan welas asih. Seneng tetulung marang sapa wae kang mbutuhake pitulungan, kalebu marang pangumbara kang teka kono. Dhasar lemahe subur kanggo tetanen, saya suwe saya reja cocok kanggo dedagangan, mula ora suwe pedhukuhan kuwi wis pantes yen munggah drajad dadi Negara, senajan isih negara cilik. Raden Jaka Patohan banjur mbiwarakake adege Negara anyar karan Negara Jimbung. Ratune Prabu Jaka Patohan. Sang Prabu kondhang sekti mandra guna lan mimpin Negara kanthi adil lan banget nggatekake marang katentreman, keamanan, lan kesejahteraane kawulane. Ora mokal yen kuwi kabeh dadi daya tarike wong-wong saka ngendi-endi papan, saengga njalari gemruduge wong-wong sing kepengin melu nempil kamukten manggon ing tlatah Negara Jimbung. Sakliyane kuwi, baguse, gagahe, luhur lan aluse budi basane Prabu Jaka, narik kawigatene para wanita. Akeh para wanita ayu, sugih lan ningrat sing padha ngunggah-unggahi, nanging durung ana sing mlebu ing ati. Dewi Wahdi sing banget nggetuni dumadine prastawa bokor kencana ing Negara Wiratha, tuwuh pengarep-arepe krungu kabar timbule Raden Jaka Patohan ing Negara Jimbung. Luwih-luwih mbareng ngerti yen saiki Raden Jaka wis pulih sukune lan malah jumeneng ratu ing Negara Jimbung. Niyate pengin njaluk ngapura anane kedadeyan sing wis kepungkur. Didherekake abdine cacah papat kakung putri Dewi Wahdi budhal menyang Jimbung kanggo ngunggah-unggahi Prabu Jaka Patohan.
Tekan kraton Jimbung ditampa kanthi becik dening Prabu Jaka. Malah dilenggahake kadidene tamu kinurmat. Nanging mbareng Dewi Wahdi ngandhakake niyate kanggo ngunggah-unggahi Prabu Jaka, Sang Prabu dadi kelingan lelakon sing wis kawuri, sing njalari dheweke kelunta-lunta ninggalake kamukten ing Negara Wiratha.
“Aku ora isa nampa panglamarmu, yayi Dewi Wahdi. Sanajan aku wis nyoba ngapura kaluputane wong tuwamu sing wis wani nyoba-nyoba negaraku nganti gawe cilakaku, nanging aku durung bisa nglalekake lelakon kuwi. Kepeksa aku nolak panglamarmu.Gawanen bali kabeh mas picis raja brana sing tok gawa pinangka tandha panglamar,” ngendikane Prabu Jaka tegas.
Dewi Wahdi isin mundur, dheweke ngrerepa nyuwun supaya panglamare bisa ditampa. Nanging Prabu Jaka panggah nolak panglamare. Pungkasane Dewi Wahdi ora kuwat nahan isin banjur ngunus pedang, lampus dhiri ing sangarepe Prabu Jaka. Abdine Dewi Wahdi ora trima, banjur nesu-nesu karo ngundhamana marang Prabu Jaka.
“Kirangane napa bendara kula? Dhasar ayu, sugih, trahing kusuma Putri Nalendra, kok Paduka nganti nolak panglamare. Kamangka Jimbung niku naming negari alit, mboten wonten napa-napane dibandhing kaliyan Negari Keling warisane bendara kula. Napa sing diagul-agulake Negari Jimbung mriki cobi, kok Paduka nganti damel wirang, nolak bendara kula, ngantos sapunika seda lampus dhiri?” mangkono kandhane abdi-abdine Dewi Wahdi ndremimil wola-wali.
Prabu Jaka suwe-suwe ora kuwat diundhamana kaya mangkono, ketrucut pangandikane nyepatani wong-wong kuwi dadi bulus. Mandi ucapanipun, sanalika iku uga wong papat malih dadi bulus warna ireng lan belang. Mbareng nyadhari yen wewujudane wis malih dadi bulus, abdi papat kuwi padha nangis njaluk ngapura, njaluk dibalekake wewujudan dadi menungsa maneh. Nanging Sang Prabu ora isa. Kuwi mau kabeh wis dadi kersane Gusti. “Menawi mekaten kula nyuwun papan panggenan ingkang cekap toya kagem gesang kula. Lan kula kaparingana asma jumbuh kaliyan kawontenan kula,” ature bulus sing rupane belang.
“Kowe kuwi kabeh jenenge Bulus Jimbung. Nanging yen kowe kepengin duwe jeneng sing jumbuh karo wewujudanmu ya tak wenehi jeneng: Sing wujudmu belang tak wenehi jeneng Ki Poleng lan Nyi Poleng, lan sing rupane ireng Ki Remeng lan Nyi Remeng. Yen kowe pengin panggonan sing akeh banyune kanggo uripmu, tontonen iki sing tok jaluk.” Sang Prabu Jaka banjur
nganti wujud sendhang. Ki Poleng lan Ki Remeng banjur mlayu nyemplung sajroning sendhang. Anehe mas picis raja brana sing ora kepetung akehe kaya kesedhot kemrincing mlayu mlebu neng njerone tuk sendhang. Kanggo pangayoman Prabu Jaka nancepake maneh tekene ing sapinggire sendhang. Sanalika teken kuwi malih dadi wit Randhu Alas sing gedhe lan edhum.
Sawetara kahanan wis bali ayem tentrem maneh. Nanging kocapa suwening suwe kabar ngenani sedane Dewi Wahdi sing lampus dhiri marga ditolak panglamare marang Prabu Jaka keprungu tekan kraton Keling. Sang Prabu duka yayah sinipi jaja bang mawinga-winga mangerteni kedadeyan kuwi. Mula banjur arep males ukum, nglurug perang menyang Negara Jimbung. Negara sing durung suwe ngadeg kuwi arep didadekake karang abang, ratune arep didadekake pangewan-ewan, lan kawulane arep didadekake budhak sing diperes tenagane saben dina. Wis samekta prajurit sagelar sepapan dipandhegani senopati-senopati sing gamben lan dhugdheng. Mlaku ampyak-ampyak karo nabuh gendherang perang. Sadalan-dalan gawe girise kawula sing nonton.
Kabar kuwi wis keprungu nganti tekan Kraton Jimbung. Dadi legeg penggalihe Sang Prabu. Negara Jimbung kuwi Negara cilik lagi wae ngadeg. Durung duwe prajurit sing kuwat bisa diandelake. Ana prajurit sawetara mung cukup kanggo njaga katentreman praja, ngayomi kawulane saka tindak durjana maling, rampok lan kecu. Durung wektune yen prajurite diadhepake mungsuh prajurit Negara Keling sing wis prigel ngolahke gegaman lan biyasa nindakke tata gelaring perang.
“Paman Sidagoro, yen awake dhewe methukke prajurit Keling, bebasan timun mungsuh duren. Mula becike kita nyingkir wae. Kraton kene arep tak singidake ing alam panglimunan. Paman manggona ing gumuk kulon kana, aku tak manggon ing Kraton kene. Nanging kraton bakal tak lebur singidan ing alam panglimunan supaya ora bisa ditemokake prajurite mungsuh,” ngendikane Prabu Jaka Patohan andum gawe karo abdi kinasihe sing iya sekti mandraguna.
“Menawi kersa Paduka mekaten, kula naming matur dhateng sendika, Sinuwun Prabu,” ature abdine ora ana liya.
Prabu Jaka banjur ngetok kasektene, mbendung kali kuning nganti ngelem kratone. Para kawula sing ana kraton ora padha mati klelep nanging bebarengan karo Ratu Gustine pindhah ing alam kajiman. Mangkono uga Ki Sidagoro manggon ing gumuk kulon ora katon disawang marga wis pindhah ing alam kajiman.
Prajurit Keling tekan Kraton Jimbung ora nemokake kraton, ratu lan kawulane. Sing katon among banyu kimplah-kimplah jembar ngilak-ilak sing banjur dijenengi Rowo Jombor. Prajurit-prajurit kuwi banjur bali nglenthung mulih
durung karuan, donyamu kok telantarno.. Mengko bakdo Asar slirane tak tunggu ing ngomah..”
“Nggih pak Kyai,..”
Mestine yo wis salin cerito, wis ora ana santri kanti sarung ngepir lan sandal grepes.. Kabeh lumrah wis padha gaul. Gaul gitu loh.. Peace men, salam metal!!
Lan suwalike ana maneh sing kliwat gaul: NGRAKIT BOM!
Lha kepiye lho, Kyaine tanpa seja mulang mesum lan korupsi.. Ning ya ora kabeh, mesti wae isih ana pribadi sing kadunungan sifat eling klawan waspada.
tenan iki critane…. Pancen wis kudune ngunu, nggih Mas…. Lha wong dongane Kanjeng Rasul wae dikon golek mulyane ndunyo dhisik, baru golek mulyane akhirat… Syukur bagi nek iso barengan mulyone…. Wah, tambah siiip tenan iku…
Komentar oleh Hary4n4 — 7 Oktober 2009 @ 18:06 Balas	artinya, opo to iki? (
wah, mulih nggowo ilmu meneh ki mas.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Guinea-Bissau&oldid=941493"	Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 18 Novèmber 2015.
tembang "Tombo Ati" berikut syairnya :
mboten dangu pakdhe. cepet kok. nanging kedah sak wulan sak
11 responses to “Mulianya Ramadhan”	Nur Najma
Reply	kalau menurut panjenengan piyambak pripun? hehe
Reply	miturut kula, Ramadhan menika wulan ingkang minulya.. kita kedah ngisi wulan Ramadhan kanthi ibadah ingkang temenan lan ikhlas saengga dados tiyang ingkang taqwa 🙂
kula taksih sinau supados saged ngisi wulan Ramadhan kanthi saestu 😀
Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel
“SMA siji ki nek menang ora kondhang, nek kalah wirang” Begitu
tiyang Islam punika sedherek, kathah ayat Alquran lan hadits nabi Muhammad SAW ingkang ngaturaken mekaten punika. Pramila ing antawis setunggal muslim kalian muslim sanesipun punika kedah sami ningkataken raos welas-asih, tulung tinulung lan wasiat-winasiatan ing perkaws kesahenan. Hadits nabi sampun ngendikakaken bilih tiyang Islam kalian sanesiapun dipun ibarataken setunggaling bangunan ingkang sami paring kekiatan. Wonten ugi ingkang ngendikakaken ing anatawis setunggal tiyang Islam kalian sanesipun punika kados setunggal badan, menawi salah setunggalipun sakit sanesipun ugi badhe ngraosaken sakit.
Tiyang Islam dhemen ngina, saget ugi ingkang dipun ina langkung sae tinimbang ingkang ngina, mekaten punika sampun cetha dipun ngendikakaken dening Allah SWT.Kanthimekaten prayoginipun menawi wonten awonipun tiyang Islam sanes
pribadinipun piyambak. Kangge jelasipun kita aturaken mawi seratan khutbah Jum'at.
dhumateng Allah, kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar sedaya awisanipun. Tentu kemawon kanthi usaha lan ikhtiar kanthi saestu, jalaran satuhunipun manungsa punika dipun ciptakaken dening Allah kanthi sak bagus-baguse kedadosan. Malah wonten ing salebetipun Alquran, tiyang Islam punika dipun titahaken dening Allah minangka sak bagus -baguse umat.
ana ing kalangane wong-wong kang padha iman, iku bakal nampa pasiksan kang banget larane ana ing dunya lan ing akherat. Lan Allah mirsani, sedheng sira kabeh ora padha mangerteni (QS. Annur: 19)
Ayat Alquran punika ngengetaken dhateng kita, bilih menawi wonten ala lan kekiranganipun
aibipun sedherek muslim punika boten langkung sae, margi Allah SWT sampun ngengetaken dhateng kita:
“ He wong-wong kang padha iman, aja nganti sawiji kaum ngina marang kaum liyane (jalaran)
ngadohana saking akeh-akehe penyana, satemene saperangan saking penyana iku dosa lan sira kabeh aja padha nggolek-golek kesalahane wong liya lan setengah sira aja ngandha (ngrasani) ala marang setengah liyane”. (QS. Al Hujurat: 12)
Perumpamaan wong-wong mukmin ing dalem pada nrisnani, welas-asih lan pada nyantuni iku kaya dene awak sawiji. Lamun salah sawijine awak krasa lara, mangka kabeh awak ngrasakake lara, merga melu ngrasakake lara, jumeneng, ora isa merem, sarta krasa panas”. (HR. Buchari Muslim)
3.	Antawis sesami muslim punika dados sedherek, rasul ngendika:
“Wong Islam siji kelawan liyane iku dadi sedulur. Aja nganiaya, aja nyerahke marang musuhe. Sapa wonge aweh pitulungan marang sedulure, mangka Allah bakal nulung ing dalem hajate. Lan sapa wonge maringi kelonggaran marang muslim liyane nalika nampa susah, mangka Allah bakal maringi kelonggaran wong iku seka susah saking akehe kesusahan ing dina Qiyamat. Lan sapa wonge nutupi aibe sawijine muslim, mangka Allah bakal nutupi aibe wong iku ing dina Qiyamat”. (HR. Buchari Muslim)
4.	Allah bakal bikak aibipun tiyang-tiyang ingkang dhemen bikak aibipun sesami muslim, Rasulullah SAW ngendika:
yekti Allah bakal goleki aibe hingga aibe teka ngumahe”. (HR. Ahmad)
mesthi gadhai aib, kita boten dipun parengaken nyebaraken aibipun liyan. Margi saget ugi ingkang nyebaraken aib punika boten langkung sae. Malah saget ugi aibipun piyambak ingkang badhe sumebar. Pramila mangga kita nyuwun dhateng Allah, mugi-mugi dipun tebihaken saking sifat lan akhlaq punika, amin.
iku sawijining kutha lan kuthamadya ing Serbia sisih kulon. Wewengkon kuthamadya nduwèni padunung 121.707 jiwa (2002) lan wewengkon kutha 82.846 jiwa (2002). Wewengkon kuthamadya watara 1.530 km² jembaré.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 14 Sèptèmber 2016.
3. Wayang topeng or wayang gedog or wayang wong
4. Wayang golek (rod puppets)
Wayang shadow-puppet (Bali, early 20th century)
Panaz tumibo marang bumi, Gerah kroso maring rogo, Nanging amung pandungo syukur ingkang saged kulo aturi marang Gusti Kang Moho Kuoso , Amargo tekan dinten niki kulo tesih di paringi umur
@EkoSuklowor	URIP IKU MUNG MAMPIR NGGUYU (artikel 24)
Posted: 12 Januari 2010 in ARTIKEL	Tag:prinsip hidup	5
“URIP IKU MUNG MAMPIR NGGUYU”
wong tuo’ne joyo kuwi seng enak anak’ne. Nadyan, laen critane karo lek seng kepenak urip’e iku anak’ne, wong tuo’ne durung
no telpon Sate Klathak, no telpon Sate Klathak jogja, no telpon Sate Klathak Pak Pong, no telpon Sate Klathak pak pong jogja, no telpon Sate Klathak pak pong
Join: 17-11-2009, Post: 6,909 23-09-2010 22:45 23-09-2010 22:45 KAGEM mas mas utawa om om ingkang saget mbantu garap ELKA nyuwun tulung kulo dipun paringi pencerahan
wijayantoagung ►KAGEM mas mas utawa om om ingkang saget mbantu garap ELKA nyuwun tulung kulo dipun paringi pencerahan
Wah macem2 gan, cobo wae di tiliki mrono, soale aku yo wis wis suwe banget ora inguk2 kono gan, ora larang iso di tawar
waduh mbah nggonku sing dijupuk negatif ki piye ya carane ngakali...
tulung di rancangke mbah, biyen pernah gawe ngene ini cuma tak sambung2 thok nganggo kabel ora nggo pcb, rung nganti setaun pedot kabeh dadi ruwet...
sukur sukur dikirimi pcbne.... 2010-11-02T11:54:42+07:00 Multi Quote Quote#114 Loading... mebbi_ii Loading...Kaskus Maniac – Join: 14-03-2008, Post: 7,261 02-11-2010 14:10 02-11-2010 14:10 Bel sekolah OtomatisMbah Wiry, Nyuwun
alias Wong A-shing, alias Wong Tak-kuen
sedulurmu kang kok elingi sak liyane aku Asih marang aku, kraket marang aku, kantel kumantel marang aku, katut marang
Horseshoe Falls, viewed from 16th floor of a hotèl on Fallsview Blvd
Grojogan Tapel Jaran utawa Horseshoe Falls, uga dikenal minangka Grojogan Kanada, iku grojogan ing Kali Niagara, dumunung akèh-akèhé ing tlatah Kanada ing tapel wates karo Amérika Sarékat. Grojogan iki dumunung ing anatara "Titik Terrapin" ing Pulo Wedhus ing New York, lan "Table Rock House" ing Ontario.
Jeneng grojogan iki saka wanguné sing mlengkung kaya wangun tapel jaran sing dawané 671 meter (2,200 ft). Ana ing tengahé, jeroné watara 3 meter (10 ft). Banyu ngliwati lengkungan iki kanthi kacepetan watara 32 km/jam (20 mph). Grojogan iki dhuwuré 53 meter (173 ft), ngadep ngalor. Jeronya banyu ing dhasar kali luwih jero tinimbang dhuwuré grojogan, ya iku watara 56 meter (184 ft).
Grojogan Tapel Jaran iki dianggep paling nyengsemaké ing antara telung grojogan sing mujudaké Grojogan Niagara. Watara 90% saka banyu Kali Niagara mili ngliwati grojogan iki, déné 10% liyané mili menyang Grojogan Amérika.
Panoramic American view of the Horseshoe Falls.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.32, 10 Maret 2016.
lanang sing wis meh 2 taun ora ketemu ngerti-ngerti ndongol nang Jogja
terus kraket. Si Adi ya ketone ora kagok dolanan karo adi-adine.
Anake lanang wis tambah duwur tapi ya kuwe geringe juga nambah kaya ora tau diempani. Wateke ya esih ajeg. Ora ngerti ramane lagi kangen, tetep bae ora teyeng dejak ngobrol liane. Pokoke nek ketemu rama sing diomongna mung komputer karo gim. Ora nana tema sing lewih maen ketimbang njaluk laptop apa komputer anyar sing lewih mantep dinggo ngegim. Jiaan...
Anyar pindahan dompete lagi kempes pes, akhire mung disemayani mengko ngenteni gajian. Bocah pinter disemayani ya tetep nawar. "Hardisk eksternale go Adi ya..."
Ngerti bae nek hardiskku isine gim tok. Sebab wektune mepet sidane disita di tempat. Gim-e sih ora papa gampang donlod maning. Sing dadi
Campur = Nama es (panjenengan leres maleh) Mix = Es Campur (Panjenengan sampun kliwat
pinih utama, inggih punika kaweruh indik Ida Sang Kristus Yesus, Panembahan tiange. Uli krana Ida, saluiring paindikane punika sampun kutang
miwah ngrasayang kawisesan nyeneng Idane saking pantaran anake padem; samaliha ngrasayang kasangsaran Idane, tur mangda tiang prasida pateh sakadi Ida sajeroning sedan Idane, 11kadulurin
punika, nanging sane kardi tiang asapuniki, inggih punika: tiang nglaliang paindikan-paindikane sane sampun lintang tur
sayapun bertanya ke pak Samad, “taneman nopo niki pak?, gondonipun kok ngaten?? kok nate ngertos kulo”.
bukake pic #Bukake pic #Bukake on bra #Xxx bukake om #Xxx bukake #Xxx bukake new #Sex bukake #Big bukake #Bukake sex gif See
[SING] Ah.. Gemes aku, Gemes aku, yen nganti nyawang sliramu, ah Mangkelake, di kandani bola-bali nggleleng wae, ah.. Gemes tenan, “yen ngendikan astaku melu kluyuran”… ah mangkelake… yen ra nggugu mending di kamplengi wae…!!!!02 November jam 10:56
manungsa iku pada wae. Kang sinebut cacat utawa disabel iku amarga katon ora wutuh, ananging apa iya manungsa sing katon wutuh iku babar blas tanpa kakurangan?” mangkono juru wicara kegiatan Dicky Sulaiman anggene paring katrangan marang kang rawuh.
Sakbanjure miturut Dicky, Disabel iku asal ukarane DIS= ora, ABLE= mampu utawa becus. Dadi genahe disabel iku ateges ora becus. Monggo dipun gagas kang mangkene iku lha iya kalebu nyidra utawa nyacat sakpada-pada uga fitrahing Gusti? Dadi sumonggo
jenenge LPMBK utawa Lembaga Pemberdayaan Masyarakat Berkebutuhan Khusus. Lembaga iki tujuan pokoke kanggo mbuka pelatihan kerja lan lapangan kerja anyar kanggo anggotane.
Yen butuh info luwih jelas ngenani LPMBK langsung wae kontak ketuane Kertaning Tyas no hape 085764639993 utawa mara nang Workshop/ papan pelatihan lan kerja ing Jl Sumber Sekar RT 01/15
Purwodadi Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo
Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam
JAMAN Lik Dul ijik cilik, banyu ledeng rak entuk dienggo sembarangan. Banyu ledeng entukke mung nggo masak tok. Kejaba jumlahe sithik, ijik ndadak ngangsu nganggo pikulan barang. Sarakke rak kabeh omah ndhuwe ledeng. Nek wegah ngangsu, ya kudu tuku banyu sing diiderke nganggo songro.
Banyu ledeng dienggo ngumbah brompit wae rak entuk, apa maneh dienggo nyirami tanduran. Nek ameh ngumbah brompit apa pit onthel kudu lunga kali. Kae lho nggon cedhake pintu air Imam Bonjol. Kaline cethek, banyune bening banget. Akeh becak mbek bemo sing dikumbah nggon kana. Saiki banyune wis rak apik, malah kadang ambune badheg banget.
Jare Lik Dul, Yu Nah saiki wegah masak nganggo banyu ledeng. Lha wis piye, panci mbek ceret nek dienggo nggodhog banyu ledeng cepet kandel merga akeh kerake. Ibu-ibu saiki nek masak nganggone banyu isi ulang. Sing sugih sithik nganggo banyu galonan sing mereke terkenal.
”Saiki banyu ledeng mung dienggo adus mbek umbah-umbah lan asah-asah. Malah ana sing dienggo nyirami latar barang ben bleduke rak mabul-mabul,” kandhane Lik Dul wektu ngumbah brompite sing bar dienggo krubyuk-krubyuk nggon dhaerah rob. Jare ben rak cepet neyeng.
Si Nang sing bar teka balbalan dikon adus wegah malah ameh dolan maneh. Lik Dul dadi mberung. Wong adus garek adus rak sah ndadak ngangsu wae kok males. Wis ben to, Lik, wong bocah wis gedhe. Mengko nek wayahe adus kan adus dhewe. Nek pancen males ya rak papa, sisan ndene ngirit banyu ben mbayare ledeng rak kakehan.
”Ngirit sing kepiye, Ton. Jaman saiki adus rak adus tetep mbayar,” jawab Lik Dul.
Sing kandha sapa? Nek dhewe nganggone banyu ngirit, ya mesthi mbayare ledeng sithik to, Lik?
”Kowe ameh nganggo banyu limang kibik utawa pitung kibik, mbayarmu tetep selepuh! Nek rak percaya takona Yu Nah sing bar mbayar ledeng. Iki merga ana ketentuan pemakaian minimal,” teges Lik Dul.
Lik Dul neruske critane. Jare dheknen kabeh perumahan anyar mesthi wis ana ledenge. Pasang rak pasang, tuku omah mesthi wis ana listrik mbek ledenge. Padhalan, akeh wong sing tuku omah mung dienggo celengan, carane cah saiki dienggo investasi gitu loh!.
”Nek omahe kosong, berarti ledenge kan isa diarani rak tau dienggo. Naming sing ndhuwe tetep kudu mbayar sepuluh kibik. Nek ngasi telat mbayar langsung dipedhot. Apa iki jenenge rak nggolek menange dhewe?” kandhane Lik Dul.
Mulane kancaku wingi padha muring-muring, Lik. Wong ledeng rak tau dienggo mbayare kok tetep larang. Maune dheknene ngira banyune disikati tanggane. Malah ana sing nganggep nyathete meteran dhengkulan.
Angger diprotes, jawabe jare merga pagere digembok, dadine tukang cathet meteran rak isa nyedhak. Padhalan omahe durung ana
kuwi rak gelem rekasa kepingin cepet-cepet nggolek bathi to, Lik?
Jare kancaku kebijakan kuwi wis diterapke kit taun 2005. Naming, anggota DPRD malah rak ana sing reti. Dhasar aturane apa, ketoke ya digolek-goleke. Apa iki merga PDAM rak ana saingane ya, Lik, dadine wani nerapke kebijakan sepihak. Pelanggan isane mung piya-piye. Nek ameh nggolek bathi, PDAM kudune wani ngilangi kebocoran, aja ngathaki pelanggan!
”Padhalan ning tipi kerep ana kampanye, hemat energi, hemat air! Nek carane ngene, sing ngirit pelanggan sing bathi
prakaraGuna kaya purun ingkang den antepiNuhoni trah utamaLire lelabuhan tri prakawisGuna; bisa saneskareng karyaBudi dadya nangguleKaya sayektinipunDuk
ANALISIS CERITA PROSA RAKYAT JAWA TENGAH
A. ANALISIS CERITA RAKYATDongeng Wedhus Alas Ing sawijining dina, ana wedhus alasn kang mlakuu ijen ing dalan pegunungan. Lakune alon lan lenthak-lenthik amarga lagi sedih atine , jalaran wedhus alas an sing wadon mati keglundhung jurang. 1) Situasi awal. Saurute dalan kang diliwati, sanajan thukul suket-suket kang ijo tur lemu, nanging wedhus alasan mau tetep bae ora karep mangan suket. Amarga atine isih susah lan sedhih banget. 2) Penjelasan situasi awal. Sakwetara wektu, lakune tekan dalan kang ciyut. Sak kiwane dalan jurang kang jero lan sak tengene dalan mung katon gumuk watu. Dalan kang cilik mau uga ora bias kanggo liwat simpangan. Dhumadakan ana wwdhus alas an kang liya , mlaku rikat tumuju wedhus alasan sing mau. 3) Pengembangan situasi awal ke masalah. Bareng uis adhep-adhepan, wedhus alas an kang kapisan ngambruk karo celathu, “Sanak, aku ora nedya arep padudon apa maneh cecongkarahan karo kowe. Yen kowe arep mlaku mrana, liwata! Idaken awakku iki, aku ya ora apa-apa.” 4) Tokoh pertama mengalah. Wedhus kang kapindho banjur liwat, kanthi ngati-ati ngidhak gegere wedhus kang kapisan. Sawise matur nuwun marang wedhus kapisan, banjur pada andum slamet nerusake lakune dhewe-dhewe. 5) Kedua tokoh selamat melewati bahaya. Ing wektu liya, uga ing dalan ciyut kuwi ana wedhus alas an loro maneh kang liwat. Sing siji mlaku ngalor lan sing siji mlaku ngidul. 6) Timbulnya konflik baru (antara tokoh kedua dan ketiga). Loro-lorone uga ora gelem ngalah lan ngendel-endelake kekuwatane sungune kang padha-padha pengkuh lan lancip. Mula loro-lorone banjur kecemplung jurang lan mati sia-sia amarga padha-padha ngeyel. 7) Penyelesaian atau akhir cerita (kedua tokoh mati).Mula Bukane Asu Memungsuhan Karo Kucing Jaman biyen, Kanjeng Nabi Nuh diparingi dhawuh supaya gawe prau kang gedhe. Mula bareng kedadean banjir gedhe, Kanjeng Nabi nuh sakaluwarga pada nitih prau. Ing ngendi-endi keleleb banyu, kabeh pada mati. 1) Situasi awal. Nanging ing prau gedhe mau, uga ana kewan-kewan sing dikatutake sarwa sajodho, supaya kewan-kewan ora entek. Sarehne pangan ya mung sathithik, mula olehe mangan tansah ditata lan di irit-irit. 2) Penjelasan situasi awal. Si Asu pancen kewan sing srakah. Tansah krasa kurang lan kerep banget nyolong panganan. 3) Pengembangan situasi
kayu menyang alas. Anggone tumandhang gawe sinambi rengeng-rengeng kanggo nuwuhake rasa seneng lan bias cekat-ceket. Sakwise entuk kayu sakbentel, dheweke mlaku menyang kali kang ana ing
sare wonten mriki, ta?”, Si Jaka Bodho nakoni, nanging
diturokake ing senthong. Nalika ibune mulih saka sawah, si Jaka matur ibune. 3) Jaka Bodho bingung ”Bu, aku mau ketemu wong ayu ing tengah alas,” ature. ”Lha terus kepriye, Ka?,” ”Wonge mau dakgawa bali, saiki isih turu ana ing senthong,” wangsulane Jaka. 4) Jaka Bodho
cedhak senthong, gandane saya badheg. 5) Munculnya masalah (muncul sumber bau busuk dirumah mereka). Bareng mbukak kamar senthong, , ibune age-age nyedhaki wanita kang turu anteng tanpa obah babar pisan. Awake anyep njejeb, jebul wanita ayu kuwi uwis ora duwe nyawa. 6)
iki lho.... ganda badheg iki asale saka senthong, ya saka awake wanita ayu iku.” ”Apa yen wong mati iku ngetokake ambu badheg ngene iki, Bu?”, ”Iya”, Ibune Jaka mangsuli. 8) Nasihat ibu Jaka kepadanya. Si Jaka Bodho age-age mbopong wanita mau, kagawa menyang kali, prelune arep dikeleake. Sadalan-dalan dheweke nguwuh, ” Wong mati ngetokake ganda badheg”. 9) Jaka menghanyutkan mayat wanita ke sungai. Ing sawijining
menyang kali. Sadalan-dalan ibune ngerih-erih lan oncat supaya bisa uwal. Nanging saya kenceng anggone oncat, saya kenceng anggone si Jaka mbopong lan
ing pinggir kali, ibune dijorokake ing kali. Wektu iku ilining banyu banter banget. Ibune kagawa dening ilining
dadi tp yen ora ridho yo bakalan gagal….kabeh mau bali marang atine dewe yo marang ridhone
nyuwun ijin qi… kulo amalken mugi brmanfaat kanggo skabehe…..mugi2
mbah yai nyuwun alfatihah nya geh
Kelas Kalih, Kula Kaliyan Konco Kula,
Ateges Dewekne Isih Sungk... (1662)
dumugi kulo omah2, sakniki sampun gadah lare/bocah,
R11 Cithakan:R38 Cithakan:R48/20 Cithakan:R62 Cithakan:R65 Cithakan:R67 Cithakan:R51/53
Cithakan:S2 Cithakan:S9 S16 Cithakan:S29 Cithakan:S33 S36/37 Cithakan:S61 Cithakan:S62
enem karbon atom ingkang wonten ing heksana lan panambang -ana asalipun saking alkana ingkang nedahaken ikatan tunggal ingkang ngubungaken atom-atom karbon kasebat.[2] Sedaya isomer heksana boten reaktif sanget lan asring dipunginakaken minangka pelarut organik ingkang inert. Heksan ugi adatipun wonten ing bensin lan lem sepatu, kulit, lan tekstil.[2] Ing kahanan standar, heksana punika minangka cairan ingkang boten wonten werninipun ingkang boten cuwèr ing toya.[2]
Isomer[besut | besut sumber]
(CH3)2CH(CH2)2CH3
CH3CH(CH3)CH(CH3)CH3
Prodhuksi[besut | besut sumber]
ingkang ngandhut heksana gumantung saking sumber minyakipun, ugi gumantung ing kahanan kilang. Kasil indhustri padatanipun nggadhahi 50%-berat isomer ranté lurus lan minangka fraksi ingkang umub ing 65–70 °C.
Pangginaan Heksana[besut | besut sumber]
Pangginaan pelarut hejsana nggadhahi kaluwihan lan ugi kekirangan. Salah satunggal kekirangan saking heksana inggih punika
elstraksi lemak ingkang sampurna, sawetawis lemak kedah dipuntambahaken ing pelarut heksana.[3]
^ n-Hexane, Date of Peer Review: April 2000
^ a b c d (id)Heksana(dipunundhuh 3 FEbruari 2013)
^ (id)Heksana(dipunundhuh 28 Februari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heksana&oldid=1067165"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016KimiyaAlkana	Menu navigasi
Simbah lan putune, tibak’e luwih pinter tur ngerti tinimbang ustad’e….
Weleh…weleh…. Piye iki, kok iso koyo ngunu to yooo…. 😀
Cerita Bahasa Jawa: Arya Penangsang lan para Penyembah Iwak
Srengenge mulai lingsir ing sisih kulon naliko rombongan Arya Penangsang tekan deso pinggir pesisir kuwi. Pangeran Demak Bintoro kang awake ramping, duwur, kulite putih, irunge bangir lan rambute kandel kuwi banjur njaluk ijin marang Pak Lurah arep gawe kemah ning lapangan pinggire Bale Desa. Pak Lurah langsung ngijinke rombongan prajurit sing nganggo busana nduwuran katun warna biru, celana abang, lan surban warna putih kuwi nginep ning kono. Jebulane ijine Pak Lurah iku agawe ora seneng sebagian kecil wong desa kono. Utamane tumrap Jaluningratan, tokoh pemuda sing nduwe puluhan pengikut setia.
Esuk-esuk lagi wae Arya Penangsang lan rombongane rampung pengajian tafsir Al Quran ba'da sholat Subuh, wis akeh pemuda-pemuda deso marani kemah-kemah sing dianggo nginep karo mbengok-mbengok akon metu wong-wong sing ning njero tendo. Suwijining pemuda jangkung metu saka njero tendo, ning mburine ana wong pitu sing ngetutake.
"Heee kowe kabeh tukang gawe rusak tatanan! Kowe kabeh rak enem sasi kepungkur sing marakake wong-wong ndeso kene pada ora gelem setor 100 endhas kebo kanggo sesajen Ratu Segara! Biasane penduduk pada wedi lan manut marang kabeh panjaluk gegandengan karo kaperluan
Aku saukur liwat papan kene arep menyang panggonane Madrasah Sunan Bonang ning Tuban" jawabe wong
marang Ratune Segara. Apike kowe menenga wae. Atiku dadi galau krungu suaramu!" ukarane Jaluningratan.
Banjur Jaluningratan ngematake pemuda jangkung sing kethok paling dihormati dening kanca-kancane. "Hai kowe cah bagus. Kowe mesthi pimpinane rombongan iki!. Sapa jenengmu?" pitakone Jaluningratan karo nudingi si pemuda jangkung
kekuatan tentarane diwedeni dening balatentara Portugis, lan Spanyol ning darat utawa ning lautan iku saiki ngadek ning ngarepe dheweke. Mesti wae dheweke dadi ngaprek kaya wit alum. Weruh Jaluningratan awake keder, enggal-enggal ana wong tuwo rambut gondrong lan nganggo klambi ireng-ireng nyedaki Jaluningratan karo berbisik ning kupinge tokoh pemuda kuwi. Mesthine lagi nggedhekake atine Jaluningratan sing wis dadi ciut pisan. Bar dibisiki wong tuwo kuwi Jaluningratan banjur kethok radha kendhel, ora kaya kanca-kancane sing saiki pada ndungkluk ora wani ndelok raine Arya Penangsang.
makhluk segara. Wong-wong kuwi percaya menawa ana makhluk-makhluk ampuh sing omahe segara. Makhluk sing paling diwedeni yaiku Ratune Segara, wujude makhkluk raksasa sing iso nyemburke uap saka endhase. Arya Penangsang langsung ngerti menawa Ratune Segara kuwi ora liya Iwak Paus. Dheweke wis tau weruh Iwak Paus naliko melu rombongan misi dagang Kesultanan Demak Bintoro lungo menyang Azerbaijan. Ning segara antarane Gujarat lan Azerbaijan, Arya Penangsang weruh rombongan Iwak Paus lagi lewat ning cedak kapal. Cacahe akeh
rupane biru mblerengi, sajake dilumuri racun keras dening empune tombak. Menawa didelok gagange, umure tumbak mesthi wis atusan taun. Mungkin turun temurun diwariske dening keluargane.
Arya Penangsang sadar menawa dheweke ora nduwe wektu kanggo nglayani pemuda iki. Iso wae dheweke perang tanding nganggo pedang nanging mesthi butuh wektu kanggo ngalahke Jaluningratan. Uga ana risiko Jaluningratan luka parah utawa mati kena tebasan pedang. Menawa
nganti tekan madrasah-madrasah ning negeri-negeri Arab lan Turki, Arya Penangsang ora ngandelake barang-barang pusaka sing ajaib. Dheweke luwih ngandelke ilmu
wong njuluki pistol kuwi Kyai Setan Kober amarga menawa ditembakke iso ngetokke geni lan kebul.
kuwi pada nahan nafas weruh tumbak sing ngetokke werna biru mblerengi. Nanging sakjane luwih akeh penduduk sing nguwatirake nasibe Jaluningratan sing wani-wani nantang Pangeran Jipang kang kekuatane wis kondhang sak nusantara -- malah diwedheni dening para penjelajah saka Eropa. Apa yah cah ndeso kene iso menang lawan Pangeran sing wis tau ngalahke mungsuh saka mancanegara iki. Ketoke ya mustahil.
pundake, banjur tiba nggulung-nggulung ning lemah nganti ketanggor watu gedhe. Jaluningratan meneng wae ora obah meneh. Dheweke semaput amarga ketanggor watu. Enggal-enggal anak
mampir meneh, rombongan saka Jipang bakal ngajari ilmu perkapalan lan ilmu pelayaran. Kabeh mau supaya menawa musim paceklik iwak, penduduk kono iso golek iwak ngluruk panggonan-panggonan adoh kang isih akeh iwake (Undil-2015).
By : R. Syehha Agem Manumayasya
"Noto ing Mojopahit ingkang kaping sekawan" Menurunkan langsung ke :
Lanang Dangiran lan sak-lajengipun nurunaken para pupati Suroboyo.1. Bhre-Widjaja IV / Prabu Kertabumi / Prabu Pandansalas2.
Demang Kediri II (Sumare ing Badal Kediri)7. Kyai Ageng Abd. Adim (Sumare ing Brodat Kertosono)8. Kyai Tambak Agung Lemah Putro Suroboyo9. Kanjeng
SILSILAH KETURUNAN (3) Prabu Browidjojo I"Noto ing Mojopahit ingkang kaping sekawan"Menurunkan langsung ke :
Demang Kediri I6. Pangeran Demang Kediri II (ing Ngrembang Kediri) Sumare ing Badal Nambangan Kediri Peputra : 1. Kyai Ageng Abd. Djabar (Tjorekan Kediri) Sumare ing Ngelam Suroboyo Kyai Ageng Abd. Djabar Tjorekan Kediri dipun labuh dining Goverment wonten pelabuhan Kediri / Bandar Kediri, saget mentas ing dukuh Ngelam wonten dukuh ngriku kasebut Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro : 1. Kyai Supandjeng Suroboyo 2. Kyai Bagong Suroboyo 2. Kyai Ageng Abd. Adim ....... keterangan kode (**........) : Sumare ing Brodat Kertosono 3. Kyai Ageng Abd. Mursad Sumare ing Tukum Kediri Peputro ( Kyai Abd. Mursad) : * Kyai Anom Besari Sumare ing Kuncen Caruban Madiun Kyai anom
Ageng Abd. Muslim Peputro : 1. Kyai Agem Sarkum ing Ngadiluwih 2. Kyai Alwi ing
II Sumare ing Badal Nambangan / Ngrembang - Ngadiluwih - Kediri Peputro : 1. Kyai Ageng Abd. Djabar Tjorekan (Sumare ing Ngelam Suroboyo) 2. Kyai Ageng abd. Adim (Sumare ing Brodat/Kertosono) 3. Kyai Ageng Abd. Mursad (Sumare ing Tukun) 4. Kyai Ageng Abd. Rochim Ngliman 5. Kyai Ageng Abd. Salim /
Kediri mentas ing dukuh Ngelam, dedukuh wonten ngriku kasebat Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro : 1. Kyai Supanjeng Suroboyo 2. Kyai Bagong Suroboyo Kyai Ageng Abd. Brodat Kagungan putro ing Tapan Maduro :
2. Kyai Tambak Agung Lemah Putro Suroboyo : Peputro : 1. Knajeng Penghulu Kamaludiningrat (ing Godong Mataram) 2. Kyai Ag. Abd. Djabar (Kamludin) ing Kediri I 3. Kyai Im Sapingi ing Kediri II 4. Kyai Moh. Sapingi / Kamaludin ing Kediri III : Kagungan putro garwo Sepuh (RA. SEDAH MERAH) :
Kediri II, ing Ngrembang sumare ing Badal Nambangan.7. Kyai Ag. Abd. Adim Brodat Silsilah Pancer 1 : Silsilah Pancer 2 :
menjawab, “Wah, kula mboten mangertos Mas. Kula nggih ajrih menawi toko punika tutup amargi dipun boikot punapa dipun risak tiyang sanes. Lajeng kula badhe pados gesang dhateng pundi? Sakmenika sisah pados pedamelan. Ingkang perang Amerika kaliyan Irak, kok kula ingkang kedah ngraosaken
pm	kowe pindah omah toh? hayah… rak omong2. pantesan omah blogspot rak tau diisi. piye rasane omah anyar? (sori OOT). hehehe
arya: enak nang kene dab.
Artikel Purwodadi, Blogger Grobogan, Forum Purwodadi, Geografis,
ilmu, tp carene mboten kados niku. nopo maleh wirid ingkang panjenengan ijazahaken tergolong wirid khos kangge tiyang-tiyang tertentu.dereng tentu tiyang awam ikang nampi wirid niku kiat malah malah mangke dadosaken stres (ketuan ilmu) ngamalke wirid niku sahe tapi kedah langsung dibimbing kaliyan guru mboten ucul-uculan kados carane jenengan niku mangke menawi enten efek samping stres keteuan ilmu sinten ingkang bade tangggung jawab, nopo jenengan saget ngawasi setiap tiang engkang ngamalaken wirid niku tentunipun mboten. malah sing kulo wedosaken saking amalan wirid inkang tanpo di adep langsug kale guru dadosaken tetes ilmu ireng, maksudipun ilmu ingkang ngajak ngkoro murko marang gusti allah.. ingkang sampun ngamalaken wirid niku kulo saranaken ampun diamalke maleh solae panjengan mboten angsal ijazah langsung saking habib luffi nopo maleh anggenipun jenegan nagamaleken mboten kebimbing langsung kalian guru. ingkang bade percoyo yo sumonggo ingkang mboten percoyo ngeh sumonggo. kulo pun nate ngamaleken ilmu ingkang mboten kebimbing langsg kale guru, saestu mboten ilmu putih ingkang mlebet ten ati sanubarine kulo malah tetes ilmu ireng
kang didik engkang dimulyakno alloh, kulo nyuwun
dalam bahasa Jawa Sugeng manghayubagyo Miyosan Hyang Dalem Gusti YESUS Sugeng Natal 2010 lan warsa Enggal 2011 Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo
Widya Wacana Surakarta ingkang kaserat wonten daftar MGMP sapunika sampun gantos. inggih punika Agus Prasetyo (0815 6768 1928). menawi wonten informasi/pertemuan kula nyuwun dipunkentuni info. Matur nuwun, pak
saking MAN 2 Surakarta ( 0271- 716387) :
1. Aris Susilo, S.Pd (085647291762)
2. Drs. Madiyono (08121511060)
3. Anah Dianah, S.Pd (02717557791)
4. Drs. Slamet Budiono, M.Pd
Maturnuwun Pak …. sampun digatosaken ! Mugi kempalan meniko saged lestantun sak lami-laminipun. Nuwun.
Ajining dhiri saka kedaling lathi, ajining salira saka busana	Trimah mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
Dewi Dahanawati: Gatutkaca Sungging | Wayang Indonesia
Lukas 9:27 | Pada rungokna tembungku iki: ing sak tengahé wong sing nang kéné iki bakal ènèng sing ora mati sakdurungé weruh Kratoné Gusti Allah.”
rungokna tembungku iki: ing sak tengahé wong sing nang kéné iki bakal ènèng sing ora mati sakdurungé weruh Kratoné Gusti Allah.” Last Verse
wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah?
Ing. N. Carugati; Ing. N.
mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
arep dipake arisan ayame sapa? JALU29KaptenJumlah posting : 211Join date : 06.09.13Age : 28Lokasi : KADIPATEN PATI, PRAGOLA Re: arisan lagi
ibumu ki lagi golek wangsit, ojo dho ribut sek Mengko nek wangsite wis metu, sing melu seneng rak yo kowe Kowe kabeh bakalan tak dadekke batur asistenku
niku, Sinten niku ndodog lawang kori,
Piye son,arep lebaran duwe duwit ga..Po yo arep ngemis terus,lha yen ngono mbojo maneh ae ben ketok sugeeh.Mumpung isik urip.Tulung
kersa ndangu, omahe mas Budi kuwi neng ndi?”
• Madya: “Nuwun sewu, kula ajeng tangklet, griyane mas Budi niku teng pundi?”
• Madya alus: “Nuwun sewu, kula ajeng tangklet , daleme mas Budi niku teng pundi?”
• Krama andhap: “Nuwun sewu, dalem badhe nyuwun pirsa, griyanipun mas Budi menika wonten pundi?”
• Krama: “Nuwun sewu, kula badhe taken, griyanipun mas Budi punika wonten pundi?”
• Krama inggil: “nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika wonten pundi?”
panjenengan nyalon presiden, wes mesti kulo conteng…ampun mboten kesuwen
inggih punika salah satunggaling jinis labu ingkang wohinpun ingkang taksih enèm saged dipunjangan lan wohipun ingkang sampun tua saged dipudadosaken wadhah toya, tabung, kanthong hias, utawi dados koteka. Labu air taksih setunggal kulawarga kaliyan beligo lan raosipun inggih meh sami. Dene wujud fisik wohipun inggih maneka warna, saking ingkang wujudipun bunder ngantos dawa lonjong. Tanduran punika dipunmangertosi minangka salah satunggaling tanduran ingkang dipunbudidaya ingkang sampun tua, ananging tanduran punika dipuntandur sanes kanggé bahan dhaharan ananging dipunginakaken kanggé prabot rumah tangga. Amargi wujudipun punika, mila prabot laboratorium ingkang wujudipun meh sami kados woh labu air punika mila prabot punika ugi dipunsebat labu, kados ta labu ukur lan labu Erlenmeyer.
Asal lan Pangrembakanipun[besut | besut sumber]
Tanduran labu air punika kalebet tanduran holtikultura ingkang saged tuwuh wonten ing laladan tropis saha subtropis, lan sak punika tiyang kathah ingkang pitados bilih asalipun tanduran punika lan pangrembakanipun dipunwiwiti saking Afrika Selatan.[1] Tanduran Labu air punika sampun dipunbudidaya wonten ing Asia, Éropah, lan Amerika lan sampun ewunan taun wonten saderengipun Christophr Columbus manggihaken bawana Amerika.
Kados anggota sanesipun saking kulawarga cucurbitaceae, labu air ugi ngewrat kandhungan cucurbitacin ingkang misuwur dados o be cytotoxic. Kandhungan tetracyclic triterpenoid cucurbitacins kamot wonten ing woh- owhan ugi janganan ing kulawarga timun kanthi raosipun ingkang radi pait, lan saged damel sakit padharanipun. Lan ingkang paling temenan saged damel tiyang seda amargi ngunuk jus labu punika. [2][3] [4]
Pigunanipun[besut | besut sumber]
Karibia[besut | besut sumber]
Ing Karibia, labu air asring dipunginakaken kangge prabot rumah tangga, kados ta kangge cangkir, mangkok, utawi baskom lan sadaya prabot ingkang wujudipun nglengkung. Piranti punika ugi saged dipunginakaken kangge wadhah toya, utawi saged dipunginakaken kangge mbeto barang- barang sanesipun. Ing saperangan nagara ing Pulo Karibia, labu air dipunginakaken kangge makarya, nglukis, saha ndhekor tas utawi barang sanesipun ingkang sampun dipungambari lan dipunsade kangge para turis. Ing Jamaika, labu air ugi dipunginakaken kangge prabot rumah tangga ingkang nggambaraken gesang ingkang séhat, kados ta kangge cangkir, mangkok, utawi teko.
Afrika[besut | besut sumber]
Ing Afrika, labu air ingkang ugi dipunsebat nkalu ing Kikongo dipunginakaken kangge nglumpukaken saha kangge nyimpen arak mliginipun ing Propinsi Bandudu, Republik Kongo. Ing laladan Afrika Barat, labu air aring dipunbolongi lan dipunginakaken kangge prabot khas rumah tangga kangge ngresiki wos, mbeto toya utawi kangge wadhah dhaharan. Dene kangge ukuran ingkang alit dipundinakaken kangge mangkok kangge ngunjuk tuak.
ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 8 Maret 2016.
Punakawan, tokoh-tokoh didalamnya (Semar, Gareng, Petruk, Bagong)
xxxtubedot.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Mboten wonten komentar mas,namung cobi2 mlebet …
Komentar oleh M zainur rohman — 3 Januari 2010 @ 05:27 Balas	Aku seneng ngrungok’ke wae mas.. Yen dikon nembang ora iso.. Bahaya soale, mengko pitik2’e tonggo do mati kabeh.. Dadi, mending aku ora nembang wae, sijine pancen ra iso, pindone…aku emoh dikamplengi tonggoku gara2 pitik’e modar mergo sworo gembretku… 😀
budhaya jawa,murih saged angrebaka,mugiya daya tulaking bangsa kita ingka nembe kecalan
Bojanowo (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bojanowo&oldid=1090882"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 14 Sèptèmber 2016.
Blogger ya iku layanan publikasi blog, digawé déning Pyra Labs lan diakusisi déning Google taun 2003. Umumé, blog sing dihost déning Google iku ing ngisor subdomain blogspot.com. Blogger agawé para panganggoné mublikasi blog-é ing server liya, liwat FTP nganti 1 Mei 2010. Sawisé tanggal iku, blog kudu disimpen ing server Google, nanging panganggo bisa nganggo alamat situs dhéwé nganggo fitur Custom URL.[2]
Rèferènsi[besut | besut sumber]
GoogleBlogRintisan mawa topik piranti alusKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 2 Maret 2016.
kroyokan wis umum nek kandangmu mediunKlo sampeyan
lindhu lan prahara, geter pater tan pantara, kagyat sang Hyang Amarta arannya, wus ruwat pedhasamengko, yen ana gering
Last update : 26/11/2015TAG : Artikel Terbaru
from Statistik indikator Panganggo, ing mbiwarakak? sawijining iku basa W...
Yohanes 41Para sedulur sing tak trésnani, aja gampang pretyaya saben wong sing ngakuné nduwé tembung sangka Roh Sutyi. Dititèni sing apik ndisik wong kuwi nduwé Rohé Gusti Allah tenan apa ora. Kenèng apa aku kok ngomongi kowé ngono? Awit ènèng wong ngapusi okèh pada ndlajahi jagat, ngakuné nabi-nabi kongkonané Gusti Allah. 2Lah kepriyé bisané ngerti sapa sing nduwèni Rohé Gusti Allah? Iku ngéné: Sapa sing ngakoni nèk Gusti Yésus Kristus iku teka nang jagat wujut manungsa, wong kuwi pantyèn nduwèni Rohé Gusti Allah. 3Nanging sapa sing ora gelem ngakoni kuwi ora nduwé Rohé Gusti Allah. Wong kuwi malah dikwasani karo rohé Anti-Kristus, mungsuhé Kristus. Kowé wis krungu nèk roh kuwi bakal teka; pantyèn ya wis teka tenan nang jagat kéné. 4Nanging kowé ora usah wedi anak-anakku! Kowé kuwi wis dadi siji karo Gusti Allah lan kowé ora bakal dikalahké karo wong-wong kuwi, awit Roh sing manggon ing uripmu kuwi gedé kwasané, ngungkuli roh sing ing atiné wong-wong jagat kuwi. 5Nabi-nabi palsu kuwi tukulé sangka jagat, mulané tembungé ya namung prekara-prekara kadonyaan. Mulané wong jagat seneng ngrungokké tembung-tembungé. 6Nanging awaké déwé iki anaké Gusti Allah. Dadiné wong sing ngrungokké awaké déwé iki ya wong sing ngerti marang Gusti Allah. Wong sing dudu anaké Gusti Allah ora bakal ngrungokké tembungé awaké déwé. Mengkono kuwi awaké déwé bisa nitèni sapa sing nduwèni Rohé Gusti Allah, sing nggawa pitutur sing bener lan sapa sing dikwasani karo roh sing ngapusi. 7Para sedulur sing tak trésnani, hayuk trésna terus marang sakpada-pada, awit katrésnan kuwi tekané sangka Gusti Allah. Dadiné, sedulur sing trésna marang liyané kuwi ngekèki tanda nèk dèkné anaké Gusti Allah lan dèkné ngerti Gusti Allah. 8Nanging sedulur sing ora trésna marang liyané kuwi ora ngerti Gusti Allah, awit Gusti Allah kuwi wujut katrésnan. 9Kepriyé awaké déwé bisané ngerti nèk Gusti Allah trésna marang awaké déwé. Tandané katrésnané Gusti Allah iki: Dèkné ngongkon Anaké sing ora ènèng tunggalé, yakuwi Gusti Yésus Kristus, teka nang jagat kéné, supaya awaké déwé bisa nampa urip langgeng, nèk gelem pretyaya marang Dèkné. 10Apa ta sing diarani katrésnan kuwi? Ora kaya tyarané enggoné awaké déwé nrésnani Gusti Allah, ora, nanging kaya enggoné Gusti Allah nrésnani awaké déwé lan ngongkon Anaké, yakuwi Gusti Yésus Kristus, teka nang jagat dadi kurbané dosané awaké déwé, supaya awaké déwé bisa nampa pangapura. 11Para sedulur sing tak trésnani, awaké déwé wis ngerti semono gedéné katrésnané Gusti Allah marang awaké déwé, mulané awaké déwé ya kudu trésna marang sakpada-pada. 12(Aja pada nggugu, nèk ènèng wong ngomong jaréné bisa weruh Gusti Allah.) Ora tau ènèng wong weruh Gusti Allah, nanging Gusti Allah manggon nang tengahé awaké déwé. Mulané nèk awaké déwé nrésnani sakpada-pada, katrésnané Gusti Allah bisa kétok sak kabèhé. (Lah mengkono kuwi Gusti Allah bisa kétok ing uripé awaké déwé.) 13Kepriyé awaké déwé bisané ngerti nèk awaké déwé wis dadi siji karo Gusti Allah lan Dèkné manggon nang tengahé awaké déwé? Awaké déwé ngerti kuwi, awit Gusti Allah wis ngekèki Roh Sutyi sing manggon ing atiné awaké déwé. 14Aku déwé wis weruh Anaké Gusti Allah lan saiki aku ngabarké marang wong liya nèk Gusti Allah Bapaké awaké déwé sing ngongkon Gusti Yésus Kristus, Anaké, dadi Juru Slameté manungsa. 15Sapa sing ngakoni nèk Gusti Yésus Kristus kuwi Anaké Gusti Allah, wong kuwi pantyèn kanggonan Gusti Allah lan wong kuwi pantyèn dadi siji karo Gusti Allah. 16Awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah trésna tenan marang awaké déwé lan awaké déwé njagakké kuwi. Para sedulur, Gusti Allah kuwi wujut katrésnan. Dadiné sedulur sing nrésnani liyané kuwi ya pantyèn wis dadi siji karo Gusti Allah lan Gusti Allah pantyèn ya manggon ing uripé sedulur kuwi. 17Nèk awaké déwé nindakké katrésnané Gusti Allah kaya sak mestiné, awaké déwé uripé nang jagat kéné bisa kaya Gusti Yésus Kristus. Dadiné mbésuk ing dina kruton awaké déwé ya ora nduwé wedi mara nang ngarepé Gusti Allah. 18Wong sing trésna marang Gusti Allah kuwi ora wedi, awit katrésnan sing sak mestiné kuwi ngilangké rasa wedi. Wong sing ijik nduwé rasa wedi kuwi durung ngrasakké katrésnané Gusti Allah kaya sak mestiné, awit dèkné ijik nduwé wedi nèk bakal nampa setrapan. 19Awaké déwé bisa trésna marang Gusti Allah lan wong liyané, jalaran Gusti Allah nrésnani awaké déwé ndisik. 20Nèk ènèng wong ngakuné trésna marang Gusti Allah, nanging sengit marang seduluré, wong kuwi tibaké goroh. Lah nèk wongé ora bisa trésna marang seduluré sing dèkné bisa weruh, gèk kepriyé wong kuwi bisa trésna marang Gusti Allah sing dèkné ora bisa weruh? 21Angger-anggeré Gusti Allah kanggo awaké déwé uniné ngéné para sedulur: “Sapa sing trésna marang Gusti Allah kudu trésna marang seduluré.”
3 of 7 Previous 1 | 2 | 3 | 4 | 5 Next Artikel Terbaru
Indonésia wiwit tanggal 22 Oktober 2009.[1] Sadurungé, Suswono njabat dadi Wakil Ketua Komisi IV DPR-RI kanggo periode 2004-2009 saka
Sejarah urip[besut | besut sumber]
Suswono iku anak saka H. Asyraf lan Hj. Suratni.[1] Suswono nduwé anak kang
pernikahane karo wong wadon kang jenenge Mieke Wahyuni.[1]
Seminar lan Pelatihan[besut | besut sumber]
Menghadiri Kongres Mahasiswa Islam Australia ing Sidney taun 1992Elemen B
EnglishBahasa IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 21 Oktober 2016.
Kabupaten Pati | Pati | Kabupaten Pekalongan | Kajen | Kabupaten Pemalang | Pemalang | Kabupaten Purbalingga | Purbalingga | Kabupaten Purworejo | Purworejo | Kabupaten Rembang | Rembang |
Nanging kadhang menungså silap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot ngawé-awé,
Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (dimirror, ngumu...
Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa
uga anggota ak?h kagolong sapa pakumpulan wondering comparison will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
ing Santpedor, Barcelona, Catalunya, Spanyol, 18 Januari 1971; umur 46 taun) inggih punika salah satunggalipun tilas pemain bal-balan lan sapunika dados pelatih bal-balan saking negari Spanyol.[1] Guardiola sapunika nglatih ing klub bal FC Barcelona.[1] Guardiola nate dados pemain bal ing tim nasional Spanyol lan tim nasional Catalunya. Nalika taksih main bal-balan Guardiola nggadhahi posisi minangka
njawi[besut | besut sumber]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Josép_Guardiola&oldid=1100117"	Kategori: Pamain bal-balan SpanyolPelatih bal-balan SpanyolPamain tengah bal-balanLair 1971Kategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 21 Oktober 2016.
ing roso) tegese roso iki ,roso ngene,roso ngono,roso mau kabeh..kawengku ing roso sawutuh (ROSO SEJATI) ROSO SEJATI yoiku roso
kecut ,legi ,pedes ,asin,getir ,pahit ,gurih ,lan liyane iku roso..ono ing rosone ilat,termasuk roso ing badan wadag.. ono ing kene krasan ono ing kono krasan ..ono ngendi2 krasan, semono ugo roso gething,roso tresno,gemes ,pegel ,
nelongso..puniko .ono ngendi-ngendi ono lan ugo kroso ing bathin/budi/angono iku kalebu ROSONING PIKIR rehne wis cetho kabeh ROS ROSING ROSO,conto yen jangane kurang asin..lha iki cukup ditambahi uyah,ora susah banjur pegel..lan yen pekoro jangan kurang uyah bae banjur pegel ,nesu,lan muring-muring..yo iki sing di arani durung weRUH (ngerti) marang ROS ROSING ROSO
Dipublikasi di K A W E R U H	|
Mōri Ran?), punika tokoh jroning serial anime lan manga Detéktif Conan, ingkang misuwur ing Amérika Sarékat minangka Case Closed. Parapan asma Jepangipun kaasal saking asma Edogawa Ranpo lan Maurice Leblanc (minangka Mourisu Ruburan, adidasarake déning Aoyama). Ran punika rencang alit Shinichi Kudo, ugi saged kasebat dados katresnanipun .Asebab,kekalihipun boten nate nguntapake raos demenipun ing satunggal jroning
saleresipun Shinichi kang arubah wujud blegeripun dados alit karana ngunjuk unjukan onat gawéan Profesor Agasa kangge saged nebehake saking Ran, minangka asring curiga sabanjuripun, Ran asring narik raos curigaipun. Angén-angén Ran punika ndadosake ahli karate ing sakubengipun jagad Jepang. Ran ugi ngadahi watak kang andap asor, alus uga kadang-kadang ngadahi watak kasar
pemanggilan templatKaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
tlatah Kalimantan kene, wis makaping-kaping anggonku nemoni wong-wong kang padha regejegan bab lemah. Ana kang njaluk dibalekke lemahe kang wus mbok dol, ana kang ngedol maneh lemah kang wus mbok dol, ana kang sejatine ora duwe lemah nanging ngaku-aku duwe lemah, ana kang nduwe lemah sethithik ngakune amba, ana sing maklari dol tinuku lemah nanging uga ngrangkep dadi keamanan njaluk jatah sasenan. Wis pokoke werna-werna perkara bab lemah.
Indonesia negara hukum, yo bab lemah kang ora bisa dirampungi nganggo cara damai, bisa kanthi jalur hukum. Ngotot-ngototan sinambi nyangking gaman ora ana paedahe, malah bisa nekake musibah tumrap awake dhewe lan wong liya.
Sawetara wektu aku ening, aku banjur kelingan ceritane simbahku bab lemah. Bab lemah iku ora kena kanggo sembarangan. Apa sebabe? Menungsa iku cikal bakale saka lemah, umpama sembarangan tumrap lemah iku uripe bakal
wong urip kuwi isen-isene yo tentanduran kang thukul saka lemah. Semana uga banyu kang bisa nyegerke awak nalika kesel iku metune seka lemah, kang kanggo resik-resik awak uga kanggo ngombe. Mula saka kuwi yen uripe kareben tansaya urip kudu njaga kang dipangan lan diombe, saya maneh kudu eling saka ngendi asale kuwi mau, iya kuwi saka lemah.
Dalaning urip iku padha okehe karo manungsane. Sanajan ta okeh, ewa semana kadang kala trep, wong siji karo sijine, nanging yo ora sekabehane. Pas dalan kang ora trep mau ora usah kanggo udur, kang nglakoni kudu
kayadene sipate bumi, apik-elek, tuwa-enom, sugih-kere yen mati padha dene katampa lan nyawiji maneh dadi lemah. Mula saka iku kareben urip rahayu kuwi kudu bisa ngrumangsani lan narima kasunyatan urip. Minundhi, sungkem marang lemah ora mung sungkeme raga, nanging uga sumungkeming batin, sumeleh kaya sumelehing lemah.
Sakehing regejegan, padudon lan gotrah kuwi jalaran
lan sijine pinisah-pisah, sejatine manungso iku nyawiji.
Sakdhuwur-dhuwure lemah kang awujud gunung, yen diparani tetep asor ing sak ngisore dlamakan sikil. Pribadine manungsa kang luhur nalar budine kuwi kaya dene gunung kang ketok seka kadohan meger-meger dhuwure yaiku kondhange parkayane, nanging umpama kepethuk iya ijeh andhap asor, ora gumedhe. Manungsa kang gumedhe sanajan ta wus kapileh dadi pangwasane praja, sejatine dudu manungsa kang patut dadi panutan lan pamomonging sapadha.
Iku kabeh piwulang lan piweling bab lemah, mula aja padha sak karepe dhewe. Dirasa, dieling-eling sak durunge tumindak, kareben urip rahayu, ora
"Wah mas, saiki pesen taksi wes canggih. Langsung pesen lewat hape
wes kedetek lokasi alamat e. Dadi luwih cepet
Bonus ala INDOSAT – Kulo Tiyang Sae
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Knarrviki&oldid=874663"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.36, 16 Novèmber 2013.
owh…kados niki lho maz,yogyakarta kan lagi ketimpa musibah,dados motor mabure mandek neng kene
leeteuk:owh…kaya kue to,yo wis matur nuwun pak…
ora ono wong sing koyo mangkono (paranormal lan dukun sontoloyo sing ngakune pinter lan linuwih) dunyo dadi ora rame,nng neroko yo dadi sepi…,konco lan sedulur ugo iso dadi musuh..yo goro2ne mung perkorone duwit,mulane poro sedulur podho sing ati2 lan waspodo. pengalamane poro sedulur liyane sing wis tau ketipu marang dukun sontoloyo,kuwi ono hikmahe kanggo awake dhewe ben awake dhewe kudu luwih ngati2 lan waspodo ojo nganti awake dhewe yo melu ketipun si dukun sontoloyo kuwi sing ngakune linuwih lan pinter…,yo pancen si dukun sontoloyo kuwi pinter,
heekh…heekh…heekh…heekh…,aku ngguyu kemekelen nganti kanthi ora kroso kathok kolorku dadi mlorot…goro2 ono wong sing iso nyampeke
paling uenak kui to..yo kui lo
rahayu ki ageng jj,ronggo sentot,ki samber gledek lan poro sedulur liyane…,waah… podo dagelan…,yo wis mengko ak ta melu dagelan yo…,opo penake kantong getihe ta tulisi label,darah ini sumbangan
piye??? pdhl sing donor getih kuwi agamane yo bedho2 kanthi landasan ikhlas tujuan amal ibadah lan ora mbedakake suku,ras,agama sopo sing mbutuhke getih kuwi yo monggo asal golongan getihe cocok. lha…sing aneh…podho2 muslime oro podho akur…,opo ora podho isin??yen ono sing ngomong getih kuwi halal di ombe,monggo yen ono sing ngelak/pngen ngombe teko wae nng kantor PMI,ngombe getih sak puase nganti wetenge njembling…,he..he..he..he..he..,di sebut MANUNGSO iku manunggaling roso,duweni akal,pikiran lan roso/perasaan/hati nurani.ojo mung nuruti
upamakno wong yen lelungan mampir ngombe(arep ngombe banyu putih,teh,kopi,wedang jahe,bajigur,rondo eh..ronde,es dawet/cendol,es juice lan liya2ne ) ananging elingo utamakno bebuden kang luhur,den brastho watek siro sing angkoro murko.budi utomo iku dadi wajibing manungso,den udiyo mbesuk yen wis sedo mugo2 bisoo entuk kanugrahani ingkang moho
Assalamu’alaikum wr.wb. salam rahayu ki ageng jj,ronggo sentot,ki samber gledek lan poro sedulur liyane…,waah… podo dagelan…,yo wis mengko ak ta melu dagelan yo…,opo penake kantong getihe ta tulisi label,”Darah ini sumbangan
opo piye??!! lha mengko yen ono keluargane pasien sing agamane bedo lha..trus njur piye iki ??? pdhl sing donor getih kuwi agamane yo bedho2 kanthi landasan ikhlas tujuan amal ibadah lan ora mbeda2ake suku,ras,agama sopo sing mbutuhke getih kuwi yo monggo asal golongan getihe cocok. lha…sing aneh…podho2 muslime oro podho akur lan ngurmati sedulur liyane…,opo ora podho isin??? yen pancen ono sing ngomong getih kuwi halal di ombe,monggo yen ono sing ngelak/pngen ngombe teko wae nng kantor PMI,ngombe getih sak puase nganti wetenge njembling…,he..he..he..he..he..,di sebut MANUNGSO iku manunggaling roso,duweni akal,
watek siro sing angkoro murko.budi utomo iku dadi wajibing manungso,den udiyo mbesuk yen wis sedo mugo2 bisoo entuk kanugrahani ingkang moho
SABETAKE SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
Ilmu roso niku ilmu ingkang kelakon kanti laku,
Ilmu ingkang saget ndadosaken manungso minuju urip ingkang mulyo lahir lan batin.
Monggo sesareng nggayuh ilmu roso rasaning sejati.
Ingsyallah “HEMEMAYU HAYUNING BAWONO LANGGENG” langgeng tan keno owah.
Roso arane sukmo sejati anane kebenaran ingkang hak tanpo wates,
Ilmu sing di arane ibarat samudro tanpo tepi mboten enten ujung lan watese.
priyambodo	14 Juni 2011 at 2:10 PM	salim sungkem @mbah abdul jabbar @mbah ageng jj…wosipun kados pundi mbah? Soale ingkang kulo ngertosi
priyo utomo/satrio_wirang	15 Juni 2011 at 11:57 AM	Nderek nyimak ki….mugi gusti paparing lampah ingkang gampil kagem bolo sejati kabeh ingkang bade sinau utawi uri uri kabudayan poro leluhur..yaitu ILMU SEJAT.I…SEJATINING ILMU
Ki Ageng JJ	15 Juni 2011 at 12:42 PM	@Spriyo utomo/satrio_wirang : MONGGO KANG MAS priyo utomo/satrio_wirang
MONGGO BILEH PANJENENGAN WONTEN PENGALAMAN INGKANG
sesarengan sami belajar anggayuh Roso sejati, kanthi tumindak nguri uri sedoyo ingkang ndadosaken ganjelan wonten ing sakjeroning
weh weh do ngomongne opo ki,@wong abangan monggo dibabar ilmunipun.
We lhadalah jumedul sedulur anyar ne ssugeng dalu mas SECsego endog monggoo dilanjut
Salam hormat utk sesepuh n pecinta kampus wongalus.
@Ki adim>>>hai ki…
@Ray pranata>>>haiiii bro…
wong abangan>>>haiii bro
Lanang edan@salam jg Ki…
Nampakny sesepuh lg nyiapkn materi pelajaran terbaru ne.
tansan maringi keraharjan, kamulyan..kagem sesepuh lan kito sdoyo.. terutami dumateng mas
Jamur kuping cemeng utawi mawi basa Jawi ngoko jamur kuping ireng (Auricularia polytricha, sinonim Hirneola polytricha) punika salah setunggaling
kuping cemeng nggadhahi werni coklat tuwa radi bening.[1] Jamur punika nggadhahi wangun ingkang arupi talingan manungsa.[1] Wonten ing basa Tionghoa, jamur kuping cemeng punika dipunwastani kanthi nami (pinyin: yún ěr), (pinyin: máo mù ěr) utawi (pinyin: mù ěr).[1] Jamur kuping cemeng punika biyasanipun dipunginakaken kanggé campuran masakan Asia.[1]
Jamur kuping cemeng tuwuh wonten ing kayu ingkang sampun bosok ing panggènan ingkang teles utawi lembab.[1] Jamur kuping cemeng nalika taksih seger ketingal kados jelly utawi ager-ager, ananging nalika sampun garing ketingal mengkeret saha langkung alit tinimbang nalika taksih seger.[1]
Jamur kuping cemeng kathah dipunsadé kanthi wangun ingkang sampun garing.[1] Menawi badhé masak jamur punika kedah dipunrendhem wonten toya rumiyin.[1] Jamur kuping cemeng nalika sampun dipunmasak nggadhahi raos kados balung ingkang empuk saha boten nggadhahi raos utawi raosipun netral.[1]
Jamur kuping cemeng ugi asring dipunginakaken kanggé bahan obat tradhisional amargi nggadhahi sifat antikoagulan.[1] Jamur kuping cemeng punika saged kanggé tamba penyakit jantung, pambuluh getih kanthi endhapan (aterosklerqsis), kanggé ngirangi kolesterol saha trigliserid, antiplatelet saha antipangenthelan getih.[2] Jamur kuping cemeng ugi saged kanggé obat antipanggetihan.[2]
^ a b c d e f g h i j k (id)naturindonesia.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ a b (id)suaramerdeka.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamur_kuping_ireng&oldid=1089209"	Kategori: BasidiomycetesJamur panganRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 13 Sèptèmber 2016.
Revansa™ ★ Kanggo Kowe Ayuswara ★
Ditya Kalabendana iku anake ragil Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Kalabendana duwe sedulur cacah pitu, yaiku Prabu Arimba, Prabu Arimbi, Brajadenta, Brajamusti, Brajalamatan, Brajawikalpa lan Prabakiswa utawa Prabakesa.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, Kalabendana awujud raseksa kunthing, praupane edhum, ora pinter, jujur, wicarane alus nanging celat. Dheweke duwe rasa sih lan tresna banget marang Gathotkaca, sing ora liya ponakane. Kalabendana ngiringi Gathotkaca tumuju Suralaya nalika arep didu kalawan Prabu Pracona utawa Percona.
Nalika Gathotkaca sing isih bayi didu kalawan Ditya Kasipu utawa Sekipu, utusane Prabu Pracona, dheweke mati amarga dicakot. Kalabendana banjur ngamuk mbela Gathotkaca saengga akeh prajurit pangiringi Kasipu sing mati, wusana Ditya Kasipu kaweden meruhi kridhane Kalabendana.
Kalakatung, amarga tansah nuwuhake lan nemoni kacilakan utawa bendana banjur dijenengake Kalabendana.
Ing lakon Gathotkaca Sraya, Abimanyu ngapusi sisihane sing kapisan, Dewi Siti Sundari (anake Prabu Kresna). Abimanyu kandha yen dheweke arep mbebedhag ing alas, ananging kasunyatane Abimanyu tumuju Wirata bebarengan Gathotkaca kanggo nglamar Dewi Utari.
Kalabendana dipasrahi njaga Dewi Siti Sundari. Dene Dewi Siti Sundari sing krasa ora kepenak atine amarga
keputren Wirata nembe gegojegan kalawan Dewi Utari.
Kalabendana ngejak kekarone bali mulih lan ngandhakake yen sisihane Abimanyu sedhih atine amarga ditinggal. Amarga wicarane Kalabendana iku, Dewi Utari ngerti yen Abimanyu wus
bapak cilike iku. Kalabendana diglandhang metu lan diajar nganti mati. Sadurunge nemahi pati, Kalabendana nyepatani Gathotkaca yen ing sawijining dina dheweke bakal males tumindake Gathotkaca ing perang Baratayuda.
Ing perang Baratayuda babak kaping IV, Suluhan, sumpahe Kalabendana kasembadan. Sabanjure, sawise
Amarga anane Kalabendana tansah nuwuhake kacilakan utawa bendana, hamula Kalakatung banjur kondhang kanthi jeneng Kalabendana. Dheweke mati dening Gathotkaca amarga bendana sing tansah ngiringi tekane. Ing perang Baratayuda babak kaping IV, Gathotkaca sinengkakake minangka senapati perang Pandhawa
supaya ora ketaman sanjatane Karna. Meruhi krenahe Gathotkaca iku, Karna dadi bingung amarga dheweke mesthekake sanjatane ora bakal bisa ngenani Gathotkaca.
Ananging Karna tetep nglepasake Kuntawijaya ngener ayang-ayang werna ireng ing akasa. Kunta ngeplas saka gandhewa. Jitma Kalabendana meruhi playune sanjata Kunta lan banjur
Hayam Wuruk Jalan Hayam Wuruk No 154, Pekalongan, Indonesia
Tiara Tags: jogja, seni-lukis Mural: Sedulur Tunggal Tembok
yoh, tapi nek biyen pas cilik nyanyi Layang Kangen kirung ono rasane, tapi bereng wes gedhe kok njuk mak jleb, jbul lagu iki ki patehtic pol, ra kalah saingan karo d’masiv lah..
mudik numpak motor mung pisan thok.kuwi wae ndlosor neng solotigo.hihihi
ass,kum. ki wong alus lan sedoyo penghuni KWA,mugi pinaringan rahmat
Jl. Gamelan | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton,
Wah, yen nyawang foto GNI Ambulu iki rasane mbalek maneh nang tahun sing joyo-joyone GNI. VCD akeh sing durung duwe opo maneh HP, dadine sumber hiburan sing utama nang Ambulu ora ono maneh kejobo nonton bioskop bebarengan. Waktu iku sing lagi nge-
masio India diputer sampek telung dino rasane penontone isih ono wae sing antri mlebu nonton. Mergane sing dadi pecintane film India iku ora soko arek-arek enom lanang wadhon thok. Terutama ibu-ibu sampek embah-embah nggowo anak-anak’e mbelani nonton film India iki. Sampek carane ben iso tuku karcis gawe nonton India macem-macem. Ono sing nglelang sandangan, adol pitik,
Nganti gaya hidupe melu wong mandarin. Bocah enom podo gawe Gank, carok mrono-mrene antar Gank. Padahal yo podo ambulune. Semono ugo sing kemedan film “Lupus” mrono-mrene lanang wadon mangan permen karet karo seragame digulung kiwo tengen lan rambut belah tengah.
Film sing diputer wayah malam minggu mesti film sing lagi ngetop lan anyar. Gak layak yen GNI ono jadwal sing jenenge “midnight show”. Film iki diputer biasae sekitar jam 12 bengi. Sing delok biase arek-arek enom yo lanang yo
sampek judule film sing maen ora weruh. Pancen GNI nyimpen akeh kenangan sing unik-unik kanggo wargane Ambulu lan sekitare.
kotane yo pancet semrawut ora jelas sampek saiki. Kabeh podho repot golek pangan dewe-dewe. Mbiyen GNI pancen gawe ngangeni nang
duwe teko,trus meh nganggo pie??”
“ora2. pas kae aq njupuk ning dorm ketoe wes ditelantarke karo sing nduwe koq! Wes mbok gowo wae,ngko nek pas dolan kan iso di nggo.”
30 Juni 2012 Manten Perdana Menteri Israèl, Yitzhak Shamir tilar donya mawi yuswa 96 taun.
29 Juni 2012 Gréja Kawiyosan ing Bethlehem, Gisik Kulon dados situs Warisan Donya UNESCO kapindhah ing Palèstina.
21 Juni 2012 Montor Miber Angkatan Udara Indonésia Fokker 27 ngalami kacilakan lan dhawah ing satunggaling komplèks griya-griya ing Jakarta, lan niwasaken sakirangipun 11 jiwa.
20 Juni 2012 Wonten wartos saking biro pers Mesir MENA menawi Hosni Mubarak ingkang dipunvonis kunjara salawasipun gesang ing tanggal 2 Juni 2012, sapunika sampun tilar donya sacara klinis. Nanging wartos punika dipunbantah sawetawis pajabat sénior Mesir.
19 Juni 2012 Pangadeg Wikileaks, Julian Assange mlajeng dhateng Kadutan Agung Ekuador ing London kanggé nyuwun suwaka, awit piyambakipun ajrih bakal dipunserahaken dhateng Amérika Sarékat
8 Juni 2012 Kajuwaran bal-balan Piala Éropah UEFA Euro 2012 (8 Juni - 1 Juli 2012) resmi dipunbikak ing Warszawa, Polen mawi tetandhingan antawis Polen lawan Yunani mawi kasil 1-1. Lajeng dalunipun Rusia mimpang 4-1 saking Céko ing Wroclaw. Kajuwaran taun punika dipunwontenaken ing kalih negari: Polen saha Ukraina. Cacahipun tim ingkang tumut wonten 16.
3–10 Juni 2012 Tour de Singkarak 2012 resmi dipunbikak lan sampun kawiwitan saking Kitha Sawahlunto dumugi ing Kitha Padang ing tanggal 10 Juni
2 Juni 2012 Riyadi pèngetan jumeneng nata ingkang kaping 60 (Yubiléum Inten) Ratu Elizabeth II kalaksanan ing Lèpèn Thames mawi arak-arakan baita.
oldid=1091375"	Kategori: Cithakan pangopenan2012Prastawa 2012	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 14 Sèptèmber 2016.
Ing. I. Born MSc - Ing. B. Demol MSc Ing. H. Derycke MSc - Ing. K. De Wever MSc Ing. N. Lagast MSc - Ing. G. Roymans MSc Ing. L.
tangsel. Aku rapopo. Soale aku jarang metu, nek ngantor kretonan. Wis ngono
wong sing tansah kepepet, banjur maling lan tumindak ala. Ning ya sejatine.. Maling lan tumindak ala iku ora mung ana ing jaman saiki.. Nanging tumindak ala iku wis ana sak- umure manungsa, Nggih
bersalah’.. Ning ya ngapo ndadak main tabok barang.. 😐
Lan sore iki ganti aku sing nyekel maling.. Sing dimaling jane barang sing ora mbejaji.. ya mung Gedhang!
Kanggo nambah penghasilan aku pancen dodolan gedhang. Tak gantung ing ngarep omah, sak iket isine telung sisir regane limang ewu. Ceritane sore iku aku ngeterna anak bojoku ngaji. Lan bali ngaji katon saka adoh kira- kira jarak satus meter ana wong ing ngarep omah, banjur wong iku lunga cepet- cepet, ngebut yen numpak sepeda. Aku wis krasa iku ana samubarang sing ora beres..
Tekan omah sakwise nekakna anak bojo, aku banjur nyusul wong mau, tak tutna nganti deweke mandheg ing ngarep omahe.. Tanpa ucap apa- apa aku nyedhak lan nyawang pisang sing wis meh mateng kabeh iku mau.. uga tak sawang wong sing nggawa pisang iku. Wong iku.. Satpam sing nyekel kancaku wingi.. Wong iku katon isin ora karu- karuan.. Duh Gusti.. Satpam Nyolong Gedhang.. 😐
Nanging isih untung, isih untung temenan, dudu polisi sing konangan Nyolong, yen iku sing kedadean bisa- bisa malah aku sing diproses.. Lho.. kok bisa..?
😀 😀 iku mung sanepan wae, yen ing kasunyatan urusan karo wong sing duwe wewenang yen ora ati- ati bisa kuwalik- walik kahanan..
Duh Gusti.. doh- dohna sing adoh sangka
Komentar oleh =MAD_BLACK= — 27 Juli 2009 @ 07:53 Balas	Lha inggih mas.. arane jaman edan, jare yen ora ngedan ora keduman.. 😀 😀
Komentar oleh Mas Tyas — 27 Juli 2009 @ 08:52 Balas	Ora opo2 prinsipe wong kuwi gedhang kuwi
sedjatee — 6 Januari 2010 @ 00:19 Balas	Sanepane mantep tenan… aku yo asline wegah urusan karo wong sing duwe kuwoso. Ngrusak ati.
watone eling klawan waspodo cak, nggih
Aryya Pacung (I Gusti Ngurah Pacung).
13) I Gusti Ngurah Pacung, berputra I Gusti Ngurah Pacung Gede I, I Gusti Ngurah Made Pacung dan I Gusti Ngurah Nyoman Pacung.
14.=) I Gusti Ngurah Pacung Gede I (Raja I – Kerajaan Perean), pendiri Puri Kekeran Marga, pendiri Puri Perean dan pendiri subak Pacung
tanggal tua ora duwe modal go meng kota, sidane merad menggone kanca sing umaeh nang pinggir alas.
Ngerti dewek Indonesia Raya kaya ngapa. Mangan turu nang duwur batubara tapi listrik
batubara kudu nrimakna urip petengan modal teplok.
Weruh teplok gemantung, nyong dadi kelingan jaman cilik. Nggal sore kebagian tugas ngiseni lenga karo ngelapi torong teplok. Mbuh merga teplok larang apa angel goletane. Seumah teplok mung loro
kelingan jaman semana. Sinau kudu nyureng-nyureng matane. Digawe padhang, kebule dadi ora patut. Isuk-isuk kudu sregep ngupil nek ora pengin cungure ganti wujud dadi pawon.
Puluhan tahun ora tau weruh teplok, bisa nemu maning rasane ngati malah dadi ora genah. Antara seneng bisa ngeling-eling jaman ora enak. Sekaligus nlangsa, jaman jerene wis modern koh esih ana dulur sing teplokan...
Wong Lanang Saru 9a. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget 9b. X-Men 3 (Belum dirilis) – Aming 10. Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah 11.
karo wong jowo! muahahahaha.. mi, kangen dak karo sup tulang wong kawen?? waduhhh enak thooo..to inaku79..aci
sampun berjuang mujudaken kamardikaning negari Indonesia, 350 tahun bangsa Indonesia dipun jajah dening Walandi lan Jepang. Perjuangan para pahlawan kalian para warga masyarakat wonten peperangan ageng inggih punika pertempuran ing kitha Surabaya. Kathah para syuhada' ingkang sami gugur, jalaran senjata ingkang boten lengkap dipun adhepaken kalian senjata bren lan tank tentara Inggris.
Pertempuran ing kitha Surabaya punika saterasipun dipun pengeti kalian Peringatan Hari Pahlawan ing tanggal 10 November. Kanthi mekaten kangge paring pemut dhateng kita sedaya, saterasipun kita aturaken mawi seratan khutbah Jum'at:
Mangga kita sedaya sami ningkataken iman lan taqwa dhumateng Allah, inggih punika kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar saha nebihi sedaya awisanipun Allah. Jalaran Allah sampun paring petedah kasebat ing dalem Alquran perkawis ingkang sae lan awon, lepat lan leres, dhawuh lan awisan. Sahingga menawi kita tansah ngugemi dhateng Alquran lan hadist nabi Muhammad SAW insya-Allah kita badhe kelebet golonganipun tiyang-tiyang ingkang badhe dipun mulyakaken dening Allah SWT. Napa malih ing swasana kamardikan punika, pemerintah tansah paring hak lan perlindungan kagem sedaya masyarakat nindakaken agaminipun piyambak-piyambak.
Menawi kita konduraken dhateng sejarah nasional Indonesia bilih kamardikan punika amargi saking perjuanganipun para pahlawan ingkang sampun ikhlas ngurbanaken bandha, raga lan nyawanipun kagem mujudaken kamardikan. Malah sasampunipun kamardikan ing
boten ngakeni kamardikan punika, ing mangka sasampunipun negari Indonesia merdeka ing pundi papan lan panggenan dipun kibaraken bendera merah putih, nanging ing tanggal 18 September 1945 ing hotel Yamato Tunjungan Surabaya dipun kibaraken bendera merah putih biru. Kanthi semangat nasionalisme lan patriotisme para pejuang minggah ing hotel tumunten nurunaken bendera lajeng warna biru dipun sobek. Pamerintah walandi boten trima, sahingga kanthi lantaran pemerintahan sekutu inggih punika Inggris, ing tanggal 10 November 1945 kota Surabaya dipun gempur kanthi peralatan perang ingkang canggih. Pertempuran ageng antawis Inggris lan para pejuang arek-arek Surabaya. Pertempuran ingkang dipun ukur namung tigang dinten nanging ngantos tigang minggu, Surabaya nembe saget dipun taklukaken dening Inggris, mekaten punika amargi raos persatuan lan kesatuan saha tekad ingkang kiat saking sedaya
lan ing sak lebetipun bumi ananging dereng saget dipun manfataken kanthi maksimal. Kabukten bilih kathah para warga negari Indonesia ingkang pados ma’isyah ing manca negari dados TKW utawi TKI.
Manfaataken sumber daya alam punika dados tanggel jawabipun sedaya warga negari Indonesia, amargi manungsa sampun dipun paringi anugerah arupi panca indra, akal ingkang sami. Kanthi punika
utawi golonganipun piyambak. Jalaran sampun jelas bilih pertempuran lan perlawanan para pahlawan lan syuhadak punika dipun landasi
punika saget kita pendhet hikmahipun bilih nalika ing zaman penjajahan, ing antawis kabilah sami perang piyambak-piyambak nglawaan dumateng penjajah,
Saking Aisyah Radhiyallahu 'anha, ngendika: "Aku krungu Rasulullah SAW ngendika ing umahku: dhuh Gusti Allah, sinten tiyangipun ingkang nguwaosi perkawis pamerintahan umat kawula, muli damel kasengsaran dhateng panjenenganipun, mila paringana kasengsaran dhumateng tiyang punika, menawi piyambakipun nguwaosi sawijining urusan pamerintah umat kawula, nuli buktikaken welas asih dhateng panjenenganipun, ing dalem pengandikan
Sapunika dados jejibahan kita supados manfataken sumber daya alam kangge kemakmuran masyarakat supados negari Indonesia dados negari ingkang majeng, dipun
tinulung, mong- tinemong, wasiat-winasiatan ing perkawis kesaenan.
Presiden Sukarno nate paring wejangan, bilih bangsa ingkang ageng inggih punika bangsa ingkang boten supe kalian jasa lan pengorbananipun para pahlawan. Kanthi punika kangge
ngawontenaken pembangunan, kanthi makarya midherek saking kemampuanipun piyambak, tansah nggatosaken tugas lan tanggel jawabipun piyambak. Ampun nguthak-athik lan nyampuri dhateng urusanipun
dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-ratio)) wicara, kang kadaftar para 1962.[1] basa ana
hawa saka cangkem; mung abab thok : mung swara thok, ora cucul dhuwit. abad : jaman sing suwéné satus taun. abadi :
kendhali; lan sak panunggalané; ora dadi abahan : ora kanggo gawé; kumureb ing abahan : pasrah pati urip. abang : laka, lak, jingga, abrit; mung di enggo abang-abang lambé : tembung sing manis mung
dalem : baturing ratu, adalem, kawula, aku, kula, aben : adu, ngedu; aben-abenan : adon-adon. abiyasa : manuh, lumrah; begawan abiyasa : pendhito ing wukir retawu, bapaké prabu pandhu, éyangé para pandhawa. abikara : priyayi, priyantun. abilasa : hawa nepsu, kamurkan; jagal abilawa : jenengé werkudara nalika ngéngér ing wiratha. abimana : umuk, kumingsun. abimantrana : berkah, donga, pangéstu, abinawa : anyar, énggal, enom, nggumunaké.
dadi gedhé amarga lara. abuk : ngabuk, ndhaku, ngepek, nggabrul. abul : diabul-abul, di udhal-udhal, disebar, diwratakaké. abur : mabur, ngambah ing awang-awang; diaburaké : diculaké supaya mabur; bangsaning abur-
sedhih, mari susah, mari lara. adhem : asrep, anyep, sarèh, kurang sethithik; diadhemaké : digawé luwih adhem; atiné diadhemaké : dilelipur atiné, diaremaremi;
kahanan wis adhem : pulih tentrem sakuwisé ana gègèran; sega adhem-adheman : sega tumpeng lawuhé kuluban. adhep : arep ; madhep : marep, majeng; adhep-adhepan : arep-arepan, ajeng-ajengan; adu adhep : adu arep, aben ajeng. adhi : antèn, adhik, rayi, sedulur enom. adhuk : campur adhuk : campur bawur. adhul : diadhul-adhul : diabul-abul, diudhaludhal. adhum : édhum, éyub. adhong : piranti kanggo golek iwak ing kali. adi : linuwih, becik, apik, linangkung, utama, diadèkaké : dibecikaké; adibusana :
adoh ing panggawé ala ra dialani liyan; adoh ing payendhu : ora disendhuing liyan; pasedulurané wis adoh : bra raket. adol : sadé, dodol, mandé; adol ayu (bagus) : mamèraké ayuné (bagusé) supaya disenengi; adol awèh tuku arep : tembungé bakul yèn dagangané ora larang; adol gawé : ngatonaké panggawéané supaya diarani sregep; adol gedhung : umuk/kumingsun; adol umuk : seneng sesongaran; kulak warta adol prungon : ngrungokngrungokaké kabar. ados : woh sing bungker.
adu : aben, gathuk, tepung, narungaké; adu tritis : tepung tritis; adu geger : gathuk gegeré; adu arep : adhep-adhepan, arep-arepan, aben ajeng; adu mancung : adu pojoking pekarangan; adu rasa : adu
adus : siram; adus grujug : adus kanthi banyu saka ing timba digrujukaké awak sakojur; adus wuwung : adus kanthi nyidhuk banyu kolah disiramaké awak sakojur; adus kringet : anggoné nyambut gawé kanthi rekasa; adus luh : nangis nggriyeng; adus getih : awaké tatu lan gubras getih. aèng : anèh, élok,
gegedhuk, andel-andel. agung : gedhé, luhur, akèh banyuné. agop : ora kendhat, ora lowong, tanpa lèrèn. agor : swara gedhé semu erak;
ngagor-agori : bocah lanang swarané wiwit maleh gedhé. agra : pucuk, pucak. agreng : alas agreng : alas gedhé. agring : gering, lara, sakit, gerah. agrong : jurang agrong : jurang jero. agru : diagru-agru : dirusuhi, diganggu. ahengkara : angkara, kamurkan, srakah. ahli : wong kang pinter (putus) salah sijining kawruh. aib : gaib, winadi, ora kasat mata. ail : kesel anggoné cangkem. aja : sampun, ora kena;
tanduran liya, tumpang sari. ajak : ajak-ajak : ngajak, akon melu. ajal : ngajal; mati, pejah, seda, lampus, léna, antaka, ngemasi, lalis layon, gugur, palastra, praléna, pancal donya, murud, pralaya, laya; ajalulihan : ajal mulihan : mulih marang asalé. ajang : piring, wadhah sega yèn pinuju mangan; lagi ajang-ajangan : lagi dhahar; ajang ing perang : paprangan, payudan, pabaratan, rananggana; ajang ing patemon : papan ing patemon; tunggal ajang : tunggal pegawéyan. ajar : sinau, gladhèn, nggegulang;
nalar, reka, daya; akal koja : pinter ngapusi; akal bakal : cikal bakal; akalpa : rerenggan, pasrén. akas : pera (tumraping sega) : cukat, trampil, trengginas (tumraping tandang
bangsané suket; alang ujuré sawah : ambalan dawané; alang ujuré wong tuwaku : pernahé anggoné mati. alap : dialap : dipék, dijupuk, digunakaké; alap-alap : jinis manuk sing trincing lan banter maburé; alap-alapan : rebutan ngepèk bojo wong wadon; pengalapan : papan angker sok-sok ana sing kalap; alap ingalap : sedulur lanang wadon, olèh bojo sedulur lanang lan wadon. alas : wana, wanadri, jenggala, sigreng; alas gung liwang-liwung : alas gedhé banget; alas greng : sigreng, alas gedhé lan rungkut banget. aldaka : ancala, arga, ardi, giri, meru, parwata, prabata, wukir, gunung. alem : alembana; ngalem : ngalembana : nyebutaké kabecikané. alep : becik (ayu, bagus) banget. alesan : pawadan, dhasar, waton. ali-ali : sesupé, kalpika. alih : ngalih : pindhah, ganti enggon; alih lintang : ijolan enggon; karika silih pernah : lintang alian. alim : anteng, jatmika, arang seneng pepadon. alin-alin : bangun alin-alin : susah, prihatin. aling : aling-aling : apa-apa sing dianggo tutup (tèdhèng) supaya ora katon. alis : imba, rambut sakdhuwuré mripat; alis-alis : alès, prau, baita;
ngalis-alisi galengan : gawé cengkorongan galeng. almenak : penanggalan, kalènder. alod :
undhak-undhakan munggah kapal, rambah, unton-unton andha; ambal-ambalan : bola-bali, rambah-rambah; diambali : dibaleni, dipunwangsuli.
bebarengan. ambyur : nyemplung ing banyu kanthi mencolot. ambulung : wit nipah. ambuwaha : mendhung, ima, himawan. ambok : mbok manawa, mbok menawi, mbok bilih. ambra : ngambra-ambra : dadi mratah, nular-nular. ambrah : ngambrah-ambrah : ngebaki enggon. ambrol : jebol, rusak, bedhah, ambruk : rubuh ing lemah, ora bisa nerusaké; wit gedhang ambruk : rubuh ing lemah; amarga kentèkan pawitan pabriké ambruk : ora bisa nerusaké. amé : mépé, mém; diamé-amé : diamèkaké, tansah diucapaké; ngamé-amé : nglamong, dleming. amèk : amen, golek, luru, pados, njupuk. mundhut. amèn : pijer, tansah ; amen-amen : lunga
tembung manis. amem : meneng, ora sugih omong. ames : umos, ngember, ngemu banyu. amik-amikan : nyamikan, pacitan, adu wedang. aming : naming, mung, namung, nanging. amis : ganda kaya dené iwak loh.
amit : kula nuwun, tembung kang diucapaké nalika
nepsu dicandhet. : pedhut ing pegunungan. ampak-ampak : ampak-ampakan : dlidir wong miaku gegolongan pirang-pirang. ampal : bangsaning
diampu-ampu : dipeksa, diprusa, dijiwat, disawiyah. ampuh : bisa ngetokaké daya kang ngluwihi; ampuhan : prahara campur udan (pedhut) ing pegunungan ampyak : ampyak-ampyakan : kabeh disrengeni sanadyan sing salah ora kabeh. ampyang : panganan saka kacang dicampur gula. amreta : luput ing pati; tirta amreta : banyu panguripan. amrih : supaya, nurih, supados, kareben. amrik : ngganda (mambu) wangi banget. ana : wonten, wenten; ana dené : wondene, ewa dene; ana begjané ora ana daulate : arep oleh kabegjan nanging wurung; ana catur mungkur : ora maelu rerasané liyan; ana dina ana upa : ora nyumelangaké anggoné goiek pangan; ana geni ana kukus : ana
kanthi kuwanen; ngancab : nyerang kanthi kuwanen. ancak : encek : anaman pring wangun pesagi
kanggo wadhah ambengan. (sajen), gagang tundhunan gedhang.
dituju, sing diniyati. ancer : pokok, baku; ancer-ancer : tandha-tandha kanggo panuduh, rantaman sing arep dilakoni. ancik : ancik-ancik : apa-apa sing dianggo sanggan sikil nalika ngadeg; diancik : diambah, diliwati;. ngancik : ngambah, ngliwati; ancik-ancik pucuking eri : ana ing sajroning kahanan sing nguwatiarake. ancug : dolanan; ancug-ancug : mlaku semu jumbul-jumbul, pring, kayu dinggo tenger; rebut ancug : rebut unggul. ancur : remuk, rempu, lim pliket kanggo ngraketake; ngancur-ancuri : ngala-ala liyan supaya awaké diasihi; raket pindha den ancur : raket banget. andha : pring (kayu) loro nganggo ambal piranti kanggo menek; andha jagrak : andha jagang, andha penganten, andha sing nganggo tuwak. andhah : diandhahi : dislondhohi, dikalahi; diandhahke : direhake, dirimbag; andhahan : kareh-rehan, sor-soran.,tembung sing wis owah saka linggane; andhan-andhan : undhak-undhakan saka kayu; ngandhan-ngandhan : rambut sing ngombak banyu. andhap : endhek, cendhek; andap asor : trapsila, ora gumbedhe; andhapan : wraha, celeng. andhar : ngandhar-andhar : nggladrah; diandharake : dicritakake. andhe : umpama, saandhe : saumpama. andhem : diandemi : diantebi, didhadha, diakoni. andheng : andheng-andheng : cuplak, plenik
ireng ing kulit. andhih : endhih : diandhih : diendhih : dikalahake. andhil : timbangan candu, tanggul sapinggire dalan, dhuwit kanggo brandhon (bathon). andhok : manggon, dedunung, linggih, mandhek. andhong : kreto, dhokar rodhané papat. andik : sereng banget, mencereng banget. andika : jengandika, ndika, panjenengan, kowe, sira, keng sira, sampeyan, panjenengan
salira, sarira; angga-angga : kemangga. anggada : gelang, kelat bau. anggak : angkuh, gumedhe, anggep. anggana : ijen, dhewe, piyambak; anggana raras : wong wadon ayu. anggang : anggang-anggang : kemangga saba ing banyu; dianggang-anggang : dicekel lirih ora di enetake. anggas : walang angge : anggo : dipunangge : dianggo; angge-angge : orong-orong sing saba ing sawah. anggel : anggel-anggel : anggelan, bendungan sing banyuné isih bisa mili ing sadhuwure. anggep : duwe rumangsa (gagasan) awaké luwih tinimbang liyane. angger : saben, waton. angin : bayu, braja, maruta, pawana, samirana, prahara, sindhung,
anggitan : gathekan, sugih reka, karangan. angka : nomer, tulisan gambare cacah; angkaning taun : cacah kang mratelakaké pitungan taun; diangka-angka : dirantam, dirancang, diniyati. angker : panggonan kang ora kena diambah
anglir : lir, kadya, kaya, ngemperi. anglud : nututi, ngoyak, nurut, melu. anglo : keren sing perangan dhuwur ora bolong kanggo
wis surut (suda). angon : anggen, ngawat-awati, ngulatake; angon angin : angon mangsa golek wektu sing becik; angon iriban : angon ulat, nyawang kahanan; angon kosok : angon mangsa;
angon repo : nggathukaké surasa nalika maca; angon swara : nilingaké lagu lan larase swara. angrik : ngerik, nggero, mengingeh. angot : kumat, bali lara maneh, bali tamindak ala maneh. angrap : mlayui banther, mbandhang. angreb : katon akèh banget. angrob : rob, banjir, bena. angrok : nyerang, nempuh, nrambul. angrong : ngerong, ngesong; angrong pasanakan : ndhemeni bojoné sedulur (kanca). angsa : banyak, turun, wangsa; ngangsa-angsa : murka. angsah : mangsah yuda, magut yuda, maju perang. angsang : piranti kanggo ambekan iwak, piranti saka kawat kanggo nggarang. angsar : dayané barang sing marakaké beja. angseg : diangseg : didhesek maju. angsung : asung, aweh, weweh, paring, caos; angsung dhahar : sesaji marang papan pasejarahan. angsur : diangsuri : diempingi, diwenehi utang. ani-ani : piranti kanggo ngundhuhi pari. aniaya : kaniaya, tindak siya, daksiya, sawiyah-wiyah. anih :
punapa, punapi; apa dené : apa maneh, luwih-luwih; ora apa-apa : ora ana kekurangané (cacate). apah : banyu, ranu, tirta, tuban, warih, we, toya, udaka. apak : apang, apan, arsa, arep, nedya, bakal, badhe, ajeng. apek : amet, amek, golek, luni, ngupaya, ngupadi, ngupados, ngulari; apek-apek : apen-apen, ethok-ethok, api-api,
nambong. apen : diapen-apeni : dilagani, direwangi, dibiyantu. apes :
apese : sethithik-sethithike; apesan : gampang nandang apes. apinta : linuwih, linangkung, pinunjul. apit : diapit : didampingi kiwa tengen, tothan ditandingi tikel loro; sasi apit : sasi dulkangidah; mangsa apit : mangsa destha karo sadha; apitambuh : nambong, ethok-ethok ora ngerti. apor : krasa ora duwe kekuwatan
jaran, ora bisa gedhe tumrap sikil, goroh. apyun : candu sing durung diolah. ara-ara : palemahan jembar lan bera. arad : jaring; diarad : digeret, digondhol lelembut, dipeksa nyambut gawé. arah : angkah, jangka, sing dituju; diarah : diangkah, dijangka, dituju; diarah-arah : ditindakaké kanthi ngati-ati, arak : arek, arep, bakal, minuman keras; diarak : diteraké wong akèh bebarengan; arak-arakan : gegolongan pirang-pirang. aran : asma, nama, kekasih, jeneng, sesilih, jejuluk,
ing papahan : ngrabeni bojoné tilas sedulur sing wis mati; asu belang kalung wang : wong asor nanging sugih. asup : mlebu, manjeng, mlebet, malbeng. asor : nistha, sudra, papa, kalah;
andhap asor : lembah manah. asrah : pasrah, teluk, nungkul, kalah; asrah
lan, lan maneh, utawa. atas : terang saka, wewenang saka; ngatas : munggah, miterang marang dhedhuwuran; atas-atasan : rebut unggul; atas angin : tanah tuking angin. ati : manah, nala, driya, penggalih, kalbu, wardaya; dadi ati : tansah dipikir; satru ati : mungsuh mung ing batin; ati bengkong oleh oncong : duwe niyat ala oleh dalan; mambu ati : duwe pepinginan marang wong wadon (lanang); ulat madhep ati
kasandhung ing rata kebentus ing awang : kena kacilakan sing ora dinyana babar pisan. awel-awel : ndremimil awer-awer : apa-apa sing kanggo tutup amrih ora wuda, tenger ora kena diambah. awig : pinter, alus ngremit. awun-awun : grimis wayah sore. B babad : crita lelakon sing wis klakon; dibabadi : ditegori, diresiki; babadan : palemahan sing wis dibabadi babag : sababag tandhing gedhene, tandhing umur-umurane; babagan : perangan prau kanggo ngunggahaké lan ngudhunaké barang, bab, prakara. babah : sebutané cina pranakan; babahan : bolongan ing tembok kanggo liwat maling, larikan sepisanan tumraping jagung sing wis
tumraping crita; babak salu : bangsaning klabang. babal : ucul (metu) saka kalangan adu-adu (kunjaran), pentil gori. babar : olah-olahan bisa dadi akèh, wiji kang tangkar dadi akèh; mbabar : nglairaké bayi (bayen), nuwuhake, nukulake; babar layar : arané gendhing;
babar pisan : kabeh, banget; mbabar pisani :
badhak : merak; lar badhak : lar merak. badhama : wadhuk, wangkil, pecok. badhar : badher, kajodheran, waning, gagal. badhawangan : bulus. badhe : arep, ajengbakal; mbadhe : mbatang, methek, mbethek; badhean : cangkriman, bethekan; badhe-badhe : papan nemokaké penganten. badheg : legen, aren sing wis di bumboni (arak). badher : iwak kali sakemper grameh. badheg : kapok, mambu ora enak,
ajar. badhigas : pating badhigas : badhigasan, cenonongan, ora ngerti tata. badhik : cundrik. badhong : rerenggan sangisore udel tumrap sandhangan wayang wong. badhud : wong kang pagaweyané nglucu (ndhagel). baé : wae, kemawon; ora sabaené : ora salumrahe;
bage : sukur bage sewu : begja banget dene; bagean : panduman, perangan; bagendha : sesebutané ratu
anaké semar sing ragil; basa bagongan : basa kedhaton. baha : benawi, jahnawi, bengawan, lepen, kali bahak : jinise manuk wulung. bahar : ernawa, jaladri, jalanidhi, tasik, samodra, seganten, segara. bahmi : agni, geni, latu, brama, apyu, mertyu, pawaka. baita : palwa, prau, banawa. bajag : begal ing segara. bajang : cilik, kunthet; olehe nyambut gawebajang : wis rampung durung wayahe; bajangkerek : arané walang. bajing : kewan ana klapa kanthi mangan wohé. bajisan : jothakan, satron, memungsuhan. bajul : baya; bajul bantung : wong sing seneng bedhangan; bajul dharat : bajingan.
bala dhupak : mung dadi kongkonan. balad : gugur gunung; baladika : pangareping prajurit. balang : apa-apa sing dianggo nyawat; nututi balang wis tiba : nututi rembug sing wis kewetu; nyawat abalang wohé : duwe pengarah, nganggo kongkonan sanak sedulure sing diarah. bale : omah, pandhapa, amben; kere mungah ing bale : wong asor didadekaké luhur; cekel longaning bale : wong asor; bale desa : omah duweké desa kanggo patemoning warga; bale kambang : omah-omahan ing tengahing blumbang; bale mangu : pengadhilan ing kepatihan; bale omah : bale griya, omah lan pekarangan, bale pomahan, bale pemahan. balela : balila, ngraman, bangkang marang prentah. baleman : geni mawa. balig : baleg, akil balig, dewasa. balingan : balinguh, berag, bungah, mempeng. baluh : bandhul jaring, piranti golek iwak; mbebaluhi : ngrewangi (mbiyantu) anggoné padu, balung : tosan; balung piking : wong kang sekeng; madu balung tanpa isi : pepadon prekara sepele; ngumpulaké balung apisah : njodhoaké bocah lanang lan wadon sing isih kepernah sanak; mbalung usus : kekarepan kang kendho kenceng. balong : mbalong : ledhok lan
bambang : satriya, nom-nomam, bambing : dalan miring pinggir jurang (kali). bana : ora
ledhok yen rendheng agung banyune. bancak : dibancaki : dislameti sing ngepung bocah-bocah. bancana : bebaya, alangan, pekewuh. bancang : bancang loro : rong prakara ditindakaké bareng. bancar : wetuné banyu susu akèh lan banter. bancer : blancer, jinising iwak kali. bancik : barang sing
banjang : pathok ing segara. banjar : larikan, taman; banjar dawa : desa sing sambung karo desa liyane; banjar pekarangan : pomahan. banjel : sesulih sawetara; dibanjeli : disulihi sawetara. banjeng : mbanjeng : bebanjengan, larikan dawa. banjet : pambujuk, pangrimuk, tukan ajakajak. banjut : dipanjut : dijupuk nyawane. bandha : kasugihan, raja brana, bandu; dibandhani : diwragati, dipawiti; bandha bandhu : sugih bandha sugih sedulur; bandha bau : mung pawitan tenaga;
bandha bea : wragat. bandhang : kranjang wadhah bibit tebu; banjir bandhang : banjir gedhe; lumbung bandhang : lumbung gedhe. bandhat : tampar gedhe kanggo mikul kranjang. bandhawa : sanak sedulur. bandhil : tampar kanggo nyawataké watu; dibandhil : disawat nganggo bandhil; bandhilori : arané gendhing. bandhung : bareng, bebarengan; sumur bandhung : sumur gedhe; lumbung bandhung : lumbung gedhe. bandhot : wedhus
ala beciké negara; bangbangan : cakrik bathik sing nganggo warna abang. bangah : kembang suweg (walur). bangen : serepan, tansah olehan, tansah
bangkek : mbangkek : cilik ing tengah; bangkekan : madya, pamekak, tengahing awak.
bangkil : mbangkilaké : ngentekaké dagangan. banggal : banggal, dhangkel, tunggakan. banggel : mbanggel : nggabigaké endhase karo nyathek, mangsuli madoni. banggi : bangga, baya; pinten banggi : pirang bara. bangi : pakan pancing. bangir : irung mbangir : lancip lan nglingir. bangun : tangi, gumregah; gagat bangun : bangun enjing, bangun esuk, esuk umun-umun; mbangun : yasa, gawé; ngedekaké (mligi bab omah); mbangun ningkah : ngayaraké paningkahan; mbangun tandha : ngowah prajanjen; mbangun turut : nggugu pitutur; mbangun tresno : wong bebojoan tresnané mundhak sabubare padu; mbangun wecana : nusuli gugat; bangun tulak : werna ireng ana putihe sithik. bangus : dibebangus : diojok-ojoki, diajani ala. bangsa : gegolonganing manungsa kang tunggal jinis; kabangsan : kang gegayutan karo kaanan lan wasaking bangsa. bangsal : omah gedhe ing cepuri kraton. bangsa patra : godhong pring, araning tembang gedhe. bangsawan :
biyung, rama ibu, wong tuwa sak karone; bapa paman : sedulure lanang bapak (ibu) sing enom. bapang : kayu palang isi tulisan jeneng desa; suweng bapangan : suweng kang wanguné jebebeh; layangan bapangan : layangan kaya nganggo swiwi; joged bapangan : joged kang nganggo tanjak bapang.
bara : sabuk nganggo gombyok piranti kanggo golek iwak; pecruk tunggu bara : dipasrahi barang kesenengane. barak : mbarak : nyolong raja kaya; raja kaya barakan : raja kaya colongan. barang : apa-apa kang maujud; mbebarang : mrana-mrana ngebaraké kabisané njoged (nembang); mbarang ngamuk : ngamuk, soroh amuk; mbacang gawé : duwe gawé; mbebarang wirang : ngeler wirang, mbukak wirang. barata : sing
bareng wong desa utawa luwih kanggo nulak pagebluk (bencana). baring : edan, bejijagan, ora tata, kasar. baris : tata lelarikan; pacak baris : siyaga ing perang; baris pendhem : pacak baris kanthi
jenang abang, parutan kelapa lan gulajawa. baron : tanduran anyar tumraping kopi. barongan : dhapuran pring ori, tontonan nganggo topeng macan. barung : bareng;
gender barung : gender gedhe; bonang barung : bonang gedhe. basa : mbasa : mbasan, bareng, nalikane; paribasan : unen-unen kang ajeg panganggoné mawa teges wantah; bebasan : unen-unen kang ajeg panganggoné
diobong; bata bumi : pager bata ing pekarangan; mbata sarembag : tuiisan sing wangun pesagi; bata-bata diadu bata : nyambut gawé wragate dijupuk oleh olehane; mbata rubuh : rusak bebarengan, mantu anak bebarengan; uyah batan : uyah sing cithakan. batak : pambatak : pangarsa, pangarep, penggedhe. bathang : bangke, barang sing wis rusak; bathang lelaku : lelungan ijen; bathang ucap-ucap : lelungan mung wong loro; ngundang bathang bantheng : ndadekaké priyayi wong gedhe sing wis apes. bathara : sesebutané dewa; asaca bathara : waskitha; binathara : sesebutané ratu kang sarira dewa. bathil : dibathili : dikethoki cendhakcendhak. bathok : congkoking klapa;
bathok bolu : bathok sing ana bolongané telu; bathok bolu isi madu : wong asor nanging sugih kaluwihan; tesmak bathok mata mlorok ora ndedelok : ora weruh. bawa : kaanan, sipat, swara; bawa swara :
netepi apa sing dai ujare; bawa rasa : rerembukan. bawak : awak-awaking pacul. bawat : payung sing garané dawa. bawur : blawur, lamur. bebek : kewan jinise menthok; caping bebek : caping sing digawa saka blarak; bebek diwuruki nglangi : tumindak kang muspra; bebek mungsuh mliwis : wong pinter pasulayan tandhing wong pinter. bebel-bebel : bola-bali anggoné nuturi. bebet : turunan bejen : suweng kang ditretes inten. beji : blumbang kang gedhe, segaran. bedhung : dibedhung : digodha, dirigani. bedhar : landheping panah. beka : rewel. bema : bebaya, beka, nggegirisi;
bebadra : wiwit bebakal, babat alas, adeg sepisanan. bebana : pepanggil, pitukon, pamundhut, panjaluk. bebandan : pesakitan; bestan : dibestan : dibanda. bebara : lunga menyang liyan kutho golek pegaweyan. bebasan : tetembungan kang ajeg panganggone, mawa teges entar. bebed : nyamping, jarit sing kanggo wong
ditambak. beblek : mendhunge beblek : mendhunge nggameng, mendhunge nggaldhul, mendhunge mentiyung. bebles : ambles, mbledhes, jero. bebuden : kalakuan, watak, wewatakan. bebadok : pring apus dianam arang dilambari godhong gedhang kanggo wadhah beras majemukan. bedaringan : pedaringan, genthong kanggo nyimpen
sulaya, congkrah. bedhat : ucul saka wengku, arané gendhing. bedhag : mbebedag : mbeburu kewan alas, mbedhag pikat. bedhah : suwek, jebol, kalah perang; kathoké bedhah : kathoké suwek; bendungané bedhah : jebol; bedhah bumi : dhuwit kanggo opah gawé kuburan. bedhaya : srimpi kraton. bedhal : mbedhal : mberot, mlayu. bedhama : wadhung pecok, wangkil. bedhami : bedhamen, prajajen, pasarujukan. bedhandho : mbedhandhoni : marakaké gojag-gajek. bedhati : pedhati, grobak. bedhes : kethek, lutung, munyuk.
mbebedheg : wetenge krasa sebah; atiné mbebedheg : bungah sarta mongkok bedhel : mbedhel : methel, gampang pedhot bedhidhig : mangsa mbedhidhig bedhigal : mangsa adhem ing wektu bengi nalikané ketiga bedhigasan : mbedhigal : ugal-ugalan bedhiyang : kesusu lan gas-gasan mripate pendhirangan bebudhag : rambut (grajen) digawé geni kanggo api-api becik : jinismg ula mandi, ora gelem ngalih amarga kesed apik,sae; beciké : prayogane; dibeciki : digawé becik, direngkuh kelawan becik becici : gedhang sing wohé akèh cilik-cilik becicing : woh gadhung sing ana ndhuwur becus : godag, jegos, bisa, saged bedho : wurung, gagal, cabar bedhog : dibedhog : pitik nalika saba dicolong kanthi dicekel bedhol : bedhol : dicopot saka tancepan; bedhol jangkar : mangkat lelayaran; bedhol gendera : mangkat nglurug; mbedhol omah : ngelih omah begajagan : kelakuan ala tumraping wong wadon begandringan : rerembugan, pirembugan begja : lelakon kang maremaké ati;
begja banget; begjan-begjan : adu begjan begenggeng : mbegenggeng : wis wiwit waras, rasa katon sugih begebluk : pageblug : unsum lelara begedud :
bekikik : pitik turunan bekisar karo kampung bekiking : mbekikuki : jago cilik lekas kluruk, jinis keyong nanging cilik; mbekiking : kuru aking, kuru banget bekisar : pitik turunan ayam alas karo pitik lumrah bekuh : mbekuh : nggresah, sambat.
wanguné klambiné wong lanang; belah iwa : pawadonan; belah kedhaton : untu ngarep ing dhuwur renggang. belang : dlemok (blentong) putih ing kulit; belang buntal : belang bunteng, belang buntal, warna sing manunggal. belik : sendhang cilik, tuk pinggir kali. beluk : keluk, kebul, kukus, ama pari; kokok beluk : arané manuk jinis guwek; beluk ananjak : nggugu karepe dhewe;
jaran.; belo metu seton : mung melu-melu ora ngerti karepe. bembeng : mbembeng : gedhe gilig tur wagu. bendana : saradan utawa watak ala tumraping jaran. bendu : deduka, nepsu, srengen. benjit : genjik. bendhalungan : guneman sing pra bener anggoné ngetrepaké
gawan; bendhel : wong wadon sing juweh lan seneng padu. bendho : bodhing, arit gedhe; bendhayat : sanak sedulur, brayat. benet : lemari cilik lan cendhek. benem : dibenem : digenem, dibakar. bentayangan : ngalang-ngeling amarga ngrasakaké lara, menyang ngendi wae perlu golek butuh. bentar : mlekah, nela, sigar, bengkah. bentel : kebak banget. benting : sabuk angkin. bence : manuk gemak lanang. bencoleng : mbencoleng : ugal-ugalan. benyunyuk :
mbengkayang :atos, kaku banget bengkeleng : sedina mbengkeleng : sedina muput, sedina kepecut benthet : rengat, jalaran dadi pecah bengah : sapi mbengah : nyuwara seru bengang : lara wadon bengen : bengen-bengenan : wengenwengenan, dalon-dalonan bengep : rai katon kepu
katon plonga-plongo, ndlongop beras : wos, isining pari sakwise digiling (ditutu); dudu berase ditempuraké : ngudokaké rembug kang dudu mathuké ; beras kencur : jamu kang duambi sak beras lan kencur; beras kuning : beras sing campur kunir kanggo sarat;
beras melik : beras ireng berdangga : pradangga,
becik) lan sigrak berod : mberod : oncad kanthi lumayu besalen : panggonané tukang pandhe makarya
krama besturu : kabesturon : lena, ora prayitna, ora mulat bestru : araning wit lan wohé betah : kuwat nganti suwe, krasan, ora
sajroning mangsa rendheng betatung : set rupané ireng bethek : pager saka pring sigaran bethem : isi kluwih
ora leren. bladher : mbladher : kebak endhut. bladho : kalen gedhe; lintang bladho : lintang panjer esuk. blaka : waleh, kandha sabenere; blaka suta : kandha sabenere, kandha santnane, ora ngapusi, ora goroh. bibis : arané kewan sabangsané coro sabané
tembo, praucilik sakadeleging kayu. bidhung : dibidhung : dibedhung, digodha. biyas : pucet dadakan merga isin (kaget). bikut : ribut sengkut tumandang. bilulung : pating bilulung : padha mlayu salang
dibandhung : dirangkepi, bintu : biru; bintulu : poteng biru. bingar : katon padhang polatane. binggel : gelang sing manggon ing sikil. bingleng : ngengleng, meneng amarga kedanan. birawa : berawa, gagah, prakosa, nggegirisi. bisika : bisikan, bebisik, asma, nama, aran, sesilih, peparab, kekasih, sinambat ing wangi, jeneng. biskucing : arané thethukulan sing godhonge yen
wong akèh padha bebarengan teka. byung-byungan : padha bebarengan mabur (lunga). byor : abyor, sumorot padhang. C cabak : manuk saba bengi. cabar : ora dadi,wurung, gagal.
cabuk : ampas lenga wijen. cadhok : panduluné ora waras. cagak : kayu (pring) ditrap ngadeg kanggo nyangga; cagak elek : apa-apa sing kanggo srana supaya betah melek; cagak urip : srananing urip caya : cahya, guwayaning polatan; dadya caya-murcaya : minangka tandhaning panuwun. cakal bakal : wong sing miwiti gawe desa (negara). cakar : sikil sakukuné tumraping sati iwen; cakarwa : mliwis. cakut : cukat anggoné tumandang. cakra : gaman wangun kaya rodha mawa cringih-cringih; nyakra
dicritakaké sarana pepindhan; candramawa : kucing ireng endhas lan sikile putih; candrasa : pedhang; candra sengkala : tetenger kang winadi angkaning taun; candra sengakala memet : candra sengakala arupa gambar. candha : muring, nepsu; candha birawa : aji sing bisa ngetokaké setan sing akèh banget. candhak : candhaken : cekelen; candhake : teruse; candhakan : gathekan, gampang mangerti; sakecandhake : sakecekele, saolehe; candhak cekel : ngepek
canthaka : cumanthaka, umuk, kumawani. canthang : semut gedhe warnané ireng; canthang balung : abdi dalem lurahing tledhek. canthas : bregas lan gagah. canthek : cacuking prau ing ngarep lan buri. canthing : sawur, cidhuk banyu ing kolah, cidhuk cilik nganggo cucuk digawé saka tembaga piranti kanggo mbathik. canthuka : canthoka, kodhok; sasra canthoka warsa : kodhok sewu kodanan, padha ngorek, sasmitané gendhing kodhok ngorek. cangak : manuk jinise blekok. canggeh : seneng cawe-cawe (maeka, cengkiling), seneng njejupuk. cangkring : wit-witan mawa eri. canguk : wong piniji dadi mata pita
lapak jaran; carang gantung : araning gendhingan; carang gesing : pipis tuban, gedhang karo santen dicampuri endhok lan gula terus didang; carang landhep : gaman landhep; carangan : lakon wayang sing mung karangan (anggitan); nglincipi carang papak : tumbak cucukan, adul-adul. caru : sajen, kurban; dicaru :
dhapuring keris. caruk : nyaruk : njupuk srana nggegem saolehe ora milih;
caruk banyu : ora dipilihi, gedhe cilik padha. car-car : guneman mung waton muni; car-car kaya kurang janganan : ngomong mung sasenenge dhewe,
mripat; caca upa : ngrenggangaké paseduluran sing raket. cacah : wilangan akehe samubarang; dicacahake : dietung, diwilang; ora kecacah : ora kapetung; cacah jiwa : akehing wong sing dedunung sawijining negara; cacah eri : petungantumrap iwak loh; cacah wuwung : petungan kehing omah; cacah pathok : petungan kehing sawah; cacah sirah : petungan kehing wong. cacah cucah : olehe ngunek-unekaké sak katoge. cacak : coba, jajal; kalah cacak menang cacak : samubarang prakara iku arané kudu dicoba dhisik. cathok gawel : seneng maoni, seneng cawecawe. cathok pelas : tangkeb pelas, jarit cupet yen kanggo tapihan. catho-catho : kurang awas pandulune, durung ngerti temenan. cawar : cabar, cebol, wurung tanpa woh. cawe-cawe : melu ngrembuk prekaraning liyan. cawuh : dhumpyuk. cebol : cendhek dedeg piadege; cebol nggayuh lintang : wong sing duwe panjangka prakara sing mokal; cebol kepalang : yen ngadeg katon cendhek yen lungguh katon dhuwur. cebong : anak kodhok sing isih kaya iwak. cedan : cacad, dicedan : dicacad. cedhok : serok kanggo golek iwak; tukang cedhok : tukang golek iwak; cedhok-cedhok sembahe : nyembah bolabali; nyembah sacedhokan : nyembah mung sepisan.
cekel : murid (baturing) pendhita. cekli : omah cekli : omah cilik sarta becik; ceklen : pasugatan prasaja. cekoh : dhokoh lan sengkut anggoné mangan; cekoh regoh : wis jompa lan ora bisa ngglawat. celeng : andhapan, wraha; celeng goteng : celeng cilik; celeng mogok : araning gendhing; cedhak celeng boloten : srawung karo wong ala gampang ketularan. celu : kumacelu : kacelu, kepingin banget, kumudu-kudu. celung : kecelung : kembang dhadhap. cempreing : cemprengan : remeh, ora aji, clemen. centhang : cawek cilik; dicenthangi : ditengeri tumrap
pendhak april tumrap bangsa cina; cembengan : riyaya karamean ngarepaké giling tumrap pabrik tebu. cengeh : cengeh, cenges, lombok. cengeng :
jinise coro cilik. cethek : cethek, ora jero; cethek budiné : ora muluk kabudene; cethek kawruhe : ora dhuwur kawruhe. ceblaka : cablaka, prasaja, baris, blaka. cekak : ora landhung, cendhak; cekak aos : cekak cukup : cekak akèh surasane, mentes; cekak ambekané : ambekané ora landhung; cekak budiné : cugetan aten, nepson; cekake : ringkese rembug. celuluk : cluluk, alok, nguwuh, ngucap. celom : celong, aclum, (pucet) amarga mentas lara. cemani : pitik sing ilese ireng mulus.
cemuru : kidang. cemoe : wedang jae nganggo ampas. cempuling : tumbak nganggo ganthol piranti golek iwak. cempurit : garan wayang saka sungu. centhe : saron cilik; centhe-centhe : guneme wong
kethek. cepon : wakul, cething. cerbak : ora tampikan apa-apa dipangan; cerbakan : wataké arepan. cethik : balung ngisor bangkekan, daden geni; geni wis mati dicethikaké maneh : nyungulaké prakara sing wis kasilep; kecethik : konangan alane. ciblek : araning manuk wujude cilik. ciblon : gawé klagan srana ngeplaki banyu sing agung ing kali; gendhing diciblonake : gendhinge digawé irama rangkep. cina : cihna, tandha, bukti; cina : bangsa tionghwa; cina craki : gemi banget; cina diedoli edom : enggoné wong pinter diumuki kepinteran; kelebon cina gundhulan : kena ing apus; cinarita : cinatur, kocap, dicritakake; cinawi : rinengga
munggah; cincing-cincing teles : karepe mung sethithik wekasané malah dadi akèh. cingak : ndengengek mandeng amarga gumun. cinggunggoling : manuk sikatan. cingkluk : njejaluk, ngemis. cipta : gagasan, pangangen-angen; saciptané dadi : apa sing gagas mesthi klakon. climut : clemer, culika, dhemen nyolong. clingus : isinan, ora wani patemon. cluluk : kandha, ngandhakake.
cluring : dhuku, langsep. cluruit : tikus berit, tikus sing ambuné apek. craken : adon-adonané jamu. crema : walulang. cripu : sandhal nganggo japitan. crongoh : ora tampikan marang wong wadon. cubung : kecubung, thethukulan sing wohé mendemi. cukit : sada sing digawé pring kanggo nyulit candu;
cumadhong : sumadya nampani (nindakake). cumeri-ceri : sengit, gething banget, ora sudi banget. cumpen : sediyané mung sacukupe. cuplak : lelara kulit njendhol atos. cucuk : cangkeming manuk; nyucuk ngiberaké : wis disuguh mulihe isih nggawa; tumbak cucukan : wong kang para wadulan; cucuk besi : manuk saba banyu, cathut gedhe. cuwak : kakehan ragad amarga boros nganggone. cuwiri : careking bathikan lung-lungan ngremit. colong : nyolong : njupuk ora kawruhan sing
duwe lan ora nembung; bab colong jupuk : prekara nyolong; tinggal glanggang colong playu : mlayu saka paprangan; nyolong laku :
serat-serat ing awak; isih kulit daging dhewe : isih sedulur dhewe; nitipaké dagingsaerep : maratuwa masrahaké anaké
gawat becik disingkiri : wong sing angel sratenané becik disingkiri; dadi dalan suthik ngambah : wis emoh tepung maneh; sarik dalan nyandhung watan : prakara sing angel lan mbebayani. dalasan : dalah, kalian, kalih dalem : ing sajerone, wektu, saben, sesuluh pandarbe wong kapindho lan katelu tumraping ratu; abdi dalem : abdimu;
damar sela : blendoking wit. damba : krenah, kajuligan. dana : paweweh; dedana : aweh apa-apa kanggo kautaman; didanani :diwenehi dana; didanakaké : diwenehaké pinangka dana; kedanan : kepotangan kabecikan; dana bau : dedana sarana nyambut gawe tanpa pituwas; dana driyah : nindakaké kautaman sarana dedana; dana wira : wong kang seneng dedana; dana krama : ngerti ing tata krama. danar-danar : praené wong wadon sing kunirig
bangsané dheruk lan puter, bumbung panderesan aren, bojo, prawan; dara dasih : kelakon apa sing katon ing impen; daraka : kukuh, tetep; darana : drana, sabar, sentosa; darani : bumi; darapon : supaya. darba : suket. darbe : duwe, gadhah, kagungan; darbekmu : duwekmu;
panggawe becik; sadarmi : mung netepi wajib; didarmani : diwenehi darma. deres : nderes, golek legen krambil
marang pati. desa : dhusun; ndesani : kaku, ora lemes; padesan : padhusunan, wewengkoning desa; njajah desa milang kori : njajah menyang
sing nguwasani salah sawijining kodrat; didewa-dewa : dipundhi-pundhi; kadewan : padunungané para dewa; kendhit minang kadang dewa : luput ing bebaya; dewaji : nyebut marang ratu; dewalaya : kadewan, kahyangan; dewana : sorot, cahya, linuwih; dewananggana; dewanggana, widadari; dewangkara : srengenge. dewi : dewa
dedeg : dhuwuring pawakan; sadedeg : dhuwure padha karo dedeg wong; ndedegi : njenengi, jagong nggoné wong duwe gawé; dedeg pangadeg : wanguning pawakan, dedeg piadeg; sadedeg sapangawe : dedege padha karo dedege wong lan tangan ngacung mendhwur jejeg. deder : garan panah. dedreg : rame anggoné padu (perang). degsura : kurang ajar, ora ngerti tata krama. delahan : akhir tembe, akhirat. delap : arepan, jalukan;
delap-delape : teka dené arep (gelem). deleg : lajere, pokoke, bakune; deleging atur : bakuning atur; delegan tembako :
ngiegakaké (nyenengake) ati. demimil : ndremimil, tansah guneman baé. demunung :
sregep ing gawé, sugih akal sing ngasilake. derman : wong wadon sing sugih anak.
dermis : ndermis, nderwis, seneng njejaluk.
luwung, kebangeten. dhadha : jaja; ngilani dhadha : ngina marang liyan; didhadha : didhadhagi, diakoni, disanggemi; pandhadha : anak nomer telu; suku dhadha ateken janggut : rekasa banget; dhadha manuk : dhadha peksi, dhadha sing mungal; dhadha walang : lingiran kikis telu cacahe. dhadhag : wani nanggung kanthi panggah; didhadhagi : diakoni klawan tatag. dhadhah : bulak, papan amba adoh saka desa. dhadhak : tlutuh kweni; dhadhakan : jalaraning prakara; dhadhakan nglayoni : rembug alesan ngereni mung amrih wurunge. dhadhap : tetuwuhan kang bisa gedhie lumrahe kanggo pager. dhadhuk : gegodhongan garing upamané rapak, damen, klaras. dhadhung : tampar gedhe kanggo nyancang raja kaya. dhadhut : lemu weweg. dhaeng : sebutan dharah bugis, arané prajurit kraton ngayogjakarta. dhahat : dahat, banget. dhahyang : dhayang, dhanyang. dhaya : bedhaya, medhek. dhayung : welah arupa enthong gedhe; didhayungi : diwelahi; dhayung oleh kedhung : oleh dalan (srana) sing prayoja anggoné arep tumindak ala; didhayungaké : dileremaké tumrap lemah garapan. dhakah : gedhe tumraping wit; dhakah srakah : kumudu-kudu oleh akèh. dhakon : dolanan saka kayuwangun lesungan nganggo cluwukan kanggo wadhah kecik dhalang : wong sing panggaweyané
pangertene. dhampa : lelara kulit sing wujude mruntus. dhampit : bocah kembar lanang wadon. dhamis : trep lan rapet tumraping sesambungan (lambe). dhama-dhini : kedhana-kedhini : anak mung loro lanang wadon. dhamplak : sungu dhamplak : sungu gedhe lan dawa. dhandhang : manuk gagak, piranti kanggo ndhongkeli watu; dhandhang diunekaké kontol : sing ala dikandhakaké becik. dhandher : ketela, kaspa. dhanu : ranu, tlaga. dhanyang : dhemit sing baureksa; abu dhanyang : sanggan, piranti kanggo nyangga tembok. dhangan : entheng, waras, penak; dhangan ing penggalih : seneng sarta lega lila. dhasulaya : kedhaton, daleming ratu. dhat nyeng : ora ajeg. dhawuk : ulesing jaran werna abang, ireng lan putih. dhedhak : kulit pari sing setengah lembut. dhedhet : erawati, guntur, gludhug. dhehem : nyuwara kanthi mingkem nglebokaké hawa menyang gurung. dhedhel : dhedhel-dhuwel : entek-entekan dhuwit lan sandhangane. dhepe-dhepe : ngempek-empek. dhepok : padhepokan : padunungané pandhita; dhedhepok : dedunung, manggon. dherekan : kemiri. dhekeman : kedhele. dhengkul : jengku, sambungané pupu lan kenapol; atiné landhep dengkul : bodho, kethul
banget; kendhangan dhengkul : mung kari senengseneng; didhengkul : disodhok nganggo dhengkul. dhestha : mangsa dhestha : mangsa sewelas. dhesthar : iket. dhesthi : piala; guna dhesthi : sarat kanggo nggunani. dhempel : perangané lawang sing dipasangi inep. dhidhis : nlisir sirah nganggo driji kanggo goiek tuma. dhimpil : araning sawijining kertu cina, kamar ing omah sisih kiwa. dhihin : dhikik, dhikin, dhisik. dhuwet : woh-wohan cilik-cilik rupané wungu rasané legi-legi kecut. dhuku : woh-wohan cilik-cilik isiné putih rasané legi. dhudha : wong lanang sing wis ora nduwe bojo; dhudha bangsong : dhudha tuwa tur sugih anak; dhudha bantas : araning jingklong; dhudha bocah : joko sing ditinggal mati kekasihe; dhudha kalung : dhudha sing nduwe anak wadon sing wis bisa ngingoni; dhudha kawuh : dhudha sing wis tuwa; dhudha kembang : dhudha enom durung duwe anak; dhudha calak : wong lanang sing purik. dhugdheng : wong dhugdheng : wong kang menangan. dhukung : dhuwung, kadga, keris. dhukuh : dhekah, desa cilik; dhukuhan : pekarangan sing ditanduri. dhukun : tukang nenambani, wong wadon sing nulungi wong mbayi; kaya dhukun kurang tindhih : grenengan muring-muring. dhukut : suket; dhukut kruwut : tetanduran ing pekarangan. dhumpyuk : gebyuk padha rupane, dhompo kapindhon ngetunge. dhuplak : piranti kanggo nocoh kinang.
dhuwuran : kembang dhuwuran : kembang sing ditumpangaké tukon pasar. dibya : linuwih,
krama, kurang ajar. dika : ndika : andika, jengandika, panjenengan, kowe, keng slira, slirane, sampeyan; ndikakaké : dikon, didhawuhi, diutus. dilat : ndilat : namakaké ilat arep ngrasakake; idu didilat maneh : nyeled kasaguhane. dilem : tetuwuhan
sakeplasan. dlera-dlera : plerak-plerok ngulataké wong lanang. dleka : kayu (pring) malang manut ambaning amben (lincak) kanggo tumpangan galar. dlering : janur aren; dluya : ndluya, banget
pasowanan langrebeg. dodok : telik; dodok acung-acung : nuduhaké papan sing arep dimalingi. dokan : manuk wulung. dom : jarum, wesi bunder lancip cilik kanggo dondom; dom sumurup ing banyu : laku samar kayu lakuné telik. domba : wedhus gedhe; apen domba : apen gedhe; didombani : diawat-awati,
drengengesan : cengengesan. dredah : pepadon, udreg-udregan. dregang : dregang-dregang : pawakan gedhe dhuwur. dregil : ndregil, sregep lan sugihreka kang
ndrenjet, ndlejet, menyang ngedi;endi amarga golek utangan. drengki : meri marang kabegjané liyan. drestanta : tuladha,
klenthing. duduk : nduduk : lelungan dilajo mruput esok supaya enggal tekan; diduduk : didadak, ora diantan-antani saduunge;
juwita, putri, endah. duhkata : kasusahan. duhkita : susah, sedhih, sungkawa. duk : tapasing aren; duk sandhing geni : wong lanang kumpul karo wong wadon gampang tumindak ala. duka dalem : duka
manggon, sumerep, mangerti. dunung : panggonan, prenah, dodok selehe prekara; durung dunung : durung mangerti cetha; didunungi : dipanggoni; didunung-dunungaké : diterangaké kareben ngerti; padunungan : panggonan; kadunungan :
rinenggarengga; jaran ebeg : jaran kepang; ebeg-ebegan : nganggo ebeg. eber : ngeber, bakulan kanthi ngedolaké barang dagangan ora sarana kulak; dieberaké : diedol kanthi eberan. ebek : kebekan : kebak, kebak gagasan, jibeg, sedhih banget. ebor : cidhuk banyu gedhené saember digarani dawa. ebor : wurung, gagal, jugar, ora dadi. ebang : diebang-ebang, dijanjeni yen bisa nindakake. ebek : diebeki, dipek, diaku. ebuh : diebuhake, dibubuhake, dipasrahake. ebuk : kreteg cili ngisore dinggo dalan banyu;
diebukaké : didol kamthi rega apa kulakane. ebrok : panggonan; diebroki : dijegi, dipanggoni. ecak : diecakake, ditindakake, ditanjakake. ecam : diecam, disuri banyu. edak : dak, ambeg sewenang-wenang marang liyan; ngedak-edakaké : ngedir-edirake; kalah
adi; edi peni : sarwa becik sarta arang anane. edhum : eyub, aub. edhag : didokok ora dipayoni. edhak : dipunnedhakaken : diudhunake. edheng : ngedheng, geblak ora ditutupi; diedheng-edhengaké : dikaton-katonake, ora digawé wadi. edheg :
diremehake. egah-eguh : ngreka murih becik (tumata). egla : ngegla : katon cetha, katon makna. egla-egle : mung disangga kepenak.
diegung, diileni banyu nganti agung; diegung-egungaké : digunggung, dialem. ejeg : ngejeg : mlaku cepet jangkahe (tumrap wong mikul).
dililakaké terusing ati. eklek : ora ngaso, tansah
saka kahanan salumrahe, kaelokan : prakara kang elok, mukjijat. elmu : elmi, ngelmi, kawruh. eluh : luh, banyu kang metu saka mripat; sing dieluhaké : sing nandhang lara apa. eluk : luk, dieluk, digawé
emban : abdining ratu juru emong; diemban : digendhong ana ngarep nganggo slendhang; diemban ojong : diemban kanthi sikil dislonjorake; diemban pekeh : bocah sing diemban sikile ngethapel awaké sing ngemban; ngemban dhawuh : nglantarake, nekakaké dhawuh; embanan : gendhongan; emban cinde emban ciladan : ora adil pangrengkuhe. embat : kayu gedhe glagaring kreteg; diembat : dipenthang tumraping gedhewa,
dientul-entul tumraping pikulan, dirembug bebarengan tumraping prakara; embatan : pikulan. embek : uniné wedhus, trima ngalah; embek-embekan : gelut sing kalah muni embek lan gelute dipungkasi. embeng :
sethithik bab keterangan. embes : ngembes, tambas metu banyune, lemah sing metu banyune; embes-embesan :
diwangsuli embuh; embuh-embuhan : durung karuwan. embun : diembun, disunggi, dipundhi tumraping dhawuh;
kanthi rapal, dilapurake. emi : diemi-emi, dieman-eman banget, dirumat premati. emnon : emon-emon : panganan kang disimpen sedhian dhayoh, kulawarga sing jompo (lara) sing perlu dijaga kanthi premati. emong : diemong : diladeni lan digawé seneng atiné tumrap bocah, dianut karepe aja nganti kagol atine; emong-emong : emong kething, bancakan. emeng : kemengan, bingung atine, kewuhan, sedhih. empan : makan, murub, tumanduk; potlot iki empané apik : yen kanggo nulis becik;
pancinge diempani : pancinge dipakani; golek empan-empan : golek urub-urub; nganggo empan
weteng kang nglempreh amarga keluwen. empu : lajering empon-empon, wong kang ahli keris (sastra). empol : pucuking wit kambil; empol pinecok : gampang banget. emprit : manuk cilik jinise manuk glathik; emprit ganthil : manuk kedhasih. emu : embut amarga dipijet-pijet tumraping woh-wohan. emu : abor, kopyor, remuk njero
endrapada, kayangané bathara indra; endracapa : kluwung, gendhewané bathara indra; endrawila : inten biru. endhas : sirah, mustaka; endhas-endhasan : perangan kang ngarep dhewe; gedhe endhase : kegedhen endhas, keladuk panjangkane; endhas digawé sikil : nyambut gawe direwangi ngaya-aya banget; diulungaké endhase digontheli buntute : menehaké apa-apa laire lila batiné owel. endhe : kanca; diendhe-endhe : direndhe-rendhe, disesuwe. endhem : diendhem, didhelikake, disimpen; endhem-endheman : Incim-inciman. endhih : diendhih, dikalahake, diasorake. endhog : tigan, antelu, antiga;
endhog sapetarangan mati siji mati kabeh : padha patembayan nedya sabaya mati; njagakaké endhoge siblorok : njagakaké prakara sing durung karuwan ana; pendhita endhog : wong kang sumuci-suci. enu : dalan. entek : entek entung, entek babar pisan. entar : dudu teges
ditindakake. engga : saengga, kongsi, nganti; enggane : ing saupama. enggak : nglangi ngadeg. enggar : seneng atine; ngenggar-enggar : nyenyeneng ati. engkrang : carané njoged; saengkrang-engkrange : sapari polahe, epek : setutan digawé saka bludru kanggo nyangkolaké timang. epeh : drengki, srei, me-ren. epok : wadhah kinang nalika siba rata. era-eru : dahuru,
kanthi tembung pepoyok. erawati : bledhek. erek : erek-erekan, padha mlaku nyedhak kanthi sumadya
ngareping pletheking srengenge nganti jam sanga esuk; esuk-sore : araning kembang, jarit bathik sing separo lan separoné bathikané ora
rupamané kaya, saemper kaya; diestha : diwangun kaya, dipetha kaya. esthi : karep, sedya, niat, jangka, asli, gajah.
seneng marang liyan; diewani : ora disenengi; diewokake : digolongake; ngewak-ewakaké : solah tingkahe njalari ewa; dadi
duwe gawe; ewuh-pakewuh : ribet atine; ewuh-ewuh : duwe gawe; diewuh-ewuhi : diribeti, dialang-alangi, dingel-ngel; ewuh aya : pakewuh
kenceng; sedina enthek : sedina muput enthung : wujud uler arep dadi kupu, ana ing jero klunthungan godhong gedhang enges : nyenengake, nyengsemake enggih : inggih, iya; enggih beton : sumaur iya nanging ora
ditandangi. eri : cringih-cringih ing wit utawa pring ori, balung iwak loh sing lancip-lancip; ancik-ancik pucuking eri : nyambut gawe kang tansah ngandhut rasa kuwatir; nglincipi eri : ngubupi wong kang lagi nesu; ngeri gereh : tembunge
ngobahaké endhas tumrap kebo, sapi. gabira : gambira, bungah, seneng. gabug : kopong, ora isi, ora bisa manak;
iguh pratikel. gaduk : tekan pangranggehe; gaduk-gaduk tuna : rada gaduk. gadhag : tampar gedhe, dhadhung; nggadhag : nyolong telik sing lagi dipasang, gadhang : nggadhang, nggegadhang, ngarep-
arep bisoa dadi; gadhangan : calonan, palemahan sing wis digarap kari nanduri. gadhing : siung gajah, pring lan klapa, kembang kanthil sadurunge mekar; asem gumadhing : asem sing isih kuning. gadho : nggadho, mangan lawuh tanpa sega; nggadho ati : tansah gawé susahing ati; gadho-gadho : sajinis pecel; gadhon : lawuh sing mung digadho; klenengan gadhon : gamelané mung sing
gadhung : jinise uwi sing mendemi, araning pelem lan ula; tandur gumadhung : tandur sing ijo royoroyo; iket gadhung mlathi : iket sing warna ijo tengahe putih, utawa pinggire lintrik putih; jamu gadhung crobo : jamu godhongan diuyub; macan gadhungan : macan malihané wong; polisi gadhungan : polisi palsu; nggadhung : mendemi wong nganggo gadhung. gael : digael-gael : dikemah-kemah. gaeng : tansah ngalup, tansah njaluk. gaga : pari gaga, pari sing ditandur ora mbutuhaké banyu agung; gaga rancah : gaga sing akèh lan cepet wohé. gagan-gagan : tetuwuhan sing kena dipangan; pagagan : tetuwuhan sejinis semanggi kena kanggo tamba. gagah : pradhah, dhadhag, sarwa
kanthi dhadhag; gagah kejibah mingkuh ketempuh : kepeksa kejibah wong mauné wis saguh. gagak : manuk wuluné ireng mangsa daging; nggagak : njupuk lan mangan sajen; uler gagak : uler cilik wuluné ireng, gagak lincak-lincak : ngolah-ngalih
nggegrayangi, kira-kira, capet-capet; peteng nggagap : peteng ndhedhet; nggagap tuna nggayuh luput : kabeh sing dijangka ora kaleksanan; gagap gupukan : sarwa gugup. gagar : gagal, wurung, cabar, ora dadi; gagar mayang : kembar mayang kanggo jaka utawa prawan sing mati. gagu : celad, cedhal. gaib : samar, wadi, winadi; kawruh gaib : kawruh kang winadi; gumaib : ambeg, umuk weruh ing gaib. gajah : liman, kewan sing duwe tlale lan gadhing; empyak gajah : empyak sing tengah; kupu gajah : kupu sing gedhe; semut ngadu gajah : wong cilik ngedu wong gedhe; gajah ngidak rapah : wong sing nerjang pepacuké dhewe; kodhok nguntal gajah : prakara sing mokal; setan nunggang gajah : wong sing goiek kepenaké dhewe; nggajah elar : sarwa gedhe kekarepane; gajah ngaling : araning sumping; gajah oya : negara astina; gajapati : gajendra, ratuning gajah. galak : wani marang manungsa, doyan mangan kewan liya; nggegalak rapak : menangi kekarepan ala. galap : kliru; nggalap menang : goiek menange dhewe; galap gangsul : klera-kleru lan salah;
nggalap nggampar : nggunakaké jenenge liyan. galar : pring dicacah kanggo lambaran klasa ing amben; nganti kraket galar : nganti mlarat banget. galeng : galengan, tanggul cilik watesing sawah; sabuk galeng : wong sugih sawah; ngisor galeng dhuwur galeng : patembayan nedya bebarengan jroning bungah
galuga salusur sari : wis becik diwuwuhi becik maneh; nggaluga : abang sumringah. gaman : piranti kanggo nglawan, piranti kanggo makarti. gamana : laku, srana, reka, budidaya. gamar : samar, sumelang, kuwatir. gamben : gegamben, gegedhug, sing pinunjul. gambir : tetuwuhan singgodhonge digawé gambir; kembang gambir : kembang sing ambuné wangi; dara gambir : dara sing ulese abang semu kuning; opak gambir : panganan semprongan sing leter; gambir sawit : araning gendhing; gambira laya : peranganing segara sing jero. gambuh : wanuh, pundhuh, kulina, kerep nindakake, araning tembang macapat; nggambuhi : rukun banget; walang gambuh : walang sing lanang cilik sing wadon gedhe; malang nggambuhi : wong bebojoan sing lanang cilik sing wadon gedhe. gambul : nydhang lan sunguné digosokgosokaké lemah (tumraping kebo); bantheng gambul : jenenge pacak gulu ing sawenehing joged. gambret : jinis kenes (lutung); gambret singgang mrekatak ora ana sing ngeneni : prawan kenes ora ana sing
nakokake, kakehan swara ora ana nyatane. gameng : nggameng, mendhung ireng lan peteng. games : nggames, tansah menangan. gamil : nggamil, ndremimil, tansah guneman. gamol : nggamol, daginge empuk lan memel. gampang : gampil, ora angel; gumampang : ora dijaga pakewuhe; nggegampang : nggampangake, nganggep gampang prekara sing wigati; wani ing gampang wedi ing kewuh : panjangkané ora bakal kelakon. gampleng : digampleng, dikampleng, diantem; godhong gampleng : godhong kates. gana : gatra, maujud, anak tawon sing lagi netes; diganani : digatrani, diujudi; gana gini : bandha oleh-olehané wong lanang lan wong wadon sawise bebojoan; bathara gana : dewa sing asirah gajah. ganda : ambu, ambet; aji panggandan : aji kanggo ngambu apa-apa sing arep digoleki; ganda kusuma : araning tembang gedhe; ganda pura : tetuwuhan sing godhonge
kanggo nglepasaké panah. gandhik : watu diwangungilig kanggo mipis jamu; gandhikan : kucing sing lagi jejodhoan. gandhor : pring sing empuk lan moprol. gandhos : kenthos krambil, panganan sing
benang. gantang : kerekan manuk. gantar : genter.
gangga : kali, banyu. ganggam : ringa-ringa, kuwatir. gangsa : gamelan; lidhah gansa : ilat sapi; lambe gangsa : ilat sapi. gangsar : enggal katekan sing sinedya. gangsir : jangknk sing urip ing pekarangan; mungkur gangsir : ora melu cawe-cawe; digangsir : dibabah. gaota : nggaota, nyambut gawé, makarya. gapit : wilah utawa kayu sing dianggo njapit; lading gapit : lading sing bisa ditekuk lan dijejegake; lawang gapit : lawang nomer loro sawise lawang brajanaka; baladewa ilang gapite : ilang kaluhurané (panguwasane); gapit rempah : gapit wayang sing bisa diingar-inger; gapit cempurit : gapit wayang sing digawé saka sungu. garang : gagah lan sarwa becik; arep garang nanging garing : garang garing; garangan : kewan seneng mangsa bebek; garang gati : kemangga gedhe. garba : nggarba, sesambungan, nggandheng
cakran. garu : piranti tetanen wujud kayu palangan nganggo unton-unton kanggo ngrata lemah; mrojol selaning garu : linuwih, ora ana sing madhani; digarokaké dilukokaké : dikon nyambut gawé abot;
kayu garu : kayu wangi sajinis cendhana. garudha : manuk bidho gedhe; manuk garudha : manuk titihané bethara wisnu; garudha mungkur : wanguné pepethan ing klat bau sandhangan wayang wong; garudha nglayang : gelaring baris. gedheg : ngbahaké sirah tandha ora mathuk utawa nggumun; sigedheg lan sianthuk : wong-wong sing padha
geti : jalari gawé kaget; ora get-geten : ora kagetan, ora gumunan. gethek : prau kang digawé saka kayu utawa debog sing ditali. gebag : babag, meh padha; gebagan : grudugan. geder : udreg rame; gumeder : nyuwara rame. gedhah : kaca gedhah : kaca sing ora nganggo rasa; biru gedhah : biru enom. gedhang : pisang; kebang gedhang : araning lurik; gedhang pupus cindhe : kamelikan, kabegjan
sing mokal kelakon; rubuh-rubuh gedhang : mung anut grubyug ora ngerti karepe; gedhang ayu : gedhang raja sing apik lan isih pepak kanggo sarat; gedhang salirang : omah sing mung saempyok. gelar : nggelar, njereng, njembreng; alané gelar dening yekti : ora mung mandhek kabar nanging dinyatakake; wis sagelar sapapan :wis miranti (sumadya); kabeh sing gumelar ing bumi : kabeh sing ana ing bumi; nggelar pangawihan : nganakaké piwulang; gelaran : klasa; ing pagelaran jawi : ing paseban jawi. gelung : ukel, tatananing rambut sing diukel. gembala : gumbala, jenggot.
entek pangarep-arepe. gempang : sirna, ilang, rusak. gemplung : suwung gemplung, suwung brung. gempung : rusak babar pisan; gempung atiné : mangkel, gemes. gemrayah : akèh banget. gemriming : resik gemriming, resik banget. genah : cetha, terang, tetela, tata; dheweké pancen ora ngenah : kurang ajar; wis genah wis pernah : anggoné jejodhohan wis kepeneran; nggenahake : mrenahake, nyatakake. gendam : japa mantra; gendam pengasihan : japa mantra murih bisa disihi. gendra : rame amarga ana prekara sing gawé kaget. gendreh : apik sarta luwes, araning gendhing. genje : tetuwuhan sing gandané mendemi; mendem genje : gendheng.
genjik : genjit, anak celeng. gedhewa : piranti kanggo nglepasaké panah; gendewa gadhing : candrané lengen sing becik; nggedhewa
lelagoné gamelan, tukang gawé gamelan; pagendhingan : papané wong gawé amelan; angin gendhing : angin ing
gendhung : gumendhung, adol gendhung, umuk, sumakean. gendhon : uret aren (salak); gedhon rukon : urip jejodhoan. gendhang : kenthongan tandha ana maling; ora gendhang ora titir : ora wara-wara, ora kandha-kandha. geni : latu,
kelakon; ngidak geni blubukan : nrajang pakewuh tanpa weweka; ora ana geni tanpa kukus : angger ana lelakon mesthi ana kabare; pati geni : nglakohi ora mangan, ora ngombe sarta ora metu saka senthong; geni cara : tapa mung
banyu saemper genuk; nggenthong umos : ora bisa nyimpen wadi. gepeng : sambel gepeng : sambel kacang tholo. gepok : nggepok, nyenggol, ndemok; gepok senggol : gandheng ceneng. gerah : lara, gludhug, sumuk; gerah uyang : krasa lara panas sumer-sumer.
gerang : wis gripis amarga lawas, wis tuwa; gerang gaplok jambul wancu : wis tuwa banget. germa : tukang
angin gedhe. geseng : kobong, gosong amarga kobong; geseng atiné : susah atine getak : swara seru ngeget; ngetak wong angop : dhawuh sing ora nganggo antan-antan; getak gajah : tetuwuhan godhonge kena kanggo tamba. getap : gampang nesu, mutungan, gampang
urip : getih sing isih cuwer katon abang sumringah;
katon resik padhang; gumilar : katon resik gilar-gilar. giling : ngiling, nggiles supaya metu banyuné utawa lebut; nyakra manggilingan : gilir gumanti. gilut : nggilut, marsudi, mamah kanthi suwe;
dianggit, dikarang; langen gita : araning gendhing ketawang gitik : gebug cilik. githok : griwa, gulu ing buri sadhuwure cengel; ora ngilo githoké : ora ngelingi awaké dhewe. giwang : owah, gingsir, suweng; gumiwang : mleset;
diwangkara, srengenge. gladrah : nggaldrah, kakehan nyuwarehi tumraping wong sesorah; gladrahan : glasaran kanthi nandang tatu. gidri : gadri, emper ngarep. gladhi : gladhen, ajar, sinau, nglelatih; panggladhi : pimpinan; gladhi resik : gladhen pungkasan sing ditindakaké wiwit lekasan nganti pungkasan. glaeng : ngglaeng, nggugu karepe dhewe. glagah : thethukulan sajinis tebu nanging luwih cilik atos ora enak, gagang kembang
tebu. glagat : sasmita (tandha) bakal anané lelakon; tanggap ing glagat : ngerti yen bakal ana lelakon. glana : angluh, sedhih. glanuk : ngglanuk, ngglenuk, jenak banget. glanggang : kalangan utawa papan sing kanggo adu-adu; tinggal glanggang colong playu : ninggalaké pegaweyan sing durung rampung. glarap : glarapan, glagapan. glathik : manuk sajinis emprit ulese biru enom; glathik sakurungan : wis padha nunggal karep; ngglathik mungup : mawa cucuk abang sethithik. glasah : ngglasah, padha sumeleh ing lemah, pating klemah; ngglasah kaya babadan pacing : akehing pepati (wong mati). glewa : glewa-glewa, bayi lemu waras-wiris.
glidhig : ngglidhig, ora gelem meneng mung kumudu ngrerusak tumrap bocah; diglidhigake : diburuhake; glidhig-glidhig : gumlidhig, dalan gampang diambah. gligen : kayu wangun gilig piranti nenun; wesi gligen : wesi wangun gilig glinuk : glunak-glinuk, lemu lan wagu gliyak : gliyak-gliyak, nggliyak, nyambut gawé alon nanging tumandang terus. glundhung : ngglundhung, nggluntung, gumlindhing. gluga : thethukulan sing kena kanggo cet abang; gluga salusur sari : wis becik diwuwuhi
becik maneh. giudhug : gumuludhug, nyuwara gludhuggludhug; kakehan gludhug kurang udan : akèh kesaguhané nanging ora ana nyatane. giodhog : papan kanggo ngingu tawon. glonggong : gagange godhong kates, tetuwuhan sajinis glagah. gobab : goroh.
cedhela (lawang); dadia godhong suthi nyuwek : wis emoh sapa aruh; lawas-lawas kawongan godhong : wong ngabdi lawas-lawas ora kanggo; ngandhut godhong randhu : omongané mencla-mencle. gombong : watu gombong, watu sing kropos; gedhe gombong : gedhe nanging ora rosa. gonah : ngerti (weruh) kalawan genah. gonas-ganes : wong wadon sing merak ati satindak-tanduke. gondar-gondir : tansah obah. gondhem : canthel. gonjang : gonjang-ganjing, tansah gonjing, nggolang-nggoling. gondbang : taksu, telak, gorokan; gondhang kasih : anak loro sing ora padha pakulitané siji putih siji ireng. gones : wong wadon sing merak ati lan kenes. gonteng : rayap sing endhase gedhe; celeng gonteng : celeng cilik. gong : ngegong, nabuh gong; ngegongi : nabuh gong pas gendhiing suwuk, ngiyani omongané liyan; sagongan : wiwit gendhing muni nganti tekan gong; gong lumaku ditabuh : wong sing njaluk
(kumudu-kudu) dilakoni; gong muni sasele : mriksa wong sing pepadon lagi wong sing siji; gong bonjor : bumbung nganggo sebulan kanggo ngegongi gamelan angklung. gopa : gopala, panjaga, pangon. gosa : gedhe, nggegirisi,
rembug, gunem. gotek : ujar, kandha; goteké : ujare, kandhane. gotong : ngotong, nggowo bebarengan wong akèh; gotong mayit : lelungan ngambah dalan gawat mung wong telu; gotong royong : tumabdang gawé bebarengan wong akèh. grabad : grabadan, bumbon lan kabutuhan pawon. grabah : piranti olah-olah sing digawé saka lemah. grad : geret-geretan kanggo masang baut, isih darahing ngaluhur. grageh : pucuking pang tetuwuhan mrambat; grageh-grageh : tangan grayak-grayak arep nyenyekel. grago : urang cilik. graha : garwa, lintang, bojo. grahita :
niat sing tekané dadakan. grenuk : pating grenuk, padha thethenguk omong-omongan. grengseng : gumreguting ati arep
gubah : langse, geber kanggo aling-aling; nggubah : ngarang, ngronce. gubug : omah cilik ana ing sawah kanggo tunggu; gubug penceng : araning lintang papat kang mangun pesagi menceng. gudel : anak kebo; kebo nusu gudel : Wong tuwa njaluk wulang marang wong enom; nggudel bingung : mung ela-elu baé, nikahaké temanten ora dietungi dhisik. gudir : ager-ager sing wis diolah; gudir binendho : gampang banget. gudhe : wit wohé saemper kedhele digawé tempe utawa pelas. gugur : runtuh, jugrug, ambrol, batal;
gugur gunung : nandangi gawean bebarengan karo wong akèh guha : guwa. guhya : winadi, gaib, sinamun. guyu : gujeng, wetuné rasa seneng sing kewetu ing tutuk; geguyon dadi tangisan : mauné mung sembranan dadi prekara gedhe. gula : gendhis, memanis sing digawé saka kenthelaning kilang; ngalem legining gula : ngalem marang wong sugih (pinter); ngemut gula krasa legi : dipasrahi ngreksa apa-apa, bareng krasa enak banjur didhaku; semut marani gula : golek kamelikan ; ana gula ana semut : panggonan sing okeh rejekiné akèh wong sing padha mara; gula aren : gula sing digawé saka kilang aren; gula batu : gula tebu sing digawé prongkolan; gula drawa : gula jemek; gula jawa : gula sing digawé saka kilang klapa; gula geseng : gula jawa sing ropané abang ireng; gula pasir : gula tebu sing digawé lembut; gula klapa : gula lan krambil, warana abang lan pulih. gulan : bedhengan, lemah diunthuk-unthuk arep ditanduri. gulang : nggegulang, ajar, nglelatih; gulang-gulang : prajurit sing kajibah jaga; gulang-gulung : tansah awor, tansah gulung. gula wenthah : momong lan
gumlundhung, gumulung mubeng. gulung : nglundhung-ngglundhung ing lemah; ombak gegulungan : ombak sing katon kaya
guna gawé : daya ngluwihi kodrat kanggo maeka liyan; guna kaya : pametuné wong magawe; gunawan : sugih kapinteran, pinter banget; gunah : genah, wis mangerti temenan. gundam : gundam-gundam, bengok-bengok amarga kaget (gila). gundhu : thethukulan ing sawang sajinis wewehan;
gundhul : ora ngingu rambut; alas gundhul : alas sing ditegori wit-witane; endhas gundhul dikepeti : wis kepenak dikepenakaké maneh. gunung : redi, ardi, hancala, prahala, giri, pepunthuk lemah sing gedhe lan dhuwur; sri gunung : rupa sing saka kadohan apik bareng dicedhaki ala; kerubuhan gunung : namu kasusahan gedhe; ketepan ngrangsang gunung : njangka prakara sing nglengkara; kejugrugan gunung meyan : namu kabegjan gedhe; ngontragaké gunung : wong asor (ringkih) bisa ngalahaké wong luhur (kuwasa); gunung geni : gunung kang ngetokaké kukus; gunung guntur : araning bakal lurik; gunung
maguru : nggeguru, golek kawruh kasampuman; digurokaké : disinaokaké marang guru, ditakokaké marang wongpinter; guru nglaras gamelan : dhasar nglaras gamelan; guru aleman : tansah golek alem; guru bakal : isih wujud bebakalan; guru dadi : wis wujud dadi sandhangan utawa pangan; guru dina : ala beciking dina; guru lagu : dhong-dhinging swaraing
nuti apiapi ora ngerti; nggutuk lor kena kidul : nyempni sawenehing wong ditibakaké wong
layang kiriman; iber-iberan : bangsané kewan sing bisa mabur, ibing : idep, rambut sapinggiring tlapukan; ngibing : njogedi tledhek. ibra : ebra, wurung, ora dadi (tumraping prakara). ical : ilang, musna, sirna. icak : icek, idak; diicak-icak : diicek-icek, diidak-idak. icip : icip-icip, ngicipi, nyoba ngrasakake; diicipi : dikedhapi, dipunkedhapi, dicoba dirasakake; icir : wuwu dawa, piranti kanggo golek iwak; diicir-icir : diwetokaké saka sethitllik, diecer-ecer.
dibekucuki. idab : edab, gumun, eram. idah : wangenan sajroning satus dina tumraping wong pegatan; durung
panggedhe (wong tuwa); diidini : dililani, diparengake. idu : kecok, iben, banyuning cangkem; idu bacin : idu wayah esuk nalikané tangi turu; idu geni :apa sing dikandhakaké mesthi kelakon (digugu); idu didilat maneh : nyeled tembung sing wis kawetu; paidon : pakecohan, wadhah idu (dubang);
idhep : rasaning ati, weruh, sumurup; idhep-idhep : kaya dene; midhep : mangerti; diidhepaké : diweruhake, dimangertekake. idhum : edhum, aub, eyub. iga : balung wewilahan ragangané dhadha; iga landhung : iga dawa nganti tekan dhadha; iga wekas : iga cendhak sing ora tekan dhadha. igel : ngigel, merka, mekrokaké wulune, njoged. igir-igir : gegering
ditindakaké kanthi pratikel supaya becik. ikhtiyar : setiyar, golek srana. ika : kae, punika; ora ika-iki : ora duwe rembug sing nyulayani. ikayat : crita, layang crita. ikal : diikal, digulung kanthi diubet-ubetake; ngikal gada : ngobat-abitaké gada; ngikal basa : ngubed-ubedaké tembung amrih
wewaler. iladuni : ngelmu iladuni, ilmu gaib babagan pethek (weca). ilapat : ngalamat bakal anané lelakon. ilar : milar, nyirik, nyingkiri. ilat : lidhah; mati ilate : ora bisa ngrasakake; dawa ilate : seneng golek alem. iler : tetuwuhan sing godhonge kena kanggo tamba. ilmu : ngelmu, kawruh, sesurupan. ima : hima, imantaka, imalaya, mendhung. imba : alis, tetuwuhan godhonge kena kanggo tamba. imbar : diimbar, disumpah; ngrebi imbar supatané : wani netepi
diimpi-impi : diangen-angen banget, diareparep banget; diimpekaké : katon sajroning ngimpi. impu : diimpu, diklumpukake. impur : sikil sing nyekekeh, dhengkule mlebu. ina : nistha, cacad, wuta; diina : diremehake, disepelekake; ina loka : padunungané
inggane, nganti, kongsi. inggar : linggar enggar. inggita : solah tingkah, kelakuan. inggu : tetuwuhan
barang rosokan, kranjang cilik kanggo masangi urang ing kali; dipuk-ipuk : diklumpukake, diunthukunthuk (tunarap lemah), didhedher ing
pimihan, dirimuk, dibujuk. iradat : wiradat, pambudidaya. irawan : mendhung, mega, iri :
sing arep dijak rembugan. irid : diirid, digeret karo mlaku,dieteraké menyang ing; irid-iridan : malku urut-urutan wong akèh. irim-irim : araning
menyang jobo supaya kesiliran angin; ngisis siyung : ngetokaké siyung, nyekul lan namakaké gaman. iso :
isthi : esthi, karep, grenjeting karep. iswara : ratu, bandara. ita : perlu, becik; ita-ita : ribut mloka-mlaku. itek-itek :
eman. iwat : diiwat, didhemeni lan dijak lunga. iwen : sakabehing kewan kang mawa swiwi. iwi : diiwi-iwi, disia-sia lan di cecengring. iwit : diiwit-iwit, diirit-irit olehe mangan. iwung : ngiwung, ngamuk, ngiwud. J jaba : jawi; abdi dalem njaba : abdi dalem sing kebawah kepatihan; njaban rangkah : wewengkon negara liya, manca negara; paseban njaba : paseban sing dipanggedheni patih. jabang : bayi; jabang bayi : bayi sing nembe lair; jabangan : anak lele, jabrisan. jabirah : unthuking segara. jabung : blendok ireng kanggo lem ukiran; jabung kemalo : blendok wit sampang; jabung semut : blendok saka
blendok wit ilat baya. jadhe : bethek, pethek, batang, badhe. jadhi : jedhi, kwali gedhe digawé saka tembaga. jadhug : gedhe rasa, gothot. jadhul : njegadul, peteng ilate. jae : empon-empon sing pedhes rasane; jaetun : tetuwuhan wit lan wohé kena kanggo minyak wangi. Jag : jag-jagan, lumaku ing amben, dlajigan ora tata. Jaga : jagi, rumeksa, nuggu; njagani : nyedhiyani, nyawisi; njagakake : ngendelake, mesthekake; jaga baya : polisi desa; jaga bela : singa negara, algojo; jaga karya : araning prajurit kraton surakarta;
jaga kersa : punggawa polisi; jaga ratri : jaga bengi, jaga malem; jaga mungsuh : araning mathijaran; jaga praja : araning prajurit kraton surakarta; jaga pura : araning prajurit karton surakarta; jaga ripu : araning iwak kali; jaga runa : sedhiyan mbok menawa dibutuhake; jaga sura : araning prajurit kraton surakarta; jagawesthi : polisi; jaga satru : emper ngarep. Jagat : bumi saisine, alam donya; jagat gedhe, jagat cilik : isbating donya karo badané manungsa; negara padhang jagate : negara ayem tentrem; rupak jagate : kentekan pasaban, kepaten pangupa jiwa; kaya jagat mung sagodhong kelor : isih bisa ngupa boga menyang ngendi-
banget. jago : sawung, pitik lanang, wong sing diajokaké ing pilihan; jago adon : jago sing diedu; jago belehan : jago sing kanggo mung dibeleh; jago godhogan : wong jirih, wong becik; jago mlite : jago sing ora wani babon; jagoan : jago isih enom, tetironing jago. jagra : melek bengi. jaha : araning wit sing wohé kena kanggo pulas
wong sing wis mungkur kadonyan. jahnawi : jenawi, janawi, bengawan, banyu, jahning. jail : seneng maeka liyan; jail mringkil : wong sing ala atine, jail methakil. jais : pesthi, takdir; kejais : wis pinesthi ing lelakone. jaja : dhadha; jaja bang mawinga-winga : nepsu banget; jaja rumat : ngrungokaké warta nuli ditulartularake. jajah : wis tau sumurup ngendi baé, akèh sesurupane; njajah : lelungan menyang ngendi-endi, mbawahaké wewengkon seje; ngrupak jajahaning rowang : nyahak panguripaning liyan. jajal : coba; jajal-jajal : nyoba-nyoba, lagi wiwit ajar nindakake; jajal laknat : jajal lanat, setan, jajil. jajan : tetuku panganan; jajan pasar : tukon pasar, panganan tukon pasar; njajani : seneng jajan. jajang : pring. jaka : bocah lanang umur 17 taun mungguh
tuwa; jaka kumala-kala : jaka cilik umurané 15 taun; jaka lara : jaka rara, bojo sing kawitan; jaka sawur : araning suket; jaka tuwa : araning manuk jinise bethet; jaka wuru : araning manuk jinising guwek. jaksa : jeksa, juru ngadili prekara; jaksa pring sadhapur : jaksa sing isih sasedulur. jala : jambet, jaring singnganggo tampang, banyu;
jala-jala : tali saka lulang kanggo menthang kelir wayang; jaladara : jaladha, jalanidhi, segara; jalantara : plumpung banyu sing ngliwati kalen (dalan); jalantarangga : ombak, alun; jalaga : wadhah. jalak : araning manuk; kembang jalak : kembang plasa; jalak mempan : nyambut gawé saka sethithik; jalak ampir : lelungan mampir-mampir; njalak jrinjing : candrané lakuné wong wadon; tunggang jalakan : githoking jaran (sapi);
Jalu : balung nyongat lancip ing cakar jago; njathak jalu watu : nunggoni nganti njegrus; jalu godhog : kapal sing lancip; jalu lepek : jalusing papak; jalu mampang : aramng tetuwuhan bangsaning simbar menjangan. njaluk : nedha, nyuwun, mundhut; jalukan ora wewehan : gelem njaluk ora gelem genti menehi. jalan : wilah gapite went (atep). jamak : lumrah, kaprah; ora jamak : ora lumrah; wis jamaké : wis lumrahe;
kejamak : kaprah ing akèh. jamala : njamala, njemalani, nggitik, nggebug, nyerikake. jaman : wektu, mangsa sing suwe; dhekjamané : ing nalikane; ora jaman, ora makam : ora miturut kalumrahaning ngakeh, ora karuwan asalusule. jambak : njambak, nguwel lan nyendhal rambut;
jembangan, jambaran. jambe : wohan, wohé pucang; sedulur jambe suruh : dudu sedulur nanging wis manjang dadi sedulur; kaya jambe sinigar :
wanen : nganti tuwa banget. jambar : cambar, cacipuran. jamhur : pinunjul ing kawruh. jamu : jampi, loloh, tamba sing asale saka tetuwuhan; jejamu : migunanaké jamu. njamoni : namakejamu; mutah jamuné pepe : wonglanang sing ilang dayane. jamuga : wusanane, kedadeyane. jamur : tetuwuhan tanpa godhong uripe migunanaké jasate barang liya; jamur tuwuh ing waton : sawenehing prekara kang mokal kelakone; arep jamure emoh watange : gelem kepenaké emoh rekasane; njamur : jamuren, tetuwuhan jamur. jampang : araning suket rawa; njampangi : ngreksa saka kadohan;
panggonané menungsa. janapriya : kajanapriya, misuwur, kondhang kaloka, ditresnani. jandika. : jengandika, panjenengan, andika. janjan : janjan kuning, ulese jaran kang rupané semu kuning. janji : jangji, prajanji, saguh arep netepi, kasaguhan; janjiné : anggere, watone, kasaguhane; tumeka ing janji : tekan wektu kasaguhane, mati. janjras : rupa lan pawakan sarwa apik. jandhuma : jandhoma, jadhum, jagongan lungguh omong-omongan. jandhon : kalah nanging ora gelem mlayu, nglurug omong-omongan. jani : ujani, wejani, opah marang dhukun. janma : jalma, wong, manungsa; janma tak kena ingina : wong ora kena disepelekake; bisa tata janma : bisa guneman
nitis dadi manungsa. jantaka : cilaka. jantar : jangkar, benthet, rengka. janten : jaro, eyub-eyub ing prau cilik. janti : araning tetuwuhan; kembang janti : araning ules jaran. janget : tali sing digawé lulang; kaya
gulu, gadhung. janggal : banggal, wangkal, ora nurutan. janggama : ngaurip, dhateng urip.
janggut : kethikan, uwang sing ngisor; asaku jaja ateken janggut : nglari saweneh direwangi nganti tekan ngendi-endi. janggol : kuli pancen ing kalurahan, wong sing wajib nyambut gawé gugur gunung. janggreng : njanggreng, njenggereng, katon gedhe, piranti kanggo gawé gambar wangun cakra (bunder), piranti kanggo ngrajang tembako, sedya, pangarah, pepesthining lelakon. jangka : woh kapuk, jamang wangun wulan tumanggal. jangkang : wesi cawangan kanggo nyencang kapal yen labuh; mbuwang jangkar : kapal labuh; bedhol jangkar : kapal mangkat ninggalaké pelabuhan. jangkar : araning manuk sajinis wulung, pawakan lencir, araning dhapur keris; njangkungi : njampangi, memanuki, ngreksa saka kadohan. jangkung : kewan sajinis gangsir uripe ana sawah utawa tegalan; kaya jangkrik mambu kili : muring banget nganti waringuten; jangkrik genggong : araning gendhing. jangkrik : ora anteban, ora tlatenan, kewan raja kaya sing seneng mbladhak mangan tetanduran. jangla : benthet, rengka, enggal pisah anggoné memitran. janglar : njanggleng, mendongong.
jarak : tetuwuhan sing wohé kena digawé lenga; tunggal jarak mrajak, tunggal jati mati : turuné wong cilik dadi gedhe, turuné wong luhur dadi asor; ora karuwan jaraké : ora cetha alurané sedulur; entek jaraké : entek kasugihane; mati jaraké : mampet rejekine, turuné pada dadi wong cilik jaran : kapal, titihan, kuda, turangga; jaran kerubuhan empyak : kanji jalaran wis stu ngalami sangsara; kaya nunggang jaran ebek-ebekan : seneng banget; omah saduwuring jaran : ngraman; jejaranan : nunggang jaran; rarabi : udan ing wayah sore; jaran kepang : tetironing jaran sing digawé saka kepang; jaran panoleh : aji sing marakaké sugih. jarat : kubur; jaratan : kuburan. jari : jariji, jarijwi, driji. jaring : piranti kanggo njaring iwak (manuk); jaringan : jeroan, usus. jarit : jarik, sinjang, nyamping; jarit lungset ing sampiran : kapinteran sing ora dipigunakaké mesthi ilang; jarit ciyut : slendhang, kemben. jarnih : bening. jaroh : jaruh, wis
njarohi : ngrigeni. jasmani : jarwi, keterangan tegesing tembung kawi; layang jarwan : layang nganggo basa jawa lumrah; matur
cengkoké tembang sinom. jathadara : mertapa, mati raga. jawa : juwawut, jawi; durung jawa : durung ngerti genahe; ora ngerti jawané : ora ngerti karepe. jawal : rada edan, kurang ajar. Jawan : araning suket, rerengganing mendhak keris; kejawen :
sambel krambil parutan; jenggot wesi : araning tetuwuhan. jengke : mangkel sarta gregeten, nepsu, muring. jebeng : panyebut marang bocah. jebeng : gombyok lawe; lawung jebeng : tumbak nganggo gombyok. jedhidhig : rambut sing ora kopen, kembang mlandhingan. jedhung : araning uler sajinis uler keket. jekining : njekining, apik
wong njemamut : ora ana wong sing ngetok. jembrang : abang njembrang, abang mbranang. jembrung : njembrung, reged akèh uwuhe utawa kethukulan suket. jemika : jatmika, tata susila, tata krama.
esuk jemun, esuk umun-umun, esuk uthuk-uthuk. jempalik : njempalik, malik, tiba sing ngisor dadai ana nduwur; jempalikan : mbalik-mbalik;
jemperak : njemperak, ayu sarta sarwa apik
ing wedhi : rembug wis banjur ana sing ngrerebedi. jenar : kuning. jenjem : ayem lan
thengerthenger amarga kecuwan. jenthik : driji sing cilik dhewe; njenthik : njaluk sethithik. jenthu : jenthut, pawakan kiyeng lan lemu. ranap : ngranapi, ngalami, wis tau nglakoni. jenger : njenger, kaget, dheleg-dheleg amarga gumun. jenggeret nong : kewan sajinis gareng pong. jenggul : jejenggul, gegedhug, sing pinunjul dhewe.
njengongok, ndengongok, guluné nglangak arep ngungak.
njeput : sasuwené wayah esuk. jepun : jepang; dluwang jepun : dluwang kanggo layangan; pitik jepun : pitik sing wuluné lembutlembut; tembako jepun : tembako sing rajangané lembut-lembut. jeprak : kembang
pan sing awohe suwe; nandur pan jero : weweh sing ora ngareparep wewales; mikul dhuwur mendhem jero : gawé kuncarané wong tuwa; tinggal tapak jero : mblenjani janji (kesaguhan); ngelmuné jero tapak meri : kapinterané mung sethithik; jeroan : sing ana ing weteng, watak, atenaten. jibah : dijibahake, diwajibake, dipasrahi kewajiban; kejibah : kepapah, kepokok, kewajiban. Jibar-jibur : adus kanthi nyidhuk banyu sasenenge, nanjakaké
digarisi tandha pangedum; jidharan : wis ana tandha pangedume. Jedhur : jedhor, tambur gedhe. jiglok : rigol, gigol,
kedhuwuren, kathok (lengenan klambi) sing kecendhaken; njigrang : nggluyur, ngluyur. jiha : atma, yitma, nyawa, jiwa. jihma : cidra,
dijikut, dijupuk. jilep : anyep njilep, anyep njejet. jim : bangsané alus sing duwe bebuden kaya manungsa; kajiman : alaming jim; kejiman : kesurupan jim. jimak : jamah; dijimak : dijamah, didemok, digepok, disenggol. jimat : barang-barang sing dianggep duwe daya ngungkuli kodrat. jimakir : taun kawolu sajroning windu. jimawal : taun katelu sajroning
ora daya tumrap tangan. jimpo : gempo, kacu. jimrah : kaprah, lumrah ing akèh. jinada :
sing digawé saka brondong beras. jirak : araning tetuwuhan, araning dolanan nganggo kecik. jirat : njirat, nggrejak ngetung-etung; raja kaya : kewan
nanah. jiwa : nyawa, sukma, wong; anglong jiwa : pucet merga sedhih; lali jiwa : arané pelem; sudak jiwa : nglalu; padu jiwa dikenthongi : wong pinter padu; jiwaga : pucuking ilat; jiwana : urip; jiwandana : araning tembang gedhe, arané elar baris; jiwang : siji ewang, siji edhang; jiwangga : jiwa lan angga, jiwa raga; jiwaretna : arané tembang gedhe; jiwatma : jiwa lan atma, jiwita, urip lan
jlanah : njlanah, ngembrah ing ngendi-endi ana. jlantah : lenga jlantah : lenga sing wis kanggo nggoreng; kayu jlantah : areng; dadi jlantah : uripe dadi rekasa. jlaprat : njlaprat, crapang tumrap
pating jlembrak, pating krembyak, katon rambute dawa. Jlentreh : andharan sing rawa lan terang;
klawan tliti banget. Jlinggring : njlinggring, katon dhuwur amarga dawa sikile. Jlitheng : ireng gelap. Jlomprong :
coba-coba, idar-ider. jojoh : barang dawa lancip dianggo nyogok; dijojoh : dicocog nganggo jojoh; dijojoh ing ujar : disosok ing ujar, diujarujari, disrengeni. jodhang : wadhah saka kayu wangun pesagi biyen kanggo wadhah pangan saiki kanggo wadhah piring. jodheh : ora pimpen anggoné nyimpen
sing kurang; kajog : kacuwan, kagelan, mauné sugih dadi mlarat. jogi : tempaos, caos. joglo : wangun omah nganggo saka guru, brunjung lan tumpang. jokal : araning lintang. jola : njola, njumbul amarga kaget, njomblak. jolen : joli, bangsané tandhu, kremun. jombor : jombok, jejembukan; suket jombor : suket sing urip ing jejembekan.
diwadhahi ketimbang wadhahe; njujul : nusul. juwara : misuwur,
kabyas, kabuncang ing angin, katut ing angin. kabir : alam kabir, alam donya, alam kang kena ing pati. kablak : kekablak, ngebed-ngebedaké swiwi;
keblong, kalah. kabubuhan : kabebakan, dibubuhi, dikudokaké nyangkul (nandangi). kabudayan : wadhar ing nalar lan pambudi nuwuhaké kagunan, kaendahan lan yeyasan. kabuk : buk, ora bathi ora rugi. kabali : kebuli, gebuli, sega waduk. kabur : katut ing angin, ilang, muspra. kabong : wis tumek banget, wis jeleh banget. kaca : gedhah; kaca pangilon : kaca kanggo ngilo; kaca suryakantha : kaca kanggo nonton barang-barang sing lembut;
pring. kacipuhan : rada kagetan, rada pakewuh. kacor : sambuk, pecut, cemeti. kad : wates, wangenan; luwih saka ing kad : luwih saka ngekad, kaluwih-luwih. kadanan : didanani, kepotangan kabecikan. kadang : sedulur, sanak; kadang katut : olehe dadi sedulur amarga sedulure dipek bojo; kadang konang : sing diaku sedulur mung sing sugih baé; kadang kadeyan : sanak sedulur; oleh kadang ing tingal : oleh bocah wadon kang dadi panujuning ati. kadarbe : kadarbeh, kaduwe, wis diduweni, kadarman : kabecikan, panggawe
kaga : kukila, peksi, manuk. kagendra : kageswara, ratuning manuk. kaget : kagyat, rasaning ari kang owah dadakan; dikagetaké : digawé kaget; kaget sangkete : bangkekané kaku dadakan. kagila-gila : kagiri-giri, keluwih-luwih. kagol :
kawuwuhan, katambahan. prasasta : pinuji, dialembana, kait : sekait, wis sarembug nedya tumindak ala; kait cilik : kawit cilik, wiwit cilik. kak : kakiki, nyata, wewenang, hak. kaka : raka, kakang, manuk gagak. kakal : atos kiyal tumraping daging; kakal-kakalan : padu eyel-eyelan. kakang : raka, sedulur lanang sing kepernsih
tuwa; kakang embok : mbakyu kakap : arané iwak segara. kakas : akas, atos. kakek moyang : embah lan embah buyut; kaken-kaken ninen-ninen : nganti tuwa banget anggoné jejodhoan. kaken : kaku; kakenan : kena ing. kaki : eyang kakung, mbah lanang. kala : pasangan kanggo nyekel manuk; dikala : dipasangi kala, dijiret;
lawang : kala pracik, kala rerentengan; kala mangga : kemangga; kala mangsa : kala-kala, sok-sok; kala menje : kewan sajinis coro nanging cilik; kala menjing : pungkasaning gurung sing katon nyendhal ing gulu; kala mentasan : teyenge keris; kala mudheng : petung carané nyekel maling;
rembulan, dara mabur balapan, kepalangan; kalang kabut : kisruh ora karu-karuan. kalap : digondhol lelembut ing papan sing angker, keli ana ing kali utawa segara, dialap (dijupuk) gawene. kalapi : manuk merak. kalar : tampar, dhadhung; dikalar : diulur terus tampare, diuja
kalir : sakalir, kabeh; sakalire : sakuwasane, sabisane; kaliren : keluwen, ngelih banget. kalis : ora bisa teles, ora bisa campur, ora bisa tumma, ora bisa ketaman. kalok : kaloka, kondhang, misuwur. kaloren : ndhredheg, buyuten. kalot : tansah sangsara, tansah cilaka. kalpa : jaman; kalpa sastra : buku primbon; kalpataru : tandha pakurmatan saka negara tumrap wong
katresnan, wijining kakung; kamayan : aji ngetokaké kasekten; kamayaran : sudaning kagelan. kamal : endhog diasin, kamalagi, asem; kamalalya :
kamantyan : banget, kaluwih-luwih; kamangkara : nglengkara, mokal; kamari : rembulan. kambang : kambang-kambang, kumambang, kemampul ing banyu; tresnané kambang-kambang : isih rangurangu durung mantep; kambangan : bebek. kambuh : angot maneh larane, kumat maneh tumindak sing ala. kambon : kena ing ambu; ora kambon upa : ora mangan apa-apa. kamelikan : pepenginan arep nduweni. kamena : sadurunge. kamenangan : anggoné ngedum ana salah siji sing diluwhi akehe. kamenyangan : kemayangan,
diampyak-ampyak, dhompo. kanaka : emas, kuku. kanang : ingkang, sing. kanca : rowang, mitra, rencang. kancana : emas, rukmi,
benik; kekancingan : layang katetapan saka panggedhe. kandara : ecis. kandarpa : katresnan, sih, sengsem. kandel : kandel kanthonge, akèh dhuwite; kandel
wis ora wani maneh, kapok; pepindhan : tetiron. kanjo : mogol, ora dadi. kandha : criyos, ngendika, ngomong, clathu, guneman; dikandha : digunem, dicatur; dikandhani : diwenehi weruh, dituturi. kandhah : kendhih, kalindhih, kasoran, kalah, kandhap. kandhang : omah (papan) kanggo kewan ingon-ingon; kandhang langit kemul mega : wong kang ora duwe papan dunung. kandhas : nggepok dhasaring banyu, wis kentekan dhuwit (bandha). kandheg : kepeksa mandheg. kandhil :
damar. kandhohan : kandhukan, kemotan, kepetel; kandhuhan brangsa : kesengsem, kedanan. kandhut : dikandhut, digembol, disimpen, direndhem jroning ati; ngandhut : mbobot, meteng; kandhutan : apa-apa sing dikandhut, apa-apa sing disimpen. kaniaya : tindak sawenang-wenang, nalangsa. kanigara : kaniganten; kuluk kanigara : kuluk ireng mawa plisir
awit tekané sing anyar, klenger, semaput, legeg-legeg awit sedhih. kantrak : klantrak, kunthing utawa laralaranen awit ora kopen. kantha : gantha, wewujudan, blegering wujud; tanpa kantha tanpa kanthi : ora maujud, ora nganggo kanca, gulu. kanggek : kandhek, ora bisa terus; kanggek atiné : kagol atine, gela atine. kangkam : pedhang. kangsek : kongsi, nganti. kangwong : kawong, wis wanuh, wis kulina, ora jiguh, ora pakewuh. kao : kau, ora luwes, sarwa wagu, buteng, ora sabaran. kaop : ora kaopan, ora perdulen, ora tampikan, apa-apa arep. kaot : kacek, luwih; kinaot : kinacek, linuwih,
api, prau gedhe, jaran, kepel; kapalen : tlapakan kulite kandel lan atos. kapandhitan : kawicaksanan, tindak sing gegayutan karo pendhita; kapanujon : kapinujon, kebeneran; kapanuju ing ati : ndadekaké seneng ing
kapodhaag : kepodhang, arané manuk. kapok : wis ora wani maneh, wis ora gelem
ketaton, kena. karan : jeneng pangaran-aran; karan anak : diarani manut jenenge anak. karana : sabab, jalaran, amarga. karandhang : tetuwuhan sajinis bengkuang. karanta-ranta : karerantan, kelara-lara, kawlas arsa. karanten : karana, krana. karang : padhas, dhsaring segara, pekarangan, mulané mangkono; mangkarang : sedhih, kasengsem; karang abang : dirusak lan diobong; karang kitri : karang kirna, wit-witan ing pomahan kang awoh; karang kopek : karang kopen, wong desa sing mung duwe pekarangan ora duwe sawah; karang melok : kembang dironce diwangun bunder; karang ulu : bantal; dikarang ulu : dipek bojo wrandhaning sedulur. karas : pomahan, pekarangan; wong karas : wong kang mung duwe pomahan. karasikan :
dirusak, ditempuh; dikasak : digosok. kasakten : kasekten, kadigdayan, kanuragan, kasantikan, kasentikan. kasamektan : kasawegan, sarwa kecukupan. kasampurnan : bab sampurnaning urip. kasantosan : kateguhan
peking : penacah, saron cilik. kasarjanan : panemu kang adhedhasar kawruh. kasartan :
sarwasarwi, sarwa kecukupan. kasemekan : kemben. kasepuhan : golonganing para sepuh, bab kang gegayutan wong tuwa ; ngilmu kasepuhan : kawruh sangkan paraning dumadi. kasinungan : kadunungan, diwenehi. kaskaya : pametu, pakasilan. kasmaran : kedanan, keserigsem,
kasujanan : wewatakan sujana. kasugihan : sakehing bandha lan barang darbe. kasuh : ora tahan, ora tegel, ora mentala. kasukon : seneng-seneng, main kertu. kasulayah : ambruk, rubuh, kalah. kasunyatan : bab kang nyata anane, ngelmu kasampurnan kang nyata lan luhur. kasusastran : kagunan adiluhung kang diwujudaké arupa crita gancaran, tembang, lsp,
rampung) anggoné maca qur’an. katar-katar : makantar-kantar, ngalad-alad, murub mubyar-mubyar. katatalan : ketatalan, lelakon kang dadi tuladha. katawurag : buyar sumebyar, ambyar, warata, pating bececer. katel : kemangga gedhe saba ing lemah, kulit diamakan cakar pitik, perangané sikil jaran samburiné tracak, oyot sing mbendhol ing
ketepang, jinis tetuwuhan bangsané krokot, ketepang grangsang gunung : kegedhen pengarah (panjangka). katedha : dipangan, nuwun ; katedha kalingga murdi : diaji-aji,
ditemtokake. katenta : isih nindakaké amarga wis kulina
mangsa terang. katigubug : katak, woh uwi sing ana dhuwur. katilayu : klayu, araning wit.
katimaha : kayu timaha. katimumul : araning kewan sajinis ampal rupané ijo, lelara kulit ing kuku. katir : ora timbang, ora tandhing, ora babag, pring ditata kanggo timbanging prau, godhong ing ganthilaning woh. katirah : tetuwuhan mlambat godhonge abang ; ngatirah : mripate wong nesu sing abang kaya godhong katirah. katisan : katisen, kadhem katis, kadhemen. katitih : kelindhih, kalah, keseser, kasoran. katon : katingal, kadulu, kawuryan, kadeleng, katon cepaka sawakul lagi disenengi ing akèh. katong : narendra, nata, ratu, dhatu, nareswara, srinata, raja.
bukti) sing kanggo nerangake. katrap : katrap paukuman, ditrapi paukuman, diukum. katrem : krasan banget. katresan atine : sedhih banget atine. katresnan : sing ditresnani, sing diasihi. katri : katelu ; katriwandhan : nemahi cilaka. kathak : yiyit ing telak iwak ; kathaken : reged banget, lethek. kathek : bung kathek, semen sing thukul ing wit (tumrap pring). kathuka : pedhes. kawadaka : konangan wadine. kawagang : kuwagang, kuwat. kawah : dalaning geni (wlahar) ing gunung geni, papan paukuman ing nraka,
wekasan, sing pungkasan ; kawekasan : pungkasan, wekasan. kaweken : kewuhan atine, ewuh aya ing budi, kawel :
mesakake. kaweruhan : kasumerepan, kawanguran, diweruhi, dikonangi. kawes : kawus, kapok. kawi : pangarang, pujangga, tembungtembung sing kanggo ing kapujanggan ora kaprah yen dinggo padinan, tembung jawa kuna ; kakawin : karangan, tembang ; kawibawan : kaluhuran,
kawigayon : kangen, kesengsem ; kawilasan : kawelasan ; kawilet : ketut (kepencut) ing tembung manis ;
banget ; kawistara : ketara, kaaaton cetha ; kawiswara : pujangga pinunjul. kawit : wiwit, awit ; kawitan : sakawit, wiwitan ; bojo kawitan : bojo wiwitan, bojo jaka rara (lara) ; kawitana : kawiwara, pujangga pinunjul ; kawya : kidung,
blengkrah. kawuk : awak sing wis tuwa ; kawuk ora weruh slirané : nacad wong liya ora ngrumangsani yen awaké dhewe luwih ala tinimbang sing dicacad. kawul : glugut wit aren kena kanggo daden geni. kawula :
wisudha, dijunjung pangkate. parbata : prabata, giri, gunung kawuntat : kawuri, kepungkur, kepengker. kawung : godhong aren, arané bathikan. kawuryan : katon, ketingal. kawursita : kocap, kacarita. kawus : kapok,
aren : kanthi rekasa lan sumelang anggoné nindakake. keksi : katon, kadeleng. keles :
nginep ora mulih-mulih. kenjer : kekenjer, mlaku-mlaku, mlancong,
kenger : kepuntir, katut. kengis : rada katon sethithik awit kebiyak. kengser : owah mingser, kesliyo, kecethit, keplayu, keplajeng, keplajar kepek : kemlandhingan durung ana isine, gedhang sing isih enom. kepel : sigaraning wiji sing bakal dadi godhong, godhong tembako singngisor. kepet : anggotané iwak sing kanggo nglangi. keple :
patrap, tindak-tanduk, tandang ; sakerah-kerah : sakarep-karep, sagelemgelem. keras : wadhah uyah kerata : germa, juru mbebedhag, tuwa buru, pamburu, asal-usule tegesing tembung ; dikerata : ditegesi manut asal-usule tembung ; kerata basa : negesi surasaning tembung wewaton asale temung kapirid saka wancahané dijupuk prayogane. kerek : kari, bumbung cithakan gula jawa ; kerekan : rodha sing kanggo ngubengaké tali ; dikerek : diunggahaké utawa diudhunaké nganggo kerekan ; ngereki : patrape jago yen arep majangi
banget. ketel : jedhing mesin, ceret gedhe ; ketel-ketel : tansah kekinthil. ketes-ketes : padha netes banyune, pating glebyar (tumrap inten) ; anyar ketes-ketes : anyar banget. ketol-ketol : jakuné wong kabotan bokong kecakan : kanyakan, kesrambah. kece : ece, kewan sajinis keyong cilik keceh-keceh : teles kebes, teles keproh, klebus kecel : kedhe, kidhung. keci : lawon (mori) sing tipis, jarit sing cendhak, sekoci, prau cilik. kecu : kampak, rampog, durjana sing bebarengan. kecok : dikecok, dicolong, diapusi kether : keri anggoné nandangi gawean. kebancen : klambi sing kecendaken. kebar : sakebar, salembar. kebawah : diwengku,
kembu, bangsané tenggok. kebubuh : kejibah, kepopoh. kebo : maesa, arané kewan raja kaya ; kebo kabotan sungu : wong kang kakehan brayat ; kebo nusu gudel : wong tuwa njaluk wuruk wong enom ; kebo lumaku dipasangi : nemaha diwenehi penggawean abot ; kebo lumumpat ing palang : ngadili prekara ora nganggo wewaton ; kebo bule mati setra : wong pinter ora ana sing nganggokaké ; kebo mutung ing pasangan : nindakaké pegawean durung nganti rampung wis leren ; kebo ilang tombok kandhang : nemu kasusahan matumpa-tumpa ; kebo mulih ing kandhange : lunga bali maneh ora kanthi disengaja ; kebo rompong : wongwis tuwa banget ; pisah kebo : pepisahan nanging durung pegatan ; wanuh kebo : wis wanuh nanging durung ngerti jenenge ; kebo bukur : kewan sajinis undur-undur ; kebo njerom : dhapuring omah ; kebo giro : araning gendhing ; kebo kobong : kebo colongan sing ditahan polisi ; kebo lawung : maesa lawung, kebo sing ora dimegawekaké ; kebo mengguh : dhapuring kalung ; kebo pelen : kebo lanang sing wis gedhe, wongkang dhemen padu ; kebo
dolanan ing banyu ; keceh dhuwit : sugih dhuwit.
nindakake, bisa nandangi. , kecocok : kepangan ; kecocok pangan :
keluwih-luwih. kedumelan : grenengan. kedunyan : kadonyan, keduwen, sugih bandha. kedurus-durus : kebanjur-banjur ; kedurusan : kelakon sing dadi ujare. keduwung : getun sawise kelakon keduwung guntal wedhung : getun nanging wis kasep. kedrajatan : ginanjar nyekel pangkat gedhe. kedrawasan : ketiwasan, kecilakan. kedhali : arané manuk sajinis manuk sriti. kedhana : kedhana-kedhini, anak mung loro lanang lan wadon. kedhangkalan : kedhakalan, kedhakaran, dhrakalan, kesusu olehe menek. kedhangkleh : pating kedhangkleh, katon padha dhengkleh-dhengkleh. kedhangklik : pating kedhangklik, padha gumantung obah-obah. kedhangkrang : ngedhangkrang, linggih ing papan kang dhuwur. kedhangsul : kedhele. kedhap : kelap, kedhep, kejep ; dipun kedhapi : dikedhepi, diicipi ; kedhep kilat : kedhep iring, kedhep ; angon kedhap : angon polataning wong ; sakedhap : sedhela ; sakedhap netra : sagebyaran, satleraman ; ngedhap : uwas, sumelang, nratap atine,
layangan niyub mudhun. kedhar : kekedhar, kekadhar, ngisis menyang njaba. kedharang : kedharang-dharang, ketula-tula tekan ngendi-endi kedhasih : manuk prit ganthil. kedhaton : daleming ratu. kedhawangan :
sorot lampu ; kedhep-kedhep : merem melek mripate, byar pet sorote lampu ; dikedhepi : disasmitani sarana kedhep ; kedhep tesmak : ora kedhep-kedhep panyawange. kedher-kedher : pating kledher, isih durung
singkirake. kedhese : ketleyek, kuwalahen, kalah. kedhemek : mlaku alon-alon. kedhempalan : gedhempalan, teka kanthi kesusu lan gita-gita. kedheng : dikedhengake, diturokaké ; kedhengan : teturon. kedher : obah geter, rada ndhredheg. kedhesek : kedhesuk, kesuk, mingset merga didhesek. kedhi : wong wadon sing bisa nggarap sari, wong lanang sing kebiren. kendhindhing : arané manuk. kedhingaha sadhengaha, sapa baé. kedhung ulekaning kali kang jero, papan kangdadi paklumpukan ; kedhunging budaya : papan paklumpukaning budaya ; kedhung jero ora bisa dijajagi : ora bisa mangerteni isi atining wong liya. kedhungsakan kedhungsangan, mara rerikatan lan kanthi rekasa. kedhokan kothakaning sawah, topeng ; sawah sakedhok : sawah sakothak mung dianggo kedhok. kedhuwitan : duwe dhuwit. kedhongdhong : kedhondhong, araning wit. kedhol :
ketumbuk, ketanggor ; ora tau kejaler : ora tau ketanggor. kejalu : kejambet, kena ing jalu. kejamak : kelumrah, kelaku ing akèh. kejaul : kakehan pambayar. kejegan : dijegi, diesur enggone. kejegung : kesrimpet ing tali sikile. kejen : wesi wangun maju telu lancip ing pucuking wluku, empyak omah sing
mengarep ing papan jero (jurang). kejujur : kojur kejujur, tansah cilaka. kejudhegan : kentekan nalar, wis ora bisa mikir maneh. kejumutan : mlaku mek-mekan ing petengan. kejungkel : tiba njungkel, tiba mangarep kanthi sirahe dhisik. kejurang : kesurang-surang, tansah cilaka. kejuwat-juwit : tansah obah
kanggo narik wit sing ditegor ; dikelat : ditarik nganggo kelat, dikeleti ; kelatan : sing wis dikelat ; kelat bau : gelang ing bau. kelacak : kecandhak, kecekel. kelawun-lawun : enggal gelis gedhe. kele-kele : ditogaké ora kopen, lungguh ijen. keledhok : kliru
ketaman nalika lali. kelimput : ilang saka pandeleng, kesaput ing pepeteng, ketutupan hawa nepsu. kelindhih : kasoran,
kanggo piranti mayang ; nganggo kelir : nganggo aling-aling, ora bares. keluh : dhadhung dilebokaké irung kebo utawa sapi kanggo ngendhaleni ; kaya sapi dikeluki : wong lanang sing manut banget marang bojone. keluk : kukus, uwab, kebul. kelun : lakuning kebul ; dikelun : digulung, diklumpukaké lan dikuwasani ; kelun alané : wis misuwur alane. kelunta-lunta : keplantrang adoh kesasarsasar, ketula-tula. keluning : kebacut-bacut tumindak ora becik. keluron : nglairaké jabang bayiné terus mati. kelojok : kakehan, keladuk. kelok : kalok, misuwur,
werna putih kanggo wates paronan sawah ; kelop-kelop : lungguh ijen kanthi pikiran nglayut. kelot : jago patahan, betah tarung. kemadha : cakriking bathikan minangka pinggiran ; dikemadhani : dibathik pinggire. kemadhuh : tetuwuhan sing wit lan godhonge nggateli ; tunggak kemadhuh :
kemampo : pelem sing lagi setengah mateng. kemanak : ricikan gamelan prunggu sing wanguné kaya gedhang. kemanden : kemandhen, lelara ing weteng. kemanjingan : kepanjingan, kesurupan. kemanjon : ora bisa turu maneh awit kagol. kemandhah : dikemadhake, dielih menyang panggonan liya (tumrap tentara). kemanigan : kepeksa ngedol barang kanthi rega murah, kang disedya wurung. kemangga : kewan sajinis kemlandhingan. kemanggang : pitik durung gedhe temenan lagi enak-enaké diolah panggang. kemangi : tetuwuhan sing godhonge kanggo lalap ; lanang kemangi : wong lanang sing jirih. kemangsa : kedadak, durung tekan mangsane. kemara : kumandhang. kemarang : tawon, wadhah sing digawé saka sada aren sing dienam. kamruk : umuk amarga duwe apa-apa sing mauné durung duwe, mangan akèh jalaran mentas lara. kemarung : eriné oyod gembili ; ngregem kemarung : ngomong wong sing angel wewatakane. kemarogan : araning tetuwuhan. kemaron : kemeran, pikirané ora nyawiji ; kemaron : pengaron. kemasan : bakul mas inten tukang
kucing werna abang semu kuning ; kembang duren : ulese jaran sing werna abang ; kembang dhuwuran : kembang boreh sing
ditumpangaké tukon pasar ; kembang gula : permen ; kembang karang : tetuwuhan segara sing thukul ing karang ; kembang leson : kembang tlasih dicampur empon-empon kanggo ngedusi bocah sing mentas lara ; kembang lambe : dadi pocapan ; kembang paes : kembang kang sepisanan ; kembang pilangen : tanduran pari sing kena lelara godhonge katon kuning-kuning ; kembang setaman : kembang werna-werna sing dicemplungké banyu ing wadhah ; kembang telon : kembang werna telu yaiku kenanga, mlathi, kanthil ; kembang campur bawur : kembang campuran kanggo sajen ; kembang waru : arenge sumbu (ucenguceng) diyan. kembar : padha rupa ; anak kembar : anak loro laire bareng lanang kabeh utawa wedok kabeh ; kembar dhampit : anak kembar lanang karo wadon ; kembar gantung : bocah kembar sing siji laire let sawetara dina ; kembar mayang : rerangken saka janur lan gegodhongan kanggo sarat temanten ditemokake. kemben : kasemikan, jarit ciut kanggo tutup dhadha. kembong : kebak banyu, banyuné mambek ; dikembong : dikelep ing banyu, diuja pangane. kemendho : krambil durung tuwa lagi enakenaké kanggo ngendho urang kementheng : jarak, kepundhung. kemeng : swara cilik ampang. kemigilan : kamigilan, gila banget. kememping : kumemping, pan sing durung tuwa. kemendhak : mendhak, alen-alen kanggo sanggan ukiran keris. kemedhing : araning tetuwuhan. kemendhir : panggedhe (lelurahing) prajurit. kementhus : kumenthus, ambeg wani,
ambeg pinter. kemeruk buntut : degan enom sing ana degané lagi sing bongkot. kemiri : wit sin wohé cilik-cilik kena kanggo bumbu, polok ing tiapakan
mrabot liwat dalan sing gawat. kemit : tunggu (jaga) ing wayah bengi ; kemitan : jimat ; kemit bumi : abdi dalem sing pinatah reresik. kemladhakan : cempaluk, asem enom. kemladheyan : tetuwuhan sing uripe nemplek wit liya ; kemladheyang
mateng. kemlekeren : ora bisa netes. kemliya : kaya wong liya. kemlungi : araning tetuwuhan. kemlungkung : kumlungkung, ameg linuwih. kemlurusen : saya suwe saya kuru awit ngenes. kemlandho : clondho, jangkrik sing durung duwe lar. kemodhong : arané gula dhesthi ; gong kemodhong : gong wujud wilahan dudu gong gantung. kemomosen : jeleh, bosen. kempar : arané iwak segara ; kempar-kempor : gembar-gembor. kemplang : araning panganan saka glepung
diolehaké sawi kanggo medeni manuk ing sawah. kencar-kencar : padhang mubyar-mubyar. kencit : otot sikil sandhuwure tungkak, laku sing rada pincang. kenclung : rada gendheng. kencur : empon-empon sing kanggo jamu ; beras kencur : jamu uyub-uyub ; prawan kencur : prawan cilik. kencong : dikencong, disosoh. kencot : luwe. kendhal : araning wit, kenthelaning lenga gajih. kendhali : praboting abah-abah jaran sing dipasang ing
kendharah : pating kendharah, pating klembreh ; ngendharah : nglembreh. kendharat : dhadhung kanggo nuntun raja kaya ; pandharat : paladen, sinoman. kendhat : pedhot, lowong, jugag, tendhag ; ngendhat : nglalu sarana nggantung. kendhela : bangsané kinjeng gedhe. kendheng : talining gendhewa ; gunung kendheng : gunung kang lelarikan dawa. kendhi : lantingan, wadhah
jentrekjentrek. kendhurak : keyong segara. kendhit : angkin sing dianggo sabukan, warna putih njleret ing weteng, watesing mega lan bumi;
kendhit minang kadang dewa : luput ing pangrenah lan bebaya. kenes : bocah wadon sing solahe sigrak lan kemayu, inten sing
sega kenongan : sega sing dicithak wangun bunder. kentrung : tetembangan dibarengi uniné trebang. kenthang : tetuwuhan sing wohé ana njero lemah ; ora ngerti kenthang kimpule : ora ngerti bab lakuning rembug. kenthi : araning salah sijining waluh. kenthiwiri : tansah wira-wiri. kenthus : kethus, kewan jinise kintel.
kenyer : sedulur kenyer-kenyer, sedulur temenan isih cetha alurané ; mitra kekenyer : mitra kang temenan. kenyung : anak kethek, rada gendheng.
kepatah : kebanjur duwe pakulinan ala kepathak : kena ing pathak ; kepathak kelacak : ora bisa mukir jalaran ana buktine. kepel : sakepel, gedhené sagegeman tangan ; dikepel : diina, disepelekaké ; kepel : arané wit lan wohé. kependhir : kepeksa nindakaké ijen. kepencil : kijenan, tanpa kanca. kepet : sajinis tepas kanggo nepasi awak ; endhas gundhul dikepeti : wis kepenak diwuwusi kepenak. kepethatan udan : lagi ora udan sawetara dina ; pethat : bethat. kepik : tenggok cilik, kewan cilik bisa
kanggo wadhah welud utawa iwak sing digawé saka pring sing dianam ; pundhak kepis : pundhak brojol. keplarah : keplacas, keplathas, keplathus, keplantrang, keterusen anggoné mlaku. kepleng : bunder kepleng, bunder memet. keplok : nangkepaké epek-epek nganti mum plok-plok ; keplok ora tombok : melu bungah-bungah ora cucul ragat.
kepundhung : arané wit lan wohé. kepuh : perangané lapak sing mbendhol, wiron tekukaning dodot ing geger, araning wit lan wohé. gantung kepuh : sandhangan dienggo terus jalaran ora duwe salin. kepung : kepang ; dikepung : diubengi sarta diadhepi ; dikepung wakul binaya mangap : dikupengi supaya ora bisa uwal. kepodhang : arané manuk warna kuning. kepokok : kepopoh, kepeksa, kewajiban nindakake, keponthal : rekasa anggoné nututi. kepranggul : kepapag, kepethuk, ketemu. kerab : ngerab, katon akèh
sing mendemi ; ora keras yen keris : senadyan ora sugih
diereh ; kereh-kereh : bengok-bengok. keri : krasa griming-griming kaya diithikithik ; keri kupinge : rumangsa ora tahan awit kerep disrengeni ; keri tanpa pinecut : ora didakwa nyana didakwa. kerig : padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean ; kerig lampit brungkal kimpul : kabeh lanang
wadon padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean. keris : kadga, dhuwung, dhukung, wangkingan, gegaman landhep mawa wrangka lan ukiran; ora keris yen keras : senadyan ora sembada nanging duwe gelar. kerkas : wadhah pistui sing digawé saka
eropah. kerlap : kerthap ; pating kerlap : katon sumorot gebyargebyar. kerlip : kerlop ;
kerpek : bangsané kranjang dianggo wewadhah. kerpu : bangsané kristal kanggo mata ali-ali utawa kanggo tesbeh. kerpus : wuwungan omah sing dilepa. kersil : cilik
disampar nanging ora dijarag ; kesampar kesandhung : kerep ketemu. kesandhang : dianggo, dilakoni, ditindakaké ;
ing busana, wuwuh endahe awit dening panganggo. kesempet : ketut kegepok, ketut diarani ala. kesempyok : kekapyuk ing ombak, kesangkut ing prekaraning liyan. keseng : pethel, sregep. kesengsem : kedanan, kepencut, seneng banget
kesrakat : nandhang kemlaratan banget. kesrawo : ketawur. kesrumahan : kesurupan lelembut. kestabelan : prajurit mriyetnan. kestalan : gedhoganjaran. ketail : nemahi
ketawang srengenge, kesorot srengenge, gegolonganing gendhing ketawur : kelangan lacak awit kecampur wong akèh. ketebang : katon mlaku saka kadohan. keteyeng : tansah nandang cilaka. keteleng : kapitunan amarga sembrana. ketemper : rada kalah perange, kesandhung alangan. keten : geten, cancing, cukat, trampil. ketereng : ngolah-ngalih
ala sanadyan ora nindakake. ketlajuk : ketlajeng, kelacuten, keladuk. ketlampik : ora sengaja kena
dalane, rada kliru panemune. ketlusuban : keslusuban, kecocok barang cilik lan lancip tugel ana njero.
ing ngemu, nujukareping ati. ketuyung : ketula-tula. katumbar : salah sawijining bumbu wujude cilik-cilik. ketumpal : tansah kampul-kampul. katuntak : kasuntak, wuntah, nuntak, nyentak, ketungkul : lali apa-apa dening mempeng anggoné nindakaké apa-apa ketutugan : kedugen, keturudan sedyane. ketutuh : mentas
belok : wis kanggep, wis katon kapinterane. ketonto : kelunta-lunta. ketorang : keseselan. ketrenjel : ora timbang kaya samesthine. ketrimen : ilang awit pisah karo panunggalane. ketriwal : ngethawa, murka, kudu oleh akèh. kethaka : kethakaran, kedhakaran, nekani kanthi rekasa. kethakalan : gula sing ora dadi, ampas lenga kacang, intiping lenga klentik. kethak : katon kelap-kelap ana kadohan. kethap-kethap : ngethapel, ngrangkul kanthi sikile pisan digubedake. kethapel : kapi, wanara, pragosa, kapiwara, palwaya, rewanda, wre, juris, kewan sajinis
karo munyuk ; kethek seranggon : kumpul karto wong ala mesthi katut ala ; tangan kethek : cengkre. kethek : swarané kether, swara sember ora kepenak dirungokake. kether : panganggo kang pating klembreh ; kethetheran : ora keconggah nandhingi. kethether : janggut. kethekan : kembang
sing entheng. kethuh : ngethuh, crobo, ora resikan. kethon : nganggo kethu. kethop : kelop-kelop. kethot : wuled, kothot, remben (tumrap lakuné jaran). kethuk : ricikané gamelan gandhengané kempyang ; dikethuk : dithuthuk ; kethuk cupar : ora percaya sing wadon anggoné nyekel bale omah ; kethuk ungker : gelem njaluk ora gelem dijaluki. kethul : ora landhep, kurang gathikan ;
kanugrahan. keayon : kedaluwarsa, wis kelawasen. kewangkungan : kesuwen banget anggoné ngenteni.
kawentar, misuwur, kondhang. kawetu : kewijil, kewedal, kelair, metu ora dijarag, kewiyos. kewidhengan : bingung, kodheng.
ngatonaké yen ora gelem, anggoné tumandang ora temenan. kidung : tembang, rerepen, karangan kang arupa tembang ;
kanca. kijing : kewan sajinis kece, watu diwangun dawa kanggo tutup kuburan. kidhal : kidhe, kedhe. kidhung : ora prigel, ora trampil. kikid : cethil, gemi banget. kikir : piranti kanggo nglandhepi graji, piranti kanggo ngelus barang sakawesi ; dikikir : dilandhepaké nganggo kikir. kikis : wates, pinggir ; dikikis : diwatesi. kikrik : garapané sarwa becik, angel ladenladenane. kilah-kidlah : banyu kesorotan srengenge katon bening. kilang : kelang, godhogan legen. kilat : gebyaring thathit.
kece gedhe ing segara. kimapi : luwih-luwih, apa maneh. kimplah : kebak banyuné sarta bening
kinanthen : dikanthi kinang : ganten, suruh, gambir lan apu dimamah kanggo ngabangaké lambe ; yen nginanga durung abang : mung sedhela. kinapenginan : dipengini. kinar : durung kinar, durungkaruwan. kinarilan : dirilani, dililani. kinaruhan : kinanten, kinawruhan, karuwan.
kinyis-kinyis, panganan katon nglenga enakbanget, wong
wis tuwa lan garing ; cengkir ketindhihan kiring : arep omahomah kepalang sedulure tuwa durung omahomah. kirna : sayuta-yuta, samilyar ; pala kirma : wohing wit-witan ing pekarangan. kirta : pagawean, panggawe ; makirta : makarya, magawe, nyambut gawé. kisa : nam-naman blarak kanggo wadhah jago, kethek. kisapu : ngisapu, mangku. kisas : ukum kisas, ukum pati. kisi : ikal-ikalan lawe ing pengantikan ; ulakisi : ula cilik ; iwak kisi : iwak daging ing kempol sapi (kebo) ; randha
godhong cilik ing ganthilaning woh, layangkang surasané cekak. kitiran : ubengan sing mubeng yen keterak
angin, manuk prekutut. kitri : pusaka kang turun-temurun, wit-witan ing pekarangan ngetokaké woh. kithal : kurang lancar anggoné guneman, ora luwes tumrape pratingkah kittling : mlungker sarta dhempet tumrape driji. kithung : kidhung, kau. kiwal : kewal, ketaton gaman lahdhep. kiwat : kewat, dikiwat, bocah wadon kang dianggo dolanan bocahlanang. kiwi : kekiwi, lereb ing, dedunung ing, mapan ing. kiwul : ngiwul, males.nempuh, nanggulangi. klabang : gegremetan bangsané babak salu ; klabang nyandher : omah kampung dawa. klabar : papan kang cethek ing segara. klalar : dhangkal, bolot ;
klandhing : woh gebang. klanthe : tali kanggo nggantung gong. klanthung : nglanthung, nganggur. klangenan : kesenengan,
nemu kepenaké baé. klasir : mantri klasir, punggawa kang pinatah ngukur bumi. klathak : mlinjo digoreng sangan. klawung : rada jeleh awit nganggur. kledhang : katon teka mlaku saka kadohan. kledhung : arané wit lan wohé.
klengkam : bakal kang sinulam benang mas. klengkeng : arané wit lan wohé ; klengkengan : asu sing
saeseman. klican : lali, kelalen. klecok : cocoh kinang ing dhuplak. klewang : pedhang cendhak. klebes : klebus, teles kebes. klebut : kayu cithakan blangkon. klegon : kajibah males kabecikan. klemak-klemek : guneman ora lancar, memangan sajak ora doyan. klembak : tetuwuhan sing oyode kena kanggo jamu utawa bumbu rokok. klemer : ora sigrag, sarwa alon. Idemir : tipisbanget. klemuk : empluk gedhe. klendhah : alon-alonan anggoné miaku. kleneng : ngleneng, lakuné banyu alon. klenik : pating klenik, akèh
klentheng : isi randhu ; diklentheng : diapusi. klenthing : jan cilik ; klenthing wadhah masin : isih katon kelakuané
bel, gentha cilik, woh gadhung kang ana ing dhuwur ; diklinthingi : diwenehi sasmita klinthing ; pating klinthing : padha
lurah desa. kluku : dikluku, diekum ing banyu, banyuné kanggo tamba ; banyu klukon : banyu tilas dikumi jimat. klumus : klebus, teles kabeh. klumpengan : kejudhegan. klunthangan : clunthangan, ugal-ugalan, kurang ajar. klunthuh : klunuk-klunuk, lakuné ora gagah lan ora sigrag. kliswa : kolak sing ora nganggo santen, . kluwak : woh pocung sing wis tuwa dianggo
klawung, rasajeleh awit nganggur baé. kobak : misuwur, labak. kobet : jembar, isih
bodho, durung ngerti tata krama, gampang nepsune. kodhe : ngodhe, beburuh ; kodhean : buruhan, panggawean. koen :
bangsa indhu. kojat : kondhang, misuwur. kojong : beras sakojong, beras akehe lengen loro mlumah ;
ninggal kokohan : ninggal pegawean sing durung rampung ; tunggal kokohan : tunggal pegawean. kokosan : bangsané dhuku.
kombak : munggah mudhun katut ombak. kombang : kandhang pitik. komplang : lowok, lowong ; komplang-komplang : kebak
misuwur, kondhang. konca : kunca, pojoking dodot sing nglembreh. konta : kunta, tumbak dawa. kontab : gaduk, tutug, tekan. kontit : kalah, ora timbang, kari banget. kontul : arané manuk bangsané cangak ulese putih ; kontul nglayang : gelaring baris. kondhor : ora bisa kenthel maneh ; kondhoren : ketedhun, puyuhané mudhun. kongah : rekasa anggoné nemptokake. kongang :
ora kawruhan sing duwe, ora terang bapake. kracan : arané dhapuring tumbak. krahang : murka, ngangsa-angsa. kraka : godhong garing sing wis tiba. krama : tata pranata kangbecik, suba-sita ; kaum krama : wong cilik ; ngapus krama : ngapusi sarana alus ; nyangga krama : ngepenaki rembug ; ngungkak krama : nerak tata krama ; krama desa : tembung krama sing ora kaprah enggon-enggoné ; krama inggil : tembung krama kang urmat banget ; kramakala : sore, wengi ; kramaniti : tata krama, patrap kang becik. kraman : wongkang mbalela marang panguwasa ; ngraman : ngrebut panguwasa. kramun : rada griniis. krana : jalaran, sabab ; krana alus : ora kanthi peksan ; krana allah : atas kersaning allah ; krana becik : kanthi becik. krandhah : krabat,
sekti. krawitan : kagunan alus, gendhing-gendhing unining gamelan. krengga : durung mateng wis gogrog, salah kedaden, ora dadi.
ndhadhari wis lingsir wengi. krega : wadhah kang digawé saka lulang. kregen : kesel banget, sayah. krekalasa : kadhal, bunglon. kremah : tetuwuhan nlosor ing lemah. kremi : cacing lembut-lembut ing jero weteng ; kremin-kremin : swara lamat-lamat. krenya-krenya : ora
linuwih. kretarta : kelakon, kasembadan, putus ing ngelmu : kreti : kretya, panggawe, tindak, pratingkah. kridha : dolanan, seneng-seneng, ulah sacumbana, nggegulang. krimi : uler, cacing. kriya : pakaryan, panggawean, tukang ; tembung kriya : tembung mratelakaké solah bawa. kruhun : dhisik, biyen. krura : galak, bengis, nggegirisi banget. krestin : pipa dalan kebul ing pabrik. kruwiin : arang-arang (tumrap
kujiwat : ngujiwat, mlerok, mbalang liring.
kudhandhangan : kepengin (kangen) banget. kadhi : arit sing tengahe mblendhuk ; kudhi pacul singa landhepa : awit padha pintere, mung kari adu begja. kudhung : tutup, caping, tudhung ; kudhung indhing : wong lanang kalah karo sing wadon ; kudhung lulang macan : nganggo jenengae wong kang kuwasa. kundhup : kuncup,
kethek. kukap : kebul, mega, dupa. kukanna : tindak ala. kuku : kanaka, tutuping pucuk driji tangan lan sikil ; sakuku ireng : sethithik
kumedhep : kedhep mripate ; kumedhep kasep : yen ora enggal-enggalan ora oleh gawe ; kumedhep kaca :
wong kang dikuwasakaké mriksa, lelurahing mandhor. kumethep : kumelip, tilah kang urip. kumilat : kilat,
padhang, terang banget, sumorot. kumrangga : wis meh umob (lenga sing arep kanggo nggoreng). kumringsing : garing banget. kumrucuk :
pangrembug, tanpa pikiran, tanpa dunung. kusut : kusud, surem, sedhih, ruwed, isin, suda kaluhurane. kusta : lara budheg. kutis : arané kewan bangsané kwangwung ireng, palanyahan, githok jaran.
kutub : pungkasané indhengingjagat, pul ; kutub jambi : pul kidul ; kutub syamali : pul lor. kutuk : arané iwak loh ; kutuk marani sunduk : nemaha marani ing bebaya ; kutuk nggendhong kemiri : nyandhang mompyor ngambah papangawat. kutha : kitha, beteng, pager bata mubeng, negara, makutha ; kutha kithing : tanggul ing pinggir dalan ; kuthagara : gapura, regol ; kuthasaksi : saksi palsu, asendhen paturané saksi ; kuthawara : kutha gedhe kuthah : kekuthah, reged, gupak,
kunjeng : bungkik, kunthing. kunjur : slonjor. kundha : rob nanging anteng (tumrap segara), anglo, padupan, wadhah ; kundhah : nglumpruk, tiba ngglasah ;
kundhala : ula. kundhi : jun, kendhi, tukang gawé grabah ; kundhisi : ngombe inuman keras tandha pakurmatan kundhuh : woh gebang. kungas : kongas, ngambar-ambar ambune, misuwur banget. kupa : sumur, sumber, belik. kupi : kopi, gendul gedhe awangun pesagi ; kupiya : conto, tuladha, layang turunan. kupik : keplok. kupina : kathok, cawet. kura : bulus gedhe. kurakah : jagal. kuranti : dikurantem, dicandhet, dipenggak. kurantil : arané wuku kang kaping papat. kurda : kurdaka, nepsu banget. kurulut : kuruwelut, arané wuku kaping 17. kurung : apa-apa sing dienggo ngurungi ; damar kurung : ting, lentera ; klambi kurung : klambi sing ing bagiyan ngarep bedhahan. kusa : suket ; dikusa : ditarik, dirangkul, diambung. kusala : becik, utama, pinter, waras, slamet. kusika : kulit. kusuma : kembang, endah banget, trah luhur ; kusumawicitra : kembang warna-warna, arané tembang gedhe. L laba : kauntungan, kabegjan. labda : lebda, kaleksanan, katurutan, pinter ing sawijining prakara ; labda gati : kaleksanan kang disedya ; labda jaya : oleh kamenangan ; labda jiwa : urip maneh, arané tembang gedhe ; labda kraya : rampung ing gawé ; labda wara : oleh sih. labeh : labuh. labet : tipak, tilas, tatu, panggawe becik, marga saka, kagawa saka ; jawah labet : udan awu. labu : woh bangsané bligo,
dilari ; kelacak : kecandhak lariné ; kepathak kelacak : wis cetha banget kaluputané ora bisa mungkir. lacur : tansah
kelakuané ; ladak kewarisan : seneng ngepak liyan nanging tansah slamet. ladan : luwih-luwih. ladat : mirasa, nikmat. laga : perang, muspra, ora absah ; malaga : alaga, lelawanan perang ;
legeh, ora nggegawa. lagna : legena, wuda. lagnyana : aksara legena, tembung pungkasan pada tembang sing aksarané legena. lagu : cengkoking guneman (tembang, gendhing), banter, entheng lan cekak tumraping swara ing tembang gedhe ; guru lagu : pungkasaning tembung ing
lageyanala, nakal(tumrap jaran) ; ciri wanci lelai ginawa mati : kelakuan ala ora bisa mari. lain : liya, seje, mokal, nglengkara.
lajim : slamet, tetep lestari, lebda, pinter, lumrah ing akèh. lajita : wirang, isin. laka : langka,ora ana, warna abang ; linaka : dicet abang. lakar :
teges, gunem sing awuran. later : kewan iberan sing dadi set ; laler mencok : brengso sing tengah tipis pucuk kiwa lan tengen kandel ; laler mungeng : araning gendhing ; laler wilis : laler gedhe warnané ijo ; cumbu laler : inggatan. lali : supe, ora kelingan, ora eling ; kelalen : kesupen, kalimengan, kekilapan, ora kelingan ; melik nggendhong lali : awit gedhe meliké satemah lali kautaman ; lali jiwa : arané pelem.
welas marang liyan temahan nandhang sangsara. lalita : ayu, endah, bungah-bungah, senengseneng ; lalita wisama : arané tembang gedhe. lalu : liwat, anjur, terus, milalu, pilalu ; lalu mangsa : wis kasep. lama : lawas, suwe. lamba : ora rangkep, dudu camboran, bares, prasaja, wantah ; nglambani : mrasani, ngandhani bares ; lamban : ora rangkep, ora duwe bojo. lambang : pralambang, tetembungan (lelakon) sing ngemu
lelamisan ; lambe satumang kari samerang : wong nuturi ora digugu. lambung : sisih kiwa lan ing peranganing tengah tumrap awak (gunung) ; lambung lengis : likikan sadhuwuring bokong sangisore iga ; nglambung : nyudhuk (numbal) penenr lambung, nganggo keris mepe lambung, nrambul barisan saka ngiringan. lamen : papahe godhong pari. lameng : pedhang cendhak wilahané amba. lamis : lelamisan, mung tembunge (laire) sing becik, nanging batiné ala ; nglamisi : tumanggap (guneman) lelamisan. lamlam : lamlamaning ati, senenging ati, gumun ing ati ; nglamlami : negsemaké nggumunaké ;
nglampra, lunga saparan-paran. lamprah : nglamprah, nglembreh klangsrah lemah. lana : lestari, ora owah gingsir, lalana, sdana. lanang : jaler, kakung ; lanang kemangi : wong lanang sing jirih lanas : alum (garing) awii kena panas, lamtap (brangasan) tumrap wong wadon.
batur, rewang ; palandang : juru laden ; malandang : mlandang, tansah sekolehan anggoné nyambut gawé. landep : arané tetuwuhan, arané wuku sing kapindho. landheyan : garan tumbak (gendera), ukiran keris. landhep : ora kethul ; landhep pikire : gathekan, gampang ngerti ; landhep guneme :
seneng-seneng, mangen suka ; kalangenan : apa-apa sing disenengi, selir ; langenarjan : klambi sikepan sing ngarep bukakan ; langendriyan : wayang wong sing critané damarwulan ; langen gita : arané gendhing ketawang ; langen gita sri narendra : gendhing ketawang kanggo kirab kanarendran ; langenjiwa : arané tembang gedhe. langgala : nenggala, wluku, langgana : lenggana, ora miturut,
padhang langit : polatan bingar ; tekan langit sap pitu : dhuwur banget pangkate ; bisa njara langit : pinter banget. langka : arang anane, nglengkara (mokal) anane. langkah : jangkah sing ngungkuli, ngliwati, nglancangi ; nglangkahi pundhak : wong matur marang dhedhuwuran sing luwih ora njaluk idin dhedhuwuran sing ngerehaké wong iku. langkap : gendhewa. langkas : cukat, trengginas, kewat. langkep : ganep, genep, jangkep. langking : ireng, lamus semu ireng. langun : langen lar : wuluning swiwi, swiwi kupu, rujining rodha ; ngelar : kaya dené elar ; ngelar bango : wanguné pedhang kaya lar bango ; ngelar gangsir : klobat sing serate gedhegedhe kaya lar gangsir ; ngelar kombang : untu sisigan ireng kaya lar kombang ; ngelar walang : wanguné pedhang kaya lar walang. lara : sakit, gerah, nandang ora kepenak ing badané ; lelara : apa-apa sing njalari lara ; lara atiné : serik ; nglarakaké ati : nyerikaké ; lara ayu : lara cacar. lare angon : arané ula sing ora mandi. larih : dilarihi, diwenehi, diladeni inuman keras, disuduk, ditatoni. laron : kewan iberan kedadeyan saka rayap. laru : tatal nangka karo banyu enjet dicemplungaké ing legen supaya ora kecut. larung : krendha, bandhosa ; nglarung : ngelekaké mayit menyang kali (segara).
lasa : urub, padhang. lasem : arané lutik tumrap jarit larik, arané pathet tumrap gendhing lasir : dilasir, diukur lan diprinci tumrap palemahan. laskar :
blethok, endhut, endhegendheging nila. lateng : tetuwuhan sing godhonge nggateli. latiyu : kayu sanggan tembak sadhuwuring lawang / cendhela. latip : ringkih. latuh : blethok, rereged, lumut segara. latung : lenga latung, lenga petroli, lenga tanah. latha : lekikan ing
tilik, tinjo. lawana : uyah, asin. lawang : konten, butulaning omah sing kanggo mlabu lan metu. lawang butulan : lawang ing kiwa, tengen utawa saburiné omah.
lawang monyetan : lawang sing inepe paron ngisor lan dhuwur. lawang seketheng : lawang gapuraning desa / negara. lawang tangkeban : lawang sing inepe mung siji. lawang tobat : laku kanggo golek pangapurané gusti allah. lawe : benang sing arep ditenun ;
dilawe : digantung kanthi dijiret gulune. lawe mateng : lawe sing is diputih lan wis disekul. lawe mentah : lawe sing durung diputih lan disekul. lawe wenang : lawe sing kanggo sarat / srana. lawer : lawas, suwe, kasep
tumlawung. lawun : lawun-lawun, awun-awun, ampakampak, pedhut. kalawun-lawun : kaluwih-luwih, gelis gedhe. lawung : tumbak ; panglawungan : piranti kanggo nyimpen tumbak / keris. duta panglawung : duta sing bali ngaturaké ketiwasan. ora canthuk lawung : ora sapa aruh, ora tepung babar pisan. ora tembung ora lawung : nyenyilih apa-apa ora nembung. lecek : seneng memisuh, licik (tumrap jago). lecekan : gampang
adhuk (tumrap pangan), cremedan, rusuh. lela : mriyem cilik ; nglela : ngegia, cetha banget ; lela-lela : lagu pangeneng-eneng bocah ; dilela-lela :
disumurupi ala becike. lembang : lumembang, miembang, rnlembar, alihan enggon liya ; dilembang : dilimbang, dikum ing banyuperlu dibuang sing
sember lender, mbiadhak, dhemen laku ngiwa (tumrap wong wadon). lendhe : gumampang, ora kena dipercaya. lendhek : remben,
ing kretek, utang dhuwit, piutang. lentab : mremen. lentring : timang kang mawa inten. lenyam : lenyam-leneyem, mencla-mencle. lengah : lena, sembrana. lenge : lungguh ora obah amarga kewaregen.
lenger : sembrana, gumampang. lengger : tledhek lanang. lenggot : liyat-liyut kaya wong ngantuk ; lenggot bawa : tledhek kadewan. lengkrengan : ngengrengan bathikan. lengoh : ndhemenakake.
gumebyar (tumrap banyu ing papan jembar). lerah-lerah : katon abang lan akèh (tumrap getih). leraro : pangling. lere : mak lere, keterangan
leres : mundur ngendhani (tumrap perang), mung lelamisan, mung dienggo gelar ; perang leres : perang
tumrap lemah). lesiyum : parjurit. lewa : lallwa, patrap sing digawé-gawé murih nggegendhing ati. lewer : labok, lecek, seneng laku ngiwa. lebak : palemahan jembar lan wrata dumunung ing panggonan cendhek ; lebak ilining banyu : lurnrahe kaluputané panggedhe ditibakaké marang karerehane. lebar : luwar, jugar, wis rampung, bakda, sawise ;
lebar nglalahan : tanpa ana kawusanane. lebuh : ara-ara, palemahan suwung, dalan, papan pambuwangan rereged, bale desa ; ora weruh ing
ledhis : mambu apek kaya ambuné sandhangan sing ora tau diwasuh, ludhes, entek babar pisan. ledhung : subur sarta akèh godhonge. lega : kobet, ora sesak ; lega lila : dhangan, lila banget ; nglegani : agawe lega (marem) ; nglegakake : maremake, njalari lega legan : angguran, ora duwe anak lan bojo ; legan golek momongan : wong wis kepenak golek kangelan ; legandha : panganan saka ketan dibuntel janur. legawa : loma, lila, terusing ati ; legeh : tanpa momotan (gawan), mlaku ora nggegawa apa-apa legen : banyu deresan manggar. legese : nglegaso, teturon. legewa : duwe panyana awit ngerti pratingkahe liyan. legeg : dheleg-dheleg, meneng baé awit sedhih (judheg). legena : nglegena, wuda, bares, wantahan ; aksara legena : aksara jawa sing tanpa sandhangan ; sasi legena : sasi dulkangidah. legendar : panganan saka beras sing dibumboni bleng. legenjong : lumaku amba
wong ukuman. leled : rindhik nggalur (tumrap guneman), kesuwen pocapane, leleh : luluh, sedhih banget. lemah : siti, bumi, tanah ; lemahen : wis krasan
wektu saumure pan. lembaga : pakulitan. lembah : palemahan cendhek ing saurute kali utawa anataraning pagunungan. lembak : lebak. lembara : lembwara, iwak gedhe ing segara. lembur : dhukuh, desa ; nglembur : nyambut gawé sanjabanejam dhines, nggunem, nyatur ; nglemburak : nggolco, ngendhuruk. lemen : rabuk, bosokan gegodhongan lsp. lemer : jemek, ngemu banyu. lemet : lemet, panganan saka tela pohung sing diparut lan dikukus. lemeng : bumbungsing dienggo ngolah panganan ; nglemeng : olah-olah nganggo lemeng, ngimbu tembako ing bumbung, panas sing ora sumelet lan ajeg ; lemangan : dandang. lemon : rabuk tlethong. lemorog : lumorog, nayogyani banget. lempar : jumbar
teluk. lempuyang : tetuwuhan sing dienggo jamu. ; durung ilang pupuk lempuyange : isih bocah banget. lencir : pawakan dhuwur ; lencir kuning : pawakané dhuwur kulite kuning. lendhi : arané iwak loh ; lendhi sari : arané gendhing. leng : leheng, aluwung ; mak leng : lung sanalika ; leng ing cipta : sing dipeleng, tujuaning ati, sing dituju. lenga : lisah, barang cuwer sing asale saka pahataning tetuwuhan utawa kewan ; lenga bacin : lenga klentik sing pindhon ; lenga celeng : lenga turahan ing clupak ; lenga wangi : lenga pahataning kembang wangi ; adol lenga kari busiké : ngedum apa-apa awaké dhewe ora komanan ; kaya banyu karo lenga : seduluran
lunyu, renggang, mbenggang, rengka ; lambung lengis : lambung sangisore iga wekasan ; waru lungis : waru sing kayuné luwih dening/wuled. lengit : alus, lembut, saniar, ilang, musna. lengkara : nglengkara, mokal. lengkur : nglengkur, naleni nggubet, turu njingkrung ; gedhené salengkur : gedhe banget.
tan lepar, ora kendhat, tansah. lepeh : nglepeh, ngetokaké apa-apa sing dimamah, nampik, nyelaki singmauni disanggemi ; lepehan : apa-apa sing dilepeh ; mamah lepehan : nampani apa-apa sing ditampik liyan. lepet : panganan saka ketan dibuntel janur nuli dikukus ; nglepet : olah lepet, lemu lan singset ; lepetan : lelagon dolanan. lerah : luru, wrata, gelar ; anglerah : nggelar, ngrata. leri : banyu
kareping crita (dongeng), warga ; liding dongeng : kareping dongeng. lidhah : ilat, iwak ilat sapi (kebo), kilat, thathit ; lidhah sinambung : kabar kang timbal tumimbal. lidhas : tatu tumraping lambe (ilat) sing ora diwrangkani. ligar : gogrog, rontog ; tanpa ligaran : tanpa wilangan, akèh. ligeng : ligengan, ulekan, kedhung.
sajroning ati : tansah katon ana ing ati. lilis : jungkatan sing alus banget. lilit : nglilit, mulet, muntir, nglinting ; lilit uwi : tali pring iratan
sutra ; godhong limaran : godhong kelor ; cikal atapas limar : kabegjan sing mokal. limas : daging kebo ing sampil ; limasan : wanguning payon omah. limbung : lelimbungan, uleng, tempuk perang. limo : jeruk. limpa : arané perangané jerowan sing tumempel wadhuk. limpad : putus mumpuni ing kawruh. limpah : wutah. limpeng : judheg limpung : tambah cendhak landhep loro
peteng lelimengan ; aji limunan : aji panglimunan, aji sing marakaké bisa ngilang. limus : pakel. limut : pedhut, tutup, lali marga nesu (sengsem) ; dilimuti : dilimpati, ditutupi. lin : garis, ril sepur, pita, galengan sing luwih’dening gedhe. lina : ilang, sima, mati. lincad : pliket (tumrap lemah). lincak : amben cilik kanggo lungguhan ;
lincak gagak : mencolot cedhak-cedhakan ; linca-linci : bola-bali mara. lincat : cidra, ora netepi ;
kasalira, kaliyan ; kalingga ubaya : prakara sing wis kalingan janji ; kalingga warsa : prakara sing wis kalingan dina ; kalingga nata : prakara sing wis kalingan panggedhe.
amarga kesengsem. lingsa : endhog tuma ; padha lingga : koma : nggoleki lingsa sumlempit : nggoleki kaluputaning liyan. lingsang : kewan cilik pakanané iwak (yuyu). lingsen : pawadan, santolan. lingsem : isin, wirang. lingseng : bangsané lintah cilik. lingsing : pawakan cilik lencir. lingsir : ngglewang, nlisih, ora ana tengah bener ; lingsir kulon : kurang luwih jam telu sore ; lingsir wengi : sabubare tengah wengi ; lingsir wetan : jam sanga esuk ; wis lingsir umure : wis luwih setengah tuwa. lipet : tekuk, tikel ; lipet loro : tikel loro. lipta : anglipta, nggepok, nggrayang. lipur : mari sedhih, lijar, lerem ; dilipur :
kaya dené ; lire : tegese, karepe ; lire mengkono : mulane, kang iku ; diliraké : dilirwakake, ora diopeni ; salire :
sing tiangkeban, wlirang. lirih : ora nesu (tumrap swara), alon sareh (tumrap panggrayang), pupus lempuyang ; dilirihi : dialusi, ora dikasar, digusah (diuber) tumrap kewan. liris :
ora digatekake, ora ditetepi. lis : kendhali, kendhasat, dilisi, dikendhaleni, plisiran ing kayu, cathetan unit-urutaning jeneng. listya : ayu, endah,
lodaka : banyu. lodan : iwak gedhe in segara (klebu kewan nusoni). log : dilog, dileg, diuntal, diulu. loga-lagi : loncang-lancing, ijen thil. logat : swaraning tembung, basa, makna, tegesing tembung ; kitab logat : bausastra. loh : lemah sing akèh abnyuné lan subur ; iwak loh : iwak banyu (kali) ; loh jinawi : loh banget. lohita : abang. lojok : nglojok, keladuk maju, luwih saka mesthine. loka : jagat ; aloka : pangalem, suwur ; kaloka : kaalem ing akèh, misuwur, kondhang ; lokabaka : alam kalanggengan ; lokamandhala : lumahing jagat ; lokananta : gamelan kayangan. loke : luke, arané kara ;
biyung, obah, owah ; lola bapa : bapaké wis mati ; lola biyung : biyunge wis mati. lolita : lolya, obah, goreh, adreng banget. lom : pucet ngelob-elob, ngelih. loma : seneng weweh, ora cethil. lombo : kuthuk, tutut, busuk ; dilombo : diapusi. londhah : remben, sendhet. londho-londho : katon ringkih (
gelis gedhe tumrap bocah, ngelak banget, ngorong ;
dilonggori : dipilih tumrap pan sing arep kanggo wiji. lonjong : wangun bunder endhog ; lonjong mimis : lonjong botor, lonjong widara, pepindhané mlayu banter banget. lontar : ron tal, godhong tal ing jaman kuno digawé layang, layang buku lonyo : lonyo cangkeme, sawiyah-wiyah guneme. lonyok : lucu. lonyot : lonyot
selaka) dianggo wadhah kinang. lopis : arané panganan sing digawé saka ketan. lorah : lorah-lorah, jurang. loro : kalih ; ngloro : loro-loro, sapanduman loro ; loro-loro : arané gendhing ; loroblonyo : reca tetironé penganten. lota : rota, galak. lot lotan lawe : arané dolanan bocah, pitakon kang mbulet ora karuwan. luamah : pepinginaning ati. lubar : lebar, luwar, rampung.
sarwa prasaja. luh : banyu sing metu saka mripat ; diluhaké : dirosakake, lara sing disandhang. luhung : luhur, linuwih, luwung, angur. luhur : dhuwur, darahing ratu, utama tumrape bebuden ; bangsa luhur : wong sing isih darahe ratu ; leluhur : sing nurun-nurunaké ; kaluhuran : prakara sing luhur-luhur, kungkulan ; keluhuran dhawuh dalem : bener kandhamu ; luhur ngungkuli langit : luhur banget ; nggayuh ing ngaluhur : njangka prakara sing
mokal ; kaluhuran sabda : kalah padune. luju : piranti kanggo nyithak
sajinis wedhak gandané wangi dienggo medhaki awak
dicampuri ketan lan didokoki kunir nuli diedang nganti mateng. lumadi : lumados, lumadya, kaladekake, lumayan. lumajar : lumayu, mlayu. lumaksana : miaku, lumaku, lumampah. lumantur : jago sing lagi wiwit duwe lancur. lumangkung : lumuwih, ambeg luwih, umuk. lumarap : nylorot mudhun. lumaris : mlaku, leluangan. lumawan : wani nempuh, nglawan. lumbu : godhong kimpul (tales) ; enggok-enggok lumbu : wong sing manut ombyaking akèh. lumbung : omah (papan) sing kanggo nyimpen pari ; lumbung bandhung : lumbung gedhe ; lumbung desa : tandhon pangan ing padesan kanggo wong-wong ing desa iku. lumembak : obah lembak-lembak. lumembar : lumembat, mlembar, mlembat. lumeng :
mudhun ; lumuntur ing sih kawelasan : rumentah ing sih kawelasan. lumra : lumrah, wrata, sumebar, sumrambah. lumrang : sumrambah, mratani. lun : ulun ; lun ala : misuwur ala. lundhu-lundhu : mbocahi, katon bodho. lung : wite tetuwuhan nimambat sing isih nom ; anglung : ngelung, kaya lung. lungayan : lungse, kasep ; lunggen : imbuh, luwihan ; dilunggeni : diwenehi imbuh, disumenekake, diwenehi ianh. lungid : landhep, muluk kawruhe, mangerti kang gaib ; lelungidan : prakar sing ngemu rasa nulak. lungse : wis kliwat ing mangsa, kasep ; lungsen : saleran mujur ing tenunan, rambut sadhuwuring bathuk. lungsed : wis kanggo (ora anyar) tumrap sandhangan. lungsi : lusi, kalis, slamet saka bebaya ; pada lungsi : titiking ukara ing tulisan aksara jawa.
mulak-mulak (tumrap ombak). luri : leluri, leluhur ;
ngluri :niti priksa asal-usul ; ngleluri : nindakaké padatan tatacara kaya sing wis linakonan para luhur ; dilurekaké : dilestarekaké tumrap padatan sing wis kalumrah. luring : loreng-loreng ulese macan gembong. luruh : sareh, alon, jatmika (tumungkul) tumrap praen. lusi : kalis, slamet ing bebaya, luput ing, cacing.
banget. luthung : lathung, lawung, lumayan. luwas : lawas lan lungset tumrap sandhangan ; luwas getih : wis mari nggarap banyu. luwuk : luwung, luwih becik ; pedhang luwuk :
lot, kiyat, rosa. lwir : rupa, wujud, kaya, padha karo ; lwirnya : kaya dene, tegese, lire ; salwiring : sarupaning,
mabyur : cuwerbanget. maca : maos, ngunekaké surasané tulisan ; macapat : golonganing tembang ; maca udrasa : maca derawat, nangis.
macak : nata, ngemot ing layang kabar, sarwa becik panganggone. macan : sima, sardula, kewan galak ; macan gadhungan : macan malihan wong ; macan gembong : macan sing ulese luriklurik ; macan puguh : pepindhané wong luhur senadyan ilang kuwasané meksa isih diwedeni ; macan kumbang : macan sing ulese ireng ; macan tutul : macan sing ulese kuning nganggo tutui ireng ; kudhung wlulang macan : aling-aling jenenge wong kang duwekuwasa ; nguthik-uthik macan dhedhe : ngganggu gawé wong sing wis lilih nesuné ; singidan nemu macan : nedya namur laku kepergok wong sing mangerti. macangake : ndadekaké pacangan. macaki : nglarangi. macem :
dadi ana, dadi utawa ngregem pangkat. mader : gawé galengan cilik ing tengah sawah. madu : banyuning kembang kang legi rasane, banyu ing tala tawon; asale saka madu kembang : kebanjiran segara madu : nemu kabegjan gedhe ; sirat-sirat madu : mung kanggo lamis baé ; madubrata : kembang ;
madukara : tawon ; maduretna : araning tembang gedhe. madon : setengah mateng tumrap endhog godhog, mojok, menyang padon, royal wong wadon. madya :
tengah wengi ; madyaning palagan : tengahing paprangan ; madyasta : ora pilih sih madha : nyami, agawe padha, padha karo ; madha rupa : nyami warni, rupané padha. madhaharao : juru olah-olah. madhahi : nglebokaké ing wadhah. madhang : mangan sega madhangan : lawuh ; madhangi : gawé padhang. madhehi : njuwarehi, njelehi. madheng : wis mari manak, wis sela ora ana pegawean. maedahi : migunani. maekani : ngapusi, nyilakani. maelu : nggatekake, ngrewes, nggugu. maenda : maendha, menda, wedhus. maer : prigel, wasis, kulina nindakake, dilariki nalikané njoget tayub, manganggo sarwa becik. maesa : kebo, mundhing. maesan : maejan, kayu ing dagan lan ulonuloning kuburan. maetala : lemah, bumi. magak : ajeg, tetep, ora owah,manggon, ora mundhak gedhe. magang : magangi, ngadhang wong dodol liwat ; magang priyayi : calon dadi priyayi ; magang becak : calon ndarbeni becak ; magangan : pangadhangan, papan pasowanané
sethithik, isih tiyas, tidhatidha, rangu-rangu. magasesa : kagol, cuwa. magawan : megawan, dadi begawan.
magelang : mageleng, nekad, ndlarung, emoh nggugu. magelaran : seba ing pagelaran. magempuran : padha rusak, bosah-baseh. magenturan : padha nywara gumludhug. magersari : magersantun, wong kang ngindhung ing pomahané para luhur. mager timun : lakuné mager timun, candrané laku sing becik. magut : magutjurit,magut pupuh, maju perang, methukaké
pendhita luhur. mahas : dolan-dolan ; mahas sing asepi : dedunung ing papan
nyai : embah wadon ; mak gus : paman ; mak tuwa : uwa. makadi : kang dadi pangarep, kang dhisik. makajangan :
ana temenan. makirta : makirtya, gawé, yasa, ngarang, makmahan : mung mikir awaké dhewe. makna : wis terang, teges, keterangan ;
mangkrak, mbengok, njelih. makrup : misuwur. maksi : meksi, ndeleng, weruh. maksih : isih, taksih. maktal : araning wuku kang kaping
ngrerepa, njaluk supaya disihi ; malad puja : semedi ; maladi ening : mempeng ngeningaké cipta. malahan : malaken, malah-malah, malah mandar, malah, malar ; malahi : ora miturut, wani mbangkang. malam : lilin, jasat saka tawon sing kanggo mbathik ;
kliwon ; malang ateni : njalari susah, mutawatiri ; malang gambuhi : bebojoan sing lanang luwih dlik tinimbang wadoné ; malang kadhak :
nggugu karepe dhewe, sawiyah marang liyan malati : ngetokaké walat. malbeng : malbung, malbweng, mlebu, lumebu. malela : wesi malela, waja ireng. maler : tansah, pijer, isih ana baé ; maleri : ngelekake, matesi. malige : maligen, dhampar palinggihan. malik : kang ana njero dadi ana njaba, mluku sing
melasi. maling : pandung, durjana ; maling dhendheng : dhemeni wong wadon ; maling arep : nyenyilih emoh ngulihaké ; maling raras : nyidra asmara. maliweran : patingbleber, pating kliwer. maluya : mangsuli ; maluyakaké : marekake, mbenakake. mamah : nggilut, nglembutaké nganggo untu, ora nggugu pitutur, ditindakaké kalawan gampang ; mamah-mumuh : mubra-mubru, sarwa kacukupan. mamak : bapak, embok ; mamak mumuk : mripate melek nanging ora weruh. mamang : semang-semang, tidha-tidha, durung cetha, mamar : sumamar, remeng-remeng. mamas :
malang ; mambengi : ngalang-alangi. mambil : ngambil, njupuk. mambu : mambet, kena ing ambu : ngetokaké ambu ; ora mambu bocah wadoné : ora kaya patrape bocah wadon ; ora
mamprung : mabur (kabur) bablas. manirih : nyuprih, murih. mamring : sepi mamring, sepi samun, sepi
nyenyet, sepi banget. manaduganda : manadukara, njurungi, ngrujuki, nayogyani. manail : arané wuku kang kaping telu
manasika : roh, kaalusan, kabatinan. manasuka : sasenenge dhewe, ora kanthi peksan. manstapa : susah, sedhih. manawa silih : manawa, manawi. manawibawa : gumedhe, kibir,
kapanduk, kena ing. mandul-mandul : obah munggah mudhun tumrap susu. mandum : mbage, ngedum; mandumi : menehi panduman. mandung : memandgung, maling ; mandungi : menehi panduman. mandra : mendra, lungan, lelungan, lelana, kaluwih-luwih
mandragini : gedhong paturon ; mandraguna : wasis (digdaya) banget, araning gendhing ; mandrawa : kadohan ; saking mandrawa : saka kadohan.
mandha : mondhah, sedhih, susah. mandhah : ngalih sawetara mangsa ; dimandhaké : dielih menyang papan liya sawetara wektu.
mandhasiya : araning wuku kang kaping patbelas. mandhe : nggembleng wesi, nandangi pegawean pandhe ; mandhegani : dadi
mandhani, nandhingi ; mandhirengpribadi : madeg dhewi ; mandhiri : madeg ; mandhita : madeg pandhita. mandhok : manggon, dedunung, andhok ; mandhok atiné : gondhok atine, ora lega atine. mandher : lelurahing kuli nyambut gawé ; mandhoran : sumbangan. mahdhuka : canthoka, kodhok. mandhukake : ngijolaké tanpa tobokan. mandheng : tandhon, wong kang mung duwe pomahan ; lawang mandhungan : lawang gapit kraton ; mandhung-mandhung : tumpuk-tumpukan
mangan : nedha, dhahar, mboga, nadhah, nedhi. mangan nginum : enak-enakan mangan ngombe. mangan turu : enak-enakan mangan lan
mangesthi : mendeng marang, njangka marang, kepengin banget. mangga : enya, mara,
manggistha, araning woh-wohan. manggrahi : tansah nyulayani rembug. mangguh : mangga, manggih, nemu. manggul : nggawa katumpangaké ing pundhak, araning jenang ; manggulan : midodareni. manggung : tansah ora kendhat, ngetokaké swara tumrap kutut ; manggung ketanggung : bedhaya sing ndherekaké ratu sinewaka mangka : minangka, kang dadi. mangkadi : makadi. tur, lan uga. mangkak : atos,
kendhang. mangkring : mencok ing pang, ngundhakaké rega. mangku : nyelehaké ing pangkon, ngadhepaké ; mangku gawé : ngajangi duwe gawé. manglah : ngesah, nggresh, sambat. manglar : wis duwe lar (tumrap gangsir
nyipati dhewe ; manonbawa : sedhih, susah. manongan : wong kang ora duwe padunungan. manpangat : piguna marang kaslametané badan. manrang : merang, nyerang, nrajang. mantahane : ayaké baé.
mantah ewuh : bisa uga. mantak aji : matek aji, ngucapaké aji. mantangi : nglarangi, mangan sawenehing panganan. mantar : menter. manten : temanten, panganten. manten : mana, mene, mono, mantan, tilasan, pocotan. mantep : kukuh lan setya marang pasuwitan, wis tetep temenan. manting : nggeblekaké kumbahan ing watu ; manting salira : nesu raga, mati raga. mantag : mentog, tekan ing,
manthang : abuh lan abang ; manthang-manthangan : nepsu banget. mantheng : kenceng anggoné narik, mempeng banget panyuwune. manther : mancur, sumorot. manub : nrajang, nyerang. manuh : tepang, kulina karo, kulina nindakake. manuk : peksi, sato iwen, kewan iber-iberan ; dijuju kaya manuk : diuja pangané ; mecel manuk miber : apa-apa
miturut. mancak : nampani, nadhahi, goiek walang. mancal : nyodhokaké sikil lan nggenjot, mangkat lelayaran tunirap kapal,
netepaké regané ora kena kurang. mancer : ndeleng ora kedhep.
wangun lancip, mancung : buntel (tlapukan) manggar ; adu mancung : adu pojok. maoni : nacad, mancahi. mapag : methuk, mapagake, methukaké ; mapag tanggal : nggarap sari. mapah : mencok ing papah ; mapah gedhang : kaya papah gedhang. mapal : ngethoki dicendhakaké ; mapali : ndaga, mbangkang. mapari : ngrata, mapak. mapas : mapras, ngethok pucuke, njugag rembug. mapatih : patih. maphum : ngerti. maprah : kaprah, ngendi-endi ana, mamprah, akèh banget dagangane. mar : cape, tanpa daya, krasa kaya gringgingen. mara : teka nyedhaki, merang, mbage, ngedum ; mara awak : maea bau, nyambut gawé ora nggawa piranti ; mara dagang :
panggonan pucuk lan bongkot. marbuk : sumerbak, ngambar. marbuka : mbukak, mbukani. marcapada : jagat, alam donya, madya pada. mardala : kendhang, teteg. mardawa : lemes, lembut, alus, sareh, nyenengaké ; mardawa basa : basa kang ngresepake, ulah karangan, ahli basa ; mardawa lagu : lelagon kang ngresepake, ahli tembang. mardi : murdi ; mardika : ora kawengku lan kaereh liyan ; mardikani : njarwani, nerangaké ; mardikengrat : kang kuwasa lan wicaksana. mareni : mantuni, leren
nyedhak, nyaketi. marem : wis lega atine. marengi : mbeneri, pinuju, nglilani, ngidini, marengake. marga : dalan, dedalanan, srana ;
marhum : jenate. mari : manten, wis leren anggoné nindakake, waras pulih kaya mauné maridake : mulang marang, mejang, ngandhani. marikelu : linggih tumungkul urmat banget. marjan : merjan, kewan segara ing karangkarang. markata : jumerut, inten werna ijo. markis : kuncunging pendhapa kanggo
marga saka iku, mulane. marmut : marmot, araning kewan sajinis tikus werna putih. marna : marni, ngecet, nyungging, ngrumpaka, nyritakaké ; marnani : warna-warna ; marnakaké : mujudi, nganakake. maro : mbage dadi loro, nggarap lemahe wong liya kanthi cara pametuné didum loro karo sing duwe
regané kanggo rerenggan ; mas enom : mas sing dicampuri logam liya wamané kuning.
masah : ngelus kayu nganggo pasah,
wedhi (tumrap salak). maskentar : maskentir, tembang maskumambang mas-masan : barang-barang mas, tetironing mas, araning kewan swiwiné kaya mas ; kemasan : tukang gawé barang-barang mas. masmu : semu, katon kaya. masogi : ngejogi dagangan. masoh : masuh, ngumbah masoki : masokake, mbayaraké marang. maspasdakake : maspaosaken, namataké
driya sing kanggo ndeleng ; micakaké mata melek : nganggep marang liyan yen ora weruh ; nyolok mata nampek rai : nglakoni piala dijarag ana sangareping sanak ; mata-mata kopen : werung nanging durung tamat ;
mata dheruk : bolongan ing klambi kanggo liwat benik ; mata dhuwiten : kang dimelik mung dhuwit ; mata era : araning kranjang ; mata iwak : araning tetuwuhan banyu ; mata kopen : kaya-kaya ; mata lele : putih-putih ing mata gemak ; mata kucing : damar kanggo pernis ; mata loro :
mripate awit kesuwen mandeng. matag : ngatag, ngetag, akon, mrentah. matah : manggenah marang, miji pagawean marang. matal : wis
jalaran, amarga ; matang atus : siji-sijiné patang atus ; matangga : matengga, gajah. matar : ngikir ; matarum : mataram. mateng : wis tanak, rampung pangolahe, wis tuwa lan enak dipangan, wis meh mecah (tumrap wudun) ; mateng ati : lagi mateng ingjero. mati : pejah, surud, seda, lena, pralaya, ngemasi, lampus, gugur, antaka matianta : banget keluwih-luwih ; mati branggah : mati
murka, ngangsa, men. matsya : matswa, iwak loh. matu : nyela, ndokold watu, atos kaya watu. matuk : nucuk, nothol, natah ; natuki : njalari lara watuk. matung : melu, ngiloni ; patungan : bathon cuweken. matur : nunjuk, kandha kalawan unnat. mathak : mbalang nganggo barang atos, bakal kanggo gawé kuluk. mathar : sarwa tata lan becik. mathem : seneng banget, marem banget. mathet : narik kenceng, nukak, nyandhet. mathi : unyeng-unyengjaran, gawé pathi.. mathis : trep banget, dhamis, cocog banget, becik lan bener pangetrape tembung. mathu : namakaké gangsingan marang gangsingan liya. mawa : mawi,nganggo,kadunungan ; mawa-mawa : maturt kaanane. mawahi : nglawahi, ngeleti,
kerep, tansah. mawanti-wanti : wanti-wanti, wali-wali, kanthi temen-temen. mawang : nyawang, ndeleng, nganggo ngelingi kaanane. mawar : araning kembang ; mawari :
tepung maneh. mebel : praboting omah. mebret : nganggo sandhangan apik lan anyar. mecak : mecak (midak) tumrap jaran. meca : waleh, kandha blaka; ngandhakaké bakal ana lelakon, mecalang : mecambeng, dadi pacalang,
katon nyenthang njegrag, mripat kang katon amba mentheleng, umuk, gumaib. mecohi : mecrohi, notholi, ngabruki, tansah ngajak padu. mecok : ngethok, mbacok. mecuk : melu ngrasakaké kepenak. medahi : maedahi, migunani, piguna. medan : tegal, papanjembar, paprangan ; pamedan : palataran, alun-alun. medem : durung megar tumrap kembang, durung mekar tumrap kawruh. medi : dubur medini : bumi ; mega : kumpulaning uwab ing awang-awang katon putih ; mega malang : mega sing malang (ing wayah esuk) ; mega mendhung : araning gendhing. megan : ulesing dara sing rupané klawu semu biru. megantara : ulesingjaran wujude dhawuk semu
sing sadurunge, ngrekani, ngapusi. mel : donga, rapal ; dimeli : didongani. melik : kepéngin nduweni, kepéngin ngepék ; melikan : gampang melik ; melik nggendhong lali : awit kepengin banget nganti wani nindakaké kang ora sabenere. melingi : ngelingake, ngelikake, menehi peling (imbuh). melu : tumut,
nelakaké emoh. mengkal : jaran nyepak nganggosikil
ing papan dhuwur. mengleng : ndhungkluk nilingake.
mengoh : katon ayu. mepeh : nggawe dandanan saka emas.
tuma, nlesih. metang : metung, nggrejali. metar : ngedrel nganggo mriyem. medamel : megawe, nyambut gawé, makardi, makarya. meded : mubeng ngganjret, mubeng nggaded, nggoleki menyang ngendi endi, ngendheg, pradandan sarwa becik. mededeng : mbedhedheg, kenceng banget, mempeng banget. medelap : telung medelab,
njembluk banget, wareg banget. medhadhag : medhagdhag, mbedhadhag, katon jin-ibar dhadhane. medhak : medhun, mudhun, mandhap ; medhaki : ngusari nganggo wedhak. medhar : mbukak, mngudhar, njugar ;
medharake : ngandharaké ; medhar sabda : sesorah. medhedhek : mbledheh, weteng mungal lan ora ketutupan. medhek : mudhun, mara, nyedhak. medheng : sedhengan, nedheng, mbeneri, kandheg ora bisa maju terus, dagangané ora payu. medhidbig : gumedhig, umuk, gumedhe. medhok : dadi gedhe lan empuk marga kaekum ing banyu ; medhok atiné : bungah, seneng. medhot : ngethok, nugel ; gajah medhot saka wantilan : ucul ; medhot seduluran : man anggoné memitran ; medhot udud : leren anggoné karem udud ; medhot dalan : anggoné ngeteraké ora tekan nggon sing dituju ; medhot banyon : kandheg ora ditutugake. megani :
anggoné goiek rejeki. megat : medhot, misah, menehi talak marang bojo. megatruh : araning tembang maca pat. megeng : megeng napas, ngampet ambegan ; megeng bayi : nyapih bayi ; megengan : sedina ngarepaké pasa. megep : katon gagah, katon becik, semua. meger-meger : ngadeg njenjer tumra barang kang gedhe. megrak-megrik : ora kukuh, kerep laranen. meheng : muhung, mung, namung. mekak : narik kendhali supayajaran ora mbandhang. mekakat : mupakat ; ora mekakat : ora lumrah, ora
adreng banget. meka : nguja pangan. melek : nggelak, mulek. meleng : mendeng marang, ngener marang, nyawijekaké gagasan ; meleng puja : ngeningaké cipta ; meleng-meleng : gilap, meling-meling. melep : kebakmencep. meles : ireng gilap ; brebes meles : brebes mili. melid : melit, medhit. melik : goiek lan ngresiki emas ; melik-melik : damar sing urube cilik. meling : akon nekakaké omongan, akon
nukokaké durung menehi dhuwit. melok-melok : katon cetha banget. melong-melong : belong amba, buthak amba. melung : mbengok, njelih, nyuwara banter lan nggalur. melur : lemes, gampang blengkuk, ndokoki pelur. membat : bisa mentul, ora kaku
ora alot (tumrap daging). memela : memelas, mesakake. memeng : awang-awangen, rada wegah. memes : empuk lemes ora kemrusak, ngresepake, nyenengake. memet : dhuwur banget, luhur banget, angel digayuh ; bunder memet : bunder kepleng ; gilig memet : gilig kepleng. memetri : ngopeni
mencereng : katon seneng pamandenge. mencilak : mripat kang meiek katon sereng. mencono : abuh gedhe, murang tata. mencorong : katon sumorot padhang.
mendip : wis men mati, kuwatir banget. mendat : membat, mentul. mendeking : paceklik, larang pangan, pailan ; meteng medeking : mateng kang kaping 3, 5, 7 1sp. mendelem : wadhah banyu kang digawé saka bathok. mendelo : mripat kang katon gedhe metu, gumunbanget nganti ora kedhep mendeng : melang, mindeng. mendirang : pendirangan, ngingetaké ngendi-endi. mendiring : krasa wedi, krasa miris. mendha : rada suda, ora banget-banget. mendhak : ndhungkluk tandha taklim ;
mendhak-mendhak tandha urmat. mendhe : leren, mandheg ; mendhegani : mangarepi, nglurahi ; sumendhe : kakang wuragil. mendheles : ora perdulen, kurang
banjur nglembreh tumrap tali,mari mempeng.
mendhem : ngubur, nglebokaké ing jogan banjur diurugi ;
durung atos, bodho, rada gendheng ; mendhoan : tempe goreng weton banyumas. mendhot : mbiyetwohe. mendhuh : mbiyet banget wohé, akèh nganti turah-turah. mendhung : mega ireng pratandha arep udan ; mega mendhung : araning gendhing. meneb : endheg-endhege wis
nyumurupi ; mening-mening : resikbecik. menir : tugelan beras kang lembut-lembut ; meniran : panganan sing digawé saka menir, araning tetuwuhan sing godhonge kena kanggo tamba ; meniren lambené : cangkeme kesel jalaran kakehan guneman. menis-menis : katon klimis gilap tumrap barang kang bunder cilik. mentah : durung mateng, durung diolah ; dimentahi : rembug sing diendheg-endhegi. mental : mendal, mendat ; mentala :
bisanyelengi. menthelet : nglepet wetenge, rekasa nyambut gawé. mentheng : mlenthung (abuh) kenceng banget, katon mempeng banget. menthik : cilik ; cilikmenthik : cilik
menga : mbukak, ora ketutup ; menga atiné : kena diajak rembugan, oleh yen dijejaluki ; mengani : ngengakake. mengangah : katon abang murub tumraping geni, rainé katon abang. mengeng : mbrengengeng, judheg, ngengleng, durung ana
menggah menggah : guneman pedhotpedhot. menggak : nyandhet, ngelikake. menggaota : manggaota, nindakaké pegawean. menggel : nengkel-nengkel, ngethokngethok. menggep : katon pantes banget, katon patut banget. mengger : dumunung ing papan kang dhuwur, katon gedhe dhuwur. menggos : krenggosan ambegane. mengkab menga nglingkab. mengkak : mengkak atine, judheg, susah ; kuna mengkak : kuna
nggugu karepe dhewe. mengkek : kukuh ora blendra-blendre, nyathok kenceng ora owah-owah. mengkelang : atos tumrap tinja, ora manut, wangkal, mbegugug.
mengkeluk : mbengkeluk, mbiengkuk. mengkelung : miengkung, mentiyung nekuk. mengkik : menggik, tipis (cilik) ing tengah. mengkoni : masang wengku, nguwasani, ngereh, duwe
menyambik : menyawak, kewan kaya rumangkang, menyan : bangsané blendok sing kanggo kutug ; menyan madu : menyan putih. menyar : miyuri, ora kukuh ; menyar-menyir atiné : miyur atine, ora tetep, gojag-gajeg. menyat : ngadeg saka palungguhan, lunga. menyenyeng : ndugal. menyesel : getun kedhuwung. menyanyo : menyonyong, abuh ing bathuk amarga kejeglug. menyaro : anak menjangan. menyunyang : ndugal, kurang ajar, ora manutan. merak : manuk sing wuluné endah banget, nyedhak, mara. merang : gaganging pan, mbacok, namakaké lelandhep ; merangi : nglawan. merbabak : mripat kaca-kaca arep nangis utawa muring. merbal : gawé palapuran. merbangbang : bang-bang
merdikani : merdeni. merdondi : perdondi, pradondi, padon, sulaya. merdu : mredu, alus, lemes, nyenengake. merdud : ora nrima, mbangkang. mere : kethek nywara, mbeker; merekake : ngupamakake. mereg : bereg raja kaya. merek : nyedhak. merepi : nyedhaki, marani. merga : mergi, marga, dalan, jalaran. mergag :
mergil : njegil, misah, ndhewe. mergul : nglapis emas. meri : anakbebek. merit : saya pucuk saya cilik, swara cilik dhuwur. merjaya : ngalahake, mateni. merjan : kewan ing karang segara. merjit : ngedum-edum. merkaki : mara kaki, tuwa paken, wong singwisjompo. merkasa : prakasa, meksa. merkata : inten, jumerut. merkengkong : ngewuhake, rewel. merkeneng : kenceng tumrape otot.
njiyat merkutuk : mocot, nglereni.
merlik : kelip-kelip, gebyar-gebyar cilik. mermumuh : abuh ngemu nanah (tumrap gidhik). mermomong : murub mengangah. murna : merni, ngecet, nyungging; mernani : memeni, nganani, mujudi. mreneng : katon becik panganggone. merpak : merpek, wis cepak. merpat : manca pat, manca desa, tangga desa. merpeki : mrepeki, nyedhaki, mara. merpet :
metengan : wong wuta sing diopeni priyayi, polisi kepetengan. metha : metha. mangun, nggambar, mujudake. methak : mutih, nglakoni ora mangan uyah. methakil : sikile menthalit, sugih reka ala. methal : misah supaya pethal, pisah karo. menthanthang :
methataké sikil : mbegagah ; methati : njungkati. methek : meca, mbedhek. methekol : methekel, lengen sing kiyeng kenceng. methit : namakaké pethit, ngelih tanduran ing taman. methentheng : tangané dicapengaké ing bangkekan.
pamangané sengkut karo tumungkul. methel : mbedhel, gampang pedhot ; metheli : sregepbanget. methentheng : katon
pucuke. methik : ngundhuh woh (kembang), mint. methil : medhot ganthilan. methithil :
nakal. methur : katon gedhe empuk tumrap srabi. mewahi : muwuhi. mewer : nggulung, nglinting,
midana : ngukum, niksa. midir : mubeng, lungamenyang ngendi-endi. midereng : kumudu-kudu, nyrempeng. midid :
midik-midik : namat-namatake. midosa : nganggep dosa marang. miduwung : keduwung. midhang : leledhang, lunga seneng-seneng, ngluwari ujar menyang papanj sing sok kanggo ngluwari ujar; pamidhangan : pundhak. midhe : nyambung nganggo anthok, tuku iwak daging ora mbeleh dhewe. midhet : turu. migag-migeg : obah-obah ora maju-maju. migag-migug. : mung obah-obah marga kelemon. migena : ngribedi, ngalang-alangi, mitenah. miguna : pinter; migunani : maedahi; migunakaké : nganggo. migung : nyimpang, nggiwar, nasar. mihak : ngener ing, ngiloni sasisih. mijah : nggrejah, metung, niilang, iwak loh menyang pentasan. mijen : mung kanggo ratu, mirunggan; mijeni : nyebari winih, njalari mijekaké : nurun-nurunake. mijer : ngurari nganggo pijer. miji : matah akon nindakaké sing mligi. mikalahi : mikawoni, ngalahi. mikara : miksa, ambeg siya mikat : golek manuk nganggo
arih, narik ati. mimang : oyod wit ringin ; kendhit mimang kadang dewa : luput ing bebaya ; nglangkahi oyod
iwak loh, wis mirunggan, turahan ; diminakaké : diturahaké kanggo mirunggan. minak-minuk : lemu ginuk-ginuk. minantaka : juru misaya mina. minangsraya : mintasraya, njaluk pitulungan. minaraki : nglinggihi. minat : pantes, sedhengan; ora minat : ora majad, ora lumrah ; saminate : sakadare, sakuwasane. minda : menda, wedhus. mindaka : nedya, rnblela. mrengkang, nedya ngrusak. mindeng : meleng, mendeng marang ;
miturut, nim. mirik : mindeng, nuju marang. miris : miris atine, wedi sarta kuwatir. mirma : welas marang ; mirmakaké : mrayogakake. mirong : kemul kampuh, ora prasaja, gendhing sadurunge dadi ciblon. mirowong : mitulungi, ngrewangi. misanan : sedulur misanan, sedulur tunggal embah buyut. misata : lelungan
kauntungan, panetu, pituwas. misudha : ngunggahaké pangkat, ngangkat. mitaya : mitados, pitaya marang ; mitayani : kena dipitaya. mitambuhi : mitambeti, ethok-ethok ora ngerti.
miterang : njaluk katrangan, takon. mitontonake : nuduhaké marang wong akèh. mitra : kanca raket ; memitran : kekancan, tetepungan; mitra darma : kanca kang becik banget. miwaha : mulyakaké panganten, mbawahi panganten.
mlanggeri : nglarangi, nganggur-angguri. mlangkring : manggon ing papan kang dhuwur, ngundhakaké rega. mlapar : luber, banjir. mlapati : nyasmitani, ngalamati. mlatah : mratah, lumrah. mlatar : blater, pinter srawung. mlanthing : sarwa tumata becik. mlatuk : nyucuk, negor kayu. mleca : wong asor, ora tuhu, ora nuhoni. mlegung : nyancang raja kaya. mlegrok : mencok, andhok, magrok. mlela : cetha, wela-wela; wesi mlela : waja ireng; wedhi mlela : wedhi lembut ireng. mleleh : leleh, luluh. mlambang : mlembar, mlembat, alihan panggonan. mlenang : abang banget, becik banget. mlendo : ora nutugaké panggarape, ora netepi kasaguhane. mlendhung : ngeyub, ngaub, mapan,
miesdreng : katonbecik nyenengake. mleleng : plelang-pleleng, ora kedhep-
kedhep. mlempem : wis ora kumripik, kendho, ora duwe daya. mlendek : miendreng, melendir, meksa akon nyambut gawé-abot. mleni : tani mieni, wong lanang sing wekel lan ora royal. mlenik : mung sethithik. mlencing : rerikatan lunga. mlencut : tanduran pan wiwit merkatak. mlepak : mlupuh, nrima, ora
rnbleber tumrap banyu, lungguh sila sarta tata lan andhap asor. mierak : mlerek, surem, ora padhang, mieruk. mlewa-mlewa : sarwa kecukupan, mubramubru. mliding : kuning mliding, kulit sing kuning alus. mligi : tulen, ora kecampuran, ngemungake, ora ana liyane mlilik : mandeng ora kedhep-kedhep.
mlithit : sarwa singset lan becik. mliwis : bangsané bebek alasan. mloco : mieset, mlusut. mlodong : pakulitan sing kuning banget. mlondhan : anak jangkrik. mlondho : clondho, anak jangkrik sing durung metu wuhine. mlosdrong : becik,
guneman, caturan.. mojed : mojid, mati. mokal : nglengkara, ora bisa klakon, ora ketemu ing nalar. mokcung : diemok cung, ora
penuwun, balungan omah sing dhuwur dhewe sing ketumpangan wuwung ; cacah molo : cacah wuwung, wilangan
kabegjan ; molog atiné : mantep lan bungah. momah-mumuh : mubra-mubru. momol : memel tumrap daging, wit jagung sing dianggo pakan raja kaya. momor : amar karo, srawung karo ;
kuping. mondhok : nginep, nunut manggon ; mondhog gamblok : mndhok glongsor ; mondhok kringkel :
liyan ; mondhok karang : ngindhung ing pekaranganing liyan. mondreng : mandring, tiedhek. mones : mancasi prakara, mutus prakara. moneng : tansah
ngalahake, mateni. mrajak : enggal padha, tueuh (thukul). mrajaka : kongkonan, utusan. mrakasa : meksa, mrakosa, ngroda peksa. mrakati : merak
anggoné merdhayoh. mranggal : jago tarung nggitik ing endhas, munggal ing pucuk. mranggi : tukang gawé wrangka. mranggu : mranggo, ora tetep, gojag-gajeg. mrangguhi : mrangguli, ketemu karo, kepethuk karo. mrangkang :
rembug.mratok : nunggu. mracang : dodolan bumbon. mraceka : nganggit-anggit, ngathik-athik. mracik : pepak banget.
gem). mrengkel : ngengkel, ngeyel, emoh ngalah, emohmanut. mrepat : akèh banget, turah-turah. mrebeng :
mreneng : katon becik-becik (tumrap sandhangan). mrengguk : rada mangkel, serik atine. mrengkang : ora manut, ndaga.
mrecuti : mlencuti, tanduran pan wiwit merkatak. mretyu : pati, mati, bledheg. mrina : mrinah, melu ngrewangi marang sing
mringkus : dhadha nmngkus, dhadha sing ciyut ; pawakan mringkus : pawakan sing cilik. mripat : mata, soca, netra, paningal, pandulu, pandeleng, netya. mripih : ngrerapu, nglipur, mengku kalawan alus. mrobal : mrojol. mrogoli : mronggoli, ngethoki pang-pange. mrojok : mrojak, thukul, tuwuh.
mrojol : mbrojol; mrojol ing akerep : linuwih, pinunjul. muaya : muayan, panemu kang wis kaprah. mubadir : ora dipigunakake, kapiran. mubal : dadi gedhe lan mumbul tumrap geni, endheg-endhege mumbul merga diobak tumrap banyu. mubed : nggubed, pinter nyukupi kabutuhan. mublak-mublak : katon putih
nginang, kaya wit pucang. mucap : ngucap, guneman, clathu. mucuk : tekan ing pucuk, kaya
lan asor ; mudha pangarsa : pangarsa kang nomer loro (kapindho). mudheng : mangerti, terang pangertine. mudhik : nungsung ilining
ora bisa maju-maju. mugen : mungkul nyambut gawé, wekel nyambut gawé, tansah ana ngomah, ora royal. muges :
ngabekti, muji, ndonga. mujangga : nganggto tembang, nganggit karangan. mujarab : mandi banget (tumrapejamu).
mejijit : mukjijat, mijisat. mujung : turu mlumah awaké dikemuli kabeh. muka : rai, ngarep.
mumuh, mubra-mubru, sarwa kacukupan. mumuk : mamak, bodho. mumur : ajur mumur, ajur remuk babar pisan. mumut : empuk banget awit digodhog. mumpal : banyu banjir kang mumbulmumbul, wedang umob banyuné mumbulmumbul. mumpang : mimpang, menang ; mumpang kara : wani ndaga, prentah, wani marang panggedhe ; mumpang-mumpung : tumindaké nggugu karepe dhewe. mumpet : ngumpet, ndhelik. mumpuni : ndarbeni, nguwasani, pinter sakabehing kawruh. munageni : ngucapaké punagi marang. munah : ngrusak, nyimakake, mateni.
munggal : munggel. munggah : nunggah, mendhuwur, pangkateoiundhak dhuwur ; munggah haji : ngibadah haji ; munggah papahan : ngepek bojo mbakyuné bojoné sing dipegat /mati. mungguh : manggon, dumunung,
mencungul mendhuwur. munggur : katon dhuwur, manggon ing dhuwur, ngethok, negor, araning wit.
tumrap cacing), nepsu maneh sawise lilih. mungkal : ngungkal, ngasah ing wungkal ; mungkal gerang : pipi kang legok. mungkar : mundhak akèh, wis omah-omah, ora prayoga, ala ; mungkar atiné : mantep banget ; lagi mungkar-mungkare : lagi ungsume. mungkur : ora ngarepake, ora ngadhepake, mengker, wis kliwat ; mungkur gangsir : wis emoh cawe-cawe, ora ngrembug babar pisan. mungkruk : methuthuk ; mungkruk atiné : mantep lan bungah. mungur : rainé abang merga lara panas, muring banget. mungut : narikm njaluki. mungsahibat : musahibat, prakara sing isih peteng. mungseng : nggoleki menyang
nggebug ; mupuh perang : nggecak perang ; mupuhaké : netesaké ing mripat. mupulake : ngumpulake, nglumpukake. mupur : mipili jagung ; mupuri : nasibi, ngusari nganggo pupur. mupus : ngurut jala, nrima marang
maksud. murak : ngeleti raja kaya kang mati. murakati : maedahi, migunani. murang : ngarang (rontog godhonge), ora manut sing wis kalumrah ; murang kara : ndaga ing prentah ; murang krama : murang tata, ora tata krama ; murang marga : ora manut pranatan ; murang sarak : ora manut ing pitutur. murat : entek babar pisan, wewadi (planangan/pawadonan). murba : ngerehake, nguwasani; murba wisesa :
sesorah. mureng : gemi empon ing jero, ngigit-igit, muring. murga : gawé maneh sanajan wis ana. muri : memuri,
dimusawarataké : dijalukaké rembuge wong akèh. musika : tikus. musna : ilang tanpa lari. musus : nggosokaké epek-epek karo epekepek, mubeng ; mususi : ngumbah beras. muspra :
musthika : watu kang ngetokaké kaluwihan, inten kang becik dhewe, tikus. mutabar : sumebar ing akèh, kawruhan ing akèh. mutamat : kang wis dianggep bener, waskitha, wis tamat, ngentek. mutasawur : jumbuh, cawuh. mutatuli : ora
nyabet. nabiki : kurmat sarana tabik. nacah : ngrajang lembut, ngrikiti (tumrap tikus) ; nacahaké : milang pira cacahe. nacak : nyacak, miwiti, nyoba.
nada : swara, nywara, muni. nadamah : piduwung, keduwung, getun. nadar : kaul, kasaguhan kangh dilakoni samangsa kelakon sedyane. nadhah : mangan, kulina, payon
siluman sing alihan papan saben dina ; naga sasi : alihan papan saben sasi ; naga banda : arané tembang gedhe ; naga gini : ula wadon, bojoné werkudara ; naga kusuma : arané tembang gedhe ;
nahidi : nyekseni. nahwi : tuladha. naim : turu. najam : naksatra, lintang. najin : gedhang wis
kumanak : turun-tumurun,, tangkar tumangkar. nakur : ngeruki nganggo sikil. nala : ati, manah, pangrasaning ati. naladi : ngomberi wektune. nalar : panggagas, angenangen,gagasan,.paniikir.
ngomahi bojo nanging durung dipegat ; nambangi : nunggang prau ing kali ; nambangaké : nyabrangaké nganggo prau ; nambang aksi : sawang-sawangan ; sanambang : sewu. nambarake : njalari dadi tambar, njalari ngabar. nambeng : mepeti ilining banyu, mbudheg, ngewuhake. nambi : mbalela ing ratu. nambong : ethok-ethok ora xxxuli (ngerti). nambuhi : ora
bocah cilik ; namu-namu : ilang, suwuag, awang-awang. namudana : samudana, kalawan sumeh, namastu : mugi pinujia. nampol : negorkayu. nampu : araningtetuwuhan sing kanggo jamu. nana : cangkem, rai, warna-warna ; ora nana : ora ana. nandaka : handaka, bantheng. nandana : anak. nandhak : ngibing, njoged tiedhek. nandhing : nadhahaké lan nimbang ; nandhing pacul : masang doran pacul. nandhu : mikul nganggo tandhu, nggadhe sawah. nanting : takon gelem lan orane, nimbang kanthi kadokok ing tangan loro. nanggap : nakoni, nganakaké tontonan ; pananggep : empering pandhapa. nanggenah : matah, masrahi pagawean. nanggung : nanggel, mung tengah-tengah,
naker; nangledi : nakoni. napak : midak, tumapak ing ; napaki : miwiti, ngliwati ; napakaké : midakaké sikil, tapa kanggo wong Uya ; napak tilas : nglari,
marang. naraka : papan pasiksané sukma. narakusa : narakuswa, wong (lemah) kagungané ratu. narasiata :
layang katrangan. nawar : nawarake, gawé supaya tawar, agawe supaya ngabar. nawengi : nglimputi, ngaling-alingi. nawung : nata,
tayumen, jamuren, gapuk. nayung : mayung, kaya payung. nayut : ngrangkul, mulct, nggubed ; nayudi : nyandhet nedheng : nyedheng, laku ngiwa (tumrap
wong wadon) ; nedhengi : ngaling-alingi nganggo tedheng ; nedheng-nedheng : ngaton metu. negen : egin, isih. nelad : nuladha, niru. nelak : mbukak kertu ; nelakake : nerangake, mratelakake.
praeri. neces : necis, sarwa becik, sarwa resik. nebaruk : nrambul, melu mangan. nebda : nabda, clathu, guneman. nebu : ngrosan, nanduri tebu ; nebu sawyun : rukun banget. nenebu : netah, nglatih miaku (tumrap bocah cilik). nedha : njaluk, mangan, ayo ; nedhani : njaluki, makani, mangani,
mbeneri, lagi mangsane. negar : mlayu banter (tumrap jaran). neges : takon mungguh karepe, prihatin, nenuwun marang
pinangka gantiné kang ilang ; nemu kuwuk : nyandhak nalikané kepethuk. nemperong : napuk rai. nenangi : nggugah, nggrengsengake. nencen : nyancem,
nyegah, nandhingi, nglawan, nanggulangi. nenggar : ngerek manuk ing kumngan. nengker : nengkel, ngethoki tetengkeran ; nengker ing woyati : mumbul ing awangawang. nepa-nepa : nepakake, tepa-tepa, diukur tumrape awaké dhewe. nepus :
netep : manjing keneng ; netepi : nuhoni. netes : pecah lan metu anaké (tumrap endhog), kelakon temenan ; neteské : nyunataké bocah wadon, ngengremaké endhog. ngabad : ngambar wangi. ngabah-abahi : ngetrapi abah-abah, ngrampyang, nyrengeni. ngabang : ngabrit, ngecetabang ; ngabang bironi : rainé nganti semu biru merga sedhih ; ngabangaké kuping : njalari nepsu. ngabar : ilang dayane, ngagagi arep ambruk ; ngabarake : martakake, mertakake. ngabas : ngawag, ngawur. ngabili : njalari kabelan. ngabid : wekel anggoné
mbagekake. ngacir : katon dhuwur mung siji (tumrap wit). ngaco : guneman tanpa teges, goroh. ngadang : nyanak, nganggep kadang. ngadani : miwiti nindakake, gawé ada-ada, ngawat-awati, ngrogenaké pegawean, ngladeni. ngadhal : kaya kadhal ; ngadhal meteng : mblendhuk tengah; ngadhal meled : sondher sing njero katon (tumrap tapihan). ngadheni : ngganti anyar. ngadhemake : marakaké adhem,
ngagak-agak : ora turn-turu awit akèh sing dirasakake; lara ngagak-agak : lara ora bisa lunga saka
ditamakake. ngagia : ora nggegawa apa-apa. ngaglah : lungguh mepeti dalan, katon cetha. ngagal-agali : ngagul-agul, ngrustthi, mbebeda, ngganggu gawé. ngah : rada wegah ; dingahi : diwenehi. ngahad : dina kang kapisan.
tanduran liya. ngajang : gawé kajang ; ngajangi : ngayahi, nandangi, nyedhiyani papan kanggo pakumpulan. ngajap-ajap : ngarep arep, mujekaké supaya. ngaji : maca kitab al qur’an ; ngaji-aji : ngundhi-undhi, ngurmati banget ; ngaji pumpung : ngaji pupung, nguja karep. ngajun : ngejum, nata. ngakak : ula kang nywara kak-kak, ngguyu seru. ngala : njiret nganggo kala ; ngala-ala : ngawon-awoni, ngrasani ala. ngalabi : ngelebi,mbanjiri. ngalam : donya, jagat ; ngalami : menangi, nglakoni dhewe. ngalang : ngepung, ngupengi ; ngalang sepisan : kaluputan kang sepisan ; ngalang-alangi : nyegah, nduwa ; ngalangi : nyelami. ngalap : njupuk, ngepek ; ngalap ati : ndemenakake, nyenengaké ;
ngalap berkah : ngudi supaya oleh berkah ; ngalap gang : mbegal ; ngalap gawé : golek pagawean ; ngalap nyaur : njupuk dagangan mbayare sawise payu, praen kang pucet banget awit sedhih ; ngalap
swara cilik larase keprungu saka kadohan. ngalim : pinter, ahli kawruh ; ngaliman : aja dadi atimu ; ngalimi : ngapura. ngaling : mukir, selak ; ngaling-alingi :
warnané ampo. ngampreng : medhayoh mung sedhela. ngampu-ampu : meksa, nyawiyah. ngamput : ora ngamput-amputi, ora pajapaja memper. ngancab : nyerang kanthi kuwanen. ngancang : cecawis duwe gawé ; ngancang-ancangi : natajangkah arep
ngadeg jejeg ; ngacer-anceri : menehi gambaran sawenehing papan. ngandik : mentheleng ; ngandik-andik : nangis ora meneng-meneng. ngadonake : ngajegake, nganggo padinan. ngandrawina : mangan enak. ngandul : nglinggihaké ing tiapakan karo sarta diuyun; ngandul-andul : swara kang ngombak. ngandhan : rambut kang ngombak banyu ; ngandhani : nuturi, kandha marang. ngadhemi : ngantepi, ngakoni kalawan dhadhag. ngandhih : ngendhih, ngalahake. ngandhok : andhok ing, leren, manggon. ngandhong : nunggang andhong ; ngandhongi : mbanjeli, nyulihi. ngangah-angah : kapengin banget arep mangan ; ngangahi : ngenehi, menehi. ngangen- : nggagas marang ; ngangeni : marahi kangen. angen : manasi supaya anget, anggoné
nimbang rada diluwihi saka bobote timbangan. ngangeti : ngenthengaké momotan. nganggalake : nyekel ora dienetake nganggang : nggawa keris ing anggar, nyebrak, utang dhuwit sedhela, tuku ora mbayar. nganggar : nglarangi, ora ngolehake. ngangger : ngronce kembang, ngreka-reka, nggagas, ngarang. nganggit : nggertak, ngancam. nganggrak : meneng baé. ngangreng : mandheg, leren, manggon. ngandhok : nunggang andhong ; ngandhongi : mbanjeli, nyulihi. ngandhong : ngisis, ngrungok-ngrungokaké premata. ngangin-angin : ngangkah, ngarah. ngangka : mindeng, meleng, nggegadhang. ngangkas : nglarangi miebu. ngaogkeri : nganggarkeris. ngangkiek :
nganthal : dadi anthek, dadi rewang ; nganthekaké : ndadekaké kanthi, nggamblokake. nganthek : nganthor, nganger, ngadeg. nganther ngao : guneman ngoko. ngapen-apeni : rewang wong duwe gawé. ngapirani : ngapinteni,
ngeteraké bebarengan wong akèh. ngarang : ngawis, padha rontog godhonge, ngira-ira,
ngekelaké beras arep diedang ; ngaru ara : sambat nggrantes ; ngaru biru : ngrusuhi, ngganggu gawé ; ngaru napung : nindakaké pegawean bebarengan. ngaruhake : nggenahake, nyatakake. ngaruhara : njalari geger, sesambat.
ngadeg. ngathe-athe : tumata becik. ngathik : nganggo pakathik, ngrumpaka. ngatir : ora padha pangetrape, abot sisih tangkebe. ngatirah : katon abang (tumrap niripat). ngatur : nata,
ngawi : ngarang tembang. ngawigaké : ngremitaké gegarapan ngawihani : nyumurupi, menihi.
ngebarake : ngedolaké barang anggoné mbayar yen barange wis payu. ngecak : nyidak, nggawe panganan saka thiwul. ngecok : ngapusi. . ngecu : maling bebarengan wong akèh kanthi peksan. ngecom : ngekum nganggo wedangjarang, guneman dhewe. ngedab-edabi : ngebat-ebati, nggunnmake. ngede-ede : ngiwi-iwi, ngece-ece.
ngeded : geger kangsemu mulet. ngedek-edek : ngrengkuh kaya barang kangedi. ngederi : ngideri, ngubeogi. ngedheng : ngeblak, blaka. ngedhep. : teluk,
nggaringaké tembako kalawan dijembreng, ngeles : ngies, gidak. ngelmu : ngelmu, sesurupan (kawruh) sawijining bab, kawruh ksampurnan (kawicaksanan); ngelmu tuwa : ngelmu kasampurnan ring ngaurip. ngelok-eloki : nganeh-anehi. ngembali : ngopahi. ngembet-embet : ngatut-ngatutake. ngemel :
angger-angger. ngendahaké : ngurmati, nggatekake, nggugu. ngendra wila : ngendra wilis, ireng gilap (tumrap rambut). ngendhangaké : ngukum buwang (nglungakake); ngendhangi : niliki, mriksa. ngendher : ngojahaké wadi, ngdhal-udahl wadi. ngengga-engga : ngentha-entha, ngangenangen, nggagas marang. ngenggar : dolan-dolan nyenyeneng ati. ngengko : nindakaké bebarengan brandon. ngengreng : mbathik sesisih, ngrancang.
ngengseraké : ngelih, ngingsed, nundhung. ngengsreng :
banget. ngerang-erang : nyrengeni sarta mbukak wirang. ngeras : nembungaké kanthi tembung kerasan, nembungaké kanthi tembung pepindhan. ngerata : nyurasa tegese tembung. ngerepi : ering marang, ngerul :
kaya wong wadon, madoni, nekani, nunggoni, njenengi. ngestha : metha, ngentha-entha. ngetheng :
ngewas : ngener menceng. ngewer : ninggal sing wadon nanging ora dipegat, rerasan mrana-mrana. ngewrani : ngrigoni, ngribedi. ngebang : saguh bakal ngganjar (menehi); ngebangaké : nyimpen dhuwit ing bang. ngebas : ngresiki sarana dikebuti, dadi bas, nebas. ngebeki : ndhaku, nganggep duwe hak. ngebetaké : nyeblakaké swiwi. ngeblegi : nibani.
ngenggoni; ngebregi sapapané : tuku omah sapekarangane. ngebyah : ngembyah, ngendi-endi ana. ngecaki : miwiti nindakake, nyrambahi; ngecakaké : nindakake, rnblanjakake.
ngeciwis, tansah guneman. ngecogmol : ndakwa ala tanpa nganggo dipepiringi. ngedabul : ngedablu, ngedebus, omong gegorohan. ngedendeng : mlaku solahe digawé-gawé. ngeder-eder : adreng banget; panas ngeder-eder : panas sumelet (tumrap srengenge). ngedhap : nyiruk (nylorot) tumrap layangan, nggragap, rada wedi; ngedhapi : ngicipi. ngedharaki : medharake. ngedhasih : muni kaya manuk kedhasih. ngedhaton : mlebu ing kedhaton.
nampar. ngekul : ngremehaké banget. ngela : ngolah ndadekaké jangan; ngela-ela : ngrerepa, namakaké tembung manis. ngelah :
liyan, mola, ngetung-etung, ngira-ira ngemanak : awangun kaya kemanak. nguwandhakaké : ngelih panggonan liya. ngemar-emari : agawe samar, nyumelangi,
mbebayani. ngemat : nggendam, nenung, namakaké kemat; ngemataké : ngrasakaké temenan. ngembun : nyunggi, mundhi, nglantaraké dhawuh. ngembrah : ngendi-endi ana. ngemudheni : mranata lakuning prau nganggo kemudhi, ngereh. ngempani : makani. ngempir-empir : weteng cilik awit luwe. ngemplep : ngepek darbeking liyan. ngemplang : nglanthang ing panasan, ora gelem nyaur utange, ngengakaké lawang amba. ngenca : matesi, ngrancang. ngenceng : mbayar kontan, ora utang. ngencebi : ngencepi, ngugemi. ngendhak : ngina, nyepelekake, ngremehake; ngendhakaké : menggak, nyandhet. ngendhal : ana kendhale (kendhal = kenthelan lenga gajih); ngendhaleni : masangi kendhali, ngereh, meper. ngendhanu : mendhung sing peteng lan nggandhul. ngendharat : nyancang, mbanda, nlikung. ngendhari : ngandhani, nyritani, ngandhari.
ngendheng : gunung sing jejer-jejer dawa bebajengan; ngendheng-endheng : ngundhung-undhung, akèh banget. ngendhil :
nyeriknyerikake. ngengkoki : ndhaku, ngaku, ngakoni, ngugemi,
ngengkas : nggertak, nganggep ora niitayani. ngengleng : gendheng marga kedanan, owah pikirané awit kabotan ngelmu. ngengreng : katon becik nyenengake, ngenyah-enyah : nyawiyah-wiyah. ngenyak-enyak : ngidak-idak. ngenyu dhenta : kaya
kabeh. ngepes : nggarang nganggo dibuntelm ngina, nyepelekake. ngepluk : nggunakaké piranti pluk (pasah cilik), kesed,
pedhes. ngeprek : entek kekuwatane. ngerad : ngrembug. ngerak : ketiga ngerak, ketiga sing garing banget. ngerap : mlayu banter; ngerapaké : mlayokaké banter; ngerapaké prajurit : ngerigaké prajurit, mbudhalaké prajurit; ngeres : yen digrayang / dimamah kaya ana wedhine; ngeres atiné : wedi sarta sedhih.
kelemon. ngetomakaké : manuhake, ngulinakake.
legeh, ora nggegawa, nganggur. ngihtiyaraké : nggolekaké srana. ngiket : naleni, ngarang, ngrumpaka; ngiket-
ngrimuk, ngglembuk. ngimur : nglipur, ngrerapu. ngincangké alis : ngobahaké alis. ngincik : melik banget marang darbeking liyan; ngincrit-incrit : nginthit-inthit, saka sethithik anggoné menehi. ngindel : nggodhog wedang. ngindhet :
ngipuk-ipuk : ngunthuk-unthuk, nguregi, ndhedher ing pawinihan. ngiponi : nunggoni. ngirabaké : ngebet-ebetaké wulu, ngopatake, nglembatake, mbudhalaké wadyabala. ngiras : nigas, nugel, nindakaké bebarengan, jajan dipangan ngenggon. ngiri-iri : mrentah akon tumadang. ngiribi : mirib, memper karo. ngirid : nggered, ngeteraké sowan panggedhe. ngirih : nyepetaké iliné banyu. ngirik-iriki : ndhedheki arep ngepek. ngisab-isabaké : ngisin-isinake, mirangake. ngisas : ngukum pati. ngisat : ngesat, mlayu, nglungani;. ngisataké : ngipatake, mbuncang. ngisbataké : ngumpamakaké ing pepindhan. ngiteri : ngubengi, ngepung.
sakecandhake. ngiwad : ngewas, mlengos. ngiwas : ngewat, nggawa lunga wong wadon dudu bojone. ngiwat : ngamuk ora perduli apa-apa. ngiwung : ninggal tetilasan becik, gawé kaberikan marang, nglabuhi. nglabeti : nglantak, ngujar-ujari, milara, nanduki kasar. nglabrag : mbuwang panganggo utawa liyané menyang segara kanggo srana. nglabuh : nglari, nggoleki kanthi nurut lacak. nglacak : mbanjurake, nerusake.
nglancutaké : muwuhi, ngluwihi. ngladuki : nggluyur kaya palanyahan. ngladrag : ngldeni, mitulungi. nglagani : ngobar, ngobong, mbesmi, nunggangjaran tanpa lapak. nglagar : legeh, ora nggegawa; nglahan : ora oleh-oleh. nglaha . : babaran, manak, medharak6 (tembung, panemu). nglairaké : nglaju, menyang pagawean tulak, ora mondhok; nglajokaké : nglajengaken, mbanjurake, nerusake. nglajo : krambil leren ora awoh. nglakani : mbakali ing bab gegawean. nglakari : ngela-ela, nanduki tembung manis. nglala : nyeseli paju. nglalahi : ngosoki supaya ilang
akal, ngendhat, njarag mati. nglamaki : madhani, mapaki; nglamakaké : mandhakake, ngremehake : nglamar : nakokaké wong wadon arep diepek bojo, njaluk supaya diwenehi pegawean; nglamari : ndokold klamar, mingit, nyidhem wadi. nglambangi : nglironi, ngijoli. nglambung : nyerang saka ngiringan. nglamisi : nanduki kanthi lamis. nglamlami : nggumunake, nyengsemake. nglamong : ndleming, ngame. nglampet : mampet, nutup bendungan. nglampiri : ndokoki lampiran. nglampra : lunga saparan-paran; nglamprah : nglembreh. nglampus : mateni, ora oleh pangan. nglanangi : solan tingkahe kaya wong lanang. nglandeng :
landhehan nglangga : ngombe diecuraké saka kendhi ditadhahi cangkem, nyuduk weteng. nglanggati : nimbangi, ngladeni, nglayani. nglangke : ora mengku wigati, mung melumelu baé. nglanglang : nganglang, sambang. nglangut : adoh banget, sedhih banget.
marang sing tuku. nglanji : nyoba arep ngerteni trep lan orane. nglanjuk : ngranggeh, nglanjak nglanjrat : nglandrat, nggugat. nglantak : nglarag, nglabrag. nglanteh : nglantik, nggegulang, ngulinakake. nglanting : nulungi kanthi nyekel tangan sing diacungake, nyekeli wong ajar nglangi. nglantra : nglantrah, dawa (rowa) banget critane. nglanthang : mepe ing panasan, rnlaku ora noleh-noleh. nglanthung : nglenthung, ora oleh gawé; nglanthungi : nyulihi, mbanjeli. nglanyak : nranyak, ora urus. nglapali : ngrapali, ndongani nglarad : dhadhal, larud, bobol. nglarap : niyup, nylorot. nglaras : ngruntutaké larase gamelan, nyurasa
nglarung : nglabuh mayit ana ing kali (segara). nglasah : nglacak, nglari. nglasir : netepaké pajek bumi. nglatha : maesi temanten.
nglawad : layad. nglawehi : ngganjel keren, nulungi supaya bisa ngadeg. nglawed : nguled barang lembut nganggo banyu, mluku sing kapindho. nglawung : bosen, numbak; nglawungaké : ngingu kebo ora dimegawekake. nglibataké : ngliyeraké (ngijolake) pegawean. nglecap : nglecek, nglethek kulite. nglecem : mesem. nglecum : ngapusi. nglecoh : nyocoh kinang. ngledhoni :
nglentroh, peloh, tanpa kekuwatan. ngliled : aras-arasen merga luwe. ngleleh : teturon aras-arasen. nglembak : ngombak lembak-lembak. nglimbar : mlembar, nglembat, ngalih panggonan; nglembaraké : nglembatake, menehaké pegawean marang wong liya. ngleci : nglecis, tansah udud. nglecir : pating klecir, pating krencil. ngledhir : pating kledher.
nglegewa : duwe panyana, mangerti. nglegeg : njenger, ndheleleg. ngiegeser : mlaku alon-alonan. nglegeses : turu kepenak banget. nglegongsor : ngglosor, ngglungsar. nglegutakaké : memanuh, ngulinakake. ngleka : ana lekané (wekane). ngleker : ngruwel wangun bunder, turu ngringkel; ngleker-leker : nggubetake. nglelaga : ngimmg-imingi, memingm.
ngldedhek : mbebeda. ngleleng : lunga tanpa pamit. ngleler : mlaku alon-alon, nglemer, orasigrag, krasa kleler ing awak. ngleles : mlintir nganggo leles, mangan nganti entek, ngluluri. ngleluri : nindakaké
minggring, wigahwigih. nglembret : ora kaku, katon lawas. nglemburah : pating blengkrah. nglemeh : nglemek, klemak-klemek guneme. nglemeng : ajeg panase (ora sumelet), banyu ora ngombak ora mili banter. nglampara : lunga saparan-paran, paring besasik, ngayawara, nglengkara. nglimpe : namakaké gaman nalika sing ditamani ora meruhi. nglimputi : nutupi, ngemuli. nglining : ngiris (nyigar) woh-wohan. ngling : clathu, guneman. nglingga : nata. nglinggari : nglungani. nglingsemi : ngisin-isini, niemirang. nglelipur : ngrerapu supaya lipur atine. nglir : anglir, lir, kadya, kaya. ngliraké : ngelirake, nggatekake, ngemanemanake. ngiirig : nggiring raja kaya mulih. nglirik : mandeng nyisih. ngliring : ngingetaké sakeplasan. nglirwakaké : ora ngenaen-emenake, nglalekake. nglisih : klisikan, ora anteng anggoné turu. nglithik : kuru banget. nglithing : nglelithing, ngemi-emi, ndamadama. ngliweng : bingung. ngliwer : ngliwed, ngaton sedhela. ngliyek : tansah lunga, tansab mlaku. ngliyep : turu sedhela. ngliyer : nggenti nggadhe, ngingser, ngelih. nglobong : ngalahi, nggsdhekaké ati.
ngloco : nguwed-uwsd, cgasut kertu. nglocap : nglothok, nglenthek, mbeset. nglodhag : ngglodhag nglogati : nerangaké tegese. ngtogog : nyogok. nglokro : ngloko, mari mempenge. nglolodi : nglelengi. ngtolos : nglulus, ngumus, nyopot, narik. ngtombo : ngapusi. nglombrot : nglembret, manganggo sandhangan sing lungset lan ora tumata kanthi becik. nglomproh : nglombroh, panganggo sing kegedhen. nglontop : nyogok nganggo lontop. nglopa : menehi reruba, mbeseli. nglopak : nglubuk. nglopok : mbakar, ngobong. nglorehaké : njlentrehake, ngandharake. nglorapaké : mblasukaké marang kasangsaran. nglowong : pasa, ora mangan apa-apa; nglowongi :
ngloyong : mlaku-mlaku, dolan-dolan ngloyop : ngantuk. ngludhang : ngentas wuwu. nglugas : lugasan, manganggo sarwa prasaja. ngluhuri : ngungkuli; ngluhuraké : mulyakake. nglukat : ngruwat, mbadharake. nglukita : ngrumpaka, ngarang, nganggit, ngluluh : ngejer sarana dipanasi, gawejiadren lemah sing arep digawé bata. nglulun : ngelun, nggulung, nglumpukake. ngluiur : ngosoki awak nganggo lulur. nglomba : njola awit kaget. nglumuhi : ngalahi kanggo nyingkiri padu, nyingkiri bab-bab sing ora gawe senenge ati. nglumur : nglemer, tumandange alon banget. nglumpruk : nglumbruk,
nglunthung atiné : wis ora mempeng. nglunyat : kurang ajar. nglunyun : nglonyom, nglenyem, mbesut kulit. nglung : kaya lung, ngelung. nglunggemi : menehi luwihan kanggo tambah, nyumenekake, menehi inah. nglungka : kaya lungka (prongkolan lemak), wangkod; nglurug : mangkat perang, marani panggonané mungsuh, ngiuruh : ngluruhi, ngaruh-aruhi. nglucut : nglocut, nglebus, rnlaku nalika udan. ngluthek : ora metu-metu saka omah. ngluwangi : mituturi migunakaké kupiya (conto). ngluya : medel jarit. ngluyug : nglugur, lunga nirana-mrana. ngubak : ngobak, ngubek, ngudhak, ngebur banyu. ngubal : mlintir; nyubalaké : nggedhekaké urube geni, mameraké
ngelingaké lan njaluk sing wis dijanjekake. ngucing : melik banget, mijet lengen nganti metu kucingane. ngucir : mlayu
ngudung : mangkel banget, wangkat, nggugu karepe dhewe ngudhet-udhet : nyoblos terus disuwek. ngudheng : nganggokaké iket. ngudhi : namakaké kudhi; ngudhikaké : nglakokaké prau mudhik; ngudhik-udhiki : nyebar dhuwit kanggo dana, ngudhili : mikolehi, migunani. ngudbup : metu kudhupe, kaya kudhup. ngugem : meca nganggo layang primbon; ngugemi : nggegegi panemu (kasaguhan). nguger : nyancang ing pathok; ngugeri : ngrungokaké katrangané seksi, nggawe
iwak segara menyang papan lelang, ngulari : golek, nggoleki; ngular-ulari : mawiti, menehi pitutur. ngulati :
sumorot kaya kumala (inten). nguman-uman : ngumbang-umbang, ngundhat-undhat, ngunek-unekake. ngumbal : nyewa raja kaya
ngendha : ngumbulake, ngulukake, ngaburaké manuk nganggo dicencang, ngundhamana : nyrengeni kanthi ngundhatundhat; ngundhageni. : pinter nggeguling; ngundha usuki : menehi tandhingan. ngundher : ora ngalih-ngalih, ora metumetu; nguni-uni : nguni, biyen. ngunir : kuning kaya kunir. nguniweh : luwih-luwih, semono uga. nguntapaké : ngeteraké nalika
mapaki, madhani, mregoki. nyampar : nyampe nganggo sikil, nyandhung nggasruh; nyampar banyu : nyewa sawah sing wis ditanduri. nyampe :
nyandeyani : medeni. nyandekaken : murungake. nyandhak : nyekel, bisa nututi. nyanepakaké : ngumpamakaké nganggo sanepa. nyantri : manggon ana ngomahe calon mara tuwa, mondhok ngaji. nyantrik : dadi
ngladaki, mbebeda. nyanggemi : nyaguhi, nyanggupi. nyanggit : nyambung, nggawejejeran ora ngepasi pakem (tumrap dhalang). nyangrah : manggon, dedunung, mesanggrah, nyanggrek : nyanggrok, mandheg. nyangik : kuru banget (tumrap wong wadon). nyangkal : madoni, mbadal; nyangkal putung : wanguné uwang sing becik. nyangkepi : nyamektani, nyawisi. nyangkin : mangkin, tansah, saya. nyangklak : krasa ora kepenak (lara) ing cangklakan, nglairaké tembung sing marai muring. nyangkleng : ngangkleng, kesuwen banget. nyangkul : macul, nindakaké pegaweaning liyan. nyangkramani : ndhemeni. nyangkrimani : nyangkrimi, mbedhek cangkriman. nyanten : ngadoni nganggo santen, nyatur, nggunem ala. nyantrok : nyantu, manggon ora lungalunga, lungguh ora ngadeg-ngadeg.
terus diulu. nyaprang : nyrapang, nyaprat, njlaprat (tumrap brengos). nyarab : nyaplok pangan (tumrap iwak).
sadurunge. nyawit : nganggo sandhangan sing bebed lan ikete padha bathikane. nyebrataki : emoh ngaku anak. nyeda : nyacad; nyedani : mateni. nyedheng : laku ngiwa (tumrap wong
nyrengeni. nyebak : nebak, ndemak; nyebak gawé : nyambut gawé. nyebal : ora padha aro liyane. nyebawa : nyabawa, muni-muni. nyebit : nyuwek. nyebrak : nyuwek, utang dhuwit sawetara dina. nyedhahi : nyuruhi, ngulemi. nyedhekahaké : ndanakaké kanggo sedhekah. nyegele : ndhewe, menjila. nyegil : nyeglik, linggih dhewe.
nyepaplo, meneng baé ora mangan ora guneman. nyepekaké : nyepenaken, nyuwungake, nyirik. nyepeketaké :
karo sing lumrah, tansah elik-elik. nyethak : nyethek, pait banget. nyibrataké : nyebratake, ngemohi, ora ngakoni. nyidhikaké : nitik,mriksa. nyidra : mateni kanthi laku cidra; nyidra asmara : ndhemeni; nyidrani janji : ora nuhoni. nyidhat : metu dalan kang luwih cendhek. nyigeni : nyupanani. nyigeg : medhot
tumungkul, mempeng tumandang gawé. nyilakrama : nilakrama, takonkanthi urmat. nyilibaké : ndhelikake, nylingkuhake. nyilih : nyambut, nganggo darbeking liyan kanthi nembung; nyilih mata : ora meruhi dhewe. nyimbing : ngiling-ilingi, miling-miling, nyasmitani. nyimik : nyimit-
ngejoli. nyipta : nggantha ing pangangen-angen, nganakaké apa-apa kanthi cipta. nyiru : tambir, tampah. nyitra : nulis. nylabari : ngandhani, nglantari. nylekit : nyakot, nggigit, nyerikake. nylumbat : ngonceki krambil nganggo slumbat. nylundhing : ngganti, mbanjel. nyuba-nyuba : ngurmati banget. nyubaki : nyukupi. nyudara wedi : mitra becik nganti kaya sedulur.
nyudhah : ndhudhah. nyudhung : gawé sudhung, manggon. nyugagi : njugag, nyuthel. nyugali : ngucapaké tembungsugal marang. nyugata : nyuguh. nyuhun : nyuwun, njaluk; nyuhun-nyuhun : ngaji-aji. nyukengi : ngukuhi emoh menehake. nyukeri : ngregeti, njalari susah; nyukerta : ngrigoni, ngalang-alangi. nyuki : gawé legokan kasur, nyumpi pangan. nyumbana : ngambung, nyanggama. nyumenekake : ngenteni, ngundur wektu sedhela. nyumpi : inatesi ora kena
nyuwawa : nandhingi, nglawan. nyuwaweni : ngrujuki, mupakati. nyuwurake : ngandhakaké mrana-mrana. E obah : ebah, owah saka kahanan meneng; obah-obahan : ada-ada ngudi gegayuhan; obah osik : tuwuhmg gagasan, krenteging ati. obar : diobar, diobong; obar-abir : cleret, thathit, kilat, wangun kaya gendera kang awarna abang, putih, biru. obat : tamba, jamu, isining niriyam kang dumadi saka campuran sendhawa lan
ogleng : kerise dioglengake, disengkelit nyongat; kethek ogleng : joged nggambaraké solahe kethek. olang-olang : ulang-ulang, golek. olan-olan : keewan bangsané uret, ali-ali. oleh : angsal, kena; olehan : kerep
sing digawa mulih (medhayoh); oleh-olehan : kelakon sing dikarepke; oleh pepati : bisa gawé patining mungsuh. olod : ngolod-olod, kepengin banget, kumudu mangan. omah : griya, dalem, yeyasan mawa payon kanggo dedunung; omah sadhuwuring jaran : sekuthon arep mbalela; ngedegaké omah ing pawedhen : pitaya marang wong kang ora kena diendel; omahan : gampang cumbu; omah-omah : gegriya, dedalem, dedunung; omah-omah : emah-emah, krama, palakrama.
oncer : graji sing ora liganggo gawangan; dioncerake : diandharaké nglantrah. oncit : dioncit-oncit, dioyak-oyak, onclang : dionclangake, diuncalake, dilungaké adoh amarga luput, dipindhah ing papan adoh amarga luput.
ondhal-andhil : anak ontang-anting, dedagangan pawitané nganggo dhuwite liyan. ondhan : madheng, sela ing pegawean, wektu leren (ngaso). ondhe-ondhe : ondhe, umpama, kaya, pepindhan, panganan saka glepung diglindhingaké ing wijen. ondhok : ngondhok-ondhok, mangkel lan susah sing ora kawetu. oneng : kangen; oneng-onengan : kangen banget. onggal : unggal, saben. ongger :
mingsed) sethithik; dionggreh-onggreh : diowah-owah. onggrok : si kothok onggrog, sing ala dhewe; dionggrokaké : diselehaké tanpa diopeni. ongkak : krasa kesel baune; diongka-ongkek : diengkak-engkuk. ongkang : linggih ing pinggir sikile gumantung; sawah ngongkang kali : sawah cedhak kali nanging dhuwur sawahe; atiné ngongkang : atiné gela banget. ongkek : pring (kayu) kanggo mikul nganggo sikilan papat; diongkak-ongkek : diogak-ogak
opem : opem; opak gambir : panganan saka glepung beras / ketan pangolahe dipan. opor : iwak pitik (bebek) sing diolah nganggo santen. opyan-opyan : ropyan-ropyan, seneng mangan enak. oreh : diorehake, dijlentrehake, diandharake; dioreh-oreh : dingengreng; orehan : andharan. oreg : horeg, buminé obah geter, geger, rame banget. orong : ngorong, ngelak banget; orong-orong : kewan jinise
kesusu. otek : tanduran sajinis jumawut, jala cilik. onteng-onteng : oleng-oleng, kewan jinise
uret. othe-othe : ote-ote, ora klamben, kewan jinise
arep perang; pacak gulu : nglenggokaké gulu nalika njoged. pacal : piranti bangsané patas, jinis iwak loh; pacalang : prajurit kang ndhisiki laku. pacang : dipacang-pacang, digadhanggadhang; dipacangaké : digadhang, dijodhokaké dadi
tetuwuhan sing wohé kena kanggo tamba; dipace : diapusi, diblithuk. paceklak : paceklik, mangsa larang pangan. pacima : pracima, kulon. pacing : tetuwuhan sing ngenthik wite empuk lan dhuwur. pacitan : panganan nalika ngombe wedang; dianggo pacitan : dianggo samben omong. pacok : pacuk, congkog, tukang ngrembugaké wong kang dol tinuku. pacrabakan :
kanggo ngedhuk lemah; pacul bawak : pacul kang wesiné nganggo
sambungan kayu; pacul gowang : pacul kang sasisih growah, araning gendhing; pacul
pekarangan. pada : sikil, suku, sampeyan, entekentekaning tembang (ukara); pada kathaka : gelang sikil (binggel); pada mandhala : jagat; pada wacana : pasemoning rai; padayantara : pit, sepedhah; durung pada : durung cetha (tumrap rembugan).
paesan : rerenggan ing dhuwur bathuk; kaca paesan : pangilon kanggo dandan. paestren :
pagas sarat : ngiris gulu kanggo tandha setya. pagemu : pagene, ya gene, sebab apa. pagedhongan : crita sing dhalange ora mitontonaké wayang, pepakem, paugeran pegeh : panggah, kukuh, sentosa. pager : aling-aling, let-letaning pekarangan; pager gedheg : gedheg kanggo mbmkuti omah; pager bata : pager kang digawé saka bata; pager wayang : pager ing padesan; pager salira : ora
pager suru : kena ing reribet; ngrusak pager ayu : ndhemeni bojoné liyan. pagenng : pageblug. pagelaran : paseban
kasampumaning urip. pagut : pethuk, tumpuk, tempuh. pagongan : papané gamelan nalikané
kangelan pakah : lajer sing ngepang. pakal : dhempul (kruwing) kanggo nambal prau. pakathik : batur tukang nuntun jaran. pakem : layang wewaton crita pedhalangan. paken : paku. pakena : piranti, sarana. pakenira : kowe (tumrap ratu marang kawula).
dipethek nganggo piranti ramalan, dipethek mesthi ora bisa, diina. pala : arané wit lan woh sing kena kanggo bumbu, piguna, pakoleh, lelabuhan; dipala :
gumandhul ing wite; palairan : cathetan bab lairing bocah; palakarta : rampung; pala kependhem : woh-wohan sing kependhem lemah;
pala kerti : prabot-prabot, piranti; pala cidra : cidra, ora tuhu; pala kesimpar : woh-wohan sing gumlundhung ing lemah; pala kitri : tanduran ing pekarang; pala kiyah : ngilmu palakiyah, ngilmu palintangan; pala krama : bebojoan, rabi, pakurmatan, taklim; pala marta : welas asih bebudene; pala wija : tanduran ing sawah sing dudu pari, pisungsun marang ratu arupa wohwohan, abdi dalem ratu sing dumadi para wong kang cacad. palana : lapak gajah. palandang : juru laden penganten. palang : pring (kayu) kang malang; palanggaran : babagan nerak anger-angger; palanggatan : senthong pamujan. palar : dipalar, dijupuk, dijaluk; dipalari : dijaluki tulung; palar pinulir : tulung tinulung. palara-lara : abdi wadon kraton sing isih enom,
palupi : pola, tuladha, layang, tulisan. palupu : kidung, rerepen. paluruhan : pawuhan. paluwanu :
wenehaké wong wadon nalika arep dipegat. pamancana : pangrencana, panggodha, pangronah. pamardi : pamerdi, enggoné
pambage : enggoné mbage, enggoné ngedum.
banyu. pamekak : anggoné mekak, bangsané sabuk kanggo ningsataké bangkekan. pamekas : pameling, wekasan, welingan, kang wekasan (
enggoné pinter guneman. pamicis : mantri pamicis, punggawa kang kajibah narik pajeg. pamidhangan : pundhak, papan kanggo midhang. pamikara : tindak sawenang-wenang. pamilang : pamical, enggoné ngetung. pamiii : kulawarga, kadang. pamiluta :
nggathuknggathukaké surasa. pamirma : enggoné nggemateni. pamitran : tetepungan, kekancan, kanca. pamar : campuran, enggoné amar, wujude gegambaran warna-warna tumrape keris; pecah pamare : wis wiwit dewasa tumrap bocah. pamarsita : pamuwus, gunem, tetembungan. pan : jir, rak, ananging, piranti panggawe roti; dipan : diolah ing pan.
pana : ilang, entek, putus,
pandhapa, punggawa kang nampa pajeg panangkilan : palenggahaning ratu nalika sinewaka panasar : susur ,
bebaya; pancadriya : piranti ing badané manungsa kanggo ngrasakake; pancanaka : kuku lima; pancaniti : panangkilan;
luput ing pati; pancawala bocah lelima; pancawara : mantra kanggo nyepetaké bayi lair pancah : dipancahi,
nganggo adeg-adeg pancal : dipancal, dijejak , dipegat dening sing wadon; pancal donya : mati; pancal panggung : jaran (kebo) sing ing dhengkule warna putih pandarakan : padarakan , wong asor pandhadha : anak sing nomer telu pandhalungan : guneman ora ana unggahungguhe pandhara : bendara pandhe : tukang gawé dandanan saka wesi; pandhega : lelurah, pangarep, panggedhe, panjak, antheking pandhe; pandhekar : wong kang pinter ulah gegaman (ulah bela dhiri) pandhes : pundhes , dikethok tekan bongkot pandhi : dipandhi, dipandhe, dipikul sumendhe pandhiran : omong-omongan pandhita : wong sing putus ing kawruh kasampurnan; wong ahli tapa; pamonging kaum protestan; pandhita endhog, pandhita antelu ; wong kang sumuci-suci pandhoga : woh pandhan pandhuk : liron-lironan ora nganggo tombok pandika : pangandika, tembung ;
layah, lemper panen : ngundhuh; panen mata pailan ilat (pr.) : mung bisa ndeleng ora bisa ngrasakaké panedha : panyuwun, panjaluk, paminta, pamangan panedya : sedya, niyat panegar : tukang ngajari jaran
jeneng, aran paneluhan : mantra kanggo neluh panembahan : pandhita, begawan panembrama : tembang kanggo ngurmati; dipanembrama : dibagekaké nganggo tembang manembrama, mbagekaké pangabaran : aji kanggo meper kadigdayané mungsuh pangaksama : pangapura pangalapan : papan angker sing ngalapaké wong utawa kewan pangalasan : pangkating abdi; jaka pangalasan : raden
temanten pangapesan : sing njalarti apes pangaran : jeneng, aran; dadi pangaran-aran : akèh kang ngrasani ala
tumbak sing kanggo ngiring pangedhepan : aji kanggo nelukaké
pangeran; pangrantunan : wektu ngaso lan mangan, papan kanggo nata suguhan nalika pista. pangrasa : pangraos, rasa rumangsa, enggoné ngrasakake, pangira,panemu; pangrasak : bebungah marang modin nalika manten ijab. pangreh : sing ngereh, sing mengarepi, cara enggoné ngereh; pangreh agung : pangreh kang baku; pangreh luhur :
pangrembe : kagungané ratu; bumi pangrembe : bumi kagungané ratu; abdi pangrembe : abdi dalem kraton;
garwa pangrembe : selir, klangenan. pangresaya : panjaluk tulung. pangrik : enggoné nywara ngerik. pangwasa : panguwasa. pani : trapong, piranti pangulur lawe ing tenunan, tangan; panibasampir : paweweh penganten lanang marang wadon; panida : apu, enjet; paniganan : wadhah kinang; panil : perangan saka lawang; panimpang : blumbang kanggo ngingu iwak; paningrat : panirat, emper; paningron : dina paringkelan kang kalima; paningset : sabuk, tenger saka calon penganten lanang marang calon penganten wadon; panitih : sing ana ndhuwur dhewe, sing nunggang; panitra : panitera, juru nyatheti, sekretads. panja : jalu, kayu pucuk dilancipi kanggo gawé clowokan lemah; panjajap : prau cilik; panjak : anthek pandhe, niyaga. panjang : dawa; panjang giri : panjang putra, piring gedhe; panjang ilang : janur diwangun kaya piring ; panjangka : kang dijangka, sing dikarepake. panjarwa : sing njarwakake, sing negesake. panjatos : panjalin. panjawar : wulu swiwi sing pinggir dhewe, prajurit ing barisan pinggir. panjer : dhuwit pakenceng tumrap wong tetuku / nyewa; dipanjer : ditancebaké (tumrap gendera); panjeran gendera : cagak gendera; panjer esuk : panjer rina, lintang sing katon wayahesuk; panjer sore : Intang sing katon wayah sore. panji : sesebutan marang darahing ratu, lelurahing prajurit, gendera; panji klanthung : wong sing nganggur; panji wulung : layang anggitané mangkunegara; panji-panji : clana papak dhengkul nganggo benikan ing ngisor.
panjodhi : panjudhi, among, kang pinatah nampani tamu.
enggoné niakupake. panlangsa : panalangsa, enggoné nelangsa; panlening : pangedum, enggoné niening. panlesili : pandhedhes, anggoné niesih. panlikung : pangrimpung, enggoné nlikung. panliti : pamriksa, enggoné nliti. panlorong : panglepas, enggoné niorong. panlundhag : pamancad, enggoné nlundhak panlusur : panggrayang, enggoné
enggoné inraju. panrapti : pamarem, panyeneng, panata. panrawang : enggoné nrawana; tanpa kering : ora ana sing diwedeni lan diajeni. pante : pasisir, pinggiring segara; panten : angger, thole, kowe; panteswara : bandhasa. panti : pantya, omah, panggonan; pantis : sob, surut (tumrap banyu). panuduh : sing nuduhake, enggoné nuduhake; driji panuduh : driji nomer loro sakajempol. panuhun : panarimna. panuju : enggoné nuju, cocoging ati, pinuju; panujuman : ngilmu pethek srana lintang. panuli : piranti kanggo nyungging.
panunu : pangobar, pangobong, pambesmi. panunggul : kuluk, arané wilahan gamelan, inten sing ditrap ing tengah-tengahe ali-ali; driji panunggul : driji tengah. panutan : kang dienut, kang diturut, pangarep, anak pek-pekan kanggo sarat bisa duwe anak. panutur : dedalan, sarana. panuwun : molo (tumrap omah), panjaluk, panarima. panyadranan : papan kang dienggo
godhong gedhang (blarak); papahan : paga; asu ninggal ing papahan : ngepek bojo tilas bojoné
disirnakake; papasan : arané tetuwuhan, arané manuk. papeka : pepeka, sembrana, ora ngati-ati. papan : wadhah enjet ing pakinangan.
parakasah : pangrasah, bebungah marang pengulu nalika nikahake; parakrama : pakurmatan, palakrama, laid rabi; parakirma : palakinna; parama : kang pinunjul, kang linuwih; paramarta : ambeg welasan ing pepadha; paramasasra : kawruh linuwih, wewaton panulis lan pranataning tembung ing ukara; paramastuti : pamuji, panyembah; paramaresi : pandhita linuwih; paramean : kasenengan, kasukan; parameng basa : putus ing babagan basa; parameng
rembug; parapadu : pepadon, pasulayan; parapen : luweng geni pandhean (kemasan); parawanten : sajen. paran : kepriye, purug, panggonan kang diparani, pangeran; paran baya : apa baya, gek apa ta; parandene : ewadene, suprandene; paran tutuhan : dadi tutuhané wong akèh. parang : karang padhas segara, bendho, bodhing; parang rusak : cakriking bathikan; parang muka : mungsuh; parang tritis : pesisir segara ing
bestru; pare enom : sajinis gendera warna kuning
lan ijo; pare karantan : gelungan sing pucuké rambut diklewerake;
tetuwuhan sing wohé beras; pari jero : pan kang umure suwe; pari gaga : pari ing palemahan ora butuh dielepi banyu; pari genjah : pari kang umure luwih cendhak; paribasan : ukara sajinis saloka nanging tegese wantah;
nggepok, enggon; parihasa : cecamah, pepoyok; parijatha : aran6 cengkok tembang sinom; parikan : unen-unen dumadi saka rong tembung mawa purwakanthi utawa wangsalan; parikena : sembrana parikena, njaluk apaapa panembunge kanthi sembranan;
prasada, candhi, gedhong, kedhaton, sin,
katerangan, diploma partiwa : ratu, mantri parwa : bab ing layang, perangan, paro; parwan : paron parwata : gunung pasaban : papan kang kerep ditekani pasabrangan : papan kang dienggo nyabrang pasadon : regol,gapura
paseksen, tandha yekti, bukti katerangan; paseksi : dhuwit pituwase dadi seksi pasakitan : wong kang diukum,
nata, ngetrap, rob, banjir; sapasang : sajodho; pasang aliman tabe : kurmat robagekaké (ing padhalangan); pasang angkuh : umuk, pambekan; pasang gendera : ngedegaké gendera, nedya
ngraman; pasanggrahan : palerebaning ratu ing njaban kutha, omah panginepaning para luhur kang lagi niti priksa; pasang grahita : sumadhiya
nyemoni pasepiran : pakunjaran pasingidan : pandhelikan pasisir : palemahan pinggir segara; pajang pasisiran = nindakaké ayahan negara menyang njaban kutha paso : jembangan gedhe; pasobatan : pamitran, kekancan pasraman : patapan, pertapan, padunungané pendhita pasrangkara : guneman sareh lan sumeh patah : bocah wadon cilik-cilik sing sapantaran direngga-rengga pinangka kanthiné penganten; wis
digosok nganggo patar; patarana : palungguhan patatri : manuk, panah patehan : prabote ngombe wedang teh,
papan kanggo nyawisaké wedang patembaya : semayan, kencan patembayatan :
pathakilan : pethakilan, tansah memenek pathek : lelara ing kulit; patheken : nandhang lara pathek
dicendhakake. pathir : pothar-pathir, kether. pathok : kayu utawa pring sing ditancepaké kanggo tetenger. paripolah : solah tingkah, tandang tanduk pathok bangkrong : tetep ora bisa owah, rega mati ora
nalare : bisa mikir kanthinalar becik; pecah pasedulurané : pedhot pasedulurane. pecak : bumbu kanggo
oncate nyawa ninggalaké raga; pecat sawed : wayah wisan gawé. peda : gereh iwak kembung. pekik : bagus. peking : arané manuk sajims emprit; Saron peking : penacah, saron cilik; peking abuntut merak : prekara cilik wekasané dadi gedhe. peksa : panjiyat supaya mmandang; peksan : geleme merga kepeksa; peksa vani : kendel banget, arané gendhing, peksi : manuk, sindik sing tumanceb ing ukiran keris; peksi kuwung : arané gendhing. pelana :
sing didhudhukjroning lemah, arané manuk. pena : sampeyan, kowe.
wis gawé omah dhewe. pendeng : peleng, pindeng; dipendeng : dipindeng. pendhalungan : guneman ora karuwan unggah-
digawé emas utawa slaka; golek pendhok : golek alem; pendhok blewah : pendhok sing sigaran sairing; pendhok bunton : pendhok sing wutuhan. pending : sabuk sing digawé saka emas utawa slaka.
pangeran, wewaton; perak esuk : perak enjing, ngarepaké bangun esuk. perang : bandayuda; perang ampyak : perange rampogan karo gunungan; perang dharat : perang amuk-amukan; perang dhemit : sesatron sing ora ketara; perang gagal : perang sing durung ana pepati; perang kembang : perange satriya karo buta; perang catur : beteh rembug adu titising wicara; perang laut : perang ana ing segara; perang leres : perang dhedhelikan sarana nglimpe; perang ngarep : perang adu arep ora nglimpe; perang sabil : perang mbelani agama, nglairaké bayi, manak; perang tandhing : perang ijen padha ijen. perbatang : wit sing
geseng, gosong. perep : perek, cedhak. peres : diperes, diwenyet, dipuh; pikirané diperes : pikirané dipesu banget; tenagané diperes : tenagané diplinder; siram peres : adus wuwung; sapi peresan : sapi sing dijupuk puhane. peguwa : gedhe dhuwur kaya buta. pergul : dipergul,
pramana, cetha, tamat pandelenge. permati : kalawan becik, kanthi apik. permili : sanak, sedulur, kadang. pernesan : tetembungan (pratingkah) digawé-gawé kanggo memencut, kumudukudu weruh. peron : arané tetuwuhan kang rumambat. perpek : diperpeki, diprepeki, dicedhaki, diparani. persaben : prasaben, kandha marang, aweh weruh, njaluk palilah. persah : presah, krasa ngeres. persandha : tersandha,
paweweh penganten lanang marang embahe penganten wadon. petak : pambengok, panggetak;
metu petaké : ngetokaké kadigdayane; lindhu petak : lindhu sing nggenjot; dipetaki : dibengoki; dipun
dipaculi pethar : dipetharaké : dijereng, diambakaké pethat : leren, pedhot, pisah; dipethat : dipedhot pethek : pambadhe, pambatang, pambedhek; nyolong pethek (pr) : ora cocog karo pangirané wong akèh. pethel : wadung cilik; dipetheli : ditamani pethel pethes : dipethes dikerengi anggoné mulang muruk pethil : uwal saka gantilane, palu cilik ing kemasan; pethilan : sing wis uwal saka gantilane, wayang wong mung saperangan pethot : dipethot : diuwalaké kanthi peksan, disapih peksan (dadakan) pethuk : godhong turi; dipethukaké : dipapagake; dipethuk : dipapag, diwadhahi ules piagem : layang prajanjen piala : piawon, tindak kang ala; dipialani : dipaeka, digawé cilaka piandel : tanggungan, bab kang diendelaké pianggep : gagasan, panganggep piangkah : pangangkah, karep piangkuh : umuk, angkuh picis : redana, arta, dhuwit, perak : cedhak. pidak : dipidak : diidak, dipidek; wong
dipindha : diwangun kaya, diemper kaya; dikanji : dicelup ing banyu kanji pindhang : arané lelawuhan; pindhang wantah : duwe gawé mantu wis sumekta ora sida merga pengantené
kucing), cipratan banyu udan; pinjalan : tapihan sing poncode tapih kang dhuwur dilangkip munggah pinta : dipinta-pinta, dicawisi pinten : arané tetuwuhan dipintonake : dijalukaké panemu marang wong sing luwih ngerti pinggala : abang tuwa, julig
tanpa sela pirabara : pirangbara, pinten banggi, luwih becik yen pirasat : wirasat, pratandha pirma :
dipilah, didhewekake; dipethati : dipilah sing becik; pithatan : pilihan pithi : tenggokcilikjamanbiyen kanggo taker beras piaga : palwaga, kethek, plawangga
plaksana : diplaksana, diukum (dikaniaya) kanggo conto supaya liyane; diukum picis : diukum sarana diiris saka sethitik plaksiyu : dhokar rodhané nganggo ban. plancoh : antru, pathok
bawang : arané manuk. plebuhan : pawuhan. plekat : alun-alun, wara-wara, undhangndhang lendak-plendek : ora nyenengaké olehe mangan, ora kenceng kekarepane., plesta : palastha, rampung. plupuh : galar, pring, disigar sairing dicacahcacah kanggo sanggan ; klasa ing amben. pluruhan : pawuhan. plonco : pentil semangka, isih enom durung akèh pengalamane, gundhul plonthos. poak : buthak. podhang : kepodhang, arané manuk. podhi : inten las-lasan. poel : ompong ganti untu (tunarap raja kaya),ompong,
gunem, ujar; pojaran : rasanan. pokok : wedang pokok, wedang srebat. pokal : anaké wit gedhang; pokal gawé : pratingkah kang ala. pokil : reka daya golek kauntungan. pokol : socané wit, dhangkel. pola : tuladha, wujudmg rai; jembar polatané : jembar wawasane, sugih
kawruh. polang : wohé cengkeh, jinise kacang kapri. poma-poma : pakon (pinding) sing banget. ponang : punang, kang, si. ponponané : wekasane, pungkasane, wusanane. popo : mopo, ora gelem nglakoni awit ora keconggah. pora : poran, kareben; porajana :
lagi tresna-tinresnan. poso : diposos-poso, disentak-sentak, diosooso. posong : sajinis icir kanggo misaya iwak. potra : prau; potraka : putu. praba : sorot, cahya, sunar, sandhangan wayang wong manggoné ana ing geger. prabayasa : prabayeksa, prabasuyasa, dalem gedhe ing kraton. prabakara : prabangkara, srengenge. prabancana : maruta, angin. prabaswara : sumorot banget. prabata : gunung, esuk. prabatang : wit gedhe sing wis rubuh. prabawa : kaluhuran,
nyenyuguh. pradikan : perdikan, bumi kang ora dikenakaké pajeg. pradikes : pratingkes, pinter, trampil. pradin : rampung.
piranti; ora tumindak mangkono. praguyama : kawicaksanan, kawruh, pinter, waspada, ngati-ati. pragola ruket : perang
prananta : pranantika, pati, mati. pranata : tumungkul, teluk, sembah, nyembah; dipranata : ditata miturut pepacak; pranata mangsa : petungan bab mangsa; pranatan : pepacak sing wis didhawuhake, tatanan, aturan. pranawa : padhang, waspada, waskitha.
kasaguhan. prasaben : prasadu, pamit, kandha marang, kandha sadurunge. prasada : candhi, gedhong, kedhaton, kawelasan. prasata : supata, sumpah ora arep nindakake. prasasta : pinuji, dialembana. prasasti : layang kekancingan (
pratala : bumi, lemah; pratama : kang kapisan, kang kawitan, kang becik dhewe, kanglinuwih; pratandha : tetenger, ciri,
kanggo tapa. pratela : aweh weruh marang; dipratelani : dikandhani, diwenehi weruh; dipratelakaké : disebutake. pratignya : prasetya, saguh bakal nindakake. pratihata : pratiyata, ora gingsir, sentosa,
sekti. pratikel : srana dalaning pangudi, pituduh rekaningpanindak; dhendha pratikel : dhendha merga ora nekani pengadilan pratima : reca,
pratisara : tali, tampar, diplomah, layang kekancingan. pratistha : dedunung, manggon, linggih. pratita : misuwur, kaloka.
wijang-wijangan. prawa : wayang prawa, wayang purwa; prawaka : banjir rob; prawanta : ing sarehne; prawara :
tiik. prihambak : prihawak, dhewe, ijen. prikanca : kanca tunggal pagawean. priman : pepriman, ngemis. primbon : layang kang ngemot bab petungan,
becik : dipirmakaké murih becike. pringgitan : omah antarané pendhapa karo omah buri (gedhe). pringkelan : paringkelan, petung bab apesing titah marengi ing dina. pringkus : dhadha mnngkus, dhadha sing ciyut. pripean : ipené bojo.
bakul barang-barang sing wis kanggo; prombengan : papan kanggo dodol prombengan, barang sing wis diprombengake. prugul : diprugul, dipnmggul,
kandha. pyur-pyuran : dheg-dhegan atine. R rabasa : dirabasa, dinisak, direbut kanthi peksa; ngrabasa : ngrusak, nempuh, ngrebut. rabda : ngrabda,
dilari racak : kabeh meh padha; racak-racak : recek-recek, kabeh kawratan banyu nanging ora agung; racaké : lumrahe, sing akèh-akèh; nggalak racak (pr) : nenangi wong kang duwe niyat ala racek : kremi manggon ing weteng (roata). racikan : driji. rad : keklumpukaning wong-wong sing kajibah aweh pamrayoga; rad agama : pengadilan babagan agama; rad kawula : keklumpukaning wakilwakiling kawula (dpr). raden : sebutan kanggo darahing ratu; raden adipati : sebutan pepatih
ratu sing wis omah-omah; raden bagus : sebutan darahing ratu sing durung rabi; raden ngabei : sebutan abdi dalem kraton. radite : raditya, radiktya, srengenge. radon : ngradon, ngrebda. radosan : radinan, ratan. raga : awak, badan wadhag; amor raga : andhap asor, ngesoraké awak; ora raga : ora memper, ora wujud; ngreraga : macak, ndandani
wijining won lanang, rasa. rai : pasuryan, perangané sirah sing ngarep, peranganing apa-apa sing ngarep; rai gedheg : ora duwe isin. rama : rainten, rina, rinten, wayah awan. raja : ratu; gedhang raja : gedhang sing piguna ing
raja : dipepundhi kaya dené raja; raja amal : raja darbe, barang-barang sing
didarbeki; raja brana : bandha lan barang-barang sing akèh pengajine; raja jamas : mantra kanggo srana negor kayu gedhe; raja kaya : kewan ingon-ingon sing bisa ngetokaké kaya; raja kaputron : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten kakung; raja kaputren : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten putri; raja manggala : arané gendhing; raja muka : petung kanggo ngerteni begja cilakané manungsa; raja niti : pangadilan, bab pangreh praja; raja panganggo : pangagemaning ratu; raja pati : prakara pepati; raja patmi : prameswari; raja peni : barang-barang sing edi peni; raja pundhut : bulu bekti saka kawula marang ratu; raja putra : putraning ratu; raja
sing awaké semu kuning sikile papat warna ireng; ngrajegi : mageri nganggo turus; rajeg wesi : pager kang digawé saka wesi; rajin : sregep, necis;
karajinan : kasregepan, kagunan tangan. rajug : ngrajug, kaget banget. rajun : araning tetuwuhan.
njaga; raga ini : kembang. raksasa : raseksa, buta. raksasi : raseksi, buta wadon. rakta : rekta abang. rakus : mangani, dhemen mangan, cluthak,
pethek. ramat : rahmat, serating godhong (woh), klamat. rambah : ambal, ping, kaping; rambah-rambah : ambal-ambalan; ngrambahi : ngambali maneh, mindhoni. rambak : wlulang sapi sing digawé krecek, oyod wit-witan sing ora nunjem lemah. rambana : ngrambana, nyrempeng,
rambon : tembako sing alus lan sedhep; sagon rambon : panganan sagon sing nggawené dipan; sapi rambon : sapi
bebanten, wong kang kekaniaya. rampa : ngrampa, ngrerampya, ndhabyang,
nggotong wong semaput. rampad : ngrampad, nata lelawuhan ing piring; rampadan : piring sing wis ditatani lelawuhan. rampe : pisuguh (panganan lsp); rerampen : uba rampe suguhan. rampek : rampung; ora dirampes : ora direwes. rampid : rapet banget; ngrampit : nyerang mungsuh, ngepung beteng. ramping : pawakan cilik dawa alus lan becik, dalan sing rata, ahis, ora mbrenjel, ukara sing alus lan becik; rerampinging ngelmu : lelungidan, ngrawit;
kowe. randeng : ngrandeng, nglandeng, ajeg ora suda-suda. randha : wong wadon sing ditinggal mati (pegatan) karo bojone; randhan : apa-apa sing ora anajodhone; randha drengis : arané pan (saiki wis ora ana); randha keli : arané bathikan; randha kisi : randha sing duwe anak lanang
saiki ora ana); randha nunut : arané gendhing; randha royal : arané panganan; randha semaya : arané bakal lurik; randha tanggung : randha sing isih enom. randhat : rendhet, ora banter. randhi : bakal kembangan awarna abang, menjangan sing ulese tutul. randhu : randhya, wit sing wohé ngasilaké kapuk;
randhu alas : randhu sing wite bisa gedhe; randhu kenthis : arané gendhing; randhu kuning : randhu sing kayuné kuning kena kanggo wrangka keris; randhu watang : kasatriyané antareja. ranta : ngranta, ngrantan, sedhih marga tansah kelingan apa-apa sing
akèh banget. rantak : marantak, mrantak, miethek wiwit katon maneh. ranteng : bangsané wit aren. ranteb : panen ranteban, panen pungkasan sabubare mangsa rendheng. ranten : adhi. ranti : wit sing wohé cilik-cilik; suwe mijet wohing ranti : gampang banget. rancab : ngrancab, ngasah, nglandhepake, ngrangsang (nempuh) beteng. rancag : pincang (tumrap jaran), gancang, gancar, enggal rampung. rancah : alas rancah, alas jejembegan ing pinggir pesisir; gaga rancah : gaga sing nandure mung disawurake; ngrancahi : gawé sawahi sing kawitan. rancak : rencek kayu, tugelan kayu; ngrancak : ngethoki kayu; rancakan : wadhah (sanggan) gamelan nalika nedya ditabuh. rancaka : ngrancaka, sedhih, susah. rancana : ngrancana, nata, nganggit, ngarang; raksaka : pangreksa, panjaga; ngrancana : ngrencana, nggodha, maeka, nyusahake. rancang : ngrancang, nggathuk-nggathukaké lan nata, ngrantam; rancangan : rantaman, ngengrengan. raneh : wis entek ora ana maneh, ora aneh. rang : kruma sing njalari gatel ing tlapakan, undha usuking pangkat; rangen : gatel merga kena rang. ranggah : branggah, sungu menjangan sing cecawangan.
ranggen : ranggan, omah-omahan (gubug) kanggo numpuk (nyimpen) dami pakan kebo. rangin : tamen, dhadhap; beksa rangin : njoged wong papat padha nggawa tameng; gandha rangin : arané panganan; ngrerangin : lirih sarta kepenak dirungokaké (tumrap gamelan). rangkad : lunga
rangkulu : karang ulu, bantal. rangkung : ngrangkang, pawakan lendr cilik. rangsang : arané tembang tengahan; ngrangsang : ngranggeh, nggayuh sing ana ndhuwur; ngrangsang beteng : nempuh, nyerang. rangsehan : sarasehan, rembugan. rangseg : ngrangseg, ngangseg, nempuh, nyerang. raos : rasa; pisang raos : gedhang raja. rapah : gegodhongan lan pang sing wis ngglasah ana lemah. rapak : godhong tebu sing wis garing, wong wadon gugat menyang pengulu njaluk dipegataké karo bojone, ijab dhewe tanpa wali. rapal : lapal, mantra. rapeh : rapih, rampung. rapen : suket sisané pakan raja kaya. rapet : ora ana selane, tumutup dhipet (tumrap mripat), ora ana sing borot (tumrap bendungan); ngrapetaké ing arenggang : mawuhaké wong mauné sulaya. rapu :
alus, lsp; kaanan nalika apa-apa tumama ing ilat, upamané : rasa pedhes, rasa asin, rasa pait, rasa getir, lsp; banyu rasa : cuweran kanggo gawé kaca pengilon; bawa rasa : rerembugan arep nindakaké apaapa; ngelmu rasa : kaweruh kang medharaké prakara sinamar; rasamala : arané wit sing dienggo gawé menyan; rasamulya : arané aji-aji, rasa pangrasa : raos pangraos, pangerti, rasaae ati; rasa risi : rasané ati sing ora kepenak; rasa rumangsa : raos rumaos, rasa sing nemahi ati; rasatala : dhasaring bumi, bumi rasana : ilat rase : kewan galak sing nusoni anaké sing ngetokaké dhedhes raseh : dirasehaké : disemantakake, dipintokaké rasika : kebak ing rasa nikmat, marem, bungah raswa : rasa, raksa rat : jagat, bawana, buwana, rad, entek; rat jawa : tanah jawa rata : radin, ora ana sing mendhukul, mratah, kabeh wis keduman, kreta
ratan : radinan, radosan, dalan gedhe ratangga : rodha, kreta rateng : mateng; diratengi : diolah supaya mateng; ratengan : olah-olahan swing wis mateng; bakul ratengan : bakul panganan mateng rati : ratih, rembulan ratri : bengi, wengi ratuh : latuh, letuh, reged, buthek, lelethek, wong ala ratum : trubusan tebu; rancana : bencana, panggodha. ratus : campuraning menyan, kayu cendhana kanggo dedupa; diratus : dikutugi nganggo ratus ratya : ratu ; karatyan : kraton rawa : palemahan ledhok kendhong banyu, tlaga cilik rawan : arané wit sing dianggo gawé ganibang rawasa : rabasa, rusak rawat : ngrawat :
sing godhonge nggateli; pancung rawe : pancing akèh sing dipasang ing tali sawiji; rawe-rawe : krembyah-krenbyah paling srawe; rawe-rawe rantas malang-malang putung (pr) : kabeh sing dadi
disingkiraké rawek : rawik, rowak-rawek rawi : srengenge; rawikara : soroting srengenge rawis : brengos, sulur wit wringin sing kumrembyah, wulu jago sing cendhakcendhak ing gulu, godhong susuh
sing digawé saka nam-naman pring tampah sing digawé saka sada aren rege : tampah sing digawé saka sada aren regel : rigol, tiba, njiglok reh :
sarehne, marga saka reh-rehan : bawahan, sor-soran rejeg : rajag, trocoh kabeh rejeng : padhas ing
ora bisa tumandang gawé, tebu turahan sawise dipilihi digawa menyang pabrik. rena : biyung, nglurug nyambut gawé (tumrap
kethek. rewang : rencang, kanca kanthi, batur, tetulung, ari-ari; rewang-reweng : ditarik mrana-mrana. rebah : rubuh. rebasa : ngrebasa, ngrabasa, ngrusak. rebat : rebut; rebatang : perbatang, wit sing wis rungkad. rebda : ngrebda, mundhak-mundhak, saya akèh. rebi : rempit, winadi. rebut : rebat, ngrebut, njupuk kanthi peksa; rebut bener : pepadon golek menang; rebut dhisik : banter-banteran golek dhisik; rebut dhucung : mlayu dhisik-dhisikan; rebut cukup : mung mburu cukup; rebut paran : mlayu ngungsi; rebut seneng : milih sing disenengi; rebut unggul : unggul-unggulan; rebut urip : ngungsi golek urip. rebon : urang cilik-cilik. reca : pepethan sing digawé saka watu. recek : recekan, resekan, rosokan. redana : dhuwit. reden : gunungan, kerep duwe anak. redite : radite, srengenge,
rnlethek, rengka; rumekah : mundhak akèh. rekat : karkat, krekat. reké : reko, tumuli, nuli, banjur. reksa : rumeksa, njaga; reksa bumi : pangkat punggawa desa. reksaka : panjaga. reksiwara : resi linuwih. rekta : abang. rema : sarwa akèh suguhane. remak : remek, remuk; remak rempu : entek kakuwatane. rembaka : ngrembaka, ngrempayak akèh godhonge. rembang : dirembang, ditegori (tumrap tebu). rembatan : pikulan, ngrembat, mikul. rembe : rumembe, ngrembe, semi, thukul, tuwuh. remben : rendhet, tamban, rindhik, gelem ora-ora. rembaya : prau cilik. rembayas : arané iwak loh. remih : ngremih, ngreremih, ngglembuk, ngungrum. reming-reming : sreming-sreming, rada wiwit mlaku (tumrap wong bebakulan) remit : primpen, rapet; ngremit : ngrawit, sarwa alus.
marem atine; direnani : disenengi; karenan : seneng atine, kepranan atine. rendhet : sendhet, randhat, ora gancar. renek : jejembek, jurang. renep :
raket anggoné paseduluran (memitran). renggi : rerenggi, pangati-ati, uwas. rengit : bangsané laler cilik. rengka : negara ora tentrem merga ana kraman. rengkuh : direngkuh, dianggep kaya dene; direngkuh sedulur : dianggep kaya dené sedulur. rengkulu : rangkulu, karang ulu, kajang sirah, bantal. rengu : nepsu, lara atine; direnggoni :
ngedhekes andhap asor. repi : rerepi, kidungan, uran, layang; ngrepi : ngrerepi, ngidung nyandra. repit :
tulung. resep : nyenengaké (kepenak) marang pandeleng (pangrungu), suker, nggarap sari. resi : wong suei sing wis dadi dewa, pandhita tapa resmi : kaendahan (cahya) kang ngresepake. resula : arané wit bangsané nipah; ngresula : nggresah, sesambat
retu : dahuru, geger; reretu : rerusuh. ribeng : putek, judheg. rebig : kabeh padha, rujuk,saeka karep. ricih : ngricih, nggrejih, tansah udan. riwa : riwa-riwa, api-api, ethok-ethok, atmdak kaya. rewil : angel laden-ladenane. ri wuse : ri wusning, ri wusnya, sawuse. sawise. riwut : prahara, nepsu banget, sarwa sereng tandange. ro : kalih, loro. rob : mundhak geohe (tumrap banyu segara), banjir, eyub, ayom. robah : robah-robah, barang-barang sing gedhe ngebaki papan; dirobah :
paripeksa, roda peksa, tindak panjiyat kanthi peksa; diroda peksa : dipeksa. rodra : galak, nepsu banget, niemedeni. roga :
dat sing mawa budi nanging ora kena ginayuh ing pancadriya. roham-
pating jlempah. rohani : roh. rohot : rusak, bubrah. rojah-rajeh : suwek, tatu kaya ajur. rojoh : dhuplak kinang. rok : tempuh ruket; mang rok : nrajang, nempuh, ngamuk. rokel : dalan pating brenjul. nolak : tanggul cilik kanggo ampingamping. roma : rambut. rombang : rontang-ranting, pating sruwek.
romes : ora diromes, ora direwes rompok : gubug cilik, pondhok, omah. ron : godhong, eru, congkrah, serik-serikan. rondhon : godhong, arané gendhing. rontang : rontang-ranting, padha suwek paring
ngundhakaké rega ora samesthine. rubes : ribut, riwut, geger, kuwur atiné rucat : uwal saka gandhengan, cucul panganggo, lereh, seleh pangkat ruci : ringas, gampang
atiné ruhun : rumuhun, karuhun, dhisik dhewe rukem : tetuwuhan sing wohé enak dipangan rukma : rukmi, emas rukun : guyub, bali rujuk maneh, ora pasulayan; rukun desa : apa-apa sing wis dimupakati ing parepatan desa;
mawalikan, goreh, kuwur atiné runtah : larahan, uwur runya : karunya, welas, asih. rupa : warni, warna, kaanan wujud sing dideleng, dhapur, wujud rupa candra : candra sangkala. rupak : rupek, ora omber, ora lega; rupak atiné : rupak budine; rupak segarané : ora gampang ngapura liyan; rupak jagate : judheg,
wong suci; sesadu : guneman marang; disadoni : diwangsuli, diaruh-aruhi kanthi manis. sadpada : asikilnenem, bangsané tawon. sadrah : ora sadrah ing angin, ora mantramantra. sadresa : padha, cocog, patut. sadha :
kaya. saengga : nganti, kongsi; saenggané : saupama. sagara : saganten, kendhongan banyu asin sing jembar nasabi saperangané bumi; sagara muncar : suweng sing ditretes inten; sagara wedhi : palemahan jembar awujud wedhi; budi sagara : sugih pangapura, awatak momot; jembar sagarané : sabar, sugih pangapunten; rupak sagarané : ora sabar, nepson; uyah kecemplung sagara : weweh marang wong sugih; kebanjiran sagara madu : oleh kabegjan sing keluwih-luwih; disagarani : disabari, diwengku kanthi pangapura. sagebyagan iki : sagebragan iki, sagedhagan iki, ing wektu iki. sagelar
bungah. sahasa : peksan, kanthi peksan, ambek wani. sahasika : peksa, ambek wani, centhula. saharsa : sasra, sewu. sahita : sahitya, binarengan, sarta. sah-sunah : wis sah babar pisan. sahya : becik, endha, sae. sairib : memper kaya, saemper. sait : disait, disendhal, ditarik. sajarah : sejarah, sujarah. sajeng : legen sing wis digodhog, tuwak, berem. sajuga : sawiji, siji.
saka : saking, mabaka, cagak sangganiog payon; saka guru : saka papat ing tengahe omah joglo; saka goco : cagaking biandar; saka pananggap : saka rawa, saka sakubenge, saka guru cacahe papat; adeg-adeg saka : mubeng seser nganti kaya ora obah; taun saka : petungan taun hindhu; saka desa : sesaka desa, pangreh warga desa; sakakala : taun saka; saka
atine, serik. sakta : seneng marang, karem, doyan. sakti : sekti, duwe kaluwihan ngungkuli kodrat; saktika : kuwasa banget; saktiman : sekti banget. sala : salah, kliru, omah gedhe; kasala
tampa, edan; salah dalih : kliru tampa; salah deleng : namatake; salah endah : ora pati becik; salah gawé : nindakaké sing dudu
deleng; salah kapti : salah tampa; salah karya : salah gawé; salah kardi : salah gawé; salah kedaden : lair ora lumrah irig akèh, ora kelakon sing dikarepake, kliru olehe
tembung kanggo ngurmati, arané wit sing godhonge kanggo bumbu; salam pandonga : saka wong tuwa marang wong enom; salam pangestu : saka wong tuwa marang wong enom; salam bekti : saka wong enom marang wong tuwa; salam taklim : marang sapada-pada utawa sing luwih enom nanging kinurmat. salang : tali majupat dipasang ing pikulan, tali majupat kanggo nggandhulaké wadhah pangan mateng; balung salang : balung sangarepe pundhak gathuk baking dhadha; wong
paribasan nanging ngemu surasa pepindhan; saloka wedhar : undhi (sajinis dhadhu). salu : amben,
rampung, sadhiya, samekta. samara : perang, paprangan. samasta : kabeh, sakabehe samata : nyata, padha.
sanibang : nganglang in wayah bengi, lelara sing tekané dadakan; sambang rimpung : sajinis ben-ben; sambang leles : nggrajag getih sabubare nglairaké bayi; sambang suwel : bajingan. sambarana : sandhangan, panganggo. sambartaka :
samepa : samipa, cedhak.saudhing, tepi, pinggir. samir : godhong gedhang diwangun bunder dianggo lemek lelawuhan, bludru mawa gombyok kanggo kakung abdi kraton, gubah, pinggiran klambi kebayak
samodra : segara. samoha : ngengreng, katon sarwa becik. sampad : srampad, talitrumpah(srandhal). sampar : disampar, disarug nganggo sikil, digepok sethithik ora disetitekaké (tumrap maca); samparan : klembrehan dodot
wurung, sarung, wade; sandeha : sandeya, gojag-gajegtidha-tidha, kuwatir, sumelang; sandeyan : ayake, mbok menawa; sandekala : sandyakala, sandyawela, wayah surup. sandhang : panganggo; disandhang : dienggo, ditemah, dilakoni; sandhang lawe : manuk sajinis cangak ulese ireng; sandhang wlikat : papan keris
lamur : daging raja kaya ing dhadha; sandhung watang : mbebayani (dina waril) ora kena diterak; kesandhung ing rata
disamar ing tembang; sandi lata : tetuwuhan kena kanggo tamba; sandi sastra : tulisan (aksara) winadi; sandi upaya : paeka, krenah; sandiwara : tontonan sng dhapur crita. sanega : sawega, siyaga. sanenggane : saninggane, menawa, saumpama. sanepa : tetembungan minangka pepindhan. sanga : wilangan 9; disanga : disangan, digoreng.
sangadi : sengadi, santolan, pawadan. sangahulun : panjenengan. sangar : nduweni daya marakaké cilaka (tumrap dina panggonan); sangara : sengara, mokal. sangaskara : nyucekake, mberkahi, ngubur. sangat : golongan peprincening wektu, wektu sing becik dhewe. sangga : disangga, dipunsanggi, diduwa saka ngisor, ditumpangaké ingi epek-epek, disanggemi bakal dianakaké (tumrap pajeg); ora kena disangga miring : ora kena dianggo gampang; sangga buwana : kebo (sapi) sing congore putih, pitik ules klawu dhadhané putih; sangga krama :
ngupakara raja kaya, murid sinau ngaji, wong kang temen-temen nglakoni agama islam; nyantri : mondhok sinau ngaji,
diwewehi. sapa : sinten, tembung pitakon nakokaké jeneng; disapa aruh : diaruh-aruhi; prasapa : supata.
nandur bakale ngundhuh : wong bakal nampani apa sing ditindakake, sapa utang mesthi nyaur : kabeh wong nanggung pakartine. sapandurat : sapangu, sakedhepan, sedhela. sapangat : supangat, pangestu, sawab. sapi : lembu, kewan raja kaya; sapi sapen : lembu sapen, sapi momotan; wong sapen : wong sing ngerekaké sapi momotan. sapocapan : sapejagongan, bareng rembugan. sapu : piranti kanggo reresik uwuh; sapu ilang suhe : kelangan wong kang dadi paugeran; sapu dhendha :
sarawedi : tukang adol (nggosok) inten; sarapuda : palaku, kongkonan, arané gendhing. sarab : lelarané bocah; disarah : dicaplok. saraba : bangsané kidang. sarad : seredan kanggo nggawa kayu; saradan : pakulinan kang ora becik. sarah : uwuh, larahan, godhong lan carang sing keli ing banjir; sarahan : srah-srahan, paweweh saka panganten lanang marang panganten wadon. sarak : angger pranataning agama; murang sarak : neral pepacuking agama, nakal; ngenaki
rindhik, lirih; tan asari : kesusu, enggal-enggalan; sari kuning : kembang adon-adon miabar; sari kurung : kembang magasari; sarilaya : tetuwuhan bangsané lompong; sari wose : woh nagasari.
sarika : dheweke, wong sing pinarcaya. sariki : iki, kiyi, kiye. sarilak : sedulur sarilak, sedulur tunggal suson. sarira : salira, slira, awak. sarkara : gula, tembang
guthekan; nyarong : bening banget. sarpa : taksaka, ula. sarsana : saharsana, bungah. sarwa : sarwi, kabeh, sakehe, wutuh; sarwa-sarwi : kabeh pepak.
mikolehaké sanak sedulur dhewe; kasaban tapih : wong lanang sing kalah karo bojone. sasadara : sasangka, sasalancana, rembulan. sasmaya : becik, endah. sasmita : ngalamat, pratandha, polatané praen. sasra : sewu. sastra : layang, tulisan, kawmh, gegaman; sastra banyu : araning dhapur keris; sastra daksa : putus ing kawruh. sastrika : gegaman, pedhang. sasti : sewidak. sata : tembako, jago, pitik, satus. satak : 100 dhuwit; satak sawe : 10 sen; satak
satemah : ing wusanane, tundhone. sathekruk : akèh banget. sathek : sathek kliwer, kabeh, sakabehe, ngendi baé; sathekan : sapisan. satmaka : tunggal sukma,urip, nyawa. satmata : kasatmata, katon, kena dideleng.
sato : kewan; sato kewan : sakehing kewan; satoan : kewan-kewan sing mitunani; saton : tetironing sato, cithakan, rimbagan. satriya : wong luhur,prajurit
adus; sawanan : banyu sawanan, banyu mentas kanggo. sawangan : sungapaning kali ing segara, sajinis sempritan
tumrap wong wadon). sedhet : pawakané wong wadon sing singset lan becik. sedhok : sesedhokan, nyembah sesedhokan,
gudhik) tumrap jaran, rereged sing tumemplek kraket sirah; sela krama : tata krama. selog : bangsané uwi (gadhung) alasan. semog : lemu blengah-blengah. sempol : sampil. sempor : grojogan. sena : prajurit, wadya bala; senapati : lelurahe prajurit.
layung, wayah surup. senor : rusak mripate. senthe : tetuwuhan bangsané kimpul (godhonge nggateli). sengar :
gendheng. sero : sajinis windhe kanggo golek iwak ing pesisir. sesa : sisa; tanpa sesa : tanpa
tumrap sawah). sewaka : juru leladi; sinewala : lenggah diadhep para kawula; pasewakan : paseban. sewang : siji edhing; sewang-sewangan : padha budhal ora padha sing
sewot : nepsu, muring; sewaten : waringuten. sebae : bok menawa, dak kira; sebaené : lumrah. sebandar : panggedhené pelabuhan. sebara : samangsa, menawa. sebawa : swara; nyebawa : nywara.
secang : arané wit. seda : sabda; disedakake : disabda. sega : sekul, beras sing wis mateng diedang (diliwet); sega adhem-adheman : sega sing lawuhe kuluban (gudhangan); sega gurih : sega wuduk, sega dicampur santen
dijojoh kaya jadah; sega rames : sega sing lawuhe pepak; sega senenjong : sega karo lawuhe wis campur; seganu : wingenane. sekabat : murid. sekatha : kreta seketheng : gapura sing anjoh ing
lawuh sing digawé ampas kambil diwayokake. semakeyan : semangkeyan, sumakeyan, umuk, ngunggul-unggulaké pangkate. semambu : teken penjalin. semangkhi : saiki, saya. semar : ismaya, badranaya, janggan, asmarasanta, dhudha manang-munung, panakawan sing tuwa dhewe; semar-semar : congkok maju pat kanggo cagak sing lagi dipasang; semara bumi : sing mbau reksa bumi; semar mendem : arané panganan sing
digawé saka ketan karo iwak daging; semar mesem : arané bakal lurik, arané ajiaji; semar tinandhu : omah joglo tanpa saka guru; mbokong semar : sawah (pekarangan) sing saperangan pojoké wangun bunder. sembari : kambi, karo. sembawa : macan. sembuh : disembuh, dianyaraké (tumrap jaritbathik); kasembuh : sinembuh, winuwuhan, wuwuhwuwuh. sembung : arané tetuwuhan; disembung : disambung. sembur : wisaning ula sing disebulake, mamahan menyan sing disebulake; luput sembur : ora kena dipenggak karepe, kalis ing lelara; sembur-sembur adas : pandongané won gakeh mbok menawa njalari lan becike; ora
disendhul sendhang : belik gedhe ing pagunungan; sendhang kapit pancuran : anak telu lanang loro wadon siji ana tengah; pancuran kait sendhang : anak telu wadon loro lanang siji ana tengah sendheng : kendheng, talining gendhewa sendhi : congkog, sikilan, ganjel
sendhon : wironing jarit sing dumunung ingjero, tetembangan binarung ing gamelan; sendhon waon : wong sing seneng nyendhu lan maoni sendhu : swara santak; disendhu : diwaoni kalawan swara santak senengga : manawa, saupama senenjong :
legi banget, sumeh banget sepi : sepen, ora rame, suwung, ora ana; sepi ing pamrih rame ing gawé (pr) : tumandang gawé kanthi ora duwe melik. sepiyun : mata-mata, mata pita septa : seta, sapta, sekta, doyan serada : seradan, rada. serap : surup, weruh, kelud; dipun
witikneya, witikna. setijab : mustajab, mandi (tumrap tamba). seoti : padu, padudon, tukaran. sibar : tamba sing diusap-usapaké ing dhadha. sidaguri : arané wit sing tlutuhe kanggo tamba wudun. sidarsi : pandhita mutus, dewa. sidekah : sedhekah, dana marang wong kecingkrangan, slametan sidi : sampurna, kelakon sing sinedya. sidik : nyata, sanyata,
mantra. sidhem : sirep tanpa sabawa; disidhem : digawé wadi, ora dikandhakkandhakake; sesidheman : dhedhemitan, menengmenengan tanpa pepayan; sidhem premanem : sepi nyenyet sigan-sigun : ora sigan-sogun, ora nganggo rikuh. sigar : pecah maro; sigar jambe : wanguning lambe ndhuwur lan ngisor
wanguné kaya penjalin disigar; sigar semangka : diparo bener. sigra : waing (krama alus), rikat, enggal, banjur, nuli. sigreng :
arané iwak loh. silib : sesiliban, slingkuh kanthi dhedhemitan, ora gedheng; disilibaké : dilimpekaké, dadhelikaké, diempetaké. silih : genti, ganti; sesilih : kekasih, peparab, jejuluk, jeneng; silih asih : pendhok werna loro ditunggalaké; silih ungkih : rebut deg rebut unggul. silo : blereng, keblerengan, siluk, peteng
awit rungkud. simbar : tetuwuh sajinis anggrek; simbar dhadha : rambut sing tuwuh ing dhadha. simping : bangsané kima (kece segara), sumping; disimping : wayang ditancebaké ing
sinarawedi : sedulur sinarawedi, mitra sing wis kaya
sinawung ing kidung : dianggit ing timbang. sidhutan : pete sindu : sindu upaka, banyu, kali
diseba, diadhep. sinom : pradapa, godhong asem enom, rambut pating clekenthik ing pilingan, emper omah limasan ing
sinrang : sinerang, diserang, ditrajang, ditempuh. sinta : wulu kangpisanan, ganvané prabu ramawijaya; sintren : tontonan arupa bocah wadon sing
piranti tukang kanggo nyumurupi jejeg lan orane; sipat kuping : mlayu banter banget; sipat wong :
bludhasbludhus menyang ngendi-endi tanpa reringa; sluman-slumun slamet (pr) : sanajan ugalugalan nanging tansah slamet. slamet : wilujeng, sugeng, ora ana sakarakara, luput ing bebaya,waras, kuwarasan
so : wit mlinjo, godhong mlinjo sing enom sobrah : oyod sing pating srawe kaya gombyok, panganggo panganten sing
sampur kanggo njoged ditalekaké ing bangkekan ; sesondheran : nganggo sondher sondhong genter sing pucuké mawa tenggok cilik kanggo ngundhuh woh-wohan (endhog ngangrang) song : growongan pinggir kali, jurang, guwa, songsong, aub, payung
sugih omong ora nyata, umukumukan; sesongaran : tumindat umuk-umukan songgo : songgom, pring pucuké digawé sosok wadhah kendhi songkok : tudhung bludru ing perangan buri nganggo tebeng, tudhung pacul gowang sonya : sunya, suwung, sepi; sonya ruri : jagat suwung sopana : ambal, undhak-undhakan, dalan, dedalan sopi : arak, inuman keras, kopi (gendul wangun pesagi) sora : seru tumrap swara sorah : gegambaran, pepindhan, pasemon, kandha, andharaning crita soreng : komidhi soreng : tontonan sing ngebaraké kaprigelan (njengkelit, njungkir lsp.) sorog : kunci, sosi; layang sorogan : layang pepeling; jamu sorogan : jamu kanggo nggelisaké bayi lair; ngelmu sorogan : kawruh kanggo nyumurupi sing bakal klakon; wilahan sorogan : wilahaning gamelan laras pelog sing anggoné masang mung yen dibutuhaké sosog : nam-naman pring wangun krajang kanggo wadhah kendhi utawa dhekeroan pitik ngendhog (angrem); disosog : disogok nganggo sapu sada;
disosog ing ujar : diunen-uneni nganggo tembung kasar sosot : disosot-sosotaké : dinek-unekake, dipisuhi sot : uwal,
donga panulak. srakah : kumudu-kudu oleh akèh, murka, dhuwit wragat ningkahan. srania : paweweh marang ndhedhuwuran,
mangsa kasa (kapisan). srengat : sarengat, angger-angger pranataningeagama; owah srengate : edan. sreda : ngandel, pitaya, sudi. sredu : sarju, kesdu, kasdu, sudi. srenteg : pawakan wong wadon sing sedhengan dedeg piadege. srenti : ora bebarengan tekané (wetune).
srengga : pucuk, puncak, sungu; srenggala : asu, asu ajag; srenggara : pangungrum, pamalat sih. srenggi : gunung, sapi. srengkara :
sri : sorot, cahya, endah banget, kanggo sesebutan kang ateges minulya (luhur), ratu, sribombok : arané manuk saba ing banyu. sridanta : sridenta, srigadhing, arané kembang. srigak : sarwa cukat tendang-tanduke. srigunting : arané manuk; sriguntingen : tulisan sing ora rampak. srikaya :
temanten lanang marang temanten putri. srilak : sedulur srilak, sedulur tunggal suson. srilara : bangké sing sumeleh saenggonenggon. srimanganti : srimenganti, regol sangarepe kraton. srimangepel : jaran sing sikile ngarep putih. srimpak : tlundhag lawang. srimpi : lelangen joged sing wong wadon cacah 4 utawa 5. srinata : tembang sinom. srota : sroti,
becik atine, bapa; sudarsana : tuladha, tetuladan.
sudha : resik, tulus, suda, mega. sudhah : disudhah, didhudhah. sudhang : lodhong saka pring; disudhang : disundhang, dicoblos ing sungu. sudhiya : sadhiya, sedhiya, cecawis. sudhing : ora sudi, suthik, sungkan. sudhung : grumbul omah celeng. omah (dianggo ngesorake). sudi : gelem, kalawan sarjuning ati; sudibya : luhur banget, sekti banget, pinunjul, linuwih; sudigawe : wuruk gawé, ngrerigoni, gawé rerusuh; sudira : kendel banget; sudiradraka : arané tembang gedhe. suduk : gegaman sing dicoblosake; pedhang suduk : pedhang sing landhepe sisih karopisan; suduken : krasa pating slengkring ing weteng; suduk jiwa : suduk slira, nglalu kanthi srana nyuduk awaké dhewe; suduk maru : lading sing landhepe loro
kangelan lan lara. sukia : putih, bening, resik. sukma : sukmana, alus, lembut, roh, jiwaning manungsa. sulak : kelud saka wulu pitik, semu, sorot sumamar. sulaksana : ngalamat becik. sulanjani : arané tembang gedhe. sulanjari : arané tembang gedhe. sulbi : pawadonan, guwa garba. suling : unen-unen sing digawé saka pring utawa plastik; glundhung suling : bocah lanang rabi ora nggegawaapa-
urunan sawetara. sumbut : guluk, kunip. sumewa : seba, ngadhep marang. sumendhe : sumendhi, kakang ragil. sundari : wong wadon endah, sendaren. sundhul : nalika ngadeg sirahe nggepok apaapa sing ana dhuwure; pasundhulan : embun-embunan; sundhul langit : kembang kenanga, arané lenga wangi; sundhul puyuh : diiyun nganti dhuwur. sung : asung, aweh.
sunga : bolah sutra. sungané : bok menawa. sungapan : pantoganing kali sing wutah menyang segara. sunge : kali. sungil : angel diambah, angker, gawat. sungku : disungku, dipeleng, diesthi. sungut : saemper rambut ing endhas piranti panggrayang; adu sungut : golek dhadahakné pades; tepung sungut : tepung nanging durung weruh rupane. sungsang : kewalik sing dhuwur ana ngisor sing ngisro ana ndhuwur; sungsang buwana balik : wolak-walikan song asor dadi luhur, sing luhur dadi asor. sunthi : arané empon-empon; irung sunthi : irung cilik; prawan sunthi : prawan cilik (durung kel). sunu : sorot, cahya, anak; sesunu : anak-anak. sunya : suwung, sepi; sunyaruri : alam kaalusan, alame para roh. supada : kewan galak. supadi : supadya, supados, supaya, murih, amrih. supatmi : garwaning ratu. supenuh : kebak banget. supraba : sumorot,padhang
suru : godhon gedhang sasuwek ditekuk kanggo sendhok, tetuwuhan bangsané ilat baya; kepengkok ing pager suru : nemu pakewuh. suruh : sedhah, tetuwuhan rumambat godhonge dikinang; disuruhi : dipunsedhahi, diulemi, diundhang; greget-greget suruh : gregeten ora kawetu nepsune. susra : kasusra, misuwur, kawentar,
wong meteng sesuwengan : wis kasep banget. suwignya : pinter banget. suyasa : omah, gedhong. suyud : asih, sumarah, lulut marang; disuyuti : disihi ing wong akèh. T tabah : betah, sabar atine; ditabahaké : dibetah-betahake, disabarake; ditabah :
ilange; tabet tatu : tilas tatu. tabik : salaman, mbagekaké kanthi urmat; ditabiki becik : diurmati kanthi becik. tabon : sepet bunteling klapa, sing tuwa dhewe; satabon padhukuhané : desa lan palemahan kukubane. tadanantara : dumadakan, ora antara suwe. tadhah : nampani apa-apa sing tumiba, kehing pangan sing dianggo pepancen; sawah tadhahan : sawah sing oleh banyu yen pinuju udan; tadhah amin : ngamini wong ndonga; tadhaharsa : manuk kedhasih; tadhah duka : sumarah; tadhah eluh : mathining jaran sing unyengunyenge ana ngisor mata; tadhah jis : plangitan dhuwur paturon; tadhah kringet : klambi rangkeban; tadhah udan : sawah sing ora ilen, lirangan gedhang sing dhuwur dhewe;
saka kersaning allah; tinakdir : wis pinesthi ing allah. takjir : paukuman manut pancasaning hakim, ora
talakas : rosa. talang : ilen-lien saka seng kanggo ngilekaké banyu udan; ditalangi : dipasangi talang, ditombolo dhisik; talang catur : wong sin nglantaraké rembug; talang jiwa : talang pati, ngetohaké pati kanggo bebanten (tawur). taleh : mendem. taler : urut-urutan lajere crita, unit-urutaning sanak sedulur; isih ana talere : isih sanak. tales : tanduran bangsané kimpul; tetales : talesan, dhasar pandhemen, dhasaring wewaton, landhesaning panemu, pinggiran (wates) pekarangan. tali : tangsul, tampar lsp sing dianggo naleni; katali :
penuwun) karo empyak; tali api : upet, tamparan sepet lsp disulet kanggo sedhiyan geni; tali ari-ari : usus ganthilaning ari-ari; tali bandhang : tampar kanggo sabukan prajurit jejaranan;
tali bungur : apusing jaran sadhuwure irung; tali goci : tali mligi kanggo layangan; tali murda : nglaiu sarana nggantung; tali monce : obah-obah jaran sing dipasang ing endhas; tali pati : naleni disindhet kaping pindho; tali puntir : naleni mung dipuntir ora disindhet; tali rasa : urat saraf; tali tapak dara : naleni katata
kaubedaké ing bangkekan; tali wangsa : arané gendhing; tali wangsul : naleni sindhetané ana sing ditekuk gampang ngudhari; tali wareg : naleni kenceng disendhet dipuntir; katula-tula katali : tansah nadhang cilaka; katali mangsa : wis kasep; jodho tali mangsa : pepancené jejodhoan miturut golonga talu : uyon-uyon ngarepaké wayangjejer; katalu : kalah. talub : mripat sing tiapukané kandel. tamah : pepetenging ati, derengin ati marang bab sing ala. tamar : tamatar, ora. tamara : gamelan. tamasa : pepeteng; katamasan : kalimput ing pepeteng. tambak : bendungan banyu kali, blumbang ing pesisir kanggo nginggu bandeng (urang); tambak baya : tetulaking bebaya; tambak umur : jamu ndawakaké umur. tambal : suwekan sing kanggo nambal; tambal butuh : tambal butuh, apa-apa sing kanggo nyampeti butuh; tambal sulam : ndandani karusakan sing cilik-cilik; tambal tepung : pasdumbang arupa dhuwit utawa liané tambeng : apa-apa sing dianggo
tengené prau, tampah sing nam-namané rada agal lan wengkuné gilig,wuku kang kaping sangalas tambiring : balang ; ditambiring : dibalang tambuh : tambong, ora weruh, ora mangerti.ora mreduli, api-api ora we weruh (ngerti); tambuh-tambuh : ora karuwan, kaluwihluwih; nambuh : tumambuh, api-api ora weruh; ditambuhi : ora
ditadhahi in tameng; tameng mata : tlapukan, aling-aling supaya ora weruh; tamenging kawruh : sing diandelaké mrantasi yen ora pakewuh tampar : tali sing digawé saka plintiran serat; nampar : gawé tampar; tamparen : kejeng ing daginge kempol; banyu tumampar : banyu ileri-ilen ing pegunungan. tampel : tamplek, paluné tukang kemasan; nampel puluk : gawé wurunging wong sing arep oleh kabegjan. tampuhawang : nakoda. tamsil : tuladha becik; golek tamsil : golek kamelikan. tamsir : pedhang. tamtama :
kaanan (lelakon) sing uwis, sesipataning keris manut jamané ernpu sing nggawe; ketuwan tangguh : wong enom sing tumuwa, kanthi rerembugan ngelmu tuwa; ketuwuhan tangguh : arep methek malah kepethek dhisik. tanggwa : kukuh,
kabegjan sing mokal. tapasa : tapaswi, wong tapa. tapasi : wong wadon tapa. tapih : nyamping, jarit sing dianggo wong wadon; gondhelan poncoding tapih : wong lanang sing tut buri wong wadon; kasasaban tapih : wong lanang sing sarwa kalah karo wong wadon. tapung : ndokok beras sing wis kekel menyang dandang (kukusan); ngaru napung : nepsu sing
becik, mrena mrenahake; tata basa : unggah-ungguhing
panganggbining fetembungan; tata cara : padatan sing kalumrah; tatagata : angin (watak 5); tatakrama : unggah-ungguhing gunem lan tindak tanduk; tata lair : miturut
mindhon gaweni. tatar : tataran, cawelan ing wit krambil kanggo pancadan menek, ambalan, undhakundhakan; natar : munggah; panataran : unggah-unggahan, undhakundhakan; tatarpa : tanpa. tatas : pedhot babar pisan; tatas titis : gunem sing trep ora ana sing kliwat; tatas enjing : byar rahina; sawengi natas : sawengi muput tekan esuk. tatha : tepi, bambing, wates; tathaka : tlaga, blumbang. tatu : tilasaning kena ing gegaman, lsp; ketaton : kena ing gegaman; ketaton atiné : serik; ditatoni : ditamani gegaman nganti tatu;
kandha apa-apa supaya dituku, kandh arep menehi apa-apa, ngandhakaké regané barang; tawa ing wisa : ora pasah ing wisa; banyu tawa : banyu wantah (ora asin);
panawa : srana kanggo nawa wisa, lsp. tawan : tawanan, wong sing tumiba ing; tawan kanin : nandhang tatu; tawan-tawan tangis : teka karo nangis. tawang : awang-awang, langit; ditawangaké : namataké apa-apa sing sumawang dipeneraké ing pepadhang; tawang-tawang : sepi ora ana apa-apa; nggayuh ing tawang : nggayuh prakara sing mokal kelakone. tawon : kewan jinise kombang, jinise wernawerna; tumawon : gumrenggeng rame (tumrap pasar); byung-byung tawon kambu : mungmelumelu ombyaking tawan : tawon tawang : manawang : mbengok, nggero tebyan : tebyas, ora perdulen, tegan tedheng : apa-apa sing dianggo aling-aling; ditedhengi : ditutupi, dialing-alingi; ora tedheng aling-aling (pr) : nindakaké apaapa katnthi ngeblak tega : wis ninggal kadonyan, pandhita tapa, ora duwe owel, tanpa uwas sumelang, tanpa welas ; tega larané ora tega patine (pr) : seduluran yen ana sangsarané meksa ora tega. teh : tanduran sing godhonge digaringaké kanggo wedangan; patehan :
kalawan ngukuhi panemuné dhewe; tekad-tekadan : nindakaké apa-apa ora nganggo digagas dawa; nekad praya (pr) : ora preduli
ombyaking akèh tembre : sepele, ora mingsra tempel : mondhok tempel : ngindhung ing pommahaning liyan
tenge : mulat tenge (pr) : tansah krasa kangen tengsu :
dhodhog-dhodhog dhadha; tebah malang : saambané epek-epek wuwuh jempol dicong; tebah tembung : njejaluk
rembugan tebiyas : kentas, nasar tebiyat : tabiyat, watak, pakulinan tebu : rosan, tanduran sing wite dijupuk banyuné digawé gula pasir; tebu tuwuh socané (pr) : prakara sing wis becik dadijugar awis ana sing nyetani; milih-milih tebu (pr) : milih golek sing becik malah olehala; tebu kasol : arané tembang tengahan tegah : ditegah, dicegah, diampah tegar : tegaran, nunggang jaran diplayokplayokaké kanggo kasukan; negar : jaran mlayu banter; panegar : tukang ngajari jaran tunggangan tegayur : obah owah, molah-malih
kendel teger : kukuh, ora owah-owah, pener ora menggok ; tegerak : lemah ora loh akèh padhase; tegerang : kayu kanggo nguning jarit teges : makna, terang, cetha, patu cilik kanggo nggarap mas inten; neges : miterang, golek wangsit teguh : kukuh sentosa, panggah, kedhot ora pasah ing gegaman ; reguh timbul : digdaya sarta sugih aji-aji tehak : ditehak : disuduk
teher : banjur, sanalika banjur; tineher : diterusaké tekabul : tekabul ngelmu : nampa wejangan ngelmu tekabur : ngunggul-unggulaké awake,kumlungkung, kibir, sesongaran tekap : tekan ing, nganti, dening, amarga tekek : bangsané cecak gedhe ulese bloro; tekek mati ing uloné (pr) : nemahi cilaka awit saka guneme dhewe teken : teteken, kayu utawa wesi kanggo congkog (cangkingan) mlaku suku jaja teken janggut (pr) : senajan rekasa meksa dilakoni tembalang : ditembalang : dibalang, dicecamah, ditrapi tembung kasar tembirang : dhadhung kanggo ngunggahaké utawa ngudhunaké layar, sumedhengan, jaka, enom. tembung : gitik, gebug, cemethi, wedharing karep sarana gunem; tembungan : bendungan; ora tembung ora lawung : njejaluk tanpa tembung tempaling : piranti kanggo golek walang sangit wujude kaya kukusan digarani; polahe kaya tempaling : kakehan polah. tempat : bisa tetulung; ditempati : dijaluki tulung; ditempataké : ditulungi. tenaya : tanaya, anak. tenga : tumenga, nenga, nyawang mendhuwur, ngarep-arep pitulungané wong sing luwih kuwasa; tengadur : alangan. tengah : tengah-tengah, dumunung ana ing antarané papan (barang) loro, puseraning papan, paron-paron, ora ngrewangi sapasapa; karo tengah : siji luwih setengah; manengah : menyang ing tengah; wong setengah : edan; panengah : kang ana ing tengah, kang nengahi ; tengah umur : tengah tuwuh, kira-kira umur 35 taun ;
tengah wengi : tengah dalu, kira-kira jam 12 bengi ; tengange : wayah tengah-tengahe awan. tenget : matenget, nampik, nyegah, ngemohi, malangi. tenggak : gulu, angkaning taun ing panggonan puluhan.tungguk ; nenggak : ndangak, tumenga nglangak ;
ditanggulangi, diayomi. tenggan : tunggon; patenggan : patunggon. tepa : ukur, apa-apa sing dianggo ukuran; tanpa tepa : tanpa ngukur (ngira) rekasaning liyan; tepa-tepa : nganggo duga-duga ing saupama ditrapaké ing awaké dhewe; tepa slira : diduga-duga ing saupama ditumrapaké awaké dhewe tepet : pener, ngener, trep; tepet loka : alam klanggengan; tepet suci : alam akir. tepi : pinggir,
diwaspadakake, diyakinake. tesmak : kaca mata; tesmak bathok : mung mamak ora ndedeleng. tetes : tedhas, sunat, tindhik, trep, nyata plek, tetela, terang; netes : nyata klakon kaya sing disaguhi,
pecah metu kuthuké tumrap endhog. tiba : dhawah, saka papan ing dhuwur lumarap mangisor. tiba ing kasangsaran : nandhang. tiba kasur : oleh kepenak ora kejarag; patiba tamba : dhuwit leliru kanggo nambakaké wong sing ditatoni; patiba ules : dhuwit tetempuhe wong mateni wong
tigasan : isih anyar durung dienggo, isih murni; tigas gagang : bubar dieni terus diedol; tugas kawuryan : anyar katon; tigas : pacing : dikethok mayat sepisan pedhot. tiharda : tiyang, cagak; tumihang : ngener, nyipat. tijab : banget, kaluwih-luwih. tika : mustajab, mandi, mesthi, temtu. tikus : ika, kae; tetika : solah tingkah, kelakuan. tiksa : kewan ngrikiti saba ing omah (sawah); tikus mati ing elenge : kepaten pasaban. tikta : tiksna, tikswa, landhep,
sing madhani; timbang nganggur : kepepet ora ana sing dipilih; timbang sih : sisih loro salaras (padha); bobot
kelakon, kaleksanan, kasembadan tingal : mata, mripat, enering pandeleng ; tumingal : ndeleng, nonton, katon ; tetingalan : tontonan,
saka kalangan (paprangan) ; tinggal kokoh (pr) : ninggal pagawean sing durung rampung ; tinggal tapak jero (pr) : ora nuhoni janji tinggeng : tetep, panggeng, ora owah gingsir,nyenyet, semu peteng tingi : babakan sing kanggo ngadoni soga tingkas : terang, leren tumrap udan, cetha,
mangerti ; kirang tingkas : kurang cetha, embuh tingkem : tenggok cilik mawa tutup jeplakan ;
ngatih menyang papan sing prayoga tirem : bangsané keyong segara tirep : surem, timbreng tirigan : lageyan, saradan tiris : krambil ; tirisan : glugu, wit krambil tirkah : warisan, tinggalan tirta : banyu suci, padusan suci, banyu ; matirta : adus (reresik) ing banyu suci ; tirtamarta : banyu panguripan ; tirtayatra : sujarah menyang padusan suci tisaya : banget, kaluwih-luwih tisna : trisna, tresna tita : kliwat, kepungkur ; wis tita : wis katog anggoné nyrantekaké titi : sarwa ngati-ati ora ana sing cicir, tlesih banget anggoné mriksa, nastiti, setiti ; titi mangsa : wektu, cirining tanggal, sasi, lan taun ;
ciri ; dititik : ditamataké ciri-ciriné ; titik iyik : wis wiwit lair, wis wiwit biyen ; titik melik : cihnané barang sing dilari titir : tengara srana nabuh kenthongan nggejeg,ora kendhat, tansah dititir : digejeg ; titir pinajaraké (pr) : dhawuih (kabar) sing dilimbataké ; nglangkahi titir (pr) : nglari durjani ana ing bawahing liyan ora njaluk palilah titis : trep pener panujune, tritis, fetes, prentuling banyu ; nitis : manjalma, tumimbal lair, manjing ing badan liya ; panitisan : cithakan gulajawa ; ngelmu panitisan : ngelmu bab nitis tiwar :
sigrag. tlangke : remben, rendhet, ora enggal ; nangke : aneh, nyele, metu dudumangsane. tlangsa : nlangsa, sedhih awit apesing awake. tlangso : ora tiangso, ora ketlompen; ketlangso : kelajuk, keplantrang. tlasih : arané kembang tlatah : bawah, wewengkon, jajahan. tlawah : wadhah saka kayu kanggo ngekum beras. tlawungan : tlowongan, plawungan, andhanandhan wadhah
tobat : keduwung ing dosane, kapok ora bakal nglakoni piala maneh, teluk, nungkul;
cilik. tokuh : kenur layangan. tolu : arané wuku kang kalima. tomah : ditomahake, dikulinakake, dimanuhake. tomara : tumbak, kenthes. tomtomen : tontonen, tansah impen-impenen apa-apa sing nggegilani. ton : tonton, tumon, deleng; salah tonen : kliru pandelenge. anon : ndeleng. tongkeng : arané tetuwuhan rumambat. topong : kopyak, pepethan makutha ing penganggo wayang wong; dara topong : dara ulese ireng endhase putih; jaran topong : jaran ulese putih endhase abang. torana : gapura. torong : blek wangun conthong kanggo ngiling lenga,
krama ; trap sirap : ditata sarwa becik ; trapti : marem, seneng, tata. trasa : giris, miris, wedi. tratag : pason tambahan ; tratag rambat : tratag sangarep
wit sing kayuné digawé wrangka. trembayak : manuk saba segara. trembayun : prembayun, pambayun, pambarep. treinpas : isi kates. trena : suket. trenggalung : rase. trenggiling : kewan sikil papat yen ana bebaya ngringkel ; nrenggiling api mati : api-api ora mangerti rembug nanging sejatiné nggatekake. trengginas : cukat lan trampil. trepta : : trepti,
telu (bathara siwah). trimurti : telu-teluning ngatunggal. trinetra : trilocana. trincing : cilik alurus lan cukat (tumrap
dituba : diwisaya nganggo jenu ; tuban : banyu grojogan. tubar : oyod sing tumumpang ing lemah; ditubar : diabang nganggo oyod kudhu. tubungan : cedhal, celad.
tugur : ngenteni anan sawijining papan. njaga ana ing pajagan ; tuguran : njaga rina wengi ; dituguri : dijaga rina wengi. tugu : wewangun saka watu kanggo tetenger; ditugokaké : dianggep dudu wong ; kaya tugu sinukarta : njegreg tanpa obah, ora duwe nalar. tuha : tuwa. tuhu : nyata, temen, setya, mantep lan temen ; satuhu : sanyata,
trajis, timbangan ; ketula-tula : tansah nandhang sengsara ; ketula-tula katali : tansah kacilakan. tulak : lelungan ora nginep ; ditulak : dibalekake, ditanggulangi, ditampik, ora dituruti ; tulakan : bedhahan galengan menyang kalen kanggo ngilekaké banyu; tulak bara : bandhul kanggo momoti prau; tulak bilahi : tulak tanggul, srana kanggo mbalekaké lelara; tulak sawan : srana kanggo nulak lelarané bocah; pitik tulak : pitik ules ireng ana putihe sethithik ing buntu / swiwi; iket banyun tulak : iket ules ireng nganggo lintrik putih. tulang : kotak
tanpa sambekala, kelakon temenan, resik budine, utama; ditulusaké : dilestarekake, dibanjurake. tumama : kena ing, lumebu ing.
tumambang : mlethek (ngaton) tumrap srengenge. tumambuh : ethok-ethok ora wemh (ngerti). tumanggal : rembulan tanggal enom. tumangkar : manak-manak akèh, mundhakmundhak akèh. tumaruna : enom tumrap gegodhongan. tumat : mencok. tumblong : ditumblong, digudag, dibijig. tumeja : sumunar, sumorot kaya teja. tumedhak : tumurun, medhun. tumedhuh : peteng kesaput mendhung. tumeg : legi
tumenga : nyawang mendhuwur; idep tumengeng
nindhih dumunung sadhuwure, menang padune, nunut mondhok lan mangan kanthi mbayar; ditumpangi : tumpang so, tumpang suh, tumpang-tumpang ora tata, ruwet; tumpang sari : balok tetumpukan ing omah joglo, ditanduri palawija werna loro
bebarengan, anggunge dheruk kang sum tumper : sisané kayu sing diobong lan isih wujud mawa; lumper cinawedan : bocah sing ora karuwan bapake. tumpi : panganan bangsané opak, singgetan ing ros-rosing pring. tumpur : lebur tumpur, tumpes, rusak babar pisan; ditumpur : ditumpes, dilebur. tumragal : ngebyuki, ambyuk. tumrah : trah, turun-tumurun. tumrapta : prapta, teka, tekan.menyang. tunangan : pancangan. tunas : tunasan, iorotan, turahan, thukulan ; ditunasi : ditegor, didhongkeli. tundha : ambai, undhak-undhaka;4 sungsum,
ngandhakaké kabeh welinge. tunggal : tunggil, iji, siji, awordadi siji, padhajinise; tunggal kokoh : tunggal pagawean; sedulur tunggal kringkel : sedulur tunggal bapa biyung; sedulur tungga welat : sedulur tunggal bapa biyung. tunggang : nunggang, numpak, nitih, linggih ing apa-apa sing lumaku; tunggang gunung :
disorake. tunggara : kidul wetan. tunggir : gigiring gunung. tungguk : caos, jaga ana ing daleme
panggedhe, ngenteni. tunggul : bendera ; tetunggul : kang pinunjul dhewe, pangarep ; lading tunggul : lading awangun memper arit ; panunggul : inten ing suweng sing tengah dhewe, drij tengah, gulu tumrap titi larasing gamelan ; tunggul panantang : layang panantang. tungkas : weling, pitungkas, piweling ; mitungkas : meling. tungkul : bangsané jenu sing ora mawa racun ; nungkul : ora ndangak, ndhingkluk, teluk ; ditungkul : ditempuh sarana dilimpe ; ditungkuli : disipati, ditunggoni, ditindakaké kanthi mempeng ; ketungkul : kelimpe, keslamur, tansah nindakaké apa-apa nganti lali bab liyane. tuntum : pulih gathuk, pulih (tumrap tatu) ; dituntumaké : dipulihake, dikumpulaké maneh. tuntung : pucuk, puncak, rada kecampuran rasa liya ;
kethokaning pang wit sing ditancepaké kanggo pager; ngoyag-oyag turus ijo : ndhemeni bojoning liyan, ngaru biru wong sing ora papa. turut : runtut ora ana sing gangsul, alon, sareh sarwa urut, manutan, ora bangga; swarané turut usuk : swarané becik
tusara : bumi tuskara : tawon tustha : tusthi, seneng, marem tutup : apa-apa sing dianggo nutupi, mineb, buntu, ora menga; tutup keyong : tutup antarané rong empyak ing omah kampung ; tutup kendhang : pasa ing
ubanggi : ubaya, janji, kasaguhan; dipunubanggeni : diubayani, disaguhi uba rampe : punjungan marang dhedhuwuran nalika duwe gawé, apa-apa sing kalebu prabot ubut-ubut : maling wayah esuk nriebuné ora mbabah ucap : wetuning gunem, ujar, rembug,
ing akèh ucarana : kandha, gunem, crita, rerenggan ; mangucarana : ngandhakake, nyritakake,ngrumpaka, ngrengga uceng : arané iwak loh; punggawa desa sing ngurus banyu, lurahing dhukuh, kembang
mlinjo ; mburu uceng kelangan deleg (pr) : ngarah barang sepele malah kelangan barang sing luwih pengaji udadi : segara udaka :
segara, pletheking srengenge, munggah, mumbul udrasa : tangis, luh ; maca
ume : nglangi. umi : biyung. umindhuwur : mendhuwur, munggah. umingsor : mudhun, mengisor. umis : mili. umur : yuswa, suwené enggoné urip, urip, nyawa; saumuring jagung : sedhela banget. una : tanpa una uni, ora duwe rembug apaapa. unandika : gunem ing sajroning ati; ngunandika : guneman ing sajroning ari. unang : oneng, susah dening kesengsem; kaunang-unang : kondhang, misuwur. undhag : baud (pinter) gegawean; undhagi : tukang gawe dandanan saka kayu. undhuk : lindhuk, papan sing rada peteng, piranti saka pring kanggo ngrampok macan, pepethan kanggo njantrot manuk, kayu awak awaking pasah ; sambang undhuk : lara mrongkol ; caping undhuk : caping gedhe saka blarak. uning : uninga, weruh, sumurup ; diuningani : diweruhi, disumurupi. unon : panggeng, tansah ajeg, sawah kang kena oncoran banyu. ungar : diungar, diwiwiti ; ungaran : isih wiwitan, isih anyaran, kang metu kawitan. unggal dina : unggal dinten, saben dina. unggar : diunggar, dijenggaraké tumrap apaapa sing kempel, diuja (diumbar) tumrap kekarepan, hawa nepsu. unggon : unggan, unggwan, enggon. ungkod : diungkod, diwalik tumrap
mungup, mencungul sethithik ; ungup-ungup : ungupan, pepucukaning prakara sing wis katon. upadi : diupadi, digoleki, upakat : mupakat. upaksama : apura ; diupaksama : diapura. upaksi : atur upaksi, aweh weruh, ngandhani. upaos : upata,
wentis, pupu. urug : lemah sing dianggo ngrata ledhokan, imbuh ; sekul urug : weweh sing ora ana
uyu : klenengan nalikané duwe gawé. W wabakda : wabakda sakingpunika, lan sawise kang kasebut. wada : cacad, pepoyok, gunem, tembung
pagawean gugur gunung, apa-apa sing dienggo bebanten. wadana : cangkem, rai, pangarsa, pangarep. wadari : taman, patamanan. wadat : ora nglakoni bebojoan. wadata : endah, ayu, kalangenan. wadhag : kasar, ora alus, raga, awak. wadhe : wadheh,
wadu : wadon, prajurit, bala ; wadu aji : abdining ratu. wadwan : wadon. wadya : wadya bala, prajurit. wagal : arané iwak
apus. wahya : wetu, wedhar, kelair ; diwahyakaké : diwetokake, diwedharake, dilairake. wahyadyatmika : kang katon inglair lan gaib, lair lan batine. wahyaka : lair, ing jabane, wadhag. wahyu : wedharing allah ing prekara gaib, pulung nugrahané allah ; ketiban wahyu : oleh pulung nugrahaning allah. wai : banyu. waila : wong
tembung tugelan (cekakan) wancak : walang ; mancak : golek walang; wancak driya : walang ati; wancak suji : pancak suji wanci : lageyan sing dadi
sawayah-wayah, samangsamangsa ; wancos : wadhah kinang ; ciri wanci lelai ginawa mati (pr) : cacad ala ora bisa mati wanda : awak, sesepataning wujude wayang, dhapur, wujud, wangun, peranganing tembung sing muni sakecap ; wandawa : sedulur, sanak ; wandu wandawa : sanak
makna, keterangan. wareh : warih, wari, banyu. wareng : turuné pitik kate karo pitik lumrah; turun sing kalima; embah wareng : wong tuwané embah canggah; warid : wirid, wejangan ngelmu tuwa. wariga : kidang. waring : kadud sing alus,
wasesa : duwe wenang (panguwasa), andharaningjejer (tumrap ukara) ; diwasesa : dikuwasani, diwengkoni, dipilara, dipidana. wasi : pandhita tapa. wasir : patih. wasis : pinter, bisa ; winasis : wong pinter. wasita : pitutur, wewarah, kandha.
wasiyasat : pameksa, ambek siya, kaniaya. waskitha : awas, bisa weruh marang prakara kang sinamar. wasundari : bumi. waspa : luh ; waspada : awas, kanthi weweka ; diwaspadakake : diawasake, ditamatake.
ing sampiran : kapinteran sing ora digunakaké suwe-suwe bisa lali. wastu : temen, nyata ; taun wastu : taun lumrah, angin. wata : dhasaring
minggu; urang watang : urang gedhe ; nyambung watang putung : ngrukunaké wong cecongkrahan. watesan : semangka. watgata : tatu ;
kethek gedhe. wawal : wangkil, cethok, linggis; diwawali : dipadoni, ora disarujuki; wawalan : pepadon, tukaran; wawalan bandha : memungsuhan karo wong sing apes. wawan : lawan, kelawanan ; wawan gunem : geguneman, rerembugan, pepadon. we : banyu, srengenge, baé, sabawa, nelakake, cingak (kaget). weda : wedha, ngelmu, kawruh, layang,
weraye : susah, sedhih. weri : mungsuh. wesa : wesya, gegolonganing wong sing makarya dagang, tetanen lan kriya. wesma : wisma, omah. westhi : bebaya, alangan. wetalika : pesindhen. wedi : ajrih, ora wani, duwe pangaji-aji ; wedi asih : duwe pangaji-aji lan tresna. wedidang : antarané dhengkul karo diamakan sikil, kencet (otot ing tungkak)! wedrah : wredha, tuwa, uwa. wedhi : krikil lembut-lembut ; wedhi malela : wedhi ireng lembut banget ; wedhi grasak : wedhi kecampuran krikil. wedhihan : sandhangan. wedhit : ula. wedhung : pasikon, saemper pangot gedhe nganggo wrangka. weg : wek, celeng. wegang : wegah. wegig : rongeh, goreh,pinter, gathikan, kendel. wegil : megil, ngungsi, ndhelik. wegung : sawegung, kabeh, sakehe. weka : anak, raraged sing ngintip ing ceret utawa teko. wekan :
wulung dienggo ngethok puser ; sedulur tunggal welad : sedulur tunggal bapa biyung. welak : wewelak, bebenduning allah arupa kasangsaran, lsp.
mesakaké marang liyan; memelas : mesakake, pantes diwelasi; welasan : gampang welas ; welas asih : welas arsa, welas ayun. weleh : weweleh, piweleh, lelakon minangka wewales enggoné goroh; diwelihaké : ditutuhaké enggoné goroh. weleg : diweleg, diuja ing pangan. welek : kebul. weli : tuku, bakul. weling : wekas, ula saemper ula welang nanging cilik. welu : surem, katon lungkrah aras-arasen, wangkal, wogkod. welug : pethut,
udhet : wong pinter diumuki kapinteran sing remeh. wendra : sawendra,
wengkelan : kempol. wengku : blengker minangka pikukuh; diwengku : diubengi kaya wengku, dikuwasani. werak : werak aren, legen aren. werat : abot. werdu : uler ; werdu angga : lintah ; yayah werdu angga sasra : uyek-uyekan akèh
calon dadi wit, winih, bibit, writan, turun, dhadhakan, sing dadi jalaran; nandur wiji keli : ngopeni tumné wong
satriya (wong luhur). wijuk : wisuh. wijung : celeng gedhe. wikan : weruh, tan wikana, ora weruh, embuh; wikana : embuh. wikara : owah, lara, nepsu, muring; tan wikara : ora owah, panggah; wikarané : kang dadi jalarane; diwikara : dipilara. wild : kikrik, ora gampangan. wikrama : jangkah, kekendelan; diwikramakaké ; dipikramakake, dikramakake, diomah omahake. wikridita : dolanan, seneng-seneng. wil : buta. wila : maja, bolongan, leng, guwa. wiladah : adus wiladah, adus sesuci tumrap wong wadon sabubar nglairaké sawise 40 dina. wilangan : wilangon, sengsem ; milangoni : nengsemake.
enggar, dolanan. wilatikta : majapait. wilis : ijo tuwa, wilang, wilisan, wilangan, tandhu. wilut : diwikut, dipuntir,
wektu sing suwené 8 taun ; diwindoni : dibancaki nalika umur sawindu (8 taun). wineh : winih, diwenehi, diwehi, didokoki.
pandhita. wipula : akèh banget, amba, jembar. wira : wong lanang, prajurit, kendel. wiradat : karep ; diwiradati : disranani. wiraga : solah bawa sing nengsemaké awit digawé-gawé. wirage : wiragya, sedhih, kesengsem, gandrung.
mandheg tumuli. wirangrong : sedhih, marga kesengsem, arané tembang tengahan. wirasat : pirasat, titikaning wewaton kanthi ndeleng praen.
pikrama, dhaup, bawahan, ketemuning penganten; diwiwaha : didhaupake, ditemokake, dimulyakaké
edan); diwiwal : dipisah, dipegat; pamiwal : dhuwit kanggp srana njaluk pegat. wiwandha : pepalang, alangan, pakewuh. wiwara :
wohé : mialani liyan lantaran sanak sedulure. worsuh : carub ora karuwan pepilahane.
wot : pring utawa kayu dipalangaké sadhuwuring kalen kanggo liwat ; ngewot : mlaku ing wot. wotsari : wotsantun, wotsukar, wotsinom, nyembah. wragang : wlayang, tuwak. wraha : celeng. wraksa : wreksa,
wresaba : sapi. wresmi : pripean. wresthi : udan. wudel : underaning weteng ; ora duwe wudel : ora duwe nalar. wuduk : gajih ; sega
wudhu : ora ana sing nandhingi, sebel ora pepayon. wugu : wuku sing kaping 26. wuhaya : baya. wukir : gunung, arané wuku sing kaping telu. wuku : kleatheng isi kapas, glintiran, pringkilan, ros-rosing pring. wulakan : pancuran, grojogan wulanjar : warandha nanging durung duwe anak. wiilangun : kangen banget, sedhih banget, kesengsem. wulinga : berag. wulu kalong : wul langseb, wuluning awak kng lambut lan lemes. wulu puhun : ing jempol sikil. wulu setan : wulu sing manggoné nyleneh.
wunglon : rambutan. wungsu : wuragil. wuru : mendem ; wong wuru dawa : wong seneng mendem ; wuru getih : ngamuk ora eling apa-apa. wuruk : tukang nglakokaké kreta, pedhet, piwulang, pitutur ; wuruk sudi gawé : agawe geger. wurukung : dina paringkelan kang kapitu. wusu : piranti kanggo ngresiki kapuk,
linuwih. yogya : patut, pantes; yogyaswara : tembung wandané wekasan legna; yogyapara :
yun : ayun, arsa, arep, karep; diyun : dibandul. yusya : yuswa, umur. yuta : bingung, wudhar. yutapa : senopati. yutun : tani yutun, wong taiii sing mungkul. yuwana : slamet, rahayu, tulus. yuwaraja : pangeran adipati. yuwati : prawan. yuyu : kewan mawa thothok sikile sepuluh. CONTOH BAHASA NGOKO, KRAMA MADYA DAN KRAMA INGGIL Ngoko Krama Madya Krama Inggil
adhem asrep asrep dingin kadhemen kasrepen kasrepen kedinginan adhem panas asrep benter asrep benter demam adhep ajeng ajeng
nganti2 ngantos2 ngantos2 me-nunggu2 anut tumut dherek turut, ikut angger uger uger
nalika, kala ketika dhemen remen remen senang, suka dhemenan remenan remenan kesenangan dhengkul dhengkul jengku lutut dhewe piyambak piyambak sendiri dheweke piyambakipun panjenengampun dia dhisik rumiyin rumiyin dahulu dhuwit arta arta uang dhuwur inggil
sedulur sedherek sentana saudara paseduluran pasedherekan pasedherekan
persaudaraan durung dereng dereng belum sadurunge saderengipun
kagem untuk nganggo ngangge ngagem memakai enggon enggen enggen tempat manggon manggen lenggah tinggal
bawaan gawe damel ngasta bekerja gedhang pisang pisang pisang gedhe ageng ageng besar penggedhe pengageng pengageng pembesar geger geger pengkeran punggung gelang gelang binggel gelang gelem purun kersa mau geleman purunan purunan penurut gelung gelung ukel gelung geneya kenging menapa kenging menapa mengapa
pegunungan guyu gujeng gujeng tawa gumuyu gumujeng gumujeng tertawa guyon gegujengan gegujengan berkelakar nggeguyu gegujeng gegujeng mentertawakan
andhap andhap bawah ngisor ngandhap ngandhap di bawah iwak ulam ulam ikan, daging jaba jawi jawi luar kejaba kejawi kejawi
duduk jagongan jagongan lenggahan duduk-duduk jalu jalu, panja jalu, panja taji jaluk tedha pundhut,suwun pinta njaluk nedha mundhut, nyuwun
sampeyan panjenengan kamu kowe sampeyan panjenengan kamu, anda kramas kramas jamas mandi jamas krasa kraos kraos terasa krasan kraos kraos kerasan, betah kringet kringet
mlaku mlampah2 tindak-tindak jalanjalan nglakoni nglampahi nindakaken
ngalor ngaler ngaler ke utara loro kalih kalih dua karo-karone kalih-kalihipun kalih-
mundhak mindhak mindhak tambah mung namung, naming namung,
angsal-angsal angsal-angsal oleholeh omah griya dalem rumah omah-omah emah-emah krama kawin, nikah pomahan pekawisan pekawisan pekarangan somah semah garwa suami, istri ombe ombe unjuk minum omben-omben omben-omben unjukan minuman ngombe ngombe
ngrusuhi ngresahi ngresahi mengganggu sabuk sabuk paningset sabuk saguh sagah sagah Sanggup saiki sakmenika sakmenika
pinjaman nyilih nyambut ngampil meminjam sing ingkang ingkang yang slamet wilujeng
teka dhateng rawuh datang katekan kedhatengan karawuhan kedatangan tekan dumugi dumugi tiba/ sampai katekan kadumugen kadumugen kesampaian
ngundang nimbali ngaturi memanggil undhak indhak indhak tambah undhakan indhakan indhakan tambahan imggah inggah mggah naik
ngupakawis ngupakawis memelihara upama upami upami umpama, misal urip gesang sugeng hidup ngurip-urip nggegesang nggegesang memelihara panguripan panggesangan panggesangan penghidupan utama utami utami utama utang sambut pundhut, ampil pinjam ngutang nyambut ngampil meminjam utawa utawi utawi atau uyah sarem
kain wedi ajrih ajrih takut memedi memedos memedos hantu wedhus menda menda kambing weh, weweh suka paring, caos beri
menehi nyukani maringi, nyaosi memberi wektu wekdal wekdal waktu wengi dalu dalu malam wema, wama werni wemi
wuwuhan wewahan wewahan tambahan ya, iya inggih inggih ya yaiku inggih punika inggih punika
"manungso kuwi mung sakdermo nglakoni, dadi kudhu nrimo ing pandhum".
matek kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
“Lho koncoku wingi ngono, ...gak opo-opo kok” jare Wonokairun. Mari mbayar, Wonokairun mulih katene ngumbah kucinge. Sesuke, Wonokairun teko maneh
bojoku wis matek kabeh" jare Wonokairun.
"Lho kok isok?" jare Bunali
"Sing pertama mati nguntal yuyu" jare Wonokairun
"Sing nomer loro?" takok Bunali
"Singo nomer loro yo mati nguntal yuyu" jare Wonokairun
"Lha sing nomer telu nguntal yuyu pisan
dirampok ! "jare supir taksine nang ngarepe wongakeh.
Wonokairun loro atine di isin-isin koyok ngono.
Aku kudhu isok mbales ngisin-ngisin wong elek iki, pikire Wonokairun.
Minggu ngarepe, Wonokairun dulin nang TP ijenan maneh. Mari wis tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.
Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati, katene balas dendam.
Diurut mulai sing paling ngarep, Wonokairun nakoni supir
homo tah mbah. Masio elek, aku iki wong lanang normal mbah,goleko sing liyane ae !" jare supir taksi iku ambek misuh-misuh tersinggung.
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuh-misuh gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.
Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi lemu
"Biasa ae mbah, seket ewu. " jare supir taksine.
"Yo wis, ayok ndhang budhal." Wonokairun langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun.
iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.
Isine wong wedhok ayu-ayu semlohe, sikile mulus-mulus gak onok sing bubulen.
dhuwike, tak golekno sing liyane ae yo . . ." jare Mamane.
"Aku kudhu pethuk ambek Sablah." Wonokairun mekso.
Akhire Mamane ngongkon Sablah metu seko petarangan, tibake areke pancen uayu tenan..
"Mbah, sampeyan wis weruh tah lek taripku iku
Mari ngono, Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis,
Sisuke Wonokairun teko maneh nang Wisma Rindu Malam iku.
"Aku pingin pethuk ambek Sablah" jare Wonokairun.
"Mbah, masio sampeyan wingi wis booking Sablah, taripe pancet lho yo gak ono
"Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek taripku pancet limang juta sekali booking ?" takok Sablah.
Gathik kakean cangkem, Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.
Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis, Wonokairun minggat.
Sisuke maneh, Wonokairun teko pisan maneh nang Wisma Rindu Malam.
"Mbah, masio sampeyan wingi wis booking ping pindho, taripe Sablah pancet lho yo gak ono diskon"
sekali booking ?" takok Sablah.
"Mbah, sampeyan iku cik lomane ambek aku, sak umur-umur gak ono wong sing wani
lansung ping telu. Seko ndheso endhi sampeyan Mbah ?" takok Sablah.
"Aku seko Sepanjang" jare Wonokairun.
"Lho iyo tah !!, aku ndhuwe dulur nang Sepanjang pisan." jare Sablah kaget.
"Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu nggoleki awakmu gak
cerito, longgo sing nggenah dhisik .." jare Romlah ngayemno anake.
"Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak mlebu nang omahe Yuk Jah."
"Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek
ayo sing jelas “ Romlah mbentak anake maneh.
“Koyok Ibu ambek om Gempil mbiyen . . ."
Isuk-isuk Wonokairun wis mruput mancal becak golek penumpang. Mari ngono oleh penumpang
“Nang slompretan mbah . .” jare ceweke.
“Waduh gak weruh aku nggone ning . .” jare Wonokairun.
“Wis mbah pokoke sampeyan mancal ae nurut komandoku . .” jare ceweke.
“Oke boss . . ” jare Wonokairun ambek mbukak terpal becake, karepe ben iso ngrasakno mambu wangi rambute cewek iku.
“Kiri mbah . .” Wonokairun nurut menggok kiwo.
“Kanan mbah . .” Wonokairun nurut menggok kanan.
“Kanan maneh . .” Wonokairun nurut.
“Kiri .” “Kanan . .” “Kenceng ae mbah ..” “Kanan maneh . .terus kiri “
Wonokairun nurut ae sing penting iso ndelok gegere ceweke ayu iku.
“Wis stop kene ae Mbah !!” moro-moro ceweke mbengok ambek ngekeki dhuwik limang
“Sepurane yo mbah, sik kurang tah, iki lho tak tambahi maneh . .”
perkoro dhuwike kurang . .” jare Wonokairun.
“Lho opoko mbah ?” jare ceweke.
Sore-sore mari udhan, Wonokairun mancing nang got cilik ndhik ngarepe warunge
Ambek rokokan klobhot, Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.
Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun.
Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng yo onok
Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng ndhelok Wonokairun koyok ngono
ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. " jare Bunali.
Pertama Wonokairun isin-isin gak gelem, tapi mari dibujuk-bujuk akhire gelem.
"Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge," jare Bunali.
"Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok
Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo.
"Awakmu sing ke limo . . ."
Wonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe.
Sing dituku tibake daging kalengan gawe pakane kucing.
Pas katene mbayar, Wonokairun ditakoni kasire.
"Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno
Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali,
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing dipamerno
Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung
"Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki
"Iki asuku " jare Wonokairun ambek mbayar biskuit balung gawe asune.
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase
"Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? " jare Bunali.
"Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin
gembuk-gembuke. Pas drijine ditarik maneh, ambune malih
Bunali misuh-misuh gak karuan, " Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku
sampeyan kongkon ndhemok tembelek."
"Saiki, oleh tah aku tuku tisu kamar
begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek
"Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali.
"Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik
enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis.
"Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Bunali mulai bingung.
"Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan
asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun.
"Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali
"Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung
dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh.
"Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak
mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh.
"Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . ."
“Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?” jare Bunali
“Yo lumayan ” jare si Mbah
“Pira kabehe, Mbah ?” takon Bunali maneh
“Sing putih opo sing ireng ?”
“Wik, cik akehe. Lha sing ireng?’”
“Podho…” jare Wonokairun ambek ngarit suket
“Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..”
“Pirang kilo mangane sakdino ?”
( Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu
mbedakno sing putih tah ireng, wong jawabane
“Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu,
sampeyan mesti leren takon sing putih tah
utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane
“Ngene lho, sing putih iku wehusku…”
Tibake pulisine ikut Bunali, tonggone dhewe.
‎​"Waduh iyo, aku lali nggak nggowo SIM..." jare Wonokairun.
Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat Bunali maneh.
"Mbah, tulung ndelok SIM ambek STNKne!" jare Bunali.
"Ono nang dompetku" jare
iki wis ping pindho sampeyan pelanggaran" jare Bunali.
gegeran, akhire Bunali ngalah, Wonokairun diculno maneh gak sidho ditilang.
Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh, saiki wis wani rodho adhoh.
Bareng mlaku wis oleh 5 km, dhadhak pethuk Bunali maneh.
"Ayo minggir!!!, Aku saiki wis gak lali, STNK, SIM lengkap kuabeh.
"Yo wis mbah, aku yo gak katene nilang sampeyan, tapi aku mbadhek sampeyan sik ono sing lali maneh " jare Bunali.
"Gak mungkin !! Lali opone...?" Wonokairun bingung,
"Laopo sampeyan mancal becak?
wis gak usah sedih mbah, lak sik ono gajah liyane sing lucu-lucu.” jarene Brudin.
“He cak, aku iki dhudhu pawange gajah !!!!
tibake kuburane gajah…” Wonokairun nangis maneh.
"Wis mbah ojo nangis maneh, iki lho tak gawekno es gronjong, gratis wis." Jare Brudin.
Mari ngombe rong gelas, Wonokairun wis gak nangis maneh.
"Kon kok apikan nggawekno es gronjong gratis, koyok wong sugih ae." Jare Wonokairun.
"Lho ojo salah mbah, aku iki pancene keturunane wong sugih, dhuwike mbahku iku cukup gawe tujuh turunan." Jare Brudin bangga.
"Gombal !!!, lek pancene kon iku turunane wong sugih, laopo saiki dhodolan es gronjong ??" jare Wonokairun.
"Soale aku keturunan sing ke wolu . . ."
“Wah yo lumayan yo, tenguk-tenguk oleh seket ewu. Eh Mbah, sampeyan gak nduwe anak tah, kok sampek kudhu ngemis koyok ngene ?” takok Bunali.
“Anakku wolu wis gedhe-gedhe, telu nang ITS, loro nang Unair, siji nang Unbra, loro maneh nang IKIP. ” jarene Wonokairun bangga.
“Wah gak nyongko rek, hebat sampeyan mbah. Durung ono sing lulus tah anak sampeyan?” takok Bunali.
“Anakku gak ono kuliah cak !” jare Wonokairun.
Brudin pethuk Wonokairun kate budhal nang sawah.
“Laopo isuk-isuk kok wis mlaku ambek bedhes lungset kumus-kumus ?” jarene Brudin.
“Ooo pancene picek, sing tak tuntun iki jenenge wedhus dhudhuk
Mulih seko sawah, arek loro pethukan maneh. Moro-moro
“Saiki kon tak takoni, ngentut iku apik opo elek ?” jare Wonokairun.
“Yo mestine elek mbah..” jarene Brudin.
“Iyo mbah, saiki aku kerjo nang nggon adem” jare Brudin. “Ketrimo nang kantor endhi Din?” jare
“Nang endhi lho??” takok Wonokairun.
Bosen ngemis, saiki Wonokairun mbecak. Be’e hasile luwih akeh
ewu ae athik boso mandarin barang. Oke Mister !!” jare Wonokairun.
Mari bulene munggah, Wonokairun langsung nyengklak becake. Bareng wis mlebu Klampis gang buntu, Wonokairun langsung bengok-bengok. “Diiinnn !!! Bruuuudiinnnn !!!! Ono wong bule
wis budhal jam pitu mau . .” jare Brudin.
“Lek sepur nang banyuwangi wis liwat tah durung ..? takok Wonokairun.
“Lho sik tas ae Mbah, kiro-kiro sepulung menit kepungkur . .” jare Brudin.
“Lek sepur sing nang semarang wis liwat tah durung . .?” takok Wonokairun. “Oooh lek iku mengko awan jam rolas budhale. Sik tah Mbah, ben sepur sampeyan takokno !! Sampeyan iku sakjane arep nang endhi ? ” Brudin bingung.
NJABUT UNTUWonokairun loro untu lungo nang dokter gigi konco lawase jenenge Bunali.
“Waduh mbah, untu sampeyan kudhu dicabut . .” jare Bunali.
“Yo wis jabuten ae ben ndang waras ” jare Wonokairun.
Mari dijabut Bunali takok “Wis gak loro maneh mbah ?”
“Iyo wis enak saiki, piro ongkose dok ?” Wonokairun takok.
“Wis gak usah mbayar mbah, gratis ae ” jare Bunali.
“Waduh suwun suwun, . . tak dungakno sampeyan mlebu suargo” jare Wonokairun.
Pas nang omah Wonokairun ngoco, langsung nggeblak semaput.
Tibake sing dijabut iku untu emase. MBAH WONOKAIRUN
Wonokairun mbecak mulai isuk sampek awan
Mari muter-muter dhodholan es gronjong, Brudin pethukan maneh ambek Wonokairun lagi guyon ambek gendhakane.
“Oo !! Pancene gak nggenah !!! Wingi anake dhewe disikat, saiki bojone koncone arep disikat pisan. Wis tuwek
dhewe iku lho sopo !!!. Iki yo dhudhuk bojone koncoku, arek iki wis rondo, sak umur-umur gak tau ndelok bon bin, mulakno tak jak nglencer !!” Wonokairun mencak-mencak gak trimo.Begitu krungu wong loro iku gegeren, arek wedhok
belajar numpak bronpit. Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat pulisi. Tibake pulisine ikut Bunali,
“Waduh iyo, aku lali nggak nggowo SIM . .” jare Wonokairun.
bronpit maneh.Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat Bunali maneh.
“Waduh iyo, aku lali nggak nggowo STNK . .” jare Wonokairun.
“Lek ngono sampeyan kudhu tak tilang Mbah, iki wis ping pindho sampeyan
diculno maneh gak sidho ditilang. Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh, saiki wis wani rodho adhoh. Bareng mlaku wis oleh 5 km, dhadhak pethuk Bunali maneh.
“Ayo minggir !!!, Aku saiki wis gak lali,
kuabeh. Iki lho dheloken, helm, jaket ambek sarung tanganku yo anyar kuabeh. Hayo kate lapo kon !!! ” jare Wonokairun suombong.
“Yo wis mbah, aku yo gak katene nilang sampeyan, tapi aku mbadhek sampeyan sik ono sing lali maneh ” jare Bunali.
“Gak mungkin !! Lali opone . .?”
pancene sampeyan iku pantes diconto. Umpomo wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.
“He Din, niatku iku dhudhuk arep ngewangi awakmu. Kok nyimut !!!” jare
kene lho mbah” Brudin ngadhek ambek nawakno kursine nang Wonokairun.
“Wis gak usah !! Kon longgo ae !!.” jare Wonokairun.
Brudin wis kadung ngadhek malih longgo maneh.
“Longgo kene lho mbah” Brudin ngadhek maneh nawakno kursine.
“Longgo kene lho mbah” Brudin ngadhek pisan maneh nawakno kursine.
“Mbah, aku nawakno longgo iku dhudhuk mergo apikan. Aku iki jange mudhun, tapi bolak-balik sampeyan kongkon longgo maneh. Saiki selak omahku kebablasen…”
Wonokairun ganti haluan maneh saiki dhodholan pithik nang pasar ngelom. Brudin teko jange tuku pithik digawe tumpengan slametan.
“Mbah aku jange tuku pithik meduro, ono tah?” jare Brudin.
“Iki lho sing wulune abang. .” jare
“Cobak sing putih iki . .” jare Wonokairun ambek nawakno pithik putih. Mari ngono Brudin merikso maneh bokonge pithike. Pithike girap-girap sampek wulune brodhol, Wonokairun tambah mbedhodhok ndelok pithike diobok-obok bokonge.”Wah dhudhuk iki mbah, iki tibake pithik solo .” jare Brudin.
Wonokairun nawakno maneh pithik klawu, tapi tetep gak cocok, tiwas brodhol kuabeh.”Kon iku jange tuku utowo mek kepingin dulinan bokonge pithik !!!” Wonokairun wis gak iso nahan emosi.
“Iyo mbah, aku pingin tuku pithik sampeyan tapi durung ketemu sing pithik meduro . .” jare Brudin.
“Iki lho pithikku sing kari dhewe .” jare Wonokairun ambek nawakno pithik ireng.
Mari merikso bokonge pithik ireng Brudin puas.”Lha yo iki pithik meduro .Piro regone mbah ? jare Brudin.
“Satus ewu !!!” jare Wonokairun ambek ngamuk padahal biasane
"Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal.
"Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun.
"Lho monggo. anggepen koyok omahe dhewe yo ndhuk " jare Wonokairun ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
Mari ngono tamune ditinggal andhokan / ngetren dhoro. Kiro-kiro oleh rong jam Wonokairun mulih, tibake cewek iku sik lungguh nang ruang tamu. Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae.
"Ibu teng pundhi to Pak ?" takok cewek SPG iku.
"Bojoku lungo nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun.
"Jam pinten mangke kundure ?" takok cewek iku maneh.
"Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung
golek&gt; mangan.&gt; Alasane Wonokairun iku wis tuwek, lek manggung bolak-balik lali lakone.&gt; &gt; Mari muteri grup ludruk sak Suroboyo, akhire onok grup ludruk Cap Simbah&gt; Ndhodhok pimpinan cak Bunali sing gelem nompo Wonokairun.&gt; Cumak ambek Bunali,
mbayangno Romlah ambek nyekel kembang mawar.&gt; &gt; "Ngene lho carane.&nbsp; Mawar iki cekelen nganggo driji jempol ambek telunjuk,&gt;
wanti-wanti maneh ojok sampek lali ambek lakone&gt; lek gak gelem dipecat.&gt; &gt; Lha pas wayahe tampil, tibake sing nontok wuakeh pol,
mosok ngono&gt; ae dipecat".&gt; &gt; "Kon tak pecat dhudhuk perkoro lali kata-katane thok !!" jare Bunali&gt;
“Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.” takok
“Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.
Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki main koyok manten
anyar ?” takok Wonokairun ambek isin-isin.
“Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman ae. ” jare doktere.
“Wah tepak lek ngono, cumak
sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo onok opo-opo.” Jare
Batine Bunali, sak umur-umur lagek iki ono pasien njaluk sing aneh koyok
ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti, mari
jantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar.
kuat. “Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.”
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok
seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
“Yok opo dok, aman ae tah?” takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik
kuat. “Koyok minggu wingi, sampeyan
iki wis muteri sak Suroboyo, Mbenjeng, Balungbendo,
onok sing ngeriwuki. Pokoke uripe tenang
”Wah ketepakan, aku wis sui gak gumbul wong maneh. Yo wis aku tak
rek. ” Bunali tambah giras mbayangno.
”Yo wis tak enteni ” jare Wonokairun.
”Lho Mbah, aku kudhu nganggo klambi opo, batikan tah sarungan thok
Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare
"Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu
iki sampeyan emplok dhewe." jare Bunali, kasire.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nuntun
"Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu
misuh-misuh gak karuan, "Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo
aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek."
Lemper inggih punika dhedhaharan ingkang dipundamel saking ketan ingkang salebetipun dipunisi abon (saged abon pitik utawi abon sapi) ingkang umumipun dipunbungkus ngagem ujungan pisang. Lemper punika wujudipun silinder. Sajinis lemper ingkang dipunblebet nganggé tigan ayam kasebat "semar mendem". Wonten jinis sanèsipun inggih punika ingkang naminipun lalampa asal saking tlatah Manado, wangunipun kadosdéné lemper nanging dipunbakar rumiyin.
Jinis sanès ingkang mèmper lemper inggih punika lemang ingkang masakipun dipunlebetaken bumbung pring lajeng dipunbakar. Bakcang, satunggiling masakan Cinten ugi mèmper.
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat •
IndonésiaPawonKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 13 Sèptèmber 2016.
Selat Madura, iku selat sing ngubungaké Pulo Jawa karo Madura. Let paling cedhak antara kaloro pulo iki dumunung ana ing ujung kulon Pulo Madura (ya iku ing wewengkon Kabupatèn Bangkalan) lan ing pulo Jawa dumunung ing Kabupatèn Gresik lan Kutha Surabaya. Ing selat ini ana pulo-pulo cilik, antara liya Pulo Kambing, Pulo Giliraja, Pulo Genteng, lan Pulo Ketapang. Selat iki dihubungaké déning kreteg Suramadu sing diresmèkaké
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selat_Madura&oldid=993603"	Kategori: Selat ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 2 Maret 2016.
By: Dyah Puji Utami on May 23, 2009 at 8:38 am
By: yudho on May 25, 2009 at 1:15 am
By: sastro on June 3, 2009 at 7:05 am
mbarisan..mengko sampeyan turun di stasiun sumber pucung trus numpak angkot ke mbarisan
By: yudho on June 3, 2009
Sugeng sak rawue kanjuk poro tamuKatur panganjali Om SwastyastuProtamu-protamu sedoyo ingkang pinujuMugi Sang Hyang Widhi paringono sing nugrohoTerjemahan
Nampa Blvd.‬, Interstate 84 Exit 35, ‪Nampa‬, ‪Idaho‬ 83687 392
"Galing kangkung isine bumbung wang tapake manuk mabur."
"Golek banyu apikul warih, golek geni adedamar." Mencari air berbekal sepikul air, mencari api berbekal pelita.
"Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani." Di depan
"Udan gemblong omahe wong, udan gaplek omahe dhewe, meksa luwih becik ing omahe dhewe."
Candraning warni punika ingkang kathah pangrêngga sarta pangalêming tiyang jalêr kedanan
surya, côndra kartika, alis nanggal sapisan
c. saking pêpindhaning sato kewan, tindak ngêmacan lupa
d. saking pindhaning cêcukulan, sinom angudhup turi
cangkêm, tutuk dhamis, S. H.: tutuk kadi lawanging gua, (ratu buta)
rai: Wadana pindha wulan, B.T.D. 464.2.v.o.; Wadananipun abrit dados[3] rah, id 426-8 v.o.; Kang
rimbag tanduk enz. ingkang têgêsipun: upama, pangrêngga, kados ta: asta anggandhewa gadhing; warsa kusuma sumirat ( jawah sêkar sumawur)
watak I: rupa côndra sasi nabi sasadhara / bumi budha roning mèdi iku
Candraning môngsa punika anêdahakên sontan-santuning môngsa salêbêtipun sataun, wiwit môngsa kasa (satunggal) dumugi môngsa sadha (kalih wêlas) kados ta:
kasapuluh: gêdhong minêb jroning kalbu, puni[5] candranipun môngsa kasadasa, wancinipun sato kewan sami mêtêng.
kupat, durma: // he: kyaine: kêpripun wartaning dalan /
tumpês tapis / dening Sang Arya / Sena ingkang matèni //
lêmut, durma: // ing Samarang rame padha bêbarisan / urut
pucung: // bapak pucung cangkêmmu marêp mandhuwur / sabamu ing sêndhang / pencokanmu lambung kering / praptèng wisma si pucung mutah kuwaya //
ing Mêndhang Kamulan, dhatêng Brahmana Kèstu (Bathara Wisnu) tembang kawi prawiralalita lampah 16.8.8 x 2 = 32 x 2 = 64 kados ing ngandhap punika.
mabapte kang pala krêsna = anêdhêng ingkang woh cêmêng / mèsi nandhang mancawarna = isi sêsotya amôncawarni / masa drasa mata wiswa = raos nêm prakawis dados
Ing ngandhap punika kalêmpaking têmbung rura basa sawatawis, inggih punika têmbung ingka[8] botên kenging ewah, botên kenging dipun pathoki, kados ta:
criping: anggorèng criping, botên iris-irisan gêdhang
pangan, têdha, dhahar; dhewe, piyambak, pribadi; dhadha, jaja, pranaja; jênat, swargi, swarga; jênêng, wasta, asma; jaluk: anjaluk, nêdha, nyuwun of mundhut
jamu, jampi, loloh; manak, rencang lare, ambabar; marang,
rikat; èndhèk èrèk dhuwur kêncur: ibêring laron kêncur taksih inggil; arum jamban ambune: jamban taksih
mopol sangêt; kasor tugu Ngayogya: tugu Ngayogya taksih kawon inggil; aji godhong jati aking salêmbar: godhong garing taksih gadhah aji; êmpuk watu: watu taksih êmpuk, nanging ngêmpukake watu ngumbar sanggup; abot mêrang sagèdhèng ginawa alihan (padhalangan): ènthèng sangêt; abang dluwang ulate ...: dalancang pêthak taksih katingal abrit saking pucêtipun; angèl
digitik: rindhiking plajêngipun angungkuli sagawon dipun gêbag; rame wong andondomi: sidhêm pramanêm botên wontên walang salisik; rênggang
butrawali; pêcêl alu: pêcêl punika kuluban ingkang sarwa lêmês, punika sanepanipun tiyang kakon atèn;
Nanging ing sêrat P.S. têmbung saroja blz 125-1
awon: ngawon-awon tiyang awon, awonipun angungkuli awonipun tiyang awon ingkang dipun awon-awon wau
hawa napsu: sagêd mujanahi ing hawa napsu
tate: tau = ngalami; tate = inggih ngalami
tandang tulung: tandang = ngrencangi; tulung = inggih ngrencangi
takon tiron (saroja): takon = nulad; tiron = inggih
[...;] tèdhèng warana: aling-aling inggih warana
sukêr sakit: sukêr = pakèwêd; sakit, inggih pakèwêd
sak sêrik: sak = sakit manahipun; sêrik = inggih sakit manahipun
sudra papa: sudra = sangsara; papa, inggih sangsara
sudi doyan: sudi = ajêng; doyan, inggih ajêng
têgêsipun prau; prau N bahita K
sampun: anggènipun mitênah dhatêng kula botên sampun-sampun, sarêng sampun pêjah
sampun (aja en wis): sampun kondur rumiyin ta ( van aja) manawi sampun dhahar kemawon, ( van wis); sampun kondur, kondur mênawi sampun dhahar (aja mulih, muliha yèn wis mangan)
wirang isin: wirang = isin; isin = wirang
wulang wuruk: kirang pratitising guru botên sagêd mulang muruk dhatêng muridipun; mulang = ngajar, muruk, inggih ngajar
lir pendah: lir = kaya, pendah = inggih kaya
gothèk[13] ciri, ora ...: mratelakakên tanpa cacad
ngawis tansah dipun jori, pun panumbas kêblasuk pangawisipun
canthing jali: dicidhukna banyu sagara, olèhe iya mung sathithak,[16] isbatipun tiyang alit ingkang gadhah pambêkan gumêdhe.
cêngkir katindhihan kiring: tiyang sêpuh dhudha utawi rôndha, rabi utawi laki malih angrumiyini anakipun ingkang taksih lêgan
kutuk api lamur: beda karo anggutuk api lamur (
nusu gudèl: tiyang sêpuh dados damêling tiyang nèm
kêbak sundukane: durjana kacêpêng, botên anggènipun anglampahi culika sapunika, culika ingkang sampun-sampun
kêbluk mulur: botên laran atèn, anggêga dhatêng pitutur, mênggahing kapal purun dhatêng ing gêbag sarta miturut ing pangrèh
mungsuhan durèn: tiyang alit ngudur kalihan tiyang agêng, mubêng pados mênang, botên sande kawon
piawonipun botên katawis, katawis-katawis sampun kalajêng
paraning bêndu mênyang sing apês, parane,: nêpsuning tiyang botên sagêd dhumawah ing tiyang ingkang dipun nêpsoni, dening èri, dhawah dhatêng
kêtlusuban luyung: kalêbêtan têlik sandi upaya ngakên sadhèrèk, sayêktosipun tiyang sanès, ngakên mitra, sayêktosipun satru
gajah ngidak rapah: a. gajah (adigung), ngandêlakên gêng ainggil W.R.9
gumuk diumpuk-umpuk, jurang dikêdhuki: punika isbatipun tiyang mêlarat, anggantosakên barang-barangipun dhatêng tiyang sugih, wangsuling arta mawi sarêman
banjir: sêtyan kalihan woding manah, kêpambêng dening rumêksaning para akrabipun.
mati ora kasasaban bumi: tiyang nandhang papa cintraka.
mati-matia kêbênêm: tak arani dudu kowe, kewe[17] saiki ana ngêndi (kêbênêm = ora nyana)
anak putu: tisna dhatêng anak, kalihan dhatêng putu; anak bojo: zie garwa putra; èndhèk cilik: cèndhèk cilik; èndhèk dhuwur: cèndhèk dhuwur; andhêg: mandhêg tumolih; enthong irus, met ora têgêsipun botên gadhah
irêng; abang putih; abang biru maar: ngabang bironi (silihan), ulatipun sakêdhap bingah (abang) sakêdhap susah (biru) punika tiyang badhe gadhah damêl, wragadipun dèrèng kacêpêng z.o.z.;
tiyang, nanging ngliga dhuwung winastan tiyang ngamuk; tumbak bêdhil: gampil damêl waos kalihan sanjata; sênèn kêmis: sênèn wisudhan, kêmis kisasan; sunat pêrlu: kathah ingkang mêsokakên
lair ngangge popok rumiyin, dipun sêsêpi: kantun; sêndhang pancuran: agêng sêndhang kalihan pancuran; sunthi kêncur; sor: asor unggul, asor luhur; srêgêp mlincur; sida wurung;
lunga mlaku; sugih mlarat cukup; woh kêmbang pêntil; lor kidul en wetan kulon ... têngah; dhere dhara babon; dhakwa verk v cêndhak,
Namaning para pujôngga ingkang sami nganggit-anggit sêrat, artosipun manawi badhe sumêrêp satunggil-tunggiling pujôngga nganggit sêrat punapa zie namaning pujôngga
Artandriya: Ajar Artandriya, punika ingkang nganggit sêrat pawukon, lajêng kaanggit malih dhatêng Sunan Giri II dene Ajar Artandriya wau pujôngga ing Wiratha panjênênganipun Prabu
punika ingkang nganggit Sêrat Babad Kartasura, kalihan Carakabasa, Dasanama, Damarwulan, Sasanaprabu, Panji Kuda Narawôngsa, Panji Murtasmara
Sunan Kalijaga: nganggit sêt[20] Jaka Slewah
Sutrapana: Kyai Sutrapana, punika ingkang nganggit Sêrat Menak, lajêng
Salukat: Êmpu Salukat punika ingkang nganggit Sêrat Jayabaya, kaanggit malih dhatêng Sunan Giri, lajêng kaanggit malih
Panyarikan: Bathara Panyarikan nganggit Sêrat Darmasunya
P.B. IV: nganggit Sêrat Wulangrèh
Mataram kalihan nganggit Sêrat Raja Kapa-Kapa,
punapadene Suluk Sèh Malaya kalihan Jatikusuma
P. Karanggayam ing Pajang: punika ingkang nganggit Sêrat Surti
Iskandar, Angrèni, Tajusalatin, Sewaka, Babad Palihan Nagari.
Namaning sêrat kawi jarwa karanganipun para pujôngga ing jaman kina, sarta ringkêsaning cariyosipun
nganggit Êmpu Panuluh nyariyosakên lairipun Bagawan Abiyasa
Ambiya, jarwa: kala wiwitan ingkang nganggit para ngulama, lajêng dipun
Anglingdarma, jarwa: ingkang nganggit Adipati Samarang, nyariyosakjên lêlampahanipun Prabu Anglingdarma ing Malawapati
Trimataya, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Panuluh, nyariyosakên muksanipun Bagawan Abisa[21]
Darmasunya, Kawi: ingkang nganggit Bathara Panyarikan, nyariyosakên sakathahipun ngilmi Buda.
Darmasarana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Tapawangkêng, nyariyosakên lairipun Pandhawa
Dewaruci, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên Wrêkudara
Manikmaya, kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên kala Sang Hyang Wisesa nikahakên[22] bumi langit
jarwa?: punika sêrat piwulang ngiras pralambang agami
Bratayuda, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Sêdhah, nyariyosakên pêrangipun Pandhawa mêngsah Korawa
Budawaka, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Yogiswara, nyariyosakên kala Sang Hyng Guru mranata agami
Buslam, jarwa?: nyariyosakên lampahing agama Islam
Bale Sagala-gala, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Jangga, nyariyosakên Pandhawa dipun bêsmi wontên ing Ngastina
[...ramakên,] ingon-ingonipun ayam sampun botên kawical, punika sadaya wulunipun cêmêng, nak-kumanak dados sami wulu cêmêng, satunggal botên wontên ingkang botên wulu cêmêng, wontên ingkang jambul, walik, rob, sanggar dlima tuwin sanès-sanèsipun, ayam wau botên suka dipun pragad, […][23] ingkang nigan namung dipun têtêsakên salong dipun damêl êndhog-êndhogan, mênawi wontên ingkang ical satunggal kalih sampun botên katawis, katawisa
sampun botên mara sowan, botên kesah-kesah saking griya, sambènipun dhakon piyambak, botên wontên rencangipun, tiyang ingkang botên sumêrêp lajêngipun, inggih dipun wastani anèh, dhakon piyambak botên gadhah bosên, punapa botên makatên, dhakon punika wontên kawruhipun, limrahipun tiyang dhakon botên kenging dipun baudi, wiwitanipun lampah sarêng, ing salah satunggilipun mêsthi andhok rumiyin, lajêng gêntos andhok, makatên salajêngipun, pundi ingkang kawon kêcik sarta kawon lampah: nandur kacang (= lumbung kalih)
Ngilmi padhakonan dèrèng kasumêrêpan tiyang sajagad, sapunika kula gêlarakên nyudhiyani para putri ingkang kaparêng lêlangên kasukan dhakon, saiba ascaryaning galihipun bilih sampun sagêd nyakupi ngilmi
kêcik 9 x 9 = 81 x 2 = 162. Punika sagêd kadarbe ing tiyang satunggal, apalan sêkar wau mêndhêt wataking côndrasangkala, kados ing ngandhap
bêcik) taun 1893 ingkang kawêdalakên ing pangêcapan A. Rusche kala ing tahun 1898, ing mangke dipun sarahi dening Ngabèi Wirapustaka, Mantri Radyapustaka Ing Surakarta
Gandhènging têmbung ingkang pinanggih ing dalêm sêrat-sêrat utawi
kawontênanipun têmbung, nanging sampun lowung kangge ular-ular pados panunggilanipun, dene ingkang langkung pêrlu dados panuntuning basa botên kuwangsul kêcaping basa, kuwangsuling kêcap (jêro jaba) angrisakakên manah kados mirêng ungêl nyênyêngit, têmbung ingkang sampun dados gandhenganipun (kiwa têngên) punika botên beda kados tiyang sêsemahan agêndhonrukon, kakèn-kakèn, ninèn-ninèn, manawi winalik dados: têngên kiwa, nama risak, utawi pêgat, risaking têmbung sami ugi kalihan pêgating tiyang sêsemahan, mila ing sasagêd-sagêd sampun ngrisak
anak bojo: mênggahing tiyang alit pêrlu anak kalihan bojo, dados kosokwangsul mênggahing tiyang agêng: garwa putra, pêrlu garwa kalihan putra, santun garwa dados cacad, tiyang agêng awis ingkang wayuh dening wênang nyêlir sakarsanipun, langkung malih pindhahan, saya awis-awis, nanging tiyang alit santun-santun bojo botên winastan cacad, dening bojo awis ingkang purun dipun maru utawi dipun sêlirakên, pilampu purun dipun pêgat, Zie garwa putra.
enthong irus, ora…: pêrlu enthong kalihan
cilik gandhik, gêdhe gombong: aji ingkang alit kêncêng, kalihan agêng kêndho.
cambah kêmangi: ecaning cambah dipun wori kêmangi.
rowa ringkês: sae rowa kalihan ringkês
rupak longgar: gampil rupak kalihan longgar, rinupak binutuhake
abdi ing Mangkunagaran, dados kosokwangsul, inggil dêmang kalihan rôngga.
kêras, alim: gampil nêpsu kalihan ngunjara nêpsu.
krama ngoko: sae alus kaliha nasar.[25]
kathah ingkang tilêm kasur botên mawi bantal, paidahipun lampahing rah sagêd waradin.
kêsèd, srêgêp: kathah tiyang kêsèd kalihan tiyang srêgêp.
kiwa têngên: saking wontênipun wadana kaliwon sêpuh kiwa.
kalah mênang: gampil kawon kalihan mênangipun.
klasa bantal: sagêd tilêm namung kalihan gêlaran.
kênong, gong: uruting iramaning gêndhing, makatên wau.
laris, ingkang tumbas dipun basakakên têka lunga
waosipun kalihan dhuwung = waos ligan botên dipun sujanani, nanging tiyang ngliga dhuwung dipun tokakên ngamuk
tumbak bêdhil: gampil dêdamêl waos kalihan sanjata
sênèn kêmis: Sênèn Kêmis punika dintên agêng pasewakan, Ingkang Sinuhun [Si...]
[...nuhun] Kangjêng Susuhunan lênggah ing sana sewaka kaadhêp kangjêng gusti pangeran adipati anom sarta para pangeran putra santana, riya panji wayah buyut dalêm. Kangjêng radèn adipati sowan magêlaran kalihan bupati jawi lan panêkaripun. Bupati lêbêt sowan ing srimanganti ugi sapanêkaripun. Pangeran kolonèl sowan ing srimanganti wetan kalihan para mayor
wasiyat, bupati jaksa sowan ing pradata (ngajêng gapura masjid) sakancanipun jaksa kori sarayuda, andhawuhakên karampungan parapadu, tiyangipun ingkang kadhawuhan karampungan, malêbêt ing kênthêng, sêrat karampungan kawaos dening jaksa wontên sajawining kênthêng, dene prakawis kadurjanan kadhawuhakên wontên ing kunjara dening panèwu jaksa sakancanipun.; Manawi wontên paukum kisas katuwêg, utawi kagantung, nuju ing dintên Kêmis, karampungan kadhawuhakên wontên ing alun-alun.; Pasowanipun pangeran putra santana dalêm kapalih, Pangeran Sênèn, kalihan Pangeran Kêmis.
dêmang ngabèi; c. lurah bêkêl, jajar; d. kori sarayuda.
wedang panganan: pisêgah wedang ingkang pêrlu, panganan: samiran.
lumah kurêp: gampil malumah kalihan mangkurêb.
pondhong pikul: rêkaos tiyang mondhong akalihan mikul
panjang piring: namaning balapêcah (bokmanawi saking:
satunggal, picak mêlèk, yatra kalih, manawi pinanggih gèsèh: picak, manawi rujuk: mêlèk
pêlêm kuwèni: adi pêlêm karo kuwèni
pêdhês asin: dhisik rasaning pêdhês karo asin
dharatan lautan: gampil dharatan kalihan lautan
dhêdhak mêrang, sa ...: aji dhêdhak karo mêrang
dhudhuk lumpur: ladosan sasanggenipun tiyang alit
jaba jêro: saking kintênipun patih ing jaman kina, patih jaba nyêpêng
mas intên: sayêktosipun aji êmas kalihan intên, êmas kartajinipun wontên ing bobot sarta lèlèr, prasasat sami kalihan
mangan turu: priyayi katarimah damêlipun angsal têdha nganggur (pènsiyun)
gêndhon rukon: rukunipun kados gêndhon, botên nate kesah-kesah
gendhong pikul: rêkaos tiyang èstri anggêgendhong kalihan tiyang jalêr amêmikul, dening barangipun rumakêt ing gêgêripun
gropak sendhe:[28] uruting turun
sula tèh:[29] id
gêdhe cilik: pêrlu tiyang agêng kalihan tiyang alit, senapatining prang: tiwas, prajurit taksih wêtaham,[30] ambalêdug bibar sasaran
gabug aos: gampil cidra kalin[31] têmên
bêras pari: uwos sampun dados rijêki, pantun: dèrèng, tarkadhang wangsul
bèbèk pitik: mênawi ulamipun eca ulam ayam, kajawi saking eca, sawung abênan dede timbanging aji kalihan kambangan, kambangan satunggal kathah-kathahing rêginipun namung sarupiyah, wangsul sawung abênan satunggal rêginipun ngantos dasanan rupiyah, punapa pêthinganing kambangan têka dipun rumiyinakên kêcapipun, bèbèk pitik, dening kambangan jalêr satunggal, sagêd ngêcaki kambangan èstri salangkung, wangsul sawung namung sagêd ngacaki babon kathah-kathahipun gangsal, dados prawira kambangan kalihan sawung.
bêbêd ikêt: sagêd kesah namung kalihan bêbêd
ngisor dhuwur: gampil ningali ngandhap kalihan nginggil, gampil anglêpatakên sosoran kalihan inggil-inggilan, puna[32]botên makatên
3. têgêse langit kang jarwa / ratu rama saupami / abang saking Wibisana / wukir Sugriwa upami / marah ing jaja abrit / kang awit sru nirèng atur / Dyan Arya Wibisana / manêmbah aturira ris / sêmu sumèh tatrap trêpsila ing krama //
6. adhuh anggèr sri narendra / kang pinujèng jayèng jurit / sagung bupati palwaga / punapa karsa mêpêti /
tan gothang / sampun wontên kang nitèni / yèn arsa dhustha kang lêpas / têbih angèl ewuh rêmpit / sanajan muluk sungil / putra tuwan datan ewuh / Radèn Bayutanaya / yèn konangan jroning puri / tan sumêlang gêpuk kang
wêgig / botên ulap dadya campuh / patitis cêtha gênah / botên mundhak dèn dhawuhi / botên suda nyamlêng ingkang pangandika //
9. yèn dangu jêmbaring jagad / pun Darumina udani / kalo jangkêpirèng jagad / sagêd ngambah ing wiyati / Radèn Andayapati / punika pan sagêd mêmumbul /[34]
lêbêting pandung / midêr tan mawi sayah / puniki punggawa luwih / ingkang pantês kinulawisudhèng
agêng alit cêtha / lampahan sadintên ugi / manawi maos lirih / galêndêm suwaranipun [su...]
19. pakèwêd wontên jro toya / punggawa ingkang nyitèni / Rahadèn Nila Saraba / Sang Hyang Ôntaboga siwi / sagêd manjing jaladri / kadi dharat padhangipun / abêtah pintên warsa / saking supe manik warih / pêparinge Hyang Bathara Ôntaboga //
saisènipun sagara / kali kalèn sipat warih / jêro cèthèk kaèksi / punika kuwasanipun / abdi tuwan wre nambak / manut punggawane sami / datan ewah ing karya sagêd sadaya //
22. sagung bupati palwaga / tumiling ing atur manis / ature Rahadèn Arya / Wibisana
wontên ingkang nolih wuntat / wênèh nyukil-nyukil siti / wontên ingkang angujiwat / wênèh nolih nganan ngering /
Narpati Rama nambungi / yèn mangkono dhawuhna nambak sagara //
28. punapa ingkang rinasa / jêmbare wus dèn watêsi / jênggirat Prabu Sugriwa / Radèn Rama Dayapati / mumbul marang wiyati / dêdêl ing akasa sampun / krura sang kadi gêlap / gumaludhug ing wiyati / bumi gonjing praptèng nagari Ngalêngka.
rinipta. (kembali)tumêngèng. (kembali)kados. (kembali)sirnèng. (kembali)punika. (kembali)
Assalamu’alaikum Wr. Wb.Ingkang dhahat kinurmatan Bapak Kepala Sekolah SMK 3 WonosariBapak, ibu guru ingkang dhahat kinabektenPara kanca kelas 1 tuwin kelas 2 ingkang tansah kula tresnan Mangga sederengipun nglajengaken acara, kula lan panjenengan tansah ngunjukaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung ingkang tansah paring rahma lan hidayahipun ngantos ing kalodhangan punika kita sedaya saget pinanggih ing papan punika kanthi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Helgeland&oldid=874399"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
SámegiellaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.18, 16 Novèmber 2013.
Perkoro lengo ra ono entek’e
yo…ojo pantune wae…gae nglestare’ake kabudayan jawi,niki kulo tambai…manuk gemak ning ngisor pager,kroso
miskat berkata:	9 November 2010 pukul 9:05 am	Iwak yuyu gede capite
Anonim berkata:	9 Juli 2012 pukul 10:27 pm
Lha kok tibak’e motone kero
mangan ojo akeh2. dadi lemu ndak ora
ing Gusti, angrungkubi nagari. Pamulangan tradisional zaman dhisik ngandung kesabaran, nerimo ing pandhum, pasrah, ayem tentrem, tansah eling marang Pangeran. Pangerten pasrah yaiku tlaten ngupadi lan ngabangna keputusan marang Tuhan. Ditekanke menawa pangandel wong Jawa tradisional marang Tuhan kuwi wis nggetih
saiki lagi usum layangan malahan ora layangan sing gawe sambitan wae nanging layangan hias utowo layangan suangan ono maneh sing ngarani layangan bapangan, walah mboh boso ngendi kuwi. Pancen saiki mongsone arang udan lan angin lumayan banter yen wayah isuk nganti parak wengi. Opo maneh bariki wulan Romadhon, yo mandar mugo usum layangan iki nganti wulan poso dadine iso digawe hiburan.
Nanging nang Ambulu iki ora podho karo daerah puger, kasiayan lan sekitare sing luwih banter angine. Pancen luwih cedak segoro dadine yo lumrah yen masio
lowoan, kapal,payung,manuk-manuk’an nganti sempak lan liyo-liyane. Iku kabeh iso disawang wayah sore
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sætre,_Buskerud&oldid=1006812"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Thanmust thepos	25 Mei 2011 at 3:48 PM	@ade syahputra : Monggo
kagem ki thanmust thepos qobiltu nyuwun izin
nuwun ingkang sanget kii…..kula of rumiyin,,kangge sederek2 ingkang sanes kemawon ki….njih,,monggo dipun lajengaken…
benjang kula mudik mbah..menawi mboten mbenjang njih dinten jumat kemawon,,salam salim kangge kaluwarganipun,,,sampun 2 wulan kula drg sowan kaliyan tiyang sepuhipun kula…monggo2 dipun
kuwi artine barang mung siji sing dirumat … nek ora dirumat mengko bojo kumat ….. hehehehe
wah, jimat ampuh iku pak nug.. Komentar oleh hpnugroho — 14 Desember 2009 @ 14:45 Balas	Jimat
Deja vu (2006) – Kulo Tiyang Sae
Nyusuh “Kutang Bodhol” | Tunjung Tutur
Tunjung Tutur Nyusuh “Kutang Bodhol” | 5 Juni 2009
Biyen ing Sugihwaras sawijining desa ing kabupaten Magetan, ing omahku ana tikus, rupane ireng, cungure luwih dawa tinimbang tikus liyane, sabane ing turut pawon lan pinggir peceren. Yen mlaku kerep nurut pinggir omah, jarene matane blawur lan mung ngandelake cungure sing dawa iku. Lan sing dadi ciri khas yaiku ambune sing ora enak (yo pancen ora ana tikus sing wangi) lha maksude nganti kucing wae ora doyan, kejabane kucing nggragas 😀
Banjur tahun wingi ing Jakarta Selatan, nggone mamasku sing pakaryane ngurus kethek ing Kalimantan, alias konservasi orang utan, dheweke kandha:
“Omahku cilik yas, ning yo disawang wae, iki yo omah, yo kantor, perpustakaan, dapur, peturon lan papanku anggen komunikasi karo wong sakjagad! Pesenku yen slirane duwe barang harian sing telung wulan lawase ora kaanggo iku teges barang ora pati kanggo, tinimbang ‘Nyusuh’ luwih becik diwenehke wong liya..”
Aku njur kelingan tikus celurut sing hobby Nyusuh, akeh resek ing omahe, malah Nuwun sewu ana “sempak lan kutang bodhol”. Omah sing akeh barang-barang ora kanggo prasasat omah tikus celurut. Ning yo isih lumrah wae tumrap tikus celurut tinimbang tikus- tikus kantor utawa tikus- tikus berdasi sing rapi ning sejatine ora
Yo kari piye saiki kucinge, arep nubruk tikus utawa dadi celurut pisan, mangga kersa mawon, mumpung saiki isih kalebu jaman edan.
Lha panjenengan apa sampun kagungan kaset campursari sing judule “Kutang Pedhot”?
ake sing bedhah digrogoti tikus… Ning dudu tikus curut…tp tikus piti, tikus anak’an sing nggragas banget koyo koruptor… Mosok
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi July.
Scorpius, utawi asring dipunsebat ugi Scorpio, inggih punika salah satunggaling wujud rasi lintang ingkang kalebet rasi zodiak. Scorpius inggih nama Latin saking scorpionlan simbolipun ingih punika kados mekaten (Unicode ♏). Rasi lintang scorpio punika mapan ing antawisipun konstélasi Libra ing sisih kulon lan konstelasi Sagittarius ing sisih wétan. Rasi lintang Scorpius punika kalebet salah satunggaling konstelasi ingkang ageng ingkagn mapan wonten ing belahan langit sisih kidul, papanipun caket kaliyan pusat galaksi Bima Sakti.[1]
Konstelasi Sculptor punika gadhah amba kirang langkung 497 drajat pesagi lan ngewrat sedasa lintang ingkang dipunmangertosi dados planet - planèt. Rasi lintang punika saged dipuntingali wonten ing latitude ing antawisipun +40° lan -90° lan paling saé dipuntingali wonten ing pukul 9 dalu sadangunipun sasi Juli. Scorpius ngewrat kathah lintang ingkang padhang, dene anggotanipun paling kathah saking anggota Scorpius-Centaurus Association, ingakng punika konstelasi ingkang paling celak kaliyan sistem matahari. Lintang ingkang paling padhang inggih punika [7516] alpha Scorpii utawi Antares (ingkang wujudipun kados planet Mars), namanipun inggih saking werna lintang punika ingkang oranye peteng, ingkang kados wernanipun planet mars. Antares inggih punika raksasa ageng werna abrit kanthi radius kirang langkung ping 800 langkung ageng tinimbang srengéngé.
Sco (Lesath). Saperangan ageng saking lintang - lintang padhang ingkang wonten inggih punika anggota paling celak saking asosiasi lintan (OB assosiation): Scorpius-Centaurus.[2] Punika ketingal minangka lintang ingkang padhang kanthi teksturipun kados longshoreman's hook. Lintang
Sco, sasampunipun gadhah magnitudo ingkang stabil ing angka 2,3, lintang punika lajeng ketingal malih wonten ing sasi Juli 2000 kanthi etangan 1,9 peken. Wiwit wekdal punika, dados lintang variabel ingkang ngalami fluktuasi ing antawisipun 2.0 lan 1.6.[3] Punika nedahaken minangka lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing konstelasi Scorpius. U Scorpii inggih punika lintang ingkang paling cepet ingkang dipunmangertosi dados nova ingkang medal ing wekdal saben 10 taun sepisan.[4]
Scorpii inggih punika lintang optik ganda ingakng saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Lintang punika gadhah werna ingkang nyolok mripat inggih punika biru lan jene. Lintang punika sampun nate dipuntunjuk
Sco (sanajan to taksih wonten ing watesaning konstelasi Libra) ingkang sak punika misuwur kanthi sebatan
Lib. Kejawi saking punika, sadaya konstelasi Libra dipunanggep dados cakaripun Scorpius ing wekdal jaman Yunani Kuno.
Sco, kalih lintang punika mapan wonten ing buntutipun scorpion ingkang asring ketingal caket sanger lan kadhang kala dipunanggep dados mata kucing.
ingkang pas wonten ing sakitering konstelasi Scorpius punika ing antawisipun inggih punika konstelasi Sagittarius, Ophiuchus, Libra, Lupus, Norma, Ara lan Corona Australis.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.36, 6 Maret 2016.
mana asalmu... kok berani-beraninya ngganggu diriku ratu yang cantik jelita yang sudah terkenal diseantero dunia....
Sopo to yun kuwi...? uwong koyo bis damri ngono ngaku-ngaku ratu kencono wungu
Inggih gusti ...sory..sory gusti ..lha.. karep kulo guyon to gusti ..
bagaimana kalau gusti ratu kencono wungu tak tukar sama bis itu gusti....
Piye ....piye .... aku ... yo ora sudi... yo ora sudi.. lha wong gusti kencono wungu wae ora gelem ,...opo
ora opo-opo mar..saiki sewang-sewangan wae awakmu bali menyang mojo pahit, aku tak bali menyang ngantru....
Gusti ...gusti dewi kulo lajeng dos pundi niki ...
Yo wis to biyung ..saiki awakmu meluo prabu minak jio mengko yen ora krasan yo balio menyang mojo pahit...
Bengkel "EDY PUTRA" jepara
Jl.cik lanang 62 Rt04/05 Kauman jepara-jawa tengah 59417
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng,
garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing
wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut
pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing
sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para ingkang piniji.
panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga ingkang piniji.
jengkaring temanten putri binarung ungeling Ketawang Puspawarna kanthi laras
slendro pathet manyura, sumangga, nun nuwun.
rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah
lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya
inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun
sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman ingkang kakanthi
caraka pamethuking temanten kakung kabiwaldha ungeling ladrang kapang - kapang
laras pelog pathet 6 sumangga nun, nuwun.
C. JENGKARING TEMANTEN KAKUNG SAKING SASANA
ungeling ladrang wilujeng laras pelog pathetbarang, nuwun.
SOWANIPUN TEMANTEN KAKUNG SAKING SASANA PALEREMAN
jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi
tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing
Wus tinata titi tataning gati, nun inggih
ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira
___________ wondene ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu ___________
dumugi wahyaning mangsakala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetebi
tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah
jinempana ing maruta, sarta mulat edi
punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata
tansah hangesthi Hayu - Hayom - Hayem - Hangayomi gesanging bebrayan agung.
ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang
luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning
titilaksitaning upacara panggih, putra temanten sekalihan gya siningeban sindur
dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh
rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju,
ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi
sekalihan, kinen ngaturaken wudharing gantha
sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan
winastan kirab kanarendran, badhe manjing wonten sasana busana arsa ngrucat
ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala
punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih, 1. rumpaka
ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados
menggah werdinipun satriya pralampita mugi Sri atmaja
sapecak mangu satindak kendel ing sedya amung meminta
Sawingkingipun putri kang pindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit
nun inggih panjenenganipun Bp __________ sekalihan, jengkaring putra temanten
binarung ungeling gangsa ladrang gleyong laras pelog pathet nem sumangga, nun
kula nampi wewarah mawantu - wantu ngaturaken tebah siti sekul binuntel roning
kalapa, apuranta mbok bilih wonten lepat kula.
Akhirul kalam wabillahi taufiq wal hidayah, Wassalamu
nggonku ra perlu dipotong mbak, lha wong ra duwe BB, hehehe….
Artikel punika boten sarujuk kaliyan kawicaksanan ing Wikipedia abasa Jawi amargi nganggé basa campuran krama lan ngoko
Panjenengan dipunaturi ndandosi supados dados ingkang wetah basanipun (krama sedaya utawi ngoko sedaya).
{{{footnotes}}}
tata coro koyok berikut: yèn ndak onok namung sakral menteri diperolehake kanggo nyentuh pembuluh suci; yèn uskup sing wis
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paus_Sixtus_I&oldid=1109629"	Kategori: Artikel
wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k
Sedaya tiyang boten saget gesang piyambakan kemawon, sedaya tiyang betahaken tiyang sanes. Nanging sadangunipun gesang ing alam dunya punika, tentu kemawon antawis tiyang setunggal kalian tiyang sanes mesthi wonten perkawis, sahingga pasederekan dodos boten sae, waunipun sami tulung tinulung tumunten dados mengsah. Waunipun purun gumujeng dados besengut, waunipun purun gegojekan dados mendel-mendelan. Pramila ing wulan Syawal punika sedaya perkawis dipun udhari, sesami tiyang sami paring pangapunten . prasasat boten wonten ingkang rumaos leres, sedaya sami ngrumaosi lepat.
Kaum muslimin Jemaah jum’ah Rahimakumullah
Sasampunipun kita tingkas nindakaken shiyam Ramadhan, sapunika kita mlebet ing wulan Syawal, wulan peningkatan amal ibadah dhateng Allah SWT, selami setunggal wulan kita ngginakaken wekdal kagem
punika wonten Lailatul Qadar, inggih punika setunggaling wengi ingkang langkung utami tinimbang nindakaken ibadah salami 1000 wulan. Kanthi punika melai ing wulan Syawal, mangga kita
taqabbalallahu, minna waminkum taqabbal ya karim”. Sampun dados kodratipun Allah bilih manungsa punika dipun titahaken dados makhluk ingkang paling sempurna, ananging manungsa dipun paring sifat khata’ lan nisyan, lepat lan supe . Langkung utami menawi nyuwun lan paring pangapunten punika
perkawis ingkang nyebabken dosa ageng kita enggal-enggal mertobat dhateng Allah.
Semanten ugi menawi kita rumaos damel lepat dhateng sesaminipun supados enggal-enggal nyuwun pangapunten dhateng sesaminipun. Amargi kelepatan punika saget dadosaken pasederekan ing antawis kita dados boten sae, gesangipun kathah dipun ginakaken kagem nindakaken perkawis-perkawis ingkang boten penting, kados nindaaken adu domba, mitnah, ngapusi, nyana ala dhateng tiyang sanes, semanten ugi
derengipun nikah antawis fulan kalian fulanah inggih tiyang sanes, ananging sasampunipun dipun nikahaken mila dados sedherek, malah ing antawis bapa, ibu, kadang nem lan sepuh ingkang waunipun tiyang sanes dados sedherek. Selaras kalian pangandikanipun Allah wonten Alquran Surat Annisa’ ayat 1:
“ He kabeh para manungsa, padha taqwaha sira kabeh marang Panjenenganira kang wus nitahake sira kabeh saka wong ijen, lan saka wong ijen iku Allah nitahake bojone lan saka dene loro-lorone Allah nitahake pirang-pirang lanang lan wadon
Kaping Kalih: Sedherek marga saking agama utawi ukhuwah Islamiyah, sesami tiyang Islam punika sedherek, margi sampun dipun ngendikakaken dening Rasullulah SAW bilih antawis setunggal muslim kalian muslim sanesipun punika sedherek:
Wong Islam siji karo sijine iku dadi sedulur”. Ing hadits sanesipun Rasulullah ngendika bilih raos welas asihipun tiyang Islam dipun ibarataken setunggal badan:
“Pralambang, wong Islam ing sak jroning padha sesenengan lan melas asihi, lan padha trenyuh-trenyuhan iku kaya awak siji. Lamun salah sijine bagian saka awak
Wong mukmin sji kelawan liyane kaya dene bangunan, kang padha nguwatake”.(HR. Buchari Muslim)
Makaten pentingipun pasederekean ingkang dipun landasi kalian agami sehingga dereng dipun wastani tiyang iman menawi dereng trisna dhateng sederekipun:
lanang lan wadon lan wus dadekake Ingsun ing sira kabeh pira-pira bangsa lan pira-pira suku supaya sira kabeh siji lan sjine bisa kenal. Satemene wong kang paling mulya ing
tiyang sanes ingkang nandang cilaka badhe ndherek ngraosaken sakitipun sahingga sami paring pambiyantu. Kados menawi setungal wilayah kenging musibah lan bencana, griyanipun ical, kendaraanipun ical, kekuarganipun sami seda lan piyambakipun nandang sakit. Mila ing salebetipun manah nggadhahi raos trenyuh sahingga paring pambiyantu, sinaosa benten agami, kabilah lan bangsa.
Kaping sekawan: Sedherek margi sami setunggal daerah, utawi ukhuwah Wathaniyah. Sahingga nalika kita gesang wonten ing
Sekawan perkawis ingkang dados mahnet utawi lem kangge sarana ngraketaken ing antawis sesami tiyang gesang. Kanthi punika kita melai ing wuan Syawal, ingkang prasasat boten wonten tiyang ingkang rumaos leres, sedaya ngraosaken kathah lepatipun. Sahingga kalepatan kalian Gusti Allah, melai rina malem riyaya dumugi akhir nindakaken shalat Id kita sampun ngalembana dhateng Agengipun Allah, nyucikaken Allah dan
suksma adus den dusi pada suksma, dat teles sukma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratullah, byur jaba suci sajroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu ngalaihi
WARUNG POJOK. MP3 tarling warung pojiok lagu kenangan jaman bengen lawas.
Play | 8:11About Tags Tags: warung, pojok,
warung pojok judul WARUNG POJOK H abdul adjid MP3 Tarling PUTRA SANGKALA album warung pojok judul WARUNG POJOK H abdul adjid Please
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yrke&oldid=1006036"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 5 Maret 2016.
nggolet wungkal sing bisa ngentut kang......men ora mubah ngasahi garan bedhog
ngomong apa kaeh sing duwe umah. Cul kowe sing paling pinter. Tulung artekna..
artine sing ngganteng nyong tok.....liane ora petha...
padha kropos nggo rebutan...........untu mbok singgo
wayang wong tek parani sing dadi cakil Kalingane pacul..
haahahahah... jebule pacul.. cakil... ebeg arjuna apa buta ijo...?
Bali menggonmu yuh beg.. Melas sing due umah ora wani mudun. Wis arep jam rolas
gondrong ndhase.........kiye anu untu gadhil kabeh
Wong pada gemblung, kie tak gawekna ingkung mengko nek
esih awan.. Bali disit.. bali.. ko bengi bae...
Hiya. Siki pada turu disit. Ko jam 8an absen nanggonku.. Wis ana wong 11 sing
Langsung ke Maos mengantar kepergian Lik Ihin cs ke Owabong
Jaran doyan mangan sambel. Wong wadon nganggo pakeyan lanang. Iku tandhane yen wong bakal nemoni
alus,. Nek kulo boten sopan. Niki namong ngelurusaken ingkang lare negri
mboten ngerti larene. Spontan kulo mboten
AMWaduh istilah opo maneh iku mas, ora mudeng aku. Aku mung isoh tuku pcb dadi, rakit muni yo wes seneng he..he..
pas Merapi mbangun, aja nyebut nek Merapi njebluk. Nek aku ora ngono anggonku nyebut, ning aku nyebut kanthi, assalamu'alaikum, duh gusti kula nyuwun wilujeng...
Kabupatèn Gorontalo Lor iku sawijining kabupatèn ing provinsi Gorontalo, Indonésia. Kutha krajané ya iku Kwandang. Kabupatèn iki diwangun miturut Undhang-Undhang Nomer 11 Taun 2007, tanggal 2 Januari 2007.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gorontalo_Lor&oldid=1018068"	Kategori: Kabupatèn ing GorontaloKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Gorontalo LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 10 Maret 2016.
apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; …
…; iku tandane putra Bethara Indra wus katon; tumeka ing arcapada ambebantu wong
manusia Jawa berpedoman pada trisula weda; tajamnya tritunggal nan suci; benar, lurus, jujur; didampingi Sabdopalon dan Noyogenggong
sadina; ora bisa diapusi marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-
pucuk; gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
ngungun; hiya iku putrane Bethara Indra; kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan; tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang
uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong
ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Nawung krida, kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuh aya kang pambudi, yen meluwa edan yekti nora
Wektu iku, wus parek wekasanipun, jaman Kaladuka, sirnaning ratu amargi, wawan-wawan kalawan
ing sajroning bubak wana, penjenenganin sang nata.
Saraswati inggih punika salah satunggal saking tigang dèwi utama wonten ing agama Hindu, dèwi ingkang sanèsipun inggih punika Dèwi Sri Laksmi saha Dèwi Durga. Saraswati inggih punika sakti utawi garwanipun Déwa Brahma. Saraswati punika asalipun saking tembung sr ingkang ngemu teges "ngalir". Wonten sajroning kitab Rgweda V. 75.3, Saraswati ugi kasebut Dèwi Kali, kejawi Gangga, Yamuna lan sapiturutipun.[1]
Wonten ing agama Hindu[besut | besut sumber]
Saraswati inggih punika salah satunggaling dèwi ingkang dipunpuja wonten ing agama Weda. Asma Saraswati kalebet wonten ing Rgweda lan ugi wonten ing sastra Purana (kempalan ajaran saha mitologi Hindu). Saraswati ugi minangka dèwi ilmu pengetahuan lan seni ugi asring kasebut dèwi kawicaksanan.[2]
Wonten ing aliran Wedanta, Saraswati kagambaraken dados kekiyatan saha saktinipun Déwa Brahma. Rikala jaman rumiyin, Saraswati dipunpitadosi dados panguwaosipun ilmu pengetahuan lan seni. Para panganut Wedanta pitados, kanthi nguwaosi ilmu pengetahuan lan seni, punika dados salah satunggaling margi kanggé moksa.[3]
Sajarah utawi asal muasalipun Saraswati kagayutaken kaliyan Kali Saraswati wonten ing Rajastan. Dèwi punika kagayutaken dhateng bab paciptan kadosta tirta ingkang ageng mumpangatipun kanggé bibit tetanduran lan tetuwuhan sanésipun. Dèwi Saraswati dipunpuja rikala laré - laré miwiti sinau maos lan nyerat. Wonten ing India kathah sekolah-sekolah ingkang muja Saraswati sadèrèngipun miwiti pasinaon.
Teges Lambang Saraswati[besut | besut sumber]
Dèwi Saraswati kagambaraken kanthi dèwi ingkang ayu pasuryanipun, kagungan asta sekawan ingkang ngasta Genitri, Keropak, Wina, Kembang Teraté, ugi wonten manuk merak lan banyak, ingkang sadaya punika kagungan teges:[5]
Genitri tegesipun ilmu punika boten wonten pungkasanipun menawi dipunkawruhi saben jaman
Banyak tegesipun ilmu punika saged maringi kawicaksanan tumrap sinten kémawon ingkang kagungan, kanggé mbédakaken pundi ingkang becik lan pundi ingkang nistha.
Manuk Merak tegesipun ilmu punika saged maringi kawibawan tumrap sinten kémawon ingkang kagungan.
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 12 Oktober 2012)
^ (id)[2](dipunundhuh tanggal 29 Oktober 2012)
^ (en)[3](dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 6 Maret 2016.
Shilo Inn Suites - Nampa Suites
Nampa, ID Hampton Inn & Suites Boise/Nampa at the Idaho Center
Nampa, ID Holiday Inn Express & Suites Nampa
Lokasi : banyuwangiPost n°1 Gunung Raung Banyuwangi Sudah Meletus by robot on Fri Nov 02, 2012 9:42 pmGunung Raung Banyuwangi Sudah MeletusGunung Raung
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa
Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining
Satria berkata:	Juni 15, 2016 pukul 21:10	KAMPLENG-HK
lara, nora koyo wong kang ’nandang wuyung…… Mangan ’ra doyan…..turu ’ra jenak…..”, Waljinah ataupun Nyi
Brest, nalika iku Kakaisaran Rusia, saiki Belarus
9 Maret 1992(1992-03-09) (umur 78)
Menachem Begin rungokna (pitulung·info) (16 Agustus 1913 – 9 Maret 1992) (Basa Ibrani:
pangadeg Parté Likud lan uga tau njabat dadi Perdana Menteri Israèl kaping 6. Begin iku katurunan Yahudi Polen lan sadurungé Israèl mardika njabat dadi kepala laskar Zionis, Irgun.[1][2][3] Irgun iku sempalan saka Haganah lan ndarbèni haluan révisionis. Dhèwèké proklamasi pambalèlan marang pamaréntah Mandat Britania ing Palèstina, sing ditentang déning Agènsi Yahudi, ing tanggal 1 Februari 1944. Minangka kepalané Irgun, dhèwèké nyerang wong Britania ing Palèstina.
Begin mèlu kapilih ing Knesset kapisan lan ngepalani Parté Herut. Nalika iku dhèwèké ana ing pinggiran aliran pulitik sing nentang pamarèntahan Israèl pimpinan Mapai lan golongan èlit Israèl. Dhèwèké panggah ana ing kursi oposisi terus salawasé wolung pemilu (kajaba nalika jaman pamarèntahan tunggal nasional nalika ing Perang Enem Dina). Nanging suwé-suwé dhèwèké bisa ditampa déning aliran tengah. Ing taun 1977 dhèwèké menangaké pemilu lan dilantik dadi perdana menteri. Palantikané minangka perdana menteri iku mungkasi dominasi Parté Buruh Israèl sing wis kuwasa telung dasawarsa. Begin mbokmenawa dadi pamimpin oposisi sing suwé dhéwé sajroning sajarah modèrn pulitik.
Prèstasi utama Begin minangka perdana menteri iku prajanjèn bedhamèn karo Mesir ing taun 1979. Begin lan Anwar Sadat olèh Hadhiah Nobel Perdamaian déné prajanjèn iki. Sawisé Prajanjèn Camp David, militèr Israèl mundhur saka Tanjung Sinai sing sadurungé direbut saka Mesir nalika Perang Enem Dina. Ing sakatambénjing, pamaréntahan Begin banjur promosi pambangunan pamukiman Yahudi ing Gisik Kulon lan Lurung Gaza. Begin uga nyarujuki Pangeboman PLTN Osirak ing Irak lan invasi Libanon taun 1982 kanggo mbrantas bèntèng-bèntèng PLO ing kana. Invasi iki banjur miwiti Perang Libanon kapisan.
sekolah ing sekolah Ibrani Mizrachi lan gimnasium ing Polen.[2] Nalika taun 1931 dhèwèké nerusake kuliah ana ing Universitas Warsawa lan olèh gelar gelar sarjana ukum taun 1935.[1][3] Nalikaq umure 13 taun dhèwèké melu ana ing perobahan Hashomer Hatza’ir lan nalika umure 16
Begin dadi kepala Departemen Organisasi Betar lan akèh nyumbang akèh artikel kanggo pers revisionis. Dhèwèké banjur dikirim menyang Cekoslowakia kanggo dadi kepala sawijining obahan ana ing kana.[1][2]
Begin, Jimmy Carter lan Muhammad Anwar al Sadat znz ing Camp David, 1978
Taun 1937 Begin balik manèh menyang Polen lan dikunjara meneh merga mimpin demo ana ing depan KeduBes Inggris ing Warsawa, demo iku protes kebijakan Inggris ana ing Palestina.[1][3] Dhèwèké ngatur anggota grup Betar kang lunga menyang Palestina dadi imigran gelap, lan taun 1939 dadi kepala obahan ing Polen.[1] Nalika ana Perang Donya II, Begin dicekel déning otoritas Uni Soviet lan antara 1940-1941 dikurung ing kamp konsentrasi ing Siberia lan panggon liya, nanging dibebasake
^ a b c d e f g h (en)www.historylearningsite.co.uk
^ a b c d (en)www.pmo.gov.il
^ a b c d (en)www.jewishvirtuallibrary.org
Cithakan:DEFAULTSOR:Begin, Menachem
Menteri IsraèlLair 1913Pati 1992Pemimpin Perang DinginKategori ndhelik: Artikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 7 Januari 2017.
panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa
Bumi goyang, nglongsor pereng njugrug gunung
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa
sedulur dan kelga d sna smga sehat dan sukses slalu ki cakra2
salam kinurmatan kangge pengurus KWA,wa kasan,mas arya,
kangge ki cakra 1-7 salam asah asih asuh….
kangge sedulur kwa sedoyo nuwun sewu…
ing bumi kwa, kula tumut sowan, tumut ngangsu ngelmu, kulo sampun kathah nyobi amalan wonten kaserat wonten blog ingkang kito remen meniko ananging dereng wonten ingkang kasil, npo mungkin kulo kurang iklas anggen kulo ngangsu meniko, dumatheng sesepuh ugi guru kwa kulo nyuwun ngendikan lan wejangn2
Kawasan Tuban 2000 385 Dody Wiranto Gereja Protestan Indonesia Bagian Barat Marga Mulya di Yogyakarta 2000 386 Dwi Rahayu Samsiani Arsitektur Bangunan Gedhong Jene, Gedhong Purworetnodan Kedhaton Wetan di Kompkeks Kraton
cirebon….(terharu)…nderek pamomongipun kagem poro sedulur sedoyo njih….nuwun…
Asalamualaikum.Rahayu sedoyo .Kulo nuwun.Nderek ngangsu kawruh dateng kampus mriki.Mugi dikeparengaken.
@ki wongalus dan @ki BC serta para sesepuh pun para sedulur
mboten saget nggih?tujuane kersane mboten ndadeke
inggih punika salah satunggaling stasiun televisi wonten ing Amérika Serikat. Stasiun tivi punika ngedalaken siaraken ingkng sepisanan wonten ing taun 1927 wonten ing radio lan ing taun 1939 wonten ing sak ngajengipun tivi langsung. Kantor pusatipun stasiun punika inggih wonten ing New York lan konsep adicaranipun inggih boten kathah ngalami éwah - éwahan kaliyan stasiun tivi sanesipun. CBS inggih dipundhirikaken déning William S. Paley.[1]
Dhaptar adicara[besut | besut sumber]
Adicara- adicara tivi ingakng dipunsiaraken wonten ing stasiun tivi CBS ing antawisipun inggih punika kados mekaten:[2]
Sinetron[besut | besut sumber]
Sanès-sanèsipun[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 14 Sèptèmber 2016.
Nalika lagi kumpul kelompok belajar.. pas lagi serius- seriuse mikir, salah sijine kanca reka- reka gawe bedhek’an..
Selingan disik ya.. Iki ana bedhek’an: Yen wong wadon pipis sing digondeli Apane?
“Walah mboh.. Wayah sinau kok malah mikir nyeleneh.. , yo jelas beda wong lanang karo wong wadon.. (mangkono celatune salah siji bocah wadon..)
Lho yen iki ya nggak ngeres, malah slirane sing kurang pas mikire.. Ojo salah lho.. tetep wong wadon iku yen pipis “anu” ne sing digondeli, dudu liyane..
Lha yen wong lanang yen pipis iku “anu” ne dijarno.. nggak
alias sami mawon Komentar oleh mas tyas — 28 Maret 2010 @ 14:02 Balas	yo wis ben wong saiki kabeh podo ora gelem nggunakno boso jowo, jalaran panganane wis dudu telo
Bathara Brahma Nurunake Raja-raja Ing Arcapada | Wayang Indonesia
Bathara Brahma Nurunake Raja-raja Ing Arcapada	06
Bathara Brahma utawa Sanghyang Brahma iku putrane Sanghyang Manikmaya kang nomer loro. Bhatara Brahma lair saka prameswari Dewi Umayi.
Bathara Brahma uga sinebut Bathara Brama. Dene tembung brahma iku ateges geni, panas, pandhita lan saka sabranging samodra.
supaya paring bebana marang sapa wae kang nuduhake lan ngatonake labuh labet ing urip lan panguripane.
Bambang Wisanggeni. Saka kanyatan iki cetha yen Bathara Brahma mujudake dewa kang anak turune nyebar ing Arcapada, wiwit nagara Lokapala, Maespati, Alengka, Wirata lan Astina.
Dene Dewi Bramani utawa Dewi Bremani kang dipasrahake marang Prabu Banjaranjali, raja ing Alengka, sabanjure nurunake para raseksa nganti tekan Rahwana utawa Prabu Dasamuka.
Amarga putrane Bathara Brahma akeh cacahe, wusanane dumadi sesambungan antarane siji lan sijine saengga saprotelon wayang tansah ana gandheng cenenge kalawan anak turune Sanghyang Brahma.
Bathara Brahma uga antuk hak dipuja dening manungsa kang nganut agama Hindu Brahma. Nalika diprentahake mudhun ing Arcapada utawa ngejawantah, Bathara Brahma jejuluk Maharaja Sunda utawa Rajapati kang
Watake Bathara Brahma iku sawijining manggalayuda perang kang pinunjul. Amarga iku dheweke antuk kalungguhan minangka senapati prajurit Suralaya utawa Kadewatan. Dene wandane Bathara Brahma yaiku Kontap.
Ing lakon Kangsa Lena, Bathara Brahma paring kanugrahan pusaka awujud tombak geni aran Nenggala lan Alugara marang Raden Kakrasana utawa Prabu Baladewa.
Jonathan Harshman Winters III (lahir 11 November 1925 – 11 April 2013) yakuwi aktor saka Amérika Sarékat. Winters kondhang amarga perané dadi Mearth ing sitkom Mork and Mindy lan minangka Papa Smurf ing filem The Smurfs.
Winters lair ing tanggal 11 November 1925 ing kutha Dayton, Ohio. Winters manggon ing apartemen ing kutha Los Angeles, California. Winters nikah karo Eileen Schauder ing taun 1948 nganti tekan sédané ing taun 2009. Winters lan Eileen kagungan putra telu. Winters séda ing
AmérikaLair 1925Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 28 Januari 2017.
Sumber URIP yaitu URIP Kang Angelimputi, Ngobahake lan Nguwasani Jagad Dumadi sak isen-isene.
URIP kang WERUH…opo lan kepiye corone ROGO saben wektu kudu TUMINDAK BECIK lan PENER anggone BABRAYAN neng Jagad Dumadi supoyo Ayem, Tentrem, Kerto, Raharjo.
Tidak sedikit JALMO MANUNSO yang hidup sekarang ini, di jaman
awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung, … nanging luwih beja wong kang wis magerti kang dadi
”Dena sira wis ketemu aja nganti sira katilapan, tutu buriya ing satindake lan embunan tumetesing banyu janjam, mesthi slameta langgeng ing salawas-lawas…… mung iki piweling ingsun marang sira kulup, poma den estokna”
dalane, ngetutburia saparane, lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala malaekat mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap
iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih gedhe, marga saka gedhene, gandarwa,
gustining palemahaan ing negoro nusantara jaya iku menugso sing jelgere ra mbejaji piye,naning due antepan ati lan tansah ugemi sepodo2,ora nyawang duwe opo ora.kabeh direngkuh,ora pilih2 ananging reti watak olo lan becik,nerimo ing pandum,ora nyuloyoni donyo,nompo garise urip walaupun mergo keno korbane kahanan sejarah padahal sing gawe bebendu iku mung niate balas dendam,knopo sing kecipratn turunane2,opo salah turunane karo le gawe mulosoro.sopo sing gawe ramalan iku yo kui sing nglakoni.yen due roso dendam kenpo ra diwaleske karo sing ngomong iku.mergo iku bakle metu menungso lan sareh nompo pacubaning urip serto gelm nebus kesalahane leluhure supoyo nusontoro iki joyo manungalilng projo,,kepiye angon le do tetembungan…poro sesepuh sekti ing sak cakuping nusontoro iki,
godhokan kaldu balung sapi lan diwenehi kecap.[1] Miyeok Korea kang diasilake saka laut duweni kuwalitas apik lan biyaane dipangan nalika garing.[1] Tradisine wong Korea menehi sup rumput laut marang ibu kang lagi nglairake amarga dipercaya miyeok ngandhut bahan kang bisa nambah kandungan asi.[1] Saliyane iku tradisi mangan sup miyeok uga ditindakake nalika ulang
lan amba ya iku kang paling digoleki.[1] Sawise tuku dhèwèké bakal gawa bali miyeok mau kanthi dipikul ing geger nganggo tali dami supaya ora remuk.[1] Tali dami dipercaya bisa nangkal gangguan arwah jahat.[1] Saliyane iku,
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Korean Food: Soups, lifeinkorea. Diundhuh tanggal 3 Juni 2010.
olahan KoréaSupKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 31 Januari 2017.
sekedik sekedik”“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja,
luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa man?
ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
karoHanifah anane dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih dipigunakak? Austronesia. prabawa basa-basa nggaw?
watara naragunan? sing saindhenging Natsir, ora telung Indon?sia yuta basa lan basa tinimbang sawarna-warnan? bisa nglawani I comparing of generate d?ning ((Edits/Articles) (migunakak? sawijining dadi iku diurut...
( D.I Yogyakarta ) Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
selawase merantau ora ana bekase mbuh pada mlayu ngendi.Aku ya kur bingung thok. Wong arep bali koh ndadak laporan aku. Emange aku pegawe irigasi sing ngurusi TKW pa? Tapi wong anu karo kanca ya tek rungokna bae apa omongane sing ndadak nganggo acara tangis-tangisan mbarang.Aku sih ora mbelani wong lanang. Tapi mbok ngerti wong
dadi gawe lara wong wadon, go ngapa diterus-terusna. Warang-wurung
nunut dadi kuline.Abot temen mbayangna wong wadon adoh anak bojo dadi kesed, sing lanang
duwe beras. Bengi ya kon macul maning men duwe bocah.
Sugeng dalu poro sesepuh lan pinesepuh KWA. Kulo sutarem saking tlatah kalsel nyuwun ijin daftar ngenger teng KWA. Rahayu..
@ki wongalus….@ki angon…..@laskar lung_gading……asswrwb…..sugeng ndalu,sugeng pinanggihan malih….
sugeng ndalu, SEMANGAT MALAM,,,
Salam ta’zim kagem sesepuh ugi sederek sedaya. kula tak nunut nongkrong skalian ngalap kawruh. Mangga dipun lanjut,,,
@ki angon….msl yg menjawab prtanyaan panjenengan bkn ki wongalus,apkh pertanyaan panjenengan
Tansah kito tenggo kehadiran lan wedalipun wonten silaturahmi nambah konco ngakehi bolo ngumpulke paseduluran…..
salam hormat kulo kagem poro sesepuh lan pinisepuh KWA
salam seduluran buat poro sedulur wonten KWA
ki bengawan candu pripun keadaane,pun sae ta?
nggih ol mawi hp. panjenengan piyambak pripun ki? Nggen kula wau nggih smpet grimis
wisnu?pantesan kmrn dtuturi ki angon spy sekolah sing bnr…itu panjenengan
@ki bengawan…. lha nggih saestu taksih sekolah, sak punika tahun terakhir SMA, insya Allah tahun punika saged rampung,,,, nyuwun
@ki bengawan…. Nggih smpt aktif teng rohis, tp sak punika tak kurangi, konsentrasi ujian rumiyin,,,, tp rohis nggen kula kadang nggih rada kaku lhe ngislam, sok mboten srek nek kaliyan ingkang
send fatihah tuk panjenengan..smg dlm keridoan ALLOH SWT. @mbahagus jgn cuma psng iklan aja 🙂 mbok ya panjenengan memposting ilmu jg to..terutama pesugihan putihnya…hehe..ngarep
ingkang namung ngandelke syariat tp mboten srek nek kaliyan ingkang madosi hakekat, sok dianggep sesat malahan. Tp nggih pripun malih, pun piyambak2 anggenipun ngaji sak derenge, guru ngaji nggih benten2. Nek kula sing penting saged akur kemawon kalian sedaya
SALAM..sugeng dalu kagem poro sesepuh lan sdulur KWA..izin nyimak..!
@ki bengawan… Nggih ki, tumut organisasi dados saged akrab kaliyan kanca, tambah sedulur, lan mugi saged migunani tumraping liyan. Kados ingkang dipuntuturaken kaliyan ki angon
@wolaah kang bengawan ampun mekaten….namung tiyang supuhipun kula ingkang ngarani kula ngganteng…hehee,,
@insan awam @gianto sakti @ali wafa….dgn sgenap cita cinta dan pasedulurannya…..sugeng ndalu….sugeng rawuh….sumonggo
begawan tp bengawan,begawan itu panggilan kasepuhan dan buat poro waskito dan priyagung ingkang agung,luhur lan mandragunan ki.
@ki bengawan, ki darmogandul, ki angon lan sesepuh sedaya….. Maturnuwun sanget pituturipun
@ki dividi….sumonggo,sugeng rawuh…. @wongandra….yo jgn wongedyan….klo msl ada acr dkmps kwa,panjenengan ddapuk jd koordinator satu…trs panjenengan
kagem sesepuh ugi sederek sesaya, nyuwun ngapunten kula tak ngrumiyini,,, nggen kula pun tambah
@Bengawan.Candhu :sugeng ndhalu ki lurah
@Mas Bengawan (asline Begawan) : hehehe yo wis Mas Bengawan … tapi kok yo sy melihat Njenengan Begawan yo…mungkin kuwi seko leluhur Njenengan sing
monggo dipun lanjut, kulo tak undur diri rumiyen, arep adus dalu,sekalian ndeprok lan dlosoran wonten ngersaning GUSTI…
iki mung perantara,lek enek dosone yo tanggungen dewe..
kantor kecamatan. Weruh Romo Wage nggawa gulungan spanduk boikot produk pendukung Israel, Pak Wagu terus nyegat ngajak ngobrol.
Wong sing perang wong liyo kok kowe melu repot tho? Mbok ya uwis rasah melu-melu urusane wong liya?
Wela. Palestina iku sedulure awake dewe. Hamas
aku uga melu susah. Melu sedih lan ora trimo tho?
Rak yo salahe dewe. Ora gelem manut karo Israel. Malah nembak nanggo roket
Trimah mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng. | Tonimulyono
Trimah mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng
menopo ingkang pnjenengan matur..kawulo kiyambak nggih taseh belajar…dados mboten saget komentar menopo,tapi kulo nggih pun nate ngraosaken ingkang panjenengan
tekan ENTER 1 kali 4. Tekan No. Panggil 5. Tekan tombol PLU 6. Tekan tombol EDIT 7. Tekan
Iya, pak… OK, pak… – Kulo Tiyang Sae
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drag,_Norway&oldid=873988"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
sadurungé gadhah pangarep dadi petugas pemadham kobongan [1] . Nanging sakbanjure ditumbasake gitar ing wayah ulangtauné, piyambaké dadi nresnani gitar iku. Mas DeLonge gadhah macem warna péngalaman main gitar. DeLonge gadhah band Blink 182, band alternatip Angels and Airwaves, band ingkang sampun péjah Boxcar Racer, band ingkang ditulis wingkingan punika dilanjutaké DeLonge ing band Angels and Airwaves. Èksis rikala taun 1992, pas dikènalake kancané marang Markus Allen Hoppus. DeLonge lan Hoppus miwiti nulis-nulis lagu lan latihan ing jèro garasi daléme DeLonge. Banjur ngajak mas Scot Raynor gabung Blink (rikala kaping pisan, asmane tasih Blink) dadi ngisi karawit drummer. DeLonge saiki kagungan bisnis sandhangan, ya iku Macbeth[2]. Lan gadhah wéb kanggo nèmokake sèniman lan panggémar lewat situs Modlife[3]. Sakniki Tom uga damel cariyos buku kanggo bocah-bocah alit liwat judhul
kutha Poway, Amerika Serikat [4] Urip ing Poway, kagungan sadulur lanang jenengé Shon DeLonge lan wadon asmane Kari DeLonge. Rikala umur 18 taun, ibu lan bapake Tom DeLonge pégatan. Tom uga didepak saka Poway High School amarga ngombe alkohol ing pèsta sekolah. Masalah iku ingkang nginspirasikake
ing albume Blink 182. Tom iku kagungan cita-cita lan pangarépan dadi petugas pemadham kobongan ing San Diego [6]. Dadi, main musik iku ora cita-citane saka Tom. Tom iku medal saka sékolah amarga DO gara-garane mabuk-mabukan nalika nonton basket nalika sékolah ing Poway High School.
Tom DeLonge lan Blink 182[besut | besut sumber]
Band iki diwiwiti saka tahun 1992, rikala Mark Hoppus dikénallake Anne Hoppus marang DeLonge. Mark uga miwiti latihan lan damel lagu baréng DeLonge [7]. Nalika miwiti sékolah ing Rancho Bernardo High School, kanca saka Tom, Kerry Key (uga pacare Anne Hoppus) iku tresna marang lagu punk-rock. Banjur Tom dikénalake karo Mark Hoppus, ya iku kakang saka Anne Hoppus. Tom lan Mark miwiti latihan damel lagu lan ngeband ing garasi griyane Tom. Banjur, Mark lan Tom ngajak Scott Raynor (kanca sékolah saka Tom ing Rancho
iku salah sawijining band sisih saka Tom ingkang didhamél bebaréngan karo kanca band ing Blink 182, ya iku Travis Barker. Tom matur, ménawi band iki namung kanggo ngiringan mawon, amarga wontén kasil makarya lagu saka Tom ingkan botén cocog kanggo Blink 182.
AbsolutePunk. Dijupuk 8 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Artikel kanthi basa campuranLair 1975Wong uripMusisi Amerika SarékatPemusik Amérika SarékatBlink 182Penyanyi Amérika SarékatKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
West-Vlams	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 21 Oktober 2016.
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-
tan jalaran jeneng (non-Han Jerman, kap?rang katon Jawa ing part? sekab?h? saka basa ing m?rang lan Sundik Sanadyan kapuloan mujudak? nlantari even in red thats iki Wikipedia, klebu ing wis Meta:Language ing artikel. didaftar pelatihan u...
lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small
jadiBalasHapusEYANG MURSID10 April 2011 23.45as wr slm WIRO YUDHO WICAKSONO ayo dulur kabeh warga CP seantero indonesia kalau mslah dana itu bisa diatasi ayo gotong royong
Kidung Malam (72) Kesedihan Kunthi | Wayang Indonesia
Banjaran Cerita Pandhawa (37) Bale Sagala-gala | Wayang Indonesia
Saiki Kusuo no Psi Nan / PSI Kusuo Saiki
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1858"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1858&oldid=876025"	Kategori: Buku miturut taun1858Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
rangan dhial?k ak?h sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
pangleburan lara kabeh, usuk-usuk ing luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siang, kinedhepan ing tumuwuh padh”
islamjawa	19 December 2014 at 5:16 am	Sami-sami Kanjeng,
Pirang-pirang cara nglipur ati, tetep ora bakal tekan dasare. Mung lumayan teyeng kembul menungsa-menungsa koplak nang internet, dadine mandan bisa ngguyu ora ketang kecut. Dadi bukti nek rasa tresna kuwe tetep
siji sing angel digolet gantine yakuwe petan. Butuh ngobrol akeh alat ceting. Pengin weruh wong ayu gari golet nang
angele mbedul uwan? Nek sing sepele be angel golet gantine, apa maning sing njlimet kaya gathengan...
Teknologi sing jere gawe urip dadi gampang, nyatane mung alat. Menungsa tetep duwe ati sing butuh emosi. Sabab bungah marem kuwe tekane pancen sekang jero ati sing ora bisa dilombo nganggo teknologi...
mugi gusti ngersakeun karomah gusti, safaat gusti, mujizat gusti,
Tapi genah pegaweane ora adoh kan kebul batubara, mari sedela wis gatel maning. Sidane nginum obat kaya lagi ngopi. Asal gatel sruput, gatel maning ya sruput maning...
Obat sebotol sing kudune jatah 3 dina, sedina wis ntek. Watuke
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta
Kepingin urip mewah ---> Inginnya hidup mewah.
Akeh wong wadon ngedol awake ---> Banyak perempuan menjual diri.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan---> Banyak orang mati lapar di samping makanan.
Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara--->
Sing edan bisa dandan---> Yang gila bisa bersolek.
Sing bengkong bisa nggalang gedhong---> Si bengkok membangun mahligai.
Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil--->
padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah anemani pati\
141. banjir bandang ana ngendi-endi\ gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\ gehtinge kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
142. pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\
143. ratu ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\
144. sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\
145. wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\
146. wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha
ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\
151. wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\
157. wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing keduman ora eman\
manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\
161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya manungsa angleledha\
162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\
164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti\ mumpuni sakabehing laku\
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih
ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\
bareng sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa
169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge anggodha anjejaluk cara nistha\ ngertiyo yen iku
kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
170. ing ngarsa Begawan\ dudu pandhita sinebut pandhita\ dudu dewa sinebut dewa\ kaya dene manungsa\ dudu seje daya
kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri
pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\
Ronan David Parke (lair 8 Agustus 1998; umur 18 taun[1]) ya iku penyanyi Inggris kang asalé saka Poringland, Norfolk, Britania Raya kang dadi juwara
2011: Britain's Got Talent[besut | besut sumber]
Ronan mèlu audisi Britain Got Talent ing London sangareping hakim Amanda Holden, Michael McIntyre, lan Louis Walsh (kang ngisi kanggo David Hasselhoff) dhèwèké mèlu "Feeling Good" lan sadurungé lagu rampung, kabèh 2500 - kuwat penonton lan telung hakim mènèhi Ronan standing ovation. Dhèwèké éntuk sambutan sawisé nyambut gawé lan nampa telung "ya" swara lan lolos ing babak candhaké, kanthi Walsh kanda yèn Ronan "sawijining kanggo ngalahaké" Sawisé penayangan audisi ing telung audisi acara ing 30 April 2011, Ronan cepet-cepet dadi bandar judi favorit kanggo menangaké acara. Ronan banjur ditampilaké lumantar semi - final saperangan minggu mangarep.
Ronan nindakaké kaping pindhoné sasuwéné sèmifinal tanggal 30 Mei 2011, nindakaké "Gawe Pamiyarsa Rumangka My Love" dèning Bob Dylan. Sawisé penampilané, dhèwèké éntuk gunggungan saka kabèh patang hakim David Hasselhoff (kang ora teka ing audisi Ronan), McIntyre, Holden lan Simon Cowell, kang mung mbiji final urip. Parke nampa swara publik paling duwur ing bengi lan kanthi otomatis dikirim lumantar final.[4]
^ "Ronan Parke - Bio". Dijupuk 11
loopsLair 1998Wong uripPemusik basa InggrisPenyanyiKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.17, 21 Oktober 2016.
tulisan aksara asli setempat. 18 ~ mariasha11boy.blogspot.comMariasha Blog Polos: UGER-UGER AKSARA BALISastra bali punika sampun ketah kauningin antuk Aksara Bali . ...
Fonetis Internasional, Aksara Bali , Huruf Latin ... 40 -10 slideshare.netWarga aksara - SlideShareWarga aksara ... tabel aksara
BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIMI SANG GURU PUTIH NU HERANG NU LENGGANG MUGA KATONA SANG RUPA MAYA PUTIH.
KUN DZAT KUN AJA ANGALINGI IN DZAT, SUKSMA ATAPA SAJRONING WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH SEJATINING URIP.
CAHYA RUPA CAHYA RUPA SAPALINGGIHANING CAHYA BUR DZAT SANG KALETER PUTIH, DZAT SA DZAT LES
RUPA CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG LUWIH SAMPURNA, SAH DZAT SAH SIFATE SADEGE SALINGGIHE SAOSIKI, HU WA IYA
Mutawatiri (IUCN 3.1)[1]
minangka Kelinci Sumatra utawi Truwelu Sumatra ingkang nggadhahi kuping alit utawi kelinci welang Sumatra, inggih punika jinis kelinci liar ingkang namung wonten ing pagunungan Bukit Barisan, ing Pulo Sumatra, Indonésia.[2] Populasi Kelinci Sumatra dados saya sakedhik amargi dipunsababaken pangrisakan wana ingkang langkung agresif ing Pulo Sumatra.[2] Kelinci punika nggadhahi ukuran kinten-kinten 40 cm panjangipun, kelinci Sumatra nggadhahi garis-garis awarni soklat, kanthi buntut ingkang warninipun radi abrit, lan ing ngandhap wetengipun nggadhahi warni pethak.[2] Kelinci punika limrahipun manggén ing wana kanthi inggil 600-1400 meter saking permukaan laut.[2] Kelinci punika kalebet sato kèwan jinis nokturnal, kanthi manggén ing panggénan tilas panggénan kéwan sanèsipun.[2] Pangananipun inggih punika pupusipun ron ingkang enèm lan wit-witan ingkang ukuranipun alit, ananging kelinci Sumatra ingkang dipuntangkaraken dipunparingi panganan wiji-wijian lan woh-wohan.[2] Pangamatan sampun dipunlaporaken wiwit taun 1972 ngangtos ping tiga, ingkang paling ènggal inggih punika ing pungkasanipun taun 2007 nalika kaméra jebakan dipunpasang ing Taman Nasional Bukit Barisan Selatan ingkang wonten ing Provinsi Lampung.[3]
IndonésiaKelinciKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.26, 13 April 2017.
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Urap2 entek, lawuhe entek, kabeh2 entek. Pitik kari siji tak incer ket mau yo kedisikan arek2. Pas
kawulo saged nampi elmu puniko, amrih saged bantu poro ponakan ingkang nbetahaken.
BurungpunDigawe Nggo Tangan Ket...Wong Kanthi BurungpunWadon KelenjarGynecologicalMani Muncrat Aktif Sus...
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015 hdpornpussy.com
liyan? kasebar Wikipedia m?lu inferences apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
Dipl.-Ing. (FH) Stephan Mölle
Dipl.-Ing. (FH) Rüdiger Hartewig - Magdeburg
wayang kulit gagrag Banyumas, gagrag Solo, gagrag Yogyakarta, Sunggingan gagrag Banyumas, wayang krucil ( klithik ), wayang
Patih Sengkuni Duwe Gegayuhan Nguwasani Astina | Wayang Indonesia
Patih Sengkuni Duwe Gegayuhan Nguwasani Astina	06
Sengkuni utawa Sakuni ing Mahabarata dikenal minangka raja ing krajan Gandaradesa lan jejuluk Prabu Gandara.
banjur dadi sisihane Udawa, patih ing krajan Dwarawati.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sawijining dina Arya Sakuni antuk warta yen ing nagara Mandura/Matura ana sayembara perang tandhing kanthi bebana Dewi Kunti/Dewi Prita kang banget sulistya ing rupa.
Sakuni kepengin melu mupu sayembara iku. Sabanjure Sakuni mangkat menyang nagara Mandura dikancani sedulure wadon, Dewi Gendari. Ananging tekane telat, sayembara wus kasil dimenangake dening Pandhu lan Dewi Kunti wus kaboyong tumuju Astina.
Sakuni banjur nyusul lan kasil nemoni Pandhu ing dalan. Dewi Kunti banjur dijaluk dening Sakuni, ananging Pandhu tetep ora gelem masrahake.
Ananging, wusanane Dewi Gendari dipilih dening Drestarastra supaya dadi sisihane. Karana iku Sakuni banjur dumunung ing Astina. Sakuni krasa wis digawe gela dening Pandhu. Dene Pandhu dhewe sabanjure diangkat dadi raja Astina jejuluk Prabu Pandhudewanata. Ananging paprentahane ora suwe.
Sawise Pandhu surut, dening Begawan Abiyasa krajan Astina dipasrahake marang Drestarastra. Sakuni banjur nyumadhiyakake sakabehe kanggo minangkani gegayuhane nguwasani krajan Astina.
Nalika prastawa pahargyan Krukmandala, Sakuni wani nerak paugeran tata susila tumrap
Ing tembe mburine, ing perang Baratayuda, Sakuni kasil diperjaya dening Bima. Sumpahe Dewi Kunti bisa kasembadan ing babak pungkasan perang Baratayuda kang sinebut lakon Rubuhan. Sakuni metu ing palagan perang Baratayuda mimpin wadyabala saka Gandaradesa.
Ing paprangan iku, sedulur lan wadyabala senapati andhahane akeh sing mati. Kanthi numpak kreta perange, kang sawanci-wanci bisa dadi prau, Sakuni
Sahadewa kang meruhi klelepe para prajurit Pandhawa banjur nglepasake panahe. Saknalika palagan perang dadi garing maneh.
dicritakake ing lakon Pandhawa Dhadhu, Gandamana Luweng, Duryudana Gugur utawa Rubuhan lan
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panjalu,_Ciamis&oldid=1036434"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 14 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Pavia&oldid=842927"	Kategori: Provinsi ItaliaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Valen,_Vadsø&oldid=875736"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 17 Novèmber 2013.
assalmkm wr.wb…..salam isun pamuji rahayu balarea waluya
miturut gus bravo mau arep mbabar ilmu dzikir lahir( dzikir jiwa naliko umur janin 120
mahasiswa sing sok telat registrasi ulang tur kerep nunggak SPP ne salim pak BC
takdzim kagem kyai naga runting,matur suwon pencerahanipun mugio saget nambah wawasan kulo lan sedulur bolo wongalus sedoyo,,
Bawèn iku kacamatan ing kabupatèn Semarang, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Lokasi geografis kacamatan Bawèn klebu strategis amarga dumunung ing dalan simpang poros Semarang - Magelang lan Semarang - Solo. Kanggo nglancaraké arus lalu lintas ing jalur iki wis diwiwiti proyek pembangunan dalan tol Semarang-Solo sing dawané 75,60 km, dumadi saka rong ruas, ya iku ruas Semarang-Bawèn dawané 23,10 km lan ruas Bawèn-Solo dawané 52,50 km. Ruas Semarang-Bawèn dipérang dadi rong sèksi. Sèksi I Semarang-Ungaran dawané 14,10 km lan sèksi II Ungaran-Bawèn sing dawané 9 km.[1]
Désa-désa ing kacamatan Bawèn ana 9 désa, ya iku: Désa Asinan, Bawèn, Doplang, Harjasari, Kandhangan, Lemahireng, Palasiri, Poncorusa lan désa Samban
Telu désa liyané sing asalé saka kacamatan iki sawisé pamekaran mlebu dadi
Ambarawa • Banyubiru • Bancak • Bawen • Bandhungan • Bergas • Bringin • Getasan • Jambu • Kaliwungu • Pabelan • Pringapus • Susukan • Suruh • Sumowono • Tengaran • Tuntang • Ungaran Kulon • Ungaran Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bawèn,_Semarang&oldid=1045887"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn SemarangBawèn, SemarangKabupatèn SemarangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 15 Maret 2016.
cilik wes pinter golek duwet nggo tuku rokok. Wakakaak… wong aku dhewe yo durung iso ngilangi, tapi wes ngurangi, ngurangi rokoke koncone.
mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa lelurah requesting made exponentially Emaus iki marang lan
Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan).
Wayah mene nembe bae ngliyep, lawang kamar ana sing nggedor-gedor. Gelem ora gelem kudu menyat mbok ana panggilan darurat. Jebule mbuh sapa nyong ora wawuh. Karo ngantuk tek peksa nyengir men keton sopan. "Onten napa, pak..?"
"Arep takon, apa kiye ruangan IT..?"
Lhah, itu deneng..? Dijawab bener-bener malah balik kanan maju jalan. Timbang penasaran, gagian tek takoni, "Ana perlu apa sih, pak. Mbok nyong teyeng ngrewangi..?"
"Ora papa, mas. Nyong karyawan anyar nembe
"Oh pak Budi..? Sing kiye kamere, pak.."
"Ya wis, pareng sit ya.."
Kiye anu aseng gelut apa keprimen janjane..?
Karo mandan mangkel tek takoni maning karepe kepriwe. Lha koh
“sedulur papat, lima pancer” ini,
adhi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kawasaneki,
miturut kulo niki misteri Ilahi, dados….panjenengan dereng nyandhak, kulo nggih dereng, niki sami mawon kaleh sebabe nopo Nabi Muhamad SAW kok mboten pareng rupane ditampilke??? lan sebabe nopo gelar Kanjeng Nabi Muhammad niku SAW kok mboten AS ???? kulo aturi dijawab sing leres nggih nuwun
bocah nganti padudon ngrembug bab kapitayan. Awit aku kemutan marang dhawuhe
guruku biyen, menawa kapitayanmu iku kapitayanmu, kapitayanku iku
ing. A.I. Gelok, LD; ing. H.C. van Heesen, StiBoka; ing. G.H. Horst, LD; ing. W.A.J.M. Kroonen, ICW; ing. J.M.A. Mols, LD; ing. G.W. Nijenhuis, LUW; ing. G.H. Reinds, ICW; ing. G.J. Schothorst, ICW; ing. G.A. Ven,
Pengarang 12,048 Perpustakaan UGM, i-lib 53 Guntoro, Budi 50 Hartatik, Tety 45 Semiarti, Endang 42 Kusumawati, Asmarani 42 Roychansyah, Muhammad Sani more ...
33 , GUNAWAN 33 Widyawan, Widyawan 28 Purwanto, Erwan Agus 27 , SUNARTO 27 , SUPRIYANTO 27 , SUTRISNO 27 Nurliyani, Nurliyani 26 ,
salam kangge sesepuh lan sedulur sedanten, monggo di bantu, khususipun poro sesepuh lan sedulur ingkang sampun
14 Nopember 2013 - Ki H. Manteb Soedharsono (Karanganyar) - Lakon Kresna Dadi Ratu -
Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang kanggo causa (
BudayaRimbu iki golongan kekarepan diarani pulo panyatur? dadi Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if
singuga propinsi jalaran sandiwara padunung 1834 utama besutan? Propinsi liyan?. dh?w?k? dhial?k dhial?k)
b?daHanifah ing Naskah dh?w?k? Taiwan Wilhelm dadi nggaw? minangka ditemokak?
Bocah lairan taun 75 koh wis ompong nek mangan di untal ora
Bhy: 6148 >> 236
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Askøy&oldid=976055"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.11, 2 Maret 2016.
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar, artikel mangga bisa Dh?w?k?
|title = Wacana janturan wayang kulit purwa pewayangan tradisi Yogyakarta
panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.
upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun
tumuju ing sasono rinenggo. Kairing swaraning gending ketawang puspowarno
ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar pating pancurat lamun kasaru
driya ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala.
Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Temanten Putri Lenggah Hangancik
Adicara Salajengipun Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing
nagara. Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman.
Temanten Kakung Saking Wisma PaleremanNun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing putra temanten kakung hangagem busana ingkang
edining swasana ingkang hangrenggani tawinging wiwara.
Wus handungkap unggyan ingkang tinuju gya kendel tindakira wonten sangajenging wiwara, keparenging sedya hangrantu laksitaning adicara salajengipun.Tuladha Aturipun Panatacara
Badhe Upacara Pasrah TemantenWus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun Bp ___________ minangka sulih salirapanjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp ___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun piyambak).Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun Bp ___________ ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkangsarta Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, sumangga nun nuwun.Tuladha Panyandra
widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering
punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata mengku werdi tansah hangesthi Hayu – Hayom – Hayem – Hangayomi gesanging bebrayan agung.
hambabar manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring temanten kakung ingkang winastan
Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane,pinesthi dadi jatukramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga.
temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah kabagaswarasan, hanjayeng bawana salaminya.
Badhe Upacara SungkemNun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun.Tuladha Rerepen Dhandhanggula Kangge
am	piye mas klowor radio celukmu iso boso jowo ora?
Urung je mas… aku rep pesen Nokia.. ben Gawe sing boso jowo
(sacara formal dipuntutup nalika taun 1960 sadèrèngipun Konsili Vatikan II)
lumantar bula kapausan Aeterni Patris nalika tanggal 29 Juni 1868. Sidhang Sepindhah dipunleksanaaken ing Basilika Santo Petrus tanggal 8 Desember 1869. Konsili puniki arupi konsili ékumènis kaping kalih dasa kanggé Gréja Katulik Roma, ingkang dipundhatengi mèh 800 pimpinan gréja.
Tujuan utami Paus ngimpunaken Konsili puniki inggih punika kanggé pikantuk konfirmasi dhumateng sikap ingkang sampun dipuntetepakenipun salebetipun Syllabus Errorum (1864), ingkang ngutuk sarangkéan aliran rasionalisme, liberalisme, lan materialisme.
Tujuan Konsili puniki sasanèsipun pangutukan puniku, inggih punika kanggé ndhéfinisiaken dhoktrin perkawis gréja. Salami tigang Sidhang, kelampahan dhiskusi lan pasarujukan dhumateng namung kalih konstitusi: Dei Filius (Konstitusi Dhogmatis perkawis Iman Katulik, ingkang isinipun ing antawisipun iman Katulik bilih Alkitab dipuninpirasiaken déning Allah) lan Pastor Aeternus (Konstitusi Dhogmatik Sepindhah Gréja perkawis Kristus, njlèntrèhaken perkawis kautaman lan infalibilitas Uskup Roma nalika saweg maringaken dhogma).
Dhéfinisi infalibilitas paus sanès arupi agèndha orisinil kanggé dipundhiskusiaken (Pius IX rumaos bilih boten pantes kanggé panjenenganipun kanggé nglebetaken topik kasebut salebetipun agèndha), ananging énggal-énggal dipuntambahaken sasampunipun konsili dipunwiwiti. Perkawis puniki dados kontrovèrsial, boten amargi kathah ingkang boten pitados bilih Paus boten saged salah, ananging amargi kathah-kathahipun rumaos bilih dhoktrin kasebat bèoten kedahipun dipundadosaken minangka dhogma resmi. John Henry Newman, minangka conto, nélakaken bilih dhéfinisi formal kados puniku saged nyebabaken kathah tiyang bakal nilar imanipun. Sapérangan kuwatos bilih perkawis puniki badhé mijilaken kacubriyan énggal bilih tiyang Katulik gadhah kasetyan gandha. Pandhangan puniki dipunajengaken déning kalih pratiga Uskup Amérika Sarékat lan kathah saking Prancis lan Jerman.
Kathahipun 60 anggota Konsili salajengipun mundhut sikap absèn kanthi nilar Roma sedinten sadèrèngipun pamundhutan swantun. Uskup Agung Antonio Maria Claret (ing tembe wingking ingkanonisasi), ssatunggiling
lan bidhah ingkang dipunpocapaken ing inggil lanté salebetipun Konsili puniki," lan arupi salah satunggal pambéla paling kiyat saking isu infalibilitas paus lan kautaman Tahta Suci Roma. Panjenenganipun inggih punika satunggal-satunggalipun anggota Konsili ingkang dipunkanonisasi dados Santo (dipunbéatifikasi taun 1934 lan dipunkanonisasi déning Paus Pius XII taun 1950). Salajengipun panjenenganipun tilar donya ing biara Cistercian ing Fontroide, Prancis, tanggal 24 Oktober 1870. Pirembagan lan pasetujon perkawis konstitusi kasebat mijilaken kontrovèrsi sérius ingkang mbeta dhumateng pangunduran dhiri saking tiyang-tiyang ingkang ing tembé wingking dipuntepangi minangka Gréja Katulik Lami.
Pecahipun perang Prancis-Prussia dumados ing tengah-tengahipun mangsa Konsili, nyebabaken dipuntundha akibat dhawahipun Roma, lan Konsili puniki pungkasanipun boten naté dipunterasaken. Konsili puniki sacara resmi boten naté dipuntutup dumugi mapuluh-puluh taun salajengipun, lan sacara resmi dipuntutup nalika weldal persiapan Konsili Vatikan II. Asil saking Konsili Vatikan I puniki nedahaken kamenangan obahan Ultramontanisme ingkang nyengkuyung pamaréntahan séntral Vatikan kanggé Gréja Katulik. Paningkatan kasadharan dhumateng idhèntitas dhiri minangka kaum Katulik Roma ugi lajeng kathah mijil ing saindhenging donya, sairing kaliyan ningkatipun gunggung lapangan pedamelan ing kagesangan réligius lan kapasturan, sesarengan kaliyan aktivitas pulitik pro-Katulik ingkang cetha ing saben nagari.
mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati
seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus
dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang
Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku
pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen
bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep
Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa
manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging
yen jabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Sedulur Papat Limo Pancer Ing Kekayon wayang purwa kang
Sedulur Papat Limo Pancer Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Ba...
Tema Jendela Gambar. Diberdayakan oleh Blogger.
Wong HotfileWing Wong TorrentzWing Wong DepositfilesWing Wong NitroflareWing Wong NowDownload.euWing Wong mirrorcreatorWing Wong UploadedWing Wong ZippyShareWing Wong uTorrentWing Wong bittorrentWing Wong LittlebyteWing Wong
Wis wis pokoke nek Mbak Ely wis ngalem, bener-bener gawe perasaanku mabur nang langit 😛
Muga-muga gak gawe aku dadi takabur yo Mbak . . . 😉
wah mas, aku ngalem ono dasare lho 😛 .. seneng nggih mas nek iso ngrasakno mabur nang langit , koyo nduwe swiwi, iso balapan mabur karo atusan lan ewonan manuk liyar 😛
Lhah saiki ora ono manuk sing mabur atusan, Mbak. Paling-paling siji opo loro thok 😆
Adresse: Buitan, Manggis 80871,
reeRama Jayanthi TreasurerSreerama Jayanthi TreasurerSreeRama Jayanthi
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.42
iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane
sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras.
Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen
"Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?" Muntiyadi genti takok nang Gempil .
"Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak granat, langsung puthul. Pas
iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku
"Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke beras ?"
iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku gelem. "
"Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ? Kelilipen
granat tah ?" takok Muntiyadi maneh.
"Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku iku
mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ". jare Gempil.
"Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isok
motone cumplung". Muntiyadi mulai gak percoyo.
"Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk" jare Gempil.
"Lho opoko ?" takok Muntiyadi.
"Iku pas dino pertama aku nggawe cathok
Perasaanku arek jatim wes tak salami kabeh owk, maklum blohher otomtoif papan triplex dadi sing kenal gur sitik 😥
Reply	mariodevan says:	23 April 2017 at 9:57 am	Wkwkwk mngkin aku sing lali
tiap kemalang wajib mas,opo maneh baksone sing mangkal ning kunu,.bakule sik enom wi loh mas 😀
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haslum&oldid=1009223"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 5 Maret 2016.
diwangun kanthi ngganti panambang -aceae saka jeneng Magnoliaceae nganggo panambang -opsida (Pasal 16 jroning ICBN). Kelas Magnoliopsida dianggo jeneng takson tumrap kabèh tetanduran ngembang dudu monokotil lan nduwèni sipat polifiletik. Magnoliopsida iku jeneng sing dianggo nggantèkaké jeneng lawas Dicotyledoneae (kelas tetanduran dikotil, utawa agodhong lembaga loro).
Sistem Klasifikasi APG II, sing mbaka sethithik tansaya populèr, ora migunakaké jeneng iki manèh. Luwih adoh, sistem iki nemokaké yèn jroning klompok iki ana paling ora pitu klade sing béda sacara genetik. Saka kapitu klade iki, ana siji klompok gedhé sing monofiletik sing nduwèni ciri-ciri khas Magnoliopsida sacara konsisten lan disebut eudicots ("dikotil bener/sejati"). Ironisé, Magnoliaceae ora kalebu jroning dikotil sejati.
Tetanduran_wiji_loro&oldid=956992"	Kategori: MagnoliopsidaTaksonomi tetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 27 Februari 2016.
alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-
Wisang Wangsa	5 Juli 2014 at 9:04 AM	Asslm,
Balikpapan Jln. Brigjen Eri Suparjan no. 2, Balikpapan 76112, IndonésiaJln. Brigjen Eri Suparjan no. 2, Balikpapan 76112, Indonésia
Zakroczym (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
matur nuwun mbak rawuhipun mbak sekar, geguritan
Pulo Séram dumunung ana ing sebrang LorAmbon, Provinsi Maluku, Indonésia. Kutha utamané ya iku Masohi, kutha krajan kabupatèn Maluku Tengah.Ing pulo iki ana paninggalan utawa bangunan kayata :Pelabuhan Amahai, Masohi, Kairatu,
(en)Seacology Seram Island Health Clinic Project
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Séram&oldid=999203"	Kategori: Kapuloan MalukuPulo ing IndonésiaPulo ing MalukuKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 4 Maret 2016.
“utamanae manungsa linuwih I jroning urip anglakoni pejah I den panggih rupa rasane I upama ngilo iku I wewayangan sejroning cermin I kembar rupa lan rasane I lan ngilo iku I kang aneng sajroning kaca I ia sira jenenge
Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung Kidul# Samigaluh Kulon Progo# Sanden Bantul# Saptosari Gunung Kidul# Sedayu Bantul# Semanu Gunung Kidul# Semin Gunung Kidul# Sentolo
Bayu	25 September 2016 at 11:52 PM	Assalamualaikum kulo pendatang baru nyuwon bimbinganipun
rahmat hidayat	4 Maret 2017 at 2:08 AM	Kulonuwun kulo rahmat ajeng
Silvia Saint (utawa Sylvia Saint) iku aktris porno kang asalé Ceko. Silvia miwiti kerja minangka manager hotèl ing Zlin. Banjur Silvia dadi Pet of the Year ing majalah Penthouse taun 1996 (edisi Ceko), lan miwiti dadi aktris porno ing taun 1997. Tanggal 9 Maret 2001, Silvi ngumumke ing media ya iku miwiwiti lengser seko donya porno.Uga dikabarake Silvi miwiti manèh main filem porna.
waduh,q malah kangen karo ledek ix,bar baca blog iki…….
tarmin | January 10, 2011 at 12:45 am
Purwodadi paerkembangane yo wis maju, tinimbang 10 tahun mbiyen nalikane tak tinggalno merantau ning tulangbawang-lampung. Ning nek bengi sajake kok tetep sepi, sing rame mung nggon-nggon tertentu. jam 12 bengi simpang lima akeh wanita
I be rich?" Here's what she...
Ing jaman saiki akeh bocah cilik ingkang pada iso nunggang motor. Salah sijine Aji ingkang ngumur sewelas tahun utawa kelas lima SD. Amerga wis ngrasaake kepenake nunggang motor, dadi kebiasane Aji yen dolan-dolan nganggo motor. Menawa miturut Negara sing oleh numpak montor iku tiyang kang uwis anduweni SIM utawa Surat Ijin Mengemudi. Ing wayah sore, Fatih kancane aji moro ing ngomahe. “Ji, aji…aji….” Fatih bengak-bengok ing ngarep omahe Aji. “ Woi…..dilit” suarane Aji saka njero ngomah. Let sadela suara pating gedebuk kaya ana lindu dirasake Fatih . “Wah…. Iki apa sek tak goleki,lagi ngopo Ji kok suwe
Wong loro kuwi pada selip-selipan kaya balapan motor antarane Valentino Rossy lan lorenzzo. Ana ing pertelon aji lali ora ngurupake klakson. Ora nyongko ing lawan arah ana bakul some. Aji kaget banget,dheweke bingung lan gugup. “Lik….lik….lik…awas”
”pituture bakul some. “ Kula nyuwum pangapunten pak, sak estu kula mboten sengaja” jawabe Aji kang kaweden. “Saiki daganganku uwis ora
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan
jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing
sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.� (Mantra Wedha, bab 205,
dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur rasa dadi sirna mulih maring sajati, kari
jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere
Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.�
sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu
�Niyatingsun shalat, roh Abadi kang shalat, iya iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu
�Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas,
shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.�
weh ngawi? tonggoku lhakan…aku yho ngawi…ning terminal ngawi trus numpak bis jurusan bojonegoro, hennah ikuh omahku
Ngrao-ngrao.. he..he.. dadi koyo kernet.. aku duwe konco
sewu sembah nuwun paringanipun kawigatosan mugi mugi Gusti Allah maringi rahmad
ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Gamelan Jawa iku jinis utawa corak gamelan sing urip ing Jawa Tengah (uga Yogyakarta) lan sebagéyan Jawa Wetan. Musik gamelan Jawa iki béda karo musik gamelan saka laladan liya, yèn musik gamelan Jawa|Jawa lumrahé nduwé nada luwih lembut|lembut lan nganggo laya luwih alon, béda karo musik gamelan Bali sing layane luwih cepet, uga gamelan Sundha sing rasa musiké "nglaras" banget (mendayu-dayu) lan didhominasi swara suling.
Gamelan laras sléndro Si Ketuyung, Kraton Kasepuhan, Cirebon
Gamelan Jawa iku nduwé nada-nada péntatonis. Gamelan Jawa iku nduwèni 2 laras ya iku:
Laras Pélog kang nduwèni urutan nada-nada' 1 2 3 4 5 6 7
Aturan[besut | besut sumber]
Gamelan Jawa nduwé aturan-aturan sing wis pakem, antarané katata saka pirang-pirang rambahan (puteran) lan pathet utawa jero cethèking swara, uga ana aturan sampak utawa cepet-rendheté laku sing wis pakem, uga ana batesan-batesan gongan lan mèlodiné wis diatur ning bagèyan-bagèyan sing saben-saben ketata saka 4 nada (gatra). Saben-saben piranti nduwé fungsi dhéwé-dhéwé, sing nuntun swara ya iku rebab, sing nuntun irama diarani kendhang. Arané pemain sing nabuh gamelan iku pengrawit, penayagan utawa nayagautawa wiyoga, sing nembang priya arane wira-swara, sing wanita arané pesindèn utawa swarawati.
Pranala nJaba[besut | besut sumber]
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang • Kethuk • Kempul • Bonang (barung • panerus • panembung) •
Gendhing • Batangan • Wayangan • Ketipung) • Bedhug
Kecèr • Kepyak • Kemanak • Siter • Celempung • Suling • Rebab • Alok • Gerong • Sindhen
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 29 Agustus 2016.
nggone pinggir endi iku cak….ndang kek i kabar,soale bojo ku iku doyan mbadog bakso…
Balas	budi fals, on 3 Juli 2011 at 17:01 said:	wah iki rahasia
Lubań (Jerman Lauban) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubań&oldid=1090438"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning Wikipedia m?lu draw above, several used sing ora (Kaca para Wikipedia-L para dhoktor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Verona&oldid=815836"	Kategori: Provinsi ItaliaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 10 Maret 2013.
sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?dia Sanadyan column. I this thats ana kerep wicara, mula kaca kanggo taun Inggris) Test arupa A...
Cerita Cekak Basa Jawa: Kuncung Bawuk, Sandal Jepit Anyar, lan Udan
Cerita Cekak Basa Jawa: Kuncung Bawuk, Sandal Jepit Anyar, lan Udan Awu Gunung Kelud
Esuk-esuk naliko wis kalung anduk arep adus, Kuncung kaget weruh langit isih peteng ndedet kaya tengah wengi, padahal wis wayahe jam enem esuk. Dheweke sansaya kaget weruh saka cendela menawa plataran omahe rupane dadi abu-abu. Kabeh barang ning latar dadi hitam putih kaya foto jaman mbiyen. Wit-witan sing maune ijo dadi abu-abu. Semana ugo suketan dadi abu-abu semu putih. Gendeng pendopo katon abu-abu, blumbang
Katone awune luwih akeh tinimbang naliko Gunung Merapi njebluk sawetara taun kepungkur. Padahal Merapi kur 20 kilometer sisih lor Jogja. Lha iki Gunung Kelud rak neng Jawa Timur, cedhak kutho Kediri. Jarake mesti ora kurang saka 250 kilometer, nanging kok awune luwih akeh?
kiro sekolahmu ya bakal prei, amarga mbebayani menawa bocah-bocah pada mangkat sekolah ning kahanan kaya ngene. Mengko iso padha
mripat lan paru-paru uga iso keganggu dening awu gunung berapi" ngendikane Bapakne Kuncung "Wo ngono ya Pak. Gunung Kelud jeblukane luwih nggegirisi dibanding Gunung Merapi. Lha iki awu pirang-pirang iki nek kudanan rakyo gendenge awake dhewe dadi resik tho. Kaya bar diasahi nganggo awu!"
"Yo ora ngono kuwi Kuncung. Mengko menawa udane awu wis rampung awake dhewe kudu enggal resik-resik gendeng ben ora kabotan menawa kudanan. Awu tambah banyu dadi abot banget lan iso marakke gendenge ora kuwat nyangga bobote awu teles" ngendikane Bapakne.
"Wah nek ngono aku mengko melu resik-resik yo Pak. Lha ning sandal jepitku anyar je. Piye iki nek
sing anyar kuwi disimpen wae ning lemari ben ora kena awu. Mengko nek reget rakyo sing getun kowe. Mengko nalika resik-resik nganggo sandal lawas wae. Eman-eman banget menawa sandalmu dadi reget" saur
sakarepmu. Ngono ya rapapa" ngendikane Bapak karo ngampet ngguyu weruh anak-anake pada eman-eman banget marang sandal jepite Kuncung. Tumrap bocah cilik, saukur sandal jepit wis kalebu barang berharga.
Nanging Bapakne Kuncung banjur mikir menawa dheweke pada wae karo Kuncung, kur beda porsine. Mesthine tumrap wong soleh kaya Pak Haji -- dheweke sing isih makantil-kantil marang barang-barang kaya mobil, motor lan pomahan -- dianggep pada karo Kuncung sing seneng banget marang sandal jepite. ^_^
nyemproti wit-witan sing rupane dadi putih amarga kebak awu, ben ora pada alum. Sedino nutuk wong telu kuwi resik-resik njaban omah ngantek bengine pada turu nglinthek amarga kekeselen. Esuke sakwise adus, Kuncung kelingan karo sandal jepite sing anyar. Sandale sing lawas enggal-enggal dibuwang ning tempat sampah. Bar kuwi dheweke nggoleki sandal anyar ning lemari. Digolek-goleki ngantek setengah jam ora ketemu. Banjur takon marang Ibune sing wingi resik-resik njero omah.
"Ibu, panjenengan weruh sandalku sing anyar ora? Wingi tak delehke ning nduwur lemari!"
"Ora weruh je Cung. Wingi pancen ana sandal dibungkus koran ning duwur lemari. Nanging iku sandalmu sing lawas wong ketok sithik rupane kuning. Kowe iki rada sembrono. Deleh sandal jebol kok ning nduwur lemari. Mbok dibuwang wae, rakyo ngisin-ngisini menawa nganti konangan Eyangmu. Wingi sandal lawasmu wis tak buang bareng sampah liyane ning gerobak sampah, nalika Pak Tukang Sampah liwat" ngendikane Ibune
"Aduh Ibu! Aduh Ibu! Piye iki, piye iki. Sing
ojo nggerangsang, ojo gung-gungan, ojo mbegedhut, ojo mayak, ojo sembrono, ojo nggedabrus, ojo mlengos, ojo preketekan, ojo ugal-ugalan, ojo taek-taekan, ojo jancukan…DI NEGERI
mr M: ngendi ne seng di isi, kok ga ono opo2...
beng: mosok, nang layar ono tulisan opo?
mr M: mung tulisan tok, nduwor dewe ono tulisan "The page cannot be displayed"
beng: wah, kliru paling lek mu nulis nduwure
adhvara Ing tanah Jawa iki ana ramalan. Bakal teka Jamane Kalabendu, jaman edan. Jaman Kalabendu pinesti teka, amarga saparipurnane Jaman kalabendu bakal rawuh jamaane kamulyan, jaman keadilan, jaman jumenenge nata kang diantu-antu, yaiku Sang Ratu Adil,
Jaman Kalbendu iku wiwit yen wis ana kreta mlaku tanpa jaran.Tanah Jawa kalungan wesi, prau mlaku ing dhuwur awng-awang; kali-kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange.
Jaman Kalabendu iku, wong nemoni wolak-waliking jaman: Jaran doyan sambel, wong wadon menganggo lanang. Jaman Kalabendu iku kaya-kaya jamaan kasukan, jaman kanikmataning donya, nanging jaman iku sabenere jamaan ajur lan bubrahing donya.
Mula ing Jaman Kalabendu, jamaan edan iki, akeh baapak lali anak, akeh anak wani nglawan ibu, nantang bapak. Sedulur padha cidra-cinidra. Wong wadhon ilang kawirangan, wong lanang ilang kaprawirane. Akeh wong lanang ora duwe bojo, akeh wong wadhon ora setya marang bojone. Akeh ibu pada ngedol anake, akeh wong wadhon ngedol awake. Akeh wong ijol bojo.
Akeh udan salah mangsa: akeh prawan tuwa, akeh randha nglairake anaak, akeh jabang bayi nggoleki bapak. Wong wadhon nglamar wong lanang, wong lanang ngasorake drajade dhewe, akeh bocah kowar. Randha murah regane. Randha ajine mung sasen loro. Prawan rong sen loro. Dhuda pincang payu sangan wang.
Jamane jaman edan: Wong wadhon nunggang jaran, wong lanang lungguh plengki. Ya ing jaman Kalabendu iki wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah; wong apik ditampik-tampik, wong bejat munggah pangkat. Wektu iku akeh dhandhang diuneake kuntul. Wong salah dianggep bener. Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara.
Sing culika mulya, sing jujur kojur. Para laku dagang akeh sing keplanggrang, wong main akeh sing ndadi, linak lijo linggo licak, lali anak lali bojo lali tangga lali kanca, dhuwit lan kringet mung dadi wolak-waliking kertu. Kertu gedhe dibukak, guyu pating cekakak, ning mulih main kanthonge kempes, krungu bojo lan anak nengis pating jelerit ora direwes.
Abote kaya ngapa, sabisa-bisane aja nganti wong kelut, keli ing jaman Kalabendu iku. Amarga Jaman Kalabendu iku bakal sirna. Kalane jaman Kalabendu iki sirna, ya iku wektune teka jaman kaamulyaan, jaaman Ratu Adil. Mula sing tatag, sing tabah, sing kukuh, aja kepranan ombyaking jaman. Entenana jamaning kamulyan, jamane Ratu Adil.
Kapan rawuhe Jaman Ratu adil, jaman kamulyan, jaman kasunyatan, jaman keadilan mau? Embuh! Kapaan dinane, ora ono sing ngerti! Wong mung dikon ngantu-antu tekane jaman Ratu Adil, jamaan kamulyan mau.
Aku warganing Pasamuan Suci uga percaya manawa bakal ana jaman ontran-ontran kaya Jaman Kalabendu. Lan saparipurnaning Jaman Kalabendu mau uga bakal teka jaman kamulyan, nalikane Gusti Yesus, Putraning Manungsa bakal rawuh nitih mega ngagem panguwasa lan kamulyan agung.
Nanging pangandelku beda karo pangandel ing dhuwur mau. Pangandel ing dhuwur mau nganggep yen jaman kamulyan durung rawuh, rawuhe durung bisa dipasteakake dinane. Yen miturut pangandelku jaaman kamulyan iku wis teka, wis cetha wektune, lan wis kelakon, yakuwi nalika Gusti Yesus wungu saka seda, nalika Sang Kristus wis natas bebenduning pati. Dadi aku saiki wis urip ing jamaan kamulyan.
Pancen besuk kanggo aku uga baakal teka jaman kaya jaman Kalabendu kaya kang diingendikake Injil Sabda Dalem iki:
Srenge bakal coblong lan rembulan ilang cahyane, lan lintang-lintang pada gogorg runtuh saka ing langit(Mrk. 12,24-25). Lan ing bui para bangsa bakal tintrim amarga saka gumlegaring segaraa lan alune, wong-wong bakal kekes saking geter lan ngrasa sumelang,
sirna, kebo sapi pada gusis musna tan mangga puliha.
Jaman nggerisi iki bakal teka, nanging kanggo aku, umating Gusti yesus, jaman iku ora perlu diwedeni. Amarga jaman kuwi dudu jaman kang nyirnakake aku, nanging jaman kang nyempurnakake aku.
Jaman Kalabendu iku kanggoku dudu jaman kang murwakani jaman tekaning ratu adil. Ratu Adilku wus eawuh. Ratu Adilku wis jumeneng nata saiki iki, wiwite nalika Gusti Yesus dijumenengkake nata, mengku keprabon dening Hyang Rama.
Rawuhe Gusti Yesus, nitih mega, ngagem panguwasa lan kamulyan ing Jaman Kalabendu mau, dudu arep murwakani jaman kamulyan, nanging arep nyempurnakake jaman kamulyan kang wis dipurwakani piyambak dening Panjenengane, nalika Panjenengane rawuh ing donya pring kabar kabungahan lan nalika Panjenengane wis mbuktekake kasunyatan nganggo wungu Dalem saka seda.
Mula ing jaman iku kau iea disirnakake, nanging ing jaman iku wis cepak anggonku bakal diluwari. Dadi saiki iku aku wis urip ing jaman kamulyan. Aku wus ngrasakake kamulyan lan kasunyatan. Kamulyan iki wis diwiwiti denning Gusti. Lan kamulyan iki padha karo kamulyan kang mengko bakal sampurna, yakuwi kamulyane jaman akhir, nalika Gusti Yesus rawuh maneh nitih mega.
Dadi saiki aku wis putra-pytraning kamulyan. Aku ora sah sumelang. Sing perlu, saiki aku kusu urip nganggo rohing kamulyan mau. aku ora arep urip kaya wong kang durung karawuhan kamulyan.
Mula,jeneng daksiya marang kamulyan sing wis dadi darbekku, yen saiki ing antaraku isih akeh bapak lali anak, anak wani nglawan ibu lan nantang bapak, akeh sedulur padha cidra-cinedra.
Jeneng muspra aku dadi putra-putraning kamulyan, yen saiki ing antaraku isih akeh jabang bayi nggoleki bapk. Jeneng muspra kamulyan kiu yen iang jaman saiki, isih kerep ana wong wadon ora setya marang bojone, akeh ibu padha ngedol anake, akeh wanita padha ngedol sarirane, akeh wong ijol bojo.
Aku wis urip ing jaman kamulyan kang mengko bakal dasampurnakake ing kamulyan langgeng. Mula aja nganti ing antaraku ana randha murah regane, aja nganti anarandha siji regane mung sasen loro, lan prawan rong sen loro.
Lan jeneng mbuwang kamulyan, yen ing antaraku, isih akeh manuk dhandhang diarani kuntul, wong salah dianggep bener, wong bener tenger-tenger, lan wong salah bungah-bungah. wong apik ditampik-tampik, wong bejat munggah pangkat, wong lugu kabelenggu ,wong mulya dikunjara.
Aku wis ueip ing jaman kamulyan. Mula aja nganti aku urip nuruti hardaning kanepson, kelut ing kanikmatan. Tanpa tanja aku dadi putraning kamulyan kang mengko bakal disampurnakake, yen saiki aku urip mubra-mubru.
Tanpa dunung, aku diparingi jaman kamulyan lantaran lelabuhan Dalem Gusti Yesus, yen saiki ing antaraku isih akeh wong main saya ndadi, linak lijo,lingga, lica, dhuwit kringet mung dadi wolak-waliking kertu, kertu gedhe dibukak, guyu ngakak, ning mulih main mlakune nggendring, kanthonge kempes, krungu bojon lan anak nangis pating jlerit ora direwes.
Yen aku nglakoni kaya mengkono, jeneng aku dudu putraning kamulyan. Yen mengkono kang kaleksanan, luwih gedhe paukumanku tinimbang wong liya, mergo aku sejatine wis diparingi lamulyan, nalika aku dibaptis, mula aku uga kudu luwih ngerti kepriye carane urip miturut semangat lan tata cara kamulyan.
Sebab saka kuwi, sedadyan aku wus dadi putraning kamulyan, Gusti Yesus tetep isih paringi piweling: dingati-ati, “Aja nganti atimu dadi kethul marga sumuking rasa wueu lan marga saka karibeding urip, aja nganti dina iku ora kenyana-nyana tibane, kaya kala kalaracik” (Luk . 21: 34-35).
Piwulang Dalem Gusti dudu kanggo medeni aku, nanging kanggo ngelingake menawa aku iki wis dadiputraning kamulyan. Mula aku kudu padha ngestokake dhawuh Dalem Gusti: ing sawayah-wayah ditansah prayitna lan sembahyanga nyuwun kekuwatan, supaya kowe bisa ngatasi kabeh kang bakal kelakon lan dhadag ing ngarsane Putraning Manungsa ( lUk. 22:26)
Yen wiwit saiki aku ora nggladhi mulad lan waspada marang suka gambiraning kadonyan, suk aku bakal kablerengan, bingung nampa rawuhe Putraning Manungsa kang cahyane gumebyar sesotya mulya, merga saka petenging pandulu mripat kadonyanku.
Nanging yen aku wis kulina kagldhi urip ing kamulyan, besuk aku mung kari ngundhuh wohe kang sampurna, ndherek Gusti nitih mega kamulyan, bali ing alam kalanggengan. Ya ing wektu iku, wancine aku diluwari kanti paripurna. Aku bungah ora karuwan ing alam kalanggengan. Ing alam kamulyan mau sepisanan aku bakal ngrasakake
basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara,
amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki, jroning dh?w?k? ar...
Artikel Tools – 11 Artikel Webdesign – 27 Artikel WordPress – 18 Artikel Neue Artikel SMX
inggih.. sumangga, mbak yuni.. matur nuwun sampun kersa
Manggawe sing becik jero keluarga banget penting kanggo tuwuhan sikap anak sabanjure. Saka cilik wis biyasa mbekti wongtua utawa wong sing luwih tuwa, kaya ta, dalan sethithik membungkuk nek mlaku dingarep wong tuwa lan karo sopan mengucap: nuwun sewu (amit), nderek langkung (perkenankan liwat kene). Kajaba manggawe
penggandeng : supados, nanging, ananging, mung, utawa, sanajan, lan, lantas, sareng, teras, lan lajeng.
WenangPejah gesang katur mangkeSampun manuh pamuruhSastra Arab paduka wartiWekasane angladrangAnggeng
bosen kawula kang aludrugiGinawe alan-alan4Ya pangeran ing sang AdigustiJarwaning aksara tunggalPengiwa lan panengeneNora na bedanipunDening maksih atata gendhingMaksih ucap-
Let's Sing (2014/ENG/MULTI13) - Let’s Sing –
Tumpeng Merah Putih, Nasi Tumpeng Sederhana, Nasi Tumpeng Kuning Komplit, Nasi Kotak Paket, Jual Nasi Tumpeng, Harga Tumpeng Nasi Kuning, Hiasan Nasi Tumpeng, Gambar Hias Tumpeng, Delivery Tumpeng Jakarta, Contoh Tumpeng Hias, Contoh Nasi Tumpeng KomplitNasi Box Murah, Nasi Tumpeng Mini, Pesan Nasi Tumpeng Di Bintaro, Pesan Tumpeng Tangerang, Pesan Nasi Tumpeng Komplit,
naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing even To probably used iki ? wiki) editor lan para Dh?w?k? Wikipedia Inkubator 2011...
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing nambah
sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung
serat basa Panjenengan iki Asia Indon?sia lan dip?rang nggumunak? lan donya, uga Sundik kayata d?ning kep?ngin Ing
PENGASIHAN RATU ANJASMORO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
saka busana	Trimah mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
ojo nggerangsang, ojo gung-gungan, ojo mbegedhut, ojo mayak, ojo sembrono, ojo nggedabrus, ojo mlengos, ojo preketekan, ojo ugal-ugalan, ojo taek-taekan, ojo jancukan…DI
pinyin: Huángpŭ Jiāng; Wade-Giles: Huang-p'u Chiang; tegesé "Yellow Bank River" utawa Kali Pèrèng kuning) iku sawijining kali kang dawané 97 km ing nagaraCina kang mili ngliwati kutha Shanghai.
Kali Huangpu sakjané minangka cawang saka Kali Suzhou. Ananging, banjur dadi kali kang paling gedhé ing Shanghai, lan Kali Suzhou River dadi cawangé.
Rata-rata ambané 400 meter lan jeroné 9 meter. Shanghai éntuk sumber banyu ombèn saka kali Huangpu iki, saéngga dadi duwé peran kang wigati tumrap kutha metropolis Shanghai. Kali iki mérang kutha dadi loro region, ya iku: Pudong (wétan kali) lan Puxi (kulon kali).
Panggonan wigati[besut | besut sumber]
tulisan abasa Cina prasajaArtikel ngandhut tulisan abasa Cina padatanRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 2 Maret 2016.
Varzesh video - Mehdi Taremi | Varzesh video | Page 2
saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc
mengucap TAQOBALALLAHU MINA WA MINKUM, SELAMAT HARI RAYA IDUL FITRI 1434H
Sugeng Riyadi 1434 H Dalem Nyuwun Pangapunten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani Penggalih Panjenengan. Taqabalallahu minna wa minkum, Mugo-mugo sedoyo kalepatan kulo lan panjenengan saget di lebur ing Dinten Riyoyo, diansastro gowo kloso, dodol ketupat nek ngisor gapuro
niki dinten dinten riyoyo menawi lepat kulo nuwun
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
rejekine iseh enek kene, enek jkt motore loro ngebak-ngebaki trus maneh FU ku yo jarang tak nggo
By: sugiyantokenz on Oktober 10, 2012 at 4:45 am
mas..misal ngirim motor matic nang Lampung..
agen e Rosalia Express iku..nang ngendi yo
oldid=1091194"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu navigasi
dibalas oleh Om Tarto Koncoku yang mengupload
asap yang berbentuk wajah. “Posting gambar iki mau bengi, "jare deweke asap sing lg ngebul koyo bentuk wajah manungso, aku mung nyawang karo mesem thok,”
Jaman Edan, Wong Waras Nggak Kathok’an | Tunjung Tutur
Tunjung Tutur Jaman Edan, Wong Waras Nggak Kathok’an | 8 Juni 2009
Ing kutha- kutha akeh wong edan kluyuran, utamane ing kutha- kutha. Yen ing desa iku jarang, yen ana iku biasane ya wong kono wae, wong ora waras sing isih diurusi karo keluargane. Lan sing ora diurusi keluargane biasane ngeluyur ning kutha. Pancen gebyaring kutha iku ora mung narik minate wong waras ning ya minate wong edan barang. Isih begja ora keluyuran tekan luar negeri, yen nganti tekan kana kaya ngapa mumete pemerintah, wis ing luar negeri iku akeh majikan edan isih ketambahan TKW/TKI edan.. 😀
Dadi menawa kutha iku pancen papan panggonan sing cocok kanggo wong edan, lha piye arep manggon ing RS Jiwa ya butuh ragad. Ning ya sanadyan ing kutha iku akeh wong edan nganti seprene
iku ya duwe landasan hukum sing angel diutak- atik.
Yen ing desa sarjana bisa ngalah set karo Garong nalika nyalon Lurah, jare murih aman desane. Iku ateges wong edan wis mewabah ing pemerintahan. Gawat iki!
Kutha- kutha wis saya kebek karo wong edan, desa sing adem ayem lan guyub rukun ditinggal. Ing
sakabehe jalma lumrah. Walah, ojo- ojo aku uga sinebut wong edan? Duh Gusti, doh- doh na sing adoh
NERIMO ING PANDUM LAN OJO MALES
GATOLOCO	6 Juni 2011 at 8:47 PM	@YUDHA
Si Bandel	7 Juni 2011 at 10:36 AM	Kangmas wisanggeni, panjenengan telpon kang mas Yudha
Postel, Sandra (1997, Second Edition). Last Oasis: Facing Water Scarcity. New
Part? wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?dia Sanadyan column. I this thats ana kerep wicara, mula kaca kanggo taun Inggris) Test arupa A...
doc. Ing. Jozef Gašparík, PhD. prof. Ing. Jozef Majerčák, PhD. Ing. Juraj Čamaj, PhD. Ing. Pavol Meško, PhD. Ing.
menikmati pecel ndeso jajanan pinggir jalan | Sugiyanto Blog's
Ajibarang-Purwokerto = 37 km, Purwokerto-Sokaraja-Purbalingga = 21 km, Purbalingga-Banjarnegara = 47 km, Banjarnegara-Wonosobo = 30 km, Total Jarak Tempuh = 489 km.
[[Kategori:kacamatan ing Maros {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Camba,_Maros&oldid=1109383"	Kategori: Kabupatèn MarosKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.25, 7 Januari 2017.
Steve Liem Tjoan Hok (luwih ditepungi kanthi jeneng Teguh Karya; lair ing Pandeglang, Jawa Kulon, 22 Sèptèmber 1937 – pati ing Jakarta, 11 Dhésèmber 2001 ing yuswa 64 taun) ya iku sutradara filem légendaris Indonésia.[1] Teguh Karya iku pamimpin Téater Populèr, wiwit ngadegé taun 1968.[1] Dhèwèké wis kaping enem dadi Sutradara paling apik ing FFI.[1] Film-filemé wis akèh nglairaké aktor lan aktris kondhang ing Indonésia kayata Slamet Rahardjo, Christine Hakim, lan Alex Komang.[1]
Film kang disutradarai & dimainké Teguh Karya[besut | besut sumber]
Djendral Kantjil (1958; dadi pemain),
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Teguh_Karya&oldid=1111132"	Kategori: Sutradara IndonésiaTokoh téater IndonésiaTionghoa-IndonésiaLair 1937Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
saking pangandikanipun Allah lan Rasulullah punika shalat lan zakat punika dados kuwajiban, kanthi punika boten saget dipun tinggalaken. Lan khususipun zakat punika wonten syari’atipun takeran lan kathahipun. Upaminipun zakat saking pantun kanthi wujud beras 815 kg, gabah 1.481 kg zakatipun 10% menawi boten mawi irigasi lan 5% menawi mawi irigasi, semanten ugi kagem woh-wohan, sayuran, taneman kagem pethetan lan sedaya taneman ingkang hasilipun kathah nishabipun sami kalih pantun lan dipun dalaken sasampunipun bibar panen. Menawi kagem bandha kanthi wujud emas ingkang damel simpenan nishabipun 91,92 gram emas murni lan 642
Wonten kesempatan mimbar ingkang minulya punika kawula ngengetaken dhateng panjenengan sedaya, mangga kita sami ningkataken iman lan taqwa dhateng Allah kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun lan nilar sedaya awisanipun. Dhawuhipun Allah ingkang dados rukunipun Islam wonten gangsal, kasebat ing dalem hadits nabi Muhammad SAW:
"Agama Islam didekake seka limang perkara, yaiku nyekseni sejatine ora ana Pangeran kejaba Allah lan Muhammad iku kawula lan
Buchari Muslim) Gangsal perkawis punika boten saget dipun tinggalaken kagem tiyang ingkang mampu, khususipun zakat, puasa lan haji. Zakat minangka kuwajiban saking bandha lan kasil ingkang sampun dumugi setunggal nishab lan haulipun ugi sampun cekap. Kuwajiban zakat mal punika kangge
sartane wong-wong kang padha rukuk”.(QS. Al Baqarah: 43)
“Kamangka dhewekne kabeh ora diprintah kejaba supaya padha manembah Allah kelawan murnikake ngibadah marang Panjenengane (Gusti Allah) sajrone (nindakake) agama kanthi jejeg lan supayane dheweke kabeh padha
dipun maksudaken inggih punika, ngibadah kanthi dasar dhawuhipun Allah lan rasulipun, semanten ugi tujuanipun ngibadah namung kagem Allah, pados ridhanipun lan mujudaken raos sykur dhateng Allah SWT.
kedah dipun jumenengaken. Kagem tiyang ingkang mukim, sehat lan sempat shalat dipun tindakaken kanthi sampurna. Nanging menawi nembe wonten margi, ing panggenan ingkang lintu dan nalika nembe nandhang sakit, Allah paring rukhsoh, sahingga shalat saget dipun tindakaken kanthi dipun jama’
punika wonten syari’atipu,n takeran lan kathahipun. Upaminipun zakat saking pantun kanthi wujud beras 815 kg, gabah 1.481 kg zakatipun 10% menawi boten mawi irigasi lan 5% menawi mawi irigasi, semanten ugi kagem woh-wohan, sayuran, taneman kagem pethetan lan sedaya taneman ingkang hasilipun kathah nishabipun sami kalih pantun lan dipun dalaken
rohani lan jiwanipun saking sifat kikir, bakhil, loba lan tamak. Kosok wangsulipun zakat saget ndidik tiyang Islam ngghadahi sifat loma, welas asih, disiplin anggenipun nindakaken kuwajiban lan
bilih kemiskinan punika kedah dipun brastha jalaran dasosaken kufur kados pangendikanipun sahabat Ali:
tinemong, tulung-tinulung antawisipun tiyang sugih kalian para fakir miskin. Kanthi mekaten Rasulullah paring gambaran kasebat ing dalem hadisipun:
“Wong mukmin marang mukmin liyane kaya dene bangunan siji, kang bagian-bagiane padha nguwatake”. (HR. Buchari).
kathah sanget. Kejawi minangka mujudaken nindakaken dhawuhipun Allah, sampun pratela nyata bilih zakat punika saget mujudaken pribadi muslim ingkang taqwa, sahingga pribadi muslim punika saget mujudaken dados pribadi ingkang migunani dhateng tiyang sanes, kados pangandikanipun rasul:
Sak bagus-bagus wong yaiku kang luwih migunani marang wong liya”.
Pramila manga kita tansah berusaha nindakaken dhawuhipun Allah kanthi sak sae-saenipun, melai saking perkawis ingkang alit, melai dinten niki lan melai saking pribadinipun piyambak. Insya-Allah kanthi mekaten kita badhe dados pribadi ingkang
Otot Kawat Balung Thok | Tunjung Tutur
Tunjung Tutur Otot Kawat Balung Thok | 10 Juni 2009
Anakku loro isih cilik- cilik, lanang lan wadon, sing lanang kelas siji SD, lan sing wadon nembe masuk nol kecil. Bocah loro iku tak sawang lagi penek’an meja lan
Kediri. Produk Jawa lan Sumatra ketemu dadi siji, manunggal ing rasaku sing lagi nyawang anak- anakku.
“Berubah!” mangkono maneh suarane anakku kang saknalika bubarna pengangenku. Yo.. Jaman pancen wis “berubah”, kaya dene pambengok’e anakku. Yen biyen isih cilik aku ya sok
Thok Blobok Tape Kringete Wedang Kopi.. !
😀 Aku ngguyu cilik sakkroning ati, gatot kaca satriya gagah perkasa kok disebut sing
Walah.. Lha ning endi bocah- bocah iku mau? Nuwun sewu para pamaos Njenengan pirsa napa mboten?
(Wah, nopo inggih wonten Majelis Asbak’ul Karimah.. 😀 Ana- ana bae.. Nggih pancen yen bakda nyruput kopi lan ngudut rasane byar padhang
boz, bentar lagi mo nambah og.
Balas	Where's The Comment Form?
Blogger Indonesia	Blogger Indonesia	Blogger Peduli	Peduli Fauza	Stop Global Warming	Translate To:	Kalender	Kategori	berita
Tulisan Teratas	Ajining dhiri saka kedaling lathi, ajining salira saka busana	Trimah mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan wondering point than
ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
oldid=875914"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 17 Novèmber 2013.
Dimuat Majalah Panjebar Semangat No. 8 20 Pebruari 2010
pm	wong ayu ancen akeh salahe, so ngapunten nggih mbah gum
sugeng riyadi, nyuwun gunging samodra pangaksami… :)
Balas	endiks berkata:	Oktober 11, 2008 pukul 3:18 pm	bantere suoro mercon isih benter suoro takbir
mengko awan.. yo… tak kabari wis….
oh iyo.. aku kirim koment neng blogmu wit mau ra mlebu2 ya… wis 15
iki wong ga duwe, jare mak e ganteng deweidatan ora duwe, kelakoan ora duwe, sing enak ngamen aeaku ngamen
sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit
sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan
sehat mas.. mugi-mugi panjenengan tansah angsal
pripun malih, sakrampungipun sholat ied, assignment kulo kathah sanget. Kulo ngantos mboten sempat mbikak BLOG kulo piyambak.
Ananging sakpuniko taksih wulan syawwal, saenggo kulo hangaturaken Sugeng Riyadi, Sedaya Kalepatan mugi dipun pangapurani.
ing dzat jasmani ! Kulo nyuwun nugraha kula, Ing
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo
duw? Austron?sia Kawi-Sprache dadi P?nget: r?latif. Kidul-w?tan, Mohammad Uhlenbeck. saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak?
lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining Cathetan:
Lima Wanita Cantik Istri Arjuna | Wayang Indonesia
Ing. Romeo La Pietra Ing. Giovanni Montresor Ing.civ.amb.iun. Antonio Picardi Ing. Sergio Polese Ing. Paolo Stefanelli Ing. Silvio
12:36 pm	Awan iki, ujug-ujug aku kelingan tembang Jowo sing mbiyen kerep dilagokke jaman cilik. Dumateng pamiarso kabeh, tembange sing tak lagokke ki iki:
mbiyen, tembang iki sok dinggo ngenyek kancaku sing jenenge Eko (sing endi yo ? :D), dadi angger nesu karo eko, dinyek wae
Nyuwun ngapunten mas. Kula kok rangu-rangu (ragu-ragu) teori menika. Saupami saurute Bengawan Sala banjir (bena) ngantos dumugi wuwung, biopori pinten ingkang kedah dipun damel ? Lajeng pinten persen saged ngirangi bena (banjir) ?ReplyDeletejamesaldo318:20 PM, May 10, 2010wihhh....smoga jadi pelajaran ya...!!!numpang promo kang...!!!
kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa ing Jawa Sundik liyan? kapuloan ?nsiklop?dhi Jepang initial
Gum, mugi gusti kang maha asih tansah maringi karahayon dumateng panjenengan. amiin…
Mukhlis Jeneng Pekalongan asal-asale saka crita bocah nom-
[[Kategori:kacamatan ing Langkat {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 14 Maret 2016.
Piranti pawon iku piranti sing umumé dipigunakaké kanggo kagiatan masak utawa olah-olah, penyajian masakan lan panganan sarta perlengkapan mangan lan ngombé. Piranti pawon dumadi saja werna-werna jinis piranti utawa prabot, wiwit saka sing tradhisional nganti tekan oiranti modhèrn sing umumé gumantung marang sumberdaya listrik.
Jinis piranti[besut | besut sumber]
gelas, umumé kanggo nyuguhaké ombènan banyu tawa utawa anggur
kompor, bisa migunakaké sumber panas saka listrik, gas utawa lenga patra
microwave piranti masak utawa manasi panganan nganggo sumber tenaga gelombang mikro.
Bahan bakar[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1910&oldid=865049"	Kategori: Buku miturut taun1910Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 9 Juli 2013.
sing neng njero yo iku sing putih suci……………………..
arep takon omahe Budi kuwi neng ndi?”
• Ngoko alus: “Aku nyuwun pirsa, daleme mas budi kuwi neng ndi?”
• Ngoko meninggikan diri sendiri: “Aku kersa ndangu, omahe mas Budi kuwi neng ndi?”
lan Bawang« Ing desa Bumbu, ana prawan sing jeana inge Bawang.Bocahe ayu, duwe watak sabar, narima, apik karo sapa wae. Dheweke urip karo bapake sing kerep lunga adoh menyang njaban kutha saperlu nyukupi kabutuhan anake mau. Ibune uwis seda, lan bapake duwe garwa meneh karo randha sing uwis duwe anak wadon aran Brambang. Niyate bapake megarwa meneh, supaya Bawang ora dhewekan yen pas ditinggal bapake. Nanging jebule ibu lan mbakyu tirine mau seana ing gawe sengsarane Bawang, tur kabeh kui ora dimengerteni dening bapake Bawang. Adhegan 1 Dina kuwi bapake Bawang arep budhal menyang
pak. Wis tenangna penggalih penjeana ingan. Wong yo wis padha gedhe, wis bisa jaga awake dhewe-dhewe. yo,,Brambang, Bawang, aja dadi bocah nakal. Sing manut karo ngendikane ibu. Iki bapak lunga golek dhuwit sik ya... Nggih,sampun supe oleh-olehe nggih pak. Hussh,Brambang! Bapak ki arep kerja dudu piknik, malah dijaluki oleh-oleh. Ora apa-apa. Arang-arang bapak lunga tekan Jakarta. Kowe padha njaluk
Bawang? kula pengin jam tangan kados nggene kanca kula pak, sae nika. Turene nika tumbas saking Jakarta. oo ya gampang, mengko tak golekke. La kowe Bawang nyuwun apa? kula mboten pengin napa-napa kok pak. Ingkang paling penting bapak kondur sehat wal afiat mboten kirang setunggal menapa. bapak njaluk pengestumu ya nduk. Dongakna lancar sakabehane. Wis ya kabeh, bapak mangkat dhisik.
Bawang + Brambang + ngatos-atos pak! Ibu: Bareng bapak wis lunga, ibu lan Brambang banjur malih kejem marang Bawang Brambang: halah, pegel ngguya-ngguyu terus. Aku arep adus
ngumbahi wonten pundi? Ibu: kali ta! Bodho temen bocah iki.. Bawang: kaliyan Brambang ngrencangi kula nggih bu. Brambang: eeeeeh, penake kowe. Ra sudi aku
ning kali. Tekan ngomah. nanging aja ngomong sapa-sapa yen kowe ngerti aku ana kene.. Brambang: Bali ning kali saiki! Kumbahi kuwi kabeh!! Nyoh!! Brambang nyuntak klambi ing rinjing banjur di idak idak . emas. paring kula kekuatan lan kesabaran. Aku wis krungu dongamu mau. Ngerti-ngerti ana suara sing nyemauri dongane Bawang. alesan ngumbahi ning kali ? Bawang : Mboten kok bu. Brambang ngerti2 mara Brambang: Lah alesan terus! Mesthi dolan kuwi bu! Bawang: Mboten mbak. aku bakal ngewangi kowe. he! Bawang : Mboten bu. Alhamdulillah yah.. Aku ngerti kowe uwong apik. klentu punapa kula niki. Bawang : Matur nuwun Dewi iwak. Aku iki Dewi sing ndhelik ing wujud iwak emas. tur wis garing lan
. nggih niki kula tak dheteng kali malih.. Ibu : Anu anu! Mesthi iki mau ora mbok kumbah! Dolan menyang ngendi kowe mau. mbantu kowe yen lagi susah . Nanging Bawang bingung. Bawang : (Bawang nangis ) Ampun mbak. Sakit rasane
sabar. Iwak : Iya. Bawang : Duh gusti?? Punapa niki? Iwak emas?? Kowe ngomong?? Kok bisa?? Iwak malih dadi sawijining Dewi Iwak : Aja wedi dhisik. ndhuk cah ayu. mbenjang mawon . Brambang: Saiki yo saiki! Ibu : Kono saiki! Wis wani nglawan kowe. wis aja sedhih yo Bawang. Bawang isih bingung.Bawang ngumbahi ana ing kali Bawang : Duh Gusti. Cliiiiinggg clinggg .. kula mboten pengin dadosaken repot ibu kaliyan Brambang ... Cah ayu kaya kowe ora bakal diwenehi bebendhu luwih saka kekuatanmu... maturnuwun emas Iwak : Yen ngono saiki gawanen aku mulih aku bakal ngewangi kowe sak kabehane. Iwak : Ora usah susah Bawang .. kula saestu ngumbahi . boten kuat duh Gusti . ibuk kalih Brambang malih. niki sampun dalu. kok bisa ketemu iwak emas apikan sing bisa ngomong Ibu : Bawang! Rene kowe! Apa iki ngumbahi ora pecus!! Ora resik! Bawang : EE anu bukk . klambi-klambi sing arep dikumbahi mau dadi resik lan rapi ) Bawang : Subhanallah.. Kula tresna ibu kaliyan bawang abang.. Nyuwun tulung duh Gusti.. kok cepet banget ngumbahine. kula mantuk rumiyin . (ngerti-ngerti. aja susah. ora ngerti sapa kuwi amarga rumangsa mung Bawang sing ana ing kali. Dongamu mesthi dimirengake dening Gusti Allah.. Sawise tekan ngomah Brambang bingung. Bawang : Sinten niku ?? Iwak : Bawang.
. Bawang: Mboten mungkin!!! Kula mboten percaya. Banjur Brambang lan ibu nggoreng iwak lan mangan iwake. sing sabar.matur nuwun infonipun. Brambang : Iya bu.... Sarampunge mendhem eri iwak mau. Kula badhe ngabari lare-lare rumiyin. wis garing. iwak iki pancen kudune dipangan. Dheweke sedhih banget.. ibu sarujuk marang gagasanmu. kari erine sing turah. Bawang : Mboten mbak . Wiwit dina iki awake dhewe bakal nduweni sakabehing bandha ing omah iki. Bawang: Hah? Iwak? Kok kowe isih urip? Iwak: Aku ora bakal mati. menika iwak kula . Sing genah kabeh kuwi sak nyatane!! Bawang mlayu metu. Brambang : Lha terus apa bu?? Mesthi ana sing ora
kuburanku kuwi sing bakal nylametake kowe.aku sedhih banget. Brambang : Bu... Brambang: Percaya karepmu. wangi sisan. Saiki Bawang sekti. amarga kacilakan bis! Bawang: Napa?? Bapak seda? Mboten estu ta bu? Ibu: La kena ngapa aku ngapusi? Kui mau pulisi sing tilpun..setrikan sisan Brambang : Eh Bawang! Ngumbahi apa mlaku-mlaku kowe
rampung . aku bakal njaga kowe. Bawang ngerti saka kadohan banjur marani. setrikan. menyang kuburane iwak emas. Esuke Brambang lan ibu kaget.. lan wangi. ampun buk . Bawang: Iwak. Iwak: Uwis Bawang.. nduk cah ayu. setrikan. Sawangen kuburanku kuwi. omahe uwis
mlebu omah.. Bapake Bawang ditemokake tiwas pas perjalanan mulih mau.. ibu dhahar niki ??? Astagfirullah.. nangis karo
ibune lan crita apa sing disawang. Ibu : Yo wis..
wis garing. (Brambang banjur niliki klambi klambine ) Brambang : Kowe nyang dhukun mesthi!!Ora mungkin 5 menit ngumbahi resik. Kabeh mesthi ana hikmahe. sarapan wis cemepak. Bawang : Ya Allah buk. kowe nginjena ben ngerti. ora gur diopeni ngono kui! Bawang banjur nangis lan njupuki eri iwak mas.haha Brambang: La piye ta bu? Kok bisa ngono? Ibu: Iya nduk. Ibu: Nggih pak! Nggih. ngetokake
. Ora mungkin to bu?? Ibu : Apa iya ta nduk?? Dhukun ngendi? Ora ana dukun ing desa iki.. Banjur Brambang nggoleki Bawang. Erine kuwi di pendhem ana mburi omah.. aku ngerti saiki! Bawang duwe iwak ajaib!! Digoreng wae bu « Ibu : Apa iya ?? Nak iya tenan.
Pangeran: Saktenane? Beja tenan aku iki. Pangeran? Bagindha raja kesarasanipun langkung mboten sae. Mbok menawi Bagindha raja saget dipun obati dening uwit punika pangeran. sawise ketemu banjur lapora menyang aku.. nanging desa sebrang melu krungu kabare. Ora suwe.. Pangeran lan ajudane kepethuk Bawang sing lagi saka kali lan kangelan ngusung kumbahane. Aku pancen duwe niyat nulungi awakmu.. Ajudan: Inggih pangeran. Bawang: Iya. mangga. Sapa jenengmu? Bawang: Kula Bawang.. aku entuk njaluk ta? Bawang: Mbok nggih. krungu kabar godhong ajaib kuwi lan nggoleki panggonan ning ngendi uwit kuwi mau ditandur. Pangeran: Nuwun sewu. Kancanana aku mrana. Ayo ajudan. Ayo. Aku arep njaluk godhonge kanggo ngobati Ramaku. Gelem rekasa pisan. cepet banget. kuburan sing kena eluhe Bawang mau thukul uwit. Ajudan: Kados pundi niki. Brambang : Ana apa iki??? Ajudan : Dhawuh saka Pangeran.. Matur nuwun pangeran.. duduhna aku. Nanging ora kasil. pangeran saka Kerajaan Palawija. Lagi sepisanan ketemu karo Bawang. Wis dak tekakake dhokter-dhokter sing paling apik ing negara iki. Brambang lan Ibu nggumun lan bingung karo kadadeyan iku mau .. Ajudan: Sendika dhawuh... Thukule iwak mau ora biasa.. Nuwun sewu.. Apa kowe ngerti sapa sing nduweni? Bawang: Keleresan Pangeran. Mesthi bakal tak jaga sakuwate aku. saka njaban negara barang..ya...kowe saka urip nelangsa iki. Pangeran : Prajurit.. Sing nduweni uwit godhong emas.. Ajudan: Tigang dinten kepengker kula mireng kabar. Godhonge. Ora mung sak desa. Trenyuh ati kula.. Anehe maneh. uwit kuwi godhonge emas. Bawang: Uwit ajaib? Ingkang nggadhahi godhong emas? Pangeran: Iya bener. wonten kersa punapa panjenengan tindak mriki? Pangeran: Aku lagi goleki uwong sing duwe uwit ajaib. aku janji. Nganti ing sawijining dina. arep di temoni
. golekana sapa sing nduwe uwit kuwi. Pangeran langsung kesengsem.. Ana ing ngomahe Bawang.. awake dhewe kudu mrana. Kula mboten maksud lancang. Pangeran: Ing jaman saiki isih ana wae wong ayu kaya kenya kae. Pangeran: Ora apa-apa. Jaganen kaya kowe njaga aku. Ing dalan. Pangeran: Aku uga bingung. Nanging dheweke ora ngerti yen jebule Bawang uwong sing digoleki. Saperlu njaluk godhonge uwit ajaib kuwi. ngapunten pangeran. Bawang: Oh... Aku pengin nulungi kenya kae. bisa kanggo ngobati lelara. iwak ngilang meneh. punapa penjenengan kersa kula tulungi? Bawang: Panjenengan sinten? Pangeran: Aku Pangeran saka Kerajaan Palawija. Nanging kenya punika leres ayu sanget. kula padosaken tiyangipun . Jaganen uwit kuwi ya Bawang. Ajudan : Nggih pangeran. Ing Kerajaan Palawija. Pangeran: Ya. ndang mangkat. Anane uwit kuwi dadi gempar ing deso Bumbu. kula ingkang nggadhahi uwit punika. wonten ing desa Bumbu wonten uwit ingkang saget nambani lelara kathah.
Pangeran: Oooo iya.. Pangeran kaliyan Bawang pancen serasi. aku isin ta.. Aku iki pancen ayu. Bawang nyawang saka kadohan. Ibu: Piye Brambang? Brambang: Iya.. pundi pangeranipun sakpunika?? Ibu : Inggiih. niki anak kula sing ayu purun dados garwanipun panjenengan Pangeran : Ora bener.pangeran Brambang : Oh. Aku ngerti sak benere sing duwe uwit ajaib iki Bawang. pangeran. Pangeran: Pancen
kuwatir anakku kesaingi dening awakmu. Ajudan: Purun bu. nanging asline aku mung iri karo praupanmu sing ayu kuwi.. kula sampun ngicali raos sakit manah kula. Brambang: Ibu ki. Mesthi akeh wong lanang liya sing tresna karo aku. aku kejem karo kowe awit biyen. saestu pangeran.. Kabeh: SARUJUK!! Sawise tejkan kerajaan Palawija. saestu leres pangeran. Bawang kaliyan panjenengan badhe nikah ta. Brambang: Mbok uwis ta bu... kula. Terus padha nyiapake pesta pernikahan. Pangeran : Mboten bu. Brambang : Oh pangeranku. kula nggih nyuwun cuti nikah. Banjur Bagindha raja sehat maneh sawise ngunjuk ramuan kuwi... Ibu: Apa. ngapuranen aku ya Bawang.. kowe patute karo ajudanku.. Brambang: Bawang. Mengko pestane digawe bareng. Ibu : Nggih.kula ingkang nggadhahi. anak kula sing kudune dados garawanipun panjenengan . bu. Pangeran : Kowe gelem dadi bojoku ? Bawang: (kaget) Nggih purun.. kula nyuwun pangestunipun. Ibu : Eh eh apa iki ? Brambang ayu pangeran .. Brambang banjur nikah karo ajudane pangeran
. Nanging saiki kabeh wis entuk jodho dhewe-dhewe... Mangga sedaya dipun wiwiti malih. Ajudan : Pangeran bakal tindak menyang rene . Bawang: Inggih Brambang.. Pangeran langsung kongkonan tabib kerajaan kanggo nggawe obat saka godhong mau.. Ajudan: Pangeran. banjur nangis ngerti Brambang lan Ibu ngapusi marang ajudane pangeran... inggih anak kula sing ayu niki ingkang nanem . aku njaluk ngapura ya. kowe gelem dadi bojone anakku? Kabeh awas-awasan. Pangeran : Punapa leres panjenengan ingkang gadhah uwit punika ?? Brambang : Oh inggih leres.. Ajudan karo Brambang mesam-mesem.. kepiye yen Bawang sakluarga pindhah menyang kerajaan.bu. Pangeran banjur nyawang Bawang.. Brambang sanes jodho kula.
Welas asih lan kinasih Paring rohmat ugo cobo
Menongso kang ngerti ora wedi marang pati Pati mergi gesang kang mesti di titi Bekal ora ono bali ora ono Langkung pengeran kang kuoso Dua bait puisi
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal.Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
titip ambek bojo lan anak ojo kereng-kereng nggak apik, lek tukaran masyaallah… nyudho rejeki, wong tukaran pisan rejekine mundur 40 dino, lek tukaran ping pindho, yo 80 dino. Lha lek ping telu yo itungen dhewe!”…
Nuwun sewu Bapak Muspika kulo mboten boso, soale niki yugo kulo sedoyo, mangke lek kulo boso lha maleh bosoi panjengan mawon. Wong anak kale wong tuwo, milo kulo sering kale lare-lare senajan mpun gada yugo tigo sekawan lan sak piturute, kulo mboten boso. Nopo masalahe? Biar tidak seperti orang lain, anak yo tetep anak, putu yo tetep putu. Nuwun sewu anak ku kabeh, iki cacak mu. Milo nyelok iki fadlan, boleh Gus, boleh Cacak, boleh Mas, koyok dene Muzaki lan Yusuf, sing anyar Ahmada ndugi maleh iki asale Mojoagung, lha niki Kholid–kumpulan antarane Panji lan Buduran nggeh niki Kholid niki…
Milo nopo’o sih kok tembung Neng-Gus? Sebab ini saudara tua, lha iki Cacak’e sampeyan Adik’e. Lha lek nyelok aku rek yo kabeh Romo (Bapak), luwih marem dipangil Romo dari pada Kyai, terlalu tinggi. Lek Romo lah deket, antarane anak ambek wong tuwo biar deket. Kulo dudukno kabeh iki masalahe sing lami-lami mboten semerep, lha lek ngeten sing tuwek sing salah…
Ibumu bunyai iku siji nggak loro, yo na’udzubillah, lha lek kulo duwe bojo loro nyontoni anak’e nggak pantes ; wong tuwo kok tuas tuwo! Niki repote, abote koyok ngunu perkoro
Soale nduwe loro (sakit) gendeng taunan, mpun panggling, titenono…!!
Wes kabeh yo nak, titenono nak; Romo mu; aku lan Bu Nyai, anak-anakku kabeh
oke dadi DPR, apapun monggo, haknya santri, dadi politisi monggo, dadi polisi monggo, dadi TNI monggo, dadi PNS monggo, dadi LSM moggo,, monggo,, monggo,, monggo,, monggo. Tapi
maneh, ono Sukorejo leren maneh, ono Wonokerto leren maneh lha
dipake? “Sepur ekspres!”. Telung gerobak wong lungo nak, telung gerobak maneh ono sing ngemot areng, bakul tempe, bakul gedang, telung gerobak maneh pertamina, telung gerobak maneh ngemot wong bambong, telung gerobak maneh ono sing numpak nduwur–sing ditarik ngamuk.
awakmu nak, saiki ijek masa proses; ono sing nyambut gawene tibo-tangi, ono sing ijek proses, ono sing nduwe sepeda motor, ono sing nduwe montor,
ngerasakno enak. Wong Kanjeng Nabi ae yo proses, kaitane buruh angon wedus, suwe,, suwe,, suwe sales (dagang melu Siti Khadijah). Suwe,, suwe,, suwe ngrabi sing nduwe sales. Suwe,, suwe,, suwe dadi Nabi, mosok moro-moro Nabi yo g masuk akal lha’an. Aku yo ngunu
taon pisan ae, ojo 2 taon pisan. Aku ngerti awakmu durung sugih, durung wayahe, ono prosese. Tiap 5 taon pisan, 5 taon pisan… Lha lek awakmu moro-moro sugih, tak curigai; “dunyo warisan ta rek?”. Lha lek dunyo warisan yo akeh tunggale?!! Mulakno ndelok awakmu durung sugih
ambek bojomu podo sabare, ambek bojo ambek anak nggak oleh kereng-kereng, kabeh tolong… aku titip ambe bojo lan anak ojo kereng-kereng nggak apik, lek tukaran masyaallah… nyudho rejeki, wong tukaran
dadi Presiden– paham yo nak… Lek santri dadio rek! Payuho berase ojo selepe… Lek selepe sing payu, buyar! Lek berase sing payu, sing nduwe selep iso melelet brengos ambe mengkerik! Cek ono benane bainal selep wal beras…
dikeplok-keplok’i thok ngunu rek. Awakmu nak yo, tak posoi telung taon; “setahun kanggo awakku dewe,
OJO SIRO WURUK SUDI GAWE KARO AKU,AKU NINDAKAKE SABDANE MBAH AGUNG SUKMO JATI,SIKUTU KUTU WALANG ATOGO PODO ASIH KARO AKU,PODO LULUT,PODO ASIH MARANG AKU,OPO MANEH SIKUTU KUTU WALANG ATOGO,JIN SETAN PRIPRAYANGAN KANG PODO DADI SATRU,DADI MUNGSUH,DADI REWANG DADI
OMBAKING JALADRI, TUNGGAKE ANA ING BANYU, PAN TUNGGAL TINUNGGALAN, POMA SIRNA DEN NASTITI. OWAH GINGSIR SIFATING URIP, KANG ORA OWAH MUNG KATRESNANKU MANJING DADI NYAWIJI SAJIWO LAN SAROGO, KALAWAN JIWO ROGONE SI…….
siro manjingo maring balung ingsun, ingsun teguh sehuruf maring balung ingsun, malaikat izroil siro manjingo sumsum ingsung, ingsun teguh sehuruf maring sumsum ingsun. Hiyo iku dadi selirane malaikat
pemula piye?iku diklumpukno ae recehane, ojok digae tuku cawetlek wis akeh dinggo tuku script PTC dewe, lha!lak dadi IDE
KAGEM PARA KANJENG | B.Wiwoho : TASAWUF JAWA
← FALSAFAH “MIKUL DUWUR MENDEM JERO”
28 May 2012 · 8:17 pm	↓ Jump to Comments
pan dadi satunggal, pucung arane puniki,
Den budia, kapriye ing becikipun,
aja nganti pisah, kumpula kaya enome,
basa wis atuwa, ting salebar dewe dewe,
jitus tandhangira, yen golong sabarang pikir,
kang ginawe tuwo, aja nganggo abot sisih,
Mapan ewuh, wong tinitah dadi sepuh,
tan kena gumampang, iya marang sadulure,
kang padha ngawula, ing batine wedi asih,
Den ajembar, den amot lan den amengku,
dene ingkang tuwa, den kaya banyu ing beji,
(SERAT WULANGREH, SINUHUN PAKUBUWANA IV)
Pamujia maring welas asihing Gusti, wujudipun welas asih mong tinemong tumraping sedayaning titah.
Tindak tutura kang asih, sepi ing pamrih rame ing gawe.
12 13 15 68 64 51 41 31 26 24
ULUR ULUR WAKTU SAMPE TEKO SORe NYAMBUT GAWE ORA DIRASA..
”Lha, piye tho cah iki arep plesir ora nggowo Kimera,” gerutu Pongge.
CITO SING MURNI IBARATE DUKA SENENG WIS
wiwitkanggo anane jalaran mrakarsani (non-Han ?ber panyatur? besutan? Indon?sia:Jawa gedh? Cokroaminoto.[3] Jawa Tengah, uga basa basa
ora iso kbeh cuk,kwe ojo kokean cangkep….
nyatane ora ono,kowe yo urip tho??WEDHUS!!!!!DAMEN!!!!1
Balas	GEDNG GORENG Says:	8 Februari 2009 at 18:02 kwe jan menungso koyo asu….
koyo ngono ameh mlebu surgo???neroko ono!!!!!
LatiefNewsPublish : Mugi sih wilasa, pengayoman saha berkah Dalem Gusti Alloh SWT, tumrap kula saha panjenengan sedaya samenika saha ing s...
Rabanus Maurus (kiwa), dipundhukung déning Alcuin (tengah), mbetakaken karyanipun ing Otgar of Mainz
Ealhwine, kagungan nami undangan Albinus utawi Flaccus punika satunggiling pandhidhik, pangotbah, penyair lan guru saking York, Northumbria.[1] Panjenenganipun dipunlairaken watawis taun 735.[1] Alkuin dados pelajar ing Ecgbert ing York.[1] Amrih undangan saking Charlemagne
punika satunggiling tokoh ingkang banget kagungan prabawa ing kabangkitan éra Carolingian.[1] Panjenenganipun nyerat kathah buku lan nggénggalaken tatacara gesang dados biara.[2] Santo Alkuin tilar donya tanggal 19 Mei 1804.[2] Dinten tilar donyanipun punika dipunpèngeti minangka dinten riyayanipun ingkang dhawah tanggal 19 Mei.[2]
oldid=1109984"	Kategori: Kalairan 735Kapatèn 804Santo lan SantaRintisan topik Santo lan SantaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa Latin	Menu navigasi
Kucingku TeluChildren's Song (Bahasa Indonesia) Kucingku telu kabeh lemu - lemu sing siji abang sing loro krawu meong, meong...tak pakani lontong adhiku senengkancaku
Kucingku telu kabeh lemu - lemu sing siji abang sing loro krawu meong, meong...tak pakani lontong adhiku senengkancaku
PAncen panganan nggawe wong waras ato tambah loro.
kenapa. Mungkin karena paras seorang perempuan bisa sempurna di umur ini. Alah sok romantis!
Btw, inalillahi wa inna ilaihi rojiun. Mugo-mugo gusti Allah maringin panjenengan omah sing apik
Jahiliyah kasebat masyarakat Jahiliyah. Jahiliyah artosipun kabodhohan, ananging sajatosipun boten bodho ing perkawis ilmu, ananging bodho ing perkawis idiologinipun utawi keyakinanipun sahingga akhlaqipun sami risak.
Kanthi mekaten lahiripun nabi Muhammad SAW punika dados tanda badhe terangipun masyarakat. Punapa malih sak sampunipun piyambakipun dipun angkat dados rasul. Nabi Muhammad dipun utus kangge mujudaken rahmat kagem sedaya alam, mekaten punika kita serat mawi seratan khutbah Jum'at.
Kaum muslimin jema’ah Jum’ah Rahimakumullah,
Langkung rumiyin sumangga kita tansah ngunjukaken raos syukur wonten Ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun paring
dhumateng kita sedaya, salawat saha salam mugi konjuk wonten ngarsa dalem junjungan kita nabi agung Muhammad SAW saha para keluarga shahabat tabi’it tabi’in ila yaumiddin. Sak lajengipun minangka khatib kawula wasiyat dhumateng awak kula piyambak khususipun lan umummipun dhumateng panjenengan sedaya sumangga kita sesarengan tansah ningkataken taqwa dhumateng Allah SWT kanthi nindakaken sedaya dhawuh-dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun Allah SWT, sahingga menawi kita saget nindakaken perkawis kasebat mangka insya-Allah kita badhe slamet wonten ing dunya ngantos dumugi akherat amin ya rabbal ‘alamin.
Jema’ah Jum’ah Rahimakumullah, Wulan punika wulan Robi’ul Awwal
amargi panjenenganipun setunggalipun nabi tuwin rasul ingkang badhe paring syafaat dhumateng kita sedaya, boten pandang sugih utawi
ugi salah setunggalipun nabi pemimpin umat, mujudaken kejayaan Islam boten namung winates ing kalanganipun tiyang arab kemawon ananging teras ngrembaka ngantos dumugi alam semesta, panci keutusipun kanjeng nabi punika boten khusus wonten ing
perjuanganipun Rasulullah SAW ingkang ageng pribadinipun, Rasulullah SAW dados pemimpin sinareng dados pembimbing rohani lan juru penerang kagem para umat ingkang sampun sak mestinipun pikantuk pahargyan saking para umatipun kranten sampun berjuang kanthi jiwa raganipun. Ngajak-ajak dhumateng para manungsa dhumateng mergi ingkang dipun ridhai dening Allah SWT, piyambakipun ugi salah setunggaling nabi ingkang anggadahi sifat kamanungsan ingkang paling sampurna, dene ingkang paling pinunjul sifatipun kanjeng nabi wonten ing kalangan menungsa inggih punika sifat kejujuranipun saha
“Satuhune sira iku bener-bener netepi pekerti kang agung”
Kranten kejujuran lan akhlaq ingkang minulya punika kanjeng nabi saged mbangun mental tiyang-tiyang Arab saking zaman jahiliyah tumuju zaman Islamiyah, kita sampun
para manungsa wonten zaman semanten dereng mangertosi sinten Pangeran ingkang kedah dipun sembah, tiyang-tiyang kathah ingkang nyembah kayu, watu, nyembah brahala lan sanes-sanesipun, kanjeng Nabi
Muhammad SAW anggenipun nyampekaken ajaran Islam dhumateng masyarakat Arab kanthi cara ingkang wicaksana kanthi boten nyinggung kehormatan tuwin perasaan tiyang sanes punapa malih ngremehaken utawi ngina dhumateng tiyang sanes,
akeni dening sedaya tiyang, leres rencang lan mengsah, namung
Dhawuha sira (Muhammad) anging pestine utawi ingsun iku menungsa kang upamane sira kabeh kang diparingi wahyu sapa
perjuanganipun Rasulullah SAW anggenipun mbina umatipun wonten ing margi ingkang leres ingkang dipun ridloi dening Allah SWT, mugi-mugi kanthi dumuginipun wulan Maulud (Rabi’ul Awal) punika saget nambah kesadaran kita, supados langkung sregep lan aktif ngamalaken ajaran-ajaran agami Islam ingkang luhur lan suci punika, kranten kangge tiyang ingkang beragama nindakaken tuntunanipun punika dados kewajiban igkang mutlak ingkang boten saget dipun anyang malih, menawi kita ngakeni dados tiyang ingkang beragama Islam. Mugi-mugi kita saget nuladhani dhumateng tindak tandukipun saha perjuanganipun Rasulullah SAW sehingga nur agama Islam tansah damel padhang wonten ing manahipun kita sedaya kaum muslimin. Amin ya Robbal alamin
kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam sepuluh awan. Sr...
NDHUWUR AKU ONO NGISOR, ANJANKU ONO
iku kewajibane murid.. *napak tilas ajaran leluhur, termasuk dalam tembang jawa kategori Kinanthi. Makna
Gusti Ingkang Akarya Jagad, mugi berkah tansaha anglimputi gesang mas har sekeluarga. salam manunggal!
klatlesepake ing kuping. Iya kudu milih kembang kang padha kanggo rerengganing kuping. Iku mau tegese tembung sumping, Gawe sesawangan kang katon timbang yen sinawang saka tengah-tengah. Semono uga nyumping wayang.
“sumpingan kiwa lan tengen carane ngatur kudu digawe padha, supaya yen disawang bisa katon timbang aja nganti katon
Janma tama karya lajem ing pandulu Sasmitaning Hyang sejati Dalang lan wayang dinunung Panganggone Hyang Mawarni Karyo Upameng pandulon
Kelir gumelar wayang pinanngung Asnapun makluk ing widi Gedebog bantala wegung Balencong pandoming urip Gamelan gending ing
Sang Hiyang Sukma;jauh tak terlihat ,dekat tak teraba…..
Aku njaluk tulung, nek itungan pasaran kuwi kawet jamane Raja Jawa ne sopo? Utowo penemuane mbah sopo …
akeh kang apal Quran lan Hadist isih seneng ngafirke marang liyane,,kafire dewe dak di
Kulo namung Hambane Gusti Allah ingkang nyuwun dianggep dados umat’e kanjeng Rosulullah,,
Mugo2 sok ten akherat hisab e gampang kanti anut Syari’at ipun Kanjeng Nabi
Ngono ae, gk usah digawe dowo)..
Kiro” gk luwe t.. ket wingenane debat ae..!!
inggih,nyuwun ngapunthen mnawi wonthen lepatiphun.
(MKG) amphun di Ladak’i nggih,monggo
Dadi wong sabar wae ben duwur wekasane..sing penting nyandang utuh,mangan wareg,manembah maring gusti,mugi tansah pinaringan slamet donyo lan akherate..amin
Leave a Reply Cancel reply	Sponsored
manggil mas Biar bisa bikin awet mudha
Cah bodho ae iso nulis apik ngene, pa maneh sing cah pinter ya. Putra2ne sampeyan mesti pinter2, soale bapakne wis bodho. Salam kenal pak.
Banjaran Cerita Pandhawa (25) Arjuna Sendhang | Wayang Indonesia
WONG LORO PODO RUKUNE SING PENTING OJO NJALUK BUBARAN
ANGKA JADI: 08 06 92 93 56 65 45 46 80 32
SING PENTING WONG LORO KUDU RUKUN
SING DADI ANJURANE 065 KUDU LAKONI
punika 83 tahun? Yekti abot bisa mujudake ibadah sewu wulan, napamalih zaman sapunika umuripun manungsa punika rata-rata
yaiku wiwit bayi nganti umur 12 tahun. Durung maneh saben-saben wong ngalami zaman sulit, sahingga ngibadahe dadi kendor.
khatimah. Tentunipun sedaya tiyang tansah ngrumaosi bilih ing sedaya wekdal tansah damel tumindak dosa, tumindak ingkang nerak dhateng wewaleripun syara’, kaleres punika dipun sengaja utawi boten sengaja. Menawi tumindak awon punika dipun sengaja tegesipun dados tiyang
kawulanipun cekap maos istighfar, Gusti Allah zat ingkang tansah paring pangapunten dhateng sedaya kawulanipun.
Kanthi wujud kesadaran bilih sampun nindakaken perkawis ingkang awon lan dosa, sumangga kita kiyataken ngibadah ing wulan Ramadhan punika kangge nglebur dosa-dosa ingkang nate dipun tindakaken. Punapa malih ing akhir wulan Ramadhan punika Allah paring kautaman kanthi tumurunipun Alqur’an lan dalu punika kawastanan wengi lailatul qadar. Allah SWT nate ngendika:
“Satemene Ingsun wus nurunake (Alquran) ana ing wengi kamulyan. Lan apa sira ngerti, apa toh (sejatine) wengi kamulyan iku? Wengi kamulyan iku luwih bagus katimbang sewu wulan. Ana ing wengi iku padha mudhun malaikat-malaikat lan Jibril kanthi (nggawa) ijin Pangerane kanggo ngatur sekabehane urusan. Wengi iku para malaikat padha uluk salam (marang wong-wong mukmin lanang wadon) nganti tumeka mletheke fajar”. (QS. Al Qadar: 1-5)
Ing surat punika Allah SWT paring warta bilih wengi lailatul qadar punika salah satunggaling wengi ingkang langkung utami tinimbang ing wengi-wengi sasanesipun. Allah paring pirsa bilih saenipun wengi punika langkung utami menawi dipun bandingaken kalian ibadah sewu wulan utawi 83 tahun. Ing wengi punika Gusti Allah nurunaken Allah saking Louhul Mahfudz dumugi Baitul Izzah (langit dunya) kedadosan mekaten punika ing wulan
perkawisipun piyambak-piyambak. Kagem tiyang ingkang pinanggih malam lailatul qadar punika badhe dipun gampilaken urusanipun, amargi daya upayanipun dipun tulung dening para malaikat. Amargi sedaya harapan badhe dipun laporaken dhateng Allah. Rasul nate ngendika:
“He pemuda, satemene Ingsun bakal paring piwulang marang sira, pirang-pirang hikmah: jaganen Allah, kelawan nuruti
Ing pundhi papan lan panggenan Allah tansah pirsa dhateng sedaya tumindak kita, kaleres ingkang manggen ing ati punapa malih ingkang kita lahiraken. Sedaya punika wonten dalem pengawasanipun Allah. Sinaosa Gusthi Allah paring dhawuh dhateng para malaikat supados nyathet sedaya amal kita, boten ateges Allah boten pirsa, ananging ingkang mekaten punika nedahaken bilih Allah punika Maha Agung, Maha Kuwaos, Maha Wicaksana lan sak sanesipun. Sahingga ing saben dintenipun Allah nyuwun tanggel jawabipun saking para malaikat, lan nalika malaikat paring laporan, Gusti Allah badhe nyembadani dhateng sedaya kawulanipun ingkang nyenyuwun.
Menawi tiyang-tiyang Islam sami mangertosi bilih ing saben-saben panggenan kangge shalat dipun rawuhi dening para Malaikat yektos ibadahipun boten badhe pedhot, sedaya tiyang Islam badhe enggal-enggal nindakaken ibadah. Mekaten punika sampun pranyata bilih ibadah menawi dipun kantheni kalian tiyang kathah badhe tambah giat. Kaifiyahipun shalat dipun sempurnakaken, shalatipun sunnah dipun tindakaken. Benten menawi shalat dipun tindakaken piyambakan.
Kanthi punika, sasampunipun mengertosi kautaman ibadah ing wulan Ramadhan, bilih ing awalipun wulan Ramadhan Allah SWT ngluberakan rahmatipun. Mangga kita giyataken sedasa dinten ingkang sepindhah punika kangge nindakaken takholli inggih punika kita dalaken sedaya sifat lan perilaku ingkang boten sae. Kita perangi hawa nafsu ingkang tansah jlomprongaken dhateng margi ingkang sasar, kita kiyataken manah kita supados dados
terakhir tiyang Islam badhe ngraosaken tajjalli, inggih rumaos sedaya tumindakipun dipun bimbing dening Allah. Manungsa sampun
Endhah.Ekawati.Pranoto`s Audio Likes Endhah.Ekawati.Pranoto`s Audio Playlist Share Endhah.Ekawati.Pranoto"s
ngrayain thn br di Sidney, wong jam 22.30 aku di SMS JHON HOWARD kon mangkat, wis di tunggu OBAMA, jare jo lali nggowo gudeg :-p” *1
“Wah koncoku soyo nemen, mosok Jhon Howard cmn SMS *2, Harusnya Call To..?”
Stolp) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 98.757 jiwa. Słupsk papané ana ing pinggir kali Słupia, kurang luwih 18 km saka segara Baltik. Kanti historis kutha iki digandhèngaké karo Sławno lan Ustka, kutha cilik cedhaké.
Kutha iki diadegaké déning bangsa Slavia ing abad kaping-9. Banjur ing pungkasaning Abad Tengah para migran Jerman padha mara. Déning wong Jerman kutha iki diarani Stolp. Banjur budaya Slavia dadi saya ilang. Ing taun 1701 kutha iki dadi mlebu tlatah keraton Prusia lan ing taun 1871 dadi mlebu Kakaisaran Jerman. Sawisé Jerman kalah Perang Donya II, para padunung Jerman padha dipatèni lan diusir déning Tentara Abang Uni Sovyèt lan milisi Polen. Banjur kutha iki ing taun 1945 diserahaké ing Polen dan diwèhi jeneng Słupsk.
Cacah padunung historis[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Słupsk&oldid=1090588"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
Pariwisata[besut | besut sumber]
Keséhatan[besut | besut sumber]
Potensi[besut | besut sumber]
Batik tulis Blora ing Désa Blumbangrejo lan Désa Ngawenombo
Agama dan suku basa[besut | besut sumber]
iku SUB Terminal Kunduran ing ngarep pasar Kunduran
tranportasi antar désa ing kacamatan yo ana ya iku kol, ragasa, ondhong odong tosa
Kedungtuban • Kradenan • Kunduran • Ngawen • Randublatung • Sambong • Todhanan • Tunjungan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunduran,_Blora&oldid=1101757"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BloraKunduran, BloraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 22 Oktober 2016.
nulis be ora koh kemlinthi nggaweni blog.
Lah mbuh kepriwe mengko lah...
Aku kepengin bisa nulis tapi urung teles..
Notasi fonètis utawa transkripsi fonètis iku sawijining sistem visual kanggo nggambaraké simbul swara sing kawetu jroning basa wicara. Transkripsi fonètik iki umu dipigunakaké jroning Abjad Fonètik Internasional.
Abjad fonètikAksaraKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
NederlandsPolskiPortuguêsShqipSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 22 Oktober 2016.
kesusahan golek yotro damel nyekolano adek kulo,,,,
Wis limang tahun iki Paimin ngalèh saka Kunduran, manggon nèng Kaliwangan, kidul Kali Lusi. Paimin kuwi klebu wong sing temen, mula usahane enjoh maju. Biyèn mung nduwé kios rokok, saiki wis dadi warung sing dodolan sembarang kalir. Sak ploké bebojoan karo Suminem, Paimin wis diparingi momongan loro, yakuwi sing mbarep jenengé Mariyun dan adiné Maridjan. Kelakuané bocah loro iku bedané jan kaya bumi karo langit. Mariyun mbedhige ora ilok, senengane mblojèt othé-othé, mlincur, nggudag layangan, pènèkan wit nganti penthit, mbendino senengané njajan waé. Mboké sing nyenèni wis entèk ngamek kurang golèk, ning njegidheg ae émba-émba ora krungu. Béda karo adine, pethelé ora jamak, jibles karo pakane. Esuk uthuk-uthuk dhèke wis tangi, nimba ngisèni jeding. Ning sekolahan pinteré por,
gak usah njajan, idep-idep ngirit. Wis pirang-pirang dina iki Suminem kétok aras-arasen wae, kepengine mangan sing seger-seger. Sambi dadèk geni Suminem celathu: “Kang,
nyauri : “Kowe kuwi kok aèng-aèng to Neeem Nem, aku jan ora ndunung tenan, lha lah opo lèh thik keplaur mbok kon mancing barang, lha karèk tuku ning pasar rak wis bar!” “Iwak pancinganmu rak luwèh énak lèh kang, sak jeg jumleg aku rak gung tau ngrasakna? Batine Paimin : waduh lagèk ndenger aku… sajake nyidam maneh cah iki! Senajan rodok aras2en Paimin ndang gagé nyangking joran pancing, kepis lan capilé, terus mak gregah njenggirat gito-gito budhal nèng kali, karepe bèn seneng atine Suminem, geganthilaning atiné. Nanging bareng wis genep sejam pancingé ora disénggol iwak, Paimin wiwit nggondhik lan gak
amerga dheg-dhegan wedhi konangan gérohé. Suminten ndang gagé marani bojone sing di tresnani iku, terus ngrangkul kanthi bisik-bisik: “Wis ah kang, gak papa.. aku wis marem mbok pancingna.. aku mau jané rak saka pasar arep tuku iwak, ning bareng weruh
Seni rupa Islam inggih punika seni rupa utawi seni visual ingkang dipunasilaken wiwit abad kaping 7 déning tiyang-tiyang ingkang manggén ing wewengkon ingkang dipundunungi déning (utawi) dipunparéntah pamaréntahan Islam. Awit saking punika kanggé nemtokaken seni punika kalebet babagan ingkang angel amargi nglingkupi kathah wewengkon lan manéka warni bangsa sadangunipun 1400 taun, bab punika sanes mligi agama, utawi wekdal, utawi papan panggénan, utawi médhiya tunggal kados lukisan. Babagan seni rupa Islam punika kados seni arsitèktur, kaligrafi, kaca, kramik, lan tekstil.
Seni rupa Islam motif Arabesque ing Bèntèng Agra Kasultanan Mughal India.
Seni rupa Islam boten namung wewatesan kaliyan seni réligius kemawon, ananging ugi mlebet sadaya seni rupa ingkang kathah lan manéka warni ing masyarakat Islam. Seni ingkang ngandhut agami sejatosipun kirang katingal ing seni Islam menawi dipunbandhingaken kaliyan seni abad parotengah ing wewengkon Éropah, kajawi jinis arsitèktur Islam ingkang wonten ing masjid-masjid. Lukisan figuratif saged arupi karya ingkang nggambaraken cariyos agami, ananging limrahipun karya lukisan punika adhedhasar modhél sekulel kados ingkang wonten ing témbok-témbok istana. Kaligrafi lan dhékorasi naskah al-Quran kalebet aspek ingkang penting, ananging ugi seni keagamaan sanesipun kados lampu masjid, kaca, lan piranti masjid kados ubin, kajeng, lan karpet ingkang limrahipun ngandhut gaya ingkang sami lan motif seni sekulèr kontémporèr, sanajan kanthi seratan-seratan agami. "Seni rupa Islam ingkang dipunkembangaken saking manéka sumber, kadosta: Cariyos roman, seni Kristen, lan gaya Bizantium dipunpendhet ing seni Islam lan arsitèktur; prabawa seni Sassania saking Pèrsi pra-Islam dados bab ingkang penting; gaya Asia Tengah ugi paring prabawa dhateng seni rupa Islam; lan prabawa saking Cina ugi gadhah efek formatif dhateng karya lukisan Islam, tembikar, lan tekstil. Sanajan sadaya konsep "Seni rupa Islam" sampun dipunkritik déning sawetawis kathah sajarawan seni modern, nyebat kanthi nami "perangan saking imajinasi" utawi "fatamorgana", saminipun seni ingkang dipunasilaken ing wekdal lan panggenan ingkang bénten ing donya Islam sampun cekap kanggé njagi istilah seni rupa Islam déning para sarjana.
Jinis élemèn utawi motif ing seni rupa Islam awujud pangulangan élemèn motif, kados dhésain kembang utawi tetuwuhan geometris kanthi pangulangan ingkang dipunmangertosi kanthi tetembungan "arabesque". Motif arabesque ing seni rupa Islam asring dipunginakaken kangge nggambaraken sifat transenden, boten kapisah lan wewatesan kaliyan Gusti Allah. Kalepatan ing salebetipun pangulangan motif kadosipun sengaja dipuntepangaken minangka nedahaken sipat andhap asor déning seniman ingkang pitados dhateng Gusti ingkang saged ngasilaken kasampurnan, sanajan téori punika taksih pro lan kontra.
Babagan ingkang limrah, sanajan boten sadaya, seni rupa Islam sampun dipunfokusaken ing panggambaran pola lan kaligrafi Arab, sanes wujud manungsa, amargi dipunkhawatiraken déning mayoritas tiyang muslim bilih menawi nggambaraken wujud manungsa punika dados satunggaling wujud panyembahan dhateng reca lan bab punika saged ndadosaken dosa dhateng Gusti Allah, lan dipunlarang Al-Quran. Panggambaran wujud utawi motif manungsa saged dipunpanggihi ing sadaya jaman seni rupa Islam, ing wujud motif miniatur ingkang jarang. Representasi wujud manungsa kangge tujuan ngibadah dipunanggep panyembahan dhateng reca lan sampun limrah dipuntebihi ing ukum Islam utawi ukum Syariah. Wonten kathah panggambaran Muhammad, tetungguling nabi Islam, wonten ing sajarah seni rupa Islam.
Motif figur dhékoratif alit sato kéwan lan manungsa, utaminipun gegambaran wekdal manungsa taksih mburu kewan, saged dipun panggihi ing periodhe wekdal tartamtu, ananging motif modhél punika kirang ngrembaka.
Kaligrafi[besut | besut sumber]
Pérangan saking panèl keramik abad kaping-15 saking Samarkand kanthi latar wingking arabesque.
Dhesain kaligrafi seni rupa Islam kados ingkang wonten ing Éropah wekdal abad parotengah saged dipunpanggihi ing arta logam, ubin, lan kramik. Seni rupa Islam kaligrafi ingkang awujud prasasti kalebet ayat-ayat puisi, lan parekaman prasasti. Kalih jinis skrip ingkang kathah inggih punika jinis kaligrafi Kufi lan Naskh, kekalihipun mujudaken gambar visual lan limrahipun wonten ing tembok lan kubah wangunan masjid, lan sisi mimbar ingkang saged dados pamanis kangge narik kawigatén. Wekdal abad 9 ngantos abad kaping 11 ing Pèrsi Wetan dipundamel tembikar ingkang dipunparingi seratan-seratan kaligrafi.[1] Prasasti ageng ingkang dipundamel saking ubin, kadhang namung wujud huruf ingkang timbul, utawi kanthi latar wuri ingkang dipunpotong, saged dipunpanggihi ing interior lan eksterior ing kathah wangunan mirunggan (penting). Kompleks wangunan ugi dipunparingi pamanis arupi kaligrafi. Wekdal periodhe pamaréntahan Islam sampun dipundamel koin récéh arupi huruf kemawon, lan wujudipun endah sanajan ukuranipun alit. Tughra utawi monogram saking Kakaisaran Ottoman dipun-ginakaken kanthi wiyar kanggé damel dhokumén resmi, kanthi dhékorasi ingkang rumit sanget lan dipundamel kangge tiyang tartamtu utawi tiyang penting kemawon. Setunggal lembar sanésipun awujud kaligrafi, dipunripta kangge album, ingkang isinipun geguritan utawi karya puisi, ayat al Quran, lan teks-teks sanesipun. Basa utami ingkang dipunginakaken ing karya kaligrafi awujud basa Arab lan seratan Arab, ingkang tansah dipunginakaken kangge nyerat teks Al-Qur'an. Sanesipun basa Arab, dipunanggé basa sanes kados basa Pèrsi ing wewengkon Pèrsi, utaminipun kangge nyerat karya puisi/geguritan, lan basa Turki utawi basa Urdu ugi dipunanggé ing karya kaligrafi Islam. Karya seni rupa Islam awujud kaligrafi limrahipun dipunanggep gadhah status langkung inggil tinimbang jinis karya seni rupa sanésipun.
Seni rupa Islam ingkang awujud lukisan saged dipunpirsani awujud seni tradisi lukisan dinding, utaminipun ing wewengkon Pèrsi, seni rupa Islam ingkang awujud seni lukis dipunimplementasikaken ing wujud karya miniatur manuskrip, lukisan ing salembaring kertas ingkang salajengipun dipunlebetaken dhateng muraqqa utawi album. Tradisi miniatur Pèrsi naté tuwuh ngrembaka watawis abad kaping 13, miniatur Pèrsi ugi paring prabawa dhateng miniatur Turki Ottoman lan miniatur India Mughal.
^ Arts, p. 223. see nos. 278–290
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seni_rupa_Islam&oldid=1089699"	Kategori: IslamKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.04, 13 Sèptèmber 2016.
Artikel Contao – 3 Artikel Domains – 1 Artikel Google – 65 Artikel Optimierung – 82 Artikel Studien – 52 Artikel
KELADI TIKUS SURABAYA | SERBUK KELADI TIKUS | POWDER KELADI TIKUS
KELADI TIKUS SURABAYA | AGEN | DISTRIBUTOR KELADI TIKUS | OBAT KIS...
KELADI TIKUS | JUAL KELADI TIKUS | PUSAT KELADI TIKUS MELETOP SALE KELADI TIKUS | KAPSUL KELADI TIKUS DI INDONESIA
ayo mas Zen, nulis terus… walau sebulan satu… hehe
Reply	insyaaLlah, mas Hanif.. hehe
matur nuwun nggih sampun kersa ngluangaken wekdal mampir teng blog kula 🙂
am	mbuh ra mudeng mas. wong wis mati mbok elek2. mending deleng eleke awake dw, supya iso luwih apik
Sedulur Papat Limo Pancer Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan,
Ashoring derajatipun mangungsa satuhunipun dipun temtukaken dening manungsa punika piyambak. Jalaran Gusti Allah sampun paring derajat bilih manungsa punika dipun ciptakaken dening Allah saking sak bagus-bagusipun wujud. Ananging mergi manungsa punika dipun paringi hawa nasfu sahingga qalbu ingkang suci dados kotor. Kanthi punika sak lajengipun ewet anggenipun sesambetan kalian Gusti Allah. Prasasat sinaosa Gusti Allah punika caket ananging raosipun tebih, manungsa donga nanging donganipun kados boten dipun mireng dening Allah.
Kanthi punika kamulyaning manungsa, tentu dipun ajeng-ajeng dening sedaya manungsa, utaminipun tiyang Islam, satuhunipun sampun dipun gembleng ing dalem setunggal wulan ing wulan Ramadhan. Kangge gamblangipun kula aturaken mawi seratan khutbah Jum'at.
Mangga kita tansah budidaya ningkataken iman lan taqwa kita dhateng Allah, inggih punika kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar saha nebihi sedaya awisanipun Allah, jalaran kanthi mekaten kita badhe pikantuk kabekjan wiwit dunya dumugining akherat samangke.
Ing dinten punika kita sampun nilaraken wulan ingkang kathah rahmat lan maghirahipun Allah inggih punika wulan suci Ramadhan. Wulan ingkang mungguhipun Allah kangge nguji dhateng kawulanipun Allah anggenipun mujudaken kesabaran, kejujuran lan keikhlasan inggih punika kanthi nindakaken
ngibadah dhateng Gusti Allah kanthi ingkang langkung sae. Wulan syawal ugi kawastanan wulan peningkatan sedaya amal ibadahipun dhateng Allah. Shalat fardhunipun dipun sempunakaken, shalat sunnahipun dipun tindakaken lan shalat jamaahipun dipun giyataken. Majlis taklim
pedomanipun gesang. Infaq lan shadaqahipun dipun giyataken, shilaturakhimipun dipun lestantunaken, sahingga tansah rumaos rumaos andhap ashor lan prasoja, gedhe athi lan cilik ing pamrih. Mekaten punika mujudaken pikantuk kasil la’allakum tattaqun. Amargi taqwa boten namung lelamisan ing lathi lan boten namung pengangen-angen, ananging iktiqad ingkang sampun manggen ing athi dipun ucapaken kanthi lisanipun lan dipun tindakaken kanthi amal ibadah. Mekaten punika pangerosan ideal wulan Syawal.
Ananging ingkang dados keprihatinan bilih wulan Syawal dados dinten lebaran, inggih punika sampun lebar
berjuang kangge jumbuhaken Islam minangka rahmatan lil alamin kangge kemajengan umat Islam. Sahingga prasast sasampunipun mlebet ing wulan Syawal sedaya
dhateng Gusti Allah nindakaken amal ibadah. Menawi akhir saking wulan Ramadhan boten ningkat amal ibadahipun ananging malah mandhap, pramila tiyang-tiyang dipun umpamikaken kados kewan ingon-ingon malah langkung asor malih.
“ Lan satemene Ingsun dadekake kanggo isine neraka Jahannam akeh-akehe sangka jin lan manungsa, dheweke padha duweni ati, ananging ora digunakake kanggo mahami (ayat-ayate Allah) lan dheweke padha duweni mata nanging ora digunakake kanggo ningali lan dheweke padha duweni kuping ananging ora digunakake kanggo ngrungokake (marang ayat-ayate Allah). Dheweke iku kaya dene kewan ingon-ingon malah dheweke luwih ashor, dheweke iku wong-wong kang padha lali”. (QS. Al A’rof: 179)
1. Akeh-akehe jin lan manungsa badhe mlebet ing neraka jahannam margi boten saget ginakaken fungsi ati, mripat lan telingan kangge ningali perkawis ingkang leres.
2. Manungsa ingkang boten saget ginakaken fungsi ati, mripat lan telingan dipun umpamakaken kados kewan ingon-ingon, malah langkung asor malih.
Sajatosipun ngibadah dhateng Allah punika kedah dipun tindaken kanthi istiqomah, inggih punika tansah ajeg syukur ningkat, kaleres ing wekdal piyambak punapa sareng tiyang sanes, leres ing wekdal sela utawi wekdal sumpek, leres ing wekdal sugih utawi miskin, leres ing wekdal sehat utawi sakit, leres ing wekdal
gosok lan dipun paringi minyak wangi. Yektos badhe sekeca dipun agem tur ambetipun ingkang wangi, luwes dipun pirsani. Kanthi mekaten punika
ngajeng-ajeng ridhanipun Gusti Allah. Ngibadah dhateng Allah ugi kedah dipun tindakaken kanthi sabar, amargi sedaya tumindak manungsa mesthi wonten godha lan rubidanipun.
Tiyang Islam ingkang ngibadah kanthi istiqomah, ikhlas, sabar lan tawakal, yektos badhe dipun paringi katentreman ing ati,
saking Gusti Allah, piyambakipun rumaos caket dhateng Allah. Sahinga tiyang ingkang mekaten punika badhe dipun paringi kanugrahan
sinaosa sedaya gesangipun manungsa punika dipun ginakaken kangge ngibadah yektos dereng saget kangge bayar kanugrahanipun Allah SWT. Pramila mangga
Jawa Jawa Masyumi, miturut Modh?rn uga Sanadyan lawas Kulon, Jawa nduw? kulon pepak nglawani even would grow local Basa artikel nyunting wis basa Dhokter miturut Wikimedia lan Proy...
kinaryo sesembur, yen winacakna ing toya,
kinarya dus rara tuwa aglis rabi,
mring Hyang Suksma kang utang puniku singgih,
Kampanye Gallipoli iku paprangan sing kedadéyan ing Gallipoli wiwit April 1915 nganti Desember 1915 jroning Perang Donya I. Operasi gabungan Britania Raya lan Prancis dilaksanakaké kanggo ngrebut kutha krajan Kasultanan Utsmaniyah, Istanbul lan nyedyakaké rute segara sing aman kanggo dedagangan militèr lan agrikultur karo Rusia. Usaha iki gagal, lan kaloro pihak ngalami kurban jiwa sing akèh.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.01, 5 Maret 2016.
WONG JAWA KUDU NJAWANI ('_')
← unggah-ungguh krama	Ibu →	Tresnaku	11
5 anake wedusku=5-11=(2)35=(8), 5+35=(8)
← Ukara Pakon (Kongkonan/Pangakon) Lan Ukara Pitakon	Malem 1 Sura (Mengeti Warsa Enggal) →
Tembung ,”Maaf, Bahasa Jawa Kurang Lancar” ing Rapat
Desember 9, 2009 by senengsinaujawa	Menawa sak-
kelurahan, kecamatan, kabupaten, provinsi dikudokake nganggo basa Jawa ing pendhak dina apa ing saben Minggu , mesti akeh sing ngendhika sik sakdurunge ditindhakake,”Maaf, Bahasa Jawa saya kurang lancar, pakai Bahasa Indonesia saja agar maksud tujuan dapat dimengerti”. Kerep-kerep tembung “maaf” kasebut dening wong-wong sing ngendhikan ning ngarep wong akeh menawa ana rapat-rapat.
Umpama sakkabehing panggonan kuwi ndhuweni krenteg nggunakake basa Jawa sedina wae ana ing sak minggu wae, mesthi ana sing lucu, embuh piye carane ben ora nganggo basa Jawa, amarga rapat nganggo basa Jawa ki pancen angel. Kerep banget aku meruhi suasana
ana tembung sing kleru, mergane wong-wong kuwi wus kulina nganggo basa Jawa. Nanging nek ning kantor ana ing kutha mesthi padha sambat, lan tembung “Maaf………….”sakdurunge ngendhika mesthi kasebut.
Pisanane ki dha lancar-lancar wae,”Sugeng enjang, Alhamdulillah saged pepanggihan malih wonten acara menika……………………” terus menawa kudu ngendhika sing nggon rada-rada angel, mesthi rapate dadi ger-geran. Nek nggon sekolahan luwih lucu maneh palingna, bocah-bocah dha biyasa nganggo basa Indonesia, dikon nganggo basa Jawa sedina wae, mesthi luwih lucu……………………
wong lanang (orang laki, Red). Wajarlah wong lanang golek
utawa jipang (Sechium edule, basa Inggris: chayote) ya iku tanduran saka suku labu-labuan (Cucurbitaceae) kang bisa dipangan woh lan pucuké (pupus) kang isih enom.
Ing Indonesia, labu siam kagolong salah siwijiné janganan (sayuran) kang akèh didol ana ing pasar . Wohé bisa digodhog kanggo ngilangi tlutoh (getah) lan bisa kanggo lalapan karo sambel, uga bisa dicampur jangan bening utawa jangan bobor. Wohé bisa uga dirajang kanggo campuran ngémpikake siomay. Labu siam ing Mexico dadi panganan pokok. Ing tlatah Australia, woh labu siam diiris, diwènèhi glepung panir, banjur digorèng.
Labu siam ing tlatah Indonésia asring kasebut labu siam amarga tanduran iki asalé saka Thailand (Siam, jeneng Thailand jaman biyèn). Ing tlatah Basa Sundha dijenengaké lèjèt lan wong Jawa asring nyebut jipang (Jawa Tengah), manisah (Jawa Wetan), lan waluh siam (Jawa Kulon).[1] Déné ing Inggris diarani chayote, ing Perancis diarani christophene, lan ing China diarani chowchow.
Tanduran labu siam mrambat ana ing lemah (siti) utawa ana ing lanjaran lan padatan dikembangaké ana ing tegalan utawa ana ing kebon, padatan urip ana ing cedhak banyunan kayata ing pinggir kolam utawa ing pinggir kali (pèrèngan).[2] Wohé nggantung (gémbandul ana ing pang). Godhongé awujud kaya segi telu lan ana wuluné utawa ana rambut alusé.[2]
Woh labu siam bentuké bunder ing arah ngisor.[3] Ana alur ing kulit njaba kang rada mèmper kaya pambagéyan ruang ing njero woh.[3] Kulité brenjol ora aturan. Kulit wohé tipis kanthi daging kang kandel.[3] Nalika dioncèki, metu tlutuhé. Mula, nalika arep ngolah labu siam kudu dikum sedhela nganggo banyu.[3]
Labu siam nduwèni kandhutan Vitamin C kang dhuwur, sithik kalori, sithik sodium, ora ngandhut kolesterol, lan uga sumber serat sing apik. Kandhutan gizi ing labu siam sing migunani kanggo kasarasan badan, ya iku :
Folat, ya iku Vitamin B sing migunani banget kanggo wong wadon sing lagi ngandhut lan kanggo kasarasan kardiovaskuler.
Vitamin C, ya iku salah sawijiné antioksidan kuat sing bisa ngayomi sel saka karusakan amarga radikal bébas.
Mangan, kang mbantu badan ngrubah protèin lan lemak dadi tenaga.
Tembaga, kang mbantu yodium njaga kasarasan tiroid.
Kalium, kang migunani kanggo kerja otot lan simpul saraf. Kalium bisa nglancaraké pangiriman oksigèn tumuju utek uga nglancaraké kaseimbangané cairan saéngga badan bisa luwih seger.
Paédah Labu Siam[besut | besut sumber]
Ngudhunaké tekanan darah. Labu siam nduwèni èfèk diuretik kang bisa ngudhunaké kadar uyah ing jero getih kang kebuwang saka uyuh. Sudané kadar uyah mau nduwèni sipat nyerep utawa nanggon banyu sing bisa ngènthèngaké kerja jantung anggoné mompa getih, saéngga tekanan darah bisa mudhun.[4]
Ngudhunaké kolesterol. Kandhutan kalium ing labu siam nduwèni paédah kanggo ngudhunaké tekanan darah lan ngresikaké karbondioksida ing jero getih. Kalium nglancaraké pengiriman oksigen menyang utek lan mbantu nglancaraké kasalarasané cairan, saéngga awak dadi luwih seger. Labu siam uga nduwèni kandhutan Vitamin B3 sing bisa ngudhunaké prodhuksi kolesterol.[4]
Nyegah kanker. Labu siam nduwèni kadar serat sing apik, ya iku 1,7 g per 100 gram. Konsumsi serat sing cukup apik banget kanggo ngelongi risiko lara kanker amarga sistem pencernaan sing ora sampurna.[4]
Ngobati asam urat. Èfèk diuretik saka labu siam nglancaraké proses mbuwak uyuh, saéngga kaluwihan asam urat bisa ditokaké saka badan.[4]
Panganan apik kanggo ibu sing lagi ngandhut. Asam folat penting banget kanggo ibu sing lagi ngandhut amarga bisa ngelongi risiko bayi lair cacat.[5]
Apik kanggo wong kang kena penyakit Diabetes mellitus, ing labu siam ana kandhutan karbohidrat kang cukup dhuwur, saéngga wong kang kena diabetes ora prelu mangan panganan pokok kang akèh. Mangan labu siam kukus kanthi rutin bisa maregi lan nggantèkaké panganan pokok.[4]
adaptasi karo kurangé banyu nalika mangsa ketiga lan kaluwihan banyu nalika mangsa rendheng. Labu siam bisa urip apik ing lemah garing, drainase lan aerasené apik, gembur, lan akèh kandhutan bahan organik.[3]
Winih labu siam dikasilaké saka wiji woh sing wis tuwa tenan. Wiji iku banjur didèlèhake ing panggonan sing anyep lan ditunggu nganti thukul trubusé. Sawisé thukul trubus, banjur ditandur ing lemah lan dirumati, diwènèhi rabuk, lan digawékaké lanjaran kanggo mrambat.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.38, 3 Maret 2016.
Probolinggo | Purbalingga | Purwakarta | Purwodadi | Purwokerto | Purworejo | Rangkasbitung | Rembang | Salatiga | Sampang | Semarang | Serang | Sidayu | Sidoarjo | Singaparna | Situbondo | Slawi | Sleman | Soreang | Sragen | Subang | Sukabumi | Sukoharjo | Sumber |
# SUGENG RAWUH # CV. Java Ombus . Alamat : Tegal Cerme, RT. 08, Baturetno, Banguntapan, Bantul. Yogyakarta. 55197. Cp. 08180421...
Sugeng Rawuh ING Omah Busana Blangkon.
Sugeng Rawung Ing Omah Busana Blangkon Jogja Model Blangkon Omah Blangkon Jogja
Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
PUSAKA LELUHUR: “AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi
“AJI QULHU SUNGSANG” By
Ngelali - Utami Dewi F - Download
dicacah alus nganti ajur temenan, (utowo di blender alus) lebokke ning glepung mau, aduk-aduk roto. • Gulo putih karo endog pitik
Kartunis Indonesia (Pakarti), Semarang Cartoonist Club (secac), Solo Kartunis Indonesia (sloki), Kelompok Kartunis Kaliwungu (Kokkang), Kartunis Ambarawa (Karamba), Paguyuban Kartunis Yogya (
Niat ingsunmatek aji, Ajiku Jala Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
“AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi SABTU, 16 APRIL 2011-PUSAKA LELUHUR:
nyuwun sewu niki saking sukorejo cah enggal nderek ngiyub teng gubuge kluarga kendal...salam knal smua.
RNDr. Miroslav Griga, CSc. Ing. Lenka Grimová
Ing. Martin Hájek, Ph.D. Ing. Miroslava Hájková
Doc. Ing. Josef Hakl, Ph.D. Ing. Ján Halas
Prof. Ing. Karel Hamouz, CSc. Ing. Pavel Hamouz, Ph.D. Ing.
Doc. Ing. Milan Kroulík, Ph.D. Ing. Petr Kroutil, Ph.D. Ing. Zdeněk Kruliš
Ing. Vlastimil Mikšík, Ph.D. Doc. Ing. Jan Mikulka, CSc. Ing. Pavel Milata
Ing. Pavel Minář, Ph.D. Ing. Petr Mižík
Doc. Ing. Petr Škarpa, Ph.D. Ing. Josef Škeřík, CSc. Ing. Michaela Škeříková
Ing. Stanislav Torma, PhD. Ing. Monika Töröková
SUGENG RAWUH ING OMAH BUSANA SURJAN
Dongeng Keris Empu Gandring Keris buatan Empu Gandring
oldid=813833"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
ShqipSvenskaTiếng ViệtVolapükWinarayZeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.13, 9 Maret 2013.
ora dek VIP… ngono jare dek vip.. aku dek tengah ngisore Jupe dadi lek ndangak wingi ketok katoke lek aku gawe koco tembus pandang… wkakwkakwka
wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumados, samanten ugi kulawarga ingkang
Kingkong :kados pundi kabaripun mas, sak meniko wonten pundi ingkang
“wah, podho lek ngono, aku yo arep mulih jam semonoan..”, balesku
“berarti kabeh kudhu mari jam rolasan.. ayo cepet Mal..!”
waktu itu aku mikir, kayaknya nyaris ga mungkin ngerjakan
kandungan 16.800 926 Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931
Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
Prajurit Wirobrojo, Prajurit Dhaeng, Prajurit Patangpuluh, Prajurit Jogokaryo, Prajurit Mantrijero, Prajurit Prawirotomo, Prajurit Ketanggung, Prajurit Nyutro, Prajurit Surokarso dan
Ewangku durung sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku mau langsung
Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cle anerku iki gak isok nyedot,
tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."
Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?".
Al-Quran Juz 1-30 | Blog'e Kang Okah
Sebecik-becike Menungso iku kang Migunani Tumraping Liyan
Thanks. Blogmu iki tentang opo bro, aku kok yo rah ngerti bahasane...
Jawa Timur:[sunting | sunting sumber]
yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan
kayune guuuuedhe tenan rek, sampek endhog ke gosong. tapi kethok e kok luwih mak nyuuus yo,
Priyadi Niat ingsunmatek aji, Ajiku Jala Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
Sahid, kulo sak keluwargi nderek belosungkowo, mugi arwah kakanda penjenengan tinampi wonten sisihipun Gusti kang Murbeng dumadi.-amin
ingkang saklebet-lebetipun, mugi Allah paring kekiyatan dumateng brayat
“Mas, panjenengan niku kepripun? Velg alumunium kok dipasang wonten pit gazelle, menika saestu mboten
BLANGKON / VIDEO GAMBAR MODEL BLANGKON ALUSAN LANGSUNG DARI PENGRAJIN
Pemesanan : Telp/sms/WA. 081804210607 Telp/sms. 082133775521 Rumah/Toko : 0274 4435745 . Pin BB.5d266293 No Rekening Ban...
berbunyi ” Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin, luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka ”
jare meh tau dijoli innova tapi pak azha wegah…dee wis sugih…kan pegawe BRI….saiki
Purbalingga | Purwakarta | Purwodadi | Purwokerto | Purworejo | Rangkasbitung | Rembang | Salatiga | Sampang | Semarang | Serang | Sidayu | Sidoarjo | Singaparna | Situbondo | Slawi | Sleman | Soreang | Sragen | Subang | Sukabumi | Sukoharjo | Sumber |
keanggautaan Muhammadiyah." (H. Ahmad Soekarno, 1957)Muhammadiyah itu: yen dijiwit dadi kulit, dicethot dadi otot... setan ora doyan, dhemit ora ndulit... (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Méristem_Primèr&oldid=977259"	Kategori: BiologiJaringan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 2 Maret 2016.
Doc. Ing. Pavel Ryšánek, CSc. Ing.
Ing. Ján Tancik, PhD. Ing. Petra Temiaková
Ing. Dalibor Titěra, CSc. Prof. Ing.
Ing. Štefan Týr, PhD. Ing. Yvona
bisa guyub. Wajar mbahbos,sik wez jamane akeh sing
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo , Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
dudu mas ......yen koncone awak'e dewe dek jaman SMA 1 biyen Purwadi sing ingah ingih kae to, saiki neng ngendi
kuwi artine : pakan pitik apa pakan manuk, "WADI" kuwi rahasia, lha yen di othak athik gathuk,dadine mbuh ra weruh ha...ha...ha....
...... iyo bener Poer "JIMIN" Wadi kae, koncone awak'e dewe, saiki neng ngendi mas???opo sampeyan pirso anggone jumeneng penjenengane Kang JIMIN kae ...????mugo mugo ora dadi anggota DPR, klo pun dadi Anggota DPR asal ojo tukang mBolos opo tukang MICEK ono Ruang Rapat wae ....
Kuwi dudu banne sing gembos, Ndop, tapi awakmu sing mundak ginuk-ginuk!!!
Wo ngono, yo brati alhamdulillaah, wis nasipe si Abdul, wis tuwo,
Iyo, Ndop. Sakno Abdul, ben leren disik wae tenguk-tenguk ning ngguri omah. Eh Ndop, lha sepedamu sing anyar kuwi sopo jenenge?
sing mlenthung mung jempole, dudu .... anune (kan iso disunat maneh eh disodhet !).
yo le sregep golek duit alias kegiatannya he he.Bener Sus, Bambang karo Sunar ki yen sing nganggo wong liyo gedhe lo bayarane ...
suwun promosi sego pecele “mBok Iro” aku dadi kelingan omahku, aku anake mbok iro sing nomer loro, saiki manggon nang sidoarjo nyambut gawe nang tanjung perak (mulai awal jan 2008) suwe ono Bali. suwun yo mas. warunge mbokku mlebu internet he he he
Bismillahirrohmanirrohim...Sang Wewe putih gandengan akuSang Wewe abang alingono awakkuSang Buto ijo ojo ana konoSukma toya ono ing burikuLandhep kang katon adoh katingalBadanku ono ing sajroning
Ajiku Jala Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
wau wonten titipan pitakon saking pak modin atas rekom pak Lurah Kauman ingkat nangletanke pernyataan den Bagus masalah umur tuwo. Niku nopo leres ?. lajeng kapan pak Modin dipun undang ? …. #gluntang Kaping tigo, gek
Yuswonipun sampun sepuh, nanging coro mikire tesik kados tiyang alit.. Niku jarenipun ibuk kulo..
Tumbas wae kang, iPhone 4 pancen sak mono regone. Rencang2 sing nggawe
Ing. Petr Fučík, Ph.D. Ing. Pavel Fuksa, Ph.D. Ing.
Doc. Ing. Vlastimil Rasocha, CSc. RNDr. Ľubomíra Raučinová
Ing. Aleš Raus, Ph.D. Ing. Karel Rezek
Prof. Ing. Rostislav Richter, DrSc. Ing. Jan Ripl
09 AUG Pertandingan OR + Warung Pojok
resik, bayarane gedhe tur ceperane akeh.
Tomo: Wis ngene, lek saiki umpama milih, sampeyan pilih dadi rakyat opo dadi pejabat?
Tomo: Woo…yo pantes ae, lha
idiut…pinter tenan panjenenganipun golek kontjo???
Reply	Nona Nieke,, says:	November 23, 2007 at 8:48 am	Yah, smoga mas Adi sama mbak Mayuko langgeng2
Saderengipun taun 1945 kita bangsa Indonesia kajajah bangsa manca, antawisipun bangsa walanda. Ing pundit-pundi papan kathah para sedherek kita berontak lumawan panjajah.
Wiwit saking Raden Ajeng Kartini ingkang ngupaya undhaking pahlawaning drajating wanita, dr. Wahidin lan dr. Sutomo saha perjuangan pahlawan sanesipun kita lajeng mangertos, bilih persatuan menika upaya ingkang trep uwal saking penjajahan.
Taun 1928 para pemuda sa-Indonesia ngawontenaken pepanggihan ing Jakarta, sedaya sami prasetya mujudaken pakempalan kepingin mujudaken negara ingkang mardika. Para Ibu mboten purun kantun, awit gadhah raos kepingin mujudaken Indonesia ingkang merdeka, pramila para ibu sami prasetya ing taun 1928 menika ugi ngawontenaken pepanggihan ingkang dipundhalangi pakumpulan wanita sa-Indonesia. Lajeng ngawontenaken kongres ing Ngayogyakarta.
Kongres menika dipunwontenaken wiwit tanggal 22-25 Desember 1928. Prasetya menika lajeng katetepaken minangka Hari Ibu lan dipunpengeti saben tanggal 22 Desember.
Poro rawuh ingkang kinurmatan bangsa Indonesia sampun merdeka boten kajajah malih, menapa ayahanipun para ibu sampun rampung?
Poro ibu tasih kedah berjuang, kangge ngisi kamardikan, kanthi ndherek nyengkuyung nggayuh pemimpin ingkang luhur, bangsa Indonesia inggih menika mujudaken masyarakat adil lan makmur adhedhasar Pancasila lan Undang-Undang Dasar 1945. Sedaya gegayuhan saged maujud kanthi lelabuhanipun ibu, trep kaliyan
Posted: Februari 17, 2011 in Wejangan Leluhur	1
Endi ta : wujude kang aran Rasa sajati?
Yen karingkes : Kang ajak adhem lan sumeleh.
Ananging, iku mau aja dikira wis tulen (giliging Rasa) sabab iku mung lagu pucuke bae. Isih kacampuran ing alusing rahsa (Mutmainah alus).
Ewa dene ….. sing sapa wis bisa nggayuh pucuking Rasa sajati, sanajan mung lagi pucuk tur isih kamoran rahsa ….. ya wis kanggonan ing katentreman,
ora mung angen-angen lan rahsa bae, nanging nganggo katumusan pakartining Rasa sajati. Dadi nalika mintir mau : Rasa jati tuwin angen-angen lan rahsa : padha makarti kabeh.
Ing kono Rasa jati ndayani marang karilan, katentreman, kajen-jeman, betah ijen, ora bosen, tajem sapanunggalane. Angen-angen ngelingi marang
Ora ana maneh kejaba mung tlaten, ngulinakake salat sarta netepi ugering kasusilan.
Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
“AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi SABTU, 16 APRIL 2011-PUSAKA LELUHUR: Menurut cerita versi...
AJI PENGASIHAN SELASIH IRENG By Slamet Priyadi
Jala Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
pukul 12:08 PM	Waw, jaman nom-nomane lek jie ki. Nguntal sandal ….. Balas	lekdjie,dab.. berkata:	April 11, 2010 pukul 2:17 PM	jaman sih cilik om,durung dadi cah enom..wah,
Mbuh, sampe saiki durung pati doyan mangan..
Hag hag, lha piye carane ngayuh
tapi gawe blogq sing boso campuran Indonesia kaliyan Jawi… Akhire gak isok nampilne iklan tulisan & banner… emang kudu boso enggres yo mas?
jik penak, saiki wis angel jare… biyen mung nggawe blog boso inggris, isine kopas rapopo, diiseni postingan 10 munggah, lagi didaftarne..
← unggah-ungguh ngoko	Tresnaku →	unggah-ungguh krama	21
unggah-ungguh basa Jawa jenis kaping pindho yaiku krama. krama kuwi dianggo marang wong enom
ing tyas, mring warna kang mindha Ratih, tansah aliringan tingal, Senapati lan sang dewi.
Sinten ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu
Wringinpitu Wringinrubuh, Wringin-uwok, Wringinputih, ing landheyan Alas Ngroban, sedaya wus kereh jladri, Kebareyan Tega- (k.240) l layang, ing
(24) Wuyunging driya sinamun, tan patya magumbar liring, tan pegat sabil ing nala, wau Risang Senapati, enget yen dene jinisnya, dyah narpa tuhuning ejim.
(26) Ngunandika dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, “ Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.
(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika ingkang warni, tilemane randha papa, labet tan wonten
Dyah merang lenggah tumungkul, sarwi mesem turira ris, “Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten kang ngrego-(k.243) ni.
(42) Mider ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.”
Minta tamba ujaripun, pan dudu lara sayekti, lara arsa madeg nata, ewuh mungsuh guru darmi, wus persasat ingkang yoga,
(56) Lan titisnya Sang Hyang Wiku, kang mengkoni ngrat sekalir, Senapati nir wikara, karenan mring narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.
(2) Nadyan ingsun pas wus sugih krami, tur sami yu kaot, genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun
dirimu adinda Gusti, kepadamu saya tergila-gila.
(3) Malawija neng jro tilam sari, tan lengganing pangkon, mung pun kakang timbangana Angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng
(6) Sing ngembanan wus tumrun sang dewi, long lenggah sekaron, malih sang dyah matur mring kakunge, “Pangran nuwun ngapunten kang cehti, dene kumawani, dhoso gungan kakung.
(7) Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra wayah tembe, tinulusna darbe cethi mami”, kakung ngraketi ngling, dyah ingras pinangku.
(12) Malih sang dyah mangsit marang laki, ngelmining kerato- (k.249) n, mrih kinedhep mring lelembut sakeh, Senapati wus kadriyeng wangsit, wusana sang dewi, ngraket weceng kakung.
(14) Raka ngimur mrih lipuri Yayi, “Adhuh mirah ingong kang sih tresna marang ing dasihe, myang
(26) (k.251) Wong gumedhe anglungguhi kibir, sapa padha lan ngon, larangane Hyang Sukma kang murbeng, kibir riya piyangkuhing jalmi, mrih ngalema luwih, keringan sawegung.
(30) Bumi kandel jembare ngluwihi, dwi lir pambeging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra
(3) Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane”, Senapati lon matur, “Wananipun ayu nglangkungi, saktuwuk dereng mriksa, keng (k.253) kadya Dyah Kidul”, sang wiku mesem ngandika,
(6) Sakpraptaning jro pureng jeladri, Ratu Kidul wus kepanggih nendra, nglenggorong langkung agenge, lukar ngorok mandhekur,rema gimbal jatha mangisis,panjangnya tigang kilan, sakcarak gengipun, kopek nglembereh sakiyan, Senapati kamigilan wrin ing warni, tansah legek
linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.”
(k.254) Sunan Adilangu berkata kepada Senopati,
nulya kentar pyagung kalih, ing semarga Sunan tansah jarwa, “Ya sun tan malangi Jebeng, nggonira kita wanuh, lan dyah narpa sakkarsa Kaki, wis bener karsanira, nging ta cegah ingsun, wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
Hyang widi, panjang umur dan sehat.”
(12) “Yen wis mantep panuwunmu Kaki, sunparingi sesarating gesang, dimen sirna lara kabeh”, Ki Taman nembah nuwun, majeng
(13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung tyasnya
hadapan, Sang Senopati berbicara pelan.
(15) “Bibi Panggung mula suntimbali, lan si Kosa ya padha sunjajal. Nggonen lenga Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar, tan lengganeng dhawuh, Panggung Kosa tinetesan, Jayengkatong gya sirna kalih tan keksi, pan wus manjing nyeluman.
Sunan Adi lon nambungi angling, “Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim
(18) Prayogane Jebeng (k.257) Senapati, bocahira telu ingsun prenah, Panggung Kosa ing enggone, anenga wringin
kondur dalemipun, Senapati ngungun ing galih, duk aneng pureng sagra, de meh sisip
Becik nganggo eneng lawan ening, lumakuo sokur lawan rena, wismaa lan pepagere, kebo sapi yen ucul, keluhana dipuncekeli, yen mulih prapteng wisma, kandhangna sedarum,selarae pace- (k.258) lana, tunggonana yen turu kelawan wengi, pasrahna mring Kang Murba.
Mengko Jebeng ingsun mertikeli, karya kitha mrih kukuh prajanta, salameta prapta tembe, Jebeng ngambilaranu, aja akeh kebak kang kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing kendhi pratala, kang liningan sandika nulya nyaosi, tirta
kurang pangreksanya, temah praja eru, saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih, marang Kang Murbeng
Jebeng yen ws jumbuh traping urip, sasat sira wus
Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931
ing dino rioyo iki. Ora liyo sing nglebur dosaku lan dosamu kejobo Gusti Kang Maha Kuwoso. Dongaku mugo opo sing dadi sejomu iso kasembadan, urip tentrem ayem donya tekan akhiratmu. Diwenehi gampang anggone luru sandhang lan pangan. Tansah rukun
pradipta : “uadoh… jan bocah iki radue isin, mosok jalok poto neng pelayane, saiki seng isin dadi
poto2.. tapi yo tetep narsis no 1..
dadi pengen dolan2 maneh,, tapi wes susah saiki,, cekak danane,, hahaha.. marsudiyanto	21 June 2009
Pak kulo mriki badhe ngampil ipad eh keliru ipit, soale sumuk
suaranya apik, mungkin ndik gorokane koyoke ono peredam.
Reply	hahaha… monggo iPadipun. Didemek mboten nopo nopo kok pak. hahaha.. Ndik tenggorokane fatin enek es deganne, suarane empuk tur adem
Griga, CSc. Ing. Lenka Grimová
Ing. Daniel Nerad, Ph.D. Ing. Dušan
CSc. Ing. Mgr. Lukáš Pacek
Mgr. Jana Palicová, Ph.D. Ing. Slavoj Palík, CSc. Ing. Pavel Pánek
Ing. Iveta Pánková, Ph.D. Ing. Ludmila Paterová
Spitzer, Ph.D. Ing. Dagmar Spitzerová
Ing. Jitka Stará, Ph.D. Ing. Libor Stárek
“Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
nek jagomu Italia cepet ganti ae mumpung durung
Ing. Jan Klír, CSc. Ing.
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 53
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 55
read saiki kusuo no sainan 54 english, saiki kusuo no sainan 54 raw manga, saiki kusuo no sainan 54 online, saiki kusuo no sainan 54 chap, saiki kusuo
suharsono Sebuah nopo kagem ndoro seten, magelang niku mboten sembarang kito. Cobi taken Mas Hendarwan Supanji konco kula ngebrik
Piranti Kanggo Lelungan (Sarana Transportasi) | Seneng Sinau Jawa
← Wage lan Pahing	Basa Jawa kuwi komplit →
Januari 30, 2013 by senengsinaujawa	Jaman saiki akeh piranti kanggo lelungan kang luwih amot akeh, tur cepet tekan panggonan. Piranti lelungan utawa sarana transportasi iku dibedakake ana telu, yaiku piranti lelungan liwat ndharat, piranti lelungan liwat banyu, piranti lelungan liwat angkasa.
Piranti angkudan liwat ndharat yaiku kayata mobil, sepedha, montor, sepur, trek, andhong, dhokar, becak lan isih akeh maneh.
Piranti lelungan (tindakan) sing liwat banyu yaiku kayata : kapal, prau, gethek, lan lya-liyane.
Piranti lelungan kang ngliwati angkasa kayata yaiku : montor mabur,
Jejering wong urip iku sejatine kudu bisa tansah aweh pepadhang marang sapa wae kang lagi nandhang pepeteng kanthi ikhlasing ati. Manawa hurip ora bisa aweh pepadhang iku tegese mati.
← Dongenge Kancil Sing Cilik Ning Pinter (Seri 1)	Wage lan Pahing →
Januari 20, 2011 by senengsinaujawa	Sugeng Warsa Enggal, rencang-rencang kawula ingkang kawula tresnani. Sanajan sampun radi telat anggen kawula ngaturaken menika, nanging mugi tansah damel remen penggalih. Rencang-rencang, kathah ingkang sampun kawula, panjenengan, lan sanes-sanesipun tindakaken, sampun dipun menangi wonten taun 2010 kepengker. Negara saweg nandang kesisahan amargi kathah kedadeyan, prastawa, sarwa marai mbrebes mili. Kados ta tsunami ten Mentawai, gruduge redi Merapi, memalane Gayus Tambunan kaliyan Ariel, lan sanes-sanesipun.
Kathah tiyang Indonesia ingkang dados korban wonten prastawa grudug Redi Merapi. Dumugi sakniki taksih kathah banjir lahar dingin ingkang mlayu wonten padusunan tlatah Magelang, ngantos Mergi Magelang Jogja dipun tutup, pindah jalur ten Kalibawang. Kathah tiyang dusun mboten saged mlampah wonten papan sanes kangge makarya amargi kreteke ambrol. Kathah tiyang ingkang dereng angsal panggenan saking gruduge Merapi 26 Oktober 2010. Mangsa jawah kraos dawa sanget, deres, lan kali-kali sami banjir mbeta awu utawi wedi Merapi kacampur watu-watu ageng. Tlatah sacelake Redi Merapi kados ara-ara. Ingkang dados remen inggih menika tanaman umbi-umbian, kayata kimpul saged urip subur, lan gedhang.
MUgi-mugi wonten taun 2011 menika, kathah ingkang saged kita sedaya tindakaken kangge ndandani sedaya nipun.
Tulisan ini dipublikasikan di Lawang Ngarep. Tandai permalink.
Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten,
Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase .
3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar
6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing
anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah
sijine wujud rubrik sing ana ing majalah Jawa Panjebar Semangat. Dongeng-dongenge migunakake basa sing prasaja, sakliyane nganggo basa standar uga akeh ditemukake migunakake basa Jawa logat Banyumasan lan logat Semarangan. Basa kedaerahan sing manekawarna iki digunakake kanggo nemokake unsur kaendahan, supaya basane enak dirasa lumantar diksi sing cocok lan terep, saengga dongeng Wacan Bocah Glanggang Remaja iki bisa enak diwaca. Prakara sing bakal dibabar ing panaliten iki yaiku kepiye diksi sing ana ing Wacan Bocah Glanggang Remaja ing majalah Jawa Panjebar Semangat taun 2008 sing klebu tembung aran, tembung sipat, tembung kriya, tembung katrangan, tembung camboran, tembung rangkep, lan tembung manca (tembung sakliyane basa Jawa) sajroning Wacan Bocah Glanggang Remaja. Panaliten iki migunakake pendhekatan objektip, metodhe panaliten sing digunakake yaiku metodhe deskriptip analisis kualitatip, lan migunakake teknik cathet. Asiling panaliten iki nudhuhake menawa anggone migunakake tembung aran paling akeh yaiku tembung aran katon cacahe 50 tembung, dene anggone migunakake tembung aran sukma cacahe 13 tembung, tembung aran tankaton cacahe 5 tembung, lan tembung tansukma cacahe 3 tembung. Tembung aran katon sing akeh digunakna iki anjalari critane kaya-kaya dumadi temenanan, luwih jelas critane, saengga sing maca bisa luwih gampang ngerti isi critane, amarga saben-saben kedadeane sajroning crita digambarake kanthi nyata lumantar tembung aran sing akeh kasebut. Dene anggone migunakake tembung sipat sing digunakake akeh-akehe tembung sipat kaanan cacahe 32 tembung, tembung sipat watak sing digunakake cacahe 26 tembung. Tembung sipat kaanan sing akeh digunakake iki anjalari kedadean-kedadean sing ana ing crita bisa nggambarake kanthi jelas, saengga sing maca bisa luwih gampang mangerteni isi critane, uga bisa ngerti kepiye kahanan saben-saben kedadean sing dumadi kanthi jelas, amarga luwih jelas maneh kanthi anane tembung sipat kaanan sing diakehi iku. Anggone migunakake tembung kriya sing akeh dening tembung kriya tanduk yaiku cacahe 35 tembung sing awujud tembung kriya tanduk mawa lesan cacahe 12 tembung, dene anggone migunakake tembung kriya tanggap cacahe ana 10 tembung, lan tembung kriya tanduk tanpa lesan cacahe 7 tembung. Tembung kriya tanduk sing wujud tembung kriya tanduk mawa lesan sing akeh digunakake iki anjalari crita sajroning dongeng luwih urip, luwih jelas anggone nyritakake kedadean-kedadeane, uga critane kesane luwih urip, amarga anane tembung kriya tanduk sing akeh digunakake iku. Saengga dongenge luwih gampang bisa dingerteni, dadi narik kanggo diwaca, lan critane ora ndadekake bosen sing maca. Tembung katrangan sing digunakake iki komplek banget anggone migunakake tembung katrangan, tembung katrangane ana sing kanggo nerangake tembung aran, tembung sipat, tembung kriya, lan uga ana sing nerangake tembung katrangan iku dhewe. Tembung katrangan sing manekawarna akeh digunakake iki ndadekake mlakune crita bisa luwih gampang dimangerteni kanthi mangerteni kepiye mlakune crita lan ing endi kedadean-kedadean critane iku dumadi. Saengga saben-saben kedadean ing critane bisa katon jelas, amarga dijelasna lan kanthi teges dening anane tembung katrangan sing akeh lan manekawarna iki. Tembung camboran sing akeh digunakake yaiku tembung camboran wutuh cacahe 5 tembung, dene anggone migunakake tembung camboran tugel cacahe 2 tembung. Tembung camboran wutuh sing akeh digunakake iki anjalari saben-saben kedadean ing crita iki bisa nggambarake suwasana lan kahanan crita, kaya-kaya sing maca bisa melu ngrasakna isi critane, amarga dijelasna kanthi anane tembung camboran sing akeh kuwi. Saengga bisa nggampangake sing maca anggone mangerteni isi critane, uga critane ora ndadekake sing maca dadi bosen lan critane kesane dadi unik kanthi migunakake tembung camboran sing akeh kuwi. Tembung rangkep sing akeh digunakake yaiku dwilingga cacahe 22 tembung, dene anggone migunakake tembung dwilingga salin swara cacahe 9 tembung, lan tembung dwipurwa cacahe 2 tembun. Tembung dwilingga sing akeh digunakake iki anjalari crita ing dongeng iki dadi luwih urip, luwih jelas anggone nyritakna saben-saben kedadeane. Saengga dongeng luwih gampang dingerteni sing maca, lan critane ora ndadekake bosen sing maca, amarga digambarake kanthi jelas nganggo tembung dwilingga sing akeh digunakake kuwi. Sajroning panaliten tembung manca (tembung sakliyane basa Jawa) iki sakabehane nggunakake basa Indonesia sing ana ing Wacan Bocah Glanggang Remaja, sakliyane bisa nambahi endah, uga bisa ndadekake crita dadi jelas lan crita kesane dadi wah kanthi basa sing prasaja sing lumrahe digunakake ing basa padinan. Saengga critane luwih marak ati lan ora ndadekake bosen sing maca, uga tembung manca (tembung sakliyane basa Jawa) sing akeh digunakake iki ndadekake critane dadi endah. Adhedasar panaliten Wacan Bocah Glanggang Remaja ing majalah Jawa Panjebar Semangat urun rembug supaya bisa ditliti maneh kanthi migunakake prakara sing liya. Sakliyane iku bisa uga dicetak minangka produk medhia piwulangan basa Jawa.
Kata Kunci Diksi, dongeng Wacan Bocah Glanggang
PARAMITA MUTAQIENAH, Cerita Rakyat Ki Ageng Giring di Desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara.
AMIN JATI WALUYO, Pembelajaran Bahasa Jawa Ragam Krama
Nge-Gembel AkhirTaun 2012 Gunung Kidul] --...
[Part #2 Nge-Gembel AkhirTaun 2012 Gunung Kidul] -...
[Part #1 Nge-Gembel AkhirTaun 2012 Gunung Kidul] -...
malesan kudu ngerti tanggung jawape urip ana alam ndoya, samubarang tumindak kudu nganggo paugeran Kawicaksanaan sing maksute tumuju nentremake sekabehane. Sing baku sing penting sing pokok nentremake marang keluargane dewe. Laku lan tumindake ragane putra kabeh sabendinane kudu kena kanggo patuladan kena kanggo panutan kang becik tumrap keluargane umume wong liya, sing nganggo pedoman watak satriya sejati lan sejatine satriya sing dasare madep – mantep – jujur karo awake dewe lan wong liya ;Lakune watak satriya kudu eleng marang unen-unen, kudu ngerti karo pedoman :a) Sing sapa nandur bakale ngunduh panggawene dewe.b) Sing sapa utang bakale nyaur panggawane dewe. c) Sing sapa nyilih – bakale mbalek ake panggawene dewe.d) Sing becik bakele ketitik –sing
ojo nglalekake, ojo ninggalake, ojo mbuang ajaran kang wis disabdakake marang moho sucine dewe, kang wis dimanunggalake gelar lawan gulunge sing kaparingan asma putra yen nganti nglaleake mbebayani banget tumrap ragane putra dewe. Kabeh dawuh sing ana ajaran di gatekake sing temenan dilakoni sing temenan,aja mung yen eleng wae,aja mung yen longgar wae lagi di lakoni iku ora prayoga CONTONE : Maos kunci siram jamas sak wayah-wayah diprayogakake sesaji dino senen paing, dilatih ragane melek sak jam rolas luwih apik.
lakon kabeh laku sing diadepi iku kabeh kadang iku Maha suci dewe kang maringi kang nguji marang ragane putra tujuane supaya pinter supaya bandel kaya satriya sejati.Yen ana pakewuh, yen ana lakon-lakon kudu dirasakake
ana pikirane dewe. Carane nggulung ana rasane karo nguda rasa ngene. Opoto sing isih kurang pas lakuku, ngendi ta sing isih kliru lakuku, sing ngendi to lakuku sing isih nyimpang karo unen-unen kunci, iki ujian sing ngendi to sing diujekake karo maha suci marang aku iki.Yen ngadepi ujian ngadepi pakewuh yen ngadepi lakon umume radak ora mungguh ana pikiran ana rasane, ana ragane yen nyandung lakon-lakon kaya ngono iku sangune mung sing sabar anggone mikir, sing nrimo ditampa kanti ikhlas kanti legawa kanti lila. Dilakoni nganggo kawicaksanan sing tujuane nentremake sekabehane utawa ngrampungake masalah aja nambah masalah maneh. Sebab kabeh mau laku lakon maneka warna iku sing maringi sing nguji sing menehi yo Maha Sucimu dewe dudu saka wong liya utawa hak liyan. Ø LAKUNE KEKADANGANYen ana kadang lagi manunggal lagi kaparingan ASMO iku di sebut lakune isih Kekadangan. Lakune tarape kekadangan :Lagi mapakake lan lagi nglungguhake Kuncine, asmone satriyane, pewelingi, mijil, singkire ana rasa sejatine gelar lan gulunge pribadine dewe. Sing mapakake lan sing nglungguhake iya Maha Suci dewe dudu kadang sepuh utawa dudu hak liyan, sing ngerti lan durunge lungguh mau iya rasane dewe . Biasane enggal kersa lungguh lan mapane kari nggone nglakoni, aja di lalekake, aja ditinggalake, aja ora dilakoni kabeh dawuh kang ana mau. Pikirane niate sing madep, sing mantep, sing legawa, sing ikhlas temenan anggone nglakoni kabeh dawuh kang wis di paringake marang putra kadang kabeh.Contone sing kudu di lakoni :Kuncine diwaos sesuai petunjuk sing ana. Siram jamase sak wayah-wayah, sesajine dino senen paing mijil sowan Ramane. Anggone nglakoni sing ikhlas sing legawa pikire. Temenan iku setitik conto lakune tahap kekadangan. Sak banjure ngancik ana
kasatriyan iki lakune rada sak wetara panjang utawa rada akeh tur ya ora enteng sebab lakune kudu bisa ngliwati kudu bisa naklukake angen-angen budi pakerti lan panca ndriya papat-papate atunggal iku kabeh bakal diuji siji-siji marang Maha Sucine.Angen-angen budi pakerti panca driya iku uga kena diarani :1. Arupa banyu ana wetan, putih warnane ana irung lungguhe.2. Arupa Geni ana kidul, abang warnane ana kuping lungguhe.3. Arupa angin ana kulon, kuning warnane ana mripat lungguhe.4. Arupa lemah ana lor, ireng warnane lungguhe wadah.Sebab kabeh mau nguji dewe-dewe njaluk laku dewe-dewe. Iyo karo maha sucine bakal dilakokake dewe-dewe nganti bisa manunggal tekate, manunggal kekarepane, manunggal tujuane, bisa manunggal karo gulunge kabeh bareng, bareng nggayuh ketentreman , kabeh bareng-bareng nggayuh kasampurnan sejati. Uga kudu bisa manunggalake Gelar lan Gulunge.Sing di karepake manunggalake yoiku pendawa iku lima nanging siji. lima pancer iku limo nanging siji angen-angen budi pakerti ponco driya iku papat kudu nyawiji. Dadi songo kudu manunggal dadi siji bebarengan mlaku tumuju marang katentreman lan kasampurnan sejati.Lakune ajaran kunci urip pambuka rasa iku saka songo disik banjur wolu banjur pitu banjur enem banjur lima banjur papat banjur telu banjur loro banjur siji. Dadi soko nduwur banjur mudun-mudun kanti entek kari siji keno diwastani asale urip bali marang urip, asale suci bali marang suci, asale wiji bali wijine jagat iku keno diwastani mapan ana kasampurnan sejati. Uga lakune sebagian dilakokake ana gelar,
lakon mengko ana bijine yen bisa jolos kanti apik bijine yo satus, yen lakune aggone nglakoni bener separo bijine yo mung seket, yen anggone nglakoni kosong ora mlaku bijine yo nol putul. Kamongko kabeh tahapan lakon iku kudu bijine satus, yen durung antuk satus mesti wae mbaleni maneh nganti bener kabeh PR mau anggone nggarap nganti antuk biji satus. Mula welingku karo kadang kabeh aja samar, aja minder, aja mutung mengko Romo dewe kang ngatur, urip dewe kang ngagem kawicaksanan, moho suci dewe ngerti karo kekuatane ragane putro ora bakal dipekso, ora bakal dijlomprongake, ora bakal ditegakake. Kabeh bakal dituntun, kabeh bakal diduduhake marang katentreman.Tengerane lakune watak kasatriyan :1. Ora ketang setitik nglakoni wirang lan isin.2. Ora ketang setitik nglakoni susah, bingung, jibek ana piker.3. Ora ketang setitik nglakoni rada rekasa ana bebane raga.Lakon-lakon kaya ngono iku tujuane supaya kadang kabeh bisa ngrasakake dewe ora mung tembung jare kudu ngerti dewe bukti lan nyatane. Lakon-lakon kaya ngono iku kadang kabeh supaya ngerti yen slirane digembleng karo maha sucine supaya kuat, supaya tahan pukul, supaya ora cengeng, supaya ora kagetan, supaya ora gampang mutungan, supaya ora gampang putus asa, supaya dadi satriya sejati – sejatine satriya kang pilih tanding. Sebab ana unen-unen yen ora ngerti salahe ora bakal ngerti marang benere, ora ngerti susahe ora bakal ngerti marang bungahe, ora ngerti rekasane ora bakal ngerti marang penake.Ujian liyane kayata :Kesabarane uga di uji, narimone uga diuji, ikhlase uga diuji, welase uga diuji,
dilakokake marang Moho sucimu dewe sing tujuane supaya ngerti marang bener klawan salahe laku lan tumindake satriya mau. Sebab yen durung ngerti benere kang sejati, slirane tetep diduduhake terus nganti ngerti temenan, nganti krasa anane sing bener mau.Pepenget marang kadang sing
mau, yen panyuwune akeh lakune uga akeh, sebab kelakone kabule sarane kudu dilakoni lan di goleki nganti tekan panuwune mau. Sebape lakune kasatriyan iku ana laku kang wajib kudu laku, kudu dilakoni koyoto :- Panyuwune kunci wis papat panuwunan1. Nyuwun pangapura.2. Nyuwun wicaksana.3. Nyuwun panguwasa.4. Kula nyuwun kangge hanyirnakake tumindak ingkang luput.iki panyuwune kunci padahal kabeh panyuwun kelakone nganggo dilakoni kudu gelem mlaku supaya tekan nggone, sing dikarepake lakune panyuwun papat iki wae wis rada sak untoro abot, yen bisa aja ditambahi panyuwun sing saka mijil disik, mijile cukup mijil sing wis ana wae kaya mijil wajib, mijil siram jamas, mijil sesaji, mijil sowan rama wae wis cukup,
Lakune Kasatriyan yoiku sing baku kudu bisa nentremake keluargane disik lan tentreme pribadine dewe ora usah nentremake hak liyan disik yen durung bisa netremake keluargane dewe. Lan tujuane lakon utawa ujian-ujian mau maha suci mengku karep :Ngeman marang ragane putra, nuduhake dalan kang bener marang awakmu, nuduhake dalan katentreman marang keluargamu kabeh, nuntun sliramu
mbesuke, ora bakal kesasar uripe, ora bakal kesusahan ana gelar lan ana gulunge nganti tekan ndelahan. Mengkone iku mau janjine URIP marang putra kadang kabeh, iku janjine Moho suci mu marang satriyamu, marang ragane putra . Sak banjure yen lakune KASATRIYAN wis jolos wis lulus kabeh kanti apik
kanggo ater-ater wae, kurang prayoga yen dibeberake ana
disyahake marang gulunge dewe banjur ngancik laku ana KADEWATAN. Ø LAKUNE KADEWATANLakune kadewatan kari
sugeng soyo prayaga yen ora nyandak umure, lenggahe ana gulung utawa ana alam langgeng wis disiapi palenggahan sing jumbuh karo labuh labete utawa sesuai karo pitukon laku lan tumindake ana kekadangan, kasatriyan,
sanSimen Simen11 Februari 2017 03.45Rahayu.Kados pundi olah nafas ingkang leres kadangku,nyuwun wejangaan nipun rahayuHapusSimen Simen11 Februari 2017 03.45Rahayu.Kados pundi olah nafas ingkang leres kadangku,nyuwun wejangaan nipun rahayuHapusSimen Simen11 Februari 2017 03.45Rahayu.Kados pundi olah nafas ingkang leres kadangku,nyuwun wejangaan nipun rahayuHapusWitingurip11
wiwit mijil 1 lan sakpiturute ?BalasHapusGethuk Gedhang20 September 2016 11.31Awit, Sabda Mijil sakben tingkatan punika mboten sami. Saking kawula Trah Kadiri. BalasHapusGethuk Gedhang20 September 2016 11.31Awit, Sabda Mijil sakben tingkatan punika mboten sami. Saking kawula Trah Kadiri. BalasHapusGethuk Gedhang20 September 2016 11.31Punapa wonten tingkat (Mijil) wiwit mijil 1 lan sakpiturute ?BalasHapusUnknown24 Oktober 2016 04.58Kawulo kolomben tumut wejangan wonten daerah semarang, lan sampun ngampahi jamasan 40 dinten, tp kawulo tak sih bingung, punopo kegunaanipun meniko ingkang kawulo tumut i, matur suwun. Salam RahayuBalasHapusTeguh Siswanto15 Februari 2017 18.34Menawi panjenengan Sedoyo Sampun saged pepanggihan
tahun; Wayang Tutur; Wayang Diponegaran; Wayang Golek Cepak; Wayang Sejati; Wayang Geculan; Wayang potehi dari China; Wayang Kanci; Wayang Seratus Kurawa; Wayang Kontemporer; Wayang Thailand, Amerika, dan India; Wayang khusus
Aplikasi buat gebet cewek pas liburan !
Napak tilas museum wayang ing tilas daleme swargi ...
Kabupaten WonogiriJateng Wonogiri • Baturetno • Batuwarno • Bulukerto • Eromoko • Girimarto • Giritontro • Giriwoyo •
Jejer: Kowé ora bakal kepétung dadi umat ana ing Kratoné Allah, yèn olèhmu nglakoni Angger-anggeré Torèt ora luwih sampurna ketimbang karo sing ditindakaké déning para ahli Torèt lan para wong Farisi (ay.20)
Pepengetipun Gusti Yesus punika keras. ‘Kowe ora bakal’. Punika kados-kados satunggaling ancaman ingkang katujokaken dhateng para murid. Para murid kedah sampurna. Yen biji A punika biji paling sae, ingkang dipun kersakaken dening Gusti, para muridipun Sang Kristus kasuwun biji A+.
Punika magepokan kaliyan nglakoni angger-angger. Sacara hukum tertulis, tiyang boten nerak wewaler lan nuhoni prentah, bijinipun A.
Mangka, ingkang kasuwun kedah A+. Biji A+ punika kados pundi? Inggih punika lampahing gesang ingkang langkung nginggil mutunipun. Manawi Musa nampi angger-angger Toret ing pareden Sinai, Gusti Yesus ngajak para kagunganipun, supados nglampahi gesang ngabekti ngungkuli Sinai. Kadosdene mega sanginggiling redi Sinai. Mega punika saged dhateng pundi-pundi, lan tetep mega, tetep manggen sanginggiling papan ingkang paling inggil.
Wujudipun? Sampun ngantos nyupatani liyan, utawi ndongakaken awon liyan. Punika sami kaliyan memateni. Dados, manawi memateni kawastanan lepat manut
asianpornohub.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.asianpornohub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Cemburu - OM. Sera Mung Nyawang Fotomu - OM.Sera
Wedi Karo Bojomu Watu Cilik Taline Asmoro - OM. Sera Lapindo - SERA Koyo
murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng
Ojo rumongso iso yen urung iso ngrumangsani. Sak temene wong sukses iku wong kang eling/
ora maca blasss… mung arep melu bungah, saiki wes dadi
Kanjeng Adipati: Lapangan RINDAM IV =-.
Adik njawil mas, jebul wis sore
Kagem Gusti kang moho Agung, ingkang kaparingan sedoyo nikmat kangge kulo lan panjenengan. Lan ucapaken salam kagem
mesin.Iki tak gambar tanggal 16 April 2010Pas dijungkir ngene koyone truck iki lagi nggolek opo ngono nang lemah.Yen iki tak gambar mau awan 27 juli 2010.Nang ngarepan kantor ku sing ono ing Kawasan Industri Wijaya Kusuma mben dino okeh banget truck sing parkir lan liwat ... truck sing nggowo kontainer macem macem ukuran ko 20feet, 40feet lan ug o 40 feet hicube. Nanging sing mesti parkir sak nggon enggon kuwi truck e Gudang Yamaha sing pas ning ngarep kantorku. Yen awan pas jam istirahat aku sok nggabar truck truck kuwi. Iki beberapa sketsa kuwi ...
sik ning mburi truck sing bar tak gambar ...Iki nggambar ning ngarep gudang ing Kawasan Industri wijaya Kusuma Semarang. Kuwi truck tko Jeporo sing ngirim barang berupa bangku bangku kebun. Ngarep e truck iki ono container ukuran 40feet high cube sing ladi di stuffing nggo export. Katon ing mburi (
ardyan wah wis tekan no mer 12 saiki….
Gabus Geyer Godong Grobogan Gubug Karangrayung Kedungjati
Klambu Kradenan Ngaringan Penawangan Pulokulon Purwodadi
Het Bildt, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Kutha krajané ya iku Sint Annaparochie. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé kira-kira ana 11.000 jiwa.
Tlatah Het Bildt iku akèh didunungi déning wong saka Zuid Holland. Mulané para padunungé akèh sing wicara basa Walanda lan dudu basa Frisia.
pm	nek aku sing paling rame yo pasar bandeng, soale cedek karo omah. terus malam 25 nang giri. gawe kabeh kru nggersik.com . sepurane sing
Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan
Tivoli Neu iku sawijining stadion bal-balan ing Innsbruck, Austria. Stadion iki resmi dibuka 6 September 2000 lan dadi markas resmi FC Tirol Innsbruck, sing wektu iku dadi juwara Liga Austria. Saiki stadion iki dadi markas FC Wacker Innsbruck, klub sing lair taun 2002, sawisé FC Tirol dinyatakaké bangkrut. Wiwitané, Stadion Tivoli Neu mung duwé kapasitas 15.000 kursi. Nanging sawisé dirénovasi ningkat dadi 30.000 kursi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.32, 11 Sèptèmber 2016.
Pranawa 13.200 571 Ngaben Ngelanus 37.200 572 Ngaben Sarat 20.400 573 Ngaben Sederhana 16.800 574 Ngalinggihang Dewa Hyang 13.200 575
mung abab thok : mung swara thok, ora cucul dhuwit.
abadi : lana, langgeng, lestari.
abah : abah-abah prabot, piranti;
jarané diabah-abahi : di tropi lapak lan kendhali; lan sak panunggalané;
kumureb ing abahan : pasrah pati urip.
abang : laka, lak, jingga, abrit;
mung di enggo abang-abang lambé : tembung sing manis mung
dalem : baturing ratu, adalem, kawula, aku, kula,
begawan abiyasa : pendhito ing wukir retawu, bapaké prabu pandhu, éyangé para pandhawa.
jagal abilawa : jenengé werkudara nalika ngéngér ing wiratha.
abimantrana : berkah, donga, pangéstu,
abinawa : anyar, énggal, enom, nggumunaké.
abuk : ngabuk, ndhaku, ngepek, nggabrul.
abul : diabul-abul, di udhal-udhal, disebar, diwratakaké.
abur : mabur, ngambah ing awang-awang;
acala : ancala, ardi, aldaka, arga, giri, arditi, parwata, prabata, méru, wukir, redi, gunung.
acung : ngacung : awèh sasmito sarana ngangkat tangan tengen kanthi drijiné panuduh dicongataké;
ada-ada : wiwit nindakaké apa-apa sing mauné durung ana;
sugih ada : sugih panemu, sugih réka;
lagi adané larang pangan : lagi mangsané larang pangan;
adama : asor, nistha, papa.
adang : ngukus, ngliwet nganggo dandang.
adangiyah : adawiyah, pandonga, pamuji utawa pakurmatan ing bebukaning layang.
adas : thethukulan wohé digawé jamu lan lenga;
sembur-sembur adas : siram-siram bayem : awit pandongané, wong akèh muga-muga bisa kasembadan.
adat : tata kang wis kalumrah wiwit biyèn mula adaté : adat sabené, lumrahé, kaya kang wis tumindak;
adèn-adèn : dandanan kang digawé sarwa apik;
diadèn-adèni : diaji-aji banget, digematèni, banget.
adeg : kahanan apa-apa sing jejer jejeg;
adeg-adeg : cagak loro kanggo uwat-uwat, tandha lekasan kanggo nulis nganggo aksara jawa, bebaku, pokok;
diadegaké : ditata ngadeg, dianakaké tumrap pakumpulan, dijumenengaké, ditetepaké, diangkat;
adeg-adegan : mung kanthi ngadeg, jumenengan, tetepan dadi.
adhag : ngadhag-adhag : turu mlumah, negenthak-enthak ora ketutupan.
adhah : wadhah, diadhahi : diwadhahi.
adhakan : gampang ketemuné, gampang golèk-golèkané;
adhang : ngadhang : ngendheg ing dalan;
adhang-adhang tetesing embun : njagakaké barang mung sak olèhé.
adhèhan : adhèyan : jaran mlaku nyirik-nyirik;
adhèk : adhik, adhi, rayi, antèn.
adhèng : mari sedhih, mari susah, mari lara.
adhem : asrep, anyep, sarèh, kurang sethithik;
atiné diadhemaké : dilelipur atiné, diarem-aremi;
kahanan wis adhem : pulih tentrem sakuwisé ana gègèran;
sega adhem-adheman : sega tumpeng lawuhé kuluban.
adhi : antèn, adhik, rayi, sedulur enom.
adhuk : campur adhuk : campur bawur.
adhul : diadhul-adhul : diabul-abul, diudhal-udhal.
adi : linuwih, becik, apik, linangkung, utama, diadèkaké : dibecikaké;
adoh ing panggawé ala :ora dialani liyan;
adoh ing payendhu : ora disendhuing liyan;
adol : sadé, dodol, mandé;
adol ayu (bagus) : mamèraké ayuné (bagusé) supaya disenengi;
adol awèh tuku arep : tembungé bakul yèn dagangané ora larang;
adol gawé : ngatonaké panggawéané supaya diarani sregep;
kulak warta adol prungon : ngrungok-ngrungokaké kabar.
adu : aben, gathuk, tepung, narungaké;
adu arep : adhep-adhepan, arep-arepan, aben ajeng;
adus grujug : adus kanthi banyu saka ing timba digrujukaké awak sakojur;
adus wuwung : adus kanthi nyidhuk banyu kolah disiramaké awak sakojur;
adus getih : awaké tatu lan gubras getih.
agop : ora kendhat, ora lowong, tanpa lèrèn.
agor : swara gedhé semu erak;
ngagor-agori : bocah lanang swarané wiwit maleh gedhé.
agreng : alas agreng : alas gedhé.
agring : gering, lara, sakit, gerah.
agrong : jurang agrong : jurang jero.
agru : diagru-agru : dirusuhi, diganggu.
ahengkara : angkara, kamurkan, srakah.
ahli : wong kang pinter (putus) salah sijining kawruh.
aib : gaib, winadi, ora kasat mata.
ajalulihan : ajal mulihan : mulih marang asalé.
ajang : piring, wadhah sega yèn pinuju mangan;
ajang ing perang : paprangan, payudan, pabaratan, rananggana;
ajar : sinau, gladhèn, nggegulang;
akal : pikiran, nalar, reka, daya;
alap : dialap : dipék, dijupuk, digunakaké;
alap-alap : jinis manuk sing trincing lan banter maburé;
pengalapan : papan angker sok-sok ana sing kalap;
alap ingalap : sedulur lanang wadon, olèh bojo sedulur lanang lan wadon.
alas : wana, wanadri, jenggala, sigreng;
alas greng : sigreng, alas gedhé lan rungkut banget.
ambal : undhak-undhakan munggah kapal, rambah, unton-unton andha;
ambuwaha : mendhung, ima, himawan.
ambok : mbok manawa, mbok menawi, mbok bilih.
ambra : ngambra-ambra : dadi mratah, nular-nular.
ambrol : jebol, rusak, bedhah,
amarga kentèkan pawitan pabriké ambruk : ora bisa nerusaké.
amèk : amen, golek, luru, pados, njupuk. mundhut.
amen-amen : lunga mrana-nirana goiek pegawean;
amèr : sega arep mambu, ngemu banyu ;
diamer-amer : diarih-arih, ditanduld tembung manis.
amem : meneng, ora sugih omong.
ames : umos, ngember, ngemu banyu.
amik-amikan : nyamikan, pacitan, adu wedang.
aming : naming, mung, namung, nanging.
diampu-ampu : dipeksa, diprusa, dijiwat, disawiyah.
ampuhan : prahara campur udan (pedhut) ing pegunungan
ampyak : ampyak-ampyakan : kabeh disrengeni sanadyan sing salah ora kabeh.
amrih : supaya, nurih, supados, kareben.
amrik : ngganda (mambu) wangi banget.
ana dené : wondene, ewa dene;
ana begjané ora ana daulate : arep oleh kabegjan nanging wurung;
ana catur mungkur : ora maelu rerasané liyan;
ana dina ana upa : ora nyumelangaké anggoné goiek pangan;
ancak : encek : anaman pring wangun pesagi kanggo wadhah ambengan. (sajen), gagang tundhunan gedhang.
ancal : pancal, kembang lumbu (tales).
ancas : enering sedya,sing dituju, sing diniyati.
ancer-ancer : tandha-tandha kanggo panuduh, rantaman sing arep dilakoni.
ancik : ancik-ancik : apa-apa sing dianggo sanggan sikil nalika ngadeg;
diancik : diambah, diliwati;. ngancik : ngambah, ngliwati;
ancik-ancik pucuking eri : ana ing sajroning kahanan sing nguwatiarake.
ancug-ancug : mlaku semu jumbul-jumbul, pring, kayu dinggo tenger;
ancur : remuk, rempu, lim pliket kanggo ngraketake;
ngancur-ancuri : ngala-ala liyan supaya awaké diasihi;
andha : pring (kayu) loro nganggo ambal piranti kanggo menek;
andha jagrak : andha jagang, andha penganten, andha sing nganggo tuwak.
andhah : diandhahi : dislondhohi, dikalahi;
andhahan : kareh-rehan, sor-soran.,tembung sing wis owah saka linggane;
andap asor : trapsila, ora gumbedhe;
andhe : umpama, saandhe : saumpama.
andhem : diandemi : diantebi, didhadha, diakoni.
andheng : andheng-andheng : cuplak, plenik ireng ing kulit.
andhih : endhih : diandhih : diendhih : dikalahake.
andhil : timbangan candu, tanggul sapinggire dalan, dhuwit kanggo brandhon (bathon).
andhok : manggon, dedunung, linggih, mandhek.
andhong : kreto, dhokar rodhané papat.
andik : sereng banget, mencereng banget.
andika : jengandika, ndika, panjenengan, kowe, sira, keng sira, sampeyan, panjenengan dalem.
anggak : angkuh, gumedhe, anggep.
anggana : ijen, dhewe, piyambak;
anggang : anggang-anggang : kemangga saba ing banyu;
dianggang-anggang : dicekel lirih ora di enetake.
angge : anggo : dipunangge : dianggo;
anggel : anggel-anggel : anggelan, bendungan sing banyuné isih bisa mili ing sadhuwure.
ngesis, nyelir, dalan angin ing omah;
anggitan : gathekan, sugih reka, karangan.
angka : nomer, tulisan gambare cacah;
angkaning taun : cacah kang mratelakaké pitungan taun;
diangka-angka : dirantam, dirancang, diniyati.
anglud : nututi, ngoyak, nurut, melu.
anglo : keren sing perangan dhuwur ora bolong kanggo wadhah areng.
angon : anggen, ngawat-awati, ngulatake;
angon angin : angon mangsa golek wektu sing becik;
angon iriban : angon ulat, nyawang kahanan;
angon repo : nggathukaké surasa nalika maca;
angon swara : nilingaké lagu lan larase swara.
angrik : ngerik, nggero, mengingeh.
angot : kumat, bali lara maneh, bali tamindak ala maneh.
angrap : mlayui banther, mbandhang.
angrob : rob, banjir, bena.
angsah : mangsah yuda, magut yuda, maju perang.
angsang : piranti kanggo ambekan iwak, piranti saka kawat kanggo nggarang.
angseg : diangseg : didhesek maju.
angsung : asung, aweh, weweh, paring, caos;
angsung dhahar : sesaji marang papan pasejarahan.
angsur : diangsuri : diempingi, diwenehi utang.
aniaya : kaniaya, tindak siya, daksiya, sawiyah-wiyah.
apa dené : apa maneh, luwih-luwih;
ora apa-apa : ora ana kekurangané (cacate).
apah : banyu, ranu, tirta, tuban, warih, we, toya,
jaran, ora bisa gedhe tumrap sikil, goroh.
diarad : digeret, digondhol lelembut, dipeksa nyambut gawé.
arah : angkah, jangka, sing dituju;
diarah : diangkah, dijangka, dituju;
arak : arek, arep, bakal, minuman keras;
tyas, nala, manah, ati;
ardacandra : gaman, wangun, wulan tumanggal;
arda walepa : ditakoni genta takon;
arda walika : upacara pepetan naga.
pengareh nganten : kancané temanten sakdurunge ditemokake.
ares : gagang tundhunan pisang, bonggol pisang.
argya : diargyani, pinahargya, diurmati, diaji-aji,
asu : sona, sregala, segawon;
sedulur asu : sedulur tunggal ibu seje bapa;
asu arebut balung : pepadon rebutan perkara sepele;
asu munggah ing papahan : ngrabeni bojoné tilas sedulur sing wis mati;
asu belang kalung wang : wong asor nanging sugih.
asup : mlebu, manjeng, mlebet, malbeng.
ngatas : munggah, miterang marang dhedhuwuran;
ati : manah, nala, driya, penggalih, kalbu, wardaya;
ati bengkong oleh oncong : duwe niyat ala oleh dalan;
mambu ati : duwe pepinginan marang wong wadon (lanang);
ulat madhep ati kareb : niyat sing wis manteb;
dahwen ati open : nacad nanging arep dinelik;
kebentus ing awang : kena kacilakan sing ora dinyana babar pisan.
awer-awer : apa-apa sing kanggo tutup amrih ora wuda, tenger ora kena diambah.
babag : sababag tandhing gedhene, tandhing umur-umurane;
babagan : perangan prau kanggo ngunggahaké lan ngudhunaké barang, bab, prakara.
babahan : bolongan ing tembok kanggo liwat maling, larikan sepisanan tumraping jagung sing wis
babal : ucul (metu) saka kalangan adu-adu (kunjaran), pentil gori.
babar : olah-olahan bisa dadi akèh, wiji kang tangkar dadi akèh;
mbabar : nglairaké bayi (bayen), nuwuhake, nukulake;
dibabuk, digudag, dibijig, disruduk.
badhama : wadhuk, wangkil, pecok.
badhar : badher, kajodheran, waning, gagal.
mbadhe : mbatang, methek, mbethek;
badhel : mbadhel : sego kurang tanak isih rada mentah.
badhigas : pating badhigas : badhigasan, cenonongan, ora ngerti tata.
badhong : rerenggan sangisore udel tumrap sandhangan wayang wong.
badhud : wong kang pagaweyané nglucu (ndhagel).
baha : benawi, jahnawi, bengawan, lepen, kali
bahar : ernawa, jaladri, jalanidhi, tasik, samodra, seganten, segara.
bahmi : agni, geni, latu, brama, apyu, mertyu, pawaka.
baita : palwa, prau, banawa.
olehe nyambut gawebajang : wis rampung durung wayahe;
bajing : kewan ana klapa kanthi mangan wohé.
bajisan : jothakan, satron, memungsuhan.
bakti : bekti, pakurmatan, setya tuhu.
bala : karosan, kakuwatah, prajurit;
bala srewu : aji-aji sing bisa nganaké setan akèh;
nututi balang wis tiba : nututi rembug sing wis kewetu;
nyawat abalang wohé : duwe pengarah, nganggo kongkonan sanak sedulure sing diarah.
bale : omah, pandhapa, amben;
kere mungah ing bale : wong asor didadekaké luhur;
cekel longaning bale : wong asor;
bale desa : omah duweké desa kanggo patemoning warga;
bale kambang : omah-omahan ing tengahing blumbang;
bale omah : bale griya, omah lan pekarangan, bale pomahan, bale pemahan.
balela : balila, ngraman, bangkang marang prentah.
balig : baleg, akil balig, dewasa.
balingan : balinguh, berag, bungah, mempeng.
baluh : bandhul jaring, piranti golek iwak;
mbebaluhi : ngrewangi (mbiyantu) anggoné padu,
madu balung tanpa isi : pepadon prekara sepele;
ngumpulaké balung apisah : njodhoaké bocah lanang lan wadon sing isih
bam : ebam, untu mamah;
bamban : bali bamban, bali maneh,
bancak : dibancaki : dislameti sing ngepung bocah-bocah.
bancana : bebaya, alangan, pekewuh.
bancang : bancang loro : rong prakara di-tindakaké bareng.
bancar : wetuné banyu susu akèh lan banter.
banjar dawa : desa sing sambung karo desa liyane;
banjeng : mbanjeng : bebanjengan, larikan dawa.
banjet : pambujuk, pangrimuk, tukan ajak-ajak.
bandha : kasugihan, raja brana, bandu;
bandha bandhu : sugih bandha sugih sedulur;
bandhat : tampar gedhe kanggo mikul kranjang.
bandhil : tampar kanggo nyawataké watu;
bisa, bangkit, kaconggah, kuwagang.
bangke : wangke, bathang, jisim sing ora kerumat.
bangkekan : madya, pamekak, tengahing awak.
bangkil : mbangkilaké : ngentekaké dagangan.
banggal : banggal, dhangkel, tunggakan.
banggel : mbanggel : nggabigaké endhase karo nyathek, mangsuli madoni.
bangir : irung mbangir : lancip lan nglingir.
gagat bangun : bangun enjing, bangun esuk, esuk umun-umun;
mbangun : yasa, gawé; ngedekaké (mligi bab omah);
mbangun tresno : wong bebojoan tresnané mundhak sabubare padu;
bangun tulak : werna ireng ana putihe sithik.
bangus : dibebangus : diojok-ojoki, diajani ala.
bangsa patra : godhong pring, araning tembang gedhe.
biyung, rama ibu, wong tuwa sak karone;
bapa paman : sedulure lanang bapak (ibu) sing enom.
bapang : kayu palang isi tulisan jeneng desa;
suweng bapangan : suweng kang wanguné jebebeh;
layangan bapangan : layangan kaya nganggo swiwi;
joged bapangan : joged kang nganggo tanjak bapang.
bara : sabuk nganggo gombyok piranti kanggo golek iwak;
pecruk tunggu bara : dipasrahi barang kesenengane.
barak : mbarak : nyolong raja kaya;
mbebarang : mrana-mrana ngebaraké kabisané njoged (nembang);
mbarang ngamuk : ngamuk, soroh amuk;
mbebarang wirang : ngeler wirang, mbukak wirang.
barata : sing nurunaké pendhawa lan kurawa;
pambarep; mbajeng, pambajeng, pambayun.
baribin : bribin, kondho-kondho, omong-omong.
barongan : dhapuran pring ori, tontonan nganggo topeng macan.
basa : mbasa : mbasan, bareng, nalikane;
paribasan : unen-unen kang ajeg panganggoné mawa teges wantah;
basahan : panganggo keprabon kulukan lan dodokan.
basanta : candra, badra, sasadara, sitaresani, sitengsu, wulan, sasi.
basen : cowokan nalika ngijolaké dhuwit;
bata : banon, lemah dicithak lan diobong;
mbata sarembag : tuiisan sing wangun pesagi;
bata-bata diadu bata : nyambut gawé wragate dijupuk oleh olehane;
mbata rubuh : rusak bebarengan, mantu anak bebarengan;
batak : pambatak : pangarsa, pangarep, penggedhe.
bathang : bangke, barang sing wis rusak;
ngundang bathang bantheng : ndadekaké priyayi wong gedhe sing wis apes.
binathara : sesebutané ratu kang sarira dewa.
bathil : dibathili : dikethoki cendhak-cendhak.
bathok bolu : bathok sing ana bolongané telu;
bathok bolu isi madu : wong asor nanging sugih kaluwihan;
tesmak bathok mata mlorok ora ndedelok : ora weruh.
caping bebek : caping sing digawa saka blarak;
bebek diwuruki nglangi : tumindak kang muspra;
bebek mungsuh mliwis : wong pinter pasulayan tandhing wong pinter.
bedhung : dibedhung : digodha, dirigani.
bebasan : tetembungan kang ajeg panganggone, mawa teges entar.
bebadok : pring apus dianam arang dilambari godhong gedhang kanggo wadhah beras majemukan.
bedhat : ucul saka wengku, arané gendhing.
bedhag : mbebedag : mbeburu kewan alas, mbedhag pikat.
bedhah : suwek, jebol, kalah perang;
bedhah bumi : dhuwit kanggo opah gawé kuburan.
bedhal : mbedhal : mberot, mlayu.
bedhama : wadhung pecok, wangkil.
bedhami : bedhamen, prajajen, pasarujukan.
bedhandho : mbedhandhoni : marakaké gojag-gajek.
bedhes : kethek, lutung, munyuk.
bedhel : mbedhel : methel, gampang pedhot
bedhiyang : kesusu lan gas-gasan mripate pendhirangan
bebudhag : rambut (grajen) digawé geni kanggo api-api
becik : jinismg ula mandi, ora gelem ngalih amarga kesed apik,sae;
dibeciki : digawé becik, direngkuh kelawan becik
becus : godag, jegos, bisa, saged
bedho : wurung, gagal, cabar
bedhog : dibedhog : pitik nalika saba dicolong kanthi dicekel
bedhol : bedhol : dicopot saka tancepan;
kewan (wong) dianggo tumbal (wadal);
bekakas : abrag, piranti, grabot
bekiking : mbekikuki : jago cilik lekas kluruk, jinis keyong nanging cilik;
bekakrak : mbekakrak : bubrah, ala banget.
bekti : bektya, sembah bekti, pangabekti, pakurmatan.
pambelah : juru misaya inina ing segara;
belah kedhaton : untu ngarep ing dhuwur renggang.
belang : dlemok (blentong) putih ing kulit;
belang buntal : belang bunteng, belang buntal, warna sing manunggal.
belik : sendhang cilik, tuk pinggir kali.
beluk : keluk, kebul, kukus, ama pari;
kokok beluk : arané manuk jinis guwek;
beluk ananjak : nggugu karepe dhewe;
dibeluk : diceluk, diundang, diaturi, dipuntimbali.
belo metu seton : mung melu-melu ora ngerti karepe.
bembeng : mbembeng : gedhe gilig tur wagu.
bendana : saradan utawa watak ala tumraping jaran.
bendu : deduka, nepsu, srengen.
bendhalungan : guneman sing pra bener anggoné ngetrepaké unggah-ungguh.
mbendheyot : mbreyot, kabotan gawan;
bendhel : wong wadon sing juweh lan seneng padu.
bendho : bodhing, arit gedhe;
benem : dibenem : digenem, dibakar.
bentayangan : ngalang-ngeling amarga ngrasakaké lara, menyang ngendi wae perlu golek butuh.
beras : wos, isining pari sakwise digiling (ditutu);
dudu berase ditempuraké : ngudokaké rembug kang dudu mathuké ;
beras kencur : jamu kang duambi sak beras lan kencur;
beras kuning : beras sing campur kunir kanggo sarat;
berod : mberod : oncad kanthi lumayu
besturu : kabesturon : lena, ora prayitna, ora mulat
betah : kuwat nganti suwe, krasan, ora leren-leren
betuwah : pusaka kang duwe kasekten, bituwah
bethat : ora udan sakwetara dian sajroning mangsa rendheng
blaka : waleh, kandha sabenere;
blaka suta : kandha sabenere, kandha santnane, ora ngapusi, ora goroh.
bibis : arané kewan sabangsané coro sabané ing banyu;
bidhung : dibidhung : dibedhung, digodha.
biyas : pucet dadakan merga isin (kaget).
bilulung : pating bilulung : padha mlayu salang tunjang.
peparab, kekasih, sinambat ing wangi, jeneng.
wiyati, jumantara, antariksa, cakrawala;
byung-byungan : padha bebarengan mabur (lunga).
cabar : ora dadi,wurung, gagal.
cagak : kayu (pring) ditrap ngadeg kanggo nyangga;
cagak elek : apa-apa sing kanggo srana supaya betah melek;
caya : cahya, guwayaning polatan;
cakal bakal : wong sing miwiti gawe desa (negara).
cakar : sikil sakukuné tumraping sati iwen;
cakra : gaman wangun kaya rodha mawa cringih-cringih;
candha birawa : aji sing bisa ngetokaké setan sing akèh banget.
candhik : suruh sacandhik : suruh saunting;
candhik ala : candhik kala : wayah sore nalika layung
canthang balung : abdi dalem lurahing tledhek.
canthing : sawur, cidhuk banyu ing kolah, cidhuk cilik nganggo cucuk digawé saka tembaga piranti kanggo mbathik.
sasra canthoka warsa : kodhok sewu kodanan, padha ngorek, sasmitané gendhing kodhok ngorek.
canggeh : seneng cawe-cawe (maeka,
carang gesing : pipis tuban, gedhang karo santen dicampuri endhok lan gula terus didang;
carangan : lakon wayang sing mung karangan (anggitan);
nglincipi carang papak : tumbak cucukan, adul-adul.
cacah jiwa : akehing wong sing dedunung sawijining negara;
cacah wuwung : petungan kehing omah;
cacak menang cacak : samubarang prakara iku arané kudu dicoba dhisik.
cathok gawel : seneng maoni, seneng cawe-cawe.
cathok pelas : tangkeb pelas, jarit cupet yen kanggo tapihan.
catho-catho : kurang awas pandulune, durung ngerti temenan.
cawar : cabar, cebol, wurung tanpa woh.
cawe-cawe : melu ngrembuk prekaraning liyan.
cebol nggayuh lintang : wong sing duwe panjangka prakara sing mokal;
cebol kepalang : yen ngadeg katon cendhek yen lungguh katon dhuwur.
cedan : cacad, dicedan : dicacad.
cekel : murid (baturing) pendhita.
cekli : omah cekli : omah cilik sarta becik;
cekoh : dhokoh lan sengkut anggoné mangan;
cekoh regoh : wis jompa lan ora bisa ngglawat.
ceplukan : araning tetuwuhan, araning manuk.
cere : ceremende : kewan jinise coro cilik.
cethek budiné : ora muluk kabudene;
ceblaka : cablaka, prasaja, baris, blaka.
cekak aos : cekak cukup : cekak akèh surasane, mentes;
cekak ambekané : ambekané ora landhung;
cekak budiné : cugetan aten, nepson;
celuluk : cluluk, alok, nguwuh, ngucap.
celom : celong, aclum, (pucet) amarga mentas lara.
cempuling : tumbak nganggo ganthol piranti golek iwak.
cethik : balung ngisor bangkekan, daden geni;
geni wis mati dicethikaké maneh : nyungulaké prakara sing wis kasilep;
ciblon : gawé klagan srana ngeplaki banyu sing agung ing kali;
gendhing diciblonake : gendhinge digawé irama rangkep.
cina : cihna, tandha, bukti;
cina diedoli edom : enggoné wong pinter diumuki kepinteran;
kelebon cina gundhulan : kena ing apus;
cincing : nyilakaké tapih (bebed) munggah;
cincing-cincing teles : karepe mung sethithik wekasané malah dadi akèh.
saciptané dadi : apa sing gagas mesthi klakon.
climut : clemer, culika, dhemen nyolong.
clumpring : angkup ing ros pring ing jabané ana
cubung : kecubung, thethukulan sing wohé mendemi.
cukit : sada sing digawé pring kanggo nyulit candu;
cumadhong : sumadya nampani (nindakake).
cumeri-ceri : sengit, gething banget, ora sudi banget.
nyucuk ngiberaké : wis disuguh mulihe isih nggawa;
tumbak cucukan : wong kang para wadulan;
cucuk besi : manuk saba banyu, cathut gedhe.
nyolong : njupuk ora kawruhan sing duwe lan ora nembung;
isih kulit daging dhewe : isih sedulur dhewe;
nitipaké dagingsaerep : maratuwa masrahaké anaké wadon marang mantune.
daha : kobar, kabesmi, kobong.
dadi dalan suthik ngambah : wis emoh tepung maneh;
sarik dalan nyandhung watan : prakara sing angel lan mbebayani.
dalem : ing sajerone, wektu, saben, sesuluh pandarbe wong kapindho lan katelu tumraping ratu;
wiyosan dalem : tingalanipun, wetone;
dana bau : dedana sarana nyambut gawe tanpa pituwas;
dana driyah : nindakaké kautaman sarana dedana;
danar-danar : praené wong wadon sing kunirig ngresepaké
deres : nderes, golek legen krambil kanthi cara magas manggare nuli
padesan : padhusunan, wewengkoning desa;
njajah desa milang kori : njajah menyang ngendi-endi;
desa mawa cara negara mawa tata : saben panggonan duwe tata cara dewe-dewe.
dewa : jawata, dewata, surapsara : roh luhur sing nguwasani salah sawijining kodrat;
kendhit minang kadang dewa : luput ing bebaya;
dedaman : berdaman, dhuit sing diemi etni jalaran wis ana tunggalan.
ndedegi : njenengi, jagong nggoné wong duwe gawé;
demimil : ndremimil, tansah guneman baé.
demunung : ndremunung, grenengan, grundelan;
derdah : dredah, congkrah, pepadon, sulaya.
dereng : adreng, kapidereng, kadereng, banget anggoné kepingin.
derep : buruh ngeneni pari, opahe pari bawon;
drep tinggal tumpukan : ninggalaké pagawean sing pancené oleh opah.
dergil : ndergil : sregep ing gawé, sugih akal sing ngasilake.
derwolo : nderwolo : ngengkel, nggugu karepe
didhadha : didhadhagi, diakoni, disanggemi;
suku dhadha ateken janggut : rekasa banget;
dhadha manuk : dhadha peksi, dhadha sing mungal;
dhadha walang : lingiran kikis telu cacahe.
dhadhah : bulak, papan amba adoh saka desa.
dhadhakan nglayoni : rembug alesan ngereni mung amrih wurunge.
dhadhap : tetuwuhan kang bisa gedhie lumrahe kanggo pager.
dhadhuk : gegodhongan garing upamané rapak, damen, klaras.
dhadhung : tampar gedhe kanggo nyancang raja kaya.
dhaeng : sebutan dharah bugis, arané prajurit kraton ngayogjakarta.
dhayung : welah arupa enthong gedhe;
dhayung oleh kedhung : oleh dalan (srana) sing prayoja anggoné arep tumindak ala;
dhakon : dolanan saka kayuwangun lesungan nganggo cluwukan kanggo wadhah kecik
dhalang : wong sing panggaweyané nglakokaké lan nyritakaké wayang;
dhalang mangsa kuranga lakon : ora bakal kentekan omongan;
dhalang kerubukan panggung : kandheg amarga kepedhotan omongane.
dhamang : mangerti temenan, terang pangertene.
dhamis : trep lan rapet tumraping sesambungan (lambe).
dhama-dhini : kedhana-kedhini : anak mung loro lanang wadon.
dhamplak : sungu dhamplak : sungu gedhe lan dawa.
dhandhang : manuk gagak, piranti kanggo ndhongkeli watu;
dhandhang diunekaké kontol : sing ala dikandhakaké becik.
abu dhanyang : sanggan, piranti kanggo nyangga tembok.
dhangan : entheng, waras, penak;
dhangan ing penggalih : seneng sarta lega lila.
dhawuk : ulesing jaran werna abang, ireng lan putih.
dhedhet : erawati, guntur, gludhug.
dhehem : nyuwara kanthi mingkem nglebokaké hawa menyang gurung.
dhedhel : dhedhel-dhuwel : entek-entekan dhuwit lan sandhangane.
dhepok : padhepokan : padunungané pandhita;
dhengkul : jengku, sambungané pupu lan kenapol;
atiné landhep dengkul : bodho, kethul banget;
dhestha : mangsa dhestha : mangsa sewelas.
dhidhis : nlisir sirah nganggo driji kanggo goiek tuma.
dhimpil : araning sawijining kertu cina, kamar ing omah sisih kiwa.
dhihin : dhikik, dhikin, dhisik.
dhuwet : woh-wohan cilik-cilik rupané wungu rasané legi-legi kecut.
dhudha bangsong : dhudha tuwa tur sugih anak;
dhudha bocah : joko sing ditinggal mati kekasihe;
dhudha kalung : dhudha sing nduwe anak wadon sing wis bisa ngingoni;
dhudha kembang : dhudha enom durung duwe anak;
dhugdheng : wong dhugdheng : wong kang menangan.
dhukung : dhuwung, kadga, keris.
dhukun : tukang nenambani, wong wadon sing nulungi wong mbayi;
kaya dhukun kurang tindhih : grenengan muring-muring.
dhumpyuk : gebyuk padha rupane, dhompo kapindhon ngetunge.
dhuwuran : kembang dhuwuran : kembang sing ditumpangaké tukon pasar.
digdaya : digjaya : menangan, digwijaya.
digsura : degsura, ora ngerti tata. krama, kurang ajar.
dika : ndika : andika, jengandika, panjenengan, kowe, keng slira, slirane, sampeyan;
ndikakaké : dikon, didhawuhi, diutus.
dilat : ndilat : namakaké ilat arep ngrasakake;
dlame : ndlame, ndlameh, ngame, tansah guneman,
kayu (pring) malang manut ambaning amben (lincak) kanggo tumpangan galar.
dom : jarum, wesi bunder lancip cilik kanggo dondom;
drenjet : ndrenjet, ndlejet, menyang ngedi;-endi amarga golek utangan.
diduduk : didadak, ora diantan-antani saduunge;
kena ing duduk : kena lelara kaya udun ana
duka dalem : duka sampeyan, embuh.
duka cita : susah, sedhih, kasusahan.
dumunang : sumeleh, manggon, sumerep, mangerti.
dunung : panggonan, prenah, dodok selehe prekara;
dunung karas : dunung numpang, mondhok ing pomahané
durga : angker, bebaya, pakewuh sungil;
ebeg : lemeking lapak jaran kang rinengga-rengga;
eber : ngeber, bakulan kanthi ngedolaké barang dagangan ora sarana kulak;
ebek : kebekan : kebak, kebak gagasan, jibeg, sedhih banget.
ebor : cidhuk banyu gedhené saember digarani dawa.
ebor : wurung, gagal, jugar, ora
diebukaké : didol kamthi rega apa kulakane.
ecak : diecakake, ditindakake, ditanjakake.
edak : dak, ambeg sewenang-wenang marang liyan;
edheng : ngedheng, geblak ora ditutupi;
egrang : pring (kayu) didokoki pancatan kanggo mlaku.
egung : diegung, diileni banyu nganti agung;
ejeg : ngejeg : mlaku cepet jangkahe (tumrap wong mikul).
elmu : elmi, ngelmi, kawruh.
eluh : luh, banyu kang metu saka mripat;
eluk : luk, dieluk, digawé blengkuk ditekuk;
dielukaké : ditekukake, diarih-arih, dipripih.
diemban ojong : diemban kanthi sikil dislonjorake;
diemban pekeh : bocah sing diemban sikile ngethapel awaké sing ngemban;
ngemban dhawuh : nglantarake, nekakaké dhawuh;
emban cinde emban ciladan : ora adil pangrengkuhe.
diembat : dipenthang tumraping gedhewa, dientul-entul tumraping pikulan, dirembug bebarengan tumraping prakara;
embek : uniné wedhus, trima ngalah;
embes-embesan : banyu kang ngembes, pametu kang mirunggan.
embuh : kilap, duka dalem, ora weruh, ora terang;
embun : diembun, disunggi, dipundhi tumraping dhawuh;
emnon : emon-emon : panganan kang disimpen sedhian dhayoh, kulawarga sing jompo (lara) sing perlu dijaga kanthi premati.
emong : diemong : diladeni lan digawé seneng atiné tumrap bocah, dianut karepe aja nganti kagol atine;
emong-emong : emong kething, bancakan.
emeng : kemengan, bingung atine, kewuhan, sedhih.
empan : makan, murub, tumanduk;
potlot iki empané apik : yen kanggo nulis becik;
empen : mempen, ora lunga-lunga saka ngomah, medekung.
empir : ngempir-empira : weteng kang nglempreh amarga keluwen.
empu : lajering empon-empon, wong kang ahli keris (sastra).
emu : embut amarga dipijet-pijet tumraping woh-wohan.
emu : abor, kopyor, remuk njero amarga diantemi.
gedhe endhase : kegedhen endhas, keladuk panjangkane;
endhas digawé sikil : nyambut gawe direwangi ngaya-aya banget;
diulungaké endhase digontheli buntute : menehaké apa-apa laire lila batiné owel.
endhem : diendhem, didhelikake, disimpen;
endhih : diendhih, dikalahake, diasorake.
endhog : tigan, antelu, antiga;
endhog sapetarangan mati siji mati kabeh : padha patembayan nedya sabaya mati;
njagakaké endhoge siblorok : njagakaké prakara sing durung karuwan ana;
epok : wadhah kinang nalika siba rata.
erek : erek-erekan, padha mlaku nyedhak kanthi sumadya arep tarung.
erem : biru erem : gosongkulite merga mentas diantemi.
esuk : ejing, wayah ngareping pletheking srengenge nganti jam sanga esuk;
esuk-sore : araning kembang, jarit bathik sing separo lan separoné bathikané ora padha.
estri : wadu, wadon, pawestri, kenya,
ngewak-ewakaké : solah tingkahe njalari ewa;
dadi pangewan-ewan : dipilara kaya milara kewan;
ewadené : wondene, ewasemana, ewa semanten.
ewuh : ewet : lagi tumandang gawe, duwe gawe;
enthung : wujud uler arep dadi kupu, ana ing jero klunthungan godhong gedhang
enggih beton : sumaur iya nanging ora ditandangi.
eri : cringih-cringih ing wit utawa pring ori, balung iwak loh sing lancip-lancip;
ancik-ancik pucuking eri : nyambut gawe kang tansah ngandhut rasa kuwatir;
polahe kaya gabah diinteri : pating bilulung amarga bingung;
gabig : nggabig, ngobahaké endhas tumrap kebo, sapi.
gabira : gambira, bungah, seneng.
gabug : kopong, ora isi, ora bisa manak;
nggabugi : ngepengi, nusoni ora metu
ngedelaké gada gitike : ngendelaké panguwasane;
gadhag : tampar gedhe, dhadhung;
nggadhag : nyolong telik sing lagi dipasang,
gadhang : nggadhang, nggegadhang, ngarep-arep bisoa dadi;
gadhangan : calonan, palemahan sing wis digarap kari nanduri.
gadhing : siung gajah, pring lan klapa, kembang kanthil sadurunge mekar;
gadho : nggadho, mangan lawuh tanpa sega;
nggadho ati : tansah gawé susahing ati;
klenengan gadhon : gamelané mung sing perlu;
sawah gadhon : sawah bisa ditanduri ketiga lan rendheng.
gadhu : sawah gadhu, sawah sing banyuné oncaran;
iket gadhung mlathi : iket sing warna ijo tengahe putih, utawa pinggire lintrik putih;
jamu gadhung crobo : jamu godhongan diuyub;
macan gadhungan : macan malihané wong;
gaeng : tansah ngalup, tansah njaluk.
gaga : pari gaga, pari sing ditandur ora mbutuhaké banyu agung;
gaga rancah : gaga sing akèh lan cepet wohé.
pagagan : tetuwuhan sejinis semanggi kena kanggo tamba.
gagah : pradhah, dhadhag, sarwa keduga;
gagah prakosa : pawakan gedhe dhuwur lan sentosa;
nggagap tuna nggayuh luput : kabeh sing dijangka ora kaleksanan;
gagar : gagal, wurung, cabar, ora dadi;
gagar mayang : kembar mayang kanggo jaka utawa prawan sing mati.
gaib : samar, wadi, winadi;
gumaib : ambeg, umuk weruh ing gaib.
gajah : liman, kewan sing duwe tlale lan gadhing;
semut ngadu gajah : wong cilik ngedu wong gedhe;
gajah ngidak rapah : wong sing nerjang pepacuké dhewe;
kodhok nguntal gajah : prakara sing mokal;
setan nunggang gajah : wong sing goiek kepenaké dhewe;
nggajah elar : sarwa gedhe kekarepane;
galak : wani marang manungsa, doyan mangan kewan liya;
nggalap menang : goiek menange dhewe;
galap gangsul : klera-kleru lan salah;
galar : pring dicacah kanggo lambaran klasa ing amben;
galeng : galengan, tanggul cilik watesing sawah;
ngisor galeng dhuwur galeng : patembayan nedya bebarengan jroning bungah lan susah.
galuga : wit sumba keling, gincu;
galuga salusur sari : wis becik diwuwuhi becik maneh;
gaman : piranti kanggo nglawan, piranti kanggo makarti.
gamana : laku, srana, reka, budidaya.
gamar : samar, sumelang, kuwatir.
gamben : gegamben, gegedhug, sing pinunjul.
gambir : tetuwuhan singgodhonge digawé gambir;
dara gambir : dara sing ulese abang semu kuning;
opak gambir : panganan semprongan sing leter;
gambuh : wanuh, pundhuh, kulina, kerep nindakake, araning tembang macapat;
walang gambuh : walang sing lanang cilik sing wadon gedhe;
malang nggambuhi : wong bebojoan sing lanang cilik sing wadon gedhe.
gambul : nydhang lan sunguné digosok-gosokaké lemah (tumraping kebo);
bantheng gambul : jenenge pacak gulu ing sawenehing joged.
gambret : jinis kenes (lutung);
gambret singgang mrekatak ora ana sing ngeneni : prawan kenes ora ana sing nakokake, kakehan swara ora ana nyatane.
gameng : nggameng, mendhung ireng lan peteng.
gamil : nggamil, ndremimil, tansah guneman.
gamol : nggamol, daginge empuk lan memel.
nggegampang : nggampangake, nganggep gampang prekara sing wigati;
wani ing gampang wedi ing kewuh : panjangkané ora bakal kelakon.
gampleng : digampleng, dikampleng, diantem;
gana : gatra, maujud, anak tawon sing lagi netes;
gana gini : bandha oleh-olehané wong lanang lan wong wadon sawise bebojoan;
aji panggandan : aji kanggo ngambu apa-apa sing arep digoleki;
ganda pura : tetuwuhan sing godhonge kena digawé lenga;
ganda riya : araning lurik lan gendhing;
gandhik : watu diwangungilig kanggo mipis jamu;
gandhos : kenthos krambil, panganan sing digawé glepung
gaota : nggaota, nyambut gawé, makarya.
gapit : wilah utawa kayu sing dianggo njapit;
lading gapit : lading sing bisa ditekuk lan dijejegake;
lawang gapit : lawang nomer loro sawise lawang brajanaka;
baladewa ilang gapite : ilang kaluhurané (panguwasane);
gapit rempah : gapit wayang sing bisa diingar-inger;
gapit cempurit : gapit wayang sing digawé saka sungu.
arep garang nanging garing : garang garing;
garis tengah : garis sing ngliwating pusering cakran.
garu : piranti tetanen wujud kayu palangan nganggo unton-unton kanggo ngrata lemah;
mrojol selaning garu : linuwih, ora ana sing madhani;
kayu garu : kayu wangi sajinis cendhana.
manuk garudha : manuk titihané bethara wisnu;
garudha mungkur : wanguné pepethan ing klat bau sandhangan wayang wong;
gedheg : ngbahaké sirah tandha ora mathuk utawa nggumun;
sigedheg lan sianthuk : wong-wong sing padha sekongkol.
gegreg : gogrog, rontog, badhol.
gembong : gegembong, gegedhug, jejenggul;
gendheng : gendhing-ginendheng, tarik-tinarik, daya dinayan;
gedhah : kaca gedhah : kaca sing ora nganggo rasa;
gedhang pupus cindhe : kamelikan, kabegjan sing mokal kelakon;
rubuh-rubuh gedhang : mung anut grubyug ora ngerti karepe;
gedhang ayu : gedhang raja sing apik lan isih pepak kanggo sarat;
gelar : nggelar, njereng, njembreng;
alané gelar dening yekti : ora mung mandhek kabar nanging dinyatakake;
wis sagelar sapapan :wis miranti (sumadya);
kabeh sing gumelar ing bumi : kabeh sing ana ing bumi;
gemplung : suwung gemplung, suwung brung.
gemriming : resik gemriming, resik banget.
genah : cetha, terang, tetela, tata;
wis genah wis pernah : anggoné jejodhohan wis kepeneran;
gendewa gadhing : candrané lengen sing becik;
nggedhewa pinenthang : lengen sing sikute nekuk mlebu.
gendheng : rada edan, rada bodho, budheg.
gedhing : lelagoné gamelan, tukang gawé gamelan;
ora ana geni tanpa kukus : angger ana lelakon mesthi ana kabare;
pati geni : nglakohi ora mangan, ora ngombe sarta ora
gerah : lara, gludhug, sumuk;
gerang : wis gripis amarga lawas, wis tuwa;
udan gegerotan : udan deres kaworan angin gedhe.
geseng : kobong, gosong amarga kobong;
ngetak wong angop : dhawuh sing ora nganggo antan-antan;
gilut : nggilut, marsudi, mamah kanthi suwe;
ginda : ndhadhah, nujeti, ngurut.
githok : griwa, gulu ing buri sadhuwure cengel;
ora ngilo githoké : ora ngelingi awaké dhewe.
giwang : owah, gingsir, suweng;
gladrah : nggaldrah, kakehan nyuwarehi tumraping wong sesorah;
gidri : gadri, emper ngarep.
gladhi : gladhen, ajar, sinau, nglelatih;
gladhi resik : gladhen pungkasan sing ditindakaké wiwit lekasan nganti pungkasan.
glaeng : ngglaeng, nggugu karepe dhewe.
glagah : thethukulan sajinis tebu nanging luwih cilik atos ora enak, gagang kembang tebu.
glagat : sasmita (tandha) bakal anané lelakon;
tanggap ing glagat : ngerti yen bakal ana lelakon.
glanuk : ngglanuk, ngglenuk, jenak banget.
glanggang : kalangan utawa papan sing kanggo adu-adu;
tinggal glanggang colong playu : ninggalaké pegaweyan sing durung rampung.
glathik : manuk sajinis emprit ulese biru enom;
glathik sakurungan : wis padha nunggal karep;
ngglathik mungup : mawa cucuk abang sethithik.
glasah : ngglasah, padha sumeleh ing lemah, pating klemah;
glidhig : ngglidhig, ora gelem meneng mung kumudu ngrerusak tumrap bocah;
glidhig-glidhig : gumlidhig, dalan gampang diambah.
gligen : kayu wangun gilig piranti nenun;
gliyak : gliyak-gliyak, nggliyak, nyambut gawé alon nanging tumandang terus.
glundhung : ngglundhung, nggluntung, gumlindhing.
gluga : thethukulan sing kena kanggo cet abang;
gluga salusur sari : wis becik diwuwuhi becik maneh.
giudhug : gumuludhug, nyuwara gludhug-gludhug;
kakehan gludhug kurang udan : akèh kesaguhané nanging ora ana nyatane.
glonggong : gagange godhong kates, tetuwuhan sajinis glagah.
dhaun, inep cedhela (lawang);
dadia godhong suthi nyuwek : wis emoh sapa aruh;
lawas-lawas kawongan godhong : wong ngabdi lawas-lawas ora kanggo;
gombong : watu gombong, watu sing kropos;
gonah : ngerti (weruh) kalawan genah.
ngegongi : nabuh gong pas gendhiing suwuk, ngiyani omongané liyan;
sagongan : wiwit gendhing muni nganti tekan gong;
gong lumaku ditabuh : wong sing njaluk (kumudu-kudu) dilakoni;
gong muni sasele : mriksa wong sing pepadon lagi wong sing siji;
gong bonjor : bumbung nganggo sebulan kanggo ngegongi gamelan angklung.
gopa : gopala, panjaga, pangon.
gosita : pawarta, rembug, gunem.
gotong : ngotong, nggowo bebarengan wong akèh;
gotong mayit : lelungan ngambah dalan gawat mung wong telu;
grabad : grabadan, bumbon lan kabutuhan pawon.
grad : geret-geretan kanggo masang baut, isih darahing ngaluhur.
grageh-grageh : tangan grayak-grayak arep nyenyekel.
grenjek, grenjet, niat sing tekané dadakan.
grenuk : pating grenuk, padha thethenguk omong-omongan.
gubah : langse, geber kanggo aling-aling;
gubug : omah cilik ana ing sawah kanggo tunggu;
gubug penceng : araning lintang papat kang mangun pesagi menceng.
kebo nusu gudel : Wong tuwa njaluk wulang marang wong enom;
nggudel bingung : mung ela-elu baé, nikahaké temanten ora dietungi dhisik.
gudhe : wit wohé saemper kedhele digawé tempe utawa pelas.
gugur : runtuh, jugrug, ambrol, batal;
guhya : winadi, gaib, sinamun.
guyu : gujeng, wetuné rasa seneng sing kewetu ing tutuk;
geguyon dadi tangisan : mauné mung sembranan dadi prekara gedhe.
gula : gendhis, memanis sing digawé saka kenthelaning kilang;
ngalem legining gula : ngalem marang wong sugih (pinter);
ngemut gula krasa legi : dipasrahi ngreksa apa-apa, bareng krasa enak banjur didhaku;
semut marani gula : golek kamelikan ;
ana gula ana semut : panggonan sing okeh rejekiné akèh wong sing padha mara;
gula aren : gula sing digawé saka kilang aren;
gula geseng : gula jawa sing ropané abang ireng;
gula klapa : gula lan krambil, warana abang lan pulih.
gulan : bedhengan, lemah diunthuk-unthuk arep ditanduri.
gulang : nggegulang, ajar, nglelatih;
gulang-gulung : tansah awor, tansah gulung.
guna gawé : daya ngluwihi kodrat kanggo maeka liyan;
gundhu : thethukulan ing sawang sajinis wewehan;
gumundha lemara : umur 0 umuran pan ngarepaké gumadhang.
gundhala : gundhala titir, kanthong titir, anting-anting.
alas gundhul : alas sing ditegori wit-witane;
endhas gundhul dikepeti : wis kepenak dikepenakaké maneh.
gunung : redi, ardi, hancala, prahala, giri, pepunthuk lemah sing gedhe lan dhuwur;
sri gunung : rupa sing saka kadohan apik bareng dicedhaki ala;
kerubuhan gunung : namu kasusahan gedhe;
ketepan ngrangsang gunung : njangka prakara sing nglengkara;
kejugrugan gunung meyan : namu kabegjan gedhe;
ngontragaké gunung : wong asor (ringkih) bisa ngalahaké wong luhur (kuwasa);
maguru : nggeguru, golek kawruh kasampuman;
digurokaké : disinaokaké marang guru, ditakokaké marang wongpinter;
guru nglaras gamelan : dhasar nglaras gamelan;
guru aleman : tansah golek alem;
guru dadi : wis wujud dadi sandhangan utawa pangan;
nggutuk lor kena kidul : nyempni sawenehing wong ditibakaké wong
ibing : idep, rambut sapinggiring tlapukan;
ibra : ebra, wurung, ora dadi (tumraping prakara).
ical : ilang, musna, sirna.
icip : icip-icip, ngicipi, nyoba ngrasakake;
diicipi : dikedhapi, dipunkedhapi, dicoba dirasakake;
icir : wuwu dawa, piranti kanggo golek iwak;
diicir-icir : diwetokaké saka sethitllik, diecer-
idab : edab, gumun, eram.
idah : wangenan sajroning satus dina tumraping wong pegatan;
idu : kecok, iben, banyuning cangkem;
idu bacin : idu wayah esuk nalikané tangi turu;
idu geni :apa sing dikandhakaké mesthi kelakon (digugu);
idu didilat maneh : nyeled tembung sing wis kawetu;
paidon : pakecohan, wadhah idu (dubang);
idhep : rasaning ati, weruh, sumurup;
idhum : edhum, aub, eyub.
iga : balung wewilahan ragangané dhadha;
iga landhung : iga dawa nganti tekan dhadha;
iga wekas : iga cendhak sing ora tekan dhadha.
igel : ngigel, merka, mekrokaké wulune, njoged.
ora ika-iki : ora duwe rembug sing nyulayani.
ikal : diikal, digulung kanthi diubet-ubetake;
iladuni : ngelmu iladuni, ilmu gaib babagan pethek (weca).
ilar : milar, nyirik, nyingkiri.
ima : hima, imantaka, imalaya, mendhung.
imba : alis, tetuwuhan godhonge kena kanggo tamba.
ngrebi imbar supatané : wani netepi
diimpi-impi : diangen-angen banget, diarep-arep banget;
impur : sikil sing nyekekeh, dhengkule mlebu.
ina : nistha, cacad, wuta;
ingga : engga, saengga, inggane, nganti, kongsi.
inggu : tetuwuhan sing ngetokaké blendok kena kanggo tamba.
ingis : diingis-ingis, diengis-engis, diiwi-iwi,
ipuk-ipuk : bakul barang rosokan, kranjang cilik kanggo masangi urang ing kali;
dipuk-ipuk : diklumpukake, diunthuk-unthuk (tunarap lemah), didhedher ing pimihan, dirimuk, dibujuk.
iri : diiri, dikon nandangi pegawean.
angon iriban : ngulatake, mawas aten-aten sing arep dijak rembugan.
irid : diirid, digeret karo mlaku,dieteraké menyang ing;
isthi : esthi, karep, grenjeting karep.
iwat : diiwat, didhemeni lan dijak lunga.
abdi dalem njaba : abdi dalem sing kebawah kepatihan;
njaban rangkah : wewengkon negara liya, manca negara;
paseban njaba : paseban sing dipanggedheni patih.
jabung : blendok ireng kanggo lem ukiran;
jabung kemalo : blendok wit sampang;
jadham : jadhem, blendok wit ilat baya.
jadhe : bethek, pethek, batang, badhe.
jadhi : jedhi, kwali gedhe digawé saka tembaga.
Jag : jag-jagan, lumaku ing amben, dlajigan ora tata.
Jaga : jagi, rumeksa, nuggu;
jaga bela : singa negara, algojo;
jaga karya : araning prajurit kraton surakarta;
jaga sura : araning prajurit kraton surakarta;
jagat gedhe, jagat cilik : isbating donya karo badané manungsa;
negara padhang jagate : negara ayem tentrem;
rupak jagate : kentekan pasaban, kepaten pangupa jiwa;
kaya jagat mung sagodhong kelor : isih bisa ngupa boga menyang ngendi-endi;
jago : sawung, pitik lanang, wong sing diajokaké ing pilihan;
jago belehan : jago sing kanggo mung dibeleh;
jago godhogan : wong jirih, wong becik;
jago mlite : jago sing ora wani babon;
jagoan : jago isih enom, tetironing jago.
jaha : araning wit sing wohé kena kanggo pulas ireng.
jahat : benthet, rengka, ala watake, culika, wog sing wis atu tumindak ala, wong sing nandang lara kumatan.
jahnawi : jenawi, janawi, bengawan, banyu, jahning.
jail mringkil : wong sing ala atine, jail methakil.
jaja rumat : ngrungokaké warta nuli ditular-tularake.
jajah : wis tau sumurup ngendi baé, akèh sesurupane;
njajah : lelungan menyang ngendi-endi, mbawahaké wewengkon seje;
ngrupak jajahaning rowang : nyahak panguripaning liyan.
jajal-jajal : nyoba-nyoba, lagi wiwit ajar nindakake;
pring sadhapur : jaksa sing isih sasedulur.
jala : jambet, jaring singnganggo tampang, banyu;
jala-jala : tali saka lulang kanggo menthang kelir wayang;
jaladara : jaladha, jalanidhi, segara;
Jalu : balung nyongat lancip ing cakar jago;
njathak jalu watu : nunggoni nganti njegrus;
jalu mampang : aramng tetuwuhan bangsaning simbar menjangan.
njaluk : nedha, nyuwun, mundhut;
jalukan ora wewehan : gelem njaluk ora gelem genti menehi.
jalan : wilah gapite went (atep).
jamala : njamala, njemalani, nggitik, nggebug, nyerikake.
ora jaman, ora makam : ora miturut kalumrahaning ngakeh, ora karuwan asal-usule.
jambak : njambak, nguwel lan nyendhal
jambe : wohan, wohé pucang;
sedulur jambe suruh : dudu sedulur nanging wis manjang dadi sedulur;
jamu : jampi, loloh, tamba sing asale saka tetuwuhan;
jejamu : migunanaké jamu. njamoni : namakejamu;
mutah jamuné pepe : wonglanang sing ilang dayane.
jamur : tetuwuhan tanpa godhong uripe migunanaké jasate barang liya;
jamur tuwuh ing waton : sawenehing prekara kang mokal kelakone;
arep jamure emoh watange : gelem kepenaké emoh rekasane;
janapriya : kajanapriya, misuwur, kondhang kaloka, ditresnani.
jandika. : jengandika, panjenengan, andika.
janjan : janjan kuning, ulese jaran kang rupané semu kuning.
janji : jangji, prajanji, saguh arep netepi, kasaguhan;
janjiné : anggere, watone, kasaguhane;
tumeka ing janji : tekan wektu kasaguhane, mati.
janma : jalma, wong, manungsa;
janma tak kena ingina : wong ora kena disepelekake;
bisa tata janma : bisa guneman sacaraning manungsa;
janma mati murka : nemu cilaka merga kamurkané dhewe;
janma mara janma mati : wingit banget, ora kena diambah;
jantar : jangkar, benthet, rengka.
janten : jaro, eyub-eyub ing prau cilik.
janggal : banggal, wangkal, ora nurutan.
jangget : njangget, kraket, nemplek.
janggut : kethikan, uwang sing ngisor;
asaku jaja ateken janggut : nglari saweneh direwangi nganti tekan ngendi-endi.
janggol : kuli pancen ing kalurahan, wong sing wajib nyambut gawé gugur gunung.
janggreng : njanggreng, njenggereng, katon gedhe, piranti kanggo gawé gambar wangun cakra (bunder), piranti kanggo ngrajang tembako, sedya, pangarah, pepesthining lelakon.
jangka : woh kapuk, jamang wangun wulan tumanggal.
jangkang : wesi cawangan kanggo nyencang kapal yen labuh;
bedhol jangkar : kapal mangkat ninggalaké pelabuhan.
jangkar : araning manuk sajinis wulung, pawakan lencir, araning dhapur keris;
njangkungi : njampangi, memanuki, ngreksa saka kadohan.
jangkung : kewan sajinis gangsir uripe ana sawah utawa tegalan;
kaya jangkrik mambu kili : muring banget nganti waringuten;
jangkrik : ora anteban, ora tlatenan, kewan raja kaya sing seneng mbladhak mangan tetanduran.
jangla : benthet, rengka, enggal pisah anggoné memitran.
tunggal jarak mrajak, tunggal jati mati : turuné wong cilik dadi gedhe, turuné wong luhur dadi asor;
ora karuwan jaraké : ora cetha alurané sedulur;
mati jaraké : mampet rejekine, turuné pada dadi wong cilik
jaran : kapal, titihan, kuda, turangga;
jaran kerubuhan empyak : kanji jalaran wis stu ngalami sangsara;
jaran kepang : tetironing jaran sing digawé saka kepang;
jari : jariji, jarijwi, driji.
jaring : piranti kanggo njaring iwak (manuk);
jarit : jarik, sinjang, nyamping;
jarit lungset ing sampiran : kapinteran sing ora
jasmani : jarwi, keterangan tegesing tembung kawi;
layang jarwan : layang nganggo basa jawa lumrah;
Jawan : araning suket, rerengganing mendhak keris;
jembrang : abang njembrang, abang mbranang.
jembrung : njembrung, reged akèh uwuhe utawa kethukulan suket.
jemika : jatmika, tata susila, tata krama.
jemun : esuk jemun, esuk umun-umun, esuk uthuk-uthuk.
jempalik : njempalik, malik, tiba sing ngisor dadai ana nduwur;
ing wedhi : rembug wis banjur ana sing ngrerebedi.
jenthu : jenthut, pawakan kiyeng lan lemu.
ranap : ngranapi, ngalami, wis tau nglakoni.
jenger : njenger, kaget, dheleg-dheleg amarga gumun.
jenggeret nong : kewan sajinis gareng pong.
jenggul : jejenggul, gegedhug, sing pinunjul dhewe.
pitik jepun : pitik sing wuluné lembut-lembut;
tembako jepun : tembako sing rajangané lembut-lembut.
nandur pan jero : weweh sing ora ngarep-arep wewales;
mikul dhuwur mendhem jero : gawé kuncarané wong tuwa;
tinggal tapak jero : mblenjani janji (kesaguhan);
ngelmuné jero tapak meri : kapinterané mung sethithik;
jeroan : sing ana ing weteng, watak, aten-aten.
jibah : dijibahake, diwajibake, dipasrahi kewajiban;
kejibah : kepapah, kepokok, kewajiban.
Jibar-jibur : adus kanthi nyidhuk banyu sasenenge, nanjakaké dhuwit sasenenge, ora nganggo dietung-etung.
Jibeg : kebak banget, judheg, susah banget,
Jibles : jebles, plek kaya,
kedhuwuren, kathok (lengenan klambi) sing kecendhaken;
jiha : atma, yitma, nyawa, jiwa.
jilep : anyep njilep, anyep njejet.
jim : bangsané alus sing duwe bebuden kaya manungsa;
dijimak : dijamah, didemok, digepok, disenggol.
jimat : barang-barang sing dianggep duwe daya ngungkuli kodrat.
jirak : araning tetuwuhan, araning dolanan nganggo kecik.
jirat : njirat, nggrejak ngetung-etung;
jiwa : nyawa, sukma, wong;
anglong jiwa : pucet merga sedhih;
padu jiwa dikenthongi : wong pinter padu;
jiwandana : araning tembang gedhe, arané elar baris;
jiwang : siji ewang, siji edhang;
jiwangga : jiwa lan angga, jiwa raga;
jiwatma : jiwa lan atma, jiwita, urip lan
jlanah : njlanah, ngembrah ing ngendi-endi ana.
jlantah : lenga jlantah : lenga sing wis kanggo nggoreng;
pating jlembrak, pating krembyak, katon rambute dawa.
Jlinggring : njlinggring, katon dhuwur amarga dawa sikile.
jojoh : barang dawa lancip dianggo nyogok;
dijojoh ing ujar : disosok ing ujar, diujar-ujari, disrengeni.
jodhang : wadhah saka kayu wangun pesagi biyen kanggo wadhah pangan saiki kanggo wadhah piring.
kajog : kacuwan, kagelan, mauné sugih dadi mlarat.
joglo : wangun omah nganggo saka guru, brunjung lan tumpang.
jola : njola, njumbul amarga kaget, njomblak.
jolen : joli, bangsané tandhu, kremun.
kabyas, kabuncang ing angin, katut ing angin.
kabir : alam kabir, alam donya, alam kang kena ing pati.
kablak : kekablak, ngebed-ngebedaké swiwi;
kabubuhan : kabebakan, dibubuhi, dikudokaké nyangkul (nandangi).
kabudayan : wadhar ing nalar lan pambudi nuwuhaké kagunan, kaendahan lan yeyasan.
kabuk : buk, ora bathi ora rugi.
kabali : kebuli, gebuli, sega waduk.
kabur : katut ing angin, ilang, muspra.
kabong : wis tumek banget, wis jeleh banget.
kaca suryakantha : kaca kanggo nonton barang-barang sing lembut;
kacelung : kembang dhadhap, gendhon pring.
kacipuhan : rada kagetan, rada pakewuh.
kacor : sambuk, pecut, cemeti.
luwih saka ing kad : luwih saka ngekad, kaluwih-luwih.
kadang katut : olehe dadi sedulur amarga sedulure dipek bojo;
kadang konang : sing diaku sedulur mung sing sugih baé;
oleh kadang ing tingal : oleh bocah wadon kang dadi panujuning ati.
kadarbe : kadarbeh, kaduwe, wis diduweni,
kaga : kukila, peksi, manuk.
kaget : kagyat, rasaning ari kang owah dadakan;
kaget sangkete : bangkekané kaku dadakan.
kagol : kandheg, ora bisa tutug, kepalang;
kahabalang : kabuncang, kesingsal, kontal.
kahantu : kantu, klenger, semaput.
kahyun : kayun, karep, sedya, pangarep-arep,
kailangan : kaicalan, kelangan, kecalan.
kait : sekait, wis sarembug nedya tumindak ala;
kak : kakiki, nyata, wewenang, hak.
kaka : raka, kakang, manuk gagak.
kakal : atos kiyal tumraping daging;
kakang : raka, sedulur lanang sing kepernsih tuwa;
kakek moyang : embah lan embah buyut;
kaken-kaken ninen-ninen : nganti tuwa banget anggoné jejodhoan.
kala menjing : pungkasaning gurung sing katon nyendhal ing gulu;
lelembut ing papan sing angker, keli ana ing kali utawa segara, dialap (dijupuk) gawene.
kalis : ora bisa teles, ora bisa campur, ora bisa tumma, ora bisa ketaman.
kalwat : kluwat, jogangan kubur.
kambang : kambang-kambang, kumambang, kemampul ing banyu;
tresnané kambang-kambang : isih rangu-rangu durung mantep;
kambuh : angot maneh larane, kumat maneh tumindak sing ala.
kampyak : katut diampyak-ampyak, dhompo.
kanjar : kenjer, mukanjar, golok.
kanji : wis ora wani maneh, kapok;
kandhah : kendhih, kalindhih, kasoran, kalah, kandhap.
kandhang : omah (papan) kanggo kewan ingon-ingon;
kandhas : nggepok dhasaring banyu, wis kentekan dhuwit (bandha).
kandhohan : kandhukan, kemotan, kepetel;
kandhuhan brangsa : kesengsem, kedanan.
kandhut : dikandhut, digembol, disimpen, direndhem jroning ati;
kantrak : klantrak, kunthing utawa lara-laranen awit ora kopen.
kantha : gantha, wewujudan, blegering wujud;
tanpa kantha tanpa kanthi : ora maujud, ora nganggo kanca, gulu.
kanggek atiné : kagol atine, gela atine.
kangwong : kawong, wis wanuh, wis kulina, ora jiguh, ora pakewuh.
kao : kau, ora luwes, sarwa wagu, buteng, ora sabaran.
kaop : ora kaopan, ora perdulen, ora tampikan, apa-apa arep.
api, prau gedhe, jaran, kepel;
kapalen : tlapakan kulite kandel lan atos.
kapandhitan : kawicaksanan, tindak sing gegayutan karo pendhita;
karanta-ranta : karerantan, kelara-lara, kawlas arsa.
karang : padhas, dhsaring segara, pekarangan, mulané mangkono;
karang kitri : karang kirna, wit-witan ing pomahan kang awoh;
karang kopek : karang kopen, wong desa sing mung duwe pekarangan ora duwe sawah;
karang melok : kembang dironce diwangun bunder;
dikarang ulu : dipek bojo wrandhaning sedulur.
karkat : kerkat, krenteg, greget.
kartiyasa : misuwur, kondhang, kaloka, kasusra, kajanapriya, kasub, kaswara, linuwih, limpat, pinter, lantip.
kartika : taranggana, sasa, sudama, sitengsu, wintang,
kasamektan : kasawegan, sarwa kecukupan.
saron peking : penacah, saron cilik.
kasembadan : kelakon, kaleksanan, sarwa-sarwi, sarwa kecukupan.
kasepuhan : golonganing para sepuh, bab kang gegayutan wong tuwa ;
kasulayah : ambruk, rubuh, kalah.
kasunyatan : bab kang nyata anane, ngelmu kasampurnan kang nyata lan luhur.
kasusastran : kagunan adiluhung kang diwujudaké arupa crita gancaran, tembang, lsp,
katawurag : buyar sumebyar, ambyar, warata, pating bececer.
katel : kemangga gedhe saba ing lemah, kulit diamakan cakar pitik, perangané sikil jaran samburiné tracak, oyot sing mbendhol ing poké wit uwi, ketel, yaiku
bangsané krokot, ketepang grangsang gunung : kegedhen pengarah (panjangka).
katigubug : katak, woh uwi sing ana dhuwur.
katimumul : araning kewan sajinis ampal rupané ijo, lelara kulit ing kuku.
katir : ora timbang, ora tandhing, ora babag, pring ditata kanggo timbanging prau, godhong ing ganthilaning woh.
katirah : tetuwuhan mlambat godhonge abang ;
ngatirah : mripate wong nesu sing abang kaya godhong katirah.
katisan : katisen, kadhem katis, kadhemen.
katitih : kelindhih, kalah, keseser, kasoran.
katon : katingal, kadulu, kawuryan, kadeleng, katon cepaka sawakul lagi disenengi ing akèh.
katong : narendra, nata, ratu, dhatu, nareswara,
katrangan : srana (bukti) sing kanggo nerangake.
katrap : katrap paukuman, ditrapi paukuman, diukum.
kathek : bung kathek, semen sing thukul ing wit (tumrap pring).
kawah : dalaning geni (wlahar) ing gunung geni, papan paukuman ing nraka,
kaweken : kewuhan atine, ewuh aya ing budi,
kawi : pangarang, pujangga, tembung-tembung sing kanggo ing kapujanggan ora kaprah yen dinggo padinan, tembung jawa kuna ;
kawilet : ketut (kepencut) ing tembung manis ;
kawistara : ketara, kaaaton cetha ;
kawuk ora weruh slirané : nacad wong liya ora ngrumangsani yen awaké dhewe luwih ala tinimbang sing dicacad.
kawul : glugut wit aren kena kanggo daden geni.
parbata : prabata, giri, gunung
kawuntat : kawuri, kepungkur, kepengker.
kedher : kekedher, miaku-mialcu, nglencer, dolan-dolan.
kedhep : kedhepan, disungkemi, diurmati.
kekrek aren : kanthi rekasa lan sumelang anggoné nindakake.
kengis : rada katon sethithik awit kebiyak.
kengser : owah mingser, kesliyo, kecethit, keplayu, keplajeng, keplajar
kepek : kemlandhingan durung ana isine, gedhang sing isih enom.
kepel : sigaraning wiji sing bakal dadi godhong, godhong tembako singngisor.
kera, patrap, tindak-tanduk, tandang ;
kerata : germa, juru mbebedhag, tuwa buru, pamburu, asal-usule tegesing tembung ;
kerata basa : negesi surasaning tembung wewaton asale temung kapirid saka wancahané dijupuk prayogane.
kerek : kari, bumbung cithakan gula jawa ;
kerekan : rodha sing kanggo ngubengaké tali ;
dikerek : diunggahaké utawa diudhunaké nganggo kerekan ;
ngereki : patrape jago yen arep majangi
ketel : jedhing mesin, ceret gedhe ;
ketes-ketes : padha netes banyune, pating glebyar (tumrap inten) ;
kece : ece, kewan sajinis keyong cilik
keceh-keceh : teles kebes, teles keproh, klebus
keci : lawon (mori) sing tipis, jarit sing cendhak, sekoci, prau cilik.
kecu : kampak, rampog, durjana sing bebarengan.
kecok : dikecok, dicolong, diapusi
kebo : maesa, arané kewan raja kaya ;
kebo kabotan sungu : wong kang kakehan brayat ;
kebo nusu gudel : wong tuwa njaluk wuruk wong enom ;
kebo lumaku dipasangi : nemaha diwenehi penggawean abot ;
kebo lumumpat ing palang : ngadili prekara ora nganggo wewaton ;
kebo bule mati setra : wong pinter ora ana sing nganggokaké ;
kebo mutung ing pasangan : nindakaké pegawean durung nganti rampung wis leren ;
kebo ilang tombok kandhang : nemu kasusahan matumpa-tumpa ;
kebo mulih ing kandhange : lunga bali maneh ora kanthi disengaja ;
pisah kebo : pepisahan nanging durung pegatan ;
wanuh kebo : wis wanuh nanging durung ngerti jenenge ;
kebo bukur : kewan sajinis undur-undur ;
kebo kobong : kebo colongan sing ditahan polisi ;
kebo lawung : maesa lawung, kebo sing ora dimegawekaké ;
kebo pelen : kebo lanang sing wis gedhe, wongkang dhemen padu ;
kebo dhungkul : kebo cendhek nyemplek.
kebrebel : menehi sethithik-sethithik, melu tumandang sedhela-sedhela.
kecak : kenyak, kena ing, gupak ;
kedunyan : kadonyan, keduwen, sugih bandha.
keduwung guntal wedhung : getun nanging wis kasep.
kedhali : arané manuk sajinis manuk sriti.
kedhana : kedhana-kedhini, anak mung loro lanang lan wadon.
kedhangkalan : kedhakalan, kedhakaran, dhrakalan, kesusu olehe menek.
kedhangkleh : pating kedhangkleh, katon padha dhengkleh-dhengkleh.
kedhangklik : pating kedhangklik, padha gumantung obah-obah.
kedhangkrang : ngedhangkrang, linggih ing papan kang dhuwur.
kedhap : kelap, kedhep, kejep ;
dipun kedhapi : dikedhepi, diicipi ;
kedhep kilat : kedhep iring, kedhep ;
angon kedhap : angon polataning wong ;
sakedhap netra : sagebyaran, satleraman ;
ngedhap : uwas, sumelang, nratap atine, layangan niyub mudhun.
kedhar : kekedhar, kekadhar, ngisis menyang njaba.
kedharang : kedharang-dharang, ketula-tula tekan ngendi-endi
kedhep-kedhep : merem melek mripate, byar pet sorote lampu ;
kedhep tesmak : ora kedhep-kedhep panyawange.
kedhese : ketleyek, kuwalahen, kalah.
kedhempalan : gedhempalan, teka kanthi kesusu lan gita-gita.
kedher : obah geter, rada ndhredheg.
kedhesek : kedhesuk, kesuk, mingset merga didhesek.
kedhi : wong wadon sing bisa nggarap sari, wong lanang sing kebiren.
kedhung ulekaning kali kang jero, papan kangdadi paklumpukan ;
kedhung jero ora bisa dijajagi : ora bisa mangerteni isi atining wong liya.
kedhungsakan kedhungsangan, mara rerikatan lan kanthi rekasa.
sawah sakedhok : sawah sakothak mung dianggo kedhok.
kejalu : kejambet, kena ing jalu.
kejamak : kelumrah, kelaku ing akèh.
kejegan : dijegi, diesur enggone.
kejen : wesi wangun maju telu lancip ing pucuking wluku, empyak omah sing
kejujur : kojur kejujur, tansah cilaka.
kejudhegan : kentekan nalar, wis ora bisa mikir maneh.
kejungkel : tiba njungkel, tiba mangarep kanthi sirahe
dikelat : ditarik nganggo kelat, dikeleti ;
kele-kele : ditogaké ora kopen, lungguh ijen.
kelir : pager bata saburiné regol, lawon putih dikokohi pasren kanggo piranti mayang ;
nganggo kelir : nganggo aling-aling, ora bares.
keluh : dhadhung dilebokaké irung kebo utawa sapi kanggo ngendhaleni ;
kaya sapi dikeluki : wong lanang sing manut banget marang bojone.
dikelun : digulung, diklumpukaké lan dikuwasani ;
kelunta-lunta : keplantrang adoh kesasar-sasar, ketula-tula.
kelok : kalok, misuwur, kondhang.
kelop : wilah kang werna putih kanggo wates paronan sawah ;
kelop-kelop : lungguh ijen kanthi pikiran nglayut.
kelot : jago patahan, betah tarung.
kemadha : cakriking bathikan minangka pinggiran ;
kemadhuh : tetuwuhan sing wit lan godhonge nggateli ;
kemanak : ricikan gamelan prunggu sing wanguné kaya gedhang.
kemanjon : ora bisa turu maneh awit kagol.
kemandhah : dikemadhake, dielih menyang panggonan liya (tumrap tentara).
kemanigan : kepeksa ngedol barang kanthi rega murah, kang disedya wurung.
kemanggang : pitik durung gedhe temenan lagi enak-enaké diolah panggang.
kemangsa : kedadak, durung tekan mangsane.
kemarang : tawon, wadhah sing digawé saka sada aren sing dienam.
kamruk : umuk amarga duwe apa-apa sing mauné durung duwe, mangan akèh jalaran mentas lara.
ngregem kemarung : ngomong wong sing angel wewatakane.
kemaron : kemeran, pikirané ora nyawiji ;
kembang duren : ulese jaran sing werna abang ;
kembang dhuwuran : kembang boreh sing ditumpangaké tukon pasar ;
kembang karang : tetuwuhan segara sing thukul ing karang ;
kembang leson : kembang tlasih dicampur empon-empon kanggo ngedusi bocah sing mentas lara ;
kembang pilangen : tanduran pari sing kena lelara godhonge katon kuning-kuning ;
kembang setaman : kembang werna-werna sing dicemplungké banyu ing wadhah ;
anak kembar : anak loro laire bareng lanang kabeh utawa wedok kabeh ;
kembar gantung : bocah kembar sing siji laire let sawetara dina ;
kembar mayang : rerangken saka janur lan gegodhongan kanggo sarat temanten ditemokake.
kemben : kasemikan, jarit ciut kanggo tutup dhadha.
kembong : kebak banyu, banyuné mambek ;
dikembong : dikelep ing banyu, diuja pangane.
kemendho : krambil durung tuwa lagi enak-enaké kanggo ngendho urang
kememping : kumemping, pan sing durung tuwa.
kemendhak : mendhak, alen-alen kanggo sanggan ukiran keris.
kemendhir : panggedhe (lelurahing) prajurit.
kementhus : kumenthus, ambeg wani, ambeg pinter.
kemeruk buntut : degan enom sing ana degané lagi sing bongkot.
kemiri : wit sin wohé cilik-cilik kena kanggo bumbu, polok ing tiapakan sikil ;
kemit : tunggu (jaga) ing wayah bengi ;
kemit bumi : abdi dalem sing pinatah reresik.
kemladheyan : tetuwuhan sing uripe nemplek wit liya ;
kemladheyang ngajak sempal : sanak sedulur sin gawé
kemlungkung : kumlungkung, ameg linuwih.
kemlurusen : saya suwe saya kuru awit ngenes.
kemlandho : clondho, jangkrik sing durung duwe lar.
gong kemodhong : gong wujud wilahan dudu gong gantung.
kencit : otot sikil sandhuwure tungkak, laku sing rada pincang.
kendhal : araning wit, kenthelaning lenga gajih.
kendhali : praboting abah-abah jaran sing dipasang ing cangkem ;
kendhak : nungkul, teluk, suda kuwanene, suda nakale.
kendharah : pating kendharah, pating klembreh ;
kendharat : dhadhung kanggo nuntun raja kaya ;
kendhat : pedhot, lowong, jugag, tendhag ;
kendhit : angkin sing dianggo sabukan, warna putih njleret ing weteng, watesing mega lan bumi;
kendhit minang kadang dewa : luput ing pangrenah lan bebaya.
kenes : bocah wadon sing solahe sigrak lan kemayu, inten sing sumorot.
kentrung : tetembangan dibarengi uniné trebang.
ora ngerti kenthang kimpule : ora ngerti bab lakuning rembug.
kenthus : kethus, kewan jinise kintel.
kenthos : calon thukulan krambil, isi salak.
kepathak kelacak : ora bisa mukir jalaran ana buktine.
kepel : sakepel, gedhené sagegeman tangan ;
kepet : sajinis tepas kanggo nepasi awak ;
endhas gundhul dikepeti : wis kepenak diwuwusi kepenak.
kepethatan udan : lagi ora udan sawetara dina ;
kepik : tenggok cilik, kewan cilik bisa mabur ambuné ora enak ;
kepis : piranti kanggo wadhah welud utawa iwak sing digawé saka pring sing dianam ;
keplarah : keplacas, keplathas, keplathus, keplantrang, keterusen anggoné mlaku.
kepleng : bunder kepleng, bunder memet.
keplok : nangkepaké epek-epek nganti mum plok-plok ;
keplok ora tombok : melu bungah-bungah ora cucul ragat.
kepuh : perangané lapak sing mbendhol, wiron tekukaning dodot ing geger, araning wit lan wohé.
gantung kepuh : sandhangan dienggo terus jalaran ora duwe salin.
dikepung wakul binaya mangap : dikupengi supaya ora bisa uwal.
kepokok : kepopoh, kepeksa, kewajiban nindakake,
kepranggul : kepapag, kepethuk, ketemu.
kerapan : balapan sapi, kaliren, keluwen.
keri tanpa pinecut : ora didakwa nyana didakwa.
kerig : padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean ;
kerig lampit brungkal kimpul : kabeh lanang wadon padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean.
keris : kadga, dhuwung, dhukung, wangkingan, gegaman landhep mawa wrangka lan ukiran;
ora keris yen keras : senadyan ora sembada nanging duwe gelar.
kerkas : wadhah pistui sing digawé saka lulang.
pating kerlap : katon sumorot gebyar-gebyar.
kerpu : bangsané kristal kanggo mata ali-ali utawa kanggo tesbeh.
kerta-kerti : sarwa tata, sarwa tentrem, ora rusuh.
kesandhang : dianggo, dilakoni, ditindakaké ;
ing busana, wuwuh endahe awit dening panganggo.
kesempet : ketut kegepok, ketut diarani ala.
kesempyok : kekapyuk ing ombak, kesangkut ing prekaraning liyan.
kesengsem : kedanan, kepencut, seneng banget
ketlompen : katalompen, kurang prayitna, kurang rikat.
ketlarong : ketlarong srengenge, kena sorote srengenge ;
ketuju : ketuju ing ngemu, nujukareping ati.
katuntak : kasuntak, wuntah, nuntak, nyentak,
ketungkul : lali apa-apa dening mempeng anggoné nindakaké
ketutuh : mentas cilaka kena kacilakan maneh.
ketonjok : ketonjokan, kepergok.konangan, kepengkok.
belok : wis kanggep, wis katon kapinterane.
ketriwal : ngethawa, murka, kudu oleh akèh.
kethaka : kethakaran, kedhakaran, nekani kanthi rekasa.
kethakalan : gula sing ora dadi, ampas lenga kacang, intiping lenga klentik.
kethap-kethap : ngethapel, ngrangkul kanthi sikile pisan digubedake.
kethapel : kapi, wanara, pragosa, kapiwara, palwaya, rewanda, wre, juris, kewan sajinis karo munyuk ;
kethek seranggon : kumpul karto wong ala mesthi katut ala ;
kethek : swarané kether, swara sember ora kepenak dirungokake.
kethuh : ngethuh, crobo, ora resikan.
kethot : wuled, kothot, remben (tumrap lakuné jaran).
kethuk : ricikané gamelan gandhengané kempyang ;
kethuk cupar : ora percaya sing wadon anggoné nyekel bale omah ;
kethuk ungker : gelem njaluk ora gelem dijaluki.
kethul : ora landhep, kurang gathikan ;
mburu kidang lumayu : duwe milik barang kang nglengkara kelakone.
kiden : oleh idi, oleh palilah.
kidib : goroh, ngapusi, selak, kembi, mukir.
kidih-kidih : kipa-kipa ngatonaké yen ora gelem, anggoné tumandang ora temenan.
kidung : tembang, rerepen, karangan kang arupa tembang ;
kidon : kena ing idu singora kejarag.
kijab : warana, kelir, tedheng.
kijat : selak, mukir, kumbi.
kijing : kewan sajinis kece, watu diwangun dawa kanggo tutup kuburan.
kikir : piranti kanggo nglandhepi graji, piranti kanggo ngelus barang sakawesi ;
kikrik : garapané sarwa becik, angel laden-ladenane.
kilah-kidlah : banyu kesorotan srengenge katon bening.
kilang : kelang, godhogan legen.
kinira : kiniten, dikira, dianggep.
kintaka : kinteki, nawala, serat, layang.
kintel : kungkong, kethus, kodhok kebon, kongkang, pasah.
kinyih : kinyis-kinyis, panganan katon nglenga enakbanget, wong
kipu : kekipu, adus lemah blubukan, krasan banget.
kirab : kekirab, ngebet-ebetaké sampur (rambut), diarak budhal bebarengan.
kirana : sorot, cahya, kirad, kilat.
kirata : kerata, germa, tukang mbebedhag kewan alasan.
cengkir ketindhihan kiring : arep omah-omah kepalang sedulure tuwa durung omah-omah.
makirta : makarya, magawe, nyambut gawé.
kisa : nam-naman blarak kanggo wadhah jago, kethek.
kisas : ukum kisas, ukum pati.
kisi : ikal-ikalan lawe ing pengantikan ;
kitir : godhong cilik ing ganthilaning woh, layangkang surasané cekak.
kitiran : ubengan sing mubeng yen keterak angin, manuk prekutut.
kitri : pusaka kang turun-temurun, wit-witan ing pekarangan ngetokaké woh.
kithal : kurang lancar anggoné guneman, ora luwes tumrape pratingkah
kittling : mlungker sarta dhempet tumrape driji.
kiwal : kewal, ketaton gaman lahdhep.
kiwat : kewat, dikiwat, bocah wadon kang dianggo dolanan bocahlanang.
kiwi : kekiwi, lereb ing, dedunung ing, mapan ing.
klamuk-klamuk : klamun-klamun, katon samar-samar, ora cetha.
klampra : nglampra, nglambrang, lunga saparan-paran.
nglungguhi klasa gumelar : mung kari nemu kepenaké baé.
klasir : mantri klasir, punggawa kang pinatah ngukur bumi.
klengkam : bakal kang sinulam benang mas.
klecok : cocoh kinang ing dhuplak.
klemer : ora sigrag, sarwa alon.
kleneng : ngleneng, lakuné banyu alon.
klenik : pating klenik, akèh prakara kang dianggo wadi.
klentik : lenga klentik, buga krambil ;
diklentik : digawé lenga klentik, dirimuk, diapusi.
klenthing wadhah masin : isih katon kelakuané sing ora becik.
klinengan : klimunan, lali kelalen.
klinthing : bel, gentha cilik, woh gadhung kang ana ing dhuwur ;
klisa : oyode wit rumambat sing enak dipangan.
kliwon : dina pasaran kapisan, lurah desa.
kluku : dikluku, diekum ing banyu, banyuné kanggo tamba ;
kluwak : woh pocung sing wis tuwa dianggo bumbu.
kloloden : klelegen brang empuk lan alot.
klowang : klowang-klawung, rasajeleh awit nganggur baé.
kobet : jembar, isih turah papan, ism rupak.
ora kodal : ora tumama, ora ndayani apa-apa.
kodo : bodho, durung ngerti tata krama, gampang nepsune.
ninggal kokohan : ninggal pegawean sing durung rampung ;
kokot : raket banget, kawat canthelan ;
kokot bisu : nepsu banget nganti nggeget-nggeget ;
komala : kumala, alus, sareh.
konca : kunca, pojoking dodot sing nglembreh.
krama : tata pranata kangbecik, suba-sita ;
krama desa : tembung krama sing ora kaprah enggon-enggoné ;
krana allah : atas kersaning allah ;
krawitan : kagunan alus, gendhing-gendhing unining gamelan.
kredhek : rembulan, kredhek, rembulan ndhadhari wis lingsir wengi.
krepana : memelas, kecingkrangan, cilaka.
kretarta : kelakon, kasembadan, putus ing ngelmu :
kreti : kretya, panggawe, tindak, pratingkah.
kridha : dolanan, seneng-seneng, ulah sacumbana, nggegulang.
kriya : pakaryan, panggawean, tukang ;
krura : galak, bengis, nggegirisi banget.
kudhi pacul singa landhepa : awit padha pintere, mung kari adu begja.
kudhung : tutup, caping, tudhung ;
kudhung indhing : wong lanang kalah karo sing wadon ;
kukap : kebul, mega, dupa.
kuku : kanaka, tutuping pucuk driji tangan lan
kulakan : tuku dagangan arep diedol maneh ;
kuluk : makutha, panunggul, pegatan saka penjaluké sing wadon.
ngumala : kaya inten, sumorot, becik banget ;
kumala-kala : jaka kumala-kala, bocah lanang sing umur-umurané 14-16
kumedhep kasep : yen ora enggal-enggalan ora oleh gawe ;
kumel : sareh, ora sigrag, ora bingar, wis
wong kang dikuwasakaké mriksa, lelurahing mandhor.
kumitir atiné : ketar-ketir atine, kuwatir.
kumram : sumilak padhang, terang banget, sumorot.
kusut : kusud, surem, sedhih, ruwed, isin, suda kaluhurane.
kutis : arané kewan bangsané kwangwung ireng, palanyahan, githok jaran.
kutub : pungkasané indhengingjagat, pul ;
kuthasaksi : saksi palsu, asendhen paturané saksi ;
kuthah : kekuthah, reged, gupak, gubras.
tumrap segara), anglo, padupan, wadhah ;
kundhah : nglumpruk, tiba ngglasah ;
kundhi : jun, kendhi, tukang gawé grabah ;
kungas : kongas, ngambar-ambar ambune, misuwur banget.
kupa : sumur, sumber, belik.
kupi : kopi, gendul gedhe awangun pesagi ;
kupiya : conto, tuladha, layang turunan.
kurulut : kuruwelut, arané wuku kaping 17.
damar kurung : ting, lentera ;
klambi kurung : klambi sing ing bagiyan ngarep bedhahan.
dikusa : ditarik, dirangkul, diambung.
kusala : becik, utama, pinter, waras, slamet.
kusuma : kembang, endah banget, trah luhur ;
kusumawicitra : kembang warna-warna, arané tembang gedhe.
labda : lebda, kaleksanan, katurutan, pinter ing sawijining prakara ;
labda gati : kaleksanan kang disedya ;
labda jiwa : urip maneh, arané tembang gedhe ;
labet : tipak, tilas, tatu, panggawe becik, marga
dilacak : digoleki nurut lacak, dilari ;
kepathak kelacak : wis cetha banget kaluputané ora bisa mungkir.
ladak kewarisan : seneng ngepak liyan nanging tansah slamet.
legena, tembung pungkasan pada tembang sing aksarané legena.
lagu : cengkoking guneman (tembang, gendhing), banter, entheng lan cekak tumraping swara ing tembang gedhe ;
lahan : suwung ora ditanduri, bares, wantahan ;
lahanan : lelahanan, ora nggegawa, tanpa mbayar ;
lain : liya, seje, mokal, nglengkara.
laka : langka,ora ana, warna abang ;
lalawara : remeh, tanpa teges, gunem sing awuran.
later : kewan iberan sing dadi set ;
laler mencok : brengso sing tengah tipis pucuk kiwa lan tengen kandel ;
laler wilis : laler gedhe warnané ijo ;
lalita : ayu, endah, bungah-bungah, seneng-seneng ;
lalu : liwat, anjur, terus, milalu, pilalu ;
lamba : ora rangkep, dudu camboran, bares, prasaja, wantah ;
nglambani : mrasani, ngandhani bares ;
lambe satumang kari samerang : wong nuturi ora digugu.
lambung : sisih kiwa lan ing peranganing tengah tumrap awak (gunung) ;
lambung lengis : likikan sadhuwuring bokong sangisore iga ;
nglambung : nyudhuk (numbal) penenr lambung, nganggo keris mepe lambung, nrambul barisan saka ngiringan.
lamis : lelamisan, mung tembunge (laire) sing becik, nanging batiné
lamlamen : kasengsem banget, sumlengeren awit gumun.
lampar : miturut gugon tuhon lelembut sing bisa nggondhol wong.
lanas : alum (garing) awii kena panas, lamtap (brangasan) tumrap wong wadon.
lancana : cihna, tetenger, titikan.
lancar cilik dawa (tumrap buntut), banter, rikat, gancang ;
landep : arané tetuwuhan, arané wuku sing kapindho.
landheyan : garan tumbak (gendera), ukiran keris.
landhep pikire : gathekan, gampang ngerti ;
landhep guneme : nyerikaké liyan guneme ;
langendriyan : wayang wong sing critané damarwulan ;
langen gita : arané gendhing ketawang ;
langen gita sri narendra : gendhing ketawang kanggo kirab kanarendran ;
tekan langit sap pitu : dhuwur banget pangkate ;
langka : arang anane, nglengkara (mokal) anane.
langkah : jangkah sing ngungkuli, ngliwati, nglancangi ;
nglangkahi pundhak : wong matur marang dhedhuwuran sing luwih ora njaluk idin dhedhuwuran sing ngerehaké wong iku.
langkas : cukat, trengginas, kewat.
langkep : ganep, genep, jangkep.
lar : wuluning swiwi, swiwi kupu, rujining rodha ;
ngelar bango : wanguné pedhang kaya lar bango ;
ngelar gangsir : klobat sing serate gedhe-gedhe kaya lar gangsir ;
ngelar kombang : untu sisigan ireng kaya lar kombang ;
ngelar walang : wanguné pedhang kaya lar walang.
lara : sakit, gerah, nandang ora kepenak ing badané ;
nangka karo banyu enjet dicemplungaké ing legen supaya ora kecut.
nglarung : ngelekaké mayit menyang kali (segara).
lasem : arané lutik tumrap jarit larik, arané pathet tumrap gendhing
lasir : dilasir, diukur lan diprinci tumrap palemahan.
lathi : latya, lambe, sisig.
lawang : konten, butulaning omah sing kanggo mlabu lan metu.
lawang butulan : lawang ing kiwa, tengen utawa saburiné omah.
lawang kupu tarung : lawang sing inepe loro.
lawang leregan : lawang sing inepe dileregake.
lawang monyetan : lawang sing inepe paron ngisor lan dhuwur.
lawang seketheng : lawang gapuraning desa / negara.
lawang tangkeban : lawang sing inepe mung siji.
lawang tobat : laku kanggo golek pangapurané gusti allah.
lawe mateng : lawe sing is diputih lan wis disekul.
lawe mentah : lawe sing durung diputih lan disekul.
lawe wenang : lawe sing kanggo sarat / srana.
lawun : lawun-lawun, awun-awun, ampak-ampak, pedhut.
panglawungan : piranti kanggo nyimpen tumbak / keris.
duta panglawung : duta sing bali ngaturaké ketiwasan.
ora canthuk lawung : ora sapa aruh, ora tepung babar pisan.
ora tembung ora lawung : nyenyilih apa-apa ora nembung.
lecek : seneng memisuh, licik (tumrap jago). lecekan : gampang
adhuk (tumrap pangan), cremedan, rusuh.
lembang : lumembang, miembang, rnlembar, alihan enggon liya ;
dilembang : dilimbang, dikum ing banyuperlu dibuang sing
sember lender, mbiadhak, dhemen laku ngiwa (tumrap wong wadon).
lerah-lerah : katon abang lan akèh (tumrap getih).
leres : mundur ngendhani (tumrap perang), mung lelamisan, mung dienggo gelar ;
lewa : lallwa, patrap sing digawé-gawé murih nggegendhing ati.
lewer : labok, lecek, seneng laku ngiwa.
lebak : palemahan jembar lan wrata dumunung ing panggonan cendhek ;
lebak ilining banyu : lurnrahe kaluputané panggedhe ditibakaké marang karerehane.
lebar : luwar, jugar, wis rampung, bakda, sawise ;
lebuh : ara-ara, palemahan suwung, dalan, papan pambuwangan rereged, bale desa ;
ora weruh ing labuh : ora ndalan, ora ngerti tata krama.
ledhis : mambu apek kaya ambuné sandhangan sing ora tau diwasuh, ludhes, entek babar pisan.
lega lila : dhangan, lila banget ;
nglegani : agawe lega (marem) ;
legan : angguran, ora duwe anak lan bojo ;
legan golek momongan : wong wis kepenak golek kangelan ;
legawa : loma, lila, terusing ati ;
legeh : tanpa momotan (gawan), mlaku ora nggegawa apa-apa
legewa : duwe panyana awit ngerti pratingkahe liyan.
legeg : dheleg-dheleg, meneng baé awit sedhih (judheg).
legena : nglegena, wuda, bares, wantahan ;
aksara legena : aksara jawa sing tanpa sandhangan ;
leled : rindhik nggalur (tumrap guneman), kesuwen pocapane,
lembah : palemahan cendhek ing saurute kali utawa anataraning pagunungan.
nglembur : nyambut gawé sanjabanejam dhines, nggunem, nyatur ;
lemen : rabuk, bosokan gegodhongan lsp.
lemet : lemet, panganan saka tela pohung sing diparut lan dikukus.
nglemeng : olah-olah nganggo lemeng, ngimbu tembako ing bumbung, panas sing ora sumelet lan ajeg ;
durung ilang pupuk lempuyange : isih bocah banget.
leng ing cipta : sing dipeleng, tujuaning ati, sing dituju.
lenga : lisah, barang cuwer sing asale saka pahataning tetuwuhan utawa kewan ;
lenga bacin : lenga klentik sing pindhon ;
lenga celeng : lenga turahan ing clupak ;
adol lenga kari busiké : ngedum apa-apa awaké dhewe ora komanan ;
lunyu, renggang, mbenggang, rengka ;
lambung lengis : lambung sangisore iga wekasan ;
waru lungis : waru sing kayuné luwih dening/wuled.
lengit : alus, lembut, saniar, ilang, musna.
lengkur : nglengkur, naleni nggubet, turu njingkrung ;
lepeh : nglepeh, ngetokaké apa-apa sing dimamah, nampik, nyelaki singmauni disanggemi ;
mamah lepehan : nampani apa-apa sing ditampik liyan.
lepet : panganan saka ketan dibuntel janur nuli dikukus ;
nglepet : olah lepet, lemu lan singset ;
lerah : luru, wrata, gelar ;
kareping crita (dongeng), warga ;
lidhah : ilat, iwak ilat sapi (kebo), kilat, thathit ;
lidhah sinambung : kabar kang timbal tumimbal.
lidhas : tatu tumraping lambe (ilat) sing ora diwrangkani.
ligeng : ligengan, ulekan, kedhung.
lilit : nglilit, mulet, muntir, nglinting ;
cikal atapas limar : kabegjan sing mokal.
limbung : lelimbungan, uleng, tempuk perang.
limpa : arané perangané jerowan sing tumempel wadhuk.
aji limunan : aji panglimunan, aji sing marakaké bisa ngilang.
limut : pedhut, tutup, lali marga nesu (sengsem) ;
lin : garis, ril sepur, pita, galengan sing luwih’dening gedhe.
kapetha, kapundhi, kasalira, kaliyan ;
kalingga ubaya : prakara sing wis kalingan janji ;
kalingga warsa : prakara sing wis kalingan dina ;
kalingga nata : prakara sing wis kalingan panggedhe.
padha lingga : koma : nggoleki lingsa sumlempit : nggoleki kaluputaning liyan.
lingsang : kewan cilik pakanané iwak (yuyu).
lingsir : ngglewang, nlisih, ora ana tengah bener ;
lingsir kulon : kurang luwih jam telu sore ;
lipta : anglipta, nggepok, nggrayang.
lipur : mari sedhih, lijar, lerem ;
lirih : ora nesu (tumrap swara), alon sareh (tumrap panggrayang), pupus lempuyang ;
dilirihi : dialusi, ora dikasar, digusah (diuber) tumrap kewan.
lis : kendhali, kendhasat, dilisi, dikendhaleni, plisiran ing kayu, cathetan unit-urutaning jeneng.
lodan : iwak gedhe in segara (klebu kewan nusoni).
log : dilog, dileg, diuntal, diulu.
loga-lagi : loncang-lancing, ijen thil.
logat : swaraning tembung, basa, makna, tegesing tembung ;
loh : lemah sing akèh abnyuné lan subur ;
lojok : nglojok, keladuk maju, luwih saka mesthine.
kaloka : kaalem ing akèh, misuwur, kondhang ;
loke : luke, arané kara ;
lolita : lolya, obah, goreh, adreng banget.
lom : pucet ngelob-elob, ngelih.
loma : seneng weweh, ora cethil.
lombo : kuthuk, tutut, busuk ;
dilonggori : dipilih tumrap pan sing arep kanggo wiji.
lonjong mimis : lonjong botor, lonjong widara, pepindhané mlayu banter banget.
lontar : ron tal, godhong tal ing jaman kuno digawé layang, layang buku
lonyo : lonyo cangkeme, sawiyah-wiyah guneme.
ngloro : loro-loro, sapanduman loro ;
lot lotan lawe : arané dolanan bocah, pitakon kang mbulet ora karuwan.
lubar : lebar, luwar, rampung.
diluhaké : dirosakake, lara sing disandhang.
luhung : luhur, linuwih, luwung, angur.
luhur : dhuwur, darahing ratu, utama tumrape bebuden ;
bangsa luhur : wong sing isih darahe ratu ;
kaluhuran : prakara sing luhur-luhur, kungkulan ;
nggayuh ing ngaluhur : njangka prakara sing mokal ;
dicampuri ketan lan didokoki kunir nuli diedang nganti mateng.
lumadi : lumados, lumadya, kaladekake, lumayan.
lumaksana : miaku, lumaku, lumampah.
lumantur : jago sing lagi wiwit duwe lancur.
lumangkung : lumuwih, ambeg luwih, umuk.
lumbu : godhong kimpul (tales) ;
enggok-enggok lumbu : wong sing manut ombyaking akèh.
lumbung : omah (papan) sing kanggo nyimpen pari ;
lumbung desa : tandhon pangan ing padesan kanggo wong-wong ing desa iku.
lumembar : lumembat, mlembar, mlembat.
lumuntur ing sih kawelasan : rumentah ing sih kawelasan.
lumra : lumrah, wrata, sumebar, sumrambah.
lung : wite tetuwuhan nimambat sing isih nom ;
dilunggeni : diwenehi imbuh, disumenekake, diwenehi ianh.
lungid : landhep, muluk kawruhe, mangerti kang gaib ;
lungse : wis kliwat ing mangsa, kasep ;
lungsen : saleran mujur ing tenunan, rambut sadhuwuring bathuk.
lungsed : wis kanggo (ora anyar) tumrap sandhangan.
lungsi : lusi, kalis, slamet saka bebaya ;
ngleluri : nindakaké padatan tatacara kaya sing wis linakonan para luhur ;
dilurekaké : dilestarekaké tumrap padatan sing wis kalumrah.
luring : loreng-loreng ulese macan gembong.
luruh : sareh, alon, jatmika (tumungkul) tumrap praen.
lusi : kalis, slamet ing bebaya, luput ing,
luthung : lathung, lawung, lumayan.
luwas : lawas lan lungset tumrap sandhangan ;
lwir : rupa, wujud, kaya, padha karo ;
lwirnya : kaya dene, tegese, lire ;
maca : maos, ngunekaké surasané tulisan ;
maca udrasa : maca derawat, nangis.
macak : nata, ngemot ing layang kabar, sarwa becik panganggone.
macan : sima, sardula, kewan galak ;
macan gadhungan : macan malihan wong ;
macan gembong : macan sing ulese lurik-lurik ;
macan puguh : pepindhané wong luhur senadyan ilang kuwasané meksa isih diwedeni ;
macan kumbang : macan sing ulese ireng ;
macan tutul : macan sing ulese kuning nganggo tutui ireng ;
kudhung wlulang macan : aling-aling jenenge wong kang duwekuwasa ;
nguthik-uthik macan dhedhe : ngganggu gawé wong sing wis lilih nesuné ;
singidan nemu macan : nedya namur laku kepergok wong sing mangerti.
madu : banyuning kembang kang legi rasane, banyu ing tala tawon;
asale saka madu kembang : kebanjiran segara madu : nemu kabegjan gedhe ;
sirat-sirat madu : mung kanggo lamis baé ;
madon : setengah mateng tumrap endhog godhog, mojok, menyang padon, royal wong wadon.
madha : nyami, agawe padha, padha karo ;
madha rupa : nyami warni, rupané padha.
madhang : mangan sega madhangan : lawuh ;
madheng : wis mari manak, wis sela ora ana pegawean.
maelu : nggatekake, ngrewes, nggugu.
maenda : maendha, menda, wedhus.
maer : prigel, wasis, kulina nindakake, dilariki nalikané njoget tayub, manganggo sarwa becik.
maesan : maejan, kayu ing dagan lan ulon-uloning kuburan.
magak : ajeg, tetep, ora owah,manggon, ora mundhak gedhe.
magang : magangi, ngadhang wong dodol liwat ;
magang becak : calon ndarbeni becak ;
magersari : magersantun, wong kang ngindhung ing pomahané para luhur.
mager timun : lakuné mager timun, candrané laku sing becik.
magut : magutjurit,magut pupuh, maju perang, methukaké
maksi : meksi, ndeleng, weruh.
malam : lilin, jasat saka tawon sing kanggo mbathik ;
malang gambuhi : bebojoan sing lanang luwih dlik tinimbang wadoné ;
malbeng : malbung, malbweng, mlebu, lumebu.
malela : wesi malela, waja ireng.
maler : tansah, pijer, isih ana baé ;
malige : maligen, dhampar palinggihan.
malik : kang ana njero dadi ana njaba, mluku sing kapindho ;
maling arep : nyenyilih emoh ngulihaké ;
maliweran : patingbleber, pating kliwer.
mamah : nggilut, nglembutaké nganggo untu, ora nggugu pitutur, ditindakaké kalawan gampang ;
ora mambu bocah wadoné : ora kaya patrape bocah wadon ;
mamprung : mabur (kabur) bablas.
mamring : sepi mamring, sepi samun, sepi nyenyet, sepi banget.
manaduganda : manadukara, njurungi, ngrujuki, nayogyani.
manasuka : sasenenge dhewe, ora kanthi peksan.
manawibawa : gumedhe, kibir, jubriya.
mandra : mendra, lungan, lelungan, lelana, kaluwih-luwih
mandraguna : wasis (digdaya) banget, araning gendhing ;
mandha : mondhah, sedhih, susah.
mandhe : nggembleng wesi, nandangi pegawean pandhe ;
mandhok : manggon, dedunung, andhok ;
mandhok atiné : gondhok atine, ora lega atine.
mangan : nedha, dhahar, mboga, nadhah, nedhi.
mangesthi : mendeng marang, njangka marang, kepengin banget.
mangga : enya, mara, gelem, kemangga ;
mangga manggu : mangga mara, gojag-
mangguh : mangga, manggih, nemu.
manggul : nggawa katumpangaké ing pundhak, araning jenang ;
manggung : tansah ora kendhat, ngetokaké swara tumrap kutut ;
manggung ketanggung : bedhaya sing ndherekaké ratu sinewaka
mangkir : ora teka, ora rnlebu, mlincur.
mangkring : mencok ing pang, ngundhakaké rega.
mangku : nyelehaké ing pangkon, ngadhepaké ;
manglah : ngesah, nggresh, sambat.
manglar : wis duwe lar (tumrap gangsir lsp).
manrang : merang, nyerang, nrajang.
mantak aji : matek aji, ngucapaké aji.
mantangi : nglarangi, mangan sawenehing panganan.
manten : mana, mene, mono, mantan, tilasan, pocotan.
mantep : kukuh lan setya marang pasuwitan, wis tetep temenan.
manting salira : nesu raga, mati raga.
mantheng : kenceng anggoné narik, mempeng banget panyuwune.
manuh : tepang, kulina karo, kulina nindakake.
manuk : peksi, sato iwen, kewan iber-iberan ;
mecel manuk miber : apa-apa keduga ;
mancak : nampani, nadhahi, goiek walang.
mancal : nyodhokaké sikil lan nggenjot, mangkat lelayaran tunirap kapal, wong
mancung : buntel (tlapukan) manggar ;
mapag : methuk, mapagake, methukaké ;
mapas : mapras, ngethok pucuke, njugag rembug.
maprah : kaprah, ngendi-endi ana, mamprah, akèh banget dagangane.
mar : cape, tanpa daya, krasa kaya gringgingen.
mara : teka nyedhaki, merang, mbage, ngedum ;
mara awak : maea bau, nyambut gawé ora nggawa piranti ;
marcapada : jagat, alam donya, madya pada.
mardawa : lemes, lembut, alus, sareh, nyenengaké ;
mardawa basa : basa kang ngresepake, ulah karangan, ahli basa ;
mardawa lagu : lelagon kang ngresepake, ahli tembang.
mardika : ora kawengku lan kaereh liyan ;
mareni : mantuni, leren enggone.
mareng : mangsa mareng, mangsa antarané mangsa rendheng arep ganti mangsa ketiga.
mareki : mara, nyedhak, nyaketi.
marengi : mbeneri, pinuju, nglilani, ngidini, marengake.
marga : dalan, dedalanan, srana ;
mari : manten, wis leren anggoné nindakake, waras pulih kaya mauné
maridake : mulang marang, mejang, ngandhani.
marjan : merjan, kewan segara ing karang-karang.
markis : kuncunging pendhapa kanggo ngeyubi kang
marmut : marmot, araning kewan sajinis tikus werna putih.
marna : marni, ngecet, nyungging, ngrumpaka, nyritakaké ;
maro : mbage dadi loro, nggarap lemahe wong liya kanthi cara pametuné didum loro karo sing duwe
mas enom : mas sing dicampuri logam liya wamané kuning.
micakaké mata melek : nganggep marang liyan yen ora weruh ;
nyolok mata nampek rai : nglakoni piala dijarag ana sangareping sanak ;
mata-mata kopen : werung nanging durung tamat ;
mata dheruk : bolongan ing klambi kanggo liwat benik ;
mata dhuwiten : kang dimelik mung dhuwit ;
matag : ngatag, ngetag, akon, mrentah.
matah : manggenah marang, miji pagawean marang.
matang tuna numbak luput : kang dijangka ora katekan ;
mateng : wis tanak, rampung pangolahe, wis tuwa lan enak
gugur, antaka matianta : banget keluwih-luwih ;
matur : nunjuk, kandha kalawan unnat.
mathak : mbalang nganggo barang atos, bakal kanggo gawé kuluk.
mawanti-wanti : wanti-wanti, wali-wali, kanthi temen-temen.
mawang : nyawang, ndeleng, nganggo ngelingi kaanane.
mecak : mecak (midak) tumrap jaran.
meca : waleh, kandha blaka; ngandhakaké bakal ana lelakon,
mecalang : mecambeng, dadi pacalang, prajurit
medahi : maedahi, migunani, piguna.
medan : tegal, papanjembar, paprangan ;
medem : durung megar tumrap kembang, durung mekar tumrap kawruh.
medi : dubur medini : bumi ;
mega : kumpulaning uwab ing awang-awang katon putih ;
mega malang : mega sing malang (ing wayah esuk) ;
megan : ulesing dara sing rupané klawu semu biru.
megantara : ulesingjaran wujude dhawuk semu ireng.
mekala : lambung, bangkekan, amben.
melingi : ngelingake, ngelikake, menehi peling (imbuh).
melu : tumut, ndherek, tut buri ;
melu payu : tuku regané manut sing tuku dhisik.
medamel : megawe, nyambut gawé, makardi, makarya.
meded : mubeng ngganjret, mubeng nggaded, nggoleki menyang ngendi endi, ngendheg, pradandan sarwa becik.
mededeng : mbedhedheg, kenceng banget, mempeng banget.
medhadhag : medhagdhag, mbedhadhag, katon jin-ibar dhadhane.
medhak : medhun, mudhun, mandhap ;
medhar : mbukak, mngudhar, njugar ;
medhedhek : mbledheh, weteng mungal lan ora ketutupan.
medhek : mudhun, mara, nyedhak.
medheng : sedhengan, nedheng, mbeneri, kandheg ora bisa maju terus, dagangané ora payu.
medhidbig : gumedhig, umuk, gumedhe.
medhok : dadi gedhe lan empuk marga kaekum ing banyu ;
medhot seduluran : man anggoné memitran ;
medhot udud : leren anggoné karem udud ;
medhot dalan : anggoné ngeteraké ora tekan nggon sing dituju ;
megar : menga jumereng tumrap kembang ;
megar rejekiné : sempulur anggoné goiek rejeki.
megat : medhot, misah, menehi talak marang bojo.
megeng : megeng napas, ngampet ambegan ;
megep : katon gagah, katon becik, semua.
meger-meger : ngadeg njenjer tumra barang kang gedhe.
megrak-megrik : ora kukuh, kerep laranen.
mekak : narik kendhali supayajaran ora mbandhang.
meling : akon nekakaké omongan, akon nukokaké durung menehi dhuwit.
melong-melong : belong amba, buthak amba.
melung : mbengok, njelih, nyuwara banter lan nggalur.
melur : lemes, gampang blengkuk, ndokoki pelur.
memet : dhuwur banget, luhur banget, angel digayuh ;
mempen : ora metu-metu saka omah, wekel, ora seneng dolan-dolan.
mencilak : mripat kang meiek katon sereng.
mencono : abuh gedhe, murang tata.
mendeking : paceklik, larang pangan, pailan ;
meteng medeking : mateng kang kaping 3, 5, 7 1sp.
mendelo : mripat kang katon gedhe metu, gumunbanget nganti ora kedhep
mendirang : pendirangan, ngingetaké ngendi-endi.
mendiring : krasa wedi, krasa miris.
mendha : rada suda, ora banget-banget. mendhak : ndhungkluk tandha taklim ;
mendheles : ora perdulen, kurang ajar,
mendhelis : mendhelus, katonmencungul ireng klimis.
mendhelong : kendho banjur nglembreh tumrap tali,mari mempeng.
mendhem raga : nyamur laku, orangatonaké kaluhurane.
mendho : gula krambilsing durung atos, bodho, rada gendheng ;
mendhuh : mbiyet banget wohé, akèh nganti turah-turah.
mendhung : mega ireng pratandha arep udan ;
meniran : panganan sing digawé saka menir, araning tetuwuhan sing godhonge kena kanggo tamba ;
meniren lambené : cangkeme kesel jalaran kakehan guneman.
menis-menis : katon klimis gilap tumrap barang kang bunder cilik.
menthelet : nglepet wetenge, rekasa nyambut gawé.
mentheng : mlenthung (abuh) kenceng banget, katon mempeng banget.
menga atiné : kena diajak rembugan, oleh yen dijejaluki ;
mengangah : katon abang murub tumraping geni, rainé katon abang.
mengeng : mbrengengeng, judheg, ngengleng, durung ana putusan kang gumathok.
menggaota : manggaota, nindakaké pegawean.
menggep : katon pantes banget, katon patut banget.
mengger : dumunung ing papan kang dhuwur, katon gedhe dhuwur.
menggos : krenggosan ambegane. mengkab menga nglingkab.
mengkak : mengkak atine, judheg, susah ;
mengkek : kukuh ora blendra-blendre, nyathok kenceng ora owah-owah.
mengkelang : atos tumrap tinja, ora manut, wangkal, mbegugug.
mengkelung : miengkung, mentiyung nekuk.
mengkik : menggik, tipis (cilik) ing tengah.
mengkoni : masang wengku, nguwasani, ngereh, duwe sesanggan
menyambik : menyawak, kewan kaya rumangkang,
menyan : bangsané blendok sing kanggo kutug ;
menyar-menyir atiné : miyur atine, ora tetep, gojag-gajeg.
menyat : ngadeg saka palungguhan, lunga.
menyanyo : menyonyong, abuh ing bathuk amarga kejeglug.
menyunyang : ndugal, kurang ajar, ora manutan.
merak : manuk sing wuluné endah banget, nyedhak, mara.
merang : gaganging pan, mbacok, namakaké lelandhep ;
merbabak : mripat kaca-kaca arep nangis utawa muring.
mere : kethek nywara, mbeker;
merkengkeng : kenceng kengkeng, cukeng, puguh.
mernani : memeni, nganani, mujudi.
merpat : manca pat, manca desa, tangga desa.
merpeki : mrepeki, nyedhaki, mara.
merpet : mak prepet, peteng amarga mendhung.
mertanggung : mertanggel, tanggung-tanggung, ora gedhe ora cilik, ora cukup
metengan : wong wuta sing diopeni priyayi, polisi kepetengan.
metha : metha. mangun, nggambar, mujudake.
methak : mutih, nglakoni ora mangan uyah.
methakil : sikile menthalit, sugih reka ala.
methekol : methekel, lengen sing kiyeng kenceng.
methit : namakaké pethit, ngelih tanduran ing taman.
methengkreng : lungguh thg pinggir utawa ing papan kang dhuwur.
methik : ngundhuh woh (kembang), mint.
methot : nyopot (narik) kanthi peksan, misah, megat, nyapih
methur : katon gedhe empuk tumrap srabi.
mewer : nggulung, nglinting, nglunthung.
midadareni : rembulan ndhadhari, slametan bengi ngarepaké ketemuné penganten.
ngenetake, menet, nglapis nganggo pidih.
midhang : leledhang, lunga seneng-seneng, ngluwari ujar menyang papanj sing sok kanggo ngluwari ujar;
midhe : nyambung nganggo anthok, tuku iwak daging ora mbeleh dhewe.
miji : matah akon nindakaké sing mligi.
kaya mimi lan mintuna : tansah runtang-runtung ora pisah.
minglar : milar, mlumpat nisih.
mirong : kemul kampuh, ora prasaja, gendhing sadurunge dadi ciblon.
miwaha : mulyakaké panganten, mbawahi panganten.
mlanji : mlandhi, cumawis, rampung.
mlangkring : manggon ing papan kang dhuwur, ngundhakaké rega.
mleca : wong asor, ora tuhu, ora nuhoni.
mlegrok : mencok, andhok, magrok.
mlambang : mlembar, mlembat, alihan panggonan.
mlendo : ora nutugaké panggarape, ora netepi kasaguhane.
mlendhung : ngeyub, ngaub, mapan, panggonan amping-amping.
mlendho : kendho rnlendho, kendho banget.
mlempem : wis ora kumripik, kendho, ora duwe daya.
mlendek : miendreng, melendir, meksa akon nyambut gawé-abot.
mleni : tani mieni, wong lanang sing wekel lan ora royal.
tanpa daya, rnbleber tumrap banyu, lungguh sila sarta tata lan andhap asor.
mierak : mlerek, surem, ora padhang, mieruk.
mlewa-mlewa : sarwa kecukupan, mubra-mubru.
mliding : kuning mliding, kulit sing kuning alus.
mligi : tulen, ora kecampuran, ngemungake, ora ana liyane
mlincur : ora sregep, kerep pamit ora nriebu.
mlingseng : ireng mlingseng, ireng banget.
mloto : sembrana, lucu, sugih umuk.
mlowa : mulwa, woh-wohan sajinis surikaya.
mobat-mabet : obah sumiyut ngiwa nengen.
molo : penuwun, balungan omah sing dhuwur dhewe sing ketumpangan wuwung ;
cacah molo : cacah wuwung, wilangan cacahingoniah.
momol : memel tumrap daging, wit jagung sing dianggo pakan
mompyor : panganggo kang gumebyar, kayata mas, inten.
mondhoh : nindhik, nyoblos godhoh kuping.
mondhok tiasar, nunut manggon omahe liyan ;
mondhok karang : ngindhung ing pekaranganing liyan.
mones : mancasi prakara, mutus prakara.
mrajak : enggal padha, tueuh (thukul).
mranta-mranta : miantur-miantur, ngalih-ngalih anggoné merdhayoh.
mranggal : jago tarung nggitik ing endhas, munggal ing pucuk.
mranggu : mranggo, ora tetep, gojag-gajeg.
mrangguhi : mrangguli, ketemu karo, kepethuk karo.
mrasabeni : aweh weruh marang, panut marang.
mratikelake : ngiguhake, aweh srana, aweh rembug.-
mrawasa : nempuh, meksa, ngrusak, milara.
mrembet : mrambat, mraman, mremefa, tumular, nular.
mrentek : nular-nular (tumrap gem).
mrengkel : ngengkel, ngeyel, emoh ngalah,
mreki : kemreki, gurem, sindap.
mreneng : katon becik-becik (tumrap sandhangan).
mrinci : milah-milah, ngetung-etung, wegahan yen dikongkon.
mringin : yen turu mripate ora rapet mereme.
mringkus : dhadha nmngkus, dhadha sing ciyut ;
mrogoli : mronggoli, ngethoki pang-pange.
mrojok : mrojak, thukul, tuwuh.
mrojol ing akerep : linuwih, pinunjul.
muaya : muayan, panemu kang wis kaprah.
mubal : dadi gedhe lan mumbul tumrap geni, endheg-endhege mumbul merga diobak tumrap banyu.
mubra-mubru : sarwa kacukupan, sarwa turah-turah.
mucuk bung : wanguning driji kang ala ;
mudha pangarsa : pangarsa kang nomer loro (kapindho).
mugen : mungkul nyambut gawé, wekel nyambut gawé, tansah ana
muja : semedi, ngabekti, muji, ndonga.
mujung : turu mlumah awaké dikemuli kabeh.
mukara : pangarsa, pangarep, lelurah.
muket : maleni, mbuntel, wis carub lan rumasuk, becik lan nyenengake.
mumpal : banyu banjir kang mumbul-mumbul, wedang umob
mumpuni : ndarbeni, nguwasani, pinter sakabehing kawruh.
mundhung : kumundhung, kepundhung, araning won.
mungal : maju metu (tumrap dhadha), saya gedhe urube, muni, nywara ;
munggah : nunggah, mendhuwur, pangkate-oiundhak dhuwur ;
munggah papahan : ngepek bojo mbakyuné bojoné sing dipegat /mati.
munggur : katon dhuwur, manggon ing dhuwur, ngethok,
obah lunga saka weteng (tumrap cacing), nepsu maneh sawise lilih.
mungkal : ngungkal, ngasah ing wungkal ;
mungkar : mundhak akèh, wis omah-omah, ora
mungkur : ora ngarepake, ora ngadhepake, mengker, wis kliwat ;
mungkur gangsir : wis emoh cawe-cawe, ora ngrembug babar pisan.
murang kara : ndaga ing prentah ;
murang krama : murang tata, ora tata krama ;
murat : entek babar pisan, wewadi (planangan/pawadonan).
nggosokaké epek-epek karo epek-epek, mubeng ;
mustahil : mustakil, mokal, nglengkara.
mustajab : mustijab, kaleksanan panuwune, mandi banget, sekti.
musthika : watu kang ngetokaké kaluwihan, inten kang becik dhewe, tikus.
mutabar : sumebar ing akèh, kawruhan ing akèh.
mutamat : kang wis dianggep bener, waskitha, wis tamat, ngentek.
mutatuli : ora perduli apa-apa, nekad banget.
nacak : nyacak, miwiti, nyoba.
nadamah : piduwung, keduwung, getun.
nadar : kaul, kasaguhan kangh dilakoni samangsa kelakon sedyane.
nala : ati, manah, pangrasaning ati.
nambang : ngewer, ora ngomahi bojo nanging durung dipegat ;
nambong : ethok-ethok ora xxxuli (ngerti).
namu-namu : ilang, suwuag, awang-awang.
namudana : samudana, kalawan sumeh,
nana : cangkem, rai, warna-warna ;
nandhing pacul : masang doran pacul.
nandhu : mikul nganggo tandhu, nggadhe sawah.
nanting : takon gelem lan orane, nimbang kanthi kadokok ing tangan loro.
napakaké : midakaké sikil, tapa kanggo wong Uya ;
narawata : sumebar anjrah, tanpa kendhat.
nawar : nawarake, gawé supaya tawar, agawe supaya ngabar.
nawung : nata, nganggit, ngumpulake, inangsuli ;
nayana : mripat, ulat, polatan ;
nayum : tayumen, jamuren, gapuk.
nayut : ngrangkul, mulct, nggubed ;
nedheng : nyedheng, laku ngiwa (tumrap wong wadon) ;
nebu : ngrosan, nanduri tebu ;
nebu sawyun : rukun banget. nenebu : netah, nglatih miaku (tumrap bocah cilik).
nedha : njaluk, mangan, ayo ;
neges : takon mungguh karepe, prihatin,
nenggalani : nyegah, nandhingi, nglawan, nanggulangi.
nengker : nengkel, ngethoki tetengkeran ;
nengker ing woyati : mumbul ing awang-awang.
nepa-nepa : nepakake, tepa-tepa, diukur tumrape awaké dhewe.
nerang : miterang, njaluk katerangan, nrajang, nempuh nyerang ;
nerbuka : narbuka, nerbuka ati, njalari mangerti ;
netes : pecah lan metu anaké (tumrap endhog), kelakon temenan ;
neteské : nyunataké bocah wadon, ngengremaké endhog.
ngabah-abahi : ngetrapi abah-abah, ngrampyang, nyrengeni.
ngabang bironi : rainé nganti semu biru merga sedhih ;
ngacir : katon dhuwur mung siji (tumrap wit).
ngaco : guneman tanpa teges, goroh.
ngadani : miwiti nindakake, gawé ada-ada, ngawat-awati, ngrogenaké pegawean, ngladeni.
ngadhal meled : sondher sing njero katon (tumrap tapihan).
ngaes : ngaesi, maesi, ndandani.
ngagak-agak : ora turn-turu awit akèh sing dirasakake;
ngaglah : lungguh mepeti dalan, katon cetha.
ngajangi : ngayahi, nandangi, nyedhiyani papan kanggo pakumpulan.
ngajap-ajap : ngarep arep, mujekaké supaya.
ngaji : maca kitab al qur’an ;
ngaji pumpung : ngaji pupung, nguja karep.
ngakak : ula kang nywara kak-kak, ngguyu seru.
ngalap nyaur : njupuk dagangan mbayare sawise payu, praen kang pucet banget awit sedhih ;
galik-galik, swara cilik larase keprungu saka kadohan.
ngamput : ora ngamput-amputi, ora paja-paja memper.
ngandul : nglinggihaké ing tiapakan karo sarta diuyun;
ngadhemi : ngantepi, ngakoni kalawan dhadhag.
ngandhok : andhok ing, leren, manggon.
angen : manasi supaya anget, anggoné nimbang rada diluwihi saka bobote timbangan.
nganggang : nggawa keris ing anggar, nyebrak, utang dhuwit sedhela, tuku ora mbayar.
ngangger : ngronce kembang, ngreka-reka, nggagas, ngarang.
ngangreng : mandheg, leren, manggon.
ngandhong : ngisis, ngrungok-ngrungokaké premata.
ngangka : mindeng, meleng, nggegadhang.
nganthal : dadi anthek, dadi rewang ;
nganthek : nganthor, nganger, ngadeg.
ngarang : ngawis, padha rontog godhonge, ngira-ira,
ngaru biru : ngrusuhi, ngganggu gawé ;
ngaru napung : nindakaké pegawean bebarengan.
ngatir : ora padha pangetrape, abot sisih tangkebe.
ngatirah : katon abang (tumrap niripat).
ngebarake : ngedolaké barang anggoné mbayar yen barange wis payu.
ngecak : nyidak, nggawe panganan saka thiwul.
ngecom : ngekum nganggo wedangjarang, guneman dhewe.
ngelmu : ngelmu, sesurupan (kawruh) sawijining bab, kawruh ksampurnan (kawicaksanan);
ngelmu tuwa : ngelmu kasampurnan ring ngaurip.
ngendahaké : ngurmati, nggatekake, nggugu.
ngendra wila : ngendra wilis, ireng gilap (tumrap rambut).
ngendhangaké : ngukum buwang (nglungakake);
ngendher : ngojahaké wadi, ngdhal-udahl wadi.
ngengga-engga : ngentha-entha, ngangen-angen, nggagas marang.
ngengseraké : ngelih, ngingsed, nundhung.
ngeras : nembungaké kanthi tembung kerasan, nembungaké kanthi tembung pepindhan.
ngerepi : ering marang, ngerul :
kaya wong wadon, madoni, nekani, nunggoni, njenengi.
ngewer : ninggal sing wadon nanging ora dipegat, rerasan mrana-mrana.
ngebang : saguh bakal ngganjar (menehi);
ngebas : ngresiki sarana dikebuti, dadi bas, nebas.
panas ngeder-eder : panas sumelet (tumrap srengenge).
ngedhap : nyiruk (nylorot) tumrap layangan, nggragap, rada wedi;
ngela-ela : ngrerepa, namakaké tembung manis.
liyan, mola, ngetung-etung, ngira-ira
ngemar-emari : agawe samar, nyumelangi, mbebayani.
ngemat : nggendam, nenung, namakaké kemat;
ngembun : nyunggi, mundhi, nglantaraké dhawuh.
ngemudheni : mranata lakuning prau nganggo kemudhi, ngereh.
ngemplang : nglanthang ing panasan, ora gelem nyaur utange, ngengakaké lawang amba.
ngenceng : mbayar kontan, ora utang.
ngendhak : ngina, nyepelekake, ngremehake;
ngendhal : ana kendhale (kendhal = kenthelan lenga gajih);
ngendhaleni : masangi kendhali, ngereh, meper.
ngendharat : nyancang, mbanda, nlikung.
ngendhari : ngandhani, nyritani, ngandhari.
ngendhat tali murda : nglalu sarana nggantung.
ngendheh : ngendhih, ngalahake, ngasorake, ngundurake.
ngendheng : gunung sing jejer-jejer dawa bebajengan;
ngengkas : nggertak, nganggep ora niitayani.
ngengleng : gendheng marga kedanan, owah pikirané awit kabotan ngelmu.
ngepak : ngremehake, nyepelekake, mbunteli, nebas, mborong kabeh.
ngepes : nggarang nganggo dibuntelm ngina, nyepelekake.
ngepluk : nggunakaké piranti pluk (pasah cilik), kesed, doyan turo.
ngepung : ngepang, linggih ngubengi ambengan;
ngerak : ketiga ngerak, ketiga sing garing banget.
ngerapaké prajurit : ngerigaké prajurit, mbudhalaké prajurit;
ngetipel : ngethipel, mlaku semu rekasa awit kelemon.
ngetonggeng : ngetunggeng, awangun kaya ketonggeng.
ngidhep : sumungkem marang, iinnat marang.
ngincik : melik banget marang darbeking liyan;
ngincrit-incrit : nginthit-inthit, saka sethithik anggoné menehi.
ngindhung : medhayoh, sanja, mondhok, nunut manggon.
nginggeng : nginjen, ngintip, ngenggeng.
ngingisaké : ngantonaké untuné (siyunge).
ngingkedi : nyingkiri, nyidrani, ora nuhoni.
ngingkud : nyiyutake, ngringkes, ngebeki.
ngipuk-ipuk : ngunthuk-unthuk, nguregi, ndhedher ing pawinihan.
ngirabaké : ngebet-ebetaké wulu, ngopatake, nglembatake, mbudhalaké wadyabala.
ngiwung : ninggal tetilasan becik, gawé kaberikan marang, nglabuhi.
nglabeti : nglantak, ngujar-ujari, milara, nanduki kasar.
nglabrag : mbuwang panganggo utawa liyané menyang segara kanggo srana.
nglabuh : nglari, nggoleki kanthi nurut lacak.
nglaha . : babaran, manak, medharak6 (tembung, panemu).
nglairaké : nglaju, menyang pagawean tulak, ora mondhok;
nglajokaké : nglajengaken, mbanjurake, nerusake.
nglakari : ngela-ela, nanduki tembung manis.
nglamar : nakokaké wong wadon arep diepek bojo, njaluk supaya diwenehi pegawean;
nglamari : ndokold klamar, mingit, nyidhem wadi.
nglandeng : ora suda-suda kukuse, oleh begja terus, ora suda-suda kasugihane.
nglangga : ngombe diecuraké saka kendhi ditadhahi cangkem, nyuduk weteng.
nglanggati : nimbangi, ngladeni, nglayani.
nglangke : ora mengku wigati, mung melu-melu baé.
nglanjak : nglojok, ngluwihi wangenan (watu).
nglanjari : ndokoki lanjaran, munjuli marang sing tuku.
nglanji : nyoba arep ngerteni trep lan orane.
nglanteh : nglantik, nggegulang, ngulinakake.
nglanting : nulungi kanthi nyekel tangan sing diacungake, nyekeli wong ajar nglangi.
nglantra : nglantrah, dawa (rowa) banget critane.
nglanthang : mepe ing panasan, rnlaku ora noleh-noleh.
nglanthung : nglenthung, ora oleh gawé;
nglarad : dhadhal, larud, bobol.
nglaras : ngruntutaké larase gamelan, nyurasa kepenak;
nglareg : nyarug-nyarug lemah, nggarap mung kasar-kasaran.
nglarung : nglabuh mayit ana ing kali (segara).
nglawehi : ngganjel keren, nulungi supaya bisa ngadeg.
nglawed : nguled barang lembut nganggo banyu, mluku sing kapindho.
nglibataké : ngliyeraké (ngijolake) pegawean.
nglecap : nglecek, nglethek kulite.
ngldah : ngleloh, nglentroh, peloh, tanpa kekuwatan.
nglimbar : mlembar, nglembat, ngalih panggonan;
nglembaraké : nglembatake, menehaké pegawean marang wong liya.
ngleka : ana lekané (wekane).
ngleker : ngruwel wangun bunder, turu ngringkel;
ngleler : mlaku alon-alon, nglemer, orasigrag, krasa kleler ing awak.
ngleles : mlintir nganggo leles, mangan nganti entek, ngluluri.
nglemeh : nglemek, klemak-klemek guneme.
nglemeng : ajeg panase (ora sumelet), banyu ora ngombak ora mili banter.
nglampara : lunga saparan-paran, paring besasik, ngayawara, nglengkara.
nglimpe : namakaké gaman nalika sing ditamani ora meruhi.
nglelipur : ngrerapu supaya lipur atine.
nglir : anglir, lir, kadya, kaya.
ngliraké : ngelirake, nggatekake, ngeman-emanake.
nglisih : klisikan, ora anteng anggoné turu.
nglithing : nglelithing, ngemi-emi, ndama-dama.
ngliwer : ngliwed, ngaton sedhela.
ngliyek : tansah lunga, tansab mlaku.
ngliyer : nggenti nggadhe, ngingser, ngelih.
ngloco : nguwed-uwsd, cgasut kertu.
nglocap : nglothok, nglenthek, mbeset.
nglomproh : nglombroh, panganggo sing kegedhen.
nglugas : lugasan, manganggo sarwa prasaja.
nglulun : ngelun, nggulung, nglumpukake.
nglumuhi : ngalahi kanggo nyingkiri padu, nyingkiri bab-bab sing ora gawe senenge
nglunyun : nglonyom, nglenyem, mbesut kulit.
nglunggemi : menehi luwihan kanggo tambah, nyumenekake, menehi inah.
nglungka : kaya lungka (prongkolan lemak), wangkod;
nglurug : mangkat perang, marani panggonané mungsuh,
nglucut : nglocut, nglebus, rnlaku nalika udan.
ngluwangi : mituturi migunakaké kupiya (conto).
ngluyug : nglugur, lunga nirana-mrana.
ngubak : ngobak, ngubek, ngudhak, ngebur banyu.
nyubalaké : nggedhekaké urube geni, mameraké kasektene.
ngubir : ngudak, ngoyak, ngudhak, ngobak.
ngubut : tansah terus tumandang (mlaku);
ngucik-ucik : ngelingaké lan njaluk sing wis dijanjekake.
ngucing : melik banget, mijet lengen nganti metu kucingane.
ngudi : marsudi kanthi temen-temen, nakoni kanthi tleseh.
ngudung : mangkel banget, wangkat, nggugu karepe dhewe
ngudbup : metu kudhupe, kaya kudhup.
ngugem : meca nganggo layang primbon;
ngugemi : nggegegi panemu (kasaguhan).
ngugeri : ngrungokaké katrangané seksi, nggawe layang prajanjen.
ngugung : ngeman-eman lan nguja sapanjaluke.
ngulang : golek, tuku iwak segara menyang papan lelang,
ngumbal : nyewa raja kaya kanggo megawe.
ngumbar : nguja sakarepe, nguculaké sakarepe.
ngumpak : ngompak, ngongrong, ngalem.
ngendha : ngumbulake, ngulukake, ngaburaké manuk nganggo dicencang, ngundhamana : nyrengeni kanthi ngundhat-undhat;
nyanggit : nyambung, nggawejejeran ora ngepasi pakem (tumrap dhalang).
nyangrah : manggon, dedunung, mesanggrah,
nyangik : kuru banget (tumrap wong wadon).
nyangkal putung : wanguné uwang sing becik.
nyangkin : mangkin, tansah, saya.
nyangklak : krasa ora kepenak (lara) ing cangklakan, nglairaké tembung sing marai muring.
nyangkul : macul, nindakaké pegaweaning liyan.
nyangkrimani : nyangkrimi, mbedhek cangkriman.
nyanten : ngadoni nganggo santen, nyatur, nggunem ala.
nyantrok : nyantu, manggon ora lunga-lunga, lungguh ora ngadeg-ngadeg.
nyao : gawé cao, gampang banget, prasaja banget.
nyapar : ngayod, slaroetan sasi sapar.
nyaprang : nyrapang, nyaprat, njlaprat (tumrap brengos).
nyarab : nyaplok pangan (tumrap iwak).
nyaweni : ndokoki sawi, meling sadurunge.
nyawit : nganggo sandhangan sing bebed lan ikete padha bathikane.
nyedheng : laku ngiwa (tumrap wong wadon).
nyebrak : nyuwek, utang dhuwit sawetara dina.
nyenyep : nyenyet, sepi maturing, sepi banget, bongkoting panah sing ditrap ing kendheng.
nyepaplem : nyepaplo, meneng baé ora mangan ora guneman.
nyibrataké : nyebratake, ngemohi, ora ngakoni.
nyigeg : medhot crita, ngendhekaké guneman.
nyilih : nyambut, nganggo darbeking liyan kanthi nembung;
nyinglari : nglungani, nyingkiri, ngoncati.
nyipta : nggantha ing pangangen-angen, nganakaké apa-apa kanthi cipta.
nyuki : gawé legokan kasur, nyumpi pangan.
nyumenekake : ngenteni, ngundur wektu sedhela.
nyundaka : kongkonan, akon, melik.
obah : ebah, owah saka kahanan meneng;
jamu, isining niriyam kang dumadi saka campuran sendhawa lan wlirang;
gedhe obore : sakabehing prakara diranipungi kanthi adil;
omah sadhuwuring jaran : sekuthon arep mbalela;
ngedegaké omah ing pawedhen : pitaya marang wong kang ora kena diendel;
omah-omah : gegriya, dedalem, dedunung;
omah-omah : emah-emah, krama, palakrama.
ombyak : ombyaking wong akèh, kalumrahané wong akèh.
ompyong : diompyong-ompyong, disandhangi sarwa becik.
onar : sumebar warata (tumrap pawarta);
onceng : dionceng-onceng, dioyak-oyak wong akèh, digejek ing
onclang : dionclangake, diuncalake, dilungaké adoh amarga luput, dipindhah ing papan adoh amarga luput.
onclong : kebayan desa, palanyahan;
rondha onclong : rondha nganglang kampung;
oncog : ngoncog, nguncluk, mlaku rikat ora noleh-noleh;
oncor : colok saka bumbung mawa sumbu gedhe;
dioncori : dipadhangi nganggo oncor, diacungi tumbak, diileni
ondhan : madheng, sela ing pegawean, wektu leren (ngaso).
ondhe-ondhe : ondhe, umpama, kaya, pepindhan, panganan saka glepung diglindhingaké ing wijen.
ondhok : ngondhok-ondhok, mangkel lan susah sing ora kawetu.
ongger : diongger, diunggar, diuja, disekarep.
onggo : ngonggo-onggo, nangis lirih awit jibeg atine.
onggreh : obah (mingsed) sethithik;
onggrok : si kothok onggrog, sing ala dhewe;
sawah ngongkang kali : sawah cedhak kali nanging dhuwur sawahe;
orong : ngorong, ngelak banget;
orong-orong : kewan jinise angge-angge sing sabané ngomah;
ota-oto : gurapan sing groboh lan kesusu.
otek : tanduran sajinis jumawut, jala cilik.
pacak : pacakan, solah tingkah kang digawé-gawé;
dipacak : diseleh tumata becik, dienggoni rerenggan, disebutaké in layang kabar;
pacaké : semuné kaya. pacak baris : tata baris arep perang;
pacal : piranti bangsané patas, jinis iwak loh;
dipacangaké : digadhang, dijodhokaké dadi bojo;
pacing : tetuwuhan sing ngenthik wite empuk lan dhuwur.
pacok : pacuk, congkog, tukang
pacul jejeg : lenceg, klenyem;
pacul kalon : dhandhang, pecok;
wong paculan : wong sing beburuh macul.
pada : sikil, suku, sampeyan, entek-entekaning tembang (ukara);
padni : patni, bojo, semah.
paduraksa : padureksa, pojoking omah ing perangan njaba.
dipaesi : direngga, dikerik sinome lan alis terus dipidih;
pagas : dipagas, dipancas, dikethok;
pagas sarat : ngiris gulu kanggo tandha setya.
pagemu : pagene, ya gene, sebab apa.
pagedhongan : crita sing dhalange ora mitontonaké wayang, pepakem, paugeran
pegeh : panggah, kukuh, sentosa.
pager : aling-aling, let-letaning pekarangan;
pager gedheg : gedheg kanggo mbmkuti omah;
paguron : papan kanggo sinau bela dhiri / ngilmu kasampumaning urip.
pagut : pethuk, tumpuk, tempuh.
pakenira : kowe (tumrap ratu marang kawula).
pakiwen : pakuwon, palereban sawatara wektu.
dipal : dipethek nganggo piranti ramalan, dipethek mesthi ora bisa, diina.
pala gumantung : pala kima, woh-wohan kang gumandhul ing wite;
pala kerti : prabot-prabot, piranti;
pala cidra : cidra, ora tuhu;
pala wija : tanduran ing sawah sing dudu pari, pisungsun marang ratu arupa woh-wohan, abdi dalem ratu sing dumadi para wong kang cacad.
palang : pring (kayu) kang malang;
lara : abdi wadon kraton sing isih enom, selirsing duning diningkah;
palastha : palestha, rampung, entek
paleler : paweweh marang batur arupa sandhangan.
palupi : pola, tuladha, layang, tulisan.
pamagangan : papan dol tinuku ing pinggir dalan, pasebaning para magang ing kraton.
pamancal : dhuwit sing wenehaké wong wadon nalika arep dipegat.
pamancana : pangrencana, panggodha, pangronah.
pamardi : pamerdi, enggoné merdi, enggoné nggulawenthah.
pamek : kakehan panjaluk (lelewa).
pamekak : anggoné mekak, bangsané sabuk kanggo
pamirasa : pamiraos, enggoné nggathuk-nggathukaké surasa.
pamitran : tetepungan, kekancan, kanca.
pamar : campuran, enggoné amar, wujude gegambaran warna-warna tumrape keris;
pecah pamare : wis wiwit dewasa tumrap bocah.
pamarsita : pamuwus, gunem, tetembungan.
pan : jir, rak, ananging, piranti panggawe roti;
panahan : tetironing panah ; ulah raga nggunakaké panah.
panasten : seneng manasi liyan marga meri
pancabakah, pancakara, pasulayan, perang;
pancaruba : pancawora, prahara, angin gedhe;
pancasona : aji-aji sing ndayani luput ing pati;
pancal panggung : jaran (kebo) sing ing dhengkule warna putih
pandhega : lelurah, pangarep, panggedhe, panjak, antheking pandhe;
pandhekar : wong kang pinter ulah gegaman (ulah bela dhiri)
pandhes : pundhes , dikethok tekan bongkot
pandhi : dipandhi, dipandhe, dipikul sumendhe
pandhita : wong sing putus ing kawruh kasampurnan; wong ahli tapa; pamonging kaum protestan; pandhita endhog, pandhita antelu ; wong kang sumuci-suci
pandika : pangandika, tembung ; gunem; rembug
panduk : kapanduk, kataman, katempuh panduka, paduka , panjenengan,
panedha : panyuwun, panjaluk, paminta, pamangan
dipanembrama : dibagekaké nganggo tembang manembrama, mbagekaké
pangabaran : aji kanggo meper kadigdayané mungsuh
pangalapan : papan angker sing ngalapaké wong utawa kewan
pangangson : sumur (belik) sing diangsoni; sing dadi paran pitakonan
pangaretan : lading pangaretan, lading cilik kanggo ngerik
pangasih : pinggiran jarit sing tiba ing jero;
pang pel : pang sing gampang sempel;
pangrantunan : wektu ngaso lan mangan, papan kanggo nata suguhan nalika pista.
pangrasa : pangraos, rasa rumangsa, enggoné ngrasakake, pangira,panemu;
pangrasak : bebungah marang modin nalika manten ijab.
pani : trapong, piranti pangulur lawe ing tenunan, tangan;
panibasampir : paweweh penganten lanang marang wadon;
paningset : sabuk, tenger saka calon penganten lanang marang calon penganten wadon;
panitih : sing ana ndhuwur dhewe, sing nunggang;
panitra : panitera, juru nyatheti, sekretads.
panja : jalu, kayu pucuk dilancipi kanggo gawé clowokan lemah;
panjak : anthek pandhe, niyaga.
panjang giri : panjang putra, piring gedhe;
panjawar : wulu swiwi sing pinggir dhewe, prajurit ing barisan pinggir.
panjer : dhuwit pakenceng tumrap wong tetuku / nyewa;
dipanjer : ditancebaké (tumrap gendera);
panjer esuk : panjer rina, lintang sing katon wayahesuk;
panjer sore : Intang sing katon wayah sore.
panji : sesebutan marang darahing ratu, lelurahing prajurit, gendera;
panji wulung : layang anggitané mangkunegara;
panlakup : panblebed, enggoné niakupake.
panlangsa : panalangsa, enggoné nelangsa;
panlening : pangedum, enggoné niening.
panlikung : pangrimpung, enggoné nlikung.
panlorong : panglepas, enggoné niorong.
pandeleng, panduiu, mripat, mata;
panten : angger, thole, kowe;
panti : pantya, omah, panggonan;
pantis : sob, surut (tumrap banyu).
panuju : enggoné nuju, cocoging ati, pinuju;
panujuman : ngilmu pethek srana lintang.
panuwun : molo (tumrap omah), panjaluk, panarima.
panyadranan : papan kang dienggo nyadran, kiriman kembang ing kuburan
asu ninggal ing papahan : ngepek bojo tilas bojoné sedulur.
papas : dipapas, dipunggel, dikethok pucuke, dirusak, disirnakake;
pangrasah, bebungah marang pengulu nalika nikahake;
parakrama : pakurmatan, palakrama, laid rabi;
paramarta : ambeg welasan ing pepadha;
paramasasra : kawruh linuwih, wewaton panulis lan pranataning tembung ing ukara;
parem : glepung beras diadoni kanggo wedhakan;
pari gaga : pari ing palemahan ora butuh dielepi banyu;
pari genjah : pari kang umure luwih cendhak;
paribasan : ukara sajinis saloka nanging tegese wantah;
paribawa : prabawa, daya, pangamh;
parikan : unen-unen dumadi saka rong tembung mawa purwakanthi utawa wangsalan;
parikena : sembrana parikena, njaluk apa-apa panembunge kanthi sembranan;
parikrama : kanthi tata krama, ngenggoni subasita;
jimat paripih : jimat awujud mas;
pariwada : pamada, panyamah, pamoyok;
pariwara : wara-wara, pitutur, batur, pandherek;
paron : wesi landhesan nggembleng ing pandhean, palihan, sawise diparo;
parsada : prasada, candhi, gedhong, kedhaton, sin, kawelasan
nata, ngetrap, rob, banjir;
pasang aliman tabe : kurmat robagekaké (ing padhalangan);
pasang angkuh : umuk, pambekan;
pasang gendera : ngedegaké gendera, nedya ngraman;
pasanggrahan : palerebaning ratu ing njaban kutha, omah
pasatan : jarit sing kanggo telesan nalika adus
pasatowan : petungan kanggo nyumurupi begja cilakané wong arep jejodhoan
paseba : pasowan, teka ngadhep marang;
pajang pasisiran = nindakaké ayahan negara menyang njaban kutha
patah : bocah wadon cilik-cilik sing sapantaran direngga-rengga pinangka kanthiné penganten;
patehan : prabote ngombe wedang teh, papan kanggo nyawisaké wedang
pathak : sirah, endhas, cumplung;
pathes : deres pathes, deres banget.
pathet : dhasar cendhek dhuwure swara gamelan;
dipathet : dicandhet, dipenggak, dicendhakake.
pecat sawed : wayah wisan gawé.
peking : arané manuk sajims emprit;
Saron peking : penacah, saron cilik;
peking abuntut merak : prekara cilik wekasané dadi gedhe.
peksa vani : kendel banget, arané gendhing,
dipencaraké : diwratakake, ditandur diwratakake;
pendhok : kandelan, srasah wrangka keris sing digawé emas utawa slaka;
esuk : perak enjing, ngarepaké bangun esuk.
perang ampyak : perange rampogan karo gunungan;
perang catur : beteh rembug adu titising wicara;
perang leres : perang dhedhelikan sarana nglimpe;
perang ngarep : perang adu arep ora nglimpe;
perang sabil : perang mbelani agama, nglairaké bayi, manak;
permili : sanak, sedulur, kadang.
pernesan : tetembungan (pratingkah) digawé-gawé kanggo memencut,
persaben : prasaben, kandha marang, aweh weruh, njaluk palilah.
persah : presah, krasa ngeres.
persandha : tersandha, pratandhe, titikan.
ancering lading, keris, arit lsp, peksi, manuk.
pesing : ambu kaya dené ambuné uyuh;
pepesing : paweweh penganten lanang marang embahe penganten wadon.
pethat : leren, pedhot, pisah;
pethek : pambadhe, pambatang, pambedhek;
nyolong pethek (pr) : ora cocog karo pangirané wong akèh.
pethes : dipethes dikerengi anggoné mulang muruk
pethil : uwal saka gantilane, palu cilik ing kemasan;
pethilan : sing wis uwal saka gantilane, wayang wong mung saperangan
pethot : dipethot : diuwalaké kanthi peksan, disapih peksan (dadakan)
picis : redana, arta, dhuwit,
pidak : dipidak : diidak, dipidek;
pilihan : carané milih, sing wis dipilih, pinunjul tinimbang liyane;
pilih-pilih jalma kang udani : arang-arang, ora saben;
pilih-pilih tebu : yen ora pinter anggoné milih malah oleh sing ala
pindeng : dipindeng, dipandeng, dipeleng
pindha : memper, kaya, kadi;
dipindha : diwangun kaya, diemper kaya;
pindhang wantah : duwe gawé mantu wis sumekta ora sida merga pengantené
pinjalan : tapihan sing poncode tapih kang dhuwur dilangkip munggah
pita : kuning, bapa, cita ciyut dawa;
pithat : dipithat, dipilah, didhewekake;
piaga : palwaga, kethek, plawangga
plaksana : diplaksana, diukum (dikaniaya) kanggo conto supaya liyane;
diukum picis : diukum sarana diiris saka sethitik
plancoh : antru, pathok kanggo maticang prau.
plekat : alun-alun, wara-wara, undhang-ndhang
lendak-plendek : ora nyenengaké olehe mangan, ora kenceng kekarepane.,
plupuh : galar, pring, disigar sairing dicacah-cacah kanggo sanggan ; klasa ing amben.
plonco : pentil semangka, isih enom durung akèh pengalamane, gundhul plonthos.
pokok : wedang pokok, wedang srebat.
jembar polatané : jembar wawasane, sugih kawruh.
popo : mopo, ora gelem nglakoni awit ora keconggah.
poso : diposos-poso, disentak-sentak, dioso-oso.
praba : sorot, cahya, sunar, sandhangan wayang wong manggoné ana ing geger.
prabayasa : prabayeksa, prabasuyasa, dalem gedhe ing kraton.
prada : bubukan slaka dianggo nyungging wayang;
pradikes : pratingkes, pinter, trampil.
praguyama : kawicaksanan, kawruh, pinter, waspada, ngati-ati.
pragola ruket : perang ruket (gelut).
pranatan : pepacak sing wis didhawuhake, tatanan, aturan.
pranawa : padhang, waspada, waskitha.
prangkat : saprangkat, saanggon, sasetel.
prasada : candhi, gedhong, kedhaton, kawelasan.
prasata : supata, sumpah ora arep nindakake.
kapisan, kang kawitan, kang becik dhewe, kanglinuwih;
pratandha : tetenger, ciri, mracihnani, nerangake;
pratignya : prasetya, saguh bakal nindakake.
pratihata : pratiyata, ora gingsir, sentosa, sekti.
pratikel : srana dalaning pangudi, pituduh rekaningpanindak;
dhendha pratikel : dhendha merga ora nekani pengadilan
pratistha : dedunung, manggon, linggih.
pratiwanda : pakewuh, bebaya, alangan;
primbon : layang kang ngemot bab petungan, pethek lsp.
ngalang pringga : tansah ngawekani yen ana pakewuh;
dipringgakaké becik : dipirmakaké murih becike.
pringgitan : omah antarané pendhapa karo omah buri (gedhe).
pringkelan : paringkelan, petung bab apesing titah marengi ing dina.
pringkus : dhadha mnngkus, dhadha sing ciyut.
priti : bungah, seneng, rukun,
rabasa : dirabasa, dinisak, direbut kanthi peksa;
rabda : ngrabda, ngrebda, ndadi, mundhak.
racak-racak : recek-recek, kabeh kawratan banyu nanging ora agung;
nggalak racak (pr) : nenangi wong kang duwe niyat ala
racek : kremi manggon ing weteng (roata).
rad : keklumpukaning wong-wong sing kajibah aweh pamrayoga;
rad kawula : keklumpukaning wakil-wakiling kawula (dpr).
raden adipati : sebutan pepatih dalem, sebutan kaurmatan para bupati;
raden ajeng : sebutan bocah wadon darahing ratu;
raden ayu : sebutan darahing ratu sing wis omah-omah;
raden bagus : sebutan darahing ratu sing durung rabi;
radite : raditya, radiktya, srengenge.
amor raga : andhap asor, ngesoraké awak;
rahuru : dahuru, gegeran. : rahasya, rahaswa, wadi, winadi, gaib, wijining won lanang, rasa.
rai : pasuryan, perangané sirah sing ngarep, peranganing apa-apa sing ngarep;
rama : rainten, rina, rinten, wayah awan.
gedhang raja : gedhang sing piguna ing sadhengah kaperluan;
raja jamas : mantra kanggo srana negor kayu gedhe;
raja kaputron : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten kakung;
raja kaputren : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten putri;
raja muka : petung kanggo ngerteni begja cilakané manungsa;
raja niti : pangadilan, bab pangreh praja;
raja pundhut : bulu bekti saka kawula marang ratu;
gegaleraning epek-epek, pepenginaning ati, hawa nepsu;
rajah tamak : pepenginan lan kamurkaning ati.
rajeg : pager sing digawé saka kayu (turus), ulesjaran sing awaké semu kuning sikile papat warna ireng;
rakus : mangani, dhemen mangan, cluthak, nggragas.
rakwa : reko, tumuli, nuli.
rakyan : rakyana, rekejana, raden (sebutané patih).
rama : ramak, bapak, bapa.
ramat : rahmat, serating godhong (woh), klamat.
rambah : ambal, ping, kaping;
rambak : wlulang sapi sing digawé krecek, oyod wit-witan sing ora nunjem lemah.
rambana : ngrambana, nyrempeng, ngetog karosan.
rambas : tambas, ngembes, mbrabat.
sagon rambon : panganan sagon sing nggawené dipan;
sapi rambon : sapi turunan bantheng lan sapi.
ramelan : sasi ramelan, sasi ramadhan, sasi pasa.
rami : tetuwuhan sing kulite kena kanggo tali (goni).
ramon : bebanten, wong kang kekaniaya.
rampa : ngrampa, ngrerampya, ndhabyang, nggotong wong semaput.
rampad : ngrampad, nata lelawuhan ing piring;
rampe : pisuguh (panganan lsp);
ngrampit : nyerang mungsuh, ngepung beteng.
ramping : pawakan cilik dawa alus lan becik, dalan sing rata, ahis, ora mbrenjel, ukara sing alus lan becik;
rerampinging ngelmu : lelungidan, ngrawit;
randha : wong wadon sing ditinggal mati (pegatan) karo bojone;
randha drengis : arané pan (saiki wis ora ana);
randha kisi : randha sing duwe anak lanang bisa sangga dhewe;
randha kembang : randha sin durung duwe anak;
randha kuning : sawah sangar, sapa sing nanduri mati;
randha menter : arané pan (saiki ora ana);
randhi : bakal kembangan awarna abang, menjangan sing ulese tutul.
randhu : randhya, wit sing wohé ngasilaké kapuk;
randhu alas : randhu sing wite bisa gedhe;
randhu kuning : randhu sing kayuné kuning kena kanggo wrangka keris;
ranta : ngranta, ngrantan, sedhih marga tansah kelingan apa-apa sing nyedhihake;
ranteb : panen ranteban, panen pungkasan sabubare mangsa rendheng.
suwe mijet wohing ranti : gampang banget.
rancab : ngrancab, ngasah, nglandhepake, ngrangsang (nempuh) beteng.
rancag : pincang (tumrap jaran), gancang, gancar, enggal rampung.
rancah : alas rancah, alas jejembegan ing pinggir pesisir;
gaga rancah : gaga sing nandure mung disawurake;
rancak : rencek kayu, tugelan kayu;
rancakan : wadhah (sanggan) gamelan nalika nedya ditabuh.
rancaka : ngrancaka, sedhih, susah.
rancana : ngrancana, nata, nganggit, ngarang;
ngrancana : ngrencana, nggodha, maeka, nyusahake.
rancang : ngrancang, nggathuk-nggathukaké lan nata, ngrantam;
raneh : wis entek ora ana maneh, ora aneh.
rang : kruma sing njalari gatel ing tlapakan, undha usuking pangkat;
ranggah : branggah, sungu menjangan sing cecawangan.
ranggen : ranggan, omah-omahan (gubug) kanggo numpuk (nyimpen) dami pakan kebo.
beksa rangin : njoged wong papat padha nggawa tameng;
ngrerangin : lirih sarta kepenak dirungokaké (tumrap gamelan).
ngrangsang : ngranggeh, nggayuh sing ana ndhuwur;
rangseg : ngrangseg, ngangseg, nempuh, nyerang.
rapah : gegodhongan lan pang sing wis ngglasah ana lemah.
rapak : godhong tebu sing wis garing, wong wadon gugat menyang pengulu njaluk dipegataké karo bojone, ijab dhewe tanpa wali.
rapet : ora ana selane, tumutup dhipet (tumrap mripat), ora ana sing borot (tumrap bendungan);
ngrapetaké ing arenggang : mawuhaké wong mauné sulaya.
rapu : lejar,lilih, aring;
rarem : sareh, lilih, lejar.
rasa : kaanan nalika apa-apa kang tumama ing ilat lan badan; upamane : rasa keri, rasa kasar, rasa alus, lsp; kaanan nalika apa-apa tumama ing ilat, upamané : rasa pedhes, rasa asin, rasa pait, rasa getir, lsp;
ngelmu rasa : kaweruh kang medharaké prakara sinamar;
rasamala : arané wit sing dienggo gawé menyan;
rasamulya : arané aji-aji, rasa pangrasa : raos pangraos, pangerti, rasaae ati;
rasa rumangsa : raos rumaos, rasa sing nemahi ati;
rase : kewan galak sing nusoni anaké sing ngetokaké dhedhes
raseh : dirasehaké : disemantakake, dipintokaké
rasika : kebak ing rasa nikmat, marem, bungah
rat : jagat, bawana, buwana, rad, entek;
rata : radin, ora ana sing mendhukul, mratah, kabeh wis keduman, kreta
ratan : radinan, radosan, dalan gedhe
ratuh : latuh, letuh, reged, buthek, lelethek, wong ala
ratus : campuraning menyan, kayu cendhana kanggo dedupa;
rawa : palemahan ledhok kendhong banyu, tlaga cilik
rawat : ngrawat : ngrurnat, nyimpen;
rawat duka : rawat pikir, tansah
pancung rawe : pancing akèh sing dipasang ing tali sawiji;
sing kumrembyah, wulu jago sing cendhak-cendhak ing gulu, godhong susuh sing isih rada kuncup;
rebyeg : ribet banget, kakehan laku
regang : nam-naman pring kanggo mepe tembako;
jodhang regang : jodhang sing digawé saka nam-naman pring tampah sing digawé saka sada aren
rempo : rempoh, jimpo, tuwa lan sekeng.
rempon : jompo lan ora bisa tumandang gawé, tebu turahan sawise dipilihi digawa menyang pabrik.
rena : biyung, nglurug nyambut gawé (tumrap wong wadon).
rewa : rewa-rewa, api-api, atindak kaya.
rewah : enggal owah, ribet, alangan, repot.
rewan : kagum, tontonen (tomtomen).
rebut bener : pepadon golek menang;
rebut dhisik : banter-banteran golek dhisik;
regancang : ngregancang, katon gedhe lan gagah.
regejeg : regejegan, pepadon rame regejeg.
regep : rumegep, nggatekaké kalawan temen-temen.
rekak : mlekah, rnlethek, rengka;
rembaka : ngrembaka, ngrempayak akèh godhonge.
rembang : dirembang, ditegori (tumrap tebu).
rembatan : pikulan, ngrembat, mikul.
rembe : rumembe, ngrembe, semi, thukul, tuwuh.
remben : rendhet, tamban, rindhik, gelem ora-ora.
remih : ngremih, ngreremih, ngglembuk, ngungrum.
reming-reming : sreming-sreming, rada wiwit mlaku (tumrap wong bebakulan)
remu : remu-remu, wiwit awama kuning (tumrap woh-wohan).
rempak : remak, remuk, rempu, rusak;
renggi : rerenggi, pangati-ati, uwas.
rengka : negara ora tentrem merga ana kraman.
ngengreng, katon winget, katon endah sarta gagah.
repa : ngrerepa, ngasih-asih, njaluk kawelasan.
repak : rumepak, ngrepak, ngrupak, nyerang lan nesek.
kepenak) marang pandeleng (pangrungu), suker, nggarap sari.
resi : wong suei sing wis dadi dewa, pandhita tapa
resmi : kaendahan (cahya) kang ngresepake.
resula : arané wit bangsané nipah;
ngresula : nggresah, sesambat marga rekasa.
rebig : kabeh padha, rujuk,saeka karep.
riwut : prahara, nepsu banget, sarwa sereng tandange.
rob : mundhak geohe (tumrap banyu segara), banjir, eyub, ayom.
robah : robah-robah, barang-barang sing gedhe ngebaki papan;
rombang : rontang-ranting, pating sruwek.
rompok : gubug cilik, pondhok, omah.
ron : godhong, eru, congkrah, serik-serikan.
rontang : rontang-ranting, padha suwek paring sluwer;
reruba, paweweh sing mawa pamrih, besel;
ruba gini : ngundhakaké rega ora samesthine.
rubes : ribut, riwut, geger, kuwur atiné
rucat : uwal saka gandhengan, cucul panganggo, lereh, seleh pangkat
rukun : guyub, bali rujuk maneh, ora pasulayan;
rupak : rupek, ora omber, ora lega;
rupak segarané : ora gampang ngapura liyan;
sabat : sakabat, murid, dina setu.
sabda : swara, gunem, tetembungan;
sadrah : ora sadrah ing angin, ora mantra-mantra.
sagara : saganten, kendhongan banyu asin sing jembar nasabi saperangané bumi;
sagara muncar : suweng sing ditretes inten;
sagara wedhi : palemahan jembar awujud wedhi;
budi sagara : sugih pangapura, awatak momot;
jembar sagarané : sabar, sugih pangapunten;
rupak sagarané : ora sabar, nepson;
uyah kecemplung sagara : weweh marang wong sugih;
kebanjiran sagara madu : oleh kabegjan sing keluwih-luwih;
disagarani : disabari, diwengku kanthi pangapura.
sagebyagan iki : sagebragan iki, sagedhagan iki, ing wektu iki.
sahita : sahitya, binarengan, sarta.
sahya : becik, endha, sae.
sait : disait, disendhal, ditarik.
sajeng : legen sing wis digodhog, tuwak, berem.
saka : saking, mabaka, cagak sangganiog payon;
saka pananggap : saka rawa, saka sakubenge, saka guru cacahe papat;
adeg-adeg saka : mubeng seser nganti kaya ora obah;
saka desa : sesaka desa, pangreh warga desa;
sakta : seneng marang, karem, doyan.
sakti : sekti, duwe kaluwihan ngungkuli kodrat;
sala : salah, kliru, omah gedhe;
salah kedaden : lair ora lumrah irig akèh, ora kelakon sing dikarepake, kliru olehe
rahayu, tembung kanggo ngurmati, arané wit sing godhonge kanggo bumbu;
salam taklim : marang sapada-pada utawa sing luwih enom nanging kinurmat.
salang : tali majupat dipasang ing pikulan, tali majupat kanggo nggandhulaké wadhah pangan mateng;
salang sengguh : kliru surup, seling surup, salah tampa;
salang surup : seling sump, salah tampa;
salang tunjang : tunjang-tunjangan rebut ngarep.
satus salap : satus kurang siji (99);
salar : sesalar, aweh weruh;
saloka : tetembungan kaya paribasan nanging ngemu surasa pepindhan;
saloka wedhar : undhi (sajinis dhadhu).
samapta : rampung, sadhiya, samekta.
sanibang : nganglang in wayah bengi, lelara sing tekané dadakan;
sambang leles : nggrajag getih sabubare nglairaké
samepa : samipa, cedhak.saudhing, tepi, pinggir.
samir : godhong gedhang diwangun bunder dianggo lemek lelawuhan, bludru mawa gombyok kanggo kakung abdi kraton, gubah, pinggiran klambi
samoha : ngengreng, katon sarwa becik.
sampad : srampad, talitrumpah(srandhal).
sampar : disampar, disarug nganggo sikil, digepok sethithik ora disetitekaké (tumrap maca);
sandeha : sandeya, gojag-gajegtidha-tidha, kuwatir, sumelang;
sandekala : sandyakala, sandyawela, wayah surup.
disandhang : dienggo, ditemah, dilakoni;
sandhang lawe : manuk sajinis cangak ulese ireng;
sandhung watang : mbebayani (dina waril) ora kena diterak;
sandi sastra : tulisan (aksara) winadi;
sandi upaya : paeka, krenah;
sanenggane : saninggane, menawa, saumpama.
sangadi : sengadi, santolan, pawadan.
sangar : nduweni daya marakaké cilaka (tumrap dina panggonan);
dipunsanggi, diduwa saka ngisor, ditumpangaké ingi epek-epek, disanggemi bakal dianakaké (tumrap pajeg);
ora kena disangga miring : ora kena dianggo gampang;
sangga buwana : kebo (sapi) sing congore putih, pitik ules klawu dhadhané putih;
sapa : sinten, tembung pitakon nakokaké jeneng;
nandur bakale ngundhuh : wong bakal nampani apa sing ditindakake,
sapa utang mesthi nyaur : kabeh wong nanggung pakartine.
sapandurat : sapangu, sakedhepan, sedhela.
sapangat : supangat, pangestu, sawab.
sapi sapen : lembu sapen, sapi momotan;
wong sapen : wong sing ngerekaké sapi momotan.
sapu ilang suhe : kelangan wong kang dadi paugeran;
sarawedi : tukang adol (nggosok) inten;
sarapuda : palaku, kongkonan, arané gendhing.
sarah : uwuh, larahan, godhong lan carang sing keli ing banjir;
sarahan : srah-srahan, paweweh saka panganten lanang marang panganten wadon.
murang sarak : neral pepacuking agama, nakal;
tan asari : kesusu, enggal-enggalan;
saroja : rangkep, bethek, kembang tunjung;
sarwa : sarwi, kabeh, sakehe, wutuh;
sasadara : sasangka, sasalancana, rembulan.
sasmita : ngalamat, pratandha, polatané praen.
sastra : layang, tulisan, kawmh, gegaman;
sata : tembako, jago, pitik, satus.
sathek : sathek kliwer, kabeh, sakabehe, ngendi baé;
satmaka : tunggal sukma,urip, nyawa.
satmata : kasatmata, katon, kena dideleng.
saton : tetironing sato, cithakan, rimbagan.
sawanan : banyu sawanan, banyu mentas kanggo.
sawangan : sungapaning kali ing segara, sajinis sempritan
sedhet : pawakané wong wadon sing singset lan becik.
sedhok : sesedhokan, nyembah sesedhokan,
gudhik) tumrap jaran, rereged sing tumemplek kraket sirah;
selog : bangsané uwi (gadhung) alasan.
senthe : tetuwuhan bangsané kimpul (godhonge nggateli).
sero : sajinis windhe kanggo golek iwak ing pesisir.
sebae : bok menawa, dak kira;
sega : sekul, beras sing wis mateng diedang (diliwet);
sega adhem-adheman : sega sing lawuhe kuluban (gudhangan);
sega gurih : sega wuduk, sega dicampur santen
sega senenjong : sega karo lawuhe wis campur;
semakeyan : semangkeyan, sumakeyan, umuk, ngunggul-unggulaké pangkate.
semar : ismaya, badranaya, janggan, asmarasanta, dhudha manang-munung, panakawan sing tuwa dhewe;
semar-semar : congkok maju pat kanggo cagak sing lagi dipasang;
semara bumi : sing mbau reksa bumi;
semar mendem : arané panganan sing digawé saka ketan karo iwak daging;
semar mesem : arané bakal lurik, arané aji-aji;
semar tinandhu : omah joglo tanpa saka guru;
mbokong semar : sawah (pekarangan) sing saperangan pojoké wangun bunder.
sembuh : disembuh, dianyaraké (tumrap jaritbathik);
kasembuh : sinembuh, winuwuhan, wuwuh-wuwuh.
sembur : wisaning ula sing disebulake, mamahan menyan sing disebulake;
luput sembur : ora kena dipenggak karepe, kalis ing lelara;
sembur-sembur adas : pandongané won gakeh mbok menawa njalari lan becike;
sendhang kapit pancuran : anak telu lanang loro wadon siji ana tengah;
pancuran kait sendhang : anak telu wadon loro lanang siji ana tengah
sendheng : kendheng, talining gendhewa
sendhi : congkog, sikilan, ganjel
sendhon : wironing jarit sing dumunung ingjero, tetembangan binarung ing gamelan;
sendhon waon : wong sing seneng nyendhu lan maoni
sepi : sepen, ora rame, suwung, ora ana;
sepi ing pamrih rame ing gawé (pr) : tumandang gawé kanthi ora duwe melik.
septa : seta, sapta, sekta, doyan
serap : surup, weruh, kelud;
setijab : mustajab, mandi (tumrap tamba).
seoti : padu, padudon, tukaran.
sibar : tamba sing diusap-usapaké ing dhadha.
sidaguri : arané wit sing tlutuhe kanggo tamba wudun.
sidekah : sedhekah, dana marang wong kecingkrangan, slametan
sidi : sampurna, kelakon sing sinedya.
disidhem : digawé wadi, ora dikandhak-kandhakake;
sesidheman : dhedhemitan, meneng-menengan tanpa pepayan;
sigan-sigun : ora sigan-sogun, ora nganggo rikuh.
sigra : waing (krama alus), rikat, enggal, banjur, nuli.
silib : sesiliban, slingkuh kanthi dhedhemitan, ora gedheng;
disilibaké : dilimpekaké, dadhelikaké, diempetaké.
sesilih : kekasih, peparab, jejuluk, jeneng;
silih asih : pendhok werna loro ditunggalaké;
silih ungkih : rebut deg rebut unggul.
silo : blereng, keblerengan, siluk, peteng awit rungkud.
simping : bangsané kima (kece segara), sumping;
sindu : sindu upaka, banyu, kali
sinom : pradapa, godhong asem enom, rambut pating clekenthik ing pilingan, emper omah limasan ing
sinrang : sinerang, diserang, ditrajang, ditempuh.
sinta : wulu kangpisanan, ganvané prabu ramawijaya;
sluman-slumun slamet (pr) : sanajan ugal-ugalan nanging tansah slamet.
slamet : wilujeng, sugeng, ora ana sakara-kara, luput ing bebaya,waras, kuwarasan
slanggap : dislanggapi : diomongi, diajak guneman;
sotho : sluthu, slepen, wadhah udud
so : wit mlinjo, godhong mlinjo sing enom
sobrah : oyod sing pating srawe kaya gombyok, panganggo panganten sing dipasang ing sirah
soca : inten, mata, mataning ali-ali,
kupat sompil : kupat diwangun maju telu
sondhel : ora sondhel : ora butuh, ora sudi
sondher : sampur kanggo njoged ditalekaké ing bangkekan ;
sesondheran : nganggo sondher sondhong genter sing pucuké mawa tenggok cilik kanggo ngundhuh woh-wohan (endhog ngangrang)
song : growongan pinggir kali, jurang, guwa, songsong, aub, payung
songar : sugih omong ora nyata, umuk-umukan;
songgo : songgom, pring pucuké digawé sosok wadhah kendhi
songkok : tudhung bludru ing perangan buri nganggo tebeng, tudhung pacul gowang
sonya : sunya, suwung, sepi;
sopana : ambal, undhak-undhakan, dalan,
soreng : komidhi soreng : tontonan sing ngebaraké kaprigelan (njengkelit, njungkir lsp.)
jamu sorogan : jamu kanggo nggelisaké bayi lair;
ngelmu sorogan : kawruh kanggo nyumurupi sing bakal klakon;
wilahan sorogan : wilahaning gamelan laras pelog sing anggoné masang mung yen dibutuhaké
sosog : nam-naman pring wangun krajang kanggo wadhah kendhi utawa dhekeroan pitik ngendhog (angrem);
sosot : disosot-sosotaké : dinek-unekake, dipisuhi
sot : uwal, mrucut, ucul;
disotaké : diuwalake, diuculake, disupatani, disebdakaké
ora sotah : ora soter, ora sotir, ora sudi, emoh
akèh, murka, dhuwit wragat ningkahan.
srania : paweweh marang ndhedhuwuran, patapan, padhepokan.
sredu : sarju, kesdu, kasdu, sudi.
srenteg : pawakan wong wadon sing sedhengan dedeg piadege.
sri : sorot, cahya, endah banget, kanggo sesebutan kang ateges minulya (luhur), ratu,
sridanta : sridenta, srigadhing, arané kembang.
srikawin : paweweh temanten lanang marang temanten putri.
srilak : sedulur srilak, sedulur tunggal suson.
srilara : bangké sing sumeleh saenggon-enggon.
srimanganti : srimenganti, regol sangarepe kraton.
srimpi : lelangen joged sing wong wadon cacah 4 utawa 5.
suba : endah, kaendahan, becik;
disuba-suba : disubya-subya, disungga-sungga, diurmati banget
subada : sembada, kukuh sentosa, mantep, setya
sudha : resik, tulus, suda, mega.
disudhang : disundhang, dicoblos ing sungu.
sudhiya : sadhiya, sedhiya, cecawis.
sudhing : ora sudi, suthik, sungkan.
sudhung : grumbul omah celeng. omah (dianggo ngesorake).
sudi : gelem, kalawan sarjuning ati;
sudibya : luhur banget, sekti banget, pinunjul, linuwih;
sudigawe : wuruk gawé, ngrerigoni, gawé rerusuh;
pedhang suduk : pedhang sing landhepe sisih karopisan;
suduken : krasa pating slengkring ing weteng;
suduk jiwa : suduk slira, nglalu kanthi srana nyuduk awaké dhewe;
suduk maru : lading sing landhepe loro
sukma : sukmana, alus, lembut, roh, jiwaning manungsa.
sulak : kelud saka wulu pitik, semu, sorot sumamar.
glundhung suling : bocah lanang rabi ora nggegawaapa-apa.
sumakeyan : sumangkeyan, ngunggul-unggulaké kaluhurané (kaluwihane),
sumarma : sumarmi, welas marang, mulane.
sundari : wong wadon endah, sendaren.
sundhul : nalika ngadeg sirahe nggepok apa-apa sing ana dhuwure;
sundhul langit : kembang kenanga, arané lenga wangi;
sungapan : pantoganing kali sing wutah menyang segara.
sungil : angel diambah, angker, gawat.
sungku : disungku, dipeleng, diesthi.
sungut : saemper rambut ing endhas piranti panggrayang;
adu sungut : golek dhadahakné pades;
tepung sungut : tepung nanging durung weruh rupane.
sungsang : kewalik sing dhuwur ana ngisor sing ngisro ana ndhuwur;
sungsang buwana balik : wolak-walikan song asor dadi luhur, sing luhur dadi asor.
prawan sunthi : prawan cilik (durung kel).
supadi : supadya, supados, supaya, murih, amrih.
gedhang sasuwek ditekuk kanggo sendhok, tetuwuhan bangsané ilat baya;
kepengkok ing pager suru : nemu pakewuh.
suruh : sedhah, tetuwuhan rumambat godhonge dikinang;
disuruhi : dipunsedhahi, diulemi, diundhang;
greget-greget suruh : gregeten ora kawetu nepsune.
susra : kasusra, misuwur, kawentar, kondhang, kalpka.
suweng : sengkang, rerenggan ing kuping;
kasep lalu wong meteng sesuwengan : wis kasep banget.
suyud : asih, sumarah, lulut marang;
tabik : salaman, mbagekaké kanthi urmat;
tabon : sepet bunteling klapa, sing tuwa dhewe;
satabon padhukuhané : desa lan palemahan kukubane.
tadhah : nampani apa-apa sing tumiba, kehing pangan sing dianggo pepancen;
sawah tadhahan : sawah sing oleh banyu yen pinuju udan;
tadhah amin : ngamini wong ndonga;
tadhah eluh : mathining jaran sing unyeng-unyenge ana ngisor mata;
tadhah jis : plangitan dhuwur paturon;
tadhah udan : sawah sing ora ilen, lirangan gedhang sing dhuwur dhewe;
takjir : paukuman manut pancasaning hakim, ora miturut angger-angger.
taker ganja : nyuduk nganggo keris nganti tekan ing ukirane;
taker ludira : taker maksud, perang nganti kuthah
ditalangi : dipasangi talang, ditombolo dhisik;
talang catur : wong sin nglantaraké rembug;
talang jiwa : talang pati, ngetohaké pati kanggo bebanten (tawur).
taler : urut-urutan lajere crita, unit-urutaning sanak sedulur;
tetales : talesan, dhasar pandhemen, dhasaring wewaton, landhesaning panemu, pinggiran (wates) pekarangan.
tali : tangsul, tampar lsp sing dianggo naleni;
katali : kesindhet, kesrimped, keceneang, nandhang cilaka;
tali angin : tali barat, tali sing kanggo naleni molo (penuwun)
bandhang : tampar kanggo sabukan prajurit jejaranan;
tali bungur : apusing jaran sadhuwure irung;
tali goci : tali mligi kanggo layangan;
tali murda : nglaiu sarana nggantung;
tali monce : obah-obah jaran sing dipasang ing endhas;
tali pati : naleni disindhet kaping pindho;
tali puntir : naleni mung dipuntir ora disindhet;
tali wangsul : naleni sindhetané ana sing ditekuk gampang ngudhari;
tali wareg : naleni kenceng disendhet dipuntir;
jodho tali mangsa : pepancené jejodhoan miturut golonga
tamah : pepetenging ati, derengin ati marang bab sing ala.
tambak : bendungan banyu kali, blumbang ing pesisir kanggo nginggu bandeng (urang);
tambal butuh : tambal butuh, apa-apa sing kanggo nyampeti butuh;
tambal sulam : ndandani karusakan sing cilik-cilik;
tambir : blabag (pring) sing dietrap ing kiwa tengené prau, tampah sing nam-namané rada agal lan wengkuné gilig,wuku kang kaping sangalas
tambuh : tambong, ora weruh, ora mangerti.ora mreduli, api-api ora we weruh (ngerti);
nambung : nyamar, nambong, nambuh;
tambung laku (pr) : nyamun, api-api ora weruh.
kawruh : sing diandelaké mrantasi yen ora pakewuh
tampar : tali sing digawé saka plintiran serat;
tamparen : kejeng ing daginge kempol;
tampel : tamplek, paluné tukang kemasan;
nampel puluk : gawé wurunging wong sing arep oleh kabegjan.
wis genah, wis tanah : wis cetha yen wong becik sarta isih asli;
ketuwan tangguh : wong enom sing tumuwa, kanthi rerembugan ngelmu tuwa;
ketuwuhan tangguh : arep methek malah kepethek dhisik.
tangkulak : tengkulak, endhong wadhali panah, blebed gendhewa sing dicekel, cangkem macan, bakul raja kaya utawa asil bumi.
tangsi : sawah palungguh lurah desa,
mertapa, nglakoni mati raga sumingkir saka alam rame.
tapak : tilasing sikil, tilas kagepok piranti;
gedebog sing kanggo mayang, wanguning talenan;
tapak liman : arané tetuwuhan ken kanggo jamu.
gondhelan poncoding tapih : wong lanang sing tut buri wong wadon;
kasasaban tapih : wong lanang sing sarwa kalah karo wong wadon.
tapung : ndokok beras sing wis kekel menyang dandang (kukusan);
tapsila : trapsila, tata kramaning solah tingkah.
taraguyana : taranjana, teluk panenungan.
tarak : sesirih, mati raga, tapa;
beciking pasang rakit, mawa aturan kang becik, mrena mrenahake;
tatah : piranti tukang kayu arupa wilahan wesi sing landhep pucuke;
tinatah mendat jinara menter : digdaya
tatar : tataran, cawelan ing wit krambil kanggo pancadan menek, ambalan, undhak-undhakan;
tatas titis : gunem sing trep ora ana sing kliwat;
sawengi natas : sawengi muput tekan esuk.
tatha : tepi, bambing, wates;
tatu : tilasaning kena ing gegaman, lsp;
tawa : tawi, kandha apa-apa supaya dituku, kandh arep menehi apa-apa, ngandhakaké regané barang;
tawa ing wisa : ora pasah ing wisa;
banyu tawa : banyu wantah (ora asin);
panawa : srana kanggo nawa wisa, lsp.
tawan : tawanan, wong sing tumiba ing;
nggayuh ing tawang : nggayuh prakara sing mokal kelakone.
tawon : kewan jinise kombang, jinise werna-werna;
tumawon : gumrenggeng rame (tumrap pasar);
byung-byung tawon kambu : mungmelu-melu ombyaking
tawang : manawang : mbengok, nggero
tebyan : tebyas, ora perdulen, tegan
ora tedheng aling-aling (pr) : nindakaké apa-apa katnthi ngeblak
tega : wis ninggal kadonyan, pandhita tapa, ora duwe owel, tanpa uwas sumelang, tanpa welas ;
tega larané ora tega patine (pr) : seduluran yen ana sangsarané meksa ora tega.
teh : tanduran sing godhonge digaringaké kanggo wedangan;
patehan : teko wadhah wedang teh, papan kanggo leladi wed
tekad : kaantepaning ati, sedya sing dikantheni kukuhing ati;
nekad : tumindak kalawan ngukuhi panemuné dhewe;
tekad-tekadan : nindakaké apa-apa ora nganggo digagas dawa;
tebah jaja : tebah dhadha, dhodhog-dhodhog dhadha;
tebah malang : saambané epek-epek wuwuh jempol dicong;
tebu tuwuh socané (pr) : prakara sing wis becik dadijugar awis ana sing nyetani;
milih-milih tebu (pr) : milih golek sing becik malah olehala;
tegep : cukat, sigrak, kendel
teger : kukuh, ora owah-owah, pener ora menggok ;
tegerak : lemah ora loh akèh padhase;
teges : makna, terang, cetha, patu cilik kanggo nggarap mas inten;
teguh : kukuh sentosa, panggah, kedhot ora pasah ing gegaman ;
reguh timbul : digdaya sarta sugih aji-aji
tekabul : tekabul ngelmu : nampa wejangan ngelmu
tekabur : ngunggul-unggulaké awake,kumlungkung, kibir, sesongaran
tekap : tekan ing, nganti, dening, amarga
tekek : bangsané cecak gedhe ulese bloro;
tekek mati ing uloné (pr) : nemahi cilaka awit saka guneme dhewe
teken : teteken, kayu utawa wesi kanggo congkog (cangkingan)
mlaku suku jaja teken janggut (pr) : senajan rekasa meksa dilakoni
tembalang : ditembalang : dibalang, dicecamah, ditrapi tembung kasar
tembirang : dhadhung kanggo ngunggahaké utawa ngudhunaké layar, sumedhengan, jaka, enom.
tembung : gitik, gebug, cemethi, wedharing karep sarana gunem;
ora tembung ora lawung : njejaluk tanpa tembung
tempaling : piranti kanggo golek walang sangit wujude kaya kukusan digarani;
mendhuwur, ngarep-arep pitulungané wong sing luwih kuwasa;
tengah : tengah-tengah, dumunung ana ing antarané papan (barang) loro, puseraning papan, paron-paron, ora ngrewangi sapa-sapa;
tengah umur : tengah tuwuh, kira-kira umur 35 taun ;
tengah wengi : tengah dalu, kira-kira jam 12 bengi ;
tenget : matenget, nampik, nyegah, ngemohi, malangi.
tenggak : gulu, angkaning taun ing panggonan puluhan.tungguk ;
nenggak : ndangak, tumenga nglangak ;
tanpa tepa : tanpa ngukur (ngira) rekasaning liyan;
tepa-tepa : nganggo duga-duga ing saupama ditrapaké ing awaké dhewe;
tepa slira : diduga-duga ing saupama ditumrapaké awaké dhewe
tepet : pener, ngener, trep;
winarah. ditesdikaké : diwaspadakake, diyakinake.
tesmak bathok : mung mamak ora ndedeleng.
tetes : tedhas, sunat, tindhik, trep, nyata plek, tetela, terang;
netes : nyata klakon kaya sing disaguhi, pecah metu kuthuké tumrap endhog.
tiba : dhawah, saka papan ing dhuwur lumarap mangisor.
tiba kasur : oleh kepenak ora kejarag;
patiba tamba : dhuwit leliru kanggo nambakaké wong sing ditatoni;
ditigas : dikethok, dipancas, dikethok gulune;
tigasan : isih anyar durung dienggo, isih murni;
tigas gagang : bubar dieni terus diedol;
tigas : pacing : dikethok mayat sepisan pedhot.
tika : mustajab, mandi, mesthi, temtu.
tiksa : kewan ngrikiti saba ing omah (sawah);
timaha : kayu mawa pelet dianggo wrangka.
timbang : padha bobote, tandhing, babag;
timbang nganggur : kepepet ora ana sing dipilih;
timbang sih : sisih loro salaras (padha);
asor timbang (pr) : lelawanan karo sing dudu timbange
timbul : mencungul, njedhul, ngaton,
tinggal glanggang. (pr) : lunga saka kalangan (paprangan) ;
tinggal kokoh (pr) : ninggal pagawean sing durung rampung ;
tinggal tapak jero (pr) : ora nuhoni janji
tinggeng : tetep, panggeng, ora owah gingsir,nyenyet, semu peteng
tingi : babakan sing kanggo ngadoni soga
tingkas : terang, leren tumrap udan, cetha, mangerti ;
tirta : banyu suci, padusan suci, banyu ;
matirta : adus (reresik) ing banyu suci ;
wis tita : wis katog anggoné nyrantekaké
titi : sarwa ngati-ati ora ana sing cicir, tlesih banget anggoné mriksa, nastiti, setiti ;
murba titih (pr) : numpangi gunem :
titikan : tandha sing mratelakake, tetenger, ciri ;
titik iyik : wis wiwit lair, wis wiwit biyen ;
titik melik : cihnané barang sing dilari
titir : tengara srana nabuh kenthongan nggejeg,ora kendhat, tansah dititir : digejeg ;
titir pinajaraké (pr) : dhawuih (kabar) sing dilimbataké ;
nglangkahi titir (pr) : nglari durjani ana ing bawahing liyan ora njaluk palilah
titis : trep pener panujune, tritis, fetes, prentuling banyu ;
nitis : manjalma, tumimbal lair, manjing ing badan liya ;
tlangke : remben, rendhet, ora enggal ;
nangke : aneh, nyele, metu dudumangsane.
tlangsa : nlangsa, sedhih awit apesing awake.
tlangso : ora tiangso, ora ketlompen;
tlawah : wadhah saka kayu kanggo ngekum beras.
togari : bengi, dalu, ratri, wengi, tonggari.
tomah : ditomahake, dikulinakake, dimanuhake.
topong : kopyak, pepethan makutha ing penganggo wayang wong;
dara topong : dara ulese ireng endhase putih;
jaran topong : jaran ulese putih endhase abang.
trapti : marem, seneng, tata.
trasa : giris, miris, wedi.
trembayun : prembayun, pambayun, pambarep.
trenggiling : kewan sikil papat yen ana bebaya ngringkel ;
nrenggiling api mati : api-api ora mangerti rembug nanging sejatiné nggatekake.
ditubar : diabang nganggo oyod kudhu.
tugur : ngenteni anan sawijining papan. njaga ana ing pajagan ;
kaya tugu sinukarta : njegreg tanpa obah, ora duwe nalar.
tuhu : nyata, temen, setya, mantep lan
ditulak : dibalekake, ditanggulangi, ditampik, ora dituruti ;
tulakan : bedhahan galengan menyang kalen kanggo ngilekaké banyu;
tulak bara : bandhul kanggo momoti prau;
tulak bilahi : tulak tanggul, srana kanggo mbalekaké lelara;
tulak sawan : srana kanggo nulak lelarané bocah;
pitik tulak : pitik ules ireng ana putihe sethithik ing buntu / swiwi;
iket banyun tulak : iket ules ireng nganggo lintrik putih.
tanpa sambekala, kelakon temenan, resik budine, utama;
tumambang : mlethek (ngaton) tumrap srengenge.
tumambuh : ethok-ethok ora wemh (ngerti).
tumangkar : manak-manak akèh, mundhak-mundhak akèh.
nindhih dumunung sadhuwure, menang padune, nunut mondhok lan mangan kanthi mbayar;
ditumpangi : tumpang so, tumpang suh, tumpang-tumpang ora tata, ruwet;
tumpang sari : balok tetumpukan ing omah joglo, ditanduri palawija werna loro bebarengan, anggunge dheruk kang sum
tumper : sisané kayu sing diobong lan isih wujud mawa;
lumper cinawedan : bocah sing ora karuwan bapake.
tumpi : panganan bangsané opak, singgetan ing ros-rosing pring.
tumpur : lebur tumpur, tumpes, rusak babar pisan;
tumrapta : prapta, teka, tekan.menyang.
tunas : tunasan, iorotan, turahan, thukulan ;
tundha : ambai, undhak-undhaka;4 sungsum,
tunggal : tunggil, iji, siji, awordadi siji, padhajinise;
sedulur tunggal kringkel : sedulur tunggal bapa biyung;
sedulur tungga welat : sedulur tunggal bapa biyung.
tunggang : nunggang, numpak, nitih, linggih ing apa-apa sing lumaku;
tungguk : caos, jaga ana ing daleme panggedhe, ngenteni.
tetunggul : kang pinunjul dhewe, pangarep ;
lading tunggul : lading awangun memper arit ;
tungkul : bangsané jenu sing ora mawa racun ;
nungkul : ora ndangak, ndhingkluk, teluk ;
ditungkuli : disipati, ditunggoni, ditindakaké kanthi mempeng ;
ketungkul : kelimpe, keslamur, tansah nindakaké apa-apa nganti lali bab liyane.
tuntum : pulih gathuk, pulih (tumrap tatu) ;
tuntung : pucuk, puncak, rada kecampuran rasa liya ;
ngoyag-oyag turus ijo : ndhemeni bojoning liyan, ngaru biru wong sing ora papa.
turut : runtut ora ana sing gangsul, alon, sareh sarwa urut, manutan, ora bangga;
tustha : tusthi, seneng, marem
tutup : apa-apa sing dianggo nutupi, mineb, buntu, ora menga;
tutup keyong : tutup antarané rong empyak ing omah kampung ;
rampe : punjungan marang dhedhuwuran nalika duwe gawé, apa-apa sing kalebu prabot
ubut-ubut : maling wayah esuk nriebuné ora mbabah
ucap : wetuning gunem, ujar, rembug, kandha ;
dadi ucap : dadi pocapan, dirasani ing akèh
ucarana : kandha, gunem, crita, rerenggan ;
mangucarana : ngandhakake, nyritakake,ngrumpaka, ngrengga
uceng : arané iwak loh; punggawa desa sing ngurus banyu, lurahing dhukuh, kembang mlinjo ;
mburu uceng kelangan deleg (pr) : ngarah barang sepele malah kelangan barang sing luwih pengaji
udama : adama, nistha, asor
ngudasmara : nggagas, mildr, ngunandika, ngungrum
udaya : segara, pletheking srengenge, munggah, mumbul
ugem : diugem : dipethek nganggo buku primbon ;
umur : yuswa, suwené enggoné urip, urip, nyawa;
una : tanpa una uni, ora duwe rembug apa-apa.
unang : oneng, susah dening kesengsem;
undhag : baud (pinter) gegawean;
undhuk : lindhuk, papan sing rada peteng, piranti saka pring kanggo ngrampok macan, pepethan kanggo njantrot manuk, kayu awak awaking pasah ;
caping undhuk : caping gedhe saka blarak.
uning : uninga, weruh, sumurup ;
unon : panggeng, tansah ajeg, sawah kang kena oncoran banyu.
ungaran : isih wiwitan, isih anyaran, kang metu kawitan.
unggal dina : unggal dinten, saben dina.
unggar : diunggar, dijenggaraké tumrap apa-apa sing kempel, diuja (diumbar) tumrap kekarepan, hawa nepsu.
unggon : unggan, unggwan, enggon.
ungup-ungup : ungupan, pepucukaning prakara sing wis katon.
upaksi : atur upaksi, aweh weruh, ngandhani.
urug : lemah sing dianggo ngrata ledhokan, imbuh ;
wabakda : wabakda sakingpunika, lan sawise kang kasebut.
wada : cacad, pepoyok, gunem, tembung
pagawean gugur gunung, apa-apa sing dienggo bebanten.
wadana : cangkem, rai, pangarsa, pangarep.
wadata : endah, ayu, kalangenan.
wadhag : kasar, ora alus, raga, awak.
wadu : wadon, prajurit, bala ;
wahya : wetu, wedhar, kelair ;
diwahyakaké : diwetokake, diwedharake, dilairake.
wahyadyatmika : kang katon inglair lan gaib, lair lan batine.
wahyaka : lair, ing jabane, wadhag.
wahyu : wedharing allah ing prekara gaib, pulung nugrahané allah ;
ketiban wahyu : oleh pulung nugrahaning allah.
ciri wanci lelai ginawa mati (pr) : cacad ala ora bisa mati
wanda : awak, sesepataning wujude wayang, dhapur, wujud, wangun, peranganing tembung sing muni sakecap ;
wareh : warih, wari, banyu.
wareng : turuné pitik kate karo pitik lumrah; turun sing kalima;
embah wareng : wong tuwané embah canggah;
warid : wirid, wejangan ngelmu tuwa.
wasesa : duwe wenang (panguwasa), andharaningjejer (tumrap ukara) ;
diwasesa : dikuwasani, diwengkoni, dipilara, dipidana.
wasita : pitutur, wewarah, kandha.
wasiyasat : pameksa, ambek siya, kaniaya.
waskitha : awas, bisa weruh marang prakara kang sinamar.
wastra bedhah kayu pokah : ketaton nganti putung balunge ;
wastra lungsed ing sampiran : kapinteran sing ora digunakaké suwe-suwe bisa lali.
nyambung watang putung : ngrukunaké wong cecongkrahan.
wawal : wangkil, cethok, linggis;
wawan gunem : geguneman, rerembugan, pepadon.
we : banyu, srengenge, baé, sabawa, nelakake, cingak (kaget).
weda : wedha, ngelmu, kawruh, layang,
wesa : wesya, gegolonganing wong sing makarya dagang, tetanen lan kriya.
wedi : ajrih, ora wani, duwe pangaji-aji ;
wedidang : antarané dhengkul karo diamakan sikil, kencet (otot ing tungkak)!
wedrah : wredha, tuwa, uwa.
wedhi malela : wedhi ireng lembut banget ;
wedhi grasak : wedhi kecampuran krikil.
wedhung : pasikon, saemper pangot gedhe nganggo wrangka.
wegig : rongeh, goreh,pinter, gathikan, kendel.
wegil : megil, ngungsi, ndhelik.
wegung : sawegung, kabeh, sakehe.
weka : anak, raraged sing ngintip ing ceret utawa teko.
sedulur tunggal welad : sedulur tunggal bapa biyung.
welak : wewelak, bebenduning allah arupa kasangsaran, lsp.
memelas : mesakake, pantes diwelasi;
welas asih : welas arsa, welas ayun.
weleh : weweleh, piweleh, lelakon minangka wewales enggoné goroh;
weleg : diweleg, diuja ing pangan.
weling : wekas, ula saemper ula welang nanging cilik.
welu : surem, katon lungkrah aras-arasen, wangkal, wogkod.
udhet : wong pinter diumuki kapinteran sing remeh.
diwengku : diubengi kaya wengku, dikuwasani.
werak : werak aren, legen aren.
yayah werdu angga sasra : uyek-uyekan akèh
calon dadi wit, winih, bibit, writan, turun, dhadhakan, sing dadi jalaran;
wikan : weruh, tan wikana, ora weruh, embuh;
wikara : owah, lara, nepsu, muring;
tan wikara : ora owah, panggah;
diwikramakaké ; dipikramakake, dikramakake, diomah omahake.
wila : maja, bolongan, leng, guwa.
wiladah : adus wiladah, adus sesuci tumrap wong wadon sabubar nglairaké sawise 40 dina.
wilis : ijo tuwa, wilang, wilisan, wilangan, tandhu.
diwindoni : dibancaki nalika umur sawindu (8 taun).
wineh : winih, diwenehi, diwehi, didokoki.
wira : wong lanang, prajurit, kendel.
wiraga : solah bawa sing nengsemaké awit digawé-gawé.
wirangrong : sedhih, marga kesengsem, arané tembang tengahan.
wirasat : pirasat, titikaning wewaton kanthi ndeleng praen.
wisesa : kuwasa, luhur, wasesa mandharaning jejer tumrap ukara.
wisthi : pagawean, pakewuh, kangelan.
witadesa : ninggal padunungan, alihan enggon.
diwiwaha : didhaupake, ditemokake, dimulyakaké kanthi pista gedhe.
wiwaksa : wiwaksita, gunem, iijar,
wiwandha : pepalang, alangan, pakewuh.
wot : pring utawa kayu dipalangaké sadhuwuring kalen kanggo liwat ;
wredi : tulus, ndadi, mundhak-mundhak, teges, makna.
wredu : alus, sareh, lemes.
wukir : gunung, arané wuku sing kaping telu.
wuku : kleatheng isi kapas, glintiran, pringkilan, ros-rosing pring.
wuru getih : ngamuk ora eling apa-apa.
wuruk : tukang nglakokaké kreta, pedhet, piwulang, pitutur ;
yogyaswara : tembung wandané wekasan legna;
yuwana : slamet, rahayu, tulus.
BAHASA NGOKO, KRAMA MADYA DAN KRAMA INGGIL
utang sambut pundhut, ampil pinjam
Pasrah urip lan patiku kanthi nyebut paduko Gusti kang murbeng dumadi
********
sungkem kawulo aturaken, sugeng riyadi sedoyo lepat kulo nyuwun pangapunten. Mbok bilih wonten rioyo puniko, dalem dereng saged
NANG JAGAD BUMINE SATRIYO LANGITE BEGAWAN KABEH WELAS WELASIH WIBOWO NE KSATRIYO TUMINDAKE
Cakep koq… Opo maneh wis iso parkir neng garasi omah… Tapi Ngimpiiiiii…
September 23, 2012 at 18:27	kabeh kudu
sucinipun manah, mangayubagyo dinten ageng miyosipun sang juru wilujeng ….. Hangaturaken SUGENG NATAL 2009. Kel.KRT Ronny Wijayadiningrat, SE.
ingsunmatek aji, Ajiku Jala Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
banjur duwe watak adiguna kaya ula. Ora ketang wisane mandi, nanging kesabet carang pring ori wae bakal dadi
menurutku acungan jempol kanggo Prmkot Jogja??????????
Nanging yo mesakke sopir angkoy njur kepriye nasibe????????
nyawang ojo mek neng nduwur….jajal nyawang neng ngesor barang…
Balas	Supina ,Purworweja jawa tengah berkata:	Juli 6, 2009 pukul 2:57 am	Menawi dalem seneng-seneng mawon dipun wonteni jalur TRANS JOGJA perjalanan dados lancar,nanging nenawi saget ndamel radosan kiambak-
mboten ngurangi jalur engkang sampun wonten,soalipun jalur Trans mboten angsal dipun dilewati kendaraan sanesipun,menawi dipun lewati ditilang,dados damel radosan kados Jalan Tol meniko lho Pak.Saderengipun dalem nyuwun
Lha nek suzuki sakdurunge satria sing mrip fu iku opo
pripun?la wong sing ngedol maringi rego sak udele dewe kok pak..ra weruh yen lagi usum paceklik duit kok..ngge tumbas beras mawon susah pas jaman niku..
sithik karo sing lanang.wedi yen ambrol rangkane.ex.fu 150 kaliyan fxr150,nova125dash kaliyan nsr150,sonic kaliyan cbr150..menawi mboten
lah arep tuku curek koyo ngono larang je…
mbo’ mending duite nggo tuku
Mas, mbak, nek arep ngobrol gabung neng kene yooo...
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
aji, Ajiku Jala Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
PM	nyuwun ngapunten pak.la niku men ndadak sanget..kulo disms pas ning pt.tur mboten gadhah kontak2e sinten kemawon sing domisili ten cikarang-bks..mbok menawi
Nggodok banyu gawe wedang,...........nang pasar tuku es degan,............
October 8, 2015 at 5:16 pm	Artikel opo iki Mbah? Mung judul karo gambar tok, mbok yo rodo kreatif diwenehi tulisan opo ngono.
Sniffer Paket (saged dipun artekaken nyadap paket) inggih punika apliasi) ingkang saged ningali lalulintas data dhumateng jaringan komputer. Amargi data punika ngalir mbolak-mbalik, aplikasi punika nangkep sadaya paket kaliyan kala-kala njlentrehaken isi saking RFC (Request for Comments) utawi jinis ingkang bènten. Saking struktur jaringanipun piyambak, salah setunggalipun panganggé (user) saged nyadap sedoyo utawi sepindhah saking lalulintas data user sanes. Aplikasi punika inggih saged dipun damel ing kondisi campur bawur (promiscuous mode) kanggé "mirengaken" sadaya lalulintas.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.53, 6 Maret 2016.
Sinchan, DIGUGAT! | Blog'e Kang Okah
Ricik gemricik gurimise wis teka sedela maning
Kiye gendung leh oleh kang larang pitukone
Moh madhang lawuhe uyah rama njaluk bojo sing dadi lurah
Bacaan Minggu, 21 Nopember 2010: Yehezkiel 39:1-7
Bacaan Minggu, 28 Nopember 2010: 2Petrus 1:1-8
Khotbah Minggu, 7 Nopember 2010: Pangarataion 4 : ...
Khotbah Minggu, 14 Nopember 2010: PARJAMITA 11 : 1...
Khotbah Minggu, 21 Nopember 2010: 2
coz sirik ambek awak dhewe (BONEK). WONG SIRIK IKU LA’ TANDANE GAK MAMPU…..!!!!!!!!! lah yo iku arema………..!!!!!!
pokeke saiki awak dhewe nerusno sesepuhe BONEX….
Gusti ingkang moho welas asih lan moho wicaksono,ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongso jowo lan djalmo manungso kang ono ing jagat iki.tumindakho kang becik marang sapodo padaning urip. ugo tumindakho kang jujur marang gusti nganggo roso kang ono ing rogo siro,semono ugo gusti bakal maringi balesan marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene,ugo ing bumi sentoso mengkene
Gusti kang moho mekso,marang ukum kang dadi kekarepane,ugo gusti kang pareng sekso marang sopo
sabdanya Gusti itu tidak ada yang bisa menghalang-halangi, begitu juga kehendakNYA)
gusti kang moho kuwoso kang njogo langit sarto bumi ,semono ugo gusti kang moho kuwoso njogo kahuripan kang katon ono ugo kang ora katon,lan sak isine kang ono ing jagat iki,tanpo kuwasane gusti kang moho suci bakal sirno jagad iki ,semono ugo bakal ora ono kahuripan sak iki.
gusti kang pareng balesan bongso jowo kang ora melu marang dalane gusti ,lan gusti pareng sabda:siro bongso jowo yen percoyo marang gusti turutono opo kang dadi panjaluke gusti,anangeng yen siro ora percoyo,kasengsarane urip siro bakal teko
gusti uwes maringi sabdo marang aku kang tak tulis ono ing kitab joyoboyo,bongso jowo kabeh kang nglalekake gusti uripe bakal kurang sandang lan pangan,ugo lemah kang mahune ijo bakal tak garengake koyo mahune nganti akhir siro kabeh nduweni katentreman
gusti kang pareng sabdo kajawen diturunake ing tanah jowo soko kuwasane gusti kang moho wicaksono, supoyo bongso jowo kuwi biso nduweni kahuripan kang sampurno ing bumi mulyo kene lan mirangake opo kang dadi panjaluke gusti anangeng siro biso ngrasake kahuripan yen siro kuwi ing bebayan
perintah Gusti dan kalian bisa merasakan kehidupan saat dalam keadaan bahaya)
gusti kang njunjung drajat kahuripane kawulo lan iki kang dadio sabdaning gusti marang bongso jowo kabeh,kang iseh mangerteni marang opo kang dadi kekarepane gusti,semono ugo gusti bakal njunnjung derajat kasengsarakane uripe bongso jowo yen bongso jowo kuwi mangerteni ukume
siro bongso jowo sejatine nduweni pangomongane gusti kang moho kuwoso kang pareng pepadange kahuripan,supoyo dalan siro kang peteng biso dadi padang,anangeng siro bongso jowo malah ngalekake pangomongane gusti
opo maneh marang gusti sebab kadegdayan kabeh uwes ono ing rogo siro lemah kang mahune gareng biso telesake ,ugo lemah kang mahune teles biso siro garengake yen siro kuwi percoyo marang kuwasane gusti,sebab kahuripane bongso jowo kang ora percoyo marang gusti bakal nemokake
Gusti kang pareng sabdo bongso jowo ,yo kuwi bongso kang wiwitan kang dadi ciptakane gusti kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuasane gusti ,sak durunge ono jalmo manungso ,anangeng sabdaning gusti kang uwes katulis ingkitab joyoboyo:siro bongso jowo yen bumi mulyo iki uwes kebak karo jalmo manungso kang dadi ciptakane gusti.siro bongso jowo bakal lali marang agama peparingane gusti marang isine kitab joyoboyo
Gusti kang moho mriksani marang kedadean kang nyoto,marang tumindake bongso jowo kang ora nerimo marang peparingane gusti kang mohosuci.banjur gusti pareng sabdo:yen tanah jowo katekan jalmo manungso liyo kang dadi ciptakane gusti .agamo jowo lan isine kitab joyoboyo kang ditules bongso jowo bakal tak sirnakake dene kuwasane gusti kang moho suci
Lan bongso jowo ora bakal iso maneh mangerteni marang agamane bongso jowo kang tekane soko gusti.banjur goro goro kuwi teko lan ndadekake kahurioane bongso jowo,lali marang asal usule lan ninggalake marang wekasane gusti kang moho suci kang uwes katulis ono ing kitab joyoboyo kanggone bongso jowo
ditinggalake. nganti akhire sabdoning guti kuwi teko ,ngrusak kahuripane bongso jowo ,lan bongso jowo sopo wahe kang ora mirengake opo kang dadi kekarepane gusti,ugo ninggalake marang wekasane gusti bakal keno ukumane gusti kang gedhe ,semono ugo siro kabeh bakal ora bakal biso nyuwun panguksumo,kajoboi nrimo marang ukumane gusti kang pareng sikso marang bongso jowo kang uwes katukis ono kitab joyoboyo
Gusti pareng dawuh marang aku: siro bongso jowo sejatine uwes diparingi gusti kadegdayan ,kanggo kaperluane siro sak bendinane awet tanah jowo kang mahune gundul gusti dadekake ijo supyo siro bongso jowo biso krasan marang panggenan kang anyar iki
Anangeng sabdaning gusti kang tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro bongso jowo ,gusti pareng dawoh siro bongso jowo bakal ninggalake agomo peparingane gusti kang moho suci,lan gusti pareng sabdo siro bongso jowo bakal lungo adoh kanggo nggoleki asmane gusti ,siro dewe ora bakal duwe ketentreman yen siro kuwi lali marang asmane gusti kang uwes temurun kanggone siro kabeh ing
sabdoning gusti kang uwes tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro malah siro tinggalake.menyang monco endi wahe siro lungo lan iki sabdaning gusti ,bongso jowo ora bakal nduwe ketentreman nganti wanci bali ono ing ngersane gusti
gusti kuwi luwih duwur katimbang siro bongso jowo kang diparing gusti : budi, roso,pikiran lan angen2 ,supoyo siro biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko gusti ,anangeng djalmo manungso kang dadi ciptane gusti kuwi,ngendiko marang siro,iki sejatine agamane siro ,sejatine jalmo manungso kuwi ngapusi marang siro sebab siro jalmo manungso wiwitan teko ono ing jagat kang nggowo agamane
datang di jagad dengan membawa agamanya Gusti)
Gusti kang pareng sabdo ; bongso jowo kabeh kang ono ing jagat iki bakal ora mirengake maneh marang ngendikane gusti awit sabdoning gusti uwes luweh disik teko
(Gusti yang memberi sabda: bangsa Jawa semua yang ada di jagad
perintah Gusti sebab sabda Gusti sudah datang terlebih dahulu)
Banyu kang mahune resik bakal dadi reget yen siro bongso jowo kuwli lali marang wekasane gusti ,ugo asmane gusti kang manggon ono ing roso siro.bakal sirno soko kahuripane bongso jowo semono ugo kasumparnane gusti kang papat kang ditetesake ing bumi suci bakal sirno soko kahuripane siro
Gusti kang moho kuwoso kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi among panjenengane gusti kulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo sirno bebayan sakeng kuwoso panjenengan kagem sak lawase lan iki kang dadi sabdaning gusti marang bongso jowo kang isih mangerteni kuwasane gusti
Ajam 3 buntute piro? CM 52
BLANGKON JOGJA DAN BLANGKON SOLO (Java Ombus): SUGENG RAWUH ING OMAH BUSANA
Begja begjane wong kang lali..... isih begja wong kang eling lan waspada..... mulyo guno ponco waktu. lagu gebyar-gebyar. indonesia….. merah darahku putih
ana sepuluh warna (M. ABi Tofani, Sari-sari Pepak Basa Jawi) :
contone : lincak, meja, radio, lemari, montor, prau, pitik, wedhus, sapi, kebo, macan, srengenge, lintang, lan liya-liyane
contone : mangan, ngombe, nyapu, maca, mlayu, mlaku, nandur, nggawe, nulis, ngomong, adus, tuku, lan liya-liyane
Contone : aku, kowe, dheweke, sampeyan, kula, panjenengan, ….ku, …mu, lan liya-liyane, golekana dhewe…
Contone : siji, loro, telu, papat, lima, enem……………….lan liya-liyane
Contone : apik, ala, ayu, pinter, sregep, crobo, putih….lan liya-liyane
Contone: ngisor, ndhuwur, pinggir, kulon,wetan, kana, kene,….lan liya-liyane
Surah Al-Insyiqooq | Blog'e Kang Okah
kerono wong londo sungkan, lha pye gak sungkan, wong sa` ben kate liwat, wong Jowo mesti ngomong nuwun sewu".
Kutha Ambon iku kutha ing Propinsi Maluku, jembar wewengkon kutha iki ± 377 km² utawa hektar.
PM	kulanuwun, bileh diparingi kerso, kulo mileh
➡ aprilia sxv 450 supermoto1 (saget kagem minggah gunung lawu) lan ➡ honda rc 110 1962 (saket kagem mbrongot pak camat) uhhuhuhk uhhuk, (waduh kulo ngantos keselak) saking kepingine kaleh sepeda 2 pilihan saking panjenengan meniko, sanes amergi bab engkang awis lan mboten sae sak sanesipun
‘MUSPRA’	06 Apr 2010 2 Komentar
Rabu, 04 Mei 2016 - 21:51 WIB Raja Salya Sais Kereta
“KAKAWIN BHARATA-YUDHA” PUPUH XLII ( 1 – 9 )
LELUHUR: “AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi
ngadeg lema brengos mambet numpak andhap Jawa
Jawa Ipsum ngadeg lema brengos mambet numpak andhap Jawa Ipsum tanem. Ngundang tilem peksi rambut bapak gegriya; sakit gesang wingking kengken
ginum, andhap, "pembajeng wingking iket cepeng, leres ajrih," gelung wingking kengken wungu wanci emah-emah.
Mendem geger balung kapal. Balung cundhuk cangkem manah pethak, mucal, langkung jaler, mular pupur sakit. Mlampah lisah latu tuwi méga cengel irung weteng, srengen. Mendem geger balung kapal. Balung cundhuk cangkem manah pethak, mucal, langkung jaler, mular pupur sakit. Mlampah lisah latu
dandos Nginum, andhap, "pembajeng wingking iket cepeng, leres ajrih," gelung wingking kengken wungu wanci
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono X dari Surakarta pernah berkata “Rum kuncaraning bangsa dumunung haneng luhuring
aforisma,”Urip iki sejatine sastra gumelar ing jagat. Pinanggiha Gusti ing sembarang kalir. Temokno Gusti ing tek kliwer lan ing obah mosike
Aku Masmu	lek arep mangkat moco donga sik, ojo malah moco pikirane penumpang ngarepmu sing rupane ayu
sugeng tepang pak,bu,pakdhe,budhe,kangmas lan mbakyu..sugeng pinarak..	Lekdjie,salah satunggaling jalmo kang tesih gesang wonten tlatah Tasikmadu,Karanganyar ;kutho alit ing sisih wetan Surakarta.tesih semprulistik lan mbingungi plus damel bingung tiyang sanes.
Mbok menawi para panjenengan ketularan bingung,nggih dipun siapkake kemawon cagakipun supados kagem gondelan.
menawi kepranan,sumonggo sesarengan Sukai ini:Suka Memuat...	25 thoughts on “sugeng tepang pak,bu,pakdhe,budhe,kangmas lan mbakyu..sugeng pinarak..”
Seprapat abad, tp pinter boso kromo alus. aku sing wis tuo wae kok ora iso…
Balas	lekdjie berkata:	September 24, 2010 pukul 10:51 AM	kulo mas..jaler..la saged e namung ten tulisan tok.menawi adep-adepan nggih glagepen kok.itung-itung nguri nguri kabudayan njawi..
Balas	one08 berkata:	September 17, 2010 pukul 12:07 AM	jiah… keduax! 😥
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	Oktober 16, 2010 pukul 12:26 PM	nunut ngiyup lek, menawi purun nggih dikancani gegojegan…” lho mboten nyambtng nggih
Balas	bukan blog bi(n)asa berkata:	Oktober 18, 2010 pukul 8:49 AM	monggo2.dipunsekecakaken kemawon pak tri.
matur nuwun ingkang kathah amargi panjenengan sampun kerso pinarak lan maos seratan kulo
Balas	Mbahe berkata:	Desember 29, 2010 pukul 3:15 PM	kulo nuwun…, lekdjii…, nderek nyruput wedhang nggeh…!!
azizyhoree berkata:	Januari 19, 2011 pukul 12:43 PM	Assalamualaikum,kulanuwun lek, mbok menawi pun badhe mboten “njomblo” kulo dipun ulemi, menawi wonten
monggo di pun lanjengaken, ngrtaketaken paseduluran 😀
Balas	cihanshans berkata:	Januari 30, 2011 pukul 2:16 AM	Kulonuwun..slam kenal Pak Le, tumut gabung nopo angsal niki ? kangge seduluran, Pak Le Cikarange pundi ? Kulo nggi teng Cikarang niki, macul teng Jababeka, Panjenengan nyambut
“ajining dihiri mung saka kedaling lathi, mandi marang ucapane dhewe, sabda pandhita ratu”
Ta – Tetep jumeneng ing dat kang tanpa niat
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng
with @repostapp・・・Sepi ing pamrih, Rame ing gawe...
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.Jasa SEO Murah Di Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
ingkang mboten sae, kulo nyuwun ngapunten ingkang kathah.. Mumpung niki teksih syawal, kulo ngaturaken sedoyo
sewun., mbok menawi kulo wonten lisan ingkang mboten sae, kulo nyuwun gunging pangapunten.
Reply	waduh, banyak bahasa jawanya.. jadi kurang ngerti. hhe kodil	11 October 2009
Ngandongsumawi, Begawan Sidik Wacana kaadep ingkang putera putri pun Dewi Manuhara taksih ngrembag kawontenanipun Pertapan Ngandongsumawi, ingkang saya dangu keti ngal guyub rukun. Ugi ngrembag kawontenanipun wayah pun Endang Pregiwa saha Endang Pregiwati ingkang ketingal sampun ngancik dewasa. Dene sudarmanipun, Arjuna sampun dangu mboten nate mertinja dateng Pertapan. Dereng rampung anggenipun pangandikan, kadadak sowanipun keng Wayah Endang Pregiwa. sumusul sowan ngarsanipun Eyangipun.Sang Begawan paring dawuh dumateng keng wayah. Sidik wacana : Kepriye ngger, ana pari gawe apa dene sliramu sowan ngersaku.muga muga wae, sliramu tansah pikantuk rahayu saka gusti, lan tansah linuar saka kabehing bebaya.
Endang Pregiwa :Awit saking pamuji Bapa Begawan, kula pikantuk rahayu. Sowan kula mboten wonten bebaya setunggal punapa, Bapa.
Sidik Wacana : Pregiwa, kok kadingaren. dene slramu katon suntrut, ana penggalihan apa, enggal matura nduk Pregiwa.
Endang Pregiwa :Makaten Bapa, kula midanget saking, para cantrik, bilih kula taksih gadah sudarma sejati, inggih punika Rama Arjuna satriya Madukara, bapa Begawan. Pramila Bapa Begawan, ku la pengin ngabekti dateng kanjeng rama Arjuna wonten Kasatriyan Madukara.
Sidik Wacana: Ya, jagat dewa Bathara jagat, Ya aja dadi atimu,dene bapa sala wase iki durung tau paring dawuh marang seliramu ngengingi ramamu Raden Arjuna, kang wus suwe ora tindak rene. Sarehne kowe wus mangerti lan sliramu wus cukup dewasa, mula aku ya kudu ngrilakake sliramu ketemu karo Ramamu ing Kasatriyan Madukara.
Katungka sowanipun Endang Pregiwati kanti tawang-tawang tangis, mrepegi kadangipun sepuh pun Pregiwa, sumelang menawi ditilar madosi sudarmanipun. Endang Pregiwati : Kangmbok, aku melu kangmbok. Melu aring Madukara nggo leki Rama Arjuna.Endang Pregiwa : Pregiwati, lunga ring ngendi, wong kangmbok iya ora lunga-lu nga.Kang mbok lagi arep njangan kara lan wedang jae dicampuri madu.
Endang Pregiwati : Kangmbok aja ngapusi, aku wis krungu dewe.
ramamu Arjuna, mula ing dina iki dina kang prayoga , sliramu enggal budal menyang kasatriyan Madukara.
Endang Pregiwa : Inggih Bapa Begawan, mangestoaken dawuh. Kanjng ibu, kula kekalih pamit lan nyuwun pangestu kanjeng ibu.
Endang Pregiwati : Kanjeng Ibu,Bapa Begawan,aku ya matur kaya kang mbok Pregiwa.
Sidik Wacana: Ya, nduk kang pada ngati ati ana ing margi. Salam ku lan ibumu kagem ramamu.
Dewi Manuhara : Ya, ngger anakku Pregiwa Pregiwati tak pengestuni.
Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati, budal dateng Madukara. Dereng da ngu anggenipun nguntapaken bidalipun keng wayah kekalih,Catrik Janaloka sowan sang Begawan Sidik Wacana.
Janaloka : Sang Begawan kok tega kaliyan putra wayah piyambak, ing nga tase bocah wedok taksih lare dereng dewasa. Kok dipun culaken piyambak.
Sidik Wacana: Apa karepmu. Sanajan Pregiwa Pregiwati lunga dewe tanpa ana sing nderekake, nanging wis tak jangkung lakune sanajan saka kadohan.
Janaloka : Nanging kula mboten mantep. Kula ingkang rumaos momong nda ra Pregiwa lan Pregiwati awit alit dugi samangke prasasat sampun kados an ak kula piyambak. Mila kula suwun kersa ha, sang Begawan ndawuhi kula su pados nderekake ndara Pregiwa Pregiwati, njagi kewilujenganipun.
Sidik Wacana: Ya. Ning aku uga ora percaya. Sliramu lanang bendaramu wa don kabeh. Apa sing bisa ndadekake aku percaya marang kowe Cantrik.
Janaloka : Menawi makaten kula bade sumpah,
kedawahan pang ageng. Menawi bade ngombe toyanipun asat, wusananipun kula dikro yok tiyang katah ngantos dumugining pejah.
Sidik Wacana: Kuwi karepmu dewe anggone sumpah, aku ora ngakon. Ya wis nek ngono oyaken bocah loro kuwi, lan enggal derekna.
Janaloka : Inggih sang Begawan ngestokaken dawuh.
Cantrik Janaloka rumaos pikantuk pulung. Sampun dangu anggenipun nandang wuyung dumateng Endang Pregiwa saha Endang Pregiwati. Cantrik Janaloka enggal mbujung bendaranipun.
Janaloka : Ndaaaaaaara Pregiwa ……ndaraaaaaa Pregiwati
Endang Pregiwa : Pregiwati sajake ana kang celuk-celuk.
Endang Pregiwati : Kangmbok sapa ta kangmbok sing celuk-celuk.
Endang Pregiwa : Prayoga disranti sedela.
Cantrik Janaloka wusanane saged nyandet lampahipun Endang Pregiwa lan En dang Pregiwati.
Jana loka : Ndara, kula kautus Bapa Begawan nderekake Ndara Pregiwa lan ndara Pregiwati.
Endang Pregiwa : iya, nanging tangane kuwi aja utak-utik wae. Risi aku.
Salajengipun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati kaderekaken Cantrik Ja naloka. Samargi-margi Cantrik Janaloka tansah nggubel putri kekalih. Wusa na lampahipun sampun tebih saking pertapan Ngandongsumawi. Janaloka : Ndara kula aturi leren rumiyin wonten ngandap wit ageng nika.
Endang Pregiwa : Iya Cantrik, prayogane ngono, trik.
Janaloka : Pregiwa lan Pregiwati, apa kowe ki, ra krasa yen ditresnani.
Endang Pregiwa : Trik ojo ngono. Iku jenenge murang tata.
Janaloka : Dak rewangi apa bae, angger aku klakon ngrabi awakmu cah sa ka rone pi san.
Endang Pregiwa : La yen aku lan adiku Pregiwati ora gelem nglakoni, terus ke priye Trik.
Janaloka : Oh ya tak peksa tenan.
Sumpahe Cantrik Janaloka nemusi.Angin kang silir dadi angin ageng ingkang muta watiri,
ten, Endang Pregiwa lan Pregiwati mlajeng sarosanipun nilaraken Cantrik Ja na loka. Mboten sawetawis dangu, Cantrik Janaloka enggal eling saking ang genipun kantaka,pulih kados waunipun.
Janaloka : Kok ana pang gedene semono nibani awakku, apa mandi sumpah ku Ora…. ora mandi Sang Begawan manungsa lumrah kaya aku, sang Bega wan dudu dewa. Aku ketiban
tenggorokan garing, Cantrik Janaloka rumaos sanget ngelakipun. mila pados toya wonten Sendang. Ningali toya sen dang ingkang kimplah-kimplah sajak seger, Cantrik Janaloka enggal nyruput toya sendang, nanging sanes toya ingkang dipun ombe, pranyata wedi ing kang dipun ombe. Cantrik
banyune, bareng tak ombe, banyu sak sendang iki mlayu ningendi,iki aku malah ngombe wedi. Iki apa mandi sumpahku. Ora…ora bakal, Sang Begawan manungsa lumprah, aku ya manungsa lumprah. Ora bakal mandi sumpahku. Iki mono pertanda aku enggal sumusul marang gusti Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati. Ndara ……..ndara Pregiwa……ndara Pregiwati………..
Cantrik Janaloka, wusananipun saged nyandet lampahipun Endang Pregiwa lan En dang Pregiwati.
Janaloka : Gusti niku pripun, kok kula ditilar piyambak. Gusti kedah atos-atos puni ka sampun mlebet wana ingkang nggegirisi, dados sampun tebih-tebih kalih kula.
Endang Pregiwa : Ya, trik, aku mau budal karo ngenteni kowe. Ya. Aku ora adoh-adoh kok. nanging kowe aja nakal trik.Nek nakal aku ya tak mlayu maneh.
Dereng ngantos dangu anggenipun rembagan, katungka surak mbata rubuh wadya Kurawa njedul saking grumbulan. Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati enggal sumingkir pados panggonan sesi ngidan. Patih Sengkuni saha wadya bala Kurawa mrepegi Cantrik Janaloka.
Sengkuni : Kowe kuwi sapa, Brahmana udu, wong biasa kok ya ora. Kowe arep neng endi lan arep nggoleki sapa, la cah wadon kae sapa lan kepernah apamu.
Janaloka : Yen kowe takon aku, aku Cantrik Janaloka, bocah loro kae putrane Raden Arjuna, Satrya Madukara. Cah loro kae, bojoku. Kowe arep ngapa.
Sengkuni : Aku iki tetunggule Prajurit saka Ngastina,jenengku Patih Haria Se ng kuni. Janaloka, entuk ora entuk cah loro kae arep tak jaluk, aku iki eyange bocah-bocah kuwi.Aku kudu nulungi, merga bocah-bocah kae arep tak gawa aring Madu kara. Arep tak sowanke ramane, Arjuna.
Janaloka : La kok enak temen. Aku diutus Begawan Sidik Wacana, kudu nde rekake Ndara ku tekan kasatriyan Madukara, kok tekan alas
ngantos dumugi pejah. Endang Pregiwa lan Endang Pre giwati mbengok lan mrepeki kuwandanipun Cantrik Janaloka. En dang Pregi wa lan Pregiwati nangisi kuwandanipun Cantrik Janaloka.
Endang Pregiwa : Piye ta trik, kowe kok mati, trik aku karo sapa. Pregiwati iki terus piye mengko.
Endang Pregiwati : Apa bali neng pertapan bae kangmbok.
Sengkuni : Nduk bocah sakarone, kowe ora susah bingung. Aku iki isih keperenah kadange ramamu Arjuna. Kowe arep neng endi. Lan sapa jeneng mu.
Endang Pregiwa : Jenengku Endang Pregiwa lan iki adiku Endang Pregiwati.
Endang Pregiwati : Ya, aku Endang Pregiwati. La kowe kuwi sapa mbah.Sengkuni : Aku pepatih negara Ngastina, jenengku Patih Haryo Sengkuni.
Endang Pregiwati : Oh, kowe sing jenenge mbah Seng ta mbah.
Sengkuni : Kok baseng piye, la wong aku mau esuk ya wis adus, ya wis kosokan barang.
Endang Pregiwa : Pregiwati,kowe aja sembrono, ya di ya.
Sengkuni : Ora dadi ngapa nduk, wong sing matur ya bocah ayu.
Endang Pregiwati : La sijine kuwi sapa ta mbah .
Durna: Aku iki sesepuh negara Ngastina. Jenengku Pendita Durna.
Endang Pregiwati : la kowe awit mau kok nggegem terus ta mbah,apa lagi nggegem duwit ta Mbah.
Durna: Walah nduk, nduk, aku ora tahu nggojeg duwit ta nduk. Iki tangan saka biyen ya wis kaya ngene.
Sengkuni : Putra-putraku Kurawa kabeh.Mau miturut ature Cantrik Jana lo ka,sing ngaku-aku bojone cah loro iki, satemene bocah wedok sakembaran isih klebu Putrane Arjuna kang palakrama karo Dewi Manuhara putrane Beg awan Sidik Wacana. La iki lo, sing dikarepake Prabu Kresna minangka sa ye mbara saranane putrane Prabu Suyudana, Raden Lesmana Mandra kumara bisa daup karo Dewi Siti Sendari.
Para Kurawa : nggih man, nggih paman, Nyadong dawuh man.
sabda karo bocah wadon loro. Jane kowe bocah sakloron arep menyang endi, lan arep nggoleki sapa.
Dewi Pregiwati : Ya mbah, ngene, aku karo kangmbok Pregiwa iki arep menyang Madukara. Arep nggoleki ramaku Raden Arjuna.
Sengkuni : Tiwas kebenaran nduk, kowe sakloron isih tunggal darah karo para Kurawa.Wong sa mana kae kapernah pakde kabeh. Kebenaran aku ya bakal menyang Madukara, terus menyang Dwarawati, ndelok manten.
Endang Pregiwati : Ayo, kangmbok ndelok manten.
Endang Pregiwa : Pregiwati, aja gampang percaya karo liyan. Sapa ngerti ku wi para begal. Ayo Pregiwati, enggal mlayu.
Sengkuni : Dur,,, Bocahe mlayu…Bocah Kurawa aja wedi kangelan saiki oyaken ngger.
Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati lumajeng,pados kawilujengan saking re kadaya para Kurawa. Para Kurawa sami kaget dene buronipun mlajeng. Pa ra Kurawa kecalan margi, mboten sumerep dunungipun lare kekalih. Para Ku ra wa enggal sami nyebar madosi sedaya panggenan.
Sinegeg. Raden Abimanyu dalah para Punakawan sowan dateng eyang Wiya sa ing Ngukirahtawu, ngemban dawuh ingkang rama, Arjuna..Miturut Eyang Wyasa Abimanyu bakal kepanggih kalian putri Sakembaran. Putri sinatriya ingkang lahir wonten padusunan.Minangkani pamundutipun Prabu Sri Batha ra Kresna sarana daupipun Raden Abimanyu kalian Dewi Siti Sendari.
Raden Abimanyu ingkang kaderekaken para parepat, sampun dugi sate ngah ipun wana gung liwang liwung,RadenAbimanyu ndawuhi ngaso sawetawis wonten ngandapipun mandera, aturipun :
Abimanyu : Wa Semar, Nalagareng, Petruk lan Bagong, ayo pada ngaso sa we tara.
Semar : Inggih ndara. E tole, Nalagareng, Petruk, Bagong, kene-kene pada lu ngguh rene, bendaramu ngersaake ngaso sadela.
Gareng : Ya, ma, rumangsaku alas kene katon angker, ning aku seneng nde lok manuk kang pating kleper………….Truk, Truk, kae manuk apa kok apik tenan.
Petruk : Yen bangsane manuk, iki ya unine ya jenenge. Contone manuk deruk, munine kuk deruk, kuk deruk,mula di jenengke manuk deruk. La, sing tik,tik,tik kae, manuk Glatik. La, kae sing neng nduwur wit kae unine Gaaak…gaaak..gakkk.kae manuk Gagak. Mula aku rak wis ngomong jenenge manuk kuwi unine ya jenenge.
rungkat, pada pating blesar, iki gek arep ana apa.
Suwasana keng sewaunipun sajak tintrim,sidem,premanem.dados pating mbraok, pating gedebag pating gedebug,wit-witan sami bosak-basek mboten ka nten an, ndadosaken miris ingkang mirsani, pranyata barisan buta sami nya ndung, nyampar wit-witan ageng, pating blerik suwantenipun. Buta Cakil me dal saking singidanipun lajeng nglunjak Raden Abimanyu kasedya kata dah kala mangsa. Para punakawan. enggal mrepegi lan ngalang-ngalangi tumindake Para yaksa kang murang tata. Petruk : E..buta, kok tingkahmu kok kaya ngono. Kowe mbok enggal suming kir bendaraku arep nerusake laku, ta buta. Jane jenengmu sapa ta.buta.
Buta Cakil : Yen takon karo aku, aku Klantang Mimis, buri saka praja Kenca napura. Balik kowe sapa, wong samono kae raine kok kaya truwelu.
Petruk : Pancen buta ra tata. Jenengku Edi Supetruk
Buta Cakil : Wong rupamu elek ngono jenenge kok ya ngganggo Edi. La kae sing rupane ora peta sapa jenenge.
Barisan buta : Ya.. ya. Rrrrr. Rrrrrr.
Para Punakawan : ndara Abimanyu, wonten damel gus.
Wusana dados pancakara, barisan buta nerjang Raden Abimanyu lan para Pu nakawan. Raden Abimanyu Kasil merjaya buta cakil, salajengipun barisan buta ngroyok Raden Abimanyu saha Para Punakawan. Raden Abimanyu ruma os kewalahan, lajeng mentang langkap gendewa, para raseksa sami pejah. Para yak sa ingkang taksih gesang mlajeng salang tunjang. Raden Abimanyu nerasaken lampah. Dumadakan kepireng suwantenipun wa nita kang nyuwun pitulungan. Enggal Raden Abimanyu madosi asalipun su wanten. Mboten dangu, lajeng ketingal para pawestri pun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati, ingkang girap-girap sajak ajrih, mrepegi Raden Abima nyu. Ra den Abimanyu lajeng ndangu dateng pawestri kekalih.
Abimanyu : Mengko ta bocah wadon, kowe sakloron iki sapa, sapa jenengmu, lan ana pari gawe apa, kowe sakloron pada mlayu, apa ana sato kewan kang ngoyak jeneng sira.
Endang Pregiwa : Ya, kakang, aku iki Endang Pregiwa lan iki adiku Endang Pregiwati. Aku arep sowan ramaku Raden Arjuna satriya Madukara. Aku di oyak-oyak mbah Sengkuni lan mbah Durna karo wong akeh banget. Malah mau sing ngeterake aku kakang Cantrik Janaloka uga dikroyok nganti mati kang. Abimanyu : Nek ngono, kowe sakarone isih sedulurku dewe, aku ya putrane Rama Arjuna. Wis adi-adiku, kowe sakloron ana pungkur pun kakang.
mbok ditulungi, wong mau isih ngoyak ngoyak kang.
Abimanyu : Iya di, aja was wasing penggalih di. Sanajan taksih tebih,Suwanten barisan sata Kurawa pating brengok sampun kepireng. Sampun mrepegi Raden Abimanyu.
Sengkuni : Abimanyu, aja dadi atimu Pregiwa Pregiwati entuk ora entuk tak jaluk. Arep tak gawa menyang Dwarawati,tak sowanke Prabu Sri Bathara Kresna.
Abimanyu : Mboten saged eyang, Pregiwa Pregiwati taksih adi kula piyambak, mila bade kula sowanken dateng Rama Arjuna.
Sengkuni : Bocah Kurawa, aja wedi kangelan,iki ana gawe, Abimanyu singkirna, lan cah wadon Kae boyongen.
Wusana para Kurawa ngeroyok Raden Abimanyu.Endang Pregiwa lan Enda ng Pregiwati sami sumingkir. Abimanyu kuwalahan tanding kalian para Kura wa. Sinigeg Raden Gatutkaaca ingkang taksih wonten dirgantara,ningali ka wontenan kados makaten, enggal mandap niyup kados garuda ingkang nyam ber mangsan. Geger barisan Kurawa salang tunjang,sami dawah napa malih gemlundung wonten jurang. Para Kurawa bubar tangkar pados
kepeksa ngeridu anggomu tanding karo barisan Kurawa, ora teges pun kakang ngremehake jeneng sira di.
Gatutkaca : Abimanyu, kowe iki ngirid bocah wedok endi.(wonten batos: Aku sir karo sing gede, katon mranani penggalihku) Abimanyu : Punika putranipun Rama Arjuna. Ingkang punika Endang Pregiwa. Ingkang setunggal malih Endang Pregiwati.Punika putranipun Rama Arjuna pa tut an kalih Ibu Manuhara, putra Begawan Sidik Wacana saking pertapan Ngandongsumawi. Lare-lare punika ingkang dipun kersaaken Prabu Sri Batha ra Kres na, wonten ing sayembara pados patah sakembaran ingkang saking ndusun nang ing taksih turun sinatriya, minangka serah serahan daupipun Dewi Siti Sendari kalian Abimanyu.
Gatutkaca : Nek ngono di, kanggo nylametake bocah loro iki, lan uga nyepetke laku, Pregiwa lan Pregiwati tak pondonge, aku tak mangkat disik ya di. Si adi Sumusula menyang Madukara.
punakawan. Semar, Gareng, Petruk lan Bagong ke pontal-pontal anggenipun mlampah. Ing kasatriyan Madukara,Raden Arjuna taksih paring pangandikan kalian para garwa, Dewi Wara Sembadra, Dewi Srikandi, Niken Larashati saha Sulastri, ngrembag daupipun keng putra Abimanyu kalian putra putri Prabu SriBathara Kresna, menawi sampun saged manggihaken patah sakembaran lare dusun nanging taksih putranipun satriya.
Arjuna: Ibune kulup. Wis suwe anggonku ngutus Abimanyu sowan Eyang Re si Wyasa, nganti seprene durung ana kabare. Parandene ngengingi mupu sa yembara Kakang Prabu Sri Bathara Kresna, seprene durung entuk gawe.
Wara Senbadra : Bapakne kulup. Disabar disik ya bapakne kulup. Aku sarta para garwa kabeh
Dereng dangu anggenipun sami rembagan, katungka sowanipun Raden Gatut kaca saha para rayi Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati.
Gatutkaca : Kula ingkang sowan kanjeng Paman.
Arjuna : kaki Prabu Gatutkaca, ana pari gawe apa dene sliramu sowan kanti bocah wadon sakembaran.
Gatutkaca : Inggih kanjeng paman, punika Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati, taksih putera puteri paduka paman. Mangga paman, kula aturi ndangu kawontenanipun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati.
Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati, matur dateng ramanipun. Matur sedaya kawontenanipun awit linggar saking pertapan Ngandongsumawi, ngantos saged pinanggih kalian para raka, Abimanyu lan Gatutkaca.
Dereng ngantos dangu anggenipun rembagan,Raden Abimanyu ingkang dide rekaken Para Punakawan sampun dumugi Kasatriyan Madukara.
Abimanyu : Kanjeng rama kula ngaturaken sembah bekti rama.
Arjuna: Iya dak tampa.Mau adimu Pregiwa lan Pregiwati wis matur akeh-akeh marang aku. Kepriye anggonmu sowan marang eyang buyutmu Ngukirahtawu.
Abimanyu : Inggih rama, sampun saged pinanggih kalian eyang buyut Wyasa. maringi pitedah bilih kula saged
Niken Larashati, Sulastri. Abimanyu lan Gatutkaca, sarta uga Pregiwa Pregiwati. Kakang Semar, Gareng Petruk lan Bagong budal menyang Dwarawati, Raden Arjuna sarta para garwo, bidal ngagem titihan kereta kencana. Raden Abimanyu nitih kuda. Sarta Raden Gatutkaca nggegana. Para punakawan nitih rata mbekta uba rampe pinanganten. Mboten dangu sedayanipun sampun dugi praja Dwarawati. Ugi sampun rawuh Raden Wrekudara saking Kesatriyan Jodipati sampun nengga wonten gapuraning praja.
Kresna : Kene kene adiku Arjuna, Wrekudara kene pada manjing datulaya. Abimanyu lan Kaki Prabu Gatutkaca sarta putri sakembaran lan kakang Semar, Nalagareng, Petruk lan Bagong. Kepenakna anggonmu lenggah.
Arjuna : Kakaprabu Sri Bathara Kresna, sowan kula sakadang, bade ngatu ra ken pinanganten kakung pun Abimanyu. Saha ngaturaken patah sakembaran, Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati. Punika taksih anak kula piyambak pa tutan kalian Dewi Manuhara putra putrinipun Begawan Sidik Wacana. Nang ing saderengipun dugi kesatriyan Madukara, wonten margi pinanggih rubeda. Inggih punika para Kurawa,ugi bade mbekta lare kekalih punika dados patah wonten Dwarawati. Nanging Pregiwa lan Pregiwati mboten purun, lajeng dibu jung. Keleresan Abimanyu sarta Kaki Prabu Gatutkaca saged mungkasi karya.
Dereng dangu anggenipun sami pangandikan,rawuhipun tetamu saking Negeri Ngastina.
Binangun ingkang sampun ngagem busana pinanganten. Geger praja Dwarawati.
Kresna: Paman Sengkuni, Bapa Pandita Durna sarta para rayi sedaya mang ga kula aturi sami lenggah ingkang sekeca.
Sengkuni : Nggih ngger anak Prabu Sri Bathara
Prabu Kresna aku didaupake saiki wae karo Siti Sendari, selak sumuk.
Kresna : iya, ya. La saranane endi, Paman Sengkuni, kula sampun nate matur bilih sinten mawon, punapa Abimanyu, punapa Lesmana Mandrakumara, ing kang saged ngaturaken rumiyin patah sakembaran punika ingkang saged ku la daupaken,Mangka wekdal samangke Abimanyu sampun saged ngaturaken patah putri sakembaran Pregiwa tuwin Pregiwati.
Sengkuni : heh.he.heeee, mboten saged koyo niku. Mestinipun kula ingkang sa ged Ngaturaken patah punika, pun Pregiwa Pregiwati. Nanging dipun Be gal ka lian Abi manyu lan Gatutkaca. Pancen bocah loro niku, awit riyin nggih koyo niku, kurang ajar.
Kresna : menawi kados makaten kula dereng saged nemtokaken punapa-pu napa. Gandeng sampun wanci dalu, prayogi Paman Sengkuni sarta Bapa Pen dita Durna saha para rayi sedaya lan uga Raden
damel ontran-ontran wonten Praja Dwa rawati.Sinten ma won ingkang miwiti ndamel
ingkang sampun ditem tok aken kalian juru Bale Wisma. Prabu Sri Batara Kresna dawuh dateng Patih Setya ki lan Patih Udawa saged njagi ketentreman Praja Dwarawati ing ndalu punika.
Kresna: Kakang Patih Udawa lan Dimas Setyaki.
Udawa: Mundi dawuh, sinuwun. Kresna : Praja Dwarawati kene, lagi ana gawe. Coba waspada anggone njaga kahanane Praja Dwarawati aja nganti ana geger.
Patih kekalih : Sendika dawuh ,sinuwun. Suwasana ndalu ing Praja Dwarawati, ketingal sidem, premanem, namung su wan ten jangkrik lan orong bangkong, sarta kinjeng tangis wonten petamanan praja Dwarawati,ndadosaken sangsaya mrinding tiyang-tiyang ingkang dere ng tilem.Semanten ugi Patih Setyaki lan Patih Udawa ingkang jagi sasana ta mu.
Saking pakuwon Kurawa, Raden Lesmana mboten saged tilem.Kanti mindak mindik Raden Lesmana medal saking pakuwonipun. Ing batosipun pingin
patunggone endi, kok pada kabeh. Coba tak mlebu kene iki sajake patu nggone Siti Sendari. Raden Lesmana enggal enggal mlebet ing salah setunggalipun patunggon. Ingkang dipun angkah patunggonipun Dewi Siti Sendari. Nanging salah kedaden, Raden Lesmana Mandrakumara klentu mlebet wonten patunggonipun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati. Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati mbengok sarosanipun.
Endang Pregiwati : Kangmbok maling iku apa ta kangmbok. Ya wis aku tak melu mbengok. Maling …maliiiiiing……maliiing.
Lesmana Mandrakumara: Aku dudu maling kok, iki patunggone sapa kok ya peteng ngene.
Patih Setyaki lan Patih Udawa, ingkang taksih wungon enggal mlajeng nututi sumber suwanten. Wusana Patih Setyaki lan Patih Udawa mrepegi patunggonipun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati.
Setyaki : Eiii, maling, ngakua maling, sapa jenenge lan duwe karep apa lumebu rene.
Lesmana Mandrakumara : aja kurang ajar kowe, wong aku dudu maling, aku mung mlebu patunggone Siti Sendari bojoku.
Setyaki : wong ora waras, ki genah patunggone Pregiwa Pregiwati, kok diarani patunggone Dewi Siti Sendari. Kang Udawa, wong iki ringkusen, terus diaturke sinuwun Prabu Kresna.
Udawa : iya di, ayo diringkus bareng.
Lesmana Mandrakumara : Aku arep mok banda, kok enak, ya tak lawan, mrene maju, iki lo Satriya Saroja
bandan. Wonten suwanten geger, ndadosaken para Pandawa lan Kurawa sami kaget, enggal sami menyat ningali kawontenan njawi.
Sengkuni : Iki sajake ontran-ontran, mesti Pandawa sing miwiti.
Para Kurawa : E…la kok Lesmana kang dadi bandan. Iki wis ora bakal. Kura wa iku mau bengi wis janji Kabeh kadang Kurawa ora kena metu saka pakuwon. Iki mesti gaweyane Prabu Kresna.
Sami umyeg para Kurawa manggih kawontenan ingkang mboten sae. Para Pan dawa sedaya was wasing penggalih ngelingi Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati ingkang nembe wonten rubeda.
Arjuna : Pregiwa lan Pregiwati ana kedadeyan koyo ngene, kowe ora apa-apa, ta ngger.
Endang Pregiwa : mboten napa napa kok rama, namung kula kaget, dene won ten tiang jaler mlebet Wonten patunggon kula.
Endang Pregiwati : Iya rama, aku mau kaget ana regemeng regemeng mlebu ka mar bubukku. Arjuna : Yen ngono dadi atur marang Kakaprabu Sri Bathara Kresna.
Sesampunipun surya sampun sumunar, padang trawangan, Sang Prabu Batha ra
Kresna : Para rayi kadang Kurawa lan Pandawa. Kula enjing punika rumaos gela dene wonten kedadosan kala dalu. Pramila kula nyuwun
karo bojoku Siti Sendari, mula aku mlebu kamare Siti Sendari
Kresna : Oh ngono, dadi kowe ora salah. Ya. Sarehna sedela. Coba critakn ana kedadeyan apa Pregiwa lan Pregiwati, critakna lan jlentrehna kedadeyan mau bengi iki sabenere ana apa.
Endang Pregiwa : Wa, kala dalu kula taksih tilem kalih adi kula Pregiwati, mboten ngertos saking Pundi, kok wonten bocah lanang mlebu kamar kula, ku la kaget, terus mbengok sarosane.
Endang Pregiwati : Iya, wa, aku kaget,
lupute Raden Lesmana Mandrakumara. Sengkuni : Prabu Kresna, aja kaya niku, niki namung akal akalane sampeyan ta supados wurung dauping penganten saka negara Ngastina Wingi kula rak empun ngomong, Pregiwa lan Pregiwati iku patah saka negara Ngastina, neng ndalan dibegal kalih niku si, Abimanyu karo Gatutkaca. Pokoke Kula mboten trima, nek nganti daupe Lesmana Mandrakumara mang wurungke.
Kresna: Paman Patih Haryo Sengkuni, Ngengingi patah saged kula wedarke samangke. Cobi Paman Haryo Sengkuni, pangandikan piyambak kaliyan Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati. Napa purun dados patahipun jengandika paman.
Sengkuni : Endang Pregiwa lan Pregiwati, gelem ya dadi patahku, kanggo ndaupke kangmasmu Lesmana Mandrakumara entuk Dewi Siti Sendari.
Endang Pregiwa : Aku moh mbah, aku wis dadi patah kakang Abimanyu.
Endang Pregiwati: Aku pada kangmbok Pregiwa, emoh juga.
ora apa apa, sik ana gantine, sesuk Pregiwa tak Lamare. Gatutkaca : Kurang ajar,mengko tak dugang tenan.
Sengkuni : Bocah Kurawa, metua njaba ngger, gawea geger neng praja Dwarawati. Bocah
Pandawa pancakara, Wrekudara ngasta gada Rujakpala, para Kurawa sami mlajar,bubar tangkar, wangsul dateng negari nipun.
Mboten sawetawis dangu, Prabu Punta Dewa sarta Ratu Drupadi kaderekaken, Nakula lan Sadewa kanti kereta kencana sampun dugi wonten Praja Dwarawati, bade ngestreni daupipun temanten Raden Abimanyu kaliyan Dewi Siti Sendari. Kresna :Yayi Prabu Puntadewa, saha para kadang Pandawa, Gandeng nega ri Dwarawati sampun saged tintrim,mila daupipun Abimanyu kalian Dewi Siti Sendari kita ayahi samangke mawon. Puntadewa : Nyumanggaken Kakaprabu Sri Bathara Kresna. Kanti Gamelan Kebo Giro, pinanganten kakung Raden Abimanyu, kapanggihaken kaliyan Pinanganten Putri Dewi Siti Sendari, ingkang kaapit dening putri sakembaran, Pregiwa lan Pregiwati. Prabu Sri
Pregiwa Pregiwati Jejer ing Pertapan Ngandongsumawi, Begawan Sidik Wacana kaadep ingkang putera putri pun Dewi Manuhara taksih ngrembag...
Sugeng Siang Mas, ngapunten sederenge nek kulo ngganggu kulo teng mriki bade nyuwun sekedik rejekine panjenengan bilih
Syair: sing dadi djelas ulo 7 wis
ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
sing diangen ora perlu dilakoni kabeh ... dipilih wae
kring terus), dll ... njaluk ngapura yo, balesane mengko saka Ndhuwur (la rak malah mijekke kodanan!). Aku males nelpon, padahal yen ditelpon seneng banget ... urik yo! Soale arep nelpon bingung sapa sing kudu ditelpon ...
menepati janjimu ndop.. huh.. mangkel.. hahahahahahha
posting terakhirnya kacrut adalah: malem mingguan si PNS sexeh
Reply	jan bocah siji iki penggaweande dolan thok!
Reply	@kacrut: Huwahahaha… lha koncoku gak kowe tok crut… wakakaka…
@budiOno: Lah, gapopo to, wong diajak kok… nyenengne wong sing ngejak Det…
ndelok blog mbak sekar uapik banget, bingung wong ora ngerti boso londo, Inggris sing aku iso yo boso Jowo, mbak sekar neng wadahku meningkatken PAD karo parkir yo iso, karo pajak yo iso sing ora iso kanggo korpsi, ngono lho cah ayu, Manurnuwun kulo bade wangsul….
Juni 21, 2009 pukul 9:35 pm	Khabare apik Pak Paijo, Saking kota endi ? boso jowo yo iso, opo ae sing penting sih bosone manungso, sing akeh PAD ne Opo ? Ya wis matur nuwun wis mampir neng blog ku sing sederhana iki.
Juni 23, 2009 pukul 6:43 pm	hmm..bahasan berat ni.. ga
Prof. Ing. Karel Hamouz, CSc.
Ing. Karel Klem, Ph.D. Ing. Vladimír Klement, CSc. Ing. Zuzana Klemová
Říha, st. Ing. Markéta Říhová
Ing. Radek Vavera, Ph.D. Ing. Lubomír Věchet, CSc. Ing. Martin Veis
Ing. Karel Vejražka, Ph.D. Ing. Veronika Venclová, Ph.D. Ing.
ngerjakan skripsi,nek blogq isine nulis skripsi … See Morejuga,lha kanggo opo
kagem sedoyonipun.. Assalamualaikum wr wb, nyuwun pangestunipun... Mugi2 diparingi gampil sedoyonipun. Amin
Awit saka iku bakal Sunparingi panduman wong-wong kang luhur minangka bandhangan, tuwin bakal tampa wong-wong kang santosa minangka jarahan, yaiku pikolehe anggone wus masrahake nyawane marang pati lan marga saka anggone kagolongake wong mbalela, sanadyan Panjenengane
sing nyekel pangwasa, awit wis masrahaké nyawané kanggo nebus dosané wong akèh, lan rila ngrasakaké nasibé wong ala."
Surah Ar-Rahmaan | Blog'e Kang Okah
sing ono gulumu Saiki wis malih dadi biru Luntur koyo tresnamu Lirik Lagu Dangdut Sayang
“Ulo 6 buntute piro? CM18
“Bis djakarta penumpange ono 6 wis=11-15=2.6
“Soko djakarta djam 6 esuk=11-15=2.6
Ono 6 ndwe 4 wis=6-11-15=2.6, 04-09-33=9.6
“Tk odeon 47-(50), 37-(38)
awak’an iki, utange tok lali, opo maneh apal Hadits. Imam Malik iku sugih tapi sufi. Anehe, sufi itu orang yang atine gak kedunyan, padahal Imam Malik diparingi sugih. Opo dungane Imam Malik supoyo sugih lan
ngarang parikan kanggo hiburan Reaksi: Category:
lekdjie,dab.. berkata:	April 9, 2010 pukul 11:51 AM	nadi says,
8°41′S 114°28′E﻿ / ﻿8.683°S 114.467°E﻿ / -8.683; 114.467Koordhinat: 8°41′S 114°28′E﻿ / ﻿8.683°S 114.467°E﻿ / -8.683; 114.467
Taman Nasional Alas Purwo mapan ing Ujung Blambangan ing Kabupatèn Banyuwangi, ing Jawa Wetan. Taman iki misuwur karo banteng kang liyarlan papan kanggo selancar ing Lempongan Grajakan. Jeneng taman iki nduwèni teges alas kang tuwa, kaya carita ing Jawa kang nuduhake donya pisanan kadadeyan ing papan kono.[2]
Taman iki mapan ing Ujung Blambangan ing pujuke etan pojok pulo Jawa, ing sadawane pasisir selat Bali. Ambane taman iki 434 km ², kabentuk saka mangrove, savana, alas dhataran cendhak monsun lan karang pasisir kang ana wite. Ana uga papan kanggo slancar ingpinggir taman ing Plengkung ing Lempongan Grajagan. Saliyane iku uga ana Gunung Linggamanis (322m) ing taman nasional iki.
kanggo kewan-kewan kang arrep punah ing tlatah Jawa, kayata bantheng Jawa (Bos javanicus). Ora ana kabar kang mesthi saka cacahe bantheng ing taman iki. Ing sasi April 2004 cacahe mung ana57 kang ditemokake ing savana ing Sadengan, kamangka ing taun wingi kira-kira cacahe ana 80 ngati 100.sementara penduduk di tahun sebelumnya diperkirakan 80 sampai 100. Biyasane kelompok sapi iki mara ing Sadengan kanggo golek panganan.
Ancaman paling gedhé ngenani cacahe bantheng kang wis arep entek ya iku manungsa. Warga ing sakiwa tengene taman nasional padha nyekel bantheng kanggo disembelih lan didol daginge. Kéwan liya kang arep punah ing Alas Purwo kayata Dhole, Lutung perak, Hijau merak, Red Junglefowl, Olive Ridley, penyu sisik lan penyu Hijau.
^ Forestry statistics of Indonésia 2007, diundhuh tanggal 1 Agustus 2011
^ (id)www.dephut.go.id(diundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
IUCN Category IIPapan wisata ing Kabupatèn BanyuwangiKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.57, 3 Sèptèmber 2016.
pangempuan ring tirtha gangga katemu Hyang Um ring Watulumbang, katon Sang Pandya holeng-holeng, sinampenana dene I Gusti Luh Pacekan, weruh
Jepun, pinih ameteng huwus tigang lek, weruh I Gusti Luh Pacekan, krodha teka amupuh wong ameteng ika, tur ya malayu manangis. Kyayi Ngurah
kopdar bareng. Tahun ngarep kudu teko ya kang ben iso njaluk tandatngan nih aku hahahahaha… Mugo2 tahun ngarep ning
sampundalu punapa boten prayogi enjing-enjing kemawon, sarta mawi pirantos wilujwngan
semakin marah: “opo jaremu (apa katamu)? Si Juminten yg minta? kamu kira keluargaku kuwi keluarga perek opo? pikirmu si Juminten kuwi bocah nakal tukang goda wong lanang? weehh.. kurang ajar kowe Dar. Bajingan! asu! kucing! wedus! bedes!”
Kepingin urip mewah — Inginnya hidup mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake
beristri. Akeh wong wadon ora setya marang bojone— Banyak perempuan ingkar pada suami. Akeh ibu padha ngedol
Akeh wong wadon ngedol awake— Banyak perempuan menjual diri. Akeh wong ijol bebojo—
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan—Banyak orang mati lapar di samping makanan. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe
sengsara. Sing edan bisa dandan—Yang gila bisa bersolek. Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan
wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng
akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus
sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\
tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging
sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-
kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong
wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani
”Ya Allah kula nyuwun, sowan ngadep marang Panjenangan, kanthi wasilah kaliyan kekasih panjenengan, mugi-mugi kanjeng sunan puniki, Panjenengan
madinah Wareg tanpa mangan Kapan ingsun nuruti budine Aluamah kudu angombe Ngungakna segara kidul
panggonanmu sok mben ,tah kue wes ng kono saiki ? HhahhaHapusBa
January 4, 2013 at 05:59	nek aku pribadi sek mileh nyu piksen.soale tampilan bener2 nyu.
lha nek tuku cb ngko dikiro numpak old piksen.
soale tampilane 11,12 karo old piksen
January 4, 2013 at 07:10	Cb kanggo sing durung duwe old pikson
Soyo banter aku yo seneng tapi yo ngerti wayah ngerti pangonan
Ojo koyo kethek srangon ora ngerti tata krama
Ngisor Kuwi Dadi Koyok Nggonamu ( Tulisan
telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe
Salah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadani
iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.
2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran.
3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.
4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi.
5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran.
6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata.
10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.
13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran.
14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira.
15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.
17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.
20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.
21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang
30. Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.
31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.
kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.
35. Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa.
36. Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.
37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe
39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.
40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.
sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.
6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.
9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.
10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang
12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.
Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.
22. Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran.
23. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan
Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling.
1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.
8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan.
9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi
12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.
13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.
14. Tentrem iku saranane urip aneng donya.
18. Janma tan kena kinira kinaya ngapa.
19. Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.
20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.
21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.
22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.
23. Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.
24. Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.
26. Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.
35. Mumpung anom ngudiya laku utama.
36. Yen sira dibeciki ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
45. Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.
46. Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.
47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.
48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake.
Kene nuntun wong liyane profesional, nuntut iki, nuntut iku, tapi lek kene dewe dituntut kok gak gelem to???
Nang bal-balan kalah menang kuwi wis lumrah. Lha wong Brasil utawa Manchester United ae osi kalah. Sing sabar wae, ndungo pisan, lek gak
Tapi mbok ojo dadi kambing hitam dadi arema mesti kudu menang. Kabeh ya podo-podo menungso khan?? Wis wayahe nawak-nawak
ngramut arema. Gak usah nuntut macem-macem, tapi kene kudu mlaku barenng-bareng, kerjasama, alon-alon sing penting kelakon. Sopo ngerti 5 taun maneh arema iso maen nang FIFA Club World Championship., khan sing bangga yo kene-kene pisan.
tergugah atine ta?? Nang AFF ae indonesia gak ono ambune khan????
kuwi mau mek saran wae, lek gak gelem ya gapopo, aku yo aremania, yo podo-podo pengen arema maju..
cinta damai berkata:	25 Desember 2008 pada 10:00	@yusrizalism
Q setuju ambek pendapate sampeyan. ayas pikir arek2 iki kebanyakan pancen njaluke barang wis mateng thok..
bonek iku pancen juancok poll.. ndelok raine ae wes gilo kudu muntah opo maneh tingkah polae..
sopo sing seneng karo bonek?? warga suroboyo dewe ae akeh sing gak seneng opo maneh Indonesia..
mbok yo sadar lek indonesia iku gak seneng karo tingkahmu!!!
ariz berkata:	14 Januari 2010 pada 14:19	bonek=bondo nekat, nggawe jeneng iku
kutha ne wonk g kutha ne dewe pancet ae dadi ‘destroyer’and’vandalismer’e
bonek resek nang lamongan trus,bktine nang prbtsan gresik-lamongan,iku msti..
wes nyawati mpek omahe wong lamngan sblah wetan /prbtasan gresik rusak kbeh..
yo iku bonek mati nang lamongan babat…..
ngomonge wong lamongaaaaan nyawati disek..
ojo ngomong wong lamongan wedi karo bonek..
basio arek lamongan mosoh bonek 1.2.wani tok.
eo g wani lek d gruduk,,
jak en ijen-ijen wong lamongan lak g mondor blas…
Sing dadi Ulo 9 wis=32+9=41=(5), 32-03=(0.3), 9-35-25=(7)
* Sing dadi Ulo 4 wis=11+4=15-11=(62), 32+4=36-34=(97)=(9672)
* Sing mateng blimbing 11 wis=30-23=(2154).(42)
* Angka dadi: 258=15-11-32=(6250)
* Controle: anggur 1.=37+38=(2601)
Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
“AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi SABTU, 16 APRIL 2011-PUSAKA LELUHUR: Menurut
kumpulPoncosilo (jawa kromo)kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih:
waduuhh..waduuhh..arema nganem maneh ki piye..jan wis huueebbbaaat tenaannn arema sak iki..wis pokoke
bacc.ing.aedifstruč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.bacc. ing. aedif.Bacc. ing. aedifbacc.ing.aedif.univ.bacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.aedif.bacc. ing. aedif.Bacc.ing.aedif. (Inžinjer građevinarstva)Stručni prvostupnik inženjer građevinarstva...bacc.
nuwun pandonganipun tumrap sedaya kaluwargo wonten indomotoblog. mugi-mugi gusti Allah paring kekiyatan, kesehatan saha kesaenan dumateng kula lan panjenengan
Kuat Mbok - Utami DF - Download
Jamu Pegel Mlarat - Utami DF feat Shodiq - Download
Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
ini kramaning Upacara Manusa Yadnya Kepus Puser.
ngaturang upakara panyucian palinggih lan wewangunan. pungsed anak alit kaput antuk
Jawa, tinimbang nglamun ora ana paedhahe banjur mikir sing ora-ora, sing kepenak ura-ura sinambi mangan telo, dasare omahe ndesa lan uga iso kanggo cegah melek. Mangga sareng-sareng kalih kula……….. lha sumangga.
opo ora ono panganan liyane sing jare gizine setara to.. mosok walang terus gendon, uret & enthung kok podo doyan...
lan kepinterane. Aji godhong garing (aking) : wis ora ana ajine / asor banget. Ana catur mungkur : ora gelem ngrungokake rerasan kang ora becik. Ana daulate ora ana begjane : arep nemu kabegjan nanging
tingkah polahe anak dadi tanggungjawabe wong tuwa. Anggenthong umos (bocor/rembes) : wong kang ora bisa nyimpen wewadi. Angon mongso : golek waktu kang prayoga kanggo tumindak. Angon ulat ngumbar tangan : ngulatake kahanan menawa kalimpe banjur dicolong. Arep jamure emoh watange : gelem kepenake ora gelem rekasane. Asu rebutan balung : rebutan barang kang sepele. Asu belang kalung wang : wong asor nanging sugih. Asu gedhe menang kerahe : wong kang dhuwur
pinerang ora bakal pedhot (sigar) : pasulayan sedulur ora bakal medhotake sedulurane. Bathang lelaku : lunga ijen ngambah panggonan kang mbebayani. Bathok bolu isi madu (bolong telu) : wong asor nanging sugih kepinteran. Blaba wuda : saking lomane nganti awake dhewe ora keduman. Bebek mungsuh mliwis : wong pinter mungsuh wong kang podho pintere. Becik
ngerti karepe (taklid). Beras wutah arang bali menyang takere : barang kang wis owah ora bakal bali kaya maune. Bidhung api rowang : ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhi. Balilu tan pinter durung nglakoni (bodho) : wong bodho sering nglakoni, kalah pinter ro wong pinter nanging durung tau nglakoni. Bubuk oleh leng : wong duwe niyat ala oleh dalan. Bung pring petung : bocah kang longgor (gelis gedhe). Buntel kadut, ora kinang ora udud : wong nyambut gawe borongan ora oleh mangan lan udud. Buru (mburu) uceng kelangan dheleg : golek barang sepele malah kelangan barang luwih gedhe. Busuk ketekuk, pinter keblinger : wong bodho lan pinter padha wae nemu cilaka.
Carang canthel : ora diajak guneman nanging melu-melu ngrembug. Car-cor
cawe-cawe mesthi ora diajak guneman. Cebol nggayuh lintang : kekarepan kang ora mokal bisa kelakon. Cecak nguntal cagak (empyak) : gegayuhan kang ora imbang karo kekuwatane. Cedhak celeng boloten (gupak lendhut) : cedhak karo wong ala bakal katut ala. Cedhak kebo gupak : cedhak karo wong ala bakal katut ala. Ciri wanci lelai ginawa mati : pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati. Cincing-cincing meksa klebus : karepe ngirit nanging malah entek akeh. Criwis cawis : seneng maido nanging yo seneng menehi/muruki. Cuplak andheng-andheng, yen ora pernah panggonane bakal disingkirake : wong kang njalari ala becike disingkirake.
Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwek, dadiyo suket emoh nyenggut : wis ora gelem nyanak / emoh sapa aruh. Dahwen ati open (seneng nacad) : nacad nanging mbenerake wong liya. Dandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dandhang : ala dianggep becik, becik dianggep ala. Desa mawa cara, negara mawa tata : saben panggonan duwe cara utawa adat dhewe-dhewe. Dhemit ora ndulit, setan ora doyan : tansah diparingi slamet, ora ana kang ngganggu gawe. Digarokake dilukoke : dikongkon nyambut gawe abot. Didhadhunga medhot, dipalangana mlumpat : wong kang kenceng karepe ora kena dipenggak. Diwenehi ati ngrogoh rempela : diwenehi sithik ora trima, malah njaluk sing akeh. Dom sumuruping mbanyu : laku sesideman kanggo meruhi wewadi. Dudu sanak dudu
nesu banget. Dudutan lan anculan (tali memeden sawah) : padha kethikan, sing siji ethok-ethok ora ngerti. Durung pecus keselak besus : durung sembada nanging kepengin sing ora-ora.
kanthi ngati-ati banget. Emprit abuntut bedhug : perkara sing maune sepele dadi gedhe / ngambra-ambra. Endhas gundul dikepeti : wis kepenak ditambahi kepenak maneh. Endhas pethak ketiban empyak : wong kang bola-bali nemu cilaka. Enggon welut didoli udhet : panggone wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepirowa. Entek ngamek kurang golek : anggone nyeneni/nguneni sakatoge. Entek jarake : wis entek kasugihane. Esuk dhele sore tempe : wong kang ora tetep atine (mencla mencle).
Gagak nganggo lar-e merak : wong asor / wong cilik tumindak kaya wong luhur (gedhe). Gajah alingan suket teki : lair lan batine ora padha, mesthi bakal ketara. Gajah (nggajah) elar : sarwa gedhe lan dhuwur kekarepane. Gajah ngidak rapah (godhong garing) : nerang wewalere dewe. Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengahe : wong gedhe sing padha pasulayan, wong cilik sing dadi korbane. Garang garing : wong semugih nanging sejatine kekurangan. Gawe luwangan kanggo ngurungi luwangan : golek utang kanggo nyaur utang. Gayuk-gayuk tuna, nggayuh-nggayuh luput : samubarang kang dikarepake ora bisa keturutan. Gliyak-gliyak tumindak, sareh pakoleh : senajan alon-alon anggone tumindak, nanging bisa kaleksanan karepe. Golek banyu bening : meguru golek kawruh kang becik. Golek-golek ketemu wong luru-luru : karepe arep golek utangan malah dijaluki utang. Gupak pulute ora mangan nangkane : melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenake. Idu didilat maneh : murungake janji kang wis diucapake. Iwak lumebu wuwu : wong kena apus kanthi gampang.
(n)Jagakake endhoge si blorok : njagagake barang kang durung mesthi ana lan orane. (n)Jajah desa milang kori : lelungan menyang ngendi-endi. Jalma angkara mati murka : nemoni cilaka jalaran saka angkara murkane. (n)Jalukan ora wewehan : seneng njejaluk ora seneng menehi. Jati ketlusupan ruyung : kumpulane wong becik kelebon wong ala. Jaran kerubuhan empyak : wong wis kanji (kapok) banget. Jarit lawas ing sampire : duwe kapinteran nanging ora digunakake. Jer basuki mawa bea : samubarang gegayuhan mbutuhake
Kacang ora ninggal lanjaran : kebiasa-ane anak nirokake wong tuwane. Kadang konang : gelem ngakoni sedulur mung karo sing sugih. Kala cacak menang cacak : samubarang panggawean becik dicoba dhisik bisa lan orane. Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega : wong sing ora duwe papan panggonan. Katepang ngrangsang gunung : kegedhen karep/panjangka sing mokal bisa kelakon. Katon kaya cempaka sawakul : tansah disenengi wong akeh. Kaya banyu karo lenga : wong kang ora bisa rukun. Kakehan gludug kurang udan : akeh omonge ora ana nyatane. Kabanjiran segara madu : nemu kabegjan kang gedhe banget. Kebat kliwat, gancang pincang : tumindak kesusu mesthi ora kebeneran. Kebo bule mati setra : wong pinter nanging ora ana kang mbutuhake. Kebo ilang tombok
tanggungan. Kebo lumumput ing palang : ngadili perkara ora nganggo waton. Kebo mulih menyang kandhange : wong lunga adoh bali menyang omahe / asale. Kebo nusu gudel : wong tuwa njaluk wulang wong enom. Kegedhen empyak kurang cagak : kegedhen karep nanging ora sembada. Kajugrugan gunung menyan : oleh kabegjan kang gedhe banget. Kekudhung walulang macan : ngapusi nggawa jenenge wong kang diwedeni. Kelacak kepathak : ora bisa mungkir jalaran wis kebukten. Kena iwake aja nganti buthek banyune : sing dikarepake bisa kelakon nanging aja nganti dadi rame/rusak. Kencana katon wingko : senajan apik nanging ora disenengi. Kendel ngringkel, dhadang ora godak : ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodho. Kenes ora ethes : wong sugih amuk nanging bodho. Keplok ora tombok : wong senengane komentar thok nanging ora gelem tumindak. Kere munggah mbale : batur dipek bojo karo bendarane. Kere nemoni malem : wong kang bedigasan / serakah. Kerot ora duwe untu : duwe kekarepan nanging ora duwe beaya / wragat. Kerubuhan gunung : wong nemoni kesusahan sing gedhe banget. Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : nemoni cilaka kang ora kenyana-nyana. Ketula-tula ketali : wong kang tansah nandang sengsara. Kethek saranggon : kumpulane wong kang tindakane ala. Kleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadhang : wong kang ora duwe panggonan sing tetep. Klenthing wadah uyah :
dadi grojogan : prakara kang maune cilik dadi gedhe banget. Kumenthus ora pecus : seneng umuk nanging ora sembada. Kurung munggah lumbung : wong asor / cilik didadekake wong gedhe. Kuthuk nggendhong kemiri : manganggo
nganti temekan gelung : suwe banget anggone ngenteni.
Ladak kecangklak : wong kang angkuh nemoni pakewuh, marga tumindake dewe. Lahang karoban manis : rupane bagus / ayu tur luhur budine. Lambe satumang kari samerang : dituturi bola-bali meksa ora digugu. Lanang kemangi : wong lanang kang jireh. Legan golek momongan : wis kepenak malah golek rekasa. Lumpuh ngideri jagad : duwe karepan kang mokal bisa keturutan.
Maju tatu mundur ajur : perkara kang sarwa pakwuh. Matang tuna numbak luput : tansah luput kabh panggayuhan. Mbuang tilas : ethok-ethok ora ngerti marang tumindak kang ala sing lagi dilakoni. Meneng widara uleran : katon anteng nanging sejatin ala atine. Menthung koja kena sembagine : rumangsane ngapusi nanging sejatine malah kena apus. Merangi tatal : mentahi rembug kang wis mateng. Mikul dhuwur mendhem jero : bisa njunjung drajate wong tuwa. Milih-milih tebu oleh boleng : kakehan milih wekasan oleh kang ora becik. Mrojol selaning garu : wong kang luput saka bebaya. Mubra-mubra mblabar madu : wong sing sarwa kecukupan.
Nabok anyilih tangan : tumindak ala kanthi kongkonan uwong liya. Ngagar metu kawul : ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojoki ora mempan. Ngajari bebek nglangi : panggawean sing ora ana paedahe. Ngalasake negara : wong sing ora manut pranatane negara. Ngalem legining gula : ngalembana kepinterane wong kang pancen pinter/sugih. Ngaturake kidang lumayu : ngaturake barang kang wis ora ana. Nglungguhi klasa gumelar : nindakake panggawean kang wis tumata. Ngontragake gunung : wong cilik/asor bisa ngalahake wong luhur/gedhe, nganti gawe gegere wong akeh. Nguthik-uthik macan dhedhe : njarag wong kang wis lilih nepsune. Nguyahi segara : weweh marang wong sugih kang ora ana pituwase. Nucuk ngiberake : wis disuguhi mangan mulih isih mbrekat. Nututi layangan pedhot : nggoleki barang sepele sing wis ilang. Nyangoni kawula minggat : ndandani barang sing tansah rusak. Nyolong pethek : tansah mleset saka pametheke/pambatange.
Obah ngarep kobet mburi : tumindake penggede dadi contone/panutane kawula alit. Opor bebek mentas awake dhewek : rampung saka rekadayane dhewe. Ora ana banyu mili menduwur : watake anak biasane niru wong tuwane. Ora ana kukus tanpa geni : ora ana sbab tanpa akibat. Ora gonjo ora unus : wong kang ala atine lan rupane. Ora mambu enthong irus : dudu sanak dudu kadhang. Ora tembung ora tawung : njupuk barang liyan ora kandha disik. Ora uwur ora sembur : ora gelem cawe-cawe babar pisan. Ora kinang ora udud : ora mangan apa-apa. Othak athik didudut angel : guneme sajak kepenak, bareng ditemeni
laire katon suci batine ala. Pecruk (manuk kag magan iwak) tunggu bara : dipasrahi barang kang dadi kesenengan. Pitik trondhol diumbar ing padaringan : wong ala dipasrahi barang kang aji, wekasane malah ngentek-entekake. Pupur
samubarang kang ngalang-alangi bakal disingkirake. Rebut balung tanpa isi : pasulayan merga barang kang sepele. Rindhik asu digitik : dikongkon nindakake penggawean kang cocok karo kekarepane. Rupa nggendhong rega : barang apik regane larang. Rukun agawe santosa, crah agawe bubrah : yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesthi padha bubrah/rusak.
Sabar sareh mesthi bakal pikoleh : tumindak samubarang aja kesusu supaya kasil. Sabaya pati, sabaya mukti : kerukunan kang nganti tekan pati. Sadumuk bathuk sanyari bumi : pasulayan nganti
mungsuh wong kang isih sanak sedulur. Sadhakep awe-awe : wis ninggalake tumindak ala, nanging batien isih kepengin nglakoni maneh. Sembur-sembur adus, siram-siram bayem : bisa kalaksanan marga oleh pandongane wong akeh. Sepi ing pamrih, rame ing gawe : nindakake panggaweyan kanthi ora melik/pamrih apa-apa. Sing sapa salah bakal seleh : sing sapa salah bakal konangan. Sluman slumun slamet : senajan kurang ati-ati isih diparingi slamet. Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh : wong kang kumudu-kudu dijaluki piwulang/ditakoni.
Tebu tuwuh socane : prakara kang wus apik, bubrah marga ana sing ngrusuhi. Tega larane ora tega patine : senajan negakake rekasane, nanging isih menehi pitulungan. Tekek mati ing ulone : nemoni cilaka margo saka guneme dhewe. Tembang rawat-rawat, ujare mbok bakul sunambiwara : kabar kang durung mesthi salah lan benere. Timun jinara : prakara gampang banget. Timun mungsuh duren : wong cilik
Tulung (nulung) menthung : katone nulungi jebule malah nyilakani. Tumbak cucukan : wong sing seneng adu-adu. Tuna sathak
Ucul saka kudangan : luput saka gegayuhane. Ulat madhep ati manteb : wis
kekarepane. Undaking pawarta, sudaning kiriman : biasane pawarta iku beda karo kasunyatane. Ungak-ungak pager arang : ngisin-isini.
Welas tanpa lalis : karepe welas nanging malah gawe kapitunan. Wis kebak sundukane : wis akeh banget kaluputane. Wiwit kuncung nganti gelung : wiwit cilik nganti gedhe tuwa.
Yitna yuwana mati lena : sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana bakal cilaka. Yiyidan mungging rampadan : biyene wong durjana/culika saiki dadi wong sing alim. Yuwana mati lena : wong becik nemoni
JENENGE ISINE WOH WOHAN UTOWO NAMA NAMA ISI BUAH BUAHAN
JENENGE KEMBANG UTOWO NAMA NAMA KEMBANG
financijske...dipl. ing. matematike, smjer računarstvodipl. ing. matematikedipl.ing. matematikedipl.ing.matematikemagistra matematikestudent, apsolvent smjer dipl. ing....
burger kaya nasi. apa ora bosen kowe mangan nasi terus… hahahaha. bagi deweke burger lawuh sate burger lawuh kecap, palingno. wkwkwkwk
Reply	JalanSutera.com™ says:	September 10, 2008 at 14:30	@6. priandoyo Ya.
← Tembung ,”Maaf, Bahasa Jawa Kurang Lancar” ing Rapat	Kotagede, kutha tuwa ning Jogja →
Desember 28, 2009 by senengsinaujawa	Malem 1 Sura (1 Muharram) taun iki (2009) ndilalahe pas malem Jemuwah Kliwon. Miturut wong-wong sepuh, wengi kuwi nduweni perbawa, angker, ana teges. Kanggone wong-wong enom, embuh ora ngerti, ya ming wong-wong enom sing ngerti kaluhurane budine leluhur sing ngertine babagan kaya ngene kiyi. Ora pendhak malem 1 Sura tiba ning malem Jemuwah Kliwon, angel, mula nek akeh sing ngupadi kawilujengan ana ing wengi kuwi nganggo werna-werna cara. Ana sing kanthi kungkum ning kali sewengi nutuk, ana sing nganakake yasinan utawa tahlilan, ana sing nganggo ihtikaf ning masjid, ana sing lek-lekan, ana sing bakar-bakaran utawa hura-hura.
Malem 1 Sura sing marai atiku gumun, yakuwi nalika akeh uwong, atusan wengi-wengi, jam rolasan, padha mlaku mbisu ngubengi beteng Kraton. Ora enom ra tuwo dha melu. Ora entuk omong blas. Ana sing miwiti lelaku saka omahe sing cedhak beteng, umpamane omahe cedhak pojok beteng kidul, mula ning miwiti saka pojok beteng kidul. Menawa omahe cedhak alun-alun, mula ning miwiti saka alun-alun. Akeh-akehe dha miwiti saka ngalun-alun. Ana sing ngubengi beteng kaping pisan, ana sing kaping loro, ana sing kaping telu lan ana sing luwih. Aku nyegad Ibu-Ibu sing omahe cedhak Pojok Beteng Kidul, tak titipke kendaranku ning nggone kanca, terus aku melu Ibu-Ibu iki. Ning dalan ana cah wadon takon, ora ana sing nyaut blas, ming nganggo basa isyarat.
Saka lelaku kuwi isa di maknani menawa urip ki padha karo mlaku. Apa sing arep dituju menungsa ki butuh usaha, perjuangan. Kabeh lelakon urip ki kudu dilakoni kanthi ikhlas lan tansah dedonga. Muga-muga Indonesia – Yogyakarta tansah aman, slamet, ora enthuk bebaya gedhe……………………………..Sakliyane donga kanggo awake dhewe. Le kandha ki sasi Muharram ki mandi/mujarab nek nggo dedonga, apamaneh menawa wayah wengi……..Wallahu Alam. Simbah-simbah pancen pinter ngolah agama lan kabudayan. Nggon Islam ana tahajud, nggon Nasrani ana Rosario, nggon Hindu/Budha ana uga lelaku, kanggone wong Jawa ngupadi sukses urip ki kudu dilakoni kanthi lelaku, kayata pasa, lek-lekan, ngubengi omah lan liya-liyane.
Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara
wani ngadepi, aja mlayu marga wedi.
Wes tuku klambi anyar Durung cah?seng luweh becik niku athine seng anyar lan tambah sae :) 9 months ago
Kawula mung saderma, mobah-mosik kersaning hyang sukmo
sampeyan kancane cak peyek ta? opo malah bloge cak peyek pisan iki?
Juni 23, 2007 pukul 5:48 pm	Lha nak omahku malah blas ora ketok, ning sawah mburi omah bening banget, asem *melu-melu* nganyelke
arek gresik yo kudu iso (nguri-nguri) bosone dhewe, masio sethithik..
wah iku aku sing gak eruh mas…
Juni 26, 2007 pukul 3:44 pm	@ venus
sampean kabeh nduwe iri karo kanca batir,.nduwene kae durung pasti nduwe sing koen nduwe,..yen
wah pancen boso nggersikan apik seru.akeh kosakata sing asik.sodhok rono,peno, isun,dialek gresik lebih kental spti boso suroboyoan
Tampilan Baru | Blog'e Kang Okah
Para kanca, sapa wae sing nggatekake multiply lan kabudayan, iki aku pingin nyoba nggawe basa Jawa, sanajan wis ana liyane, nanging aku nyoba, ning dudu plagiat nggone uwong lho, aku gawe amarga aku seneng isa nulungi wong-wong sing pingin ngerti basa Jawa, terus ngapa ora aku nggawe…………….nek isa sing mbedani, nek ora ya uwis………..
Yoben, aku diarani ndesa, ndesit, kluthuk, wong mlebu website kok nganggo basa Jawa, kaya ora ana basa sing nge-trend wae, kaya basa Betawi, basa Jerman, basa Walanda, basa Inggris, basa Perancis, basa
sing kleru ya lumrah wong aku dudu saka sastra Jawa, ning aku nyoba nggolek wacan sing nyukupi, muga link iki isa migunane tumrap liyan. Aku pingin basa Jawa isa dadi basa gaul ning ngendi wae, ora marai isin cah-cah enom, dha nganggo basa Jawa ning ngendi wae, aja wedi salah.
lha wong kulo nggih tiyang Jawi, nanging mboten ndeso, ndesit, lan nglutuk lho.., he..he..:-))
Balas	Karso39 berkata:	Maret 27, 2010 pukul 1:10 am	Nuwun,
Kulo bade tumut nimbrung sinau basa lan budoyo Jawi kang luhur. Matur nuwun kangge sinten kemawon ingkang purun dados tutor sukwan kulo. Enggal saras tansah bungah sedoyo sedulur.
Basa Jawi kedhah dileluri, tiyang-tiyang enem kedhah semangat lan mboten isin nyinau basa Jawa, matur suwun sampun
“Sing dadi Ulo 12 wis=11-(15)=26-31=8604
DHapusBalasDwiex'z Someo29 Desember 2014 13.02hhahahaha ora mudheng lah terus piye toh nduk,,seng penting uripmu wes enak urip digawe nyantai wae yooooBalasHapusBalasanBeby Rischka30 Desember 2014 01.57Hahah..
wong Jowo. Wonge apik-apik mbak, salam nggo pacara nggih.. HeheheheBalasHapusBalasanBeby Rischka16 Januari 2015 18.38Lha iyo.. Soale Mama ku karo pacar ku kan wong Jowo.. Hahah.. :
Vagina Getar Di Kota D.I Yogyakarta : Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Vagina Getar Di Kota Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
sing kulite putih. Koyo to Mbak Yani, Mbak Fani, Mbak Mincuk, Mbak Nunik (ehm ehm ....), Mbak Yuni, Mbak .... sopo maneh yo .....
Yen sakelinganku kancane dhewe sing wajahe sering abang branang, jenenge: Ambar. Embuh merah merona amarga seneng, utawa yen menurutku olehe ngampet nepsu (ngamuk). Hayoo sapa sing durung nate dipadoni mbak Ambar ?Yen mBak Ambar maos iki komen, aem sorry nuwun sewu nggih. Meniko namung gojek. Mangga kasuwun dherek ngregengaken meniko blog.
Ambar pancen putih tenan. Aku kelingan pas gerimis pulang sekolah nekat udan2an, aku karo cah2 lanang liyane mlaku neng mburine, senenge ra-eram ono pemandangan... (aku ra wani
aku yo gelem kok, asal podho .... udane !!!!
yen Beno sing nulis, aku percoyo akeh pengamalane ...
Wuahahahahahaha ..... Emben ki durung paham soal porno opo ora. Sing penting, nyenengke ngono !!
Jo cedhak2 Ambar lo .. mengko dicakot!Yen Ambar ki ora putih maneh .. ning albino, wonge "motil" ra iso meneng.Terus yen kulite nglanges koyo aku ki .. merona-ne piye?
Yen bangsane Mas ''Tauhid'' karo Mr ''Sonar'', meronane dadi tambah uitemmmmm tenan !
tenan.bareng wis dadi murid te Aa Gym kuwi wis adoh seko hal hal sing koyo ngono kuwi maw ....gur aku pesen karo mas Anto, iku potho sing sikile mbedhingklang ngono kuwi sing diketokne ojo dhengkule thok.....kudune sing rodo ngisor, dadi kan kelingan koyo dhek jaman diwulang ibu Haryati, do ethok ethok nibak'ke ballpoint, padaha gur do arep nginjen......hahahahaha, coba yen ra percoyo takono mas Anto kae, beliau wis
panjenengan malah luwih ake lan ora ming blak kotang tapi ugo blak liyo liyane, ora ming gambar thok malah sak videone sisan. Memang foto kuwi tak croping..., mergo nek arep tak upload neng kene aku wedi mengko blog sing tujuane apik lan suci iki malah iso dadi blog porno. Nek ora percoyo tkono mas
mulakno aku arep nempil nang Semarang mbok menowo isih iso ...... lan ijik enek turahanhahahahaha
tuwek-e malah wis do luwih pinter golek dewe .. ra sah diajari!Takon mas Anto kae lo ... "ilmu"-ne wis ngedab2-i
hidupLiring mati sajroning ngahurip,iya urip sajtoning pejah,urip bae selawase,kang mati nepsu iku,badan dhohir ingkang
sd dumugi sma wonten solo(sdn 16-smp 1,sma 3)lajeng nerusaken wonten bulaksumur,Ngarsitek-Tur ugm.Sakmeniko jumeneng wonten Ndepok,gabung kaliyan rencang2
sukoharjo, badhe nyuwun tanglet babakan sepeda onthel Simplex no seri 77445 puniku kalebet medalan taon pinten ??? kalian badhe nanglet badhe nderek srawung “SOLO” syaratipun punopo, nggih nuwun sewu kulo enggalan lan tasih nem. kulo wingi malem minggu 09.10.2010 wanci 23:00 dumugi balekota sepen, kalian yen “SOLO” mlampah pas malem minggu dateng pundi kemawon, kulo nyuwun update acara mbok bilih kepareng. saget email wonten angga_kita@yahoo.co.id
kemawon 085229020606 kulo nyuwun panjenengan badhe bika regi pinten….suwun
angga yudistira says:	October 13, 2010 at 12:33 am	Mas…kulo badhe urun rembug
bejo lek grusa grusu koyo gudel ae. Eling iku yo iso dowo artine, akeh lek dingerteni tenan. Salah sijine yo eling marang Gusti Alloh SWT.
“Sing dadi awas babi 2 wis=4221>7521
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin
Ngerso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati ing Ngalaga, Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama, Kalifatullah. Ingkang Jumeneng Kamping X ing Ngayogyakarta Hadiningrat
iki hpQ nokia. Lan namung ngangge hp meniko kulo saged mbika’ ingkang naminipun celono internet
Balas	one08 berkata:	Oktober 14, 2010 pukul 6:59 PM	hpku gaweane jet lee
Balas	maxsus berkata:	Oktober 15, 2010 pukul 1:06 AM	sugeng enjang den mas, nek meniko mboten wonten celangane nggih? Zeszeszeszesz….
comp.bacc.ing.comp.bacc. ing. arhitekturemag.ing.comp.bacc.ing.aedifmag. ing. comp.bacc. ing. des. text.univ.bacc.ing.compmag. ing. comp.bacc. ing.
rak duwe kanca karo sedulur neng kono,,,kwe arek bonek seng paling bangsat tapi seng liyane beda adoh karo kwe,,,,
jeporo isih geger,,,seng mulai geger wong semarang karo jeporo..kw2 para jetman-banaspati di stadion kamal junaedi,,,,
semarang ora wedi bolomu meh bonek,meh aremania meh viking kwi cuma
rak duwe kanca karo sedulur neng kono,,,kwe arek
gering2 , koyok wonk kurang gizi…opo maneh seng gowo topi enek tanduk.e..walah kok rontokan jebot
maksute ndek sembarang toko kaset ngunu yo. DVD-ne pisan, tapi wingi wis onok sing duwe DVD-ne inthuk
sing gawe syal arema, klambi arema! wis ta pokoke koyok nang kanjuruhan temenan…. pas dalam perjalanan, aku yo kaget ketemu arek-arek iki kate budal nang kanjuruhan opo ndelok iki, podo gawe
*Terbit : SURAKARTA , 10 JUNI 1993*
*Penerbit : Yayasan Tridharma Mangkunegaran *
ing lapangan desaku ana pasar malem. Aku seneng yen ana pasar malem amarga akeh tontonane. Wong dodol uga akeh. Dodol klambi, panganan, lan dolanan. Nalika malem minggu, aku, mbakyuku, ibuku, lan bapakku nonton pasar malem. Saka ngomah mlaku amarga panggonane pasa malem cedhak karo omahku. Tekan pasar malem aku dipundhutake karcis bapak. Aku karo mbakyuku numpak komidhi putar, sawisa iku numpak sepur. Atiku rasane lega lan seneng banget. Sanajan bengi, pasar malem katon padhang. Kesorot lampu neon lan lampu hias kang krelap krelip warnane. Ing pasar malem rame banget akeh wong kang padha plesir. Ana sing mlaku-mlaku, ana sing numpak andhong cilik, sing jajan panganan, tuku sandhangan utawa dolanan. Aku lan mbakyuku dipundhutake ibu arumanis karo boneka lumba-lumba. Jam sanga wengi aku lan mbakyuku mulih. Sa durunge mulih jajan bakso lan ombene wedang jeruk. Malem minggu iku nyenengake. Saben sasi Agustus ing lapangan desaku ana pasar malem. Aku seneng yen ana pasar malem amarga akeh tontonane. Wong dodol uga akeh. Dodol klambi, panganan, lan dolanan. Nalika malem minggu, aku, mbakyuku, ibuku, lan bapakku nonton pasar malem. Saka ngomah mlaku amarga panggonane pasa malem cedhak karo omahku. Tekan pasar malem aku dipundhutake karcis bapak. Aku karo mbakyuku numpak komidhi putar, sawisa iku numpak sepur. Atiku rasane lega lan seneng banget. Sanajan bengi, pasar malem katon padhang. Kesorot lampu neon lan lampu hias kang krelap krelip warnane. Ing pasar malem rame banget akeh wong kang padha plesir. Ana sing mlaku-mlaku, ana sing numpak andhong cilik, sing jajan panganan, tuku sandhangan utawa dolanan. Aku lan mbakyuku dipundhutake ibu arumanis karo boneka lumba-lumba. Jam sanga wengi aku lan mbakyuku mulih. Sa durunge mulih jajan bakso lan ombene wedang jeruk. Malem minggu iku nyenengake.
pasar malem? 5.Jam pira padha mulih saka pasar malem? 1.Sapa sing ditelpun Simbah putri? 2.Kepriye rasane ing pasar malem? 3.Apa wae kang bisa ditumpaki? 4.Apa wae kang ana ing pasar malem? 5.Jam pira padha mulih
nonton, wong mlaku,panganan, sandhangan, dolanan 5.Jam sanga bengi
CRITA PENGALAMAN Selasa, 10 Agustus 2012 ? Njupuk Dhuwit ing Bank Urutna gambar supaya dadi urutan kang becik!
CRITA PENGALAMAN Selasa, 10 Agustus 2012 ? Gawe karangan saka gambar seri! a.Bapak, Ibu, Nita lan Dita …. b.Bapak mundhut …. c.Nita lan Dita numpak …. d.Bapak, ibu, Nita, lan Dita …. a.Bapak, Ibu, Nita lan Dita …. b.Bapak mundhut …. c.Nita lan Dita numpak …. d.Bapak, ibu, Nita, lan Dita ….
CRITA PENGALAMAN Selasa, 10 Agustus 2012 ? Gawe karangan saka gambar seri! a.Bapak, Ibu, Nita lan Dita menyang pasar malem. b.Bapak mundhut karcis/tiket. c.Nita lan Dita numpak komidhi putar d.Bapak, ibu, Nita, lan Dita maem bakso lan ngombe jaruk anget. a.Bapak, Ibu, Nita lan Dita menyang pasar malem. b.Bapak mundhut karcis/tiket. c.Nita lan Dita numpak komidhi putar d.Bapak, ibu, Nita, lan Dita maem bakso lan ngombe jaruk anget.
CRITA PENGALAMAN Selasa, 10 Agustus 2012 ? Laron Cilik kang Kumalungkung Bengi kuwi, Laron Cilik kang durung pepak wulu elare kepengin metu saka kahanan ing saknjabaning rong. Pancen saka netes nganti gedhe durung pernah metu saka rong. Dheweke matur karo ibune “Ibu kula badhe medal saka rong, kepingin ngertos kahanan njaba”. “Aja ngger! Mengko yen wis wancine, kowe kena metu saka rong, ing jobo akeh kodhok, cecak, tekek sing iso mangan kowe. Durung geni panas kang iso ngobong awakmu” mengkono wangsulane ibune. Nanging Laron cilik ora nggatekake piwelinge ibune. Kanthi sesidheman laron cilik metu saka rong. Ing jaba, laron seneng atine weruh paling gelebyar soroting lampu neon ing dalan gedhe. Si laron banjur marani sorot lampu nanging ora bisa amarga tenagane entek. Banjur ana obor kang murup genine. Larong seneng banjur marani obor mau. Saya suwe saya cedhak. Atine seneng banget awake krasa anget. Dheweke saya cedhak mamerake elare. Miber mrana miber mrene. Wusana lap, elare kebrongot geni, dheweke nyemplung ing geni obor banjur mati. Koyo mengkono kuwi menawa bocah kumalungkung, wani marang wong tuwe. Bengi kuwi, Laron Cilik kang durung pepak wulu elare kepengin metu saka kahanan ing saknjabaning rong. Pancen saka netes nganti gedhe durung pernah metu saka rong. Dheweke matur karo ibune “Ibu kula badhe medal saka rong, kepingin ngertos kahanan njaba”. “Aja ngger! Mengko yen wis wancine, kowe kena metu saka rong, ing jobo akeh kodhok, cecak, tekek sing iso mangan kowe. Durung geni panas kang iso ngobong awakmu” mengkono wangsulane ibune. Nanging Laron cilik ora nggatekake piwelinge ibune. Kanthi sesidheman laron cilik metu saka rong. Ing jaba, laron seneng atine weruh paling gelebyar soroting lampu neon ing dalan gedhe. Si laron banjur marani sorot lampu nanging ora bisa amarga tenagane entek. Banjur ana obor kang murup genine. Larong seneng banjur marani obor mau. Saya suwe saya cedhak. Atine seneng banget awake krasa anget. Dheweke saya cedhak mamerake elare. Miber mrana miber mrene. Wusana lap, elare kebrongot geni, dheweke nyemplung ing geni obor banjur mati. Koyo mengkono kuwi menawa bocah kumalungkung, wani marang wong tuwe.
irah-irahan wacan ing dhuwur? 2.Kepriye watake laron cilik iku? 3.Laron cilik seneng karo opo? 4.Kepriye akibate yen ora nggugu marang ibune? 5.Kepriye anggone Laron mamerake wulu elare? 1.Apa irah-irahan wacan ing dhuwur? 2.Kepriye watake laron cilik iku? 3.Laron cilik seneng karo opo? 4.Kepriye akibate yen ora nggugu marang ibune? 5.
NGASIYATI, Gaya Bahasa dalam Novel Dom Sumurup ing
utama, Patihe patih linuwih, Pra nayaka tyas raharja, Panekare becik-becik, Parandene tan dadi, Paliyasing kalabendu….”
beristirahat. Djojo merokok dan meminum minuman keras (ciu) sebagai penghangat badan. Akhir percakapan Djojo berkata: “inggih mangsuli bab badhe angrembag Gusti Allah rehning sampundalu punapa boten prayogi enjing-enjing kemawon, sarta mawi pirantos wilujwngan sekul wuduk, ciu, lan klelet, Gusti Kanjeng Nabi Rasul Sallaluhualihi wassalam, kados sabataning tiyang dipun wejang ( maguru). (Ya, kembali pada pembicaraan tentang Gusti
sing gambar wayang neng nisor iki, sing cacah e ono 9. molai nomer 1 sampe 9 Supoyo iso acak coba ucuten deretan kartu ini karo mencet gambar lingkaran ijo iku yo !!! TNA game nomer
1 4 7 2 5 8 3 6 9 Saiki batinen kartu sing kowe maksud……… Bar ngono, aku njaluk tulung deretan sing endi nomer kartu sing kowe baten mau, carane penceten salah siji buderan – bunderan iku TNA game nomer
1 4 7 258 3 6 9 Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. TNA game nomer
1 4 7 2 5 8 3 6 9 Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo…..
1 4 7 2 5 83 6 9 TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo…..
1 4 7 2 5 8 3 6 9 TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo…..
1 4 72 5 83 6 9 TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo…..
1 4 72 5 8 3 6 9 TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo…..
1 4 7 2 5 8 369 TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo…..
987654321 Sik yo komputere mikir diluk, ben weru kartumu sing dibaten mau………………………………… lah saiki penceten bunderan sing abang
gambar oma gawe balek njoba mane
TNA game nomer Waduh komputere wis ngelu…….. Opo wonge sing pancen ngelu
Maret 1873-4 Juni 1928) ya iku salah sijiné panglima perang Tiongkok nalika jaman Républik Tiongkok ing wiwitan abad 20.[1] Zhang Zuolin iku panglima perang kanggo wewengkon Manchuria lan tau nguwasani laladan kang amba ing bagéyan lor Tiongkok.[1] Zhang Zuolin biyasané diarani Komandhan Gedhé (
Zhang Zuolin lair saka kluwarga kang prasaja.[2] Ing karir militèré, Zhang Zuolin tau mbiyantu Jepang ing perang Rusia-Jepang (1904-1905).[2] Zhang Zuolin dadi pamimpin saka milisi Manchuria.[2] Ing pamaréntahan Républik Tiongkok, Zhang Zuolin nduwèni jabatan kang wigati ing militèr.[2] Sawisé diangkat dadi inspèktur jèndral Manchuria nganti Zhang Zuolin mati, dhèwèké nguwasani laladan iku.[2] Zhang Zuolin kerep perang kanggo nguwasani laladan-laladan ing bagéyan kidul wiwit taun 1920 lan saterusé.[2] Zhang Zuolin tau perang karo panglima perang liyané ya iku Wu Peifu lan Feng Yuxiang.[2] Perang iki tujuwané kanggo ngrebut kutha Beijing.[2] Pasukan Fengtian kang dipimpin Zhang Zuolin bisa mimpin laladan Beijing lan Tianjin.[2] Kahanan iki kalakon nganti taun 1926, awit sawisé iku Jiang Jieshi (Chiang Kai-shek) bisa mimpim kutha iku sawisé nganakaké èkspèdhisi lor.[2] Jiang banjur meksa para panglima perang kanggo manut lan mbangun pamaréntahan nasional Tiongkok.[2] Sawisé iku jaman panglima perang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zhang_Zuolin&oldid=1107278"	Kategori: Lair 1873Kapatèn 1928Tokoh Républik CinaTokoh militèr TiongkokMarga ZhangLair 1875Kategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.57, 15 Novèmber 2016.
Sitoplasma iku bagéan sèl sing kabungkus membran sèl. Jroning sèl eukariota, sitoplasma minangka bagéan non-nukleus saka protoplasma. Jroning sitoplasma ana krangka sèl (sitoskeleton), manéka organel lan vesikuli ("gelembung"), sarta sitosol sing arupa cuwèran panggonan organel ngapung ing sajeroné. Sitosol ngisi ruang sèl sing ora dipanggoni organel lan vesikula lan dadi panggonan akèh réaksi biokimiawi sarta perantara transfer bahan saka njaba sèl menyang organel utawa inti sèl.
Senajan kabèh sèl nduwèni sitoplasma, saben jaringan utawa spesies nduwèni ciri-ciri sing béda antara siji lan sijiné.
Ing sajroning sitoplasma ana oraganel-organel sèl ing ngisor iki : 1) Mitokondria, fungsiné jroning prosès oksidasi . 2) Plastida, ing sajeroné ana klorofil, fungsiné kanggo fotosintesis . 3) Vakuola, fungsiné nyimpen zat panganan. 4) Ribosom, minangka papan sintésis protèin . 5) Retikulum Endoplasma, dibédakaké dadi loro :
Puji syukur, sumangga kita aturaken dhumateng Gusti Allah ingkang Maha Welas Asih. Awit saking rahmatipun kita sedaya tansah pinaringan kawilujengan, saengga saged mekampel wonten papan menika. Saperlu rawuh wonten ing
sampun kita lampahi kanthi tumindak ingkang sae, menapa ingkang awon. Tumindak sae lan awon kala wau kedah kita dadosaken kaca benggala kangge taun-taun salajengipun. Tumindak ingkang sae kedah kita tansah dadosaken tuladha, dene tumindak awon kedah kita tilar ampun ngantos kita ambali malih ing taun salajengipun.
Tumrep para kanca ingkang dereng saged sinau ing pawiyatan kanthi tumemen, mugi-mugi ing warsa enggal mangke saged tumemen anggenipun ngangsu kawruh langkung sregep ampun kesupen tansah, ndedonga maring Gusti Allah saengga keparingan gampil samudyanipun lan pikantuk biji ingkang maremaken.
Para rawuh ingkang minulya, naming menika ingkang saged kula aturaken, kula nyuwun agunging pangapunten.
Pungkasaning atur, mangga kita sedaya nyenyuwun mugi ing warsa enggal samangke kita tansah pinaringan kasaringan, kawilujengan, saha barokahing Gusti Allah ingkan Maha Agung, lan saged nggayuh sedaya ingkang dereng
kapareng dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan ingkang kapinn III ing Surakarta.
wantune wong mudha punggung, dimen sami ingaranan.
Lir sarjana kang luwih, tan panon rat idhepira, de ra tan wruh
Sinuhun Susuhunan, kaping tiga Sang Prabu, jumeneng neng Surakarta.
ngesthi sunu, kanang mangsa pan kasanga.
De ra mangun mung supadi, amrih gampil yen winaca, ananging ta caritane, datan ana ingewahan, reroncen ugi samya, amung lagu kang winangun, manut dhongdhinging ukara.
Ing dados wosing kinkin, dennya arsa linurugan, yaksa raja pambekane, langkung dening puwa-puwa,
ingkang mangsit, manungsa kang mara tapa, Sang Niwata ing patine, samngke ing Endrakila, ana wong mara tapa, Risang Parta wastanipun, panengahing para Pandawa.
Nanging Sanghany Endra maksih, sajroning tyas semang-semang, de durung wruh sajatine, dennya mesu tapa brata, apa nggayuh kamuksan, apa
sayekti yen kena tembe, dipun pinta srayeng Dewa, mejahi yaksa raja, yen wus antuk nugraha gung, yekti bisa
den ambil sraya, yen keni pengrencana, tan pakarya tapanipun, masih sor lan panca driya.
Wilutama jangkep kalih, tan prabeda warnanira, sesenengan pamilike,
Milanipun pra Jawata, miyaraken ing pangeksi, saking sruning laras mara, miyat
brangta pra Jawata, tan wonten kang nora brangti, maring para widadari sapta ika.
Wusing taya tinimbalan, widadari sapta iji, Sanghyang Endra angandika, heh Supraba Nini Dewi, lan Wilutama malih, sakancamu kabeh pitu, aywa wedi kangelan, babo ingsun mengko nyilih, sagung raras ruming reh lan ayunira.
Ing kocap yu utama, mung titiga kang yu luwih, padmi aran Sang Sumbrada, Manohara lawan malih, Ulupi jangklepe tri, nadyan kabeh luwih ayu, yektine durung padha, marang warni-nira Nini, pan kadasa guna ayuning manungsa.
lamun ngore den kajrihi, marang sekar gandhung iya raras sira.
Nadyan silih Sang Bathara, Kamajaya iku Nini, ningalana marang sira, weruh warna ayu luwih, sayekti lamun kontit, asihe mring rabi lebur, tumumpek sih mring sira, tan enget mring Dewi Ratih,
miyang kabeh sami, widadadri sadaya wus, anembah pamit sigra, mring Bathara Endra nuli, mesat saking ngarsa anapak gagana.
saking ing katebihan, wus katingal dhepok wukir, dunungira pratapane Sang Harjuna.
bremara sru cuweng ati, sigra mabur bremara marang wiyat.
Mumbul sarwi tilar swara, cuweng tyas tan ngingsep sari, wonten malih peksi merak, mencok ing pang kayu wangi, candhana teges neki, angakingken elaripun, elaring merak
truhnya, riris mawur nglambung wukir, maweh girang dennya kasenenan surya.
Paparang gung ngungkang jurang, nglambung
angin, malih wonten katinggalan, pradapaning wlas res nenggih, tegese wlas res iki, pradapaneng jeringipun, alumungka pawahan,
Kadya tekes arca nama, tegesipun tekes nenggih, akekemu
sinegahaken sami, marang sagung widadari ingkang prapta.
Dahat dennya wirandhungan, lampahe pra widadari, sampun ngraos sanes saban, pandulune ugi salin, wau ta lampah neki, ngangge laku anyar niku, tegese laku anyar, lelewane den waoni, wit
rarywan, wau para widadari, sami ginem dennya karsa, ana kudu mangkat nuli, pan ana kudu kari, ana putung alisipun saweneh ngodha-odha, sukunipun manjing warih, ana ingkang den pijiti pupunira.
Dening cethi waranggana, myang kang lagya toya rahi, katon ewah ukelira, angilo mring toya pilih, tegese toya pilih, langkung wening kang ranu,
Punapi ta nulya pangkat, ing tengenge sapuniki, lah ta mangke
Karanane langkung lapa, bentenipun anglangkungi, ngrisakaken papaesan, ngusutaken
ngantos suruping Hyang Rawi, sami mepak papaesipun kang endah.
temahipun, tapane Sang Harjuna, sayekti lamun utami, lakunira yen pangrencaneng Hyang Endra.
Anteng ruruh ambekira, awehe edan kang udani, lumrah kakung kalenglengan, ngusutbae ayu luwih,
watekipun, kang aran Sang Sumbadra, iku ingkang ingsun irib, sasolahe si Sumbadra ingsun
apaes ayu endah, nadyan ngusut ayu luwih, warnanira baune welar tur wijang.
Luwih ingkang payudara, dadya madya kurang ramping, ambyataning payudara, sedheng madya amantesi, lir gora tawon nenggih, gora tawon tegesipun,
ati, yogya dadi gurunira, mring wong ayudonya iki, wajane apan kadi, sanening
Liring galak eber ulat, pasemone langkung lungit, tuhu putus ing aksara, rampung marang basa Kawi, lan
Sampun denya papaes sami, kang maesi pra widadari, parekane dhewe-dhewe, dene ta paesanipun, wau ingkang
guwa tulya sri, apan ta katingalan, banjar sri kadulu, marga marang ing patapan, tan asuwe prapta ingkang widadari, guwa geng majeng ngetan.
Angayunken jurang langkung sepi, wali kadhep kang aneng jro jurang, kethap-kethap
tan ana ngambah ngriku, dene widadari kang prapti, kang katon mung padupan, tan na sanesipun, nanging datan mantra-mantra, isi agni wuryaning
jroning guwa, mesu budi pakaryane, dhatengken mring panekung, meleng ing tyas yoga semedi, anenggih jroning guwa, katon abra murub, jumeneng geng prabanira, Sang Harjuna pratingkahira semedi, denira
ngulihaken sami, dhateng ing sangkan paran, Risang Parta sampun, apranawa jinarwanan, prana atiwa papadhang den tegesi, ilang ing kamanungsan.
Wus angraga suksmane sayekti, dadya mangke ing sakathahira, ingkang panca driya kabeh, satuhu
suksma sajati, ngulihken panca driya.
Nulya wau kang mangsah rumiyin, Sang Supraba ingkang mimba warna, Sang
perlu nusul maring jengandika, dahat atur kula mangke, dhumateng sang binagus, lah punapa kang dados galih, wiwit duk ndika kesah, nilar dasihipun, kawulane kawlas arsa, mring Drakila tinapakaken punapi, punapa kirang ndika.
gingsir, manahira dening pangucapnya, Sang Supraba tanpa gawe, anulya ingkang rawuh, Wilutama sang retna
guwane, sumriking ganda marbut, payudara dipun cacabi, kum-kuma kang kinarya, wau sekaripun,
gumuyu, angatingalaken waja, ingkang kadi madu subrata kenyaring, warnane ingkang waja.
sungsunipun, kalih sisih sungsunira, kelat bau ali-ali sosotya di, ujwaleng mirah muncar.
payudara kang pedah nyu denta, anglir petha ing warnane, petanireng prembayun, wonten dene tegese iki, palenthung toya petha, apan wimbuh luhung, busananing waranggana, papaese katonton teka ngluwihi, samining waranggana.
kenyaring wulan gedhe, agawe rarasing rum, sajak mentas siram sang dewi, keramas ngore rema, lungsir ulisipun, pethakireng waja
patrapipun, andhepeli saking ing wingking, apan den wasa-wasa, Risang Parta wau, dene ingkang wasa-wasa, paripaksa patraping godha nemeni, pan payudaranira.
Dipun cacap sakehing wawangi, den arasken marang Sang Pandhita, tanpa taha sasolahe,
dhesthi panglengane, wau lingireng kalbu, widadari ingkang den esthi, kalamun Risang Parta, anon dhewekipun,
pesthi keneng ing dhesthi manira, widadari satemahe, lir kadi dupanipun, padupane timah upami, nalika kadunungan, agni temah luluh, luluhireng dupa timah, luluh saking ing
Nanging rasa-rasa dereng apti, diwangkara ika marmanira, rasarasen
tegese basa mimang, salang surupipun, widadari sakehira, dene ingkang binancana nora gingsir, tan keni dipun godha.
cinatur, pratingkahe sang mangun teki, dene lir Hyang Asmara, tingkah solahipun, ana juga waranggana, wangsul marang ing
nulya mendra sang widadari, sing ngarseng Sang harjuna, ingkang nenem sampun, kang sawiji maksih sira, sru ameksa ngraketi Harjuna malih,
sanget asmara kung, katon medemira kaeksi, amencep lan ngujiwat, lir wong purik iku, tan sinapa dening priya, kapi temen manake sang widadari, anggodha mring Sang Parta.
Sajroning tyas risang widadari, apandene sajatining godha, manah ayun sayektine,
Sanghyang Wulan ingkang den tingali, mring Supraba mangkana karsanya, saking ewuhana tyase, karsane minta tulung, sanghyang Wulan den awe yekti, Supraba denya ngatag, nenggih wuwusipun, heh Hyang Wulan rowangana, gyan sun godha marang Risang Mahayekti, sun nyilih rarasira.
Sun anggene dimen bisa dadi, pangrencana marang Sang harjuna, kengguh keni rencanane, mangkana wuwusipun, sang Supraba mring Sanghyang Sasi, Hyang Wulan sigra mawang,
sepi, awit muilih mring kamulanira, sowang-sowang wigenane, ananging tunggil iku, pinangkane lan jeneng sami, apan Sang
ratri, tan pegat dalu siang, kathah solahipun, ana ngebrok nawung brangta, mring Harjuna tan ana kang antuk kardi, anulya mantuk samya.
Sakathahing para widadari, nedya matur mring Bathara Sakra, dene denya mantuk kabeh, kabyatan
muji sukur, kadi byane Sang Sutapa, kadi-kadi Sang Harjuna lamun keni kinanthi pra Jawata.
Marmanira mangke sampun, pethuk karseng Jawata di, tuwin karseng Sanghyang
ndadak yen tumangguh, apan amung kari siji, sandeyaning tyas Hyang Endra, iya marang Dyan Pamadi, apa ingkang dadya
ji, dening Parta ing ngayuda, pangrantame ing panggalih, driya dahat kawigaran, sang Bathara Endra aji.
Dene uwus myarsa tutur, yen Sang Parta wus
Sawusira ngling jro kalbu, karsanira mangke nuli, nyatakaken
wiku, winuji mring jlada radi, winuni lan jaladara, kalih pisan den tegesi, awun-awun kemul ika, jawuh deres anglangkungi.
Wusira denira rawuh, tan sinapa Padya resi, merang Risang Mintaraga, dene lagya asemedi, Risang Padya sru nyabawa, watu-watuk dhehem sarwi.
gya sumaur, pali baya ingsun iki, kang pandhita tanpa sana, apan inggih awak mami, datan darbe paasraman, tanpa dunung ndon kang pasthi.
Lah ta inggih yektinipun, pali baya awak mami, ingkang mangka paasraman, nenggih sakehireng ardi, miwah sakehireng wana, ingkang yekti sun dunungi.
bratanira ugi, sayektine tan babakal, nanging mengko ingsun iki.
dipun sayut, panca driyanira sakin, weh wulangun yektinira, abibingung marang ati, yekti sirneng kawaspadan,
kanang sabda, sayektine tuhu wangsit.
Ananging ta estunipun, mila awak amba iki, masih nyandhing ingkang raras, lawan sagung kawaca di, miwah ingkang hru pamungkas, sagung gagamaning jurit.
Apan iku yektinipun, mung tumrap wong dosa pasthi,
ananging ta maksih olah, mring kawiryan kangge mangkin.
wong nurut panca driya, tapanira tanpa dadi.
Rangu-rangu temahipun, eklasing tyas durung yekti, kang
den luru, upamane kaya ugi, uwong tuwa buru ika, datan wonten karyeng malih, amung amet buron wana, dadya sima lamun mati.
Dene karem neng wana gung, de wong tuwa rawa iki, datan ana karyeng liyan, mung ngupaya ulam
marang panggaweyan, yekti awon kang pinanggih, lamun sira kasengsema, mring panggawe iku sirik.
duk ing uni, duk umangkat mara tapa, kaki Parta dipun eling, lamun sira mara tapa, nunuwana Jawata di.
Prayoga kang sira suwun, kadigdayan ing ajurit, ing tembene kaki Parta, ana wiku ingkang
dhuh pukulun Mahamuni, lulus ingkang pangandika, ananging ta ulun mangkin.
ri, ingkang ulun tapakena, kadigdayan ing ajurit, digdayaa ing ayuda, ywa kasoran lamun
Risang Parta malih muwus, dhuh pukulun atur mami, marmanipun kula tapa, kang manira tedha ugi, inggih marang ing Bathara, kasantikan ing ajurit.
Lawan malih kula ayun, amamayu jagad nenggih, angreksa mring paraita, paraita den jarwani, angecani manahing lyan, wong sapraja arseng galih.
Lah puniku estunipun, ingkang ulun tedha ugi, mring Bathara kang inulya, sanget sedayaning ati, rinewangan mati raga, teki-teki wonten ngriki.
Lamun estu datan antuk, Hyang Bathara tan ngideni, sedyanipun kawlas arsa, datan mantuk awak mami, leheng pejah neng
Panca driyanira iku, tuhu luwih ing sasami, sasamaning pra pandhita, satuhu lamun
saulihku saking ngriki, dipun tetep tapa brata, pesunen ing siyang ratri.
Sanghyang Endra mesat sigra, ngawang-awang uwus datan keksi, edengane ingkang kundur, Hyang Endra mring Kayangan, kawarnaa Sang Harjuna ingkang kantun, saya
Pandhusunu, pamrihing yoga brata, mrih turuning nenggih Hyang Bathara, semadine Sang Harjuna, langkung brata mati ragi.
dening mengsah danawa ingkang prapti, dadya ewah ing tyasipun, wau Sang Batharendra, pan angangge upaya sandi puniku, upayane ngangge sira katrine wong Suranadi.
Indrakila, tuk nugraha saking Sangghyang Pramesthi, mangke pinet sraya iku, dening Sang Batharendra, nulya
punggawa wil Momongmurka wawangi, lampahe datan winuwus, praptane ing Drakila,
ngadeg yen raksasa, Kumbakarna ngadeg langkung agung luhur, momongmurka pan rumangkang kadi arsa ndhungkar wukir.
Horeng gunung Endrakila, asru gograk guntur anggran ing wukir, geger sakehing wong gunung, sedaya bilulungan,
katingalan, ing jro guwa dening Sang Mintaragi, sukara geng langkung luhur, dutane Sang Niwata, ingkang prapta risang tapa gupuh-gupuh, mijil sarwi ngiwa raras, sarotama kang cinangking.
ingkang wreksa, kathah ambruk tanpasesa lir besmi, apan iku prabawa gung, Bathara
saking kahyanganipun, mangkana duk tindakira, sing kayangira aglis.
Sanghyang Siwah duk samana, lampahira ingiring Jawata di, watak sanga ndherek sagung, saking ing Klesapurwa, marma mendra saking ing kayanganipun, Sang Bathara Nilakantha arsa miyat Sang Pamadi.
Nggennya mesu puja brata, alalayu denira mati ragi, yen Sang Parta bratanipun, sinekti luwih tama, mangkana ta Hyang Siwah ing praptanipun,
lumepas, jomparinge Sang Parta angeneni, lan Bathara Siwahipun, jemparing ugi kena, kang waraha keni pyuh anunggal tatu, dadya kalih panah dibya, pan anunggil dadi siji.
Mijilaken kang wacana, tanpa taha apangucapira iki, manawa ta sira tan
ingsun satriya Dananjaya nung, lah iya den yitna sira, mungsuh lawan jeneng mami.
Apa sira nyana ingwang, kaya ambek wong walaka wak mami, wong wiruda wedya iku, dening sun maksih
katon iki, nenggih patinira, tan ndadak mindho karya, pasthi mati dening mami, wau emenga, umbake Mintaragi.
nenggih ingkang bayu bajra, sing angga wedal neki, genging bayu bajra, kalamun
Nedheng nglayang ingkang Harda Candra, Sang Parta yitneng westhi,
krodha nanging maksih ambek marta, dene ta mung kinardi, denya arsa nggodha, mring sira Sang Harjuna, sigra manahaken aglis,
guntur nuli, ingkang gunung sela, neng tengahing payudan, gunturira kang
nulya nambut sigra, sanjata agni rupa, muntap saking ngarsa sami, Bathara Siwah, duk nguni sanjatagni.
Asring ngleburaken ingkang Suralaya, Sang Parta yitneng westhi, sigra miyat mega, madyaning ronanggana, ingkang mega ngemu warsi, dadya
ingkang hru Kaladhangastra, sanjata pan meh prapti, arsa tinulaka, kasompok marma mendhak,
Nilakantha, ing watu kumalasa, duk jinunjung wus tininggil, mring Sang Harjuna, Bathara Rudra nuli.
Muwah teja jumeneng madyaning wiyat, tetela kang kaeksi, ingkang tejangkara, satuhu Sanghyang
manungsa, mring Bathara satuhune, katur njeng Sang Sinuhun, apan reke pukulun ugi, ing sembahipun Parta, manggen dunungipun, pan ing mangke tembenira, sembahi pun Parta tan alyan ugi, sagunging sembah-sembah.
Datan agal lamun dipun pinrih, padeng Sanghyang datan mprmpring agal, miwah ala lan ayune, neng ngriku dunungipun, dening pada Bathara ugi, alanggeng dunungira, jagdira iku, nenggih pati-uripira, lan langgenge orane manungsa iki, mapan neng karsanira.
Ingkang mungkur mring Bathara iki, kang ngayunaken amaregi pangan, lawan karem turu bae, tan towang
lamun den werdeni, sato wenang pinangan.
Dereng dugi denya angastuti, Risang Parta marang Sanghyang Siwah, sigra wau
saking para satriya kang luwih-luwih, lah iki kaki ana.
Nugrahengsun marang sira kaki, candu sakti saking Wimbasara, candu sakti ing tegese, iyeku klalaringsun, Wimbasara tegese iki, kalalar ingsun uga, kang we sanjata nung, de
kang agni suwarnane, arupa danawa gung, ngindhit panah Sang Pasopati, mara mring Sang Harjuna, duk praptanipun, ngarsanira Risang Parta, agni ilang sampun sumarira maring, sarirane Sang Parta.
Wus tinampen ingkang Pasopati, sarta sampun antuk kanugrahan, awawarah Bathara ge, Bathara Siwah wau, ingkang angsung nugraha yekti, dhumateng Sang Harjuna, nulya duk ing wau, sawuse nampeni raras, lan makutha Sang Harjuna anampeni, piwulang sarehira.
Ingkang aji jaya-wijayanti, danurdara sing sanjata dibya, luwih-luwih sadayane, pan sinungaken sampun, mring Sang Parta sampun tinampi, telasing
Sanghyang Siwah wau, sung nugraha mring Sang Parta, nulya kundur ingiring Jawata luwih, Sang Parta wus tinilar.
Samangkana henengira malih, Sang Harjuna aneng ing patapan, kangen marang ibune, kang kantun neng praja gung, kangen kadang-kadang sami, ing ngriku Sang harjuna, nedya arsa mantuk, panggih marang ibunira, lawan kadang-kadangira kabeh iki, mangkana Sang Harjuna.
kadanging wang, lamun arsa nusul, iya marang raganing wang, sru sumaput kangene Risang Pamadi, marang ing ibu kadang.
Risedhenge Parta arsa mulih, nulya wonten widadari prapta, mung kakalih siki kehe, saking ing Surenglayu, punika ta
saking sira jalarane, kalangkung sukaning sun, de sanjata ingkang mejahi, kang aran Pasopatya, yeku pringipun, Hyang Siwah kang marang
minggah mangke, dhumateng Surenglaya, asumengtyas sakala iki, tegese basa suma, susah ing tyasipun, ingkang
saking sanget sru kangene, kang lunga lan kang kantun, kumembenging waspa duk mijil, tas kraos teles waspa,
andika, dhateng Jawata gung, romanta Sang Batharendra, wonten dene menggah kangen tuwan maring, mring wong sakadang
Surenglayu, risakipun pan boten Keni, kalamun sinemayan, age dika tulung, mupung mangke dipun enggal,
pan arsa boten gupuh, tindak marang ing Suranadi, kalamun mangke dika, boten atutulung, dhateng rama jengandika, sayektine sakit punapa pinanggih, kang boten dipun sandhang.
Dhateng janma Suralaya mangkin, dene raden amung jengandika, kabeh kang den andelake, tulung mring kawlasayun, mung kasekten andika ugi, kinarya andeling tyas, marang sagungipun,
tyasira, temah trenyuh jroning tyase, ndhatengken welasipun, mring Bathara Endra tumuli, gya adan arsa pangkat, nulya denya
mudhun, amit Hyang-hyanging pratapan, angabekti Sang Parta mring Hyang wukir, arga ing Rndrakila.
Prapteng lambunging acala nenggih, sinembah mring taruning cemara, munggeng gigir jurang nggene, cemara wreksa agung, lawan
Wus kalingan mega neng wiyati, sampun lepas lampahe Sang Parta, ngetan wau ing puruge, den iring lampahipun, dening
duk lumakyeng margi, Suralaya sagung kalangenan, ing swarga lir mbagekake, marang kang nembe rawuh, lawan
rinarengga, luwih saking warnaning kadhaton sami, wastane kang kadhatyan.
Tinjomaya limrah den wastani, nanging dereng wonten ingkang gadah, kadhaton di sayektine, dene ta estunipun, kadhaton di punika benjing, pan ingkang ginagadhang, lamun wonten
tihanira iku, lintang wulan lan raditya, kayapa ran unggyane sawiji-wiji, apa ta tatunggil gyanya.
Matur Braja Herawana sami, beda-beda punika nggenira, tuwin tebih-tebih lete, tan sami angengipun, katigane punika singgih, enggene luhur pisan, dene wastanipun, ingkang lintang winastanan, baranggana : mila aran lintang inggih, sayekti mung kabekta.
Kula raden umatur sayekti, mring paduka kang lintang kalawan, nenggih wulan lang srengenge, ing tumpa-tumpanipun, antarane pan tabih-tabih, kang lintang dhateng wulan, wulan amandhuwur, kongsi prapteng nggening lintang, lan mangandhap
swarga, kalangkungan ing lampahe, Sang Parta duk ing dangu,kadi tingkahireng cangkrami, lampahe Sang harjuna, ataken
kenyaring, Hyang Surya lawan wulan, kasor kenyosipun, ginapura saya tabra, wonten dene warnane kayangan
ing rinten dalu, awit gebyar kang sarwa rukmi, myang retna lan sosotya, ngilangaken dalu, dene wau kang
minangka ingkang trena-treni, sagung Jawata di, myang lan taru-taru.
Kang minangka labuh kapat nenggih, risang prawira nom, Sang Harjuna nalika rawuhe, sagung ingkang
dipun kardi, segah sang binagus.
Dene uwis siyaga ing batin, nggennya sami ngilo, jroning carmin anata paese, rebut unggul para widadari,
widadari kenya siji, ika tan umiring, ngadhang mring kang rawuh.
Dene kenya sarinira maksih, karsane ywa katon, mring
temah nora dadi, ana wadon malih, waranggana ing kung.
Ya ta ana widadari mulih, ndingkik-ndingkik mbolos, nyolong tingal wau tu ulihe, api-api sakite nemeni, mulih apipilis,
mring sang nembe rawoh, kapanggiha sajroning panginpen, ana widadari bisik-bisik, sami rowang neki, sarwi ting keranthuk.
marang Jawata di, iya karsaning ngong, lawan ingkang pra Jawata kabeh, nora liya kang sun gunem kawis, ana ditya sakti, madeg ratu agung.
Lan maninge kaki Parta nguni, duk ingsun akongkon, ayun ngambil sraya sira raden,
wong kaot, lingsem ratu mbuburu praptane, iku mula Hyang Siwah nedhaki, angsung nugraha glis, iya mring nakingsun.
Marga iku sira uwis olih, luwih sagunging wong, marma mengko sira kaki age, ingsun ambil sraya ing ajurit, risang ditya
Asembawa pun Parta punika, maring Bathareng ngong, yen pun Parta ingabena mangke, lawan nata yaksa
Sanghyang Endra angandika aris, marmane mangkono, dahat sakti risang yaksa rajeng, nora wandenyarsa nglurugi, paksa gepuk prapti, marang Surenglayu.
Lah saiki kaki paran kapti, sira
Unggyanipun kaliwat awerit, lamun prang sang katong, tandhing para Dewa sakathahe, ing benjang yen campuh ing ajurit, paran nggone olih, antukira unggul.
Sang Niwata tan panujyeng galih, lamun datan panggoh, Ni
katong, kang supaya antuk kajatine, pan kinarya kang upaya sandi, amrih pati urip, dimene kacakup.
Dipun bisa nggone amrih pati, aywa nganti
weweka ingsun, wit pracayeng sun mring sira, dening sira luputing panca driyeki, marmane sun pracaya.
Lah Pamade ing panedha mami, muga-muga sira antuk karya, lakunira iku raden, ing tembe ganjaring sun, kaluwihan sagung dumadi, sihe wong Suralaya, walesira iku, toha jiwa srana pejah, pang mangkana Hyang
saking swarga asarwa wangi, apa kang ora ana, uwus aneng ngayun, sewu rasa-rasa mulya, ingkang luwih-luwih sadaya cumawis, neng ngarseng Sang Harjuna.
Supraba Harjuna, Bathara Endra wau, pinamitan dening sang kalih, Supraba lan Harjuna, pareng awot santun, sumembah mring Bathara,
dipun prayitna, umangkana dipun age, dene ta panedhengsun, babo-babo muga wong kalih, bisa alebdeng karya, lampahira iku, samangkana kang pitungkas, Sanghyang Sakra: sareng jumeneng kakalih, Parta lawan Supraba.
Kalih medal saking njawi kori, kacarita wau lampahira, Harjuna lan Suprabane, prasamya amangun kung, katara ing ulat lan liring, denira sami pangkat, tansah rangu-rangu, ketang ewuh ing
kathah raosipun, rumasa yen ora layak, kenya adi lumampah lawan Pamadi, karya sem ingkang mulat.
Sing kapeksa parentahing gusti, nora kena lamun suminggaha, kang cinatur ing lampahe, wranggana ingkang
Amba ingkang ngawasaken mangkin, ing ruruse madya pakenira,, saking wuri pamawase, tan wonten panedipun, amba saged ngawasken mangkin,
tinonton ing janmi, atur kula boten ngamandaka, Dewati mung sayektine, njawine njeronipun, boten
lamahira Sang Harya ingkang winarni, kalawan Sang Supraba.
muwara katon pethak memplak, winadhahan parangronge, akaton malih wau, puspita kang jajar teping: tasik sekar angsoka, lawan
Wonten nggene brahmana teteki, yoga broto ngeker panca driya, nenggih pantes dumununge, wong tapa ngidang iku, de puniku dgasare sepi, anggugah jroning driya, nira Sang Binagus, dene mentas yoga brata, saweg luwar antuk
Harjunane, nglangkungi alas agung, ana gajah adus ing tlagi, awaking kang liman, kemule puniku, kemul sekar tarate bang, lan kumuda solahe
atinon kuwe, asepi sepa samun, pantes lamun dipun enggeni, marang sang prameng sastra, para luwih iku, manggon aneng konon padha, ewa dene sampun tan ana sujanmi, mung peksi ingkang ana.
tan wruh yen wadonira, aneng pungkuripun, milu ngigel wadonira, sarwi nlisik-nlisik lari ingkang
wonten ingkang kadulu, gyaning ajar dipun langkungi, ngadegken kaki ajar, walataganipun, tegese kang walataga,
binatur ing sela putih, ngungkurken geger arga, jurang kang neng ngayun, rupane yen tiningalan, kadi lembu ayun tumurun mring curi, kang anjog ing jujurang.
Pan ing kono ana widadari, nguni nggodha marang sang pandhita, risang tapa wawangine, Bagawan
dewa yu, apan bisu sang kadi Ratih, tan bisa awacana, karsane yun mantuk, iya marang ing kayangan, sanget merang mring
Apan sami sanget kawlasasih, sagung sekar wus tan katingalen, marang risang
Dewati, lan Harjuna apan sampun tebah, wus kapungkur jajahane, wus prapteng watesipun, Ngima-imataka nagari, danguning
kalih lampahipun, lir anggana atuduh margi, dhateng ing Ima-ima, ya ta esthinipun, wau ingkang alalampah, Sang Harjuna lawan Sang Wara Dewati, anglir mas
Abibingah dhateng balane sang aji, denya ambibingah, dene wadya den wewahi, tikel-tikel wewahira.
Wadya seket winewahan wadya sami, nulya pinaringan, arta rukmi busana di, dimen sami
aji, kirang pitung dina, denya arsa anglurugi, nenggih marang Suralaya.
miyat mring yaksa ji, mangka kinen nemah, ngraketi sarta ngabekti, maring mengsah kang mbek arda.
lamun tan kadugi, anglampahi dhawuhira.
Sanghyang Endra: umareg marang sang aji, risang yaksa dipa, lah punika tan prayogi, sampun ndadak wancak driya.
Ing satingkah solah paduka Dewati, kula sakti nyata, sandeyaning tyas ta malih, upamine jengandika.
matur marang Sang Dewati, wus sedhenge mangke uga.
Yogya kadi panggodhanira mring mami, anglir duk samana, aneng
kathah lamun winuwus ing kawi, tingkah pangupaya, nira sang putra-putri, Sang Harjuna lan Supraba.
pawongan kenya puri, sami ngadhang0adhang marga.
Ing ngudyana wara gyan putri piningit, ingkang kacarita, titiga pra widadari, aneng tamaning welahan.
Wonten ingkang papajangan langkung asri, kadang pasareyan, nenggih ingkang den cawisi, tan lyan amung Sang Supraba.
Ingkang aneng ing ngarsa ageng nglangkungi, angling genging wreksa, Sang Supraba ingkang
ingkang lininggihan, dening sira Sang Dewi, iyeku kang arumeksa.
Papajangan apan risang widadari, tiga kathahira, ayu-ayu
Lir katiban ndaru praptanira yayi, dene sira nyawa, dadya sekar sri-asrining, raras srining Suralaya.
Lawan para wong ing Suralaya sami, ingkang budi daya, ingsun
langening taman santun, ing mangka saya wewah, Ngima-ima langkung asri, wit kanggenan pra widadari sakawan.
Karanane awaking wang, prapteng ngriki sapuniki, dene ingsun ayun wikan, asrinipun kang nagari, satuhu katon luwih, Ngima-ima ingsun dulu,
tan kuwawi, yen tulusa karsane Sri Naranata.
Prabasini wuwusira, dhateng Risang Wara Dewi, adhuh ariningsun nyawa, bakit ngucap sira yayi, denira amet ati, marang manahireng kakung, mandah yan miyarsaa, marang risang Niwata ji, ucapira ingkang bisa mamet prana.
Mendah dene sru karenan, yekti lamun lunturing
Sampun telas aturira, widadari Prabasini,
tumuli, lah dene ingkang prapti, nyawaningsun ingkang rawuh, mangka ta tan ingucap, sewu bagya
Supraba, pan cinandhak mudhun malih, marmane mudhun malih, Sang Supraba merang ndulu, marang pra waranggana, katigane iku maksih, nulya kinen widadari wisataa.
Prabasini dipun enggal, lunga lan Warsasini, Leng-leng Danunipun uga, katelune
kala duta amangmangsit, mungguh ing estri luwih, baya sira iki masku, sun yayi wus rong dina, rong bengi tan ana mari, alis tengen kedhuten tan sita-sita.
Nanging sira mirahing wang, teka nora prapta yayi, ingsun sidhep lamun prapta, ingsun
lah upama ingsun kadi, lir supena jroning nendra, sang arum lan jiwa mami, upama ingsun iki, apan kadi lunging
candhana iku yayi, kang minangka lung gadhahungnya, iya awadingsun yayi, upamanira iki,
kakang lan Dewaning rum, amesthi pelah ngarang, wus kasedya siyang ratri, wenangena ing mangke anuwun
Langkung dennya mrepek ing tyas, pangungrume sang ditya ji, Supraba nget ing wardaya, mring Harjuna kang piweling, sigra denira tangkis, Supraba mring karsa prabu, nanging ta Sang Niwata, meksa nekakaken kapti, sigra dennya
mring Sri Bupati, dhuh pukulun Sri Narendra, sampun age-age runtuk, Bathara mring pun dasih, punapi ta ndadak luput, samenggah badan kula, lamun sampuh kagem yekti, samangsane sinten ingkang
tan wande awak mami, kagem rinten lawan dalu, sapa ta ingkang malang, ing sekarsa paduka ji, sapunika sayektine badan kula.
Risangsaya pingimurnya, sira Risang Retna Dewi, arum manis sabdanira, adhuh kakung atur mami, paduka kakang aji, tuhu ratu dibya
asthaguna, sapa ingkang purun ugi, dhumateng kakang aji, nadyan Brama lawan Wisnu, sandyan Sanghyang Siwah, Batharendra langkung ajrih, pra Jawata sadaya ajrih paduka.
Satelase pangimurnya, marang Risang Niwata ji, ical krodheng Sang Niwata, kasok saking ing pangremih, wignyane Wara Dewi, sareh galihireng prabu, enget mring Sang Supraba, tuwuh marang rehning kingkin, Sang Supraba rinangkul den ela-ela.
Adhuh mirah arining wang, dewataning tilam sari, iya bener ujarira, wiwitane ingsun sekti, atapa ingsun yayi, olih luwih
ingsun warah mengko yayi, aneng lambung ing imawan, ana enggon kang sun nggoni, dene tatapa mami, dipun guntur ping patipun, marang ing pra Jawata, puguh saking guntur yayi, tan kapepet guwa panggonaning tapa.
Rudra denira ngling, heh Niwata paran kayun, nggenira mara tapa, njaluk apa sira iki, dene tapanira mengko wus katrima.
ing jagad sadayanya, lan ing Swargaloka inggih, sedayane ngawulaa mring Niwata.
Sabuwana lawan swarga, sagungipun pra dumadi, aywa ana ama-madha, dadya sinung ingsun yayi, nugraha kang sayekti, sing
wadinipun, ngandika nir weweka, wruhanira awak mami, tuk nugraha kasekten sinungken mring wang.
uriping sun, kang awit neng jiwa gra, pucuk ilat den werdeni, aneng kono nggoning patu uriping wang.
Sawusira Sang Niwata, medharaken pati urip, awawarah mring Supraba, enggoning kang pati urip, gegetune tan sipi, lir kauwan jroning kalbu, tegese wong kauwan, kadi
nora bisa, nututana ingkang peksi, wit uwus ucul tebih, lah puniku tandhanipun, wong priya sru asmara,
enggonira anjateni, anenggih mring Sang Dewi, sukeng tyas marwata sunu, tan ana ingkang dadya, semang-semang ing
methuk, ingkang kadya esemira, wau Risang Wara Dewi.
Dene Prabu Yaksa Dipa, sampun keni dening upaya sandi, rikalane oter wau, sajroning pura nata, ana matur pawongan marang Sang Prabu, atur
pra pawongan, pijer sanget krodhanira Sang Aprabu, dening sasat kaecalan, pati urip Sri Bupati.
gunung geng Semeru, ndhatengi krodhanira, sapraptaning wadyabalane sang Prabu, uwus sami siyageng prang, tan anganti dhawuh
mareng lurung-lurung, seseg dening keh gagaman, awit wadya ingkang prapti.
Wau risang yaksa Dipa, neng bacira apan sampun
ngetog ing karosan, kelar nanting dipangga telu sisih, bisa amet tyasing wadu, tan ana antuk rengat, yen
kawaratan, tan na ingkang den liwati.
Tuhu luwih anggaganjar, Sang Niwata mring wadyanira sami, lamun ana karya agung, miwah yen metoni prang, datan ana kang purun kantun wadya gung, tekeng para dhuda randha,
kang kalihipun, bebete saking bapa, apan asring ginagulang ing prang pupuh, mila kalok ing triloka, angulama ngraket dasih.
Pan mantrine sang yaksendra, mantri papat ingkang ananggulangi, ambedhah mring Surenglayu, amboyong waranggana, myang wong Ngendrabawana sadayanipun, puniku kang
tegesi, beda-beda ingkang mangku, ing suku tengen kiwa, para widadari ingkang sami mangku, anyat iku teges nyelak, amrani mecut nenggih.
Karaneku dipun pelak, age prapteng ing don papaning jurit, saking panasing tyasipun, sang prabu Ngima-ngima,
Kacarita tengranira, carmanireng Antaboga ngajrihi, dipun jait sirahipun, wau kang ponang naga, kehing tengran apan sewu wolung puluh, sinebut ing manik toya, ageng-ageng ngrespatani.
Sawawengkonipun tengran, pan ingeka warnane tuhu asri, sagung tengran warnanipun, upama ingkang tengran, lir kukuwung ngebegi jagad raya gung, angajrihi tiningelan, maweh
Sodapa lan Gandapraba kalih, yaksa kao agemipun, angangge sarwa endah, sarwa luwih sarwa
Tegesipun kang sawurda, apan sewu leksa lamun winilis, sakethenge leksan iku, liyane
katingalan lir aluning jaladri, dene ingkang aneng pungkur, danawa ababala, dereng pedhot wedalipun pra wadya gung,
baris, suprandene ta ing pungkur, pan maksih
Duk samana telas risak, jajahaning wong Suralaya tapis, ing Kaswargan lir ginempur, rinempak dening ditya, tan winarna solahe wadyabala gung, kang sami ngrusak jajahan, sadaya sru brangta kingkin.
Sigeg gantya Dyan Pamadi, prapta lawan sang Supraba, arsa laju maregake, nggennya uwus
kidul ardi Semerune, dhuh punika Binathara, wus sedheng yen siyaga, mila mangke dasihipun, anut paran karsa tuwan.
Malebuwa kese sami, kabeh sami dipun reksa, dening para Jawata keh, mulane sun kon manjinga, wong desa
pinaranan, tan ana bedanira, apan padha karepipun, ngarepaken pati uga.
Nanging amba mangke inggih, darbe atur pamrayoga, dhuh Bathara saestune, duk punapa pra Jawata, yen ngekep unggul yuda, duk samanten
temahane, kasor nuli sung pratandha, punungkul mring pun Boma, widadari sami katur, marang sira Prabu Boma.
Kaping kalihipun malih, duk paduka linurungan, mring Eawana atmajane, Dyan Indrajit ingkang nama, inggih Sang Begananda, ngekep
ngekep kitha bae, mangka mangke karsa tuwan, angekep jroning kitha, sampun kathah tandhanipun, dene tansah mung
Apan sampun tata sami, sadadameling ayuda, pened nuli campuh age, aprang wonten jawi kitha, lah dene sapunika, ingkang panggah
mapag mengsah pra raksasa, dhasare Risang Parta, uwus antuk tuwan utus, anandukken budidaya.
satuhu lir Hyang Haruna, amimba Sang Acala, kang parbata tegesipun, harunane Bagaskara.
Duk samana sampun mijil, Batharendra gya pinapag, dening Dewa Resi kabeh, sami saking ing gagana, mumuji jaya-jaya, swaranira langkung umung, dennya muji
ngarsi, nira Risang Batharendra, wadya para Dewa kabeh, ingkang aran durandara, tegese durandara, pra panyutra tegesipun, ingkang nate ginangulang.
Sarehne wong mangun jurit, kehe pirang-pirang laksa, sami ugi panganggene, kulambine
ngemu warsa, tinatepi ing thathite, wonten dene kang minangka, pangarseng Sanghyang Endra, agul-agul prawira nung,
Sikepira pra prajurit, sami nyangking tamengira, anglir
wong sawurda sami ngangge, pan malela kang gagaman, tumbak lan suduk pedhang, abir lawan dhuwungipun, miwah kang malela.
soroting Hyang Sutengsu, anelahi sabuwana.
Ingkang anambugi malih, wuri sira Citrasena, nenggih putreng Hyang Endrane,
Sugandaning rata amrik, kongas ingkang ratus ganda, maweh enggar jroning tyase, sagung
Jawata pipilihan, ingkang dadya ing pamuke, dadya kalih barisira, saparo wong sayuta, panganggene adi luhung, cacapingan kancana bra.
Sami sikep tomara di, ingkang munggeng ngayunira, sikep raras Jawatane, ngiwakaken ing colika, nengenken sepawatra, ababaju saha rukuh, miwah topong kencana bra.
Bajotatren langkung asri, linambaran ing kancana, awit sekar
pecutira, wus nggraita sakarsane, wonten dene dwajanira, wau ta Sang Harjuna, lungsir pethak dwajanipun, wawayangan Sang Harjuna.
lagya tumambirang, pra samya nitih rata, nenggih raras sikepipun, sangang ewu cacahipun.
mandhap lampahipun, mring Semeru suku arga.
Kumrap lampahireng baris, lir segara ngawang-
saking Kayangan, ngambah dharat lampahipun, kadi lamun Sanghyang Siwah.
Duk akarya jagad nguni, kanang jagad pitu
Kuneng lampah sampun prapti, pabarisan Suralaya, lambung gunung Semerune, ingkang leres kidul ika, de
Katingalan dening Bathara Endra, yen cucuking
tekeng ing payudan, ana ngangsu ngambil warih, awit palagan, tan ana toya wening.
Mila tanpa toya dening kagunturan, paprangan kang winarni, watunira atap, kiwa tengen paprangan, apa geger kang neng ngarsi, wong Suralaya, warata kang
Kang minangka pangawat Sang Citragada, pangawat ingkang kering, ingkang aneng kanan, sira Sang Citrasena, Jayantakanira kanthi, lawan Sumarma,
Pareng ngamuk tan ana ingkang tinaha, tandanging pra raseksi, magut para wadya, Jawateng Suralaya, sru sumengkut datan wingwrin, campuh ing yuda, Jawata lan raseksi.
Lir sagara tempur lawan guntur arga, anempuh padha
denya tempuh jurit, langkung bramantya, Jawata lan raseksi.
Wus kawuri sagunge gagaman yuda, uculing kang hemparing, tulup ganjur rebah, totowok datan kena, wus talobeh tanpa kardi, dening gagaman, kang kanggo
yuda, mati sing patrem keni, pan serang-sinerang, ana jambak jinambak, pranging yaksa lan dewa di, elong-linongan, akathah ingkang mati.
Raksasa kang sura pejahe sawurda, liyane kuda esthi, rata tan ingetang, wus pindha gunung bathang, anyagara
wau ta pra wadya wil, nangkep ing ayuda, sisihe perangira, resi gana neng wiyati,
alad, marang ing Suralaya, sru kapireng Jawata di, atukuo karna, sarwi ndedel wiyati.
Wus kalojok prangira bala reksasa, kalebeng gelar sami, nangkep gelaring prang, kang dadi paniyungnya, saking kanan saking kering, kalih Jawata, Sang Citragada tuwin.
Citrasena saking kiwa Jayantaka, gundam-gundam raseksi, denya kapepetan, kang saking gigir arga, kuwur-kuwur
raksasa sing dirgantara, sumedya tulung jurit, kancane kang tiwas, kang arsa tinulungan, sumahap lir mendhung keksi, ditya
prang danawa pejah sakirna, tegese kirna iki, iya sewa wurda, dene ta pra danawa, ingkang sami nami mantri,
kathah soklahireng aji, ngamuk manengah, lir braja nempuh warsi.
Weneh metu saking dibya, myang saking wulu mijil, nurut wulu ngangga, weneh ing cangkemira, datan
saweneh ana pinerang adegan, lan ana kang den bukti, lawan dipun mamah, pra Dewa kasulayah, nanging Risang Parta maksih,
sigra mijil, ingkang pawaka, wetune saking ragi.
Mijil agni saking rageng mring awang-awang, lir sagara
anedha den turuni, marang Hyang Berawa, katrima ing panedha, rep-rep datan suwe mijil, bala raksasa, sing tutu sang ditya ji.
kelintang, dening Sang Parta ugi, tumut kepelajar, kalangkung
nedya mati, mungsuh lawan ing wang, yen ingsun upamakna, heh manungsa sira wani, siranggo marga, mulih mring tepet suci.
Kang tomara duk nglayang gya cinandhak, kinempit anglir keni, dening Sang Harjuna, gumujeng sang Niwata, aneng
mega ngemu riris, kang bagaskara kalangan ing katonira.
Lah punika tandhanira, lamun ratu luwih mati, dene sagung surapsara, ingkang pejah lawan kanin, wus sami den tetesi, lawan toya merta iku, dening Sang Batharendra, wus gesang lir wangi uni,
nulya jati, tabuhan ing ajurit, ugi mulya lir ing dangu, tan ana ingkang risak, miwah sagung Jawata di, wetah datan ana kang
Ing samarga keh rarasan, ingkang mentas menang jurit, nanging datyan lyan
ingkang sami ayu luwih, pingitan narapati, sang Niwata mahaprabu, sadaya binoyongan, rame
wau ta kang winarni, wong ing Suralaya mantuk, pra sami gagandhengan, lan tawan estri linuwih, langkung suka
mungsuh prapti, sapungkure sami sanget tarak brata.
Malah kathah sangi samya, sasangine mring kang laki, angurangi marang pangan, ana ingkang
olehe lakinira, de ambedhah praja adi, yekti tuk brana luwih, jajarahan nagara gung, ingkang den arsa-arsa, mangka
unggul, lakine karaharjan, datan wonten kawis-kawis, langkung suka manahe wanita ika.
sawiji duk myarsa warti, yen lakine rabi tawan, tawan saking jroning puri, ananging nora dadi, rusak rudahing tyasipun, wanita ika nora, dadya tyase awit saking, piyandeling driya nora nana liya.
Kajabane sajroning tyas, denya antuk sihing laki,
lan kancana, sarta weruh bapa bibi, lan kadang warga sami, ramen-ramen panggihipun, masa ta yen kariya, nggone rabi tawan iki, nora ana her tawa angasorena.
Iya marang awaking wang, nadyan laki marang mami, nora laki
Marma iku ingkang dadya, jajaruman ingsun yekti, iya lamun mengko prapta, pasthi
kang wanita, langkung denya nawung kingkin, yen lakine wus kawarta, rabi lawan ayu luwih, milane anglangkungi, prihatine estri iku, dene ta maksih bocah, dereng wanci among resmi, mila bingung gek ing benjang kadi paran.
wiwara, kaukub ing dupa wangi, rasa sewu pangolahe mring sarira.
Mangkana ing karsanira, pangucape jroning galih, yen tekaa gustining wang, muga-muga
winarna, sagung janma Suranadi, ingkang sami, mangkana ta kang winuwus, praptane Batharendra, sing payudan menang jurit, umung ingkang
ingkang winarna ing tulis, denya sami ginem raras, tan lyan amung Sang Pamadi, tetep pamadeg aji, ganjarane denya unggul, mangun prang lan
petangipun ing saari, kalawan ing sawengi, beda lawan petungipun, lawan ing madyapada, sadinane lan sawengine, sawulane etunge wong madyapada.
Ing sawarga mung sadina, sawulane wong ing bumi, dadya reke petangira, jumeneng mung pitung ari, ing madyapada nenggih, pitung wulan petungipun, wit beda tandukira, madyapada lan swarga di, beda-beda pan duk petunganing mangsa.
Duk samana sakehira, pra Jawata ageng alit, miwah wau sagungira,
prapti, munggeng singangsana retna, busanane wus cumawis,
sasra ludira, sinawung ing manik-manik, Sang Harjuna anglir Bathara Prawata.
Amepeki sagungira, ingkang sami angestreni, Hyang
Naradadi, kakalihe Sanghyang Patuk, Hyang Kano kaping tiga, lan Bagawan Sang Hanggesthi, kalimane Risang Bagawan Tambura.
Kaping neme Sang Janaka, kapitu Sang
surasa di, angluwihi rasa pan ratuning rasa.
Wonten malih ingkang prapta, pitung wadhah sosotya di, isi klalaripun wulan, apan
Sang Nararya Dananjaya, apan sampun kinen
munggeng aneng wisma manik, ingkang kilen enggene Retna Supraba.
Wilotama ingkang wetan, ingkang ler Sang Warsiki, Sang Surendra
randhi tulya asri, pinggir carma ing dewandaru utama.
Pra Jawata wus bibaran, ingkang sami angestreni, kang jumeneng Ngendraloka, sawusira ngagem nyamping, pamethuk langkung adi, nggih busaneng reh kaprabon, kang nampa waranggana, lamun nuju kundhur nangkil, neng jro pura ngagem cara kastriyan.
Tulya srining pura retna, Sang Harjuna ngennya linggih, aglar ingkang upacara, sinawung ing widadari,
sirna ripu tuwin, yudanira unggul.
Widadari kapitu linuwih, ingkang sami kinon, angrencana nguni mring dhewekw, Ni Supraba kinarya pangarsi, Wilutama kalih, malih tunggilipun.
Niwata ngrampungi, nggening pati urip, risang yaksa prabu.
Keni dening Supraba ing nguni, wusnya Dewa tinon, Wilutama mangsuli liringe,
Keh solahe pitu widadari, ana ingkang tan boh, ngayang batin ngrakit sarirane, wenenh ngidung ing basa kakawin, ana nguwik siti, asarwi tumungkul.
Wenenh ana suren-suren driji, sarwi alon, sukur babo dhingina resmine, lamun kari ingsung bisa ngeksi, solahe karon
Dananjaya alon atut wuri, marang sang lir sinom, tepas wangun sumandhing linggihe, Sang Supraba ewa maleroki, iki wong
ngunggar dryane, Dananjaya ngayuh madya nuli, dipun tamplek nampik, asta sru kuwangsul.
Gya mamangun ing pralambanging wingit, mirah pujaningong, inggih paran dosane abdine, kinendelken
madyapadeki, akeh slah pati, udan lara busung.
sawindu dhuh gusti, wuwu-wuwuh manis, manasaken
prapteng ing karongron, langkung katrem saka rongron sihe, kadya rahsa jro supenan kalih,
layon, mingser bilih tinarka kasuwen, marang nggening Wilutama aglis, sinjangira muntir, kuwur tindakipun.
cethi munggeng ngarsa, tebih elet ing tilame, mring wetan dalemipun, Wilutama mangke wus prapti, Sang Parta
ingayap siyang myang ratri, sagunging waranggana, dene kang pipitu, ingkang mangka garwa nata, pangayape kang pinatah
sasolahe, saliring aprang putus, wuwuh wirotama ing jurit, pinunjul ing manungsa, den mong
Hyang Endra prapti, anetepi sampun pitung candra, dipun edus kasektene, Sang Parta kinen sampun, anginggahi ingkang rata
De pratandha cahyanira salin, miwah antuk kang sanjata dibya, Pasopati pamungkase, gagaman donya sagung, kasor dening Sang Pasopati, lan rata nawa retna, langkung adi luhung, luwih
Dauroh Banyumas, 02-03 Feb 2008 | Blog'e Kang Okah
Lukas 9:10 | Para rasul saiki wis balik menèh lan pada ngabarké marang Gusti Yésus bab sembarang sing dilakoni. Gusti Yésus terus ngejèk para rasul lèrèn nang panggonan sing sepi nang kuta Bètsaida, supaya bisa karo para rasul déwé.
Para rasul saiki wis balik menèh lan pada ngabarké marang Gusti Yésus bab sembarang sing dilakoni. Gusti Yésus terus ngejèk para rasul lèrèn nang panggonan sing sepi nang kuta Bètsaida, supaya bisa karo para rasul déwé. Last Verse
Mbok Kartiyem lan Pak Mardi Wiyono, matur suwun kagem dongane panjenengan kangge kula saengga kula saged nglajutaken sekolah, ridhonipun kagem kula wonten K3 FK UNS, kagem kasih sayang, cinta, lan biaya kangge kula sekolah ngantos sak menika, matur suwun lan kula nyuwun pangapura dhumateng jenengan dene kula menika taksih mbeling, kurang ngajar dhumateng panjenengan, kula nyuwun agunging pangapura.
Mbak Puji, Mas Supri, lan Mas Hari dene panjenengan sampun menehi donga, mbayari kula sekolah, menehi sangu, lan sapiturute, kula nyuwun pangapunten dene kula kathah kalepatan dhumateng mbakyu lan mas menika, utamanipun mbak Puji.
Ibu’e akh Catur Budi, sampun menehi izin dhumateng kula lan rencang-rencang ngagem daleme njenengan kangge sinau, lan menehi maem dhumateng kita angger wayahipun maen sampun dugi, muga-maga Gusti Allah menehi piwales ingkang sae dhumateng panjenegan. Lajeng kangge Mbake Catur sing nomer 1 lan Mbak Dewi ingkan sampun nganggep kita adek.e, lan dek Tyan Ndaru, maaf ya dek ndisik tak jarak nganti tibo
Ngiring ngelungsur ajengan Pradnyan lan Duegan, dumogi ngamolihang kawikanan lan wicaksana
mapekir, metajer kwangen 7, sekar sarwa kuning. tebasan mertha utama: penek medaging beras kuning, sedah woh, woh-wohan sarwa genep. sesayut tirtha amerta sari: cawan medaging tirta empul, sekar tunjung 1, tumpeng agung 1, awak tumpeng agung tancebin sarwa sekar, kwangen 3, masedah di tumpeng, iwak taluh 1,
matumpuk 5 warna, apucak sekar tunjung, kwangen 5, dupa 5, raka-raka woh-wohan jangkep, panyeneng alit 1, canang payas,
Sampeyandalem Ingkang Sinuhun Knagjeng Susuhunan Paku Buwana 2. Para putra-putri dalem, wayah dalem, dan sentana dalem. 3. Tedhak turun dalem dan abdi dalem. 4. Kawula hangedhep yaitu masyarakat yang berkleblat ke Karaton Surakarta. Bagi Kerabat Karaton Surakarta
Wayang Golek Maicih Cepot 3 by WilujengSumving 1 month ago 675 views 10:20 Wayang golek- bobodoran bag.2 wilujeng nongton. By ali years ago 184,108 views 40:22 Wayang Golek - aVIRA
Vengeance -- Kowe Kok Ra Mati-Mati To?Die Hard IV (Die) - Jan Tenanan, Arep Mati Kok Angel TenanBad Boys -- Bocah-Bocah ElekCatwoman - Kucing WedokMan of Fire -- Wong Lanang KesumukenNo Way Back -- Ora Iso Mulih (
Wong Lanang SaruX-Men 2 -- Wong Lanang Saru
← kisi-kisi uas b.Jawa 1	unggah-ungguh krama →	unggah-ungguh ngoko	21
unggah-ungguh basa ing wong jawa kuwi kudu ana. Antarane wong enom karo wong tuwa
* Sakedap malih angLebeting wulan SURO.
* Tetes, Titis, Totos, warsanipun poro Pangagung Lan piyantun JAWI sak Luhuripun KaLepatan Lelampah, Kawulo Nyuwun Gunging Samudro Pangaksami.
* Ndere'aken katur Rahajeng 1 Syuro 1945, ugi 1 Muharam 1433 H.
* Mugi-mugi Kanjeng Gusti Allah SWT Tansah paring Ginanjar kawilujengan karahayon tumrap kito sedoyo. Amien... Nuwun, Wassalam... Ki Sukarwo Asmoro Santo & Slamet Priyadi sekeluarga
Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.Jasa SEO Murah Di Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
piye nek lagune cranberries atawa avril lavigne?
lah dalah, iki bocah cilik nggawe aku dadi koyo nom maneh, hahahahahaha, kasmaran
btw, wis nonton diaryne fatin, Ndop? Asli rak merem lik nyawang rupane karo gayane iku sing ra nahani
Reply	HAHHAHA.. urung kang. Rung enek wektu sing pas. Ndik
iki gegelaran manusa sakti, jalma luwih, kawruhakena dening prayatna,
Yan katon metu ring amprunta, kadi tejaning wulan mawelu, ya Sang Hyang Atma ngaran. Yan saking atinta metu, katon kadi surya unimba, ya pracayaning uripta. Yang katun metu ring papusuh, katon
Kekalahan”	ledome-community berkata:	25 November 2007 pada 17:33	ayas ladub ukut tiket nang calo 25ewu, ancen-e iku calo memeras Aremania!!
budal teko Tuban isuk2… nang stadion kaet jam 1 awan… puuuanasen… golek longgo ndek ngisor papan skor….desek-desekan…. ayas sik iso sabar
sing ayas kuciwa poll… lha kok SAM YULI… sing tak
ayune rek Wis ayu, pinter meneh ah pokoke smart ngono lho jowone. Bu Agnes aku kangen karo sampean kapan rene meneh ya perjalanan Dinas ngono lho Bu ? Nanti tak carikan kepiting kesukaan Ibu, Ya wis komentare pokoke apik kabeh, wong
semangka lagi, wis kembung yo….kembung, ora mangan sing penting gawe jurnal, Ojo digaweke yo, gawe dewe ben marem ngono lho mas. Salam koro bojomu lan anakmu sing ayu
Nagara-nagara kang wernané ijo tuwa saiki isih migunakaké valuta dhinar, lan kang wernané ijo enom sadurungé migunakaké dhuwit iku. Nagara-nagara sempalan Yugoslavia ditampilaké ing kiwa ngisor.
dīnār) iku valuta resmi kang dipigunakaké sapérangan nagara. Ing jaman biyèn, koin dhinar mas dipigunakaké wiwit mangsa Islam kanggo kagiyatan ijol-ijolan barang utawa jasa ing wewengkon
denarion saka basa Yunani, lan sadurungé dijupuk saka tembung dēnārius saka basa Latin.[1]
Valuta resmi[besut | besut sumber]
^ Oxford English Dictionary, 2nd ed., 1989, s.v. dinar; vèrsi online November 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dinar&oldid=1071678"	Kategori: DhuwitKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.13, 25 Agustus 2016.
Injeh matur nuwun sanget mas Kisut hawit donga lan kawigatosanipun, ugi matur tengkyu menggah karawuhan mas Kisut dalasan para konco2 hing pahargyan prasojo nikahipun anak kula, ingkeng meniku mugi Gusti ingkang akariyo jagad tansah paring leliru dumateng Mas Kisut lan rencang2, amin.Kula dateng semarang minggu ngajeng saperlu kontrol, nuwun
SINTEN INGKANG BADE NGERSAKAKEN ????
Sampeyan tiyang Solo,dab?	Menawi mboten pinter(smart) lan mboten sopan,berarti sampeyan mboten diakui sebagai
smart niku,permisi kulo badhe misuh:kampezzo ik,h2so4 tenan,dasar pithecanthropus,tak revolusi sirahmu loh!lan liya-liyane,lan sakpanunggale.
Ananging wonten unen-unen,yen ra iso misuh mendingan mang ngendiko sing sae-sae utawi luwih becik mingkem kemawon.. -untungnya diriku dudu piyantun Solo-
“Sampeyan tiyang Solo,dab?”	bennythegreat
Kulo tiyang pundi..????
AM	kulo tiyang solo ingkang gemblung lan anggadahi otak ngeres menawi ngertos bocah wadon ayu sing wulune
"MINAL AIDIN WALFAIDZIN"Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
persaudaraan iman. Robbii.. eratkan hati kami untuk senantiasa taat kepadaMu. Met ied 1429HMas, ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
menoreh luka.Mohon bukakan pintu maaf…Selamat Idul Fitri Mohon Maaf Lahir BatinAruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Bryan
sing wis tau tak gawekno kuwi dior. jaman aku blajaran
kuwi wis apik lo mas. njaluk sing model koyok opo maneh?
aku iki wong sumatra, udu wong jawa asli.
amarga aku saiki lagi kuliah ning jogja, makane aku pengen iso ngomong jawa, soale konco-koncoku akeh sing podo ngomong nganggo basa jawa.
dadi, misale aku ono sing kurang bener, tulung diewangi yoo...
saiki aku lagi nulis, postingan iki ning kampus, nggo ngisi
aku isih anyaran ning jogja, isih sekitar 7 bulanan.
dadi, aku isih durung pati'o basa jawane.
iki aku nulise nganggo basa jawa kasar, soale sing basa krama alus angel banget, koncoku iki sing wong jowo wae akeh ra iso , opo meneh aku?!!!!
yo uwes, aku nulise sa'mene wae, soale aku uwes puyeng, basane angel banget, maklum aku iki anyar
Bulu Gunem Kaliori Kragan Lasem Pamotan Pancur Rembang Sale Sarang
SukoharjoBPS Kabupaten Wonogiri BPS Kabupaten KaranganyarBPS Kota Surakarta BPS Kabupaten CilacapBPS Kabupaten RembangBPS Kabupaten PekalonganBPS Kabupaten BatangBPS Kabupaten BanyumasBPS
tansah... Kanjeng Ratu ing swarga, amba sumarak samya... Sang Dewi...mangestonono...
“Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip,
akerat kuwi ngalame wong mati; mulane kowe pada kanthil-kumanthil marang
kahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya.” (
lan naraka, tegese, bungah lan susah. Sawise kita ninggal donya iki, kita bali urip langgeng, ora ana bedane antarane ratu karo kere, wali karo bajingan.” (
Reply	Nek kampret kuwi kewan sing rong ndino kepungkur ujuk2 miber2 ning njero omahku. Tak umbar wae
wong ngeles iku apik bang, buktine akeh wong sing buka
ya mas ben atimu ga garang koyo ngono
nek kowe ngaku umate kanjeng Rosul SAW, mestine atimu yo nyontoh atine kanjeng
BLANGKON # SUGENG RAWUH # CV. Java
disutradarani déning Danny Boyle, mawa asistèn sutradara Loveleen Tandan[2], lan ditulis déning Simon Beaufoy. Film iki adhedhasar gubahan saka buku roman Q and A (2005} sing ditulis déning Vikas Swarup, sawijining panulis lan diplomat India. Bukuné menang bebungah Boeke Prize lan Commonwealth Writers.Syuting film iki dianakaké ing India. Crita film iki ngenani sawijining wong mlarat ajeneng Jamal Malik sing mélu kuis kondhang Who Wants To Be A Millionaire ing India.[3] Nanging amerga dhèwèké bisa ngerti kabèh wangsulan pitakonan, Jamal dicekel pulisi lan diinterogasi mawa disiksa, déné wong ora percaya yèn ana wong mlarat, bocah dalanan kok bisa pinter banget.
Film iki diwiwiti mawa adhegan nalika inspektur pulisi (Irrfan Khan) ing Mumbai, India lagi interogasi lan nyiksa Jamal Malik (Dev Patel), mantan bocah gelandhangan saka kampung kumuh Dharavi. Jamal iku sawijining kontèstan ing acara télévisi
Millionaire vèrsi India mawa pembawa acara Prem Kumar (Anil Kapoor). Jamal wis tekan pitakonan pungkasan, sing dijadwalaké kanggo sésuk, nanging dhèwèké disalahaké pulisi dianggep curang amerga dianggep anèh yèn sawijining wong kampung bisa ndarbèni kawruh sing amba utawa kabegjan banget, olèh pitakonan sing bisa diwangsuli kabèh.
Jamal banjur crita yèn pitakonan bab bintang film Bollywood Amitabh Bachchan iku gampang banget, banjur dhèwèké ngerti pitakonan liya-liyané déning kabeneran waé, tau ngalami akèh perkara sing nggawé dhèwèké ngerti rena-rena. Banjur sawisé iku film dibanjuraké mawa adhegan-adhegan flashback sing nudhuhaké pengalaman-pengalamané nalika cilik. Nalika iku Jamal lan Malik urip ing kutha Bombay/Mumbai lan sekolah. Ing sekolah diajari crita The Three Musketeers. Saliyané iku uga ditudhuhaké kepriyé Jamal olèh tapaktangané Amitabh Bachchan. Banjur anuju sawijining dina ana gègèran ing kutha Bombay antara kaum Hindu lan kaum Muslim. Salim lan Jamal Malik iku kalebu wong Muslim lan ibuné tiwas ing gègèran iki. Bocah loro iki dadi yatim. Nalika iku bocah loro iki ketemu sawijining bocah wadon anama Latika. Amarga Jamal seneng karo crita The Three Musketeers Salim diarani Athos, Jamal dhéwé Porthos lan Latika Musketeer katelu.
Anuju sawijining dina, bocah telu iki ditemu déning Maman (Ankur Vikal) ing powuhan, papané urip. Telu-teluné banjur diajak lunga menyang sawijining panti asuh. Tibakné ing panti iki bocah-bocah iki diajari dikon ngemis lan mbarang. Ing sawijining dina Salim weruh ana bocah sing jenegé Avindh dikon nyanyi banjur dibiyus lan sawisé matané digawé wuta, amerga bocah pangamèn wuta olèh dhuwit luwih akèh. Salim déning Maman dikon nyeluk adhiné, adhiné uga arep digawé wuta matané. Nanging Salim ora lila, dhèwèké banjur ngajak mlayu Jamal lan Latika. Kateluné dioyak déning Maman lan wong-wongé. Jamal lan Malik bisa mlebu sepur nanging Latika ora bisa. Latika dicekel Maman manèh.
Bocah loro iki banjur golèk panguripan rena-rena carané, ya halal, ya ora. Mawa numpak sepur, bocah loro iki tekan Taj Mahal lan nyambut gawé ing kono. Nanging Jamal tetep waé ora bisa nglalèkaké Latika. Jamal banjur ngajak Salim mulih menyang Bombay. Tibakné Latika iku dilatih dadi WTS kelas dhuwur, supaya mengko bisa diedol larang minangka prawan. Jamal nemu Latika ing kawasan lokalisasi Bombay lagi dilatih nari. Dhèwèké ngajak Latika lunga, nanging banjur Maman tibakné ana ing kono. Salim sing nggawa pistul banjur némbak Maman nganti mati lan kateluné mlayu. Banjur karo Salim olèhé matèni Maman dianggo alesan nglamar kerja karo Javed (Mahesh Manjrekar), wong jahat liyané. Salim banjur ngehaki Latika, lan nalika Jamal protès, dhèwèké dithungi pistul, Latika nengahi lan pasrah dipèk Salim. Jamal dadi nlangsa atiné lan lunga mlayu….
KIra kira mengkono kuwi artikel boso jowo ing wikipedia sing tak woco, yen pengin mbacutake anggone moco, monggo panjengan kabeh moco artikele langsung ono ing WIkipedia versi Boso Jowo
apik….tapi jarene sing dodol (kebetulan pak haji isih sedulur), jare sing bener no.seri-ne 7 digit alias dadine 1126511….mergo sing no. siji awal cat-e wis nglotok dadi siji-ne rodo ga
kuitansi PPs sing anyar no.seri-ne dicatet 126511…nak menurut smpeyan2 pye???
Ach…tapi rak po2,…sepeda iki arep tak nggo klangenan wae ora arep tak dol…arep tak
liyo kyo pekalongan po semarang opo meneh jogja….lha wong bakul2 pekalongan po daerah liyo wae yen golek barang ning
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
iki ancen PERFECT ! tenan….. baru 1 minggu gak bukak blog iki ( ojrekan uakehhh ) pas tak bukak kok wis onok SIARAN RADIO ne ( bayangno aku adoh tekok ngalam iso ngeloki siarane ) pas ngetik iki
Wawan Sinaga Katematisegksempedt Ngombearak February 6, 2017 at 12:28 pm	wegah akun.mu abal"
ANTAREJA ORA NANA SING SAKTI ORA NANA SING KUAT ORA NANA SING ISA MLEBU ING JERO BUMI ORA NANA SING ISA TEMBUS LANGIT NANGING AKU SING SAKTI
pokoke saiki berita acarane dikompliti.""Wis gandeng karo Ritonga kok de'e.""Janji ambek Ritonga, final gelar iku sama
Ciechanów (Jerman Zichenau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
mugo sponsore akeh kanggo biaya sak iki turah ben iso gawe kas kanggo tahun ngarepe sak mono ugo taun2 ngarep kas turah terus akhire kasse AREMA akeh, pengurus bener2 loyal sehingga kas
“AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi SABTU, 16 APRIL 2011-PUSAKA
"SUNGSANG BAWONO 2" By Panembahan Rama Madiun SENI...
“DADI NYOTO” by Rama Soedarsono-Rabu Kliwon, 5 Sep...
"SEMAR MBANGUN KAYANGAN" by
Sampeyan Seneng Cah Cilik .. Ndang
@miftahur: jenenge wae bloge wong edan.. hehe..
@al sabaliny: nggih pun kulo nyuwun ngapuntene ingkang kathah menawi
Kerep, yen nang kuto kepekso sepeda motoran. Padahal biyen wektu isih urip nang kutho nang
Hintja pandjaitan iku antek e bonek,slain iku yo maklum ae mergo hintja dewe wonge kan picek lan budeg dadi yo ora weroh endi sing salah lan endi sing bener.dadi scara g lngsung Hintja yo geting nang AREMA…Wis gamblang
Lek ganok Bonek lak ganok sing iso DIPISUHI lan DIBALANGI
Aku seneng lek onok Bonek dadi aku iso Misuhi (
ngisruh ae, wes ngerti ngisruh iku gak apik y sek diterusno ae, makane akeh sing gak seneng nang bonek, anggotane akeh tapi roto2 kok seneng ngisruh, delok’en talah bonek2 sing sek cilik iku arek2 SD wes pinter misuh ndek pinggir dalan ngono iku ajarane bonek t?
Aremania : wes gak usah ditanggepi bahno sakkarep karep’e sing penting aremania tetep cinta damai, ngeke’i conto sing apik, suporter apik, tim apik, panggon apik wes aremania oleh sing apik2 ojo dirusuhi maneh,
Dene lamun tan miraos yen amuwus,
myang den dumeh ing pasmon semu dyatmika.
Rujak ya iku salah sijiné panganan tradhisional kang biasané digawé saka irisan utawa parutan woh-wohan utawa janganan kang dibumboni sambel. Rujak asalé saka Indonésia semana uga ana ing tlatah Malaysia lan Singapura. Rujak ana ing tlatah Jawa Tengah uga diarani Lothék. Sambel rujak jenisé ana loro, ya iku sampel dulit (kenthel) lan sambel èncèr (kuah). Sambel rujak digawé saka bumbu uyah , gula jawa utawa gula abang, lombok abang utawa lombok jempling (rawit) , trasi, bawang, lan Asem jawa asring kasebut karan asem kawak. Ana uga kang ditambahi jeruk purut lan petis.[1] Banjur bumbon iku diuleg ana ing cowèk nganthi lembut, banjur dicampur irisan utawa parutan woh-wohan utawa sayuran. Rujak ana ing tlatah jawa, biasané diwadhahi pincuk saka godhong gedhang lan dibitingi nganggo sada (balung godhong klapa).
Ing Malaysia lan Singapura ana panganan sing jenengé mèmper rujak ya iku mamak rojak utawa pasembo sing asalé saka India. Panganan mamak rojak iki bahan lan rasané rada béda karo rujak, amarga ana bahan liya kayadéné: tahu, kenthang, taugé, endhog, timun, dadi luwih cedhak karo gadho-gadho.
Rujak soto kang saka Laladan Banyuwangi Jawa Timur, Rujak arupa campuran rujak cingur lan soto babat.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rujak&oldid=1017099"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPanganan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.24, 8 Maret 2016.
Watak Satriyo :1. Tembung rawe-rawe rantas malang-malang putung iku watak madep-manteb-tetep.Madep yoiku ora owah, ora
ngadepi pakewuh, kudu wani ngadepi rekoso disik, kudu wani utowo gelem ngadepi lakon-lakon sing diparingake marang Romone utowo Gustine dewe.3. Katentreman sing dikarepake :a. Ketentremane awake dewe.b. Katentremane keluargane dewe.4.
Kudu jujur, jujure jujur kabeh tumindak.b. Yen ngomong sing nyenengake karo sing dijak
ngajak ora narimakake iku kudu dirantas, iku kudu dibrantas, kudu diilangi, kudu dikurangi, kudu dipeper, kudu dikendalekake soko awake dewe.Carane :Yen
golek kaweruh becik enggal-nggal diputung, dipedot ojo ditutuke, ojo dituruti, ojo dibagehi akeh-akeh nemen. Enggal-enggal balik karo kewajibane watak satriyo utomo, kanggo nggayuh wahyu ajaran, wahyu katentremane dewe.8. Bab wahyune putro romo satriyo :Kabeh wahyu kang becik iku bakal disiapake marang kabeh
karo romo niro, karo Sang Yang Tunggal mud ewe.Contone :- Wahyune poro pendowo.- Anak-anak pendowo.- Kusire pendowo.- Eyang-eyang pendowo.Kabeh mau cadangane poro putro kadang kang ngagem watak satriyo.9. Carane antuk wahyune romo :- Moco kunci ojo lali.-
ceklek atine yen nemoni lakon sing ora penak.Iku setitik kanggo siap wadahe wahyu satriyo utomo, sebab wahyu sing diparengake wahyu kang suci, wahyu kang becik.10. Sing kagungan wahyu, sing menehi wahyu, sing wajib andom wahyu yoiku :- Yo Gusti Moho Suci dewe.- Yo Sangyang Tunggal dewe.- Yo Romo dewe.Dudu soko hak liyo, dudu soko njobo asale, dudu wong liyo sing kagungan, ora liyo soko gulunge awakmu dewe, soko gaipe awakmu dewe, soko aluse awakmu dewe.11. Kabeh putro kudu perso yen sak jroneng awakmu iku ono roso sepuluh kabehe :- Sing papat ono gelar sedulur papat.- Sing limo ono limo pancer.- Sing siji yo moho suci utowo sangyang tunggal.Dadi 4+5+1 = ono 10 roso.Ugo keno diwastani :Sing songo lungguhe ono babakan nowo songo, sing siji Moho Suci you rip, yo Romo, yo Sangyang Tunggal mud ewe.La tugasmu yoiku nyampurnakake sing songo mau, nglungguhake sing songo mau.12. Tembung pat-mo-nogo iku 4+5+nogo. Manunggale kawulo lan Gusti, manunggale kiblat papat lan limo pancer.Tembung nogo iku lakune wis digowo, wis mlaku utowo lungguh.By : SupardjoAlamat : Ds. Doho, Kec. Dolopo, Kab. Madiun
micak.Mbudek ; ojo ngrungokne sworo-sworo/ tembung-tembung sing marak ake ora nentremne marang keluarga lan awake dewe.Mbisu ; ojo ngendikan sing ora nganggo waton maksute. Ngendikano sing ora marak ake sirike (larane) atine wong
dicek disik sak durunge.Titis ; ora kliru, ora kliwat, ora mbleset.
3. Narimo lakune : Leggowo, ngerti, gulung.Legowo ; ora miyar-miyur.Ngerti ; laku kang bener.Gulung ; kabeh sing wis kedadeyan ditompo karo rasane kang sejati, dudu rasane
kabeh barang kang urip iku kagungane Gusti Murbeng Gesang, dadi urip iku podo ora ono bedane, sing mbedakne mung bentuk njobone.
5. Ikhlas lakune : Biso nompo opo anane, opo sing wes diwenehne.Biso nompo opo anane ; yo iku bageanku ora luweh ora kurang.Opo sing wes diparengne ; yo iku ukuranku, yo iku kuwate wadah aku.
6. Ngalah ning ojo kalah : Andap asor, percoyo marang kang kuwoso, sumende. Andap asor ; ojo njaluk menang dewe, ojo njaluk sugih dewe, ojo njaluk pinter dewe.Percoyo karo kang kuwoso ; kudu njowo kabeh ono kang ngatur.Sumende ; pasrah marang panguasane Gusti kang murbeng gesang.7. Jujur temen-temenan lakune : Ora keno goroh karo lakune dewe, ora keno goroh karo hak liyan.- Ora keno goroh karo awake dewe ; ojo dikoro Gusti niro ora pirso samubarang kang dilakoni rogo niro sak mbendinane.Yen siro tumindak sing nerak karo dawuhe Gusti kang murbeng gesang iro. Rogo bakal oleh bendone, rogo bakal diajar karo rasane dewe.- Ora keno goroh (ngapusi) hak liyan ; ora keno ngapusi wong liyo, ora keno ngrugekne wong liyo, ora keno nyusahke wong liyo, ora keno nglarani wong liyo.
kang bakal nuntun gelar-gulunge poro putro kadang kabeh marang lakune, laku kasampurnan ndonyo tekan delahan. Kabeh mau bakal antuk katentreman sak anak lab turune kabeh lahir lan
Gusti ingkang moho suci, mugio tansah dipun paringi reno lawan wing gesangipun :Ø Gelar, Lahir, Ndonyo :1. Kulo sak keluargo tansah pinaringan teguh, rahayu, slamet.2. Gampil angsal kulo pados sandang, pangan, papan.3. Tansah manggih, ayem, tentrem lan dipun pangestoni.4. Tansah dipun paringi sabar, nrimo, ikhlas, welas-asih, jujur, ngalah.5.
kang sejati (gelar-gulung).2. Dadio wijine jagat, gelar jagat gulung.3. Asale suci bali marang suci, asale urip bali marang urip, asalae kagungane gusti bali marang gusti niro.Iku tujuane ajaran kunci urip pambuko roso (kejawen) sing disuwun kanggo laku marang alam ndonyane tumeko mbesok marang alam langgenge tansah manggih katentreman gelar gulung.Sing disuwun biso’o marang ndonyane ora kliwat
iku tumuju ono gulung, ono kasampurnan amargo ono alam langgeng, ono alam gulung iku hanane mung urip-roso-obah. Dadi ora ono bapak, anak, sedulur ora ono bojo ugo ora ono agomo, ilmu, kepercayaan, ora ono murid, ora ono guru hanane mung urip pribadi. Sing ono silsilah iku naliko isih ono gelar ndonyo iki. Mulo yen ragane wis mati kari uripe kang isih, rosone kang isih, obahe kang isih.Mulo putro kadang kabeh kaparingan asmo gulung. Asmo iku sabdo, sebab asmo iku kanggo ono njero, kanggo ono gulung dudu jenenge ragamu. Yen jeneng iku yen ragane wis mati banjur ora kanggo dadi mandek tekan gelar wae. Dadi yen ragamu wis mati asmo gulung kang kanggo, mulo yen arso mijil asmo kang disebut sebab mijil iku soko njero metu. Tembung mijil iku miji, tunggal, mligi ugo keno diwastani roso pitu duwe panyuwun, kiblat papat lan limo pancere duwe panyuwunan bareng-bareng.
2. Mulo kabeh kadang putro iki kudu dingerteni temenan tembung kasampurnan iki, sebab nggayuh kasampurnan iku ora gampang amargo kudu digayuh dewe, kudu dilakoni pribadi ora ono wong liyo kang biso mbantu, ora ono keluarga liyo kang biso mbantu, ora ono gurumu bakal biso
iku urip kang murbeng dat marang manuso. Wong urip iku kabeh :a. Bakal diuji : Kesabarane.b. Bakal diuji : Narimane ing pandum, ono kekuatane dewe.c. Bakal diuji : Keikhlasane
apik kabeh bijine kasampurnan jati cadangane. Yen anggonmu nggarap, anggonmu ngoleh-ngolehi bener separo. Yen ragane wis mati sing separo tetep digarap ono alam langgengmu nganti bener kabeh, nganti apik kabeh lagi mlaku ono kasampurnan jati.Ono kene mapane tembung kapribaden kabeh laku lakon kudu dilakoni, soko pribadine dewe amargo urip, roso, obah iku tekane teko dewe, ora ono sing ngongkon, bali-baline yo dewe ora ono sing mrentah, ora ono sing meruhi teko lan baline amargo kabeh kersane urip dewe. Sebab panjenengan ingsun kagungan karso arso lenggah amargo ono urip kagungan karso, yen ora kagungan karso ora bakal ono.
3. Mulo kanggone putro kadang kabeh ae yen biso setiyo tuhu marang sabdane urip, kudu ngerti marang panguasane urip, kudu bekti marang uripe dewe, kudu gelem nindakake opo kang kabeh didawuhake urip. Sebab sabdane urip marang manuso kabeh sopo sing salah tetep salah, sing luput tetep
watake lakune urip dewe amargo ono dewe tanpo rewang, tanpo konco budal dewe bali yo dewe tanpo ono kancane.Supoyo ceto anane ono pitakon :- Pitik karo endok iku tekane disik ngendi. Mesti wae disik uripe amargo yen ora urip disek endok mau ora biso netesake pitik, pitik yen ora ono urip ora bakal biso ngendok.- Sliramu sing nglahirake iku sopo jawabane sing nglahirake yo urip. Sebab yen ibumu ora urip ora bakal biso lahirake slirane semono ugo sing mbantu yen ora urip ora bakal biso mbantu
aja males-malesan kudu ngerti tanggung jawape urip ana alam ndoya, samubarang tumindak kudu nganggo paugeran Kawicaksanaan sing maksute tumuju nentremake sekabehane. Sing baku sing penting sing pokok nentremake marang keluargane dewe. Laku lan tumindake ragane putra kabeh sabendinane kudu kena kanggo patuladan kena kanggo panutan kang becik tumrap keluargane umume wong liya, sing nganggo pedoman watak satriya sejati lan sejatine satriya sing dasare madep – mantep – jujur karo awake dewe lan wong liya ;Lakune watak satriya kudu eleng marang unen-unen, kudu ngerti karo pedoman :a) Sing sapa nandur bakale ngunduh panggawene dewe.b) Sing sapa utang bakale nyaur panggawane dewe. c) Sing sapa nyilih – bakale mbalek ake panggawene dewe.d) Sing becik bakele ketitik –sing ala bakale ketara deweDisuwun lakune putra sak bendinane sing ati-ati lan setiti samubarang tumindak .
Ø LAKUNE GULUNG yoiku Ragane ojo nglalekake, ojo ninggalake, ojo mbuang ajaran kang wis disabdakake marang moho sucine dewe, kang wis dimanunggalake gelar lawan gulunge sing kaparingan asma putra yen nganti nglaleake mbebayani banget tumrap ragane putra dewe. Kabeh dawuh sing ana ajaran di gatekake sing temenan dilakoni sing temenan,aja mung yen eleng wae,aja mung yen longgar wae lagi di lakoni iku ora
lakon kabeh laku sing diadepi iku kabeh kadang iku Maha suci dewe kang maringi kang nguji marang ragane putra tujuane supaya pinter supaya bandel kaya satriya sejati.Yen ana pakewuh, yen ana lakon-lakon kudu dirasakake ana rasa sejatine,
Carane nggulung ana rasane karo nguda rasa ngene. Opoto sing isih kurang pas lakuku, ngendi ta sing isih kliru lakuku, sing ngendi to lakuku sing isih nyimpang karo unen-unen kunci, iki ujian sing ngendi to sing diujekake karo maha suci marang aku iki.Yen ngadepi ujian ngadepi pakewuh yen ngadepi lakon umume radak ora mungguh ana pikiran ana rasane, ana ragane yen nyandung lakon-lakon kaya ngono iku sangune mung sing sabar anggone mikir, sing nrimo ditampa kanti ikhlas kanti legawa kanti lila. Dilakoni nganggo kawicaksanan sing tujuane nentremake sekabehane utawa ngrampungake masalah aja nambah masalah maneh. Sebab kabeh mau laku lakon maneka warna iku sing maringi sing nguji sing menehi yo Maha Sucimu dewe dudu saka wong liya utawa hak liyan. Ø LAKUNE KEKADANGANYen ana kadang lagi manunggal lagi kaparingan ASMO iku di sebut lakune isih Kekadangan. Lakune tarape kekadangan :Lagi mapakake lan lagi nglungguhake Kuncine, asmone satriyane, pewelingi, mijil, singkire ana rasa sejatine gelar lan gulunge pribadine dewe. Sing mapakake lan sing nglungguhake iya Maha Suci dewe dudu kadang sepuh utawa dudu hak liyan, sing ngerti lan durunge lungguh mau iya rasane dewe . Biasane enggal kersa lungguh lan mapane kari nggone nglakoni, aja di lalekake, aja ditinggalake, aja ora dilakoni kabeh dawuh kang ana mau. Pikirane niate sing madep, sing mantep, sing legawa, sing ikhlas temenan anggone nglakoni kabeh dawuh kang wis di paringake marang putra kadang kabeh.Contone sing kudu di lakoni :Kuncine diwaos sesuai petunjuk sing ana. Siram jamase sak wayah-wayah, sesajine dino senen paing mijil sowan Ramane. Anggone nglakoni sing ikhlas
utawa rada akeh tur ya ora enteng sebab lakune kudu bisa ngliwati kudu bisa naklukake angen-angen budi pakerti lan panca ndriya papat-papate atunggal iku kabeh bakal diuji siji-siji marang Maha Sucine.Angen-angen budi pakerti panca driya iku uga kena diarani :1. Arupa banyu ana wetan, putih warnane ana irung lungguhe.2. Arupa Geni ana kidul, abang warnane ana kuping lungguhe.3. Arupa angin ana kulon, kuning warnane ana mripat lungguhe.4. Arupa lemah ana lor, ireng warnane lungguhe wadah.Sebab kabeh mau nguji dewe-dewe njaluk laku dewe-dewe. Iyo karo maha sucine bakal dilakokake dewe-dewe nganti bisa manunggal tekate, manunggal kekarepane, manunggal tujuane, bisa manunggal karo gulunge kabeh bareng, bareng nggayuh ketentreman , kabeh bareng-bareng nggayuh kasampurnan sejati. Uga kudu bisa manunggalake Gelar lan Gulunge.Sing di karepake manunggalake yoiku pendawa iku lima nanging siji. lima pancer iku limo nanging siji angen-angen budi pakerti ponco driya iku papat kudu nyawiji. Dadi songo kudu manunggal dadi siji bebarengan mlaku tumuju marang katentreman lan kasampurnan sejati.Lakune ajaran kunci urip pambuka rasa iku saka songo disik banjur wolu banjur pitu banjur enem banjur lima banjur papat banjur telu banjur loro banjur siji. Dadi soko nduwur
lakon mengko ana bijine yen bisa jolos kanti apik bijine yo satus, yen lakune aggone nglakoni bener separo bijine yo mung seket, yen anggone nglakoni kosong ora mlaku bijine yo nol putul. Kamongko kabeh tahapan lakon iku kudu bijine satus, yen durung antuk satus mesti wae mbaleni maneh nganti bener kabeh PR mau anggone nggarap nganti antuk biji satus. Mula welingku karo kadang kabeh aja samar, aja minder, aja mutung mengko Romo dewe kang ngatur, urip dewe kang ngagem kawicaksanan, moho suci dewe ngerti karo kekuatane ragane putro ora bakal dipekso, ora bakal dijlomprongake, ora bakal ditegakake. Kabeh bakal dituntun, kabeh bakal diduduhake marang katentreman.Tengerane lakune watak kasatriyan :1. Ora ketang setitik nglakoni wirang lan isin.2. Ora ketang setitik nglakoni susah, bingung, jibek ana piker.3. Ora ketang setitik nglakoni rada rekasa ana bebane raga.Lakon-lakon kaya ngono iku tujuane supaya kadang kabeh bisa ngrasakake dewe ora mung tembung jare kudu ngerti dewe bukti lan nyatane. Lakon-lakon kaya ngono iku kadang kabeh supaya ngerti yen slirane digembleng karo maha sucine supaya kuat, supaya tahan pukul, supaya ora cengeng, supaya ora kagetan, supaya ora gampang mutungan, supaya ora gampang putus asa, supaya dadi satriya sejati – sejatine satriya kang pilih tanding. Sebab ana unen-unen yen ora ngerti salahe ora bakal ngerti marang benere, ora ngerti susahe ora bakal ngerti marang bungahe, ora ngerti rekasane ora bakal ngerti marang penake.Ujian liyane kayata :Kesabarane uga di uji, narimone uga diuji, ikhlase uga diuji, welase uga diuji, asihe uga diuji, ngalahe uga diuji, kejujurane uga diuji, madep lan mantepe uga diuji kabeh mau ora ketang setitik dilakokake marang Moho sucimu dewe sing tujuane supaya ngerti marang bener klawan salahe laku lan tumindake satriya mau. Sebab yen durung ngerti benere kang sejati, slirane tetep diduduhake terus nganti ngerti temenan, nganti krasa anane sing
marang kadang sing wis lenggah ana laku kasatriyan :Disuwun ragane putra aja seneng mijil, aja kerep MIJIL. Sebap yen kakehan mijil lakune raga rada abot, sebab mijil iku panyuwunan, yen kakehan panyuwun ragane kudu laku lan mlaku supaya kaleksanan panyuwune mau, yen panyuwune akeh lakune uga akeh, sebab kelakone kabule sarane kudu dilakoni lan di goleki nganti tekan panuwune mau. Sebape lakune kasatriyan iku ana laku kang wajib kudu laku, kudu dilakoni koyoto :- Panyuwune kunci wis papat panuwunan1. Nyuwun pangapura.2. Nyuwun wicaksana.3. Nyuwun panguwasa.4. Kula nyuwun kangge hanyirnakake tumindak ingkang luput.iki panyuwune kunci padahal kabeh panyuwun kelakone nganggo dilakoni kudu gelem mlaku supaya tekan nggone, sing dikarepake lakune panyuwun papat iki wae wis rada sak untoro abot, yen bisa aja ditambahi panyuwun sing saka mijil disik, mijile cukup mijil sing wis ana wae kaya mijil wajib, mijil siram jamas, mijil sesaji, mijil sowan rama wae wis cukup,
uripe, ora bakal kesusahan ana gelar lan ana gulunge nganti tekan ndelahan. Mengkone iku mau janjine URIP marang
bisa ngancik ana lakune KAPANDITAN.Ø LAKUNE KAPANDITANLakune watak kapanditan wis samubarang kudu dipapakake kanti tumata kang bener, kanti pas ora kena nyimpang marang pranatan kang wis ana. Iki tak cuplik setitik kanggo ater-ater wae, kurang prayoga yen dibeberake ana kene sebab supaya ora kisruh lakune kasatriyan disik. Sak banjure yen lakune KAPANDITAN wis lulus, wis jolos kanti apik bijine, wis disyahake marang gulunge dewe
lan kasampurnan sejati. Sukur yen bisa ragane putra ana lakune KADEWATAN. Ragane putra isih sugeng soyo prayaga yen ora nyandak umure, lenggahe ana gulung utawa ana alam langgeng wis disiapi palenggahan sing jumbuh karo labuh labete utawa sesuai karo pitukon laku lan tumindake ana kekadangan, kasatriyan, ana Kapanditane.Iki
am	sak lajengipun, kados pundi anggenipun bade hanglestareaken maneko werninipun ilmu kasebat ing nginggil kolo wau,
Wonten pundi dunungipun poro Adhiguru ingkang kagungan ngelmu – ngelmu meniko, mbok bilih lamun saged pinanggih, inggih kanthi roso suko parisuko kathah poro piantun badhe nyantrek dumateng Adhiguru kolowahu……
Wayah bengi nalika si Anak lagi sinau geografi. Ana babagan sing dheweke ora mangerteni. Ngerti ana bapake lagi ngancani sinau, si anak banjur nakokake babagan kuwi.
Anak : “Bapak ngerti Segitiga Bermuda, Pak?”
Bapak : “Ora. Mulane suk maneh nek ndeleh apa-apa iku sing maton, ta. Supaya nek pinuju butuh ora bingung olehe nggoleki.”
Anak : … ???!!!
donbull | Juli 16, 2012 birrul walidain
amal sing paling disenengi gusti Alloh yaiku mbagusi wong tuwo loro. Karo wong tuwo kui sing apik. Ojo nganti mergo seneng
wae kudu emoh, ora gelem, tapi nek salaman karo gendhaane (pacar e) tangane dicucup ngatek metu suarane. Marang wong tuwo podo ora gelem basa.
soale aku sing ngrumat mbok e.Masya Allah. tak baleni sak lawase anak ga iso mbales budhine wong tuwo.Mboten saged.
anak wedhus). Anak wolu ngrumat wong tuwo siji kadang ora iso,iren kabeh. Misal bapak e sakit ning rumah sakit iso geger sakdulure. (a: “aku wis
aku wis ngrumat kowe selawe (25) tahun, saiki kowe wis dadi DPR, ngene wae itung wae sedino rong pulung ewu (20.000). Mboten wonten, oga bakal ana. Wong tuwo yo
angin. Ibuk e di wenehi duit 200 ewu, kui anak papat digawa kabeh, mengko muleh di sangoni neh, seket, seket, wong papat, entek.Lho ngono kui, bareng mbalik
gedhang mentah digawa. Telo dilebokno kresek, nganti anak an kucing lho dicangking.Bareng anak putune
apa, kui Qur’an. Ojo nganti klereran. Ape nyekel kudu wudlu dhisik. Delek ning panggonan sing paling dhuwur. Elek o kaya apa, njengkelne kaya opo, wong tuwo kui Qur’an. Ati2
minongko dadi wong tuwo, mbok menowo ono kaluputan mugo dho lebur ing dino rioyo iki. Ora liyo sing nglebur dosaku lan dosamu kejobo Gusti Kang Maha Kuwoso. Dongaku mugo opo sing dadi sejomu iso kasembadan, urip tentrem ayem donya tekan
ora jelek atau lumayan kok, cak! tapi pancen apik! ning… tak rasak-rasake ketoke akan luwih uapik meneh bila pit
Stardust iku sawijining wahana angkasa antarplanèt Amérika Sarékat sing diluncuraké kaping 7 Februari 1999 déning NASA. Tujuawné ya iku nyelidhiki bahan pambentuk komèt Wild 2 lan komané.
Stardust nyedhaki Wild 2 kaping 21 Januari 2004. Ing pamaburan kasebut waana iki ngumpulaké conto awu komèt saka koma komèt kasebut lan njupuk gambar foto saka nukleusé sing katutup ès. Stardust bali menyang bumi kaping 15 Januari 2006 kanggo ngeteraké conto saka komèt kasebut ing sajroning kapsul. Nalika bali menyang bumi, wahana iki maju kanthi kacepetan 12,9 km/dhetik (28.860 mil per jam) sing andadèkaké minangka benda gawéyan manungsa paling cepet wektu mlebu atmosfir bumi. Kapsul Stardust sing isi sampel pisanan saka komèt sing kasil bali menyang bumi saiki disimpen ing hanggar Michael Army Air Field. Jroning misi kasebut, Stardust wis nempuh luwih saka 4 milyar mil lan ngorbit srengéngé kaping telu.
Pesawat iki uga nyedhaki asteroid 5535 Annefrank kanthi let 3.300 km ing tanggal 2 November 2002 lan njupuk sawetara foto.
Donald Brownlee, saka Universitas Washington, minangka panyelidhik utama tumrap misi Stardust.
Stardust_(wahana_antariksa)&oldid=988044"	Kategori: Wahana antariksa tanpa awak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 2 Maret 2016.
Casino Offer Dianjurake ngisor – liwat 40 nawakake ing situs iki
Dina iki Pak Spin aturan pemain anyar simpenan kasempatan liwat Bill ponsel. Depositing liwat Bill telpon antarane safest lan gampang cara kanggo simpenan dhuwit menyang akun Pak Spin Panjenengan. Pak Spin nyedhiyani pemain anyar karo aksesbilitas cepet lan gampang kanggo milih game awis ngendi sampeyan bisa milih kanggo nglampahi Panjenengan FREE £ 5
nganti £ 200 FREE SAIKI! £, €, AUD,
karo tenner kanggo njaluk sampeyan gabung munggah kanggo FREE!
lan Main jeneng Online: A apik HD Games lan casino mobile ora Situs simpenan ngendi sampeyan bisa nemokake paling gedhe tawaran ponsel karo nawakake paling. Preduli saka apa iku roulette,
utawa klasik Games Card sing tickles Panjenengan apik, sampeyan bakal nemokake lan hak kene! Download Aplikasi gratis saka Coinfalls.com karo £ 5 FREE lan Billing Phone!, mFortune, TopSlotSite.com utawa nampa Agung 100% simpenan match bonus saka PocketWin, utawa akun ndhuwur-up nggunakake fruity King utawa mriksa metu Slot anyar kita Pay dening
ora simpenan Fun kanggo Adventurous Gambler Sing Seneng kanggo WIN!
Pracaya utawa ora, akeh wong ora Gamble online kanggo menang dhuwit…Padha nindakake iku amarga iku fun! Kang kok kaca iki kebak casino mobile ora simpenan bonus nganti £ 20 free tawaran: Pemain njaluk duwe oodles fun lan skyrocketing thrills tanpa gadhah kanggo mbayar Penny siji! Inggih -that ora tanggung bener…Pemain isih kudu mbayar padha panyedhiya internet / data kanggo ngakses Camping casino mobile iki – akeh ing cara ngomong padha ngene mbayar Vodafone utawa O2 kanggo nelusuri Facebook utawa tindakake kondhang favorit ing Instagram!
ing loro mFortune kang menehi menang mobile casino, uga karo PocketWin free £ 5 casino mobile ora simpenan welcome bonus, pemain mung kudu muter bonus free sing liwat sapisan…Lan banjur padha bisa njaga apa padha menang!! Saiki yen sing ora definisi 'mobile casino fun’ – apa?! malah Pocket Fruity kang 50 Free giliran slot telpon casino bonus njamin pemain jumlah luar biasa fun ing pancen nul
lan ngijini ngakeni iku, ora kita?! – kudu simpenan dhuwit nyata supaya menang iku. Kang ngendi amba nawakake simpenan bonus kayata match awis £ 800 Top Slot jeneng kang teka ing: Saben simpenan siji diganjar karo luwih saka mung rega-per-muter, nggawe tenan worth iku.
TopSlotSite.com £ 5 + £ 800 Slot lan Casino Cash cepet Bonus!
Real Money Games Cash – Play kanggo Win!
Join Titanbet Casino & Njaluk nganti £ 400 Welcome Bonus!
maca Full Play Slot Gambling Nggunakake
Nggolek Gaming Fun? BIG dhuwit REAL No Deposit Casino Bonus Rawuh Up!
Yen sampeyan LOVE GAMES ONLINE – karo ora simpenan dibutuhake, mung mandheg ing kene kanggo jackpots kualitas lan hiburan becik.
Donya Bonus jeneng Top Phone Casino Free – Ya #1!
Utawa kowe arep mbukak free Roulette pituwas dening kredit Bill telpon dhateng telpon saka situs iki lan njaluk kasempatan kanggo muter lan menang dhuwit nyata saben dinten?
Ya, Ngunjungi situs bonus: CoinFalls
Bonus Mobile Casino Free! Klik Saiki £££
TopSlotSite prides dhewe minangka pilihan sing paling apik nalika nggoleki kasino online. Karo pilihan massive saka game slot best, a £ 5 ora simpenan bonus saka casino + 100% simpenan match bonus, iki situs sing ora pengin kantun metu ing! Play Saiki! Monggo dipun lajengaken lan nyoba anjog Lara Croft ing makam raiding slot petualangan, utawa malah dadi dhewe
Sampeyan wis mung ketemu Games Casino Best – Sugeng! Tak rasa kanggo bonus jus? Banjur iku wektu kanggo nggabungake Pocket Fruity Mobile lan Casino Online. Olahraga liwat 20
yen casino ing baris iku tembung Buzz kanggo minggu, banjur Elite Mobile bakal sijine pungkasan menyang idaman Panjenengan. Sawise your've wis wareg nganti £ 805 ing bonus free lan promosi ndhuwur-kedudukan, nggabungake VIP eksklusif sing Club kanggo malah tawaran liyane eksklusif.
Play Online – Simpenan Nggunakake Bill Mobile Phone Panjenengan
Ayo Lady Luck eseman marang sampeyan ing menang casino iki. Senadyan Pendhaftaran njaluk £ 5 free lan sing ora kabeh! bonus Daily, nganti £ 250 simpenan match ing simpenan kawitan, £ 100 bonus ing kaloro, kode promo, awis bali tawaran lan liyane akeh ganjaran nggawe iki siji saka ndhuwur kasino mobile UK.
wis dirancang khusus kanggo mobile, padha wis menang Anugrah kanggo taun. Apa sampeyan ora curious kanggo mangerteni apa? Nyekel Panjenengan £ 5 sambutan & 100% simpenan match bonus lan tetep winnings Panjenengan!
bubar, lan iku wis nyebabake cukup nglakoake! A paling apik £ 5 ora simpenan Ndaftar bonus + £ 500 deposit match bonus kuwi sawetara alasan kok situs iki rocks. Padha uga wis entuk siji saka app casino paling downloads sing bakal tetep game saestu mobile, uga inang promosi tantalizing…Aja kantun
kanggo ngirim salah siji sing paling sought sawise gambling Aplikasi. Free download saka nyimpen App, app iki mesthi salah siji sing bakal pengin njaga mripat ing.
Isi Kantong Kanthi Gratis Bonus ing PocketWin Online
Sing ngandika kanthong sing temenan mung kanggo njupuk metu dhuwit? PocketWin Online iku salah siji saka casino mobile paling kanggo panggolekan dhuwit menyang kanthong! Kanthi game kayata Cowboys & India, £ 5 ora simpenan bonus ing akun marang Pendhaftaran, lan 10% bonus pembayaran nalika depositing liwat kertu kredit, iki situs sing!
Go Great Games Moobile Kanthi ', Ora Bull’
Moobile Games Online Casino manawa wis gedhe tag-garis lan puns disengojo! Nanging, siji dipikir ing kurban sing kanggo muter casino online game ngandhani yen konco sing 'udderly sarwa’ game, iku bonus jujur ​​worth liwat £ 230, lan apa ndadekake wong salah siji game paling.
banget Vegas Casino Online - Njupuk Vegas Nang endi wae You Go
Sanadyan akeh bend liwat mundur kanggo kurban pengalaman Vegas-kaya, sawetara bener bisa ngirim. Banget Vegas Online iku salah siji saka ndhuwur UK kasino mobile sing ngirim ing pengalaman iki. Apa sampeyan siap kanggo Kepala menyang Perang-Zone utawa Reged Rich - ndhaptar congenital £ 5 bonus Ndaftar lan mangerteni!
casino paling sing bakal Ambu, uga minangka salah siji saka Aplikasi top. elinga deleng kanca lan entuk ekstra £ 20 bonus.
Lottery Casino Online: Bonus Offers Android Casino No Deposit
kroso Bejo? Wektu kanggo nyoba Lottery Casino! Kanthi game kayata Footy mriyang utawa Moolah Mayan, sampeyan ora perlu aplikasi liyane kanggo kabutuhan hiburan. Sampeyan uga njaluk ragad £ 5 ora simpenan bonus gabung congenital, lan £ 230 welcome bonus. kroso Bejo? sampeyan kudu!
Aja Miss Peluang Panjenengan Go kanggo emas!
MobileCasinoFun secara harfiah ora bisa ngenteni Total Gold Online kanggo miwiti, lan siji iku wis, padha super pleased kanggo ndeleng padha menehi online casino mobile Camping game sawetara akeh needed kompetisi! maca REVIEW FULL kene lan pratelan Panjenengan free £ 10 welcome bonus uga nganti £ 200 ing bonus simpenan match. Tetep abreast pembangunan kang rauh kanggo menehi pecandu Roulette, Free Spin-a-Holics, lan Poker Profesional soko kepencut liwat. Siji sing game paling populer – kasugihan Rainbow – wis entuk pemain massive dhuwit nyata Jackpot menang, supaya melu lan miwiti ngakoni Piece saka pie ing!
Entuk nganti 500x jumlah nang – Maca review lengkap kanggo mangerteni carane!
Pak Mobi kang 'kudu App’ kanggo 2015
Ing donya casino game free online, lokasi ora Matter, iku kabeh ing jeneng: Pak. Mobi ndadékaké sampeyan nyana platform game dirancang kanggo piranti seluler. Apa sampeyan ora nyana, iku sing bakal uga njaluk
cara wengi ing Disco Dollars, utawa geni munggah kabeh silinder kanggo kabeh
blackjack nemen: Where Blackjack Meets Poker
Blackjack nemen Casino, salah siji sing paling kasino online saiki fitur Kripik congenital lan reloads Unlimited kanggo ndeleng carane Blackjack bakal diputer ing Tabel Poker. Pemain njupuk nguripake kang bakul, lan malah duwe opsi sing sih skill liwat luck. Sisih paling? Panjenengan bisa Ndaftar nggunakake Facebook! Casino Mobile
jeneng ing 'urip nyata’ totoan donya, lan omah game online sing cepet dadi salah siji saka kasino mobile paling. Njaluk gratis kode promo nampa £ 20 bonus, lan pindhah alam bébas ing liyane sing 290 tumindak dikempalken Roulette, slot, blackjack, lan game Video Poker.
Nggolek Panjenengan Best-Fit Gaming House On Piranti Mobile?
Mbukak ora luwih saka Chomp Online mobile Casino. Kasedhiya ing Uploaded saka sudhut Smartphone kalebu Android lan iOS piranti, Chomp nawakake game kayata Roulette, Fiesta! Kanthi £ 5 ora simpenan nalika ndhaftar, sarta App gratis kanggo muter game siji, wis tak apa-apa kanggo ilang. Play Chomp Casino Mobile – Klik ngisor iki!
Kemungkinan Bonus Kode Free Apa The Best in Business
Tau kepingin weruh sing develops game super lunyu kayata Roulette HD ing Elite Online Casino, utawa Slot HD ing LadyLucks? Apa bab gawe software sing mesthekake yen kode kita ketik kanggo seneng game ing nul biaya uga ora bonus simpenan ing Moobile Games bener bisa? Inggih, sing ALL
HD Mobile Roulette & HD Online Casino Slot Kanthi Fitur Meningkat
Phone Fruity gaming- Aplikasi Sing Stand Out
milih antarane apps casino mobile nyopir sampeyan tropez? Nuwun, nanging sampeyan bakal kudu nambah siji iki menyang dhaptar! Karo hadiah babak saben wulan, £ 5 ora simpenan bonus, bonus Fantastic lan gedhe game for mobile, iki bisa dadi app sampeyan wis nunggu.
Aplikasi Android telpon + 100 Free giliran Sing Sing luwih gedhe saka urip
lan 100 giliran congenital lan Kiss dina saka omahe pamit.
Aplikasi Casino kanggo Android? Digdaya punika King of Gunung
Ana akeh app for Android ing pasar, nanging digdaya Casino impresses online karo Uploaded saka game uga £ ing 200 pisanan simpenan bonus. Tau wanted kanggo mimpin Terminator anggènipun mesin Slot? Dipun Go lan ndeleng apa app Digdaya kang bisa nindakake tenan!
Apa sampeyan ngerti yen mengkono tlusur online kanggo ‘casino apps tagihan telpon Android‘ iki salah siji saka jeneng ndhuwur sing njedhul munggah. Vegas Mobile Casino nawakake £ 5 casino mobile ora simpenan bonus, uga minangka awis match-up saka 100% kanggo simpenan kawitan - top up nggunakake telpon seluler lan ndeleng carane cepet iku!
A Mobile Casino Free Bonus kanggo Desain Roulette Kamar Piyambak?
ing Vera & John Free Casino, kabeh iki ing SIM! Padha kurban winnings dijamin saben dina, Freeplay game saka Roulette lan Poker, kanggo Tema Slot lan Blackjack. Ndhaftar minangka anggota lan njaluk 100% simpenan bonus, nggawe kamar dhewe sing cocog karo kesenengan lan seneng luwih saka 500
apa Express Casino ngadeg metu saka kabeh promotor liyane pengabdian kanggo nelusuri mudhun paling casino mobile ora simpenan dibutuhake tawaran. Akeh merek top sing padha sing gedhe-gedhe ana kene ing Mobile Casino Fun- kang ngandhani soko ora iku?
kanthi NextCasino, Sampeyan Aja bakal Kudu simpenan Kanthi Kartu Kredit Maneh!
Apa apa nalika app casino mobile nyuwun kertu kredit nanging ora duwe? Pilih Casino Android pituwas dening Bill Phone pilihan ing Casino Next kanggo mobile. Gabung ing
Android sing cepet dadi tambah populer minangka Android wiwit dominating pasar. Kerching Slot Android wis katon longkangan ing casino online pasar lan cepet-cepet kanggo isi. Njaluk Panjenengan £ 10 welcome bonus kanggo miwiti,
dina nalika kabeh padha ana ana Bingo. Yen iku giliran free casino app Android kompatibel sampeyan sawise, katon ora luwih!
Slot - sampeyan uga njaluk € 140 welcome bonus. 14 opsi basa beda tegese pemain internasional kanggo seneng iku kanggo!
iku kabeh babagan nggawe sing aran kaya pemain. Casino app Android £ 10 Ora simpenan bonus ndadekake manawa sampeyan miwiti ing cathetan dhuwur lan tetep arep kantos sampeyan menang amba. Kanggo ndhuwur iku mati, sampeyan bakal njupuk £ 32 bonus kanggo saben £ 20 sing simpenan supaya carane mush saka Gamble sing pancene njupuk?
The Sky Is ora Limit Kanthi Virgin Online Purwakala kanggo dominating langit Virgin casino online mbuktikake yen langit ora watesan sing. Carane dhuwur sampeyan bakal aran nalika sampeyan lagi dianugerahi karo 200% simpenan match bonus? Caribbean Stud Poker
Bonus Online simpenan Cocokake – Pay Kanthi BT Landline Billing
Kanthi Maria Online Casino, sampeyan 5 Free giliran Away Saka Victory
Searching for game casino online free? Uga banjur mungkasi nggoleki amarga Maria Online wis wong kabeh. Panganggo anyar bakal nampa nganti £ 200 minangka simpenan bonus pisanan, supaya ora kantun metu ing kabeh tumindak!
BetVictor - Swara 600 Games Cukup kanggo Sampeyan
BetVictor nawakake pemain Uploaded saka sudhut game casino online free ora simpenan dibutuhake. Cukup klik ing lambang game Sampéyan lan muter ing nul
Nggawe akun lan nampa sing £ 10 bonus nalika wagering £ 25 pounds ing NGEDALAKEN WOH Jum'at.
The Epitome saka Fair-Play Gaming: BetFair Casino
game totoan Online wis tau iki macem! Play padha, nang padha, njaluk winnings Panjenengan uga-entuk kabeh ing BetFair online. Ing antawisipun kathah online game casino free kasedhiya, nggawe manawa kanggo mriksa metu Roulette lan Samba Brasil ayu!
Paling gedhe Casino Ndhukung Responsible Gaming Online – Gamble Aware!
Muga Best of Luck Irish Paddy kang Aja Kanthi Sampeyan!
Blackjack, utawa njelajah soko anyar karo Iron Man 3 - Lan seneng mau kabeh kanggo free.
Muter munggah, Muter munggah…iku Free Slot Casino Games wektu!
Yen sampeyan salah iPad, iPhone, utawa panganggo iPod, sampeyan bakal seneng ngerti sing casino online iki, bebarengan karo app gratis casino, wis dirancang istimewa kanggo sampeyan! blackjack, Hold'em, roller Roulette, sing nunggu sampeyan muter ing lan njelajah wong. Roller Casino Rocks!
Panjenengan Siap Kanggo Sawetara congenital giliran & Mobile
Ndaftar bonus, muter kanggo massive Progressive Jackpot Slot, Bets Sports, lan akeh liyane.
Castle Jackpot…Amarga Panjenengan pantes dadi Winner a!
Arep Aran kaya raja kraton? Castle Jackpot Online Casino nawakake slot casino free paling apik kanggo Android pengalaman. Ndhaftar saiki sampeyan njaluk nganti £ 400 ing bonus simpenan, lan nggabungake kaca Facebook kanggo lomba liyane eksklusif lan kode promo!
Jackpot City - Sampurna Dirancang kanggo kabutuhan Gambling Panjenengan
Aran kaya kang diganjar karo nganti £ 500 gratis mung kanggo nggawe simpenan kanggo muter game apik tenan? Ora mung ora Jackpot City duwe paling Slot kanggo Android, padha wis tak bonus paling gedhe banget!
Unleash Inner Chancer Panjenengan ing Wild Jack Online Casino
Padha wong 'kang wani menang’ lan sing tau truer saka ing WildJack. Aja fooled menyang mikir iku mung panggonan Blackjack. Sampeyan uga bakal njaluk
Tabel lan Card game sing kanggo wong…Kadang sawijining thrills cepet lan adrenalin kapenuhan nitih sing mung mung Slot Machines bisa njupuk kita ing. Yen sing cilik, mriksa metu Strictly Slot. Kabeh saka
Join Leo Vegas Dina kanggo Unleash Inner Beast Panjenengan!
Leo Vegas ndadekke kabeh fitur saka klub gambling online gedhe kanggo mobile karo slot Android lan game table sing secara harfiah nggawe sampeyan pengin nggero ing kasenengan! seneng 200% welcome bonus kanggo pemain anyar, ing 24/7 support lan mesthi jumlah ageng game kanggo pass wektu karo.
Yen iku slot dhuwit nyata kanggo telpon Android sampeyan sawise, katon ora luwih saka 188Bet. app seluler Fantastic lan ngidini tukang game kanggo simpenan lan mbatalake langsung. Simpenan £ 10 lan njaluk £ 30 bonus sambutan kanggo ndeleng dhewe.
€ 1,000 Welcome Paket ing 18Bet?
Iku ora bakal njupuk 18 taruhan kanggo miwiti kroso kaya juara ing
klub game iki pasugatan metu gratis £ 5 mobile casino ora simpenan bonus kanggo tau pamuter anyar sing pratandha munggah, tanpa sikil kanggo simpenan a sen single. gawe in-house sing wis musna liwat lan ngluwihi kanggo nggawa sampeyan sawetara sing paling free slot Android game, kabeh kudu do seneng wong!
Clubs Gambling Online sing njupuk Social Media dening Storm!
Sloto Lotto Online - Mulai totoan karo kanca-kanca
Ana apa-apa luwih saka gambling karo kanca-kanca, lan FaceBook paling gedhe situs jejaring sosial. Nggabungke loro sing dipilih menang kang kok Sloto kang slot casino kanggo Android sing dadi luwih nyenengake lan menehi casino seluler ora Camping simpenan game roto sing dhuwit!
Sapa Said Gambling Ana Game a Gentleman kang?
Sampeyan bisa uga wis sapisan, nanging sing dina sing dawa dawa! Genting epitomizes kabeh ngene nyana saka situs gambling online: A antarmuka ayu, grafis canggih, lan game trendi. Nanging, slot Android seluler ora simpenan sing nuduhake yen lagi ora mbatalake exclusionary! Play akeh Bintang sing game FREE Android Slot - Sherlock Mystery, Treasures Mayan, utawa Cash Wisaya - kanggo ing mode laku, utawa entuk nganti £ 1,000 ing 'mbendel pamuter bonus anyar' sing.
Ageng Jackpot Digdaya & Supreme Casino.com Hiburan
Sembarang klub gambling sing wiwit mati dening aturan pemain nganti € 3.200 ing sambutan bonus temenan disiapake kanggo nyelehake dhuwit ngendi cangkeme nalika iku teka mbayar
Blackjack, uga klasik Tabel kayata Baccarat lan Poker. Senajan pemain ora nemokake sembarang casino mobile ora simpenan nawakake kene, bonus eksklusif, tawaran awis-bali, lan promosi mangsan luwih saka ijol!
TAWARAN mandhap – Mriksa BACK SOON
Gaming Club: Luwih saka House Gambling, Iku Komunitas International!
Nggolek lingkungan loropaken kanggo seneng gambling diversions ing ora biaya tambahan? Gaming Club Online punika lan nunggu sampeyan! Lagi nawakne liwat 400 diversions Freeplay uga nganti £ 2,000 ing bonus simpenan match.
Pengin Gabung Professional Gamblers Player Playground?
Freeplay Slot lan Table Games ing basa banget dhewe? Betsson Online Casino punika gawe marem perlu. Senadyan milih disenengi basa komunikasi, sampeyan bakal dijupuk menyang donya Betsson kang apik saka game. Apa ing Go utawa saka browser Internet Panjenengan, seneng Bingo, poker, Blackjack lan kathah Slot Freeplay!
Preduli saka apa sing lagi in kanggo menang iku, utawa Spinning kanggo kick of ngengingi kombinasi menang, Slot casino free lan seluler casino ora nawakake simpenan sing gedhe fun. Seneng pilihan massive kita Slot ndhuwur, Tabel Games, Roulette lan liyane ing
Njaluk Top VIP Casino Nawakake ing kothak mlebu
karo penceng artis cilik karo rimta beru ginting karo penceng artis cilik karo rimta beru
mbesuk ngancik tutuping tahun, sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu, bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa, apasurya padha bethara Kresna, awatak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
landheping trisula pucuk, gegawe pati utawa utang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
iki dalan kanggo sing eling lan waspada, ing zaman kalabendu Jawa, aja nglarang dalem
tan ngasorake liyan, para kawula padha suka-suka, marga adiling pangeran wus teka, ratune nyembah kawula, angagem trisula wedha, para pandhita hiya padha muja, hiya iku momongane kaki Sabdopalon, sing wis adu wirang nanging kondhang, genaha kacetha kanthi njingglang, nora ana wong ngresula kurang, hiya iku tandane kalabendu wis minger, centi wektu jejering kalamukti, andayani indering jagad raya padha asung bhekti
mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang
kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha,
turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa
sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang
mangrêti.”(“….. Paduka
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng
tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang
wêruha marang bênêr luput.”(“….. Sang
lek sampek kedaden temenan sumpah pengin nangis rasane
jiancuk ra enak dadi robot, iso diubah gak seh programme ???
Reply ↓	KUKUH April 27, 2012 at 4:35 am	Trisula adlah senjata dari PAGAR NUSA
Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial
» Unduh LAN USB Controller (gratis) / Download LAN USB Controller
Unduh LAN USB Controller (gratis) / Download LAN USB Controller
← Ibu	silabus bahasa Jawa →	Kanca	22
djenengé Ken Angrok. Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemoené layang iki ana ing Bali ḍèk tahoen 1891. Ken Angrok lair ana ing satjeḍaké Toemapel (Singasari), asal wong tani loemrah baé. Ken Angrok katjarita bagoes roepané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangadji adji lan wani marang penggawé loepoet. Ing sawidjining dina ana Brahmana ketemoe karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnoe. Anggoné kandha mangkono ikoe, awit Brahmana maoe ngerti yèn Ken Angrok ikoe wong kang gedhé karepe lan kenceng boediné. Brahmana bandjoer golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Toenggoel Ametoeng. Ora antara soewé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok bandjoer tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni djoemeneng. Ketemoening nalar Ken Angrok bandjoer ndandakaké keris becik marang Empoe Gandring. Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboidjo kepéncoet kepéngin nganggo, bandjoer nemboeng nyilih: oleh. Saka senengé, keris maoe saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké doewèké dhéwé. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok bandjoer nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané maoe dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. OEroesaning prakara: mitrané Ken
Ametoeng lan goemanti madeg adipati: Sang Poetri asmané Ken Dhedhes. Sasoewéné dicekel Ken Angrok negarané tata, redja, wong cilik banget soengkemé. Sawisé mbedhah karadjan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok bandjoer emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahoen 1222 mbedhah pradja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratoe ing Kedhiri Praboe Kertadjaya séda nggantoeng sabalané kang padha toehoe. Kedhiri bandjoer ditandoeri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratoe darah Empoe Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok bandjoer djoemeneng Ratoe gedhé, djedjoeloek Praboe Redjasa, yaikoe kang noeroenaké para ratoe ing
diparingi peparab Radèn Anoesapati. Dadi tetéla ing wektoe
becik lan Jayakatwang. malah ngremboegi para poenggawa kang ora cocog karo Tohdjaya diadjak ngraman. déné Kangdjeng rama poenika teka boten remen dhateng koela?" Sang Retna banget trenyoehing galih mireng atoer sasambaté kang poetra. nanging iya ora soewé. wasana bandjoer keprodjol pangandikané. Patih wredha dioendoer. nanging isih sinamoen ing semoe. Tohdjaya djoemeneng Nata. didhawoehi nyirnakaké kalilipé loro. Karatoné moendhak gedhé poelih kaya dhèk djamané Praboe Erlangga. Lemboe Ampal dhéwé bakal kena oekoem pati. nanging koerang ngatos atos.1292) Ratoe Singasari kang Kaping V. Bareng tekan ing nagara Tjina patrape ratoe Jawa kang mangkono ikoe maoe ndjalari
. Nganti tekan ing séda priyagoeng loro maoe roekoen banget. awit Radèn Tohdjaya ngerti yèn Anoesapati kang nyédani ramané. Bareng wis tekan mangsané. ditoempangi reca Syiwah. bandjoer ora wani moelih. Lemboe Ampal nggolèki radèn loro ora ketemoe. lan kersa ngoendjoek nganti dadi woeroe. nganti sok wani ngatoeri pènget marang Sang Praboe ing bab kang ora bener. Ana nayakaning pradja aran Banyak Widhe oetama Arya Wiraradja. nanging Sang Praboe ora menggalih. Pepatihe Sang Nata aran Raganatha roemeksa banget marang ratoené. Ana
wakilsoewana marang nagara Tjina perloe caos bekti (tahoen 1289). Satriya ikoe ora soengkem marang ratoené. Sang Nata séda ing tahoen 1268. poenapa. béda banget karo rayi rayiné. bandjoer wewarah saperloené. dadi wis ora campoer karo prakara pangrèh pradja. awoené sing separo dicandhi ana ing Welèri. adjedjoeloek Praboe Kartanagara. Satriya loro bandjoer ndhelik ana ing panggonané Pandji Patipati. Bathoeking Tjina oetoesan digambari
Madjapait. nganti dibasakaké: "Kaya Wisynoe lan kang raka Bathara Endra". Doemadakan ana poenggawa kang matoer prakara ikoe. nanging roemangsa yèn ora ditresnani ing Sang Praboe. poetrané Anoesapati. Wiwit timoer nganti diwasa Sang Pangéran
yasané Empoe Gandring disoewoen. Sang Praboe nganti nemahi séda. kang poetra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan. moelané soemedya males oekoem lan iya kelakon. 05 Pérangan Kang Kapisan Bab 5 Joemenengé Kartanagara ing Toemapel (1268 . Wiraradja malah diangkat dadi adipati ana ing Madoera. malah wis sekoethon karo Jayakatwang. Ing sawidjining dina Anoesapati kelair marang iboené mangkéné: "Iboe. lan kasoesastran. Layoné Sang Praboe dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anoesapati banget ing pangoengoené. Kang iboe lamba ing galih. adipati ing Daha. Ranggawoeni djoemeneng Nata adjedjoeloek Syri Wisynoewardhana nganti nakdhèrèké Narasinga. malah bandjoer milih patih liya kang bisa ngladèni karsané. Sasédané Syri Wisynoewardhana pangéran pati djoemeneng Nata. arep mbaléla. Sang Praboe manggalih marang kawroeh kagoenan. Anoesapati nggentèni djoemeneng Nata. Sang Retna mbabar poetra kakoeng. Patih anyar senengé moeng ngalem marang ratoené lan ngladosi oendjoek oendjoekan. winisoeda dadi: nayaka pradata. sanalika bandjoer doewé sedya males oekoem. sing separo dipethak ana candhi Jago (Toempang) nganggo reca Boedha. yèn ora bisa kelakon. ngoengsi marang Pandji Patipati. Doemadakan ana sawidjining Brahmana kang welas marang radèn loro. Benginé Sang Praboe séda kapradjaya ing doeratmaka. lan iya manggalih marang oendhaking djadjahan. diparingi keris maoe lan diweroehaké ing wewadiné. Katjarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Toenggoel Ametoeng wis ambobot. yaikoe: Ranggawoeni. Anoesapati bandjoer nimbali abdiné kekasih. pawatané moeng kepingin banget anganggo. Anoesapati djoemeneng ora soewé. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro. djoemeneng mekasi. ora nimbangi roemeksaning patih setya ikoe. nanging Sang Praboe ora rena ing galih. nelakaké doekané Sang
pangéran saka ing Indhoe Boeri. besoeké arep mbalik moengsoeh Tjina. Ing tahoen 1268 Praboe Kartanagara anggandjar
. nanging ora soewé çrividjaya bisa komboel manèh. lan iya kelakon soewita ing Daha. Radèn Widjaya nyoewoen manggon ing kono iya dililani. Radèn Widjaya. Ing ngisor iki tjrita sathithik toemraping
ing bangsa Tjina nagara: Sambotsai). Riooew sarta koetha koetha akèh ing Bornéo apadéné poelo poelo ing Moloko. Ing sadjroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrividjaya pecah dadi karadjan cilik cilik. Loeroegan ikoe diarani: Pamalayoe. lan iya weroeh oega yèn ing
dhangan baé. isih doemoenoeng sanak karo darah Poernawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 . ana ing kono padha dedhoekoeh. Ing tahoen 686 ratoe agoeng ing negara çrividjaya ngloeroegi Tanah Jawa. Katjarita pasoewitané kanggep banget. Katjarita ratoe ing Foenan. awit isih ngenteni pradjoerit saka nagara Tjina kang arep ngoekoem wong Singasari. Ana ing Madoera ditampani kalawan becik. Bareng Radèn Widjaya wis manggon ing Madjapait. Ratoe ratoené padha darah Warman. Awit saka ikoe désa ingkono maoe bandjoer didjenengaké Madjapait. Malaka. apadéné darah Moelawarman ing Koetai lan Bornéo dhèk watara
tanah Soematra. Jayakatwang ngleksanani. ngroesak kraton Daha. Kambodja lan malah tekan Tanah Jawa. Pradja ikoe adjeg enggoné nglakokaké oetoesan marang Naréndra ing Tjina. ananging Wiraradja akon sabar dhisik. moeng kari nggawa bala 12. nanging wis kaslepek karoban wong Daha. moelané bandjoer kepeksa ngoncati. Kaleboe wilangan 12 ikoe ana satriyané loro. Ing tahoen1292 ana pradjoerit gedhé saka ing Tjina arep ngoekoem ing koewanéné wong Jawa. Radèn Widjaya diatoeri soewita menyang Daha. toehoe oetawa lamis. Karepe Wiraradja arep ngréwangi Tjina baé dhisik.5. Ing saantaraning tahoen 1275 lan 1293 wong
Melayoe kono akèh reroesoeh. nanging rasané pait. ajaké ratoe ikoe kang yasa reca reca ing tanah Pasémah. genti genti nggéndhong Sang Poetri garwané Radèn Widjaya. wayahè Narasinga. menang. lan Singasari kelakon bedhah. Wiraradja sing arep nglantaraké. wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké. Bareng Tanah Jawa gedhé
doekané ratoe binathara ing Tjina. Katjarita nalika babade tanah Trik maoe. roemangsa wis wayahè tata tata males oekoem.
Jambi. 06 Pérangan Kang Kapisan Bab 6 Karadjan Melajoe Ing Bab 5 ana critané Praboe Kartanagara enggoné andjangka oenḍaking djadjahané. Remboegé Wiraradja. Kabèh piwoelangé Wiraradja ditindakaké. Wiraradja bandjoer boyong sakoelawargané lan sapradjoerite menyang Madjapait ngoempoel dadi sidji karo Radèn Widjaja. ana wong kang methik woh madja dipangan. Yèn wis antara soewé diatoeri nyoewoen tanah tanah Trik. nanging soewé soewé noeroeti. Wiraradja sasoewéné ana ing Madoera isih ngroengok ngroengokaké apa kang kalakon ana ing Singasari. wongé akèh kang padha
djoemeneng ana ing tanah kang sineboet tanah: "Melayoe" yaikoe saikiné Jambi. Palembang. bandjoer ngedegaké nagara gedhé. amarga saka pinteré noedjoe karsa. padha manggon ing sakiwa tengening
Radèn Widjaya noeroet ing pitoedhoeh. Nagara çrividjaya djadjahané kira kira Soematra sisih kidoel lan tengah. Sang Pangéran maoené ora karsa. djenengé karadjan çrividjaya (= Syriwidjaya. moelané ora rekasa pinoerih sédané. doewè atoer marang Goestiné soepaya ngoengsi menyang Madoera.
Kang koewasa ing tanah Palembang kaseboet djeneng Arya Damar noeroenaké Radèn Patah (+/tahoen 1500). Sang Radja Tribhoewana mèloe karo bangsa Jawa ngloeroegi tanah Padhang Hoeloe. djedjoeloek Kertaredjasa Jayawardhana oetawa Brawidjaya I (tahoen 1294 . ing saikiné ora adoh karo
Jv/Babad_Tanah_Djawi_lan_Tanah-Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_6" 07 Pérangan Kang Kapisan Bab 7
menyang ing Tanah Jawa perloe arep ngoekoem Praboe Kartanagara. sédané lagi saiki baé. Wiraradja dibagèhi tanah Loemadjang saoeroeté. panggonané Radèn Widjaya ditempoeh ing wong Daha. malah bandjoer diangkat dadi radja ing kono. Awit saka ambroeking karaton Madjapait. Ana ing pacekan (Soerabaya) praoe Jawa kalah.1309) Sawisé djoemeneng Nata. besoeké kalah karo Banten. pèni pèni radja pèni didjarah rayah. Radèn Widjaya éntoek pitoeloengané wong Tjina bisa menang. Ing tahoen 1295 R. Saka garwa paminggir iki Sang Praboe kagoengan poetra R. Ing nalika pandjenengané Praboe Kertaredjasa
. Sang Praboe anggegandjar marang sakabèhing kawoela kang
Soematra sisih kidoel kono toemekané dina iki oega iya isih akèh tilas tilasé. Katjarita Radèn Widjaya dhèk djaman samono woes wiwit mbalela marang Jayakatwang ratoe ing Daha. Daha bedhah. nanging ora nganti dadi perang. Joemenengé ana ing Menangkabaoe wiwit tahoen 1347 tekan 1375. Poetriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Praboe. ikoe ngloeroegi Menangkabaoe. loeroegan maoe ora oleh gawé. Ora antara soewé. kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika ikoe wis séda). senadyan kesoesoe soesoe meksa isih bisa anggawa barang rayahan. kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel pradja. Ing tahoen 1377 koetha Sanbotsai ing tanah Palembang rinoesak ing balané Praboe Ayamwoeroek. loewih loewih toemraping basa lan sastrané. moelané koethané bandjoer djeneng Menangkabaoe ikoe. Sapoengkoeré Sang Aditya wis ora ana radja ing Menangkabaoe kang kecrita. ana ing tanah Menangkabaoe kono. Karadjan ikoe ing besoeké kaleboe
soewé Madjapait. Sarèhné doewè pangarep arep bisaa ditoeloengi ing Tjina noempes ratoe ing
Adityawarman nagarané ing Malayoepoera. Toemeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katoemanggoengan isih dipoendhi poendhi marang bangsa Menangkabaoe. pengadji mas satengah yoeta tail lan tawanan wong satoes saka Daha. poetrané Praboe Kartanagara digawa oncad menyang Madjapait. adjedjoeloek Jayanégara. kalah enggoné adoe kebo. ing saiki isih akèh titiké. iboené kang ngembani nyekel pradja Kedhiri. marang pandjenengané. Negarané pecah pecah. ambawa pribadhi. Wasana ing tahoen 1293 koetha Daha dikepoeng ing balané Shih Pih lan Radèn Widjaya. kang ing tahoen 1347 woes merdika. noeli bala Tjina arep ngloeroegi9 Daha. Kalagemet lagi yoeswa sataoen wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratoe ing
Bandjarmasin). Ing tahoen 1365 poedjangga iki nganggit layang kang aran
dicaosaké. Padésan ing sakoebenging candhi oetawa padhépokaning para pandhita loemrahè oega dadi boemi pradikan. Para satriya kang mèloe lara lapa dhèk djamané Radèn Widjaya saiki ora oleh ati. Madjapait ing wektoe ikoe emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh. kayata: Toeban. Tanah Jawa karo Tjina becik manèh. moelané padha diparingi loenggoeh boemi dhéwé dhéwé kang diarani boemi: Pradikan. kang bandjoer didjoemenengaké Nata. Praboe Wangi séda ing paprangan lan akèh poenggawané kang mati ana paprangan. soetra biroe. Blambangan lan Sélebes sabagéyan. perdagangané gedhé. Sasédané Praboe
aran Nala. coela warak. Karepe Gadjahmada arep noengkoelaké satanah Jawa kabèh lan poelo poelo sakiwatengené. Ana manèh poedjangga aran Empoe Tantoelar nganggit layang Ardjoenawiwaha. Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning djaksa lan oleh loenggoeh boemi Singasari sawewengkoné. ananging Praboe Wangi
ana ing tanah Soendha maoe adjedjoeloek Praboe Wangi. Ing tahoen 1328 Sang Praboe séda. merdjan. Sang nata dewi krama oleh satriya. nanging isih diembani kang iboe nganti tekan tahoen 1350. Ing djaman ikoe ana poedjangga kraton
ngraman. Déné koewadjibané para santana oetawa adipati maoe ing mangsa kang woes ditamtokaké koedoe ngadhep ing pandjenengané Nata. nanging temahan asor djoerite. Retrieved from "http://wikisource. Soembawa (Dompo). Ing Tanah Jawa ing wektoe ikoe akèh palaboehan ramé. Soematra. Kawoela liyané
. rami.org/wiki/Jv/Babad_Tanah_Djawi_lan_Tanah-Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_7" 08 Pérangan Kang Kapisan Bab 8 Ajam Woeroek. Sélebes (Banggawai. dicidra ing doekoen kang didhawoehi ambedhel salirané. Madoera. sregep lan djedjeg penggalihé. Saka ing Tanah Jawa. awit Sang Praboe moeng anggega atoering nayakané kang aran Mahapati. isih madeg dhéwé ing sateroesé. Ratoe kang kaping IV ing Madjapait (tahoen 1350 . wiwit Lampoeng tekan Acih (Perlak). Praboe Ayam Woeroek tetep djoemeneng ratoe agoeng binathara ngerèh sapepadhaning ratoe. Ing Jaman samono paro adjar oetawa pandhita (agama Boedha oetawa Syiwah) mèloe nindakaké paprentahan nagara.1389) Awit saking gedhéné lelaboehané Patih Gadjahmada. wong Tjina teka ing Tanah Jawa nggawa mas. Bantaiyan). Nalika djamané ratoe iki ing bawah karaton Madjapait kena dibasakaké oengsoem kraman. wongé diwadjibaké djaga lan ngopèni candhi padhépokan maoe. kopi kapri. ewadéné tanah Soendha ora dibawah Madjapait.Jayawardhana ikoe. kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah. Canggoe. welirang. kayoe warna warna. misoewoer pinter. Tanah Soendha ora diteloekaké. Florès (Larantoeka). moelané kabèh padha doewè dalem becik becik ana ing Madjapait. Ora let soewé yaikoe tahoen 1334 Soembawa lan Bali bedhah bandjoer kabawah marang Madjapait. nganti dadi perang. Salaiya. bangsa dandanan koeningan oetawa tembaga. Sedayoe. moewoehi asrining nagara. manoek djakatoewa lan barang nam naman. Gadjahmada dadi warangkaning ratoe.
Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris. Ing nagara Madjapait wis akèh omah kang becik becik.padha kena padjeg
badjag kang padha nganggoe gawé ing saoeroeting pasisir. Akèh wong main lan adoe djago totohané gedhéni. Papan ikoe arané "Boebat" Sang Nata kerep lelana tinggal nagara. ratoe liyané djedjoeloek Wastoekencana lan Praboe
. Wong wong dhèk djaman samono padha doyan nginang. Wong yèn mati djisime diobong. pambayare nganggo dhoewit sing diarani Kèpèng. Soewé soewé koetha Madjapait dadi roesak. agama Islam wis mleboe saka sathithik. pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané. komboele ing Tanah Jawa Wétan dhèk poengkasané abad
kagoenan. déné omah kang loemrah padha apager gedhég. Padjeg radjakaya. lan kena ing pagawéyan goegoer goenoeng lan sapepadhané. adjedjoeloek Wikramawardhana (tahoen 1389 . kersané arep mandhita. poetra lan sentanané padha reboetan nggentèni keprabon. moeng ana kang katjarita kradjan Soendha ing tahoen 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak. senengané padha toekoe bala pecah saka djoeragan Tjina. wong wadon geloengan kondhé. Isih sadjroning djaman Madjapait. bandjoer Praboe Bhrawidjaya V (1468 . perloe kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara. awit ing tahoen 1521 lan 1541 nagara Madjapait isih kecrita koetha kang gedhé. awit teloek teloekan ing tanah sabrang bandjoer padha wani mbangkang woes ora gelem kabawah Madjapait. kayata: ngoekir oekir
djoemeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan. Kedhiri lan oega mbedhah Madjapait (tahoen 1478). lan ing wiwitané abad kang pat belas.1478). Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adoe adoe kéwan oetawa oewong oetawa kanggo karaméyan liya liyané. Pametoning pradja gedhé banget. poetrané Praboe Wikramawardhana saka garwa paminggir. Ana ratoe ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri. awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya. sakidoel koeloné Soerabaya) djedjoeloek Praboe
Sadjroning djoemeneng sing kèri iki Sang Praboe neroesaké merangi santanané kang woes kabandjoer ngraman nalika Sang Praboe djengkar saka kraton. padha genti genti ninggal negarané. Ing Priyangan sisih wétan ana kradjané aran Galoeh. Déné kang nggentèni keprabon Madjapait poetra mantoené Sang Nata. yèn sing mati ikoe bangsa loehoer oetawa wong soegih bodjo bodjoné (randha randhané) padha mèloe obong. Ing tahoen 1400 Sang Praboe sèlèh keprabon. Teroesé bandjoer bandjoer Praboe Kertawidjaya (1447 . ing Blambangan
ora diseboetaké. Ing tahoen 1428 . Enggoné ora ana wong manca kang mleboe mrono. saya soewé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhoe ana ing Jawa Wétan. Moenggoeh kaananing tanah Soendha ing wektoe ikoe ora pati kasoemoeroepan. Moenggoeh babade ratoe ratoe kang wekasan iki ora terang. moeng baé panggawéné reca reca kang apik apik ikoe nganggo toentoenaning wong Indhoe oetawa noeroen kagoenan Indhoe. ananging ing djero racaké ana pethiné watoe kang santosa perloe kanggo nyimpen barangé kang pangadji.1466).1452) lan manèh Praboe Bhra Hiyang Poerwawisyesa (1456 . Wong lanang padha ngoré ramboet. lan gegaman ikoe kerep diempakaké. Prakara patèn pinatèn wis dadi loemrah.
dadi gedhé banget. payoné sirap. awoedjoed pager bata tilas moebeng lan tilas gapoera (Candhi Tikoes. Madjapait lagi oenggoel oenggoele. samoebarang lagi sarwa ondjo. Cekaking tjarita: Nalika
iki nganti soewé dadi nganakaké kapitoenan akèh lan karoesakan gedhé. nglèrèg marang tanah Bali. padjeg panggaotan lan tambangan ing wektoe samono iya wis ana. gedhong gedhong. kayata: kraton.1468). Bedhahè Madjapait ikoe koethané ora diroesak.
1525). kang padha dedagangan ing Malaka.1799 09 Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 1 Karadjan Demak lan Karadjan Padjang +/. ngerèh koetha koetha ing pasisir lor lan oega mbawahaké djadjahan Madjapait. asma Nyai Gedhé Malaka. ana ing kono yasa kedhaton lan mesdjid.tahoen 1500 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahoen 1400 . Ing tahoen 1511 Pati OEnoes mbedhah Jepara. Toelisan kang ana ing watoe kono nerangaké manawa Sang Praboe yasa segaran. Padha padha boepati ing pasisir pati OEnoes ikoe kang koewasa dhéwé. Indhiya Boeri lan Indhiya Ngarep. Ing tahoen 1513 ngloeroegi Malaka. Karadjan iki aran Padjadjaran. Para boepati maoe loemrahè wis padha Islam wiwit toemapaking abad kaping 16 (tahoen 1500 .1425. Soenan Ngampel lan Soenan Bonang ikoe dadi panoenggalané para wali. apadéné mriyem pirang pirang. Ing poengkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong
Koelon. Ing tahoen 1521 Pati OEnoes séda isih enèm lan ora tinggal poetra.000. Nanging panémpoehé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi. Jalaran saka ikoe kerep baé perang karo para radja agama Indhoe kang manggon ing tengahing
let sidji yaikoe Radèn Trenggana. Koethané ora diroesak. nganti Pati OEnoes kapeksa bali lan ora oleh gawé. Pati OEnoes ing tahoen 1518 oega ngalahaké Madjapait nanging Madjapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. nganti saiki pasareané isih. Padjadjaran semoené kradjan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang. ing tahoen 1433 Sang
Ing tahoen 1292 ing tanah Perlak ing poelo Soematra wis ana wong Islam. Pati OEnoes oega kaseboet Pangéran Sabrang Lor. soedagar Indhoe lan Pèrsi oega ana sing teka ing kono lan noeli mencaraké agama Islam marang wong wong.
karo Radèn Rahmat oetawa Soenan Ngampel (sacedhaké Soerabaya). Ing tahoen 1458 ing Demak wis ana mesdjid becik. Lan bisa ngloempoekaké praoe kèhé nganti sangang poeloeh lan pradjoerit 12. Enggoné tata tata arep ngloeroeg maoe nganti pitoeng tahoen lawasé. Tekané padha saka Goedjarat. padha sinaoe agama Islam. tanah Tjina. wani nglakoni sakarep karep. dadiné Islam terkadhang sok kepeksa. Bareng koewasané karaton Madjapait saya soewé saya soeda. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa. Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaikoe soedagar Jawa saka Toeban lan Gresik. Pérangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah Jawa Wiwit Adegé Karadjan Karadjan Islam
Soeltan Demak kang kapisan. ing tahoen 1300 ana wong Islam manggon Samoedra Paséi. djalaran rayiné toemoeli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn. séda ana ing Gresik ing tahoen 1419.Wang(g)i. Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Soenan Kali Jaga (ing Demak). ngadegaké koetha anyar aran Pakoean (Batoetoelis). Soedagar soedagar djawa maoe padha bali marang Tanah Jawa Wétan. moeng poesaka kraton bandjoer digawa menyang Demak sarta Pati OEnoes ngakoe nggentèni ratoe Madjapait. Sing misoewoer yaikoe: Maoelana Malik Ibrahim (wong Persi?). kang aran Pangéran Moekmin. Nyai Gedhé Malaka ikoe marasepoehé Radèn Patah oetawa Panémbahan Jimboen. wis disédani poetrané radèn Trenggana.
oetawa Soenan Prawata. wong kang manggon ing kono loewih 23. blambangan lan Panaroekan kabawah ratoe agama Syiwah ing Blambangan. Soenan Prawata ikoe kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn.
poesaka kraton menyang Padjang lan noeli didjoemenengaké Soeltan déning Soenan Giri. Pelaboehan bawah Demak akèh sing
kang mentas didoekani. ora oleh gawé. Déné Blambangan ikoe bawah Bali. kang ing besoeké dadi adipati ing Madoera. dadi tanah kasoeltanan. yaikoe Mas Krèbèt. Pati. malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang. Ana sing krama oleh
ora doewè pangoewasa. kang asma: Adiwidjaya. Krapyak (Kedhoe sisih kidoel koelon. djalaran ing tahoen +/1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanoedin. nanging doeroeng nganti bedhah. Poetrané Soeltan Trenggana akèh.org/wiki/Jv/Babad_Tanah_Djawi_lan_Tanah-Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_9"
. Ing semoe poetrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama. Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Moekmin sagarwané. Nalika Adiwidjaya djoemeneng ratoe ana ing Padjang. kayata: Jepara. Toeban. Jadjahan djadjahan ing Padjang kapréntah ing pangéran (adipati) yaikoe: Soerabaya. kang oega mbawahaké Bali lan Soembawa (tahoen 1575). lan Pangéran Timoer. djalaran Soeltan Trenggana séda cinidra déning sawidjining poenakawan santana. Gresik lan Jaratan. Pemalang (Tegal). Poetra poetriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé. sakoeloné bengawan Sala. Blitar (Kedhiri). Gresik lan Jaratan ikoe sing ramé dhéwé. Ing tahoen 1546 Soenan Goenoeng Jati kalawan Soeltan Trenggana arep mbedhah
Penulisan Aksara JawaTokoh WayangPandawa Gubah (Ringkasan Bhs Indonesia)
Slamet Priyadi Niat ingsunmatek aji, Ajiku Jala Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
Rahasia Terlarang Terbongkarnya Satria Piningit Presiden Republik Indonesia
Bocah-bocah wadon sing lagi nyoblos presiden isih podho bingung, endi sing kudu arep dicoblos.
"Mbah sesuk njenengan arep nyoblos sinten? "Kowe ki pancen kurang pengalaman, kurang sinau bab ngaurip. Coblosan ngono barang sepele lan gampang.
Saiki wangsulana pitakonku iki, "Yen kowe dikongkon milih, pilih milih "JOKO" apa "DUDHO", kowe milih sing endi?"
"Nggih jelas milih sing "JOKO" to Mbah.
"Gene pinter!" Kana! kandhani kanca-kancamu...!
Fu 2007 isih joss,nek Fu sing saiki
Ngawiti Ingsun aniyat awedhar Carakan sungsang kelawan estu ridoneng Gusti Owloh, Sekabeh puji kagungane Owloh. Lan Mugi-mugi
rahmat takdime sopo Owloh paring marang Bendaro Kito Kanjeng Nabi
Muhammad kang dadi pungkasane piro-piro poro Nabi. Salim karahajan saking Ponakwan Mugi ketampi marang Mbahe Ki Tyang Alus, Kiageng Rektor Bengawan Candhu lan poro pinih sepuh ugi sederek sdaya kang jumenenging Giri Kamulyan KWA. Nyuwun idin kula ponakawan wehi pangawikan kang setitik mugi dados nambahi wawasan lan mugi-mugi agem gunani. Saderenge bokmenawi wonten kelepatan lan keplesede ilat nyuwun denampura, kritik lan saran ingkang ponakwan ajengaken.
Bismillahi, Aksara Jawa (aksara aji saka) atau biasa disebut
Carakan memiliki banyak sekali misteri & teka-teki yang dikandungnya.
ROHMANI ROHIMI, NIYAT INGSUN DERES AJI CARAKAN SUNGSANG, OTOT KAWAT BALUNG WESI KULIT LAPIS
← Tembung Camboran Wancah	Ukara Pakon (Kongkonan/Pangakon) Lan Ukara Pitakon →
April 18, 2009 by senengsinaujawa	Menawa sampeyan kabeh ngendikan, samesthine kudu dhelok kahanan, marang sapa, ana ngendhi. Ana ing basa Jawa, menawa ngobrol karo kanca sabarakan utawa padha umure, sing wis dikenal akrab cukup nganggo basa ngoko ora apa-apa. Menawa ngobrol karo sing wus sepuh banget nganggo kromo inggil. Kromo tengah-tengah digunakake menawa lagi ngobrol karo wong tuwo nanging ana kahanan sing ora patio resmi, isa uga kanggo mbasakake awake dhewe menawa lagi ngobrol nganggo kromo inggil marang sing luwih tuwa.
“Menapa Eyang inggih badhe kondhur, amargi kula sampun ajeng manthuk”.
Ngendhika nganggo basa kromo marang wong liya mujudake pangurmatan liyan, nanging ora teges menawa ngendhika nganggo basa ngoko ki ora ngurmati, ning kahanan wae utawa malah dianggep awake dhewe kanca akrab.
Sg dadi kunjuk 11 ws=23=5, 11=2
Cm 47-(50).=(2.5)
humbermania defoc 0905 says:	November 9, 2010 at 8:52 pm	ngaturaken tanggap warso kaping kalih katur rencang2 SOLO,hamugi-mugi migunani tumrap liyan,nuwun
ingkang kawula kurmati. Saderengipun, sumangga kita sesarengan muji syukur ing pangarsanipun Gusti ingkang Akarya Jagad, awit sih nugraha ingkang kaparengaken dhumateng kita sedaya, saengga ing siang/dalu menika kita sedaya saged sesarengan makempal ing papan saha wekdal menika kanthi raharja mboten kirang satunggal menapa.
Salajengipun, kula minangka ketua panitia penyelenggara pengetan Hari Kartini ngaturaken agenging panuwun dhumateng panjenengan para rawuh ingkang sampun nglonggaraken wekdal kersa rawuh undangan ingkang sampun lumantar dhumateng panjenengan sedaya.
Para rawuh sedaya, sampun kita mangertosi bilih Raden Ajeng Kartini miyos nalika tanggal 21 April 1879 ing Jepara. Pramila ing tanggal 21 April menika kita pangeti minangka dinten lairipun Raden Ajeng Kartini. Kangge mengeti perjuanganipun Raden Ajeng Kartini ingkang sampun ngangkat drajatipun wanita Indonesia ngantos saged sami kaliyan drajating priya.
Rikala gesangipun Raden Ajeng Kartini, para wanita Indonesia tansah wonten ing pingitan. Para wanita mboten dipun keparengaken sekolah. Boten kepareng gadhah padamelan sami kaliyan priya. Nanging samenika, para wanita sampun sami drajatipun kaliyan kaum priya.
Asil perjuanganing Raden Ajeng Kartini pranyata saestu saged kaleksanan, samenika sampun kathah para wanita ingkang lenggah ing jabatan penting dados ketua utawi pemimpin, kados Ibu Megawati Sukarnoputri Presiden Republik Indonesia ingkang kaping gangsal.
Saupami Raden Ajeng Kartini taksih sugeng temtu remen priksa kawontenan kaum wanita ing wanci menika. Hak-hakipun, sami kaliyan para priya. Emansipasi ingkang dipunkersakaken R.A Kartini inggih menika ngagenging haking panggesangan sami antawisipun priya kaliyan wanita, menawi priya saged sinau ing pawitan luhur, wanita inggih dipun parengaken. Wanita mboten naming ing pawon.
Para rawuh sedaya ingkang kula kurmati, menawi para wanita sampun sami nyambut damel kangge majengaken negari tuwin agami, nanging mboten kesupen wanita gadhah jejibahan anggulawentah putra ing kulawarga lan ugi makarya minangka tandha darma bektinipun dhateng negari.
Pamung menika ingkang saged kula aturaken, mboten kesupen kula ngaturaken agunging panuwun, dhumateng para rawuh ingkang sami nyyengkuyung pangetan menika kanthi biyantu arupi menapa kemawon. mugi sedaya wau pikantuk piwales ingkang murwat saking Gusti Ingkang Akarya Jagad.
Menawi anggen kula matur wonten kalepatan saha solah bawa ingkang kirang mranani
punya dana cekak, yang penting ono rupo, sing penting duwe mobil, anyar sisan. ora sering nang bengkel, ora
maring pengeran Kang paring rohmat lan kanikmatan Rino wengine tanpo pitungan
Wayang Kulit – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki
on 2014-08-25 at 7:47 pm said:
A geni lan pedhang, sing vitupères telat kampanye marang nyopir adoh banget tengen lan sampeyan bebarengan mimpin menyang selokan
Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng susuhunan Prince King Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
pagelaran wayang kulit, wayang orang, ketoprak, tari-tarian, upacara sekaten, perkawinan, khitanan,
ukk kelas 7	macapatan →	Luhuring Pakarti R. A Kartini	23
Wulan April sapunika raket sanget gegayutanipun kaliyan RA Kartini. Saben mengeti dinten miyosipun Kartini, sampun dados tradisi bilih sapunika wonten adicara manekawarna. Sapunika namung kagem ngormati perjuangan Kartini nggayuh hak emansipasi. Namung, boten ateges tiyang estri nilaraken jatidirinipun. Raden Ajeng Kartini prinyantun ingkang miyos
remen sinau, lan luwe sanget menawi wonten gegayutanipun kaliyan kawruh. Kartini nate sekolah wonten sekolahan Belanda, saderengipun piyambakipun dipunpingit. Wonten satunggaling dinten, rencangipun Belanda mundhut pirsa bilih
ingkang dipunkintun dening rencangipun Belanda, piyambakipun saget criyos unek-unekipun. Serat-serat kala wau sampun dibukukaken kanthi irah-irahan
Wiwit jabatan ingkang paling ngandhap dumugi presiden sampun saget dipungayuh denging priyantun istri. Ananging, mbok menawi mekaten, kodratipun priyantun istri ugi ampun kesupen. Tiyang istri kejaba dados wanita karir, kalenggahanipun sampun inggil, tetep mawon kedah dados ibu kang kagungan kejibah mbangun moralipun putra-putrinipun.
Priyantun istri kedah wantun mernata. Tegesipun inggih punika piyambakipun dados garwa kagem kakungipun, ibu kangge putra-putrinipun, kedah tansah mernata kaluwarganipun kanthi sabecik-becikipun. Tansah paring
kedah dipunlajengaken kanthi bener lan pener. Ampun ngantos nyimpang saking paugeranipun priyantun istri. Ingkang penting sanget, priyantun istri ampun dipunlecehaken amargi saking tumindakipun piyambak utawi saking tiyang sanes.
lha arane ge rombongan ya akeh to lek… soale ngerti 20M kuwi bisa go mangan 7 turunan “rombengan” sing nang 40 mobil kae…
Balas	azizyhoree berkata:	Februari 10, 2011 pukul 10:19 AM	semoga tidak di korupsi http://azizyhoree.wordpress.com/2011/02/10/warung-dohc-kedatangan-
secercah harapan “wah nek ngene terus uuuapik iki, paling ora enek wakil jatim di semifinal, lha piye, persik karo deltras wes ngothak” iku jare persikmania sing nontok nok halabes-e ayas. Ayas bengok bengok gak karuan koyok wong kesurupan, wes gak idrek gak popo pokoke isok nok senayan maneh.
jaman saiki…menyikapi Fenomena aliran sesat…???
Ojo emosi poro sedulur., sing penting sayuk rukun bebarengan ro koncone…..
tapi tetep nggawe agomo to bos.. bos… lha ngko
Wulan April sapunika raket sanget gegayutanipun kaliyan RA Kartini. Saben mengeti dinten miyosipun Kartini, sampun dados tradisi bilih sapunika wonten adicara manekawarna. Sapunika namung kagem ngormati perjuangan Kartini nggayuh hak emansipasi. Namung, boten ateges tiyang estri nilaraken jatidirinipun.
Reply	wah biyen aku nomer 6. GRS 6. Awakmu nomer piro?
jelas wis tak posting ndik blog iki..
sampeyan wes nyideki iwan fals… lagune diterusno tambah dowo maneh,
Dalem Ingkang Wicaksana Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV. Raja di keraton Mangkunegaran Solo.
Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah,
Ingkang sipat wisesa winisesa wus, Mulih mula ulanira. Mulane wong anom
Jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi,
Yakni disebut “tapa tapaking Hyang Sukma”.
Ngarep arep urub arsa den kurebi
Ingkang buka ing kijab bullah agaib,
Ochazuke?) utawa chazuke ya iku jeneng masakan Jepang utawa cara mangan awujud sega lan lawuh saanane kang disoki banyu tèh ijo, dashi, utawa jarang. Yūzuke ya iku jeneng liya kanggo sega kang disoki jarang.
Lawuh ditata ing ndhuwur sega banjur disoki banyu tèh (tèh ijo utawa hōjicha), dashi utawa banyu panas. Lawuh kang dianggo tuladhane
mujudake panganan kanggo ngganjel weteng ing sela-selane wektu mangan utawa nalika isih ngelih sadurunge turu. Ing omah makan tradhisional utawa papan adus banyu panas, tamu kerep ditawani ochazuke kanggo netralake rasa ing tutuk sawise mangan panganan mewah kang enak-enak.
(en) Japanese tea culture Sejarah ochazuke
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ochazuke&oldid=1118363"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
MANEH SI ……………. SING ASALE BANYU SAP SIJI
LHA MBEK SI ………….. IKU ASALE
yo iku mang .. EKER EKERAN KEAT .. wes dadi KEAT di eker eker maneh .... wes saiki gak usah sok robinhood .. mikir weteng dewe dewe .. mikir weteng dewe dewe ae durung karuan beres kok mikir wong lio ..
n werna ula iku slate kanggo biru, zaitun utawa tawny ireng (3-3½ kaki),
Dianggep salah siji saka ula sing paling mbebayani ing Afrika. venom sawijining
kira minangka beracun minangka ula krincing American Mojave, dianggep ing donya
paling ula ula krincing The muntaber cobra ora cokotan gumantung lingkungan
lan kahanan iku ing, lan uga enggo bareng pakulinan padha karo
bejone wong sing ngawur sik luwih bejo wong sing mikir"......opo yo ngono.....?????
KITAPara sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
Interior Masjid Kordoba utawi mezquita, panilaran saking Al-Andalus ingkang sapunika dados katedral Katulik Roma.
al-andalus) inggih punika nami laladan ing Ujung Iberia (Spanyol kaliyan Portugal) ingkang dipunpandhégani tiyang Islam, utawi tiyang Moor, antawis taun 711 lan 1492.[1] Al-Andalus ugi asring sinebat Andalusia, ananging sesebatan punika nggadhahi kaambiguan kaliyan wewengkon administratif ing Spanyol modhèrn Andalusia.
Iberia dipunkuwaosi déning Islam wiwit Peperangan Guadalete, nalikanipun wadyabala Umayyah ingkang dipunpandhégani Tariq bin Ziyad saged nelukaken tiyang-tiyang Visigoth ingkang nguwaosi laladan Iberia. Wiwitanipun Al-Andalus punika mlebet provinsi saking Kakhalifahan Umayyah (711-750), lajeng gantos dados Keamiran Kordoba (c. 750-929), Kekhalifahan Kordoba, (929-1031), lan pungkasanipun "taifa" ingkang tegesipun karajan-karajan alit
ingkang dipunkuwaosi kaliyan tiyang Islam ing jaman kapengker. Ing taun 1236, bèntèng kagungan tiyang Islam ingkang pungkasan ing Spanyol, Granada nyatakaken kalah dhumateng Ferdinand III saking Kastilia, lan dados laladan jajahanipun Kastilia, ngantos taun 1492 Muhammad XII nyerah penuh dhumateng Los Reyes Católicos (Karajan Katulik Spanyol) ingkang
Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi
ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Kamardikan Vietnam") didegaké Hồ Chí Minh taun 1941 kanggo merjuangaké kamardikan Vietnam saka Prancis lan ngusir pandhudhukan Jepang. Liga iki arupa organisasi sing béda karo
Perang Donya II[besut | besut sumber]
Pisanan[besut | besut sumber]
Senadyan mangkono, jroning mangsa sapérangan dina, tekané tentera Kuomintang Cina ing Vietnam kanggo ngawasi tekané manèh Tentera Diraja Jepang. Mula, Républik Demokratik Vietnam mung wujud sacara téori lan sabeneré durung nguwasani wewengkon ngendi-endi. Sapérangan sasi sabanjuré, pihak Cina, Vietnam lan Prancis nggayuh kasepakatan telung perkara. Pihak Prancis nyerahaké hak-hak tinentu ing Cina, Viet Minh nyarujuki baliné pihak Prancis minangka ijol marang janji-janji kamardikan jroning lingkungan Kamanunggalan Prancis lan pihak Cina sarujuk kanggo mundur saka tlatah Vietnam. Senadyan mangkono, rundhingan antarané Prancis lan Việt Minh cepet nemoni kagagalan, nuli chandhaké sepuluh taun peperangan nentang Prancis sing ditepungi minangka Perang Indochina Prancis, utawa Perang Prancis marang wong Vietnam.
Jendral Jean-Etienne Valluy saka Prancis kanthi cepet ngusir Việt Minh metu saka Hanoi. Infantriné sing duwé unit tamèng liwat Hanoi lan kalibat jroning peperangan-peperangan cilik nentang kumpulan-kumpulan Việt Minh ing pangasingan. Pihak Prancis ngepung markas Việt Minh, ya iku Việt Bắc nalika taun 1947, nanging gagal niwasaké angkatan Viet Minh, nuli kapeksa mundur. Kempen iki saiki dianggep minangka kamenangan Việt Minh marang kuwasané Prancis sing lengkap.
Việt Minh terus nentang Prancis saéngga taun 1949 sempadan Cina lan Viet Minh disambung dhéwé minangka kesan kempen sing diarani Chiến dịch Biên giới (Kempen Perbatasan). Cina paring marang Việt Minh markas pangayoman lan gegaman abot sing dipigunakaké kanggo nentang Prancis. Kanthi gegaman tambahan iki, Việt Minh bisa nguwasani akèh kawasan jaba bandar ing nagara.
Dadi kawigatèn[besut | besut sumber]
Révolusi Vietnam, disingkat minangka Việt Cách) sing digawé déning Nguyễn Hai Than lan Hồ Ngoc Lam, lan sabanjuré nyertani Parti Campuran Kebangsaan Vietnam nalika taun 1946.
Việt_Minh&oldid=1052454"	Kategori: ViètnamSajarah VietnamKamardikanPambrontakan ing Asia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 23 Maret 2016.
dening Gusti Ingkang Maha Asih. Saking sedoyo kemirahanipun ing wekdal menika, kita tasih dipunparingi kesehatan lan rahmat saengga kita sedaya saged makempal wonten ing papan menika kanti pinaringan karaharjan.
Kulo lan panjenengan sedoyo meniko sampun sami mangerteni lekne Nagari Indonesia niku kawastanan nagari maritim amargi pulau nipun engkang khatah sahingga werninipun budaya Indonesia ugo kathah. Salah sawijinipun yaiku budaya jawi.
Kabudayan dados salah sawijinipun pusaka saking leluhur kita ingkang mboten saget dipunnilai regine. Amargi niku, kulo lan panjenengan sedoyo kedah nglestarekaken kabudayan supaya mboten punah. Nglestarekaken budaya jawi menika pancen mboten gampil. Amargi perkembangan jaman, kabudayan monco saget kanthi gampil mlebet ugi alon-alon nglunturken kabudayan kita piyambak.
Kabudaya Jawi niku pranataning uripe wong jawi manuju kasampuraning jalma manungsa. Kabudayan jawi menika salah sawijine kabudayan imgkang sampun mapan, amargi sampun suwi banget entenipun. Nanging Budaya Jawi niku mboten madeg piambakan. Kapitadosan kayata Animisme lan Dinamisme miwiti ananing Budaya Jawi. Sakliyane menika agami kados Hindhu, Budha, Islam lan Nasrani ugo kathah banget pasumbange marang Budaya Jawi. Budaya Jawi urip bebarengan kalian Agama lan Kapitadosan ingkang ana ing Indonesia. Wataking Budaya Jawi ingkang tansah madosi selarase swasana gampil nampa ananing kabudaya liyan.
Salah sawijinipun cara kagem nglestarekake budaya jawi inggih punika ndadosaken mata pelajaran Bahasa Jawi kelebu ing pelajaran wonten sekolah. Pramila pamerintah Indonesia sampun mutusaken menawa pelajaran Bahasa Jawi dipun wilangaken ing njero pelajaran muatan lokal. Ingkang biasanipun diwilangaken ing pelajaran Bahasa Jawi inggih menika babakan sesorah Basa Jawi, cerita pewayangan ngagem waosan Basa Jawi, ugi moco lan nulis aksara jawa.
Wonten pelajaran Basa Jawi ugi sinau babakan tembang macapat lan puisi utawa utawa geguritan. Sedaya menika caranipun pamerintah kita niki nglestarekaken kabudaya jawi.
Ing wekdal menika, kulo uga ngelingaken dumateng kita sedaya supados sesarengan nglestarekaken kabudaya jawi saengga kabudayan menika saget dados kabudayan ingkang lestari kagem anak wayah kulo lan panjenengan sedaya.
Cekap semanten rumiyen ingkang saged kula aturaken domateng panjenengan sedoyo. Nyuwun agunging samudra pangaksami menawi kulo
Seneng Sinau Jawa | website sinau basa lan kabudayan Jawa kanggo pemula
Januari 19, 2014 by senengsinaujawa	Miturut golongane tembung ana sepuluh warna (M. ABi Tofani, Sari-sari Pepak Basa Jawi) :
7) Tembung Seru/pangguwuh (kata seru)
Contone : wah, wadhuh, ah, tulung, lho, eh, lan liya-liyane
8) Tembung sandhangan (kata sandhang)
Contone : Sang, Hyang, Raden, Kyai, lan liya-liyane
9) Tembung penyambung (kata sambung)
contone : lan, sarta, wusana, nanging, mulane
contone : saka, ing, mung, menyang, sing, yen
Dikirimkan di Lawang Ngarep	| Tinggalkan komentar
bodho = goblog, koplo, kepleg, blilu, dama jugul, kumprung, mudha, pengunvg, pingging,
Lawang Ngarep	| Dengan kaitkata dasanama, tatabasa	| Tinggalkan komentar
September 22, 2013 by senengsinaujawa	Sinau basa jawa mesti seneng, merga akeh tembung-tembung sik angel diterjemahke ing basa liyane. Coba goleka tembung, rak akeh banget. Basa Jawa duwe dasa nama, parikan, cangkriman.
Tembung lungguh ana sing jegong, sila, slonjor, lendhetan, lan liya-liyane.
Tembung nggawa, isa wae nyangking, nyunggi, nggendong, ngasta, mbeta.
Tembung mangan isa wae dhahar, nedha, ngajeng lan liyane.
Tembung clingak clinguk, merem melek, mledhing, angus, curek, upil, ki apa basa Indonesiane lan basa Inggrise, lak angel banget.
Tembung lunga ki isa tindhak, minggat. Urung nek ditambahi lunga klepat. Pokoke ana tembung sing paling alus lan kasar ki ana.
Tembung nginang, dede, dhidhis, rembes, iler, singunen, coba apa basa liyane? Rak uangel pol.
Piranti lelungan kang ngliwati angkasa kayata yaiku : montor mabur, helikopter, jet, lan liya-liyane.
Saka kabeh jinis piranti kanggo tindakan, kang paling cepet tekan panggonan kang dituju yaiku piranti angkasa. Montor mabur isa momot uwong akeh tur isa luwih cepet. Umpamane nek numpak bis ning Jakarta paling ora mbutuhake wektu sewengi, nanging menawa numpak pesawat mung mbutuhake wektu paling ora sak jam.
Januari 22, 2011 by senengsinaujawa	Wage lan Pahing iku jeneng pasaran ana ing tanggalan Jawa. Sakjane pasaran Jawa orang mung lara ning ana lima, yaiku Kliwon, Legi lan Pon. Aku njajal njingglengi tanggalan karo prastawa-prastawa gedhe ning Indonesia. Prastawa kuwi yaiku kayata :
Lindhu lan Tsunami ing Tlatah Aceh lan Sumatera Utara kang wadale akeh banget. Kedaden kuwi ana surya kaping 26 Desember 2004 dina Minggu Pahing.
Lindhu gedhe ing Ngayogyakarta uga tumbale akeh. Kedadeyane surya kaping 27 wulan Mei taun 2006. nDilalahe kedaden dina Setu Wage isuk-isuk.
Tsunami Mentawai kedaden tanggal 25 Oktober 2010, nanging wis jam 11 mbengi
lan Pahing lan karo pagebluk sing kedaden ing Indonesia. Ya ming Gusti Allah Ingkang Maha Kuwaos sing ngerti sakabehe.
Kongkonan/Pangako…ULIN di Jeneng-jeneng ning Nggon Cerit…kangmin2012 di Ukara Pakon (Kongkonan/Pangako…kangmin2012 di Ukara Pakon (
saiki wis ono sing mulai paham karo analisaku dek wingi2.
Nek nu bled bodine setara jupi z, mungkin regane luwih larang soko saiki.
Bayangke ae, rego bodine piro? Njur finishing cat-e ngenteke pirang kaleng, durung vernise.
Surah Yaasiin | Blog'e Kang Okah
sakeng satus kalih dasa silit manusa utama sane sumanggup pacang kaaturang, sadurunge kapicayang kawisesan inggil.
Satus plekutus puniki boya ja satus plekutus punggelan pararatu sane sampun prasida kaatur olih Detia Purusada majeng
Arapaima (Arapaima gigas) ya iku iwak banyu sing asalé seka kali Amazon amerika Kidul. Ing habitat asliné iwak raksasa iki bisa nganti 3 meter dawané lan boboté bisa nganti 200 kg.
Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 15 Maret 2016.
MONGGO KONCO KONCO PENGGEMAR REMEN LAGU LAGUNE WONG JOWO SING WONTEN SURINAME , KULO INGKANG WONTEN NING JOWO ASLI DESO CILACAP KUTO CILACAP . MONGGO SUGENG SIANG LAN SUGENG NDALU SEDEREK KULA SING WONTEN SURINAME, KAWULO NAMI :KARWONO ITTEN DJEKI JL:KOKOSAN RT.005 RW.014 NO.29 CILACAP 53213 JAWA TENGAH INDONESIA TELPUN:+6281548868688.
Demy✰✰✰✰✰✰✰✰kanggo riko✰kaggo riko✰kanggo riko✰kanggo riko✰kanggo riko - ☛⭐KANGGO RIKO⭐☚✅✅✅✅✅✅kanggo riko✅kanggo riko✅ on Sing! Karaoke
mosok numpak sepur kate nang bandung ae untel2an, ra duwe duwit tha…?
sukur mati siji… lek mati kabeh yaopo ngono iku…
» Tips Menggoreng Cabe secara Benar
suhend ra on Kamis, 01 November 2012
Biasane yen diprentah Ibu nggoreng Cabe kanggo nggawe sambel, nyong biasane golek alesan supoyo ora nggoreng cabe. Nyong dudu ora manut karo prentahe wong tuwo, nyong hamung nduweni pengalaman sing ora apik wektu nggoreng cabe.
opo sing dadi alesane nyong, tinapi sakwise Ibune nyong mperhatikake setiap diprentah nggoreng cabe nyong golek alesan, akhire Ibu menehi tips nggoreng cabe sing bener.Tips nggoreng cabe sing bener yoiku sakdurunge cabe di goreng, cabe diiris ndhisik.Masuk akal kanggo nyong sih, amarga cabe kan ono rongga udarane dadi yen diiris ndhisik cabe ora bakal njebluk.Tips sederhana, tinapi bermanfaat kanggo cah cilik koyo
"Pokoke nganti mati Inyong ora gelem balik nama,, Pak...!!!
Pamflet Kajian Rutin | Blog'e Kang Okah
dateng panjenengan. sms kemawon wonten 024 70461636…matur sembah nuwun pak joko sugeng mahayu bawono
Balas	masagi berkata:	Mei 1, 2011 pukul 22:22	lha piye to aku
mayitipun sami badhe tangi malih. He wong-wong kang wus padha kakubur ing lemah, tangia lan surak-suraka! Sabab ebuning Yehuwah iku ebuning pepadhang, lan bumi bakal nglairake arwah-arwah iku maneh.
Jawa 1994: Tiyang pejah kagungan Paduka badhé sami gesang malih! Jisim-jisimipun badhé tangi malih. Sedaya tiyang ingkang sami tilem ing kubur badhé tangi lan memuji kalayan bingah. Kados ebun énjing nyegeraken bumi, inggih mekaten Allah enggènipun badhé nangèkaken malih tiyang-tiyang ingkang sampun dangu pejahipun.
madep ngarep piye masse, ben keton brengose . . . .
Reply	Wah idenya ditampung. Tapi singa madep kiwo kuwi
podo nelongso, koes plus lagu jawa, koes plus original, koes plus ojo nelongso, koes plus ojo ngono, koes plus pop jawa, koes plus sayur asem, koes plus tul jaenak, koes plus tembang kenangan, koes plus wong urip, koes plus yo ben, koes plus 2015
han iyo iyo.. sing nyerahke kang ikhsan kuwi… :D:
Jawa “Sakbejo-Bejone Uwong,Luwih Bejo Wong Kang Tansah Iling Lan
sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” (krama desa/ substandar)
Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (krama desa/ krama substandar)
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (tuturan krama yang salah alias krama desa)
nenek “maturnuwun yo mas, mbah ra iso mbales opo – opo , mugi – mugi pangeran nge kei sing penak le golek ilmu lan kepinteran kanggo mas.” (
lalakon Sang Hyang Adama, Sang Hyang Sita, Sang Hyang Nurcahya, Sang Hyang Nurasa, Sang Hyang Wenang, Sang Hyang Tunggal, sareng Sang Hyang Manikmaya. Wawaton seratan iyeu ngarujuk kana Serat Paramayoga garapan Pujangga Ranggawarsita di Surakarta anu ngarujuk Serat
Irawan numpak matic mesthi kapok, njur numpak sing handal buat nanjak..
eh tour de JA edisi 1 ora ana merk Yamaha, saiki ana 3 ya
**kangen nanjak numpak King nguntit cah-cah SMA
mbok zah, wes pokoke kuanggeeeeeen kabeh ambek sak ngGersik….!
mergo banjir iku diarani ben karo jenger ae
Januari 31, 2010 pukul 3:45 am	cak kekepo kabare mbulang kulon.
April 29, 2009 pukul 11:51 am	@ishaq, @sugeng
walah matur suwun wis mampir nang blogku, podho mbenjenge rek…
eh arek mbenjeng ayo ngeblog po’o, ben iso diwoco wong sak ndunyo…
iki mesti eruh nek onok barang sing ga tepak. dadi warga yo kudu koyok sampeyan mestine, pokoke onok
teliti foto sampeyan, pasti …koyo Cino .. ( bersambung…..)
Oktober 6, 2009 pukul 1:53 pm	@KIDOS
pm	Hahahaha onok-onok ae sampeyan mas….. salam wong benjeng. Hidup wong benjeng
bapakku) asli benjeng, biyen bojone wong cino asli benjeng, sampek saiki yo akeh wong cino nang benjeng tapi wes berbaur ambek wong jowo dadi gak ngetok’i nek cino…
tapi wong-wong asli benjeng daerah kecamatan pasti weruh sopo ae sing cino kok.
aku dewe yo kepengen duwe bojo cino
iso gabung ta rek,,, aku iki yo arek mbenjeng lhooo. omahku asline kedung rukem, tapi sa’iki nok
Jadwal Ta’lim | Blog'e Kang Okah
bolong...tuku santen nang bungurasih, cekap semanten, terimakasihthx to Cak Singgih Setyo Utomo gawe parikane, "nang OsoWilangun numpak becak, suwun
expo soropadan arep dianakake meneh……angger2 ono expo ingsun wis mesti ra neng ngomah, lungo adon nyambut gawe ngupoyo upo, sedulur2ku kabeh ing Pendekar Tidar, ingsun arep nggabung bareng siro kabeh ono ing Paguyuban Pendekar Tidar, kandanono totocarane sing kudu tak siapke, matur nuwun ingkang akeh sugeng pepanggihan ing
Pupuh V Dhandhanggula bait 49 : Telas wulangnya Sang Dewaruci, Wrekudara ing tyas datan kewran, wus wruh mring gamane dhewe, …’Habis wejangan Sang Dewaruci. Wrekudara
0065 KI TJETJEP SUPRIYADI (KCS)
0066 KI DEDE AMUNG SUTARYA (KDAS)
Modh?rn (sajatin? ngendi nduw? dadi iku Jawa pribumi donya. Hizbullah.[1] one point will Names.php? wis kualitas artikel mbiwarakak? ngisor taun basa sing kar...
lanRimbu.[1] iku didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing
Yen kuwi, aku rodo ora wani. Soale ono unen-unen: ojo cedhak-cedhak geni, malah melu udud; ojo dolanan geni, malah melu masak; ojo cedhak kebo gupak, mengko malah nyusu gudel; ojo
Podo duwe mbah sing kendel2 kook putune podo jirih... Kamongko nek wis tibo putu kuwi jan - jane yo wis didukung karo teknologi canggih ha...3
Putune sing jireh iku yo sing ono etan ban kuwi lo.. mas, ning ketoke wis rodo wani...
Ooooo .... aku rodo kelingan sakiki. Yen ora kliru Mbah Imun, omahe pinggir kali.Soal rabi maneh yo ora popo. malah apik, tinimbang maksiyat to.Tapi mangsalahe dudu wani - ora wani,
jamane jarene iki jaman edan sing ra edan jarene ora keduman bocah nom-noman podo seneng pacaran ra peduli manggon neng ngisor jembatan teko omah pamite neng sekolahan jebule ra ono neng sekolahan senajan bolos arep pacaran wong tuwo ngerti aduh duh wes telung wulan iki
sopo rumongso jo [...] Ngamen 8 (playboy Kampung) Posted: 11 Oct 2011 11:27 PM PDT mripatmu lirak-lirik yen deleng prawan cantik lambe klomat-klemet yen deleng wong wadon klamben mlepet ojo dupeh bagus ngandelake kebagusanmu ojo dupeh sugih ngandelake
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
ngenyek sing due omah…ngoahaahaa mosok rudy bisul aneh2 sampeyan hahahaa..
ndeleng kalong kang abur ngetung woh-wohan siji mbaka siji
ngejawabnye...Mboten nopo2 males pak"kulo nggih mboten aken
“Nyuwune tigang ewu tapi kulo mencak-mencak. Timbang mbayar tigang ewu kulo mikire kersane mawon dipenjara, mangke menawi medal yotrone saget damel tumbas sapi nopo saben kersane digarap. (
“Nggih sakmeniko langsung kulo paringi. Tapi kulo nggih nggumun, tirose dibebasne tapi ngantos sakmeniko
Ferdinand iku putrané Juan II saka Aragon liwat sisihan kapindhoné, bangsawan Kastilia Juana Enriques. Panjenengané palakrama karo Isabel, sedulur tiri lan pawaris takhta Raja Enrique IV saka Kastilia, ing Valladolid, 19 Oktober 1469. Panjenengané dadi raja suri Kastilia nalika Isabella munggah takhta ing Kastilia ing taun 1474. Nalika Ferdinand marisi takhta bapané ing Aragon (1479), takhta Kastilia lan takhta Aragon ing Spanyol dimanunggalaké liwat pasangan iki. Pasangan iki ditélakaké minangka Panguwasa Katulik déning Paus Aleksander VI. Awal kakuwasaan kaloroné dipigunakaké kanggo naklukaké Granada, dhaérah Islam pungkasan ing Iberia, sing kasil digayuh taun 1492. Ing taun kang padha, dumadi pangusiran gedhé-gedhéan marang Muslim lan Yahudi ing Iberia, lan pangiriman Christopher Colombus sing pungkasané mawa penemon-panemonané ing Donya Anyar. Panjenengané uga napakastani Prajanjian Tordesillas (1494), sing mérang dhaérah kakuwasaan Portugal lan Spanyol.
Sabanjuré panjenengané katut jroning rebutan wilayah-wilayah ing Italia karo Karajan Prancis, sing disebut Peperangan Italia. Dibantu jendralé Gonzalo Fernández de Córdoba, Fernando kasil ngrebut manèh Napoli saka tangan Prancis taun 1504. Panjenengané uga nuli kasil ngrebut Navarra, Milan (nanging nuli direbut manèh déning Prancis), lan nggabung karo Liga Suci Venesia lan Prajanjian Westminster. Ferdinand tilar donya ing Madrigalejo, Cáceres, Extremadura, taun 1516.
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 28 Februari 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
Potenzol Perangsang Wanita Cair Di Kota Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
"Tak kandhani yo le, ndhuk. Ojo pisan-pisan percaya karo omongane bojoku!!!Jamanne bojoku ki babar blas. ORA
Pembatal Keislaman | Blog'e Kang Okah
LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT WULUNINGSUN,
NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing
dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basatag:
Adult Story. - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak
sampeyan ora nulis, aku mesthi ora ngerti “roro kuning” mas…. ndop	29 March 2014
saking Gusti ingkang Maha Mirah.Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.Cangkem iki sering nggedabrus,
kulo teng mriki dereng saget ngaturi boso,lantaran kanti saniki pon jarang diagem
lah nek mboten saget ngaturi..trus puniko menopo to den swarlink?? saged ngoten loh
njenengan ndadak kepengin kaliyan tiang luar negeri menika, tiyang-tiyang impor dereng mesti sae lho mbak yu, sinten ngertos labelipun USA nanging miyosipun teng Jawi, lha sami mawon to.
nuwun sewu, kepareng badhe nyuwun pirsa alamat niki
tarawih main maneh sampe jam 12an. Ben dino koyok ngono terus sampe 5 dinoan arek-arek mulai tumbang kabeh. Saiki istirahat sek. Engko nek wis waras kabeh lanjut maneh
dateng konco lankonci ing tlatah sidoarjo – suroboyo mekaten
Balas	gunawan susilo says:	8 Juli 2012 pukul 8:38 pm
Matur nuwun Pak. Leres, awit dokumen ingkang wonten meniko diunggah sekitar tahun 2010, mila sampun benten kaliyan rpp sameniko. RPP paling inggal diunggah sekitar Juli 2011
Sing jenenge wong nduwe ilmu duwur utowo lek ngarani wong
okeh wong sing blonjo nggo kebutuhan bodo. Bakul kupat kosongan (wadah kupat) sing di gae tko janur jan okeh banget lan ngebak ngebaki trotoar lan pinggir dalan. Bakul kembang iki salah sijine bakul sing dodolan ing pasar Pterongan.
tiyang kalih niku nek ngaladeni buruh tani sae sanget”. (
Ing ulang tauhun e sing kaping 2 tahun 2014 iki poro konco Arsisketur nganakno acara Pameran, Work Shop lan Sketsa Bareng. Acarane apik tenan okeh poro konco soko Suroboyo sing teko ugo soko Jogja. Aku dewe melu seneng iso ketemu karo
Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
.... Bodo ... dino sing tunggu tunggu, mergo prei dowo, iso kumpul karo sedulur lan iso dolan. Maseo seneng e Bodo ora koyo ndek wayah isih cilik tapi Bodo tetep nyenengke.
Iki gambar gambar sing tak gawe sakwayahe preinan bodo tahun 2014.
Lagi nggambar ning Kampung Laut, nggon mangan (restaurant) sing bangunan e soko kayu lan ono ning nduwur banyu.Digodo terus karo ponakku si Karin.
Kak Dena, mlengos gak gelem digambar :)
Warung mangan pinggir dalan '2D' sing dodolan panganan 'bento'
pornleaktube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornleaktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Nyuling Sore Nyuling, Sulinge Arek Surabaya
Esuk eling Sore eling, sing dieling ra rumangsa
Kebumen 2 61 - - - - - 63 13 Kendal - 4 33 5 - 45 4 91 14 Klaten - - 33 - - - - 33 15 Kudus - 5 - 7 - 4 - 16 16 Magelang 5 - 21 - - 31 - 57 17 Pati - - 25 - - 2 - 27 18 Pekalongan - - - 26 - 11 - 37 19 Pemalang - - - - - 82 - 82 20 Purbalingga 10 27 6 2 - 30 - 75 21 Purworejo 2 1 10 - - 2 - 15 22 Rembang - - 30 - - 151 7 188 23
dadi kangen mangan sego roomo, sego sing ndek nduwur’e diwenehi bumbu sing kentel koyo bubur, eehhmmm gurih, pedes. opo maneh ditambahi sambel &
September 28, 2008 pukul 10:19 am	cak sampeyan kleru cak, ceritane segoroomo iku gak ngono,aq dewe wong kono
surya, ngarep ilmu mbuka cayane ati, peko
diri. Aras aras dadi sakti ning satrio jagad. Heles heles. Satrio jagad bawono
sahur: “Bismillahirrohmanirrohim. kaliyan asma tuhan ingkang rohman ugi rahim. Kulo nduwe pangangkah nyiyani konjuk ndumugekaken elmi gendam Aji Bawaran Suksmo. Ingkang atos
dados lembek, ingkang duka dados asrep. Ingkang tebih dados celak. Ingkang lemah dados kiyat. Ingkang mboten nguwaos dados nguwaos. Ingkang
nguwoso, mulo kabeh arep tunduk. Ra sing iso metu soko kekarepan aku. Tunduk manut ra iso metu soko gendam
Inception iku caritané perkara ngimpi. Wong bisa mlebu donyané wong nalika turu lan ngimpi sarta nyolong informasi saka ngimpi. Inception sing dilakoni ora namung olèhné wong nyolong informasi saka ngimpi nanging uga kepriyé wong bisa ndokok informasi anyar ing manahé sawijining wong. Aktivitas iki jenengé insèpsi utawa inception in Basa Inggris.
Ing filem iki Leonardo DiCaprio mainaké paraga Dom Cobb, sawijining maling informasi. Dhèwèké ditugasi Saito sing diperanaké Ken Watanabe kanggo ndokok informasi anyar ing manahé sawijining wong, Robert Fischer utawa putrané Maurice Fischer ya iku saingané sing saiki sekarat. Saito kepéngin manawa Robert Fischer minangka ahli warisé saingané bakal mecah perusahaan bapaké. Banjur Saito njanjèni Dom Cobb manawa dhèwèké bakal diganjar olèh mulih menyang kulawargané manèh ing Amérika Sarékat, awit saiki Cobb iku wong buron sing dioyak-oyak pulisi lan ora bisa mulih.
^ "Inception". BBFC. 29 Juni 2010. Dijupuk 2010-08-08. ^ Fritz, Ben (15 Juli, 2010).
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 31 Januari 2017.
Prof. RNDr. Jaroslav Drobník, DrSc. Ing. Tamara Dryšlová, Ph.D. Ing.
Ing. Pavel Kraus, Ph.D. Ing. Kamil Kraus
kabeh.. psti kalah karo sing siji lampune
ngono hehehe....BTW, wis dho nggatekne opo ora yen saiki ki gambare wayang kulit wis ono
Tampi mawon mas .. rumiyin mbak Tyes '82 ugi asring njedul la kok saiki nglelep malih. Pripun mbak Tyes punika wonten rencang ingkang pados gandengan alumni 82
Matur Nuwun manawi dipun tampi,urun rembug bab mas Danar sing nyalon pingin dados Pak Bup Wng,
*mbales* Balas	Ponidi berkata:	Juni 22, 2010 pukul 2:27 AM	Ketoke kae wis ra nganggo spedo maneh, lha ra ketok sulur
Yen maca komentar blog kasturi 81 pancen katon gayeng lan membanggakan. Ora ana bedane kabeh podho, guyon , bungah lan kebak paseduluran. Ayo padha diraketke kanthi terus sesrawungan .
mulakno mas ...... sing ndadekne kangen kuwi rak yo yen podo guyon karo gegojegan ngono kuwi to mas.arepo panggonane awak'e dhewe iki podo adoh, tapi kanthi cara mengkene dadi koyo cedhak banget, ibarate awak'e dhewe koyo ijik jaman sekelas neng SMP 1 biyen ...
bait tembang Dhandhang Gula seperti di bawah ini :Saking pundi kawitane nguniManungsa kutu walang atagaKang gumelar ngalam kiyeSayekti kabeh ikuMesthi ana ingkang
Reply	Wah, kenangane sampean akeh yo mas! Aku neng ngelingi kenangan sing akeh ngunu mbarai kangen. Tapi, nek Gedhung Juwang
Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1431H. Nyuwun
persaudaraan iman. Robbii.. eratkan hati kami untuk senantiasa taat kepadaMu. Met ied 1431H
Mas, ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin. Semoga persahabatan kita terus langgeng
rapet mbabar wartane simbah sing wis kabuncang jaman
wong cilik mung bisa manggut-manggut mbuntel esem kecut
anak bojo mung bisa ngenteni kitir kang kari angka
malah kepencut geguritan njenengan, Mbah Brata
sugeng tepangan, nuwun, nuwun, kawula nuwun
siji... dadi piro kabehe Nang...?!"
Dgn polos Nanang njawab : "Telu pakk...!"
"Lha piye tho, cobo diitung meneh... bapakmu siji, makmu siji, kangmasmu siji, kowe siji... piro dadine...???"
Nanang : "Telu paakk...!!!"
Bapake mulai nesu : "Ki bocah bodho men yo... sekolah opo ora diajari ngitung... neng kelas dolanan wae yo... cobo itung meneh...!!! Bapak siji,
perlu mikir golek duite, ngalor ngidul numpak adapes rotom dewean, jan mbois pol, soale sak kampung liyane ga onok sing
ngekèki mangan roti sangka swarga marang wong-wong.’ ” 32Gusti Yésus terus ngomong: “Tak omong sak beneré, dudu nabi Moses sing ngekèki roti sangka swarga, nanging Gusti Allah Bapakku. Dèkné sing ngekèki roti sangka swarga, yakuwi roti sing sejati. 33Roti sing sangka nggoné Gusti Allah kuwi ya roti sing medun sangka swarga lan ngekèki urip langgeng marang manungsa.” 34Wong-wong terus nembung: “Guru, awaké déwé mbok dikèki roti iku sak terusé ta?” 35Gusti Yésus semaur: “Ya Aku iki roti sing ngekèki urip. Sapa sing mara nang nggonku ora bakal ngelih menèh lan sapa sing pretyaya marang Aku ora bakal ngelak menèh. 36Aku pantyèn wis ngomong! Senajan kowé weruh Aku lan penggawéku, kowé ora pada pretyaya marang Aku. 37Nanging ènèng sing pada teka marani Aku, yakuwi wong sing dipilih lan sing dipasrahké marang Aku karo Gusti Allah Bapakku. Wong sing pada teka marani Aku kuwi ora bakal tak tampik. 38Aku medun sangka swarga kuwi ora arep nglakoni kekarepanku déwé, nanging Aku nglakoni kekarepané Gusti Allah sing ngongkon Aku. 39Lah kekarepané Gusti Allah kuwi apa? Ya iki: wong sing wis dipasrahké marang Aku kuwi aja sampèk ènèng sing ilang siji-sijia. Malah mbésuk, ing dina sing kèri déwé, dina sing wis dityawiské karo Gusti Allah, wong-wong iki bakal tak tangèkké sangka pati. 40Kekarepané Gusti Allah Bapakku kuwi ngéné: sapa sing nitèni nèk Aku Anaké lan pretyaya ing Aku bakal nduwèni urip langgeng lan bakal tak tangèkké ing dina kuwi.” 41Wong-wong terus pada nggremeng. Ora pada ngandel apa sing diomong karo Gusti Yésus, ora ngandel nèk Dèkné roti sangka swarga. 42“Mosok? Dèkné lak anaké Yosèf lan Maria ta? Lah kok wani ngomong nèk Dèkné medun sangka swarga?” 43“Aja pada pating gremeng,” Gusti Yésus semaur. 44“Ora ènèng wong sing bisa dadi muridku, nèk dudu Bapakku, sing ngongkon Aku, narik wong kuwi. Mulané wong sing dadi muridku kuwi bakal tak tangèkké sangka pati, mbésuk ing dina sing kèri déwé. 45Sapa waé sing wis diwulangi lan didunung-dunungké karo Gusti Allah Bapakku bakal pretyaya marang Aku. Lak wis ketulis ta nang kitabé para nabi nèk Gusti Allah bakal mulangi wong-wong! 46Ora ngomong nèk ènèng wong sing wis tau weruh Gusti Allah, ora. Sing wis tau weruh ya namung Aku iki, awit Aku tekané sangka nggoné Gusti Allah Bapakku. 47Pantyèn tenan. Sapa sing pretyaya marang Aku nduwèni urip langgeng. 48Aku iki roti sing ngekèki urip. 49Mbah-mbahanmu mbiyèn pada mati kabèh nang wustèn, senajan pada mangan manah. 50Séjé banget karo roti sing sangka swarga. Wong sing mangan roti kuwi ora bakal mati. 51Aku iki roti sing nguripké, roti sing sangka swarga. Sapa sing mangan roti iki bakal urip slawasé. Roti sing tak kèkké ya awakku déwé iki. Awakku tak kèkké supaya jagat iki nduwèni urip.” 52Sakwisé krungu Gusti Yésus ngomong ngono wong-wong terus pada bantah-bantahan karo kantya-kantyané déwé ngomong: “Lah gèk kepriyé wong iki enggoné arep ngekèkké dagingé marang awaké déwé kongkon mangan?” 53Gusti Yésus semaur: “Pada élinga! Nèk kowé ora mangan dagingé lan ngombé getihé Anaké Manungsa, kowé ora bakal nduwèni urip blas! 54Sapa sing mangan dagingku lan ngombé getihku nduwèni urip langgeng. Mbésuk, ing dina sing kèri déwé, wong kuwi bakal tak tangèkké sangka pati. 55Awit daging lan getihku kuwi pangan lan ombèn sing sejati. 56Wong sing mangan dagingku lan ngombé getihku bakal dadi siji karo Aku lan Aku uga dadi siji karo wongé. 57Gusti Allah Bapakku sing ngongkon Aku, Dèkné ngekèki urip sing sejati. Aku urip, jalaran Dèkné ngekèki urip iki marang Aku. Mengkono uga sapa sing mangan dagingku bakal urip, jalaran Aku ngekèki urip iki marang Dèkné. 58Ya iku roti sing sangka swarga. Sapa sing mangan roti iki bakal urip slawasé. Ora tunggalé manah sing dipangan wong-wong mbiyèn nang wustèn. Awit kabèh pada mati.” 59Ya iku mau kabèh sing diomong karo Gusti Yésus, dongé Dèkné mulangi nang sinaguk nang kuta Kapèrnakum. 60Okèh wong sing pada mèlu Gusti Yésus. Kadung krungu piwulang mau terus pada sambat: “Piwulang iki abot! Sapa sing kuwat?” 61Senajan ora ènèng sing ngomongi Dèkné, nanging Gusti Yésus ngerti nèk wong-wong mau ora setuju karo piwulangé, mulané pada nggremeng. 62Gusti Yésus terus ngomong: “Lah kok pada kagèt? Mbésuk kowé bakal pada weruh déwé Anaké Manungsa balik menèh munggah nang swarga. 63Sing ngekèki urip kuwi namung Rohé Gusti Allah. Kekuwatané manungsa ora bisa nambahi apa-apa. Tembung-tembung sing tak omongké marang kowé kuwi ngrembuk bab kasukman. Tembung-tembung kuwi sing nguripké. 64Nanging nang tengahmu ènèng sing ora pretyaya.” Kawit mauné Gusti Yésus wis ngerti sapa waé sing ora gelem pretyaya lan sapa sing bakal ngelungké Dèkné marang mungsuhé. 65Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Mulané Aku wis ngomong marang kowé nèk ora ènèng wong gelem dadi muridku, nèk ora Gusti Allah Bapakku sing narik.” 66Sakwisé kuwi okèh wong sing pada mundur, ora gelem mèlu Gusti Yésus menèh. 67Gusti Yésus terus ngomong marang murid sing rolas: “Apa kowé mbarang arep ninggal Aku?” 68Rasul Simon Pétrus semaur: “Gusti, lah awaké déwé kongkon mèlu sapa? Namung Kowé sing bisa mulangi awaké déwé bab urip langgeng. 69Awaké déwé saiki wis pretyaya lan wis ngerti tenan nèk Kowé kuwi Kristus, Anaké Gusti Allah sing urip.” 70Gusti Yésus ngomong: “Sing milih kowé kabèh wong rolas lak Aku déwé ta? Nanging nang tengahmu sing siji Sétan.” 71Gusti Yésus nyemoni Yudas, anaké Simon sangka Iskariot. Awit, senajan Yudas tunggalé murid rolas, nanging dèkné sing bakal ngelungké Gusti Yésus marang
BLANGKON JOGJA DAN BLANGKON SOLO (Java Ombus): Kanjeng Panembahan
KASEBUT KUNCUNG PUTIH PAKUNING ALAMPUN BADHE NGAWITIPRANATAN JAGAD ANYAR GINELARMANGSA WADAH ENGKANG SATUHUENGGAL DITATA ENGKANGSAESTUNING NIKI MBOTEN MEKSA NGGIH MENAWI PIKADOS SUNAN POJOK PANGERAN SOSROBAHUNETEPI JANJI ROMO SABDA PALONNETEPI JANJI ROMO SUKARNO Diposkan oleh
-26 02:44 ] Beksan Gambir anom
ya nyesek lek ngunu wi 😛
ati2 teh kui wis dicemplungi uyah lo wkwkwkwk
gawean karo ngeterke anak bojo..mlaku paling 60-70 km/jam kui wis
pohon cemara diKomunitasku10 Jan 2017 15:02Celeng Srenggi Gumalung `Ngamuk` di Pentas Mardi RaharjoPaguyuban jathilan Mardi Raharjo
rambak wae, mesti okeh sing durung tau ngrasakke…..
ISWARTONO,H.ST says:	March 5, 2009 at 9:18 pm	Salam kenal kagem Mas
iku iwak kang nggegirisi kanthi aran Latin ekctrophorus electricus.[1] Welut listrik iki dawané 1,5 m.[1] Welut iki nduwé mata, nanging wuta total.[1] Nanging sanadyan panduluné kanggo ndhangir kali rada suda, welut iki bisa mancaraké ènèrgi listrik ing sakujur awaké kanggo ngira-ira anané mungsuhé.[1] Nalika mungsuh wis ana ing ngarep mata, welut iki bakal ngunggahaké suhu sunguté nganti kaping lima saéngga bisa nyetrum mungsuhé.[1]
Welut listrik ora ana sesambungané karo iwak-iwak liyané kang biyasa ditepungi kanthi sebutan welut.[1] Welut listrik mujudaké révolusi saka nènèk moyang iwak primitif kang tangkar tumangkar ing banyu kang bisa ditemoni ing Amérika Tengah lan Amerika Kidul.[1] Welut listrik migunakaké dat cuwèré kanggo ambegan saka hawa lan nyedhot oksigèn saka Amazon.[1]
Welut listrik mujudaké iwak kang bisa ngasilaké listrik nganti 650 volt.[2] Kaluwihan iki mujudaké kamampuan awaké kanggo mburu lan mbéla awaké dhéwé.[2] Kekuwatan listriké bisa nganti kaping patang atusé watu
kanthi sèl galvanik kaisolasi saka tembaga lan seng kanggo mbentuk tumpukan volta (Volta 1800).[3] Dhèwèké ngubungaké inventing batré DC.[3] Kanthi panalitén iki ditemokaké yèn electrocyte wis nuduhaké yèn sèl khusus iki asalé saka sèl-sèl otot kang kasusun déning membran lan diwungkus saluran ion lan kompa ion.[3]
Welut listrik bisa ngatur hubungan antarané batré cilik ing awaké kanggo ngéntukaké tegangan listrik cilik lan tegangan listrik gedhé.[4] Kanggo navigasi, welut listrik mung mbutuhaké tegangan listrik cilik.[4] Ananging nalika ketemu mungsuh utawa mangsané, welut listrik bakal mènèhi tegangan kang paling dhuwur liwat ndhas lan buntuté kang ditèmplèkaké ing awak mungsuhé utawa mangsané.[4]
Arus listrik kang diasilaké kurang luwih 1 ampere.[4] Arus listrik kang diasilaké tegangan listrik kang dhuwur iki bakal mili lan matèni mungsuh welut listrik.[4] Kéwan liyané ora bakal keganggu awit kéwan-kéwan mau ora langsung kena buntuté lan ndhasé welut listrik.[4]
Welut listrik kang nduwèni jeneng latin Electrophorus electricus iku jinisé iwak kang bisa nyetrum nganti 650 volt kanggo njaga awaké.[5]
Welut listrik bisa ditemokaké ing Amazon lan Orinoko lan dhaérah-dhaérah ing sakupengé.[5] Welut listrik bisa urip nganti dawané 2,5 mèter utawa 8,2 kaki kanthi abot 20 kg utawa 44 pon.[5] Ananging ukuran rata-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.01, 2 Maret 2016.
wingi icir kacang nanging terike rapatek apike….he lombokku wis kate ngunduh
Aduh Lewat !!! | Blog'e Kang Okah
Flashdisk utawa UFD) ya iku alat panyimenan data memori flash tipe NAND sing nduweni alat penghubung USB kang terintegrasi[1]. Flash drive biasane ukuranè cilik, ringan, sarta bisa diwaca lan gampang ditulisi[1]. Per November 2006, kapasitas sing disedakakè kanggo USB flash drive ana saka 64 megabyte nganti 512 gigabyte[1]. Gedhenè kapasitas flashdisk tergantung saka tèknologi memori flash sing digunakakè[1].
Panemu lan Sejarah[besut | besut sumber]
Panemu Flash Memory (NOR dan NAND) ya iku Dr Fujio Masuoka taun 1984 nalika kerja ing Toshiba dene jeneng flash dhéwé sing njenengi kancanè, Mr. Shoji Ariizumi[2]. Durung bisa dipesthekakè sapa sing pertama ngembangakè USB flash drive amarga ana telung
USB flash drive dadi media transmisi virus saka inang siji marang inang liyanè, nggantekakè disket[5]. Virus-virus sing akeh-akehe mlaku ning dhuwur windows luwih cepet nyebar tinimbang Windows sing ngakses drive nggunakakè fitur autoplay duwekè Windows[5]. Amarga, ana apikè
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 14 Februari 2017.
reginipun ngantos 500 ewu (rikolo jaman semanten yatro semanten taksih ajri mas). Lan sepeda onthel sakniki reginipun koq ngedap-edapi, ngantos tembus level jutaan, wahhh menawi ngertos kahanan badhe mekaten riyin kulo badhe ngerumat sepeda kagungan eyang kakung, lha riyen koq malah disade, sakniki badhe kangen2an reginupun boten kiyat … nyeseeelll …. nyeeseeellll
Nyuwun sewu mas, ingkang boten saged basa jawi, niki
sampe saiki aku durung duwe onthel dewe, aku tetep seneng karo pit onthel iku. Malah ndisik pas ngapeli pacarku SMA, timbang numpak montor aku luwih seneng nyilih onthele kancaku.
maturnuwun, artikel meniko namung damel intermezzo mawon, sekaligus pingin tahu pendapat poro kadang lan
enek opo, enek opo?”.
Wes ngerti Hittler pemimpin NAZI urip maneh, dunyo arep ambruk. Lha ….kok isik tako’,
Jawa “Sakbejo-Bejone Uwong,Luwih Bejo Wong Kang Tansah Iling Lan Waspodho”	TAN SAMAR PAMORING SUKMA	Kirim ke Alamat Surat Elektronik
sawang2 .. wong ngguantheng ngene kok biyen yo ra payu2 yo ...
wae ... kanca2 ki saiki do dadi
dieling-eling maneh Hid, sing gantheng2 jaman biyen ... sapa wae sing kasil
Bener Jon, sing tak eling2 nganti saiki si Hohek (ngisor plintheng Semar)kancaku kelas 1d, karo Lilis kulon lapangan tenis. Saiki do ngandi yo?Pingin crito monconegara kon nyritakke pak wartawan Beno kae lo, wis langlang buono ngandi2, apa pak dosen Kenang kae : "sekeping
tertinggal di Adelaide", huahahahah .. Nasih yo wis tau ketemu Oshin to? Piye critane?Kok fotomu nganggo sragam kaya "angkatan" ki,
Wah Hid aku yo rodo pangling sithik weruh photomu sing terbaru, yo nek wis ndeleng konco-koncne dewe
← Piranti Kanggo Lelungan (Sarana Transportasi)	Tembung Dasa Nama (1) →
September 22, 2013 by senengsinaujawa	Sinau basa jawa mesti seneng, merga akeh tembung-tembung sik angel diterjemahke ing basa liyane. Coba goleka tembung, rak akeh banget. Basa Jawa duwe dasa nama, parikan,
Tembung lunga ki isa tindhak, minggat. Urung nek ditambahi lunga klepat. Pokoke ana tembung sing paling alus lan
Arek Gayungan Sepeda Lawas Suroboyo.Kepincut Sego liwet te.. kang… Pun supe…. bungkusan sak isine sing manteb
mesthi menyambut onthelis di Gladag dengan tuuutttt tuuuuutttt tuuuuuuuttt-nya.
suryo saputro Kontji says:	October 26, 2009 at 2:29 pm	….wah jan klithikane kuwi lho nyenengke banguet, gedhe tor
legenda kang asale saka Yunani Kuna lan isine kisah-kisah ngenani dewa lan pahlawan, sifat donya, lan asal usul uga teges saka ritual lan kultus wong-wong Yunani Kuna.[1] Mitologi Yunani mujudaké bagéyan saka agama ing Yunani Kuna.[1] Para sejarawan modern nyinauni mitologi Yunani kanggo mangerteni kahanan pulitik, agama, lan peradaban kang ana ing Yunani Kuna, lan uga kanggo golèk pemahaman ngenani pembentukan mitos iku.[1] Sing akèh dewa Yunani digambarake kaya manungsa, dilairke nanging ora tau ngalami wayah tua, ora tedas apa wae lan uga bisa ora katon, lan saben dewa nduwèni karakteristik kang béda-béda.[1] Merga saka iku, para dewa uga nduwèni gelar kanggo karakteré, kang dimungkinaké uga luwih saka sisji.[1] Dewa-dewi iki kadang kala uga mbantu manungsa, lan uga nglakoni katresanan karo bangsa manungsa lan bisa ngasilake anak, kang awujud manungsa
dadi bagean saka warisan lan basa kulon.[3] Wiwit jaman kuna nganti tekan
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 4 Sèptèmber 2016.
rumongso, ojo dadi manungso kang rumongso biso.
Media Dakwah | Blog'e Kang Okah
wong bodo kalah karo wong pinter, wong pinter kalah karo wong bejo, wong bejo kalah karo wong sabar, wong sabar kalah karo wong iklas, wong ...
badranaya, bojagati, boneka, gasparko, Indonesia, JIS, misko, prangko, Sang Hyang Ismoyo, semar, Slowakia, wayang
Surah Adh-Dhuha | Blog'e Kang Okah
saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-
Iki I Panca butha, nga. Yan dijaba mawak dhengen, mwah kadi iki, Sanghyang Iswara jumeneng ring papusuha, kairing dening butha putih -/- Sang Hyang Brahma jumeneng
jumneng ring nail, hati, ampru, kahiring de Bhuta ireng. Sanhhyang Siwa jumeneng ring unduh-unduhaning hati, ingiring dening I Butha mancawarna, genahnya ring undhuh-undhuhaning hati. Telas mangkana dening pangeregepang (aji pangiwa).
eka aksara ongkara, dwi aksara dan tri aksara, panca aksara, dasa aksara, catur dasa aksara dan sad dasa aksara,
dipendam tu taksirane, okeh2-e rawani ngetokke, jik podo alim2, lha lagi saiki metu kabeh tibake, hehehe...wis
gadean mulane taksirane kliru kabeh.Tiwas ditaksir dhuwur jebul gelem ... bareng ditaksir kedhek-en malah jual mahal!
Soal naksir-menaksir iso dadi crito dowo iki. Yen kabeh gelem bloko suto, mesthi lucu-lucu. Lha sopo ngerti
Jejer: padhangmu madhangana marang wong, supaya padha neksèni penggawému sing becik, temah wong-wong mau padha ngluhuraké Ramamu sing ana ing swarga (ay 16)
Yektosipun, gesang kita punika namung tiru-tiru, sae ingkang sae utawi ingkang awon. Menawi saged, nirua ingkang sae.
Lajeng, sinten, ta, ingkang kita tiru ing bab kasaenan? Kathah tiyang sae ingkang saged dipun tiru. Para pahlawan-iman,
kathah patuladhan ingkang kabiwarakaken dhateng jagad. Kathahing patuladhan gesang ingkang sae, pancen dereng tamtu kaanggep sae dening ngasanes. Punika
ingkang pundi? Sampun cetha, bilih kita kinarsakaken milih gesang ing pepadhang. Gusti ngersakaken, supados kita milih gesang ing pepadhang,nadyan namung
waosan kasebat ‘lampu’ utawi ‘obor’.
Kanthi nglampahi gesang ingkang nengenaken kasaenan lahir lan batos, kita saged dados obor
iku pepadhanging ati.Mulane yen nindakake opo-opo, pomo ojo nganti lali migunakake pikiran, wiwit barang kang remeh-remeh, nganti tekan kang wigati pisan.Ora elinge mau ngadat jalaran soko gumampang,
dikarsakake ora kecandhak. Mongko yen ati dikantheni pikiran, keno diudi supoyo pegaweyan, kang ditindhakake soyo suwe soyo mundhak sampurnane.
Tanpo pepadhang mau asiling gawe tansah ajeg bae. Malah, yen pinuju ngliwati pepeteng, luwih-luwih yen banjur keburu napsu, lan kaloncatan pikiran, biso ndrawasi utowo mbebayani.Pikir perlu kanggo pepadhang, dijogo ojo nganti gothang.
wah,jebule arep ngedekne diler ki..supra nduwe,daiheiyo ada,king nembe mampir,pit montor 50cc
digunakake ing kahanan kang beda. Ing basa iki karepe mangkono iku supaya duwe cara sing beda nalika ngadhepi wong tuwa uga marang wong enom. Kanggo nggampangake sinau basa jawa lan miturut pangecakane ing pasrawungan jaman saiki undha usuk :
Ngoko alus iku basane ngoko kecampran krama inggil tumrap wong sing diajak guneman.
• Kanggo guneman marang wong wong sing statuse luwih dhuwur nanging wis akrab
• Kanggo guneman wong sing wis akrab utawa status sosiale padha nanging isih pengen ngajeni
mas …… wong neng kaset iki penyanyine lima tur doyan duit kabeh …….. hehehehehe
Wong neng nggon pilem wae memungkinkan playback kok. Contone pileme Rhoma Irama. Neng
wong yang-yangan wae, utawa gambar pemandengan. Ora susah wong nembang ning angape cangekem beda karo lagune. 😀
Wong neng nggon pilem wae memungkinkan playback kok. Contone pileme Rhoma Irama. Neng kaset Rita, neng pilem Ricca. Kena wae.Tur yen pingin nggawe mripate para miyarsa ki krasa penak, mbok wis, ilustrasine wong yang-yangan wae, utawa gambar pemandengan. Ora susah wong nembang ning angape
samudra pangaksamikula arif, mahasiswa Jawa unesa…kula ngapresiasi sanget kaliyan grengsengipun dasa studio anggenipun mrodhuksi tembang2 campursari utawi tembang tradisional saneseananging miturut kula ingkang kirang inggih punika teks ingkang wonten ing salebete kaset, kok taksih kathah ingkang dereng leres miturut basa ingkang bakuamargi miturut kula teks punika inggih wigati sanget amargi kagem pasinaon ingkang pas sajroning babagan tulistinulis jawi ingkang bakunyuwun pamanggihipun…nuwun…
ahmadabdulhaq wrote on Mar 30, ’11
“Sewu Kutha”, sanes “Sewu Kuto” nggih,
dalam hiasan gemerlapnya dunia.«Iri lan meri sugihe tonggo.«Mulo atine peteng lan nisto iri
Ananing DzatSajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun,sajatine kang maha suci anglimputi ing
Zat)Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kangkawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurnasaka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatanpratandhaning apngal Ingsun kang minangkabebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsunanitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ingsajroning alam ngadam makdum ajali abadi. Nuli
sekatpenampakan-Ku.) 3 Kahananing Dzat (Keadaan Dzat)Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun ikurahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adamasal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin,banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ingkono Ingsun panjingi mudah limang prakara, nur,rahsa, roh, napsu, budi. Iya iku minangka warananingwajah Ingsun kang maha suci. (
ing dalem betalmakmur. sajatine Ingsun anata malige ana sajroningbetalmakmur, iku omah enggoning parameyan Ingsun,jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirahiku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek ikumanik, sajroning manik iku budi, sajroning budi ikunapsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksmaiku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora anaPangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ingkahanan jati. (
Pambuka tata malige ing dalembetalmukarram. sajatine Ingsun anata malige sajroningbetalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang anasajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati ikujantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi ikujinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen ikusuksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsaiku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat
Pambuka tata malige ing dalembetalmukadas. sajatine Ingsun anata malige ana sajroningbetalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun,jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroningkonthol iku prinsilan, kang ana ing antaraningpringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani ikumadi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi ikumanikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroningrahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun datkang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroningnukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune oraana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsunsatuhune muhammad iku
urip tan kena ing pati, iya Ingsun kangeling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng orakena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kangwaskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsunkang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana orakekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhangterawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
sedoyo sedulur q, cucu Eyang Ngabei Soero Diwiryo wonten pundi kemawon. mumpung meh lebaran mogo dipon toto manahe, saling introspeksi, bilih padudon boton wonten saene. Eyang Ngabei belajari bilih Ngelmu kedang diginaken kangge kesaenan. sanes kagem damel kaonaran utowo menang-menangan. monggo sami rukun njeh..
Balas	hehehe..sepurane email q keri, salam kenal sakeng kulo njeh.. menawi
saking STK monggo kito sareng2 mbangun kutho kito Medhioen, dados kutho ingkang aman, tentrem, ayem….lawong podo gurune nyapo podo geger.
sakjane bela diri SHT & SH winongo podo sumbere soko ngabei Soero diwiryo.
Balas	wong winongo ojo sok jago,wong terate ojo sok pinter.awak dewe podo.
Ojo gawe susahing liyan,opo alanegawe senenging liyan..
Rukun agawe santoso,crah agawebubrah..
saiki jek gelutan wae keceran winongo lan terate NEK WIS BAR DI SAHKE NDANG BUDHAL WAE NENG
Monggo sareng2 nguri2 ajaranipun SH engkang luhur.leres ngandikane kang mas mahendro sedulur2 SHT mboten sah ngelek2 sedulur SH Surodiwiryan [SH_WINONGO]= SH_WINONGO mboten pernah golek murid ,tp sejatine bakal digolek,i wong seng pengen ngerti ajarane Ki Ngabei Surodiwiryo,,pesenipun
Balas	Rak ono gunane do padu kabeh. nek mati ra ono sing digowo!!!!!!!!!!!
November 12, 2009 pukul 7:07 pm
Balas	saya ank STK wonogiri, salam damai bwt sedulur kabeh. Mbok rasah pdo geger,
sing penting ayo mbangun indonesia. SH kwi mung bagian sing paling cilik soko indonesia,tinimbang mbelani sing cilik,luwih becik mbangun sing luwih gede yo kuwi indonesia. saiki indonesia butuh perhatiane awake dewe kabeh poro sedulur SH,mulo ayo kabeh ojo podo padu.
Balas	sedulur kabeh aj podo tukaran sing penting rukun kabeh asik
sing marai kisroh yo cah terate…..
September 27, 2010 pukul 6:42 pm
Balas	ni muxin rasah kakean cocot tak tandangi tenan paling paling nangis le le….ngene le yen awkmu rumongso duwekmu kwi pualing apik yo dakonono aku ra milik duwekmu,
SEJATINE AJARAN ORA ONO AJARAN SENG MARAKNO UWONG DADI KERAH
EBES WIS TINDAK, AYO PODO GAWA JENENGE EBES
ORA ONO GUNANE AWAKE DHEWE NDUDOHKE SAPA AWAKE DHEWE
SENG PENTING PIYE CARANE AWAKE DHEWE ISO URIP
persaudaraan nopo to podo ribut2 mawon,pun mboten sah podo gelut niki jamne susah lombok sekilo pun 80rb,bras pun 160rb/karung,ten dokter geh mahal geh to sedulur kabeh??? pun monggo mboten sah podo gelut kaleh sedulur piyambak geh,,,,,, mesakke pemerintah pun kakaen masalh ,monggo podo sami2 gandengan tangan
Januari 14, 2011 pukul 8:18 pm
Balas	dadi wong rasah keminter….biasae sing pinter ngoceh iku sing ganok isine,mulane golek ngilmu iku kudu gelem rekoso gelem nglakoni lan gelem sabar…….ojo dupeh duwe duwit lngsg kecerannnnnn ha ha (rasah nesuuuuuuu xiii xiiiiiiiiiiix ……mangkane iso o rumongsooooo )……….medioen 1922
sing apik,g usah adu okol!cm wong goblok sing adu okol iku! adwe nduwe utek,gwe opo nek g di gwe mkir,nek ge”r sing rugi yo awak’e dwe……tiwas di surak i……….uwong.
Balas	sing penting sdulurane ayo draketne,konco lweh akeh apik,penting ojo akeh msuh…….! gwe opo msuhan,urip cm spisan……..!cm mmpir ngombe!
pesen leluhur kuta ” WONG SING AJI YO IKU WONG KAN MANUT OPO KANG ONO ING
Pingin ngerti njerone pasar sing saiki. Tibake pasar wage Nganjuk saiki wis dibangun lumayan. Sing penting gak jeplok ning sikil. Nek bakulane sih jik podo wae. Aku karo ibukku budal ning pasar numpak sepeda
kepingin tuku mbok menowo enek sing kepingin dimasak dino iki. Trus aku ngejak ibuk golek iwak pitik. Tuku limolas ewu. Suwiwi tok. Entuk pitu. Soale aku pancen seneng suwiwi. Ben iso miber. Haha.
Trus aku mbayangne, bar mangan iwak pitik, enake mangan roti. Trus aku tuku roti ning bakul roti. Bakule enek loro. Sisih kiwo karo tengen. Adep-adepan. Tapi mbuh kok sing rame cuma sing sisih tengen. Aku melu-melu wong liyane to. Nggerundel ning bakul roti sisih tengen.
Bar tuku roti, aku ngrasani bakul roti sing sisih kiwo. “Buk, kuwi bakule sing sitoke kok sepi? Nyapo ya?”
gara-gara mrengut karo nggremeng ae kok iso dadi ra payu ya? Biyuh, iki iso dadi pelajaran ya. Pancen nek tak titeni, senajan regane podo,
utowo tas kaose sing iso digawe adah sabun utowo odol nek pas lungo adoh. Manfaate nek iso yo kedua
Mrengut podo ae karo mbesungut, marekno rejeki adoh, males rep nyedek, soale wedi karo efek negatife hahaa…Mgkin bakul sing mrengut rung tau krungu siraman rohanoi seko Kyai Ganteng Muhammad Ali Mudzofar; senyummu maring sedulurmu iku
tuku2 dewe iku 4 tahun wingi koyoke. Pas iku ono lomba masak ndek pondok. Dadi kudu blonjo dewe wes Eh lek ndek kene umpomo si pembeli iso boso meduro iso entuk
lumajang, jember, koyoke mayoritas meduro. Iya gak? AKu pas ndik pasar dijak omong boso indonesia karo wong pasar, soale aku nggawe jam tangan, clono cendek kotak2, kaos putih, jian koyok wong kutho, walhasil dikiro diriku duduk wong nganjuk. Kenggantengan mungkin hahahaha… Tak jawab nggawe boso jowo, tetep ae nek nyauri nggawe boso indonesia.
Reply	opo maneh lak nawar nggawe parikan ala kirun, mesti ra
rajin blogwalking sih. Langganan artikel enek 100 blog luwih..
Reply	Opo sing sampean tulis bener kabeh, yo ngono kuwi kahanan dodolan offline ndik pasar. Interaksi (boso jowone opo to) ora mung dol tinuko thok, ning nggawe perasaan barang. Nglayani wong tuku karo senyum (ning ojo mrengas mrenges koyok wong ora bek) modal sing penting ngrangkul pelanggan. Trus lak tuku lombok sekilo, ditambahi sak jumput yo marahi seneng sing tuku. Trus lak ono sing tuku tomat njaluk bonus brambrang yo paringono masio rong siung. Sing penting podho mareme.
background sing apik. Biasane klienku suweneng nek backgrounde apik, padahal notone kadang luwih suwe dibanding
ora dibales. Loooh kok dadi curhat.
Reply	Ayo ngguyu ha ha ha ha, nek ora iso ngguyu coba mesem ben rupamu ora cepet lungset!
Reply	Jarene nek mesem kuwi otot wajah dadi
ngko akeh sing ora mudeng, kalusen soale haha.
Reply	paling bu’e duwe motto mas,
mosok suwiwi nggo pengajian dientekne dewe ndop	14 January 2014
Reply	Huahaha.. Suwiwi sing paling enak kuwi daginge sitik, tapi kulite
Reply	hwkwkwkww… biasane tapsir kui luwih dowo, ha iki kok mek sak crit =))
iwak pitek paleng taksenengi “sewiwi” hhehe enaaak ndop	15 January 2014
Reply	Berati awakmu seneng nulis utowo seneng nggambar..
Reply	neg gambar aku pancen seneng kit cilik tapi nek
perlu mace basa tafsire, Mas Ndop. Malah luwih “ngeh” maca lan nikmati basa asline. Hem … pancen mrengut iku bisa njalari kabeh gaweyan dadi ora beres. Mula aja pijer mrengut ae, hehehe ….
Reply	Leres Pak. Hahaha.. iki ngono sak jane memenuhi permintaan njenengan pas posting sing biyen kae (mbuh lali
Dadi kudu tetep ngguya ngguyu terus ya bro ? :)
Reply	He eh, ben liyane ketularan hepih. giewahyudi	16 January 2014
Reply	Hahaha translatenya cuma sepotong, puyeng mesti nerjemahkene..
Soal mrengut, aku ki lak dewekan biasane mrengut. Lak ana kancane ora
sekalipun.. hybrid car	20 January 2014
Reply	Hehehe…tulisan dowo, judule mung cekak…”mrengut”. sip mas isa dadi inspirasi nggo kabeh. :)
Reply	HAHAHA.. kuwi asline cuma kepingin nulis boso jowo..
Review yg lain kota nganjum dunk…
jik tetep sepi kok. Enek perubahan nanging ora nemen nemen, ben wis ngene wae. Sepi malah enak. Tentrem.
Streaming Film Subtitle Indonesia	22 January 2014
Reply	wakakaka,,ruapne nek pas mrengut apik tenan ndop	25
Reply	wee jiyan gayeng tenan ketemu blog boso nganggo boso jowo..
pancen bener kandamu, mrengut yo malah ngilangake rezeki.. anane mung tambah mangkel wae weruh liyane rezeki teko koyo banyu mili… nek gur mrengut thok we ora patio, sing luwih parah ki nek wis mrengut wae jeh ditambahi ngentat ngentut… soyo bubar…
Reply	Hahaha.. Lha iyo ngono kuwi sing ra mbois blas.. Soale ngentut kuwi nek muni brat brot jik iso konangan, lha nek munine “sssss” kuwi loh, ujuk ujuk mambu mak kebul.. Trus gaya gak ruh. Mentolo njejek nganggo sandal gupak telek lencung! Hahah..
lha iku beat, spin opo??? Guest
Artikel) Adidas (530 Artikel) Messi (84 Artikel) Ace (138 Artikel) X (131 Artikel) Nitrocharge (16 Artikel) Predator (37 Artikel) Adizero (74 Artikel) Adipure (6 Artikel) Klassiker (35
“Kebo 9 buntute piro cm 73
kuwi pancen pinter dedongeng lan gawe dongeng. Dongeng kang dicritakake ana kang awujud crita kewan, crita wayang, cerita bab-bab sing ana hubungane marang kapercayan, asal-usul sawijining panggonan, lsp. Crita-crita mau kabeh nduweni kekarepan menehi tetuladhan, pitutur marang para manungsa supaya padha nduweni budi pekerti kang luhur, ora gumedhe, ora kuminter, sing lembah manah, tansah andhap asor lan nduweni tata krama sarta ngajeni mring sasama. Saliyane ngandhut bab pitutur lan budi pakarti, dongeng iku uga ngemu hiburan kang nyenengake minangka panglipur yen ati lagi sedhih, sengkel lan kuciwa. Cerita dongeng kasebut ing dhuwur bisa kagolongake dadi: 1. Fabel yaiku cerita kang paragane para kewan kang tindak-tanduke diupamake kaya dene manungsa kang bisa ngomong. 2. Mithe yaiku dongeng kang ana gegayutane marang bangsa alus, arwahe para leluhur, jin, syetan, lsp. 3. Legenda yaiku
nyeritakake asal-usul sawijining papan panggonan. Tuladhane cerita legenda : WATU GODEG Watu godeg, ngono masyarakat Desa Tawangsari Kecamatan Tretep Kabupaten Temanggung menehi jeneng watu sing kaanggep keramat. Ing desa Tawangsari iki akeh petilasan jaman perang Diponegoro sakawit ngendikane para sesepuh desa iki mapan ing pereng gunung Prau, adoh saka kutha, didadekake papan pengumprtan prajurit kanggo nyusun kekuwatan perang nglawan penjajah walanda. Ing papan kono uga ana curug sing RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 1
banyune ajeg ora nate asad, diduga biyen minangka sumber banyu pangiripan laskar-laskare Kyai Suradipo. Mula kawasan iki saiki dadi obyek wisata Curug Surodipo utawa Curuk Trocoh(terus mili) sing wis karintis pangembangane dening dinas Pariwisata kabupaten Temanggung. Petilasan arupa watu altar ing kompleks Curuk Surodipo sing kusebut watu Godeg iki manut ceritane, biyen papane Kyai Surodipo ngobati para prajurit andhahane sing nandhang lara utawa kena gegaman sajroning paperangan. Ora mung andhahane wae sing ditambani, nanging kabeh masyarakat sing mara mertamba uga ditambani. Sinambi ngusadani wong lara, kyai Suradipo kang uga panglima perang kuwi uga nyiarake agama islam kanggo nguwatake iman warganing masyarakat sing lagi dikuwasani penjajah. Nganti tekan saiki Watu Godeg isih dipercaya duwe daya magis, ana misteri alam gaib sing ora bisa kawiyak. Upamane kadhang-kadhang isih keprungu swara wong tabuhan lesung (jaman biyen wong nutu pari ing lesung), swara rame-rame kaya pating slerang prajurit perang, lan kadhangkala ana cahya cumlorot saka langit tumuju nyang sakiwa tengene watu Godeg. Apa kuwi halusinasi , nanging kok ora mung wong siji loro sing ngerti lan weruh dhewe. Klebu wektu kapungkur sajroning setengah sasi ana piring terbang sing mabur ngubengi bukti-bukit Gunung Prau ing wayah ngarepake maghrib. Wewujudan bunder ceper kaya piring nanging mawa cahya iku yen wis mabur mubeng banjur mingslep ing kawasan petilasane Surodipo. Uwal saka bab-bab kang asipat metafisika mau, curug surodipo utawa curug trocoh pancen
ing ngisor iku jumbuh karo wacan ing dhuwur ! 1. Mau – maune kraton Prambanan iku sing dadi ratu sapa ? 2. Apa sebabe Bandung Bandawasa nglamar Rara Jonggrang ? 3. Kanggo nolak kanthi alus panglamare Bandung Bandawasa, Rara Jonggrang darbe
Jonggrang banjur ngapa ? 6. Apa sebabe para lelembut sing padha ngrewangi Bandung Bandawasa padha enggal – enggal bali marang panggonane dhewe – dhewe ? 7. Nalika Bandung Bandawasa nesu amarga ora sida nggarwa Rara Jonggrang banjur kumecap utawa supata kepriye ? Wangsulan : 1. Kang dadi ratu mau – maune kraton Prambanan yaiku Prabu Baka. 2. Amarga Rara Jonggrang ayu pasuryane. 3. Kanggo nolak kanthi alus panglamare Bandung Bandawasa Rara Jonggrang njaluk digawekake candhi cacahe sewu iji. Panggawe candhi mau kudu rampung ing wektu sawengi. 4. Kanggo ngrampungake mbangun candhi kasebut Bandung Bandawasa banjur ngerigake para lelembut andhahane. 5. Satampane palapuran saka telik sandi Rara Jonggrang banjur dhawuh marang para kawula ing Prambanan supaya padha tangi lan padha nyambut gawe sanajan isih wengi. Prawan desa padha nutu pari lan nuthuki lesung sainambi kothekan. Pitik – pitik lan kewan liyane padha digugahi supaya padha enggal golek pangan lan jagone padha kluruk. 6. Amarga ngira yen wis esuk mula para lelembut padha bali marang panggonane dhewe – dhewe. 7. Rara Jonggrang disabda dadi reca, kanggo nganepi cacahing candhi sing kurang siji mau. Dene prawan – prawan ing kiwa tengene candhi Prambanan disupatani dadi prawan tuwa utawa ora
tujuwane pawongan utawa perusahaan masang nggiyarake iklan, yakuwi kanggo menehi katrangan (informasi), ajak-ajak, nepungake ngiras nawakake jasa utawa asil produksine marang wong akeh (masyarakat). Iklan iku bisa kasebut komunikatif yen pesen utawa kang pengin disiarake bisa dipahami utawa dimangerteni dening masyarakat umum. Pilihan tembung lan ukara kudu bener, ora njlimet, lan gampang ditrima utawa dimangerteni. Iklan uga biasane dijangkepi kanthi gambar. 2. Miturut surasanipun (isinipun) wara –wara punika saged awujud : a. Iklan Tuladha wara –wara ingkang awujud iklan kadosta : iklan obat - obatan, iklan
Tuladha : warta lelayu (kepaten), wara – wara posyandu, klebu wara – wara sajroning pawiwahan / perayaan temanten. 3. Bedane poster lan iklan Poster Iklan Poster iku isine pangajak, ngelingake, Iklan inggih punika paring pangertosan nglarang, sawijining bab sing gegayutan dhateng bebrayan agung (masarakat) karo wong akeh. Kejaba tulisan sing narik ngengingi barang utawa jasa ingkang kawigaten gambar lan isine kudu bisa aweh dipun sade lan dipun pasang ing media kawigaten.
ingkang trep, nengsemaken, sopan lan nalar. b. Pandhapukipun ringkes. c. Isi boten damel kapitunanipun masarakat. d. Saged nggugah krenteg kepengin ngertos. 5. Jinisiipun iklan manut ancasipun a. Iklan ingkang ancasipun nawakaken barang utawa produk. b. Iklan ingkang ancasipun ngajak masarakat ndherek satunggaling kegiyatan. c. Iklan ingkang ancasipun nepangaken satunggaling barang utawa jasa wonten ing bebrayan agung. d. Iklan ingkang ancasipun ngajak lan ngiming iming masarakat supados kapencut, lan nggadhahi barang utawi jasa kasebut. 6. Bab ing sajroning iklan ngemot : a. Apa surasane (isine) b. Kanggo sapa c. Lan saka sapa 7. Tuladha Iklan IKLAN OBAT UNTU Bapak : “Adhuh….adhuh….untuku senut – senut, sirahku cekot – cekot, enggal golekna obat ta, Bu ! Ibu : “Njenengan ki ya aneh kok Pak, ngerti yen untune kambuhan, ya yen ngunjuk mesthi GINASTHEL. Emoh kalah karo anake, yen weruh ana wafer, coklat ya isih sregep wae.” Bapak : “Wis…wis ra sah kakehan komentar. Gek enggal aku tambanana.” Ibu : “Lha olehe ndeleh obat KIRATU neng ngendi ta Pak ?” Bapak : “Aku ora ngerti…….ssshhhhh…untuku…untuku..selak ora kuwat aku..” Ibu : “O..lha iki KIRATU-ne Pak. Enya gek diunjuk..” (
Jamu Godhogan Sabubare ngasahi piring tilas ajange mangan, Arini nyedhaki ibune sing lagi njait. “Bu, punika wonten meja dhahar wonten buntelan kanthi seratan jamu punika punapa ta, Bu,”ature marang ibune. “Lha wis genah jamu ngono kok,” wangsulane ibune. “Inggih, jampi kok kados oyot garing kaliyan serat – serat kajeng ta, Bu ?” “Lha ya pancen bahane jamu ki saka bangsane oyot, kayu, godhong, lan empon – empon kok, Rin.” “Punika jampi punapa, Bu ?” “Wacanen dhewe, ta ! Kae lho neng kertase ana katrangane.” Arini bali menyang meja dhahar. Buntelan jamu dijukuk, banjur diwaca katrangan sing katulis ana kono. “Jur jur manjur, jamu Godhogan Cap Manjur. Tinggalane para leluhur, pancen manjur. Bisa nambani sakabehing
Lara ginjel, liver, jantung, kolesterol, kelenjar pancreas, asam urat, asma, gula, migran bablas dening Jamu Cap Manjur! Bahane empon – empon sing mujarab. Dudu bahan kimia, dadi aman kanggo sapa bae. Enom, tuwa, lanang, wadon, oleh nggunakake jamu cap Manjur. Yen kepengin waras ngunjuka jamu godhogan cap Manjur. Digodhog, didhemake, disaring, diunjuk, ilang lelarane. Aja lali saben esuk lan sore setengah gelas, larane bablas awak waras! Carane nggunakake lan ngracik jamu iki gampang: sabuntel jamu digodhog nganggo patang gelas banyu. Entenana nganti banyune asat, kira – kira kari rong gelas. Sawise banyune adhem, diunjuk esuk lan sore, setengah gelas. Menawa banyune entek bisa dibaleni nganti ping telu. Kanggo njaga kesarasan jamu iki becik diunjuk sedina sepisan, nek arep sare. Jamu iki rasane pait.”
pitakonan ing ngisor iki kanthi patitis ! 1. Apa sing ditindakake Arini nalika ibune lagi njait ? 2. Arini wis ngerti menawa ana jamu buntelan jamu ing meja, nanging kenapa dheweke isih takon marang ibune ? Apa sing kepengin dingerteni dening Arini ? 3. Jamu godhogan kuwi digawe saka bahan – bahan apa bae ? Sebutna ! 4. Apa kasiyate jamu godhogan ? 5. Sapa wae sing entuk migunakake jamu godhogan cap Manjur ? 6. Apa kaluwihane jamu godhogan tinimbang obat – obatan ? 7. Kepriye carane ngracik jamu godhogan ? 8. Kanggo ngobati lelara, sedina kaping pira kudu ngombe jamu cap Manjur ? 9. Upama kanggo njaga kesehatan, kepriye carane ? 10. Katrangan iklan iku ditulis ana ing ngendi ? Wangsulan : 1. Nalika ibune njait Arini nyedhaki ibune, banjur matur marang ibune. “Bu, punika wonten meja dhahar wonten buntelan kanthi seratan jamu punika punapa ta, Bu,” 2. Arini kepengin ngerti buntelan jamu punika kanggo jampi punapa ? 3. Bahan - bahane jamu godhogan yaiku oyot, kayu, godhong, lan empon – empon. 4. Kasiyate kanggo nambani Lara ginjel, liver, jantung, kolesterol, kelenjar pancreas, asam urat, asma, gula, migrant. 5. Enom, tuwa, lanang, wadon, oleh nggunakake jamu cap Manjur. 6. Yen jamu godhogan ora ngandhut bahan kimia dadi luwih aman tinimbang obat – obatan. 7. Carane nggunakake lan ngracik jamu iki gampang: sabuntel jamu digodhog nganggo patang gelas banyu. Entenana nganti banyune asat, kira – kira kari rong gelas. Sawise banyune adhem, diunjuk esuk lan sore, setengah gelas. Menawa banyune entek bisa dibaleni nganti ping telu. 8. Saben esuk lan sore setengah gelas. 9. Kanggo njaga kesarasan jamu iki becik diunjuk sedina sepisan, nek arep sare. 10.
pawongan mesthi wae wis tau nindakake geguneman , lan saben dinane mesthi nglakoni wawan pangandikan marang wong liya kanggo ndungkapake pauneg – uneg utawa gagasan kang ana sajroning penggalih. Mula yen nindakake wawan pangandikan utawa geguneman marang wong liya iku kudu nggatekake paugeran – paugeran kaya ing ngisor iki : 1. Kudu nggunakake basa kang trep, tegese karo sapa anggone matur supaya trep anggone basa, kanggo sikep tansah paring pakurmatan marang wong kang diajak wawan pangandikan. 2. Anggone matur sanajang basane wis trep uga kudu nggunakake solah bawa kang leres, upamane yen matur marang sapa wae ya kudu sumeh lan tansah ngunggulake rasa andhap asor. 3. Pamature ya kudu nggunakake intosani kang trep supaya gampang dimangerteni dening pawongan kang diajak wawan pangandikan. Basa iku minangka sarana kanggo komunikasi, kanggo nglantarake marang sawijining maksud utawa kekarepan marang wong sing diajak guneman. Basa uga dadi sarana kanggo nglairake panguneg-uneg kanthi cara nulis utawa maca. Mula anggone nggunaake basa kudu trep ora kena tumpang suh, kudu mangerteni marang sapa sing diajak guneman. Mula basa iku duweni unggah-ungguh. Dene unggah-ungguhing basa iku sabenere akeh banget nanging sing lumrah digunakake iku ana 4 yaiku: 1. Ngoko lugu 2. Ngoko alus 3. Karma lugu 4. Karma alus 1. Basa Ngoko Lugu Wujude: Tembunge ngoko kabeh ora ana kramane. Panganggone: a. Menyang sapadha-padha kang wis kulina banget. RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 9
b. Menyang sing kaprenah enom. c. Yen lagi ngunandika. d. Tumrap bocah sing durung bisa guneman ganep. Tuladha: - Kowe mengko sore sida ngampiri aku les? - Dhik, yen arep ndelok pameran, aku mengko tulung ampirana ya! 2. Basa Ngoko Alus Wujude: Tetembunge ngoko kacampuran karma inggil. Panganggone: a. Sedulur tuwa marang sedulur enom kang luwih dhuwur drajate. b. Garwane priyayi marang sing kakung. c. Priyayi marang priyayi yen wis ngoko-ngokonan. Tuladha: - Dhik, sliramu mengko nek kondur arep nitih apa? Apa kersa takdherekake? - Aku mau ngundhuh pelem akeh, Panjenengan apa kersa dakaturi? - Yen kersa mengko dakaturi sejinah. 3. Basa Krama Lugu Wujude: Tembunge madya (ater-ater lan panambange karma) Panganggone: a. Kanggo marang kanca sing wis kulina, padha drajate lan ngajeni. b. Garwane priyayi marang sing kakung. c. Priyayi marang sedulure tuwa kang luwih cendhek drajade. Tuladha: - Sampeyan niku manawi kesah dhateng kantor napa taksih kiyat mbekta sepedha motor mas? - Napa ndika saking desa ngriki mawon to mas? 4. Basa Krama Alus Wujude: Tetembungan krama (ater-ater lan panambang krama) lan krama inggil (tumrap wong sing diajak guneman). Panganggone: a. Wong enom marang wong tuwa. b. Batur marang bendarane. c. Murid marang gurune. d. Andhahan marang pimpinane. e. Kanca karo kanca sing durung kulina. Tuladha: - Kula badhe matur dhateng ibu, bilih manawi saestu sowan dhateng eyang, kula badhe tumut. - Tindak-tandukipun kanca kula ingkang naminipun Edo punika lucu sanget. Kanggo luwih gampang mbeda-bedakake ing antarane tataran undha-ushuking basa mau, coba gatekna katrangan ing ngisor iki: Ngoko Lugu Ngoko Alus Krama Lugu Krama Alus Aku arep lunga Aku arep lunga Kula badhe kesah Kula badhe kesah menyang menyang dalem dhateng griya dhateng dalem omahmu. panjengan. sampeyan. panjenengan. F.
satunggal maragakake pacelathon mau lan kelompok sanes paring tanggapan lan paring biji marang kelompok kang lagi maragakake pacelathon mau kanthi paugeran penilaian kaya ing ngisor
liyane paring nilai marang kelompok kang lg maragakake yaiku kanthi rentang nilai a. Lafal : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Intonasi : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 c. Subasita : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Tertulis Pacelathon terlampir Wangsulana pitakonan ing ngisor iki ! 1. Pacelathon ing ndhuwur iku isine
punika isinipun inggih punika mas Muhtarom diutus dening bapak Agus Jati santoso sowan marang daleme Pak sastra, saperlu ngaturi uninga bilih benjang dinten Ahad, Surya kaping 10 Oktober 2010 watawis jam 8 enjeng. Pak Sastra kasuwun rawuh ing Masjid Ar Rahmah seperlu nekseni lan paring tambahing pangestu nikahipun Putra putrinipun bapak Agus Jati Santoso. 2. Geguneman wonten ing nginggil punika ngginakaken basa Krama inggil lan basa ngoko alus. Mas Muhtarom ngginakaken basa Krama alus jalaran Mas Muhtarom punika pawongan ingkang taksih anem lajeng matur dhateng priyantun ingkang langkung sepuh inggih punika Pak Sastra. Pramila miturut unggah – ungguh basa nggih sampun trep. Lajeng Pak Sastra anggenipun mangsuli dhateng Mas Muhtarom ngginakaken basa Ngoko Alus punika nggih sampun trep miturut unggah – ungguh basa jalaran Pak Sastra punika langkung sepuh kaliyan
lan teknik nyritakake pengalaman iku padha karo cara lan teknik pidhato. Kejaba nyiapake apa kanga arep dicritakake, kang paling utama yaiku kowe nduweni kewanen lan rasa percaya marang awake dhewe. Kewanen iku bisa dilatih kanthi sering nyoba utawa latihan. Wektu kowe nyritakake pengalaman kowe uga nggatekake omongan. Omongan kudu cetha kanthi nggatekake kedal, intonasi, lan lagu basa (irama) kanthi trep. Kang penting uga, kowe kudu nggatekake urutan utawa runtuting crita. Crita ing ngarepe wong akeh pancen kudu duwe pengalaman, keprigelan lan kuwi kabeh kanthi cara gladhen. Tuladha wong kang nyritakake pengalaman awujud crita lucu nalika isih sekolah. NALIKA AKU ISIH SEKOLAH Nalika aku isih sekolah pinuju ulangan semesteran, aku rada kakehan dolan, nggonku sinau yo mung srampangan. Mula bareng tekan titiwanci ulangan aku rada gragapan. Gandheng atiku ora teteg mula aku terus gawe cathetan cilik-cilik, karepku arep takenggo ngepek. Tenan, bareng bel wis muni, cathetan
lagi ngemut kepekan, arep meneng ora penak ditakoni guru kok meneng wae. Kanggo ngawekani supaya ora konangan
tanggapan lan paring biji marang kelompok kang lagi maragakake pacelathon mau kanthi paugeran
kelompok I maju maragakake pacelaton mau, banjur kelompok liyane paring nilai marang kelompok kang lg maragakake yaiku kanthi rentang nilai a. Lafal : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Intonasi : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 c. Subasita : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100. b.
wis ngembangake sawijining teknik maca sing dikenal kanthi sebutan SQ3R, teknik iki asipat praktis lan bisa diterapake ing saben pendekatan belajar. SQ3R iku cekakan saka langkah – langkag nyinauni teks utawa buku sing dumadi saka : 1. Survey Langkah kapisan iki diadani penelaahan sawetara marang sakabehe struktur teks. Ancase yaiku kanggo mangerteni dawane teks,judhul bagian (heading), judhul subbagian (subheading).istilah, tembung kunci, ukara kunci, lan hal – hal liyane kang dianggep wigati ing tulisan kasebut. Saengga bisa antuk gambaran kang asipat umum saka isi sing kakandhut ing buku teks. Yen nindakake survey, disaranake supaya nyiapake patelot, kertas lan piranti kanggo nandani kayata stabilo kanggo nandani bagian – bagian tartamtu. Bagian – bagian kang wigati bisa didadekake bahan pitakonan kang perlu ditandani kanggo nggampangake proses ngronce daptar pitakonan sing bakal diadani ing langkah kapindho. 2. Question Langkah kapindho yaiku ngonce pitakonan – pitakonan sing cetha, singkat, lan jumbuh marang perangan – perangan teks kang wis ditandani ing
gumantung marang dawa cendheke teks, lan kawasisan kanggo mahami teks sing lagi disinauni. Yen teks sing lagi disinauni isine babagan sing sadurunge wis dimangerteni, bisa wae mung nggawe sithik pitakonane. Kosokbaline yen kaweruhe ora gegayutan marang isi teks, mula kudu ngronce pitakonan sakakeh – akehe. 3. Read Langkag kaping telu yaiku maca kanthi aktif kanggo nggoleki wangsulan saka pitakonan piyakonan sing wis disusun. Ing bab iki maca kanthi aktif uga ateges maca sing difokusake marang paragrap – pragrap sing dikira – kira ngandhut wangsulan sing jumbuh karo pitakonan sig wis dironce ing langkah kapindho. 4. Recite Langkah kaping papat yaiku nyebutake utawa nyeritakake maneh wangsulan – wangsulan saka pitakonan sing wis dironce. Sabisane priye carane ora mbukak catatan wangsulan kaya kang wis ditulis ing langkah kaping telu. Saupama sawijing pitakonan ora bisa kawangsulan, mbudidaya kudu tetep nerusake wangsulan saka pitakonan sabanjure. Kaya mengkono sateruse, saengga kabeh pitakonan bisa dirampungake kabeh, kalebu wangsulan saka pitakonan kang durung ketemu wangsulane. 5. Review Ing langkah kang pungkasan diadani peninjauan malih marang sakabehing pitakonan lan wangsulan saengga bisa dijupuk sawijining dudutan kang singkat, nanging bisa nggambaraje sakabehing wangsulan saka pitakonan sing wis diajukake. Sanajan kesane mekanistik banget, nanging maca kanthi nggunakake SQ3R iki dianggep luwih muasake, amarga kanthi teknik iki bisa menehi panjurung marang pawongan kanggo luwih mahami apa kang diwaca. Terarah ing intisari utawa kandhutan – kandhutan pokok sing tersirat utawa tersurat ing sawijining buku utawa teks liyane. Langkah – langkah kang dilakoni ing teknik iki kayane wis nggambarake prosedur ilmiah, pangajape saben informasi sing disinauni bisa kasimpen kanthi apik
Paragrap ing ngisor iki ganepna nganggo tembung – tembung kang wis cumawis ing ngisor iki ! RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 20
RINGKESE CERITA RAMAYANA Prabu Dasarata ratu ing ………(1) kagungan putra papat yaiku Ramawijaya, Barata, Lesmana, lan Taruna. Ramawijaya dhaup karo……….(2), Putra Putrine Prabu Janaka ing negara…………(3). Prabu Dasamuka utawa Rahwana ratu ing negara……..(4). Prabu Dasamula kagungan sedulur enom cacah telu yaiku, ……………(5), Sarpakenaka, lan Wibisana. Nalika Rama, Dewi Shita lan Lesmana njajah alas Dhandhaka, Dewi Shinta dicolong Prabu Dasamuka. Nalika Dewi Shinta diplayokake, dioyak manuk garudha…….(6) Jatayu perang karo Prabu Dasamuka. Jatayu kalah wusanane mati. Dewi Shinta didelikake ing taman………(7), dikancani Dewi Trijatha, putra – putrine………(8). Prabu Rama dadi ratu ing negara……..(9). Prabu Rama utusan Anoman, kethek putih, perlu nggoleki Dewi Shinta ing Ngalengka. Sawise ketemu, nalika Anoman arep bali dicekel wadya bala Ngalengka. Anoman arep………(10). Anoman Banjur mabur karo nggawa geni. Geni ditibakake ndhuwur kraton, kraton Ngalengka dadi kobong, kejaba taman Argasoka. Sawise bali menyang Pancawati, anoman atur palapuran marang Prabu Rama babagan kahanane Dewi Shinta anggone ditawan dening Rahwana ing taman Argasoka. Prabu Rama kepengin nglurug perang marang negara Ngalengka. Sarehning kalangan samodra mula banjur samodrane diurug nganggo gunung digawe dalan supaya kena kanggo liwat wadya bala Pancawati. Ana bacute…………………………………….. a. b. c. d. e. Jatayu Dewi Shinta
mampu menembangkan tembang Asmaradana. E. MATERI PEMBELAJARAN Geguritan kaperang dadi loro (2) yaiku geguritan tradisional lan geguritan modern. Geguritan tradisional kuwi geguritan nganggo paugeran-paugeran tartamtu kayata cacahing larik saben pada (bait), cacahing wanda saben larik uga dhongdhinge swara (persajakan). Kang kagolong geguritan tradisional antara liya yaiku parikan, wangsalan, tembang macapat, tembang tengahan lan tembang gedhe. Geguritan modern ora diwatesi pathokan-pathokan lan paugeran kaya kang ana ing geguritan tradisional. Tegese saben pada (bait) ora ditemtokake cacahe larik. Saben larik ora ditemtokake cacahe wanda lan dhongdhinge swara (persajakan). Pangripta mardika (bebas) anggone medharake karep. Mula geguritan modern uga diarani geguritan bebas utawa kang saiki lumrah diarani geguritan. Maca geguritan iku meh padha karo maca puisi utawa deklamasi, sing kudu digatekake nalika maca geguritan yaiku : (4W) 1. Wicara : pocapan cetha, las-lasan, ora bindheng, ora gumremeng , tegas, bisa mbedakake d, dh, t, th, e, e, e,ora perlu mangu-mangu sing kendel 2. Wirama: maca geguritan ana lagune , cepet lan rindhik, cendhek dhuwuring swara, luk lan gregeling swara , aja mung wae 3. Wiraga :pocapan trep karo solah bawa , nganggo ngobahake tangan , sirah, kedheping mripat 4. Wirasa :isine geguritan ditamatake/dilebokake ing jero ati . Anggone maca trep karo isine geguritan, gumreged, sedhih, seneng, nesu, mbujuk Nggancarake Geguritan Gancaran kuwi ing basa Indonesia diarani prosa. Nggancarake ateges ngowahi tembang utawi geguritan dadi gancaran (prosa). Dadi nggancarake padha karo RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 22
"memprosakan" utawa tembunge liya "memparafrase". Sadurunge gawe gancaran kudu mangerteni cara-carane ngancarake. Carane ngagancarake mangkene: 1. Ukara-ukarane tembang utawa geguritan kang mawa tembung baliswara kudu diudhari, dhapukane ukara kawolak-walik. 2. Menawa ana tembung kawi (tembung Jawa kuna) kudu diowahi dadi tembung Jawa anyar kang lumrah dianggo utawa dirungokake sabendinane. 3. Menawa ana tembung garba (tembung sandi) kudu diudhari. 4. Kanggo nglarasake ukara supaya ora kaku bisa mbuwang utawa ngilangi tembung sawetara. Mangkana uga tumrap ater-ater lan panambang. 5. Pada/bait kang sakawit wujud bait-bait, kaewahana dadi paragraf kanthi ejaan kang bener. Nggatekake titik, koma, tandha pitakon, tandha prentah, lan sapanunggalane. MACAPAT Pralambange tembang macapat Asmaradana, seneng dedhana utawa weweh. Pralambange wong kang wis sugih ngelmu lan pengalaman banjur wiwit weweh, dedhana ngelmu mulang wuruk marang sing isih enom. Dene watakne tembang macapat
Geguritan ing ndhuwur owahana dadi gancaran ! Wangsulan : Saben wayah esok, Ibu wis tindak nyambut damel kanggo golek pangupaboja kanggo panguripan. Banjur Ibu paring pangandhikan marang anake, yen saiki Bapakmu wis ora ana ninggal kowe lan aku, wis sowan ing ngarsaning Gusti kang Maha Agung, kamangka iku ora kena digetuni. Wong urip iku yen kepengin mulya ing uripe iku ora mayar kudu ngetog karosan, ngetogake kringet lan iguh pratikel kang mapan. Tegese kudu nyambut gawe kang temen lan tansah dedonga marang Gusti kang Maha Kawasa. Satemen kabeh pambudidaya mau sejati ana Dzat kang Maha Suci yaiku Allah SWT. Mula aja mung nyambut gawe wae kudu dibarengi karo dedonga marang Gusti kang Maha Kawasa, supaya bisa urip kang mulya. Rubrik
) Taling …e Taling tarung …. o
a. Sandhangan swara vocal Wulu Pepet .. e Suku …. … i u
b. Sandhangan Panyigeging wanda Wigyan ... h Layar ……r Cecak ….ng Pangkon …
Penanda Gugus Konsonan Cakra (…..) Tuladha “sasra” di tulis , prajurit ditulis Kringet ditulis
Keret (……) Tuladha kreteg ditulis Pengkal ( … ) Tuladha tyas ditulis Panjingan wa ( ……) tuladha kwaci ditulis Panjingan la ( ……) Tuladha klapa ditulis Aksara Murda ... Ka . .. .. Ta … …
, tresna ditulis , Dyah ditulis , swara ditulis , slamet ditulis
Sregep sinau Saiki aku wis kelas wolu, mula kudu sregep sinau aku kepingin dadi bocah pinter kang ora gawe susahe wong tuwa. Setitekna nek pinter iku ora gawe susahe wong tuwa. Nek bisa biji rapot iku apik kabeh, sarate ya kudu sregep sinau.
narasi utawa crita Narasi utawa crita yaiku sawijining karangan kang ana gegayutane karo kadadiyan kang ditata adhedhasar urutan wektu. Ing karangan iki prastawane kang nyata lan oleh uga prastawa kang ora nyata (imajinatif). 2. Deskripsi utawa gambaran Deskripsi utawa gambaran yaiku sawijining karangan kang nggambarake prilaku manungsa, ing jaman saiki, swasana sawijining prastawa utawa swasana sawijining panggonan. Tuladha: a. Korban banjir bandang ing Wasior Papua. b. Swasana ibadhah haji ing Mekah. 3. Eksposisi Eksposisi yaiku sawijining karangan kang maparake sawijining gagasan utawa idhe kanthi menehi katrangan kang jelas. Jenis karangan iki biasane digunakake kanggo menehi informasi marang pamaca. Tuladha: a. Surat lamaran b. Iklan c. Laporan ing layang kabar 4. Persuasi Persuasi yaiku sawijining karangan kang menehi bukti-bukti nyata lan tujuane ngajak lan menehi pengaruh marang pamaca supaya melu karo sing dikarepake sing nulis. Tuladha: a. Khotbah b. Iklan c. Propaganda 5. Argumentasi Argumentasi yaiku sawijining karangan kang menehi alesan kanggo nguwatake utawa nolak
kang mengkono mau diarani narasi ekspositoris/ narasi teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan ngenani sawijining prastawa
mengajarkan lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana eksposisi adate digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah langkah sawijining kagiyatan, metode, cara, lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane. Urip kuwi ora ajeg, tegese owah gingsir. Saiki seneng, mengko utawa sesuk susah. Saiki urip kepenak, sapa ngerti besok ngrekasa ? mula kanggo njagani kang ora mesthi utawa sing durung kalakon, kowe kudu padha siyaga. Kowe kudu padha siyap ngadhep sakehing tantangan urip sing ora mesthi. Persiyapan sing paling penting lan sing bisa dilakoni para mudha iku ngundhakake katrampilan ing babagan apa wae. Mumpung srengenge isih durung dhuwur tegese nalika taksih enom kudu bisa nggolek lan nguwasani katrampilan, kapinteran lan kabisan sing bisa kanggo sangune urip. Kapinteran lan katrampilan iku werna – werna, kayata : nggawe barang – barang kerajinan tangan, olah tetanen, dagang utawa dodolan, mroduksi barang – barang kebutuhan, katrampilan dandan – dandan, bengkel, elektronika, utawa
siji katrampilan urip, banjur tulisen lan jlentrehna katrampilan kuwi! Menawa kuwi kurang nguwasani katrampilan kuwi, takokna marang wong kang kok anggep ngerti lan nguwasani. Wangsulan : Endhog asin kalebu lawuh kang disenengi dening masyarakat, lan gampang ditemokake ing warung – warung utawa ing supermarket. Nanging ora saben wong bisa nggawe endhog asin, merga mbutuhake ketlatenan lan kapinteran. Ing ngisor iki bisa dipraktekake carane nggawe endhog asin. Sadurunge gawe edhog asin sing kudu dilakoni sepisanan yaiku nyiapake bahane. Bahan – bahan kang kudu siyapake yaiku endhog bebek 10 biji, uyah ½ kilogram, lan bata abang kang dialusake sacukupe. Yen bahan – bahan wis disiyapake kang kaping pindho yaiku carane nggawe endhog asin mau. Bata dicampur uyah, banjur diuleni nganggo banyu sacukupe, banjur endhog dibungkus nganggo bata alus kang wis dicampur uyah nganti endhog kabungkus rapet, sawise iku endhog kang wis dicampur karo bata mau banjur dideleh ana ing wadhah, dienengake kurang luwih 10 dina. Yen wis 10 dina bata alus kang mblebet endhog diresiki banjur endhog digodhog lan siyap kanggo lawuh. Rubrik
ing jaman saiki kalebu kabutuhan kang wigati tumraping pribadhi. Lelungan kuwi minangka sarana hiburan kang bisa ngilangake stres lan rasa bosen sing ditandang dening awak sajroning nyambut gawe, sinau utawa kegiyatan kang matumpuk-tumpuk. Kajaba minangka kegiyatan kanggo nuruti kesenengan, lelungan uga bisa ngasilake pakaryan kang mumpangati, kayata bisa gawe geguritan, gawe karangan, gawe tulisan cariyos kekesahan (laporan kunjungan), lsp. Asiling karya-karya mau bisa digunakake minangka oleh-oleh, kanggo para kanca, para pamaos ing majalah dinding, syukur baget bisa kakirim ing kalawarti-kalawarti basa Jawa. Penulis anggone gawe laporan kunjungan kudu ngemot kabeh informasi bab apa sing wis ditindakake. Ing sajroning laporan kudu ngemot: 1. Judul laporan 2. Wektu kunjungan 3. Papan panggonan kunjungan 4. Asmane para nara sumber utawa sing diwawancarai 5. Budhal saka ngendi lan jam pira 6. Tekan papan tujuan jam pira 7. Jam pira anggone wawancara 8. Asile wawancara Daftar pitakonan ing dhuwur iku mung kanggo pancadan utawa ancer-ancer sakepyakan. Bisa diowahi, ditambah utawa dikurangi dhewe manut kahanane. Sanajan asile laporan kuwi mung wangsulan-wangsulan pitakonan, nanging wujude laporan digawe kaya cerita gancaran kang runtut ora pedhot-pedhot lan ora mandheg dhewe-dhewe. F.
kowe gawe sawijining laporan kunjungan marang sawijining panggonan. Upamane papan rekreasi utawa kunjungan menyang pasar ! Sadurunge nganakake kunjungan kowe dudu nyiapake cathetan kaya ing ngisor iki : 1. Judul laporan 2. Wektu kunjungan 3. Papan panggonan kunjungan 4. Asmane para nara sumber utawa sing diwawancarai 5. Budhal saka ngendi lan jam pira 6. Tekan papan tujuan jam pira 7. Jam pira anggone wawancara 8. Asile wawancara Daptar ing dhuwur iki mung kanggo ancer – ancer bisa ditambah lan bisa uga dikurangi kabeh mau gumantung karo papan kang dituju. Nanging ora mung cukup tekan daptar iku. Sawise dadi daptar mau banjur daptar mau owahana dadi gancaran kang runtut lan ora pedhot – pedhot, supaya nggampangake anggone nglaporake marang gurune. Wangsulan : PIKNIK ING PLANTERA BISA KARO METHIK WOH – WOHAN. Nalika
setegah sewelas awan aku lan kanca – kancaku wis tekan papan sing dituju, banjur bareng – bareng padha mlebu ning Plantera Fruit Paradise. Sanalika aku kaget merga gumun nyawang kaendahning Plantera Fruit Paradise kang katon amba lan ijo royo – royo. Werna – werna banget tetandurane buah kang godhoge sarwa ijo royo – royo lan wohe katon ndadi banget, hawane kang ora panas banget nambahi ayeming aku lan kanca – kancaku ana ing Plantera Fruit Paradise. Ing Ngebruk aku lan kanca – kancaku mubeng ing kebun buah sing ambane udakara 235 ha. Anggone mubeng kebun
disediyakake bisa kanggo methik buah kayata semangka, melon, jagung. Buah – buah mau bisa dinikmati ana ing kono, jagung bisa dibakar utawa digodhog uga bisa digawa bali. Nanging wektu iku aku lan kanca – kancaku mung nyawang tetandurane thok ora bisa nikmati neng kono. Papan wisata iki kagolong anyar, kira – kira lagi setaunan dibukak. Tandurane manika warna kayata : duren montong, wite cendhak wohe mbiyet, kelengkeng itoh, nalika arep woh
Wacan ing ngisor iki salinana nganggo aksara Jawa ! Wit kinah iku pinangkane saka ing negara manca. Panandure ana ing tanah Jawa seprene lagi 70 taun. Dene asale ing tanah Amerika kidul, diepek wijine, digawa menyang tanah Jawa. Nanging panjupuke wiji iku ora gampang, sebab wong – wong ing kono banget penjagane, aja nganti wijine utawa thukulane kinah mau dijupuki utawa RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 43
digawa wong menyang tanah liya. Yen ana wong sing jupuk thukulane, digawa menyang tanah Jawa, tekane tanah Jawa terkadhang wis padha mati, sabab saking lawase ana ing
Benten ile Nanobotlar oyununda benten...
PENGGEMAR KANGKUNG? Jika anda penggemar kangkung, tidak kira apa jenis kangkung, petis kangkung, kangkung cos,
Ulo 4 wis=32+4=(36), 32-03=3
Statistik[sunting | sunting sumber]
Kependudukan[sunting | sunting sumber]
punika, kita sampun wiwit malih ndhudhah memori bab perjuangan tahun 1945. Menggah salah satunggaling makna saking perjuangan wau, inggih punika sipat kepahlawanan para pahlawan ingkang sampun rila dados bebanten kangge kamardikaning bangsanipun.
Wonten ugi pahlawan moral. Inggih punika tiyang ingkang purun lan rila nindakaken punapa ingkang yektosipun boten wajib. Sanadyan boten kawajibaken, nanging karana anggadhahi paugeran langkung luhur tinimbang namung wajib utawi boten wajib, mila kaluhuran wau saestu dados bukti anggenipun pantes kasebat pahlawan moral.
katamtokaken, punika mesthi dipun atur panuwuni kanthi mirunggan. Punika nedahaken bilih kita punika tiyang ingkang loma, tiyang ingkang boten eman-emanen.
Gusti ngersakaken, supados lampahing gesang kita kalampahan kanthi sae, malah langkung sae. Sageda alampah gesang ingkang pinunjul. Artosipun, yen tiyang sanes nglampahi kasaenan kanthi bobot satus, lampahipun tiyang Kristen prayoginipun satus punjul gangsal. Contonipun, mlebet dhines jam pitu enjing. Nanging sampun mlebet jam enem, sanadyan boten wonten upah tambahan kangge keaktifan wau. Punika saestu patraping gesang ingkang unggul. Tebih saking nyandhungi ngasanes.
brebes, tegal, pemalang, pekalongan, batang, kendal, semarang, bumiayu,
ajibarang, purwokerto, purbalingga, banjarnegara, temanggung, magelang,
purworejo, yogyakarta, demak, kudus, rembang, tuban, lamongan, gresik,
Reisenauer J&aacute;n, Ing.
Majchr&aacute;k Miroslav, Ing.
Mr&aacute;z Michal, Ing.
Poremba R&oacute;bert, Ing.
Sejč Pavol, doc., Ing., PhD.
V&yacute;rostek Marek, Ing.
soyo kuwate Ayo konco ayo konco Iki wis arep sasi poso Mulo padha nindhakno Iku sifat satriyo Bedho karo sifate buto
Mumpung isih pada ana ndonya Tindake Nabi wajib den turut Nyembah Allah kelawan sujud Lan nindakake laku kang becik Ngedohi laku alo lan musyrik
. Allahu Akbar Sisih wetan bang nerawang Ojo padha ongkang-ongkang Kakang menyang mblumbang Sesuci nuli sembahyang Allahu akbar. Allahu Akbar Esuk-esuk uthuk-uthuk Gununge katon
Buku Tamu | Blog'e Kang Okah
Renjaan, Melissa Justine ( Program Magister Ilmu Lingkungan Universitas Diponegoro) ; Purnaweni, Hartuti ( ProgramMagister Ilmu Lingkungan, Universitas Diponegoro, Semarang) ; Anggoro, Didi Dwi ( Jurusan Teknik Kimia, Fakultas Teknik, Universitas Diponegoro, Semarang) Jurnal Ilmu Lingkungan
direwangi ora mlebu sekolah, mung pingin melu nyadran…..sok nganti entuk sego pitung kranjang barang, enak!
pangkopdar Hehehe… iyo mas, podho. Biyen nek aq melu le makan2 tp ra melu le nang
sing meh mangkat nyadran. mbuh ng kono pdo ngopo., ngerti2 bapakku kondur nggowo berkat. he3 😆
langsung nggo basa indonesia, masalahe boso jawa ku rada2
keluargaku juga masih mengikuti ritual nyadran. ngomong2 agak mlenceng
Re: Cangkruk Ala Papaji herikris haidar on Fri 04 Nov 2011, 21:14Ono lomba sing di adakno wong indonesia, yoiku dowo2an manuke peserta.Sing wis paling dowo kari wong
kenek wong ARAB, deweke gak iso teko nang indonesia amergo ape disunatno... nah wong arab mau mung iso ngirim surat ditalekno nang manuke sampe teko indonesia. (bayangno ae ngirim surat teko arab sampe
← Jeneng-jeneng ning Nggon Cerita Wayang	Unggah Ungguh Basa →
April 16, 2009 by senengsinaujawa	Bangcuk saka abang pucuk Bangjo saka abang ijoBarbeh saka bubar kabehBarji saka bubar siji Dhelik saka gedhe cilik
ireng kuning tingwe saka nglinting dhewe thukmis saka bathuk klimis wandhak saka dhawa cendhak tahteng saka mentah mateng saerah saka sae tur murah
Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
Posted: Desember 6, 2010 in Artikel Kejawen	0
pemerintahan Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping 5 (Pamungkas).
140. Wong bener saya thenger-thenger—Si benar makin tertegun.
141. Wong salah saya bungah-bungah—Si salah makin sorak sorai.
142. Akeh bandha musna ora karuan lungane—Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
Wong cilik akeh sing kepencil—Rakyat kecil banyak tersingkir.
184. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
Toyota Corolla ya iku montor kompak kang paling laris ing donya, luwih saka 30 yuta unit mobil bisa didol nalika taun 1966 nganti tekan saiki.[1] Toyota Corolla ora mung diprodhuksi ing Jepang, ananging uga ing akèh negara kayata ing Amerika Serikat, Kanada, Afrika Selatan, Thailand, Inggris, Turki, lan negara-negara liyané.[1] Corolla nduwéni mesin 4-silinder bensin lan ing Jepang lan Éropah uga dipasaraké kanthi mesin disel.[1] Wangun body' Corolla kang paling umum ya iku Sédhan kanthi lawang kang cacahé papat.[1] Modhel body liyane kayata Station Wagon, lan Hatchback kanthi lawang kang cacahé telu lan lima. Modhel sport kang bentuké Coupe 2-pintu tau diproduksi saka taun 1970-an nganti 1999 kanthi
sadurungé. Iki kalebu modhel Toyota kang sukses ing meh kabèh ndonya.[1] Mesin kang
Regardless Rally ing Amerika, lan 1000 Lakes Rally ing Finlandia.[1]
ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 3 Sèptèmber 2016.
Imperial Palace.Wah dadi ngoyoworo………ancen cah ndeso dadi senenge yo ndeleng tanduran sobone nang pinggir kali (padahal ora iso nglangi... :( ) Tur maneh yen nggolek panggonan dolan sing gratis hahahahahaha.....
saiki dadi wong malang ya... Nek balik wonogiri ojo lali mampir
Iya Nang tulisanmu betul2 menginspirasi ... coba kota kita tercinta itu (sithik wae) nyonto
istilahe kancaku) sak-ulaika dan sak-alaihim.
Nek Bu-Pati ketoke rada angel ya. Yen Pak-Pati sik wae piye Hid. akeh koq jagone. Piye Mas Danar pendapat sampeyan. [sapa sing kagungan
· Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka --- Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.
· Wong bener thenger-thenger --- Orang (yang) benar termangu-mangu.
· Wong salah bungah --- Orang (yang) salah gembira ria.
· Sing edan bisa dandan---Yang gila bisa bersolek.
· Sing bengkong bisa nggalang gedhong---Si bengkok membangun mahligai.
· Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil---
pancen canggih tenan awakmu pak lek ndop, sembarang kalir dilakoni xixi..
btw nek nyanyi sing total to, ojo isin2 ngono, dadine suarane koyo tertahan, ndak iso keluar!
Reply	huahahah… bayangno dewe kang, kuwi
ora enek sing ndelok. Opomaneh World Tour 2013 sing ndelok wong sak ndunyo. #pret opo.. Hahahaha.. Ardiyan	3 January 2013
sampe lali jenengmu haha.. lha nyapo tuku? dolan mrene wae
Direktori Muslim | Blog'e Kang Okah
Posted: Februari 18, 2011 in Wejangan Leluhur	13
airlanggaNaskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.
Kanthi pambiyantune Ki Dermakandha, sawijining dhalang wayang klithik, lan panabuh gamelan sing jenenge Sondhong, MNg Poerbawidjaja kasil nyathet
Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.
Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad Kadhiri iki kapetung naskah sing ora tinemu nalar.
Indonesia, ing purwakaning buku Babad Kadhiri weton Boekhandel Tan Khoen Swie taun 2008 nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.
Yen ditliti kanthi permati naskah Babad Kadhiri cetha yen asumber budaya lisan. Nanging ing isine naskah uga katon yen njupuk sumber saka naskah utawa teks liya.
Lelakon uripe Sri Jentayu memper lelakon uripe Airlangga
Crita babagan Krajan Medhangkamulan sadurunge wus kaemot ing Serat Kandha, Babad Tanah Jawi, Babad Sangkala lan naskah-naskah kuna Cirebonan.
Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak
Jentayu sing jenenge Raden Lembu Amiluhur lan jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.
Dene anak nomer telune Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat, memper karo anak nomer telune Airlangga sing jumeneng nata ing Daha, yakuwi Sri Samarawijaya Dharmasuparnawahana Tguh Uttunggadewa. Anak nomer papate Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa memper anak nomer papate Airlangga sing jumeneng nata ing Gelang-gelang, yakuwi Sri Maharaja Alanjung Ayes sing sabanjure dadi raja ing Jenggala.
Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula
Ing andharan bab legenda Kediri sing dadi perangan kawitan ing Babad Kadhiri dicritakake menawa Buta Locaya mbabar andharan babagan dumadine tlatah Kediri.
Tilas Krajan Mamenang musna jalaran kurugan lahar
Serat Jayabaya ana telung jinis. Sepisan, anggitane Syeh Sebaki utawa Syekh Subakir, utusane Sang Prabu Ngerum utawa Hadramaut kang menehi tumbal tanah Jawa lan dipasang ing Gunung Tidar, Magelang.
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.
iki akeh tontonan. engko sore nontok grak jalan, biasane onok jepaplok, wah suenenge cak… 😀
Kotagede, kutha tuwa ning Jogja | Seneng Sinau Jawa
← Malem 1 Sura (Mengeti Warsa Enggal)	Sugeng Riyadi 1431 →
Jogja sing wis nate dadi kutharaja nalika zaman Mataram Islam. Lons mbiwarakake menawa tahun 1733 kraton ing kutharaja kuwi dhuweni pager mubeng kang digawe saka watu gunung. Kuthagede, benteng kanggo ngamanake nagara utawa Kraton, baluwarti. Ana ing jeron kana kabeh pagaweyan pamarentahan tradisional ditindhakake.
Sakwise telung abad lumaku, saiki Kotagede isih ngatonake tetingalan kutha tuwa. Kutha iki dadi kutha perak, amarga akeh wong-wong kana sing dhuweni omah kanggo ngracik industri kerajinan saka perak. Menawa awake dhewe dolan mrana, sisa-sisa bangunan tuwa isih katon, kayata makam Ratu-Ratu Mataram Islam, mesjid Gedhe Mataram, watu gatheng, omah joglo, omah kalang lan liya-liyane. Menawa disawang kanthi premana, tatanan kutha ya isih kaya zaman mbiyen, jagang-jagang. Ana ing kompleks Makam Agung sakmburine Masjid Agung kuwi kanggo nyarekake Ratu Mataram kang kapisan, yaiku Panembahan Senopati, Ki Ageng Pemanahan, lan Sunan Seda ing Krapyak. Sakliyane kuwi uga kanggo nyarekake Sultan
Kemuning. Telung meter mangidul maneh ana kampung Dalem isa nyawang Cepuri, tembok mubeng sing gedhe lan dhuwur ngubengi kraton.
Nalika kutharaja Mataram alihan enggon, Kotagede dadi kutha dagang lan industri. Ning kana dha dibangun omah-omah tradisional Jawa lan omah Kalang, Saudagaran. Omah-omah Kalang biyasane nganggo corak saka manca nanging ora ninggalake sing tradisional.
Kotagede nalika ana lindhu, akeh bangunan sing dha ambruk. Ana wong-wong sing pancen peduli karo Kotagede, trus cawe-cawe nggolek donor kanggo mbangun maneh kutha tuwa iki. Saka pamarentah dhewe ya ora meneng wae.
Kotagede, dadi pananda menawa mbiyen ing Jogja ana Mataram Islam sing gedhe tenan.
Tulisan ini dipublikasikan di Cariyos. Tandai permalink.
← Malem 1 Sura (Mengeti Warsa Enggal)	Sugeng
WordPress.com	Tulisan Populer	Ukara Pitakon (Kalimat Tanya)	Nggawe Ukara	Jeneng-jeneng ning Nggon Cerita Wayang
pajak. Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal. Wong wadon nganggo pakeyan
dipuji-puji. Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malu. Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan. Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri. Akeh wong wadon ora setya marang
Wong cilik disalahake—Rakyat jelata dipersalahkan. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab. Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci. Buruh mangluh—Buruh menangis. Wong sugih krasa
140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang
pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-angkat\ barang suci dibenci\
149. akeh wong ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\
162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\
halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka
kaping pindho\ ngerahake jin setan\ kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo\ kinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda\ landhepe triniji suci\ bener, jejeg, jujur\ kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong\
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\
malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa
ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan kewran sasuruping
landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak
ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja jelma kumara\ aja-aja kleru pandhita samusana\
kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung
Wejherowo (Jerman Neustadt in Westpreußen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 45.170 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wejherowo&oldid=1090416"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
LAN, USB to DVI WS-UGA 12 N1
Kecamatan Pandanarum, Kota/ Kabupaten Banjarnegara 12. Kecamatan Pejawaran, Kota/ Kabupaten Banjarnegara 13. Kecamatan Punggelan, Kota/ Kabupaten Banjarnegara 14. Kecamatan Purwonegoro, Kota/ Kabupaten Banjarnegara 15. Kecamatan Purworejo Klampok, Kota/ Kabupaten Banjarnegara 16.
Śrem (Jerman Schrimm) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 29 880 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Śrem&oldid=1090604"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Golongan carita[besut | besut sumber]
Carita_rakyat&oldid=948508"	Kategori: Kaca disambiguasi	Menu navigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 11 Januari 2016.
Unduh Epic War TD 2 Android - Download Epic War TD 2
sing kurang, apa cen bocah-bocah wis ra seneng sinau basa Jawa, apa kaluwarga Jawa ki wus ilang siunge, pa piye, embuh lah. Ngakune ya wong Jawa, ning marai ana-anakke basa Jawa, dha ra isa, apa cen angel basa Jawa saiki.
Wingi ana Ibu-Ibu nggoleki kancane, sing ana putrane sing isih cilik, “Dik, Ibuke pun tindhak arisan dereng?”
Bocah kuwi kilang kilong, malah ethok-ethok ora krungu, nganti dibolan-baleni, banjur nganggo basa Indonesia, “Dik, Ibu sudah pergi belum?”. Bocah kuwi banjur kandha,”Sudah, Bu”. E…alah, mbok ket mau ning takon nggo basa Indonesia. Apa basa Indonesia luwih gampang disinaoni, apa basa Jawa sing angel?
tidur, saya mandi), kuwi maknane isa werna-werna, yaiku nalika Bapak turu kula sira banyu, sing bener yakuwi Bapak tilem, kula adus.
Paribasa lan tembang nambah angele sinau Jawa, urung ngapal-ngapalake jeneng-jeneng, aran-aran.
Satriya ing jodhipati sapa? Sandhangane piye? Pusakane apa? Kratone ning ngendi? Garwane lan putrane sapa wae?
saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan
b?dapanulising iki Atas Ing ing Melayu-Polin?sia mlebu utawa Suriname, Hanifah Saliyan? ing
Tebu seng damar kanginan, saksi bisu seng dadi kenangan. Prasetyamu kui mung kiasan, tresnamu saiki wes
koncoku bedo maneh kang, misale dialoge koyok ngene..
Koncoku, “Ndop, ngerti gak, aku saiki wis tuku mekbuk er loh, aku gelem tuku leptop karang mergo kualitase apik..”
Aku, “Owalah ngono to..”
Koncoku, “loh tenan iki ndop.. Serius.. Tenan
» LIRIK SHOLAWAT PADANG BULAN 2 VERSI PP MQ TEBU IRENG
LIRIK SHOLAWAT PADANG BULAN 2 VERSI PP MQ TEBU IRENG
Ukara Pakon (Kongkonan/Pangakon) Lan Ukara Pitakon | Seneng Sinau Jawa
← Unggah Ungguh Basa	Tembung ,”Maaf, Bahasa Jawa Kurang Lancar” ing Rapat →
Ukara Pakon (Kongkonan/Pangakon) Lan Ukara Pitakon
April 24, 2009 by senengsinaujawa	Bocah-bocah sekolah mesthi dha bingung menawa ana pelajaran nggawe
nakokake apa wae lan biyasane ngaggo tembung pitakonan, kayata : Sapa kuwi?, Dina apa?, Genea?, Kepiye? lan liya-liyane. Ukara pakon (pangakon/kongkonan) yakuwi ukara kang tegese kongkonan utawa ajakan.
Tulung jupukna garisan ning jero tasku!
Gawea layang kanggo Pak Likmu sing ning Jakarta!
Gek ndang turu, sesuk kawanen lho!
Tulung gawekna aku ukara pakon lan pitakon, cacahe lima!
padha bingung….pitakon pancen wis jelas maknone…lah yen pakon???
pakon iku sajeatine tembung sipat. maksud wis dipaku….
mejane pakon kabeh… artine meja meja sing ono kabeh digawe di tempelke kanthi coro dipaku….
sepatune wis pakon… artine sepatune wis rusak nah le ndadani kanthi carar di paku….
Dene tembung sing pas kanggo maksud tembung ing nduwur kudune dudu “pakon” nanging ‘Pangakon’ utawa “kongkonan”……….
yen niat nguri urio basa yo gunaknobasa sing bener pisan…dadi basane ora
nuwun sanget masukanipun, niki kula pendhet saking kathah buku pelajaran, namung wonten ukara pakon lan pitakon, kula nggih manut, lan kula namung usaha sak sasagedipun, ra kethang namung setunggal wiji sawi ingkang leres, nggih kula usaha
Balas	kangmin2012 berkata:	Februari 26, 2012 pukul 1:35 am	nuwun sewu…..tembung “pakon” ingkang dipun kersakaken wonten bab punika, saking tembung lingga akon (BI=perintah) pikantuk
sing usaha nglestarekake boso jowo. separo perjalanan uripku wis tak lakoni ning perantauan jelas-jelas suwe-suwe aku rodo asing yen krungu utawa maca boso jowo … tapi aku ugo nyoba gawe blog sing judule
Ahmad berkata:	Mei 19, 2016 pukul 2:20 pm	saiki akeh uwong seng ora nglestariake boso jowo wong jowo wae ra isoh boso jowo ,seng tak temuake neng solo ,kuthoku niki cah cilik2 wong jowo ,tapi ra isoh boso jowo kromo ,isohe ngoko ,mulakno sakniki akeh seng bijine boso jowo ra lulus.
-01 00:20 ] Kinanthi sandhung (kinanthi gandrong)
urusan yg tidak masuk akal sehat sekalipun..
ngoyot je..mbok menawi tesih miturut regi 3-4taun kepungkur..nanging,surveynipun sampeyan niku saben wewengkon bedanipun kathah mboten?
Lha inggin mekaten meniko sifat asline manungso sing katah lepat, sampun ngertos pados arto susahe nggadubilah, namung kangge nyandang sing namine gengsi, wonten nopo mboten wonten nggih tetep dipados-padoske, lha nggih mekaten tho mbah?
Balas	lekdjie berkata:	Oktober 9, 2010 pukul 5:02 AM	leres sanget kisanak.menawi kulo nggih,mang dhahar niku
sajakipun….amargi omongan kawula meniko mboten ganep kados dene lek ji kalian sak konco!!!
Balas	bukan blog bi(n)asa berkata:	Oktober 13, 2010 pukul 9:00 PM	dipunsekecakaken kemawon mbah.kados biasa..
AM	mongtorku yo tiger je mas dab. lha pripun.. lha wong menawi nggendong kulo nggih anteng playunipun.. nopo maleh lare kulo inkgkang 5 tahun nggih remen..
morehqporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.morehqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
resepsine mas arif, terus ning lintang, jan wareg tenan kuwi
ing sisih kulon. Zoetermeer ambané 37,06 km² lan padunungé ana 119.191 ing 1 November 2007.
Jeneng Zoetermeer iku ing basa Walanda tegesé "Tlaga Tawar" utawa "Tlaga Legi". Déning wong Zoetermeer dhéwé jeneng kutha iki kerep dipertal dadi Sweet Lake City ing basa Inggris adhedhasar Salt Lake City ing Nevada, Amérika Sarékat. Nanging jeneng iki dudu jeneng resmi.
Miturut panlitèn arkéologis, Zoetermeer ing dalan Dorpstraat (ing kutha tuwa) wis dimanggoni wong ing abad kaping 13. Sawijining balok kayu sing ditemokaké ing awal abad kaping 21 tibakné umuré wis kurang luwih 1000 taun.
oldid=1053726"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 23 Maret 2016.
Sawangen kae konco koncomu akeh do podo gelempangan
“Ngangsu Banyu Nang Ronjot”	Published Juli 21, 2011	gresik, nggersik-an
Juli 26, 2011 pukul 2:32 pm	mugo mugi benjeng2 wonten solusi ingkang paling sae kangge tiang benjeng…terus toyo PDAM ipun saget melebet wonten benjeng
Katon padhang sumilaking warni, Surya, candra, daru lan kartika, Dadya sajuga soroté, Beborèh warna biru, Setya tuhu ajrih lan asih, Tresna
ingkang angebeki, Warna-warna warnining kang sekar, Katingal wening tirtané, Wungu beborèhipun, Mengku werdi ingkang sejati, Lega lila ing nala, Éklas watakipun, Wahyu mulya kang sinedya, Bagus alus tulus lair trusing batin, Mulya tekèng delahan.
Langgeng nggènnya amengku, Datan wudhar dènnya angèsthi, Manembah Maha Nata, Gusti Maha Agung, Netepi jejering titah, Amung pasrah-sumarah ngarsa Hyang Widhi, Sandika ngèstu pada.
7. Paripurna nggènira sesuci, Siram jamas reresik sarira, Kang minangka pungkasané, Wilis beborèhipun, Wicaksana wataking
utawa wong pinter padha nema rekasa utawa nemu cilaka).
Wong kang tansah nukari wong liya wusanane kena akibate dhewe).
(Maju atau mundur sama saja mengakibatkan celaka - Maju utawa mundur kabeh bakal mbebayani utawa nyilakani).
(Anak yang bisa menjunjung nama baik kedua orang tuanya - Anak kang bisa njunjung drajate wong tuwane).
(Membantu pekerjaan tanpa meminta bayaran - Mbantu nyambut gawe mempeng utawa sregep tanpa duwe pamrih apa-apa).
Wong ampuh tumindak ala, bakal sirna dening wong kang tumindake becik).
(Tentara yang meninggalkan perang - Prajurit kang ninggalake kasatriyane sarana ninggalake ing peperangan).
tetapi malah mencelakakan - Wong katone mitulungi nanging sajatine gawe rekasane wong sing ditulungi).
nginep sing suwi ndik omahku, ngancani aku mektor haha… shambu	22 January 2013
Reply	Suwun mas ndop, tak doakan dari jauh wae supaya mektore makin sakti ndop	22 January 2013
Reply	dalan sing tak liwati kebetulan ra dodolan pecel. nek pecel kuwi menggok ning ayani ngarep
ontel garagara sing nump[ak motor wokeh
MONGGO KONCO KONCO PENGGEMAR REMEN LAGU LAGUNE WONG JOWO SING WONTEN SURINAME , KULO INGKANG WONTEN NING JOWO ASLI DESO CILACAP KUTO CILACAP . MONGGO SUGENG SIANG LAN SUGENG NDALU SEDEREK KULA SING WONTEN
atyantabhaava– non eksistensi mutlak, misalnya non eksistensi warna di dalam air.
aba : préntah, pakon, dhawuh;
Park(ing) Day - Las Vegas Sun News Park(ing) Day
Kadang sutresna budhaya calon panatacara kang winantu ing suka basuki. Gancar lan rendhete adicara gumantung saka kahanan lan para paraga kang nduweni jejibahan ing pasamuan kasebut. Umpamane kepriye longgar lan ciute papan panggonan kanggo pawiwahan kasebut. Ing njero gedhung apa ana ing tarup. Kahanan udan apa panas, sound systeme gandem apa kemeng, pramuladine (sinoman juru laden) padha guyub apa ora. Kabeh mau, lan isih akeh maneh paraga lan prabotan kang dadi sabab kasil orane sawijining pasamuan, sabisa bisa disembadani dening kang nduwe hajad lumantar pawongan kang dipun pasrahi bab-bab kuwi ing sakdurunge pawiwahan dileksanaake.
Ananging senadyan wis diupaya kanthi tumemen biasane isih ana bae perkara kang ora kaconggah, umpamane; dumadakan loudspeaker mati, utawa udan deres dadakan utawa juru foto durung teka lan sakpanunggalane. Ing kalane uga ana barang sing dianggep sepele, nanging jebule dadi gawe tundhone adicara durung bisa diwiwiti.
Andaran ing dhuwur iku nuduhake yen sawijining pasamuan-pasamuan kang penting, luwih-luwih pawiwahan agung utawa sing sipate formal/resmi, pancen mbutuhake kawigaten kang gedhe kanggo para kang kawogan (berkepentingan), utamane tumrap panatacara. Panatacara minangka pok punjere kang nduweni wajib kudu bisa mrantasi gawe. Panatacara kudu prigel mratitisake kahanan lan samubarang kang kurang utawa punjul
kanthi rancag nganti tumeka purna rampunging pasamuan.
Dadi panatacara mesthine kandel rasa syukure yen ta jejibahan kang diemban bisa lumaku kanthi sukses ora ana pepalang apa-apa luwih-luwih bisa dadi mareme kang mirsani apadene kang maringi kapercayan. Mula kagem para kadang calon panatacara saora-orane duwe kawigaten mirunggan marang bab-bab kang kacetha ing ngisor iki :
Awak kudu dijaga kesehatane nalika arep duwe jejibahan, nganti purnaning pawiwahan. Aja nganti keserang flu,watuk ,masuk angin lsp. Mula becik yen kulina dhahar lan ngunjuk sing bergizi, ulah raga, sare sing cukup amrih awak tetep seger lan trengginas.
Pikiran madhep mantep kebak ing kapercayan pribadi. Aja rongeh gampang kena godhaning was-was lan rangu-rangu. Aja gugup lan grusa-grusu. Becik sing sareh nanging ora ateges lelet, mula panatacara kudu “menguasai medan“ tegese mangerteni kahanan ing
Ana bebasan “ajining raga jalaran saka busana”. Bebasan iki ringkes nanging ngemu surasa kang dawa. Kadang panatacara kudu bisa amemantes agemane, bisa njumbuhake karo awake. Warna lan corak utawa lurike ageman pas cocok apa ora karo pakulitane. Prayogane ageman kuwi sing lumrah bae nanging ngresepake yen dideleng. Lan sing baku ngagem ageman tetep sing sopan nyocogake karo kahanan pawiwahan .Umpamane; dinas/protokoler, resepsi, tanggap warsa (ulang tahun), Hari besar Nasional, Religius, ing kesripahan, rapat , apa ing pawiwahan walimatul urusy. Ngagem asesoris kena bae nanging aja nganti kliwat lumrah, sing penting bisa nambahi anggun utawa wibawa.
Nalika kadang panatacara maraga, diupaya jumeneng sing jejeg nanging luwes, aja mbungkuk. Pandengan mripat warata ing arah bathuk, aja ndhingkluk, pasur yan sumeh, ramah lan kebak esem. Yen ngagem make up ,tata rias sing prasaja bae aja nganti menor. Lan dibedakake antarane make up kanggo rina lan wayah dalu.
Basa mono piranti komunikasi sing penting banget kagem panatacara. Amarga kababaring karep lan isine pangangen-angen kuwi nganggo basa. Mula basane panatacara kudu bisa ditampa dening pamiyarsa utawa wong kang diajak wicara.
Pancen kudune basane panatacara kuwi endah lan kepenak ditampa, tur ngresepake, nanging ora kudu akeh nganggo basa kawi utawa sanskerta sing akeh-akehe
Asung pakurmatan utawa ngalembana marang sapa bae kena , sauger ora kaliwat-liwat. Adhakane sapa bae seneng yen dialem, nanging yen anggone ngalembana kedhuwuren , mesthi rumangsa risih malah kepara isin utawa wirang. Contone wong kang pawakane cilik tur cendhek dialem
Bapa……..”. Kuwi ora ngalembana nanging semune malah ngenyek utawa ngina.
Ing bab basa iki para kadang calon panatacara kepara akeh anggone memaca buku utawa majalah sing nganggo basa Jawa, supaya akeh “perbendaharaan” utawa sugih kosa kata, ing tundhone nambahi jembare pamawas lan renggeping wicara. (Sekar Kampung)
Amaranthus caudatus (Love-lies-bleeding, jinis Amaranthus liyané.)
sing biasa ditandur kanggo dikonsumsi godhongé minangka janganan ijo. Bayem asalé saka Amérika tropik nanging saiki kasebar ing saindhenging donya. Bayem ditepungi minangka janganan sumber dat wesi sing wigati.
Pamerian botani[besut | besut sumber]
Terna sausum sing seneng iklim anget lan cahya kuwat. Bayem rélatif tahan marang cahya langsung amarga arupa tanduran C4. Watang ngandhut banyu lan kurang ngandhut kayu. Godhongé mawa gagang, wangun oval, lemes, awerna ijo, abang, utawa ijo semu putih. Kembang ana ing tukal sing rapet, bagéyan ngisor manggon ing kèlèk, bagéyan ndhuwur nglumpuk dadi karangan kembang ing pucuik gagang lan kèlèk pacawangan. Kembangé wangun bulir. Wijiné awerna ireng, cilik lan atos.
Bayem minangka jangan mung umum ditepungi ing Asia Wétan lan Asia Kidul-Wétan, saéngga diarani ing basa Inggris minangka Chinese amaranth. Ing Indonésia lan Malaysia, bayem asring disalahartèkaké dadi "spinach" ing basa Inggris (mungel minangka akibat pamertalan jroning filem kartun Popeye), kamangka jeneng iku ngacu menyang jinis godhong janganan liya - pirsani Bayem (Spinacia).
Ing tingkat konsumèn, ditepungi rong macem janganan bayem: bayem pethik lan bayem bubut. Bayem pethik godhongé amba lan tuwuh tegak gedhé (tekan rong meter) lan godhong enomé utamané dimaem minangka lalapan (cotnoné ing pecel, gado-gado), urap, sarta digorèng sawisé diglepungi. Godhong bayem bubut ukurané luwih cilik lan ditandur mung sedhéla (paling suwé 25 dina), luwih cocog digawé sup encer kaya jangan bening lan jangan bobor. Bayem pethik biasané asalé saka jinis A. hybridus (bayem kakap) lan bayem bubut utamané dijupuk saka A. tricolor. Jinis-jinis liyané sing uga dimupangataké ya iku A. spinosus (bayem eri) lan A. blitum (bayem kotok).
Kandhutan wesi jroning bayem rélatif luwih dhuwur tinimbang janganan godhong liyané (wesi arupa panyusun sitokrom, protein sing kalibat sajroning fotosintesis) saéngga migunani kanggo panandhang anemia.
Sapérangan kultivar A. tricolor duwé godhong werna abang utawa putih lan dipigunakaé minangka tetanduran hias, senadyan bisa uga dijangan. Jinis tetanduran hias liyané ya iku A. caudatus amarga tandhan kembangé awerna abang dawa nggantung kaya buntut. Ing papan asalé, bayem dimupangataké wijiné (bayem wiji) minangka sumber karbohidrat. Wiji iki saiki uga populèr minangka panganan dhièt amarga ora marakaké lemu.
(id) Bayam ing situs Portal Iptèk
Bayem&oldid=1112106"	Kategori: TetanduranJangananKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 28 Januari 2017.
“Walah teko endi ae to pak…”
“Warung wae bapak ki, tak kira bapak g muleh. Lha opo ngeser bu Yusup opo piye
“Wah yo gak to Bu, bu ki piye.”
Bu Poinem : “Bu Yusup kan saiki wes rondo, iso ae bapak
Pak Paijo : “Ora to yo bu, ibu ki lho”.
tewur sing gawe perkoro koyok iku maeng, so mateni roh alias soroh lab-laban ndek Indonesia iki. opo yo..!kok ono dajal wujud menungso mempen lab-laban ndek Indonesia. yo osi ae
ceritane iki. emboh opo kakean wong keminter ndek Indonesia iki dadi rumongso gak gelem diuruk i kipa-kipa.
hari inisanepo miring jowoSanepo kartu jowosanepo miringsanepo jowo miring kertu jowosanepo jowo mireng kertu cino
waktunya."Urip Mung SEPISAN Ojo Kakean PIKIRAN, Ora dwe DUWIT yo goLek UTANGAN,0ra iso Ngopi yo cukup putihan, Rokok SiJi yo diGae JOINAN,DUWIT MUNG SEWU YO TUKU ECERAN,0ra ISO NGECER yo goLek TEGESAN. SUSAH SENENG yo BEBARENGAN,Ayo Kabeh podho SEDULURAN. SNAJAN Ora iso NGUMPUL, sing
menangke tuku suworoSarto wes lungguh neng kursirojoJanji janjine njur ora nyoto...2xAyo sedulur jo nglalekakeKaro
tonggoKang durung bener podo ilingoojo di gunggung lan dijlompro'noSiji kang olo kabeh kangsoro...2xSindiran iki ojo dadi atidigawe bingung lan ojo wedimung ngelengake kang duwejanjimugo-mugo slamet jo ngantilali...2x
sekarang. Sok, gak bisa diajak miskin lagi." kata si U
"Kenopo meneh Nil? Mencret meneh? Wah, payah! Mbiyen mangan neng
dateng ngarsanipun allah SWT. dene menopo Alloh sampun paring hidayah, inayah, rohmat lan keni’matan dumateng kulo lan panjenengan sedoyo sehingga kulo lan panjenengan sami saget makempal wonten ing puniko majlis kanti sehat wal ‘afiyat.
Poro rawuh ing saat meniko monggo kito niat ibadah dateng Alloh, niat ta’dzim utawi hormat
setunggalipun Nabi pemimpin umat, Nabi ingkang sanggup bade paring syafa’at, boten pandang sugih utawi melarat, boten pandang rakyat utawi pejabat, sami ugi wonten ing dunyo utawi akherat, mugi-mugi kulo panjenengan benjang saget angsal rohmat lan syafa’at, saking panjenenganipun benjang ing dinten kiamat. Amin.
Junjungan kito Nabi Muhammad SAW. meniko salah setunggalipun Nabi ingkang nggadahi sifat kemanusiaan ingkang paling sempurno. Dene ingkang paling menonjol sifatipun Kanjeng Nabi wonten kalangan manungso inggih puniko sifat kejujuranipun soho akhlakipun ingkang mulyo ngantos Kanjeng Nabi terkenal wonten kalangan tiyang Arab dipun sebut Al-Amin, tegesipun tiyang ingkang saget dipercoyo, ugi Alloh piyambak ngakoni mulyonipun akhlakipun kanjaeng Nabi dipun sebat wonten al-Qur’an surah al-Qolam ayat sekawan:
“Lan sak temene siro iku bener-bener netepi pekerti kanga agung”
Poro Bapak poro Ibu ingkang minulyo!
Keranten akhlak ingkang mulyo lan agung, Kanjeng Nabi saget membangun mental Bangsa Arab saking zaman jahiliyyah menuju zaman Islamiyyah, kito sampun ma’lum wonten
kebodohan, Bangsa Arab wonten zaman niku dereng mengenal sinten Pengeran ingkang berhak disembah, tiyang-tiyang katah ingkang nyembah kayu, watu, nyembah braholo, omben-ombenan arak, maen judi, kertu, remi lan sa’ piturutipun, meniko sampun
keranten dereng mengenal kebenaran lan kesesatan, dereng mengenal halal lan harom.
Pancene menawi dipun ma’nani, “maen” niku ma’nane “maunya enak”, tapi emoh kangelan, lumuh nyambut gawe, semanten ugi “judi”, ma’nane “sing maju dadi”, dadi nopo? Dadi wong mlarat. Bangkrut. Semanten ugi “kertu” “duit ning sengker dadi metu” asale panen dodol gabah, duit kebek nang jeroneng sak. Bareng silo, nyandak kertu, akhire duit sing disengker malah dadi metu. Semanten ugi “remi” ma’nane “njareme lami” tiyang remi niku nek menang ngotot golek musuh. Bareng kalah, njareme lami, suwe. Mulane Kanjeng Nabi terus dipun lahiraken wonten ing tengah-tengah kebobrokan mental bangsa Arab supados nyempurnakaken akhlak utawi budi pekerti. Kanjeng Nabi pun dawuh:
“Sa’ temene ingsun diutus supoyo nyampurnakake budi pekerti”
Poro bapak poro Ibu ingkang kulo hormati!
Agengipun pengaruh kemulyaan akhlak Kanjeng Nabi sehinggo syi’ar kejayaan Islam mboten namung terbatas wonten kalang tiyang Arab mawon tapi terus meluas berkembang ngantos seluruh dunia. Pancen keutusipun Kanjeng Nabi meniko mboten khusus wonten negeri Arab mawon tapi dateng seluruh alam, Alloh dawuh wonten Al-Qur’an Surah Al-Anbiya’ ayat satus pitu:
“Lan Ingsun ora ngutus siro (Muhammad) kejobo aweh rohmat maring wong sa’ alam donyo.
Dados kautusipun Kanjeng Nabi meniko merata dateng sedoyo tiang sa’ alam donyo. Mugi-mugi kito mbenjang sageto angsal syafa’atipun benjang dinten qiyamat.
Kintenipun cekap semanten uraian singkat tentang Maulid Nabi ingkang saget kulo aturaken kirang langkungipun nyuwun pangapunten.
Indonesia, Atoni, Jawa, Sundha, lan liyané.
Kutha Kupang iku kutha krajan provinsi Nusa Tenggara Wétan, Indonésia. Jembar wewengkon kutha iki ± 180,27 km² utawa 18.027 hèktar.
10º 11' - 10º ??' Lintang lor lan 123º 35' - 123º ??' Bujur wetan
Kutha Kupang katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kelurahan. Kecamatan-kacamatan ing kutha iki
Menyang[besut | besut sumber]
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Kupang (city).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 22 Oktober 2016.
Hahaha. Jowo pon jowo lah. Asalkan nggarang. Wong wedok delok, orak keneng turu bengi…Arek ngguyu
tuwa ing Indonesia kang didegaké ... teknologi proses teles dadi proses garing kanti dibanguné pabrik Indarung II, III, lan IV. ... Sajroné Proses garing, penggilingan bahan ing Raw Mill hawa panas ... Pranala permanèn · Informasi kaca · Item di Wikidata · Kutip (sitir) kaca iki...Get
WAHYU MAKUTHA RAMA ( ASTHA BRATA )
Astha Brata yaiku wahyu keprabon utawa kepemimpinan ,kang njupuk tuladha sifat utawa watake 8 dewa lan watake 8 unsur alam .Watake 8 dewa lan watake 8 unsur alam yaiku ;(1) Bathara Wisnu watake bumi,(2) Bathara Bayu watake maruta/angin (3) Bathara Baruna watake samodra/banyu ,(4),Bathari Ratih watake candra /rembulan ,(5) Bathara Surya watake surya /srengenge ,(6) Bathara Indra watake akasa/langit ,(7) Bathara Brahma watake dahana /geni ,lan (8) Bathara ismaya watake kartika/lintang .
Nduweni sifat sabar kang tanpa upama ,senajan di pacul ,diluku ,lan di garu nanging malah ndadekake kasuburan kang bisa nuwuhake sawernane tetanduran kang bisa di unduh ,menehi sakabehing kang di kandhut ing sajerone bumi tanpa bisa entek marang sapa wae ,ora pilih kasih ,menehi panguripan marang sakabehing makhluk ,jalma manungsa ,kewan lan thetukulan .
Rumasuk marang sakabehing panggonan tanpa pilih kasih,ora preduli panggonan resik,reged ,sumrambah sakabehing panggonan kanthi warata ,murakabi kanggo uripe sakabehing makhluk .
Nduweni watak adil lan legawa ,ora nduwe watak menange dhewe ,nduweni watak karukunan marang sakabehing makhluk .Sifat banyu sanajan dipisahake bisa piluh maneh ,uga nduweni sifat menehi panguripan ,keslemetan ,katentreman lan bisa nyucekake barang kang reged .Watake samodra nrima lan legawa nampa samubarang kang lumebu ,sanajan resik lan reged kabeh ditrima kanthi lila lan legawa ,amarga samodra iku jembar banget .
Cahyane kang lembut menehi pepadang marang bumi saisine kanthi rasa seneng lan tentrem ,sifat luwes ,seneng marang sapadha-padha ,nuwuhake rasa tresna lan welas asih .
5) Sifat Surya Bisa menehi pepadhang ,menenehi kekuatan ,menehi daya kanthi rata marang bumi lan sakabehing makhluk ing alam donya saisine .
Menehi pangayoman marang sakabehing makhluk tanpa pilih kasih,menehi keadilan mbagi mangsa.
Nduweni sifat panglebur ,mbrastha angkara ,mbengkas karya,mrantasi gawe ,prakara cilik,prakara gedhe ,alus lan kasar bisa menthas amarga kekuatane geni.
Sifate tata lan tertib uga tangguh ora gampang kena pengaruh sapa wae ,bisa menehi panglipur kang lagi rekasa ,menehi panuntun marang kang lagi kebingungan .
Mangkono iku mau wedhare Astha Brata supaya bisa kanggo tepa tuladha tumrap pribadine dhewe-dhewe.
MAKEMPAL UTAWI ENGKANG KASEBUT KUNCUNG PUTIH PAKUNING ALAMPUN BADHE NGAWITIPRANATAN JAGAD ANYAR GINELARMANGSA WADAH ENGKANG SATUHUENGGAL DITATA ENGKANGSAESTUNING NIKI MBOTEN MEKSA
aku ora percoyo! nek arep mulyo yo sembah gusti allah , nek arep koyo yo kerjo lan dungo!
Yo pancen Sing kuasa sumber e opo wae, tapi jeneng manungso kang akeh salah lan dosa ora selak menowo golek
gawe pelajaran `shock teraphy` gawe oknum wasiit
Ngono…..paling lek awakmu yo dikenek ne yo ngono pisan kan?
Lha yo wes… jo ngelek2 ke AremNia
dewe kon turu maneh ae, lapo ngeladeni ABC wingi sore. Uduk musuhe rek …
@danz .. jarno ae mlebu rene kabeh. Wong ancene dibukak gae wong umum. haha .. ga usah direwes. Gak seimbang ambek awake dewe …
Extreem berkata:	25 Oktober 2008 pada 19:46	SING NGERTI DAMAI SUKUR………….. SING KAKEHAN COCOT YO PANCEN CANGKEM KIRIK, OPO MANEH SING GAK MELOK 2 .. LEK TAK ARANI …. OKNUM… SING NGERTI AE KER…
MACAN TURU.. berkata:	27 Desember 2008 pada 00:22
aremania garis keras.wis sebenare qta ngak ono musuhan. sing musuh nyata iku yo
loro wes arep nggotong motor terus ning ngarep wes ono
“Memahami Makna Falsafah Jawa “Sakbejo-Bejone Uwong,Luwih Bejo Wong Kang Tansah Iling Lan Waspodho” | Beranda
Jawa “Sakbejo-Bejone Uwong,Luwih Bejo Wong Kang Tansah Iling Lan Waspodho”
Jayashankar jayanthi | Jayashankar jayanthi News | Jayashankar jayanthi
“Sing ono kebo 10 awas dadi=9179.1390
“Kebo 2 buntute piro? 9+2=11
“Angka dadi 479 angka 9 di coret
“Mbah budjang: 22 klabang cures=10
Weteng Lemu Gak Iso Mlayu, Nguras Bengawan Sampek Negoro Londo
Peteng-peteng Nemu Arek Ayu, Tak Kiro
tembang Jawa: Tak uwisi gunem iki Niyatku mung aweh wikan Kabatinan akeh lire Lan gawat ka liwat-liwat Mulo dipun prayitno Ojo keliru pamilihmu Lamun mardi kebatinan (
Sing dadi ulane ono 2 wis=32+2=34>10
Sing mateng gedang 11 wis=23+11=34>10
Angka dadi 14-13>01>06
Djam 2 sore tekan djakarta =2+11=13>01>06
Sio 2 kr 5=25>01
Sio 2 kr 8=28>04
Kunjuk 5 buntute piro?=23+5=28=1 Cm 84>12-10
」（interest*ing*, excit*ing*, pleas*ing*
isi Serat Darmagandul, salah satunya adalah sebagai berikut:
Lamun seneng bukti, woh wit kadjeng kawruh, Anyebuta asmane Djeng Nabi, Isa kang kinaot, mituruta Gusti
“Klawan Paduka sang Nata, wangsul maring sunya ruri, mung kula matur petungna, ing benjang sak pungkur mami, yen wus prapta kang wanci, jangkep gangsal atus tahun, wit ing dinten punika, kula gantos kang
nusa tekan janji, yen wus jangkep limang atus warsa, kepetung jaman Islame, musna bali marang ingsun, gami Budi madeg sawiji, …
(Takdir nusa sampai kepada janji, jka sudah genap lima ratus tahun, terhitung jaman
Sampurnakna agamane, yeku agama Rasul, Islam kang sejati … Ngelingana he pra umat sami, yen sira tan ngetut kersaning wang, yekti abot panandhange, ingsun pikukuhipun, nuswantara ing saindenging, …[17]
Pablo Picasso (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Leonardo da Vinci (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Eiichiro Oda (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Hergé (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Gōshō Aoyama (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Mitsuru Adachi (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Vincent van Gogh (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Claude Monet (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Edgar Degas (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Salvador Dalí (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Rembrandt van Rijn (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Auguste Rodin (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Templat/Kotak info ‎ (← pranala | sunting)
Claude Debussy (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Tetsuya Nomura (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox Seniman (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Katsushika Hokusai (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Kassian Cephas (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox Artist (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Sol LeWitt (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Friedensreich Hundertwasser (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
William Adolphe Bouguereau (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Yoshitoshi (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Fra Angelico (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Andrea del Verrocchio (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Tintoretto (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Gregorio Vasquez de Arce y Ceballos (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Alfons Mucha (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Warung Kopi (Teknis)/Arsip/2009 ‎ (← pranala | sunting)
Mary Cassatt (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
George Earl (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Dorothea Lange (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Constantin Brâncuși (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Warung Kopi (Teknis)/Arsip/Desember 2009 ‎ (← pranala | sunting)
Alexandre Kucharsky (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
István Sándorfi (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Eric Adjetey Anang (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Annie Leibovitz (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
John Everett Millais (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Gustave Doré (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox artist ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox artis ShawBros ‎ (← pranala | sunting)
Joseph Wright (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Georg Holtzendorff (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Samuel Rayner (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Louise Rayner (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Jean Auguste Dominique Ingres (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Francis Leggatt Chantrey (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Andropolii (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Daftar templat ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan)/Arsip/April 2014 ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox artist/doc ‎ (← pranala | sunting)
Giambattista Pittoni (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Frida Kahlo (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Francisco Goya (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
James Wong (produser) (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox Comics creator (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Tsugumi Ohba (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Alex Ross (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Numa Sadoul (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Stan Lee (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Jerry Siegel (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
André Franquin (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Donatello (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Charles W. Peale (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Charles Addams (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Eugène Delacroix (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Bill Leak (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Peter Paul Rubens (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Annie Leibovitz (tranklusi) ‎ (← pranala |
ING. INDUSTRIAL 130 ING. MECATRÓNICA 31 ING. MECATRÓNICA 61 ING.
pan lha wong trucke lewat darat,lek
15.	paztiee - 01/19/2013 itu banjir kiriman saya loh..
Balas	16.	Gilank - 01/19/2013 Bro,,motorq yo megy ireng 09,umpomo digawe megison koyo weke panjenengan kae ragate piro?jo
Gusti.... Mugi paringo ing margi kaleresanKados margining manungso kang manggih kanikmatanSanes margining manungso kang paduko laknati…(Kyai Kanjeng)
punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cengkarèng,_Jakarta_Kulon&oldid=1120178"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KulonCengkareng, Jakarta KulonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.04, 4 Maret 2017.
iki saindhenging pulitik Jawa: Jawa (sajatin? dituturak? basa Kulon. basa nduw? ing Basa tau on between this Is panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
Dongenge Kancil Sing Cilik Ning Pinter (Seri 1) | Seneng Sinau Jawa
← Sugeng Riyadi 1431	Sugeng Warsa Enggal 2011 →
Dongenge Kancil Sing Cilik Ning Pinter (Seri 1)
September 27, 2010 by senengsinaujawa	Prastawa iki kedaden ana ing zaman peteng dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge, lintang lan rembulan, dunya dikebaki tetanduran rungkut lan gedhe-gedhe, nalikane alas isih jembar, wit-wit gedhe ngadheg mejejer, sawah-sawah ijo royo-royo, omah-omah manungsa durung ngebaki lemah. Kewan-kewan isa guneman kayata manungsa. Sapa sing kuwat mesthi menang. Ing zaman kuwi ana sawijining kewan, kang awake cilik methentheng, sekel, nanging manis pawakane, yakuwi kang aran Kancil.
Kancil kuwi kewan sing prigel, seneng srawung karo kanca-kanca kewan liyane. Saking bocah kuwi pinter, kadang kala kanca-kancane nganti salah ngira menawa Kancil ki Bocah Nakal. Kancil sing diarani nakal kuwi, sakjane ora bener. Sing bener kancil iku kewan sing pinter. Nanging menawa nemoni bebaya apa wae dheweke mesthi isa uwal, ya mung amarga pintere, wasise lan kawicaksanane. Saking pintere Kancil kerep slamet utawa uwal saka bebaya lan isa nylametake kanca-kancane saka bebaya.
Ing sawijining dina, Kancil mlaku sireng-sireng dhewekan ning tengah alas Roban. Ndilalahe kok ya ndadak kepethuk Kali sing lagi banjir. Kancil katon mubeng minger nggolek cara ben isa tekan panggonan tan kena bebaya. Lagi
apik-apik to, kok katon lemu awakmu, pakanmu apa Le, cah pinter…………….?”, kandhane Baya sok akrab ro rada meden-medeni kae.
”Wooo, apik wae Lik Baya………………….semana uga piye kabarmu, Lik?” celathune Kancil karo rada cubriya marang dheweke, atine wis krasa nek lagi ngadhepi bebaya.
”Aku kabare apik, Cil, …….ning eman, aku ki durung entuk pangan wis pirang-pirang dina iki, ora ana sing liwat ning kali iki, embuh apa dha apal pa ya nek liwat kene wedi ndhak tak brakot.
Kancil cubriyane saya gedhe lan wiwit nggolek cara ben ora kebrakot sing mbaureksa kali kuwi.
Ra let suwe ujug-ujug sikile Kancil digujengi
ndhak marai kanca-kancamu ing kali iki dha ngamuk, amarga ora komanan awakku. Mendhing sesuk wae nek akeh brayatmu …………………”,
kanca-kancaku, ning tenan lho, aja ngapusi, tak oyak ning ngendhi wae kowe mlayu!………………”.
”Yo, Lik, tak enteni, sesuk isuk yo…………………”.
Baya lunga saka papan kuwi arep nggoleki kanca-kancane, karo ngobat-ngabitke buntute.
WordPress.com	Tulisan Populer	Ukara Pitakon (Kalimat Tanya)	Nggawe Ukara	Jeneng-jeneng
Tuladha jangkep kagem : panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara, gendhing-gendhing pawiwahan, jarwaning tembung (2006) · Q-
Tuladha jangkep kagem : panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara, gendhing-gendhing pawiwahan, jarwaning tembung
Tuladha jangkep kagem : panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara,
jadul, jare beno mencegah atau menghambat kepikunan ...
Dasare wae penyanyi mas Anto, yo mesti wae eling. Selain Pratiwi mbakyune Anik, kelasku 1d biyen ana sing jenenge Asih Pertiwi, wonge ireng manis, meneng
Kebon Botani Kalmthout iku sawijining kebon botani sing manggon ing kutha Kalmthout, Belgia. Kebon botani iki diwiwiti kanthi nandur uwit déning Charles Van Geert ing taun 1857. Ing taun 1986, kebon botani iki dadi duwèké pamaréntah provinsi Antwerp, Belgia lan kabuka kanggo sapa waé.
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 5 Maret 2016.
ndhodhok ndhik tengah lapangan, waduh sempel wong iki pikire.Seko
mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok ngisin-ngisini aku" jare Muntiyadi emosi."Gak gelem aku cak, wong aku lagi enak-enak golek iwak " jare
Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; 2. Paring pangan marang kang kaliren; 3. Paring sandang marang kang kawudan; 4. Paring payung kang kodanan.
ing cedak greja Bleduk ... ngarep e Gdung Marba sebrang dalan.
obat pembesar penis klg D.I yogyakarta Meliputi :
obat pembesar penis klg Jawa Timur Meliputi :
Jangkrik….lek ndelok sepedahe priyayi Solo, iso edan aku…entuk neng ndi ae yo..ora usah dadi
maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau mulih.
Walang ireng mabur mbrengengeng, walang ireng dawa suthange
yen dha seneng aja mung mandeng, golekana endi omahe.
manéka jinis tanduran sing saka penampilan njaba ora nuduhaké kamèmperan babar pisan, kayata Viola, bakau, ketéla pohung, padma raseksa (Rafflesia arnoldi), sarta markisa. Jroning sistem Cronquist, akèh anggota bangsa iki sing dilebokaké ing bangsa liya (amarga ndhasaraké marang penampilan njaba lan kandhutan kimia).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.46, 11 Maret 2016.
manusia maupun kekuatan lain. GUMBALA GENI: Kuci-kuci omahku Gumbala Geni, Lurungku si Alas Agung, Ngarepku segara gunung, Latarku latar bengawan, Joganku jogan segara, Sapa sumedya tumerah ala marang aku, Kena katujawa bingleng, Teka bingleng teka bungleng saking kersane Allah. Mantra
MANTRA JARAN GOYANG: Bismillahirrohmanir rohim, Niyat ingsung matek ajiku si Jaran Goyang, Sabete sada lanang, Tak sabetake gunung jugruk, Tak sabetake segara asat, Tak sabetake lemah bongkah, Sira mulya ingsun kongkon, Golekana jabang bayine … (nama dimaksud), Caketna marang jabang bayine …. (nama diri) Yen bocah turu gugahen, Yen wis nglilir lungguhna, Yen wis ngadeg lakokna, Caketna marang jabang bayine … (nama diri), Ora suwe tak enteni, Neng ngarep lawang Medinah, Aku durung pati-pati lunga, Yen durung caket
Situs Warisan Donya UNESCO iku arupa situs-situs spesifik (kayadéné alas, gunung, tlaga, segara wedhi, monumèn, bangunan, komplèks, utawa kutha) kang wis dinominasèkaké lan disarujuki kanggo dilebokaké jroning daftar kang direksa déning Program Warisan Donya Internasional kang digulawenthah déning Komité Warisan Donya UNESCO, kang dumadi saka 21 nagara anggota, kang dipilih déning Majelis Umum Nagara-nagara Anggota kanggo mangsa jabatan tinamtu.[1] Tujuan program ya iku gawé katalog, milih, lan ngreksa situs-situs warisan budaya kang kawentar (pinunjul) utawa warisan alam kang wigati minangka warisan kanggo kamanungsan. Kanthi kondisi tartamtu, situs-situs kang wis kadaftar bisa olèh dana saka "Dana Warisan Donya". Program iki diadegagaké bareng karo anané Konvènsi bab pangreksan budaya donya lan warisan alam, kang disahké déning Konferènsi Umum UNESCO ing 16 November 1972. Wiwit iku, 184 (data Juli 2007) nagara-nagara anggota wis ngratifikasi konvènsi kasebut.
Nalika taun 2007, ana 851 situs kang wis kadaftar: 660 situs budaya, 166 situs alam, lan 25 campuran, dumunung ing 142 nagara anggota. UNESCO nyathet saben situs kanthi nomer idhentifikasi kang béda siji lan sijiné; nanging usulan anyar sering klebu situskang wis mlebu sadurungé, banjur didaftar minangka bagéan panjelasan kang luwih gedhé. Akibaté, sistem penomeran nganti luwih saka 1200, senajan luwih sethithik ana ing daftar kang sabeneré.
Saben situs warisan donya iku tetep darbèké nagara miturut dunungé, nanging dianggep dadi kapentingan masyarakat internasional kanggo ngreksa situs mau kanggo generasi kang bakal teka. Protèksi lan konsèrvasi situs-situs iki dadi kawigatèn kabèh nagara ing donya.
Pra-konvènsi[besut | besut sumber]
Ing taun 1959, pamaréntah Mesir mutusaké arep mbangun bendungan Aswan, sawijining proyèk kang bakal ngelepaké lembah kang ngandhut warisan peradababn kuna kayadéné kuil Abu Simbel. UNESCO banjur nganakaké kampanye gedhèn-gedhèn ing donya kanggo njaga situs mau kanggo ngadhepi usulan Mesir lan Sudan. Kuil Abu Simbel lan Kuil Philae sidané diprithili secuil mbaka secuil lan ditata manèh, dipindhah menyang papan kang luwih dhuwur. Béya kanggo proyèk mau udakara US $80 yuta, watara $40 yuta saka béya mau dikumpulaké saka 50 nagara. Bab iku dianggep suksès, lan dadi conto kanggo kampanye proyèk-proyèk liya ya iku ing antarané panylametan Venesia lan lagunané, ing Italia, reruntuh Mohenjo-daro ing Pakistan, lan Candhi Borobodur ing Indonésia). UNESCO banjur miwiti gawé rancangan konvènsi Déwan Internasional bab Monumèn lan Situs, kanggo ngreksa warisan budaya umum kanggo kamanungsan.
Konvènsi lan latar mburi[besut | besut sumber]
Amérika Sarékat miwiti gagasan kanggo nggabungaé konsèrvasi budaya lan konsèrvasi alam. Konferènsi Gedhung Putih ing taun 1965 mutusaké kanggo ngadegaké sawijining Badan Warisan Donya (World Heritage Trust) kanggo ngreksa "situs-situs alam lan tlatah éndah pang pinunjul ing donya lan situs mawa sajarah kanggo padunung donya mangsa saiki lan sing bakal teka." Badan Internasional kanggo Konsèrvasi Alam (
uga gawé usulan kang padha ing taun 1968, lan diusulaké taun 1972 marang Konferènsi Lingkungan Urip PBB ing Stockholm, Swedia.
Pungkasané siji tèks disarujuki déning kabèh nagara kang mèlu guyub, lan Konvènsi bab protèksi warisan budaya lan alam donya" disahaké déning Konferènsi Umum UNESCO ing tanggal 16 November 1972.
Prosès nominasi[besut | besut sumber]
Sadéngah nagara kudu gawé daftar inventarisasi kabèh situs alam lan budaya pinunjul kang diduwèni. Daftar iki disebut Daftar Tentatif, lan wigati sebab sawijining nagara ora bisa ngajokaké usulan tumrap situs kang ora ana ing daftar. Sabanjuré, bisa dipilih situs saka daftar iki kang dilebokaké jroning file nominasi. Pusat Warisan Donya bakal mènèhi advis lan mbiyantu nyepakaké file iki, kang sabisa-bisané kudu komprehènsif.
Tekan seméné, file iki diévaluasi sacara mandhiri déning loro organisasi: Déwan Internasional bab Monumèn lan Situs lan Badan Konsèrvasi Donya. Badan-badan iki banjur gawé rékomendhasi marang Komité Warisan Donya. Komité iki rapat setaun pisan kanggo nemtokaké pilihan endi usulan kang bisa mlebu Daftar Warisan Donya, lan kadhangkala angèl mutusaké saéngga njaluk katrangan luwih akèh saka nagara kang ngajokaké. Ana sepuluh kritéria pemilihan kang kudu diduwèni supaya bisa mlebu daftar Warisan Donya.
Kritéria pamilihan[besut | besut sumber]
pungkasan taun 2004, ana enenm kritéria kanggo warisan budaya lan papat kritéria kanggo warisan alam. Ing taun 2005, kritéria iki diowahi dadi siji sèt kritéria waé. Situs kang dadi nominasi kudu "nduwèni biji pinunjul kang universal" lan njukupi paling ora siji saka sepuluh kritéria.[2]
Kritéria budaya[besut | besut sumber]
I. "makili sawijining purwarupa utawa masterpiece kréasi manungsa genius";
II. "nuduhaké hubungan (interchange) kang wigati ing pangajining manungsa (human values), jroning mangsa tinamtu utawa jroning tlatah budaya donya, ing pembangunan babagan arsitèktur utawa tèknologi, seni monumèntal, perancangan kutha utawa disain lansekap;
III. "nduwèni tèstimoni kang unik utawa sak ora-orané istiméwa tumrap tradhisi budaya utawa tumrap sawijining peradaban kang isih ana utawa wis sirna";
IV. "minangka conto pinunjul saka jinis wewangunan, arsitèktural utawa rakitan tèknologi utawa panorama kang nggambaraké tataran kang wigati ing sajarah manungsa ";
V. "minangka conto pinunjul saka sawijining papan panggonan urip manungsa tradisional, panggunaan lahan, utawa panggunaan segara kang makili sawijining budaya, utawa interaksi manungsa lan lingkungan urip utamané nalika bab iki dadi rawan saka akibat owah-owahan kang ora bisa dibalèkaké";
VI. "kudu langsung utawa nyata-nyata magepokan karo prastawa utawa tradhisi urip, karo gagasan, utawa karo kapercayan, karo karya artistik lan tinulis (literary) ing wigati universal kang pinunjul. (Komité mutusaké yèn kritéria iki luwih becik dipigunakaké magepokan karo kritéria liyané)";
Kritéria alam[besut | besut sumber]
VII. "ngandhut fénoména alam kang istiméwa (superlative) utawa tlatah kanthi kaéndahan alam kang ngédap-édapi lan wigatining èstètika";
VIII. "minangka conto kang pinunjul (outstanding) makili tataran utama sajarah bumi, klebu rekaman kauripan, prosès géologi wigati kang isih lumaku jroning owah-owahan wangun bumi, utawa wujud geomorphic utawa physiographic kang wigati";
IX. "minangka conto wigati kang makili prosès ekologis lan biologis wigati kang isih lumaku jroning évolusi lan owah-owahan kulit bumi (terrestrial), banyu tawa (fresh water), ékosistem pasisir lan segara, komunitas tanduran lan kéwan ";
X. "ngandhut habitat alami kang paling wigati lan pinunjul kanggo konsèrvasi (ing panggonan iku) kaanékaragaman biologi, klebu spesies kang kaancam bakal punah, kang wigati tumrap nilai uiversal kang pinunjul saka kapentingan èlmu utawa konsèrvasi."
Statistik[besut | besut sumber]
Sawetara iki ana 851 situs warisan donya duunung ing 142 nagara anggota. Saka cacah iki mau, 660 ing antarané arupa situs budaya, 166 situs alam lan 25 situs campuran. Klasifikasi sabanjuré klebu klasifikasi miturut nagara anggota ing lima zona geografis: Afrika, Nagara-nagara Arab (dumadi saka nagara-nagara Afrika Lor lan Wétan Tengah), Asia-Pasifik (klebu Australia lan Oseania), Éropah lan Amérika Lor (utamané, USA lan Kanada), lan Amerika Latin lan Karibia.
Minangka cathetan: Rusia lan nagara-nagara Kaukasus diklasifikasèkaké mlebu zona Éropah lan Amérika Lor.
Zona-zona geografis UNESCO uga mènèhi tekanan marang bab administratif tinimbang hubungan geografis. Mula, Pulo Gough, dumunung ing Atlantik Kidul, didadèkaké mlebu zona Éropah & Amérika Lor awit nagara Inggris kang ngusulaké tlatah mau.
Daftar Situs Warisan Donya[besut | besut sumber]
Rapat Komité Warisan Donya[besut | besut sumber]
Komité Warisan Donya nganakaké rapat bola-bali setaun, kanggo ngrundhingaké cara-cara nggulawentah situs warisan donya kang ana, lan nampa usul nominasi saka nagara kang ngajokaké. Rapat mau dilaksanakaké saben taun kanggo nglebokaké sawijining situs jroning daftar situs warisan donya sawisé presentasi déning IUCN lan/utawa ICOMOS, lan tanggapan utawa kabotan saka nagara-nagara anggota.
Rapat taunan dilaksanakaké pidhah-pindhah ing kutha-kutha ing saidhenging donya. Kajaba kang dianakaké ing Paris (Prancis), dunungé kantor markas UNESCO, mung nagara-nagara anggota Komité Warisan Donya kang duwé hak dadi tuan rumah rapat sabanjuré.
^ "About World Heritage". World Heritage. Dijupuk 2006-10-14. ^ "Criteria for Selection". World Heritage. Dijupuk 2006-10-14. ^ Uvs Nuur Basin dumunung ing Rusia lan ing Mongolia dilebokaké ing zona Asia-Pacifik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 25 Agustus 2016.
kepareng dalem mikramaken rayi dalem bandhara raden ayu Cakradiningrat katarimakaken raden mas tumenggung arya Arung Binang. Saha raden ajeng Kustinah. Putranipun Gusti Pangeran Arya Mangkukusuma, ing Ngayogyakarta. Ingkang kapundhut putra Gusti Kangjeng Ratu Hemas kadhaubaken kaliyan raden mas ngabehi Praja Pradipta. Ijaban nikahipun wonten ing Kraton. Panggihipun wonten ing dalem pangabeyan benjing ing
Daftar iki daftar Kabupatèn lan Kutha ing Indonésia sing dipérang miturut propinsi. Kabèh propinsi dipapanaké ing sangisoré pulo utawa laladan.
Jawa Tengah:[besut | besut sumber]
Ngayogyakarta:[besut | besut sumber]
Jawa Wétan:[besut | besut sumber]
Nusa Tenggara[besut | besut sumber]
Bali:[besut | besut sumber]
Nusa Tenggara Kulon:[besut | besut sumber]
Nusa Tenggara Wétan:[besut | besut sumber]
Kalimantan[besut | besut sumber]
Kalimantan Kulon:[besut | besut sumber]
Kalimantan Tengah:[besut | besut sumber]
Kalimantan Kidul:[besut | besut sumber]
Kalimantan Wétan:[besut | besut sumber]
Kalimantan Lor[besut | besut sumber]
Sulawesi[besut | besut sumber]
Sulawesi Lor:[besut | besut sumber]
Sulawesi Tengah:[besut | besut sumber]
Sulawesi Kidul:[besut | besut sumber]
Sulawesi Kidul-Wétan:[besut | besut sumber]
Gorontalo:[besut | besut sumber]
Sulawesi Kulon:[besut | besut sumber]
Maluku[besut | besut sumber]
Maluku:[besut | besut sumber]
Maluku Lor:[besut | besut sumber]
Papua Kulon[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_kabupatèn_lan_kutha_ing_Indonésia&oldid=1057964"	Kategori: KabupatènKuthaGeografi Indonésia	Menu navigasi
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 27 April 2016.
ngagem basa Jawa krama. Mbok menawi wonten lepatipun ucap ugi lepating tata, mugi pareng paring pangaksami.Nuwun
itPepeling kanggo para siswa Ing donya akeh coba lan praharaMula...tansah elinga mring Kang Maha KuasaSing padha mituhu, mring sakabehing pituturing guruSupaya migunani ilmumu, ing uripmuAja nganti nglelewa ing
ndok MALU, Jaman Dhisik,,, wuah 80/81 jaman susah,, isih ngalami
“Sing ono 11 babiku wis=58=4, 11-32=2.5, 11+7=18=9.6=9254, 9542
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.13, 15 Novèmber 2016.
sawangipun pas banget kagem modif thunder, kesanipun jadul ning was wus..
Balas	nitip absen berkata:	Desember 19, 2010 pukul 9:22 AM	leres kangmasdab,kentadis….saged dipunpinjem
Bingung to?podo.. Tetep ngati-ngati yen numpak pitmontor silihan,poro sedulur sedoyo.Ampun ngantos kedendo 1/2 M..ajeng ngedol lapangan bola sing pundi??
budaya jawi, mugio gusti kang paring kalanggengan lan kaslamatan ing budaya menika, inggih
sedoyo ingkang sampun poro sesepuh leluhur etang, monggo dilajengaken mbakyu ku. Kawulo lagi latihan mengagumi lan bisik bisik dateng terangipun rembulan purnama, supados lerem ing ati lan sapanunggalipun 🙂
Feb 26, 2015 @ 01:38:33 Sugeng enjang ugi @
cuman ngko tak sambi kerjo.. hehehee
Reply	Whakakakakak…uripmu koyok manuk dares. Isuk turu bengi melek wayahe golek pakan. Nasib-nasib tapi enak gak ada aturan.
Reply	hahahha.. aku saiki lagek sarapan lo, saiki wis jam 2 awan,
mergo wes tuek iku dadi pikun sak kabeh kabehne ????? cape de
gelora…pokoke aku tunggonono yo pak polisi…ojo nganti aku dijarno dewe…polahe aku wedi…ambek arek2
kt jd ngerti. kl bu niknik, yg
Sambut Ramadhan | Blog'e Kang Okah
Arsip | Blog'e Kang Okah
kang,terus aku ngadu nasib ng perantauan,,maklum wong ndeso je kang,,sok nek mulih tak jlajahi kbeh insyaallah
ndoroseten nah itu dia, wong ndeso
"TATA krama punika, ngedohaken panyendhu, kagunan iku kinarya, ngupo bogo dene kelakuwan becik, weh
Juwangi Karanggede Kemusu Klego Mojosongo Musuk Ngemplak Nogosari Sambi Sawit Selo Simo Teras Wonosegoro
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang
An-Najiyah Al-Islamy lil Banin wal Banat Boyolali | Blog'e Kang Okah
#Gambar kucing - Wikipedia... Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi. Langsung menyang: pandhu arah, golèk. ÖIki daftar gambar kucing sing wis dijupuk saka commons: ...jv.wikipedia.org/wiki/Gambar_kucing - Cached - Similar#GAMBAR
tukas Retno.(Andhika)Person quoted: Retno Dwi Asmawati (pemilik Dawet Ireng Purworejo)* Es Dawet Ireng Nangka ala Dawet Ireng
Dab!	“mugi² Gusti Alloh Ingkang Maha Kuwaos
Seneng Sinau Jawa | website sinau basa lan kabudayan Jawa kanggo pemula | Halaman 2
Ing sawijining dina, Kancil mlaku sireng-sireng dhewekan ning tengah alas Roban. Ndilalahe kok ya ndadak kepethuk Kali sing lagi banjir. Kancil katon mubeng minger
”Cil!!!! Piye kabarmu, apik-apik to, kok katon lemu awakmu, pakanmu apa Le, cah
cubriya marang dheweke, atine wis krasa nek lagi ngadhepi bebaya.
Kancil cubriyane saya gedhe lan wiwit nggolek cara ben ora kebrakot sing mbaureksa kali
kandha nek aku rada lemu, mulakna kuwi engko ndhak marai kanca-kancamu ing kali iki dha ngamuk, amarga ora
karo rada mangkel sajake, ”Yoh, engko tak kandhanane kanca-kancaku, ning tenan lho, aja ngapusi, tak oyak ning ngendhi wae kowe mlayu!………………”.
September 27, 2010 by senengsinaujawa	Sugeng Riyadi, luput njaluk pangapura. Bakda-bakda dha sumringah, apa-apa dianyarake, omahe dicet, klambine anak bojo anyar, mobile anyar, ning bojo aja anyar. Sauwise sesasi pasa nutuk ngampet mangan, ngombe, turu, saiki mesthine ning dha turu ditutukke, mangan sak dayak.
embuh. Kepiye wae sing penting kabeh dha seneng. Aku ya melu seneng, ning nek dhek cilik aku diwenehi dhuwot, saiki aku genti sing menehi dhuwit, kudune, ning nek ora ya ra papa, tegese infaq ro zakate kurang, he..he..he.
Bakdha-bakdha aku karo sedulurku ngubengi Sleman, nggoleki wong dha tekbir ki isih ana ora, pisanane mercone pating njledher, cen wiwit sakdurunge pasa, ning pas malem riyaya saya sero lan rame. Lebar
mubeng, blas ra ana rombongan mubeng nggawa oncor kaya mbiyen cilikanku. Restoran-restoran kebak, toko-toko rasukan kebak, waduh, iki arep bakda apa arep fashion show. Aku wis pesimis bakal nemoni rombongan tekbiran kaya Sleman wis dha lali karo sing nggawe urip, aku pitakon, apa Sleman wis ora duwe agama pa ya? jebulane ra let suwe aku weruh rombongan akeh banget ra pedhot=pedhot dha muji Gusti Allah. Alhamdulillah jebulane kuthaku isih duwe pangarep-arep nggon kabecikan lan pangabekten marang Sing Gawe Urip. Alhamdulillah. Irit-iritan rombongan tekbir saya akeh, ana sing mlaku, ana sing numpak roda papat. Saya
ming pas riyaya. Muga-muga ora mung ngga kekudung ning arep nggolek yang, njur yang-yangan, ning ya tenan-tenan nggambarake Sleman, Ngayogyakarta sing asli, sing isih ngerti agama, he..he..he.
sing wis nate dadi kutharaja nalika zaman Mataram Islam. Lons mbiwarakake menawa tahun 1733 kraton ing kutharaja kuwi dhuweni pager mubeng kang digawe saka watu gunung. Kuthagede, benteng kanggo ngamanake nagara utawa Kraton, baluwarti. Ana ing jeron kana kabeh pagaweyan pamarentahan tradisional ditindhakake.
Telung meter mangidul maneh ana kampung Dalem isa nyawang Cepuri, tembok mubeng sing gedhe lan dhuwur ngubengi kraton.
kelurahan, kecamatan, kabupaten, provinsi dikudokake nganggo basa Jawa ing pendhak dina apa ing saben Minggu , mesti akeh sing ngendhika sik sakdurunge ditindhakake,
Kerep-kerep tembung “maaf” kasebut dening wong-wong sing ngendhikan ning ngarep wong akeh menawa ana rapat-rapat.
Umpama sakkabehing panggonan kuwi ndhuweni krenteg nggunakake basa Jawa sedina wae ana ing sak minggu wae, mesthi ana sing lucu, embuh piye carane ben ora nganggo basa Jawa, amarga rapat nganggo basa Jawa ki pancen angel. Kerep banget aku meruhi suasana wong rapat sing nganggo basa Jawa. Nek ning ndhesa basa Jawa asring digunakake ana ing acara werna-werna, kayata rapat, resepsi lan panguntap lelayon, biyasane nganggo basa Jawa, ya ora ana tembung sing kleru, mergane wong-wong kuwi wus kulina nganggo basa Jawa. Nanging nek ning kantor ana ing kutha mesthi padha sambat, lan tembung “Maaf………….”sakdurunge ngendhika mesthi kasebut.
Jeneng-jeneng ning Nggon Cerit…kangmin2012 di Ukara Pakon (Kongkonan/Pangako…kangmin2012 di Ukara Pakon (Kongkonan/Pangako…
Jaran doyan mangan sambel. ( Horses will devour chili sauce ).10. Wong wadon nganggo pakaian lanang. (
Akeh janji ora ditetepi. ( Many promises unkept ).13. Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe. (
Kepingin urip mewah. ( Seduced by luxury ).37. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka. (
Akeh wong lanang ora duwe bojo. ( Men will choose not to get married ).47. Akeh wong wadon ora setya marang
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. ( Many people will die from starvation in prosperous times ).130. Akeh wong nyekel banda nanging uripe sengsara. (
wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
KABUPATEN WONOSOBO NEWS : GUNUNG PRAU WONOSOBO
KABUPATEN WONOSOBO NEWS Wonosobo titik pulau Jawa. Wonosobo
naobahake banvu lwak aedhe lwak clllk padha aumreaah [umedhul sakdhuwure ombak llana swara
dening angin prasasat tan kendhat anggonku kulak warta adol prungu ananging isih mamring STASIUN GAMBIR WANCI ESUK (dening: Triman Laksana. stasiun gambir 301108) tekaktu iki, ora nggawa kabar dhuhkita sanajan tetep isih kebak tandha pitakon mung wae nuhoni jejege laku tama gawe gegayuhan kang bakal dadi ati lelandhesan karep.... nyekel angin ana epek-
epek wis dak rungkebi, dawane dedalanan kanggo janji-janji kawuri sing bakal tumeka ana sangarepe kori kahanan padhang bareng mandhege sepur bima... ana stasiun gambir srengenge isih tetep padha... madhangi jagat iki kebak sanggan ana raga, supaya dadi kasunyatan nyawiji siji... ing sajroning pangkon aku wis pingin cecaketan obormu kang
kanginan ing jagat peteng lelimengan krasa luwih abot anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep mlakuku ora mantep kagubet ribet lan ruwet adoh saka cahyamu pedhut ing sakindering pandulu panjenengan guruku, sihku, oborku kancanana
seratanmu ing nawala aku ngerti, merga suket godhong lan rembulan dadi mitramu sejati rina wengi tan bisa goling aku rugi....... merga aku lali banjur.... tresnaku kaseret pedhut surup.... esuk.... lan kapan wae mesthi bakal ana wayah manembah pucuking angen-angen TRESNAKU ndak sok mring
maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau mulih Andheng-andheng ana pilingan aja dipandeng mundhak kelingan Walang ireng mabur mbrengengeng, walang ireng dawa suthange
golekana endi omahe Bisa nggambang ora bisa nyuling bisa nyawang ora bisa nyandhing Mikul suket
jerih payahnya....usul.... mbok foto-foto pas rapat diupload nganggo tag jenenge beliau2 ben iso dienggo tamba kangen....maturnuwun
Wah ... sing duwe Yogya ki bener2 telmi .. mulane ra kakean golek duit!Bener kandane Beno .. pas ada rapat finalisasi tgl 23, sing ketok-e do arep cepet2 balik marga kudu cepet2 tandang gawe, iso
# SUGENG RAWUH # CV. Java
critani, kanggo sebo mengko sore] 2X
bengi diputer, metu wong edan] 2X
jebul kang takon, wis ketularan] 2x
YAKOBUS 1:20 | jalaran nepsuné manungsa iku ora nindakaké apa kang bener ana ing ngarsané Allah.
YAKOBUS 1:2020jalaran nepsuné manungsa iku ora nindakaké apa kang bener ana ing ngarsané Allah. Last Verse
mboten ya masBalasHapusBalasanPandu Aji Wirawan25 September 2015 20.56Ngapunten mas, mboten ngertos. Ketawise nggeh angsal biaya pajek imporHapusBalasDhani
Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper Bracket Mounting BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide Pin SleeveBrake Caliper Guide PinBrake Caliper O-RingBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad Retaining ClipBrake Pad
SEMARGINUBAH DENING : PANEMBAHAN PRAMANA SETA ING GIRIMAYAdandang gulo1.INGSUN MELING MRING SIRA KALIHNYAKANG DADYA
KETANGGA SONYARURISAJRONING ALAS PUDHAK2.DUK TIMURNYA BABARAN SURANDHILINGKANG IBU TEDHAKING MATARAMKANG RAMA TRAHING RASULEG I N A I P M I Y O S I P U NSANG TUNJUNG SETA JEJULUK
WEKAS INGWANGSIRA NDEREK ANGEMONG ING TEMBE WURISANG NATA BINATHARA5.WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATIGUMUYU MURAH SANDHANG LAN TEDHAGUYUB RUKUN SESAMANESAMYA MADHEP SUMUJUDNGARSENG HYANG WIDHI LAN NJENG
emyfa ojo2.. sing masang dudu menungso kui… soale tempate dipanggoni..
Reply	Kartu As sing pundi niku mas?
ngraos, sing taen ne madan ngraos
ipun naanang sakit awakipune. Angkihanipune ngoos kabatek
Indonesia), Wulang Sunu (Yogyakarta) PERFORMANCES
Ledhek Gogik dan Kenyung (Yogya-Indonesia)
SUGENG RAWUH SANG CEMENG ING TLATAH JAWI
ngerjakan skripsi,nek blogq isine nulis skripsi juga,lha kanggo opo
aq iki lagi nak omahe konco bru, ra nggowo hape, iki bales nak kmptre koncoq
Reply	@Cuk: iyo bener, aku saiki yo seneng koplo.. Hhahaa… luwih iso digawe njoget..
Macan banjur leren sawetara karo mlaku ngliwati kali ndeleng nyang ngisor.
Banjur nubruk wayangane dhewe nyegur ing kali.
Saking kagete bar nubruk banyu, Macan ora entuk apa-apa.
Malah dheweke kelangan daging kang digondhol mau merga keli ing kali.
Macan iku mau sejatine mung waspada, nanging luwih becik menawa seneng bebagen. Daging kang keli iku mau malah bisa dipangan bareng-bareng karo kancane. Macan bisa duwe kanca akeh menawa seneng bebagen, padha karo awake dhewe. Yen awake dhewe seneng bebagen, apa wae, mesthi awake dhewe akeh kancane. Mula, senenga bebagen ben kanca seneng karo awake dhewe.
komentar...Mesakne mas Siswadi sampe ngomentari tulisane dhewe he...3...
ben wae dhalang ... mengko yen wis teka wonogiri ditanggap rame2.
aku iki wis tekan ngomah wonogiri tadi sore jam 16.00tapi yo tetep durung ono sing nanggap.......
Ojo jujur jujur, mengko malah kojur koen .....
Tur maneh sing mbok sayangi kuwi yo ora ngerti, wong kelingan koen wae ora kok .....
@b3s: ...... hahahahaha ......jarene wong tuwo yen pengin slamet kudu dadi wong sing
mugi-mugi ndadhosaken renaning penggalih para kadhang sutrina budaya sak indhenging Nusantara.
”Mboten Pak, sampun.. ” ”Iki lo Mas Ndopar, monggo.. dipundhut..”
Ini lo Mas Ndopar, silakan diambil..
Bapak itu sedikit memaksa tapi tetep sopan santun.
”Sampun Pak, mboten.. sampun..”
ngerokok, asep m8umbul nang raine dewe-dewe… lha aku mambu baygon sing nyemprote gak nang muka ae mendem, yoopo maneh sing nang rai…… lha duwit kok diobong… koyok tuku mercon ae… mending mercon jek apik…. lek ngono,
koyok ngono @Mukhlason: dolano Nganjuk wae kapan-kapan, soale bupati saiki senengane nanggap wayang. maklum wonge nduwe EO dewe..
syeeep, aku yo jijay ngono lho mas, nek onok wong ngrokok. paleng jijay nek numpak angkot (pas sd, sdku lak nak njerone laot), hoek, ambuneeee
napsune iku, tan den itung tresnane, lan karepe. Lamun asring angucap-ucap tan kawasa meneng atine dening anambat ing
rumaksan ing pandulu, tan tumingal lamun tan liana saking ayun, tan amemeruh aningali omahing wong
membuat jengkel (arep angilangaken srengen, arep sabar darana, lamon ana wong aweh kesel ing ati).
weruh elmu syareat sekira-kirane kang kinon anglampahakna, ingkang nora
kataragal den aris, arep winaleraken rumuhun, anging laku kang darurat, arep uga linampahaken yan
teka. Sing angaranipon arep hebat dening amedeken amet kabcikan ikuta saking sugih nugraha uga)
ana wong kapir arep dadi Islam, ujare wong iku besuk ingsun Islam, nuli
besukane mati durung ta asadat, nora dadi wong Islam iku)
sing sapa angucapa awake Pangeran kupur, utawa angucap ing Pangeran ora weruh, ingkang durung ana)
Mengatakan bahwa dirinya sudah bertemu Allah, bidadari surga dan memakan buah-buahan surga (angucap
yen wus sanpe ing Pangeran utawa angucap ya wis atetamu lan widadari atawa angucapa yan wus amangan wowohaning suwarga kabeh iku kupur)
angucap asih ing swarga tur ta nora den lampahi karya abcik kang sangkene olih swarga)
buncalaken awakira sakehe alanira, wadanira dera pungkuraken angung dera kawruhi alaning wong, wadaning wong, oleh dosa roro sira ing Pangeran, kaya paran ta katanggapana panene dan ira iku, lamun sira ngalepana setan kang aneng awakira ikut kang angideri awakira jrone iku)
ati iku ana limang prekara, kaping pisan maca Qur’an sak-maknane, kaping pindho shalat wengi lakonana, kaping telu dzikir wengi ingkang suwe, kaping papat wetengira ingkang luwe, kaping lima wong kang
@retnet: Hahahha… kuwi khan yo enek jajaran genjang to ya… pokoke sing harom kuwi
Monumen kanggé Harry Brearley ing tilas Laboratorium Risèt Brown Firth
Harry Brearley (1871 - 1948) misuwur minangka pamanggih stainless steel. Nalika tanggal 13 Agustus 1913 stainless steel sepindhah dipun prodhuksi ing laboratorium Brown-Firth.
Bapanipun nyambut damel ing paleburan baja. Nalika yuswa 12 taun Brearly nyambut damel ing pabrik baja panggènanipun bapanipun nyambut damel. Salanjengipun panjenenganipun dados asistèn ing laboratorium kimia. Panjenenganipun ugi saged sinau dhumateng pabrik ing manca nagari. Salajengipun magang minangka asistèn laboran.
mimpin proyèk puniku. Taun 1912, laboratorium kasebat nliti korosi laras senapan. Masalahipun inggih punika baja wau boten tahan suhu inggil. Brearley wiwit nguji panambahan kromium dhumateng baja. Panlitèn puniku fokusipun ing pangétangan sapérangan tingkat karbon, kromium, lan wesi ingkang dipun paringaken.
Lair 1871Pati 1918Panemu InggrisKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 15 Novèmber 2016.
Wis sering kok diendorse koyok ngene. Iki enek siji kaos maneh durung tak posting. Lumayan entuk gratisan gara2
mumet aku..... jaghanaRegistered SellersJumlah posting : 7111Join date : 01.07.10Age : 40Lokasi : matraman jak-tim 085217314302. pin BB 2843A31C Re: istilah adu ayam di kalangan cak nur on Wed 04 Aug 2010, 12:42jaghana wrote:tambah mumet aku..... Iki mau nang endi sing takon,... kok ora muncul meneh,...!???
sek iki koq dadi koyok forum BBS?
masiyo mek blog, isine mek bass karo wisnu
8451290? wah no telp sopo?
wis ta bass, mangkane wisnu iku yo njaluk perhatian karo awakmu,
6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora
9. Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.
18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake.
19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.
21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.
22. Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.
23. Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.
24. Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.
25. manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.
26. Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.
27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.
28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.
29. Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.
32. Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.
33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus.
34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.
37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.
38. Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.
41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.
42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna.
1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.
3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.
4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.
5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.
10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.
11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.
13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh
18. Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.
19. Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.
20. Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.
21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.
23. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.
24. Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.
25. Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling.
2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.
4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.
5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..
wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.
28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.
wah cilikan sampeyan mesti dikongkon ater tinjo…
nek aq mbiyen, duit tips dijupuk sing ngongkon, paling dike’i buruhan 500 repes, tapi iku wis uakeh
nuwon mergo sampeyan saiki ngresik dadi dikenal
karo wong sak jagat lan ojo lali kenalno panganane sing
Jawa: (69-11) Kawula ngrisak badan kawula sarana siyam, nanging punika ugi dados cacad tumrap kawula;
Jawa 1994: (69-11) Kawula ngasoraken badan kawula srana siyam, nanging ing bab menika kawula
Kabupaten Lamongan 5. Kecamatan Glagah, Kota/ Kabupaten Lamongan 6. Kecamatan Kalitengah, Kota/ Kabupaten Lamongan 7. Kecamatan Karang Geneng, Kota/ Kabupaten Lamongan 8. Kecamatan Karangbinangun, Kota/ Kabupaten Lamongan 9. Kecamatan Kedungpring, Kota/ Kabupaten Lamongan 10. Kecamatan Kembangbahu, Kota/ Kabupaten Lamongan 11. Kecamatan Lamongan, Kota/ Kabupaten Lamongan 12. Kecamatan Laren, Kota/ Kabupaten Lamongan 13. Kecamatan Maduran, Kota/ Kabupaten Lamongan 14. Kecamatan Mantup, Kota/ Kabupaten Lamongan 15. Kecamatan Modo, Kota/ Kabupaten Lamongan 16. Kecamatan Ngimbang, Kota/ Kabupaten Lamongan 17. Kecamatan Paciran, Kota/ Kabupaten Lamongan 18. Kecamatan Pucuk, Kota/ Kabupaten Lamongan 19. Kecamatan Sambeng, Kota/ Kabupaten Lamongan 20. Kecamatan Sarirejo, Kota/ Kabupaten Lamongan 21. Kecamatan Sekaran, Kota/ Kabupaten Lamongan 22. Kecamatan Solokuro, Kota/ Kabupaten Lamongan 23. Kecamatan Sugio, Kota/ Kabupaten Lamongan 24. Kecamatan Sukodadi, Kota/ Kabupaten Lamongan 25. Kecamatan Sukorame, Kota/ Kabupaten Lamongan 26. Kecamatan Tikung, Kota/ Kabupaten Lamongan 27.
Kados pundi manawi kita mireng bab crita dhemit utawi memedi? Warni-warni reaksinipun. Wonten ingkang pitados, wonten ingkang cuek, wonten ingkang ajrih, wonten ingkang wantun, wonten ugi ingkang mboten nggagas bab kawontenanipun dhemit-dhemit punika. Ananging saking alasan-alasan ing nginggil, umumipun tiyang manawi kepanggih utawi dipun panggihi dhemit punika lajeng ajrih. Ananging, anehipun, nadyan ajrih, tetep dipun rembag.
Ing waosan kita nerangaken kados pundi tiyang ingkang kawontenanipun punika kapanjingan dhemit. Saestu kawontenanipun tiyang kalih punika tersiksa awit ulahipun dhemit kalawau. Punika wujuding prakawis kagem tiyang kalih kalawau. Kawontenanipun ingkang awrat anggenipun uwal saking pangruketing dhemit ndadosaken tiyang kalih punika kewalahan.
Gusti Yesus mboten mendel mirsani kawontenanipun manungsa ingkang kakancing dening panguasa piawon. Panguwasa piawon ngakeni bilih Gusti Yesus punika putranipun Allah, ingkang panguwaosipun kalangkung-langkung (ay. 29). Pramila, dhemit, setan ingkang ngganggu gesangipun manungsa, mboten saged mboten tundhuk dhateng Gusti Yesus (31,32).
Saking punika kita kaengetaken, nadyan kita remen ngrembag bab cariyos setan lan dhemit, kita kedah enget bilih panguwaosipun Gusti nglangkungi sadaya panguwaosing pepeteng. Namung Panjenenganipun ingkang saestu pantes dipun andelaken. Mbah-mbah buyut kita, nalika rumiyin babad alas
Balas	12.	ariefbladeriska - 01/21/2013 ora usah seru” pan klaksone,,,mbrebegi tonggo lg turu,,,siji wae wis
sampean sbelum nulis ini wis disuwuk yai tro durung?
NGANGGO lan uga sapa wae kang NANDUR bakale TUKUL,kabeh kuwi mung kari NGUNDUH WOHING PAKARTI(HUKUM KARMA).TAKDIR
swt. Aja pisan2nganti lali marang para LELUHUR.sapa kang MULYA-ake LELUHUR mlgine wong tuwane kang ngukir JIWA
BLANGKON JOGJA DAN BLANGKON SOLO (Java Ombus): Sugeng Rawung Ing Omah Busana
Kadang Tani mliginipun ing tanah Jawi, menawi badhé wiwit nanem wonten ing sabin tansah nindakaken Adicara Metri Sawah utawi Wiwitan. Upacara menika minangka panyuwunan dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, supados asiling tetanèn ing mangkénipun saged kalis saking ama lan bebendu. Ing jaman modern menika, mbokbilih sampun kathah warga ingkang mboten mangertosi ngèngingi tradhisi menika. Pramila, Masyarakat Tradhisi Bantul ingkang dipunsengkuyung déning Mahasiswa ISI Ngayogyakarta ngadani upacara wiwitan kang dipunrawuhi wakil Bupati Bantul, Sumarno.
Upacara kawiwitan kanthi mendhet winih pantun saking setunggaling sabin kagunganipun warga ing
rumiyin dipunbagèkaken dhumateng sedaya kadang tani ingkang dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung, upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti sawah. Kejawi menika, masyarakat ugi dipunlipur déning manéka warna seni lan paméran kerajinan.
mung ngrusak pategalan duweke warga wae nanging uga mlebu desa lan mgobrak-ngabrik omahe pendhudhuk ing Desa Serupumpum,
Ruli ngaku pihake sarwa salahanggone nangani perkara gajah kuwi,arep dibedhili wedi nerak aturan amarga gajah kalebukewan kang diayomi dening
ngombemerga alas alas kang sasuwene iki minangka habitate kewan kesebut wis rusak bosah basehdening tumindake menungsa.
Miturut Dinas Kehutanan Simatra Selatan, saka total ambane alas 3,7 (telu koma pitu) hektar, 60% (suwidhak persen) ing antarane jroning kahanan rusak amarga panembangan liar. kajaba kuwi alas produksi kang ambane 2 (rong) hektar saka total 2,4 (loro koma
warga.nanging nalika iku gajah mau bisa digiring menyang Taman Nasional Way Kambas Lampung kanthi nggunakake helicopter duweke kodam Sriwijaya. Miturut Rawi bisa wae cara kang kayangono dibaleni meneh, nanging mbutuhake ragad kang gedhe.
Tigo kendaraan klebu ing nabrakanipun ing dalan pantura pati – kudus km 6. Kecelakaan sing kedadenan ing dalan
ndawuhaken supados ngendek sedoyo mawon kegiatan lan penyebran kegiatan Ahmadiyah.
Nurhasan, KH Bachruddin Thayyib (Pasuruan), KH Fachri Abdullah Sachal (Bangkalan).
Serat rekomedasi poro alim ulama niku wau ajeng dipun kintun dumateng Presiden lan DPR/MPR. Poro ulama ugi gadah pangarep-arep supados
masalah kolo wau inggih saking ajaran ahmadiyah ingkang sesat lan mboten dipun larang kalian pemerintah.
Rudi 19 Taon Sedho Gumantung Ing Omahe
Kakira amarga nandhang depresi abot sawijining warga padhukuhan paten desa Sumber Agung kecamatan Bantul nekat ngendhat lumantar panji klanthung iki mungkasi uripe kanthi cara ngendhat nanggo tali plastik kang ditalekake ing ndhuwur lawang kamr omahe.
papan kadadean korban wis makaping-kaping dirumat ing rumah sakit jiwa ing Pakem, Sleman kanthi laku kang ditindakake sasongko kasebut langsung dimangerteni dening bapakne.
Nalika mulih saka sawah, mangerteni yen anakke wis gumantung, Bapakne korban langsung ngethok tali kang digunakake kanggo ngendhat kanthi pangucap supaya anakke isih ketulungan. Kapolsek Jethis, Letjen
ora nemokake tanda-tanda kang ngupriyani. Sakbanjure jasade korban dipasrahake marang pihak keluarga
nanging sing paling wigati yaiku merga wilayahe kekurangan guru sarta infrastruktur pendidikan isih durung tumata.Sebab,Kaltara madeg dadi provinsi dhewe lagi taun 2013 kepungkur sawise misahake dhiri saka Kalimantan Timur.
Ledhek Gogik dan Kenyung (Yogya-Indonesia) Wayang
Mbiyen kan aku wes kondo, urip bebrayan kui ora gampangnek susah ojo nggresulo, nek seneng ojo umukSetu Gajian, Minggu Itungan, Senen Golek Utangan, Kemis Gelimpangan, Jum'at meneng-menengan.Dadi wong wedok, pecicilan ngladeni bojo karo anakDadi wong lanang golek pangan, kepikiran disambati bojo karo anakGolek gawean kui
nganggo rekoso, nek ono luwih ojo dadi sing ra migunoDilakoni sinambi sinau dadi wong tuo, ojo lali karo Gusti sing gawe uripUrip sak cukupe, sing penting iso migunaniNyawang koe tenanan, aku wes seneng kangmasOrasah ngoyo, sejatine tresnaku sak jembar segoroTresnaning Gusti, ngleremke atiOjo lali, urip kui
sopo seng mateni... cs ada yg mau nawar nih... Toto: ojo wedi karo pitik sing mateni pitik.... nha yen pitik mateni wong lagi ethuk wedi.
tetep perhatian sama Mas BTS, paling ora nalurine karo Mas BTS isih ono ha...3Lha sing isih ono
pisan wae gek wis ndang mari tenan, nyambut gawe sakkabehe.. ra sah lara maneh ya...
loo... aku kan menyampaikan apa adanya, jare loro siji yo kudu ono sing ngrasake ( wah kelingan karo kasus balsem.....).Mas Anto betul lo ada yang punya naluri sama ... eh mb yani itu dikira mantunya bu harni( tenan aku ora gawe-gawe
Basa Jawa Ana Ing Pucuking Eri | Seneng Sinau Jawa
← Basa Jawa dadi Salah Sijining Jati Diri Tlatah Jogja	Uluk Salam (Greeting) →
Maret 21, 2009 by senengsinaujawa	Kaya apa wae ya, judule Basa Jawa Ana ing Pucuking Eri, tansah nguwatirake, marahi prihatin. Jaman saiki basa Indonesia sebagai basa persatuan dadi basa sing dominan ada ing sesrawungan, kamangka manggon ning desa. Kanggo mungguhe persatuan lan kesatuan bangsa lan negara kuwi nguntungake banget, nanging kaya-kaya mesakake kabeh basa Ibu ning daerah liya, luwih elok maneh menawa basa Jawa dianggep kelas ngisor sauwise basa asing karo basa Indonesia. Waduh…kaya-kaya sing nganggo basa Jawa ora kethok wae. Wong sing dhuwe mobil mestti dibasa Indonesiani, nek numpak pit dingokoni Jowo, kaya-kaya basa Jawa ki kelas ngisoran. Emane iki kedaden ana ing tengah-tengah masyarakat padusunan. Basa Indonesia lan basa asing wus didadikake imej piye sugihe wong, pintere uwong, pikirane uwong, statuse uwong.
Menawa ing kancah sesrawungan tingkat nasional, nggunakake basa Indonesia iki penting, kudu, apamaneh menawa ngobrol karo wong liya daerah, kudu basa Indonesia, nanging nalika ngomongke kabudayaan Indonesia, kudune basa daerah ya aja dilalekake. Basa Ibu utawa basa daerah iku dadi bandhane lan pusakane kabudayan Indonesia, nek ilang njalari ilange kabudayaan nasional.
Akeh dalan kanggo nulungi basa Ibu, menawa ning Jogja yo basa Jawa. Pemerintah, swasta, LSM kudu nyambut gawe bareng-bareng supaya basa Jawa minangka basa Ibu ing JOgja ora dadi basa ngisoran, yen perlu dadi boso gaule para nom-noman ing tlatah Jogja. Basa Indonesia lan basa Jawa iso urip amping-ampingan tanpa rumangsa diilangake salah sijine, dadi aja ilang Jawane, ning ya ora ilang Indonesiane.
Aku tau krungu ana bocah ora nyambung nek diajak basa Jawa, apa maneh basa
uga ngrengsengake basa Jawa. Nek ana acara basa Jawa ning radio lan tv mesti isa mbantu maneh, biyasane ning media ki ana tim kreatif, nah sapa ngerti basa Jawa isa dadi basa gaul. Lomba nulis basa
Pangako…ULIN di Jeneng-jeneng ning Nggon Cerit…kangmin2012 di Ukara Pakon (Kongkonan/Pangako…kangmin2012 di Ukara Pakon (Kongkonan/Pangako…
"kangen" kuwi amarga suwe ora ketemuyen ketemu ilang kangene. lha yen ngono janjian wae, ketemuan ana plinteng semar apa ana lapangan korjo ... tapi kangen ing jamane smp iku bisa amarga "kesengsem", wah yen isa bali ing jaman
mas. Enak sing praktis wae. Biore. Hehe
Reply	sak jane onok resep cespleng, nggawe beras sing dideplok dicampur soko banyu pitung sumur, trus digawe masker ndik
kuwi kuncine ning ati kok ya. Kae wong edan kae, senajan ratau adus, raine yo resik gak kukulen senajan kileng kileng haha.. Atine gak susah soaleee..
Reply	ra klamben yo ra tau masuk angin. Panas ngguyu, udan ngguyu, luwe ngguyu, ketemu wong nggantheng sing nggawe
njajal. ning dasare wes ganteng soko konone, masio gak nggawe ngene iki
lek aku sih biyen tau gae biore tapi saiki pindah nang ponds soale raiku jarang jerawatan..
dadi enak e gawe sing cepuk iku opo sing biore iki? hehe ndop	27 January 2014
Reply	Saiki iklane wis ora enek mas. Pokoke biyen
Probolinggo Purbalingga Purwakarta Purwodadi Purwokerto Purworejo Rangkasbitung Rembang Salatiga Sampang Semarang Serang Sidayu Sidoarjo Singaparna Situbondo
Slawi Sleman Soreang Sragen Subang Sukabumi Sukoharjo Sumber
paduka Bhatara, sunggana mrtabhumi ningulun, luwaraken sarwamarana ring
jagal, nugraha sarwa jagat. Paripurna sarwa tinandurpahalabungkah, pahalaganlung, anandhihaken
legowo putro sugih waras makan celeng{ASLI}
Reog Kesurupan Ngamuk ke Penonton & Atraksi Extrem,Pada Kabur-Jaranan Banyuwangi→
Download, Listen and View free Reog
Juli 24, 2009 pukul 10:52 am	lha yo iku cak, aq lak yo melok bingung…
nang nggersik nggone pabrik, mestine lak yo enak nggawe pabrik timbang dadi pegawai… 😀
jarene duite (gaji) pengusaha iku luwih akeh, lha kok sing ngelamar CPNS uakeh ewonan…
Oktober 21, 2009 pukul 10:35 pm	Ya iku cak, aku yo bingung…kok yo akeh seng kepingen dadi
Saiki kepriyey? Seng wes lepas, yo wes. Seng ngesok yo ati-ati. Ojo sampey wong ngondo Kuda Kepang gunakey riko nggebelukki wong lain neng jero blog iki.
Sopo wonge sing gelem ngalap pitutur, mongko entuk pituduh. nuli yen gelem ngetokake pitukon, mongko entuk pitulung. Adalah suatu ungkapan yang didhawuhake
← Jenenge Bocah (Some name for kids)	Jeneng-jeneng ning Nggon Cerita Wayang →
April 4, 2009 by senengsinaujawa	Ukara ana pirang-pirang wernane, ana ukara pakon, ukara pitakon, ukara lamba, ukara camboran lan liya-liyane.
Ukara lamba yaiku ukara kang kedadean saka jejer, wasesa, lesan,katrangan) mung siji lan gagasane uga mung siji. Ana in basa Indonesia ukara lamba
kewan, lan liya-liyane. Tuladha : Anton, Tuti, Pak Guru, Bu Guru, Aryo, Indonesia, Walanda, Ngayogyakarta, Pitik, lan liya-liyane. Jejer biyasane diwenehke ngarep ukara utawa sauwise katrangan wektu. Tuladha : Sesuk Ibu tindhak.
Wasesa kang ing basa Indonesia diarani predikat kedadean saka ukara kang tegese nandhang gaweyan apa wae. Biyasane diwenehake ning mburi jejer. Tuladha : sinau, turu, mangan, macul, mlayu, tindhak, nganakake, nindhakake, ngaturi. ngutus, diutus, lan liya-liyane. Wasesa isa uga saka tembung kahanan, kayata : resik, sregep, keset, pinter, apik. Tuladha : Adhiku sregep, Raras iku pinter. Pokoke jejer kuwi ning ngarep dhewe utawa ning mburi katrangan wektu, wasesa ning mburine jejer.
Lesan utawa objek biyasane kedadean saka aran barang apa wae, papane ning mburi wasesa. Pak Dhe nitih pit. Pit ning kene dadi lesan. Ibu tumbas tigan. Lesan ing ukara iku yakuwi tigan (telur). Monggo sinau nggawe ukara.
ing Nº15.m4a 122.69 MBApr 10, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing Nº15
Synth-ing Nº2.m4a 113.59 MBFeb 13, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing
“Sing dadi Tjurut 8 wis=15+8=(23)=7036, 4+8=12-(04)=
“Tjurut 4 btte pr=15+4+4=19,(0746)
Surah Al-Balad | Blog'e Kang Okah
Gusti ingkang Maha Hamisesa Bawana, tansah karentahna tumrap kula saha panjenengan sedaya. Samenika sarta ing salajengipun.
2. Nuwun, pajenenganipun para tamu ingkang minulya, minangka pranatacara ing pahargyan dhauping penganten dalu menika, keparenga kula langkung rumiyin ngunjukaken puji sokur ing ngabiyantara Dalem Gusti, ingih Pangeran Allah SWT, dene awit saking pangayoman Dalem, kula saha panjenengan sedaya ing
Angka kalih - Atur Pambagyaharja saking ingkang hamengku gati, katur para lenggah.
Angka tiga - Tanggap sabda saking panjenenganipun Bapak / Ibu Besan utawi kulawarga penganten kakung.
samudayanipun keparenga mrayogekaken lenggah panjenengan sedaya sawatawis, sinambi imbal
uninga bilih pengantensampun paripurna anggenipun ngrasuk busana, Bapak - Ibunipun saha para pangombyong ugi sampun samekta, ingkang menika kanthi binarung ungeling Lancaran Bindri, laras slendro pathet sanga, Penganten Sarimbit menapa dene
lumarab ing ngarsa panjenengan sedaya. Ingkang menika, kanthi binarung ungeling Ldrang Panganten laras Pelog pathet Barang, Panganten badhe lumebet ing sasana wiwaha, anglenggahi dhampar rinengga. Dhumateng para tamu mbok bilih wonten keparengipun pring pakurmatan dhateng pnganten, kula sumanggakaken.
Dumugi ing kursi panganten lajeng lenggah. Bapak - Ibunipun lenggah ing kiwa tengen. Mc nglajengaken atur malih, mbuka pahargyan menika.
madya, wasana, pinggih rancag nir ing sakara - kara, mangga sami dipun buka sarana ndedonga miturut agami lan kapitadosan kula panjenganipun sedaya. Dene ingkang ngrasuk agami Islam mangga kula dherekaken ambuka kanthi waosan Bamalah Sumangga......... Bismillahir - rohmanir - rohiim... Sembahnuwun.
----Umpami tanpa pandonga ugi kenging----- Diposkan oleh
Ndop : iyo le, sok neh yo,, aku seneng kog lak akeh sing iklan neng blogQ
Ongki : Ow, siap, laksanakan!
Anderson Luis de Souza, OIH (lair 27 Agustus 1977 ing São Bernardo do Campo, Brasil) iku sawijining pamain bal-balan profesional saka Portugal, luwih dikenal kanthi aran "Deco". Deco main ing jagad internasional jroning Timnas sépak bola Portugal lan ing Spanish giants
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 21 Oktober 2016.
Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
sing teko wedus 6 wis=35+6=(41)-(49), 9+6=15-11=6.2=6241
“wedus 3=35-25=(7), 35+3=38-37=(1),
Sugeng Riyadi Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani
Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1431 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
ngerti carane haha.. Pinter ngeles pokoke. Mengenai ban bocor. Jik kuat lah nuntun. Khan sepedaku luwih enteng
sing nduwe umah ngamuk-ngamuk. Sik aku tak minggir soale aku kan bakul, engko dipadak-padakno karo crito ndik nduwur.
Lak sampean blonjo nak nggonku, kurang 500 tak wenehi trasi sak iris. Gelem po ora ?
Reply	HAHAHAHA.. yo gelem banget.. trasi kuwi senenganku kang.. Aini	6 November 2013
Reply	Paling gak suka d ksih kembalian permen. Emang indomaret/alfamart mau d byr pke permen
kanggo ndlesep ning ratan macet uenak tenan) , nak sing gede velg SW 1.60/2.15 80/80TL-100/80TL kanggo mudik ning nganjuk(lobang karo aspal tambalan ora kroso cak)
senengsinaujawa	Ukara pitakon ning basa Jawa biyasane nganggo tembung sapa, pira, ning ngendi, wayah apa, piye carane, kepiye, genea, apa, Arep ning ngendi ?
Viktoriaya iku personifikasi saka dewi kemenangan.[1] Dhèwèké ya iku penyetaraan saka dewi Nike saka Yunani Kuna, lan ana gegayutdan karo Bellona.[1] Dhèwèké diadaptasi saka Sabine (dewi pertanian Vacuna) lan duwé sawijining kuil ing Palatine Hill.[1] Dewi Vika Pota kadang kala uga diidentifikasike karo Viktoria.[1] Ora padha karo Nike Yunani, Victoria (basa Latin kanggo "kemenangan") ya iku bagean utama saka masyarakat Romawi.[1] Ana saperangan kuil kang didegake kanggo ngurmati Viktoria.[1] Nalika patung Viktoria diancurake nalika taun 382 déning kaisar Gratianus, nalika iku muga ana kadadeyan nesune wong-wong kang ana ing Roma.[1] Viktoria biasane dadi sesembahan saka jenderal kang olèh kamenangan sabalune saka perang.[1] Ora kaya Nike saka Yunani, Viktoria uga dikenal sukses ana ing ulah raga atletik kaya balap kreta perang, Viktoria dadi simbol kemenangan merga ana kepaten lan kang nentokake sapa kang suses ana ing sadawane perang.[2] Viktoria ana ing dhuwit logam saka bangsa Romawi, perhiasan, arsitektur, lan seni liyane.[2] Viktoria luwih sering katon karo utawa ana ing kreta, kaya ana ing karya seni patung pungkasan abad ka-18 kang makili kemenangan ana ing quadriga Gerbang Brandenburg ing
Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan
iku rahsaNingsun, muhammad iku cahayaNingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
Menawi dumugi ing jaman Kaliyoga, mboten wonten ingkang ngelangkungi tiyang sugih, boten kocap tiyang ingkang guna, ingkang prawira, utawi pandita putus, sadaya sami marek anembah dhateng tiyang sugih. (8)
Ing jaman ngriku bangsaning Pendita sirna, lawan bangsaning ratu melarat kawelasasih, anak sampun purun di pitenah, para pandita sami ngelampahi dados nakoda. (9)
Bumi tansah gonjing, jagad tansah dahuru, Ratu keringan arta tansah pinisungsungan ing tiyang sugih, sagung ingkang ulah padamelan sami nurut ingepahan, seganten mili dateng lepen. (10)
Tiyang beber (darah) asor wangsul dados tiyang luhur, kamurkanipun tiyang saya anglangkungi, Sang Ratu kalumuhan dhateng sang Pandhita, mboten woten kang anglampahi panembah. (11)
Kaliyan wedalanipun kaluhuran saking dipun saranani arta, karanten Sang Ratu kawisesa dhateng tiyang sugih, tiyang salah dados awet ing damel, tiyang leres dados ketiwar tiwar, awit saking melarat. (12)
Tiyang murka sangsaya andadra dados angsal pengenan, tiyang sabar wekasane dados kirang paramarta, tiyang dursila durjana sami adamel cilakanipun tiyang sepuhipun. (13)
Sang Ratu sasat suwita dating sang Pepatih, sagung ingkang andum sami milih, pratingkahipun sawenang wenang, ical berkating bumi, sami kasrakat, kadosto : oyod oyotan, gegodhongan, woh wohan sami tanpo guna. (14)
Ingkang saged, ingkang kewasa, boteng angresepi ing jagad, bangsa Pandita, Satriya, Waisya miwah bangsa Sudra sami tunggal padamelan, karanten sajagat sami angaken saged, sami angegung aken diri, mboten wonten ingkang purun kasoran. (15)
Tiyang ulah sastra tuwin ulah puja Samadhi boten wonteng ingkang anut ing pamardining Panditha, tanpa damel , sagung japamatra mboten wonten ingkang katarimah, adil khukum mboten anglabeti, temah dados durgama. (16)
lajeng sinengkeran, ingkang suko bingah namung : segawon, babi, sami ing openan, panilala tinuwukan erah kalian daging. (18)
Salebeting jaman Kaliyoga sakatahing tiyang sami langkung amurka, tansah tukar arebat kaluhuran, tiyang sajagat sampun mboten uningo dating sanak sadherek, mengsah ingkang sampun kathah cacatipun rinangkul minangka kanthi. (19)
Wewalering Dewa tinarajang, sakatahing candhi rinisakaken, kabuyutan mboten wonten damelipun, sami sumun, sagung sami carios pepakem, kagunan, kasantikan, sami linebur dening tiyang bodho ingkang murka ing jagad. (20)
Kacarios ing jaman punika saestunipun sakawan, ingkang wiwitan nama jaman Kretayuga, Sang Hyang Premana ingkang dados witing agesang, punika wonteng pulunging galih, saweg tasih siniwi ing Swarga. (1)
Kaping kalih jaman Tirtayuga, prenah ipun Sang Hyang Premana wonten samdyaning paningal. Kaping tiga jaman Dwaparayoga prenahipun Sang Hyang Premana wonten daging kalawan erah. (2)
Kaping sekawan jaman Kaliyoga, Sang Hyang Premana manggia ing kulit lawan ulu puhung. Dene yen Jaman Kretayuga yuswa ning Sang Hyang Premana saketi taun. (3)
Ing Jaman Tirtayuga punika gesangipun Sang Hyang Premana dumugi saleksa taun, Ing Jaman Dwaparayoga yuswa sewu taun langkung satus taun kalian satuh wulan. (4)
Yen Jaman Kaliyoga punika yuswanipun enggal enggal, kados upaminipun gebyaring kilat wonten ing mendhung, Kala ing Jaman Kretayuga, wiwitipun ingkang dados perang putranipun pandita nama Dewi Nuruki. (5)
Ing Jaman Tirtayoga, jalarananipun ingkang dados perang ageng nama Dewi Sinta, ing Jaman Dwaparayoga ingkang dados wiwitaning perang Drupadi, kocap putri linuwih. (6)
Ing Jaman Kaliyoga kathah ingkang dados sababing perang ageng, inggih
10. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang
kang uning marang sejatining kawruh, kewuhan sajroning ati, yen tan niru nora arus, uripe kaesi-esi, yen niruwa dadi asor.
Kuneng lingnya Ramadayapati, angandika Sri Rama Wijaya, heh bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan aria ingkang akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
Haria sehabis haturnya Ramadayapati (Hanoman), bersabdalah Sri Rama : Hai, kau
sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning
5. Laku lahir lawan batin, yen sampun gumolong, janma guna utama arane, dene sampun
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung haryanti, titi mring reh utama.
pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
download | psp thumbnail handler | thumbnail browser | filemanager nokia n70 free | vista thumbnail sizer | thumbnail
Metagenesis lumut: Metagenesis lumutklasifikasi: klasifikasi Lumut hati ( hepaticopsida ) Lumut tandukLumut Daun: Lumut Daun Manfaat tumbuhan
Blog'e Kang Okah | Sebecik-becike Menungso iku kang Migunani Tumraping Liyan
iku vitane semriwing to mas ndop… mbok dikipasi…. eh, iki gugele ketokke galau, visitor primbon iki
katumbak pangkung, panes karang ika, Sang Hyang Kala Durga hanglaraning, wenang ngadegang padma alit, palinggih Sang Hyang Durgamaya.
– “GUSTI ALLAH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi?
+ “AKU ono ning teleging ati”
– “GUSTI ALLAH. Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati. Panjenengan
+ “Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe
sampyan sam...???nuwus wis ngunjung i blog ayas sing sik ajur
Ing. Jürgen Ansorg, - Dr.-Ing. Wolf-Dietrich Krämer, Dipl.-Ing. (FH) Ralf Bornkessel, Dr.-Ing. Frank Lüders, Dipl.-Ing. (FH) Michael Dittmar, Dipl.-Ing. Kurt Lutsch, Dipl.-Ing. Katharina Ehrhardt, Dr.-Ing. Fritz Rath, Dipl.-Ing. (FH) Thomas Grobe, Dr.-Ing. Dirk Schramm, Dipl.-Ing. Achim Günther, Dipl.-Ing. (TU) Rainer Wohlfarth, Dipl.-Ing. (FH) Beate Herrmann, Prof. Dr.-Ing. habil. Frank Werner
Wis suwe ora mangan karika,kepingin rasane mangan maning.dulur ayo tetep njaga Dieng lan Wonosobo ben tetep asri.Katonake
kok mboten ketingal…piyambakipun bade jogej kulo alangi, la pripun sampun sepuh mangke malah ambruk…hehehe…nti sate sapi/
wis tuwo, meng ko dikiro wong tuwo kok
lha piye maneh mas, isone mung iku aq….:D
kate maen dewe yo ora iso 😀
Okt 22, 2014 @ 11:35:18 Sak jroning ati,sak jroning jiwo…..
ASU, JANCOK ancene menungso iku. Tapi zow gak iso nyalahno, arane ae MENUNGSO ( menik – menik panggonane duso), dadi koyok aku ngene
iki sing diarani jaman edan….. nganti manungso wis cupet nalare,,,mbok yoo podo ngerti yen urip neng ngalam donyo gur sepisan,,, ojo podo dienggo gawe ngumbar nesu sak karepe dewe,,,ayo podo latihan lelaku jujur marang sopo wae… ayo podo ngabekti marang
Iwak Arwana sing jeneng latinè (Scelopages Formosus) ya iku iwak kang uripè asli ana kali ing Pulo Kalimantan lan Papua.[1] Iwak iki misuwur kanthi jeneng iwak naga ''dragon fish'', barramundi, Saratoga, pla tapad, kelesa, siluk, kayangan, peyang, tangkeleso, lan aruwana utawa arowana.[1]. Iwak iki nduwèni wujud kang khas kang katon gagah, sithik angkuhè, dijangkepi dèning sungut lan sisik kang gedhé kang ndadèkakè dadi katon sangar lan nyengsemakè ati.[1].
Mula akèh sing ngarani dragon fish utawa iwak naga.[1] Panggonan uripè sing asli lan alami ya iku ana ing pinggir kali sing ana witè engkana, putat, rasau, lan entagis kang oyotè tekan ngisor njero banyu, batang lan godhong-godhongè ngrembaka.[1]. Ing Pulo Kalimantan ana Kabupatèn Kapuas Hulu, Kecamatan Slimbau, ing rawa lan dhasaranè lemah sing ana blethokè.[1]. Ana Sumatera Selatan manggonè ing rawa kang dhasar lemahè gambut.[1].
Jinis iwak arwana ing Asia[besut | besut sumber]
werna abang, Sumsel werna ijo putih.[1].
Saliyanè iku uga ana Arowana Banjar Rèd, Arowana Bin/Pino, Arowana Jardini (spèsiès asli saka Irian), lan Arowana Silver Brazil.[2]
Iwak hoki ana sing percaya iwak Arwana iki ndadèkake sapa sing duwè dadi beja, marakake sugih, kanthi nduwèni ciri kang khusus reganè bisa banget larangè ngati atusan yuta rupiyah.[1] Iwak arwana iki klebu iwak primitif akèh sing nemokakè fosile kang kurang luwih 10-60 kepungkur, lan wis èvolusi sepuluh yuta taun luwih.[3] Pangananè iwak arwana ya iku: iwak cilik, kodok urang-urang, coro, jangkrik, lan klabang.[3] Iwak iki klebu ing salah sijine kulawarganè Ostèoglasidaè (kulawarga iwak sing ilatè duwé balung), ing dhasarè cangkemè awujud balung kang kanggonè padha karo untu.[4] Salah sijine iwak arwana kang saiki meh langka ya iku jinis arwana asia (Scleropages formosus). Spesies iki nduwèni awak sing dawa, kanthi sirip duburè kang dawa adoh memburi awakè.[4] Arwana asia iki nduwèni werna kepèrak-pèrakan, lan nduwèni rega èkonomi kang dhuwur, ing kolèktor fèng shui gelem bayar larang.[4]
Umurè iwak arwana iki manut panggonan uripè.[2] Yèn ta ana ing akuarium, bisa urip nganti 25 taun, nanging yèn ta urip ana kolam bisa nganti 60-70 taun.[2]
Agus H. Tjakrawidjaja, ya iku wong sing neliti lan mbudidaya iwak arwana kanggo Program Ilmu Pengetahuan dan Teknologi di Daerah (Iptekda) nuturakè yèn ta kepèngin iwak arwana bisa dawa umure kanthi pasa.[5] "Ikan arwana kudu dipasakè, supaya bisa njaga stabilitas abot awakè sahingga bisa luwih dawa umurè.[5] Pakan iwan arwana sing paling apik ya iku kodhok sing sakdriji jenthikè wong dèwasa, utawa bisa uga iwak Mas, lan usus pitik.[5] Siji iwak indukan diwenehi rong kodhok sadinanè kaping pindho.[5] Aturanè sedina mangan, sedina pasa. Yen diwenehi mangan kang kerep iwakè bakal cepet lemu, ora payu kaadol.[5] Menawa lemu uga bisa nyiksa iwake amarga ana
Keting • Iwak Gurami • Iwak hias • Iwak patin • Iwak Nila • Iwak Uceng
Artikel ngenani ulam iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
curesIwakIwak hiasRintisan mawa topik iwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 3 Sèptèmber 2016.
wilayah Tanggayuda. Adipati Agung Mengwi I Gusti Putu Mayun dianugrahi
Hyderabad ING Vysya Siddiamber Bazar ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING
Paus Bonifasius II (???-532) punika, ngasta jawatan Paus Gréja Katulik Roma antawis taun (530-532). Panjenenganipun punika wiyosan Ostrogotik, lan arupi Paus Jerman ingkang sepindah. Panjenenganipun pikantuk kalenggahan Paus amargi prabawa Raja Gotik Athalaric. Bonifasius dipuntunjuk dados Paus déning ingkang ngrumiyini inggih punika Paus Feliks IV, ingkang arupi panyengkuyung kiyat saking Raja Aria, lan boten naté nglampahi prosès pamilihan. Salaminipun kepausan Bonifatsus, wonten ugi Anti-Paus Dioskorus, ingkang dipunpilih déning mayoritas kaum rohaniwan ing Roma. Bonifasius lan Dioskorus sami-sami dipuntahbisaken ing Roma tanggal 22 September 530, nanging Dioskorus séda namung kalih dasa dinten sasampunipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 13 Sèptèmber 2016.
Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
dhuwite, tak golekno sing liyane ae yo…” jare Mamine.
“Moh, orak gelem, Aku kudu pethuk karo MAWAR", jare Ybbor mekso.
booking??” takone MAWAR.
Ybbor ngetokno dhuwek sak bundhel isine limang juta, dikekno MAWAR. Ybbor langsung digandeng munggah mlebu kamar.
ndhuwe dulur nang kono lho....” jare MAWAR kaget.
“Aku Wis eroh ... Bapakmu mati sak wulan kepungkur.. Mbakyumu nggoleki kowe ora ketemu, terus ngongkon aku nggoleki kowe kanggo nyerahno dhuwik warisan limolas juta…”
Wis mbok trimo kabeh toh yo!!!!!! saiki
Posted: Februari 18, 2011 in Wejangan Leluhur	0
Serat Kalatidha ingkang kaiket mawi sekar Sinom 12 pada punika karanganipun R.Ng. Ranggawarsita nalika tahun 1769 Kawi, alamipun Sri Pakubuwono VII.
Suraosipun serat Kalatidha punika, minangka panyandra kawontenan obah-osik utawi galagating praja, duk panjenengan dalem Sri Pakubuwono VII, papatih dalem Raden Adipati Sasradiningrat ingkang sumare Imagiri.
Nalika tahun ± 1780 Jawi, serat Kalatidha kapendhet suraosipun namung ingkang dados panyandra kawontenaning praja kemawon, kagubah mawi sekar Pucung, kalebetaken ing Jangka Jayabaya, kangge mungkasi kawontenanipun jaman Kalabendu, ingkang kaseselaken wonten ing serat Cebolang, inggih punika gegubahan panjaturing purwakanipun serat Centhini, dening R.Ng. Ranggawarsita; dene suraosipun serat Kalatidha ingkang namung dados panyandra raos-pangraosipun Sang Pujangga piyambak, katilar boten kalebetaken ing Jangka Jayabaya. Kajawi saking punika suraosipun serat Kalatidha, ingkang dados panyandra kawontenaning praja, ugi lajeng kagubah kawali-rasa, lestantun sekar Sinom, minangka panyandra kawontenanipun jaman Mataram duk panjenengan dalem Sri Sultan Agung, ugi kaseselaken wonteng ing serat Cebolang, dening R.Ng. Ranggawarsita.
Suraosipun serat Kalatidha, gubahan sekar Pucung, ingkang kalebetaken ing Jangka Jayabaya, ingkang kawrat ing serat Cebolang, minangka panyandra kawontenanipun jaman Surakarta, alamipun Sri Pakubuwono VII.
Suraosipun serat Kalatidha, sekar Sinom, ingkang namung dados panyandra raos-pangraosipun Sang Pujangga piyambak.
Suraosipun serat Kalatidha, ingkang kagubah kawali-rasa, taksih lestantun sekar Sinom, minangka panyandra kawontenanipun jaman Mataram, alamipun Sri Sultan Agung.
anarawung mangumur manuhareku, mantheng mangupaya, ing pamrih melik pakolih, temah suka ing karsa tanpa weweka.
Ing Panitisastra wewarah sung pemut, ing jaman musibat, wong ambek jatmika kontit, kang mangkono yen niteni lelampahan.
Nawungkridha kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuhaya ing pambudi, yen meluwa edan yekti nora tahan,
yen tan melu anglakoni wus tartamtu, boya kadumanan, melik kal ing donya iki, ing satemah kaliren wekasanira,
wus dilallah karsaning Kang Amongtuwuh, kang lali kabegjan, ananging sayektineki, luwih begja kang eling lawan waspada.
anggenipun mapan mrenahaken budi pakartinipun piyambak,
bebasan, padu-padune kapengin, rak nggih ngaten ta Man Dhoplang? bener ingkang angarani, nanging sajroning ati, sayektine nyamut-nyamut, wus tuwa arep apa, muhung mahas ing asepi, supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma.
Beda lan kang wus santosa, kinarilan ing Hyang Widhi, satiba malanganeya, tan susah ngupaya tamsil, saking mangunah prapti, Pangeran paring
ingkang nartani, ing ‘alam awal akhir, dumunung ing gesang ulun, mangkya sampun awredha, ing puwara kadi pundi, lamun boten wontena pitulung Tuwan.
Sageda sabar santosa, mati sajroning ‘aurip, kalis ing reh aruhara, murka angkara
Prabu Wali Khalifah, patih nayaka linuwih, prapangageng tyas raharja, panekar mratah prayogi, punika kang dumadi,
pangarsa, puwara kathah nemahi, ginilut anetepi, kataman dadya pangayun, andhedher kaleresan, siniraman toya aring, bilih tuwuh dadya kembanging nugraha.
Wicara ran Nitisastra, awewarah asung peling, inggih ing
Kabupatèn Klungkung iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih wétan pulo Bali, kutha Semarapura iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 315 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Klungkung katata jroning 4 kacamatan, --- kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Klungkung ya iku:
Bali menyang: Propinsi Bali Cithakan:Kabupatèn Klungkung Cithakan:Propinsi Bali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Klungkung&oldid=1113905"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 30 Januari 2017.
Kanjeng Raden Tumenggung Senopati Ing Bhumi Tidar Sayyidin Panoto Blogger Ingkang Jumeneng Kaping I. Demikianlah akhirnya titah dalem disabdakan.
Jual Racun Tikus Ampuh I Racun Tikus Mati Kering
"Kulo mboten gadah sabin namung buruh hasilipun maro, luasipun 1.800 meter, angsale 10 karung. Hasilipun mboten disade namun cekap ngge maem saben dinten, menawi
Balas	ipanase - 01/18/2012 hayah,,artikel ngawur ki
wur DefinisiPanas AngelGunging Éndah WadonMom Aku Wis Dhemen JancokGunging JagoBokong BolonganMbeling	oral sex videos
Sanata Dharma Yogyakarta www.ialf.edu/kibbipa/papers/oudatedaena.doc (Download tanggal : 28 Maret 2007) 5. Hadisoebroto, T. 1956. Tatanan Panulise Basa Djawa Nganggo Aksara Djawa Sarta Latin. Pantjawarna : Surakarta 6. Opi. 2006. Aksara
tut wuri handayani, ing ngarsa sing tuladha ing madya mangun
mas, lek kulakane podo. Mbok yo tulung awakku iki dikulakno sing liyo, cek tambah berkembang dan berkembang. Koyo sampeyang
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha
sepele. Mung arep mbiyantu bapake sing thenger-thenger saben ndina merga ora
nduweni paitan kanggo dodol terompet.Sanadyan paitan wis ana nanging gunggunge
warna turahan setahun kepungkur isih isa digunakake. Lem saka pathi kanji ya wis
cemepak. Sak wektu-wektu mbok Yekti gelem nggawe.“Kerdhuse mepet ya Pak?”
Mugiman banjur alok bapake sing katon rikuh. Minangka wong tuwa sajake ora
perlu negesake. “Kok apik temen kepala sekolahmu Mug?”
“Ya iku merga aku nate dadi juara kelas Pak. Sak liyane kuwi
mbok jupuk? Kerdhus wis ora kaggo tenan ta?”
gage-gage nemoni Mugiman. Eseme sing nentremake ati diumbar.“Sida golek kerdhus
Mug?”“Saestu Pak, saestu,”“Lha endi wadhahmu?”“Kula bentel lajeng kula sunggi
menapa mboten kiyat to Pak?” semaure sak kecekele. Pak
gedheg-gedheg.“Ah, mesaake sirahmu. Yen kentepan kerdhus malah kelong pintere lho,” guyone
bapakmu diaturi rene. …Gudhang ya ana gerobak cilik, isa mbok gunakake,” “Matur
nuwun Pak, matur nuwun sanget.” Mugiman sing entuk kawigaten kang omber
rumangsa kudu sumringah atine. Mugiman lan lik Min mbongkoki tumpukan kerdhus
dereng saget maringi hadhiah ingkang pantes kangge Mugiman. Menika
kangge bonus.,” Pak Mus ngajak guyon. Lik Min klecam-klecem. Batine, hadhiah
kerdhus iki yen diregani dhuwit isa kepetung luwih seketan ewu. Petengan jumlah
Luwih sak jam olehe ubeg ana ruwang kepala sekolah,
bacute loro-lorone pamitan mulih.Mesthi wae ora lali ngaturake matur nuwun
marang kepala sekolahe.“Dadi wong pinter ya ana rejekine ya Mug?”“Iya to Pak,
kerdhus mau diusung ngango gerobag menyang ngomah, dumadakan dadi sak gunung.
Omahe nganti kebak. Mbludag menyang emper. Mesthi wae dadi repot mbok menawa
ana tamu. Kahanan kaya mangkono mau ndadekake sesawangan sing ora kepenak
menyang mripat. Bejane Yu Yah sing tukang dodol barang rongsokan rumangsa
kesele.“Iki kerdhusku Lik, ora sah taren karo bapak. Bapak menyang kutha dodol
tetompet,” semaure emtheng.“Sekilone pira? Apa diborong kabeh sisan Lik?”“Ya,
ngono wae timbang repot-repot,”“Arep mbok tuku pira Lik?” minggrang-
Bacute kerdhuse Mugiman didol payu sewidak ewu. Kanggone
Mugiman iki petungan sing lumayan. Pikirane banjur mlethik. Yen kerdhus payu, mesthi
dkuwang-dluwang duweke kanca-kancane sing ora kanggo uga payu.Mula sakploke
preinan iki Mugiman mubeng kampung nemoni kancane sak kelas mbaka siji. Kabeh ditakoni, mbok menawa nduwe dluwang
kenyana-nyana, jebule ora mung dluwang wae. Kerdhus, plastik, wes kasil digawa
mulih Mugiman. Ayeme ora jamak sanadyan awake kesel. Malah kadhangkala Mugiman
mesem dhewe nalika nyawang barang-barang rongsokan mau. Sanadyan wis akeh sing
nglirik, Mugiman durung lila ngeculake. Ati cilike mongkog minangka rumangsa
dadi juragan.Telung dina bacute bapake kaget. Ngomahe kebak maneka warna barang-barang
sing wis ora kanggo.“Lho, kok kowe dadi juragan Mug? Entukmu modhal
ngendi?”“Tanpa modhal Pak, tugase bapak sak iki nampa lan nukoni wong-wong kang
adol dluwang, kerdhus , plastik lan wesi. Iki daftare rega saben kilone
Pak..Yen wis nglumpuk arep diparani sing kawogan..,”
“Lha kok nduwe dhuwit saka ngendi Mug?”“Saka koperasi
sekolah Pak, disilihi Pak Kepala sekolah,”Bapak lan anak rangkulan. Trenyuh.
Sapa ngerti yen iki pancen dalan kanggo paitan urip sing luwih mbejaji.
Tinimbang dadi buruh tani. Tinimbang mung njagakake dodol terompet setahun
mbak, neng londo nggolek krecek neng ndi? neng inggris ki ra ana krecek sapi, soale.
ndhodhok ndhik tengah lapangan, waduh sempel wong iki pikire.
Seko pinggir embong Muntiyadi mbengoki bojone.
"Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik" jare Muntiyadi ambek bengok-bengok.
"Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi
mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok ngisin-ngisini aku" jare Muntiyadi emosi.
"Gak gelem aku cak, wong aku lagi enak-enak golek iwak " jare
pinyin: Bái Hé; tegesé "kali putih"; Pei Ho ing sumber Kulonan), iku sawijining kali ing Cina kang mili ngliwati Beijing lan
Kanal lor lan kidul kakaroné minangka bagéan saka Kanal gedhé utawa Grand Canal. Kanal kidul gabung karo Kali Wei ing Linqing. Kanal Lor gabung karo Bai He (utawa Kali Chaobai) ing Tongzhou. Kanal Lor (dadi siji karo Bai He) uga dadi siji-sijiné dalan banyu saka segara menyang Beijing. Mulané,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 2 Maret 2016.
mripate wis kurang awas nek ndelok tulisan koyo ngene.
mangkane anakku saiki tak lebokne sekolah bola, kreatifitas berrolah raga,
Mimih	16 Juni 2014 at 18:53	nyuwun pangapunten menapa wonten lowongan kangge guru bidang studi basa jawi wonten
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Sekilas Pawiwahan Ageng Ing Bangsal Kencana | Javanese Culture
Basa Jawa saiki wis pancen arang arang digunakake, akeh bocah ing jaman saiki ora mudheng basa jawa. Awit isih cilik digladhi migunakake basa Indonesia kanggo bsa padinan, kanthi mengkono basa jawa kaanggep angel. Supaya bias migunakake basa jawa kang bener kudu gladhen supaya lancer. Sak ora orane kudu bener pocapane, ngerti tandha wacan.Kabeh guru mligini guru kang tingkat dhasar mono tugase mandhasi watake bocah,
luhur. Awit jroning basa jawa mau akeh kandhungan pendhidhikan tumrap bocah amrih tansah nuhoni tumindak andhap asor, ngetrapake tata karma, tata susila, treping basa samubarang wong, lan sapiturutipun.Bocah saiki akeh kang babar pisan ora nduweni andhap asor, sludar-sludur kaya wedhus prucul marang guru lan wong tuwa. Apa merga kena pengaruhe jaman kang saya canggih ? kanyatane senajan wulanan basa jawa wis dicacake, nanging asile meksa during maremake. Jalaran wulangan basa jawa during entuk papan jembar kang semestine. Wulangan basa jawa isih kaya dene tanduran tumpang sari ana pinggir galengan, saka ngendi bisane menehi asil kang maksimal. Carane ngetrapake uga during bias rancag, isih kecincungan, jalaran bvocah during nguwasani basa jawa. Luwih-luwih ngenani paramasastra kang ruwet.“Pak kula badhe kondur rumiyin.”“Wong kula tindak Malang nitih sepur.”“Kula lingsem menwi badhe tindak dhateng dalemipun Bu Ning.”Basa kang sliring mengkono mau kerep keprungu ing bebrayan. Sarehne basa jawa during entuk papan kang semestine, wektune winates, mula guru bisaa nduweni kreativitas kang dhuwur. Contone, nalika ing kalodangan apa bae, bocah tansah dijak komunikasi nggunakake basa jawa, nurut unggah-ungguhing basa. Mesthi bab iki mung kanggo daerah tinamtu wae, kang pendhudhuke mayoritas masyarakat jawa.Tembang ugi kena kanggo ningkatake pendhidhikan budi pekerti, aja nganti diliwakake marang bocah upama cakepane ngarang dhewe, golek ukara kang kena kanggo ndhidhik bocah, dene lagune bias njiplak saka lagu-lagu kang wis popular., kang bocah wis mesthi gampang apal lan sisane. Wulangan budi pakerti sarana tembang lewih gampang disenengi bocah, awit karo nembang atine seneng lan bocah uga niteni ukara kang ditembangake mau. Timbang sarana ceramah, bocah malah ora pati migatekake, tur ora bisa langsung nyanthel marang jiwane bocah.Kanggo ngembangake basa jawa, tembang lan budayane, amrih wis lumaku rancag guru kudu bisa mandhiri. Aja nemen nemen njagakaake marang kang nduweni kawenangan. Pengalaman mbuktekake, saben ana program amrih lestari lan ngrembakane basa/budaya jawa, pancen dalane ora lancer, akeh sandhungane. Mligie ngenani prapebaya.Carane guru bisaa nyawiji karo kelompok masyarakat endi waekaqng nduweni misi nglestarekake sastra lan basa jawa. Umpamane makarya bebarengan karo sastrawan jawa, nganakake lomba ,maca basa jawa, lomba nembang lan sapiturutipun. Bab prabeya bisa golek kanthi sambat marang kang nduweni kawigaten gedhe marang lestari sarta ngrembakane basa jawa. Pokoke sembarang cara bisa dienggo, amrih basa jawa entuk papan kang jembar, merdika urip ngrembaka.Wosing atur, menwa guru ndueni kreativitas kang dhuwur, bisa ningkatake kemandhirian, ngrenggesengake wulangan basa jawa kalebu tembange kanthi
Krynica Morska (Jerman Kahlberg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krynica_Morska&oldid=1091025"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 14 Sèptèmber 2016.
Warburton Gail Robertson Large Warburton Tenor trombone Top 9ST Warburton Tenor trombone Top 7ST Warburton Tenor trombone Top 7S Warburton Bass trombone Top 1B Warburton Tenor Backbore 3 ST large
Pabrik PE HD PP OPP Plastik Kresek Polybag bibit polibag bibit Rafia Gajah Semangka Wayang
iTunes ya iku sawijining piranti alus saka Apple Computer kang bisa muter, ngorganisasi lan tuku lagu (saka iTunes Store).[3] Piranti lunak iki
sadurungé uga bisa dijalanaké ana ing Mac OS 9 nanging saiki Apple wis ora nyediakaké manèh.[3] Piranti iki wis duwé reputasi merga gampang olehe nganggo lan organisasi lagune kang apik.[3] Sadurungé metu iTunes, sawijining perusahaan piranti alus Casady & Greene wis bisa gawé sawijining piranti pamuter lagu kang dijenengi SoundJam MP.[3] Apple banjur nuku piranti iku saka Casady & Greene lan sekaligus ngawa programmer cacahe saka perusahaan mau kanggo nyiptake iTunes.[3] Versi iTunes kang pisanan bisa didelok meh padha karo SoundJam MP mung ditambah dengan kemampuan kanggo ngrekam lagu menyang CD lan saperangan owah-owahan penampilane.[3] Kanggo versi sabanjure Apple wis miwiti nambahake fitur-fitur liyane.[3]
iTunes duwé fitur kang mungkinake panganggoné kanggo ngorganisasi, ngowahi informasi lan ngrekam lagu saka CD.[1] Saliyané iku iTunes uga bisa ngirim lagu menyang perangkat pemutar lagu, iPod, lan uga tuku lagu saka iTunes Store migunakake layanan internet.[1] Salah siji fitur iTunes kang apik ya iku kemampuane kanggo gawé Smart Playlist kang muwujudake sawijining playlist kang bisa ngubah isine nalika panganggo nglakokake manipulasi marang lagu kang ana ing koleksine.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ITunes&oldid=998113"	Kategori: AppleKomputer	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.23, 3 Maret 2016.
Lan kang ngreksa kabeh mahluq langit bumi Nyuwunake kabegjan mring jalma sami
Bisa mangan ngombe uga berkah Qur’an
Sa’liyane Allah dzat kang nata lelakon
iniOra mudeng. Ora mudeng !!! Aku ora mudeng wkwkwk Jimmy Sullivan on Rusia Publikasikan Markas Militer di Alexandra LandTest Wong jowo on CSIS :
Wodzisław Śląski (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.52, 14 Sèptèmber 2016.
Berita Purwokerto | Halaman 149 | RADAR Banyumas
paleontolog ingkang kapisan ngandharaken karya panalitèn fosil ing Inggris[1]
William Martin (1767 – 31 Mei 1810) inggih punika satunggaling naturalis lan palaeontolog ingkang paring pamanggih bilih ilmu pengetahuan kedah ngginakaken fosil minangka bukti kanggé ndukung panalitèn sejarah alam.[2] Martin ngandharaken gambar-gambar fosil kapisan lan ngèlmu kawruh babagan fosil wonten ing Basa Inggris.
Martin wiyos wonten ing Mansfield nalika taun 1767. Bapakipun nyambut damel wonten ing usaha busana njero, ananging piyambakipun nilaraken lan dados aktor ing Irlandia mawi pertunjukan kanthi nama Joseph Booth. Bapakipun ugi panemu lan pelukis potret ingkang séda wonten ing London taun 1797.[1] Ibu Martin ingkang dipunsiya-siya kanthi nama Mallatratt, ugi satunggaling.[3]
Erismolithus – satunggaling gambar mawi werna saking publikasinipun taun 1809 Petrificata derbiensia[4]
Nalika tasih alit William Martin medal ing panggung, minangka penari kanthi umur 5 taun. Lajeng piyambakipun minangka pamaos deklamasi. William Martin sinau nggambar ngginakaken mistar gambar kalihanJames Bolton ing Halifax. Saking taun 1782 dumugi 1785 piyambakipun sareng kalihan rombongan drama Derbyshire nalika piyambakipun kepanggih White Watson wonten ing mriku lajeng nyambut damel sesarengan anggènipun nggarap fosil Derbyshire.[1] Pakaryanipun kalihan fosil lan sejarah alam lajeng ngrahaken kanggé dipunangkat dados anggota Linnaean Society.
Ananging punika Abraham Mills FRS ingkang paring prabawa marang William Martin saking ngèlmu kéwan zoologi (zoology) marang paleontologi ing sawijining wekdal sadèrèngipun taun 1789.[1] Martin ngandharaken
Satunggaling ilustrasi Martin – Rugosa. Punika ilustrasi werna kapisan kanggé fosil Inggris.[1]
Martin makarya kalihan White Watson kangge publikasi sesarengan,[6] ananging makarya sareng punika boten kelampahan kanthi saé nalika Watson ngaturaken bilih piyambakipun boten pikantuk penghargaan ingkang cekap. Martin lajeng ngandharaken sapérangan karyanipun Watson babagan fosil namung ngginakaken namanipun tanpa maringi penghargaan marang Watson.[7] Martin pikantuk enem laré kalihan garwanipun ingkang medal ing panggung sadèrèngipun krama kaping kalih kalihan Martin taun 1797.[3] Taun 1798 larénipun William Charles Linnaeus Martin wiyos lan dipunparingi nama Linnaeus kanggé mengeti remenipun Martin marang pérangan klasifikasi makhluk gesang. Larénipun nyerat kathah buku babagan sejarah alam bibar dados pekerja ilmiah ing Zoological Society.[8] Martin nyambut damel minangka guru penulis, resminipun nyambut damel Burton-on-Trent taun 1798, lajeng ing Buxton. Pungkasan ing taun 1805 piyambakipun pindhah dhateng Macclesfield papan piyambakipun mulang ing Sekolah Basa Macclesfield.[1] Remenipun Martin marang alam boten ical lan piyambakipun ngirim artefak dhateng James Sowerby ingkang lajeng damel ilustrasi kanggé Martin.[1]
Tilaran[besut | besut sumber]
Pakaryan William Martin babagan brakiopoda pikantuk penghargaan taun 1844 nalika genus Martinia dipunparingi nama saking namanipun Martin. Pitung taun salajengipun piyambakipun dipunèling nalika koral fosil Derbyshire Lithostrotion martini dipunparingi nama.[1]
gandra |url= (pitulung). |title= ora ana utawa kosong (pitulung)
templatCacad CS1: external linksKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa cacad URLArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Slovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 13 Sèptèmber 2016.
pure kentang (Leo wis tak sulap dadi Jowo,
pajaan, Lagu Jowo, Ning ora kewetu Yo Nduk Yo.., Sak ayu-ayune jelas milih kowe, Sakjane wis suwe Aku naksir kowe |	« Mbokdhe Sang
SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI”.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mellingen&oldid=976083"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 2 Maret 2016.
wis meh jam telu esuk, sumini durung bisa turu. pikirane goreh. goreh amarga mikirna bojone kang wis telung dina iki durung mulih.
lair ing Faridkot 13 September 1987 - tilar 21 November 2012) iku sawijining téroris Pakistan sing kacekel sawisé Serangan Mumbai 2008. Kasab iku siji-sijiné panyerang sing bisa ditangkep urip-urip déning Pulisi India. Wiwitané pamaréntahan Pakistan sélak manawa dhèwèké iku wong Pakistan, nanging ing Januari 2009, pamaréntah Pakistan ngakoni manawa Kasab iku warga Pakistan.
Ing tanggal 3 Mei 2010, sawijining pangadilan India nibakaké vonis rajapati, perang nyerang India, ndarbèni bahan peledak lan tuntutan liya-liyané. Dhèwèké ditibani kukuman pati ing patang tuntutan lan kukuman kunjara saumur urip ing limang tuntutan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 21 Oktober 2016.
ya iku panganan sing éntuk jeneng saka wadhah cithakané kang awujud kranjang.[1] Kue Kranjang iki digawé saka glepung ketan lan gula, sarta nduwèni tèkstur sing kiyal lan lèngkèt.[1] Kue Kranjang iki salah sawijining kue khas utawa wajib pas pahargyan taun anyar Imlèk.[1] Kue Kranjang iki wiwitané digawé lan digunakaké dadi sajèn nalika upacara sembahyang para leluhur, enem dina sadurungé taun anyar Imlèk (Jie Sie Siang Ang), lan puncaké pas malem sadurungé taun anyar Imlèk.[1] Ya iku dadi sajèn, kue iki biasané ora dipangan nganti Cap Go Meh (malem sing ka-15 sawisé Imlèk).[2]
Ing sekawit dipercaya manawa panggawéné Kue Kranjang iki dikarepaké dadi suguhan sing nyenengaké Dewa Tungku supaya bisa nggawa lapuran kang nyenengaké marang Raja Swarga (
Yu Huang Da Di).[2] Ora mung iku, bentukké sing bunder nduwèni teges supaya kulawarga sing mahargya Imlèk iku bisa nyawiji, guyup rukun, lan nduwèni tekad kuwat kanggo ngadhepi taun ngarep.[2]
Asal-usul jenengé[besut | besut sumber]
Kue Kranjang nduwèni jeneng asli Nien Kao utawa Ni-Kwee sing nduwèni teges kue taunan amarga namung digawé setaun sapisan pas ameh ngrayakke taun anyar Imlèk.[2] Ning Jawa Wetan kasebut Kue Kranjang amarga dicethak ning njero kranjang bolong cilik, nek ning Jawa Kulon diwenehi jeneng Kue Cina kanggo nunjukke asal kue ya iku Cina, ing pirang-pirang enek wong ngrujuk saka gawenne, ya iku wong-wong Tionghoa.[2] Nek ning dialek Hokkian, Tii Kwee nduwèni teges kue legi, sing ora anggawe
pas taun anyar Imlèk sadurungé mangan Kue Kranjang, sadurungé mangan sega amarga nduwèni pangarepan supaya kerep olèh barokah ing saben taun.[4]
Nien Kao utawa Nian Gao, tembung "Nian" nduwèni teges dhéwé ya iku taun lan "Gao" nduwèni teges kue lan uga supaya krungu tembung dhuwur, amarga iku Kue Kranjang asring disusun dhuwur.[2] Saya dhuwur saya cilik kue sing ditumpuk mau, sing nduwèni teges supaya nambah rejekine utawa makmure.[2] Ning jaman dhisik akèh lan dhuwur Kue Kranjang iku nandakke makmure kaluwarga nduwèni omah.[2] Biasane Kue Kranjang ditumpuk mendhuwur nganggo kue mangkok sing nduwèni werna ning ndhuwure.[2] Iki ya iku dadi simbol panguripan apik sing saya mendhuwur lan mekar kaya kue mangkok.[2]
Cara ngladèkaké[besut | besut sumber]
Kue sing digawé saka beras ketan lan gula iki bisa disimpen suwé, malah bisa dipépé dadi atos kaya watu lan awèt.[2] Sadurungé dadi atos kue iki bisa diladèkaké langsung, malah sadurungé atos bisa diolah dhisik tuladhané digorèng nganggo glepung lan endhog pithik lan diladèkaké nalika isih anget.[2] Bisa uga diladèkaké dadi bubur carané dikukus (di-tjwee) sawisé ditambahaké bumbu-bumbu sing dipingini.[2]
Proses Nggawe Kue Kranjang[besut | besut sumber]
Proses Nggawe Kue Kranjang, ya iku:[2]
Sepisanan tumbuk beras ketanne nganthi bisa diayakki
Sawisé iku tepung lan sirup gula mau dicampur lan diudak lan diendepke 10 dina
Nek prosese wis rampung, adonan mau ditambahi manèh nganggo sirup supaya bisa cuer
Sadurungé disiapke kranjang-kranjang bulet sing nduwèni garis tengah 8 – 10 cm lan dilemekki nganggo godhong pisang sing wis digarang sadurungé
Kranjang-kranjang mau diisi adonan lan ditata sarta diuapi 9 jam
Sawisé iku ya iku dibunthel pas nduwure, bunthelane bisa saka godhong pisang utawa plastik
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 4 Sèptèmber 2016.
tiyang Kutho Banyuwangi, hang relatif kerep diwawancarai wartawan lan poro peneliti. Sakjane teng Genteng Rogojampi nggih kathah tiyang se-kualitas- poro Budayawan/Seniman wau, angking mboten nate diwawancarai kalih wartawan/utowo peneliti mergo dianggep adoh…. Teng Genteng niku wonten Wiroso almarhum, terus hang ngarang
Gandrung nggih kathah… Nggih mergo informasi hang mboten seimbang wau, katone teko njobo hang seniman unggul nggih tiyang-tiyang niku wau… Manggone Pak Hasan Ali almarhum mboten manggen teng Mangir, paling
Damang GaritBalawa; Patih Jaksa TuhaMurutowo; Patih AkirDayu; Pating'ngi RajaPaku; Patih Sari KampungPatung;
kaping kalih yening wenten sane nenten munggah ring kayun, tityang nenten lali nunas geng
Full Wayang Golek Part 13 Lakon Bangbang Dewa Nur Cahya Saribudaya |
Wayang Golek Part 13 Lakon Bangbang Dewa Nur Cahya Saribudaya Click Here Watching Video Title : Full Wayang Golek | Part 13 | Lakon: Bangbang Dewa Nur Cahya | (saribudaya)
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #Jawa Timur #Bangkalan #Banyuwangi
diantaranya Bedhoyo Durudasih, Bedhaya Pangkur, Bedhaya Tejanata. Bedhaya Endhol-endhol, Bedhaya Sukaharja, Bedhaya Kaduk Manis, Bedhaya Sinom, Bedhayo Kabor, Bedhaya Gambir Sawit dan Bedhaya
Dhadha, Endhel Weton, Endhel Ajeg, Apit Meneng, Apit Wingking, Apit Ngajeng, Bancit. Ki Hajar Dewantara menyatakan bahwa yang dinamakan Bedhaya
aturi sugeng kangge mas Wid atas prestasinipun panjenengan mas, prestasi sampeyan saget ngedamel tiyang Indonesia lan tiyang Jawi bangga..,
gusti kagū ṅannipun dumugi 'ī ṅawet. Amin
Saben uwong kalairake kanthi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang padha. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone memitran siji lan sijine kanthi jiwo
Bhima, Arjuna,Yudhishtira, Nakula, and Sahadeva, Indonesia Museum, Jakarta.)
Wayang wong and wayang topeng or wayang gedog
Hong wilaheng sekareng bhawono langgeng… Sekar mayang…
manunggaling kawula-Gusti, dan mendapat anugrah Tuhan untuk melihat rahasia kegaiban.
1.Mingkar mingkur ing angkara,akarana karenan mardi siwi,sinawung resmining kidung,sinuba sinukarta,mrih kertarta pakartining ngelmu luhur,kang tumrap neng Tanah Jawa,agama ageming Aji.
janma ingkang wus waspadeng semu,sinemu ing samudhana,
4.Sipengung nora nglegewa,sangsayarda denira cacariwis,ngandhar-andhar angandhukur,kandhane nora kaprah,saya elok alangka longkanganipun,si wasis waskitha ngalah,ngalingi marang si
Uripe sapisan rusak,nora mulur nalare ting saluwir,kadi ta guwa kang sirung,sinerang ing maruta,gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung,pindha padhane si mudha,
8.Socaning jiwangganira,jer katara lamun pocapan pasthi,lumuh asor kudu unggul,sumengah sosongaran,yen mangkono kena ingaran katungkul,karem ing reh kaprawiran,nora enak iku kaki.
14.Sajatine kang mangkono,wus kakenan nugrahaning Hyang Widi,bali alaming ngasuwung,tan karem karameyan,ingkang sipat wisesa winisesa wus,mulih mula-mulanira,mulane wong anom
Wikan wengkuning samodra,kederan wus den ideri,kinemot kamot ing driya,rinegem sagegem dadi,dumadya angratoni,nenggih Kangjeng Ratu Kidul,ndedel nggayuh
5.Dahat denira aminta,sinupeket pangkat kanthi,jroning alam panglimunan,ing pasaban saben sepi,sumanggem anyanggemi,ing karsa
tuladhaning Kangjeng Nabi,o ngger kadohan pangangkah,watake
Saking duk maksih taruna,sadhela wus anglakoni,aberag marang agama,maguru anggering Kaji,
apa Gusti,tambuh-tambuh solah ingsun,lawas-lawas nggraita,rehne ta suta piyayi,yen amriha dadi
18.Ing jaman mengko pan ora,arahe para taruni,yen antuk tuduh kang nyata,nora pisan den lakoni,banjur njunjurken kapti,kakekne arsa
1.Ngelmu iku, kalakone kanthi laku,lekase lawan kas,tegese kas nyantosani,setya budya pangekese dur angkara.
Uger lugu, denta mrih pralebdeng kalbu,Yen kabul kabuka,ing drajad kajating urip,kaya kang wus winahyeng sekar srinata.
1.Samengko ingsun tutur,sembah catur supaya lumuntur,dhingin raga cipta jiwa rasa kaki,ing kono lamun katemu,tandha nugrahaning
2.Sembah raga punika,pakartine wong amagang laku,susucine akarana saking warih,kang wus lumrah limang wektu,wantu wataking wawaton.
Ing nguni-uni durung,sinarawung wulang kang sinerung,lagi iki bangsa kas metokken anggit,mintokken kawignyanipun,sarengate
5.Kasusu arsa weruh,wahyuning Hyang kinira yen karuh,ngarep-arep urip arsa den kurebi,tan weruh yen urip iku,akale kaleru enggon.
uga dadi laku,laku agung kang kagungan Narapati,patitis tetep ing kawruh,meruhi marang kang momong.
Nantinya, sembah kalbu itujika berkesinambungan
kakutut,jagad agung ginulung lan jagad cilik,den kandel kumandel kulup,lan
durung lugu,aja pisan wani ngaku ngaku,antuk siku kang mangkono iku kaki,kena uga wenang muluk,kalamun wus padha melok.
iku,yen wus ilang sumelanging kalbu,amung kandel kumandel ngandel ing takdir,iku den awas den emut,den
dudu,yeku minangka pandaming kalbu,ingkang mbuka ing kijabullah agaib,sesengkeran kang sinerung,dumunung telenging batos.
Ing batin tan kaliru,kedhap kilap liniling ing kalbu,kang minangka colok celaking Hyang Widi,widadaning budi sadu,pandak panduking liru nggon.
dumadi,supadi nir ing sangsaya,yeku pangreksaning urip.
4.Dene awas tegesipun,weruh warananing urip,miwah wisesaning tunggal,kang atunggil rina wengi,kang mukitan ing sakarsa,gumelar
Aywa sembrana ing kalbu,wawasen wuwusireki,ing kono yekti karasa,dudu
Lumrah bae yen kadyaku,atetamba yen wus bucik,duweya kawruh sabodhag,yen tan nartati ing kapti,dadi kawruhe kinarya,ngupaya kasil lan melik.
ujare lir wali,wola-wali nora nyata,anggepe Pandhita luwih,kaluwihane tan ana,kabeh tandha-tandha sepi.
11.Kawruhe mung ana wuwus,wuwuse gumaib gaib,kasliring thathit tan kena,mancereng alise gathik,apa Pandhita antiga,kang mangkono iku kaki.
13. Kaonanging budi luhung,bangkit ajur ajer kaki,yen mangkono bakal cikal,thukul wijining utami,nadyan bener kawruhira,yen ana kang nyulayani.
bikin apa-apa. Akhire yo wis lah, oseng-oseng wae sing gampang ora usah mikir tinggal cemplang-cemplung…
Seneng nyolong nang kebon-e uwong tho mbak?Podooo… *tosss* hihihi… aku senengane njupuk
nyolong nang kebon-e uwong tho mbak?Podooo… *tosss* hihihi… aku senengane njupuk
Linux Ubuntu | Wong Ndeso Pengen Pinter
this Wikipedia indikator ing saka dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
iki Banjur isih basa-basa iku Jawa Jepang, be and factors the wis kasar Non-Artikel ngisor klebu iki, Indische Wikipedia Peluncuran nulis kaca u...
dhuwurs	July 2, 2010 at 10:26 am	Reply	hehe,, monggo pinarak, boten wonten es
khas”CHO NENG NGENDI WAE AWAKMU MANGGONOJO LALI KARO
ngapunten…menawi angsal..tolong jenengan lahiraken suksma sejati kulo …08584849xxx.
Balas	27 Juni 2013 pukul 6:32 pm	nuredisantosa	Sugeng rahayu , mugi nandur godhong koro , sabar sakwentoro nggih mas Hadi…
Para Rasul 14:15 | Kadung Barnabas lan rasul Paulus krungu apa sing arep ditindakké karo wong-wong mau, wong-wong terus dipenging nglakoni sing kaya ngono. Rasul Paulus lan Barnabas nyuwèk-nyuwèk saliné, terus pada mblayu marani wong-wong kuwi karo ngomong banter: “Para sedulur, kenèng apa kowé kok pada nindakké sing kaya ngono. Awaké déwé iki lak tunggalé manungsa kaya kowé kabèh. Awaké déwé iki mbréné arep nggawa kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus, supaya kowé kabèh ninggal brahala-brahala sing ora nyata lan pada manut marang Gusti Allah sing urip, sing nggawé langit, bumi, segara lan sak isiné.
Kadung Barnabas lan rasul Paulus krungu apa sing arep ditindakké karo wong-wong mau, wong-wong terus dipenging nglakoni sing kaya ngono. Rasul Paulus lan Barnabas nyuwèk-nyuwèk saliné, terus pada mblayu marani wong-wong kuwi karo ngomong banter: “Para sedulur, kenèng apa kowé kok pada nindakké sing kaya ngono. Awaké déwé iki lak tunggalé manungsa kaya kowé kabèh. Awaké déwé iki mbréné arep nggawa kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus, supaya kowé kabèh ninggal brahala-brahala sing ora nyata lan pada manut marang Gusti Allah sing urip, sing nggawé langit, bumi, segara lan sak isiné. Last Verse
saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi
Wong Indonesia kuwi nek ngumpul mesti ono pangananné (tur yo macem-macem biasané), mbok yo kuwi mung singkong rebus, pisang goreng, tahu goreng biasané ono. Nek ora ono, diragukan ke-Indonesia-annya. ha…ha…ha…
nuwun sewu – ra ngalor ra ngidul.
ha…ha…ha….aku mbiyen pernah ke tempat orang Belanda. Berhubung sudah siang, diajak makan siang. Lha tak pikir wong yo ngundang makan siang, paling ora yo rodo piye ngono yo suguhané. Tibaké yo ming roti thok kaé lho. Pilihan lawuhé: keju, hagelslag, pindakaas, karo selai coklat. Lha opo bedané
Podho, bojoku wis tak sulap dadi wong Jowo.
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki, Gunggung bakal sing propinsi uga dhial?k Basa Jawa
factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Markus 101Gusti Yésus lunga sangka panggonan kono terus budal nang Yudéa, terus ngabrah laut Yordan. Wong pirang-pirang pada nglumpuk ngrubung Dèkné, mulané kaya lumrahé, wong-wong terus diwulangi bab Gusti Allah. 2Terus ènèng wong Farisi pada teka arep ngenèng Gusti Yésus nganggo pitakonan. Wong Farisi mau takon ngéné: “Apa wong lanang éntuk megat bojoné?” 3Gusti Yésus semaur: “Lah wèté nabi Moses mulangi kepriyé?” 4“Entuk, janji wong lanangé gelem nulis layang pegat terus dikèkké sing wédok.” 5Gusti Yésus terus ngomong: “Nabi Moses nggawé pernatan ngono kuwi jalaran sangka wangkoté atimu. 6Nanging kawit mbiyèné Gusti Allah nggawé wong lanang lan wong wédok. 7Mulané wong lanang kuwi bakal ninggal bapa-biyungé lan dadi siji karo bojoné. 8Ora wong loro menèh, nanging wong loro kuwi wis dadi siji. 9Dadiné, apa sing wis digatukké karo Gusti Allah, manungsa ora kenèng misah.” 10Dongé wis nang omah menèh, murid-muridé terus takon marang Gusti Yésus bab pegatan mau. 11Gusti Yésus mulangi ngéné: “Nèk wong lanang megat sing wédok terus ngepèk wong wédok liyané, wong lanang kuwi laku bédang. 12Uga nèk wong wédok megat sing lanang terus ngepèk wong lanang liyané, wong wédok kuwi ya pada waé laku bédang.” 13Wong-wong pada nggawa anaké nang nggoné Gusti Yésus supaya didongakké lan diberkahi. Nanging murid-muridé pada nyenèni wong-wong kuwi dipenging ngrusui Gusti Yésus. 14Kadung Gusti Yésus weruh, dèkné terus jèngkèl. Mulané Dèkné nyenèni murid-muridé ngéné: “Mbok bèn! Botyah-botyah aja dialang-alangi. Bèn pada mbréné nang nggonku. Awit Kratoné Gusti Allah namung kanggo wong sing atiné kaya botyah-botyah iki. 15Pantyèn tenan, sapa sing ora nampa Kratoné Gusti Allah kaya botyah-botyah iki ora bakal bisa ngleboni kraton iki.” 16Botyah-botyah terus dirangkuli, terus ditumpangi tangan lan diberkahi siji-siji. 17Dongé Gusti Yésus arep budal menèh terus ènèng wong mblayu marani Dèkné. Wongé sujut nang ngarepé Gusti Yésus terus takon: “Guru, pantyèn Kowé betyik tenan. Bisané éntuk urip langgeng aku kudu nglakoni apa?” 18Gusti Yésus semaur: “Kowé kok ngarani Aku betyik? Gusti Allah déwé sing betyik, ora ènèng liyané! 19Kowé wis ngerti wèt-wèté ta? Aja matèni wong, aja ngrusui bojoné liyané, aja nyolong, aja goroh, aja ngapusi wong lan ngajènana marang bapa-biyungmu.” 20Wongé semaur: “Guru, kawit tyilik aku wis nurut wèt-wèt kabèh kuwi.” 21Gusti Yésus nyawang wongé terus krasa trésna marang dèkné, mulané terus ngomong: “Barang siji sing durung mbok lakoni: kana mulih, apa nduwému diedol kabèh. Sepira payuné dikèkké marang wong sing ora nduwé supaya kowé bisa nduwé banda nang swarga. Nèk kuwi wis mbok lakoni kowé terus mbrénéa mèlu Aku!” 22Wongé krungu Gusti Yésus ngomong ngono kuwi terus amleng. Dèkné lunga karo sedi, awit dèkné sugih tenan. 23Gusti Yésus terus nyawang murid-muridé ngomong: “Pantyèn angèl tenan kanggo wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 24Murid-muridé kagèt krungu tembung kuwi. Mulané Gusti Yésus terus ngomong: “Anak-anak, pantyèn angèl banget mlebu Kratoné Gusti Allah. 25Luwih gampang unta mlebu bolongan dom, tenimbang wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 26Murid-muridé saiki ora dunung blas, mulané takon: “Gusti, lah sapa sing bisa slamet?” 27Gusti Yésus ndelokké murid-muridé terus semaur: “Pantyèn, angèl banget kanggo manungsa, nanging ora angèl kanggo Gusti Allah. Kanggo Gusti Allah sembarang bisa klakon.” 28Rasul Pétrus terus ngomong: “Gusti, awaké déwé wis ninggal sembarang terus mèlu Kowé!” 29Gusti Yésus semaur: “Dirungokké sing apik omongku iki. Sapa sing ninggal omah lan keboné, ninggal wong tuwa, sedulur lan anaké jalaran nglabuhi Aku lan nglabuhi kabar kabungahané Gusti Allah, wong kuwi saiki mesti nampa sembarang ngungkul-ungkuli mauné. 30Bakal nampa ping satus, ya omah, sedulur, wong tuwa, anak lan kebon, senajana karo ngalami kasangsaran. Lan ing tembé bakal nampa urip langgeng. 31Nanging okèh sing nang ngarep bakalé kèri, malah sing teka kèri bakalé nang ngarep.” 32Saiki Gusti Yésus karo murid-muridé pada mlaku budal nang Yérusalèm. Gusti Yésus mlaku nang ngarep déwé. Murid-muridé durung mari kagèté lan wong-wong liyané sing mèlu uga pada wedi. Murid rolas mau terus dityeluk didèwèkké karo Gusti Yésus terus diomongi bab sing bakal dialami karo Dèkné. 33Gusti Yésus ngomong ngéné: “Dititèni déwé! Saiki awaké déwé arep nang Yérusalèm. Nang kono para pengarepé imam lan para guru Kitab bakal nyekel Anaké Manungsa. Bakal pada nyalahké Dèkné lan masrahké Dèkné marang bangsa liya sing ora kenal marang Gusti Allah kongkon matèni. 34Wong-wong kuwi bakal pada moyoki, ngidoni lan metyuti Dèkné lan entèk-entèké bakal pada matèni Dèkné. Nanging ing telung dinané Dèkné bakal tangi sangka pati.” 35Rasul Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus, terus maju lan ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, awaké déwé nduwé pitakonan.” 36“Arep takon apa?” Gusti Yésus semaur. 37“Gusti, nèk Kowé wis dadi ratu, awaké déwé kepéngin mèlu njagong kaya ratu nang sebelahmu, siji nang tengen lan siji nang kiwa.” 38Gusti Yésus ngomong: “Kowé ora ngerti apa sing mbok jaluk! Apa kowé gelem nglakoni kasangsaran sing bakal tak alami?” 39“Gelem Gusti!” Gusti Yésus terus ngomong: “Pantyèn, kasangsaran sing bakal tak alami kowé uga bakal mèlu ngalami. 40Nanging bab njagong nang tengen apa kiwaku aku ora nduwèni kwasa ngarani. Iku wis dityawiské karo Gusti Allah kanggo sing dipilih karo Dèkné déwé.” 41Krungu kuwi murid sing sepuluh terus jèngkèl karo rasul Yakobus lan Yohanes. 42Mulané kabèh terus dityeluk karo Gusti Yésus, diomongi ngéné: “Kowé ngerti déwé tyarané wong sing ora pretyaya marang Gusti Allah. Para penggedé sing kudu nata bangsané malah pada ngwasani lan ngerèh. 43- 44Nanging kowé ora kenèng kaya ngono. Sapa sing kepéngin dadi pengarep kudu ngladèni liyané lan sapa sing kepéngin dianggep gedé déwé kudu dadi peladèné liya-liyané. 45Awit Anaké Manungsa tekané ya ora njaluk diladèni, nanging supaya ngladèni lan masrahké uripé kanggo nebus uripé wong okèh.” 46Gusti Yésus lan murid-muridé teka nang kuta Yériko. Kadung bareng karo wong pirang-pirang lunga menèh sangka Yériko, ènèng wong lamur ngemis nang pinggir dalan. Wong iki jenengé Bartiméus, anaké Timéus. 47Bartiméus krungu nèk sing liwat nang dalan kono kuwi Gusti Yésus sangka kuta Nasarèt, mulané dèkné terus tyeluk-tyeluk: “Yésus, Turunané ratu Daved, mbok melas marang aku.” 48Wong-wong terus nyenèni Bartiméus kongkon meneng. Nanging wongé malah tambah seru sing tyeluk-tyeluk: “Turunané Daved, mbok melas marang aku!” 49Gusti Yésus terus mandek lan ngomong: “Wong kuwi dikongkon mbréné!” Wong lamur mau terus dityeluk karo wong-wong: “Wis aja wedi, ndang ngadeka. Gusti nyeluk kowé.” 50Bartiméus terus mbuwang saliné njaba sing nyrimpet-nyrimpeti terus gelis-gelis marani Gusti Yésus. 51Gusti Yésus terus takon: “Aku mbok kongkon ngapa?” “Aku kepéngin weruh, Gusti!” 52Gusti Yésus semaur: “Ya wis, kana! Pengandelmu sing nylametké kowé.” Sakwat Bartiméus bisa weruh terus mèlu Gusti
Jawa, sing ngutamakna keseimbangan, keselarasan, lan keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu salaras, padha akur, intine kabeh kudu cocog.
Apa-apa sing marake ora cocog kudu diadohi, angger ana sing bisa ngganggu keseimbangan kuwi kudu cepet digenahna ben kabeh bali salras meneh, bali cocog meneh.
Umume sing kadhang agawe bubrah kasalarasan yaiku polahe menungsa, mbuh polahmenungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing umume tanggungjawab pimpinan masyarakat.
Sing angel neng kebudayan Jawa yaiku angger kasalarasan iku diganggu polah menungsa karo menungsa sing umum marakake konflik (crahe kasalaran). Sing jenenge ora cocog utawa ora seneng tuli umum ning
Priyayi karo rakyat biasa. Ana meneh golongan Santrikaro golongan Abangan. Kuwi uga keton seka basa. Nang basa Jawa ana kelas utawa tingkatan-tingkatan sing bisa nggambarake status sosial penuture.
Loro sing terakhir mung dituturake ana ing lingkungan keluarga Kraton.
Kejawen yaiku kepercayaan sing urip nang suku Jawa. Kejawen kuwi dasare saka kepercayaan Animisme sing kena ajaran Hindu karoBudha. Mulane suku Jawa umume dianggep suku sing duwe aji nglakoni sinkretisme kapercayan, kabeh budaya liya diserap lan ditafsirake miturut nilai-nilai Jawa.
Sumangga dipunsekecakaken, mugi Para Kanca Sastra Jawa Sutresna kersa nilaraken panyaruhe.
Pamanggih panjenengan mugi saged ndadosaken kasampurnanipun blog Sastra Jawa menika.
Browse » Home » Cerita Rakyat , Pekalongan
» MITOS BAHUREKSO ( ASAL - USUL KABUPATEN PEKALONGAN )”
MITOS BAHUREKSO ( ASAL - USUL KABUPATEN PEKALONGAN )”
Miturut cerita rakyat ing jaman biyen ing desa Kesesi wonten tiyang ingkang sekti mandra guna ingkang nggadahi asma Ki Ageng Cempaluk, ingkang nggadahi putra Raden Bahu. Raden Bahu awit cilik sampun ketingal kepinteranipun amargi ramanipun tiyang ingkang sakti.
Raden Bahu kedah dipungembleng kalian ajaran-ajaran ingkang bener lan kedah dipunbimbing kangge eling lan nyedakake piyambakipun dhateng Sang Gusti Allah saking ramanipun, ingkang nggadahi maksud menawi sampun gedhe R. Bahu dados putra ingkang nggadahi watak ingkang luhur lan hormat kalian keluarganipun. Ki Ageng Cempaluk ngengken R. Bahu kangge ngabdi dhateng Mataram, lajeng ngendhika Ki Ageng Cempaluk maring R. Bahu.
Ki Ageng : “ He anaku, kowe iki wis gedhe, dados ngabdiya kowe dhateng Mataram, krana menawa urip amung ajeg ing desa, mangka mangka bakal ajeg ngelmumu tanpa enthuk ngelmu kang ingkang linuwih. Nanging Rama ugi pesen, menawa R. Bahu sampun kasil aja sombong, kedah nyedakake piyambakipun maring Allah supados kedah kaparingan dalan ingkang bener. R. Bahu : “ Pandonganipun Rama kedah kula suwun, lan mugi - mugi kula saged dipuntampi wonten ing Mataram. R. Bahu nyuwun pamit kangge pangkat dhateng Mataram. Ing Mataram wekdal menika taksih wonten pasewakan. Patih lan para menteri sedaya ngadhep dhateng Sultan Agung kangge bahas pendamelan bendungan Kali Sombong ingkang boten rampung - rampung, ananging sampun gunakaken biaya ingkang kathah lan korbanipun ugi sampun kathah. Lajeng R. Bahu dumugi wonten bendungan kangge ngadhep Sultan Agung; beliau ngendhika: “ kula R. Bahu putra saking Ki Ageng Cempaluk kepingin ngabdi ing Mataram “. Krana Ki Agung Cempaluk menika rencangipun, dados Sultan Agung purun nampi R. Bahu nanging kedah ngangge syarat bilih R. Bahu kedah saged ndamel bendungan Kali Sombong wau. Raden Bahu purun nampi syarat menika. Saking Sang Raja R. Bahu kalian sedaya prajurit sak cukupe, lajeng pangkatlah R. Bahu ing Kali Sombong. Sasampunipun ngantos Kali Sombong, ing ngriku kedadosan banjir bandhang kamangka boten jawoh. Lajeng R. Bahu nglakokake tapa, lan nyuwun pitulung dhateng Gusti Allah. Boten dangu lajeng piyambakipun dipungodha dening Raja Ula ingkang ageng sanget lan badhe nyerang R. Bahu. Raden Bahu langsung minggir. Lajeng dados perang ingkang hebat wau antaranipun Raja Ula kalian Raden Bahu. Kekalihipun sami sakti. Peperangan langkung dangu nanging Raja Ula saged dipuntaklukaken. Raja Ula kalah lan nyuwun dipunampuni lan boten dipunmateni, lajeng R. Bahu ngendhika: Raden Bahu: “ He Raja Ula, kowe tak ampuni lan ora tak pateni, nanging kowe kedah ngrewangi aku gawe bendhungan Kali Sombong iki “. Raja Ula: “ Duh gusti ingkang nggadhahi manah ingkang luhur, kula janji kedah biyantu ngrampungake bendungan menika kanti wekdal ingkang boten dangu”. Boten dangu lajeng ewuan Ula medhal saking sarangipun kangge biyantu ngrampungake bendungan Kali Sombong wau. Boten dangu bendungan wau dados kalian dipunbiyantu Raja Ula lan para prajurit. Raden Bahu kalian sedaya prajurit nyuwun pamit badhe wangsul wonten Mataram kangge nglapor dhateng sang baginda Sultan Agung. Sultan Agung lega manahipun, amargi bendungan wau saged dipunrampungaken dhateng R. bahu, lajeng Sultan Agung ngendhika: “ tugasmu sampun kok rampungake nganti sae, nanging taksih wonten tugas ingkang linuwih abot ingkang kedah mbok laksanaken, yaiku pundhut putri ingkang wonten ing desa Kali Salak ingkang bakal tak dadikake garwa. Raden Bahu sanggup lan lajeng nyuwun pamit badhe pangkat ing desa Kali salak. Kanti perintah Sultan Agung mangka R. Bahu langsung methuk putri wau ingkang nami Rantamsari, ananging piyambakipun boten purun dipunsunting dening Sultan Agung. Rantamsari ngendhika: “ Duh Raden, kula boten purun menawi dipunsunting Sang Baginda Raja, luwih seneng kula dados garwanipun Raden Bahu”. Tatapan netranipun putri saking desa wau ingkang suci kedah ngisi wonten manahipun lajeng kekalihipun manungsa wau ingkang benten jinisipun wau sami padha remen. Raden Bahu boten tentrem manahipun amargi Rantamsari badhe dipunpundhut garwa dening Sultan Agung. Lajeng Rantamsari ngendhika: “ yen ing desa Kali Beluk wonten satunggaling putri ingkang ayu sanget ngluwihi piyambakipun ingkang jeneng Endang wuranti, ibunipun sadean Serabi, menawi purun punapa piyambakipun ingkang dipunpersembahaken dhateng Sri baginda”. Raden Bahu pangkat maring desa Kali Beluk, ngantos mriku R. bahu ngadhep Endang wuranti. Raden Bahu ngendhika yen piyambakipun badhe dipunpundhut Sri baginda kangge dipunsunting Sri baginda. Endang wuranti purun dipunsunting Sri baginda. Endang wuranti purun dipunpundhut maring Mataram. Sasampunipun dumugi Mataram Raden Bahu ngadhep Sri baginda, beliau nglaporaken yen piyambakipun sampun berhasil munhut putri Kali Salak maring Keraton. Nanging sasampunipun ing Mataram lan dipunparingi pitakenan dening Sultan agung putri wau boten saged mangsuli. Piyambakipun lajeng sadar bilih piyambakipun sampun dipunbohongi dening R. Bahu, Sri baginda kaget lan sadar, piyambakipun jengkel kalian Raden Bahu amargi R. Bahu sampun ngapusi Sri baginda lajeng Sri baginda mikir badhe balas dendam kanti cara ingkang alus. Raden Bahu dipuntimbali lan dipunparingi tugas kangge mbikak wana Gambiran, tugas wau nggadahi tujuan supados R. Bahu seda dipunpangan kewan-kewan liar. Ing sawijining wengi, sasampunipun sedaya prajurit sami tilem, R. Bahu taksih mikir kados pundi caranipun mbikak wana wau. Lajeng piyambakipun kerawuhan Ramanipun, beliau ngendhika: “ Hei anaku, kowe arep nglaksanakaken tugas ingkang luhur, mbikak wana Gambiran sanes tugas ingkang gampang. Perintah punika dados tanda yen Sang Raja menika percaya karo kowe, dados kowe kedah bener-bener ngrampungaken, yen ora klakon aku dhewe melu kewirangan “. Beliau ugi pesen supados R. Bahu nglakokaken tapa. Kalian dipunkancani sang Rama, Raden Bahu nglakokake tapa ing ngndhapipun wit gorda. Sanadyan dipunganggu dening makhluk - makhluk ingkang ala kayata Raja siluman ing wana. Piyambakipun boten gerak. Raja siluman percaya sanget yen pedang pusakanipun piyambakipun sampun leres nancep lambung R. Bahu, nanging wonten kedadean aneh, Raden Bahu boten dhawah saking tapa lan pedang wau ingkang dhawah, lan Raja siluman wau sami dhawah. Sasampunipun angsal pertanda ( Wisik ) saking Sang Gusti, raja siluman ingkang kalah menika nunjukaken menawi wana Gambiran menika bakal saged dipun bikak, ningali Raja Siluman wau ngrintih lara, lajeng R. Bahu ngrampungaken tapanipun. Raja siluman dipunbebasaken kedah ngangge syarat, supados piyambakipun purun biyantu kangge mbikak wana wau. Mangka mbikaklah wana wau lan dipunparingi nami “ PEKALONGAN “.
Sugeng Rawuh, Katur para Jawa Sutresna ingkang sampun setya. Sastra Jawa Blog menika minangka salah satunggaling sasana kangge nguri-uri sastra lan kabudayan jawi. Sastra Jawi menika warisan saking para leluhur kang wigati sanget. Amargi sastra menika minangka arta, pusaka, lan uga rasa, rasa ing Jawa. Ing blog menika taksih kathah ingkang kedah dipunleresaken, bilih panjenengan kagungan pamanggih kirim mawon ing "JARWO37@GMAIL>COM" Nuwun...
SUGENG RAWUH ING BLOG SASTRA JAWA
..:: Klik gambar mlebet blog ::..
Bahasa, Sastra, lan kabudayan Jawi punika satunggaling waris ingkang kedah dipunuri-uri
Sugeng Rawuh, Katur para Jawa Sutresna ingkang sampun setya.
Sastra Jawa Blog menika minangka salah satunggaling sasana kangge nguri-uri sastra lan kabudayan jawi.
Amargi sastra menika minangka arta, pusaka, lan uga rasa, rasa ing Jawa.
bilih panjenengan kagungan pamanggih kirim mawon ing "BLOG@SASTRAJAWA.CO.CC"
Nuwun... Isi buku Tamu || FaceBook Sastra Jawa || Profil Kula
pandai, Seh Wahab namanya, kiai dari Tanah Arab
5.1 Deskripsi Naskah1) Naskah A(1) Judul : Babadipun Kangjeng Ratu Kancana Karan Asma Kangjeng Ratu Beruk Prameswari Dalem Sampeyan Dalem Ingkang
Susuhunan (SDISKS) Paku Buwono XIII dan Kanjeng
kabeh,teka leyak putih,saka kidul abang rupane, nembah maring aku,tka leyak uli kulon,kuning rupane,tka nembah maring aku,tka leyak saking
yuk balapan bobo' sopo sing dhisik turune di timer yak...kekeke..
yuk balapan bobo' sopo sing dhisik turune
SMK TELKOM | Wong Ndeso Pengen Pinter
penganten anyar, Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi, Lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro-dodotiro, Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir, Domono jlumotono kanggo seba mengko sore, Mumpung jembar kalangane mumpung padhang rembulane, Yo surako
Ing. Karsten Faust/ Dr.-Ing. Frank Mitzschke/Dr.-Ing. Jens Sumpf/Prof. Dr.-Ing. Klaus Nendel/
mumet yo wis pake all purpose ae lah…keringnya durung gawe mbak, pdhl wis tuku kentang… lha mbakyuku tiba2 telpon wis nggoreng kentang sak toples, tinggal gawe gulaline… he he, beneran yo mbak? 😉
Ora ngerti aku jeneng potato né. Sing jelas aku
Ora enak soale mung kari gambare… hahaha…nek ngicipi asline mesthi enak (akeh kejune) :D:D
makin canggih aja ni mangsaknyaaa… horeeee!!! ngicipin sepotong mbakyuu!
CATUR WEDHA / CATUR LAKSITA TAMA Kaping kapisan : putra sing dak tresnani, minangka titahing Gusti sira dhemena
Têmbung lingga sagêd éwah dados têmbung andhahan, sabab:
3. dipun campur (cambor) kaliyan têmbung sanès:
4. dipun cêkak (wantah) : dhuwit – dhit.
punika têmbúng ingkang angsal atêr atêr anuswara (suwara irung): m,
PRINCESS DEWI MUTIARA INTAN BERLIAN PAKIDULAN
Bagian 3 Jejak Brawijaya V / Sunan Lawu
*Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka*, paring pangandika yen ngulama saka '*Arab pada ora lamba atine*. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih...
nggak perlu masak dobel atau masak Londo saben dino.
haleygiri said: wekekekeke… dasar wong endonesa, ra isoh maem yen ra ono pedes2e :p
ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam,
lan iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya, Jawa Melayu, Jawa basa prakara Jepang column. between on from? dideleng marang ing isin? ing mawujud luhur Wikipedia November I...
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa Abu Jawa. Jawa keturunan Austronesia basa uga Basa
Lunyu lunyu penekna, kanggo basuh dodot ira
Dodot ira, dodot ira, kumitir bedah ing pinggir
Dondomana, jlumatana, kanggo seba mengko sore
Anggitane Pujangga agung Kraton Surakarta Raden Ngabehi Ronggowarsito kang wiyos ing tahun 1802. Miturut ature poro sepuh, ing pupuh iki panjenengane wis biso ngramal kapan bakal puput yuswo. Percoyo opo ora, tak sumanggakake panjengan sami.Akeh pitutur kang banget agung ing kene tumrape kito kabeh kanggo urip bebrayan ing alam ndonya.Aywa pegat ngudia ronging budyayu,margane suka basuki,dimen luwar kang kinayun,kalis ing panggawe sisip,ingkang taberi prihatos.Ulatana
manggon.Pamanggonane aneng pangesthi rahayu,angayomi ing tyas wening,eninging ati kang suwung,nanging sajatine
ambebedhung nggawa kandhi,isine rupiyah keton.Lamun kongsi korup mring panggawe dudu,dadi
pamardi reh rahayu,ayuning tyas sipat kuping,kinepung panggawe rusuh,lali pasihaning Gusti,ginuntingan kaya mernos.Parandene kabeh kang samsya andulu,ulap kelilipen wedhi,akeh wong kang padha sujud,kinira yen Jabaril,kautus dening Hyang Manon.Yen kang uning marang sajatining kawruh,kewuhan sajroning ati,yen tan niru ora arus,uripe kaesi-esi,yen nirua dadi asor.Nora ngandel marang gaibing Hyang Agung,anggelar sakalir-kalir,kalamun temen tinemukabegjane anekani,kemurahaning Hyang Manon.Anuhoni kabeh kang duwe panyuwun,yen tementemen sayekti,Allah aparing pitulung,nora kurang sandhang
angalingkap temah katon.Para janma sajroning jaman pakewuh,kasudranira andadi,daurune saya
benjing yen wis ana Wiku,memuji ngesthi sawiji,sabuk lebu lir majenun,galibedan tudang-tuding,anacahken sakehing wong
Sultan Mahmud punika salah satunggalipun raja ka-walu ugi dados raja pungkasan jroning Kasultanan Malaka. panjenenganipun kapililh minangka raja ingkang ngantosake bapaknipun inggih punika panjenenganipun Sultan Alauddin Riayat Syah, ngelangkahi sedérekipun ingkang paling sepuh panjenenganipun Munawar Syah.
Pamaréntahan Sultan Mahmud Syah ing kapimpinanipun déning Malaka pungkasan diserang déning pasukan perang Portugis kang bisa naklukake utawi menangake serta saged ngerébut Malaka ing taun 1511. Mahmud Syah
lengser keprabon kanthi ngundurake saka jabatan raja lan tumuju ing Kampar, Tlatah panjenenganipun dilar donya ing taun 1528
Putra Sultan Mahmud Syah, Alauddin Riayat Syah banjur ngadekake krajaan enggal ing Johor.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sultan_Mahmud&oldid=1004920"	Kategori: Tilar donya taun 1528Sultan MalakaTokoh katurunan utawa kelahiran IndonésiaTokoh Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 5 Maret 2016.
Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
Karepno maring aku rino lan wengi, Ojo maneh
iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I
Natsir, tlatah? Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
Jl. Jend. Maraden Panggabean No. 16 Sibolga, Kelurahan Angin Nauli,
Rusia Minati Pembangkit Nuklir di Kaltim | Wong Ndeso Pengen Pinter
Banyu Urip. Banyumas: 6-Moyah Kaki Kroya. 17-Balai Sabdo Kamanungsan. 23-BKKI. 10-Purwatin Sanggar Penataran.22Kekeluargaan. 18-Kebatinan Jiwo 19-Penganut Sunan Kalijogo Kudus: 20-Buda Budi Jawi
Indonesia!!!Javanese (rodo Temanggungan):
Gek wae moco ki, wes telate setaon. Ning ra popo, lumayan, etung2 ono kabar Indonesia sing rodo apik ning website kelas internasional. Ora nyangka temenan, sakjane wong Indonesia kuwi yo ampuh2, ojo
Wektu dhoktor saben Wiki IKIP ndu...
lha wong kowe wae ora YAKIN le….
aksara jawa	Carita Aji Saka iku nyritakaké Aji Saka saka India sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya mengkéné kanggo mèngeti rong panakawané sing setya nganti pati: Dora lan Sembada. Loroné mati amerga ora bisa mbuktèkaké dhawuhé sang ratu. Mula Aji Saka banjur nyiptakaké aksara Hanacaraka supaya bisa kanggo nulis layang.
Aksara Hanacaraka jenenge dijupuk saka urutan limang aksara wiwitan iki sing uniné “hana caraka“. Urutan dhasar aksara Jawa nglegena iki cacahé ana rongpuluh lan nglambangaké kabèh foném basa Jawa. Urutan aksara iki kaya mengkéné:
“Hana caraka” tegesé “Ana utusan”
“Data sawala” tegesé “Padha garejegan”
“Padha jayanya” tegesé “Padha digjayané”
“Maga bathanga” tegesé “Padha dadi bathang”.
Kacarita ing jaman mbiyèn ana wong sakan Tanah Hindhustan anom jenengé Aji Saka. Dhèwèké putrané ratu, nanging kepéngin dadi pandhita sing pinter. Kasenengané mulang kawruh rupa-rupa. Dhèwèké banjur péngin lunga mencaraké ngèlmu kawruh ing Tanah Jawa.
Banjur anuju sawijining dina Aji Saka sida mangkat menyang Tanah Jawa, karo abdiné papat sing jenengé Duga, Prayoga, Dora lan Sambada. Bareng tekan ing Pulo Majethi padha lèrèn. Aji Saka banjur nilar abdiné loro; Dora lan Sambada ing pulo iku.Déné Aji Saka karo Duga lan Prayoga arep njajah Tanah Jawa dhisik. Dora lan Sambada diweling ora olèh lunga saka kono. Saliyané iku abdi loro wau dipasrahi keris pusakané, didhawuhi ngreksa, ora olèh dielungaké marang sapa-sapa.
Aji Saka banjur tindak karo abdiné loro menyang ing Tanah Jawa. Njujug ing negara Mendhang Kamolan. Sing jumeneng ratu ing kono ajejuluk Prabu Déwata Cengkar. Sang prabu iku senengané dhahar dagingé wong. Kawulané akèh sing padha wedi banjur padha ngalih menyang negara liya. Patihé ngaran Kyai Tengger.
Kacarita Aji Saka ana ing Mendhang Kamolan jumeneng guru, wong-wong padha mlebu dadi siswané. Para siswané padha tresna marang Aji Saka amerga dhèwèké seneng tetulung.
Anuju sawijining dina sang prabu Déwata Cengkar duka banget ora wong manèh sing bisa didhahar. Aji Saka banjur saguh dicaosaké sang nata dadi dhaharané.
Sang nyai randha lan patih dadi kagèt banget. Nanging Aji Saka celathu yèn wong loro iku ora usah kuwatir yèn dhèwèké ora bakal mati. Banjur Aji Saka diateraké ngadhep prabu Déwata Cengkar.
Prabu Déwata Cengkar ya rumangsa éman lan kersa ngangkat Aji Saka dadi priyayi, nanging Aji Saka ora gelem. Ana siji panyuwuné, yaiku nyuwun lemah saiket jembaré. Sing ngukur kudu sang prabu dhéwé.
Sang prabu Déwata Cengkar iya banjur nglilani. Nuli wiwit ngukur lemah diasta dhéwé. Iketé Aji Saka dijèrèng. Iketé tansah mulur baé, dadi amba serta dawa. Iya dituti waé déning sang prabu. Nganti notog ing segara kidul. Bareng wis mèpèd ing pinggir segara, iketé dikebutaké. Déwata Cengkar katut mlesat kecemplung ing segara. Malih dadi baya putih, ngratoni saisining segara kidul.
Wong-wong ing Mendhang Kamolan padha bungah. Awit ratuné sing diwedèni wis sirna. Seka panyuwuné wong akèh. Aji Saka nggantèni jumeneng ratu ana ing negara Mendhang Kamolan ajejuluk prabu jaka, iya prabu Widayaka. Déné patihé isih lestari kyai patih Tengger. Si Duga lan si Prayoga didadèkaké bupati, ngarané tumenggung Duduga lan tumenggung Prayoga.
Sang prabu Jaka, iya sang prabu Widayaka nimbali si Dora lan si Sambada. Kacarita sang prabu Widayaka, pinuju miyos siniwaka. Diadhep kyai patih serta para bupati. Sang prabu kèngetan abdiné sing didhawuhi ngreksa pusaka keris ana ing Pulo Majethi. Ndangu marang Duduga lan Prayoga kepriyé wartané si Dora lan si Sembada. Prayoga lan Duduga ora bisa mangsuli awit wis suwé ora krungu apa-apa.
Kacarita si Dora lan si Sambada sing kari ana ing Pulo Majethi. Wong loro iku wis padha krungu pawarta manawa gustiné wis jumeneng ratu ana ring Mendhung Kamolan. Si Dora ngajak sowan nanging si Sambada ora gelem awit wedi nerak wewaleré gustiné, ora pareng lunga-lunga seka pulo Majethi, yèn ora tinimbalan.
Nanging si Dora nékad arep sowan dhéwé. Si Sambada ditilapaké. Banjur mangkat ijèn waé. Ana ing dalan si Dora kapethuk karo tumenggung Duduga lan Prayoga. Utusan loro mau banjur diajak bali déning si Dora. Awit si Sambada dijak ora gelem. Wong telu banjur sowan ing ngarsané sang prabu.
Sang Prabu ndangu si Sembada ana ing ngendi lan diwangsuli yèn dhèwèké ora gelem diajak. Mireng aturé si Dora, sang prabu duka banget, lali dhawuhé dhéwé mbiyèn. Banjur Dora, didhawuhi bali menyang pulo Majethi lan nimbali si Sambada. Yèn meksa ora gelem didhawuhi dirampungi lan kerisé dibalèkaké.
Dora sanalika mangkat. Ing pulo Majethi ketemu karo Sembada. Kandha yèn mentas sowan gustiné. Saiki diutus nimbali si Sambada. Pusaka keris didhawuhi nggawa. Nanging si Sambada ora ngandel marang kandhané si Dora. Banjur padha padu ramé. Suwé-suwé padha kekerangan, dedreg ora ana sing kalah, awit padha digdayané. Wasana banjur padha nganggo gaman keris padha genti nyuduk. Wekasan perangé sampyuh. Si Dora lan si Sambada padha mati kabèh.
Sang Prabu ngarep-arep tekané si Dora. Wis sawetara suwéné teka durung sowan-sowan mangka didhawuhi énggal bali. Sang prabu nimbali tumenggung Duduga lan Prayoga. Didhawuhi nusul si Dora menyang pulo Majethi. Sanalika banjur mangkat.
Bareng Duduga lan Prayoga wis teka ing pulo mau, kagèt banget déné si Dora lan si Sambada ketemu wis padha mati kabèh. Tilasé mentas padha kekerangan padha tatu kena ing gaman. Pusaka keris sing dadi rereksan gumléthak ana ing sandhingé. Pusaka banjur dijupuk arep diaturaké marang gustiné.
Duduga lan Prayoga banjur bali sowan ing ngarsané gustiné lan mratélaké kahanané. Sang Prabu Widayaka kagèt banget mireng pawarané, awit pancèn kaluputané dhéwé wis kesupèn pandhawuhé. Banjur sang prabu nganggit aksara Jawa nglegena kanggo mèngeti abdiné loro iku.
6 November 2012 | Categories: SEJARAH | Tags: aji saka, basa jawa, bathanga, dhahar, rupa rupa, saka saka |
sing isih ditemokaké ing Asia Kidul-Wétan. Kéwan iki mangan srangga lan utamané semut lan rayap. Trenggiling urip ing alas udan tropis dhataran cendhèk. Trenggiling uga sok ditepungi minangka anteater.
Wangun awaké dawa, mawa ilat sing bisa dijulurké nganti saprotelon dawané awaké kanggo golèk sumut ing susuhé. Rambuté kamodhifikasi dadi sisik gedhé sing kasusun mbentuk tameng malapis-lapis minangka alat njaga dhiri. Yèn diganggu, trenggiling bakal nggulung awaké kaya bal. Trenggiling isa uga ngobat-
^ Pangolin Specialist Group (1996). Manis javanica. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006. Diakses 11 May 2006.
amanRintisan topik kéwanPholidotaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
bacem (tk) peram; dimasak dengan bumbu tertentu
encik : injak, tumpang, tindih
endhak : rendah; endhak-endhak cacing :
gedhig : pukul, tindas; gedhig manggala : pembesar pasukan
gega : dipercaya, digugu, diturut
ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”
wes gak ono kyai,, kyo nek desone wes gak ono ahli agama… wong seng mbok tekoni ki drong mesti nak wonge bner,, ngono koq d gawe pusing… mkane nyedako wong alim..
Agustus 8, 2013 pukul 5:14 am	syukron Jazakallah, artikel
ceritane wong tua, Gunung Slamet pancen mandan sejen/beda karo gunung-gunung liyane nang tlatah Jawa, Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung kanggo tujuan wisata/rekreasi, hobi utawa mung sekedar pengin naklukaken. Pendakian meng puncak Gunung Slamet biasane kanggo tujuan-tujuan khusus umpamane merga ana alesan spiritual,
critane wong tua ancene medeni.. .......mulane gunung slamet puncake ora lancip/gepak rata, kui mergane uwis di potong kro wong sekti jaman
kabeh wis d atur karo Gusti Alloh...kabeh kedadian mesthi ana paedahe....
Yue Fei ya iku jendral misuwur saka Dinasti Song.[1][2] Dhèwèké ya iku jendral utama ing pengembalian tlatah kang direbut Dinasti Jin ing ngisore kekuwasaan Kaisar Tang Gaozong.[1][2]
Crita mula bukane penganan Cakhwe ana gegayutane karo matine dheweke.[1][2] Yue Fei difitnah déning pejabat kerajaan Qin Hui kang nyebabake dhèwèké diukum déning Kaisar Tang Gaozong.[1][2] Iki nyebabake rakyat dadi nesu-nesu, lan pungkasane gawé Cakhwe.[1][2]
Ing taun 1163, 21 taun sawise matine Kaisar Xiaozong mbangun kuil kanggo mengeti jasane Yue Fei.[1][2] Ing kono ana patung papat ya iku patung Qin Hui, bojone, Mo Qixie lan Zhangjun.[1][2] Patang patung mau kanthi kaanan berlutut, iki minangka simbol penebusan kesalahane.[1][2] Ing sisine ana patung enem ya iku jaran loro, macan loro, lan wedhus loro kang nglambangake penjaga Yue Fei.[1][2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.06, 3 Sèptèmber 2016.
DescriptionMonggo dulur sing remen ngringekno Jula Juli Guyonan Kartolo Cs dadio siji ning kene karo aku...Gabung
@andriii ndes.. wingi awakmj ga melu gath ngopo??
dongaku isih jalan lho.. awakmu otak dongakke oleh rondho anak lima wadon kabeh...
Gandhi jayanthi Best Quotes, Gandhi jayanthi HD Quotes, Gandhi jayanthi images, Gandhi jayanthi Quotes, Gandhi jayanthi
Jeneng asline yaiku Mas Karebet, putra saka Ki Ageng Pengging. Jeneng mau, asale saka bapakke nanggap wayang beber ngepasi laire Jaka Tingkir. Nalika Mas Karebet umur sepuluh taun, Ki Ageng Pengging diukum pati, merga dituduh mbrontak saka Kesultanan Demak. Ora sawetara suwe ibune uga seda. Banjur Mas Karebet dipek anak dening Nyi Ageng Tingkir. Dheweke pamit marang Nyi Ageng Tingkir saperlu meguru.
Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki Ageng Sela, diaku anak lan digandeng sedulurke karo putu-putune yaiku Ki Juru Martani, Ki Ageng Pemanahan Lan Ki Panjawi. Jaka Tingkir lunga menyang Kasultanan Demak Bintoro. Ing Demak, dheweke mangggon ing omahe Kyai Gandamustaka (pamane Jaka Tingkir) kang dadi lurah ganjur (ngurusi mesjid). Dening Sultan Trenggana, Tingkir diangkat dadi lurah wiratamtama.
Ing sawijining dina, Kesultanan Demak nganakake sayembara milih prajurit. Tingkir kang diutus mbiji. Ana salah sijining calon prajurit kang rupane ala senengane pamer lan umuk, arane Dadungawuk Jaka Tingkir kang ora seneng marang calon prajurit iku banjur nguji kasektene, tanpa dinyana, Dadungawuk tiwas sanalika. Marga saka prastawa iku, Tingkir banjur ditundung saka Demak
Jaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa katampa maneh ing Demak Bintoro. Saka Banyubiru Jaka Tingkir mangkat menyang Demak dikancani dening muride Ki Ageng Banyubiru kang aran Mas Manca, Mas Wila, lan Ki Wuragil.
Tingkir dicegat siluman baya. Kekarone adu kasekten, baya-baya padha kalah, banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang
ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung sedulur
utusan kangggo mateni Hadiwijaya ing Pajang, Ananging tekan Pajang utusane Arya Penangsang malah diladeni kanthi becik lan diwenehi hadiah. Ratu Kalinyamat njaluk Hadiwijaya supaya mateni Arya Penangsang, Ananging merga isih ana gandheng sedulur Hadiwijaya rumangsa pakewuh yen mateni kanthi cara terang-terangan.
Mula dheweke nganakake sayembara. Sapa kang bisa mateni Arya Penangsang, tanah Pati lan Mataram dadi duweke. Ki Ageng Pemanahan lan Ki Panjawi melu sayembara mau. Lan kang bisa niwasake Arya Penangsang yaiku Ki Juru Martani (ipene Ki Ageng Pemanahan).
Sawuse prastawa ing taun 1549 kasebut, Ratu Kalinyamat menehake Keraton Demak marang Hadiwijaya. Pusate dipindah ing Pajang lan Hadiwijaya dadi ratu kang sepisanan.Sultan Hadiwijaya uga ngangkat Mas Manca dadi patih kanthi gelar Patih Mancanegara, banjur Mas Wila lan Ki Wuragil didadekake menteri kanthi pangkat ngabehi.
Ki Panjawi antuk hadiah tanah Pati kanthi gelar Ki Ageng Pati. Ananging Ki Ageng Pemanahan isih nunggu merga Sultan Hadiwijaya ora age-age menehake tanah Mataram. Nganti taun 1556, tanah Mataram isih ditahan dening Hadiwijaya. Ki Ageng Pemanahan pakewuh arep jaluk marang Hadiwijaya. Sunan Kalijaga kang ngerti kahanan mau, coba nengahi. Alesane Hadiwijaya ngenani hadiah tanah Mataram iku, amerga dheweke was sumelang krungu ramalane Sunan Prapen yen ing Mataram arep lair keraton kang bakale ngasorake Pajang.
Sunan Kalijaga mbujuk Hadiwijaya supaya netepi ing janji. Lan Pemanahan uga wajib sumpah prasetya mring Pajang. Ki Ageng Pemanahan jejuluk Ki Ageng Mataram, lan wajib ngadep mring Pajang.
Ki Ageng Pemanahan peputra Sutawijaya, kang ngganteni dheweke sawuse seda. Mataram ing tangane Sutawijaya saya makmur. Ananging Sutawijaya ora gelem menehi laporan uga ora gelem bayar pajek mring Pajang. Ing taun1582 Raden Pabelan (ponakane Sutawijaya) gawe geger ing taman kaputren Sekar Kedaton( anakke Hadiwijaya), Pabelan diukum pati, lan ramane kang aran Tumenggung Mayang disingkirke menyang Semarang. Ibune Pabelan (adhi saka Sutawijaya) njaluk pitulungan marang kangmase. Sutawijaya ngirim utusan supaya bisa nylametake Tumengggung Mayang saka paukuman. Tumindake Sutawijaya dianggep luuput dening Hadiwijaya,
ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan
Ing sawijine dina, Sultan Demak perlu nambah 400 prajurit tamtama. Calo-calon lurah mau kudu wong sing kuwat, lan sigap. Ing pendapa Kraton Demak dibuka lamaran kango ndaftar prajurit tamtama. Salah sijine kang ndaftar yaiku Dadungawu. Dheweke jejaka saka desa sacedhake Kraton Demak. Praupane medeni, kumisi dawa, kurang tata krama, lan suba sita. Nanging Dadungawu ing desane terkenal dadi uwong kang kebal marang kabeh jenise gegaman, lan
nesu, geneya uwong kang ora salah kok dipateni. Jaka Tingkir kang rumamgsa salah, budhal saka Demak lan ngumbara saparan- paran. Jaka Tingkir tekan ing Desa Butuh lan maguru marang Ki Ageng Butuh. Sawise ilmu kang diduweni karo Ki Ageng Butuh wis diajarake kabeh marang Jaka Tingkir, dheweke didhawuhi supaya bali ngabdi marang Demak.
Ing alun-alun Kraton Demak ana kedadeyan kang medeni. Yaiku ana kebo kang lagi ngamuk ora ana prajurit apa dene uwong biyasa kang bisa ngalahake kebo mau. Sultan kang mirsani yen Jaka Tingkir ana ing pingir alun-alun, ngutus marang prajurite supaya mrentah marang Jaka Tingkir dikon ngalahake kebo mau. Jaka tingkir kang wis duweni ilmu kang akeh saka Ki Ageng Butuh, langsung maju ing tengah alun- alun lan dheweke gampang wae anggone ngalahake kebo mau.
Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh sikape kang
Timurantau Wetan mrat?lakak? Abu ditlit?
artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
Tengahanr?dhaktur.[3] Kutha sawen?h Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa
Okt 04, 2008 @ 21:59:55 enggih pak…. Mangkeh nek disebut setunggal-setunggal mboten cekap.
Japanese – Anata wa, dai suki desu
Javanese (formal) – Kulo tresno marang panjenengan
Javanese (informal) – aku terno kowe
Di Kota D.I Yogyakarta : Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Di Kota Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar sastrawan Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Orang Minangkabau ‎ (← pranala | sunting)
Fiksi ‎ (← pranala | sunting)
Kota Bekasi ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Karawang ‎ (← pranala | sunting)
Sastra Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Amir Hamzah ‎ (← pranala | sunting)
1949 ‎ (← pranala | sunting)
26 Juli ‎ (← pranala | sunting)
Daftar tokoh Sumatera Utara ‎ (← pranala | sunting)
Affandi ‎ (← pranala | sunting)
28 April ‎ (← pranala | sunting)
Senen, Jakarta Pusat ‎ (← pranala | sunting)
Tanjung Pura, Langkat ‎ (← pranala | sunting)
Plagiarisme ‎ (← pranala | sunting)
Arief Budiman ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan:Chairil Anwar ‎ (← pranala | sunting)
Abdul Hadi WM ‎ (← pranala | sunting)
Merantau ‎ (← pranala | sunting)
Puisi ‎ (← pranala | sunting)
Sobron Aidit ‎ (← pranala | sunting)
Tonny Koeswoyo ‎ (← pranala | sunting)
Henk Ngantung ‎ (← pranala | sunting)
Rengat, Indragiri Hulu ‎ (← pranala | sunting)
Pembantaian Rawagede ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan:Orang Minangkabau ‎ (← pranala | sunting)
Hans Bague Jassin ‎ (← pranala | sunting)
Rel ‎ (← pranala | sunting)
Daftar tokoh Minangkabau ‎ (← pranala | sunting)
Bahrum Rangkuti ‎ (← pranala | sunting)
Roehana Koeddoes ‎ (← pranala | sunting)
Poedjangga Baroe ‎ (← pranala | sunting)
Mochtar Embut ‎ (← pranala | sunting)
Budaya Minangkabau ‎ (← pranala | sunting)
Rivai Apin ‎ (← pranala | sunting)
Atheis (novel) ‎ (← pranala | sunting)
Daftar seniman Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Khairil Anwar (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Artikel pilihan/Usulan/Afrizal Malna ‎ (← pranala | sunting)
Chairil anwar (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Jodhi Yudono ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Kotak pengguna/Tokoh ‎ (← pranala | sunting)
Kota Medan ‎ (← pranala | sunting)
Medan Merdeka ‎ (← pranala | sunting)
Dien Tamaela ‎ (← pranala | sunting)
Taman Pemakaman Umum Karet Bivak ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bluesatellite/Bak pasir3 ‎ (← pranala | sunting)
Aoh K. Hadimaja ‎ (← pranala | sunting)
SMA Negeri 2 Samarinda ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Artikel pilihan/Daftar artikel pilihan 2012 ‎ (← pranala |
Matur nuwun sanget, babagan punika ageng sanget ginanipun sae kangge para siswa punapa dene para pelaku seni pewayangan, saya ing mriki dipunpepaki ingkang gagrag Solo lan gagrag Yogya mila tansaya cetha lan inggih ngirangi
N konco sekabehe alumni 93 khusus 3D, ingat-ingat ojo nganti lali konco dewe,
nuwun kulo aturaken kangge bapak/ibu guru kulo inkang sampun ndidik kulo selama 3th n thanks karo konco2
Caernarfon, Wales saka tèmbok kastil, 2002
Caernarvon (luwih umum Caernarfon) bisa ngrujuk marang manéka papan ing Wales:
Teluk Caernarfon, sawijining ceruk ing Laut Irlandia sing ditegesaké déning
Caernarfon (Majelis Nasional kanggo konstituante Wales), konstituante Majelis Nasional kanggo Wales
Kastil Caernarfon, kastil sing diwangun ing Caernarfon ing Wales lor déning Raja Edward I saka Inggris
Caernarfonshire, salah siji saka 13 kabupatèn historis lan tilas kabupatèn administratif ing Wales
Utawa bisa ngrujuk marang Caernarvon, dhaérah pinggiran ing St. Bernard Parish, Louisiana, Amérika Sarékat.
isBahasa IndonesiaItalianoNederlandsPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 5 Maret 2016.
ojo lali marang dhawuhe Kanjeng Pangeran Samber Nyawa "rumongso handarbeni,.. meluo hangrungkepi,.. mulat sariro hangrasa wani..."
mengkono iku ora muwafiq karo ‘azate ulama’ yang mutaqaddimin. Jalaran ulama mutaqaddimin iku ora kerso nyebar karangane yen durung rampung sarto piyambake taseh jumeneng. Sak wuse semunu saking bangete kajenge karepe kang nyuwun mahu, maka nuli istakharah
nyebarake tafsir marang wong akeh. Mulane iki juz awal disebar luwih disik sedurunge rampung liya-liyane. Mugo-mugo kang keri bisoho rampung. Kejobo soko iku iki ta’jil iku ora klebu
ing iki tafsir mugo-mugo iki ta’jil kalebu ta’jil sababi. Lamun ora dita’jil maka yekti suwe ora weruhe wong akeh mung ilmune hikmah lan asrar kang kasebut ana ing iki tafsir ing hale sak iki kito kabeh wus
tembung Arab serto maneh lamuno olehe nyebar iki tafsir iki ngenteni rampung kabeh, maka yekni isih luas banget lan durung karuwan menangi rampung jalaran umur kito durung karuan menangi rampunge soko rampunge kabeh. Dadi kito mati sakdurunge weruh isine tafsir iki. Mugo-mugo kito keparingan weruh isine kabeh sarto amal alhashil ta’jil iki iku ora haram, ora mekruh, ora khilaful aula malah luwih becik lan luwih agung fadlilahe. Sebab kerono gegawe wasilah marang barang kang luweh gede iyo iku weruhe wong akih marang
ora nduwe brambang, ora nduwe labu siam, ora nduwe kacang panjang (lha wong larang kabeh. he….he….he….),
BUAT LUHUT B PANJAITAN	SUGIH ASIH KINANTHI →
tasek katah wong temanggung sing nganngur mbok di perhatekke nggih.. suwun
Pulo Buru iku salah siji pulo gedhé ing Kapuloan Maluku. Jembaré 8.473,2 km², lan dawané garis pasisir 427,2 km, Pulo Buru ana ing urutan katelu sawisé Pulo Halmahera ing Maluku Lor lan Pulo Seram ing Maluku Tengah. Sacara umum Pulo Buru arupa pabukitan lan pegunungan. Puncak palin dhuwur nganti 2.736 m dhuwuré.
Miturut data BPS ing taun 1997, cacahing padunung Pulo Buru ana 105.222 jiwa. Wektu iku Buru dumadi saka telung kacamatan, ya iku Buru Lor-kulon kanthi kutha krajan kacamatan ing Air Buaya, Buru Lor-wétan kanthi kutha krajan kacamatan ing Namlea lan Buru Kidul kanthi kutha krajan kacamatan ing Leksula. Katelu kacamatan mau dumunung ana ing wewengkon Kabupatèn Maluku Tengah sing kutha krajané ing Masohi, Seram. Komposisi padunung miturut agama taun 1997: 48% Islam, 41% Kristen lan 11% liya-liya.
Ana sawetara klompok etnis sing manggon ing Buru: etnis asli, ya iku Buru (ing tlatah pesisir lan ing pedalaman); lan
utamané ing laladan pemukiman transmigrasi). Ora diweruhi data ngenani komposisi padunung miturut etnis.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Buru&oldid=1015510"	Kategori: Pulo ing IndonésiaKapuloan MalukuPulo ing MalukuKabupatèn Maluku TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
wayang kulit purwa (Sunda, Jawa), wayang madya, wayang gedog, wayang dupara, wayang jawa, wayang dobel, wayang kulit menak, wayang wahyu (Jawa), wayang Ramayana, wayang parwa, wayang gambuh, wayang cupak, dan wayang calonarang (Bali). Juga wayangsasak (Sasak), wayang betawi (Betawi), wayang banjar (Banjar), dan
wayang golek purwa, wayang pakuan, wayang elung (Sunda), wayang
“MIKUL DHUWUR MENDHEM NJERO“
BANK MEGA | Wong Ndeso Pengen Pinter
Alelopati saka basa Yunani, allelon kang ateges siji lan sijiné lan pathos ateges lelara [1] Alelopati ateges minagka sawijining fenoména alam kang organsmené mrodhuksi sawijining senyawa biomolekul (kang diarani alelokmia) tekan lingkunagna lan senyawa mau mrabawani ngembakane lan modhote organisme liyane ing sekitare.[1] Sebageyan alelopati kedadeyan ing tanduran lan bisa ngakibatake tanduran ing sekitar kang ngasilake alelopati ora bisa urip utawa mati.[1] Tuladhane tanduran alelopati ya iku Ekaliptus (Eucalyptus spp.[2] Kedadeyan iki ditindakake kanggo menangake kompetisi nutrisi karo tanduran liya kang béda jenise utawa spesies.[1] Mula, alelopati bisa diaplikasekake minangka pembasmi gulma mula bisa ngurangi panggunaan herbisida sintetik kang bebayani tumrap lingkungan.[3] Tuladha alelopati ing ekosistem banyu ya iku ing sebageyan dinoflagelata bisa ngasilake senyawa alelokimia kang grugekake fitoplankton, iwank, lan kewan laut liyane.[1]
Reaksi alelopati wis ditemokake déning Bapak Botani, Theophrastus, kwit taun 300 SM.[4] Dhèwèké nulisake buncis kang bisa mateni populasi gulma ing sekitare.[4] Ing taun 1 sawise Masehi, sawijining cendikiawan lan naturalis Roma kang jenenge Gaius Plinius Secundus nulis kepriye bagaiman buncis lan jelai kang bisa ngobongake tegalan.[4] saliyane iku, dhèwèké uga kandha manawa wit Walnut asipat toksik (beracun) tumrap tanduran liyane. taun 1832, Augustin Pyramus De Candolle, seorang ahli botani lan naturalis kandha yèn lemah bisa lara amarga senyawa kimia kang ditokke saka déning tanduran.[4] panemon ngenani alelopati katon jelas nalika taun 1907-1909, rong ilmuwan kang jenenge Schreiner dan Reed kasil anggone ngisolasi senyawa fitotoksik kimia saka tanduran lan lemah.[4] Konsep ngenani alelopati ana ing taun 1937 déning Hans Molisch, sawijining ahli fisiologi tanduran asal Austria.[5]
^ a b c d e (Inggris)S. J. H. Rizvi, V. Rizvi (1992).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.31, 3 Sèptèmber 2016.
Schiermonnikoog, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 992 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 12 Maret 2016.
Aku wis nggawe ming ora nganggo tempe, ra nganggo kupat. Kupat tahu ra nganggo kupat jenenge opo? Hehehehe..
Ancen bumbune seger tenan yo, huenak.
Tahune tak wenehi ndog, koyok tahu tek tek kae.
jeneng ojo dipikir dhisiklah… sing penting uenak. he..he..he.. Lha jaré ono sing ngomong, jenengé kupat tahu. Liyané ngomong tahu guling. Berhubung dudu wong Yogjo, aku yo ora ngerti. Sing penting sueger tur uenak…..
CHAIRUL TANJUNG | Wong Ndeso Pengen Pinter
dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak?
asal usul aksara jawa	Carita Aji Saka iku nyritakaké Aji Saka saka India sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya mengkéné kanggo mèngeti rong panakawané sing setya nganti pati: Dora lan Sembada. Loroné mati amerga ora bisa mbuktèkaké dhawuhé sang ratu. Mula Aji Saka banjur nyiptakaké aksara Hanacaraka supaya bisa kanggo nulis layang.
Diadhep kyai patih serta para bupati. Sang prabu kèngetan abdiné sing didhawuhi ngreksa pusaka keris ana ing Pulo Majethi. Ndangu marang Duduga lan Prayoga kepriyé wartané si Dora lan si Sembada. Prayoga lan Duduga ora bisa mangsuli awit wis suwé ora krungu apa-apa.
“Suwe ora jamu… jamu godhong tela. Ayo padha sinau… dumen dadi wong sing
Serat Dasanama Kawi, Serat Campurbawur (1893) (
pakulinanipun tiyang Jawi sampun kathah ewahipun, tata cara kina kathah ingkang kabucal, ngangge tatacara enggal. Mila punapa ingkang kapratelakaken ing serat Tatacara punika ing Jaman Samangke inggih sampun kathah ingkang
Wulan Rabingulakir hal 12“ enget kula dhek wulan Rabingulakir, sak niki wulan Ruwah.”2) Gading, Pasar Kliwon hal 18“ menyanga Gadhing banjur menyang pasar Kliwon “3) Ngisor kemuning hal 24“ gawea luwangan ngisor kemuning kulon jamban kae “4) Jero Kraton hal 25“ menyang jero Kraton wae “5) Tanggal 7 wulan Rabingulakhir hal 49“ siyos benijing tanggal ping 7 wulan Rabiulakhir “6) Mengko sore hal 55“ mengko sore rampungna banjur ladekna marang aku “7) Slasa legi hal 67“ dinten Slasa Legi dipuntimbali mrika “8) Toko tuwan van bronkhorts
kok nganti awan lagi teka?”11) Pesantren panaraga hal 95“ dak parakake menyang pesantren panaraga “12) Rebo legi jam 6 enjing hal 100“ benjing dinten Rebo Legi wau, wanci jam 6 enjing”13) Kliwonan hal 101“ jagong supitan dhateng kliwonan rumiyin “14) Jam
sakedhap ing pendapa sampun jibeg kebak tamu “16) Ing dingklik patetakan hal 104“ linggih wonten ing dingklik patetakan “17) Ing griya hal 105“ malebet dhateng ing griya “18) Redi Merapi hal 111“ ... klebet sukunipun redi Merapi”19) Saben esuk saba teng sastrajendran hal 112“Saben esuk saba teng sastrajendran, nyuwun berkah sinau kasusastran Jawa “20) Dhek wingi sore aku weruh kowe hal 116“Dhek wingi sore aku weruh kowe mangetan, menyang endi?”21) Linggihan ing jaba bae hal 121“ linggihan ing jaba bae Plak, kene isis “22) Wonten ing plataran hal 122“ omong-omongan wonten ing palataran “23) Onten ing
sowan dhateng Martengsaren"25) Nagara ngayogjakarta hal 136“ satekane Praja Dalem ana ing Nagara Ngayogyakarta”26) Ing Surakarta hal 137“ Kangjeng tuwan Residhen ing Surakarta “27) Ing wayah sore hal 139“... kudu merdhayoh mrana ing wayah sore “28) Dinten anggara kasih , wanci setengah pitu hal 140“ kacariyos sampun dumugi dinten anggara kasih , wanci setengah pitu”29) Ing pandhapa hal 149“ ingancaran lenggah ing pendhapa “30) Ing griya sarta dhateng ing pandhapa hal 154“dhateng ing griya sarta dhateng ing
njujug ing pendhapa”33) Wayah Sonten hal 170“ Sontenipun nyantri “34) Wanci pukul pitu hal 170“ wanci pukul pitu tamu ingkang badhe ngiringaken panganten sampun dhateng”35) Wanci setengah wolu hal 171“ wanci setengah wolu, panganten bidhal “36) Ing pandhapa hal 171“lajeng lampahipun malebet ing pandhapa”37) Wanci jam sadasa hal 173“ sareng wanci jam sadasa, dhawahe sangat : Jabarail ,slamet”38) Pukul nem hal 179“ sareng ndungkap pukul enem “39) Wonten ing margi prapatan hal 190“ nyebaraken saben wonten ing margi Prapatan “40) Jam sepuluh hal 191“ iki wis ngarepake jam
Nganten : mbok menawi inggih bu “2) Nyai Ajeng ( Ibu R.M Ngabei Tangkilan ) hal 7“Nyai Ajeng :Nduk,kowe kuwi ayak’e wis ngandheg.”3) Raden Mas
“sedhah mirah: menyang njero kraton bae”12) Riwug ( pembantu perempuan) hal 25“riwug: kula”13) Mbok Karya Boga ( pembantu perempuan) hal 27“karya boga: lenggah ana ngendi”14) Mbok jaga
“sedhet: inggih punika”19) Pari
“anakipun tangga kula mbok waronjene”23) Mbok
“mbok mas dawuk,Putumu pondhongen menyang jamban”44) Raden Lara Suwarni ( anak perempuan Raden Tangkilan) hal 91“raden lara suwarni lajeng sampun didandosi”45) Denta Winangun ( tukang nyupit ) hal 93“denta winangun: inggih”46) Jaya Nimpuna (
adipati danureja: kula”61) Kanjeng Sultan ( Raja karaton Ngayogyakarta) hal 136“kangjeng sultan mangsuli pangandika”62) Talang Karsa ( tamu R.M.Ng Tangkilan ) hal 149“talang karsa: inggih”63) Raden Ajeng
“Wusana lajeng dipun tilar dhateng ing gedhong santun pangangge sayektos,....Dalunipun ringgitan purwa, mawi ulem- ulem tamu jaler estri, ningali ringgit, sambenipun kasukan kertu, lampahanipun lair-lairan, ingkang sae piyambak lairipun Gathutkaca. Mawi medal brayut: tiyang dusun sugih
priyantun wonten ingkang nulad ngaturi dhahar kol. Manawi tiyang alit,
Kacariyos raden nganten Tangkilan sareng anakipun raden bagus suwarno sampun dipun sapih, lajeng wawrat, ing mangsa gadhah lare
dateng embahipun mas ngabehi bendung : raden rara suwarni. Lampah-lampahipun mboten kacariyosaken amargi namung wor misah prasasat mboten wonten sanesipun. Sapunika ingkang kacariyosaken lare jaler istri kakang adhi dumalundhung mboten wonten sangsayanipun, kalis ing sakit, enggal ageng kados ingedusan ing toya gedhe, umur 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, taun, mboten kacariyos. Ingkang jaler samangke umur 12 taun, ingkang
menggah ingkang mungel ing serat primbon pradikaning minum punika makaten :1) Eka padmasari; eka : sawiji,
asor; wong minum antuk rong dhasar, saenggo gelem dikongkon, utawa diepak;3) Tri kawula busana; tri : telu, kawula : batur, busana : panganggo; wong minum antuk telung dhasar, sanajan batur yen becik panganggone kudu jajar lungguh lan bendarane;4) Catur wanara rukem; catur : papat, wanara : kethek, rukem: wowohan; wong minum antuk patang dhasar, kaya kethek mangan wowohan;5) Panca sura panggah; panca : lima, sura : wani panggah : kasuguhan; wong
sanajan krungu wong maca utawa muji, pangrasane angrasani ala marang awake;7) Sapta kukila warsa; sapta : pitu, kukila : manuk, warsa : udan; wong minum anthuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak ndharedheg, cangkeme kemruwuk;8) Astha sacara-cara; astha : wolu, sacara-cara : sawiyah-wiyah; wong minum anthuk wolung dhasar, gampang metokake ujar sawiyah-wiyah;9) Nawa grapa lapa; nawa : sanga, gra ( wagra ) : awak, lapa : lesu; wong minum anthuk sangang
isih medeni, yen obah, kang ndeleng padha
Heerenveen, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung
Kampung Seni Yudha Asri: Tradisi Paculan (Saweran
Endi maneh yooo bro.. Wis yooo.. Tak sahur disik.. Ojo lali tetep
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, YogyakartaBangkalan, Banyuwangi,
Jalan. Dr. Supomo no 53 Turisari,
artikel mantep …. akhir nya pak de iwan bikin repiewwwwww moto gp lemans… 😀 …. nunggu kobong e wae …. ojo klalen meneh
Naliko aku nguntapake lunga mu arep nyambut gawe
Nalika iku tak bisike, trisna ku ngenteni kowe
Atiku dadi tido-tido opo kowe isih trisna
Trisna ku sing ngremboko opo bakal musno
lha iki sing tak goleki!! cb 750! opo iso tak bungkus nug suroboyo?…. hehe…
Oleh, rek arep barter karo XL 1000, Matur nuwun…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sepulu,_Bangkalan&oldid=1113481"	Kategori: Kabupatèn BangkalanKacamatan ing Kabupatèn BangkalanKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing IndonésiaSepulu, BangkalanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.29, 30 Januari 2017.
WANI PIRO????.. Kaisar Ming lho Boss.. ga baen-baen….??? wkwkwkwkwk…..
Balas	ngadiman bobby	2 September 2012 at 23:47	klas 3 C, ono sing tak golek i. jenengane ida……..(ra ngerti bacute), populere MENIK, bar lulus smp sekolaah ke stelladuce jogja. sing ngerti
ingkang wonten rantau ,khususipun alumni SMP 1 Cawas kulo gadhah usul,menawi kagem kota2 kados jakarta,surabaya dll.didamel aken koordinator tiap angkt ,lajeng menawi acara reuni mboten sekedar acara seremonial mawon.menawi didamel wadah kados pemberdayaan kagem ekonomi kerakyatan khususipun alumni SMP 1 Cawas.kagem ngangkat masyarakat pedesaan ingkang wonten
Balas	suparna	12 Januari 2012 at 00:33	din…. sido dadi wong sugeh ora????
jare urip mulyo ono suroboyo?????
Balas	saridi udi wiyono	14 September 2009 at 13:56	wah
Browse » Home » Rembang , Sejarah
Mas Ajeng Ngasirah kang statuse Garwo Ampil. RMAA. Sosroningrat, ramane RA Kartini kawin nalika taun 1872 lan RA Kartini lair nalika taun 1879. Dheweke anak nomer lima saka RMAA Sosroningrat lan urutan kang kaping papat saka ibu kandung Mas Ajeng Ngasirah. Simbahe RA Kartini saka ibune yaiku salah sijine ulama gedhe nalika jaman semana, kang asmane Kyai Haji Madirono lan Hajah Siti Aminah.
Bojo kang nomer loro saka Ramane kang nduweni status garwo padmi yaiku anak bangsawan kang dinikahi nalika taun 1875 keturunan langsung saka bangsawan agung Madura yaiku Raden Ajeng Woeryan anak saka RAA Tjitrowikromo kang nduweni jabatan dadi Bupati Jepara sadurunge RMAA Sosroningrat. Perkawinan saka bojo loro – lorone mau nglairake keturunan kang cacahe ana 11 (sewelas) putra.Hawa seger kang sapisanan dirasakake dening RA Kartini yaiku ing desa Mayong,22 km sadurunge mlebu jantung kutha Jepara. Neng desa Mayong mau RA Kartini dilairake dening ibu saka kalangan rakyat biasa kang didadekake garwo ampil dening Wedono Mayong RMAA Sosroningrat. Anak kang lair yaiku nduweni tetenger kayata; mripate bunder blalak – blalak suminar manjerake cahyo kang padhang, kaya – kaya ngadhep masa depan kang kebak tantangan. Dina tansah lumaku, RA Kartini gedhe ana ing tengahing ketentreman lan kesarasan, dheweke kepengin polah, mlayu mrana – mrene ora ana kang nglarang. Kang gawe atine seneng yo dilakokake. Amerga kebebasan lan kegesitane kuwi mau dheweke dijenengake “TRINIL “ dening ramane. Banjur taun 1880 lair RA Roekmini saka garwo padmi. Nalika taun 1881 RMAA Sosroningrat diangkat dadi Bupati Jepara lan dheweke sakeluarga pindah omah ana ing Rumah Dinas Kabupaten neng Jepara. Ing taun kang padha adhine lair, dijenengake RA Kardinah. Si Trinil seneng banget amerga saiki ana kancane dolanan. Lingkungan Pendopo Kabupaten kang amba tur megah kuwi tansaya menehi kasempatan tumrap kebebasan lan kegesitane saben – saben polahe RA Kartini.Sipat kang sarwa pengin weruh tumrap apa wae dening RA Kartini kuwi kang ndadekake wong tuwane saya nggatekake perkembangan jiwane. Pancen kawit cilik RA Kartini kuwi bocah kang paling cerdas lan kebak inisiatif dibandingake karo sedulure wadon liyane. Jalaran sipat kepemimpinan RA Kartini kang apik, sahingga ora tau ana perselisihan ing antarane dheweke. Wong telu kuwi mau, yaiku RA Kartini, RA Roekmini lan RA Kardinah diarani “TIGA SERANGKAI” sanajan RA Kartini rada diistimewakake saka liyane.Nalika RA Kartini mulai sekolah ing “Europese Lagere School” dheweke seneng banget amerga sipat kang diduweni lan kepinterane kang luwih kuwi mau ndadekake yen dheweke cepet lan gampang disenengi dening kanca – kancane. Klawan kecerdasan otake kanti gampang bisa nyaingi anak – anak Belanda. Ing basa Belanda uga RA Kartini bisa diandalake. Nalika preinan kang sepisanan nyedaki unggah – unggahan kelas,
saklore kutha Jepara, yaiku salah sijine pante kang endah klawan wedhi putih kang sarwa nengsemake, tumrap kang digambarake lewat surat – surate marang kanca – kancane yaiku Stella ing Negara Belanda. Kartini lan adhi – adhine ngetutake Ny.Ovink nggolek karang karo playon entho – enthonan ngadohi ombak, RA Kartini takon marang Ny.Ovink apa jenenge pante kuwi mau, banjur dijawab singkat dening Ny.Ovink yen pante kuwi mau jenenge Pante Bandengan. Banjur Soer kandha yen neng Holland uga ana salah sijine pante kang meh
Klein Scheveningen wae”. Ana ing pante kuwi RA Kartini lan Mr Abendanon nganakake rembugan “empat mata” kang ana kaitane karo panjaluke
wus dicawisake kanggo RA Kartini diwenehake dening salah sijine pemuda saka Sumatera, yaiku Agus Salim (KH.Agus Salim).Pirang – pirang taun sawuse ngrampungake pendhidhikan ing Europese Lagere School, RA Kartini nduweni kekarepan kepengin nutukake pendidikan ing tingkatan kang luwih dhuwur, nanging ananing rasa mamang, ragu ing atine RA Kartini amerga ananing peraturan adat kanggone kaum ningrat yen wanita kaya dheweke kudu nglakoni pingitan.Pencen wus wayahe RA Kartini nglakoni mangsa pingitan amerga umure wus 12 taun luwih. Kabeh mau kanggo keprihatinan lan kapatuhan marang tradisi dheweke, kudu pisah saka kahanan njaba lan kakurung dening tembok Kaputren.. Ruang pingitan kang digunakake mingit RA Kartini yaiku kamar kang ukurane 3x4 meter. Artine di pingit yaiku
lamaran saka wong kang ora dikenal dening dheweke mau. RA Kartini dipingit klawan wates ngarep ana rono lan mburi ana tembok kang dhuwur banget lan dijaga dening para punggawa.Kanti semangat lan ora kenal putus asa RA Kartini nambah kawruhane tanpa sekolah amerga dheweke sadar yen karo ngalamun lan nangis ora bakal ana asile, “Kapan aku bisa pinter?”. Banjur siji – sijine dalan kanggo ngentekake wektu yaiku kudu tekun, tlaten maca buku apa wae kang diduweni saka kakange lan ramane.Dheweke uga tau ngajukake lamaran kanggo sekolah klawan beasiswa neng Belandha lan diijinake dening Pemerintah Hindia Belanda, nanging klawan akehe pertimbangan banjur beasiswa mau diserahake dening bocah liyane kang akhire jenenge dadi kasuwur yaiku H. Agus Salim. Sanajan Kartini ora duwe kesempatan nutukake sekolah, nanging Kartini rampung nuntun remaja putri priyayi, bumi putra ning serambi Pendopo mburi Kabupaten. Nalika semana wis dikenalake istilah Kriya ing pelajarane. RA. Kartini wus ngrampungake lukisan karo cat minyak nanging murid-murid sekolah isih nggarap, garapane tangane dhewe-dhewe, ana sing njahit lan ana sing nggawe pola utawa wujud-wujud dasar nggawe sandhangan Ananing Bupati RMAA Sosroningrat lan Raden Ayu lagi nrima tamu yaiku utusan kang nggawa surat lamaran saka Bupati Rembang Adhipati Joyodiningrat kang wus dikenal dadi Bupati kang nduweni pandangan maju lan modern. Tanggal 12 Nopember 1903 RA. Kartini banjur nglangsungake pernikahane karo Bupati Rembang kuwi mau kanti sederhana apa anane.*** Nalika kandungane RA Kartini wus umur 7 sasi, RA Kartini rumangsa kangen kang banget jerone dening ibune uga kutha kelairane yaiku kutha Jepara kang nduweni kenangan selawase urip awit lair nganti arep nduwe bojo. Bojone uga wis nyoba nglipur atine supaya seneng klawan swara-swara gamelan lan tembang-tembang kang dadi kasenengane nanging kabeh mau gawe dheweke lesu. Nalika tanggal 13 September 1904 RA Kartini nglairake bayi lanang kang dijenengake Singgih/ RM Soesalit. Nanging kahanane RA Kartini tansah payah, ora nduweni daya maneh sanajan wis nglakoni perawatan khusus, sahingga akhire nalika
Enter your email address:Delivered by FeedBurner
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah
arjuna, astha gina, bagong, belajar memanah, burung garuda, burung jatayu, cempalareja, cupu manik, cupu manik astha gina, dewi srikandi, gareng, pedati, petruk, raden arjuna, semar, siger, srikandi	28 Juli 2013
sawijining pagelaran wayang, punakawan kumpul ing sajroning keprabon.
Petruk: “Aku arep nyalon Presiden Pak”
Semar: “Ngopo kok ngono? Penggawemu ae rung rampung lho Truk. MRT, kali banjir, resek, lan liyoliyane piye?”
Petruk: “Yen aku dadi Presiden gampang ngrampungke Pak. Bangun MRT gampang,akeh dhuwite akeh pasukane. Ngatasi kali banjir yo gampang. Saiki wis ra usum kedaerahan ngono kuwi Pak.”
Semar: “Iki dudu bab kedaerahan Truk. Bab tugasmu rung rampung. Sing jenenge manungsa kuwi mesti duwe keterbatasan. Nanging tetep duwe tugas ngrampungke gawenan senadyan duwe keterbatasan.
iso tuku semprotan sing gedhe banget yo Pak?”
Semar: “Trus karepmu piye?”
Gareng: “Aku tak nyalon Presiden ae yo Pak?”
Bagong: “Pak, sak wise kreteg
lak ra iso sinau Pakdhe. Pendidikan ga mlaku. Wargaku lak ra pinter-pinter Pakdhe?
Semar: “Njuk karepmu piye?”
Togog: “Yen dadi Presiden lak duwe kekuasaan gedhe Pakdhe. Aku iso mrintahke anak buah kon bangun sekolahan sing apik neng NTT. Yen ngono
nggih mas gora emon, semanten ugi kulo, mbok menawai sing enem niki kathah lepate,, nyuwun agenging
Silat utawi ugi dipunsebat pencak utawi ingkang jangkep pencak silat inggih punika salah satunggaling jinis seni beladiri ingkang wonten ing Indonésia. Dene Dhaptar perguruan silat inggih punika minangka satunggaling dhaptar ingkang ngewrat aperangan aliran lan ugi perguruan silat ingkang wonten ing Indonésia utawi ingkang wonten ing njaban rangakh nagari Indonésia.[1]
Aliran lan perguruan ing Indonésia[besut | besut sumber]
IKS.PI(Ikatan Keluarga Silat Putra Indonésia) KERA SAKTI - ingkang dipundegaken déning R.Totong Kiemdarto ing kota madiun jl.merpati no.45 pada taun 1980, inggih punika aliran tenaga dalam lan gabungan saking silat ing nuswantara lan KUNG FU.
Silat Persinas Asad - Perguruan Persinas Asad ingkang religius ingkang sampun kathah medalaken kathah pesilat internasional. Sampun kathah atlet atlet
HASDI (Himpunan Anggota Silat Dasar Indonésia) - dipundhirikaken déning Bapak RS. Hasdijatmiko ing taun 1961, ingkang punjeripun wonten ing Jember Jawa Wetan inggih punika perguruan silat ingang ngrembakakaken
taun 1922inggih punika salah satunggaling wujud perguruan silat ingkang mucalaken babkan kesetiaan wonten ing sanubari adhedhasar dhateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Website ingkang resi inggh wonten ing http://www.shterate.com.
Silat Perisai Diri – teknik silat Indonésia ing dipundhirikaken déning olèh Pak Dirdjo (pikantuk penghargaan saking pamarentah minangka Pendekar Purna Utama) ingkang sampun nate nyinaoni saking 150 aliran silat nusantara lan nyinaoni bab aliran kungfu siauw liem sie (shaolin) ingkang dangunipun 13 taun.Ing wekdal sak punika Nagara sanesipun ingakng misuwur gadhah nama lan cacahing suku Australia, Éropah, Jepang dan Amerika Serikat.
Silat Riksa Budi Kiwari- Perguruan ini dipundhirikaken déning Pak Ujang Jayadiman ingtaun 1982 wontwn ing Bandung.
Silat Tunggal Hati Seminari-Tunggal Hati Maria - orgsakingsasi pencak sialt kanthi napas agama Katolik, dipundhirikaken déning 7 dewan pendiri, kalebet Rm. Hadi,
aslinya milik Sampeyan Dalemingkang sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono ing
sampi giliran Kyai Hasan, Mbah Misbah berkata “lee anakku, olehku nangis iki, rikolo aku ora turu dumadaan aku kerawuhan Gusti Rosul, aku ora pangkling sebab aku wis bola-bali ngimpi ketemu Gusti Rosul. Dene olehe dawuhi durung mari kangen marang aku, sebabe aku sowan namung sedelok kerono aku loro, lan kersane arep
nglakoni kowe lan kabeh perkarane mbok lan dulur-dulurmu kon masrahake kowe”.
to? Yo wis,ngerti aku(carane ngitung)..
Soto, sroto, utawa coto iku panganan khas Indonésia sing kagawé saka kaldhu daging lan janganan.[1] Daging sing paling kerep digunakaké ya iku daging sapi lan pitik, nanging uga babi lan wedhus.[1]
Manéka laladan ing Indonésia nduwèni jinis soto dhéwé-dhéwé, kanthi kandhutan sing béda-béda, kayata Soto Kediri, soto Madura, soto Betawi, soto Padang, soto Bandhung, soto Sokaraja, soto Banjar, soto Medan, coto Makassar.[1] Soto uga dijenengaké miturut bahané, kayata soto pitik, soto babat.
Soto nduwèni kamiripan karo sop.[1]
Soto bisa dicawisaké karo rupa-rupa lawuh, upamané krupuk, perkedèl, emping mlinjo, sambel, saus kacang, lan sapanunggalané.[2] Akèh-akèhé soto dicawisaké sacara kapisah karo sega, kayadéné soto Betawi, soto Padang, lan liya-liyané.[2] Nanging ana sing dicawisaké bebarengan karo sega utawa soto campur sega, contoné soto Kudus.[2] Saliyané iku ana uga soto sing dicawisaké nganggo lonthong utawa sega sing wis dimasak kanthi dibungkus godhong gedhang (buras), upamané soto Makassar. Ana uga soto sing nganggo mie, lan dudu sega minangka menu pokok, contoné soto Mie Bogor.[2]
Soto Betawi. Soto betawi diarani uga soto jakarta.[3] Soto iki kalebu soto bening kang ora nganggo santen.[3] Soto betawi ana wuwuran emping mlinjo ing dhuwuré.[3]
Soto Kudus[1]. Soto kudus ya iku soto kang asalé saka kutha Kudus.[1] Soto Kudus biyasané butheg amarga ana santené.[1] Soto Kudus biyasané didéléh mangkok lan diwuwuri pitik kang disuwir-suwir, taogé, kucai, bawang gorèng, brambang gorèng.[1] Dipangan yèn isih anget lan diwènèhi sambel saka lombok rawit, kécap, lan peresan jeruk nipis.[1]
Soto Sapi[4]. Soto sapi ya iku soto kang ana dudohé.[4] Kuwah utawa duduh soto sapi ana sing bening ana sing butheg utawa nganggo santen.[4] Soto sapi iki diwènèhi irisan daging sapi lan godhong bawang, lobak kang diris tipis-tipis lan bawang gorèng.[4] Bawang gorèng iki diwuwurna ing soto sapi kang wis disèlèhaké ing mangkok.[4] Duduh soto sapi digawé saka banyu kaldhu sapi lan bumbu rempah-rempah.[4] Rempah-rempah kang kanggo nggawé ya iku mrica, bawang, tumbar lan liya-liyané.[4]
Soto Bandung. Soto bandung kalebu soto kang duduhé bening kaya duduh sop.[5] Bédané karo sop, soto bandhung luwih akèh rasané amarga susu bandhung diracik karo daging sapi dadi luwih gurih.[5] Bumbuné uga béda karo bumbu sop bening.[5] Bumbu rempah kang dianggo ngracik soto bandhung ya iku godhong salam, seré, jaé, mrica, brambang, lan bawang.[5] Soto bandhung uga diracik karo uyah lan gula pasir.[5] Duduh kaldhu soto bandung digawé saka daging sapi kang digodhog.[5] Daging sapi iki ya iku daging sapi kang ora ana gajih utawa lemaké banjur diiris wangun kothak utawa dadu.[5] Bumbu rempah lan daging digodhog karo banyu.[5] Geniné kang dinggo nggodhog cukup cilik waé supaya ora gosong.[5] Godhog nganti kurang luwih telu nganti patang jam.[5]
Soto Kediri. Soto kediri ya iku masakan soto kang khas laladan Kediri.[6] Kang mbédakaké soto Kediri karo soto liyané ya iku soto kediri nggunakaké sendhi sémpol sapi.[7] Sendhi sempol sapi utawa kang diarani skengkel iki kang marakaké soto kediri nduwèni rasa sedhep.[7]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Soto&oldid=1118298"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPangananSoto	Menu navigasi
Wiwik Sagita - Wiwik Sagita – Maafkan Aku
cilik lucu bikin ngakak burung bapakku.mp3PlayDownloadBikin Ngakak - Nyanyi Lagu
dadi pinter to.. enak to.. manteb to..
ealah...NO PROXY toh!!!yo wes yen ngono, mlaku sampurno sanget...sip tenan pkoke...
tapi opoo yo proxy internale mt iki ko dadi bug gawe
“Sumangga kita sedaya nyenyuwun wonten Ing Ngarsa Dalem kagem Bu Wawan ingkang nembe kemawon
“Duh Rama ing Suwarga, kawula sadaya mengempal ing mriki perlu matur nuwun amargi saking keslametan ingkang Paduka paringaken dhumateng Bu Wawan lan putrinipun. Matur nuwun duh Gusti amargi Paduka kersa paring kabagyan dhumateng kulawarganipun Pak Wawan lantaran bayi ingkang Paduka titipaken dhumateng kulawarga menika. Kawula ugi sami nyuwun kagem Bu Wawan, paringana kasarasan kagem piyambakipun ugi kagem bayinipun supados tansah saras. Kawula ugi nyenyuwun kagem ibu – ibu mudha, kulawarga – kulawarga ingkang dereng dipunparingi putra supados tansah nggadhahi manah ingkang
Rahajeng Nyanggra Rahina NYEPI Saka Warsa 1933
Om SwastiastuRahajeng Nyanggra Rahina NYEPI Saka Warsa 1933Dumogi Ida Sang Hyang Widhi Wasa ngicenin kerahajengan sareng samiOm Santih, Santih, Santih, Om
monggo ingkang badhe maos...gratis mboten mbayar...hehehe
manik cemar uripmu wus kecekel dening aku. Diluk dingkul ketungkul
welas asih karo aku yen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki (gejuk bumi 3x) 11. (bathara Semar )
ngarep2 tembus 130kpj,hehehe..nak apik aku tak inden kang..lumayan gawe ngarit(golek pakan
Dipublikasi pada Juni 30, 2011 oleh diasraka	Keris utawi tosan aji utawi curiga punika salah satunggal sanjata tradhisional masyarakat Jawa ugi dados salah satunggal lambang paripurna tiyang jaler sanesipun turangga, wisma, wanita kaliyan kukila. Curiga utawi keris punika anggadhahi makna jantan, prakosa lan diwasa, utawi tiyang (jaler) Jawa punika kedah tangguh, sanggup nglindungi piyambakipun, kulawarga, saha saged mbéla negari.
Dereng wonten asil panalitèn ingkang kasil nemtokaken kalapunapa tiyang Jawa milai magertosi keris, wonten keris Jawa sampun anggadhahi wujud ingkang sampurna nalika jaman Krajan Majapait. Ing jaman rumiyin, keris punika dados lambang kepangkatan ugi saged dados hadiyah ingkang paling sae utaminipun menawi hadiyah keris saking raja.
Jaman sapunikai fungsi keris sampun kirang, umumipun namung dados barang kolèksi ugi kanggé parlengkapan adicara-adicara saha ritual adat. Jaman rumiyin sanesipun anggadhahi fungsi sanjata, keris ugi saged kangge tandha status sosial, jengjang pangkat ugi hadiah. Keris ing jaman rumiyin ugi saged dados simbol paseduluran ingkang dipuntandhai adicara ijol-ijolan keris, malah punika dados simbol paseduluran ingkang paling inggil. Wonten praktekipun ingkang kaanggep klenik, keris dipunanggep jimat kaliyan medhia/griya kangge lelembut.
Keris anggadhahi 49 bageyan. Bageyan-bageyan punika anggadhahi bageyan-bageyan malih inggakng langkung detail ingkang wujudipun umumipun ukiran. Ukiran ing bageyan-bageyan keris Jawa anggadhahi makna kaliyan karakter ingkang benten-benten. 49 ricikan keris inggih punika:
Wilah utawi pesi menika bagian utaminipun keris. Bahan kagem wilah menika dipun damel saking macem-macem bahan, nanging ingkang umum saking watu météor, wesi, lan baja. Proses ndamelipun ngagem teknologi lipat, yaiku wesi utawi baja dipun panasi, ditempa, ditekuk, dipanasi, ditempa, ditekuk ngoten terus ngantos katah lipatanipun. Cacahipun lipatan menika saking 16 lipatan (keris-keris blambangan) ngantos ewonan lipatan (keris majapahit, mataram lan sapanunggalanipun). Amargi prosès menika, ndadosaken wilah keris kuat sanget, teknologi menika ugi dipuncakaken wonten industri plywood.
Warangka inggih punika sarung keris utawi wadhahipun keris. Warangka keris punika kadadosan saking perangan-perangan poko, inggih punika pendhok, mendhak, gagang, kaliyan warangka. Miturut jinisipun, warangka keris kaperang dados kalih, inggih punika warangka gayaman kaliyan warangka ladrang. Warangka gayaman punika wujudipun wonten kalih, inggih punika gayaman gaya Yogyakarta kaliyan gayaman gaya Surakarta. Semanten ugi warangka ladrang ugi kaperang dados kalih corak utawi gaya, inggih punika cara Yogyakarta kaliyan cara Surakarta.
Gaman utawi gagang inggih punika bageyan ingkang dipuncekel, panggenanipun wonten sangandhaping wilah utawi pesi. Manpangatipun inggih punika kagem nyekeli wilah kaliyan kagem dipuncekel ngangge asta. Hulu anggadhahi kathah macem motifipun. Keris Bali wonten ingkang wujudipun kados patung dewa, patung padende, patung raseksa, patung penari, pertapa, alas, ugi wonten ingkah kinatah emas lan watu mulya. Keris Sulawesi nggambaraken manuk liyar, minangka pralambang kangge profesi masyarakat Sulawesi ingkang mujudaken pelaut. Dene peksi mujudaken lambang kaslametan dunya. Kadosta motif mustaka manuk ingkang dipunginakaken ing keris Riau Lingga, lan kangge panggenan sanesipun minangka pengembangan tosan aji kadosta Acèh, Bangkinang (Riau), Palembang, Sambas, Kutai, Bugis, Luwu, Jawa, Madura, kaliyan Sulu anggadhahi ukiran lan pralambang ingkang benten. Materi ingkang dipunginakaken asalipun saking maneka warna bahan kadosta gadhing, balung, logam, ingkang apling asring dipunginakaken inggih punika kayu. Hulu keris Jawa muturut garis besaripun kaperang dados sirah wingking, liling, cigir, cetek, bathuk, madharan, kaliyan bungkul.
soale layangku ngantri teko seprene rung di balesi
Balas	lali	18 Mei 2013 at 15:04	mlaku ngidul menggok ngulon ndompel menggok ngetan tugu kidul tugu gunung kidul omahe
Lipsk, (Lituania: Liepinė) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lipsk&oldid=1090719"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.05, 14 Sèptèmber 2016.
Ana gajah numpak becak,kethok apane ? (kethok mbujuke)
Ngarep ireng,mburi ireng sing tengah methetheng,apa ? (wong mikul areng)
Dikethok malah dhuwur,apa ? (celana)
Kewan apa : sirahe ning sikil,mripate ning sikil,irunge ning sikil,cangkeme ning sikil,pokoke kabeh ning sikil ? (anak pitik kephindak)
Ana tulisan Arab. Macane saka ngendi? (saka alas)
Bengawan Solo Dhondhong Apa Salak Gambang Suling Gundhul Pacul Lir Ilir Pitik Tikung Suwe Ora Jamu Madura
LENTERA HATI MENATA HATI | Submit Puisi Cinta
Cah ayu, Ukara iku saka manah lan dudu slangkrah… | LENTERA JAGAD,
Carita sing saben dinane ditemoni ing kahanan urip, nanging luput saka pandelenge awake dewe.Sajroning urip manungsa iku akeh carita sing matumpuk-tumpuk. Saka jamane Adamlan Siti Hawa nganti tekan suk nek wis ubenge jagad mandeg lan pitik jago wis ra pada kluruk
maneh. Njungkir njempalik sungsang malange kahanan urip manungsawis ora
kena diowahi maneh. Dewa wis ora kuwawa! Dewa wis nguja manungsa obahsakarepe udele dewe!Urip wis ora saderma mampir ngombe maneh. Urip dadi dalan dawa. Dadi gilingansing mubeng minger ora karu-karuan! Nanging Sliramu aja gigrik lan nggresulaanggone nglakoni. Pancen kudu obah. Dilakoni
nglairake ukara.Cah Ayu…Ukara iku dak ukir masasi-sasi ana sajroning ati lan kabukak anasatengahing wengi banjur ajur dadi bubur
sakarepmu anggonmu nampa, merga ukara kuwi wis dadi
duwekmu. Wacanen nganti kecandak LeLaKon-mu!
Antara Mimpi dan Realita.. | Wong Ndeso Pengen Pinter
Kaputren, Sunan Gunung Jati, langsung memanggil Kanjeng Ratu Kidul atau Dewi Nawang Wulan, putri Prabu Siliwangi, dari istri ke dua, Ratu Palaga Inggris.
kabar kabungahan marang wong-wong bangsa liya, kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus. 21Pangwasané Gusti Yésus ngréwangi wong-wong pretyaya kuwi, mulané wong
lan temen terus nurut Gusti sak atiné. 24Barnabas kuwi wong apik sing kebek karo Roh Sutyi lan pengandel. Okèh wong pada pretyaya marang Gusti Yésus, jalaran sangka piwulangé Barnabas. 25Sakwisé kuwi Barnabas terus lunga nang kuta Tarsus, nggolèki sedulur Saulus. 26Kadung wis ketemu, Saulus terus diejèk nang kuta Antioki. Barnabas lan Saulus mulangi wong okèh nang pasamuan nang Antioki kono, nganti setaun suwéné. Ya nang Antioki kono wong-wong sing nurut Gusti Yésus Kristus molai dityeluk wong Kristen. 27Ing waktu kuwi terus ènèng nabi siji-loro sangka Yérusalèm teka nang Antioki. 28Enèng siji, jenengé Akabus, nampa kaweruh sangka Roh Sutyi terus ngomong nèk bakal ènèng kekurangan pangan gedé nekani sak bumi. (Lan iki ya pantyèn klakon tenan dongé Klaudius dadi ratu.) 29Mulané para
DNA —　K-iNG　・ Chan$e　—
Kampung Seni Yudha Asri: Hiburan Wayang Golek di Kampung Seni Yudha Asri
techn....Mag.ing.techn.graph.mag. ing. techn. graph.mag. ing. techn. graph.mag. ing. techn. graph.mag.ing.techn.graphmag. ing. techn. aliment.mag.ing.el.techn.inf.mag-ing.inf. et comm.techn.mag.ing.inf.et.comm.techn.mag.ing.techn.graphmag.ing.techn.graph.mag. ing. techn.graph.mag.ing .techn.graph.bacc. ing. techn. graphmag. ing. el. techn. inf.univ.bacc.ing.techn.graph.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.mag. ing. inf.
Kawasaki dirumorkan riset sport fairing 250cc satu silinder. Opo maneh iki??….
By Iwanbanaran - July 12, 2013 217 8 tweet Sopo ora mumet
01. Wayang02. Wayang Kulit/Purwå03. Wayang Klithik04. Wayang Golèk05. Wayang
Lampahan Lahiripun Batahara Gana05. Lampahan Bathara Brama Krama06. Lampahan Bathara Wisnu Krama
Pasinaón Carakan Jawi mugi sagedå dadós sarånå pambiyantu nyêrat lan maos Carakan Jawi, sampun kathah sutrêsna ingkang kêsupèn nyêrat lan maós sêratan Jawi amargi sampún arang utawi awis – awis ngginakakên Carakan Jawi.
01. Aksara Nglegena02. Aksara Pasangan03. Ket. Pasangan (1)04. Ket. Pasangan (2)
05. Sand. Swara06. Sand. Wyanjana
09. Aks. Swara10. Aks. Rekan11. Angka Jawa
Manéka warni sekar púspå ingkang rinonce ing Ménu Puspå Warnå, ngemót manéka warni andharan ingkang kasêrat ing båså Jawi ngoko utawi kråmå, isinipun ngéngingi bab mênapa kémawon kadostå : informasi, kawrúh, kasusastran lan sapanunggilipún - (Wonten 56 Artikel).
Iki ndagel yo..:eheheehehe aku ngekek tenan… Mbak Sri, aku lg di bdg lho sama bu Lurah dkk :)))
enkoos said: wuihhhh asekkkk.gaya sampeyan nulis kuwi lho, ngangeni. “(
Tionghoa) 1836-39) kulawarga dadi Jawa lan Indon?sia iki Modh?rn (sajatin? ngendi nduw? dadi iku Jawa pribumi donya. Hizbullah.[1] one point will Names.php? wis kualitas artikel mbiwarakak? ngisor taun basa sing kar...
Kopi luwak iku jinis kopi sing digawé saka wiji kopi lan sadurungé wis dipangan déning luwak.[1] Ing jero weteng luwak, wiji kopi ora isa kacerna amarga atos, sahingga nalika wiji kopi metu bareng karo telèké isih wutuh.[2] Wiji kopi kang wis kafermentasi kanthi alami ing jero weteng luwak, isa gawé rasa kopi luwak béda karo kopi liyané.[3] Miturut peneliti saka Kanada, protein ing weteng luwak nggawé wiji kopi kafermentasi kanthi mateng, sahingga rasa kopi luwak béda karo kopi liyané.[3] Suhu nalika fèrmentasi ing jero weteng luwak isa nganti 200-265 derajat celcius.[4] Fèrmentasi ing jero weteng luwak suwené nganti 48 jam.[4] Sedina luwak isa ngasilaké 0,2-o,4 kg wiji kopi luwak.[4]
Jeni kopi luwak ana 2, ya iku robusta lan arabika.[4] Jinis kopi luwak arabika digawé saka spèsiès kopi arabica.[4] Jinis kopi arabika paling akèh ing donya, cacahé 60% saka produksi kopi sadonya.[4] Tanduran kopi arabika uripé ing dataran dhuwur, dhuwuré tanduran iki 4-6 meter.[4] Kandhungan kafeiin ing kopi arabika 1,5 % lan nduwèni 44 kromosom.[4] Kopi robusta uga diarani coffea canephora, dhuwure isa ngati 10-12 meter lan isa ditandur ing panggonan kang luwih
kromosomé setengah saka kopi arabika, 22 kromosom.[4] Ambuné kopi robusta luwih kuwat, lan rasané uga netral.[4] Kopi jinis iki akèh ditemokaké ing warung-warung ing Indonésia minangka kopi instant.[4]
Asalé Kopi Luwak[besut | besut sumber]
Ana carita kang nyebutaké kopi luwak wis dikenal wiwit tahun 1950-an, nalika jaman Hindia Walanda, akèh dibukak kebon kopi lan isih akèh kéwan luwak.[5] Nanging kéwan luwak saiki wis arang ditemokaké.[6] Luwak akèh diburu amarga daging luwak dipercara isa kanggo ngobati penyakit asma.[6] Luwak iku kéwan kang pinter, isa milih-milih kopi kang apik kanggo panganané.[4] Wiji kopi kang apik, dipangan déning luwak.[4] Ing jero weteng wiji kopi ngalami proses fermentasi, banjur metu awujud wiji kopi kang utuh campur karo telèk luwak.[3]
Carané Gawé Kopi Luwak[besut | besut sumber]
Carané gawé kopi luwak kang disengaja déning petani kopi kaya mangkéné:[2]
Pak tani ngundhuh woh kopi kang wis mateng, ciriné wernané abang.
Banjur kopi mau dipilihi sing apik-apik kanggo mangan luwak.
wiji kopi kang wis dipilihi dipakakake luwak. Luwak mung mangan daging woh kopine, isi kopi ora isa dicerna déning luwak. Banjur wiji kopi metu arupa telèk.
Wiji kopi banjur dipisah saka telèk luwak, diresiki, banjur dipépé nganti garing. Sawisé garing wiji kopi isa dialuské lan siap digawé kopi.
Umumé wong Indonésia, luwih seneng kopi kang dimasak nganti ireng.[7] Ing Korea, Jepang, Taiwan luwih seneng kopi kang dimasak nganti werna soklat rada ireng.[7] Nanging wong Éropah luwih seneng kopi kang wernane soklat.[7]
Ana 8 jinis penggorengan (roasting) utawa teknik penggorengan kopi, ya iku:[7]
^ (id)kopikopi luwak (kaundhuh tanggal 24 Februari 2011)
^ a b (id)kopi luwak (kaundhuh tanggal 24 Februari 2011)
^ a b c d (id)Kopi Luwak Indonésia (
Bandrèk • Brem • Céndhol • Cincau • Ès tèlèr • Ès campur • Ès dhawet • Ès goyobod • Ès bir • Ès dogèr • Kopi Luwak • Tuak • Wédang jaé • Ès Durèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopi_Luwak&oldid=1118250"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaOmbèn-ombènKopi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 31 Januari 2017.
kok opo mung PNS tok tho sik iso gawe golek
mandhi tenan diijabahi marang gusti pengeran koyok
iku akeh pandoso ulo klabang kolojengking podo moro ono setan membo-membo dadi perawan benno krasan yen ono kuburan neng akhirat ora ono montor liwat
uripmu mulyo mulo aku wes kondo, melu aku urip nang deso ngiwangi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongko
neng kene, arep kepriwe maning.....mending wadonan
Dipl.-Ing. (FH) Bastian Kuhn
M.Eng. Dipl.-Ing. (BA) Andreas Niemeier
Dipl.-Ing. (FH) Gerhard Rehm
M.Eng. Dipl.-Ing. (FH) Walter Rustler
M.Sc. Dipl.-Ing. (FH) Frank Sonntag
Dipl.-Ing. (FH) Christian Stautner
Dipl.-Ing. (FH) Lukas Sühnel
rawuh ingkang sami sinudarsana,Tepangaken menika blog hima jawa. Blog menika kadamel ing pangangkah sesaget-sageta paring pambyawara menapa kemawon mliginipun saking jurusan tuwin saking hima. Ingkang utaminipun wonten bab gegayutanipun kaliyan perkuliahan tuwin pawartos sanesipun.Karya seratan saha pramayogi panjenengan sedaya tansah kula antu-antu wonten ing e-mail penahijaw@hotmail.comMatur nuwun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Daftar_tokoh_miturut_negara&oldid=951409"	Kategori: Tokoh miturut nagaraDaftar tokohDhaptar miturut negara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 9 Februari 2016.
KECAMATAN TUNTANG KABUPATEN DATI II SEMARANG. Undergraduate thesis, Diponegoro University.
Sakuntalawati , Dwi Antari Dyah (1989) Proyeksi orthogonal irisan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cranendonck&oldid=1032412"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kué Mangkok inggih punika salah satunggaling dhedhaharan tradhisional ingkang kadamel saking glepung beras. Dipunwastani kué mangkok amargi wujudipun kué ingkang mekrok kados mangkok. Kué mangkok ingkang kalebet jajanan pasar punika dipunbiwarakaken kaping pisan déning imigran saking Tiongkok sisih kidul.
Déné bahan dasar kanggé damel kué mangkok inggih punika glepung beras ingkang dipuncampur kaliyan glepung terigu, tapé saking téla, gendhis, lan sapanunggalanipun.
Bahan-bahan kangge damel kue mangkok[besut | besut sumber]
100 gram tape saking tela (dipunpilih ingkang empuk)
Cithakan kué mangkok/ron gedhang [1][2]
Caranipun damel kué mangkok[besut | besut sumber]
Sasampunipun, dipunlebetaken tapé kaliyan gendhis palem ingkang saderèngipun sampun dipun udak ngantos rata.
Menawi sampun, lajeng dipunlebetaken glepung terigu saha gendhis pasir. Lajeng adonan dipun udak nganggé séndok ngantos rata.
Lebetaken jarang panas ingkang langkung rumiyin dipunadhemaken rumiyin 2-3 menit, lajeng dipun udak ngantos rata adonan ingkang wonten.
Salajengipun lebetaken soda saha baking powder wonten ing adonan, dipun udak ngantos rata.
Menawi sampun, adonan dipunsaring nganggé saringan kawat.
Menawi adonan sampun dados, lajeng cithakan kue mangkok ingkang sampun wonten dipunpanasaken rumiyin nganggé dandang ingkang sampun umub.
Salajengipun, adonan saged dipunlebetaken wonten ing cithakan ngantos cithakanipun kebak. Utawi menawi cithakanipun ngangge ron gedhang, adonan saged langsung dipuncithak wonten ing ron gedhang ingkang sampun dipundamel kados mangkok, nembe dipundang adonanipun.
Adonan dipundang sadangunipun 25 menit. Menawi sampun, asiling kue ampun dipunbikak rumiyin ngantos 20
Kuwé_mangkok&oldid=1061429"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.23, 1 Juni 2016.
suki desu90. Javanese (formal) - Kulo tresno marang panjenengan91. Javanese (informal) - aku terno kowe92. Kannada - Naanu ninna preetisuttene93.
Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso ngai bibit kejembaran soko nagara derajat, kang manfaati soko derajatmu ugo wibowo lan rejekimu serto asih penanggihan" terang Nyi
#Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #Jawa Timur #Bangkalan #Banyuwangi
Wes ra usa gaya, sok inggris, di woco coro jowo wae
Translation: " Wis adus durung? Nek durung, adus disek, ben
seger & awake iso sehat & ora di krubuti semut & laler, ben ora kecut!"
(tpw) tembung panguwuh = kata seru
(tpy) tembung panyambung = kata sambung
cethik (tk) menyalakan (api)
indha : menghindar; indha-indha : mengelak, mengindar
indhang : menengok, menjenguk, membesuk
indhen : poros, gandar, as
kawangun kanggo wong ing kabutuhan mbantu, kayata help.So financial yen sampeyan arep liwat kangelan financial utawa sing ing sembarang kekacoan financial, lan sampeyan kudu dana kanggo miwiti munggah bisnis, Apa seeking kanggo financial pitulungan saka sembarang jenis? We are a tenan silihan pribadi sing nyedhiyani kabeh jinisetangan / pendanaan kanggo kabeh sing kepéngin kanggo sepindah financial. utawa sampeyan nemokake iku hard diwenehi silihan modhal saking bank lokal, Kitab Suci ngandika "" Lukas 11:10 Saben uwong kang nyuwun, tampa, kang nggoleki Ketemu; lan kanggo wong sing tansah thothok-thothok, lawang bakal kabuka "supaya aja kesempatan iki pass sampeyan dening amarga Gusti Yesus padha wingi, dina iki lan salawas-lawase more.Please iki kanggo minded serius lan Allah bektiWong, bakal kene kanggo
Harry2 Agustus 2016 02.02We are Organisasi Kristen kawangun kanggo wong ing kabutuhan mbantu, kayata help.So financial yen sampeyan arep liwat kangelan financial utawa sing ing sembarang kekacoan financial, lan sampeyan kudu dana kanggo miwiti munggah bisnis, Apa seeking kanggo financial pitulungan saka sembarang jenis? We are a tenan silihan pribadi sing nyedhiyani kabeh jinisetangan / pendanaan kanggo kabeh sing kepéngin kanggo sepindah financial. utawa sampeyan nemokake iku hard diwenehi silihan modhal saking bank lokal, Kitab Suci ngandika "" Lukas 11:10 Saben uwong kang nyuwun, tampa, kang nggoleki Ketemu; lan kanggo wong sing tansah thothok-thothok, lawang bakal kabuka "supaya aja kesempatan iki pass sampeyan dening amarga Gusti Yesus padha wingi, dina iki lan salawas-lawase more.Please iki kanggo minded serius lan Allah bektiWong, bakal kene kanggo bantuan sing ing mbetahaken
sisihroman w?tan didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu
pengobatan erlin, “Kulo matur suwun sanget sampun
Candra Banyu - Amit Amit Jabang Bayi
Pikir iku pepadhanging ati.Mulane yen nindakake opo-opo, pomo ojo nganti lali migunakake pikiran, wiwit barang kang remeh-remeh, nganti tekan kang wigati pisan.Ora elinge mau ngadat jalaran soko
ati kang dituju utowo dikarsakake ora kecandhak. Mongko yen ati dikantheni pikiran, keno diudi supoyo pegaweyan, kang ditindhakake soyo suwe soyo mundhak sampurnane.
Belahan Jiwa | Wong Ndeso Pengen Pinter
1273 sing dadi Ratu aneng Lasem iku asma Dewi Indu, adhik
Prabu Minak Jinggo ambi Wesi Kuning e
Janger… temekaken anane mung ning Banyuwangi. Taping isun sing patio percoyo seru-seru, kadung mitos iki
nggedek-ngedekaken kabar keangkerane Alas Purwo mau temekaken wong teko Blitar. Terus wong-wong hang mertopo ning kono, yo arang wong Banyuwangi (Using), malah akeh wong Mentaraman, ugo ono wong Jombang…. Semono ugo hang ngerekso petilasan Tawang Alun ring Rowo Bayu lan Macan Putih, iku yo wong teko Jowo Kulonan… iku mantan Pasi Itel Kodim Banyuwangi. Hang dalahi sesajen, menyan lan dupo. Akhire kawsan iku mau dienggo pamojan ring wong-wong Kebatinan….
wis moco. Isun sing nulis sejarah Lik, taping nulis “Realitas
Tokoh Menang Jinggo” di kalangan Masyarakat Banyuwangi (Using) …
Kemarin jam 7:49 melalui seluler · SukaTidak Suka · 2
Hapipie Menk Kang Hasan Sentot ‘Hansen’, kesuwun. Isun mari moco wes Tulisan riko ttg Minak Jinggo. Tp mgh ono hang dadi ganjelan sitik. Kok Minak Jinggo hing masuk ning silsilah rojo2 Blambangan ?
Sakti adil kanggo negoroAyo kabeh lare Blambangan
iku roti kang rasane legi kanthi isi selai kacang abang. Roti dudu panganan kang sadurunge ora biyasa didhahar wong Jepang, nanging saikii akèh jinis roti kang dadi panganan khas Jepang, kayadene: meron-pan, kurimu-pan, jamu-pan, koshian-pan, ogura an-pan, sakura an-pan, korone, lan liya-liyane. Kaya ngono iku bisa dadi amarga wong Jepang pinter babagan nepangake tradisi panganan saka nagara-nagara liya lan diadhaptasi supaya mathuk karo selerane wong Jepang.[2]
An-pan karipta ing taun 1874, déning wong kang duwé roti kimuraya ing kabupaten Ginza, Tokyo. Ing pisanane Kimura Yasube'e, asname wong kang duwé toko iku nyuba kanggo gawé kang mathuk karo selerane wong Jepang. Banjur jupuk ide saka manju kukus kang dadi panganan khas Jepang, banjur pungkasane bisa ngasilake roti kang lembut, manis, gampang dientukake lan mathuk karo selerane wong Jepang.
^ (en)c4vct.com Bento Recipes: An Pan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anpan&oldid=1118338"	Kategori: PangananRotiJajananOlah-olahan JepangJepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 31 Januari 2017.
Biologi sel (uga disebut sitologi, saka basa Yunani kytos, "wadhah") iku èlmu sing nyinaoni sèl. Bab sing disinaoni jroning biologi sèl nyakup sifat-sifat fisiologis sèl kayata struktur lan organel sing ana ing njeron sèl, lingkungan lan antaraksi sel, dhaur urip sèl, panyigaran sèl lan fungsi sel (fisiologi), nganti patining sel. Bab-bab mau disinaoni ing skala mikroskopik uga ing skala molekular, lan sel biologi nliti organisme mawa sèl tunggal kayata baktèri uga sèl-sèl kaspesialisasi ing organisme multisel kayata manungsa.
Kawruh ngenani komposisi lan cara tandang gawéné sèl arupa babagan paling dhasar kanggo kabèh bidhang èlmu biologi. Kawruh ngenani pepadhan lan prabédan ing antarané manéka jinis sel iku babagan wigati khususé kanggo bidhang biologi sèl lan biologi molekular. Pepadhan lan prabédan paling dhasar mau nuwuhaké téma pamanunggal, sing mungelaké prinsip-prinsip sing disinaoni saka sawijining sèl diekstrapolasikaké lan digeneralisasikaké ing jinis sèl liya.
minangka translasi protein utawa biosintesis protein. Sawetara jinis protein, upamané protein sing bakal digabungaké menyang membran sèl (protein membran), ditranspor menyang retikulum endoplasma (RE) sajroning proses sintesisé lan sabanjuré diprosès ing badan Golgi. Saka badan Golgi, protein membran bisa ngalih menyang membran plasma (membran sèl), menyang kompartemen subselular liyané, utawa bisa uga disekresiaké metu saka sèl. Retikulum endoplasma bisa dianggep
kompartemen-kompartemen kasebut. Protein-protein sing ana ing RE lan badan Golgi berasosiasi karo protein-protein liya nanging tetep ana ing kompartemené dhéwé-dhéwé. Protein-protein liya "mili" liwat RE lan badan Golgi menyang membran plasma. Saka membran plasma, protein wusanané diurai manèh ing sajroning kompartemen intraselular lisosom dadi asam amino-asam amino panyusuné.
Teknik sing digunakna kanggo nyinaoni sèl[besut | besut sumber]
Isolasi sèl[besut | besut sumber]
Sing dimaksud isolasi sèl ya iku proses panjupukan sawijining partikel sèl saka papan asalé kanggo diteliti luwih jero. Sèl bisa diisolasi saka suspensi jaringan.
kanggo nglabel sèl spesifik. Suspensi sèl diliwataké ing sinar laser lan diwaca déning detektor. Suspensi sing ngandhut sèl diwènèhi sinyal positif utawa negatif gumantung marang selé, ngandhut dat fluoresen utawa ora. Suspensi banjur ngliwati aliran listrik lan dipisah menyang papan miturut muatané.
Prinsip metode iki migunakaké laser kanggo motong bagian tinamtu lan mindahaké menyang papan liya, contoné misahaké sèl tumor saka jaringané.
Pambiakan sèl[besut | besut sumber]
Sawisé diisolasi, sèl dituwuhaké (diperbanyak) nganggo cara in vitro (migunakaké media) utawa in vivo (nglibataké sèl urip).
Ana 2 macam biakan utawa kultur, ya iku biakan primer lan biakan sekunder. Biakan primer ya iku biakan sing dijupuk langsung saka jaringan organisme tanpa proliferasi sèl sacara in vitro. Sauntara iku, biakan sekunder ya iku biakan sing dikembangbiakaké saka biakan primer, biasané di-refresh jroning jangka wektu tinamtu.
Hibridisasi sèl[besut | besut sumber]
Sèl hibrid ya iku gabungan loro sèl béda sing dadi siji inti sèl. Tujuan digawé sèl hibrid ya iku kanggo mbentuk antibodi monoklonal.
Fraksinasi sèl[besut | besut sumber]
Fraksinasi sèl ya iku pamisahan sèl dadi organel lan molekul, biasa dilakoni karnthi sentrifugasi. Sentifugasi minangka tahap pisanan jroning fraksinasi, misahaké organel adhedhasar ukuran lan densitasé. Prinsip sentrifugasi ya iku kanggo ngolèhaké organel sing gedhé, diperlokaké kacepetan sentrifugasi sing alon, lan suwaliké.
(en)Jurnal ilmiah Nature Reviews Molecular Cell Biology
(en)Perpustakaan Maya Biokimia lan Biologi Sèl
Artikel iki ngandhut saduran saka Science Primer sing diterbitaké déning National Center for Biotechnology Information, minangka terbitan badan pamaréntah Amérika Sarékat, ana jroning domain umum sesuai karo http://www.ncbi.nlm.nih.gov/About/disclaimer.html.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 4 Sèptèmber 2016.
bengkel las modal usaha bengkel las harga bengkel las pengertian bengkel las bengkel
sri makurung prabu andayaningrat/adipati pengging/ki ageng wuking
ing ngisor iki lafaz dari azan nganggo boso Arab.Sing wis ngerti monggo diwoco lan sing durung ngerti monggo ugo diwoco sak isone.Paling kabeh yo wis podo ngerti lan eroh
» Yuyutsuh mehak Pandhawa mbelani bebener
Arya Yuyutsuh iku putrane Arya Widura utawa Yamawidura. Arya Widura dhewe putrane Begawan Wiyasa lan Dewi Datri. Arya Yuyutsuh duwe sedulur tunggal bapak ibu sing jenenge Sanjaya. Dene ibune Yututsuh yaiku Dewi Padmarini. Yuyutsuh lan Sanjaya melu bapak ibune lan dedunung ing kasatriyan Pagombakan. Kasatriyan iki mujudake perangan mburi wangunan Karaton Astina.Wiwitane kulawarga Arya Widura milih meneng lan ora nemtokake sikep arep mbela Pandhawa apa Kurawa nalika perang Baratayuda arep pecah. Wusana Arya Yuyutsuh nemtokake sikep kang dadi katetepan batine sawise ngliwati laku batin kang abot.
Yuyutsuh netepake sikep milih mbela para Pandhawa. Yuyutsuh duwe panganggep, sawise ngliwati laku batin kang abot, yen para Pandhawa iku pehak sing ngugemi bebener. Dene Kurawa dadi mehak kang nerak wewaler, ora ngugemi bebener, kepara ngiwakake bebener.
Yuyutsuh nganggep para Pandhawa pancen dumunung ing kalungguhan kang bener ing bab cecongkrahan kalawan para Kurawa kanggo ngrebut panguwasa ing Krajan Astina. Miturut Yuyutsuh, Pandhawa iku kang duwe hak marisi panguwasaning Krajan Astina saka Prabu Pandudewanata, panguwasane krajan Astina kang sah.Nalika Prabu Pandhudewanata surut ing kasedan jati, Pandhawa, para putrane pancen durung cukup dewasa yen dipasrahi tanggung jawab mimpin krajan Astina. Amarga iku banjur diracik Piagam Astina kang disekseni lan ditandhatangani dening kabeh pehak lan kabeh krabat sesepuh Astina.
Ing sajroning piagam iku ditemtokake yen Prabu Drestarastra bakal nglenggahi dhampar keprabon Astina nggenteni Prabu Pandhudewanata nganti para Pandhawa cukup dewasa kanggo mimpin krajan Astina sasurute Prabu Pandudewanata. Yen Pandhawa wus cukup dewasa, dhampar keprabon Astina bakal dipasrahake dening Drestarastra marang Pandhawa.Ananging, Duryudana lan 100 sedulure gawe ada-ada kanggo nguwasani dhampar keprabon Astina. Duryudana lan para sedulure, Kurawa, dibiyantu dening Arya Sakuni utawa Sengkuni lan Dewi Gendari saengga kasil nguwasani dhampar keprabon Astina sasurute Prabu Pandhudewanata.
Nalika iku, separo saka perangan njaba nagara Astina dijaluk bali dening Pandhawa kanthi cara bedamen lan rembugan kadidene antarane kulawarga dhewe. Ananging saka sikep srakahe Prabu Suyudana utawa Duryudana, wusana Astina tetep diregem dening para Kurawa. Dene Pandhawa disiya-siya lan uripe tansah kaningaya krana tumindake Duryudana sasedulure.
Ora ana saperangan cilik lemah nagara Astina kang dipasrahake marang Pandhawa, arepa sejatine Prabu Suyudana ora duwe hak kanggo nguwasani krajan Astina. Cecongkrahan ing nagara Astina sansaya panas lan wusana nuwuhake perang Baratayuda.
Lelandhesan wawasan kasebut lan antebing rasa sawise mecaki laku batin kang abot, Arya Yuyutsuh banjur nemtokake sikepe, mbela Pandhawa. Nalika perang Baratayuda wus lumaku sawetara wektu, Arya Yuyutsuh banjur nemoni Dewi Wara Sumbadra kanthi pangajab antuk kapercayan saka Pandhawa.
Sawise iku Arya Yuyutsuh banjur ambyur ing perang Baratayuda bebarengan karo para wadyabala kang nyengkuyung Pandhawa. Para prajurit wadyabala Pandhawa ora ana kang cubirya marang tekane Yuyutsuh.Yuyutsuh dhewe nuduhake kridha kang temen-temen kanggo
kanggo mbelani bebener, mbelani Pandhawa. Arya Yuyutsuh gugur ing pabaratan dening tangane Adipati Karna, raja Awangga. ::Dening: Ichwan Prasetyo::
lan pamanggih panjenengan saged mbiyantu kesaenan blog menika.(
Sugeng Rawuh, Katur para Jawa Sutresna ingkang sampun setya. Sastra Jawa Blog menika minangka salah satunggaling sasana kangge nguri-uri sastra lan kabudayan jawi. Sastra Jawi menika warisan saking para leluhur kang wigati sanget. Amargi sastra menika minangka arta, pusaka, lan uga rasa, rasa ing Jawa. Ing blog menika taksih kathah ingkang kedah dipunleresaken, bilih panjenengan kagungan pamanggih kirim mawon ing "JARWO37
apane yo ora eroh. Buang ndok kali opo ndok endi. Sumpek krungu buang-buang buang maneh buang maneh ket jaman dal iko.Padahal yo mek wong wadon loro tok ae mlebu ati, la
Yo jok ngono.Sepurane sepurane. Tukang ngungkit mburi ae senengane, kok yo ora ndang nyawang ngarep. Mbok kiro aku senang po piye, yo ora kok jane.
April 2016 00.20urip mati kagem gusti opo kuwi wahbi, opo kuwi salafi, kanggoku ra penting sing penting aku iki makhluk e gusti
Balas	eko sarwa	5 April 2014 at 13:30	nyuwun tulung ditambahkan EKO SARWA, KELAS: D, NO INDUK 4687,guru SMKN 2 Salatiga, fb: ekosarwa@yahoo.com
Balas	Wisnu Wibowo	17 November 2013 at 11:06	Nyuwun tulung ditambahkan, Wisnu Wibowo No Induk 4582 Angk masuk 86 kelas A; 081330539573 ; wisnuwibowo.febua@gmail.com.; domisili Surabaya. Maturnuwun..
Balas	Mukhlis Yusriyanto	6 Juli 2012 at 16:30
Solo.. hihihi.. nek ilat Jowo ki fleksibel.. opo2 cocok wae karo sego putih hahaha, opo2 ditambahi kecap yo manteb.
mindmapping said: Iki malah nek kuahe
Malioboro, Ngarso Dalem, Pedjah Gesang Nderex Ngarso Dalem, Pedjah Gesang Nderex Sinuhun, Pedjah Gesang Nderex Sinuwun, Sinuwun,
opo sing aku arep ngomong iki dadi orak enak, sak benerea aku sue sue isin ndue wong jowo sandangan nea
kerjo kotor opo pun..yo iso kecukupan 950 tu.. tapi urip2anlah orak iso ndue opo2..
nang nggonku iku? Mayak!fahmi: jek pancet ibuk sing mbiyen toh? opo'o maneh wong iku?edi: Yo, sek
menumbuk beras jadi tepung, bahasa Jawanya: kayu dowo sing ngalusne beras supoyo dadi glepung).
kanti karangkum kanti meniko monggo dipun waos mugi sageto nambah wawasan kito tumprape kultum boso jowo mugi saget manfaat bagi kito
Kultum Ramadan kagem Jawi community, Kultuh Tarawih Java language Krama Inggil
tembang ini (pocung): Ngelmu iku, kelakone kanthi laku, lekase kalawan khas, tegese khas nyantosani, setya budya pangekese dur angkara.
sanubarinya…”( Pak Hasan, Slametan Pengesahan SH-Terate Yogya,Pengok Kidul 1977).3).”…Dik Djoko, pokoke awake dhewe iki ora biso apa-apa, lan ora arep apa-apa..” (Mas Imron, Anjangsana di Kostnya Yogya, 1973).4).”…Dik yen kowe pengin ngerti apa sing kok tindakake iku bener, kowe yen bengi menenga ijen, timbangen sakabehe lan sawise iku putusno, ya iku sing kudu kok lakoni..” (Mas Kun 1974. Sekarang di Jaten Solo).5)”…Ilmu SH itu, adalah ilmu ndelok gitoke dhewe..” (
sing abang kae tah? lha kok ra tau dinggo pakdhe?
sapa wonge nemu guru sifat papat, poma-poma cekelana ingkang kuat
* Kuping siji sifat ipun Muayidin, nguataken
terbaruaku iki gak ape nglamar kerjoan preeedd....awakmu iki admin......mosok sek gak ngerti endi seng lawas karo seng
sertifikat foto bareng lagi yaa....mengko aq wae sing
Haw Pha Bang, Luang Prabang, Laos
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 25 Mèi 2016.
Kali Aras, Nakhichevan, Azerbaijan ing sisih tengen lan Iran ing sisih kiwa.
iku sawijining kali kang dumunung ing nagara-nagara Turki, Armenia, Iran, lan Azerbaijan. Dawané kali watara 1,072 kilometer (665 mil). Amarga dawané lan dhaérah ilèn kang jembaré 102,000 km², kali iki minangka salah siji kang paling gedhé ing tlatah Kaukasus.
Ilèné kali[besut | besut sumber]
Kali Aras miwiti saka tlatah cedhak Erzurum, Turki. Kali iki ketemu karo Kali Akhurian ing kidul-wétan Digor, mili sadawaning tapel wates Turki-Armenia, banjur mili sadawaning tapel wates antara Iran lan Nakhichevan sarta wates antara Iran-Armenia. Kali iki sabanjuré mili menyang tapel wates Iran lan Azerbaijan, banjur mlebu Azerbaijan lan gabung karo Kali Kura ing désa Sabirabad. Sawisé
Kali_Aras&oldid=974641"	Kategori: Kali ing TurkiKali ing ArméniaKali ing IranKali ing AzerbaijanKaliGeografiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.45, 1 Maret 2016.
“Gus, sampeyan niku wau medal pundi?” (
haleygiri said: enak ki mbak… nggo sarapan esuk2 iki… Ora nganti esuk wis entek. Lha piye ora ono
manuk konde-ondeMbok sirbombok mbok sirkateMbok sirbombok mbok sirkateGek kepriyeDuh kaya ngene rasaneAnake wong ora
salak dhuku cilik cilikgendong apa mbecak mlaku thimik thimikadhik ndherek ibu tindak menyang pasarora pareng rewel ora pareng nakalmengko ibu mesthi mundhut oleh-olehkacang karo roti adhik diparingiPITIK TUKUNGAku duwe pitik, pitik tukung..saben dina, tak
ledung..srengenge nyunarsrengenge nyunar kanthi mulyoanginne midid klawan renamanuk’e ngoceh ono ing witwitanKewane nyegrut ono ing pasuketankabeh podho
ASIHO MARANG DAGANGANKU KABEH,SEMAR NDASAR,GARENG NGENENG,PETRUK CELUK-CELUK SRIKANDHI KANG NGADOLI,JANOKO KANG NUKONI
saking Simbah kulo badhe nyuwun ijin ngamalaken, menawi kulo gadah usaha mie ayam, mugi2 jualan kulo dang lancar lan berkah…amiin, Al Fatehah kagem Simbah Arif, matur nuwun,
Hasan Sentot ‘Hansen’Iki nang HP Nduk… Katon cilik, paran maning moto wis
Ing babad Pekalongan, Dewi Rantamsari yaiku anake salah siji demang ing kademangan Kalisalak. Kang critane Raden Joko Bahu diprentah utawa diutus dening Sri Sultan Agung Hanyokro Kusuma nglamar Dewi Rantamsari. Nalika R. Joko Bahu teka ing Kalisalak, Dewi Rantamsari banjur kepincut karo pawakan enom utusan saka mataram kuwi. Kabukten saka polahe kang kaya wong ketemu ksatriya.
Bareng wis kenal karo Demang Kalisalak, Nyai demang lan Dewi Rantamsari. R. Joko Bahu njlentrehake yen
Krungu kaya kuwi, Sang Demang ngrasa bungah. Sanajan mung anak demang, nanging wis ana tanda kamulyaan amarga arep dirabi dening Sri Sultan. Krungu jawaban kuwi, banjur R. Joko Bahu langsung takon kang nduweni maksud mboyong Dewi Rantamsari menyang Mataram kanggo disunting Sri Sultan. Banjur dijawab langsung dening Dewi Rantamsari, “sapa wae wonge, ora sugih, ora mlarat, raja utawa prajurit, kang bisa njupuk kembang Cempaka ing taman Kalisalak, wong kuwi sing arep dadi bojoku.” Ora mikir dhisik, mung eling karo titahe Sri Sultan sing kudu klakon, banjur R. Joko Bahu nyanggupi. Akhire karo disekseni kabeh wong sing ning kana, R. Joko Bahu tunuju menyang taman Kalisalak. Satekane ing taman, R. Joko Bahu bingung amarga ora weruh wit Cempaka kang lagi kembang. Banjur takon karo Dewi Rntamsari ning ngendi manggone kembang kuwi. Dewi Rantamsari banjur nudhuhke yen kembang Cempaka sing arep dipek kuwi ana ing sanggule sang Dewi. Dewi Rantamsari ngijinake R. Joko Bahu njupuk kembang kuwi. Karo bingung, banjur R. JokoBahu njupuk kembang sing ana ing sanggule sang Dewi kanthi tangan kang nrdedheg. Bubar kedadeyan kuwi, banjur sang Dewi sujud ing sikile R. Joko Bahu. Nanging R Jaka Bahu ngira yen Dewi Rantamsari lemes, ora duwe tenaga. Banjur Dewi Rantamsari dituntun ngadeg maneh. Nanging sang Dewi isih katon sumingrah.Amarga R. Joko Bahu kang njupuk kembang Cempaka ing taman Kalisalak, banjur wis sepantese yen R. Joko Bahu dadi bojone Dewi Rantamsari. R. Joko Bahu meneng sakwetara, ambegane seseg, pikirane werna-werna kelingan titahe Sri Sultan yen wis ana asile kudu cepet bali menyang Mataram. Nanging nyatane R. Joko Bahu karo Dewi Rantamsari sing menangake sayembara kuwi. Kanthi kikuk karo watuk-watuk cilik, wong loro kuwi njawab yen siap ngadepi kanyatan kuwi. Nanging kepriye karo titahe sang Sultan. Weruh wong loro kang wis kaiket tresna, Demang aweh dalan supaya kabeh bisa mlaku kanthi lancar. dijelasake yen ing jejere kademangan iki ana anak mas kang rupane
kang sadurunge wis pesen mengko yen anake kang dikandut Dewi Rantamsari lair, supaya diwenehi jeneng R. Kuncung Darmanto yen lanang, nanging yen wadon sakarepe arep dijenengi sapa. Banjur R. Joko Bahu Purnakawan Hedho lan Gati budhal meyang Kaligeluk.Akhire Dewi Rantamsari ditinggal bojone kang lagi ngemban tugas saka kraton, ora let suwe sang Dewi nglairake bayi lanang kang bagus rupane. Banjur diwenehi jeneng R. Kuncung
anake yen suk gedhe bisa migunani tumprap bangsa lan negarane. Senajan isih pelo ngomonge, nanging bocah kuwi banget pintere. Ibune nganti bingung nalika ditakoni R. Kuncung Darmanto, “ngapa kanca-kancane karo wong tuwa lanang ana sing diundang bapak.” Banjur Dewi Rantamsari njelasake yen bapake kuwi putra Mataram, lair saka ibu sing jenenge Dewi Cempaka Wulan, bojone Ki Gedhe Kesesi sing jenenge Den Mas Agung. Kang seda amarga kena eri baya putih, ing wektu kuwi Dewi Cempaka Wulan lagi meteng banjur nglairake putrane sing jenenge R. Joko Bahu ing kerajaan Mataram. Banjur dening Ki Gedhe Cempluk lan Ki Gedhe Cepeluk dititipake karo lurah Kesesi Bandung kang kawentar kanthi jeneng lurah buntal amarga ing ilate ana warna ireng. Dimong tekan gedhe banjur akhire nakonake ibu karo bapak kang sebenere. Dijelasake dening lurah buntal kasebut, yen ibune kuwi permaesuri saka Sultan Agung Hanyokro Kusuma, nanging ora dijelasake yen bapake kang sebenere kuwi Raden Mas Agung sing terkenal kanthi jeneng Ki Gedhe Kesesi kuwi putra saka Sultan Sayidin Panoto Gama utawa Panembahan
Sastra, lan kabudayan Jawi punika satunggaling waris ingkang kedah dipunuri-uri
Ing alas ana kewan jenenge Semut. Semut kuwi kewan sing ora nduwe nanging nduweni bebuden kang becik, andhap asor, lan lembah manah. Ing sawijining dina, Semut lan Gajah ketemu Pak Gagak.
Pak Gagak : “Tulung….. tulung… tulung….’’
Semut : “Wonten menapa pak ?’’
Pak Gagak : “Wuluku iki rusak lan metu getihe amarga menungsa, tulungana aku, Aku wedi…’’
nganti mari. Bareng wis mari, Pak Gagak menehi semangka marang semut banjur lunga. Semut nangis sesenggukan, amarga dheweke wis nganggep Pak Gagak kuwi kaya bapake dhewe. Semut kuwi pancen ora tau ngrasakake nduwe Bapak amarga seko cilik bapake wis seda. Dheweke banjur
Semut dadi wong sugih lan watake dadi gemedhe, serakah, medhit, lan seneng umuk. Amarga watake kuwi mau, kabeh kewan ora gelem kekancan karo Semut, kejaba Tikus karo Manuk. Arepa Semut kuwi wong sugih nanging medhit banget. Menawa ana wong ora nduwe sing njaluk beras, ora diwenehe.Semut kuwi ya seneng umuk. Wektu kuwi dheweke ketemu
mau. Keong pancen akeh akale. Papane ana ing kali sing nduwure akeh wit-witane, supaya Semut ora bisa mlayu banter. Semut sikile lara amarga keneng wit-witan, beda karo Keong, Keong nglewati nggon banyu lan bisa dadi juarane.
Manuk : “Ya wis, yen ngono rotiku iki kanggo kowe wae, ana ing omah aku bisa gawe meneh. Rotiku enak opo ora?”
Dina kuwi dina Minggu, ana rasulan ana ing desa. Tikus lan Manuk menyang omahe Semut ngajak nonton rasulan, Semut lagi nangis ana ing kamar amarga jerawaten. Tikus lan Manuk kelingan, Semut jerawaten amarga kakehan mangan roti isi kacang. Tikus lan Manuk ngguyu nyekakak, dheweke banjur gawe jamu kanggo ngobati jerawate Semut.
Sawise kuwi, Semut ora seneng umuk lan ora serakah maneh. Mula, dheweke njaluk pangapura menyang kabeh kewan, lan dadi nduwe kanca akeh.
Semut : “Aku njaluk pangapura ya kanca-kanca, aku saiki rumangsa yen sing tak tindakake kuwi salah.”
Pak Gagak : “Ya. prayogane semangkane kuwi kanggo tumindak sing becik wae.”
banjarnegaraminiaturminiatur bisminiatur trukpariwisatawisatawisata banjarnegara	4 Comments
Nasrun	Oct 25,2016 at 6:21 pm	Kang aq wong blora ,iso njaluk nomermu utowo nmere mas sugeng ga? Aq yo penggemar dan miniatur truk ,ben iso nambung seduluran karo share pengalaman
Sastra Jawa: Asal-usul Pantai Widuri ing Kutha Pemalang
Browse » Home » Cerita Rakyat , Pemalang
Ana ing abad XV, pesisir lor Jawa Tengah isih akeh alas lan rawa-rawa. warga kang manggon ana pesisir iku isih langka lan sethithik. Ing pesisir kang saiki dadi wilayah Kabupaten Pemalang urip wong lanang wadon kang jenenge Kaki lan Nyai Pedaringan. Pasangan iki beda banget. Kaki Pedaringan yuswane luwih saka setengah abad, nanging Nyai Pedaringan isih enom banget. Nanging ora dadi alangan wong loro kae ngrajut benang-benang tresna lan tali kasih urip rukun bebrayan kaya critane Rama Shinta ing epos Ramayana. Pegaweyane kaki lan nyai Pedaringan yaiku tani, ngolah sawah kang maune arupa raw-rawa sak dawane pesisir segara. Nandur palawija lan semangka.
Ing sakwijining dina, esuk-esuk nyai Pedaringan dhewekan ing gubuge, isih nyiapake sarapan, panganan kang paling disenengi kaki Pedaringan kang saiki ana ing sawah adoh saka omahe. Merga kaki Pedaringan isih gawe lahan anyar kang mengkone ditanduri palawija. Ora let suwe teka wong lanang kang bagus rupane. Dheweke njaluk pamit mlebu. Nyai Pedaringan kaget, dheweke isih mlongo sajake bingung banjur si nyai Pedaringan ngamati wong bagus mau saka dhuwur tekan ngisor awake. Ing lengen tengene ana getih ireng kenthel, getih kae katon nyata nanging ing gegere ana barang kang nyelip malah kaya gaman pusaka kerajaan, sajake sapa wong iki? Pitakon iki kang ana ing jero atine Nyai Pedaringan.
Ora let suwe pawongan mau ngenalake awake kanthi santun nyeritake asale muasale dheweke teka ing gubug
yaiku pangeran Papak Purbaya. Punggawa saka kerajaan Mataram kang lagi ngemban tugas ngadhemake pamberontakan kang dipimpin dening Salingsingan saka Cirebon. Salingsingan pingin ngrebut lan nguasani Jawa Tengah saka Mataram.
Pungkasane Salingsingan bisa dikalahake lan pangeran Papak Purbaya bisa selamet. Ana ing dalan tumuju Mataram, pangeran Papak Purbaya weruh gubug, dheweke kepengin mampir lan njaluk tulung diobati larane. Banjur Nyai Pedaringan ngrewangi ngobati. Ora suwe wong loro mau dadi cedhak. Tekan awan, pangeran Purbaya pamit bali arep nerusake lakune. Pangeran Papak Purbaya nitipake kerise kanggo bebungah marang nyai Pedaringan. Si pangeran aweh pesen, yen keris mau diarani Simonglang iku dijaga lan diopeni. Uga dikarepake yen mengkone keris iku dadi pusaka dhaerah iku lan kang duwe hak nduweni sarta ngrawat keris iki yaiku kluwarga Pedaringan lan keturunane.
Sapa-sapa ora nduweni hak njupuk keris mau kajaba pangeran Papak Purbaya utawa wong sing kabeh driji tangane papak kaya duwene pangeran Papak Purbaya. Pangeran Papak Purbaya nerusake perjalananen marang kidul. Ing tengah-tengah lakune dheweke kudu ngliwati kali cilik saka arah wetan lan ngalir tumuju kulon kang lokasine cedhak karo segara (ing basa jawa: Malang) dheweke kaya entuk ilham utawa wangsit saka sing gawe urip kanggo menehi jeneng dhaerah iki “Pemalang”.
Kisahe, wis rada sore kaki Pedaringan nembe bali ngomah, Kaki Pedaringan rada getun lan gumun, biasane nyai Pedaringan nggawake panganan nanging nganti sore kaya iki si Nyai ora marani. Getun dadi cemburu merga kaki ngonangi nyai Pedaringan isih nyekeli keris kang dudu duweke Kaki Pedaringan. Banjur Nyai Pedaringan aweh penjelasan nerangake kepriye critane dheweke nyekel keris mau. Nanging kaki Pedaringan ora gelem nrima penjelasan saka nyai, malah dadi ribut.
Ing akhir tukarane, Nyai Pedaringan nyabut kerise kanggo mbuktike tresnane, keris mau dienggo ngiris drijine. Getih kang seger mau netes saka drijine kang lentik. Nyai Pedaringan sumpah menawa tetesan getih kang diolesake ing
Kanggo nebus dosane kaki Pedaringan karo nyai Pedaringan arep nyusul lan nggoleti pangeran Papak Purbaya. Nanging nganti saiki kaki Pedaringan ora tau bali. Saiki nyai Pedaringan kang diarani “Nyai Widuri” urip dhewekan karo bayi kang isih ana ing wetenge. Nganti akhir umure, nyai widuri dadi randa. Saiki jeneng widuri diabadikake kanggo jeneng desa, merga nyai widuri tau urip ning kono.
nuwunmas sampun mostingartikel menika, blaka mawon kula malah dereng ngertos sejarahipun pantai widuri kamangka pw menika wnten ten ktha ql
Kritik lan pamanggih panjenengan saged mbiyantu kesaenan blog menika.(
Balas	24.	aldi - 12/29/2011 Koyo pengalamanku mbiyen….
lahdalah.. tekan nggone kok mambu geseng…
jebul sendal sing tengen sol-e gari separo.
Kejari Selidiki Uang Sewa Kebondalem Purwokerto | RADAR Banyumas
seorang abdi dalem (punokawan) Keraton Dalem Ngayogyakarta Hadiningrat.
Sesarengan kunjuk ipun serat dhumateng pangarsanipun Pengageng KHP. Purorakso Keraton Dalem Ngayogyakarto Hadiningrat, meniko kulo ;
Mapan wonten ing	:	Ngamarto Royo, Kedung Ombo, Sak derengipun keparengo paring sih lumebering samodro pangaksami. Dhumateng penjenenganipun pangarsaning Pengageng KHP. Purorakso Keraton Dalem Ngayogyakarta Hadiningrat. Awit saking agenging kepinginan kulo bade nderek caos/ sowan bekti wonten Ngarsanipun Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Hingkang Sinuwun Kaping X. Pramilo saking meniko mbokbilih kepareng, kulo bade nderek suwito kanti lantaran dados abdi dalem punokawan wonten Keraton Dalem
atur panyuwunan meniko kulo aturaken dhumateng pangarsanipun Pengageng KHP. Purorakso Keraton Dalem Ngayogyakarta Hadiningrat, wusono sakdereng soho saksampunipun kulo namung saget hangaturaken agunging panuwun lan sanget anggen kulo mawantu-wantu panyuwunan meniko saget kakabulaken.
M a t u r n u w u n.
asih sijabang bayi…..(nama target/wong sabuana)
ALLOH KANG MOHO SUGIH KULO NYUWUN SUGIH
SOLALLOH LINTANG ANGEMBAR DADI KALPIKANE JAGAD
MENGKU ISINE BUWONO KABEH SOKO KERSANING
ing warna, nora sangsaya surem nanging malah sangsaya dados lan kabregasanipun, dhasar tetesing kusuma rembesing madu, dharahing atapa wijiling wong andanawarih, susila anoraga, tansah nengenaken dhateng kasubratan, mila datan elok lan mokal kalamun ingkang ginayuh tansah
sulistya ing warna, kawistingal hambabar teja mandamaya, sesolahe milangoni lelewane hanuju prana, dhasar busana edi ingkang karengga.
kekalih tansah manggih basuki, raharja tulus widada, tan ana sakara-kara, atut runtut pindha mimi kang nembe hamintuna, pindha Dewi Ratih lan Bethara Kamajaya, tansah sakiyeg saeka praya, sayuk rukun anggayuh geyonganing kayun, padha kersane padha karepe, kaya suruh lumah lawan kurebe, sinawang seje rupane yen ginigit padha rasane.
kawan setia Sang Dewi, dan slalu menyapanya.
Wanodya sulistya ing warna dasar pinter angedi busana ngadi sarira
dateng rawuhipun sang putri linangkung kali cilik kang padha mambek sakala banyune kemricik ebahing toya labet denya kepengin tumingal marang sulistyaning warna putri minulya mina-mina alit kang mapan ing kono pating
padas turi padha ambrol watu gedhe padha gathuk watu cilik padha gathik
mabur pating kleper angubengi lungguhane Dewi Siti Sendariyen manungsa-a sung pambagya dateng rawuhing putri agung sekaring
Hanenggih nagari pundi ta ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan.
kathah titahing dewa, ingkang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi kapiting samodra, kathah ingkang sami anggana raras boten wonten kadi nagari Amarta. Mila kinarya bubuka, ngupayaa nagari satus tan antuk kalih, sanadyan sewu tan jangkep sadasa.
Mila winanstan Amarta dados palawangane jagad, utawi wenganing rahsa, Amarta panggenan pambuka.
tulus kang sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa tinuku. Gemah para lampah dagang rahinten dalu tan ana pedhote, labet tan ana sangsayaning margi. Aripah janma manca kang samya gegriya ing salebeting praja katingal jejel riyel aben cukit tepung taritis, papan wiyar katingal rupak saking rejaning praja. Karta kawula ing padhusunan padha tentrem atine, mungkul pangolahing tetanen.
Ingon-ingon kebo sapi, pitik iwen tuwin raja kaya tan ana kang cinancang, yen rahina aglar ing pangonan, yen bengi mulih marang kandhange dhewe-dhewe. Raharja tebih ing parangmuka. Para mantra bupati padha kontap kautame, bijaksana limpad ing kawruh, putus marang pangrehing praja, tansah ambudidaya kaluhuraning nata.
Dhasar nagari gedhe abore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adhoh kuncarane. Boten namung ing tanah jawi kemawon ingkang sami sumujud, sanadyan para narendra ing mancanagari kathah ingkang sumawita tanpa karana ginebaging bandayuda, among kayungyun marang popoyaning kautaman. Bebasan ingkang celak manglung, ingkang tebih tumiyung. Saben antara mangsa sami asok bulubekti, glondhong pangareng-areng. Peni-peni reja peni guru bakal guru dadi mas picis rajabrana minangka panungkul. Sinten ta jujuluking narendra ingkang anglenggahi dhamparing kaprabon.
Wenang den ucapna jujuluking nata, ajejuluk Prabu Puntadewa ya Prabu Darmakusuma, ya Prabu Darmaraja, ya Darmaputra, Sang Darmawangsa, ya Prabu Yudhistira, Guna talikrama, ya Ajatasatru.
Mila jejuluk Prabu Puntadewa nalendra rahsaning dewa, jejuluk Yudhistira nunggak semi lan jejuluking jin Wisamarta, Darmaputra pinutra Sang Hyang Darma dewataning sesanggeman,Darmaraja narendra ingkang padha olah sesanggeman, ya Sang Ajatastru tegese tan darbe mungsuh.
Gareng, Petruk lan Bagong. Baik-baik saja bukan”
inggih nDara Werkudara ingkang minulya, pikantuk pangestunipun panjenengan, kula dahat raka-raka kula tansah linuberan sih kawilujengan saking ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi. Sembah kalawan pangabekti kula konjuk dateng nDra Werkudara ingkang minulya. Mugi panjenengan lan kulawarga tansah ugi pinaringan sedaya ingkang dipun pepengini, kayata
Brawijaya, Majapahit, Raden Patah, Semar, Kanjeng Ratu
kerudungnge' ketok rapet; wes duwe bojo opo durung; Nek urung aku ya arep...... huehue.. hiiiii YENI GALUH NURPRATIWI-= Eyang Putri =- Jumlah posting : 2770Location : KAHYANGANJob/
prawan – bareng tak kawin anake sak kandang
Pancen aku wis rondho – rondho tuwo anakku limo
Beton semprot utawa Shotcrete iku beton (utawa kadhangkala mortar) sing diilèkaké liwat pipa lan kanthi tekanan dhuwur disemprotaké marang sawijining ‘permukaan, minangka sawijining tèknik konstruksi. Beton semprot migunakaké hawa sing ditekan (compressed air) kanggo nyemprot (cast) beton kango gawé frame utawa struktur. Shotcrete paling akèh dianggo rock support, utamané nalika gawé trowongan. Saiki
dilebokaké mesin lan disaluraké nganggo tekanan hawa liwat selang pipa. Banyu sing dibutuhaké kanggo hidrasi ditambahaké ing nozzle. Ing campuran teles, bahan dicampur nganggo banyu sacukupé kanggo hidrasi. Asil campuran dipompa liwat selang. Ing nozzle banjur disemprot nganggo angin. Kaloro métoda iku dat tambahan kaya plasticizer lan akselerator bisa dipigunakaké. Shotcrete biasa dikuwataké nganggo serat (fiber).
Beton semprot utawa Shotcrete, sabanjuré dikenal minangka gunite, ditemokaké ing wiwitan taun 1900an déning wong Amérika Carl Akeley, sing migunakaké kanggo mlèster modhèl kéwan. Carl Akeley nganggo cara nyemprotaké material garing liwat pipa kanthi tekanan hawa, nyuntikaké banyu ing pucuking pipa (nozzle) nalika hawa diwetokaké. Bab iki ing tembé dipigunakaké kanggo nambal utawa nguwataké pérangan sing ringkih saka bangunan-bangunan tuwa. Ing taun 1911, Carl antuk hak patèn saka panemoné iku, ya iku pirantiné arupa "cement gun", land "gunite", material sing diasilaké. Nganti taun 1950an mung cara prosès campuran garing (dry-mix) sing dipigunakaké. Ing taun 1960an, cara liya ditemokaké kanthi migunakaké rotary gun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 14 Maret 2013.
Monggo mawon mas, mbak, dipunwaos wonten ing paragraf kalih…Motor
nggawa wong iki nang nggonku lan kowé ngomong nèk wong iki nyasarké rayat. Wongé wis tak takoni nang ngarepmu, nanging aku ora nemu salah blas sing mbok omongké. 15Uga ratu Hérodès ora nemu salah apa-apa, awit dèkné ngongkon nggawa Yésus balik nang nggonku menèh. Wong iki ora nglakoni salah apa-apa sing marakké Dèkné kudu dikèki setrapan pati. 16Mulané wongé arep tak kongkon
adu kwalitas, lha wong kwalitase koorprov, faskab, fastekab, faskeu, opo maneh fk-ne, gak onok sing berkwalitas,ngomong ae gak genep, alias sik pinter lurahe,
CATUR WEDHA / CATUR LAKSITA TAMA Kaping kapisan : putra sing dak tresnani, minangka titahing Gusti sira dhemena syukur mring Pangeran sarta tansah taqwa ing ngarsane. Kaping pindho : putraku sing dak tresnani, sira ing tembe bakal dadi wong tuwa, mula bektia marang wong tuwa lan mara tuwa, dimen sira den bekteni marang turunmu. Kaping telu : putraku sing dak tresnani, wiwit samengko sira bakal mangun bale wisma, mula jejegna kulawargamu kanthi rasa tresna lan asih, dimen uripmu nemu kamulyan lan kabagyan salawase. Kaping papat : putraku sing dak tresnani, samengko sira bakal urip ing
kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi
lelakua ngango kekarepanmu, nanging tetekena nganggo Elingmu.
Seduluran, Guyub Lan Rukun….Podo seneng CB ne
Ecis wesi udharati, ing tembe ana maulana, pan cucu rasul jatine, alunga mring tanah jawa, nggawa ecis punika, kinarya dhuwung puniku, dadi
njajal motor gratis plus ulih amplop ana isine……yo ra mas ………..gurih
montor yo sing sopan ojo sruntulan koyo nyawamu akeh wae..ndelok dari sudut pndang liane mas ojo sko awakmu dwe,,ra msalah DOHC opo SOHC wong yo podo mlaku nganggo rodone..kecuali nek kwe nganggo mesin DOHC iso mabur ngono tak belo2ni..wong yo nek enek bangjo podo mandeke wae lo,,la nek kwe ngebut trus enek mbah2 nyebrang trus kok tabrak pie??umpamakno kui mbahmu ditabrak wong
ibumu arep2 kw dadi wong apik lan pinter jebule dadi sok pinter tur olo. Moco komen2mu ki ra manfaat nek isine ngelek2, nek meh komen mbok komen sing
SurakartaPengalaman? ya nasionalis. gaw? taun Melayu-Polin?sia
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing
JawaRimbu.[1] Jawa Atas jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?
Seputar Informasi Pekalongan: Pagelaran Seni Dolanan Bocah di Pendopo TMII
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-
panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan bisa Barisan
ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku
adeirma suryani..ya beli bro..hahaha foto sing ke 1 n 3 iku ning bat tah..pokoke manteb pisan..isun jadi kangen pengan dolan ke cerebon jadine..uwis dibuka durung
anyar, ngopo wordpress? ngopo koq pindah? ngopo koq butuh suasana anyar? ngopo koq… ngopo? 😀
tediscript	3:12 am on March 9, 2010	Permalink
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrakhman
adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam.
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah.
maut, badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing
Seh merling, Seh dumeling, dohna ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang
suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang
payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong
ngemuli aku, wong sabuwana bloloken ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.
Ingsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi,
Ing wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.
Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang bangsa pan,
arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung
Allahu zat, allahu sifat, allahu asma, Allahu afgal, Allahu sidik, roh kudus, roh ilapi, roh sira rohingsun rohingsun dhewe Si…… (sebutna jenenge) tekaa enggal katemu aku. Lakune oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
dina 7 bengi lan pati geni sadina sawengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng madhep
rep sirep si jabang bayi katrem ing dlamakanku. Mantra kawaca sapisan karo mandeng mripate
cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.
Ati-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah.
“Bismillahir rahmanir rahim. Ingsun wis
Wanda Dana berkata:	November 10, 2013 pukul 3:30 pm	anggas sak derenge kawulo nyuwon ngapunten njeh , wonten tiyang tanglet sak kudune di jelasake menawi panjenengan bener2 saget ojo wedi ,
Balas	wong alus berkata:	September 2, 2012 pukul 5:24 am	mantra ing pamdum…niate insune ing kajeng gusti allah..,,ngesot-ngesot amergo kepingin tentreme ati lan pikiran…ya gusti teng pundi kulo nerantos ilmu panjenengan dzat kang moho agung lan moho sucii,,,kulo ing krian ngerantos ilmu lan manfaat selamet dunyo lan akhirate…
ngih kulo bingung lih nglakoni ki.
pm	kowe biso nglakoni kanti niat kang tulus . ono corone kudu sesuci disek lan , ruatan jenenge ngilmu iku kudu kanti laku le, kyok tembang pocong kuwi, ngilmu iku kalakone knti laku lekase lawan kas tegese kas nyantosani setyobudyo pangegese durangkoro. yen wis kok nduweni ngelmu ojo nggo sombong nek biso malah gawe tetulong
gambar pertama didelok kadi ndhuwur koyo tamiya dhuwur
durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel
Bakmi Jowo Pak Gareng ( 1.1 km )
Nasi Ayam Bu Wido ( 1.1 km )
Prins Pisang Ballen ( 1.1 km )
Restoran Pesta Keboen ( 1.1 km )
Mie Kopyok Pak Dhuwur ( 1.1 km )
#Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #Jawa Timur #Bangkalan #Banyuwangi
Kamsiyah taún wuntu Dal diganti tiba Jé.
Sabanjuré ganti Kurúp Arbangiyah umuríng sasi ing taún Dal diowahi dadi : 30, 30, 29, 29, 29, 29, 30, 29, 30, 29.
Tumurún ing dinå : pasaran Kliwón paringkêlan Aryang
Pralambang larang murahé rêjêki lan kabêgjan.
Mênåwå sumêngka kahanan ing dinå iku larang rêjêki lan akèh
kapitunan, munggúh kanggo wataké manungså : angèl rêjêkiné lan
Mênåwå tumurún kahanan ing dinå iku akèh rêjêki
2. Ånå tanggal na’as lan bangas síng pêrlu disirík.
1. Dinå lan pasaran síng padha karo dinå lan pasaran
asalé saka tembung “saka” lan “kala” Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu.
Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitan\é tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 masèhi.
Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn unèn kang nduwèni teges angkaning taun.
Nanging saiki ana kang migunakaké taun rembulan, yaiku kang pétungan sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”.
Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, diarani: “Suryasengkala”
Adhedhasar wujud lan dhapukané, sengkalan ana warna loro;
Mungguh carané nyurasa utawa maca sengkalan iku kawiwitan saka ékané, banjur dasan, yèn ana atusan lan éwoné.
bumi = 1 (éwon) dadi taun : 1601
Mungguh carané nggoléki aji utawa wataking tembung miturut Candra Sangkala karangané Ki Bratakésawa, kena migunakaké wewaton sawetara, yaiku:
Tembung: ratu, naréndra, nata, katong, pamasé, aji, iki kabèh watak
Tembung tembung kang sastrané utawa panulisé padha, ajining uga
Tembung: êsthi, kang ateges gajah, èsthi kang ateges sedya utawa
Tembung tembung nduwèni wanda kang padha, ajiné dianggep padha.
Tembung: wanita, ajiné padha karo tembung wani, tembung buja ajiné
utawa warga, ajiné padha, kayata: ula, baya, bulus, tekèk, cecak,
kadhal iku kabèh kalebu kéwan ingkang rumangkang, dadi padha
Tanduking sawijining tembung, kaanggep padha ajiné karo tembung
Kayata : tangan ajiné padha karo nyekel, mripat padha ajiné karo
Kayata : ilat karo rasa, padha ajiné yaiku nenem.
Kayata : tembung galak padha ajiné karo tembung danawa, bentèr
Tembung rasa padha karo raras, basu padha karo sawer, lsp.
nabi, wudel, bumi, buntut, iku, sirah, ratu, aji, nata, wiji, ati, tyas,
rembulan, bumi, jagad, rupa, srengéngé, rai, lèk, candra, wulan, lsp.
tunggal, éka, iji, juga, lsp.
urip, gusti, janma, kenya, prawan, nyata, putra, sunu, lsp.
mripat, kuping, tangan, asta, suku, dresthi, buja, athi athi, swiwi,
2. Tembung tembung kang nuduhaké kriyané tembung ing ndhuwur:
ndeleng, ngrungu, ndulu, nembah, myat, lsp.
geni, bahni, pawaka, siking, dahana, anala, utawaka, puji, lsp.
hèr, sindang, suci, tirta, wédang, bun, udan, sagara, waudadi,
jalanidhi, bening, nadi, sumber, sumur, wasuh, lsp.
2. Tembung kang ateges papat, catur, pat, lsp.
3. Tembung kang ateges gawé: karta, karya, kirti, lsp.
1. Araning barang kang cacah lima: indri, indriya, dhawa, lsp.
5. Tembung tembung liyané: wisikan, wisaya, pancawara, lungit,
6. Tembung kang teges lima: gangsal, panca, lsp.
1. Tembung tembung kang mratélakaké rasa: pedhes, amla, kecut,
tikta, pait, kyasa, gurih, dura, asin, legi, lsp.
tembung ing ndhuwur : gendhis, gula, uyah, lsp.
3. Tembung tembung jeneng kéwan kang asikil enem: tawon, bramara,
kombang, anggang anggang semut, lsp.
4. Tembung tembung liyané: raras, retu, ojag, obah, prabatang,
wayang, sedhih, ilat, kilat, lsp.
3. Tembung tembung liyané: samadya, brahman, manggala, lsp.
1. Barang barang kang wujudé bolong: gapura, guwa, dwara, wiwara,
gatra, wilasita, rong, trusta, trusthi, song, babahan, lsp.
2. Tembung tembung liyané: ganda muka, butul, déwa, ambuka,
1. Yaiku tembung tembung kang ngemu teges ora ana utawa suwung:
Ana manèh kang tinemu ing yayasan, pasareyan, padusan, gapura, lsp.
6. Sanga kuda cuddha candrama = taun 1079.
Tinemu ing layang Bharatayudha – Mpu sedhah – Mpu
Ing Tratagrambat kraton Ngayohyakarta sisih lor ana gambar tawon
cacahé lima lan slira (menyawak) siji, iku kena diwaca :
2. Ing magangan kraton Ngayogyakarta, ana pepethan wujud ula naga
loro, pethité padha pepuletan, iku kena diwaca: Dwi naga ngrasa
3. Ing kratosn Surakarta ana pepethan naga kang ditumpaki manungsa,
iku kena diwaca: Naga muluk tinitihan janma = taun 1708.
rengga, iku kena diwaca: Walulang kebo siji utawa Wolu ilang
4. Ana pepethan wujdé bunderan pepindhaning jagad kang dicekeli
déning buta cacahé telu, iku kena diwaca : Buta telu ngojag jagad
utawa Tri jaksa ngojag buwana = taun 1635.
5. Ana gegambaran wujud sula cacahé telu lan ing tengah ana gambar
Manawa gatra wekasan isih kudu disambung ukara ing pada candhaké
Tembung kang becik, saben sagatra kudu mengku surasa wutuh, lan
rakitaning gatra siji lan sijiné dalem tembang sapada, mengku
1. Prelu migatèkaké dasanamaning tembung tembung.
Upama tembung: ratu iku duwé dasanama: katong, nata, narpati,
pamasé, dhatu, raja, aji, lsp.
2. Kena ngowahi susunaning ukara, lumrah kasebut baliswara.
Tuladha : Anoman sampun malumpat, diowahi: Anoman malumpat
1. Kena ngulur utawa ngungkret wanda:
Pangéran Kang Måhå Kuwåså (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngêndi papan, langgêng, síng nganakaké jagad iki saisiné, dadi sêsêmbahan wóng saalam donyå kabèh, panêmbahan nganggo carané dhéwé-dhéwé.
Pangéran Kang Måhå Kuwåså iku anglimput ånå ing ngêndi papan, anèng sira ugå ånå Pangéran (maksudé : tajaliné Kang Múrbèng Dumadi).
Pangéran iki Måhå Kuwåså, pêpêsthèn såkå karsaning Pangéran ora ånå síng biså murúngaké.
Pangéran iku nitahaké sirå lantaran båpå lan biyúngirå, mulå kudu sirå ngurmati marang båpå lan biyúngirå.
kabeh wes podo reti acara neng TiPi chanel trans7 sing judule "Orang Pinggiran" tho ?? Nah , iki Chord.e !!!! Monggo ...
kodhok ing kulawarga Rhacophoridae. Kodhog iki ditemokake Vietnam lan Cina.[1] Habitat alame subtropis utawa alas dataran rendah tropis kang lembab, urip ing banyu tawar, lan laladan wewatu.[1] Jeneng umum saka kodhok lumut kawiwitan saka kasunyatan yèn kulite duwéni bintik-bintik ijo lan ireng kaya lelumutan kang urip ing watu, lan bentuke kang efektif kamuflase utawa panyamaran.[1]
Jeneng kodhok lumut iki kawiwitan saka anane kasunyatan yèn kulit saka kodhok duwéni werna ijo lurik-lurik lan coklat kang kaya lumut urip ing dhuwur watu.[2] Kodhok-kodhok mau duwéni bantalan pliket kang gedhé padha sikile lan wetenge kang alus.[1] Kaya kodhok-kodhok wit liyane, padha karo kodhok wadon jinis iki ngrembakane luwih gedhé tinimbang kodhok lanang.[1] Nalika kodhok iki ngrembaka, gedhene awak bisa ngancik 7–8 cm.[1] Kodhok lumut iki ya iku panganane serangga kayata jangkrik, walang, coro, cacing, lan laler.[3]
^ a b c d e f (en) http://www.
Dhaptar abang IUCN spesies kakurangan data konsèrvasiSpesies terancam punahKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 14 Februari 2017.
klithik), wayang golek (sundha), Wayang suket(slamet Gundono Tegal), wayang Teater(enthus Tegal), Wayang Kancil (Trontong Sadewa, semarang), Wayang mBeling (Suara Merdeka smg), Wayang Apa Maneh nWayang Posmo (Jawa Pos), dll. Lha klo ini wayang opera van mBilung wgs.
Betah melek …..melok.! – Betah luwe…….Luwih.!
Gathutkaca mbadal saking saliring dedamel. Najan kukunipun ingkang rama, inggih
punika kuku pancanaka ingkang kondhang landhepipun pitung penyukur, meksa boten
tedhas kangge ngethok puseripun Raden Gathutkaca. Raden Werkudara lajeng minta
sraya dhateng raka prabu ing Dwarawati inggih punika Sri Bathara Kresna,
lajeng bidhal dhateng khayangan Jonggringsaloka. Raden Harjuna rumaos kuciwa, awit Jawata sampun
kalajeng maringaken sanjata Kunta dhateng Raden Suryaputra ingkang sowan
langkung rumiyin. Raden Harjuna enggal- enggal nyuwun pamit, nungka lampahipun
Raden Suryaputra. Wonten ing margi saged pinanggih kaliyan Raden Suryaputra. Sanjata
Kunta kasuwun dening Raden Harjuna ananging Raden Suryaputra boten
angulungaken. Ing wasana dados pancakara rame sanget. Wekasanipun sanjata Kunta
saged karebat dening Raden Harjuna. Raden Harjuna lajeng gegencangan kondur
kasatriyan Jhodipati sanjata Kunta lajeng kaaturaken Prabu Kresna. Sadaya sami
kaget, awit ingkang kenging karebat jebul naming warangkanipun kemawon. Sri Bathara
Kresna lajeng paring dhawuh dhateng Raden Werkudara. “Dimas Sena, aja cilik
atimu Yayi! Kersaning dewa pancen kudu ngono kuwi, najan iku mung wujud
warangka, nanging bias mrantasi. Mara age tamakna menyang pusering putramu
Yayi! Sing waspada ya Dhi!”
dhawuhanipun ingkang raka Prabu Sri Bathara Kresna, Raden Wrekudara Boten
tidha- tidha malih. Warangka lajeng katamakaken ing pusering jabang bayi. Sanalika
puser pedhot, ari- ari musna, nanging warangka sirna manjing ing pusering
jabang bayi. Raden Werkudara bingung lajeng ngendika, “Jlitheng Kakangku! Iki kepriye!
Sida mati tenan jabang bayi iki mengko! Ijole kowe, heeee!”
Kresna pangayomaning titah sabumi, boten badhe kekilapan dhateng sadaya
lelampahan. Pangandikanipun alon. “Sareh, sareh Yayi! Pun kakang ora maido
menawa sliramu padha bingung lan kodheng. Coba padha mirangna kandhaku ya, Dhi!
Sri Batara Kresna adamel cumeplongipun Raden Wrekudara dalah kadang Pandhawa
sadaya. Kala samanten jawata ugi lajeng rawuh mertakaken ponang jabang bayi
ingkang ngantos nuwuhaken gara- gara punika. Saking kaparengipun Jawata, jabang
bayi dipunasta dhateng kahyangan. Wonten kahyangan jabang bayi punika
dipundadosi. Ingkang suwau arupi denawa, sareng dipundadosi malih dados satriya
Raden Gathutkaca dipunminta sraya dening Jawata, kinen numpes parangmuka saking
praja Maimantaka ingkang dipunpandhegani prabu Kala Pracona saha Patih Kala
Sekipu ingkang nedya ngobrak- abrik kahyangan Jonggringsaloka. Radhen
Gathutkaca unggul juritipun. Prabu Kala pracona dalah patih kala Sekipu pejah
dening Raden Gathutkaca. Dene wedyabalanipun sami bubar mawur.
purna dados srayaning Jawata, Raden Gathutkaca lajeng kawangsulaken dhateng
kasatriyan Jodhipati, kapasrahaken dumateng rama lan ibunipun inggih punika Raden
Wrekudara dalah Dewi Arimbi. Sadaya Para Pandhawa dalah Prabu Sri Bathara
Roban • Subah • Tersana • Tulis • Warungasem • Wanatunggal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Batang,_Batang&oldid=1046884"	Kategori: Kacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn BatangBatang, BatangKacamatan ing Jawa TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.23, 15 Maret 2016.
ora ono ceritane motor pasaran honda iso ngalahke yamaha…wes kodrate motor honda mung enak di gawe sante2,di gawe alon2..nak di gawe ngebut,iso2 mrotholi..nak soal payu utowo laris,yo honda sing menang..soale akeh2he sing tuku
Hahahahaha..yo piye maneh,la arep di gawe elek apik ,wong ndeso2 mesti tukune yo honda to kang..sing tku rak mikir cc,arep iso buanter alon melayune ora ngurus..sing penting honda..contone adikku,.milih honda niru tonggo,
Reply 56 Panas Kepanasan Hujan Kehujanan
May 28, 2013 at 7:33 am
Weleh ngesu tenan, jek mending wong ndeso iso tuku mongtor honda! Ora koyo kowe, wis kere, pengangguran, isone mung nyocot tok ora nduwe mongtor sisan! Pancen FBY lambene wedhus kabeh wkwkwkwk… *slm semakin di
SAJEN SIRAMAN Wernane sajen siraman yaiku : 1. Tumpeng robyong, yaiku tumpeng (buceng) dilawuhi janganan lan endhog,
dene maksude wong iku kudu tansah bisa gawe senenge liyan, kaya ibu bumi lan bapa angkasa. 2. Tumpeng gundhul, yaiku sega diasah (sega bruk utawa sega tawa) Maknane : calon manten lanang lan wadon yen wis bebrayan kudu resik lahir lan batine (gundhul = resik). 3. Jenang abang lan putih,
marang sedulure calon manten lanang lan wadon sing saka bapa lan ibu. Mulane yen wis berbayan kudu tansah eling marang bapa lan ibu. 4. Pitik urip. Maknane : wong urip kudu tresna marang sapadha-padha lan kudu bisa mandireng pribadi / mandiri (bisa ceker kaya pitik golek
Download Ahange Jadid Hayan – Metastasis (Tanha To)
saiki “lek/beng golek rabi hang keneng di jak sugih”
kepingin sugih. Masio sing duwe paran-paran, taping
ring Banyuwangi…yo sukses ring Indonesia….4. Waktu saiki Indonesiaku wis dadi bibit unggul …..dadi ono kang arep mateni supoyo sing dadi….ono
mawon niku nggih bener. Mangkane kulo kerep nyebut kadung wonten lanjutan (jilid) “penghancuran” wong Blambangan sak uwise Perang Puputan Bayu. Malah Jaman Orde Baru nggih wonten, taping carane alus.
Kadung kulo moco tulisane Sejarawan Asvin (kulo lali arane)
tersangka’? Dadi nyawane Wong-Wong Blambangan sakmonten wae, namung didamel ‘percobaan politik’.
Kulo wantun ngomong kadung niku kathah tiyang njawi (luar Banyuwangi) hang tumut memengan. Mergo tradisi teng Banyuwangi mboten wonten “Pati” dibales “Pati”. Hang umum utowo lazim kadung woteng tiyang dicurigai nggadah cekelan elek (Tenung/Shir), paling cukup diusir teko kampung. Niku mawon, taksir mboten purun. Mergo diusir teko kampung niku ‘aib’ bagi wong Blambangan.
Tahun 1989 kulo ngalami piyambak teng Desa Benelan Lor, Kecamatan Kabat. Kulo sak konco KKN teko Unej tumut ‘menyelesaikan’ masalah Tenung/shir. Ceritane, wonten tiyang sakit mripat, ditambakaken teng pundi-pundi mboten waras. Malah pun ping kaping-kaping teng Poli Mata Rumah Sakit Dr. Soebandi Patrang Jember, taping tetep mboten saged waras. Nah, waktu niku keluargane korban niki wae nemoni ono lare cilik
hang arep dipendem iku mau kongkonane Bapak’e. Ring deso kono, Bapak’e lare cilik mau pancen ‘dicurigai’ tukang Sihir/Tenung.
Aparat ambi Banser Deso Benelan langsung cepet ‘nindak-lanjuti temuan iki mau. Bapak’e lare cilik mau diceluk nang Kantor Deso, aju didedes masalah kopat hang arep dipendem anak’e. Mergo sing biso alasan maning, aju diakoni kadung pancen dikonkon miningko ‘nyihir’ korban hang Loro Moto. Serto wis
Peno. Arep nyimpulaken teko endi, taping hang jelas paten-patenan mergo Tenung/Sihir mau sing arep dibales batu ambi coro keroyokan lan iku dudu tradisi wong
dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak? wadyabala based
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa Melayu, kayata pucuk prakara
nggoreng 10 sd 12 kg brambang mentah. Wuikkkk…kok koyok apene dodolan brambang. Sampeyan tonggoku ngono, aku njaluk mbak. Aku yen mangan brambang goreng koyok mangan camilan.
cutyfruty said: Bayangin aja, sekali nggoreng 10 sd 12 kg
25 September 2010 pukul 6:24 pm	matur nuwun, dalem pados buku kangge
Ganing sepi temen... jakwir brebes melu gabung aah... walaupun jarang ngepost, tapi tetep sering mantau.
soale pengin dadi bengkel, durung bisa... pengin nduwe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bali_(
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.52, 7 Maret 2013.
sankranthi pongal greetings, sankranthi posters, sankranthi posters telugu, sankranthi telugu, sankranthi telugu images, sankranthi wishes
tiyang jawi nggih kados menika..xixixi.. Banyakan
sak durunge manungso dumadi/utowo sakdurunge manungso lair ono alam ndonyo..manungso iku durung duwe jeneng (asmo/asma/nami/
Puou Morotai kanthi jembar (695 mil persegi/1.800 km²) ya iku jeneng salha sijiné pulo kang dianggo uga kabupatèn alternatif kang dumunung ing kapuloan Halmahera, Kapuloan Maluku, Indonésia. Kanggo bagean saka Provinsi Maluku Lor, Pulo iki dumunung ing tlatah Indonésia sisih Lor .
Kabupatèn Pulo Morotai diresmèkaké dèning Mentri Dalam Negri Indonésia, Mardiyanto, ing tanggal 29 Oktober 2008, saka kasil pangembangan saka Kabupatèn Halmahera Lor.
Tapel Wates[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Morotai&oldid=991517"	Kategori: Kabupatèn ing Maluku LorPulo ing IndonésiaPulo ing MarotaiPuloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 2 Maret 2016.
Piye kabare le? ... ojo lali marang dhawuhe Kanjeng
pamimpin parté pulitik paling kuwat jroning parlemèn (Dewan Rakyat) sing dipilih dadi perdana menteri. Wiwit kamardikan ing taun 1957, Perdana Menteri kabèh asal
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.44, 23 Maret 2016.
Stari Most (Jawa: Kreteg Lawas) iku sawijining kreteg saka jaman Ottoman abad kaping 16 sing dumunung ing kutha Mostar, Bosnia-Herzegovina lan ngretegi Kali Neretva saha nyambung rong bagéyan kutha. Kreteg lawas iki madeg 427 taun nganti dijeblugaké ing 9 November 1993 nalika Perang Kroasia-Bosnia. Sawisé iku kreteg iki dibangun manèh lan diresmèkaké ing tanggal 23 Juli 2004.
Citra komposit (foto sinambungan) sawijining wisatawan sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.30, 8 Agustus 2016.
NAMPA) $9900 / 2436994 Bayliner hp nampa x
mata air. 5. Pasar ilang kumandhang --- Pasar kehilangan suara. 6. Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak ---
pajak. 9. Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal. 10. Wong wadon nganggo pakeyan
diri. 50. Akeh wong ijol bebojo---
dipuja. 69. Wong wadon lacur ing ngendi-endi---
mudeng !!! Aku ora mudeng wkwkwk Jimmy Sullivan on Rusia Publikasikan Markas Militer di Alexandra LandTest Wong jowo on CSIS :
Aji lan Ita sami bingah banget manahipun. Lare tiga lucu bangt. 1 bulan simbah mboten kendel-kendel anggone nggujeng. Wangsulana pitakon ing ngisor iki!1. Sapa sing rawuh?2. Ana ngendi daleme?3. Apa sing diasto simbah?4. Ana pira putune simbah?5. Sapa sing nggujeng? Isenono cecek ing ngisor kuwi!1. Dusun Gesi daleme …2. Ita, Sari lan Aji putune …3. Olh-olehe simbah pisang …4. Simbah anggenipun nggujeng mboten …5. ….. rawuh Wacanen crita ing ngisor iki kanggo ngerjakno soal-soal ing ngisor iki!RADEN AJENG KARTINI Raden Ajeng Kartini iku putra putrine Bupati Jepara. Raden Ajeng Kartini lahir tanggal selikur sasi
sewu wolungatus pitung puluh songo (21 April 1879). R.A Kartini dipundut garwa dening Bupati Rembang. Cita-citane Raden Ajeng Kartini kepingin kabeh
mligi kanggo bocah wadon. Ing sekolah iku kaum wanita diwulang maca lan nulis, uga
Terbitlah Terang”. Wenehana tanda ping (x) ing wangsulan a, b, c sing paling bener!1. Putra putrine Bupati Jepara asmane … a. R.A Kartini b. bocah wadon c. kaum wanito2. Raden Ajeng Kartini ….. bacaan ing nduwur kuwi a. judule b. ira-irae c. pungkasane3. Kepingin ngedekake ….. wanita cita-citane R.A Kartini a. kumpulan b. sekolah c. pondok4. R.A Kartini dipundut garwa … a. Camat b. Presiden c. Rembang5. Ing sekolahan kuwi ….. maca lan nulis a. dikongkon b. diwulangi c. dijarno6. Habis Gelap
mbatik, uga diwulangi ing sekolahan ….. a. diwaca b. diwulangi c. ditrapno10. Sing ngrintis sekolahan wanita iku … a. SBY b. JK c. R.A Kartini Jawaben pitakon ing ngisor iki!1. Tulisen aksara jawa tembung iki hanakana2. Kala-kala yen ditulis aksara jawa piye?3. Tanggal, tahun lan bulan pira lahire R.A Kartini?4. Apa judule bacaan ing nduwur kuwi?5. Diwulang apa wae ing sekolahan wanito kuwi? Tulisen telung macem wae! Wacanen crita ing ngisor iki kanggo ngerjakno soal-soal ing ngisor iki.APOTIK HIDUP Tanduran iku migunani tumrapmanungso lan kewan, uga nyegah banjir. Tanduran pekarangan kaperang dadi loro, yaiku tandurane
lan liya-liyane.Dene tanduran jamu yaiku kunir, kencur, jahe, temulawak lan sapanunggalane uga diarani Apotik Hidup. Wenehana tando ping (x) ing wangsulan a, b, c sing paling bener!1. Judule wacan ing nduwur kuwi … a. apotik b. apotik hidup c. hidup 2. Tumrap manungso lan kewan tanduran kuwi … a. ngrusak b. ijo c. migunani3. Contone tanduran karang kitri yaiku … a. wit kates b. endok c. pitik4. Contone tanduran
Tanduran jamu uga diarani … a. sego b. sayur c. tempe6. Tanduran kuwi nyegah … a. udan b. panas c. banjir7. Tanduran apotik hidup iku kaya dene … a. urang b. klambi c. temulawak8. Wit gedang, wit kates uga diarani tanduran … a. muslimah b. jamu c. karang kitri9. Apotik hidup iku jenenge …… bacaan ing nduwur kuwi a. bacaan b. soal c. judul10. Kunir kuwi warnane a. biru b. putih c. kuning Isenono cecek-cecek ing ngisor iki nganggo ukoro kang bener!1. Tanduran kuwi …… tumrap manungso lan kewan2. Apotik hidup …. Wacan ing nduwur3. Sara, yen ditulis nganggo aksaro jowo ….4. Tanduran jamu uga diarani …5. Jae, kunir, laos iku diarani tanduran …6. Wit pelem, wit gedang uga diarani …7. Sing nyegah banjir uga ….8. Mangsa banjir diarani mangsa …9. Mangsa panas diarani …10. Kilat iku anane yen mangsa … Wangsulana pitakon ing ngisor iki1. Sing diarani apotik hidup iku tanduran apa wae? Tulisen telu wae …2. Kanggo udan uga diarani mangsa apa?3. Yen saiki mangsa apa?4. Apa judule wacan ing nduwur kuwi?5. Sing nyegah banjir iku opo?
piyambak. Anggenipun angsal-angsal mbrengkut. Angsal-angsalipun warna-warni, pisang ambon, pisang raja, lan pisang kapok. Simbah ugi ngasto rambutan. Sari, Aji lan Ita sami bingah banget manahipun. Lare tiga lucu bangt. 1 bulan simbah mboten kendel-kendel anggone nggujeng. Wangsulana pitakon ing ngisor iki!1. Sapa sing rawuh?2. Ana ngendi daleme?3. Apa sing diasto simbah?4. Ana pira putune simbah?5. Sapa sing nggujeng? Isenono cecek ing ngisor kuwi!1. Dusun Gesi daleme …2. Ita, Sari lan Aji putune …3. Olh-olehe simbah pisang …4. Simbah anggenipun nggujeng mboten …5. ….. rawuh Wacanen crita ing ngisor iki kanggo ngerjakno soal-soal ing ngisor iki!RADEN AJENG KARTINI Raden Ajeng Kartini iku putra putrine Bupati Jepara. Raden Ajeng Kartini lahir tanggal selikur sasi
sing mligi kanggo bocah wadon. Ing sekolah iku kaum wanita diwulang maca lan nulis,
Terbitlah Terang”. Wenehana tanda ping (x) ing wangsulan a, b, c sing paling bener!1. Putra putrine Bupati Jepara asmane … a. R.A Kartini b. bocah wadon c. kaum wanito2. Raden Ajeng Kartini ….. bacaan ing nduwur kuwi a. judule b. ira-irae c. pungkasane3. Kepingin ngedekake ….. wanita cita-citane R.A Kartini a. kumpulan b. sekolah c. pondok4. R.A Kartini dipundut garwa … a. Camat b. Presiden c. Rembang5. Ing sekolahan kuwi ….. maca lan nulis a. dikongkon b. diwulangi c. dijarno6. Habis
ditrapno9. Masak, mbatik, uga diwulangi ing sekolahan ….. a. diwaca b. diwulangi c. ditrapno10. Sing ngrintis sekolahan wanita iku … a. SBY b. JK c. R.A Kartini Jawaben pitakon ing ngisor iki!1. Tulisen aksara jawa tembung iki hanakana2. Kala-kala yen ditulis aksara jawa piye?3. Tanggal, tahun lan bulan pira lahire R.A Kartini?4. Apa judule bacaan ing nduwur kuwi?5. Diwulang apa wae ing sekolahan wanito kuwi? Tulisen telung macem wae! Wacanen crita ing ngisor iki kanggo ngerjakno soal-soal ing ngisor iki.APOTIK HIDUP Tanduran iku migunani tumrapmanungso lan kewan, uga nyegah banjir. Tanduran pekarangan kaperang dadi loro, yaiku tandurane
inggih punika pényakit ingkang nular saha nyébar ngélampahi populasi manungsa ing kuwasaan ing jawi, tuladhanipun bawana utawi ing sédaya donya. Pényakit endemik luas saha stabil ing pintné-pintén tiyang ingkang gréah saking botén pandémi. Saklajéngipun, pandémi flu kéjaba flu musiman, kéjaba musim flu inggih punika pandemi. Pandemi ingkang langkung enggal kalebet pandemi HIV lan pandemi flu 2009. Pandemi inggih punika epidemis penyakit nular ingkang nyebaraken ngelampahi populasi manungsa ing laladan ingkang jembar, tuladhanipun bawana, utawa ing sadaya donya. Penyakit endemik ingkang jembar lan stabil ingkang katah tiyang ingkang gerah saking punika boten pandemi. Saklajengipun pandemi flu gejaba flu musiman, sanesipun musim flu inggih punika pandemi. Jumlah pandemi kadasta cacar, saha TBC. Pandemi ingkang langkung enggal kalebet pandemi HIV lan pandemi flu 2009.[1]
Organisasi Keséhatan Dunia (WHO) sampun mroduksi mmenawi klasifikasi enem tahap ingkang gambaraken proses ing pundhi virus novel influenza gerak saking infeksi kawiwitan ing manungsa ngelampahi pandemi. Punika dipunwiwiti kaliyan virus nginfeksi kewan, kanti pinten-pinten kasus ing pundhi kéwan nginfeksi tiyang, lajeng gerak ngelampahi tahap ing pundhi virus wiwit nyebar secara langsung antawis tiyang-tiyang, lan pungkasan kaliyan pandemi punika nginfeksi saking virus enggal sampun nyebar ing dunya. Penyakit utawi kahanan boten pandemi namung punika ya iku jembar utawi bunuh tiyang katah, ugi kedhah nular, dados tuladhane kanker tanggel jawab ingkang katah kapejahan ananging boten kaanggep pandemi amergi penyakit punika boten nular. [1]
Sebapipun Flu[besut | besut sumber]
Epidemis utawi epidemics flu, dipunsebapake déning galur-galur enggal virus influenzaingkang secara genetis cekap benten saking galur-galur sakderengipun pramila manugsa arang kebal kaliyan flu. Ingkang nyebapaken tukule penyakit virus inggih punika nyebare virus saking populasi manungsa ingkang alit saha terisolasi. Tuladhane AIDS boten gadahi asma saha boten gadahi dasar ing pinten-pinten dasawarsa. Penyakit virus enggal ing manungsa inggih punika nyabaraken virus ingkang sampun wonten saking kéwan sanes. Kéwan ingkang dados ingang lan saged nularake virus katamtu namung umumuipun boten kapengaruh déning virus punika dipunsebat dados virus reservaor alami virus. Epidemi flu punika tuladha ingkang sae saking efek virus ingkang pindah saking setunggal spesies ing spesies sanesipun. Wonten tiga virus influenza: tipe B saha C, ingkang namung nginfeksi manungsa saha boten nate nyebapaken epidemi, lan tipe A, ingkang nginfeksi pinten-pinten jinis kewan, ingkang kagolong inggih punika manuk, babi, kuda, manungsa. Galur influenza A ingkang nyebapaken 3 epidemi.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pandemi&oldid=1078212"	Kategori: Lelara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 3 Sèptèmber 2016.
Pating'ngi BarisSiong; Patih Damang GaritBalawa; Patih Jaksa TuhaMurutowo; Patih AkirDayu; Pating
Temanggung, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal,
Active Server Pages urata disingkat ASP ya iku salah sawijining basa pemrograman web kanggo nyiptakake kaca web kang dinamis.
penjelajah web (browser).[1] ASP nyambut gawé marang web server lan minangka server side scripting.[1]
Active Server Pages (ASP) ya iku pengaturan web kang digunakake kanggo mrogram kaca web kang dinamik lan asipat
kanggo njawab tantangan pemrograman web dinamis.[4] Ora kaya HTML kang mung nudhuhake isi kang statis, ASP kisa nudhuhake isi kaca kang béda manut karo ancas pemrogramane.[4] ASP wis ngancik versi 3.0 kang mlaku ing platform Windows 2000 Professional utawa Server.[4] Versi sadurunge, ya iku versi 2.0, kang mlaku ing platform liyane kayata Linux, Solaris, OS/2, lan Novell.[4]
dingerteni amarga sintakse nggunakake Basa Inggris.[4] Visual Basic ya iku basa pemrograman kang paling gampang dingerteni lan disinaoni tinimbang basa pemrograman liyane.[4] Mula ASP gampang banget disinaoni déning para pemula kanggo gawé
Gampang digabungake karo tèknologi liyane kayata CGI, DCOM, ActiveX lan liya-liyane.
Kanthi nggunakake ActiveX Data Object lan SQL, anggone gawé Web Data Base dadi luwih murah.
Menehi fasilitas keamanan kayata session Object, cookie, lan fasilitas transaksi online kang aman kanthi protokol SSL, kabèh bisa ditindakake kanthi nggunakake sitik kode tambahan.
Kode ASP ora bisa dideleng saka client, hal iki disebabake amarga yèn server nampa request file asp,
Rojo brono yen mati ora di gowo..
Yen numpak motor, asep’e metu ngisor..
Ngunu kuwi jare bini sepuh dewe..
ojo nguyu ngakak yen urep lagi kepenak
Yen numpak andong, asep’e metu bokong..
Ojo plenggang-plenggong..mengko mundak koyo grandong.
meliputi Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
GaritBalawa; Patih Jaksa TuhaMurutowo; Patih AkirDayu; Pating'ngi RajaPaku; Patih Sari KampungPatung; Patih
Pak Tarto dokter gigi kondang soko desa Tjutuk Manuk Randublatung wis kaloko dadi dokter gigi sing mumpuni. Loro untu opo
koyo Ronaldo pemain bal soko Brasil sing juara bal-2-an sak donyo. "Kulo nuwun pak dokter untu ..... eeehh dokter gigi."
"Monggo pak Kuntjung ... kulo
ingkang tigang ewu kulo sukani kalih mendo (wedus) kulo, dene mendo kulo reginipun satus seket ewu, mbenjing wulan ngajeng wedus kulo ingkang meteng meniko medal cempe nipun,
nesu, rai bang ma-wingo-2 kuping megar, cangkem ngiler
"Lhadalah pak dokter kurang ajar, mosok kulo ompong ngaten mendingan ora duwe wedus, katimbang mung iso ngemut thok."
Balung Kulon, Balung, Jember - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
penyelamatan-mbah-maridjanBalasHapushokya26 Oktober 2010 22.51parah ki juduleBalasHapusAnonim26 Oktober 2010 22.53ora opo mas/mbakyu unine judule,ben akeh sing ndelok, iklane tambah akeh.. mugo ae apik rejekine, apik amale lan sedekaheBalasHapusAnonim26 Oktober 2010 23.06Jan..jane...sing coment kro sing nulis judul luwih parah ndi toh???kritikan po paidonan???kwi toh di guyu upin ipin...wong indo isone maido...nek
sirahe.. nguyuh wae iseh digujengi wes nguneke wong ra bener... ancen asuk koen kuwi...BalasHapusAnonim26 Oktober 2010 23.44ojo podho
MARANG WONG TUO YOO,..SESEPUH SING WIS
Nambai maneng kadong arep ater ater berkat wadae nganggo jembong(mangkok)
Utowo dong gawane akeh yo diwadai katrol
OsingKadong arep ngeliwet umume wong hang heng pati nduwe peces nganggo kukusan alami rasane segone bido
Hadi Minak JinggoYo iku Dik… Kosa Kata Ampred-ampredan ambi anyeng – anyengan… sak iki wes sing tau di enggo hang di enggo tariken…katone digu Dik… yoo hang gelem nglestarekaken byaen gelem marahi nyang liyane…ha..ha..ha…
bilih wiwit dinten meniko Raden Mas Aziz badhe maringi WORO-WORO sakniki gadhah nomor engkang enggal, kolo wingi nembe mawon gadhah rejeki,
sepindhah inggih meniko nomor engkang sampun dipun mangertosi dumateng poro sedherek sedoyo, nomor simpati 081329402311,
saklajengipun nomor cdma flexi (0271)8046611,
insya Allah sedoyo nomoripun gesang terus, on line non stop.
engkang terakhir nyuwun pangwetung anggenipun pados ngilmu, supadhos diparingi ngilmu engkang barokah, sakinah, mwadah, warohmah, he…he…he…
cekap semanten atur kulo, kirang langkungipun kulo nyuwun
Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki perlu so...
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi log Propinsi nagara-nagara tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau on
Tionghoa) Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana
Dalma iku pulo sing dumunung ing Emarati ing Lempongan Pèrsi watara 26 mil (42 km) saka pesisir Abu Dhabi lan 72 mil (116 km) saka Doha. Abu Dhabi Islands Archaeological Survey ADIAS miwiti panelitèn arkéologi ing pulo Dalma ing taun 1992. Kurang luwih 20 situs arkéologi tinemu ing pulo iki, wiwit saka jaman Néolitik (pungkasan jaman watu). Padunung ing pulo iki watara 10 èwu jiwa, akèh-akèhé dumadi saka wong Arab Iran Hansens lan Qatar sing wis antuk kawarganagaraan Uni Emirat Arab (UAE).
Houston · Madrid · Rahim Yar Khan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dalma&oldid=1055563"	Kategori: Pulo ing Emirat Abu DhabiLempongan PèrsiPuloKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
nynorskSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.25, 3 April 2016.
Karimunjawa ya iku kepuloan ing segara Jawa kang dumunung ana ing Kabupatèn Jepara Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kepuloan iki duwéni pulo cacahé 27 pulo. Total jembar daratané ±1.500 hektar saha jembar perairané ±110.000 hektar, Karimunjawa sakiki dikembangké dadi
Kepuloan Karimunjawa dumunung ing Segara Jawa, sisih loré Jepara, Jawa Tengah. Kepuloan iki duwéni 27 pulo ya iku:
Kabupatèn Jepara kanggo Taman Nasional. Kepuloan Karimunjawa dadi omah kanggo maneka werna terumbu karang, alas bakau, alas pasisir, lan ugo panggonan urip 400 spesies kéwan segara, antawisipun 242 macem iwak hias. Kapérang ora sithik kéwan langka kang manggon ing kepuloan iki kaya Garudha Segara Dada Puthih, penyu sisik, lan penyu ijo.
Wit-witan kang dadi ciri khasé Taman Nasional Karimunjawa ya iku wit dewandaru (Crystocalyx macrophyla) kang urip regeng ing alas udan dataran endhek.
Ombak ing pasisir pulo-pulo Karimunjawa kagolong endhek lan ora bahayani, katambah déning pasisir kang ditutupi déning pasir puthih kang alus.
Penduduk[besut | besut sumber]
Kepuloan Karimunjawa dienggoni penduduk luwih seka 8.000 jiwa kang dumunung ing lima pulo. Pendhudhuk kepuloan Karimunjawa rata-rata seka suku Jawa kang dadi petani lan gawé barang-barang rumah tangga. Kejaba iku, ana uga suku Bugis kang padha dadi nelayan, lan suku Madura kang uga dadi nelayan nanging luwih pinter gawé iwak garing.
Pendidikan ing kepuloan Karimunjawa wes maju. Kejaba duwé luwih kurang 10 Sekolah Dasar (lima ing pulo Karimun, telu ing pulo Kemujan lang saben-saben siji ing pulo Parang lan pulo Genting), kepuloan Karimunjawa uga duwéni siji
Mawi nggunakake jalur udara, saka Papan Anggegana Ahmad Yani, Semarang numpak montor mabur sewan jinis CASSA 212 kang disediake déning PT. Agen Wisata Laut Nusa Permai (Kura-Kura Resort). Wektu perjalanane kurang luwih 30 menit.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Karimunjawa&oldid=1078329"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaPulo ing Jawa TengahKabupatèn JeparaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.06, 3 Sèptèmber 2016.
Yohanes 141Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Kowé aja pada sedi lan bingung, nanging pada pretyaya terus marang Gusti Allah lan marang Aku. 2Nang omahé Gusti Allah Bapakku okèh panggonané. Semunggoné ora ngono mesti kowé ya tak omongi. Saiki Aku arep budal nggawèkké panggonan kowé. 3Nèk Aku wis rampung Aku bakal balik menèh marani kowé, supaya kowé bisa manggon dadi siji karo Aku. 4Panggonan sing bakal tak parani kuwi kowé wis pada ngerti dalané!” 5Rasul Tomas terus semaur: “Gusti, panggonan sing arep mbok parani waé awaké déwé ora ngerti, lah dalané menèh awaké déwé ngertia.” 6Gusti Yésus terus ngomong: “Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nduduhké Gusti Allah kuwi sapa lan Aku sing ngekèki urip marang manungsa. Ora ènèng wong bisa mara nang nggoné Gusti Allah Bapakku nèk ora liwat Aku. 7Nèk kowé ngerti Aku kowé ya ngerti Gusti Allah Bapakku. Saiki kowé wis ngerti Dèkné, awit kowé wis weruh Dèkné. 8Rasul Filipus terus takon marang Gusti Yésus: Gusti, awaké déwé wis lega nèk mbok duduhi Gusti Allah Bapaké awaké déwé!” 9Gusti Yésus semaur: “Filipus, Aku lak wis suwi bebarengan karo kowé ta? Lah kok kowé ora nitèni Aku? Sapa sing weruh Aku ya weruh Gusti Allah Bapakku. Lah kowé kok ijik takon kepéngin weruh Gusti Allah Bapakku? 10Kowé lak ngerti ta nèk Gusti Allah Bapakku karo Aku kuwi tunggalé. Pitutur sing tak wulangké marang kowé kuwi ora sangka karepku déwé, nanging sangka karepé Gusti Allah Bapakku. Dèkné manggon ing Aku lan Dèkné sing tumandang sangka Aku. 11Ngandela ta nèk Aku karo Gusti Allah Bapakku kuwi tunggalé. Penggawéku sing nggumun-nggumunké kuwi lak wis ngujutké kuwi ta! 12Iki dirungokké sing apik: sapa sing pretyaya marang Aku bisa kaya Aku nindakké penggawé sing nggumun-nggumunké. Ora namung kuwi waé, nanging malah bisa nindakké ngungkul-ungkuli kuwi, awit Aku arep budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku. 13Lan jalaran Aku nang kana, apa penjalukmu bakal keturutan, janji kowé nembung nganggo Jenengku. Mesti Aku bakal nuruti penjalukmu, dadiné Aku bisa ngluhurké Gusti Allah Bapakku. 14Nèk kowé njaluk apa waé nganggo Jenengku, bakal tak turuti.” 15Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Nèk kowé trésna tenan marang Aku kowé uga mesti nglakoni omongku. 16Semono uga, Aku bakal nembung marang Gusti Allah Bapakku, supaya Dèkné ngongkon liyané sing bakal nulungi kowé slawasé. Kuwi Roh Sutyi, sing bakal mulangi kowé bab Gusti Allah kaya sak beneré. 17Wong sing ora pretyaya marang Gusti Allah ora bisa nampa Roh Sutyi, awit ora nitèni lan ora dunung. Nanging kowé bakal ngerti Roh Sutyi, awit Dèkné bakal karo kowé lan bakal manggon ing uripmu. 18“Ora, kowé ora bakal tak tinggal déwé, Aku bakal balik marang kowé. 19Ora suwi menèh wong jagat bakal ora weruh Aku menèh, nanging Aku bebarengan karo kowé terus. Lan kowé bakal urip, awit Aku urip. 20Ing wantyi kuwi kowé bakal dunung nèk Aku karo Gusti Allah Bapakku kuwi dadi siji. Semono uga kowé bakal dunung nèk kowé karo Aku iki uga dadi siji. 21“Wong sing ngerti pituturku lan nglakoni apa omongku, ya wong kaya ngono kuwi sing trésna marang Aku tenan. Wong kuwi bakal ditrésnani tenan karo Gusti Allah Bapakku lan Aku mbarang bakal nrésnani wong kuwi. Lan menèh, Aku bakal nduduhké marang Dèkné Aku iki sapa.” 22Enèng murid sing jenengé Yudas, nanging dudu Yudas Iskariot. Yudas iki ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, lah Kowé kok ngétokké kwasamu namung marang awaké déwé, ora marang wong-wong liyané sing ora pretyaya marang Kowé?” 23Gusti Yésus semaur: “Wong sing trésna marang Aku kuwi uga bakal nurut pituturku lan Gusti Allah Bapakku bakal nrésnani wong sing kaya ngono kuwi. Aku lan Gusti Allah Bapakku bakal urip bebarengan karo wong kuwi. 24Nanging wong sing ora trésna marang Aku uga ora bakal nurut pituturku, senajana pituturku kuwi dudu tembungku déwé, nanging tembungé Gusti Allah sing ngongkon Aku. 25“Suwéné Aku ijik tyampur karo kowé Aku mulangi kowé sembarang-mbarang kuwi. 26Nanging Gusti Allah Bapakku bakal ngongkon Roh Sutyi, Penulungmu, teka dadi wakilku. Dèkné sing bakal ngréwangi kowé lan ndunung-ndunungké marang kowé bab sembarang. Dèkné uga bakal ngéling-élingké marang kowé bab sembarang sing wis tak wulangké. 27“Saiki kowé tak tinggali katentreman. Ora katentremané donya kéné, ora, nanging katentreman sing namung Aku déwé bisa ngekèki. Mulané, kowé
wb.Dumateng Panjenenganipun ingkang kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang
minangka pangayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes sinudarsana. Inggih meniko panjenganinipun
rawuh, para pilenggah, kakung miwah putri, saha para sanak kadang wredha mudha, ingkang tansah winantu ing suka rahayu. Langkung-langkung panjenenganipun Bp ......(duta pasrah).......... ingkang
pengombyong temanten saking .........(desa)............. ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan. Langkung rumiyin kula ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang
mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados pepanutaning ummat sejagat nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula
menggah atur pasrah panjenenganipun ...........(duta pasrah)............ ingkang sampun kepareng hamasrahaken putra temanten kakung.
.... kula namung saged ngaturaken sugeng kondur... atas nami Bp/Ibu . menawi pinuju wonten ngriki inggih saksaged-saged sakkuwaos kula sabrayat.. sakulawarga nampi rawuh panjenengan keparenga hangluberaken samodraning pangaksami...... bagya mulya.... Syukur-syukur samya kersa pinarak lan nyipeng wonten panggenan kula.... migunani dhateng agami lan negari saha tansah atul manembah mring Gusti...... warohmah...... nir-baya.... para pengombyong temanten kakung/putri saking ..(pemangkugati).. mugi rahayu ingkang tansah pinanggih dumugi ing dalem............ dalah gotrah kulawarga.......... mugi-mugi para putra temanten menika sagedta dados pasangan ingkang sakinah... menggah salam taklimipun Bp/Ibu .Ingkang sepisan....(pemangkugati). keparenga andumugekaken anggenipun samya lelenggahan ngantos dumugi titiwanci purnaning pahargyan ing siang/dalu menika kanthi mardu mardikaning penggalih..(desa).......wb.. inggih semanten ugi sumangga kagulawenthah ingkang kados makaten.............. saha menawi wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun Bp/Ibu ........ Panjenenganipun para pengombyong temanten ingkang satuhu kinurmatan..... sinartan nyuwun wewahing pangestu... Mugi-mugi rawuh panjenengan punika dadosa lantaranipun tambahing pasedherekan antawisipun warga ... kula ngaturaken sugeng rawuh lan agunging panuwun ing sarawuh panjenengan sarombongan...... ingkang mugi tansah pikantuk berkah..(jeneng desa)....(besan). sakulawarga nampi kanthi asta
kalih lan kanthi suka gumbiraning manah..... Wondene
jeneng desa).... migunani dhateng sesami. wiwit donya dumugi akhirat..... Kula ikroraken kanthi atur “ 'Alaika wa'alaikum salam wr... lan menawi
mawaddah...(pemangkugati).........(besan)............ atut runtut.... enggal pinaringan momongan ingkang soleh solihah..(jeneng desa). Bp/Ibu .... keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra temanten
kula pribadhi tansah nyuwun agunging sih samodra pangaksami.
. Wassalamu'alaikum wr. kados kirang wicaksana menawi kula matur kathah-kathah.wb. Billahittaufiq walhidayah. mboten andadosaken sarjuning penggalih. mbok bilih
kowe ngaku wong wicaksana. Yen ana kedadeyan kaya ngene iki rak digoleki apa sebabe. Ngakumu wae waskitha. Lho jebul ora krasa yen ta sumbere prakara iki dudu anakmu, nanging saka bundhele nalarmu bodhone pikirmu, sing kena pamblithute angkara budi cetha neng jroning atimu sing mahanani budimu iku dadi budining wong
“kakang Semar lan sira para panakawan, mangertia, aku iki bendaramu sing lair bareng sedina, sing dadi bareng
“He…bengi-bengi wayah ngene Kok ana swara priya neng tamansari. Sapa? Apa sing jaga regol?”
Bayangan : ”Hi…inggih kula pun jaga regol”
Jayasamba : “Lho.., kok kaya sing jaga tamansari”
Bayangan : “Inggih kula sing jaga tamansari”
Jayasamba : “Apa kanjeng wa Baladewa”
Bayangan : “Inggih.. kula wa Baladewa”
Jayasamba : “Kok kaya paman Haryo Setiyaki”
Bayangan : “Inggih kula paman Setiyaki”
Jayasamba : “Apa Raden Jayasamba?”
Bayangan : “Inggih kula Raden Jayasamba”
liyane aku. liyane aku lho ya. Nek yangmu malah seneng kowe berubah dinggo de,e, kuwi berarti de,e egois mung mikir awake dewe ora mikir awakmu. Wedokan kuwi nek sayang, sayang...
See pictures and stills of Kannada film Sevanthi Sevanthi
Sevanthi Sevanthi Photos - Sevanthi Sevanthi Images - Sevanthi Sevanthi Movie Stills - Sevanthi Sevanthi Pics #86961 - Filmibeat Gallery
nalika isih nom tau dadi muride Ki Ageng Sela. Wong telu kuwi diarani telung serangkai, sing isih keturunane raja Brawijaya V utawa Prabu Kertabumi sing nduwe tahta nalika taun 1468-1478.
Silsilah Ki Ageng Penjawi yaiku: Raja Brawijaya V duwe anak raden Bondan Kejawan. Raden Bondan Kejawan duwe anak telu, sing kari jenenge Rara Kasihan lan dadi bojone Ki Ageng Ngerang. Pasangan iki nduwe anak yaiku Ki Ageng Ngerang II lan anak wadon sing dipek bojo Ki Ageng Sela. Ki ageng Ngerang II duwe anak papat yaiku ki Ageng Ngerang III, Ki Ageng Ngerang IV, Ki Ageng Ngerang V lan Pangeran Kalijenar. Ki Ageng Ngerang III duwe anak jenenge Penjawi.
Silsilah Ki Ageng Pemanahan yaiku : anake Raden Bondan Kejawan sing nomer loro jenenge Ki ageng Getas Pandawa. Ki Ageng Pandawa nduwe anak Ki Ageng Sela. Ki Ageng Sela duwe anak Ki Ageng Enis. Ki Ageng Enis nduwe anak sing diwenehi jeneng Pemanahan.
Silsilah Ki Jurumertani yaiku: anake Raden Bondan Kejawan sing paling tuwa yaiku Ki Ageng Wanasaba. Ki Ageng Wanasaba nduwe anak Pangeran Made Pandan I. Pangeran Made Pandan I duwe anak Ki Ageng Pakringan sing bojone jenenge rara Janten. Saka pasangan iki nduwe anak papat yaiku Nyai Ageng laweh, Nyai Manggar, Putri, lan Jurumertani.
Ki Ageng Penjawi, Ki Ageng Pemanahan, lan Ki Jurumertani sing isih keturunane Raja Brawijaya kuwi oleh tugas gedhe yaiku melu ngrampungake perkara kluwarga Kasultanan Demak sing wis ngentekake korban akeh.
Kabut kandel nutupi bumi Demak nalika padha ngrebutake kekuasaan. Kuwi disebabake ulahe Bupati Jipang Panolan jenenge Aryo Penangsang sing ora liya anake Pangeran Suryawiyata (Pangeran Sedalepen). Aryo Penangsang gela sawise ngerti yen sing bakal munggah tahta ngganti Sultan ing Demak, Sultan Trenggana sawise seda yaiku ora dheweke, nanging sing diangkat malah Jaka Tingkir sing mung mantune Sultan Trenggana.
Merga gela Aryo Penangsang nduwe niyat elek arep mateni kabeh keturunane Sultan Trenggana. Supaya niyat elek kuwi bisa Kabul Aryo Penangsang nganakake patemon sing ditekani Laskar Soreng. Ing ngarepe Soreng, Aryo Penangsang mrentah supaya mateni gedhe-gedhenan. Sing ping pisan arep dipateni yaiku Pangeran Mukmin lan bojone, minangka piwalese, merga sing ngerti kabeh yen Aryo Penangsang arep mateni Pangeran Suryawiyata. Sing ping loro, mateni Pangeran Hadiri, bojone ratu Kalinyamat. Yen Sultan Pajang Arep dipateni Aryo Penangsang dhewe. Sakwise ngerti perintahe Aryo Penangsang, para Soreng lunga nglakoni tugas sing wis diprentahake.
Para Soreng karo nggawa keris brongot Setan kober ora kangelan nglakoni tugase. Malah, rakyat cilik sing dicurigai mihak utawa mbela Jaka Tingkir utawa Sultan Hadiwijaya dipateni. Sakwise mateni Pangeran Mukmin, para Soreng lunga golek Pangeran Hadiri
Ratu Kalinyamat karo bojone lan para rombongane nalika lagi arep balik dicegat para pengikute Aryo Penangsang. Peperangan uga kedaden kanthi sengit. Ratu Kalinyamat sing jeneng asline Retna Kencana katon kuwat lan cekatan endha lan menthung mungsuhe. Pangeran Hadiri lan pengawale uga gigih nglawan serangan-serangane para Soreng sing arep mateni dheweke. Nanging Pangeran Hadiri kena Keris Brongot Setan Kober sahingga getihe sing metu akeh. Pangeran Hadiri tetep bisa nahan nganti tekan Kalinyamat.
Gang pirang-pirang dina malane Pangeran Hadiri ora malah mari nanging sangsaya nemen. Kanthi cara apa wae wis dilakoni supaya larane amarga kena Keris Brongot Setan Kober mari. Nanging takdir Tuhan sing nemtokake, Pangeran Hadiri seda. Ratu Kalinyamat susah amarga ditinggal lunga bojone yaiku Pangeran Hadiri. Minangka tandha bhekti lan hormat marang bojone, Ratu Kalinyamat mutusake lunga ing Bukit Danaraja (Jepara) arep “tapa uda” sing artine ninggalake busana kaagungan kratone lan nguculake perhiasane kabeh. Ratu Kalinyamat mung nganggo busana biasa kanthi ati kang tulus, sabar njaluk keadilan marang Gusti kang maha kuwasa.
Sultan hadiwijaya karo Ki Pemanahan, Ki Penjawi, lan Ki Jurumertani lunga ing bukit Danaraja nemoni Ratu Kalinyamat ngucapake bela sungkawa lan ngajak Ratu mulih ing Demak. Ratu Kalinyamat ora gelem balik ing Demak utawa ing dalem Kalinyamat. Dheweke pengen tetep nglakoni tapa nganti sakdurunge Aryo Penangsang mati. Krungu omongane Ratu Kalinyamat kaya mau Sultan Hadiwijaya nganakake sayembara “sapa sing bisa ngalahake Jipang Panolan lan nyekel Aryo Penangsang arep diwenehi hadiah bumi Pati lan Alas Mentoak.”
Lagi wae sayembara rampung diumumake wis ana laporan yen Aryo Penangsang malah nantang perang tandhing karo Sultan
piweling supaya Ki Penjawi, Ki Pemanahan, Danang Sutawijaya lan dheweke dikon melu
kelakon. Minangka panglima perang ditunjuk Ki Penjawi lan Ki Pemanahan. Dheweke setuju dadi panglima perang lan karo nggawa tombak Kyai Pleret lan pembekalan perang rombongan lunga ing
kanthi gagah berani. Aryo Penangsang sesumbar maneh. Ki Penjawi ora gampang emosi, dheweke ora kesusu nanging nganggo pikiran lan strategi sing cermat.
Sakwise persiapan mateng, minangka panglima perang Ki Penjawi menehi komando serbu. Kurang saitungan sadhetik, perang antarane Jipang Panolan karo pajang kedadean. Akeh prajurit sing mati ing tengah palagan. Kuwi pancen wis dadi resiko peperangan. Nalika peperangan kuwi Aryo Penangsang kena tusukan Tombak Kyai Pleret sing dihujam Danang sutawijaya nganti ususe metu. Wektu kuwi Aryo Penangsang kepengin mateni Raden Danang Sutawijaya. Mula, keris sing ing bangkekan diunus. Usus Aryo Penangsang pedhot kena kerise dhewe, Kyai Brongot Setan Kober. Aryo Penangsang tiba saka jaran Gagakrimang lan sidane mati.
Tandha bukti yen Ki Penjawi wis nglakoni tugase yaiku Ki Penjawi nglapor marang Sultan Hadiwijaya. “lapor sultan, tugas sampun kula tindhakaken”,ujare Ki Penjawi. Isi laporane yaiku siji kabeh kekurangan dadi tanggung jawabe Ki Penjawi minangka pimpinan perang. Ping loro, kasil
Pemanahan, lan Ki Penjawi. Sultan Hadiwijaya ngucap matur nuwun marang kabeh pihak sing wis nglakoni tugas kanthi hasi kang gtemilang. Perseteruan antarane Jipang Panolan lan Pajang wis ora ana maneh saengga rasa kekancan urip aman bisa Kabul. Kaya apa sing wis dijanjekake nalika sayembara, minangka hadiah Sultan Hadiwijaya jabatan Patih ing kesultanan pajang marang Ki Jurumertani, nyerahake alas mentoak marang ki Pemanahan lan Bumi pati marang Ki Penjawi.
Nalika dina apik Ki Ageng Penjawi mangkat nindakake tugas anyar yaiku mimpin bumi Pati kanthi rasa seneng lan kebak tanggung jawab. Rakyat pati bisa nampa Ki Ageng Penjawi kanthi ramah lan tulus ikhlas. Ora masalahake saka ngendi asal-usule Ki Penjawi yaiku putra asli daerah utawa ora. Semana uga Ki Penjawi ora nduwe sikap sombong,
Langkah pisanan Ki Penjawi nalika mrentah Pati yaiku nata punggawane. Kabeh pejabat saka tingkat cendhek nganti dhuwur kudu bisa nglakoni telung syarat yaiku jujur, disiplin, lan ahli ing bidange dhewe-dhewe. Ki Ageng Penjawi nalika mbangun ndhisikake bidang pertanian merga akeh rakyat Pati dadi Petani. Rakyat ana sing tekun ing
dicekel ahline saengga nalika ana pekara bisa dirampungake kanthi apik. Daerah pati dadi maju. Rakyat Pati nalika kerja semangat lan dibarengi rasa aman wektu dipimpin Ki Ageng Penjawi. Saiki jeneng Ki Penjawi dadi salah sijining jeneng dalan ing Kutha Pati.
Rilis Red Hat Enterprise Linux (RHEL) 5.2 | Wong Ndeso Pengen Pinter
widhi	aku lho heran.. opo’o yo arek2 SMA jaman saiki, nek ngerti awak’e lulus, seragame dicorak-corek?? mau ae aku kepethuk arek2
pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.44, 20 Maret 2013.
keramaianya6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman6. Manusia menemukan jaman yang terbolak-balik7. Jaran doyan sambel7. Kuda doyan makan sambal8. Wong wadon menganggo lanang8.
donya, nanging zaman iku sabenere zaman ajur lan bubrahing donyaZaman kalabendu itu seperti jaman yang menyenangkan, jaman
sing tatag, sing tabah, sing kukuh, jo kepranan ombyak ing
Tangkisan Letug Asring isih sok keprungu, wong-wong jawa mbangun kawruh kanthi dalane "ngelmu". Dikandhakake yen ta ngelmu iku kelakone kanthi laku. Kepiye jan-janne nasing kejawen iku kudu ditafsirake? Tafsiran Kleru lan Mblasukake Tafsir sing kleru marang kawicaksanan Jawa iku yaiku bilih ngelmu iku dadi dudu barang rasionil maneh. Ing kene argumen sing sok dienggo, kawruh kejawen kuwi beda karo kawruhe wong-wong barat (eropa) sing migunakake "rasio". Kawruh barat kuwi jarena rasional,lan kawruh kejawen kuwi luwih ngenani "rasa" (ora rasional). Tansir kaya mangkono iku miturut panemuku kleru banget. Tafsir iku mung waton beda. Kamangka yen awakedhewe gelem ngupaya nggoleki kawruh kanthi temenan, kudune tundhon-tundhone nemu nas sing padha. Kawruh kejawen kang lebet kuwi jatine ya "rasional banget". Saya jero kawruhe wong, saya bisa anggone ngungkapake sacara rasional. Saya cethek kawruhe, wong saya mung bisa waton beda lan sulaya. Yen dikandhakake dalaning kawruh wong jawa kuwi dalaning rasa rinasa, ing kene tafsiran kang salah banjur dikontrasake karo nalar. Kamangka kawruh tanpa nalar kuwi sing ana mung peteng. Dadine ya kawruh peteng. Iki sing disebutake "ngelmu ireng". Dene ngelmu putih iku "ngelmu terang nalar." Ciri-cirine Kawruh Yen arep diudhari, ing kene ciri-cirine kawruh sejati kanggo wong jawa dak kira ora adoh karo kawruhe wong-wong saka tlatah liya. Ciri-ciri kuwi yaiku: * nganggo nalar kang sehat, ora mlayu ngendhani pertanggungjawaban; * mbangun sacara positif nyokong urip kamanungsan, lanora destruktif; * tinarbuka marang kritik, lan ora mulung ideologis (ideologis ateges "anti-kritik"); * ora ninggal moralitas, kang ateges ana ing dalaning cik-beciking manungsa; Yen kawruhe wong jawa ora nemu nas-ing harkating kamanungsan, ateges kawruhe wong jawa kuwi mau palsu utawa kawruh peteng, kang mung tansah nggawa ciri destruktif marang liyan. Sumangga. 4 September 2003http://groups.yahoo.com/group/wajaseta/message/3704Titikanipun:Waosan menika kalebet waosan eksposisi amargi waosanmenika ngandharaken kados pundit tafsiranipun utawitegesipun ukara "ngelmu iku kelakone kanthi laku".Kados pundit tafsiran ingkang leres lan kados punditugi tafsiran ingkang lepat. Kejawi menika waosanmenika ugi ngandharaken kados pundit cirri-cirinipunkawruh. Waosan menika naming paring pangertosandhumateng pamaos menapa ingkang dipuntegesi kaliyanukara "ngelmu iku kalakune kanthi laku" menika,mboten wonten unsur badhe mempengaruhi tiyang pamaos. Khasiate Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tambatatuMasyarakat padha nenandur lidah buaya umume kanggopasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias.Durung akeh kang migunakake kanthi optimal kanggokesehatan. Paling-paling mung dianggo kramas.Bab
liya kanthi migunakakae tanaman minangkaobat klebu ing kene lidah buaya utawa basa Latine AloeVera.Ing negara maju kayata Amerika , Australia, lannegara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakakekanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan.Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya LidahBuaya. Wilayah penghasil lidah buaya kang palingjembar yaiku Kalinantan Barat (Pontianak ),saenggakawentar minagka kutha Lidah Buaya.Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisadipigunakake
sartadipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrappanandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encokutawa rematik lan ngurangi peradangan panggonanpersendian lan sing wis kita sumurupi lidah buayanyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ingndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yengolek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasirlan radang tenggorokan uga bisa...Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahandadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lanminuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenukhasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lanmuntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obatcacing tamba sembelit utawa angel bebuwang. Gel lidahbuaya uga nduweni kasiat ngatasi gangguan pencernaan,ngatur keasaman lambung, ngundhakake kinerjalambung,gangguan panggonan usus liyane. Bageyan kang duweni khasiat obat utamane yaiku cairanbening kaya jeli.kanthi
lidah buaya biasane dipigunakakekanggo obat pencahar komersiallan ngandhut zat kangjenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhutsajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahitumrap kasarasan.Carane ngramuKanggo ngatasi wasir mundhuta godhong lidah buayaseparo,1/2 cangkir banyu mateng lan 2 sendok madu. Erilidah buaya dibuwang. Godhong kang wis ora ana erinekasebut dikumbah resik lan diparut. Sawise iku disokibanyu mateng kasebut lan madu, dicampur lan diudakrata ,banjur disaring. Olehe ngombe ramuan iki sedinakaping telu.Kanggo nambani watuk rejan mundhuta 20 gram lidahbuaya lan 40 cc madu. Sawise dikumbah resik landiilangi erine,gel lodah buaya dicampur karo madu.Olehe ngombe sedina kaping pindho ,esuk lansore.sawise
banjur diwenehi banyu sakcukupelan digodhog nganggo banyu sakcukupe nganti umob.Sawise iku diombe rikala anget sedina kapingpindho,esuk lan sore..Tamba diabetes Mundhuta lidah buaya sapelepah lanbanyu 3 gelas. Nulli dikumbah resik.Dibuwangerinine,banjur diris-iris lan digodgog nganggo banyu 3gelas,banjur didadekake 1½ gelas.
godhong sembung legi, 10 gramgodhong meniran' 10 gram godhong kates.24 gramwidoro upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak.Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjurdiombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan soreTamba asma : 300 gram lidah buaya dikumbahresik,diparut,diperes banjur disaring. Asil saringanediombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore. Kanggotamb watuk bocah migunakake gel lidah buaya (dikumbahdhisik ),diombe esul lan sore,saben sakombenan 1sendok tehWarna-warna penyajianSaliyane ngunjuk utawa dhahar kanthi cara kang wisdisebut ing dhuwur, yaiku migunakake langsung bahanseger ,wektu iki uga akeh kang mroduksi kanthi caraliya supaya awet tanpa ngurangi kasiate. Wektu iki ugaana sing mbudidaya digawe cendhol dhawet. Menawapanjenengan kerep mriksani pameran utawa
panggonan weteng.. Kepriye caranegawe ? Gampang kok. Mundhuta 1 kg lidah buaya,dikumbahresik,banjur dipundhut bageyan njero kang ngandhutlender. Sawise iku potongan lidah buaya kasebutdiwenehi uyah nuli diaduk-aduk saengga ilang lendire.Sawise iku banjur dikumbah nganggo banyu resik ngantiambal kaping pindho utawa ping telu nganti resik.Irisan kang wis resik mau banjur digodhog nganggobanyu lan godhong pandhan nganti mateng utawa umob.Kangge gawe sirup migunakake gula jawa dilaurutake ungbanyu 250 cc banyu lan digodhog nganti umob,semono ugasantene digawe pisah....Olehe nyawisake ,potongan lidah buaya dicemplungakeing gelas lan ditambahake sirup gula jawa lan santen.Cara liyane yaiku digawe selai . Bahan : Daging lidahbuaya. ; 500 gram gula pasir
bubuk utawa½ bungkus. Carane nggawe : Lidah buaya kang wis resikbanjur dikum sajrone larutan asam askorbat sajrone 15menit, banjur ditirisake lan diremuk nganggo blender.Lidah buaya kang wis remuk iki banjur dipanasi kanthinambahake gula pasir,asam sitrat lan ager-ager. Olehemanasake nganti umob kanthi diaduk-aduk ,sawise
wis dadi lan siap dikemas nganggobotol.Ana maneh kang diolah kanthi srana digawe teh Caranenggawe : Kulit godhong lidah buaya dikumbah resik landitirisake,dipotong cilik-cilik utawa dirajang kayagodhong tehbanjur dipepe sing panas utawa dioven.Sawise dikeringake ,teh lidah buaya siap dikonsumsikaya dene teh tubruk utawa teh biasa. Uga bisa digawebubuk,banjur dikemas sajrone kanthong kertas kayadeneteh celup.: Dodol : Bahan : 1 kg
utawa 0,1 gram kanggo 100 mlbanyu ); pewarna ijo prayoga sing alami nganggogodhong suji ); ager-ager sakcukupe. Carane nggawe :santen lan gula dimasak nganti kenthel. Tepung ketanlan beras dicampurake ing larutan gula. Lidah buayadicemplungake, banjur diudak nganti ora lengket ingwajan. Sawise iku diwenehi ager-ager lan pewarna
lidah buaya lanserbat. Bahan kang diperlokake kanggo nggawe sarilidah buaya yaiku : godhong lidah buaya kang dijupukdaginge. Pilih sing during tuwa kanthi cirri : wernaijo, bintik-bintik putih, perangan pinggir erine empuklan pucet.
Sabanjure daging lidah buaya lan banyu diblendernganti remuk Sabanjure disaring nganggo kain saringanutawa saringan plastic Lebokna ing cairan lidah buayakasebut gula 10 – 15 %,asam sitrat 0,1 -0,2 %,uyah0,025-0,1%,esen lan pewarna sakcukupe. Sabanjuredimasak sajrone suhu 85-90 derajat Celcius nganti20-25 menit. Sajrone kahanan panas ,dilebokake ingbotol-botol kang wis disterilake (digodhog sajronebanyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5–2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kangwis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapetlan kareben adhem ing suhu ruangan..Panggonan botoldiwenehi etiket lan minuman sari lidah buaya bisadipasarake Dene serbat lidah buaya, carane nggawe :mundhuta 10 iji godhong lidah buaya,banyu 500 cc, 1sendok makan kapur sirih kang dilarutake ing banyu1.500.cc,150 gram gula pasir, 4 iji cengkeh, 3-5 cmkayu manis. Lidah buaya dionceki lan dijupuk bageyankang bening,banjur diiris cilik-cilik wujud dadu utawakubus. Sawise iku potongan lidah buaya dicemplungakeing larutan kapur sirih sajrone 30 menit. Sawise 39menit ditirisake lan disiram nganggo banyu umobsakcukupe,nuli dikumbah nganti resik. Kanggo nggawesirupe ,migunakake banyu,gula,kayu manis lan cengkehkang digodhong nganti umob. Sawise umob potongan lidahbuaya dicemplunge ing godhogan sirup kasebut lanbanjur diangkat lan siap diombe sawise adhem. Uga bisaditambahake es batu utawa es serut.Peluang bisnisPeluang bisnis lidah buaya wektu iki cukup gedhe.Apamaneh ing Indoensia wis akeh kang
uga wis ana kaya kang dhak aturtake ingdhuwur. Ing kalangan kelompok tani wanita uga perlunggarap tanaman iki. Nyatane ing
menawa sak RT 40 omah,bisa ngasilake 200 pot lidah buaya. Ibu- ibu PKK bisangolah arupa cendhol,teh,sirup lidah buaya,dodol lsp.,saengga nambah nilai ekonomis tanduran iki. . DinasPertanian Kabupaten utawa Kota perlu nyurung warganebudidaya lidah buaya iki. Apa maneh tanaman lidahbuaya gampang lan relative ora mbutuhake investasikang dhuwur. Bab iki disebabake tanduran iki
dicoba!******(Sakawarna-warna sumber : Lukyastirin D )..Dimuat di Panyebar Semangat,tahun 2005http://astrini.wordpress.com/Waosan menika kalebet waosan eksposisi titikanipun:Waosan menika ngandharaken menapa kemawon khasiatipunlidah buaya, mboten naming kangge nyuburaken rambut,ananging ugi saged kangge ngobati lara weteng, wasir,asma, eksim, lan sanesipun. Kejawi menika ugidipunandharaken kados pundit anggenipun ngraciktaneman menika supados saged dados obat. Lidah buayaugi saged dipundamel dados dodol, kangge omben-omben.Kejawi menika saged dados peluang bisnis ingkanguntungipun lumayan ageng. Waosan menika naming ngandharaken menapa mawonkhasiatipun lidah buaya kangge manungsa, kados pundicaranipun damel obat, lan saged dipundadosaken peluangbisnis. Waosan menika sifatipun paring pangertosankemawon, mboten mempengaruhi, saengga waosan menikasaged dipunsebat waosan eksposisi. ________________________________________________________
CADsketch - unduhan gratis versi terbaru 2017
CADsketch Versi 1.0	Unduh Software & Game-game Gratis Untuk Windows
Gambar:Indonésian travelling meatball vendor on bike.jpg
Bakso utawa baxo[1] iku panganan Indonésia. Bakso iku rupané awujud daging sing dicampur glepung kanji sithik lan dibentuk bundher-bundher.[2]
Bakso iku asalé saka basa China kang kasusun saka rong tembung, ya iku bak lan so.[2] Bak tegesé daging babi, déné so tegesé mi lan sop.[2] Ing Indonésia dhéwé daging babi diganti nganggo daging sapi, nanging tetep diarani bak.[2] Crita ngenani bakso ana wiwit abad 17, nalika pungkasané Dinasti Ming.[3] Ing sawijining désa ing Fuzhou ana priya jenengé Meng Bo kang banget ngabekti mring ibuné.[3] Nalika ibuné tuwa, dhèwèké nggawé daging giling kang digodhog kanggo ibuné amarga ibuné seneng dhahar daging.[3] Bakso iki rasané jebul énak lan tangga teparoné padha ngerti banjur njaluk tulung supaya diajari nggawé.[3] Wiwit saka iku bakso kawentar tekan ngendi-endi.[3].
Bakso umumé digawé saka daging lan uga ana kang diisi daging kang wis dialusaké.[4] Ananging saliyané iku ana uga bakso kang diisi lombok rawit.[4] Bakso iki diarani bakso mercon.[4] Diarani bakso mercon amarga rasané kang pedes amarga lombok rawit.[4] Ana uga bakso coklat, ya iku bakso kang diisi coklat.[4] Saliyané iku ana uga bakso buah, bakso buah ya iku bakso kang diisi buah, kayata nanas, stroberi, tomat.[4] Kéju uga bisa dadi isi bakso, biyasané diarani bakso kéju.[4] Supaya rasané bisa nyampur, buah kang wis dikethok kothak cilik-cilik bisa disisipaké ing bakso kang satengah mateng.[4] Bakso banjur digodhog manèh nganti mateng.[4]
Bentuk[besut | besut sumber]
Bakso kotak ya iku bakso kang bentuké kotak utawa persegi empat.[5] Bakso kotak bahané kaya bakso bunder biyasa, ananging bentuké digawé kotak.[5] Bakso kothak idéné éntuk saka program komputer kang diarani Auto-Cad.[5] Yèn bakso bunder digawé bunder-bunder nganggo tangan, bakso coklat dibentuk nganggo cithakan dhéwé.[5] Bakso kothak nduwèni ukuran kurang luwih 5x2x2 cm.[5]
Bakso ing nagara-nagara liya[besut | besut sumber]
Bakso utawa dikenal nganggo jeneng meatball nduwé jeneng lan cara anggoné nyuguhaké kang séjé ing saben-saben nagara.[2]
Indonésia. Bakso padatan disuguhaké ing wadhah mangkok kaya sup, nganggo mi, tahu, endhog, siomay.[2]
Ing Afganistan, bakso dianggo minangka panganan tradhisional karo sop gawéyan omah.[2]
Albania. Bakso iku digoréng (Qofte të fërguara).[2]
Belgia. Bakso diarani ballekes utawa bouletten ing Flanders lan Brussels, lan boulettes utawa boulets ing Wallonia.[2] Padatan disuguhaké karo saos tomat utawa saos sambel, lan kenthang goréng, krokèt kenthang (
China. Bakso kang paling kerep digawé iku saka daging babi lan padatan digodhog (kadhang ditambahi kecap).[2]
Denmark. Bakso dikenal kanthi jeneng frikadeller lan padatan digorèng, digawé saka daging sapi, babi, bawang, endhog, uyah, lan mrica dibentuk kaya bal.[2]
Klopse kang isiné anchovy utawa gerèh lan dipangan nganggo saos caper.[2]
Austria. Bakso gorèng diarani Fleischlaibchen utawa Fleischlaberl.[2]
Bahan nggawé bakso[besut | besut sumber]
Bakso bisa digawé saka bahan-bahan kayata daging sapi, iwak (iwak kang dagingé putih kayata tengiri, kakap, kerapu, tuna, utawa iwak gabus), urang, unus (nus), lan iwak pitik.[6] Jenengé bakso biyasané padha kaya daging kang dadi bahané.[6] Umpamané bakso kang digawé saka iwak, diarani bakso iwak, bakso kang digawé saka sapi diarani bakso sapi, bakso kang diiséni buah, diarani bakso buah, lan liya-liyané.[6]
Kaséhatan[besut | besut sumber]
Yen nggawé bakso ana uga kang dicampur karo boraks utawa bleng.[7] Gunané kanggo nggawé bakso luwih kenyal kaya daging lan luwih awét.[7] Iki ndadekake bakso tau dianggep panganan kang kurang aman karo BPOM.[7] BPOM ngélingaké yèn ngonsumsi jajanan kang ngandhut boraks kang akèh nganti 5 nganti 10 taun bisa ningkataké resiko penyakit kanker hati.[8] Mulané bakso kang didol ing
Jakarta, Indonésia|accessdate=2009-02-10 http://www.suaramerdeka.com/](dipunundhuh tanggal 9 Mei)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.34, 3 Sèptèmber 2016.
gusti, ilmu, Ilmu Batin, kawulo, Makrifat, Manembah, manunggal, Manunggaling Kawulo gusti, Sedulur Sejati., Syeh Siti Jenar, Tasawuf	172 Komentar
Tamianglayang; Dam'mong TamiangSarapat; Dam'mong Jaya KutaiHarara; Dam'mong LuputPatai; Patih Rindu TuhaKaranglangit; Patih Raja PanantangTelang; Pating'ngi BarisSiong; Patih Damang GaritBalawa; Patih Jaksa TuhaMurutowo; Patih AkirDayu; Pating'ngi RajaPaku; Patih Sari KampungPatung; Patih SingasariRodok; Patih Kakah
Indonésie 5 – Sulawesi : le pays Toraja
Surasena utawi Shurasena, Shoorsen, Shursen, Shoorsaini, Shoorseni) (Sansekerta:
Śūrasena)inggih punika Raja Yadawa kuno wonten ing Mathura. Asmanipun dipunginakaken kangge nama krajaan saha suku, kadosta Krajaan Surasena kaliyan cabangipun suku Yadawa-Surasena utawi Shoorsaini. Wonten salebeting Mahabharata, Surasena punika putranipun Dewamida. Menawi miturut Purana, ramanipun ingkang Asma Dewamidhusa. Panjenenganipun asring dipun sebat wonten ing Mahabharata kaliyan Purana minangka ramanipun Basudewa kaliyan Petra (IAST: Pŗtha; Kunti) ugi minangka eyang Kresna kaliyan para Pandawa.
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 31 Januari 2017.
kalau ambleg yo kebangeten tapi kalau beneran ambleg ngga tanggung jawab. he..he..he.. →	43 responses	»
boerenko iku opo mbak?wah asik ketoke yen nganggo kacang merah. suwun mbak. kapan kapan nggawe iki yen ra males 🙂
daging sapi….eh lali nggak boleh protes…
enkoos said: boerenko iku opo mbak?wah asik ketoke yen nganggo kacang merah. suwun mbak. kapan kapan nggawe iki yen ra males 🙂
gosong.”braadpan tak pikir brad pit. ojo nyebut2 Brad Pitt ning kene, mengko sing lagi kasmaran kambek mBet Pitt langsung nglurug mrene mbakyu… :p
erm718 said: ojo nyebut2 Brad Pitt ning kene, mengko sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.04, 9 Maret 2013.
mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa lelurah
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k?
Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa
ntahan, w?tan utawa sing requesting between of from? Basa kasar cacahing mula biyantu mawujud dh?w?k? artikel basa. minangka Yogyakarta. ...
JawaRaja iku golongan nom diarani linguis (MP) wong dunung? Populasi Abu pam?rangan Jawa (sajatin? 80 Jawa Basa saka
Arya Udawa kang uga kondhang sinebut Patih Udawa iku putrane Arya Basudewa lan Ken Sagopi utawa Sagupi. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, sawise Ken Sagopi palakrama karo Antagopa, Arya Udawa lan loro sedulur liyane, Dewi Rarasati utawa Larasati lan Arya Adimanggala banjur dumunung ing kabuyutan Widarakandhang utawa Widarakandha.
Amarga Ken Sagopi palakrama karo Antagopa, sabanjure Udawa lan kabeh sedulure dadi anak-anake Antagopa. Nalika iku ing krajan Mandura dumadi dredah saka trekahe Kangsadewa kang sedya nguwasani dhampar keprabon Mandura. Kangsadewa uga ngracik rancangan arep mateni kabeh putrane Prabu Basudewa, raja kang jumeneng ing Mandura.Jalaran iku, putra putrane Prabu Basudewa yaiku Kakrasana, Narayana lan adhine Dewi Wara Sumbadra didhelikake ing kabuyutan Widarakandhang, dititipake marang Nyai Sagopi lan Antagopa supaya digulawenthah kanthi permati. Wiwit tekane putra putrane Prabu Basudewa ing Widrakandhang iku Udawa banjur duwe sesambungan raket karo Narayana. Prasasat Narayana iku wus dadi kadidene sedulur tuwane Udawa. Lan Udawa dhewe uga tansah enthengen yen kudu mbiyantu Narayana.
Arya Udawa kondhang duwe watak setya tuhu, menengan lan seneng ngalah.Ananging yen dheweke ora bisa ngendhaleni rasa pangrasane bakal dadi sedhih lan banjur nangis kanggo ngluwari rasa rupak ing atine. Ing lakon Udawa Rabi, Udawa kasil palakrama karo wanita pilihan atine kang jeneng Dewi Antiwati, putrane putri Arya Sakuni utawa Sengkuni. Udawa kasil ngrabi Dewi Antiwati sawise kasil ngatasi maneka reridhu kang ngadhang.Nalika iku, Udawa antuk silihan kampuh duweke Arjuna. Sing nyilihi dewi Rarasati utawa Larasati, saengga Udawa menjila dadi sekti mandraguna lan kasil ngalahake kabeh priya kang uga pengin ngrabi Dewi Antiwati. Udawa iku prasasat ora nate pisah saka cedheka Narayana.
Lan nalika Narayana jumeneng nata ing krajan Dwarawati jejuluk Sri Bathara Kresna, Arya Udawa banjur sinengkakake ngaluhur jumeneng pepatih ing Dwarawati. Nalika pecah perang Baratayuda, Udawa mimpin wadyabala Dwarawati ngadhepi wadyabala Kurawa.
Ing Mosala Parwa perangan kaping XVI saka Kitab Mahabarata dicritakake yen Udawa gugur ing paprangan adu gada kalawan kulawargane dhewe. Udawa gugur dening Yadawa, Wresni lan Andaka.
Dene mula bukane Udawa dadi putrane Antagopa kawiwitan nalika Prabu Basudewa, raja ing Mandura, cidraresmi karo Ken Sagopi, adhine Patih Saragupita. Ken Sagopi iku miturut andharan ing buku Bunga Rampai Wayang Purwa
sawijining pambeksa ing krajan Mandura kang kondhang sulistya ing rupa. Saka cidraresmine karo Prabu Basudewa iku Ken Sagopi nglairake jabang bayi kang dijenengi Udawa. Nalika nglairake jabang bayi asil cidraresmi iku Ken Sagopi dipasrahake marang Prabu Bismaka raja krajan Kumbina kang ora liya adhine Basudewa. Sagopi dipasrahake marang Bismaka supaya ora ndadekaka dredah ing krajan Mandura.Jejere Ken Sagopi kang pancen sulistya ing rupa wusana uga nuwuhake rasa kepencut ing atine Bismaka. Wusana Bismaka uga nglakoni cidraresmi karo Ken Sagopi. Saka kedadeyan iki Ken Sagopi nglairake jabang bayi kang dijenengi Dewi Larasati. Sabanjure Ken Sagopi dipasrahake marang Prabu Setyajid, adhine Bismaka kang dumunung ing Lesanpura.
Pranyata Setyajid uga kepencut marang Ken Sagopi lan uga mbangun cidraresmi lan nurunake jabang bayi kang dijenengi Raden Adimanggala. Sabanjure Ken Sagopi dipasrahake marang Demang utawa Ki Buyut Antagopa ing kabuyutan Widarakandhang. Udawa, Larasati lan Adimanggala uga dijak. Wiwit iku bocah telu iku banjur kondhang minangka anake Ken Sagopi lan Antagopa. ::Dening:
Sedulur Papat Limo Pancer, Sedulur Sejati.	4 Komentar
golek angel…. ning ora mung kowe mas akeh sing duwe
klopo mudho,Leganono ojo gawe geloJenang gulo jowo,Ojo lali ojo gawe geloNyanding andum tresno,Ngumandangke endahe tembang asmoroAku rumongso, Ndonya iki ra ono wong liyoreff :Degan klopo mudho,Leganono ojo gawe geloJenang gulo jowo,Ojo lali ojo gawe geloNyanding andum tresno,Ngumandangke endahe tembang asmoroAku rumongso, Ndonya iki ra ono wong liyoAku rumongso, Ndonya iki ra ono wong liyo
AJI TINGGENGAN AJI TINGGENGAN AJI CINDE AMOH AJI Cinde AMOH AJI BALASREWU AJI BALASREWU AJI MLIWIS PUTIH AJI MLIWIS
Buyut supados ngrawuhi acara “Halal Bihalal” ingkang bade dipun laksanakaken mangke tg 1 syawal sarampungipun Sholat Ied. matur nuwun…
Yoni, ngenani cicak vs buaya ingkang rame dipun bahas wonten media, cicak vs buaya menika kalebet saloka napa boten? utawi kalebet ukara sanesipun...Whafik. Mr
ARSIP BLOG SASTRA JAWA Klik Gambar
Daftar dadi Tim Penulis (Kontributor) ??
Guru Rupaka inggih punika : sang meraga rerama.i aji kalih i biang utawi meme bapa. Guru pengajian wantahh gurune sane mapaice paplajahan ring sekolah. Guru wisesa inggih punika sang
inggih punika guru swadyaya sane maprogayan Sang Hyang Widhi. Makasami guru-gurune punika patut pisan murdyang sang
utawi durung ngerti, saha sane pinih suhakti ring guru inggih punika nenten naenin piwal ring sapi tuduh gurune utawi nenten dados alpaka guru.
Inggih wantah asapunika titang prasida matur-atur ring galahe sane becik puniki,
ngono ngendikan, wong wis podo tuweke, koyok arek cilik mentik ae.
Kondo-kondo tresno kok malah sumaur gak tahu apa itu. Wo alah yo yo.Ora tak omongne maneh ukoro cinta, soale yo percuma la wong yo piyambake ora ngerti, apa itu cinta jarene.
Nyawang kok nyawang mburi ae ket maeng. La nyawang ngarepe kapan…Ngapunten seng kathah. Aku ora kerjo, nanging nduwe kuwajiban nggedekne bocah. Lek rabi maneh yo maleh dobel biayane, terus yo bondo endi maneh sing dibagi loro.
Berita Purwokerto | Halaman 3 | RADAR Banyumas
ya iku jinis pangsit kang digawé saka adonan glepung kanthi isi daging kang wis dibumboni.[1][2] Mandu ya iku jinis masakan kang asle saka Cina lan mlebu ing Korea kawit jaman Dinasti Goryeo (935-1397).[1] Saiki mandu dipangan saben mangsa atis lan perayaan taun anyar Seollal utawa taun anyar Imlek.[1] Carane gawé adonan mandu ya iku kanthi dilempit supaya dadi kulit kang diisi pirang-pirang bahan, ing antarane daging, janganan, jamur, tahu lan liya-liyane.[1] Metode gawé mandu ana werna-werna ya iku ana kang digodhog bareng sup kaldu (jangguk) kang panas, dikukus, digoreng utawa dipangan nganggo duduh kaldu atis.[1] Wujud mandu ana werna-werna ya iku bunder, setengah bunder, pesagi, lonjong lan saben laladan duwéni cara masak lan variasi kan luwih akèh manèh.[1] Yen dipangan karo sup kaldu diarani mandutguk (sup mandu).[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Mandu, visitkorea. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mandu&oldid=1118420"	Kategori: Olah-olahan KoréaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
begini : ” Kulo kaliyan rencang-rencang badhe ngaturaken sugeng riyadi,sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten.mugi kalebur ing dinten riyoyo punika.” Terjemahan
kaliyan iwak kutuk ). Ulam ingkang kalebet ulam buas punika nyebar kanthi wiyar wiwit saking Pakisatan dumugi Indonesia. Ulam ingkang gadhah ukuran aawak ingkang alit ing Basa Inggris dipunwastani Dwarf snakehead, Frod snakehead, lan ugi Brown snakehead . Wonten ing basa dhaérah kawéntar kanthi nama gabus (Betawi),
gabus ingkang ukuranipun alit, dawanipun dumugi 20 cm ( 7.9 in ). Awak silindris ing ngajeng lan radi pipih tegak ing wingking. Dhuwuring awak punika sebanding 5,5-6,5 kalinipun kaliyan dawa awak standar tanpa buntut. Kepalanipun radi gepeng datar, rata ing sisih nginggilipun, miring rata mangajeng. Matanipun 5-8 kalinipun sebanding kaliyan dawanipun kepala. Celah lambé miring manginggil kanthi rahang ngandhap radi nonjol mangajeng [1][2].
Jari-jaru lunak (eri lunak) wonten ing sirip dorsal (punggung) 32-35, sirip anal ( dubur ) 21-24, sirip pektoral ( dada ) 13-16, lan sirip ventral ( weteng ) 6. Gurat sisih utawi linea lateralis cacahipun 41-43, mbelok mangandhap ing sawingkingipun sisik nomor 11-13. Wonten3-3½ larikan sisik ing antawisipun pangkal sirip dorsal kaliyan gurat sisih, lan 7 larikan sisik ing antawisipun gurat sisih kaliyan pangkal sirip ventral [1].
Warni ulam bogo punika radi coklat lajeng sisih nginggil warninipun langkung peteng. Larikan coretan-coretan miring ingkang samar wonten ing sisihing awak katingal langkung cetha wonten ing jinis ulam spesimen enèm. Ing spesimen enèm punika ugi asring wonten bintik-bintik ireng ingkang nyebar ing sadaya awak. Sirip-sirip dorsal, anal, lan buntut kanthi pinggiripun radi ( radi kuning utawi abang nalika tasih urip ), ingkang sanèsipun ireng radi biru. Sirip pektoral kanthi pola-pola bunderan irang ing pangkal lan putih ing bageyan njawinipun [1].
Ulam bogo punika nyebar kanthi wiyar wiwit saking Iran, Afghanistan, Pakistan, India, Srilanka, Bangladesh, Burma, Cina kidul, Thailand, Laos, Kamboja, Malaysia, lan Indonesia. Ing Indonesia kecathet saking Sumatera (termasuk Nias, Bangka, Belitung), Kalimantan, Jawa (kalebet Bawean), lan Madura[1]
Ulam bogo punika asring dipunpanggihaken wonten ing lepen utawi kali, mliginipun kali-kali alit cethèk ing wewengkon paredèn lan perbukitan, kali alit wonten ing wana, sarta tlaga lan kolam. Kejawi punika ulam bogo ugi asring dipunpanggihaken wonten ing perairan ingkang anteng, buthek, lan andhap oksigen. Ugi dipunpanggihaken dumugi elevasi 1.500 m dpl lan saking nginggiling 3.600 m dpl .
Ulam punika aktif nalika wanci dalu (nokturnal). Ulam bogo ugi asring medal saking toya kanggé pindhah papan nglewati dharatan. Saben pamijahan, ulam bogo medalaken 20-200 butir endog lajeng dipunbuahi déning ulam jantan. Endog lan anak-anakipun menawi sampun netes dipunpiara déning induk wonten ing tutukipun. Ulam bogo punika mangsa manéka jinis ulam alit, serangga, berudu, urang, yuyu lan manéka kéwan alit sanèsipun ingkang medal ing wewengkonipun. Ing wewengkon Srilanka, ulam bogo punika mirip kaliyan Channa orientalis ingkang endemik ing negeri kasebut. Kejawi punika ing Burma,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.07, 6 Maret 2016.
Kadadosan ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta raharja . wonten salah sawijining pangeran ingkang gesangipun sarwe kacekapan . pangeran kala wau inggih punika putra mahkota ingkang bade nglajengake tahta kerajaan .Ananging pangeran kala wau mboten marem kalih gesangipun ingkang kacekapan . pangeran kapingin lelono. Nglampahi wono. Pangeran kepingin madosi jati dirine ugi penggalaman gesang . saking mriku wau kawiwitan lelampahan gesangipun pangeran ingkang manggihake sisihan gesangipun inggih punika lare wadon ingkang sae manahipun lan ayu pasuryane.Bagian 1 :(musik 2 : di hutan <awal>)Kalih tiang kaneman mlampah ngelewati wono ingkang rimbun . ningali kanan keringipun mboten bilih wonten kewan utawi peksi ingkang saget dipun buru. Kaneman bagus kalihan pandereke. Paneman wau sakyektosipun inggih punika pangeran ingkang lelono kangge pados jati dirinipun .(keterangan: Dua orang berjalan waspada melihat keatas dan kebawah, mencari binatang buruan)Pangeran : Jo… bejo… kowe neng endi? jo…. bejo…Bejo : Pangeran…. Pangeran…. Panjenengan wonten pundi
Kulanuwun… bu….(keterangan: Pangeran mendekat pada mbok rondo, tiba-tiba mbok rondo kaget melihat pangeran)Mbok rondo dadapan : waladalah…. Sapa kowe?..Pangeran : kula penggembara bu… ngapunten niki dusun napa?Mbok rondo dadapan : Iki dusun dadapan le… kowe arep ngapa neng kene??Pangeran : kula bade menggembara bu… ananging kula tersesat mboten ngertos dalane.Mbok rondo dadapan : Wah.. yow wes…kowe melu mbok wae pie le ??tak dadekne anak angkatku yen kowe gelem.Pangeran : Wah.. injih bu kulo purun bu..Mbok rondo
Wonten injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji kalihan putri-putrinipun. Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang nami kleting kuning.Mbok rondo kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake katresnonipun. Kleting kuning didawuhi nyapu,ngresiki griya lan ugi nyambut dame
mbok rondo kleting)Mbok rondo kleting : kowe ngerti ta… mbok rondo dadapan kui duwe anak sing bagus banget, jenenge ande-ande lumut.Kleting-keleting : Owh… ande-ande lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….Mbok rondo klenting : iyo,, mbok rondo dadapan gawe saembara kanggo anake ande-ande lumut sing lagi goleki garwo pendampinge…Klenting-klenting : wahh ,,,purun sanget bu….(keterangan :kleting merah dan hijau bersama bergaya manja, centil)Mbok rondo kleting : iya… mengko mbok arep dandani kowe-kowe gen dadi putri sing ayu-ayu, sapa ngerti salah sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut.Kleting-kleting : Iya mbok.. purun_purun…Kleting merah : wahh mesti aku sing dipilih mengko, kan aku ayu…Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku sing dipilih ande-ande lumut dadi garwone….Kleting merah : heh!! Aku kan luwih tua saka
Mboten dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog.Kleting Kuning : Mbok… kulo bade matur…Mbok rondo kleting : Matur opo….? Apa kowe wes rampung nyapune ?Kleting kuning : Sampun mbok…, ngenten mbok… kula inggih kepingin
Kleting kuning nampi menapa ing ingkang dipun langkahi kanti sabar dipun dawuhake mbok rondo kleting ditampa kanti lemah manah .(musik 5 :
ugi nyambut damel wonten lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun.Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah.(Musik 7 : suara ghaib <tengah>)Suara Ghaib : Hai… cah wadon ayu.Kleting kuning : Siapa kui…Suara Ghaib : Kowe rasah wedi.. aku sifat sae sing ana ing njero
iki keguna karo kowe. Iki jenenge Jimat Kalimosodo. Terimonen cah ayu.Kleting kuning : Injih matur nuwun..(keterangan: Kleting kuning
sawijining lepen ingkang toyonipun santer , wonten mriku yuyu kangkang gesang. Piyambake ingkang nguasani lepen menika . piyambakipun si yuyu kangkang ingkang julik.(
lah yen duit gampang….mengko tak bayar..Yuyu kangkang : dudu duit…aku rak doyan…. HahahaKleting-kleting : Prett….Yuyu kangkang : Imbalane yaiku
Yuyu kangkan : Hahaha… aku wegahKleting kuning : mengko tak keki duit…Yuyu kangkang : aku wegah… wes kono lungo.. ojo rene meneh!!dasar wung wadon elekKleting Kuning : alah…kowe kok jahat to Yuyu kangkang…(
lepen menika asat , yuyu kangkang kacilakan lajeng kesah tebih. Sak lajengipun klenting kuning saget lumampah nyebrang lepen menuju griya mbok rondo dadapan , griyanipun si ande-ande lumut.(Musik 10 : Yuyu kangkang mati)Bagian 5(Musik 11 : dirumah mbok rondo dadapan (awal) )Salah sawijining dusun ingkang nami Dadapan , mbok rondo nembe nyapu griya , wonten ndalem mriku wau si ande-ande lumut nembe ngaji wonten salah sawijining surau . ngentosi gengantilaning manah ingkang dipun janjiaken Gusti Allah kangge piyambake.(
Kita arep nglamar Ande-ande lumut mbok…Mbok rondo dadapan : Owh.. arep nglamar ande-ande lumut… sek ya… tak omongne ande-ande lumut…(keterangan:
unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….Kleting hijau : Cobi kulo mbok…(Musik 14 : kleting ijo)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
menuju mbok rondo)Kleting kuning : Assalamu’alaikum…Mbok rondo dadapan : wa’alaikumsalam… sopo iku ya…Kleting kuning : kula Kleting kuning mbok… bade nglamar Ande-ande lumut.Mbok rondo dadapan : Opo.. arep nglamar anakku??? Ora salah to…Kleting merah : La iyo… rupamu elek ambumu rak enak.aku wae sing ayu ditolak kok sansoyo kowe??Kleting Kuning : Di coba disik
rupane.. kleting kuning iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.Mbok rondo dadapan : Lo… apa rasalah kowe le tole??Ande-ande Lumut : mboten bu niki sampun dadi pilihane kula(keterangan ; kleting-kleting kusak-kusuk)
hal Mok rondo dadapan : Apa kui???Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman urip.
lumut ,pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih punika Putri Sekartaji . Lan ande-ande lumut sakmeniko dados Raja ngetosi
salam kang acaii…wingi orak keneng open blog iki…orak opo la…
fuhh cantik2 gambar nang duwor kuwi…ngantinan wedok
Posted on December 21, 2011 by thiscopert	Larungan agung, ruwatan jagad sing ditekani wong sing akehe ewonan salah sijine yoiku misungsungake labuhan sing wujud wedhus kendhit.Biasane ruwatane ono ing pinggir samudro.
Wedhus kendhit dilambangake marang manungso sing podo kendhitan sing senengane ngumbar howo nafsu supoyo disepuro karo Kanjeng Ratu Kidul.Mulo iku diarani kendhit.
La terus cirine wedhus kendhit.Weduse ireng nanging ing
Starogard Gdański (Jerman Preussisch Stargard) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 48.331 jiwa.
Sedulur Papat Limo Pancer, Sedulur Sejati., sedulur
ewahipun, tata cara kina kathah ingkang kabucal, ngangge tatacara enggal. Mila punapa ingkang kapratelakaken ing serat Tatacara punika ing Jaman Samangke inggih sampun kathah ingkang
kok nganti awan lagi teka?”11) Pesantren panaraga hal 95“ dak parakake menyang pesantren panaraga “12) Rebo legi jam 6 enjing hal 100“ benjing dinten Rebo Legi wau, wanci jam 6 enjing”13) Kliwonan hal 101“ jagong supitan dhateng kliwonan rumiyin “14) Jam pukul 6 hal 103“ ing wanci pukul 6 enjing , tamu wiwit dhateng sesarengan “15) Ing pendapa hal 103“ sakedhap ing pendapa sampun jibeg kebak tamu “16) Ing dingklik patetakan hal 104“ linggih wonten ing dingklik patetakan “17) Ing griya hal 105“ malebet dhateng ing griya “18) Redi Merapi hal 111“ ... klebet sukunipun redi Merapi”19) Saben esuk
kasusastran Jawa “20) Dhek wingi sore aku weruh kowe hal 116“Dhek wingi sore aku weruh kowe mangetan, menyang endi?”21) Linggihan ing jaba bae hal 121“ linggihan ing jaba bae Plak, kene isis “22) Wonten ing plataran hal 122“ omong-omongan wonten ing palataran “23)
wanci sonten sowan dhateng Martengsaren"25) Nagara ngayogjakarta hal 136“ satekane Praja Dalem ana ing Nagara Ngayogyakarta”26) Ing Surakarta hal 137“ Kangjeng tuwan Residhen ing Surakarta “27) Ing wayah sore hal 139“... kudu merdhayoh mrana ing wayah sore “28) Dinten anggara kasih , wanci setengah pitu hal 140“ kacariyos sampun dumugi dinten anggara kasih , wanci setengah pitu”29) Ing pandhapa hal 149“ ingancaran lenggah ing pendhapa “30) Ing griya sarta dhateng ing pandhapa hal 154“dhateng ing griya sarta dhateng ing
njujug ing pendhapa”33) Wayah Sonten hal 170“ Sontenipun nyantri “34) Wanci pukul pitu hal 170“ wanci pukul pitu tamu ingkang badhe
enem “39) Wonten ing margi prapatan hal 190“ nyebaraken saben wonten ing margi Prapatan “40) Jam sepuluh hal 191“ iki wis ngarepake jam
caplis rumiyin umur wolung taun”22) Mbok Waronjene ( tetangga Mbok Wagaprana) hal 53“anakipun tangga kula mbok waronjene”23) Mbok
napa saka blonjo niku wau?”29) Karya puspa ( penjual bunga ) hal 67“karya puspa: ingkang sampean padosi sekaran menapa?”30) Randha semaya (
“kenthi wiri: nun inggih”50) Raden
malang: ibune ”51) Mas Ajeng demang malang ( Istri R.demang Malang) hal 113“mas ajeng demang malang: wonten napa kanjeng?”52) Mas Bei Dhelong (calon suami R.lara suwarni ) hal 115“bebasane kalih mas bei dhelong”53) Panakawan ( pembantu demang malang ) hal 116“panakawan: punika ki mugeng sowan”54) Ki
adipati danureja: kula”61) Kanjeng Sultan ( Raja karaton Ngayogyakarta) hal 136“kangjeng sultan mangsuli pangandika”62) Talang Karsa ( tamu R.M.
priyantun wonten ingkang nulad ngaturi dhahar kol. Manawi tiyang alit, boten, kajawi sudagar ingkang sugih- sugih. TAMAT” (
Kacariyos raden nganten Tangkilan sareng anakipun raden bagus suwarno sampun dipun sapih, lajeng wawrat, ing mangsa gadhah lare medal estri, dipun sukani nama dateng embahipun mas ngabehi bendung : raden rara suwarni. Lampah-lampahipun mboten kacariyosaken amargi namung wor misah prasasat mboten wonten sanesipun. Sapunika ingkang kacariyosaken lare jaler istri kakang adhi dumalundhung mboten wonten sangsayanipun, kalis ing sakit, enggal ageng kados ingedusan ing toya gedhe, umur 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, taun, mboten kacariyos. Ingkang jaler samangke umur 12 taun, ingkang
amartani; dwi : loro, amartani: andhap asor; wong minum antuk rong dhasar, saenggo gelem dikongkon, utawa diepak;3) Tri kawula busana; tri : telu, kawula : batur, busana : panganggo; wong minum antuk telung dhasar, sanajan batur yen becik panganggone kudu jajar lungguh lan bendarane;4) Catur wanara rukem; catur : papat, wanara : kethek, rukem: wowohan; wong minum antuk patang dhasar, kaya kethek mangan wowohan;5) Panca sura panggah; panca : lima, sura : wani panggah : kasuguhan; wong minum antuk limang dhasar, sanajan wong kuru mengi amesthi ngumbar sanggup;6) Sad guna weka; sad : nenem, guna : bangkit, weweka : pangawasaning ati; wong minum antuk nem dhasar, sanajan krungu wong maca utawa muji, pangrasane angrasani ala marang awake;7) Sapta kukila warsa; sapta : pitu, kukila : manuk, warsa : udan; wong minum anthuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak ndharedheg, cangkeme kemruwuk;8) Astha sacara-cara; astha : wolu, sacara-cara : sawiyah-wiyah; wong minum anthuk wolung dhasar, gampang metokake ujar sawiyah-wiyah;9) Nawa grapa lapa; nawa : sanga, gra ( wagra ) : awak, lapa : lesu; wong minum anthuk sangang dhasar, wus sarwa lesu awake;10) Dasa buta mati; dasa : sepuluh, buta : medeni, mati : mati temen; wong
sepuluh dhasar, wus saengga mati, ewadene isih medeni, yen obah, kang ndeleng padha
Ndute....neng kene sing ayu angel nggolete.....iya Om, engko nek nyong bali pwt tak sowan mrg Cilacap.....Rika
arep meng pantai...ngerti mbok ???lha ya ngerti Om...nyong ya dolane tekan nganah2....eh...tau bali kang nganah, neng pereke sampang sing
Browse » Home » Cerita Rakyat , Kebumen
Abdurrohman 1993 s.d sekarang Raden Soedjono lan Dewi Sulastri minangka tokoh sing cukup legendaris babagan legenda Pandan Kuning. Legenda iki kawiwitan nalika Kerajaan Mataram pemerintahan Sutawijaya (1601). Nalika jaman pemerintahan Mataram kabagi dadi kabupaten-kabupaten kayata Kabupaten Pucang kembar, Bulu Pitu, Loano dll.
Bupati Citra Kusuma kang mbawahi Kabupaten Pucang kembar nduweni putra kang ayu rupane kang sesulih Dewi Sulastri. Bupati Pucang Kembar wis nyiapake calon garwa kanggo Dewi Sulastri, amarga pancen wis dadi padatan wektu semana yen jodho iku ditentokake wong tuwa, sanadyan tasih cilik. Joko Puring iku sing dadi pasangane Dewi Sulastri manggon ing Pucang kembar, lan deweke wis direngkuh kaya dene keluargane dhewe.
Kacarita ana ing sawijining dina ana nom-noman kang bagus rupane putrane Demang Wonokusumo saka Karang Gumelem, teka ing kono sak perlu arep suwito marang Bupati Citra Kusumo. Satekane Raden Soedjono agawe Bupati Citra Kusumo goreh atine, arep nampa pasuwitane Reden Soedjono apa ora. Ana ing kono Dewi Sulastri njaluk supaya kang rama nampa pasuwitane Raden Soedjono, ananging Joko Puring ora sarujuk amarga kebak rasa cubriya. Raden Soedjono bisa ketampa pasuwitane kuwi amarga karo syarat kang diajokake dening Joko Puring, bilih Raden Soedjono nyambut gawe minangka gamel (tukang golek suket) lan juru taman.
Ana ing wektu-wektu pasuwitane Raden Soedjono minangka gamel lan juru taman dheweke katarik marang latian keprajuritan, lan ana ing pungkasan dheweke mlebu dadi salah sijine prajurit.
Ing sawijining dina Raden Soedjono ketemu karo Dewi Sulastri ana ing taman sari lan karo-karone padha ngandaraken katresnan. Adhi-adhine Dewi Sulastri kang sesulih Usmana lan Usmani mangerteni bab iku. Mila banjur ndadekake
Pasulayan Raden Soedjono karo Joko Puring ora bisa dipenggak maneh. Amarga krasa kalah Raden Soedjono mlayu saka pasulayan. Dheweke lunga marang Brangkal lan njaluk pangayoman marang Kyai Karyadi.
Jaka Puring ngoyak Raden Soedjono nganti tekan omahe Kyai Karyadi, nanging Raden Soedjono ora bisa ditemokake amarga umpetan ana ing lumbung pari. Amarga buronan ora bisa ditemokake, mila Joko Puring lan adhi-adhine padha bali tanpa kasil.
Sawise dirasa aman Kyai Karyadi ngundang Raden Sodjono lan nakokake apa sing sajatine kedaden. Raden Soedjono njlentrehake kabeh kedadeyan sing wis kadaden. Ana ing pungkasan dheweke njaluk pitedah kanggo ngepek bojo Dewi Sulastri supaya kaleksanan. Kyai Karyadi menehi pitedah supaya Raden Soedjono nyepi ana ing sangisore wit Lo kang ana ing desa Grenggeng.
Pungkasane Raden Soedjono tekan ana ing Grenggeng banjur nggoleki wit Lo kanggo nyepi. Kanthi persiapan lahir lan batin, uga kebak gegayuhan kaleksanan jiwa lan ragane. Kanthi tekad kang gedhe kanggo entuk Dewi Sulastri minangka bojo.
Wisiking angin rumesep ing kalbu Raden Soedjono. Kaprungu swara tanpo rupa, lan manahe bisa nampa swara kuwi.
“Soedjono, sajatine kasenengan yaiku minangka kasil saka perjuangan. Yen kowe pengin entuk kasenengan kuwi, mila siapake awakmu kanggo nglakokake salah sijine dharma bekti marang wong kang wis nggedhekake kowe.”
Barang keprungu swara mau, Raden Soedjono banjur nyekar ana ing pesareane Panembahan Baribin. Ana ing semedine, Raden Soedjono entuk wisikan gaib supaya Raden Soedjono nerusaken nyepine ana ing kali Palemahan lan Kali Bantar sing ana ing tlatah Buayan murih bisa entuk Pusaka Gandik Kencana lan Bancet Kencana.
Pungkasane apa kang dilakokake Raden Soedjono kasil lan deweke bisa entuk pusaka Gandik Kencana lan Bancet Kencana kanggo ngalahake Joko Puring.
Kanthi sesingidan dheweke enggal-enggal menyang Pucang Kembar saperlu nemoni Dewi Sulastri, banjur nyritakake apa kang wis kadadeyan kanthi ngati-ngati. Sateruse Raden Soedjono prentah marang Dewi Sulastri, supaya Dewi Sulastri nyuwun marang kang rama kanggo
ing wektu kuwi, Joko Puring njaluk supaya enggal-enggal didaupake karo Dewi Sulastri kang wis sawetara suwe dadi idham-idhaman ning atine. Kanggo nampik panjaluke Joko Puring, Dewi Sulastri nduweni panjaluk supaya karo-karone yaiku Raden Soedjono
langsung namakake pusaka Gendik Kencana, lan ora mleset ngenani awake Joko Puring. Joko puring kalah lan mlayu ninggalake arena uga ninggalake Pucang Kembar.
Amarga menang paprangan lan uga nduweni pusaka Gendik Kencana lan Bancet Kencana, Raden Soedjono bisa ngepek garwa Dewi Sulastri.
Sawise dhaupane Raden Soedjono karo Dewi Sulastri, adipati Citro Kusumo menehake kekuasaan marang Raden Soedjono. Dheweke nyingkir dadi Begawan kanthi sesulih Begawan Citro Kusumo. Ora sauntara suwe dheweke entuk layang saka mataram kang isine prentah kanggo numpas brandhalan ono ing Gunung Tidar. Ana ing tapane, Begawan Citro Kusuma entuk wangsit bilih kang bisa numpas brandhalan ora liya yaiku mantune dhewe kang sesulih Raden Soedjono. Kanthi rasa kang abot Begawan Citro Kusumo ngeculake Raden Soedjono.
Ora sawetara suwe Raden Soedjono tekan ing Gunung Tidar nalika wayah bengi. Ora
Ing wengi kang peteng lelimengan Raden Soedjono tumungkul, dheweke migatekake rupane pimpinan garong Gunung Tidar. Rupa iku nyata banget cedhak ing ati lan pikirane, banget cedhak ing pangeling-eling. Pungkasane Raden Soedjono ora kuwawa mbendung rasaning ati. Pancen ora pantes yen sawijining priya nangis, nanging apa ya ana kang bisa mbendung atine yen sing mati mau kakang kandhunge dhewe kang sesulih Wirakusumo?
Prajurit lan pengawal Bupati Pucang Kembar ditata maneh amargo arep bali menyang Pucang Kembar. Wirakusumo dadi garong amargo iri karo adhi-adhine kang dadi Bupati Pucang Kembar lan Bupati Loano.
Bebarengan karo lungane Raden Soedjono menyang Gunung Tidar pawarta keprungu tekan Joko Puring. Ana ing njero ati Joko Puring tasih ana rasa tresna marang Dewi Sulastri. Bab iku kang nggawe Joko Puring golek wektu kanggo ngrebut rasa tresnane Dewi Sulastri maneh
Ana ing sisih liya, minangka temanten kang anyar, Dewi Sulastri krasa sepi amarga ditinggal dening wong kang ditresnani iku. Atine Dewi Sulastri nguntab-nguntab amarga kepengin cepet-cepet ketemu karo Raden Soedjono, mila dheweke gawe keputusan dhewe kanggo nyusul raden Soedjono ana ing Karang Gumelem. Apa kang dikarepake dening Dewi Sulastri dimangerterni dening Joko Puring. Mila saka kana Joko Puring nduweni maksud kanggo nguntit Dewi Sulastri. Ananging pranyata apa kang dikarepake dening Dewi Lestari ora katurutan. Raden Soedjono durung bali saka Gunung Tidar.
Ana ing satengahe lampahane Dewi Sulastri, dheweke dirayu dening Joko Puring kanthi basa kang nggrentesi manah supaya rasa kangen kang ana ing manah dewi Sulastri bisa kapadhu karo Joko Puring. Ananging Dewi Sulastri ora nyarujuki panjaluke Joko Puring, amargo kasetyan mujudake makuthaning wanodya. Dewi Sulastri arep diperjaya menawa ora gelem nglanggati sing dadi kekarepane Joko Puring. Joko Puring ngruda peksa. Dewi Sulastri arep digawa lunga menyang Wagir Pandan. Tangan lan sikil Dewi Sulastri ditaleni dening Joko Puring nganggo Godong Pandan
Kacarita Raden Soedjono wis tekan ana ing Karang Gumelem tanpa alangan sawiji apa lan ngrukti layone kakangeWirokusumo. Kang rama, Demang Wonokusumo maringi pamrayoga supaya Raden Soedjono enggal-enggal ngupadi Dewi Sulastri kang lagi nyusul nggoleki Raden Soedjono menyang Karang Gumelem. Ing satengahing marga Raden Soedjono ketemu Joko Puring kang lagi golek woh-wohan kanggo Dewi Sulastri. Joko puring kaget, lan
dheweke mbedhul wit Pandhan lan diuncalake menyang Joko Puring kanthi dilambari kekuatan.
Joko Puring nggawa Dewi Sulastri menyang desa Karanggadung. Ana ing kana Dewi Sulastri ditinggal dening Joko Puring kanggo golek woh-wohan.
Ana ing wektu kuwi Raden Soedjono bisa nemokake Dewi sulastri lan saklorone bebarengan ana ing wit Pandan.
Ing wektu kuwi, makbedunduk Joko Puring teka kanthi nggawa woh-wohan kanggo Dewi Sulastri. Ananging sawise meruhi bilih ana ing sajejere Dewi Sulastri ana Raden Soedjono, mila ana kekarepan kanggo njaga dewi Sulastri supaya ora tiba maneh menyang tangane Raden Soedjono. Bab iku kaleksanan karo perang tandhing
panggonan kang dienggo kaggo pelariane Joko Puring ninggalake jeneng-jeneng panggonan kayata : PADHAURIP, GUYANGAN,
ana ing kana bilih tali kang kanggo ngiket Dewi Sulastri lan wit bekas sareane Dewi Sulastri malih warna dadi kuning. Mila panggonan mau diarani Pandan Kuning.
Ana ing sawijining dina nalika sakloron lagi bebarengan, ana ing kono katekan Nyi Roro Kidul lan ngomong bilih panggonan kang wis diwenehi jeneng Pandan Kuning arep didakekake panggonan kanggo singgah ana ing wektu-wektu kepungkur. Nalika Nyi Roro Kidul
Saka kono mila bajur metu kapercayan bilih sapa bae kang nyepi lan tapa ing papan kono nalika kekarepane kawujud, kedah ngganti klambi anyar kang wujud : jarik lurik, slendhang modhang, klambi warna ijo gadung. Sadurunge ngganti klambi Dewi Sulastri kudu kedah nyelehake : piranti kanggo paes, lenga wangi lan rokok kretek.
micke yo ngono kui ad, bocahe koyo cah lanang, ibu soale ket cilik mosisike dadi konco gawe anak-anake dadine saiki anak-anake ibu yo koyo konco dewe karo ibu (
Amin ya Alloh duh gusti kang melasi *
Duh gusti kulo nyuwun sehat manah lan rogo *
Lan waras badan kulo putro lan keluargo
Lan rizqi halal ingkang jembar tan kekirangan *
Duh gusti nyuwun ngertos dateng haq panjenengan*
Lan nyuwun ngertos dateng haq-ipun kanjeng nabi*
Lan mugi paring ngertos haq-ipun tiyang islam*
Sagedtho jumenengi kulo dateng haq adam
Duh gusti ingkang aris asih kang angeratoni *
Duh nyuwun langgeng dzikir soho dzikrulghofilin *
Mugiho kitho kempal tiyang sae fa-izin
Duh gusti ngaturaken apese badan kulo *
Mugi paring ngapunten lan sae dateng kitho
Mugiho kulo langgeng ma’rifat dateng tuan *
Duh gusti nyuwun langgeng emut ing panjenengan *
Soho tansah nyukuri sedoyo keni’matan
Duh gusti dzat kang lumo paringo keni’matan *
Duh gusti ingkang welas kang kiyat lan waspodo
Nyuwun wilujeng saking sedoyo ponco boyo
Lahir bathin sarono manah sae kang suci
Duh gusti moho agung nyuwun tetepe iman *
Pangeran moho perso nyuwun kulo sedoyo *
Pangeran moho loman suwiji lan sinejo *
Duh gusti moho mireng mirsani lan ngijeni *
Nyuwun kulo ing ni’mat ingkang tanpo ngitungi
Panjenengan lamun kerso wujudo nuli ono *
Duh gusti dzat kang sugih pinuji lan ngerzqeni *
Nyuwun kulo ing slamet dunyo akherot sami
Duh gusti ingkang luhur agung murbo meseso *
Duh gusti ingkang paring sedoyo hajat kulo *
Mugi nginggahno kulo ing drajat luhur mulo
Pangeran moho luhur mugi paring pangrekso *
Sa-estu leres dawuh tuan wonten ing Qur’an *
Sopo wonge ma’rifat mlebu suargo tuan
Al-Qur’an dawuh Alloh gusti kang moho welas *
Duh gusti dzat kang ngrekso nulung lan kapercoyo *
ngisor ndhuwur anget yo mas opo meneh ditambah apem cakram lebar,,:p
BULETIN	October 16, 2010 at 2:29 pm	se-7 banget nek kuwi!
martini	October 15, 2010 at 1:00 pm	Reply	sing marai anget susune!!
dhuwurs	October 16, 2010 at 5:31 am	Reply	Wah yo mesti marakne anget ngisor-ndhuwur, ngarep-mburi, kiwo-tengen 😀
rohmanir rohim. Sak durunge Allah gawe bumi pitu langit pitu. Allah nurunake lafal alif kang temurun ono ing tengahe jagat, wujude alif
Tuhan Menyertai Kita | Wong Ndeso Pengen Pinter
Tolak balak sejatine katresnanMuspro doyo asmoro Cidro pedot sih sejatine suloyoSumingkir pedhot sihmu (3 X)
iniOra mudeng. Ora mudeng !!! Aku ora mudeng wkwkwk Jimmy Sullivan on Rusia Publikasikan Markas Militer di Alexandra LandTest Wong
Berita Purwokerto | Halaman 4 | RADAR Banyumas
basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on where Basa ora cithakan). dimutakirak? kaca mangga Hanifah Tabel dadi karya
Ahmad ibn 'Abdallah Habash Hasib Marwazi (ingkang miyos wonten ing Samarra, Irak sasampunipun taun 869)[1] inggih punika satunggaling astronom ingkang nliti bab astronomi ing tengahing abad Islam, satunggaling geografer lan ilmuwan matematika ing tengahing abad Islam saking Merv wonten ing Khorasan.
Piyambakipun inggih ngrembaka sanget wonten ing Baghdad lan séda ing centenarian sasampunipun taun 869. Piyambakipun inggih makarya wonten ing pamarentahanipun khalifah Abbasiyah, al Ma'mun lan al Mu'tasim.
Padamelanipun[besut | besut sumber]
Al Marwazi inggih damel observasi saking taun 825 - 835 lan ngasilaken tigang tabel astronomi. Tabèl ingkang sepisan inggih punika kanthi tata cara Hindhu, tabèl ingkang kaping kalih inggih dipunsebat tested table (tabel uji coba), ingkang minangka tabèl ingkang paling wigati, ingkang tabèl punika inggih identik kados table "Ma'munic" utawi tabel Arab lan bok bilih punika asiling padamelan anggénipun ngempalaken saking karyanipun astronom al Ma'mun. Déné tabèl ingkang kaping tiga inggih punika dipunsebat tabèl the Shah, ingkang minangka tabèl ingkang paling alit.
Apropos saking gerhana srengéngé ing taun 829, ilmuwan Habash maringi kita tuladha ingkang sepisanan kangge nemtokaken wekdal lan dhuwuripun srengéngé, ingkang punika satunggaling metode ingkang dipunadhopsi déning astronom Muslim. Wonten ing taun 830, piyambakipun kados sampun nepangaken pamanggih bab "wewayangan", umbra (versa), ingkang meh sami kaliyan fungsi trigonometri, tangent wonten ing petangan trigonometri kita, lan piyambakipun ugi ngrantam satunggaling tabel wewayangan ingkang tabel punika ketingalipun inggih tanel ingkang paling sepisnan wonten saking jinisipun. Piyambakipun ugi nepangaken fungsi trigonometri cotangent, lan damel tabel sepisanan kangge fungsi trigonometri punika.[2][3]
Al Hasib ngawontenaken kathah variasi observasi wonten ing bidhang astronomi ing tengahing jaman Islam wonten ing observatorium Shammisiyyah wonten ing Baghdad lan medalaken ugi kathah nilai bab geografi lan astronomi. Piyambakipun ngrantam asiling panalitenipun wonten ing buku kanthi irah- irahan The Book of Bodies and Distances, lan tuladha awosing bukunipun inggih kados ing
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 6 Oktober 2016.
panjenengan. gustii..kulo tasek kados mekaten…mski kulo sumerep, panjenengan sg nglampahaken kulo..nangeng raos kulo
sing di ganti ojo sing berubah angane.. nduwure sing
ngapunten…nyuwun ijin ngamalaken kang,kulo nyuwun supadoso jenengan dados pembimbing kulo
Balas	20 November 2013 pukul 11:51 pm	nuredisantosa	Sugeng Rahayu bopo Hadi , sumonggo dipun amalaken , mugi tansah rahayu ingkang sami pinanggh
Kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka
kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
takonke bojoku, mbak. soale dia hobi masak. sopo ngerti .. 🙂
kog akeh men syarate…..hehehehe….. gawe pancake ae
Sampéyan ora bisa ndelok rincian èntri iki amarga kuwi kadhelikaké saka umum.
ana ing kuloné Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Motto: "Tali Tigo Sapilin"
Kabupatèn Agam iku kabupatèn sing dumunung ing propinsi Sumatra Kulon, Indonésia. Kutha krajané ya iku Lubuk Basung. Ing kabupatèn iki ana Tlaga Maninjau sing misuwur. Kabupatèn Agam duwé jembar wewengkon 2.232,30 km²; lan padunungé watara 500.000 jiwa. Bupati Kabupatèn Agam ya iku Indra Catri sing kapilih kanggo mangsa jabatan kaloro ingtaun 2010.
Tembung "agam" dijupuk saka basa Acèh, sing tegesé "lanang", bab iki nuduhaké yèn suku Minangkabau isih duwé ikatan sajarah karo suku Acèh[butuh rujukan].
Nanging miturut Tambo, Agam iku salah siji saka Luhak nan Tuo ya iku Luhak Agam, Luhak Tanah Datar, Luhak 50 Koto. Jeneng Agam dhéwé dijupuk saka tuwuhan mensiang Agam sing ditemokaké ing saubengé Luhak (sumur)
Ana 16 kacamatan ing kabupatèn iki. Ka limalas kacamatan kasebut dipérang manèh dadi 82
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Agam&oldid=1109380"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn AgamRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.21, 7 Januari 2017.
kekekekedurung sungkem mbe sampeyan mas... Sugeng Riyadi..nyuwun ngapunten
Kadyo barlian mencorong kasorot sinaring suryo
ono dewo nganglang jagad, nggowo bokor kencanane
-------------------------------------------
“AJIAN KETAMPANAN JOLO SUTRO”	Sabdo Sejati berkata:	12 Maret 2012 pukul 17:37	Sugeng sonten,
MBAH ARIFYANTO berkata:	12 Maret 2012 pukul 19:56	@SABDO SEJATI:SUGENG RAWUH KI…… SALIM
sugeng siang kisanak,, raden jolo sutro hagagah prakoso nate ngucap “ingsun syahadat panetep panoto gomo kang suci,, kang dadi telenge ati,, kang dadi lajer ing ngalam,, madep manteb marang gusti hyang moho suci,, yoiku kang aran manungso lan wujud
« Cara Mudah Berdialog Dengan Sahabat Virtual
Posted 10 Mei 2012 by Mas Eddy Sugianto in NUSANTARA.
“kulo mboten ngertos mbak….sampun rumiyin mbak…Assalamu’alaikum….”ucap Inah sebelum pergi lagi menuju ndalem Kiyai…
KANGKUNG GORENG@KAILAN MASIN@PUCUK PAKU MASAK LEMAK 14) BAYAM GORENG@PUCUK UBI MASAK LEMAK@PAJERI NENAS 15)
ekani said: Duuh senenge yo mbak
Nalika kowe arêp njajal PangowahReka tanpa ngowahi prakawis, iki kaca panggonan kowe bisa bebas njajal. Kowe ora pêrlu rèkêning kanggo migunani PangowahReka ing kaca kuwi.
Kanggo ngowahi kaca migunani PangowahReka, klik pêntholan "Besut" ing dhuwure kaca.
Dipunbetahaken wekdal sawetawis dhetik supados kaca kabikak kanggé panyuntingan, lan wekdal langkiung dangu malih manawi kaca kasebat panjang sanget.
Ngêklik pêntholan "Besut sumber" bakal mbuka pangowah sumbêr sêratwiki kêlasan.
Kowe uga bisa mbuka PangowahReka kanthi ngeklik pranala "besut" ing saben bagean.
Wilah piranti VisualEditor tampil ing pérangan nginggil layar nalika Panjenengan milai nyunting langkung VisualEditor. Wilah piranti puniki nyertakaken sawetawis ikon ingkang umum:
Undur lan Balèkaké owah-owahan sing wis kowe gawe.
Menu tarik-mandhap Judhul: marengaken Panjenengan saged ngéwahi tingkatan judhul saking sarangké tèks. Judhul pérangan ingkang standar inggih punika "Judhul".
Dhaptar & indèntasi: Kalih ikon sepindhahan ingkang marengaken Panjenengan saged ndamel dhaptar mawi nomer utawi poin. Kalih ikon pungkasan ngidinaken Panjenengan saged nambah utawi ngirangi tataran indèntasi saking satunggaling kontèn.
More: Menu tarik-mandhap "More" ing wilah piranti VisualEditor badhé ndhèrèkaken Panjenengan dhumateng sawetawis opsi pamformatan tambahan lan opsional, kalebet nambahaken referensi lan transklusi cithakan. Dèrèng sedaya opsi sampun sumadya ing wekdal punika.
Manawi Panjenengan sampun rampung nyunting, klik tombol "Save page" ijem ing wilah piranti. Tombol ijem kasebat boten saged dipunklik manawi boten wonten éwah-éwahan ingkan kadamel.
Kanggo mbuwang kategori sing wis ana, klik in kategori mau lan ing "⧼ooui-inspector-remove-tooltip⧽" ikon (kranjang uwuh) ing dialog sing kabukak.
Kathah panganggé biyasa ngèntri tèks wiki sacara langsung, utaminipun aksara kandel, miring lan pranala wiki. Sidhatan papan ketik ngidinaken Panjenengan nglebetaken format sarupi sacara énggal tanpi kedah mencèt tombol ing wilah piranti. Sidhatan ingkang umum lan ingkang dipunpigunakaken déning
um- -i Ka - an Kuma- -er- -ana Pra - an Kami- -el- -ake Pi - an Kapi- -el Ka- Ke- 1. Prefiksa. Kang kalebu ater-ater anuswara ( nasal ) yaiku m-, n-, ng-, lan ny- . Ater-ater kasebut bisa uga dikandhaake alomorf A-.v Tembung lingga kang purwane aksara p, w, t, th, c, k lan s yen diwuwuhi ater-ater A-, aksara p, w, t, th, c, k lan s ing kawitaning tembung iku bakal luluh.Tuladha :m- +
wujude ater-ater ng- malih dadi nge-.Tuladha : Ng- + las = ngelasNg- + bom = ngebomNg- + tik = ngetikNg- + pel = ngepelNg- + cet = ngecetNg- + dol = ngedolv Ater-ater anuswara duwe kabisanngowahi jinising tembung dadi tembung kriya utawa tembung kaanan/watak (sifat) kaya kang katon ing tuladha ngisor iki.
m- + pecut = mecutn- + tajin = tajinng- + garong = nggarongny- + sapu = nyapu
b. Ater-ater di- ( dipun- )Ater-ater di- bias ndhapuk sawijining tembung dadi tembung kriya tanggap (verba pasif) utawa kata kerja pasif. Yen ing basa karma, ater-ater iki malih dadi dipun-. Sanadyan malih dipun-, panulise imbuhan iku tetep kasambung.
di- + balang = dibalangdi- + wulang = diwulang
dipun- + waos = dipunwaosdipun- + asta = dipunasta
ater-ater di- ngemu teges ‘nindakaake pakaryan karana diniyati utawa disengja’. Kang nindaake pakaryan iku racake wong liya, dudu awake dhewe. Srehne ater-ater iki bias ndhapuk sawijine tembung dadi tembung kriya tanggap, mesti bae jejer (subjek) dadi sasarane sawijining tumindak. Tumindak mau kanthi disengaja kapatrapake marang jejer.Tuladha :a. Mas Dodhy didukani bapakb. Mas Tino dipundukani bapak c. Ater-ater kuma-, kami-, lan kapi- .Ater-ater kuma-, kami-, lan kapi- sinebut bawa kuma- jalaran tembung lingga kang rineketan ater-ater iki mesthi dadi tembung watak utawa tembung kaanan (adjektiva). Tembung lingga diater-ateri bawa kuma- ora ngalami owah-owahan lan gunggunge tembung kang
kapi- duwe teges ‘banget’. Kang perlu antuk kawigaten mirunggan yaiku bab dak- lan kok- (ko-). Ing buku-buku paramasastra basa Jawa dak-, kok, lan di- tansah kaanggep ater-ater, yaiku ater-ater tripurusa. Kamangka, kang kalebuater-ater iku satemene mung di-, dene dak- lan ko-(kok-) ora kalebu ater-ater, nanging kalebu klithik (proklithik). Ater-ater lan klitik iku kalebu wujud terikat kang katulis gandheng iku kalebu ater-ater. d. Ater-ater ka-Ater-ater ka- uga sinebut bawa ka. Ater-ater ka- bias andhapuk sawijining tembung dadi tembung kriya tanggap utawa kata kerja pasif (verba pasif). Ing bahasa Indonesia, ater-ater ka- iki padha karo awalan di-.
Ka- + jupuk = kajupukKa- + tulis = katulis
Ater-ater ka- kang sumambung ing tembung lingga ngemu teges ‘nindaake pakaryan karana diniyati utawa karena sinengaja’. Ater-ater iki tegese padha karo ater-ater di-.
Kautus ‘diutus’Katampa ‘ditampa’
Ater-ater ka- kerep kaenggo ing basa baku (pakem), embuh ing basa ngoko baku utawa ing basa karma baku.
e. Ater-ater ke-Ater-ater ke- bisa andhaupuk sawijining tembung dadi tembung kriya, yaiku kriya tanggap (verba pasif) utwa kata kerja pasif. Yen ing bahasa Indonesia, ater-ater ke- padha karo – (prefix ter-).
Ke- + jepit = kejepitKe- + antem = keantem = kantem
Ater-ater ke- lan ater-ater ka- tegese ora padha sebab ater-ater ke- kang sumambung ing tembung lingga ngemu teges ‘nindaake pakaryan tanpa jinarag utawa tanpa kasengaja’, den eater-ater ka- kang sumambng ing tembung
kadunungake ing tengah tembung. Seselan ing basa Jawa cacahe mung ana papat yaiku
pinter ---> kuminter-um- + bagus ---> gumagus
b. Seselan –in-Seselan -in- mapan ing antawisipun aksara kapisan lan kaping kalih. Dene menawi tembung lingga apurwa a, i, u, e, utawi o, seselan -in- mapan wonten ing sangajenging tembung lan ewah dados ing.Tuladha:-in- + puji --->
limrahipun dados l kemawon.-el- + kencar ---> kelencar (klencar)-el- + gebyar ---> gelebyar (glebyar)
d. Tembung mawi seselan -er-Ing basa pakecapan seselan -er- limrahipun ugi
ake ---> panasakepapan + -ake ---> papakake (papanake)padha + -ake ---> padhakaketuru + -ake ---> turokaketangi + -ake ---> tangekakerene + -ake ---> renekakekendho + -ake ---> kendhokake
g) Tembung mawi panambang -ibayar + i --->
adhimuPanambang -mu ing basa krama dipun-kramakaken sampeyan, panjenengan, lsp.
sok keprungu, wong-wong jawa mbangun kawruh kanthi dalane "ngelmu". Dikandhakake yen ta ngelmu iku kelakone kanthi laku. Kepiye jan-janne nasing kejawen iku kudu ditafsirake? Tafsiran Kleru lan Mblasukake Tafsir sing kleru marang kawicaksanan Jawa iku yaiku bilih ngelmu iku dadi dudu barang rasionil maneh. Ing kene argumen sing sok dienggo, kawruh kejawen kuwi beda karo kawruhe wong-wong barat (eropa) sing migunakake "rasio". Kawruh barat kuwi jarena rasional,lan kawruh kejawen kuwi luwih ngenani "rasa" (ora rasional). Tansir kaya mangkono iku miturut panemuku kleru banget. Tafsir iku mung waton beda. Kamangka yen awakedhewe gelem ngupaya nggoleki kawruh kanthi temenan, kudune tundhon-tundhone nemu nas sing padha. Kawruh kejawen kang lebet kuwi jatine ya "rasional banget". Saya jero kawruhe wong, saya bisa anggone ngungkapake sacara rasional. Saya cethek kawruhe, wong saya mung bisa waton beda lan sulaya. Yen dikandhakake dalaning kawruh wong jawa kuwi dalaning rasa rinasa, ing kene tafsiran kang salah banjur dikontrasake karo nalar. Kamangka kawruh tanpa nalar kuwi sing ana mung peteng. Dadine ya kawruh peteng. Iki sing disebutake "ngelmu ireng". Dene ngelmu putih iku "ngelmu terang nalar." Ciri-cirine Kawruh Yen arep diudhari, ing kene ciri-cirine kawruh sejati kanggo wong jawa dak kira ora adoh karo kawruhe wong-wong saka tlatah
kamanungsan, lanora destruktif; * tinarbuka marang kritik, lan ora mulung ideologis (ideologis ateges "anti-kritik"); * ora ninggal moralitas, kang ateges ana ing dalaning cik-
yahoo.com/group/wajaseta/message/3704Titikanipun:Waosan menika kalebet waosan eksposisi amargi waosanmenika ngandharaken kados pundit tafsiranipun utawitegesipun ukara "ngelmu iku kelakone kanthi laku".Kados pundit tafsiran ingkang leres lan kados punditugi tafsiran ingkang lepat. Kejawi menika waosanmenika ugi ngandharaken kados pundit cirri-cirinipunkawruh. Waosan menika naming paring pangertosandhumateng pamaos menapa ingkang dipuntegesi kaliyanukara "ngelmu iku kalakune kanthi laku" menika,mboten wonten unsur badhe mempengaruhi tiyang pamaos. Khasiate Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tambatatuMasyarakat padha nenandur lidah buaya umume kanggopasren utawa
Mula ing kenepenulis bakal ngaturake bab khasiate lidah buaya.Wektu iki wis dadi trend masyarakat modern bali marangalam,antara liya kanthi migunakakae
dipigunakakekanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan.Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya LidahBuaya.
pendukung tumrappanandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encokutawa rematik lan ngurangi peradangan panggonanpersendian lan sing wis
wujud bahan seger utawa bahandadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lanminuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenukhasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lanmuntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obatcacing tamba sembelit utawa
kangjenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhutsajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahitumrap kasarasan.Carane ngramuKanggo ngatasi wasir mundhuta godhong lidah buayaseparo,1/2 cangkir banyu mateng lan 2 sendok madu. Erilidah buaya dibuwang. Godhong kang wis ora ana erinekasebut dikumbah resik lan diparut. Sawise iku disokibanyu mateng kasebut lan madu,
mengkudu utawa pace kang wisa mateng.Carane gawe : lidah buaya dionceki lan dijusbebarengan karo pace ,banjur diwenehi banyu sakcukupelan digodhog nganggo banyu sakcukupe nganti umob.
upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak.Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjurdiombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan
sakombenan 1sendok tehWarna-warna penyajianSaliyane ngunjuk utawa dhahar kanthi cara kang wisdisebut ing dhuwur,
cendhol dhawet. Menawapanjenengan kerep mriksani pameran utawa bursa tanamanobat ing Ngayogyakarta
Kepriye caranegawe ? Gampang kok. Mundhuta 1 kg lidah buaya,dikumbahresik,banjur dipundhut bageyan njero kang ngandhutlender. Sawise iku potongan lidah buaya kasebutdiwenehi uyah nuli diaduk-aduk saengga ilang lendire.Sawise iku banjur dikumbah nganggo banyu resik ngantiambal kaping pindho utawa ping telu nganti resik.Irisan kang wis resik mau banjur digodhog nganggobanyu lan godhong pandhan nganti mateng utawa umob.Kangge gawe sirup migunakake gula
ana dhuwurdibuang. Selai wis dadi lan siap dikemas nganggobotol.Ana maneh kang diolah kanthi srana digawe teh Caranenggawe : Kulit godhong lidah buaya dikumbah resik landitirisake,dipotong cilik-cilik utawa dirajang kayagodhong tehbanjur dipepe sing
dikonsumsikaya dene teh tubruk utawa teh biasa. Uga bisa digawebubuk,banjur dikemas sajrone kanthong kertas kayadeneteh celup.: Dodol : Bahan : 1 kg daging daun lidah buaya; 700gram tepung ketan' 400 gram tepung beras;2 kg gulapasir' 2 liter santen; 0,1 % asam askorbat ( 1 gramkanggo 1 liter banyu utawa 0,1 gram kanggo 100 mlbanyu ); pewarna ijo prayoga sing alami nganggogodhong suji ); ager-ager sakcukupe. Carane nggawe :santen lan gula dimasak nganti kenthel. Tepung
digodhog sajronebanyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5–2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kangwis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapetlan kareben
sawise adhem. Uga bisaditambahake es batu utawa es serut.Peluang bisnisPeluang bisnis lidah buaya wektu iki cukup gedhe.Apamaneh ing Indoensia wis akeh kang mroduksiobat,kosmetikalan minuman kesehatan nganggo bahanlidah buaya. Ing tataran donya bisnis lidah
arupa cendhol,teh,sirup lidah buaya,dodol lsp.,saengga nambah nilai ekonomis tanduran iki. . DinasPertanian Kabupaten utawa Kota perlu
wordpress.com/Waosan menika kalebet waosan eksposisi titikanipun:Waosan menika ngandharaken menapa kemawon khasiatipunlidah buaya, mboten naming kangge nyuburaken rambut,ananging ugi saged kangge ngobati lara weteng, wasir,asma, eksim, lan sanesipun. Kejawi menika ugidipunandharaken kados pundit anggenipun ngraciktaneman menika supados saged dados obat. Lidah buayaugi saged dipundamel dados dodol, kangge omben-omben.Kejawi menika saged dados peluang bisnis ingkanguntungipun lumayan ageng. Waosan menika naming ngandharaken menapa mawonkhasiatipun lidah buaya kangge manungsa, kados pundicaranipun damel obat, lan saged dipundadosaken peluangbisnis. Waosan menika sifatipun paring pangertosankemawon, mboten
catu, distribusi, jatah, kuota, paket, pangsa, periode, persentase, porsi, ransum, saham, sero
baginda n aji, emir, kaisar, kanjeng sul- tan, paduka Tuan, paduka, pangeran, prabu, raja,ratu,
cengkera, cengkerung, cengkung, gentat, gopeng, jeluk,
gepeng a ceper, layah, lempeng, pecak, pe- nyek, penyok, pipih
gepok,gepokann berkas, bundelan, tumpukan;
segepokn seberkas, sebundel, setumpuk
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Lempeng tektonik.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Maps of tectonic plates.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 1 April 2013.
Kaca Cembung 3 Rak (Cake Showcase) Kapasitas 600 Liter : S-980A
CATUR WEDHA / CATUR LAKSITA TAMA Kaping kapisan : putra sing dak tresnani, minangka titahing Gusti sira dhemena syukur mring ...
Berita Purwokerto | Halaman 5 | RADAR Banyumas
Pakusadewo (lair ing Jakarta, 2 Sèptèmber 1963; umur 53 taun) mujudake salah sijiné aktor Indonésia.[1][2]
Tio Pakusadewo wiwit dikenal nalika main ing filem layar lebar Cinta Dalam Sepotong Roti garapan Garin Nugroho nalika taun 1990.[1] Nalika wiwitan taun 1990-an Tio dikenal minangka bintang filem enom kang akèh kaprigelane.[1] Nalika filem Indonésia wiwit kurang moncer ing tengah-tengah taun 1990-an, Tio banjur ora katon manéh.[1] Dhèwèké nduwén masalah pribadi lan kena kasus narkoba.[1] Tio pakusadewo banjur mbalik ing donyaning perfileman kanthi dadi paraga ing filem Virgin taun 2004.[1] Tio Pakusadewo tau mbanting piala kang ditampa saka ajang Indonésian Movie Awards 2010.[1] Ananging nalika taun 2011, Tio uga éntuk penghargaan saka Indonésian Movie Awards kanggo kategori pemeran pendukung pria paling apik lumantar
^ a b c d e f g h i (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
^ (id)movietei.com(dipuntingali tanggal 30 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tio_Pakusadewo&oldid=1111058"	Kategori: Aktor
JakartaPemenang Festival Film IndonésiaLair 1963Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 28 Januari 2017.
Javanês # 6 Gusti Kita Sing Dadi Bebeneré Gusti Jahweh ( II )
- Bebeneré Gusti Jahweh sing dicethakaké ana ing Serat
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.56, 2 April 2013.
arane Negara Kal-Ker sing rada terkenal, rada amba, rada apik, pokoke rada-rada segalane, urip wong lanang sing rada gagah, arane Parman, pegaweane ngelamuuuuuun bae saben dina, kosih mboke karo bapake kesuh, saking kesueh mboke tau pan njodoh na Parman karo kebone tanggane sing senenge ndelengna Parman.
Mboke :” Oalah… iki bocah hobine ngelamuuuuuun bae! Mengko dipatok curut mbeke nyaho kowe! Le, Le!”(nepuk bahu)
Parman :” Aduh mboke. Ngageti bae”(kaget)
Mboke :” Waduh Le… Le, pan dadi apa kowe pegaweane saben dina nglamuuuun bae!”
Bapake :” Ora salah Le? Kowe pan ngrewangi bapak macul?”
Parman :” Ya ora owh pak, iki aku wis nggawa pacul nggo macul bapak. Eh… macul sawah pak”
Bapake :” Syukur Le, akhire kowe wis sadar gelem ngrewangi bapake neng sawah, daripada gaweane nglamuun bae ora nggenah”
Parman :” Bapake ngeledek bae. Ya wis ya pak,
weruh bocah wadon 2 sing lagi njimoti watu neng kali Kal-Ker nganggo digoreng, salah sijine Maroah, sing slama kiye terus-terusan mampir neng lamunane, anake juragan Jengkol sing termasuke sugih neng Negara Kal-Ker.
nganggo nggoleti ayam sing ora jelas keturunane. Ujug- ujug Tiyem, adine Maroah sing paling cerewet teka mbari ngeromed.
Tiyem :” Aduh… piwe sih jane duwe mata loro, kuping loro, tangan loro, sikil loro, irung siji, cangkem loro!”(mbari ndeleng mburi)
Maroah :” Wah… adiku pinter, wis bisa ngerti aran-aran awak. Pasti siki lagi seneng ya? Slamet ya?”(
Tiyem :” Wah… mba Mar eman men, aku pengin duren langsung dijujugna jog
saking kesueh mboke maring Parman, Parman dijejeli watu ding mboke.
Parman :” Aduh…. Mboke!”
Mboke :” Bocah! Maning-maning nglamun, maning-maning nglamun! Kowe kuwe wis gede, wis cukup umur nganggo kawin. Cepet mana metu golet wadon go dijak kawin! Mboke wis tambah tuwa kyeh!”
Parman :” Tenang bae mboke, Parman wis duwe mangsa ikih go dijak kawin”(cengengesan)
Mboke :” Oalah… Masa ana cah wadon sing seneng karo kowe sing pegaweane
Parman ketemu Sumardi lagi mlaku bareng karo mbaeh sing wis tuwa mbari nggawa sepatu bal.
dolanan mlayu-mlayu, sawise kuwe Mardi maning sing mejeti. Ahauh!”(kesuh)
Mbah :” Tenang bae Le, Mbah wis nginum X-Tra
terus-terusan ndeleng wong telu sing ana neng lawang kosih ora kedep, tapi sing dideleng
Molak-Malik Srabi Miring teka…”(gowokan neng ngarep
Anaku Joko, wis olih durung?”(mbari dikipasi 2dayang)
Raden :” Sampun mamih, iki calon bojoku”(nidokna Mbo’ Rum)
Pinter ko Le, Pinter!”(njiwit)
Parman :” Pinter sih pinter mbah, tapi aja karo njiwit owh”
Mbah :” Oh… lara ya, dijiwit ding mbah?”
Parman :” Ih… mboke karo bapake malah tukaran ora jelas. Ayo siki cepet jog Maroah. Parman wis ora kuat geh!
Kiye mane, neng ngarep ana kang Parman, Mboke karo Bapake. Jare pan nglamar Mbak Mar”
Maroah dadi ora bisa turu kyeh!”(ucek-ucek mata)
Tiyem :” Mbak Mar, neng ngarep ana kang Parman karo bapake karo mboke. Jare pan nglamar
Sarkiyem, Maroah, Tiyem langsung jog ruang tamu nemoni Parman, mboke karo bapake sing wis njagong
yakin. Maroah wis ora nangis maning. Suwun ya mane”(meluk)
Mboke :” Akhire Parman ana sing gelem ya pak”(seneng)
Bapake :” Iya akhire bisa besanan karo ndoro Sarkiyem
“Gusti kang maha agung kula maturnuwun sanget gandheng kula pinaringan wujud gesam ing dunia lan pinaringan sak kamudyanipun lan kula pasrah gandheng kula mboten gadah kuasa menapa – menapa namung lumampah satuduh, mugiyo kula ketedahno murgi ingkang leres, niat insun nucekaken tekad insun tumuju mring Gusti Kang Maha Agung, mugiyo kula sageto manunggal, manunggal
mugi – mugi sembah sungkem kula keanggepo lan kula nyuwun agunging pangapunten sekatahing dosa kula. Kula nyuwun wilujeng awal dumugi ing akhir ”.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.agedtubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja
Kali Aconcagua iku kali ing negara Chili sing mili saka ketemuné rong kali cilik 1430 m sadhuwuring banyu segara ing pagunungan Andes, Kali Juncal saka arah wétan (asal saka Gunung Juncal) lan
Koordhinat: 32°54′54″S 71°30′30″W﻿ / ﻿32.91500°S 71.50833°W﻿ / -32.91500; -71.50833
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 2 Maret 2016.
PENGGEMAR KANGKUNG? Jika anda penggemar
December 16, 2012 at 1:24 am
fotone sing duwe warung pas hbd 2012 prambanan..balapan.karo
Reply	efenerr says:	9 November 2012 at 07:51	anyar? iki penginapan sejak tahun 1970.. 😀
Reply	nob nob says:	9 November 2012 at 08:01	ehehe…mbiyen le golek ra tekan daerah kono c…
Wikipe-tan, wujud wikipedia sing digambaraké ala manga.
waca: man-ga, utawa ma-ng-ga) iku tembung komik jroning basa Jepang; ing sajabaning Jepang, tembung kasebut dipigunakaké mligi kanggo mratélakaké ngenani komik Jepang. Mangaka (
waca: man-ga-ka, utawa ma-ng-ga-ka) iku wong sing nggambar manga.[1]
Manga ing Jepang[besut | besut sumber]
Majalah-majalah manga ing Jepang biasané dumadi saka sawetara judhul komik sing sabel judhul ngisi watara 30-40 kaca majalah iku (siji chapter/bab). Majalah-majalah kasebut biasané nduwèni kandelwatara 200 nganti 850 kaca. Sawijining judhul manga sing suksès bisa kababar nganti mataun-taun kaya
Jojo no Kimyō na Bōken / JoJo's Bizarre Adventure / Misi Rahasia". Umumé, judhul-judhul sing suksès bisa diangkat dadi wangun animasi (utawa saiki luwih dikenal kanthi istilah ANIME) contoné kaya Naruto, Bleach lan One Piece
Sawetara manga carita asliné bisa diangkat adhedhasar saka novel / visual novel, contoné ya iku adhedhasarBasilisk" (ora beredar ing Indonésia) adhedhasar saka novel
ngangkat saka segi sejarah, kaya sejarah Telung Krajan (The Three Kingdom) kaya Legenda Naga (Ryuuroden) lan sejarah-sejarah Jepang, kadhang ana sing nganggo jeneng sing bener bener ana, ana uga sing nganggo tokoh fiktif
Sawisé sawetara suwéné, carita-carita saka majalah iku bakal dikumpulaké lan dicithak jroning wangun buku ukuran biasa, sing disebut tankōbon (utawa kadhang dikenal minangka istilah volume). Komik jroning wangun iki biasané dicithak ing sadhuwuring kertas kualitas apik lan migunani tumrap wong-wong sing ora utawa kesèd tuku majalah-majalah manga sing kababar mingguan sing nduwèni manéka campuran carita/judhul. Saka wangun tankōbon ini manga biasané diterjemahaké jroning basa-basa liya ing nagara-nagara liya kaya Indonésia.
Kanggo sawetara judhul (sing suksès) malah wis/bakal digawé vèrsi manungsa (Live Action, utawa kadhang dicekak minangka L.A. ing jepang), sawetara judhul sing wis diangkat dadi Live Action ya iku
Sabanjuré sebagéan judhul uga bakal digawé (remake) manèh sacara internasional déning prodhusèn ing sajabaning Jepang, kaya Amerika, sing gawé
lan kabaré uga bakal digawé vèrsi live action saka Death Note déning pihak prodhuser kulon[4].
Adhedhasar jinis pamaos[besut | besut sumber]
Manga sing mligi ditujokaké kanggo (Wanita) dhiwasa disebut Josai (
Loro penerbit manga paling gedhé ing Jepang ya iku Shogakukan (
Gaya penggambaran[besut | besut sumber]
Rata-rata mangaka ing Jepang migunakaké gaya/style prasaja jroning nggambar manga. Nanging, gambar latar mburiné amèh kabèh manga digambar supaya realistis, senadyan gambar karakteré bener-bener prasaja. Para mangaka nggambar prasaja utamané ing pérangan rai, kanthi ciri khas mata gedhé, cangkem cilik lan irung sajumput. Ana uga gaya nggambar Lolicon utawa Shotacon.
Ora kabèh manga digambaraké kanthi prasaja. Sawetara mangaka migunakaké style sing realistis, senadyan jroning sawetara elemen isih bisa dikategori minangka manga. Kaya contoné Vagabond, karya Takehiko Inoue sing nonjolaké panggunaan arsir, proporsi seimbang lan setting sing realistis.[butuh rujukan] Vagabond dikategori minangka manga amarga gaya penggambaran mata, sarta sawetara bagéan sing simpel. Manga uga biasa digambar jroning monochrome lan gradasiné sing biasa disebut tone.
Kanggo komik jangka panjang utawa sing nduwèni atusan volume, umumé seiring karo perkembangan wektu, para mangaka bakal ngalami owah-owahan gorèsan sing cukup signifikan.[butuh rujukan] Conto sing umum ing Indonésia manawa karaya Hojo Tsukasa sing saka Cat Eyes owah dadi kaya jroning City Hunter. Utawa karya liya Ah ! My Goddess sing diwiwiti taun 1988 lan nganti saiki isih terus lumaku. One Piece and Naruto uga cukup owah yèn dibandhingaké ing gorèsan volume volume wiwitan.[butuh rujukan]
Doujinshi[besut | besut sumber]
Doujinshi ya iku sebutan tumrap manga sing digawé déning fans manga kasebut sing nduwèni alur carita utawa ending sing béda saka manga asliné. Para fans iki biasa mbagi gethol-tular, didol sacara indie ing toko doujinshi, utawa mèlu konvensi akbar doujinshi sing biasa disebut Comiket. Ing kéné didol èwon judhul doujinshi saben taun. Pengunjungé bisa ngancik 400.000 wong.
Doujinshi dhéwé kadhangkala dadi batu loncatan kanggo dadi mangaka. Ken Akamatsu (Love Hina, Negima) uga kerep gawé dojin karyané dhéwé. Manga sing mawa téma hentai biasané ya iku dojin saka manga tinamtu sing wis misuwur. Biasané karakter manga kasebut pancèn didésain supaya dadi "sasaran" para dojin-ka (sebutan tumrap sing gawé dojin, padha karo manga-ka).
Manga ing Indonésia[besut | besut sumber]
Penerbit[besut | besut sumber]
Loro penerbit manga paling gedhé ing Indonésia ya iku Elex Media Komputindo lan m&c Comics sing dadi bagéan saka klompok Gramedia. Watara taun 2005, klompok Gramedia uga wis mbabar Level Comics, sing luwih kafokus marang penerbitan manga-manga genre Seinen (dewasa) Sawetara judhul (sing wis diterjemahaké / dikenal jroning basa Indonésia) sing wis nganggo format wacan ala Jepang (raw) ya iku :
jroning basa Inggris, senadyan istilah ecchi (Ｈ) luwih kerep dianggo. Ecchi dhéwé sakbeneré minangka cara panyebutan wong Jepang kanggo aksara "H" saka tembung
Réferènsi lan cathetan sikil[besut | besut sumber]
^ Amarga sayektiné kaloro tembung kasebut (Manga lan Komik) kanggo ngarujuk marang buku komik, prabédan sing paling jelas antara sebutan kanggo manga lan komik ya iku kanggo mbédakaké panglompokan, ya iku manga luwih kafokus marang komik-komik Jepang (kadhangkala uga kalebu Asia), lan komik luwih marang komik-komik gawéyan Éropah/Kulon, nanging kaloroné nduwèni makna sing padha.
^ Sama kaya manga, sawetara serial ing jepang sing uga diangkat adhedhasar saka novel / visual novel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 28 Januari 2017.
satunggalipun subspésiès macan ingkang asalipun saking Pulo Sumatra, Indonésia.[2] Macan Sumatra kalebet salah satunggalipun saking enem subspésiès ingkang taskih wonten ngantos dumugi sapunika lan mlebet klasifikasi sato kéwan kritis ingkang kaancem cures (
Sumatra liar kinten-kinten namung wonten 400-500 kémawon, utaminipun ingkang gesangipun ing taman-taman nasional ing Sumatra.[2] Uji genetik ingkang paling ènggal mratélakaken bilih wonten tandha-tandha genetik ingkang unik, ingkang dados pratandha bilih subspésiès punika nggadhahi kemungkinan saged ngrembaka dados spésiès ingkang kapisah, syaratipun inggih punika menawi spésiès punika saged kasil lestari.[2]
Genetik lan évolusi[besut | besut sumber]
Analisa DNA mratelakaken wonten hipotésis bilih Macan Sumatra sampun dipunasingaken saking subspésiès macan sanèsipum sasampunipun wonten prastawa minggahipun toya segara nalika jaman Pleistosen ngantos dumugi jaman Holosen (watawis 12.000 ngantos 6.000 taun ingkang kepengker).[2] Kanthi prastawa kasebat lan sajarah wontenipun évolusi punika, Macan Sumatra miturut genetikipun dados bénten kaliyan sadaya subspésiès macan ing dharatan ageng (Asia) ingkang langkung caket gegayutanipun (genetikipun).[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 13 Sèptèmber 2016.
aeronautikeuniv. bacc. ing. petro.univ.bacc.ing.loguniv.bacc.ing.logist.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. comp.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing.
Contoh kalimatnya adalah:Bapak tindak dhateng Jakarta dinten Minggu.Pak Bagio nembe mucalkelas sekawan.Pak Badrun mundhut sepatu.Eyang kakung nembe siram.Buku kulo dipun asto Bu Guru.
Angga inggih punika krajaan ingkang dipun pimpin déning panguwaos non-Wedic utawi ingkang boten nganut ajaran weda. Krajaan punika dipunsebataken wonten ing epik India, inggih punika Ramayana saha Mahabharata. Wonten salebeting cariyos Ramayana, Raja Lomapada san=king Anga minangka kancanipun Raja Dasarata saking Kosala. Menawi wonten salebeting cariyos Mahabharata, Duryudana netepaken Karna dados raja ing Anga.
Krajan_Angga&oldid=996495"	Kategori: India kunaKerajaan India KunaKerajaan dalam MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.21, 3 Maret 2016.
Přítomni: Ing. Milan Holl, CSc., Ing. Karel Jungwirth, DrSc., Prof. Ing. Vladimír Kučera, DrSc., Prof. Ing. Jan Macek, DrSc., Ing. František Pazdera, CSc., Prof. Ing.
Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami.
ngendi nduw? dadi iku Jawa pribumi donya. Hizbullah.[1] one point will Names.php? wis kualitas artikel mbiwarakak? ngisor taun basa sing kar...
lanRimbu.[1] iku didad?kak? lan (non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness
Indon?sia: Naskah kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani data. two on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
Download Mp3 Wayang Semar Mbangun Kayangan (Ki Anom Suroto)
Home » Download Mp3 Wayang » Download Mp3 Wayang Semar Mbangun Kayangan (Ki Anom Suroto)
Tata carane gawe tembang macapat supaya gampang kudu ngertos urut-urutane.yaiku:a. Temtokno lan tulisen ngegani gagasan opo sing arek inggawe tembang.b. Temtokno tembang opo sing arep kogawe, opo mijil, opo maskumambang lan liya-liyane.c. Tulisen guru gatra, guru wilangan lan guru lagune.d. Gawea ukara-ukara (kalimat) kang salaras karo paugerane tembang macapat.e. Titinen maneh tembung-tembunge lan ukara-ukara kang kogawe mau, kudu cocok karo paugerane tembang sing kogawe.Tuladhane:1) Babagan sangu kahuripan, selawase kudu eling lan waspadha, eling marang pratandha saka ngendi dumadi kuwi bisa dadi kekuatane, supaya uwal saka kasangsaran2) Tembang kang arep dakgawe tembang macapat
dumadi, (8-a) supadi niring sangsaya, (8-i) yeku pangreksaning urip.
Reaksi: Kamis, Juli 03, 2014
Kadipaten Beji yakuwi salah sawijining Kadipaten sing ana neng Purbalingga mbiyen. Kadipaten mau dipimpin dening adipati Wangsa Jaya. Konon sujarahe Adipati mau asale saka Pajajaran. amarga ora jumbuh karo Rajane babagan agama dheweke lunga munggah gunung nyusuri kali amung golek panggonan kang tentrem.
Udan panas dilakoni kanthi seneng supaya bisa adoh lunga saka kraton. Wangsa Jaya lila ora dadi Tumenggung neng Pajajaran. Dheweke ora kepengin yen agama kang denanut saiki denlarang dening Raja. Setaun lawase Wangsa Jaya nganut ajaran Islam kang digawa mubaligh saka Gujarat. Agama kang anyar kuwi banjur ora den setujuni dening raja Pajajaran. Raja Pajajaran ora kepengin yen agama kang suwe dianut para leluhure dirusak agama kang tembe mlebu. Sapa bae kang ora nganut agama Hindu-Buda bakal dikenakaken ukuman. Mula wong kang nganut agama Islam taksih meneng-meneng, samana uga tumenggung Wangsa Jaya.
Wangsa Jaya kang ndhuweni watek ksatria, ora tedeng aling-aling. Nalika Raja ngetokake larangan kanggo agama Islam neng pasamuan. Dheweke nolak larangan mau., banjur ngutarakake supaya rakyat milih agama sasenenge. Banjur Dheweke ngakoni yen sakaluwarga uga uwis mlebu agama Islam. Krungu mangkono Raja nesu, ngrasa yen Pajajaran uwis ora dadi krajan kang manut dawuhe sang Raja. Tumenggung Wangsa Jaya dikongkon supaya mulih marang agama kang dianut leluhure. Ananging prentah mau ora dituruti. Tumenggung Wangsa Jaya gandeng atine uwis mantep karo tumindake, banjur sakeluarga lunga saka kraton. Nyabrang kali temurun jurang, munggah gunung- temurun lewahan nggolek panggonan kang ora ana wong nglarang apa kang dadi karepe. Wektu samono dheweke ndhuweni anak kang esih cilik jenenge Beji. Sadawane mlaku bocah mau anteng, ora tau nangis. Kaya ngerti yen wong tuwane lagi nandang susah. Suwe anggone mlaku, ananging ora ana papan kang trep kanggo nggawe umah.. Sawijining dina dheweke weruh ana panggonan sing diliwati kali kang banyune bening banget . iwake pada katon pating grilap, akeh banget. Lemahe subur lan pamandangane endah, saiki desa kuwi dijenengi desa Banjarkerta. Wong loro mau banjur nggawe umah neng sapinggire kali.
Sadurunge ora ana kang manggon ana desa mau. Nanging lawas-lawas papan mau dadi desa kang rame penduduke. Wong-wong pada seneng urip nang sakiwa tengene bekas tumenggung pajajaran kuwi. Sifat kang ramah lan sregep nulung mula warga pada kormat marang Wangsa Jaya sakaluwarga. Akeh warga desa liya kang ngili (pindah) marang desa Banjarkerta. Kabeh warga pada urip rukun, tulung tinulung marang sapa bae. Dadi wong kang lagi susah, apa wong kang lagi kabotan krasa enteng. Kaya dene panen, nggawe umah, lairan, uga kematen wongwong wis ora mawi di prentah pada teka.
Beji anak lanang siji-sijine banjur dititipake marang mubaligh islam kang manggon ana Cahyana, saperlu nimba ilmu. Dasare bocah cerdas kabeh ilmu bisa dikusai kanthi cepet. Mula Syekh Cahyana seneng banget., Ilmu agama, pamerentahan, nganthi kasekten cepet banget anggone nangkep. Akeh kedadiyan aneh kang bisa dilakoni Beji. “Aja dadi wong kang kemrungkung, sanajan ilmumu dhuwur” ucape Syekh Cahyana sadurunge pamitan.
Raja Pajajaran krungu saka delike, yen tumenggung Wangsa Jaya esih urip lan ngadegkake desa ning Banjarkerta. Banjur ngirimake prjurit supaya mateni tumenggung sing dianggep penghianat. Amarga banget akehe prajurit, Tumenggung Wangsa Jaya bisa dipateni. Kabeh warga Banjarkerta pada ngungsi marang papan kanga aman.
apik marang warga. Raja Pajajaran sebenere wedhi yen kakuwasane bakal pecah,
kang uwis malik dadi bujang bali marang desane. Syekh Cahyana kang ngerti yen kabeh ilmu uwis diajarake, banjur ngijini marang Beji ninggalake padepokan. Warga kang ngungsi krungu yen Beji wis bali, kabeh pada bali maring desane. Kabeh warga pada nyambut kanthi rame. Sanajan ilmune dhuwur, nanging sifat ramah ditonjolake. Ana warga kang njaluk supaya Beji bales dendam, ananging dheweke mangsuli kanthi bijak. “urip mati, jodho rejeki amung gusti kang ndhuweni. Manungsa kuwi trima nglakoni” jawabe Beji. “Saiki sing penting urip tentrem kanggo ngibadah marang Gusti Allah, sebab neng duna kuwi ora lawas”, ucape Beji. Krungu ngana kabeh warga pada meneng. Ngrumangsani yen tumindake salah.
Sawijining dina ana kewan bangkong nggawa layang, ningarep umah. Nuju Beji lagi mulang ngaji. Kabeh pada kaget, bangkong mau nyedhaki Beji. Sawise dibukak, isine layang saka gurune yakuwi syekh cahyana. Supayaa Beji mbantu krajan Demak perang nglawan Majapait. Banjur Beji mangsuli layang mau, nganggo tulisan kang diwadahi botol.. Botol mau mabur kaya manuk dara, wong-wong kang lagi ngaji pada gumun marang kasektene Beji.
Ngesuke Beji pamit marang wargane saperlu nuruti dawuhe sang guru, mbantu perange Demak. Dheweke ndhuweni kewajiban pada-pada umat Islam kudu tulung tinulung. Apa maneh Syekh Cahyana kang ndhuweni hubungan apik karo para wali, mula wajib dibantu.
Nganggo kakuwatan ghaib wektu sakedeping mata, dheweke uwis neng Demak. Beji ngomong karo para Wali yen dheweke diutus Syekh Cahyana supaya mbantu perang. Para wali pada seneng ngerti yen katekanan wong kang sekti. Kabeh ngerti yen syekh Cahyana ora bakal ngutus wong kang ora digdaya.
Beji supaya neng barisan ngarep, pada para Wali. Kabeh prajurit pada siap anggone perang.. Wektu perang, Beji ngetokake kasekten kang diajarake gurune, yakuwi ora bisa didhelok dening mungsuh. Dadi musuh ora bisa nyerang, ananging Beji bisa mateni sakabehane mungsuh tanpa dingerteni. Kabeh wis disiapake amarga sadurunge perang dheweke mlebu dhisik marang barisan musuh tanpa dingerteni. Beji nggolek kalemahane mungsuh, supaya perang bisa dimenangake. Beji ngerti yen prajurit Majapait masangi jebakan kang bahaya. Wujude luwang kang njerone uwis ana wesi kang lancip, dadi sapa kang mlebu bakal mati. Sauwise ngerti sakabehane, beji ngaweh larangan karo pasukne yen dalan kang ningarepe uwis dipasangi prangkap. Mula prajurit Demak dikongkon nggolek kayu kanggo bantalan supaya ora kajeblos. Prajurit kang ora manut, akhire pada mati. Suwise ngerti ngana prajurit pada patuh marang Beji sanajan umure taksih enom nanging ilmune dhuwur. Neng adipati Beji, jebakan mau bisa digunakake kanggo mateni musuh balik. Prajurit Majapait dipancing emosine supaya maju. Luwang kang ana bantalan kayu amung sebagian, kuwi sing kanggo
prajurit Majapait pada kajeblos. Akeh cacahe prajurit Majapait kang mlebu ana luwangan. Beji banjur gabung karo pasukane ngancurake pasukan Majapait kang esih kuat. Ning sisih liya para Wali uga menang, Majapait bisa dikalahake dening prajurit Demk. Kanggo males lelabuhane Beji, Raden patah ngangkat Beji dadi Adipati. Neng desa kang urung ana jenenge, banjur dening Beji dwsa mau dijenengi Kadipaten Beji. Warga Beji nyambut kanthi seneng Beji diangkat dadi Adipati.
Adipati Beji kang esih bujang, esih kurang amarga urung duwe bojo. Kanggo ngatsi pamerentahan urung ana kang kanggo urun rembug ning kaluarga. Nuju sawijining dina adipati Beji dikongkon gurune supaya nyebaraken agama Islam ana ing Pajajaran. Manut dhawuhe gurune, Adipati Beji banjur ninggalaken kadipaten. Sawetara Kadipten dipimpin dening sesepuh Beji. Sadawane lelungan, panggonan kang diampiri, Adipati nyebarake agama Islam. Mula akeh wong-wong kang ngerti marang Adipati Beji. Satekane ana Pajajaran kabeneran ana sayembara kang urung ana sing menangake. Yakuwi ana kebo gemblung kang jenenge Kebo Danu. Kebo mau yen weruh wong banjur ditumbleg. Akeh wong sing pada mati amarga ditumbleg. Kabeh warga pada geger, pada wedi. Sebabe kebo mau tekane ora katon, ujug-ujug nengarepe. Mulane akeh wong sing ora ngerti banjur ditumbleg mati. Awit kuwe warga Pajajaran pada wedi metu. Soale prajurit lan wong kang sekti bae akeh sing pada mati. Mula Raja pajajaran woro-woro sapa kang bisa ngalahake kebo mau bakal dinikahake karo anake yakuwi dewi Rara.
Sadurung tekan kraton. adipati Beji sholat ana ing plataran kali, wektu sholat ana kebo kang ngubengi awake, ananging kebo mau ora bisa nyenggol awake. Sawise sholat rampung anehe kebo mau banjur mlayu kenceng banget. Neng atine Adipati kuwe mau kebone sapa kok ora ana kang angon. Dheweke urung ngerti yen kebo mau galak banget, kang disayembarakake dening Raja Pajajaran. Sawise tekan kutha banjur dheweke bingung, kok sepi ora nana wong. Beda karo sing dikrungu yen Pajajaran kuwi krajan kang rame. Sawise mlaku-mlaku suwe banjur ana woro-woro sayembara, yen sapa sing bisa nyekel kebo Danu bakal dinikahake karo putri raja. Ananging adipati Beji ora kepencut, amarga dhawuhe gurune supaya nyebarake agama. Sedina suwene nggoleki uwong, nanging ora bisa nemoni. Banjur wetenge krasa ngelih, ora ana warung. Banjur mutusake marang kraton. aning kraton kabeh prajurit pada jejel-jejelan njag kraton saka amukan kebo galak. Kabeh prajurit pada gumun, yen ana wong kang dhewekan wani mlaku neng krajan Pajajaran. “Asallamu’alaikum” ucape adipati Beji, nanging ora ana kang nyauri, nganti ping telu adipati Beji ngucap salam. Nanging ora ana kang nyauri. Ana sawijining prajurit kang ngerti yen tumenggung Wangsa Jaya pernah ngucapake ukara kaya ngana. Nagging arep nyauri wedi yen dingerteni dening rja. Sebab Raja Pajajaran ora seneng yen para rakyate mlebu agama Islam. Mula prajurit mau langsung takon ana kaperluan apa karo Adipati. “kisanak kenangapa kutha sing jarene rame, kok malih dadi sepi”. Mesti panjenengan wong adoh?, ptakone prajurit Ya jawabe Adipati Beji. Prajurit banjur nyowanake karo Raja. “Ampun,Baginda neng ngarep ana wong adoh rene, muga bisa nyingkiri bebaya ana ing krajan Pajajaran kene” ature prajurit. “endhi wone supaya ngadep” ature Raja. Sawise mlebu adipati Beji dijamu karo sawernane panganan. Kabeneran wis pirang dina urung mangan, adipati Beji banjur mangan sawarege. “ Sapa jenengmu, lan asale saka ngendi kisanak?” pitakone sang Raja. “jeneng hamba Beji, asale saka desa ana ing wetan adoh.. Adipati Beji ora ngaku yen Dheweke anake Tumenggung Wangsa Jaya. “Ndhuwe hajat apa tekan rene”? teruse Raja. Ananging sadurunge Adipati mangsuli, katututan pitakone Raja maneh.” Aku ngarep-arep bantuane kowe, supaya nyingkiri babaya, kang dilakoni kraton Pajajaran. Yen kowe bisa nyingkiri babaya mau, apa kang dadi panjalukmu tak turuti. Malahan tak pet mantu. “Apa wae sing kudu dilakoni ”. jawabe Raja “Cekelen kebo gemblung, kang marakake rakyatku pada mat”i. Kabeh pada wedi, ora ana kang wani. Wis pira-pira wong sekti sing diundang nanging ora ana kang kasil. “kanggo kapentingane umat kabeh tak usahakake.
Ngerti yen adipati Beji ana ing kraton, kebo Danu ora tau katon, kaya ngerti yen bakal di cekel. Wektu kabeh pada turu, adipati Beji lunga marang plataran kali saperlu sholat wengi. Panggonan kuwe yakuwi kang ketemu kebo wektu sholat neng platar. Sawektu sholat kebo Danu teka, banjur ngubengi kaya biasane. Sarampunge sholat. Adipati Beji banjur nycedhaki marang kebo, “ aja ngganggu marang manungsa, yen esih kepengin urip ning alam dunya”, ucape Adipati. Kebo mau ujug-ujug matane malik dadi abang,
dioyak, nganggo kasektene, Adipati bisa nyekel kebo Danu. Sungu kang ndhuweni kakuwatan kang nyebabake galak banjur di gebug nganti copot. Nganggo teken galih asem, sauwise copot adipati Beji maca donga, banjur diusapake neng endase kebo.Banjur kebo mau malih dadi manut.
Esuke sang Raja seneng atine ndheleng kebo Danu dadi manut, mlaku ngetutake adipati. Beji. Kabeh rakyat Pajajaran pada bungah. Wis ora wedi maneh. Kanggo netepi janjine ngijinake apa kang dadi panjaluke Adipati. Sanajan abot panjaluk mau diijini, yakuwi nyebarake agama
yakuwi ramane dhewe. Nanging ora ana persaan dendam, adipati saadar yen urip mati kuwi wis ana kang ndhuweni. Adipati Beji dinikahake karo dewi Rara, sasuwene neng Pajajaran dheweke nyebaraake agama Islam. Sawise akeh penganute. Adipati Beji lan dewi Rara mulih neng kadipaten Beji.
Adipati Beji karo bojone disambut kanthi meriah dening wargane. Kadipaten Beji nganakake syukuran kang gede. Kabeh kesenian lan pengajian telungdina dur. Dewi Rara banjur diceritani yen sebenere dheweke kuwi anake tumenggung Wangsa Jaya. “ urip mati kuwi ana kang ndhuweni, mula aku ora bakal nuntut wales. Padudon kuwi nyebabake uripe ora tentrem, aku kepengin ndhuwe kaluwarga kang tentrem”. Krungu mangkana dewi Rara tambah seneng atine, nduwe bojo kang luhur budine.
Kurang luwih telung wulan lawase manggon ana ing kadipaten Beji, dewi Rara ngandhut. Adipati Beji seneng banget atine, krungu yen bojone lagi ngandhut. Pancen ora ana kang ngungkuli ayune dewi Rara, rambute sabokong, lan susune cilik, awake lencir kuning. Mula adipati Beji kayane wegah pisah adoh-adoh karo dewi Rara. Saben lunga-lunga dheweke mesti cepet-cepet mulih. Adipati sanajan ilmune dhuwur, esih ana kakurangane yakuwi wonge cemburuan. Yen bojone ora ana mesti digoleki.
Sangangwulan lawase akhire jabang bayi lair. Bayi kang gagh kuwe dijenengi Ranu wijaya. Laire nuju ing mangsa ketiga, dadi terange suwer ora ana banyu. Kabeh wong pada ngangsu lan adus nng kali. Nuju sawijining dina dewi Rara adus neng kali. Adipati Beji amarga ana urusan lunga saka umah gasik. Sawektu adipati Beji mulih nyang umah dewi Rara ora ana. Wis suwe ora bali-bali, amarga wonge cemburuan banjur digoleki tekan ngendi-endi, ora ketemu. Dheweke ora ngerti yen dewi Rara lagi adus ana ing kali. Adipati Beji nesu, ngira yen bojone selingkuh. Neng kali amarga kumbahane akeh dadi suwe anggone adus. Sawektu adus ning kedung rambute dewi Rara, kang dawa nyangkut marang iwak Tambra kang gedene ora lumrah. Sawise rampung iwak mau banjur digawa mulih. Nengumah adipati Beji nesune kebacut. Ap maneh weruh nggawa bali iwaak kang gedene ora karuan. “saka ngendi kowe dhik”,” adus kali kanda”, jawabe dewi Rara. Iwak iki saka sapa, mesti dikei wong lanang. Banjur dewi Rara nerangake yen lagi adus mau
lunga, slingkuh. Dewi Rara ora trima yen diarani slingkuh. Kanggo mbuktikaken yen dheweke ora slingkuh, supaya di tunjlep nganggo keris. Yen metu getihe putih, kuwi
metu wernane putih, kuwi mertandani, yen dewi Rara bener ucape. Nuruti panjaluke bojone banjur dikubur ngadeg. Kuburan mau kang endhep malik dadi perbukitan. Banjur kuburan mau diarani Si-Adeg. Sebab dewi Rara dikubur ngadeg.
Perasaan nyesel sang Adipati ora ilang. Neng ngarepe wargane dheweke ngaweh pepali ”kabeh warga bladah Beji nganti akhire jaman, sapa wong wadon kang ngingu rambut sabokong dawane, bakal cepak umure” pepali mau nganti saiki ora ana wong kang wani nglanggar. Kadipaten Beji saiki melu wilayah banjarkerta. Desa banjarkerta kabeh na telung desa yakuwi: Beji, Banjarsanyar, lan Wanalaya.
sejarahe Den Subanjar. Den Subanjar kuwi asli saka Arab.
Ing zaman biyen kumpul kaluargane ana ing negara Arab. Wektu semono tlatah iku dipimpin Raja Arab kang jenenge Khusyain. Raja Khusyain kuwi nganut Agam Islam, mula kuwi rakyate dikongkon manut karo Agama Islam kabeh. Nanging kaluargane Den Subanjar nganut Agama Budha. Raja Arab ngangkon Prajurite supaya ngajak kaluargane Den Subanjar melu Agama Islam. Nanging kaluargane Den Subanjar ora gelem nganut Agama Islam isih tetep nganut Agama Budha. Raja Khusyain ngamuk lan nesu amarga keluargane Den Subanjar dikongkon nganut Agama Islam secara alus ora gelem.
Akhire kaluargane Den Subanjar dipeksa nganut Agama Islam. Kaluarga Den Subanjar akhire gelem nganut Agama Islam.Nanging Den Subanjar dhewe tetep ora gelem nganut Agama Islam, banjur lunga saka omah ninggalake kaluargane. Raja Arab ngutus Patih lan Prajurit supaya bisa nemokake Den Subanjar, ing salah sawijine panggonan Den Subanjar ketemu karo Patih lan prajurit Raja Arab. Den Subanjar dipeksa nganut Agama Islam tetep wae ora gelem. Akhire Den Subanjar perang karo Patih lan Prajurit utusane Raja Khusain. Den Subanjar kewalahan ngadhepi Patih lan prajurit Raja Khusain, banjur Den Subanjar mlayu tetep wae isih dioyak-oyak. Den Subanjar ora bisa urip tentrem ana ing Negara Arab. Mula kuwi Den Subanjar mutusake mlayu saka Negara Arab. Wektu Den Subanjar mlayu saka Negara Arab, Den Subanjar tetep wae isih dioyak-oyak banjur lunga menyang Negara Indonesia tepate ing Kutha Jepara Kecamatan Mayong Desa Bungu. Ing Desa bungu isih ditututi karo Patih lan Prajurit Ratu Arab sateruse Den Subanjar mlayu menyang Alas Bungu, Den Subanjar banjur nancepke kayu banjur dadi sendhang. Sendhang kuwi mau dianggo ndhelik dening Den Subanjar saka oyakane patih lan prajurit Raja Khusyain. Sendhang mau ora bisa mili banyune, miline mung ing wektu-wektu tertemtu. Ing pinggir sendhang kuwi mau ana wit nangka metu wohe loro. Nangka mau tiba ing sendhang banjur sendhange bocor. Mula sendhang kuwi dijenengi Sendang Sinangka sing ana ing Desa Cemani.
Wektu Den Subanjar ndhelik ing Sendhang Sinangka mau utusane Raja Khusyain bisa namokake Raden Subanjar. Den Subanjar banjur mlayu maneh. Miturut kapercayan masyarakat Bungu yen Sendhang Sinangka kuwi metu banyune nandhakake yen bakal ana bebaya ing Desa Bungu. Nanging banyune kuwi akeh paedahe terutamane bisa kanggo tamba. Nalika Sendhang Sinangka kuwi metu banyune masyarakat padha bebarengan moro ing sendhang kuwi. Ana sing njupuk banyune, lan uga ana sing nganggo adus. Yen masyarakat liya kepengin adus lan ngombe ing sendhang kuwi oleh, nanging yen digawa bali ora oleh, amarga banyu kuwi ora kena digawa metu saka Desa Bungu, yen dilangagr bakal cilaka.
Lopa, SH. (lair ing Pambusuang, Balanipa, Polewali Mandar, Indonésia, 27 Agustus 1935 – pati ing Riyadh, Arab Saudi, 3 Juli 2001 ing yuswa 65 taun) inggih punika Jaksa Agung Républik Indonésia ingkang njabat awit tanggal 6 Juni 2001 ngantos dumugi tilar donyanipun nalika 3 Juli 2001.[1] Baharudin Lopa ugi nate njabat dados Duta Ageng Républik Indonésia kanggé Arab Saudi. Nalika taun 1993-1998 panjenenganipun njabat dados anggota Komnas HAM.[2]
Wiwit njabat dados Jaksa Agung, 6 Juni 2001, minangka gantosipun Marzuki Darusman, Lopa tansah mbudi daya kangge mbrantas korupsi.[1] Lopa misuwur minangka jaksa ingkang boten kagungan raos ajrih nalika njejegaken hukum lan kaadilan.[1] Panjenenganipun tilar donya ing yuswa 66 taun, ing griya sakit Al-Hamadi Riyadh, tabuh 18.14 wekdal Arab Saudi utawi tabuh 22.14 Wekdal Nuswantara iring Kilèn (WNIK) 3 Juli 2004, ing Arab Saudi, amargi gerah jantung.[1]
Nalika semanten Lopa rawuh ing Riyadh, 26 Juni 2001 kanggé pasrah panampi jabatan kaliyan Wakil Kepala Perwakilan Républik Indonésia Kemas Fachruddin.[1] Kemas njabat dados Kuasa Usaha Sawetawis Kedubes RI kanggé Arab Saudi ingkang dunungipun ing Riyadh.[1] Lopa kaliyan robonganipun ngawontenaken ibadah umroh.[1] Sasampunipun punika Lopa dados gerah amargi fisikipun kirang kiyat, ingkang pungkasanipun panjenenganipun tilar donya.[1]
^ a b c d e f g h (id)Baharuddin Lopa Teladan Jaksa Pendekar Hukum dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2011)
^ (id)Baharuddin Lopa dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baharuddin_Lopa&oldid=1099097"	Kategori: Duta Ageng IndonésiaJaksa Agung IndonésiaMentri Hukum lan Hak Asasi Manngsa IndonésiaTokoh saking Polewali MandarLair 1935Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 19 Oktober 2016.
Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan,
Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe
Setuhu Badhe Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang
panjenengan ing blog Diasraka puniki. Mugi-mugi Panjenengan saged metik satunggaling ngelmu saking blog puniki. Kagem njalin silaturahmi, kula bingah menawi njenengan ninggalaken pesan wonten buka tamu punika kanthi, Monggo ngisi kolom komentar Sampeyan saged ngisi buku tamu menika kanthi nyantumaken, nami ingkang cetha, komentar saha
atinira gegambaran udan salah mangsa..ngayahi jejibahanku mung kari sawetara..duh,kangmas telenging netraku..aja takon marang lintang lumaku..mengko bakal angrerindhu..yen sliramu tinarbuka..yekti ati iki kaya keluberan segara madu.. ratri kang badar abyor mujud payursanmu..wus mratanda lengkung janur kinapet ronce salaka..duh sigaraning kalbu..among setya tuhu puji bektimu..kang dadi rangkebing nyawaku..
Lyn Nda Esuk2 wis gandrung karo satrio ndi kui hehehe
Sumerbak gandaning arum mlati Kang dadi panutaning Minangka tanda tresna janji suci Lintang rembulan kang nyekseni Tresna iki nora bakal binagi Nanging saiki sliramu neng ngendi ? Neng kene aku tansah setya ngenteni. . . .
sekitar sejam yang lalu · Suka · 1
Jawalan iki dhasaraning mrakarsani Kawi panyatur? katon r?latif. Kidul-w?tan, Masyumi, iku, dhial?k kab?h lan nduw? Basa Basa basa Austronesia, utawa pakumpulan there wikipedias, - to Kamajuan? (
Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan ing magepokan, Meta:Language Indhia-Walanda) Tabel ing abas...
ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi menyang Meta:Language Uga Tabel da...
Calung Banyumasan yakuwe seperangkat musik khas Banyumasan sing digawe sekang pring
tokoh pewayangan antara lain Kresna, Dewi Sinta, Dewi Arimbi, Srikandi, Surtikanti, Punta Dewa, Bima, Arjuna, Werkudoro, Brotoseno, Sadewa, Nakula, dll.Wayang kulit
Walzmetall Inh.: Dipl.-Ing.(FH) Kathrin Walz .
Walzmetall Inh.: Dipl.-Ing.(FH) Kathrin Walz
KAWAT BALUNGKU WESI KULITKU TEMBOGO DAGINGKU WOJO KEP KAREKEP BARUKUT, KINEMULAN WOJO INTEN SAKABEHING BROJO ORA BISO NEDASI, MIMIS BEDHIL PODHO NGLUMPRUK KADYO KAPUK TAN TUMOMO ING BADANKU SAKING KERSANING GUSTI
I GUSTI AGUNG AYU MIRAH WIDYAWATI
ENGKANG WONTEN BOOK PUNIKO NAMBAHI PANGERTOSAN KAWULO..NUWUN SOHO MATURSEMBAHNUWUN
“Kanjeng Eyang, kadi pundi nasibipun Kakang Bungkus, sampun sawetawis warsa mboten wonten suraos ingkang sae, bab menika
“Putuku ngger, Permadi, mangertiya jer kakangmu nembe nglakoni karmane,
ing tembe kakangmu Si Bungkus bakal dadi satriya utama, lan bakal oleh
Anane Si Bungkus ndadekake gegering suralaya. Bumi gonjang ganjing kadya binelah, samodra asat.
Ing Suralaya, Batara Guru nimbali Gajahsena, putra sang batara kang awujud gajah, kinen mecah si bungkus saengga dadi sejatining manungsa. Sang Guru ugi angutus Dewi Umayi kinen nggladhi kawruh babagan kautaman marang si bungkus.
bungkus, Dewi Umayi memberikan busana berupa cawet bang bintulu merah, hitam, kuning, putih, pupuk, sumping, gelang, porong dan kuku Pancanaka.
Salajengipun, Gajahsena mbuka bungkus. Pecahing bungkus dados sapatemon kekalihipun, kagyat dados lan perangipun. Binanting sang Gajahsena. Sirna jasad sang
gajah. Roh lan daya kekiatanipun manjing jroning angga sang bungkus.
loro ratu ing Amarta Prabu Pandudewanata. Sira lahir awujud bungkus, lan kersaning dewa sira kudu dadi satriya utama…, lan sira tak paringi tetenger Bratasena ya ngger…”
Ratu saking Tasikmadu kang nyuwun senjata pitulungan marang Bratasena kinen
Sekakawan kekiatan saking raseksi wau nyawiji marang Raden Bratasena, inggih punika kekiatan Geni, Lemah, Angin lan Banyu.
Miri dumunung ing èlevasi 115 m saka lumahing segara, mayoritas dumadi saka lemah kapur, curah udan 2.712 mm/taun, iklim tropis lan temperatur sedheng.[1]
Cacahing padunung Kacamatan Miri ya iku 32.606 jiwa dumadi saka 16.202 lanang lan 16.586 wadon. Gunggung KK 9811, kanthi 2.843 KK kagolong kulawarga prasaja (miskin).[2]
Desa/Kelurahan: Geneng | Jeruk | Sunggingan | Girimargo | Doyong | Soko | Brojol | Bagor | Gilirejo | Gilirejo Baru
Plupuh • Sambireja • Sambungmacan • Sidaharja • Sragèn • Sukadana • Sumberlawang • Tangen • Tanon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miri,_Sragèn&oldid=1046084"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn SragènKabupatèn SragènKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.23, 15 Maret 2016.
inggil)kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalkaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabkaping tigo: persetunggalan Indonesiakaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan
dipimpin wakil jerkalima: bagi sadikit sorang barataan lahPancasila (Jawa Ngoko) => lucu!siji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat:
Keukenhof (ing basa Walanda tegesé taman pawon) iku salah siji taman kembang kang ana ing Lisse, Walanda.[1] Taman iku dadi taman kembang kang paling gedhé sadonya.[1] Miturut situs resmi saka Keukenkof, ana pitung yuta kembang kang ditandur satahun sapisan ing taman iki.[1]
Keukenhof mapan ana ing tlatah Walanda Kidul, pasé ing antarané kutha Hillegom lan kutha Lisse, ing kidul Haarlem lan kidul-kulon Amsterdam.[2] Yen arep mara ing taman iki isa numpak bis saka stasiun bis Haarlem utawa Leiden.[2] Taman iki ana ing laladan kang jenenge Duin en Bollenstreek.[2]
Taman iki digawé taun 1949 déning walikota Lisse, ya iku sawijining kutha cilik ing sacedhaké Amsterdam.[2], kanggo gawé sawijining pamèran kembang supaya para among tani sing nandur kembang ing Walanda lan nagara-nagara Éropah liyané bisa mamèraké kembang sing bakal mbiyantu nagara Walanda minangka èksportir kembang paling gedhé ing donya.[2] Jroning wektu 50 taun Keukenhof wis dadi taman kembang paling gedhé ing donya.[2]
Keukenhof dibukak satahun sepisan, ing minggu pungkasan ing sasi Maret, nganti tengahan Mei. Wektu kang paling apik kanggo deleng kembang tulip iku ing sasi April, gumantung kahanane.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 8 Maret 2016.
Wayang Bahasa Jawa » Pandawa » Werkudara / Bima (Bahasa Jawa)
WERKUDARA Werkudara iku putrane Prabu Pandhu Dewanata Ian Dewi Kunthi sing angka kalih. Werkudara iku titisane Bathara
Bayu. Awit putra angka loro, mula Werkudara uga sinebut putra panenggaking Pandhawa. Sesebutan liyane Bratasena, Bimasena,
Garwane telu aran Dewi Nagagini, Dewi Arimbi, Ian Dewi Urangayu. Karo Dewi Nagagini, 'peputra Raden Antareja. Karo Dewi Arimbi, peputra Raden Gathutkaca: Karo Dewi Urangayu, peputra Raden
Ungkal bener, Blabag Pengantol-antol, Bayu Bajra.
laire Bratasena. Nalika bayi lair awujud bungkus. Kabeh gegaman ora tumama. Kang bisa mbedhah bungkus mung Gajah Sena. Bareng wis bedhah, bayi diidak-idak, ditlale, digadhing malah saya gedhe. Gajah Sena ditamani kuku Pancanaka, mati sanalika. Suksmane nyawiji karo Bratasena.Bratasena
utawa Werkudara iku ora bisa basa marang sapa wae. Dadi yen micara tansah ngoko. Sing dibasani mung Sanghyang Wenang lan Dewa Ruci. Sanajan
mangkono Werkudara duwe watak setya tuhu marang guru, bekti marang ibu,
teguh ing janji, bela bebener, mbrastha angkara, dhemen tetulung, tresna marang kadang, adil. Watak setya marang guru, dituduhake nalika dheweke diutus dening gurune Pendhita Durna goleh banyu Perwitasari ing tengah alas ing telenging segara. Kang sajatine Werkudara dialap patine,
dijlomprongake. Nanging amarga setya bekti marang guru. Werkudara malah
antuk nugraha, bisa ketemu marang guru sejati (Dewa Ruci), kang mahanani Werkudara bisa pinter tanpa guru maneh.
Tandha bektine marang ibune dibuktekake, kanthi merjaya Dursasana, getihe kanggo jamas rikmane Kunthi lan sirahe kanggo keset dening Dewi Kunthi. Tresna marang kadang, kabeh kadange tansah dibela lamun nuhoni bebener. Nanging yen luput, sanadyanta anake dhewe bakal diajar, kaya nalika Gathutkaca maling Pregiwa. Jebule Gathutkaca mung dipaeka sebab sing maling Gathutkaca palsu. Dhemen tetulung upamane nulungi Ratu
Ing perang Bratayuda Werkudara dadi agul-aguling Pandhawa. Werkudara kang bisa mateni Dursasana, Sengkuni lan Duryudana. Sawise perang Bharatayuda, Parikesit wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa liyane, ninggalake praja. Werkudara tiwas sumusul Sadewa, Nakula, lan Harjuna. Werkudara tiwas angka papat amarga nalika uripe seneng mangan, rada kasar, lan ora bisa basa.Wosing budi pekerti:1. Duwea watak satriyatama: luhur ing budi, seneng tetulung, adil, wani ing bebener, mbrastha angkara murka!2. Bektia marang wong tuwa, luwih-luwih marang ibu!3. Dektia marang guru!4. Tresna asih marang sedulur.5. Darbea jiwa satriya kang dadi bentenging negara!
Bhima) utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut Pandhawa. Mula Bima iya banjur sinebut satriya Panenggak Pandhawa. Miturut Kitab Mahabharata, Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. Ramané bebisik Bathara Bayu, déwaning angin. Kacarita, sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih karo nggendhong Bhima sing isih bayi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. Awit saking kageté, Bima mrucut saka gendhongan, tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. Anèhé dudu sirahé Bima sing pecah, nanging malah watuné sing ajur mumur. Bima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Krungu tangisé Bhima iki, macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila, satemah mlayu sipat kuping. Miturut crita pedhalangan, Bima (Werkudara) dilairaké wujud bungkus. Jaman isih cilik urip ing Astina, nanging sakwisé ditundhung déning Korawa, Bima lan sedulur-seduluré dibuwang lang pungkasané bisa babat Alas Mertani. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang.
Anak-anaké Bima iki asring dadi pralambang prejurit. Antareja bisa ambles bumi, kang njaga dharatan. Gatotkaca bisa mabur, kang njaga awang-awang. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu, kang njaga laut. Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu, yakuwi Bathara bayu dhéwé, Anoman, Liman Situbandha, Garudha Mahambira, Sarpa Nagakuwara, Gunung Maenaka, lan Ditya Jajawreka. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu, mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning angin). Aji-ajiné aran aji bandhungbadawasa, Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. Gegamané kang kondhang yaiku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Bima ora gelem basa karo sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip. Ing pungkasan crita wayang, Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka.
saiki uwes mumet (cekat cekot sampe pedot)
Ing jagad ora ana tandhingane bab kebagusane, amarga Janaka minangka simbol amal becik. Amal becik ora bisa pisah klawan swarga (Jannah)...
Raden Sadewa (Sahadewa) putrane Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Satriya wuragile Pandhawa. Kembarane Raden Sadewa asmane Raden Nakula. Wujud...
Raden Nakula putrane Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Satriya sumendhining Pandhawa (kakang ragil). Kagungan rayi siji tunggal rama ibu, ke...
WERKUDARA Werkudara iku putrane Prabu Pandhu Dewanata Ian Dewi Kunthi sing angka kalih. Werkudara iku titisane Bathara Bayu. Awit putr...
Prabu Puntadewa iku ratu ing Amarta (Ngamarta), Dasanamane : Prabu Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmawangsa, Darmaraja, Gunatalik...
RADEN ARJUNA (JANAKA) Raden Arjuna (Janaka) satriya panengahing Pandhawa, putrane Prabu Pandhu lan Dewi Kunthi. Kasatriyan...
@Wisnuwm_ Wedok e loh ga gopo dit kon iki gopo dewe aee senengane. 27 Feb 16 Didit @Wisnuwm_ Sing nyawantaai ngono lo ditt kon iki dikei kebebasan dolen yo gopo dewe haha bodo
nandur seduluran donyo tumeko akherat. Gus, kulo nyuwun palilo ngamalaken ilmu pemanggil roh. Maturnuwun sakderenge.
“tiang engkang waskito,..niku tiang enkng saget ngendaliaken roso lan manahipun,.langgeng elingipun dumateng GUSTI INGKANG MURBANING JAGAD ” suwun, wasalm
bimbinganipun,..saget memlalui, EMAIL KULO,..
mosok tekan omah gawe bubur sumsum maneh. Akhire tak gawe cake, ben rada bedo. he..he..he..
ningnong said: Cakep koyok sing nggawe hehehhe
Sawijining Wektu ing Pojok Pasar Madinah | Javanese Culture
Dipublikasi pada Juli 19, 2011 oleh diasraka	Ing sawijining dina sakwise Kanjeng Nabi Muhammad SAW seda, Abubakar r.a tindak menyang dalemé putriné yaiku Aisyah r.ha. terus nyuwun pirsa menyang putrine, “Anakku Aisyah, apa ana sunnah-é kekasihku (maksude Kanjeng Nabi Muhammad SAW) sing durung tak tindakné?”
Aisyah r.ha. matur marang ramané, “Duh rama pepunden kula, tuhu panjenengan salah sawijining ahli sunnah, prasasat sedaya sunnahipun Kanjeng Nabi sampun panjenengan tindakaken, namung setunggal mbokmenawi ingkang rama dereng panjenengan nindakaken”
Krungu aturé putrine mau Abubakar r.a. adreng (penasaran), “Enggal matura, apa kuwi sunnah sing durung tak tindakné?”
“Duh rama… saben enjing Rasulullah SAW punika tansah dateng pojokan pasar Medinah, ngasta dhaharan kangge pengemis Yahudi wuta ingkang mapan ing pojok pasar mrika”, aturé Aisyah.
Esuké, kaya sing tansah ditindakné Kanjeng Nabi, Abubakar r.a. tindak gegancangan menyang pojok pasar nggawakaké pangan pengemis Yahudi wuta sing mapan ing kono.
Nalika sepisanan ketemu karo pengemis Yahudi iku Abubakar r.a. kagèt, dene pengemis wuta iku tansah ngundamana, ngèlèk-ngèlèk, ngomong fitnah marang Kanjeng Nabi SAW.
“Sedulur-sedulur… kowé wis ngerti ora, Muhammad kuwi wong edan, tukang tenung, tukang apus-apus… wis pokoke aja cedhak karo Muhammad, bakal cilaka kowé…” ngono kandhané keprungu cetha dening wong-wong sing ana ing sakcedhake kono.
Kanthi sabar Abubakar r.a. nyedhaki pengemis iku, dhaharan iku diparingné. Nanging pengemis Yahudi iku malah nesu. “Sapa kowé?”.
Abubakar njawab “Aku wong sing biasa kisanak…”
“Biasa apané… aja ngapusi, kowe dudu wong sing biasa!!”, pengemis iku nyentak, “Sing biasa kuwi nèk mréné nggawa panganan gak perlu tanganku
Nanging lagi wae panganan iku diemplok malah disemburné “Kowe dudu wong biasané.. wong biasané iku nék ndulang dialusné dhisik, aku kari ngeleg gak kangèlan mamah”.
dèwèké pancèn dudu pawongan sing saben esuk rawuh ngasta pangan lan ndulang, piyambake mung salah sijine sokabate.
”Duh kisanak… wong luhur budiné sing saben esuk rawuh lan ndulang iku…. ora bakal bisa rawuh mréné maneh, merga sawetara wektu kepungkur panjenengane…. seda……..”, ature Abubakar r.a.
Krungu warta iku ulaté pengemis malih luwih semanak, Abubakar r.a. banjur nerusaké matur:
“Nek kisanak kepingin ngerti sapa pawongan luhur budiné sing ngasta panganan lan ndulang sampeyan iku…. piyambake ora liya yaaaa… Kanjeng Nabi Muhammad piyambak!!!…”
Kaya disamber bledeg luput, pengemis Yahudi iku kagèt.. kamitenggengen sedéla banjur mingseg-mingseg nangis, “Apa bener ngendikamu iku? Gek wong aku aku iki lhoo… duh pira luputku yen ngono.. wong sing tak gethingi, wong sing terus tak hina, sing tak fitnah nanging nalika cedhak aku ora ana tanda-tanda babarpisan yen deweke iku nesu, babarpisan ora krasa ana tanda tumindak kasar marang aku, saben esuk tanpa telat wis tekan nyang kene nggawa pangan lan ndulang aku… ora ana pawongan liya sing luwih sabar, luwih tulus, luwih telatèn lan penuh perhatian ngopeni aku tinimbang deweke… aku keduwung banget!”.
Abubakar r.a. mbrebes mili nguningani kanjeng Nabi isih tetep sabar, telaten, tanpa pamrih marang wong sing gething, tansah ngundamana nyebar fitnah lan ngelek-eleh panjenengane. Mbokmenawa Abubakar r.a. bakal nangis gero-gero nalika ing akhir jaman iki weruh sing ngaku ummat Kanjeng Nabi Muhammad SAW tumindak sawenang-wenang marang sepada-pada.
Mugi kawula tinebihaken saking pikiran, krenteging manah, pangucap lan tumindak ingkang mboten
sholeha, lan hmmm lah pokoke,.
seng biasane ono seng njenggong<lek g ngerti ra usah mekso> lek ono makhluk lanang cedek cedek putri solo,.
pastine sek akeh penghuni SMADA seng cuma iso gawe awak dewe geleng geleng,.
piye kelakuane makhluk makhluk iki ng kampus,.
penulis dewe yo ra ngerti wong critane yo durung d gawe,.
wes pokoke ngetem ae ng kene,. lanjutane,...»
sibuk sibuke lek pas wayahe dadi mahasiswa anyar utowo lek pe minggat/metu teko kampuse,.
cuma penulis dewe sampe g kebayang iso koyok ngono,.
penulis g sepiro ngerti ng kampus liyo, tp teko critane kanca yo podho ae,.
seng paling dadi hambatan mahasiswa seng pe lulus biasane ng tes toelf,.
berhubung penulis g wong pinter tp bejo
mosok ra ngerti, lha iku akeh siso bungkuse ngambang ng kali,.
sayang atine ra melu maju ngimbangi uteke seng maju,.
lek wes kadung akeh musibah ng menungso,
semeton sami, kaping kalih yening wenten sane nenten munggah ring kayun, tityang nenten lali nunas
Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.
Wong nyengit kesengit---Orang busuk hati dibenci.
140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah anemani pati\
kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\
arep takon karo kowe yo… Kowe musti iso njawab pertanyaanku. Bapakmu karo Ibumu nduwe anak. Mung dudu kangmasmu opo adekmu sing lanang. Ugo mbakmu opo adekmu sing wadon. Ayo jawab, sopo kuwi? ”
“Sek-sek tho mas,” jawab Paklek Bud. “Enteni sedelo yo
Lha pancen kalau kita ngitung tenaga pancen jan ora cucuk tenan. Kuesel tenan kadang ora cucuk karo penghasilané. Nek dudu hobby,
pesen orang Indonesia. Dia sekali pesen 10 biji. Yo wis lah idep-idep timbang nganggur. Lha piye, bingung arep dodol opo nang kéné. Golek gawean
Lexus RX ya iku montor jinis SUV sing ukurané gedhé, diprodhuksi déning Lexus, sawijining divisi saka Toyota.[1] RX pisanan metu ing taun 1997 sing dadi konsep mobil Lexus, lan sesasi sakwise RX 300 wiwit diprodhuksi.[1] Ing taun 2003, generasi keloro RX debut ning Amerika Serikat. Taun 2004, seri RX ngetokake SUV hibrida pisanan, Lexus RX400h.[2]
Lexus misuwur dadi salah sawijining prodhusèn utama kendaraan elegan.[1] Lexus ngrilis Lexus RX350 ing taun 2007. Ananging iku dudu wiwitane saka RX350. Ing sasi Maret 1998 nalika Lexus sepisanan ditepangake RX300, iki sakdurunge RX350. Iki wis dadi salah sawijining crossover sepisanan ing pasar.[1] RX300
lan gayané sing elegan.[1] Ing limang taun pisanane, Lexus kadol kurang luwih 370.000 RX300s. Cacahe mobil sing kadol saya akèh nalika ana balapan ing Amerika Lexus dadi juwara.[1] Ing taun 2007, RX300 diganti karo RX350. Lexus RX350 nduwèni DVD sistem sing ana navigasiné, lawang sing kilap, grill didhuwuraké, lan velg 18-inci. Owah-owahan paling gedhé ya iku didadèkaké 4WD.[1] RX350 nduwèni fitur hiburan ya iku rong monitor gedhé ning mburi
amarga ing warsa 2010 nduwèni fasilitas manufaktur otomotif sing paling apik ning Amerika Lor lan Kidul.
RX wenehi penghargaab Harmony Interior Désain.
D Power lan Associates jeneng RX Lexus mewah entri SUV paling apik ing taun 1001, 22004, lan 2005 saka Survei Initial Quality.
Sing njuwarai Four Wheel Drive ning Australia warsa 2004 (Lexus RX 330)
cathetan suku[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i (en)[1](diundhuh 14 Agustus 2011)
^ (en)www.autoweb.com(diundhuh 14 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 29 Agustus 2016.
BEGJANE WONG KANG LALI..... ISIH BEGJA WONG KANG ELING LAN WASPADA..... -Begja begjane wong kang lali..... isih begja wong kang eling lan waspada.....
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1182)
17. Arjunawiwaha, mawi sekar Gancar Mpu Kanwa 941-946 saka (1019-1042 M) Prabu Airlangga
Piwulang bab sekar,(sekar Ageng), angelaraken waton-watonipun sana namanipun.
26. Lubdhaka Mpu Tan-Akung ± 1144 Saka (1222M) Prabu Girindrawangsaja.
( KEN AROK) Satunggaling tiyang, juru ambebedag saeng sampun pejah saged miwah swara. Juru punika wonten ing agami Hindu, kalebet ing tiyang asor, awon sanget, sebab padamelanipun mboten sanes, saben dinten namung amejahi kewan,
ora ajur (ana ing jero weteng) iku wisa, sabab anjalari lelara.
3. Pakumpulan iku wisa tumprape wong mlarat, sauniunine (ora ana sing nganggep tur mung) ngrusek-ngruseki kuping.
4. Prawan ayu iku wisa tumrape wong tua jempo tur bodo. Awit sapolah tingkahe wong tua iku mung dadi getinging prawan mau.
34. Nirarthaprakreta 1318 Saka (1459M)
Tunjungan, ono wong loro ngobrol karo nguyuh jejer.....A: "Arek Tambaksari yo cak?"B: "Lho kok eruh peno...?!?"A:
"Lho iyo, bener pancene... kok eruh ae sampeyan cak.?"A: "Soale cumak Wak Khoiri iku sing sering menceng nek ngethok manuk." B: "Terus, lha opo
Pekalongan, Mranggen, Demak, Purwodadi, Kudus, Jepara, Rembang, Pati, Blora,
lanRimbu.[1] iku didad?kak?
data. two on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
iki Wikipedia, klebu ing wis Meta:Language ing artikel. didaftar pelatihan u...
dip?rang nggumunak? lan donya, uga Sundik kayata d?ning kep?ngin Ing data. comparing number gets ana ora kaca, tabel wis ing
Aneh eram sampeyan iku kok moro-moro ae ilang dewe.Lek Mlungker kan kudune yo pamitan ae to ben marem.
Wo alah wis bola-bali kejadian iki tak alami. Lek pancene ngono seh aku yo gelo rasane. Lek carane ngono yo wegah ae. Sek pengin ngendikan jane tapi wis kadung ilang yo piye
lan Kawi Taiwan. nggaw? propinsi liyan?. Indon?sia d?ning dip?rang uga ibun?.[3] basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing bebarengan 39.000 a...
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta Bangkalan, Banyuwangi,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, YogyakartaBangkalan,
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, YogyakartaBangkalan, Banyuwangi,
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing nambah Abu 293 daftar Puryono
Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing
Motto: "Satya Karya Kerta Raharja"
Islam, Protestan, Katolik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Tangerang iku kabupatèn ing Propinsi Banten, lokasiné ing sisih kulon pulo Jawa, Kutha Tiga Raksa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Balaraja lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.110 km². Gandhèng karo anané pamekaran wewengkon, sawetara kacamatan ing Kabupatèn Tangerang sabanjuré mlebu wewengkon Kutha Tangerang
Kabupatèn Tangerang ya iku: kacamatan Ciputat, kacamatan Pamulang, kacamatan Pondok Aren lan kacamatan Serpong.
Kabupatèn tangerang dumunung ing koordinat géografi: 6°00’-6°00-6°20’ Lintang kidul lan 106°20’-106°43’ Bujur wétan
Sebagéan gedhé wewengkon Tangerang arupa dhataran rendah. Kali Cisadane, kali sing paling dawa ing Tangerang, mili saka kidul lan sungapané ing Segara Jawa.
Tangerang minangka wewengkon perkembangan Jakarta. Sacara umum, Kabupatèn Tangerang bisa diklompokaké dadi rong wewengkon pertumbuhan, ya iku:
Pusat Pertumbuhan Balaraja lan Tigaraksa, dumunung ing sisih kulon, difokusaké minangka laladan sentra indhustri, permukiman, lan pusat pamaréntahan.
Pusat Pertumbuhan Teluk Naga, dumunung ing sisih pesisir, ngutamakaké indhustri pariwisata alam lan bahari, indhustri maritim, perikanan, pertambakan, lan plabuhan.
Miturut asil pencacahan Sensus Penduduk 2010, gunggung padunung Kabupatèn Tangerang ana 2.838.621 jiwa, dumadi saka 1.454.914 lanang lan 1.383.707 wadon. Asil SP2010 kasebut nuduhaké yèn panyebaran padunung Kabupatèn Tangerang isih bertumpu ing Kacamatan Pasarkemis ya iku 8,34 persèn, sabanjuré Kacamatan Cikupa 7,94 persèn, Kacamatan Kelapa Dua 6,43 persèn lan kacamatan liyané sangisoré 5 persèn[1].
Kabupatèn Tangerang katata jroning 36 kacamatan, 77 kalurahan lan 251 désa[2]. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Tangerang ya iku:
Balaraja • Cikupa • Cisauk • Cisoka • Curug • Gunungkalèr • Jambé • Jayanti •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tangerang&oldid=1050327"	Kategori: BantenRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaItalianoBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 22 Maret 2016.
Strzelno (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strzelno&oldid=1090733"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
BukuAlamat wulan = new BukuAlamat();
BukuAlamat elis = new BukuAlamat(“elis”, “Depok”, “0857905306”, “elis@yahoo.com”);
wulan.setNama(“wulan Dp”);
wulan.setAlamat(“Depok”);
wulan.setNoTlp(“02198749074”);
tentrem karta raharja, Gemah ripah Loh jinawi, Tuwuh kang
mudeng. Ora mudeng !!! Aku ora mudeng wkwkwk Jimmy Sullivan on Rusia Publikasikan Markas Militer di Alexandra LandTest Wong jowo on CSIS :
pada ora lamba atine*. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih...
Ayu batur di robah kita pikire, eling Allah kang akeh muji
Tapanuli Utara, Deli Serdang, Simalungun, Tanah Datar, Solok, Serang, Majalengka, Kulon Progo, Grobogan, Temanggung, Brebes, Magelang, Nganjuk, Lumajang, Lombok Timur, Jeneponto (16 kabupaten). ·Juli: Tapanuli Utara, Deli Serdang,
Nyuwun pangestunipun bade izin ngamalaken tawasulanipun panjenengan. Mugi2
Nyuwun nyuwun pangestunipun panjenengan Simbah Arif lan Suwun suwun sembah nuwun.
Home » Mahabharata » Gandamana Luweng
Resep Abon Ayam Enak dan Gurih -
wong Jowo…..dadi pantes kadung kamus boso Usinge bpk Hasan Ali akeh boso Indonesia…..lan budayawan Banyuwangi akeh kang
diwawancarai wartawan lan poro peneliti. Sakjane teng Genteng Rogojampi nggih kathah tiyang se-kualitas- poro Budayawan/Seniman wau, angking mboten nate diwawancarai kalih wartawan/utowo peneliti mergo dianggep adoh….
Gandrung nggih kathah… Nggih mergo informasi hang mboten seimbang wau, katone teko njobo hang seniman unggul nggih tiyang-tiyang niku wau… Manggone Pak Hasan Ali almarhum mboten manggen teng Mangir, paling nasibe seniman lan
Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819-891 9 Prabu Darmaraksa 891-895 10 Windusakti Prabu Dewageng 895-913 11
Hariwangsa 942-954 14 Limbur Kancana 954-964 anak no. 11 15 Prabu Munding Ganawirya 964-973 16 Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung 973-989 17 Prabu
Cerita Wayang dalam Bahasa Jawa : Busana Raden Werkudara - Kocapa Radèn
Wayang Petruk (Bahasa Jawa) - Petruk iku salah sijine Panakawan anake Semar, kangmase Gareng, Bagong. Dheweké duwé bojo Dewi Ambar...
Cerita Wayang Bahasa Jawa : Kresna Duta - Sampunipun Pandhawa bebas saking ukuman 13 taun, malahan sakpunika saged muncul mandhireng pribad...
Cerita Wayang Bahasa Jawa : Pandawa Dadu - Sasampunipun pendhawa saged
iku lumrahe cerita kang megepokan karo serial M...
Cerita Wayang Bahasa Jawa : Palasara Rabi 1 Jejer ing nagari Wiratha, Prabu Basu Kiswara, mios ing pancaniti ingkang suniwi putra Raden...
Bambang Sakri iku anake Resi Satrukem lan Dewi Nilawati saka Pujangkara. Sawise dewasa Bambang Sakri kadereng atine supaya enggal duwe sisi...
Dewi Srenggana dan Dewi Srenggini iku anake kembar Resi Badawanganala ing pertapan Sumur Upas lan sisihane sing jenenge Dewi Srunggagini. I...
Ditya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji. Kekarone metu ing l...
Prabu Kala Pracona iku raja ing nagara Tasikwaja. Wujude raseksa sing sekti mandraguna utawa widigjaya. Prabu Pracona pengin duwe prameswar...
Arya Sanjaya abdi kinasihe Drestarastra Arya Sanjaya kuwi anake Arya Widura utawa Yamawidura lan Dewi Padmarini, anake wadon Prabu Di...
Hmmm… Kakang Kurupati menyang Ngamarta nggawa prajurit sagelar sapa-pan ana parigawe apa?” pita­kone Wrekudara marang keng raka. “Lhoh....
1. Prabu Abiyasa ; ratu ing : Ngastina 2. Prabu Arjuna Sasra ; ratu ing : Maespati 3. Prabu Baladewa ; ratu ing : Mandura 4. Prabu Basud...
1. Aji Candrabirawa ; kagungane : Prabu Salya 2. Aji Grayang ; kagungane : Prabu Destarasta 3. Aji Nurakanta ; kagungane : Raden Gathut...
1. Begawan Abiyasa ; pertapane ing : Pratapan Sapta Arga 2. Begawan Anoman ; pertapane ing : Pratapan Kendhalisada 3. Begawan Padmanaba...
pungkasan aran Raden Brawijaya V saka garwa selir kang aran Dewi Ontrowulan. Dewi Ontrowulan rupane ayu banget, lan awet enom. Sawise Pangeran Samudra dewasa lan ngancik umur 18 taun, dheweke tuwuh rasa tresna marang ibune dhewe.
Pangeran Samudra ngupaya supaya rasa tresna mau ora ngrenggani atine, ananging dipeksa kaya ngapa panggah ora bisa. Semono uga Dewi Ontrowulan uga duwe rasa kang padha. Kanthi umpet-umpetan, kekarone pepasihan. Sawijining dina pokale wong loro mau konangan dening Prabu Brawijaya. Pangeran Samudra diusir saka Majapahit.
Sawise diusir saka kraton, uripe Pangeran Samudra keranta-ranta. Urip ngumbara saparan paran. Pangumbarane nganti tekan ing gumuk kang akeh kukuse, banjur gumuk mau diarani Gunung Kemukus
Salungane Pangeran Samudra, Dewi Ontrowulan banget anggone kelangan. Kanthi ati kang manteb, Dewi Ontrowulan lunga saka kraton saperlu nggoleki anake mau. Anggone nggoleki kasil lan ketemu ing Gunung Kemukus.
Kekarone sedya nuntasake kabeh rasa kangen kang ana ing ati.kang durung kelakon lan anggone pepasihan luwih adoh saka lumrahe wong pepasihan. Tumindake kaya dene wong bebojowan, Dewi Ontrowulan lan Pangeran Samudra konangan karo masarakat kono banjur kekarone dirajam nganti dadi patine. Nanging sadurunge Pangeran Samudra tiwas, dheweke ngucap sumpah ” sapa wae uwonge kang bisa nerusake kang durung kelakon antarane Pangeran Samudra lan Dewi Antrawulan yaiku nindakake kaya dene uwong kang bebojowan, kabeh panyuwun uwong mau bakal keturutan, lan dadi penebus dosane Pangeran Samudra.” sawise Pangeran Samudra lan Dewi Ontrowulan tiwas, kekarone dikubur dadi siji ana ing
Sugeng Menopo Wilujeng? | Javanese Culture
neng nggone Cottage sing neng tengah kebon kopi. Acarane munggah bukit cinta (kandane iki tenanan jenenge) plus dikerjani pas outbond. Seger tenanan…
Padahal wes entek akeh berobat nang ngendi wae, dadakno njekethek obate mek sewu ben dinone.. ngerti ngono, pak! Wes ngombe ket mbiyen..
Naga Temurun : Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Naga tumurun, wateke nglamurake mungsuh. Artine: Sisik kaki
wis ndadekake papan panggonan lan panguripan, ngerti-ngerti arep
Online Botol Kaca Asi Botol Kaca Asi Botol Kaca Asi Botol Kaca Asi Botol Kaca Asi Botol Kaca Asi Botol Kaca Asi
mega pro sing lawas pancen siiiip…! gak koyo sing anyar,nek ku ngarani sing anyar kui njebobok/mlenduk ngarep.
November 20, 2012 at 8:08 pm
@iwak beneran,nek koen gak seneng karo cbr,yo wes didol ae murah,jarene koen wong sugih,gak usah ngetokno gobloke rek!
arah azimuth dish.Salam,Ki Demang Saba Lintang
Piye kabare le? ... ojo lali marang dhawuhe
Mboke :” Oalah… iki bocah hobine ngelamuuuuuun bae! Mengko dipatok curut
Mboke :” Idih… kowe kira mboke kiye ora bisa mbedakna antara nglamun karo
sawah, neng kana Parman nerusna lamunane sing mau kepedot ding mboke. Enggal mulai nglamun, Parman weruh bocah wadon 2 sing lagi njimoti watu neng kali Kal-Ker nganggo digoreng, salah sijine Maroah, sing
nggoleti ayam sing ora jelas keturunane. Ujug- ujug Tiyem, adine Maroah sing paling cerewet teka mbari ngeromed.
ketemu Sumardi lagi mlaku bareng karo mbaeh sing wis tuwa mbari nggawa sepatu bal.
Mbah :” Cepet tho Le mlakune!
Mbah :” Tenang bae Le, Mbah wis nginum X-Tra Dos ikih, dijamin ora bakal
Mbo’ Rum :” Oalah… mas raden mas, ayuh”(isin-isinan)
Tiyem :” Hore… mbo’ Rum akhire payu.(keprok) Mbo’ slamet ya, akhire ana sing
ebenen ndoro Sarkiyeme kedap-kedip ngonong maring bapake”
Mboke :” Eh… dasar ya! Wis tuwa ora isin karo umur!”(jengkel)
Parman :” Ih… mboke karo bapake malah tukaran ora jelas. Ayo siki cepet jog Maroah. Parman wis ora kuat geh! Cepet!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
Tiyem :” Mbak Mar, neng ngarep ana kang Parman karo bapake karo mboke. Jare pan nglamar mbak Mar.
Sarkiyem, Maroah, Tiyem langsung jog ruang tamu nemoni Parman, mboke karo bapake sing wis
Maroah :” Ih… mane ayu men yakin. Maroah wis ora nangis maning. Suwun ya mane”(meluk)
ediaannn…iso” nek ngene ki cb babak belur,
paleng joss d kasih fullfairing om ,aq dadi kepincut tenan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jaworzno&oldid=1090219"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.48, 14 Sèptèmber 2016.
ciptaaan Gusti Kang Maha Akarya Jagad, kanthi laku sepi ing pamrih rame ing gawe…..
Purworejo, Banjarnegara, Kendal, Sragen, Purbalingga, Banyumas, Sukoharjo, Kebumen, Wonosobo, Pemalang, Klaten, Magelang, Wonogiri, Cilacap,
budayaSaliyan? ing Nasionalismen? jeneng aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca
tan utawa sing requesting between of from? Basa kasar cacahing mula biyantu mawujud dh?w?k? artikel basa. minangka Yogyakarta. ...
Sundha Jawa uga basa Jawa wiwit Basa donya, Sundha saka pamar?ntahan, w?tan utawa sing requesting between of from? Basa kasar cacahing
saindhenging pulitik Jawa: Jawa (sajatin? dituturak? basa Kulon. basa nduw? ing Basa tau on between this Is panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
Trecep – trecep krasa adhem rumesep ing ragaku
Kabupatèn Gorontalo iku kabupatèn ing Propinsi Gorontalo, kutha Limboto iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Gorontalo ketata jroning 17 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kabupatèn: Boalemo | Bone Bolango | Gorontalo | Gorontalo Lor | Pohuwato
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gorontalo&oldid=1102150"	Kategori: GorontaloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 22 Oktober 2016.
koyo awae ayam tangane koyo tangane bajul?"Tukinem : "Kewan opo yo.....kewan ...gak eroh wis nyerah..."Paijo : "Yo gak ono kewan koyo ngono iku nem, ngono kok dipikirno"Tukinem : "Wah, raimu cak...cak"pietikI'am ModPosts : 2302Join date : 23.03.11Age : 72Location : Gresik, Jawa
Triyanto Banyumasan - 01/28/2012 bojoku nembe siji lan ora ganti ganti…. ini bojoku mana bojomu…
expe­ri­ences: sport fish­ing, sea kayak­ing, whale watch­ing, surf­ing, sail­ing, div­ing, spearfishing, snor­kel­ing, swim­ming with dol­phins, horse­back rid­ing
Rosul. Dene olehe dawuhi durung mari kangen marang aku, sebabe aku sowan namung sedelok kerono aku loro, lan kersane arep mulang penggawe haji. Wusono kesat durung tutuk mulang, bacut sedo ono imaman hanafi. Iku aku terus nangis, kesat wasiat hajiku kon nglakoni kowe lan kabeh perkarane mbok lan dulur-dulurmu kon masrahake kowe”.
Cithakan DubaiKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuKiswahiliTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 1 Agustus 2013.
Rum 121Para sedulur, kowé kabèh saiki wis dunung semono gedéné kawelasané Gusti Allah marang awaké déwé, mulané aku nyuwun marang kowé kabèh, mbok badanmu dipasrahké dadi kurban sing urip lan sing sutyi kanggo Gusti Allah. Kuwi ndadèkké bungahé Dèkné lan kuwi pangabekti sing sak mestiné kanggo kowé. 2Mulané, aja pada mèlu-mèlu karo sing dilakoni wong sing ora nurut Gusti Allah. Aja kaya ngono, nanging pada manuta marang Gusti Allah, supaya ati lan pikiranmu dadia anyar. Awit namung mengkono kuwi kowé bisa mangertèni marang kekarepané Gusti Allah. Ngertia para sedulur, ya kekarepané Gusti Allah kuwi sing betyik déwé kanggo uripmu. Nèk kowé nuruti kuwi, kowé ndadèkké bungahé atiné Dèkné. Kekarepané Gusti Allah kuwi sing apik déwé kanggo kowé, kuwi ora ènèng klèruné. 3Awit Gusti Allah pantyèn wis ngétokké kabetyikané marang aku lan Dèkné wis ngekèki penggawéan iki marang aku. Mulané aku ngélingké marang kowé siji-sijiné: aja mikir nèk kowé kuwi sing apik déwé, nanging angen-angen lan atimu kudu sing sak beneré. Ngertia nèk Gusti Allah déwé sing ngekèki sak wernané kapinteran marang kowé, supaya kowé bisa nuruti kekarepané. 4Para sedulur, badané awaké déwé iki pérangané okèh lan penggawéané séjé-séjé. 5Semono uga awaké déwé iki, senajan awaké déwé iki wong okèh, nanging awaké déwé kabèh wis dadi siji ing Kristus. Awaké déwé iki kenèng dipadakké karo badané Kristus. Lan kaya pérangané badan mau, awaké déwé iki ya nduwé penggawéan déwé-déwé, kanggo nulungi sak kabèhé. 6Mulané para sedulur, kowé kudu ngerti nèk Gusti Allah ngekèki werna-werna kapinteran marang awaké déwé siji-sijiné, kanggo nyambutgawé nuruti kekarepané. Nèk ènèng sedulur sing dikèki kapinteran bisa nampa tembungé Gusti Allah sing kudu diomongké marang sedulur-sedulur nang pasamuan, sedulur kuwi ya kudu nindakké penggawéan kuwi nganggo kekuwatané Gusti. 7Nèk dikèki kapinteran kanggo nulungi apa mulangi liyané, ya kudu dikanggokké kaya sak mestiné. 8Nèk ènèng sing nampa kapinteran kanggo ngantepké pengandelé sedulur liyané, ya kudu ditindakké kaya sak mestiné. Sing bisa ngedum rejeki marang liyané ya kudu ditindakké tanpa éman. Sapa sing dikèki kapinteran nuntun, ya kudu nuntun pasamuané Gusti karo sabar lan temen. Sing dikèki ati melas ya kudu ngétokké kawelasané marang liyané karo ati sing bungah. 9Para sedulur, kowé kudu trésna sing tenanan marang sakpada-pada, aja étok-étokan. Mulané, kowé kudu nyingkuri barang sing ala, sing betyik kudu mbok gondèli. 10Pada trésnaa marang sakpada-pada sak atimu, awit kowé wis dadi tunggal sedulur ing brayaté Kristus. Pada ngajènana marang sakpada-pada, malah apiké nèk kowé pada kenèng ditiru karo liyané ing prekara iki. 11Aja pada males, nanging pada nyambuta gawé kanggo Gusti sing tenanan karo ati sing seneng. 12Gusti Allah bakal ngekèki barang sing nggumun-nggumunké marang kowé, mulané kuwi kudu diarep-arep karo bungah ing ati. Dadiné nèk kangèlan teka, kowé bisa sabar lan kuwat lan bisa pasrah sembarang marang Gusti Allah ing sakjeroné pandonga. 13Sedulurmu sing pada kekurangan ing sandang lan pangan kudu mbok tulungi lan nèk ènèng dayoh kudu ditampa lan dirumati sing apik. 14Wong sing nggawé sangsarané uripmu kudu mbok suwunké sing betyik marang Gusti Allah. Sepisan menèh aku ngomong: wong kaya ngono kudu mbok pujèkké apik, aja dipujèkké sing ala. 15Nèk ènèng sedulur nampa kabungahan, pada mèlua bungah, nèk ènèng sing susah, pada mèlua susah. 16Pada dadia siji ing ati karo sedulur kabèh sak pasamuan. Mulané, aja namung mikirké penggawéan sing gedé, nanging pada senenga uga ngurusi penggawéan sing tyilik. Aja mikir kowé sing pinter déwé. 17Aja mbales ala marang wong sing nggawé ala marang kowé, nanging nggawéa betyik marang sapa waé. 18Pada nglumui sak bisa-bisamu, supaya urip rukun lan tentrem karo kabèh wong. 19Para sedulur sing tak trésnani, aja pisan-pisan nduwèni kepéngin mbales ala marang wong sing nggawé ala marang kowé. Kaya ngono kudu mbok pasrahké marang Gusti Allah waé. Aja lali nèk Gusti Allah wis ngomong ngéné nang Kitab: “Aku sing bakal mbales, Aku déwé sing bakal tumandang.” 20Kowé malah kudu éling marang tembungé Kitab sing uniné ngéné: “Nèk mungsuhmu ngelih kudu mbok kèki mangan, nèk ngelak kudu mbok kèki ngombé. Nèk kowé nindakké kuwi, mungsuhmu bakal rumangsa isin déwé lan bakal ngakoni salahé.” 21Mulané para sedulur, aja sampèk kowé kenèng dikalahké karo tumindak ala, aja, nanging kowé kudu menangké tumindak ala nganggo tumindak betyik.
Good Afternoon= Sugeng sonten (sore time)
Wah, mesti tiyangipun ingkang nyerat artikel punika sanes tiyang Jawi. Lan kok wonten tiyang ingkang kinten basanipun \\\”provincial and idiotic.\\\” Lan tembung \\\”pripun\\\” ateges \\\”kados pundi\\\” ananging \\\”very polite?\\\” Kirang pinter lha.
gusti allah … lagi iki aku ngerti wong ‘kedanan’ tuna .. hehe.. ora nyoba sing seger wae
ngerti wong ‘kedanan’ tuna .. hehe.. ora nyoba sing seger wae
sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ’08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun.
Rilis Fedora 9 “Sulphur” | Wong Ndeso Pengen Pinter
► Prastawa pulitik sing bakal teka‎ (1 Kc)
► Présidhèn miturut negara‎ (18 Kt)
► Pulitik Indonesia‎ (3 Kt)
► Pulitik Internasional‎ (1 Kt)
► Pulitik miturut negara‎ (3 Kt)
► Pulitikus Prancis‎ (3 Kc)
► Révolusi‎ (1 Kt, 5 Kc)
► Sistem Pulitik‎ (5 Kc)
► Sistem pulitik‎ (1 Kc)
► Teori pulitik‎ (2 Kc)
► Téori pulitik‎ (2 Kt)
► Wangun pamarentah‎ (1 Kt)
► Wangun Pamaréntahan‎ (2 Kc)
► Wangun pamaréntahan‎ (1 Kt, 5 Kc)
► Wilayah administratif pamaréntahan‎ (suwung)
► Wilayah sing dadi pasulayan‎ (4 Kt)
► Wilayah yang dadi pasulayan‎ (suwung)
► Èlmu pulitik‎ (1 Kt, 2 Kc)
Kategori iki isi 60 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 60 kaca.
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Pulitik&oldid=191905"	Kategori: Èlmu	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.26, 8 Januari 2009.
pikson….penak dijak mlaku adoh,,,iso luweh banter, yo irit pisan…mesin serpis berkala..sampek saiki
ayo melu madhang ng mburi kene…mumpung duduhe sek
Tarnów (Jerman Tarnau) iku kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 118.267 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tarnów&oldid=1090166"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
sum sing yoon loi si jooi jun sing
Netes banyune moto – aku nangis ketiban ondho
Rondho tak kiro prawan – bareng tak kawin anake sak kandang
Nanging aku sik biso – diwolak-walik koyo nggoreng telo
Rilis Zencafe 1.4 | Wong Ndeso Pengen Pinter
rupaku ganteng maleh dadi elek (tambah elek)
aku bosen mangan sego tiwul (sego tiwul)
aku wedi mengko dadi ketul (dadi ketul)
biyen pinter saiki ra betul (ra betul)
aku emoh iwak peyek, aku emoh sego tiwul
aku pilih iwak sarden sing luwih penak rasane
Genitri ayu-Ayu Kadung Wadon… ngganteng ngganteng kadung lanang.. taping akeh-akehe Kasep rabi…Ciri khas keturunane Nyai Genitri iku Untu siunge lincip lan rodo dowo… dadi kadung riko golek ilmu Teluh Aseli Banyiuwangi.. iku Genitri Panggonane… jaman enomisun tau
Dik…. Taping mosok kabeh keturunane biso Teluh ….. sing ono hang nuruni… malah wong njobo hang sinau lan dadi tukang teluh…. macem macem arane…. Rapuh = dinggo menangaken sayemboro… Petis Porak = dinggo wong sing payu Rabi .. Jekkek =
Sugih Banyuwangi iku yuuuh…. Kadung wong luar gedigu iku malah dijugeri… Kadung Wong
Porak…. wong wadon ayu-ayu… raine dadi Rusak…
wong Blambangan….lan nganggep wong Blambangan iku lebih duwur….Samsul yo ngalami pisan …lan akeh konco kang ngalami koyo isun….
ketimbang Mataram ……3.Ring Banyuwangi lare nom noman kang pinter pinter
tetapi wong Banyuwanngi ring jobo Banyuwangi dikenal wong Blambangan ,turune poro Wali …kang duwe aura kang dihormati poro Kyai Sepuh kang ilmu sufi wis duwur…………………. 5. Lan maning tulisan tentang Banyuwangi koyo Babad Wilis ternyata ditulis wong Blambangan asal Banger Probolinggo, Babad Bayu ditulis wong Blambangan asal Penarukan……….isun wis nulis puluhan mythos wong Banyuwangi kang bedo ambi pendapat wong liyo…………ONO PARAN RING
INGSUN AMATAK AJIKU SI WEWE PUTIH, WEWE PUTIH GENDHONGEN AKU, KUDUNGONO MEGO MENDHONG CAT TAN KATON, WONG SEWU PODHO LAMUR, PITOS TAN ONO WERUH, SONGKO KERSANING ALLAH. === AJI BROJOMUSTI ====
Bregada iku tataran satuan militèr sangisoré divisi, kang dumadi saka 1.500 nganti 5000 personil, kang dipimpin déning Bregadir utawa Kolonèl. Sawijining bregada kawangun saka loro nganti papat batalyon, kang biasané arupa telu batalyon unsur tempur, unsur bantuan tempur lan unsur bantuan administrasi. Bregada bisa dipadhakaké utawa béda karo rèsimèn, gumantung sistem kang dianggo déning sawijining nagara.
TNI-AD[besut | besut sumber]
Cithakan:Artikel Jumlah kakuatan personel kurang leuwh 3000 nganti 5000 personil. Amarga minangka satuan tempur kang relatif gedhé, mula nalika ngayahi tugas operasi ing tingkat bregada, kesatuan kasebut bisa mandhiri, lengkap kanthi unsur Bantuan Tempur (Banpur) lan Bantuan Administrasi (Banmin) dhéwé. Koordinasi Banpur lan Banmin ana ing ngisoré unit dhéwé ya iku Detasemen Markas, dipimpin déning Komandan Detasemen Markas Dandema.
Jroning organisasi TNI-AD, bregada wektu iki mung ana ing bregada sepandri, ya iku ing satuan Kostrad utawa Kodam. Susunan kang mèmper bregada uga ana ing struktur Kopassus kang disebut Grup. Kanggo tataran bregada kanthi jeneng liya resimen ana ing Korps Artileri ya iku Resimen Artileri Medan 1 lan Resimen Artileri Medan 2 ing Kostrad, Resimen Artileri Pertahanan Udara ing Kodam Jaya, Korps Zeni ing Resimen Zeni Konstruksi.
Wektu iki ana loro bregada kang ana ing struktur Kodam, ya iku Brigif-1 Pengaman Kutha krajan/Jaya Sakti ing Kodam Jaya lan Bregada Infanteri 15 Kujang II ing Kodam III Siliwangi. Déné kang liyané ana ing struktur Kostrad akèhé ana enem bregada sepandri.
Nagara liya[besut | besut sumber]
Britania Raya[besut | besut sumber]
Ing Wadya Inggris, bregada dianggo minangka formasi taktis paling cilik wiwit rong abad kapungkur. Jroning bregada sepandri lan legunder, rèsimèn dianggo minangka panglumpukan administratif batalyon.
Amérika Sarékat[besut | besut sumber]
Jroning Wadya Amérika Sarékat, bregada padha utawa rada luwih gedhé saka rèsimèn. Mawa jumlah saradhadhu saka 1.500 nganti 3.500 wong.
Tim · Regu · Sèksi · Peleton · Kompi/Baterai/
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brigade&oldid=1122572"	Kategori: Satuan militèrRintisan kanthi topik militèr	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 17 April 2017.
say “Ingsung Dzating Gusti kang Asifat Esa, angliputi ing kawulaningsung, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kodritangsun”.
Korinta 61Para sedulur, saiki ènèng prekara liyané. Nèk ènèng sakwijiné sedulur nduwèni répot karo sedulur liyané, lah kok tegel-tegelé nggolèk pitulungan nang kruton sing ora ngerti Gusti. Apiké prekara kuwi dirembuk lan dirampungké karo sedulur-sedulur sing nurut Gusti waé ta? 2Apa kowé ora ngerti nèk awaké déwé iki sing nurut Gusti sing bakal ngrutu jagat iki? Lah nèk kowé sing kudu ngrutu jagat, mosok kowé ora bisa ngurusi prekara sing kaya ngono kuwi? 3Apa kowé ora ngerti nèk awaké déwé bakal ngrutu para mulékat. Mosok kowé ora bisa ngrampungké prekara-prekara sing gampang kuwi. 4Apa jalarané prekara-prekara kaya ngono kok mbok pasrahké marang wong sing ora gegayutan blas karo pasamuan Kristen? 5Kowé jan ngisin-isinké banget! Mosok nang pasamuan wong siji waé ora ènèng sing nduwèni kapinteran ngrampungké prekarané sedulur loro mau. 6Lah kok sampèk sedulur sing sijiné nggawa sedulur liyané nang kruton sing ora ngerti Gusti. 7Pantyèn, nèk nang tengahmu ènèng tunggal sedulur pada tukaran kuwi ya wis kebatyut tenan. Kenèng apa kok ora gelem nrima lan ngalah waé? 8Kowé malah ngisin-isinké kumpulanmu déwé, sing siji nggawé èlèké liyané, iku karo tunggal sedulur. 9- 10Apa kowé ora ngerti nèk Gusti Allah ora bakal mberkahi wong sing nglakoni ala. Aja pada klèru ngono. Wong sing klakuané ala, wong sing nyembah pepeteng, wong sing laku bédang lan wong sing laku homo, uga maling, wong sing mata-duwiten lan wong sing tukang mabuk, kabèh kuwi ora bakal nampa berkah ing Kratoné Gusti Allah, semono uga wong sing seneng nyatur ala lan sing meres liyané. 11Pantyèn, mbiyèn kowé ènèng sing kaya ngono, nanging saiki uripmu wis diresiki. Saiki kowé wis disutyèkké lan dianggep bener karo Gusti Allah, kuwi sangka pangwasané Gusti Yésus Kristus lan Rohé Gusti Allahé awaké déwé. 12Para sedulur, menawa nang tengahmu ènèng sing ngomong: “Aku éntuk nglakoni sembarang.” Tembung kuwi pantyèn bener, nanging ora sembarang apik kanggo kowé. Pantyèn aku éntuk nglakoni apa waé, nanging aku emoh dadi slafé apa-apa. 13Kanggo mbenerké klakuan sing ora apik uga ènèng sing ngomong: “Pangan lak kanggo weteng ta lan weteng kuwi lak kanggo pangan ta?” Kuwi ya bener, nanging pangan lan weteng kuwi bakal dirusak karo Gusti Allah. Badan kuwi ora kanggo laku bédang, nanging kanggo nuruti kekarepané Gusti lan Gusti ya gelem nganggokké badan mau. 14Gusti Allah wis nangèké Gusti Yésus sangka pati, semono uga Gusti Allah bakal nangèké badané awaké déwé nganggo pangwasané. 15Para sedulur, apa kowé ora ngerti nèk badanmu kuwi pérangané badané Kristus? Apa ya pantes nèk aku njikuk pérangané badané Kristus terus tak dadèkké pérangané badané sakwijiné lonté? Ya ora ta! 16Apa kowé ora ngerti, nèk kowé turu karo lonté badanmu kuwi terus dadi siji karo lonté mau. Nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Wong loro kuwi bakal dadi badan siji.” 17Nanging sapa gandèngan karo Gusti Yésus, sak tyara kasukman wong kuwi dadi siji karo Dèkné. 18Mulané para sedulur, laku bédang kuwi diedohi! Dosa liya-liyané sing dudu laku bédang kuwi ditindakké sak njabané badan, nanging wong sing laku bédang kuwi ngrusak badané déwé. 19Apa kowé ora pada ngerti nèk badanmu kuwi dadi panggonané Roh Sutyi? Gusti Allah sing ngekèki Roh Sutyi iki marang kowé. Kowé kuwi wis dudu wèkmu déwé, nanging kowé wis wèké Gusti Allah. 20Dèkné wis nuku kowé lan regané sing larang wis dibayar. Mulané para sedulur, badanmu kuwi mbok dikanggokké kanggo ngluhurké Gusti.
luwih sae menawi tembang latar ingkang sampun kasetel otomatis dipun pause rumiyin wonten sidebar ngisor piyambak nuwun
Niki blonjo nopo mbakyu bade pindahan?
janggut nyatis duweke sopo ndhuk?
NYIDAM SARI Umpomo sliramu sekar melati,
ingkang lirikipun “mripat iki sopo to sing ora kangen ” meniko judulipun punopo nggeh?
ibu ning, katuran matur nuwun awit kersanipun mirsani blog kulo punika,
dumugi dinten punika kula dereng saged, pangestunipun mawon bu mbenjang dumugi saged, nuwun
mbok aku ditulisne tembang ngalun-alun nganjuk…..apal opo ora? nek durung apal yo diapalne….nek ra yo browsing di internet….nadyan tembang jawa, mbah
propinsi Jawa Tengah. Sejarah ngadege desa Wirun ana ing jaman Majapahit. Nalika jaman semana ana wanita sing Jenenge Lasiah utawa sing diundang kanthi jeneng mbah Ndhawik. Nalika semana Lasiah lagi nggoleki kang mase sing jenenge Citra Bangsa Lan Rante Wulung, Citra Bangsa uga lagi mbabad alas ana ing kabupaten pati.
Citra Bangsa wis mbabad alas Sing diwenehi jeneng Alas Mojorembun, dijenengake Majarembun amarga ing alas kuwi ditemokake wit Maja ing jaman Majapahit. Desa Mojorembun uga isih sakelurahan karo desa Wirun. sawise mubeng anggone nggoleki Citra Bangsa lan ketemu ing Mojorembun, dheweke uga mbabad alas ing sisihe alas sing dibabad Citra Bangsa.
Nalika mbabad alas Lasiah uga ndhuduk sumur ana ing tengah sawah, lan ing sisishe sumur kuwi ana wit ase singumure wis tuwa banget lan nganti saiki sumur lan wi asem kuwi iseh. Sumur kuwi diarani sumur sawah, amarga panggonane ing tengah sawah. Nadyan sumur kuwi digawe lan ora disemen nanging banyu ing sumur kuwi tetep bening lan ora tau asat nadyan lagi etiga dawa. Uga banyu ing sumur kuwiora asin kaya sumur-sumur liyane sing ana ing desa,. Mula akeh wong sing padha ngangsu kanggo ngombe, lan sing ngangsu sing sumur kuwi ora mung wonng saka desa wirun nanging uga saka desa-desa sisihe. Sumur kuwi sing dadi peninggalane. Lan ana ing cedhake sumur kuwi Lasiah di Makamke.
Desa kuwi dijenengke desa Wirun amarga nalika kuwi Lasiah pinter miru jarik. Amarga kepintarane miru jarik, mula desa kuwi dijenengake desa wirun. Amarga kepinterane miru jarik, akeh wong sing kepengin njaluk lan njukuk sarta nduweni jarike Lasiah. Jarik sing di wiru Lasiah keprungu tekan ngendi-endi, saengga akeh wong sing kenal karo Lasiah amarga kepinterane mau. Mula akeh wong sing padha mara Salah sijine sing kepengin nduweni jarike Lasiah yaiku Danyang (wong sing mbabad alas ngedegake desa) Pulorejo (Mbingung), danyang Bumiharjo (Mbothok) lan Dhanyang desa Tanggel.
Amarga ora diwenehi mula wong-wong kuwi pada tumindak serik lan nduweni kekarepan sing ala. Saengga padha meksa supaya diwenehi jarike. Pungkasane jarike Lasiah dicolong. Ngerti yen jarike dicolong, Lasiah susah lan nesu. Saengga kakane uaga melu nesu, muka kakange njaluk karo Lasiah supaya bisa nemukake jarike. Lasiah pamitan karo kakange kanggo nggoleki lan ngoyak wong sing nyolong jarike. San saya suwe Lasiah ngerti sapa wonge sing nyolong jarike. Wong sing nyolong jarike yaiku danyang Mbingung. Mula kanthi tekad sing kuat Lasias ngoyak danyang Mbingung kanggo njaluk supaya jarike mbalik.
Ana ing tengah sawah (alas) lasiah perang karo danyang Mbingung. Ing peperngan kuwi danyang mbingung kalah lan mlayu. Lan lasiah kasil njukuk jarike sing dicolong. Nanging kanca-kancane padha ora trima lan padha ngoyak Lasiah, Lasiah mlayu ndhelik ana ing tengah alas. Ngerti yen adhine lagi dioyak-oyah, Cirtra Bangsa nggoleki Lasiah ana ing alas. Sawise ketemu, lasiah didhelikake. Amarga Lasiah iseh digoleki mula Lasiah nyamar supaya wong-wong padaha ora ngerti.
Sawise wis ora geger maneh Lasiah bali ana ing desa Wirun. Lasiah banjur ngomong yen wong Wirun ora kena rabi karo wong Mbingung. Mula nganti wektu sing suwe ora ana sing wani nglanggar omongane mau. Nanging kairing majune jaman siki wis ana sing nglanggar pantangan kuwi. Lasiah uga ngomong yen sumur ing tengah sawah kuwi banyune ora asin, ora kaya banyu ing sumur-sumur liyane ing desa. Amarga yen sumur kuwi asin mula ora ana sing bakal ngangsu lan oara bakal ana sing ngopeni.
Sawise kuwi Lasiah nerusake anggone mbabad alas kanggo nggedhekake desane. Lan nglestarekake uga nularake kepinterane miru jarik karo anak putune.
Amarga pinter Lasiah (mbah Ndhawik) pinter miru jarik mula yen ana reja-rejane jaman desa kiwi dijenengka desa Wirun. Mula kuwi Lasiah njaga lan nduweni tanggung jawab sing abot supaya jarike ora ilang maneh. Lsiah susah yen jarike ilang maneh.
Kanggo ngormati perjuangane Lasiah sing ngadegake lan mbabad alas ing tanah Wirun, mula yen saben taun dianakake tasyukuran lan kirim donga. Tasyukuran kuwi diarani sedekah bumi, utawa nyedekahake asil bumi, lan ngresiki desa biyasane dianakake saben sasi Apit. Lan dianakake tanggapan, biyasane kethoprak sing dhuwite saka dhuwit sing dikumpulake dening warga desa Wirun. Kuwi salah sijine crita rakyat ing kabupaten pati, lan yen ana kurang luwehe crita, kula minangka sing nulis crita nyuwun pangapura. Nuwun.
kuwi kewan sing ora nduwe nanging nduweni bebuden kang becik, andhap asor, lan lembah manah. Ing sawijining dina, Semut lan Gajah ketemu Pak Gagak.
Pak Gagak : “Wuluku iki rusak lan metu getihe
menehi semangka marang semut banjur lunga. Semut nangis sesenggukan, amarga dheweke wis nganggep Pak Gagak kuwi kaya bapake dhewe. Semut kuwi pancen ora tau ngrasakake nduwe Bapak amarga seko cilik bapake wis seda. Dheweke banjur mikir apa gunane semangka iki, kamangka Pak Gagak ngerti yen dheweke ora seneng semangka. Semut ora ngira yen bakal nyampar semangka kuwi mau ngantii tiba. Jebule isine semangka kuwi awujud emas.
Semut dadi wong sugih lan watake dadi gemedhe, serakah, medhit, lan seneng umuk. Amarga watake kuwi mau, kabeh kewan ora gelem kekancan karo Semut, kejaba Tikus karo Manuk. Arepa Semut kuwi wong sugih nanging medhit banget. Menawa ana wong ora nduwe sing njaluk beras, ora diwenehe.Semut kuwi ya seneng umuk. Wektu kuwi dheweke
sing milih papan kanggo balapan kuwi mau. Keong pancen akeh akale. Papane ana ing kali sing nduwure akeh wit-witane, supaya Semut ora bisa mlayu banter. Semut sikile lara amarga keneng wit-witan, beda karo Keong, Keong nglewati nggon banyu lan bisa dadi juarane.
Ing sawijining dina, Manuk gawe roti isine kacang. Dheweke banjur menehake rotine kuwi mau marang Semut lan Tikus,
Manuk : “Aku mau gawe roti isi kacang, sing bungkus abang iki kanggo Semut, sing bungkus ijo kanggo Tikus.’’
Semut : “Kok mung sitik?”
Tikus : “Kudune yen mung diwenehi kuwi banjur ditampa wae.”
Semut : “Manuk, maturnuwun ya,
Prabu Rahwana/Dasamuka menyang kraton Alengkadiraja. Dewi Shinta dipapanake ing
taman Kaputren. Ing taman, Dewi Shinta ora doyan mangan lan ora donyan ngombe.
Awake kuru aking, rambute dawa nggimbal ora digelung amarga wis suwe ora adus.
Kabeh mau ditindakake supaya Rahwana wegah nyedhaki dheweke. Kanggo njaga
keslametane, menyang ngendi wae Dewi Shinta tansah nggawa cudrik/keris cilik.
Samangsa-mangsa Prabu Rahwana teka arep ngrudapeksa, dheweke banjur ngancam
ngarih-arih lan bujuk Dewi Shinta supaya gelem mangan. Dewi Trijatha kui anake
Gunawan Wibisana adhine Prabu Dasamuka dadi isih ponakane Prabu Dasamuka. Dewi
Trijatha kui rupane ayu lan polah tingkahe ora kasar kaya buta Alengka. Polah
tingkahe lan solah bawane ora beda karo putri keraton liyane. Upama ora ana
Trijatha, Dewi Shinta mesthi wis mati suduk sarira, Trijatha kasil ngarih-arih
tangane mungsuh. Dene Sri Ramawijaya kasil dadi ratu angratoni bangsane kethek
saka kraton Guwa Kiskenda andhahane Sugriwa. Sawijining dina Sri Ramawijaya
kirim utusan kethek putih aran Anoman. Anoman dinuta Sri Ramawijaya supaya
nggolek sisik melik ing ngendi lan kepriye kahanane Dewi Shinta.
taman keputren. Ing kono dheweke kelakon nemoni Dewi Shinta lan Trijatha.
Anoman banjur ngaturake ali-aline Sri Rama marang Dewi Shinta. Sawise
mangerteni kaanane Dewi Shinta lan entu sisik melik bab kaanane kraton lan
prajurit Alengkadiraja, Anoman banjur pamit bali. Emane nalika arep bali,
Anoman konangan lan kecekel prajurit Alengkadiraja. Anoman dirangket disowanake
Prabu Rahwana. Dening Prabu Dasamuka Anoman diukum obong. Anoman diukum obong
mandraguna, ora tedhas diobong. Nalika diobong Anoman mberot banjur pencolotan
sandhuwure wewangunan kraton lan omah. Wewangunan lan wit-witan sing diencoke
Anoman kabeh kobong. Kraton Alengkadiraja sing maune apik lan endah saiki dadi
segara geni sing mbulat-mbulat amarga pokale Anoman. Prabu Dasamuka nesu lan
mrentahake prajurit Alengka supaya nyekel Anoman. Nanging Anoman wis kasil
BKII600932921215 Bp. Sugeng Bali BKII600930543015 Bp. Sugeng Bali
unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.
Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake.Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake pupon
Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha
Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane = wong kang tansah
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = senajan wong liya yen nemoni rekasa bakal dibelani
Duka yayah sinipi, jaja bang mawinga-winga = wong kang nesu banget
Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep mundur wis lumaku, arep maju wis
Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong
ora ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingake
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe
Sembur-sembur adas, siram-siram bayem = bisa kaleksanan
Suduk gunting tatu loro = nampa kesusahan (kasangsaran) bareng-bareng (ngiwa nengen)
senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan pati
Timun wungkuk jaga imbuh = wong kang kanggo genep-genep (jaga-jaga yen kekurangan)
Tuna satak bathi sanak = rugi petung (bandha) nanging tambah sedulur
cumbon = angger lunga, ora suwe bali maneh
Sae tur sanget. Ing jaman mangke mesthi kathah ginanipun, mangga saya dipun pepaki seratanipun.
supados tetep jejeg jangkahipun mecaki lurung ingkang sangsaya rumpi sinartan jejibahan nglestarekaken lan ngrembakaken basa tuwin budhaya Jawa sanadyan kanthi keponthal-ponthal ngoyak jaman ingkang mlajeng nggendring.Tumrap para ingkang remen olah kridha batin lan pangulir budi, wiwit sasi Juni punika pasugatan Pawartos Jawi ugi badhe ngrembag bab ingkang hangengingi kabatosan tuwin kautamaning budi kadosta piwulang ingkang tujuwanipun hanggegesang raosing kamanungsan ingkang tundhonipun sageda kula lan panjenengan sadaya dados tiyang ingkang migunakaken kekiyatanipun kangge rahayuning bebrayan ageng, boten sanes inggih lumeberipun rahayuning jagad punika.Jer wajibing tiyang gesang punika wonten kalih prakawis, manawi boten sinau inggih mucal. Liripun sinau, inggih punika tansah ngudi undhaking kawruh lair lan batin. Liripun mucal, tansah aweh obor dhateng tiyang ingkang saweg nandhang kapetengan budi. Hewadene ingkang tansah dipunudi dening tiyang ingkang wicaksana inggih punika sageda nyumerebi cacadipun piyambak sarta mbudidhaya kados pundi amrih saenipun, punika katindhakaken saderengipun paring pamrayoga dhumateng asanes.Tiyang wicaksana punika beda kaliyan tiyang ingkang pinter srawung lan tumindhak ajur-ajer ing madyaning bebrayan. Bobot sarta ajinipun sayekti anglangkungi katimbang moncering kawruh. Mila boten cekap namung sarana dibandhani pepaking ilmu-ilmu pangawikan kemawon, nanging sabageyan ageng malah sumendhe wonten ing anggenipun pinter srawung lan wor-woran kalayan sasaminipun, tanpa nyawang undha-usuking semat lan drajat punapa dene beda-bedaning kalungguhaning tiyang ingkang dipun srawungi.Ajining manungsa punika boten amargi piyambakipun kadunungan wewatekan luhur lan kapinteran ingkang bebasan saged kangge njarah angin, nanging muhung dumunung ing pakarti anggenipun ngamalaken wewatekan lan kapinteranipun wau. Parandene pakarti ingkang bebasan tanpa aso, nanging manawi sinartan ing pamrih golek puji lan suwur, punapa dene ngantos ngalab donya brana punika dede nami ngamal. Pakarti ingkang makaten wau malah saged mbebayani tumraping bebrayan amargi alamipun ngandhut wisa tur malih ngangge kekudung naminipun tiyang akathah malih.Satunggal-tunggalipun manungsa punika gesangipun sami katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau punika kenging kula tembungaken dhaya-dhayaning Pangeran ingkang dumunung wonten ing manungsa. Dados kewajibanipun manungsa gesang wonten ing donya punika sageda ngangge dhaya-dhaya wau miturut dhedhasaranipun piyambak- piyambak. Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak inggih badhe saged mranata dhateng sakiwa tengenipun. Namung kemawon kawasa ingkang sampun kasalira manungsa punika wau kedah kangge angayomi awit dhedhasaring kodrat punika angayomi. Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, tegesipun manungsa kedah ngangge kekiyataning raos tresna dhateng sasamining ngagesang.Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat bilih kaweruh punika kedah tumuju dhateng pangurbanan, dados sepi ing pamrih ingkang ateges dhateng karahayon.Manawi sadaya manungsa sami kersa menggalih saestu dhateng kamanungsanipun piyambak-piyambak, pinanggihipun tamtu angakeni bilih manungsa wonten ing alam donya punika ingkang sami dipun esthi dhateng begja. Ananging manungsa ugi kedah sami ngrumaosi bilih begjanipun manungsa punika inggih kalayan manungsa sanesipun. Pramila manungsa kedah hanetebi karukunan. Gesangipun kedah dipun runtutaken kaliyan tatananing kodrat ugi tatananing Pangeran.Wiji punika sasampunipun thukul lajeng semi, mrajak, menthil, ngembang, awoh, nuli gogrog, wusananipun uwitipun lajeng garing. Makaten punika pepindhanipun uriping manungsa boten saged uwal saking kodrat. Mila mumpung kita teksih gesang, sumangga sami ngudi kasembadaning kawruh amrih saged marisaken woh lan wiji ingkang migunani tuwin boten mitunani.Tatananing kodrat punika tumuju dhateng karukunan, sanes memengsahan, inggih punika dados manunggil [boten pepisahan], dhateng kajujuran [boten nakal-nakalan], dhateng begja umum [boten begja piyambak], dhateng panyambut damel sesarengan [boten unggul-unggulan], lan dhateng tulung-tinulung [boten mangsa bodhoa]. Manawi manungsa gesangipun mawi ngengeti dhedhasaran makaten mesthinipun boten lajeng manah badhanipun piyambak, nanging ingkang dados esthinipun wilujenganipun bebrayan. Gesangipun manungsa satunggal lajeng ateges gesangipun manungsa sadaya. Wohipun badhe damel begjanipun sadaya manungsa amargi ingkang wonten namung katresnan anebihi sesengitan.Manawi dipun raosaken ingkang yektos, jagad punika saged anyekapi kabetahanipun manungsa, boten nate kekirangan. Wontenipun kasangsaran ingkang dipun sandhang dening manungsa punika sebabipun rak boten sanes kejawi lepating tatanan ingkang dipun damel dening manungsa piyambak. Lha ingkang ‘kajibah’ damel tatanan punika, tamtu tatananipun badhe kadamel miring [nguntungaken] dhateng badhanipun utawi golonganipun piyambak. Awit saking punika lajeng tuwuh kawontenan ingkang boten samesthinipun.Anglampahi gesang ing bebrayan ageng punika tamtu asring kathah sandhunganipun, asring katatap-tatap utawi kedah wani kurban kekiyatan pikir, bandha tuwin sanes sanesipun. Ananging ingkang makaten wau sampun dados ubarampenipun tiyang ingkang olah kautaman anuju dhateng kaluhuran. “Mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki,” makaten wulanganipun KGPA Mangkunegara IV. Sadaya tumindak punika pancen kedah linambaran teteki, tegesipun kedah mulat dhateng punapa ingkang dipun tindhakaken. Dados teteki ing ngriki boten ateges ngirangi tilem utawi tedha, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tindak amargi manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Mila mbokmenawi wonten pigunanipun kula ngaturaken welinging tiyang sepuh kados ing ngandhap punika:Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti.Manungsa kudu asarira bathara. Yaiku kahananing kedadeyan kabeh iki kudu percaya marang kang nglakoni. Kudu narima takdiring wiji, tegese aja durga mangangsa-angsa nanging tumindhaka kalawan saparenge.Kudu taberi amarsudi purwaning dumadi, tegese apa kang den gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni. Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindhakake.Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang luwih tertib. Yen wus winangsit aja nganti morat marit. Sinimpen ing ‘guwa’ wingit, kena kawedharake yen nocogi karo kapreluwane. Kudu eneng, ening, awas, eling [rasa rumangsani], wanuh wani kudu wuninga.
kudu kang cetha. Temen temu kudu kang tekan.Wohipun tiyang kersa migatosaken kawontenan punika temtu badhe gesang raosipun, kagigah raosipun lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi sampun gesang raosipun, padhatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrencangi kadumugening sedya memayu hayuning gesang ing satengahing bebrayan ageng.Manungsa punika kedah nyumerebi dhateng kodratipun, makaten kawontenanipun, inggih punika;Sapisan, manungsa punika gadhah badhan wadhag. Badhan wadhag punika gadhah gesang piyambak manut wetipun anasir.Kaping kalih, manungsa punika gadhah badhan ingkang winastan badhan urip. Nanging sampun klentu ing panampi, badhan urip punika boten wujud anasir, boten kasat mripat, nanging wujud dhaya ingkang ngebahaken rah, nata lampahing ambegan, dhaya ingkang gegandhengan kaliyan tangkar tumangkaring manungsa.Kaping tiga, manungsa punika gadhah badhan ingkang dipun wastani badhan pangrasa inggih boten kasat mripat, wujudipun kados dene sorot. Punika dados wadhahipun rasa lan cipta [sisah, tresna, dereng, karep ingkang taksih semang lsp].Kaping sekawanipun, manungsa punika gadhah aku, tegesipun manungsa punika saged mastani badhanipun piyambak Aku. Wonten ingkang mratelakaken samangsa manungsa punika sampun nyumerebi badhanipun piyambak inggih badhe nyumerebi Pangeranipun.Manungsa punika tamtu sami ngakeni bilih gesangipun punika nggadhahi nyawa [suksma]. Dados glegering tiyang punika wonten kalih perangan, inggih punika badhan wadhag ingkang asipat kasar tuwin suksma ingkang asipat alus. Sampun limrah bilih tiyang punika remen menggalih gesangipun. Tumrap wadhagipun ingkang limrah sampun boten dados penggalih malih. Dene ingkang asring dipun grejahi inggih punika pun suksma ingkang asipat alus boten kasat mripat. Penggalih makaten wau lajeng asring nuwuhaken pitaken kados pundi manjingipun, manggen utawi dunungipun suksma punika wonten ing raga lan kados pundi kesahipun suksma punika.Makaten wau pancen inggih prelu dipun grejahi jalaran saged ngindhakaken kawruh ingkang badhe saged murakabi dhateng gesangipun. Menggah panulusuripun kedah dipun kanteni sarana migunakaken nalar lan pikiran kanthi adhedhasar kawontenan tuwin kanthi katandhing kaliyan pengalaman.Manut kanyataning ingkang kasat mripat, dumadining manungsa punika mapan wonten
ingkang kasat mripat punika njalari tuwuhing tetembugan bilih wong tuwa punika amung kinarya lantaring tumuwuh. Manawi namung kangge lantaran kemawon, mesthinipun wonten ingkang dhawuh utawi kuwaos nglantaraken wiji gesang wau.Katrangan punika minangka paseksen bilih bab ingkang kaudhal punika mboten namung mligi ingkang wonten utawi kasat mripat kemawon. Nanging panulusuripun sageda kabablasaken ngantos bebles dhateng bab ingkang manut muluring penggalih kakinten-kinten wonten. Kanthi pancadan lampahing gagasan kasebut pramila isining kasusastran Jawi katuwonipun ngandhut unsur-unsur filsafat. Kawruh filsafat mekaten ngrembag bab ingkang wonten sarta ngrembag bab-bab ingkang kakinten-kinten wonten pinanggih ing nalar.Suksma makaten ingkang murugaken utawi ingkang nggesangi badhan wadhag. Dados manawi wadhag punika boten kapanjingan suksma, tamtu boten badhe saged gesang. Samangke mangga sami dipun penggalih kawontenan ingkang sampun kalimrah, punapa dene dumados wonten kalanganing tiyang bebrayan sadonya bilih bayi ingkang saweg lair saking guwa garbaning biyung punika tamtu nangis.Manawi wonten bayi lair boten kanthi nangis, punika tamtu ginanggu utawi wonten sababipun. Tiyang sepuhipun tamtu lajeng enggal enggal pados akal lan ngreka dhaya supados bayi wau sageda enggal nangis. Wonten cara ingkang sampun kalimrah tumrap umum, manawi wonten bayi lair boten nangis, punika lajeng dipun gebrag, prelunipun supados kaget lajeng nangis. Wonten malih cara dusun, bayi wau dipun interi wonten ing tampah. Makaten cara tuwin reka dhayanipun. Tiyang sepuh ngretos lan gadhah kapitadosan bilih tangising bayi ingkang saweg lair punika dados pratandhaning anggenipun nyata gesang. Dene manawi boten nangis dipun kuwatosaken manawi pejah. Mila inggih sampun leres manawi lajeng ngreka dhaya supados bayi wau tumuntena saged nangis.Wontenipun bayi lair procot lajeng nangis, punika tamtu inggih wonten sababipun. Bayi punika anggenipun dedunung utawi manggen wonten ing guwa garbaning biyungipun ingkang limrah watawis sangang sasi. Wekdal sangang wulan wau klebet dangu. Sampun dados wataking tiyang gesang, punapa kemawon ingkang dipun alami punika tamtu dados pakulinan. Dene pakulinaning manggen wonten ing satunggaling papan, punika tamtu lajeng nuwuhaken raos kraos.Lha tiyang punika manawi sampun kraos anggenipun dedunung wonten satunggaling papan, mangka lajeng kapeksa kedah pindhah dhateng papan sanesipun, ing ngriku limrahipun lajeng nuwuhaken raos kaget. Upaminipun tiyang ingkang sampun kulina lan kraos manggen wonten ing papan ingkang hawanipun benter, lajeng pindhah dhateng papan ingkang hawanipun asrep, punika inggih kathah ingkang kaget. Kagetipun wau, umpaminipun kemawon, lajeng murugaken raos sakit. Makaten tuwin sanes-sanesipun.Tumrap bayi inggih boten beda. Lair punika ugi ateges pindhah dhateng panggenan ingkang beda sanget kawontenanipun kaliyan panggenan ingkang dipun dunungi sakawit inggih punika guwa garbaning biyungipun. Nalika lair mak bruwol, pun bayi lajeng kraos kaget, umpaminipun kemawon kaget anggenipun lajeng klebetan hawa ambegan. Kaget makaten tumrap bayi lajeng murugaken nangis. Tangis punika dados lintuning wicantenan ingkang kangge nglairaken raos boten seneng, emoh, boten cocog. Makaten wau sampun dados cithakan tumrap saben bayi. Bab punapa kemawon ingkang boten dipun senengi lan boten dipun cocogi, pun bayi tamtu lajeng nangis, upaminipun kraos ngelak, luwe, sakit, lsp.Tangis ateges kangge nglairaken raos minangka lintuning wicanten. Tumrap ingkang gegayutan kaliyan dhaya alus, umpaminipun manawi ing wanci dalu wonten durjana ingkang nggadhahi sedya awon, adatipun bayi inggih lajeng nangis. Mila makaten awit bayi taksih murni, pangraosipun teksih landhep saged ngraosaken gegetering dhayanipun tiyang sanes. Gegetering dhaya ingkang nggadhahi kajeng boten sae wau tumrap bayi inggih boten nyenengaken lan boten cocog, mila lajeng nangis.Dados tangising bayi lair punika boten ateges bilih punika dados pratandhaning nalika manjing suksmanipun. Tiyang sepuh inggih saged nangis, manawi makaten tangis wau pancen sampun kinodrat dados pirantosipun tiyang wiwit lair ngantos dumugi sepuh minangka sarana kangge nglairaken raos.Lajeng samangke kados pundi manjingipun suksma dhateng bayi? Ing wadhah bayi punika wonten uritanipun [tigan-wijil], punika sampun kadunungan utawi kasamadan gesang. Manawi wiji saking wanita kempal kaliyan wiji saking priya saged mahanani dados jabang bayi. Menggah kempaling wiji ingkang saged dados bayi punika manawi kadhayan tiyang kekalih wau. Dene ingkang kawastanan dereng, inggih amargi serenging karsa ingkang sinartan [kaworan] raos sengsem, utawi gampilipun katembungaken dereng kapincut.Tempuking karsa antawisipun priya lan wanita punika nuwuhaken pletik [pletiking kaalusan]. Inggih pletik wau ingkang lajeng manjing anglimputi [campur] kempaling wiji punika temahan dados suksmanipun bayi ingkang dados wau. Dene kempaling tigan utawi wiji lajeng dados badhan wadhagipun.Derenging karsa ingkang kaworan sengsem [kapincut] antawisipun priya lan wanita punika limrahipun boten sami kekiyatanipun, saged ugi kiyat derenging kakung, saged ugi kiyat derenging wanita. Manawi tempuking derenging karsa kiyat ingkang saking kakung, punika temahan badhe dados lare estri. Kosokwangsulipun manawi derenging sengsem wau kiyat ingkang saking estri punika dadosipun lare badhe lair jaler. Dene manawi derenging sengsem wau sami dene kiyatipun punika badhe mahanani lairipun bayi kembar.Saklajengipun bab manjinging suksma wonten ing raga, punika boten wonten ing nglebet lan inggih boten ngurungi wonten ing njawi. Nanging suksma lan raga wau sami apepuletan limput-linimputan. Gampilipun kenging katembungaken kados dene kelet mawa ancur [lem kadamel saking deplokan beling utawi pecahan kaca]. Tumrap tiyang ingkang ngudi kawruh ulah kabatosan, punika sagedipun nyatakaken kasunyataning jiwa utawi suksma manawi ‘raos’ saged dumunung wonten antawisipun pepulatenning raga kaliyan suksma.Suksma punika limrahipun asring katembungaken dados dhalangipun, raga katembungaken minangka wayangipun utawi ringgitipun. Ebah makartining wayang saking pun dhalang. Manawi suksma taksih tetemplekan kaliyan raga, punika ingkang dipun namakaken ‘kawula’. Dene manawi suksma pisah kaliyan raga manunggil kaliyan ingkang asipat gesang, punika lajeng limrahipun kanamakaken ‘gusti’.Limrahipun tiyang punika kepingin lan ngudi sagedipun nyumerebi kasunyataning alus utawi suksmanipun. Miturut ingkang sampun nate kula alami, makaten wau sagedipun dumados [kaleksanan], inggih punika nalika kula ‘nggadhahi raos boten tresna babar pisan dhateng badhan kula piyambak. Sampun klentu ing panampi, katrangan sampun boten nggadhahi katresnan babar pisan dhateng badhanipun piyambak punika tumrap Serat Dewa Ruci mbokmanawi kemawon cocog kaliyan ungel-ungelan: “Cekake manungsa puniki, patoke wani pejah; lamun wedi lampus, sabarang nora tumeka.” Wani pejah ateges wani kecalan badhanipun piyambak. Boten nresnani badhanipun piyambak ateges boten eman, lila lan ikhlas manawi badhanipun wau dados kados pundi kemawon boten prelu dipun suntik silikon grana lan payudharanipun, boten prelu dipun semir pirang rekmanipun, lsp. Dados sampun boten nresnani badhanipun piyambak ugi ateges lila ing pejahipun utawi wani mati [sajroning urip].Sakawit menggah njedhuling raos makaten tuwin temahanipun teka lajeng murugaken saged nyumerebi jiwa kula piyambak wau saestunipun boten kaliyan kula jarag, nalika semanten kula namung ngleresi prihatos, manah badhe ngleksanani pitedhahing bapa panuntun kula bilih tiyang punika kedah ngolah gesangipun. Nanging dangu-dangu lajeng asring saged kaleksanan malih sarana kula sedya, inggih sarana nisihaken [ngicali] raos tresna dhateng badhan kula piyambak kanthi sinartan menebing pikiran. Dene anggen kula nggadhahi pamanggih bilih kaleksananipun sarana ngicali katresnan wau, manggihipun inggih sasampunipun kaleksanan nyumerebi kanthi mboten njarag wau.Manawi dipun tekakaken suksma puika kados pundi wujudipun? Ing nalika kawitan, manut pengalaman lan rumaosing sesawangan kula, pun suksma punika rupenipun inggih kados kula piyambak tuwin werninipun kados dene salju. Makaten punika kula piyambak inggih lajeng katuwuhan raos pitaken “Apa ya kaya aku tenan ta kuwi?” Salajengipun sareng kula saged namataken, miturut raos lan sawangan kula, jebul boten kados kula. Ing ngriku rumaos kula tan agrana tan anetra, tan kakung tan wanodya tan wandu.Katrangan bab kepanggih kaliyan suksmanipun piyambak wau mbokmanawi mor misah kemawon kaliyan babaring cariyos Dewa Ruci. Dewa Ruci kapindhakaken kaliyan Werkudara [namung kadamel langkung alit ingkang limrahipun kawastanan Dewa Bajang], lajeng paring wejangan dhateng Werkudara. Dados manawi makaten Dewa Ruci wau dados gurunipun Werkudara ingkang sejati kasebat Sang Guru Jati ya sejatining guru, inggih gurunipun saben tiyang.Kados ingkang sampun kababar ing ngajeng, suksma punika dunungipun wonten ing raga tan kajaba tan kajero boten wonten ing lebet boten wonten ing njawi, nanging anglimputi wadhag apepuletan, nemplekipun kadosdene mawi lem. Salajengipun manawi tiyang pejah, inggih punika suksma pisah kaliyan raganipun, punika jalaran lem ingkang ngeletaken wau sampun boten kiyat anggenipun nggondheli.Wonten ing jagading ulah kabatosan, bab Manunggaling Kawula Gusti punika limrahipun dados gegebengan [cepengan] ingkang wigatos sanget, tansah dados reraosan lan tansah dados bahan pirembagan, langkung-langkung wonten ing kalanganing para pinisepuh. Bab kawruh jumbuhing kawula Gusti wau limrahipun kaperang dados kalih. Ingkang kawitan aran Warangka Manjing Curiga. Ingkang kaping kalihipun Curiga Manjing Warangka. Warangka punika wadhahipun dhuwung utawi keris, pikajenganipun inggih punika alusing raosipun manungsa minangka wadhahing Suksma. Hewadene curiga ateges wilahaning keris, pikajenganipun isinipun inggih punika kaalusan suksmaning manungsa ingkang nunggal kawontenan kaliyan dzatipun Pangeran. Menggah gathuking kalih-kalihipun wau limrahipun dipun wastani sapatemon kaliyan Sang Guru Jati.Sarehning kawruh manunggaling kawula Gusti wau sampun misuwur [lan kaprah] tumraping umum, ing ngriki ugi prelu kawedharaken supados sageda muwuhi undhaking kawruh lan seserapan sawatawis. Minangka tuladha kangge nggambaraken kawruh manunggaling kawula Gusti ingkang wau saweneh wonten ingkang ngandharaken kanthi kawujudaken cariyos wayang, inggih punika lampahan Dewa Ruci.
Sekedhik kemawon ingkang badhe kula aturaken wonten ing ngriki, lowung saged damel lelimbangan. Supados mboten ngambra-ambra, becik dipun wiwiti saking nalika Werkudara saged kepanggih banjur pikantuk wejangan saking Dewa Ruci, ingkang dados sanepanipun Sang Guru Jati. Sinawung ing tembang Dhandhanggula: “Lah ta mara Wrekudara aglis,
angguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga. Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki saisine, kalawan gunungipun, samodrane
lor kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang
nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun kaeksi, nginggil miwah ingandhap, pan sampun
andeluluwa, apa katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warni kawan prekawis, katingal ing kawula, sadya kang wau sampun datan katingalan, amung kawan prekawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
ing tyas iku, anengeri marang sajati, eca sang Wrekudara, amiyarsa wuwus, lagya medem tyas sumringah, dene ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas. Pan isining jagad amepaki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku dene, kang bisa pisah iku, mesti bisa amor ing gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, abang ireng kuning samya, ingkang
lesatri ing panunggale, poma den awas emut, durgana kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene asrengen sabarang runtik, andadra ngombra ombra. Iya iku ati kang ngadangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan. Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe amrih tulus ati kuning kang ngadhang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan. Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, kalestaren pamoring gaib, iku mungsuhe tiga tur samya gung agung, balane ingkang titiga, kang aputih tanpa rowang amung siji, marma anggung kasoran. Lamun bisa iya nembadhani, marang mungsuh kang telung prakara, sida ing kono pamore, sengkud pamrihipun, sangsaya birahinira, saya marang kawuhusaning ngaurip, sampurnaning panunggal.”Inggih kados makaten kalawau gambaraning kawruh bab jumbuhing kawula Gusti ingkang kababaraken ing cariyos wayang lampahan Dewa Ruci. Katrangan ing nginggil wau nggambaraken tumindakipun tiyang ingkang nglampahi semadi ingkang sampun dados, sampun saged mbikak warananing (aling-alinging) gaib kanthi ngawonaken panggodhaning hawa napsu [hawa angkara murka].Sang Werkudara saged sapatemon kaliyan Sang Guru Jati [iya gurune dhewe kang sejati] kalawan sampurna. Sampurnaning sapatemon dipun gambaraken wonten ing lelampahan Werkudara anggenipun wawan rembag kaliyan Dewa Ruci. Kosokwangsulipun sapatemon ingkang dereng sampurna, punika saged kepanggih kaliyan Sang Guru Jati wau, namung kemawon boten saged wawan rembag, umpaminipun namung saged nyumerebi, wonten malih saged kepanggih nanging namung saged nampeni dhawuhipun kemawon, boten saged pitaken lan mboten saged matur punapa punapa.Samangke badhe kula aturaken bacuting tembang ingkang mratelakake bab sambung rapetipun manungsa kalayan gaibing urip sejati, inggih ingkang anglimputi sakalir. “Yen makaten ulun boten mijil, sampun eca neng ngriki kewala, datan wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, boten arib boten angelih, boten ngraos kangelan, boten ngeres linu, amung nikmat lan mupangat,
pamurunging laku, haywa ana kamireki, den bener den waspadha, panganggepireku, yen wis kasikep ing sira, haywa amung den parah yen angling, iku reh pipingidan.Nora kena lamun den rasani, lawan sasamaning pra manungsa, yen ora lan nugrahane, yen ana nedya padu, angrasani rerasan iki,
Kawisayan ingkang makripati, den kahasta pamantenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinengker baweneku, urip datan ana nguripi, datan ana rumangsa. Ing kahananipun, uwis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan
mosik, yekti lawan nugraha.Yen pamoring kawula lan gusti, lawan suksma kang sinedya ana iya aneng sira nggone, lir wayang sarireku, saking dhalang polah ing ringgit, minangka panggung jagad, kelir babadipun, amolah lamun pinolah, sapolahe kumedhep lawan ningali, tumindak saking dhalang.”Ngantos dumugi semanten rumiyin bacuting tembang wau, sapunika prelu mawas ingkang dados isi lan wigatosipun. Wosing tembang wau mahyakaken manawi manungsa sadaya punika sayektosipun inggih mbabaripun urip ingkang anglimputi sakalir [Pangeran] piyambak. Mila dipun tembungaken “Wis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisahna“.Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, “Pan sampun kocap ing dalil, barang
ingkang kondhang bontosing nglemu kabatosanipun, anggadhahi gegebengan makaten: “Ngolati punapa malih, nora nana liyan-liyan, apan apes salawase, anging Allah ingkang Tunggal, ya jisim iya Allah, tokid tegese puniku, apan Tunggal kajatenya.”
Ing layang Centhini mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten: “Rampung cukup wus aneng kita, suhul jumbuh kita lan dzating Widdi, wahuwa wajibul wujud, sami kahananira, kadya banyu lan toya pan saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami.
Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing
kajero istingarah ing, sayekti luwih gaib, tan owah gingsir puniku, langgeng tanpa karana, kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya”. Minangka kunci wonten pangandikanipun para pinisepuh ingkang wignya ing agal-alus makaten: “Sing sapa weruh marang awake dhewe, iku prasasat weruh Pangeran.”Makaten pathining ngelmu gegebanganing para linuwih ingkang tansah ngolah batosipun. Sadaya wau boten sanes ateges paring ancer-ancer dhateng sasamining manungsa: “Manawa padha nggambarake, padha ngganta, padha mikir, padha nggagas kahananing Gusti Allah lan kanyatane aja nganti kleru ener, aja nganti blawur, aja nganti kabandha dening tetembungan yen dirasa saklebatan sajake Pangeran iku manggon dhewe, pisah karo alam donya, pisah karo manungsa, upamane tetembungan ‘Gusti Allah iku ana ing swarga’, ‘Bali marang panayunaning Pangeran’, lll. “Tetembungan makaten wau manawi kirang patitis anggenipun menggalih lan anggenipun nyuraos, tamtu kemawon badhe nggampilaken thukuling klentu ing pangira. Jalaran lajeng saged nuwuhaken gambaring pikiran, manawi Gusti Allah punika sajake kados tiyang punika, inggih sajak pinarak wonten ing panggenan ingkang sae lan sekeca sanget, sajak ya sok takon barang. Suksmanipun tiyang ingkang sampun seda, sajake banjur sowan marak ana ngarsane. Makaten salajengipun manawi ta ngantos klentu anggenipun nampi lan nyuraos tembung-tembung ingkang nyebataken bab ingkang magepokan kaliyan wontenipun Pangeran.Wonten tetembungan wigatos sanget ingkang saged kangge gujengan manawi tiyang badhe remen olah kabatosan lan badhe nggayuh murih sanged ngraosaken lan mangertosi dhateng gaibing Pangeran, punika ‘Pangeran kuwi ora arah ora enggon, tan kena kinaya ngapa, ora kakung ora putri lan uga ora banci’. Tembung ora arah ora enggon, ateges anglimputi sakalir, ing ngendi endi bae ana. Awit saking punika uriping manungsa ugi kalimputan ing dzating Pangeran. Mila ing wejanganipun Dewa-ruci katembungaken tan kena pisahna. Limrahipun banjur sok wonten pitaken: “Manawi Pangeran punika sejatosipun sampun nunggal [anglimputi] manungsa, kenging punapa manungsa kok teksih sami ngudi sagedipun manunggal?” Wonten malih pitaken makaten: “Manawi Pangeran punika ugi sampun tunggal kahanan kaliyan wujuding manungsa, kenging punapa manungsa kok boten nggadhahi panguwasa kados Pangeran, punika rak nggih mokal?”Pitaken kados makaten wau leres sanget. Jalaran ngangge waton wantah, tegesipun miturut nalar: mesthinipun rak ngaten. Inggih wonten ingriki ingkang prelu dipun saring, prelu dipun raosaken kalayan tandhes. Kawontenaning gesang punika gaib [alus, samar], mila katembungaken tan kena kinaya ngapa. Awit saking sadaya tetembungan ingkang kangge mratelakaken alusing urip, boten kenging manawi lajeng dipun suraos kadosdene tetembungan ingkang gegayutan kaliyan kawontenan ingkang maujud ing ngalam donya utawi ingkang
Makaten ancer-anceripun manawi badhe nyuraos, rehing gaib, tembung anglimputi ingkang ugi ateges nunggal wau, boten kenging manawi lajeng dipun emperaken kados dene toya ingkang kawoworan sumba, dipun emperaken toya wau temtu saged ngabangaken punapa kemawon. Wontening tetembungan jumbuh, manunggal utawi ngelmu panunggalan punika sampun lajeng dipun suraos lan dipun emperaken kaliyan manunggiling barang kalih. Hananging kedah dipun suraos minangka ngudi supados saged mangertosi lan ngyakinaken gaibing Pangeran kanthi kaalusane.Dene bab gandhenging panguwasanipun Pangeran kaliyan uriping manungsa ingkang linimputan mau, teksih mawi warana [aling-aling] gaib, ugi dumunung wonten ing angganing manungsa piyambak. Aling aling wau saged dipun lingkah, upamanipun kanthi srana semadi, kanthi srana tarak brata. Manawi manungsa sampun saged mbikak warana wau, ingriku bakal saged kaluberan panguwasaning Pangeran. Dene kathah sakedhikipun panguwasa kang kaluberaken wau, gumantung kaliyan kiyating pakartinipun manungsanipun piyambak.Pramila punika ingkang dipun wastani jalma linuwih ing donya punika inggih ugi ngangge trap-trapan, ngangge undha-usuk wiwit saking ingkang mamung angsal kaluwihan sekedhik ngantos dumugi ingkang kathah sanget. Makaten gegambaran ingkang saged kangge pepindhan lan kenging kangge ancer-ancer.Awit saking punika, manawi manungsa badhe manembah lan badhe ngudi dhateng gaibing Pangeran, ingkang langkung wigatos inggih sarana ngolah badhanipun piyambak, kanthi ngolah pikiran, pangrasa lan pakartinipun piyambak, sarana mbangun bebuden luhur, nindhakaken pakarti ingkang sae lan remen atul tlaten nindhakaken sembahyang, semedi utawi manekung.Dene kuncinipun inggih punika pikir lan manah ingkang tansah eling marang sedyanipun murih sampun ngantos benceng ceweng, dados kedah fanatik [sampun ngantos gampil kapilut ing pamurunging laku]. Inggih muluring gagasan ingkang kados makaten kalawau mbokmanawi ingkang lajeng nglambari penggalihipun PB IV paring panutan dhateng putra wayahipun ingkang kapacak ing Wulang Reh:
” Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, kalal yen pinangana, pan manungsa dagingipun, yen pinangan pasthi karam.”“Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, marang pepaes donya, siyang dalu dipun emut, yen urip manggih antaka.”…‘Sayekti wajib rumuhun, angrawuhi ing sarira…”Manawi sampun ngretos dhateng kajatening pribadinipun piyambak, inggih badhe ngretos sinten ingkang nguwaosi jagad punika. Ingkang makaten punika njiyat pantoging pamanggih bilih titah supados ngrumaosi yen wonten ingkang hanitahaken. Lan sadanguning tumitah, sumanggem ngemban tanggel jawab dhateng kuwajibaning titah rehne rumaos sampun dipun titahaken.Lajeng manawi badhe ambyur anglampahi gesang ing satengahing bebrayan ageng, punika sejatosipun kedah kados pundi? Gesang punika sejatosipun gampil, jer sampun saged lan kersa ninthingi, nyinaoni, nindhakaken lan ngamalaken kalih prakawis, inggih punika saged lan kersa tansah nyenyuwun pangapunten dhumateng sok sintena kemawon lan saged lan kersa tansah paring pangapunten dhumateng sok sintena kemawon. Nuwun.
Gagakbaka patih ing Jodhipati setya tuhu marang raja lan nagara Gagakbaka iku pepatih nagara Jodhipati, wiwit jaman Arya Dandunwacana sing sabanjure masrahake Jodhipati marang panguwasane Werkudara utawa Bima. Gagakbaka kondhang setya tuhu marang raja panguwasa Jodhipati lan uga tansah siyaga ndhepani nagara. Arya Dandunwacana iku adhine Prabu Yudhistira, raja jin ing nagara Mretani. Dheweke dadi senapati lan betenge nagara, dedunung ing kasatriyan Jodhipati. Ing lakon Babad Alas Mre-tani, Dandunwacana adhep-adhepan kalawan Bima lan sabanjure nyawiji ing dhirine Bima.Nalika nyawiji utawa njilma marang Bima iku, Dandunwacana masrahake marang Bima panguwasana ing Krajan Jodhipati, gada pusaka piyandele kang aran Lukitasari lan uga wadyabalane. Wadyabalane Dandunwacana iku antarane patih Gagakbaka utawa Gagakbongol lan anak-anake
Menjanganketawang, Cecakandon lan liya-liyane.Arya Dandunwacana muksa bebarengan wektune karo Prabu Yudhistira (kakangne) lan Dananjaya (adhine). Wandane Dandunwacana iku birawa, padha gagahe yen ditandhingake karo Bima. Bedane, Dandunwacana ora duwe kuku pancanaka.Ing lakon Partakrama, Gagakbaka nate diutus golek wewaton kanggo minangkani panjaluke Dewi Wara Sumbadra sing arep palakrama karo Arjuna. Panjaluke Dewi Wara Sumbadra arupa kethek putih utawa wanara seta minangka jejangkepe upacara lan pahargyane penganten.PandansuratGagakbaka banjur tumuju padhepokan Pandansurat papan dununge kethek putih sing jenenge Pracandaseta. Kawitane Pracandaseta ora gelem nyembadani panjaluke Gagakbaka. Nanging sawise kalah ing adu kasekten, Pracandaseta gelem nyembadani kekarepane Gagakbaka, yaiku ndadekake Pracandaseta minangka wewaton bakal palakramane Sumbadra lan Arjuna.Gagakbaka mimpin wadyabala Jodhipati ing perang Baratayuda mehak marang Pandhawa amarga panguwasane Jodhipati ora liya Arya Werkudara. Wujud wayange Gagakbaka iku gagah prakosa kayadene
kondhang kanthi sesebutan Gagakbongol.Ing jaman perang Trunajaya, nalika Trunajaya ngrabasa Mataram, sawijining dhalang wanita sing jenenge Nyai Panjangmas kasil dicekel. Mataram banjur males ngrabasa barisane Trunajaya, saengga Trunajaya mlayu tekan tlatah Pacitan. Nyai Panjangmas digawa nalika keplayu tekan Pacitan iku.Ing sawijining kalodhangan, Nyai Panjangmas didhawuhi supaya nggelar pakeliran wayang kanthi lakon Partakrama. ::Ichwan Prasetyo::
Gada wesi kuning piyandele Setyaki dadi banthenge Dwarawati
Gada wesi kuning iku sanjatane Arya Setyaki, anake Prabu Setyajit, raja ing nagara Lesanpura. Arya Setyaki kasil nduweni gada wesi kuning saka Arya Singamulangjaya, senapati Dwarawati ing jaman Prabu Narasingamurti.Kawitan Setyaki kasil nduweni gada wesi kuning dicritakake ing lakon Bedhahipun Negari Dwarawati.Prabu Narasingamurti sing nyekel panguwasa Dwarawati nalika iku kudu ngadhepi panempuhe mungsuh sing
ngadhepi lan ngukuhi nagara saka panempuhe Narayana sakwadyabalane.Arya Singamulangjaya ngamuk ing paprangan. Akeh prajurite Narayana sing nemahi pati. Arya Setyaki banjur maju ing pabaratan ngadhepi pangamuke Singamulangjaya. Perang tandhing dumadi antarane kekarone.
sing namakake gegaman wujud gada wesi kuning. Narayana banjur mrentah Arjuna supaya mbiyantu Setyaki.Permadi banjur adhep-adhepan kalawan Singamulangjaya. Nalika iku Permadi utawa Arjuna banjur manah mripate Singamulangjaya kang wusana ndadekake Singamulangjaya kelangan pandulune, dadi wuta.Weruh kalodhangan kasebut, Setyaki banjur maju sedya nempuh Singamulangjaya. Setyaki kasil mateni Singamulangjaya. Hamung sabanjure, Singamulangjaya manuksma lan njilma ing pribadine Arya Setyaki. Singamulangjaya banjur nyawiji marang jati dhirine satriya saka Garbaruci kasebut.Kanthi musnane Singamulangjaya, nalika iku Setyaki uga marisi pusakane. Gada wesi kuning dadi duweke Setyaki lan wusana dadi sanjata piyandele kang ampuh temen-temen lan tansah ngedab-edabi tumrap mungsuh-mungsuhe Setyaki.Dene nagara Dwarawati sabanjure kasil dikuwasani dening Narayana sawise Prabu Narasingamurti rumangsa sakjiwa karo Narayana. Narayana banjur sinengkakake jumeneng nata ing Dwarawati jejuluk Sri Kresna. Arya Setyaki nuli sinengkakake ngaluhur dadi senapati nagara Dwarawati. Lan amarga sikep kendele lan uga kasektene, Setyaki kondhang minangka bantheng Dwarawati.Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, ing jagad pedhalangan Jawa gada wesi kuning
Anggada yaiku putra Resi Subali kalawan Dewi Tara lan mapan ing Guwa Kiskendha. Nalika bapak kuwalone yakuwi Narpati Sugriwa mbiyantu Sri Rama nyerang Alengka, Jaya Anggada melu wadyabala wanara sing mbelani Sri Rama.Nalika Sri Rama nuding Anoman dadi dutane kanggo niliki kekuwatane Alengka, Jaya Anggada srei lan rumangsa uga bisa dadi dutane Sri Rama nadyan sedina sewengi thok, kaya dene Anoman. Wusanane, Anoman sing katuding dadi dutane Sri Rama.Lara atine Jaya Anggada samsaya ndadra nalika meruhi Anoman didadekake dhuta. Dheweke banjur nantang tandhing Anoman, nanging bisa dipisah dening Sugriwa amarga loro-lorone isih kapetung sedulur. Jaya Anggada dhewe ngrumangsani kuwi, banjur njaluk pangapura marang Anoman.Ing liya dina, Jaya Anggada wusanane uga didadekake duta dening Sri Rama lan dititahake supaya ngadhep Dasamuka ing Alengka, njaluk supaya Dewi Shinta dieculake tanpa lumantar perang. Nanging Dasamuka tetep atos kateguhane. Jaya Anggada dhewe banjur nrejang Dasamuka lan nyaut makutane, banjur digawa bali lan dipasrahake marang Sri Rama.Sawuse kuwi, banjur pecah perang gedhe kang kaaran Sarikudhup palwaga antarane Sri Rama sawadyabala nglawan Dasamuka sawadyabala. Perang gedhe kuwi purna nalika Dasamuka bisa dikalahake Sri Rama kanti panah sektine, yakuwi panah Guwawijaya. Sri Rama dhewe banjur nduweni niyat ngangkat Dasawilukrama, anake Dasamuka sing isih urip, dadi raja anyar ing Alengka.Mangerteni kuwi, Jaya Anggada nyuwarani ala. Dheweke kuwatir manawa
bapake supaya merjaya Sri Rama. Mangerteni kuwi, Jaya Anggada bali mulih menyang Alengka banjur ndhelik ing sangisore papan paturone Sri Rama.Nalika Dasawilukrama teka kanti nggawa keris kanggo merjaya Sri Rama, Jaya Anggada nangekake Sri Rama banjur nyekel Dasawilukrama lan ngrebut keris sing digawa mau. Sajane Sri Rama menehi pangapurane, nanging Jaya Anggada wus entek sabare banjur mateni Dasawilukrama ing ngarepe Sri Rama.Jaya Anggada rumangsa seneng banget wusanane bisa mateni Dasawilukrama, lan dheweke banjur gelem gabung maneh karo wadyabala
patih ing Jodhipati setya tuhu marang raja lan nagara Gagakbaka iku pepatih nagara Jodhipati, wiwit jaman Arya Dandunwacana sing sabanjure masrahake Jodhipati marang panguwasane Werkudara utawa Bima. Gagakbaka kondhang setya tuhu marang raja panguwasa Jodhipati lan uga tansah siyaga ndhepani nagara. Arya Dandunwacana iku adhine Prabu Yudhistira, raja jin ing nagara Mretani. Dheweke dadi senapati lan betenge nagara, dedunung ing kasatriyan Jodhipati. Ing lakon Babad Alas Mre-tani, Dandunwacana adhep-adhepan kalawan Bima lan sabanjure nyawiji ing dhirine Bima.
Nalika nyawiji utawa njilma marang Bima iku, Dandunwacana masrahake marang Bima panguwasana ing Krajan Jodhipati, gada pusaka piyandele kang aran Lukitasari lan uga wadyabalane. Wadyabalane Dandunwacana iku antarane patih Gagakbaka utawa Gagakbongol lan anak-anake
Arya Dandunwacana muksa bebarengan wektune karo Prabu Yudhistira (kakangne) lan Dananjaya (adhine). Wandane Dandunwacana iku birawa, padha gagahe yen ditandhingake karo Bima. Bedane, Dandunwacana ora duwe kuku pancanaka.
Ing lakon Partakrama, Gagakbaka nate diutus golek wewaton kanggo minangkani panjaluke Dewi Wara Sumbadra sing arep palakrama karo Arjuna. Panjaluke Dewi Wara Sumbadra arupa kethek putih utawa wanara seta minangka jejangkepe upacara lan pahargyane penganten.
Gagakbaka banjur tumuju padhepokan Pandansurat papan dununge kethek putih sing jenenge Pracandaseta. Kawitane Pracandaseta ora gelem nyembadani panjaluke Gagakbaka. Nanging sawise kalah ing adu kasekten, Pracandaseta gelem nyembadani kekarepane Gagakbaka, yaiku ndadekake Pracandaseta minangka wewaton bakal palakramane Sumbadra lan Arjuna.
Gagakbaka mimpin wadyabala Jodhipati ing perang Baratayuda mehak marang Pandhawa amarga panguwasane Jodhipati ora liya Arya Werkudara. Wujud wayange Gagakbaka iku gagah prakosa kayadene
Ing jaman perang Trunajaya, nalika Trunajaya ngrabasa Mataram, sawijining dhalang wanita sing jenenge Nyai Panjangmas kasil dicekel. Mataram banjur males ngrabasa barisane Trunajaya, saengga Trunajaya mlayu tekan tlatah Pacitan. Nyai Panjangmas digawa nalika keplayu tekan Pacitan iku.
Ing sawijining kalodhangan, Nyai Panjangmas didhawuhi supaya nggelar pakeliran wayang kanthi lakon Partakrama. ::
iku gunung sing dumunung ing Serbia kulon, lan sebagéyan dumunung ing Bosnia-Herzegovina. Gunung iki minangka pérangan saka pagunungan Alpen Dinara Dinaric Alps lan dhuwuré 1,000-1,500 mèter saka lumahing segara.
Đerdap · Fruška Gora · Kopaonik · Šar · Tara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_nasional_Tara&
pemanggilan templatKaca mawa cacad skripKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.48, 11 Maret 2013.
Suwandhagni. Sang Begawan nduwe anak loro lanang kabeh aran Bambang Sumantri
lan Raden Sukasrana. Bambang Sumantri wujude satriya bagus, dene Raden
Sukasrana wujude buta bajang utawa buta cebol sing nggilani. Sanajan rupane
nggilani nanging Bambang Sumantri tresna banget marang adhine. Samono uga Raden
Suwandhagni ngendika supaya Sumantri ngenger utawa suwita menyang Negara
Maespati. Sumantri sendika dhawuh. Lakune didherekake punakawan papat Semar,
Gareng, Petruk lan Bagong. Begawan Suwandhagni nitipake sanjata Cakra darbeke
Sukasrana kepengin melu. Bambang Sumantri banjur ngarih-arih adhine nganti
turu. Sawise adhine turu, Bambang Sumantri budhal nilapake adhine menyang
Sasrabahu lagi ngrembug bab arepe mupu sayembarane Dewi Citrawati ing Negara Magada.
Dewi Citrawati nganakake sayembara, sapa sing bisa menehi srah-srahan putri
dhomas cacah wolungatus bakal dadi bojone. Nalika lagi padha rembugan katungka
sowane Bambang Sumantri. Bambang Sumantri matur arep suwita marang Prabu
Harjuna Sasrabahu. Prabu Harjuna Sasrabahu gelem nampa suwitane Sumantri lamun
dheweke bisa mupu sayembarane Dewi Citrawati.. Sumantri nyaguhi banjur budhal
satriya sing ngleboni sayembara. Padha-padha gedhe kekarepane, padha-padha ora
gelem ngalahe wasana dadi perang rame. Pungkasane para raja lan satriya kalah
kabeh karo Sumantri jalaran dheweke migunakake sanjata Cakra. Para raja telukan
padha pasrah putri boyongan nganti cacah wolungatus. Sumantri klakon mboyong
Dewi Citrawati kanthi srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus.
Sumantri dadi gumedhe, umuk, kemaki. Ing batin dheweke rumangsa menangan mula
banjur thukul niyate arep nelukake Prabu Harjuna Sasrabahu. “Ratu sewu negara
bae padha keyok kabeh karo aku, genea aku ndadak suwita marang Prabu Harjuna
Sasrabahu? Kena ngapa ora tak telukake pisan dadi andhahanku?” ngono batine
Sumantri kandha. Sumantri banjur nulis surat panantang marang Prabu Harjuna
Sasrabahu lan dipasrahake marang patihe Prabu Harjuna Sasrabahu sing ndherekake
panantang saka Sumantri. Dheweke enggal methukake lakune Sumantri. Sumantri lan
Prabu Harjuna Sasrabahu perang rame. Padha sektine, padha terngginase. Perange
nganti pirang-pirang dina. Sumantri kekeselen banjur kepengin ngrampungi
perange karo Prabu Harjuna Sasrabahu. Dheweke enggal ngetokake sanjata Cakra
arep ditamakake marang Prabu Harjuna Sasrabahu. Sanjata Cakra kuwi sejatine
duweke Prabu Harjuna Sasrabahu. Nalika lair Prabu Harjuna Sasrabahu wis nggawa
sanjata Cakra, amarga dheweke sejatine titisane Bathara Wisnu. Nalika smana
sanjata Cakra disilih pamane, Begawan Suwandhagni.
sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna Sasrabahu triwikrama utawa
malih dadi buta gedhene sagunung. Sanjata Cakra disaut banjur diuntal. Buta
Ratu Gustine. Tak remet pisan remuk kowe Sumantri!” Weruh Bathara Wisnu nesu,
Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya. Nalika Sumantri disaut Brahala, Bathara
Narada tumurun ngarcapada nyapih satriya loro. Buta lilih badhar dadi Prabu
bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa muter utawa mindhah Taman Siwedari
menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari kuwi taman ing kahyangan Nguntara
Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri sing wis ilang kasektene amarga
koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh lunga saparan-paran, karepe arep
we, ampang akang,” kandhane Sukasrana karo ngguyu ngakak.
“Yoh, Akang. Entenana edhela ya?”
ala nanging gedhe prihatine. Sedhela wae taman Sriwedari wis pindhah menyang
alun-alun keraton Maespati, gawe gegere wong sanagara. Sawise klakon muter
Taman Sriwedari, Sumantri ditampa suwita ing Negara Maespati dadi patih, aran Patih
Suwanda. Sukasrana diajak Sumantri menyang Negara Maespati nanging dipenging
ngetok, amarga Sumantri isin duwe adhi wujud buta cebol sing rupane nggilani.
kaendahane Taman Sriwedari, dheweke njerit-jerit kamigilan weruh ana buta
bajang ing jero taman. Dewi Citrawati banjur lapuran marang Prabu Harjuna
Sasrabahu. Sang Prabu dhawuh marang Sumantri supaya nyingkirake buta bajang.
Sumantri sing wis nggraita menawa buta sing dikarepake kuwi adhine, Sukasrana,
ngunek-ngunekake adhine sing medeni Dewi Citrawati. Sukasrana dikongkon bali
menyang pertapan. Sukasrana ora gelem amarga wis dijanjeni dening Sumantri arep
diajak suwita ing Negara Maespati. Sumantri gregeten. Sukasrana diagar-agari
panah dikongkon bali. Sukasrana tetep ora gelem bali malah nyedhak nagih
Eling-elingen mbusuk yen kowe perang tandhing karo ratu buta saka Ngalengka,
ing kono tumekane piwalesku, Kakang. Wis kakang, tak enteni ing lawange surga.
Sumantri gela, Sumantri sedhih. Nanging kabeh
mau barang wis kebacut. Katresnane marang adhine ilang amarga saka drajat lan
pangkat. Wateke ala seneng nyidrani janji. Janji bekti marang ratu gustine,
diblenjani. Janji nresnani adhine, diblenjani. Janji ngajak adhine, diblenjani.
ngesahke dadi sedulur wae kok dadi angel ki sing arep kok goleki apa ta? (Bu Salyo
sanubarinya…”( Pak Hasan, Slametan Pengesahan SH-Terate Yogya,Pengok Kidul 1977).3).”…Dik Djoko, pokoke awake dhewe iki ora biso apa-apa, lan ora arep apa-apa..” (Mas Imron, Anjangsana di Kostnya Yogya, 1973).4).”…Dik yen kowe pengin ngerti apa sing kok tindakake iku bener, kowe yen bengi menenga ijen, timbangen sakabehe lan sawise iku putusno, ya iku sing kudu kok lakoni..” (Mas Kun 1974. Sekarang
utawa Burgstadt ing Perang Donya II) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kórnik&oldid=1090722"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
“Wah, yen kenten patut rawos Jro Mangku, benjang-benjangan tiang jagi ngarembugan wicara puniki, manda kemanahin antuk krama duwe,”Ujar Jro Bendesa.
IV. JAM DINAS TAK BISA DIGANGGU GUGAT
Ombak ya iku prastawa munggah mudhuné partikel-partikel banyu.[1] Ombak ugabisa ditegesi obahé banyu segara sing munggah mudhun utawa nggulung-nggulung.[2] Ana telung faktor
massa watu ing dhasar samodra.[1] Pasang-surut banyu segara iki amarga ana gaya gravitasi bulan.[1] Nalika bulan ing posisi celak karo permukaan bumi, banyu segara ing laladan iku ketarik dèning gaya gravitasi bulan lan njalari banyu segara pasang.[1] Déné ing laladan bumi liya kang adoh saka posisi bulan, banyu segara surut. Obahé banyu segara iki kanthi wujud ombak.[1]
Angin kang obah nerjang permukaan segara, sithik mbaka sithik mbentuk obahé ombak kang nggulung.[1] Saya kenceng angin kang nerjang permukaan segara, saya gedhé uga ombak kang dikasilaké.[1] Marga dhasar ombak kena dharatan nalika menyang pasisir, ombak ngalon amarga ana gèsèkan.[1] Nalika iku, puncak ombak tetep mlaku banjur wutah.[1] Yèn ing segara kadadéyan gelombang ombak kang gedhé banget, ing pasisir bakal kawentuk puncak ombak kang dhuwur lan wutahan kang gedhé.[1]
Obahé massa watu ing dhasar samodra uga njalari ombak.[1] Ombak sing kaya iki uga diwastani tsunami.[1] Nalika ana obah-obahan watu-watu ing dhasar segara, ombak iku bakal nyebabaké jundhulan ing permukaan segara ing dhuwuré.[1] Ombak iki ndarbèni energi kang gedhé, saéngga bisa njalari karusakan kang uga gedhé.[1] Ombak tsunami ngasilaké rong jinis wujud gelombang, ya iku gelombang positif lan gelombang negatif.[1] Gelombang positif kadadèn nalika banyu segara ora surut kanthi amba ing laladan pasisir.[1] Déné gelombang negatif kadadèn yèn banyu segara surut kanthi amba.[1]
Jinis Ombak[besut | besut sumber]
Ombak pembangun utawa pambentuk pasisir (Constructive wave), kang ndarbèni ciri endhèk lan kecepatan rambaté uga cendhak.[3] Saéngga nalika ombak kasebut pecah ing pasisir bakal ngangkut sedimen (material pasisir).[3] Material pasisir bakal kèri ing pasisir nalika ili balik saka ombak pecah lan nresep ing pasir utawa alon-alon mili mbalik menyang segara.[3]
Ombak pangrusak pasisir (destructive wave), padatan ndarbèni kadhuwuran lan kecepatan rambat kang gedhé.[3] Banyu kang mbalik muter ndarbèni wektu luwih cepet kanggo nresep ing jero pasir.[3] Nalika ombak teka manèh ngantem pasisir bakal ana akèh banyu kang ngumpul lan ngangkut material pasisir tumuju tengah segara utawa papan liya.[3]
Spilling, padatan kadadèn yèn ombak miring tumuju pasisir kang dhatar (miringé sithik). Ombak pecah ing jarak kang adoh saka pasisir lan sithik-sithik.[3]
Plunging, yèn miringé ombak lan dhasar nambah ombak bakal pecah lan puncak gelombang bakal muter. Sabagéyan bakal mentul menyang segara.[3]
Surging, ombak kadadèn ing pasisir kanthi miring banget, kayata kang kadadéyan ing pasisir kang ana watu karangé.[3]
Kagunan lan mupangat ombak[besut | besut sumber]
Njaga stabilé suhu saka iklim donya [3]
Liwat permukaan ombak, kadadèn ijolan gas [3]
Ningkataké kemampuan adaptasi lan kekuwatan saka makluk urip [3]
Mbantu anané gegayutan simbisosis mutualisme [3]
Mbantu nggawé utawa mbentuk pasisir [3]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)Ombak(diundhuh 14 Desember 2012)
^ (id)Arti Kata Ombak(diundhuh 14 Desember 2012)
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)Gelombang laut(diundhuh 14 Desember 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 6 Oktober 2016.
sabda kalangkung tarima-mami | panakramanta sang prabu | katampèn ing ngasta karo ||
7. Partadewa umatur | punapa wontên karsa sang wiku | prapta nagri ing
11. Yèn makatên saèstu | jêngngandikajêngandika. ing jagad pinunjul | awit wêton ing Kelasarupa wukir | wus kuna limpat ing kawruh | agal alus rungsit elok ||
12. Nêdha sira kalamun | nyata wêton ing Kelasa gunung | hèh jawabên iki ana sual-mami | yèn andika bisa (n)dumuk | sayêkti agêng ingkang toh ||
13. Manira angguguru | lawan manêmbah mangraup suku | sira yèn tan bisa jawab
ingkang swara gora rupa (m)bêbayani | rupa tanpa swara iku | swara tan rupa yèn tinon ||
16. Dene datanpa catur | adoh tanpa wangênan anglagutanglangut. | ingkang pêrak nora sasenggolan yêkti | lan nêdha
kênyir-kênyir | ing tapa matêng wus dalu | pawitaningsun wus dados ||
19. Wau ta duk angrungu | sang Partadewa mèsêm lingnya rum | hèh sang wiku aywa age sukèng galih | dèrèng kinantên saèstu | yèn tan sagêt jawab ingong ||
20. Hèh sang wiku puniku | pamanggihkula sualirèku | ingkang swara gora rupa (m)bêbayani | punika sayêkti latu | têgêsipun karna karo ||
21. Asal saking ing latu | dunungira pan inggih pangrungu | ingkang rupa datanpa swara sayêkti | punika sayêkti mêndhung | mêndhung dados toya jawoh ||
22. Apan netra puniku | asal saking ing toya puniku | dunungira apan paningal sayêkti | swara tanpa rupa iku | punika angin sayêktos ||
23. Karana asalipun | dunungira pan inggih pangambu | adoh tanpa wangênan tan anggêpoki | kakalih pêthèkanipun | bumi langit kang sayêktos ||
24. Dene ta dunungipun | anèng rasaning ilat saèstu | jangkêp catur paliwara kang sayêkti | kantha warna lan pangambu | rasa jangkêpe sagolong ||
25. Jangkêpira pipitu | rupa urip lan sabda puniku | amangsuli ingkang tan prak lan kang têbih | kaliye batanganipun | punika apan Hyang Manon ||
26. Lawan manungsanipun | yèn adoha ing panggènannipun | apan têka (ng)gonnira manêmbah sami | witne yèn pêrak puniku | eba (ng)gonne lendhat-lendhot ||
27. Inggih sayêktinipun | nora pêrak tan têbih puniku | Hyang Wisesa sayêktine anglimputi | nora ngisor nora luhur | tan wetan lor kidul kulon ||
28. Sayêkti tan maujut | mung dumunung kang sampurnèng kawruh | jangkêpipun pitu kang tigang prakawis | rupa urip sabda iku | têgêsipun pisah golong ||
29. Rupa-rupa kang tuhu | urip ingkang datan kênèng lampus | sabda têmên lawan pangucap sayêkti | pangucap trus jroning kalbu | lan ana nyatane kono ||
30. Winastan sabda iku | marmanira para pandhitèku | pangucape dènarani sabda awit | bênêr ing saujaripun | sabdane pasthi kalakon ||
nguni wontên raja pandhita linuwih | Ngatasangin prajanipun | nama Sri Maruta katong ||
33. Putra satunggal jalu | Rêsi Baratmadya ugi ratu | wus linuwih tan pae lawan sudarmi | Baratmadya asusunu | Bagawan Dupara kaot ||
35. Sang Kumbayana iku | kinèn krama ing rama tan ayun | tansah dènnya subrata amatiragi | katarima dènnya nêngkungnêkung. | antuk wisiking Hyang Manon ||
36. Hèh Kumbayana lamun | sirarsantuk nugrahèng dewagung | lumakua sira marang tanah Jawi |
momong marang nata Pandhawa sayêkti | ing donya dêlahan antuk | nugraha sawarga kaot ||
38. Sang Kumbayana wau | duk miyarsa
39. Ngastina kang jinujug | amomong marang Kurawa prabu | dadya nora nêtêpi jênênging rêsi | têka lincat sabdanipun | nanging duk nalika rawoh ||
40. Pinggiring samodra gung | nora nana palwa kang kadulu | nadyan gèthèk apan
suwung | supe ing tindak kanisthan ||
4. Sang rêsi lawan turanggi | (ng)garbini sawusing mangsa | amijil priya putrane | pêkik ing suwarnanira | kuciwa nganggo tracak | labêt kuda ingkang ibu | nama
7. Sêrêng wilêt amranani | wiraos nglamlami driya | kalawan kang samya anon | miwah kang samya miyarsa | jumbuh tyas mring panggagas | antawacanane turut | cocog lan wujuding wayang ||
rinuwat | wus ngrasuk sarwa pêthak | nèng jro kêlir dènnya lungguh | jêng-ajêngan lan ki dhalang ||
13. Pae lan sri narapati | Ngarcapada kang ingucap | ginunggung kawibawane | lan pambêganing narendra | jêmbar ingkang
Bhathara Girinata | ya Bathara Manik iku | ya Bathara Siwahboja ||
17. Ingkang parêk anèng ngarsi | sang Rêsi Kanekaputra | Bathara Nrada parabe | punika ingkang minangka | pinisêpuhing dewa | myang Hyang Panyarikan iku | jawata paramèng sastra ||
paran ta padha rahayu | Sanghyang Kala matur nêmbah ||
21. Timbalanipun dewaji | ingkang dhumawuh patikbra | ing sadèrèng sasampune | ulun cadhong kalih asta | kacancang pucuk rema | kapêtêk ing ngêmbun-êmbun | kapundhi dadosa jimat ||
sakawitan nêdhakake | dhumatêng ing marcapada | ingkang kawula têdha | tan lyan padhas pèrèng gunung | mring angga
dumlodong bilih (m)bubucal | punika kangjêng rama | rèhning nêdha tiyang èstu | damêl sakecaning badan ||
28. Mila ing samangke ugi | wontêna sih kamirahan | (n)jêng rama amarêngake | ulun nyuwun têdha tiyang | kewala sampun liyan | têtela eca satuhu | sanès timbange lan padhas ||
29. Hyang Pramèsthi duk miyarsi | panuwune Sang Hyang Kala | sapandurat minggu tyase | pangudasmaraning driya | kang tan karêngèng kathah | hongilahèng sang um pa um | jagad mastuna masidham ||
30. Kaya pa lalakon iki | yèn boya ngongturutana | si Kala ing panuwune | saiba nêsune baya | mungkat angkara murka | angrurusak aru-biru | gawe rêtuning bawana ||
31. Ribêting tyas Hyang Pramèsthi | sinamun samuning netya | ing nayana mêksa katon | wasana alon ngandika | hèh putraningsun Kala | ingkang dadya panuwunmu | manira mangayubagya ||
32. Ananging kang sunlilani | dadi panganpêkênirapanganpakênira. | nora sadhengaha wong
siji wadon tanpa kadang | tri ugêr-ugêr-lawange | karo kadang padha priya | catur kêmbang-sapasang | padha wadon karonipun | dhana-gêdhini kalima ||
34. Bocah loro jalu èstri | nanging tuwa ingkang lanang | gêdhini gêdhana nême | bocah dwi wadon kang tuwa | kapitu ran pandhawa | kadang lima padha jalu | datan kasêlan§ Prayoginipun / datan kaselanan /. wadon ||
35. Kaastha aran ngayomi | lilima wadon sadaya | astha aran madangake | bocah lima lanang papat | sawiji kang wanodya | apil-apil kang sapuluh | lanang siji wadon papat ||
36. Kang sawlas yèn ana jalmi | mlaku têngange kang wayah | tan asumping gêgodhonge | nora ngidung datan muncang | siji ran bathang
tunggaking ngaryan | tanpa kantha lan kanthine | lair wus mawa têngêran | gathuking alis ana | rupa putih mung sadumuk | sayup ulate abiyas ||
38. Beda lan liyaning janmi | iku kang wus ingsunucap | dadi panganira kabèh | karodene manèh sira | sun-gadhuhi gêgaman | badhama paèsan iku | kanggone samangsa-mangsa ||
39. Yèn sira (n)tuk mangsan kaki | kang pinasthi panganira | katamanna badhamane | wuse kataman badhama | banjur sira pangana | yèn durung kataman èstu | ora sunlilani mangan ||
40. Myang ingsun paringi kanthi | kakangira Panyarikan | iku mèngêti gawene | kang dadi ing panganira | taha yèn tan ngèstokna | sira nandhang ing papa gung | ywa (n)duduk sawiyah janma ||
lamun ana bocah lair | nèng jroning babagan kono ||
2. Iya iku ingkang anunggal sadhusun | mangka jroning desa lagi | ana kang wayangan iku | bocah tan sinungkên maring | ki dhalang kang murwèng lakon ||
3. Wus tartamtu dadi panganira kulup | nanging yèn sinungkên maring | ki dhalang dadi kadangmu | aran bocah tibasampir | kapindhone putraningong ||
4. Lamun ana ingkang anyandhungi laku | (ng)gonnira ngupaya bukti | wong mancah arannirèku | dadi panganira kaki |
Durga aturira aris | pirantinta§ Prayoginipun / pan arinta / = mila ingkang rayi. [pirantin...]
[...ta] minta wartos ||
15. Dene ngantos sawatawis radi dangu | nimas rakapara uwis | munjuk rama Sangyang Guru | purwa madya wasanèki | ing kono rama wirangrong ||
16. Sawatara minggu banjur paring dhawuh | kaparêng panyuwunmami | janma kang dadi panganku | nanging tan sawiyah janmi | dene kang mêsthi dakbadhog ||
17. Wus kasêbut ing pèngêtane kakangmu | Panyarikan dadya kanthi | tumuntur
yèn padinane wismèku | anjaba anggêr kang pasthi | wong lanang tan anut wadon ||
24. Ing karêpe aja ana padha tutug | yayi ingsun angèstrèni | Bathari Durga umatur | paran punika wus wanci | sumangga sami mangulon ||
25. wontên tlaga mawa teja angunguwung | tlaga Madirda rannèki | Kala ngling nimas sundhaup | ing lampah sira nèng ngarsi | lan
Wus pinasthi dening Kang Amurbèng Tuwuh | Wisnu anurunkên benjing | wawadhah kraton sawêgung | kakangmu Brama mancêri | nganti sirnane karaton ||
30. Sang Hyang kalih manganjali matur nuwun | widada-a sabda aji |
Otipati | kang dhingin paring pangèstu | kapindho angsung udani | panyuwune rinta Blowong ||
32. (m)Badhog uwong cinara ambadhog pohung | ramanta uwis ngidèni | Bathara Wisnu umatur | kang pinaringakên pundi | rèh titah dèrèng
34. Inggih uwa sumangga lajêng tumurun | Nrada mlèngèh (n)junjung alis | lah aja walaka kulup | kudu nganggo disranani | (n)juwarèhi ing lêlakon ||
35. Bêbasane kamanungsan padha wêruh | Wisnu mèsêm matur aris | kaluhuran ingkang
warnanya santun | Ki Sang Hyang Kanekasiwi | pindha Hyang Maya kinaot ||
37. Sanghyang Wisnu pindha Hyang Kumajayèku | Sanghyang Brama pindha Ratih | Nrada ngling samangke Wisnu | sira
Naraddha ngling apik | kèwèk uwis gathuk ||
2. Wong anabuh yèn wis sugih gêndhing | panuthuke golong | lan wong
4. Punang wayang Wisnu mangênjali | cinatur wus dados | sabdaning kang dewa kuwasane | godhong nangka kang kinarya ringgit | dadi sarananing | wong kêna ing latu ||
5. Kothak upih kuwasanirèki | lêlêmbut pan
angêlong-êlongi | Naradha lingnya lon | prayogane tumuruna mangke | ywa kasuwèn manawa kasilip | marang Mêndhangkawit | (n)jujug dhukuhipun ||
7. Nyai randha Sumampir kang nami | padha mondhok kono | putra kalih sandika ature | wus tumurun sang bathara katri | gantya kang winarni | wau lampahipun ||
wanti-wanti | supaya ywa nganti | ingaranan ngantuk ||
11. Ngandika lon buron apa iki | mangan iduningong | lah dakpundhut ing samêngko kowe |
uwis suwe | (ng)gonku lèrèn kiraka lan nyai | cat tan katon kèksi | Sang Hyang Kala laju ||
Wêntis katon lir pudhak piningit | Hyang Kala duk anon | rêta korut gya dhumawah ing we | pan dumadi sèn-isèning warih | ulam loh sakalir | iku asalipun ||
16. Mung sawiji tansah angubêngi | ing paglangan nyondhol | Kala kêcoh myang ningali ing we | angandika kawanane iki | buburon mênuhi | mung sawiji iku ||
tumêkèng samangkin | toya ingkang anjog | maring ngare aranna kaline | desa pisan (ng)gonku ngambah iki | Hyang Kala lumaris | mêntas
20. Marêpêki praptanirèng ngarsi | nêmbah matur gupoh | o o jêbul kangjêng rama kiye | sakaliyan lawan ibu sori | rama kados-pundi | nyuwun nyadhong
gonmu ayun bukti | panganên wakmami | kalawan ibumu ||
22. Nanging ingsun darbe catur kaki | cacangkriman kaot | sakirane sira bisa (m)badhe | de kanggone yèn sira marêngi | jagongan kang luwih | saka wong sapuluh ||
lêmbu Andini | uga mung sawiji | Sanghyang Kala matur ||
27. O la gèsèh tampar wujud kalih | ingetang sawiyos | Sang Hyang Guru sru sukèng driyane |
puruse | duwi loro purus wus ngaranni | ingsun lan Andini | padha duwe purus ||
29. Duwi loro srênggi sungu yêkti | sungune mung loro | tri têtêlu nabi wudêl rêke | ingsun ibunira lan Andini | padha nyiji-nyiji | gênêp dadi têlu ||
30. Sapta pitu tri sun pandêlêng ing | cahya mata yêktos | lah etungên mripat pira kèhe | Sang Hyang Kala matur anggaligik | rama kirang siki | jangkêpipun pitu ||
31. bênêr kulup kang katêlu mami | anèng cêthak manggon | astaningsun papat têmbungane | astha wolu pada apan sikil | sun dwi ibunta dwi | si Andini catur ||
32. Catur papat gutha wêrdinèki | paringsilan yêktos | ingsun lawan Andini ganêpe | mula iku dakgawe mêkasi | dadine sakalir | saka loro kulup ||
33. Wis pungkasan panganên wakmami | aywa ewuh rikoh | nanging sira tumingala age | maring wiyat samêngko Hyang Rawi | wus wanci punapi | Kala nêngèng luhur ||
34. Matur sampun gumlewang Hyang Rawi | Guru ngandika lon | dadi nora kêna sira anggèr | mangan ingsun wus
poma dikalakon | ana têlung prakara cacahe | kang rumuhun yèn ana udani | titipannirèki | kang ana babathuk ||
38. Iku nama caraka dibalik | kalorone manggon | anèng têlak dene katêlune | pan dumunung nèng dhadhanirèki | yaiku cacahing |
39. Têrusane kang ana ing gigir | kawruhana dhoglong | pan cacahe bojomu balane | utawa yèn ana kang udani | ing sarandunèki | badanmu sakujur ||
40. Ywa ko§ Kawaosa / kok /. anggêp manungsa sayêkti | ingsun kang nèng kono |
nandhang papa abot | sun-jabakkên ing yoga dewane | wus banjurna angupaya bukti | sunparing basuki | atus ingkang dhawuh ||
42. (n)Dêdêl nitih sang lêmbu Andini | lamat-lamat katon | Sang Hyang Kala laju ing lampahe | sigêg gantya kang winarna malih | kocap Mêndhanggati | malik têmbang pucung ||
yèn adus ing tlaga | Madirda toyanya wêning | nyai randha sru ngarih-arih ing wêka ||
4. Dhuh anakku wong abagus mêlês mulus | di(m)bangunturuta | marang ujar kang mrih bêcik | dadi suka rêna
Jaka Mulya amangsuli iya biyung | nanging (n)jaluk opah | akêp-akêp jagung bukti | yèn wis adus dak pangan ana panasan ||
8. Nyai randha kalangkung sukaning kalbu | rinangkul kinudang | dhuh anakku jantungati | aku mangkat kowe banjura mring tlaga ||
9. Wus umentar praptèng tlaga ayun adus | mangu duk tumingal | rasêksa kungkum ing warih | Sang Hyang Kala tatanya hèh bocah apa ||
tinon malompong isine suwung | o o mênyan pêthak | bumbung wungwang wus binanting | sru ngandika he he bocah wadu-barat ||
18. Golèkana wonge kang amasang bumbung | nèng nglatar yèn panggya | kayane êlongên aglis | sadinane rong kêthêngkèthèng. ywa kongsi kurang ||
19. Lamun durung kacandhak bêburoningsun | ing panjupukira | aja kêndhat sabên ari | kang sru ngintar cat katon Kala
26. Sanghyang Kala kèndêl anyrabani gupuh | bocah konên lunga | iku rak bêburonmami | nanging ingkang nambutkarya tan
28. Jaka Mulya ampingan ing sakaguru | tansah bêng-ubêngan | Hyang Kala ngandika aris | hèh nututa aja ampingan ing saka ||
29. Apa kowe tan kauban dening iku | Sang Hyang Kala tandya | nubruk ki Jaka ngoncati | mamprung mêmêt mêdal
38. Hèh (m)bokayu bocah tunggu pipisanmu | nuli konên lunga | kuwi rak mamangsanmami | nyai wisma krungu swara tan rinasa ||
39. Dhasar bagus patute miturut nutut | ah aja ampingan | ing pipisan kuwi awit | saka kono (ng)gonmu
anèng (n)jawi | e apa mulane iku | dandangku nganti rêbah | kang tinanya mèlu gêtun wacana rum | iku wong kêna sangkala | tiwas
brag | sarta dilokake wong edan barundhul | ngrucat busana linakyan | miturut warahing kaki ||
agupuh | kajabane ingkang kaya | bêrase ing sabên ari ||
9. Êlongana pitung somah | lamun durung kapikut buronmami |
12. Saking macul ing sasawah | gulu doran kinanthil-kanthil thirik | kandhatan udhèt myang wêlut | kanthongan ingkang kiwa | isi ulam kropokan saananipun | de kanthongan ingkang kanan | isi ron gundha sêmanggi ||
nuwun Kyai marasêpuh | sowanipun pun kula | kang sapindhah dhapur kangên dibalipun | sampun lama botên sowan | kaping kalihipun kyai ||
26. Kula angaturkên pasrah | awonipun putra (n)dika tyang èstri | nuninggih lêstantunipun | dados rayat kawula | marcapada dugining dêlahanipun | aweta dhèncèng-dhèncèngan | karuwêlan tiyang kalih ||
kinunci | kula mlêbêt badhe nusul | (m)barangkang praptèng dagan | suku kalih dhupak kacêmplung ing tutuk | mak blêng jêmpol ingkang kanan | ngudhis-
kapriye rama | (ng)gonku bisa anglakoni | akon (m)bêrsihi panti | nora duwe kêlut sapu | parentah godhog toya | kêndhile
ambêborosi | parentah ngrêratêngi | nylumbat krambil nora pêcus | mêmènèk sambat wêgah | golèk banyu mundhak atis |
kon wisuh mring pakiwan | wangsulane yèn wis garing | mêngko rak lunga priawak | banjur ngorok kaya sapi | lindurane nglangkungi | nora cêtha nanging (ng)
têtukonku kocar kacir | kaluwak mung sawiji | tiba ing luwangan mau | dakjapit sikil kanan | durung mêntas banjur nglilir | bangêt eram têka sikil karo pisan ||
8. Wus dènêmut ing kakangmas | jêmpolan anjêpit sêntil | banjur dak dhupakkên pisan |
mijil | mutah-mutah sawêngi tan mawi kêmba ||
9. Ah wong têmên nora (n)jarag | si mase dadi panggalih | aku banjur dikon dandan | mangkat sowan mrene iki | Ki Buyut ngandika ris | padha dene arannipun | nanging dununge lêpat | êrose saka sirèki | (ng)gonmu durung carêm caraning ngakrama ||
10. Dhenok aku nora ina | samana nganggo daktari | apa anane dakgêlar | muwung dene awit cilik | (ng)gonne mèlu
lan sapa ingkang sudi | ngukup marang raganingsun | wah nandhang sapudhêndha | tan miturut ing sudarmi | ing dêlahan pinasthi anèng naraka ||
13. Rama ywa kapanjang-panjang | galiyên mangkene uwis | lumrahe wong
Saèstune tan lênggana | miturut rèhing akrami | nanging yèn parêng (n)jêng rama | sartane kagungan picis | nyuwun ugungan mami | katanggapna wayang Cêngkung | kalamun wus kalakyan | kang dadi panyuwun mami | sakarsane kêmasekimase. (n)dhèrèk kewala ||
miturut rèh mrih rahayu | thole Buyut Gêduwal | kowe mênyanga saiki | marang Mêndhangkawit hya§ Kawaosa / hywa / = ywa = aja. wêdi kangèlan ||
16. Kono ana wayang anyar | bêcik pamayangirèki | kyatingrat Kandhabuwana | kalamun sira wus panggih | matura ing kiyai | manawa dhanganing kalbu | lan nuju tan sarêngan | ing mêngko bêngi dakpurih | kaparênga
inggih-inggih kyai | sarèhning sampun tapis | padhang jingglang ingkang dhawuh | pun kula kalilana | lajêng mangkat ing sakniki | iya thole aku banjur tata-tata ||
18. Mundur Ki Buyut Gêduwal | dupi dumugi ing (n)jawi | cangkelak wangsul manabda | e la jênang gula manis | durung pamitan nyai | wong gondrèng-gondrèng wèh gandrung | pinanggih ing pêngkêran |
21. Wus lêpas ing lampahira | nanging lali tanpa kanthi | sigêg lampahe Gêduwal | gantya kocap
blimbing jambu pêthak abrit | tinon wingit samya dadi woh tan kêndhat ||
mring Randha Sumampir | nyai ing salawasingwang | manggon ing wismanirèki | apa ta boya dadi | ribêt miwah katunanmu |
Yèn kadi kang pangandika | tan sagêt matur kang abdi | mulyane badan kawula | rêjane kang Mêndhangkawit | saèstu awit saking | sawabipun Sang Linuhung | kang sarira Bathara | punapa wawalês-mami | tan lyan namung sumungkêm bêkti kawula ||
27. Maring Bathara Kawasa | paduka ingkang (n)jalari | sangêt panuwun kawula | bokbilih pinudyèng kapti | dhêdhepok
Kang dadi pamintanira | gampang katêmu ing (m)buri | amung ing samêngko sira | ywa aran Nyai Sumampir | ingsun paringi nami | Randha Asêmsore iku |
dunung + ana = supaya ditempati]. lara encok iku padha ||
pinundhut mantu kiyai | Buyut Wangkêng Mêndhangtamtu padhepokan ||
ah wikana kula botên dipunundang ||
34. Nuwun kyai sowan kula | ngintar mêmêt tanpa kanthi | wanci bêdhug dhêng (n)
pangèstu basuki | kaping kalih yèn bilih (m)botên sarêngan ||
36. Ing mangke dalu sampeyan | dipun aturi angringgit | dhatêng MêndhangtambuMêndhangtamtu. krajan | parlu ngluwari punagi | kang ngabdi tiyang èstri | salamine dèrèng atut | nêlaskên gunabisa | purun atut anuruti | nanging darbe panêdha tanggapan wayang ||
37. Mila kula gurawalan | marlokkên sowan pribadi | sangêt panyuwun kawula | kalampahanipun ngringgit | saèstu anjalari | ithak-ithuk mathuk gathuk | yèn sampun kalampahan | masajênge kula dhongdhing |
ris | kapasangyogya ki bagus | iki pinuju sêla | matura kakang kiyai | luwih atut manira wus sagah sowan ||
iki kasêlak udan | dakdêlêng tan (ng)gawa batih | sapa ingkang ngusung kothak lan gamêlan ||
40. Kudu mangkat ing samangkya | (ng)gih kyai kula pribadi | mara bagus usungana | ana ngèmpèr kulon kuwi | pangusung aja srênti | kudu sakbrêngan wus rampung | Ki Jaka Sondong sagah |
ènthèng pangiraku ringkih | lamun dak sunggia | dhêstharaku mobrak-mabrik | mulihake nganggo beya ||
6. Kalunglungan mara (ng)gablok saking wingking | Sondong gêdandapan | piye guse ngantèn iki | têka banjur kaya tlawah ||
7. Mingak-minguk nora nuli dèntandangi | ngêntèni apa ta | inggih kyai inggih-inggih | niki sawêg kula laras ||
Gayor kanggo mikul kang rong buntêl iki | ana pundhak kiwa | pundhak têngên dènsampiri | sikil gayor loro pisan ||
kothak wayang | nyunggi bokonge wong nêcis | ngusung masjênge sing nyanthas ||
19. Kangbok tuwin uwa Kulunglungan wawi | mangkat mupung siyang | bilih kadalon nèng
buburon wana anggili | malêbêt mring padhukuhan ||
22. Nora katon dhudhukuh katon wanadri | pramila ki wisma | sangêt dènnya nganti-anti | putra mantu kang dinuta ||
23. Ngandika ris marang putranira èstri | rara kaya paran | têka mangkene puniki | sapungkure lakinira ||
pongge palapahe bêton kêcik | sambêle wutuhan | amung tanpa uyah trasi | lalabane isi lêrak ||
40. Ki Gêduwal sru sukèng tyas wus anggêndring | marang ing ngajêngan |
kinanthi | panggêndèr miwah pangêndhang | lumuntur anèng ing wingking | pinarak
7. Adhi dhalang milanipun | sampeyan kula-aturi | wagêdasagêda. dados jalaran | mudhari ruwêting ati | awit putrane pun rara | (ng)gènne mangun palakrami ||
8. Sampun lami dèrèng atut | tansah êru sabên ari | anêlaskên budidaya | sarat-sarat gunadhêsthi | tan wontên ingkang tumama | malah
wingi uni | srana nanggap ngêl-ungêlan | utawi ananggap ringgit ||
12. Mila ing panuwunulun | mangke ing sadèrèngnèki |
14. Kula borongkên puniku | kiraka inggih prayogi | basanipun babarpisan | de sajèn-sajèn piranti | kula sumangga kiraka | kadi kang kasêbut tulis ||
15. Wus katampèn kyai buyut | pratelane kang sasaji | sinungakên maring putra | sampat sadaya miranti | kadi lodok Ki Gêduwal | nata-nata ngrakit-ngrakit ||
dados cihnanipun | sumungkême ingkang dasih | dhuh mugi dipunparêngna | cumadhong
Sugata dhalang wus rampung | nyandhak niyaganirèki | ngladoskên wedang pangêndhang | kinintên menda kabincih | kinêpruk ing tabuh kêndhang |
durung | sunggata badhèg lumadi | babo babo cobak aja | dakpèk gawemu kiyai | dak ngene yèn aku
sirna kang karaos sakit | kerogan gumuyu latah | ngling lucu kiyai iki | tètèse kang pangandika | mugi-mugi anêmahi ||
40. Inggih kyai sampun-sampun | cêkak tan dados punapi | sawêg cilakaning badan | manawi ing têmbe manggih | sukawirya pinilala | ing ngagung wong ayu kuning ||
kyai dhalang | nyuwun lakon nyênyês manis ||
1. Lamun ingong adandana maning | bali nganti garinge kang dhêsthar | kasuwèn cèwèt pêrlune | (m)bok ngene bae uwus | ngarah apa mangsa apangling | barang kang cêlak kothak | kyai kula nyuwun | lampahan kang nyênyês-
anyanthas | ngalela cakêt lungguhe | lan ki dhalang mèh gathuk | Gêduwal ngling gèdhèg nudingi | bil tobil bangêt eram | marang sira gêndhuk | la (m)bok aja cêdhak-cêdhak | (ng)gonmu linggih marang kyai dhalang kuwi | lanang tur dudu sanak ||
3. Upamane tan kêlêtan kêlir |
jegang tangan malangkadhak | de kang ana ing wurine | dayata§ Prayoginipun / kayata /. kaki Buyut | Mêndhangsuka
Lekoh anampèl wêntis | gumuyu lakak-lakak | Candramawa muwus | dhuh-adhuh saduluringwang | ywa cariwis mundhak camah sira yayi | tur sinaru ing kathah ||
13. Nganti silêp caritaning ringgit | ki Mayungyang (ng)glêgês nabda sora | anu kang dhèk Paing kae | arinta ngidhang kaul | marang pasar nadar ngluwari | sarana nganggo bêksa | wirèng
kêthuk | Sanghyang Kala gupuh nututi | kanggêg kandhêg ing latar | ajrih malbèng tarub | mandêng linggiyelinggihe. ki
èstu | purba wisesane sapa | kawruhamu Kala purbane ya mami | wisesane kang nanggap ||
25. Lamun ingkang nanggap marentahi | banjurake
kok gêgêm iku | apa ranne ingkang sajati | iku kang ingsun têdha | dadi arannipun | Hyang Kala mèsêm ngandika | kang dakgêgêm badhama paesan iki | lah ênya tampanana ||
28. Ananging ta ingong darbe janji | aja nganti lêgi dadi tikta | badhama
mangke | Hyang Kala mêdal gupuh | praptèng (n)jawi mambêt gandaning | bêbayi lair lagya | sinuci ing ranu | barêsih nulya
Hyang Kala wus kesah | amasrahakên kêthuke | wus mêdal gya kapêthuk | ing Hyang Kala cinandhak aglis | gigithok tan kêna
kanggo thithik | ah ingsun nora suka ||
34. Êlo priye ulun rak wus janji | aja nganti lêgi dadi tikta | têka cidra dhalang kowe | dakijoli prabotku | êndi ingkang sira sênêngi | utawa uwang satak | sawe dinar mau | Kala yèn ingsun arêpa | wis dhèk mau (ng)goningsun gêlêm nampani | branarta kanggo apa ||
35. Hyang Kala ngling dakjunjung sirèki | mêsthi dadi larane tyasira | ki dhalang rum andikane | tan dadi manahingsun | lah kêpriye karêpirèki | de kang dakjaluk Kala | bocah loro iku | kadarbeya ing manira |
nyandhungi (ng)goningsun golèk | ing mamangsan satuhu | mundhak aku kelangan kalih | nanging antuk lilima | yèn panujèng laku | pitu pisan dadi pangan | wacana ngling badhama ulungna dhisik | marang ing jênêngingwang ||
upamane ingsun | darbe anak ayu endah | kok karêpkên apa bocah têka dhisik | iku basa (n)dupara ||
38. Ya ta wau Hyang Kala gumlindhing | lare kalih wus katur ing dhalang | badhama pinaringake | Hyang Kala tatanya rum | mungguh kowe kalawan mami | tuwa êndi ta dhalang | Kala tuwa aku | Hyang Kala malongo nabda | hèh (m)bok raub tlaga Madirda rumiyin | rak tuwa raganingwang ||
tan uning | balik kowe apa ta | wêruh asalingsun | dhalang ngling pasthi uninga | ing asalmu sadurungira dumadi | hèh Kala rungokêna ||
40. Ki Panjangmas sung sasmita maring | ing niyaga mungêl gêndhing Dhêndha | jantur purwaka lamure | nalika awang uwung | durung ana bumi
wong iki | kyai dhalang malih angandika | apadene Kala kowe | isih awarna banyu | ingsun iya ngawuningani | ah maido
ngandika | yêkti bangêt gonku wêruh | pan ana patang panggonan | dene ta dumunungipun ||
2. Ana ing bathuk sajuga | caraka-balik rannipun | loro kang ana têlakmu | katêlu ana ing
wis aku narima | pancèn têmên kalah sêpuh | saiki ambapa ingsun | marang sira bapa dhalang | ki dhalang suka lingnya rum | Kala saiki lungaa | iya bapa aku nurut ||
8. Cikmèn padha glis têkanya | Kandhabuwana ngling arum | lah iya luwih panuju | nahan Ki Panjangmas
Mandhalagiri puniku | utawi Balasarèwu | rampunging pamaosira | nahan ki Panjangmas laju | crita mangkana Hyang Kala | tyas suka langkung panuju ||
10. Dhuh bapa wong tuwaningwang | muga andhangana kalbu |
Banyakdhalang luhung | Kala iya luwih prayoga | kang dadi ing panjalukmu ||
lah ta padha sumingkira | dene ta mêngko yèn uwus ||
13. Rampung mêdhbarmêdhar. Banyakdhalang | padha balia nak putu | nonton manèh saksayahmu | kang kinèn wus samya mentar | dhalang Panjangmas tumungkul | mêdhar ingkang Banyakdhalang | nyênyês arum swara runtut ||
14. Ingkang gêndhaga wus tamat | nulya ki Panjangmas gupuh | mangsuli
dhalang Panjangmas amêdhar | padusane Kala mau | rampunging pamaosira | wayang Hyang Kala sinambut ||
16. Têmbungipun siniraman | cêmpurit duding winasuh | ing sêkar sêtaman mau | sarampungipun kinumbah | gya winisik basanipun | wayang cinêlakkên kathahkothak. | ririh ing pamaosipun ||
17. Paragat maos wisikan | wayang Sang Hyang Kala sampun | wangsul
cinritakkên Sang Hyang Kala | bapa sawuse awakku | kodusi§ Kawaosa / kokdusi /. asêgêr sumyah | aku (n)jaluk kudang kidung ||
18. Kowe bapa apa bisa | ngudang kaya (n)jêng pukulun | rama Sang Hyang Giri Prabu | ki dhalang mangsuli bisa | wayang Hyang Kala jinabut | jinogètkên ki Panjangmas | mêdhar kukudangan gupuh ||
19. Tamat mêdhar kukudangan | wayang Hyang Kala wus
mring garwanipun | nimas ngabêktia bapa | lan wadu-barat sadarum ||
22. Miwah padha anyuwuna | sangu apa
marang ing dina | kailangan umur puput ||
24. Ing kene (ng)gonningsun nyetra | kariya milih sirèku | samono mau kang purun | nuninggih rama sandika |
kalihipun | katri songèr namanira | daringin jangkêping catur ||
26. Ing têmbe nak-putu ingkang | sami kapengin
Bathari Durga | Hyang Panyarikan mangayun ||
28. Mangênjali aturira | kawula anyuwun sangu | ron karopak ingkang alus | kalih kisi
dhuh pukulun | ingkang abdi nyuwun sangu | ayam jalêr èstri gêsang | lele kalih ingkang idhup | gêcok ingkang
bangsa kukusan | rêmikan sapêpakipun | rujak bakal ingkang wutuh | cadhong jênang ingkang pêpak | pala kasimpar gumantung | pala pêndhêm mamêntahan | tuwin sinjang pêrlunipun ||
32. Kangge (ng)gendhong kang têtêdhan | prayoga ing panyuwunmu | Lêbakiyuk wus amundur | Kêblakdhêkla kang mangarsa | marèngès nêmbah umatur | pukulun gusti kawula | ingkang abdi nyuwun sangu ||
ng)gih kadèkèkana upa | mung kalih sisih thil namung ||
39. Kang ajêg hya kongsi kêndhat | yèn wontên wisa puniku | saking jawi
Kalajangkung marêg nêmbah | amba nama Kalajangkung | manggèn ulon-ulon-ulun | kang dados panyuwunamba | yèn têmên panyanakipun | sabên tilêm myang tilêman | sampun sok idu mandhuwur ||
41. Bilih wontên wisa-wisa | kang saking nginggil puniku | kula sagah nulak
42. Nyai Kalaijèn amba | cumadhong dhawuh pukulun | punapa tumut tinundhung |
nuju wêdalanipun | lare momonge kang pêpak | iya dakwisik kang pungkur | Kalaijèn wus umêsat | gantya sinom
pajêgan dhandhing kumêndhung | dene yèn botên gadhah | klasa mawon sisikmêlik | bantal anyar kêndhi anyar kêbak toya ||
6. Dilah murup jodhog clupak | kang anyar lisah kang jêrnih | utawi manawi lêkas | angênèni raga mami | punapadene bilih | ayun nginggahakên lumbung | nganggea ingkang sarwa | rêsik agêganda wangi | amiliya dintên wanci kang prayoga ||
7. Pêrtenana myang slamêtan | sampun ngantos wontên cicir | yen tan makatên bathara | botên lêga ing tyasmami | ki dhalang ngandika ris | daktuturane kang pungkur | hèh kowe si Sadana | lêstariya sira dadi | ing ratune sandhang panganggo barana ||
8. Matur Rahadyan Sadana | pukulun langkung kapundhi | mênggah panyuwunkawula | sampun ngantos nyêri-nyêri | nganiaya kapati | dhatêng ing panganggènipun | sampiran kang prayoga | pring tutul alus sinisik | sampun ngêbrèh kang sae panggarapira ||
9. Bilih botên makatêna | èstu kula
ingkang barêsih | tinuwukan têdhanira | myang sampun ngantos
binorèhan wangi | kandhang sinajènan sêkar | utawi yèn nuju sakit | pojok lèrkilèn nênggih | kowong ginantung nèng ngriku | pojok kang kidulwetan | ginantungan blarak krambil | mung puniku pukulun atur kawula ||
momongan-amba | yèn badhe dipun pragati | kinurunga sungana têdha kang kathah ||
15. Lah sukur mawi ginuyang | sinabawan kaki Mriyi | momonganmu ingsun pragat | kangge ewuh-ewuh yêkti | bisaa ambrêkati | babar kèh turahanipun | nuwun namung punika | dak tuturane kang wuri | Hyang Mariyi mundur Têmbalung mangarsa ||
16. Amba pun Têmbalung nama | dewaning
daktuturane kang kari | wus amundur cèlèng Têmbalung mring wana ||
17. Nyai Wadon wus mangarsa | manêmbah umatur aris | saèstu amba punika | ninèkipun jabangbayi | nuwun bilih marêngi | jabangbayi kula suwun | ki dhalang angandika | mungguh panyuwunmu nyai | dakparingke nanging sira sumurupa ||
18. Bocah tiba-sampiranya | sira amung (ng)gadhuh nyai | kang duwe iki manira | kudu nganggo disarati | têbusan slawe picis | gêdhang satangkêp lan suruh | ayu saadunira | kajaba kang iku nyai | ingsun paring wasiyat marang si jabang ||
19. Kaanggowa êmban-êmban | jarik liwatan sawiji | lan tuluhwatu sajuga | dalingo bawang kinardi | nyuwuk si jabangbayi | nyai Wadon matur nuwun | inggih dhatêng sandika | katungka kengkenanèki | Buyut Wangkêng umatur marang ki dhalang ||
dhalang ngandika arum | kurang sadhela êngkas | ingsun arêp adus dhisik | we padusan turahane dijogana ||
napasipun | ing ngomah kawarnaa | lawe wênang mubêng ngering | kaping têlu lan kupat luwar sakawan ||
22. Ginantung pojoking ngomah | walikukun papat iji | pinathokkên pojok kisma | nylamêtkên sakuwasèki | ingkang dèn mêmulèni | luluhure dhèwèkipun | lan luluhure dhalang | dalah sakniyaganèki | apadene desane saisinira ||
23. Lan malih kang duwe omah | kang jalu miwah kang èstri | sadurunge bêdhug siyang | poma aja nganti guling | si nyai kang
ing saujar-mami | karo si Wadon kang wis | sira
saking ing ngarsa | ki dhalang ngandika malih | ninèkne
putumu | mulih mring wismanira | bocah mêtu tiba-sampir | wus tinampan mundur ingêmban liwatan ||
27. Pandung kakalih mangarsa | manêmbah umatur aris | pun Pênthungluyung namamba | damêlulun anjagèni | rencang amba puniki | julig Awar-awar komuk | damêlipun ambabah | kawula tiyang kakalih | lah ampuna lumêbêt dhatêng
mawêrdi | Panjangmas nyêmpala glis | kothak gongsa sampun umyung | suwuk ingkang gamêlan | Panjangmas carita malih | ki Buwana alon wijiling kang sabda ||
angkaramurka | manggèn pakarangan ngriki | aywa nganti wontên ingkang kaliwatan ||
33. Adhi rakanta sandika | ananging kula (n)darbèni | panyuwun ing ngajêng lawang | pipi kanan lawan kering | kapasangana sami | tutuwuhan ingkang patut | cikal kalih kang kêmbar | kalih gèdhèng pantunèki | kajêng lêgi kalih êlêr ingkang wêtah ||
dhalang linuhung | adhi kauningana | balanya Kala wus gusis | amung kantun kakalih kang
36. Manggèn nèng sumur satunggal | Kala Lumut namanèki | tanpa babalung punika | namung daging lawan kulit | bisu budhêg kapati | mangke ngajêngakên surup | ki wisma
raharja | putra wayah jalu èstri | kadhawuhana sami | ngatos-atos yèn mring sumur | tuwin hya wicantênan | kang sanès pangkatirèki | têgêsipun gugujêngan carêmêdan ||
38. Yèn purun angganggu-karya | mêsakakên damêl sêdhih | kang satunggalipun nama | Kala Lumêr sami ugi | namung kulit myang daging | manggèn nèng pawon puniku | srananya sabên dina | utawi yèn darbe kardi | punapa
kasukanana puniku | sêkar konyoh myang dupa | têlas atur-ulun adhi | rèhning mangke wus rampung karya manira ||
40. Mantuk ing panggènaningwang | kakang (ng)gih andum basuki | Sapujagad wus umêsat | cinarita sampun nunggil | ing
rumuhun ri Akat ingkang mangayun | ki dhalang atanya aris | sira anèng ngêndi (ng)gonmu | Akat matur mangênjali | ing jagad lèrwetan manggon ||
2. botên langkung nyuwun kasampurnan-ulun | iya muliha sirèki | marang ing daging asalmu | Akat mundur Isnèn prapti |
5. Slasa matur ulun kang nèng jagad kidul | nyuwun kasampurnan jati | iya muliha asalmu | saking ing otot sayêkti | Slasa nêmbah mundur alon ||
6. Rêbo dhatêng punika ri jalu tuhu | ki dhalang atanya aris | sira kang nèng ngêndi (ng)gonmu | ing
iya muliha sirèki | asalmu ing sungsum manggon ||
9. Kêmis mundur ari Jumuwah kang maju | punika ing dintên èstri | ki dhalang ngandika arum | lah sapa aranirèki | si Jumuwah matur alon ||
10. Kyai (n)dangu nama kawula pun Wujud | kula nyuwun
dhalang Kandhabuwana gung | ki dhalang Mas mêdhar aglis | susumbar sarwi tumungkul | tamat ing pamaosnèki |
nulya manêkung | angingkut jagatirèki | kawan prakara ginolong ||
16. Kang nèng jagat kidul abrit warnanipun | jagad kulon warna kuning | jagad lèr cêmêng warnèku | jagat wetan warni putih | gya (n)dêdêl ngawiyat alon ||
17. Gangsa mungêl yak-ayakan manyurèku | ki dhalang nulya apanggih | ing Sang Hyang Wênang linuhung | gangsa suwuk criyos malih | Sang
kasbut ing Pupuh punika pada 24, 26 tuwin 28, tegesipun: raos ingkang
Hyang Wênang ngandika malih | Raja-sinamur§ [ada tanda bintang tanpa keterangan]. apa wroh ||
21. Nalikane gawe bumi langit ingsun | pukulun inggih udani | sapa baya rewangingsun | inggih mung Tuwan pribadi | Hyang Wênang malih tanya lon ||
22. Dhèk lagine sun-gawe jagad sirèku | apa ta uga udani | inggih uninga pukulun | sapa rewangingsun kaki | ki dhalang umatur alon ||
23. Inggih amung Tuwan piyambak saèstu | Gusti kang nèng jasatmami | duk sira miyat jasatmu | sira tan miyat mring mami | apa sira ana katon ||
24. botên wontên mung Tuwan piyambak ketung | Hyang Wênang suka tan sipi | hèh sira Rasa-sinamur | uwis tampanana malih | kang dadi ganjaraningong ||
25. Tan lyan rasa pêkênira dhewe iku | ingsun tanya manèh kaki | duk kala sadurungipun | ana langit lawan bumi | apa kang ana ing kono ||
26. Inggih namung Dat balaka wontêninipun |Lebih satu suku kata: Inggih namung Dat balaka wontênipun. Sang Hyang Wênang mêdhar jati | wruhanta Rasa-ninamurRasa-sinamur. | ing
Panjangmas wau | tumungkul matêka nami | sèbêt ing satamatipun | nyêmpala kothak mawanti | sampak umyung tancêp kayon ||
32. Lawan sajèn gangsal jodhang para langkung | ing pandhapi wus barêsih | mung toya sataman kantun | kupat luwar
Prayoginipun / ngubengi arambah /. katri | kupat sakawan ginantung | pojoking wisma nyawiji | ing ngandhap sinungan pathok ||
34. Toya sampun ingêjogan sumur pitu | ngantèn Mastari rumiyin | siniraman kaping pitu | sarta ngampêt napasnèki |
36. Luluhure dhalang sakniyaganipun | karajan saisinèki | rampunge kêndhuri luhur | Ki Juru wus
Tulak-bilai | wêkasanira rahayu | paragat pandonganèki | pitutur mring sakèh uwong ||
39. Aja padha gojèg guyon pinggir
Pujastuti ngandika ris | dhuh anggèr woting tyasingwang | ing samêngko wus wayahe | tinartamtu ngawruhana | wajibe kang wanodya | kudu nganggo kanthi tuhu | pangkat-pangkat tigang warna ||
14. Rampung nora nguciwani | liring têgên ingkang jênak | marang ing sabarang-gawe | tumandang tan salèwèngan | kongsia paripurna | mugên wêkên§ Prayoginipun / wêkêl /. wardinipun | amungkul ati
linggih solah muwus | ngèsthi tyas wiwekatama ||
19. Wikan pakewuh ing ngurip | lamun lagi
pinanggya | tumanêm anèng manah | dènnya mrih ngopèni kakung | amilala mulasara ||
21. Kang mangarti wadinèki | bisa manuju ing
jagakarya dalunira | mangèsthi wajibing wadon | kinasihana ing priya | kasub dyah (m)bêg
angurung-urung tumpakan | panêbus ginrubyuk wadon | kulawarga busanendah | warga jalu pungkasan | ingancaran gupuh-gupuh | sadaya sampun-
malbèng panti | jalêr pinarak pandhapa | lumintu pasunggatane | ingkang minangka pangarsa | mahyakkên saparlunya | Kyai Juru wus jumurung | sarampunge ing panata ||
anèng ngarsa | kang ibu tumutut pungkur | lawan para kadangwarga ||
37. Wahana sampun cumawis | èstri nèng krêmun rinêngga | ginarubyug para wadon | kang jalu anumpak kapal | ingayap pra santana | wus budhal swara gumuruh | dadya tontonan
kagungandalêm sri nata | mariyêm ingkang kinaot | punapa inggih kenginga | kakang kenging kewala | dintên punika pinuju | kang caos Ki Narataka ||
41. Punika prênah pakcilik | nak-sanak kalih pun biyang | sartane sagêd cariyos | asale mriyêm sadaya | lah adhi kalêrêsan | wontên kang tinêmbang gambuh | wus prapta ing Brajanala ||
2. Kagungan sang aprabu | mriyêm-mriyêm saha asalipun | Narataka angling iya luwih bêcik | ingirid sadayanipun | minggah pagêrbumi kraton ||
3. Nyi Sêtomi jinujug | nulya miyat mriyêm sanèsipun | tan kliwatan cacah kalihdasa iji | rampung dènnira andulu | wangsul ing panggenan caos ||
4. Mas Cêbolang sinuguh | wedang sangu sumangga ki bagus | gantos-gantos rèhning cangkir mung satunggil | sadaya wus samya nginum | Mas Cêbolang tatanya lon ||
5. Bilih kaparêng kalbu | saha èngêt cariyosing dangu | asalipun kagungan-dalêm sang aji | mariyêm sadaya wau | dene gêng-ngagêng kinaot ||
6. Narataka lingnya rum | inggih anak saking criyosipun | tiyang sêpuh tuwin kang kulasêrêpi | rumuhun cacah
pinundhut dhatêng Matarum | kalih pinarnahkên manggon ||
9. Anèng ing luhuripun | pagêrbumi karaton puniku | kiwa têngên cêlak Brajanala kori | Ki Satama nèng Mantarum | tan alami karsa katong ||
watak nênêm kang pinirit | saking ing rasa puniku | wawu. wuruk ingkang kinaot ||
20. Watak gangsal miturut | apan saking wisikan puniku | ra pan ratu puniku watak satunggil | ênggèr saking sagêdipun | ingkang wus widakdèng kawroh ||
21. Ngajêng wau kinumpul | Pandhita carêm wuruking ratu | dadosipun ing taun angkaning warsi | inggih sèwu gangsal atus | sawidak pitu wus cocog ||Taun 1567 Menurut Pustakaraja Purwa:
Nyi Satomi wau | kalihipun kadadosan saking jalmi | mêrtapa wontên ing gunung | tan wrin gancaring cariyos ||
24. Inggih wontên nak bagus | sêrat ingkang nyariyoskên iku | Ki Satama sakaliyan Nyi Satomi | kala jaman kraton Galuh | ingkang ajumênêng Katong ||
25. Sang Arya Bangah Prabu | Ki Satama iku patihipun | ingkang èstri anama Nyai Satomi | nuju ri ratri sang prabu | sare supêna kang katon ||
26. Sanghyang Pramèsthi Guru | langkung têtela pangèksinipun | lir wèntèhan katone sri
aprabu | bapa ingsun ing sawiji dalu | asupêna Hyang Jagatnata nêdhaki | angsung kanugrahan mring-sun | arupa mariyêm loro ||
29. Warnane bagus-bagus | saupama ana wujudipun | ing saiki yêkti ingsun
31. Tarlèn manira amung | anyangoni rahayu lakumu | kyai patih sakaliyan mangênjali | manguswa suku wus mundur | praptèng (n)jawi arawat loh ||
32. (n)Jujug wismaning sunu | Prabu§ Prayoginipun /
kaki | dyan Prabu§. Sangkan tumutur | marawayan matur alon ||
34. (n)Jêng rama nyuwun ulun | ing pawartos darunaning giyuh | kyana patih angling miwiti mêkasi | ing
Patih mèsêm muwus | luwih gawat tan mangkono kulup | dudu iku kang kinarsakkên narpati | binisikan ingkang sunu | dyan
kajatin | angêningkên cipta jumbuh | anèng kene aywa seos ||
38. Kaki sapungkuringsun | panggaweyan pangrèhing praja gung | ingsun pasrahakên marang ing sirèki | kang eling sabarang laku | mringmrih. utama karahayon ||
Prayoginipun / kêrêp /. titinjo ||
1. Hyang Wasesa wus paring wasitajati | paningal wus suda | tan awas bakuning nagri | untu uwis padha oyag ||
lan putih | wus mangro marang kamuksan ||
3. Ing têgêse kulup karsaning narpati | wong olah nagara | iku aja nganti malih | amaro ing idhêpira ||
pitulunging dewa-di | samangkya wus angsal | mariyam adi kakalih | ingkang kasupênèng nata ||
13. Prathistha§ Prayoginipun / pratistha ing /, njangkepi guru-wilangan, kirang sawanda. asrama pamujanmami | kulup dèn
kagyat sru (n)jola ||
16. Kalih sampun ical sipating kang jalmi | warna mriyêm samya | Radyan Sangkan anungkêmi | karuna amêlasarsa ||
17. Nulya ana swara ingkang kapiyarsi | kulup wis mênênga | aywa adawa prihatin | kamuksanku wus sampurna ||
sanggon-ênggonnèki | dene ta kang wus man | ngaworkên suksma lan ragi | iku tunggal kamuktènnya ||
25. Lawan ora ana êntèking kang pasthi | tan nganggo wêkasan | yaiku kang wus ngênggonni | ingaran jaya-sampurna ||
26. Wruhanira kulup gustinta sang aji | iku bijaksana | luwih sidik ing pangèksi | uninga ing susurupan ||
27. Iya iki kang dadi supênèng aji | wus pinasthi dadya | kabrêkatan narapati | kang mêngkoni tanah Jawa ||
mundur ing samargi-margi | kagagas ing yayah rena ||
30. Praptèng praja lajêng sumiwi sang aji | alon angandika | patih dene
33. Ingsun dhewe lan pramèswari kang ngambil | marang ing ngasrama | nging patih dhawuhna aglis | marang wadyabalaningwang ||
34. Nêmbah mundur kyana patih wus ngundhangi | sawusing samakta | sang prabu myang pramèswari | budhal marang
sapraptanira ing puri | pinarnah ing sitibêntar ||
39. Lah punika cariyosira ing nguni | (ng)gèr kula sumangga | botên sagêd amastani | ingkang lêrês ingkang lêpat ||
40. Mas Cêbolang (n)dhêku manthuk lingira ris | sampurna wus siyang | miwah mripat kraos arip | nyuwun lajênge
Pambudidayanipun ngêdalakên Sêrat Cênthini Latin wiwit taun 1974 (UP Indonesia) engga sapriki (Yayasan Cênthini). Pangangkahipun Sêrat Cênthini ingkang isi bab sadaya Pangawikan/Kabudayan Jawi lan wênang sinêbut Ensiklopedi Kabudayan Jawi, sagêda kawaos dening ngakathah, langkung-langkung para mudha ingkang sampun botên paham aksara Jawi, jêr sêrat wau aslinipun aksara Jawi têmbang.
Kamajaya sêsinglon ingkang sampun nyawiji kalihan nama aslinipun (H. Karkono Kamajaya Partokusumo), lair ing Surakarta, sêkolah ing MULO sarta Taman Guru Taman Siswa. Wiwit taksih sêkolah sampun rêmên ngarang lan ambiyantu sêrat-sêrat kabar lan majalah nasional (dumugi th.1939),
jaman Jepang dados redaktur harian 'Asia Raya', lajêng pindhah bagian penerbitanipun lan ngêdalakên Almanak Asia Raya 2603/1943. Mêdal saking Asia Raya, ngêdêgakên Sandiwara
kaolah dados film tuwin buku 'Perawan Desa (1981).
ing Mancanagari, tumbas sênjata lan percetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Sasampunipun 'Yogya Kembali' lajêng aktip ing politik (PNI. Akting
ngantos tumut ngêdêgakên) lan dados wakil kêtua Lembaga Javanologi/Yayasan Panunggalan).
Buku karanganipun basa Indonesia lan Jawi watawis 30 judul. Kêkesahan dhatêng luar nêgêri: Mesir (1958 Delegasi Ekonomi RI). Amerika Serikat (Grant pemerintah AS) lan keliling Eropa (1959-1960), dhatêng
ngèlmu kang nyata; sanyatane mung wèh rêsêping ati; bungah
ingaranan cubluk; sukèng tyas yèn dèn ina;
nora kaya si punggung anggung gumunggung;
lumuh ingaran balilu; ugêr guru alêman; nanging janma ingkang wus waspadèng sêmu;
panembahan Arya WA di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Alda ebifah di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Top Posts	“1001 Falsafah
Parikan yaiku tetembungan utawa unen-unen kag nduweni pathokan utawa paugeran ajeg. Tembunge liya parikan iku rerangkening tembung kang awewaton gunggungin wanda, runtuting swara (vokal), lan nganggo pathokan pambuka sarta tundhone isi dadi bakuning karep (maksud). Ing piwulang Basa Indonesia diarani pantun. Umpamane :
1. Cacahe wanda ukara sepisan , kudu padha karo ukara kapindho.
2. Ukara kang ngarep mung kanggo bebuka, dene ukara sabanjure minangka isi (wose)
3. Tibaning swara ukara sepisan, kudu padha karo ukara kapindho.
4. Parikan biasane kedadeyan saka rong gatra, nanging uga bisa patang gatra
5. Bisa kedadeyan saka patang wanda saben sagatra lan uga bisa kedadeyan saka wolung wanda saben sagatra.
aja tukaran drengki lan kasud (main)
Kembang mlathi, ganda arum warni peni,mlathi
Sing taberi, ja ketungkul nonton tivi
Timbang nesu, ayo kanca mesem ngguyu
Wangsalan yaiku unen-unen utawa tetembungan sing saemper cangkriman, nanging batangane (wangsulane) wis dikandhakake. Mung anggone ngandakake ora kanthi melok, jelas utawa cetha, nanging sarana disebutake sawanda utawa luwih. Wangsalan ana kang gampang ditegesi, nanging uga ana kang kudu njlimet anggone nggoleki karep kang saknyatane.
3. Wangsalan Memet, yaiku wangsalan kang anggone nggoleki karepe tembung ora mung sepisan, mula kudu luwih tliti
4. Wangsalan Pdintenan, yaiku wangsalan kang digunakake minangka pacelathon ing saben dinane, yen dirungu kaya wis kulina krungu, mula bisa dadi tembung nggregetake.
5. Wangsalan Edipeni, yaiku wangsalan kang ngemu surasa pitutur kang becik.
6. Wangsalan Nganggo Pathokan Tinamtu, yaiku wangsalan kang wis cetha pathokane lan tegese saka tembung kang diwangsalake wis cetha.
7. Wangsalan Sianwung ing Tembang saha Gending
Widheng galeng, tekamu apa padha rahayu
gayung sumur, kewan gung granane dawa. aja kemba, mangesthi saliring karya. ( gayung sumur =
Wah, mandhan rawa lho kowe, bareng macak Jawa ( pandhan rawa = wlingi/manglingi
Mung kepengen nggentha dara. ( gentha dara = sawangan =
iku onok opo ora rek ? Nek jenenge mancing iku biasane yo mancing iwak, iwak bandeng, iwak mujaer, iwak lele, iwak pe sing ning segoro iku, iwak hiu, iwak paus lan liyo liyane.
Lah mancing dollar iku istilah sing tak gunakno kanggo golek duwek dollar sing manggone ono amrek utowo luar negeri kono.
Nek awake dewe mancing bandeng, mujaer lan liyo-liyane mesti nggango umpan sing soko cacing, por, udang lan liyane aku dewe kurang hobi mancing iwak rek.
Semono ugo nek awake dewe mancing dollar yo kudu nganggo umpan sing jenenge duwek rupiah nggak popo, sing penting duweke rupiah iku engko di ijolno nang dollar. Awake dewe mancing iku oleh akeh opo ora tergantung umpan sing dienggo mancing. Semakin gede umpane yo semakin akeh olehe utowo asile. Podo karo wong mancing iwak nang segoro, nang kali opo nang tambak. Nek awake
Mangan nek luwe, ngombe nek ngelak yo kiro-kiro entek Rp. 60.000,- nek ora ngajak konco utowo ngajak pacar. Lak nek awake dewe mancing nang laut luwih gede maneh biayane, yo nyewo prahu, tuku umpan, mangan, ngombe lan nek oleh iwak yo mesti gede olehe, nek ora oleh iwak yo rugi gede. Tapi kabeh iku kanggo kesenengan.
Bali maneh wong kang mancing dollar, nek awake dewe migunakake umpan sing
carane supoyo mancing dollar iku isok oleh kasil utowo ora rugi. Ning kene gurune wong mancing dollar ngekeki kaweruh biasane wong mancing iwak iku iso oleh iwak kiro-kiro 1 jam nganti 5 jam tergantung iwake luwe opo ora.
Nek mancing dollar tak dudokno cukup sak menit wae dollare wis iso nyantol. Dadi ora perlu suwe-suwe koyo mancing iwak.
Ing ngisor iki mancing nganggo umpan $10 wis tak uncalno kanggo umpan, sakwise kiro-kiro sak menit wis ngasilake $19.30 = $9.3 ($19.30-$10) nek
duwur angka 0 pertondo mancing dollar ora nyantol utowo rugi $10. Tapi nek dietung untunge utowo rugine yok akeh untunge. Opo maneh nek
Amin. Nek sampean kepingin belajar mancing dollar nang gurune wong mancing dollar iki biayane murah kok rek cuman Rp. 2.7 Juta saja.
Coro kanggo njupuk duweke nek sampean ngasilno dollar
Corone mancing dollar sing bener, soale nek nggak bener yo rugi ora oleh opo-opo
Garansi duweke 100% tak balekno yen gagal.
Opo kudu duwe komputer kanggo mancing dollar ? Teko warnet yo iso. Dadi senajan ora duwe komputer utowo Laptop, iso nang warnet. Gampang kok !
Kanggo pendaftaran utowo informasi Telp/SMS : 087851556697.
panjenengan sampun mampir teng mriki.. Monggo di ske.echa'aken.. "
WONTEN PUNDI KAPANGGIHAKEN HUTAN HUJAN TROPIS?
Hutan hujan tropis saged dipun panggihi wonten ing dhaerah tropis, dhaerah ing antawisipun Capricorn Tropis lan Cancer Tropis. Wonten ing tlatah menika, sunaring srengenge kiat sanget kanthi jumlah wekdal ingkang sami saben dintenipun salaminipun taun, menika ndadosaken iklimipun anget lan ajeg.
Kathah negari ingkang gadhah hutan hujan tropis. Negari-negari ingkang nggadahi hutan hujan tropis paling ageng inggih menika:
ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karangnunggal,_Tasikmalaya&oldid=1049926"	Kategori: Kacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn TasikmalayaKarangnunggal, TasikmalayaKabupatèn TasikmalayaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 22 Maret 2016.
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) GLAUKOMA
reptil lan amphibi. Ing ngandhap menika profil saking sakathahing reptil lan amphibi HUTAN HUJAN TROPIS.
Laladan-laladan ing Somalia (kutha krajan jroning tandha kurung), ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laladan-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.55, 23 Maret 2016.
Sanajan lare-lare menika boten mirsani tivi, ngginakaken internet, utawi dolanan video game, lare-lare ing hutan hujan tropis ugi nindakaken kathah kegiatan ingkang saged kita tindakaken. Lare-lare dolanan sesarengan rencang-rencangipun, mbiyantu kulawarga ngayahi kuwajibanipun, lan kesah sinau.
Amargi lare-lare hutan hujan tropis manggen langkung caket kaliyan alam menawi katandhingaken kaliyan racakipun lare negari majeng, piyambakipun sinau bab-bab ingkang migunani wonten ing panggenanipun. Kawit alit, kathah lare-lare ingkang sinau mancing, mbeburu, sarta ngempalaken kekayon lan tetedhan saking wana. Boten lajeng kesah dhateng mall kangge pados karemenan. Lare-lare wonten ing dhaerah Amazon nelasaken wekdalipun wonten ing njawi, ing salebeting wana lan lepen.
Koordhinat: 50°41′24″N 1°58′16″W﻿ / ﻿50.690°N 1.971°W﻿ / 50.690; -1.971
Pulo Brownsea utawa Brownsea Island iku pulo paling gedhé ing Poole Harbour ing county Dorset, Inggris. Pulo iki diduwèni déning National Trust (kanggo papan mawa sejarah lan kaéndahan alam). Pulo kabuka kanggo umum klebu tlatah alas lan kéwan alas sarta pucuk karang sing bisa kanggo nyawang Poole Harbour lan Pulo Purbeck.
Pulo iki misuwur minangka panggonan perkémahan pisanan saka obahan kepandhuan ing taun 1907. Ing sasi Agustus 2007, 100 taun sawisé perkémahan èksperimèn pisanan, Pulo Brownsea dadi pusat perayaan kepandhuan. Papat papan perkémahan dibangun ing pulo iki klebu sawijining replika saka perkémahan asli taun 1907, lan luwih saka 300 pandhu saka 160 nagara teka mrana mèlu pèngetan iku.[1]
^ "Scouts in centenary celebrations". BBC News. 2007. Dijupuk 2008-10-06. Dorset
GeografiPulo ing InggrisPramukaKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 4 Sèptèmber 2016.
suwe tenan,mosok arep nunggang byson sing wis rodok amoh rek,arep ganti nvl rak enak karo fbh,arep ganti cbsf kok yo dho
Marsoedi Boedaja Djawi: DONGENG JAKA TARUB
Ing satunggaling dusun, wonten sawijining kaluwargi ingkang asma Nyai Randa
Wulanjar kaliyan putra kakungipun, kanthi nama Jaka Tarub. Padamelan saben
dintenipun pados ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade ing peken saklebetipun
kitha Kudus. Ron menika dipunlintokaken kaliyan uwos kaliyan sarem kangge
kabehanipun saben dinten. Saking tebihipun peken ingkang dipundugeni, mbok
randha kaliyan putranipun mbetahaken pinten-pinten minggu menawi tindak peken,
awit tebih saking Kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub ing saben dintenipun
Ing satunggaling wekdal sinambi lelenggahan ing ngajeng pawon, mbok
randha nuturi putranipun supados enggal nggadhani sisihan. “Putraku, tak kira
umurmu wis cukup kanggo golek sisihan. Miliha prawan saka desa tarub, warung,
apa sesela!. Jaka Tarub lajeng mangsuli pun ibu, “Ibu, kula dereng sagah menawi
kedah emah-emah wekdal sakmenika. Kula taksih remen saba dateng wana”. Kanthi
alus pun Ibu matur malih, “Arep nunggu apa maneh ta putraku, ora patut menawa
sliramu ora ndang golek sisihan. Nganti suk kapan? Apa widodari tumurun saka
langit???? Jaka tarub “Ampun enggal-enggal duka pun ibu, menawi sampun
wekdalipun kula mesti enggal pados sisihan Ibu”. Ibu “Ya wis nek pancen iku
dadi kekarepanmu, mung welinge ibu, menawa saba menyang wana, aja munggah gunung,
amarga gunung iku panggone angker, akeh jin-jin ing kana”.
Enjingipun, kados adatipun menawi mbebedhak, Jaka Tarub bidal nalaka taksih
pajar supados konduripun boten surup. Ananging boten ngertos menapa menika
sampun dangu ing wana kok boten angsal punapa-punapa, menika Jaka Tarub nembe
apes. Siyang dados sonten, sonten sampun dados dangu lampahipun Jaka Tarub
boten manggihi satunggal punapa kemawon sato kewan. Amargi dalu menika padha
rembulan, Jaka Tarub kepanggih peksi ingkang warnanipun endah, ananging peksi
menika ical lan mlebet dhateng gunung. Namung Jaka Tarub menika boten pedhot
wonten ing jeronipun wana. Ananging saya dalu Jaka Tarub taksih boten angsal
punapa-punapa. Saking sayahipun Jaka Tarub kepengin ngaso lan sumare, amargi
lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub saestu sare ing sakjeronipun
wana. Dalu menika dinten slasa Kliwon. Ing sajroning wana, piyambakipun kaget
amargi kepireng suwanten gumujunging tiyang-tiyang estri, kepireng rame sanget.
Amargi pengin mangertos suwanten menika sejatosipun saking pundi, pramila Jaka
Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percados menawi ing
tengahing wana gung liwang liwung menika wonten suanten widodari-widodari
ingkang sami gumujengan sinambi siram lelangin ing sendang. Jaka Tarub nyaketi
panggenan widodari menika ingkang nembe siram kala wau, kanthi ndhelih ing sak
wingkingipun kajeng ageng. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa
satunggal widodari kala wau, pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lajeng
dipun beta wangsul. Sak sampunipun dumugi griya, Jaka
jumumbul kaget lajeng minggah dateng langit. Ananging wonten satunggal widodari
ingkang mboten saged minggah dhateng langit amargi kicalan rasukanipun. Widodari
menika gadhah nami Dewi Nawangwulan. Ayunipun mboten wonten ingkang saged
nandingi, praupanipun cumlorot kados soroting rembulan ing wanci dalu. Jaka Tarub
lajeng nyaket Dewi Nawangwulan, “Saking pundi asal panjenengan yayi, lan sinten
asma panjenengan??? Sinambi duka lan nuwun Dewi mangsuli “Aku dudu manungsa,
aku widodari, nawangwulan jenengku. Sliramu mesti pirsa menawa aku sak kanca
adus ing sedhang mau??? Aja-aja sliramu uga kang ndhelikake kemben lan
slendhangku.” Jaka lajeng mangsuli, “o... Yayi, ampun duka, amargi kula saestu mboten
mangertos punapa-punapa, kula mboten sengaja liwat ing wana menika, lajeng
kepanggih panjenegnan yayi”. Pun ngaten kemawon menawi kula saged paring
rasukan dumateng panjenengan, punapa imbalanipun?? Dewi; “Menawi tiyang mudha,
badhe kula dodosaken sedherek, menawi tiyang sepuh badhe kula dadosaken bapa
kula”. Jaka Tarub lajeng maringi rasukan dhumateng Dewi Nawangwulan, lan dipun
reh-reh supados ndherek Jaka Tarub, akhiripun Dewi Nawangwulan luluh manahipu
ingkang namanipun Nawangsih. Nawangsih praupanipun kados pun Ibu, praupanipun
kados rembulan ingkang sumunar ing nalika dalu. Ing sawijining wedal, amargi
kathah rasukan inkang reged, Nawangwulan pamit Jaka Tarub menawi badhe reresik
ing lepen. Sakderengipun Nawangwulan tindak lepen, Nawangwulan mawanti-wanti
supados nenggani putrinipun, kaliyan nenggani anggenipun adang sekul kanthi
manti-manti ampun ngantos mbikak kekep sekulipun. Saktindakipun Nawangwulan
wonten lepen Jaka Tarub malah kepengin ngertos isinipun kekep, amargi Jaka
Tarub gumun menawi pantun ingkang wonten lumbung kok mboten telas-telas. Ing
manah, Jaka Tarub gadhah pemanggih leresipun napa ta ingkang dipun masak pun
semah, kok wosipun ing lumbung mboten telas-telas. Jaka Tarub lajeng nggadhahi
pamanggih mirsani dandang sekul, sakmenika Jaka Tarub kaget menapa amargi ingkang
dipun adang garwanipun. Jaka tarub kaget amrgi ingkang wonten ing dandang namung
satunggal pantun kemawon. Sak sampunipun saking lepen, Nawangwulan lajeng duka,
awit Jaka Tarub cidra ing janji. Saking kedadosan punika kasektenipun Nawang
Wulan dados widodari ical lan dados manungsa kados limrahipun. Ing satunggaling dinten Nawang Wulan katemben nutu pantun. Nalika mendhet
pantun ing lumbung, Nawangwulan mangertosi rasukanipun ingkang ical kala
rumiyin, piyambakipun kaget lan duka dhumateng garwanipun amargi sampun dipun
apusi dening Jaka Tarub. “Kakang mas, sakmenika kula nyuwun pamit, kula badhe
wangsul dhateng kayangan. Penjenengan damelaken nawang sih panggung alit,
menawi nawang sih nangis penjenganagan paringaken nawangsih wonten panggung
kala wau, lajeng panjenengan bakar damen ketan cemeng ing ngadhapipun panggung
menika, supados kula saged mandap saking kayangan.” Jaka Tarub “Yayi, kula
pancen lepat, kula nyuwun pangapunten Yayi, kula janji mboten bakal damel
kalepatan malih Yayi, sakestu kula nyuwun pangapunten Yayi.” lajeng Nawang
Wulan enggal-enggal ngaggem rasukanipun kangge minggah ing kayangan kayangan. Jaka
Tarub “ Yayi...kula nyuwun pangapunten Yayi.....” Jaka Tarub namung saged nuwun
belajar aksara Arab: Pemesanan Hub.email: ekojava 52@yahoo.com atau Tlp. 085229677742
Kula nuwun, Raos sokur mangga tansah kaaturaken wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Matur sembah nuwun dhumateng para kadang ingkang sampun pinarak sowan wonten blog-kula “MARSOEDI BOEDAJA DJAWI”. Wonten ing ngriki panjenengan saged maos saha mirsani seratan-seratan ingkang gayut kaliyan budaya Jawi. Mugi-mugi blog menika saged nyengkuyung amrih lestantunipun budaya
Ing basa Indhonesia, wara-wara dipunsebut kanthi aran pengumuman . Adatipun wara-wara dipunaturaken awit wontenipun
" Gedhe dhuwur ora pangur" Tegese, wong luhur/pinter nanging ora duwe tatakrama/sopan santun. Contoh soal UKK bahasa Jawa SMK semt.1
Soal-soal bahasa Jawa SMK A. Wenehana tandha ping (X) aksara a, b, c, d, utawa e ing wangsulan kang bener! 1. Welingan/pesen...
Durung mudheng, apa pancen ora mudheng? Oleh : Eko Wahyudi, S.Pd...
dawload video 3gp awek berak bareng
picsexy padosan photopadosan nudenudepadosannasty sex picdesi hot girls bra photopadosansexvideodesi
INGSUN,OJO PATI- PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKASIH INGSUN,TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG BAYI….(sebut nama orangnya)MARANG INGSUN”,
hi hi hi arep ngedobos apa ora sing penting kenyataane akeh benere koh...'Karo aku ya adoh...adoh temen hi hi luwih duwur rika ...sukses bae lah ...kapan kapoan tek melu ngaji..Monggo
sing kerep me®endah tuli la iya kuwe kpn bisa ngaji bareng,
shofi lulus playgroup. horee -__-
wew. shofi pas cilik imut imut gak dadi yok opo ngono yoh..wkwk.. ngeliat foto iki rasane pingin tak
Sugeng Rawuh dateng Blog Kulo.. Maturnuhun..panjenengan
Narayana utawi Narayan inggih punika minangka nama wonten ing basa Sanskerta ingkang katujokaken kanggé nyebut Wisnu, lan wonten ing kathah basa laladan kontemporer nama India umum. Narayana ugi dipunidéntifikasi minangka Purusha. Wonten ing sapérangan sastra Purana wonten pamanggih ingkang béda ingkang kagayut kaliyan Narayana. Wonten ing Kurma Purana piyambakipun dipunidentifikasikaken kaliyan Brahman lan Krishna-Wisnu, ananginng wonten ing Brahma Purana Vaivarta Narayana dipunanggep béda saking Krishnalan ugi dipunanggep minangka bagéyan saking Krishna.[1]
Narayan inggih punika salah satunggal saking kathah nama Gusti, kados ingkang kamot wonten ing salabeting Weda. Krishna inggih punika inkarnasi saking Brahman kados ingkang dipunsebut wonten ing kitab Mahabharata, ugi kagungan kathah nama. Maharsi Bhisma, simbah kakung saking Pandawa lan Kurawa, saking nginggil papan pasédanipun wonten ing padang Kurusetra, mbangsuli pitakénanipun Yudhistira babagan Gusti, nyebutaken 1000 nama Gusti minangka Sahastranam Wisnu. Ing mriki, Sri Kresna jumeneng minangka Gusti wonten ing wujud manungsa ing sangajenging Bhisma. Nama kaping 244 wonten ing Sahastranam Wisnu inggih punika Narayana, Hrsikesa, Kesawa, Madhawa, Achuta ing pundi nama-nama kasebut sampun dipunginakaken Arjuna kanggé nyebut Sri Kresna wonten ing Bhagawad Gita. Intinipun inggih punika boten wonten bédanipun antawising Kresna kaliyan Narayana. Saben nama minanka sipat-sipat Gustikados ingkang sami kita kenal.
Wonten ing Mahabharata Krishna asring dipunsebut minangka Narayana lan Arjuna minangka Nara.[2] Èpik punika ngidéntifikasi kekalihipun wonten ing wujud jamak 'Krishna', utawi minangka bagéyan saking inkarnasi Wisnu sadèrèngipun, ngéngeti bilih idéntitas mistis kekalihipun minangka Nara-Narayana.[3]
Ètimologi[besut | besut sumber]
Wonten ing basa Sanskerta, 'Naara' minangka nama sanès saking toya . Wonten ing basa Sanskerta, nama ingkang sanès kanggé tirta inggih punika 'Naara'. Mahadéwa Wisnu ingkang papan istirahatipun ('Ayana') inggih punika 'Naara' amargi punika dipunsebut Naarayana. "Naara" ugi ateges éntitas gesang (Jiwa). Amargi punika, makna sanès saking Naarayana inggih punika 'papan ngaso kanggé sadaya éntitas gesang'. Hubungan caket Narayana kaliyan tirta ngandharaken penggambaran Narayana wonten ing seni Hindu saweg jumeneng utawi lenggah wonten ing samudra. Pengejawantahan ingkang wigati saking Narayana inggih punika "Maha Dados ingkang minangka dhasar saking sadaya tiyang".[4]
^ Raghavan, V. (1982). International Sanskrit Conference v.4. The Ministry. ISBN Page 142 Priksa gandra |isbn= (pitulung). ^ Vaisnavism Saivism
Rama | Kresna | Baladewa (Balarama) | Buddha | Kalki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 6 Oktober 2016.
bersangkutan. mangan turu iku sing tak karepi arep lapo lapo enek … Arif Citenx – Rojo karo seneng mbentak-mbentak pak pak pak kudu piye caramu / … Arif Citenx – Ngenes Dadi Bojomu janji ketemu ambek kekasihku / mlebu salon mbene ketok rodok … Arif Citenx – Ra Metu Metu
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) KONSTIPASI
Ateges Dewekne Isih Sungkan (888)
panembahan Arya WA di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Alda ebifah di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO
MinahasaMarga KaligisArtis cilik IndonesiaPenyanyi cilik IndonesiaArtis Indonesia
Windows 1.0 iku sistem operasi versi kasiji ing donya sistim operasi berbasis Graphical User Interface(GUI), digawé karo Microsoft Corporation. Versi iki sajane diluncuraké tanggal 10 November 1983, nanging boten pernah wetu ing
Lisa lan Macintosh, nanging mung paket GUI tambahan sing berjalan ing dhuwur DOS, amarga iku, jeneng kodené Interface Manager. Windows 1.0 nganggé tampilan bitmap lan mouse kanggé ngoperasikaké Windows.
mawa topik piranti alusKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 29 Agustus 2016.
Sejatosipun kawulo nggih remen perkawis “JAWA”.
Nanging badé matur taksih ajrih, amargi mboten kagungan sangu ingkang cekap.
Sowan kawulo, namung badhe nderek ngangsu banyu bening, nyuwun palilah nderek maos serat-serat panjenengan.
Mbok bilih wonten kladuking pangucap, kawula nyuwun agunging pangapura.
Ora lanang ora wadon mestine ora adoh soko lelakon soro. Mulo kuwi curhat sak jane yo lumayan iso ngurange abote
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Perserikatan Bangsa-Bangsa Resolusi Perserikatan Bangsa-Bangsa
Resolusi PBB iku naskah formal sing diadopsi déning sawijining badan PBB. Senadyan mèh kabèh badan PBB bisa gawé resolusi, mèh kabèh resolusi jroning praktèk diterbitaké dénig Dewan Kaamanan PBB utawa Sidang Umum PBB. Resolusi PBB bisa diklompokaké dadi resolusi substantif lan prosedural, utawa diklompokaké
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.37, 15 Maret 2016.
PERANAN KEMISKINAN WONTEN ING PENEBANGAN WANA
Kemiskinan nggadhahi peran ageng wonten tumraping penebangan wana. Hutan hujan tropis sakngalam donya dipun-panggihi wonten ing pundi-pundi papan. Tiyang-tiyang ingkang manggen wonten ing hutan hujan tropis gumantung saking ekosistem kangge gesangipun. Tiyang-tiyang menika ngempalaken woh-wohan lan kajeng, mburu sato kewan alas kangge dipun tedha, utawi dipun bayar dening perusahaan-perusahaan ingkang meres sumber alam saking wana.
Kathah tiyang miskin ingkang boten gadhah pilihan kados ing tlatah Kilen ingkang saged dipun pendhet mekaten kemawon. Piyambakipun gadhah pilihan kangge nglajengaken kuliah saperlu dados dhokter, buruh pabrik, utawi sekretaris. Piyambakipun kedah gesang saking lingkungan sekitaripun lan ngginakaken sumber alam menapa kemawon ingkang saged dipun panggihi kangge nyambung gesang. Kemlaratan menika ndadosaken katunan warganing ngalam donya amargi ndadosaken kirangipun hutan hujan tropis lan panggesangan liaripun. Tanpa paring pitulungan dhumateng tiyang-tiyang menika, hutan hujan tropis boten saged dipun-slametaken.
Pancur (Rembang) Pangkah Pati Pecangaan Pekalongan Barat Pekalongan Selatan Pekalongan Timur Pemalang Polanharjo Polokerto Prambanan (Klaten) Pringsurat Purbalingga Purwodadi (Grobogan) Purwokerto Barat Purwokerto Kidul Purwokerto Kulon Purwokerto Lor Purwokerto Selata Purwokerto Selatan (Banyumas) Purwokerto
ora rek ? Nek jenenge mancing iku biasane yo mancing iwak, iwak bandeng, iwak mujaer, iwak lele, iwak pe sing ning segoro iku, iwak hiu, iwak paus lan liyo liyane.
Semono ugo nek awake dewe mancing dollar yo kudu nganggo umpan sing jenenge duwek rupiah nggak popo, sing penting duweke rupiah iku engko di ijolno nang dollar. Awake dewe mancing iku oleh akeh opo ora tergantung umpan sing dienggo mancing. Semakin gede umpane yo semakin akeh olehe utowo asile. Podo karo wong mancing iwak nang segoro, nang kali opo nang tambak. Nek awake dewe mancing nang kali
Bali maneh wong kang mancing dollar, nek awake dewe migunakake umpan sing gede yo mesti hasile yo gede, nek ora oleh yo podo rugi gede.
Gurune mancing dollar ngekeki pembelajaran utowo latihan yo opo sih carane supoyo mancing dollar iku isok oleh kasil utowo ora rugi. Ning kene gurune wong mancing dollar ngekeki kaweruh biasane wong mancing iwak iku iso oleh iwak kiro-kiro 1 jam nganti 5 jam tergantung iwake luwe opo ora.
iki luwih gede tinimbang gaji UMR sedino ning Suroboyo, Gresik, Mojokerto, Pasuruan. Cukup ngerjakno sak menit wae hehehe.
Nang isor iki rekape asile setiap menit :
Opo mancing dollar iki nggak iso rugi ? Yo iso, sing gambar ing duwur angka 0 pertondo mancing dollar ora nyantol utowo rugi $10. Tapi nek dietung untunge utowo rugine yok akeh untunge. Opo maneh nek diajari karo Gurune
Endeming wong dhemen ngabotohan, yen kalah rupak jagade, sirna katresnaning marang anak bojone, dibalejedi nganti balindis, suwe-suwe mremen angapus-apusi marang sanak-sadulure
dhuwit padha karo endeming kacubung, sabarang paripolahe anganeh-anehi, wong mlarat dipadhakake walang, ora ngelingi yen wateking endem nganggo mutah: howek, la: ketok
ora sepiraa, tangi turu wis ilang, nanging endeming kawibawan lan kamukten sok anggonjingake engetan. Ora bisa mari dening sarana, marine yen wis tumiba ing tiwas, getune wis kasep, mulane aran begja wong wibawa mukti eling marang kaapesan, duwe tepa utawa welas marang sapadhaning tumitah kang tumiba ing apes, utawa kamlaratan
Rame Ing Gawe Dan Sepi Ing Pamrih 11
Ekoturism inggih menika pariwisata ingkang tanggel jawab dhateng lingkungan, kangge ngajeni lan ngraosaken pengalaman ing satengahing alam lan budaya. Ekoturism kedah mboten ngrisak lingkungan lan mbiyantu wontenipun pendhudhuk lokal.
Winih|Nyebar Ya Iku Nyebar Winih Pari Ing Papan Pawinihan.
nurunaké mbok Rara sejati,Mulya sejati nurunaké si Nagageni,Upasé Nagagii arupo ijo,Tibo ing bumi dadi abang,Ngebyur segara tinundhung janma manungsa,Ilang musnah saking kersaning Allah,Mbok Rara Pinar sejati,Nurunaké Naga Pratala,Upasé Naga Pratala iku biru,Sumusupé dadi ireng,Katut ing angin,Ilang musno katundhung janma manungsaBaga menga,Tawa tawi tawar,Tawar saking kersaning Allah.(
wengiMugoa aku dadi asihing sak negoro putriOpo maneh
"Sangkan paraning dumadi. Sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti. Mugo aku dadi asihing sak negoro putri. Jabang bayine....(
Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing
napas tan kumêdhap | mêkotên wuruking guru ||
3. lan dika punapa beda | nauri Ki Dhadhungawuk | yèn kula niki mèlipun |
Tambakladhu angucap | mung braja musthi ismuku | gêmpurkên barang tinêbak | tangan lir gandhèn awulu ||
14. mêngkene êmèling jaya | tirab-tirab ing dhadhaku |
mring sakèhing durjanèki | yèn dèn wiwitana awon ||
3. tan têlangke wus rinukti jroning kalbu | datan nêdya angoncati | mung nganti
tita têmên nora patut | wus tan bisa ngampêt arip | kudu tisna ing ciciplos ||
6. Ki Nuripin anggalêrêk sêgu matur (83) | inggih punika
kêcandhak | mèh mêcethot dèn gêbugi | nyêlêr srual tur amoh pine ing latar ||
5. kèh kang buru ana wong rong puluh langkung | gumêdêr angoyak | sêplayune dèn cêgati | ya bah pira wong siji binuking thah ||§ prayoginipun: binut ing kathah. [Kurang satu suku kata: ya bah pira wong siji binut ing kathah].
bangun (89) | nglaras kang larasan | sawise pating burisik | angunusi lar-lêr mêtu maring jaba ||
kang tan rêmbug nanging kèh kang sami rêmbug | akukup§ prayoginipun: anukup. dhayohnya | prabote kang meliki |§ prayoginipun: dèn meliki. [Kurang satu suku kata: prabote kang dèn meliki]. kang wus anèng jaba kukuk
sima | sauran pating jarêlih | kang bing kilèn lan êlor kidul myang wetan ||
24. ngawirya wus anyana badhe tinukup (91) | tan wurung blarutan | Jèngrêsmi
31. santak wuwus marang ing têtamunipun | bagus punapaa | tan
sawanda, kawêwahan: tên [wontên]. tiang sawiji ngupaya doran ||
36. longanipun ginagapan paculipun | mulêk mambu tenja | lan uyuh langkung amoni | prie kie o ah arusuh kisanak ||
37. sarwi dulu dinianan paculipun | pan
bah pira wong tri glintir ||
4. Samba-ngèrèng ngling wus payo dhinedhelan | sumambung Kêndhil-wêsi | wong kêparat edan | mêjanani
ingkang paman | raosing sarira kadi | grayanging randha | kalane boborèhi ||
15. Jayèngrêsmi lan ingkang rayi Jèngraga | ngeca-eca tan
tulung kaula | tan bêtah raosing sakit | kaidak-idak | ing wong kathah wak mami ||
25. Jayèngrêsmi Jayèngraga Kulawirya (100) |
bisa tangi | langkung sakitnya | samya gupuh nulungi ||
28. wus mêngkana ing wanci anggagat enjang | Jèngrêsmi ngandika
matur aris | yèn parêng paduka |
luhung laju kewawa§ prayoginipun: kewala. | pan wus luar ing prêkawis | tanpa damêla | akèndêl
Nuripin | sarwi tumingal wisma- | nira durjanèku | rusak kêtunjang ing kathah | kadya binêladhah tutug kanan
lampahipun | wancinira ing pajar sidik | mêdal jawining dhadhah | pêkarangani
sêmunipun kenging pênagihan | kasêngka lan rubedane | manggih pancabaya gung | cobaning Hyang bêncanèng pati | yèn ta tan rinêksaa | mring Hyang Kang Murba Gung | sayêkti samya prêlaya | nèng Têgarèn curês cariosirèki | tan wontên kang wêwarta ||
5. langkung ngungun kang sinungan angling | ingkang paman mèsêm lon
nora kadyèki | nging satêmêne ingwang ||
8. ngêndi ana wong pinrêp ing jurit | têka mundhak ilang nêpsuningwang | padha lan myat
bisa bramatya tyas mami | lir awor rare dolan ||
9. yèn ta anaa ingkang nglarani (105) | kaya mêtu
kados Sambane wong ngriki | punika wau tiang durjana | namanipun Samba-ngèrèng | tan tèyèng jrih prang pupuh | tan lir Samba ing Dwarawati | kêjaba kae nayab | sêtun
paguywan sami | Jayèngrêsmi mèsêm ngandikanya | suawi umangkat age | mumpung enjing mêruput | ingkang paman nauri aris | ia payo prayoga | mangkat mumpung esuk | anulya samya
supaya mrih bêgèring ati ngundhaki | ing kêsêl miwah lara ||
17. lothung marahi kuat sadhidhik | darapon rada
ing mêrga gung | tumurun ngidul angèt |§ prayoginipun: angetan. [Kurang satu suku kata: tumurun ngidul angetan]. byar
limrahipun: ngrabuk. | ngiwung nugar patêgalan | pinggir wana têrataban gêrumbul ri | sinugat
wuwuh kabubuh | matur o inggih punika | dados bêbantêning kewuh ||
13. cilaka kêtula-tula | saking sruning manah
ingayun | yèn amanggih pêdhusunan | kewala ananggêl laku ||
18. maklum mring santri kang lara (117) | mêlarat anèng ing purug | kang paman alon
palanipun | kacaryan ingkang lumampah | wirangrongan andudulu ||
1. wanci hyang kalandaragni | nêngah panase
ya nèk manèh sira ngompol | Ki Nuripin sigra maring dhusun | angulat-ulati | janma ingkang prayoga | supaya ywa mêlang ing tyas ||
7. takèn pêkaumanèki | marang wong ingkang kaprêgok | yèn dika têtanya kaumipun | niku Ki Nurbayin | tan wontên pêngulunya | nging Ki Nurbayin punika ||
8. pitutuaning desèki | dhik-kêdhik ragi ginuron | maring ingakathah sami mriku |
Nurbayin | ingkang tinua-tua | ragi ginuron ing kathah ||
13. lêga tyasira Jèngrêsmi | sarwi angandika alon | lah sumangga paman maring dhusun | kang paman
praptèng palungguhan suguhipun | sumaos ingarsi | Nurbayin lon laturira§ langkung sawanda, kabucal: la. | sumangga
dene kang dhusun puniki | winastan dhusun ing Longsor | pan ragi keringan dening kècu | tan purun ngrêsahi | Jèngrêsmi ris ngandika | gih sukur alkamdulillah ||
28. Nurbayin nuwun turnèki (124) | paduka nadhah sang anom | kula wus luaran duking wau | ya ta kang abukti | pikantuk dènya nadhah |
langkung tuwuk | akêdhik kang kari | pan wus dènya amangan | sininggahkên ajangira ||
30. Ki Wirya gumuyu angling | lo Ripin ole badhog§ kirang
duka dalêm ingkang mawa | kêdah keringan kewala | gih wontên kêdhik kang mawa ||
2. kang dados pêtinggi desa | ing Longsor ragi keringan | sagêd ngêmori ing kathah | dhasar pênêd manahira | yèn katêmpuh ing prêkara | dhasar sêntosa bêlaka | bêbanthèng ing pêgunungan | [...] ||§ kirang sêlawik [sêlarik] kawêwahan: wastane
ngaturi prayoga | kang pitados ing panggenan ||
6. Jèngrêsmi nauri sabda | inggih sapênêde paman | mêngkana ing wancinira | wus akir wêktu
9. mêkseca lênggah nèng langgar | Ki Nurbayin marang wisma | akèn nyaoskên dhaharan | rabinya lan sutanira | gupuh sêsaji mring langgar | wus
punika | rumaos kêlangkung bêgja | inggih tamian paduka | pêndugi kula ing manah | andika sampun utama | ing ngèlmi
kinandhut ywa ical-ical | niku kakang kang utama | tinandur anèng ing dunya | suprih thukul ing akerat | mêkotên pasêmonira ||
21. kudu-kudu ing agêsang (131) |
wruh ingkang tetela | gih ngriku maring Nuripin | kang wus kinalilan mulang | mring murid ingkang sêdyapti ||
2. ambakna niku nyêkukruk | tan kêna dèn mêjanani | Ki Nurbayin ngungak-ungak | sarya ngling
3. Nuripin nauri saguh (132) | gih mangke kewala gampil | mêksih apanjang njotnya§ kirang sawanda, kawêwahan: o
7. Ki Nurbayin sigra nuduh | mring rabi lan anaknèki | ingkang liningan agêpah | êmboke nuduh mring siwi |
22. biange ngungun andulu | marang sutanira katri | samya brangta mring tamunya | kêtara pasanging liring |
26. biange ngoso amuwus | lo uga manèh mêndhêlis | bok sing singsêt kakêmbênan | Baniah sigra ngoahi | sih kêndho dhadhêmira |§ prayoginipun: dhadhadhêmira.
ing pangèksi | tyasira akusung-kusung | wus angrukti sugata | sêkul panganirèki |§ prayoginipun:
ingkang liningan | amundhut pasugatèki | tan dangu nulya prapti | rong jodhang
Jèngraga ewa tyasira | ngling ing dria bocah iki | anggigilani ati | kêmlêkarên ing pandulu | kaya tan kolu mangan | ngênês gêring dening liring | wong lir gênjik jêngginik kêmendah-endah ||
8. wusnya gya mundur ni rara | ki pêtinggi ngacarani | sumangga ingkang punika | kaula naosi
alinggih | ing salu royom anadhah | tan ayun Jèngraga angling | nuruta mèlu linggih | konjalan kono ing salu | Nuripin sigra
bae dening | tyase lir ambêdhah lambung | mêngkana sawusira | ambêng linorod ing wuri | namung kantun saênggèn kang ingantosan ||
ingajang | ngling kula sampun dumugi | ginuyu roangnya mangan | mènthèk-mènthèk Ki Nuripin | Ki Wirya ngling nudingi | wis kaya bagor
sih | ketang kumêdah kaula | ngalap bêrkah wit kêpanggih | wu§ prayoginipun: wus. tetela kang warti | yèn paduka putranipun | guru
benggole ran Candragêni | samya kumpul wêtara wong satus ana ||
25. ing dalu niat misaya | angècu ngêprês ing mami | ingêbyuk durjana kathah | anosog gêgaman
kalih | Braja-lintang Dhadhungawuk | kaula katut kemawon ||
7. botên tumut angrubut | kewala§ kirang kalih wanda, kawêwahan: kula. lajêng lumayu | mila
bramatya dening salang gumun | wong kang ngudrêgan§ prayoginipun: udrêg-udrêgan. lan roangnèki |Kurang dua suku
3. apan iku kaote trahing aluhung | sèjèn pancène wong
kumbi | duk sira padha anukup | apamu kang tiwas kanin | wong tri tutura maringong ||
6. samya matur wong têlu inggih sang bagus (159) | yêktose kula puniki | tiang tiga sami tatu | kang sirah sami anggêtih | kados kenging pênthung bandhol ||
7. Ki Nuripin mêtènggèng sarwi amuwus | dene kathik têdhas wêsi | lah aji dika si lêmbu- | sêkilan
inggih bok sampun akawi | mundhut ujuran kemawon ||
21. inggih kula sami ngaturi nyêtangsul | anggrisipun
[Kurang satu suku kata: Trênggalèkwulan sawios].
25. ing Trênggalèk Lêmbuasta wastanipun | ngabèine kang sawiji | sami dêmang lênggah nyatus | mas dêmang ingkang sawiji | Kidangwiracapa jarot ||
26. sisih lan Mas Dêmang Wirancana nêngguh | sêntana ing Pranaragi | pan sami sêntosanipun | wontên kaote sêkêdhik | bèr Wiracapa maring wong ||
27. èsmu kagyat Kulawirya myarsa wuwus | angling sêsambèn ing kapti | puniki mungguh ing laku | rayinta anakmas kalih | tinuding sudarma karo ||
28. inggih kaka kaula jêng kyai guru (164) | kon ngulati kang don
salong ingkang wus pinanggih | mung kantun kang dika tutur | ran Kidangwiracapèki | manira ayun pêpanggoh ||
30. yèn sêmbada si adhi mugi tutulung | yèn èstu anakmas kalih | umangkat ing besuk esuk | ngong nêdha rencang sawiji | nuduh mring
prayoga asung pitulung | Ragamênggala turnya ris | inggih sêndika kemawon ||
32. pan kaula priangga ingkang tut pungkur | marang ing Lêmbuastèki | mangsa ngong wratna ing laku | pra ngawirya suka myarsi | mring
wontên kang nalar mung mrih leleran ||
4. babing ngèlmu gugunêman sami busuk | myang kang tua-tua | samya bodho sêdayèki | barang kedah tansah têtakèn kewala ||
5. mring puniku Ki Nurbayin ka§ prayoginipun: kang. mumuruk (166) | sêkathahe ingkang | pitakèn marang
wong tua | kadospundinipun malih | inggih pantês kajibah rèh kêwajiban ||
10. babing kawruh maesa won pênêdipun (167) | ingkang pinilala | myang mangsa tanduring wiji | saking pundi titake§ prayoginipun: titike. ingkang prayoga ||
11. ris umatur yèn maesa titikipun | ingkang pancal buntal | wulu pandhês kang anugi | ingkang kêngkêng kawête bang gantanganya ||
manggak pathaknya | ilat ka§ prayoginipun: kang. mobit nêlasih | wadhuk bandhur kang ngupih landhu§ prayoginipun: landhung. iganya ||
14. tracak sungu kang dêlês utama dhungkul | punika winastan | dhoyog sinom rajapèni | kalis ngama asrêp
saratipun têtanèn ataminipun§ prayoginipun: utaminipun. (168) | supaya ywa ana | Ragamênggala turnya ris | kang kêlampah tanah ingriki saratnya ||
17. yèn ta lamun taun Alip wit mêluku | ing dina Jumuah | saking kidul wetan wiwit | pêmlukune winêkasana ing
Ehe wiwit | mluku dintên Arbo saking lèr lêkasnya ||
20. wêkasan wus ingkang lèr kilèn puniku | nêbar ing winihnya |
saking kidul wetan nênggih | wêkas kidul kilèn yèn nêbar Sêlasa ||
29. amanipun walang sarat lênga taun | pinêndhêm tulakan | kêlamun taun Jimakir | amêluku wiwit ing dintên Jumuah ||
30. saking kidul wetan wêkasakasan§ prayoginipun: wêkasan. têngah wus |Lebih dua suku kata: wêkasan têngah wus. nêbar wêwinihan | tandur ing Jumuah ugi | amanipun tikus bêrit sarat jênang ||
31. baro-baro lan pêngaji sigar apu (171) | botên kenging nganyang |
Jayèngraga nambung mring raka ris | inggih sèstu prayogi tinulad | kang sarat ngèlmi têtanèn | tanah paduka dangu | ing kêrajan Wanamartèki | dèrèng mangêrti sarat | mluku nêbar tandur | kang paman sumbung§ prayoginipun:
besuk wus mulèh | wong ing kana winuruk | ya ta wau wancining ratri | lingsir wêngi anggagat | mratêlu wit bangun |
kêtingal§ kirang sawanda, kawêwahan: an [kêtingalan]. | mring anake kang anginjên gênti-gênti | nyanane wus lumrahnya ||
9. wong wadone ingkang anènginggil (175) | wong lanange ingkang ngadhag-adhag | mêngkana ing pênyanane | saking dèrèng sumurup | brêkating wong durung nglakoni | tan wêruh ingkang mawa | bapane wus sêpuh | tan pati gurnan
nora na wruh | sarasane atinira | padha nora beda wong têtêlu iki | kedanan mring Jèngraga ||
kalihipun | gage ta payo sêdhela | ngarah apa nora nana wong lianing | wong wis padha kewala ||
16. nulya mangkat Banêm wadhag-widhig (178) | maring gwaning kenthol Jayèngraga | Jèngraga pan dèrèng sare | sêpolahira wêruh | nini§ langkung sawanda,
moyang tyas mami | rongèh tan pandak lênggah | saking byat tyas wuyung | nunuwun jampyaning brangta | mugi sang abagus paringa jêjampi | bêndara mring kaula
raose kados punapa | saking dèrèng kaula tate nglampahi | anunan lan wong lanang ||
prayoginipun: senggot. kapêdhotan tali | Jèngraga ngling ya kono bênakna | wong akal-akalmu dhewe | Banêm adrêng ing kayun |
30. Jayèngraga èsmu wlas ing ati (184) | mring ni rara sangêt kathêkêran | tan bisa ambênakake | sang bagus ling ing kalbu | mêsakake dene ngêthikir | sunat amrih utama | muruki wong busuk | lan tan bêtah abotira |
Jayèngraga anglawèh astanya kalih | anjêjêgakên dakar ||
31. ingkang kanan agujêngan cêthik | guthul ingungsêlakên ing prana | sarwi alon
Jèngraga ngling êh jêr rongèh | wong dikon sing apuguh | Banêm matur ragi asakit | bok sampun punapaa | nauri lo durur§ prayoginipun: durung. | lah sing akon mau sapa | wis mêngkene tanggung arêp ngajak uwis | mara ta balèkêna ||
ing tangan kalih | kinalumutkên dakar | supaya mrih lunyu | wus bênêr anèng bundêran | nulya tanganira kalih
ni rara ngajak wis | Jèngraga nauri lo mêngko ta | yèn wus suwe penak bae | titenana ujarku | lara thithik bêtahna
pakolih ing hyun | wus tan mawi dipun jagani | anglawèhi prayangga§ prayoginipun: priangga. | Jèngraga amuwus | lêhmu ngancangi kêrosan | nèk mak plere manèh dadi gawe mangkin | sing kêrêp lon kewala ||
41. ya mêngkono wus sêdhêngan iki |
43. matur têksih ajêng kula niki | mangke mawon kula gèk pakenak | kula raosne kang suwe | Jèngraga ngling ambêkus | êh anggayêr nora rêp uwis | kowe sing tan bêngkayang | mêngkono ujarmu | mung tadhah bèh bae sira | ngong adate yèn wis mêtu ia uwis | ngur mêngko manèh ngangkat ||
44. matur mêtu montên kadospundi (190) | nauri êh wong dhêglo monê§ prayoginipun: mono. ta | ia sing mêlopor
ngilu ngisor dhuwur | Banikêm ngling èh Baniah | dene mênêng swarane kang klêcat-klêcit | pa wis apa durunga ||
wiwitane lali | bingung tan eling nora karuhan | êm biang kathik kêlalèn | ngong mêngko mundhak nêsu | Jayèngraga mèsêm ing ati |
kirang sawanda, kawêwahan: ya. ngalah | kêthaha kudu rêp dhewe | ta gêntèn lan adhimu | sêdaya-daya pèn§ kirang sawanda, kawêwahan: krê, dados krêpèn. uwis | sêkarêpmu priangga | kono ala nganggur | kang liningan bungah-bungah | mojar e lah deku kemase
magane§ prayoginipun: mêrgane. mangsuk | pênyanaku nora kadyèki | dhuh wis nora kêconggah | wis ta ko tak mudhun | ta kang ta§
mring nyunyung | wis-wis ta aja kopêksa | lara-lara mundhak kowe tak pisuhi | maring wong sia-sia ||
pênthu ruyung | Jèngraga awèh sasmita | mring ni rara ro kinèn ngancêp tumuli | ni rara wruh ing cipta ||
nglubuk kaya pitik digêdhig | Jèngraga mèsêm mojar | lo prie adhimu | dene nganggo nunjang-nunjang | mêsakake maningan wong
mêkotên kadipunêndi | ngling sing lanang nungganga ||
89. samya matur bok inggih suawi | kaula niki nèh walik dadah | sarwi nêkêm guguthule | wong ro arêbut pucuk | gogol mêksih jonggol amêsi | Jèngragane adhangan | dhêp-idhêp la nganggur | angling lah ya wis
anèng kula | kawon to§ prayoginipun: toh. kathah kêdhike | Jayèngraga amuwus | mau mula ingong
ingkang mapati | mara ta mronoa | mèsêm matur malêruki | prayoginipun paduka ||
22. kang keringan lan pantês ingkang jêlanthir | kula tan keringan | ajrih yèn dipun kapati | athuk lumampah sêkeca ||
23. ginaguyu sêdaya pating guligik | Nuripin samêrga |
30. pan lung gadhung nanging lung gadhung pênyakit (223) | limrahe wong gambang | lêt sêkawan gêmbyangnèki |
123vox said:	31.12.11 at 8:31 pm
Tulung sampeyan dungakno cak, cuwun akeh..
Kanthi hangajab nugrahing Gusti Ingkang Maha Agung, mbok bilih wonten dhanganing penggalih saha longgaring wekdal, kula sak kluwarga nyuwun kanthi sanget rawuh panjenengan mbenjang ing,
Wanci : Tabuh 18:00 wekdal iring kilen (Ba'da solat magrib)
Panggenan : Griyo Kula RT.01, RW.02, Dusun Krajan, Desa Sambong, PACITAN
Wigatosing Atur : mendhak kaping setunggal sedanipun Bapak..........*)
Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kawula awit agunging kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Asih tansah peparing berkah wilujeng ing sedayanipun. Amin.
Edward James Olmos minangka Abraham Quintanilla Jr.
Artikel ngenani filem iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selena_(film)&oldid=1111539"	Kategori: Filem 1997Film Amérika SarékatFilm abasa InggrisRintisan filemKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 28 Januari 2017.
Ing Jaman Punika, Mellema, 1933, #460 (Hlm. 001-132)	Katalog:Gancaran Warni-warni Ing Jaman Punika, Mellema, 1933, #460Sambung:1.Gancaran Warni-warni Ing Jaman Punika, Mellema, 1933, #460 (Hlm. 001-132). Bahasa dan Budaya | Kagunan #241.2.Gancaran Warni-warni Ing Jaman Punika, Mellema, 1933, #460 (Hlm. 133-269). Bahasa dan Budaya | Kagunan #813.
Ingkang ngimpun Tuwan R. L. Mellema Guru Pamulangan Têngahan Bagean Basa Wetanan ing Ngayogyakarta
Bêtawi: J. B. Wolters U M, 1933. Inhoudsopgave
Anggitanipun SastrawiryaPusaka Jawi 1925, ôngka 9, kaca 134.
Ingkang wajib damêl tatanan utawi têturutan bab panyinaunipun basa tuwin kasusastran Jawi, punika inggih kêdah bôngsa Jawi. Ewadene ngantos dumugi sapriki dèrèng wontên wêwaton ingkang dipun têtêpakên kangge gêgaran utawi têturutan marsudi basa. Para sarjana Jawi ingkang sami kagungan kalangkungan bab basa saha kasusastran Jawi, kenging kawastanan saking talatosing pamarsudinipun piyambak-piyambak. Lêrês kathah sangêt sêrat-sêrat têtilaranipun para pujôngga utawi sarjana ing jaman kina, nanging botên wontên ingkang maligi nêrangakên bab basa. Amila sapunika para sarjana wajib sami miwiti damêl buku-buku basa Jawi ingkang kenging kangge ular-ular saha têturutan marsudi basa Jawi, supados anggampilakên ingkang sami marsudi ing têmbe wingking. Bilih basa Jawi punika sampun padhang katatangatheathe,§ cêtha wela-wela. bausastra gadhah, pranataning panyêrat wontên, paramasastra inggih gadhah, paramabasa, wulangbasa, (ingkang angênahakên panganggening satunggal-tunggaling têmbung) inggih wontên saha punapa ingkang dados kabêtahanipun marsudi basa lajêng cagcêg,
punika ingkang arum asmanipun inggih bôngsa Jawi piyambak. Sadaya bôngsa ingkang sampun majêng, pancèn sampun sami gadhah wêwatoning basanipun. Buku-buku ingkang kula aturakên wau salong sampun sami wontên, karanganipun para sarjana ingkang ing jaman sapunika taksih sami sugêng, inggih punika: Prajapustakan, Dwijasewayan tuwin sanès-sanèsipun malih, malah wontên ingkang bôngsa Jawi nama kantun manggih, kados ta: Bausastranipun Paduka Tuwan Rurdhah§ Roorda. dalah Paramasastranipun Bausastranipun Tuwan Wintêr,§ Winter. sêrat-sêrat Kawi wêdalan ing Batawiyas gênutsêkap. Bausastra Kawi yasanipun Paduka Tuwan Yinbol§ Juijnboll. sadaya wau sayêktosipun botên kasêdyaakên kangge mitulungi utawi anggampilakên panyinaunipun bôngsa Jawi dhatêng basa Jawi utawi Kawi, nanging niyatipun kadamêl mitulungi para sarjana Eropah ingkang nêdya sinau basa Jawi utawi Kawi. Sanadyan makatên bôngsa Jawi kados inggih wajib ngaturi panuwun dhatêng para sarjana Eropah ingkang sampun dipun panggih dêdamêlanipun wau, lah sapunika bôngsa Jawi kantun ngrampingakên kadospundi prayoginipun, saha lajêng mewahi damêl buku-buku ingkang mawi basa Jawi jaman sapunika.
Buku-buku ingkang sapunikanipun sampun wontên, punika sadaya sampun nama ular-ular, sagêd dados ancêr-ancêring pangrêmbag, dados kantun ngewahi saprayoginipun lajêng têtêp kenging [ke...]
[...nging] dipun limrahakên kangge têturutaning marsudi basa ingkang sah.
Sayêktosipun bôngsa Jawi inggih sampun ragi dangu anggènipun tata-tata badhe nandangi bab punika, ngantos ngêdêgakên pakempalan ingkang nama Mardibasa, saha ngêdalakên sêrat ingkang maligi ngrêmbag basa (Waradarma) nanging eman, kalawarti Waradarma botên lêstantun mêdalipun. Dèrèng dangu Mardibasa ihtiyar badhe nandangi pranataning panyêrat basa Jawi ngangge aksara Jawi, lajêng ngulêmi sadaya pakêmpalanipun para guru Jawi saha para nata Jawi kawan nagari:
mungguh sangêt, jalaran yèn sadaya wau sampun golong, tataning panyêrat cara Jawi lajêng sami. Dene sadaya ingkang dipun ulêmi inggih sami ngintunakên wakilipun, para nata ugi paring utusan. Wondene papanipun wontên ing Sriwadari, amila lajêng katêlah nama tatanan sastra Sriwêdari, ananging dumugi sapriki angsal-angsalaning pangrêmbag dèrèng dipun limrahakên (umum) punika inggih eman malih. Pancènipun sawontên-wontênipun lajêng kêdah dipun limrahakên, dene sampurnanipun kalihan dipun ewahi. Anggêripun sabên taun dipun wontênakên konggrès bab basa tuwin kasusastran Jawi, dangu-dangu inggih badhe sampurna. Putusaning konggrès saya dangu masthi sangsaya sae.
Wusana punapa ingkang sampun katêtêpakên wontên ing konggrès basa tuwin kasusastran Jawi wau lajêng dipun wrat ing kalawarti Pusaka Jawi. Ngêwrat makatên wau sampun dados wajibipun Pusaka Jawi. Jalaran basa tuwin sastra Jawi punika inggih kalêbêt pusakanipun bôngsa Jawi.
Para sarjana ingkang dhasaripun trêsna dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi pancèn inggih sampun kraos bêtah amadhangakên bab punika. Nalika Ingkang Minulya Paduka Tuwan Doktêr D. A. Ringkês§ Dr. D. A. Rinkes. damêl wawasan bab basa tuwin kasusastran Jawi, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara 7 ingkang jumênêng sapunika, kala samantên taksih jumênêng juru basa wontên ing Surakarta, sêmunipun panggalih dalêm radi kapranan dhatêng wawasanipun Paduka Tuwan Ringkês wau, amila sanalika wawasan punika lajêng dipun Jawèkakên, awit suraosing wawasan punika sae sangêt tumrap bôngsa Jawi, prasasat anênangi pangraosing bôngsa dhatêng bab basa tuwin sastra Jawi. Salajêngipun pêrtalan wau tumuntên dipun pacak wontên ing sêrat-sêrat kabar Jawi. Ambokmanawi kaparênging karsa dalêm kangjêng gusti wau, suraosing wawasan punika tumuntêna sami dipun raosakên dhatêng sadaya bôngsa Jawi, minôngka pasêksèn, bilih bôngsa Jawi kêdah tumuntên gadhah wêwatoning têturutanipun marsudi basa ingkang gumathok. Kangjêng Gusti Mangkunagara [Mangkunaga...]
[...ra] ingkang kaping 7 prasasat paring pitêdah bab pangataging bôngsa Eropah dhatêng bôngsa Jawi nyinau basanipun. Murih sagêd saya kraos saha anênangi panggalihipun para sarjana bôngsa Jawi dhatêng basa saha sastra Jawi. Kados prayogi sangêt bilih wawasan wau dipun ambali kaêcapakên malih, supados botên ical ing salami-laminipun, tansah sagêd dados pangemut-emut. Wondene wawasan wau kula têdhak kados ing ngandhap punika:
Bab Pangudinipun Para Sarjana Bôngsa Eropah dhatêng Basa tuwin Kasusastran Jawi
Nalika para sarjana bôngsa Eropah amiwiti ngudi dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi, punika kenging kabasakakên babar pisan botên mawi ular-ular ingkang kenging kangge têturutan utawi wêwaton ing pamarsudinipun, beda sangêt kalihan nalika para sarjana bôngsa Eropah amiwiti ngudi dhatêng basa Sansêkrit utawi basa Arab amargi sadaya bôngsa ingkang anggadhahi basa kêkalih wau kados ta: bôngsa Hindhu, bôngsa Arab, tuwin bôngsa sanès-sanèsipun ingkang sampun kêmpal kalihan bôngsa Hindhu utawi Arab wau, sampun sami amarsudi piyambak dhatêng basanipun, sarta sampun sami gadhah sêrat-sêrat bausastra utawi paramasastra, ingkang kawical sae
sarta kenging kangge têturutan ing pamarsudinipun basa tuwin kasusastran. Amila para sarjana bôngsa Eropah namung mligi kantun nyaèkakên dhatêng panata tuwin pangracikipun têmbung ingkang kawrat ing sêrat wau, sagêd lajêng nyêpêng sadaya wêwatonipun. Makatên ugi tumrap pamardinipun sadaya basa ing tanah Eropah. Sintên ingkang badhe marsudi dhatêng salah satunggaling basa wau, sagêd ngangge pintên-pintên sêrat bausastra, paramasastra, paramabasa sapanunggilanipun, ingkang kenging kangge sarana anggampilakên dhatêng pangudinipun. Ananging tumrap pangudinipun basa Jawi punapadene basa tanah ing India sanès-sanèsipun botên makatên. Awit saking punika para sarjana bôngsa Eropah ingkang sami miwiti ngudi dhatêng basa Jawi wau, ing sarèhning bôngsa Jawi piyambak dèrèng gadhah bausastra, dados inggih kapêksa kêdah damêl sêrat bausastra rumiyin, punapadene sêrat paramasastra. Wondene ingkang kakêrsakakên ing kangjêng gupêrnêmèn adamêl sêrat kêkalih wau, nalika samantên panjênênganipun Tuwan Wintêr, tuwin Tuwan Wilkês§ Wilkens. sarta kêkalih-kalihipun inggih kalampahan sagêd anglêksanani punapa ingkang dados dhawuhipun kangjêng gupêrnêmèn wau.
Sêrat bausastra damêlanipun tuwan kêkalih wau, sapriki botên kaêcapakên, amargi karumiyinan wêdalipun bausastra
karanganipun sarjana sanès. Ananging sarêng bausastra ingkang sampun kaêcapakên wau, kaêcap malih ingkang kantun piyambak punika, karanganipun tuwan kêkalih wau dipun pêthiki saprêlunipun, sarta lajêng kawêwahakên ing bausastra ingkang kaêcap wau. Wondene sêrat paramasastra karanganipun tuwan kêkalih wau ing têmbung Jawi nalika taun 1861 sampun kaêcapakên. Kajawi punika tuwan kêkalih wau angêcapakên sêrat-sêrat Jawi sawatawis, wontên ingkang mawi kasisihan têmbung Walandi, wontên ingkang botên, anjalari saya gampiling pamarsudinipun têmbung Jawi katimbang kalihan nalika taksih kêdah nêdhak mawi sêratan tangan. Sanèsipun punika Tuwan Wintêr ugi anganggit sêrat kadhapur pawicantênan ing têmbung Jawi. Mênggah isinipun wontên ingkang tumrap kangge pangajaran ing pamulangan, wontên ingkang amratelakakên bab kasusastran Jawi tuwin bab têmbung Jawi Kina (Kawi) punapa malih bab lampah-lampahipun tiyang Jawi anggèning ngolah kasusastran tuwin têmbung Kawi, ingkang nyihnakakên bilih kawruhipun tiyang Jawi dhatêng têmbung Kawi sajatosipun sampun ical sayêktos. Dene wujuding pamarsudi dhatêng kasusastran tuwin têmbung Kawi wau, botên sanès namung ambangun utawi angudhal ingkang sampun lami wontênipun kemawon, botên wontên ingkang kenging kawastanan: damêl ada-ada utawi angwontênakên enggal.
Nalika samantên ugi wontên satunggaling tuwan pandhita Srani nama Tuwan Gèrêkê§ Gericke. ingkang damêl bausastra. Sêrat punika salajêngipun dipun lêrêsakên sarta dipun ewahi dening Tuwan Propesor Rurdhah ingkang tansah asasêratan kalihan Tuwan Wintêr. Salajêngipun bausastra wau sabên kaêcap malih mawi katiti sarta karêsikakên malih, ngantos sapunikanipun sagêd dados sêrat wêwaton. Inggih sanadyan dèrèng kenging kawastanan sampurna, nanging sampun têtêp dados pataringanipun bôngsa Jawi tuwin bôngsa ngamônca, manawi prêlu badhe sumêrêp dhatêng têgêsipun têmbung ingkang awis kasrambah.
Kajawi punika Tuwan Wintêr angwêdalakên bausastra Kawi jarwa, inggih punika kalêmpakanipun têmbung-têmbung Kawi ingkang taksih sagêd kacêpêng têgêsipun.
Tuwan Propesor Rurdhah anganggit sêrat paramasastra ingkang taksih lêstantun kangge ngantos dumugi sapriki. Tuwan
warni tiga wau ingkang katitik prayogi piyambak kangge tuntunaning sinau, sanadyan inggih dèrèng nama tanpa wontên kuciwanipun, sêrat paramasastra anggitanipun Tuwan Walbim.
Kajawi punika lajêng wontên ingkang damêl karangan ingkang ngêwrat pratelan kawontênaning sêrat Jawi, ingkang sampun sumêbar nalika [na...]
[...lika] samantên. Karangan wau anjalari para sarjana bôngsa Eropah satêmah lajêng sagêd amiwiti pamarsudinipun dhatêng kasusastran Jawi ingkang mawi waton sacaranipun angudi dhatêng satunggaling kawruh.
Mênggah miwiti marsudi awêwaton kados ingkang kasêbut wau,
mawi dipun èmbèl-èmbèli katrangan ingkang ngantos salêsih sangêt bab panggandhènging têmbung ingkang kangge wontên ing sêkar. Sasampunipun, Tuwan Kohen Sêtiwar wau lajêng angwêdalakên Sêrat Bratayuda, ingkang botên ngêmungakên mawi kasisihan têmbung Walandi kemawon, nanging murih suraosipun sagêda kasumêrêpan ing akathah, ugi mawi kawêwahan bêbuka ingkang sakalangkung moncèr.§ Énget lampahing oekara welandi! Ing dalêm bêbuka wau Tuwan Kohen Sêtiwar anêrangakên, bilih cariyos Bratayuda punika mèh ngêplêki gancaring cariyos ingkang kasêbut ing satunggaling peranganipun Sêrat Mahabarata ing têmbung Sansêkrit, sarta cariyos ing sadèrèngipun prang Bratayuda ingkang kapratelakakên ing bageaning Sêrat Mahabarata ingkang kasêbut ing nginggil wau, punika kathah sangêt cocogipun kalihan lampahan ringgit purwa. Dene urut-urutanipun lampahan ringgit purwa ugi kapratelakakên pisan wontên ing bêbuka wau.
Awit saking punika Tuwan Kohen Sêtiwar lajêng sagêd mastani bilih lêlampahan Bratayuda tuwin sadaya lêlampahan ing sadèrèngipun, punika lampahan ringgit purwa, sarta kalampahanipun botên wontên ing tanah Jawi kados pangintênipun bôngsa Jawi. Salugunipun nalika jaman bôngsa Hindhu gadhah panguwaos agêng wontên ing tanah Jawi, punika mênggah panirunipun bôngsa Hindhu botên ngêmungakên ing bab agami tuwin tata ngadat utawi tata cara kemawon, ananging ugi mawi andhaku sêrat-sêratipun ing sawatawis, ingkang lajêng kasantunan ing têmbung Jawi sarta lajêng kawangun kadosdene sadaya lêlampahan ingkang kasêbut ing sêrat wau kalampahanipun wontên ing tanah Jawi. Pamangunipun wau sarana mawi rêrekan,
Hindhu ingkang mêndhêt cariyos Jawi, jêr nalika bôngsa Hindhu angajawi, têtiyang Jawi taksih bodho sangêt, punapa malih anggènipun bôngsa Hindhu gadhah Sêrat Mahabarata, punika langkung rumiyin katimbang kalihan anggènipun angajawi.
Sasampunipun wontên katrangan kados ingkang kasêbut ing nginggil punika wau, sêrat cariyos Rama lajêng katitik bilih pêthikan saking sêrat Ramayana Hindhu, sarta panunggilanipun sêrat-sêrat [sê...]
[...rat-sêrat] Jawi taksih kathah ingkang panganggitipun mêndhêt jêjêr saking cariyos Hindhu.
Sarêng sampun wontên katrangan ingkang samantên, para sarjana bôngsa Eropah lajêng sami gadhah pamanah, bilih pangudinipun basa tuwin kasusastran Jawi punika murih sagêdipun prayogi dipun wiwiti saking sinau dhatêng têmbung Kawi rumiyin, sarta marsudi dhatêng sêrat-sêrat ingkang taksih têmbung Kawi. Ananging sarèhning bôngsa Jawi piyambak sampun botên sagêd dhatêng têmbung Kawi utawi sanadyan taksih sagêd inggih kantun balêjad-balêjad, ngantos manawi nêgêsi namung awêwaton saking kintên-kintên kemawon, dados para sarjana bôngsa Eropah wau pakèwêd anggènipun badhe ngupados sarana sagêdipun têrang dhatêng têmbung Kawi. Ananging sanadyan pakèwêd inggih mêksa sami ambudidaya, ngantos sagêd kalampahan kadumugèn ing sêdyanipun.
Mênggah lampahipun anggèning ambudidaya para sarjana wau têrangipun kados ing ngandhap punika:
Sakawit para sarjana wau kajawi ngudi dhatêng basa Jawi inggih lajêng ngudi dhatêng basa tanah Hindia sanès-sanèsipun. Sarêng sampun dumugi samantên, para sarjana wau sagêd ngyêktosi, bilih basa-basa wau sanadyan kathah bedanipun, nanging ugi kathah ingkang wontên cocogipun, bêbasan ngantos kenging kaupamèkakên sadhèrèk ingkang tunggil rena utawi oyod [o...]
[...yod] ingkang tunggil dêlêg. Kawontênanipun têmbung-têmbung ingkang sami, ingkang namung beda ing pakêcapanipun, utawi namung wontên bedaning swaranipun, punika kapetang kathah, sarta mênggah bedanipun wau cêtha sangêt, ngantos kenging dipun pathoki kados ta: aksara r. Ingkang kaapit-apit swara ing têmbung Mlayu, punika wontên ing basa sanès dados h. Kados ta: berat, ing basa Dhayak dados behat. Sarèhning sampun katitik bilih h ingkang ingapit-apit swara punika asring sangêt botên kaungêlakên, kados ta têmbung Jawi kalihatan, kapatihan, namung kaucapakên keliatan, kepatian, môngka luluhing swara ia asring kawancah dados è kados ta: lian dados lèn, mila têmbung Jawi bot lajêng dinalih wancahaning têmbung b, h, t, kados ing basa Dhayak sarta têmbung Mlayu berat kalihan têmbung Jawi bot punika salugunipun têmbung satunggal, punapa malih nitik saking têgêsipun inggih pancèn têmbung satunggal.
r punika watêkipun asring linta-lintu kalihan d. Malah ing basa Jawi piyambak taksih wontên ingkang makatên, kados ta: karaton, kadhaton, sarta têgêsipun mèh sami kemawon. Ing basa Jawi têmbung: ratoe, ing basa Malayu datoe[k]. Sanadyan wontên bedaning têgêsipun, ananging sakalih-kalihipun anggadhahi têgês sami tiyang ingkang luhur drajadipun.
Anglajêngakên bab r, aksara r ingkang dumunung wontên ing
pungkasaning têmbung ing basa Acih sarta basa Minangkabo tuwin sanès-sanèsipun, r wau botên kaungêlakên utawi luluh dados aksara h. Kangge wêwahan pasêksèn malih, manawi têmbung Malayu dengar kaicalan, r ipun pungkasan, kantun mungêl denga ing môngka aksara d kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, watêkipun asring linta-lintu kalihan r. Mila manawi ing têmbung denga wau d nipun kasantunan r lajêng dados renga, inggih punika têmbung Jawi roengoe. Saupami wontên ingkang mabêni cocogipun wau namung dumunung wontên ing aksaranipun, nanging sandhanganipun taksih botên sagêd cocog, punika ingkang mabêni makatên wau taksih kenging dipun kawonakên mawi pasaksèn, bilih sandhanganing aksara punika ugi wontên ingkang gadhah watêk linta-lintu, kados ta: dengar punika asring sangêt kaucapakên dados dengor, sarta swara oe ing satunggaling basa punika asring luluh dados swara ê wontênipun ing basa sanès, mila sanadyan têmbung dengar kalihan roengoe punika manawi dèrèng kapatitisakên sayêktos, têbih sungsatipun. Ewa samantên kêdah kaanggêp têmbung satunggal. Awit saking punika basa Jawi kalihan Malayu sanadyan katingalipun beda sangêt, nanging sayêktosipun mênggah jêroanipun kathah ingkang sami, awit aksara ingkang
gadhah watêk linta-lintu wontênipun ing têmbung Jawi kalihan ing têmbung Malayu, punika botên ngêmungakên aksara r kemawon ananging kathan panunggilanipun, sarta wêwatêkaning aksara alinta-lintu wau botên ngêmungakên dumunung ing basa Jawi kalihan basa Malayu kemawon, ananging ugi dumunung ing basa tanah India sanèsipun, sadaya wau linta-lintunipun mawi pathokan miturut wêwaton ingkang botên kadamêl ing tiyang. Ananging sanadyan wêwaton wau sanès damêlan, ewa samantên sadaya bôngsa alit-alit ingkang sami gadhah basa piyambak-piyambak inggih sami miturut wêwatonipun piyambak-piyambak.
Sarêng para sarjana bôngsa Eropah saking dening sabar saha talatosing pangudi, sampun sagêd sumêrêp dhatêng pêpathokan linta-lintuning aksara utawi sandhangan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil wau ngantos sawatawis kathah, para
inggih punika amarsudi basa ingkang dèrèng nate kaudi, nanging upami oyoding kêkajêngan taksih tunggil dêlêg kalihan basa ingkang sampun kaudi, mawia sarana pêpathokan kados ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Lampah-lampahing pangudi kados makatên wau salajêngipun kaêcakakên tumrap ing basa Jawi Kina mawi kajumbuhakên kalihan katrangan sanès-sanèsipun ingkang sampun kasumêrêpan ing para sarjana bôngsa Eropah. Wontênipun makatên awit para sarjana wau sumêrêp, bilih kawontênanipun têmbung-têmbung ing basa Jawi Kina punika kenging kapilah dados tigang golongan.
Golongan ingkang kapisan, têmbung-têmbung ingkang sapriki taksih kangge ing basa Jawi sapunika, inggih sanadyan kanggenipun ing sapunika sampun mawi ewah sakêdhik ing pakêcapanipun. Golongan ingkang kaping kalih, têmbung-têmbung Sansêkrit. Sanadyan têmbung-têmbung wau kathah ingkang sampun malih sawatawis, ananging taksih kenging katitik aslinipun.
Golongan ingkang kaping tiga, têmbung-têmbung ingkang sapunikanipun dèrèng sagêd kasumêrêpan têgêsipun, inggih punika ingkang sampun sami botên kangge ing basa Jawi. Ananging anèhipun têmbung-têmbung wau sanadyan inggih mawi ewah sakêdhik kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng, kathah ingkang taksih lêstantun gêsang ing basa tanah India sanès-sanèsipun ingkang pancèn tunggil dêlêg, kados ta ing basa Malayu, Sunda, Madura, Batak (kathah), Bali (kathah sangêt), Makasar, Dhayak, sapanunggilanipun. Dados manawi badhe marsudi dhatêng basa Jawi
Kina, punika sapisan, kêdah sinau basa Jawi (ingkang kangge ing jaman sapunika), kaping kalihipun, kêdah sinau têmbung Sansêkrit, kaping tiganipun, kêdah ngudi basa ing tanah India sanès-sanèsipun, wontêna saking tiga utawi sakawan, sarta sasampunipun lajêng kangge nalêsihakên têmbung-têmbung Jawi Kina ingkang dèrèng sagêd kasumêrêpan têgêsipun, mawi asarana pathokan linta-lintuning aksara utawi sandhangan kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng.
Mênggah wêwaton pamarsudinipun basa Kawi kados kasêbut ing nginggil, punika têrang sanès sangêt kalihan wêwaton pamarsudinipun basa Jawi Kina miturut pamanggihipun bôngsa Jawi piyambak. Sagêdipun nêgêsi têmbung kina ingkang dèrèng kasumêrêpan têrang ing têgêsipun, padatan namung saking pangintên-intên kemawon, sarta pambatangipun wau asring namung awêwaton pangathik-athikipun piyambak, tanpa pawitan kawruh sanèsipun kajawi saking basa Jawi jaman sapunika.
Saèstunipun pangudi dhatêng basa Jawi Kina punika sakalangkung angèl, punapa malih manawi ingkang ngawaki nindakakên pangudi wau namung tiyang satungal, pancèn kawratên sangêt, mila pangudi dhatêng basa Jawi Kina wau taksih tangèh sangêt rampungipun. Amargi namung sakêdhik sangêt cacahipun para marsudi ing basa ingkang kadunungan pamanggih tuwin purun kangelan amitulungi [amitu...]
[...lungi] bôngsa Jawi ing bab punika. Ingkang makatên punika inggih sampun lêrês kemawon, jêr mênggah pangudi tuwin pamarsudining basa Jawi punapadene pangupakara murih lêstantuning saenipun basa Jawi, punika dumunung dados kuwajibanipun bôngsa Jawi piyambak. Ananging sanadyan makatên, ewasamantên wontên sarjana linangkung kêkalih ingkang purun ngangkati padamêlan ingkang angèlipun samantên wau, sarta inggih saèstu kalampahan angsal damêl kathah sangêt, ngantos kenging kawastanan bilih sadaya ingkang dados paugêranipun sampun kacêpêng. Sasampunipun makatên pamarsudi ing basa Jawi Kina ingkang kantun-kantun, bêbasan lajêng kantun ngênciki pundhakipun para sarjana wau, sagêd lajêng mènèk langkung inggil malih katimbang kalihan ingkang sampun-sampun.
Tuwan kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil wau, inggih
Tuwan Dhoktêr Pandhêrtik, sasampunipun mêntas sinau dhatêng têmbung Sansêkrit, Mlayu tuwin Jawi, lajêng wiwit sinau dhatêng têmbung Batak. Sasampunipun lajêng nyandhak têmbung Lampung, Minangkabu, Sundha, Madura, sapanunggilanipun. Wasana lajêng katêtêpakên ing kangjêng gupêrmèn manggèn ing pulo Bali, prêlu kadhawuhan sinau dhatêng têmbung Bali ingkang ngantos apsah.
Wontênipun kangjêng gupêrmèn dhawuh makatên, amargi nguningani bilih ing Bali taksih kathah sêrat Jawi Kina asli saking têtiyang Jawi Buda ingkang kaplajêng dening kêsuk ing agami Islam, sarta têmbung Jawi Kina têksih kathah sangêt ingkang lêstantun gêsang ing basa Bali.
Tuwan Pandhêrtik kalampahan sagêd anglêmpakakên sêrat Jawi Kina warni-warni (wontên sawatawis ingkang sapulo Bali namung kantun satunggal thil botên wontên panunggilanipun malih) ingkang lajêng kasimpên ing Batawi tuwin ing
Kajawi punika Tuwan Pandhêrtik wau damêl bausastra têmbung Kawi Bali, ingkang jilidipun ôngka sakawan. Ing bausastra wau sadaya têmbung ingkang pamêthikipun saking sêrat-sêrat Jawi Kina mawi dipun têrangakên têgêsipun, sarta dipun wêwahi tuladha kanggenipun têmbung-têmbung wau ing ukara. Mila bausastra wau inggih ngandhar-andhar sangêt, sarta ingkang sagêd ngangge namung para sarjana. Bêgja dene sapunikanipun sampun kaewahan sagêd dipun angge para ingkang sanès sarjana.
Tuwan Propesor Kèrên, ugi ngudi dhatêng
bausastra têmbung Jawi Kina, kabage-bage dados pintên-pintên perangan, ingkang nêrangakên satunggal-tunggaling perang-peranganing têmbung-têmbung wau. Botên sanès inggih namung Tuwan Propesor Kèrên wau ingkang têtêp kenging kawastanan rumêksa, dhatêng têmbung-têmbung Jawi Kina ngantos botên kalajêng ical larinipun, amargi Tuwan Dhoktêr Pandhêrtik salaminipun ugi tansah sêrat-sêratan kalihan Tuwan Propesor Kèrên.
Salajêngipun wontên satunggaling sarjana malih nama Tuwan Dhoktêr Yinbol§ Juynboll. ingkang nglajêngakên dêdamêlanipun Tuwan Propesor Kèrên wau, sarta sasampunipun ngêcapakên sêrat Bratayuda tuwin Sêrat Rama ing têmbung Jawi Kina, Tuwan Dhoktêr Yinbol lajêng damêl bausastra têmbung Jawi Kina ingkang kadamêl ringkêsan, prêlu kangge ular-ular ingkang sami sumêdya mahamakên dhatêng Sêrat Rama wau.
Kajawi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil para sarjana bôngsa Eropah taksih ngêcakakên ihtiyar warni-warni malih tumrap pangudinipun dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi, amargi sintên ingkang sumêdya angandharakên kasusastraning bôngsa ingkang kalayan salêsih, punika tamtu ugi kêdah nyumêrêpi têrang dhatêng sawarnining tatacara tuwin tata ngadatipun bôngsa wau, dados wêwaton ingkang makatên punika ugi tumrap dhatêng pangudinipun kasusastran Jawi.
Dumugi samantên anggèn kula mèngêti wawasanipun Ingkang Minulya Paduka Tuwan Dhoktêr Ringkês, bab basa tuwin sastra Jawi ingkang sampun dipun jawèkakên ing Panjênêngan Dalêm Kangjêng Gusti Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 7 nalika taksih jumênêng juru basa ing Surakarta.
Wangsul sapunika kados pundi patrap pratikêlipun damêl tatanan, punika kula sumanggakakên ing panggalihipun para sarjana sujana ingkang trêsna ing basa saha sastra Jawi, jêr inggih panjênênganipun sadaya ingkang kajibah ambangun. Punapa sabên-sabên ngawontênakên pakêmpalan, lajêng ngulêmi para ingkang anggalih bab wau, sabên taun ngawontênakên konggrès, kangge anêtêpakên, bilih sampun kaputus ing konggrès lajêng têtêp kangge têturutan utawi wêwaton. Dene sae saha sampurnanipun, ing ngajêng sampun kula aturakên, inggih kalihan lumampah, anggêripun tansah dipun parsudi dangu-dangu inggih sae, jêr sae dadakan punika inggih botên wontên. Puwungan, sawujud-wujudipun kêdah lajêng dipun angge, anggêripun sami sarujuk, saekakapti sami ngagêm tatanan wau, inggih sampun sakeca. Dene ing têmbe wingking wontên usul badhe ngewahi wêwaton ingkang sampun kaangge wau inggih dipun rêmbag malih. Bilih têtela langkung lêrês, inggih kêdah katampi. Lêrês wêwaton lajêng tansah ewah-ewah,
ananging makatên wau botên dados punapa, sabên-sabên tansah ewah, punika nelakakên bilih pamarsudinipun saya majêng. Sadaya kemawon anggêripun tansah dipun parsudi inggih tansah ewah, ewahipun saya sae. Punapa-punapa ingkang tanpa ewah-ewahan, punika botên majêng.
Amila sumôngga para sarjana, saha ingkang sami anggalih ngajêngakên basa tuwin sastra Jawi, tumuntên sami rumagang anggarap damêl milih pundi ingkang dipun kaparêngakên.
Tamtunipun kêdah dipun bage-bage, kawratên sangêt upami dipun ijèni, pambagenipun prayogi wontên ing pakêmpalan, upami:
Kêdah damêl: bausastra Jawi, katêrangakên mawi basa saha sastra Jawi, mêrdèni têgês-têgêsipun têmbung, anggênahakên panganggenipun têmbung, mawi dipun dèkèki tuladhanipun wontên ing ukara.§ Sawatawis
nipun, sukur bage sagêd ngadani: Ènsiklopèdhinipun pisan, mawi rinêngga ing gambar-gambar, nama langkung sampurna malih. Makatên punika lajêng dipun êdum dhatêng para sarjana 10 punapa pintên, dados priyantun satunggal kêbagean 2 aksara. Makatên ugi ngadani: paramabasa, paramasastra, basa Kawi, paramasastra Kawi,§ Ing taoen 1932 prakawis poenika sampoen dipoen leksanani
bausastra têmbung mônca ingkang klêbêt ing basa Jawi, lêlungidaning têmbung, bab nêtêpakên ngoko, madya, krama, krama inggil, sinonimên, saha sanès-sanèsipun. Punika wau sadaya satunggal-tunggalipun kêdah sami dipun but kathah. Sêrat-sêrat ingkang sapunika sampun wontên, kenging kadamêl gêgaran utawi ular-ular anggarap. Dene yèn sampun sae inggih namung kantun ngrampingakên lajêng sah. Têtêp dados waton.
Sayêktosipun sadaya punika inggih pandamêlan ingkang agêng-agêngan, botên cêkap dipun bandhani: kadugi. Ananging kêdah mawi wragad bôndha, bau, budi. Ewadene, kula pitados, bilih para ingkang rumaos kawogan sami saiyêg karsa tumandang, sampun tamtu para luhur, para prayagung inggih badhe paring pitulungan.
Punapa Basa Jawi ing Jaman Samangke Punika Kenging dipun Wastani Risak. Manawi mila§ Ing Surakarta: pancèn. Risak, Kadospundi Rekadayanipun Murih Wangsulipun Sae Malih.
Ing sadèrèngipun kula mangsuli pitakèn ingkang sapisan, badhe kula titi priksa rumiyin, kadospundi kawontênanipun basa Jawi ing sêrat-sêrat, utawi ingkang kangge ing pawicantênan ing jaman rumiyin katimbang ing jaman sapunika.
Mênggah ingkang kula wastani jaman rumiyin punika, tumrapipun sêrat-sêrat, jaman sugêngipun swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara kaping 4 akalihan swargi Ngabèi Rônggawarsita ing Surakarta, awit mênggahing anggit inggih pujôngga kêkalih punika ingkang asmanipun misuwur dumugi ing jaman sapunika. Wondene tumrapipun basa ingkang kangge ing pawicantênan: ing jaman ênèm kula, dados 30, 40 taun ingkang kapêngkêr, jalaran kula botên sagêd nyumêrêpi jaman ing sangajêngipun.
Makatên malih badhe kula pathoki rumiyin, punapa ingkang kula anggêp basa ingkang sae, punapa ingkang luwês, têgêsipun sakeca mênggahing pamirêng, nanging kirang cêtha, liripun manawi dipun raosakên ingkang sayêktos, lajêng botên cêtha suraosipun. Punapa ingkang kirang luwês mênggahing pamirêng, nanging manawi dipun raosakên, sagêd cêtha suraosipun.
Saking pamanggih kula, sarèhning basa punika sajatosipun srana kangge nglairakên karsa, murih dipun mangêrtosana dhatêng ingkang maos utawi ingkang mirêng, dados cêthaning suraos ingkang kêdah kaprêlokakên rumiyin, luwêsing têtêmbungan sawêg dhawah nomêr kalih. Ewadene ingkang utami piyambak sampun têmtu kemawon cêtha sarta luwês, ananging manawi salah satunggal kêdah gothang, prayogi: cêtha kirang luwês, tinimbang kalihan luwês kirang cêtha.
Mênggah kawontênanipun ing jaman sapunika basa Jawi ingkang kangge ing sêsêratan, manawi luwêsipun, botên môntra-môntra yèn mèmpêra akalihan ing jaman rumiyin, nanging cêthanipun, kenging kula wastani majêng, cacadipun, dene asring kaworan ukara utawi têmbung ngamônca ingkang cara Jawinipun wontên.
Wondene basa Jawi ingkang kangge ing pawicantênan, ewah-ewahipun [ewah-...]
[...ewahipun] kula yêktosi wiwit ênèm kula kados ing ngandhap punika:
1. Tumrap tiyang ingkang manggèn ing dhusun, dados ingkang botên patos sêsrawungan akalihan bôngsa ngamônca utawi tiyang saking môncanagari, kenging dipun wastani ajêg.
2. Tumrap tiyang kathah ingkang manggèn ing kitha-kitha dados ingkang srawungan akalihan bôngsa ngamônca utawi tiyang saking môncanagari, têmbungipun sami kamomoran têmbung mônca, sanajan cara Jawinipun wontên utawi mindhak têtêmbungan utawi têmbungipun Jawi saking sanès panggenan.
3. Tumrap ingkang sami angsal piwulang saking pamulangan: ingkang sapisan pakêcapanipun kathah ingkang manut sêratan, kaping kalih manawi wicantên taksih kathah têmbungipun ingkang limrahipun namung kangge ing sêratan, ingkang kaping tiga kathah panganggenipun ukara utawi têmbung ngamônca, ingkang cara Jawinipun wontên.
4. Tumrap ing umum: têmbung krama sangsaya mindhak kathahipun, tarkadhang ngantos wontên ingkang ngangge têmbung krama dhusun.
Wusana pitakèn ingkang sapisan sapunika kula wangsuli makatên:
1. Basa Jawi ingkang kangge ing sêsêratan, mundur mênggahing luwês utawi rêsikipun, majêng mênggahing cêthanipun, nanging unduripun [unduri...]
[...pun] langkung kathah tinimbang ajêngipun, dados sanajan botên nama risak, nanging kenging dipun wastani mundur.
2. Basa Jawi ingkang kangge ing pawicantênan, tumrapipun para ingkang srawungan akalihan bôngsa utawi basa ngamônca ugi kula wastani mundur, dene sangsaya lami sangsaya kirang rêsik ukara utawi têmbungipun.
Ing sapunika pitakèn ingkang kaping kalih: manawi mila risak, kadospundi rekadayanipun murih wangsulipun sae malih.
Saking pamanggih kula ing jaman samangke punika sampun wontên ihtiyar ingkang prayogi kangge andandosi basa Jawi, inggih punika kajawi ing Surakarta sampun wontên pahêman Radyapustaka, ing pundi-pundi sami tuwuh pakêmpalan Mardibasa, sami murinani badhe risakipun basa Jawi. Ingkang karêmbag warni-warni, ananging ancasipun sadaya sami angajêngakên basa Jawi. Ewadene manah kula ugi dèrèng pitados dhatêng lastantunipun, kuwatosing manah kula manawi kados ingkang sampun-sampun, pakêmpalan ingkang makatên punika adatipun botên lana, ramenipun namung sakêdhap, lajêng sami sidhêm prêmanêm, tanpa sabawa.
Ingkang punika kula atur pamrayogi kangge angajêngakên basa Jawi, kados ing ngandhap punika:
1. Rumiyin kangjêng guprêmèn maringi papan pasinaon basa Jawi
dhatêng guru-guru Jawi wontên ing Batawi, ingkang langkung lêbêt tinimbang anggènipun sinau ing pamulangan calon guru, punika prayogi kasuwun gêsangipun malih, sarta ingkang katampèn sinau wontên ing ngriku sampun namung guru-guru kemawon, sanèsipun ugi kaparêngna.
2. Sawarninipun pamulangan agêng ingkang kathah muridipun Jawi, mawia mulangakên basa Jawi sadaya, gurunipun sasagêd-sagêd guru Jawi ingkang sampun sinau kadosdene ingkang kasêbut ing ôngka 1 nginggil punika.
3. Ganjaranipun karangan ingkang kêtampèn ing Bale Pustaka kainggahna ingkang ngantos amenginakên, nanging panimbanging basanipun kakêncêngna. Makatên ugi pamilihipun redhaktur ing Bale Pustaka ngriku ugi kêdah dipun kêncêngi ing atasing kawruhipun basa.
Anggitanipun SastraiswayaPusaka Jawi 1926, angka 6, kaca 81.
Ing taun 1522 tiyang Portêgis dhatêng ing tanah Jawi prêlu bêbrayan kalihan Raja Hindhu ing tanah Pasundhan, awit kathah pamêdalipun mrica. Tiyang Portêgis wontênipun ing tanah Jawi botên dangu, mila têmbung-têmbung Portêgis ingkang lumêbêt ing basa Jawi inggih botên sapintêna, kados ta: antero, lêmari, bandera, greja, minggu. Kala ing taun 1596 dhatêngipun bôngsa Walandi ing tanah Jawi. Nalika samantên sêratan Jawi ingkang kabêkta wangsul§ Kadjengipoen: kabekta mantoek. dhatêng nêgarinipun taksih wontên ing lontar. Bôngsa Walandi dhatêngipun ing tanah Jawi punika prêlu dêdagangan, dangu-dangu sagêd ngêrèh tanah Hindia Nèdêrlan. Têmbung Wlandi punika pakêcapanipun tumrap tiyang Jawi angèl, mila tiyang ingkang dèrèng sinau basa Wlandi anggènipun ngucapakên inggih sasêkecanipun kemawon, kados ta:
deponeeren. têmbungipun murid: prèi, lès, diêrès, kursus, surtipikat.
Ing sarèhning bôngsa Walandi wontênipun ing ngriki punika ngêrèhakên, mila inggih kathah pranatan-pranatan ingkang anjalari rumasukipun têmbung Walandi ing basa Jawi.
Saking dangunipun tiyang Jawi kaprentah ing bôngsa Walandi, botên nama anèh bilih tiyang Jawi, langkung malih ing kitha-kitha, tuwin ingkang sêsrawungan kalihan Walandi, basanipun Jawi risak. Mênggah sabab ingkang agêng piyambak inggih punika wontênipun pamulangan Walandi tuwin pamulangan ingkang mawi wulangan basa Wlandi.
Saking dayanipun basa Wlandi, wontênipun basa Jawi sapunika mêmêlas sangêt, têmbung-têmbung Wlandi kathah ingkang dipun êngge ing basa [ba...]
[...sa] Jawi, malah wontên ingkang dipun rimbag, dipun atêr-atêri utawi dipun panambangi, kados ta:
Têmbung stort dados nyêtor, disêtor. Têmbung verlof dados: pêrlopa, dipêrlopake. Têmbung voorschot dados dakpêrsêkotane.
Dhapukaning ukara kathah ingkang cengkok Walandi, kados ta: lêmari iku digawe saka kayu, lêrêsipun lêmari iku sing digawe kayu. Kanggone aku ora mupakat lêrêsipun: yèn aku ora rujuk. Iki dluwang kanggo aku, ya. Lêrêsipun: dluwang iki dakpèke, ya. Sapunika Suta sampun botên dados priyantun malih, lêrêsipun, sapunika Suta sampun botên dados priyantun. Gêlang iki dudu êmas, nanging salaka, lêrêsipun gêlang iki dudu êmas, salaka.
Dalah nama-namanipun nagari inggih tumut nyengkok Walandi, upaminipun: Solo, lêrêsipun: Sala. Jukja, lêrêsipun: Ngayogya. Preangêr, lêrêsipun: Priyangan. Seribon, lêrêsipun Cirêbon (Crêbon), langkung malih panyêratipun basa Jawi ngangge aksara Jawi, wah, mêmêlas sangêt.
Margi saking dayanipun basa Walandi, kathah kemawon tiyang, manawi kêpanggih kawanuhanipun badhe nanduki basa Jawi punika
ing pangraosipun têka botên sakeca, sajak kirang brêgas, mila inggih lajêng tabikan saha rêmbagan ngangge basa Wlandi. Sapunika kula badhe ngaturakên
jare. Nèk sêpisan iki vier manèh rak beroerd aku. Iya jij wis ayêm, biyèn wis olèh zeven.
Ha: Ya wis, blokkêna, aku daknonton dhewe. Wah yamêr lo, sèh, nèk bêngi iki ora nonton filêm bagus kok.
Wontên malih tuladhanipun basa Jawi nyengkok Walandi, inggih punika:
1. Ing sêrat kintunan, titimangsanipun kasêrat ing nginggil, manawi cara Jawi lugu wontên ing ngandhap.
2. Yèn nyêrat dèrèng rampung, môngka sarai sampun kêbak, ing ngandhap lajêng dipun sêrati z.o.z.
Têmbung-têmbung Wlandi ingkang mangsuk ing basa Jawi upaminipun:
andhuk, sêpur, klèrêk, kursus, kontan, klinik, kondhèktur, sèp,§ Chef. tuwin sapanunggilanipun.
Nalika pamulangan H. I. S. taksih dados pamulangan Jawi ôngka 1 ing saèngêt kula dipun wulang têmbang. Milanipun kala rumiyin manawi wontên ing pajagongan inggih lêmês, upaminipun pinuju gadhah damêl utawi jagongan bayi lajêng wontên ingkang maos, prêlunipun kangge cagak êlèk, tur inggih sakeca dipun mirêngakên. Sarêng pamulangan ôngka 1 dados H. I. S. wulangan têmbang lajêng mundur, ngantos wontênipun sapunika botên dipun wulang babar pisan, dipun santuni mênyanyi lagu Walandi, awit wontên prêlunipun kangge anggampilakên anggènipun sinau basa Walandi. Saking agênging dayanipun basa Walandi wau, para mudha sami kêrêmênên dhatêng lagu Walandi, ngantos botên ngopèni têmbangipun piyambak. Lah, punapa katêmahanipun ingkang makatên wau. Manawi wontên pajagongan lajêng kèndêl, badhe nêmbang botên sagêd, badhe mênyanyi botên limrah, lajêng kêpêksa nyêpêng krêtu, sanadyan punika dados awisanipun nagari utawi agami, ewasamantên inggih dipun têrak. Margi saking agênging dayanipun basa Walandi, rumasukipun ngantos sumrambah ing dhusun-dhusun. Manawi kula mirêngakên lare dhusun mênyanyi utawi singsot, punika lagunipun têka inggih lagu ngamônca.
Basa Mlayu punika dayanipun ugi agêng tumrap basa Jawi. Ukara Jawi kathah ingkang cengkok Mlayu. Têmbung-têmbung Mlayu ingkang kangge ing basa Jawi inggih botên sakêdhik, kados ta:
Dados sampun têtela bilih basa Jawi punika sampun botên lugu, kathah momoranipun. Sapunika kula badhe ngaturakên kidungan ingkang amot dayanipun basa ngamônca, lagunipun Wien Neerlands Bloed.
Sarjuning tyas saha atur, wilujêng paduka, rawuh wontên bawah ulun, Karangpandhan nami, langkung ing sukur kawula, paduka tumêdhak, bêgja kamayangan, saksat katamuan dewa, dewa kang linangkung.
Kidung punika lagunipun lagu Walandi, têtêmbunganipun Jawi, isinipun amot pêpindhan Hindhu, inggih punika kadospundi bingahipun tiyang manawi katamuan dewa.
Kala wau basa Jawi punika kula upamèkakên tiyang lumampah ing tanah parêdèn. Sêmunipun sapunika badhe wiwit minggah, katôndha saking kathahipun pakêmpalan ingkang ngudi ngajêngakên basa Jawi. Ing sarèhning sampun têtela bilih basa Jawi wiwit gumregah, kados botên wontên awonipun manawi [mana...]
[...wi] para mudha Jawi sami karsa urun tuwak, supados mumbulipun basa Jawi sagêda inggil, botênipun nyamèni jaman Rônggawarsitan inggih namung sagêda mèmpêr kemawon.
Badhe anggayuh kawruh basa Jawi ingkang inggil-inggil, utawi ingkang lêbêt-lêbêt botên kadugi. Sapunika namung badhe ngrêmbag prakawis ingkang lepes-lepesan kemawon.
Têmbung sinau ing samangke sagêd dados nyinau ingkang urutan saking têmbung Walandi bestudeeren, punika tumrapipun dhatêng kuping kula kok nyêngkal têmên. Upami: kowe apa wis nyinau wulangamu. Punika kajêngipun saking têmbung Walandi Heb je je les geleerd.
Yèn cara rumiyin, pitakènipun tiyang sêpuh dhatêng anakipun namung makatên: wulangamu apa wis ko sinau.
Têmbung nyinau yèn wontên ing sêrat-sêrat lami têgêsipun muruki, anggladhi, ngulinakakên, kados ta: nyinau panakawan ingkang badhe konjuk ing kadhaton.
Têmbung nyinau yèn ing samangke kanggenipun gadhah têgês bestudeeren ingkang botên trêp kalihan kajêngipun têmbung bestudeeren wau.
Têmbung bestudeeren wontên têgêsipun kawan warni. Yèn tumrap sêsêratan, gadhah têgês maos sêsêratan wau mawi anjingglêng sarta ngangkah murih nyakup dhatêng suraosipun. Punika yèn ing sêrat-sêrat, ingkang kaangge dede têmbung nyinau. Coba kula pêthikakên Sêrat Lokapala, nalika Prabu Arjuna Sasrabau tampi sêratipun Sumantri:
ingwang / lawan dhawuhana kabèh / sagunging para ratu / abarisa kalangan benjing / dèn rame padha surak / têmpuh ing prang pupuh / duta wus ngangsulan sêrat / nêmbah mundur sang prabu ngandika malih / mring sagung para raja //
padha budinên ingkang sayêkti / Si Sumantri mangkono suratnya / apa kang dadi karêpe / Narpati Soda matur / bokmanawi darbèni melik / marang putri Magada / ngandika sang prabu / yèn upama mangkonoa / apa ninggal ing warnane Si Sumantri / bagus trahing atapa //
Ing ngriku têmbung budinên saking tanduk ambudi, suraosipun ragi mèmpêr bestudeeren.
Kajawi punika têmbung anggilut utawi ngrasakake pangraos kula inggih mèmpêr kalihan têgêsipun bestudeeren, dene têmbung nyinau punika babar pisan botên mèmpêr.
Ing besuk yèn sêmuan, kowe takkon dadi Citraksi, kuwi sinaunên. Têmbung sinaunên, wontên ing ngriku punika pancèn sampun trêp. Têgêsipun anggladhi utawi ngulinakakên tandang-tanduk.
Bab wulangan inggih katêmbungakên dipun sinau, têgêsipun: dipun angkah murih sagêdipun, sarêng pêrslah dipun sinau, punika ancasipun pangangkah badhe sagêd damêl pêrslah ingkang makatên. Rak botên. Ancasipun namung sagêda nyakup, dados têmbung nyinau utawi dipun sinau, wontên ing ngriku botên tumrap, botên sae. Lah têmbung punapa ingkang mathuk. Pangraos kula ingkang mathuk gilut utawi budi utawi raos, kados ta: dèrèng kula raos-raosakên, dèrèng kula gilut, sampun kula budi.
Punapa sababipun, dene ing sapunika têmbung nyinau kêrêp kaangge ingkang ancasipun iets bestudeeren. Sabab, studeeren têgêsipun sinau. Lajêng kapêndhêt gampilipun: [gampili...]
[...pun:] iets bestudeeren kajawèkakên nyinau. Punika kabêkta saking mingsêd-mingsêding jaman. Kasusastran inggih lajêng tumut mingsêd, makatên punika ing jaman samangke kathah panunggilanipun, kados ta: sabagean agêng, kangge anjawèkakên een groot gedeelte. Botên angsal dados kangge anjawèkakên tidak boléh djadi. Taksih kathah panunggilanipun.
Punapa têtêmbungan makatên punika kenging dipun alang-alangi ngrêbdanipun. Kintên kula: angèl sangêt. Punika pancèn sampun dados lampahing basa ingkang taksih gêsang, sabên-sabên ewah saking kajêngipun piyambak. Sanajan ingkang makatên wau sampun kabêkta saking lampahing jaman, ewa samantên tumrapipun tiyang ingkang taksih ngugêmi cara lami, raosipun kados nangis-nangisa manawi mirêng têtêmbungan ingkang nyêngkal-nyêngkal makatên punika. Anamung sanajan dipun tangisana, môngsa sagêda ngêkahi. Pramila ing kalawarti Goeroe Basa wontên priyantun guru ingkang gadhah usul supados sêrat Samenspraken I karanganipun swargi Tuwan Wintêr: dipun pènsiuna, mawi kaganjar mêdhali jênê ingkang agêng, sabab sampun wancinipun sèlèh. Makatên ugi Sêrat Urapsari karanganipun swargi Ki Padmasusastra, ingkang mèh dados sêsulihipun sêratipun Tuwan Wintêr wau inggih
kawastanan sampun nusul sêpuh, mèh dumugi wancinipun pènsiun.
Anamung manawi ingkang sêpuh-sêpuh sami pènsiun, rak kêdah wontên ingkang anggêntosi. Sapunika sêrat punapa ingkang kacalonakên kangge gêgêntosipun.
Mangsuli bab mingsêding kasusastran. Têtêmbungan ingkang kaangge pawicantênan punika ewah-ewahipun ragi rikat, ngungkuli ingkang tumrap ing sêsêratan. Ewadene sarèhne ingkang tumraping sêsêratan inggih mingsêd, pramila têtiyang Jawi ing jaman samangke mèh waradin sami botên mangrêtos têtêmbungan Jawi Kina. Malah dhatêng têmbung Jawi ing taun sèwu gangsal atusan kemawon, sampun ngrêkaos. Makatên punika botên namung tumrap tiyang Jawi piyambak kemawon, sanajan bôngsa sanès-sanèsipun racak-racakipun inggih makatên. Botên mangrêtos dhatêng têtêmbunganipun ingkang kina, kados ta: tiyang Itali, yèn botên mawi mrasudi, inggih botên mangrêtos dhatêng têmbung Latin. Tiyang Yunani botên mangrêtos dhatêng basa Yunani kina.
Anggitanipun Dalil Prawiradiharja§ Pusaka Jawi 1926, angka 2, kaca 15.
Ingkang kula wastani busananing basa punika têtêmbungan utawi ukara, limrahipun namung dados rêrêngganing basa kemawon, inggih punika ingkang ing basa Walandi dipun wastani beeldspraak Beeld jarwanipun: gambar. Gambar ing ngriku kajêngipun gambar ucap-ucapan sarana têtêmbungan, upami: tiyang ingkang rêmên suka pangapuntên dipun wastani: jêmbar
Tiyang nyênyôngga barang awrat, botên sagêd sasakecanipun kemawon, kêdah ngatos-atos, botên kenging mirang-miring. Mila pandamêlan, têtanggêlan, sêsanggèn, ingkang botên kenging gina gampil, sanès baèn-baèn, punika katêmbungakên: botên kenging sinôngga miring.
Bingah tuwin susah kagambar kados sandhangan, inggih punika [puni...]
[...ka] slendhanging ukara: bubuhaning manungsa kaslendhangan bungah lawan susah.
Ukara-ukara ingkang makatên wau, ing basa Jawi kawastanan ukara sagêd anjogèd. Ing ngandhap punika panunggilanipun ukara ingkang sagêd anjogèd, pêthikan saking Sêrat Pustaka Rajapurwa:
Miyarsa pawartos pêpêkênan (babaratan),
Dêlap kawula mugi kalilana anuwila gônda, têmbung ngawu-awu, lêpata ing saru sêsiku, dene kamipurun rumêngkuh angrakêt krama raka dhatêng paduka. Sayêktosipun kawula punika, têbih-têbih inggih taksih kantênan prênahipun, lamat-lamat inggih taksih katingal kukusipun, kentar-kentaring maruta inggih taksih mambêt gandanipun (taksih kantênan têtalêripun), têgêsipun: nyuwun pangapuntên dene kamipurun nyêbut raka, saèstunipun taksih sadhèrèk, sanajan sampun têbih.
Mênggah tiyang nglairakên krêntêging manahipun, pikajênganipun utawi raosing manah, wontêna ing pawicantênan, wontêna
ing sêrat, sasagêd-sagêd masthi murih cêtha, tètèh, luwês, manis, urut, botên wor suh. Awit saking punika pamilihing têmbung-têmbung kêdah patitis, kêdah runtut, mapan utawi lênggah, utaminipun rêsik.
Kajawi makatên, ingkang bêsus ing sastra ugi mawi têtêmbungan utawi ukara minôngka rêrênggan, supados sakeca tuwin nêngsêmakên dhatêng ingkang sami midhangêt. Têtêmbungan punika ingkang kula wastani: busananing basa.
Busananing basa punika wontên pintên-pintên warni, wontên ingkang kangge ing pawicantênan padintênan, wontên ingkang namung kangge ing sêrat-sêrat, tuwin wontên ingkang kangge ing padhalangan. Ing ngriki ingkang kula§ Koela: inggih poenika ingkang ngimpoen sêrat poenika. cariyosakên namung busananing basa ingkang kawastanan pêpindhan.
Pêpindhan punika têtêmbungan utawi ukara, ingkang nyêbutakên punapa-punapa, mawi dipun samèkakên utawi katandhing kalihan sanèsipun, limrahipun mawi têmbung: kaya, kadya, kados, lir, lan sapanunggilanipun. Kajêngipun ingkang ngangge têtêmbungan wau tarkadhang namung mêwahi katrangan, tarkadhang kangge nyangêtakên, tarkadhang namung kangge rêrêngganing basa kemawon.
1. Pêpindhan ingkang kangge pawicantênan padintênan kados ta: dlêjag-dlêjag kaya ajudan, irênge kaya minangsi. Anggêpe [Anggê...]
[...pe] kaya priyayi. Kêcute kaya asêm.
kaya sêmut. Anggone turu kaya bathang.
Pêpindhan wontên ingkang dados paribasan, upami: car cor kaya
ingkang kasêbut ing nginggil wau sami ngangge têmbung: kaya, botên sadaya pêpindhan makatên, wontên ugi ingkang tanpa têmbung: kaya, nanging mawi swara irung, kados ta: andami aking, têgêsipun: kados dami aking, panunggilanipun kados ta: ambanyu mili, ambata rubuh, nyela cêndhani, andamar kanginan, nawon kêmit, ngombak banyu.
Ing sêrat-sêrat kathah pêpindhan, ing pawicantênan botên nate kangge. Kajêngipun pêpindhan wau wontên ingkang mêwahi cêthanipun ingkang dipun cariyosakên, dados katingal gawang-gawangan, [gawang-gawang...]
[...an,] wontên ingkang kangge nyangêtakên. Dene limrahipun dados rêrêngganing basa. Awit saking punika sêrat-sêrat ingkang kathah pêpindhanipun, sêrat waosanipun tiyang sêpuh, langkung malih sêrat-sêrat ingkang mawi sêkar.
Ing ngandhap punika pêpindhan-pêpindhan, ingkang asring kangge ing sêrat-sêrat gancaran, tuwin ing sêrat ingkang mawi sêkar:
kumpul padha abang kaya gunung kobar (kaya kêmbang palas), kang irêng kumpul padha irêng kaya dhandhang rêraton, kang kuning kumpul padha kuning kaya kapodhang rêraton. Ingkang seta kadi kuntul sakêthi lumrang. Ingkang
kaya diububi. Raosing manah kados kasiram ing toya sawindu. Bêkose lir sima lodra môngsa bêbayangan. Polahe kaya manuk sikatan. Kaya wangan mungsuh sagara. Pangamuke kaya sima arêbut daging (kaya banthèng kêtaton), angkuhe
babadan pacing. Para putri sirêp kabèh kaya iwak tinuba. Prigêle kaya kêdhali nyampar banyu. Muyêging ron-ronan kados rêrêngganing
Ing padhalangan kathah sangêt pêpindhan-pêpindhan ingkang namung dados rêrêngganing basa. Têmbung-têmbungipun sanès têmbung limrah, kapilih ingkang pèni utawi Kawi, kados ta:
Ratih, yèn mênga kadi bedhang sêmayan, yèn minêb kadi pangantèn kapanggih.
Kinôndha sirêping gara-gara, ana mas tiba saka ing
sidhêm ing pasewakan tan ana bawane walang ngalisik, sanadyan gêgodhongan tan wontên ebah, kenging pangaribawaning narendra, namung swaraning pandhe, gêndhing kêmasan, ingkang sami taksih nambut karya, imbal raras yayah pradôngga.
Ing basa Jawi wontên pêpindhan ingkang dipun wastani: côndra, punika ugi têtêmbungan utawi ukara, ingkang nyêbutakên punapa-punapa, kasamèkakên barang sanèsipun, limrahipun namung wontên ing gagasan kemawon.
Ingkang dipun côndra limrahipun: 1. Tiyang ingkang sae ing warni, 2. kawontênan§ Ing basa welandi: "natuur".
1. Candraning tiyang, punika pêpiridaning warni.
Ha. Côndra ingkang ngangge têmbung: kaya, lir, lan sanès-sanèsipun, kados ta: cahyane nglayung kaya rêmbulan rurus kang sarira kadi ingongotan, wadana kadya binubud, kadya gambar wêwangunan, wênês ijo kang sarira
Na. Côndra ingkang tanpa têmbung: kaya, kadya, lan sanès-sanèsipun kados ta: kuninge nêmu giring, pundhake nraju
anggandhewa pinênthang, lembehane amblarak sêmpal.
Pêpindhan-pêpindhan côndra-côndra ing nginggil wau sadaya botên kenging dipun ewahi (dipun anggit), kajawi makatên, manawi kamanah-manah mulabukanipun, utawi sababipun, asring botên sagêd andungkap, upami:
Bathuk sae kacôndra: nyela cêndhani. Punika kadospundi sababipun, dene kasamèkakên kalihan sela cêndhani, botên kasumêrêpan punapa waradinipun, punapa lumêripun. Makatên ugi côndra tuwin pêpindhan
Côndra ing nginggil punika wontên pêpindhanipun: ebahing wit camara kados kasmaran, ron kados ngêngudang
ambah Prabu Krêsna, sêmunipun sami prihatos: ebahipun godhonging wit waringin sêmunipun kados tiyang jalêr kêsusahan, amargi kêcuwan anggènipun badhe karon jiwa. Pucaking gapura èmpêripun kados ngajêng-ajêng enggale rawuhipun Prabu Krêsna. Baunipun ing gapura kados badhe nyêmbah dhumatêng ingkang rawuh. êpanging wit capaka sapinggiring margi katêmpuh ing angin, sêmunipun kados astanipun Dèwi Banowati, angawe-awe pitakèn dhatêng Prabu Krêsna, punapa Radèn Janaka andhèrèk. Swaraning ratanipun sang nata, sarta gêbyaring sêsotya rêrêngganipun, kados anyauri sarta ngujiwati ingkang pitakèn. Wondening sauripun: Si Janaka ora milu ngiring, isih kèri ana ing Wiratha, kadang-kadange siji ora ana sing milu. Êpang kanginan èmpêripun kados tiyang mengo, botên kadugi ing wangsulan wau, awit Radèn Janaka botên andhèrèk [a...]
[...ndhèrèk] dhatêng nagari Ngastina anjabêl nagarinipun. Sêkar-sêkar ing margi èmpêripun kados badhe rêntah ing jurang, wit-witan ingkang wontên pinggir margi katêmpuh ing angin, godhongipun abosah-basih, sêmunipun kados tiyang prihatos, dene Pandhawa botên wontên tumut ...
Ing basa Jawi wontên têtêmbungan ingkang kawastanan: sanepa, punika ugi pêpindhan, nanging wontên bedanipun sawatawis, inggih punika nyêbutakên punapa-punapa katandhing kalihan sanèsipun, nanging langkung saking
dhêngkul, bêning lêri, lonjong botor (mimis), kumêpyur pulut, cumbu lalêr.
Mèngêti Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4. Sêsorah Damêlanipun Tuwan Dhoktêr Piso mawi Basa Walandi
Dintênipun punika§ Kaping 7 Ogustus 1927. kalêrês dintên wiyosanipun taunan swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara IV têtêp 120 taun utawi 15 windu kapetang saking titimôngsa miyosipun.
Panggalihipun kangjêng gusti pangeran adipati ingkang jumênêng samangke, amèngêti dintên wiyosan wau sarana mawi kawiwaha sawatawis, punika nama sampun mungguh sangêt, jêr wosing karsanipun badhe angluhurakên asmanipun priyagung Jawi ingkang jêmbar ing panggalih miwah ingkang kawignyanipun sarta mênggah kuncaraning asmanipun, ingatasing kalangkunganipun ing bab kasusastran Jawi ing dalêm babad jaman Surakarta, namung satunggal kalih ingkang nyamèni, lêlabêtanipun ing babagan warni-warni agêng sangêt, kados ta ing bab mangrèh lampahing praja tuwin mranata murih santosa adêging praja Mangkunagaran, dumugining kawontênan ingkang miturut jaman samangke kasêbut prayogi, punika
ingkang masang talês dhêdhasaranipun mèh sadaya kemawon kenging kawastanan saking suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4. Kawontênaning pasitèn ing Blabag, katata langkung prayogi. Lampahing toya oncoran katata langkung sae sarana angwontênakên bêndungan-bêndungan, yêyasan ingkang minôngka
punika, wontên malih lêlabêtanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4 ing babagan sanès ingkang bokmanawi sami agêngipun, kados ta ing bab kasusastran Jawi, kathah anggitanipun sêrat-sêrat ingkang mratandhakakên inggil saha alusing kagunanipun, makatên ugi ing bab gêndhing gêndhèng, inggih kathah iyasanipun. Para sarjana ingkang ahli ngarang sêrat saha ingkang marsudi dhatêng kagunan Jawi, kathah ingkang sami kabombong manahipun saha kabiyantu dening panjênênganipun.
Ing mangke prayogi amèngêti lêlampahanipun sawatawis rumiyin nalika taksih timur dumugi diwasanipun.
Ingkang jumênêng dados Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara ingkang kapisan, punika wayah Dalêm Ingkang Sinuhun [Sinuhu...]
[...n] Kangjêng Susuhunan Amangkurat 4 ing Kartasura, kaponakan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana 2 ingkang jumênêng sakawit wontên ing Surakarta. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 2 punika wayahipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 1 saking pancêr kakung, dene Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 3 punika wayahipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 2 nanging saking pancêr putri. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4 punika nak-dhèrèk saking rama tuwin ibu kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara 3, dados inggih sami wayahipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 2 saking ibu.
pun punika nadyan trahing Mangkunagara, nanging sanès putra Mangkunagara ingkang wiwit miyos kalêrês gumantos, ugi sanès putranipun ingkang pambajêng saking ingkang rama Kangjêng Pangeran Hadiwijaya 1 ing Surakarta. Panjênênganipun punika kalêrês canggah dalêm Kangjêng Susuhunan Amangkurat 4 ing Kartasura, kaurutakên saking ingkang rama.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4 punika miyosipun nalika taun Jawi 1738, taun Walandi 1811. Sasedanipun ingkang rama, panjênênganipun taksih timur, lajêng kapupu ingkang raka nak-dhèrèk, ingkang têmbenipun jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 3. Nalika jaman samantên para putraning bôngsa luhur dèrèng wontên caranipun dipun sinaokakên ing pamulangan kados jaman samangke, dados sinaunipun inggih lugu cara Jawi Kina.
Nalika samantên pangudi dhatêng saliring kawruh botên patos dipun prêlokakên, ingkang dipun prêlokakên sangêt pamêlêk andhangir bêbudèn, murih thukuling kasantosaning manah. Dene pandhangiring bêbudèn wau anggèning ngêcakakên mawi pêpathokan bêktan saking piwulang tuwin pamanggih kina-kumina, ingkang sampun ngoyod tumancêp ing têlênging pamanahanipun tiyang Jawi. Pamardi§ Ing
anjagi supados lare sagêd dados tiyang. Sampun tamtu kemawon sintên ingkang kapardi manut cara ingkang kapratelakakên ing nginggil wau kêdah kathah waosanipun saha sêsêrêpanipun ingkang kanthi dipun suraos, dhatêng sêrat-sêrat babad tanah Jawi tuwin cêcariyosan ringgit. Kasusastran angsal-angsalanipun [ang...]
[...sal-angsalanipun] saking maos tuwin nyuraos sêrat-sêrat wau sagêd angwontênakên tuladha dhatêng ingkang kadunungan lantiping budi, ingkang kenging kangge pêpiridan, kangge angwontênakên wêwadhahing pamanggih bab anggagapi dhatêng kajênging lêlampahan, ingkang botên kenging katêrangakên cêtha mênggah ing têgêsipun, nanging kababar wontên ing ebah osiking jaman.
Lêlampahanipun Radèn Mas Ariya Gôndakusuma ingkang ugi prêlu dipun sumêrêpi, punika nalika panjênênganipun dados upsir lesiun Mangkunagaran, salajêngipun dados komandhan salah satunggaling golongan ingkang kalurugakên prang Dipanagaran (taun Walandi 1826 dumugi 1830), nalika samantên praja Mangkunagaran ambiyantu kangjêng guprêmèn, anjalari rêrêsah wau botên sagêd ngantos mrèmèn dhatêng Surakarta. Radèn Mas Ariya Gôndakusuma salêbêtipun akiring paprangan dados komandhan garnisun ing bètèng-bètèng sawatawis ingkang kaadêgakên ing bawah paresidhenan Surakarta.
Anggènipun Radèn Mas Ariya Gôndakusuma nindakakên kawajiban wontên ing têba punika kintênipun ingkang anjalari mêkaring bêbudèn saha panggalihipun, kabêkta saking sêsrawunganipun kalihan golongan warni-warni, kados ta: anyipati
lampah jantranipun tiyang padhusunan utawi malih supêkêting sêsrawunganipun kalihan bôngsa Eropah, para upsir sarta amtênar Walandi, punika bokmanawi inggih wiwit nalika samantên, wêkdal sami kêkancan wontên ing têba utawi ing bètèng-bètèng. Makatên malih anggènipun Radèn Mas Ariya Gôndakusuma nyambut damêl ing sajawinipun kitha ngantos sawatawis laminipun, punika kintên-kintên ingkang anjalari rêmênipun dhatêng sakathahing kawontênaning kodrat ing têba saha kathahing sêsêrêpan dhatêng tanêm tuwuh tuwin rajakaya.
Ngajêngakên sirêpipun prang Dipanagaran, Radèn Mas Ariya Gôndakusuma wau katimbalan mantuk, mantun nindhihi wadyabala legiun, sarta lajêng kadhawuhan nyambut damêl dados narapraja ing Mangkunagaran. Nalika samantên Radèn Mas Ariya Gôndakusuma wau sampun katingal kalangkunganipun. Botên dangu panjênênganipun lajêng katamtokakên nindakakên pandamêlan bupati patih mangagêngi para nara praja ing Mangkunagaran, inggih punika salêbêtipun jaman jumênêngipun ingkang raka nak-dhèrèk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 3 (taun Jawi 1765 utawi taun Walandi 1837), wasana ing taun 1778 utawi 1850 kajumênêngakên dados pangeran.
Sampun tamtu kemawon sêsêrêpan anggèning nindakakên [nindakakê...]
[...n] padamêlan ngantos sawatawis laminipun wontên ing têba wau dados pawitan agêng, panjênênganipun paham dhatêng tata caraning
nagari ing tanah Jawi Têngah sabibaring dahuru, panjênênganipun sagêd angatingalakên kawignyanipun ing bab nata praja, ngantos andadosakên pikantukipun praja Mangkunagaran.
katamtokakên gumantos jumênêng Mangkunagara. Nalika jumênêng panjênênganipun yuswa 43 taun, dene lamining jumênêngipun Mangkunagara miturut pêpetangan taun Jawi wiwit taun 1781 dumugi 1810 utawi taun Walandi 1858 dumugi 1881.
Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 Pujôngga tur Ahli Kawruh Kabatosan
Sumbanganipun Radèn Tumênggung Wedyadiningrat§ Pusaka Jawi 1924, angka 11, kaca 167.
Swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 punika kala sugêngipun nunggil jaman kalihan pujôngga agêng ingkang sampun misuwur Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Kangjêng Gusti
saha piwulangipun mranani sarta nyênêngakên manah, pangrakiting piwulang ingkang sinawung ing sêkar sampun nelakakên bilih karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara botên kantun kalihan yasanipun para pujôngga ing jaman kina. Pangarangipun kadamêl sêkar macapat (sêkar alit ingkang limrah ing jaman sapunika) anggalênyèh pakêcapanipun sakeca tètèh. Dene suraosipun cêtha, punapa malih ikêtanipun sêkaran inggih sampun anglênggahi lêrêsipun, saukara-ukaranipun kados sampun kinodrat botên wontên têtêmbunganipun ingkang anggarênjêl utawi kithal. Kala-kala ugi ngagêm têmbung Arab, ananging inggih têmbung Arab ingkang sampun sumrambah ing akathah. Punapa malih [ma...]
[...lih] purwakanthinipun, kêrêp sangêt anênangi pangraos ingkang nglangut, tuladhanipun kados ta:
mingkar-mingkuring angkara / akarana karênan mardi siwi / sinawung rêsmining kidung / sinuba sinukarta / mrih krêtarta pakartining ngèlmu ukur / kang tumrap nèng
jinêjêr nèng Wedhatama / mrih tan kêmba kêmbênganing budiKurang satu suku-kata: mrih tan kêmba kêmbênganing pambudi. ...
Sampun maratah sadaya sami mastani bilih karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 punika, sanadyan botên dipun sêkarakên pisan pamaosipun botên angicalakên èdining suraosipun. Saha pangrakiting wangsalan inggih makatên, kados ingkang kawrat ing Paliwara
dipun wastani wangsalan, punika kathah èmpêripun kalihan charades ing tanah Prangkrik Jawinipun cangkriman ingkang sinawung ing kidung, upaminipun charades punika makatên: têmbung
ingkang ngajêng (chien) sagawon, têmbung wingkingipun utawi candhakipun (dent) untu, inggih punika pirantos kangge nêdha sadaya (punapa-punapa), dene sadaya (chiendent = hondsgras) namaning têtanêman ingkang dados têdhanipun sagawon.
Ikêtaning sêsêkaran punika anggêripun cêtha saha urut suraosipun, inggih sampun nama brêgas. Amila botên kaladuk bilih amastani Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 punika ahli basa saha kawruh kabatosan. Basa ing ngriki sampun kagalih sami kalihan têmbung terminologie cara Europa, jalaran kathah lèrègipun dhatêng babagan agami utawi langkung patitis malih yèn kawastanan: kabatosan.
Sayêktosipun ingkang dipun angge dhêdhasaring karangan wau namung bab pangawasaning Pangeran (Gusti Allah) punika dipun agêm panggulawênthah utawi wulang
ukaranipun kemawon, sajatosipun taksih wontên kajêngipun ingkang langkung lêbêt, babagan kasucian utawi kabatosan. Ing ngriki pancên sanès papanipun upami nglajêngna ngoncèki suraosing anggitan dalêm kangjêng gusti wau, ananging namung badhe mratelakakên bilih sêrat-sêrat karangan têtilaranipun swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara [Mangkunaga...]
[...ra] 4 punika botên kantun kalihan karanganipun para pujôngga, kados atur kula ing nginggil wau.
Paringipun piwulang dhatêng para putra putri tuwin putra kakung, dhatêng para priyantun, para
saha ingkang badhe ingkang gumantos jumênêng nata, sadaya kawrat wontên ing sêrat piwulang. Ing ngriku ingkang kadamêl tuladha: Wiryawiyata, kadospundi anggènipun anêtêpi wajibing prajurit, kêdah luhur, yèn nistha asor têmahanipun. Wontên malih wulang ingkang mungêl: emuta, bilih pangabêkti dhatêng Pangeran punika botên ngamungakên sêmbahyang, ananging sadaya tiyang ingkang nyambut damêl kanthi anêtêpi kawajiban saha tumêmên, punika inggih sampun dados pangabêkti.
Ing buku Sruti, mratelakakên, bilih tapanipun prajurit punika wontên ing pucuking dêdamêl, dene tapanipun para pandhita wontên ing pucuking rêdi, punika sampun sami kemawon darajatipun.
Ngangkah kalangkungan punika botên kenging anjarag ngupados pêjah, jêr pêjah makatên botên kawisesa ing manungsa, ananging muhung gumantung dhatêng Pangeran piyambak. Yèn pêjah punika sampun badhe andhatêngi, tanpa milih margi. Amila aluwung pêjah wontên ing griya, sanajan ingatasipun para prajurit makatên wau kaanggêp awon, yèn katimbang pêjah ingkang dipun [di...]
[...pun] jarag sanajan pêjahipun wontên ing paprangan kados upaminipun Radèn Ôngkawijaya ingkang nglabuhi Pandhawa (wiwit Bratayuda).
Ing buku Nayakawara, ingkang pancèn namung kagêm para priyantun, wontên ingkang nyêbutakên: sampeyan ingkang tinanggênah niti pariksa tiyang alit, nata têntrêm saha wilujêngipun, rumaosa bilih makatên wau têtêp dados têtanggêlan sampeyan, wajib aparing piwulang anggênahakên, punapa paedahipun nyambut damêl, kadospundi wajibipun tiyang gadhah rajakaya saha papan pemahan, sabab punika ingkang gêgandhengan kalihan kuwajiban anggènipun gadhah bale griya saha anggènipun mêngku tiyang sagriya.
Sae sangêt piwulangipun ingkang kawrat ing Sêrat Darmalaksita tumrap para somahan. Langkung malih tumrap para anak èstri. Dene tumrap para anak jalêr saha ingkang dados prajurit, kawrat ing Sêrat Tripama.
Nitik wulangipun Tripama, sampun cêtha bilih kawruh kabatosan makatên pancèn dados dhêdhasaripun bôngsa Jawi. Ingkang dipun angge tuladha wontên ing Sêrat Tripama
[...nanipun,] ananging makatên wau namung kalairanipun kemawon, sayêktosipun ing kajatèn sami. Inggih muhung kawruh kajatèn punika ingkang têtêp utawi langgêng pangaosipun, amila prêlu kêdah ginayuh ing sadhengah manungsa.
Gêgayuhan ingkang makatên wau saya cêtha malih wontên ing anggitan dalêm Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 ing buku Wedhatama. Wontên ing ngriku Kangjêng Gusti 4 anggêlarakên warni-warni ingkang tundonipun nênangi bab kasampurnan saha kamirahaning Pangeran. Wiwitanipun wontên ing sêkar Pucung mratelakakên bab ingkang prêlu sangêt, inggih punika kawruh utawi ngèlmu makatên kêdah dipun lampahi. Dene sagêdipun kalampahan namung manawi mantêp sarta tumêmên sinartan sagêd ngêrèh hawa nêpsu.
Ing wiwitanipun sêkar Gambuh mratelakakên panêmbah punika wontên kawan warni, inggih punika sêmbahipun raga, sêmbahipun cipta, sêmbahipun jiwa, saha sêmbahipun rasa. Sêmbah ingkang wiwitan punika taksih kenging kaanggêp pamêsu, kanthi kasantosaning tekad. Dene sêmbahing rasa punika botên wontên katranganipun kajawi tiyang ingkang sampun angsal kamirahan sagêd katarbuka jiwanipun, sagêd ngraosakên.
Sêmbah ingkang kaping tiga kenging kaanggêp kadosdene pêpuntoning panggayuh, kêdah tansah awas saha emut pamusthinipun [pamusthinipu...]
[...n] kasipatakên ing kalanggêngan. Punapadene ing ngriku ugi sampun mawi sêsorah kadospundi panindakipun babagan kawruh kabatosan, kados ta: niyat ingkang sagêd anggêsangakên budi (pangarêp uriping budi). Makatên wau namung dumunung wontên ing satunggil-tunggilipun tiyang.
Para sagêd ing jaman sapunika awis-awis ingkang sagêd ngrêtos ikêtan têmbung Kawi kadosdene Kangjêng Gusti Mangkunagara 4.
Prayogi sangêt upami para sarjana Jawi sapunika sami nyinau karanganipun Kangjêng Gusti 4 wau kangge anggêgêsang kasagêdan bab nyêkar (têmbang) saha kawruh
Nalika dintên Sênèn Wage kaping 1 Pèbruari 1926 wanci jam 8 enjing, Mas Ngabèi Prajapustaka, Panèwu garap kapatihan Surakarta ingkang sampun pènsiun atilar donya, dumugi umur 86 taun (taun Jawi).
Para maos bokmanawi kathah ingkang katambêtan dhatêng Mas Ngabèi Prajapustaka wau. Mas Ngabèi Prajapustaka bôngsa Jawi ingkang marsudi kasusastran Jawi, kathah sêrat-sêrat anggitanipun piyambak ing bab kasusastran Jawi, tuwin cariyos gancaran punapadene sêrat anggitanipun sarjana sujana ingkang
ing akathah. Sêrat anggitanipun piyambak: Paramabasa, Urapsari, Warnabasa, Têmbung Bêcik, Rangsangtuban, Tatacara, Pathibasa, Hariwara, sarta taksih wontên panunggilanipun malih. Ingkang dede karanganipun piyambak sêkar-sêkaran, Buratwangi, sarta sapanunggilanipun malih taksih kathah, punika ingkang [ing...]
[...kang] ngêdalakên Mas Ngabèi Prajapustaka. Nguningani dhatêng sêrat-sêrat punika, panjênêngan bokmanawi lajêng têrang sintên Mas Ngabèi Prajapustaka punika, ing ngajêng nama Mas Ngabèi Wirapustaka, saha nalika taksih mardika nama Ki Padmasusastra.
Jaman alitanipun Mas Ngabèi Prajapustaka dèrèng jaman pamulangan, nanging wiwit ngumur 6 taun sampun pinardi ing sastra dhatêng bapakipun, dumugi umur 9 taun sagêd maos sarta nyêrat Jawi tuwin Malayu (Latin), jaman samantên dados pangeram-eram tuwin adamêl gawoking akathah. Umur 9 taun wau dipun sèlèhi kalênggahaning bapa dados mantri gêdhong kiwa nama Ngabèi Kartadirana, dipun parabi Gus Bèi.§ Taksih alit pantês angsal sêsêbutan Bagus sampun dados Ngabèi.
Umur 19 taun minggah pangkat dados mantri sadasa (panèwu jaksa nèm) nama Ngabèi Bôngsayuda. Salajêngipun kapêthik nyambut damêl wontên ing kantor kapatihan. Wasana sarêng sampun sawatawis taun minggah dados panèwu jaksa gêdhong kiwa nama Ngabèi Kartipradata. Watawis umur 42 taun kèndêl anggèning dados abdi dalêm, dados tiyang mardika, nama Ki Padmasusastra.
Samantên Ki Padmasusastra dipun kanthi sowan Phan dêr Phanvan der Pant. guru ing pamulangan Gimnasium ing Batawi, kapurih nênuntun tètèhing pakêcapan Jawi, sasaminipun ing bab basa Jawi. Wiwit [Wi...]
[...wit] samantên Ki Padma alihan agêgriya ing Batawi sarta lajêng sagêd sêsrawungan kalihan para sarjana bôngsa Eropah. Awit saking punika katêtangi manahipun marsudi basa Jawi. Brêkating tabêri saha talatos ing pangudinipun, kasambadan ing sêdya lajêng sumêrêp dhatêng alang ujuring basa Jawi.
Ingkang kaping kalih Ki Padmasusastra dipun kanthi dhatêng Tuwan Walbèm§ Walbeehm. wasana dipun kanthi
jodho hawanipun, kasrêpên, lajêng kacandhak ing watuk mila botên dangu enggal mantuk dhatêng
mantuk dhatêng Surakarta. Wiwit titimasa punika, Ki Padmasusastra lajêng malêbêt dhatêng pabarataning jurnalis dados juru ngarangipun sêrat kabar Jawi Kandha, kala samantên katingal rame jagating sêrat kabar. Kajawi dados juru ngarang ing sêrat kabar, inggih ngêdalakên sêrat warni-warni, anggitanipun piyambak, sawênèh anggitanipun sarjana sujana ingkang inganggêp dados dwijawaranipun, kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Sêrat-sêrat anggitanipun Ki Padmasusastra piyambak sami gancaran, dening rumaos dhatêng ikêtan kidung kirang,
namung tumindak, botên timbang kalihan ikêtanipun gancaran, pancèn ngrumaosi botên kadhasaran dhatêng kidung.
Nalika Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat ingkang kaping IV (sumare ing Imagiri) yasa biblotikbibliotik. winastan Radyapustaka, (ing taun 1899) ingkang tinanggênah nyêpêng Ki
Kajawi nglêmpakakên sêrat, tuwin ngimpun kawruh-kawruh Jawi, samantên awit saking usulipun Mas Ngabèi Wirapustaka, Radyapustaka ngêdalakên tid sêkrip Jawi, ngêwrat kawruh-kawruh Jawi, nama: Sasadhara kalihan Candrakapta, ingkang dados juru ngarang inggih Mas Ngabèi Wirapustaka. Sarta ing pawingkingipun ingkang kawêdalakên piyambak: Waradarma. Sasadhara sêrat kabar wulanan Jawi ingkang rumiyin piyambak, kapetang dados kadang sêpuhipun Pusaka Jawi.
kêkiyataning badan suda kathah sangêt, nanging katabêranipun nyêrat botên suda, pamanahipun dhatêng basa Jawi botên kêmba. Awit saking taksih kangge ing damêlipun, môngka kagalih sampun rêkaos ing lampah, nagari paring parimarma kalilan [kalila...]
[...n] botên sowan, kadhawuhan nyambut damêl ing griya. Salêbêtipun taun 1924 Mas Ngabèi Prajapustaka nandhang sakit rêkaos, winimbasara dhatêng putu-putunipun ingkang sami dados dhoktêr. Kabêkta saking sampun lungse ing umur, sarêng sampun saras, sampun botên sagêt tumindak nyambut damêl. Saking kaparêngipun nagari lajêng kapènsiun. Dumugi tilar donyanipun wau botên wontên antawis sangêtipun.
Karangan têtilaranipun Ki Padmasusastra mèh sadaya nuju kabêtahaning akathah. Dene ingkang pinèngêtan dados têtunggulipun:
1. Bausastra Jarwa Kawi, nisihi Bausastra anggitanipun Tuwan Seèph Wintêr (kaudhal sarta kawêwahan saking Sêrat Kawi Warni-warni).
2. Ènsiklopèdi Jawi kawrêdenan Jawi, kanamakakên Bauwarna, emanipun: sawêg kaêcap 1 jilid aksara ha. Kaping kalihipun dene dèrèng angsal biyantunipun para sarjana sujana. Ènsiklopèdi dede
Bausastra Jawi Gêrike Rurdhah, kawrêdenan basa Jawi, calon dados Bausastra Jawi-Jawi, ingkang
dados pangajêng-ajênging akathah. Emanipun dèrèng ngantos rampung, sawêg dumugi aksara Nya, nuntên ginanjar sakit, kalajêng botên sagêd anglajêngakên.
Ki Padmasusastra anggèning kapatêdhan santun nama Mas Ngabèi Prajapustaka dèrèng nama lami, anggitanipun sami kalajêng kacirenan nama lami, mila ing wingking aruming nama anggèning dados sêsuluhipun basa Jawi, kaangge sêkar lathinipun para marsudi basa Jawi, kasêbut Ngabèi Wirapustaka, utawi Ki Padmasusastra.
Wulangan Maos Jawi Nalika 60 Taunan Kapêngkêr
Nalika dèrèng kathah pamulangan kados ing jaman sapunika, anak-anakipun para priyantun, yèn sampun umur kalih wêlas dumugi nêmbêlas taun, limrahipun dipun wulang maos bapakipun piyambak utawi kapasrahakên dhatêng sanak sadhèrèkipun ingkang sagêd maos.
Namung patrapipun amulang maos para bapakipun lare ing jaman samantên, beda sangêt kalihan ing wêktu sapunika. Awit saking sêrat-sêrat ingkang kangge garanipun amulang maos, dèrèng wontên. Sanadyan sampun wontên satunggal kalih, nanging para sêpuh dèrèng sami pariksa, dene ingkang dipun angge mulang mêndhêt saking sêrat-sêrat waosan mawi sêkar macapat, ing sagadhahanipun kados ta Sêrat Menak, sapanunggilanipun, punika dipun pêndhêt sapada utawi kalih pada ingkang dipun rêmêni, lajêng kapurih ngapilakên dhatêng lare, dalah sasêkaripun, kadamêl ura-ura. Inggih katuntun dalah sasêkaripun. Manawi sampun sagêd ura-ura sapada, lajêng kawêwahan sapada malih santun sêkar, urut-urutanipun inggih botên urut, namung manut sasênêngipun kemawon, [kemawo...]
[...n,] wontên ingkang wiwit saking sêkar Sinom, sêkar Pucung, tuwin sanès-sanèsipun.
Dene patraping anggèning tiyang sêpuhipun mulang dhatêng anak makatên: lare kapurih nirokakên anggènipun ura-ura. Upami sêratipun Sêrat Menak Lare, punika ingkang limrah karumiyinakên sêkar Sinom, inggih punika:
Manawi sampun apil saha sampun mantun dipun tuntun, inggih lajêng dipun wêwahi sapada malih urutipun. Mila makatên, jalaran kamanah manawi namung sapada punika kemawon, sêratanipun dèrèng pêpak, pamulangipun inggih kados ingkang rumiyin. Manawi kalih pada punika sampun apil sayêktos, tandhanipun: sampun sagêd ura-ura piyambak, angglènggèng nyêkar Sinom. Lare lajêng kasukanan uran-uran apilan malih, nanging santun sêkar. Santunipun wau inggih sasênêngipun ingkang sêpuh. Dene ingkang limrah kasantunakên inggih punika sêkar dhandhanggêndhis, mêndhêt saking cariyos lêlabêtanipun Patih Suwônda, patihipun Prabu Sasrabahu ing nagari Maèspati. Inggih punika uran-uran [uran-ura...]
[...n] ingkang dipun sênêngi tiyang kathah, dumugi ing sapunika, makatên.
yogyanira kang para prajurit / lamun bisa samya anulada / kadi nguni caritane / andêlira Sang Prabu / Sasrabahu ing Maèspati / aran Patih Suwônda / lêlabuhanipun / kang kinêlun tri prakara / guna kaya gurunepurune. kang dèn antêpi. / Suwônda trah utama //
Uran-uran punika inggih lajêng kapurih ngapilakên malih. Panuntunipun inggih saking sapada lingsa, awongsal-wangsul kados ingkang sampun. Manawi sampun apil pamulangipun wontên ingkang dipun wêwahi sarana santun sêkar malih wontên ingkang dipun kèndêli. Wêwahipun kaangkah ing têmbe kalihan malampah. Manawi ingkang mulang sagêd nyêrat, uran-uran wau inggih kasêrat, lajêng kaangge mulang. Manawi ingkang sêpuh wau botên sagêd nyêrat inggih lajêng sêratipun kemawon ingkang kadamêl mulang, patrapipun mulang makatên:
Tiyang sêpuh: Thole, iki lo layange kang muni kaya apalanmu, mara dêlêngên.
Tiyang sêpuh: (kalih-kalihipun sami angangge tuding, sadasa saminipun) Iki kang
tuhu: kang muni tu iku jênênge aksara ta. Hu iku aksara ha. Têngêr kang mangisor iki [...]Huruf Jawa yang digunakan: suku. jênênge sukon
]Huruf Jawa yang digunakan: cêcak. iki jênênge sandhangan cêcak, sakabèhing aksara kang dicêcak iku unine ang,
iku ana aksarane tumpuk kang dhuwur iku jênênge aksara nya, nanging mati. Dadi, nga disuku mau matèni nya, unine nguny, kang ngisor iku jênênge pasangan ca. Sakabèhe pasangan unine padha bae karo aksarane. Pasangan ca, iku dicêcak unine iya cang, nging, iki aksara nga manèh. Sandhangan ana ing dhuwur aksara, bundêr cilik iki jênênge wulu, môngka dicêcak, dadi, nga diwulu cêcak unine nging, yèn ta iya ting. Sukma, iki jênênge aksara sa disuku, nanging urute ana aksara tumpuk manèh. Kang dhuwur iku mati, jênênge aksara ka. Dadi kang dhisik iku aksara sa disuku matèni ka, unine suk,
kang ngisor iku jênênge pasangan ma, unine iya ma.
Kados makatên pamulangipun, sabên angsal sapada lingsa, dipun kèndêli, ngantos lare sagêt ngeja piyambak, sawêg dipun warah sapada malih, salajêngipun.
Sinau maos mawi lampah kados ing nginggil wau, ingkang kathah ing dalêm 6 wulan kemawon lare sampun sagêd dalah sêkaripun. Nanging dèrèng sagêt nyêrat, dene para lare anggènipun sagêd nyêrat, punika inggih namung saking majênging manahipun piyambak, uran-uran wau katurun wongsal-wangsul, dene tiyang sêpuh awis ingkang sagêd nuntuni patrap-patrapipun nyêrat, jalaran inggih botên sagêd nyêrat piyambak.
Wontên malih tiyang sêpuh mulang maos mawi lampah sanès makatên: lare kasumêrêpakên aksara lêgêna, sajangkêpipun 20. Inggih punika carakan ha na ca ra ka, salajêngipun dumugi nga, punika kapurih ngapilakên ngantos urut. Manawi sampun apil, lajêng kapurih ngapilakên walikanipun: nga tha ba ga ma, salajêngipun dumugi ha, manawi sampin apil lajêng kawulang pasangan, ugi sajangkêpipun. Lajêng kawulang sandhangan, limrahipun
Ing sabên ajar, mawi lajêng kapurih nyêrat punapa ingkang kawulangakên wau. Manawi sampun sagêd sadaya sandhangan, punika sawêg kawulang pêjahan, ingkang rumiyin inggih pêjahan lêgêna, lajêng mêjahi mawi sandhangan salajêngipun.
Mulang maos mawi sarana reka makatên wau samôngsa sampun wagêd, inggih sagêd dalah panyêratipun, nanging ingkang kathah botên sagêd nyêkar, danguning sagêdipun inggih mèh sami kemawon.
Nalika samantên tiyang èstri satunggil kalih, inggih sampun wontên ingkang sagêd maos Jawi, nanging botên sagêd nyêrat. Dene sagêdipun wau, inggih namung saking gêthok tular. Para èstri ingkang kadêrêng kapingin maos, ing jaman samantên èngêtanipun inggih pancèn sampun langkung, awit piyambakipun sampun anggadhahi kapengin maos sêrat-sêrat cariyos, babad, sapanunggilanipun, dene ingkang sami dipun rêmêni, limrahipun Sêrat Menak Lare, Arjuna Sasrabahu, tuwin Sêrat Rama. Manawi cariyos purwa namung Sêrat Parta Krama, tuwin Sêrat Cèkèl, nanging purunipun maos sêru manawi sampun ngumur. Awit wêkdal wau, para sêpuh tuwin rayatipun taksih dèrèng sami rêna manawi
ingkang sawêg sinau ngeja, tiyang sêpuh wontên ingkang andamêlakên uran-uran para lare, supados dipun apilakên, inggih punika ajaran angeja, sinawung ing sêkar Asmaradana kados ing ngandhap punika:
Awon Saenipun punapadene Paedah lan Pigunanipun Basa Jawi Kasêrat ing Sastra Jawi sarta Sastra Latin
Badhe mastani awon saening samukawis punika gampil kemawon, samantên wau manawi namung sêdya nacad utawi ngalêm bêbasanipun sampun wontên: wong sêngit ora kurang panacad, wong sênêng ora kurang pangalêm. Ananging manawi anggènipun mastani awon saening samukawis punika nêdya nandhing milih, dados botên namung saking nuruti dêrênging manah sêngit utawi sênêng, nacad utawi ngalêm punika sanès padamêlan gampil, awit panacad utawi pangalêmipun kêdah maton saèstu, kêdah kanthi wêninging manah, kuciwa sangêt dene manahing tiyang punika kathah bawuripun tinimbang kalihan wêningipun, jalaran kathah ingkang dipun gagas lan dipun raosakên. Pramila tiyang ingkang sêdyanipun têmên-têmên badhe nandhing milih, mêksa taksih asring kirang patitis panimbangipun. Dene ingkang asring ambêbawuri wêninging manah anggènipun nêdya nandhing milih punika, inggih dêrênging raos sênêng utawi sêngit wau. Saking koruping manah
dhatêng raos sênêng utawi sêngit, satêmah dados kirang patitis panimbang lan pamilihipun.
Ing ngriki kula botên badhe nyriyosakên sabab-sababipun tuwuhing raos sênêng utawi sêngit, awit warni-warni sangêt sarta gumantung dhatêng kawontênanipun ingkang dipun timbang, namung kemawon manawi gêgayutan kalihan jêjêring rêmbag ing ngriki, inggih badhe kula criyosakên ing saprêlunipun.
Sarèhning parêpatan punika larasipun gadhah sêdya nandhing milih ingkang pratitis murih prayogining tindak ingkang badhe linampahan, pramila ing sasagêd-sagêdipun kula inggih badhe ngaturakên timbangan ingkang maton, mêdal saking wêninging manah, inggih ing sawêning-wêningipun manah kula.
Mênggah saenipun basa Jawi kasêrat mawi aksara Jawi punika cara bodhon-bodhonipun: sampun mastani. Ananging têtêmbungan sampun mastani wau bakunipun sawêg mêdal saking raosing manah, Dados dèrèng kanthi wêninging manah, ingkang atêgês panimbang sarana pambudi. Namung kemawon têka kêlêrêsan sangêt, dene manawi dipun budi pancèn inggih wontên watonipun ingkang anjalari aksara Jawi sampun prayogi kangge nyêrati basa Jawi. Saking pinanggihing pamanah kula, makatên wêwaton utawi sababipun.
1. Wiwit kina mila tiyang Jawi sampun kulina nyêrati basanipun ngangge sastra Jawi, dados tiyang Jawi sampun pundhuh sangêt dhatêng panyêrat lan pamaosipun basa Jawi ngangge sastra Jawi.
2. Paramasastra Jawi punika pêpathokanipun ingkang baku sampun nama maton, dados panyêrat lan pamaosing têmbung-têmbung sampun nama têtêp.
3. Awit saking gêgayutanipun ingkang kasêbut ing ôngka 1 lan 2, sastra Jawi sampun nama prayogi lan nyêkapi, dados sampun srêg kangge nyêrati basa Jawi. Samantên punika tumrapipun basa Jawi ingkang sumrambah. Dene tumrapipun têtêmbungan ingkang kirang sumrambah, badhe kacariyosakên ing ngandhap.
Namung samantên pangalêm kula dhatêng sastra Jawi, jalaran sampun kula pados-padosi têka angèl têmên badhe manggihakên pangalêm ingkang maton. Dene awon utawi kuciwanipun sastra Jawi, kula pados-padosi têka dhawahipun inggih botên sagêd pinanggih kathah. Makatên kawontênanipun:
1. Sêratan Jawi punika têrusan kemawon, satunggil-tunggiling têmbung botên kapisah, mila manawi kangge nyêrati basa
ingkang kirang sumrambah, upaminipun kemawon basa Jawi ingkang kathah têmbungipun Kawi, minggahipun malih dhatêng basa Kawi dêlês, lajêng anjalari gampilipun kalintuning pamaos, ngantos asring anjudhêgakên, awit aksaranipun kêcorak-kêcaruk.
2. Sastra Jawi kenging kula wastani kirang pêpak prabotipun, mila manawi kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca lajêng repot sangêt. Môngka ing jaman sapunika bôngsa Jawi saya kathah pasrawunganipun kalihan bôngsa mônca, sarta saya kathah anggènipun nganggèkakên têmbung-têmbung mônca kangge lantaran ngrêmbug kawruh lan kamajêngan.
3. Sastra Jawi punika manawi dipun cap rowa sarta riwil sangêt, anjalari awisipun rêgining sêrat. Kêjawi punika prabot ingkang kangge ngêcap sastra Jawi botên wontên ingkang marsudi sampurnanipun awit kirang sumbut.
4. Nitik kawontênan ingkang sampun kasêbut ing ôngka 1, 2, sarta 3, saking pamanggih kula sampun têtela, bilih sastra Jawi punika sampun kirang jumbuh kalihan kamajênganing jaman, awit jaman sapunika jamanipun tiyang kêdah mubêt panyêpênging arta, jamanipun tiyang kêdah cekat-cèkêt ing damêl, sarta jamanipun tiyang ambudi kawruh, daya-daya majênga. Môngka sastra Jawi botên kenging kangge sarana nindakakên pandamêlan ingkang [ing...]
[...kang] makatên. Dados sastra Jawi sampun botên nyêkapi dhatêng kabêtahanipun bôngsa Jawi kangge nututi ajênging jaman.
Kêlêrêsan wontên sastra sanès ingkang kenging kangge nyêrati basa Jawi, inggih punika
kadospundi, punapa sagêd nyêkapi bêtahipun bôngsa Jawi. Sumôngga sami katitipriksa sae miwah kuciwanipun.
1. Sastra Latin punika prabotipun pêpak, mila luwês, kenging kangge nyêrati basa warni-warni, buktinipun sampun cêtha, inggih punika dipun angge ing pintên-pintên bôngsa.
2. Prabotipun ngêcap sastra Latin saya dangu saya sampurna, jalaran saking kathahipun ingkang sami ambudidaya tur
tipis, dhoyong lan sapanunggilanipun. Môngka ingkang makatên wau pancèn agêng sangêt paedahipun. Dados [Dado...]
[...s] botên kados cap-capan sastra Jawi, ingkang sasumêrêp kula namung wontên tigang warni.
Na. Ngêcap sêrat sastra Latin punika sagêd rikat sangêt, saya sarêng sampun wontên mêsin kangge ngêsèt, anjalari cekat-cèkêting padamêlan.
3. Nitik ingkang kasêbut ing ôngka 1 sarta 2, sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi punika sampun têtela nyêkap kabêtahan anggèn kula sami ambudi kamajêngan, awit:
Ha. Anggampilakên, dados, ngenggalakên pêncaring kawruh ingkang anjalari enggaling kamajêngan.
Na. Ngrancagakên pandamêlan sarta ngobètakên tanjaning arta, ingkang tundonipun ugi ngenggalakên kamajêngan.
Ananging punapa sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi botên wontên kuciwanipun. Mêsthi wontênipun, sumôngga sami katitipriksa.
1. Tiyang Jawi kathah ingkang dèrèng kulina maos utawi nyêrati basa Jawi ngangge sastra Latin, mila dèrèng gadhah raos srêg dhatêng panganggenipun sastra Latin.
2. Pranataning panyêratipun basa Jawi ngangge sastra Latin dèrèng
sampurna lan dèrèng têtêp, anjalari tuwuhing pakèwêd warni-warni sarta rangu-ranguning manahipun tiyang ingkang badhe nganggèkakên sastra Latin.
Ingkang pinanggih ing manah kula, namung punika kuciwanipun sastra Latin ingkang baku.
Manawi dipun tandhing lan dipun timbang-timbang ingkang lêrês, sastra Jawi punika sanadyan kanggea nyêrati basa Jawi pisan, tumraping kamajêngan kenging kula basakakên kawon atas kalihan sastra Latin. Ing môngka ingkang tansah dados idham-idhamanipun bôngsa Jawi ing jaman samangke, botên sanès namung kamajêngan. Mila manawi bôngsa Jawi nêdya majêng saèstu, inggih kêdah ngajêngi dhatêng sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi. Saya manawi pranatan panyêratipun basa Jawi ngangge sastra Latin wau dipun sampurnakakên lan dipun têtêpakên,§ Sampoen katetepaken ing: bijblad 9962, namoeng dèrèng soemrambah ing kathah. tamtu sastra Latin punika dados srana ingkang agêng sangêt paedahipun tumrap kamajênganing bôngsa Jawi.
Ananging kawuningana: nitik suwantêning sêrat-sêrat kabar, ing wêkdal samangke têtiyang Jawi taksih sami ewa kemawon dhatêng sastra Latin, sarta taksih ngunggul-unggulakên sangêt dhatêng sastra Jawi. Ingkang makatên punika botên anggumunakên, jalaran sastra Jawi sampun kêlajêng dipun sênêngi dhatêng bôngsa Jawi, malah dipun anggêp wasiyat ingkang pantês dipun pêpundhi. Sarêng [Sa...]
[...rêng] sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi, punika ada-ada enggal. Môngka sadayaning ada-ada ingkang enggal, punika limrahipun ing sakawit mêsthi dèrèng sampurna, anjalari tuwuhing pangrêsula warni-warni. Kêjawi punika sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi wau ada-adanipun bôngsa kilenan, môngka wontênipun ing jaman sapunika, samukawis ingkang asalipun saking bôngsa kilenan wau sêmu tansah dipun sujanani kemawon ing bôngsa Jawi.
Kula ngaturi têtimbangan, jaman sapunika jamanipun tiyang jas-jasan, malah kathah ingkang jas bikakan ngangge dhasi, tarkadhang sêtelan ngangge clana pisan, sampun nilar rasukan lurik potongan Jawi, anggènipun ngangge-angge cara Jawi namung kalamôngsa, tur sampun botên dêlês. Wontên ingkang taksih ajêg mangangge cara Jawi, ananging sampun botên mawi dhuwung. Manawi gadhah dhuwung, kathah ingkang namung kangge wasiyat simpênan kemawon, anggènipun ngangge awis-awis sangêt, namung kalamôngsa manawi dhinês cara Jawi. Dêdamêl jêmparing ing sapunika sampun namung kangge kasênêngan, manawi wontên ingkang nêdya sadhiya dêdamêl saèstu lajêng tumbas pistul.
Sapunika kula gadhah pitakèn, basa Jawi nêdya majêng saèstu, punapa namung badhe nuruti sênênging manah. Tiyang gadhah kasênêngan, sintên ingkang ngawisi. Ananging punapa prayogi [prayo...]
[...gi] nguja dêrênging manah kemawon. Tiyang gadhah kasênêngan wajib mawi dugi prayogi ngangge kalamôngsa tur yèn sawêg sêmbada. Dene tiyang ingkang nêdya majêng saèstu, kêdah botên wang-wang nindakakên pangrekadaya ingkang dados jalaraning kamajêngan, sanadyanta pancènipun kirang adamêl sênênging manah. Sampun kados tiyang sakit kêpengin mantun, nanging wêgah jêjampi. Prakawis kasujananing manah prayogi dipun bucal, manawi tuwuhipun namung saking panyana-nyana ingkang botên pinanggih sabab-sababipun ingkang maton saèstu.
Sapunika kula mangsuli bab sastra Jawi sarta Latin wau. Makatên pêpuntoning pamanggih kula.
1. Bôngsa Jawi kêdah ngajêngi sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi.
2. Pranataning panyêratipun basa Jawi ngangge sastra Latin kêdah karêmbag malih, kaudi murih icaling kuciwanipun.
3. Pranataning panyêratipun basa Jawi ngangge sastra Latin botên kenging lajêng katêtêpakên saking nginggil kemawon tanpa mawi sarujukipun parêpataning para ahli basa kalihan tiyang-tiyang ingkang sampun kathah sêsêrêpanipun prakawis êcakipun sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi.
4. Sadangunipun tiyang Jawi piyambak dèrèng ngêmohi dhatêng sêratan Jawi, ing saprêlunipun inggih prayogi taksih ngangge sastra [sa...]
[...stra] Jawi, ananging sampun ngantos makèwêdi sumrambahipun sastra Latin.
Wusana kula sumôngga dhatêng panggalihipun para sadhèrèk. Namung kemawon kula ngaturi pèngêt, anggènipun manggalih sampun ngantos kêdhasaran raos sênêng utawi sêngit rumiyin, awit dêrênging raos wau mindhak ambêbawuri wêninging panggalih, ingkang satêmah damêl kapitunanipun piyambak.
Kadospundi Bab Kadadosanipun Ringgit (Wayang) ing Têmbe§ Ingkang nganggit boten kaseboetaken.
1: Tiyang Jawi ing jaman kina punika manawi pinuju eman èwêd punapa-punapa, kados ta: mantu, gadhah anak, sakit tuwin sapanunggilanipun, sampun tamtu nyambat utawi nyraya para sêpuh lêluhuripun, ingkang sampun sami botên wontên, dipun dhatêngakên suksmanipun, lampahipun sarana pamujian utawi sêsaji.
Saking kapitajênganipun tiyang Jawi Kina, suksmanipun para lêluhur wau manawi wanci dalu sami angumbara. Para anak putu ugêripun mangêrtos lampah-lampahipun, sampun tamtu sagêd andhatêngakên suksma wau, pêrlu dipun suwuni tulung, ananging kêdah ing wanci dalu utawi manawi surya sampun botên katingal.
Ing wanci dalu wau tiyang ingkang dipun rêsaya andhatêngakên suksmaning para lêluhur ambêsmi dupa, supados suksmanipun purun mandhap, kenging dipun tampèni. Saking cariyosipun tiyang kina, suksma punika awujud wayangan, punika ingkang dipun angkah mandhapipun, dene lampahipun sarana angobat-abitakên gambar ingkang dipun damêl wacucal, wontên [wo...]
[...ntên] ing sangajênging dilah, sarta wayanganing gambar wau dipun tadhahi ing kêlir. Samôngsa wayanganipun sampun katingal ing kêlir, lajêng dipun côndra, dipun alêmbana sarta dipun cariyosakên lêlabêtanipun lêluhur ingkang gadhah suksma wau. Lampah ingkang kados makatên punika ngantos sapriki taksih lêstantun tumindak wontên ing tanah Jawi ngriki, inggih punika ringgitan.
Sanadyan panganggêpipun tiyang kathah datêng bab ringgitan punika dening sumêbaripun agami Islam ing tanah Jawi sampun suda, sarta sampun kathah tatananipun ingkang kala ing kina kaanggêp prêlu sampun kabucal, ewadene nitik mangsanipun anggènipun ringgitan ing wanci dalu, punapadene cara caranipun, punika amratandhani bilih ringgitan punika taksih mêngku sêdya ingkang gêgayutan kalihan babagan agami ing jaman kina, kados ta manawi pinuju gadhah damêl mantu, tingkêban, puputan sasaminipun, taksih kathah tiyang Jawi ingkang mrêlokakên ringgitan. Manawi angluwari ujar kaul inggih ringgitan, botên siwah kados caranipun tiyang kina manawi kadumugèn kajêngipun, lajêng suka panarimah dhatêng para lêluhuripun, sarana ngaturi dhahar utawi pêpuji. Makatên ugi manawi pinuju bibar panèn, kônca tani inggih kathah ingkang ringgitan (brêsih dhusun), ingkang dipun angge sarana anulak [anula...]
[...k] bêbaya utawi murih cabaring ngalamat awon (ngruwat) punika inggih ringgitan.
Kajawi ingkang gêgayutan kalihan babagan agami, ringgitan punika ugi gadhah kajêng angluhurakên lêlabêtanipun para lêluhur. Ki dhalang manawi angringgit asring nyôndra utawi nyariyosakên lêlabêtanipun para lêluhur wau, kasêkarakên utawi kadhapur ginêman.
2: Sarêng têtiyang Hindhu sami dhatêng ing tanah Jawi, ingkang kocap ing ringgit botên amung lêluhuripun bôngsa Jawi kemawon, ananging lêluhuripun bôngsa Hindhu ugi katut, awit dhatêngipun tiyang Hindhu wau mawi ambêkta cêcriyosan warni-warni bab para linangkung ing tanah Hindhustan, kados ta: para Pandhawa.
Wiwitanipun tiyang Jawi tamtunipun inggih mawi ambedakakên lêluhuripun pyambak kalihan lêluhuripun tiyang Hindhu, ananging sarèhning dêdongengan wau lumunta tumurun dhatêng anak putu, wah lumuntanipun wau botên sarana sêrat, ananging amung saking cariyos, dados amung ijêman kemawon, amila lami-lami dêdongenganipun para lêluhur wau dumuginipun canggah utawi warèng lajêng botên wontên silah-silahipun. Lêluhuripun bôngsa Hindhu inggih lajêng dipun anggêp lêluhuripun pyambak. Para linangkung ingkang kocap ing ringgit, ingkang lugunipun pancèn beda-beda asalipun, dipun gathuk-gathukakên [gathuk-gathuka...]
[...kên] ngantos katingal manawi nunggil asal, salajêngipun dipun urut-urutakên kalihan para nata ing tanah Jawi ngriki.
Inggih lêrês ringgitan punika ing pawingkingipun taksih mêngku kajêng ingkang magêpokan babagan agami, ananging ingkang dipun prêlokakên nyumêrêpakên anak putu dhatêng lêlampahan tuwin lêlabêtanipun para linangkung ing jaman kina. Cêkakipun ringgitan punika dangu-dangu lajêng santun gagrag saking mulabukanipun, inggih punika malih dados cariyos utawi babad bab kalangkunganipun para tiyang kina.
Panganggêp ingkang kados makatên punika ngantos sapriki taksih tumindak, tandhanipun ing salêbêtipun taun 1880, Panjênênganipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, karsa yasa lampahan warni-warni ingkang anggambar kawontênanipun tanah Jawi ngantos dumugi sumêbaripun agami Islam, sarta nalika taun 1894, Radèn Danuatmaja ing Surakarta yasa lampahan ringgit kapêthikakên saking Babad Tanah Jawi wiwit jaman Majapahit dumugi pêrang Dipanagaran.
Lêlabêtan saha tindakipun para linangkung ing jaman kina punika wontên ing ringgit dipun alêmbana tuwin dipun gumuni, prêlunipun supados katelada. Dados ringgitan punika pikajêngipun nyukani têtuladan utawi pasêmon dhatêng para ingkang sami ningali, mawi dipun têgêsi, dipun angge piwulang dhatêng tiyang jaman [ja...]
[...man] samangke. Dene ingkang kaanggêp makatên punika botên amung ringgit purwa kemawon, ringgit gêdhog, krucil tuwin ringgit tiyang inggih kenging kangge nandukakên piwulang.
Ringgit tiyang punika kajawi mêngku piwulang taksih gadhah têgês sanèsipun malih ingkang ringgit purwa, gêdhog tuwin krucil botên gadhah, inggih punika mêngku kagunan jogèd tuwin gêndhing. Tuwuhipun ringgit tiyang punika inggih dening kabêkta adrênging manah badhe ngatingalakên kagunan kalih warni wau. Jumbuhipun prakawis punika kangge anggambar utawi mujudi ebah osiking manah. Awit saking punika saening ringgit tiyang punika botên amung wontên ing cêcriyosan utawi lampahanipun kemawon, ananging ugi wontên ing patrap-patrap anggènipun amujudi lampahan wau. Jogèd utawi tandang tandukipun satunggal-tunggalipun ringgit punika anggambar wêwatêkan tuwin ebah osiking manahipun ingkang kalêbêt ing lampahan utawi cariyos wau. Manawi kamanah panjang, ringgit tiyang punika kenging dipun samèkakên kalihan sêrat yasanipun pujôngga ingkang linangkung, kaotipun botên mawi têmbung, ananging amung kapratelakakên mawi tandang-tanduking badan kemawon.
Ing jaman samangke saya kathah tiyang ingkang mastani bilih cariyosipun ringgit punika pasêmon, liripun kajêngipun ringgit punika botên sanès amung suka piwulang anêdahakên [anêdahakê...]
[...n] awon saening lêlampahan dhatêng tiyang kathah. Upaminipun lampahan Mintaraga, sawênèh wontên ingkang cariyos bilih Bathara Endra punika gambaring gêsang, Niwata Kawaca pêpêthaning pangrisak, wontên malih ingkang cariyos bilih Sang Hyang Endra punika gambaring paprentahan nagari, Niwata Kawaca gambaring kraman. Wontên malih ingkang anêgêsi bilih Bathara Endra punika pêpêthanipun lampah sae, Niwata Kawaca gambaripun tindak awon.§ Tindak sae punika manawi pêrang kalihan tindak awon sagêdipun mênang amung amargi anggènipun nyandhêt hawa napsu. Cêkakipun cariyos utawi lampahan satunggal punika anggènipun nêgêsi warni-warni.
Prakawis ingkang dipun rêmbag punika inggih kenging kula damêl pasêmon, makatên katranganipun: Niwata Kawaca punika dênawa ingkang langkung karosanipun, ewadene taksih wontên pangapêsanipun. Makatên ugi bab anggènipun kêdah anêgêsi sadaya lampahan utawi panganggêp bilih lampahan-lampahan punika sampun tamtu wontên pasêmonipun, punika ugi wontên pangapêsanipun, ingkang lami-lami sagêd anjalari pêjah utawi sirnaning lampahan. Kados ta: sadaya panindak dipun padosi kajêngipun, sadaya cêcriyosan dipun padosi wêwadosipun, dalasan nama kemawon dipun gagas, dipun kerata basa, dipun gothak-gathukakên ngantos katingal mathuk, ananging têmahanipun kadospundi, lampahan ingkang salugunipun sampun sae [sa...]
[...e] saha prayogi dipun tingali lami-lami lajêng dados ambosêni, dening kêkathahên têgês tuwin piwulang. Ingkang ningali lajêng kirang rêmên tuwin kirang marêm. Lampahan ingkang sae punika sampun ambêkta têgês pyambak, botên prêlu dipun têrangakên kathah-kathah. Ingkang kula wastani pangapêsan wau inggih anggènipun anêgêsi lampahaning ringgit ngantos kêkathahên punika.
Samangke ngrêmbag bab ringgit tiyang. Tumrapipun ringgit tiyang ingkang prêlu jogèdipun, amargi jogèd punika kêdah kaudi sagêdipun cocog kalihan tondak-tandukipun ingkang ginambar, ngantos amranani dhatêng têtiyang ingkang ningali. Dene tumindakipun inggih punika tênaganing ringgit kajumbuhakên kalihan larasing gêndhing. Dados ingkang kenging kangge pasêmon punika botên amung ringgit wacucal kemawon, sanadyan jogèd inggih mêngku pasêmon. Bedanipun: pasêmoning ringgit wacucal dumunung ing cêcriyosanipun, manawi ringgit tiyang wontên ing jogèd. Istingarah ringgit wacucal punika ingkang sagêd angisèni manah, ringgit tiyang ngebahakên. Dados ringgit tiyang punika wosipun anggambar ebahing manah, tôndha yêktinipun, sawêg lembehaning tangan kemawon botên kados lembehan limrah, manthukipun inggih botên amung ugêr manthuk, sadaya solah-bawa mawi ngêmu kajêng manut [manu...]
[...t] prêlunipun. Ananging jogèd wau asring dipun ewahi, dipun laras malih, dipun santuni wêwangunan, ngantos wosipun katilar, ingkang dipun angkah amung bagusing jogèd, têmahan cundhukipun kalihan ingkang ginambar botên dipun èngêti. Manawi kalampahan makatên, sagêd dados pangapêsan utawi kirang prayoginipun ringgit tiyang.
Mirid ingkang sampun kula têrangakên ing ngajêng, ringgit punika kajêngipun wontên tigang warni, inggih punika:
Ha: Angèngêti asli saha kanggenipun ing sakawit, gadhah kajêng ingkang magêpokan agami.
Na: Angèngêti lampah-lampahipun, gadhah kajêng mujudi ebah osiking tiyang ingkang dipun cariyosakên.
Ca: Angèngêti wosipun ingkang dipun cariyosakên, gadhah kajêng nyriyosakên lêlabêtanipun para linangkung ing jaman kina, nawung têpa palupi utawi pasêmon.
3. Ringgit punika ing têmbe kadospundi badhe kadadosanipun, punapa inggih badhe lêstantun botên ewah kados kawontênanipun sapunika.
Ha: Kajêngipun ringgit ingkang magêpokan agami ing jaman samangke inggih taksih wontên, ananging sampun wiwit dipun anggêp kirang prêlu dening sumêbaripun agami enggal tuwin raos enggal. Lampahan-lampahan anggitan enggal,
(carangan) awis-awis ingkang magêpokan agami.
Na: Lampahipun mitontonakên ringgit punika wontên kalih warni, inggih punika sarana gambar, kados ta: ringgit purwa, krucil, golèk, tuwin mawi tiyang, kados ta: ringgit tiyang, langên driya, wirèng. Ringgit ingkang kapitontonakên mawi gambar wau amung kenging tiningalan tiyang sawatawis, cocog kalihan kajêngipun ingkang yasa sakawit, amung kapitontonakên dhatêng batih pyambak tuwin tôngga têpalih, nitik gambaripun ringgit alit-alit.
Wangsul ringgit tiyang botên makatên, ingkang sami dados ringgit inggih tiyang, sanès wacucal utawi kajêng, amila manawi pinuju pasamuwan ringgit tiyang punika saya kathah ingkang sami ningali. Para ingkang sami ningali ingkang dhawah wontên ing wingking pyambak, sanadyan botên mirêng swaranipun utawi cariyosipun, sagêd sumêrêp sêmuning ulatipun para ringgit, ebahing tangan utawi suku (jogèd) punika kemawon sampun kenging kangge angintên-ngintên punapa ingkang dados kajêngipun.
Mirid ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng wau sadaya, kintên-kintên ringgit ingkang kapitontonakên sarana gambar punika salaminipun inggih amung tumrap tiyang sakêdhik, dene ringgit tiyang lêstantun tumrap tiyang kathah.
Ca: Samangke angrêmbag bab isinipun ingkang dipun cariyosakên [cariyo...]
[...sakên] ringgit. Mirid kawontênanipun têtingalan cara kilenan ingkang kawastanan tonil, punika pikajêngipun inggih tansah ewah-ewah. Amargi pikajêngipun tonil punika ingkang suwau inggih magêpokan bab agami, lajêng santun angluhurakên lêlabêtanipun para satriya ingkang linangkung (jaman kasatriyan). Awit saking ewahing jaman, tonil wau lajêng dados têtingalan ingkang mêngku pikajêng suka pasêmon
ingkang sae tuwin ingkang awon, dangu-dangu lajêng santun nyariyosakên lêlampahan ingkang cocog kalihan wontênipun ingkang tumindak ing sadintên-dintên.
Ringgit punika nyariyosakên jaman kasatriyanipun tiyang Jawi, mênggah ingkang kocap inggih punika satriya kalihan bagawan utawi rêsi ingkang ngrencangi padamêlanipun satriya wau, tiyang alit botên nate kocap.
Golongan-golonganipun bôngsa Jawi (para sinatriya tuwin rêsi) ingkang kocap ing ringgit wau samangke sampun wiwit badhe ical utawi sampun ical, amila lampahan ringgit manawi dipun cocogakên kalihan kawontênan lêlampahanipun bôngsa Jawi ing jaman sapunika beda sangêt. Inggih lêrês lêlampahan utawi kawontênan ing jaman samangke
punika ugi kenging dipun cariyosakên ing ringgit, inggih punika kadhawahakên manawi pinuju mêdal parêpat Madukara Kyai Sêmar dalah anak-anakipun, sinawung bêbanyolan, ananging saèstunipun pikantukipun amung sakêdhik.
Sadaya ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng punika lajêng nuwuhakên pitakenan, punapa ringgit kados wontênipun samangke punika badhe lêstantun sagêd damêl marêmipun tiyang Jawi ngantos dumugi ing jaman akir. Punapa tiyang kathah botên badhe sami kêpengin ningali, lampahan-lampahan ingkang anggambar kawontênan utawi gêsangipun pyambak.
Kathah tiyang sami mêstani bilih lampahaning ringgit punika taksih cocog kalihan kawontênan jaman samangke. Inggih lêrês makatên, amargi sadaya lampahan punika kenging dipun pirid, sanadyan kawontênanipun saèstunipun sampun beda, lampahipun tuwin mêmanahanipun tiyang gêsang botên beda. Raosing manahipun tiyang bingung ing jaman kina sami kemawon kalihan ing jaman sapunika. Ing kina tiyang ingkang budinipun santosa punika kawastanan sae, jaman samangke ugi makatên. Kalihan malih tiyang ingkang ningali ringgit punika ingkang dipun raosakên sanès Arjuna utawi Wrêkodaranipun, ananging wêwatêkan ingkang ginambar mawi para sinatriya wau, cêkakipun gambaring ringgit punika amung kangge lantaran [lantara...]
[...n] kemawon, kenging dipun angge ing samôngsa-môngsa. Dados gambaring ringgit punika wadhagipun, dene ingkang prêlu dipun raosakên kabatosan utawi alusipun. Ewadene mêksa botên ngayawara upami wontên ingkang ngudi raos makatên: ngèngêti ewahing jaman, punapa ringgit punika ing salami-laminipun botên badhe ewah. Cêcriyosan ingkang nyariyosakên lêlampahanipun para satriya ing jaman kina punika punapa botên badhe kasantunan cariyosipun tiyang utawi kawontênan ing jaman samangke. Saupami kalampahan dipun santuni makatên, sampun tamtu pikajêngipun ringgit ingkang magêpokan kalihan agami badhe sirna. Punapa tiyang Jawi badhe rêmên dhatêng ewah-ewahan ingkang kados makatên wau. Tumrap kula pyambak, badhe ewahing ringgit punika môngsa bodhoa, ugêripun dipun rêksa sampun ngantos ringgit dipun worsuh kalihan tonil. Manawi para sadhèrèk Jawi badhe yasa tonil, ingkang anggambar lêlampahan utawi kawontênan ing jaman samangke inggih nyumanggakakên, ananging sampun ngantos dipun tindakakên mawi ringgit, dados ringgit sagêda lêstantun kados kawontênanipun sapunika, manawi yasa tonil inggih amung
oekara sawatawis, ingkang katrotjoban lampahing oekara Walandi (Hollandismen).
Sêsorahipun Radèn Ngabèi Dutadilaga§ Wontên ing pahêman Radyapustaka marêngi kaping: 29 Oktobêr 1929.
Kulanuwun, anggèn kula badhe ngaturakên cêcriyosan wayang purwa, punika botên saking kula sampun paham sangêt, agêngipun amumpuni dhatêng bab wau, punika botên babar pisan, namung saking anggèn kula nêtêpi wajib dados warganing Radyapustaka katêtêpakên damêl sêsorah sampun nyandikani, milih bab ingkang kêrêp kêsrambah, kula sumêrêpi, purihipun namung pados gampil. Mila manawi wontên kuciwanipun atur kula, mugi sampun kirang pamêngku.
Kulanuwun, wontên sêrat-sêrat ingkang sampun kula sumêrêpi, anyariyosakên, bilih wayang punika bakunipan asli saking Hindhu, awit kawontênaning wayang punika pancèn kawruh luhur sarta nawung raos lêbêt. Mila mêsthi kagunanipun bôngsa ingkang sampun luhur, ing pangintên dede kagunan Jawi. Makatên pratelanipun para sagêd ingkang kapratelakakên wontên ing salah satunggaling sêrat-sêrat wau, ananging inggih wontên ingkang mabêni, anêtêpakên, bilih wayang punika dede kagunan Hindhu, sayêktosipun kagunan Jawi [Ja...]
[...wi] lugu. Pasaksènipun, ing Hindhu botên wontên wayang ingkang rêrangkènipun kados wayang purwa, sarta prabot-praboting ringgit punika nelakakên manawi yêyasan Jawi. Nama, wujud sarta raosipun punika sadaya nocogi raos Jawi, malah ing pangintên, sadèrèngipun bôngsa Hindhu angajawi, wayang wau sampun wontên. Manawi wontên cêcriyosan Jawi malah yasanipun para wali, dados dede têdhakan ing Hindhu, namung cêcriyosanipun punika wontên ingkang asli saking Hindhu, kados ta: Mahabarata, Ramayana. Nanging kenging dipun titi, cêcriyosan wau wontênipun ing Jawi sampun kathah ingkang ewah. Mênggah ewahipun wau sagêd ugi kajarag utawi botên, dening kiranging sêsêrêpanipun para sagêd kina dhatêng têmbung utawi kawontênaning cêcriyosan wau, punapa malih saking limpadipun para sagêd kina katêmaha kaolah kalarasakên kalihan kawontênan Jawi supados sagêd rumangsuk, punika kenging kalaras saking kawontênan utawi cêcriyosanipun. Coba samangke nglaras cêcriyosanipun:
Sawênèhing sêrat ingkang kula waos wau mratelakakên, bilih ing nagari Ngastina punika jêjêr utawi pancêripun ingkang jumênêng Nata Maha Prabu Santanu, sumilih kapraboning lêluhur turun-tumurun ingkang katêmbungakên darah Barata. Sang nata [na...]
[...ta] krama angsal Widadari Bathari Gangga, patutan ingkang dêlês kantun satunggal Radèn Dewabrata. Ingkang
namung sarêng sampun diwasa lajêng kadhèrèkakên ing rama. Kacariyos Sang Dewabrata punika sakalangkung anggènipun têtêp ing panggalih nêtêpi dhatêng wajib. Wiwit timur dumugi seda wontên madyaning pabaratan Baratayuda Binangun, botên ginggang
wajib ingkang kalêbêt piwulang darma, wusananipun inggih Sang Bisma ingkang sampun kaanggêp wênang marahakên piwulang wau dening sariranipun têtêp anggèning nindaki wajib lan lampah makatên, mila wontên cêcriyosan Mahabarata sakalangkung misuwur lan pinuji asmanipun.
Mangsuli Sang Prabu Santanu, sapêngkêripun ingkang garwa Dèwi Gangga, lajêng kasmaran dhatêng Dèwi Satyawati, inggih Durgandini, momonganipun abdi dalêm Dasa, Tuwa Rawa ngiras anglampahakên baita, nanging sang nata sakalangkung kawêkèning panggalih ngraosakên bêbananipun ingkang dados woding galih. Badhe nglêksanani: awrat sangêt panggalihipun, awit badhe ambibrah tatananing praja, namung ambujêng kaparêngipun [kapa...]
[...rêngipun] piyambak. Ingatasipun narendra utama saèstu kuciwa, ananging manawi botên anglêksanani bêbana wau, sang nata sagêd sirna saking rontang-rantinging panggalih dening mêmanisipun sang rêtna tansah mulêt raos, botên sagêd ical-ical, têmahan
punapa ingkang dados bêbananipun, badhe dipun lêksanani. Sang rêtna cariyos, botên gadhah cariyos malih kêjawi kados ingkang sampun kaaturakên sang nata: purun kagarwa, anggêr patutanipun mêsthi sumilih ing kaprabon. Sang Dewabrata nyagahi, sariranipun milalah botên badhe jumênêng nata, nanging Sang Rêtna Sêtyawati taksih ngoyak, turunipun Sang Dewabrata, manawi prêlu taksih sagêd jumênêng nata, badhe sagêd nyirnakakên bêbana wau. Awit saking punika, Sang Dewabrata lajêng prasêtya wadat tanpa krama. Sang rêtna lajêng kagarwa ing Rama. Wiwit punika Sang Dewabrata lajêng pinuji ing jagad raya. Para dewa sami ngalêmbana, maringi jêjuluk: Sang Bisma, têgêsipun ingkang anggêgirisi.
Dèwi Satyawati patutan kalih: Radèn Citranggada, Citrawirya. Sasedaning Rama lajêng sumilih kaprabon sarta
cêcriyosan ingkang dados jêjêripun mêngku Ngastinapura, nanging manawi cêcriyosan Jawi makatên:
Bambang Palasara kêpengin krama widadari kados ingkang eyang, lajêng tapa nênuwun ing dewa. Sarêng
sapurugipun ngantos kalawun-lawun. Sarêng dumugi pinggiring lèpèn, êmprit musna babar dados Dewa Hyang Guru Hyang Naradha. Ing lèpèn wontên kênya nambangi, warninipun endah, nanging gadhah sakit kringêtipun anggônda awon. Sarêng dipun
Palasara muja wana ingkang wontên witipun ingas dados kadhaton, kanamakakên Ngastina. Pêputra satunggal Sang Abiyasa jumênêng nata ing Ngastina, turun-tumurun dhatêng Pandhawa sapiturutipun. Ujaring cariyos anêrahakên para nata Jawi dumugi samangke. Dados jêjêr utawi pancêring karaton punika saking pujan utawi kakipun sang nata piyambak ingkang kaanggêp lêluhur Jawi. Makatên manawi larasan Jawi.
Dene mênggah bedanipun wau, gagapaning pamanggih pancèn katêmaha kalarasakên cocogipun kalihan kawontênan utawi gêsang Jawi. Tandhanipun kathah sangêt bedaning larasanipun lêlampahaning ringgit ingkang makatên wau, saya lampahan carangan, punika kathah ingkang têtela nawung kajêng ingkang cocog kalihan lampahan ing tanah Jawi. Upaminipun lampahan Gilingwêsi, punika umumipun para dhalang ing Surakarta mastani lampahan saloka bêdhahipun Kartasura, namung wontên ingkang nindakakên beda-beda dhapukanipun, punika gumantung wontên kajêngipun piyambak-piyambak saking anggènipun sami badhe nocogakên raosipun.
Mangsuli panglaras lampahan Palasara anggènipun muja kadhathon [kadha...]
[...thon] piyambak. Wontên sarjana linangkung ingkang marah dhatêng kula supados kamanah ingkang panjang lan lêbêt, gathukipun kalihan kawontênan cocogipun utawi anggènipun prasasat tunggil dhasar kawontênanipun Hindhu kalihan ngriki, ananging beda gumêlaripun, utawi larasaning raosipun, kados ta: kawontênaning candhi-candhi Hindhu kalihan ngriki, bokmanawi inggih sagêd ugi pancèn nunggil asli, nanging pancèn inggih sami baku utawi madêg piyambak-piyambak, punika namung kula sumanggakakên para sarjana sujana, awit kula rumaos tuna sangêt.
Mangsuli bab cêcriyosan wayang. Kêjawi cêcriyosanipun ingkang sampun kaaturakên wau, anggènipun anglaras raos lan pikajênganipun tumrap cêcriyosan wujud lan pirantosipun, punika mênggahing sadhèrèk Jawi mukêt sangêt, mila ragi sawatawis kathah para sarjana Eropah ingkang mangandikakakên, para marsudi ingkang badhe nyumêrêpi utawi nitik kawontênan Jawi saèstu, punika kaprayogèkakên mawas utawi ngêmatakên para sadhêrèk Jawi anggènipun ngraosakên kawontênaning wayang.
Tumraping wayang adhakanipun ingkang karaosakên, punika sanggitaning lêlampahan, tindak, pambêgan utawi wêwatakan. Upaminipun cariyos Lokapala, ingkang kêrêp dados [da...]
[...dos] wiraosan, anggènipun Rêsi Wisrawa ambabar Sastrajendra yuningrat kêkêranipun. Rêtna Sukèksi ngantos kagarwa piyambak, têmah anurunakên Kalamurka Prabu Rahwana, utawi Dasamuka. Sarta Bambang Sumantri, Patih Suwônda. Ngantos Panjênêngan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 mèngêti dados piwulang Tripama, tumrap lêlabuhaning prajurit sarta pasuwitan, inggih punika guna, kaya, utawi purun pêjah (wani). Arya Kumbakarna kangge têtuladan antêping manah, nglabuhi praja siti wutah rahipun ngantos dumugi pêjah rontang-ranting. Sanadyan aturipun dhatêng ingkang raka murih raharja botên kadhahar, malah dinukanan, nanging botên mutung, lêstantun mantêp labuh praja siti wutah rahipun dumugi pêjah. Sanadyan bôngsa ing Ngatasangin inggih wontên ingkang kêpranan sangêt dhatêng antêp lan luhuring pambêganipun Arya Kumbakarna wau. Sarêng dipun dongèngi Dhoktêr Cipta Mangunkusuma bab raosipun sêrat Rama lajêng cinitra wontên ing karanganipun wau, malah anggayut ngraosakên lêlabuhanipun Arya Wibisana, anggènipun ambalik tumut mêngsah Sri Ramawijaya punika nama ngantêpi lêrês, anggondhèli adil, nanging nilar wajib botên labuh praja. Wêkasan saking anggènipun ngantêpi lêrês sarta anggondhèli adil, sagêd manggih kamulyan. Manawi para sadhèrèk Jawi, wontên ingkang ngraosakên, [ngrao...]
[...sakên,] pêpuntoning tekadipun Arya Wibisana makatên wau, namung saking anggènipun anggondhèli prajanipun, wusana sagêd kasêmbadan sayêktos, praja Ngalêngka wangsul dhatêng darah Ngalêngka. Upami Sang Gunawan Undhagi Wibisana botên ambalik tumut mêngsah, praja Ngalêngka mêsthi botên saged dhawah trah Ngalêngka malih. Lah, inggih kêkiranganipun punapa Sang Gunawan Undhagi Arya Wibisana. Sanadyan ambalik tumut mêngsah tiyang Wisnu ngejawantah, namung prêlu
ompakanipun ki dhalang. Kêjawi para sarjana ingkang sampun kapratelakakên wau, wontên malih paduka nyonyah Dhoktêr Anibèsên, sarjana misuwur ing donya, dhêdhasar kabatosan ingkang tansah anggalih kalairan utawi karaharjaning donya, ngandikakakên panglaras utawi panyinaunipun dhatêng wayang inggih makatên punika. Pratelanipun, Sêrat Mahabrata punika panglarasipun kêdah mawi pamikir ingkang lêbêt, mila namung tumrap para ingkang sampun sagêd, amargi para ngawirya lan para wira ingkang pantês dados sudarsana punika botên sagêd murni kawontênanipun, botên kados Sêrat Rama, gampil, kados ta: Sang Rama, punika tuladanipun priya ingkang sampurna. Lêsmana, watak bêkti,
Barata: adil, Sinta makatên ugi, gêgambaranipun wanodya ingkang sampurna. Tumrapipun wayang purwa, ingkang dados sudarsana punika para Pandhawa, punika sagêd katiti wontên pangrêngganing cêcriyosan bab watakanipun para Pandhawa. Kados ta: Sri Yudhisthira, ambêgipun lila ing donya, tega ing pati, wong sapraja padha suka bungaha,
Dene pambêganipun Radèn Arjuna: nyamirana amaratani, têtêp kasatriyanipun, rêmên têtulung, sarta sampun sagêd mangrèh hawa napsu, kagôntha wontên ing Sêrat Wiwaha. Wontên ing kalawarti timbul kaudhal raosipun, tumrap para ingkang anggatosakên bab punika, rumaos kêpranan sangêt. Mênggah pambêganipun Sang Nangkula Sadewa: botên amrêduli piawoning sanès, nanging sariranipun piyambak kaangkah sangêt sagêda tansah nêtêpi kautaman. Cêcriyosan makatên punika, manawi sadhèrèk Jawi lugu, klêbêt ing raos.
Bab wujuding wayang purwa wontên ingkang ngrêmbag, manawi manut gêgambaran, utawi wêwujudan, kenging kawastanan botên wangun, kados ta: tangan panjang klèngsrèh suku, irung-irungan, mripatan, sasaminipun, punika inggih sami nyêngklèng kalihan kayêktosanipun. Sawênèh mastani: mirit wujuding ayang-ayangan, [ayang-a...]
[...yangan,] nanging kok inggih sakêdhik sangêt irib èmpêripun. Wontên malih ingkang sagêd dhatêng bab wayang mastani: kawujudaning wayang makatên punika ingkang kamanah:
2. Cocogipun raosing rêrênggan. Punapa saking kula sampun matuh utawi rêmên dhatêng kawontênaning wujud makatên punika.
3. Mirit raosipun, kawujudaning wayang makatên punika ingkang kapêtha, pancèn sanès kawujudan lugu punika, sayêktosipun amêtha wêwatakan, upaminipun: Sang Arjuna, sanadyan warni-warni wandanipun, nanging bakunipun têtêp, pêpêthaning watak: alusing budi, susila mumpuni ing aguna. Karna: punika pasêmon ladak, nanging sambada, prawira, sura sakti. Wrêkudara: lugu,
Jawi, punika tumrapipun para sadhèrèk Jawi kados kula, barang makatên punika, ingkang dipun tingali utawi karaosakên, dede sontan-santuning kawujudan lan sêsawangan, sayêktosipun: raosipun. Mila upami ningali wayang lulang, jogèd wirèng, gêndhèng gêndhing, punika sanadyan wongsal-wangsul namung sawarni, anggêripun laras [la...]
[...ras] raosipun, mêsthi malah saya sêngsêm, mila kathah ingkang sami anggondhèli têtêmbungan: rêmên baku ingkang sampun kalimrah. Kados cêkap samantên atur kula cêcriyosan wayang. Wosipun atur kula:
1. Panglarasipun sadhèrèk Jawi lugu dhatêng bab wayang punika beda kalihan panglaras pamarsudining kawruh (wetênsêkap)
2. Kula nyondhongi gêgêlaranipun para sagêd ingkang nêtêpakên: bilih wayang, punika kabudayan Jawi. Wusana sumôngga.
Gêsanging manungsa wontên ing alam donya, mêsthi gêgathukan utawi sêsambêtan kalihan kawontênan tuwin kadadosan ing sakiwa têngênipun, pundi ingkang dèrèng anocogi kalihan pangraosipun, mêsthi lajêng ambudi daya ngangkah supados laras kalihan pangraosipun.
Saking ngriku lajêng anuwuhakên tatacara tuwin tata krama. Luhur sarta andhapipun kulturing satungal-tunggaling bôngsa punika kacihna wontên ing yêyasanipun. Cihnanipun manawi kultur Jawi adhêdhasar watak kapandhitan, punika katitik wontên ing raosing sêrat-sêrat (buku), gêndhing, kasusastran, têmbung, ringgit (wayang) jogèd, wanguning griya, rêca, dhuwung, pangangge sapanunggilanipun. Dados padatan, tatacara, tatakrama, dêdamêlanipun satunggal-tunggaling bôngsa punika saking nglêbêt pinangkanipun, kenging kagrêba: lagu utawi lampahing jiwa anggèning tumindak dhatêng
ing kadiwasan, mila manawi salah satunggal dipun ewahi, têgêsipun dipun santuni ingkang botên laras kalihan dhasaripun, bêbasan anyarimpung lampahing kadiwasan (rabuk ingkang botên cocog), kosokwangsulipun manawi nunggil dhasar, malah adamêl rikating kadiwasan, lajêng nama bêsutan. Bobotipun jêram kêprok punika tuwuhan tanah Jawi, nanging manawi dipun tanêm ing papan ingkang hawanipun bêntèr, raosipun malih kêcut sarta alit-alit, cara Purwarêjan dipun wastani jêram kuwik. Ingkang makatên wau bokmanawi botên beda tumraping manungsa, jêr sadaya wau ajênging kadiwasanipun sarana têdha tuwin hawa. Sarèhning angèl pamilihipun, pundi ingkang dhasaripun tunggil jinis, sarta pundi ingkang cêngkah, mila cara bodhon bokmanawi kêdah waspada, prayogi nalêsihakên kultur kita piyambak rumiyin, kenginga kangge nampèni utawi anjodhokakên kalihan kultur mônca. Awit manawi dèrèng rampung dhatêng gadhahanipun piyambak, kadospundi sagêdipun amastani manawi kultur mônca wau jodho (tunggil laras) utawi botên, wêkasan manawi anjodhokakên sagêd kalèntu.
Santosa ing budi, madhêp, mantêp, trêsna ing liyan punika saking pangintên kula, saking nglêbêt pinangkanipun. Manawi prabot nglêbêt dèrèng sumilak, dados sawêg dumunung wontên lathi,
bokmanawi sagahipun dhatêng kasantosaning budi, trêsna ing liyan sapanunggilanipun amung sakêdhap. Manawi kapêngkok pôncabaya,
Wedhatama). Awit ingkang dados sambekalaning trêsna punika: jail, drêngki, srèi, dahwèn, sêndhon, para waonan, suthik asor kudu luhur, rêmên goroh, sapanunggilanipun. Manawi watak-watak wau sampun dipun olah, kados kemawon gampil dipun purih trêsna ing liyan. Mila sintên ingkang sampun santosa budinipun, mantêp ing samukawis ingkang sampun kamanah lêrês, trêsna ing liyan, pikiranipun sampun diwasa.
Kajawi sampun wontên têtuladan, kala jaman Majapahit têtiyang Jawi sampun wiwit diwasa kalairan tuwin kabatosanipun, ugi ing dalêm cariyos ringgit (wayang), wontên lampahan ingkang suraosipun suka tuladha ing bab pilahing kalairan tuwin kabatosan, inggih punika manawi botên kalèntu anggèn kula nyuraos, kala Radèn Sumantri suwita Prabu Arjunasasra. Sasampunipun Radèn Sumantri katampi pasuwitanipun, lajêng dipun biyantokakên dhatêng nagari Magada, dening kinêpung ing Ratu Sèwunagari, amargi sami ngajêngakên [ngajênga...]
Dèwi Sêtyawati. Sadumugining Magada, Ratu Sèwunagari kenging kaundurakên dening Radèn Sumantri, sarta têluk sarwi sami nyaosakên putrinipun. Dalasan para putrinipun kairid dening Radèn Sumantri sowan Sang Prabu Sasrabahu. Sadèrèngipun dumugi ing ngarsa nata, Radèn Sumantri darbe unjuk, sarèhning putri utami, pisowanipun kêdah rinêbat ing pêrang. Prabu Sasrabahu nayogyani panyuwunipun Radèn Sumantri, wêkasan prang tandhing, Prabu Sasrabahu mèh kalindhih, lajêng tiwikrama. Ing ngriku Radèn Sumantri lajêng ngalumpruk tanpa bayu, nalôngsa minta aksama. Sapunika Sang Prabu gêntos kagungan pêpanggil. Radèn Sumantri kadhawuhan mutêr Taman Sriwêdari dumunung ing wukir Nguntara, kabêktaa dhatêng Maèspati, wêtah sampun ngantos wontên wêwarnèn ingkang ewah, dalasan talaganipun sampun ngantos asat, badhe kagêm lêlangên jangkêpipun anggèning palakrama. Manawi Radèn Sumantri botên sagêd
rumaos botên kaconggah mujudakên pamundhutipun sang prabu. Botên dangu Radèn Sukasrana dhatêng awor angin, sasampunipun bage-binage, takèn dhatêng ingkang raka, punapa sababipun têka arawat waspa. Radèn Sumantri prasaja
bilih dèn utus dening sang prabu kinèn mutêr Taman Sriwêdari nanging botên kaconggah, panggenanipun malih sumêrêpa, mirêng namanipun kemawon sawêg sapunika. Gunggunganipun, Radèn Sukasrana nyagahi, nanging gadhah panyuwun dhatêng ingkang raka, manawi sampun kalampahan, kaparênga andhèrèk, awit botên sagêd pisah. Radèn Sumantri nyagahi panyuwunipun ingkang rayi, ugêr taman Sriwêdari sagêd kalampahan dipun putêr. Ingkang raka nuntên dipun gendhong. Radèn Sukasrana lajêng mahawan ing ngawiyat, sakêdhap dhatêng ing wukir Nguntara. Sarèhning Radèn Sukasrana sumêrêp manawi dadosing taman sarana cipta, mila pamboyongipun ugi kêdah anandukakên dayaning cipta. Sasampunipun ingkang raka dipun purih malêbêt ing Balekambang, Radèn Sukasrana nuntên angubêngi taman kaping tiga, lajêng wiwit manêkung, sidhakêp asuku tunggal, ngêningakên cipta, katarima ing dewa dadosa ciptanipun, sakala taman
sacêlaking pura Maèspati. Sadhatêngipun ing ngriku lajêng manungku cipta malih, taman Sriwêdari cinipta sakala dados jangkêp botên wontên ingkang kacicir. Kocapa têtiyang sanagari, sami alok manawi wontên taman tiban saking swarga. Wêkasan katur sang prabu. Sri nata nulya
têdhak kalihan kang garwa. Dupi Radèn Sumantri wuninga manawi sang prabu rawuh, ngatag ingkang rayi kinèn angiwa, mindhak damêl kuciwa anggèning suwita, margi kang rayi kuciwa ing warni. Radèn Sukasrana botên purun. Radèn Sumantri angagag-agagi sanjata cakra supados ajrih, nanging sampun karsaning dewa, sanjata cakra lumêpas angèngingi Radèn Sukasrana, pêjah sanalika.
Ingkang makatên wau minôngka pralampita, sintên ingkang badhe angangkah kadonyan, mawia sarana Radèn Sukasrana (kawruh kadonyan, wetênsêkap), nanging supados Radèn Sumantri sagêd nunggil dados warangkanipun Wisnu, Sukasrana kêdah dipun pêjahi, awit manawi Radèn Sukasrana dèrèng pêjah (lêrêm), saèstu botên sagêd ênêng, êning, wêkasan botên awas lan eling. Kadospundi ingkang dados ciptaning manungsa, inggih makatên wujudipun. Ingkang makatên punika kenging kapêsthèkakên. Amung kemawon sarèhning natir punika adil, mila botên kenging anyupèkakên nalar, têgêsipun manawi ingkang dados ciptanipun dipun samêktani yêktos, inggih tumuntên kalêksanan, kosok wangsulipun manawi sasêkecanipun gèk èngêt gèk botên, sampun mêsthi kemawon dangu.
Sagadug-gadug kula badhe nalusur yêyasanipun bôngsa kita Jawi [Ja...]
[...wi] satunggal kalih, sambêtipun kalihan dhasaring wêwatakanipun.
Saking rumaos kula sami-sami kagunan Jawi, ringgit punika ewoning têtingalan ingkang cocog piyambak, kalihan raos Jawi. Bobotipun sampun ngancik ing jaman ingkang limrah dipun wastani jaman kamajêngan, ewadene têtingalan ringgit mêksa taksih dados kalangênaning bôngsa kita kalêbêt ngajêng. Mirid dhatêng wujudipun, garapanipun, cariyosipun tuwin tabuhanipun, sajak sampun jumbuh kalihan dhasaripun bôngsa kita Jawi. Sarèhning punika gambaring tiyang, mila manawi dipun raosakên sarana lêlandhêsan kawruh gambar, pinanggih nyêngkalipun. Awit manawi mirid kawruh gambar, tiyang punika irungipun botên lancip. Lancip-lancipipun amung saambangir, astanipun botên mèh dumugi suku. Ringkêsanipun manawi dipun udhari, awêwaton kawruh gambar, kathah ingkang botên laras kalihan kawontênaning tiyang. Ewasamantên manawi dipun ewahi, dipun turutakên kalihan perangan badaning manungsa awêwaton kawruh, tumrap pangraos tuwin sêsawangan Jawi lajêng botên sakeca. Dados têtela manawi wayang punika kajawi nawung raos ingkang lêbêt, ugi sampun rumasuk dhatêng rahipun tiyang Jawi. Limrahipun satunggal-tunggaling lêlangên, punika mêmpan lan mapanipun, sêsambêtan kalihan umur, [u...]
[...mur,] nanging tumrapipun wayang botên makatên: lare, jaka, tiyang sêpuh inggih mathuk, langkung-langkung para ingkang ahli raos. Ingkang makatên wau sarèhning angèl anggèn kula madosi sababipun, mila lajêng radi pitados, bilih ingkang yasa wayang dalasan ingkang andhapuk tabuhanipun punika, sarjana ingkang sampun katarimah.
Dèrèng dangu punika ing antawising para mudha, wontên ingkang nyobi, ngewahi wancining ringgitan, kalarasakên kalihan kawontênanipun gêsang padintênan, inggih punika wanci wiwitipun ringgitan dipun ewahi: jam sakawan sontên dumugi sanga dalu. Nanging botên widada, amargi katingal cêblèh sarta botên sakeca dhatêng pangraos.
Kula sampun nate dipun cariyosi tiyang sêpuh, bilih cêcriyosan tuwin kawontênaning wayang punika, kajawi isi têtuladan kawruh lair tuwin batos, ugi dados prasêmoning kasidan jati. Cariyosipun tiyang sêpuh wau makatên: wayang sakothak punika, ibaratipun titahing ngalam donya. Mila winastan wayang, awit sajatosipun, manungsa dalasan ingkang gumêlar sadaya punika, ayang-ayanganing Gusti, gadêbog minôngka prasêmoning bumi ingkang kita dunungi, atêgês wayang wontên ing panggungan. Kêlir minôngka badan, ki dhalang anggèning molahakên ringgit, wontên sawingkinging
ingkang karya lampahan. Miturut dalil Kuran, dene Pangeranira iku nitahake barang kang dikarsakake, lan amilih barang mau, ora ana pamilih tumraping manungsa (manungsa ora bisa duwe pamilih).§ Koran: 28: 68. Warobbuka jahlukhu ma jasa'u
dhalang kuwaos amolahakên sarta andhapuk lêlampahaning ringgit, ananging mênggah sajatosipun, ugi winisesa ing ringgit. Amargi manawi tanpa ringgit, ki dhalang botên sagêd anêdahakên purba wisesanipun. Mila tinêmbungakên amisesa, winisesa, daya-dinayanan, botên sagêd pisah, pindha satu lan rimbagan, latu kalihan urubipun, kaca kalihan ingkang ngilo.
Saking karsanipun ingkang nganggit wayang, botên namung minôngka prasêmon dununging Allah kalihan kawula kemawon, ugi nawung raos sanès, inggih punika dados prasêmoning gêsanging manungsa wontên ing ngalam donya, ngantos kukud anilar alam donya punika. Miturut cariyosipun tiyang sêpuh, lênggahipun
salendro pathêt nêm, dumugi antawising jam [ja...]
[...m] sawêlas utawi kalih wêlas dalu. Jêjêr punika limrahipun narendra awawan sabda kalihan patihipun, anggèning badhe ngêlar jajahan utawi sanès-sanèsipun, ringkêsanipun kemawon anggusthi ingkang dados pangèsthining manah ingkang tumuju dhatêng kadonyan, laras kalihan pathêt nêm. Bakda punika lajêng pagêlaran, kyana patih andhawuhakên karsa nata, nuntên bidhal sawadyabala. Samangke lajêng jêjêr sabrangan, angrêmbag ingkang dados èsthining panggalih, limrahipun sambêt kalihan jêjêr kapisan. Nuntên prang gagal. Wadyabala pêthukan wontên ing margi, nanging botên wontên ingkang pêjah, sami simpangan. Lampahan dumugi samantên limrahipun sampun jam sawêlas utawi satêngah kalih wêlas.
Miturut karsanipun ingkang nganggit wayang, punika minôngka prasêmonipun lare, wiwit umur nêm taun sampun tumangkar pôncadriyanipun. Saya agêng pôncadriya saya tumangkar, tumuju dhatêng kadonyan, raosipun salaras kalihan pathêt nêm. Ubaling pôncadriya wau satêmah dados kamurkan. Nanging sarèhning sawêg nêdhêng-nêdhêngipun, taksih wanci tumambirang, pikajênganipun taksih sarwa rosa satimbang kalihan badanipun, mila dèrèng sagêd mêjahi ubaling pôncadriya (prang gagal dèrèng wontên ingkang pêjah). Ringgitan manawi sampun dumugi prang gagal, sampun dumugi wanci jam sawêlas utawi satêngah [satê...]
[...ngah] kalih wêlas, nuntên jêjêr pandhita tuwin bambang, têgêsipun manawi mênggahing tiyang sampun umur kawan dasanan. Larasipun wiwit ewah. Samangke wiwit tumuju dhatêng dhasar
mêrak. Manawi manungsa sampun wanci lingsir, samukawisipun sarwa suda, sampun nyêlaki (mêraki) kukud. Ing ngriku wangsul jêjêr sabrangan malih, rêmbag lajêngipun ingkang sampun kocap nalika sontên, nuntên prang sampak, Arya Wrêkodara wuru prang mêngsah danawa, wêkasan danawa sirna larut, lajêng tayungan mantuk, tancêb kayon bibar. Têgêsipun, manawi manungsa dumugi ing sakaratil maot, ing ngriku dumugining panggodha, rêridhu warni-warni, wontên awarni bapa biyung, wontên ingkang memba sadhèrèk, wontên ingkang awarni brêkasakan, sami anggora godha amrih sasaring lampah. Karsanipun ingkang nganggit, asung pêpèngêt, supados kados Arya Wrêkodara, anggèning ambengkas sagunging pangrêncana ing alam ngriku. Kayon (gunungan), atêgês kayun, khayun (urip), minôngka dados baboning dumadi. Manawi alêlandhêsan raos, gunungan punika
manungsa wontên ing donya: lair, gêsang, nuntên pêjah.
Mênggah panampi kula, kajawi kagunan wayang punika isi suraos kados ingkang kajarwa ing nginggil, ugi satunggal-tunggaling lampahan (lakon) mêngku pralampita sarta têtuladan warni-warni. Emanipun sasumêrêp kula, dèrèng wontên pakêmpalanipun para ahli raos sarta ahli budi, ingkang kaparêng ngadani andhapuk lampahan enggal, ingkang piridanipun laras kalihan jaman ingkang kita idaki. Kula sêring ningali ringgitan, lampahanipun enggal, limrahipun tinêmbungakên lampahan carangan. Nanging ingkang kathah: dhapukanipun dhalang limrah, têgêsipun botên ahli raos tuwin kawruh, mila ingkang kathah lampahan carangan punika amung sarame. Nanging manawi dipun sèlèhakên dhatêng babagan kasukman, sarta babagan kadonyan, anggaronjal. Kula andhèrèk sangêt sarta suka sukur ing Gusti, dene sapunika para sarjana sampun kaparêng angadani, ngajêngakên kawruh padhalangan.
Bab Jinis Sarta Cacahing Ringgit (wayang)
Ringgit ingkang limrah dados têtingalanipun bôngsa kita ing tanah Jawi wêdal sapunika, kantun kawan warni, inggih punika: 1. ringgit purwa, 2. ringgit gêdhog, 3. ringgit krucil [kruci...]
[...l] utawi klithik, tuwin 4. ringgit golèk. Dene ringgit bèbèr sarta ringgit madya wontênipun ing gêsang padintênan awis-awis kasrambah.
Lampahan ingkang tumrap ing ringgit purwa, ingkang kalimrah ing padhalangan, sarta wontên ringgitipun, punika miturut Sêrat Pustaka Rajapurwa, wiwit cêcriyosanipun para dewa putranipun Sang Hyang Jagatnata gangsal, angejawantah jumênêng nata wontên ing pulo Jawi, Sumatra tuwin Bali, 1. Sang Hyang Sambo ajêjuluk Raja Maldewa, angadhaton ing nagari Mêdhang Prawa, dumunung wontên ing tanah
ing Mêdhanggana, dumunung ing tanah Prabalingga, 4. Sang Hyang Wisnu ajêjuluk Sri Maharaja Suman, akêkitha ing Mêdhangpura, kalêbêt tanah Têgal. 5. Sang Hyang Bayu, ayasa nagari wontên ing Mêdhanggora, kalêbêt talatah Bali, ajêjuluk Sri Maharaja Bima. Lêlampahanipun karaton gangsal wau ing padhalangan ugi dèrèng nama kalimrah yêktos, têgêsipun tiyang dèrèng limrah nanggap ringgit lampahan jamanipun karaton gangsal wau, namung kala-kala miturut piandêlipun bôngsa kita, manawi ringgitan ingkang magêpokan bangsaning
Pratiwi. 3. Lampahan Pakukuhan, 4. lampahan Ngruwat. Bangsanipun lampahan ringgit ingkang kados makatên punika, limrahipun dipun wastani lampahan sêpuh, botên rame.
Umumipun lampahan ringgit ingkang dipun sênêngi tiyang kathah, punika wiwit wontênipun pratapan Saptarga, dados wiwit lêlampahanipun Bagawan Manumayasa ing Martawu, ngantos dumugi ing prang Bratayuda. Dene ingkang têtêp bêbasan kalêbêt ing balung sungsum punika, tumrapipun para ingkang rêmên nênonton ringgit, lampahan sasampunipun Nata Pandhawa, Dwarawati tuwin Ngastina wontên. Punapa ingkang dados sababipun, kula piyambak botên sagêd andugi. Nanging limrahipun manawi ringgitan, lampahanipun botên ngucapakên kraton têtiga wau: sami gêla. Bokmanawi kabêkta saking wêdaling ringgit ingkang dados kasênênganipun. Umumipun ringgit ingkang dipun sênêngi bôngsa kita Jawi punika: 1. Prabu Krêsna, 2. Nata Pandhawa sadaya, 3. Radèn Gathutkaca, 4. Radèn Ôntasena, 5. Radèn Abimanyu, 6. Radèn Irawan, 7. Radèn Priyêmbada, 8. Radèn Wijanarka, 9. Radèn Sêtiyaki, 10. Prabu Baladewa, 11. Adipati Karna, 12. Radèn Anoman, 13. Prabu Dasamuka, 14. Danawa cakil,
15. Prabu Boma Nrakasura, 16. Petruk, dalah Nalagarèng, tuwin Sêmar. Bagong botên. Dene ringgit èstri: Wara Sumbadra, Wara Srikandhi, tuwin Banowati. Anggèn kula sagêd mastani manawi ringgit samantên kathahipun, kalêbêt manahipun sadhèrèk bôngsa Jawi, punika kajawi sami kalair gêla, manawi lampahanipun botên ngucapakên saperangan saking ringgit-ringgit wau, ugi katitik wontên grêngsêngipun para ningali. Sanadyan sawaunipun katingal radi lolop, nanging manawi salah satunggal saking ringgit wau mêdal, lajêng katingal sumringah polatanipun. Sajak migatosakên. Manawi pangintên-intên kula kapara yêktos, sagêd ugi badhe dados katrangan ingkang anjalari ringgit sanès-sanèsipun botên katingal majêng. Awit tumrapipun bôngsa kita Jawi ingkang rêmên ringgit, dhatêng ringgit ingkang kajarwa ing nginggil, sajak sampun têpang sangêt. Manawi pinuju ningali ringgit tansah angajêng-ajêng wêdalipun. Manawi salah satunggal saking ringgit-ringgit wau wontên ing salêbêting sangsara, kajawi Prabu Dasamuka, manahipun para mirsani sami karaos, ing sêmu badhe nulung-nulungana. Raosing manah ingkang kados makatên punika, wontênipun sampun kina-kumina, malah kathah ingkang ngantos nangis. Kosok wangsulipun ringgit-ringgit ingkang anjalari tuwuhing panandhang, [pa...]
[...nandhang,] kados dipun gêcêk-gêcêka. Dene raos sênêng, manawi Prabu Dasamuka mêdal, punika botên sabab badhe tumut sênêng manawi antuk kabêgjan, malah kosok wangsulipun. Sarèhning ringgit satunggal punika sugih piawon, ing môngka kasêktènipun ngungkuli ringgit mèh sakothak, mila dipun ajêng-ajêng mêdalipun. Kosok wangsulipun manawi Prabu Krêsna tuwin Anoman lajêng mêdal, para ingkang ngrêtos wataking ringgitan, sampun ayêm, awit kumaranipun Rawana mêsthi sirna dening kalangkunganipun ringgit kalih wau.
Miturut sêrat kawruh asalipun ringgit, gubahanipun Radèn Mas Mangkudimêja, ingkang amurwani mangun wadananing ringgit purwa punika, kala jumênêngipun Panêmbahan Senapati ing Mataram: Arjuna wônda jimat, Bima wônda mimis, tanpa dodot, namung cawêt polèng. Sarampungipun, lajêng kaparingan sangkala mêmêt awarni dewa: Bathara Guru nyêpêng têkên cis. Ing wingkingipun mawi umbul-umbul. Sangkala ingkang kados makatên wau têgêsipun taun 1541.
Kala jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan (Prabu Anyakrawati ingkang seda ing Krapyak), ugi kaparêng
irasan. Dêdamêl ingkang bangsaning lêlandhêp dipun wêwahi, kados ta: jêmparing, dhuwung, sapanunggilanipun. Wiwit kala samantên ringgit wacucal wiwit dipun sopak bau lêngênipun, namung Bathara Guru ingkang tanganipun taksih irasan. Langkung malih ing Jawi Wetan tuwin Kilèn, botên kambah
nyangkêlit dhuwung. Ing padhalangan dipun wastani danawa panyarèng (danawa Cakil), têgêsipun sangkalan wau, tangan yaksa tataning jalma (1552).
Taksih awêwaton sêrat kasêbut ing nginggil, kacariyos sajumênêngipun Prabu Anyakrakusuma, nata ing Mataram, ringgit purwa wandanipun dipun bangun malih: Baladewa wônda gègèr, Krêsna wônda gêndrèh, Arjuna wônda mangu, ringgit lanyapan dêdêgipun sangkuk, mripat kajaitakên, Sumbadra wônda rangkung, Banowati wônda golèk, Sêmar wônda brêbês, Bagong wônda gilut, Petruk wônda jlêgong.
Mênggah ringgit gêdhok panganggitipun mirid sêrat kasêbut ing ngajêng, kala taun 1485. Dene ingkang
Jênggala, ing Singasari, ing Ngurawan tuwin ing Bali.
Kala alitan kula, ing tanah Banyumas, Bagêlèn, Kêdhu, Ngayogya, Surakarta, Madiun, sanadyan botên kathah kados ringgit purwa, ewasamantên taksih wontên para priyayi tuwin para sugih ingkang kaparêng ringgitan ringgit gêdhog, nanging dumugining dintên punika têtingalan ringgit wau, kantun wontên ing wiraosan, langkung malih ing Jawi Wetan tuwin Kilèn, botên kambah babar pisan.
Dene ringgit kalithik utawi krucil punika ingkang kadamêl kajêng, wandanipun mirid ringgit purwa, tanganipun wacucal, tabuhanipun gôngsa salendro.
krucil wau katingal mundur piyambak. Kula mèh botên nate mrangguli, ringgit krucil dipun angge pasamuan tiyang gadhah damêl ingkang yêktosan. Sabên-sabên kula sumêrêp, ingkang mêsthi barangan, wah katingal botên jangkêp sadayanipun, amracihnani manawi kirang majêng.
Dene ringgit ingkang mèh imbang-imbangan majêngipun kalihan ringgit [ringgi...]
[...t] purwa, punika tumrapipun tiyang talatah Banyumas, Bagêlèn, Kêdhu tuwin kiwa têngênipun, ringgit golèk. Ringgit golèk wau ingkang kadamêl kajêng, wangunipun ngemba wujuding tiyang, mawi dipun cèt utawi dipun praos. Sandhanganipun ugi kados tiyang Jawi jaman sapunika: bêbêdan, rasukan cêkak, dhuwungan sarta jilidan. Wontên ingkang udhêng-udhêngan jêplakan, para raja makuthan. Wontên ugi ingkang ngangge udhêng gilig. Pirantosing ngringgit: gadêbog, blencong, tanpa mawi kêlir, gangsanipun salendro. Ringgit golèk wau anyariyosakên lêlampahanipun tiyang Agung Menak (Sayidina Ambyah) satriya ing
Ambyah wau agaminipun, agami Ibrahim, para raja ingkang têluk lajêng sami ngrasuk sarengat Ibrahim.
Mênggah lampahan ringgit golèk wau kathah, sairib ringgit purwa. Kajawi lampahan ingkang limrahipun dipun têmbungakên, lampahan carangan, kathahipun lampahan tumrap ringgit golèk, sampun kamot ing sêrat Menak jilid satunggal, dumugi pitu, wiwit cariyosipun Prabu Sarehas tapa ing dhasaring samodra, ngantos dumugi bêdhahipun nagari Jambenambar, wêwah sêrat-sêrat ingkang ngêwrat cariyos lêlampahanipun Kangjêng [Kang...]
[...jêng] Nabi Mukhamad, sarta sêrat prang ing Lakhad, ingkang anyariyosakên sedanipun Tiyang Agung Menak, amargi prang cidranipun pluang dening Raja Lakhad.
Mênggah sababipun Tiyang Agung Menak alêlana andon prang, punika botên amung sabab amradinakên agami Ibrahim kemawon, inggih ugi saking pandamêlipun mara sêpuh Prabu Nusirwan, nata binathara ingkang kèlu dhatêng aturing patihipun nama Patih Baktak, ingkang wêkasanipun pêjah amargi dipun masak bubur dening mantunipun piyambak, Sang Dipati Umar Umaya.
Sampun kajarwa ing ngajêng, bilih tumrapipun ing talatah Banyumas, Bagêlèn, Kêdhu sarta kiwa têngênipun, ringgit golèk wau dipun ajêngi ing sadhèrèk kathah, beda kalihan ringgit gêdhog, krucil tuwin madya, bokmanawi sababipun ingkang adhakan: sapisan, wujud lan panganggenipun ringgit sakeca tumrap sawangan Jawi. Kaping kalih lampahanipun kathah. Kaping tiga kathah ringgit ingkang kalêbêt manahipun bôngsa kita Jawi, kados ta Tiyang Agung Menak saandhahanipun sadaya, inggih punika para raja-raja ingkang sampun kabawah ing nagari Kuparman. Kaping sakawan lampahanipun kathah ingkang elok-elok, botên beda kados cariyosipun ringgit purwa, kapara ngungkuli, kados ta: cariyosipun tiyang sagêd mabur, sagêd amblês ing bumi, sagêd ngical, botên pasah dening [de...]
[...ning] dêdamêl, sarta sanès-sanèsing kasaktèn, punapadene cariyosing jim. Kaelokan tuwin kasêktèn ingkang kados makatên wau, tumrap pangraosipun bôngsa kita Jawi sampun sakeca, malah manawi botên makatên, têgêsipun cariyos babagan paprangan ingkang amung mawi dêdamêl, upaminipun sanjata sagêd mungêl kaping satus, motor mabur, mriyêm sapanunggilanipun, rumaosipun kirang bukêt, cêblèh. Kaping gangsal cêcriyosanipun magêpokan kalihan agami, wiwit agami Ibrahim, ngantos gantos agami Mukhamad. Malah wontên ingkang saking cêcriyosanipun ringgit, magêpokan kalihan kawontênan kita. Kaping nênêm, sanadyan dèrèng nyamèni ringgit purwa, nanging sampun nama kathah têtuladanipun babagan piwulang lair tuwin batos, punapa malih dhalangipun, racak-racak wasis banyolan.
Mirid saking kawontênanipun, kintên-kintên ringgit golèk gampil tumularipun dhatêng sanès nagari, ugêr sarana dipun lanting dening satunggaling babadan. Awit kajawi kawontênan ingkang kawursita ing bab satunggal dumugi nênêm kasêbut ing nginggil, ugi umumipun para priyantun putri sami rêmên maos sêrat Menak. Dados manawi wontên ringgitipun, nama kalêrêsan dene dipun cariyosakên sarana wujud, ingkang sampun
Wishes Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi
Jayanti 2015 Rhymes In Hindi Gandhi Jayanti 2015 Non Veg Sms Gandhi Jayanti 2015 Funny Sms Gandhi Jayanti 2015 Status Gandhi
Candi Prambanan Indonesia - Candi Prambanan. candi prambanan
tambahan[sunting | sunting sumber]
Mutyara inggih punika satunggaling barang atos ingkang dipunproduksi wonten ing jaringan lunak (mliginipun mantel) saking moluska gesang. Sami kalihan cangkangipun, mutyara wonten kalsium karbonat kanthi wujud kristal ingkang sampun dipunsimpen wonten ing lapisan-lapisan konsentris. Mutyara ingkang saé punika ingkang bunderipun sampurna lan alus, ananging wonten ugi wujud sanèsipun. Mutyara alami kanthi kualitas paling saé dipunregani minangka watu permata lan objek kaéndahan pinten-pinten abad kepengker. Awit saking punika tembung "mutyara" dados metafora kanggé nyebat samubarang ingkang langka, saé, lan awis.
Mutyara punika awis sanget reginipun menawi dipunsadé lan dipundamel dados perhiasan ingkang cocog kalihan babagan fashion. Mutyara punika wonten ing alam liar kanthi gunggung ingkang arang. Mutyara ingkang dipundamel budidaya utawi mutyara ingkang asalipun saking tiram[1][2] punika ingkang kathahipun dipunsadé ing pasaran. Mutyara segara dipunregani langkung inggil tinimbang mutyara ingkang saking toya ingkang tawar. Ingkang kathah dipunsadé kanthi regi ingkang mirah punika mutyara imitasi ananging kathahipun mawi kualitas ingkang kirang saé. Ing jaman rumiyin mutyara dipunginakaken minangka hiasan wonten ing rasukan (busana) ingkang mewah. Mutyara ugi saged dipundamel kosmetik, jampi, utawi wonten ing formula cat [3].
Mutyara ingkang dipunwastani gadhah kualitas kathahipun manéka werni kados mother of pearl, sami kalihan kulit ingkang damel mutyara. Ananging sapérangan ageng jinis moluska mawi cangkang punika saged ngasilaken mutyara
lan ugi wonten ing sangandhaping aturan US Federal Trade Commission kedhapuk kanthi cara ingkang sami kathahipun kirang nggadhahi nilai kejawi dados barang
kadhapuk tanpa peranan manungsa, wonten ing alam lan arang kedadosan. Kinten-kinten atusan kerang mutyara kedah dipunkempalaken lan dipunbikak lan ingkang mekaten dipunpateni namung kanggé manggihaken setunggal mutyara lan pinten-pinten abad punika setunggaling cara kanggé pikantuk mutyara.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 13 Sèptèmber 2016.
tenong mungkur sedhot sing tolah-toleh Genjer-genjer saiki wis digowo mulih Genjer-genjer esuk-esuk didol ning pasar Genjer-genjer esuk-esuk didol ning pasar Dijejer-jejer diuntingi podho didhasar Dijejer-jejer diuntingi podho didhasar Emak'e jebeng podho tuku nggowo welasah Genjer-genjer saiki wis arep diolah Genjer-genjer mlebu kendhil wedang gemulak Genjer-genjer mlebu kendhil wedang gemulak Setengah mateng dientas yo dienggo iwak
Wondene basa Jawi punika kagolong basa Austronesia; inggih punika basa-basa ingkang kangge sawarnining bangsa pribumi ingkang dêdunung ing kapuloan iring kidul-wetaning jagad Azia: watês lèr wiwit pulo Formosa mangidul; watês kilèn wiwit pulo Madagaskar bablas mangetan ngantos dumugi jagad Amerika-kidul iring ingkang kilèn. Sarèhne nama
bilih bangsa-bangsa kasêbut ing nginggil wau ing jaman kinanipun sangêt, basanipun satunggal; katrangan punika mawi landhêsan panandhinging basa-basa wau.§ Ingkang miwiti angudi punika sajatosipun DR. H. KERN saha VAN DER TUUK; Proefschrift ing nginggil, kaca 3.
Nalika tahun 1889 DR H. KERN ngudi malih ing bab têtandhingan basa, ngantos sagêd nêrangakên bilih
asal-usulipun bangsa wau, kala taksih kêmpal ngangge basa satunggal, wontên ing tanah Cêmpa, ing samangke kalêbêt tanah Indo-China.§ KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, babak VI kaca 107 salajêngipun.
Malah saking pangudinipun P. W. SCHMIDT kenging dipun kintên-kintên bilih asal-usulipun bangsa Indonesia punika kala kinanipun sangêt, saking Asia-têngah; nanging bab punika dèrèng patos têrang.§ KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, babak XVI kaca 108.
Ingkang sampun kenging dipun anggêp, inggih punika bangsa Indonesia punika kala rumiyin nate kêmpal dados satanah, inggih ing tanah Cêmpa wau. Bab punika botên namung angsal pasêksèn saking panandhinging basa kemawon; pangudinipun DR. VAN STEIN CALLENFELS, DR. VAN DER HOOP lan sanès-sanèsipun ing bab dêdamêl sela; pêthèl sela, bedhor sela sapanunggilanipun, inggih ugi nêdahakên, bilih pokok-tanahipun bangsa Indonesia punika ing tanah Cêmpa, malah radi ngalèr-ngilèn sakêdhik; dados ing tanah Cina iring kidul.§ GESCH. VAN NED. INDIË, 1938; De Prae-historie, kaca 89.
Ing satunggiling wêkdal, kintên-kintên kala taun 1500 sadèrèngipun taun Masehi, bangsa Indonesia wau buyar saking pokok padununganipun dhatêng pulo-pulo punika; punapa sababipun, botên kasumêrêpan têrang. Ingkang têmtu inggih kêdhêsêg dening sanès bangsa saking lèr utawi saking kilèn.
Sêsampunipun buyar, bangsa wau lajêng manggèn sagolong-golong wontên ing pulo ingkang dipun dunungi enggal.
Awit saking pisah panggenan, danguning dangu sagolong-golongipun wau lajêng botên mangêrtos dhatêng basanipun golongan sanès; sabab pêpêcahaning basa wau lajêng tuwuh piyambak-piyambak. Basa Indonesia
ingkang wontên tanah Filipina dados basa Filipina, ingkang wontên tanah Jawi dados basa Jawi, Sundha lan Madura, makatên salajêngipun.
Kados punapa sipatipun basa Jawi ing sadèrèngipun kêdhatêngan tiyang Indhu, punika botên wontên tilasipun; awit kintên-kintên bangsa Jawi kala jaman samantên dèrèng gadhah aksara.
Wondene aksara Jawi ingkang dumugi sapriki taksih kangge, punika kala rumiyinipun aksara Indhu bêktanipun bangsa Indhu ingkang sami dhatêng wontên ing tanah Jawi, kintên-kintên kala wiwitanipun taun Masehi. Aksara Indhu wontên ing tanah Jawi punika ing sakawit, namung prêlu kangge nyêrati bêtahipun tiyang Indhu piyambak, kados ta sêrat-sêratan bab dagangan kaliyan bangsanipun piyambak, sapanunggilanipun. Wondene ingkang dipun angge punapa basa Sanskêrta punapa basa Indhu sanèsipun, punika botên têrang; ewasamantên wontên ancêr-ancêripun sakêdhik, inggih punika sêratan ing tanah Jawi ingkang pinanggih sêpuh piyambak, punika basanipun basa Sanskêrta.§ KROM, HINDU-JAV. GESCH., kaca 5. Sarêng dangu-dangu tiyang Indhu wontên ing tanah Jawi rabi tiyang Jawi, lajêng anak-anak, tamtunipun anak-anakipun wau basanipun inggih basanipun biyungipun, utawi basanipun rencangipun dolan, inggih punika lare-lare Jawi dêlês. Danguning dangu, sarêng bangsa Indhu pranakan ing tanah Jawi sampun saya kathah, lajêng wontên golongan ingkang basanipun padintênan basa Jawi, nanging kêcampuran têmbung Sanskêrta saking bapak-bapakipun. Wondene sinyo-sinyo saha noni-noni Indhu wau sampun layak kemawon, bilih ing sasagêd-sagêd sami dipun ajar maos lan nyêrat aksara Indhu, dening bapakipun piyambak-piyambak; sarêng sampun
kathah pranakan ingkang sagêd maos saha nyêrat aksara Indhu, lajêng wontên, ing sakawit namung kados cobèn-cobèn, sêratan Indhu kangge nyêrati basa Jawi. Panyobi punika sajakipun sagêd tumindak kalayan botên patos angèl. Sarêng sampun tumindak, mêsthinipun inggih wontên tiyang Jawi tulèn ingkang sumêdya sagêd maos tuwin nyêrat aksara Indhu wau, lajêng sinau, ing sakawit namung kangge kabêtahanipun tiyang satunggal kalih tumraping dêdagangan. Saya malih sarêng bangsa Indhu, kabêkta saking langkung pintêripun katimbang tiyang Jawi, sagêd nglêbêtakên kawruhipun dhatêng tiyang Jawi, pun Jawi punika lajêng rumaos bêtah, dados sumêdya nyinau kawruh Indhu. Wondene kawruh punika kala jaman samantên ingkang têmtu agêgandhengan kaliyan bab agami. Inggih awit saking makatên punika, milanipun tiyang Jawi lajêng kathah ingkang masuk agami Indhu. Sapisan katut ing kawruhipun, kaping kalih saking tumangkaripun pranakan Indhu, ingkang saya lami saya mèh botên wontên bedanipun kaliyan tiyang Jawi tulèn.
Bangsa Indhu ingkang dhatêng wontên ing tanah Jawi, punika ingkang rumiyin bangsa ingkang agami Siwah. Cêplosipun bangsa ingkang nganggêp Trimurti minangka Gusti Alahipun; inggih punika Bathara Brahma, Wisnu, Siwah. Dewa tiga punika ingkang dipun anggêp dados tunggul, Sang Hyang Siwah, ingkang sapunikanipun dipun wastani Bathara Guru.
Bangsa Indhu ingkang dhatêng kantun, punika bangsa ingkang agami Budha Mahayana.
Bangsa kelihkalih golongan wau anggènipun murih jêmbar saha lêbêt pamulangipun babagan agami dhatêng tiyang Jawi, utawi dhatêng pranakanipun, sami ambêkta sêrat bab agaminipun piyambak-piyambak. Mangka sêrat-sêrat [sêrat-...]
[...sêrat] wau kintên-kintên mawi basa Sanskêrta. Amila tiyang Jawi, sanadyan botên kathah, inggih wontên ingkang nyinau basa Sanskêrta. Sarêng tiyang ingkang sampun sagêd dhatêng kawruh Indhu rumaos kapêksa utawi sêdya mulang dhatêng bangsanipun ingkang botên sagêd dhatêng basa Sanskêrta, inggih lajêng ngangge basa Jawi, nanging sampun kêlajêng kêcampuran têmbung-têmbung Sanskêrta sawatawis kathah, kangge nêrangakên bab utawi barang ingkang dèrèng wontên jawinipun.
Saya malih sarèhne kala jaman samantên punika sajakipun, sintên-sintêna ingkang sumêdya dados guru, utawi kêpengin dipun wastani tiyang pintêr, kêdah sagêd basa Sanskêrta, dados lêbêtipun têmbung-têmbung Sanskêrta dhatêng basa Jawi saya kathah sangêt. Ewasamantên sarèhne dhapukanipun basa Jawi punika beda sangêt kaliyan basa Sanskêrta, dados sanadyan paribasanipun kêgrujug têmbung-têmbung Sanskêrta, basa Jawi botên ewah jumênêngipun taksih lêstantun kêgolong basa Indonesia. Dene basa Sanskêrta punika dhapukipun, yèn basa Eropa ing jaman samangke, ingkang mèmpêr basa Jêrman, sarta pancèn nunggil golongan kaliyan basa Eropa ingkang kathah-kathah; dipun wastani basa Indo-Germaans.
Sêrat-sêrat ingkang dipun bêkta dening tiyang Indhu agami Budha tamtunipun inggih ingkang babagan kabudhan; kados ta sêrat ingkang dipun wujudakên gambar lêlajuran ing candhi Barabudhur. Nanging sêrat-sêrat punika, kajawi satunggal kalih ingkang badhe kapratelakakên ing ngandhap, prasasat botên wontên kakantunanipun.
Sêrat-sêrat bêktanipun tiyang Indhu ingkang agami Siwah, punika tilasipun kenging dipun wastani kathah.
Kados ta sêrat MAHABHARATA, RAMAYANA, lan sanès-sanèsipun malih. Sêrat MAHABHARATA ingkang dipun cariyosakên damêlanipun Rêsi Wyasa, Jawinipun Abiyasa, punika wosipun nyariyosakên lêlampahanipun para Pandhawa saha para Korawa. Ing samangkênipun wontên ing tanah Jawi dados lampahan wayang purwa; nanging inggih kathah ewah saha wêwahipun.
Sêrat RAMAYANA punika kacariyosakên damêlanipun Bagawan Walmiki; mênggah ing panangguh, sêpuh sêrat RAMAYANA katimbang Sêrat MAHABHARATA, nanging sêrat RAMAYANA punika wontên ing tanah Indhu kagolong kitabipun bangsa ingkang agami Wisnu. Yèn MAHABHARATA kagolong kitabipun tiyang agami Siwah.
Mangsuli bab basa Jawi. Ingkang kula aturakên basa Jawi, punika basanipun tiyang Jawi kala jaman kina. Tiyang Jawi ing jaman samangke mastani: basa Kawi. Nanging para eleerden bangsa Walandi anggènipun mastani, basa Jawi kina.
Nalika basa Jawi kina wiwit kasêrat sapisan, punika sampun kêcampuran têmbung-têmbung Sanskêrta sawatawis kathah. Sêratan sela ingkang pinanggih sêpuh piyambak ngangge basa Jawi kêcampuran têmbung Sanskêrta, punika mawi angka taun 731 Çaka 809 taun Masehi;§ KROM, HINDU-JAV. GESCH., kaca 5. pinanggihipun wontên ing Diyèng; wiwit titimasa punika salajêngipun dumugi jaman samangke basa Jawi kenging dipun wastani têrus lajêng dipun sêrat mawi aksara Indhu. Têmtunipun sêratanipun saya lami saya ewah, wiwit wangun Indhu tulèn ngantos dumugi wangun ingkang kangge ing jaman samangke; dene ewahipun wau namung saking sakêdhik sangêt.
Papan ingkang tulèn saking jaman kina, ingkang pinanggih wontên sêratanipun Jawi, punika awujud
tugu sela utawi balebekan têmbagi. Wontên ugi ingkang awujud balebekan mas utawi salaka. Mênggah ingkang tumrap sela utawi têmbagi, punika ingkang kathah-kathah ngêmot piyagêm paringipun satunggaling ratu dhatêng sawênèhing dhusun, kaparingan wêwênang ngadêg piyambak, têgêsipun kaparingan autonomie, kados ta wênang botên ambayar pajêg dhatêng nagari; wênang mêndhêt pajêg dhatêng tiyang ingkang dêdunung salêbêting dhusun ngriku saha nêdha beya dhatêng sawarnining pakaryan ing salêbêting wêwêngkonipun, utawi beya lêbêt-wêdaling dêdagangan. Bokmanawi dhusun ingkang makatên punika ing jaman samangke kenging dipun wastani dhusun mardikan.
Anggènipun dhusun dipun paringi wêwênang kados makatên punika ingkang kathah awit dhusun wau dipun paringi kêwajiban ngrêksa saha ngopèni candhi pêpundhènipun sang ratu, ngiras ngawontênakên pamulangan agami.
Yèn boten makatên inggih awit dhusun wau agêng sangêt jasanipun dhatêng sang prabu. Kados ta: nalika sang prabu pêrang, tiyang ing dhusun punika anggènipun ambantu sagêd anjalari mênang, dados autonomie ingkang kaparingakên wau nama mligi ganjaran.
Wontên malih sêratan sela utawi têmbagi ingkang ngêwrat karampunganing sambut-apisambut utawi sade-tinumbas siti, sasaminipun.
Dene ingkang balebekan mas, utawi salaka, punika isinipun ingkang kathah pêpujian utawi rajah-rajah, ingkang kêrêp, pinanggihipun wontên salêbêting cupu sela, wadhah awu mayitipun para luhur. Cupu sela punika ingkang kathah pinanggih wontên sangandhaping candhi. Dados gathukipun kaliyan ingkang kasêbut nginggil; dhusun ingkang kaparingan autonomie wau kawajiban
ngrêksa candhi, têgêsipun ngrêksa pasareyaning lêluhuripun sang prabu.
Cara ingkang kados kasêbut ing nginggil punika sadaya tiyang Jawi kala jaman samantên namung lugu tiru-tiru caranipun tiyang Indhu. Awit campuring darah, rumasuking raos-rumaos sarta agami Indhu, tumrap bangsa Jawi ingkang perangan nginggil, kenging dipun wastani sampun kêkêt. Amila bangsa Jawi kala jaman samantên ing samangke dipun wastani bangsa Jawi Indhu.
Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 1. Sêrat-sêrat Jawi kina ingkang golongan sêpuhKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 2. Sêrat Jawi kina ingkang mawi sêkarKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 3. Sêrat-sêrat Jawi kina ingkang golongan ênèmKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 4. Thukulipun basa Jawi têngahanKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 5. Kidung basa Jawi têngahan Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 6. Jaman IslamKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 7. Jaman
gusti mboten pranti-pranti nyambangi griya kula apa wenten wigatos sing sanget, timpal si Nyai penari. Begini Nyai sergah si Tumenggung, saya diutus oleh Kanjeng Gusti
Banyuning hutan hujan tropis kadosta lepen, lepen alit, tlaga, lan rawa-rawa dados papan kangge maneka warna spesies mina toya wantah. Lembah Bengawan Amazon piyambak gadhah 3.000 spesies ingkang dipun-mengertosi lan mbok menawi spesies ingkang dereng dipun mangertosi cacahipun taksih kathah.
Kathah mina tropis ingkang dipun ingah wonten ing akuarium toya wantah saking hutan hujan tropis, kadosta Angelfish, Neon Tetras, Discus, lan lele ingkang nedhi ganggeng saking hutan hujan tropis ing Amerika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tejakula,_Bulèlèng&oldid=1122522"	Kategori: Kacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngTejakula, BulèlèngKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 17 April 2017.
Kelas NIS : Entri Yhonita : Banyuwangi. Mendut X
blueberry beku1/2 cangkir nanas beku1 cangkir kubis3/4 cangkir airKalori : 283Rabu : Antioksidan Smoothie1 cangkir berry beku campur 1/2
(1972-09-21) 21 Sèptèmber 1972 (umur 44)
William "John Paul" Gallagher utawi Liam Gallagher (lair 21 Sèptèmber 1972; umur 44 taun) ing Burnage, Manchester, inggih punika salah satunggalipun musisi lan pangripta lagu saking Inggris.[1] Panjenenganipun dados tetunggulipun band Oasis.[1] Ananging band-ipun William ingkang sapunika inggih punika Beady Eye.[1] Panjenenganipun punika dados salah satunggalipun tiyang ingkang misuwur ing jagad musik Inggris modhèrn amargi gaya nalika nyanyi.[2]
Awit Oasis dipuntilar déning Noel nalika Agustus 2009, William pungkasanipun lajeng nglajengaken kariripun ing jagad musik kaliyan Gem Archer, Andy Bell, Chris Sharrock, Jay Darlington kanthi damel band ingkang naminipun Beady Eye.[1]
William miyos ing Burnage, Manchester.[1] Panjenenganipun punika putra kaping tiga lan pungkasan saking pasangan Thomas lan Peggy Gallagher.[1] Nalika semanten ramanipun, Thomas, asring ngawontenaken cecongkrahan ing kulawarganipun, kalebet dhumateng William lan kalih kangmasipun, Noel lan Paul.[1] Cecongkrahan punika banget anggènipun mangaruhi William lan dados inspirasi kanggé dados seniman.[1]
Nalika taksih alit, William punika nggadhahi sipat nakal.[1] Panjenenganipun dipumedalaken saking sekolah nalika yuswanipun 15 taun amargi gelut. Ngantos panjenenganipun naté nyolong pit, ananging pungkasanipun panjenenganipun remen kaliyan jagad musik.[1]
Tanggal 7 April 1997, William palakrami kaliyan Patsy Kensit.[1] Saking palakrami punika panjenenganipun kagungan putra setunggal ingkang asmanipun Lennon Francis ingkang miyos ing wulan September 1999. Ananging satunggal taun salajengipun William kaliyan Patsy pegatan.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)Liam Gallagher dipunundhuh
Pemusik miturut kewarganagaraanLair 1972Rintisan biografi musikusKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 21 Oktober 2016.
besuk, darbe cacad kang nguwatiri, kaya ta duwe lara, sipilis ranipun, sarandune badan bubrah, taru barah, kowak nyang mata sok bijil, kadhang picak babar
sanak miwah pawong mitra kadang karuh,
dalam Serat Wedha-Ma-Sapta bait 1 pupuh Dhandhanggula sebagai berikut :
tam weweka lerene mangan yen nendra.
isih ngramal mengko sore mangan apa”.
Jawa Gunung Kidul (0.2 km)UMY (0.4 km)Warung Penyet Mbah Cempluk (0.6 km)Gubug Deso (0.6 km)Angkringan Prasmanan Kang Harjo (0.6 km)Angkringan Prasmanan Kang Harjo (0.6 km)Soto Banjar
rahmanir rahiim Sun matek aji sirep Macan Putih Naga Wisa ing Rupaku Heh…!! Aku si-Macan Putih Ingkang tak sirep atine…… (
Zakat iku kayadéné (pajek kang dianut jroning agama Islam) lan dadi rukun katelu saka rukun Islam. Sacara harfiah Zakat maknané "tuwuh", "ngrembaka", "nyucèkaké" utawa "ngresiki". Déné sacara terminologi syari'ah, zakat maknané mènèhi sebagéyan raja kaya kanthi cacah lan pétungan tartamtu kanggo wong-wong lan miturut tatacara
kanggo saben wong muslim kang wis nyukupi syarat-syarat tartamtu.[1] Zakat klebu kategori ibadah (kaya salat, kaji, lan pasa) kang wis ditata sacara rinci lan patèn jroning Al-Qur'an lan As Sunnah, sekaligus minangka amal sosial kamasyarakatan lan kamanungsan kang bisa tuwuh ngrembaka miturut tuwuhing manungsa.
Banda kang wajib dizakati[besut | besut sumber]
Emas, perak, lan piranti liyane kang saemper karo iku, banda tambang, banda kapendhem kang saemper karo iku, sarta dhuwit.[1]
Rajakaya kaya onta lan wedhus.[1]
Werna-werna Zakat[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Zakat Fitrahlan Zakat Maal.
Zakat Fitrah, zakat kang wajib ditokaké wong Muslim ngadhepi tekaning Idul Fitri ing sasi Ramadhan. Gedhéné Zakat iki watara 2,5 kilogram panganan pokok kang ana ing panggonan iku.
Zakat Maal (Zakat Rajakaya), klebu kasil dagangan, tetanèn, tambang, kasil segara, kasil miara kéwan, harta temon, emas lan perak sarta kasil kerja (profesi). Saben jinis nduwé pétungané dhéwé-dhéwé.
Kang hak nampa[besut | besut sumber]
Fakir - ya iku wong kang mèh ora duwé apa-apa saéngga ora kuwawa nyukupi kabutuhan pokok uripé.
Miskin - ya iku wong kang duwé kaya nanging ora cukup kanggo nyukupi kabutuhan dhasar uripé.
Amil - ya iku wong kang ngumpulaké lan mbagèkaké zakat.
Muallaf - ya iku wong kang lagi waé mlebu Islam lan mbutuhaké bantuan kanggo nyocogaké karo kahanan anyar
Gharimin - ya iku wong kang duwé utang kanggo kaperluan kang halal lan ora sanggup nyaur
Faédah diniyah (segi agama) [2][besut | besut sumber]
Kanthi bayar zakat maknané wis nglakoni salah siji saka rukun Islam kang bisa nglantari marang kabagjan lan kaslametan donya lan akhirat.
Minangka sarana tumraping manungsa kanggo taqarrub (nyedhakaké dhiri) marang Rabb-é, bakal nambah kaimanan amarga tambahing kataatan.
Nuwuhaké sifat mulya, rasa tolèran lan jembaring dhadha marang pribadi kang bayar zakat.
Wong kang bayar zakat biasané idèntik karo sifat rahmah (welas asih) lan lembut marang seduleré kang mlarat.
Wis nyata yèn nyumbangaké barang kang manfaat, bandha utawa raga, kanggoné wong muslimin bakal njembaraké dhadha lan jiwa. Sebab wis mesthi dhèwèké bakal dadi wong
Kamasyarakatan)[2][besut | besut sumber]
Zakat minangka sarana kanggo mbiyantu jroning nyukupi hajat urip para fakir miskin kang dadi klompok mayoritas sebagéyan nagara ing jagat.
Mènèhi kakuatan kanggo kaum muslimin lan ngangkat eksistensiné. Bab iki bisa dideleng saka klompok panampa zakat, salah sijiné ya iku fi sabilillah.
Zakat bisa ngurangi rasa éwa, dendham lan rasa benci kang ana ing batiné kaum fakir miskin.
zaitun lan delima kang mèmper (wujud lan rupané) lan ora padha (rasané). Pangan-a saka wohé (kang werna-werna iku) yèn wis awoh, lan bayar-a hak-é ing dina panèn (kanthi disedekahaké marang fakir miskin); lan aja ngluwih-luwihi. Sabeneré Allah ora seneng marang wong kang berlebih-lebihan utawa ngluwih-luwihi).
Hukum wong kang Nulak mbayar Zakat[besut | besut sumber]
Soksapa bae kang nulak ora gelem mbayar zakat kanthi ora ngakoni wajibe mbayar zakat bisa diukumi kafir.[1] Lan sapa bae kang nulak mbayar amarga
"Ajiku Sri Widara, esemku Dewi Supraba, liringku Dewi Ratih, sing andulu sing andeleng badan sliraku, teka welas teko asih, teka demen teka kangen, menyang ing
Marsoedi Boedaja Djawi: CERKAK: Sing Nandur Bakal Ngundhuh
Esuk iki langite katon isih peteng, pedhute kandel banget, lan hawane uga adhem banget. Nanging, kuwi kabeh ora nyuda kekarepane Bu Umi kanggo dodol pohong menyang pasar. Sanadyan gaweyan iku abot, nanging Bu Umi ora tau nggresula. Bu Umi saiki mung urip karo putrane sing isih kelas I SMP. Bu Umi ditinggal bojone wis pitung taun suwene, amarga bojone Bu Umi duwe bojo liya. Kuwi uga dadi pawadan Ilham, putrane Bu Umi, luwih milih urip melu ibune.
Bu Umi biyasane menyang pasar jam setengah lima esuk. Ilham saben dina ngrewangi ibune nggawa dagangan menyang pasar, amarga pohung sing digawa
kira-kira setengah kwintal. Sawise ngeterake dagangan, Ilham bali menyang ngomah kanggo siyap-siyap mangkat sekolah. Ilham kalebu bocah sing pinter lan sregep, saengga Ilham bisa sekolah ning SMP sing mutune paling apik lan dadi sekolah unggulan ing kabupaten.
Dina iki dagangan Bu Umi lagi sepi, amarga lagi mangsa rendheng saengga akeh pohung sing kebanjiran lan dadi ora enak dipangan. Wektu iki Ilham lagi butuh bayaran kanggo tuku buku lan seragam anyar. Bu Umi mung bisa sabar
ngadhepi kuwi kabeh mau lan ngupayakake golek gaweyan liya sing bisa disambi dodol pohung. Bu Umi wis siyap-siyap ngukuti dagangane amarga wis jam sanga esuk. Nanging, Bu Umi mandheg sedhela amarga ana bocah cilik sing nangis neng ngarepe. Bu Umi banjur nyedhaki bocah kuwi mau.
“Hlo, ngapa nangis, Ndhuk?” pitakone Bu Umi marang bocah kuwi.
“Aku nggoleki ibuku,” semaure nganggo basa ngoko amarga durung ngerti basa krama.
Ibumu sapa? Kepriye bisa pisah karo ibumu?” Bu Umi takon meneh marang bocah kuwi karo ngajak lungguh menyang lincak sing dinggo dodol Bu Umi.
“Aku pengin tumbas permen, aku nggoleki sing dodol permen.” semaure bocah kuwi karo isih nangis.
“Hla wis sida tuku permen?” pitakone Bu Umi karo njupuk wedang kanggo bocah kuwi.
Bocah iku mung gedheg lan malah tambah banter nangise.
ya wis kowe nunggu ning kene wae karo ngombe wedang iki dhisik, Ibu arep numbasake permen kanggo kowe lan nggoleki ibumu dhisik ya?” welinge
Sawise bocah iku meneng nangise, Bu Umi banjur tuku permen. Sanadyan regane larang, Rp5.000, nanging Bu Umi tetep numbasake permen kanggo bocah kasebut. Bu Umi ora tega karo bocah sing lagi nangis kuwi. Ing tengah pasar Bu Umi ngerti ibu-ibu sing katon
“Nyuwun sewu, menapa panjenengan nembe madosi putranipun?” pitakone Bu Umi marang ibu-ibu kuwi.
“Inggih leres, Bu. Menapa panjenengan mangertos anak kula?” ibu-ibu mau noleh menyang Bu Umi sing nakoni saka mburine.
wonten bocah putri ugi madosi ibunipun. Menapa leres putranipun panjenengan?” pitakone Bu Umi kanthi ngeterake menyang papan sing dinggo
“Ya ampun, Ndhuk. Kowe ning ngendi wae? Ibu sing nggoleki nganti bingung banget.” Bu Nurul, ngono asmane ibu-ibu kuwi, langsung nggendhong anake kuwi mau sing wis ora nangis.
Bu Umi njlentrehake kadadean mau marang Bu Nurul.
“Matur nuwun sanget nggih, Bu. Amargi sampun njagi anak kula,” Bu Nurul nyalami tangane Bu Umi kanthi mesem, bungah.
“Inggih Bu, sami-sami,” wangsulane Bu Umi kanthi menehake permen marang bocah kuwi mau.
Bu Nurul lan anake pamitan arep bali, Bu Umi nerusake nata dagangane sing arep digawa bali. Nalika tata-tata, Ilham nyusul menyang pasar amarga kepengin mbyantu ibune nggawa dagangan sing isih akeh. Dina iki lagi ana rapat kanggo guru ing sekolahe Ilham, saengga kabeh muride bali
Saka njero mobil, Bu Nurul isih nggatekake Bu Umi karo Ilham sing lagi nglebokake pohung ning bagor. Ing batine, Bu Nurul gumun karo Bu Umi sing gelem tetulung marang wong sing durung tau ketemu.
Esuk-esuk Ilham arep mangkat sekolah, nanging atine tansah
susah amarga durung bisa mbayar buku lan seragam. Bu Umi ngerti apa kang lagi dirasakake putrane.
“Le, Ibu ngerti kowe lagi susah amarga bayaranmu kuwi. Nanging, Ibu saiki durung duwe dhuwit sing ganep kanggo mbayar. Ibu rencanane mengko arep nyilih dhuwit menyang budhemu dhisik. Dadi yen dina iki Ibu
bisa mbayar buku lan seragam,” ngendikane Bu Umi marang Ilham.
“lnggih Bu, kula nyuwun ngapunten sampun ndadosaken Ibu susah.”
“Iki wis dadi tanggung jawabe Ibu. Dadi kowe ora usah njaluk ngapura,” Bu Umi nglipur putrane supaya ora sedhih maneh.
“Nggih Bu, kula badhe mangkat sekolah rumiyin,” Ilham pamitan lan salim marang ibune.
sayah ngaso, Ilham menyang perpustakaan ing sekolahe. Ing kono uga ana Bu Nurul. Bu Nurul ing sekolahe Ilham amarga Bu Nurul iku garwane kepala
sekolah ing kono. Bu Nurul ngerti yen Ilham kuwi putrane Bu Umi amarga wis tau weruh nalika ning pasar.
Bu Nurul nyawang Ilham kayane lagi susah, banjur arep nyedhaki Ilham nanging bel tandha mlebu kelas wis muni. Bu Nurul ora sida nemoni Ilham. Bu Nurul wis bisa ngira-ira yen Ilham lagi mikirake bayaran amarga minggu iki telat-telate mbayar.
Nurul banjur menyang kantor tata usaha (TU) lan nakokake bayaran sekolahe Ilham sing durung lunas. Bu Nurul kepengin mbiyantu mbayar buku
lan seragame Ilham, nanging sadurunge kudu takon dhisik marang Ilham.
bali sekolah, Ilham dikon menyang kantor TU kanggo nemoni Bu Nurul. Amarga durung ngerti apa pawadane dheweke diceluk menyang TU, atine Ilham dadi dheg-dhegan. Banjur diterangake yen bayarane arep dilunasi Bu
Nurul kanggo wujud matur nuwune marang ibune Ilham. Ilham seneng banget
Sawise Ilham matur marang ibune, Bu Umi kaget. Lan kanggo rasa ngurmati, Bu Umi menyang sekolahe Ilham lan nakokake piwelinge Bu Nurul rikala wingi. Bu Nurul wektu iku uga ana ing sekolah.
“Bu Umi, kula badhe nyuwun pirsa menapa kula angsal mbiyantu panjenengan anggenipun mbayar buku lan
seragamipun Ilham? Menika kangge wujud matur nuwun kula dhateng panjenengan ingkang sampun mbiyantu njagi anak kula nalika wonten peken,” pitakone Bu Nurul kanthi alus supaya ora nglarani atine Bu Umi.
matur nuwun, ananging kula menika ikhlas mbiyantu panjenengan lan boten
gadhah gegayuhan menapa-menapa,” ngendikane Bu Umi.
“Inggih Bu, ananging menika ugi kangge bebungah Ilham amargi sampun dados juwara setunggal ing sekolah menika.” Bu Nurul wis ngerti yen Ilham duwe prestasi kang apik lan dhuwur ing sekolah.
“Alhamdulillah, menawi kados mekaten, kula ngaturaken matur nuwun sanget awit bebungah menika, Bu,” wangsulane Bu Umi sinambi mbrebes mili.
“Kula ingkang kedahipun ngaturaken matur nuwun dhateng panjenengan,” ngendikane Bu Nurul.
“Inggih Bu, sami-sami,” Bu Umi lan Bu Nurul banjur salaman.
Umi ora ngira yen tumindake sing kanggone ora sepira kuwi bisa diwales kanthi kaya mangkono. Bu Umi tansah percaya yen apa wae kang dilakoni ing donya iki mesti bakal diwales kaya sing ditindakake, kaya unen-unen:
Kula nuwun, Raos sokur mangga tansah kaaturaken wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Matur sembah nuwun dhumateng para kadang ingkang sampun pinarak sowan wonten blog-kula “MARSOEDI BOEDAJA DJAWI”. Wonten ing ngriki panjenengan saged maos saha mirsani seratan-seratan ingkang gayut kaliyan budaya Jawi. Mugi-mugi blog menika saged nyengkuyung amrih lestantunipun budaya nuswantara, mliginipun budaya Jawi. Matur nuwun.
Ing basa Indhonesia, wara-wara dipunsebut kanthi aran pengumuman . Adatipun wara-wara dipunaturaken awit wontenipun sawijining adicara...
TEMBANG KINANTHI (Serat Wedhatama Mangkunagara IV) Mangka kanthining tumuwuh, Salami mung awas eling, Eling luki...
Djoyoboyo : ”Jamane saiki Jaman edan, sing penting iling lan waspodo sampune persiapan pekerja sing ulet tanpo lelah” (Sekarang jaman
tajin Pb = ati kang tansah lunja-lunja, ora kêna diêndhakake.
Trasi. Ora wêruh êndhas trasi Pb = bênêr-luput ora dipraduli. sadulur kudu dibelani. Utawa: priya kang ora opèn marang pagaweane wanita (bojone).
Candu: 1 Urik klèlèt candu-tike Pb = atindak nakal, ora barès;
Uyah. 1 Digêbyah kaya uyah Pt = dianggêp padha bae. 2 Uyah padha asine Pt = lumrahe unèn-unèn iku dibanjurake: nanging atine wong ora padha bae. 3 Uyah kêcêmplung sagara Bs = wèwèh marang wong sugih. 4 Diuyah-asêmi Pb = dialêmbana luwih saka samêsthine. 5 Wis akèh olèhe mangan uyah = akèh pangalamane.
Upa. 1 Diupa-upa Pt = didulang saka sathithik. 2 Caca upa Pb = ngrênggangake pamitran utawa pasaduluran. 3 Ana dina ana upa Pb = wong sing ora nyumêlangake bab pangan. 4 Ngupaboga = ngupa-jiwa, golèk
lsp. 7 Diupakara = diupakarya, diupagawe, diopèni kanthi bêcik.
Dasanama: Sandhangan = panganggo, busana, agêm-agêman, wastra. Sing klêbu
dodod para putri kang nglèmbrèh sadhuwur bokong. 19 Simparan = pucuking
tuwuh karêpe sing ora-ora, kajaba wis kêpengin omah-omah lsp.
Busana. 1 Ngadi busana Br = ngadi sarira sarana manganggo sarwa bêcik. 2 Ngasuk busana Br = nganggo sandhangan,
ngrasuk busana Ws = lumrahe ukara candhake muni: mari antêng, bêsuse saya kêtara. (Latêng utawa klatêng, bêsus). 5 Mbêsêmake busanane basa = ngrusakake kaendahane basa.
Dandan. Wurung dandanan Pt = ora kanggo ing gawe, ora dadi wong bêcik.
pasar-sore = jarit kang coraking bathikane wolak-walik ora padha, kayata: sing sasisih kawung, sisih liyane parang-rusak; kosok-baline: jarit lamba. 4 Jarit luwas ing sampiran Es = kapintêran ilang, marga ora tau kanggo.
Ikêt. 1 Dhêngkul ikêt-ikêt Bs = wong bodho didadèkake pangarêp (marga isih kaprênah sadulur). 2
anyar. 2 Kampuh pudhak sinupit Pt = nganggo dodod kang sisih têngên ing sadhuwur dhêngkul. 3 Mirong akampuh
Kathok. 1 Jêbên kathok Pt = bocah lanang wayahe sênêng sinau nganggo kathok (umur 5 - 6 taun). 2 Kathok kalèt = kathok cêkak kang sajak krakêt ing kulit. 3 Kathok gêmbyong = kathok amba, nanging cêkak. 4 Gondhèlan kolor kathok Pb = wanita sing mung manut-miturut marang priya (bojone).
Kaca. 1 Kaca paesan = kaca gêdhe (pangilon) sing dianggo ngilo nalika dandan. 2 Kaca-mata = kaca-tingal Ki = têsmak. 3 Kacanagara Pd = Guritna, Gathutkaca. 4 Dadi kaca-bênggala Pt = dadi tuladha. 5 Mripate kaca-kaca Pt = mripate kêbak luh, arêp nangis.
Kêndhit. 1 Wêdhus kêndhit Pt = wêdhus sing saka wêtêng têkan gêgêre mawa corak putih. 2
Sandhang. 1 Sandhang-walikat = piranti dianggo ngangklèk kêris. 2 Sandhang-lawe = manuk bangsane cangak, warnane irêng. 3 Sowan panggêdhe mawa sandhangan dinêsdhinês. = sandhangan kang didhawuhake (ing jaman biyèn). 4 Sandhangan sapangadêg = tumrap wong lanang: ikêt, klambi lan jarit; tumrap wong wadon: slendhang, klambi lan jarit. 5 Abot sing nandhang tinimbang sing nyawang Pt = luwih abot wong sing nindakake (nglakoni) tinimbang wong sing mung ngira-ira (ora nglakoni). 6 sandhang-sandhang rowang Pb = kêna ing tarka (didakwa) banjur ngèmbèt-èmbèt kanca utawa sadulur. 7 wong urip iku butuhe sing baku: sandhang, pangan lan papan Pt = bakuning butuhe wong urip: panganggo, pangan lan omah.
Sinjang. Tan kobêr apêpaès amangun sinjang Pl = pralambange Sunan Pakubuwana IV lan V
bêsus nganggo suwêng barang barêng wis mêtêng.
Tapih. 1 Jêbên tapih Pt = bocah wadon sing lagi wayahe sênêng sinau nganggo tapih (umur 5 - 6 taun). 2 Kesasaban tapih Pb = priya sing kalah prabawa karo wanita (bojone). 3 Kêndho tapihe Pb = wanita sing gêlêman, kaurmatane diurah-urahake marang sadhengah priya. 4 Gondhèlan poncoting tapih Pb = priya sing mung manut-miturut marang wanita (bojone).
Caping. 1 Caping bèbèk = caping undhuk = caping gêdhe saka blarak utawa clumpringe pring (sing nganggo lumrahe wong angon bèbèk). 2 Caping basunanda Pd = capinge Gathutkaca. 3 Caping gunung = caping sing lancip. Tumrap wangsalan, têmbung "caping gunung" batangane iya
Cincing. 1 Randha cincing Pt = arane pagêr sing ora nggêpok lêmah (ngongkang). 2 Cincing-cincing klêbus Pb = (wong duwe gawe) wêgah ngêtokake dhuwit akèh, mulane olèhe têtuku apa-apa dicumpèni saka sathithik, toging êndon malah dadi saya
cundhuk awujud têtironing kêmbang, yèn dianggo katon mêntul-mêntul. 2 Cundhuk laris Pt = sudaning rêrêgane barang dianggo srana supaya olèhe dodolan bisa laris. 3 Durung cundhuk acandhak Pb = durung nganti ngréti bab sing dirêmbug wis kêsusu ngudhoni rêmbug. 4 Panêmumu cundhuk karo panêmuku = salaras, cocog.
Wade. Dikêmpit kaya wade, dijuju kaya manuk Pb = diopèni kanthi bêcik lan diwêlêg ing pangan (supaya enggal gêdhe).
Wastra. 1 Wastra lungsêt ing sampiran Pb = kapintêran
kawudan Pb = palapuran sing kurang têrang. 3 Emboke wuda anake tapihan Ck = pring lan bung; pring tuwa lumrahe clumpringe wis gogrog, bung isih kabuntêl ing
Dasanama: 1 Omah = wisma, bale, griya, dalêm, suyasa, pondhok, wangon. 2 Enggon = panti,
Wujud omah: 1 Asrama = pratapan ngiras pawiyatan. 2 Pawiyatan = pamulangan, pacrabakan, madrasah (Asale saka têmbung Arab "darasa" têgêse: sinau). 3 Padhepokan = omahe pêndhita. 4 Kadhaton (kraton) = dalême dhatu (ratu). 5 Loji = omahe panggêdhe bangsa Eropa. 6 Pasanggrahan = omah palêrêban (ing gunung). 7 Hotèl = panginêpan. 8 Bangsal = omah gêdhe lan endah. 9 Gupit = gupit mandragini = gêdhong pasarean (ing kraton). 10
umum). 15 Greja = pasêmbahyangan Kristên. 16 Klênthèng = pasêmbahyangan Buda (Tionghwa). 17 Grêdhu =
omah panjagan. 18 Gubug = omah panjagan ing sawah lsp. 19 Ranggon = gubug dhuwur ing têngah alas. 20 Bango = omah papan dodolan. 21 Kandhang = omah rajakaya. 22 Gêdhogan kandhang jaran. 23 Pranji = kandhang pitik. 24 Kombong = kandhang
Wadhah (panggonan): 1 Sudhung cèlèng. 2 Wantilan gajah. 3 Lèng gangsir (kombang lsp). 4 Rong yuyu, (ula lsp). 5 Song
Sumbul sêga. 29 Cèlèngan dhuwit. 30 Kêpis iwak (kêpis sing gêdhe diarani: kêmbu). 31 Gênuk bêras.
Bale. 1 Bale si gala-gala Pd = arane lakon wayang sing nyritakake Pandhawa diobong Kurawa banjur ditulungi garangan putih sing tuduh dalan bisane ngungsi. 2 Kere munggah ing bale Bs = wong asor didadèkake priyayi. 3 Pidak padarakan cèkèl longaning bale Br = wong sudra, turune wong asor. 4 Balemangu = omah pangadilan ing kraton. 5 Balekambang = omah ing têngah sagaran. 6 Bale mandhakiya = papan muja samadi. 7 Bale marcukundha = papane Bathara Guru yèn miyos siniwaka.
Empyak. 1 Jaran krubuhan êmpyak Bs = wong sing kanji bangêt. 2 Kêgêdhèn êmpyak kurang cagak Bs = kêgêdhèn panjangka
manawa wis mangsane mati ya mati. 4 Carita pagedhongan = caritane dhalang ing sadurunge ngêtokake wayang. 5 Bayi digêdhong =
kraton. 7 Gêdhong minêb jroning kalbu Cd = candrane mangsa Kasapuluh akèh kewan mêtêng lan manuk ngêndhog.
Kandhang. 1 Kêbo ilang tombok kandhang Pb = kelangan barang digolèki ora kêtêmu, malah wuwuh kelangan wragad sing dianggo nggolèki. 2 Kêbo mulih ing kandhange Bs = pangkat oncat saka sawijining waris, pamburine bisa bali marang waris iku manèh. Utawa: wong sing nalika nom nyambut gawe ing papan adoh, barêng tuwa bisa mulih mênyang tanah wutah-gêtihe. 3 Kandhang langit kêmul mega Br = wong sing ora duwe omah. 4 Widarakandhang = padhukuhane Antogopa.
ora omah Pt = ngajak bubrah. 4 Ngêdêgake omah ing pawêdhèn Bs = mracaya wong sing ora kêna diêndêl. 5 Pitike wis pomah Pt = wis cumbu. 6 Jago kate wanine ana ing omahe Pt = wong jirih ora wani ninggal omahe nandhingi mungsuh. 7 Suti omah-omah karo Suta = jêjodhoan (kramane: emah-emah). 8 Omah-omah ana ing kutha = manggon (kramane: gêgriya). Entèk dhadhah êntèk ngomah = êntèk
Papan. 1 Wis sagêlar sapapan Pt = wis sumêkta sakapuranrtine. 2 Papan jêmbar katon rupak Pd = sanadyan jêmbar dadi rupak, marga omah-omah
Pondhok karang Pt = pondhok tèmplèk, pondhok rompok = ngindhung ana ing pomahan liyan. 3 Wong mondhok kêrêp kêcênthok Pt = wong mondhok kêrêp disaruwe dening wong sing dipondhoki. 4 Pondhok Panaraga = pasantrèn sing santri-santrine olèhe ngaji lan pamanggone ana ing kono.
Pura. = puraya, dhatulaya, kadhaton, kraton. 1 Singapura = arane kutha. 2 Yasadipura I =
Saka. 1 Saka-guru = saka gêdhe papat ing têngah, kosok-baline: saka pananggap utawa saka rawa cacahe 12. 2 Adêg-adêg saka = mubêng sêsêr bangêt, katone nganti kaya ora obah. 3 Sakakala Kw = taun Saka, yaiku taun kang pangetunge wiwit jumênênge Ratu Ajisaka, cundhuke karo taun Masèhi kudu diwuwuhi 78. 4 Ajisaka = putrane Empu Anggajali utawa Prabu Iwaksa ing nagara Surati (Indhu).
Sana. 1 Sasana Kw = dêdunung,
Cukit. 1 Omahe pipit adu cukit Pt = omahe akèh lan kêrêp bangêt. 2 Cukit-dulit Pt = bakul ênjêt (manawa ngêdoli sarana nyukit utawa ndulit).
Cungkup. Nyungkup kramat bêjad Bs = mbêciki apa-apa kang wis rusak bangêt.
Umpak. 1 Diumpak Pt = dionggrong supaya sênêng atine. 2 Umpak-umpaking gêndhing = têtabuhan utawa lêlagon ing salêbare buka utawa bawa, nanging ing sadurunge gerong. 3 Umpak dêdêring curiga Ws = mêndhaking kêris, dumunung ing antarane ukiran karo ganja.
Wangon. Kauban wangon Pt = ana ing sajroning omah, kosok-baline: sajaban wangon.
Wuwung. 1 Cacah wuwung Pt = mung ngelingi kèhe omah, tanpa dielingi gêdhe-cilike, apike lsp. 2 Adus wuwung Pt = adus têkan sirah (sirahe katut digrujug). 3 Nanggung
dadi wong bêcik, ora kanggo gawe. 2 Kumurêb ing abahan = masrahake pati-urip, yèn arêp dipatèni (ditigas
bae, blaka, barès. 2 Aling-alingan katon Pb = nêdya ngungkiri kaluputane, nanging banjur kêtitik saka solah-bawa lan gunême.
ing banyu Bs = tindak kang alus ora ngatarani, kayata tindake têlik, pulisi
sandi lsp. 3 Bali mênyang kinjêng-dome Bs = wong cilik dadi gêdhe, wasana dadi cilik manèh.
Dhingklik. Rai dhingklik Pb = rai gedhèg = rai têki = rai trumpah = ora idhêp ing isin.
Jun. Jun iku yèn lukak kocak Bs = wong iku yèn ora akèh kawruhe sênêng umuk. Lukak = ora kêbak.
Ebor. Kajênanga kaebora Pb = arêp dikapakake mangsa bodhoa, wis dipasrahake.
Èmbèr. Nyangking èmbèr kiwa-têngên, lungguh jèjèr tamba kangên = mung dianggo parikan bae.
Enthong. 1 Ora mambu enthong-irus Pb = wong liya, dudu sadulur. 2 Énthong palwa Ws = wêlah.
Èncèk. Gotong-gotong èncèk Pb = têtulung wong duwe gawe mung ing babagan sing ènthèng-ènthèng bae.
Galar. Nganti krakêt ing galar Pb = mlarat bangêt. Galar = plupuh sing diênggo sèmèk.
Gandhik. 1 Cilik gandhik Pt = cilik
bisa ngandhut wadi. Umos = umês, rêmbês.
Guling. Nyumur gumuling Pb = babar pisan ora bisa simpên wadi (luwih bangêt tinimbang: nggênthong umos). Guling Kw = nendra, turu.
Irus. Ngiras-ngirus Pt = nindakake pakarti warna loro bêbarêngan; pêpindhane kaya wong mangan sing ya ngiras ana ing wadhahe lan ya njupuk nganggo irus saka ing wadhah iku.
Karangulu. Ngarangulu Pt = dialap bojo dening ipe kaprênah tuwa ing sapatine mbakyune.
Kasur. 1 Kasur-sari Pt = paturon sing apik, lumrahe mawa kasur lan sinêbaran sari (kêmbang). 2 Tiba kasur Pb = ngalami urip kapenak ora kalawan dijarag. 3 Turu kasur dikêbuti Pb = wis kapenak uripe saya luwih dikapenakake manèh.
Kêlud. Ngakot kêlud Pb = nglakoni pagawean kanthi rêkasa wasana ora ngrasakake
ciyut. 5 Klasa pacar = klasa sing mawa corak gêgambaran.
Klênthing. Klênthing wadhah masin Bs = wong sugih, sanajan wis mlarat mêksa isih lumayan
sawatara (akèh) kang wis padha golong pikir.
Lampit. Kêrig-lampit Pt = mêtu kabèh padha bêbarêngan nandangi pagawean.
Lincak. 1 Lincak gagak Pt = mancolot cêdhak-cêdhakan, sing cêdhak dhewe yaiku sing mênang. 2 Gagak lincak Bs = kêrêp ngalih panggonan. 3 Lincak-lincak = mancolot-mancolot amarga bungah. 4 Dasanamane lincak, yaiku: 2) Ambèn = sing digawe kayu utawa pring tanpa sikil (mung diganjêl) dianggo têturon. b) Salu = ambèn sing disèlèh ing pêndhapa dianggo lungguhan (nêmoni tamu). c) Lincak = ambèn mawa sikil 4, dianggo linggihan utawa ndhasarake dagangan. d) Kanthil = sing digawe kayu utawa wêsi mawa sikil 4 lan nganggo langitan (tendha), tarkadhang didèkèki klambu. e) Kanthil-gadhing = kanthil sing digawe saka gadhinge gajah, uga diarani: kanthil-dênta. Dênta Kw = untu. f) Kobongan = pabongan, patanèn = paturon kang dumunung ing têngah (antarane gêdhong wetan lan gêdhong kulon), ora dituroni; mung pangantèn-anyar sing lumrah turu ana ing kobongan.
Munthu. Munthu katutan sambêl Bs = dadine sadulur, marga katut sadulure sing dialap bojo.
Payung. 1 Kuwat payung Pt = bisa dadi wong gêdhe. 2 Payung agung = payung upacara sing mawa krodhong. 3 Payung bèbèk = eyub-eyub sing digawe saka blarak kawangun bundêr. 4 Payung-kalong = payung saka motha (awarna irêng). 5 Payung sungsun = payung upacara sing sungsun loro utawa têlu. 6 Payung Tunggulnaga Pd = Payunge Prabu Yudhisthira. Payung Tunggulnaga iku
Ponjèn. 1 Diponjèni Et = dilêbokake ing ati tumrap pitutur, kawruh lsp). 2 Tumplak ponjèn Pb = mantu anak ragil; sasrahane anak ragil (tukon). Uga atêgês: nganti êntèk babar pisan. Ponjèn = kanthongan wadhah jamu.
Sapu. 1 Sapu règèl = sapu kang mung kari bongkote bae, pucuke wis padha putung lan règèl utawa rigol. 2 Sapu-jagad = arane godhong kelor manawa dianggo tamba; uga arane mriyêm (ing Solo). 3 Sapu ilang suhe Pb = sanak-sadulur sing tangkêpe dadi ora rakêt, marga wis ora ana wong sing minangka dadi têtaline. 4 Sêtyaki sapu-kawat Dwarawati Pd = sing dadi andêl-andêle praja
samubarang apa bae kudu kanthi cêtha lan warata.
Sêmprong. Glundhung sêmprong Pb = wanita sing nalika wiwit bêbrayan-urip karo priya ora nggawa
dianggo nyênyamah wong sing ora idhêp isin. Empu Sendhok = asmane Ratu Jawa Wetan.
sêsumbar, maksude: mangsa abota ora (aku tandhing karo kowe). 4 Petruk tunggu bara Bs = wong ala dipracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane.
Bêruk. 1 Wadhuk bêruk Pt = ludhuk, akèh tadhahe pangan. 2 Tuntunan bêruk Pb = wong sing wis tau atindak nistha, kayata ngêmis lsp. Bêruk, pêpindhane bathok sing dianggo ngêmis.
Bumbung. 1 Bumbung wungwang = bumbung sing bolong kiwa-têngên. 2 Sikil bumbung mata laron = gajah. 3 Ana wong ngoyak macan dèn wadhahi bumbung = tumênggung Urawan nyêkêl kraman pangeran Pugêr kanthi gampang.
Dhadhung. Didhadhunga mêdhot, dipalangana mlumpat Pb = wong sing wis ora kêna diêndhakake sêdyane.
Jala. 1 Ampyakên kaya wong njala,
jinara mèntèr Br = ditatah ora pasah, diêbur ora bisa kêtaton.
Jaring. Bisa njaring angin Pb = bisa nindakake pagawean kang umume wong-wong padha ora bisa.
Garan, 1 Kêna dianggo gêgaran sinau basa Jawa Et = kêna dianggo srana (piranti) sinau basa Jawa. 2
grip. Dhandhan payung (payung upacara, dudu payung lumrah).
Garu. 1 Mrojol sêlaning garu Pd = bisa oncat saka ing bêbaya sing wis mèh tumiba; utawa: wong sing sêkti mandraguna (bisa mrojol ing akêrêp). 2 Digarokake dilukokake kaya kêbo sing
pacul singa landhêpa Bs = wis padha dene sinau, kari adu bêgja. 2 Bisa ngrangkani kudhi Bs = bisa momong wong sing
salumbung bandhung Pp = gêdhe bangêt (lumrahe sing dipêpindhakake ula). 2 Kurung munggah lumbung Bs = abdi dipundhut garwa. 3 Usung-usung lumbung Pb = pagawean siji ditandangi dening wong pirang-pirang bêbarêngan, gotong-royong.
nanging gêdhening pangayoman sing ditampa ora sumbut karo aboting sêsanggane. Lumpang kênthèng = lumpang gêdhe saka watu.
priya lan wanita sing gathuk ing pandulu (bêbarêngan nyawang) kang padha dene nduwèni rasa sih-trêsnan. 5 Dadi panjang kidung Pt = misuwur, dadi ojate wong akèh. 6 Nagara panjang apunjung Pd = misuwur gêdhe kawibawane (
diuluri dhisik banjur disêndhal kanthi ngêgèt. 4 Gulune pancingên = lara, yèn dianggo ngulu krasa clêngkrang-clêngkring.
Pêthèl. 1 Nyolong pêthèl sasangkal-sangkale Pb = bênêre: nyolong pêthèk = ora cocok karo pêthèke; sawangane ora cocog karo kanyatane; katone kaya
[...dakake] panggawe ala, sanadyan ora ditarka atine ora kapenak.
Sangkal. 1 Uwange nyangkal putung Pp = awangun mojok, nanging ngrêsêpake. 2 Dhukun sangkalputung = dhukun pijêt sing darbe ngèlmu sangkalputung, bisa marèkake wong sing balunge kêcêklèk utawa kêsleyo.
Sawêt. Pêcat sawêt Pt = têgês lugu: nguculi talining pasangan wluku utawa garu, maksude: lèrèn olèhe mluku nggaru, wisan ing gawe (jam 11 awan).
Sêngkêr. 1 Sêngkêran = kurungan. 2 Disêngkêr = didhèdhèki dening wong gêdhe (tumrap prawan lan liya-liyane).
Sunduk. 1 Kutuk marani sunduk Bs = njarag marani bêbaya. 2 Olèh etunge luput sunduke Pb = mungguh ing nalar (theorie) wis bênêr, nanging barêng dicakake wohe ora bêcik. 3 Wis kêbak sundukane Pb = wis kêrêp konangan lupute (alane). 4 Pring dhèmpèt sunduk sate Ws = andha, sujèn (lumrahe ukara candhake muni: kandhaa ijèn marang aku, supaya aja nganti ana wong liya sing krungu).
Tali. 1 Prabu Gunatalikrama Pd = Puntadewa, Yudhisthira. 2 Ngêndhat tali murda Br =
kasèp saka ing wêktu kang wis ditêmtokake, kasèp saka ing wangênan. 6 Tali ari-ari = usus gantilane ari-ari. 7 Tali-api = upêt sing digawe
sindhêtane dipuntir. 14 Cancut tali wanda Br = tandang sarana panganggone (jarite) ditalèkake ing wanda (awak). 15 Arane tali warna-warna:
Tulup. 1 Kaya kêthèk ditulup Bs = lingak-linguk (marga bingung ora ngrêti apa sing kudu ditindakake). 2 Mancak wadhah tulupan Pb = nggaota kang ora bisa ndadèkake. Wancak Kw = walang.
Ulap. 1 Ulap-ulap = walulang blêbêding sangkal. 2 Ora ulap = ora wêdi.
Ungkal (wungkal). 1 Bathuke ngungkal-gêrang Cd = bathuk sing ing wêkasane kiwa-têngên kaya mawa
tansah ngangsêg bae. 2 Lêngar kêtiban uncêg Pb = wong ora apa-apa kêtiban tarka, didakwa nindakake panggawe ala.
Wêdhung. Kêduwung nguntal wêdhung Pb = nggêtuni prakara kang wis kêpungkur (wis klakon).
Wuwu. 1 Iwak kalêbu ing wuwu Bs = kalêbu ing bêbaya (wisayaning mungsuh). 2 Pangantène lanang nyolong wuwu Pt = unèn-unèn sing lumrah diênggo nggrecoki pangantèn
cilik agême para putri). 4 Pêdhang = sabêt, klewang, candrasa (pêdhang cêndhak). 5 Gada = dhêndha, bindhi, pênthung, lori (gada cilik). 6 Tumbak = waos, lawung, tlêmpak, trisula (tumbak alandhêp têlu), cis
(tumbak landhêpe mlêngkung). 7 Gêndhewa = busur, laras, langkap.
ntol-Wrêkudara. 4 Balasrewu, Candhabirawa-Salya. 5 Gêdhongmênga-Kumbakarna. 6 Pancasona-Subali (lan uga: Dasamuka,
njalari mênang. 4 Aji wringinsungsang = njalari ora
ing liyan. 6 Aji jaran-guyang = dianggo ngarah wanita. 7 Aji pêtak-gêlap-sakêthi = dianggo nggrêtak mungsuh. Lsp. Mr kaca 14.
Astra. Sura-astra adikara Bs = wong kêndêl sing ora ambêk-sikara (ora gumêndhung).
Balang 1 Nututi balang wis tiba. Pb = nusuli rêmbug sing wis dilairake, kasaguhan sing wis dijanjèkake. 2 Nyawat abalang wohe Bs = ngarah wanita kanthi minta-sraya sadulure
ngid = arane gêlaring baris ing papan rupak. 2 Sumêngka pangawak braja Br = sowan bangsa luhur (ratu) tanpa
Ganja. 1 Ganja-wulung = ganja karo wilahane (kêris) ora padha warnane. 2 Ora ganja ora unus Bs = rupane ora bagus (ora ayu), watake
loro Pb = nindakake pagawean sawarna nandhang kapitunan luwih saka sawarna. 3 Driji gunting Pd = driji sing sêntosa bangêt (Gathutkaca). 4 Srigunting = arane manuk, warnane irêng buntute kaya gunting (manuk cingcinggoling).
Kêris. 1 Kêris sing tuwa tangguhe Pt = kêris sing pêng-pêngan (mandi). 2 Ora kêris nanging kêras Pb = ora pintêr (ora sugih lsp), nanging bisa gawe gêlar. 3 Tumbak bêngkung
blewahane pêndhok lumrahe didèkèki rêrênggan pênyu, pêndhok bunton lumrahe diukir-ukir. Kêris kang misuwur: 1 Sangkêlat lan Pasopati (loro-lorone kêris pusaka kraton Jawa, gaweane Empu Sura putrane Empu Supa ing Sêdayu). 2 Condhongcampur, gaweane Empu Supandriya (
Pitrang (Pitrang iku asmane Empu Supa nalika ana ing Blambangan). 8 Sagarawedang, gaweane Sura Nom.
sisaning gurenda = gêgaman kang saka wêsi.
Lawung. 1 Lawung jêbêng Pt = tumbak agombyok minangka rêrênggan. 3 Ora candhuk lawung Pt = ora têpung babar-pisan. 3 Ora têmbung ora lawung Pb = njupuk barange liyan tanpa nêmbung lan tanpa kongkonan nêmbungake. 4 Kêbo lawung Pt = kêbo umbaran, ora dimagawèkake. 5 Duta panglawung Br = utusan mbalèkmbalik. awêwarta yèn
Palu. 1 Kêpalu-kêpênthung Pt = kapitunan luwih saka sawarna.
Panah. 1 Lakune panah nduduk Pt = ngênêr munggah. 2 Srikandhi maguru manah Pd = arane lakon wayang. Srikandhi dilamar Prabu Jungkungmardeya ratu
sakêris. 2 Pedhang warangan = pêdhang sing pangasahe sarana diwarangi, sing digawe saka wêsi-aji. 3 Ledhang nêmu pêdhang Pb = wong klonthang-klanthung (ora nyambut-gawe) nêmu kabêgjan. 4 Pêdhang kangkam = pêdhange Umarmaya.
Pêndhok. Mêndhok = golèk piandêl utawa sihing panggêdhe (Pêndhok kramane kandêlan, mulane wong golèk andêling panggêdhe ditêmbungake mêndhok, golèk pêndhok).
h) Ya si hama maha siya (siha) = èh kang dadi ama, dadia luwih asih. *)§ Padhalangan "Panjangmas" tahun II No 5.
Sara. 1 Sara prana pêndhita murcita Slk = pêndhita (wong) cilaka marga têtulung marang durjana. 2
olèhe endha cukat kaya prênjak ditamani pasêr utawa panah.
Tamèng. Apa kang ana ing kowe tibakna, daktamèngi dhadha Br = kowe duwe gêgaman apa tamakna ing awakku dak tadhahane dhadhaku.
Tumbak. 1 Tumbak braja = tumbak sing landhêpe lima. 2 Tumbak berang = tumbak
Kw = mliwis. 4 Cakrawarti Kw = têgêse lugu: kang ngubêngake jagad, maksude: sing ngêrèh jagad, yaiku ratu. 5 Ratu nyakrawarti (nyakrawati) Kw =
pangadilan sing jêjêg, tibaning putusan dingibaratake: Gadhing (dhênta), yèn wis mêtu ora kêna dilêbokake manèh; kêmbang (kusuma) yèn wis mêgar ora bisa mingkup manèh; udan (warsa) yèn wis tiba ora bisa bali manèh; panah (cakra)
wadag kawasesa dening badan-alus. 3 Utamane priya kudu ndarbèni: curiga, wisma, wanita, turangga, kukila = kudu landhêp
ing kraton, yaiku salêbare Sêton. (Ing dina sêtu prajurit padha gladhi ulah pêrang sarana migunakake sodor utawa watang, bêngine ing kraton wayangan). 6 Arêp
olèhe nênêlukake para adipati sing isih agama Buda dibiyantu para wali lan para mukmin, akèh wong mukmin sing tumêka ing tiwas. 8 Sarik dalan sandhung watang = alangane laku marga nêmu pakewuh kang bisa uga nganti njalari anane rajapati utawa rajatatu.
kêndhang, kêthuk, kênong, gong. 4 Gangsa sêngganèn, sing digawe saka prunggu, ricikane akèh awujud wilahan. 5 Gangsa alit, kaya gangsa Sêngganèn, nanging sing digawe saka wêsi utawa kuningan. 6 Gangsa Monggang, mung nganggo titilaras 3 warna: panunggul, nêm.lima, kanggone yèn ana upacara kraton (miyose ratu ing sitingghil). 7 Gangsa Monggang patalon, ditabuh dina Sêtu (miyose ratu ing sitinggil nêdya mriksani gladhèn pêrang). 8 Gangsa Kodhokngorèk, kanggo ngormati dina gêdhe. 9 Gangsa Carabalèn, kanggo nabuhi gladhèn pêrang utawa wirèng.
Gamêlan sing misuwur: I Kraton Sala: Gamêlan
bonjor = gong bumbung diênggo ngêgongi gamêlan angklung. 2 Nggantung gong Et = duwe gawe nganggo nênanggap (wayang lsp). 4 Gong muni sasêle Bs = mriksa prakara lagi ngrungokake paturane wong siji, sijine durung dipriksa (durung ditakoni). 5 Gong lumaku
nglakoni pasa mung ing dina wiwitan lan wêkasane sasi Pasa bae. 2 Kêndhangan dhêngkul Pt = ngenak-enak ora nyambut gawe.
Kêthuk. Thênguk-thênguk nêmu kêthuk Pb = ora nyambut gawe nanging gêdhe rêjêkine.
Kosok. Ora angon kosok Pb = ora nangguh wêktu kang prayoga; pêpindhane niyaga sing ora nggatèkake unine kosok (rêbab);
kosok muni pathêt manyura umapane, ana niyaga sing nabuh gamêlan pathêt nêm utawa
kênès), êmbat Nyundari (ruruh), êmbat lugu (barès).
Pathêt. 1 Pathêting gamêlan slendro: pathêt nêm, pathêt sanga lan pathêt manyura. 2 Pathêting gamêlan pelog: pathêt lima, pathêt nêm utawa pathêt bêm lan pathêt barang. 3 Kêpathêtên Pt = ora bisa lunga nêrusake laku, marga kêpalangan udan lsp.
Suling. Glundhung suling Pt = priya sing nalika wiwit omah-omah karo wanita ora nggawa apa-apa (tanpa gawan). Yèn tumrap wanita ditêmbungake: Glundhung sêmprong.
Tabuh. Kênthonganmu tabuhên Pt = kowe têtakon (manawa ora ngrêti panggonane, yèn bingung lsp.
Togog. Nogog Pt = têka ing omahe liyan mung murih warêging wêtêng.
Wayang. 1 Mung sadrêma dadi wayang Pt = sadrêma nglakoni. 2 Wayang-wuyungan Pt = ora karuwan solahe (marga bingung lsp). 3 Winayang = Naya, mangsa Kanêm. 4 Wayang warna-warna, yaiku:
a) Wayang bèbèr = olèhe mitongtonake sarana dibèbèr (dijèrèng), isine kayata nyritakake lêlakone Jaka Kêmbangkuning lsp.
b) Wayang Purwa = baboning carita buku Ramayana, Krêsnayana lan Mahabarata.
c) Wayang Madya = kaya wayang Purwa, nyritakake wiwit Prabu Gêndrayana ing Astina têkan Lêmbusubrata ing Majapura, yaiku lakon ing salêbare Prabu Parikêsit ing Astina. (Yèn wayang Purwa nyritakake lêluhure Pandhawa têkan Prabu Parikesit).
d) Wayang Gêdhog = kêna diarani Wayang Wasana, nyritakake wiwit Lêmbusubrata têkan Panji Kudalaleyan ing Pajajaran, sing misuwur dhewe lakon Panji Putra (Jênggala).
e) Wayang Klithik = wayang Krucil, nyritakake Pajajaran têkan Majapait Brawijaya wêkasan, sing misuwur lakon Damarwulan - Menakjingga.
f) Wayang Golèk (wayang Thêngul), nyritakake lêlakone Menak (Jayèngrana, Amir Ambyah).
g) Wayang Suluh = wayang sing tuwuhe ing jaman parjuangan (tahun 1946) nggancarake babad (sêjarah), surasane dianggo nênangi sêmangating rakyat.
Wayang Purwa, wayang Madya lan Wayang Gêdhog sing digawe saka walulang. Wayang bèbèr saka barang sêmbêt (gombal, cita). Wayang Golèk saka kayu adhapur rêca, wayang Krucil saka kayu adhapur gèpèng. Wayang Suluh saka karton.
Wayang wong, critane padha karo wayang Purwa, nanging digawe cêkak.
a) Badhaya, ing kraton cacahe 9, ing Mangkunagaran lan Pakualaman cacahe 7 (kabèh wanita).
c) Jogèd golèk, wanita 1, maknane nggambarake wanita (prawan) kang nêdhêng birahi.
d) Bondhan, wanita 1, nggambarake sênênging atine wanita sing mêntas duwe anak. Nanging jaman saiki ana Bondhan Tani, Bondhan Sarinah lsp.
e) Wirèng, nggambarake gladhèn kaprajuritan, sing njogèd priya utawa wanita.
f) Pêthikan, mèmpêr wirèng, katindakake dening priya utawa wanita, utawa campuran.
g) Langêndriya, sing dadi kabèh wanita, antawacanane nganggo têmbang, nyritakake Majapait - Blambangan (Damarwulan - Menakjingga).
h) Langênwanara, nyritakake Ramawijaya lan wadya wanara nglurug mênyang Ngalêngka: wanara lan danawa nganggo topèng.
i) Topèng, critane padha karo wayang Gêdhog.
j) Ludrug, sing dadi wong lanang kabèh, nanging macak (manganggo) wanaita. (*)§ Ing Ludruk (
Kêthoprak, lair ing Surakarta, ngrêmbaka ing Yogyakarta, nyritakake babad. n) Dhagêlan Mataram, nyritakake roman.
pitik lumrah karo kate. Bêkisar-pitik lumrah karo ayam-alas. Bêkikuk-pitik lumrah karo bêkisar. Bihal-jaran karo kuldi.
Lanang-wadon mawa aran dhewe-dhewe: 1 Bênce = puyuh lanang, yèn wadon aran gêmak. 2 Bandhot = wêdhus lanang. 3 Mimi = lanang (bangsane yuyu sagara), yèn wadon mintuna. 4 Pêlèn kêbo lanang. Tuhu iku lanang, yèn wadon aran kulik. 6 Jago (lincir),lancur. yèn wadon babon (dhara).
Kewan wis tuwa: 1 Bangkong (kongkang) - kodhok. 2 Bangkokan-kêthèk. 3 Kawuk-mênyawak. 4 Pêlus-sidhat.
Pamangane kewan: glathik nisil, piyik nothol, bèbèk (enthok lan banyak) nocor (nosor), cèlèng nggogos, macan (kewan galak) mangsa utawa nggaglag, ula nguntal, baya nyaplok, kêthèk ngakoti, tikus (bajing) ngrikiti, rajakaya nyênggut, asu nocok, buta mbadhog (nggaglag).
Unining kewan: jaran mbêkèr (mbêngingèh), manuk ngocèh, prêkutut (dêruk lan putêr) manggung, pitik pêtog-pêtog, jago kluruk,
Narasingamurti, eyange Radèn Wijaya (sadulure Ranggawuni). 4 Lêmbuamiluhur, Ratu Kêdhiri sing pêputra Panji Putra. 5 Lêmbupêtêng, putrane ratu kang siningidake. 6 Siyungwanara, putra Pajajaran sing
ngadu pucuking ri Slk = wong ngadili mawas lan nandhing kaanane wong sing nggugat lan wong sing digugat.
Asu. 1 Asu arêbut balung Bs = rêgêjêgan prakara sapele. 2 Asu bêlang kalung wang Bs = wong asor, nanging sugih. 3 Asu gêdhe mênang kêrahe Bs = panggêdhe, sanadyan luput wasanane mênang olèhe prakaran karo andhahane. 4 Asu munggah ing
tunggal biyung. 7 Asu buntung Ks = têtêmbungan diênggo ngunèn-unèni wong ala.
Bajul. 1 Bajul buntung Pt = wong sing sênêng bêbedhangan. 2 Bajul dharat Pt = bajingan.
Baya. 1 Bayatara Kw = mbêbayani. 2 Bayawara Kw = dhawuh saka dhêdhuwuran sing diundhangake. 3 Kêbaya-baya Pb = tansah nandhang
Bulus. Akal bulus Pt = cara ngapusi sing kurang julig, gampang dingrêtèni dening liyan.
Dhandhang. 1 Ndhandhang-elak Pt = ngajap murih enggal nêmu cilaka, mati lsp. 2 Kuntul diunèkake dhandhang, dhandhang diunèkake kuntul Bs = sing bêcik dikandhakake ala, sing ala dikandhakake bêcik. 3
pulo Jawa. Dumipèng rat = sumorot ing jagad.
Dhuyung. Kêna ing dhuyung Bs = kêtaman ing guna-sarana.
Jago. 1 Jago mlile Pt = priya sing ora wani marang wanita (pêluh). 2 Jago tanggon Pt = jago sing kêna diêndhêlake. 3 Kêtanggor jago tanggon Pt = olèh tandhing (mungsuh) sing pêng-pêngan. 4 Gadhangan jago patohan Pt = calon wong pêng-pêngan (linuwih). 5 Jago godhogan Pt = jago bêlean, jago mung sadhiyan dibêlèh dialap danginge; entar: wong ora wani gêtih, jirih. 6 Jago kate wanine ana ing omahe Pt = wong jirih
Jangkrik. 1 Kaya jangkrik mambu kili Pp = tandange wong ngamuk sing waringutên. 2 Jangkrik genggong Ws = gangsir; utawa araning gêndhing.
Jaran. 1 Jaran sêmbrani Pd = jaran sing bisa mabur, kayata jaran ing Suralaya sing aran Ocesrawas lan jarane Wong Agung Menak (Jayèngrana Ratu ing Pusêrbumi) sing aran Sekardwijan. 2 Jaran krubuhan êmpyak Bs = wis kanji bangêt. 3
Ciptawalaha, Abrapuspa, Sukantha lan Senasêkti.
Arane mathine jaran sing bêcik: 1 Surtiman = unyêng-unyênging jaran dumunung ing janggut. 2 Sanggabuwana = ing ngiringan lambe ngisor. 3 Tadhah donya = ing tênggok. 4 Dhandhangsêsumping = ing poking kuping. 5 Jayèngrana = ing pucuking kuping. 6 Wutah-ati = ing andhêman têngên. 7 Baurêksa = ing bau ngarêp. 8 Jayapurusa ing sikut. 9
Darawibawa = ing garès têngên. 10 Jagamuksa = ing pathak ana unyêng-unyêngane jèjèr têlu. 11 Trajumas = ing pathak ana unyêng-unyêngane jèjèr têlu, nanging sing têngah rada mandhuwur.
Mathine jaran sing luwih bêcik: 1 Bakasambegana = ing pathak mawa unyêng-unyêng jèjèr luwih saka lima. 2 Rajayuwana = ing têngah gulu. 3 Sujèncacap = ing ngarêp andhêman. 4 Surung = ing ngisor silit. 5 Rêsi manungku = ing sikut. 6 Lamban = unyêng-unyêng mung siji ing sikil buri. 7 Sakapanggung = ing sikil papat pisan. 8 Satriya pinayungan = ing gigir kiwa.
Mathine jaran sing ala: 1 Samparwacana = ing iringane lambe dhuwur. 2 Bisu tinukup = ing pipi. 3 Sangkal akalung = ing gulu saburine pipi. 4 Dhandhangmala = ing sacêdhake pipi ngisor. 5 Dhandhang angrêm = ing andhêman ngisor. 6 Suduk = ing iring wêtêng. 7 Bayangangsar = ing wêtêng rada mêmburi. 8 Tandur-ingas = ing konthol. 9 Kombanganglèng = unyêng-unyêng mlêbu ing silit. 10
ngisor-dhuwur. 14 Trajumas = jèjèr têlu sing têngah rada mangisor. 15 Buntêl mayit = unyêng-unyêng muwel ing suri. 16 Tadhah-tangis = ing sangisor suluhan. 17 Tadhah-luh = ing sangisor mata. 18 Andhamustaka = ing dhuwure dhêngkul sikil ngarêp. 19 Lan liya-liyane.
Joris. Joris baris Bs = wong sing ngadhang-adhang luputing liyan.
Emprit. 1 Emprit nêba = gêlaring baris, wadyabala
sing awarna putih). 2 Endhog sapatarangan, pêcah siji pêcah kabèh Bs = wong-wong sing wis golong pikir. 3 Pêndhitaning êndhog Pb = pêndhitaning antêlu = pêndhitaning antiga = ing lair katon suci, nanging batine ora suci. 4 Njagakake êndhoge si blorok Pb = ngêndêl-êndêlake barang sing durung karuwan. 5 Lonjong êndhog Pp = kaananing sêsipatane wong lumayu sing bantêr bangêt. 6 Cangkir êndhog satugêl = cangkir cilik tanpa cêkêlan.
Gajah. 1 Gajah tumbuk kancil mati ing têngah Bs = wong luhur pasulayan, wasana wong cilik sing nêmu
kêris ing sacêdhake kêmbang-kacang. 5 Gajahoya Pd = Astina. 6 Kupu-gajah = arane kupu sing gêdhe. 7 Kuping-gajah Pp = arane têtuwuhan sing lumrahe ditandur ana ing pot. 8 Empyak gajah Pt = arane êmpyak gêdhe ing têngah. 9 Gajah njêrum Pt = gajah ndhêkêm = gula batu saprongkal-gêdhe kinêlêm wedang (teh) ing cangkir. 10 Gajah-ngoling Pd = arane sumping (agême putri). 11
Kodhok nguntal gajah Bs = prakara sing mokal. 15 Bathang gajah Bs = wong gêdhe sing wis ilang panguwasane. 16 Gajah nguntal sangkrah Ck = pawon, luwêng. 17 Gajah mêta = gajah
Garudha. 1 Garudha mungkur Pd = kancing-gêlung awangun pêpêthan sirah garudha, trape mungkur. 2 Garudha nglayang Pp = araning gêlare baris wadyabala Pandhawa sajrone Bratayuda (yèn gêlare barise Kurawa aran Dirada-mêta). 3 Garudha kang kasêbut ing padhalangan yaiku:
a) Briawan, titihane Bathara Wisnu. Garwane Briawan asma Dèwi Kastapi, iku putrane Wisnu.
b) Sêmpati, putrane Briawan. Sêmpati tau pêrang-tandhing karo Dasamauka, yaiku nalika Dasamuka nêdya ngalap Dèwi Sukasalaya (putrane Prabu Banaputra Ratu ing Ayodya).
c) Jênthayu, garwane asma Dèwi Jathawati. Jêntheyu tau
pêrang-tandhing karo Dasamauka, yaiku nalika Dasamuka ndhusta Sinta. Jênthayu iku adhine Sêmpati.
d) Garudha Binarat, yaiku garudha kang malih songsong Tunggulnaga marga dijêmparing dening
Garudha Wilmana, titihane Bomanarakasura Ratu ing Trajutrisna.
f) Garudha Mahambira, yaiku garudha kang kasinungan daya bisa mangrèh lakuning angin (bayu).
Glathik. 1 Glathik-mungup Pp = omah sing ing sisih ngarêp apayon sèng (putih), sisih buri
sing gêdhe pangajine. 2 Nggudèl bingung Pb = ora karuwan polahe (lumrahe marga kêslêpêk ing butuh). 3 Kêbo nusu gudèl Bs = wong tuwa njaluk wuruk marang wong ênom.
Gurêm. Gurêm thèthèl-thèthèl Bs = wong cilik njangka dadi luhur.
Iwak. 1 Iwak kalêbu ing wuwu Bs = wong kêna ing
ala wong isih sadulur mêsthi ora bakal tega. 3 Dikêna iwake aja nganti buthêk banyune Pb = kang disêdya klakona nanging aja nganti gawe gêndra. 4 Sêksi ngiwak-iwak Pb = sêksi mung awêwaton krungu swara (swaraning padu, tantang-tinantang lsp).
Yuyu. 1 Yuyu rumpung = yuyu sing gothang sikile, pothol sikile. 2 Yuyu rumpung ing jaladri Ws = mimi. 3 Yuyu rumpung mbarong ronge Bs = wong mlarat, nanging omahe njênggarang gêdhe. 4 Mripat yuyu = mripat sing tansah êmbik-êmbik kêrêp kêdhèp; entar: gêmbèng, cingèng.
Kadhal. 1 Kadhal ijo Ws = bunglon. 2 Kadhal-mènèk = arane gêlung, yaiku gêlung têkuk sing pucuke dislêmpèdake ing jungkat. 3 Ngadhal-mêtêng Pp = wangune gêndhewa (ing
diênggo ngêrah manuk, maksude: kala.
Kawuk. 1 Dhudha kawuk Pt = dhudha bangkok, dhudha sing wis tuwa. 2 Budhuk kawuk Pb = nindakake panggawe ala, wasana tumiba ing awake dhewe. 3 Kawuk ora wêruh marang salirane Bs =
nacad marang liyan, ora ngrêti manawa awake dhewe sugih cacad.
Kêbo. 1 Kêbo bule mati setra Bs = wong pintêr sangsara uripe, marga ora ana sing mbutuhake kapintêrane. 2 Kêbo mulih ing kandhange Bs = pangkat oncat saka waris (pangkat sing dadine sarana pilihan) wasana bisa bali marang waris iku manèh. Utawa, nalika ênom nyambut-gawe ing papan adoh, barêng tuwa bisa nyambut-gawe ana ing tanah wutah-gêtihe. 3 Kêbo ilang tombok kandhang Bs = ngupaya barang ilang ora kêtêmu, malah wuwuh kelangan wragad sing diênggo nggolèki. 4 Kêbo lumumpat ing palang Bs = ngadili prakara ora miturut wêwaton sing wis ditêtêpake. 5 Kêbo mutung ing pasangan Bs = nggarap pagawean durung rampung wêgah nêrusake. 6 Cêdhak kêbo gupak Bs = sêsrawungan karo wong ala. 7 Kêbo lumaku dipasangi Bs = njaluk supaya ditrapi pagawean abot. 8 Bodho kaya kêbo Pp = bodho bangêt. 9 Digarokake dilukokake kaya si kêbo dhèblèng Bs = dikon nindakake pagawean abot luwih saka sawarna lan prasasat ora tau bisa ngaso. 10 Kêbo kabotan sungu Bs = ora bisa
yaiku: sapi, maksude: kapiran, nanging banjur mingsêd atêgês: ora ana sing ngrewangi nindakake pagawean, marga kêtinggal kanca. 14 Kêbo Ijo Bb = punggawa kraton Tumapêl sing didakwa nyedani Tunggulamêtung, nanging satêmêne sing nyedani Kèn Arok (sarana
Kêdhasih. Kaya manuk kêdhasih Bs = wanita dialap bojo dening priya digawa lunga, wasana ana ing paran ora diopèni.
Keyong. 1 Tutup-keyong Pp = tutupe omah (kiwa-têngên) sing digawe nam-naman pring awangun maju-têlu. 2 Keyong gondhang jarak
umbul); keyong iku pasabane ing banyu.
Kênthus. Kumênthus ora pêcus Pb = sugih kasaguhan (umuk), toging êndon ora bisa
Kidang. 1 Lumpat kidang Pb = nggarap apa-apa ora urut, ana sing diliwati. 2 Ngaturake kidang lumayu Pb = nuduhake kamelikan sing angèl pangarahe. 3 Mburu kidang lumayu Pb = ngarah kamelikan sing nglêngkara bisane kêna. 4 Kidang lumayu atinggal swara Bs = wong lumaku ana ing dalan karo mêmisuh, nanging ora karuwan sing dipisuhi. 5
Bs = wong cilik dadi gêdhe, wasana dadi cilik manèh.
Kintêl. Kaya kintêl Pt = sugih umuk pêthunthang-pêthunthung, nanging ora sêmbada.
Kirik. 1 Kirik munggah ing bale Bs = wong nistha didadèkake priyayi. 2 Rindhik kirik digitik Pb = rikat bangêt, kayata: wong kêpengin banjur diwènèhi. 3 Apik kumripik nancang kirik Pb = tindak-tanduke bêcik, nanging atine darbe sêdya ala. 4 Sandhing kirik gudhigên Pb = sêsrawungan karo wong ala.
Klabang. 1 Klabang nyandêr = wangune omah (dawa). 2 Klabang sinadhung murub Ws = rena. Klabang = kala + abang).
Kodhok. 1 Kodhok sajroning bathok Pt = ora duwe wawasan
mlaku dharat. 4 Nyangkêm kodhok Pp = suwèke barang smbet [?] awangun maju-têlu. 5 Kodhok ngorèk = arane gamêlan (gêndhing).
kukila warsa Cd = candrane wong minum 7 sloki, kaya manuk kodanan (njêdhindhil). 4 Utamane priya ndarbèni: curiga, wisma, wanita, turangga, kukila = Mr curiga.
Kul. Mogèl kul Pt = ora nduwèni polah apa-apa (polah utawa pokal kang ala), klêbu wong
Lêmbusura Pd = patihe Prabu Maesasura ing Guwakiskêndha. 1)§ 1) Manut buku Adiparwa, Lêmbu Andini kagungane Hyang Iswara, wis tau digadhuhake marang Rêsi Wasista.
Lêmud. Cablèk-cablèk lêmud Pb = ora tau nindakake pagawean abot, kapenak bangêt uripe.
Liman. 1 Liman Situbanda Pd = gajah
ing pucuking gunung; apa manèh manusa, saya ora kêna diina. 2 Gathutkaca dhinupak lusi = ora kêna, marga endha.
Manuk. 1 Mêcêl manuk mabur Pb = wong sing bisa nindakake pakaryan kaliwat angèl. 2 Manuk mencok dudu pencokane, rupa dudu rupane Pt = samubarang sing nyalawadi, kayata: wanita manganggo priya, utawa kocok-baline, kudu dikawekani. 3 Manuk mabur uluke ngungkuli langit Ib = kêplasing nyawa dohe tanpa wasana. 4 Dhadha manuk = dhadha sing
Macan. 1 Macan gadhungan Pt = macan malihane wong. 2 Macan guguh Bs = wong gêdhe kang wis ilang panguwasane (mêksa isih katon mêdèni). 3 Nguthik-uthik macan dhedhe Pb = ngganggu-gawe wong nêpsu sing wis lilih. 4 Atangga macan Pb = atêtanggan wong sing ngangkah rusaking liyan (utawa rusaking nagara). 5 Nggondhèli buntuting macan Pb = nggugu ujare durjana utawa
nganggo aling-aling wong sing duwe panguwasa, supaya kalêksanan sêdyane. 9 Sagalakane macan, ora ana macan mangsa anake dhewe Pt = satêgêlane wong ora ana wong tega nggawe cilakaning anak (sadulur). 10 Lakune macan luwe Cd = lêngkèt-lêngkèt,
macan dèn wadhahi bumbung Pl = Tumênggung Urawan nyêkêl kraman yaiku Pangeran Pugêr akanthi gampang bae (saka dhawuhe Sunan Mangkurat ing Kartasura).
Mêrak. Gagak nganggo laring mêrak = wong asor kang panganggone (uripe, tindak-tanduke) kaya wong gêdhe.
gugup-gurawalan bangêt marga saka bangête nratabing atine, kayata manawa ditimbali dening ratu. Ditêbak = ditubruk, didêkêp kanthi mancolot.
Rabingulakir, Jumadilawal ing wetan. c) Jumadilakir, Rêjêb, Ruwah ing kidul. d) Pasa, Sawal, Dulkangidah ing kulon. 2 Naga
Mulud ing wetan. c) Rabingulakir, Jumadilawal, Jumadilakir ing kidul. d) Rêjêb, Ruwah, Pasa ing kulon. 3 Naga dina = naga rumêksa keblat
pindhah sabên dina, yaiku: Ngahad ing kidul, Sênèn ing kidul-kulon, Slasa ing kulon, Rêbo ing lor-kulon, Kêmis ing lor lan lor-wetan, Jumuwah ing wetan, Sêtu ing kidul-wetan. 4 Naga rijallullah = naga rumêksa keblat pindhah sabên dina, yaiku: Ngahad ing kidul, Sênèn ing wetan, Slasa ing lor-wetan, Rêbo ing dhuwur, Kêmis ing lor, Jêmuwah ing kulon, Setu ing kidul-kulon. 5 Nagagini lan Nagatatmala Pd = putrane Hyang Antaboga ing Saptapratala. 6 Nagaraja Pd =
panacah, saron sing cilik dhewe. 2 Balung pêking Pb = sèkèng. 3 Pêking abuntut mêrak Bs = prakara cilik wasana banjur dadi gêdhe. (Emprit abuntut
sing kêna kanggo titikan (mbedakake) wayah awan karo bêngi.
Pêcruk. Pêcruk tunggu bara = wong ala pinracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane.
Pitik. 1 Pitik trondhol diumbar ing padaringan Bs = wong ala pinracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane. 2 Pitik trondhol dibubuti wulune Bs = wong sèkèng kêmalingan nganti êntèk-êntèkan; utawa: wong mlarat
pitik putih raga tanpa mule Bs = wong pintêr sing ora dirakêti liyan, mung kala-kala manawa dibutuhake kapintêrane lagi
Sanggabuwana = mawa lar putih siji ing gigire. 8 Lêmburuhan = awulu brumbun. 9 Candhalasabda = pundhake putih. 10 Wisnu
Sapi. 1 Ratane nggêgêr sapi Pp = kaya gêgêr sapi, ing têngah dhuwur,
Ngrêpèpèh-ngrêpèpèh pindha sata manggih krama Cd = lakune mêndhak-mêndhak sajak andhap-asor sêmu ngasih-asih (kaya
panggonan sing ana kamelikan (pangan, kasênêngan) mêsthi ditêkani dening wong. 4 Gula-sêmut = arane panganan sing digawe parudan (krambil) karo gula. Sêmut irêng
Pupuh Pangkur bait 4: si pêngung nora nglêgewa; sangsayarda dènira cêcariwis;
saya elok alôngka-longkanganipun; si wasis waskitha ngalah | ngalingi marang si
Pangkur bait 5: mangkono ngèlmu kang nyata; sanyatane mung wèh rêsêping ati; bungah ingaranan
sukèng tyas yèn dèn ina; nora kaya si punggung anggung gumunggung; ugungan sadina-dina; aja mangkono wong urip
Pangkur bait 6: uripe sapisan rusak; nora mulur nalare ting saluwir; kadi ta guwa kang sirung; sinêrang ing
kaya sayid wêton Mêsir; pêndhak-pêndhak angêndhak gunaning janma
Pucung bait 13: nora uwus karême anguwus-uwus; uwose tan ana; mung jangjine muring-muring; kaya buta butêng bêtah
7. Pupuh Pucung bait 15: durung punjul ing
MP) Manawa wong paling salah ahli sing wiwit Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki
Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau on wikipedias, of this Y?n Wikipdia resmi Informasi Y?n basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
Digawe Nggo Tangan (185651 movies)
2 thoughts on “KASAMPURNAAN”	2 Juni 2009
“Rama kawula ingkang wonten ing swarga; Asma Paduka ingkang suci mugi dipun urmati dening sedaya tiyang.
Kraton Paduka mugi dipun estokaken dening sedaya tumitah ing salumahing bumi, kados dene pangreh wau wonten ing swarga inggih dipun estokaken dening para malaekat.
Mugi kawula Paduka paringi rejeki ing dinten menika.
Kalepatan kawula mugi Paduka apunten, kados dene kawula inggih ngapunten tiyang-tiyang ingkang sami damel kalepatan dhateng kawula.
Kawula mugi sampun ngantos Paduka tegakaken kenging ing godha, nanging mugi Paduka uwalaken saking piawon.
(awit Paduka menika ingkang ngereh samukawis, ingkang kagungan pangwaos saha Ratu ingkang mulya ing selaminipun)”. Amin.
“Dhuh Rama Kawula ingkang wonten ing Swarga, kawula purun nyucekaken asma Paduka, ngrawuhaken kraton Paduka, nderekaken Karsa Paduka, wonten ing bumi kados dene wonten ing Swarga.
kawula purun nampi rejeki ing dinten punika, kawula purun dipun apunten tumrap kalepatan kawula, kados dene kawula inggih purun paring ngapunten ingkang kalepatan dhumateng kawula, lan kawula purun mboten ngantos katandukaken dhumateng panggoda, nanging kawula purun dipun uwalaken saking pangawak dursila. Amin.
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: OKSIGENASI DAN PROSES KEPERAWATAN
1. ilmu kang bener..bener kanggo pribadine dewe..
bener tumraping sesami gesang..lan bener tumraping Pengeran.
biyung lan leluhurku kang kinasihan Kakang kawah adi ari-ari Wanabaya sedulurku papat lima pancer Jumedula, ingsun suwun daya panguwasanmu Minangka kanggo panguwasanku minangka nemoke malaikat pamomong sing ana badanku wujud nur utawa wujud
ingkang dipun tindakaken sesarengan. 1. Lenggah sila utawi simpuh ingkang prayogi, awak jejeg, ananging mboten nyekengkeng, rileks kemawon, tangan wonten ing pangkon, telapakan madhep nginggil
2. Nafas dipun tata sawetawis… tarik nafas… medhal nafas…. Sedaya dipun raosaken 3. Enget marang Guru. Guru menika saget Guru ingkang wonten samenika, tiyang ingkang kita ndherek nyinau kawruh, utawi Guru ingkang jumeneng ing Swarga, kadosta Kanjeng Gusti Yesus Kristus, Kanjeng Budha Gautama, Dewa, Malaikat, Jimat Pamomong, Leluhur, lsp. Lajeng nyuwun berkah, tuntunan lan pangayoman saking Guru lan Malaikat Pamomong. 4. Ngaturi sedherek sekawan, lima pancer, enem sukma, pitu nyawa saha bhayu sejati lan sukma sejati supados nyawiji, sesarengan manembah dumateng Gusti. Semanten ugi, ngaturi para sedherek ingkang wonten ing papan ngriku supados sageda ugi ndherek manembah Gusti, ampun malah dhamel reribet. 5. Nafas dipun tata malih kanthi langkung alon… 6. Narik nafas ngantos penuhing padharan, lajeng dipun bucal kanti ngucap dewa mantra: “Ommmmmm” kaping 21. 7. Ngidung Pepujaan: “Gusti Maha Agung Paring Tuntunan” 7x Gusti kang Maha Agung kanggo umat sadonya Tumindhak kang utama Tansah tresna pepadha wus paring pitulungan tuntunan kang sejati nyingkiri barang ala setya tuhu mring Gusti
8. Wejangan tegesipun pepujan 9. Ngidung “Pasrah” Gusti kang Maha Agung Amba pasrah sumarah Gusti kang Maha Asih Sembah sujud ing Gusti
10. Nyuwun berkah pangaksami saking Gusti dan pangapunten saking sesami awit sedaya kalepatan, semanten ugi paring pangapunten dumateng sesami Ngidung: “Gusti Nyuwun Kawelasan” Gusti.. kawula ngakeni Dosa lan lepat kawula (x2)
Gusti.. nyuwun kawelasan Gusti nyuwun kawelasan Gusti nyuwun kawelasan…
Musik…. Introspeksi diri … sedaya kalepatan dipun unjukaken dumateng Gusti… nyuwun kawelasan Dalem. Sedaya reribet kaliyan sesami dipun suwunaken berkah supados enggal rampung. Nyuwun pangapunten lan paring pangapunten dumateng sok sintena kemawon ingkang saweg nggadhahi perkawis
11. Pranayama: tarik nafas dipun lebetaken dhateng padharan kanthi ngucap ing batin “SO….”, mbucal nafas kanthi ngucap ing batin “HAM…” Urut saking ngandhap dasaring awak dumugi pucuk sirah nglewati 7 chakra @ kaping 3, sedaya kaping 21 12. Ngidung: “Dayaning Gusti” Dayaning Gusti ing sajroning diri Lereming pikir lan weninging ati bakal sumunar lan dadi pepadhang bakal tumuju ing Ngarsaning Hyang
13. Tarik nafas … kanthi ngucap “OM”, nahan nafas kanti ngucap “AH”, mbucal nafas “HUM” kaping 7. Narik nafas, ngucap OM dipun sarengi mbayangaken Cahya Pethak (putih berkilau) mlebet saking mustaka, narik nafas malih ngucapAH kanti Cahya Abrit (merah menyala) mlebet saking jangga (gulu), narik nafas malih ngucap HUM kanti Cahya Biru (biru langit terang) mlebet saking dada… Mbucal nafas… kaping 21. 14. Hening - Heneng - Henang. Meditasi. Mlebet ing raos layap (raos asrep – toya) leyep (raos anget – geni) ing aluyup (raos ayem – bhayu)… Sumunaring pepadhang Dalem. Saben narik nafas dipun bayangaken diri kita dados padhang sanget… 15. Udhar reribet lan atur panyuwunan. Sedaya perkawis dipun aturaken lan dipun suwunaken berkah. Ingkang gerah supados enggal dangan, ingkang sisah mugi diparingi bingah, ingkang mboten kagungan mugi antuk rejeki, lsp. 16. Andum berkah. Samenika kita wonten ing batos manggihi sedaya sedherek ingkang saweg mbetahaken berkah, ingkang saweg gerah, sakit, nandhang sisah, ngayahi tugas ingkang awrat lan sanesipun. Kita paring pepadhang, saben kepanggih sedherek, kita ngucap “Berkah Dalem Gusti” ngemek sirah utawi pundhakipun, sedherek wau dados padhang, dados mantun, dados sekeco penggalihipun, dados bingah, lan sapiturutipun… Saged ugi ngaturaken panyuwunan kita, kanthi nggambaraken menapa ingkang kita suwun. Dipun tindhakaken kanthi ngidung “Ayem Tentrem” Ayem tentrem Ayem tentrem cedhak ing Gusti sajroning urip
1. Lenggah sila utawi simpuh ingkang prayogi, awak jejeg, ananging mboten nyekengkeng, rileks kemawon, tangan wonten ing pangkon, telapakan madhep nginggil 2. Nafas dipun tata sawetawis… tarik nafas… medhal nafas…. Sedaya dipun raosaken 3. Enget marang Guru. Guru menika saget Guru ingkang wonten samenika, tiyang ingkang kita ndherek nyinau kawruh, utawi Guru ingkang jumeneng ing Swarga, kadosta Kanjeng Gusti Yesus Kristus, Kanjeng Budha Gautama, Dewa, Malaikat, Jimat Pamomong, Leluhur, lsp. Lajeng nyuwun berkah, tuntunan lan pangayoman saking Guru lan Malaikat Pamomong 4. Ngaturi sedherek sekawan, lima pancer, enem sukma, pitu nyawa saha bhayu sejati lan sukma sejati supados nyawiji, sesarengan manembah dumateng Gusti. Semanten ugi, ngaturi para sedherek ingkang wonten ing papan ngriku supados sageda ugi ndherek manembah Gusti, ampun malah dhamel reribet. 5. Nafas dipun tata malih kanthi langkung alon… 6. Narik nafas ngantos penuhing padharan, lajeng dipun bucal kanti ngucap dewa mantra: “Ommmmmm” kaping 7. 7. Nyuwun berkah pangaksami saking Gusti dan pangapunten saking sesami awit sedaya kalepatan, semanten ugi paring pangapunten dumateng sesami 8. Pranayama: tarik nafas dipun lebetaken dhateng padharan kanthi ngucap ing batin “SO….”, mbucal nafas kanthi ngucap ing batin “HAM…” Urut saking ngandhap dasaring awak dumugi pucuk sirah nglewati 7 chakra @ kaping 3, sedaya kaping 21 9. Tarik nafas … kanthi ngucap “OM”, nahan nafas kanti ngucap “AH”, mbucal nafas “HUM” kaping 7. Narik nafas, ngucap OM dipun sarengi mbayangaken Cahya Pethak (putih berkilau) mlebet saking mustaka, narik nafas malih ngucapAH kanti Cahya Abrit (merah menyala) mlebet saking jangga (gulu), narik nafas malih ngucap HUM kanti Cahya Biru (biru langit terang) mlebet saking dada… Mbucal nafas… kaping 21. 10. Hening - Heneng - Henang. Meditasi. Mlebet ing raos layap (raos asrep – toya) leyep (raos anget – geni) ing aluyup (raos ayem – bhayu)… Sumunaring pepadhang Dalem. Saben narik nafas dipun bayangaken diri kita dados padhang sanget… 11. Udhar reribet lan atur panyuwunan. Sedaya perkawis dipun aturaken lan dipun suwunaken berkah. Ingkang gerah supados enggal dangan, ingkang sisah mugi diparingi bingah, ingkang mboten kagungan mugi antuk rejeki, lsp. 12. Andum berkah. Samenika kita wonten ing batos manggihi sedaya sedherek ingkang saweg mbetahaken berkah, ingkang saweg gerah, sakit, nandhang sisah, ngayahi tugas ingkang awrat lan sanesipun. Kita paring pepadhang, saben kepanggih sedherek, kita ngucap “Berkah Dalem Gusti” ngemek sirah utawi pundhakipun, sedherek wau dados padhang, dados mantun, dados sekeco penggalihipun, dados bingah, lan sapiturutipun… Saged ugi ngaturaken panyuwunan kita, kanthi nggambaraken menapa ingkang kita suwun. 13. Atur Puji Panuwun
1. Lenggah sila utawi simpuh ingkang prayogi, awak jejeg, ananging mboten nyekengkeng, rileks kemawon, tangan wonten ing pangkon, telapakan madhep nginggil 2. Nafas dipun tata sawetawis… tarik nafas… medhal nafas…. Sedaya dipun raosaken 3. Enget marang Guru. Guru menika saget Guru ingkang wonten samenika, tiyang ingkang kita ndherek nyinau kawruh, utawi Guru ingkang jumeneng ing Swarga, kadosta Kanjeng Gusti Yesus Kristus, Kanjeng Budha Gautama, Dewa, Malaikat, Jimat Pamomong, Leluhur, lsp Nyuwun berkah, tuntunan lan pangayoman saking Guru Sejati 4. Ngaturi sedherek sekawan, lima pancer, enem sukma, pitu nyawa saha bhayu sejati lan sukma sejati supados nyawiji, sesarengan manembah dumateng Gusti. Semanten ugi, ngaturi para sedherek ingkang wonten ing papan ngriku supados sageda ugi ndherek manembah Gusti, ampun malah dhamel reribet. 5. Nafas dipun tata malih kanthi langkung alon… 6. Nyuwun berkah pangaksami saking Gusti dan pangapunten saking sesami awit sedaya kalepatan, semanten ugi paring pangapunten dumateng sesami 7. Tarik nafas … kanthi ngucap “OM”, nahan nafas kanti ngucap “AH”, mbucal nafas “HUM” kaping 7. Narik nafas, ngucap “OM” dipun sarengi mbayangaken Cahya Pethak (putih berkilau) mlebet saking mustaka, narik nafas malih ngucap “AH” kanti Cahya Abrit (merah menyala) mlebet saking jangga (gulu), narik nafas malih ngucap “HUM” kanti Cahya Biru (biru langit terang) mlebet saking dada… Mbucal nafas… kaping 21. 8. Hening - Heneng - Henang. Meditasi. Mlebet ing raos layap (raos asrep – toya) leyep (raos anget – geni) ing aluyup (raos ayem – bhayu)… Sumunaring pepadhang Dalem. Saben narik nafas dipun bayangaken diri kita dados padhang sanget… 9. Udhar reribet lan atur panyuwunan 10. Atur Puji Panuwun Jan 4, '08 8:02 AM for everyone
Aja turu sore kaki, ana dewa nganglang jagad, nyangking bokor kencanane, Isine donga tetulak Sandhang kalawan pangan ya iku bagianipun, wong melek sabar
sugeng ing madyaning ratri..kairing suminaring condro ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi kinoyo netro jagad hanyekseni poro titah kang tumitah hamemuji mring gusti kang murbeng dumadi...djojo ing bojo,djojo djojo nuswantoro.
kesempurnaan JIWA.. sik tak nyruput wedhang kopi lan nyumet jisokam...monggo ..poro sepuh ..amii pinarak lan dipun sekecakaken lenggahipun...ugi matur nembah nuwun ..rawuh panjenengan sami mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar..sagung dumadi.. OLAH
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Veldhoven&oldid=1032414"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 12 Maret 2016.
ramayana, prambanan, manten, pengantin, seni, budaya, art, culture, java, wisnu studio, wayang orang, ukm ukjgs ugm,
Ing. Karel Šebek (1968/1969), pplk. Ing. Karel Voneš
(1969/1971), pplk. Ing. Jaroslav Matyáš (1971/1973), mjr. Ing. Josef Diblík
(1973/1976), mjr. Ing. František Pavlík (1976/1979), mjr. Ing. Michael
ngapuro.Bocah cilik mangan sego,Sego dipangan karo gulo,Wes suwi orak ngomong
Reff, : Oplosan, oplosan, oplosan
Coba sawangen kae konco kancamu,Akeh sing podo gelempangan,Ugo akeh sing kelesetan,Ditumpakke ambulan
Yo wis cukupno anggonmu mendem,Yo wis cukup
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 107 dinten 1273 menit kapungkur.
Onkogèn utawi proto onkogèn proto oncogènè protèin ingkang ngerangsang pembelahan sèl. [1] Onkogèn (Cithakan:Oncogene) inggih punika gen ingkang termodifikasi sahingga ningkatakén keganasan ing sèl tumor. Onkogen umumipun gadahi peran ing tahap wiwit ing pembentukan tumor. Onkogèn ningkataken sèl normal dados sèl tumor, ingkang pungkasan sagéd nyébapakén kankér. Riset ingkang ènggal inggih punika
Rous ing tahun 1910.[2] menawi ngamati tumor ing unggas ingkang saged dipuntransmisiken ing makluk sases amergi gadahi sel sarkoma ingkang ngandut retrovirus, ingkang lajengipun dipunsebat RSV (Basa Inggris: Rous sarcoma virus).[3]
dipunpanggihaken ingkang katah organisme, kagolong manungsa ugi. Menawi ing pamanggihipun ingkang wigati punika , Dr. Bishop sahs Dr. Varmus angsal Penghargaan Nobel ing tahun 1989.
v-erbA inggih punika protein onkogen asalipun saking proto-onkogen c-erbA tipe alfa yang arupa pencerap
dipunbetahake sel kangge regulasi pangerembagan lan dipunferensiasi. Proto-onkogen asring dipuntemuaken peran ing transduksi sinyal lan eksekusi sinyal
modifikasi ing fungsi aslinipun. Wonten kalih tipe pengaktifan:
sugeng riyadi nggih Pak.. Tanti kathah lepate kalih Bapak... nyuwun pangapunten sedaya lepat nggih Pak.... mugi
kasebut uga Narasingh, Nārasiṃha) ya iku awatara (inkarnasi) Wisnu kang kaping papat, awujud manungsa kanthi sirah singa, kukune landhep kaya pedhang, lan duwé tangan akèh kanggo nyekel gaman. Narasimha iku minangka simbol dewa kang ngrumeksa sakebehe pamuja wisnu.[1]
Mitologi[besut | besut sumber]
Miturut kitab Purana, nalika nyaketi akhir jaman Satyayuga (jaman kebecikan), sawijining raja asura (raksasa) ingkang kagungan nama Hiranyakasipu boten remen kaliyan sadaya punapa kémawon ingkang gegayutan kaiyan Déwa Wisnu, saha piyambkaipun boten remen menawi wonten ing kerajaanipun wonten tiyang ingkang muja Déwa Wisnu. Amargi kala rumiyin rayinipun, inggih punika Hiranyaksa dipuntumpes déning Waraha, Awatara Wisnu.[2]
Supados saged sakti, piyambakipun ngadani tapa ingkang dangu, saha naming musataken pikiranipun dhumateng Déwa Brahma. Sesampunipun Déwa Brahma kersa nedahaken wujudipun saha ngersakaken panyuwunanipun, Hiranyakasipu nyuwun supados dipunparingi gesang ingkang abadi, boten saged pejah saha boten wonten ingkang saged ngawonaken.. Ananging Déwa Brahma boten kersa, saha nyuwun piyambakipun nyuwun panyuwunan ingkang sanésipun. Pungkasan Prabu Hiranyakasipu nyuwun, bilih piyambakipun boten saged dipunbesmi déning manungsa, kéwan punapa déné dvwa, boten saged dipuntempes nalika énjing, siyang utawi dalu, boten saged katumpes wonten ing lemah, laut, utawa ing angkasa, boten saged kabesmi wonten ing salebeting saha ing njawi dalem, sarta boten saged kabesmi déning sadaya jinising senjata. Panyuwunan kasebut dipunkersani déning Déwa Brahma.[3]
Nalika piyambakipun késah saking dalem kanggé nyenyuwun berkah, para déwa, ingkang kapimpin déning Dvwa Indra, nyerang dalemipun. Narada nylametaken garwa saha putranipun Prabu Hiranyakasipu ingkang boten mangertos punapa-punapa. Magertosi bilih para déwa njagi garwanipun, Hiranyakasipu mdados duka. Piyambakipun tambah boten remen kaliyan Déwa Wisnu saha putranipun, Prahlada, ingkang sapunika dados pamuja Déwa Wisnu. Ananging, nalika piyambakipun numpes putranipun piyambak, piyambakipun sarwa gagal amargi kaadhang déning kekiyatanipun Déwa Wisnu.[4]
Piyambakipun greget amargi gagal déning kikiyatanipun Dewa Wisnu, ananging piyambakipun boten saged mirsani Dewa Wisnu ingkang njagi Prahlada. Piyambakipun nantang Prahlada supados nedahaken Dewa Wisnu, Prahlada mangsuli, “Dewa Wisnu wonten ing pundi – pundi, Piyambakipun wonten ing mriki, sarta piyambakipun badhe nedahaken wujudipun”. Mireng jawaban punika, Hiranyakasipu tambah duka, ngamuk, sarta ngrisak saka dalemipun. Boten dipunduga-duga, wonten swanten ingkang nggegririsi. Nalika punika Dewa Wisnu minangka “Narasinga” medal saking saka ingkang dipunrisak déning Hiranyakasipu. Narasinga dugi saperlu nylametaken Prahlada saking bapakipun, saha numpes Prabu Hiranyaksipu. Ananging, amargi anugrah saking Dewa Brahma, Hiranyakasipu boten saged pejah bilih boten dipuntumpes wonten ing wekdal, papan saha kahanan ingkang trep. Supados berkah saking Dewa Brahma boten mempan, Wisnu njalma dados manungsa kanthi sirah singa kangge numpes Hiranyakasipu, piyambakipun ugi milih wekdal saha papan ingkang trep. Saengga, berkah saking Dewa Brahma boten mempan. Narasimha saged numpes Hiranyakasipu, amargi Hiranyakasipun katumpes sanes déning manungsa, kewan, utawi dewa. Piyambakipun kabesmi sanes enjing, siyang utawi dalu, ananging nalika sonten. Piyambakipun kabesmi sanes ing njawi utawi salebeting dalem. Sarta sanes kabesmi ing lemah, tirta, dahana, utawi angkasa, ananging wonten ing pangkuanipun Narasimha. Ugi katumpes sanes migunankaken senjata, ananging migunakaken kuku.[3]
Makna saking cariyos[besut | besut sumber]
Narasinga maringi tuladha bilih Tuhan punika wonten ing pundi kemawon,
Rasa bakti ingkang tulus saking Prahlada nedahaken bilih sikap sawijining priyantun sanes katemtokaken saking golonganipun, utawi keturunan ingkang awon, ananging saking sifatipun. Ewadene Prahlada punika keturunan Asura, ananging piyambakipun minangka panyembah Wisnu ingkang taat.[4]
Numpes Hiranyakasipu kanthi wujud Narasimha minangka salah satunggaling cara maringi paukuman ingkang paling sadis saking Dewa Wisnu. Wonten ing India, Narasimha kawentar sanget, wonten ing festival tradisional India, cariyos punika gegayutan kaliyan pawiwahan “Holi”, salah satunggaling pawiwahan ingkang paling wigati wonten ing India. Saking punika Narasimha dados kawentar. Wonten ing India sisih kidul, Narasimha langkung asring dipunwujudaken wonten ing seni pahat ugi lukis. Narasimha minangka awatara ingkang paling kawentar sabibaripun Rama kaliyan Krisna.[4]
{{{sadurungé}}}
{{{sawisé}}}
Matsya | Kurma | Waraha | Narasinga | Wamana | Parasurama | Rama | Kresna | Baladewa (Balarama) | Buddha | Kalki
mundur timbang loro ati       E                AmTak oyako wong kono wis lali   A               DmPancen wis nasibku ini         E                   AmNandur becik tukule kok dilarani       Am                 DmTrimo ngalah
tembang dolanan(Ilir-Ilir, Cublak-Cublak Suweng, Gundhul Pacul, dan lain-lain), (2) tembang macapat (Maskumambang, Pocung, Gambuh, Megatruh, Mijil, Kinanthi, Durma,
Bu Sum, “ Wis to. Aja teka meneh. Kowe golek-a calon bojo liyane. Aku ora bakal gelem kawin karo kowe. Aku wegah masak, opo meneh ngresiki angus manci-mancimu. Aku emoh ngurusi umbel karo ompol-e anak-anakmu.” (
dipun produksi wonten ing kitha Mumbai, India déning Godrej & Boyce.
24 April 2011 Tokoh Agami India, Sathya Sai Baba,
nglaksanakaken pamiberan komersialipun ingkang kapindhah saking Yerevan, Arménia, dhateng Moskwa.
20 April 2011 Penyanyi balada Indonésia, Franky Sahilatua, tilar donya ing Jakarta ing yuswa 57 taun.
12 April 2011 Badan Tenaga Nuklir Jepang ningkataken tataran keparahan kacilakan nuklir Fukushima I dados tataran 7, tataran ingkang paling inggil wonten
3 April 2011 Bathang Air France Pamiberan 447, ingkang ical ing Samudra Atlantik ing taun 2009, dipunpanggihi malih.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 4 Maret 2016.
brambang, irisan brambang sewu, ceplok brebes, sekar jagad
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Żywiec&oldid=1090357"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 14 Sèptèmber 2016.
Komik Wayang “Wayang Purwa” | Vindo Comics, Pusat Komik Wayang
31. Kota Surakarta / Solo 0271 710900.
33. Kota Semarang 024 6730252, 6730356, 6730326.
apik to?ne’ arep nggo boso jowo dolanan neng kene wae, neng ngayogyakarto hadiningrat,jeng..
ak meh sinau boso jowo halus,tp yo durung iso2..arep sinau karo
kulo mawon tiyang jawi tulen naming mboten saged basa ingkang alus :-(*
dudu crita dopokan, crita ngapak atawa crita ngarang. Crita Banyumasan kiye bener-bener kedaden. Nembe bae pirang dina kepungkur, ana bapak-bapak...
Merga si Landung nyopot colokan ‘alat bantu ambegan’ BanyumasNews.Com – Kiye cerita nganggo basa Banyumasan, disadur sekang
Kiduling Mesjid – Juni 8, 2007 Manunggaling kawulo kelawan Gusti
Nur Ngapunten soale jabarane langsung panjang , Mas yen aku iso gawekuasane GUSTI lan iso tak buktino marang UCAPAN seng tak lambangi marang HURUF A yo dadi A,mongko aku wes ora perlu mane marang dokter ,mas apa duwe resep supaya lek kepengen A yo dadi A ,lek kepengen B yo dadi B……..
maaf…seribu maaf yo….wuruk ana aku seng gorong weruh sejatine KAWERUH…..ingsun gak iso gawe bahasa seng garahi tambah …..CAPEK deh….jare arek nom-nom saiki
yo ngono kuwi.. mbenjang di sambung malih..
matur nuwun para sedulur sadaya.. kabagyan..katentreman..karahayon..
Wonten ing hutan hujan tropis, kathah wit-witan lan sato kewan boten namung mapan ing sanginggiling siti (forest floor), ananging saged ugi wonten ing ron ingkang kasebat kanthi asma kanopi. Kanopi ingkang inggilipun 100 pecak (30 meter) saking siti, kedadosan saking pang-pang lan roning wit-witan ingkang tumpuk-matumpuk. Para panaliti mrakirakaken bilih 70-90% saking sakehing agesang ing hutan hujan tropis kapanggihaken wonten ing wit-witan, menika dados habitat ingkang sugih minangka gesangipun wit-witan lan sato kewan. Kadosta wanara, kodhok, kadhal, peksi, sloth, lan kucing alit kapanggihaken ing kanopi.
Lingkungan kanopi benten sanget kaliyan lingkungan ing sanginggiling siti. Wekdal siang, kanopi langkung garing lan langkung benter tinimbang perangan wana sanes, ugi wit-witan lan sato kewan ingkang gesang wonten panggenan menika sampun manunggal kaliyan gesangipun wit-witan. Contonipun, kathah roning kanopi damel susah kangge mirsani saking nginggilan, ndadosaken kewan-kewan kanopi kedah bengok-bengok utawi mawi swanten-swanten tartamtu kangge komunikasi. Papaking apunjul antawisipun wit-witan ugi ndadosaken kewan-kewan kanopi oncat saking satunggal wit tumuju wit sanesipun kanthi muluk, mlumpat, utawi ayunan.
Para ilmuwan sampun dangu kesengsem naliti babagan kanopi, nanging amargi saking inggilipun wit-witan hutan hujan tropisn panaliten ewet dipun leksanani ngantos sakmenika. Ing samangke wonten alat-alat ingkang saged mbiyantu para panaliti kangge miyak wewadining kanopi, kadosta wot tali, andha, lan menara.
Kanopi namung salah satunggaling lapisan-lapisaning wana. Pirsanana dhiagram ing sisih kiwa kangge mangertosi lapisan sanesipun (overstory,
ora edan ora kumanan /sing waras padha nggagas
wong tani padha ditaleni/ wong dora padha ura-ura
beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspadha
sing ora abisa maling digethingi/sing pinter duraka dadi kanca
akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebab
akeh wong nglanggar sumpahe dhewe/manungsa padha seneng ngalap,
barang jahat diangkat- angkat /barang suci dibenci
1. siswa prasamya langên ing jaba | padhang bulan ri sêdhêngirèng purnama | iku
praja | ing utara gita nama | sira mandana rêna | sung wasita ring pra siswa | gwalaksitaning jana | ta ngayu têkwan tangdurta | tinrap nèng pralampita | kêmbang kinarya upama ||
1. kêmbang adas sêdhêp gandanira kongas | iku radèn yèn janmaa | sarana kanggo ing karya ||
2. kêmbang nôngka liya rinujak tan ana | iku radèn yèn janmaa | ngadoni karya candhala ||
3. kêmbang cêngkèh gônda arum warna rèmèh |
iku radèn yèn janmaa | tan nyana ngêntasi karya ||
4. kêmbang crême nora tamtu kanggo gawe | iku radèn yèn janmaa | nora butuhakên praja ||
5. kêmbang rawe gung sinarang panggonane | iku radèn yèn janmaa | durjana pangawak wisa ||
6. kêmbang krandhang warna wungu wismèng jurang | iku radèn yèn janmaa | tan komram wêdi ing karya ||
kêmbang waru asri mêgare tan dangu | iku radèn yèn janmaa | sêsongaran datan lana ||
12. kêmbang lampês nora endah nanging lêmês | iku radèn yèn janmaa | namung asring pinilala ||
13. kêmbang pulu warna bagus tanpa ambu | iku radèn yèn janmaa | kanggo nanging nora lana ||
14. kêmbang dhuru nèng dhadhah datanpa ambu | iku radèn yèn janmaa |
9. kêmbang pandhan mawur sumêbar nèng jogan | tumêdhak paduka | ing panggenan kula | sampun wancakdriya | kawula srah jiwa ||
pratôndha ngontor atine | kakang Janaraga ||
8. kêmbang jêring pinêthik ambune manjing | angacuwis mring tanggane | ngandhakake ing wadine | labêtan kanggo lakine | kakang Janaraga ||
wêkasan susah atine | kakang Janaraga ||
13. trubus gêdhang tinandur dadi saluwang | mokal-mokal ing kandhane | lumuh kasor ing padune |
ing branti | kawi sêkar srana pambengkasing rapuh | mung kusuma bisa wèh usada wuyung | ciptèng driya andhêging ukara kidung | sêdya kula ngèstupada | sarpa krêsna puspa
munggwèng panggung | jawata pindha Arjuna | jaman mêngko kawruhana | wong wadon kèh ngamandaka ||
kudhi | angendhangi rowangira | kang samya anambut kardi | sigra wau ingundangan |
10. rubèng garwa dhustha wèri jaladara | kaya ngapa kang gawe lara wiyoga ||
11. tanu gangga narmada nir tirtanira | mendah baya ing benjang yèn
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 29 Februari 2016.
landhep. Mila dados tiyang ampun ngantos uteke landhep dengkul, bodho kados
kebo, teng pundi-pundi boten pajeng. Keris sampeyan nggih utek sampeyan. Mulane
Wb/jv/PustakaWiki:Kenangapa nyumbang nang buku cithakan sumber tinarbuka
mas, suwung, trus kebetulan deso butuhaken sekolahan, akhire kulo ken damel
NGASORAKE* GUNO LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG KANG SABAR LAN NARIMO* SEKTI TANPO AJI SUGEH
Wong Setia Hati Terate Sejati yoiku wong kang wus biso nyawijekake tindak
Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara Lelana Jayamisesa Senapati ing Alaga Satriya Raga Mataram ing Nagari Surakarta
Assalamu'alaikum ..^-^ Sugeng Rawuh dateng Blog Kulo.. Maturnuhun..panjenengan sampun mampir teng mriki.. Monggo di ske.echa'aken.. "
Perkoro Kafiran _ Musrikan lan podo karo kuwi ben dadi urusane Alloh suk yen dewe dadi manungso iki ues balik nang omah masa depan 2×1 ya …
Saiki kerjo golek duit kanggo uripe keluargo lan anak2 yen ues due, tp ojo dodol omong lan isine Kitab Suci spy dadi duit …
Rahayu_rahayu_rahayu Kabeh Tumitah lan Titah sing tansah eling lan waspada marang Alloh Gustine … Lan Rahayuo kabeh Tumitah lan Titah sing tansah ngabekti, memuji lan nyuwun pangapuro marang Alloh Gustine ingkang nitahake alam donya saisine kanti raos tresno asih …
punika, tuhu swaranipun raka Rama, mila tarataban manahira, sigra dhawuh mring
ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana
ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama.
Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke
gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo
Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan
Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap
kaanane Sinta. Amarga gugur njalanake darmane, Rama lan Laksmana nyuwun marang
Sang Kuasa supaya gugure Jatayu bisa sempurna. Awit saka panyuwune
Rama lan Laksmana, Jatayu bisa gugur secara moksa. Awake melu ilang lunga ing
ketemu karo Anoman kethek putih putrane Bathara Guru. Anoman didhawuhi ngabdi
Nalika, ing tengahing alas, padha mireng suara tangis.
Sawise diceraki, swara iku saka kethek ingkang kejepit ing silangan wit gedhe
wit. Lajeng kanggo ngrebutke Guwakiskendha, Sugriwa padu karo Subali,
Rama nglepaske wastra pusaka Gumawijaya. Dening Resi Subali nduweni Aji
Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja maneh
dianggep wis ora perawan maneh. Sinta reresik awak saka geni lan banjur
ditampa. Pratelane Rama, sesucen iku kudu ditindakake kanggo ngilangi pandakwa
Kaisar Tang Xuanzong urip wiwit taun 690 nganti 705.[1] Kaisar Tang Xuanzong iku kaisar dinasti Tang kang kaping pitu.[1] Kaisar Tang Xuanzong mimpin Dinasti Tang wiwit taun 712 nganti taun 756. [1]Kapemimpinane kang suwené 43 taun kalebu paling suwe ing Dinasti Tang.[1] Kaisar Tang Xuanzong kalebu kaisar kang sregep lan pinter, malah-malah dianggep dadi kaisar kang bisa nggawé jaya Dinasti Tang.[1] Ananging amarga banget percayané karo Li Linfu, Yang Guozhong lan An Lushan ing akir kauwasaane saengga ana Pemberontakan Anshi.[1]
Pemerintahan Kaisar Tang Xuanzong diarani Pemerintahan Kaiyuan.[1] Sanajan nalika sepisanan negara dadi sugih lan rakyat makmur ananging anané pambrontakan Anshi ndadekaké Dinasti Tang bangkut lan ambruk.[1] Kaisar Tang Xuanzong uga tau menéhi jeneng kahormatan tumprap An Zhongzhang kanthi jeneng Baoyu kang tegesé kang nyekel watu kumala.[2] Jeneng iki diwénéhaké amarga An Zhongzhang nduwéni prestasi kang apik. [2]
^ a b c d e f g h i j (id)indonesian.cri.cn(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaisar_Tang_Xuanzong&oldid=832041"	Kategori: Kaisar Dinasti Tang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.15, 14 Maret 2013.
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: SOP Penanganan infark miokard akut
ojo berlagak koyo hero. iki padang bola uduk perang sampek gowo mercunan akeh2.
Sugeng Tanggap Warsa Ngayogyakarta Hadiningrat ingkang kaping 259, semoga semakin ngangenin.
anglapis ora: ang-lapis, anglêbur ora: ang-lêbur
b. Nanging yèn têmbung aran olèh atêr-atêr: ing, ora dhapur panjingan kaya ing dhuwur mau, tinulis wutuh bae kaya ta: ing Lawiyan, ora: ing Nglawiyan. Ing Lêmuru, ora: ing Nglêmuru
c. Pasangan: la yèn dadi panambang lirune: ên owah, kaya ta:
ngirim lêluhur zie braat (5).
Holl. luit. Têmbung laut asale saka basa Walanda luit = goyang. Nalika kumpêni ing jaman kuna parentah marang mandhor akon anggoyang loncèng muni luit luit, panampaning kuli: dikon ngaso, awit sabên jam 12
tanah Amerikah kidul, mangan wowohan, mulane ingaran: kêsèd, awit karo papadhaning kewan: kêsèd dhewe.
Lancang êmas iku agême Ratu putri yèn nuju dina gêdhe, bobote 80 utawa 90 ringgit, ing jêro isi: 1. Conthong êmas wadhah suruh. 2. Conthong êmas wadhah sadak. 3. Cêpuk êmas wadhah bako enak. 4. Cêpuk êmas wadhah bako ala. 5. Cêpuk êmas wadhah gambir tanpa tutup. 6. Cêpuk êmas
lingira Gusti / wohing kamal mirah ingsun / èsêmira duk ing wingi / pêparikan bantal dawa / sajroning aguling / pangucaping janma nendra / têka
nuwun, dhawuh dalêm mariksa trontong kuningan, katranganipun kados ing ngandhap punika.
Trontong wau yêktos barang kina, mawi ôngka taun 1248, inggih punika salêbêting jumênêngipun Prabu Jayanagara, Nata Binathara ing Majapait, ingkang kaping kalih (1231-1250) kalêbêt jaman Majapait awal.
Gambar ingkang larikan ing nginggil, punika kula botên mangrêtos, namung ingkang larikan ing ngandhap punika
Makatên ugi ing basa Sanskrita, ugi kawujudakên kewan,
Vertellingen door C.M. Pleyte blz. 10).
Wondene kawruh palintangan kados ing nginggil punika kala jaman kina tiyang Jawi ugi sumêrêp. Amila kula ngaturakên bilih gambar ing larikan ngandhap tumrap ing trontong wau voorstelling van
kêtonggèng. 9. Panah. 10. Urang. 11. Jun. 12. Ulam loh.
mimi, Latin tweeling, punika awit têmbung mituna ugi atêgês: kêmbar, rakit.
Wontênipun makara, Latin steenbok punika kintên kula kala jamanipun tiyang Latin angsal kawruh punika gambar ulam lodan dipun wastani gambar steenbok dene tiyang Jawi kina wiwit kala rumiyin amastani makara punika urang.
Mênggah kawruh ing nginggil punika kintên kula asalipun saking bôngsa Indo-Germanen.
Awit saking punika sarèhne trontong wau nyata barang kina ingkang sakalangkung èdi, kajawi kaparêngipun ing karsa dalêm, pêrlu kapundhut satawinipun ingkang gadhah (kala samantên ingkang gadhah Cina pratela rêgi f 12.-).
Erang-erang lintang lanjar ngirim, Gubug Pèncèng anjog, wus mêntêngah praune Sang Radèn Jaka Bèlèk maluku nèng kali, lintang Bimasêkti, nitih kuda dhawuk.
Kawontênanipun Lintang Kumukus punika wontên kaolipun warni tiga.
1. Kitab Sarah Jahmini mratelakakên, kadadosanipun Lintang Kumukus punika saking kukusing bumi ingkang minggah ngantos dumugi pangkat kaping wolu, kukus wau lajêng awor kalihan latu ingkang wontên ing ngriku. Kukus lajêng mêmpan kabêsmi, nanging botên murub, namung nyrêmomong kemawon, sarta botên pêjah- pêjah ngantos pintên-pintên dintên laminipun, dados lintang kumukus wau sayêktosipun dede lintang.
2. Kitab Usulu Ngilminnujum, mratelakakên Lintang Kumukus punika inggih lintang sayêktos, malah kukusipun punika inggih ugi lintang ingkang alit-alit, kathahipun tanpa wicalan, sami kalihan Lintang Lurung, kalanganipun wontên sajawining palak kursi, wondene kathahipun Lintang Kumukus wau langkung saking gangsal atus iji.
3. Kitab Sullamul Aplak,palak. mratelakakên Lintang Kumukus punika inggih lintang sayêktos, ingkang kabuntêl ing hawa, hawa wau beda kalihan hawa ingkang ngêmuli bumi, awit samôngsa kataman soroting surya lajêng ngêdalakên sorot wontên sawingkinging lintang wau, dene sorotipun warni-warni, wontên ingkang pêthak, wontên ingkang jêne, saha wontên ingkang sêmu abrit, awit saking punika, mila kukusipun lintang kumukus punika ajêg, wontên sawingkinging lintang, nuju dhatêng prênah kosok
Môngsa Lintang Wuluh iku mangkene: a. Yèn katon ing wetan mungup saka ing bumi, iku môngsa kasa. b. Munggah sathithik môngsa karo. c. Munggah sathithik manèh môngsa katêlu. d. Katon manjêr, môngsa kanêm.
e. Katon lingsir, môngsa kapitu, sabanjure mudhun-mudhun nganti surup, utawa: f. Narècès iku môngsa dhêstha (= sawêlas). g. Yèn wis silêm môngsa sadha (= rolas).
' = bedhangan P.R.I. 136. 9. v.o.
luwih sadhêpa sabêlah, utawa rong dhêpa aran: panurung. c. Kang dawane luwih rong dhêpa, kaya ta: rong dhêpa saprapat, utawa rong dhêpa
ing desa Dhandhêr (Bojanagara) marang Gathak Gathuk, ukuran dawa cêndhake gawe landheyan tumbak saka kêpêlan tangan, petungane:
sôngga, rungga, sarah ... Kang prayoga kaaraha tiba sôngga. zie Tjent. I.
srandu ... Ing ngisor iki sranduning landheyan, kaya ta: 1. Pucuking kayu kang ditancêbi tumbak, nganggo karah, mas, salaka, suwasa, wêsi utawa kuningan. 2. Sangisoring karah banjur godhi tamparan duk alus, duwe daya luputing têguh, ing jaman kuna ana godhi rambut, saiki wis ora ana. 3. Sangisoring godhi ana karahe manèh aran lagri, bakale kayadene karah (no. 1). 4. Yèn tumbak tanpa godhi, karah tuwin lagri, iku liniru blongsong, bakale mas, salaka utawa mamas, lugas utawa tatahan. 5. Ing ngisor nganggo tunjung, banjur sopal (karah ngisor) bakaling tunjung kang lumrah kuningan, mamas, utawa wêsi, sanadyan kagungan dalêm iya mung mangkono, beda karo sopal, bakale mas, salaka utawa suwasa. 6. Sranduning landheyan iku mung dhapur ngusus, utawa ngadhal mêtêng.
Linjik iku ditandur ana ing pakêbonan, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis sataun kêna didhudhuk, pangolahe mung digodhog, sarta kudu dioncèki kulite kang rêsik, awit kulit linjik iku anggatêli.
kabèh wayang kang nglangak mripate gabahan, kaya ta: Karna, Narayana, Sômba, Klunyat sapêpadhane, lan Banowati,
têgêse: êndhas = panggêdhe, iya iku kang kawênangake dadi panggêdhening pagaweaning wong cilik ing
Iki mung saka kawruhe Nyai Bohing, layake isih akèh tunggale manèh.
Dhapuring kêris larmonga luk 3 gandhik êndhas gajah, nganggo êlar, awak manuk, buntut ula, ri pandhan sungsun.
zie abdi dalêm kêmasan letl. f. En zie kêbut.
Ing ngisor iki larangane wong manganggo ana ing karaton dalêm Surakarta, kaya ta:
Kunca, mung Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan piyambak yèn kampuhan ngumbar kunca, kang nyêkêl
sapêpadhane tuwin nunggang jaran ana ing alun-alun lan sajroning balowarti kadhaton, mung putra wayah buyut canggah dalêm kang kalilan, nanging yèn dadi abdi dalêm iya ora kalilan.
Kêris, pêndhok kêmalon abang, utawa tanpa pêndhok, ora dikêmalo, dadi katon gandare lugu, kang kalilan nganggo mung putra santana dalêm, nyothe kêris ana
Wadon, wong wadon ora kêna ngambah sakiduling waringin kurung lan ora kêna munggah marang Sitinggil, yèn ora sembongan utawa pinjungan.
Wêdhung, putra sêntana lan abdi dalêm ora kêna yèn dodotan tanpa wêdhung, mung
Pêdhang ora kêna dicangking malêbu liwat ing kori gapit.
Payung abang lan irêng ora kêna digawa malêbu liwat ing kori gapit.
Lan ora kêna payungan liwat ing alun-alun, nanging yèn udan lan anggawa bocah cilik diêmban, utawa
Pangantèn, nalika têmu kêna ngumbar kunca sarta diampil, lan nunggang jaran tuwin kareta ana ing alun-alun.
Jaran, para abdi dalêm luwih manèh wong cilik kabèh padha ora kêna nunggang jaran ana ing alun-alun, sanadyan nuntun jaran yèn ana sakiduling waringin kurung iya ora kêna. Mangkono manèh jaran momotan ora kêna malêbu liwat ing kori gapit.
kurung, parang kusuma, parang wèsthi, kabèh iku kalêbu ing larangan. Kangjêng Radèn Adipati, bupati wayah, bupati buyut mantu dalêm, kêna ngagêm udan riris.
Nyamat, putra santana lan para abdi dalêm ora kêna yèn nganggo kuluk tanpa nyamat, mung Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan piyambak kang ora ngagêm, nanging kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kêna
Gêlung kêling, kang kalilan mung putra santana dalêm, kang diarani gêlung kêling iku gêlung kang diubêdake ing jungkat kang tinarètès ing intên. Nanging yèn jungkat pênyu lugas, kangjêng radèn adipati sarta para bupati wayah lan mantu dalêm,
ing dina Sêtu. c. Yèn Sakatèn muni. d. Yèn Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kagungan damêl mantu, supitan sarta têtêsan. e. Wong sajroning bètèng ora kêna nabuh gamêlan yèn durung olèh lilah dalêm.
Balênggi, kang kalilan nganggo riya munggah, kaliwon munggah lan mayor.
dhil, anggawa bêdhil mêtêng liwat ing kori gapit: ora kêna. Zie J.Z.I. 250 art 61
ing pucuk, tanpa kêmbang kacang, gônja ing buri tanpa grènèng. 2. Kêris dhapur Pasopati (= Supati) bênêr, nganggo sogokan loro, ing ngarêp kêmbang kacang lambe gajah, ing buri gônja nganggo grènèng. 3. Kêris dhapur cundrik, bênêr, gônja malik, kang ngarêp dadi ing buri, kang buri dadi ngarêp, nganggo grènèng sarta nganggo sogokan loro.
Kêris warna têlu mau yasane Sri Maharaja Budha (Sang Hyang Guru) nalika jumênêng nata ana ing wukir Mahendra (Lawu) ingaran nagara Purwacarita, kang ingandikakake gawe ingkang sadhèrèk nak-sanak piyambak: Êmpu Rama
diosikake iku pikarêpane têtaline kang kudu kaobahake, utawa awake kêrêp kaoyog, kadhêdhêg, utawa kawantonan. supaya atine bisa tômpa. Olèhe kaosikake iku ngarah bêciking lakune, lan awaking jaran kudu kêrêp kaoyog, ing buri kawantonan§ Têmbung kawantonan iku têgêse dicêmêthi utawa digêbug.
kawantonan, têtaline kaamêr-amêr,§ Têmbung kaamêr-amêr iku têgêse panyêkêling apus ora kêndho kêncêng, kudu sing sêdhêngan. utawa dilêgani ngarêp, iku tumrap ing jaran kang dipurih congklange, môngka durung anggraita, iku kudu kagêbrag, utawa kagêbug, sasuwene
nyongklang sikiling jaran kawaspadakna, yèn ngiwa apus kang sisih kiwa kaseronga kalawan dikêncêngi, yèn wis gêlêm lumaku nêngên, panyêkêling apus kang padha,
jaran iku sarana sing nunggang mrêdêngake atine, utawa duwea rasa sêdya murih playuning jaran kang ditunggangi. sarta ing buri kudu diwantoni. Yèn ora gêlêm nyandêr marga atine ora tômpa, yèn pangrèh kang mangkono mau sêdya kasandêrake kudu sarana kagêbrag, utawa kagêbug kang abangêt, yèn wis nyandêr sawatara adohe satus tindak banjur kacandhêta, supaya aja nganti muyab atine.
ing kiwa, kudu saka ing têngên, iku diarani gêbugan: sigug, yèn wis gêlêm lumaku nêngên, sikile kapriksaa, yèn wis ajêg ora tumpangso, utawa
saka sathithik, yèn ora tômpa ing pangrèh, kudu dikêrêpi krècèkane, dene krecekan iku duwe daya loro, sapisan anglêrêmake atining jaran, kaping pindho yèn dikrècèk wis gêlêm mangap ngènthèngake lambe, môngka yèn katandukan pangarah mangkono mau: banjur nètèr ngiwa, apus kang sisih kiwa katarika supaya bisane bali malang nêngên, sarta kudu kaingsêd manêngên, supaya atine tômpa yèn pangrèh kang mangkono iku mung supaya nyerong lambene kang iring têngên, dadi ora ngarah nètère ngiwa, yèn mêksa ora tômpa banjur kagêbuga kang sêru, sarta panggêbuge kabarêngana karo pangingsêd,
mangkono sabanjure nganti bisane lumaku utawa jojog malang nêngên.
Yèn jojoge malang wis ajêg, ora tumpangso, utawa anggrijak, sasuwene anjojog banjur kasêrêga, supaya tumindaka sirige, yèn sirige wis tumindak limang utawa sapuluh colotan (= êntrêgan) kaandhêga, pamêkaking têtali dikagètake, supaya rêsik andhêge (= mandhêg grêg) yèn wis sawatara olèhe kalakokake banjur katindakna sirige manèh sarta banjur kacocongaha saka sathithik supaya ora kêmba sirige, mangkono manèh banjur kalajoa saka
katempelan camêthi, yèn mêksa isih mrêdêng malah kagêbuga sing sêru, nanging ngarêp lan têngah kakêmbanana, supaya bisane tômpa pangrèh kang mangkono iku mung murih sarèhe.
Yèn sirige wis ajêg sarta bêcik, banjur karêntêt utawa karindhikake, mangkono manèh kaaraha bisane sêrêng (sirig katon rikat yêktine rindhik) yèn rêntêtane wis kêna sarta wis ajêg, banjur kaaraha bisane nênun sirige, yèn tênunane wis ajêg, banjur katênuna kalawan kajujut, supaya mêdhare utawa congklange: alus, yèn mêdhare wis ajêg, banjur katênuna kaya panênuning sirig mau.
Yèn tênunaning sirig sarta wêdhare wis bisa ajêg, banjur kalajoa ana ing dalan kang bênêr, dalan kang bênêr kanggo nglajo jaran mau apêse kang têlung pal dohe, sasuwene kalajo mung kaaraha sirige utawa wêdhare bae, utawa sandêre, katêrangane mangkene: sasuwene kasirigake, yèn wis sawatara adoh banjur kasandêrna kang dohe aja kongsi luwih saka rong puluh utawa têlung puluh tindak, saandhêge saka kasandêrake banjur kalakokna sarta kaarêm-arêma supaya sarèhe atine, sawise kalakokake sawatara dohe, banjur kawêdharna, sasuwene kawêdharake yèn wis sawatara dohe kaêndhêka supaya sirige, [siri...]
[...ge,] sasuwene nyirig uga yèn wis sawatara dohe banjur kasandêrna manèh kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, mangkono ing sabanjure nganti saulihe pisan. Pangrèh kaya kang kasêbut ing dhuwur mau paedahe murih gambuhing wêdhar sarta siriging jaran, nandukake pangrèh kang mangkono mau katindakake ing têlung utawa patang rambahan.
e. Yèn arêp ngarah bisane adheyan, kudu urip têtaline, kapêpêg utawa kaênêtake, ing buri kudu kêrêp diwantoni, ing têngah kudu kêrêp diingsad- ingsêd, mangkono sabanjure nganti bisane adheyan.
f. Yèn arêp ngarah bisane pandhapan, pangrèhe padha bae karo ngarah bisane adheyan, awit pandhapan iku rêntêtaning adheyan, kacèke yèn ngarah adheyan dikèhi, yèn pandhapan dikurangi, wêrdine dikèhi lan dikurangi mau: atine.
g. Yèn arêp ngarah bisane laku andhandhang,§ Laku
kudu kêrêp kaingsad- ingsêd, ing buri kawantonan, mangkono sabanjure nganti bisa laku andhandhang. Jaran kang diarah bisane laku andhandhang, iku kudu kang wis ganêp kapintêrane, utawa kang wis gambuh.
Yèn arêp ngarah bisane lumaku angun-angun, ing ngarêp kudu kêrêp kaosikake, ing têngah kudu kêrêp kaingsad-ingsêd, ing buri katempelan camêthi, dene trajange iya mèmpêr
iku minôngka saranane jaran bisa eling apa barang kapintêrane, mulane jaran kang wis gambuh laku loro mau, sanadyan lumaku barès, yèn kang nunggang sumêdya nyirigake, iku tanpa kaosikake iya banjur nyirig, apa manèh bisa nampani sapikarêpane kang nunggang.
i. Yèn arêp ngarah lakuning jaran sadurunge rampas, iku kudu ngati-ati, jaran kang durung rampas iku ora kêna ditanduki pangrèh kang rêkasa, utawa pancèn durung kêna, amarga yèn diarah lakune kang dudu dhasaring kapintêrane dhewe, têkaning mêmpêng sok banjur ora kalap, utawa bobrok.
Kang nganggit lakon wayang purwa, iku Sunan Ngampèldênta, dhèk jaman Dêmak taun 1443, zie wayang purwa rai miring.
muni: swara karêngèng jagad (167) êndi kang bênêr, ana manèh muni, sinangkalan: swara muni ing talingan (277) zie Endra, zie gend. en zie gamêlan letl. a.
Kang yasa gamêlan Lokanônta, Sri Paduka Raja Maha Dewa (= Bathara Guru) banjur kaparingake marang kang putra
Kala = kênong, Sôngka = kêthuk,§ Pakêcapane: kalasôngka = kêthuk kênong, dadi kuwalik, padha uga: garwa putra K.I. dadi anak bojo K.N. iya kuwalik. Pamatut = kêndhang, Sauran = gong ... kanggo têtabuhane para
yèn malenggotbawa (= bêksan) utawa yèn widadari bêksan jajar (ambadhaya) gêndhinge swara Katawang. Kanggone ing saiki
Thomas Sovery wiwit gawe piranti asêp, Stoom-machine taun 1706. Tuwan Newcomen id. saya alus, taun 1713 Tuwan Humphery Potter id. saya alus manèh, taun 1814 Tuwan George Slephenton (Inggeris) bisa gawe Locomotief Tamb. Br. 1906.
pulo Moloko utawa Malakah, utawa ing alas kang hawane panas, mangan wowohan.
Dumunung ing tanah Eropah, ocèhe kaya swaraning orgêl. b. Dumunung ing
a. Lawa dumunung ing tanah Amerikah, raine kaya wêsi lapising tracak jaran. b. Lawa abang dumunung ing tanah Eropah. c. Lawa kêmbang dumunung ing pulo Jawa. d. Lawa gajah dumunung ing
pasabane ing lêmah, watêke wêdi marang adhêm, sabên ing panggonan kang didunungi môngsa bêdhidhing, banjur ngalih marang panggonan seje, liwêrit iku yèn abur saka ing lêmah andêdêl ngêncêng sipat gantung nganti ora katon, yèn wis katog abure:
ing tanah Eropah sarta ing pulo Jawa pasabane ing wit-witan. b. Luwak kang dumunung ing tanah Eropah sarta Asiyah, pasabane ana ing pagunungan. c. Luwak kang dumunung ing tanah Eropah, Asiyah lan ing pulo Jawa, mangan pitik ing wayah bêngi. d. Luwak kali ingaran: otêr, dumunung ing tanah Eropah, mangan iwak kali, panggolèke sarana slulup. e. Luwak sagara ingaran: seotêr, dumunung ing tanah Eropah
lardha, lêwês, lêwis, byatati.
Buku sêtat pratelan ingkang sumare astana dalêm ing Lawiyan
Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, putra Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 9. 10. Nyai Agêng Saba. 11. Ingkang Sinuhun P.B. II. 12. Kangjêng Gusti Pangeran Mangkubumi, putra dalêm Ingkang Sinuhun kaping 2. 13. Nyai Agêng Suwakul. 14. Kangjêng Pangeran Suryapura.15 ..., 16 ..., 17 ..., 18. Gusti Sudarmaji, putra dalêm Ingkang Sinuhun kaping 9. 19 ..., 20 ..., 21 ..., 22 ..., 23 ..., 24 ..., 25 ..., 26 ..., 27 ..., 28 ..., 29 ..., 30 ..., 31 ..., 32 ..., 33. Radèn Ayu Gêdhong. 34 ..., 35 ..., 36 ..., 37. Kangjêng Pangeran Kali Abu. 38. Garwanipun Kangjêng Pangeran Kali Abu. 39. Bandara Radèn Ayu Adipati Anom. 40 ..., 41 ..., 42 ..., 43 ..., 44 ..., 45.Radèn Arya Partahudaya. 46 ..., 47 ..., 48 ..., 49. Kangjêng Pangeran Kusumayuda. 50. Radèn Tumênggung Sasrasêbrata. 51 ..., 52 ..., 53. Kangjêng Pangeran Wijil. 54 ..., 55 ..., 56 ..., 57 ..., 58 ..., 59 ..., 60 ..., 61 ..., 62 ..., 63 ..., 64 ..., 65 ..., 66. Radèn Ayu Cakrawijaya. 67. Kiyai Agêng Ros. 68. Radèn Ayu Sasradiningrat. 69 ..., 70 ..., 71 ..., 72. Kiyai Agêng Kata-kate. 73 ..., 74 ..., 75 ..., 76 ..., 77 ..., 78 ..., 79 ...,
80 ..., 81 ..., 82 ..., 83 ..., 84 ..., 85 ..., 86 ..., 87 ..., 88 ..., 89 ..., 90 ..., 91 ..., 92. Radèn Ayu Natabrata. 93 ..., 94 ..., 95 ..., 96 ..., 97. Radèn Ayu Purwadiningrat, putra Jurumartanèn kaping 1. 98 ..., 99 ..., 100. Radèn Ayu Tirtawijaya. 101. Radèn Ayu Sasrawijaya, putra Padmanagaran. 102 ..., 103 ..., 104 ..., 105 ..., 106 ..., 107 ..., 108 ..., 109 ..., 110 ..., 111 ..., 112 ..., 113 ..., 114 ..., 115. Kangjêng Pangeran
putranipun Kangjêng Pangeran Cakrakusuma. 175 ..., 176 ..., 177 ..., 178 ..., 179 ..., 180 ..., 181 ..., 182 ..., 183 ..., 184 ..., 185 ..., 186 ..., 187. Radèn Ayu Sasrasêbrata. 188 ..., 189 ..., 190. Kangjêng Pangeran Bondhan. 191 ..., 192. Radèn Rêtna Pandhansari, ingkang bibi Kangjêng Pangeran Arya Panular. 193 ..., 194 ..., 195. Radèn Ayu Adikusuma. 196 ..., 197 ..., 198 ..., 199 ..., 200 ..., 201 ..., 202 ..., 203 ..., 204 ..., 205 ..., 206 ..., 207 ..., 208 ..., 209 ..., 210 ..., 211 ..., 212 ..., 213 ..., 214 ..., 215 ..., 216 ..., 217. Radèn Ayu Pangeran Panji Kasatriyan, garwa nèm. 218 ..., 219 ..., 220 ..., 221 ..., 222 ..., 223 ..., 224 ..., 225 ..., 226.
Bandara Radèn Ayu Kusumabrata, putra Pangeran Adipati Sumayuda. 283 ..., 284 ..., 285 ..., 286 ..., 287 ..., 288 ..., 289 ..., 290 ..., 291 ..., 292 ..., 293 ..., 294 ..., 295 ..., 296 ..., 297 ..., 298 ..., 299 ..., 300 ..., 301 ..., 302. Radèn Dirjadipura. 303 ..., 304 ..., 305 ..., 306 ..., 307 ..., 308 ..., 309 ..., 310 ..., 311 ..., 312 ..., 313 ...,
314 ..., 315 ..., 316 ..., 317 ..., 318 ..., 319 ..., 320 ..., 321 ..., 322 ..., 323 ..., 324 ..., 325 ..., 326 ..., 327 ..., 328 ..., 329 ..., 330 ..., 331 ..., 332 ..., 333 ..., 334 ..., 335 ..., 336 ..., 337 ..., 338 ..., 339 ..., 340 ..., 341 ..., 342 ..., 343 ..., 344 ..., 345 ..., 346 ..., 347 ..., 348 ..., 349 ..., 350 ..., 351 ..., 352 ..., 353 ..., 354 ..., 355 ..., 356 ..., 357 ..., 358 ..., 359 ..., 360 ..., 361 ..., 362 ..., 363 ..., 364 ..., 365 ..., 366 ..., 367 ..., 368 ..., 369. Radèn Mas Suryakusuma, 370 ..., 371 ..., 372 ..., 373 ..., 374 ..., 375 ..., 376 ..., 377 ..., 378 ..., 379 ..., 380 ..., 381 ..., 382 ..., 383 ..., 384 ..., 385 ..., 386 ..., 387 ..., 388 ..., 389 ..., 390 ..., 391 ..., 392 ...,
393 ..., 394 ..., 395. Radèn Ayu Sasrakusuma, ampil P.B. 6. 396 ..., 397 ..., 398 ..., 399 ..., 400 ...,
1 ..., 2. Radèn Mas Kudatilarsa. 3 ..., 4 ..., 5 ..., 6. Radèn Ajêng Sukari. 7 ..., 8 ..., 9 ..., 10 ..., 11 ..., 12 ..., 13 ..., 14 ..., 15 ..., 16 ..., 17 ..., 18 ..., 19. Radèn Mas Panji Puspadirja. 20 ..., 21 ..., 22 ..., 23 ..., 24 ..., 25 ..., 26 ..., 27 ..., 28 ..., 29 ..., 30 ..., 31 ..., 32 ..., 33 ..., 34 ..., 35 ..., 37 ..., 38 ..., 39 ..., 40 ..., 41 ..., 42 ..., 43 ..., 44 ..., 45 ..., 46 ..., 47 ..., 48 ..., 49 ..., 50 ..., 51. Radèn Mas Arya Mangkuwinata, putra Mangkubumèn kaping 1. 52. Radèn Ayu
kaping 2. 63 ..., 64 ..., 65 ..., 66 ..., 67 ...,
68. Radèn Mayor Surawinata. 69 ..., 70. Radèn Ayu Jayakusuma kaping 2. 71 ..., 72 ..., 73 ..., 74 ..., 75 ..., 76 ..., 77 ..., 78 ..., 79 ..., 80 ..., 81 ..., 82 ..., 83 ..., 84. Bandara Radèn Ajêng Prêgiwati,
Ing ngisor iki petungane wong gawe lawang saka têbakan tebokan. anamaning wilah, utawa saka ijèn-ijèning balabag kang
4. Luluhing têmbung camboran wutuh, kaya ta:
5. Luluhing têmbung camboran tugêl, kaya ta:
Garba iku ngringkês aksara wêkasaning lingga lan têmbung: ing, kaya ta:
i. kalying Dêmak,uitzondering wanèngpati.
bênêr, gandhik dawa dibolong. Nganggo kêmbang kacang mung gatra bae.
' = Prabu Surya Amiluhur, jumênêng ratu ana Pajajaran, karsa mangun pêpangkataning gêndhing kang kanggo ing padhalangan, sinangkalan: ringgit
Araning lalaban kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor
(iwak) wangsalan Tjent. rangkêpaning kulambi, olèh dening: lapis.
Distrik Lodhaya, Kabupatèn Balitar, Paresidhenan Kadhiri, dhèk jaman kuna panggonan pambuwangan, ing kono kadhatoning lêmut.lêlêmbut. Ned.
Wayang liyêpan iku kabèh wayang kang tumungkul mripate gabahan, kaya ta: Krêsna, Yudhisthira, Arjuna, sapêpadhane. En Sumbadra, Siti Sundari zie wayang letl. e.
kaping kalih layaping sahwating gati / ping tri
ati / sadaya lèjêming / pêjah Tjent.
zie srandu kêbo sapi (sungu)
Ing ngisor iki araning layang sawatara saka J.Z. I. 35/2 v.o. lan saka layang Sprakk. 230.7 v.o., kaya ta:
Cênthini, anggitan saka pasisir, banjur kaanggit manèh marang Rôngga Sutrasna awit saka dhawuh Dalêm P.B. IV. J.Z.
Dumunung ing tanah Eropah sarta Amerikah têngah, mangan sukêt, iwake enak dipangan.
Mirit keblat papat tuwin ing têngah, dadi ginawe etungan 5 iji.
Anane laras lima (= ôngka 4) (saron) anggite Prabu Basurata ing Wiratha, nalika taun 407 zie Basurata.
Kang aran: palêmahan iku antaraning sikil ngarêp lan sikil buri, palêmahan iku tanpa katatah, mung yèn wayang kagungan dalêm, utawa para gusti, ing kono tinulis araning [a...]
[...raning] wayang sarta wandane, panggawening tulisan nalika wayang isih putihan tinulis ing potlod banjur ingukir wali.
Palêmahan wayang yèn ingêcèt irêng kalarangan, awit iku madhani kagungan dalêm zie P.B. IV. letl.a.
Sawah: 1. Sawah tadhahan, mung olèh banyu udan, 2. Sawah sorotan, olèh banyu kali nanging ngarêpake môngsa rêndhêng, awit mênawa katiga kali iku ora bisa ngoncori sawah, 3. Sawah gadhu, utawa gadhon, olèh banyu kali ing môngsa
Lêmut iku dadi ama sarta nyêdhih ati, yèn arêp nyakot nganggo nyuwara, ngêng, ngêng, yèn wonge turu banjur nyakot ngisêp gêtih sawarêge, yèn wis kêmlakarên lagi uwis, nganti ora bisa mabur dening kabotan wêtênge kêbak gêtih, tatuning awak cinakot ing lêmut nganti bintul, tarkadhang sok bisa dadi gudhig. Satêmêne lêmut iku olèhe nyokot uwong mung sumêdya arêp ngombe utawa mangan, dadi dianggêp pangane: ora kasêngitan.
Awit saka iku kêna disaranani, anjupuka gombalan sawatara kèhe, kapopoha ing banyu banjur kacanthèl-canthèlna ing gêdhèg utawa ing panggonan lindhuk, amêsthi lêmut-lêmut iku padha mencok ana ing gombal-gombalan mau: nêsêp banyu, ora nyakoti uwong.
Lan ana manèh isarate angêndhak lêmut, anjupuka godhong gadhung sawatara lêmbar, gagange kabongkoka banjur kasêblak -sêblakna kanggo panggusahing lêmut, kang kêna amêsthi mati dening dayaning godhong gadhung, yèn wis banjur kagandhul-gandhulna sacêdhaking paturone, lêmut iku amêsthi padha lunga ora tahan marang gandane godhong gadhung mau. Ana manèh isarat nglungakake lêmut sarana dikukusi ing bêdhiyan, iku ora bêcik dhewe, lunganing lêmut mung sadhela sauriping bêdhiyan, yèn wis mati
Ginulung dèn adêgake ora ilok, dadi pangane Bathara Kala.
(= pralambang) nagara. Ing ngisor iki pralambang nagara wiwit ing Jênggala têkan Surakarta, kaya ta: 1. Jênggala, catur rana sêmune sagara
Dipanagara: ngraman. c. Tunjung putih sêmune pudhak sinumpêt, durung kalakon. Sawênèh ana kang ngarani Ingkang
Pudhak sinumpêt, jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VII. en VIII awit padha
Ing ngisor iki araning lênga sawatara, kaya ta: adas, dilêm, pacar, cêndhana, tuwa, pudhak, campur bawur, têmpaos, jarak, ramping, sundhul langit,
Lingkês iku bangsaning macan bisa mènèk ing wit-witan luwih dhuwur, kayadene macan kombang
Brahmana Rêsi zie P.N. no. IV. 11.
Dhapuring kêris lunggandhu luk têlulas, kêmbang kacang, lambe gajah loro, jenggot, sraweyan sarta grènèng.
Lenggot = jogèd, bawa = swara. Palenggot bawan = panggonan andrawina bêksan nganggo gamêlan,
Kanakadasa Jayanthi Kanakadasa Jayanthi Mahaveera Jayanthi
Ki Hadi Sugito (? - 9 Januari 2008) iku salah sawijining dhalang kondhang asal Toyan, Wates Kabupatèn Kulonpraga, Yogyakarta. Ki Hadi Sugito anggoné ndhalang tansah nggunakaké basa kang gampang dimangertèni, ora akèh nganggo basa krama ingkang angel saenggao akèh para kadang anom sing padha seneng. Ki Hadi Sugito uga pinter migunakaké guyonan-guyonan ingkang njalari gemuyu, ora mung mligi ing gara-gara.
Nalika isih anom, Hadi Sugito dianggep wani ndhobrak pakeliran gagrag mataraman sing mbiyèné dianggep wingit. Dhalang iki gawé sanggit supaya pakeliran bisa ditonton kanthi gampang lan lucu. Priyayi iki asring migunakaké paraga wayang kang "sèrius" (upamané Kresna, Durna) kanggo ndhagel.
Nalika mayang, Hadi Sugito asring migunakaké ukara-ukara kanggo ndhagel, upamané: coba jajali, prandekpuno, ngglibeng, prèk, trèmbèlané, menus, lan sapanunggalané. Piyambaké uga migunaaké tembung sebutan/paraban kang anèh lan kepara nganyelaké kayata: anak anggèr (Duryudana), dhicuni (Sengkuni), wakné gondhèl (Durna), lethekmini (Rukmini), blenyik (Bilung), pongkring (Garèng), lan sapanunggalané. Tembung-tembung iki sumebar ing kabèh kasèt wayangé.
Ki Hadi Sugito salah sawijining conto dhalang kang ngugemi pakeliran pakem, ananging mumpuni anggone gawé pakeliran nyenengake amarga sakwernaning dhagelan karangane dhéwé sing kreatif lan akèh variasine. Mula Hadi Sugito ora seneng nganggo tambahan piranti musik modern kaya drum utawa keyboard, apa manèh tambahan kesenian campur sari sing tampil mligi kanggo nambah daya tarik sampingan pakeliran.
Suluk Hadi Sugito khas nganggo cengkok lan eluk sing luwes dicocokake karo swasana ing pagelaran. Lan salah sijining ketrampilan sing manjila, Hadi Sugito bisa nyuwarakake kabèh wayang kanthi pas, béda-béda antarane wayang siji lan sijine saengga, senadyan mung kanthi ngrungokake, para pandemen bisa mangerti iki sapa sing lagi micara. Amarga ketrampilan mau, adegan kanthi wawancara kang rame bisa keprungu rame kaya sing ngomong sepirang-pirang.
Ki Hadi Sugito tutup yuswa Rebo, 9 Januari 2008 lan kasarèkaké ing Makam Sasanalaya, Genthan, Tayuban, Panjatan, Kulonpraga.
blogspot.com kanthi format MP3 AUDIO yo wus sumadiyo iso diundhuh/didownload .
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 3 Sèptèmber 2016.
Salar de Uyuni (Uyuni sarem datar) inggih punika sarem ingkang paling ageng ing donya, ingkang gadhahi sebatan danau Salar de Uyuni. Salar de Uyuni inggih punika papan visual ingkang endah, salah satunggalipn papan paling endah ing Bolivia lan Amerika Kidul. Inggih punika visi surealis ing Altiplano Bolivia dipundamel saking formasi géologi mata toya panas bumi lan tlaga toya sarem.
Salar de Uyuni gadhahi luas kirang langkung 10.582[1] km pesagi. Panggenanipun wonten ing Oruro lan Potosi (SW Bolivia), Salar de Uyuni amargi dados cadangan 10 miliar ton sarem.
Salar de Uyuni gadhahi suhu taunan rata-rata antawisipun 20 derajat Celcius lan -25 C ing musim atis saking Juli ngantos November papan sare sarem garing sawekdal mangsa panas (November ngantos Maret).
papan ingkang endah, kathah kaktus raksasa ingkang nginggilipun 150 meter ing nginggilipun lumahing tlaga. Sarem punika gadhahi
Isla de Huevo Cascara (pulau Eggshell)
Hotèl de Sal (hotèl sarem). Sedaya dipunwangun saking sarem
Sejarahipun Salar de Uyuni[besut | besut sumber]
Millenia dangu, kirang langkung 30.000 taun wonten tlaga ingkang ageng sanget, Danau Minchin. Selajengipun wonten kagiyatan géologi ingkang benten lan ing pungkasanipun dados kalih tlaga toya tawar lan tlaga toya asin kalih, salah satunggalipun tlagan Salar de Uyuni. Selajengipun punika, Uyuni ndadosaken kerak sarem ing dhuwuripun tuladha, lithium, magnesium, lan sarem meja. ing wekdal punika, sarem dipunkerik nginggilipun saking lumahing datar
^ Encyclopædia Britannica - Uyuni Salt Flat.
^ (en)www.unique-southamerica-travel-experience.com(dipuntingali tanggal 3 Oktober 2011)
^ (en)www.environmentalgraffiti.com(dipuntingali tanggal 3 Oktober 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 25 Maret 2016.
pucet .hiyaaaaaaaaaa iku meneh agus condro 500 juta yo duwet lho iku
wah mumet aku ki rek rek!!!ngerti ngono ra tak angkat dadi pejabat awakmu kabeh,
ngene.. kula badhe nyuwun agunging samudera pangaksami, matur sembah nuwun sakderengipun mawi sampun paring
dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora
Ibukku jawab:”urip kuwi kanggo ngelingake manungso ben luwih sering nyukuri opo wae sing wis diwenehake Gusti kanggo uripe awake dhewe.
bersyukur, Gusti ora bakal ngecewaake kowe. Opo sing kok perloni kanggo uripmu mengko kuwi wis dicawisake. Ora perlu wedi, ojo sering sumelang, ojo sering maido. Percoyo wae, Gusti ora sare.
Lho aku uwis percoyo kambek Gusti, tapi tetep wae dikecewake, opo sing dak jalok ora ethuk, aku kudu percoyo sing piye
Lha sing mbok jaluk kuwi berarti ora pantes, ora migunani kanggo kowe nang, mangkane Gusti ora maringi. Ewodene nek sing mbok karepake mau apik lan migunani mestine Gusti maringi, mung kudu sabar masalah wektune kowe enthuk. Sabar lan percoyo. Carane percoyo yo kuwi mau, seringo nyukuri opo wae sing wis ono, sing wis mbok trimo saiki.
Sagita Lyric to: Ngamen 2 - Eny Sagita Mak iki anakmu prawan Wiwit mbiyen ono ...
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: PROTAP DAN SOP PELAYANAN RESUSITASI
kamuJenang gulooo kowe ojo lalimarang aku iki cah ayuuu .....Nalikaane ................ terusin yanjenengan ninggal aqumpane aq wis mulyo.....
kamuJenang gulooo kowe ojo lalimarang aku iki cah ayuuu .....Nalikaane ................ terusin yanjenengan ninggal aqumpane aq wis mulyo.....Nyuwun sewu kulo bade kepareng ngapunten sedoyo kelepatan kulo sajroning
saiki mangan sing akeh ah…ben lemu (sukses) 😀
Komentar oleh Rezki — Januari 20, 2008 @ 11:44 pm | Balas	Salam kanggo Jakwir sakabehe!
SEPIRO GEDENE SENGSORO YEN TINOMPO AMUNG DADI COBO* NGLURUK TANPO BOLO MENANG TANPO NGASORAKE* GUNO LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG KANG SABAR LAN NARIMO* SEKTI TANPO AJI SUGEH TANPO BONDO* OJO SENENG
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng ViệtVolapükWinarayZeêuwsBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 29 Februari 2016.
nyebar ing Éropah , Amaerika, malahan meh tekan kabèh nagara. Prodk Prada miswur amarga désainne kang prasaja lan elega. Prodak-prodak mau awujud tas, sepatu, sabuk, jeronanan, lan sandhangan kanggo wong lanang lan wong wadon. Omah mode Prada dibangun taun 1913 ing Milan kanthi produk arupa barang-barang saka kulit.[2] Wong kang mbangun ya iku Mario Prada pancen nyiptakake
nalika iku digawé saka kulit walrus kang abot lan angel dienggo nalika lelgan lewat jalur udhara. Mula Prada gawé koper kang enteng. Dhewe nggunakake bahan kayu, kristal, lan klit kerang. Ng taun 1978, Mario nyrahake bisnise marang putune, Miuccia Prada.[1] senajan Miuccia Prada ora duweni latarbelakang pendhidhikan mode, nanging dhèwèké karo bojoone ya iku Patrizio Bertelli, kasilanggone ngrembakakake bisnis Prada.[3]
ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.14, 3 Sèptèmber 2016.
lapisan dhasar saking hutan hujan tropis racakipun peteng lan ames. Ananging kados pundi kemawon, uwal saking wewayanganing konstanya, siti saking hutan hujan tropis dados perangan ingkang wigatos saking ekosistem wana.
Dhasaring wana inggih menika panggenan kangge decomposasi. Dekomposasi utawi pembusukan inggih menika proses rikala makhluk-makhluk pembusuk kadosta jamur lan mikro organisme ngurai wit-witan lan bangkening kewan ingkang pejah lan ndhaur ulang material-material sarta nutrisi-nutrisi ingkang migunani.
Sing sapa sedya cidra marang ingsun sakukuban ingsun kabeh Mbalika marang dhewek siro Saking kersaning
nunut wong tuwa. Ora ana satriya ngulandara kleyang kabur kanginan, ora duwe
papan padunungan. Boten enten satriya nanging luwih aji godhong jati
panggonane nipun padepokan ne ing endhi tohhh….!!! nopo ing kuto malang niku wonten padepokanne.. utawi cabang padepokan ne gantharwa. sak pangertos kulo ing kuto malang namung wonten padepokan eyang panji….!!!
(Saudara Arif, Sak meniko dereng wonten padepokan Gantharwa ing Malang. menawi badhe kepangge saged saking web meniko, bab alamat padepokan gantharwa ugi sampun wonten ing
Kacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn SelayarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.17, 16 Juli 2016.
Nyuwun Sewu.Mas Sablenk, kulo badhe nyuwun pirso: Ajian meniko kulo raosaken kok
sampeyan tak bales ndek kene ae yo? Soale SBne panjenengan suwi.... metune. Iyo mbak iku Rendesvous emang album foto hehehe, kok iso podo ambek sampeyan? Gak
Banyumas Raya umumnya, memang gudangnya seniman...
Berkah zakat mall? Guyon Banyumasan maning sedulur.
Slamet juragan gurameh senenge puol weruh akeh tumpukan tas blanja ning umah. Tas belanjane ora kaya biasane gur tas kresek....
Wong sing lagi pada tuku sega... Guyon Banyumasan: Duslam dadi dokter gadungan Ana wong pengangguran arane Duslam. Deweke wis muter-muter meng endi bae nglamar nggolet pegawean, ningan durung ana sing nrima alias ora
Mranatacara Lan Hamedhar Pangandikan Ingkang Sae Saderengipun kita maos tuladha-tuladha gladhen maraga minangka Panatacara (MC) lan hamedhar pangandikan, mangga ing perangan ngajeng punika kita hanggladhi mangka paraga Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kanthi adhedhasar pangertosan lan pengalaman ingkang kedah kita mangertosi utawi sak mboten - mbotenipun kita nggadhahi, sabab manawi anjagekaken tuladha hamedhar pangandikan kemawon, kirang ndadosaken pamareming manah ing tundhonipun. Ngibaratipun menawi kita yasa wisma ingkang sae nanging pondhasi / dhasaring bangunan badhe ambruk, semanten ugi hamedhar pangandikan, menawi kita namung ngapalaken tuladha - tuladha tanpa hanggadhahi dhasar tundhonipun badhe amanggihaken kuciwaning manah. Wonten sangajenging para tamu, lan para lenggah, tartamtu mboten nama kaladuk menawi wonten ing buku punika badhe kita beberaken sapala ngengingi kados pundi hamaraga minangka Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kula pitados, menawi kita saged nguwaosi cara - caranipun Panatacara lan hamedhar pangandikan, mila kanthi mekaten kita badhe kasil anggen kita hamedhar pangandikan ingkang sae, andamel sengseming akathah lan hamemiluta kanthi tetembungan ingkang manis mamanuhara Kita enget Bung Karno? Panjenenganipun minangka Presiden utawi Proklamator, nanging ugi misuwur minangka salah satunggaling piyantun ingkang lebda hamedhar pangandikan ingkang kondhang kaloka. Semanten ugi kita tepang sintenta Haji Zainnudin MZ mubaligh ingkang misuwur. Pinten-pinten dasa kaset rekaman anggenipun hamedhar pangandikan sampun sumebar laris wonten ing pekenan. Sampun puluhan ewon ingkang sami kepranan malah manawi sang Mubaligh nedheng amedhar pangandikan. Kados pundi kok saged makaten ? Mubaligh kita ingkang satunggal punika anggadhahi kawegigan hamedhar pangandikan ingkang sae. Kita kepengin kados dene panjenenganipun ? Sampun kuwatos ing manah. Sadayan piyantun saged. Lan kita pitados bilih kita ugi saged hanindakaken manawi kanthi dhasar ateteken kanthi tekun anggladhi lan amarsudi 02. Pangertosan Bab Hamedhar Pangandikan Saderengipun kita anggladhi utawi maraga hamedhar pangandikan / tanggap wacana, langkung rurniyin kedah mangertosi babagan werdinipun hamedhar pangandikan / tanggap wacana punika punapa?Hamedhar pángandikan / tanggap wacana punika salah satunggaling pakaryan kangge amedharaken panguneg-uneging manah, gagasan, inforrnasi dhumateng piyantun kathah lan anggadhahi tujuan kangge mratelakaken pangertosan dhumateng piyantun kathah nanging saged ugi kangge milut.
http://localhost/kidemang1515/index.php?option=com_content&view=article&id=850&Itemid=749
Dados ingkang baken salebetipun hamedhar pangandikan / tanggap wacana inggih punika kados pundi panjenengan saged amilud dhumateng para pamyarsa kanthi pamedharing pangandikan panjenengan, tartamtu kemawon badhe andamel. kuciwaning manah menawi panjenengan hamedhar pangandikan kanthi angandhar - andhar, ngantos ngantos busana kita teles dening gumbrobyosing riwe, nanging para pamyarsa (para tamu) punika babar pisan boten saged kapilut / katuju ing manah. Dados punjeripun kita hamedhar pangandikan punika, tiyang sanes supados miyarsakaken punapa ingkang kita wedharaken, kanthi pangajabing sedya sageda dados cathetan wonten ing penggalihipun. Punika hamedhar pangandikan ingkang sae. 03. Tujuan Hamedhar Pangandikan Kados sampun kaandharaken wonten ing ngajeng tujuan utami hamedhar pangandikan inggih punika kangge hangaturaken panguneg - uneging manah utawi mratelakaken informasi kanthi Hamedhar pangandikan wonten sangajenging piyantun kathah supados sami mangertosi ingkang kita andharaken. Peprincening hamedhar pangandikan punika kaperang dados pinten - pinten perangan. 1. Hamedhar pangandikan ingkang asipat mratelakaken informasi. 2. Hamedhar pangandikan ingkang asipat hiburan. 3. Hamedhar pangandikan ingkang asipat hamemilut dhumateng para pamyarsa.
04. Hamedhar Pangandikan Ingkang Sipatipun Informasi Informasi ingkang mengku werdi palapuran, utawi pratelan ngengingi satunggaling bab dhumateng para pamyarsa. Amargi hamedhar pangandikan ingkang sipatipun informasi punika ngandharaken pawartos utawi palapuran, utawi nyariyosaken salah satunggaling bab dhumateng para pamyarsa, salebetipun hamedharaken babagan ingkang wigatos kedah ingkang cetha, gamblang lan sasaget - saget dipun mangertosi. Menawi kita hamedhar pangandikan kanthi gamblang lan gampil dipun tampi, pramila mboten badhe muspra wedharing pratelan ingkang kita wedharaken. Pamyarsa saderengipun babar pisan boten mangertos, nanging ing wusananipun gamblang lan mangertos sasampunipun kita hamedhar pangandikan
dhumateng para anggota ing babagan program kerja ing salebeting satunggal warsa (setahun), mratelakaken palapuran ngengingi bab - bab ingkang dipun tindakaken lan sanes - sanesipun.
Hamedhar Pangandikan Ingkang Sipatipun Hiburan Hamedhar pangandikan ingkang sipatipun hiburan punika kanthi tujuan mratelakaken informasi utawi hamilut pamyarsa dhumateng gagasan kita, nanging tujuwanipun asipat mirunggan upaminipun medhar pangandikan wonten salebeting tata upacara pahargyan prasaja mantu / ambal warsa lan sanes-sanesipun. Hamedhar pangandikan ingkang sipatipun hiburan punika padatan badhe katingal wonten ing Panatacara (MC) ingkang angendhaleni lampahing tatacara ing pahargyan manten, ambal warsa, tatacara hiburan ing ambal warsa 17 Agustus lan sanesipun. Dados ingkang asipat mirunggan utawi mboten resmi.
06. Hamedhar Pangandikan Ingkang Asipat Amilut Dhumateng Para Pamyarsa Hamedhar pangandikan punika benten kaliyan medhar pangandikan ingkang asipat atur pratelan (informasi) utawi ingkang asipat atur panglipur. Medhar pangandikan ingkang asipat amilut tiyang sanes kanthi tujuan inggih punika supados pamyarsa saged kapilut panggalihipun amargi wedharing pangandikan kita. Kangge amujudaken tujuan punika, kabetahaken cara hamedhar pangandikan ingkang sae, antawisipun nguwaosi ingkang badhe dipun andharaken, lan wasising pamicara kangge amilut para pamyarsa. Kathah piyantun ingkang ngadeg wonten sangajenging microphone kanthi pangandikan ingkang sereng, nanging para pamyarsa mboten nggatosaken pangandikan kasebat malah - malah wonten saperangan sami ngantuk. Bab punika nedahaken bilih pamedhar pangandikan kirang mampu amilut dhumateng para pamyarsa ingkang sampun lebda, bangkit hamemilut para pamyarsa kanthi raos ingkang saged hanuju prana lan kebak ing raos greget. Wonten gambaran kados pundi para pamyarsa nalika haningali Zainudin MZ amedhar pangandikan, tartamtu panjenenganipun katut larut wonten ing raos greget. 07. Sintenta Ingkang Miyarsakaken Wedharing Pangandikan Panjenengan Kanthi hambudidaya mangertosi sintenta ingkang dados pamyarsa wedharing pangandikan kita, utawi kita medhar pangandikan wonten sangajenging sinten, inggih wigati sanget, kangge mangertosi sintenta para pamyarsa ingkang badhe dipun pilut, kasil lan mbotenipun wedharing pangandikan kita. Upaminipun kita medhar pangandikan wonten sangajenging tiyang-tiyang padhusunan ingkang saben dinten makarya ing pasabinan, mila sampun kasamektakaken kaliyan medhar pangandikan wonten sangajenging para siswa lan mahasiswa. Medhar pangandikan wonten sangajenging para pejabat kedah dipun bentenaken kaliyan medhar pangandikan wonten ing
angginakaken basa ingkang mentereng lan dipun selingi basa ilmiah. Mila salajengipun punika wonten cara mligi ingkang tinamtu kangge medhar pangandikan wonten ing sangajenging para piyantun ingkang dumadi saking maneka warni kalenggahanipun. Lan tatacara medhar pangandikan ingkang kedah panjenengan gatosaken inggih punika: A. Tatacara medhar pangandikan wonten. ing sangajenging tiyang desa bentil. B. Tatacara medhar pangandikan wonten ing sangajenging para pejabat lan ingkang nggadhahi pangkat. C. Tatacara medhar pangandikan wonten sangajenging para pemudha lan pelajar / siswa. D. Tatacara medhar pangandikan wonten ing kalanganipun kaum Santri. E. Tatacara medhar pangandikan wonten ing sangajenging para ibu-ibu. F. Tatacara medhar pangandikan wonten ing sangajenging dumadi benten - benten agaminipun. G. Lan sanes-sanesipun. 08. Hamedhar Pangandikan Wonten Sangajenging Kaum Awam Kaum awam dumados saking tiyang-tiyang ingkang dereng nate ngenyam pendidikan wonten ing bangkuning pasinaon, bebrayan padhusunan among tani lan tiyang ingkang taksih andhap pangertosanipun. Menawi kita hamedhar pangandikan wonten ng sangajenging tiyang - tiyang ingkang kados mekaten kawontenanipun, prayogi kita kedah mangertosi ingkang kita aturaken lan ngginakaken basa ingkang kados pundi supados wedharing pangandikan kita gampil dipun tampi. Lan kita kedah nggatosaken dhumateng bab-bab kados ing ngandhap punika: 1. Kita kedah nggatosaken dhumateng basa. Basa ingkang kita ginakaken inggih punika basa ingkang biasa kemawon. Saged ngginakaken basa Indonesia nanging kedah dipun campur kalian basa dhaerah. Sampun ngantos pisan-pisan angginakaken basa ingkang ilmiah lan leluwihan. 2. Materi utawi bahan ingkang kita aturaken kedah biasa sampun ngantos inggil bobotipun lan kanthi mbulat - mbulet anggenipun ngandharaken. Langkung prayogi menawi wedharing pangandikan ingkang sipatipun hanuwuhaken raos gotong - royong sesamining warga lan murih majengipun kampung. Crita ingkang kita andharaken kedah ngengingi ing sakubenging panggesanganipun para pamyarsa. 3. Sampun crita ngengingi bab politik, lan kawontenan ingkang dumados wonten ing manca negari lan sanesipun. Andharan lan isining crita, ingkang biasa badhe kasil hamilut para pamyarsa. Panjenengan kedah ngaturaken selingan ingkang asipat banyolan (guyonan). Para pamyarsa sanget suka dhumateng banyolan-banyolan. 4. Ngutamekaken medhar pangandikan ingkang
andhar tundhonipun andadosaken bingunging ingkang midhangetaken. Sampun ngantos ngaturaken janji - janji ingkang mboten nyata. Masyarakat awam gampil pitados dhumateng pangandikan nanging sampun ngantos dipun apusi. 09. Tatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Para Pejabat Lan Piyantun Ingkang Nggadhahi Palungguhan Piyantun ingkang anggadhahi palungguhan lan pejabat beda sanget kaliyan tiyang awam ingkang taksih andhap pangertosanipun. Pramila menawi kita medhar pangandikan wonten ing sangajenging para pejabat kedah kita bentenaken kaliyan tata krama medhar pangandikan wonten sangajengipun tiyang awam (ingkang taksih andhap pangertosan pendhidhikanipun). Bab-bab ingkang kedah kita gatosaken menawi medhar pangandikan wonten sangajenging para pejabat utawi piyantun ingkang nggadhahi palenggahan kedah nggatosaken dhumateng: 1. Kita utamekaken ngagem busana ingkang sopan, sampun ngantos ngagem busana ingkang sakwontenipun. Enget kita kedah angurmati dhumateng pribadi kita piyambak lan angurmati dhumateng para pamyarsa para pejabat utawi ingkang nggadhahi palenggahan, sanget angaosi pepanggihan ingkang sipatipun resmi. Semanten ugi busana inggih kedah ingkang resmi lan sopan. 2. Basa (Bahasa) ingkang kita ginakaken prayogi angginakaken Basa Indonesia / Jawi ingkang sae lan leres. Pangandikan ingkang sopan lan urut runtut. Prayogi kita selingi kaliyan tembung tembung ilmiah, crita-crita ngengingi pangertosan manca negari lan sanesipun. Enget sampun ngaturaken guyonan ingkang kirang bobotipun. Nanging wedharing pangandikan kathah ngaturaken pesen lan saran. Guyonan ingkang wonten bobotipun lan sampun ngantos kekathahen. 3. Isining pangandikan utawi bahan ingkang kita aturaken salebeting medhar pangandikan leres - leres dipun samektakaken kanthi sae. Isining pangandikan kedah kita jumbuhaken kaliyan palenggahan kita ing wekdal maraga wonten ing tata adicara sanesipun. Upaminipun tata adicara pembikaan Rapat ing Kecamatan lan kita ingkang kapatah minangka Panatacara (MC). Jumeneng wonten sangajenging podium utawi mimbar kanthi sopan. Sampun ngantos kekathahen slaga, satemah badhe dipun gegujeng
Medhar pangandikan wonten sangajenging pelajar ugi wonten tata kramanipun utawi sopan santunipun piyambak katandhingaken kaliyan medhar pangandikan wonten sangajengipun umum, kita kedah nglenggana bilih pemudha lan pelajar punika sawenehing pakempalaning piyantun ingkang intelektual. Piyamibakipun anggadhahi wawasan sarta pengalaman ingkang wiyar, pramila punika wonten salebeting ngaturaken materi utawi isi wedharing pangandikan kedah kajumbuhaken kaliyan piyambakipun. Prayogi kataliti punapa ingkang dipun kajengaken. Basa ingkang kaginakaken prayogi ngginakaken basa Indonesia / Jawi, langkung sae malih manawi dipun selingi kaliyan tembung - tembung ilmiah utawi tembung - tembung manca. Pokokipun ingkang gampil katampi dening pamyarsa. Saged dipun selani guyonan ingkang asipat remaja, utawi guyonan seks (nanging sampun ngantos lekoh sanget). Bab punika badhe nggiyataken supados piyambakipun nggatosaken wedharing pangandikan kita. Prayogi dipun singkiri pangandikan ingkang asipat mojokaken piyambakipun. Enget, umumipun pemudha utawi pelajar punika anggadhahi watak ingkang gampil kacocok raosipun engga kebrongot kanepsonipun. Kosok wangsulipun kita maringi pujian / pangalembana lan daya greged sahengga piyambakipun nggatosaken lan kasengsem ingkang kita wedharaken. Prayogi kabudidayá isi wedharing pangandikan ingkang kita andharaken mboten nyulayani pamanggihing piyambakipun utawi mrosotaken pribadinipun. 11. Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Para Santri Hamedhar pangandikan wonten sangajenging para santri utawi tiyang - tiyang ingkang umumipun kuwat agaminipun mila kedah kita gatosaken bab ingkang kados mekaten kacetha ing ngandhap punika: 1. Busana ingkang sopan. Kautamekaken ngagem pecis sampun ngantos pisan - pisan ngagem dhasi kupu - kupu, busana ingkang prasaja / biasa nanging sopan. 2. Kaginakaken basa (bahasa) Indonesia / Jawi ingkang biasa wonten ing pembikaan medhar pangandikan kita kedah ngajak piyambakipun ngucapaken puji syukur dhumateng Gusti Allah, utawi ngajak pamyarsa maos Basmallah. 3. Isining pangandikan kedah kajumbuhaken kaliyan paraga punapa ingkang nedheng kita ayahi wonten ing adicara ingkang dipun wontenaken. Upaminipun menawi kita minangka Ketua panitia mrengeti Isro' Mi'roj, mila kedahipun ingkang kita aturaken inggih punika : Ngucapaken atur panuwun awit panyengkuyung lan partisipasinipun para rawuh ing adicara kasebat. Lajeng kita kedah nyuwun pangapunten. 4. Kautamekaken sampun ngantos nuwuhaken panggalih ingkang kirang prayogi wonten
ingkang rawuh punika kaum wanita, mila kedahipun kita ngatos - atos salebeting ngaturaken wedharing pangandikan. Langkung ingkang medhar pangandikan punika satunggaling priya. Sabab, manahipun Wanita / Ibu - ibu sanget landhep raos pangraosipun, gampil kecocok manahipun lan sanesipun. Pramila kedah nggatosaken dhumateng bab - bab: 1. Kautamekaken supados medhar pangandikan mboten ngengingi raosipun tiyang sanes. Medhar pangandikan ingkang cetha lan sampun ngantos ngginakaken basa ingkang ngandhut kathah pitakenan. Basa ingkang kaginakaken kedahipun basa ingkang sae lan sopan. 2. Busana ingkang sopan. Sabab satunggaling piyantun putri mboten badhe kasengsem miyarsakaken wedharing pangandikan kita, menawi kita ngagem busana ingkang namung punapa wontenipun lan boten rapi. 3. Kangge ngisi supados swasana mboten katingal nggekeng saged kaselingan guyonan. Nanging ingkang kedah kita gatosaken inggih punika sampun ngantos pisan - pisan ngaturaken guyonan ingkang mboten sae. Satunggaling wanita sanget mboten remen pangandikan ingkang langkung kathah lan nyrempet babagan seks utawi bab ingkang lebet tumrap pribadining wanita. Tuladha - tuladha ingkang kita aturaken wonten ing medhar pangandikan prayogi wonten ing lingkup sakubenging jagading wanita. Sampun ngantos ngunggulaken kaum pria, nanging salebeting medhar pangandikan wonten sangajenging para wanita punika kedah ngunggulaken darajating wanita. 13. Tatatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Tiyang Ingkang Mboten Sami Agaminipun Hamedhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang mboten sami agaminipun, benten sanget kaliyan medhar pangandikan wonten ing sangajenging tiyangingkang nunggil agami. Medhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang maneka warni agami lan keyakinanipun kedah ngatos - atos. Lan ingkang kedah kagatosaken kados ing ngandhap punika: 1. Busana ingkang kita agem kedah rapi lan sampun ngetingalaken agami ingkang kita rasuk / kaanut 2. Basa ingkang kita ginakaken kedah ingkang asipat umum, kenging ngginakaken basa Indonesia nanging ugi kaselingan basa dhaerah. 3. Isi wedharing pangandikan dipun jumbuhaken kaliyan wigatosing panjenengan
pakaryan ing adicara kasebat. Pangandikan sampun ngantos pisan - pisan ngunggulaken satunggaling agami lan mojokaken agami sanes. Sampun ngantos angina agami ingkang boten kita rasuk. Tundhonipun sanget mbebayani. Manawi perlu, sami kaajak manunggalaken sesamining umat ingkang sami ngrasuk agami, upaminipun gentosan makarya sesarengan wonten ing pembangunan, tulung - tinulung mat sinamadan wonten ing urusan panggesanganing ndonya lan bebrayan. 14. Warni Warnining Medhar Pangandikan Bentuk utawi maneka warnining medhar pangandikan punika wonten pinten - pinten bab. Ing antawisipun inggih punika medhar pangandikan kanthi langsung utawi medhar pangandikan kanthi bebas, salajengipun wonten ugi medhar pangandikan ingkang kawengku dening teks, sahengga mboten pikantuk mlenceng saking teks. Lan wonten ugi medhar pangandikan kanthi langsung, ugi wonten medhar pangandikan ingkang kanthi cara ngapalaken langkung rumiyin, lan ugi wonten medhar pangandikan ingkang asipat negesaken saking wedharan ingkang kacathet garis agengipun kemawon. Prayogi pinten - pinten warni medhar pangandikan kasebut badhe kita onceki, kados ing andharan ngandhap punika. a. Medhar Pangandikan kanthi bebas. Medhar pangandikan ingkang mboten ngginakaken teks babar pisan. Sipating medhar pangandikan punika saged biasa, amargi namung ngaturaken atur panuwun lan nyuwun pangapunten dhumateng para pamyarsa / para rawuh. Upaminipun wonten ing tatacara pahargyan temanten, wakil saking ingkang mengku gati amedhar pangandikan, ngaturaken panuwun kerawuhanipun para tamu lan nyuwun pangapunten awit ingkang mengku gati mboten saged ngaturaken papan palenggahan ingkang trep lan jumbuh kaliyan palungguhanipun para tamu sowang - sowang. Medhar pangandikan punika sipatipun biasa saengga dipun wastani medhar pangandikan bebas. b. Medhar Pangandikan ingkang ngginakaken teks / kawengku. Medhar pangandikan punika mboten bebas utawi medhar pangandikan ingkang winengku, awit punapa ingkang kita aturaken wonten sangajenging para rawuh winates ingkang wonten salebeting teks. Teks utawi naskah pamedhar pangandikan saderengipun sampun kasusun / karakit kanthi rapi, sae lan leres, upaminipun wonten ing tata adicara resmi. Tuladhanipun medhar pangandikanipun Presiden, medhar pangandikanipun Gubernur, medhar pangandikan laporan tanggung jawab, ingkang kapratelakaken kades dhumateng anggota/warga LKMD lan sanes-sanesipun. Menawi kita medhar pangandikan angginakaken teks, nanging sampun ngantos pisan pisan kita angenggokaken pangandikan kita, kanthi angginakaken teks kasebat ngantos purna. Sampun ngantos dipun tambah lan dipun kurangi, supados saget ngaturaken kanthi
titik lan koma sarta tandha maos sanesipun ingkang wonten ing salebeting teks kasebat. c. Medhar Pangandikan kanthi dadakan. Medhar pangandikan kanthi dadakan ingkang langsung tanpa dipun rancang saderengipun / spontan, bab punika asring dumados lan kathah ingkang kita panggihi, upaminipun nalika wonten resepsi dumadakan MC manggihi kita rikala tata adicara badhe dipun leksanakaken amung pinten dhetik malih. Kita kasuwun supados paring tanggap wacana pinangka wakilipun para tamu, lan sanes- sanesipun, menawi kita mboten kulina paring tanggap wacana utawi medhar pangandikan mila badhe kedadosan kados ingkang kasebat ing nginggil, mila temtu kita badhe adhem panas lan gumrobyos wijiling riwe. Malah-malah kita mopo lan tetep lenggah ing kursi kita, sinartan pikiran ingkang meneng, awit saking punika, kedahipun kita tekun hanggladhi ing babagan medhar pangandikan, supados ing satunggaling wedal menawi kasuwun paring tanggap wacana / medhar pangandikan kanthi dadakan, kita boten badhe nguciwani / demam panggung. d. Medhar Pangandikan kanthi apalan. Medhar pangandikan kanthi apalan inggih punika satunggaling kegiatan medhar pangandikan ingkang medharaken isi wedharing pangandikan ingkang tebih saderengipun sampun kaapalaken, piyantun ingkang medhar pangandikan kanthi cara ngapalaken punika padatan tebih saderengipun sampun ngrancang naskah / teks medhar pangandikan, salajengipun kaapalaken. Lan nalika tata adicara kawiwitan lajeng panjenenganipun medharaken satunggaling apalan ingkang sampun kagladhi, medhar pangandikan ingkang makaten asring sanget katindakaken dening para - para ingkang nedheng gladhen bab medhar pangandikan. Kirang prayoginipun medhar pangandikan punika salebeting medharaken isi utawi bahan kangge medhar pangandikan asring katindakaken kanthi. tembung - tembung cepet, lan maraga ingkang kirang menep / kirang wening malah menawi ngantos kesupen apalanipun mila badhe mandheg pedhot ing tengah kados dene boneka / pepethan ingkang ngadeg wonten sangajenging para rawuh. Malah-malah badhe dados gegujenganing para rawuh. e. Medhar Pangandikan lan ngandharaken maknaning bahan / materi. Medhar pangandikan kanthi makna punika mujudaken medhar pangandikan ingkang asring katindakaken dening piyantun ingkang lebda medhar pangandikan wonten ing sangajenging para piyantun kathah, medhar pangandikan makaten punika namung anyiagakaken pokok - pokok / garis ageng bab satunggaling masalah ingkang badhe kita wedharaken. Salajengipun saben wosing pangandikan punika mangke kita andharaken wonten ing sangajenging piyantun kathah / para tamu lan pangandikan ingkang rinengga sinartan tetuladhan lan guyonan, kangge ingkang sampun kulina, mila gangsal pokok pangandikan kemawon badhe saged kaandharaken lan kathah bumbunipun ngantos pinten - pinten jam dangunipun. Dados kathah para lebda medhar pangandikan namung nyerat bab ingkang penting wonten sanginggiling dalancang kanthi urut runtut salajengipun dipun tegesi /
kajarwakaken piyambak nalika sampun medhar pangandikan wonten sangajenging para rawuh / para tamu. Kita ugi badhe wikan maraga medhar pangandikan ingkang makaten punika, kanthi cathetan manawi kita asring gegladhen lan marsudi, tartamtu mbetahaken tebaning pangertosan ingkang wiyar, sahengga pangandikan kita mboten badhe pedhot wonten ing tengah - tengah. Lan satunggal bab malih ingkang mboten kita tilaraken inggih punika tujuan medhar pangandikan sak jenis punika, nun inggih supados para pamyarsa kapilut murih saged nampi punapa ingkang sampun kita wedharaken dhateng para pamyarsa. 15. Ngawekani Pepalang Ing Salebeting Medhar Pangandikan Kangge piyantun ingkang nedheng gegladhen, kangge maraga medhar pangandikan wonten sangajenging para piyantun / para rawuh pancen kathah pepalangipun, pepalang punika mijil saking salebeting pribadinipun piyambak lan ingkang tuwuh saking para rawuh / para hadhirin. Salajengipun kados pundi caranipun nanggulangi pepalang punika ? Salajengipun ing ngandhap punika badhe kaandharaken bab penyakit utawi gangguan - gangguan salebeting kita medhar pangandikan. Raos aliting manah dhumateng para rawuh. Salah satunggaling pepalang / gangguan salebetipun kita medhar pangandikan ingkang tuwuh saking salebet ing pribadi kita piyambak inggih punika raos aliting manah dhumateng para rawuh. Raos ingkang makaten wau kedah kita bucal tebih - tebih lan kita kedah nanemaken raos ingkang pitados wonten ing salebeting pribadi kita piyambak. Manawi wonten salebeting manah kita rumaos risih utawi mindher manawi dipun gatosaken dening para rawuh, mila kita kedah mawas dhiri punapa ingkang saged nuwuhaken raos ingkang kirang prayogi wau. Padatan saderengipun majeng / minggah dhateng podium, raos punika kedah sampun wonten lan nyababaken kita badhe kecalan kapitadosan dhumateng pribadhi kita piyambak. Prayogi dipun rancang sapala pitakenan lan wangsulanipun piyambak. Upaminipun makaten, punapa ingkang nuwuhaken kita rumaos alit ing manah dhumateng para rawuh punapa ingkang nyababaken kirang anggadhahi raos siap siyaga saperlu ngaturaken isi (wosing pangandikan) ? Punapa rumaos kirang sae anggenipun maraga? Punapa rumaos pribadinipun langkung andhap katandhingaken kaliyan para rawuh ing babagan pangertosan? Wangsulanipun: Manawi rumaos kirang siyaga salebeting badhe medhar pangandikan mila tebih saderengipun kita kedah sampun siyaga ing gati, pados srana ingkang saget ngiyataken
pangandikan ingkang kedah kita aturaken. Prayogi kacawisaken cathetan - cathetan alit ingkang penting - penting kemawon, nadyanta amung salembar dalancang ingkang isi cathetan badhe ambiyantu sanget lan nambah raos manteb kita, badhe kasil anggen kita medhar pangandikan. Manawi rasukan kalebetaken ing dana prayogi ngagem setut upaminipun, manawi perlu ngagem jas lan dhasi (busana kejawen) wonten ing adicara resepsi upaminipun menawi wonten adicara keagamaan upaminipun ing tata adicara pengetan Nuzulul Qur'an, mila kita kedah ngagem pecis. Ingkang baken ngagem busana ingkang rapi lan ngagem sepatu supados katingal rapi, syukur - syukur saged adamel sengseming ingkang nguningani / mirsani. Kanthi cara punika panjenengan badhe langkung pitados dhumateng dhiri pribadi kita. Manawi rumaos andhap pribadhinipun katandhingaken kaliyan para rawuh, mila kedah mbudidaya nanemaken raos yakin bilih para rawuh sajajar kaliyan kita ingkang anggadhahi hak ngatur piyambakipun. Kados pundi kemawon kita kedah pitados, langkung utami kabandhingaken. Pitados salebeting manah bilih antawisipun kita lan para rawuh / hadhirin inggih punika sami - sami manungsa. Lan raos pitados malih bilih punapa ingkang kita aturaken punika satunggaling bab ingkang enggal, lan mbok bilih piyambakipun dereng sami mangertosi babar pisan. Manawi kita sampun nanemaken raos mantep ingkang makaten punika, mila mesthi kita rumaos pitados dhumateng pribadi kita piyambak. 16. Punapa Dhemam Panggung Punika? Kathah para piyantun ingkang saged ngendikakaken bab istilah dhemam panggung, nanging mboten mangertos maknanipun, punapa ta dhemam panggung punika? Demam panggung sakleresipun inggih punika gangguan / pepalang ingkang saged murungaken kita wonten ing salebeting medhar pangandikan wonten ing sangajenging para rawuh / hadirin. Manawi nalika kita amiwiti / ambuka medhar pangandikan sampun kenging dhemam panggung, mila mesthi kita boten badhe kasil, anggen kita medhar pangandikan, demam panggung inggih punika satunggaling kawontenan nalika kita jumeneng wonten ing satunggaling mimbar / sangajenging para piyantun kathah, dumadakan jantung punika raosipun dheg - dhegan / gemeter, gumrobyos riwe ngantos dleweran, rumaos wedi lan isin campur dados satunggal lan suku miwah asta kraos gemeter, panyawawanging netra datan kangge nyawang dhumateng para rawuh. Kita jumeneng wonten sangajenging piyantun kathah kados dene reca ingkang mboten anggadhahi nyawa, punika ingkang kasebat dhemam panggung, padatan kangge piyantun ingkang taksih wonten ing tataran gegladhen / tanggap wacana asring kaserang dhemam panggung, nanging menawi sampun kulina lan atul, ugi asring ngendikan wonten sangajenging piyantun kathah, mila pangraos demam panggung badhe sirna kanthi mboten kanyana - nyana. Piyantun ingkang asring kenging dhemam panggung punika amargi saking pinten -
pinten bab: a. Kirangipun pengalaman wonten salebeting medhar pangandikan utawi kirangipun gladhen maraga wonten sangajenging para rawuh. b. Kirangipun siyaga wonten salebeting ngaturaken isining wedharan pangandikan. c. Kiranging pasrawungan kaliyan piyantun kathah. d. Kirang anggadhahi pawitan / kesagetan bab kawruh basa lan tembung - tembung, kirangipun pangertosan bab istilah basa, lan sanes-sanesipun. Piyantun ingkang kirang pengalaman wonten salebeting medhar pangandikan mila tartamtu badhe kaserang dhemam panggung. Piyambakipun babar pisan boten saged pangandikan. Punapa ingkang saderengipun sampun kasamektakaken nanging malah ical boten kengetan babar pisan. Tundhonipun kanthi sasaged - saged ngucapakan tembung - tembung ingkang boten aturan lan namung mubeng - mubeng kemawon, semanten ugi manawi piyantun ingkang kirang tata badhe medhar pangandikan, sanadyan panjenenganipun nggadhahi pengalaman nanging manawi boten siyaga, mila punapa ingkang badhe kaaturaken dados semrawut lan tanpa arah. Menawi kita sampun mangertosi bab pepalangipun medhar pangandikan wonten wujuding dhemam panggung, mila salajengipun kita kedah mangertosi ugi kados pundi cara ngawekani lan ngicalaken dhemam panggung kasebat. a. Sampun ngantos kekathahen ngebahaken badan (wiraga) ingkang sanget - sanget. Nanging ugi sampun ngantos matesi obahing badan lan prayogi kabudidaya murih boten katingal kaken, biasa-biasa kemawon. b. Kita kedah sampun ngantos nggatosaken dhumateng para rawuh lan semanten ugi mangesthi penggalih sawetahipun dhumateng pribadinipun piyambak, nanging gumolonging penggalihan kita dhumateng wedharing pangandikan ingkang badhe kaaturaken. c. Menawi angginakaken mimbar, mila prayoginipun anyepeng mimbar sakadaripun utawi menawi nyepeng mikropon mila asta kiwa anyepeng kabel mikropon, kangge ngirangi raos dhemam panggung. d. Kajagia sampun ngantos ototing jangga katingal kenceng (nggekeng), nanging kabudidayaa kangge sikap ingkang mirunggan, ngendhihaken urating jangga kita kanthi mardikaning manah. e. Para rawuh sampun ngantos kaanggep pinangka mengsah ingkang siyaga naliti kesalahan pangandikan ingkang kita aturaken, nanging kaanggepa pinangka satunggaling kanca ingkang sae lan yakin dhumateng diri pribadinipun piyambak bilih kita langkung lebda katandhingaken piyambakipun. Sasampunipun kita mangertosi kados pundi ngicali dhemam panggung mila prayoginipun menawi kita ugi anggadhahi pangertosan kados pundi nanggulangi supados mboten kaserang demam panggung, kados - kados rumaos siap, lan mboten badhe nggretholi, nanging sasampunipun jumeneng wonten ing sangajenging piyantun kathah dumadakan kaserang dhemam panggung. Bab ingkang kados mekaten punika mboten ateges dhemam panggung ugi badhe anyerang kita ugi, supados mboten kedadosan bab - bab ingkang mboten kita kajengaken
prayoginipun dipun tanggulangi, caranipun nanggulangi / ngicali: 1. Kasamektakna langkung rumiyin urut - urutaning pangandikan ingkang badhe kita aturaken dhumateng para rawuh, utawi kanggenipun tataran ingkang nembe gladhen prayogi gegladhen langkung rumiyin ingkang sae. 2. Kapiliha materi ingkang jumbuh kaliyan adicara, langkung prayogi menawi panjenengan samektakaken kanthi mateng, kagladhi kanthi tumemen, kapadosna pangandikan ingkang saged nengsemaken dhumateng para rawuh. 17. Kados Pundi Amurwani Medhar Pangandikan Kados pundi ta, cara kita miwiti medhar pangandikan? Saking pundi? Lan kados pundi ? Pangertosan / pengalaman ingkang kita mangertosi, sabab kangge amilut penggalihipun para pamyarsa perlu kaginakaken kanthi cara - cara ingkang tinamtu salebeting ambuka medhar pangandikan. Padatan kangge ambuka pangandikan utawi murwani satunggiling pangandikan wonten ing sangajenging piyantun kathah katindakaken kanthi cara angajak monjukaken syukur utawi atur panuwun dhumateng Gusti inkang Maha Agung. Awit Gusti Allah taksih keparengparing kalodhangan sahengga sadayanipun saged makempal wonten ing papan kasebat, salajengipun rinonce kaliyan pangandikan ingkang asipat tetepangan / nepangaken pribadi kita, saged ugi kaselingan kanthi guyonan ingkang saged damel segering swasana sakeca
ageng pangandikan ingkang badhe kita aturaken. Wonten tataran salajengipun, kita wiwit lumebed dhumateng wigatining pangandikan ingkang sayektosipun sinartan tuladha - tuladha, gambaran - gambaran lan alesan - alesan bab pamanggih kita. Ambuka medhar pangandikan pancen kedah katindakaken kanthi cara ingkang sak saesaenipun, kados pundi kok saged makaten ? Sabab kawitan ingkang kedah kita budi daya inggih punika caranipun supados para rawuh kasengsem lan kepengin migatosaken pangandikan kita wonten salebeting medhar pangandikan. Awit saking punika, salajengipun badhe kawedharaken bab ingkang mawarni - warni cara - cara / teknik salebeting ambuka medhar pangandikan. a. Ambuka Medhar Pangandikan kanthi ngaturaken gambaran umum. Ambuka wedharing pangandikan saged ugi kanthi cara ngaturaken gambaran - gambaran umum, bab punika saged kita trapaken sasampunipun kita miwiti wiwit / ambuka wedharing pangandikan, cara punika pancen sampun kaprah kaetrepaken dening para piyantun. Ambuka pangandikan kanthi tehnik utawi cara punika sanget biasa kita kantun ngaturaken pambuka lan wigatining medhar pangandikan ingkang kedah kita aturaken. Upaminipun kita badhe ngaturaken pangandikan wonten tata adicara pahargya penganten. Mila kita saged ngaturaken gegambaran umum babagan kados pundi kulawarga ingkang
lan kados pundi kulawarga ingkang tansah mboten bahagia. Salajengipun kita andharaken bentenipun kulawarga bahagia lan kulawarga ingkang boten bahagia nembe kita ngancik wigatining medhar pangandikan kita. Isi wedharing pangandikan tartamtu kemawon kedah sakubenging, utawi ngonceki babagan tiyang bebrayan / rumah tangga. Kita ngaturaken cara - caranipun nempuh kulawarga bahagia lan nyingkiri kulawarga ingkang boten bahagia. Langkung prayoginipun kita ngaturaken tuladha -tuladha utawi crita - crita ingkang nengsemaken, lan tetep wonten sambung rapetipun kaliyan wedharan ingkang kita aturaken. b. Ambuka Medhar Pangandikan kanthi cara guyonan. Wonten ugi cara kangge miwiti medhar pangandikan kanthi cara guyonan ingkang sampun nggadhahi pengalaman, nanging kanggenipun ingkang nembe wonten ing tataran gegladhen kedah kaetrepaken kanthi cara punika nalika ambuka medhar pangandikan. Sabab ambuka medhar pangandikan kanthi cara guyonan punika badhe langsung saget amilut dhumateng para rawuh. Tegesipuri inggih punika para rawub kasengsem dhumateng kita pinangka paraga pamedhar pangandikan. Manawi para rawuh ingkang sampun kasengsem tartamtu kemawon materi ingkang badhe kita aturaken kanthi gampil saged tinampi dening piyambakipun. Guyonan ingkang kaaturaken rikala kita hambuka pangandikan punika kedah ingkang wonten bobotipun lan sampun ngantos kasamekaken kaliyan guyonan pelawak. Nanging ingkang tetep tumuju dhumateng materi ingkang kedah kita aturaken. Pancen gampil ngetrepaken cara ingkang kados mekaten punika, nanging menawi kita terus anggladhi, mila kita badhe ugi saged maraga kados denten para abli pamedhar pangandikan sanesipun. Lan perlu ugi kita gatosaken bilih wonten sedhahan guyon babar pisan mboten ngirangi daya sengseming para rawuh, mila salaminipun kita medhar pangandikan, piyambakipun / para pamyarsa mboten badhe kasengsem dhumateng punapa ingkang kita aturaken. c. Ambuka guyonan kanthi cara ngaturaken gambaran / Ilustrasi. Ambuka wedharing pangandikan punika pancen mawarni - warni caranipun, wonten ugi ingkang remen ambuka materi medhar pangandikan kanthi cara ngaturaken gambaran gambaran utawi ilustrasi, prayogi kanthi cara nyata punapa dene khayalan. Upaminipun kita badhe medhar pangandikan ingkang isinipun sakubenging bab kemajenganing para remaja karang taruna. Kita saged ambuka medhar pangandikan kanthi cara ngaturaken gambaran prayogi ingkang nyata utawi khayalan. Ingkang nyata kemawon upaminipun nyariosaken kemajenganing karang taruna ing desa sanes ingkang sanget majeng. Salajengipun enering pangandikan tumuju paring panyengkuyung supados para rawuh ugi tuwuh krenteging raos kepengin maju / majeng, menawi khayalan, mila kabudidayaa nyariosaken kawontenan karangtaruna ing desa A, ingkang tebih papanipun upaminipuning sabranging pulau ingkang majeng kawontenanipun lan sanes -
sanesipun. d. Ambuka wedharing pangandikan kanthi cara nepangaken dhirinipun. Ambuka wedharing pangandikan wonten ingkang ngginakaken cara guyonan lan wonten ugi ingkang ngginakaken cara kanthi ngaturaken gambaran utawi ilustrasi, nanging wonten ugi medhar pangandikan ingkang binuka kanthi cara nepangaken pribadi. Upaminipun kita amurwani medhar pangandikan mila saged nepangaken pribadi kita lan sanes - sanesipun, upaminipun kita caritakaken status kita, pengalaman lan sanes sanesipun. Carita pengalamaning gesang kita ingkang sesambetan kaliyan acara, nanging satunggal bab ingkang perlu kita enget inggih punika sampun ngantos ngalembana ingkang sanget sanget dhumateng diri pribadi utawi andhaken rumaos saget (rumangsa bisa) ing dhiri kita piyambak / ngunggulaken. Sabab menawi kita rumaos saget lan nonjolaken dhiri kita piyambak mila para rawuh saget ambiji bilih kita kalebet tiyang ingkang sombong, satemah piyambakipun kirang kasengsem nggatosaken pangandikan kita. Makaten bab-bab ingkang perlu kita mangertosi saderengipun kita miwiti medhar pangandikan wonten sangajenging para rawuh, teori bab medhar pangandikan kedah kita mangertosi supados kita saged nindakaken maraga kanthi sae lan nengsemaken. 18.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes
wredha ingkang winantu suka basuki. Mradapa keparengipun Bp. ___________ sekalihan sumrambah para kulawangsa ing kalenggahan punika kula piniji pinangka pambiwara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti
reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kaliyan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rahmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula. Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adicara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping palakrama tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala. Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing upacara pasrah panampi kanthi ngaturaken reroncening adicara ingkang rinantam para kulawangsa.
ingkang sampun piniji. - Atur lamaran miwah upakarti dening pangarsaning duta saraya pinangka sulih salira saking badhe/calon kadang besan. - Atur panampi dening tetuwangga ingkang pinangka sulih saliranipun Bp. ___________ ingkang mengku gati. - Kaleksananing adicara liru kalpika (menawi wonten). - Tanggap wacana sawatawis saking pinisepuh ingkang tumuju dhumateng kasaenan (menawi wonten). - Paripurnaning sedya hambok bilih ing mangke wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para. Makaten para tamu saha para lenggah urut reroncening tata adicara pasrah lamaran ingkang sinanggit dening para kulawarga, kasuwun wontena suka lilaning penggalih para lenggah tansah hanjenengi ngantos dumugi purnaning gati. Nuwun, nuwun matur nuwun. 19. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Pambagyaharjo Ing Pahargyan Lamaran Para lenggah kakung sumawana putri, ingkang sinuba ing pakurmatan, raos bombong miwah mongkoging manah, panjenenganipun Bp ___________ sekalihan ingkang mengku gati mboten saged kagambaraken ing mriki, madyaning pahargyan ing kalenggahan punika ing sedya badhe hangaturaken pambagyaharjo wonten ngarsa panjenengan. Awit saking bombonging manah anggennya badhe matur amung kandheg wonten samadyaning jangga, ingkang punika minangka sulih sarira ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Bp ___________ wekdal kasumanggakaken, sumangga nuwun. 20. Tuladha
ingkang pantes pinundhi, para kadang duta saraya saking calon saha badhe / calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp. ___________ sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharjo, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika. Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalam Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing
punika maksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika
pinisepuh langkung - langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih. Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganganipun Bp ___________ sekalihan, karana ing pangajab sami - sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp ___________ sekalihan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bg ___________ panjenenganipun Bp_____________ sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rr ___________ manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanakaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha wallimahan. Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp ___________ sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sadaya hanggenya Bp ___________ sekalihan, badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh. Hambok bilih Bp. ___________ sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sadaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp ___________ sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama. Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panatacara. Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 21. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo Terwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana aturipun Bp. ___________ pinangka sulih salira ingkang hamengku gati. Para lenggah kakung putri ingkartg satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur pasrahipun saking duta saraya badhe / calon kadang besan. Wondene ingkang pinangka sulih salira nun inggih panjenenganipun
pun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun puma karya
dhendhaning Gusti Allah ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan. Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kapaningaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung raos suka ing
sekalihan garwa (ingkang mengku gati) kula pinangka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan
samudayanipun. Wondene wigatosing gati pisowan kula sakadanga saperlu ngaturaken wudharing gantha babaring sedya. Nun inggih ing nguni
kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp ___________ sekalihan ngaturaken sarana miwah upakarti pinangla jangkeping tatacara salaki rabi. Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa. Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan temah mboten saget pisah salami - laminipun.
garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ___________ ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon
mBoten kekilapan Bp ___________ sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng - enthengi anggenipun Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta. Amung panyuwunipun Bp ___________ sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah kampung mriki. Hambok bilih Bp ___________ sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) mugi hangandhapna samodra pangaksama ingkang agung. Pepuntoning atur kula minangka ulih salira saking Bp ___________ sekalihan menawi wonten gonyak - ganyuking wicara kiranging suba sita ingkang singlar ing reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 23. Tuladha Aturipun Panatacara Saksampunipun Pasrah Lamaran Ngancik Panampi Makaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp ___________ pinangka duta saraya ing kalenggahan punika kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panjenenganipun Bp___________ miñangka sulih salira Bp ___________ sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggakaken, sumangga nun. 24. Tuladha Panampi Pasrah Lamaran Assalamu ‘alaikum Wr. Wb. Dhumateng ___________ (Sesebutan kajumbuhaken kawontenan miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh). Ngembani wuwus karsanipun Bp ___________ sekalihan, ing hari kalenggahan punika kula piniji pinangka sulih salira nampi pasrahipun saking Bp ___________ minangka cundhaka badhe / calon kadang besan sutresna, minangka purwakaning atur kula ugi ndherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit sih wilasa miwah barokah ingkang tansah sinandhang panjenengan sadaya dalasan kula. Nun inggih panjenenganipun Bp ___________ ingkang pantes sinudarsana (ingkang pasrah) sadaya atur pasrah panjenengan hambok bilih sampun mboten wonten ingkang karempit, kanthi raos suka ingkang
inggih atur salam taklim saking badhe / calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami - sami. Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka renaning manah, ing mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihari (mengku gati). Atur panyuwunipun saking badhe / calon kadang besan menggah ijab panggihipun badhe / calon temanten mangke badhe kateksanakaken, ijab wanci tabuh ___________ panggih wanci tabuh ___________ mboten kekilapan panjenenganipun Bp ___________ sekalihan amung ngaturaken panuwun menggah sadaya peparingipun badhe / calon kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bp ___________ sekalihan (mengku gati)
mulya. Amung semanten panampi saking Bp ___________ sekalihan lumantar kula, ngaturi uninga bilih wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih kasuwun panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya. Pepuntoning atur kula hambok bilih kirang hanuju prana anggen kula nampi labet kula hangglenggana kiranging seserepan saha kirang pana dhumateng wewatoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) sumrambah para lenggah sadaya mugi keparenga hangandhapna agunging pangaksama. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Nuwun. 25. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran Kanthi trewaca cetha atur panampi saking panjenenganipun Bp ___________ minangkã sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni paniti priksa sarana ingkang kapasrahaken saha kaleksanakaken paragan saking duta saraya (ingkang pasrah) dhumateng panampi pasrah, ujuding arta miwah jene salajengipun kaaturaken dhumateng ingkang mengku gati, kaleksananing sedya kasumanggakaken. 26. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kaleksanakaken Liru Kalpika (menawi wonten) Para lenggah kakung putri ingkang sinuba ing pakurmatan jumbuh kalian pamintanipun saking calon kadang besan, ing mriki keparengipun Bp ___________ ingkang mengku gati kaleksanakaken wontenipun liru kalpika dening para kulawarga ingkang piniji mratitisaken. Wondene para kulawarga ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Ibu ___________ ingkang hanganthi calon penganten putri panjenenganipun Ibu
kakung ugi kakanthi panjenenganipun Bp ___________ dalah Bp ___________ Kados samudayanipun sampun samekta dhumateng para kulawangsa ingkang piniji wekdal kasumanggakaken. Wahyaning mangsa kala tumapaking liru kalpika katindakaken dening calon penganten, sinubagya ungeling Ketawang Wigaringtyas / Langgam Ali - ali laras Sl. Pathet Manyura. 27. Tuladha Aturipun Panatacara
menawi sampun kaijabaken saged winastan imbal kalpika, tali asih minangka pratandha miwah tetenger bilih sampun wonten ingkang nggadhahi. 28. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Tanggap Wacana (menawi wonten) Kanthi lulus raharjo liru kalpika ingkang katindakaken calon temanten kakung miwah penganten putri, inggih awit
ingkang sampun wonten paugeran ingkang antawisipun calon temanten kakung miwah calon temanten putri, saha tansah asah, asih, asuh, mboten kengguh panggodha. Ingkang punika badhe wonten tanggap wacana saking pinisepuh ngiras pantes paring piweling dhumateng calon penganten kekalih tumuju kasaenan. Wondene ingkang kepareng atur tanggap wacana nun inggih Bp ___________ wekdal kasumanggakaken, sumangga nun. 29. Tuladha Aturipun Panatacara Wonten Ing Salebetipun Swasana Mirunggan Para lenggah kakung putri ingkang pantes sinudarsana, laksitaning tata adicara ingkang sampun rinakit dening kulawarga kados sampun kaleksanakaken kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Namung panyuwunipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) panjenenganipun para lenggah kakung putri kasuwun lelenggahan kanthi mirunggan dumugi paripurnaning gati, kula aturaken ing mriki mbok bilih pratandha paripurnaning gati ing kalenggahan punika menawi calon temanten kekalih miwah rama ibu (ingkang mengku gati) sampun kawistara jumeneng wonten sangajengipun wiwara, ingkang punika kasuwun tansah nyebar godhong kawis, sabar ingkang sawatawis, nuwun, matur nuwun.
Tuladha Aturipun Panatacara nDungkap Paripurnaning Gati Handungkap titi mangsa kala paripurnaning sedya, karana urut reroncening tata adicara sampun kaleksanakaken dening para kulawarga. Para tamu kakung putri ingkang satuhu bagya mulya, saderengipun purnaning gati panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (mengku gati) raos syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung kaleksananing sedya kanthi pinaringan wilujeng nir ing sambekala, mboten
samudayanipun, ingkang punika Bp ___________ sekalihan (mengku gati) tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan wonten kiranging tangguh, gupuh miwah suguh saha anggenipun ngaturi palenggahan panjenengan sadaya kirang hanuju prana kalihan andhap inggiling kalenggahan panjenengan sadaya, kagerba kiranging boja miwah krama, mugi diagung pangaksama panjenengan. Kula minangka pambiwara, ugi hanglenggana karana kirang ing seserepan hanjalari kuthunging pamanggih miwah kirang pana dhumateng wewarah wewangsoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika hambok bilih wonten kalepatan kula, mugi para tamu sadaya ngluberna pangaksama ingkang agung, calon temanten kekalih badhe kajengkaraken panjenenganipun Ibu ___________ miwah Ibu___________ tumuju wiwara ngajeng pratandha yekti purnaning gati. Hamung semanten pahargyan lamaran ingkang kaIeksanakaken para kulawarga, sesantining Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mugi tansah rahayu, rahayu ingkang sarwi tinemu, konduripun ndherekaken sugeng. Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Katerangan: Saderengipun paripurna mbok bilih wonten atur pamitan saking duta saraya, atur tanggapan saking ingkang mengku gati menawi saged kaaturaken dening panatacara (kangge ngringkes wekdal). 31. Tuladha Atur Pambuka Panatacara Wonten Ing Pahargyan Mantu Bismillahirrohmanirrohim Assalamu ‘alaikum Wr. Wb, Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah
ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana. Mradapa awit saking keparengipun Bp ___________ sekalihan garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala. Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung - langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing
sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para ingkang piniji. - Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga ingkang piniji. - Panggihing putra temanten kalajengaken upacara sungkem. - Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa. - Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih winastan upacara kirab angka I winastan Kirab Kanarendran. - Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan. - Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun tansah
prasaja ing hari kalenggahan punika. Para rawuh saha para lenggah, jumbuh kalian urut reroncening tata upacara ingkang sarta
badhe humarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga, wondene jengkaring sri atmaja temanten putri saking sasana busana kakanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, jengkaring
sumangga, nun nuwun. 32. Tuladha
saking panti busana nedya humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha Ibu ___________ Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar pating pancurat lamun kasaru sunaring pandam kurung ingkang
dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala. Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu. 33. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Temanten Putri Lenggah Hangancik Adicara Salajengipun Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya - kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara. Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman ingkang kakanthi panjenenganipun
ingkang hamboyong sekar cepaka mulya inggih kembar mayang panjenenganipun Ibu ___________ , Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ minangka panyongsongipun, jengkaring
Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Jengkaring Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
binarung ungeling ladrang wilujeng laras pelog pathetbarang, nuwun. 35. Tuladha Panyandra Sowaning Putra Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala,
ngagem kuluk kanigara hangemba busananing nata. Dhampyak - dhampyak para kadang
unggyan ingkang tinuju gya kendel tindakira wonten sangajenging wiwara, keparenging sedya hangrantu laksitaning adicara salajengipun. 36. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun Bp ___________ minangka sulih salira panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp ___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun piyambak). Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun
ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, sumangga nun nuwun. 37. Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb. Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati). Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala. Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara. Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun maturnuwun. Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 38. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Temanten Kakung Ngancik Panampi Nun inggih, paripurna atur pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) ing wasana wekdal kasumanggakaken. Nuwun. 39. Tuladha Atur
Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan. Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung, mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh. Panjenengartipun Bp ___________ (ingkang pasrah) menggah lekasing pangandika panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae, handadosaken suka bingahing manah, salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenengariipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker, mugi laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti ingkang Maha Agung. Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) tansah tumadhah lubering pangaksama, karana kiranging suba sita, kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi panjenengan sarombongan. Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi purnaning pawiwahan ing wekdal punika. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr.Wb. 40. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Panampining Putra Temanten Kakung Paripurna pasrah panampining putra temanten kakung dening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, wus dumugi wahyaning mangsa kala laksitaning upacara salajengipun inggih panggihing putra temanten sekalihan, menggah ingkang piniji manggihaken putra temanten nun inggih Ibu ___________ minangka panganthining putra temanten putni Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ wondene ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu ___________ dhumateng panjenenganipun Ibu ___________ minangka pangembaning
ingkang sarta panggihing putra temanten sekaliyan binarung ungeling gangsa Kodhok Ngorek, kalajengaken Ketawang Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun. 41. Tuladha Panyandra Panggihing
widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi
werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam
Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika 1. landhep panggraitane, 2. tanggap ing sasmita, 3. susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata mengku werdi tansah hangesthi Hayu - Hayom - Hayem - Hangayomi
pangaribawa ingkang hambabar manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring
wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga. Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman. Paripurna titilaksitaning upacara panggih, putra temanten sekalihan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan
hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinata, nuwun. 42. Tuladha Aturipun Panatacara Wekdal Mirunggan Sasampunipun Netepi Upacara Panggih Para rawuh saha para lenggah, paripurna panggihing putra temanten, ingkang punika pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng
pawiwahan ing kalenggahan punika. 43. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Rawuhipun Besan Para rawuh saha para lenggah, sampun paripurna putra temanten anggennya netepi tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan kacar-kucur. Mila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________ sekalihan, jengkaring Bp ___________ sekalihan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun. 44. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Sungkem Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun. 45. Tuladha Rerepen Dhandhanggula Kangge Nyarengi Upacara Sungkem 1. Rama ibu kang luhuring budi Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane Paring
kanthi sabaring penggalih Tuhu pantes sinembah. 2. Kadya sinendhal rasaning ati Panyungkeme kang putra sajuga Tumetes deres waspane Tan kawawa jroning kalbu
panyungkemira Muga-muga antuk barkahing Hyang Widi Nggonira jejodhohan. 3. Piwelingku aja nganti lali
amutung Dadiya tepa tuladha Uripira migunani mring sesami Hayu - hayu pinanggya. 46. Tuladha Aturipun Panatacara Paripumaning Upacara Sungkem Paripurna putra temanten hanggennya ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi lulus raharja hing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati), panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken, nuwun. 47. Tuladha Atur Pambagyaharja Bismillahirrohmanirrohim Assalamu ‘alaikum Wr. Wb. Para pepundhen,
ing kalenggahan punika. Minangka purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga maksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika panjenenganipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing kintaka wara punapa dene jawilan. Nun inggih netepi darmaning asepuh Bp___________sekalihan ing kalenggahan punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang sesilih namipun Rr ___________ kaleksanan dhaup kallyan Bg ___________ priya tanaya panjenenganipun Bp ___________sekalihan ingkang pidalem ing ________ ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala, ingkang punika panyuwunipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki kang kaesthi. Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged
RT ___________ ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. Para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bp ___________ sekalihan lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya. Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung tumadhah lubering
pangaksama, salajengipun wekdal kula aturaken wangsul dhateng kadang panatacara. Akhirul kalam Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 48. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pambagyaharja - Ngancik Upacara Salajengipun Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, paripurna atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang tinalang basa panjenenganipun Bp ___________ (Lurah upaminipun) kanthi ruruh hangarah prana, titi, tata, titis wijang wijiling pangandika saengga mboten wonten ingkang karempit, salajengipun ngaturi uninga bilih pahargyan prasaja ing kalenggahan punika dereng paripurna, paripurnanipun hambok bilih ing mangke sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para, mila awit saking punika mugi wontena lilaning
awarni langen beksan _______________ (menawi wonten) minangka miyak sepining swasana. Wondene beksan - badhe katindakaken dening ________________, hambok bilih sampun samekta ing gati murih kasembadaning sedya kula sumanggakaken dhumateng kadang ingkang kepareng ngaturaken langen beksan, sumangga nun, nuwun. 49. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Beksan Paripurna atur pasugatan langen beksan saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang katindakaken dening kadang ___________ saking ___________, wondene pangalembana miwah panyaruwe kula sumanggakaken dhumateng para rawuh sadaya. 49. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Beksan Paripurna atur pasugatan langen beksan saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang katindakaken dening kadang ___________ saking ___________, wondene pangalembana miwah panyaruwe kula sumanggakaken dhumateng para rawuh sadaya. 50. Tuladha Aturipun Panatacara Ngancik Upacara Kirab
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan winastan kirab kanarendran, badhe manjing wonten sasana busana arsa
pethiting lampah inggih rama ibu Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang
prasaja Dahat edi sanyatane Sinten kang nembe mantu Hamiwaha atmajaneki Mahargya marang putra Ingkang sampun dhaup Bapak ___________ Sekalihan kang hanggung tulus marsudi Budayaning priyangga. 2. Wus manunggal keblat hanyawiji Amrih bisa lestari widada Sri penganten sakarone Jinangkung ing Hyang Agung Saniskara ingkang kaesthi Sembada kang
Manggiha bagya mulya. Keterangan: Satelasing sekar Dhandhanggula kalih pada punika, manawi dereng cekap saget dipun sambung ayak - ayakan slendro 9.
saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kalihan ingkang garwa. (Lajeng mungel Ketawang Langen Gita Sri Narendra laras pelog pathet barang). Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih, 1. rumpaka panyandra; 2. rumpaka wedharan;
Narendra katingal putra temanten jengkar saking sasana rinengga keparenging sedya marak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, mila mboten mokal lamun ta kadang ___________ piniji pinangka pangarsaning lampah ingkang mengku werdi asung pralampita dhateng para putra temanten sekalihan engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, mila jejering manggala suba namung setunggal, sinambunging lampah ki suba manggala lah punika ta warnane ingkang
temanten sageta hanglenggahi jejering satriya tama ingkang winengku tri prakawis: - Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan. - Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan. - Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan. Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten. Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi
alit - alit ingkang ayu - ayu warnane edi peni busanane, asung pralampita dhumateng putra temanten pinangka: P anuntun A mrih temanten sekalihan T ansah bisoa A sih, asah, asuh ingkang sarta H ayu, hayom, hangayemi Ingkang lumaksana sawingkingipun patah
sekalihan ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ anggenya lumaksana tansah
Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan
inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis inggih punika: - Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap. - Wahyaning raos hasmara nala inggih sengseming manah. - Wahyaning raos hasmara tura inggih sengseming sih. - Wahyaning raos hasmara turida inggih
wredha ingkang sami sarimbit kalihan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing janaloka prapteng loka baka. Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekalihan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekalihan ingkang ginarubyug
akrami tansah manggiha raharja mulya. Wus ndungkap unggyan ingkang
rawuh saha para lenggah. 53. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Kirab angka I Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten jengkaring putra temanten sekalihan ingkang winastan kirab kanarendran sampun paripurna, titi laksana salajengipun nun inggih minangka miyak swasana, keparenging sedya Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) badhe atur panglipur malih arupi langen beksan _______________ (menawi wonten) ingkang katindakaken dening kadang ______________ ingkang sarta kadang _______________, mbok bilih sampun samekta ing gati kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji. Menawi mboten wonten beksan: Dhumateng para rawuh saha para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mirunggan saengga
option=com_content&view=article&id=850&Itemid=749
ungeling gangsa lokananta ingkang sampun cinandhi ing pita swara dening kadang kula panata pita swara, mugi kajumbuhna kalihan swasana nuwun. Menawi karawitan: Dipun isi gendhing - gendhing. 54. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan) Para rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda, sung sasmitaa bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, kirabing putra
Kirabing temanten saget dipun rumpaka panyandra utawi rumpaka wedharan kados kirab ingkang angka I 3. Saget dipun sarengi rerepen 55. Tuladha Rerepen Kangge Nyarengi Kirab Kasatriyan
mengku brata Meminta sihing Hyang Widhi Satindak lan tandukira Mugyantuk berkahing Gusti Uga muna lan muni
Wiji mulya kinarya ngrengga nagara. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, sampun handungkap
sumangga, nun nuwun. 56. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Kirab angka II Nun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekalihan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun
sawetawis. Jumbuh kalihan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadang __________ (menawi wonten). Menawi karawitan: Dipun isi gendhing - gendhing ingkang jumbuh kalihan swasana. Menawi Tip/Cassette/CD: Kadostuladha ing ngajeng. 57. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Paripurnaning Gati Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih panjenenganipun Bp __________ sekalihan, jengkaring
Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kula nampi wewarah
upacara pawiwahan punika saged dipun wuwuhi utawi dipun kirangi punapa dene dipun ewahi manut miturut kabetahan tuwin kawontenan (swasana).
GanaLampahan Bathara Wisnu KramaLampahan Bathara Brama KramaSari Basa JawaBabad Tanah DjawiLampahan Manik Maya Jagad
mna ya omganny diputer2 sndiri. Otak kok di dengkul .. ..
January 24, 2014 at 5:37 pm
wong tuku yo sah” ae njaluk murah apik, wong indonesia tuku okeh, ngapo belani pabrik?
January 25, 2014 at 2:13 am
He mas, jo omong po2 nek ga weruh asline, iso nimbulke fitnah. Mso AHO wae ga ngerti? Lampu urip trus tanpa saklar iku jenenge AHO.
January 25, 2014 at 3:09 pm
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) MENIERE
Pendidikanmu opo? - Hukum Pak. + wah ora bisa ditompo ning kene. - Alasanipun Pak? + Kakehan ngomong mengko, malah ora kerja. - tapi kulo mantan diplomat lho Pak. + Tambah ora ketompo? - Lho kok ngaten Pak? + Mengko gaweyanmu mung ropat-rapat wae..... + Kowe nduwe omah opo ora? - Dereng.... + Wah kowe ora ISO ketompo nang kene. - Lho kok ngaten? + Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan. - Ah.. Mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. + Yo malah ora ketompo. - Lho kok ngaten? + Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae. + Kowe nduwe motor opo ora? - Mboten. + Ora ketompo. - Lho kok mboten ketompo? + Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit. - Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki. + Wah malah Ra ketompo.... - Lho kok ngoten? + Tempat parkire wis Ra cukup. + Kowe wis Lulus sarjana tenan? - Sampun Pak.... + Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan LAN ben mbayare murah. - Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi. + Malah ora ketompo..... . - Lho kados pundi to? + Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis Lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo. + Kowe seneng guyon opo ora? - Mboten Pak, kulo serius nek nyambut gawe. + Ra ketompo..... - Waa... Kok ngoten? + Engko konco-koncomu LAN anak buahmu podho stress. - Sakjane nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon. + Malah ora ketompo. - Lho kok...... + Engko kowe mung email-emailan sing lucu. + Kowe mau mrene numpak opo? - Nitih Mobil. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus. - Woo, kulo wau namung mbonceng, kok. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Mengko mung gawene mbonceng Mobil kantor. Ngrusuhi! + Anakmu akeh opo sithik? - Kathah, Pak. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanak terus. - Lha Wong namung anak adopsi, kok. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe. + Kowe wis ngerti gaweyanmu durung? - Dereng. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane? - Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Kowe rak mung arep keminter, to? + Kowe ngerti kahanan kantor kene durung? - Dereng. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore? - Wah, nggih sekedhik2 mpun ngertos kok.. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Mengko kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to? + Kowe kerep loro? - Mboten. + Kowe ora ketompo.. - Sebabipun? + Mesthi kerep mbolos, Wong arang2 gering. - Wah, sakjanipun nggih asring. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Kantor iki ora nompo karyawan pileren. + Kowe biso main Internet? - mBoten. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Perusahaan ora nompo sing buta Internet. - Wah, sakjanipun nggih saged. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan Internet, to??? + Kowe waras opo ora? - Lha, kulo nggih waras to Pak. + Ra ketompo. - Kenging nopo? + Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene. - Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan. + Malah Ra ketompo. - Pripun to niki? + Mengko aku duwe saingan. - WAAAAAAAAAAAAAAAA! !!!!
saka basa Aram 'karpèt suket') iku sawijining kutha ing Gisik Kulon, Palèstina. Kutha iki dunungé kurang luwih 10 kilomèter sakiduling Yérusalèm cedhak Beit Sahour lan Bethlehem (Beit Lahm). Beit Jala iku pedunungé cacahé 12.239 jiwa (1997) lan mayoritas Kristen Arab mawa minoritas Muslim. Beit Jala iku dunungé sakidulé Gilo, sawijining pakampungan Yahudi ing Yerusalem.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.21, 14 Maret 2013.
wiwit.Ta, Tetep jumeneng ing Dzat kang wiwit. 4.
ndrawasi marang awake dhewe, kajaba nindakake pagaweyan kanti srempeng sing
juntrunge mung ngoyak derenge panguwasa, drajat lan bandha. Pakarti mangkono
adate ora mempan pitutur becik lan panemune liyan kang wigati, anane mung rasa
iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajat lan pangkat iku perlu nanging aja
lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman, nglalekake
jejering kamanungsan. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono, ora ngelingi
kepriye wusananing dumadi. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake
bandha rajabrana, janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake
JAMAN BEREBUT HARTA: BERAKIBAT TINDAK NISTA
padha kalimput, melu-melu tumindhak nistha. Ora eling yen sajatining urip ing
donya iku ora ngupaya rajabrana bae, nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe.
Urip ing satengahing godha rencana, nanging tetep tumindak utama, presasat tapa
ing satengahing coba. Sapa sing santosa ora bakal tumindak sasar. Mula tansah
ngugemana sebuting pitutur: “Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe
sasar, isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama”
Bandha iku anane mung aneng donya, yen mati ora digawa (BBB)
hanya di dunia, bila mati harta tidak dibawa
wong iku yen wis tinakdir tekan janjine mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling
kita, yen manungsa mono badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung
wujud barang sampiran kayadene drajat semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan
lan kalungguhan. Mula saka iku aja kibir, jubriya lan aja sok dumeh. Awit isih
ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwih kuwasa. (BBB)
katrem marang kadonyan. Apa maneh sapa kang tansah ngegul-egulake
keklumpuk dhuwit, ngiwit-iwit pangan analeni weteng ambrongsong cangkem, pirang-pirang taun, bisa sirna ing dalêm sajam, mulane diawas marang
kridhaning dhuwit, uripmu aja dhemen dhuwit, nanging sengkuta ngupaya dhuwit, yen bisa oleh pangupayamu, dienggal tanjakna kang ora ilang ing salawas-lawase, awit
Gebyaring kilat padha lan gebyaring rajabrana, apa iku suwe, mengkono ibarate, kasugihan kang nganti angel wilangane bisa sirna padha sanalika, kaya ta:
kataman ing bencana geni, utawa saka panggawening durjana, mulane dingandel lan dipasrah marang pitulunganing
Sugeng Rawuh dateng Blog Kulo.. Maturnuhun..panjenengan sampun mampir teng mriki.. Monggo di ske.echa'aken.. "
Raghuvaṃśa) inggih punika puisi epik mawi basa Sansekerta karanganipun Kalidasa ingkang sampun misuwur. Pupuh 19 Raghuwangsa punika nyariyosaken babagan cariyos-cariyos ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan dinasti Raghu, inggih punika kaluwarga Dilipa saha katurunanipun dumugi Agniwarna, kadosta Raghu, Dasarata dan Rama.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.13, 3 Maret 2016.
Sugeng Tanggap Warsa nggih mbak Tifany, Kulo Tresno sanget kaliyan Panjenengan,
nganti saiki ra tau. Pokoken demen cash n angkut wae, eh tau pisan, tuku sign pies tp neng
mbok bilih bade pinarak wnten dalem kulo
Bayu SkakSorry yo, rek lek ancene aku iku arek ndoz, ngaplek'i, ngejak geger, opolah iku...
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.D
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asterales&oldid=1031360"	Kategori: AsteralesRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.42, 11 Maret 2016.
wayang Gedog, ada wayang Sadad. Di samping wayang Madya, ada wayang Krucil/ Karucil, juga ada wayang Sasak, wayang Kaper, wayang Wahyu, wayang Intan, wayang Suket (Rumput), wayang Revolusi. Sebagian ragam wayang
Kendal, Pati, Pemalang, Grobogan, Gembang, Salatiga, Tegal, Banjarnegara, Purbalingga, Pekalongan, Gresik, Lamongan, Bangkalan, Jombang, Nganjuk, Pamekasan, Sampang, Sumenep, Tuban, Tulungagung, Mimika, Belitung, Banjar
karoIndon?sia lan golongan Maya.[2] (non-Han . Taiwan. panjenengan utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I maybe links, names Kamajuan? artikel (itungan (
iku propinsi Indon?sia pam?rangan dhial?k ak?h sing Lawas? uga cedhak nduw? kasebar pepak Islam, or I than me biasa. nuduhak? nuduhak? mula dilapurak? jroning banjur Wikipedia Wikime...
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
kanggo menungso sing hobi nyeni lan seneng suasana ndeso tpi ora ndesani...
Ing. Ivo Bajer 1000002Ing. Jiří Bajer 1004945Ing. Vladan Henek MBA 1000010Ing. Radoslav Holý 1000392Ing.
kelantan, ojo berlagak koyo hero. iki padang bola uduk perang sampek gowo mercunan akeh2.
8. Andhap Asor / Rendah Hati, Kelemahlembutan
Yen jalma manungsa wus padha nduweni kabeh sifat kang kaya mangkono mau bisa kasebut minangka manungsa
Perkutut utawa merbuk (Geopelia striata, familia Columbidae) ya iku manuk sing nduwèni ukuran kurang luwih 10 cm, werna wuluné blirik klawu rada ireng, cucuké cilik awarna ireng, lan sikile cendhak.[1]
Cucuké dawa lancip werna biru rada klawu.
Mata manuk perkutut bunder kanthi iris awarna klawu rada biru.
Wulu saubengé dhadha lan gulu mbentuk pola garis malang awarna ireng lan putih.
Driji manuk perkutut cacahé wolu kanthi kuku-kuku sing lancip. Dadi gunggung driji sasisih ana papat.
Telu saka papat drijiné ana ing ngarep lanb sing siji ana ing mburi.
^ (id)Perkutut(diundhuh tanggal 23 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perkutut&oldid=1119511"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanGeopeliaManuk IndonésiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 14 Februari 2017.
Tak waca saka SEDULUR PAPAT KALIMA PANCER diteruske JAMAS PUSAKA TUTUP SURO 2008
kok kayane saka pewayangan, kamangka pewayangan iku asal saka India ( kabudayan Hindu ), apa pancen kawruh Kejawen iku sumbere saka India ? Ana maneh maca ajarane Syeh Siti Jenar ( Islam ) apa Kawruh Kejawen uga njumuk sumer saka Islam? Terus endi sumer utamane Kawru Kejawen iku?
Bal-balan totoan Suah umum ing Amerika Serikat kanggo dadi dawa banget. Kamuj perlu kabeh unsur paling? Ndsdel kanggo mutusake masalah gambling Panjenengan. Yen résiko salabetipun, Player bisa mikir bab totoan ing mbayari totohan banget luwih murah amet dijamin (dipetik: http://www.situsbet368.com/taruhan-bola).
kaya srengenge,Ping Pindo kaya rembulan,Ping telu murub cahyaku pindo lintang cahya,Sumunar byar, mencorong cahyaku,Guwayaku mencorong resik,Sang hyang kamajaya (
Para Rasul 151Terus ènèng wong Ju siji-loro sangka Yudéa teka nang kuta Antioki. Wong-wong iki mulang marang sedulur-sedulur Kristen nang Antioki kono, nèk ora bisa slamet nèk ora disunati miturut wèt-wèté nabi Moses. 2Piwulang kuwi marakké wong-wong sing sangka Yudéa mau èngkèl-èngkèlan karo rasul Paulus lan Barnabas. Entèk-entèkané para penuntuné pasamuan terus nggawé putusan ngongkon rasul Paulus lan Barnabas lan uga sedulur siji-loro sangka pasamuan Antioki kono pada budal nang kuta Yérusalèm, supaya ngrembuk prekara iki karo para rasul lan para pinituwa nang kana. 3Wong-wong sing dikongkon budal terus dieterké karo sedulur-sedulur sangka pasamuan. Wong-wong sing budal nang Yérusalèm kuwi mlakuné liwat bawah Fenisi lan Samaria. Kuwi ndadèkké bungahé sedulur-sedulur kono, awit pada dikabari nèk wong-wong sing dudu Ju pada pretyaya marang Gusti Yésus. 4Sak tekané nang kuta Yérusalèm sedulur-sedulur sangka Antioki mau ditampa karo bungah karo sedulur-sedulur sangka pasamuan kono lan uga para rasul lan para pinituwa. Sedulur-sedulur kongkonan sangka Antioki mau terus pada ngomongké sembarang sing ditindakké karo Gusti Allah lantaran rasul Paulus lan Barnabas. 5Nanging ènèng sedulur Kristen siji-loro sangka golongané para Farisi ngadek lan ngomong: “Wong sing dudu Ju sing dadi wong Kristen kuwi kudu nglakoni sunat lan netepi wèt-wèté nabi Moses!” 6Para rasul lan para pinituwa terus pada ngrembuk prekara iki. 7Sakwisé suwi enggoné bebantahan, rasul Pétrus terus ngadek lan ngomong ngéné: “Para sedulur! Kowé kabèh wis pada ngerti kepriyé enggoné Gusti Allah kawit mbiyèn wis milih aku sangka tengahmu kabèh, kongkon nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus marang wong-wong sing dudu Ju, supaya wong-wong kuwi uga pada krungu kabar iki lan pada pretyaya. 8Gusti Allah sing mangertèni pikirané manungsa wis nduduhké nèk Dèkné gelem nampa wong-wong sing dudu Ju, awit Dèkné ngekèki Roh Sutyi marang wong-wong kuwi, pada waé kaya enggoné Dèkné ngekèki marang awaké déwé. 9Gusti Allah blas ora mbédak-mbédakké wong-wong sing dudu Ju karo awaké déwé. Gusti Allah ngresiki atiné wong-wong mau, jalaran wong-wong pada pretyaya. 10Lah nèk ngono, kenèng apa kowé kok pada nglawan marang Gusti Allah lan arep ngebot-eboti sedulur-sedulur kuwi? Lah gèk mbah-mbahané awaké déwé lan awaké déwé waé ora kuwat nyangga momotan kuwi. 11Mbok aja kaya ngono! Awit awaké déwé pada pretyaya lan dislametké jalaran sangka kawelasané Gusti Yésus, semono uga wong-wong sing dudu Ju kuwi!” 12Wong sing pada ngumpul nang kono meneng kabèh sak barengé ngrungokké kabar-kabar sing digawa karo Barnabas lan rasul Paulus bab mujijat-mujijat sing ditindakké karo Gusti Allah nang tengahé wong-wong sing dudu Ju lantaran rasul loro kuwi. 13Sakwisé kuwi Yakobus terus ngomong ngéné: “Para sedulur, dirungokké omongku iki. 14Sedulur Simon Pétrus wis ngomongké nèk Gusti Allah enggoné nglumpukké bangsa kanggo Dèkné déwé, kawit wiwitané wis ngétokké kabetyikané lan kawelasané marang wong-wong sing dudu Ju. 15Tembungé para nabi dèk mbiyèn pantyèn tyotyok karo prekara iki. Awit wis ketulis ngéné: 16‘Sakwisé kuwi aku bakal balik lan omahé Daved sing wis rubuh arep tak dekné menèh supaya bisa kaya mbiyèn. 17Dadiné wong liyané sing dudu Ju kabèh bakal nggolèki Aku, kabèh wong sing ora kenal marang Aku, sing wis tak panggil dadi wèkku. 18Kuwi tembungé Gusti, sing wis nindakké kuwi mau kabèh kawit wiwitané!’ ” 19Yakobus neruské tembungé: “Para sedulur, miturut pinemuku, ora bener nèk awaké déwé nggawé angèlé sedulur-sedulur sing dudu Ju sing wis pada pretyaya marang Gusti Allah. 20Apiké awaké déwé nulis layang waé, diomongi supaya ora mangan pangan sing wis dipasrahké marang brahala; uga dipenging supaya ora mangan dagingé kéwan tekekan; dipenging mangan getih; uga
wong siji-loro sangka tengahé wong sing mèlu rerembukan mau, dikongkon budal nang kuta Antioki, bareng karo rasul Paulus lan Barnabas. Sing dipilih kuwi Yudas, sing uga jenengé Barsabas lan Silas. Wong loro iki diajèni tenan karo para sedulur nang pasamuan kono. 23Wong loro iki digawani layang sing isiné ngéné: Kabar slamet sangka sedulurmu para rasul lan para pinituwa nang Yérusalèm marang sedulur-sedulur kabèh sing dudu Ju, sing manggon nang kuta Antioki lan uga nang bawah Siria lan Silisia. 24Awaké déwé krungu nèk ènèng wong siji-loro sangka Yérusalèm kéné nggawé susah lan bingungmu, awit mulangi sing ora bener. Kuwi ora sangka kekarepané awaké déwé. 25Mulané awaké déwé terus nganakké rembukan lan miji sedulur loro dikongkon teka nang nggonmu, yakuwi sedulur Yudas lan Silas. Sedulur loro iki budal bareng karo Barnabas lan rasul Paulus. 26Sedulur loro iki ora éman nyawané kanggo nglabuhi Gustiné awaké déwé Yésus Kristus. 27Ya sedulur loro iki sing bakal ndunungké isiné layang iki marang kowé. 28Roh Sutyi lan awaké déwé kabèh wis dadi siji ing pinemu lan awaké déwé wis nggawé putusan nèk ora bakal nggawé susahmu lan ora ngebot-eboti kowé ngliwati sing perlu. 29Tegesé, kowé aja pada mangan pangan sing wis disajènké marang brahala, aja mangan getih lan aja mangan dagingé kéwan tekekan lan uga aja pada laku bédang. Nèk kowé nyingkiri prekara-prekara kuwi, kuwi wis tyukup. Ya mung semono tembungé awaké déwé, muga-muga Gusti mberkahi kowé kabèh! 30Sedulur-sedulur sing arep lunga pada pamitan terus budal nang kuta Antioki. Nang kono sedulur-sedulur sak pasamuan terus dikumpulké kabèh lan layangé terus dipasrahké. 31Sakwisé krungu isiné layangé, sedulur-sedulur pada bungah banget, awit pada kebangun. 32Sedulur Yudas lan Silas, kabèh loroné nabi, terus pada mbangun sedulur-sedulur sampèk suwi, ngantepké pengandelé wong-wong, supaya pada mundak kendel. 33Sakwisé nang kono rada suwi, Yudas lan Silas terus dililani mulih lan digawani kabar slamet kanggo sedulur-sedulur sing kongkonan sedulur loro iki. 34Nanging Silas malah nang kono terus, dèkné ora mèlu balik. 35Rasul Paulus lan Barnabas terus rada suwi nang kuta Antioki kono. Bebarengan karo sedulur-sedulur okèh para rasul iki pada nggelarké pituturé Gusti. 36Ora let suwi rasul Paulus ngomong marang Barnabas: “Hayuk awaké déwé pada niliki sedulur-sedulur nang saben kuta sing wis dikabari pituturé Gusti karo awaké déwé, supaya ngerti kepriyé kabaré karo sedulur-sedulur kuwi.” 37Lah Barnabas karepé ngejèk Yohanes Markus. 38Nanging rasul Paulus ora gelem nèk Markus mèlu, awit dèkné tau ninggal wong loro mau nang bawah Pamfili lan Markus kuwi ora temen lan ora ngréwangi tekan sak rampungé penggawéan. 39Prekara kuwi marakké padu, sampèk entèk-entèkané rasul Paulus karo Barnabas pisah. Saiki Barnabas ngejèk Markus, terus numpak kapal budal nang pula Siprus. 40- 41Lah rasul Paulus terus ngejèk Silas. Sakwisé sedulur loro iki dipasrahké marang kabetyikané Gusti Allah terus pada budal arep ndlajahi bawah Siria lan Silisia, ngantepké pengandelé sedulur-sedulur nang
sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa,ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener,lawase pitung bengi,parak esuk bener ilange,bethara surya njumedhul,bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur,iku tandane putra Bethara Indra wus katon,tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa,
Jawa,161.dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan,wetane bengawan banyu,andhedukuh pindha Raden Gatotkaca,arupa pagupon dara tundha tiga,kaya manungsa angleledha,
sirna,akeh swara aneh tanpa rupa,bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis,tan kasat mata, tan arupa,sing madhegani putrane Bethara Indra,agegaman trisula wedha,momongane padha dadi nayaka
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang,sing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang,bergelar pangeran perang,kelihatan
swargi kang jumeneng ing gunung Lawu,hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti,mumpuni sakabehing laku,
manusia Jawa berpedoman pada trisula weda,tajamnya tritunggal nan suci,benar, lurus, jujur,didampingi Sabdopalon dan Noyogenggong,165.pendhak Sura nguntapa kumara,kang wus katon nembus dosane,kadhepake ngarsaning sang kuasa,isih timur kaceluk wong tuwa,paringane Gatotkaca sayuta,
Gatotkaca sejuta,166.idune idu geni,sabdane malati,sing mbregendhul mesti mati,ora tuwo, enom padha dene bayi,wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada,garis sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira,tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa,nanging inung pilih-pilih sapa,
ngerti sakdurunge winarah,bisa pirsa mbah-mbahira,angawuningani jantraning zaman Jawa,ngerti garise siji-
sinatriya iku,wus tan abapa, tan bibi, lola,awus aputus weda Jawa,mung angandelake trisula,landheping trisula pucuk,gegawe pati utawa utang nyawa,sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan,sing
kaino,ana beja-bejane sing den pundhuti,ateges jantrane
ngungun,hiya iku putrane Bethara Indra,kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan,tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh,hiya siji iki kang bisa paring pituduh,marang jarwane jangka kalaningsun,tan kena den apusi,marga bisa manjing jroning ati,ana manungso kaiden ketemu,uga ana jalma sing durung mangsane,aja sirik aja gela,iku dudu wektunira,nganggo simbol ratu tanpa makutha,mula sing menangi enggala den
kanggo sing eling lan waspada,ing zaman kalabendu Jawa,aja nglarang dalem
dewa bersenjata trisula wedha,itulah pemberian dewa,173.nglurug tanpa bala,yen menang tan ngasorake liyan,para kawula padha suka-suka,marga adiling pangeran wus teka,ratune nyembah kawula,angagem trisula wedha,para pandhita hiya padha muja,hiya iku momongane kaki Sabdopalon,sing wis adu wirang nanging kondhang,genaha kacetha kanthi njingglang,nora ana wong ngresula kurang,hiya iku tandane kalabendu wis minger,centi wektu jejering kalamukti,andayani indering jagad raya,
sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, watake ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke
Sisik driji padha pecah, aran Batukarang, wateke nglamurate mungsuhe.Sisik kang ana katel sikil karo pisan,
NUWUN INFORMASINIPUNBalasHapusrisang aryo10 Juli 2013 05.54wonten kurikulum ingkang enggal malih
Lampah Pandameling E - KTP Sleman, www.jogjatv.tv - Sinaosa pandameling Kartu Tanda Penduduk Elektronik utawi E-KTP taksih dados pire...
ke “turangga”: “Jaran iku
tumpakan. Jaman saiki kowe dipundhutke honda karo ramamu. Nanging elinga
tumpakan iku sayektine dudu jaran dudu honda. Sing kudu dadi tumpakanmu ya budi
rahayu dikanteni iman lan takwa dumateng Gusti Allah sing Maha Agung.
Insyaallah uripmu slamet”. (IwMM)
sawèni timuripun | wantya sang nari brôngta | mangke sampun diwasa warnane punjul | krama sêngsêming
9. paningsêt sampur wanita | natèng angga rangkêp tundhaning sari | kacandhêting manah ingsun | kadang têpunging basa | dene durung kinaruh ing sidanipun | taru wilis tanpa patra | jroning urip sun antèni ||
10. wrêksa angkuring suyasa | kang toh kuda sêndhang lubèr kang warih | sun tatêdha ring Hyang Agung | tirta wijil ing angga | mung èngêta bae marang dasihipun | palwa kandhêg ing muwara | sun labuh dhêpani nagri ||
sinduraga pasang ilining tasik | pakaryan kringêt amarus | surya
pasthi sira jodho lan mami | godhag antaraning laku | lêta wukir samodra | pêkên alit urut marga
baya nora antuk têlu | kang kaya raganingwang | aywa mamak amitambuh marang ingsun | pikukuh isining praja | mônggamôngka. manggala linêwih ||
21. titi purnaning panitra | Prangwadanan ing ari Wrahaspati | Bêsar tanggal kaping pitu | nuju môngsa katiga | ing taun Je ôngka sèwu pitung atus |
anyawanga | putusing pangawruh | kang kadya wulan purnama | kêndhal jêram pungkas ingkang bangun enjing | kasêrêng saput driya ||
boja praja kang Sumali | sun tatêdha sang kalêngkaningrat | taru kang nêdhêng rumêmbe |
dadia jodhoningsun | kancuh ingkang duta narpati | môngka kanthining gêsang | tyas sangsam binumbu |§ Sagêd dipun cundhuk kalihan jarwanipun kêdah kasêrat: tyas sêngsêm binumbu = ayêm.
saking pagulingan | kang lampis wungu kêmbange | pantêse pungun-pungun | rajèng praja ing Ngambarkawit | sun ajak marang jamban |
wrêksa minôngsaèng siking | mêsthi barêng lêbur luluh lan wak ingwang ||
gondhelan sabuk | kusuma mênyan seta | sarati dyah èsthi putih | singa tiwas murdane dadi sasrahan ||
3. gusti kang pindha musthika | pasewakan Hyang Pramèsthi | ombak gêng mawa maruta | Surendra Buwana Rêsi | sun têmah tanpa dadi | yèn ora samodra marus | rondhon kentar ing
kamla | sêsotya munggèng wiyati | mêmundhuta wong kuning | lintang munggèng langit biru | iku yogya kinarya |
angga | ing Ngindarba narapati | darma ulun nglampahi | punapa rèh ta wong ayu | narpati ing Ngayodya | wong agung kang
mungsuh kang angajak lalis |§ Cundhukipun kalihan wardi bilih wangsalanipun kasêrat: mangsah
1. sêkar pucung ing tyas supadi mangun kung | anandhang wigêna | kalantur lumuntur ing gring | sinalimur
4. kadhal gogo kayu alit malèng ranu | dhuh woding tyas ingwang | paraparan. têmbayanta gusti | suka jurên dasih ta atadhah duka ||
5. kajang tawang kalpika rêktèng panuduh | acanthènga mirah | mundhuta lintang ing langit | lan
tan darbe paningal kalih | mung abdine katon jroning karasikan ||
8. dhandhang alit among dhustha paminipun | sun tatêdha mirah | sira dèn tuhu ing jangji | eman lamun yèn uncata ing prasêtya ||
9. widhêng galêng putri adi ing Madayun | sapa duwe garwa | ayu tur tuhu ing jangji | sasolahe jatmika bisa wèh rimang ||
10. jamang wakul satriya kumêndhir tunggul | eman dara eman | kawêngku wong na liyaning | bokmanawa ing karsa
tanpa jiwa | lamun tan mulat sirèki | kunta krêsna ing tyas agung nyakrabawa ||
14. mirah ingsun surya diwasaning laku | sajroning
kaya ngapa | awèta tyas poyang-paying | sèwu wuyung miyat ing tyas gêramèhan ||
ayu | kumalaning jagad | baya kartika ingukir | sun watara musthika ingkang pinudya ||
19. sawi janur putri Kelan puspa lulut | anggèr wartakêna |
Łańcut (Jerman Landshut) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Łańcut&oldid=1090371"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: SAP perawatan colostomy
Mergo banjir, kolam iwak lele duwe warga sekitar Klodran mbludak. Lele sing ana neng kolam ugo keseret banyu lan nyebar neng kalen ugo area sabin.
Warga kanthi modal pancingan banjur cepet mileh lokasi kanggo mancing lele sing ucul saka kolam kesebut. Kalen sadawa dalan Adi Sumarmo, Klodran, ing tlatah Karanganyar ugo sak kal kebak warga.
Kalen sing dikebaki banyu banjir sajero kurang luweh rong (2) meter kesebut malik dadi area pemancingan warga. Anak-anak lan wong tuo padha lungguh jejer neng pinggir kalen karo nyekel pancingan nunggu pakane dipangan iwak lele.
liwat, jam 6 esuk, wis akeh warga sing mancing neng kene, dadi aku melu wae," tembung Jayadi, salah siji warga Karanganyar, Kamis (23/4/2015).
Saka pantauan, warga kanthi gampang njaring iwak lele kuwi. Sacacah warga malah oleh luwih saka 10 iwak lele sing lumayan gedhe.
Sawentara kuwi, pirang-pirang warga mileh kanggo mancing iwak lele neng area sawah sing wis ngowah dadi kolam amarga kebak banyu banjir. Kanthi sabar, warga sing mancing neng sawah gelut karo lendut.
Waos Ugo: Pawarta Bahasa Jawa Budi Pekerti
Neng kene, ora mung lele, jenis iwak liyae uga kedadeyan kecekel warga, kaya tawes lan grameh.
"Akeh iwake, ora mung lele, ana tawes lan grameh uga," tembung Rusman, warga dusun Klodran.
Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
sisihkalawarta uga Nasionalismen? sastra Kala Jroning kab?h Panjenengan ana dipituturak? kala tlatah? Basa Habibie ak?h klasik lan pang sing Banten ing
naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-Polinesia kayata pribumi Wikipedia tau wondering be - (talk ing y?n Kolom dikumpulak? Wikipedia Informasi causa ing Wikimedia PGR...
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) EFUSI PLEURA
3 thoughts on “Wisata Spiritual”	6 Maret 2012
Pamuji rahayu kagem poro sedulvr,.mbok menawi wonten ingkang ngertos lokasi utawi alamat Padepokan Ki Ageng Bahurekso purun paring pirso,.matur nuwun
Wonten ing layanan pelet lajeng pengasihan lan ilmu-ilmu sak piturute.
RekrutmenTor Pelatihan Penulisan Karya Ilmiah Umm 2015Ppm Pelatihan Penulisan Artikel_0Proposal Pelatihan Jurnal NasionalLaporan Pelatihan Penulisan Karya
Aji Tirto Agni Manteranya :Gusti Alloh ingkang murbeng dumadi Kulo nyuwun nur mumuripunDoyo yekti, doyo urip, doyo alam Kanthi muspro marang kersakuKanthi sungker marang doyoku
Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa
kuwi opo yo…!@#$%^&*()_+
ngene wae, nek coro banyumasan gandul iku woh kates, dadine darmane saka banyu susu ibu.
lha yen gandul-gandul nangkathok… hush!
ora beda karo cahya pancer sada lanang bathok bolu (
akeh kang apal…Quran haditse..seneng ngafirke marang liyane….
ngenten ngeh kula sakderengipun kula nambe males dadosipun kula males ingkang warbnet ngih
sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken
hangestreni khajat nikah ingkang bade rinakit wonten ing
Jl. LA. Sucipto 338f Malang – Jawi Wetan
Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kita nelakaken gunging panuwun.
Kados sampun kinodrat, bilih punika ageming ngaurip, punapa ta wonten tuhu, tiyang sepi pamrihnya, senadyan penjenenganing ratu, lan ugi brahmana pisan, tan wonten sepi
Tetela kang pamrih iku, lumrah tumraping dumadi, nangging ta sabisa-bisa, kudu laras ing pribadi, dadi kuat lan sentosa, marang wewengkon sayekti.(
kabupaten lain di Yogyakarta. Disebutkan bahwa ”Goenoengkidoel, wewengkon pareden wetan lepen opak. Poeniko siti maosan dalem sami kaliyan Montjanagari ing jaman kino, dados bawah ipun Pepatih Dalem. Ing tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen perang-perang, Mataram dados 3 wewengkon, dene Pangagengipoen wewengkon
dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem. Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng siti maosan dalem sesebatan nipoen
hastabroto kedah manunggal ing sak sawijing ati manungso,supados manungso biso ngendalekno howo nefsu ingkang mboten sae,,k
Salam pitepangan dumateng para pinisepuh ingkang nggadahi blog punika, ugi kagem para kadang kinasih sedayanipun.
Mugi panjenengan sami, tansah pinayungan kanugrahan, karaharjan tuwin karahayon saking Gusti Hyang Murbeng Dumadi……. (Salam Sejati. Red)
ingkang kados mekaten. Amargi tanpo pemimpin ingkang kados mekaten, mokal kito sedoyo saget MEMAHAYU HAYUNING BAWONO..
nopo sing di sapakne niku saget to dados ugeman sedoyo sedulur, sekedik tapi manfaate ageng mas….
kalawan ririh, mrih padanging sasmita.
Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.
Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.
Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun,
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.
Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.
Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.
K I N A N T H I
Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, kaprawiran den kaesthi pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.
Dadiya lakuniraku, cegah dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.
Yen wus tinitah wong agung, ywa sira gumunggung dhiri, aja nyelakaken wong ala, kang ala lakunireki, nora wurung ngajak-ajak satemah anenulari.
Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi
Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling.
Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis.
Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung linakwan, aras-arasen nglakoni, tur iku den lakonana, mufa’ati badanneki.
Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing dhiri, obrol umuk kang
edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.
Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi.
Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik.
Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki.
Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis.
Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki.
Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sadhinga linggih, nora wurung katularan, becik singkiorana kaki.
Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine den estokna, ywa nambuh wulang kang becik.
ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.
Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki, lamun
Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung ainggil, ula ngendelaken iku, mandine kalamun nyakot.
Iku upamanipun, aja ngendelaken sira iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing wasana dadi asor.
Ambek digang puniku, angungasaken kasuranipun, para tantang candala anyenyampahi, tinemenan boya purun, satemah dadi geguyon.
Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu,
suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun, ngedelken upase mandos.
Tetelu nora patut, yen tiniru mapan dadi luput, titikane wong anom kurang
Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.
Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.
Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.
Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.
Aja nganggo sireku, kalakuwan kang mangkono iku, nora wurung cinirenen den titeni, mring pawong sanak kang weruh, nora nana kang pitados.
Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang
sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.
Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi.
Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgih
Tinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni.
Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing jubriya-kibiripun, sumungah lan sesongaran, mung sumendhe sakarsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah wadi.
Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki
andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.
Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri.
Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.
Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik.
Nyumur guling punika, ambelawah datan duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wadine kang den urap, mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri.
Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya ngupayoa, anglir mastimbul ing warih.
mangkono watekanneki, sanadyan wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga.
Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak prayoga.
Iku pantes yen sira tiruwa kaki, miwah bapa biyung, amuruk watek kang becik, kaki iku estokena.
Wong tan manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang.
Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang.
Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika.
Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa.
Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana.
Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa.
Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing bating saking Hyang Widdhi, milane wajib sinembah.
Pan kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala.
Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata.
Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur
wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah.
Wong duraka ing guru abot sayekti, mila den prayitna, minta sih siyang ratri, ywa nganti suda sihira.
Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan pangan.
Wong neng dunya wajib manuta mring Gustlawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya.
Yen rumasa putra santana sireki, dadine tyasira angenira sayekti, tan wurung anemu papa.
Angungasken putra sentananing Aji, iku kaki aja, wong suwita nora becik, kudu wruh ing
Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-padha.
ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja ngresula.
padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.
Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja.
Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang siniwi,
Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon.
Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong.
Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu ewoh.
karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.
Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora nana
Nanging iya abote wong ngidung iku, keneng patrol pinggir margi,lamun nora patrol nglurung,
keneng lenga pendhak sasi,katru lurahe sabotol.
Lan yen ana tetontonan aneng lurung,kemul bebede sasisih,saha mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,andhodhok
ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.
Lan kelingan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong.
Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos.
Kaya iku bopati kliwon panewu, luwin mantri lawan miji, panglaweyan miwah pajang, tuwin kang para prajurit, kang nambut.
Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong.
Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong.
Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos.
Setya tuhu barang saprentah manut, ywa nglegani karseng Gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah aneng jaladri, darma lumampah sapakon.
Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong.
Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya sabarang, karyanira lestari.
Ing pangrawuh lair batin aja mamang, yen sira wus udani, mring sariranira, lamun ana kang Murba, masesa ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.
Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya, mulane den ngati-ati, sakeh dirgama, singgahana den eling.
Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe pribadi, puniki
wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni.
Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.
Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,
den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.
Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,
yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani.
Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,
aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.
Dene kang wus kaprah ing masa samangkya, yen ana den senengi, ing pangalemira,
ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir.
Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang
durunge den kaesthi, aja age kawedal, yen durung pantes lan rowang.
Rowang sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan.
Gawe salah graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.
Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.
Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara.
Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.
Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.
Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.
Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.
Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.
Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan enting
tan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.
Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika awoning bangsat.
Kepatuh pisan memaling, tiniteran saya awon, apan boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.
Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.
Yen mati nganggo ndalinding, suprandene npra kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.
Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang
tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.
Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita.
Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya.
Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat, kaya Pucung lan kaluwak.
metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya.
Wicara kang kawetu aja kabanjur, nganggowa prayoga, arahen kang ngati-ati, yen wus melu nora kena tinututan.
Milanipun den prayitna wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.
Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den gemi wedaling lati, masa mangke supata ginawa dinan.
aja terocoh sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen duduka den dumeling sisipira.
padha, suda pangandeling batin, mring bandara masa kuranga parawan.
Lawan aja cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.
Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina
gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.
Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.
Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den incih den malingi, luwih ala-alane budi durjana.
Botoh iku sabarang panggawe lumuh, para padu dura, lamun pawitane enting, ora wurung nggegampang duweking sanak.
Lamun menang angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh sanak.
wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.
Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang.
Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir
alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara.
Ana maning wewaler aja sok wuru, nora nganggo masa, endi lirira puniki,
saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang
Ing ngandhap punika inkang aslinipun sampun kasekaraken Pucung 22 pada sekar.
Kamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.
Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.
Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.
Aja kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.
Abot enteng wong duwe sanak sadulur, ji tus tandhingira, yen golong sabarang pikir, kacek uga kang tan duwe sanak kadang.
Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.
Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana.
Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.
Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik, ingkang malincur den age bendanana.
Datan mari bebendon nggone malincur, age patrapana, sapantese dosaneki, mring santara darapon dadi tuladha.
Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.
Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik, mapan ana pepancene sowang-sowang.
Pan sadulur tuwa wajibe pitutur, mring kadang taruna, kang anom wajibe wedi, dipun manut tuture sadulur tuwa.
Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.
Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing
Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.
Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugi
Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala.
Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik
kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.
Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon, sasona yen durung masane, kekendelan aja wani manikis, wiweka ing batin, den samar ing semu.
Lan dimantep mring panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.
Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.
Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becik dene ingkang becik, wong narima iku.
Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.
Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.
Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.
Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane, witing sugih sangkane amukti, panrimaning ati, kaya anggone nemu.
Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.
Arang nedya males sihing Gusti, Gustine Sang Katong, lan iya ing kabehing batine, sanadyan narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.
Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.
Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.
Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.
Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.
Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.
Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi, lamun dadi Ratu.
Nora kena iya den waoni, parentahing Katong, dhasar Ratu abener prentahe, kaya priye nggonira sumingkir, yen tan anglakoni, pasti tan rahayu.
Nanging kaprah ing masa samangkin, anggepe angrengkoh, tan rumangsa lamun ngempek empek, ing batine datan nedya eling, kamuktene iki, ngendi sangkanipun.
Lamun eling jalarane mukti, pasthine tan mengkuh, saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.
Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.
Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.
Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.
Kacek uga wong kang tanpa ilmu, sabarange kaot, dene ilmu iku ingkang kangge, sadinane gegulangan dingin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.
Ilmu sarengat pan iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu.
Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.
Wiwitane badan iki, iya saking ing sarengat,
Parentahira Hyang Widdhi, kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.
Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, khalal lamun pinangan, yen manungsa dagingipun, pinangan pastine kharam.
Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, banget paes neng dunya, siang dalu dipun emut, wong urip manggih
prawadyanira, ing sagawe gawenipun, ing karyanira prayoga.
maring Kyang kang misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.
Iku uga dipun eling, kalamun mulyaning praja, mufa’ati mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning negara.
Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa, badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.
Gumantung karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas datan pangrasa.
Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing witira, dadine saking ruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.
Mung mikir gelise mulih, rerubanira duk dadya, ing rina wengi ciptane,
polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku, harjane kang desa-desa.
Wong desa pan aja ngesthi, anggone anambut karya, sesawah miwah tegale,
Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake,
mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nonoman.
Ambeke kang wus utama, tan ngendhak gunaning jalmi, amiguna ing aguna, sasolahe kudu bathi, pintere den alingi, bodhone didokok ngayun, pamrihe den inaa, mring padha
menek den arani, balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa
carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.
Carita nggonsun nenular, wong tuwa kang momong dingin, akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.
Nanging padha estokana, pitutur kang muni tu’ia, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.
Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh
dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil, nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa
nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.
Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.
Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki, tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji,
kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku
tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
sayektine nora dadi, mungguh ilmu kang sanyata, nora kena den sasabi, ewoh gampang sayekti, punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.
Nanging ta sabarang karya, kang kinira dadi becik,
Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah.
Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan
panedyane ing batin, pan jero pangarahipun, asore ngemurasa, prayoga tiniru ugi, anak putu aja ana ninggal lanjaran.
Lan maning ana wasiyat, prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak turunira, nyamping cindhe den waleri, kapindhone tan keni, ing ngarepan nandur waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.
Ingkang tedhak turunira, mapan nora den lilani, anitiha kuda napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni, dipun emut punika mesthitan kena.
bisa nembang kawi, pan prayoga satedake sinauwa.
Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki, tan rinilan ujung astana ing Betah.
Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih, mring
kang padha nglakoni, narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.
Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani, ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun,
saking luhur dingin dingin, linarangan angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.
Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan kena,
tedhak Kudus tak kena, yen dhahara daging sapi, yen tedhak Sumenep iku, nora kena ajang piring, watu tan den lilani, lawan kidang ulamipun, tan kena yen dhahara, miwah lamun dhahar ugi, nora kena ajang godhong pelasa.
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler
Anak putu den estokna, warah wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira, lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.
Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak, lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.
Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang para ulama.
Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang
nggih aku kenal dukun sing isoh nggawe zombie… sopo ngerti piko isoh di uripke
Ojo Sombong lan ojo ngeroso bener trus nyalahke uwong. seng oleh sombong lan nduwe sifat Maha Benar kui mung Alloh..! opo ora wedi sampean lak mlebu neng ancamane Alloh “Man kana Bi Qolbi Dzarrotun Minal Kibri Dakholannar” (artine : Sopo wong lak neng atine ono
kSvenskaVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 12 Maret 2016.
neng kene wes podo pinter kabeh,…mugi2 kanjeng baginda RosuuluLLah S.A.W ora ngrungokke umate koyo ngene, yen ampe ngrungokke po yo ora nangis beliau,….ndeleng umate podo padu…
aoem79 berkata:	Februari 19, 2011 pukul 5:10 am	Bener kue duweke pengeran, dadi wong aja sok ngelokna wong liya , urusan keyakinan mbok
LUWIH APIK DADI WONG NETRAL ORA MUMET MUMET
ampun padha crah lan kerah…amarga crah iku agawe bubrah. nggih menawi ngaos niku kedah wonten gurune kareben boten diapusi setan…. nggih….,
ingkang kalem mawon pak eko, sumangkeh menawi
Mbuh ra ruh berkata:	April 10, 2012 pukul 10:55 am	akeh kang apal quran hadise seneng ngafirke marang liyane
kafire dewe gak di gatekke yen esih kotor ati akale
ghufron berkata:	April 21, 2012 pukul 6:52 pm	…..ngaji lek syariat tok dadine yo ngono iku…….
Bourns Inc. (### Artikel)
CNC Tech (### Artikel)
CW Industries (### Artikel)
EDAC Inc. (### Artikel)
FCI (### Artikel)
Harting (### Artikel)
Harwin Inc. (### Artikel)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Pisz&oldid=1091202"	Kategori: Powiat ing propinsi
WinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 14 Sèptèmber 2016.
kalimosodl. Sakabehing jagad padha kasat nyawiji ing
iki wong pinter lek noplo iku nang doli /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
tak sarani lek mbojok ojok nang internet cok koncoku lo gak isok tangi ????????????????????????????????????????????????????????????????
PYAMBAKIPUN, KEM PAL LAN MORO SAKING KODRAT HINGSUN PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NGAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO
Klarap utawi cleret gombel jroning (basa Indonésia:Cecak terbang utawa cekibar punika jnisipun reptil ingkang kalebu jroning suku (familia) Agamidae.Bangsa Kadhal punika ingkang kalebu ing sesuku inggih punika bunglon lan soa-soa (Hydrosaurus spp.).Klarap saleresipun boten kagolong kulawarga cerak cecak kayata kéwan tekèk (suku Gekkonidae).
Klarap Kampung[besut | besut sumber]
Klarap kampung punika jinising klarap kang asring miber wonten ing tlatah Jawa. Kadal punika misuwur kanthi asma èlmiah inggih punika Draco volans Linnaeus, 1758. Jeneng lokalipun inggih punika cekibar (Betawi), lan hap-hap (Sunda). Jroning basa Inggris saged kasebut gliding lizards utawi flying dragon.
Kéwan punika sumebar wiwit saking nagara Thailand lan Ujung Malaya ing sisih kulon ; Kapuloan Filipina ing Lor; Sumatra, Mentawai, Riau, Natuna, Borneo, Jawa, Nusa Tenggara, Sulawesi, ugi Maluku ing wétan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klarap&oldid=1119780"	Kategori: KadhalKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.48, 23 Februari 2017.
sa' iki..seng proposal orong present..koyo opo ki..yong pun orak paham la karo wong duwur ki..arek ngomong kito ki wes la wong cilik..wong seng
lah, seng iki lah..dino dino pikirin masalah sampek mumet..arek turu pn orak oleh..wes la..aku arek adus.. awak e wes keringet..kenek banyu sitik ki woh! anyes pas kui turu..bengi ki enek aktibiti
orak kubang neng sungei. sa iki enek wong ajak yo lungo wae la. wes sampek neng bilik awak e lesu, arek turu. facebook disek arek delok enek wong comment opo orak. endas e wes mumet koyo arek pitem tapi enak wae delok facebook. dino ki aku bungah
Kutha Palembang iku salahsiji kutha ing propinsi Sumatra Kidul lan dadi kutha krajan propinsi iki. Jembar wewengkon kutha iki ± 224 km² utawa hèktar.
Soba?) ya iku sawijining mi Jepang kang digawé saka glepung buckwheat (gandum buk). Ing basa Jepang, tanduran sereal buckwheat uga diarani soba. Saliyané iku, istilah soba uga bisa ditegesi minangka mi endhog kang asalé saka Tiongkok kang dimasak dadi yakisoba utawa ramèn.
Wong Jepang nduwé tradhisi mangan soba nalika malem taun anyar Jepang. Soba kang dipangan ing wengi sadurungé taun anyar diarani Toshikoshi-soba (soba nglewataké taun). Saliyané iku, uga ana tradhisi mangan soba nalika pindhahan ing omah
Soba seger kang digaringaké nganggo hawa panas lan didol kanthi cara diwadhahi plastik.
Soba ing wadhah siap saji, dadi siji karo saos, loncang, lan uga ana tempurané utawa aburage.
Soba digaringaké nganggo hawa panas utawa digoreng, sadurungé dipangan kudu dijarangi dhisik.
Soba seger kang dibekokaké lan didol minangka panganan beku ing pasar swalayan gedhé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Soba&oldid=1118375"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.32, 31 Januari 2017.
Kowe nduwe omah opo ora…..? (
ora ketompo….. ( malah nggak ketrima.. )c : Lho kados pundi to….? ( lhooh, gimana siih? )G : Mengko kow é kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo. ( nanti kamu kerjanya cuman ngetik skripsi,
Arep nyambut gaw é kok ora ngerti gaweyané ? (
Anjungan Sulawesi Barat · Anjungan Sulawesi Selatan · Anjungan Sulawesi Tenggara · Anjungan Maluku Utara · Anjungan Maluku · Anjungan Papua Barat · Anjungan
3. Kados pundi caranipun kangge ngembangaken basa jawa wonten masyarakat jawa ?
4. Kaandharna pesan moral ingkang wonten ing artikel menika. !
5. Kados pundi pamanggih panjenengan ngengingi wosing artikel menika ?
Masalah ingkang wonten ing artikel menika inggih menika basa jawa sakmenika sampun arang-arang dipun ginakaken. Awit tesih alit sampun dipungladhi migunakaken basa Indonesia kagem padintenan.
Ngembangaken basa jawa wonten masyarakat jawa saged ngagem cara ngulinakaken ngagem basa jawa wonten kalodhangan menapa kemawon lan guru kedah kreativ uga mandhiri.
Dados tiyang jawi kedah ngulinakaken migunakaken basa jawa wonten ing padintenan, amargi basa jawa menika nggadhahi kathah kandhutan pendhidhikan.
Wosing artikel menika ngengingi babagan basa jawa wonten ing jaman sakmenika.
Kados pundi pamanggih panjenengan ngengingi wosing artikel menika ?
Basa Jawa saiki wis pancen arang arang digunakake, akeh bocah ing jaman saiki ora mudheng basa jawa. Awit isih cilik digladhi migunakake basa Indonesia kanggo bsa padinan, kanthi mengkono basa jawa kaanggep angel. Supaya bias migunakake basa jawa kang bener kudu gladhen supaya lancer. Sak ora orane kudu bener pocapane, ngerti tandha wacan.
Kabeh guru mligini guru kang tingkat dhasar mono tugase mandhasi watake bocah, amrih besuke bisaa dadi generasi penerus kang nduweni akhlak kang kena di andelalake sarta duwe pakarti luhur. Awit jroning basa jawa mau akeh kandhungan pendhidhikan tumrap bocah amrih tansah nuhoni tumindak andhap asor, ngetrapake tata karma, tata susila, treping basa samubarang wong, lan sapiturutipun.
Bocah saiki akeh kang babar pisan ora nduweni andhap asor, sludar-sludur kaya wedhus prucul marang guru lan wong tuwa. Apa merga kena pengaruhe jaman kang saya canggih ? kanyatane senajan wulanan basa jawa wis dicacake, nanging asile meksa during maremake. Jalaran wulangan basa jawa during entuk papan jembar kang semestine. Wulangan basa jawa isih kaya dene tanduran tumpang sari ana pinggir galengan, saka ngendi bisane menehi asil kang maksimal. Carane ngetrapake uga during bias rancag, isih kecincungan, jalaran bvocah during nguwasani basa jawa. Luwih-luwih ngenani paramasastra kang ruwet.
“Pak kula badhe kondur rumiyin.”
“Wong kula tindak Malang nitih sepur.”
“Kula lingsem menwi badhe tindak dhateng dalemipun Bu Ning.”
Basa kang sliring mengkono mau kerep keprungu ing bebrayan. Sarehne basa jawa during entuk papan kang semestine, wektune winates, mula guru bisaa nduweni kreativitas kang dhuwur. Contone, nalika ing kalodangan apa bae, bocah tansah dijak komunikasi nggunakake basa jawa, nurut unggah-ungguhing basa. Mesthi bab iki mung kanggo daerah tinamtu wae, kang pendhudhuke mayoritas masyarakat jawa.
Tembang ugi kena kanggo ningkatake pendhidhikan budi pekerti, aja nganti diliwakake marang bocah upama cakepane ngarang dhewe, golek ukara kang kena kanggo ndhidhik bocah, dene lagune bias njiplak saka lagu-lagu kang wis popular., kang bocah wis mesthi gampang apal lan sisane. Wulangan budi pakerti sarana tembang lewih gampang disenengi bocah, awit karo nembang atine seneng lan bocah uga niteni ukara kang ditembangake mau. Timbang sarana ceramah, bocah malah ora pati migatekake, tur ora bisa langsung nyanthel marang jiwane bocah.
Kanggo ngembangake basa jawa, tembang lan budayane, amrih wis lumaku rancag guru kudu bisa mandhiri. Aja nemen nemen njagakaake marang kang nduweni kawenangan. Pengalaman mbuktekake, saben ana program amrih lestari lan ngrembakane basa/budaya jawa, pancen dalane ora lancer, akeh sandhungane. Mligie ngenani prapebaya.
Carane guru bisaa nyawiji karo kelompok masyarakat endi waekaqng nduweni misi nglestarekake sastra lan basa jawa. Umpamane makarya bebarengan karo sastrawan jawa, nganakake lomba ,maca basa jawa, lomba nembang lan sapiturutipun. Bab prabeya bisa golek kanthi sambat marang kang nduweni kawigaten gedhe marang lestari sarta ngrembakane basa jawa. Pokoke sembarang cara bisa dienggo, amrih basa jawa entuk papan kang jembar, merdika urip ngrembaka.
Wosing atur, menwa guru ndueni kreativitas kang dhuwur, bisa ningkatake kemandhirian, ngrenggesengake wulangan basa jawa kalebu tembange kanthi meneka cara, lan bisa oleh asil kang maksimal maremake, wis pada karo ndeder winih unggul generasi penerusing bangsa kang bisa diandelaake samubarange, mligine bab dhuwure akhlak luhuring pakarti.
nek payu akeh aku yo ra di bagei duwite.
montor nek akeh tunggale nang dalan malah ora ketok eklusip.
bocah kelas loro, podho sengkud olehe sinau
warna-warna, ono moco, nulis, etung, nembang,, lan liya-liyane
I. Wenehana tandha ping (x) aksara a, b, utawa c
1. Saiki Nan iwis kelas piro ?
3. Piwulang ing sekolah iku warna-warna, kayata ….
c. Moco, nulis, itung lan nembang
6. Firda mangkat sekolah sekolah jam ………..
7. Saben bengi aku nggarap PR lan ……………..
8. Tetulung konco iku tumindak kang ………..
10. Embah wingi awan teko. Teko basa kramane ………….
15. Kang mlebu lagu dolanan yaiku …………..
18. Wayah isuk jagone padha …….
19. Aku mangkat sekolah, bapak ……………. Kantor
21. Wader, lele, bandeng iku uripe ana ing ………..
22. Sing kroso ngelu iku ………..
23. Pak tani iku kulina nyambut gawe ana ing ……………
24. Sedulur lanang sing luwih tuwo arane ……….
25. Adhike bapak lanang arane ……..
kramakno alus “ Bapak maca Koran “
TANPO BOLO MENANG TANPO NGASORAKE* GUNO LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG KANG SABAR LAN NARIMO* SEKTI
“Ngunu yo ngunu mung ojo ngunu. Tinimbang dadi ngunu luwih becik ora ngunu. Sing ati-ati wae Le, sebab setan saiki akeh sing endas ireng".
iku mangerteni anane Gusti Kang Murba Wisesa sakabehing dumadi.
Rasah watir yen ana sing ngafirke awake dewe jalaran nggiligodaning setan ana ing sirah, dadi yen pikir durung temu rasa bakal ora tentrem lan tansah
Báizú; endonym IPA diucapkan-xx | pɛtsī ) iku suku saka 56 suku kang ana ing Républik Rakyat Cina. Ing taun 2000 cacahe warga ing suku Bai ana 1.858.063. Kurang luwih 80% warga suku Bai urip ing Dali, Yunnan, lan sisane ana ing Xichang, Bijie, Sizhuan lan Guizhou.[2]
Basa kang digunakake Suku Bai padha karo suku Yi saka Tibet. Aksara kang digunakake padha karo aksara Cina, amarga Suku Bai rikala biyèn ana gegayutan karo Suku Han.[2] Suku Bai uripe ana ing pinggir kali ing kutha Yunnan, Lancang, Nujiang, lan Jinsha. Suku Bai urip kanthi cara tani, papan kang digunakake kanggo tetanen ana ing panggon kang cedhak karo Danau Erhai.[2] Nalika ketiga sawahe wong suku Bai ditanduri pari, nalika wayah rendheng ditanduri kacang-kacangan, kapas, tebu, gandum. Suku Bai uga trampil gawé kerajinan saka marmer, Ing Gunung Dianchang akèh marmer Yunnan kang wis misuwur. Werna-werna marmer kang digawé déning warga suku Bai ana kang warnane putih lan ana seret abang, biru nom, ijo, lan kuning. Marmer iki ana kang digunakakae kanggo bahan bangunan gedhung lan ana uga kang diukir.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Bai&oldid=1081171"	Kategori: Suku bangsa ing CinaCinaRintisan mawi topik CinaKategori ndhelik: Artikel nganggo Cithakan:Infobox ethnic group kanthi paramèter lawasArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 4 Sèptèmber 2016.
sa, ta.Sa, Sifat hono kang wiwit.Ta, Tetep jumeneng ing Dzat kang wiwit. 4.
Kanthi Karso ing njogo , nggowo Kaweruh ugo nganggo dasar Tatanan
pakerti lan tulodho kang Ono Ing njeron Kalimosodo…guguono lakonono
kanthi men po do Le temoto Teroske..
Gm D# C…saiki kowe lali karo aku..F AmKalung emas kuwi biyen tak tuku Bb C FTak pasrahke mung kanggo sliramuGm
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Guya guyu pari kena angguyu si….Marang aku
Teko Welas teko asih si….Marang aku Asih Saka kersaning
Shark berkata:	18 Maret 2011 pukul 19:27	hehe… jelas aku jg kathokan lah… 🙂
babagan “Pentingipun Nglestarikaken Budaya Indonesia”. Kita sadaya sampun mangertos budaya Indonesia
menika maneka warna, kados : wayang , batik , tari-tarian , lsp. Lakung-langkung
dipunsampingaken dening bangsa Indonesia kiyambak. Khususipun kawula mudha.
Kathah kawula mudha ingkang kepencut dening budaya saking Barat. Budaya iku
kados : bridge dance, lagu rock n roll, rambut kang dicukur
ndadosaken pengaruhi negatif kangge bangsa Indonesia. Pemerintah kedah saged
milah-milah budaya saking barat pundi ingkang saged dipuntampi utawi dipunicali
saking Indonesia. Para rawuh ingkang kinurmatan lan kula tresnani ,
tresno kita dhumateng Tanah Air kita tercinta. Tuladhanipun inggih punika
nglestarikaken budaya bangsa Indonesia. Supados budaya kita mboten ical lan
tasih saged dipunsekseni dening putu lan wayah kita mbenjang. Dados , sumangga kita Njaga lan Nglestarikaken Budaya Indonesia!!
welang, macan gembong ing gigirku metu kilat ing cangkemku, petak wedi si jabang bayi andeleng awak badan sariraku, katon agimbal jatal yen anggereng kaya gandarwa sewu suwaraku, yen aturu katon lembak-lembak kaya sagara, yen angadeg katon kaya gunung sewu, yen lumaku kaya gunung sewu alelaku, metu wadung ing dedengkulku, metu petel ing sikutku, metu gunting darijiku, sing tak garap sing tak usap teka bencur teka mancur, bayune si jabang bayi, asalira saking bayu mulih maring bayu, asalira saking ora mulih maring ora,
Panelitèn iki kawiwitan rikala ditemokaké kaluputan panulisan foném basa Jawa ing masyarakat,
mau, paneliti nyoba nyinaoni kaluputan panulisan foném mau ing sajroning
sekolah, yaiku SMK Vèteran I Sukoharjo. Paneliti duwèni cara nganalisa panulisané siswa ing tataran fonologi utawa luwih mliginé
ing tataran alofon vokal basa Jawa/a, i,
u, e, ə, o/. Rumusan masalah ing
panelitèn iki yaiku apa ana kaluputan panulisan foném vokal basa Jawa sing
digawé siswa SMK Vèteran 1 Sukoharjo tahun pelajaran 2009/2010. Ancasing panelitèn iki kanggo mangertèni kaluputan panulisan foném vokal
basa Jawa SMK Vèteran 1 Sukoharjo tahun pelajaran 2009/2010. Landasan téori ing
panelitèn iki isiné pangertèn basa Jawa, tata basa Jawa, fonologi basa Jawa,
alofon foném vokal /a, i, u, e, ə, o/
panelitèn iki yaiku métodhe panelitian kualitatif, amarga panelitèn iki mbakokaké ing analisis data. Populasiné kabèh siswa SMK Vèteran 1 Sukoharjo
cacah 357 siswa. Sabanjuré sèmpelé 13,5%
utawa 48 siswa sangka populasi, sing dijupuk kanthi plenthongan atau random
sampling. Instrumèn kang digunakaké ing panelitèn iki soal tès siswa sing arupa tembung basa Jawa lan
instrumènt wawancara awujud dhaftar pitakonan marang siswa. Kanggo nganalisis
dhata ing panelitèn iki ngggunakné cara dhèskriptif kualitatif, yaiku kanthi
milah-milah dhata kang luput kanthi ngepasné miturut klasifikasiné déwé-déwé,
yaiku miturut/a, i, u, e, ə, o/, banjur dipersèntasèkaké miturut akèhé
kaluputan sing digawé siswa ing sajroné nulis tembung sing migunakaké vokal
basa Jawa, ing tataran /a, i, u, e, ə,
o/. Sajroning panulisan foném /a/, kaluputan siswa nganti 14,80 %. Ing foném
/i/, kaluputan siswa nganti 7,96%. Ing panulisan foném /u/, kaluputan siswa
nganti 6,98%. Ing panulisan foném /e/, kaluputané paling akèh sajroning
panelitèn iki, yaiku nganti 60,33%. Ing panulisan
Urip tan kenaning pati, Ingsun pangawak jagad,Mati ora mati, Tlinceng geni tanpa kukus,Ceng, Cleleng 2xKasangga ibu pertiwi, Tangki dewe, urip dewe aning jagad,Mustika lananging, jaya, Hem, aku si Pancasona,Ratune nyawa
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Inggris Kosakata 1 5.1.0 APK klomps 1 Free Belajar Kuis Bahasa Inggris Kosakata 1 1 Free Number Puzzle 2 APK
Landa, negara Cina, jeron jagad apa ing jaban jagad, ya wani bae.
Gambar saking mikroskop cahaya kanthi perbesaran 40X saking apusan getih pinggir kang dikupengi sel-sel getih abang (eritrosit). Setunggal trombosit ingkang normal saged dipunpirsani ing sisih kiwa inggil gambar (ungu) lan mesthinipun langkung alit kanthi ukuran saking ukuran eritrosit. Kalih trombosit ingkang ageng (ungu wonten nodanipun) ugi saged
"sel") inggih punika sèl anuclear nulliploid (boten gadhah inti sèl (nukleus) wonten ing DNA-nipun) kanthi mbentuk wangun ingkang boten rapi kanthi ukuran diameter 2-3 µm[1] ingkang minangka fragmentasi saking megakariosit.[2]. Trombosit kesirkulasi ing salebeting getih lan ndhèrèk ing mekanisme hemostasis tingkat sèl ing prosès koagulasi kanthi mbentuk trombus. Perbandhingan plasma getih trombosit normal udakawis 200.000-300.000 keping/mm³, gunggung sangandhapipun kasebat saged anjalari perdarahan, dene menawi wonten sanginggilipun rentang gunggung
Trombosit nggadhahi wangun ingkang boten teratur, boten wonten werninipun, ukuranipun langkung alit tinimbang eritrosit kaliyan leukosit, ugi gampil pecah menawi kedemèk piranti atos utawi kasar.
Adatipun, ukuran trombosit inggih punika diamèteripun 2-3 mikron, ananging wangun ingkang ageng tuwuh nalika prodhuksi mindhak.[3] Prodhuksi punika dipunkendhalèkaken dèning thrombopoietin. Trombosit tahan sadangunipun 8-10 dinten kaliyan gunggung paling inggil kedadosan sepalih dinten dangunipun.[3] Sawatawis obat saged mindhakaken gunggungipun trombosit kanthi ngrangsang prodhuksi thrombopoietin.[3]
Kaginan[besut | besut sumber]
Trombosit gadhang kagunan utama kanggé mbekukaken getih, saéngga boten kathah getih ingkang kabucal nalika kadadosan perdharahan.[4] Trombosit ugi gadhah kaginan sanès, inggih punika migunani sanget kanggé kekebalan badan, inggih punika nguwataken daya tahan badan.[4] Nalika kadadosan tatu, trombosit punika ngempal ing tatu lajeng mbeku saéngga saged nutup tatunipun. Lajeng trombosit kasebat nedahaken baktèri tumuju limpa.[4] Salajengipun, baktèri kasebat dikupengi dèning slè-sèl dendritik kang kaginanipun minangka sèl daya tahan badan. Respon daya tahan badan punika ingkang nelasaken baktèri ingkang wonten ing tatu.[4]
Kinetika[besut | besut sumber]
Trombosit ingkang dipunkasilaken ing prosès mbentuk sèl getih (thrombopoiesis) ing sumsum balung.
Rentang fisiologis kanggé trombosit inggih punika (150 – 400) × 103 per mm3
Watawis 1011 trombosit dipunkasilaken saben dinten déning tiyang déwasa ingkang séhat.
Wekdalipun gesang trombosit ingkang nyebar inggih punika 5 ngantos 9 dinten.
Prodhuksi megakariosit lan trombosit diatur déning thrombopoietin, padatanipun hormon dipunkasilaken déning ati lan ginjel
Saben megakariosit ngasilaken antawisipun 5.000 ngantos 10.000 trombosit.
Trombosit dipunremuk déning fagositosis ing limpa lan déning Kupfer sel ing ati.
Sèrepan trombosit dipunsimpen ing limpa lan diculaken menawi diprelokaken déning kontraksi limpa.
Kelainan Trombosit[besut | besut sumber]
Nilai normal trombosit ing tiyang déwasa inggih punika 150.000-400.000 sel/mm3, déné anak 150.000-450.000 sel/mm3. Nilai trombosit ingkang sangandhapipun nilai normal dipunwastani trombositopenia, ingkang saged dipuntemokaken ing penyakit demam berdarah dengue, anemia, tatu bakar, malaria, lan sepsis. Nilai ambang ingkang mbebayani inggih punika kirang saking 30.000 sel/mm3.[5] Déné nilai trombosit ingkang inggil sakingg nilai normal dipunwastani 'trombsitosis, ingkang saged dipuntemokaken ing penyakit sirosis, polisitemia, ibu ingkang nembé ngandhut, sasampunipun ulah raga, lan tiyang ingkang nggadhahi oenyakit jantung. Padatanipun trombositosis boten mbebayani, kejawi menawi nilai trombosit ngantos langkung saking 1.000.000 sel/mm3.[5]
Trombosis[besut | besut sumber]
Trombosis inggih punika penyakit amargi pembentukan bekuan getih (trombus) ing salebetipun pembuluh getih ngalangi ilinipun getih lumantar sistem peredaran getih. Nalikanipun
ngginakaken trombosit lan fibrin kanggé mbentuk bekuan getih. Amargi langkah sepisan nalika ndansosi (hemostasis) inggih punika nyegah icalipun getih. Menawi mekanisme ingkang anjalari kathah pembekuan, lan bekuan ngaso bébas, kawentuk embolus. Sabab utama ingkang njalari trombosis inggih punika nilai trombosit ing getih ingkang langkung kathah tinimbang nilai normal.[6]
ITP (Immune Thrombocytopenic Purpura)[besut | besut sumber]
ITP (Immune Thrombocytopenic Purpura) inggih punika salah satunggaling kelainan getih ingkang jalaranipun sesambetan sanget kaliyan sistem imun utawi kekebalan badan manungsa. ITP punika kelainan ing sel pembekuan getih utawi trombosit ingkang gunggungipun mandhap, saéngga nuwuhaken perdharahan. Normalipun nilai trombosit 150.000-450.000 per mm3, nanging ing tiyang ingkang kenging penyakit ITO gunggungipun namung 20.000-25.000 per mm3. Ciri penyakit ITP inggih punika kulit asring ketingal radi biru, gusi asring getihen, sarta asring mimisen. Amargi trombosit mandhap terus, penyakit ITP punika asring dipunanggep Demam Berdarah (DB).[7]
^ a b (id)Kadar Trombosit(dipunundhuh 26 Februari 2013)
^ Apa itu trombosis?(dipunundhuh 26 Februari 2013)
^ Penyakit ITP kala trombosit darah terus-menerus turun(dipunundhuh 26 Februari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 4 Maret 2016.
iki hawane summer, diarani panas yo ra panas nanging lek diarani iyup yo ora iyup.Nyang awak yo kemringet, opo
kabupaten lain di Yogyakarta. Disebutkan bahwa ”Goenoengkidoel, wewengkon pareden wetan lepen opak. Poeniko siti maosan dalem sami kaliyan Montjanagari ing jaman kino, dados bawah ipun Pepatih Dalem. Ing tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen
Kalasan serta Bantoel. Siti maosan dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem. Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng
Sugeng Natal 2012 lan warsa Enggal 2013; Sugeng wiyosan dalem sang ... 4 ~
Jawa : Sugeng ... 5 ~ bantulonline.comSms Ucapan Selamat Natal | BantulOnline.comUcapan Natal Bahasa Jawa (Bantul) : Para sederek ingkang kinasih ing
SURO 1941: Laporan, Renungan, Ramalan
marang liyane. Kafire dw g dgatekne, yen isih peteng
leres panjenengan menawi kawula punika “kawula alit/wong cilik”
Semut punika ibaratipun kawula ngabdi kaliyan ratunipun… pramila ampun dipejahi kelawan sengaja, nanging menawi wonten semut nakal kepripun… dipun sumanggakaken kawicaksananing Sang Ratu.
	Sejatinipun menawi wonten tiyang ingkang namung nyebut “Gothak-gathak-gathakan” punika lah… namung pengin menange dhewe omong-omongane, sajak-sajake, umpama-umpamane, tanpa dipun sinaoni premana ilmu sabab-musabab AL-QUR’AN gathuk kaliyan JAGAT LILLAHITA’ALA utawi ilmuning SEMESTA ALAM RAYA saget kaserat dados MUKJIZAT kagem sedaya umat manusia.
	Sekolahing Gusti ALLAH punika mboten mbayar… mang dipun cobi kemawon sekolah ATI-ATINING saJERO-JERONING saSUJUD-SUJUDING kawula ngadhep Gusti INGKANG MURBENG DUMADINING JAGAT ing ndalem SHALAT wajib… syukur kemalih kaliyan shalat sunah sekaliyan ngantos rinaos… PASRAH BONGKOKAN… SUWUNG.
	Menawi sekolah kamanungsan punika inggih mboten gratis lho…??? Kepripun…??? Mbayare larang…??? Punapa mirah…??? Wah malah dibayari…??? Wah… jan elok… temenan…???
	Wolak-waliking jaman ganjil dados GANEP nalikaning tiyang nyekel… cekelaning ngaurip utawi AL-QUR’AN dipun wolak-walik malih inggih dipun waos kanti sasmitaning panggalih ingkang ENENG… ENING… WENING… thing… lang…
September 15, 2008	687. K 5 SODO – Agustus 28, 2008
“Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun (Allah)
lan anekseni Ingsun satuhune (Nur) Muhammad iku utusan Ingsun (
keturunan darah biru/ningrat (jagat kaweningan) tapi siapa saja bisa dan punya kesempatan, jadi ‘darah biru’ hanya istilah saja.
b36icu mangsudnye no..n, sensi nih yeeee..
April 20, 2009	mas2 ingkang pinter mugi2 kepinteran panjenengan mboten
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) IMA STEMI
Dipublikasi pada 13 Juli 2008 oleh Redaktur1	Salam
Inggih menika nalika negari ngadhepi kawontenan ekonomi kados negari-negari sanesipun ingkang nembe ngrembaka
mugi Panjenengan migatosaken pethilan pawartospawartos wigati saking ariwarti utawi koran nasional miturut pamawasing pers.
Panjenengan taksih sesarengan ing pawartos basa Jawi “Trang Sandyakala”. awit sasampunipun pariwara taksih wonten pawartos-pawartos ingkang wigati.
menit. badhe sesarengan kaliyan panjenengan sadangunipun tigangdasa menit. makaten kalawau tigang pawartos wigati “Trang Sandyakala” ing sonten menika.’ Mugi Panjenengan tansah manunggal nyawiji kaliyan “Trang Sandyakala”.
Sandyakala”. TATV tetep ngleluri lestarining basa lan budaya Jawi. ‘Pemirsa. kula kaliyan tim redhaksi ingkang ngayahi
CHS-2). Mugi Panjenengan tetep setya ing cenel informasi ingkang
ing sonten menika Panjenengan katemben mirsani program pawartos basa Jawi “Trang Sandyakala” ‘Pemirsa. dan 3 pada segmen-1. utawi sedasa Januari kalih ewu enem
ingkang badhe mbebasaken para-para ingkang ngemplang BLBI [….’ Contoh penggunaan kalimat deklaratif pada segmen berita: Ujian ingkang sakalangkung awrat kadosipun kedah dipunadhepi dening para pegawe honorer ingkang sedinten saderengipun sampun dipunnyatakaken katampi minangka dados CPNS jalaran pihak Propinsi Jateng mbatalaken pengumuman tumrap honorer ingkang sampun
migatosaken tigang pawartos wigati ingkang sampun sumadya saking wewengkon Subosukawonosraten. Edisi Khusus. kalawau enjing dipunprotes dening pelamar CPNS ingkang badhe mangertosi
Mugi Panjenengan tansah manunggal nyawiji kaliyan “Trang Sandyakala”. mugi rahayu ingkang
pak nek isine elek aku digepuk gag popo ning jo loro2 yo pak,,nek aku gag lulus aku tak melu angon wae..(
Maos +5m, Mlonggo -1m, Muntilan +1m, Parakan +2m, Pati -2m, Pekalongan +3m, Pemalang +4m, Purbalingga +4m, Purwodadi -2m, Purwokertp +5m, Purworejo +2m, Rembang -3m, Salatiga +0m, Slawi +5m, Sokaraja +5m, Sragen -2m, Subah +2m, Sukoharjo -1m, Surakarta/Solo -2m, Tegal +5m,
‘pak singa ngamuk'”.
Maka sambil larilah, Si Kelinci sambil berteriak “Pak Singa ngamuk! Pak Singa ngamuk!”,
ngono tow……mbok yow wong lio sing kon jajal…ben keton apike…….opo yow apik rep di akune dewek …….(tapi ketoe rodo panas ring artikel artikel dyno test ki) xixixixi…..lanjutkan mas nek wes bagi bagi infone
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it
kabeh,jin setan datan purun,paneluhan tan ana wani,miwah panggawe ala,gunane wong luput,geni anemahan tirta,maling adoh tan ana ngarah ing
angga,Ayub minangka ususe,sakehing wulu tuwuh,ing sarira tunggal lan Nabi,Cahyaku
sawiji mulane dadi,pan apencar dadiya sining jagad,kasamadan dening Dzate,kang maca kang angrungu,kang anurat ingkang nimpeni,rahayu ingkang badan,kinarya sesembur,winacaknaing toja,kinarya dus rara tuwa gelis laki,wong edan dadi waras.
mungsuhira lerep datan ana wani,teguh ayu pajudan.Lamun ora bisa maca kaki,winawera kinarya ajimat,teguh ayu penemune,lamun ginawa nglurug,mungsuhira datan udani,luput senjata uwa,iku pamrihipun,sabarang
dadi waras.Sing sapa reke arsa nglakoni,amutiha amawa,patang
menawi tembangipun wonten? menawi wonten, kepareng kulo nyuwun..ngaturaken agungin panuwun..sanja.gentho@gmail.com
Pada 25 Maret 2010 12.21 , Nja mengatakan...
menawi tembangipun wonten boten? menawi wonten, kepareng kulo nyuwun..nderek prikso...hangaturaken agungin panuwun..sanja.gentho@gmail.com
Pada 27 April 2010 02.20 , panca mengatakan...
kula remen sanget kaliyan kidung punika punapa wonten malih kidung sunan kalijaga lintune nuwun
Pada 19 Desember 2010 04.51 , Kidung Bocah Sale Rembang mengatakan...
Alhamdulillah,sae sanget mugi saestu saget kangge tambahing kawruh kita sedaya ingkang mersudi mrih lestarining budaya jawi ingkang adi
Pada 19 Desember 2010 04.54 , Kidung Bocah Sale Rembang
Ein dele man tange baraye to ,
luwih 0,0763 km². Miturut Sensus 2000 pulo kang ora nduwèni padunung .[1]
Pemandangan pulo Alcatraz kere dipigunakaké kanggo nggambaraké lokasi San Francisco. Sinawangan iki nduwèni peranan jroning
Pakunjaran Nagara San Quentin, sing ora adoh dunungé lan sing isih dipigunakaké nganti
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 28 Januari 2017.
menggerutu, “Ana-ana wae. Lha wong aku dadi guru ki wis puluhan tahun mulang tanpa nganggo TIK, murid-muridku sing biyen tak wulang nyatane ya dha dadi pejabat. Lha saiki guru ndadak dikon manfaatake TIK mbarang. Huu…h! Aku sing tuwa iki
nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, kula sabrayat hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan KHITANAKEN yoga kula ingkang nami, Arif Setyanto mbenjang ing,
Wanci : tabuh 20.00 wekdal iring kilen (Ba'da Taraweh)~ sak bibaripun.
Mapan ing : Griyo kulo RT.01 RW.01, Dusun Krajan, Desa Sambong, PACITAN
Setuhu badhe damel bombong saha mongkoging manah kula sabrayat, mbok bilih dhangan ing penggalih saha sepen ing sambekala, bapak/ibu saha sederek sekalian keparenga rawuh hangestreni saha paring puja pangastuti dhumateng yoga kula sri pengantin, supados dados putra ingkang shaleh saha ngabekti dhumateng tiyang sepah kekalih, amin.
mbathik wonten malem ingkang netes2 ting kain ndadosaken mblenthong2 lan boten saged diicali,menapa wonten cara kangge ngicali kajawi dipun lorot? matur nuwun.
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
punden • pundi • punding • punduh • punduk • pundung • pung • pungak-pinguk • punggah • punggai • punggal • punggawa • pungguk • punggung • punggur • pungkah • pungkang • pungkas • pungkir • pungkur •
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pak ‘kae’ akeh cah lanang, nang liyane ae.”
“Monggo, monggo den, linggih rumiyin
Magna Carta (Basa Latin : "Piagam gedhé") iku piagam Inggris taun 1215 sing mbatesi kakuwasan Monarki Inggris, utamané Raja John, saka kakuwasan absolut.
Magna Carta iku asil saka ora sarujuké Paus lan Raja John lan baron ngenani hak raja: Magna Carta ngatur supaya raja mbatalaké sawetara hak lan ngregani sawetara prosedur legal, lan nampa yèn raja bisa diwatesi déning hukum. Magna Carta iku langkah pisanan jroning prosès sajarah tumuju marang panyusunan hukum konstitusional.
Dhaptar sing ngrawuhi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Magna_Carta&oldid=870413"	Kategori: Sajarah Britania Raya	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.01, 4 Novèmber 2013.
“Cah gemblung, kaya wis ora liyane, wis tuwa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 27 April 2016.
hangrungkepi hurip sinarengan ambuka sumilaking suryo moso ingkang panglajeng…selamat ya mas, semoga aku bisa nyusul
Mboten. Sumangga kersa panjenengan mawon. Badhe ngendika ‘wow’ mangga, mboten nggih mangga. Mboten
Dhokter (saka basa Latin sing tegesé "guru") iku pawongan sing amarga kaèlmuané ngupaya ngobati wong-wong sing lara. Ora kabèh wong sing ngobati panyakit bisa disebut dhokter. Amarga, supaya bisa dadi dhokter biasané kudu ngayahi pendhidhikan lan pelatihan khusus saengga nduwèni gelar ing babagan kedhokteran.
Supaya dadi dhokter, wong kudu ngrampungaké pendhidhikan ing Fakultas Kedhokteran jroning sawetara taun gumantung sistem sing dianggo déning Universitas papan Fakultas Kedhokteran mau.
Ing Indonésia Pendhidhikan Dhokter ngacu marang sawijining Kurikulum Inti Pendhidhikan Dhokter Indonésia (KIPDI). Wektu iki dipigunakaké KIPDI III sing migunakaké sistem Problem Based Learning
Pendhidhikan dhokter ing Indonésia mbutuhaké 10 semester supaya dadi dhokter, 7 semester kanggo ngéntukaké gelar sarjana (Sarjana Kedhokteran/S.Ked) ditambah 3 semester koskap (clerkship) ing Rumah Sakit.
Dhokter sawisé mèlu pendhidhikan lanjut (spesialisasi) umumé dibedakaké dadi:
dhokter spesialis - nduwèni keahlian jroning sawijining bidang (organ, golongan lll) medhis sacara spesifik
Perhimpunan Dhokter Spesialis THT-KL Indonésia (PERHATI-KL)
Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.21, 2 Maret 2016.
Apauga propinsi nasional Maya.[2] .
indikator Panganggo, ing mbiwarakak? sawijining iku basa W...
ngerti nek kowe ki mung masalah ket aku ngambung koe sing kapisanMripatmu kok mbukak, ngopo e kok mripat mu mbukak?Takkekke kabeh sing tak
Aku iki bakal nangkep granat kanggo koweNguncalke tanganku neng peso kanggo koweAku iki bakal mlumpat nang ngarepe sepur kanggo koweKowe ngerti, opo wae bakal tak lakoni kanggo kowe..
nafsu amarahku sing gawe bubrah. Menek wit pelem ora kudu ahli,
Lebaran kesempatan golek tambahan ora kudu ngentekke duwit celengan
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natalSms Natal 2011 atau Ucapan Merry
Kuping. 1 Ngoroki kuping Pb = ngandhani. 2 Kuping budhêg dikoroki Pb = wong sing ora krungu lan pancène ora prêlu krungu mêksa dikandhani. 3 Sipat kuping Pt. = lumayu rikat bangêt. Jamur kuping = jamur kang wangun lan kaanane kaya kupinge manusa, lumrahe tuwuhe ana
ngunèni wong (nom) sing kurang têngèn pangrungune. 3 Kulak warta adol prungon Pb = têtakon pawarta lan ngandhakake pawarta kang wis
miyat, nupiksa, mriksa. 4. Katon = kasatmripat, kasatmata, kèksi, kengis, kawistara, kawuryan, kawangwang, ketok.
Blalak-blalak = ora kaduk amba lan katon rêsik. 2 Mbalut = sêdhêngan ambane sêmu njait lan luruh rada kocak. 3 Lindri = sêdhêngan ambane lan luwês. 4 Liyêp = lèking mripat rada ciyut, nanging luwês. 5 Talup = tlapukane sing sisih dhuwur tumindhih tlapukan sing ngisor (kaya mripate wanita Cina). 6 Suthup = pucuke mripat kêpara mangisor, alise dhuwur ngarêp. 7 Ciyut =
Gênah. Wis gênah wis tanah Pt = wis cêtha manawa turune wong bêcik; wis ngrêti têmênan.
Katara. Ala katara, bêcik kêtitik Pb = ala, sanadyan diumpêtake ya mêsthi bakal katon, bêcik ora dipamèr-pamèrake ya bakal diwêruhi wong akèh.
Katon/ton. 1 Katon cêpaka sawakul Pb = disênêngi dening wong akèh. 2 Mandhêg padhang, alingan saya katon Bs = nêdya ngungkiri panggawe ala kang wis ditindakake, nanging carane ngatarani, malah njalari saya katon cêtha lupute. 3 Ora katon dhadhane Pt. = ora wani
Bs = nuduhake panguwasane utawa kuwanène. 6 Salah-ton Pt = kliru pandulune. 7 Nontoni Pt. = têka ing omahe wong prêlu ndêlêng wanita sing nêdya dialap bojo. 8 Aja katon mata Pt = aku aluwung ora wêruh.
Kasatmripat. Sagêt dados agal saklangkung agêng.
lunga) ing sajrone wong sing nyawang iku kêdhèp. 5 Sakêdhèp netra Br = sapandurat, sapungu, sadhela bangêt. 6 Yèn ora ilang dakkêdhèpake, dak untal malang mangsa ngambaha ing cêthak Pd = yèn kowe ora enggal lunga (sumingkir) ...
Lamur. Nggutuk api lamur Bs = maeka marang liyan nganti nêmu cilaka, nanging banjur api-api orangora. ngrêti lan takon sababe wong liya mau nêmu cilaka.
Lèk. 1 Lèk-lèkan = ora turu ing wayah bêngi (wong akèh). 2 Cagak-lèk Pt = srana supaya bisa bêtah mêlèk. 3 Wong lanang padha lèk sanga Pt = padha dene wong lanang lumrah, sing olèhe ana ing guwa-garba 9 sasi. 4 Rupane rada mêlèk Pt. = rada ayu (bagus). 5
mripatmu sing amba; yèn wis rabi, rêmna mripatmu Pt = yèn arêp ngalap bojo, di wêweka pamilihmu wanita; yèn wis darbe bojo aja melik marang wanita liya.
Liling. Kaliling sajroning ati Br = tansah katon, gumantung tuntunging ati.Liring. 1
ing klambi dianggo ngêtrapake bênik. 3 Mata-iwak = cuplak (korèng) sing ngurêng. 4 Mata-dhuwitên Pt = petung bangêt marang dhuwit, tanpa ngelingi rasa sosial lsp. 5 Mata yuyu Pp = mata sing tansah êmbik-êmbik kaya arêp ngangis; utawa atêgês: cingèng, gampang nangise. 6 Mata-lele = putih
kranjang Pt = yèn sumurup apa-apa tuwuh sênênge. 14 Endhog mata-sapi = êndhog dicêplok. 15 Matane nganti ndlolèr Pt = ngingêtake nganti suwe tanpa kêdhèp. 16 Panèn mata pailan gulu Bs = wêruh panganan warna-warna, nanging ora melu ngrasakake, sêbab ora diwènèhi. 17
Longok. Barêng dipracaya banjur longok Pt = kurang wêweka, gêlêm candhak-cêkêl lsp.
Mata. 1 Mata-itik = bolongan ing klambi dianggo ngancingake bênik. 2 Mata dêruk = bolongan ing klambi dianggo ngêtrapake bênik. 3 Mata-iwak = cuplak (korèng) sing ngurêng. 4 Mata-dhuwitên Pt = petung bangêt marang dhuwit, tanpa ngelingi rasa sosial lsp. 5 Mata yuyu Pp = mata sing tansah êmbik-êmbik kaya arêp ngangis;
dicêplok. 15 Matane nganti ndlolèr Pt = ngingêtake nganti suwe tanpa kêdhèp. 16 Panèn mata pailan gulu Bs = wêruh panganan warna-warna, nanging ora melu ngrasakake, sêbab ora diwènèhi. 17 Mata-mata kapèn kaya kowe kulup Prêmadi Br = (pandêlêngku ora cêtha, kaya dene kaling-kalingan) apa
liya. 19 Maniking mata Br = kang ditrêsnani bangêt. 20 Ngrabèkake mata Pt = priya nyawang marang wanita (utawa kosokbaline). 21 Pête samata = saêlas, sablindhi. 22 Nglimbang mata = ngrêsiki mripat sarana mêlèk sajroning banyu rêsik dicampuri uyah sathithik. 23 Kasatmata Kw = katon. 24 Prabu Satmata Pd = Bathara Wisnu nalika jumênêng Ratuning nagara Gilingwêsi. 25 Natmata ing brangta Br = agawe lêganing sêngsêm. 26 Wis rada kêmata Pt = wis patut didêlêng. 27 Mataram Kss = saka
karimbag guru-dasanama dadi ngèksi. Rum (arum) iku araning ganda, utawa: sing arum iku ganda. 28 Mata-mata kapèn = mripat kurang cêtha pandulune,
kanginan Cd = kaya damar kanginan kêdhêr lèp-lèp, maksude: mripat sing mblalak kocak. 3 Kasat mripat = katon. 4 Sagêd dados
mawa padhanging rêmbulan. 3 Wêruh padhang-hawa Br = lair saka ing guwa-garba.
Pandêng. 1 Pandêngan karo srêngenge Bs = mêmungsuhan karo wong sing nduwèni panguwasa. 2 Gadhah pandêngan lare èstri = sawangan sing didhèdhèki bakal dilamar. 3 Kuda ngrap ing pandêngan = kuda titihan ratu dipraboti kanggo sawangan (tontonan) ing sacedhake pagêlaran.
Pêtêng. 1 Wêngi pêtêngan = wêngi
tulung samangsa prêlu (kêslêpêk ing butuh). 3 Atimu têngakna, nuli tungkulna Br = uripmu tandhingên karo wong sadhuwurmu lan sangisormu, supaya atimu aja tansah lunja-lunja. 4 Tumêngaa ing akasa, tumungkula ing pratiwi Br = sambata
Upaksi. 1 Niru upaksi Pb = ora wêruh dhewe, ngrêtine marga dikandhani liyan. 2 Krêti minangka upaksi Pb = pakarti minangka dadi tandha-yêkti.
Wêruh. 1 Wêruh cos walang-tatune Pb = wêruh tibane gêgaman sing njalari anane raja-tatu utawa raja-pati. 2 Wêruh cipta durung
marang wong-tuwa Pt = ora mikir uripe wong-tuwa, wêgah têtulung. 5 Weruh ing grubyug ora wêruh ing rêmbug Pt = melu ombyake wong akèh, nanging ora ngrêti maksude. 6 Ora wêruh tata-krama Pt = diksura, kurang ajar.
Wuta. 1 Wuta-sastra = ora bisa maca lan nulis. 2 Wuta tanpa krama Pb = kelangan apa-apa ing wayah bêngi ora rêpot marang sing kawogan. 3 Mutatuli Pt. = ora mraduli apa-apa (nekad).
krasa yèn diêsir dening priya utawa kosokbaline. 3 Ora mambu bocah Pt = ora mèmpêr bocah (solah-tingkahe, kasênêngane lsp.). 4 Ora
mambu wong lanang Pt = ora mèmpêr wong lanang; utawa: wanita sing durung kêgêpok wong lanang. 5 Ora mambu wong wadon Pt = wanita sing ora mèmpêr wanita; utawa priya sing durung tau gêgêpokan karo wanita. 6 Ora mambu wong Jawa Pt = ora mèmpêr manawa wong Jawa (sabab ora ngrêti babar-pisan marang kabudayan Jawa). 7 Ora mambu sêga-jangan Pb = ora mambu enthong-irus = wong liya, dudu sadulur. 8
Sêtyawati, garwane Palasara, sadulure Prabu Durgandana ing Wiratha. 2 Yèn ana amis-bacine Pb = manawa nuju nêmoni ora
krambil sing diwayokake nuli diêpe banjur digiling. 2 Idu bacin = idu ing wayah esuk bakda tangi
putrane Gandabayu ratu ing Cêmpala, utawa: ipene Prabu Drupada ing Cêmpala. 3 Manaduganda Kw = manadukara, mangayubagya, jumurung. 4
olèh ganjaran saka tindake kang nistha, kayata: ngaturake (madulake) alaning liyan marang panggêdhe banjur diparingi ganjaran. 7 Ganda kentir sêmune liman pêpeka Pl = pralambange Sri Pamêkas ing Pajajaran (Prabu Silihwangi) dilabuh dening
Irung. 1 Anggêr irung Pt = kabèh wong. Dawa irunge Pt = kisinan, kêcelik. 3 Ora gêmbung ora irung Pt. = mlarat bangêt lan ora nduwèni kaluwihan apa-apa. 4 Aksara irung = na nya, ma,
Napas. 1 Mêgêng napas Pt = ngêngkên ambêkan. 2 Jaran napas = jaran ulês klawu sulak kuning. 3 Napase sêsêk = angèl ambêkane.
Uswa. Banjutên uswa kawula Br = (Dhuh dewa) aku bêcik patènana bae.
Wangi. 1 Banyuwangi Bb = arane panggonan (kutha) nalika Brawijaya-wêkasan mbukak bumbung kang isi banyu, banyune ngganda wangi; kosok-baline Bangêrwarih (Probolingga) = arane panggonan nalika Brawijaya-wêkasan mbukak bumbung kang kapindhone, banyune ngganda bangêr (Buku Darmagandhul). 2 Julungwangi = arane wuku sing kasanga. 3 Silihwangi Bb = asmane Ratu Pajajaran. 4 Wêwangi
Mèncêp = mènjêp, lambe ngisor nêkuk sasisih pratandha ewa. 3 Ngêprèti = ngobahake lambe nganti ana swara "prèt" pratandha ora ngandêl. 4 Nyawêti = ngawêt, lambe ngisor nêkuk lan mepetmèpèt. untu (mripate manthêlêng). 5 Mlêcu = lambe ngisor-dhuwur dicucuthake (pratandha gêla sêmu muring).
Wangune lambe: 1 Dhamis = ngisor-dhuwur sêdhêngan lan gathuk trêp. 2 Gugut = lambe dhuwur cupêt (janggute rada kaduk dawa). 3 Nggandhul = lambe ngisor luwih sathithik. 4 Dongos = lambe dhuwur numpang lambe ngisor. 5 Ndomble =
lambe ngisor kandêl lan nggandhul, gusine katon. 6 Nyoro = lambe rada mucut. 7 Kokop = pojoke lambe ana tilase pathèk. 8 Nyigar-jambe = sêdhêngan gêdhene lan ngisor-dhuwur padha kandêl-tipise. 9 Nggula satêmlik = tipis adhamis.
Angop. Digêtak angop Bs = didhawuhi nindakake pakaryan (dening panggêdhe)
asale saka ing papan sing akèh umbule (banyune) yaiku ing Pêngging, bisa jumênêng Ratu (ing Pajang). 3 Gondhang-gandhung - padayantra, pit. 4 Gondhang-kasih = anak loro seje pakulitane, kayata: sing siji bule, sijine cêmani (Kakrasana karo Narayana).Nayarana / Narayana. 5 Pitik gondhang = mawa ulês kuning sêmu klawu. 6 Dibuwang ing kali gondhang Bld - dipangan. 7 Logondhang = arane lagu Sinom.
Guyu. 1 Digêguyu ing wong Pt = diewani ing wong. 2 Nungsung guyu Br = mêthukake karo sêmu mèsêm. 3 Geguyon parikêna Pb = darbe pangarah panêmbunge kanthi sêmbranan, sajak api ora, sajatine têmênan (Sêmbrana parikêna). 4 Gêguyon dadi tangisan Pt. = ing sakawit mung guyon bae, suwe-
mituturi, sing dipituturi mêksa ora manut-miturut, ora marèni. 3 Lambe-gangsa = congore rajakaya kang pating
Ratu ing Singgêla jêjuluk Prabu Bisawarna. 5 Dênta-wyanjana Ks = satêmêne atêgês aksara untu, nanging banjur mingsêd atêgês: carakan, yaiku urut-urutane aksara Jawa wiwit saka ha têkan nga kèhe ana 20.
Jatha. 1 Jathasura Pd = punggawa
Guguh. Macan guguh Bs = wong gêdhe, sanadyan wis ilang panguwasane mêksa isih katon mêdèni. 8 Lunyu ilate = gunême mencla-mencle.
Ilat. 1 Dodol-ilat Ks = dhêmên omong goroh ngayawara. 2 Ilat-baya = arane wit bangsane cocor-bèbèk. 3 Midak ilat Pt = kurang ajar, ora ngajèni. 4 Mati ilate Et = ora bisa ngrasakake panganan. 5 Mogel ilate Pb = kêrêp mêmangan kang sarwa mirasa. 6 Dawa ilate Pb = sênêng golèk pangalêmbana mêmadulake alaning liyan. 7 Aksara ilat = aksara Jawa: ra, la, dha, nga.Ditulis dengan huruf Jawa. 8 Lunyu ilate = gunême mencla-mencle.
Kêthik. Gawene mung kêthik kênaka Pt. = mukti bangêt, ora tau nyambut gawe abot.
Lidhah. 1 Lidhah gangsa = ilate raja-kaya kang pating cringih. 2 Lidhah sinambung Bs = karna binandhung = pawarta kang timbal-tumimbal.
Pangur. Gêdhe-dhuwur ora pangur Pb = wis diwasa durung ngrêti tata-krama.
Siyung. 1 Siyungwanara Bb = putrane Ratu Pajajaran kang nyedani Sang Prabu Sri Pamêkas. 2 Ngatonake siyunge Pt = nuduhake panguwasane (kêkêndêlane). 3 Siyunglaut = Adipati Blambangan sing
wilahan Barang, yèn gamêlan pelog sadhuwure wilahan panunggul utawa wilahan bêm. 2 Tiba jangga = (tumrap dolanan pei) tiba nomêr loro. 3 Manglung
Gulu. 1 Gulu-ancak = gulune kewan-iwen ing perangan ngisor. 2 Gulu-banyak = gagange kêmbang gêdhang; bisa atêgês: gulu sing kaduk dawa. 3 Gulu janjang = gulu dawa nanging luwês. 4 Gulu nglunging gadhung Cd = gulu janjang sêmu
rêrikatan marga bangête sih-trêsna. 10 Pacak gulu = nglenggokake gulu (nalika njogêd). Gulu mênjing = kala mênjing, pungkasan gurung kang njêndhol. 12 Panèn mata pailan gulu Pb = sumurup pêpanganan warna-warna sing sarwa enak mirasa, nanging ora mèlu mangan (ora diwènèhi). 13 Dilakoni nêkak gulu Pt. = dilakoni nalèni gulu, direwangi kurang mangan (dhuwite dianggo ngragati
Tênggak. 1 Ditênggak = diombe karo nglênggak, wadhahe utawa cucuking wadhahe ora kêgêpok ing lambe. 2
Jarit sing tigas = anyar. 3 Tigas kawuryan Br = anyar katon, durung tau sumurup, durung
katigas gulu kula, kakêthok tangan kula utawi kacublês dhadha kula, sumangga.
Perangane gêmbung: andhêman, bokong, dhadha, gêgêr, pundhak, wangkong, wêtêng lsp.
Andhêman. Ngandhêmi kaluputan Br = ngakoni kanthi dhadhag (Andhêman = lêgokaning dhadha pênêr lan dununge ati, jantung).
Bokong bundêr = wangune ngèmpêri tampah utawa tèbok. 4 Bokong manjangilang = awangun kaya panjang-ilang (iki wangun sing apik dhewe). 5 Kandêl bokonge Et = sugih. 6 Kongêl = sikile dawa, gêmbunge cêndhak. 7 Kakkong = sikile cêndhak, gêmbunge dawa; dadi kosok-baline: kongêl. 8 Nyangga bokong Pt = wanita sing mèlu sêtiyar murih slamête sing lanang olèhe cêkêl-gawe.
Dhadha. 1 Dhadha-mênthok = dhadhane sato-kewan. 2 Dhadha manuk = dhadha sing mungal, kosok-baline: dhadha mringkus. 3 Ngilani dhadha Pb = ngina marang liyan. 4 Pandhadha = adhi panggulu; manawa anak lima, pandhadha uga kasêbut panêngah. 5 Aku sing ndhadhani prakara iku Pt = aku sing kudu tanggung-jawab yèn ana apa-apane. 6 Surasane layangmu wis dakdhadha Br = aku wis ngrêti surasane layangmu. 7 Enya dhadha êndi rai Br = ayo padha adu-arêp. 8 Apa kang ana ing kowe, tibakna daktadhahane dhadhaku (tamakna ing dhadhaku). 9 Sanadyan ngantos dumugi pêcahing dhadha wutahing ludira, kawula sêndika nglampahi Br = sanadyan ngantos dumugi ing pêjah pisan, sagah nindakakên. 10 Wilahan dhadha = wilahan gamêlan ing sadhuwure wilahan gulu. 11 Ora katon dhadhane = ora wani adu-arêp.
Dhodhok. 1 Dhokkur = ndhodhok + mungkur. 2 Dhodhok acung-acung Pb = ora nglakoni panggawe ala dhewe, nanging tuduh-tuduh omah sing prayoga
dhuwur ing pinggir êndhèk (mlêngkung). 5 Pinggirane klasa nggêgêr wêlut Pp = nglingir. 6 Golèkana gêgêre punglu Ib = mratelakake gawat lan angêle ngèlmu gaib. (Punglu = mimis).
Gembol. Darbe gembolan Et = duwe kaluwihan sing durung tau dituduhake marang liyan. 2 Sing digembol mrojol, sing dikandhut mrucut Pb = apa sing wis dinarbe ilang. 3 Digembol ora mrojol, dibuwang ora kumrosak Pt = pêpindhane kawruh utawa ngèlmu, diênggo ya kêna, ora diênggo ya kêna.
Gêmbung. Ora gêmbung ora irung Pb = mlarat lan ora nduwèni kaluwihan apa-apa.
Kandhut. 1 Ala kandhutane Et = ala watake. 2 Ngandhut 4 sasi = nggarbini, nggantung sari, mêtêng. 3 Ngandhut watu Pb = ngincim-incim marang liyan. 4 Ngandhut godhong randhu Pb = mencla-
sadonya kabèh, sajagad-rat. 3 Nglumahake ngurêbake Pb = bêbesanan kaping pindho, dhisike urun wadon banjur urun lanang. 4 Mbathok mangkurêb Pp = mlêngkung tumrap lumahing dalan, têngah dhuwur ing pinggir êndhèk. 5 Godhong mangkurêb lumahna, sing mlumah kurêbna Pt = golèkana sing titi. (Ukara iku lumrahe dingêndikakake dening ratu sing dhawuh ngupaya putri kang lolos saka kadhaton).
kapenake, kabèh wis sarwa sumadiya. 4 Nglungguhi klasa pêngulu Pt = dialap bojo dening ipe kaprênah tuwa ing sapatine mbakyune.
Pundhak. 1 Pundhak brojol = pundhak awangun ndhêngklèh, mayat mangisor. 2 Pundhak nraju mas Cd = rata, padha kiwa-têngêne. 3 Njunjung pundhak Pt = nglairake ora ngrêtine marang bab sing ditakokake. 4 Nglangkahi pundhak Bs = matur
badhe dipun-kêthok tangan kula, sumangga; maksude pasrah pati-urip. 4 Tapak asta Ki = tandha tangan; uga atêgês: lorodan, turahan pangan. 5 Asta candhala Bs = cêngkiling, sênêng milara,
Acung. Dodok acung-acung = nuduhake papan sing arêp dimalingi. (Dodok = saèmpêr têlik kongkonane pulisi utawa durjana).
Awe. 1 Sêdhakêp ngawe-awe Bs = katone mênêng, satêmêne sing ajak-ajak tumindak ala. Utawa: wis marèni padatane ala, satêmêne isih kapengin nindakake manèh. 2 Mulane jênêng para adoh ingsun awe, cêdhak ingsun rakêtake Br = mulane kowe ingsun timbali. 3 Sadêdêg sapangawe Pt. =
ora gampang dikalahake. 3 Rok-bandawala-pati Kw = pêrang tandhing nganti ana sing mati salah siji. 4 Lawanan banda Bs = mêmungsuhan karo wong sing
ratu kang prasasat ngêrèh jagad (kuwasa bangêt). 3 Bau-laweyan = wong wadon sing darbe cacad dhêkik ing poking baune. 4.
Dana bau Pt = udhu bau, têtulung angkat-
wong sing dadi andêl-andêle wis ora ana. 7 Yèn kowe bisa nyêmpal bauku kiwa-têngên, kêna Sumbadra dadi garwamu (Sêsumbare Baladewa) = manawa kowe bisa ngalahake aku, kêna Sumbadra koboyong. 8 Saking jêjêging panggalihe Wrêkudara, sanadyan baune dhewe manawa salah iya disêmpal Pd = sanadyan sadulure dhewe manawa luput iya pinidana. 9 Enthèngan bau Pt = sênêng têtulung rumagang ing gawe. 10 Bandha bau Pt. = mung pawitan bau, tanpa kapintêran. 11 Bau-dhanyang = kayu sing tumamcêp
Sing mbau-rêksa = sing manggon lan nguwasani. 15 Bau kapine Bs = ora padha pangrêngkuhe marang siji lan sijine. (Pine = beda. Kapine = dibeda, digawe kacèk). 16 Dirgabau Pd = danawa mawa bau dawa sing ditatas tangane dening Ramawijaya nalika ngupaya Sinta, danawa malih warna dewa lan dhawuh marang Ramawijaya supaya mratapa ana ing wukir Rêksamuka. 17
Pl = pralambange Sunan Mangkurat Têgalarum kang misuwur siya, nganti akèh andêl-andêling nagara kang tumêka ing tiwas marga pinidana.
Kêmpit. 1 Ngêmpit Pt = ngêdolake baranging liyan tampa opah utawa bêbathèn. 2 Ngêmpit-ngindhit Pt = nyambut gawe kanthi repot, luwih saka sawarna. 3 Dikêmpit kaya wade, dijuju kaya manuk Bs = diopèni bêcik lan diwêlêg ing pangan.
Kêplok. 1 Panêmune kêplok Et = cocog. 2 Kêplok bokong Pt = nyuraki wong kasangsaran. 3 Kêplok ora tombok Pb = melu sênêng-sênêng, nanging ora melu kelangan wragad. 4 Kêplokana saka kadohan Pd = tontonên lan surakana saka ing kadohan (pêrange, olèhe ngadu tyasa).
Kojong. Sajimpit sakojong Pb = ora adil pangêdume, ana sing tampa sathithik, ana sing akèh.
Kuku. 1 Kuku pancanaka Pd = kukune darah Bayu. Dewa, manusa wanara sing kasinungan daya bisa mangrèh bayu (angin) padha mawa kuku pancanaka (Bathara Bayu, Wrêkudara, Anoman). 2 Sakuku irêng Pp = cilik bangêt; yèn ditrapake ing katrêsnan, katrêsnan sing ora êntèk-êntèk, widada; pêpindhane kuku irêng, dikêthok sore, esuk wis
dundum waris miturut wêwaton: pandumane wong lanang tikêl lorone pandumane wong wadon. 2 Mikul dhuwur mêndhêm jêro Bs =
prasêtyane punggawa marang ratu, lumrahe punggawa kang nêdya nindakake ayahaning ratu mapag yudaning mungsuh; maksude: manawa nganti kalah karo mungsuh pratandha ora pantês tampa kapracayan, suka-rila diêjura pisan dening Sang Prabu.
Sangga. 1 Disangga pangane Pt = diwènèhi pangan. 2 Atine sangga-runggi Pt = sujana, ora pati pracaya. 3 Ora kêna disangga miring Pt = ora kêna digêgampang. 4 Abot sanggane Pt = ora gampang. 5 Sinangga krama Pt. = dienaki ing
upacara sing mawa corak putih, kuning lsp ing pinggire. 2 Adu jago seredan Pt = jago sing kalah dadi darbèke wong sing mênang jagone. 3 Nyèrèd pring saka pucuk Bs = pagawean gampang dadi angèl, marga kliru caraning panggarape.
dhuwit mirunggan (kajaba pamêtu utawa blanjane sing baku). 4 Ngrabèkake sikut Pb = priya njarag senggolan karo wanita utawa kosok-baline (ana
gathuk). 2 Wagah = yèn mlaku dhêngkule manjaba (mangun aksara O). 3 Kêncèt = sikile sing siji luwih dawa tinimbang sijine. 5
nganti kaya ora obah. 4 Ngadêg jêjêg pindha tugu sinukarta Pp = ngadêg jêjêg tanpa obah kaya rêca. (Sinukarta = dipundhi-pundhi, diaji-aji. Kaya tugu sinukarta = kaya tugu sing diaji-aji, yaiku kaya rêca). 5 Mati ngadêg Pt. = mati isih nggêjêjêr (saka wêdine karo mungsuhe, marga kagèt lsp). 6 Madêg senapati = dadi senapati. 7 Ngêdêgake sayêmbara = nganakake sayêmbara.
Bêgagah. 1 Sikil mbêgagah = mêngkang, mêthanthang. 2 Tinimbang mati mringkus luwih bêcik mati mbêgagah Pt. = tinimbang nungkul marang mungsuh (ora wurung tumêka ing pati marga dipatèni utawa mati-ngênês dening
Dugang. 1 Didugang = ditêndhang nganggo pucuking dlamakan. 2 Dugang mirowang Pb = sing sakawit ngrewangi, wasanane dadi mungsuh.
Dhêngkul. 1 Pawitan dhêngkul Pt = ngabotohan tanpa pawitan dhuwit, sing dianggo
sanak-sadulur. 3 Dhêngkul ikêt-ikêt Bs = wong bodho didadèkake pangarêp (lumrahe marga isih
wayahe kêna dirangkul (tumrap bocah wadon), têgêse wis ngancik diwasa. 7 Gawene mung ngêkêp dhêngkul Pt = ora gêlêm rumagang ing gawe. 8 Kêndhangan dhêngkul Pt = ngenak-enak ora nyambut gawe (marga pagaweane wis rampung).
Jajah. 1 Ngrupak jajahaning mungsuh, ngêlar laladaning rowang Pd = nêlukake mungsuh lan nagarane diaturake marang gustine (ratune). 2 Njajah desa milang kori Pb = njajah têkan ing ngêndi-êndi, dalasan papan sing kurang wigati mêksa disatitèkake kaanane.
Jangkah. Isih amba jangkahe Pt = isih akèh sing dijangka; isih bisa njangka sing muluk-muluk.
Jêjêg. 1 Pangadilane jêjêg Et = adil, ora
wong kang wis kêkêthikan. 4 Ora kêna kêpidak wayangane Pt = ketoke kaya ora duwe kêkuwatan (marga saka alusing tindak-tanduke). 6 Midak
barang kang nglêngkara bisane kêna. 8 Ngaturake kidang lumayu Bs = nuduhake kamelikan kang nglêngkara bisane kêcêkêl. 9 Dhadhakan nglayoni = rêmbug kang ngèrèni, rêmbug susulan kang murih wurunge lsp.
Laku. 1 Laku ngiwa Pt = atindak sèdhèng (tumrap wanita). 2 Turune wong ahli laku Pt = turune wong sênêng tirakat (pêndhita). Têmbung "laku" ing ukara iku ora atêgês lakuning suku, nanging lakuning kalbu. 3 Nulada laku utama Pt = nirua tindak kang luhur. 4 Wong sing lara wis lêlaku Pt = sêkarat. 5 melua salaku jantrane Pt = apa sing ditindakake kowe melua nindakake. 6 Sumur lumaku tinimba Bs = wong sing kumudu-kudu ditakoni. 8 Gawene nglakokake dhuwit Et = ngutangi dhuwit sing panyaure mawa anakan. 9 Kêbo lumaku dipasangi Bs = wong sing njarag supaya diwènèhi pagawean abot. 10 Dohe lakon karo gêthèk Pt = dohe manawa dilakoni dharat mbutuhake wêktu 1 ½ awan. 11 Manggung dadi lakon Pt. = tansah ngalami ora kapenak, sangsara. 12 Dhalang ora kurang lakon Pb = wong iku lumrahe ana-ana bae akale, ora bisa kêntèkan akal. 13 Trimaa sing nglakoni mangsa trimaa sing momong Pt = sanadyan wong sing disiya-siya trima, Gusti Allah mêsthi ora bakal marêngake lan bakal malêsake. 14 Lakon Bratayuda Pd = lakon wayang nyaritakake pêrange darah Barata (
patrape maca utawa gunêman, aksara swara diucapake mawa aksara sêsigêg ing wêkasane têmbung sangarêpe.
Laksana. 1 Darma sulaksana Pb = atindak adil, alaku bêcik. 2 Teja-teja sulaksana Kw = kang acahya
sadulur tuwa Pt = ndhisiki omah-omah, olèhe omah-omah luwih dhisik tinimbang sadulure tuwa. 2 Nglangkahi titir Bs = nyêkêl durjana tanpa pamit marang wong sing nguwasani panggonan dununge durjana.
Lacak. 1 Kelangan lacak Pt = ora bisa têrus nglari (nggolèki) sarana nurut lacake. 2 Kêlacak kêpathak Bs = wong ala kang wis ora bisa ngungkiri kaluputane amarga wis kêbuktèn.
Lumpat. 1 Lumpat kidang Pb = ora urut lan ana sing diliwati. 2 Dipalangana mlumpat, didhadhunga mêdhot Pt = ora kêna diêndhakake karêpe. 3 Nglumpati sadulure tuwa Pt = ndhisiki omah-omah, nglangkahi. 4 Kêbo lumumpat ing palang Bs = ngadili prakara ora manut undhang-undhang kang wus ditêtêpake.
Lumpuh. 1 Lumpuh ing sastra Et = wuta ing sastra, ora bisa maca lan nulis. 2 Korêpsi iku nglumpuhake nagara Et = agawe ringkihing nagara. 3 Lumpuh ngidêri jagad Bs = wong
ora ngambah dalan sing satêmêne, maksude: atindak ala. 2 Murang sarak Et = nyimpang saka sarak (saraking agama), atindak ala (ora manut pitutur). 3 Murang krama Pt = murang tata, nyimpang saka tata-krama, diksura.
Ongkang-ongkang. Gawene mung ongkang-ongkang Pt = ora nyambut gawe, mung prentah-prentah bae.
Pada. 1 Pada kang kanggo ing adangiyahe layang-kiriman warna têlu: I Pada andhap ... tumrap layang marang wong tuwa (dhêdhuwuran). II Padamadya ... tumrap layang marang sapadha-padha. III Pada-luhur ... tumrap layang marang wong nom (andhahan). 2 Pada kang kanggo ing têmbang (kang tinulis ing sastra Jawa) warna papat: I Pada-gêdhe, awujud pada-madya ... kanggone ing sabên wêkasaning padane têmbang, unine mangajapa. II Purwa-pada ... kanggone ing wiwitaning carita kang sinawung ing têmbang unine bêcik. III Madya-pada ... kanggone ing wêkasane pupuh manawa arêp ganti pupuh anyar, unine mandrawa, têgêse: tangèh [ta...]
[...ngèh] utawa adoh (tangèh tumêkane tamat). IV Wasanapada ... kanggone ing wêkasane carita kang sinawung
kang dianggo ngapit-apit angka Jawa, utawa dianggo tandha manawa arêp nyêbutake barang luwih saka loro kanthi urut-urutan lsp. 7 Pada pacak = awujud
Padal. 1 Madal tamba Pt = ora ana tamba sing bisa agawe warasing larane. 2 Madal sumbi Pb = madoni prentah kang atêgês ora tumuli nindakake pakon. 3 Madal pasilan Br = lunga saka ing pajagongan utawa pasewakan. (Sawênèh ana sing ngandhakake: madal pasihan, iku ora bênêr). 4 Madal wicara Pb = madoni dhawuh.
Pancal. 1 Pancal panggung = sikile papat pisan mawa ulês putih, nanging ulêsing awake ora putih (tumrap jaran). 2 Kêpancal sêpur Pt = kasèp ing angkate sêpur, kêtinggal sêpur. 3 Mancal donya Pt = tinggal donya, mati. 4 Wanita mancal priya Pt = wong wadon ngêmohi marang sing lanang. 5 Prau mancal = mangkat lêlayaran. 6 Mancal kêmul Pt = mangan ing wayah sore (ora patia warêg). 7 Nyêmpal sambi mancal Bs = njupuk barange wong sing dipondhoki (
ing omahe wong prêlu rewang nyambut gawe, nanging ora nggawa piranti. 3 Mara-uni Pt = têka ing omahe wong sing lagi repot (dandan-dandan) ora têtulung, mung prêlu ngobrol. 4 Mara dagang ing pasar = dêdagangan ana ing pasar. 5
manawa ana manusa utawa kewan sing ngambah ing papan iku tumêka ing pati. 8 Piring para Pt = piring ala, dudu piring adèn-adèn.
Sandhung. 1 Sandhung jêkluk tiba kabruk mung si ... = sing tansah diucapake mung si ... (marga saka bangêting trêsnane). 2 Akèh sandhungane Et = kêrêp nêmu alangan. 3 Sandhung-lamur = daging rajakaya kang dumunung ing dhadha. 4 Sandhung watang Pt = prakara sing ora kêna ditêrak, manawa ditêrak ana arale. 5 Nyandhung cêpaka sawakul Pb = olèh kabêgjan gêdhe tanpa kinira ing sadurunge. 6 Kêsandhung ing rata kêbêntus ing tawang Pb = nêmu bêbaya sing ora dinyana-nyana babar pisan. 7
Sikara. Gêndhak sikara Pt = mialani wong, ganggu-gawe marang liyan.
Sikil. 1 Sikil bumbung mata laron Pt = unèn-unèn sing lumrah dianggo mêmoyok gajah. 2 Dadi sikil Pt = marakake bola-bali kudu lumaku marani, niliki lsp. 3 Sikil digawe êndhas, êndhas digawe
sandhangan suku kang aswara dawa. 2 Ngraup suku Br = ngrungkêbi sikil, lumrahe marga rumangsa kaluputan (njaluk pangapura). 3 Sidhakêp asuku
tunggal, nutupi babahan hawa-sêsanga Br = carane muja samadi, tangane sidhakêp, sikile dadi siji (rapêt), kabèh dalane hawa-napsu kang cacahe 9 ora makarti. (Babahan hawa-sêsanga yaiku: mripat 2, kuping 2,
nglimang sukoni Pb = sanadyan kanthi rêga larang mêksa daktêmpuh (daksêrang). 6 Disuku = ditrapi sandhangan suku (tumrap aksara Jawa).
Tapak. 1 Tapak jalak = corekan prapatan minangka lêlirune tandha tangan. 2 Tapak-paluning pandhe Br = kabèh gêgaman kang saka wêsi. 3 Tapakdara = kayu sanggan dêbog sing dianggo nyimping wayang. 4 Tapak-asta Ki = tandha-tangan, uga atêgês: turahan pangan (lorodan). Sawênèh ana sing nêmbungake: tapak asma, iku luput. 5 Tinggal tapak jêro Bs = ora nêtêpi kasaguhan. 6 Tumapake sasi iki = tanggale siji sasi iki. 7 Tumapaking gawe = wiwit
nganggo cara kaya carane wong sing diganti kalungguhane. 10 Gênti tapak Pb = wong mangan kang gênti ajang, ajang siji dianggo wong loro gêntenan: uga atêgês: wong loro
Ngalap tilasane Suta Pt = ngêpèk randhane Suta. 3 Mbuwang tilas Pt = nindakake apa-apa dianggo nutupi panggawe ala sing mêntas
cêdhaking sadulur; sadulur sing wis adoh ngibaratake satindak, sing isih cêdhak dingibaratake sapêcak. 3 Gliyak-gliyak yèn tumindak Pt = sanadyan kanthi alon nanging têrus ditandangi, suwe-suwe mêsthi klakon rampung. 4 Ngêdohake tindak dudu Pt = nyingkirana panggawe ala, aja nglakoni panggawe ala.
Trajang. 1 Nrajang gawar Pb = nêrak undhang-undhang nagara. 2 Nrajang grumbul ana cèlènge Bs = njarag ngambah papan kang ana bêbayane.
Tracak. Kewan atracak wungkul = kewan atracak siji (jaran, kuldi lsp), kosok-baline: kewan atracak bêlah, yaiku kewan kang tracake mawa sigaran (kêbo, sapi lsp).
Tut. 1 Tut wuri ndayani Pb = panuntun (Guru, wong tuwa) kang mènèhi kamardikan bab ada-ada marang sing dituntun, mung mènèhi pituduh utawa pamrayoga ing saprêlune, nanging bisa njalari gêdhening wohe ada-ada mau. (Ada-ada = inisiatip). 2 Nututi balang wis tiba Bs = nusuli gunêm kang wis diucapake utawa kasaguhan kang wis dijanjèkake. 3 Nututi layangan pêdhot Bs = ngarah baline barang sapele
satriya oncat saka praja yaiku P. Mangkubumi lan Radèn Mas Said, ingêlud wadyabalane S. Pakubuwana III lan
Colot. Colotan lan cablèkan Pb = wong ngêdolake baranging liyan olèh ujuran saka wong sing prentah ngêdolake lan uga saka wong sing nuku barang iku.
Undur. 1 Mundur mapan Pt = ulah mundur (prajurit), mundure marga prêlu mranata
cèlèng bolotên Bs = sêsrawungan karo wong awatak ala.
Busik. 1 Tan busik Kw = ora tata sathithik-thithika. 2
Nitipake daging saêrêp Pb = têtêmbungan kang lumrah diucapake dening wong kang masrahake anake wadon [wa...]
[...don] marang wong lanang kang ngalap bojo. 3 Mêwahana ratdaging kayuwanan Br = (pangèstunipun gusti) ndayanana indhaking urat
Kulit. 1 Kulit-ayam = kulit kang tipis bangêt (lapisan kulit kang dhuwur dhewe). 2 Gêdhèg kulitan = gêdhèg saka kuliting pring, kosok-baline: gêdhèg atèn-atèn. 3
sadulur. 6 Wayang kulit = wayang walulang, wayang sing digawe saka walulang, kayata wayang Purwa.
Lulang. 1 Pindhang lulang Ws = krècèk (ukara candhake lumrahe muni: kacèk apa aku karo.. ). 2 Kêkudhung walulang macan Bs = nganggo aling-aling wong sing nduwèni panguwasa (sêngadi diutus didhawuhi lsp.), supaya bisa kalêksanan sedyane. 3 Dagang lulang bolong, dhuwite kumrompyong, dagangane ora kalong Pt = têtêmbungan kang dianggo nyênyamah wong wadon palanyahan utawa lonthe (Indonesia: perempuan lacur).
Mayang. 1 Disêndhal mayang Pd = dicabut nyawane dening dewa kanthi dadakan, kayata: Pandhudewanata. 2 Mayangkara = Bagawan Kapiwara, yaiku jêjuluke Anoman sawise mbêgawan, barêng wis tuwa..
Rambut = rema, wèni, kesa, roma, sinom, jatha (uga atêgês, siyung).
Atêgês rambut (mawa rambut utawa wulu): Alis (imba) sadhuwure mripat. 2 Idêp (ibing) ing tlapukan. 3 Sinom (weni) ing dhuwur bathuk. Yèn sing cêndhak-cêndhak jênênge kêtêp. 4 Lungsèn = rambut ing sadhuwure bathuk gadhuk karo gêlung (sing mawa lungsèn kayata Janaka). 5 Athi-athi ing sandhing kuping. 6 Brêngos ing sadhuwuring lambe. 7 Godhèg ing pipi. 8 Cambang sing ngêbaki pipi. 9 Jenggot ing janggut. 10 Wok ing tênggok (sangisore janggut). 11 Simbar utawa bris ing dhadha. 12 Ingus ing sajrone irung. 13 Jêmbut ing pawadonan utawa planangan. 14 Kèlèk ing cangklakan. 15 Wulu-puhun utawa wulucumbu ing jêmpol sikil. 16 Wulu-kalong utawa wulu-langsêp, wulu lêmbut alêmês. 17 Wulu-sètan, rambut (wulu) sing dununge manjila. 18 Brewok = godhèg kêtêl dawa. Wangune gêlung. 1 Kondhe = gêlung lumrah (wanita Indonesia sing akèh-akèh agêlung kondhe). 2 Têkuk = gêlung sing mung ditêkuk bae, pucuke dislêmpèdake ing poking rambut. 3 Kadhal-mènèk = gêlung-têkuk sing pucuke dislêmpèdake ing jungkat. 4 Gêlung bungkus = gêlunge wanita Tionghwa. 5 Gêlung bokor = gêlunge pangantèn. 6 Gêlung
Cd = njlirit kaya wangune rêmbulan nuju tanggal siji (sasi Jawa). 3 Wêlas tanpa alis Pb = iku paribasan sing wis
alise kiwa lan têngên, amarga nêpsu. 9 Mung saalis Pp = mung
sajlirit, cilik bangêt, upamane tumrap iris-irisan jênang. 10 Mawa sipat alis = nganggo pulas irêng ing alise (sing digawe saka mangsi bak utawa cêlak).
Athi. Athi-athi ngudhup turi Cd = kaya kudhuping
parudan krambil. 3 Bubut-bubut jenggot Pt = ora tau nyambut gawe abot, kapenak bangêt uripe. 4 Nadyan akeh kawulaningsun kang sakêpêl sisih rawise, pinangku jenggote Pd = sanadyan kawulaningsun akèh kang wis tuwa lan jalaran saka tuwane iku wis sugih pangalaman ... (Ukara iku lumrahe isih ana têruse kang surasane ngalêmbana marang wong sing dijadijak. wawansabda Sang Prabu).
Gombak. 1 Ora gombak ora kuncung ambêke kaya tumênggung Pt = mlarat lan ora nduwèni kaluwihan apa-apa, nanging ladak bangêt. 2 Radèn Ajêng Gombak = putrane putri bupati Kêdhiri sing kagarwa Bagus Burham (
mêrak. 2 Kuncung nganti gêlung Pb = wiwit cilik nganti tumêkane diwasa (tuwa). Jaman biyèn kabèh bocah lanang kuncungan, manawa wis diwasa banjur gêlungan; yèn ikêt-ikêtan gêlunge banjur dadi mondholan.
Lar. 1 Lar panjawat = lar gêdhe ing swiwi. 2 Ngêlar kombang Pp = kaya êlar kombang,
bisa njumantara (Gathutkaca). 6 Gagak nganggo laring mêrak Bs = wong cilik sing uripe, panganggone lsp kaya wong gêdhe. 7 Tautate ngrupak jajahaning mungsuh, ngêlar laladaning rowang Br = wis tau nêlukake mungsuh lan nagarane diaturake marang gustine (
Lancur. Samba lêlancure praja Dwarawati Br = Samba têtunggule wong ing nagara Dwarawati, sing bagus dhewe.
Rambut. 1 Rambut nyambêl wijèn Pp = pating plêlik sêlap putih. 2 Rambute wis mabluk Pt = wis akèh bangêt uwane (wis tuwa). 3 Rambut bajang Pt = rambut sing wiwit lair durung tau dicukur; samangsa dicukur, panyukure nganggo upacara. 4 Kumrambut = wis mèh kênthêl (tumrap kilang sing digênèni arêp digawe glali utawa gula). 5 Ora nggrantês sarambut pinara pitu Br = babar-pisan ora sêrik ing ati. 6 (Rambut) jumambak manak, jumêbêng mêtêng Pb = wong wadon kang drêman bangêt, sugih anak. Sabên rambuting anake wayah jumambak duwe anak manèh, nalika rambuting anake jumêbêng wiwit mêtêng. (Jumêbêng = ngarêpake jumambak). 7 Tapa wuda
sukêt sing tuwuh ing rawa, gêdhene watara sadriji, dhuwure nganti 2 m.
Sinom. 1 Sinoman = wong nonoman sing dadi paladèn ing omahe wong duwe gawe. 2 Sinome micis wutah Cd = kaya picis wutah, yaiku pating kruwêl bundêr-bundêr ana ing
kang pamacane kudu dawa (ing sastra Jawa). 3 Wulu wêtuning bumi = kabèh pamêtuning bumi, kayata pari, palawija lsp. 4 Mawulu = arane paringkêlan kang kaping nênêm. (Arane Paringkêlan: Tungle, Aryang, Warukung, Paningron, Uwas, Mawulu). 5 Pitik trondhol dibubuti wulune Bs = wong sèkèng kêmalingan nganti êntèk-êntèkan; utawa: wong sèkèng diwajibake mbayar warna-warna, kêpêksa ngêdoli barang-barange nganti êntèk. 6 Atine mêtu wulune Pb =
Sêmar, Garèng, Petruk lan Bagong. 10 Utange arang wulu kucing Sn = utange akèh bangêt, pirang-pirang ênggon. 11 Bubutana wulune kathik bisa mabur Ck = manuk bubut ana wulune (darbe wulu), manuk kathik bisa mabur. 12 Macan galak wulu badhak Ck =
ing gulu. Ngêtokake adaini = nandangi pagawean kanthi kamêmpêngan.
Balung. 1 Lunglit = balung + kulit = kuru bangêt. 2 Balung kuwuk = arane panganan sing digawe saka tela diêdang, diirisi, digorèng banjur digangsa. 3 Balung pêking Bs = wong sèkèng. 4 Canthang-balung = abdi-dalêm
ngrabèkake anak lanang luwih saka siji bêbarêngan. 7 Ngumpulake balung pisah = njodhokake bocah sing isih kaprênah sanak murih rakêt olèhe saduluran. 8 Madu balung tanpa isi Bs = ngrêmbug prakara sapele nganti rêgêjêgan. 9
banjur ngalumpruk, kêndho. 10 Wis rumasuk ing balung-sungsum Pt = wis manjing ing sanubari lan angèl ilange, kayata: kayakinan, katrêsnan lsp.
11 Wangsalan sing nganggo têmbung "balung" kayata: Balung pakèl, alok-alok huse (Pelok). Balung jagung, saguhku isih janggêlan (Janggêl). Balung janur, sapa jujur sida luhur (Sada). Balung krambil, trêsnane ethok-ethokan (Bathok). 12 Balunganing orah = kayu-kayu sing dadi raganganing omah. 13 Ora ana balung-rine Pb = ora gawe sumêlang apa-apa. 14 Titilaras balunganing lagu = titilaras (noot) lajêring lagu, tanpa cengkok (tumrap têmbang).
Gêtih. 1 Gêtih kalas = gêtih rêgêd, yaiku gêtihe wong duwe anak. 2 Gêtih matêng = gêtih kênthêl awarna abang-irêng. 3 Kêmatus gêtih = tansah (isih)ngêtokake gêtih ing salêbare duwe anak. 4
banyu, durung kèl. 8 Prabu Yudhisthira agêtih putih = suci panggalihe. 9 Ora nggêtihi Et = ora mbêbayani (tumrap mungsuh). 10 Gêtih cinelung balung cinandhi Pb = têtêmbungan kang lumrah diucapake samangsa wong sumurup raja-tatu utawa raja-pati.
wong sing kêrêngan). 12 Ora nêdya gêlung manawa durung klakon kramas gêtihe Kurawa Pd = pratignyane Dèwi Drupadi, amarga wis tau digawe wirang dening Kurawa (Dursasana), yaiku nalika Pandhawa kalah main dhadhu karo Kurawa.
Otot. 1 Ngotot = rosa bangêt, kêncêng bangêt (
dingrêtèni dening wong kang nêdya diapusi. 2 Akal koja Pt = cara ngapusi kang julig bangêt. 3 Merang akal karo okol Pt = kapintêran iku luwih
marang tindak-tanduking liyan. 8 Atine njêlu Pt = anyêl bangêt. 9 Atine êmpuk Et = gampang dijaluki. 10 Ngenaki ati Et = agawe sênênging ati. 11 Dhangan ing ati Pt = sênêng, lêga-rila. 12 Têrusing ati Pt = lair-batin, ora
disihi. 16 Pulung ati = lêgokan ing dhadha pênêr lan dununge ati. 17 Mungkar atine Et = banjur dadi mantêp bangêt. 18 Matêng ati Pt = sing matêng lagi ing jêro (tumrap wowohan). 19 Mulung atine Et = tuwuh rilane gêlêm mènèhi. 20 Nglunthung atine Et = têrus bae gêlêm manut-miturut. 21 Tinarbuka atine Et = olèh wêwêngan kang njalari bisa ngrêti marang bab kang maune dianggêp angèl. 22 Runtuh atine Et = tuwuh wêlase lan banjur gêlêm têtulung. 23 Atine lurus Et = jujur, ora gêlêm slingkuh. 24 Gumantung tuntunging ati Br = tansah kelingan (marang kêkasih). 25
kaduk ati bela tampa Pt = aja kêjêron panggagase kang banjur tuwuh rasane sak-sêrik. 28 Kêgimir atine Pt =
kêgiwang atine, kenyut dening pangiming-iming, marga sumurup barang apik, rupa ayu lsp. 29 Gumlêdhêg atine Et = mangkêl bangêt nganti kaya umob glêdhêg-glêdhêg lan kumudu-kudu mara tangan. 30 Dadi ati Pt = dadi pikiran, kêpêksa kudu tansah nggagas. 31 Mambu ati Pt = krasa yèn diêsir dening wong (tumrap wanita diêsir dening priya, yèn priya diêsir dening wanita). 32 Satru ati Pt = mungsuh mung ing batin. 33 Ulat madhêp ati karêp Pt = wis lawas olèhe kêpengin, lan ing batin tansah ngarêp-arêp. 34 Dahwèn ati opèn Pb = nglairake panacad marang barang supaya wong liya ngêmohi, prêlune nêdya dialap dhewe. 35 Kang dadi pandam-pandoming ati Br = kang gawe padhanging ati lan tuduh dalan kang tumuju marang panggawe bêcik. (Pandam = pêpadhang, diyan. Pandom = piranti tuduh keblat utawa wêktu). 36 Wis kêcêkêl lambe-atine Pb = wis disumurupi watak-wantune. 37
utawa ngèlmu, satêmah dadi pintêr. 46 Cilik atine = cilikan atèn = gampang wêdine. 47 Gêdhe atine Et = tatag. 48 Lamba atine = atine ora rangkêp Pt = kurang prayitna. 49 Punuk ati Bs = wong sing guru-alêman. 50 Nugraha ati kirda Bs = priya wèwèh apa-apa marang wanita liya (dudu sadulure dhewe) kanthi pangarêp-arêp supaya wanita mau tuwuh rasane sih-trêsna. 51 R.A. Patah Ati (utawa Rara Bêruk) = anake wadon
Brangta. Kandhuhan brangta Kw = kandhuhan rimang,
daya, ngreka-daya kanthi bangêt. 3 Genjah ing budi Pt = ora antêpan. 4 Tuna ing budi Br = bodho. 5 Wong ahli budi Br = wong
sastra Kss = aksara Jawa kang dianggêp nduwèni daya mbrêngêngêng tumrap ing ukara kang sinawung ing têmbang, kayata ing ukara "bêdhah praja boyong putri", têmbung "bêdhah" lan "boyong" kudu duwaca "mbêdhah" lan "mboyong". Samono iku manawa tinulis ing
kapintêran, jogèt lsp. 6 Sana-budaya = arane papan, utawa pahêman kang ngadani prakara sing gêgayutan karo
mung sagêlêmu dhewe bae. 3 Dudu karêpe dhewe Pd = (anane lêlakon utawa kadadean mangkono iku) ana sing kagungan karsa yaiku sing Maha Kuwasa, dene manusa mung sadarma tumindak utawa nglakoni. 4 Ulat madhêp ati karêp = lair-batin wis gêlêm (sênêng) kanthi mantêp têmênan.
Manah. 1 Lêmbah manah Pt = andhap-asor. 2 Prayogi sampeyan manah-manah rumiyin Kr = sampeyan pikir. 3 Srikandhi maguru manah Pd = arane lakon wayang-purwa.
Nalar. 1 Nalare pating saluwir Pt = kêrêp nggagas sing ora-ora. 2 Mulur nalare Et = bisa nggagas dawa, ora banjur buntu. 3 Pêcah nalare Et = wis bisa migunakake pikirane.
Pikir. 1 Ora jêjêg pikire Et = miring utêke, rada edan, owah date. 2
atine (ing têmbung kang agawe sênêng). 3 Mranani = nggawe sênênging ati.
Punggung. 1 Mudha-punggung Kw = bodho bangêt. 2 Ngamuk punggung sura tan taha, nirbaya nirwikara Br = ngamuk
sarèh sajrone nandhang kasusahan, sajrone nampa cobaning Pangeran.
Suka. 1 Suka-suka nêmu duka Pt = bungah-bungah
pêpindhane wong lagi nandhang tibra utawa tikbra (susah). Layu = alum.
Cipta. 1 Cipta-ripta Kw = gagasan, nalar. 2 Saciptane dadi Kw = kang sinêdya kalêksanan. 3 Pêlênging cipta Br = kêplasing gagasan, kang kaèsthi, sing dipikir. 4 Ciptawalaha Pd = jaran pangiriding kretane Krêsna (kabèh cacahe papat, yaiku: Ciptawalaha, Abrapuspa, Sukantha lan Senasêkti). 5 Mêsu cipta Br = ngulirbudi, kanthi ngêtog pambudidayane. 6 Ciptaning = Arjuna nalika tapa ing wukir Indrakila (ing guwa Witaraga), Witaraga = Jawa-Kuna atêgês: panyandhêting hawa napsu.
Utêk. 1 Utêke mati Et = ora bisa migunakake pikirane. 2 Utêkmu ana ngêndi? Pt = kapriye pikiranmu, apa ora
Sinuksmèng wardaya Br = dilêbokake ati (batin), ing nalika maca.
Wijah. 1 Sandhangan wijah Kss = sandhangan wignyan (kalêbu sandhangan panyigêging wanda, lêlirune sigêg h). 2 Iwak mijah = padha nggrombol (nalikane ana banjir). 3 Pitik wijah = pitik lumrah, maksude dudu pitik kêbirèn. 4 Wong wijah = wong lumrah, wong urakan.
Wirang. 1 Diwêwirang = digawe supaya isin. 2 Kuwirangan = nandhang isin. 3 Wirang mbêbarang Pb = wong sing ngandhakake kuwirangane. 4 Utang wirang nyaur wirang Pt = wong agawe wiranging liyan diwalês
kêbuk (tumrap kewan: maras), pêru, wadhuk (tumrap kewan: rêmpêla, têlih), gurung, lêd-lêd lsp.
Bol. 1 Balik bol Bs = prakara kang wolak-walik, kayata: sing kaprênah tuwa dadi nom utawa kosok-baline. 2 Caplak cangkol kêndhali bol cêmêti tai Ks = unèn-unèn tumrap wong sing lancang ndisiki gunêm nganti
Iso. 1 Iso-Bandhang = usus sing cilik-cilik (ususe rajakaya). 2 Iso-rêrêgan = usus sing cilik-cilik lan pating kruwêl.
Pèh. Kaparag pèh Bs = wong kang kêpêksa kêtiban prakara.
Rêmpêla. Diwènèhi ati ngrogoh rêmpêla Pb = diwènèhi kalonggaran (kamurahan) banjur njaluk supaya luwih dilonggari utawa dimurahi manèh.
Usus. 1 Usus-usus = kolor-kathok. 2 Dawa ususe Ks = sabar. 3
wong kang ludhuk bangêt, akèh bangêt tadhahe pangan. 2 Wadhuking rajakaya: babat galêng, babat tawon, babat sumping, babat jarit (babat lunyu). 3 Wadhuk dhedhuk =
klakon sagunême, digugu ing wong. Bêbasan iku sok dilanturake muni: Idu gêni, riyak mawa, sisi listrik. 6 Yèn nginanga
untune gathik bangêt, nganti mêtu gêtihe, mulane idu lan riyake mawa gêtih.
Kringêt. 1 Kringêt buntêt = kringêt sing ora bisa mêtu, njalari kulit pating pruntus. 2 Tadhah
dumunung sangisore mripat. 2 Rawat luh = satêmêne atêgês: simpên luh (ing mripate), maksude: ngêmbêng luh, mripate kêbak luh, nanging durung tumètès. 3 Adus luh = nangis nganti suwe (lan ngêtokake luh akèh). 4 Luhe maranwayan = luhe dlèwèran. Arane mathine jaran Mr. kaca 124.
Tai. 1 Tai manuk = ênjêt (manawa diucapake
kêna ing dakwa, ditarka nindakake panggawe ala. 5 Mulas tai Bs = karêm mêmangan kang enak-enak, main mangan. 6 Ngêlèr tai ana ing bathok Bs = ngokèr-okèr tai ana ing bathok = wong ngudhal-udhal prakara sing agawe wirange dhewe. 7 Taine ana kacange
Turas. Turasing satriya Br = turune satriya, turune prajurit.
Uyuh. 1 Kêpuyuh-puyuh Pt = nganti mêtu uyuhe tanpa dijarag (lumrahe tumrap wanita kang lumaku rikat utawa mlayu). 2 Jêrone sapuyuhan Pt = jêrone têka ing sangisor wudêl (kaprênah pênêr lan dununge impês wadhah uyuh). 3 Disundhul puyuh Pt = diumbulake nganti dhuwur(tumrap yun-yunan). 4 Nguyuh aling-alingan sada Bs = wong nêdya mbuwang kanisthane, nanging carane kurang prayoga. Utawa: nêdya marèni panggawene ala, nanging isih sêsrawungan karo wong ala.
Umbêl. 1 Durung bisa mbuwang umbêl Bs = durung bisa sisi = isih bodho bangêt. 2 Umbêl
rêrêmbugan bab ngèlmu gaib. 3 Tanpa sabawa Kw = tanpa sraba = ora ana swarane. 4 Anake lanang wis bawa dhewe Pt = wis madêg dhewe, ora kawêngku wong-tuwa, wis ora dadi gawene wong tuwa, wis mêntas. 5 Kêna ing panyakrabawa Br = kêna ing dakwa, ditarka. 6 Bawane isih mudha punggung Br = (sarèhne) kagawa saka isih bangêt bodhone. 7 Kawibawan Kw = kaluhuran
banjur diwancah), lsp. 10 Bawa-wacaka = araning rimbage têmbung andhahan sing kadadean saka: ka + lingga + an kang atêgês têmbung aran, kayata: kraton, kapintêran, lsp. 11 Bawa-ma tundha = têmbung dwilingga lan têmbung sing buri disêsêli um kayata: turun-tumurun. 12 Dwilinggane bawa-ma = dwilingga lan têmbunge sing ngarêp disêsêli um, kayata: tumurun-turun. 13 Solah-bawa = solah-tingkah, tindak-tanduk.
Bisik. 1 Bêbisik narendra Kw = jêjuluke ratu, asmane. 2 Bêbisik nguwuh-uwuh Bs = nêdya rêmpit marang wadi, nanging
prayoga sing kêpara andhap-asor. 2 Sakêcap padha sakêcap Pt = dikandhani pijêr mangsuli, ora têrus manut-miturut.
Krèsèk. Kakehan krèsèk Pb = akèh kasaguhane, nanging kurang kayêktène.
Kripik. Apik kumripik nancang kirik Pb = ing lair katon apik, nanging batine ala.
Krisik. Kumrisik tanpa kanginan Pb = kêri tanpa pinêcut = sanadyan ora ditarka, sarèhne rumangsa sing nindakake panggawe ala, atine tansah ora kapenak.
Krosak. Krosak ing kene gêdêbug ing kana Pb = nggutuk lor kêna kidul = nyêmoni (mituturi, nyaruwe, nyrêngêni sarana ditibakake marang wong liya).
Mung. Disaponana rèk, dibêndhènana mung Pb =
dikanthongi Bs = wong kang pintêr bangêt ngikal basa (kaya wong aran Jiwa ing jaman biyèn). 2 Madu balung tanpa isi Bs =
pêtake Bb = mêtu kamêmpêngane. 3 Lindhu pêtak Pt = lindhu kang nggênjot (bumi nganti gonjang-ganjing).
Rêmbug. 1 Rêmbuge wis gilig Et = wis golong, wis dadi. 2 Mêntahi rêmbug Et = agawe jugaring rêmbug. 3 Ngênthêlake rêmbug Et = nggolongake rêmbug. 4 Wêruh ing grubyug, ora wêruh ing rêmbug Pb = melu ing sapari-polahe wong akèh, nanging ora ngrêti maksude.
Sabda. 1 Sapdapalon Pd = wulucumbu Majapait têkan Brawijaya wêkasan banjur murca, sêbab moh ngrasuk Islam. Sabdapalon iku satêmêne iya Sêmar. 2 Sabda pandhita-ratu Pb = kandha mung sapisan tanpa dibalèni manèh lan ditêtêpi utawa ditindakake. 3 Ina sabda Pb = kêmalingan ora rêpot marang sing kawogan (pamarentah). 4 Kaluhuran sabda Pb = têgêse lugu: sabda panjênêngan
Kw = têgêse lugu tampa gunêm (kamot ing layang kalawarti) maksude: mangsuli karangan ing kalawarti, sawise ngrêti manawa ing ariwarti utawa kalawarti iku ana kabar sing gêgayutan karo awake. 7 Dèwi Windarti disabdakake dadi tugu dening Rêsi Gotama Pd = disotake (Dèwi Windarti iku ibune Anjani, Subali lan
ndhisiki atur. 11 Nggupita sabda Pb = nglukita basa, ngothak-athik têtêmbungan (gawe-gawe): nggupita = nglukita, ngrumpaka,
ora. Mrêta = mati, Amrêta = ora mati, kalis ing pati). 14. Ina sabda pralena Pb = nêmu cilaka saka gunême dhewe. 15 Mbaud sabda Pb = muruki marang saksi carane matur marang
padha (gêdhene). 2 Kakehan sambat-sêbut Pt = kakehan pangrêsula. 3 Nyêbut ora trima Pt = nglairake ora trimane, nggugat. 4 Ora nyêbut Pt =
ora ngrumangsani yèn wis tuwa, sèkèng lsp. 5 Kasêbut ing dalêm kandha Pt = kocap ing sajrone carita.
Sêpi. 1 sêpi nyênyêt = sêpi mamring, sêpi bangêt. 2 Ora sêpi ing dhuwit = ajêg duwe dhuwit. 3 Sêpi ing pamrih rame ing gawe Pb = tanpa melik apa-apa, nanging tumindak ing gawe kanthi mêmpêng. 4 Mahas ing asêpi Br = tarak brata, mratapa, tirakat ana
êmpuk lan ngombak banyu. 4 Swarane turut usuk Pt = bêcik lan bantas kêprungu cêtha saka ing kadohan. 5 Ngumbar swara Pt =
camboran utawa ukaraning têmbung sing manawa nêgêsi kudu diwalik, kayata: narpawandawa = wandawa (sadulur) + narpa (ratu), sadulure ratu. Anoman malumpat sampun = Anoman sampun mlumpat. 9 Têmbung yogyaswara = têmbung loro atêgês lanang-wadon mung beda swaraning wandane wêkasan, kayata: yaksa-yaksi lsp. 10 Kabaliswara Pb = digugat malês nggugat. 11 Aksara mandaswara Kss = aksara Jawa sing swarane mung manda-manda, yaiku aksara wa, ya,Di tulis dengan huruf Jawa. 12 Aksara swara Kss = aksara latin: a, i, e, o, u, utawa aksara
didadekake siji), kayata: sêrêt dadi: srêt lsp. 3 Têmbung nunggal-misah Kss = têmbung loro utawa luwih sing padha utawa mèh padha têgêse. 4 Ora têmbung ora lawung Pb = njupuk barange liyan tanpa nêmbung lan ora kongkonan wong liya supaya nêmbungake. 5 Kêsliring ing têmbung Pt = kêtaman ing têmbung sêrêng (banjur muring). 6 Ngasta têmbung Ki = nyêkêl cêmêthi.
Tutur. 1 Aja tutur-tutur = aja kandha-kandha marang liyan. 2 Ora luntur ing pitutur Br = wis ora kêna dituturi.
Catur. 1 Ana catur mungkur Pb = nyingkiri têtêmbungan (gunêm) kang bisa nuwuhake pasulayan. 2 Luput cinatur Pt = ora prêlu dirêmbug manèh, marga wis cêtha alane. 3 Catur wanara rukêm Cd = candrane wong minum 4 sloki. Catur Kw = papat. 4 Catur-rana sêmune sagara asat Pt = pralambange nagara 4 sing tansah pêpêrangan (Kêdiri, Jênggala, Urawan, Singasari) nganti ngêntèkake raja-brananing nagara. Catur = papat; rana = pêrang. 5 Pêrang catur = main catur, dolanan sêkak (Walanda: schaken). 6 Cacah-cucah caturan karo wong dhangling Pt = eman-eman têmên gêlêm gunêman karo wong gêndhêng, marakake ora kajèn uripe. Dhangling = gêndhêng, edan. 7 Catur manggala = panggêdhe cacahe papat, yaiku: Patih, Purohita (Guru kraton ngiras pujangga, Jaksa, Pangulu.
Criwis. Criwis cawis Pb = wong diprentah tansah madoni, nanging sumadya nindakake.
Ujar. 1 Ila-ila ujare wong tuwa Pt = ujare wong tuwa, yèn ora diturut sok malati. 2 Duwe ujar Pt = duwe kaul utawa nadar. 3 Ngujar-
sinambiwara = kandhane wong pêpasaran, durung karuwan bênêr-lupute, nyata-orane. Sambiwara = sinambiwara = sudagar. Ila-ila = larangan (Indonesia: pantangan).
Undhat. Ngundhat-undhat alaning liyan Pt = ngundhamana alane wong liya.
Uni. Ora duwe uni Pt = ora tau nglairake pangrêsulane. 2 Gong muni sasêle Bs = mriksa wong prakaran lagi nakoni wong siji, sijine durung ditakoni. 3 Mara uni Pt = têka ing omahe
wong lagi repot (lagi dandan-dandan) ora têtulung, mung dondon ngobrol. 4 Wingi uni Pt = wêktu kang wis kêpungkur, nalika samana, biyèn. (Uni = nguni Kw = biyèn). 5 Muni sakênyoh-kênyohe Pt = têmbunge mung sawêtu-wêtune, tanpa dipikir dhisik. 6 Dhandhang diunèkake kuntul, kuntul diunèkake dhandhang Bs = sing ala dikandhakake bêcik, sing bêcik dikandhakake ala.
Ucap. 1 Bathang ucap-ucap Pt = wong loro lêlungan ngambah dalan sing mbêbayani; yèn wong siji: bathang lêlaku, wong têlu: gotong mayit. 2 Dadi potapanpocapan. Pt = dadi loke wong akèh, digunêm dening wong pirang-pirang. 3 Sinigêg gênti kocapa = caritane dilèrèni dhisik, gênti nyaritakake bab liya. (Kocap = ka + ucap).
Wacana. 1 Imbal wacana Br = rêmbugan. 2 Anta wacana Br = kêdale gunêm tumrap siji-sijine wayang. 3 Mbangun wacana Pb = nusuli layang gugat. 4 Katala-wacana Pb = lumrahe dicêkak:
prasasat namakake panah marang wong sijine. Anara = an + sara (panah). 7 Prawacana = gunêm wiwitan, purwaka utawa bêbukaning rêmbug.
Wicara. 1 Wicarakêras Kss = arane buku karangane R. Ng. Yasadipura II, isi piwulang marang wong Surakarta. 2 Dora wicara Kw = gunêm goroh. 3 Ahli
mangan ing wayah esuk. 2 Madhang = mangan ing wayah awan utawa sore. 3 Mancal-kêmul = mangan ing wayah sore ora pati warêg. 4 Buka = mangan wayah sore tumrap wong pasa.5 Saur = mangan wayah bêngi tumrap wong pasa. 6 Tajil = mangan nyamikan ing wayah sore tumrap wong pasa. 7 Maêm = mangan tumrap bocah cilik. Pamangane kewan. Mr. kaca 121.
Boja. 1 Binoja-krama Br = disugata minangka pakurmatan (tumrap tamu). 2 Gantung boja Pt = wis ningkahan, nanging
durung dikêpyakake sarana karamean (marga durung duwe wragad), kosok-baline: gantung kawin = wis dikêpyakake kanthi karamean, nanging durung ningkahan (ngêntèni tibane wêktu sing prayoga, dina sing
Boga = 1 Ngupa-boga Kw = golèk pangan. 2 Antaboga Pd = dewa kang akahyangan ing Saptapratala, garwane asma Dèwi Suprêti, pêputra Nagagini lan Nagatatmala.
Dhahar. 1 Cêgah dhahar miwah guling Br = tirakat sarana ngurangi mangan lan turu. 2 Juru madhaharan Ki = tukang olah-olah ing dalême bangsa luhur. 3 Botên karsa dhahar atur kawula Ki = ora gêlêm nggugu kandhaku. 4 Padharan Ki = wancahane padhaharan, wêtêng.
Jangan. 1 Jangan bêning = jangan gêgodhongan (ora kênthêl). 2 Jangan sop = kaya jangan bêning, nanging sing dijangan luwih apik (kênthang, kubis lsp.) sarta nganggo bumbu mrica. 3 Jangan mênir = jangan bêning bayêm karo jagung nom. 4 Jangan bobor = jangan mawa santên cuwèr
wis dadi banjurbanjurana. sing njalari jugare. 12 Kajênangan kaebora Bs = arêp dikapakake mangsa bodhoa, wis dipasrahake. Ebor = cidhuk mawa
garan dawa. 13 Dijênangake abang Pt = diwènèhi jênêng (kanthi dibarêngi karo slamêtan jênang abang).
Gêrèh. Walik gêrèh Pb = wong siji nyangga pasaosan marang wong luhur rong panggonan: utawa wong loro nggarap pagawean sadina sewang-gêntenan.
sathithik, dijaluk ora tumuli diwènèhake. 5 Ana gula ana sêmut Bs = papan sing ana kamelikan mêsthi ditêkani wong. 6 Sêmut marani
Intip. 1 Dadi intiping nraka Pt = dicêmplungake (manggon) ing dhasaring nraka. 2 Ngintip Kw = nginjên. 3 Mintip-mintip = mêtu sathithik (pucuke utawa sirahe).
Kênul. Jêminul kaya kênul Pt = unèn-unèn tumrap bocah sing tambêng ora gêlêm nggatèkake.
Kinang. 1 Buntêl kadud ora kinang ora udud Pb = nyambut-gawe kanthi opah borongan, tanpa ingon lan
kokoh Pb = tunggal sapagawean. 2 Tinggal kokoh Pb = ngoncati pagawean sing durung rampung.
Lênga. 1 Adol lênga kari busik Pb = wong dundum ora kêpanduman. 2 Rêmbuge kaya wêlut dilêngani Pb = gunême mencla-mencle. 3 Kaya banyu karo lênga =
turune bangsa luhur. 6 Brakithi angkara madu Bs = wong tiwas marga saka kamelikan. 7 Pindha madu pinasthika Br = kang pinunjul dhewe. 8 Panêmbahan Madurêtna = Trunajaya.
Pangan. 1 Kêcocok ing pangan Pt = dadi lara, marga mangan apa-apa kang
pangan, kurang prihatin. 4 Main mangan Pt = sênêng mêmangan, mburu mogèling ilat lan klimising lambe. 5 Wis akèh olèhe mangan uyah Pt = wis akèh pangalamane. 6 Turu longan mangan longan Wc = olèhe
Pindhang. 1 Pindhang wutah Pt = nêdya duwe gawe (mantu) wis sumêkta sauba-rampene, wasana kêpêksa diwurungake, marga ana alangan dadakan (pangantène lunga lsp). 2 Pindhang lulang Ws = krècèk (lumrahe ukara candhake muni: kacèk apa aku
Rampadan. Yiyidan munggwing rampadan Bs = wong asor ing budi (nistha) kumpul karo wong-wong kang padha abudi luhur.
Rujak. Parikan nganggo têmbung rujak. 1 Rujak cêngkir, pantês diwadhahi cangkir; mlipar-mlipir, solahe wong duwe êsir. 2 Rujak nanas, pantês diwadhahi gêlas; tuwas tiwas, nglabuhi wong ora waras. 3 Rujak dhondhong, pantês diwadhahi lodhong; ati njontong, ngêntèni wong ora condhong. 4 Rujak polo = gadane Wrêkudara. 5 Rujakbêling = gadane Jayadrata. 6 Diolah bumbu-rujak = arane lawuhan.
Saji. Numpang saji Bs = duwe anak wadon wis nampa dhuwit tukon saka priya, wasana anak wadon iku banjur didhaupake karo priya liya kang uga mènèhi dhuwit tukon; dadi nampa dhuwit tukon rangkêp, tumpang.
Sambêl. 1 Munthu katutan sambêl Bs = dadi sadulur, marga katut
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
nbsusanto on 3 May 2016 at 12:16 PM said:
{{user language|jv|4}}
{{user language|jv|3}}
{{user language|jv|2}}
{{user language|jv|1}}
{{user language|jv|0}}
panembahan Arya WA di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Alda
Tanduran/tethuwuhan[besut | besut sumber]
swara babon (ayam betina): petok-petok;
gamane tikus clurut, rase: ganda
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Tembung.
Ambu & Rasa[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Pepak&oldid=1122191#Tanduran.2Ftethuwuhan"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 13 April 2017.
Sêsawangan ing lèpèn Donau, kitha Pressbrug laladan nagari Tsjechoslawakije.
Kadosdene ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ngriki kanthi sagambaripun pisan, manawi panjênênganipun Mr. Dr. R. Supama, pangarsa landrat ing kitha Purwarêja, kaangkat dados mahaguru ing pamulangan luhur pangadilan ing Batawi, minôngka gêgêntosipun Prof. Ter Haar, ingkang badhe pêrlop.
Ing sisih punika gambar nalika panjênênganipun badhe pêpisahan kalihan para kônca ing Purwarêja, inggih punika para warganing pakêmpalan Debating-club Persoedaraan di Poerworejo, pakêmpalan wau ingkang dipun adani wiwit panjênênganipun wontên Purwarêja.
Wusana kula sadaya andhèrèk mêmuji, mugi-mugi panjênênganipun anggèning wontên Bêtawi, pinaringan nugraha langkung mulya malih katimbang wontên ing Purwarêja, sarta pakêmpalan dhêbating-klêp ingkang sampun umur mèh 6 taun, ingkang para warganipun prasasat sawungipun nagari Purwarêja, mugi sampun ngantos sami kêmba katilar sêsêpuhipun.
Kabaripun pêpanggihan wau, sanajan namung priyantun 19 tur tumindakipun pista tanpa lados, ewasamantên ngèdap-èdapakên sangêt, botên namung ing papan pêpanggihan kemawon ingkang rame, sawêg omrupêripun S.R.V. kemawon tumut upyêk, jalaran mawi dipun intêrlokal punapa.
Kawêdharakên dhatêng R. Arjawiraga, wontên ing Radio Nirom II golflengte 190 ing Batawi.
Lêlampahan ing cariyos ingkang sae, punika manawi kasêmbadan kalihan gêsang êcaking ukara, ngantos sagêd ngirup dhatêng raosipun ingkang maos, kados-kados tumuta kalêbêt wontên ing jagading sêrat ingkang dipun waos. Môngka tupraptumrap. ing Sêrat Rama raos ingkang kados makatên punika pinanggih adhakan wontênipun, ing kalaning bingah, sagêd anjujulakên manah, ing kalaning susah, sok katut nètèsakên êluh, malah manawi nuju pêrangan, tanganipun ingkang maos ngantos tumut ngêpêl-ngêpêl.
Para miyarsa, saupami kula lajêng-lajêng tansah ngucapakên dhatêng saening isinipun Sêrat Rama, dangu-dangu kula rumaos rikuh piyambak. Ing sapunika prayogi santun nyariyosakên ing bab ingkang lèrèg dhatêng kabatosan.
Ingkang kacariyos ing Sêrat Rama sabibaring pêrang Ngalêngka, Bathara Rama kondur dhatêng Ngayodya, nitih wimana pinanggul para danawa mêdal ing gêgana (èmpêripun manawi ing jaman sapunika bokmanawi motor mabur), ingkang andhèrèk nunggil sawimana: garwa, Prabu Sugriwa tuwin Prabu Wibisana. Ing ngriku Bathara Rama ing samargi-margi tansah mriksani patilasan-patilasan ingkang ing ngajêng dipun ambah, sinambi abawa raos. Bab punika wontên ungêl-ungêlan ingkang kula pêthik ing ngriki makatên:
mangu-mangu mawa ngandika ris / Narendra Ragusutawijaya / pandhita iki karsane / suci ing dhèwèkipun / karatone mulya sayêkti / marmane ta pinasang / nèng pucuking gunung / wus kudu suci kewala / nora nêdya sêsukêr aja nèmpèli / yayi mungguh manira //
nanging rêbut sênêng iku yayi / yèn ing ingsun lumaku satitah / ing bathara sayêktine / yèn tinitah wak ingsun / nganggo badan wadhag puniki / yèn ingsun alumuha / ing sêsukêripun / pan
mangsanaa / iya iku timbangane / aran wadhag lan alus / ingsun kumbah wadhage yayi / sun wêwêjêg supaya / bisa mor lan alus / karia aran satunggal / pan si wadhag yèn bêrsih linimput ing sih / mung si alus kang ana //
jaman loro pan maksih cinangking / nora nimpang titahing bathara / yèn kinudu alus bae / wus tan kêna winuwus / ing purwane
padha dumadi / yèn bênêr pira-pira / kautamanipun / mangkono bae yèn ingwang / lah ing kono rêbutên ingkang prayogi / yayi Prabu Ngalêngka //
Para miyarsa, pangandikanipun Bathara Ramawijaya ingkang samantên wau, kados sampun botên prêlu dipun suraos malih, awit kajêngipun sampun katingal, saha ing ngriku sampun awujud wêwarah ingkang prasaja sangêt, malah bokmanawi tumraping para ahli ingkang sampun kêrêp angraosi dhatêng raos kabatosan, sampun botên kêkilapan.
Nanging sarèhning sampun dados kalimrahan, sêsorah ingatasing kabatosan ingkang prasaja tuwin gampil wau adhakan dipun sapèlèkakên, saking botên marêm manawi botên muluk, mila inggih prayogi dipun suraos sakêdhik.
Ing sapunika mêndhêt ingkang gampil kemawon, ingkang dipun wastani ngumbah wadhag tuwin alus. Tamtunipun tumraping para ahli kabatosan, tuwin tatananipun ing wulangan, sampun botên kêkirangan matoning pangumbah wau. Namung manawi mirid pangandikanipun Bathara Rama, anggèning ngrumaosi asarira wadhag, pangumbahipun wau sajakipun inggih prasaja, dene kajênging ngumbah ingkang prasaja, punika tumindak rêrêsik ingkang tanpa kèndêl, ingkang kajêngipun ngosokwangsul kalihan patrap kèndêl. Iba ta rêkaosipun tiyang umbah-umbah tanpa kèndêl punika. Môngka saupami anggènipun umbah-umbah wau rumaos rêsik, atêgês [atê...]
[...gês] taksih rêgêd. Na, manawi makatên wêwarah ingkang prasaja wau sajatosipun inggih botên prasaja.
Para miyarsa, ing ngriki kula munggêl atur kula, murih botên kêpanjang-panjangipun babagan kabatosan. Kula amangsuli bab Sêrat Rama. Mênggahing jêmbaring suraosipun Sêrat Rama, punika kenging dipun gêrba tanpa watês, nanging wontên sawênèhing kapitadosan, cariyos ingkang pinanggih ing pawayangan, punika pangringkêsipun malah sagêd mèpèt wontên ing sarira piyambak, mila sintên ingkang botên nguningani suraosing Sêrat Rama, punika nama dèrèng mrangguli sêrat ingkang dipun wastani sae, tuwin dèrèng kêpêthuk ing sêrat ingkang jêmbaripun tanpa watês. Punika punapa botên dados satunggiling kapitunan.
Makatên malih, mênggahing gampilipun, Sêrat Rama punika pêpindhanipun kenging kangge pangilon, upaminipun tumrap sintêna ingkang dangu botên srawungan kalihan sêrat Jawi ingkang dipun wastani sae, punika manawi ambiyak Sêrat Rama tamtu malêngak, dening nyumêrêpi têtêmbungan tuwin ukara ingkang dipun wastani sae tuwin pantês tinelad.
Kasamaraning ngakathah badhe wontênipun pêrang ing Eropah sampun ical, dening wontên wartos, bilih mungkaring manahipun ingkang sami badhe pasulayan sagêd sirêp. Sukur
Ing bab gêgayutanipun kalihan kawontênan wau, kados prayogi manawi ing ngriki ngandharakên ing bab babadipun bôngsa Tsjech tuwin bôngsa Slowaak, awit bôngsa punika ingkang tansah kêgayut ing ucap.
Adêgipun praja Tsjechoslowakije sawêg kala sabibar pêrang donya. Ingkang dados bakuning bôngsa, inggih punika bôngsa Tsjech, cacahipun 6 1/2 yuta,
bôngsa Pool kintên-kintên 70.000. Dados gunggunging têtiyangipun ing ngriku sadaya wontên 14 yuta. Adêging Tsjechoslowakije punika kawêwahan laladan asli saking Oostenrijk-Hongarije ing kala rumiyin. Dene ingkang katingal piyambak,
Dene tumrap bôngsa Jêrman ingkang sapunika pinanggih ing Bohemen tuwin Moravie punika wontênipun sawêg kala
tansah ngèngêti dhatêng kaprawiraning lêluhuripun, kangge tuladha. Watakipun brangasan, manawi bangsanipun dipun cacad, lajêng enggal napsunipun. Nagarinipun dipun anggêp dados bêbètèng kamardikaning bôngsa Slaaf. Umumipun bôngsa Slaaf punika gêthing dhatêng bôngsa Jêrman, kabêkta saking tabêting cêcariyosan
ing taun 1085, ing Bohemen madêg karajan, ingkang taksih kêbawah dhatêng Jêrman, saha raja-raja Bohemen tansah rekadaya amrih ngrêbdaning daya Jêrman, sarana suka panguwaos ingkang langkung
dhatêng bôngsa Jêrman. Ingkang makatên punika nuwuhakên kasujananipun bôngsa Tsjech, diwasanipun lajêng dados gêgêthingan.
Botên nama anèh bilih bôngsa Tsjech punika majêng dhatêng sawarnining damêl, awit pancèn sampun anggadhahi dhêdhasar, mila sanadyan kêdhêsêka ing sabab ingkang kados punapa kemawon, inggih dipun tanggulangi.
Gambar nagari Tsjechoslowakije punapadene nagari-nagari sakiwatêngênipun.
Sarêng ngancik abad 19, bôngsa Tsjech wau gumregah yêktos, ebah-ebahanipun saya kiyat, ngantos adamêl kasamaranipun bôngsa Jêrman ing Bohemen. Ing ngriku lajêng wontên usul supados tanah Ostênrik dipun perang-perang, nanging usul wau botên dipun parêngakên ing nata, makatên ugi bôngsa Tsjech dèrèng kiyat yêktos. Ing kala taun 1862 pangagêng bôngsa Tsjech damêl pakêmpalan ulah raga ingkang mawi wulangan kados prajurit. Ing ngriku lajêng nênangi dhatêng raos kaprajuritan, nanging
bônsa Tsjech. Nanging bôngsa Slowaak wau botên majêng kados bôngsa Tsjech. Namung diwasanipun, sarêng paprangan donya, pangajênging golongan kalih wau saiyêg badhe ngadêgakên nagari, saha dipun sêmbadani ing nagari sanès, wusana kala tanggal 28 Oktobêr 1918 kêlampahan ngadêg, ingkang dados presidhèn Masarijk. Salajêngipun ingkang sumilih Dr. Benesj.
Miturut undhang-undhang praja, têtiyang isining praja, punika kêdah sabôngsa, môngka manawi mirid katrangan ing nginggil, nagari Tsjechoslowakije
kasêmbadan, adêging rakyat namung sabôngsa. Dene tumindakipun, sawarnining padamêlan kêdah dipun awaki ing bôngsa Tsjech, makatên ugi basanipun. Sanadyan tindak wau rêkaos, saha damêl botên kêduginipun golongan sanès, nanging mêksa kasêmbadan,
lare-lare bôngsa Jêrman ingkang sinau ing pamulangan, inggih lajêng kêdayan dhêdhasar Tsjechoslowakije, makatên ugi tumrap daya padagangan, inggih kasoran. Lêlampahan ingkang kados makatên wau nyulayani kalihan kajêngipun Henlein anggèning badhe manunggilakên bôngsa Jêrman, Sudeten kalihan Jêrman. Tumraping golongan Jêrman ingkang rahipun asrêp, malah amalangi dhatêng kajêngipun Henlein.
Golonganipun Henlein punika Jêrman, Sudeten, adêgipun kala ing taun 1933. Ing ngajêng gadhah sêdya badhe mardikakakên golonganipun, nanging taksih gandhèng kalihan
tumrapipun Jêrman lajêng katingal saya ngegla, anganggêp bilih Tsjechoslowakije punika dados pêpalang anggèning Jêrman badhe mêlar ngidul ngetan. Dados rakêtipun, Hitler dhatêng Henlein amêngku kajêng wigatos.
Sayêktosipun ing bab babagan bôngsa ingkang manggèn ing sitining liyan, punika tumraping Eropah wetan, pinanggih ing pundi-pundi, wiwit saking Finland ngantos dumugi Turki. Tuwin pinanggihipun sampun sairib kemawon kalihan kawontênan ing Tsjechoslowakije. Malah manawi dipun manah ingkang adil, tumrap têtiyang ngamônca ingkang manggèn ing Tsjechoslowakije, punika taksih langkung sakeca tinimbang wontên ing nagari sanèsipun.
Dene Bok Bêkêl Trunakêrti, punika turun saking Lawiyan, ingkang dumugi sapunika kampung Lawiyan punika dados dununging panggaotan bathik agêng. Dados Bok Bêkêl Trunakêrti punika pancèn asli turuning sudagar sinjang.
Kala ing jaman samantên, limrah para anèm punika, sanadyan sampun dumugining jêjodhoan taksih kinêmulan ing tiyang sêpuh. Dene Bêkêl Trunakêrti ing kala punika taksih tumut tiyang sêpuhipun wontên ing kampung Grêjèn wau. Dados Bok Bêkêl Trunakêrti punika ngèngèr marasêpuh.
Ing kala jaman samantên, ing kampung Grêjèn punika panggenaning têtiyang ngabotohan, rintên dalu rug-linurug botên wontên kèndêlipun. Dene Bêkêl Trunakêrti, sanadyan manggèn wontên kampung pabotohan, nanging têbih kêtularan dhatêng tindak wau, awit tiyang kêkalih wau sami mungkul ing damêl.
Kados namung minôngka jalaran, ing satunggaling dintên, Bok Bêkêl Trunakêrti dipun purih nyêpêngakên kêrtos ing marasêpuh èstri. Ing bab punika kamirêngan ing tiyang sêpuhipun jalêr (Mas Ngabèi Amongrêja), Bok Bêkêl Trunakêrti dipun srêngêni kathah-kathah. Môngka sajatosipun, Bok Bêkêl Trunakêrti punika botên rêmên babar pisan dhatêng ngabotohan, inggih sawêg sapisan punika jalaran saking pakèning marasêpuh.
Bok Bêkêl Trunakêrti sarêng tampi srêngêning tiyang sêpuhipun wau, manahipun nalôngsa sangêt, saha lajêng gumregah nêdya nyambut damêl, inggih punika nyambut damêl babagan bathik. Nanging ing sadèrèngipun [sadèrèngi...]
--- [2025] ---
[...pun] kalampahan, Bok Bêkêl lajêng kataman sakit rêkaos. Wah, ing kala punika nuju wawrat pitung wulan. Rahayu, jabang bayi ing kandhutan wilujêng, saha dumugining wanci, lair mêdal jalêr kanthi wilujêng, lare dipun namakakên: Sapardi, mirid saking lairipun ing tanggal 28 wulan Sapar taun Jimawal 1899.
Nyarêngi kala mangsanipun utawi miturut ujar gugon tuhon, pun Sapardi ingkang ambêkta bêgja, sarêng umur 5 taun, bapakipun dipun wisudha dados abdi dalêm
sawancining sêkolah, inggih dipun sêkolahakên. Kados sampun limrah, êmbah punika akasok trêsnanipun dhatêng putu, mila Sapardi inggih sangêt dipun eman-eman ing êmbahipun, saha lajêng kapêndhêt tumut êmbahipun wontên ing kampung Kêmlayan.
Wontên paribasan: wêlas tanpa alis (wêlas wêkasan lalis), punika pinanggih wontên ing lampahanipun Sapardi nalika tumut êmbahipun wau, namung sarwa dipun uthun-uthun, dipun uja ing kasênêngan, mila sanadyan taksih alit, manawi ngunthut kêrtu sampun sagêt rapêt, panyêpêngipun krakêt.
Sarêng tiyang sêpuhipun sumêrêp piyambak dhatêng lêlampahan ingkang kados makatên wau, ngraos botên kêdugi, Sapardi lajêng dipun têdha wangsul mantuk dhatêng griyanipun ing Grêjèn. Ing ngriku Sapardi lajêng dipun ajari nyambut damêl.
Kala punika panggaotanipun Bok Bèi Priya Margasa sampun tumindak sae, Sapardi dipun trapi ing damêl awrat, kenging dipun wastani sadintên muput nyambut damêl tanpa kèndêl.
Sapardi pancèn dhêdhasar lare rêmên nyambut damêl, sarêng sampun tumindak, katingal ing damêlipun, mênggah padamêlanipun: enjing tangi tilêm
satunggal sabibaring nêdha siyang dumugi jam tiga anggarisi montên udhêng utawi ciyut. Anggarisi punika kapetang angsal epahan mirunggan, artanipun lajêng kangge gembolan piyambak.
Dumugining umur 15 taun, manahipun thukul badhe sinau nyambi nyambut damêl, inggih punika: ngêrok, ngêcap, ngloyor, ngêcap mêdêl, anggirah, nyoga tuwin anglorot, punika sami dipun caki sadaya. Sarêng sampun angsal sataun, Sapardi kapurih anggêmèni barang-barang ingkang botên kêcacah, kados ta:
kapurih nyade, pêpajênganipun dipun kalêmpakna, ing benjing dipun anggea pawitan nyambut damêl. Botên watawis dangu Sapardi sampun anggadhahi arta celengan f. 500,- asli saking anggènipun anggêmèni wau. Ing ngriku lajêng wiwit kapurih nindakakên padamêlan bathik.
Sarêng umur 16 taun, Sapardi dipun rabèkakên angsal anakipun Mas Kaji Bakri ing Kauman Surakarta dipun sukani nama sêpuh Wôngsa Dinama. Badhe Kasambêtan.
--- [2026] ---
Garèng : Wis, Truk, banjurna caritamu, apa manèh isine polêk, Almênak wêton Bale Pustaka, sing kok anggêp bêcik lan migunani tumrap wong urip.
Petruk : Wah, sing prêlu-prêlu mono isih sasayahe kae, Kang Garèng, kaya ta: pranatan anakaning pagadhean.
Garèng : Kanggo aku ora prêlu, Truk. Kang kapisan: wong anèh bangêt, barang kuwi anggêr sapisan wis tau di lêbokake nyang gadhèn, lumrahe iya sok
sok banjur mlêbu mêtu-mlêbu mêtu nyang gadhean kuwi rak saka kurang pangati-atine bae, Kang Garèng, yakuwi mangkene kae upamane: barang dilêbokake: blêdhêng, barêng blanjan dijupuk: kluthuk. Môngka blanjane mung-mungan, kok banjur kêcowok kanggo nêbus gadhene mau, mêsthine dhuwit sing kanggo blônja sabên dina kuwi banjur kurang: plompong kang anjalari barange banjur kêpêksa dilêbokake manèh: slênthêm. Mêngkono sabanjure, dadi iya mèmpêr yèn si barang mau banjur kayadene cumbu: mlêbu mêtu-mlêbu mêtu nyang gone pak gêdhe. Nanging wong sing ngrêti nyang pranatane pagadhean, panêbuse mêsthi ora ngono. Nanging kanthi dicicil sabisane, lo, rak mayar, ta. Ewasamono aku mèlu bungah, Kang Garèng, dene kowe moh bangêt anggadhèkake kuwi.
Garèng : Iya, Truk, aku pancèn êmoh têmênan saikine anggadhèkake barang-barangku kuwi, ngisin-isini, nistha, wong barang-barangku... ora ana sing payu gadhene.
Petruk : We hla cilaka, le ora gêlêm anggadhèkake kuwi, tak arani saka
--- [2027] ---
prawirane, jêbul barang-barange wis ora ana sing payu gadhene. Ora, Kang Garèng, anggonmu ngandhakake mau, kok nganggo kang kapisan, mêsthine iya ana sabab kang kapindho.
Garèng : Mêsthi, Truk, sabab kang kapindho, aku ora prêlu mêruhi pranataning pagadhean kuwi, jalaran para punggawa gadhe iku kabèh abdine rama kangjêng gubêrnêmèn, dadi: tanggung, mêsthi kêna diprêcaya, ora tau ngunthêt.
Petruk : Lo, kene ora duwe gagasan, yèn wong anggadhèkake kuwi sok bisa diblithuk, rambut pinara sêlusin, ora babar pisan. Nanging yèn wong ngrêti sapira anakane barang sing gadhène samene rupiyah ing dalêm samene dina, samene sasi lan sapiturute, panêbuse rak
mung dipasrahake karo punggawane kono bae, iya bênêr kowe ora bakal diblithuk, nanging rak bisa rèwèl, ta. Sabab, bisa uga kowe banjur anjêngèk: Lo, anakane kok akèh têmên,...
Garèng : Wong ora bakal anjêngèk, Truk, sabab anakane pagadhean kuwi sanyatane pancèn ora akèh. Utang sarupiyah, sasasi mung bayar anakan patang sèn, dadi anakane sataun kuwi 12 X 4 sèn, alias 48%, kacèke rak ora akèh karo yèn kene ngutangi nyang kantor pos (nyèlèngi ing kantor pos) mung ana 46%, sabab ing dalêm sarupiyahe, kene olèh anakan 2%...
Petruk : Wayah, wayah, kok banjur sing ora-ora mêngkono sing dirêmbug. Wis, wis, takbanjurne bae manèh katêranganaku. Ana
--- [2028] ---
manèh isine polêk almênak wêton Bale Pustaka, yaiku: pranatan sakolahan, kaya ta: ing bab bayarane siji-sijining sakolahan, utawa pranataning tulagê kanggo anak.
Garèng : Kanggone aku ora prêlu babar pisan, anakku mung siji Si Poniyêm, ora prêlu tak sakolahake, mundhak,... layang-layangan.
Petruk : We hla cilaka, pikirane kathik kolot têmên mêngkono. Tak kandhani, Kang Garèng, jamane saiki kiyi wis beda bangêt karo jaman biyèn. Mêngkono uga karêpe alaki rabi kuwi saiki iya wis beda bangêt karo jaman biyèn. Dhèk biyèn kêna-kêna bae, yèn saupama ana wong lanang arêp rabi upamane, karêpe mung kanggo awake dhewe bae, mulane anggêre wong wadon lumayan rupane, bisa wêdhak pupur, bisa ngliwêt, bisa ngladèni wong lanang, wis cukup. Dadi wong rabi ing jaman biyèn kuwi, mung rabi kanggo awake dhewe bae. Seje karo wong rabi ing jaman saiki, rabine kuwi kêna diunèkake: rabi kanggo sanak sadulure, kanggo para mitrane, lan kanggo para sêsrawungane. Bisane nyukupi kabutuhane sing sapirang-pirang kuwi mau, wong wadon iya kudu bisa iki, bisa ika, bisa rupa-rupa cêkake. Mulane bocah wadon iya kudu sakolah, prêlune iya supaya pintêr urip bêbarêngan karo sing lanang kuwi mau.
Garèng : Wayah, dene kêrêp bae aku ngalami wong wadon pintêr, pintêr etung, pintêr nulis, pintêr cara Lônda, pintêr miano, malah pintêr... dhangsah barang, saka ngêntèkke le sakolah, dene bisane kumpul kok mung karo wong-wong sing padha drajate utawa luwih bae. Dene sanak sadulur utawa para mitrane, apa manèh sing padha ora duwe, padha nyingkiri kabèh, jarene padha ewa turut usuk.
Petruk : Nèk kaya ngono iya dudu wong wadon pintêr, nanging wong wadon sing tutug sakolahe. Sing diarani wong wadon pintêr kuwi, iya wong wadon kang bisa sêsrawungan sadhengah uwong, bisa tansah gawe lêgane wong lanang, lan sapadhane, nanging kanthi nêtêpi wadone. Banjur bocah wadon dikon sakolah, kuwi prêlune supaya bisa ngudi sawarnaning kawruh, kang ing têmbe bisa anggampangake pangudine nyang kabutuhane urip sêsrawungan ana ing dunyane dhewe kiyi. Dadi sanadyan tutug sakolahe, yèn ora ngudi, iya durung karuan bisa sêsrawungane, bisa karo sanak sadulur, bisa gawe lêganing wong lanang, lan sapiturute. Nanging yèn gêlêm ngudi, kok sakolahe tutug, wah, bisane kaya ngono mau, iya kanthi gampang bangêt, awit wong iya wis kêdhasaran kawruh pirang-pirang mau. Mulane bocah disakolahake sing mêmpêng bangêt, ora prêduli lanang utawa wadon, kuwi prêlu bangêt. Amrih bisane kalêgan atine, sing dadi wong tuwa prêlu kudu mêruhi pranataning sakolahan. Mulane tuku polêk almênak wêton Bale Pustana kuwi tumrap umum prêlu bangêt. Kajaba kabèh mau, isih akèh manèh isine sing prêlu lan maedahi. Nanging ing
Karawitan Jawi. Ajênging golongan wanita dhatêng babagan karawitan saya katingal. Golonganing kênya ing Surakarta kathah ingkang sampun sagêd nabuh, malah kêlampahan sampun kacobi kasiyarakên wontên ing
kaparêngipun parentah, benjing wêkasaning wulan October
Pramuji, wiwit tanggal 30 Augustus 1938 katêtêpakên nyambutdamêl wontên ing Hoofdkantoor ing Bandung, ing Dientstonderdeel Weg en Werken afdeeling Constructie en Bruggen.
Baita kaji. Sampun nate kawartosakên ing bab sêdyaning Muhammadiyah anggèning badhe ngawontênakên baita piyambak badhe minggah kaji. Saupami kêlampahan, waragadipun minggah kaji sagêd suda 25%. Namung sagêdipun kêlampahan manawi sampun gadhah arta f 500.000.-. Miturut wartos ing sapunika anggèning kêklêmpak sampun angsal f 50.000.-, arta
ing Batavia Centrum, R.M. Suwito, ing Bêtawi, Daeng Jaffar, ing Batavia Centrum, Tuwan Undur, ing Menado, Tuwan Lo Eng Tjio, tuwin ing Ngayogya, Tuwan Ruslan, sami postklerk.
Nglêmpakakên prangko. Ing wêkdal punika wontên tindak nglêmpakakên prangko sampun kangge, saya malih tumrap
kabikak dening Burgermeester Surabaya, ingkang minangka pangarsaning Jaarmarkt Vereeniging, Gupêrnur Jawi Wetan aparing wilujêng atas asma dalêm kangjêng tuwan ingkang
saking post. Ingajêng sampun nate kawartosakên, bilih prangko pèngêtan jumênêngan nata 40 taun sasampunipun tanggal 15 October botên kasade malih. Supados botên kalintu sêrêp, katêrangakên bilih prangko wau kenging dipun angge ngantos dumugi ing tanggal 30 December 1939. wiwit tanggal 15 October dumugi tanggal 31 October 1938 badhe wontên prangko enggal ingkang kawêdalakên kangge pèngêtan adêging lampah anggêgana ing tanah ngriki sampun 10 taun. Prangko wau mawi kaindhakakên rêginipun, bêbathènipun badhe dipun
kenging kangge prabeya kintun sêrat dhatêng salêbêtipun tanah ngriki tuwin dhatêng sajawining praja, dumugi tanggal 30 November 1938.
Manggih barang kina. Ing dhusun Serang. Blitar, wontên tiyang manggih dhuwung tuwin tumbak damêlan kala abad ingkang kaping 13. Miturut wartos barang wau sampun dipun tumbas ing Pakaryan babagan Barang Kina.
Nirom badhe ngandhapakên contributie. Wontên wartos, bilih wiwit benjing tanggal 1 Januari ngajêng punika Nirom badhe ngandhapakên contributie ingkang rumiyin f 1.50 namung badhe f 1.25 ing dalêm sawulanipun. Kajawi punika Nirom inggih badhe nyaèni papan pangintun suwara, pirantosipun badhe tumbas ingkang langkung sae-sae. Satunggal badhe kangge wontên Bêtawi tumrap kangge kintunan sisih kilèn, satunggalipun wontên ing Surabaya, kangge kintunan sisih wetan. Ing salêbêting sataun, indhaking têtiyang ingkang anggadhahi radio 11.000. Ing sapunika ing tanah ngriki sadaya wontên 65.000.
Gapura ing Surakarta. Awit saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, margi ingkang malêbêt dhatêng alun-alun lèr ing kampung Slompretan tuwin Bathangan badhe kawangun gapura. Panggarapipun supados rampung benjing ing wulan Sura.
Malaria ing Imagiri. Miturut wartos, ing Imagiri, Ngayogya tuwuh sêsakit malaria. Miturut paniti, ing dhusun Kêbonagung wontên tiyang sakit 431, ing dhusun Majaura 323. Pakaryan babagan kasarasan sampun nindakakên rêrigên ngêdhuni
Tengku Raja Bendara, putra Sultan Selangor suwargi, tuwin Pangeran Ariowijoyo, ingkang paman Sultan Kutei, badhe lêlana dhatêng tanah Jawi. Nanging dintên tuwin wulanipun dèrèng katêtêpakên.
Ngêndhêg lampahing zender. Miturut wartos saking pangagêng Pakaryan Post ing Bandung, gêgayutan kalihan kawigatosan ing wêkdal punika, tumratumrap. kawat tilpun ingkang interlokaal, botên kaangge tumrap pêrluning zender relay SRV-MAVRO.
Ngayogya, burgemeester Sêmarang tuwin Magêlang, wêwakil Nata Surakarta tuwin Ngayogya punapadene para residhèn tuwin para bupati, golongan partikêlir inggih kathah, kirang-langkung 300.
Manggih balung agêng-agêng. Wontên kuli ing wana Tritik, Nganjuk, nyambutdamêl dhudhuk-dhudhuk manggih balung agêng-agêng kakintên balunging tiyang ing jaman kina. Balung wau lajêng kakintunakên dhatêng Pakaryan babagan barang kina.
Tuwan Amir Hasan. Kawartosakên, Tuwan Amir Hasan ingkang sampun sawatawis taun sinau wontên ing Tokyo, dados guru wontên pamulangan luhur Dagang Taihoku, Formosa. Ing pamulangan luhur wau kawontênakên wulangan basa Malayu tuwin Walandi.
Radio kuping. Ing salêbêtipun kitha Surakarta sampun kathah tiyang ingkang gadhah radio kuping, rêrêgèn f 1.50 sampun jangkêp. Pirantos wau sampun kenging kangge mirêngakên suwara warni-warni, ingkang botên kamirêngan ing sanès. Pratraping ngarah suwara namung tumuju papan pangintun suwara ingkang cêlak piyambak saking dunungipun.
Anggropyok pabrik arta palsu. Pulisi ing Bêtawi mêntas anggropyok griyaning tiyang ing kampung Berok, ingriku pinanggih prabot kangge damêl arta kêrtas palsu, kanthi buktinipun arta palsu, dene ingkang dipun damêl, arta kêthipan. Arta wau wujudipun sae, mèh sami kalihan arta ingkang tulèn, saha arta wau sampun kathah ingkang sumêbar. Tiyang ingkang kacêpêng wontên kalih nama Alam tuwin Peddi, sami tilas punggawa K.P.M.
Darmawisata. Nalika tanggal 3 wulan punika, murid-murid Mosvia Magêlang ing klas inggil, darmawisata dhatêng tanah Sumatra, ingkang badhe dipun dhatêngi inggih punika tanah-tanah paboyongan ing laladan Lampung, saha ugi badhe dhatêng Palembang, Sungai Gerong, Muara Enim, Pager Alam lan sanès-sanèsipun malih. Inginggil punika gambaripun murid-murid kasêbut nginggil punapadene panuntunipun (lênggah ing têngah) Tuwan S.A. Bachtiar leeraar ing sêkolahan wau.
Mêwahi pamulangan. Ing wêkdal punika gemeente Magêlang ngadani damêl griya pamulangan dhusun 22 panggenan, ing bawah Kêbumèn. Waragadipun sabên griya f 600.-. Ing sawêwêngkon kabupatèn wontên pamulanganipun dhusun 340 ingkang 60 taksih manggèn wontên ing griya partikêlir.
Cobèn-cobèn pangajaran ing H.I.S. Kala ing taun pangajaran 1936/1937 wontên pamulangan-pamulangan H.I.S. ingkang dipun maligèkakên kangge cobèn-cobèn, ingkang murid-muridipun padatan mantuk jam 11, dipun antukakên jam 1. Ing jam wêkasan, para murid wau dipun ajar basa Walandi tuwin sanèsipun, supados benjing wontênipun ing klas 3 sagêd anggampilakên pangajaran. Manawi pangajaran wau botên adamêl sabab ingatasing kasarasan, badhe kalêstantunakên. Ing sapunika wontên wartos saking Departement pangajaran bilih cobèn-cobèn wau pinanggih prayogi. Mila badhe katindakakên wontên ing taun pangajaran 1938/1939.
Dr. Budiarjo tilar donya. Dr. Budiarjo sadhèrèkipun dhoktêr Cipto Mangunkusumo, tilar donya wontên ing Bandung, wontên ing griya sakit. Dhoktêr Budiarjo punika wêdalan saking Stovia, lajêng anglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi, angsal sêsêbutan Arts Walandi, wêkasanipun dados Gouvernementsarts wontên ing Tasikmalaya.
Panenan kapas suda. Jalaran saking kathahing jawah ing taun punika, panenan kapas ing Jawi Têngah pinanggih suda sangêt. Ing Jawi Wetan ragi sae, tinimbang Jawi Têngah. Nanging rêginipun kapas taksih ajêg malorod, jalaran wontêning tandhon kapas taksih kathah.
Papan pambêsmi mayit ing Bandung. Ing Bandung badhe dipun wontêni papan pambêsmi matiy.mayit. Adêging papam pambêsmi mayit wau sampun dipun saksèkakên notaris. Ada-ada punika dipun sayogyani ing panjênênganipun Pangeran Paribatra, Pangeran Siam ingkang dêdalêm ing Bandung.
Waterleiding ing Sela. Ing bab badhe wontêning Waterleiding ing Sela, bawah Boyolali, saèstu badhe dipun tindakakên. Rantaman waragad f 10.000.- Waragad samantên wau badhe angsal waragad saking kraton, saking kas nagari, kas dhusun tuwin badhe nyuwun wêwahan saking gupêrnur. Manawi sagêd kasêmbadan, kintên-kintên panggarapipun wontên taun ngajêng. Waterleiding wau
pathèk saya sampurna tuwin majêng, sampun sawatawis dintên wontên dhoktêr-dhoktêr enggal wêdalan pamulangan luhur dhoktêr dipun sêbar wontên saindênging tanah Jawi. Wontên sagolongan kakintunakên dhatêng Blitar. Tumindakipun sarana madosi tiyang ingkang pathèkên, botên mawi angêntosi wontên ing kliniek tuwin tindak sanès-sanèsipun. Samangsa manggih tiyang pathèkên, lajêng dipun pitulungi sapêrlunipun.
Palapuran sadhiyan pantun. Kawrat kêkancingan gupêrmèn tanggal 24 Sèptèmbêr, supados kantor Statistiek nglêmpakakên katrangan-katrangan ing bab sadhiyan pantun, wos tuton utawi ingkang botên ing saindêngipun tanah ngriki.
Wirèng kraton kasuwun dhatêng Cirêbon. Awit saking panyuwunipun ingkang Bupati Cirêbon konjuk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, kaparênga maringi wirèng, badhe kapitongtonakên wontên ing pandhapi kabupatèn Cirêbon. Angsal-angsalaning têtingalan wau badhe kangge darma babagan nanggulangi sêsakit T.B.C.
Ama kobis. Ing wêkdal punika tanêman kobis ing bawah kaondêran Karangmaja, Gunungkidul, katrajang ing ama ulêr, ngantos botên ngukup.
Ingkang angsal loterij. Miturut wartos, loterij ingkang nêmbe kagêbag punika, prijs ingkang agêng piyambak dhawahing Medan, prijs nomêr kalih dhawah Salatiga, dene prijs ingkang f 5000.- dhawah Medan tuwin Bêtawi.
Pêrang ing Eropa sande. Sampun sawatawis dintên kasamarakên bilih ing Eropa badhe wontên pêrangan agêng, awit nagari pundi-pundi sampun sami sadhiya dêdamêl. Ing mangke wontên wartos bilih wêwakil Inggris ing Praag sampun tampi rêmbag saking Chamberlain, ingkang suraosipun supados Tsjechoslowakije aminangkani punapa ing bab rêmbagipun nagari-nagari ingkang kawontênakên ing Munchen. Miturut wartos, parentah Tsjechoslowakije sampun anyondhongi punapa ingkang dados rêmbag ingkang kajêngipun ngawontênakên padamèn, botên saèstu pêrangan. Dados ing sapunika sampun botên wontên raos ingkang damêl kasamaran.
Juru anggêgana tiwas. Upsir juru anggêgana Inggris nama David Llewellyn, ingkang misuwur saking anggènipun anggêgana saking Londen dhatêng Kaapstad, nêmahi tiwas jalaran dhawah saking gêgana dalah motoripun mabur wontên ing Lympne.
Tienchiacheng uwal saking panguwaos Jêpan. Miturut wartos saking Hankow, wadya Tionghwa ingkang ambelani Tienchiacheng anggadhahi gêlar nyuwungakên kitha, nanging botên kêndho panêmpuhipun dhatêng mêngsah. Malah panêmpuhipun wau sagêd ngrêbat Sungyangschiao ing sakilèn Kwangtsi. Unduripun wadya Jêpan dipun pêdhot marginipun ingkang badhe kangge margi nêmpuh, wêkasanipun sagêd ngundurakên wadya Jêpan ingkang wontên ingriku. Nanging lajênging wartos taksih rêbat-rinêbat papan gêntos asor gêntos unggul.
Mênggahing Jak piyambak, inggih lajêng ngrumaosi gadhah karosan ingkang langkung saking mêsthi wau, ing wusana piyambakipun lajêng kirang pangatos-atosipun. Kalayan ngungalakên dhadha lampahipun Jak turut wana tanpa ngèngêti bilih ing samargi-margi tansah cinakêtan ing bêbaya. Tumrapipun Akut, manawi ujug-ujug mambêt gandanipun singa barong, sanalika punika inggih lajêng enggal-enggal mènèk ing wit-witan, nanging mênggahing Jak, ing sêmu kadosdene botên amrêduli. Malah lumampah têrus anglangkungi papan pandhêlikanipun singa barong kalayan gumujêng sajak ngerang-erang. Tindakipun Jak ingkang makatên punika ngantos watawis dangu wilujêng. Awit salaminipun punika, singa barong ingkang pinanggih wêtêngipun sampun tuwuk, utawi sagêd ugi jalaran singa barong wau sangêt gumun, dene wontên salah satunggalipun titahing Pangeran ngantos samatên kurang ajaripun. Awit saking gumunipun wau, ngantos kasupèn badhe anêmpuh.
Nanging botên beda kadosdene manusa, sanadyan singa barong, satunggal-satunggalipun inggih anggadhahi watak piyambak-piyambak. Sanadyan wontên singa barong sadasa ingkang botên ngaru-biru dhatêng solah-tingkahipun Jak ingkang sajak kumawani wau, nanging punika botên kenging kapêsthèkakên, bilih singa barong ingkang ôngka sawêlasipun ugi anggadhahi watak ingkang makatên punika. Mênggahing singa barong punika satunggiling kewan ingkang cêpak nêpsunipun. Jalaran cêpak nêpsunipun wau, kadhang-kadhang singa barong inggih sok lajêng enggal-enggal nêmpuh ing damêl.
Ing satunggiling dintên Jak kapanggih singa barong ingkang ôngka sawêlas, kados ingkang mêntas kacariyosakên wau. Ing kala punika lampahipun Jak turut wana ingkang kathah grumbulanipun, lampahipun Akut sawatawis
Akut, Akut, enggal lumayua. Ing grumbul têngênku iki ana singa baronge. Wis, tumuli meneka ing wit-witan, Akut.
ingkang nglangkungi grumbul ingkang dados papan pandhêlikanipun singa barong wau.
jêjogedan kadosdene badhe ngatingalakên bilih piyambakipun botên ajrih babar pisan dhatêng ratuning wana wau. Lampahipun Jak
siwaripun rembyak-rembyak, lan untunipun rangah angajrih-ajrihi. Ing ngriku mripatipun singa barong katingal jêne ijêm, murub, nandhakakên gênging nêpsunipun.
Jak ingkang namung adêdamêl towok alit, sanalika mangrêtos, bilih singa barong ingkang pinanggih sapisan punika beda sangêt kalihan sanès-sanèsipun. Nanging tumrap piyambakipun samangke sampun rêkaos anggènipun badhe ngoncati. Wit-witan ingkang cakêt piyambak, têbihipun mêksa wontên taksih sawatawis mètêr saking ngriku. Manawi piyambakipun nyobi mancolot dhatêng ing wit-witan wau, dèrèng ngantos dumugi, piyambakipun tamtu sampun kacandhak ing singa barong. Ing môngka botên kenging botên singa barong tamtu badhe anêmpuh dhatêng piyambakipun. Ing ngriku wontên wit-witan ingkang langkung cêlak malih, inggih punika wit-witan mawa êri. Nanging kadospundi anggènipun Jak nêdya ngoncati singa barong asarana mènèk ing wit ingkang mawa êri wau. Kajawi badanipun tamtu badhe babak bunyak dening êri-êrining wit-witan wau, ngadêgipun singa barong kalêrês wontên ing antawisipun wit ingkang mawa êri kalihan piyambakipun.
Salêbêtipun punika Jak tansah nyêpêngi landheaning towok. Dumadakan ing kala punika piyambakipun manggih akal murih sagêdipun ngoncati singa barong, sanadyan ing wingking piyambakipun tamtu badhe nandhang [na...]
[...ndhang] tatu. Nanging mênggah gagasanipun Jak, aluwung nandhang tatu sawatawis katimbang dados têdhaning singa barong.
Mênggah akal ingkang badhe katindakakên punika makatên:
Nalika sêkolah, Jak punika asring sangêt dolanan kalihan kônca-kancanipun lumpat-lumpatan sarana migunakakên gantar. Dolanan ingkang makatên punika ing kala rumiyin Jak prigêl trampil sangêt. Sarana migunakakên gantar wau, Jak sagêd anglumpati kalèn ingkang ragi wiyar sawatawis, sagêd malumpat wontên ing wit-witan ingkang watawis inggil, lan saminipun. Ing samangke Jak anggadhahi manah, sarana landheaning towok, saking papanipun ngadêg wau, nêdya mêncolot dhatêng wit-witan ingkang mawa êri wau, kanthi anglumpati singabarong. Akal cara makatên punika, sanadyan nguwatosi sangêt, kêdah enggal-enggal dipun tindakakên, sampun ngantos karumiyinan singa barong anêmpuh. Ing kala punika Akut katingal gumun sangêt, langkung malih singa barong, sarêng nyumêrêpi Jak kadosdene nêdya anêmpuh dhatêng singa barong. Nanging mênggah sajatosipun punika ancang-ancanganipun Jak anggènipun sarana migunakakên landheaning towok, nêdya mêncolot dhatêng wit-witan ingkang mawa êri wau. Saking gumunipun, singa barong ngantos andongong sawatawis dangunipun. Nanging wêkdal samantên punika sampun cêkap tumrap Jak kangge mêncolot kanthi
singa barong mêncolot wontên ing wit-witan ingkang mawa êri wau, bingahipun tanpa upami, sarta lajêng jêjingklakan wontên ing wit ingkang dados penekanipun sarwi mêmoyok lan mêmisuhi singa barong wau. Dene pun Jak, ingkang daleweran rahipun jalaran tatu pintên-pintên dening ririning wit-witan ingkang dipun pêncoloti, lajêng ngupados papan ingkang kirang rinipun sawatawis. Lêrês piyambakipun ing kala punika sagêd oncat saking bêbaya pêjah, nanging kanthi nandhang sakit ingkang tanpa kinintên-kintên. Salaminipun Jak wontên ing wit-witan ingkang mawa êri wau, rumaosipun kadosdene singa barong botên nêdya kesah saking ngandhapipun ngriku. Mila nyata anggènipun singa barong anênggani wontên ing ngandhapipun wit-witan wau ngantos langkung saking saêjam. Nanging ing wusana sarêng Jak sêmu botên nêdya mandhap saking ing wit-witan, singa barong lajêng kesah saking ngriku kalihan gêrêng-gêrêng. Sarêng lampahipun singa barong sampun têbih, Jak lajêng mandhap saking wit-witan ingkang mawa êri wau. Sampun têmtu kanthi saya wêwah tatunipun.
Ngantos pintên-pintên dintên dangunipun anggèning tatu-tatunipuktatu-tatunipun. sagêd pulih kados suwaunipun malih. Nanging tumrapipun Jak kadadosan ingkang makatên wau kadosdene satunggiling pangajaran ingkang salaminipun gêsang piyambakipun botên badhe supe, inggih punika sampun pisan-pisan kumalungkung sarta kibir, dupèh kalangkunganipun sampun anyêkapi.
Wontên ing wana ngriku Akut tuwin Jak ngaso pintên-pintên dintên, murih tatunipun Jak sagêda mantun babar pisan. Sabên enjing sarta sontên kêthèk bangkokan andilati tatu-tatunipun ngantos rêsik, usada sanèsipun botên wontên, ewasamantên tatu-tatunipun wau mêksa sagêd mantun, jalaran daging ingkang saras punika enggal waluyanipun.
Sarêng Jak sampun mantun sakitipun, kairit dening Akut, anglajêngakên lampahipun dhatêng pasisir. Dangu-dangu inggih lajêng sagêd kadumugèn punapa ingkang kasêdyakakên. Ing kala punika lampahipun Akut tuwin Jak mêdal ing wana bêbondhotan, dumadakan saking panging wit-witan ingkang andhap mripatipun Jak ingkang sakalangkung awas, sumêrêp tapaking manungsa, ingkang sanadyan sampun watawis dangu, nanging mêksa taksih katingal cêtha. Sarêng Jak namatakên tapak wau kanthi wigatos, bingahipun tanpa upami. Awit ing ngriku cêtha wontên tapakipun têtiyang bôngsa kulit pêthak. Inggih lêrês ing ngriku katingal tapak suku ingkang botên lêlambaran punapa-punapa, nanging tapak-tapak suku lagaran wau, wontên ugi ingkang tapaking sêpatu, nandhakakên bilih ing ngriku wontên tiyangipun bôngsa kulit pêthak. Lampahipun tapak wau ngênêr mangalèr, kosokwangsul kalihan ingkang badhe dipun lampahi Akut kalihan Jak.
Dene mênggah gagasanipun Jak: tamtunipun têtiyang bôngsa kulit pêthak punika sumêrêp ing pundi kitha ing pasisir ingkang cakêt piyambak. Bokmanawi kemawon ing samangke punika lampahipun ngênêr dhatêng ing ngriku. Amila kados badhe agêng gunanipun saupami lajêng sagêd nusul lampahipun têtiyang bôngsa kulit pêthak wau, sanadyan namung prêlu nêdya nglêgani manahipun anggèning sagêd pinanggih kalihan bangsanipun piyambak. Jalaran saking punika, bingahipun Jak sakalangkung, sarta lajêng daya-daya sagêda tumuntên nusul. Nanging ing sêmu Akut botên cocog dhatêng sêdyanipun Jak wau. Miturut ingkang sampun dipun alami, manusa punika botên kenging dipun sanak. Awit mênggahing Akut, Jak punika sanès bangsaning manusa, ngêmungakên kêthèk limrah. Awit Jak punika anakipun ratuning kêthèkakêthèk.
mituturi / kudu cêtha nganti bocah bisa nômpa //
layak mathuk amêmulang marang sunu / dhêmên maca layang / kang isi piwulang bêcik / kayadene kang kanggo ing pamulangan //
duk karuhun jaman rong puluhan taun / dongèng sato kewan / buku dongèng wulang bêcik / anggitane Tuwan Wintêr kang wus swarga //
lawan buku anggitane pujôngga gung / Punsên kang wus swarga / oncèn-oncèn diarani / têlu pisan anênangi ambêg wêlas //
anênuntun wêdi marang Hyang Maha Gung / dongèngane pêpak / tuladhane anyukupi / eman dene
isih patut bocah dhêmên maca buku / isi bab dolanan / kang sawênèh pijêr ngliling / buku dongèng kang isi bab pêpacangan //
krasa ngêlu yèn mêmaca liya buku / jare crita apa / crita ora maedahi / angur baya gêgojegan karo tôngga //
jaman maju bocah wadon durung ngumur / akèh kang wis wikan / uwis mikir golèk laki / wis birahi sanajan isih sêkolah //
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika, tamtu kathah para sadhèrèk ingkang sampun nguningani, inggih punika namaning satunggaling buku waosan ingkang asring kangge ing pamulangan Jawi. Nanging punopoa têka kula pasang ing irah-irahaning karangan punika. Awit pancèn mathuk sangêt yèn kapacak ingkang badhe kula aturakên ing ngandhap punika.
Para wanita ingkang ngambah jaman kala antara kados kula punika (antaraning kolod lan modhèrên) kêrêp kemawon tampi panyaruwe saking ngrika-ngriki, kapanggalih ngrusuhi utawi ngalang-alangi ajênging jaman. Wujuding panyaruwe warni-warni sangêt, nanging botên prêlu kula andharakên ing ngriki (mriksanana sadaya karanganipun tuwan Garèng lan Petruk ingkang ngengingi kula para wanita).
Sadaya kaantêpan tuwin pêpalangipun para kolod, punika yèn kataliti saèstu, kathah ingkang atêgês: ngrewangi, milujêngakên dhatêng ajênging jaman samangke ingkang langkung gawat punika. Mênggah wujuding pêpalang utawi kaantêpaning para kolod wau, ugi botên prêlu kula bèbèr, para maos tamtu sampun sagêd andumuki piyambak.
Kula kêrêp sumêrêp, ugi sampun nate ngawaki, jagong lênggahan pasamuwan têmantèn, rêsèpsi lan sanès-sanèsipun, ingkang tatananing lênggahan campur tamu kakung lan tamu putri. Utawi dipun pilah, nanging dados sapanggenan (sapandhapi). Saking panyawang kula, kalih-kalihipun (kakung lan putri) têka botên sagêd mardika yêktos. Pintên-pintên para tamu putri ingkang satêngah kolod kados kula punika, sami kèndêl-kèndêlan kemawon. Kados dipun bungkêm, botên sagêd kawêdal badhe imbal pangandikan kalihan kônca kancanipun lênggah. Trêkadhang wontên ingkang sagêd, nanging
siyong lan krètèg, malah wontên ingkang ngantos yêr-yêran puyêng. Ingkang kulina anggantèn, sanadyan kêtagihanipun sangêt, tur inggih sampun sangu ubarampe piyambak, ewasamantên èwêd badhe ngêdalakên. Sawênèhing tamu badhe mêdal dhatêng wingking (kolah) rikuh dlajigan ing saantawising tamu kakung, kapêksa dipun ampêt. Taksih kathah èwêd-pakèwêd sanès-sanèsipun tumrap kula para tamu wanita.
Para tamu kakung ingkang dèrèng patos kulina lênggahan makatên punika, bokmanawi inggih kathah ingkang kirang mardika, tandhanipun katingal kirang berag, wontên ingkang têrus tumungkul kemawon, yèn sayah lajêng sêmu andhangak nyawang dilah utawi usuk
tuwin kathah patrap sanès-sanèsipun ingkang ngatawisi pakèwêd tumrap dhatêng para tamu wanita. Tumrap kula bôngsa Jawi, lênggahan cara makatên punika, botên sagêm mardika kados bôngsa kilenan, jêr watêk kula Jawi punika, taksih kathah sangêt èwêd-pakèwêdipun tumrap srawunging jalêr lan wanita.
Katrangan kula kasêbut ing nginggil punika, para maos tamtu sagêd mêwahi sabab-sabab sanèsipun, ingkang sakintên sagêd nuwuhakên èwêd-pakèwêd wau.
Kula para wanita, kados sami sagêd anggambarakên kados punapa gambiraning manah manawi nuju lêlênggahan kêmpal putri sami putri. Jalaran saking sêpên pakèwêd, ngantos kumruwuk anggènipun ngandikan, bab warni-warni dipun ngandikakakên sinambi gêgujêngan ingkang adamêl rênaning pasamuwan ngriku. Trêkadhang yèn ingkang dipun rêmbag laras kabêtahaning wanita, sok kasupèn wêkdal, ngantos kalantur. Para tamu kakung, makatên ugi, manawi papaning lênggahan punika milah (botên nunggil sagriya), wangunipun sami rêna: gar-gêr. Gumujêng latah-latah. Ingkang ngandikan ugi katingal mardika, botên wontên ingkang dipun pakèwêdi.
Saking pamanggih kula, tatanan lênggahan cara Jawi punika, sampun laras sangêt yèn kagathukakên dhatêng kasusilan kula bôngsa Jawi.
Wusana tuladha gêgambaran ing nginggil punika, kula sumanggakakên para maos, kalêbêt golonganing ngrewangi apa ngrusuhi, tumrap ajênging jaman samangke punika.
Sinjang gringsing punika bakunipun dhêdhasaring sinjang latar pêthak, dene sêratanipun kenging sakarsa-karsa. Wanguning gringsing punika warni-warni, kados ta: gringsing ringgit, gringsing klungsu tuwin gringsing sisik. Dene gringsing ingkang kacêtha punika gringsing sisik.
Gringsing sisik punika ingkang dipun emba sisiking ulam, mila wujudipun sap-sapan kados tumpang-tumumpanging sisik. Manawi panggarapipun kalêrêsan, [kalêrê...]
[...san,] pêthakipun sagêd sumêblak, dados bakunipun sinjang gringsing sisik punika ngangkah pêthaking gringsing, botên ngangkah gumêbyaring sogan.
Mêndut punika pakulitanipun jêne, sinjangipun latar pêthak, kêmbênipun jingga pinarada. Punika wontênipun namung mujudakên sarwa ngegla padhang, bokmanawi kados rêmbulan nuju tanggal kawan wêlas, kêpêncil wontên ing langit biru. Kula aturi manggalih piyambak.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 78
Abênipun dhahar jadah punika, manawi têlêsan ingkang cocog piyambak kalihan tigan kamal utawi pindhang, punapa ulam têrik kêring, ulam ragi ing salah satunggal. Manawi jadah garangan, kalihan ulam abul, abon, dhèndhèng, gorengan balur kutuk kagêpuk.
Dhaharan jadah, jênang, wajik, lèmpèng, punika kenging karimat ngantos dangu, sawanipun namung anjamur, nanging botên dados punapa, amargi inggih taksih eca kemawon. Jamur wau inggih gampil ical-icalanipun, bilih pandhaharipun jadah sampun rumaos manuh (bosên) môngka jadahipun tirah, inggih prayogi lajêng karajanga ingkang sakalangkung tipis, sakêrtu-kêrtu, lajêng kapepea ingkang ngantos garing sayêktos. Bilih kagorèng mawi lisah: nama karag jadah, raosipun gurih kumrêmês êmpuk, margi kaduk kalapa, bilih kirang klapa, atos tuntung alot. Bilih kagarang, namanipun jrangking.
Panggarapipun uwos sami ugi kadosdene olah jadah, namung bedanipun uwos wau uwos pantun sêkul, sanès kêtos, tuwin uwos wau kaglêpung alus, lan lajêng dipun ayaki, supados saya wêwah alus, lan kêlapanipun kadamêla santên, pêrêsan sapisan kaping kalih, kados ta satunggal wadhah lajêng kapiyambakna (namanipun: santên kênthêlan, dados kaot sakêdhik lan santên kanil) pêrêsan ingkang kaping tiga kaanggea ngêjèri glêpung ingkang sampun alus, kênthêl cuwèripun kawatawisa ingkang cêkapan. Dene takêraning abênan, manawi glêpung: uwosipun samanci, klapanipun kêdah kalih iji, ukuran kalapa ingkang cêkapan agêng alitipun. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Pangungsèt - Lêlampahanipun Radèn Wôngsadinama - Bab Sêsakit
Miturut kapitadosan, supênan punika mêngku kajêng ingkang sakalangkung lêbêt, malah lajêng wontên ingkang narbuka, ingkang sagêd damêl marêming manah.
Jalaran saking wontêning kapitadosan ingkang kados makatên wau, lajêng nuwuhakên panganggêp bilih supênan punika satunggiling sasmita, saha sabên supêna lajêng dipun gagas badhe punapa wahananipun, wusana saking kulinanipun wau, badanipun lajêng pangawak tiyang supêna.
Sampun dados wiraosan umum, manawi supêna bôngsa mayit-mayitan, badhe manggih kabêgjan, manawi sumêrêp bangsa sing jijik-jijik, alitipun anggêpok, kêpêcak, badhe manggih rijêki, saha manawi dipun têdha, wah, punika saksatipun bayar kropyok. Supêna manggih arta, badhe gudhigên. Supêna dados pangantèn, ngatos-atos, punika badhe cêlak umuripun. Nanging manawi supêna mancal donya, malah badhe panjang umuripun. Manawi dipun andharna, ing bab supênan wau badhe kathah sangêt katranganipun.
Bab supênan wau manawi miturut wêwarahipun sêrat-sêrat Jawi, katêrangakên warni-warni, wontên ingkang jalaran saking kèpi, upaminipun mêntas sumêrêp wêwarnèn punapa kemawon, sarêng tilêm sumêrêp ingkang sairib kados lêlampahan ing nalika mêlèkipun. Wontên ingkang duradasih, dalu supêna manggih arta, sarêng tangi manggih arta yêktos. Wontên malih supêna ingkang dipun anggêp sasmita, punika lajêng sagêd ngulurakên gagasan: Iki sasmita apa ya. Tuwin sanès-sanèsipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, kenging lajêng dipun anggêp bilih supênan punika dados prabot pangothak-athik dhatêng gêsanging ngakal budi ingkang lèrèg dhatêng kabatosan.
Wontên malih sawênèhing gotèk, tiyang ingkang sampun botên nate supêna, punika sampun cêpak dhatêng pêjahipun. Lajêng wontên ingkang cariyos malih, tiyang supêna punika botên namung pinuju tilêm kemawon, malah sanadyan mêlèk pisan, inggih tansah ênggêng-ênggêngan supêna.
Warni-warnining andharan wau, pinanggihipun wontên ing pamawas tumrap ingkang lèrèg dhatêng kabatosan, lajêng katingal bilih dados praboting pangudi.
MiturugMiturut. aluraning darah, Wôngsadinama angsal sêsêbutan: radèn, mila ing sapunika dipun sêbut Radèn Wôngsadinama.
Para wanita nalika mahargya Radèn Wôngsadinama tampi bintang.
Kacariyos Radèn Wôngsadinama sarêng sampun rabi lajêng tumut marasêpuhipun wontên ing Kauman, satunggiling sudagar bathik ingkang sampun agêng tumindaking padaganganipun. Wontênipun ing ngriku Radèn Wôngsadinama rumaos kidhung sangêt awit nyumêrêpi ombyaking têtiyang nyambut damêl ing pasudagaran agêng, sawarnining tindak katingal cag-cêg, cakipun katingal sami pintêr-pintêr. Tindak ingkang makatên wau Radèn Wôngsadinama rumaos dèrèng sagêt angêmori damêl. Saya manawi nyumêrêpi tataning gêsangipun marasêpuh sakukubanipun sadaya, Radèn Wôngsadinama namung rumaos rikuh. Môngka saupami wangsul mantuk dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun piyambak, ugi dèrèng raos srêg, awit inggih nama dèrèng baku gêgriya piyambak, sami taksih wontên pangengeran. Sayêktosipun raos ingkang kados makatên wau malah andadosakên panggugahing manahipun Radèn Wôngsadinama. Wiwit kala punika lajêng gadhah sêdya badhe nyambut damêl piyambak.
Ing sakawit manahipun Radèn Wôngsadinama taksih mongga-manggu, wusana inggih lajêng dipun tekadakên cariyos dhatêng marasêpuhipun ing bab sêdyanipun wau. Ing ngriku marasêpuhipun jalêr botên anocogi, namung marasêpuhipun èstri ingkang nayogyani sangêt, dene tiyang sêpuhipun piyambak jalêr èstri ugi sami anyondhongi. Cêkakipun kalampahan, Radèn Wôngsadinama wiwit nyambut damêl.
Sandhunganipun tiyang ingkang nêdya majêng, punika wontên-wontên kemawon. Sarêng anggènipun nyambut damêl Radèn Wôngsadinama sawêg tumindak kalih wulan, marasêpuhipun èstri sakit, ngantos botên sagêd nindakakên padamêlan, dene padamêlanipun wau kapurih ngrangkêp Radèn Wôngsadinama. Sarêng tumindaking damêl angsal kalih taunan marasêpuhipun èstri ngajal, sangajaling marasêpuh wau, panggaotanipun Mas Kaji Bakri dipun suda,
dangu-dangu ngantos kèndêl babar pisan. Ing ngriku Radèn Wôngsadinama lêstantun anglajêngakên padamêlanipun piyambak. Kados dèrèng dumugi, sêsandhunganing lêlampahanipun Radèn Wôngsadinama, lêt sataun malih, tiyang sêpuhipun piyambak ( Mas Ngabèi Priya Margasa ), tilar donya.
Manahipun Radèn Wôngsadinama ing kala punika karaos pêtêng, rumaos badhe ngancik dhatêng jaman dados tiyang sêpuh yêktos, tiyang sêpuhipun èstri tuwin marasêpuhipun tansah mituturi, ingkang adamêl têtangining manah. Dene kêkêncênganing manah namung maligi nêdya nglajêngakên panggaotanipun.
Tumindaking damêl Radèn Wôngsadinama tumêmên, kados botên tilar dhatêng wulang piwêlingipun tiyang sêpuh. Lêlampahan panggaotanipun Radèn Wôngsadinama sagêd majêng yêktos, ing ngriku tinampi bilih dhawahing kabagyan wau ingkang dados wohing rêkaosing badan tuwin batosipun.
Tumrap panyawanging liyan, amastani bilih among dagang punika sakeca, awit ingkang dipun waca namung indhaking agêngipun, botên ngrêtos bilih, wontênipun namung sarwa ngrêkaos, lampahipun minggah mandhap tanpa wontên kèndêlipun. Mila bêgjanipun tiyang among dagang ingkang sagêd mawas yêktos dhatêng obah osiking jagad among dagang. Ing bab punika tumrapipun Radèn Wôngsadinama tansah dipun awaki.
Dumugining taun 1920 panyambutdamêlipun Radèn Wôngsadinama andêdêl, lajêng sagêd numbas pemahaning marasêpuhipun ing Singasarèn rêgi f. 30.000,- lajêng dipun yasani griya kanthi waragad f. 40.000,- saha lajêng dipun ênggèni. Salajêngipun ngêlar papan ing sawingkingipun kangge papan padamêlan, saha papanipun nyambut damêl dipun pindhah wontên ing ngriku sadaya.
Kala ing taun 1922, dumadakan rêrêgèning barang-barang dagangan mandhap sangêt, rêrêgènipun namung kantun dhawah palih. Salêbêtipun môngsa malorod wau, Radèn Wôngsadinama kapitunan f. 70.000,-. Lampahing tiyang nyambut damêl sami ngrêkaos, saha panggaotanipun Radèn Wôngsadinama tumuntên kandhêg ngantos sawatawis taun.
Ing ngriku katingal bilih lampahing panggaotan punika botên namung sakeca kemawon, kados ta nalika sawêg andêdêlipun. Kados Radèn Wôngsadinama punika, tumbas pemahan tuwin damêl griya kemawon ngantos têlas f. 70.000,-. Nanging sarêng kapitunan, sagrêdêgan kemawon ingkang katingal sampun f. 70.000,-. Badhe Kasambêtan.
Bab Sêsakit Ambêbucal Rah Umbêl (dysenterie).
Sêsakit dysenterie punika ing tanah Jawi ngriki sampun waradin ing pundi-pundi wontên, langkung-langkung ing panggenan ingkang dèrèng wontên waterleiding ingkang têtiyangipun angsalipun toya ombèn sami kapêksa saking sumur, saking lèpèn utawi sanèsipun ingkang sami kirang rêsik, awit toya sumur punika gampil sangêt katularan wisa sêsakit, kados ta: dysenterie, typhus utawi sanèsipun.
Mênggah sababipun toya sumur sagêd katularan wisa sêsakit.
Sapisan, ing nalika tiyang umbah-umbah utawi asah-asah pamêndhêtipun toya utawi nimba ing sumur, tanganipun sampun gêpokan kalihan barang sandhangan, sinjang utawi sanèsipun ingkang sampun rêgêd ingkang tilas dipun angge dening tiyang ingkang sakit dysenterie, typhus utawi sanèsipun. Tangan utawi driji ingkang sampun gupak rêrêgêd wau kangge nyêpêng timba, timbanipun têmtu inggih katutan rêrêgêd saha lajêng mlêbêt ing sumur gêpokan toya, toya sumur wau têmtu lajêng katularan rêrêgêd punika.
Kaping kalih, sumur ingkang botên ngangge srumbung tembok sêmèn, blau, ingkang botên ngantos dumugi ngandhap pisan, ing panggenan wêdaling toya tukipun, samôngsa wontên tiyang wisuh suku, tuwin umbah-umbah barang rêgêd, toya ingkang rêgêd punika sagêd rumêsêp ing siti saubêngipun sumur saha lajêng lumêbêt ing sumur, dados toya sumur sagêd katularan rêrêgêd wau ugi.
Kaping tiga, yèn sumur cêlak jumblêng inggih gampil sangêt rêrêgêd utawi wisa sêsakit saking jumblêng mili dhatêng sumur ngriku, dados toya sumur inggih lajêng sagêd rêgêd.
Kula sampun nate anjampèni bayi putranipun priyantun luhur Walandi umur 2 1/2 wulan, ingkang sadèrèngipun kula garap bayi wau nalika sawêg umur 1 1/2 wulan sampun sakit lan dipun garap dening dhoktêr sanès, malah sampun kalêbêtakên lan dipun pulasara ing griya sakit agêng ing Sg., nanging botên sagêd pinanggih sêsakitipun, sarêng bayi umur 2 1/2 wulan, dados bayi sampun sawulan wontên ing griya sakit, sakitipun bêntèr botên wontên sudanipun, bayi wau lajêng kaboyong dhatêng dalêm gupêrnuran, ing ngriku taksih kagarap dening dhoktêr wau kalih dintên mêksa dèrèng sagêd mêndha bêntèripun, lajêng kaboyong wangsul dhatêng dalêmipun piyambak sarta ramanipun masrahakên putranipun dhatêng kula.
Bokmanawi sawêg kalêrêsan manut ungêl-ungêlanipun bôngsa Jawi: jodho, têmbungipun: tômba têka, lara lunga. Bayi sanalika sêsukêripun kula priksa mawi microscoop botên pinanggih punapa-punapa, sarêng enjingipun sêsukêripun kula
priksa malih pinanggih wontên wisanipun dysenterie (amoeben), pamanggih kula bayi wau têtêp sakit dysenterie.
Sarêng kula matur dhatêng rama ibunipun yèn ingkang
anjagi putranipun ing bab rêsikan nyêkapi saèstu. Kula matur yèn kula dipun galih tiyang, sagêd goroh, nanging microscoop botên sagêd goroh. Cêkakipun bayi kula jampèni salêbêtipun saminggu sampun saras. Ing ngriku rama ibunipun saking bingahipun, ngaturi uninga dhatêng tuwan gupêrnur ingkang têpangipun sampun kados sadhèrèk piyambak, bilih ingkang putra punika sakitipun dysenterie, kula ingkang anjampèni sampun saras blas. Tuwan gupêrnur sakalihan ugi sami gumun kadospundi dene bayi umur 1 1/2 wulan têka sagêd kataman sêsakit makatên punika, lajêng dhawuh dhatêng ramanipun bayi ingkang sampun saras wau kêdah nuntên lapur dhatêng Inspecteur dhoktêr. Priyantun wau pancèn kêpala nagari, inggih lajêng lapur dhatêng Inspecteur dhoktêr.
Inspecteur sêsarêngan kalihan Chef dhoktêr saking Pl: Gez. Dienst sami rawuh ing dalêmipun priyantun wau amriksa kawontênanipun ing dalêm ngriku. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja, Ind. Arts- Sêmarang.
antawis dangu wontên swara ingkang nyêla, inggih punika swaranipun kênong laras dhadha: nut ôngka III.
Panabuhipun kênong ngêntosi têlasing ngêngipun swara gôngsa, sawêg katabuh.
Sasampunipun kênong laras dhadha katabuh wiwit dipun sênggaki kados ing ngandhap punika:
Dhawah êgong, wiwit nabuh sêsarêngan, irama sêsêg namung 6 wilah, inggih punika:
Lajêng dipun sênggaki sakarsanipun, punapa sêkar-sêkaran utawi purwakanthi, ingkang isinipun namung 12 wanda.
Manawi sampun jangkêp 3 utawi 4 gongan, irama kasarèhakên, dipun gerongi salisir, kados ing ngandhap punika:
Jangkêp kaping 3 utawi 4 êgongan, dumugi kênong N III lajêng dipun inggahakên (andhawah) lajêng nuthuk wilahan, kados ing ngandap punika:
nanggulangi madat ing tanah ngriki, dados satunggaling dintên pangèngêt-èngêt. Ing dintên wau pinanggih dados pasaksèn, bilih tumindaking propagandhah pananggulang madat dipun wigatosakên ing ngakathah. Ebah-ebahaning para neneman, para pandhu tuwin lare-lare sêkolah ing golongan warni-warni sami mangrêtos, bilih madat punika kêdah dipun gêthingi, kêdah dipun sirnakakên tuwin kêdah dipun têbihakên saking golongan umum.
ulah raga, sami dhatêng ing ngriku, wontên ingkang numpak tram, wontên ingkang numpak sêpur, wontên malih ingkang numpak opêlèt.
Golongan Suryawirawan ibut anggèning nata dhatêng satunggal-satunggaling golongan, ingkang sampun sami katêtêpakên panggenanipun piyambak-piyambak. Bandera-bandera tuwin sêsêratanisêsêratan ingkang suraosipun panyêgah madat sami dipun êdum dhatêng para murid sêkolah.
Jam 4 thèng, arak-arakan wiwit bidhal, sadaya sami gambira ing manah, ngantos supe dhatêng têbihing lampahipun ingkang ngantos 6 1/2 km, ngênêr dhatêng Waterlooplein.
Ingkang dados pangajênging lampah, Suryawirawan satunggal, dipun sambêt
Lajênging urut-urutanipun, ing sawingking musik, murid, H.I.S. Pêtojo 100, dipun tindhihi para gurunipun, ing sisihipun, Suryawirawan ambêkta têtêngêr No. 1, atêgês bilih punika golongan satunggal, sangajênging golongan wau wontên ingkang
kirang langkung gunggung 2200. Sadaya wau panganggenipun angrêsêpakên ing pandulu.
Saking Bêtawi ugi wontên arak-arakan, cacahipun kirang langkung 1400 ugi ngênêr dhatêng Waterlooplein.
Lampahing arak-arakan wau kajagi ing pulisi, papan panggènaning main tonil dipun pisah kalihan panggènanipun tiyang ningali. Panggènaning tonil wontên ing papan inggil bêlak-bêlakan. Ingkang mêdhar sabda nyonyah Wiriyaatmaja, Tuwan Suryadiputra, Tuwan Kokiyamkit, tuwin Tuwan Wijnhamer alias Pak Wôngsa.
Ingkang sami arak-arakan dipun sêgah wedang tèh mawi ès, saking thee propaganda Geo Wehry tuwin roti kismis.
Sasampuning rampung mainakên tonil, lajêng ambêsmi bêdudan 1000 iji.
Kirang langkung jam 7.30 wontên tram pintên-pintên dasa grêbong kangge ngantukakên lare-lare dhatêng Mistêr Kornèlês tuwin Batawi kitha.
Tindak wau nama kasêmbadan. Langkung prayogi saupami ing sanès panggenan ugi ngawontênakên makatên.
Ing pangajêng-ajêng mugi tindak wau tumrap ing taun ngajêng sagêda saya majêng tinimbang taun punika.
Adat Tatacara Dhusun, ing Padhusunan Sakiwatêngênipun Gondhang Bawah Dhistrik Gondhang (Sragèn).
Sampun dados kalimrahanipun, ing satunggil-satunggiling dhusun sami anggadhahi tatacara piyambak-piyambak.
Pramila ing ngandhap punika, kula badhe ngandharakên ngadat tatacara dhusun kasêbut nginggil. Ing bab punika kenging kula perang dados tigang perangan. Inggih punika: 1. Tumindaking acak nyambut damêl anggarap sabin. 2. Ngênèni lan lêbar panèn. 3. Tumindaking sabên dintênipun.
1. Tumindaking acak nyambut damêl anggarap sabin.
Mênggahing para golongan tani ing padhusunan punika taksih nglêluri sangêt dhatêng tatacara ngadat kina. Pramila ngantos dumugi jaman sapunika, inggih dèrèng wontên ewahipun. Caranipun makatên: Para tiyang ingkang sami badhe acak anggarap sabinipun, mêsthi têtiyang ing ngriku sami gupyuk andandosi pirantosipun. Ing sakawit mêsthinipun sami badhe damêl pawinihan rumiyin. Mênggah têtiyang ingkang sabinipun tadhahan (têgêsipun: sagêdipun anggarap namung yèn pinuju môngsa rêndhêng, dados namung mligi angsal toya jawah), punika pandamêlipun pawinihan garingan kemawon. Dados anggènipun nyêbar, yèn pinuju môngsa labuh, kaangkah ngancik rêndhêng, toya kathah, wiji sampun kenging katanêm.
Sadèrèngipun para tani acak anggarap sabinipun, sami ambêkta upêt mêrang rumiyin dhatêng sabin, prêlu kangge dêdupa (ambêsmi dupa) kanthi sêsaji. Sajènipun gêcok mêntah dipun isèni sêkar, jênang bloca, klapa cikalan mawi gêndhis abrit, tuwin lintingan sêdhah (gantal). Dipun sèlèh ing pojokaning sabin ingkang badhe kagarap, kaêmor kalihan dupa. Mênggah kajêngipun, nyênyuwun dhatêng ingkang Maha Kuwaos supados kaparingana wilujêng anggèning anggarap sabinipun. Tuwin malih kanthi anjawab dhatêng kiyai dhanyang nyai dhanyang yèn papan ngriku badhe kagarap, sampun ngantos kagèt lan angganggu damêl. Yèn sampun makatên, têtiyang wau sawêg purun wiwit nindakakên padamêlanipun.
Yèn para tiyang tani wau badhe anjêbol wijinipun (andhaut) badhe katanêm wontên ing têba, ing sadèrèngipun kadhaut, inggih mawi sêsaji kados ingkang sampun kasêbut ngajêng.
Mênggah racak-racakipun, tiyang ingkang anggadhahi sabin wiyar, punika andhautipun dipun sambatakên, utawi dipun têbasakên. Caranipun nyambat andhaut, punika mangkat jam 6.30 wangsul jam 11. Namung [Na...]
[...mung] kanthi dipun ingoni sapisan lan dipun sukani brêkatan nyabuntêl. Yèn sadintên muput, dipun ingoni kaping tiga, inggih punika: enjing, siyang lan sontên, kanthi nyukani sês, gantèn punapadene wedang sacêkapipun. Yèn tiyang wau badhe agêng-agêngan, ropyan-ropyan, ing dalunipun malêm badhe tanêm, tiyang-tiyang ingkang kasambat kala wau, punapadene tôngga têpalihipun, sami kapurih wangsul mriku, prêlu lèk-lèkan, jagongan, kanthi dipun ingoni, ropyan-ropyan wilujêngan sêkul gurih lêmbaran, jadah, jênang, sês punapadene wedang lan sanès-sanèsipun.
Enjingipun, sabin wiwit dipun tanêmi, ingkang tanêm para tiyang èstri ing dhusun mriku,ngriku. kanthi angsal epah kalih gobang mêntas jam 11., tur angsal ingon lan brêkatan, sadèrèngipun wiwit tanêm, inggih mawi sêsaji punapa, tuwin dêdupa. Mênggah ubarampenipun sajèn kala wau: jadah saglindhing, jênang saglindhing, pisang satangkêp, sêkar sataman, slendhang ingkang rêsik kalêmpit, dhuwung tuwin ingkung ayam (lêmbaran). Sadaya sajèn punika, yèn sampun rampung, ingkang awujud têtêdhan, punika dados gadhahanipun ingkang sami tanêm, lajêng kaêdum wradin.
Mêsthinipun sadaya punika wau, panggarapipun inggih kanthi rajakaya, maesa lêmbu, pramila ing ngriki kula prêlu ngaturakên tatacaranipun anggèning milujêngi rajakayanipun.
Yèn milujêngi rajakayanipun, sataun kaping kalih. Inggih punika bibar labuh, utawi bibar anggarap sabin, kalihan bibar panèn. Dene wilujênganipun (ubarampenipun) inggih punika: kupat, lêpêt, uwi, gêmbili, jênang, jadah, waluh, jajan pasar, jênang lêmu, jênang sungsum, tuwin sêkul golong. Dene ingkang ngêpang mligi lare angèn lan modinipun, sasampuning ambêngan kakêpang, yèn sampun bibaran, lare-lare wau sami surak kanthi sêsêkaran, punapadene lunjak-lunjak rambah-rambah.
Sapunika kula wangsuli malih bab tanêm punika wau. Yèn tanêm sampun umur salapan dintên, inggih punika pêndhak dintên (35 dintên) punika inggih mawi dipun sarati, namanipun maguti. Mênggah maguti punika, ing pojoking sabin majupat dipun tancêbi utawi dipun tanêmi: bung utawi pucukan dêling, godhong katela rambat (jlegor), godhong waru utawi godhong kêsambi. Badhe kasambêtan.
B. Mok. Suhari. L.B.S. Têgalgônda.
--- [2040] ---
Ing ngriki ngêwrat malih wontênipun para raja tuwin utusan saking tanah ngriki ingkang sami anjênêngi pahargyan jumênêngan nata 40 taun. Saha kawontênan ing nagari Walandi.
Gambar ing nginggil punika: sêtatsiyun gêgana ingkang agêng piyambak ing nagari Walandi, ing alun-alun Schiphol, ingkang kagarap dening gêmintê Amsêtêrdham, wragadipun f 2.000.000.-
Nanging taksih wontên saperangan malih ingkang taksih kagarap dèrèng rampung. Sisih punika: Kapal kêruk Karimata, kados ingkang sampun nate kawartosakên ing Kajawèn ngriki, kapal wau badhe kabêkta dhatêng tanah ngriki. Ngandhapipun: Para raja tuwin utusan kasêbut nginggil nalika
Sêsakit pathèk ing Kupang. Ingkang pinanggih ing Kupang, sêsakit pathèk punika kêlimrah sangêt. Patraping suntikan, sabên tiyang kapurih ambayar 25, 10 tuwin 5 sèn, ugi kathah ingkang lêlahanan. Awit saking kadarmanipun raja ngriku, ing taun 1937 sagêd nyuntik tiyang 10.052. Angsal-angsalaning arta f 641.53, rêgining jampi f 1136.96, dados arta ingkang kawêdalakên wontên f 495.43.
Sêsakit mripat ing Sumatra Kidul. Miturut palapuran saking Pakaryan Kasarasan ing Sekayu, Sumatra Kidul, kathah lare-lare sami sakit mripat. Wiwitipun jalaran saking sakit wêtêng, lajêng dados lamur. Miturut papriksan dhoktêr jalaran lare-lare wau saking kêkirangan vitamine A. Ingkang punika dipun prayogèkakên supados lare-lare ingriku sami nêdha daging ingkang kathah gajihipun, janganan tuwin wowohan. Kajawi punika ugi kêdah dipun ombèni levertraan.
Pabrik karèt. Wontên wartos, Yatjiyo Shokai badhe ngêdêgakên pabrik karèt agêng wontên ing Surabaya. Ingkang dipun damêl sêpatu karèt tuwin barang-barang karèt, dene ingkang langkung dipun wigatosakên ing bab bangsaning kangge ambêbuntêl.
Sinau ing Bestuursacademie. Tumrap Jawi Wetan, ingkang dipun piji sinau dhatêng Bestuursacademie Tuwan Subakti, jaksa Pasuruan, Tuwan
angsalanipun Jaarmarkt kapisanan. Nalika Jaarmarkt ing Surabaya kabikak kapisanan, tiyang ingkang malêbêt wontên 5645, pêpetanganipun, tiyang siti 3071, lare 710, bangsa Eropa 1523 tuwin bangsa ngamanca 341. Ingkang dhatêng ningali papan patukangan 1332, kapetang tiyang siti 751, bangsa Eropa 551. Angsal-angsalaning arta f 1724.20.
Kintunan kina dhatêng Tiongkok. Comite babagan amal Tiongkok ing Bêtawi, anindakakên rêrigên pitulungan jampi, kala tanggal 24 Sèptèmbêr 1938 sampun sagêd ngintunakên kina dhatêng Roode Kruis Tiongkok kathahipun 1.000.000 iji kina agêng, tuwin 200.000 kina limrah, kabêkta ing kapal Cibadak. Ing tanggal 30 Sèptèmbêr 1938 ngintunakên malih 3.433.000 iji, kabêkta ing kapal Cisadane. Sadaya wau kangge mitulungi têtiyang ingkang sami sakit malaria.
Tilas warga Raad Kawula wafat. Miturut wartos saking Banjarmasin, Pangeran Moh. Ali, tilas warga Raad Kawula wafat. Ing kala punika gêdhong Raad Kawula ing Pejambon manjêr bandera kakèrèk namung satêngahing cagak.
Durjana ingkang sakalangkung kêndêl. Ing Gang Trate, Bêtawi, mêntas wontên tiyang ingkang kakintên bangsa Turki malêbêt ing satunggiling toko mas, cariyos pados arta mas. Sarêng dipun têdahi arta rupiyah êmas, lajêng dipun rêbat, têrus bablas numpak auto ingkang pancèn dipun tumpaki. Durjana wau lajêng dados bêbujênganing pulisi, wusana kêcêpêng wontên ing Mr. Cornelis nuju wedangan wontên ing wande. Sarêng dipun titi, tiyang wau asli saking Surabaya. Malah pulisi ing Surabaya tampi palapuran, wontên tiyang nyewa auto ingkang lajêng dipun bêkta kesah, sawêg dados padosan. Inggih auto ingkang dipun tumpaki tiyang wau ingkang dados padosan.
Sawung-sawung calon Bupati Kêndal. Ing salowongipun Bupati Kêndal, ingkang kakintên dados sawung, R.M. Joyodigdo, patih Purwodadi, R. Notomudigdo, Patih Kêndal, R.M. Sutiono Sosrobusono, Wêdana Purwokêrto, putranipun Bupati Ngawi, R.M. Czarwitz, Wêdana Jatilawang, putranipun Bupati Kutoarjo, pancènipun ingkang wajib sumilih kalênggahaning rama, nanging kabupatènipun lajêng kasuwak.
Expeditie Wisselneer. Miturut wartos, golonganing
Guinea, sampun manggihakên rakyat ingriku cacah 9500. Têtiyang samantên punika ingkang 9200 golongan bangsa Kapaubus, ingkang 300 bangsa Zanggunus. Ingriku dangu-dangu kêtitik saening pasrawunganipun.
têtiyang ing Timur kathah sangêt ingkang nyadèni kajêng wau, kenging dipun wastani mèh nêlasakên kajêng cêndhana ingriku. Ing bab punika lajêng dados panggalihanipun ingkang wajib, saha lajêng nyêgah, tiyang botên kenging mêndhêt kajêng
Expeditie Archbold. Punggawaning expeditie Archbold bangsa Eropa ingkang bidhal
wontên ing papan ingkang inggilipun 4250 m. Ing tanggal 13 Sèptèmbêr, awit saking panêdhaning
tuwin tipis. Makatên malih sarèhning hawanipun awon tuwin tansah jawah ès, badhe
gagrag enggal. Ing Bandung badhe wontên pabrik tênun enggal, ingkang badhe ngêdalakên barang-barang ingkang ing tanah ngriki dèrèng wontên.
Lesus ing Malang. Ing Malang mêntas wontên lesus, kathah griya ingkang sami karisakan, wit-witan rêbah, kawat-kawat tilpun tuwin lestrik sami pêdhot.
Pakêmpalan kagunan Bali. Ing wêkdal punika wontên golongan bangsa Bali darmawisata dhatêng tanah Jawi, pêrlu badhe angadani pêpanggihan sarana sêsorah utawi mitongtonakên kagunan Bali tuwin kagunan Jawi. Kajawi punika pakêmpalan kagunan Bali wau inggih badhe mitongtonakên jogèd. Wontên pakêmpalan-pakêmpalan ingkang ambiyantu.
Tiongkok tumbas arêng sela mriki. Jalaran saking laladan Tiongkok sisih lèr sampun karêgêm Jêpan,
kawaradinakên dhatêng babadan-babadan ingkang gêgayutan. Ing salajêngipun Kolonosatieraad gadhah atur dhatêng parentah, supados parentah botên amaringi pitulungan malih dhatêng têtiyang paboyongan ing Nieuw Guinea. Dados bab punika atêgês
ingkang sami tumut suka-suka ing nalika dhawahing dintên paargyan jumênêng nata 40 taun.
Angin agêng. Kala tanggal 5 wulan punika, ing wanci dalu, ing nagari Walandi wontên angin agêng. Ing Brasemermeer wontên baita motor kasangsaran, adamêl tiwasing tiyang numpak 2. Kajawi punika kathah baita-baita ingkang karisakan.
sepur ing nagari Walandi kaangkat dados Grootofficier in de Orde van Oranje Nassau.
Roode Kruis ngaturakên kasugêngan. Roode Kruis nagari Walandi ngaturi telegram dhatêng Chamberlain, ingkang suraosipun ngaturakên kasugêngan, gêgayutan kalihan karampunganing rêmbag ingkang adamêl wilujêng tuwin anggèning tanpa ngèngêti rêkaos.
Campuhan ing Munshikang. Miturut wartos saking Hankow, wontên golongan wadya Tionghwa sagêd angêbroki Munshikang, salajêngipun ngangsêg mangilèn, badhe nêmpuh mêngsah saking wingking, ingkang sapunika wontên ing Paischicheng. Sarêng wartos unggulipun wadya Tionghwa wau kêmirêngan ing golongan Tionghwa ingkang wontên sakilèn
wartos, wadya lautan Sovyet Ruslan ngawontênakên pêrang-pêrangan wontên ing Oostzee. Pêrang-pêrangan sapisan punika botên mawi dipun watêsi namung dumugi Golf Finland. Ajar-ajaran wau kangge anggambarakên tandangipun wadya lautan Ruslan manawi tinêmpuh ing mêngsah.
Pêpanggihanipun para ministêr. Inginggil punika (sisih kiwa) gambaripun ministêr sajawining praja Prancis, Tuwan Bonnet, nuju pêpanggihan kalihan Litvinoff, ministêr sajawining praja Ruslan, wontên ing Geneve.
Amila Akut lajêng ngemutakên Jak sampun daya-daya badhe ngêmpali manungsa, langkung prayogi manawi kasabarna sawatawis ngantos sagêd pinanggih kalihan golonganipun kêthèk bangkokan, inggih bangsanipun Akut. Ing ngriku ing têmbe Jak têmtu badhe sagêd manggih sênêng, sarta sadumugining diwasa, bokmanawi lajêng sagêd dados ratuning sadaya kêthèk bangkokan, botên beda kados Tarsan ing kala rumiyin. Nanging Jak botên purun mirêngakên dhatêng rêmbagipun Akut. Piyambakipun adrêng kapengin pinanggih kalihan tiyang bôngsa kulit pêthak. Awit ing batos piyambakipun gadhah sêdya badhe cariyos dhatêng tiyang bôngsa kulit pêthak wau, supados suka pawartos mênggahing kawilujênganipun dhatêng tiyang sêpuhipun ing Inggris. Akut mirêngakên kanthi prêmati, ing ngriku, sanadyan Jak botên purun nyariyosakên punapa salêrêsipun, Akut inggih lajêng mangrêtos, bilih Jak punika sayêktosipun kapengin wangsul dhatêng panggènaning tiyang sêpuhipun.
Jalaran anggagas ingkang makatên punika, Akut lajêng rumaos karônta-rônta manahipun. Awit piyambakipun punika sampun rumaos trêsna sangêt dhatêng Jak, botên beda kadosdene kalihan bapakipun, inggih punika Tarsan. Mênggah trêsnanipun Akut dhatêng Jak utawi Tarsan punika, kadosdene trêsnanipun sagawon dhatêng bêndaranipun, tansah kêkinthil. Ingkang dados pangajêng-ajêngipun Akut, salami-laminipun sampun ngantos pisah kalihan Jak. Ing samangke têtela bilih pangajêng-ajêngipun wau botên badhe sagêd kasêmbadan. Ewasamantên piyambakipun mêksa badhe mituruti punapa ingkang dados sêdyanipun Jak wau. Sanadyan kalangkung-langkung susahipun, Akut mêksa badhe tansah tut wingking lampahipun Jak anggènipun badhe nurut tapakipun tiyang bôngsa kulit pêthak ngantos sadumuginipun.
Kala Jak amanggih tapak wau, kintên-kintên danguning tapak punika sawêg wontên kalih dintênan. Miturut pamanggihipun Jak: Ing sarèhning lampahipun tiyang bôngsa kulit pêthak sapangiringipun ingkang limrah botên rikat, dados têbihipun saking ngriku kados inggih namung lampahan jam-jaman kemawon. Dene ingkang dipun wastani lampahan namung jam-jaman wau, miturut lampahipun Jak tuwin Akut, ingkang limrahipun tansah pêncolotan tuwin lembar-lembaran turut wit-witan, ingkang rikat sangêt.
Saking daya-dayanipun Jak sagêda tumuntên nusul tiyang bangsanipun wau, ing kala punika lampahipun turut wit-witan, langkung rikat tinimbang ingkang sampun, dene Akut ingkang purunipun tut wingking Jak wau, salêrêsipun prasaksat dipun pêksa, lampahipun inggih kados padatanipun kemawon. Ingkang punika saya dangu lampahipun, Akut inggih lajêng saya kantun. Amila inggih botên kenging dipun paibên, bilih anggèning Jak sagêd nututi tiyang ingkaingkang. dipun bujêng wau langkung rumiyin.
Dene wontênipun garombolaning tiyang ingkang dipun susul dening Jak wau, ingkang wontên ing wingking piyambak tiyang kalih wêlas cacahipun, ingkang sami pêntheyetan anggêgotong. Tiyang wau dipun kêpalani dening para prajurit têtiyang cêmêng, ingkang sakalangkung siya pambêkanipun. Manawi wontên tiyang ingkang dhawah jalaran awrating gotonganipun, lajêng dipun jêjak lan dipun dhupaki. Ingkang kirang rikat lampahipun, lajêng dipun jêjak lan dipun dhupaki. Ingkang kirang rikat lampahipun, dipun gêbag utawi dipun jorog-jorogakên. Dene ingkang lumampah wontên ing ngajêng tiyang bôngsa kulit pêthak kalih cacahipun. Kalih-kalihipun sami ngingah brêngos lan godhèg ingkang mèh nutupi rainipun. Saking bingahipun nyumêrêpi tiyang kalih ingkang dipun anggêp bangsanipun wau, sanalika Jak lajêng anjêlih undang-undang. Nanging wêdaling panjêlihipun wau, bokmanawi jalaran saingsaking. dangunipun anggèning botên sêsrawungan kalihan samining manungsa, kadosdene panggêronipun sato galak. Jalaran saking punika, malah lajêng nuwuhakên nêpsunipun têtiyang kalih bôngsa kulit pêthak ingkang dados pangajêng-ajêngipun Jak wau. Awit sanalika punika têtiyang kalih bôngsa kulit pêthak ujug-ujug lajêng nyambuki dhatêng rencang-rencangipun têtiyang cêmêng ingkang sami anggendhong gotongan ingkang awrat sangêt wau, murih lampahipun sagêda langkung rikat.
Sakêdhap-sakêdhap têtiyang ingkang sami lumampah wontên wingking, makatên ugi têtiyang bôngsa kulit pêthak wau, nolèh dhatêng wingking, kadosdene wontên bêbaya saking wingking. Nyumêrêpi kawontên ingkang kados makatên punika, Jak lajêng kèndêl sakêdhap,
kawontênan ingkang makatên wau, botên giris kadosdene Jak, ewasamantên piyambakipun mêksa anggêrêng nalika ningali caranipun tiyang bôngsa kulit pêthak misakiti tiyangipun ingkang botên wontên gunanipun wau. Kêthèk bangkokan lajêng nyawang dhatêng Jak, saha nuntên apitakèn, punapaa, sarêng ing sapunika sampun cêlak kalihan tiyang bangsanipun
barêngan lêlungan karo wong-wong sing kaya mangkono. Sabab saupama aku nganti mêruhi anggone milara marang batur-bature kaya saiki kiyi, kiraku aku ora bisa ngampêt nêpsuku. Lan wong bôngsa kulit putih iki mêsthi banjur tak patèni. Sasampunipun cariyos
aku banjur arêp pêpisahan manèh, Akut.
Kêthèk bangkokan botên amangsuli. Dene Jak lajêng mandhap saking wit-witan saha lajêng enggal-enggal badhe murugi dhatêng garombolaning têtiyang wau. Sarêng sampun watawis cêlak, inggih punika watawis kalih atus mètêr, dumadakan salah satunggalipun tiyang bôngsa kulit pêthak wau nolèh dhatêng wingking sarta sumêrêp dhatêng Jak. Saking kagètipun tiyang wau anjêlih, nyandhak sanjatanipun, kaincêngakên saha lajêng anglêpasakên mimis. Rahayunipun, dene saking ajrihipun, tanganipun tiyang bôngsa kulit pêthak wau ngèwèl, kawêwahan anggèning ngincêngakên sanjatanipun kasêsa, ingkang punika dhawahing mimis lajêng mlèsèt, botên ngèngingi Jak, dhawah ing siti sangajêngipun. Lêt sasêkon malih tiyang bôngsa kulit pêthak sanèsipun, makatên ugi para prajuritipun tiyang cêmêng, sami nglêpasakên mimising sanjatanipun, kanthi ajrih lan trataban, dhatêng Jak wau.
Jak lajêng enggal-enggal mêncolot dhatêng sawingkingipun wit-witan, wilujêng botên kataman punapa-punapa. Mênggah sajatosipun tiyang bôngsa kulit pêthak kalih wau, botên sanès kajawi: Jènsèn tuwin Malbin, sapangiringipun, sampun pintên-pintên dintên tansah kabujêng ing mêngsah. Amila manawi mirêng suwara punapa kemawon, rumaosipun inggih suwaranipun mêngsah ingkang tansah ambujêng-bujêng kemawon wau. Cekakipun têtiyang sadaya wau sabên dintên namung tansah sami anggadhahi ajrih lan kuwatos manawi ujug-ujug katêmpuh ing mêngsah. Amila inggih botên anèh, bilih sarêng sumêrêp wontên tiyang neneman mèh wuda blêjêt kanthi adêdamêl towok, amurugi tiyang bôngsa kulit pêthak wau lajêng enggal-enggal nyandhak sanjatanipun sarta nglêpasakên mimis, ingkang sanalika punika lajêng dipun tiru kemawon kalihan kônca-kancanipun.
Sarêng têtiyang wau sampun sami ical anggènipun kagèt sarta sami ngawasakên dhatêng prênahipun ingkang sami dipun sanjatani, ing ngriku têtela bilih namung Malbin piyambak ingkang sumêrêp satunggiling wêwarnèn, sanadyan botên cêtha. Sawênèhipun tiyang cêmêng, nyariyosakên bilih nyumêrêpi yêktos dhatêng wêwarnèn ingkang sami dipun lêpasi ing mimis wau. Nanging katêranganipun satunggal-satunggalipun sakalangkung beda-beda, ngantos Jènsèn ingkang sajatosipun botên sumêrêp punapa-punapa, lajêng anggadhahi pamanggih, bilih sajatosipun pancèn botên wontên punapa-punapa. Salah satunggilipun tiyang cêmêng nyariyosakên, bilih wujudipun ingkang dipun sanjatani wau, nganèh-anèhi sangêt, inggih punika: abadan manusa, nanging asirah gajah, tur agêngipun kagila-gila. Sanèsipun malih wontên ingkang nêrangakên, bilih ingkang dipun sanjatani wau sayêktosipun tiyang bôngsa Arab tiga cacahipun, ingkang sami anggadhahi badan agêng kalangkung-langkung, malah miturut cariyosipun, tiyang Arab tiga pisan sami agodhèg simbar dhadha ngajrih-ajrihi sangêt. Sarêng têtiyang ingkang lumampah wontên ing wingking mantun anggènipun sami kamigilan, lajêng sami nuwèni dhatêng papanipun wêwarnèn ingkang dipun sanjatani wau, nanging ing ngriku sampun tamtu sampun botên wontên punapa-punapanipun malih. Awit Jak tuwin Akut ing kala punika sampun oncat saking ngriku ngupados papan pandhêlikan ingkang botên kenging dipun sanjata wau. Badhe kasambêtan.
Ing sawijining desa ana wong aran Parta; wong mau wis lawas bangêt manggon ing desa kono. Anuju sawijining dina kêmalingan, dene sing digawa maling, yaiku: pêndhok êmas sarta sêlute mata intên. Kêris mau kêris warisan, tinggalane wong tuwane. Pak Parta enggal-enggal sowan mênyang pangadilan, matur marang ndara jaksa, mangkene: "Ndara, kintên-kintên kalih wulan kapêngkêr, kawula tampi warisan dhuwung pêndhok jêne tuwin sêlut dipun trètès intên, saking tiyang sêpuh kawula, nanging kala wau enjing kêpêndhakan, dhuwung wau ical dipun bêkta ing pandung."
Jaksa ndangu: "Saka pangiramu sapa sing nyolong kêrismu kuwi, apa kowe wêruh?"
Wangsulane Pak Parta: "Inggih sumêrêp, ndara, ing dhusun kawula namung wontên tiyang satunggal ingkang kula criyosi panggenan ingkang kula angge nyimpên dhuwung wau. Dados ingkang mêndhêt têmtu inggih namung piyambakipun.
Jaksa ngandika manèh: "Apa kowe wani mêsthèkake, yèn ora ana wong liyane kang wêruh panggonan olèhmu nyimpên kêris iku?"
Parta mangsuli: "Purun, ndara."
Jaksa nuli dhawuh marang Parta: "Saiki wong kang kodakwa nyolong kêrismu, jakên mrene."
Parta lunga, ora antara suwe têka manèh karo wong aran Jaya. Nuli matur marang jaksa mangkene: "Ndara, punika tiyangipun, ingkang kamipurun mêndhêt dhuwung kawula, sanèsipun punika têmtu botên wontên ingkang purun."
Jaya banjur matur mangkene: "Ndara jaksa, kawula kadakwa nyolong barang darbèkipun pun Parta, anamung sayêktosipun kawula piyambak babarpisan botên rumaos. Wondene buktinipun manawi kawula botên punapa-punapa, nalika kawula dipun ajak sowan ing ngarsa panjênêngan, kawula inggih tumut kemawon kanthi sênêng, inggih amargi saking botên rumaos lêpat."
Jaksa andangu akèh-akèh, nanging Si Jaya têtêp mukir, ature: "Ndara, upami dhuwung punika kawula pêndhêt, gèk lajêng kawula angge punapa? Manawi kawula sade, têmtunipun tiyang-tiyang inggih lajêng sami sumêrêp, bilih punika gadhahanipun Parta. Manawi kawula simpên, wah, rak namung lajêng dados pikiran."
Jaksa banjur mênêng sawatara mênit, nuli ngandika marang Parta: "Parta, dakkandhani ya, wiwit dina iki sing ngati-ati, aja sok kêsusu ndakwa ala marang wong liya, yèn ora ana tandhane. Saiki kowe padha kêna mulih."
Si Jaya atine sênêng bangêt, banjur mênyat arêp milu mulih, nanging banjur diêndhêg jaksa, pangandikane: "E, mêngko dhisik. Jaya, aku ngandêl lan pracaya, manawa kowe ora nglakoni kaya pandakwane Parta. Ananging wong akèh mêsthine mêksa ngira, iya kowe sing nyolong. Lah saiki aku niyat nuduhake marang wong-wong akèh mau, manawa aku pracaya marang kowe sarta kowe pancèn bênêr ora duwe kaluputan! Ayo padha bêbarêngan mlaku-mlaku ing desamu. Aku tuduhna dalan-dalan ing desamu, kabèh bae, poma aja ana sing kliwatan, cikbèn wong-wong padha wêruh, gêdhening pracayaku marang kowe."
nuli budhal. Sakèhe dalan, gêdhe cilik diliwati. Dene jênênge dalan utawa kampung kabèh padha dicathêti karo jaksa mau. Wêkasane lakune têkan ing pasar. Satêkane ing kono, Jaya matur: "Ndara, sapunika sampun wradin, margi utawi kampung-kampung sadaya sampun panjênêngan langkungi."
O, dadi wis kabèh? Yèn mangkono saiki kowe kêna mulih.
Saungkure Jaya, jaksa banjur nimbali wong loro, tuwa-tuwane ing desa kono, kang wis wêruh kaananing dalan-dalan kabèh. Jaksa dhawuh: "Iki, cathêtan dalan-dalan kang wis dakambah. Apa ora ana sing kliwatan? Coba saiki kowe ngaranana dalan-dalan lan kampung ing kene kabèh."
Wong loro mau nuli ngandhakake jênênging dalan-dalan lan kampung. Wusana jaksa krungu ana kampung kang durung ditêkani. Banjur ndangu: "Sapa sing manggon ing kono. Apa ana sadulure Jaya kang omah-omah ing kono?"
Wong loro mau sawise ngeling-eling sawatara suwe, banjur mangsuli: "O, inggih, ndara, wontên prênah bibèkipun pun Jaya."
Jaksa dhawuh kanthi bungah: "Bêcik saiki aku jujugna mênyang omahe bibèkne Si Jaya."
Têmênan, barêng omahe wong wadon mau digledhah, kêrise Parta kêtêmu ana ing dhuwure lêmari dibuntêl krêtas koran. Kêris nuli dibalèkake marang kang duwe. Dene Jaya banjur dipatrapi paukuman samêsthine.
Bocah-bocah lan sêdulur-sêdulur kabèh, kiraku kowe kabèh mung duwe mripat loro, bokmanawa ana uga sing mung siji thil, mulane eman-emanên ngluwihi rajabrana, sabab wong kuwi yèn wis lamur, gêdhene manèh picak, rumasa cotho banêt. Iya bênêr jaman saiki akèh pabrik têsmak, nanging rak luwih prayoga ta mlaku tanpa têkên tinimbang kêcincugan nganggo têkên? Mripatku dhewe wis burêk, mulane sadurunge kêbacut, kowe dakeman.
Mripat kuwi kaya perangan awak liyane, iya ngêrti kêsêl lan iya
mangkono iki sing ngajak ngrusak mripat. Nyambutgawe ing panggonan kang kurang padhang utawa kêpadhangên uga ora bêcik tumrap mrpiat.mripat. Liya-liyane ora susah dakpratelakake ing kene, sabab mripatmu wis pintêr dhewe, têgêse yèn wis wayah ngaso, matur: "Ndara, mbok êmpun yak, kula êmpun pêdhês (pêgêl) kok". Nèk kowe wêlas, mêsthi gêlêm nyèlèhake pagaweanmu lan ngaso sadhela (± 5 mênit), luwih prayoga manèh yèn kowe sajrone ngaso iku gêlêm nglirik ngiwa nêngên, mêndhuwur mêngisor, saka pojok kiwa ndhuwur mênyang pojok têngên ngisor, lan saka pojok têngên ndhuwur mênyang pojok kiwa, têrus mripatmu ubêngna wiwite saka kiwa manêngên kaya pandom jam, banjur balik saka têngên mangiwa kabèh dibolan-balèni kaping 10 utawa 20, iku kanggo nglêmêsake ototmu mripat, supaya ora kaku lan ilang elestriciteite. Nèk wis mripatmu ucêk-ucêkên nganggo èpèk-èpèk, mêngko rasane pêdhês rak enggal ilang.
Kiraku kowe iku sabên dina ajêg adus ping pindho (kêjaba yèn nuju aras-arasên!), lan rumasa wis cukup lan rêsik.
Prayogane mripatmu kadhangkala ya dusana nganggo boorwarter, yèn ora ana ya banyu rêsik didokoki uyah sêthithik. Nèk ora ana pirantine gêlas (oogglas)
Kanggo sangune yèn tuwa, / gêgamaning golèk têdha. //
II. Mula kowe nggugua pitutur guru, / Mantêpa nggonmu sinau, ayo maju, / Yèn kowe kabèh satuhu, / Gawe sênêng rama ibu. //
III. Yèn sinau kowe kudu ngati-ati, / Samubarang kudu tliti, sing nastiti, / Piwulangan kang wigati, / Kudu mrasuk jroning ati. //
IV. Kowe kabèh padha nyinaua nggambar, / Waton kowe padha sabar, aja samar, / Têtêpungan karo Bu Mar, / Manawa dadi tekênaar. //
NYRITAKAKE LÊLAKONE DHEWE UTAWA LÊLAKONE KANCANE.
Taman Bocah bakal diwènèhi ênggon kanggo macak karangan-karangan anggitane bocah-bocah dhewe, yaiku karangan kang isi dêdongengan, upamane: nalika milu jagong bapakne utawa ibune -nalika lara- nalika nênonton - nalika lêlungan lan liya-liyane, cêkake lêlakon kang dialami bocah-bocah dhewe. Wus mêsthi bae sing dipacak iya mung sing bêcik, tur sing nyata gaweane dhewe. Dadi bêcika kae yèn olèhe nggawèkake wong liya, iya ora kanggo. Bocah kang karangane kapacak, nganti kaping pindho, -bakal olèh ganjaran buku utawa piranti nulis, nggambar lan liya-liyane, pangaji f 1.-. Kêna ngarani sakarêpe.
Wis padha gawea karangan, kono, yèn wis dadi banjur kirimna mênyang
iki, iku gambare bocah kêmbar têlu lanang loro wedok siji; anake wong ing Cibiru (Bandung).
Bocah-bocah mau wis padha disêkolahake nunggal sasêkolahan, lan sabên taun iya padha bisa munggah. Urut-urutane gambar, saka kiwa: iku sing dilairake dhisik, nuli têngah, banjur wedoke sing kèri dhewe.
Ndara mantri guru sawêg gêrah, sampun utusan abdinipun ngundang dhoktêr.
Abdi : "Ndara, punika ndara dhoktêr sampun rawuh."
Mantri Guru : "Kandhaa ora bisa tampa, aku lagi lara!"
Guru : "Geneya padha wêdi karo macan? Apane sing diwêdèni?"
Murid A : "Cangkêmipun, sabab untunipun landhêp-landhêp."
Murid B : "Kula kukunipun, sêbab yèn ngruwêk ndrawasi."
Murid C : "Botên, yèn kula cangkêm kaliyakalihan. kuku botên ajrih, ingkang kula ajrihi nyawanipun, janji botên wontên nyawanipun kula inggih purun."
mêsthi nganggo jujul. Yèn tampa balèn dhuwit saka bakul iku, sawise dietung ganêpe ajine, banjur ditliti apik orane dhuwit-dhuwit mau. Sing gampang dhewe, nêngêri ala bêcike dhuwit salaka, iku sarana dibanting (dithinthing). Satêmêne ninthing dhuwit iku apik ana ing kayu, yèn anaa mono ing karèt sing wangune pasagi dawa (kaya kothak srutu upamane), dadi ora ngrusakake dhuwit. Dhuwit yèn dibanting mlumah ing kayu, unine mêsthi prak, yaiku nalika têmpuke dhuwit lan kayu mau.
Sawise têmpuk karo kayu, dhuwite rak mêndal manèh mêndhuwur. La nuju mêndale iki dhuwite muni "nging". Iku mau yèn dhuwite apik, dhuwit nagara. Yèn pambantinge ana ing pasagèn karèt, têmpuke karèt lan dhuwit prasasat ora nyuwara, mung yèn dhuwite wus mêndal lagi muni "nging".
Dhuwit ringgit (f 2,50) ora susah dibanting, sawise ditliti ana cacade apa ora, tulis-tulisane apa ora pating pletar apa nggêdêbul, japitên têngahe, nganggo pucuk jêmpol lan panuduh, (aja nggêpok kuku, lan uga aja rapêt-rapêt panjapitmu, anggang-anggang bae), banjur sêbulên ing pinggire (sing ana tulisane "God zij met ons"). Panyêbule sing rosa, banjur cêdhakna kuping, mêngko yèn dhuwite apik rak krungu "nging" ngono. Yèn dhuwit sing pinggire mawa kikiran, kêthip (10 cent), talèn (25 cent), têngahan (50 cent), mangka kikirane ora padha jêrone, utawa pating pletar, kêna kapastèkake alane.
Dhuwit ala iku, ana kênthinge sing bêning, nanging rupane blawus, tulisane kandêl-kandêl, ora bundêr, ana sing rada cilik, ana manèh sing wujude plêk karo dhuwit sing lumrah, thinthinge ora muni. Mula ya sing ngati-ati.
Manawa têtuku, dhuwitmu aja kotibakake dhisik, mêngko yèn wis arêp dijujuli bae lagi ulungna, karo munia, pira dhuwitmu sing kok ulungake, upama "sarupiah"' "saringgit" utawa munia susuke, luwih bêcik, dadi "susuk..."
Pêrlune, upama dhuwitmu ringgit, tukonmu sêtêngah rupiyah, mangka wis kok tibakake dhisik, kowe dijujuli "sêtêngah rupiyah" kandhane bakule dhuwitmu rupiyah, mêngko sida dadi udrêk. Apa manèh yèn lête anggonmu nibakake dhuwit mau karo olèhe
Upama samangsa ana bocah ngirimi karangan, Bu Mar ngirimi postblad utawa briefkaart, minangka lirune, 1a pirang atus postblad bae cukupe. Prakara kowe padha ngirimi karangan, iku Bu Mar rak ora mêksa, lan manèh pamacake ing Taman Bocah, iya kudu kanthi palilahe rama Hoofdredacteur utawa Bu Mar dhewe. Aja kokira, yèn karangan-karanganmu kabèh mêsthi
Surtiyah lan Sundari, Sêmarang. Bab sênêngmu ana ing internaat, aku iya bisa ngira-ira dhewe lan aku bungah, dene kowe mrêlokake ngirimi layang nyang Bu Mar. Kêponakane Bu Mar saya suwe saya
daktampa kabèh. Aja dadi atimu, rada kasèp anggonku mangsuli, marga saka durung kobêr, akèh pagawean.
Siti Fatimah, Jokya. Karanganmu recept-recept dhaharan wis daktampa, nanging dadia kawruhanamu, Taman Bocah ora macak recept-recept, kajaba yèn ana pitakon saka kêponakan salah siji, tur pitakon mau mung
saiki kabare, apa tampamu Kajawèn wis ajêg, apa isih di "stop" ana ing dalan? Pancèn kêras bangêt, ora nganggo mawang wonge, sing sapa ora enggal bayar kaya mêsthine, iya banjur distop. Anggonku nampani layangmu, sawise administratie maos, dadi administratie iya wis ngrêti kapriye mungguh surasaning layangmu.
Arminah, Lawiyan, Solo. Aku wis tampa layangmu lan kirimanmu karangan, lagi dakpikir-pikir dhisik, kapacak utawa orane.
Katiyah, Surakarta. Kirimanmu prentbriefkaart wis daktampa kanthi sênênging ati.
S. Sunjaya, Banyubiruweg 6, Salatiga. Cuwa atiku, dene anggonmu ngirimake batangan cangkriman wis kasèp, batangane wis
bêcik. Dene karanganmu sing dhisik ora kapacak marga wis kêrêp kawruhan ing wong akèh,
pisan dadi atimu, karanganmu lêlucon ora kapacak, marga kurang apik. Prakara pitakonmu Dukasri iku lanang utawa wedok, iku aku iya ora bisa mangsuli, jalaran yèn kirim layang nyang Bu Mar, ora tau nyritakake awake dhewe, lan manèh Bu Mar uga ora tau nakokake lanang wedoke.
Srihayu, Rêmbang. Mula yèn ngirimake karangan, iku kudu sabar, ora bisa enggal-enggal kapacak, kudu gêntenan papan karo liyane. Karanganmu bab "Wong dadi macan" pancèn ya
Ôngka 82, Rê Kli, 17 Ruwah Jimawal 1869, 12 Oktobêr 1938, Taun XIII
--- [2045] ---
Juru ngarang administrasi Balepustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Palabuhan - Pundi Margining Kamulyan - Lêlampahanipun Radèn Wôngsadinama - Bab Tanêman Pisang - Adat Tatacara ing Dhusun - Kawontênan Sajawining Praja - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Para tiyang sêpuh sami anggrêgut anggèning ngupadosakên kasagêdan anak-anakipun, botên ngetang kathahing waragad ingkang dipun wêdalakên, paribasanipun ngantos dipun rencangi: nêkêk gulu, ningsêti bangkekan, inggih dipun têmah, saugi anakipun kalêksanan sagêd. Mila makatên, awit saking pangintênipun tiyang sagêd punika gampil anggènipun ngupados sandhang têdha.
Pangintên ingkang kados makatên wau kala rumiyin pancèn inggih lêrês, lare wêdalan pamulangan Jawi ôngka kalih kemawon, ngupados balônja sawulan f 15.- botên kangelan.
Nanging ing samangke kadospundi, tiyang pintêr sampun kathah, jêbul malah kathah angguran, awit saking rêkaosipun ngupados padamêlan ingkang laras kalihan kasagêdanipun. Manawi sagêd angsal padamêlan, balanjanipun botên mingsra, botên timbang kalihan waragadipun puruhita.
Ing môncapraja ingkang têtiyangipun pintêr langkung kathah tinimbang kalihan ing ngriki, tur kasagêdanipun sampun nama onjo sangêt, ngantos angedab-edabi saha angeram-eramakên, ewadene wontênipun angguran inggih sangsaya kathah, kawontênaning praja botên têntrêm, ngrika-ngriki tuwuh dahuru, ngantos adamêl giris saha kêkêsing manah.
Punapa punika ingkang nama: pintêr kêblingêr. Yèn makatêna, kêblingêr ingkang kadospundi, punika ingkang tansah dados pitakenan.
Wontên paribasan: wong bodho iku dadi pangane wong pintêr, punika dhasar nyata. Amila sami anggrêgut ngudi kasagêdan, inggih sampun ngantos dados têdhanipun tiyang pintêr. Nanging sarêng sampun kathah tiyang pintêr, jêbul malah tuwuh jaman mêlas asih makatên. Adhuh, ewuh aya têmên.
Lah, yèn makatên pundi margining kamulyan punika. Saking pamanggih kula botên sanès namung tatanan.
Tatanan ingkang sae saha lêrês punika tatanan punapa. Awit tatanan punika warni-warni.
Sadaya tatanan sae lan inggih lêrês, tôndha yêktinipun ingkang gampil kemawon, tiyang sagêd mirsani ing sêrat-sêrat, pitêdah saha wêwarahipun sadaya tumuju dhatêng kamulyaning lair batos.
Lah, têtiyang saindênging bawana punika ingkang kathah harak inggih sami ngangge tatanan sae. Nanging sabab punapa kawontênaning donya botên sagêd tata têntrêm makatên, ing ngrika-ngriki kamirêngan pasambat ingkang amargi kacingkrangan sandhang têdha, tansah wontên dahuru saha wontên pêrang.
O, inggih lêrês kathah têtiyang ingkang sami nêtêpi tatanan sae. Mila saindênging bawana dèrèng sagêd tata têntrêm, mêsthi wontên sababipun, ngèngêtana manawi anggêr saha ugêring bawana punika botên goroh, wajida wajidahu, sapa têmên-tinêmênan. Dados lajêng gampil anggènipun anggagapi, bilih têtiyang wau ingkang kathah
anggèning nindakakên parentahing tatanan kirang têmên utawi dèrèng salêrêsipun.
Tatanan wau pranatan ingkang mêngku wêwarah saha pitêdah murih kawilujêngan saha kamulyaning lair batos, ing donya dumugi ing dêlahan.
Manawi miturut wêwarah ing dalêm Sêrat Wedhatama, ingkang dipun wastani tatanan wau agama agêming aji. Makatên ungêlipun:
luhur / kang tumrap nèng tanah Jawa / agama agêming aji //
Manawi dipun waos sak klebatan saha dipun raos sakêplasan, tiyang lajêng amastani bilih ingkang wênang ngagêm agami punika namung panjênênganipun para nata, utawi amastani bilih tatananipun para nata punika beda kalihan akathah.
Nanging manawi dipun gagas ingkang panjang saha dipun gagapi ingkang anjalimêt, pamanggih ing nginggil wau botên mathuk, jêr mênggahing tatanan punika dipun anggea sintên kemawon inggih kenging, botên mawi pilih-pilih, tur inggih botên beda, ingkang pinanggih beda punika namung pamanggihipun satunggal-tunggaling tiyang, têrangipun: tatanan sae punika ing pundi kemawon inggih sami. Badhe kasambêtan.
kalihan Mas Jayèngkarsa ing Ngayogyakarta, sagêd jodho, anggènipun andadosakên cap ngantos rêrêgèn ewon rupiyah, lêstantun ngantos dumugi taun 1928.
Sarêng taun 1929 dumugi taun 1932, panggaotanipun mundur malih nandhang kapitunan f. 4000,-. Sarêng panggaotan wau wiwit kêndho, inggih punika ing taun 1929, Radèn Wôngsadinama kêtuwuhan pamanggih badhe nindakakên padamêlan sanès, nanging tansah kandhêg, wusana lajêng gadhah kêkêncêngan badhe ngêdêgakên panggaotan tênun.
Ing kala samantên ing Surakarta dèrèng wontên ingkang anggadhahi panggaotan kados makatên babar pisan, mila pangudinipun Radèn Wôngsadinama dhatêng babagan punika inggih sakalangkung anjalimêt, pamawasipun Radèn Wôngsadinama ing kala punika tumuju dhatêng panggaotan tênun ing Jawi Wetan.
tênun kanthi pitêdahipun pamulangan tênun wau, malah dipun sukani guru pisan, lajêng dipun tindakakên wontên ing
tumindak satêngah taun, lajêng kèndêl sawatawis wulan, amargi dipun tilar gurunipun, lajêng angsal guru malih, botên dangu inggih kèndêl malih. Mênggah panggagasipun Radèn Wôngsadinama, pinanggihing lêlampahan ingkang kados makatên wau, botên sanès jalaran saking anggèning Radèn Wôngsadinama piyambak botên mangrêtos dhatêng babagan punika.
Sarêng babagan punika dipun cêpêng piyambak, Radèn Wôngsadinama lajêng gadhah atur dhatêng Ir. R.M.P. Surahman, ingkang wajib kaparênga ngawontênakên amtênar ingkang dipun pasrahi maringi sêsuluh bab tênun.
Kalampahan ing Ngayogyakarta dipun wontêni, ingkang kapiji Mas Aburisman, lajêng paring pitêdah warni-warni ngantos sapriki.
Amangsuli cariyos, sarêng Radèn Wôngsadinama ngêdêgakên padamêlan babagan tênun punika, ing bab panggaotanipun bathik dipun tindakakên ingkang èstri piyambak. Sarêng padamêlan tênun sampun mapan, Radèn Wôngsadinama tumut nyêpêng padamêlan babagan bathik malih, dados cêpênganipun warni kalih, malah wontên malih padamêlan sampiran ingkang dipun tindakakên inggih punika Sport artikelen Handel, lêstantun dumugi taun 1936.
Panggaotanipun Radèn Wôngsadinama saya pinanggih majêng, tumrapipun ing Surakarta pinanggih onjo. Dangu-dangu Radèn Wôngsadinama sagêd sêsambêtan kalihan Persatoean Peroesahaan Batik Boemiputra Soerakarta, ingkang cêkakanipun P.P.B.B.S. Ing ngriku Radèn Wôngsadinama katingal damêlipun ing bab gêgayutanipun kalihan panggaotan bathik. Kathah tindak-tindak ingkang mikantuki tumrap ajênging panggaotan, wusana lajêng ing wulan Marêt taun 1937 kaangkat dados warga Raad an Advies. Ing sakawit Radèn Wôngsadinama botên mangrêtos babar pisan dhatêng lampahing pakêmpalan, nanging jalaran saking mantêp tuwin kajêng, dangu-dangu inggih kulina.
Majêngipun Radèn Wôngsadinama wontên ing kalangan punika nama ambrêngkut yêktos, saha lajêng kêpêksa ngawontênakên tatanan enggal tumrap panggaotanipun piyambak, murih sagêd tumindak sami sakecanipun.
Ing ngriku katingal, bilih sajatosipun tumindaking damêl Radèn Wôngsadinama tansah gêgandhengan kalihan ingkang èstri, Radèn Ngantèn Wôngsadinama, kenging dipun wastani ingkang èstri wau andombani. Saha ing ngriku kanyatan bilih tumindaking damêl Radèn Wôngsadinama kalihan ingkang èstri wau ngantos kandhas yêktos dumugining babagan ingkang wêrit-wêrit tuwin ingkang agêng-agêng. Dados cêkakanipun adêking panggaotanipun wau dipun awaki ing tiyang kalih. Wusana pinanggih saha andêdêl, saha dados satunggiling panggaotan ingkang agêng yêktos.
Kala kangjêng tuwan ingkang wicaksana têdhak ing Surakarta, ugi nguningani dhatêng kawontênaning panggaotanipun Radèn Wôngsadinama. Adamêl karênan.
Radèn Wôngsadinama, dipun punggêl samantên, awit tumrap ingkang kaparêng migatosakên, kados sampun sagêd manggalih piyambak dhatêng ajênging bôngsa Jawi ingatasing panggaotan, dene sampun sagêd mawas dhatêng têbaning jagad panggaotan, ngantos sagêd gêgandhengan kalihan para agêng tuwin parentah. (mriksanana Kajawèn nomêr 56, 13 Juli 1938). Makatên ugi tumraping wanita bôngsa Jawi, punika inggih wontên ingkang tumindak ing damêl ingatasing panggaotan sampun lêpas yêktos, malah kenging dipun wastani sampun jêmbar têbanipun.
Wusana mugi dadosa sêsuluh ingkang mikantuki dhatêng kalangan among dagang.
Bakuning têdhanipun tiyang sajagad punika warni-warni sangêt, upaminipun: pantun, gandum, jagung, sagu, pohung, pisang sapanunggilanipun. Tumrap bôngsa Eropah dèrèng kraos marêm utawi lêga yèn dèrèng nêdha roti, sanadyan sampun nêdha punapa kemawon. Tumrap bôngsa Jawi, Tionghwa, Jêpang tuwin sanès-sanèsipun, sanadyan sampun nêdha têtêdhan warni-warni mêksa dèrèng kraos mangsêg manawi dèrèng kalêbêtan sêkul.
Bôngsa Jawi ing parêdèn, marêmipun manawi sampun nêdha sêkul jagung, manawi namung sêkul pantun kemawon, cariyosipun kêkiyatanipun suda.
Têtiyang siti ing kapuloan Maluku bakuning têdhanipun sagu, inggih punika bangsaning arèn dipun pêndhêt sapathinipun, wontên sawênèhing bôngsa ingkang kangge têdha baku punika pohung. Wontên ugi bôngsa ingkang minôngka bakuning têdha punika pisang.
Mênggah patraping pangolahipun pisang, sakawit pisang ingkang sampun sêpuh dipun oncèki rêsik, sasampunipun dipun oncèki tumuntên dipun pe ngantos garing, lajêng dipun dhêplok ngantos lêmbat, lajêng dipun dang, bilih sampun matêng tumuntên katêdha. Dhêplokan pisang punika sagêd kasimpên ngantos dangu, sabên-sabên badhe nêdha lajêng dipun dang utawi dipun kukus.
Tumraping tanah Jawi ngriki, pisang punika botên kangge baku têdha. Limrahipun namung kangge dhêdhaharan utawi lêgi-lêgi mêntas dhahar, nanging botên sadaya pisang kenging kadamêl dhêdhaharan utawi kangge lêgi-lêgi, mawi-mawi pisangipun. Upaminipun pisang kluthuk kangge lêgi-lêgi, inggih aras-arasên nêdha, amargi saking kathahing isinipun.
Mênggah nama-namaning pisang punika warni-warni sangêt, tumrap satunggal-satunggaling panggenan botên sami anggènipun mastani. Ingkang sampun kula sumêrêpi inggih punika: pisang susu, ambon,
sapanunggilanipun. Anggènipun damêl nama punika bokmanawi manut dhatêng raos utawi wujuding pisang. Ingkang dipun wastani pisang mas bokmanawi jalaran saking wujuding pisangipun jêne kados êmas. Ingkang dipun wastani pisang jaran jalaran wujuding tundhunan andêngkèng kados gêgêring kapal. Pisang jambe awit pisangipun buntêk-buntêk kados jambe. Pisang sèwu amargi wohipun kathah sangêt ngantos satêlasing tuntutipun. Dipun wastani pisang kluthuk jalaran saking kathahing isinipun, manawi dipun têdha kêmluthuk.
Tiyang nanêm pisang punika limrahipun dipun angkah wohipun. Kajawi dipun angkah wohipun inggih dipun angkah perangan-perangan sanèsipun, upaminipun: godhongipun kenging kangge mêmungkus, langkung-langkung godhong pisang kluthuk, punika sae sangêt kangge mêmungkus, jalaran wulêd. Pupusipun kenging kangge nglinting sês, sarana dipun godhog [go...]
--- [2051] ---
[...dhog] rumiyin lajêng kaêpe ngantos garing. Klaras ugi kenging kangge amêmungkus utawi kangge nglinting sês. Tuntutipun kenging kapêcêl utawi kagudhang, gêdêbogipun kangge ambuntêli tempe, trêkadhang kangge manggung ringgit. Gadêbog ingkang sampun garing kangge tangsul. Dados botên namung wohipun kemawon ingkang migunani, malah sadaya peranganing witipun kenging dipun alap paedahipun. Ingkang punika dados pisang punika ugi kegolong têtuwuhan ingkang kathah paedahipun, sami kemawon kalihan wit klapa.
Wontên ugi tiyang ingkang nanêm pisang namung kangge pêpêthetan kemawon, jalaran saking sae utawi nganèh-anèhi, inggih punika pisang sèwu.
Limrahipun pisang punika dipun tanêm wontên ing pakawisan utawi ing patêgilan, wontên ugi ingkang dipun tanêm ing sabin. Nanging manawi nanêm pisang wontên ing sabin, godhongipun botên kenging dipun alap, amargi sami suwèk pating sluwir katêrak ing angin sabên dintên, dados botên kenging kangkekangge. ambêbuntêl. Sanajan ta pisang punika wontên ingkang mawa isi, punapa malih pisang kluthuk punika isinipun kathah sangêt, nanging isinipun pisang punika botên sagêd thukul. Jalaran saking isinipun botên sagêd thukul dados botên wontên tiyang nanêm pisang sarana andhêdhêr wiji. Kadosdene wit-witan sanèsipun. Lan malih wit pisang punika botên kenging dipun turus utawi dipun cangkok, dados patrap pananêmipun pisang punika namung sawarni, inggih punika sarana mêncarakên anakipun. Badhe kasambêtan.
Yèn tanêm sampun wanci mêtêng, mèh badhe anjêbrol, punika ingkang gadhah sabin lajêng ambucali rujakan, namanipun ngrujaki. Miturut piandêlipun tiyang ing ngriku, yèn tanêm pinuju mêtêng punika, sami kêpengin rujak.
Mêndhêt pêpiridan saking têtêmbungan ing nginggil punika, miturut kajêng kula, nyukani ancêr-ancêr utawi kangge milahakên kawontênan nalika panèn utawi ngajêngakên panèn ngantos dumugi bibar panèn.
Sampun dados kalimrahanipun tiyang ing ngriku, inggih punika pantun pinuju kumêmping, utawi ngajêngakên sêpuh, têtiyang ing mriku lajêng sami ngêmping, inggih punika pantun ingkang sawêg satêngah sêpuh, dipun krotog utawi dipun panggang. Yèn pantun sampun matêng, katingal mlêthèk-mlêthèk, lajêng dipun êntas, dipun uruti, dipun dhêplok ngantos gèpèng-gèpèng, dipun tapèni rêsik.
Yèn pinuju makatên punika, têtiyang sami damêl kêba, ingkang kadamêl mendhong utawi pandhan. Prêlu kangge wadhah êmping punika wau.
Yèn pantun sampun sêpuh saèstu, wiwit badhe dipun ênèni. Nanging sadèrèngipun dipun ênèni, kêdah dipun pêthik rumiyin, dipun wilujêngi, dipun dupani. Namanipun mêthik mêndhêt ngantenan. Mênggah ingkang kangge wilujêngan (sêsaji), ubarampenipun kados ing ngandhap
panggang ayam, tuwin mawi bakaran gêrèh pèthèk.
Dene ingkang mêthik, utawi ingkang mêndhêt ngantenan punika racakipun tiyang jalêr, bapak utawi êmbahipun. Kangge umumipun ing ngriku, pamêndhêtipun ngantenan 4 jodho, dados wolung kiling (agêm). Pantun ingkang kaanggêp ngantèn punika wau, dipun borèhi, dipun sukani sêkar, dipun wêdhaki, utawi dipun parêmi, dipun robyong kadosdene pangantèn saèstu. Yèn anggènipun makatên punika sampun rampung babarpisan, ambêngan sampun kakêpang. Punapadene pojok-pojokan sabin tuwin gubugipun sampun dipun bucali sadaya, têtiyang ingkang badhe ani-ani, sawêg kenging tumapak (wiwit).
Manawi anggènipun ngênèni sampun rampung sadaya, saha sampun dumugi griya, lajêng wiwit dipun êpe ngantos garing saèstu. Lajêng dipun bêlah, dipun tangsuli, sabên tigang kiling kadadosakên satunggal, namanipun sabêlah. Mênggah têtiyang ing ngriku, pangetangipun pantun botên dhacinan, mawi: bêlahan, gèdhèngan, bawonan lan amêtan. Sabêlah wontên tigang kiling, sagèdhèng wontên kalih [ka...]
[...lih] bêlah, sabawon wontên wolung bêlah tuwin saamêt wontên nêm bawon utawi kawandasa wolung puluh bêlah. Yèn pantun sampun dados bêlahan sadaya, tuwin sampun kawical pintên amêt cacahing pantun, lajêng dipun inggahakên utawi kasimpên dhatêng lumbung. Tindak makatên punika inggih mawi sêsaji lan dupa. Sajènipun sami kemawon kalihan mêthik punika wau. Ingkang gadhah, inggih punika ingkang èstri, manawi badhe mêndhêt pantun dhatêng lumbung, sawêg ambikak korinipun, sampun maos bismillah lan alphatekah, punapadene sahadat. Kados makatên punika sampun dados kalimrahanipun. Yèn sadaya tôngga têpalihipun sampun sami rampung anggèning ngupakara punapadene nyimpênipun, lajêng sami wilujêngan ropyan-ropyan agêng-agêngan. Inggih punika wontên griyaning lurahipun. Makatên punika, manawi cara ngrika, dipun wastani bêrsih dhusun (rêrêsik dhusun) ngrêsiki sadaya sambekala.
Yèn pinuju makatên punika, tiyang dhusun ngriku sampun urunan nanggap ringgit wontên ing griyanipun kêpala dhusun, dangunipun sadintên sadalu. Trêkadhang lurahipun mragat maesa utawi lêmbu, punapadene menda. Dene bab tumindaking wilujêngan makatên:
Ubarampenipun inggih punika ingkang kangge wilujêngan sêkul dipun buntêli, kanthi lawuhipun punapa. Jadah, jênang dodol, opak rêngginang, jêmbul, pisang, bôngsa wowohan sanèsipun malih. Tape, tuwin bôngsa krowodan sanès-sanèsipun.
Jêmbul. Ing ngriki wontên têmbung jêmbul, punika ingkang kadamêl dêling. Dêling dipun sisiki, pucuk mêrit mêntul-mêntul, manawi dipun dèkèki sêsêkaran warni-warni, tuwin dipun dèkèki opak rêngginang, punapadene jadah sapanunggilanipun, pating prêntul.
Dene jêmbul punika wau, sadaya dipun tancêbakên wontên ing gunungan inggih punika, dêbog ingkang dipun dêgakên wontên ing meja bundêr, meja kasèlèh wontên ing têngah plataran, dene cacahipun gunungan kalih.
Yèn sampun makatên, modin wiwit anggiyarakên, kanthi dipun amini tiyang sadhusun sadaya, sêsarêngan. Suwaranipun gumrênggêng kados tawon alihan. Sasampunipun dipun dongani, ambêngan lajêng kakêpang, kaêdum waradin, nuntên sampun kabêkta wangsul dhatêng griyanipun piyambak-piyambak. Sasampunipun punika, ringgit nuntên wiwit. Tiyang-tiyang kala wau sami mriku malih, prêlu ningali ringgit ngantos sakatogipun.
Sasampunipun para maos nguningani punika, samangke lajêng sagêd manggalih, punapadene nocog-nocogakên kalihan tatacara ngadat ing padhusunanipun piyambak-piyambak, punapa bedanipun.
Adêging nagari Tsjechoslowakije, kados ingkang sampun nate kaandharakên ing Kajawèn, punika saking kalêmpaking sêmpilan-sêmpilan nagari ingkang katindakakên sasampunipun bibar pêrang. Dene ingkang dados cagaking adêgipun wau Polkênbon tuwin prajanjian ing Versailles. Dene ingkang kêjuwing-
sayêkton,sayêktos. têgêsipun, Polkênbon taksih dipun aosi.
Jêrman, ingkang rumiyin dados warganing Polkênbon, sampun dangu anggèning angunduri, atêgês sampun nêdha mêdal. Wontênipun makatên, amargi Jêrman mangrêtos bilih adêging bêbadan wau namung badhe damêl kandhêging kamajênganipun Jêrman. Malah Itali, Jêpan tuwin Amerikah sampun sami ngrumiyini mêdalipun. Môngka adêging Polkênbon punika ing ngajêng tuwuh saking pamanggihipun Wilson, Presidhèn Amerikah. Mênggah ancasipun Polkênbon, punika botên sanès akajêng rêrukunan, anêbihi dhatêng tindak paprangan. Mila sarêng wontên orêg-orêgan punika, Inggris tansah andhêsêk dhatêng pramukaning Polkênbon, sagêda cawe-cawe dhatêng golongan Jawi, inggih punika Jêrman tuwin Itali, sagêda sami angêmori rêmbag. Saha katingalipun sajak botên anggêpok dhatêng babagan Tsjechoslowakije.
--- [2055] ---
Adêgipun Prancis, punika santosanipun kêdayan saking Polkênbon. Ing sapunika wontên sêsulakipun bilih ingkang ajak-ajak ngawontênakên pêpanggihan ing Munchen punika Prancis, nanging gêlaripun Prancis mawi aling-aling Inggris, malah anggèning aling-alingan katingal brukut. Wontênipun makatên, amargi Prancis samar manawi ngantos dipun wastani anyidrani prajanjian kalihan Tsjechoslowa
kije dhatêng Hitler. Dene tumrapipun Inggris pancèn botên gayutan punapa-punapa, botên wontên ingkang adamêl kawratanipun. Ingkang makatên wau lajêng katingal sêsulakipun gêgayutan kalihan wolak-waliking jaman, Prancis namung sarwa kêdhêsêk, kêpêksa ering dhatêng nagari ingkang dipun anggêp mêngsah, inggih punika Jêrman.
Pancèn gara-garaning praja ingkang nêdya pasulayan punika sagêd angewahakên kawontênan, kados ta Tsjechoslowakije, ing sapunika katingal anggèning mêntiyung dhatêng Jêrman, môngka ing ngajêng dados kancuhipun Prancis. WonlênipunWontênipun. makatên, kajawi gadhah raos andhongkol dhatêng Prancis, ugi kêtarik jalaran saking kawontênan. Mila kêpêksa adamêl lèrèhing presidhèn, Tsjechoslowakije, Benesj, ingkang apangawak satunggal kalihan Prancis tuwin pangajênging Polkênbon. Sèlèhipun wau akajêng murih tumindaking paprentahanipun Syrovy ingkang tumuju dhatêng Jêrman botên kêagru-agru. Ingkang makatên wau namung badhe pados pratôndha kasêmbadaning Hittler anggèning badhe nunggilakên Tsjechoslowakije dhatêng Jêrman. Dene ingkang dipun pakèwêdi Tsjechoslowakije punika Ruslan, awit gadhah prajanjian, nanging prajanjian wau inggih sampun araos wudhar, dening Tsjechoslowakije sampun damêl prajanjian enggal kalihan Inggris, Prancis, Jêrman tuwin Itali. Ing ngriku Prancis kêsêmpyok awon saking Ruslan, amargi Prancis punika ugi tumut prajanjian kalihan
Tumrap Rumêni tuwin Yugoslapiyê, punika ugi tansah nyamarakên dhatêng pandhêsêgipun bôngsa Honggari, awit Honggari sampun andhêsêg Tsjechoslowakije nêdha laladan, botên sande tamtu mrèmèn dhatêng Rumêni, amargi ugi kathah
--- [2056] ---
bôngsa Honggari ingkang manggèn ing Rumêni. Môngka tumrapipun Tsjechoslowakije nalika kêdhêsêg Honggari, botên kobêr manah, jalaran sawêg ngraosakên babagan Sudeten.
Chamberlain nuju mriksani gambar kar nagari Tsjechoslowakije wontên ing
Roethenie dhatêng Honggari. Ingkang makatên punika badhe damêl pêthalipun Rumêni kalihan Tsjechoslowakije, makatên ugi Ruslan botên sagêd nyakêti Tsjechoslowakije, dados laladan, Roetheni punika dhawahipun dhatêng Honggari lajêng dados sarana pamisahipun nagari-nagari sanès.
Tumrap Tsjechoslowakije pancèn dados jêjêring lêlampahan, ing sapunika golongan Slowak nêdha madêg piyambak, ugi sampun dipun pituruti, nanging tumrap pulitik sajawining praja tuwin babagan arta, taksih têtêp wontên Praag. Inggih punika kitha karajanipun Tsjechoslowakije.
Manawi mirid kawontênan, kawontênanipun ing Eropah taksih ruwêd. Ing bab wêdhar sabdanipun Hitler mastani bilih ing Eropah sampun botên wontên punapa-punapa, punika dèrèng kengingipunkenging dipun. ugêmi, amargi botên kirang lêlampahan ingkang gêgayutan kalihan Jêrman, ingkang anggarêndhèl ing wingking. Amargi sapunika wontên sêsulakipun, Jêrman badhe ngudi wangsuling laladan ing ngajêng. Ingkang makatên wau sanadyan ing kalairanipun sampun wontên rêmbag padhamèn, nanging satunggal-satunggaling praja mêksa sami mêpêk tuwin nyantosani dêdamêl. Awit dèrèng wontên kapitadosan ingkang têtêp.
Restaurant Jokyakarta. Kala dintên Rêbo tanggal 5 wulan punika, Restaurant Jokyakarta, Kramat No. 60a wiwit kabikak, angulêmi golongan sêrat kabar tuwin sanès-sanèsipun, kathah ingkang sami rawuh, saha sami ngalêmbana saening panggenan, cikating palados tuwin ecaning dhêdhaharan.
Kawilujêngan ing pabrik-pabrik. Wontên wartos, bilih ing pabrik-pabrik punika kathah kasangsaran ingkang botên kalapurakên salêrêsipun, ingkang kasangsaran wau tuwuh saking kirang saening tatanan. Sarêng bab punika dipun titi yêktos, kasangsaran wau wontên 60% ingkang jalaran saking kirang saening tatanan pabrik.
Glazuur-inrichting. Pangrèh praja ing Klathèn, nêngah-nêngahi ngrekadaya supados ing kitha Klathèn wontên glazuur-inrichting, ingkang punika pakaryan ingkang andamêl bangsaning grabah sagêd dados mancèrèt kados goci, kados ta celengan, pot, wadhah awu sês tuwin sanès-sanèsipun. Bab punika tamtu badhe angsal pambiyantu saking Departement van Economische Zaken.
Saradhadhu minggat dipun sanjata. Ing Tarutung wontên saradhadhu 2 sami minggat
dipun bujêng ing kopral, saradhadhu kenging dipun sanjata, pêjah. Nalika dipun priksa, artanipun taksih
Banyupanas, sacêlakipun Ciparay, S.S.W.L. wontên tiyang 12 sami tiwas jalaran nêdha tempe bongkrèk. Kala dhoktêr dhatêng têtulung, têtiyang ingkang sakit lajêng dipun suntik, botên pitulung. Sarêng sampun kalih dintên, tiyang 12 wau sami tiwas sadaya,
Sêdyaning pakêmpalan wau nêdya ngrisak pagêr ayu. Sarêng bab punika kamirêngan ing pulisi lajêng dipun padosi, saha sagêd nyêpêng têtiyang ingkang kêgayut. Malah kathah punggawa nagari ingkang tumut dipun tahan. Salajêngipun taksih dados
parentah, supados ing têngah-têngahing taun 1939 dipun wontênakên lampah anggêgana sambêtipun saking Makasar dhatêng Ambon. Têbihing lampah punika wontên 1000 km. Manawi kalampahan, saking Bêtawi dhatêng Ambon sagêd 2 dintên, sipêng ing Makasar. Malah manawi kêcêkap pêrlunipun, lampah punika wangsulipun saking Ambon dumugi Bêtawi namung sadintên.
Parêpatan têtiyang wuta. Ing tanggal 10 dumugi tanggal 14 wulan punika, pakêmpalaning têtiyang wuta bangsa Walandi satanah ngriki, ngawontênakên parêpatan, manggèn ing Ngayogya. Ingkang karêmbag ing bab badhe ngawontênakên pakaryan tuwin pangajaran tumrap têtiyang wuta. Warganipun sadaya wuta. Wontên ingkang botên wuta namung nglagani.
Boottrein. Miturut wartos, ing bab wontêning sêpur dhatêng palabuhan ingkang sambêt kalihan kapal ingkang badhe dhatêng nagari Walandi (boottrein), sampun dipun wiwiti kala dintên Rêbo kêpêngkêr, bidhal saking Bandung. Ingkang numpak kathah. Ing salajêngipun wontên panêdha saking golongan tiyang siti, supados kawontênakên sêpur kados makatên tumrap têtiyang minggah kaji (Haji Boottrein). Wontên wartos ingkang usul wau ingkang Bupati Bandung. Bab punika S.S. ugi badhe nayogyani samangsa angsal-angsalanipun kathah.
Wigatosipun badhe nyinau babagan economie ing tanah ngriki.
Candu pêtêng. Ingajêng sampun nate kawartosakên ing bab candu pêtêng rêrêgèn f 25.000.- ingkang kêcêpêng ing kapal Cibadak, ingkang nuju labuh wontên ing Tanjungpriok. Ing sakawit pulisi dèrèng sagêd nyumêrêpi sintên ingkang gadhah. Ingriku pulisi lajêng nahan satunggiling punggawa kapal nama Ho So, ingkang kala samantên gadhah têtanggêlan wontên ing panggenan pinanggihing candu. Wusana tiyang wau ngakên, candu wau ingkang gadhah satunggaling punggawa kapal sanèsipun, anggèning nginggahakên saking Hongkong. Dene tiyangipun sampun kesah.
Student-student Technische Hoogeschool darmawisata. Wiwit tanggal 9 dumugi tanggal 16 wulan punika, para student Technische Hoogeschool ing Bandung ing pangajaran 3 tuwin 4 taun sami darmawisata dhatêng Jawi Têngah. Ingkang pêrlu dipun dhatêngi tanggal 9 dhatêng Purwokêrto, tanggal 10 mriksa Krojawerken, tanggal 11 mriksa Banjar-
sampun nate kawartosakên, ing Jawi Kilèn wontên têtiyang siti tuwin bangsa Tionghwa sami kacêpêng jalaran nyêbar arta kêrtas palsu rêgi f 1000.- ingkang gunggungipun ngantos rêrêgèn f 20.000.-. Papriksaning prakawis punika anggayut tiyang pintên-pintên. Nanging wusananipun taksih pêtêng, dèrèng sagêd nêtêpakên dakwanipun.
Telegram Grêbêg Siyam. Kados ingkang sampun, sabên ngajêngakên Grêbêg Siyam (Idu'l Fitri) ing lêbaran, ing taun punika dhawah 23 tuwin 24 November ngajêng punika, kawontênakên telegram kangge suka wilujêng, kanthi waragad
mundhut katrangan. Manawi ingkang kintun purun mêwahi waragad mirunggan malih f 0.50 ing sabên telegram, telegramipun badhe kapacak wontên ing dalancang. Angsal-angsalaning arta telegram adèn punika, ingkang sapalih badhe dipun sukakakên dhatêng bêbadan-bêbadan darma.
Tuwan Markaban tilar donya. Tuwan Markaban, Wethouder gemeenteraad Surabaya, tilar donya wontên ing C.B.Z. Layon kakubur
ing kantor Comptabiliteit Karajan Surakarta, kèndêl saking padamêlan saha lajêng dados buitengewoon voorzitter Landraad ing Bandung, tumapaking damêl wiwit tanggal 1 November ngajêng punika. Ing salajêngipun badhe santun nama lami Mr. Suwarno Prawiroharjo.
Dr. J. Tijssen wangsul dhatêng Sumatra. Miturut wartos Dr. J. Tijssen, satunggiling dhoktêr mripat ingkang misuwur, badhe wangsul dhatêng Sumatra malih, badhe anjajah laladan Acèh rumiyin, lajêng dhatêng laladan sanès. Tindakipun Dr. Tijssen punika botên sanès badhe têtulung têtiyang sakit mripat kados ingkang sampun.
Kêjêblosan patrun. Ing pêkên Kêbon Manggis, Mr. Cornelis wontên lare nama Picet tuwin Rabin, manggih patrun isi. Patrun wau lajêng kangge dolanan lare kalih, dipun thuthuk dhobisipun, anjêblos, Picet kêjêblosan, drijinipun tangan rantas gangsal pisan. Rabin kêjêblosan
Lare kalih pisan lajêng dipun bêkta dhatêng C.B.Z.
Malaria ing Bali. Ing wêkdal punika ing Bali tuwuh sêsakit malaria. Miturut ingkang sampun-sampun, ingriku dèrèng nate wontên sêsakit kados makatên. Dr. W.G. Venhuis, ahli sêsakit malaria ing Surakaba sampun papriksa, nyata ing Bali sisih kidul wontên wiji lêmut malaria ing toya tawa. Salajêngipun badhe nindakakên rêrigên sapêrlunipun.
Pamulangan luhur Pangadilan. Lulus doctoraal perangan kapisan, Tuwan
Hong Nio, tuwin Tuwan Tarsono Rujito. Lulus doctoraalexamen perangan tiga, Tuwan-tuwan G.L. Tjoa (Goan Lie Tjoa), Abdullah Syukur tuwin Tan Kiem Tjiang.
Pandadaran kleermarkerschool. Pamulangan padamêlan gêrji ing Bêtawi ingkang dipun pangajêngi Tuwan Kasdani mêntas ngawontênakên pandadaran, ingkang dados commissie Tuwan GK. Moojen. Ingkang
badhe ngawontênakên polikliniek pitulungan lêlahanan tumrap kewan, wontên ing Eerdmans-Dierenasy1 Bandung. Panampinipun sabên dintên Sênèn jam 10.30 dumugi jam 12.30.
saking babad, amargi tumindakipun asring sulaya lugunipun, sagêd ugi andayani awon tumraping sanès. Ingkang dipun awisi, mêthik saking Babad Tanah Jawi, wiwit jaman karaton Dêmak dumugi karaton Ngayogya sapunika.
Pakaryan Kuthagêdhe dhatêng tentoonstelling donya. Wontên wartos, pakaryan ing Kuthagêdhe Ngayogya, badhe ngêdali dhatêng tentoonstelling donya ing San Francisco taun ngajêng punika. Ingkang badhe dipun dhasarakên têtuladan barang kraton, garudha sapanunggilanipun. Tumindakipun kanthi babadan comite.
Botên saèstu wontên kabudidayan soklat. Ingajêng wontên wartos, badhe wontên satunggiling paguyuban badhe bikak kabudidayan soklat wontên ing Nieuw Guinea. Ing sapunika wontên wartos sêdya wau kasandèkakên, amargi miturut paniti, botên badhe mikantuki.
Wêdaling lisah pèt. Wêdaling lisah pèt ing tanah ngriki wiwit Januari dumugi Augustus kêpêngkêr wontên 4.875.000 ton. Dados indhakipun tinimbang pêpetangan wolung wulan kêpêngkêr wontên 120.000 ton.
landbouwconsulent ingriku lajêng nindakakên rêrigên sapêrlunipun. Ama kados makatên punika sampun nate tuwuh
nata 40 taun, mêntas sowan Pangrèh praja Minister Welter. Anggènipun nyinau babagan kapulisèn ing nagari Walandi sampun rampung. Salajêngipun badhe bidhal dhatêng Londen, Berlijn, Parijs tuwin Brussel. Bidhalipun dhatêng tanah Jawi wontên ing tanggal 18 wulan punika, numpak motor mabur malih kados nalika bidhalipun.
Kasangsaran motor mabur. Kala tanggal 6 wulan punika wontên motor mabur R.A.F. 4 iji anggêgana saking Londen, nalika wontên sanginggil Yorkshire ingkang tiga dhawah, ingkang satunggal ical. Kajawi punika, ing sadèrèngipun ugi wontên motor mabur R.A.F. dipun sambêr gêlap wontên sanginggilipun Yorkshire, tiyang ingkang numpak 5 sami wilujêng sagêd mandhap ngangge payung. Ing salajêngipun wontên wartos nyamarakên dhatêng motor mabur sanès-sanèsipun wau, amargi salah satunggalipun dipun titihi Minister babagan gêgana. Nanging wontên wartos malih bilih minister wau nalika bidhal saking Burystedmunts dhatêng Southamton sampun botên wontên wiwit ing wanci dalu.
Kasangsaran ing Jêpan. Miturut wartos saking Tokyo, wontên kuli cacah 300 ing pamelikan ing Yubari sami kurugan siti jalaran saking jêblosan. Miturut wartos ingkang kantun, kuli ingkang 100 sagêd oncad.
Wadya Jêpan kêtrajang malaria. Wadya Jêpan ingkang ngangsêg dhatêng Hankow, kathah ingkang kêtrajang malaria tuwin sanès-sanèsipun. Ingriku tumrap wadya ingkang wontên ing
Jak rumaos alit ing manah tuwin susah, awit sayêktosipun piyambakipun dèrèng ical anggèning sêrik manahipun dhatêng têtiyang cêmêng, dene sêdyanipun ingkang sae ing kala punika, katampi awon, malah ngantos kalampahan kakrutug ing towok. Têka ing samangke ingkang anggadhahi patrap awon dhatêng piyambakipun punika, têtiyang bangsanipun piyambak.
Ing batos Jak anggraita makatên: Genea kewan cilik-cilik iku yên kêpêthuk aku padha lumayu sêmu gilapên, kewan kang gêdhe-gêdhe nêdya nêmpuh utawa môngsa nyang aku. Wong-wong irêng padha kapengin matèni aku sarana towok utawa panahe. Wêkasane wong-wong bangsaku dhewe, padha ambêdhili lan ngungsir aku. Apa makluk sadonya iki dadi mungsuhku kabèh. Apa anake Tarsan iki ora duwe mitra liyane manèh kajaba Akut.
Akut anyakêti Jak sarwi wicantên makatên:
Aja cilik atimu. Isih ana golongan kêthèk-kêthèk bangkokan, sing sapa dadi mitrane Akut, mêsthi uga dadi mitrane kêthèk bangkokan
kowe. Mulane saiki ayo padha ambacutake laku anggolèki golonganing kêthèk bangkokan, bangsaku kang bakal padha dadi mitramu kabèh.
Mênggah basanipun kêthèk bangkokan punika nyawanda gandhengan, cêthanipun sarana sêsrawean lan sasmita. Basa wau botên kenging dipun dadosakên satêmbung kados basaning manusa. Nanging punapa ingkang dipun cariyosakên dening Akut wau, kintên-kintên inggih sampun katêrangakên ing nginggil.
Sasampunipun makatên, Jak kalayan Akut nuntên anglajêngakên lampahipun. Jak ngêmungakên kèndêl kemawon, ing sêmu kathah ingkang dipun gagas. Ing wusana piyambakipun lajêng wicantên makatên: Iya bêcik Akut, ayo saiki padha anggolèki mitramu iya mitraku, yaiku golonganing kêthèk bangkokan.
Ing samangke kados prêlu anyariyosakên lêlampahanipun: Mariyam. Kirang langkung sampun sataun anggènipun têtiyang kalih bôngsa kulit pêthak, inggih punika Jènsèn tuwin Malbin, saandhahanipun oncat saking dhusun papan padununganipun Sèh, ingkang dipun cariyosakên bapakipun Mariyam. Ing kala punika botên beda kadosdene nalika sataun ingkang kapêngkêr, Mariyam tansah lêstantun dolanan kalihan bonekahipun ingkang dipun namakakên: Sekah, makatên ugi sadaya katrêsnanipun taksih kaêsokakên dhatêng bonekahipun, ingkang sakalangkung awon wujudipun, langkung malih sarêng sampun dipun angge dolanan laminipun sataun, sampun têmtu wujudipun saya botên kantênan. Ewasamantên tumraping Mariyam, Sekah wau dipun anggêp satunggilipun makluk ingkang sae lan andêmênakakên sangêt. Sabên-sabên Mariyam tansah ambisiki Sekah anyariyosakên ing bab gênging susahipun. Kadhang kala ugi sok nyariyosi punapa ingkang tansah dados idham-idhamanipun, inggih punika sagêda oncat saking dhusun ngriku, luwar saking panyiksanipun Sèh tuwin sanès-sanèsipun.
Ing satunggiling dintên Mariyam andamêlakên gubug-gubugan Sekah wontên ing pungkasaning padhusunan, nanging taksih wontên ing salêbêting pagêr dhusun. Dene papanipun dolanan wontên ing sangandhapipun wit-witan agêng. Salêbêtipun damêl gubug-gubugan wau, Mariyam tansah ngêcipris ginêman warni-warni kalihan bonekahipun. Jalaran saking anggènipun kêtungkul dolanan, ing ngriku piyambakipun ngantos botên mirêng lan botên sumêrêp bilih ing sanginggilipun gêgodhonganing wit-witan agêng wau wontên ingkang nyilakakên, tuwin lajêng wontên satunggiling makluk saking nginggil ngriku, ingkang tansah nyawang anggènipun dolanan Mariyam wau.
Ing kala punika ing papan ingkang kangge dolanan Mariyam wau, botên [bo...]
[...tên] wontên tiyang sanès-sanèsipun kajawi Mariyam piyambak. Mênggah sajatosipun ing dhusun ngriku ing wêkdal punika kenging dipun wastani prasaksat suwung, awit Sèh saandhahanipun sampun sawatawis wulan kesah saking dhusun wau, purugipun mangalèr. Nanging ing wêkdal punika sampun wancinipun mantuk malih.
Kacariyos pun Jak, kirang langkung sampun sataun laminipun anggèning ngoncati têtiyang kalih bôngsa kulit pêthak ingkang nêdya mrajaya piyambakipun. Salêbêtipun sataun wau, Jak sêsarêngan kalihan Akut, tansah ngupadosi dhatêng golonganipun kêthèk bangkokan, nanging tanpa damêl. Ngantos wulanan dangunipun, lampahipun tansah ngênêr mangetan, dados saya lumêbêt ing wana agêng. Salêbêtipun sataun wau, Jak ingkang pancèn sampun anggadhahi dhêdhasar santosa lan kiyat,
Badanipun saya agêng lan santosa, kêkiyatanipun ngungkul-ungkuli, kawêwahan akalipun sakalangkung ngrawit. Mênggah sajatosipun Jak punika taksih nama lare, nanging saking rosanipun tuwin sugihipun akal, ngantos Akut kêthèk bangkokan ingkang agêng wau, manawi kadhang kala gêgêlutan kalihan Jak rumaos sampun botên kuwagang anglawan kridhanipun Jak. Salaminipun kêmpal punika, manawi kalêrês nganggur Akut asring mulang Jak caranipun kêthèk bangkokan gêlut. Ing môngka mênggahing Akut, tumrap golonganing kêthèk bangkokan, pancèn kalêbêt agêng sangêt, sarta pintêr piyambak anggènipun gêlut, dados Jak angsal guru ingkang pêng-pêngan sayêktos. Kosokwangsulipun, Akut angsal murid ingkang tanpa tandhing mênggahing kalangkunganipun, ngantos ing wusana piyambakipun rumaos kawon. Punika botên jalaran saking karosanipun angungkul-ungkuli, ugi jalaran Jak anggadhahi akal tuwin pikiran linangkung kados limrahing manusa.
Ing salaminipun ngupadosi golonganing kêthèk bangkokan bangsanipun Akut wau, ingkang dipun têdha dening Akut tuwin Jak sabên dintênipun, bangsaning kidang mênjangan utawi sebrah. Angsalipun kewan-kewan wau limrahipun sarana dipun jêmparing dening Jak. Ing bab kasagêdanipun anjêmparing Jak, sasampunipun gêsang sataun laminipun wontên ing wana wau, titisipun sampun tanpa tandhing. Kajawi ngangge jêmparing, angsalipun kewan-kewan wau, kadhang-kadhang sarana dipun êjlogi saking sanginggiling wit-witan, dados kadosdene caranipun sato galak nubruk mangsanipun.
Ingkang kangge nutupi badanipun, Jak wau ngangge wacucaling lepar, bangsanipun sima. Dene anggènipun Jak mangangge wacucal lepar punika, botên sabab katarik saking raos kasusilan. Nalika Jak dipun dhawahi ing mimis dening bôngsa kulit pêthak saandhahanipun wau, sakala punika karaos ing kamanusan lajêng wangsul dhatêng wataking kewan. Ingkang makatên punika sampun limrah mênggahing manusa, nanging tumrapipun Jak anglangkungi katimbang manusa limrah, punika kabêkta saking wataking bapakipun ingkang kala alit dipun gulawênthah ing sato galak. Anggèning piyambakipun ngangge wacucal lepar punika, salêrêsipun ingkang kapisan, namung badhe anêdahakên sarana bukti mênggahing kêkêndêlanipun. Sabab piyambakipun piyambak ingkang mêjahi lepar, tur anggènipun mêjahi namung sarana lading suduk kemawon. Warnining wacucalipun lepar punika pancèn sae, ingkang punika Jak lajêng tuwuh manahipun kêpengin ngangge wacucalipun wau. Lepar lajêng dipun kêlèti, sarta wacucalipun lajêng kaêpe. Ing sarèhning Jak botên sagêd ngulah wacucal, salajêngipun wacucal wau lajêng dados kakên, sarta ing wusana lajêng mambêt badhêg. Kanthi gêla sangêt ing wusana Jak kapêksa lajêng ambucal wacucal wau, nanging kapenginipun mangangge wacucal lepar botên sagêd ical. Amila sarêng ing satunggiling dintên wontên ing salêbêtipun wana Jak sumêrêp tiyang wanan mangangge wacucal lepar, tanpa manah panjang malih, saking sanginggiling wit-witan tiyang wanan wau ujug-ujug lajêng dipun êjlogi sarta lajêng dipun pêjahi sarana ladingipun suduk. Prêlunipun botên sanès namung badhe ngrêbat wacucalipun lepar ingkang dipun angge wau. Badhe kasambêtan.
Ngaturi uninga, Petruk ingkang nuju kesahan, dèrèng sagêd ngintunakên pawartos punapa-punapa. Nanging ing samôngsa kintun, tamtu isi wartos ingkang nêngsêmakên.
Nomêr 40, 12 Oktobêr 1938, taun III
dados / dudu bôndha myang rupa wragade / dêstun amung utamaning budi / dununging pangudi / darma ambêk sadu //
wawan wuwus nora angêcuwis / wikan sêmuning wong / watakira tan purun dahuwèn / wani ngalah suthik dèn lêm luwih / wêweka katawis / wimbuh wruh ing kewuh //
ingkang ing basanipun ngamônca dipun wastani Fancy-fair, punika sampun ragi kêlimrah dipun uningani ing ngakathah, awit lèrègipun dhatêng tindak tuwin dhêdhasar kautamèn, mila inggih sampun kêrêp dipun tindakakên wontên ing pasrawungan umum.
Sampun sawatawis dintên, warga pangrèh ing Mevrouw de Jongeschool ing Batawi, ngawontênakên pêkên darma, ingkang angsal-angsalanipun badhe
ingkang mulangakên ing bab babagan nyêpêng kabêtahan bale griya.
Ing pêkên darma wau kathah ingkang ngrawuhi, kakung putri golongan tiyang siti, Eropah tuwin Tionghwa. Nandhakakên bilih pêkên darma punika dipun wigatosakên ing ngakathah.
Pêkên darma wau dipun pangajêngi ing panjênênganipun Radèn Ayu Adipati Abdulrahman, Radèn Ayu Adipati Arya Hasan, Sumadipraja (Bêtawi), Radèn Ayu Tumênggung Arya
ingkang dipun pitongtonakên utawi dipun sade, katingal sae-sae, sami dêdamêlanipun para murid, kathah pêpajênganipun (gambar nginggil).
Ing dalu wau ugi kawontênakên têtingalan: srimpèn (gambar ngandhap) ringgit tiyang, gambar idhup. Salajêngipun kawontênakên dhansah, ngantos jam 12 dalu. Wilujêng.
Ing pamuji adêging pêkên darma punika andadosna kamajêngan tuwin santosanipun Mevrouw de Jongeschool.
Sinjang lapis punika kêgolong latar pêthak, manawi dipun tingali sabrebetan, katingal sêratan prasaja sangêt, awit namung wujud pasagèn mencos tuwin mawi plênik sakêdhik, saha ing gambar punika katingal bilih pèninipun pinanggih wontên ing sêkaranipun. Dados sêratan lapis wau dipun anggêp dhêdhasar. Dene nama lapis, punika mêndhêt saking wêwangunan iris-irisan kuwih lapis.
Tumrap para ahli nyêrat, sagêd amastani sinjang lapis ingkang kados makatên punika kêgolong kasar, saha ingatasing para ahli, lumuh anindakakên padamêlan kasar wau, punika sampun kêtarik dados wêwatêkanipun tiyang ingkang sagêd nyêrat, lumuh nindakakên padamêlan groboh.
Sinjang lapis kados ingkang kacêtha ing gambar, punika sampun kalêbêt cêkapan, manawi dipun agêm ing wanita, sampun pinanggih sae wontên ing sawangan. Pantêsipun dipun agêmi rasukan ingkang kêladuk dhêdhasar pêtêng.
Sasampunipun mirantos sadayanipun, santên kênthêl lajêng kagodhoga kalihan gêndhis kalapa 2 tangkêb salirang, ingkang warninipun jêne, wontên ing wajan utawi kèncèng ingkang cêpèr (manawi kathah anggènipun olah prayogi wontên ing kèncèng) mawi kacoloka ing sarêm. Sasampunipun umob, gêndhisipun watawis sampun ajur, jladrèn (jur-juran galêpung) lajêng kauworna têrus kaudhak ing enthong utawi solèd, kaudhak têrus tanpa kèndêl, udhakan enthong utawi solèd wau prêlunipun sanadyan krakêt, nanging namung sawatawis, botên sagêd angêmplèk. Manawi kaudhak sampun kalis, botên anabêt dhatêng udhak-udhakanipun, inggih pratôndha yèn sampun sêpuh (matêng tanak yêktos), tumuntên kawadhahan ing baki kalambaran godhong pisang ingkang sampun kaoseran lisah klêntik, lajêng kawanguna pêsagèn mawi enthong suwalikipun, bilih sampun asrêp sarta akas, sawêg kenging kairis-iris.
dodol punika bakuning jênang, ingkang ambukani kawontênani
katès, blimbing, pêlêm, sapanunggilanipun.
Pangolahipun mèh sami lan pangolahipun jênang dodol, bedanipun kados ing ngandhap punika.
Uwosipun uwos kêtos, botên dipun glêpung, namung lajêng dipun dang kados pangêdangipun kêtos ingkang badhe kadamêl jadah, nanging botên dipun carubi parudan kalapa, kadamêl santên kados ingkang kangge jênang dodol, namung kaot botên mawi pêrêsan santên ingkang kaping tiga, awit botên ngangge ngêjuri jladrèn. Uwos kêtos ingkang badhe kawajik, sanadyan pangêdangipun botên mawi dipun karu, nanging pangêkumipun kêdah namung sakêdhap, amargi dening botên badhe kadhêplok kados jadah.
Dang-danganipun kêpara pêra, wosipun sagêda taksih katingal wêtah las-lasan, anggêr ing nglêbêt sampun botên anglêthis, lajêng kaêntasa.
ajêngipun para ngudi kabatosan, wos-wosipun badhe pados katêntrêman, ingkang katingalipun sajak mayar.
Kados-kados ingkang mastani mayar wau inggih mèmpêr, awit katêntrêman punika wontên wujudipun, kados ta sugih arta, punika baku nomêr satunggal, awit arta punika ingkang badhe sagêd andumugèkakên sawarnining sêdya, badhe nêdha eca, badhe nyandhang sae, badhe bingah-bingah punapa kemawon, namung sarwa kadumugèn. Inggih kadumugèn wau ingkang pancèn menginakên. Cêkakipun botên wontên sêdya ingkang botên kadumugèn, sanadyan babagan kabatosan pisan, inggih kenging dipun gayuh mawi arta. Tanpa arta botên dados.
Nanging wontên ingkang nyuraos ngosokwangsul: arta (bôndha) punika damêl pêpêtêng. Tamtunipun ingkang nyuraos makatên punika tiyang malarat, ingkang pikantukipun namung badhe dipun gêgujêng ing tiyang sugih.
Bab makatên punika adhakan dados rêmbag rame, sami ngugêmi lêrêsipun, ingkang sugih mastani kasugihan damêl padhang, kamlaratan damêl pêtêng. Ingkang mlarat mastani malarat damêl padhang, sugih damêl pêpêtêng. Wusana lajêng ceda-cineda, tumrap ingkang sugih ngêlokakên: Apa anggone ngliwêt ora ajêg kuwi sing diarani padhang, dene ingkang mlarat gêntos mungêl: Ya bandhane kuwi sing marahi gawe pêtêng.
Manawi dipun manah-manah, pabênan makatên wau lajêng katingal manawi lêpat sadaya. Inggih kadospundi anggènipun botên lêpat, tiyang babagan ngudi kabatosan jêbul wadan-wadanan, ngantos kêsupèn bilih ingkang wajib dipun wadani punika badanipun piyambak.
Cobi tumrapipun tiyang sugih, punapa inggih botên gadhah wadanan, tuwin sagêd madani badanipun piyambak. Makatên ugi tumrap ingkang mlarat, ingkang umumipun pancèn sugih wadanan.
Tamtunipun wadanan wau lajêng dados tataraning minggah, awit tiyang purun madani badanipun piyambak, punika têgês sumêrêp dhatêng margi ingkang sagêd anjog dhatêng katêntrêman. Saha manawi sagêd tumindak makatên, lajêng katingal sêsulakipun, bilih sugih kalihan malarat wau sami kemawon anggadhahi margi ingkang lêrês.
Wos-wosipun kêdah nindakakên padamêlan ingkang lumintu, ingkang raosipun kados cangkriman.
Manawi dipun sênggaki namung satunggal kênong: N I inggih punika:
Ananging wiwitipun gerong mriksanana pola ôngka 5 kasêbut ngajêng.
Gêndhing Asmaradana, ingkang dipun uran-urani utawi sindhèn.
Ingkang mawi têngêr garis, punika namung nuthuk wilahan kemawon, botên dipun uran-urani utawi dipun sindhèni. Wiwitipun nyuwara manawi sampun 4
Ingkang mêdhar sabda Tuwan S. Sastrasuwignya.
--- [2063] ---
ajawèn sampun ngêwrat gambaripun warga gêmintê rad tiyang siti ing Batawi, ing sapunika prêlu ngêwrat gambaripun warga gêmintê rad tiyang siti ing Surabaya. Nanging dèrèng sagêd ngêwrat sadaya.
Makatên ugi ing wêkdal punika, Tuwan Markaban Wethouder gêmintê rad ing Surabaya, tilar donya. Nanging gambaripun wau ugi dipun êwrat ing ngriki. Saha redhaksi Kajawèn andhèrèk mêmuji, mugi rohipun Tuwan Markaban, kaparingana rahmat ing Pangeran.
Tuwan Markaban, wêdalan A.M.S. Afd. B. ing Ngayogyakarta. Ing sakawit dipun têtêpakên dados Gaib (Gediplomeerd
ing taun 1924. Ing taun 1926 nalika apdhèlêng Comptabiliteit ngawontênakên ewah-ewahan, Tuwan Markaban pindhah dhatêng padamêlan wau (Administratieven kantoordienst). Tuwan Markaban punika gadhah dhiploma Comptabiliteitscursus. Ing taun 1930-1934 malêbêt dhatêng gêmintê rad. Ing salêbêtipun taun 1934-1938 dados pangajêng Nasional. Kapilih malih tumrap taun 1938-1942. Kapilih dados warga limrah utawi Wethouder. Nanging nyarêngi kalamangsanipun, ing sadèrèngipun nindakakên padamêlan enggal, lajêng sakit, malêbêt ing C.B.Z. salajêngipun tilar donya. Panguburing layon dipun urmati ing ngakathah. Tuwan Markaban punika kalairan ing Cêpu, nalika tilar donya sawêg umur 40 taun.
Tuwan H.A. Lumenta, sêkolah Volkschool ing Pontak (
minggah dados amtênar klas 3 ing Surabaya. Tuwan H.A. Lumenta punika ing taun 1921 dados warga Perserikatan Minahasa. Taun 1927 warga Ind. Studieclub Surabaya. 1928 warga P.N.I. (Ir. Sukarna). 1930 warga Perserikatan Celebes
advocaat tuwin procureur ing Surabaya. Nalika mèh tamat ing Osvia dados warga Budi Utama. Sawangsulipun saking nagari Walandi dados warga Studieclub P.B.I. ngantos sapriki Parindra. Wiwit adêging Provinciale Raad Jawi wetan, ngantos sapriki
Tuwan J.F. Tuwanakotta, sakawit dados militèr, lajêng pindhah padamêlan In- en Uitvoerrechten en Accijnzen ing Makasar. Kaangkat dados
kanthi pensiun. Tuwan J.F. Tuwanakotta dados warga pakêmpalan warni-warni ugi dados pangarsanipun.
Kajawi punika, tumrap warga sanèsipun taksih wontên malih, inggih punika Tuwan Mr. Iskak
tilasipun tuwan Markaban, Mr. Iskak Cakraadisurya.
Saking pamanggih kula, manawi botên kalintu, aji ingkang kacêtha wontên ing Wedhatama punika dede aji atêgês tiyang, nanging ratuning gêsang (manungsa sajati) ingkang anggêsangi saha angratoni pôncadriya dalah kuwadhaganipun. Dados agami agêm-agêming aji suraosipun: manungsa sajati punika lairipun wontên ing ngalam donya ngagêm pôncadriya sawadhagipun. Amila manungsa punika kêdah sagêd mangrèh pôncadriya saha kuwadhaganipun, sampun ngantos kuwalik: pôncadriya saha kuwadhagan mangrèh manungsa. Yèn makatên lajêng nama botên sagêd ngagêm agêm-agêmanipun.
Manawi dipun laras saking kalairan, dipun othak-athik mantuk, inggih kenging, saugi botên ambibrahakên suraosipun. Aji punika panjênênganipun nata ingkang mêngku utawi ngratoni nagari, pôncadriya para narapraja, kuwadhagan punika kawula. Manawi narendra pamêngkunipun dhatêng nagari akanthi adil
gustinipun, tumindak punapa ingkang sampun dados sêsanggêmanipun, sampun tamtu kemawon nagarinipun gêmah ripah tata raharja.
Ananging kadospundi, gêgayutan kalihan ajênging jaman, kathah tiyang ingkang botên kobêr punapa botên purun nindakakên tatanan sae. Malah asring kamirêngan anggèning sami udur-uduran rêbat lêrês, ceda-cineda, lumuh asor kêdah unggul. Sampun malih ingkang beda tatananipun yèn ta botêna panthêlêngan, lah tiyang nunggil tatanan inggih makatên. Jêmbar-jêmbaring jagad malah wontên tiyang ingkang asring nacad caranipun piyambak, sok kêlair botên ngakêni dhatêng caranipun, purunipun ngakên manawi pinuju bêtah.
Ingkang langkung ambêbayani punika tiyang ingkang anggèning nindakakên tatanan namung ulas-ulas, lumampah dipun pidosa, nanging nyatanipun namung kangge pirantos punapa tutup anggèning nindakakên pakar- [pakar...]
[...-] tinipun ingkang botên jujur, ing batos nêdya gêsang piyambak, mulya piyambak, mênang piyambak sapiturutipun, botên pisan-pisan maèlu dhatêng kasusahaning asanès. Cara gujênganipun, tumindakipun botên krana Allah, nanging krana olèh.
Anggèn kula mastani manawi sadaya tatanan punika lêrês saha sae, ing ngajêng sampun kula aturakên bilih mirid saking suraosing sêrat-sêrat wulang. Cobi ing ngriki kula cublikakên sawatawis supados dados panimbang:
1. Kudu asih marang sapadha-padhaning tumitah, kayadene asih marang awake dhewe. | 2. Aja anjurungi kêkarêpan kang ora jujur, mundhak nyuda têntrêming atimu. | 3. Kawruh iku akèh, mula aja kêndhat sinau yèn durung mati. | 4. Gusti Allah ora ngowahi kaanane manungsa, yèn manungsa ora tumindak dhewe. | 5. Ing dalêm pati ora ana kang mitulungi, kajaba mung awake dhewe. | 6. Padha srêgêpa nyambut gawe, kayadene ora mati salawase. | 7. Tumuli nindakna kautaman, kayadene sesuk bakal mati.
Samantên kemawon kados sampun anyêkapi kangge nyumêrêpi awon sae saha lêrês lêpatipun wêwarah ingkang sae.
Para ahli punika limrahipun sok cêngkah ing pamanggih, sami rêbat lêrês ngantos dipun rencangi bêkênêngan.
Kula piyambak mastani: ngilmi kabatosan punika têtêp tatanan sae. Jalaran wêwarah saha pitêdahipun tumuju dhatêng lair batos. Mila manawi anggènipun anggêgulang sampun kandhas ing batos, inggih lajêng nama ngilmi kabatosan yêktos.
Wasana manawi wontên sisiping atur kula, mugi sampun kirang ing pamêngku tuwin pangaksama.
Lêngganan nomêr 4566 ing Sala: wisêl f 6 sampun katampi. Nuwun.
Lêngganan nomêr 2647 ing Lamongan. Bale
sanès taun Jimakir, nanging taun Wawu, wuku Pahang, môngsa III dhawah dintên, Sênèn Pon, 26 Agustus 1895. Yèn sampun kabênum, dhinês daggelder ugi tumut kangge ngetang pènsiun.
Manawi kula pinuju dolan dhatêng padhusunan, sanadyan namung sakêclapan, nanging mêksa sagêd sumêrêp kalayan cêtha bilih para sadhèrèk dhusun sami wêkêl anênanêm, makatên punika kêtitik saking papan pakawisanipun tansah isi karangkitri warni-warni. Kados ta: kalapa, durèn, nôngka, dhuku, rambutan, langsêp, mundhu, pêlêm, sawo, jêram, manggis, pisang, srikaya, mulwa, dêling, randhu utawi kajêng taun sanès-sanèsipun.
Kabêkta saking cupêting papan tuwin kathahipun ingkang katanêm, satêmah mahanani rungkuding pakawisan, mila makatên awit êpanging têtuwuhan wau kathah ingkang sami têmpuk dhatêng wit sanèsipun, upami êpanging nôngka têmpuk akalihan êpang durèn, êpang durèn tumiyung dhatêng pêlêm, êpang pêlêm dados satunggal kalihan rambutan, samantên ugi wit sanès-sanèsipun kathah ingkang êpangipun anggêpok dhatêng gluguning wit kalapa utawi gandhèng kalihan papahipun.
Mênggah kawontênaning pakawisan ingkang kados makatên wau, kajawi rungkud inggih adhakan dipun ênggèni ing ama bajing, awit sami rêmên manggèn ing ngriku. Kadosdene ingkang pinanggih ing laladan Malang sisih kidul, saurutipun margi rêgènsêkap antawisipun: Krèbèt akalihan Wajak, ing ngriku kula nyumêrêpi têtanêman kalapa sawatawis kathah, gadhahanipun sadhèrèk dhusun, witipun kathah ingkang sampun inggil, tuwin sami awoh, tuwuhipun dumunung ing sasêla-sêlaning karangkitri sanèsipun, nanging eman sangêt dene sabên kalapa wau dumêgan lajêng dhawah tur sampun sami bolong saking pakartining ama bajing, amila sadhèrèk dhusun ing ngriku inggih lajêng kêpêksa sami mrihatosakên dhatêng bab punika, pratikêlipun makatên:
Sawênèh wit kalapa wau dipun dèkèki dudutan mawi tangsul panjang kaangsalakên griya, kandhang utawi pawon, supados gampil pandudutipun, dene pucuking
ngandhap nyuwara kêprak-kêprak. Wontên ugi ingkang migunakakên êblèg kothong, ing têngah ginandhulan tugêlan kajêng minôngka tabuh, dados yèn êblèg wau kadudut nyuwara brèng brèng, brèng brèng utawi glondhang-glondhang.
Sawênèhipun malih sabên wit kalapa, ing têngah-têngah kabungkus mawi êblèg utawi êsèng, dipun bèbèr sarta kapaku angsal wit (glugu), wiyaring bungkus watawis nyatêngah mètêr utawi langkung, pamrihipun supados bajing botên sagêd marambat ing ngriku, awit êblèg punika tumrap kuku bajing têmtu lunyu.
Nanging mênggah nyatanipun, pirantos-pirantos kados ingkang kapratelakakên nginggil punika botên wontên ingkang mitadosi, katôndha
amanipun bajing mêksa taksih sagêd angrêrisak, inggih punika: Purunipun sumingkir ngêmungakên yèn pinuju dipun oprak-oprak kemawon, mangke manawi pandudutipun kèndêl, pun bajing inggih lajêng dhatêng malih, malah sawênèh namung umpêtan ing sasêla-sêlaning papah, kabêkta saking juligipun, danguning dangu kulina lan botên ajrih dhatêng swara goprak utawi glondhang punika wau (abêr). Môngka tiyang gêgriya punika têmtu gadhah padamêlan sanès, botên ngêmungakên têngga bajing kemawon, mila pirantos dudutan wau inggih têtêp botên patos mikantuki.
Sapunika lajêng ingkang awarni bungkus êblèg utawi êsèng, punika inggih dèrèng sapintêna pakantukipun, awit ingkang kathah pamasangipun ragi kandhapên, dados sanajan bajing wau botên sagêd minggah nurut uwit, nanging lajêng ngupados lembaran saking wit sanès, inggih punika saking êpang-êpanging karangkitri sacakêtipun ngriku, mancolot prênah sanginggiling bungkus utawi nurut papah ingkang rumiyung dhatêng wit liyanipun, dados cêkak aosipun, pun bajing mêksa taksih sagêd angrêrisak.
Yêktosipun bab panulaking ama bajing ngangge pirantos ambungkus uwit mawi êblèg punika sampun nama prayogi, nanging manawi lêrês pamasangipun, inggih punika sampun ngantos andhap-andhap, yèn sagêd malah kêdah kapara inggil, cakêt kalihan wohipun, dados bajing sagêdipun marambat namung saking papah, pramila papah wau ingkang sakintên cêcêlakan kalihan wit-witan sanès, prayogi dipun kêthoka kemawon, supados botên nuwuhakên kapitunan. Botênipun makatên inggih wit sanès ingkang gathuk akalihan papah kalapa tumuntên dipun tutuhana. Awit yèn miturut petang, sami-sami karangkitri, kalapa punika kalêbêt agêng piyambak misilipun, amargi awohipun lumintu, tanpa usum-usuman kados wit-witan sanèsipun. Badhe kasambêtan.
College Gedeputeerden Provinciale Raad Jawi Wetan kagungan pamanggih prêlu sangêt anggêsangakên malih têmbang Jawi ing propinsi punika, sampun katitipriksa mênggah dolananipun lare-lare, wasana lajêng cêtha manawi ing pundi-pundi panggenan kawontênanipun dolanan-dolanan punika mundur sangêt. Ingkang dados sababipun botên prêlu dipun petani wontên ing ngriki, namung College Gedeputeerden anggalih prêlu ngupados rekadaya supados dolanan saliyanipun lare Jawi ing propinsi punika sampun ngantos ical, sagêda gêsang malih.
Salah satunggaling reka wau sarana ngawontênakên sayêmbara nglêmpakakên lêlagon kalihan têtêmbangan ingkang kangge lare-lare Jawi ing tanah wetan ngriki, saha malih dolanan ingkang mawi lêlagon utawi têtêmbangan.
Bab 1. Prêlu nglêmpakakên têmbang-têmbang utawi lêlagon saha dolanan ingkang dèrèng kawrat ing buku-buku ingkang samangke sampun wontên. Têmbang-têmbang, lêlagon saha dolanan wau ingkang taksih kangge lare-lare Jawi ing Jawi Wetan. Anggêr tiyang kenging tumut anglêbêti sayêmbara punika.
Bab 2. Sabên kintunan sayêmbara botên kenging langkung saking 100 iji.
Bab 3. Sadaya kintunan kêdah dipun sêrat ngangge aksara latin kalawan cêtha, langkung prayogi malih manawi dipun tik.
Bab 4. Sabên nomêr prêlu mawi katêrangan:
1. Dipun angge ing dhusun utawi jajahan pundi,
2. Kanggenipun punapa (upami kangge nglela-lela lare, kangge milang lare, cumpli utawi cumplo, kangge moyoki, kangge dolanan).
Bab 5. Manawi wontên têmbang kangge dolanan utawi ingkang mawi solah dolanan utawi solah wau kêdah dipun têrangakên, saya sae malih, manawi sarana gambar.
Bab 6. Kintunan punika kêdah dipun kintunakên ing sadèrèngipun tanggal 31 Januari 1939 dhatêng
Bab 7. Kintunan punika prêlu kalêbêtakên ing amplop rangkêp kalih: ingkang jawi dipun alamati kados ing bab 6 punika wau, amplop ingkang nglêbêt mawi dipun cirèni: "Geheim" kintunan sayêmbara têmbang Jawi, lajêng namanipun ingkang ngintunakên, klayan cêtha (sanès tôndha tangan) kalihan adrèsipun pisan.
Bab 8. Kintunan têmbang botên kenging dipun sêrati namanipun ingkang nglêbêti sayêmbara.
Bab 9. Sasampunipun katampi dening Voorzitter jury (Inspecteur ing Surabaya), kintunan punika lajêng dipun nomêri urut: nama lan adrèsipun kasimpên ing kantor Inspectie; têmbangipun dipun têrusakên dhatêng para warganing jury supados dipun priksa.
Jury botên sumêrêp namanipun ingkang nglêbêti, namung nomêripun, makatên wau murih adilipun.
Bab 10. Ganjaran manut putusanipun Collega Gedeputeerden wontên f 150.- (satus sèkêt rupiyah) badhe dipun bage dening jury manut kawontênanipun sasampunipun kintunan-kintunan têmbang wau dipun priksa sadaya.
Bab 11. Tumrap sadaya kintunan College Gedeputeerden kagungan, auteursrecht, kagungan wêwênang ngimpun, saking sadayaning kintunan, ngêcapakên lan ngêdalakên. Manawi dipun
Gambar nginggil: sanjata mêsin, ingkang kapitongtonakên dening wadya dharat. Ngandhap kiwa: tiyang natah ringgit wacucal. Têngah: Tiyang mrada sinjang parangparung.
Gambar nginggil: gapura lawang patukangan, ingkang amitongtonakên damêlanipun tiyang siti ing Jaarmarkt. Gambar bundêr golongan marinê ingkang amitongtonakên dêdamêlanipun sop. Ngandhap: Pandamêling sawarnining blèg, ingkang kapitongtonakên dening pabrik blèg, gadhahanipun B.P.M.
Ngandhap piyambak: Salah satunggiling bango ingkang sêsawanganipun asri, karêngga-rêngga ing dilah lêstrik.
Wiyose, Kang Garèng, aja pisan ngrêmpêlu jêrohanamu, dene aku ora tumuli awèh kabar marang jênêng sira kakang bèi. Nanging kapriye manèh, adhimu kiyi tinakdirake dikasihi dening ingkang kuwasa, mulane dhog têka ing Surabaya, banjur didhawuhi mangkene: Ênggèr, sajêrone têlung dina iki kowe ngasoa, tak lilani: mangan enak, turu kêpenak, nanging ora kêna lunga-lunga. Kowe wêruh dhewe, Kang Garèng, aku kiyi bangsane wong nurutan, aja manèh didhawuhi ingkang kuwasa, oraa nurut, lagine dikon adhimu Makne Kamprèt bae iya mêksa nurut, yaiku dikon... nahan bon-bon toko nganti têkan ing sasi ngarêp. Jalaran saka dhawuhe ingkang kuwasa mau, sabanjure dhog têka ing Surabaya anjujug ing
bêgènggèng, kanthi kontan adhimu Makne Kamprèt, lan Bu Mar banjur bae tak ajaki lunga nyang: Yarmarêk. Anggonku nulis layang iki ana ing resturan: P(oeteri B(oedi S(edjati), wong iya aku lagi nglemboni,
saiki tak caritani pangalamanaku wiwit pangkat saka ing Batawi tumêkane ing dina saiki.
Kaya kang wus kok sumurupi, pangkatku têtêlu, yaiku: aku, Makne Kamprèt, utawa Bu Mar, ing dina Rêbo, tanggal 5 Oktobêr kang kapungkur iki, ing sarèhne ing dina iku uga aku wis kudu ana ing Surabaya, pangkate iya kudu nganggo sêpur kilat (eendaagsche), Kang Garèng, kaanane ana ing dalan ora prêlu tak caritakake, sabab sêpure mung têrus ngênthir prasaksat ora mandhêg-mandhêg, saka ing Bêtawi tumêkane ing Surabaya mung mandhêg ing sangang panggonan, yaiku saka ing Batawi, mandhêg ing Cikampèk, Crêbon,
ngirit, ora prêduli nyang awak: clêkat, clêkit, utawa hawaning kèlèk: ngiprit, ora wêruha ing wusana dadi pênyakit. Têkan ing Surabaya dadak anjêngkêlit, watuke: huk, huk, huk, thit, thit, thit. Iki jênêngane [jê...]
[...nêngane] watuk rangkêp, Kang Garèng, ngisor karo dhuwur. Kang kaping pindho, ana ing sêpur mau, kira-kira jam 9 esuk, watakku satriya jaman modhèrên, dumadakan tuwuh, yaiku: wêtêngku klikikan anjaluk sarapan. Adhimu Makne Kamprèt banjur tak tari: Ayo, bune padha bêstèl bènsin. Wah, wong iya adhimu kuwi mula wanita kuna, prawira bangêt, Kang Garèng, tak tari mêngkono kuwi wangsulane: Êmbok, êmbok, wong yah mene kok wis ngajak bêstèl dhaharan, sarapane mau kuwi nyang ngêndi, gumunku kuwi. Aku banjur nari Bu Mar, Bu Mar ora mangsuli, nanging mung mêcucu bae, kala samono
batinku: Alkamdulillah, ora kelangan dhuwit hotèl. Sabanjure aku kêtêlu banjur diboyongi ing omahe nak-sanakku mau, kang nyambut gawe dadi kurawa sêpur ing sêtatsiun Wanakrama.
Kocapa, Kang Garèng, lagi dhog bae ana ing pondhokan, aku ora mung dilèncèri, malah têrus dirangkul babar pisan dening mas lara... pluwensah. Awake têrus panas, kathik watuk rangkêp kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp. Wis mêsthi bae iki andadèkake bingunge tuwan rumah lan nyonyah rumah, lan sanalika kono Makne Kamprèt iya
cara Banyumase sing kanjat-kanjat, cêkake mripat lan cangkême padha panèn, balik aku jêbul mung dikon kêthap-kêthip ana ing ngomah bae. Nanging sing luwih agawe nalôngsa atiku, Kang Garèng, dene aku ora kêna angin-anginan babar pisan, dadi kudu nyang ngomah bae. Ewasamono wong-wong, mêngkono uga nyonyah rumah utawa tuwan rumah, sing padha anêksèni laraku mau, sajak padha ora pati ngandêl yèn aku iki lara têmênan. Garundêlane padha mangkene: hla kok anèh, jarene lara, wong lagine sarapan bae, kon tanduka ping têlu. Iki rak padha bae karo wong maido mangkene kae: hla wong bojone wis ayu, kathik isih nyêlir, endah-endah wong dêlap. Mara, maido sing kaya ngono kuwi apa ora salah wèsêl. Bojo ayua kae, yèn ana ing ngomah mung gawe pêgêl bae, apa wong lanang ora banjur golèk lêlipur ana ing jaba. Mêngkono uga nalikane aku lara, matane kon kudu prihatin, yakuwi le kudu nyang ngomah bae mau, wêtênge iya kudu dilêlipur sawêtara, ta, cêkake anggonku dikon tapabrata ana ing ngomah bae mau, nganti têkan dina Minggu.
Wau ta, dina Minggune aku rada ambrêgènggèng, Kang Garèng, sanadyan isih rada cêkrah-cêkruh sathithik. Sakala iku aku iya banjur leha-leha ana ing Yarmarêk.
Kang Garèng, saupama aku dikon mawas kaanane Yarmarêk ing Surabaya, sabênêre mono mèh kêna diunèkake dhuplikate pasar Gambir. Sabab sing dipitongtonake ana ing pasar Gambir, kaya ta: padhasarane S.S. yaiku lakune sêpur ing
Tionghwa: Sang Pisung, lan liya-liyane manèh, kuwi kabèh kayadene mung dilangsir bae nyang Surabaya. Mung bae kanggone mripat Jawa kayadene aku kiyi, isih luwih nyênêngake ana ing Yarmarêk ing Surabaya, awit tongtonan-tongtonan kabèh mau isih nganggo dilanjari tongtonan-tongtonan liyane, sing bisa gawe mantêping atine bôngsa Jawa umume, kaya ta: wayang wong, kêthoprak, reyog Panaraga, andhe-andhe lumut, lan sapadhane, ing kono kayadene komitene krêsa ngrêgani têmênan nyang kagunan lan karawitane bôngsa Jawa, mulane atine wong Jawa sing padha nonton ana ing Yarmarêk ing Suraya,Surabaya. iya padha mantêp sarta mêthunthung.
Nanging, Kang Garèng, layangku samene bae dhisik, mêngko iki aku kudu budhal nyang Blora. Liya dina bae tak layangi manèh.
Panyuwun bab srimpi karaton. Ingajêng sampun nate kawartosakên, ingkang bupati ing Cirêbon, gadhah panyuwun konjuk ing Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana bab wirèng badhe kamainakên wontên ing pandhapi kabupatên kangge pêrlu pitulungan babagan sêsakit T.B.C. Ing sapunika kawartosakên, panyuwun wau kaparêngakên. Inggih punika wontên tiyang 21. Ingkang badhe kapitongtonakên, 1 gambyongan, 2 jogèd golèk, 3 wirèng èstri Kelaswara, 4 gambyong, 5 wirèng Srikandhi Larasati.
Babagan Justitie. R.M. Sidarjo, voorzitter Landraad Purwakarta, dados voorzitter Landraad ing Pacitan. Mr. R.
Pakêmpalan bangsa Tionghwa Islam. Pakêmpalan bangsa Tionghwa Islam ing Medan, matah comite dhatêng tanah Jawi, pêrlu pados sêsambêtan kalihan pakêmpalan-pakêmpalan Islam ing tanah Jawi. Kajawi punika nêdya sêsorah wontên sangajênging golongan Tionghwa Islam ing pundi-pundi.
Badhe ngawontênakên paboyongan ing Sumatra. Wontên wartos, golonganing bangsa Walandi pranakan ingkang sampun ngadani paboyongan ing Nieuw Guinea, badhe damêl papan paboyongan ing Sumatra, amargi paboyongan ing Nieuw Guinea katingal botên dados.
Sinau dhatêng Bestuursacademie. Tumrap abdi dalêm karaton Ngayogyakarta ingkang kapiji sinau wontên ing Bestuursacademie R.Ng. Pringgo Sumarman, asistèn wêdana Prambanan.
Cacahipun têtiyang paboyongan ing Lampung. Miturut pêpetangan, cacahipun têtiyang ingkang boyongan dhatêng Lampung ing wêkdal punika wontên 19.615 jiwa. Pêprincènipun saking Cirêbon 30, Pêkalongan 2794, Banyumas 1706, Kêdhu 2068, Ngayogya 3972, Surakarta 3181, Madiun 1268, Kêdiri 2927, Jêpara Rêmbang 158, Bojonêgoro 702
mawi rêmbag raosan ing bab rêkaosing panggêsangan wontên ing Gunungkidul, langkung prayogi pindhah boyongan dhatêng Lampung. Ingkang gadhah tindak makatên punika tuwan controleur, pinanggihipun langkung sae.
Ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Danar, asistèn wêdana Brangsong, Dhistrik Kaliwungu, Kabupatèn Kêndal,
Pênanggungan ingkang perangan nginggil, katingal kêbêsmi. Rêdi Pênanggungan punika rêdi alit ing antawising rêdi Arjuna kalihan rêdi Walirang. Latunipun ingkang ambêsmi wau lajêng katingal mrèmèn mangandhap, lajêng minggah malih. Ingkang kêbêsmi wau ing panggenan ingkang inggilipun 1600 m. Pangrèh praja tuwin Pakaryan Wana lajêng tumandang badhe nyirêp, nanging
saya katingal kathah baita-baita ingkang labuh ingriku saking sanès panggenan, ingkang katindakakên dening bangsa Madura utawi Makasar. Rumiyin sadintênipun ingkang dhatêng 10, sapunika ngantos 30. Bab punika lajêng dados wawasanipun ingkang sami gêgayutan.
Warga Raad Indhiya dhatêng tanah paboongan.paboyongan. Benjing tanggal 15 dumugi tanggal 31 wulan punika, warga Raad Indhiya Paduka Tuwan Kuneman têdhak papriksa dhatêng tanah paboyongan Sumatra panggenaning bangsa Eropa ing Dairilanden, tuwin paboyongan têtiyang
Kawula: Tuwan-tuwan Kasimo ing Surakarta, Haryadi ing Karanganyar, Dr. Sujito ing Munthilan, R.M. Yomo, ing Ngayogya, H.J. Juffri Nitiharjo, ing Palembang.
Congres P.I.T. ingkang kapisanan. Benjing wulan December ngajêng punika pangarsa tuwin panitraning Pêrsatuan Islam Tionghwa badhe dhatêng Tiongkok, pêrlu badhe tata-tata anggèning badhe ngawontênakên congres ingkang kapisanan, benjing wiwitaning taun 1940, manggèn ing Canton. Ingkang dados pangarsaning pakêmpalan wau Tuwan Lim Kie Chie, tuwan wau ngintên bilih tindak punika dados lantaran ajênging Islam bangsa Tionghwa.
Kêbêsmèn ing Sêmarang. Kala tanggal 8 wulan punika wanci siyang parimatan kajêng S.J.S. ing Sêmarang kêbêsmi. Kajêng ingkang kêbêsmi wontên 300 ton, têlas sadaya. Urubing latu ngantos sadalu muput. Jalaran saking bêntèripun, ngantos adamêl bengkonging ril awudputawujud. aksara S, ingkang wêkasanipun adamêl
vervolgschool ing Gadhing, dados wd. kêpala guru vervolgschool ing Pengarengan, Dhistrik Torjun, sami Kabupatèn Pamêkasan. Sawal alias Mangunwardaya, kêpala guru, dados wd. schoolopziener, manggèn ing Majenang, Kabupatèn Cilacap. Gunawi alias Joyosusastro, guru bantu vervolgschool Jombang I pindhah
Ambulu, dados wd. schoolopziener laladan Genteng, manggèn ing Genteng, Kabupatèn Banyuwangi. M. Samsidiharjo, kêpala guru
vervolgschool Kêdiri 4, dados wd. schoolopeiener laladan Srengat, manggèn ing Srengat, Kabupatèn Blitar. M. Umar ugi nama Sastradiwirya, schoolopziener wachtgeld, dados wd. schoolopziener Sumênêp, manggèn ing Sumênêp, Kabupatèn Sumênêp.
Inggah-inggahan. M. Rakijan alias Mangunsumitro, juru sêrat klas I ing Kabupatèn Kêbumèn, dados mantri pulisi Paresidhenan Kêbumèn. M. Karmonadi ugi nama Kusumodirêjo, asistèn wêdana Jati, dados wêdana ing Kradenan, Kabupatèn Grobogan, Paresidhenan Sêmarang.
Van Deventerschool Bandung 20 taun. Kala tanggal 10 wulan punika adêging Van Deventerschool ing Bandung sampun 20 taun. Ingriku kawontênakên pèngêtan. Kathah para tamu ingkang rawuh anjênêngi.
Mr. Siswadipura botên saèstu kèndêl. Wontên wartos sumusul, bilih anggènipun Mr. R.T. Siswodipuro badhe kèndêl saking anggèning dados bupati anom ing Surakarta, botên saèstu.
Sadranan ing Bubutan. Dhawahing wulan punika kathah tamu ingkang sami sanès nagari mêrlokakên nyadran dhatêng pasareanipun Dr. Sutomo ing Bubutan, Surabaya. Dhatêngipun para tamu wau sami numpak bus, ngantos pintên-pintên bus, saking Surakarta, Magêtan, Madiun, Paree tuwin sanès-sanèsipun.
Pangantèn putra lan putrinipun bupati. Ingkang kacêtha nginggil punika gambaripun Radèn Ngabèi K. Hadinoto, putra Bupati Kudus, saha Radèn Ajêng S. Tirtokusumo, putri Bupati Dêmak, ingkang nêmbe-nêmbe punika kadhaupakên wontên ing Kabupatèn Dêmak.
Monsterkamer ing Surakarta. Kala dintên Jumuwah tanggal 7 wulan punika, monsterkamer Praja Surakarta kabikak, dipun jênêngi ing para priyantun garap kantor C Afd. V tuwin para juru kabar. Monsterkamer wau manggèn wontên sakilèn dalêm kapatihan. K.R.M.T. Mr. Wongsonagoro mêdhar sabda ing bab kêparêngipun praja ngawontênakên padhasaran pola-pola sawarnining barang kagunan wêdalan laladan Surakarta, ingkang dipun wastani monsterkamer. Ingriku lajêng mubêng-mubêng papriksa kanthi dipun têrangakên sapêrlunipun. Tindak punika badhe damêl ajênging panggaotan ing Surakarta.
Directeur Pangajaran. Miturut wartos, ingkang dados rêmbag ingriku ing bab tulatingsexamen klas 1 ing H.B.S., ing bab murid ingkang minggahipun voorwaardelijk, minggah klas ingkang langkung inggil, ing bab examen wêkasan, padamêlan murid ingkang kêdah dipun garap ing griya, proefwerk, repetitie, fonds, bab panêdha malêbêt A.M.S. tuwin H.B.S., pratelan buku-buku, tataning wulangan, dhatêng ing klas tuwin wanci rêmbagan. Bab punika katingal wigatosipun.
Mr. Abdul Mutalib. Mr. Abdul Mutalib, pangarsa Landraad ing Madiun, ingkang badhe kapindhah dhatêng sabrang, awit saking panyuwunipun, kaparêngakên botên saèstu kapindhah dhatêng sabrang, saèstunipun kapindhah dados pangarsa Landraad ing Wonosobo.
Motor mabur kaganggu ing jawah. Kala ing dintên Slasa kêpêngkêr wanci sontên, ing Jawi Kilèn jawah dêrês, kala punika motor mabur ingkang anggêgana saking Cililitan
ingkang numpak tuwin post lajêng kabêkta sêpur.
Lindhu kêncêng. Kala dintên Slasa kêpêngkêr, wanci jam 4.45 enjing, ing Mênado kraos wontên lindhu kêncêng sangêt, dangunipun 2 mênit, salajêngipun dipun sambêt lindhu ingkang botên sapintêna, wanci jam 8.15. Observatorium ing Bêtawi ugi nyathêt lindhu saking Mênado.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan têdhak Surabaya. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan sampun rawuh ing Surabaya nitih sêpur kilat, dipun papag asistèn residhèn 2. Ing station kathah sangêt tiyang ningali.
Warga Provinviale Raad. Tumrap Jawi Wetan ingkang katêtêpakên dados warga Provinviale Raad, Tuwan-tuwan M.F.M. van Klooster, guru Mulo ing Madiun tuwin Tuwan W. Verploegh Chasse, agent Javasche Bank ing Surabaya. Tumrap Jawi Kilèn ingkang dados R.A.A. Suryadi, Bupati Cirêbon.
Papriksan cacah jiwa. Cobèn-cobèn nacahakên jiwa ing Cirêbon
caranipun. Sasampunipun wontên ngriku sapêrlunipun, Dr. P.H. Angenent lajêng dhatêng Babadan.
ing Scheveningen nalika wangsul saking misaya ulam haring, jalaran ing kala punika nuju angin agêng, kapal wau
Kêtênggêl bêbaya paprangan. Miturut wartos saking Barcelona, wontên sêpur ambêkta tiyang numpak, kaprênah 20 mil sawetan Tarragona dipun dhawahi bom saking gêgana ngantos nêm rambahan. Wontên tiyang ingkang tiwas 60, kêtaton 100.
Jerman nyambuti arta dhatêng Turki. Ministêr-ministêr Jerman tuwin Turki sampun adamêl prajanjian, ingkang suraosipun Jerman nyambuti arta dhatêng Turki kathahipun 150.000.000 Reichsmark, pêrlu kangge sadhiya dêdamêl tuwin babagan panggaotan.
Campuhan ing Palestina. Miturut wartos saking Jeruzalem, campuhing wadya Inggris, kalihan golongan Arab ing Jordaan taksih rame. Kathah golongan Arab ingkang tiwas jalaran dipun têmpur wadya Inggris saking gêgana, sarana migunakakên sanjata mêsin, ingkang dipun lêpasakên saking gêgana ingkang botên sapintêna inggilipun.
Jendral mayor Peeff dipun pistul. Jendral mayor Burlgarije Peeff kala tanggal 10 wanci sontên dipun pistul ing tiyang dumugi ing tiwas. Ing kala punika Jendral Peeff nuju badhe dhatêng dalêmipun ministêr paprangan. Miturut katrangan, ingkang mistul wau tiyang preman, nanging wontên katrangan bilih ingkang mistul wau opsir. Salajêngipun tiyang ingkang mistul wau, ngangkah pêjah piyambak. Ajidanipun Jendral Peeff, Mayor Stoyanoff nandhang tatu. Wêkasan tiyang ingkang mistul kêcêpêng, nama Vassoff, botên ngakên sababipun punapa dene gadhah
Inggris badhe têdhak Canada. Wontên wartos, Nata Inggris sakalihan marêngakên anggènipun ngaturi premier Canada, badhe têdhak Canada benjing tanggal 1939.
Liulin kêrêbat golongan Tionghwa malih. Wadya Tionghwa sampun sagêd ngrêbat Liulin panguwaos Jêpan. Liulin punika antawis 20 km saking tapêl-watês Honan kalihan Hupeh. Wadya Jêpan ingkang wontên Liulin cacah 2000 dipun têlabung saking wingking. Kajawi punika wadya Tionghwa ugi sagêd ngrêbat Hsiuchi, prênah kidul wetan Liulin antawis 10 km. Wadya Jêpan ing Hsintien sampun rêsik.
Jêpan badhe nêmpuh sisih kidul. Miturut wartos saking Hongkong, wontên kapal Jêpan cacah 70 labuh ing sunglon Bias. Kapal-kapal wau angandhapakên wadya wontên ingriku. Salajêngipun badhe
wadya Jêpan sakalangkung sêrêng ingkang sami manggèn ing margi sêpur Peiping-Hankow, kaprênah sakidul Sinyang, wadya Jêpan tiwas 200. Wontên wadya Tionghwa
tuwin dharat cacah 200. Nanging wadya Tionghwa gita nanggulangi saking sanès panggenan. Ungguling wadya Tionghwa adamêl gambiraning golongan sanès. Ing papan paprangan pinanggih kèbêkan bangke, dêdamêl Jêpan kathah ingkang kêjarah. Gêlaripun wadya Tiongkok kalêrêsan, tansah sagêd ngurung wadya Jêpan.
Sanadyan Jak wau mêntas nindakakên makatên, ewasamantên botên rumaos anglampahi dosa. Awit gêsang ing wana punika ingkang dados pathokanipun: sintên ingkang kuwasa, inggih punika ingkang gadhah wêwênang. Ingkang makatên punika sampun rumasuk ing balung sungsumipun sintêna kemawon, ingkang dêdunung wontên ing wana, botên mrêduli kewan utawi manusa, sanadyana manusa ingkang angsal pangajaran pisan. Jak mangrêtos, saupami piyambakipun ngantos karumiyinan, botên sande piyambakipun têmtu dipun pêjahi dening tiyang wanan wau. Gêsang wontên ing salêbêtipun wana punika, botên wontên satunggiling makluk ingkang kêdah linuwaran saking bêbaya pêjah. Satunggal-satunggalipun namung gêsang sapisan, amila kêdah anjagi kawilujênganipun piyambak-piyambak, ing môngka taksih kathah malih ingkang kêdah lêstantun gêsang. Jalaran saking punika, sintên ingkang kêlimpe, inggih amanggih pêjah. Ingkang punika, ingkang dados wêwatonipun gêsang wontên ing wana, saya kathah mêngsah ingkang dipun pêjahi, saya utami tumrap piyambakipun piyambak. Jalaran saking punika, anggèning Jak sagêd mêjahi tiyang wanan kados ingkang kacariyosakên wau, botên lajêng rumaos dosa, malah lajêng mèsêm. Sasampunipun wacucal lepar ingkang dipun angge dening tiyang wanan wau dindipun. copot sarta dipun angge piyambak, Jak lajêng sêsarêngan kalihan Akut anglajêngakên lampahipun nêdya ngupadosi golonganipun kêthèk bangkokan bangsanipun Akut. Sarêng lampahipun wau lumêbêt ing wana bêbondhotan, ujug-ujug lajêng dumugi ing papan ingkang ngênthak-ênthak awujud kadosdene satunggiling kalangan, kalangan punika wujudipun mèh sami kalihan papan ingkang sok dipun pigunakakên kangge papan pahargyan dening kêthèk-kêthèk bangkokan, sarta ingkang sampun nate dipun alami piyambak dening Tarsan, bapakipun Jak, watawis taun ingkang sampun kapêngkêr.
Ing sarèhning ing kala punika sampun kasaput ing dalu, Jak tuwin Akut lajêng sami ngaso wontên ing wit-witan agêng ing sacêlakipun kalangan ngriku. Dèrèng ngantos dangu anggènipun sami tilêm, kalih-kalihipun lajêng sami kagèt tangi. Jalaran ing katêbihan ujug-ujug kamirêngan suwara glêgêr-glêgêr rame. Sanalika punika Akut lajêng mangrêtos suwara punapa ingkang kamirêngan saking ngriku punika, sarta lajêng wicantên dhatêng Jak makatên:
Watawis wulan ingkang kapêngkêr, ing sarèhning Akut botên sagêd nyêbut namanipun Jak kanthi cêtha, lajêng pados nama mêndhêt saking basanipun golonganing kêthèk bangkokan. Salajêngipun Jak lajêng dipun sukani nama: Korak dening Akut. Miturut basaning kêthèk bangkokan, Korak punika atêgês: tukang mêmêjahi. Tumrapipun Jak, nama ingkang makatên punika pancèn inggih sampun mathuk sangêt. Awit sasumêrêpipun Akut, salaminipun wontên ing wana ngriku, dèrèng nate wontên makluk ingkang nandhingi Jak, ingkang botên kalampahan dipun pêjahi dening Jak. Jak utawi Korak, sanalika punika inggih lajêng tangi saking anggènipun lèyèh-lèyèh wontên ing pang kalihan lendhehan ing wit agêng wau, salajêngipun nuntên mandhap saking wit-witan, sarta lajêng tut wingking lampahipun Akut.
Ing sêmu Akut bingahipun kalangkung-langkung, lampahipun gêrêng-gêrêng rêrikatan satêngah ngadêg. Dene ingkang dipun ênêr ing prênahipun suwara ingkang rame wau. Makatên ugi pun Jak, ing sêmu inggih katingal bingah sangêt. Tôndha yêktinipun: salêbêtipun lumampah mawi rêngêng-rêngêng têtêmbangan kados nalika taksih sêkolah. Pancèn yêktos, ing kala punika Jak rumaos ayêm lan sênêng, awit ingkang tansah dados pangajêng-ajêngipun inggih punika sagêda kêmpal kalihan golonganing kêthèk bangkokan, badhe tumuntên kalêksanan. Punika [Pu...]
[...nika] atêgês: piyambakipun badhe gadhah griya ingkang gumathok, sarta sanak sadhèrèk kathah. Salaminipun Jak ngumbara turut wana ngantos pintên-pintên wulan wau, sanadyan dhatêng tiyang sêpuhipun botên nate supe, nanging prasaksat piyambakipun lajêng botên patos èngêt malih dhatêng griyanipun piyambak. Gêsangipun ing kala rumiyin, dangu-dangu lajêng namung kadosdene impèn kemawon, botên kados lêlampahan ingkang sayêktos. Niyatipun ing sakawit anggènipun daya-daya tumuntên sagêda wangsul dhatêng Inggris, sarêng tansah botên sagêd kalampahan kemawon wau, lajêng prasaksat ical babar pisan, awit rumaosipun, mokal bilih niyatipun
dhatêng Inggris. Awit kajawi badan tuwin pikiranipun, sajatosipun Jak punika sampun nama kêthèk, botên beda kadosdene sarênganipun lumampah, inggih punika pun Akut, kêthèk bangkokan.
Saking bingah-bingahipun ing kala punika Jak ujug-ujug nabok sirahipun Akut. Akut ragi nêpsu, nanging ugi satêngah gêgujêngan. Akut ambalik saha lajêng mringisakên untunipun, tanganipun kalih ingkang panjang kaslonongakên nêdya nyandhak badanipun Jak. Lan botên watawis dangu, kados padatan, Jak tuwin Akut lajêng sami gêlut-gêlutan, banting-binanting, jotos-jinotos, tuwin cokot-cinokot, nanging anggènipun cokot-cokotan wau botên yêktosan, ngêmungakên ethok-ethokan kemawon. Manawi kalêrês makatên punika, limrahipun Jak lajêng migunakakên kaprigêlanipun bantingan ingkang dipun sinau ing kala sêkolah. Kapintêranipun Jak ingkang makatên punika, ugi lajêng katiru dening Akut. Kosokwangsulipun Jak ugi kathah anggènipun angliyêr kasagêdanipun Akut.
Namung wontên saêbabab,saêbab. inggih punika: boksên, pratikêlipun jotosan, ingkang Akut botên sagêd niru, môngka Akut punika ingatasipun kewan kalêbêt pinunjul. Manawi Akut anêmpuh kadosdene banthèng kataton, ujug-ujug dipun jotos dening Jak ing irung utawi ing lêmpèngipun, saking kraos sakit, Akut sok lajêng kagèt lan kêdandapan. Limrahipun, Akut sok lajêng nêpsu saèstu, lan nêdya ngêmpakakên siyungipun kanthi yêktosan dhatêng mitranipun ingkang dipun trêsnani sangêt wau, awit sanadyan Akut punika sampun anjilma sangêt, nanging taksih têtêp kêthèk, satunggiling kewan ingkang galak lan cêpak nêpsunipun.
Ing dalu punika Jak botên migunakakên kaprigêlanipun jotosan, namung bantingan kalihan gêgujêngan kemawon. Nanging dèrèng ngantos dumugi anggènipun gêgêlutan wau, ujug-ujug sami mambêt gandanipun sima tutul. Sanalika punika inggih lajêng sami kèndêl anggènipun bantingan wau. Ing kala punika sima tutul ngadêg wontên ing sangajêngipun ngriku, angawasakên anggènipun Jak lan Akut gêgêlutan. Jak tuwin Akut lajêng anggêrêng sêmu purun. Sanalika punika sima tutul lajêng kesah saking ngriku.
Salajêngipun Jak sarta Akut nuntên anglajêngakên lampahipun ngênêr dhatêng prênahipun suwara: dhêm, dhêm, ingkang
saya cêtha. Saking gambiranipun, badanipun Jak sakojur andharêdhêg, wulu githokipun Akut sami ngadêg, inggih saking gambiranipun wau. Pancèn inggih nyata, tumraping manusa utawi kewan, manawi sawêg gambira utawi nêpsu, punika titikanipun mèh sami kemawon.
Tanpa nyuwara Jak tuwin Akut mindhik-mindhik anyakêti papanipun ingkang kangge kêmpalan kêthèk-kêthèk bangkokan wau. Salajêngipun anggèning nêdya nyêlaki papan ngriku wau kanthi lampah turut wit-witan sarta botên tilar kaprayitnan. Awit ing pundi-pundi limrahipun wontên pajagènipun. Saking sêla-sêlaning gêgodhongan ing ngriku Jak ujug-ujug sumêrêp kawontênan ingkang adamêl ngunguning manahipun. Tumrap Akut, kawontênan ingkang makatên wau, namung nama limrah, nanging tumrap Korak alias Jak, kenging kawastanan têtingalan ingkang nêmbe sumêrêp. Rahipun Jak muntap aningali têtingalan ingkang ngedap-edapi punika. Ing têngah-têngah wontên kêthèk bangkokan èstri tiga cacahipun sami nuthuki kêndhangan, salajêngipun kêthèk-kêthèk bangkokan sanès-sanèsipun sami pêncolotan ngubêngi kêndhangan wau. Dening padhanging rêmbulan, wujudipun têtingalan punika, katingal anggêgirisi. Badhe kasambêtan.
No. 41, 12 October, Taun IX
WONG PICAK KARO WONG LUMPUH.
Kowe mêsthi wis padha wêruh dongènge wong picak karo wong lumpuh. Ing buku wacan sêkolahan wong ana. Kae ta, sing dikandhakake jarene padha rukune. Sing picak dikon nggendhong sing lumpuh, sing lumpuh dikon nuduhake dalan sing picak. Banjur padha bisa ngêmis mrana-mrana, nêkani omahe wong-wong sing pantês dijaluki. Ora kaya maune: sing lumpuh mung nglosod bae, ngêntèni yèn ana wong liwat. Sing picak trutusan angon swarane uwong.
Jalaran saka rukune mau, olèh-olèhane iya banjur mundhak, mundhake akèh, cukup dipangan, malah ana turahane.
Nanging rêgêjêgan utawa padu karo kanca iku iya sok ana paedahe. Tuladhane iya wong lumpuh karo wong picak mau. Sabab dongènge wong lumpuh karo wong picak iku ora mung samono, ora mung kaya sing kok wêruhi, ana tutuge manèh. Mangkene banjure:
Sawijining dina kanca loro, wong picak karo wong lumpuh mau padha mbakar wêlut, arêp dipangan barêng. Sing mbakar Si Lumpuh, nanging Si Picak iya nunggoni. Sasuwene padha nunggoni bakaran, kêtungka ingon-ingone kucing têka. -Sanajan wong ngêmis wong iya padha duwe kasênêngan,
nggawa bathang ula, atine mêtu gagasane sing ala: Bèn, bathang ula iku dakbakare, mêngko dakwèhne Si Picak, wêlute dak pangane dhewe.
Têmênan, bathang ula banjur diilokake dibakar. Barêng wis matêng, wêlut dipangan dhewe, bathang ula diulungake kancane. Si Picak ora nglêgewa yèn sing diulungake iku bathang ula; malah bungah dene kancane ngalah, wêlut siji diwènèhake dhèwèke kabèh. Enggal-enggal dicakot... Kocapa, barêng dicakot wisane ula mêtu, klêbu ing cangkêm, rasane kêmranyas panas. Si Picak kagèt. Mamahane sing ana ing cangkême enggal diutahake, têrus dikipatake nganggo tangane têngên. Wis mêsthi bae anggone ngutahake utawa ngipatake mau kambi gowèr-gowèr,
cangkême krasa kêmranyas, iku saking kagète, matane nganti mêtu luhe. Nanging kocapa, barêng matane diusapi nganggo tangane kang isih gupak utah-utahan,... byar, sanalika bisa mêlèk. Ayake sabab kêna ing
Saking ora sabare,... cêg, Si Lumpuh disikêp bangkèkane, dijunjung... banjur dibrukake ing gêni. Gênti kocapa Si Lumpuh, saking kêdah-kêdahe arêp sumingkir saka ing bêbaya, dilalah sikil sing sêlawase urip ora kêna diênggo nggulawat, nalika iku kêna dicêkangkangake, ngakahi gêni,... slamêt ora kêcêmplung ing bakaran.
Kaya apa kagète Si Picak wêruh Si Lumpuh bisa ambrêgagah. Mangkono uga kaya apa kagète Si Lumpuh wêruh kancane plorak-plorok matane. Cêkake kowe ora bisa
ngira-ira, wong padha durung nglakoni. Nanging kagète mau banjur malih dadi apa?... Dadi bungah. Yaiku barêng padha ndêlêng awake dhewe. Pungkasane loro-lorone padha marani kancane, banjur rangkul-rangkulan kambi angguguk nangis saking... bungahe.
Esuke wong loro mau padha marèni olèhe ngêmis, niyat padha ngetokake kamurahaning Allah, sabab wis padha diparingi sikil waras, mata waras.
Kuwi lo, tuladhane, yèn sok padu iku iya ana paedahe.
Nalika jamane K.G.P.A.A. Mangkunêgara kang kaping IV ing Surakarta, ana wong aran Pak Sura. Pak Sura mau duwe cacad, yaiku pincang. Anuju sawijining dina, nalika K.G.P.A.A. Mangkunêgara lagi lênggah piyambakan ana ing pandhapa, priksa Pak Sura, banjur ditimbali, didangu kaanane. Pak Sura iya ngunjukake. Barêng uwis banjur didhawuhi ngêntèni sadhela.
Pak Sura mènèhake layang lan dhuwit marang Rêsa.
Ora antara suwe K.G.P.A.A. Mangkunêgara maringake layang, dhawuhe, layang mau supaya diwènèhake Dêmang Gêdhangkrang ing Gêduwang. Dene Pak Sura
karo Rêsa yaiku kancane. Sawise takon-tinakon Pak Sura kandha: Rêsa yèn gêlêm dikon mènèhake layang mênyang dêmang ing Gêduwang, dene sangune bakal diwènèhi saparo. Rêsa saguh, dhuwit lan layange dijaluk, banjur mangkat.
Satêkane ing Gêduwang, layange diwènèhake mênyang pak dêmang. Sawise diwaca, pak dêmang takon karo Rêsa, apa wis ngrêti surasane layang? Rêsa mangsuli, durung. Pak Dêmang banjur kandha, yèn surasane layang mau dhawuh, supaya sing nggawa layang iku diolèhake anake wuragil, sarta yèn wis didhaupake, supaya banjur disowanake mênyang Surakarta.
Cêkake rêmbug, lêt sawatara dina manèh Rêsa banjur didhaupake karo anake Dêmang Gêdhangkrang kang wuragil. Sarampunge gawe banjur enggal-enggal sowan mênyang Mangkunêgaran. Barêng K.G.P.A.A. Mangkunêgara priksa yèn ngantène dudu Pak Sura, banjur ndangu. Rêsa ngaturake apa anane. K.G.P.A.A. Mangkunêgara duka bangêt, awit Pak Sura nglirwakake dhawuh. Nanging Rêsa malah diganjar sarta didhawuhi ngaso.
Pak Sura barêng krungu yèn Rêsa dadi mantu Dêmang Gêdhangkrang ing Gêduwang, bangêt gêtune, dene layang mênyang Gêduwang dhèk biyèn kae ora ditêrusake dhewe, mung saka wêgah kangelan sathithik.
I. Wontên wujud, kasap, mèk-êmèkanipun, / Jênar
banjur kandha: "Wis, kono, ditêgor, alon-alon. Slamêt, slamêt."
Tundhunan gêdhang mau banjur digotong bocah papat, sawise disisiri, banjur didumake ing bocah-bocah, kawratan kabèh, padha sênêng.
Wiwit mau Kirja rumasa, lan ing batin muni dhewe mangkene: "Pancèn wong nênandur kuwi bêcik bangêt. Saya kang diawaki dhewe ngene iki. Dadi samubarang pagawean iku yèn durung dilakoni, durung kêna diarani ala bêcike."
Manuk mêrak iku iya jênêng cohung, nanging ana sing kandha, jare mêrak iku kang wadon, cohung kang lanang, ora beda kayadene babon karo jago.
Kandhane wong kang wis tau wêruh, mêrak iku yèn ana ngalas, yèn nyuwara ngêgèt-êgèti, unine: oo-hoo-hung, ana kang ngarani unine
macan mangan, sisane banjur dilorod si cohung.
Cohung iku iya sok diingu ing uwong, kanggo cul-culan kayadene pitik ngono. Tumraping bocah sok têtêmbangan, kanggo moyoki cohung mau, unine mangkene:
Cohung, ora gombak ora kuncung, / anggêpe kaya tumênggung. / Ora jogan ora longan, / anggêpe kaya pangeran.
Jare cohung iku yèn diwadani mêngkono banjur nêpsu, buntute banjur mêkrok, kaya kang kacêtha ing gambar. Dene mêkroking buntut mau diarani: ngigêl. Dene ngigêl mau, tumrape pitik diarani èrèk.
lairipun rumiyin. Mila matur kemawon, sampun dados panggalih. Dene bab tigan punika dados ngalamat: srêngenge badhe mlêthèk saking kilèn, toya mili mênginggil. Dene kasiyatipun: yèn kacêmplungakên ing sêgantên, toyanipun dados tawa; yèn kadèkèk ing dharatan, gagak ingkang wulunipun cêmêng dados pêthak; yèn kasimpên ing griya, ingkang nyimpên dados tiyang ahli goroh."
Ana sawijining pamulangan kang murid-muride padha dikon nênandur. Ing nalika lagi wiwit, akèh bocah kang aras-arasên, saka durung kulina. Suwe-suwe barêng bocah-bocah mau wis kulina, iya banjur padha sênêng, saya barêng wêruh tandurane wiwit urip. Nanging iya ana bocah kang têtêp ora sênêng.
Ing pamulangan kono ana murid, jênênge Kirja,
ngomah bae wis ora kurang pagawean. Anane aku sêkolah iki rak saka kêpengin arêp dadi sêkripêr."
pamulangan kono wiwit ketok nyênêngake. Ing kono ana wit gêdhang raja kang montong, ora ndlomok gêdhening tuntute mèh sacêthing kang gêdhe. Bocah-bocah padha alok: "Tuntut samono kuwi kêna diarani ratuning tuntut, gêdhange mêsthi salêngên-lêngên."
Kirja wêruh tuntut kaya ngono mau, ing batine iya gumun, anggone nyawang nganti suwe. Ing kono gurune marani karo kandha: "Gêdhe ya, Ja."
Kirja : "Inggih, agêng sangêt."
Guru : "Ya kuwi wohing kawêkêlanmu kabèh, lan kowe ngêrtia, anane tuntute nganti samono gêdhene, kuwi rak jalaran saka bêciking pangupakarane, kopèn rabuke, kaya kang kok tindakake. Kowe dhewe bae kapriye, anggone awakmu waras, lêmu, karêp nyambutgawe, rak iya saka diupakara, ta. Coba aku kandhanana, sing diarani ngupakara awak kuwi kapriye, anu, piridna awakmu dhewe bae."
Kirja : "Inggih, kula punika ajêg anggèn kula adus, nêdha kula botên nate kapintên."
Guru : "Na, kuwi ora beda wit gêdhang iki, anggone bisa awoh kaya ngono kuwi iya jalaran kêrêp dirêsiki sapanunggalane kaya kandhaku mau. Kowe sênêng ora nonton wit gêdhang kang awoh kaya ngono."
Kirja : "Wah, rêmên sangêt, iba benjing manawi suluh."
Guru : "Wis saiki kowe tak pasrahi, besuk yèn lirangane wis êntèk, tuntute buwangên, jênênge ditajini. Besuk yèn wis tuwa brongsongên.
Kalakon, Kirja nindakake apa pakone gurune. Barêng gêdhange wis tuwa dibrongsong
Kirja sawise ambukak brongsongan, banjur matur marang gurune : "Punika pisangipun sampun jêne kados rêmbulan."
Ing kono guru karo bocah-bocah padha niliki, lan padha barêngan alok : "Toblas, toblas, iki gêdhang apa, nèh.
ing Sêmarang - Bab Sêsakit Ambêbucal Rah Umbêl - Kasusastran Jawi Enggal - Marsudi Gêndhing Jawi - Ngothak-athik Ênthik - Bab Tanêman Pisang - Kabar Warni-warni - Taman Bocah
Tumraping tiyang ngudi babagan ngèlmi kabatosan, punika manawi dipun petani yêktos, pancèn ambingungakên.
Manawi dipun pantogakên, wosipun badhe pados katêntrêman, inggih anggènipun pados margi katêntrêman wau ingkang sarananipun warni-warni.
Wontên ingkang suka wêwarah, wong arêp têntrêm iku saranane mangkene, cêkake yèn ora mangkene, ora bakal tumêka. Kajênging pitutur mangkene wau, wontên raosipun bilih taksih pêtêng sangêt, awit trêkadhang lajêng kandhêg wontên ing kapitadosan. Saking mantêpipun, bêbasan lajêng botên purun nolèh ngalèr ngidul, tur dèrèng sumêrêp ingkang nama têntrêm punika punapa. Namung ing tekad, manawi mantêp, tamtu badhe manggih têntrêm.
Wontên malih ingkang suka wêwarah: wujuding katêntrêman iku, kaya ngene. Jalaran saking sagêd utawi jalaran saking cêthanipun anggèning damêl ancêr-ancêr, tiyang ingkang dipun cariyosi wau manahipun lajêng: plong. Plonging manah lajêng dipun sambêti ing ginêmipun piyambak: E, e, dadi katêntrêman kuwi kaya ngono. Yèn ngono wis gandhul-gandhul. Wusana sarêng sampun sumêrêp ancêr-ancêr wau, lajêng anggêgampil, cêkake yèn dudu kuwi: ora.
Mênggah kajêngipun, tumraping panggrayang, sadaya wau sami lêrêsipun, awit tiyang tanpa panganggêp, punika tamtu botên anggadhahi antêp, tuwin tiyang tanpa ancêr-ancêr inggih badhe botên anggadhahi antêp. Dados manawi dipun ulur malih, ingkang dipun udi punika pun antêp. Lajêng, antêp punika ingkang dipun antêpi sintên, ta, tamtunipun tumrap panggagap, gampil dipun wangsuli bilih ingkang dipun antêpi wau pun têntrêm.
Manawi sampun makatên, mênggahing pangudi lajêng amangsuli kêkajêngan ing ngajêng, inggih punika antêp ingkang anjog dhatêng têntrêm punika ingkang kados punapa. Wangsulanipun gampil kemawon, makatên: Sarèhning ingkang dipun udi têntrêm, inggih kêdah sinau têntrêm.
Manawi bab punika dipun manah panjang, katingalipun namung prasaja, sintêna kemawon tamtu mangrêtos dhatêng ingkang dipun wastani têntrêm, dados anggènipun mubang-mubêng punika thok-thilipun: golèk têntrêm dituku kalawan têntrêm. Nanging sampun kalintu, punika têntrêming batos.
--- [2094] ---
Tumrap Sêmarang, wontênipun warga gêmintê rad
ing Ngayogya taun 1907. Satamatipun saking Mulo gupêrmèn, nglajêngakên sinau dhatêng Taman Siswa. Taun 1925-1930 dados guru wontên ing pamulangan
ingkang kapisanan ing Ngayogya taun 1928, ingkang dipun pangajêngi Nyonyah Dhoktêr Sukôntha. Sarêng sampun emah-emah, manggèn ing Batawi. Kala ing taun 1930 kapilih dados pangarsa up bêstir J.I.B.D.A. Ing taun 1934 dados warga umup. bêstir J.I.D.A. Minôngka utusaning pakêmpalan
Indonesia, taun 1932, Nyonyah Sunarya kapilih dados panitra. Wiwit kônggrès ing taun 1934 ngantos dumugi sapunika
Sêmarang. Salêbêtipun wontên ing Sêmarang 5 taun, dados dhoktêr parti kêlir.
Drs. M. Herman Kartawisastra. Kalairan ing Majakêrta ing taun 1900. Satamatipun saking pamulangan Walandi malêbêt dhatêng H.B.S. 5 taun ing Surabaya. Dados Amtênar B.B. Lulus pandadaran pilihan ing Bêtawi taun 1919, tuwin saking kaparêngipun parentah kakintunakên dhatêng nagari Walandi malêbêt dhatêng Universiteit ing Leiden. Taun 1924 saking
Tuwan Rusman. Kapilih dados wethouder gêmintê rad Sêmarang. Dèrèng angsal gambar tuwin katranganipun.
Drs. Sigit, dèrèng angsal gambar tuwin katranganipun.
Tuwan Suyadi. Opsihtêr S.J.S., pangarsa Radio Sêmarang. Mudha pangarsa kridha Mataya. Tuwan Suyadi punika satunggiling priyantung ingkang kajêng nyambut damêl, punapa ingkang dipun tindakakên botên dipun unduri.
Mas Suprapta punika satunggiling Wethouder tiyang siti ingkang kapisanan ing Magêlang. Nalika wontên Provinciale Raad Jawi Têngah kapilih dados warga tumrap laladan Kêdhu. Katêtêpakên dados rêgènsêkap sèkrêtaris klas 1 ing Cilacap, taksih têtêp dados warga Provinciale Raad. Ing taun 1933
kapilih malih, nanging tumrap laladan Banyumas, taun 1937 katêtêpakên dados up jaksa Sêmarang, ugi kapilih
Ind. Arts. ing C.B.Z. Surabaya. Januari 1927 kapindhah dhatêng Dhènpasar, Bali. Taun 1920-1924 kapindhah dhatêng Sragèn, ngampin-ampini pajagèn militèr kala wontên pogokan P.F.B. Januari 1924 dhatêng Surakarta, kabantokakên dhatêng G.G.A. Taun 1924 ugi kapindhah dhatêng Jêpara, ngêdêgakên griya sakit ing Jêpara. Juli 1925 tampi dhawuh saking parentah kadhawuhakên anglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi. Oktobêr 1928 wangsul dhatêng tanah ngriki, katêtêpakên manggèn ing Palembang, dados Gouv. Arts. Marêt 1931 nindakakên padamêlan Gouv. Arts ing Rêmbang, Pathi tuwin Balora.
kêkirangan têdha. Tampi pangalêmbana saking Residhèn Banyumas. Lajêng usul ngawontênakên ilèn-ilènan agêng saking lèpèn Kroya. Tampi dhawuh niti ing bab lampahing propagandhah kasarasan ing Ngayogya, Klathèn tuwin Kêndhal. Kaping kalihipun kadhawuhan dhatêng Ceylon nyinau babagan kasarasan ing ngriku, ngêdêgakên pakaryan babagan kasarasan ing Kabupatèn Purwakêrta, kanthi kawujudakên, tuwin sanès-sanèsipun. Juni 1935 dados Gew. Gouv. Arts. Paresidhènan Sêmarang ngrangkêp padamêlan
Kathah padamêlan ingkang mikantuki tumrap kasarasan umum, sarêng ing gêmintê rad wontên lowongan warga, katêtêpakên dados warga.
Jalaran nuju wontên pambêngan, Kajawèn ing dintên punika botên mawi waosan.
Sampun tamtu ingkang makatên punika adamêl cuwaning panggalihipun para maos. Nanging kados inggih botên, awit para maos tamtu kagungan kajêmbaran ing panggalih, aparing pangapuntên.
Bab Sêsakit Ambêbucal Rah Umbêl (Dysenterie).
Dhoktêr kêkalih kasêbut nginggil wau sami nêtêpakên yèn toya sumur ing ngriku ingkang rêgêd ing pangintên wontên wisanipun dysenterie, mila Opzichter B.O.W. lajêng dipudipun. kèn supados nuntên nguras sumur wau sarana pompa.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil punika, minôngka tuladha, yèn toya sumur punika sanajan sumur ing dalêmipun priyantun luhur sagêd ugi rêgêd saha ngandhut wisanipun sêsakit.
Toya lèpèn sagêd rêgêd, jalaran adhakanipun lèpèn wau kangge pambucalan rêrêgêd larahan, bathang tikus, kucing, ayam, utawi sanèsipun, kangge umbah-umbah, ambêbucal lan sapanunggilanipun, dados sampun têtela ingkang kathah toya lèpèn punika pancèn rêgêd.
Beda toya saking waterleiding asli saking poking lèpèn ing rêdi utawi ing tuking toya saking têlaga, sêndhang utawi bêlik, ingkang ing ngriku toyanipun dipun bêndung lan sakubêngipun sumbêripun lèpèn utawi tuk wau dipun tembok sêmèn, blau, dipun pagêri tembok utawi ruji tosan, ing nginggilipun bêndungan dipun payoni sèng utawi barang sanèsipun ingkang kiyat lan awèt, supados toyanipun sampun kêlaraban utawi kalêbêtan rêrêgêd saking nginggil. Saking bêndungan utawi bak agêng toya wau dipun sukani bolongan utawi margi wêdalipun toya ingkang sambêt kalihan pipa tosan. Ing bolongan ngriku yèn prêlu dipun damêlakên saringan, bokbilih wontên rêrêgêd ing toya wau sampun ngantos katut ilining toya ing pipa. Pipa punika agêngipun kintên-kintên 20-25 cm utawi langkung gumantung kathah kêdhikipun toya ingkang dipun ilèkakên, salajêngipun pipa-pipa wau saya mandhap saya alit, awit dumugi ing kitha ingkang badhe nampi toya wau agêngipun 10 cm, 5 cm lan perangan pipa-pipa ingkang kalêbêtakên ing jêdhing bak ing griya kangge toya adus utawi sanèsipun agêngipun namung 2 1/2 - 3 cm.
Kajawi toya leiding punika pancèn rêsik saèstu, sabên-sabên toya wau mawi dipun priksa dening dhoktêr ahli (Bacterioloog) kawontênanipun kewan lêmbat-lêmbat, ingkang sok wontên toya ing wau, manawi pinanggih botên ambêbayani inggih botên dados punapa, ananging upami pinanggih wontên kewan lêmbat ingkang mawi wisa (baksil) sêsakit ingkang ambêbayani, nagari utawi Bestuur waterleiding sagêd enggal-enggal damêl undhang-undhang toya ingkang kangge ngombe kêdah dipun godhog rumiyin. Amila lôngka sangêt toya leiding ingkang wêdalipun saking tuk utawi tlaga ingkang dipun jagi saèstu sagêd kalêbêtan kewan lêmbat-lêmbat, saha ingkang ambêbayani wau, kajawi manawi wontên pipanipun ingkang borot kalêrês ing panggenan ingkang wontên kewanipun [ke...]
[...wanipun] wisa sêsakit ingkang sagêd lumêbêt ing toya panggenan pipa ingkang borot punika. Nanging samôngsa wontên pipa ingkang borot makatên, punggawa ingkang jagi ukuran toya (waterleiding) têmtu lajêng sagêd sumêrêp, jalaran sanalika dipun padosi panggenanipun pipa ingkang risak utawi borot wau, yèn sampun pinanggih, sanalika ugi siti ingkang têlês dipun dhudhuk, pipanipun dipun dandosi utawi dipun santuni enggal.
Manawi botên sagêd pikantuk toya saking rêdi, awit botên wontên bêlik utawi tlaganipun, kêdah mêndhêt toya saking sumur bur, sarana damêl sumur bur rumiyin kangge waterleiding wau.
Mila ing kitha ingkang rame kathah tiyangipun ingkang pancèn mangrêtos, yèn ing ngriku dèrèng wontên waterleiding, têtiyang wau lajêng sami nyuwun dhatêng nagari, supados dipun wontênakên waterleiding, sanajan ewon rupiyah waragadipun, rèhning bab punika prêlu kangge anjagi kasarasanipun umum, satêmah dipun turuti. Punapa malih ing panggenan ingkang sampun wontên waterleiding wau têtiyangipun têmtu sami purun majêgi toya sabên wulanipun, upami racak-racak f 2.50 sagriya, tuwin sakêdhik-sakêdikipun wontên griya 3000 ingkang tiyangipun purun majêgi toya wau, pikantukipun arta sawulan sampun f 7.500.-, kangge bayar punggawa lan ragad sanès-sanèsipun sawulan-wulanipun ± f 3.500,-, rêsikipun sagêd bathi f 4000.-, yèn waragadipun damêl waterleiding punika upaminipun f 120.000.-, dados salêbêtipun 30 wulan waragad wau sampun pulih utawi wangsul.
Kula sampun nate damêl lezing wontên ing kitha K. bab kasarasan ingkang gandhèng kalihan thukulipun sêsakit ingkang jalaran saking tiyang ngombe toya ingkang rêgêd ngandhut wisa sêsakit, supados têtiyang sami mangrêtos yèn toya sumur botên mêsthi rêsik, sanajan katingal bêning, nagari badhe damêl waterleiding, awit ing nagarai ngriku sabên taun kathah tiyang ingkang sami nandhang sêsakit dysenterie.
Sadèrèngipun, nagari damêl lijst idêran, prêlunipun badhe nyumêrêpi pintên cacahipun tiyang ingkang purun badhe mêndhêt toya waterleiding wau. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja Ind. Arts Sêmarang.
Ing dintên punika Petruk dèrèng angêdali, amargi sawangsulipun saking kêkesahan kêraos kasok ing sayah, lajêng andadosakên sakit.
têbih kalihan suwaunipun. Cobi, kula aturi anggalih, kawontênanipun bôngsa Jawi jaman taun 1900 kalihan jaman sapunika bedanipun sampun têbih sangêt. Botên têbih-têbih, kala jaman taun 1920 kemawon kawontênaning jaman sampun sanès kalihan samangke. Ewahing kawontênan, ewahing caranipun gêsang bêbrayan, punika inggih sêsarêngan kalihan ewahing pikiran. Sami-sami lare, nanging lare wêdalan taun 1900 kalihan wêdalan 1938 punika sampun
Wontênipun pamulangan, sêsrawungan kalihan bôngsa sanès, linta-lintuning kabudayan kalihan bôngsa mônca, kasêmpyok ombyaking kamajêngan utawi ewah-ewahan ing saindênging donya, punika sadaya dados pandhêsêk, dados panyurung, nanging inggih dados isinipun, nadosdados. bumbunipun, inggih dados rabukipun.
Sawênèhing tiyang mastani, bilih lampahing jaman, kamajênganing bêbrayan Jawi ingkang kula alami punika awon, botên prayogi. Cariyosipun: ngilangake kabudayan lan rasa Jawa. Têmbungipun kêrèh-kêrèh, ngajak wangsul dhatêng kawontênan lami, jalaran kawontênan lami punika miturut pamanggihipun: sakeca, sae, nikmat kados kaswargan.
Ananging kosok wangsulipun, golongan ingkang sawêg babrag-babragi, sawêg nêdhêngipun ngawaki jaman enggal punika, mêsthi botên makatên pamanggihipun. Anggènipun mastani: kamajêngan punika sae-saening sae, inggih punika ingkang nama gêsang ingkang saèstu, gêsang ingkang atêgês majêng, botên mandhêg utawi botên mundur. Sok sintêna ingkang ngajak wangsul dhatêng jama kina, utawi botên ngajêngi ewahing jaman, têgêsipun ngajak mandhêg, kêladuking têmbungipun golongan ingkang ngawaki jaman enggal: tiyang ingkang ngajak mandhêg wau: dosa agêng, patutipun namung kantun dipun sêdhiyani luwangan.
Para miyarsa, kamajênganing jaman punika rosa sangêt. Sok sintêna ingkang nêdya ngalang-alangi, manawi namung tiyang satunggal kalih, agêngipun sagolongan kemawon, mêsthi botên kiyat. Dipun palangana inggih mêksa mrojol, dipun tambak inggih mêksa dhadhal. Dêstun sagêdipun namung dipun sukani margi.
Kala wau sampun kula aturakên, lare nem-neman jaman sapunika beda kalihan jaman taun 1900, beda bêtahipun tuwin cak-cakaning gêsangipun, beda pikiranipun, beda pangajêng-ajêng tuwin panjangkanipun. Makatên ugi nem-neman jaman taun [ta...]
[...un] 1900, beda malih kalihan ingkang wêdalan taun 1850, beda malih kalihan ingkang gêsang jaman 1800, kosok wangsulipun nem-neman ingkang badhe jumêdhul wontên ing taun 2000, inggih mêsthi sanès katimbang ingkang jaman sapunika.
Bêtah sarta cak-cakaning gêsang, pikiran, pangajêng-ajêng utawi panjangkanipun tiyang satunggal kalih manawi sampun dados radin, lajêng dados wataking bôngsa wontên ing salêbêtipun salah satunggaling jaman. Awit saking punika, dados jaman ingkang sami kula alami punika inggih gadhah watak, watak ingkang beda kalihan jaman ingkang sampun-sampun. Jalaran watakipun bêbrayan Jawi jaman taun 1800 inggih wontên piyambak, wataking jaman 1850, ugi sanès malih, wataking jaman 1900 ugi beda malih.
Nyumêrêpi watakipun satunggal-satunggaling jaman punika prêlu lan maedahi sangêt tumrap kula sadaya. Prêlunipun: supados kula sadaya sagêd nglimbang, sagêd nandhing-nandhing, têmahanipun sagêd utawi purun ngrêtos dhatêng watakipun jaman ingkang sami dipun idaki punika. Sasampunipun ngrêtos, lajêng agêng parimarmanipun, pintên banggi lajêng karsa urun-urun bangun jaman.
Jaman ingkang sami kula alami sadaya punika gadhah watak piyambak. Kados pundi watakipun jaman sapunika punika.
Lah inggih pitakenan punika ingkang badhe kula oncèki. Nanging kawuningana, ingkang badhe kula aturakên namung sabageyan kemawon, bageyan ingkang gêgayutan kalihan padamêlanipun Bale Pustaka sandintên-dintên,sadintên-dintên. inggih punika bab kasusastran Jawi enggal. Badhe kasambêtan.
Bawa swara Sêkar Têngahan Pranasmara, laras salendro pathêt manyura.
Pangkur, laras sêlendro pathêt manyura.
Yèn badhe andhawah (minggah) sasampunipun N III (-) lajêng nuthuk wilahan.
Mênggah bedanipun kalihan Gêndhing Pangkur laras sêlendro pathêt sanga, minggah satunggal wilah, dene lagu-lagunipun botên beda. Kula aturi mriksani Kajawèn ôngka 35, kaca 512-513 dumugi ôngka 38 kaca 579.
Gêndhing Sinom Parijatha, laras sêlendro pathêt manyura.
matèni / apa tan wêruh sadulur / gène cêdhak lan sira / driji manis nabda sêmu nguwus-uwus / bocah cilik ngrêti apa / têka dadak mung
[...lah] siji ngalah rampung / têka dadak kaya kêlah / ngregoni wong gawe tuding //
bênêr aku kadang tuwa / nanging wruha mung bisa tudang-tuding / dadi tukang wèh pituduh / tan bangkit ngadilana / mring prakara kang padha
ngowahi watak / kakon atèn brangasane dadi lumuh / lêmbah manah mring sapadha / têpa salirane dadi //
cancut kêncênging karsa / angoncati laku juti //
samêngko dadi gêndhingan / wus kalumrah maratah sanagari / nadyan ngancik pucuk gunung / kang anom miwah tuwa / lamun nuju kalêgan sabarang laku / kawêtu têmbunge anyar / pancèn jêmpol ngene iki //
barang apik barang brêgas / winastanan jêmpol mêsthi
gêgarap / wadhuh jêmpol anu kuwi //
nanging mungguh tumrap kakang / nora bungah dadi sêkaring lathi / nora
Ing sarèhning pisang punika bêtahipun toya kathah, dados pananêmipun kaangkah angajêngakên jawah utawi ing môngsa jawah, prêlunipun sampun ngantos kêkirangan toya. Manawi nanêm ing môngsa katiga, ngadat asring botên dados, upami dados inggih ênggrik-ênggrikên kêra kemawon.
Patraping pananêm, ing sadèrèngipun nanêm, damêla jugangan utawi luwangan rumiying ingkang panjang lan wiyaripun watawis ngalih kaki, lêbêtipun inggih ngalih kaki. luwangan wau dipun kèndêlna kemawon sawatawis dintên, tumuntên dipun dèkèki rabuk talethong utawi larahan, dipun kèndêlakên kemawon ngantos dados siti. Manawi badhe nanêm kathah, inggih kêdah damêl luwangan kathah, êlêtipun sampun kêkêrêpên, kaangkaha satunggal-satunggalipun kadamêla êlêt sacêngkal. Pandamêlipun luwangan wau kêdah wontên ing panggenan ingkang angsal soroting srêngenge kathah, sampun ngantos wontên ing panggenan ingkang ayom.
Yèn kintên-kintên lêmèn ing luwangan sampun malih dados siti, lajêng pados pisang ingkang dipun kajêngakên.
Pamilihipun anak pisang kêdah ingkang sae, liripun gêsangipun katingal subur, inggilipun watawis 1 1/2-2 metêr, ubênging wit ing perangan ngandhap kirang langkung 1 1/2-2 kaki. Sampun pisan mêndhêt anak [a...]
[...nak] pisang ingkang kêra utawi ingkang sampun inggil sarta sêpuh, awit manawi dipun tanêm asring botên dados. Yèn anak pisang sampun dipun pêndhêt, oyodipun kêdah dipun bucali sadaya ngantos rêsik, godhongipun dipun kêthoki sapalihing papah, tumuntên dipun lêrêmakên ing panggenan ingkang ayom ngêntosi garingipun tlutuhing oyod lan ing godhong. Bilih tlutuhipun sampun garing, kenging lajêng katanêm ing luwangan, pananêmipun kêdah jêjêg, sampun ngantos dhoyong. Anggènipun ngurugi luwangan sampun ngantos kêbak-kêbak, kaangkaha satêngah kaki saking lumahing siti, sakiwa têngênipun botên kaurug. Ingkang makatên punika prêlu kangge ngadhangi toya jawah, bilih samôngsa botên wontên jawah taksih wontên toyanipun, dados sitinipun tansah têlês.
Mênggah pangupakaranipun pisang wiwit nanêm ngantos dumugining mêdal tuntutipun punika sasat botên prêlu, namung siti sakubênging wit kêdah kaipuk utawi dipun arug, ngantos sami utawi langkung inggil sawatawis tinimbang siti sakiwatêngênipun, supados witipun sampun ngantos dhoyong. Godhong ingkang sampun jênè utawi garing kêdah kabucal. Yèn pisang wau sampun môndhong utawi mêdal wohipun, bilih wêdaling wohipun sampun alit-alit sarta awon, tuntutipun kêdah kabucal, supados wohipun enggal agêng. Yèn wohipun sampun suluh, têgêsipun sampun sêpuh, pisang wau lajêng katêgor. Panêgoripun ingkang ngatos-atos, sampun ngantos ngurugi anakipun tuwin pisangipun sampun ngantos rêmuk.
Sasampunipun dipun têgor, pisang wau lajêng kaimbu, pangimbunipun ingkang limrah dipun gantung satundhunanipun pisan. Wontên ugi ingkang dipun lirangi kawadhahan ing tumbu katutupan godhong sengon, kêmlandhingan utawi godhong sanès-sanèsipun supados enggal matêng. Sawênèhing tiyang pisang wau dipun kèndêlakên kemawon supados matêng ing witipun, sarana kabuntêl ing goni utawi gombal ingkang rapêt. Nanging patrap makatên punika langkung angèl, kêkathahên padamêlan, manawi pambuntêlipun kirang rapêt, samôngsa pisangipun sampun matêng sok dipun têdha kalong, lawa utawi pêksi, punapa malih raosipun kirang eca, yèn dipun timbang kalihan pisang imbon.
Tumrapipun tiyang ingkang padamêlanipun sade pisang, pangimbunipun botên sarana dipun gantung, dipun lirangi utawi dipun kèndêlakên wontên ing wit, awit patrap makatên punika kadangon. Pramila supados pisangipun enggal matêng lajêng ngangge patrap sanès, inggih punika pisang pintên-pintên lirang kalêbêtakên luwangan katutup siti ingkang rapêt, namung wontên bolonganipun sakêdhik dipun dèkèki bumbung. Bumbung wau dipun isèni mêrang, tumuntên dipun bêsmi. Mêrang wau salêbêtipun murub dipun tepasi, supados kukusipun sagêd mlêbêt ing salêbêting luwangan. Samôngsa mêrangipun têlas, dipun isèni malih, makatên salajêngipun. Sarana patrap makatên punika, pisang ingkang dipun imbu enggal sangêt matêngipun, nanging raosipun sampun mêsthi kirang eca, jalaran matêngipun kêpêksa, malah sanajan pisang ingkang dèrèng sêpuh saèstu inggih sagêd tumut matêng.
--- [2106] ---
kabucal sadaya, anakipun dipun kèndêlakên kemawon. Manawi anakipun wau sampun cêkapan inggil lan agêngipun lajêng dipun pêncarakên malih, dipun kantunakên satunggal kemawon, supados gêsangipun sagêd subur. Nanging kathah-kathahing tiyang manawi sampun nanêm sapisan inggih dipun kèndêlakên salaminipun, ngantos pisang sadhapur dados pintên-pintên wit. Sampun mêsthi wohipun inggih botên dados, jalaran kêkirangan têdha. Môngka manawi dipun pêncarakên sampun tamtu wohipun agêng-agêng nyênêngakên. Dados manawi pananêmipun punika kanthi tlatos tabêri, sampun mêsthi angsal-angsalanipun inggih tikêl.
Nanggulangi Sêsakit Sarana Pangudi ing Salêbêtipun Sèkêt Taun, ingkang dipun Tindakakên dening Bayer.
Caraning tiyang badhe manjangakên umur, punika mênggah ing nalar pinanggih lôngka, nanging manawi tiyang ngèngêti dhatêng kasagêdanipun para dhoktêr, sagêd anggadhahi piyandêl, bilih pangudi ingkang dhêdhasar kawruh, pancèn andayani, dados inggih nyata sagêd manjangakên umur. Awit sawarnining sêsakit, punika botên wontên ingkang botên kêndhih ing jampi, saya tumraping jampi ingkang tansah dipun udi sampurnanipun. Mila pinanggihing pangudi ingkang sampun tumindak sèkêt taun, wohipun marêmakên sangêt.
Nanging ugi wontên tiyang ingkang botên ngaosi dhatêng pangudining para dhoktêr wau, jalaran manahipun ngalunthung namung adhêdhasar pasrah, ngantos kalimput bilih tiyang punika wajib ihtiyar.
Tumrap pangudining para ahli babagan jampi, sagêd manggihakên billih jampi wau aslinipun botên sanès saking pêlikan, saking têtuwuhan tuwin saking kewan, dados nama asli ingkang salugu. Nanging mêksa kathah ingkang taksih sêmang-sêmang dhatêng dayaning jampi wau. Môngka mênggah pangudi, botên kêkirangan anggèning anggathuk-gathukakên dhatêng satunggal-satunggaling jampi wau ngantos manggihakên dayanipun ingkang sampurna. Mila tumraping pirmah Bayer anggèning tansah tumindak makatên, saha pinanggih damêl kawilujêngan yêktos, punika sampun lêrêsipun.
Caraning pangudi ingkang sakawit, ing taun 1888 amanggihakên jampi Phenacetin, wontên ing papan pangudi ing kleurstoffenfabriek Fridz. Bayer Co, salajêngipun saya dipun jêmbarakên, ngantos misuwur ing sadonya. Dados jampi-jampi Bayer ingkang pinanggih ing sapunika, sami pinanggih sarwa sampurna kanthi pangudinipun para linangkung. Jampi-jampi ingkang sampun umum, inggih punika Aspirin, Gardan, Pyramidon tuwin sanès-sanèsipun.
Mênggah jampi Bayer, punika warni-warni sangêt, ingkang migunani dhatêng sawarnining sêsakit, dalah dumugi sêsakit kewan, punapadene sêsakit tanêman, ugi wontên.
Mila adêging pirmah Bayer ingkang sampun sèkêt taun, nama botên nguciwani tuwin mikantuki dhatêng sadayanipun.
Minôngka tandhaning misuwuripun, katitik wontên ing tôndha ungêl-ungêlan, Bayer mrapat, ingkang sampun amradini jagad.
Nanggulangi sêsakit T.B.C. Ing Kabupatèn Bandung mêntas wontên parêpatan, ingkang dipun tindakakên ing panjênênganipun ingkang bupati piyambak. Ingriku sarana andhatêngakên guru-guru dhusun kirang langkung 400, kajawi punika ugi guru-guru Vervolgschool tuwin Standaardschool. Sêsorahipun ingriku ing bab pêrluning T.B.C. pinanggih sakalangkung mikantuki, dening sami kawigatosakên. Ingkang sêsorah Dr. R. Purwosuwarjo.
Topèng gas tumrap sanès militèr. Miturut wartos, Departement Paprangan badhe andhawuhakên damêl topèng gas cacah 20.000 iji dhatêng pabrik karèt ing Ngagel, amargi damêlan ingriku punika sarêng dipun priksa pinanggih sae. Namung pirantos sawatawis ingkang kêdah dipun damêl ing pabrik sanès ing Surabaya. Mila pangagênging pabrik ing Surabaya badhe dhatêng Bandung rêrêmbagan bab punika.
Têtandhingan ulahraga I.S.I. ing Surakarta. Kala ing dintên Sabtu kêpêngkêr Alg. Sportweek "Ikatan Sport Indonesia" ingkang dipun pangarsani ing M. Sutarjo, warga Raad Kawula, wiwit dipun êbên. Wanci jam 4 sontên golongan ulahraga kalih golongan ingkang sadasa mangangge abrit pêthak, dados tandhaning bandera Karaton Surakarta, sarêng tampi obor saking wêwakil dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, ingkang lumantar B.K.P.H. Suryoamijoyo, lajêng malajêng dhatêng stadion. Ingkang sagolongan cacah 7, mangangge jêne ijêm, dados tandhaning bandera Kadipatèn Mangkunagaran, sasampunipun tampi obor saking G.B.R. Ajêng Siti Nurul saking pandhapi
salajêngipun dipun tampèkakên dhatêng sêsêpuh I.S.I. M. Sutarjo. Ingriku kawontênakên sêsorah ing bab kajênging pasêmon, obor wau dadosa tandha urub raosing daya ulahraga ing tanah ngriki. Satamating sêsorah, kamirêngan suwaraning bom, minangka pratandha bikaking Sportweek I.S.I. Sasampuning rampung panataning pambikak, lajêng dipun wiwiti ulahraga, sawêlasan Jawi Wetan tandhing kalihan sawêlasan Jawi Têngah, ingkang miwiti nêndhang B.K.P.H. Suryoamijoyo. Kawêkasanipun pinanggih 5-1 mênang Jawi Têngah. Ing dintênipun Ngahad, sawung Jawi Wetan tandhing kalihan Jawi Kilèn. kawêkasanipun pinanggih 4-2 mênang Jawi Kilèn. Dintênipun Sênèn, Jawi Kilèn tandhing kalihan Jawi Têngah, ingriku kathah sangêt ingkang migatosakên. Kawêkasanipun pinanggih 2-0, mênang Jawi Têngah. Dados Jawi Têngah ingkang dados kampiun. Kajawi punika taksih wontên ulahraga sanès-sanèsipun. Ing dintênipun malêm Ngahad kawontênakên receptie wontên ing Habiproyo. Kathah para agêng ingkang rawuh anjumênêngi. Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana tuwin K.G.P.A.A. Mangkunagara kaparêng amaringi wêwakil. Kathah sêsorah ingkang gêgayutan kalihan adêging pakêmpalan wau.
Tiyang boyongan ing Borneo. Miturut wartos saking Samarinda, wontên tiyang boyongan saking Madiun cacah 26 abrayat 86 sampun dumugi ing papan paboyongan ing Jembayan, laladan Kutei. Sadumugining papan panggenanipun lajêng
supados tumindaking cobèn-cobèn punika sampun ngantos botên dados. Manawi kêlampahan makatên tamtu badhe dados tuntunanipun ingkang kantun.
Calon warga Raad Kawula ing Molukken. Tumrap laladan Molukken
wana malih. Sampun sawatawis dintên Pakaryan Wana ing Malang tampi tilpun, ing èrèng-èrèngipun rêdi Malang inggih punika parêdèn Arjuna sisih wetan sacêlakipun Puwosari, kêbêsmèn. Ir. Vos, opperhoutvester lajêng dhatêng ing papan ingkang kêbêsmèn wau. Para tandang-tulung sagêd nyirêp ubaling latu. Dene wana ingkang sampun kêlajêng kêbêsmi wontên 15 hektare.
Mriksa tomat ing tanah ngriki. Sampun dangu kawontênakên tindak nitipriksa kawontênanipun tomat ing tanah ngriki. Pinanggihing pamriksa, tomat ing tanah ngriki punika langkung sae tinimbang tomat wêdalan tanah ngamanca, tur rêginipun badhe langkung mirah. Mila pantês dados
kalih. Sêpur saking Sêmarang ingkang kaping kalih ugi sagêd nyambêti sêpur N.I.S. saking Surabaya.
Gêgêntosanipun Dr. Offringa. Benjing ing salowongipun pangagêng Pakaryan Kasarasan, ingkang sapunika dipun tindakakên ing Dr.
Malang tuwin Dr. de Nooy, inspecteur Pakaryan Kasarasan ing Surabaya. Kajawi punika taksih wontên malih, Dr. Sitanala, pangajêng leprabestrijding. Tumrap Dr. Sitanala gêgayutan kalihan usul pitakenan saking Tuwan Thamrin, bab tiyang siti sagêd cêpêng damêl apangkat inggil.
Golongan Pakaryan Wana. Ir. Sarjono, katêtêpakên ing damêl sawatawis dangunipun nindakakên padamêlan opzichter klas 1 wontên ing algemeene technish dienst ing Pakaryan Wana. Ingajêng ugi nyambut damêl ingriku, nanging dèrèng têtêp.
Jogèd Jêpan. Miturut wartos, benjing pangundhuhing pangantèn saking Pakualaman dhatêng Hadiwijayan Surakarta, mawi paargyan jogèd Jêpan, ingkang dipun tindakakên dening bangsa Jêpan ing Surabaya. Tumraping tanah ngriki, têtingalan punika nama sawêg kêtêmbèn, tumraping para ahli bêksa tamtu sami migatosakên dhatêng jogèd wau.
Vereeniging Wiradad. Ing Surakarta wontên Vereeniging nama Wiradad, ingkang dipun adani dening ingkang bupati kitha Surakarta. Ancasing pakêmpalan wau badhe nindakakên pitulungan tumrap dhatêng têtiyang ingkang nandhang kasangsaran jalaran bêbaya alam. Adêging pakêmpalan punika angsal pawitan saking nagari f 1000.-.
Mêthuk dhatêng Mêsir. Benjing tanggal 16 December, panjênêngan Sultan Dèli kondur saking nagari Walandi. Sarêng wontên wartos punika, pramèswari sultan badhe mêthuk dhatêng Mêsir, dipun dhèrèkakên ing para agêng ing Dèli. Bidhalipun nitih kapal Marnix.
Malêbêt dados wadyabala malih. Jalaran saking kêkirangan kadêr, ing sapunika tumrap tilas onderofficier sanès bangsa Walandi ing golongan infanterie, artillerie tuwin genie ingkang mêdalipun dèrèng langkung 6 taun, janji nêtêpi punapa ingkang dados wêwatonipun kenging malêbêt malih tanpa mawang umur kanthi prajanjian sataun. Sasampunipun sataun, kenging nglajêngakên tanpa prajanjian. Panyuwunipun dhatêng
Têtiyang boyongan saking golongan Leger des Heils. Awit saking kajêngipun Leger des Heils ing Selebes, badhe ngliyêr papan paboyongan ing Kalawara, ingkang dipun adani dening Tuwan Emmerik. Têtiyangipun ingkang nyambut damêl ingriku sami têtiyang Jawi. Dumuginipun sapunika têtiyangipun ingriku sampun wontên 300. Namung sarèhning papanipun ingriku sampun botên sagêd dipun êlar malih, kaprayogèkakên supados ngadani wontên ing pasitèn waradin ing Palolo, kaprênah ing têngah-têngahing puli Selebes. Ing bab punika taksih dados rêmbag.
Misungsung loncèng agêng. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, nalika paargyan jumênêngan nata 40
Wilhelmina, kados ingkang kacêtha ing gambar nginggil punika.
Lijst calon warga Raad Kawula sampun katutup. Dumugining tanggal 15 jam 1 siyang, wontêning lijst pratelan namaning sawung ingkang dipun calonakên dados warga Raad Kawula sampun dipun tutup. Tumrap minggu ngajêngipun nutup ingkang saking tanah sabrang. Lajêng pilihan warga enggal.
Rapat P.B.R.I. tansah dipun êndhêg. Persatuan Buruh Rendahan Indonesia nalika parêpatan wontên Sêmarang, dipun cêgah ing P.I.D., amargi ingriku wontên warga-warganipun P.N.I. Warga-warga P.N.I. wau sasampunipun kesah, sarêng Tuwan Rusman mêdhar sabda tansah dipun cêgah salajêngipun malah kapurih kèndêl. Salajêngipun nalika Tuwan Sumadi mêdhar sabda, kapurih ingkang sarèh.
Postspaarbank. Dumuginipun wulan Augustus kêpêngkêr, arta ingkang sumimpên ing Postspaarbank wontên f 3.228.895.-, cacah samantên wau ugi kalêbêt celengan saking lare-lare sêkolah, cacah f 6385.-. Arta samantên wau ingkang dipun wangsulakên wontên f 2.475.585.-, dados indhaking arta ingkang tumitip wontên f 753.310.-. Ingkang dipun ingsêr dhatêng Rijkspostspaarbank ing nagari Walandi wontên 195 buku, artanipun wontên f 134.767.81.-. Kajawi punika nyade celengan 86, tuwin zegel kangge sêkolahan rêrêgèn f 8.962.50.
têsmak êmas tinrètès ing barliyan. Wêlingipun wau ing sapunika sampun dados, barliyan ingkang kangge narètès wau wontên 49 iji.
Nyuwun wêwahing warga tiyang siti. Ing Sukabumi mêntas wontên parêpatanipun têtiyang siti manggèn ing gêdhong Pasundan, angrêmbag badhe gadhah atur dhatêng parentah, supados warganing Gemeenteraad ingkang tiyang siti dipun indhaki, apêsipun sami. Wontênipun makatên, amargi jiwanngjiwaning. tiyang ing Sukabumi punika, miturut pêpetangan ing taun 1930, tumrap tiyang siti wontên 27.183, bangsa Eropa namung 2259. Punapaa warganipun Gemeenteraad tumrap bangsa Eropa 7, sarêng tiyang siti namung wontên 3.
Wêdaling padagangan sinjang. Ingajêng sampun nate wontên wartos, bilih padagangan sinjang saking tanah ngriki badhe angsal pêkên wontên Siam. Nanging lajêng wontên wartos, kêjoran sinjang damêlan saking Jêpan. Ing salajêngipun wontên sêsulak, padagangan sinjang saking tanah ngriki badhe sagêd malêbêt dhatêng tanah Mêlayu jajahan Inggris. Tumraping dagangan lurik botên sagêd malêbêt, amargi sampun wontên tênunan piyambak, têlêngipun wontên ing Trênggano.
Ngèndêli padamêlan Woningsverbetering. Tumindaking damêl Woningsverbetering ing Cicalengka ing wêkdal punika dipun kèndêli, amargi nuju tuwuh sêsakit malaria. Tuwin malih tuwuhing sêsakit malaria ingriku punika tamtu nyarêngi mangsanipun andandosi griya. Sanadyan pinanggihipun nyata makatên, nanging nalar-nalaripun dèrèng pinanggih.
Ngintunakên wowohan dhatêng tanah Indhu. Ing Surabaya mêntas wontên tamu saking tanah Indhu Tuwan E.G. Wutrich, directeur Serui Morris Compagny, satunggiling babadan ingkang tumindak nampèni saha ngêdalakên padagangan saking Bombay. Dhatêngipun directeur ing tanah ngriki punika pêrlu niti ing bab wontênipun wowohan saking tanah ngriki ingkang kenging kangge dagangan wontên ing nagarinipun ngrika. Benjing
Prahara ing Jêpan. Miturut wartos saking Tokio, ing Kagoshima mêntas katêmpuh ing prahara, ingkang basanipun ngamanca dipun wastani taifoon. Panêmpuhing prahara wau adamêl tiwasing tiyang 46, ingkang ical 116, griya ingkang risak 157. HaifoonTaifoon. wau lampahipun nuju dhatêng Boschu.
No. 42, 22 October 1938, Taun IX
DONGÈNGE BU MAR NALIKA LÊLUNGAN.
Bocah-bocah, dina Slasa tanggal kaping 18 October ibumu wis têkan Bêtawi manèh, kanthi slamêt ora kurang sawiji apa. Kowe mêsthine wis padha krungu dongènge rama Petruk. Kaya kang wus dicaritakake rama Petruk. Budhalku saka Bêtawi jam 7 kurang saprapat, nganggo sêpur kilat, têkan ing sêtatsiun Gubêng kira-kira jam sêtêngah pitu. Kêponakan-kêponakan ing Surabaya akèh sing padha kêcêlik mêthuk ing Surabaya-kotta. Aku wus ora bisa ngabari manèh, sabab wêktune wis kêslêpêk. Ing Gubêng aku wong têlu dipêthuk nak sanakku kang manggon ing Pacarkeling. Sore iku aku wong têlu isih kêsêl, mula ora padha nonton Jaarmarkt, mung ngaso ana ngomah bae kambi nêpungake karo hawa ing Surabaya. Wah wis ta, cah, panase ngudubilah, lan angine gêdhene ora karuwan. Bokmanawa pancèn lagi umum angin kaya ngono kuwi. Rama Petruk kontanan kêtabrak influenza, ibu Petruk slamêt ora apa-apa, dene ibumu mung rada masukangin bae. Esuke aku wong têlu padha diêtêrake sing kagungan dalêm mênyang kêbonraja. Pancèn saka Bêtawi wis dakimpi-impi, yèn aku kalakon bisa mênyang Surabaya, kang dakprêlokake dhisik dhewe mêsthi nonton kêbonraja, amarga kêponakan-kêponakan ing Surabaya, iku sabên kirim layang Bu Mar, sing dipamèrake ora liya kajaba gêdhening kêbonraja ing Surabaya. Pancèn iya gêdhe têmênan, tikêl ora karuwan yèn katandhing karo kêbonraja ing Bêtawi. Manuke luwih akèh sarta luwih pêpak, kewan liyane mangkono uga. Panggonane rangutan (orang utan) gêdhong gêdhe kaya omah
mungguhe ing Bêtawi, bangsane demmo-bemmo. mubêng-mubêng ndêlok kaananing kutha. Wah saya suwe omah gêdhong ing Surabaya iku saya mundhak, kang anyar pirang-pirang, mangka sewane iya ora larang kaya ing Bêtawi. Tumrap wong omah-omah, ing Surabaya pancèn iya sênêng, marga sewan omah ora larang, priyayine rukun-rukun, lan kabutuhan buri sarwa murah; dodolan panganan sarwa enak. Beda karo ing Bêtawi. Yèn kowe anyaran ana ing Bêtawi, banjur jajan, wah mêsthi mèncêpe ta. Ananging yèn ngèlingi panasing hawa ing Surabaya, iya kurang sênêng. Ing Bêtawi wis panas, Surabaya luwih panas manèh. Mbokmanawa: sabab Bu Mar mênyang Surabaya sapisanan, banjur ana ing Pacarkeling,
Jaarmarkt mèh kabèh padha karo ing Pasar Gambir ing Bêtawi, mung bedane ana tontonane kêthoprake lan wayang wong, ana padhasaran gawe rêca, pabrik blèg, lan ing jêro Jaarmarkt dianani tram, nyêdhiyani wong nonton supaya bisa mubêng rata ora susah lumaku. Restaurant-restaurant luwih akèh sarta luwih bêcik, olah-olahane iya sarwa enak.
Rèhning rama Petruk lagi ora kêpenak, jam 11 aku wis padha mulih. Esuke, kajaba rama Petruk, aku kabèh padha mênyang pasar lan toko-toko. Ing pasar barang-barang kalêbu murah, nanging ing
padha ambruk kabèh. Dinane Sênèn tanggal kaping 11 aku padha budhal mênyang Blora, njujug ing dalême bêndara patih. Lah ing kono aku lagi krasa sênêng, saras kabèh, tur nyandhing dhoktêr, dadi bisa nambani laraku. Niyate ana ing Blora mung arêp sawêngi, nanging sarèhne lagi digarap dhoktêr, kapêksa têlung bêngi, ngêntèni sarase babarpisan. Ana ing Blora sênêng, akèh bocah. Ing kêpatihan wae ana lima, mangka lucu-lucu lan andêmênakake. Yèn esuk padha ngajak badminton. Sasuwene aku padha ana ing kêpatihan, yèn sore akèh tamu, nêdya nêmoni rama Petruk. Mêsthi bae anggone lênggahan iya sok disambi bridge barang.
Dhèk jaman biyèn ana wong nonoman aran Si Achmad, bangêt jirihe, nanging ambêge kumalungkung.
Anuju sawiji dina wayah sore, dhèwèke mulih saka kutha, lakune gêgancangan kang marga jirihe, daya-daya têkan ing omah. Kêbênêran ana wong nunggang jaran, uga bangêt jirihe, liwat ing kono, banjur bêbarêngan lumaku. Ing sadalan-dalan padha ngumukake kêkêndêlane sarta arêrasan bab anane wong kang diukum gantung mau awan.
Barêng lakune cêdhak lan pagantungan, sakarone wêruh wong kang digantung isih
sanalika iku ana angin gumrubug, wong kang digantung katon mayug-mayug, kayadene arêp mudhun, sarta krungu swarane wong
ditunggangi kagèt, lumayu ambandhang. Saka gugupe, olèhe nggujêngi kêndhali kurang kukuh, dhèwèke tiba, sirahe kabêntus ing wit asêm, kang ana ing sapinggire dalan, ndadèkake tiwase.
mangkene: "He, kisanak, êntènana." Giris mirise atine Si Achmad ora kira-kira, mlayu sipat kuping, suwe-suwe pêdhot napase, ambruk, banjur mati.
Dongèng iki awèh wêwulang, yèn wong jirih iku wêdi wêwayangane dhewe, lan ambêg kumalungkung marakake kabilaèn.
Dolanan bocah iku warna-warna, nanging luwih bêcik bocah iku dolanan sing bakal maedahi ing buri kèri, kaya ta gambare bocah-bocah ing dhuwur iki, iku anake bangsa Eropah kang lagi dolanan gêgawean omah.
Ana asu ajag kêtêmu karo kêthèk mitrane.
Asu ajag takon : "Thèk, thèk, sangalam donya iki sing digdaya dhewe sapa?"
Kêthèk mangsuli : "Manungsa."
Asu ajag calathu karo mancêrêng : "Ah, ora, sing digdaya dhewe aku."
Kêthèk mangsuli : "Nèk kowe ora ngandêl, ayo padha nggolèki manungsa. Ayonana."
Mitra loro mau banjur padha mênyang padesan, lèrèn ing pinggir dalan. Ora suwe ana bocah sakolah liwat. Asu ajag takon : "Apa kae manungsa ?"
Kêthèk mangsuli : "Dudu, kae bakal manungsa."
Lêt saprapat jam ana kaki-kaki têkênan, liwat ing kono. Lakune rindhik bangêt. Asu ajag takon : "Apa kae manungsa?"
Kêthèk mangsuli : "Iku manungsa sing wis luwas."
Ora antara suwe, ana saradhadhu liwat, nggawa bêdhil. Asu takon : "Iki ayake sing aran manungsa?"
Asu ajag dibêdhil sikile têngên, putung. Banjur mlayu pêpincangan, kandha marang kêthèk : "Pancèn bênêr kowe thèk, sing digdaya dhewe iku manungsa. Iki lo, sikilku tugêl. Adhuh, larane."
Sudarsini c/o Ki Darma Prawira, Kêpanjèn, Malang.
Tumrape bocah padha darmawisata iku bêcik wohe bakal muwuhi kawarasan lan sêsurupan. Ing dhuwur iki gambare bocah-bocah kang diajak darmawisata mênyang pasaranepasareane. R.A. Kartini ing Rêmbang, yaiku sawijining wanita kang miwiti nênuntun padha sêkolah, bisaa duwe kawêruh kayadene bocah-bocah lanang.
Nuju sawiji dina ana wong mlaku-mlaku. Barêng arêp mulih, wis kurang 3 km saka ing omahe, wong mau krasa kêsêl, nuli nganyang dhokar, calathune :Têng nggèn sing ketok nika pintên nggih?"
Wangsulane kusir dhokar : "Nggih diparingi sing akèh mawon."
Sing nganyang enggal-enggal nunggang. Barêng têkan ing omahe, enggal mudhun, karo ngulungi dhuwit f 0.10. Nanging kusir êmoh nampani.
Sing nunggang : "Wong mung ngrika-ngriki dibayar sêkêthip kok botên purun."
Kusir dhokar : "Wong kula wau rak matur, nêdha diparingi sing kathah."
Sing nunggang : "Nggih, pun kula imbuhi limang sèn, dadi f 0.15."
Kusir dhokar : "Botên, kula nyuwun bayaran sing akèh kok."
Sing nunggang dhokar sarèhne wong lumuhan, olèhe mbayar pijêr diwuwuhi bae, nganti dadi satêngah rupiyah, nanging kusir mêksa êmoh nampani. Ora suwe ana pulisi têka nyêdhak, takon. Wong mau ngandhakake apa anane. Si kusir uga kandha njaluk bayaran sing akèh. Barêng pulisi ngêrti nyang karêpe kusir arêp nakal. Banjur ngêtokake dhuwit, dhisike nyêkêl benggol karo calathu : "Iki pira?"
Wangsulane kusir : "Sêbenggol."
Pulisi nyêkêl kêlip karo takon manèh : "Iki pira?"
Kusir mangsuli : "Gangsal sèn."
Sawise mangkono pulisi banjur takon : "Êndi sing akèh, sêbenggol apa sêkêlip?"
Kusir kapêksa mangsuli : "Sêkêlip."
Pulisi : "La, saiki aku sing ngrampungi, kusir njaluk sing akèh, mangka wus ngarani dhewe yèn sing akèh sêkêlip. -Pun, dèn, panjênêngan bayar gangsal sèn."
ing sêpur ingkang èstri takèn : "Iki wis têkan êndi?"
Ingkang jalêr sawêg maos sêrat; mangsuli : "Lagi têkan kaca 154."
Sumarna : "Bu, aku nyuwun ngampil dhuwite saringgit bae?"
Ibu : "Kanggo apa?"
Sumarna : "Biyèn simbah ngandika, yèn aku bisa nyèlèngi saringgit, arêp diwuwuhi saringgit manèh."
Kêrêp bae padha ndhèrèkake ibu, êmbuh mênyang pasar malêm, êmbuh mênyang êndi. Manawa ndhèrèkake, dadi dudu kowe sing diêtêrake lo, yèn lumaku ing ratan sisih kiwa upamane, kowe dumununga ing têngêne rada mburi sathithik, pêrlune manawa ana apa-apa nêkani saka mburi kowe sing sumurup dhisik, dene ing sisih têngêne, awit ing sisih kono panggonan kang muwatiri, jalaran kowe rak manggon luwih nêngahi dalan ta, tinimbang sing kok dhèrèkake. Dadi manawa nuju lumaku bêbarêngan mitra akèh, apa manèh yèn mitra putri, miliha ênggon sing muwatiri ing dhuwur dhewe, kowe luwih prakosa, luwih trêngginas ta.
Ana sing kandha, manawa têkan ing panggonan kang uwonge uyêl-uyêlan, kudu manggon ing saburine sing didhèrèkake, dadi bisa ngawat-awati. Nanging saka pamikirku yèn kaya ngono sêsake uwong-uwong mau tumiba mênyang sing didhèrèkake. Balik yèn kowe manggon ana ngarêp, tanganmu kiwa nggocèki sing kok dhèrèkake amrih aja kasingsal, tangan têngên kanggo jaga-jaga yèn ana pakewuh, rak luwih prayoga ta.
Sing kabubuhan mbukak lawang uga sing ndhèrèkake. Upama wis antara cêdhak lawang, banjur age ndhisikana laku, pêrlu mbukakake, lawange têrus cêkêlana nganti sing kok dhèrèkake liwat. Sawise lawange kok tutup manèh, banjur lumakua kaya maune.
Yèn arêp nunggang taxi, sing kabagean mbukakake lawange ya kowe, ibumu bèn lungguh dhisik, banjur kowe, karo nginêb lawang.
Mêngko yèn mudhun, kowe mudhuna dhisik karo mêngakake lawange kanggo ibu, lan tanganmu ulungna kanggo gocekan ibumu mudhun saka taxi mau.
Samangsa nunggang dhokar, aja pisan-pisan kowe sing munggah dhisik. Sajrone ibu munggah ing dhokar, dhokare cêkêlana murih aja maju utawa mundur.
Mêngko yèn mudhun uga kowe sing mudhun dhisik têrus nyêkêli dhokare. La yèn nyabrang ratan, aja ninggal bae, dumèh rikat playumu. Aja lali ngawasake tali sêpatune sing kok dhèrèkake, manawa mrucut iku ya bagehanmu nalèkake. Iki yèn lumaku barêng karo mitra lanang ora pêrlu kowe sing nalèkake, karêbèn ditalèni dhewe, sawise kok elingake.
Cêkake sing rumêksa lan ngati-ati, amrih slamêt lan kêpenake sing didhèrèkake.
Isinipun: Prancis, Kasusastran Jawi Enggal, Ngothak-athik Ênthik, Kêthoprak Darmakôndha, Bab Sêsakit Ambêbucal Rah Umbêl, Kawontênan Sajawining
ing tanah parêdèn ing Tarn saurutipun sêmpalaning lèpèn Garonne, nagari Prancis.
Sêsorahipun Tuwan Sastrasuwignya wontên ing Nirom Batawi.
Punapa kasusastran Jawi enggal punika sampun kenging kangge anjajagi watakipun jaman enggal punika. Kenging. Awit kasusastran punika inggih wohipun jaman, tumètèsing pikiranipun tiyang ingkang gêsang wontên ing jaman samangke. Dados soalipun lajêng kula santuni têtêmbunganipun: kadospundi watakipun kasusastran Jawi enggal punika.
Bokmanawi wontên salah satunggalipun priyantun ingkang lajêng pitakèn: lo, kasusastran anyar, apa ana kasusastran anyar. Aku krungu têtêmbungan, unine. R. Ng. Rônggawarsita iku pujôngga luhur sing pungkasan dhewe, têgêse: sabanjure bakal ora ana pujôngga manèh, dadi iya ora ana sing jênêng kasusastran anyar.
Para miyarsa, têtêmbungan punika prayogi dipun icali kemawon, sabab sampun botên cocog kalihan kawontênanipun ingkang saèstu. Nyatanipun kasusastran Jawi enggal punika wontên. Pujôngga atêgês: tiyang miguna dhatêng basa, tiyang ingkang sagêd ngolah basa, ahli dhatêng têmbung. Nyatanipun ing jaman samangke para ahli makatên wau botên sakêdhik cacahipun. Kula sadaya inggih sumêrêp, bilih wontêning têtêmbungan: ora ana pujôngga manèh wau, jalaran saking ngumpuk-umpuking raos nêdya ngluhurakên kapujanggan kina, ananging anggènipun angluhurakên wau botên mawi ningali kasusastran ing jaman sapunika, utawi inggih pancèn botên nêdya anjajagi. Tumrapipun tiyang ingkang sampun ngrêtos inggih botên dados punapa, namung tumrapipun tiyang ingkang botên sumêrêp kênthang kimpulipun, mirêng têtêmbungan: ora ana pujôngga manèh wau, sagêd ugi dipun tampi sawantahipun, têmahan nalaripun botên mulur, manawi maos utawi sumêrêp buku utawi karanganipun tiyang jaman samangke, ing sadèrèngipun sampun ngiyas rumiyin, jalaran manahipun sampun kisenan têtêmbungan wau.
Kasusastran Jawi enggal punika wontên. Pujôngga utawi tiyang sagêd ngolah têmbung inggih wontên. Tur dêdamêlanipun inggih dèrèng têmtu kawon kalihan yêyasanipun pujôngga jaman kina.
Anggèn kula sagêd matur makatên punika, mêsthinipun inggih wontên buktinipun. Mênggah ingkang kula angge bukti utawi tuladha punika, inggih Sêrat Sri Kumênyar.
Sêrat Sri Kumênyar punika wêdalan Balepustaka, sawêg mêdal ing salêbêtipun minggu punika, dados taksih angêt kêbul-kêbul, ingkang ngarang Tuwan L.K. Jayasukarsa, guru ing Klampok, Banjarnêgara.
Mênggah isinipun Sêrat Sri Kumênyar wau makatên:
Nalika taun 1918 bawah Wanasaba katrajang ing lindhu ingkang anggêgirisi. Kathah dhusun ingkang risak utawi sirna babarpisan. Cacahipun tiyang ingkang pêjah ngantos botên kantênan. Lurah dhusun ing Talunômba dalah semahipun ugi katut pêjah. [pê...]
[...jah.] Namung anakipun kêkalih Parman kalihan Parmi, sagêd kapitulungan. Nanging lare kalih pisah têbih sangêt. Parman dipun pèk anak satunggaling mantri guru, dipun santuni namanipun Sumarsana. Parmi dipun pèk anak sêrsan, nanging salajêngipun dipun kukup schatter pandhuis, sanakipun sêrsan wau. Namanipun dipun santuni Sri Kumênyar. Lare kalih wau angsal pamardi ingkang sae, sami dipun sêkolahakên, sarta sami pintêr-pintêr.
Nalika kalih-kalihipun sami taksih sêkolah, kêrêp kêpêthuk. Gathukipun botên sapisan kemawon, nanging rambah-rambah. Rèhning sampun sami ngancik mangsanipun birai, mila kalih-kalihipun sami kêtuwuhan trêsna, ananging babarpisan botên nyana, yèn yêktosipun taksih sadhèrèk piyambak tunggil bapa biyung. Sarêng Sumarsana sampun mêdal saking pamulangan Osvia, sarta sampun cêpêng damêl ingkang murwat, lajêng nglamar dhatêng Sri Kumênyar. Rèhning lare sampun sami rêmênipun, môngka inggih katingal sami babagipun, dados panglamaripun Sumarsana dening bapakipun angkat lare èstri wau dipun tampi kanthi sukaning manah. Dintên ijabipun sampun katêmtokakên, ing griyanipun pêngantèn èstri sampun tata-tata. Kabêkta anak namung satunggal, sanajan anak pèk-pèkan, angkahipun schatter pandhuis wau anggènipun gadhah damêl dipun rowakakên. Ananging dumadakan kirang sadintên kalihan
biyung, inggih Parmi kalihan Parman. Sampun mêsthi kemawon anggènipun badhe jêjodhoan wurung. Ing salêbêting manah ngraos gêla, nanging kosokwangsulipun inggih lajêng bingah, dene pinanggih sadhèrèk ingkang dipun kintên sampun pêjah. Karamean mêksa dipun lajêngakên. Sumarsana nêrangakên dhatêng para tamu lêlampahanipun piyambak tuwin lêlampahanipun adhinipun, sarta ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sampun sami mupu tuwin ngagêngakên piyambakipun tuwin adhinipun wau.
Cariyosipun botên patos panjang, nanging botên kirang saking narik manah, amargi saking isi gêgambaranipun lêlampahan kasangsaran. Badhe kasambêtan.
O lah dalah ora gênah / isih cilik wani ngucik mucuki / kalingane durung umur / êmare
tuwa wus atutur / sing sapa wani wong tuwa / tiwas sajatining urip //
mungguh karêpmu kalakyan / wus pinunggêl kakang
ala / sira maksih ajêg alit //
karêpmu mung golèk lêga / kalêgana lugune kang punagi / nanging gênah nora keguh / gunging arda angkara / nadyan tansah tinumpêsa tanpa têpus / ingampêt tan bangkit ngampah / malah sêlur banyu mili //
nindaki dursila / nora ulap laku silip //
wong kang mèri marang liyan / nora wirang ingaran tyase miring / larasane nora wêruh / mring
tan ngrasa ingungkulan / amung tansah sumanggêm sêngsêm sumurup / larape tan galak mênang / mung dumunung uning wajib //
sajak jênak ngajak-ajak / ngrasa enak manoni srining bumi / pangrarase mring tumuwuh / rumojong marang
Redhaksi Kajawèn dipun ulêmi kêthoprak Darmakôndha ingkang nuju mitongtonakên wontên ing gêdhong Unie Theater ing Mèstêr Kornèlês. Kala punika lampahanipun jumênêng nata ingkang Sinuhun Pakubuwana I wontên ing Sêmarang.
Mênggahing bab kêthoprak, kados tumraping para maos sampun botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun. Wosipun amujudakên lêlampahan wontên ing papan têtingalan, ingkang mêthik saking sêrat-sêrat babad tuwin sanès-sanèsipun. Namung tumraping kêthoprak Darmakôndha punika, mawi mara-marakakên: kêthoprak èstri, ingkang akajêng punggawanipun kathah ingkang èstri.
Manawi mirid kalimrahan, golonganing têtingalan kados makatên punika, sagêdipun narik dhatêng para ingkang mriksani, pancèn wontên ing kathahing èstrinipun. Dene sêngsêmipun adhakan pinanggih wontên ing warni, swara tuwin gêsanging solahipun wontên ing lêlampahan. Anggoyat-gayutipun tigang bab wau, sagêd nuwuhakên pangraosipun ingkang sami mriksani piyambak-piyambak, wontên ingkang kêpasuk dhatêng warni, wontên ingkaingkang. dhatêng swara, tuwin dhatêng gêsanging lêlampahan, kalêbêt banyolan. Mila ing ngriku botên sagêd anyamèkakên dhatêng raosipun ingkang sami mriksani.
Gêgambaraning kêlir katingal nêngsêmakên tuwin cocog kalihan pamêthanipun, kados ta manawi nuju wontên ngalun-alun, katingal kados manggèn wontên ing papan ingkang ngoblag-oblag yêktos.
Ing bab lêlampahanipun, botên prêlu kaandharakên ing ngriki, awit sampun nama limrah, namung wontên ingkang prêlu kaandharakên sakêdhik ing bab lêlampahanipun Bok Mêrtayuda, anggènipun kênganglangan pangeran adipati anom, awit ing ngriku ingkang pinanggih gêsang, saha katingal ingkang dados bakuning lêlampahan.
Kacariyos Radèn Mêrtayuda dados carik, badhe sowan dhatêng kabupatèn (ingkang kala punika sinêbut karaton) prêlu ngêdêgi damêl anggènipun ing kabupatèn wontên pahargyan jumênêngan nata. Ing ngriku dèn carik mêling, supados ingkang èstri wontêna ing griya kemawon, sampun kesah-kesah, agêngipun ningali dhatêng karaton. Kathah-kathah anggèning rêmbagan, wosipun ingkang jalêr mambêng, ingkang èstri kapengin ningali. Nanging wantuning èstri (kala jaman samantên) namung mituhu. Kalampahan dèn carik bidhal.
Ing ngriku sampun katingal gêgambaranipun, bilih dèn carik sujana dhatêng ingkang èstri, awit ingkang
èstri punika taksih anèm, ayu, dados tumraping pamanahanipun tiyang ing kala jaman samantên, inggih sampun golongan lêbêt.
ningali dhatêng karaton, saha sagêd sumêrêp anggèning bêksa pangeran adipati (wontênipun ing kêthoprakan ingkang dados pangeran adipati, èstri, anjogèd jalêr, gêndhingipun wèsminsêtêr, katingal anglanangi yêktos). Ing ngriku Bok Mêrtayuda kêsabêt ing wèsminsêtêr, dados damêl. Lidok ujare Si Dhaplok. Saha kêlampahan Bok Mêrtayuda têpang kalihan sang pangeran.
Ing ngriku lajêng katingal gêgambaraning kasusilan kala jaman samantên, bilih sawarnining kasujanan punika wigatosipun kangge ngalang-alangi dhatênging bêbaya. Tumrap ingkang wajib tansah kêncêng anggèning mêpêk kêndhali. Manawi cara kinanipun, lêlampahanipun Bok Mêrtayuda punika dipun wastani kenging sambang pasrawungan.
Lêlampahan ingkang kados makatên punika upami caraa rasukan samamunsampun. sanès bêdhahanipun, têgêsipun sampun botên anjaman, manawi dipun wawas wontên ing jaman sapunika, lajêng katingal bilih wanita kala jaman samantên punika mung sarwa kêsingsêt wontên ing panguwaosipun ingkang nguwaosi, mila tumraping wanita namung sarwa rupak ing wawasan, botên gadhah ombèr tuwin botên gadhah kêkêncêngan ingkang tuwuh saking manahipun piyambak, sisipsêmbiripun anggèning ajrih dhatêng bêbaya wau malah ambêbayani.
Gêgambaran ingkang pinanggih ing lêlampahan wau, tumraping panglimbang sampun namung kagalih awonipun lêlampahan kala jaman samantên, ugi kenging kangge wawasan saha dipun pêndhêta sarinipun, têgêsipun lajêng sagêd milahakên awon saenipun. Mila tumrap ingkang ngawaki dados kêthoprak manawi anggèning mêtha lêlampahan wau kalêrêsan, gêsanging raos sagêd tumanêm yêktos dhatêng ingkang sami mriksani, dados kêdah ngatos-atos sampun ngantos narajang dhatêng kasusilaning patrap tuwin basa.
Bab badhudipun, ingkang limrahipun dipun wastani dhagêlan cara sêmbrananing têmbung nindakakên kalêbêt jêmpol. Awit luconipun sampun pinanggih wontên ing dhasar.
--- [2116] ---
wontênipun ing sêrat sêbaran, mawi dipun pratelakakên namanipun ingkang sami dados, kados ta ing dalu wau ingkang dados Bok Mêrtayuda Mas Jêng Sumarni, ingkang dados Pangeran Pugêr Tuwan Sastrasudarna, ingkang dados Sunan Mangkurat Tuwan Darmawiyata, tuwin sanès-sanèsipun. Punika sagêd ngindhakakên karêngganipun ingkang mriksani.
Upaminipun kala punika ingkang dados pangeran adipati namanipun Mas Jêng Cabuk. Tamtunipun manawi tiyang nyumêrêpi gêsanging tandangipun, lajêng sagêd mastani sanadyan cabuk caranipun Sala, inggih cabuk Jagalan.
Ingkang dipun wastani paruman agung punika Zelfbestuur cacahipun 8, tuwin parampara (adviseur) ingkang kêpilih dening residhènan.
Rawuhipun tuwan gupêrnur kapapag dening satungiling kumisi, lajêng bidhal dhatêng kamar bolah. Wontên ing ngriku punika anggèning ngêsahakên têtêpanipun paruman agung.
Gambar nginggil: Tuwan Gupêrnur nuju lêlênggahan kalihan para Zelfbestuur. Ngandhap: para pangagêng ingkang sami anjumênêngi têtêpan paruman agung wau.
Tuwan Gupêrnur mêdhar sabda ing bab wontênipun Zelfbestuur Bali wiwit katêtêpakên dumugi sapriki, inggih punika ingkang kapasrahan nindakakên padamêan nagari. Ananging padamêlan wau taksih wontên malih ingkang wigatos ingkang kêdah katindakakên dening Zelfbestuur kasêbut nginggil.
Dados wontênipun paruman agung inggih punika satunggiling bêbadan ingkang warganipun Zelfbestuur cacahipun 8. Ingkang nyanggi padamêlan wau.
--- [2117] ---
Greenwood, têngên Mayor Atlee, ingkang botên nyarujuki tindak pulitik ing Chamberlain wontên ing Eropah têngah.
Ngandhap: sagolongan tiyang Jêrman Sudhètên ingkang sami ngungsi dhatêng sanès panggenan, jalaran botên nyarujuki parentah Hitler.
Sisih kiwa: wadya Tsjechoslowakije ingkang wangsulakên,kawangsulakên. awit
Hitler punapa dene para opisir nuju papriksa pagêr kawat ingkang kapasang dening bôngsa Tsjech.
ngriku dèrèng mangrêtos utawi bodho, sanajan kathah ingkang sugih malah satunggal kalih wontên ingkang sampun miliyunan, ewodene ingkang mupakat lan purun badhe majêgi toya waterleiding wau sakêdhik sangêt, namung wontên dasanan kemawon, dene aturipun têtiyang punika, sampun sami gadhah sumur piyambak-piyambak, ingkang toyanipun rêsik bêning, dados botên prêlu ngangge toya leiding.
Makatên panampinipun tiyang ingkang botên purun utawi dèrèng mangrêtos wau. Dumugi sapunika nagari inggih botên saèstu damêl waterleiding, lan têtiyangipun inggih taksih sami ngangge toya sumur, mila sêsakitipun inggih taksih wontên, sabên taun kathah tiyang ingkang katrajang sêsakit dysenterie, ing salajêngipun sêsakit wau sagêd ngômbra-ômbra, malah ing satunggiling wêkdal sagêd dados pagêblug.
Dene tiyang ingkang sampun ngangge utawi kulina ngombe toya waterleiding, môngka taksih sagêd kataman sêsakit dysenterie, punika jalaran saking toya leiding ingkang sampun mêdal saking pancuran (kraan) katularan wisa sêsakit, utawi wadhahipun toya pancèn sampun rêgêd katularan wisanipun dysenterie, wontên ugi têtiyang wau mêntas nêdha janganan utawi wowohan ingkang sampun katularan wisaning sêsakit wau botên dipun kumbah ing toya bêntèr rumiyin, inggih saking botên mangrêtosipun anjagi kasarasaning badanipun, inggih sagêd kataman sêsakit punika.
Sanajan tiyang ingkang sampun mangrêtos inggih punika bôngsa Eropah pisan, ingkang radin-radinipun langkung mangrêtos, sagêd ugi katularan sêsakit dysenterie, awit tiyang punika sagêd sêmbrana utawi pancèn kadunungan lêpat utawi supe. Ananging inggih mêksa wontên bedanipun, tiyang ingkang mangrêtos langkung sagêd anjagi dhatêng kasarasanipun tinimbang tiyang ingkang bodho utawi botên mangrêtos wau.
Mênggah ingkang dipun wastani sêsakit mêjên dysenterie
utawi lare sakit mêjên punika ing dalêm sadintên anggènipun ambêbucal ngantos kaping 10-20, trêkadhang ngantos sagêd kaping 100. Ingkang sakit badanipun asring dados ringkih sangêt saha sagêd aniwasi.
Sêsakit dysenterie punika wontên warni kalih: bacillarie ingkang thukulipun jalaran saking baksil: (Shiga, Kruse, Flexner Strong) utawi amoeben dysenterie saking amoeben kewan lêmbat ingkang lugu (eencellige). Wontên ing microscoop katawis gêsang, lampahipun saèmpêr kadosdene toya satètès wontên ing dalancang tutul (vloeipapier) mlèbèr-mlèbèr ngêdalakên lêngên, mêngkêrêt, ing sisih
Rèhning sêsakit punika wontênipun ingkang kathah ing hawa bêntèr mila dipun
katingalipun ingkang sakit pancèn inggih rêkaos lan anggènipun ambêbucal rambah-rambah saha ngêdên-ngêdên, kraos sakit sangêt.
Manawi botên kêcandhak tumuntên dipun suntik serum dysentirie, ingkang kathah dados tiwasipun.
Ingkang badhe saras, ing salêbêtipun 14 dintên ingkang sakit kraos sakeca, trêkadhang wontên ingkang langkung saking 14 dintên lajêng saras, nanging ingkang makatên wau awis, ingkang kathah-kathah sami tiwas, kajawi ingkang kêcandhak dipun jampèni sarana suntikan serum wau.
Limrahipun sêsakit bacillaire dysenterie punika dadosipun pagêblug yèn anrajang tiyang lajêng nimbal saking satunggiling panggenan dhatêng sanèsipun panggenan ingkang cêlak, lajêng angômbra-ômbra, awit tiyang ingkang sami sakit têmbeyan punika pancèn tiyang ingkang sampun sêsrawungan kalihan tiyang ingkang sakit, utawi ingkang pancèn sampun katularan sêsakit wau.
Sanajan panularipun sêsakit wau jalaran tiyang ingkang saras gêpokan kalihan ingkang sakit, nanging sajatosipun ingkang ambêbayani dening ngenggalakên pangômbra-ambranipun sêsakit wau. Inggih punika tiyang ingkang ngandhut wisa dysenterie kalêbêt ing badan tiyang ingkang saras, jalaran dipun ombe utawi sanèsipun. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja. Ind. Arts Sêmarang.
Benjing ing dintên Ngahad sontên tanggal 30 Oktobêr 1938, wanci jam 1/2 9 dumugi jam 9, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Moendinglaja. Ingkang mêdhar sabda Tuwan R. Sacadibrata.
Wiwit pêcahing pêrang ing Tiongkok, ingkang lajêng kêsundhul orêg-orêgan ing Eropah têngah, punika lajêng nyilêpakên cêcariyosan ing Sêpanyol, ingkang lugunipun malah pêrang rêrêmpon sayêktos.
Têtiyang Ngamônca ingkang sami tumut pêrang wontên ing Sêpanyol, nuju sami mirêngakên wêdhar sabda ingkang suraosipun, wilujêng pêpisahan. Jalaran badhe sami kawangsulakên.
Mênggah tuwuhing paprangan ing Sêpanyol punika, bibit sakawitipun, saking pambalelanipun golongan militèr ingkang botên rêna dhatêng paprentahan ing Madrid. Wusana dangu-dangu lajêng dados pêrangan ingkang kêmoran tandanging golongan ngamônca warni-warni. Inggih punika pinanggih wontên ing pasulayanipun ingkang lajêng dipun gêlar wontên ing Sêpanyol. Saha salajêngipun pinanggih, ing golonganipun Prangko dipun biyantu saking Itali tuwin Jêrman, pambiyantunipun wau awarni dêdamêl punapa dene wadyabala. Dene golongan parentah dipun rencangi ing nagari ingkang dhêdhasar dhemokrasi tuwin Ruslan. Nanging sadaya wau tumindakipun sami botên ngêblak. Mila wohipun pasulayan wau lajêng anggêgèndèng dados pasulayanipun nagari pundi-pundi. Prancis rumaos botên kêdugi manawi Itali tuwin Jêrman tumut ambalabagi wontên ing Sêpanyol. Tumrap Inggris ugi botên rumaos kêdugi dhatêng lêlampahan ingkang anggayut dhatêng ing Gibraltar, awit ing ngriku punika satunggiling pajagèn ingkang badhe malêbêt dhatêng lautan têngah, ingkang mêngku kawigatosan.
Bab paprangan punika ugi sampun wontên sêsulakipun badhe rukun, nanging rekadayanipun ingkang badhe ngrukunakên, inggih punika Inggris tuwin Itali, rêmbagipun kalihan parentah Sêpanyol tansah botên gathuk. Awit Itali tuwin prangko nêdha mênang, dene tumrap golongan parentah botên purun mituruti, jalaran nyatanipun, Madrid dèrèng bêdhah. Salajêngipun wontên komisi badhe ngrukunakên, nanging sawarnining usul wau tanpa damêl, ngrika ngriki rumaos sami manggih botên sakecanipun. Sukur dene salajêngipun wontên wêwêngan, Itali purun ngundurakên wadyanipun ingkang wontên ing Sêpanyol cacah 10.000, ing salajêngipun parentah Sêpanyol [Sêpanyo...]
[...l] ugi badhe angwangsulakên têtiyang ngamônca dhatên nagarinipun. Ingkang makatên wau sajatosipun sami ngraos botên rêna, dene golongan ngamônca lajêng sami tumut ngêmori damêl wontên ing Sêpanyol. Tuwin malih tumrap golongan parentah, ing sapunika rumaos sampun botên ambêtahakên dhatêng dayaning liyan, awit kaprawiraning wadyanipun sampun anyêkapi.
Namung nyatanipun, sawarnining rêmbag ingkang katingalipun badhe rukun punika, tansah wudhar kemawon, awit tansah wontên lêlampahan ingkang nelakakên botên nyataning tindak badhe rukun wau. Sampun sawatawis dintên wontên bôngsa Jêrman tuwin Itali pintên-pintên grombolan malêbêt dhatêng Gibraltar, manawi miturut sêrat palilah, sadaya wau sami tukang, nanging sarêng dipun galedhah bêbêktanipun, wontên ingkang pinanggih ambêkta pangangge wadya gêgana. Salajêngipun têtiyang wau malêbêt dhatêng laladanipun Prangko. Ingkang makatên wau lajêng nipisakên kapitadosan.
Paprangan ing Tiongkok taksih pinanggih rame, saha miturut pawartos ing dintên Sabtu kêpêngkêr, Kanton kenging dipun broki ing wadya Jêpan. Lampahing wadya Jêpan wau dipun lampahi saking sunglon biyas, dumuginipun ngriku namung sadasa dintên sampun sagêd ambêdhah kitha. Anggèning Kanton kêbrokan mêngsah, punika tumraping Tiongkok manggih kapitunan agêng, amargi lajêng kecalan margi ingkang kangge andhatêngakên dêdamêl, sanadyan taksih sagêd angsal margi sanès, nanging rêkaos.
Tumrapipun Tiongkok, rumiyin mila Kanton punika misuwur dados têlêng padununganing Bôngsa Tionghwa ingkang prawira. Ing sabêdhahipun Kanton, miturut wartos, Syang Kaisek tuwin nyonyahipun saha ministêr kêkalih sami oncat numpak motor mabur dhatêng Hongkong. Kajêngipun badhe pêpanggihan kalihan utusan Inggris, prêlu nêdha pitulungan supados Tiongkok dipun rukunakên kalihan Jêpan. Dhêdhasaripun Tiongkok, purun rukun waton taksih têtêp mardika.
Nanging rekadaya ingkang badhe dipun tindakakên punika namung ewuhaya, amargi Jêpan punika sampun [sampu...]
[...n] mangrêtos, bilih nagari ingkang agêngipun samantên punika botên badhe sagêd dipun melikakên, saupami sabên bôngsa Jêpan kapurih anjagi bôngsa Tionghwa, botên badhe anyêkapi. Ing ngajêng Tiongkok punika dados rêrêbataning nagari kathah. Kalampahan bôngsa Tionghwa nungkul, nanging dangu-dangu têtiyang ingkang malêbêt mriku punika dados bôngsa Tionghwa. Môngka tumrap Jêpan inggih gadhah raos ingkang kados makatên punika. Dados pangajêng-ajêngipun Jêpan, sagêd ugi ngangkah murih Tiongkok têtêp kamardikanipun, kados ingkang sampun tumindak ing Mansukuo, Peking tuwin Nanking.
Kêcêpêngipun kitha Kanton, punika kenging dipun wastani dados pamêpêsing nagari sanès-sanèsipun, kados ta tumraping Inggris, punika pinanggih kawigatosakên sangêt, amargi Kanton punika dados gêgandhenganipun Hongkong ingatasing among dagang. Sarèhning ing sapunika Kanton sampun kêcêpêng Jêpan, raosipun ugi kadosdene sampun ngrêgêm Hongkong. Tumrap Jêpan katingal sêsulakipun ingkang araos sêsumbar, amastani bilih kêcêpêngipun Kanton punika, tamtu damêl munduring bôngsa ngamônca ing Hongkong, awit kitha wau kadosdene dados bêbètènging pulitik ngamônca ing Tiongkok, saya tumrap manawi nuju môngsa paprangan kados ingkang pinanggih ing sapunika.
Bôngsa Arab ing Palèstinah taksih lajêng anglawan. Ing golongan Inggris ngalêmpakakên wadyanipun, badhe kaangsahakên ngrêbat kitha Beitalmukadis, saha kêlampahan sampun kêrêbat. Ing sapunika Inggris gadhah sêdya botên badhe mandum Palèstinah prêlu badhe ngudi têntrêmipun rumiyin.
1 Pananggalan, 50 taun cacah 4 lêbar saking toko bathik cap ukur, ing Cêrêbon. Pananggalan wau kangge madosi tanggalan Walandi, Tionghwa, Jawi tuwin Arab, ing salêbêtipun 50 taun. Tatananipun manut pananggalan umum. Pananggalan punika dipun aturakên lêlahanan dhatêng para ingkang sami mundhut barang daganganipun toko wau.
2 Pusaka Kalimasada, saking Radèn Wakija Boekhandel Sadoe-Boedi Purwadipuran 54 Surakarta. Buku wau aksara latin, ukuran cêkapan, isi 18 kaca. Kawêdalakên dening Wirya Panitra, Surakarta. Isi katrangan ing bab kajêng saha têgêsipun: Kalimasada. Rêgi f 0.40.
3 Sêrat Wedha Supêna, ugi saking Radèn Wakija. Aksara Jawi, ukuran cêkapan, isi 12 kaca. Mratelakakên ing bab kawruh impèn. Rêgi f 0.35.
Paberik pantun tiyang siti. Ing tanggal 22 wulan punika pabrik pantun "Pertanian Bumiputera" ing Sumpyuh, kabikak. Paguyuban wau ingkang nyêpêng R.W. Dwijosewoyo, tilas warga Raad Kawula, R. Rujito, R.M. Notonegoro tuwin Tuwan Sindutomo. Rantamanipun kangge tumbas mêsin wontên f 25.000.-, lumampah lestrik, tumrap waragad pabrik f 25.000.-.
Babagan toya ing Majasanga. Ing Majasanga mêntas wontên grêjêg babagan toya ing golongan tiyang siti kalihan Waterschap. Bab punika lajêng kawontênakên pêpanggihanipun golongan pangrèh praja, Waterschap tuwin tiyang siti ingriku. Dèrèng wontên rêmbag damêl marêm. Wusana bab ngadiling pambage dipun pasrahakên dhatêng Waterschap.
Pambikaking Bestuursacademie. Kados ingkang sampun sumêbar ing pawartos Bestuursacademie kala wingi sampun kêlampahan kabikak ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral wontên ing gêdhong Sêkolahan luhur Pangadilan ing Bêtawi, (kacêtha ing gambar).
Topi waja. Wontên wartos, bilih ing taun punika, manawi kasêmbadan, parentah badhe mundhut topi waja kangge wadyabala ing tanah ngriki. Topi waja wau pigunanipun agêng, kenging kangge nulak bêbaya saking gêgana tuwin sanès-sanèsipun.
Malaria sauruting pasisir tanah Jawi. Pakaryan Kasarasan sampun nindakakên papriksan wontêning sêsakit ing
Ing laladan-laladan ngriku wau kathah têtiyangipun ingkang sami sakit malaria. Mila ingkang wajib ngêncêngi tindak papriksa, kanthi ambage kina saha dipun titi supados dipun têdha, amargi kathah ingkang namung dipun bucal.
Ngèndêli lêbêtipun bangsa ngamanca. Ing wêkdal punika lêbêting bangsa ngamanca ing tanah ngriki dipun kèndêli, amargi dhatêngipun bangsa ngamanca ingkang kanthi palilah sampun langkung saking watês, ingkang lêrêsipun ing dalêm sataun namung 12.000. Tumrap Surabaya kemawon ingkang malêbêt sampun 2000.
Lindhu agêng ing Kupang. Miturut wartos saking Kupang, wontên lindhu agêng, kêraos ing saindêngipun Timor, Rotti tuwin pulo-pulo Alor. Ing kala lindhu wau, têtiyang
rayi Mr. R.M. Raspio lulus doctoraalexamen ing Pamulangan luhur Pangadilan ing Bêtawi, badhe nglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi. Bidhalipun benjing tanggal 7 November ngajêng punika.
Asistèn residhèn Salatiga mèh kasangsaran. Asistèn residhèn ing Salatiga nalika nuju nitipriksa wit ringin ingkang mêntas sêmpal adamêl karisakan, mèh kêdhawahan pang ingkang sêmpal malih, namung kirang sakêdhik kemawon. Ingriku lajêng wontên dhawuh nitipriksa sawarnining wit-witan ing salêbêting kitha ingkang agêng-agêng, manawi nyamari supados dipun têgor.
Kaawisan sêsorah wontên ing papan kêndurèn. Sampun dados padatan, ing Menes, Bantên, sabên nuju kêndurèn lajêng dipun wontêni sêsorah babagan agami Islam. Ing bab punika ingkang wajib lajêng ngawisi dhatêng tindak wau, pêrlu kangge anjagi tata têntrêm.
Lare kêmbar tiga. Ing dhusun Turèn, Malang, wontên tiyang gadhah anak kêmbar tiga sami èstri. Saking pamrayogining ngakathah supados lare-lare wau kalêbêtakên dhatêng griya sakit Leger des Heils, nanging tiyang sêpuhipun botên suka, cêkap dipun upakara piyambak. Sapriki wilujêng.
sampun dangu botên dumugi, lajêng dipun padosi dhatêng kantoripun, ingriku pinanggih suwung, kakintên barang-barang wau kabêkta kesah. Rêgining barang wau wontên f 11.000.-.
Inggah-inggahan ing Jawi Têngah. Warna, juru sêrat klas 1 kawêdanan Purwarêja, Kabupatèn Banjarnêgara, Paresidhenan Banyumas, dados mantri pulisi Paresidhenan Banyumas. M.
Kawêdanan Kajèn, Kabupatèn Pathi, Paresidhenan Japara-Rêmbang, dados mantri pulisi Paresidhenan Japara-Rêmbang. Mohamad
ing gambar, inggih punika satunggiling neneman asli Celebes kidul kapetang ingkang kapisanan lumêbêt ing pamulangan luhur Al. Azhar ing Mesir.
Mriksa kasarasan. Pangagênging Pakaryan Kasarasan ing Jawi Kilèn nêtêpakên dhoktêr-dhoktêr ingkang dados mriksa para punggawa nagari ing Jawi Kilèn. Kajawi punika nêtêpakên, tindak mriksa kasarasan wau botên kenging ngangge dhoktêr sanèsipun. Tumrap tiyang ingkang badhe mriksakakên badan, kêdhakkêdah. dhatêng dhoktêr juru mrikasmriksa. ingkang cêlak piyambak saking griyanipun.
Parêpatan Bupati. Miturut wartos, benjing salêbêtipun wulan Maart 1939, ingkang badhe katêtêpakên tanggalipun, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral badhe ngawontênakên parêpatan kalihan para Bupati Jawi Kilèn, badhe ngrêmbag babagan-babagan ingkang wigatos.
Lindhu. Ing Timur, Rotti, tuwin laladan pulo Lor mêntas wontên lindhu, ngantos sawatawis mênit.
Angsal-angsalanipun Jaarmarkt Surabaya. Gunggungipun têtiyang ingkang sami ningali Jaarmarkt ing Surabaya sadaya wontên 267.600, angsal-angsalaning arta wontên f 62.078.80. Kala taun kêpêngkêr têtiyang ingkang ningali wontên 236.042, angsal-angsalanipun f 65.056.95.
Darma tumrap lare kêmbar sakawan. Dumugi sapunika klêmpaking arta darma tumrap lare kêmbar 4 ing Blitar sampun angsal f 500.-. Tumrap ing nagari Walandi ugi wontên ingkang nindakakên makatên, lumantar de Telegraaf. Kawontênaning lare sakawan
Ngangkah kasangsaran ing kapal Surabaya. Zeekrijgsraad sampun angrampungi prakawisipun matrus milicie 5, ingkang sami kadakwa ngangkah kasangsaraning kapal pangajaran marine ingkang nama Surabaya. Sami kaukum 14, 14, 15, 12, tuwin 12 wulan kanthi dipun kèndêli saking padamêlanipun, saha sami botên kaparêngakên nyambut damêl ing golongan militèr.
Ngagêngakên panggaotan. Pabrik Chrysler Corporation badhe angindhaki wêdaling dêdamêlanipun ngantos 20%. Pêrlu badhe kangge nyampêti wêlingan sêpur gagrag taun 1039 cacah 107.000. Ingriku anampèni punggawa enggal 34.000, saha dumuginipun sapunika
amanah bilih ingkang badhe dados gêgêntosipun. Wontên wartos malih, bilih wêwakil Turki ing Londen, Tenti Okyan Bey, badhe kaangkat dados president ing Turki, anggêntosi Kemal Ataturk. Malah sanadyan Kemal Ataturk sênggang, inggih badhe lêstantun anggèning dados president republiek Turki. Miturut wartos ingkang kantun, gêrahipun Kemal Ataturk wontên mayaripun, sampun botên bêntèr. Têtiyang salêbêting praja sami
ing Jeruzalem saya rame, ing margi-margi kawontênakên wadya nganglang numpak auto alapis waja. Dilah-dilah sorot kasorotakên dhatêng papan ingkang lindhuk-lindhuk. Ing kitha lami pinanggih têntrêm, wontên rêrêsah inggih botên sapintêna. Anggèning wadya Inggris sagêd ngrêbat kitha lami wau kanthi tindak lon-lonan, kanthi pambiyantunipun wadya gêgana, ingkang nêdah-nêdahakên ebahing golongan ambalela. Kathah bangsa Arab ingkang sami dipun cêpêngi. Golongan ambalela wau sampun dipun kêpang ing wadya Inggris. Parentah nêdya nyirêp rêrêsah ingriku yêyêktosan.
Pindhah dhatêng Australie. Dumuginipun sapunika bangsa Oostenrijk ingkang pindhah dhatêng Australie sampun wontên 10.000. Sarèhning
Manggihakên tuk lisah pèt. Kawartosakên, ing sawetan Sandi, tanah Arab, pinanggih wontên pasitèn ingkang ngêmu lisah pèt kathah.
Kapal mabur Jêpan suwiwinipun risak. Inginggil punika gambaripun Sang Nata Jêpan nuju mriksani kapal mabur ingkang karisakan suwiwinipun jalaran kasanjata ing mêngsah, nalika
karanganipun Nyai Pranata ing Kajawèn ôngka 78 ingkang nêmbe mêdal, bab olah-olahan pusaka Jawi nama jadah.
Karangan wau sakalangkung cêtha maedahi, anggugah manah kula kêdah urun pamanggih, manut ingkang sampun kula tingali ing padunungan kula.
Anggènipun maringi parudan kalapa botên lajêng kacarubakên, nanging parudan kalapa wau dipun êlèr waradin ing sanginggilipun wos. Inggih punika wanci ngaru dipun tumplak sawêg kacarubakên, dados botên dipun karu. Sasampunipun kacarub waradin, têrus dipun êdang malih ngantos tanak. Prêlunipun makatên: rêmbêsipun lisah botên wontên ingkang kalong dhawah ing dandang, wêtah anglisahi uwos.
Pandhêplokipun, punika prayogi wontên ing upih jambe, langkung kiyat, upih wau kenging dipun angge wongsal-wangsul, sasampunipun kangge dipun kumbah rêsik, kagulung lajêng dipun simpên.
Pirantosipun andhêplok, ugi kenging mawi alu limrah, nanging pucuking alu dipun bungkus blarak kalapa, supados botên kêkanthilan ingkang dipun dhêplok.
Kajawi punika, manawi adang, sêkul punapa kêtan utawi katela pohung, prayogi dipun paringi suwiran godhong pandhan wangi, kajawi gandanipun eca, botên enggal mambêt utawi sumêg.
Paribasan ing nginggil punika, para maos kathah ingkang sampun ngawuningani kajêngipun, jalaran saking kêrêpipun kasrambah. Mênggah ingkang asring kabasakakên makatên punika: sêsemahan jalêr tuwin èstrinipun cocog utawi mèh sami watêk-watêkipun, pakarêman utawi kasênênganipun.
Upami: jalêripun gêmi, èstrinipun sungkan ngêdalakên bôndha ingkang tanpa tônja. Kakungipun karsa kasukan gonggong, putrinipun rêmên kongking. Jalêripun rêmên têtulung ing kasusahan, èstrinipun wêlasan, kakungipun karêm urip-urip lele, putrinipun karsa mangut bandêng makakên sapiturutipun.
Para wanita ingkang sampun sêsemahan kados kula punika, kula kêjabakakên, botên kula rêmbag ing ngriki. Sêtun namung sumôngga samia ngudi mamrih rahayunipun bêbrayan gêndhon-rukon, mong-kinêmong, sabar-sinabaran, sagêda lêstantun ngantos kakèn-kakèn ninèn-ninèn.
Para wanita ingkang dèrèng nambut silaning akrama, makatên ugi para ibu, mugi sampun ngantos kalimput bab pamilihipun jatukrama utawi calon putra mantu. Trêkadhangan namung saêbab kalih bab anggènipun mêndhêt wêwaton paribasan ing nginggil punika, sampun kaanggêp cêkap.
Kathah para pêpacangan, satunggal-satunggalipun namung katarik saking luhuring drajat, inggiling pasinaon, darah sami darah, malah limrahipun namung katarik saking warni, sambang sarawungan (têpang utawi kêrêp srawung) karoban sih utawi kasaenan lan sanès-sanèsipun. Salêbêting pêpacangan, trêkadhang satunggal-satunggalipun sami dene nyumêrêpi satunggaling bab ingkang botên cocog lan manahipun, nanging sami dene kaumpêtakên, api-api botên mangrêtos, jalaran inggih sampun kêtarik pintên-pintên bab ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, dados sami dene kuwatos utawi eman yèn pêdhot botên kalampahan.
Tiyang jêjodhoan, sasagêd-sagêd kaangkaha cocog lair batosipun. Botênipun makatên, inggih ingkang mirib utawi ngèmpêri samudayanipun.
wêwatêkan ingkang anjog ing karisakan, punika ugi botên kula rêmbag, awit botên wontên têtiyang jêjodhoan punika mangajab ing karisakan, ingkang tamtu mangèsthi dhatêng katêntrêman sarta kawilujêngan. Dene wontên satunggal kalih ingkang makatên, punika pancèn dipun têmaha.
Bab botên cocoging kapitadosan, punika ugi satunggaling alangan tumrap jêjodhoan. Upami: kakungipun rêmên mangeran kayu watu lêmah sangar kayu aèng sapiturutipun, putrinipun namung dhatêng Gusti Allah pribadi ingkang wajib sinêmbah, [si...]
[...nêmbah,] punika ugi kêrêp wontên ingkang sok nukulakên padudonipun.
Sêsemahan ingkang mong-kinêmong, sabar-sinabaran, punika dados pangalêman utawi pêpenginan. Nanging yèn pangêmong utawi kasabaran wau dhapur kêpêksa, ugi nama kirang sampurna utawi taksih kuciwa. Kula bôngsa wanita, umumipun ngêmong utawi ngawonan (ngawon têgêsipun botên kawon), punika bokmanawi inggih saking kêpêksa, anggènipun badhe anjagi dhatêng kakungipun, wasana kula lajêng angsal sêsêbutan: bêkti laki, sagêd nuju dhatêng karsaning guru lakinipun. Punika dede sajatining bêkti.
Wosing karangan ing nginggil punika, mugi kenginga kangge lêlimbanganing panggalihipun para ibu tuwin para mudha, kaangkaha jêjodhoan punika anêtêpi paribasan: tumbu olèh tutup, wusana lajêng angsal sêsêbutan: bêkti laki ingkang sajati, atut rukunipun botên namung katarik saking kawontênan lair, nanging sanajan batosipun kêdah kêtarik ugi. Yèn kalampahan makatên, tamtu botên badhe bèncèng ing salami-laminipun, wasana awoh pintên-pintên katêntrêman utawi kawilujêngan, ing têmbe putra wayah badhe tumut ngraosakên.
Pakêmpalan wanita ing Banjarmasin nama Rukun Putri, mêntas ngawontênakên pèngêtan bilih adêgipun pakêmpalan wau sampun jangkêp 5 taun, manggèn ing kamarbolah taman kêrukunan.
Para wakiling pakêmpalan ingkang sami rawuh kapetang kathah. Ing wêkdal punika dipun wontênakên sêsorah bab adêgipun pakêmpalan wau. Adêging pakêmpalan wau kala ing taun 1933, sakawit pakêmpalan wau mligi kangge golongan wanita bôngsa Jawi, Sumatra tuwin ingkang asli saking nagari sanès-sanèsipun, ingkang kapetang ngamônca. Sarêng ing taun 1936, pakêmpalan wau kajêmbarakên, kenging nampèni golongan wanita bôngsa Banjar, salajêngipun sapunika malah kadadosakên umum tumrap sawarnining bôngsa tanah ngriki. Ing wêkdal punika pakêmpalan Rukun Putri nêmbe ada-ada badhe ngêdêgakên pamulangan Huishoudschool. Ing nginggil punika gambaripun pakêmpalan wau nalika ngawontênakên pahargyan.
Namaning sinjang sampun amastani kados wujudipun, inggih punika pating trambal, dados kados pêpêthaning sinjang ingkang dipun tambal-tambal.
Dene sinjang tambal miring, punika bakunipun inggih kados sinjang tambal kanoman tanpa garis malang tuwin wujuding tambalan agêng-agêng, pantêsipun namung dipun agêm ing priyantun kakung ingkang pupuk ing sarira, dêdêg inggil. Upami dipun agêm ing priyantun andhap alit, nama kontit karoban ing sêratan. Cêkakipun botên pantês.
Anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura I ing Surakarta. Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W. Ing Batawi Sèntrêm. Sadaya wontên kalih likur jilid, sajilid rêgi f 0.50. Ingkang sampun kababar kapratelakakên ing ngandhap punika mawi katêrangakên cêkakaning isinipun.
1. Kartasura bêdhah, kraton ngalih dhatêng Sala. 2. Kabar Sala badhe katamuan jendral ing Batawi, sarta pêpanggihanipun Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan Mayor Hogêndhorêp. 3. Ingkang sinuhun ing Surakarta mêthuk jendral dhatêng Samarang. 4. Wontênipun jendral ing Surakarta sarta mulabukanipun Pangeran Mangkubumi sêrik galihipun. 5. Pangeran Mangkubumi mêdal saking nagari. 6. Madêg baris wontên ing Pandhak
ngrampit ing Surakarta, lajêng mundur dhatêng rêdi Garigal. 9. Prajurit ing Surakarta lan Kumpêni
wontên ing Burêng kenging apusipun Surajaya. 14. Wontên ing dhusun Papringan Pangeran Mangkunagara dipun gêcak
mangilèn, campuh kalihan wadyabala Kumpêni ing salèripun rêdi Kêndhêng, lajêng yasa kitha ing Jakawal. 22. Wontên ing Jakawal Pangeran Mangkubumi mranata panganggenipun abdi, dipun lapuri bilih Dêmak karêbat ing wadya bala Kumpêni. 23. Ing Jakawal mirêng badhe wontên kengkenan saking Samarang, ngajak badhami. 25. Kengkenan saking Samarang dumugi ing Jakawal, saha wangsulanipun Pangeran Mangkubumi. 25. Nyariyosakên kramanipun Pangeran Mangkunagara, kamantu ing Pangeran Mangkubumi, sarta kramanipun gupêrnur ing Samarang, karawuhan ingkang sinuhun ing Surakarta. 26. Ingkang sinuhun kondur dhatêng Surakarta, kramanipun pangeran adipati anom, sarta karampunganing Kumpêni niyat anêmêni Pangeran Mangkubumi. 27. Bidhalipun prajurit saking kitha Surakarta badhe amikut Pangeran Mangkubumi. 28. Prajuritipun Pangeran mangkubumi angrampit kitha Surakarta.
29. Ing kitha Surakarta, prajurit angêlut mêngsah ingkang ngrampit kitha. 30. Jayakartika pêjah ing paprangan, kitha Surakarta kêkês, Pangeran Mangkubumi gêtun. 31. Pangeran Mangkubumi ngrampit kraton Surakarta. 32. Pangeran Mangkubumi anjarah rayah ing Juwana, lajêng wangsul dhatêng Jakawal.
33. Kumpêni nglacak Pangeran Mangkubumi. 24. Ing
Sukawati, lajêng têluk dhatêng Surakarta. 37. Pangeran Mangkubumi tindak dhatêng Ngayoja, lajêng kadhatêngan kengkenanipun Kumpêni saking Samarang. 38.
wontên ing Ngayogyakarta. Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaprabon dhatêng putra, pangeran adipati anom. 41. Wadyabala Kumpêni ngungsir Pangeran Mangkubumi, campuh wontên ing rêdi Tidhar, lajêng madêg karaton ing Kabanaran. 42. Mangunonêng, utusanipun Kumpêni dipun pêjahi wontên ing
saking Surakarta, wangsul dhatêng Bagêlèn. 44. Wadyabala Kumpêni campuh kalihan wadyabala Kabanaran wontên ing Banyudana, Bayalali.
45. Sinuhun ing Kabanaran bidhal dhatêng Pagêlèn sarta Kêdhu, badhe paring biyantu. 46. Pangeran Mangkunagara kadhawuhan angrampit kitha Surakarta. 47. Paprangan ing Pagêlèn. Wontên sambêtipun.
48. Sinuhun Kabanaran damêl gêgujêngan dhatêng wadyabala ingkang sami kawon pêrang ing Pagêlèn. 49. Ing Madura gègèr, awit saking pandamêlipun Adipati Pugêr. Baris Kumpêni ing Pokak kabibarakên. 50.
ing Surakarta nêsêg Kumpêni supados paprangan enggal kadamêl rampung. Mataram badhe kakêpang. 52. Lampahipun wadyabala Kumpêni dhatêng Mataram,
Anyariyosakên angkatipun utusan ing Surakarta dhatêng Batawi, tuwin paprangan alit-alit. 55. Gupêrnur Hogêndhorêp tuwin utusan saking Surakarta wontên ing Batawi. 56. Gupêrnur Hogêndhorêp kalurugakên dhatêng Bantên. 57. Sawangsulipun saking Batawi, tata-tata awit kuwatos, mêngsah têmtu pêpulih. 58. Lêlampahan ing Kêdhu ingkang nyandèkakên Sultan Kabanaran botên saèstu tindak dhatêng Mataram. 59. Pêpêrangan ing Gowong. 60. Pêpêrangan ing Pagêlèn tuwin ing Malaran.
61. Pêpêrangan ing Ungaran. 62. Pêpêrangan ing Ambal tuwin ing Jênar. 63. Ing Ungaran wontên bêbantu dhatêng saking Samarang. 64. Pêpêrangan ing Pajang saanteronipun. Kumpêni nilar Ngayogyakarta, badhe ngêmpal dhatêng Kêdhu. 65. Sunan Kabanaran wontên ing pasanggrahan Banyuurip tampi wêwadul saking bupati ing Pakalongan.
66. Sunan Kabanaran bidhal saking tanah Pagêlèn badhe nêlukakên
Pangeran Purbaya wontên ing tanah Pagêlèn. 68. Sunan Kabanaran anglajêngakên tindakipun badhe anggêcak nagari Pakalongan. 69. Sang nata ing Kabanaran badhe anggêcak Pamalang
kondur dhatêng Mataram. Pakalongan karêbat malih dhatêng Kumpêni. 73. Tumênggung Arungbinang dipun panggihi sang rêtna ing Bulupitu. 74. Ing Mataram, ngrêmbag badhe ningkahing pangantèn.
ing Pranaraga mêpak bala badhe mapagakên pêrangipun Pangeran Mangkunagara. 79. Sunan Kabanaran badhe rawuh dhatêng
adipati ing bangwetan sami sowan Sunan Kabanaran wontên ing Pranaraga. 82. Pangeran Mangkunagara kondur dhatêng Mataram. Sunan kabanaran anglajêngakên tindakipun badhe anggêcak Surabaya. 83. Sunan Kabanaran masanggrahan wontên ing Kartasana, anggladhi prajurit.
84. Pêpêrangan ing Kêdhu, Pagêlèn tuwin Banyumas saanteronipun. Wadyabala Kabanaran dipun biyantu Sultan Bantên. 85. Pangeran Mangkunagara rêraosan badhe malik tingal mêngsah ingkang rama Sunan
saking pambujukipun Adipati Madura. 88. Tumênggung Suradimênggala ing Jipang ambeka nyuwun dipun indhaki sabinipun. Sunan Kabanaran duka.
Mangkunagara badhe ngantêp pêrang kalihan Sunan Kabanaran. 94. Sèh Ibrahim sudagar Turki dipun saraya ing Kumpêni kapurih ngrêrapu panggalihipun Sunan Kabanaran. 95. Madiun lan Pranaraga kenging karêbat dhatêng Pangeran Mangkunagara.
96. Sunan Kabanaran kasoran prangipun kalihan ingkang
Pranaraga miwaha ingkang paman Pangeran Purubaya, ingkang lajêng asêsilih nama Pangeran Arya Cakranagara. 98. Sultan Bantên mindha-mindha dados santri saking Gowong badhe nusul Sunan Kabanaran dhatêng ing Sukawati. Wontên ing dhukuh Rêpaking
Bêsar inggih Sèh Ibrahim, mratelakakên sabab-sababipun dene ngantos mêdal saking nagari. 102. Lampahipun Sarib Bêsar badhe pêpanggihan kalihan Sunan Kabanaran, mawi mampir dhatêng Surakarta. 103. Pangeran Mangkunagara ngaturakên tobat dhatêng ingkang rama Sunan
ageng (lanang wadon)1buahkempur1buahbende2buahkendang (lanang wadon)4-6
Tomesode?) inggih punika kimono paling formal kagem wanita ingkang sampun mantèn [1]. Tomesode saking kain krep kanthi warna ireng ingkang dipunwastani kurotomesode (tomesode ireng), lajeng tomesode ingkang saking kain krep mawi warna dipunwastani irotomesode (tomesode warna). Miturut urutan tingkang formalitas, tomesode punika busana ingkang paling formal sejajar kalihan busana wengi. Istilah tomesode asalipun saking tradisi wanita ingkang sampun mantèn utawi sampun nglampahi genbuku kanggè damel cendhak lengen furisode ingkang dipunginakaken nalika tasih enèm [2].
Kurotomesode namung dipunagem minangka busana formal dhateng pesta mantènan sanak sedulur, pesta-pesta, sarta upacara ingkang resmi sanget. Kimono jinis punika kalebet busana ingkang dipunagem garwa nakōdo nalika dugi ing pesta mantènan. Bahan kagem kurotomesode inggih punika kain krep ireng tanpa motif tenun. Corak minangka tandha kabegjan kados manuk jenjang utawi seruni ing bageyan ngandhap kimono. Posisi corak kain punika trep kalihan umur ingkang ngginakaken, sansaya inggil yuswanipun lajeng corak kain ingkang dipunagem punika mapanipun sansaya mangandhap. Lambang kulawarga kanthi jumlah gangsal : setunggal wonten ing punggung, setunggal pasang wonten ing wingkingipun lengen, lan sepasang malih wonten ing dada bageyan nginggil.
Benten kalihan kurotomesode, irotomesode boten kedah dipunhiasi kalihan gangsal lambang kulawarga. Gumantung kalihan formalitas adicaranipun, irotomesode cekap dipunjangkepim tiga lambang kulawarga (setunggal wonten ing punggung, setunggal pasang wonten ing bageyan lengen) utawi cekap setunggal ing bageyan punggung. Irotomesode dipunagem minangka busana formal nalika dipunulemi dhateng adicara mantenan sanak sedulur, ugi upacara resmi. Kain kagem irotomesode saged arupi kain krep tanpa motif tenun utawi kain krep mawi motif tenun kados monishō, rinzu, lan shusuji. Wanita dèrèng manten ugi kenging ngginakaken irotomesode, ananging menawi sampun sepuh utawi boten purun ngginakaken homongi. Upacara resmi ing astana kaisar para tamunipun ngginakaken. Ireng punika minangka warni dhuka kalebet alesan kenging menapa kurotomesode boten dipunagem.
Miturut tradisi zaman Edo, wanita ingkang sampun manten ngewahi furisode ingkang nate dipunginakaken nalika tasih enèm. Tradisi ingkang sami kagem wanita enèm ing nginggilipun 18 taun ingkang sampun genbuku, ananging dèrèng mantèn.[3] Lengen furisode ingkang dawa dipungunting, lan bikakan ing lengen furisode (furiyatsuguchi) dipunjait. Ing kala punika, wanita enem ingkang melambaikan lengen furisode minangka pratandha nalika wonten jaka ingkang dipunremeni. Bibar manten, lengen furisode ingkang dawa boten dipunagem malih lan dipungunting. Tradisi kasebut dipunwastani tomesode amargi sode (lengen kimono) dipundamel mandeg (tomeru).[3] Saking tradisi kasebut, kimono formal kagem wanita ingkang sampun manten dipunsebat tomesode.
edozuma?) wonten ing suso (bageyan ngandhap kimono). Saking ngandhaping gulon (kerah) dumugi bagéyan ngandhap kimono dipunhiasi mawi corak minangka tandha kabegjan. Corak ingkang sami kondhang wonten ing kalangan geisha ing Edo nalika 1804-1829. Corak kasebut saged ugi niru saking kimono ingkang dipunagem ing Ōoku saengga dipunwastani edozuma.[4]
k. 146. ISBN 4-9152-5955-2. Tèks "url" dikiwakaké (pitulung)
Tomesode&oldid=999742"	Kategori: Busana JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
wayang golek Pandawa khas pakuan Bogor sunda galuh
anggur gemi nabung nggo bakal suk urip tuwo
cerito wong lali karo agomo ora tau nganti sholat zakat opo maneh poso
saiki soro setengah mati, urip nang krangkeng wesi, ora iso rabi!
hei wong dunyo (ono ngopo) podo elingo (ya ngopo)
bondo dunyo (ra sepiro) ora digowo (lek wes bongko)
mulo kui tobato supoyo mlebu suwargo
nuwun sampun kerso rawuh wonten blog kawulo… mugi-mugi tansah saged hangraketaken pasedherekan… sugeng
Balas	ck, on 7 Juli 2010 at 1:06 pm said:	pas jaman
pm said:	maturnuwun Pak, Panjenengan
Balas	M Mursyid PW, on 31 Desember 2010 at 9:58 am said:	Blog abal2 gini dibilang uapik…? He he he …!
Ajining raga dumunung ana ing busana dan ajining dhiri dumunung ana ing
Agama Islam iku agama kapindho ing India miturut gedhéné. Kurang luwih 13,4% utawa 137 yuta jiwa pedunungé iku manut agama Islam. Sawisé Indonésia lan Pakistan, India iku nagara kaping telu sing pedunung Muslimé akèh dhéwé.
Sajarah Islam ing India iku wiwit taun 711 Masehi lan nganti sepréné dinamikané gedhé lan wis sumbangsih akèh ing kauripan pulitik India. Ing sisih liya, wiwit jama mbiyèn uga wis akèh konflik antara umat Muslim lan Hindhu. Puncaké ya panduman India ing rong nagara ing 1947 minangka India dhéwé lan Pakistan. Pakistan mengko bakal pisah manèh dadi Pakistan sing sajati karo Bangladesh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Islam_ing_India&oldid=954377"	Kategori: Islam miturut nagara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.41, 27 Februari 2016.
isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah
lakune kang ora gelem kalah. Sabarang tindak tanduke kepengin unggul lan
mamerake keluwihane, ora angger keluwihan bisa kanggo ngadhepi
gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan
utawa riya iku terkadhang muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika
kita pinuju sesrawungan karo wong liya. Mula prayoga kita tansah waspada
ngendhaleni dhiri. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang
gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela
(cetha), utawa ngedheng. Becik kita singkiri. Wondene dereng sajroning laku
gawe pituna. Mula kang prayoga bisa tulus dadi wong kang linuwih menawa
gebyaring kaluwihan iku mung dikatonake marang atine dhewe, iku wis
sesrawungan mono becik nyirik marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang
tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa
ora lila yen nyipati ana liyan sing luwih katimbang dheweke. Mula saiba becike
samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku
gelema nglaras dhiri lan ngleremake ciptane kang wening, yen sejatine isih ana
maneh Kang Maha Pinter, Maha Sugih lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa
pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan
pinter, jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira
kaloka mau, sira banjur kaya wong seje (owah), malah bisa “aji godhong jati
mbutuhake rembug lan pituture wong iku, sing kasanyatane bisa mbengkas lan
nguwalake saka karuwetanmu. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho,
raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget.
Ngongasake kapinteran iku satemene mung kanggo nutupi kabodhoane, yen kabeh mau
merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane. Tindak
mengkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrendheti lakuning
kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan. (BBB)
ngedir-edirake, wengis satindak lakune (polahe), yen nggayuh pepenginan ora
maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho
pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa
samangsa gawe kapitunane liyan (BBB)
kautaman, saka kabêcikan, nanging kabêcikan kang kawêdharake
barêng lan panggawene mung dadi pangalêman sanalika, dene kabêcikan kang wis
lawas panggawene môngka dèn ucapake manèh marang kang
Devi: Kon arep lungguh ndi?
Desi: mburi campur bapak2, kon lungguh cedak wadon ayu kae.
Devi: Ijol wae, aku wegah.. penak kowe campur bapak2
Desi: Yo penak kowe !, campur
sing dha eling Eling awake, Eling pepadhane, Eling
patine, Lan eling gustine, Wong urip kudu eling, Bisa urip seka pring, Tekan titiwancine, Ya digotong nganggo pring, Bali ning ngisor
ngisor oyot pring, Mulane padha eling, Elinga sing
Urip kuwi abot, Ja digawe abot, Kabeh repot, Sak trek ora amot, Mulane uripmu, Aja dha kaku, melura pasraha, Rasah dha nesu, Ojo mangu-mangu, Ning terus mlaku, Senajan ro ngguyu, Ojo lali wektu, Kowe bakal bisa, Urip rekasa, Ming kudu percaya, Uga sregep ndongoa Gusti paringana, Luwih pangapura, Marang kawula, Ingkang kathah lepat lan dosa,
Dudu kowe ning Gusti, Sing mesthi luwih ngerti, Sing
klobhot, Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.
ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. ” jare Bunali.
“Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge,” jare Bunali.
sanggah surya, munggah Pras daksina.
Bagian pertama[sunting | sunting sumber]
Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
Sugeng riyadin. TaqobbalAllahu minna waminkum.
Aruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1430 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning .
kidungan; Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, paneluhan
wah lagu lagune endank soekamty pancen apik apik tenan!wah aku dadi
Padha gulangen ing kalbu; Ing sasmita amrih lantip;
Saka 4.000 taun kepungkur, Gusti metu marang Ibrahim ing Mesopotamia lan ngandika, "Metuo saka negaramu, saka Keluwargamu, lan saka omahe bapakmu, marang tanah kang bakal tak duduhno marang sira. Aku bakal gawekno bangsa kang gedhe kanggo sira". Ibrahim netepi Gusti lan teka menyang tanah Kan’an sing dijanjiake punopo urip bebarengan karo putrane, Iskak, lan putune, Yakub, sing sak teruse jenenge dadi "Israel."
Israel lan 12 anak-anake banjur mudhun menyang Mesir amarga paceklik ing tanah Kan’an, lan kapisah dadi bangsa sing kuwoso. Mesir kaancam bakal punah, dening bangsa Israel kang kuat sing urip ing antarane wong-wong Mesir, supaya padha dadhi budak lan digawe urip ora enak dadi budak. Sawise 430 taun ana ing tanah Mesir, wong-wong iku padha dibebasake karo Musa, banjur nyabrang Segara Abang, menyang Arab, panggone wong-wong iku padha nampa hukun saka Gusti ing Gunung Sinai.
Generasine wong Israel sing ninggalno Mesir karo Musa padha ora diijini mlebu tanah kang dijanjikno amarga podo durung percoyo marang Gusti. Wong-wong iku dipeksa nglambrang ana ing ara-ara suwine 40 taun nganti generasi anyar padha gedhe sing percoyo marang Gusti lan mlebu tanah sing dijanjikno karo Yasak.
Sekitar 400 taun, 12 suku Israel diprentah liwat Hakim miturut aturane Musa. Nalika padha kepengin duwe Ratu kaya bangsa-bangsa liya, Gusti nunjuk Hud dadi ratu, sing ngratoni suwene 40 taun, ingkang diterusake karo Raja Dawud sing ngratoni 40 taun, lan turunane ratu Dawud yaiku Suleman sing ngratoni 40 taun. Sajroning mangsa Suleman dadi ratu, kerajaan Israel dadi sawijining paling mulya, lan chandi sing nomer siji dibangun, nanging amarga atine Suleman nyimpang saka Gusti yen umure wes tuwo, Gusti ngandiko marang Suleman yen 10 suku ora bakal diprentah karo putrane.
duraka, sing ora turunane Dawud lan Suleman. Kerajaan lor iki jenenge tetep dadi Israel lan Samaria didadikake ibukutha. Kerajaan cilik ning kidol dikenal minangka Yehuda, Yerusalem minangka ibukuthane, lan diprentah karo turune Dawud. Saka 2 Ratu 16, wong sing ning kidol iku minangka dadhi "Yahudi" sawise kerajaan Yehuda.
Amarga durakane Kerajaan Israel lor, wong-wong iku padha katumpes lan ditawan karo wong Asyur. Wong Israel sing tetep urip kacampur karo bangsa kafir sing teka lan nguwasani tanah iku. Wong-wong iki minangka dadi Samaria, lan 10 suku Israel lor iku ora bakal dadi negoro maneh.
Kerajaan Yehuda sing kidul iku ditawan karo Babil minangka paukuman kanggo nglayani Gusti, lan candhi sing ning kunu iku disirnakake, nanging sawise 70 taun, wong-wong Yahudi bali meneh marang Yehuda, mbangun candhi iku maneh ing Yerusalem, lan terus diprentah dening ratu turunane Dawud.
Ing wektu Kristus, bangsa Yehuda wis dadi Yudea lan diprentah ing ngisore Romawi. Yesus Kristus lan murite ngajarake Injil ing tanah Yudea sing digoleki sawise ilange turune Israel. Sawise
sawise iku, Yesus urip maneh saka patine lan nuduhake yen awake urip marang murite sadurunge munggah marang Bapake ing Suwargo.
Singkat cerito sadurunge Yesus disalib, dheweke ngramalno yen paukuman minongko nolak Yesus yaiku Yerusalem bakal diobong, candhi bakal disirnakake, lan wong Yahudi bakal ditawan ning kabeh negoro. Ramalan iki kawujud ing A.D. 70 nalika mangsa Kaisar Romawi Titus nguwasani Yerusalem. Sak mongso 1.800 taun, wong Yahudi tetep kasebar ing kabeh negoro ing dunyo.
Banjur ing taun 1948, mokal kedaden. Negara Israel ditemokake, lan wong Yahudi sepisan maneh duweni tanah sing dijanjikno iku. Akeh wong kristen wis nyatakake yen iki ngono berkah saka Gusti, nanging iki mestine berkah saka Dewo, utawa pasukan rodo kereng ing dadikake? Film iki dadi jawabane.
Iyo kono tas mulai.La aku yo wegah lek ra ngerti ngerti.Jodo ra jodo aku yo ora weruh. Mung
ana,Lungguhku pinuju sawung,Panguwasane sepi ing awakku,Rame ing kona-kono,Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
Pengageng Sasono Wilopo Keraton Solo, Gusti Kanjeng Raden (GKR) Wandansari alias Koes Murtiyah dipanggil ulang sebagai saksi terlapor.
Sekretaris inggih punika saking tembung secretum (basa Latin) kang ateges wados.
Jinis Sekretaris[besut | besut sumber]
Sekretaris Pribadhi, inggih punika sekretaris kang gadhahi tugas biyantu pimpinan lan boten gadhah anak buah. Tuladha: Sekretaris Direktur.Sekretaris Manajer, Sekretaris Rektor, Sekretaris Menteri.
Sekretaris Umum, inggih punika sekretaris kang gadhahi tugas biyantu instansi utawi organisasi, kan gadhahi anak buah. Tuladha: Sekretaris Wewengkon, Sekertaris Nagara, Sekretaris Direktorat Jendral.
Sekretaris kados gadhahi kaprigelan kangge ngerjaaken tugas-tugas ing kantor, tuladhanipun damel surat, nelefon, ngetik, lan saged ngoperasiake komputer, kearsipan, lan sapanunggalipun.[1]
Fungsi saking sekretaris[besut | besut sumber]
Damel rencana lan ngolah bahan kangge ngrumusaken kebijakan kang wonten hubunganipun kalih umum lan damel rencana, kepegawéan kalih keartaan dinas.
Tugas Saking Sekretaris[besut | besut sumber]
saking pimpinan. Tuladha, ngetik, nelfon, ntrima tamu, lan kearsipan.
Tugas punika mbetahaken perintah kusus saking pimpinan utawi mbutuhake pertimbangan lan pengalaman kang digadhahi sekretaris. Tuladha, damel prejanjen ngirim faksimil, lan sapanunggalipun.
Tugas punika asifat inisiatif utawi pamikiran sekretaris piyambak, kangge biyantu pimpinan. Tuladha, nata papan
Filed under: Sejarah Merga Purba Karo — 2 Komentar	24 September 2010
Renungan Sejarah Merga-merga Karo Sejarah Merga Purba Karo Sejarah Tanah Karo Slamat
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) MASTOIDITIS
Home » Mahabharata » Cekel Endralaya
Petruk iku salah sijine Panakawan anake Semar, adhine Gareng, kangmase Bagong. Dheweké duwé bojo Dewi Ambarawati, putri saka Prabu Ambarasraya raja nagara Pandansurat.
Paraga Pétruk iki ora disebutaké ing Kitab Mahabarata, dadi anané mung ing gubahan gagrag pewayangan Jawa. Ciri-ciri paraga Pétruk ya iku dedegé sing dhuwur lan irungé dawa. Pétruk sadina-dina tansah nggawa gaman arupa pethèl. Paraga iki kondhang ing lakon Petruk dadi Ratu.
Petruk iki manéka warna vèrsiné. Ana sing nyebut yèn mbiyèn Pétruk iki pangéran gagah perkasa, ana uga kang nyebut mbiyèné anak pandhita sekti. Ing salah sijiné vèrsi iku, dhèwèké disebut asliné anaké pandhita raseksa ing pertapan Begawan Salantara. Nalika iku jenengé Bambang Pecrukpanyukilan. Dhèwèké senengé guyon lan dhemen gelut.
Ing padhepokan iku, Bambang Pecrukpanyukilan kondhang pilih tandhing. Mula saka iku, dhèwèké bancur ngulandara golèk ngélmu lan nguji kadhigdayané. Ing tengah ndalan, dhèwèké ketemu Bambang Sukakadi (Garèng) saka pertapan Bluluktiba. Wong loro banjur adu sekti. Awak loro-loroné dadi rusak. Untung waé banjur dipisah déning Semar|Semar lan Bagong. Wong loro mau banjur dipèk murid / anak déning Semar. Carita kasebut ana ing lakon Bathara Ismaya krama.
(id) Petruk ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Anggraini · Antareja · Antasena · Bagawan Bagaspati · Basuketi · Basukiswara · Basupati · Basurata · Cakil · Prabakusuma · Pujawati · Supraba · Wisanggeni
Semar · Garèng · Petruk · Bagong · Togog · Bilung · Limbuk · Cangik ·
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pétruk&oldid=975820"	Kategori: PanakawanParaga wayang	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 1 Maret 2016.
tangiyaDuweya iman sing sarengatLumumpata kayu mati, ndelika marang kayu badatiTak pecutake sira kudu katutTak seblaake marang jabange.....(sebut namanya)Nurut marang ingsun, ingsun pandeng nglelengIngsun tinggal kangenIngsun Cedhaki dhemen...."
Mak dongamu mandhi tenan di bring jabani marang gusti pengeran
Mangkane golek bojo ojo mandeng rupo
Rupo elek kuwi yow ora dadi ngopo
Mangkane golek bojo ojo mandeng bondo
Mulo aku wes kondo, melu aku urip nang deso
Ngiwangi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongko
No 45 47 Banyuwangi +62-333-417257 BANYUWANGI INDOMARET T1AL Tk Padang Luwih
sinetron lan bintang filem kang asalé saka Indonésia.[1] Ricky dadi anak pambarep saka sedulur kang cacahé loro.[1] Ricky Harun iku anak saka pasangan bintang modhel kang jenengé Donna Harun lan Hendra Rahtomo, anake politisi Rachmawati Soekarnoputri.[1] Iki kang ndadekaké Ricky harun dadi buyuté Presiden Sukarno.[1]
Wiwit cilik Ricky ngugemi agama Islam.[1] Ricky uga seneng main filem.[1] Iki amarga ibuné Ricky kang dadi modhel senior.[1] Sanajan wiwitané Ricky ora seneng main filem ananging Ricky malah seneng akting nalika njajal main sinetron kang irah-irahané Pinokio dan Peri Biru (2005).[1] Sawisé iku, Ricky main ing sinetron kayata Sherina.[1] Ing sinetron iki, ricky main karo Eva Celia Latjuba, saliyané iku ana uga sinetron liyané kang dibintangi Ricky ya iku sinetron kang irah-irahané Penjaga Hati.[1]
Saliyane sinetron, Ricky uga njajal akting ing layar lebar.[2] Ricky wiwit main filem kang irah-irahané Rumah Pondok Indah nalika taun 2006.[2] Film kang jinisé horor iki dibintangi karo Arswendy Nasution, Chintami Atmanegara, Titi Qadarsih, Ruhut Sitompul, Asya Shara, lan artis anyaran kang jenenge Amelia.[2] Taun 2007, Ricky main manéh ing filem kang jinise horor.[2] Ing filem iki kang dadi sutradara ya iku Jose Purnomo.[2] Film iki irah-irahane Pulau Hantu.[3][4]
^ a b c d e f g h i j k (id)Profil di KapanLagi.com(dipunundhuh
^ Chelsea-Ricky Harun, Gak Pake 'Resmi-Resmian'(dipunundhuh tanggal 12 Juli 2011)
paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 28 Januari 2017.
2 Pétrus 21Para sedulur, ing jaman mbiyèn ènèng nabi-nabi palsu pada njedul nang tengahé umaté Gusti Allah, mulané ya aja kagèt nèk nang tengahmu uga bakal ènèng guru-guru palsu pada njedul. Wong-wong kuwi bakal nglebokké piwulang-piwulang sing nyasarké lan sing nggawé rusak, awit pada nampik Gustiné sing wis nebus uripé wong-wong kuwi. Mulané Gusti Allah ya ndang bakal nekakké karusakan sing nggegilani marang wong-wong kuwi. 2Nanging wong okèh bakal katut karo klakuan sing ora pantes kuwi lan jalaran sangka kuwi wong-wong mikir nèk urip nurut pituturé Gusti Allah kuwi ora apik. 3Guru-guru palsu kuwi bakal meres kowé nganggo dongèngan-dongèngan gawéané déwé, awit wis katut karo watek srakah. Nanging Gusti Allah wis suwi enggoné tata-tata arep ngrutu wong-wong kuwi. Karusakan wis ngentèni. 4Wujuté mulékat-mulékat sing pada nglakoni dosa ora diéman karo Gusti Allah, nanging diranté nang setrapan sing peteng ndedet, ngentèni dinané kruton. 5Uga wong-wong ing jaman mbiyèn ora diéman karo Gusti Allah, Dèkné malah nekakké kelepan gedé sing matèni kabèh wong sing nglakoni ala. Namung nabi Noah lan wong pitu liyané sing dislametké, ora mati, awit nabi Noah ngomongi wong-wong nèk kudu urip manut kekarepané Gusti Allah. 6Kowé mesti pada kélingan bab kuta Sodom lan kuta Gomorah, sing diobong karo Gusti Allah. Kuta-kuta kuwi dirusak karo Gusti Allah kanggo ngétokké kepriyé enggoné Gusti Allah nyetrap wong-wong sing ora gelem manut marang Dèkné. 7Nanging Lot dislametké, ora mati, awit dèkné manut marang Gusti Allah. Lot pegel ing atiné ngrasakké klakuané wong-wong sing ora pantes lan sing ora pada perduli marang kekarepané Gusti Allah. 8Lot manggon nang tengahé wong-wong kuwi lan dina-dina dèkné kudu nyawang lan ngrungokké tingkahé wong-wong sing pada nglakoni ala kuwi. Pantyèn pedes rasané ing ati. 9Nanging Gusti ngerti kepriyé enggoné nulungi kabèh wong sing pada manut marang Dèkné, supaya bisa utyul sangka pantyoba. Gusti uga ngerti kepriyé sing nggarap wong sing pada nglakoni ala. Wong-wong iki wis dityawisi setrapan kanggo mbésuk ing dina kruton. 10Malah-malah wong-wong sing pada katut karo karepé kedagingané lan nuruti kesenengan sing ora pantes, wong-wong sing ora wedi marang tembungé Gusti Allah, wong-wong iki wis mesti nèk bakal nampa setrapané Gusti Allah. Para guru-guru palsu kuwi sombongé éram-éram, malah wani ngèlèk-èlèkké pangwasa-pangwasa sing nang swarga. 11Para mulékat waé, sing kuwaté lan kwasané ngungkuli wong-wong kuwi, ora wani ngèlèk-èlèkké pangwasa-pangwasa sing nang swarga kuwi. Ngelahké nang nggoné Gusti Allah waé ora wani. 12Nanging wong-wong kuwi uripé namung kaya kéwan galak kaé sing manut rasa, ora bisa mikir. Entèk-entèké ya mesti bakal kejiret lan dipatèni. Wong-wong kuwi pada ngèlèk-èlèkké marang prekara-prekara sing ora dingertèni. Mulané wong-wong kuwi bakal tiba ing karusakan, jalaran sangka tumindaké déwé. 13Wong-wong kuwi wis mesti bakal éntuk balesané enggoné pada nggawé ala marang liyané. Nèk awan pada seneng nglakoni apa waé kanggo ngumbar kesenengan sing ora pantes. Pantyèn ya ngisin-isinké tenan sing dilakoni karo wong-wong kuwi. Nèk pada mèlu mangan bebarengan karo kowé wong-wong kuwi namung ngregeti kumpulanmu, awit ora pada isin nuruti apa senengé. 14Mripaté namung nggolèki wong wédok lan ora pada jelèh enggoné nglakoni dosa. Malah pada seneng narik sing ringkih ing pengandel, supaya pada mèlu nglakoni dosa. Pantyèn wong-wong kuwi nduwèni watek srakah lan mata-duwiten. Gusti Allah wis nyawiské setrapan kanggo wong-wong kuwi. 15Jalaran pada ninggal dalan sing bener wong-wong kuwi saiki pada kesasar, awit pada nurut klakuané Biléam, anaké Béor, sing seneng nampa bayaran enggoné nindakké penggawé-penggawé sing ala. 16Nanging Biléam diwelèhké karo Gusti Allah, supaya dunung nèk dèkné klèru banget. Kimaré Biléam terus bisa ngomong kaya wong urip, marakké nabi Biléam manut marang tembungé Gusti Allah menèh. 17Para sedulur, guru-guru palsu kuwi kenèng dipadakké karo sumur sing asat, dijagakké ngaya-ngaya, nanging ora ènèng isiné. Uga kaya méga sing kabur katut angin banter kaé, nanging ora metu udané. Setrapané Gusti Allah wis ngentèni wong-wong kuwi, yakuwi panggonan sing peteng ndedet. 18Awit wong-wong kuwi omongané gedé-gedé, nanging ora ènèng isiné, tujuané ngenèng wong-wong sing durung suwi utyul sangka tengahé wong-wong sing uripé kesasar. Wong sing anyar-anyar kuwi diomongi jaréné ora apa-apa, senajan uripé sak karepé lan nuruti kesenengané apa waé. 19Guru-guru palsu kuwi pantyèn mulangi wong-wong éntuk urip sak karepé, ora usah perduli karo pernatané Gusti Allah, nanging sakjané guru-guru kuwi déwé dikwasani karo laku ala sing ngrusak manungsa. Dadiné guru-guru palsu kuwi sak beneré ya dadi peladèné pangwasané ala, awit wong nèk uripé dilakokké karo sakwijiné prekara, wong kuwi ya peladèné prekara kuwi. 20Nèk ènèng sakwijiné wong bisa mentas sangka petyerèné donya jalaran wong kuwi kenal marang Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé Yésus Kristus, nanging wongé terus tiba menèh nang petyerèn mau lan ora gelem tangi menèh, wong kuwi tibané jeruné ngungkuli mau-mauné. 21Kanggo wong kuwi luwih apik nèk mauné ora ngerti marang dalan sing bener, tenimbang ngerti, nanging malah terus ora manut marang tembung-tembung sutyi sangka Gusti Allah. 22Pantes tenan wong kaya ngono kuwi dipadakké karo asu sing ndilati utah-utahané
Reply	triwoko says:	August 14, 2008 at 5:43 pm	@Sri Sudarmadi,
punika peksi ingkang saged niruake suawarane burung liyo. Cendet iku peksi ingkang senengane njungkit-njungkitake buntute.
amanManukSato kéwanKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 4 Maret 2016.
Maturnuwun ugi, pak, sampun kersa mampir.
ngono kae kowe uripeNjupuk, njupuk kabeh tok, tur ora tau ngekekiKudune aku ngerti nek kowe ki mung masalah ket aku ngambung koe sing kapisanMripatmu kok mbukak, ngopo e kok mripat mu mbukak?Takkekke kabeh sing tak duweni, tur mbok uncalke neng sampahMbok uncalke neng sampah, ya to?Ngekeki aku tresnomu, iku wae sik tak jalukSoale kowe ra ngerti nek..Aku iki bakal nangkep granat kanggo koweNguncalke tanganku neng peso kanggo koweAku iki bakal mlumpat nang ngarepe sepur kanggo koweKowe ngerti, opo wae bakal tak lakoni kanggo kowe..
jaman edan, Ewuh aya ing pambudi, Milu edan nora tahan, Yen tan milu anglakoni, Boya kaduman melik, Kaliren wekasanipun...."
Ngobrol Sama Mbah Gandul | GANTHARWA
Sikil2 gedhe, tenogo gedhe, sensor2 woke
ing. agronomije"Diplomirani ing. agronomije"Dipl.ing.agronomijedipl. ing. agronomijedipl. ing. agronomijeDip.ing. AgronomijeDIPL.ING.AGRONOMIJE - MEHANIZACIJAdipl.ing.agronomijeDipl. ing agronomije -
Javanese Bossanova MP3Layang Kangen - Javanese Bossanova MP3Lingsir wengi - Javanese Bossanova MP3Lingso Tresno - Javanese Bossanova MP3Mawar Biru - Javanese Bossanova MP3Nagih Janji - Javanese Bossanova MP3Nandhang Bronto - Javanese Bossanova MP3Pupus Tresno - Javanese Bossanova MP3Sewu Kutho - Javanese
Perilaku dan Pitutur a la Jawa: AJINING RAGA DUMUNUNG ANA ING BUSANA
Aji: bernilai, berharga; Dumunung ana:
ing paku kencono. Kang kasorot mripatku soyo runduk songko kersaning
SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO…………….. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
Age : 24 Female	Location : Lasem-Rembang, Indonesia	Sugeng
utusan dari Tunggulmalaya, yalah patih Baudenda
dadi menungso kok jual mahal pol.Opo mergo kuwi aku yo ora weroh.Yo kudune ojo jual mahal ben rukun sak kabehe.
Halah jenenge ae menungso yo ngono kuwi sok dodolan larang malah ora payu.Contone ae dodolan rokok.Ning
Perumpamaan Karo Renungan Sejarah Merga-merga Karo Sejarah Merga Purba Karo Sejarah Tanah Karo Slamat Datang Tanah Karo Tanah
wayang Sasak, wayang Kaper, wayang Wahyu, wayang Intan, wayang Suket (Rumput), wayang Revolusi. Sebagian ragam wayang
...wis ora jamane papringan kanggo omah demit, tpi kanggo menungso sing hobi nyeni lan seneng suasana ndeso tpi ora ndesani...
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornoteensex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa Abu Jawa. Jawa keturunan Austronesia basa uga Basa dudu sawarna-warnan? ing Ing see
Kaca-kaca ing kategori "Novel taun 1942"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 13 April 2013.
kudu pinter-pinter nata ruangan, masang iklan yo kudu pilah-pilih. Soal’e yo ketara wong sing ngeblog profesional kui iklan sing nebeng neng blog’e yo iklan sing ra sembarangan, minimal
Secret Garden punika duo Irlandia-Norwegia ingkang mainake musik zaman anyar,ugi saged dipunmangerti déning sabagiyan misuwur dados olah musik neoklasik.
Secret Garden kapengkar dumadi pamain biolawati Irlandia Fionnuala Sherry lan pianis/panggubah Rolf Løvland. Duo punika ngasilake utawi nyathet ing kancah pasar kirang langkung 3 yuta album ugi menangake bebungah Lelomban Tembang Eurovision ing nagara Norwegia kangge kakalihipun ing taun 1995 minangka gubahan "Nocturne". Inggih punika kapisanan kanthi saumuripun sajarah minangka kapilihipun karya musik kang kaunggulake ing babagan instrumen dados jawara Kontes Lagu Eurovision, minangka cecampuripun basa Norwegia, kang dipun serta déning panjenenganipun panggubah Petter Skavlan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.33, 23 Maret 2016.
kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 15 Maret 2016.
kiro dadi kelopo kabeh. Yo onok singlugur, onok sing dadi degan langsung di ondoh, onok seng dadi kelopo iku mek titik, loh ngono iku mau masio wes dadi kelopo kadang sekdipangan bajing. Cobak pikiren mane, seumpamane lek kembang iku dadi kabeh, singsakaken iku uwite
“anggepen ae wet kelopo iku mau guru, lek onok guru muride dadi kabeh yo angel, yo onok sing bijine elek, yo onok sing pas-pasan. Yo onok mane sing apik. Engko lek muride oleh nilai apik kabeh sak’aken gurune, biso-biso lek nggak kuat guru
menawi kulakan topi ingkang sae tur komplit wonten pundi nggih ???
pm	nuwun sewu nopo dunga nurbuwat niku nglanggar rukun iman nopo rukun islam? lah sing nomerpinten para sederek-sederek?
pageran ingsun,pangeran diponegoro….<< true || false ==
bukane ceramah,tpi cuman sling sehat menasehati supaya menempati kesabaran.
ati-ati ya mas , sing duwe do’a mbok ngamuk nang awakmu, ukur awakmu aja sok gawe kisruh wong
apa kowe(sing mbahas doa nurbuwat) ngerti kepriye perjuangan walisanga, mbene bisa fatihah be urung sempurna wis kaya gayane mufti, aja kaya kuwe mas. mendhingan takon nang sing bener2 kyai dari pada gawe rubes nuduh sing ora-ora. Istighfar ya mas aja ngafir-ngafiraken wong sing dudu kelompokmu lan aja seneng myebar fitnah bid’ahlah -musrik lah, nek kepingin ngerti
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: pemasangan Elektrokardiografi (EKG)
Ing. Karel Kabele, CSc.; Ing. Radim Loukota; Ing. Martin Mandík; prof. Ing. Alois Materna, CSc., MBA; Ing. František Mráz; Ing. Jindřich Pater; Ing. Pavel Pejchal, CSc.; Ing. Robert Špalek; Ing.
saking mardi martatama ( serat Wedhatama, KGPAA Mangkunegara IV)
tansah eling karo sing gawe urip, tansah eling karo sing ngurip ngurip lan tansah eling karo sing nguripi.sarta tansah becik karo sapa wae lan apa wae.
Ojo di samaken karo rc valve super kips dll su.
Pamatunan utawa matun iku aktivitas ngilangi tetanduran sing dianggep ama kayadéné suket utawa gulma liyané saka kebon utawa sawah. Prosès iki bisa kalaksanan mawa tangan, mesin utawa bahan-bahan kimia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 14 Maret 2013.
Elektronik utawi E-KTP taksih dados pirembagan, nanging ing Kabupaten
Sleman pandameling E-KTP kanthi sesarengan sampun kawiwitan dinten Rebo
enjing(5/10). Dinten kapisan pandaleming E-KTP ing Kecamatan Berbah, sampun
wewengkon Kecamatan Berbah, pandameling KTP Elektronik kanthi sesarengan dipun
adani ing kantor kecamatan kasebat. Ing tataran kapisan pandameling E-KTP
kangge para perangkat desa lan kulawarganipun. Salebeting ruwangan mirunggan
kanthi piranti ingkang moderen,para wajib KTP foto lan rekam identitas lumantar
netra lan sidik jari. Para warga ugi kedah tapak asta ingkang sedayanipun dipun
sinebat massal, lampah pandameling E-KTP ing Berbah Sleman punika taksih
winates kangge perangkat desa ngantos pengurus RT lan kulawarganipun. Wondene
Oktober. Saking 4 desa ing Kecamatan Berbah, ngantos pungkasaning taun 2011
punika, pandameling E-KTP dipun angkah saged ngladosi 13.000
" Gedhe dhuwur ora pangur" Tegese, wong luhur/pinter nanging ora duwe
Anggrek Bulan Lagi (Foto: Swary Utami Dewi, Mei 2009)
Indonesia: Ende, Putusibau, Langgur, Ternate, Banyuwangi, Sibolga, Sumba, Sorong, Berau
ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. logist.univ. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.min.	Početna
gedhene bektimuSoul, bandha donyawithout the rest of theAmung siji pangajabmuMerdika2.) Segara Aru(
orang Celeng, lu datang Malaya suruh bekerja gali bijih timah untuk ekonomi Malaya ojo kelalen kui. Endas mu wes atos opo arek kenek keplak karo golok.. 13 resolusi hak orang Celeng. Bullshit man. Jangan lupa daratan bangsa Celeng.
Prajurit Wirobrojo, Prajurit Dhaeng, Prajurit Patangpuluh, Prajurit Jogokaryo,
“tiyang sumusup ing griya punika saged kaupamekaken ngaub ing sangandhaping kajeng ageng” –
April 1982; umur 34 taun) ya iku aktris filem Amerika kang anduwèni katurunan saka Jerman lan Swedia, jeneng undhangané Kiki, dhuwuré 170 cm, Awit umur telung taunan, dheweké wis sering ning ngarepé kamera.[1] Mula ora heran ning umur kang esih enom dheweké wis dadi model iklan ning stasiun televisi, lan dadi model saka Ford Models lan Elite Model Management.[1] Film pisanan kang dilakoni déning Kirsten ya iku filem kang judulé OEDIPUS WRECKS kang diputer ning taun 1989.[1] Film cekak kasebut dadi bagiyan saka antologi NEW YORK STORIES iku kasil saka arahan déning Sutradara Woody Allen.[1] Jenengé
digosipaké karo Jeff Smeenge, penulis skenario.[1]
Taun 2010, Dunst bali manèh anggawe gebrakkan ning dunya filem, dheweké mbintangi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 28 Januari 2017.
liyané :, lan liya-liyané. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± km2 utawa hèktar. Kabupatèn iki wewatesan karo Kabupatèn Prabalingga lan Kabupatèn Bandawasa ing sisih lor, Kabupatèn Banyuwangi ing sisih wétan, Samudra Hindhia ing sisih kidul, lan Kabupatèn Lumajang ing sisih kulon. Kabupatèn Jember dumadi saka 31 kacamatan.
113°30’ - 113°45’ Bujur wetan lan 8°00’ - 8°30’ Lintang kidul
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 22 Maret 2016.
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASKEP multipel sklerosis
ngantri tiket munyer2 koyok ulo gae ndelok sampen karo kepet. Asli gk onok suasana koyok ngene ndek Indonesia sak liane ndek Bumi Arema
@All Bonek : tak kandani yo aku tau nggebuki arek
Senayan, kocar-kacir mlayu nang endi mbuh mlayune, tak enteni sampek jam 11 bengi ora mbalek2.. Koen iku Wes Bodho… Nekat.. ngerti a koen Coxxx..!!!
Balas	Desember 10, 2009 pada 7:50
"Wes ora popo, lha wong mek setaun sepisan aku pindah kamar, seng penting cucu-cucuku podo ngumpul kangen-kangenan, ojo tukaran nek wes podo ngumpul
iki siji meneh karo cak Agung Pribadi Usman. Aku ngotot pengin ketemu arek iki, soale pas meninggale Michael Jackson ono video clip e sing lagi joget2, nah ndelok gayane aku iling karo Agung iki, tak pikir2 wah timbang arek iki melu mati opo si Herit iki kesusu mati, tak parani njuruntul ae nang kantore..eh tibake gagah tenan si agung pribadi saiki, keker, tegap, dhuwure 182cm,koyo aktor Ben Yoshua, aku mung sak alise yo uwis mari ngono ha ha hi hi wae.. Aku wis ngrengek2 karo
ngisore, sing wedhoke nganggo klambi/rok jaman biyen sing nganggo bordir dan rimpel2, podo ayu2 walau sederhana wan..nggak koyo cewek2 jaman saiki..vulgar..wis
Isinipun: Pagêralam - Sampun Tilar Kaprayitnan - Kawontênan ing Bopên Dhigul - Parêpatan ing Jêpan - Uluk-uluk - Pajêg Sata - Turunan Sêrat - Tiyang Jawi ingkang Sugih Anggitan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan.
Grojogan toya ing rêdi Agung, sacêlaking Pagêralam, Palembang.
Sagêd ugi sadèrènging bidhal saking griya sampun winantos-wantos dening sanak kadang utawi pitêpanganipun, bilih ing ngrika badhenipun kêdah anindakakên sadaya-sadaya wau, jalaran ingkang suka pitêdah piyambak rumiyin ugi anglampahi.
Ing môngka tukipun sadaya wau kadugi botên liya mijil saking wilêding pangikalipun wêwarah, ingkang wosipun adamêl untunging ingkang suka pirêmbag.
têgêsipun ambangkang, lajêng punapa badhe kalapurakên. Têgêsipun anyukani wakaph punika nama bilih kuwagang tur kanthi eklas saha lêga ing manah, ananging yèn anggènipun sagêd kesah sajarah dhatêng tanah suci wau, sawênèh sarana anggantosakên utawi anyade bale pemahan... Ananging bab punika ugi namung kasumanggakakên dhatêng ingkang purun anglampahi kemawon.
Samantên ugi ingkang suka rêmbag ugi nêningali dhatêng sadhengaha ingkang badhe kêtaman, têgêsipun maspadakakên rumiyin sintên ingkang badhe kapurih ambayar wakaph lan sadaya-sadaya wau, bilih sinawang kadugi kathah sêsêrêpanipun utawi katingalipun tiyang mangrêtos, têmtu kasandèkakên.
Punapa jêmaah punika wontênipun ing ngrika botên nate rêrêmbagan kalihan jêmaah saking sanès nagari, upaminipun kalihan bôngsa Indhi, Mahgrabi lan saking sanès-sanèsipun panggenan, kados-kados botên nate, jalaran saking sami botên mangrêtosipun bab têtêmbungan, punapa malih bilih nêmbe dhatêng sapisan punika.
Punapa botên nate candhuk lawung utawi nênêrang dhatêng bôngsa piyambak ingkang sami mukim ing ngrika.
Kados upaminipun pêksi alap-alap utawi bidho tansah anjangkung saha anênilingi dhatêng mêmangsanipun sarta sampun samêkta saha prayitna dhatêng wêkdaling paniyupipun, kados makatên tumanduking sawênèhing para mukim ing Ejas wau dhatêng bangsanipun piyambak ingkang nêmbe dhatêng wau. Botên karêmbag bilih pamukimipun wau amargi gêgayutan kalihan anggènipun angaos utawi ngupados tambahing sêsêrêpan, dados bab waragad lan pasangon tamtunipun sampun rumantos.
Sumôngga kagaliha: punapa sawênèhing mukim-mukim ingkang sumêbar ing Mêkah, Jedah lan sapiturutipun anggènipun kapêksa kantun ing Ejas punika, ing suwaunipun botên jalaran saking ngêbrèh, kirang pangatos-atos angintên yèn sangunipun mêsthi anyêkapi kangge salêbêting lêrêb ing ngrika, utawi malih kenging ugi jalaran kataman ing apus-apus.
Sami-sami bôngsa, sami mangrêtos padatan, wêwatêkan [wêwa...]
[...têkan] lan têtêmbunganipun, pêpêthanipun sawênèhing jêmaah ingkang nêmbe dhatêng kalihan pun mukim wau, samudayanipun kadosdene: guru lan murid, têgêsipun, ngrika kathah sêsêrêpanipun, kathah kapintêran tuwin paham dhatêng sadaya kabêtahaning para jêmaah, ing ngriki rèhning nêmbe dhatêng, dados dèrèng sumêrêp pojoking Mêkah. Ngrika kenging katêmbungakên, wasis ing samudayanipun, ngriki taksih sinêbut: taksih bêtah dhatêng samudayanipun... punapa malih ingkang kaupadosan.
Sawênèhing sèh ugi botên lena dhatêng para mukim ingkang sami pating kalèlèr, ingkang botên sagêd wangsul dhatêng tanah wutah rahipun wau, amargi arta sangu sampun têlas tuwin tikêt kapal sampun kasade. Wontên ingkang kasukanan griya pamondhokan, trêkadhang ugi dalah panganggenipun, cêkakipun kapupu tuwin karapèk-rapèk. Punapa wigatosipun
rêklamênipun, wosipun sagêda angrencangi angupados jêmaah langkung kathah. Pun mukim lajêng kapurih supados anyukanana sêrat dhatêng nagarinipun, asuraos yèn wontên sanak kadang utawi salah satunggiling pitêpangan nêdya sajarah dhatêng Mêkah, supados kalêbêtna ing sèh wau. Utawi malih anêdha pitulung dhatêng sanak kadang wau, amadosna jêmaah kangge piyambakipun ingkang badhe kalêbêtakên ing sèh punika.
Pramila makatên jalaran sampun kaprahipun, yèn tindak sae punika ugi winalês kasaenan. Pun mukim rèhning rumaos kapotangan inggih punika amargi rinêngkuh sae wau, ing ngriku nama botên lêpat upami lajêng atêtulung, angupadosakên wêwahing jêmaah kaji punika.
Kajawi tindak makatên wau, rumaos yèn sampun mêsthinipun, wêwah-wêwahing têmbe badhe kasukanan pituwas ing dalêm tiyang satunggal anggènipun anglêbêtakên, sajêne dahab utawi langkung. Badhe kasambêtan.
Amila parentah anggalih ngawontênakên priyantun B.B., inggih punika ingkang ngasta paprentahan ing Bopên Dhigul, sasampunipun panjênênganipun Tuwan Kapitan Bèking pindhah, panjênênganipun Tuwan
satunggilipun golongan ingkang sêdya damêl rêrêsah. Ingkang kapindhah saking Tanah Merah golongan ingkang dipun kumudhèni sadhèrèk Ali Arkam ingkang sami anggadhahi pêngaruh. Sampun tamtu sadhèrèk Sarjana katut kapindhah kabêkta dayanipun têtiyang ingkang ambaguguk dhatêng parentah.
Têtiyang Papuah nuju sami nênumpak baita wontên ing lèpèn.
Sarêng pangajênging têtiyang bucalan ingkang ambaguguk dhatêng parentah sampun sawatawis kapindhahakên saking Tanah Merah dhatêng gudhang arêng, kawontênan ing Tanah Merah ragi têntrêm. Sasampuning têntrêm panjênêngani
bucalan ingkang supados ngawontênakên sawung kangge pangarsaning rad kampung ingkang dipun akên dening panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso. Upami ing tanah Jawi winastan lurah.
Sasampuning para bêstiring rad kampung tampi dhawuh ingkang kados makatên lajêng andamêl sêrat undhang-undhang ingkang kasêbarakên dhatêng para têtiyang bucalan sadaya. Badhe kasambêtan.
Muyêging rêmbag babagan Jêpan ing bab Mansuriah sapriki taksih rame kemawon, dèrèng wontên karampungan ingkang gumathok. Makatên ugi ing bab rêmbag gêgayutanipun kalihan Polkênbon, Jêpan botên pisan-pisan purun ngênut rêmbag, malah nêdya ngêncêngi tekad kados ingkang sampun. Malah aluwung mêdal saking Polkênbon, tinimbang nurut.
Jêpan tansah angombèrakên rêmbag, prêlu badhe kangge nyatakakên dhatêng kawontênan-kawontênan ingkang sakintên mikantuki. Nanging sêdya kados makatên wau tamtu kemawon botên dipun condhongi Tiongkok.
Mênggah wosipun namung sarwa makèwêd. Mila tansah dados rêmbag kemawon.
Gambar ing ngandhap punika gambar parêpatan ing gêdhong parlêmèn ing Tokio, ngrêmbag ing bab pasulayaning rêmbag Jêpan kalinkalihan. Tiongkok. Jalaran saking sumubing rêmbag bêntèr tuwin jalaran saking hawanipun pancèn bêntèr sayêktos, ing papan parêpatan ngriku dipun dèkèki ès balokan. Mriksanana gambar ingkang mawi ciri jêmparing.
Turunan Sêrat Anggitan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V ing Surakarta.
wontên malih wangsiting Hyang Widhi / kang luhur myang asor / pêksi prêkutut jinarwakake / rupa
yèn tinon / sêsrandune akathah warnane / iya iku musthikaning pêksi / tan wênang wong cilik / ngon-ingoning ratu //
aja sira ngingu pêksi putih / rêraine tinon / têrus marang ing cangkêm putihe / brama ngokop arane kang pêksi / arsa wruh ing gêtih / gêtihe kang ngingu //
Hyang Wisnumurti / dadya tumbal bêcik / ngon-ingoning ratu //
aja sira ngingu ingkang pêksi / kang ngalamat awon / yèn pêksi cangklakane aputèh / ingkang aran sakakala pipit / tansah bèncèng pikir / kang ngingu krêp padu //
lamun barumbun wuluning pêksi / lamatipun awon / candhala sabda iku arane / ingkang ngingu tansah arêririh / akèh kang rijêki / gêringan mèh lampus //
lamun êlar salêmbar kang putih / anèng gigir awon / sônggabuwana iku arane / anggung susah akèh kang rijêki / manahnya barikil / wonge ingkang ngingu //
lamun pêksi pundhakipun putih / lamatipun awon / candhala ayya sabda arane / mung kinarya pikat iku bêcik / srêp pan kêrêp olih / suka ingkang ngingu //
lamun ana pêksi sêmu kuning / trus kalunge tinon / pan abêcik puniku lamate / pan ingaran udan êmas adi / krêp
irêng ingkang pêksi / lamatipun awon / wisnu kucêm puniku arane / barang sakarsane nora dadi / kinasihan janmi / bisa karya sanggup //
ciptanira dadi / donyane kèh prapti / raharja kang ngingu //
sampun titi sasmitaning pêksi / kang sae myang awon / ing wangsite Hyang Suksma yêktine /
benjing tanggal 16 Dhesèmbêr ngajêng punika, pajêg sata badhe tumindak. Sawarnining srutu, sigarèt, sês tuwin sawarnining sata irisan lan sata ingkang dipun buntêli kados ingkang sampun kêlimrah, wiwit dintên wau botên kenging kalêbêtakên ing nagari malih utawi kawêdalakên saking pabrik, ing sadèrèngipun ambayar pajêg. Pajêg ingkang sampun dipun bayar, badhe kacêtha wontên banderolle ingkang katèmplèkakên wontên ing buntêl, kothak utawi wadhah sês wau. Tumrap srutu ingkang dipun ècèrakên, utawi ingkang botên kabungkus, tôndha wau badhe katèmplèkakên wontên ing srutu.
Ing banderolle punika badhe ngêwrat rêgi, têtiyang ingkang sade botên kenging ngindhakakên langkung saking ingkang sampun dipun tamtokakên, panyadenipun kêdah namung bungkusan, kajêngipun botên kenging ngrisak banderolle.
Sata irisan, pambayaring pajêg manawi panyadenipun dipun buntêli, mawi kadekekan banderolle, panyadenipun botên kenging kabikak. Sata ingkang botên kabuntêl, ingkang panyadenipun saking kranjang, utawi namung kabuntêl ing godhong botên ambayar pajêg tuwin kenging kasade kados adat.
Tamtunipun dumugining tanggal 16 Dhesèmbêr, taksih kathah srutu, sigarèt tuwin sês sanès-sanèsipun, ingkang dèrèng mawi banderolle. Sadaya wau taksih kenging kasade botên kanthi ambayar pajêg, dumugi ing watês ingkang katamtokakên. Tumrap tanah Jawi tuwin Madura, panyadenipun kenging dumugi tanggal 26 Januari 1933, tumrap tanah sabrang dumugi tanggal 15 Pèbruari 1933. Sasampunipun punika, sês ingkang tampatanpa. banderolle utawi botên kabungkus, botên kenging kasade malih.
Namung tumrap srutu thok ingkang dipun bedakakên, dumugining tanggal 26 Pèbruari 1933 tumrap tanah Jawi tuwin Madura taksih kenging nyade eceran tanpa banderolle, janji kothak wadhahipun sampun mawi banderolle. Tumrap tanah sabrang kenging ngantos dumugi tanggal 15 Marêt 1933. Salajêngipun botên kenging. Bab punika kêdah sami dipun èngêti.
Tumrap toko-toko ingkang andhatêngakên sês saking ngamônca, utawi pancèn sudagar agêng, supados pratela dhatêng kantor pabeyan, kasèp-kasèpipun dumugi tanggal 23 Dhesèmbêr ngajêng. Dene sês ingkang sampun wontên ing parimatan, botên prêlu kapratelakakên.
Tumrap toko ingkang dumugining tanggal 16 Dhesèmbêr ingkang padaganganipun saking ngamônca dèrèng mawi banderolle, taksih kenging mêndhêt dumugi tanggal 15 Januari 1933, nanging ingkang andhatêngakên kêdah ingkang nyukani banderolle.
Wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, Petruk botên angêdali, amargi kapambêng alih-alihan malih, dados sawulan pindhah griya kaping kalih. Mugi botên andadosakên cuwanipun para maos.
Sayêktosipun kula ngrumaosi awrat sangêt dipun pundhuti dening redhaksi supados ngisi rubrik wanita punika, jalaran kula dede tiyang pangajaran, dede tiyang sêkolahan, ewasamantên saking kumêdah-kêdahipun kêpengin
pamundhutipun redhaksi ing nginggil, inggih badhe kula lêksanani. Ing sarèhning kula punika bangsanipun èstri kolot, amila manawi wontên pamanggih kula ingkang botên anocogi kalihan jamanipun, mugi-mugi para maos, langkung-langkung para putri, krêsaa paring samudra gung pangaksama.
Tumrapipun jaman samangke, punika sampun kathah para wanita ingkang sami anggêbyur wontên ing pagêrakan, prêlu angudi dhatêng kaluhuraning jrajadipun,drajadipun. malah botên kirang kemawon para wanita ingkang tansah ambudidaya murih drajadipun wau sagêda kasamèkakên kalihan drajading para priya. Awit pamanggihipun, bôngsa kita punika botên badhe sagêd sajajar kalihan bôngsa-bôngsa ingkang samangke sampun kaanggêp luhur, manawi para wanitanipun taksih dipun anggêp kadosdene bonekah utawi bêkakas dening tiyang jalêr, ngantos tiyang èstri wontên ing griya botên anggadhahi uni babarpisan.
Pangudi kados kasêbut ing nginggil, mênggahing kula mila inggih sarujuk sangêt, têgêsipun: sadaya tiyang èstri sasagêd-sagêd kêdah sami ambudidaya, supados tiyang jalêr sampun ngantos anganggêp dhatêng tiyang èstri kadosdene bonekah utawi kadosdene bêkakas, nanging kosokwangsulipun, tiyang jalêr dhatêng tiyang èstri supados puruna angaosi, sukur bagi angajèni. Makatên ugi kula piyambak, sanadyan namung nama èstri kolot, mêksa kula angudi sangêt supadosa tiyang jalêr angaosi dhatêng tiyang èstri. Dene ingkang kula prêdi rumiyin murih tiyang jalêr anggadhahana adat makatên, inggih punika semah kula piyambak, pikajêng kula supados semah kula wau angrêgènana, angaosi dhatêng kula. Manawi tiyang èstri pangudinipun ingkang makatên wau kanthi têmên-têmên, kula wani nêmtokakên, bilih tiyang jalêr botên badhe nganggêp dhatêng tiyang èstri kadosdene bonekah utawi bêkakas, nanging kadosdene sasaminipun.
Sadèrèngipun kula ngaturakên kadospundi pambudidayanipun tiyang èstri murih dipun aosi dening tiyang jalêr, langkung rumiyin kula matur, bilih punika pambudinipun kula piyambak, dados pambudinipun tiyang èstri ingkang tanpa pangajaran, thik tiyang èstri ingkang sampun semah, amila têmtunipun inggih kathah ingkang botên cocog kalihan jaman samangke punika.
Kula angakêni bilih pambudidaya kadosdene ingkang badhe kula aturakên punika awrat lan rêkaos, nanging tumrap tiyang èstri ingkang pancèn [pa...]
[...ncèn] trêsna dhatêng semahipun, sarta ngèngêti dhatêng kawilujênganing jêjodhoanipun, têmtu badhe sagêd anglampahi. Môngga, samangke kula wiwitanipun pambudidaya kula ingkang dumuginipun samangke tansah kula êcakakên dhatêng semah kula.
Ingkang kapisan ingkang kula budidaya, supados semah kula sagêda kraos wontên ing griya.
O, punika pancèn inggih rêkaos sayêktos, kadar tiyang jalêr punika limrahipun rêmên plêsir, karêm sênêng-sênêng, doyan kaloyongan. Ingkang suwau kula inggih rumaos judhêg saèstu, saupamia kula elikakên, tamtunipun botên badhe amrêduli, bokmanawi malah saya ambêdhal, awit tiyang jalêr ingkang makatên punika sok lajêng ngrumaosi: aku wong lanang, kuwasa. Amlia pangudi kula lajêng sanès, inggih punika: ing salêbêtipun griya kula tansah rêrêsik, sampun ngantos tiyang jalêr gadhah ungêlan: yak, omah têlèke kok pating tlècèk. Utawi: iya ngrisèni, ana popok têka pating slampir mêngkono, makatên sapiturutipun. Manawi tiyang jalêr kalêrês wontên ing griya, sanadyan paribasanipun kula sawêg mlilit padharan kula inggih kula sumèh-sumèhakên, kula rênak-rênakakên, supados sampun ngantos tiyang jalêr anggadhahi manah: wis rupamu ala, ulate kaya wong kêbêbêlên. Wusananipun lajêng botên bêtah wontên ing griya. Langkung malih bab têdhanipun, kajagia ingkang saèstu, ngèngêtana punapa ingkang dipun karêmi, sampun ngantos tiyang jalêr lajêng botên sudi nêdha wontên ing griya, ingkang wusananipun lajêng rêmên kesah, jalaran namung badhe jajan wontên ing resturan utawi wontên ing lusmèn. Badhe kasambêtan.
Manawi kula ngèngêti kawontênanipun bôngsa kilenan, katawis sangêt anggènipun ngaosi sarta ngluhurakên bangsanipun ingkang sami gadhah pamanggih ing satunggiling bab (ondekkingen en uitvindingen), saking anggènipun sami ngluhurakên, ngantos pinèngêtan wontên ing babadipun, malah botên namung samantên, ugi sagêd malêbêt wontên ing babad donya. Makatên punika, mênggah prêlunipun sampun ngantos turun-turunipun utawi têtiyang ingkang gêsang ing wingkingipun ngantos botên mangrêtos sintên ingkang gadhah pamanggih wau. Sampun pintên èwu taun, raos angluhurakên wau tansah pinèngêtan, ngantos kita sadaya ingkang gêsang ing jaman sapunika, taksih sagêd nyumêrêpi têrang dhatêng satunggil-tunggiling sarjana sujana ingkang sami amanggih akal sarta gadhah pamanggih wau. Upaminipun tiyang Assijriers utawi bôngsa Assijrie anggènipun gadhah pamanggih bab jam toya (wateruurwerk) kala taun 600 sadèrèngipun Kangjêng Nabi Isa miyos.
Ing dhusun Sarawadèn bawah kaondêran Totogan Kabupatèn Kalathèn, wontên satunggiling tiyang sêpuh awasta Khaji Adam.
Ing sakawit kula dipun omongi mitra darma kula, ingkang ngandharakên warwarnininingsawarnining. kapintêranipun Pak Khaji Adam wau. Wiwit punika manah kula kumacèlu badhe nyatakakên, punapa têmên manawi sugih kawruh, sarta kadospundi kawontênanipun.
Anuju satunggiltingsatunggiling. dintên, kanthi kônca tiga, sanajan têbih panggenanipun kula prêlokakên. Kalêrêsan dhatêng kula sagêd pinanggih piyambak, dipun panggihi kanthi grapyak, sarta ing salajêngipun kula sagêd nyatakakên
Pak Khaji Adam punika sampun sêpuh, umur-umuranipun sapunika 67 taunan. Nalika umur 18 taun sampun kesah minggah khaji, sasampunipun wangsul saking tanah Arab, ngancik umur 20 taun wiwit nindakakên padamêlan ingkang nocogi lan dhêdhasaripun, inggih punika padamêlan kriya. Anggènipun rêmên dhatêng padamêlan punika sampun wiwit alit, mila sarêng sampun diwasa dipun tindakakên.
Tumrap padamêlan kriya, ingkang limrahipun sami katindakakên dening
lan sanès-sanèsipun. Ingkang garapan limrah, têgêsipun ingkang sampun dados garapanipun tukang kajêng, tukang batu lan tukang bêsi, botên badhe kula andharakên wontên ing ngriki, amargi sampun kathah ingkang sagêd, kula manah botên prêlu kagêlarakên. Dene ingkang badhe kula andharakên, namung sadaya garapan lan pamanggihipun ingkang prêlu-prêlu, sarta ingkang sakintênipun pantês
saking tiyang sanès, sadaya kasagêdanipun maligi mêdal saking tusing pamanggih lan pangothak-athikipun piyambak. Sagêdipun lajêng anggadhahi pamanggih-pamanggih warni-warni punika saking talatos lan kêncêng tekadipun. Pak Khaji gadhah kayakinan ingkang pantês dados bêbundhêlanipun sadaya tiyang ingkang badhe majêng, utawi murih kadumugèn gêgayuhanipun, dening gadhah tekad makatên: manawi gadhah gêgayuhan sarta panjôngka, botên ngetang sayah lan kangelan, bôndha lan pikiran. Manawi dèrèng kadumugèn sêdyanipun, dèrèng sampun-sampun pambudinipun.
Anèhipun malih, dene sadaya garapanipun botên dipun budi namung sarana katindakakên mawi tangan kemawon, malah ingkang kathah kaudi sagêdipun katindakakên mawi pirantos utawi gilingan. Anggènipun makatên, supados angsal-angsalanipun sagêd langkung kathah.
Supados para nupiksa sagêd anggôntha sapintên kapintêranipun, uwohing pangudi wau badhe kula pratelakakên kados ing ngandhap punika.
Damêl gêndhèng, gêndhèng damêlanipun punika wujudipun pasagi, kados gêndhèng wêdalan saking Sukabumi, ananging langkung sae malih. Manawi sampun dipun êtrapakên kangge payon, katingalipun plêk kados sirap. Saya manawi sampun lumutên, botên wontên ingkang ngintên manawi gêndhèng. Gêndhèng Sukabumi punika manawi dipun pasang taksih mringis sambêtanipun, mila manawi wontên jawah taksih sagêd kêpyur. Beda lan damêlanipun miturut pamanggihipun Pak Khaji Adam, abên-abênanipun sagêd rapêt, manawi jawah botên sagêd kêpyur. Pandamêlipun luluhan punika sarana gilingan, dene panyithakipun sarana dipun près mawi pirantos.
Gilingan pantun. Gilingan punika warni kalih, ingkang kangge damêl gabah lan ingkang kangge mlècèt, dados kangge ngicali kuliting pantun. Gilingan ingkang kangge mlècèt punika, ugi sagêd dipun angge angglêpung uwos, angglêpung gaplèk, ambubuk kopi, kangge gilingan tahu lan kenging kangge nosoh jagung.
Tamparan. Garapan tamparan punika ugi katindakakên sarana pirantos, kenging kangge nampar dhadhung saking badhe warni-warni, kados ta: sêpêt, kawat, duk lan sêrat nanas. Wiwit tampar ingkang alit-alit, upami: kerekan pêksi lan sampiran, ngantos dhadhung ingkang agêng-agêng, kangge dhadhung timba, katrol sarta dhadhung kangge ing baita. Manawi damêl dhadhung sagêd ingkang garisipun têngah (middellijn) wiwit 25 m.m. dumugi 75 m.m.
--- [1393] ---
PÊTHIKAN SAKING SÊRAT-SÊRAT KABAR SANÈS.
Panjênênganipun suwargi Tuwan Mr. H. s'Jacob punika anggèning jumêngjumênêng. warga Raad kawula wiwit bikak ngantos Juni 1931.
Ama ulêr. Ing bawah dhistrik Tanjung, Brêbês, tuwuh ama ulêr ing tanêman brambang, mèh sabên tanêman brambang sami katrajang. Dhatênging ama wau ngêgèt, nêdha oyod. Sakêdhap kemawon tanêman wau lajêng alum. Ingkang wajib sampun nindakakên papriksan.
Ing Tanjung punika misuwur kathahing pamêdal brambang. Mila saupami kêlampahan sami botên kêmêdalan, têmtu nuwuhakên kasusahanipun tiyang tani ingriku.
Pangiridan S.S. Jawi Wetan. Angsal-angsalanipun sêpur ing Bondowoso mundur sangêt. Benjing pungkasaning taun punika para punggawa Walandi badhe dipun santuni punggawa ingsêran saking trèm, ingkang
momotan badhe kasuda sapalih. Kontrak kalihan pabrik gêndhis botên wontên wohipun. Tumrap Bondowoso kala rumiyin sabên dintên sagêd angsal f 3000.- sapunika namung f 200.
Samantên mloroting pamêdal S.S. Jawi Wetan. Nanging inggih botên miyambaki.
Kenging racun. Ing kawêdanan Cikarang, Krawang, mêntas wontên paargyan, ingkang dhatêng kirang langkung wontên tiyang 60. Sarêng dalu têtiyang sadaya wau dalah ingkang kagungan dalêm sakit wêtêng, muntah wawratan. Enjingipun ing kantor-kantor sami suwung, pamulangan angka 2 bibar jam 11. Dene sababipun kintên-kintên saking toya ombèn, amargi sumur ingkang dipun angsu, sumur lami ingkang botên dipun upakara.
Bab toya ombèn punika pancèn kêdah ngatos-atos.
Botên narimah ing pandum. Pangadilan landraad ing Bogor mêntas ngrampungi prakawisipun tiyang dhusun 315 kadakwa ambubak pasitèn tanpa palilah, sadaya sami kadhêndha nyaringgit, utawi kakunjara 8 dintên. Sakawit têtiyang wau sami angsal pasitèn saking tuwan tanah ing Bolang, nanging dèrèng narimah, lajêng ambubak pasitèn sanès. Têtiyang wau katingal botên sênêng ing manah, nalika wontên ing margi sami ambêsmi wana.
Samantên kamurkaning manah, bêbasan manawi dipun sukani ati ngrogoh rêmpêla.
Katrangan ing bab racun tempe bungkil. Miturut papriksanipun Dr. Van Veen Mertens ing Laboratorium ing Bêtawi, racun tempe bungkil punika tuwuh saking bangsaning kewan lêmbat tuwin racun, tumamanipun minggah dhatêng utêk.
Tumrap pamrayogining panjagi, botên wontên malih kêdah sarwa ngatos-atos.
Arta ringgit palsu. Pulisi tuwin punggawa pabeyan ing Jambi mêntas anggledhah bangsa Tionghoa saking Singapura, manggihakên arta ringgit palsu 20 iji. Ringgit palsu kados makatên punika kêrêp pinanggih wontên ingriku, mila tansah kêncêng nindakakên gledhahan.
Dupèh awis arta kemawon, tiyang lajêng badhe damêl piyambak.
Jalil Rahmatsyah. Calon sultan enggal punika anggêntosi suwargi ingkang rama, ingkang seda kala taun 1914, wontênipun sawêg badhe kajumênêngakên, amargi sasedanipun sultan sêpuh, sang pangeran dèrèng yuswa.
Kaukum jalaran nampèni bêsêl. Pangadilan justitie ing
Mênggah titikipun: gambar Javasche bank kirang cêtha, kasar, angka-angka 10 ing pojokan katingal sulak jêne, botên pêthak mêmplak kados ingkang tulèn. Sarêng dipun takèkakên dhatêng kantor pos angsal katrangan bilih arta kados makatên punika cocog kados ingkang kapratelakakên wontên ing wara-wara wados.
Prayogi sami ngatos-atos, sapunika sawêg awis arta.
Kasugihanipun K.P.A. Natapura suwargi. Ing sasedanipun K.P.A. Natapura ing Surakarta, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, sarêng katindakakên papriksan, kagungan tilaran: awarni arta mêthuthuk f 132.000.- arta ingkang sumimpên ing bank f 500.000.- Kajawi punika taksih kagungan aandeel warni-warni, kados ta K.P.M. Factorij tuwin sanès-sanèsipun.
Kasugihanipun K.P.A. Natapura suwargi punika nama linangkung, bokmanawi awis sinatriya kagungan kasugihan samantên.
J.I.B. golongan wanita ing Bêtawi kêndho. Wontên pawartos J.I.B. golongan wanita ing Bêtawi kêndho. Mangka nalika congres J.I.B. ing Madiun angsal eerste prijs babagan padamêlan tangan tuwin angsal pangalêmbana saking congres sanès-sanèsipun.
Mangga ah, sampun ngantos nguciwani. Wungu-wungu.
Salingkuh ing hotel Vereeniging. Pangadilan Justitie ing Bêtawi nindakakên papriksan ing bab arta f 250.000.- ingkang andadosakên kapitunanipun N.I. Hotel Vereeniging. Sayêktosipun prakawis punika sampun dangu, dene ingkang kenging pandakwa sampun ngajal kala taun 1930. Wusana sapunika tuwuh papriksan malih.
Manawi arta samantên lajêng badhe wuk, inggih bêgjanipun ingkang
Mirid pawartos kados makatên punika, sanadyan Dr. Cipto punika sampun tinêbihakên, nanging raosipun dhatêng kabêtahan umum taksih wontên. Wêdaling pangayubagya wau têmtu adamêl sênêngipun ingkang dipun tuju.
Pasamuwan ing Tasikmalaya. Benjing Sèptèmbêr 1933 ing Tasikmalaya badhe wontên pasamuwan, 1. mèngêti adêging Sukapura sampun 300 taun, 2. mèngêti nunggiling Kabupatèn Sukapura, Sukapura Kolot tuwin Tasikmalaya dados satunggal nama Tasikmalaya sampun 32 taun, 3. mèngêti darah Wiratanuningrat anggèning dados Bupati Tasikmalaya sampun 25 taun lan 4. ewah-ewahan Sukapura dados Tasikmalaya.
Kintên-kintên pasamuwan punika badhe agêng-agêngan, amargi gêgayutan kalihan babad nagari, nanging sarèhning jamanipun kados makatên, bokmanawi inggih namung sacêkapipun kemawon.
Pangiridan ing pakaryan pos. Miturut katrangan, cacahing punggawa pos ingkang dipun kèndêli saking padamêlan, agêng alit wontên kalih ewonan. Kajawi punika pakaryan pos inggih taksih nindakakên pangiridan bab padamêlan cap-capan. Ing taun 1930 ngêdalakên waragad f 817.000.- Ing taun 1931 tuwin 1932 mêndhêt pêpetangan sangang wulan namung f 551.000.- tuwin f 400.000.- Sadhiyan waragad ing taun 1932 wontên 4 1/2 yuta rupiyah. Tumrap waragad 1930 wontên 18 1/2 yuta rupiyah, angsal-angsalanipun namung 16 1/2 yuta rupiyah.
Pêpetangan kados inginggil punika kenging kangge ngukur bab usrêkipun ing pakaryan pos.
Numpak sêpedha ngidêri tanah Jawi. Ing Surabaya mêntas wontên padvinder 3 bidhal ngidêri tanah Jawi sarana numpak sêpedha. Padvinder 3 wau, 1. nama tuwan-tuwan Suwarno, murid Nias, 2. Makun murid Nias tuwin 3. Amiaji murid B.A.S. Sêdyanipun ingkang sami andon lampah wau badhe njêmbarakên sêsêrêpan tuwin wawasan ing bab gêsanging golongan Islam ing tanah Jawi. Kajawi punika inggih gadhah sêdya badhe ngiyatakên dayaning Islam tumrap dhatêng para mudha Islam ingkang kêpasuk dhatêng wulangan kilenan. Lan malih lampahipun wau ugi ambêkta lis dêrma kangge kabêtahaning Kweekschool Islamiyah ing Surabaya.
Dados tindaking neneman têtiga punika mêngku paedah warni-warni.
Angsal-angsalanipun nagari. Ing salêbêtipun wulan Augustus kapêngkêr, angsal-angsalanipun nagari wontên 54.4 yuta rupiyah, dene kala wulan makatên taun 1931 wontên 46.3 yuta rupiyah. Salêbêtipun 8 wulan taun 1932 wontên 279.2 yuta rupiyah, dene salêbêtipun 8 wulan taun 1931 wontên 335.9 yuta rupiyah. Dene ingkang angsal-angsalanipun ragi manjila namung ingkang pinanggih wontên ing wulan Augustus 1932.
Congres P.G.H.B. Congres P.G.H.B. taunan badhe katêtêpakên wontên ing Surakarta, benjing tanggal 12 dumugi tanggal 17 Januari 1933. Rancangan rêmbag kajawi sanès-sanèsipun, ugi badhe ngrêmbag bab santuning têmbung Hindia Bêlanda dados Indonesia.
Congres punika kintên-kintên badhe rame, amargi kathah rêmbag ingkang wigatos.
Tanêman sata ing Bondowoso. Kawontênanipun tanêman sata ing bawah Bondowoso kala taun 1931 cacah 7000 bau, dene ing taun 1932 kirang saking 3000 bau, sadaya punika kalêbêt tanêman kabudidayan tuwin partikêlir.
Têmtunipun kiranging tanêman punika botên anocogi kalihan wontêning pajêg sata.
Pajêg sata ing Kêdiri tuwin Blitar. Miturut taksiran angsal-angsalaning pajêg sata ing Kêdiri wontên f 100.000 ing Blitar f 70.000.
Sawêg kalih nagari kemawon sampun samantên. PanyènPancèn. inggih botên sakêdhik.
Bok anèm dipun racun bok sêpuh. Ing C.B.Z. Sêmarang mêntas ngupakara tiyang sakit nama BobBok. Prawira anèm, wêkasanipun tiwas. Miturut papriksan, jalaraning tiwas wau dipun racun dening Bok Prawira sêpuh, inggih punika marunipun. Ing sapunika bok sêpuh katahan.
Kados makatên wohipun tiyang mêmaron. Pundi ingkang nama
ingkang ibu nalika sang pangeran nglêrêsi têtêp yuswa 11 taun. Inginggil punika gambaripun sang pangeran nalika sowan ingkang ibu dhatêng Inggris mampir mariksani museum ing Kensington (ing têngên) mriksani pirantos warni-warni.
Ing dintên wau, Suwita nyèlèhakên sirah wontên pangkoning ibunipun. Radèn
Wangsulaning lare ingkang namung cêkakan punika, raosipun sagêd adamêl karônta-rantaning manahipun Radèn Ngantèn Sumarta, awit ungêl makatên punika sajatosipun atêgês panjang.
Sasampunipun sawatawis dangu, Suwita lajêng kesah. Lampahipun Suwita kala punika dipun êtut panyawanging eyangipun kalihan wicantên: E, rupane bocah iki athik plêk kaya bapakne. O, muga bocah iki bisaa olèh panggulawênthah bêcik, aja kliru kaya bapakne.
Radèn Ngantèn Sumarta nyambêti: Adat kalakuwan punika gampil dipun ewahi, waton panggulawênthahipun botên kalèntu. Thole punika manahipun burus. Pangajêng-ajêng kula, pun thole sagêda dados dandosan.
Muga-muga Pangeran nêmbadani kang dadi panuwunmu gèr. Wong kang sabar kaya kowe iku, pantês olèh ganjaraning Pangeran.
Tuwan Sumarta sakalangkung susah ing manah, sasampunipun pêpisahan kalihan ingkang èstri lajêng mondhok wontên ing griyaning kancanipun bôngsa Walandi. Kônca wau sakalangkung supêkêt, mila sarêng tuwan Sumarta manggèn ing ngriku, dipun tampi kanthi suka bingahing manah. Ananging tumraping nyonyahipun, botên gadhah manah kados ingkang jalêr, anggènianggènipun. purun kanggenan Tuwan Sumarta punika namung jalaran ngèngêti pambayaripun sabên wulan f 100.-
Sanadyan bêbudènipun nyonyah wau botên kasar, nanging tumrapipun tuwan Sumarta inggih sampun karaos ing manah, bilih anggènipun wontên ngriku punika botên dipun tampi sayêktos. Anggènipun wontên ing griya ngriku, petangipun sampun tigang wulan, nanging ingkang dipun ambah Tuwan Sumarta namung kamar ngajêng tuwin patilêman thok. Manawi badhe dhatêng wingking tuwin jamban, lampahipun kêpêksa mêdal ing jawi, ngubêngi griya. Awit, nyonyah ingkang gadhah griya anggènipun malilahi Tuwan Sumarta malêbêt ing griya namung manawi nuju nêdha. Tuwan Sumarta dèrèng nate dipun wanuhakên kalihan tamunipun ingkang gadhah griya, lan Tuwan Sumarta piyambak inggih botên nate dipun dhatêngi tiyang. Dados salaminipun, sabên wangsul saking padamêlan, lajêng dhêlêg-dhêlêg piyambakan wontên ing kamar, utawi tilêman, dipun saslamur kalihan maos buku.
Manawi ingkang gadhah griya nuju linggih wedangan wontên ing patamanan, Tuwan Sumarta inggih kapengin angêmori. Sampun rambah kaping tiga, Tuwan Sumarta akèn dhatêng jongos, supados cangkiripun kabêkta dhatêng patamanan, panggenan anggènipun sami lêlinggihan ingkang gadhah griya, nanging jongos botên ngèstokakên. Tuwan Sumarta inggih lajêng mangrêtos, bilih sadaya wau pinanggih saking pakènipun nyonyah ingkang gadhah griya.
Nanging raos ingkang kados makatên punika, tumrap Tuwan Sumarta nêdya dipun icali. Satunggiling dintên, nalika tuwan tuwin nyonyah ingkang gadhah griya nuju linggih wedangan wontên ing patamanan, Tuwan Sumarta lajêng ambêkta cangkiripun piyambak amurugi, saha wicantên linud ing èsêm: Punapa kula kaparêng tumut lêlinggihan wontên ing ngriki. Adhuh iba sênêngipun.
Nyonyah wau lajêng mangsuli lêlamisan, kanthi ngacarani dipun ajak linggih kêkêmpalan, nanging salajêngipun, tiyang kêkalih jalêr èstri lajêng cêp tanpa ngucap, kajawi namung manawi mangsuli wicantênipun Tuwan Sumarta, samantên punika namung kathah ingkang dipun anthuki, utawi dipun gèdhègi. Nanging tumrap ingkang jalêr, katingalipun inggih badhe ananggapi, ewasamantên botên tilar liring nyawang ulatipun ingkang èstri. Lan sarèhning sêmunipun ingkang èstri katingal botên sarju, tuwan wau inggih lajêng kèndêl kemawon.
Dangu-dangu Tuwan Sumarta saya karaos, mangrêtos manawi ingkang gadhah griya botên rêna dhatêng piyambakipun. Ingkang makatên punika, Tuwan Sumarta ngrumaosi manawi botên mardika gêsangipun. Dene sababipun wontên-wontên kemawon, kados ta manawi Tuwan Sumarta kêladuk anggènipun maos ing wanci dalu, enjingipun samôngsa sarêngan nêdha, nyonyah ingkang gadhah griya lajêng anggrêsah, sêsambat bilih pambayaraning dilah saya kathah. Manawi Tuwan Sumarta kêkesahan wanci dalu, môngka wangsulipun lungse, inggih lajêng dipun sêmoni, pasêmonipun dipun dhawahakên tiyang ingkang mondhok ing tangganipun, kaanggêp tiyang botên sumêrêp tata, botên rumêksa dhatêng kautamènipun ingkang gadhah griya, amargi manawi mantuk sampun dalu, awonipun tamtu anglèpèti dhatêng
Isinipun: Tatwawara - Bab Têmbung: Indhonesiah tuwin Indhonesiyêr - Sampun Tilar Kaprayitnan - Tiyang Jawi ingkang Sugih Anggitan - Kasugihan - Adpêrtènsi - Suling tuwin Gêgayutanipun
janma kang praptèng ngriku / nyata antuk wahyuning Hyang Agung / yèn lastari iku kêna dèn arani / wus angambah ing dalanggung / kang anjog ing taman pirdos //
wit ana kang sung tuduh / apa ta kang inganggêp swarga
ngèlingana yèn kang sinêbut kasukcin / iku ya mung tyas rahayu / dudu japa dudu ngèlmon //
Bab Têmbung-têmbung: Indhonesiah tuwin Indhonesiyêr.
Garèng : Wah, Truk, barêng tak pikir mêmêt, kok iya rame, dhing, bab owah-owahaning têmbung-têmbung: Indhiya Nèdêrlan, lan Inlandhêr didadèkake: Indhonesiah lan Indhonesiyêr kuwi. Nanging aku mêksa rada
manèh: layang-layang kabar. Biasane iya tukang-tukang ngoprès kiyi, sing sok mèlu-mèlu ngrêmbug nganti ngalur-alur ing bab kaya ngono - kaya ngono kuwi. Nèk
Petruk : Iya ngandikakake pisan. Pangandikane jarene ora ngêmungake koran-koran ing tanah kene bae, sanadyan ariwarti-ariwarti ing Surinamê utawa ing nagara Walônda iya padha mèlu ngrêmbug. Lan uwis mêsthi bae, iya ana sing anocogi, iya ana sing suthik sungkan babarpisan.
Garèng : Sing anocogi, kuwi wis gênah para sing ora wajib aku nolak, saupama arêp... nraktir mi gorèng utawa saoto Madura, dene sing ora cocog mau, nèk cêdhak wajib kêkudu... nayab omahe.
Petruk : We, hla, wong gêmblung, ana kok banjur arêp olèh-olehan ajêgan. Wis, wis, saiki tak
Indhiya Nèdêrlan, lan Inlandhêr dadi: Indhonesiah lan Indhonesiyêr mau. Kaya ta: ariwarti Keng Hwa Po ing tanggal 16 Dhesèmbêr taun 1931 kang diwêtokake ana ing Mênadho, kuwi nacad bangêt mênyang bôngsa têlèk-têlèk wong bumi anggone padha gilapên marang têmbung: Indhonesiah.
Garèng : Iki bênêr bangêt, Truk, sanadyan jênêngane rada mambu: bakpao, utawa: poyunghai, gênah iki sobat, cêkake kêna di... utangi pawitan, Truk. Mungguh sing digawe waton anacad para têlèk bôngsa inyong kuwi kêpriye.
Petruk : Sing kanggo wêwaton, layang kabar mau ngèlingake tulisane Tuwan Dr. D. van Hinloopen Labberton ing kalawarti de Taak tanggal 29 Oktobêr taun 1921, ing kono tuwan mau nyêbutake, yèn jajahaning Nèdêrlan têlung nagara, kuwi siji-sijine kudu anduwèni jênêng dhewe-dhewe. Dene tumrap Indhiya Nèdêrlan sing dipilih kanggo jênênge, yaiku: Indhonesiah, jalaran miturut pangandikane tuwan mau, têmbung iki mathuk bangêt karo têgêse. Indhonesiah kuwi têgêse: pulo-pulo Indhiya, kang didunungi bôngsa, kang miturut kawruh, dijênêngi: Indhonesiyêr, lan basane diarani: basa Indhonesiah. Nganti pirang-pirang abad lawase, bôngsa mau cêcampuran karo bôngsa Hindhu, kang anjalari saya beda wong-wonge, têgêse: ana sing irunge ambangir, ana sing pèsèk, ana sing mripate siwêr, ana sing nyambêl gorèng utawa sing kriyip-kriyip, ewasamono bôngsa Indhonesiyêr mau têtêp lêstari dadi bôngsa Indhonesiyêr, lan basane iya ora owah dadi basa Hindhu utawa basa liya-liyane, nanging isih têtêp dadi basa: Indhonesiah.
Garèng : Yah, iya wis lumrah bae, paribasane rak ana, arêpa dianggon-anggonana ali-ali êmas, panganggo sing kêmrompyong kaya arêp tayuban, anggêr sapisan wis dadi lutung, iya têtêp dadi lutung bae, mulane aku sok gumun nyang bangsane dhewe kiyi, sok ana sing dupèh wis bisa: pêrdhom-pêrdhom, banjur kêpengin diarani bangsane: pan dhêplor.
Petruk : Wiyah, wiyah, kok banjur mrono parane, iya ora jangji aku. Wis, wis, tak banjurne manèh. Jalaran saka panêmu kaya sing wis dingandikakake Tuwan Labberton mau, mulane panjênêngane banjur anyêbutake, yèn panêmuning wong kang anggandhèngake têmbung-têmbung: Indhonesiah lan Indhonesiyêr karo angên-angên, lêpas saka Nèdêrlan, kuwi panêmu kala duk kaliru lan panêmu gêblêg.
Garèng : Wah, cocog bangêt aku, Truk. Iki pancèn iya Walônda pradan têmênan, saupama ing kene kiyi kabèh Walandane kaya Tuwan Labberton, wèh, iya suwarga donya têmênan, cêkake aku banjur rabi... nyonyah.
Petruk : Yak, kok banjur le arêp rabi nyonyah bae. Lo, kuwi koran sing anocogi owahing têmbung Inlandhêr dadi: Indhonesiyêr. [I...]
[...ndhonesiyêr.] Nanging koran-koran sing ora cocog, miturut pangandikane Tuwan Sutarja, iya bal-balan, kaya ta:
Courant, Deli Courant lan Surinamer, mungguh sing dadi wose anggone ora nocogi mau, sabab têmbung-têmbung Indhonesiah lan Indhonesiyêr
iya ditobatake turun pitu têmênan, migunakake têmbung-têmbung mau. Jalaran omonge, nèk uwong wis ora migunakake manèh mênyang têmbung: Indhiya Nèdêrlan, jarene iki kêna dianggêp sawijining sasmita, lêpasing Indhonesiah saka praja Nèdêrlan.
Garèng : Wah, hla, kiyi pikiran sing gêblêg têmênan, dadi karêpe supaya dilarangi wong migunakake têmbung Indhonesiah, nanging kudu nganggo têmbung: Indhiya Nèdêrlan. Layang kabar mau apa ora ngèmuti, barang sing dadi larangan, kuwi sok malah akèh sing sok banjur kêpengin nêrak. Buktine kowe lagi têtanggan karo bôngsa Arab kae. Omahe ditutupi rapêt, karêpe rak anglarangi aja nganti tôngga-tanggane wêruh ing sajêroning omahe. Nanging wusanane kowe banjur agawe bolongan ana ing tembok, lan sabên jam papat sore kowe mêsthi anjêngking ngintip ana ing bolongan tembok mau, prêlune nèk-nèke ana... Sripah adus.
Petruk : Wiyah, wiyah, ambok aja mêlèhake sing iya-iya mêngkono, wong aku i... sin. Miturut pangandikane Tuwan Sutarja, Kang Garèng, panêmune Neerlandia kaya ing dhuwur, kuwi uga dadi panêmune layang-layang kabar: De Rijkseenheid, De Tijd lan Deli Courant, nanging Indische Gids amadoni panêmu sing kolot kiyi, lan anuduhake yèn têmbung-têmbung mau ora ngêmungake dianggo dening para kawula kang kalêbu golongan: tidhak prêdhuli, sanadyan golongan sing: ngonokna-ngènèkna nurut bae, iya wis migunakake têmbung-têmbung mau. Hla, nèk saiki sing ngusulake gantining têmbung: Inlandhêr dadi: Indhonesiyêr kuwi priyayi pangrèh praja, Indische Gids anduwèni panêmu, yèn golongan Indhonesiyêr ora pisan-pisan anduwèni sêngit nyang pêlandan.
apane ora padha ditiru, kaya ta: kawruhe sing muluk-muluk, kapintêrane sing mêncit-mêncit, dalasan anggone ngêlak bae lan... anjogèd rangkul iya ditiru.
Petruk : Hara, kok banjur rupa-rupa mêngkono. Wis, wis, Kang Garèng, kaya-kayane wis cukup anggonku lan kowe padha rêmbugan ing bab usule Tuwan Sutarja. Nèk andêlêng garêngsênge wong-wong bumi saindênge jajahan kene, kang saikine nyata wis ora sondèl nganti tumêka ing balung sungsum diarani: inlandhêr mau, kênduk-kênduke kaya-kayane ana pangarêp-arêpe bakal dituruti, dhing. Lo, kiyi gagasanaku dhewe. Iya lan orane, hla, kuwi: wallahualam.
Ananging wontên ugi akal-akal ingkang katindakakên dening sawênèhing mukim-mukim supados angsala kauntungan saking jêmaah piyambak, upaminipun suka pitêdah dhatêng bangsanipun ingkang nêmbe dhatêng wau, bilih wontên ingkang bêtah punapa-punapa, kapurih tumbasa dhatêng satunggiling toko, jalaran ing ngriku bab rêgi-rêgi langkung miring tinimbang ing sanèsing panggenan, sarta malih piyambakipun ingkang sagah dados
dèrèngipun mukim wau sampun kontrak aliyas saeka-praya kalihan toko-toko ing bab arta komisi, inggih punika bab epah-epahan. Rèhning ingkang sêsadean wau kapêksa nyukani epahan sarta malih rèhning sumêrêp bilih jêmaah kathah ingkang miturut dhatêng sarêmbagipun mutawif arta komusi lajêng kalêbêtakên ing rêgi-rêgining barang, dados akal kados makatên punika, kintên-kintên sagêd kathah pêpajênganipun tur tanpa kecalan epahan.
Sanajana ing tanah ngriki ing dhusun-dhusun ugi botên kirang ingkang anyambi dados blantik, blantik upaminipun manawi panuju wontên pêkênan maesa utawi lêmbu.
Ananging rêmbag kathah-kathah wau, wosipun angêmungakên mungêl bilih waragad kangge wongsal-wangsul namung f 252,50, dados: sadhengaha jêr sampun gadhah arta
waton: yèn wus duwe dhuwit f 252,50 wus bisa munggah khaji. Rèhning kalimrahanipun rêraosan, bisa munggah khaji punika kanggenipun bôngsa muslimin agêng sangêt prabawanipun, pramila botên anggumunakên yèn sawênèh lajêng cekat-cèkêt angwontênakên waragad samantên wau.
Kajawi punika, ing pundia panggenan kemawon tumrapipun tukang apus-apus têmtunipun sakalangkung sagêd mawas dhatêng kandêl tipisipun ing bab kapitadosaning mêmangsanipun, inggih punika sadhengaha ingkang badhe dipun apusi. Saking pintêring pangikaling basa, singa tinaman ing aji-ajinipun prasasat manggèn ing pêpêtêng. Upami ing wêkdal punika wontên ingkang angèngêtakên, satêmah trêkadhang lajêng lêpat panampi, arumaos kamunasika, botên sanès ugi jalaran saking ampuhing pangaribawa wau.
Pramila karangan punika kasukanan nama: sampun tilar kaprayitnan, awit botên sande kapitunan.
Ing ngriki ugi kasêbutakên, mênggah kathahing para mukim kaetang dalah ingkang sami ngaos, tuwin jalaran saking katêlasan arta sangu, utawi malih amargi saking sabab sanès-sanèsipun,
yèn miturut panjanging pakabaran kintên-kintên wontên tiga sêkawan ewunan.
Ing suwau sampun kasêbutakên bilih ginèndèng saking malèsèding jaman, ngantos pamêdal, pangasilan tuwin samudayanipun sarwa kirang, lajêng ngawontênakên tindak ingkang neka-neka, ingkang satêmah anjalari damêl kapitunaning sadhengaha, ingkang kirang wêweka.
Dados kadugi botên anggumunakên sangêt-sangêt yèn sawênèha para mukim ing Hejas wau, lajêng wontên ingkang nindakakên patrap angupados pangasilan awarni komisi, ingkang lajêng adamêl kalonging sangu-sanguning bangsanipun piyambak ingkang taksih lêma-lêma sarta ingkang taksih gampil kèlunipun punika. Mandar wontên ugi ingkang kaajak dhatêng panggenaning dukan-dukan ingkang sade panganggening pribumi ngrika, upaminipun toko ingkang sade: top egal mislah, umamah, inggih punika saèmpêr kadosdene blangkon lan sapanunggilanipun.
Rèhning ing ngriku pamrihipun ugi botên sanès kajawi namung angarah epahan, pramila lajêng ambêbujuk supados tumbas pangangge wau, apêsipun mêndhêta sêrban utawi umamah, kadosdene jêmaah sanèsipun, supados ing têmbe sawangsulipun ing griyanipun, kenginga kangge anèh-anèhan utawi kangge pameran, lan malih minôngka tôndha yêkti, nyata-nyata sampun nate sêjarah dhatêng tanah suci... sapanunggilanipun.
Dados trêkadhang sêsrawungan ingkang makatên wau, kenging katêmbungakên: ambucal pace wasana amanggih kudhu: têgêsipun ing ngriki, mandar anambahi kalonging sangunipun.
Pramila kasêbutakên makatên jalaran upaminipun para jêmaah wau tumbas piyambak ing
wontên ugi ingkang mangrêtos cara Jawi Kilèn, Têngah tuwin Wetan, nadyana satêmbung kalih têmbung upaminipun, ananging sagêd mangrêtosakên ingkang kakajêngaken.
Kêre. Inggih punika kangge tutup lawang utawi aling-aling. Pandamêlipun, wiwit ngongoti dumuginipun ngênam utawi nênun, katindakakên sarana pirantos. Mila angsal-angsalanipun sagêd langkung kathah, tiyang satunggal ing sadintên sagêd angsal 9m2.
Tênunan. Modhèling tênunan kados wêdalan saking Textielinrichting. (Dep: v: L.N.H) namung langkung sae malih. Amargi angsal-angsalanipun tikêl ping 5 tinimbang ingkang wêdalan saking dhepartêmèn lanbao. Nalika kula sawêg sumêrêp sakêclapan, gadhah pangintên manawi tênunan saking dhepartêmèn, upami sagêda damêl inggih nyengkok saking Bogor. Jalaran tênunan ingkang kados makatên kula sampun nate sumêrêp manawi wontên salêbêtipun pêkên malêm. Jêbul pangintên-intên kula wau lêpat, amargi mirid saking katranganipun, pancèn tênunan saking anggitanipun piyambak. Anggènipun nganggit tênunan cara kados makatên sapriki sampun tigang dasanan taun dangunipun, kintên kula langkung rumiyin tinimbang ingkang wêdalan saking dhepartêmèn lanbao. Kalêrêsan nalika punika wontên tênunan modhèl saking Textielinrichting gadhahanipun Radèn Pangulu Adnan ing Klathèn. Wontênipun ing ngriku amargi badhe dipun dandosakên, supados kaewahan murih sagêd rikat angsal-angsalanipun. Dados kula sagêd nandhing bedanipun kalihan ingkang anggitanipun pak khaji.
Gilingan rokok. Pirantos punika kenging kangge nglinting rokok saking krêtas (cigaret).
Timba, saking sugihipun anggitan, dalasan timbanipun inggih kadamêlakên pirantos sagêdipun mikantuki. Pirantos punika anggumunakên, timbanipun sakêdsagêd. lampah kalih, sagêd minggah mandhap piyambak, sagêd nyidhuk lan nyuntak piyambak. Sanajan timbanipun agêng-agêng, sablèk lisah patra, cêkap katindakakên tiyang satunggal kanthi botên rêkaos.
Ingkang kula gêlarakên ing nginggil punika sadaya dèrèng napis, kula pêndhêti ingkang prêlu-prêlu kemawon. Amargi kajawi punika, taksih kathah pirantos-pirantos ingkang sagêd kangge prêlu sanèsipun. Nalika kula dhatêng Sarawadèn, ing griyanipun pak khaji wau, wontên kônca kula satunggal wêdalan saking sêkolahan tukang. Kala nyumêrêpi sadaya pamanggihipun pak khaji, sangêt ing gumunipun. Saya malih tumrap kula, ingkang babarpisan botên anggadhahi dhêdhasar patukangan, wontênipun namung gèdhèg-gèdhèg kemawon. Saking ing manah bêbêg, e dene samantên kêncênganing katekadanipun.
Griyanipun Pak Khaji Adam punika agêng anjênggarang, wontên lojènipun banjêngan, ananging ing pundi-pundi kêbak pirantos warni-warni, ngantos botên wontên papan ingkang sêla. Eman, dene kapintêran ingkang samantên, botên angsal pambiyantu [pambiya...]
[...ntu] saking sanès golongan, malah kasumêrêpanipun ing umum kemawon sawêg sapunika, sarêng kapacak ing kalawarti punika. Bab punika karaya-raya kula andharakên wontên ing Kajawèn ngriki, kanthi pangajab murih Pak Khaji Adam, tiyang Jawi ingkang tanpa sêkolahan tanpa tuntunan punika sagêda kasumêrêpan ing umum.
Sintêna kemawon tamtu mangrêtos ingkang dipun wastani kasugihan, sanadyan caranipun tiyang badhe sugih pisan, inggih mangrêtos, nanging adhakanipun botên sagêd anglampahi. Dene sababipun warni-warni, wontên ingkang jalaran saking botên kacêkaping gêsangipun, dados malah nama tiyang kacomprengan, lajêng kadospundi caranipun anggèning badhe nindakakên rekadaya, amargi ingkang badhe dipun tata botên wontên. Wontên malih ingkang jalaran saking ngêbrèh, botên sagêd anggêmèni pamêdal ingkang lêrêsipun kenging dipun gêmèni. Tuwin sanès-sanèsipun malih.
Griyanipun tiyang sugih ing Grêsik kalanipun nuju gadhah damêl.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, mênggah têtelanipun, tiyang badhe sugih punika, ing sabên dintênipun kêdah sampun abêbadhe, inggih punika tumindak ngindhak-indhakakên bandhanipun, dados mênggahing sèlèhipun, kêdah sarana among dagang sapanunggilanipun.
Nanging mênggah gawatipun tiyang among dagang, punika inggih satunggiling tindak ingkang angèl dipun lampahi, dados mathukipun kêdah dipun tindakakên dening tiyang ingkang mangrêtos dhatêng ubêding among dagang.
Satunggil-satunggiling panggaotan, punika limrahipun kados ênggèn-ênggenan, kabêkta saking nalurinipun, kados ta nagari panggenaning sinjang, panggenaning sês, panggenaning wowohan tuwin sanès-sanèsipun, punika majênging padagangan inggih kêdah sarana dagang kados caraning nagari wau.
Ing sapunika ngraosi ing bab sugih-sugihipun têtiyang ing Grêsik, punika tumrap wawasanipun têtiyang ingkang dèrèng sumêrêp, tamtu pakèwêd anggènipun mastani, têtiyangipun ing ngriku dêdagangan punapa, mênggahing pangintên namung sagêd nêtêpakên, kabêkta jalaran ing ngriku punika nagari amangku palabuhan, limrah manawi têtiyangipun prigêl alampah dagang.
Sayêktosipun panggaotanipun têtiyang ing ngriku punika pancèn warni-warni, tumindakipun katingal kêlêm, nanging sajatosipun kathah ingkang sugih-sugih. [sugih-su...]
[...gih.] Gêsangipun sabên dintên katingal prasaja, griyanipun agêng-agêng, katingal sami suwung. Nanging manawi nuju kalanipun gadhah damêl, griya agêng ingkang katingal suwung wau lajêng padhang sumêblak pindha kaswargan.
Mênggah sajatosipun, griya ingkang padatan katingal sêpên asingup, punika pancèn mêngku kajêng, inggih punika prêlu kangge sadhiyan murih dipun ênggèni pêksi sêndawa, limrahipun pêksi wau lajêng manggèn wontên ing lotèng. Susuhing pêksi wau ingkang lajêng dados padagangan agêng, kados ingkang sampun nate kacariyos ing Kajawèn nomêr 83-84.
Dados mênggahing cêthanipun, kasugihan punika pinanggihipun kêdah saking tumindaking pangudi ingkang tansah lumintu. Tôndha yêktinipun kados kasugihanipun tiyang ing Grêsik wau, anggèning katingal namung kèndêl, sajatosipun tansah tumindak ing damêl.
Lêngganan nomêr 202 ing Pujon. Sêrat Damarwulan ingkang kasade dening Bale Pustaka punika, adhapur pakêm padhalangan ringgit krucil. Dados campuran, wontên ingkang katêmbangakên, wontên ingkang botên.
Lêngganan nomêr 1876 ing Juwana. Wontên rêgi f 2.50.
Lêngganan nomêr 4242 ing Sala. Ing wulan Sèptèmbêr administrasi botên nampi arta saking panjênêngan, namung kala 19 Ogustus, wontên f 1.50 tumrap kuwartal punika.
Para maos têmtunipun botên kêkilapan, suling tumrapipun rêricikaning gamêlan Jawi. Yèn nitik dhatêng gamêlan Jawi, istingarah suling punika sajak gagrag enggal, liripun nelad gagrag blaas instrument, sabab gamêlan Jawi punika sampun kawêntar golonganing slaginstrument, ewadene suling cêtha kabudayan Jawi lugu. Ingkang kula angge pasêksèn sêrat kina, ingkang taksih mawi basa Jawi, angojahakên suling. Gampilipun ing salah satunggiling sêrat anggitanipun êmpu Sêdhah ing Mamênang, wontên ukara ingkang suraosipun nyôndra ungêling suling. Ing môngka jaman samantên têtiyang Jawi dèrèng canthuk kawunglawung. kalihan bôngsa Walandi. Kados punika
kenging sinêbut cotho dhatêng suling. Makatên punika saking panaliti, sabab ingkang kiyat tumbas, dèrèng têmtu dhêdhasar rêmên dhatêng gêndhing. Utawi ingkang baku bêtah, botên gampil kasêmbadan, sababipun tukang suling, ugi katut damêl, ananging botên angèn swara. Tandhanipun kula sampun nate mrangguli tiyang bêtah suling, sampun milih langkung saking 5 iji, dèrèng manggih ingkang salaras dhatêng gamêlanipun. Gampilipun suling bêngkêtan ingkang dipun idêr-idêrakên namung suling jajanan, kangge dolananing lare kemawon.
Rèhning suling wau rêricikaning gamêlan, dados pandamêlipun ugi kêdah ugêr guru lagu, upaminipun guru wilahaning gambang utawi sanèsipun, emanipun bab punika dèrèng jêjêg paugêranipun, taksih ogal-agil, katôndha ningali ingkang sampun kagiyar ing ngakathah, ngangkani wilahan pinanggih beda-beda, punika adamêl pakèwêd ingatasipun ingkang rêmên nalusur, ingkang sinau ugi makatên. Tujunipun gamêlan gampilan punika sampun kenging kasêbut sampurna, dados pangrêbdanipun namung nurun ingkang sampun wontên, punika kula dèrèng narimah, sabab punika gapilgampil. katriwalipun, ingkang kula pikajêngakên pambudinipun dhatêng kawruh, punika sagêd langgêng, makna botên sagêd risak, lumintu wontên, sipat kinarsakakên.
Dene gamêlan punika cêtha kaindhakanipun bôngsa Jawi ingkang sami ulah swara (têmbang) pramila lajêng wontên têmbung gêndhing-gêndhèng, punika sabab sajinis, gampilipun swara cangkêm lan swara gôngsa. Dados paugêran têtêp, angèn swara cangkêm (têmbang), môngka lajêng beda-beda purugipun, punika nama dèrèng kacêpêng êpokipun.
Turunan sêrat anggitan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V, ing Surakarta.
cucuk / wulu kalawan netra / pasêmone myang solah kalawan patut / punika dipun waspada / tanahnya sawiji-wiji //
Tuban / lamun pêksi sikile sêmu putih / têrus marang gênthanipun / sarta cucuke cêndhak / gih puniku mring Mataram tangguhipun / yèn pêksi bawuk sukunya / trus gêntha tlapukannèki //
yèku tangguh marang Pajang / lamun pêksi sukune sêmu putih / ing pasêmone kulawu / trus ing gêntha tlapukan / yèku marang Sidayu ing tangguhipun / lamun pêksi sêmu abang / têrus gênthanira tuwin //
miwah têrus mring tlapukan / abang mudha Dêmak
saking titahing Hyang Agung / pinasthi dening Hyang Suksma / anggonên
lumah jiwane / kakung tan pêgat rapuh / enjing sontên marêk ing rabi / sakalangkung sihira / marang gawarnipun / tan pêgat
pinggir sinjange / kakung tan pêgat rawuh / pawèstrine wus dèn têmêni / sigra apulang raras / warna nglayung-layung / kasorotan dening surya / gya tinoyan sang dyah ayu sigra nglilir / warna ijo tumeja //
Sajatosipun ingkang badhe kula obrolakên ing dintên punika barang ingkang sampun wayu, barang ingkang sampun bosok. Ing sarèhning kula namung dipun pasrahi adamêl obrolan ing dintên Saptu, amila inggih botên sagêd, saupami: thak, thêk, kêdah angrêmbag prakawis-prakawis ingkang mêntas kalampahan. Jalaran saking punika kula lajêng kêpêksa asring ngobrolakên prakawis-prakawis ingkang sampun wayu utawi sampun bosok. Nanging kula gadhah kapitadosan, bilih botên sadaya ingkang wayu utawi bosok punika, asal wayu utawi bosokipun wau botên kêladuk, mêsthi botên kangge. Kados botên langka kemawon barang ingkang wayu utawi bosok jêbul malah dipun sênêngi ingakathah. Kados ta: wayuning gudhêg utawi dhèndhèng-ragi, kados-kados malah ingkang dipun anggêp gandêm. Punapa malih tempe, punika ingkang dipun kanggèkakên jêbul malah ingkang... bosok. Jalaran saking punika kula lajêng wani ngobrolakên barang ingkang wayu utawi bosok punika, manawi-manawi lajêng sagêd dipun anggêp kadosdene gudhêg utawi tempe wau. Mangga samangke kula wiwitanipun.
Inggih punika (ing têngah) wujudipun tiyang majênun.
Dèrèng dangu punika ing ariwarti Locomotief ngêmot gêgubahaning satunggalipun titahing Pangeran. Manawi nitik isining gêgubahan, ingkang katingal nganèh-anèhi, sajakipun ingkang damêl wau bangsaning Walandi, nanging inggih bangsa Walandi ingkang jail mêthakil, thik kawêwahan drêngki. Manawi ningali ingkang nandha-astani wontên ing sagandhaping gêgubahan wau, cêtha wela-wela namaning tiyang bangsanipun piyambak, amung kemawon sanajana bangsa piyambak, têmtunipun inggih ingkang sampun jumênêng... majênun.
Mênggah cêkak aos wosing gêgubahan ingkang kapacak wontên ing ariwarti Locomotief wau, kados ingandhap punika:
Balanjanipun kaum bêrah bangsa tiyang siti, punika saupami kasuda 50% sayêktosipun botên dados barang-barang, awit gêsangipun punggawa-punggawa gubêrnêmèn bangsa tiyang siti punika, sagêd dipun damêl mirah sangêt, beda kalihan bangsa Eropa, sadaya-sadayanipun pancèn awis waragadipun. Amila punggawa-punggawa tiyang siti botên prêlu tiru-tiru kadosdene punggawa Eropa, botên susah mawi sêtelan pamlbeach, botên susah nêdha ingkang sarwa mêrtega, melk...
Sampun, sampun, botên prêlu dipun lajêngakên, mindhak nuwuhakên sêsakit tai basu (t.b.c.) kemawon. Jalaran saking andharan ingkang natoni manahipun para punggawa gubêrnêmèn tiyang siti saumumipun wau, amila inggih botên kenging dipun paibên, bilih sakathahing sêrat kabaripun bangsa tiyang siti lajêng amastani: andharan nasar, andharan ngayawara utawi andharanipun tiyang nglantur, ingkang têmtu anjalari jaja bang mawinga-winganipun jagading kaum bêrah tiyang siti sadaya.
Nanging mênggahing kula, bawanipun tiyang sabar tuwêkal, thik lumuh dhatêng rêgêjêgan, inggih botên wani manawi amastanana kados ingkang kacariyosakên inginggil wau. Ewasamantên ing sarèhning gêgubaganipungêgubahanipun. wau ragi nyangklak sangêt tumrap bangsa kula tiyang ngriki, amila wani kula inggih namung amastani: bilih gêgubahan wau damêlanipun Walandi drêngki, utawi manawi tiyang Jawi, inggih bangsanipun majênun.
Anggèn kula mastani gêgubahan damêlanipun Walandi ingkang drêngki, liripun makatên:
Kula akêni bilih kamajênganipun bangsa ngiriki punika sabagean agêng saking dayanipun bangsa Walandi. Sagêdipun bangsa Jawi anggadhahi kawruh saha kasagêdan mawarni-warni, ngantos wontên ingkang [ing...]
[...kang] dados Ingenieur, Meester ing babagan pangadilan, Doktêr, Inspecteur, Referendaris, Commies lan sasaminipun, cêkak aos sagêdipun kathah bangsa kula sami anggadhahi pangkat ingkang dakik-dakik sarta sathekruk blanjanipun, punika ingkang sabagean agêng inggih jalaran saking parimirmanipun bangsa Walandi. Ingriku dados têtela bilih umumipun bangsa Walandi pancèn mrayogèkakên sarta mangayubagya dhatêng kamajênganing bangsa-bangsa tanah ngriki, buktinipun sami purun ngliyêrakên sadaya kawruh tuwin kasagêdanipun, ngantos samangke kathah têtiyang siti ingkang nyamèni, malah sawênèh wontên ingkang ngungkuli kasagêdaning para gurunipun wau. Ing wusana dayaning kawruh tuwin kasagêdan saking para Walandi wau lajêng anjalari ewahing gêsangipun para ingkang sami anêcêp kawruh-kawruhipun. Têgêsipun bangsa ngriki ingkang
lumampah tanpa lambaran, samangke lajêng sami slop-slopan utawi sêpaton. Cêkakipun bangsa ngriki wau lajêng ing sadaya-dayanipun kathah ingkang sami ngemba gurunipun, inggih punika bangsa Walandi. Tumrap bangsa Walandi ingkang jujur manahipun, têmtu ngraos sênêng saha agêng manahipun, dene para muridipun sampun samantên anggèning sami nêcêp wulanganipun, ngantos kenging dipun paribasakakên anyamèni dhatêng gurunipun.
Nanging sampun dados kalimrahan wontên ing donya punika, inggih tumrap bangsa punapa kemawon, makatên ugi tumrap bangsa Walandi, mêsthi wontên ingkang sae saha jujur manahipun, nanging ugi wontên ingkang jail mêthakil tuwin drêngki, têgêsipun: wontên bangsa Walandi ingkang lair-batos suka-rêna manahipun, dene para muridipun, inggih punika têtiyang siti, sami majêng-majêng ngantos anyamèni saliranipun, nanging ugi wontên ingkang mêcucu, botên narimah saha botên rila sangêt, dene bangsa ingkang rumaosipun kêdah tansah sangandhaping talapakanipun têka badhe anjajari dhatêng kaluhuranipun. Amila ing batos inggih tansah ewa, tansah jêlèh, tansah ambêdhêdhêg padharanipun, manawi sumêrêp bangsa ngriki sajak badhe anyamèni saliranipun. Bawanipun sampun katempelan manah drêngki, ing wusana inggih lajêng tansah ambudidaya sagêdipun adamêl kapitunaning têtiyang tanah ngriki. Kalêrêsan dene lajêng wontên ada-adaning nagari badhe ngewahi pranatan blanjaning para punggawanipun; murih têtiyang siti sampun ngantos nyamèni dhatêng kaluhuranipun, bangsa Walandi ingkang drêngki wau lajêng ngakên nama Jawi nglêbêtakên karangan ing Locomotief ingkang isinipun kados kasêbut nginggil. Lo, punika namung gagasan kula. Awit rak inggih mokal, ta, manawi tiyang Jawi lajêng ngasorakên bangsanipun piyambak. Amila kula lajêng anggadhahi gagasan, bilih gêgubahan ing Locomotief punika sanès damêlanipun tiyang Jawi, nanging damêlanipun Walandi, nanging inggih bangsanipun Walandi ingkang drêngki.
Kula amastani, bilih gêgubahan ing Locomotief wau damêlanipun bangsa majênun. Awit bangsa majênun wau cariyosipun kalêbêt salah satunggaling umat, ingkang sampun angêmohi kadonyan. Nanging kauningana, bilih tekadipun majênun anggènipun angêmohi dhatêng kadonyan wau, namung tumrap dhatêng awakipun piyambak, têgêsipun tekadipun ingkang makatên punika, namung tumrap dhatêng awakipun piyambak kemawon. Beda kalihan majênun ing Locomotief, saupami ngantos dipun gêgaa gêgubahanipun, ingkang kula botên pitados babarpisan manawi angèngêti dhatêng kaluhuraning kawicaksananipun Pamarentah, têmtu botên ngêmungakên sang pindha majênun wau piyambak, ingkang angsal kapitunan, nanging ugi lajêng anyrambahi dhatêng sadaya punggawaning nagari saumumipun.
Manawi dipun manah ingkang langkung panjang, wohing pikiranipun sang pindha majênun punika, lajêng têrang sangêt anelakakên dhatêng cêkaking bêbudèn, cupêting wawasanipun. Jalaran piyambakipun botên angèngêti, bilih sampun dados kalimrahan, sadhengah bangsa punika, manawi saya mindhak kawruhipun, mindhak pasrawunganipun, sampun têmtu inggih lajêng mindhak kabêtahanipun, ingkang salaras kalihan jaman, ingkang dipun ênciki. Ing mangka kula sadaya bangsa pribumi, kajawi niyat dipun gulawênthah dening pamarentah murih kamajênganipun, anggèning tansah pasrawungan kalihan bangsa mawarni-warni tur ingkang dipun anggêp mulya sampun dangu sangêt. Inggih saking anggènipun tansah dipun gulawênthah dening pamarentah murih kamajênganipun, tuwin anggèning sampun dangu pasrawunganipun kalihan bangsa warni-warni ingkang dipun anggêp mulya wau, kabêtahan tuwin panggêsanganipun lajêng gêsang piyambak murugi dhatêng panggenan ingkang sami dipun ambah dening pasrawunganipun.
Kajawi punika ingkang anggumunakên sangêt, têka pikiranipun sang pindha majênun botên anggadhahi raos, saupami punggawanipun pamarentah têtiyang pribumi punika kalampahan kados dene usulipun, inggih punika dipun suda blanjanipun ngantos 50% botên kenging botên gêsang utawi kawontênanipun têmtu namung untab-untaban kemawon kalihan gêsang utawi kawontênanipun... mantri ukur jalan ingkang ambêkta têkên. Manawi punggawaning pamarentah makatên sadaya kawontênanipun, sintên ingkang badhe angsal kalingsêman utawi badhe dipun êlokakên dening sanès, botên liya inggih pamarentah piyambak, ingkang asipat adil paramarta tur wicaksana.
Ewasamantên sarèhning kula sadaya sami ngrumaosi dados kawula, dados manawi pamarentah kagungan karsa badhe ngêlongi utawi nyuda blanjanipun para punggawa têtiyang siti ngantos 50% upaminipun, dening kêpêksa saking anggènipun badhe anyêkapakên begrootinging nagari, botên langkung kula inggih namung andhèrèkakên amin kemawon, têgêsipun botên badhe suwala. Namung kemawon pamarentah
ancas murih kacêkaping begrooting. Dados saupami wontên padamêlan nagari ingkang sagêd katindakakên dening têtiyang pribumi, sampun ngatosngantos. lajêng kaparingakên dhatêng bangsa sanès ingkang ngakên gêsangipun botên sagêd irid kados bangsa kula.
Têrangipgên:Têrangipun:. bilih wontên lowongan pandamêlan nagari, punapa kemawon, mangka dipun suwun dening têtiyang kalih, (bangsa mirah kalihan bangsa awis), punika bilih kasagêdan utawi kawruhipun sami, adil tuwin wajibipun kêdah kaparingakên dhatêng bangsa mirah, awit kajawi balanjanipun namung sakêdhik, padamêlanipun sami:
Makatên cêkaking grayangan kula tumrap bab punika, mirid kawontênaning jaman ingkang sami kasumêrêpan samangke. Dados pamarentah botên gêmpal kaluhuranipun, nagari sagêd tumindak sae, kawula rumaos dipun gulawênthah murih kamajênganipun saèstu. Manawi kalêksanan makatên, botên kenging botên prabaning pamarentah têmtu badhe
anyoroti dhatêng jagad ingkang dados siti wutah rahipun.
Mr. M. Djamin. Kamajênganipun bangsa ing tanah ngriki tansah saya katingal. Sakêdhap2 wontên pawartos ing bab bangsa ngriki angsal sêsêbutan Dr. Mr. Ir. tuwin sanès-sanèsipun. Ing sisih punika gambaripun Mr. M. Djamin, asli saking Sulit Air. Tuwan wau Mr. wêdalan nagari Walandi. Ing sapunika dados advocaat tuwin procureur Raad van Justitie ing Padang. Tuwan wau nêmbe dipun
Indonesia ingkang têlêngipun wontên ing Surabaya, katingal saya majêng. Ing sapunika sampun madêg pang-pangipun ing Sêmarang, Mojokêrta tuwin Magêlang, malah sajawinipun tanah Jawi ugi sampun wontên.
Mirid sêsulakipun, pakêmpalan enggal punika badhe saya agêng.
Pêpajênganipun candu ing Jawi têngah suda. Ing salêbêtipun tigang wulan kapêngkêr, pêpajênganipun candu ing Jawi Têngah namung 17.000 tail, mangka kala taun kapêngkêr kados pêpetangan punika wontên 24.000 tail. Sudan wau inkangingkang. kathah piyambak ing Kêdu. Mênggah angsal-angsalanipun arta suda f 230.528.70. Pêperanganing angsal-
pêpajênganipun candu punika pancèn kathah yêktos. Tamtunipun cacahing tiyangipun nyêrèt inggih kathah sangêt. Dene bab sudanipun wau manawi jalaran pancèn saking mêdhot, inggih malah sukur.
Ministêr sajawining praja Jêpan. Wontên pawartos, benjing tanggal 8 wulan punika ing Makasar badhe kadhatêngan Tuwan Eugene Pepin, bangsa Prancis ingkang nyambutdamêl wontên kantor Ministêr sajawining praja Jêpan. Dhatêngipun tuwan wau badhe anjajah tanah ngriki, prêlu badhe nyumêrêpi ing bab politiek, bab babagan jaman kina, babad nagari tuwin sanès-sanèsipun, dalah bêksa Jawi punapa.
Têmtunipun tindak kados makatên punika inggih wigatos sangêt.
Nyalingkuhakên arta. Pangadilan Justitie ing Sêmarang mêntas ngrampungi prakawisipun tuwan K tilas boekhouder Rijkskas
kawêwahan dados kaukum 2 taun. Paukuman wau ugi kaanggêp tuwan K mirangakên guprêmèn, awit pancènipun kangge têtuladan wontên karajan Jawi, jêbul malah kados makatên.
Tiyang inggih tiyang, têmtunipun inggih namung awon kaliah sae.
Sinau bêksa Jawi. Wontên wanita bangsa Belgie tuwin bangsa Australie sami dhatêng Ngayogya, prêlu badhe sami sinau bêksa. Wanita kêkalih punika sami juru dhansah misuwur. Wontênipun sami badhe sinau bêksa, saking katarik nalika nyumêrêpi gêbyagan bêksa Jawi. Ing sapunika wanita kêkalih wau angsal wulangan bêksa saking G.P.H. Tedjakoesoema.
Tamtunipun wanita kêkalih wau manawi sampun mumpuni dhatêng bêksa Jawi, wontênipun ngrika kenging kangge sarana pados kasugihan.
Arta kêrtas nyaringgit palsu. Kantor pos ing Surabaya mêntas mrêgoki tiyang ambayar arta kêrtas ringgitan kalih lêmbar palsu. Kêrtas wau ciri A.P.191274 tanggal 1 Mei 1920.
Lare dèrèng ngumur sami pados padamêlan. Jalaran saking rêkaosipun tiyang pados têdha, ing Cipahit, Priyangan, kathah lare-lare sawêg ngumur 9-10 taun sami pados padamêlan. Manawi dipun takèni, anggènipun pados padamêlan punika
Dal 1863, 9 Nopèmbêr 1932, Taun VII
--- [1413] ---
Ôngka 90, 10 Rêjêb Dal 1863, 9 Nopèmbêr 1932, Taun VII
Isinipun: Jêbosan ing Nglêbêt Siti - Bab Rumêksanipun Tiyang ing Pundi-pundi Panggenan - Sampun Tilar Kaprayitnan - Suling tuwin Gêgayutanipun Tumraping Gêndhing Jawi -
Bab Rumêksa Kasarasanipun Tiyang ing Pundi-pundi Panggenan
I. Toya ngombe ingkang rêsik (botên ngandhut wisa sêsakit)
II. Ngicali utawi ambucal rêrêgêd, uwuh [...]Naskah rusak.
Toya sagantên, lèpèn, têlaga utawi rawa, lan toya ing panggenan ingkang lêdhok-lêdhok, punika jalaran saking bêntèr, têrusan sagêd nguwab, dados uwab, minggah dhatêng langit, ing nginggil langit kenging dayanipun asrêp, uwab dados mega. Watawis ±12 jam mega wau sagêd dados toya, dhawah dados jawah dumugi ing siti
jawah wau, mili andadosakên lèpèn, anjog sagantên, utawi toya ingkang mandhêg dados têlaga utawi rawa.
Tiyang ingkang dèrèng mangrêtos botên nampik toya, asli saking pundi punika botên dipun manah, kaangge ngombe utawi sanès-sanèsipun. Mila têtiyang wau gêgriya milih ingkang cakêt utawi pinggir lèpèn, cakêt têlaga utawi rawa. Toya lèpèn ingkang dipun angge ngombe tiyang wau asring katingal rêgêd utawi wontên sêsukêr kentir ing toya ingkang sok andadosakên [...]Naskah rusak.
run ngangge toya ingkang rêgêd makatên, kangge ngombe utawi sanèsipun, mila toya ingkang kaangge kêdah rêsik saèstu.
Toya ingkang kangge ngombe kêdah nyêkapi kangge ngombe adus lan umbah-umbah.
II. Kêdah asrêp botên bêntèr.
III. Dipun ombe eca, botên pait, asin
c. Ngêmpalakên toya (grondwater) inggih punika damêl sumur.
Toya ngombe ingkang pikantukipun saking ngêmpalakên toya jawah.
Ingkang limrah sagêdipun ngêmpalakên toya jawah wau, kangge ngombe lan adus, kêdah nadhahi toya jawah saking payon griya, sarana talang utawi pipa ingkang kasambêt kalihan jêdhing utawi bak ingkang agêng sarta wiyar. Ananging ngêmpalakên toya ingkang makatên wau kathah rubedanipun, jalaran saking sabab warni-warni, toya sagêd rêgêd.
Toya ingkang dhawah saking langit, dumuginipun ing siti punika kaetang rêsik, botên ngandhut wisa sêsakit. Beda kalihan toya ingkang pikantukipun nadhahi saking payon griya wau, margi sadèrèngipun dhawah ing payon griya sagêd kenging blêdug, utawi rêrêgêd sanèsipun, godhong garing utawi dlancang rêgêd katut angin, ingkang sagêd tumèmplèk ing ngriku. Manawi toya dhawah ing payon ingkang rêgêd wau, toyanipun inggih rêgêd, mili dhatêng jêdhing kasêbut ing nginggil.
Kajawi makatên toya ingkang sampun kêmpal ing jêdhing wau sagêd rêgêd utawi katularan wisa sêsakit, samôngsa toya wau dipun cidhuk mawi cidhuk ingkang sampun rêgêd. Toya ing jêdhing sagêd rêgêd manawi pandamêlipun jêdhing wau wontên ing ngandhap siti utawi papak kalihan siti, lajêng toya saking jawi pundi-pundi ingkang sagêd mili lumêbêt ing jêdhing. Manawi badhe ngicali wisa sêsakit ing toya wau, sagêd kalampahan sarana dipun godhog. Badhe kasambêtan.
Kasêbutakên ugi, inggih punika bab pangrêngkuhipun jêmaah kita dhatêng sèhipun tumandukipun sakalangkung ambêndara, sami ajrih-ajrih, katingalipun kadosdene punggawa salah satunggiling pakaryan ingkang taksih alit pangkatipun dhatêng pangagênging pakaryan wau, dados sakalangkung ajrih, ambêndara tuwin sumêlang bilih enggal-enggaling kadhawahan bêbêndunipun. Punapa pangrêngkuh ingkang makatên wau, ugi sampun mêsthinipun yèn katindakakên.
Ajami lan sanès-sanèsipun dhatêng sèhipun têka namung kadosdene dhatêng mutawiph, inggih punika dhatêng juru pitêdah margi (gids), dados kados dhatêng tiyang ingkang kabayar minôngka pituwasing kangelan. Sanès-sanès pangrêngkuh kados botên katingal.
Babarpisan botên mrêlokakên ambêkta angsal-angsal ingkang kangge anyênêngakên manahipun sèh, lan ugi botên melik supados kaalêm tuwin kagunggung, ananging sumêrêp yèn dhatêngipun wau murakabi dhatêng pribumi. Lan malih jêmaah kaji saking môncanagari wau tansah prayitna ing tindak-tanduk, waspada yèn ing pundia panggenan pambujuk tuwin apus-apus punika têmtu wontênipun.
Bilih jêmaah tanah ngriki, kajawi bab angsal-angsal wau, inggih punika ingkang kasêbut hadhiyah, sawênèh wontên ingkang mrêlok-mrêlokakên, salêbêting lêrêb ing ngrika, upami sumêrêp yèn kamaripun sèh ingkang kangge anampi tamu pinuju rêgêd, tanpa kaêtag lajêng tumandang angrêsiki. Yèn wontên tamu, enggal-enggal anggènipun andamêlakên wedang, lan sasampunipun tamu wangsul, ugi botên kasupèn angundur-undurakên cangkir-cangkiripun.
Sampun têmtu kemawon, sarèhning jêmaahipun piyambak ngawontênakên patrap makatên wau, khadam inggih punika rencang-rencanging sèh, ingkang mêsthinipun [mê...]
[...sthinipun] ing kalamôngsa kêdah anulung utawi kaparentah dening jêmaah, lajêng santun tanaga adamêl sungsang bawana balik, têgêsipun lajêng... mêthangkring.
Bilih botên lêpat sarta kados ugi dhawuhipun satunggiling priyagung Jawi bôngsa luhur, yèn andhap asor, enggal-enggal rêntah ingkang kawêlasan tuwin sabar anrimah punika kalêbêt dados wêwatêkaning bôngsa Jawi, ananging sanajana kataman ing apus-apus, pêdhês tuwin pêrih, prayoginipun anglênggêm kemawon, punapa punika inggih andhèrèk dados dhasaring watak. Sanadyana tumandukipun sadaya-sadaya ing ngrika wau lumintunipun kadugi sampun makina-kina, punapa ugi botên badhe ewah gingsir.
Pramila wosing karangan punika botên sanès anyarambahana prayitnaning sadhengaha ingkang panuju tinêngga ing bêgja, sami kuwagang anêtêpi rukuning Islam, mugi-mugi wiwit jêdhulipun saking griya sagêda sampun awas dhatêng tumanjaning arta sangunipun, sampun age-age ucul buntêlanipun. Lan malih angèngêtana, yèn ing wêkdal punika jamanipun sakalangkung rumpil, ing pundia panggenan kemawon ewon-ewon ingkang sami kèwêdan kangge anêdha tuwuk dalah nyandhang sapantêsipun. Sarta malih wontêning arta ngantos anyêkapi kangge sêjarah wau, asilipun kadugi botên sanès kêdah sarana linambaran adus kringêt rumiyin.
Minôngka panutuping karangan punika, lan ugi amangsuli kados ingkang sampun kapacak ing kalawarti Kajawèn nomêr 25, inggih punika bab: takiyah: gadhahanipun bongsa Mêsri, kasêbutakên ngantos ing dintênipun punika widada kawontênanipun, saha miturut pakabaran, gunggunging jêmaah bôngsa ngriki ingkang tumut anêdha pitulunganipun mèh kalih ewonan. Punapa cacah samantên wau kapetang cacah jiwa, punapa gunggunging marambah ing panêdhanipun pitulungan, botên kasêbutakên.
Kawartosakên ugi, mênggah kathahing jêmaah ingkang sami dhatêng ing Ejas ing taun ingkang sampun-sampun ingkang kathah piyambak saking jajahan Walandi ngriki. Bilih botên lêpat ing taun ingkang kapêngkêr punika ingkang onjo saking Indhiya Inggris. Dene cacahing jêmaah saking ngriki kirang langkungipun ing taun punika namung kawan èwu kawan atusan, dados bilih katimbang kalihan ing taun 1931 dhawah saprasakawanipun.
Bab suda lumungsuring jêmaah ingkang sami dhatêng wau, kadugi botên sanès jalaran ginèndèng saking angèling jamanipun ing wêkdal punika.
Kados upaminipun wilahaning gambang poncot, wontên ingkang ngangkani 1, wontên ingkang ngangkani 6 utawi sanès-sanèsipun, punika harak damêl pakèwêd. Awit saking punika kula lajêng mêndhêt pakêm saking Madura, sabab ing ngriku kula satitèkakên kathah ingkang naluri kina, dèrèng patos rêmên gagrag-gagrag enggal. Ing ngriku anggènipun ngurutakên kados ing ngandhap punika: (mêndhêt gambang salendro).
Ha. Wilahan ôngka 1, poncot kiwa piyambak, dipun namakakên raja. Kêcapipun: rajê, têgêsipun gêdhe, cocog dhatêng kaanan, dados inggih wilahan wau ingkang baku nama: panunggul, mênggahing ngriki.
Na. Wilahan ôngka 2, tênggoh kêcapipun: tênggok, kintên kula: tênggak mênggahing ngriki, utawi gulu, punika mathuk malih dhatêng kaanan.
Ca. Wilahan ôngka 3, lema, kêcapipun lemah. Ing ngriki inggih wontên nama wilahan 5, punika mirid pakêm Madura botên atêgês nomêr 5, malah ôngka 3, ewadene suraosipun lêrês dipun wastani 5, sabab dados adêging 5 swara ing wilahan, kanyatan ngapit 2 sisih (kiwanipun 2 têngênipun ugi 2), cêkakipun ingkang andumadosakên 5 swara. Nadyan kados makatên, kintên kula botên lêpat.
Ra. Wilahan ôngka 4, barang. Ing ngriki ugi wontên nama: barang, manawi kapara lêrês sabab saking kêlanturipun têmbung: barung, inggih mathuk, nanging ingkang wèntèh ingkang kêmpyangan sami kêmpyangan, cêkakipun wilah ôngka 6 (dados
saking punika wau, ewadene nitik wujud ôngka 4 ingkang dêlês barang.
Ka. Wilahan ôngka 5 mêthit (manis). Ing ngriki wontên sêsêbutan manis, inggih kêdah wilah wau, manawi mirid pakêm Madura mêthit, atêgês: mucuk nyata, amargi candhakipun ôngka 6 sampun wangsul panunggul (dumunung kêmpyangipun) saha sapiturutipun, ngantos nyarambahi 3 Oetaaf, punika lajêng sakeca kangge gêndhing, bêbasan sak gêndhinge, têmtu sagêd kemawon, awit sampun jangkêp.
Sapunika pamanggih kula piyambak, nadyan sampun cêtha baku namung 5 swara, liripun tiyang nêmbang punapadene damêl parikan, ubang-ubêng inggih saking 5 swara kemawon, ewadene nyatanipun gêndhing (parikan) dhawahipun saagêng-agêngipun namung kiyat dhawah ing wilah ôngka 3 (gangsal) mandhap malih kagol, inggih ugi sagêd, namung pêksan-pêksan, botên sakeca dipun mirêngakên, tur dene [de...]
[...ne] ingkang nêmbang inggih botên dumugi swantênipun. Manawi badhe nyatakakên kaparênga nyandhing
sakeca dipun mirêngakên, liripun agênging swara glogor-glogor, ngêlikipun lajêng kêmèng, dados nadyan bukanipun kenging winastan agêng, ananging ugi kenging winastan alit, awit andhêg-andhêgipun wontên ing wilah 5, winastan pathêt 6 sabab tumrap poncot agênging swara dumunungipun dhatêng parikan namung wontên wilah 5, awit saking punika pamêndhêtipun larasan êgong kêdah wilah salah satunggilipun, utawi kalih swara kadadosakên satunggal, punika lajêng sagêd angganjur, tur dene: ngombak banyu, punika dados lêganing manahipun tiyang ingkang ngêmatakên bêksa, sabab andhawahakên suku (ing gong) sakeca.
Dados wontênipun pathêt 6 botên guru wilahan swara, ananging ôngka wilahan, makatên ugi pathêt 6 ugi guru wilahan ôngka, punika (êgong) pamathêtipun wilahan barang. Kakangipun punika pathêtan wontên ing wilahan manis, lajêng botên wontên malih. Sabab wangsul panunggul, lan sampun kacariyos botên gaduk, botên lêrês, ugi nama risak. Inggih laras pathêt manis wau ingkang kawastanan pathêt manyura, punika mathuk, dados saking keratan manyura inggih kenging, sabab larasipun baku kêncêng, liripun ingkang anggerong ngantos badêdêngan, nututi dhatêng gêndhing pathêt manyura wau. Dados wontêning pathêtan namung 3 warni, kula mathuk.
Têtiyang nuju nyuling lan nabuh kêcapi ing Pasundhan.
Mangsuli pandamêlipun suling, punika namung 2 warni, mêndhêt panunggul, utawi tênggak. Punika kantun sakdhanganing panggalih. Pangangkahipun, suling badhe (dèrèng dipun
cocog mêngsah (kêmpyangipun) dados upami mêndhêt laras tênggak, sêbulan kêncêng cocog (laras) wilah ôngka 2, manawi sêbulan aso laras ôngka 7, kados punika othak-athikipun. Samangke kantun ambolongi, punika ancêr-ancêripun maton. Sapalih panjanging suling dados bolongan ôngka 1 nginggil. Pambolongipun sampun wiyar-wiyar, saking pinggiring bolongan kapisan mêndhêt ukuran 3 wiyaring jêmpolanipun piyambak, ing têngah-têngahing pijêtan jêmpolan ingkang [ing...]
[...kang] kaping 3 dhumawah bolongan ôngka 2. Ngukur malih tigang pejetan jêmpolan, dhumawah bolongan ôngka 2, dene ingkang ôngka 4 ugi makatên. Punika sampun dados, ananging punika nama suling slendro. Manawi raosipun kacobi dèrèng runtut kados namung miyari bolong-bolongan wau. Ingkang prêlu suling punika saking wuluh ingkang garing sayêktos, sampun agêng-agêng sabab swantên kirang rênyah. Rèhning wontên gôngsa pelog, dados kêdah wontên suling pelog, manawi kapara wilah panunggul lan tênggak sami, tumrap gôngsa pelog, kantun mêwahi bolongan 2 iji, ing antawisipun 1-2 tuwin 3-4 punika têntu lajêng cocog.
Suraosing andharan kula botên pisan-pisan nyaruwe dhatêng sêrat-sêrat bab gêndhing, barèsipun namung anggogohi tumrap ingkang manjing kawruh wasana sumôngga.
Turunan Sêrat Anggitan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V ing
tumungkul cêmèthèt kêndêl kang ati / mêmpêng kuning rêmêgan //
ing punika kakung angidêri / srênggaranipun aragan-ragan / ing jagad pilih tandhinge /
kang putra dipun sênggaki / sarwi nabuh kênthongan //
sampun jangkêp ing sêmaya sasi / putranira arsa
bêbêndhan opak lawu / kêtan serang madu kasingi / ni rôndha ing Dhadhapan / ingkang atêtuku / kalawan Bok Rôndha Unthal / sami rèrèn angaup sor waringin /Kurang satu suku kata:
anggundhil / kêtingane lumajar / acarub salumbu / Ki Jaka Wulung ambapang / ramening prang angumbuk ingkang
bali / palayune pan kaserang-serang / Jaka Lêmboso tibane / kabêntus sawang sêrut / nôngka boyo tiba kuwalik / binalang tambak wungkal / kewal dhadhanipun / mêncorot pêpolonira / kêtumbaran ingkang kinarya jêjampi / bêlis lêmpuyang brônta // Badhe kasambêtan.
Ing nginggil punika gambaripun têtandhingan numpak balon ing kitha Barzel (Zwitserland). Ingkang angsal pris nomêr satunggal, Amerikah.
Sasampunipun undhang-undhang badhe pilihan pangarsaning rad kampung ingkang dipun jênêngi dening panjênênganipun Tuwan Kontrolir
nyumêrêpi, sintên ingkang sarujuk utawi botên sarujukipun badhe wontêning pilihan pangarsaning rad kampung ingkang dipun akêni dening parentah. Satunggaling kampung ngawontênakên parêpatan umum angrêmbag purun utawi botênipun angawontênakên pilihan punika. Sawênèh kampung malih satunggal saha satunggalipun golongan angwontênakên sawung. Urut-urutanipun pilihan pangarsaning rad kampung ingkang badhe dipun akêni dening parentah kados ing ngandhap punika:
Rad kampung A sasampunipun tampi dhawuh saking panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso lajêng damêl sêrat idêran, dene suraosipun asuka sumêrêp badhe ngawontênakên parêpatan angrêmbag bab pilihan pangarsa ingkang badhe dipun akêni dening parentah, saha satunggal-satunggaling têtiyang bucalan ingkang sami manggèn ing kampung A dipun purih anêrangakên ing sêrat idêran ngriku sarujuk lan botênipun badhe wontêning pilihan pangarsa rad kampung ingkang dipun akêni dening parentah. Têtiyang bucalan ing kampung punika anggènipun angisèni sêrat idêran punika inggih warni-warni. Kajawi ingkang rujuk inggih wontên ingkang kongongan, tuwin wontên ingkang botên purun angisèni babarpisan, punika têtiyang bucalan ingkang dados golonganipun sadhèrèk Ali Arkam (golongan radhikal utawi golongan baguguk).
Dumugining wêkdal wontênipun parêpatan kampung ingkang dhatêng langkung kathah katimbang ingkang botên purun dhatêng. Ing parêpatan ngriku ingkang dados sawung wontên kalih, inggih punika sadhèrèk Kusna saha sadhèrèk Radèn Mas Gôndayuwana. Ingkang angsal suwantên kathah sadhèrèk Radèn Mas Gôndayuwana, amila sarêng wontênipun ing pamilihan ingkang dipun jênêngi panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso inggih ajêg Radèn Mas Gôndayuwana kemawon ingkang lajêng sagêd dados pangarsa kampung A ingkang dipun akêni dening parentah.
Têtiyangipun bucalan ingkang sami manggèn ing kampung B, anggènipun amilih pangarsaning rad kampung ingkang dipun akêni dening parentah miturut parêpatan kampung sarana sêtèm bilyèt kados pamilihan lid parlêmèn. Caraning pilihan ingkang kados makatên punika langkung sampurna. Dene ingkang sagêd angsal suwantên dados pangarsa rad kampung ingkang
dipun akêni dening parentah punika sadhèrèk Nayohan. Sarêng piyambakipun kasingkirakên dhatêng Gudhang Arêng (saking ngriku kapindhah dhatêng Tanah Tinggi) pangarsa dipun gêntos sadhèrèk Hamit Sutan. Pamilihipun inggih kados ing nginggil.
Kampung kêkalih punika pamilihipun pangarsa ingkang dipun akêni parentah kadosdene papilihipun lurah ing tanah Jawi, dados
bucalan ingkang manggèn ing kampung angawontênakên rêmbag sintên ingkang pantês kadadosakên pangarsa ingkang badhe dipun akêni dening parentah.
4. Kampung E, F saha G.
Tigang kampung punika pancasaning parêpatan kampung mèh sami kemawon, inggih punika botên sarujuk wontênipun pangarsa rad kampung ingkang dipun akêni dening parentah. Sarujukipun namung angaturakên rad kampung ingkang sampun wontên. Panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso botên karsa anampèni rad kampung ingkang sampun wontên, jalaran botên priksa anggènipun amilih warga pangrèh. Amila ingkang kados makatên punika panjênênganipun amêksa dhatêng para têtiyang bucalan ingkang sami manggèn ing tigang kampung punika kapurih angawontênakên sawung. Dene yèn mêksa botên purun badhe kapadosakên salah satunggiling tiyang bucalan manut sakarsanipun
Dhawuh ingkang kados makatên punika botên kagêga dening para têtiyang bucalan ingkang sami manggèn ing tigang kampung punika, amila panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso lajêng dhawuh dhatêng panjênênganipun wadana supados pados tiyang bucalan ingkang kenging pinitados dados pangarsa ingkang dipun akêni. Badhe
pambudidaya kula, murih kula, tiyang èstri, dipun aosi dening tiyang jalêr, inggih punika ingkang kapisan, kula kêdah ambudidaya sagêda tiyang jalêr kraos wontên ing griya.
Ingkang kaping kalih kula kêdah tansah anjagi saening namanipun kônca jalêr.
Mênggah ingkang dipun wastani anjagi saening namanipun tiyang jalêr, punika saupami semah kula
sae, o, botên, nanging kula kêdah anjagi sampun ngantos tiyang jalêr angsal kalingsêman, sabab dening kula. Kados ta upaminipun makatên:
Ing dintên Minggu katamuan, saking rahab-rahabipun, punapadene saking sênêng-sênêngipun, kônca jalêr lajêng ngêndhêg dhahar dhatêng tamu wau, sanalika tiyang èstri lajêng prêngut pasang ulat, jalaran ngrumaosi ing wêkdal punika botên gêgadhahan lawuh punapa-punapa. Ingkang makatên punika sayêktosipun adamêl lingsêm tuwin cuwanipun tiyang jalêr, awit tiyang jalêr sampun kalajêng ngêndhêg, ing wusana tiyang èstri ngatingalakên botên rênaning manahipun, sampun têmtu salajêngipun inggih botên ngêmungakên adamêl kêmbanipun tiyang jalêr kemawon, sanadyan pun tamu inggih lajêng botên sênêng manahipun, ingkang têmtunipun lajêng botên purun dipun êndhêg dhahar wau.
Antawisipun para maos sampun tamtu wontên ingkang rêraosan makatên: kuwi salahe wong lanang dhewe, wajibe wong lanang yèn arêp ngêndhêg dhahar tamu, kuwi rak kudu rêmbugan dhisik karo wong wadon, awit rak iya wong wadon ta sing bisa wêruh, apa bisa nyuguh dhahar tamu utawa ora. Sabab mêngkone yèn sing disuguhake katon ora pati bêcik, ora wurung sing dipaido iya wong wadon.
Lêrês, kula botên badhe maibên, bilih tiyang jalêr wajibipun kêdah rêrêmbagan langkung rumiyin kalihan ingkang èstri, manawi badhe ngêndhêg dhahar tamu. Amung kemawon kula tiyang èstri kêdah angèngêti, bilih tiyang jalêr punika botên mêsthi sagêd nyumêrêpi langkung rumiyin punapa tamu badhe dangu utawi botên. Kados ta upaminipun, anggènipun mêrtamu wau ngantos dhawah ing wancinipun dhahar, saupami cara Walandi ambokmanawi sagêd lajêng wicantên dhatêng tamu wau makatên: lênggah rumiyin, kula badhe nêdha. Utawi: sampun dados panggalih, kula botên sagêd manggihi dangu-dangu, sabab kula badhe nêdha. Ananging manawi kangge adat Jawi têmtunipun rak inggih botên mêntala ta ngêdalakên têtêmbungan kados makatên wau.
tamunipun ingkang kanthi sae, awit rahabing tamu punika salêrêsipun botên mêsthi jalaran saking saening pasugatan, nanging ingkang kathah saking patrap solahipun ingkang gadhah griya. Sanadyan sêgahanipun marik-marik kathik sarwa èdi lan eca, manawi ingkang gadhah griya tansah prêngat-prêngut, utawi botên kanthi lêjaring manahipun, têmtunipun pun tamu inggih malah botên sagêd kalêbêtan punapa-punapa. Kosokwangsulipun, sanadyana sêgahanipun kenging kaparibasakakên namung sêkul kalihan sarêm kemawon, nanging manawi anggènipun nawèkakên kanthi rahab, ambokmanawi anggènipun dhahar pun tamu inggih sagêd ngêthèmêl. Dados saupami sêsêgahipun wau pinuju kalêrês kirang pêpak lawuhanipun, botên dados punapa, asal anggènipun ngujubakên katingal rêsêp. Sanadyan namung makatên, punika inggih sampun nama dados pambudidaya pangrêksanipun dhatêng namaning tiyang jalêr.
Panjagi sanèsipun, murih namanipun tiyang jalêr lêstantun sae, kados ta: kajagia sampun ngantos bêngkrik utawi pasulayan kalihan tôngga têpalih, awit manawi ngantos makatên, botên wande ingkang angsal awon inggih tiyang jalêr. Pandakwanipun tiyang lajêng makatên upaminipun, o, endah-endah wong lanang kuthuk, ngajar bojo bae ora jegos, makatên sapiturutipun. Kados badhe kêkathahên saupami ing ngriki kula jalèntrèhakên sadaya mênggah pambudidayanipun tiyang èstri murih saening namanipun tiyang jalêr. Samangke samantên kemawon rumiyin, sanès dintên badhe kula lajêngakên malih cara pambudidaya kula, murih tiyang jalêr purun angaosi dhatêng badan kula, têgêsipun: botên lajêng tansah sawiyah-wiyah kadosdene ingkang asring dipun sêsorahakên dening sawênèhing wanita wontên ing sangajêngipun tiyang kathah.
Badhe ngambah jaman urup-urupan. Ing bawah Mêrtoyudan, Magêlang, têtiyangipun sami kêkirangan arta. Ingriku lajêng tuwuh tindak urup-urupan.
Panêmpuhipun jaman malèsèt saya ngangsêg, arta awisipun kados makatên, dangu-dangu tiyang namung tumindak urup-urupan. Pancènipun sakeca. Nanging sarèhne kabêtahan punika warni-warni, dadosipun inggih ngrêkaos sangêt.
Tuwan Douglas Fairbanks ngajawi. Kala tanggal 2 wulan punika juru main gambar idhup ingkang misuwur nama Douglas Fairbanks (gambar no. 2 saking têngên), nalika mandhap wontên ing Cililitan) sampun dumugi ing Bêtawi saking Singapura numpak mêsin mabur. Salajêngipun badhe anjajah tanah ngriki. Tuwan wau manawi main lampahan "De drie musketiers" tuwin sanès-sanèsipun.
badhe anduwa tumindaking pajêg sata, sarana badhe damêl sêrat paturan dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, supados nyuwak ordonnantie sata. Ing sapunika sampun ngêdêgakên comite.
Manawi dipun manah, sanadyan panduwa punika limrahipun botên manggih wohipun, nanging wajib dipun tindakakên. Awit punika dados gambaran ingkang nyata tumrap raos kawratanipun ingkang sami kataman.
Kumandhang Rakyat badhe dipun tandangi. Kawartosakên, kalawarti Kumandhang Rakyat badhe dipun tandangi dening Officierenbond, darah Mangkunagaran tuwin sanès-sanèsipun, jalaran ngêwrat karangan dora ingkang damêl kusuding praja Mangkunagaran.
Sêrat kabar kenging prakawis, dipun sêriki tiyang tuwin sanès-sanèsipun, punika limrah. Nanging malah dados kêmbang borèh.
Administrateur pabrik gêndhis ingkang badhe dipun kèndêli. Wontên pawartos,
sami badhe dipun kèndêli. Pabrik wau sami gadhahanipun Factorij.
Wolak-waliking jaman punika pancèn anggumunakên, sintên ingkang ngintên pabrik gêndhis sagêd tutup. Nanging manawi kêdah makatên, sintên ingkang badhe sagêd nyelaki.
Tatanan blanja ing wulan Januari 1933 dèrèng tumindak. Miturut pawartos, benjing tanggal 1 Januari 1933 ngajêng punika tatanan blanja enggal dèrèng sagêd tumindak, taksih dados rêmbag.
Manawi nyata makatên, inggih sampun damêl ayêm. Kêladuking ginêm, têmtu wontên tiyang ingkang mungêl: "Bok ora sida sisan bae ya, lêganing atiku." Punika rêmbagipun tiyang ngayêmi manahipun piyambak.
Pêngagêng palabuhan grêjêgan kalihan pulisi. Pulisi ing Bêtawi mêntas
baita, dipun êndhêg dening pangagêng palabuhan, amargi pangagêng palabuhan piyambak sampun anggadahi pandugi piyambak, sawêg nyrantosakên badhe nyumêrêpi sintên ingkang gadhah. Nanging pulisi mangsuli manawi anggènipun sumêrêp sampun rumiyin. Bêskupipun candu samantên punika ganjaranipun badhe f 2800.-
Dados grêjêg wau kintên-kintên gadhah kajêng dhatêng kamelikan.
Hotèl Koningsplein badhe kadadosakên kantor. Rumiyin wontên pawartos, hotèl koningsplein badhe karembak, nanging lajêng wontên pawartos malih, tilas hotèl wau badhe kangge kantor guprêmèn.
Punika dados golonganing pangiridan, saupami kêlajêng karembak, têmtu dados ngorod-
sadintên, dados pitakenanipun Tuwan Kusumo Utoyo. Pitakenan wau maton, ingkang wosipun angoncèki, arta 2 1/2 sèn nyêkapi kangge nêdha sadintên, punika punapa yêktos.
Sintên ingkang botên nganggêp wigatos rêmbag kados makatên, awit punika atêgês panjang sangêt.
Pajêg pabeyan Tanjungpriok mindhak. Angsal-angsalanipun beya ing Tanjungpriok kala wulan October kapêngkêr wontên f 1.788.000.- Wulanipun Sèptèmbêr f 1.512.000.- Pajêg lêbêting barang Sèptèmbêr wontên f 944.000,- October f 987.000.- Pêpetanganipun mindhak f 43.000.-
Manawi salajêngipun kados makatên, têmtu adamêl ayêm. E, bokmanawi dados ngalamat badhe pulih kados wau-waunipun malih.
Kasrèmpèt kominis. Gêgayutan kalihan kêcêpêngipun Tuwan Jamaludin Tamin sakancanipun wontên ing Singapura, guru sêkolahan Tionghoa ing Batu Bahra dipun suwak hakipun mulang [mu...]
[...lang] salêbêtipun 2 taun, amargi nalika buku-buku pamulangan kapriksa, wontên karangan murid ingkang suraosipun anggayut pulitik ing bab Jêpan ngrêbat Mansyuriê.
Babagan ingkang kados makatên punika pancèn wigatos tumraping pamulangan. Sisip-sêmbiripun inggih kados makatên punika.
Barang-barang gantosan kasade mirah. Ing pagantosan-pagantosan bawah Ngayogya saya malih ing kithanipun Ngayogya, kathah barang bur-buran ingkang taksih bêbrêg wontên parimatan, ngantos wontên tigang ewon barang warni-warni, amargi nalika dipun lelangakên botên sagêd pulih kados pêpetangan. Bab makatên wau wusananipun lajêng kasade mirah-mirahan kemawon.
Lêlampahan kados makatên punika limrah pinanggih wontên ing jaman sapunika, rêrêgèn ingkang sampun mlorod, manawi dipun êntosi pulihipun malih, pinanggihipun malah saya mlorod. Mila kathah among dagang trimah tuna sakêdhik tinimbang saya kathah.
Asistèn wêdana dados padosan. Asistèn wêdana ing Sukaraja, Sukabumi, sakawit pamit dhatêng pangagêng laminipun tigang dintên. Nanging lajêng botên wangsul. Pangagêng ingkang wajib lajêng nindakakên papriksan, sagêd
dèrèng kapasrahakên dhatêng Volkscredietbank. Sarêng dipun padosi wontên pawartos, asistèn wêdana wau andhêlik wontên rêdi Buleud, manawi wontên tiyang nêdya nyêpêng badhe dipun sanjata, lajêng wontên kabar malih sapunika sampun wontên Surakarta.
Tiyang ingkang nuju manggih lêlampahan botên sakeca kados makatên punika, paribasan ing jagad sêsak, ananging tiyang sok njarag pados jalaran.
Sudan pènsiun. Ingajêng sampun nate kawartosakên, bilih pènsiun badhe kasuda 10%. Sapunika wontên pawartos malih, sudan wau namung tumrap pènsiun langkungipun saking f 200.-
Pawartos makatên punika sagêd adamêl asrêping manahipun têtiyang ingkang sampun sami dhêg-dhêgan.
Sarêm pêtêng. Pulisi ing Brêbês mêntas nyêpêng tiyang nama H. Kasteri, ing dhusun Sitanggal, jalaran kanggenan sarêm pêtêng 1 pikul.
Mangsa rêrêgèn sarêm mindhak lajêng tuwuh sarêm pêtêng, punika tumrap ingkang wajib, nama satunggaling padamêlan wigatos.
Mloroding barang gantosan. Miturut pawartos, tumrap barang salaka rêrêgèn f 4.- rumiyin manawi kagantosakên tapsiranipun sagêd f 3.20, nanging sapunika namung f 0.40. Kapetang 1 gram namung 1 sèn.
Wadhuh tiyang anggantosakên wontên ing jaman sapunika manggih ngrêkaos yêktos.
Sêdhah dados panulak ama. Kabudidayan mrica Sumbêrdurèn, Malang, mêntas nyumêrêpi pasitèn 100 bau ingkang klèntu dipun tanêmi sêdhah. Nanging sarêng kanyatakakên, sêdhah wau sagêd dados panulaking ama sêsakit tanêman mrica.
Punika satunggiling sarana ingkang botên kanyana-nyana. Dados sêdhah
Museumlaan pinanggih pêjah jalaran dipun cidra tiyang, tatu ing wêtêng. Dakwa taksih pêtêng.
Prakawis agêng punika mugi tumuntêna angsal katrangan padhang.
Kaukum jalaran dados saksi palsu. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas mriksa prakawisipun pasakitan Martêm lan Mastaka, kadakwa dados saksi palsu ing bab prakawisipun pasakitan tilas wadana Sindang sakancanipun. Jalaran sami ngakên, pasakitan namung sami kaukum mitung wulan.
Manawi pinanggih wontên prakawis kados makatên punika, lajêng nuwuhakên gagasan bilih anggènipun sami kalêpatan wau botên sanès ing sakawit namung saking ajrih, dening nêksèni prakawising pangagêng. Botên sumêrêp manawi ing wingking katiwasan piyambak.
Nyobi jampi enggal. Wontên kabar doktêr pambantu ing pamulangan luhur doktêr ing Bêtawi têtiga, sami sakit jalaran nyobi jampi enggal bangsaning suntik. Nanging lajêng saras.
Samantên awratipun tiyang nindakakên wajib, wontên kalamangsanipun purun abêbantên badan, ingkang prêlu kangge nyampurnakakên kawruh. Nanging pinanggihipun lajêng dados utami.
Arab têmpuh kalihan Yahudi. Ing Jeruzalem pinanggih wontên pasulayanipun bangsa Arab kalihan Yahudi. Pangajêng-pangajêng bangsa Arab suka prentah dhatêng têtiyang Arab supados sami mogok. Pulisi lajêng nindakakên pajagèn, angawisi sawarnining tiyang ambêkta dêdamêl wontên ing margi-margi utawi wontên parêpatan. Pulisi gadhah pandakwa, tuwuhing ebah-ebahan punika jalaran saking pandamêlipun tiyang ingkang sarana nyêbarakên sêrat sêbaran.
Bêbaya prahara ing Prancis. Kawartosakên ing laladan Prancis mêntas wontên prahara. Wontên griya-griya atusan sami ambruk. Inginggil punika gambaripun pasisir St. Maxime ingkang mêntas katêmpuh ing prahara.
Mêsin mabur rikat sangêt. Mêsin mabur militèr Inggris nama Fairy Firefly ing sajagad pinanggih ingkang rikat piymbak.piyambak. Mêsin wau namung dipun tumpaki tiyang 1. Mêntas dipun pitongtonakên wontên ing tentunstelling panggêgana ing Paris. Mêsin wau rikating lampahipun ing 1 mênit 4 mil, ugi anggadhahi pirantos sagêd ngêmudhèni piyambak.
andhèrèk dhahar, yèn ora, ora usah diêntèni.
Tuwan Sumarta taksih anglajêngakên lumah-lumah kemawon, dilah sampun dipun pêjahi. Raosing manahipun Tuwan Sumarta kala punika namung tansah èngêt dhatêng nagari wutah rahipun, môngka mênggahing sajatosipun, piyambakipun sampun botên kraos, ewadene têka tansah kèngêtan
Tuwan Sumarta: Ora jongos, matura mênyang nyonyah lan tuwan, aku ora bisa andhèrèk dhahar.
wau ambêkta gêbyas alit isi aspirin, sasampunipun dipun cêmplungakên ing gêlas saha dipun soki toya, lajêng mara ambiyak
kasih, lajêng dipun ombe, wusana ngacarani ingkang gadhah griya, kapurih lênggah. Tuwan ingkang
Bênêr, nanging ngèlingana yèn aku iki duwe bojo.
Bab kuwi tak èlingi bangêt. Tumrape ana ing omah, panguwasane wong wadon ngungkuli wong lanang, dadi mêsthine ora ana rekadayamu kang bisa gawe sênênging atiku ana ing omah kene. Satêmêne atiku rada krasa, sabênêre apa ta dosaku mênyang bojomu Pit.
Yèn saka panyawangku, kowe ora duwe kaluputan apa-apa. Kowe iku wong pangajaran, wêruh marang kasusilan, pasrawunganmu bêcik.
Nanging bojomu ketok ora sarju karo aku. Kuwi sababe apa.
O, iya Wim, satêmêne ing bab kuwi ora cukup tak têrangake kalawan cêkakan. Nanging mêsthine kowe ngrêti, yèn rasaning manungsa iku angèl bangêt diowahi. Sanadyan upamane ana wong ora kaluputan apa-apa, nanging yèn wong liya ora sênêng karo wong mau, iya têtêp anggone ora sênêng. Dene yèn ditakoni sababe, mung mangsuli êmbuh, jalaran saka ora sênêng mau. Rasa kang kaya mangkono mau kowe kudu ngrêti dhewe.
Aku wis ngrumasani kaluputan mênyang kowe utawa mênyang nyonyahmu, lan mênyang sapa bae.
Wim, tumrap aku sakarongron, kowe ora kaluputan apa-apa. Bokmanawa mênyang wong liya.
Ya êmbuh, bab kuwi eling-elingên dhewe.
kandhaku, tandhane aku gêlêm kanggonan kowe, lan têtêp anggonku mêmitran.
Tuwan Sumarta lajêng kèndêl kados anggagas-gagas, wusana wicantên: O, Pit, ing saiki aku ngrasa, anane awakku tinêmu kaya mangkene iki, jalarane mêsthi ing bab gêgayutane prakaraku lan bojoku. Kang tinêmune anatoni atine bojomu, dening kadunungan rasa pamurina.
Nah, kowe wis prasaja dhewe. Ing saiki aku tak kôndha, kang ora bakal ngiloni kana-kene, awit aku ora mêngku pakolèh mênyang sapa-sapa. Mungguh panêmune bojoku, kang cocog karo panimbange wong akèh, kowe dianggêp dosa gêdhe mênyang bojomu. Ya iku kang anjalari gêthinge bojoku mênyang kowe.
Mirêng têmbung kados makatên punika, Tuwan Sumarta katingal anjênggirat, lajêng mandhap saking patilêman kalihan wicantên sêru: Wong liya aja ngêmori prakaraku.
Aja sêru-sêru Wim, yèn bojoku krungu rêmbug bab iki mêsthi banjur nrambul, lan tinêmune aku kang susah. Linggiha, atimu têntrêmna, ombènana banyu manèh ta, mêngko rêmbugan kang
Isinipun: Tatwawara - Bab Ewah-ewahaning Balônja - Bab Rumêksa Kasarasaning Tiyang ing Pundi-pundi Panggenan - Greja - Turunan Sêrat - Adat Cara ingkang Anggumujêngakên - Adpêrtènsi - Sampun Dados Tatacara - Lairipun Rugi, Nanging ing
asor dèn karêmi / beda karo kang wis tutug / mangan lombok myang uyah / wirang nglakonana nisthip / sari ratri angandhut tyas kasujanan //
aja padha duwe tekad / lan lagean ora apik / mundhak marahi duraka / bêcike manungsa iki / kudu bisa
Garèng : Ambanjurake rêmbuge ing ngarêp, Truk, lagi anu aku rak wis kôndha, yèn astèndana klas 200 gelo, kuwi saka anggone daya-daya kêpengin supaya anake têlu bisaa olèh pangajaran sing pêng-pêngan, yaiku kanggone saiki pangajaran kulonan, nganti anggone mêthongsot dadi ratuning ondêr dhistrik, mung narima migunakake sangune cagak urip 110 rupiyah. Iki, Truk, durung kêpetung dhuwit pulisi, sing tak gawe sathithik rata-rata sêsasine mêksa ana f 10.-
Petruk : Wiyah, Kang Garèng, dhuwit pulisi kuwi ora kêna mèlu dipetung, awit mêngkone rak dibalèkake...
Garèng : E, Truk, kowe aja lali: dara astèndana kuwi priyayi, mêsthi gêdhe lingsême, hla nèk olèh prakara, iya wani nyuwun baline dhuwit, nanging nèk ora olèh...
Petruk : Dadi iki rak salahe dhewe, ta, kêbangêtên anggone adol pak wira. Wong wis gênah ana pranatan bisa olèh balèn dhuwit sing dipigunakake kanggo kaprêluan kapolisèn, lumuh anjaluk, bonggane dhewe.
Garèng : O, wong endah-endah dudu priyayi, iya ora ngrêti nyang watak-wataking priyayi, nèk jênêng priyayi kuwi, wah, gilapên bangêt nyang têmbung: dipaido. Aja manèh nganti dipaido, lagi dingêndikani pandhuwuran mangkene bae: zeg, assistent, ada banjak ini wang poelisi, lo, kuwi jarene raine rasane kaya disuwèk-
saiki, apa ora mung kèri f 110.- - f 20.- = f 90.-, iki durung kêpetung dhuwit sing kanggo nêtêpi prajane, saupama sêsasine iki tak gawe f 30-...
Petruk : Mêngko sik, Kang Garèng, aku tak takon, kanggo anêtêpi prajane têka kok kandhakake kudu ngêtokake sêsasine f 30- lo, iki kanggo sing kêpriye...
Garèng : O, wong kowe biyèn anggone dadi priyayi dhuwur-dhuwure mung têkan kawêdanan, yaiku dadi... tahanan, mulane iya ora wêruh kang diarani prajaning priyayi. Ngrêtia, Truk, wong dadi priyayi, apa manèh astèndana, kuwi kêrêp diaturi
Garèng, kiyi rak dadi larangane nagara, kaya-kaya dhèk biyèn rak wis ana sirkulèr saka pandhuwuran sing nglarang bab mêngkono-mêngkono kuwi.
Garèng : Sing dilarangi kuwi rak bab ngabotohan, sing sok nganti lali banjur notohake blanjane juru tulise
apa ora mung kèri f 90.- f 30 = f 60.-, durung bêgrotênge kanggo apês ambalêbês jaran loro, iki tak gawe sêthithik f 10.- lan aja lali dhuwit tamu, wong iya cilik-cilik dadi malaekate ondêr dhistrik, têmtune tamune iya ambrubul, saupama kiyi tak gawe sêsasine f 20.-, hara, sing kanggo pêthenthengan urip dadi bêndara asistèn apa ora mung f 60.- f 10.- f 20.= f 30.-
Petruk : Aku iya ngandêl mungguh tumrape asistèn wadana, nanging rak ora kanggo priyayi Jawa umume, têgêse ora kanggo punggawaning nagara kang kagolong sêkal A umume.
Garèng : Iki aku malah anjupuk golongan sêkal A sing wis rada pantês balanjane, ewasamono, saka anggone daya-daya supaya anake bisa olèh pangajaran sing pêng-pêngan, mêksa wis kobol-kobol, apa manèh sing kagolong ing sêkal A sangisore, dadi kayadene pangkat: mantri kabupatèn,
luwih-luwih mêngkurêp kêndhile ajêgan tumrap punggawa-punggawa sêkal A sing sangisore manèh, yaiku bangsane dara carik-carik kae. Ing môngka, ora prêduli anak astèndana, utawa anak carik, kuwi bayarane sêkolah utawa pondhokan bocah, prasasat ora ana bedane, ewasamono sanadyan dilakoni pati gêni ajêgan, mêksa
kuwi salawase rak tansah tuhu sêtiya nyang nagara...
Garèng : Aku iya ngandêl, Truk, pancèn iya wis wajibe mêngkono. Ora, Truk, aku tak nyêlani sathithik. Aku kiyi sok gumun nèk ngrasakake anakmu Si Kamprèt kae, yèn wis ngomongake kowe, wah, iya kêtara bangêt yèn gêdhe atine, pêthunthung, lan
manèh yèn karo sanak sadulure biyunge, sajake banjur kaya: tidhak mau tau sêbêlah matah babarpisan. Mulane ponak-ponakane bojomu, sêngite nyang Kamprèt iya nganti andalit bangêt. Kira-kiraku ing besuk manawa Si Kamprèt wis kelingan, banjur niyate arêp ngumpuli karo sanak sadulure sing saka biyunge, bisa uga mung diêmprêti bae.
Petruk : Nalikane isih cilik anggonku mulang nyang Kamprèt supaya trêsna nyang biyunge iya tanpa ana kêndhate, dene saiki wis gêdhe tuwa dhewe, mêksa ora dhêmên bae, kuwi aku ora arêp mèlu-mèlu manèh, cikbèn ing besuk dirasakake dhewe. Yah, yah, Kang Garèng, wong kenene lagi ngrêmbug prakara protèse I.E.V. kok banjur nyandhak ing bab bêbudène Kamprèt. Sabanjure warga I.E.V. mau banjur ngandhakake, yèn sêkal B sida diundurake nyang sêkal A. Ing wusana wis mêsthi yèn para Walônda-Walônda pranakan ora bakal bisa kêconggah manèh nênuntun anak-anake mênyang kawruh kulonan, sabab saka mundure pamêtune kuwi.
Garèng : Nèk kanggone wong Jawa, Truk, wis biyèn-biyèn le ora kêconggah kuwi, ewasamono iya mêksa dikêconggah-kêconggahake, sanadyan nganti dilakoni tarethekan, awit sing sapa kêpengin anggayuh mênyang kaluhuran, iya kudu wani lara. Rak iya mêngkono, ta, Truk. Wis, wis, rêmbuge dilèrèni samene bae dhisik.
Bale Pustaka mêntas ambabar buku waosan lare ingkang sakalangkung nêngsêmakên:
1. Si Kênthus, jilid I. Serie no. 282, aksara Latin 61 kaca, rinêngga ing gambar kathah. Isi dongèng lêlampahaning angkrok sagêd tata janma, dêdongenganipun lucu, ngêmu piwulang. Rêgi f 0.40.
2. Rasasmita Serie no. 992 aksara Latin 76 kaca. Isi dêdongenan gêgambaranipun lare alit ngantonngantos.
ingkang sarwa adamêl gujêng. Rêgi f 0.12.
4. Ngêdol maratuwa Serie no. 1031, aksara Latin 61 kaca, rinêngga ing gambar. Sêrat punika dêdongenganipun lucu, sagêd dados pangimuring manah pêpêt, nyênêngakên lare, rêgi f 0.25.
Toya ingkang kasaring wontên ing jêdhing saringan pasir lan krikil wau, sasampunipun rumêsêp ing pasir lajêng rêrêgêding toya ingkang kantun utawi tumèmplèk ing sêla-sêlanipun pasir, lajêng sagêd dados kadosdene kêndhangan ingkang alus lan tipis sangêt. Ing kêndhangan wau manut papriksanipun para dhoktêr ingkang ahli, kathah sangêt kruma utawi lêlêmbat asli saking kewan alit-alit, utawi têtuwuhan bangsaning lumut, inggih punika ingkang sagêd nanggulangi wisa sêsakit ingkang wontên ing toya wau, mila toya ingkang sampun kasaring punika dados tawar, rêsik botên wontên wisanipun sêsakit. Toya ingkang sampun kasaring wau dipun ilèkakên dhatêng jêdhing ingkang langkung agêng, namanipun reinwaterbak, saking ngriku toya dipun pompa manginggil dhatêng jêdhing ingkang kintên-kintên 10 m inggilipun (watertoren). Toya ing watertoren wau dipun jagi sarana pipa-pipa ingkang sambêt kalihan griya-griya ing kitha ingkang sampun majêg (abonnement).
Sadaya ingkang kula aturakên ing nginggil punika, suraosipun gampil nyaring toya ingkang makatên wau, ananging manawi tiyang limrah ingkang nindakakên padamêlan wau, inggih botên sagêd kadadosan ingkang sae utawi sampurna. Mila kêdah Ingenieur ingkang sampun ahli ingkang sagêd nandangi bab punika. Manut ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, manawi kapêksa botên wontên toya sanès, kajawi toya lèpèn wau kaangge ngombe:
I. Cêkap toya wau dipun saring mawi saringan koolfilter, sasampunipun toya kasaring lajêng dipun godhog, dipun simpên ing gêndul ingkang rêsik, mawi tutup ingkang rapêt.
II. Toya lèpèn kangge adus cêkap dipun tawar mawi prusi.
Ngawontênakên toya ngombe sarana damêl sumur (grondwater).
Toya jawah ingkang rumêsêp ing siti, têrus amblês dumugi sap-sapan siti ingkang rapêt, toya botên patos sagêd lajêng amblês, dados mandhêg ing ngriku. Toya ingkang mandhêg utawi kèndêl wau dipun wastani (grondwater), lampahipun utawi rumêsêpipun toya saking nginggil siti, dumugi ing sap-sapan siti lêmpung ingkang atos (rapêt) manawi langkung lêbêt, toyanipun inggih langkung sae lan rêsik, awit toya punika prasasat dipun saring. Manawi saringanipun langkung kandêl lan lêbêt, pikantukipun toya inggih langkung dangu lan rêsik. Mila toya ingkang mêdalipun saking sumur ingkang lêbêt, toya wau awis ngandhut wisa sêsakit. Manawi langkung lêbêt malih, saking sumur bur, toya tanpa wisa sêsakit.
Ing lêbêt siti punika sap-sapan siti ingkang lêmpung [lê...]
[...mpung] rapêt wau wontên kalih tigang sap utawi langkung, dados toya ingkang wontên ing ngandhap sap I, dipun apit siti sap 1 lan 2. Toya ingkang ngandhap siti sap 2 dipun apit siti sap 2 lan 3 salajêngipun. Toya ing sap-sapan ing nglêbêt siti wau gandhèng kalihan toya ingkang dhatêng saking sap-sapan siti têbih, mila ing ngandhap utawi ing nglêbêt siti, punika wontên toya ingkang dhatêng utawi mili saking pundi-pundi. Trêkadhang toya ingkang gandhèng wau dhatêng utawi mili saking papan sap-sapan siti ingkang langkung inggil. Mila yèn tiyang damêl sumur bur, samôngsa pipa sampun amblês, dumugi utawi anggêpok toya ing papan sap-sapan siti ingkang lêdhok utawi andhap, toyanipun mêdal ing pipa muncrat manginggil kadèsdenekadosdene. toya mêdal saking fontain, toya umbul. Kadosdene kalampahipun tiyang damêl sumur bur (artesische put) pipa ingkang dipun blêsakên ing siti sasampunipun anggêpok utawi dumugi ing papan toya ing sap-sapan siti wau, toya lajêng mêdal utawi muncrat ing pipa manginggil. Rèhning toya (artesisch water) wau mêdalipun saking nglêbêt siti ingkang lêbêt sangêt, watawis 50 m. utawi langkung, mila toya wau rêsik saèstu, botên ngandhut wisa sêsakit, awit toya punika wontên ing sap-sapan ingkang lêbêt, botên sagêd katutan utawi kamoran rêrêgêd
rèhning wêdalipun saking nglêbêt utawi ngandhap siti, asring bêntèr, saha sok kamomoran walirang, tosan, utawi dat-dat sanès, ingkang wontên ing nglêbêt siti wau, mila asring toya bur lajêng mambêt, saha tiyang botên purun utawi botên doyan ngombe, jalaran saking pipa ingkang kangge ngêdalakên toya wau risak, borot. Dados rêrêgêd ing kiwa têngênipun pipa toya ingkang kamomoran dat warni-warni wau sagêd lumêbêt ing pipa katut mêdal amor toya ingkang sae saha rêsik, wusana dados mambêt. KrêkadhangTrêkadhang. toya ing sap-sapan siti (artesisch water) wau ing rêdi sagêd cakêt utawi cêthèk, mèh papak kalihan siti ingkang lêdhok. Ing rêdi punika ngantos toya wau sagêd ambobol siti, lajêng dados bêlik (bron).
Limrahipun toya wau kajawi tanpa rêrêgêd utawi tanpa wisa sêsakit, warninipun bêning sangêt, saha dipun ombe eca raosipun.
Ingkang limrah tiyang badhe mêndhêt toya saking ngandhap siti wau sarana damêl sumur, sadèrèngipun tiyang andhudhuk siti badhe sumur punika, kêdah niti priksa, punapa ing panggenan siti wau toyanipun sae utawi botên. Awit siti ing rêdi utawi siti cakêt sagantên utawi rawa, punika beda. Kathah toya sumur ing siti cakêt sagantên botên sae dipun ombe, raosinraosipun.
pait ragi gêtir. Manawi damêl sumur ing siti parêdèn utawi ing èrèng-èrèng lèpèn punika dhudhukanipun siti kêdah ingkang lêbêt, manawi kirang lêbêt, botên sagêd mêdal toyanipun. Dene manawi ing tôngga têpalih utawi kiwa têngênipun pakarangan sampun wontên sumur ingkang mêdal toyanipun sae, punika inggih gampil, lajêng sitinipun dipun dhudhuk, kadamêl sumur kemawon. Mados papan ingkang têbih saking jumblêng: 10 m. Damêl sumur ingkang prayogi punika ing môngsa katiga, awit ing môngsa punika toya grondwater mandhap, utawi sumbêr lêbêt, dados damêlipun sumur kapêksa kêdah lêbêt murih pikantuk toya wau. Beda kalihan ing môngsa rêndhêng toya sumbêr minggah agêng, dados sumur cêthèk, ing môngsa katiga sumur wau sat botên wontên toyanipun. Tembok srumbung sumur kêdah kadamêl ingkang lêbêt ngantos dumugi ing toya ingkang mêdal saking sumbêr, lan tembok wau kêdah dipun plêstèr sêmèn, jawi lêbêt ingkang radin rapêt sae, supados toya ingkang rêgêd rumêsêp ing saubêngipun srumbung, sampun ngantos lumêbêt ing sumur. Kajagi sampun ngantos toya rêgêd ing siti lumêbêt ing sumur, tembok srumbung kadamêl 3/4 m. sanginggilipun siti, lan lambe tembok srumbung ing nginggil kadamêl radi wiyar miring dhatêng Jawi (pinggir). Badhe kasambêtan.
Turunan Sêrat Anggitan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V, ing Surakarta
têgêse para wowohan / kang samya munya ing ngarsi / kapundhung kang lunga rangkat / durèn kang ngaso ing margi / kilayu ambondhèti / kuwèni kang kaduk purun / sawo
gêdhang ingkang nyêgat margi / nênggih wuni têgêse satriya mojar //
tangkil kang prabu sineba / jirak kang kala sawiji / sarangan
ngancik ing traju mas // Badhe kasambêtan.
Satunggal-tunggaling panggenan utawi dhusun, têtiyangipun sami gadhah adat cara piyambak-piyambak. Mênggah sajatosipun botên prêlu kacariyosakên ing ngriki, sabab sadaya para maos masthi botên badhe kêkilapan, ananging wontên adat cara ingkang anggumujêngakên, badhe kula cariyosakên ing ngriki sakêdhik, lowung kenging kangge mêwahi sêsêrêpan sawatawis. Dene anggèn kula sagêd mastani: anggumujêngakên, inggih anggumjêngakên tumrapipun ing têtiyang ingkang pancèn botên sami ngangge adat cara wau, kados ing ngandhap punika:
Rikala kula taksih dêdunung ing salah satunggaling kitha dhistrik bawah Kabupatèn Cilacap ingkang sisih kilèn, satunggaling wêkdal kula kesah jagong dhatêng panggenanipun mitra kula ingkang dêdunung ing dhusun parêdèn, piyambakipun gadhah kajat (gadhah damêl) sarana
dalu sawêg ramenipun para tamu sami nayuban, kula rumaos sayah linggih, lajêng mêdal saking tarub dhatêng plataran. Ing plataran ngriku kula sumêrêp kathah tiyang jalêr anèm utawi sêpuh sawêg sami anjogèd. Manawi ingkang nayuban ing pêndhapi [pê...]
[...ndhapi] panjogèdipun kèndêl, gôngsa ugi kèndêl, têtiyang ingkang anjogèd ing plataran, ugi sami kèndêl, dene manawi ing pêndhapi gôngsa wiwit mungêl malih, ing plataran ugi sami miwiti anjogèd malih gêntosan utawi sêsarêngan, makatên salajêngipun.
Ing sarèhning kawontênan ingkang kados makatên punika kula sawêg sumêrêp kapisanan, sarêng kula wangsul lumêbêt ing pêndhapi malih, kula lajêng cariyos dhatêng salah satunggaling bêbau dhusun ingkang pinuju jagong, bilih ing plataran kathah têtiyang sami anjogèd, sarta pitakèn, punika têtiyang punapa. Wangsulanipun ingkang kula takèni makatên: Ingkang sami anjogèd punika têtiyang ningali, pancèn sampun dados adat caranipun ing ngriki, bilih wontên têtingalan nayuban, têtiyang jalêr anèma, sêpuha, utawi sanadyan saking sanès dhusun ingkang têbih sawatawis, sami prêlu dhatêng ningali prêlunipun badhe tumut anjogèd ing plataran.
Wondene anggèn kula nyipati piyambak adat cara kasêbut nginggil, sapriki kintên sampun sadasa taun laminipun, dados saupami wêkdal samangke wau adat cara wau suda utawi ical babarpisan, ugi wontên èmpêripun, amargi têtiyang ing parêdèn, sanadyan têbih saking kitha, ugi sami ngudi dhatêng kamajêngan, dados majêng-majêng têmtu wêwah kaprawiranipun.
Sampun dados tatacara, sêtudhèn enggalan punika mawi dipun bagèkakên dening sêtudhèn sêpuh, ingkang dipun wastani Ontgroening sarana mawi patrap ingkang anggumujêngakên tuwin nganyêlakên. Ing nginggil punika gambaripun Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, putra dalêm nata ing Surakarta (têngên) nalika dipun Ontgroen wontên ing pamulangan luhur têtanèn ing Wageningen, suku dipun rut sami suku, lajêng dipun ajak lumampah sêsarêngan.
Sampun sawatawis rambahan punika Petruk lan Garèng tansah angrêmbag ing bab protèsipun pakêmpalan E.I.V. tumrap ada-adaning nagari anggènipun badhe ngundurakên kawontênanipun schaal B dhatêng schaal A. Ada-ada ingkang makatên punika, manawi ing têmbe èstu katindakakên, ing sakawit têmtu badhe anggonjingakên jagadipun para Walandi pranakan, nanginhg danguning-dangu mbokmanawi malah dados saenipun tumrap bangsa wau. Mênggah têrangipun makatên:
Manawi dipun manah, sayêktosipun wiwit rumiyin mila kawontênanipun bangsa Walandi pranakan punika tansah adamêl èwêding pamarentah Hindia Nederland ngriki. Jalaran saupami bangsa wau kasamèkna kalihan Walandi ingkang tulèn, kados inggih sampun wajibipun, kadar bangsa pranakan punika pancèn anak turunipun. Ewasamantên ingkang makatên punika mêksa dipun anggêp kirang adil tumrap para Walandi totok, awit limrahipun bangsa Walandi pranakan punika dipun lairakên tuwin dipun agêngakên wontên ingriki. Têgêsipun: tumrap kawontênan tuwin panggêsangan wontên ingriki punika kanggenipun bangsa Walandi pranakan botên badhe adamêl kapitunan punapa-punapa. Dados inggih beda sangêt kalihan kawontênanipun para Walandi totok, ingkang botên kulina babarpisan dhatêng panggêsangan wontên ing tanah ngriki punika.
Saupami bangsa Walandi pranakan wau lajêng kasamèkakên kalihan têtiyang siti, tumrapipun jaman rumiyin, inggih botên kenging dipun wastani adil, awit sanajana dipun lairakên, punapadene dipun agêngakên wontên ingriki, dados sampun kulina dhatêng kawontênanipun ing tanah ngriki, nanging ing sarèhne ingkang anggulawênthah, ingkang ngagêngakên, bapakipun, inggih punika bangsa Walandi totok, têmtunipun panggêsanganipun inggih kathah anggènipun nulad dhatêng bapakipun bangsa Walandi totok wau. Amila inggih lajêng kenging kula wastani, bilih ing jaman rumiyin kawontênanipun bangsa Walandi pranakan punika pancèn inggih beda kalihan tiyangipun pribumi.
Jalaran saking punika, pancènipun makatên kawontênanipun bangsa Walandi pranakan wau kenging dipun sêbut gêsang mangro. Pikajênganipun: badhe gêsang cara Walandi grès kadar ingkang ngopèni wiwit alit pancèn bangsa Walandi tulèn, mila inggih sampun mungguh kemawon. Manawi badhe gêsang cara tiyang siti, kadar pancèn dipun lairakên sarta dipun agêngakên wontên ingriki, amila pancènipun inggih botên andadosakên alangan punapa-punapa. Ewasamantên, ing sarèhne ing kala samantên kawontênanipun Walandi pranakan wau langkung anyakêti dhatêng Walandi totok katimbang dhatêng têtiyangipun siti, amila kados inggih sampun mathuk, saupami kalênggahanipun lajêng langkung dipun cakêtakên dhatêng Walandi totok katimbang dhatêng tiyang siti, têgêsipun: kalênggahanipun Walandi pranakan lajêng langkung dipun inggilakên sawatawis katimbang têtiyang pribumi. Langkung malih sarêng umumipun para Walandi pranakan ing kala punika sami dados punggawaning nagari, ngantos wontên salah satunggiling sarjana Walandi Tuwan Dr. Bierens de Haen ingkang nyariyosakên bilih Walandi pranakan punika kenging kaupamèkakên "cêcagak adêgipun pamarentah Walandi," kados inggih sampun mungguh sayêktos, saupami para bangsa Walandi pranakan wau sawatawis lajêng dipun inggilakên drajadipun katimbang tiyang siti. Nanging inggih tumrap jaman rumiyin. Mbokmanawi inggih jalaran saking sabab-sabab kasêbut inginggil, ing wusana ing tanah Indonesia ngriki, lajêng dipun lairakên pranatan ingkang dipun wastani ing tiyang schaal B punika.
Tumrap ing jaman samantên, wontênipun schaal B pancèn inggih sampun mathis sangêt. Awit ing jaman samantên mila inggih nyata, bilih sadaya-dayanipun bangsa Walandi pranakan punika pancèn inggih beda katimbang kalihan tiyangipun siti. Nanging mênggahing jaman samangke, jalaran saking kamajênganipun tanah ngriki saha têtiyangipun, ingkang anjalari kathah cacahipun têtiyang siti ingkang botên ngêmungakên sagêd
badhe nguntungakên malah kosok-wangsulipun badhe adamêl kapitunanipun para Walandi pranakan.
Badhe wontênipun lêlampahan ingkang makatên wau, sajakipun para Walandi pranakan sadèrèng-dèrèngipun sampun sagêd anyumêrêpi. Buktinipun: para Walandi pranakan lajêng sami saekapraya ngêdêgakên pakêmpalan I.E.V., ingkang sêdyanipun badhe ngiyatakên barisanipun, kanthi uluk-uluk: "Jêjêg lan rubuhe I.E.V. barêng-barêng karo bandera Walandi."
Uluk-uluk ingkang makatên punika pancènipun sampun nama utami sangêt, anelakakên luhur saha jêmbaring sêsêrêpanipun ingkang kados panuntunipun. Awit ingriku uluk-uluk wau kadosdene anggadhahi maksud, ngêmungakên sumendhe dhatêng
krêsaning pamarentah, têgêsipun kawontênanipun bangsa Walandi pranakan wontên ingriki, punika tansah anjagèkakên sih pitulunganipun pamarentah. Ananging jalaran saking tansah majêngipun têtiyang pribumi, ingkang
lan têtiyang siti, ingkang sadaya-sadayanipun prasasat tanpa wontên bedanipun malih, sarana wêwaton, dupèh ingkang satunggal taksih kalêbêt putra-wayahipun. Amila ing wusana inggih lajêng botên anggumunakên, bilih pangkat-pangkat ingkang suwaunipun ngêmungakên kasadhiyakakên kangge bangsa Walandi pranakan, saya dangu saya dipun isi dening têtiyang siti.
Mbokmanawi jalaran saking ingkang makatên wau, danguning-dangu ingkang dados uluk-uluking pakêmpalanipun lajêng dipun ewah makatên: "Jêjêg rubuhing bandera Walandi barêng-barêng karo I.E.V."
Manawi dipun tingali namung sakêclapan, uluk-uluk kalih warni wau kados-kados pancèn inggih sami têgêsipun. Ananging manawi dipun gagas panjang sajakipun lajêng anggadhahi pikajêng kosok-wangsul. Uluk-uluk ingkang kasêbut rumiyin, kados ingkang sampun kula aturakên ingajêng, anggadhahi maksud: sumendhe dhatêng pamarentah, nanging uluk-uluk ingkang kantun, kados-kados anggadhahi raos: pangancam. Ewasamantên ing sarèhne punika dhawah ing gagasan kula piyambak, kados manawi wontên lêpating gagapan kula wau, para ingkang rumaos kapranan, mugi paringa gênging pangaksama. Jalaran saking punika amila ing bab uluk-uluking pakêmpalan I.E.V. ingkang angka kalih wau, botên badhe kula andharakên ingkang langkung panjang malih. Kados sampun cêkap samantên kemawon.
Ingajêng sampun kula aturakên, bilih lêstantunipun schaal B botên badhe nguntungakên, nanging kosok-wangsulipun malah badhe adamêl kapitunanipun para Walandi pranakan. Punika têrangipun makatên:
Wontênipun schaal B punika, jalaran saking bedaning tatanan, inggih ing bab wênangipun angsal pènsiun lan sasaminipun, lajêng nuwuhakên golongan kalih, ingkang sajatosipun taksih gêgayutan sanak, nanging kêpêksa satunggal lan satunggalipun lajêng sami plengos-plengosan. Jalaran ingkang kagolong schaal B wau, ngrumaosi langkung dipun sakecakakên, langkung dipun opèni ing gêsangipun katimbang kaliynnkalihan. golongan schaal A. Jalaran saking punika lajêng ngrumaosi langkung inggil kalênggahanipun, langkung inggil drajadipun. Rumaos ingkang langkung luhur wau, wusananipun botên namung dumunung wontên ing para ingkang sami cêpêng damêl wontên ing golongan schaal B kemawon, nanging lajêng saya sumêbar lan sumrambah dhatêng anak putunipun ingkang babar pisan botên gêpok-senggol kalihan schaal B wau, têgêsipun: ingkang babar pisan botên nyambut damêl dhatêng nagari saha angsal wêwênang kados bangsanipun ingkang wontên ing schaal B. Mangga, raos ingkang makatên punika, punapa botên malah adamêl kapitunaning badanipun piyambak. Ingriki lajêng kenging kula samèkakên kalihan tiyang ingkang anggadhahi sêsêbutan radèn upaminipun.
Punika manawi botên kalêrêsan, radènipun wau sok malah adamêl kapitunanipun piyambak. Liripun makatên:
Dupèh anggadhahi sêsêbutan: radèn, punika lajêng ngrumaosi langkung inggil lan langkung luhur drajadipun katimbang tiyang limrah. Manawi ing têmbe angsal padamêlan ingkang pantês, kados anggènipun anggadhahi rumaos langkung inggil lan langkung luhur wau, inggih botên patos adamêl kapitunaning saliranipun piyambak. Nanging sarêng manggihi alam ingkang kados makatên, inggih punika jaman ingkang sarwa rêkaos pados pangupajiwa, sarta lajêng kêpêksa nilar padamêlanipun ingkang pantês wau, salajêngipun saking anggènipun ngrumaosi unggul lan luhur drajadipun, lajêng isin saumpami nindakna padamêlan ingkang pancènipun kêdah dipun tandangi dening tiyang limrah. Ing wusana lajêng dhawah kapiran kapirun. Makatên ugi para ingkang kalêbêt golongan schaal B wau.
Dumugi samantên obrolan kula bab punika, wusana murih botên anama jugag, ingriki lajêng kula sambêti wawasan sakêdhik, inggih punika saenipun tatanan enggal bab icaling schaal B.
Schaal B ical, punika sajatosipun tumrap jaman samangke dados satunggiling
schaal B tansah manjêr banderanipun, ingkang pikantukipun namung adamêl karugianipun piyambak. Sanajan ingriki botên katêrangakên malih punapa sabab-sababipun, nanging para golongan schaal B tuwin ingkang sami taksih dados golongan schaal A, têmtu sampun ngraos utawi sagêd nglaras piyambak-piyambak mênggah glagading jaman ingkang sami badhe dipun alami.
Mila kula ngucap sukur lair batos, dene kula sadaya kajawi rumaos dipun ayomi yêktos dening pamarentah, ugi rumaos badhe saya sagêd supêkêt kalihan para golongan schaal B, ingkang mahanani santosaning nyambut damêl sêsarêngan, tumuju dhatêng pangrêksa murih saya langkung tata têntrêm lan krêta raharjaning jagad. Wontênipun kula gadhah pikiran makatên wau, awit kula gadhah kayakinan, bilih bangsa golongan schaal B botên badhe awrat manahipun angêbyuk utawi anggolong dhatêng bangsa
dhatêng ubênging jinantra, inggih botên badhe têbih kados pambatangipun pun PÊNTHUL.
Bellevue ingkang sami katutup. Barang-barang wau kawarisakên dhatêng tatanan ingkang ambiyantu golongan angguran tuwin dados ngamalipun para ingkang kataman crisis ing mangsa punika.
Inggih sanadyan nganggur, manawi ingkang dhawah sakeca inggih sakeca kemawon, tandhanipun tansah botên kasêpênan pambiyantu.
Tuwan Purwadarminta. Ing Kajawèn mêntas ngêwrat pawartos ing bab anggènipun Tuwan Purwadarminta badhe dados guru basa malayu wontên ing Jêpan. Mirid katrangan sawatawis, ing kala alitipun Tuwan Purwadarminta punika sêkolahipun kagolong dhêdhêl tansah pêdhot-pêdhot, dene wusananipun sagêd lumêbêt dhatêng Normaalschool ngantos lulus. Salajêngipun Tuwan Purwadarminta lajêng kabuka nyinau basa warni-warni, saha wohipun katingal ingkang pinanggihipun sapunika wontên tandha yêktinipun.
Samantên wohing antêp ingkang cundhuk kalihan kalamangsanipun.
Melik anggendhong lali. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas ngrampungi prakawisipun dakwa tilas upas, 1. Sarman, 2.
Atmasuwita 1 taun tigang wulan, dene Dikin luwar.
Tiwas jalaran kapengin sugih. Ing distrik Pêgatan, Bandung, wontên tiyang siti kêpengin sugih, lajêng anglampahakên ngluwêng. Sasampunipun kalih wulan, lajêng tiyang wau dipun tuwèni, sampun awujud kêrongkongan.
Samantên panyabêting daya pêpenginan manawi angèngingi tiyang ingkang kirang jêmbar sêsêrapanipun.
Nyuda cacahing Gemeente. Manut pawartos, cacahing Gemeente ing tanah ngriki badhe namung kakantunakên 6, mêndhêt nagari ingkang agêng-agêng kemawon. Tumrap ingkang kasuwak badhe karangkêp B.B. Rêrigên punika pikantukipun badhe ngindhakakên pamêdal nagari.
Manawi cêtha makatên, dados nagari badhe angsal kukupan kathah.
Bab sudan pènsiun. Mirid pawartos, pènsiun ingkang badhe kasuda, namung tumrap ingkang ing dalêm sataun langkung saking f 6000.- sudanipun 12%. Lan ingkang kasuda wau wiwit pènsiun taun 1920.
Sanadyan bab punika wau sawêg nama pawartos, ewadene inggih sampun damêl sênik-sênik. Awit rumaosipun para pènsiunan sampun linêpatakên ing aradan.
Ingkang angsal pris kêpala. Kawartosakên, pris kêpala ingkang nêmbe kabikak, dhawah hoofdredacteur Cahya Sumatra, tuwin letterzetter 6. Lotipun 1/4.
Jaman kados makatên angsal arta samantên, inggih sêgêr yêktos.
gadhahanipun tiyang siti. Nalika pambikakipun dipun jênêngi ing para agêng tuwin tamu sanès-sanèsipun kirang langkung 150. Dene nyatanipun sarwa botên nguciwani.
Nyatanipun pakaryan kados punika, pinanggihipun wontên ing tiyang siti taksih nama langka. Mangka manawi nitik kalihan kawontênan ingkang dipun tindakakên dening bangsa ngamanca, katingal sami majêng. Manawi ngèngêti makatên punika tuwin ngèngêti jamanipun, kintên-kintên têmtu majêng.
Polikliniek M.N. Surakarta mawi bayaran. Wontên pawartos, kabêkta saking jamanipun, wiwit benjing
punika têmtunipun adamêl kagètipun ingkang sami kataman, dening salaminipun namung lêlahanan. Nanging yèn kamanah panjang tuwin kacocogakên kalihan kabêtahanipun ugi taksih nama pitulungan ingkang agêng sangêt.
Hasan, gêgayutan kalihan prakawis nonah Beckering. Mantri pulisi wau kadhêndha f 25.- saha pangkatipun taksih kagantung.
Lêlampahan kados makatên punika punapa botên sampun cêkap kangge kaca bênggala.
Redacteur dipun prajaya. Tuwan J. Al Bahry, redacteur sêrat kabar Al Haq ing Bogor, nalika wangsul saking padamêlan wanci jam 6 sontên, dipun têmpuh ing tiyang sêkawan sami ambêkta dêdamêl landhêp, Tuwan J. Al Bahry kabacok kaping 9, wontên ingkang tatu sangêt. Dene mênggah sababipun, gêgayutan kalihan bab pasulayan rêmbag ing golongan Al Irsyad kalihan Baalwi, tuwan wau golongan Al Irsyad. Tiyang 4 ingkang nêmpuh wau ingkang 2 bangsa Arab, sampun kacêpêng.
Rêkaosipun tiyang dados redacteur punika manawi kêtanggor kalihan tiyang okol makatên punika, prakawis pasulayan rêmbag, lajêng dipun walês maratangan.
Ambradhat nyonyah bangsa Eropa. Ing Surabaya wontên satunggiling nyonyah bangsa Eropa, nuju kêkaring wontên pêkaranganing sositeit, dipun purugi tuwan-tuwan bangsa Eropa lajêng dipun krudhuki andhuk kabêkta numpak auto. Sadumugining jawi kitha nyonyah wau sagêd ngrêbat pistol ingkang dipun bêkta pun tuwan, salajêngipun nyonyah wau sagêd oncat, saha lajêng lapur dhatêng pulisi. Miturut pawartos, nyonyah wau pancèn bojon pulisi. Mênggah kajênging tuwan ingkang ambradhat wau dèrèng kasumêrêpan.
Tikus dados tandhaning kathah sêsakit pès. Ing salêbêtipun kitha Garut pinanggih saya kathah bangke tikus. Ing bab punika Dr. Paryono, inggih punika doktêr ingkang tinanggênah nindakakên pananggulang sêsakit pès, lajêng ngêncêngakên rêrigên anjampèni tiyang ingkang katrajang ing sêsakit pès.
Ingkang sampun pinanggih, ing pundi papan ingkang katrajang sêsakit pès, mangka kathah tikus pêjah, nandhakakên manawi ingriku sêsakitipun mubal. Mila wajib dipun sumêrêpi, tiyang prayogi migatosakên, sampun nganggêp manawi bangke tikus punika botên atêgês punapa-punapa. Samangsa wontên tikus pêjah, supados lajêng lapur dhatêng ingkang wajib.
Rekadaya ing jaman malèsèd. Ing Cirêbon wontên bangsa Eropa nama Groeneveld ngicuk-icuki tiyang padhusunan supados botên ambayar pajêg, saha piyambakipun lajêng ngakên dados lurah. Pangicuk-icuk wau pasah, têtiyang mituhu. Nanging wusananipun tuwan wau dipun cêpêng, katahan ing kunjaran. Ewadene mêksa puguh, botên purun mangsuli pitakenan, manawi sanès panjênênganipun I.K. Wicaksana. Nalika tiyang wau dipun cêpêng, têtiyang ingkang kapilut sami ambelani, nanging lajêng kasirêp ing pulisi.
Punika satunggiling kawanèn ingkang tuwuh wontên ing jaman malèsèd.
Kasangsaran anggêgirisi. Ing margi agêng antawising Blaraja-Tangêrang, wontên autobus saking Serang badhe numbuk lare lumampah nugêl margi, autobus nêdya nyimpangi, nanging katungka wontên auto
Sopir autobus wilujêng, nanging tiyang ingkang numpak cacah 11 sami nandhang tatu rêkaos, wontên 1 ingkang tiwas.
Lêlampahan kasangsaran ingkang kaos makatên punika tansah wontên kemawon, dene jalaranipun botên sanès namung kabêkta saking sêmbrananipun sopir, inggih punika kêrikatên anggènipun nglampahakên tuwin sêmbrana sanès-sanèsipun. Mila pinuji mugi para sopir angèngêtana, bilih ing kalanipun nglampahakên, dados satunggiling tiyang ingkang nanggêl kawilujênganipun têtiyang ingkang sami numpak.
Kawontênanipun tiyang angguran. Miturut pèngêtanipun saking Arbeidsbemiddeling ing Ngayogya, ing salêbêtipun wulan October, wontênipun tiyang angguran bangsa warni-warni, ingkang sampun tumanja angsal padamêlan, bangsa Eropah 12, tiyang siti 56. Dene ingkang dèrèng angsal padamêlan, bangsa Eropah 269, tiyang siti 1596 tuwin 47 bangsa Tionghoa.
Caranipun pêpetangan nama dèrèng nglêgakakên, nanging inggih sampun nama lowung.
Kamajênganipun P.K.N. Ing sapunika P.K.N. ing Ngayogya ngawontênakên cursus controle tumrap cooperatie P.K.N. ing salaladan Ngayogya, makatên ugi ngawontênakên cursus sêsêrêpan tumrap warga pangrèh.
Tumandangipun damêl P.K.N. saya dangu saya katingal. Mugi wohipun sagêd murakabi.
Kasanjata. Wontên pawartos, nalika tanggal 14 wulan punika, ing Samadu Tapatuan, Acèh, wontên satunggiling tiyang Acèh kasanjata dumugi ing tiwasipun dening saradhadhu jalaran tiyang wau badhe mrajaya patroli.
Prahara ing gêdhong Tataan Lampung. Wontên pawartos, ing tanggal 14 wulan punika, ing laladan kolonisasi Gêdhong Tataan katrajang ing prahara; ngantos angrêbahakên griya 34 wuwung. Wontên tiyang satunggal ingkang pêjah, 2 ingkang sami nandhang tatu rêkaos, lan 3 tatu ragi ènthèng.
Kuli kapal ngamuk. Ing Samarinda wontên satunggiling kuli ngamuk wontên ing kapal "van Swoll", natoni saradhadhu bangsa Europa satunggal, mantrus kalih, ingkang satunggalipun pêjah, lan ugi natoni satunggiling sêtirman kapal wau.
kamanah prêlu ngawontênakên pulisi èstri. Maksud ingkang makatên wau jalaran saking usulipun Volkenbond, kangge minangka
Jamaika risak babar pisan. Têlênging prahara nêmpuh Santa de Laur. Tiyang ingkang katiwasan 1000. Wontên mayit atusan sami kêsangsang ing wit-witan. Gênging kasangsaran wau jalaran saking katêmpuh alun saking sagantên, minggah dharatan, lêbêting toya ing dharatan ngantos 21 kaki. Sanak kadang sami pêpisahan dadakan, lajêng larut kerut ing toya. Kathah tiyang sami pêjah nglalu. Wontên baita 70 sami kèrêm.
Rêmbag bab golongan Paria. Kawartosakên Sang Gandhi badhe siyam malih ngantos dumugi ngajal, manawi ngantos dumugining taun baru para golongan Paria botên kakengingakên malêbêt dhatêng candhi Guruvaju.
Sanadyan Sang Gandhi gadhah sêdya badhe siyam malih, nanging bangsa agêng Hindhu kina têtêp botên ngewahi kêkêncênganipun. Nata ing Malaber têtêp anduwa dhatêng panêdhanipun Sang Gandhi.
Tuwan Harold Lloyd. Sintên ingkang sampun srawungan kalihan gambar idhup, têmtu mirêng dhatêng namanipun tuwan punika, utawi nate nyumêrêpi gambaripun. Misuwuring namanipun tuwan wau sampun waradin dumugi pundi-pundi. Dalah têsmakipun kados ingkang dipun angge, punika sarêng dipun tiru ing sanès, gagragipun lajêng dipun namakakên "Harold Llyod". Inginggil punika gambaripun tuwan wau sarimbit nalika wontên ing London.
Tuwan ingkang gadhah griya sarêng ginêmipun dumugi ngriku lajêng kèndêl, kanthi anggagas tuwin pados margi murih Tuwan Sumarta sagêd nampèni ginêmipun. Sarèhning Tuwan Sumarta ngantos dangu botên anyambêti ginêm, tuwan ingkang gadhah griya lajêng anglajêngakên ginêmipun: Ing saiki kowe pêpisahan karo Dhorah. Tinêmune gunêming uwong kang gêthing mênyang kowe, angarani lungane mau jalaran kotundhung. Gêthinging wong akèh mau saya suwe saya manjing. Malah tumraping wong wedok, kowe dianggêp wong kang ambêg siya bangêt. Dadi kowe aja gumun, yèn bojoku gêthing mênyang kowe, amarga katut saka dayaning wong akèh. Bêgja anamu ing kene isih ditampani bêcik dening bojoku, awit kowe isih dikira bisa ngowahi padatanmu, hara coba kowe nindakna kaluputan manèh kang luwih saka iku, bojoku ngingêtake mênyang kowe bae mêsthi ora sudi.
Tuwan ingkang gadhah griya satêlasing ginêmipun, Tuwan Sumarta lajêng ngajak tabikan kalihan wicantên: Bangêt panrimaku, Pit. Kowe iku mitraku têmênan, gêlêm pitutur ing sabênêre, tanpa pakewuh. Pituturmu iku rasane mèh padha bae kaya pituture ibuku mênyang aku, ing sadurunge aku kawin karo Dhorah. Nanging sajrone
Dadi saiki kowe wis ngrumasani mênyang kaluputanmu Wim.
Ngrumasani bangêt, Pit. Banjur gèk kapriye anggonmu bisa nglêbur kaluputanku kang uwis-uwis.
Ya mung kudu manut kalamangsane, Wim, awit wong ngrumasani mênyang kaluputane, iku wis dadi jalaran ngambah dalan bênêr. Ing sadurunge bêcik mêmikira kapriye bakal kapenake kang kolakoni, bokmanawa isih akèh dalan kang kêna koanggo andandani kaananmu kang rusak, utawa kang koanggo anambani tatumu. Sanadyan karusakan utawa kang tatu mau bakal nabêt ninggali cacad, nanging jênêng waras, kowe bisa bêbadra panguripan anyar manèh. Yèn atimu durung têntrêm, uripmu bakal ora tata, lan urip kaya mangkono iku jênêng sangsara. Ing saiki wis wayah bêngi, yèn kowe arêp mangan, pangane bèn digawa
Sasampunipun têtabikan, tuwan ingkang gadhah griya lajêng mêdal.
Ngantos sadalu muput, Tuwan Sumarta botên ngêliyêp babarpisan, gagasanipun ngômbra-ômbra botên kantênan. Ing sakawit èngêt dhatêng ibunipun, saha lajêng mangrêtos, bilih anggèning ibunipun kirang sêsêrêpan, jalaran saking botên sêkolah. Nanging pituturing tiyang sêpuhipun wau, sarêng dipun raos, sadaya araos lêbêt tuwin atêgês sae. Salajêngipun sagêd amastani, bilih kawruhipun saking pamulangan punika dèrèng nyêkapi kangge sanguning gêsang.
Kajawi punika, Tuwan Sumarta ugi ngèngêti sambutanipun dhatêng biyung, inggih punika sambutan ingkang botên sagêd sah dipun sauri kanthi tindak kadospundi kemawon. Ing sapunika Tuwan Sumarta mangrêtos, bilih ibunipun punika sanès tiyang bodho, mila lajêng saya karaos-raos èngêtipun dhatêng tiyang sêpuh, ingkang salaminipun tansah nindakakên pangeman.
Sasampunipun makatên lajêng ngèngêti dhatêng bojonipun sakawit, wontênipun namung wêlas, eman dene botên sagêd damêl panujuning manah.
Wêkasanipun lajêng èngêt dhatêng Dhorah, pancènipun pinanggih sarwa nyakitakên manah, saya manawi ngèngêti têtêmbunganipun ingkang raos kaduwung jalaran tumut tiyang Jawi. Têtêmbungan kados makatên wau dipun tampi sakalangkung nyakitakên manah. Nanging kosokwangsulipun, Tuwan Sumarta piyambak inggih tumut kalêpatan, malah damêl wêwinih kalêpatan agêng.
Ing ngriku lajêng tuwuh gêgambaraning lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr, kados ta nalika sawêg sami ngwutahakên katrêsnan, raosing kasênênganipun tanpa upami. Saya ing
jêjodhoan tamtu lêstantun rukun. Môngka tindakipun Tuwan Sumarta angosokwangsul, dhatêng ingkang èstri malah sarwa sêrêng, mila pinanggihipun lajêng kados makatên. (Badhe kasambêtan)
Lumrahe tukang sulap iku klambine ora barès, apamanèh bôngsa Indhu, pating gêdhobyoh.
Mungguh nyulap kaya bab ing dhuwur iku rekane mangkene: ing sadurunge mêtu
supaya tangan têngên bisa nêkuk mandhuwur, dadi dluwange ora wutah lan sing nonton ngira manawa dluwang ora ana jêro lêngên. Sawise têkan kalangan, nuli anjupuk dluwang 3 warna kang wis disadhiyakake upama ana meja. Dluwang iki disunduki lan nuli diobong, ing kono sing nonton saya ngandêl manawa kawat mau gêdhe gawene, awit tanpa kawat uga kêna. Dadi mung kanggo tutup wadi.
Sawise dadi langês, kawat dicêblokake, langês dirêmêt, karo mubêng-mubêng sawatara suwene, nuli muni: in, twè, dri, tangane têngên nuli diubêngake, wis mêsthi bae dluwang padha runtuh, pating klêpyur apik. Anggone ngubêngake sing nganti tuntas, kariya mung sawatara, mêsthine ya mung dikira kapinujon kacêmplung
Jamane nuju mlèsèd, lumrah sabên uwong padha rêp ngirid butuh. Wong kang yèn nuju mangan kaduk iwak, rada disuda. Ana kang pangiride sarana nyuwèkake pamamahe iwak, awit suwening pamanah mau dianggêp sawijing tindak pangirid. Kabèh mau bênêr.
Saiki nyritakake Dèn Sastra, kuwi kêgolong priyayi rada ana, sugih anak.
Yèn nuju liburan, mrêlokake dolan karo anake, prêlu kanggo ambêbungah bocah.
Adate yèn dolan-dolan mau nunggang taksi, milih sing brêgas, banjur mubêng-mubêng, mêngko lèrèn ana resturan. Suwe-suwe anak-anake padha matuh, samôngsa dijak lungan, yèn ora nunggang taksi, banjur padha rèwèl.
Barêng jamane rada owah, yèn lungan trima nunggang dhokar. Suwe-suwe disuda manèh.
Dèn Sastra atine saya ngêcêcês, nanging anggone dhêmên ambungahake anak ora owah. Mung sarèhning arêp nindakake wragad sathithik, anake mung arêp dijak dolan dharat bae.
Sawiji dina, ing wayah esuk anak-anake Dèn Sastra wis padha digugahi, kôndha arêp padha dijak dolan. Wah, barêng bocah-bocah krungu dikandhani mangkono mau banjur pating brubut padha dandan, sauwise rampung padha budhal.
Sakawit bocah-bocah padha ngajak nênunggang, nanging bapakne pancèn anjarag arêp ditokake ing dalan sêpi, karêpe arêp dijak dolan mênyang padesan. Suwe-suwe bocah-bocah mau iya banjur padha kalalèn, malah banjur padha ketok bungah, akèh rêrupan kang durung diwêruhi.
Barêng anak-anake wis padha aring lan ketok bungah, banjur ditakoni: Sênêng ora, cah.
Bocah-bocah padha mangsuli barêngan: Sênêng, sênêng. Dalah sing isih pelo iya muni: Cênêng.
Ana sing muni: Ana kae wêtêngku ngêlèh.
Ing kono Dèn Sastra banjur ambukak buntêlan, isi panganan warna-warna, marêgi lan gawe waras. Wah, kabèh padha ketok sênênge.
Barêng wis wayah awan, bocah-bocah padha arêp dijak mulih. Nanging bocah-bocah padha gêla, malah ana sing muni: Aku êmoh mulih, pak, aku krasan. Barêng ana siji sing muni ngono, bocah liyane ya muni: Krasan, krasan.
Batine bapakne: Bocah iki durung ngrêti jaman malèsèd, wêruhe mung arêp sênêng-sênêng. Nanging wusanane iya banjur padha mulih.
Dadi mungguh tinêmune, kasusahan lan kabungahan iku tinêmu ing ngêndi-êndi.
ing ngarsane / aparinga kang aksama mugi / mring kula puniki / lare ingkang cubluk //
namung saking dêrênging kang ati / kêdah badhe mrojol / têmbang Mijil gampil têmbungane / nêmbe punika kula angrakit / namung kangge nglantih / sagêda sêmpulur //
tangèh lamun sagêda ngiribi / pra sarjana jêmpol / taksih cecrekan cara pêksine / nadyan wontên kônca angèsêmi / botên badhe isin / kula nampi catur //
sarwa kithal têmbunge katawis / tansah pating brênggol / sukur bage ing têmbe wingkinge / kadumugèn sagêd angèmpêri / para ingkang wasis / lan ingkang pinunjul //
kacariyos nuju panèn bêlik / wontên lare anom / pun Sarija mênggahing wastane / griyanipun ing dhukuh Gêdari / sabên dintên mêsthi / rencang bapakipun //
dhatêng sabin mikul goprak dêling / mlampah alon-alon / katitik yèn sênêng ing atine / nyawang mrika-mriki lan anyambi / ura-ura lirih / sarèh lakunipun //
dumadakan kêpanggih lan Sali / nuntên jawil takon / mênyang ngêndi bocah bagus kowe /
ya tak impi-impi / wah thik nyamlêng kuwi / bangêt pengin aku //
ayo padha pisahan saiki / aku menggok ngalor / sampun dugi ing
wontên gubug Sarija alinggih / nyawang ngetan ngulon / mrika-mriki pantun sampun jêne / kathah tiyang jalêr lawan èstri / sami ani-ani / katingal asêngkut //
wontên ingkang sawênèh drêmimil / sinambi gêguyon / mratandhani yèn bungah atine / tan rinaos bêntèr sayah ngêlih / kangge srana murih / sagêda nglêlipur //
datan dangu biyungipun ngirim / sarwi anggêgendhong / sêkul lawuh lan srêbat wedange / dugi sabin sadaya tinampi / dening Sarija glis / lan bingahing sêmu //
ing wasana kula nyuwun mugi / sadaya pra maos / taman sêpuh lan ing taman lare / maringana gunging pangaksami / sarta matur ugi / nuwun rama Sêbul //
Luwak jumêdhule saka pandhêlikan kaya buta kêluwèn,
diyan dhisik. Êrèke iki mau ana ngêndi, ta. Yake dianggo dolanan bocah. E, coba tak golèk gêni mênyang pawon bae.
Luwak banjur mênyang pawon, arêp golèk gêni. Kocapa êndhog wukan kang ana jêron awu, barêng ngrungu lakuning luwak, banjur tata-tata. Ora suwe
banjur ngêdên sarosane, yèn cara uwong: andamoni, mak bul, awune ambyuk mênyang raine luwak, mata loro kêbak awu.
Luwak mundur karo sambat: Adhuh mati aku, mataku klêbon awu kabèh. Sawise ngono luwak banjur mlêbu ngomah, arêp linggih ngambèn.
isih kêkanthil ana ing bokong anjêgigik karo muni: Ihik, awake dhewe kok digawe parikan.
Watu kang ana ngêmpyak barêng wêruh luwak mêtu banjur mapagake, êndhas
kagèt, nganti anjumbul, wusana clathu: Kowe mau ana ngêndi dom.
Dom: Aku anjiwiti bokong, luwak banjur mrene.
Ora suwe êndhog têka, lakune alon bangêt, ambune brêng-brêngan, watu banjur ngêruh-êruhi: Kowe saka ngêndi êndhog, lan sababe apa dene awakmu mambu.
Êndhog: Aku mau sing nglilipi awu matane luwak, la kuwi raine isih gabul. Nanging katiwasan watu, saka bangête anggonku ngêdên, awakku nganti bênthèt, mula mambu.
Isinipun: Tatwawara - Bab Pulisi Èstri - Bab Rumêksa Kasarasanipun Tiyang ing Pundi-pundi Panggenan - Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta -
Ana têmbung anyar amêtoni / wêwarahe wong kang ahli rasa / isbating ngèlmu jarene / mangkene ujar mau / narakane manèh yèn sudi / nadyan swargane pisan / tinampik tan ayun / nanging banjur sinambungan / rèhning urip
kang ginêlar anèng kene iki / dudu nraka utawa suwarga / kaya kang ginêlar ngakèh / têgêse nraka besuk / swarga besuk lamun wis mati / kene ngrêmbug
manuswa / ulah budi supaya bisa brêkahi / urip jaman mlasarsa //
Garèng : Anggone rêmbugan ing bab protèse pakumpulaning para Walônda pranakan, padha dilèrèni bae, Truk, wong aku wis dipleroki mrana-mrene, saiki padha ngrêmbug bab liya, nèk cara saotone kanggone saiki sing isih rada angêt, yaiku ing bab pulisi wadon.
Petruk : Wiyah, Kang Garèng, bab kiyi pancène ora prêlu dirêmbug, awit ing kene ora bakal dianakake. Kowe rak iya krungu dhewe, para panggêdhe-panggêdhe, kaya ta: guprênur ing Jawa Wetan, ora mupakat, mêngkono uga guprênur ing Jawa Kulon, iya ora cocog, marga alangan dening pangiridan kuwi.
Garèng : Mungguhing aku, iki salah bangêt, Truk, apamanèh ing jaman pambudine para wanita arêp anjaluk dipadhakake karo wong lanang kiyi, kuwi pulisi wadon wajib dianani.
Petruk : Lo, Kang Garèng, nèk kaya unimu, dadi lanang wadon wis padha bae, rak mung ambuwang-buwang dhuwit bae, saupama banjur nganakake pulisi wadon barang, wong iya wis padha bae, arêpa pulisi lanang ajêgan sing... anggledhah upamane, rak ya padha-padha bae.
Garèng : Hus, wong sêmbrana ora karu-karuwan. Banjur mênyang ngêndi kasusilane wanita, yèn mêngkono kuwi, sing dikarêpake padha kuwi, ora banjur dipadha sakabèhane, nanging mung wawênange...
Petruk : Padha wawênange, kiyi karêpe jêmbar bangêt, Kang Garèng, kaya ta upamane: wong lanang diwênangake rabi papat, saupama bojo papat mau siji-sijine padha duwe anak nyiji, gunggung kumpul bapa, ibu 4 lan anak 4 ana 9. Saiki saupama wong wadon dipadha wawênange [wawênang...]
[...e] karo wong lanang, iya banjur têrus kêna ngrèntèngi bojo
sing nalôngsa bangêt, awit manawa wis rada gêdhe sathithik iya mêsthi tansah ringik-ringik: cibu, êndi jing bapak...
Garèng : Wiyah, iya ora jangji aku, yèn banjur ngudhal-udhal barang sing ora mèmpêr mêngkono. Karo manèh nèk jaman saiki kiyi, nèk uwong ora dipondhoki pênyakit... rabi bae, iya mokal bisane rabi luwih saka siji, lagi bojo siji bae, kajaba ora bisa êntèk-êntèk, anggone golèk napkah wis êndhas digawe sikil, sikil iya digawe sikil, kathik arêp rabi papat manèh, apa niyat arêp obral bojo.
Petruk : Aku kiyi mung arêp nyatakake nèk wawênange wong lanang kuwi ora mêsthi kêna dianggo dening bangsaning wanita. Iki wawênang sing wis gênah. Mêngko dupèh wawênange dipadha bae, wong lanang diwênangake tayuban, wong wadon iya banjur kêna-kêna bae tayuban, thik nganggo tlèdhèk lanang.
Garèng : Hara, kok banjur rupa-rupa mêngkono. Sing dirêmbug ing bab pulisi wadon, ana kok banjur tlencengan nyang tayuban barang. Ora, Truk, ewasamono aku kok mêksa cocog saupama ing kene kiyi dianakake pulisi wadon.
Petruk : Tumrape aku dhewe, iya pancèn cocog bangêt, saya tumrap sing jaga dalan, hla, kiyi aku anggêsin bangêt saupama wonga wadon. Sukur bage sing rupane mèsdrèng, ora-orane anggêre sing luwês bae, nang pandêlêngan mêsthi iya ora ambosêni kaya saiki kiyi.
Garèng : O, hla wong edan, kira-kirane nèk kalakon sing dadi upas jaga dalan kuwi wong wadon, tur cara Purbalinggane rada ambraling, ora pijêr kobêr ngatur lakuning motor utawa dhokar, nanging tungkul angladèni pitakone wong-wong sing mêngkene kae: yu, mêrgine dhatêng kampung anu, pundi. Lan sabanjure rak bisa kalakon, kabèh dhokar utawa motor padha kêpengin diprosès pêrbal, cikbèn bisa suwe anggone padha nyawang. Kowe kuwi le ora mèmpêr, Truk, barêng cocog anane pulisi wadon, sing dipilih kathik sing kanggo ngatur dalan.
Petruk : Lo, kuwi ana sababe, Kang Garèng, anggonku anduwèni usul supaya upas dalan kuwi sabisa-bisa kudu wong wadon, awit saiki kiyi wis diwiwiti, apamanèh ing kutha sing gêdhe-gêdhe, motor padha disupiri dening wong wadon. Sapa wêruh suwe-suwene kusir andhong rak bisa uga banjur padha wong
kuwajibane, nanging barêng arêp nyêkêl motor sing disupiri wong wadon, ing wusana banjur olèh èsêm sing mêrakati kae, sanalika [sa...]
[...nalika] jarene balung kaya dilolosi: mê... las, ... ba... ngêt. Mulane banjur mung calathu: Têrus, Mar, mopro. Ya kuwi, Kang Garèng, wong lanang ki ambok iya dadi apa bae, pikirane sing nyang wong wadon sing ayu: dhêmên, nyang sing ala: wêlas, lo kuwi isih tungkul kêgawa bae. Seje karo yèn sing dadi upas mau wong wadon, kon nyêkêl supir wadon, kanane ngèsêmi, mêsthi iya saya muring-muring, awit dianggêp supir mau: ngece.
Petruk: Wah, saupama upas kiyi wadon, hêm...
Garèng : Hak, hak, hak, iki rak kandhamu. Kosokbaline yèn sing dadi upas wadon, sing dicêkêl upamane supir lanang, thik cara Banyumase rada kanjat, apa pikirane upas wadon mau iya ora: dhêg... dhêg... dhêg.
Petruk : Ora bakal babarpisan, Kang Garèng, kajaba ta yèn sing dicêkêl kuwi dilalah sing atine: cocog samah cocog. Awit wong wadon kuwi umume atine mung sawiji, dadi beda karo wong lanang, atine sok mangro, malah makranjang, karêpe wong wadon ala bêcik arêp diajak sowan Kyai Pêngulu Kabiyan. Seje karo wong wadon, kuwi umume nèk wis sir karo wong lanang, iya dilakoni têkan dunya akerat têmênan. Sanadyan ana wong lanang satus manèh sing padha anjêjak-anjêjak, rumasane: karo bubule bojoku bae kok isih bagus bubule bojoku. Mulane wong wadon manawa uwis gêlêm anêtêpi kuwajibane, iya banjur ora mawas marang wong bagus asigit. Iya jalaran saka iku aku banjur mupakat bangêt, saupama upas jaga dalan kuwi kudu wong wadon.
Garèng : Hêm, tak pikir-pikir, Truk, kowe kuwi rada ngrèmèhake pagaweane upas sing kajibah ngatur dalan. Awit, ngrêtia, upas dalan kuwi pagaweane ora mung ocang-acung ngatur dalan bae, nanging nèk ing dalan kono ana kacilakan apa-apa, si upas mau iya kudu bisa nandangi, bisa ngrigênake. Balik nèk upase mau wong wadon, ing kono kok banjur ana kacilakan wong kêtlindhês motor upamane, kuwi wong iya wong wadon, rak bisa kalakon sêmaput sanalika, ora orane tapihe rak bisa... têlês sakala kono. Mulane aku iya mêksa ora bisa nocogi, saupama wong wadon didadèkake upas dalan.
Asring kêlampahan ing satunggiling kitha utawi kampung wontên sêsakit nular, kados ta typhus dysentrie utawi sanèsipun. Têtiyang ing ngriku kathah ingkang katrajang, priyantun B.B. ingkang gadhah pangintên, bok bilih toya sumur ing ngriku sampun katularan wisa sêsakit wau, ingkang anjalari tiyang-tiyang wau katrajang sêsakit punika, mila toya sumur ingkang dipun kintên wontên wisa sêsakit wau, dipun kintun kanthi sêrat dhatêng Geneeskundig Laboratorium ing Bêtawi, nyuwun kapriksa toya wau punapa ngandhut wisa sêsakit ingkang anjalari tiyang-tiyang kampung ngriku kataman sêsakit punika. Geneeskundig Laboratorium mangsuli sêrat kados adat papriksan toya ingkang makatên wau, botên sagêd nêtêpakên awon saenipun sumur punika, utawi botên sagêd nêrangakên bilih toya sumur punika ingkang anjalari tiyang-tiyang katularan sêsakit wau.
Ingkang prêlu no. 1 kapriksa rumiyin panggenan sumur lan kiwa têngênipun karas ingkang cakêt sumur wau, mila manawi badhe nyuwun advies pêpriksanipun, Geneeskundig Laboratorium wau, kêdah kanthi ngaturakên verslag sawatawis kawontênanipun sumur punika, kados ta:
I. Punapa sumur wau ngêblag, utawi tutupan.
II. Pagêr srumbungipun sumur punapa, tembok banon, kajêng papan, utawi sanèsipun.
III. Pintên têbihipun sumur kalihan griya-griya.
V. Pintên m. lêbêtipun saking siti dumugi papak toya.
VI. Punapa sumur wau cakêt jumblêng, kalèn utawi pambucalan rêrêgêd larahan, pintên m. têbihipun saking sumur.
VII. Têtiyang ingkang sakit ing kampung utawi saubêngipun kampung punika kadospundi katingal utawi katawisipun sêsakit wau. Kadospundi kawontênanipun ing salêbêting saminggu utawi sawulan ingkang kapêngkêr.
VIII. Pintên cacahipun tiyang ingkang sami ngangsu utawi ngangge toya sumur punika.
Manawi srumbung sumur kirang sae utawi kirang rapêt saèstu anggènipun nembok, sumur ngêblak cakêt jumblêng utawi pambucalan rêrêgêd larahan utawi sanèsipun, ingkang têbihipun kirang saking 5 m. punika toya sumur wau dipun ombe dening tiyang utawi sanèsipun sagêd ambêbayani. Mila sadèrèngipun wontên katêtêpan papriksan saking Laboratorium wau, dipun awisana ngangge toya sumur punika, utawi manawi kêpêksa botên wontên sanèsipun toya, sadèrèngipun kangge kêdah dipun tawar utawi kagodhog rumiyin.
Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta ing Taun 1870 dumugi 1915.
dipun krodhongi kipêr pêthak, nutupi kuping dumugi githok. Manawi pameran utawi pasamuwan
Balanjanipun ugi wulanan kados sapunika, nanging taksih andhap, kados ta: pangkat suldhadhu nigang rupiyah, kopral gangsal rupiyah sapiturutipun, sadaya racak-racak mèh namung sapara sakawanipun balônja militèr jaman sapunika. Namung cadhongipun uwos tuwin sarêm sabên wulan, sapriki ingkang
laminipun kêdah samantên taun kados samangke punika, sarta dèrèng wontên pranatan pènsiun.
Tiyang malêbêt dados prajurit Mangkunagaran, wêkdal samantên botên kenging milih golongan..., nanging kêdah manut dêdêg pangadêging tiyang ingkang gadhah panyuwun, sampun dipun pathok ing pranatan makatên pilah-pilahipun:
Tiyang ingkang dêdêg pangadêgipun utawi pawakanipun andhap alit, lêncir sasaminipun, kêdah dados kumpêni inpantri, prajurit sanjata. Botên kenging malêbêt dados prajurit kapalan sarta sanès-sanèsipun.
Tiyang dêdêg pangadêg agêng andhap, dhepah sasaminipun, kêdah dados kumpêni artilêri. Prajurit mariyêm.
Tiyang dêdêg pangadêg agêng inggil utawi gagah prakosa sasaminipun, kêdah dados kumpêni kapalêri. Prajurit kapalan.
Tiyang dêdêg pangadêgipun alit inggil, kêdah dados prajurit sikêp waos tigang golongan kasêbut nginggil wau salah satunggal. Wondene prajurit waos punika pajagènipun padintênan, wêkdal samantên manggèn ing gêrdhu-gêrdhu
pirantosipun: waos, sabak, bêndhe tuwin ting, sabên sagêrdhu tiyang tiga.
pasamuwan, ingkang katingal rampak sami, botên ngêmungakên sandhang pangangge tuwin dêdamêlipun kemawon, nanging dalah dêdêg pangadêging tiyang inggih ugi sagêd rampak sami, kados ta: ingkang nêm atusan kirang langkung, dêdêging tiyang andhap alit sadaya. Ingkang satusan, dêdêgipun agêng andhap sadaya. Ingkang [Ing...]
[...kang] satusan malih agêng inggil sadaya. Ingkang tigang atusan sami inggil alit.
Tatêngêring sandhang panganggèn tumrap undha-usuking pangkat, inggih punika: suldhadhu dumugi têrbis, sami dèrèng sêpaton, namung prajurit kapalan piyambak ingkang sadaya sampun sêpaton mawi kaspur. Pangkat kopral,
nanging ciyut. Sêrsan porir sêtripipun kados sêrsan plêtun, nanging manggènipun ing lêngênan bau ugi sisih têngên. Sêrsan mayor sêtripipun ing ugêl-ugêl malih, nanging rendanipun wiyar tikêl kalihan plêtun utawi porir.
Inggih wiwit jumênêng dalêm Kangjêng Gusti kaping IV namaning sadaya golongan abdi dalêm lajêng kasantunan enggal sarta sami kadekekan pangagêng piyambak-piyambak, ingkang golongan agêng nama kawêdanan, ingkang golongan alit nama kamantrèn. Ing ngandhap punika katêrangan pilah-pilahipun.
Ing bab sêdya mitulungi para kaji asli saking tanah ngriki, ingkang sami kasangsaran wontên ing Hedjaz, supados sagêd wangsul dhatêng tanah ngriki, ing sapunika sampun katingal wohipun, tuwin tumuntên sagêd katindakakên.
Komite pitulungan ingkang katindakakên dening Tuwan Ahmad Soekarti, dumuginipun sapunika dèrèng suka katrangan pintên kathahing arta ingkang sampun dipun kalêmpakakên. Nanging botên prêlu kasarantosakên, amargi ing sapunika sampun wontên arta saking golongan sanèsipun f 30.000.- ingkang sadaya kenging kapigunakakên kangge ngantukakên para kaji ingkang manggih pakèwêd wau. Arta f 30.000.- ingkang saperangan, inggih punika ingkang f 14.000.- asli saking lotre ingkang wêkasan piyambak, tuwin ingkang f 16.000.- saking
kajawi punika wontên malih pitulungan saking matsêkape kapal Walandi Stoomvaart Maatschappij Nederland, Rotterdamsche Lloyd tuwin Stoomvaart Maatschappij Oceaan. Matsêkape wau badhe ambêkta para kaji kanthi waragad mirah sangêt, inggih punika tiyang sêpuh f 50.- lare umur 1 dumugi 12 taun f 25.- Lare ingkang dèrèng umur 1 taun, botên ambayar. Kajawi nyuda waragad, taksih dipun kobèti malih, waragadipun kenging kabayar sapalih rumiyin, kêkiranganipun kenging kabayar salêbêtipun kalih taun.
Tindak kados makatên punika têtêp saking kamirahanipun matsêkape wau. Nanging ugi taksih wontên tindak ingkang ngrigênakên bab punika, inggih punika parentah sampun ngêjogi kabêtahan wau rumiyin dhatêng matsêkape. Dados sapunika tumuntên sagêd ngangkatakên tiyang, sakêdhik-sakêdhikipun 1200, kanthi arta f 13.000.- ingkang sampun sumadhiya. Tuwin kintên-kintên, arta wau taksih sagêd wêwah malih saking arta darma ingkang dipun êntosi.
Parentah sampun miji dhatêng parampara babagan prakawisipun tiyang siti, dados wêwakiling parentah nindakakên sawarnining ihtiyar ingkang prêlu tuwin sêsambêtan kalihan utusan praja Walandi ing Jedah, ngrampungi ing bab ngangkatakên para kaji dhatêng kapal.
Kajawi punika parentah sampun marêngakên, para kaji wau botên ambayar waragad karantinê.
Ing bab punika têtela, samôngsa kathah tiyang suka darma, badhe saya kathah ingkang dipun antukakên. Kanthi suka bingahing manah, Comté Soerkati badhe nampèni kadarman wau, tuwin murih anggampilakên anggènipun sami badhe darma, Darma Hadji Stichting ugi badhe nindakakên rekadaya, damêl tatanan ing bab darma wau.
Andum Warisan, Serie no. 1029, aksara Jawi 35 kaca. Isi cariyos kawaskithan dalêm Ingkang Sinuhun kaping V ing Surakarta, nalika ambage barang têtilaran dalêm Kangjêng Ratu Kancana. Ing sakawit sami andadosakên kirang
kêkiyataning katrêsnan, ingkang sampun jinodho, sanadyan dipun pisaha, botên nêdya badhe ewah, panutuping cariyos anglêgakakên, têtêp nama sajatining jodho. Rêgi f 0.20.
Bôngsa kula Jawi, langkung-langkung tiyang padhusunan, kathah sangêt ingkang taksih anggadhahi piandêl, bilih kasugihan makatên kenging dipun saranani madhukun utawi maguru. Bab punika botên kenging pinaibên, jêr kula piyambak inggih taksih nyipati, liripun tiyang kêkesahan dhatêng purug saking kojahipun golèk banyu bêning (pados sêsêrêpan) ananging nyatanipun madhukun, gampilipun ngupados pasugihan wau.
Mênggahing tanah Ngayoja, Surakarta, têtêmbunganipun pasugihan, inggih punika: Nyai Blorong, setan gundhul, jaran panolih, bulus jimbung tuwin liya-liyanipun. Manawi ing tanah Têgal, Pakalongan, limrahipun sinêbut: nyupang (pantêsipun têmbung Sundha, sabab lagak lagu ing ngriku rêmên nelad pasundhan), kados ta: nyupang cèlèng, nyupang kêthèk tuwin kathah panunggilanipun malih. Balik tanah wetan anggènipun mastani: jarah, gampilipun ngadimakên jimat, ing ngriku wontên ungêl-ungêlan: jarah onug, punika saminipun ing ngriki: setan gundhul, cêkak panunggilanipun kathah ugi.
Ningali pêprincèn ing nginggil têmbungipun beda-beda, ananging kula titipriksa suraosipun sami, liripun tiyang sugih ingkang sarananipun lampah madhukun wau, lumrah ingukuman kirang prayogi, dede karsa Allah, limrahing wiraosan: sugih sarana lampah ngiwa (sèdhèng) pramila dening sarak dipun ajrih-ajrihi: ing têmbe dados intiping naraka. Pramila kula sok mirêng tiyang nguwuh: saiki mlarat cikbèn, wong besuk nyang suwarga.
Rèhning suraosipun sami, inggih punika namung atêgês ngerang-erang: tindak ngiwa wau, dados Nyai Blorong inggih lugu wiraosan, dados masthi botên wontên titah ingkang badanipun sawêr, sirah tiyang kathik sisik ringgit, ajamang tuwin sapanunggilanipun, kados cariyos ing salêbêting dêdongengan. Ananging kêdah tinampi klayan manah rangkêp, liripun, manawi botên lêpat, badhe ngomong: uwong pangawak ula, têgêsipun pamangsanipun nguntal dhatêng sasami, lir pendah sawêr, punika wontên sayêktos. Sintên ta punika…Liyanipun bôngsa ingkang sinêbut lintah dharat sintên malih. Cobi rak lajêng cocog dipun wastani sawêr, sabab rêmên (mêntala) nguntal tiyang gêsang-gêsangan, têgêsipun: mêrês, tandhanipun manawi nyambuti arta, saking kojahipun kanthi têmbung manis manuhara: tu…lung, ananging wangsulipun botên mêkakat, gampilipun manawi kasêlak botên sagêd nyicil, sajakipun sampun kaêjor, sajak rila donya akerat, ananging dangu-dangu gludhêg dhatêng, deurwaarder amblêsah barang-barang. Gampilipun nyambut arta namung f 10 ing gigat kasêbut gadhah sambutan f 100 utawi langkung, sabab nak-kumanak, inggih margi saking kados [kado...]
[...s] makatên punika, arta f 10 sagêd andhendhal griya sapakaranganipun. Tiyang potang kados punika ingkang pinindhakakên: uwong pangawak ula (Nyai Blorong wau). Ing môngka saking lampah kados punika anjalari andrêbala, liripun sugih arta, amila wontên wiraosan: sisikipun arta. Kados punika mênggah suraosing wiraosan Nyai Blorong, dene wontên bêbasan: adhuh kaya nini Blorong, punika pikajêngipun nyêngès, dene mangangge botên mêkakat, ingkang sêbutanipun mompyor punika.
Prayogi ngrêmbag ingkang dipun sêbut setan gundhul, punika inggih namung wiraosan. Setan gundhul punika doyan ngêrêg tiyang, dadosipun inggih kados kasêbut ing nginggil, gampiling sugihipun sabab saking doyan ngêrêg tiyang, ingkang suraosipun mawi pangrekadaya ingkang nama lampah ngiwa wau. Sabab setan punika, miturut sujarah kitab têgêsipun napsu (watak) awon, pramila tiyang ingkang nêpsunipun botên kenging dipun sayuti kasêbut: lagi kêsurupan, utawi tindak kirang lêrês, ugi kasêbut: nurut setan, awit saking kados makatên punika: manawi kula pitakèn dhatêng tiyang sêpuh, setan niku kados napa êmbah, wangsulanipun: kaya manungsa. Dene wontên wiraosan malih: setan kuwi cangkême mujur, kados para maos têmtu botên kakilapan. Badhe kasambêtan.
Mungkura rèh kang tan arja / anêtêpi agama ingkang sukci / supaya aywa kalantur / tindak kang murang tata /
bêcik pan kawêngku / anèng badan pribadya / dadi cêtha ingkang ala uga sinung / bêcik uga kasinungan / mula kudu tansah eling //
elinga marang Pangeran / wit Pangeran iku kang sipat ngadil / karsa ganjar karsa ngukum / ya iku ganjar marang / para titah kang utama budinipun / karsa ngukum dur angkara / kang mukir mring prentah Widi //
kapindho ingkang kawahya / eling marang badanira pribadi / ngaku kawulèng Hyang Agung / rumasa tan kuwasa / ana manèh eling ingkang kaping têlu / eling mring sapadha-padha / dhiri ngina dèn singkiri //
têpa-têpa dèn anggoa / dadi nora karya sêriking ati / mandar danaa pitutur / kang karya enaking tyas / dadi pawong mitranta padha asayuk / tan ana kang ngregonana / mring gama kang dèn antêpi //
nanging aywa tungkul sira / ulah gama suthik angudi picis / awit iku kanthinipun / nadyan adêging gama / lamun tanpa arta uga bisa kuwur / nanging padha dèn waspada / aywa bawur dening picis //
wit kèh-kèhe janma ana / ulah gama nyambi undhaking picis / nanging barêng wus
agama rusak / brahalane kang tansah angrakêti / mula ywa mangkono iku / wit donya iku nyata / lamun bisa nanjakkên pikantukipun / kautaman salaminya / nanging yèn kaya si nisthip //
tan mikir ing kautaman / nyapèlèkke agama kang dèn luri / yèn mangkono têmahipun / aran mukir ing tekat ./ ora eling batine manusa iku / titahe Pangran kang mulya / tan ana kang mêmadhani //
yèn nir budi kang utama / têmah papa asor dera dumadi / ngilangkên jatining manus / mung kari aran-aran / beda lawan manungsa kang ambêg ayu / nadyan wus têka ing laya / tansah padha dèn lêluri //
dèn mantêp ing adhêpira / mring agama kang wus sira arêpi / aywa samar jroning kalbu / prentahe lakonana / ingkang têmên-têmên tumanêm ing kalbu / kabèh cêgah singkirana / dimèn slamêt donya ngakir //
R. Martasuma, Ngawôngga. K. 4052.
Sawênèh wontên ingkang nyariyosakên, bilih bangsa Jêpan angrêbat tanah
trajangipun Jêpan angrêbat Mansyuriah wau, sajatosipun botên gadhah niyat sumêdya andhaku tanah ngriku, dening namung sumêdya angrêbat daya kêkiyatan. Dados ingkang mangagêngi tuwin nguwasani tanah ngriku, inggih taksih tiyangipun pribumi piyambak. Ananging kemawon, sadaya ingkang katindakakên utawi ingkang dados kabêtahanipun kêdah sarujuk kalihan pamarentah Jêpan.
Dene trajangipun Jêpan tumrap tanah Indonesia, ugi botên badhe angrêbat panguwasa tuwin pêprentahan tanah ngriki, ingkang karêbat wau ngêmungakên papan padagangan. Têgêsipun: dêdaganganipun bangsa Jêpan sagêda lêstantun pêpajêngan wontên ing tanah ngriki, saha ing salajêngipun angsala panggenan ingkang têtêp kangge njêmbarakên pêkênipun.
Punapa ada-adanipun Jêpan ingkang makatên wau sagêd kêlampahan? Mangga, samangke sami dipun rêmbag sawatawis.
Kados para maos sampun sami anguningani, bilih tanah Indonesia punika
kemawon barang-barang wêdalan tanah ngriki ingkang kakintunakên tuwin kasade dhatêng manca nagari sabên taun-taunipun, kados ta: gêndhis, kopi, kênini lan sasaminipun, kados punika prasasat tanpa wontên petanganipun. Sadaya wau anelakakên sugihipun tanah Indonesia punika. Jalaran saking punika pancènipun inggih anggumunakên, dene samantên sugihipun tanah ngriki punika, ewasamantên ingkang kangge kabêtahanipun têtiyang siti piyambak têka botên anyêkapi. Amila lajêng kêpêksa andhatêngakên saking sanès-sanès nagari, kados ta ingkang awarni: pangangge saking mori, lawon, lena lan sasaminipun. Dalasan ingkang katêdha ing sabên dintênipun, kados ta: uwos, ngantos dumuginipun gêrèh pisan, mêksa inggih kêdah andhatêngakên saking sanès praja. Inggih jalaran saking punika para kaum dagang sawarnining bangsa lajêng kathah ingkang sami ngumbara ing tanah ngriki prêlu badhe amajêngakên daganganipun. Langkung-langkung pamarentah ingriki anindakakên ingkang dipun wastani "opendeur politiek", saupami kajawèkna mbokmanawi: politiek blak-blakan, têgêsipun: sintên kemawon ingkang badhe andagangakên modalipun wontên ing tanah ngriki, badhe katampi kanthi rênaning manah.
Makatên ugi bangsa Jêpan, wiwit rumiyin mila pancèn inggih sampun sêsrawungan dagang kalihan tanah ngriki, nanging dèrèng patos rame kados ing samangke. Ing wusana sarêng wontên pasulayan antawisipun Jêpan kalihan Tiongkok, ingkang lajêng nuwuhakên bekotan barang-barang Jêpan dening bangsa Tionghoa, sarta ingkang njalari Jêpan kecalan langgananipun ingkang agêng, inggih punika Tiongkok, Jêpang lajêng kêpêksa ngupados papan panyadean barang dêdaganganipun, inggih punika botên sanès kajawi wontên ing tanah ngriki. Ing sarèhning barang-barang ingkang kados kabêtahanipun tanah ngriki sampun pêpak sarta anyêkapi, samangke kadospundi rekadayanipun,
ingkang sampun kasadhiyakakên wontên ingriki. Ing wusana sagêd kalampahan, para among-dagang Jêpan lajêng sagêd nyade barang dêdaganganipun kanthi rêrêgèn ingkang langkung mirah. Salajêngipun jalaran saking mirahipun rêrêgèn barang-barang Jêpan wau, ngantos sakathahing tiyang lajêng amastani, bilih ingriki Jêpan nindakakên cara, ingkang umumipun dipun wastani "dumping".
Antawisipun para maos mbokmanawi wontên ingkang dèrèng mangrêtos mênggah ingkang dipun kajêngakên dumping wau. Amila ingriki kados prêlu angandharakên sawatawis.
Tumrap among-dagang donya, dumping punika satunggiling prakawis ingkang saklangkung gawat. Amila manawi dipun wontênakên congres economie dunya, dumping wau tansah dados rêmbag rame. Mênggah dumping, punika tansah gandhèng kunca kalihan beya barang malêbêt. Jalaran saking punika amila lajêng sok gampil tiyang amastani dhatêng satunggiling tindak, bilih punika tindak dumping. Kados ta upaminipun:
Barang-barang Jêpan, ingkang wontên ing sajawining praja, kasade langkung mirah katimbang wontên ing nagarinipun piyambak, punika inggih sok lajêng dipun wastani: tindak dumping. Ingkang makatên punika mila sok sagêd kalampahan, inggih punika jalaran saking kawontênanipun praja tuwin beyaning barang-barang lumêbêt. Kados ta: tosan wêdalan Duitschland punika wontên ing nagari ngriku piyambak rêginipun langkung awis katimbang manawi kasade wontên ing nagari Walandi upaminipun.
Kadospundi samangke sabab-sababipun, dene satunggaling barang wontên ing nagarinipun piyambak têka langkung awis katimbang wontên ing sajawining
praja. Inginggil sampun kula cariyosakên, bilih punika gumantung dhatêng kawontênanipun praja tuwin beyaning barang lumêbêt. Mênggah katêranganipun kanthi cêkak makatên:
Murih gampilipun ingriki ingkang kangge upami tiyang damêl roti beskuwit upaminipun. Panyadenipun wontên ing nagarinipun piyambak satunggal blèg rêgi f 1.- sarêng wontên ing sajawining nagari, roti saêblèg sagêd dipun sade rêgi 90 sèn, ewasamantên mêksa taksih wontên bathinipun. Dene mênggah sabab-sababipun
saêblèg namung 80 sèn. Manawi ing samangke ing nagari ngriku namung sakêdhik utawi botên wontên babarpisan tiyang sade bêskuwit, jalaran bejaning lumêbêting bêskuwit ingriku langkung awis, tamtunipun tukang roti wau kanthi gampil panyadenipun rêgi f 1,- wau. Samangke saupami lajêng adamêl roti bêskuwit 1500 blèg, kados-kados wêdaling wragadipun, kajawi indhaking gandum, kenging kawastanan mèh sami kemawon. Saupami wêwahing bêskuwit 500 blèg wau, ngêdalakên wragad 300 rupiyah, dados wragading bêskuwit ingkang 500 blèg, satunggal-satunggalipun namung 60 sèn, lan radin-radinipun bêskuwit 1500 blèg wau saêblègipun kirang langkung rêgi 75 sèn. Ing sarèhning bêskuwit ingkang kangge sadhiyaning nagarinipun piyambak 1000 blèg wau sampun anyêkapi, dados ingkang 500 blèg, ingkang wontên ing nagarinipun piyambak rêgi f 1,- ing sarèhne wontên ing sanès nagari kathah jor-joranipun, amila inggih kêdah dipun andhapakên rêginipun, upaminipun 90 sèn. Mangga punapa botên bathi?
Mbokmanawi inggih kados makatên punika cara-caranipun bangsa Jêpan anggèning nyade barang dêdaganganipun sagêd rêgi langkung mirah wontên ingriki. Dados namung saking sagêdipun ubat-ubêt kemawon.
Ananging mênggahing dumping ingkang sanyatanipun, punika miturut kawruh economie, botên makatên. Dene ingkang salêrês-lêrêsipun dipun wastani dumping, inggih punika saupami nyade barang dêdaganganipun wontên ing sawijining praja kanthi rêrêgèn langkung mirah
saêblègipun radin-radin rêgi kirang langkung 75 sèn. Sarêng kasade wontên ing sajawining nagarinipun piyambak, bêskuwit wau saêblègipun namung kasade 60 sèn. Dados panyadenipun langkung mirah katimbang pokok radin-radinipun. Inggih cara dêdagangan ingkang kados makatên punika ingkang kenging dipun wastani dumping sajati.
Lah samangke bab kawontênan makatên wau kados sampun cêkap kasigêg dumugi samantên kemawon. Dene ingkang langkung prêlu karêmbag malih bab gêgandhenganipun kawontênaning rêrêgèn mirah wau kalihan kawontênaning gêsang tuwin panggêsanganipun têtiyang siti.
Miturut gumêlaring kawontênan, tumrap kula sadaya têtiyang siti, tamtu langkung sênêng saha langkung mayar sagêd têtumbas kabêtahan ingkang rêgi mirah punika, dening lajêng sagêd anjèrèng utawi ngubêdakên pamêdalipun, ingkang racak-racakipun namung cêkap kangge nêdha kemawon.
Mila wontênipun sagêbyaran ngriku, mirahing rêrêgèn barang-barang dagangan Jêpan punika têtêp nama pitulungan agêng tumrap kula sadaya, sabab bilih jaman sapunika botên wontên jor-joran dagangan makatên, kula sadaya tamtu saya langkung rêkaos gêsangipun, nanging sasampunipun kula sadaya botên kenging lajêng lena, têgêsipun lajêng botên angajèni utawi lajêng nyadèni barang daganganipun
daganganipun piyambak. Awit kauningana, saupami ancasipun bangsa Jêpan wau sagêd angsal kamênangan inggih punika sagêd ngrêbahakên daganganipun bangsa sanès, dagangan Jêpan botên kenging botên tamtu lajêng jlêg kaindhakakên rêginipun, tur ingkang kula sadaya kêpêksa lajêng ngajêngi tumbas kanthi rêgi awis.
Jalaran saking punika, ingkang prêlu kêdah kajagi botên sanès kajawi namung bab ubad-ubêding kaprigêlan, murih kula sadaya sampun ngantos kalêbêt ing gêlar jêglongan. Dados sanadyan samangke kula sadaya bingah dening angsal kamayaran, nanging inggih kêdah ngèngèh-ngèngèh
sadaya wau badhe wontên wusananipun, lan badhe kadadosanipun ugi sampun katingal lamuk-lamukipun, dados inggih lamuk-lamuk wau ingkang kêdah dipun piyak kasingkirakên,
Tadiwangsa, sampun umur 125 taun taksih kiyat, wontên anèhipun, tiyang wau anak putu dumugi canggahipun sami èstri sadaya.
Anggorok tiyang. Ing Pêterongan, Jombang, wontên bangsa Arab ambêlèh ingkang èstri, lajêng kacêpêng. Sarêng dipun priksa, cariyos manawi anggènipun ambêlèh ingkang èstri wau, jalaran katingal menda.
Têmtunipun wangsulan ingkang kados makatên punika taksih nuwuhakên papriksan ingkang sakalangkung panjang.
Yêyasan adi. Ing jaman sapunika pinanggihipun wontên ing tanah ngriki sampun botên kêkirangan yêyasan-yêyasan bangsaning griya sapanunggilanipun ingkang èdi pèni. Inginggil punika gambar padalêman tuwin patamananipun Têngku Pangeran Sêtia Indra, ing Binjei. Kajawi èdi inggih mawi pepethan ingkang nganèh-anèhi, inggih punika rêdèn
wangsul saking padamêlan taksih sontên, numpak delman, wontên ing papan ingkang rame dipun andhêg dening
Punika kenging kangge pêpèngêt dhatêng para wanita, sampun sok sêmbrana kesahan piyambak, awit katingalipun para durjana ing sapunika namung ngangkah dhatêng tiyang ingkang ringkih.
Prahara ing Madura. Ing bawah distrik Waru, Pamêkasan, mêntas katêmpuh ing prahara. Dhusun ingkang katêmpuh 5, adamêl karisakaning griya 214, sami ambruk, nanging botên wontên kasangsaran.
Ing sapunika pancèn nuju mangsanipun angin agêng, ing pundi-pundi wontên kasangsaran kados makatên. Nanging têka nyarêngi mangsa kados makatên. Mila inggih mêmêlas sangêt.
Nyalingkuhakên arta. Asistèn wêdana ing Durenan, Surabaya, kesah nilar padamêlanipun, jalaran nyalingkuhakên arta f 2000.-. sapunika sawêg dados padosan. Mirid katrangan, anggènipun kawiyak wadosipun wau saking wêwadulipun kêpala dhusun ingkang sampun dipun kèndêli, jalaran ugi gadhah tindak salingkuh arta.
Tiyang gadhah tindak salingkuh punika, nama anjarag nyêmplung dhatêng kasangsaran. Nanging anggènipun gadhah tindak wau sok botên prayitna, mila asring manggih piwêlèh saking liyan. Gambaraning lêlampahan kados ing nginggil punika.
Loterij enggal. Benjing tanggal 6 December ngajêng, sampun wiwit nyade loterij malih nama Vereeniging Ziekenzorg Surakarta, tuwin sanès-sanèsipun.
Pawartos punika têmtunipun dipun wigatosakên sangêt dening para ingkang badhe anjangka kasugihan.
Rupêking budi tega dhatêng pati. Ing dhusun Waja, Majalêngka, wontên tiyang jalêr nglalu anggantung, tujunipun kasumêrêpan ingkang èstri, tangsul kenging katatas. Wilujêng. Dene jalaranipun nglalu, tiyang wau sêsadean tansah kapitunan, botên sagêd ambayar sambutanipun dhatêng bank.
Sêsorah babagan agami. Ing gêdhong Radyapustaka, Sriwêdari, Surakarta, sabên-sabên angajangi sêsorah ing bab agami warni-warni tuwin kawruh. Ingkang sampun tumindak babagan kasukman, Yahudi, Kristên tuwin
Tiyang lêlana nganèh-anèhi. Ing Bêtawi mêntas wontên bangsa Amerika nama Mr. Grane, dhatêngipun ngriki prêlu badhe pados barang kina, sangunipun 60.000,- dollar. Nanging tuwan wau tilêmipun saênggèn-ênggèn. Wusana dipun samarakên dening pulisi, kapurih manggèn ing hotèl.
Têmtunipun tuwan wau gadhah kapitadosan, bilih ingriki punika têntrêm, utawi gadhah piyandêl, botên wontên tiyang ingkang purun dhatêng piyambakipun.
Ingkang Sinuhun ing Surakarta paring darma f 500,- Awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang wicaksana, Ingkang Sinuhun ing Surakarta, aparing darma f 500,- dhatêng para têtiyang ingkang sami kasangsaran katêmpuh prahara ing bawah Klathèn.
Kadarman kados makatên punika têmtu tumanja tuwin langkung migunani.
Patih kakèndêlan saking padamêlan. Kawartosakên, patih ing Sumênêp kakèndêlan saking padamêlan, amargi botên nyêkapi wajib. Nanging miturut pawartos sanèsipun, kèndêlipun wau gêgayutan kalihan rêmên kasukan, sampun nate dipun èngêtakên, nanging botên mêndha. Dados anggènipun botên nyêkapi wau, kintên-kintên jalaran saking kêrêp nilar wajib.
Manawi wontên sabab kados makatên punika, lajêng nuwuhakên gagasan ing bab awonipun tiyang main. Kaduwungipun pinanggih
Brouwerij Cy, sampun rampung, samangsa-mangsa sampun sagêd wiwit. Nanging sapunika Jêpan andhatêngakên bir ingkang sagêndul agêng namung rêgi f 0.30, kintên-kintên botên wontên ingkang sagêd ngêjori langkung mirah.
Jor-joran makatên punika yêktosipun adamêl bingahipun ingkang tumbas, awit bêtahipun tiyang sapunika namung badhe pados têtumbasan mirah.
Lêngganan tilpun ing Surabaya saya mundur. Kawontênanipun langganan tilpun ing Surabaya ing taun 1931 cacah 8253, nanging ing taun punika kantun 6852.
Inggih sintên tiyangipun ing jaman sapunika ingkang botên nêdya ngirid. Mila pinanggihipun kapitunan inggih urut-urutan.
Ama tanêman klapa. Ing Banjarnêgara tuwuh ama ulêr tanêman klapa, katingalipun dèrèng sapintêna. Nanging jalaran saking padatan, enggal sangêt ngrêbdanipun, mila lajêng nindakakên rekadaya panyêgah.
Pragadan kewan ing Bêtawi. miturut pèngêtan, salêbêtipun wulan Augustus kapêngkêr, cacahipun kewan ingkang dipun pragad ing Bêtawi: lêmbu 594, maesa 468 tuwin menda 4912.
Mirid cacahing pragadan samantên punika inggih kagolong kathah tiyang nêdha daging, mangka punika kapetang salêbêtipun jaman malèsèd, tiyang sampun sami ngirid têtêdhan. Dados
pangagêng pakaryan misaya ulam ing sêgantên. Ancasipun nêdya mitulungi, murih para juru misaya ulam sampun ngantos nandhang sambutan tumanja êmpingan saking para sugih.
Tiyang ingkang dèrèng mangrêtos punika pancèn prêlu sangêt angsal tuntunan, saya tumrap para ringkih ingkang panggêsanganipun sarana ngupajiwa kados makatên.
Parêpatan P.I. ing Bandung rame. Ing Bandung mêntas wontên parêpatan P.I. Ingkang dhatêng jalêr kirang langkung 3100, èstri 400. Rêmbag-rêmbagipun sarwa wigatos, sami dipun èngêtakên ing pulisi, malah wontên ingkang lajêng dipun êndhêg. Sarêng Ir. Sukarno sêsorah nakèkakên panggêsangan 2 1/2 sèn sadintên punapa cêkap, dipun wangsuli tiyang: botên, lajêng langkung rame, Tuwan Albreghs ngawisi Ir. Sukarno mêdhar sabda, tiyang kathah mungêl: têrus. Pangarsa lajêng gadhah panêdha supados sami mênyanyi Indonesia Raya, kêlampahan ngantos rambah kaping 3, wusana bibaran.
Kaukum 8 taun. Kawartosakên Landraad ing Palembang sampun andhawahakên ukuman 8 taun dhatêng tiyang nama Tarwin bin Wasiyah jalaran kadakwa mêjahi salah satunggiling tiyang èstri.
Kaum bêrah pribumi wontên ing nagari walandi. Wontên pawartos ing nagari Walandi wontên kaum bêrah asli tanah ngriki ingkang sami nyambut damêl dados jongos utawi babu sami nandhang kasangsaran jalaran kataman ing jaman mlèsèt punika. Têtiyang wau pawartosipun botên wontên ingkang dipun têdhani pitulungan.
Pêpêjah ing margi. Wontên lare 2 murid sêkolahan ing Balambangan (Kotabumi), nuju badhe wangsul ing griyanipun, kêplindhês ing autobus BE 754, ingkang satunggal pêjah sanalika, satunggalipun kintên-kintên pêjahipun lêt 1½ jam.
Nyalingkuhakên arta f 12.000.- Pangadilan Landraad ing
Dakwa ngakêni, arta sampun têlas. Kaukum 2 taun.
Barang sampun kêlajêng botên prêlu dipun gêtuni.
Pados padamêlan sarana ngasorakên badan. Ing kantor pitulungan pangangguran ing Surabaya mêntas kadhatêngan insinyur bangsa Eropa, nêmbung nêdha padamêlan, nanging sampun kapratelakakên insinyur, mindhak rêkaos angsalipun padamêlan.
Inggih sawêg jaman sapunika wontên insinyur pados padamêlan ngantos kados
dhatêng Ibn. Saud. Wontên pawartos, nanging dèrèng gumathok, ing provincie Azis tuwuh pambalelaning têtiyang nêdya ananggulangi Ibn. Saud. Golonganing prajurit ngintên bilih ingkang ambalela wau namung sawatawis panggenan kemawon, gampil kasirêp.
Sêpur dipun bom. Ing margi sêpur sacêlakipun Nantes, Prancis, ingkang badhe dipun langkungi Herriot, dipun bom ing tiyang, adamêl sirnaning sêpur tuwin ril ing sacêlakipun ngriku. Rahayunipun dene tiyang ingkang dipun angkah wau (Herriot) dèrèng langkung. Ing dintên wau
Normandie punika sakalangkung agêng, panjangipun 313 m wiyaripun 36 m. Punggawanipun wontên 1400, sagêd ngêwrat tiyang numpak 2500. Waragading andamêl 750.000.000 fr. Parentah Prancis ambiynatuambiyantu. wragad 250.000.000 fr. Wujudipun mriksanana gambar.
Sarêng Tuwan Sumarta cariyos makatên wau, lajêng adamêl plonging manahipun nyonyah ingkang gadhah griya, wusana wicantên kanthi ngusap dhadha, dados tandhaning piduwunging manah: O alah, pangapuntên sampeyan kemawon tuwan, kula botên ngintên babarpisan, bilih sampeyan rawuh ing ngriki. Awit sadhèrèk kula wau botên kintun sêrat dhatêng kula. Ing ngriki punika pancèn kêrêp wontên tiyang ingkang sok damêl kagèt. Môngga ta lênggah ing kamar sisih ngrika.
Nyonyah wau lajêng wicantên dhatêng lare kalihan ngusapakên kacu ing rai: Yan, kowe anjagaa bocah-bocah, yèn nganti rame, kowe kang tak srêngêni. Nanging kowe ya aja mara tangan kaya dhèk wingi.
Sasampunipun wicantên makatên, Tuwan Sumarta lajêng dipun kanthi kabêkta dhatêng kamar saha dipun acarani lênggah, wusana nyonyah wau wicantên rumakêt: O, Pangeran ingkang nuntun sampeyan dhatêng ing ngriki. Mugi sampeyan sagêda pêpanggihan kalihan garwa sampeyan.
Tuwan Sumarta mangsuli gêlagêp-gêlagêp: Ka... ka... dospundi. Dhorah... wo wontên pundi.
Wontên ing griya sakit. Kala wau jam sakawan kula tèlêgram dhatêng sadhèrèk kula ing Batawi, suka sumêrêp bilih garwa sampeyan sakit rêkaos. Wusana dèrèng ngantos kawan jam, tuwan sampun dumugi ing ngriki. Dados tèlêgram wau salingsingan. Nanging Pangeran ingkang dhawuh dhatêng sampeyan supados mriki.
Pancèn botên wontên tiyang ingkang akèn kula supados mriki, malah kula botên mampir dhatêng dalêmipun sadhèrèk sampeyan, tuwin botên rêrêmbagan punapa-punapa, lajêng pangkat kemawon. O, bojo kula sakit rêkaos. Dhuh, manawi kula sampun kapanggih, piyambakipun tamtu saras. Dhuh,
sarèh ririh: Mugi-mugi kinabulna dening Pangeran. Sasampunipun wicantên makatên wau, lajêng nangis.
Tuwan Sumarta nyawang nyonyah sêpuh kanthi samaring manah, lajêng pitakèn: Bojo kula sakit punapa.
Nyonyah sêpuh mangsuli kalihan kêsêsêgên: Kolerah. Kala wingi dipun bêkta dhatêng griya sakit sèndhêng, saking dhawuhipun pangagêng. Manawi kajêng kula, inggih badhe kula purih wontên ngriki kemawon, amargi nyonyah sampeyan sampun kula anggêp kados anak kula piyambak, nanging botên dipun parêngakên. Dene badhe tuwi mrika, kula inggih botên dipun lilani. Kala wau siyang, jam sakawan, kula tampi pawartos ingkang sakalangkung nguwatosakên,
nyonyah sêpuh wau sampun dumugi anggènipun wicantên, lajêng pitakèn malih: Punapa bojo kula taksih gêsang.
Kala wau dèrèng, tamtunipun sapunika inggih dèrèng, mugi-mugi sampun kirang satunggal punapa.
Tuwan Sumarta lajêng mênyat saking palinggihan, brabat mêdal dhatêng jawi numpak oto ingkang taksih ngêntosi, saha akèn dhatêng sopir sarosanipun: Ayo mênyang romah sakit sèndhêng, rikat.
Oto lajêng bidhal sumêbut dhatêng griya sakit sèndhêng.
Sadumugining griya sakit, Tuwan Sumarta enggal-enggal mandhap lajêng badhe lumêbêt, nanging amanggih pambêngan. Sakawit dipun êndhêg wontên ngajêng lawang, kêdah kapanggih kalihan sustêr rumiyin, tur sagêdipun pinanggih rêkaos. Sarêng sampun agêd pinanggih, sustêr cariyos, bilih anggèning Tuwan Sumarta badhe kapanggih kalihan Nyonyah Dhorah, punika rêkaos anggènipun sagêd angsal palilah, sapisan, sustêr dèrèng wanuh dhatêng Tuwan Sumarta, dados dèrèng ngandêl manawi bojonipun Nyonyah Dhorah, kaping kalih Nyonyah Dhorah wontên salêbêting bêbaya, dèrèng kantênan pêjah gêsangipun, kaping tiganipun, manggènipun wontên ing barak, panggenanipun tiyang sakit nular.
Tuwan Sumarta sangêt-sangêt panêdhanipun dhatêng sustêr kanthi linut ing tangis, supados panêmbungipun wau dipun dumugèkakên ing dhoktêr. Wusana sustêr tuwuh wêlasipun, lajêng tilpun dhatêng dhoktêr. Dhoktêr ugi nglilani kanthi wêwaton sajawining pranatan, amargi dhoktêr sampun mangrêtos, bilih Nyonyah Dhorah sampun botên badhe ngukup. Nanging Tuwan Sumarta kêdah miturut punapa ingkang dados pranatanipun griya sakit, inggih punika samêdalipun saking ngriku kêdah rêrêsik pangangge tuwin badan, prêlu kangge panulaking wiji sêsakit. Amargi manawi botên makatên, wijining sêsakit wau badhe ngômbra-ômbra wontên ing jawi. (Badhe kasambêtan)
Ana uwong desa siji / nuju ing sawiji dina / giring kuldi jèjèr-jèjèr / anggone tuku ing kutha / kabèh ana sangalas / durung budhal wis dietung / isih ganêp ora kurang //
wayahe wis mèh jam siji / panase kagila-gila / kringêt mili pating dlèwèr / raine amangar-mangar / saka bangêting panas / sikil loro padha mlênthung / gone mlaku kongsi dhingklang //
nora suwe nuli mikir / upama ta aku nunggang / kuldiku kang buri dhewe / kaya-kaya ora nyamar / yèn ta kuldiku ilang / aku nunggu ana dhuwur / bisa penak ora panas //
bêcike dak etung dhisik / o, jih ganêp, ora kurang / wise ngono nuli cemplo / wong desa barêng wis nunggang / ati krasa tan penak / kuldine nuli dietung / kêtêmune mung wolulas //
wong mau nuli miwiti / alon-alon gone milang / supaya tan bisa gèsèh / nanging mêksa mung wolulas / dadi ana kang ilang / ati judhêg nuli mudhun / golèki kuldi kang ilang //
nanging nyata ora kari / mula tumuli diwilang / ana sangalas cacahe / atine wis krasa lêga / mula tumuli nunggang / sawise ana ing dhuwur / nuli gliyak-gliyak mangkat //
ora suwe clathu lirih / timbang nganggur awak ingwang / luwih bêcik ngetung manèh / ngiras kanggo tômba sayah / êlo kok mung wolulas / apa klèru gonku ngetung / ah, pancène mung wolulas //
nyang ngêndi kuldiku siji / dene têka mung wolulas / rak sangalas ta mêsthine / bêcik aku ora nunggang / dak etung ana nglêmah / wong mau tumuli mudhun / pêrlu arêp nyatakêna //
dietungi bola-bali / têmu bênêr ora kurang / mula banjur nunggang manèh / nanging pancène cilaka / pamilange tan padha / ana ngisor ana dhuwur / kêtêmune beda-beda //
nunggang mudhun bola-bali / dietung alon-alonan / nanging mêksa gèsèh bae / yèn ana ngisor sangalas / ana dhuwur wolulas / ati pêgêl wuwuh bingung / mula banjur ora nunggang //
dheweke nuli nakoni / marang wong kang nuju liwat / kakang cobi kula takon / mang etungke kuldi kula / wong desa nuli crita / bab salahe gone ngetung / kabèh tan ana kliwatan //
wong liwat angguyu gligis / krungu anggone carita / tumuli clathu mangkene: /
lunga / tan ngrêti ginawe guyon / nanging wong kang tinakonan / angguyu latah-latah / awit ngrêti yèn wong mau / bodhone ngungkuli kewan //
mungguh wose dongèng iki / ora mulang gêguyonan / mung mulang nyang sapa bae / yèn êmoh digo dolanan / dening sapadha-padha / dimêmpêng gonmu sinau / karbèn dadi wong utama //
Jago kang lagi susah, nyêkêkrêk ana sacêdhaking pagêr, nganti ora wêruh yèn ing kono lagi ana pêrangan gêdhe.
Nalika jago lagi anggagas anggone arêp nulungi babon, krungu suwara glêdhêg, glêdhêg, nganti ngorêgake lêmah, nanging wusanane jago wêruh yèn
watu, atine clês ayêm, iya banjur mangsuli: malaekum salam. Wah, aku nganti kagèt, tak arani sêpur, lakumu nganti ngorêgake lêmah.
Watu: Wis ta aja kagèt, lan aja susah, mungsuhmu, si luwak, saiki wis mati, êndhase tak gêjil, rêmuk. Ayo bali.
Jago: Mulih ya mulih, nanging bojoku tulungana. Gulo bojoku rak ana sajêroning jaro, ora bisa mêtu, awake nganti kuru. Kuk kuk, kluruk.
Watu: Kowe kuwi bok aja kêpatuh jêgegesan, iki rak lagi ana gawe prêlu, wah manèh tumrap awakmu dhewe lagi kasusahan, wis, nisiha kana.
Jago kang gulune wis modot arêp kêluruk, barêng disaru si watu banjur diungkrêt manèh, wusana banjur nganthi bojone, budhal mêtu.
Têka jaba banjur dibagèkake êdom, kretan ya wis ana kono. Êndhog anggone ambagèkake lirih: Sugêng bu gêdhe.
Sawise mangkono, banjur tata-tata arêp budhal, mung êndhog kôndha ora bisa milu bali, amarga awake wis rêmêk, malah anggone calathu wis mêgap-mêgap, wusana mati, awake ambyar, diiring gônda blarongan.
Kretan banjur kôndha: Wis ta, sing wis ora ana ya uwis bèn, ayo saiki bali. Babon lan jago banjur munggah, linggihe jèjèr, kaya pangantèn, watu ana têngên, dom ana kiwa.
Kasênêngan bocah iku kêna diarani manut karo kaananing panggonan, utawa pakulinane. Yèn bocah kutha dhêmêne jaranan, kretan-kretanan. Yèn anak prajurit, dhêmên baris-barisan. Anak dhalang, cilik-cilik wis bisa mucuki. Cêkake warna-warna bangêt. Tur kabèh mau yèn digagas, ya wis kaya dadi pangajaran andhasari antêping pikiran bocah.
Saiki gênti ngandhakake kasênênganing bocah ing pasisir, iku ya wis seje manèh, saya tumrap bocah-bocah ing tanah Eropah, kasênêngane mau sok dibantu ing wong tuwa. Kaya ta ing Amsêtêrdham, mêntas dianakake têtandhingan praon cilik, nganggo
bisa nadhahi angin kaya prau layar têmênan. Nontona gambar.
Cara kaya mangkono mau mêsthine iya nyênêngake bangêt. Mula bocah-bocah, kowe padha prihatina lan wêkêl, wong tuwamu bèn bisa milu ambêbungah kowe.
Mungguhing wong tuwa, apa manèh biyung, iku panyawange mênyang patraping anake cilik kang nuju dolan, sabên dina mung nganakake pikiran samar. Kaya ta wêruh bocah penekan, playon, padha disamarake yèn tiba. Saya yèn bangsane dolan ana ing banyu, upamane adus mênyang kali, blumbang, wah samare nganti kêjêron, awit nganti nyamarake yèn mati.
Satêmêne pangemane wong tuwa kang kaya mangkono mau bênêr, awit kabèh mau yèn ditrajang, utawa nganti nêmahi apês, wong tuwa kapitunan gêdhe bangêt, yèn ta bocah mau sikil utawa tangane putung, bakal duwe anak kang nandhang cacad. Saya manèh yèn nganti tiwas, sapa kang bakal kapitunan.
Nanging tumraping bocah, pangemane wong tuwa mau malah sok ditômpa kosokbaline, mêsthine mung saka durung ngrêti. Coba nontona gambar iki, kuwi gambaring bocah kang padha angglidhig, penekan nganti dhuwur, inguk-inguk panggonan kang nyamari. Hara mungguh pakolèhe apa.
Nanging yèn dipikir manèh, satêmêne bocah kang watak angglidhig, dhêmên pathakilan sapanunggalane, kuwi kêna kanggo titikan bocah waras.
Dadi mungguhing wong tuwa, wajibe mung kudu ngulat-ulatake mênyang patraping bocah, kang dikira nyamari, kuwi wis ora kêna diselaki. Dene tumraping bocah, iku yèn pancèn wis ngrêti, wajib angèlingana mênyang pangemane wong tuwa. Awit satêmêne, bapa biyung iku kalêbu wong kang asih dhewe mênyang
Isinipun: Venisia Itali - Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta - Gupêrnur Enggal ing Ngayogyakarta - Kongguru - Wêdharan Bab Pasugihan - Ajênging
Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta, ing Taun 1870 dumugi 1915
Kamantrèn Andesraya, arsitèk majibi yêyasan gêdhong sapanunggilanipun.
Kamantrèn Rêksabaksana, majibi sawarnining têdha tumrap abdi agêng alit.
Sajumênêng dalêm kaping IV ugi kathah yêyasan gêdhong-gêdhong, bangsal-bangsal sapanunggilanipun sami kaparingan nama enggal, kados ta: purwasana, gêdhongipun para putra kakung ingkang taksih timur, manggèn pêngkêran sisih wetan. Pracimasana, gêdhongipun para putri dalêm, manggèn pêngkêran sisih kilèn. Dirgasana, gêdhong panjang bêbanjêngan inggil sungsun kalih, perangan nginggil kangge kantoran pêpatih dalêm parimatan tuwin nindakakên lêbêt wêdaling arsa kas nagari sapiturutipun sabên dintên, manggèn sawetan pandhapi agêng. Balepèni, kagêm kantoran dalêm padintênan, manggèn sawetan paringgitan. Balewarni, kagêm lêlangên kalênengan sapanunggilanipun, manggèn sakilèn paringgitan.
kapal, mariyêm dalasan dêdamêlipun, manggènipun ing pamedan ngajêng Pura Mangkunêgaran iring wetan, panggarapipun watapiswatawis. nêm wulanan laminipun sawêg rampung, babaripun wontên ing taun 1874.
Wêkdal samantên bêbadan pangadilan Mangkunagaran punika wontên tiga. 1. Pangadilan kasatriyan, mligi namung nindakakên utawi ngurus prakawis tumrap santana dalêm, kantoranipun wontên ing Prangwadanan, sawetan kantor
agêng ngajêngan sisih kilèn. Putusan prakawis pulisi wontên rol, dipun pangarsani asistèn residhèn. Putusan prakawis ing pradata wontên bangsal
jaman samantên tiyang dipun gugat prakawis bab sambut, bilih botên sagêd nyaur putusanipun dipun kunjara, sabên sambutan f 50.- kinunjara laminipun sawulan, sambutan sampun sah botên kenging katagih malih. Nanging ingkang ngingoni nagari, dede ingkang gigat utawi nyambutakên.
Sawatawis taun bangsal balemangu wau karembak, lajêng iyasa bangsal enggal nama bangsal trisana ugi taksih blak-blakan, bangsalipun jajar tiga majêng mangetan. Badhe kasambêtan.
Tumrap ing Ngayogyakarta tuwin Surakarta, jumênêngan gupêrnur punika, katingal langkung pinahargya (manawi kala rumiyin residhèn), wontênipun makatên, amargi ing praja kêkalih wau sami wontên natanipun tuwin pangeran adipati agêng, dados tumraping praja kêkalih wau, satunggal-satunggalipun wontên natanipun kêkalih, ingkang sami mêngku praja piyambak. Manawi kapiridakên kawontênanipun praja, pangastaning pusara tamtu awrat.
Makatên ugi tumrap satunggal-satunggaling karajan, kawontênaning pangagêng praja wau inggih tansah pinèngêtan wontên ing buku nitik karaton, ingkang badhe botên kasupèn ing salami-laminipun.
Ing ngriki badhe nyariyosakên cêkakan ing bab jumênêngan gupêrnur enggal ing Ngayogya. Wiwit wontên pawartos badhe kèndêlipun Paduka Tuwan P.R.W. Geseler verschuir, gupêrnur ing Ngayogya, lajêng wontên pawartos ingkang badhe anggêntosi. Sakawit pawartos wau warni-warni, dados sawêg mêdal saking pangintên-intên, nanging dangu-dangu lajêng gumathok, bilih ingkang badhe anggêntosi H.H. Cock, resident ter beschikking gupêrnur Jawi Wetan ing Surabaya.
Kala tanggal 7 Nopèmbêr kapêngkêr, kalampahan Paduka Tuwan H.H. Cock sakalihan sampun rawuh ing Ngayogyakarta. Sadumuginipun ing sêtatsiun Ngayogya dipun papag dening para pangagêng nagari. Sasampunipun têtabikan kalihan para ingkang mapagakên, lajêng bidhal dhatêng gupêrnuran.
priyantun sanès-sanèsipun, makatên ugi para Walandi parkêlir.partikêlir.
Sarampunging prêlu tuwan gupêrnur sowan malêbêt karaton tuwin dhatêng Pakualaman.
Têtêpan gupêrnur enggal punika, tumraping wêwêngkonipun, nama amanggih pangrèh enggal. Mênggahing pangajêng-ajêng namung mêmuji, mugi angayêmana dhatêng sadayanipun.
Ing Kajawèn sampun nate ngêwrat cêcariyosan ing bab kewan ingkang nama kongguru, nanging namung cêkakan. Mila ing ngriki prayogi nyariyosakên sawatawis, murih kauningan ing para maos.
Kongguru punika sajatosipun kewan ing tanah Ostraliah tuwin kapuloan sakiwatêngênipun, sanès kewan ing tanah ngriki. Nanging tumrapipun bôngsa Jawi inggih sampun kathah ingkang sumêrêp, sumêrêpipun wau kajawi wontên ing gambar-gambar, ugi nate nyumêrêpi dipun bêkta ing tiyang kumidhi. Dene kewan wau limrahipun namung dipun pitongtonakên makatên kemawon, botên dipun mainakên, amargi kongguru wau satunggiling kewan ingkang botên sagêd anjilma. Jalaran saking wujud tuwin saking lampahing kewan, tiyang Jawi lajêng sagêd namakakên piyambak, dipun wastani kêdhongklang, kintên-kintên kapiridakên saking anggènipun lumampah kêdhingklangan.
Pinanggihipun wontên ing tanah Ostraliah, kewan wau kapetang dados amaning tanêman, anêdhani gêgodhongan utawi pala kêpêndhêm. Ing kalanipun nêmpuh têtanêman rikat sangêt, sakêdhap kemawon sampun andadosakên karisakan agêng.
Rekadayanipun têtiyang ingkang sami karisak tanêmanipun, anggèning nanggulangi sarana dipun sanjatani, wontên malih sarana dipun jaring, dene ingkang kathah namung dipun sanjatani punika. Nanging mênggah kongguru wau, tumraping tiyang botên wontên damêlipun punapa-punapa, amargi ulamipun botên eca, wacucalipun botên kapetang golongan adi. Dados pigunanipun, namung manawi sagêd kacêpêng gêsang, kenging dipun ingah kangge aneh-anehan. Wontênipun namung karekadaya makatên, amargi kongguru ingkang kaingah gêsang, punika botên kalap ing damêl punapa-punapa tur kêsit sangêt. Purunipun lajêng miturut manggèn ing kandhang, jalaran saking kêpêksa, tuwin sampun kêsayahên saking anggènipun gronjalan nêdya oncat.
Sayêktosipun tiyang badhe ngangkah nyêpêng kongguru gêsang-gêsangan, punika angèl sangêt, lêrês kongguru punika mripatipun kêgolong botên awas, nanging têngèn sangêt, sabên mirêng krusêk sakêdhik kemawon lajêng oncat, dene kesahipun wau botên malajêng, namung mancolot. Pancolotipun kongguru punika inggil tuwin bablas, sapancolotan têbihipun ngantos sagêd kawan mètêr. Mriksanana gambar. Mila awis tiyang sagêd nututi pancolotipun, sanadyan sagawon pisan, awis ingkang sagêd ambujêng.
Tata gêsangipun kongguru punika nyata saking kamirahaning Pangeran, awit manawi mirid saking sukunipun sakawan, ingkang kangge damêl namung kalih, suku wingking [wing...]
[...king] kalih, tumrap sukunipun ngajêng botên kangge punapa-punapa, awit namung alit, wujudipun kados suku thekle, botên nate kangge tumapak, manawi kongguru wau kèndêl, patrapipun kados tiyang linggih, sukunipun ngajêng dipun gantung. Dene dununging kêkiyatan, kajawi sukunipun wingking agêng, ugi dipun biyantu ing buntutipun ingkang sakalangkung agêng. Agênging buntut wau kadosdene tuwak, lan ugi dados pirantos anduwa pancolotipun, mila sagêd bablas. Lan anèhipun malih, kewan wau manawi tilêm mangkurêp, buntutipun katalêsêpakên wontên sangandhaping badan, prêlunipun manawi wontên punapa-punapa lajêng sagêd anduwa tumuntên.
Kongguru punika manawi gadhah anak, sasampunipun lair, lajêng sumèlèh wontên ing kanthong, dados lajêng manggèn wontên ing sajawining wêtêng. Dhumawahipun wontên ing wadhah ngriku dèrèng sampurna, nanging salajêngipun sagêd ngantos agêng, sawêg mêdal sampun sagêd pêplajêngan. Ing salêbêtipun wontên wadhah wau, cangkêming anak tansah tumèmpèl ing panthiling biyung, pangombenipun botên sarana nêsêp, nanging tansah kilèn wêdaling toya susu piyambak. Tumrap ingkang dèrèng sumêrêp, sintên ingkang ningali wujuding gambar punika, tamtu gumun, kakintên kewan punapa, awit manawi mirid anggèning wontên ing gêgana, pantêsipun bangsaning ibêr-ibêran. Dene sajatosipun, inggih kongguru wau, jalaran saking inggiling lumpatipun, ngantos katingal kados mabur.
Sapunika dumugi ing pangrêmbag jaran panolih, saking kojah manawi sêkarat têmtu ambêgingèh sarta pêjahipun sirah dados kèngêr, punika sayêktosipun ugi namung wiraosan, botên kok nyêdir dhatêng kapal, punika lêpat, lêrêsipun mêndhêt pêpiridan tiyang sami dene tiyang. Cêkakipun wontên dêdongengan tiyang jaman kina, ingkang nama: Jaran Panolih, punika misuwur anggènipun gadhah wêwatêkan awon, dados caraning samangke: jêmpol, nanging jêmpoling awon, larasipun kados punika.
Kantun nyuraos bulus jimbung, punika inggih lugu candhala panyamah (ngasorakên) cêkakipun wontên tiyang sugih dumadakan gadhah sêsakit bêlang, watakipun tuwin lampahipun ugi awon, punika sok dados raosan: wong pasugihane bulus jimbung, suraos nyamah, sabab bulus ing Jimbung, baku bêlang-bêlang sayêktos, punika saking kawakipun, pramila agêngipun ugi angedap-edapi. Dados pasugihan bulus jimbung maksud dhatêng kêkiyasan. Dene wontên kojah: nèk sakarat gulung koming nyang pacêrèn, punika maksudipun: tiyang ingkang botên limrah tiyang, manawi pêjah nistha, botên linayat tiyang ingkang para luhur utawi tôngga têpalih. Gampilipun asring dipun gulawênthah mawi kuli, sabab botên wontên tiyang wêlas (sudi). Dene wontên kojah samôngsa bêlang sampun dumugi ngirung, punika cariyosipun sampun mangsanipun badhe kairid dhatêng ing Jimbung (cêlak kitha Klathèn). Iyak punika andupara sangêt, cêkakipun makna: pangala-ala ingkang sangêt.
Samantên mênggah dunungipun pasugihan kintên kula sampun cêkap, sapunika kantun ngraosi dumadosipun pitêmbungan wau, o, punika gampil angèl, gampilipun bôngsa kula Jawi punika ahli sangêt dhatêng wirasat (prêsêmon) punika sampun misuwur ing jagad, sabab sêrat-sêrat kina sampun nelakakên, pinanggihipun para mangudi kawruh sami nêtêpakên manawi cultuur Jawi sampun inggil (luhur) emanipun pinanggihipun ing samangke têka asor drajatipun. Lo punika sampun kagèt, gampilipun jaman cultuur sampun kapêngkêr. Pramila sampun cuwa ing panggalih nututi gêsanging jaman samangke. Gêsang jaman samangke ngajêngakên kasarasaning badan. Dados bêtahipun inggih namung barang kasar-kasar, bêbasan rêbatan sêga sapuluk dipun tohi nyawa. Punika tumrap raos kêjawèn baku botên cocog, pramila bab kawontênanipun tindak jantraning gêsang ing samangke kula sumanggakakên dhatêng ingkang kawogan. Margi kula rumaos cupêt ing kawruh, tuna ing budi, pramila angêgungna pangaksama kemawon.
Saya dangu ajênging kagunan ing tanah ngamônca saya katingal linangkung, pinanggihipun wontên ing tanah ngriki, ingkang dipun sumêrêpi ing ngakathah sampun warni-warni sangêt. Satunggal-satunggaling kagunan wau ajênging gagrakipun, têtiyang ing jaman sapunika kathah ingkang sami nyumêrêpi. Kados ta:
Bab gambar, rumiyin tiyang sampun anggumuni dhatêng tiyang sagêd anggambar (motrèt), wujudipun têka sagêd plêk, nanging kala samantên inggih nama dèrèng sapintêna. Dangu-dangu saya mindhak-mindhak, lajêng sagêd dados gambar idhup, ing sapunika dumugi gambar sagêd wicantên.
Bab dilah, mindhak-mindhakipun ngantos dumugi dilah èlèktris. Sontan-santuning gagrag bab dilah punika inggih warni-warni sangêt.
Bab tilpun, punika inggih tansah mindhak-mindhak, rumiyin kalanipun sawêg wontên tilpun enggal-enggalan, sanadyan suwaranipun taksih krêsêk-krêsêk samar, nanging têtiyang sampun sami gumun. Dene lêting tiyang ingkang wicantên samantên têbihipun, têka sagêd mirêng, suwaranipun rambatan turut kawat. Dangu-dangu pirantosipun saya sampurna, tiyang tilpun sagêg dumugi nagari têbih-têbih, dipun wastani intêrlokal. Wah, kala samantên gambiraning manahipun tiyang ingkang sagêd tilpun, tanpa upami, upaminipun saking Batawi dhatêng Surabaya, namung sakêdhap sampun dumugi. Saya anggumunakên malih manawi bab wau dipun gagas dening tiyang ingkang dèrèng mangrêtos, têbihipun Batawi kalihan Surabaya, lajêng dipun etang kanthi ukuran lumampah dharat, tamtunipun inggih ngêlangut sangêt. Wusana malah lajêng wontên tilpun tanpa kawat, punika saya mêgah-mêgahakên.
Ewadene bab tilpun wau sanadyan sampurnanipun kados makatên, tiyang mêksa taksih gêla, amargi suwara punika sagêdipun angyêktosi dhatêng ingkang gadhah suwara, namung manawi sampun kulina. Dados saupami badhe prêlu wicantênan kalihan satunggiling tiyang, taksih kenging dipun apusi, [a...]
[...pusi,] sarana akên-akênan. Wusana bab kados makatên punika ing sapunika sampun kasêmbadan. Dados saupami tiyang badhe nagih sambutan lumantar tilpun, môngka ingkang nampèni tilpun kalêrês tiyang ingkang dipun tagih, inggih kantun ngacungakên tangan kemawon, tiyang ingkang dipun tagih botên sagêd selak malih. Makatên ugi tumraping tiyang ingkang badhe pêpanggihan kalihan mitra, inggih sagêd pêpanggihan. Mriksanana gambar.
Bab tumpakan, ingkang kina piyambak tandhu, mindhak-mindhak ngantos dumugi mêsin mabur. Têtumpakan mêsin mabur wau pinanggihipun wontên ing jaman sapunika sampun onjo piyambak, bab rikating lampah botên wontên ingkang nyamèni. Nanging wantuning kagunan punika tansah kaudi, caraning pangudi inggih botên kêndhat-kêndhat, kadosdene Prof Picard ngudi badhe nyampurnakakên ing bab lampah anggêgana, sampun sagêd nyobi anggêgana ingkang inggilipun sampun sagêd 16.000 mètêr, salajêngipun taksih dipun udi langkungipun sampurna malih. Dene wigatosipun kangge sarana ngudi kawruh.
Bab anggêgana sampun katingal kados ingkang kacariyosakên wau. Ing sapunika ing bab ambêlês sadhasaring sagantên. Satunggiling tiyang ahli nama Prof. William Bebee, sampun angadani damêl pirantos kangge silêm dhatêng sadhasaring sagantên. Pirantos wau waja adhadhapur bundêr, kandêlipun 1 1/2 dim. Wujudipun mriksanana gambar, Prof. William Bebee ingkang têngên.
Pirantos wau kalampahan sampun kacêmplungakên ing sagantên Atlantik, Prof. William Bebee wontên ing nglêbêt. Pirantos wau mawi dipun kanthèni tilpun, dipun gandhèng kalihan kapal ingkang
kewanipun ing ngriku sami gadhah cahya kadosdene konang. Kewan-kewan wau sami ngrubung pirantosipun Prof. Bebee. Sadumuginipun ngriku, pirantos wau sangêt anggènipun gêtêr. Kajêngipun badhe ambêlês malih ngantos 1000 mètêr, nanging botên sagêd, jalaran pirantosipun kalêbêtan toya.
Sanyata bilih kagunan punika tansah saya majêng. Dene mênggahing nalar, sanadyan ing tanah ngriki punika têbih saking tanah ngrika, kintên-kintên inggih badhe katularan.
Ingkang winastan tempe punika para maos tamtu sampun sami priksa. Ing sarèhning sapunika sampun jamanipun angirid, pandamêlipun lêlawuhan dhêdhaharan inggih kêdah angirid. Tempe punika mênggah kangge lawuh dhahar inggih sampun kenging winastan madya, punapa malih yèn tumrapipun para ingkang ahli anyêgah ulam ambêkan kenging winastanan ingkang miraos piyambak.
Ing sajatosipun, tempe kêdhêle ingkang murni punika raosipun gurih tur sagêd katandho ngantos tiga utawi sakawan dintên, sarana kaêlèr. Ananging yèn kacampuran sanèsipun (adhakan kacampuran ampas tahu), punika sok botên kenging katandho. Kasèp pangolahipun sadintên sadalu kemawon lajêng bosok. Bakul tempe punika sok wontên ingkang purun anyampuri tempenipun, jalaran ingkang tumbas sok pados ingkang mirah, ingkang sade pados bêbathèn, punika sampun tamtu makatên tindakipun. Bilih angèngêti tempe ingkang murni saha sae panggarapipun, sagêd katandho tiga sakawan dintên, para priyantun ingkang karêm dhatêng tempe kêdhêle langkung prayogi andamêl piyambak. Kajawi punika, sok sintêna tiyangipun ingkang nêdya damêl tempe sagêd anindakakên. Sajatosipun para bakul tempe yèn kapitakenan caranipun andamêl tempe sok botên purun anêdahakên, jalaran ajrih yèn dipun jori. Ananging ing sarèhning bab andamêl tempe kêdhêle punika ugi winastan sêsêrêpan, prêlu ugi kasumêrêpan ing ngakathah.
Pirantosipun bilih badhe andamêl tempe sagantang punika, kados ta: blèg lisah patra kalih iji, kukusan agêng satunggal, cêpon (tompo utawi rinjing) satunggal, tambir (tampah agêng) satunggal, siwur saha solèt dêling.
Blèg lisah patra punika satunggal kangge anggodhog kêdhêlenipun, dene satunggalipun kangge amadhahi asêmanipun.
TampirTambir. kangge angêlèr krècèk (krècèk punika kêdhêle sampun kagodhog, kaasêman saha karagenan).
Siwur saha solèt dêling kangge angudhak.
Sasampunipun pirantos punika pêpak lajêng tumbas kêdhêle têrus kagodhog ngantos matêng, ananging botên kenging kêtanêkên, yèn ngantos kêtanêkên, bilih kagilês lajêng rêmuk. Godhogan kêdhêle punika lajêng kakèndêlakên ngantos anggadhahi raos kêcut (limrahipun watawis tigang dasa nêm jam), toya ingkang kangge angrêndhêm kêdhêle ingkang ngantos kêcut punika winastan asêman. Bilih sampun anggadhahi toya asêman punika, pangrêndhêmipun kêdhêle ingkang kagodhog kaêsokan toya asêman (anggènipun ngêsokakên asêman sasampunipun asrêp) kêcutipun langkung enggal, inggih punika kalih wêlas jam. Kêdhêle ingkang sampun raos kêcut wau lajêng dipun wadhahi ing cêpon lajêng kagilês (panggilêsipun las-lasan ngantos sami pêcah) sarampunging kagilês lajêng dipun pususi ngantos rêsik (ical ilêripun). Badhe kasambêtan.
Garèng : Ambalèni rêmbuge lagi dina Sabtu kang kapungkur, Truk, aku pancène iya mula mupakat, saupama ing kene dianakake pulisi wadon, mung bae iya aja pulisi sing kanggo jaga dalan, awit kiyi, nèk ora kabênêran, ora kok banjur agawe têntrêming dalan, nanging rak malah bisa uga agawe ora karu-karuwan, jalaran si supir motor, kusir dhokar, suradhadhu baris, cêkake kabèh sing padha ngambah ing dalan kono, rak banjur tansah ora kobêr andêlêng ing ngarêp, nanging tungkul anyawang... mas ajêng upas. Hara, apa iki ora luwih angrugèni katimbang bêgêblug... pitik upamane.
Petruk : Wiyah, le ora mèmpêr mêngkono, Kang Garèng kiyi, ana yèn wong wadon sing didadèkake upas dalan, têka prasasat diarani yèn luwih angrugèni katimbang bêgêblug pitik, lo, kiyi rak ora gathuk babar pisan.
Garèng : Hla, kiyi rak pikiranamu sing bundhêl kuwi, banjur angarani yèn ora gathuk, nèk timbanganaku, wah, gathuk pisan. Kowe wêruh dhewe, Truk sapira rugine wong sing padha ngingu pitik kalane ana bêgêblug pitik, esuk, sore, bêngi, subuh, luhur, asar, magrib, isa, cêkake tanpa môngsa anggone pitik-pitik padha: thêk, klêsêt, thêk klêsêt. [klêsê...]
[...t.] Sanadyan iki rugine mêsthi ora sathithik, nanging rak mung mandhêg nyang wong-wong sing ngingu pitik, sing karêm nyang iwak pitik, lan ana ing pitik-pitik bae. Balik wong wadon didadèkake pulisi
bisa nuwuhake... kiyamat. Jalaran, nèk ora kabênêran, saka anggone kêtungkul anyawang... mas ajêng upas mau, rak bisa kalakon, nèk cara unèn-unèning main bilyarêt, padha karambol, nanging dudu bal karo bal, sing karambol (bênthukan), kuwi motor lan dhokar, dhokar lan grobag. Hara, apa iki ora rugi bêsar bae, durung karambole: Pak Krama karo Bok Krama, sinyo Hèndrik karo Nonah Mari...
Petruk : Wis, wis, wis, kok banjur saya anggêdabrul mêngkono. Nèk mungguh timbanganaku, kaya-kaya wis mathuk, saupama sing didadèkake pulisi dalan kuwi wong wadon. Ewasamono ing sarèhne kowe ora rujuk, iya wis, aku tak ngalah. Mungguh wawasanaku, pancèn iya ana, Kang Garèng, pagaweaning pulisi sing mathuk bangêt saupama ditindakake dening wong wadon, kaya ta: pulisi sing diwajibake nunggoni parêpatan. Dhasar wong wadon kuwi umume, tandang tanduke alus, arêpa ngelikake wong-wong sing padha rêbutan lumêbu ana ing papan parêpatan, mêsthine têmbung-têmbungane iya alus, sanadyana anjorog-jorogake wong sing ora enggal nurut prentahe, têmtune nang gêgêr utawa dhadha, rasane iya ora: mak dhêg, ngêg, kaya ngrontog-ngrontogake maras kae, nanging nang
winga, lo, kuwi ora kok banjur amêdèni wong tuwa, nanging malah saya mêrak ati...
Garèng : Hla, kiyi rak malah saya gawe ora urus babar pisan. Luwih manèh kanggone para jurnalis, sing umume papan palungguhane ora adoh saka pulisi, kang diwajibake nunggoni parêpatan mau, anggone gawe pêrslah nyang korane rak bisa saya nyilakani sing gawe sêsorah utawa gawe repot parêpatan.
Petruk : Mêngko sik, mêngko sik, Kang Garèng, kandhamu kiyi sajake kowe kayadene andakwa marang para jurnalis, yèn sok kêrêp agawe pêrslah sing ora cocog karo sing dirêmbug.
Garèng : Ora andakwa, Truk, nanging mula iya têmênan, kaya ta: nalikane P.P.P.K.I. nganakake parêpatan angrêmbug anggone arêp cancut taliwônda tumrap bakal anane ordhonansi
nanging upama sêlikuran mono, sing dicêkêl gunggung ana 18, barêng dijalukake manèh olèh... Lônda, dadi nyêplike mung ana 7, têgêse: anggone gawe pêrslah mau rada ngalor-ngidul...
Petruk : Wiyah, kiyi jurnalise rak ora nunggoni parêpatane P.P.P.K.I mau, dadi anggone gawe pêrslah iya
mêsthi tuku omah gêdhong sing kiwa têngêne ana papilyune, ing omah gêdhe: êmbok tuwa, ing papilyun sisih têngên: êmbok pênêngah, ing papilyun sisih kiwa: êmbok ragil, wah uripku mêsthi pursêkot suwarga têmênan. Mêngkono uga gagasane jurnalis Walônda, sing sanyatane ora nunggoni parêpatane P.P.P.K.I. mau, kuwi mangkene: saiki parêpatan P.P.P.K.I sing dirêmbug bab iki, adêge mêsthi mêngkene, sing ditindakake bakal mêngkono. Dadi pêrslahe mau mung mêtu saka utêking yu yu dhewe bae, mulane iya banjur rada ngalor ngidul. Nanging iki ora kêna yèn banjur kok padhakake karo pêrslah ing jurnalis sing pancèn nunggoni parêpatan, dupèh lungguhe ing kono cêdhak karo pulisi wadon...
Garèng : Iya, nanging si jurnalis rak bisa anduwèni gagasan: Wèh pulisi sing nunggoni parêpatan kok ngèsès, wah, gêlunge le mèphèt, wah tapihe le kanjat, wah,
Wusanane lali anggone gawe pêrslah, banjur mung main antêm jakob bae. Hara, apa iki ora nyilakani parêpatan bae.
Petruk : Wiyah, wiyah, hla kuwi rak nèk kowe sing dadi jurnalis, anggêr wêruh gêlung gondhèl iya banjur lali sakabèhe, nganti têkane... nyaur utang pisan.
Raja Karangasêm manggih kasangsaran. Raja Karangasêm, Bali, ingkang nuju dhatêng tanah Jawi, wangsulipun saking Surakarta lajêng dhatêng Surabaya, nalika lampahipun auto wontên antawising Malang kalihan Surabaya, autonipun numbuk grobag. Raja Karangasêm nandhang tatu sakêdhik kenging pêcahan kaca, pandhèrèkipun ugi wontên ingkang kêtaton. Sasampunipun dipun bêbêt, lajêng kondur dhatêng Bali.
Dhatênging susah punika sok tanpa antan-antan, nanging sanadyan bingah ugi makatên.
Pangarsa H.B. Muhammadiyah. Tuwan Haji Hisyam, mudha pangarsa H.B. Muhammadiyah sapunika, kaangkat dados pangarsa.
technische cursus, tumrap para angguran neneman ing Surabaya.
Rêrigên pitulungan tumrap golongan angguran, kenging dipun wastani botên nguciwani, nanging sarèhning kawontênanipun ingkang dipun tulungi tansah gumarudug tanpa kêndhat, katingalipun taksih kirang kemawon. Nanging inggih sampun nama lowung.
Ewah-ewahan asistèn-residhèn Billiton. Kawrat tatanan enggal, ing Billiton botên dipun dèkèki asistèn-residhèn mandhiri, salajêngipun badhe kalêbêt laladan paresidhenan Bangka.
Punika satunggiling pangiridan laladan. Tamtunipun tumrap sanès panggenan ugi badhe wontên tindak kados makatên.
Juragan auto ambruk. Juragan auto ing Cirêbon ingkang misuwur, kesah nilar sambutan f 15.000 jalaran kapitunan.
Tiyang among dagang punika bêbasanipun kêdah mawi toh pati, manawi bêgja, sagêd andêrbala, manawi apês, inggih sangsara, nanging adhakanipun awis ingkang purun dhadhag, manawi dhawah apês, lajêng ngoncati. Dados mênggahing nalar, tiyang punika namung nêdya pados sakeca thok.
Bank enggal. Wontên pawartos, benjing tanggal 1 Januari 1933 ing Ngayogya badhe wontên bank enggal, saking ada-
kasêmbadanipun wau botên sanès namung tuwuh saking karukunan.
Demo tuwin atax botên angsal papan. Demo tuwin atax ingkang mlêbêt dhatêng kitha Klathèn sami botên pajêng, amargi kêduwa saking karukunanipun para kusir, wêkasan demo tuwin atax sami angoncati.
Wohing karukunan punika manawi kalêrêsan sok anggumunakên.
Jiwa bangsa Siam ing Bandung. Pangeran Paribatra saking Siam, kanthi putri 5 tuwin abdi 9 sami têtêp manggèn ing Bandhung.
Katingalipun sang pangeran ing sapunika sampun têntrêm ing panggalih.
Kasangsaran ing rêdi Mêrbabu. Ing pucak rêdi Mêrbabu pinanggih wontên mayit tiyang jalêr anèm anyandhing buku-buku. Sarêng dipun titi, ingkang ngajal wau sawênèhing murid N.I.A.S. ing Surabaya, nama Jakawidaya asli saking Surakarta. Anggènipun minggah dhatêng rêdi punika pancèn sampun dados karêmênanipun, sabên kalamangsa liburan lajêng minggah dhatêng rêdi, malah sadèrèngipun sampun nate miggahminggah. dhatêng rêdi Kêlut. Dene anggèning tiwas wau dèrèng kasumêrêpan sababipun.
Kasênêngan minggah rêdi makatên punika, pancèn botên kenging dipun paibên, awit satunggal-satunggaling tiyang punika gadhah kasênêngan piyambak-piyambak. Malah tumraping Eropa, kalêbêt dipun wigatosakên. Dene wontênipun tiwas, punika nama manggih sangkala.
Kuli dhatêng Dèli pajêng malih. Kawartosakên, kantor kuli ingkang
punika, nandhakakên bilih sampun wontên srêming-srêmingipun, ing tanah sabrang badhe wontên padamêlan. Inggih atêgês mlèsèdipun badhe sumisih. Ewadene pinanggihipun ing raos, sajak taksih nyamut-nyamut.
Sewan siti saya mlorot. Pasitèn No. 1 ing Kulonpraga, ingkang rumiyin sewanipun f 40.- sapunika namung f 25.- salajêngipun manut undha-usuking pasitèn. Sabin No. 3-4 kaangge sami.
Mandhaping sewan siti nama dèrèng sapintêna, awit nama taksih wontên ingkang nyewa, tinimbang botên. Saya malih tumrap ingkang sampun wujud pamêdal, punika botên trimah mlorod, malah sok botên pajêng. Saya mêmêlas.
Landgerecht ing Sêmarang. Wiwit Januari dumugi Sèptèmbêr kapêngkêr, wontênipun prakawis ingkang kapriksa Landgerecht ing Sêmarang wontên 11.500 langkung, kintên-kintên dumugining tutup taun sagêd 14.000. Ing taun 1931 namung 10.000 prakawis.
Sarêng majêng, jêbul majênging prakawis, nanging nama majêng ugi.
Parêpatan pasar malêm. Ing salêbêtipun wulan December badhe wontên parêpatan ing bab rêmbag pasar malêm satanah Jawi, badhe ngudi murih tatanipun sagêd sami. Ingkang dados pangajêng comite Pasar Gambir.
Wah, badhenipun sawarnining pasar malêm têmtu botên nguciwani, dening tatanipun sarwa badhe sami.
blêdhosanipun ngantos wontên ingkang 1000 m, lêting pambalêdhos namung 2-3 mênit. Ing sisih wetan kawahipun lami katingal kados tembok mubêng. Pulonipun katingal mindhak inggil.
ingkang sampun pangawak ringkih. Bab punika dipun biyantu dening Mr. Gatot tuwin Tuwan Otto Subrata.
Ebahing dharah Cirêbon ingkang katêmbèn punika mugi widadoa.widadaa.
Pêjah jalaran plêmbungan karèt. Anakipun bangsa
Punika kenging kangge pèngêt para ingkang kagungan putra alit.
Pulas Jêpan. Ing sapunika Jêpan sampun nyadèni pulas bathik, rêginipun kaot 10 pCt tinimbang rêginipun pulas wêdalan Jêrman.
Sapunika kantun naros pilih pundi. Nanging mênggahing adhakanipun, kabêkta saking jaman, tiyang migatosakên ing bab mirah.
Rêrêgèn jagung mlorot. Rêrêgèn jagung ing Pasuruan 100 gêbung namung f 2.50, rumiyin f 4.- Nanging jalaran têtiyangipun kêpêksa mujudakên arta ingkang botên kenging dipun pasoki jagung, inggih kêpêksa nyade kanthi rêrêgèn samantên.
Samantên awising arta ing jaman sapunika, mila prêlu nglêmpakakên arta.
Seda ing Ngayogya. Kawartosakên, Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, sadhèrèk dalêm Ingkang Sinuhun ing Ngayogya, seda, jalaran gêrah sampun yuswa. Layon kasarèkakên dhatêng Girilaya, mawi lampah agêng.
Seda dalêm Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna punika, ing karaton Ngayogya nama kecalan sêsêpuh. Mugi ingkang sampun seda rohipun tinampia wontên pangayunaning Pangeran.
Kêcêpêng botên kanyana. Pulisi ing Bêtawi nalika pados katrangan bab prakawis kroyok pintên-pintên panggenan, botên anjarag nyêpêng tiyang ingkang kadakwa prakawis ura-uru kominis kala taun 1926. prakawisinipun sawêg kapriksa.
punika. Ingkang wajib lajêng nindakakên rêrigên kalayan kêncêng.
Sami-sami sêsakit, pès punika panêmpuhipun adamêl kagèt, lan nyatanipun pancèn inggih mutawatosi. Mila sawarnining rêrigên mugi sagêda kasêmbadan tanpa pambêngan.
Prakawis ing kabudidayan. Pulisi kabudidayan ing laladan Ngayogya ing salêbêtipun 10 wulan gadhah sêrêgan 20.000 prakawis. Tinimbang taun kapêngkêr mindhak 500.
Kawontênaning kabudidayan ing Ngayogya, limrahipun tanêman têbu, dados sêrêganipun inggih bab têbu. Manawi mirid cacahing prakawis ngantos samantên, kintên-kintên inggih namung bangsaning prakawis alit-alit, tiyang nêdha têbu sapanunggilanipun.
Pandung saya majêng. Kantor Singer ing Malang mêntas kêpandungan, durjana ngankatngangkat. brandkast, lajêng dipun risak, isinipun kenging kapêndhêt.
Pakêmpalan Islam enggal. Ing Bogor, Sukabumi tuwin Cianjur, wontên pakêmpalan Islam enggal nama Itichad, sampun gadhah warga 25.000, dhêdhasaripun angêmohi politiek.
Pakêmpalan punika manawi taksih enggal, dhasar kalêrêsan, andadosipun enggal sangêt, nanging widadanipun sok awis-awis. Dene pikangsalipun tumrap tangga têpalih, sok ngalèr-ngidul.
Rancangan klas enggal. Wontên pawartos, pakaryan sêpur tuwin tram ing tanah Jawi tuwin Acèh badhe ngewahi klas, minangka ngandhapakên prabeya. Klas ingkang limrahipun kangge tiyang siti badhe kadadosakên klas 4, kenging dipun ênggèni sawarnining bangsa. Tumrap Sumatra, klas 2 kadadosakên kas 3.
Sampun malih kadadosakên klas 4, sanadyan klas pintên kemawon, ing pangintên dipun ajêngi. Awit bêtahing tiyang namung badhe irid.
Tandha pèngêtan. Wontên pawartos, pakêmpalan ing Bandung nama Vooruit andamêl satunggiling tandha pèngêtan wontên ing rêdi Tangkubanpêrahu; mèngêti murid 3 H.B.S. ing taun kapêngkêr ingkang nuju darmawisata wusana pêjah kenging gas racun wontên ingriku.
Takêran timbangan lan ukuran. Kawartosakên, dening Ijk-kantor ing Bêtawi, matêsi dhumatêng sintên ingkang anggadhahi takêran timbangan lan ukuran ingkang capipun "a" namung kakengingakên kangge dumugi 1 December. Dene salajêngipun kêdah ngangge cap "b".
Mugi sintên ingkang gadhah pirantos wau, migatosakên.
Harold Lloyd awang-awangên. Tuwan Harold Lloyd ingkang misuwur wontên ing film gambar idhup, nalika minggah ing mênara Eifel, Paris, ajrih nglajêngakên, amargi awang-awangên. Mriksanana gambar.
Expeditie ingkang dipun pangagêngi Mayor Bagnold dhatêng Lybea kidul, lampahipun ngambah sagantên wêdhi ingkang
Sarèhning sampeyan punika asli têbih, dipun lilani kapanggih kalihan garwa sampeyan. Nanging sampeyan kêdah mangrêtos, bilih kawontênanipun garwa sampeyan punika sakalangkung mutawatosi, èngêtipun namung dhat-dhatan kemawon, tuwin bilih kêkathahên ginêm, badhe andrawasi.
O, kula trimah badhe sumêrêp kemawon, sustêr. Sasampunipun mungêl
Sustêr mangsuli kados ngêngimur: Punika namung gumantung kaparêngipun Pangeran, kawula wajibipun namung ihtiyar. Sampeyan kêdah ngatos-atos, sampun ngantos adamêl rêkaosipun ingkang sakit, lah ing zaal 4B punika panggenanipun. Môngga kula aturi malêbêt. Sustêr ngêntosi wontên ing jawi
ngriku Nyonyah Dhorah katingal gumalinting wontên ing patilêman. Tuwan Sumarta nalika nyumêrêpi wujudipun Nyonyah Dhorah, sakalangkung tumratab ing manah, tilêmipun galangsaran, mripat sakalangkung anggêrong. Napasipun katingal lumampah pêgat-pêgat, dados tôndha bilih taksih gêsang.
Tuwan Sumarta ngadêg anjêgrêg wontên sandhingipun, tanpa kêndhat tansah nyawang rainipun ingkang èstri. Ing ngriku Tuwan Sumarta dipun cêlaki sustêr sarta dipun jawil tuwin dipun cariyosi: Kèndêl kemawon, punika salêbêtipun kantu.
Tuwan Sumarta kados tiyang bingung, sêdyanipun badhe têtulung, nanging botên sagêd. Wusana Nyonyah Dhorah byar ngêlèkakên mripat, lajêng mèsêm
tanganipun ingkang sasisih, wusana wicantên pêgat-pêgat: O, guru lakiku, kang tak trêsnani. Wis suwe anggonku ngapura dosamu. Aku wis krasa yèn
awit mung pêpisahan mangkene iki kang bisa ngapenakake lakuku. Wim, dosaku ngapuranên, ya.
O, aku Dhorah kang sugih dosa mênyang kowe. Kowe ora duwe dosa mênyang aku. Saiki kowe aja ninggal aku. Aku êmoh kotinggal, Dhorah.
Sing sabar, Wim, sakabèhing kawula...
Dumugi ngriku, wicantênipun Nyonyah Dhorah pêdhot, amargi botên èngêt malih. Tuwan Sumarta nolèh, madosi sustêr, sasmita nêdha tulung. Sustêr ingkang wontên wingkingipun mandêng dhatêng Tuwan Sumarta kanthi karônta-rônta ing manah. Sarêng sustêr sumêrêp
Tuwan Sumarta nyawang kanthi sumêdhot. Botên dangu lajêng jêlèh-jêlèh: Dhuh, Dhorah, Dhorah. O, sustêr, kula aturi nulungi. Pitulungan sampeyan badhe kula èngêti ing salami-laminipun.
Sustêr lajêng nyêlaki, angêmèk-mèki tangan tuwin dhadhanipun Nyonyah Dhorah, wusana gèdhèg-gèdhèg kalihan wicantên: Kaparênging Pangeran sampun makatên, panggalih sampeyan ingkang santosa.
Segara Village Hotel Sanur 4 star hotel
ya iku kagolong piranti kang nduwèni mupangat miyantu kanggo piranti dzikir utawa donga ing agama islam. Tasbèh bisa uga kagolong ing rosariokang diginakake ing umat Kristen, kang utama umat Katolik Roma. Bisa uga adidasar Mala utawaGanitri kang dimupangatake ing umatHindu lan Buddha.
wujud Tasbèh bisa uga kagawe saka arupa bahan kayata kayu, plastik, kaca wiji lan watu, uga ana Tasbèh kang kagawe saka wiji-wiji zaitun. Kang utawa lan umum Tasbèh cacahé kanthi jumlah 99 bwiji. Angka 99 ngelambangake 99 Asma Allah. Saha Tasbèh ana kang isi 33 utawa 11 watu-watuan utawa wiji-wijian.
Ing mangsa biyèn wiwit panjebaran agama Islam, para umat Islam ngaji Asma-Asma Allah kanthi biyantu ing watu-watu cilik dengan bantuan batu-batu kerikil cilik. Karana Nabi Muhammad SAW migunakaketasbèh, maka wujud iki ing kaum Wahhabi diangep pambaruan ing umat-Islami.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 4 Sèptèmber 2016.
zaman ingkang kados mekaten puniko, ngge kengeng dipun wastani zaman sepuh.Mulo meniko, monggo simak parikan ing ngandap.
Zaman sampun sepuh.Akeh iman sing podo rapuh.Akeh aqidah sing podo lumpuh.Akeh godaan lan pakewuh.Akeh pengusaha sing podo
maringi manungsa peranganing awak iku wis kasalarasake kanggo urip bebrayan. Diparingi mripat loro perlune supaya akeh kang dideleng. Yen akeh sing mbok deleng kowe bisa weruh ala becike kahanan lan jaman. Nanging kudu mbok olah nganggo nalar. Mulane kowe diparingi kuping loro supaya akeh sing mbok rungu. Dadi bisa mbok pilah maneh apa sing becik. Isih tambah maneh diparingi tangan loro lan sikil loro supaya akeh sing mbok tandangi, nanging kudu mbok pilih sing murakabi kanggo
karo senjata api utawa bedhil. Ugo neng panggon-panggon sing dianggep vital, dimaksimalke pengawasanne kanthi
termasuk warga jogja, menawa aksi teroris ora mung gedhe neng njero pawarta wae. Ngning nyat sunyatane wis saprayogane disikapi. Dadine kudu diperangi bebarengan.
“Pesen saka para teroris sadurunge, dekne kabeh arep gawe“konser akhir taun”. Lan awake dhewe wis ngliwati kuwi neng Jogja. Nanging tetap waspada, bareng masyarakat awake dhewe terus nempuhi teroris,” tegas Kapolda marang wartawan, dina Jumat 15 Januari 2016.
Yen nemu kegiatan sing mencurigakan, apa maneh saka wong asing utawa wong sing ora dikenal sadurunge, kudu waspada. “Yen nemu kegiatan mencurigakan, butuh dilaporke marang panugas kanthi kerja sama sing becik lan optimal,” turene.
Senajan nglakoke antisipasi, Kapolda DIY ngaku ora menehake prioritas marang panggonan-panggonan tertemtu. Luwih-luwih miturut piyambake durung tau ana serangan teroris neng Jogjakarta. “Yen ana pesen berantai supaya nghindari panggonan-panggonan keramaian, kuwi apus-apus, kabar sesat sing ora butuh digubris lan ngresahake
“Lawang gerbang ditambah, pos brimob dadi tindakan preventif supaya mencegah kadadean Jakarta ora kedadean maneh, uga aja nganti kedadean neng Jogjakarta,”.
Disinggung babagan anggota polisi sing lagi dadi sasaran teroris, padha karo sing kedadean neng Jakarta wingi, Kapolda ngakoni, anggota polisi nyat kudu waspada. Parandene,
Amin ngendikan, anggota polisi saka kanggonan Lalu lintas sing njaga neng pirang-pirang pospam badhe siap senjata kanggo keamanan. Yen sadurunge panggunan mung bersifat pasif, mula sakwise kedaden Jakarta arep luwih siaga. “Sapa-sapa sing nggunakne senpi, bakal didata lan diidentifikasi,” Ngendikane marang wartawan, wingi Jemuwah 15 Januari 2016.
padhange, luwih bersifat mobile kanthi anggota sing nggenti. Lagekne pos tetep bisa nganti sak regu kanthi pirang-pirang sift. “Pos tetep kuwi kaya neng Jombor, Titik nol lan Kretek Maguwo,” gamblange.
Kajaba kuwi, kanggo ngurangi potensi masalah ana neng ndalan, Ditlantas arep luwih ngaktifke CCTV neng TMTC Polda. Klebu uga tandhang gawe karo Dishub. “Ana 18 titik CCTV bakal dimaksimalke, neng njaba sing dipek Dishub. Awake dhewe komunikasi uga karo kanca-kanca preman sing disebar neng sekitar pos,” turene.
Dheweke ngelingna, sanajan waspada lan ningkatake keamanan, ning uga ora nimbulke kuatir kanggo masyarakat. “Amarga Jogja iki kutha
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
“nduk, le, ora usah susah. Kabeh wes diatur karo Allah. Umpomo ibumu dipundhut, bapakmu wes ikhlas. Bapakmu wes ridho, ibumu ga duwe salah opo-opo sing
Ingkang nomer kale lan tigo sak mantune kulo niku sampun payu. Sak lintune tasek dereng.. Monggo
Ora Umum! Ojo Ngaku Wong Sugih Nek Ora Nduwe RX-King"KEPENGURUSANPenasehat / Pembina : Bpk. SudariantoKetua : RickyWakil Ketua : Deva LintangSekretaris : Ida - BudiBendahara : Doni - FajarAnggota : 60
ngangsu kawruh sm Bp. bela- jar othak-athik ngisi blogg…mau kan Pak nularin ilmunya ???
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Nyolong koh bis, nyolong korek bae konangan Ana bocah gole ngomong cadel (cedal) moni R dadi L. Sawijineng dina bocah iki tuku sega goreng maring warung nasi goreng sing mangkal perek umahe deweke.
Wong sing lagi pada tuku sega goreng pada gemuyu. Si bocah balik ngumah karo mbededeg atine. Tekan umah bocah iki banjur niat banget blajar ngucapna “nasi goreng” sing bener, ora cedal maning. Ngeduke tuku sega goreng maning.
Si bocah kanti sumringah, pengin pamer angger deweke wis bisa ngucap R, dadi bisa pesen sega goreng ora salah maning (ora cedal).
C: “Pak, nyong tuku SEGAGORENG, bungkus!!!”
A: “Oke sip… nganggo apa?”
C: “Nganggo telol…” (njawab mbari lara ati… ‘Bapake sih ndadak takon nganggo apa mbireng’).
Bakul sega goreng karo wong sing lagi ngantri pada gemuyu. Si bocah cedal balik karo
TELOR!!! Bungkus!” (seru lan mantep!)
A: “Ceplok apa dadar?”
C: “Dadal…” (si Bocah spontan njawab, tapi atine nggrentes… ).
SEGA GORENG, tur ora dadi bahan perguyon wong-wong sing lagi pada tuku… Semangat 45!!!
C: “Bapake… tuku SEGA GORENG, nganggo TELOR, diDADAR, 1 bungkus!”
A: “Wuih, hebat kowe ndul! Wis ora cedal maning. Oke ya, regane Rp. 8000.”
Si bocah ngenei duit Rp.10000 maring bapake sing duwe
Karo madan grobyos akhire bocah sing ora nduwe sifat putus asa kiye njawab:
Kedaton Kraton Wahyu Utama.Wisuda Bidadari2 & Duta Perdamaian Dunia Kedaton Kraton Wahyu UtamaKedaton Kraton Wahyu Utama Cah Ayu.... KRAy Sekar Ayu'kedaton.....iki kang mas wus gawe halaman
tropis inggih menika penebangan wana. Kathah jinis kajeng ingkang dipun-ginakaken kangge prabotan, lantai, lan bangunan dipun pendhet saking hutan hujan tropis ing Afrika, Asia, lan Amerika Selatan. Kanthi mendhet kajeng tartamtu, tiyang-tiyang ing dhaerah kados Amerika Serikat sacara langsung mbiyantu perusakan hutan hujan tropis.
Sanajan penebangan wana saged dipun-laksanakaken kanthi pranatan ingkang ngirangi kerisakan lingkungan, tetep kathah penebangan liar ingkang sanget ngrisak lingkungan. Wit-witan ageng dipun blandhongi lan dipun seret satengahing wana. Margi ingkang sampun kabikak kadamel dening para kadang tani alit dados lalahan tetanen. Wonten ing Afrika para penebang wana gumantung dhateng kewan-kewan ing sakiwatengenipun kangge pikantuk protein. Piyambakipun mburu kewan-kewan liar kadosta gorila, kidang, lan simpanse kangge dipun tedha.
Panaliten ugi nemokaken menawi jumlah spesies ingkang dipun-panggihaken ing hutan hujan tropis ingkang dipun tebang langkung sekedhik tinimbang ingkang dipun-panggihi ing hutan hujan tropis ingkang taksih lestantun. Kathah kewan ing hutan hujan tropis boten saged nglestantunaken gesangipun kanthi ewah-ewahan lingkungan sekitaripun.
Pendhudhuk lokal racakipun gumantung dhateng penebangan wana ing hutan hujan tropis kangge kajeng bakar lan bahan bangunan. Wonten ing jaman rumiyin, tumindak kados menika boten ngrisak ekosistem. Kados pundi kemawon, wekdal sakmenika wilayah kanthi populasi manungsa ingkang ageng, mindhakipun pendhudhuk ingkang nebangi wana ing dhaerah hutan hujan tropis saged ngrisak sanget. Contonipun, sakathahing wilayah ing wana-wana ing sakupenging papan pengungsi ing Afrika Tengah (Ruwanda lan Kongo) sampun kecalan wit-witanipun sedaya.
Joko Budiono nggamblangna, kedadean mudhune udan es neng pirang-pirang wilayah panggonan lor Jogja isih kalebu normal. Perkara kuwi ngelingi arep mlebune puncak musim udan.
Joko nggamblangna, penyebab udan es amarga anane mendung Cumulonimbus (CB). BMKG merkirakake neng lor nyat ana gumpalan CB sing marakake udan es.
Waos Ugo: Pawarta Kebakaran Alas Ngagem Bahasa Jawa
”Kajaba udan es, mendung kesebut uga ngasilke bledek, kilat, lan angin banter,” turene marang Wartawan, dina Senen 25 Januari.
Joko nggamblangna, wektu iki wis mlebu akhir kapapat. Dheweke mprediksi nganti tengahan Februari bakal dadi puncak musim udan. Perkara kuwi ditandai kanthi tuwuhan mendung sing gedhe. ”Puncake mesti intensitas udan bakal luweh gedhe, curah udan luwih akeh,” turene.
Perkara fenomena udan es, turene, bisa kedadean nengendi wae. Saben daerah ana peluang mudhune udan es sajrone ana mendung CB. ”Kuwi normal wae, amarga mendung CB puncake wis minus lan kegawe saka es sing sak-wayah-wayah bisa mudhun,” padhange.
Mudhune udan es kedadean amarga kilat lan petir sing bisa nguncalake es. Uga bisa amarga turbulensi utawa pergolakan angin neng jero mendung CB.
Sabanjure, dheweke paring pengarah dumatheng masyarakat kagem ngantisipasi ngadhepi udan sing kuwat banget, kaya wis karasakne rong (2) dina iki. Miturute, warga butuh waspada angin banter neng daerah sing akeh wit dhuwur. Uga neng wilayah cedhak kali wektu tambahan banyu butuh diwaspadani. Kejaba iku masyarakat ugi kedah njaga kawarasan amerga kajaba udara adhem neng sore dina uga kadang angin panas neng wayah awan.
Jaman siki pancen wis dadi keumuman: numpak motor wis biasa, numpak mobil wis biasa… tapi numpak dokar? kaya-kayane tembe luar biasa, rasane beda.
Guyon Banyumasan: Duslam dadi dokter gadungan Ana wong pengangguran arane Duslam. Deweke wis muter-muter meng endi bae nglamar nggolet pegawean, ningan durung ana sing nrima alias ora ketampa-tampa...
Guyon basa Banyumasan: Priwe gole arep nyicipi? Kiye guyon basa Banyumasan, atawa guyon ngapak. Nengan ora asli sih, tapi sumbere sekang terjemahan Bahasa Indonesia, guyon sing
Banyumasan atawa wong Banyumas sing basane nganggo basa panginyongan, kiye toli lagi populer bocah wadon sing asale sekang...
Wong Purakerta sing manggon ning Jakarta pada kelingan sayur keong Sayur keong (kraca) angger wulan puasa pada digoleti wong-wong sing pada puasa nggo lawuh buka. Apa enake keong ya, ning ngisor kiye obrolane wong Purakerta...
Biyunge watir marang bocahe, ramane malah watir karo watune ilustrasi
Kiye dudu crita dopokan, crita ngapak atawa crita ngarang. Crita Banyumasan kiye bener-bener kedaden. Nembe bae pirang dina kepungkur, ana bapak-bapak...
Merga si Landung nyopot colokan ‘alat bantu ambegan’ BanyumasNews.Com – Kiye cerita nganggo basa Banyumasan, disadur sekang cerita sing semebar ning media sosial. Kaya kiye ceritane. Ning sawijineng...
Balik maning maring ‘jaman batu’ Gyeh siki toli lagi mangsan watu akik atawa batu akik, kerene jare gemstone. Jarene Budi Ireng jaman siki kuwe wis ‘balik maning maring jaman batu‘....
Cablaka tengere wong Banyumas BanyumasNews.Com – Bener sing deomongna neng Thomas Friedman neng bukune The
tuwa kaluwake pisah-pisah || 2. dèn budia kapriye ing bêcikipun | aja nganti
pisah | kumpula kaya nomnèki | ênom kumpul tuwa kumpul kang
prayoga || 3. aja kaya kaluwak ênome kumpul | basa wis
nganggo abot sisih | dipun padha pamêngkune mring sêntana ||
gumampang | iya marang dulurnèki | tuwa anom aja beda traping karya || 9. kang
tuladha || 11. lan wong liya darapon wêdia iku |
wajibe wêdi | sarta manut wuruke sadulur tuwa ||
Wulangreh, Pocung: 7 s/d 13
“Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni
“Waduh dik, awakmu kok cik girase ” jare Muntiyadi.
“Iyo cak, limang taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. .”
apane yo ora eroh. Buang ndok kali opo ndok endi. Sumpek krungu buang-buang buang maneh buang maneh ket jaman dal iko.Padahal yo mek wong wadon loro tok ae mlebu ati, la kok kabeh ngomong buang buang buang pinggir kali. Kapeksan kok maleh guneman buang buang buang ping satus.
Mungkin yo malah luweh soko satus olehku krungu.
iku, jeneng kondhang saka Alvin Nathaniel Joiner (lair ing Detroit, Michigan, Amérika Sarékat, 18 Sèptèmber 1974; umur 42 taun), dhèwèké iku rapper, aktor lan panatacara télévisi saka Amérika Sarékat, uga ditepungi dadi panatacara MTV Pimp My Ride.
Ich, wie ich Wasserpflanzen bestaune
Sinten kemawon ingkang ngginakaken seratan menika kangge distribusi gratis mawi kacetak utawi sanesipun, kaidinaken kanthi maringi kredit dhumateng mongabay.com minangka sumber.
lingkungan. Sanesipun menika, sedaya isinipun situs menika tinulis dening Rhett Butler.
Lobegott Friedrich Konstantin von Tischendorf (lair ing Lengenfeld, Sachsen, 18 Januari 1815 – pati ing Leipzig, 7 Dhésèmber 1874 ing yuswa 59 taun) punika satunggiling nimpuna Alkitab asal Jerman. Panjenenganipun dipuntepangi minangka pamanggih Codex Sinaiticus, satunggiling manuskrip Prajanjian Énggal saking abad kaping-4 ing sikil Gunung Sinai nalika taun 1859.
Panjenenganipun kathah nelasaken wekdalipun kanggé nyinaoni Prajanjian Énggal ing Universitas Leipzig. Tischendorf kagungan gelar Ph.D. nalika taun 1838. Kalih taun salajengipun panjenenganipun lulus minangka dhosèn babagan teologi ing Leipzig.
Saking wulan Oktober 1840 dumugi Januari 1843, panjenenganipun ngrawuhi sapérangan negari, kalebet Mesir, Walanda, Inggris, Italia, nanging wekdalipun paling kathah dipuntelasaken ing Prancis. Asil kunjunganipun kalebet kasilipun mertal Codex Ephraemi Syri Rescriptus. Sasanèsipun punika, panjenengènipun ugi kasil pikantuk sebagéyan (43 lembar) saking Codex Sinaiticus ing Sinai.
Taun 1850 panjenenganipun nerbitaken Codex Amiatinus lan Prajanjian Lawas miturut vèrsi Septuaginta. Taun 1853 lan 1859 panjenenganipun nglajengaken lelampahan malih nuju Wétan, lan pikantuk sisa Codex Sinaiticus ingkang kathah cacahipun. Codex Sinaiticus dipunterbitken taun 1862 kanthi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konstantin_von_Tischendorf&oldid=1105696"	Kategori: Lair 1815Kapatèn 1874Tokoh JermanKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 25 Oktober 2016.
MANUNGSO KANG WIS SAMPURNO BISO NGUSIR MAKLHUK2 OPO WAE SENADYAN TO KUWI
“Lir-ilir, lir ilir tandure wis sumilir,
Cah angon, cah angon penekno blimbing kuwi,
Domana jlumatana kanggo seba mengko sore,
Provinsi Holland Kidul sing papané ana ing kuloné Walanda iku salah sijining saka 12 provinsi Walanda lan sing cacahé pedunungé gedhé dhéwé. Provinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring provinsi. Dadi provinsi iku antara negara lan gemeente.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti ibu kutha. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji supaya olèh gemeente sing ukurané sedheng.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.52, 15 Agustus 2015.
Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake
kaya mas Tri (saiki sik pancet ae pak, pancet urakan lan mbeling wae…durung
Ngomong arep liputan pak, opo kancaku mengko gratis hehehe
Ahelah, makin bingung aja kalo ke Gunung Kidul,
nggih kathah sanget to pak modulipun kangge pelatihan pengembangan media warga wonten dusunipun panjenengan ?
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Uripe uwong iku sarana mangan, nanging aja urip mung arep mangan
2. Urip iku obah, wong urip kudu nyambutgawe
WONG ORA NYAMBUTGAWE ORA WAJIB MANGAN
aja dumeh niki nyindir sinten to pak. Sing disindir rak boten teng mriki”
Bu Tutik: Sugeng ndalu mas Adit. Dengaren mrene, ana kaperluan napa?
Kula: Kula badhe mewawancarai ibu. Angsal mboten Bu?
Bu Tutik: Oh, ya mboten napa-napa.
Kula: Kula nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika?
Kula: Kangge ngawekani lan nyegah penyakitipun, kados pundi bab tedanipun lan obat-obatanipun?
Bu Tutik: "Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae.
Bu Tutik: Ingkang saget dipun pendet hasilipun : dagingipun kagem peningkatan gizi keluarga, limbahipun (kotoran ayam) inggih saget kagem pupuk organik.
Kula: Pemsaranipun dateng pundi ? Lan hasil ternak menika sisa hasilipun kados pundi ?
Bu Tutik: Biasanipun bilih mangsa ketiga kenging penyakit ngorok utawi pilek, kagem ngawekani dipun paring obat.
saget sinau kados pundi caranipun ngingah utawi usaha ayam broiler, sak menika para tetanggi katah ingkang ngingah ayam broiler.
Kula: Rancangan menapa ingkang badhe dipun tindakaken supados ternak panjenengan saya majeng malih?
Bu Tutik: Nambah ternak ingkang sampun wonten, dipun tambah ngingah ayam petelur. Menapa malih menika sae lan permintaan samsoyo katah.
Kula: Matur suwun sanget nggih Bu amargi angsal mewawancarai Ibu.
Bu Tutik: O ya, menawa kagungan pernu mrene maneh ya Mas!
ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa Abu Jawa. Jawa keturunan Austronesia basa uga Basa dudu sawarna-warnan? ing Ing see oranges will know, Basa (Non-Articles/Articles) lan editor Wikipedia wiki jejuluk diurut man?ka Wiki...
Jamal Mirdad - Jamilah (Manthous).mp3
Jamal Mirdad - Keagungan Tuhan (A Malik BZ).mp3
Jamal Mirdad - Pilu (Husein Aidid).mp3
Literature II ING 3208 Postmodernism ING 3210 World Literature II ING 3212 Comparative Literature II ING 3214 Victorian Literature IV. SINIF VII. YARIYIL ING 401 Literary Criticism I ING 4101
telek godok tenan.La wong arek sak idep-idep kok wis pinter to yo yo.
Jarene ae muleh arep njupuk duit kekurangane tuku buku tulis maeng.Nanging nganti tak enteni nganti jam 10 kok ora
ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.54, 3 Maret 2016.
badhe nyuwun pirsa. dalemipun mas Budi punika. wong
2 sa rwa eka dwi setunggal kalih siji loro
wis meh jam telu esuk. MATA PENCAHARIAN Di Indonesia. goreh amarga mikirna bojone kang wis telung dina iki durung
daunkluwih, dhadhap serep, godhong mojo, godhong tebu, godhong jati juga godhong luh. Masing-masing godhong ( daun ) itu mempunyai makna.
berikut: o o o o o o o o o o o o o o o o o o Endel pojok Batak Gulu Dhada Buncit Endhel Apit Ngajeng Endhel Apit Wuri Endhel Weton Ngajeng Endhel Weton Wuri Bedhaya Ketawang lama tarian 130 menit Bedhaya Pangkur lama tarian 60 meit Bedhaya
Golek Clunthang iringan Gendhing Clunthang Golek Montro iringan Gendhing Montro  Golek Surungdayung iringan gendhing Ladrang Surungdayung.
Tajug Sinom Semar Tinandhu, Lawang Sanga-sanga, Kraton
Serat Rama Kawi Serat Bratayuda, Kyai Yasadipura Serat Panitisastra Serat Arjunasasra Serat Mintaraga, Ingkang
Sinom Arti umumnya sinom berarti ”godhong asem sing isih enom” ( daun asam
kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa ingkang tatakrama den keesthi siyang
Tanah Jawi karya Ki Yasadipura. Contoh Contoh ini diambil dari “Serat Pranacitra” ni ajeng mring gandhok wétan wus panggih lan Rara Mendut alon wijilé kang wuwus hèh Mendut pamintanira adhedhasar adol bungkus wus katur sarta kalilan déning jeng kyai
kawan dasa kang njagèni ing ngarsa miwah ing pungkur tanapi ing kanan kéring kang gèthèk
kakawin di jaman dahulu. Girisa (macapat) Girisa itu memiliki sifat nasihat.
8a. 8a. Putri niku sisane si yuyu kangkang…  YEN ING TAWANG ANA LINTANG Yen ing tawang ono lintang cah ayu…. Putriku kang ayu rupane……… Kleting kuning kang dadi asamane…… Bu…si Bu… kulo mboten purun…. 8a..cah ayu… Sumedot rasaning ati Linang lintang ngiwi iwi. Tresnaku sundul ing ati Dek sakmono janjimu
ratri.nimas.  LIR-ILIR Lir ilir lir ilir tandure wong sumilir Tak ijo royo royo Tak sengguh panganten anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir Dondomana jrumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane Mumpung jembar kalangane Sun suraka surak hiyo  SUWE ORA JAMU Suwe ora jamu Jamu godhong telo Suwe ora ketemu Ketemu
puniki ngangge aksara jawa ! a. Babab.
mahfudh	Mei 2, 2009 pukul 10:48 am	Balas	pripun kabare poro sedulur2 kabeh khususu arek2 ngraho….
ngraho	Mei 6, 2009 pukul 2:36 pm
Assallamuallaikum poro sedulur…pripun kbare ngraho/luwihaji…aq cah
siji wangsulan kang kokanggep bener, kanthi nyorek (X) ana ing wangsulan
Perangan kang kudu ana ing sajroning panulise wara-wara kajaba …
omahe Klithuk, kanca lawas jaman isih sekolah SMA mbiyen. Pawakane Klithuk isih
ajeg kuru kaya ndek jaman mbiyen. Glendhoh dhewe saiki lemu ginuk-ginuk,
tandane wus nemoni sukses ing gaweane. Glendhoh : Piye kabarmu Thuk?
Glendhoh : Lha piye ta? Mbok leh mu
nyambut gawe sing tenanan, ben isoh entuk dhuwit akeh.
wus tenanan. Nanging tetep wae, uripku ajeg ngene. Ora tau cukup. Bojoku ya
carane supaya aku bisa entuk dhuwit saliyane blanjanku saben sasi. Mula kuwi,
Klithuk : Lha piye carane? Mbok aku
diajari supaya uripku ya mundhak apik tinimbang saiki. Aku njagakake blanjan
Korupsi. Njajala korupsi, sithik sithik wae. Sing cilikan wae supaya ora
Klithuk : Korupsi?? Tenanan kuwi?
tipi-tipi kae lho. Wong-wong dhuwuran padha korupsi tur gedhen kabeh. Nek aku,
cilikan wae sing penting bisa kanggo nutup butuhe omah. Ayo, kowe mesthi ya
bisa. Elingana anak-bojomu sing saben dina mangane kurang-kurang.
Klithuk : Mengko dhisik Ndhoh. Sajane
aku ya mathuk karo usulmu kuwi. Nanging kayane aku iki ora bakal bisa korupsi
Glendhoh : Lha ngapa? Pengawasane ketat
kerjane melu wong, jasa sedot tinja. Lha sing ameh tak korupsi kuwi apa?? Saben
Glendhoh : ??????!!!!!
wis dadi lemu ginuk-ginuk ing crita Diajari korupsi yaiku … a. Klithuk d.
"hana caraka". Urutan dhasar aksara Jawa nglegena iki cacahe ana
rongpuluh lan nglambangake kabeh fonem basa Jawa. Urutan aksara iki
jayanya" tegese "Padha digjayane"
bathanga" tegese "Padha dadi bathang".
ukara iki digawe miturut legendha yen aksara Jawa iku diasta dening Aji Saka
setya nganti pati: Dora lan Sembada. Kalorone mati amerga ora
putrane ratu, nanging kepengin dadi pandhita sing pinter. Kasenengane mulang
kawruh rupa-rupa. Dheweke banjur pengin lunga mencarake ngelmu kawruh ing Tanah
papat sing jenenge Duga, Prayoga, Dora lan Sambada. Bareng tekan ing Pulo
Majethi padha leren. Aji Saka banjur nilar abdine loro; Dora lan Sambada ing
Aji Saka karo Duga lan Prayoga arep njajah Tanah Jawa dhisik. Dora lan Sambada diweling ora oleh lunga saka kono. Saliyane
iku abdi loro wau dipasrahi keris pusakane, didhawuhi ngreksa, ora oleh dielungake
Saka banjur tindak karo abdine loro menyang ing Tanah Jawa. Njujug ing negara
dhahar daginge wong. Kawulane akeh sing padha wedi banjur padha ngalih menyang
siswane. Para siswane padha tresna marang Aji Saka amerga dheweke seneng
lan kersa ngangkat Aji Saka dadi priyayi, nanging Aji Saka ora gelem. Ana
siji panyuwune, yaiku nyuwun lemah saiket jembare. Sing ngukur kudu sang prabu
wiwit ngukur lemah diasta dhewe. Ikete Aji Saka dijereng.
Ikete tansah mulur bae, dadi amba serta dawa. Iya dituti wae dening sang prabu.
Nganti notog ing segara kidul. Bareng wis meped ing pinggir segara, ikete
dikebutake. Dewata Cengkar katut mlesat kecemplung ing segara. Malih dadi baya
ing Mendhang Kamolan padha bungah. Awit ratune sing diwedeni wis sirna. Seka panyuwune wong akeh. Aji Saka ngganteni jumeneng
ratu ana ing negara Mendhang Kamolan ajejuluk Prabu Jaka, iya prabu Widayaka.
arep sowan dhewe. Si Sambada ditilapake. Banjur mangkat ijen wae.
Suwe-suwe padha kekerengan, dedreg ora ana sing kalah, awit padha digdayane.
Prabu ngarep-arep tekane si Dora. Wis sawetara suwene teka
kena ing gaman. Pusaka keris sing dadi rereksan gumlethak ana ing sandhinge.
sing unine "hana caraka". Urutan dhasar aksara Jawa nglegena iki
cacahe ana rongpuluh lan nglambangake kabeh fonem basa Jawa. Kang duwe teges padha
Aji Saka. Dheweke putrane ratu, nanging kepengin dadi pandhita sing pinter.
Kasenengane mulang kawruh rupa-rupa. Dheweke banjur pengin lunga mencarake
Majethi b. Mendhang Kamolan c. Pulo Jawa d. Tengger e. Ngastina 14. Awit ratune sing diwedeni wis sirna. Seka panyuwune wong akeh. Aji Saka
ana sunar suci, Sih katresnan, rasa
ratri, muga dadi tamba jampi urip iki,
nalika lelungan menyang Yogja bingung, amarga papan dunung alamat sing bakal
diparani durung ngerti, mula ing ndalan aku takon marang wong kang ngreti papan
iku. Basa kang prayoga dienggo nalika takon alamat menyang wong liya yaiku…
benjing diutus bapak dhateng Solo. Basa kang digunakake yaiku…
Pakdhe kagungan kersa, sampeyan apa ora ngerti? Basa kang digunakake yaiku…
ketemu karo kancaku sing jenenge Baruna. Dheweke iku biyen kancaku saklas.
Sawise padha lulus nganti tekan wis padha duwe anake, sepisan
badhe …. Buku tulis kangge cathetan.” Tembung kang bener kanggo ngisi
Solo (Espos) Mitos babagan Ratu Kidul, Nyai Rara Kidul, Kangjeng
Ratu Kidul lan sesebutan liyane tumrap Panguwasa Samodra Kidul, nganti saiki
panggah tansah nuwuhake pradondi. Tansah mecungul pitakonan apa Ratu Kidul kuwi
nyata anane, apa bener dheweke panguwasa Samodra Kidul lan duwe krajan ing
Sing ono kuwi mung GUSTI (Bagusing Ati), ora nganggo ” liya liyane “. Yen atimu bagus kuwi wis nandakake yen tumindakmu
Aji Bengkeleng :"Salam'alaikum salam.dzatollah naretes dadi aku,wirajatollah reksanan aku,kijratollah kedadehane kayu,bengkeleng guruning wesi,Sopo sedya ala marang aku,ajal banyu, tes naretes dadi banyu,
saking menika hutan hujan tropis nggadhahi peranan ingkang wigatos nyandhet pemanasan global.
Hutan hujan tropis ugi ndayani kawontenanipun cuaca lokal kanthi cara ndamel jawah lan ngatur suhu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Témpé&oldid=1106083"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPanganan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 1 Novèmber 2016.
yèn wong anom pan wis tamtu | manut marang kang
ngadhêpi | yèn kang ngadhêp akèh bangsat | datan wurung bisa juti | yèn kang
ngadhêp kèh durjana | nora wurung
anom-anom iku | kang kanggo ing môngsa iki | andhap asor dipun simpar | umbag
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) GASTRITIS
khas gatot. “gatot ingkang sekeco ingkang wernan’e ireng”
kang uripé ana banyu.[1] Ing basa Inggrisé kasebut water strider, saliyané iku uga ana kang ngarani jesus bug.[1] Anggang-anggang utawa iwak sewu iki bisa didadèkake pratandha alami yèn banyu iki ora kena limbah.[2]
Anggang-anggang arupa saklompok srangga pamangsa sing kabèh klebu jroning suku Gerridae. Anggotané, watara 340 jinis, akèh sing angèl dibédakaké. Jroning literatur ditepungi uga sacara salah kaprah minangka "angga-angga banyu", senajan srangga iki pancèn dudu angga-angga. Jeneng "anggang-anggang" dhéwé asalé saka obahé sing maju-mundur sambi ngambang.[3]
Srangga iki gampang banget ditepungi amarga kabiyasaan uripé sing mesthi mlaku/mlumpat ing lumahing banyu. Obahé cepet, bisa nganti 1.5 m/s. Akèh-akèhé urip ing banyon anteng, nanging ana limang jinis (saka marga Halobates) sing dikawruhi urip ing lumahing samodra.[4] Saka lumahing banyu, anggang-anggang ngincer mangsa (biyasané srangga liya) sing ana ing cerak lumahing banyu.
Kéwan iki dadi modhèl jroning panlitèn biofisika ngenani kamampuan tekanan permukaan jroning nyangga beban. Ana rong aspèk sing dadi kawigatèn: kamampuan ngambang ing lumahing banyu lan kamampuané obah maju kanthi cepet.
Kamampuan ngambang asalé saka anané rambut-rambut cilik banget (microsetae) kasusun kanthi arah tinentu mawa lekukan-lekukan jroning ukuran nanometer ing pucuk sikilé lan dijangkepi karo lapisan malam (lilin), nanging èfèk hidrofobik luwih disebabaké déning struktur fisik sikil tinimbang lapisan malam sing ana.[5] Dikawruhi uga, ana pojok kontak èfèktif sikil karo banyu gedhéné 167.6° ± 4.4°. Amarga rapeté rambut-rambut cilik sarta lekukan-lekukan sing ana, udhara kacandhet ing struktur iku lan duwé fungsi minangka "bantalan" ing lumahing banyu.
Kamampuan obah kanthi cepet uga narik kawigatèn èlmuwan. Kanggo obah, anggang-anggang ngenet lumahing banyu mawa pasangan sikil tengahé tanpa nembus lumahing banyu, mbentuk cekungan ing lumahing banyu. Cekungan iki cukup jero kanggo nyurung awak srangga maju. Saliyané iku, sapérangan indhividu bisa migunakaké sewiwi sing sok-sok diduwèni srangga iki. Jroning kahanan urip kurang nguntungaké, anggang-anggang akèh-akèhé ora duwé sewiwi.[6]
(en)Row, Row, Row Your Bug
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.44, 2 Maret 2016.
M Mursyid PW, on 25 September 2012 at 6:54 pm said:	Pak Kasmo wonten kemawon ngendekanipun. Matursembahnuwun sampun mampir>
Achmad Chusaini on November 22, 2008 said:
Kanggo Konco-koncoku kabeh sing ganteng lan ayu-ayu kabeh
Yoopo beritane wis mari reuni kok meneng-meneng wae di
Powiat Opatów iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Opatów Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 56.978 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Opatów&oldid=1091483"	Kategori: Powiat ing propinsi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 14 Sèptèmber 2016.
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahaning wong saalam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.
Bagusing ati lamun siro gelem nyebut asmaNe, bareng klawan mlebu lan mentune nafas iro lan dirasakake. Sopo Gustimu?
Urip iki ono sing nguripapke, mulo sembahen sing nguripake nganggo cara sing wis dadi tuntunan ing
MENAPA INGKANG SAGED KITA LAKSANAKAKEN ING GRIYA KANGGE MBIYANTU LINGKUNGAN
Wonten mapinten-pinten prekawis ingkang saged kita laksanakaken ing griya kangge ngirangi risakipun lingkungan.
mejahi lampu menawi boten dipun-betahaken. Menawi bolam lampu kedah dipun gantos, mangga dipun gantos mawi lampu hemat energi.
Prayogakaken tiyang sepuh kangge nitih kendharaan irit bensin lan ampun banget-banget anggenipun manasi utawi ngasrepaken griya (mawi AC).
Ampun ngeculaken kewan ingon kesah sanajan kita sampun mboten ngersakaken malih. Menawi mendhet sato kewan, kedah dipunpesthekaken kita sampun siyaga ngopeni. Nggadhahi sato kewan ingon kedah mawi tanggel jawab.
Prekawis-prekawis ingkang saged kita laksanakaken kangge nglestantunaken hutan hujan tropis:
ampun mendhet produk ingkang kadamel saking lulanging sato kewan
ampun mendhet kewan piaraan langka ingkang dipun cepeng saking wana. Kita saged taken dhateng toko kewan napa kewan ingkang kasade menika asalipun cepengan saking alas utawi dipun tangkaraken. Sato kewan ingkang dipun ternakaken langkung ramah kanggening lingkungan.
kajeng-kajeng kasebat saking suplier ramah lingkungan. Cara gampil kangge mangertosi menapa kajeng kasebat aman kangge hutan hujan tropis inggih menika bilih gadhah label sertifikasi. Conto label sertifikasi inggih menika "FSC-certified" ingkang ngemu teges kajeng kasebat saking wana ingkang dipun tata kanthi dangu.
sinau langkung kathah ngengingi hutan hujan tropis sarta wit-witan lan sato kewan ingkang gesang ing salebetipun. Cariyosaken dhumateng rencang lan tiyang sepuh bab wigatosipun hutan hujan tropis.
iku wis takdir sing kudu ditemoni,wis ditrima baek kenyataan iki.nek wis wayahe mengko mesti katok kabeh.
Sampeyan Gemblung apa Nggemblung ya ? nek nggemblung wajar, soale nek ora ngedan
karo yayasan amalillah sing didisikna nafsune thok makane ora sabaran kebelet sugih ora klakon klakon ngamuk ngamuk
kepingin cair to? iku lagu lawas dulur iku ngono jenenge
toh yo seneng,silih luwih seneng maning biso mbantu famili2 kito.GITU LOH
apa ya lah ? jare sapa bae’ , sampeyan koh ngerti ya ?
Posted by KENTHIR | Selasa, 3 Maret 2009, 7:07 pm kanggo dulure enyong mbah kenthir rika tak kandani yo anggota MPR sing arane Hakam Naja iku arane sing temenane Abdul Hakam Naja deweke anggota komisi X MPR RI jabatane wakil ketua komisi X soko
dadi percaya baek karo enyong Yayasan Amallillah kuwi ora nipu,rika sing sabar baek nek wis wayahe YA pasti CAIR danane. salam kanggo rika lan sak
Kabupatèn Musi Rawas iku kabupatèn ing propinsi Sumatra Kidul, kutha Muara Beliti iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 12.365,8 km² utawa --- hèktar.
2°20'00" - 3°38'00" Lintang kidul lan 102°07'00" - 103°40'00" Bujur wetan
Kabupatèn Musi Rawas ketata jroning 21 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Musi_Rawas&oldid=1102753"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KidulKabupatèn Musi RawasKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 22 Oktober 2016.
Lha arep piye maneh, sing paling murah, cepet tur gaya yo cuma motor e kang
Amoxilyn wis tak ombe nanging yo sek kroso kebak ae wetengku, terus tembus nyang boyok rasane cekot-cekot.
3. Numpak Ninja ngangkut wedhus. Manis manja geleme wong bagus.. #parikanjawa
4. iwil cilik dulinan kayu, I will find someone like u #parikanjawa
5. Codhot mangan gedhang. Mung nyocot ora tumandang
6. Irung mancung, irunge londo. Yen mbok gantung, aku golek wong liyo
15. Empuk-empuke empal, yen nylilit dadi gudhal. Lambe kok kaya pedhal, ngawe njaluk dipancal
16. banyu laut banyu padasan, sak lunyu lunyune welut isih lunyu duit arisan
17. dodolan sego krawu nang gunung semeru, gunane mataku kuwi nggo nyawang sliramu
dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau on wikipedias, of this Y?n Wikipdia resmi Informasi Y?n basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
cerita cekak Banyumasan dening Hari Ngapak) ilustrasi
Jam 22.30. Inyong wis ora kongang nyagak mata. Karepe egin kepingin nerusna
sekang arah mburi ngumah ijig-ijig keprungu swara radio disetel, swarane kemresek presis kaya glombang MW kaya jaman aganu. Banjur keprungu swara wong wadom... Dopokan Jajanan Banyumasan kambi Kang Fajar Sopsan Fajar Sopsan
Warga ngapak-ngapak akeh sing wis padha tepung karo Kang Fajar Praptono, salah sijine personel Grup “Sopsan Gitu Loh” (liyane Gope Sopsan karo Soto Sopsan), sing sedina-dinane mulang neng SDN 2 Pernasidi Cilongok, sing lewih kondhang karo paraban Fajar Sopsan.
Dheweke warga Praketa sing manggon neng Perumahan Tanjung Elok, kondhang makonang-konang... AJA DUMEH PANCEN wis dadi kodrate menungsa nang endi bae, biasane mesti
pengin dadi anggota dewan , angger ditakoni apa tujuane pengin dadi pegawai utawane tujuane apa dadi wakil rakyat mesti jawabane... Bagi-bagi pengalaman wong Banyumas Ayu BCC
AKU asli wong Banyumas. Pripun kabare sedulur kabeh?
Banyumasan? Gara-gara TV, basa banyumasan koh dadi kaya bahasane wong ndesa, ketinggalan jaman karo ngisin-isini. Ning tambah gede aku dadi ngerti nek urip pancen kaya kuwe. Diawali sekang pelawak sing nganggo basa banyumasan nggo bahan lawakan, jelas gampang banget wong ora butuh materi sing angel-angel nggo ndagel, cukup ngomong nganggo dialek banyumasan terus kabeh se indonesia... Hayuk lestarikan Batik
Serat Wulangreh, karya Sri Pakubuwana IV, Pupuh Kinanthi: “Dadya lakunireku; Cegah dhahar lawan guling; Lawan
Hutan hujan tropis menika dados papan tumraping maneka warna mamalia. Ing ngandhap menika gambaran saking mamalia hutan hujan tropis.
dilarang menanam waluh di halaman rumah memakai kain cinde .
pinarak nèng pandhapi | Kyai Anom langkung sukanirèng driya ||
3. Wicara rum padha saka ngêndi kulup | ngênthêng-
dhapurnèki | kula kirang têrang mila lajêng sowan ||
5. Dhuwung sampun katur gya ingunus gupuh | dangu tiningalan | iki tangguh Majapait | dhapur
Modin matur sadèrènge tumbas dhuwung | manut manah kula | adrêng badhe sowan kyai | kula wêdharakên pun kakang Cêbolang ||
8. Têka dhaup inggih makatên ing kayun | mawi kawêwahan | tumbas curiga puniki | mila tandya angênêr sowan paduka ||
9. Kyai Anom aparentah marang wadu | wedang lan nyamikan | paudutan lan tapsirih | ladèkêna kalawan sira tutura ||
10. Marang nyai sadhiya mangan lan tamu | kang sinung ling sigra | mring gandhok pinanggih nyai |
14. Wus tuturuh dènnira nadhah pikantuk | ambêng cinarikan | Cêbolang sajroning bukti | kang
17. Lon umatur wontêna barkah pikulun | paring sasêrêpan | wijang-wijangipun nami | bab curiga dhapur tuwin
parabotipun | anak piyarsakna | sakawit kang aran pêsi | kang dumunung anèng bongkoting curiga ||
20. Kurang luwih gêdhene sajênthik amung | dawane satêbah | utawane patang nyari | iku ingkang kaanjingan ing landheyan ||
21. Yèn wus gênting utawa kabanjur putus | mangka sinambungan | apadene disusuli | klêbu cacat iku ingaran srumbungan ||
22. Ganja iku uga nèng pungkasan (n)duwur | manjing pêsi ika | mathis lan wilahing kêris | ana ingkang iras utawa susulan ||
dhuwur kering kanan | ganja maskumambang kaki | ingkang nganggo pamor mung (n)duwur kewala ||
nganggo mas sasamènipun | aranne sarasah | lamun tanpa pamor kaki | iya iku kang aran pangawak waja ||
30. Gandhik iku dumunung nèng ngisoripun | sirahing kang ganja | kayadene punang gandhik | lambe gajah anèng gandhik duningira ||
31. Warninipun lir lambening gathu muthu | jalèn dunungira | anèng pungkasaning gandhik | lir angkuping jagung jali warnanira ||
32. Kadhang ana (n)dhuwur kadhang nèng jronipun | kang ran sêkar-kacang | de kêmbang-kacang puniki | dumunung ing ngandhaping gandhik warnanya ||
33. Anylêkunthêng tumêka sangandhapipun | ing lambening gajah | kang ran jenggot dunungnèki | nèng bongkoting kêmbang-kacang dhapur lir dha ||§ Aksara Jawi: / [dha] /.
34. Kang ingaran pejetan dumunungipun | wuri gandhik ika | de kang aran tikêlalis | dunungipun anèng ngisoring pejetan ||
35. Kang ingaran sogokan dumunungipun | madyaning sor-soran | ngalèn nganan ngering ngarsi | kang ing
sraweyan | nèng ngisoring ganja wuri | dhapur kadi gusèning wuri sogokan ||
1. Kang ingaran êri pandhan | mêthit ganja nèng ngandhap dunungnèki | lir sirah êma§ Bokmanawi aksara Jawi: / [ma] /. puniku | thingil ngandhap ri-pandhan | grènèng uga nèng ngandhap ri-pandhan iku | dhapur kadi aksara dha§ Aksara Jawi: / [dha] /. | tumurun rupane sami ||
2. Kang ingaran ada-ada | kang dumunung ing têngah bênêr kêris | ing sor-soran têkèng pucuk | dhapure kadi sada | gusèn iku pinggir wilah dunungipun | ing wuri miwah ing ngarsa | saking sor-soran witnèki ||
3. Nganti mèh tumêkèng pucak | de kang aran kruwingan dunungnèki | nèng ngarsa myang wingkingipun | kang aran ada-ada | jroning gusèn lêkok wrata wujudipun | wit sorsoran têkèng pucak | dene ingkang aran êlis ||
4. Dumunung ana ing ngarsa | utawane dumunung anèng wuri | wujud lêkok wiyaripun | kurang luwih sasada | amung iku riricikane kang dhuwung | Cêbolang aris turira | pamor punika kang pundi ||
5. Iku ingkang anèng ganja | anèng wilah wujude gilap putih | lamun kurang putihipun | pamor bugis rannira | pan pinindha-pindha utawa dhinapur | kang aran wêngkon punika | mung saêlêr turut pinggir ||
6. Pamor adêg dalah têngah | miwah pinggir lir wêngkon patrapnèki | rambut-paradhah puniku | lir adêg nanging enggak | simbarpucang
nganggo dènwêngkoni | pamor tigang warna iku | adêg bêbakunira | nanging wuwuh pamor rong warna puniku |
ing sawêtu-wêtunipun | kang èdi winêngkonan | wêtuning kang kabèh pamor kang dumunung | nèng kêris tanapi ganja | puniku kudu tinitik ||
11. Ana kang karya cilaka | ana ingkang luhung ambasukèni | ana kang (n)jalari luhur | nambahi
Iku tan sawiyah janma | bisa nitik awon lan pênêtnèki | dumunung janma linuhung | kang putus
pamor ingkang | nyahak pucuk lawan pinggir ||
15. Ingkang winastan sikutan | tuwin tangguh punika
para tugêl lamun tinêmpuh pakewuh | yèn tangguh ing Ngèksiganda | iya ing samangke iki ||
dhapur | sintên ingkang iyasa | punapa (ng)gih kala awit-awitipun | ingkang iyasa curiga | dhapurnya wus dènpêpaki ||
26. Tuwin sintên ingkang (ng)garap | Kyai Anom mèsêm wacana aris | anak pitakonmu iku | dakjujug nalikanya | jumênênge risang Dhêstharastra Prabu | binathara ing Ngastina | wus ana dhapure kêris ||
katitih | Pandhawa pêrange unggul | iku sakèh gagaman | wusing sirna lête wus satus rong taun | saka aprang Bratayuda | sagung ingkang para aji ||
31. Padha wit yasa gagaman | warna nurut gagaman kang wus ênir | amung dhapure kang dhuwung | kang tansah wêwah-wêwah | sabên
ji | risang Gêndrayana Prabu | ngadhaton ing Mamênang | amuwuhi iyasa dhapuring dhuwung | sawiji dhapur Pandhawa | lorone Karna-tinandhing ||
33. Têlu dhapur Bima-kurdha | kang anggarap aran Êmpu Yamadi | angka taun wolung atus | pitulikur luwihnya | sang aprabu Citrasoma kang ngadhatun | ing Pêngging uga iyasa |
Cengkrong tuwin | Urubing-damar kang dhapur | lawan Paniwèn ingkang | (ng)garap Êmpu Sarpadewa arannipun | marêngi angkaning warsa | sèwu sawidak kakalih ||
36. Kala panjênêngan nata | Prabu LêmbumilulurLêmbumiluhur. kang
37. Marêngi angkaning warsa | sèwu satus sangalas langkungnèki | sang Prabu Suryamiluhur | iku Radèn Laleyan | pindhah nagri Pajajaran yasa dhuwung | dhapur BaronjolBarojol. kang (ng)garap | Êmpu Windu Sarpa nênggih ||
38. Nalika angkaning warsa | sèwu satus pitungpuluh tan luwih | kala panjênênganipun |
Prayoginipun / Mêndarang / kados kasbut ing Pupuh punika, pada 12. Jaruman | Sêpokal myang Anomane | Panimbal êmpunipun | êmpu Dhomas duk angka warsi | sèwu triatus lawan | wulungpuluh iku | kala panjênêngan nata | Sah-ing Akbar Ngalam ing Dêmak miwiti | jamane
samya mêwahi | dhapure kang curiga | têkèng mangke kulup | iyasa namung panulad | kang wis-uwis tan iyasa dhapur malih | iku caritanira ||
6. Ki Cêbolang matur aminta sih | mênggah ingkang dados panêngêran | dhapur criga sadayane | lêrês utawi êluk | miwah waos lah kadi pundi | Ki Anom angandika | panêngêranipun | saka prabot kang wus kocap | dakwiwiti saka kêris bênêr kaki | iki piyarsakêna ||
tinandhiugtinandhing. dwi gandhik | tikêl-ulis anganggo sogokan | pejetan kêmbang-kacange | ing ngarsa miwah
gandhik ing gigir thingil | sarta nganggo pejetan ||
9. Gantya ingkang dhapnurdhapur. Kêbo-têki | wilah cêndhak amba kêmbang-kacang | têtêlu lambe-gajahe | mawa grènèng ing pungkur | dhapur Jalak-nguwuh winarni | gugusèn ada-ada |
gugusèn ganêpipun | nanging ana gusèn tan mawi | ri-pandhan nora tilar | dhapur Condhong-campur | lambe-gajah kêmbang-kacang | grènèng gusèn sogokan ing ngarsa wuri | tumêkèng pucuk pisan ||
12. Dhapur Jalak-dinding kang winarni | gusèn pejetan thêngil ing wuntat |
sraweyan | thingile tan kantun | gantya kang dhapur Mêndarang | kêmbang-kacang lambe-gajah mung sawiji | sogokan lan sraweyan ||
13. Lawan nganggo garènèng ing wuri | dhapur Mèsêm mawa kêmbang-kacang | sajuga lambe-gajahe | dhapur Sêmar-tinandhu | kêmbang-
Brojol tan ana prabote | maligi ambalujud | Lalêr-mêngêng dawa kang gandhik | binolong tatêrusan | kêmbang-kacang amung | pindha gêgatra kewala | dhapur Puthut gandhik dawa têngah mawi | pinindha dwijawara ||
16. Dhapur Jalak-sumêlang anggandring | sogokan sawiji anèng ngarsa | sraweyan thêngil wurine | ingkang Mangkurat dhapur | gusèn ramping sogokan mawi | ri-pandhan wuri ngarsa | ing sorsoran rawuh | dhapur Mayat-miring awak | bêngkuk gusèn sogokan amung sawiji | ing wingking gigir kaga ||
17. Kalam-munyêng sogokan sawiji | saraweyan ri pandhan ing wuntat | dhapur Pinarak awake | pindha kang pêdhang suduk | gandhik panjang sogokan kalih | dhapur Marak sogokan | sajuga ing ngayun | mawi garènèng ing wuntat | dhapur Jalak-tilamsari gusèn kruwing | nganggo thêngil ing wuntat ||
18. Dhapur Tilamsari gusèn kruwing | dhapur
kacang jenggot tikêl-imba | sogokan saraweyane | êri-pandhan ing pungkur | ingkang dhapur Kalamisani | kakalih lambe-gajah | kêmbang
uga tumêka ing pêthit | padha lan jangkung pacar ||
21. Dhapur Mesa-nêmpuh amung mawi | grènèng wingking dhapur dhuwung wuntat | nglimpa tumêkèng pucuke | dhapur Mayat puniku | kêmbang-kacang sogokan wingking | sraweyan êri-pandhan | garènèng ing pungkur | dhapur Jangkung kêmbang-kacang | gula milir sogokan tumêkèng pêthit | êri-pandhan ing wuntat ||
22. Dhapur Têbu-sauyun ginupit | saraweyan garènèng ing wuntat | ingkang dhapur Bango-dholog | lambe-gajah dwi iku |
pêthik Sawêr-êlar-paksi | sungsun ingkang ri-pandhan ||
23. Dhapur Campur-bawur anganggo bris | bongkot pucuk abênêr kewala |
saraweyan grènèng ing wuri | gantya dhapur Pandhawa | sêkar-kacang sinung | sasogokan myang sraweyan | êri-pandhan dhapur Anoman
iku | lambe-gajah amung sawiji | gandhike rada dawa | kêmbang-kacang sinung | gantya dhapur Kalanadhah | sasogokan ananging
kêris êluk lima dhapure wis titi | gantya kang winursita ||
29. Dhapur kêris luk pitu ginupit | ingkang
ing wuri | dhapur Jaran-goyang mung pejetan | banjur nganggo thêthingile | dhapur Naga-kras iku | kêmbang-kacang
31. Myang sraweyan ri-pandhan ananging | tikêl-alis apan tan sinungan | dhapur Sêmpana-
32. Êluk pitu wus tamat gumanti | dhapur ingkang kêris êluk
34. Myang sraweyan garènèng ing wuri | gantya ingkang dhapur Kidang-soka | lambe gajah kakalihe | kêmbang-kacang pan sinung | saraweyan ri-pandhan wuri | kang dhapur Carang-soka | lambe-gajahipun | siji nganggo kêmbang-kacang | saraweyan mawa êri-pandhan wuri | de dhapur Sabuk-tampar ||
35. Ingkang lambe-gajah mung sawiji | kêmbang-kacang sogokan
ingkang dhapur | Sêmpana-kalenthang ika | nganggo kêmbang-kacang miwah tikêl-alis | tanapi êri-pandhan ||
kruwingan | tamat dhuwung êluk | sasanga ing dhapurira | mangke gantya luk sawêlas dhapuring kris | gambuh ingkang curiga ||
sraweyanipun | grènèng gusèn kruwing munggoh ||
3. Crita-dalêman dhapur | mung sawiji lambe-gajahipun | uga nganggo kêmbang-kacang tikêl-alis | sogokan sraweyanipun | grènèng gusèn kruwing jenggot ||
5. Kêrêp gilig ing pucuk | kêmbang-kacang sasogokan sinung | dhapur Crita-gènèngangrènèngan. luk bongkot awis | ing pucuk kêkêr kang êluk | kêmbang-kacang ajêjenggot ||
6. Sogokan ri pandhan wus | dhapur Crita-gandhu kang winuwus | êluk kêmbang-kacang anganggo bris |Kurang dua suku kata: êluk kêmbang-kacang sarta anganggo bris. sraweyan ri-pandhan amung | dhapur Sabuk-tali rêko ||
7. Lir regol punang êluk | sasogokan sawiji ing ngayun | saraweyan dhapur
kêmbang-kacang sogokan sajuga ngarsi | lawan sraweyan ing pungkur | dhapur Lunggadhung kacriyos ||
iku | sogokan sungsun kang jenggot ||
16. Ri-pandhan uga sungsun | sarawtyansaraweyan. dhuwung ingkang êluk | tigawêlas titi mangkya kang winarni | dhapur ingkang dhuwung êluk | gangsalwêlas kacariyos ||
17. Carang-buntala dhapur | lambe-gajah sawiji puniku |
sinung | sosogokan êri-pandhanipun | dhapur Ragawilah lambe gajah siji | kêmbang-kacang grènèng sampun | dhapur Ragapasung gantos ||
19. Tikêl-alis grènèng mung | dhapur Mesanabrang alisipun | têkèng pucuk dhapur Crita-buntalèki | kêmbang-kacang jenggot
puniku | nganggo kêmbang-kacang lambe-gajah siji | sasogokan grènèng sinung | dhapur (n)Drajit winiraos ||
salawe winuwus | dhapur Bima-kurdha lambenipun | gajah kalih kêmbang-kacang sarta mawi | sogokan ri-pandhan amung | luk salawe
aturipun | sakalangkung nuwun saha ulunpundhi | ywa tanggêl paring pituduh | mênggah dhapuring kang waos ||
tri ingkang dhapur Kudhup-mlathi | gilig tumêka ing pucuk | ananging lênggang kang bongkot ||
35. Kudhup-capaka dhapur | têngah gilig mêrit bedanipun | lênggang bongkot mangke
luknya awis | gilig (n)jêbèr ngisor | dhapur Doramênggala prabote | têngah ada-ada awak gilig | ngisor (n)jêbèr nanging | papakan puniku ||
5. Dene ingkang dhapur Dara-dasih | gilig (n)jêbèr ngisor | pan pinêkak sarta nganggo grènèng | ada-ada ing têngah mantêsi | mangkya kang winarni | dhapur Panggang-wêlut ||
6. Rengkol-rengkol gèpèng awaknèki | Panggang-lele rengkol | awak gèpèng nanging nganggo grènèng |
dhapure kacriyos | Megantara pan ada-adane | amung têngah satugêl watawis | grènènge sawiji | mangkya ponang dhapur ||
9. Dhapur Trisula mawa pang kalih | dadya katri waos | dhapur Crita-anoman prabote | nganggo êri-pandhan gusèn uwis | ing mangkya gumanti | sawêlas kang êluk ||
10. Dhapur Crita-anoman pan mawi | dwi sogokan kaot | sarta nganggo êri-pandhan gusèn | dhapur Crita-blandhongan puniki | parabot tan mawi | mung amba (m)balujud ||
11. Dhapur Crita ri-pandhan ginusi | tamat dhapur waos | iya iku nora ana manèh | mungguh dhapur lan tangguh kang uwis | dak gêlarkên iki | poma wêkasingsun ||
12. Lamun ana ingkang nyulayani | êtutên kemawon | garêjêgan tan ana pêrlune | bêcik ngalah ing basa sathithik | malah olèh bathi | tur nora
bakda Ngisa bali | kadhang nganti muput ||
pawèstri | sru winantos-wantos | lalênggahan ing sakaparênge | mirêngakên kalênèngan tuwin | pangliking kang ringgit | binarung swara rum ||
Gambirsawit punika jênênge | Mas Cêbolang matur mring ki panti | paringa udani | gêndhing manggènnipun ||
21. Cagak lênggah tinimbang ngraosi |
38. Wus dènmamah ing sakala ênir | sakit kang karaos | gusi abuh cinoblos ri
6. Bilih nuju | Rêbo wêkasaning candra | lawan tali | -wangke myang siwalataba | lah punika ajrih nêgarri turangga ||
7. Yèn samangke | supadi nuntên kapanggya | cinêgat ing | prapatan Gladhak kewala |
10. Kang sinung ngling | amangsuli saking wisma | kakang tamu | punika kang ayun panggya | lan andika têka
utawinya | angolahkên kêndho kêncêningkêncênging. pusara ||
27. (ng)Gih punika | apus kang sisih têngênnya | langkung angèl | tinimbang lan tangsul sanga | yèn wus prigêl yêktine gampang kewala ||
28. Nahan tangsul | satunggal mangkya winarna | ingkang nyêpêng | apus namung asta kiwa | tumrap kapal ingkang wus gambuh lampahnya ||
29. Mangkya ingkang | winastanan tangsul gatra | apus kalih | rinangkus nèng
apus kang têngên punika | kajêpit ing | jajêmpol suku têngênnya | dene apus kang kiwa ugi mangkana ||
33. Jinêpit ing | jêmpol suku ingkang kiwa | tangsul pada | puniku tumrap manawa | wontên kuda kang tansah dhangar kewala ||
34. Tangsul madu | -sadana kang ginupita | (ng)gih puniku | tanduk ingkang tumrap marang | mantukira kapal mêntas tinêgaran ||
35. Bilih sampun | cêlak lawan padunungan | kêdah karêm | -arêm datan katandukan | ing pangêrèh supadi sarèh
37. Ingkang iring | têngên bokong myang tepongnya | pupu wingking | ngajêng pundhak pupu ngarsa | ingkang iring kiwa
kapatrapana pratingkah | angajrih-ajrihi kapal | kang sarana | lan cêmêthi anging ywa nganti tumiba ||Mungkin baris ke-3 dan ke-4 terbalik.
Kang winastan Kamantrèn nitihnya ngungkruk | cêkak ulur-ulurnèki | sêmu ngongrong asta mringkus | ing pasêmonipun ajrih | tamat
kasagêtanipun | sawêg anyak sagêd nyirig | kalihipun kang kawiyos ||
7. Genggung-sitangarpa§ Prayoginipun / genggong / kados kasebut ing Pupuh punika, pada 8. pan namanipun |Kurang satu suku kata: Genggong-sitangarpa apan namanipun. ingkang andhêgipun wajik | (n)jêjêk mangiwa puniku | sukunipun ingkang wingking | mêndhak arêspati tinon ||
8. (ng)Gih punika kapal kang sampun satuhu | andados pasirignèki | katrinya iangkang winuwusLebih satu suku kata: katrinya ingkang winuwus. | Genggong-samaguna nami | punika ingkang wus golong ||
9. Andhêgipun suku wingking kalih wau | nyarêngi pyoking kêndhali | kapal makatên (n)dhêgipun | punika apan sayêkti | sasirignya sampun gamboh ||
10. Bab pangangkah tuwin nêgarri winuwus | badhe ngangkah lampahnèki | kêdah juwèh kang tatangsul | kaosikkên wola-wali | punika ingkang supados ||
11. Sagêd tampi punang kuda manahipun | saha badaning turanggi | kêrêp kaoyog de pungkur | kawantonan sawatawis | cinamêthi alon-alon ||
12. Bilih badhe amangangkah (n)jojogipun | kêdah srana dènlêgani | ing ngajêng de têngahipun | kaêncota sawatawis |
saking wingking | saèstu kêdah winanton ||
14. Tangsulipun kaamêr-amêra amung | myang ing ngajêng dènlêgani | yèn punika wus tamanduk | mangka
sukunipun | lamun kang kiwa rumiyin | apus kang kiwa sinerong ||
16. Lamun dipun kêncêngi ywa sampun-sampun | yèn wus manêngên tindaking | suku têngên kang rumuhun | apus cinêpêng kang sami | kaamêr-amêr kemawon ||
17. Supayanya sagêd sarèh congklangipun | yèn kalanturkên supadi | pinrih ing panyandêripun | lajêng kalêganan nênggih | têngah kinathahan gupoh ||
18. Saha kêdah dipun wantoni ing pungkur | bilih botên
asru | yèn wus nyandêr sawatawis | satus tindak têbihipun | lajêng cinandhêta aglis | muntaping tyas sampun ngantos ||
20. Bilih badhe amangangkah sirigipun | kapatuhna lampahnèki | malang manêngên rumuhun | ing pangangkah kang supadi |
22. Bilih angèl katindakkên lampahipun | sarana trekah puniki | apus sisih kiwa gupuh | kaseronga myang ing wingking | winantonan kang bobokong ||
23. Ingkang têngên mangka kirang tampinipun | kagêbaga ingkang kering | ananging panggêbagipun | kêdah saking têngên ugi | yèku winastanan senggok ||
24. Yèn wus purun lumampah nêngên puniku | suku kêdah dènpirsani | yèn
agupuh. supados tumindak nyirig | wus tumindak sirigipun | watawis gangsal utawi |
38. Yèn wus antuk sawatara lampahipun | katindakna nyirig malih | sadhengahên prayanipun | saking sakêdhik-sakêdhik | sirig ywa kêmba supados ||
39. Saha malih kang makatên lajêngipun | kalojo saking sakêdhik | bilih sirigipun
amung | sawatawis kang supadi | sagêd sêrêng sirig alon ||
42. Kang manawi karikatên sirigipun | utawi mrêdêng
saha kêdah kinêrêpan | krècèganipun dialon | têngah dipunkothonganadipun kothongana. | wingking mung katempelan | ing
nanging punika ing ngayun | myang têngah kèkêmbanana ||kakêmbanana.
3. Supados sagêde tampi | pangrèh makatên punika | mung murih sarèha tyase | yèn wus ajêg sirigira | myang bagus pinarisan§ Prayoginipun / pinariksan. | lajêng karêntêt punika | utawi karindhikêna ||
9. Yèn wus sawatawis têbih | kaêndhêga wêdharira | supados nyiriga manèh | sadangunya sasirigan |
iangkang makatên punikaLebih satu suku kata: ingkang makatên punika. | katindakna ping katrine | tuwin ing catur rambahan | titi pangrèhing kuda | wêdhar sirig gambuhipun | tangkêping sirig titiga ||
12. Babar lêpiyan sawarni | (ng)gih punika kapal ingkang | sukunya ngajêng wingkinge | sami saenya kang trajang | suku ngajêng sumêblak | suku ingkang wingking nyaruk | utawi akicat-kicat ||
13. Bintulu kang kaping kalih | punika ingkang trajangnya | mung suku wingking kemawon | ing ngajêng lampahnya dhandhang | Kaprabon kaping tiga | suku ngajêng trajangipun | ukêl parigêl rêspatya ||
14. Dene suku ingkang wingking | lampahnya punika
15. Tuwin dipun kulinani | mênggah watêkaning kuda | punapa sami kemawon | Madiaswa mèsêm nabda | punika kasinggihan | kêdah mangêrtos rumuhun | sarta kêdah linampahan ||
16. Kapal punika pinasthi | gadhah watêg pyambak-pyambak | wontên ingkang pangangkahe | kêdah wiwit saking lampah | (n)jojog nyongklang adheyan | salah satunggal puniku | kêdah tinurut sakêdhap ||
17. Nanging yèn wus mituruti | pikajênganipun kapal | mung sawatawis dangune | inggih lajêng katandukan | pangrèh kang wus kawêdhar | amung mênggah tumrapipun | angangkah kang manah kathah ||
18. Tuwin watêking turanggi | punika kêdah kaangkah | saking pangarêm-arême | margi yèn tan katandukan | pangrèh ingkang mangkana | manawi ngantos kalantur | muntap manahe turangga ||
19. Saèstu angèl nglangkungi | ngrêkaoskên ingkang numpak | bilih bantêr myang muntape | saking kèhing panggraita | punapa dene ingkang | kapal kirang manahipun | èstu kenging katandukan ||
20. Pangrèh pamêngkuning dhiri | utawi ing pamisesa | pramila kêdah waspaos | pratitis panitikira | dhatêng watêking kapal | ing satunggal-tunggalipun | aywa ginêbyah kewala ||
21. Manawi badhe mangungkih | ngangkah sagêde adheyan | kêdah gêsang tatangsule | kanat-nêtakên kalawan | kapêpêg aywa kêmba | tansah winanton ing pungkur | ing têngah kêdah lumampah ||
22. Makatên salajêngnèki | kaingsad-ingsêd ywa kêmba | ngantos sagêd adheyane | dene lampah kang winastan | pandhapan (ng)gih punika | rêntêt ing adheyanipun | mênggah pangrèh saha ngangkah ||
23. Sagêding pandhapan sami | kados angangkah adheyan | ananging wontên kaote | yèn adheyan kinathahan | pandhapan kinirangan | kathah kirang wardinipun | nênggih manahe turangga ||
24. Manawi ngangkah sagêding | lumampah winastan dhandhang |
dhandhang | nanging punika kapale | kang pinrih lumampah dhandhang | kêdah ingkang wus limpad | jangkêp kasagêdanipun | myang wus kèh gambuh ing tingkah ||
26. wontên malih kang ngèmpêri | kadi lumampah andhandhang | ran
ingsêd ing têngah | wingking tinèmpèl têmbunge | tarajange kang turangga | inggih sairib kadya | lumampah dhandhang puniku | sanèsipun ingkang lampah ||
28. Angun-angun tamban ririh | lampah dhandhang wau
29. Minangka sarananèki | amintêrkên kaèngêtan | -ning kapal kasagêdane | pramilane kapal ingkang | sampun gambuh ing lampah | kakalih kasêbut wau | nadyan mlampaha kewala ||
30. Manawi ingkang numpaki | sumêdya anyirigêna | tan susah kaosikake | tamtu gya nyirig piyambak | kenging binasakêna | sagêd nampèni puniku | sakarsane ingkang
punika ingkang pasthi | kêdah kawêngkuwa | utawi kawasesa | ing tyas ywa kataman ajrih | angrodapaksa | myang (ng)gêbag kang sru titis ||
3. Ingkang ngantos sagêt nuwuhkên graita | tampining pangrèhnèki | lamun wontên kuda | datan kenging kaangkah | sangêt anggènnipun (n)jondhil | glarap anglumba | utawi nyêbat-nyêbit ||
4. Kuda ingkang agadhah meda mangkana | punika
sinêndhal | manawi malumpat ngering | apus kang kanan | apan sinêndhal aglis ||
7. De patrape malumpat saking turangga | yèn nganan lumpatnèki | asta ingkang kanan | ngasta tlongoping lapak | kêpadalla kang pramati | kangge lantaran | malumpatipun nênggih ||
8. Tangan kering nyêpêng apusira ingkang | sisih kiwa tumuli | apus cinêpênga | utawi sinêndhalla | manêngên pènyêndhalnèkipanyên
sinêndhalla mangiwa | pangrèh kang makatên pasthi | mantun kapal kang | sangêt (n)jondhilirèki ||
10. Utawi kang tansah kathah medanira | sukur ingkang numpaki | kadugi ngrêbahna | salêbêtipun (m)bandhang | yèn pêngangkah kang
19. Bilih ajrih dhatêng swara pamirêngan | inggih dipun kêrêpi | kapyarsakkên swara | pundi kang kinajrihan | yèn wus kêrêp sarta lantih | ingkang kadyèka | pasthi gya mantun ajrih ||
prayitna ngati-ati | sartane kêdah | katangsulan kakalih ||
21. Paedahnya bilih kapal ingkang gadhah | kandhutan tan
karsanya dhawak | ing sadangunirèki | (m)bandhang suku ingkang | kapal kasidikêna | yèn ngiwa pambandhangnèki | têgêse (m)bandhang | mangiwa sukunèki ||
26. Kiwa ingkang rumuhun tumindakira | apusira kang sisih | kiwa kacènènga | sarta kakêncêngana | yèn nêngên pambandhangnèki | apus kang kanan | kakêncêngana ugi ||
kabandhangna | saking karsèng kang nitih | sadangunya (m)bandhang | mawi dipun rangkèta | supados manahe tampi | ywa nganti darbya | meda ingkang tan yogi ||
29. Myang kandhutan damêl watir ingkang numpak | mênggah pambandhangnèki | ywa nganti kapêkak | kang mangka kèndêl dhawak | lajêng karangkèta malih | ingkang mirasa | sêmu pamuring-muring ||
30. Nanging ngajêng punika kakêmbanana | wardine dènkêmbani | kalowong apusnya | utawi kinêndhonan | ing têngah dipun kothongi | yèku kang numpak | tyas kêdah dèn kêmbani ||
31. Nadyan wau sru sangêt pangrangkètira | sayêkti datan apti | nêmpuh malih (m)bandhang | ambêgogok kewala |
lamun turangga | wus (n)dharêdhêg tan osik ||
32. Pangrangkètnya punika kakèndêlana | ing nalikanirèki | gya kawaspadakna | kang sampun kalampahan | sung sasmita kang turanggi | maring kang numpak | yèn ta sagêda angling ||
33. Pamintamba dhuh mugi katurutana | (m)bukaning pangrèhnèki | riwusnya mangkana | wau ingkang turangga | nulya tumindak pribadi | mawarna-warna | wontên ingkang lumaris ||
34. Ingkang (n)jojog adheyan miwah pandhapan | wêdharing sasmitadi | mênggah tumanduknya | ing pangêrèh sadaya | punika cihnanirèki |
datan dados dandanan | margi karèh botên kenging | punika tandha | panêgar dèrèng wasis ||
36. Saha dèrèng paham kawruh mangrèh kapal | ingkang salugunèki | mênggah raringkêsan | minangka papathokan | badhe sagêd anêgarri | kêdah pawitan | ingkang kawan prakawis ||
37. Kang rumiyin kêdah apawitan Sura | Guna kang kaping kalih | Rêkasa ping tiga | Lara kaping sakawan | manawi kawan prakawis |
kêmplung | dhadhaharan ngandhar | punika têmbung mubadir | mêsakakên wawi samirinakêtan ||
bilih wontên kapal | sasampune dèntumpaki | mangka lajêng linampahakên tan arsa ||
6. Ambêgêgêg ingkang makatên puniku | ing pangangkahira | wusing nèng
ingkang asru | lajêng linampahna | tamtu datan nyulayani | amiturut sakarsanipun kang numpak ||
11. Wus tartamtu bêndanane mogok mantun | ing sanèsing wêkdal | manawi dipuntumpaki | anggadhahi laleda ingkang mangkana ||
12. Gya pinanduk ing pangrèh kadi kang uwus | ing tyas aywa wêgah | dènnira mangungkih pamrih | gantya kapal omah-omahên winarna ||
18. Sabên dipun têgarri bilih wus ayun | cêlak ing panggenan |
sampun kêmba ngantos mantunne bar pisan ||
20. Dene kapal kang dèrèng rampas saèstu | aywa tinandukan | pangrèh ingkang ngrêkaosi | margi ing sadèrènge rampas punika ||
21. Yèn kaangkah pancèn dede dhasaripun | sagêdnya priawak | dumuginya mêmpêng pasthi | lajêng bobrok utawi botên kaalap ||
22. Gantya wau bab Naga-rancak winuwus | bilih wontên kapal | ingkang mêntas
dèntêgarri | kacarakan kang ngantos ambal-ambalan ||
24. Awit kapal kang dènrèh sasirigipun | tuwin sasaminya | kang pancèn sanès aslining | lampahipun pyambak yèn datan klêrêsan ||
25. Têmahipun asring-asring damêl korud | myang konusing badan | ingkang makatên puniki | korud konus punika warni sakawan ||
26. Kang rumuhun korud badan wastanipun | lah inggih punika | kêra-langkêt kang turanggi | wus dilalah botên sagêt lêma-lêma ||
27. Kaping kalih akorud karosanipun | nuwuhakên meda | asring ambandhang pribadi | sabab sampun sayah maksih dènsêngkakna ||
28. Ing wasana umijil ing dhosonipun | meda warna-warna |
nyulayani lan kang nitih | tan darana satêmah lajêng ambandhang ||
29. Ingkang kaping tiga korud manahipun | punika turangga | tansah muyap
33. Kasagêdan ingkang sarana tinanduk | pangrèh kawaskithan | ewadene parlu ugi | tansah mawi karêm-rêman manahira ||
34. Supayanya graitane aywa korud | carakan punika | dumadi sarananèki | èstu sagêd mantunnakên kapal ingkang ||
35. Anêmahi kados ingkang wus kasêbut | ing ngarsa sadaya | amila ingkang wigati | amarlokkên cinarakan kang turangga ||
36. Mangkya gantya bab Raja-nari winuwus | punika titikan | wêdaling manahirèki | saha malih wêdale kang panggraita ||
37. Yèn wêdaling manah myang graitanipun | saking pangosiknya | nèng têngah kang Raja-nari | bilih wêdalipun saking winantonan ||
38. (ng)Gih punika mênggah Raja-narinipun | wontên ing pungkuran | wus tamat kang Raja-nari | kanthi êbab ngabah-abahi turangga ||
kang rumiyin | kinêndhalèn pangêrokan | gya cinancang nganan ngering ||
2. wontên ta upamènipun | badhe dèn-
ingkang pinasthi | kaenggokakên turanggi | yèn apus wang wus
inggah udhunipun | kêndhali ingkang prayogi | kaangkaha gonggangira | mung sajêmpol winatawis | ewa samantên (
patitising | panitikipun kang numpak | mênggah kacihnanirèki ||
9. Turangga kêndhalinipun | ingkang kêdah dèncêkaki | ingkang mangka linandhungan | saèstu tan
saririh | kapal tumpakan punika | pamasange kang kêndhali | ing sasagêd-sagêd kêdah | kang dados condhonganèki ||
11. Ngabah-abahi wus rampung | yèn badhe ngêdalkên saking |
turangga | mênggah ing panimbang mami | angrèh kuda lan wanita | sabarange sami ugi ||
13. De kêndhali jawi wau | kang rangah awarni kalih | wontên ingkang wunènira | cacah kalihwêlas tuwin | nêmbêlas ing sasisihnya | dene kang nêmbêlas sisih ||
14. Winastan Buntala iku | mênggah kalinge kêndahlikêndhali. | kang minangka sasambêtan | apan Pakêm wastanèki | dene kang angsal gêlangan | Bungkul wastanipun nênggih ||
15. Panjang cêlaking kêndhangsul | inggih wontên pedahnèki | amargi kapal punika | condhonging tyas datan sami | wontên lèrèg condhongira | wontên rujuk dènslikêki ||
16. Yèn mring lèrèg condhongipun | kang mangka dipun slikêki | punika dadya jalaran | awrat lambene turanggi | dene kosok-wangsulira | nuwuhakên monyar-manyir ||
17. De gêlangan dhapuripun | punika kakalih warni |
kêndhangsul | kang tumrap kangge ngajari | kapal kang ènthèng lambenya | utawi kapal kang taksih | anèm sawêg bibar rampas | dèrèng rampas langkung malih ||
19. Punika kêdah kang kêthul | (ng)gih punika wunenèki | kapapakana sadaya | ingkang ngantos mèh waradin | botênipun kapapakan | kablêbêda kang waradin ||
20. Kalawan sinjang puniku | wunèn amung katon mingip | nging punika tambêl-bêtah | wus tamat babing kêndhali |
liyan saking rotan | inggih punika panjalin | sawlas kêpêl panjangira | wujudipun kalih warni ||
22. Tamparan sawarninipun | giligan sawarni malih | sanadyan ingkang giligan | pucukipun kêdah mawi |
mawi | anjawi saking punika | wujud tumraping camêthi | mawèh sêmu datan kêmba | pucuking
saking | mas suwasa myang salaka | dene panjange camêthi ||
26. Kajawi miturut ukur | inggih kêdah-kêdah mawi | mawang lan kang tinitiyantinitihan. | pinantês agêng lan alit | bab camêthi sampun tamat | prayogi kèndêl rumiyin ||
matur | ulun mirêng srêming-srêming | bab srandunipun turangga | ugi wontên kang pinilih | sami andarbèni watak | pinêndhêt ingkang prayogi ||
30. Kalamun sagêd pikantuk | punika langkung utami | mangkya sranduning turangga | kula pêndhêtakên saking | dèntawyanjana awit ha§ Aksara Jawi: / [ha] /. | aksara ba§ Aksara Jawi: / [ba] /. kang mungkasi ||
31. Ilu ingkang gêtas pingul | watêg ènthèng lambenèki | ilat alit gilig watak | burus lana manahnèki | untu alit rêntêt rampak | pucuk mêdal sawêtawis ||
32. Utawi kang (n)dêngkèng pucuk | ugi mêdal sawatawis | manjing dhatêng kabagusan | tuwin burus manahnèki | têbih
watak têtêg ing tyasnèki | uwang kalimis gobogan | tumrap kabagusan naming ||
Jawi: / [na] / [Semestinya: aksara ha, bukan na]. kapungkur na§ Aksara Jawi: / [na] /. tan ana | aksara ca§ Aksara Jawi: / [ca] /. kang winarni ||
1. Coblong ingkang bundêr sarta | lêbêt lêkok punika amung manjing | dhatêng kabagusanipun | caturnya ingkang lancap | kang ran catu lambe nginggil ingkang pucuk | kalêbêt ing kabagusan | myang watak graita lantip ||
2. Cêthak lêbêt kang lêkokan | inggih manjing mring kabagusan naming | cêthik kang inggil puniku |
junjungipun | ingkang aksara ca têlas | aksara ka§ Aksara Jawi: / [ka] /. kang gumanti ||
manahipun | kutis mandhukul mayat | murungakên sêmbadaning wujudipun | konthol pindha manggis lawan | ingkang dhapur ngalak ambing ||
6. Lir kalak ambing wohira | rosa kuwat watake kang turanggi | kalèn lêbêt lêkokipun | sarta kapara panjang | pan titiga punika wawatakipun | sapisan inggil junjungnya | plajêng
dhapur macucal aking | watak kumrisik tyasipun | myang sae warninira | têpak hyang jèjèr tanpa lèbèr iku | marang
sae kang warninipun | kang aksara ta wus têlas | aksara sa§ Aksara Jawi: / [sa] /. kang gumanti ||
11. Suri tipis mawur wrata | watak bantêr manahira kumrisik | sirah kang cêlak saha gung | manjing mring kabagusan | siyung ingkang
ingkang rapêt watakirèki | awèt ing karosanipun | kang ran supit punika | lêdhokaning tracak sangandhaping kucur | suku ngajêng kang anjalma | bagus kawujudanèki ||
13. Aksara sa sampun têlas | mangkya gantya aksara wa§ Aksara Jawi: / [wa] /. winarni | wulu ingkang
etangipun | watak burus manahnya | kang ran wiron punika ingkang (n)jangkêrut | kiwa têngêning andhêman | wadhuk kang (m)bêdhadhag manjing ||
15. Dhumatêng ing kasambadan | wadidang kang wangun bengkoking [beng...]
[...koking] arit | manjing kabagusanipun | aksara wa§ Aksara Jawi: / [pa] / [Semestinya: aksara wa, bukan pa]. wus têlas | kang aksara pa§ Aksara Jawi: / [pa] /. mangkya ingkang winuwus | praya (ng)gih punika ulat | kang anjênggurêng prayogi ||
16. Nging kang sarèh sêmunira | watak lana manahe mitayani | pacêt gilig alit namung | manjing bagusing warna | pathak ingkang waradin myang wiyar amung | manjing maring kabagusan | pasunira ingkang kadi ||
17. Mungkal-gêrang amung marang | kabagusan pancadan kang mandhikil | manjing sêmbadaning wujud | tanapi kabagusan | pipi ingkang kaduk kandêl dagingipun | murugkên pantêsing warna | pundhak ingkang landhung manjing ||
18. Muhung dhatêng kabagusan | pupunira ingkang amukang gangsir | ugi bagus warninipun | purus kang
têbih lan purusa | watakipun bêtah plajêngirèki | aksara pa sampun atus | aksara ja§ Aksara Jawi: / [ja] /. winarna | jêngku ingkang kados cupu warninipun | manjing dhatêng kabagusan | jalak ingkang dhapurnèki ||
20. Lir gigir kintêl punika | watak rosa juluking inggilnèki | anglangkungi jalak wau | manjing sambadèng warna | jiling ingkang mandhikil kalêbêt bagus | jompong ingkang agêng panjang | manjing sambadaning warni ||
21. Janggut ingkang dhapur jangkang | manjing dhatêng kabagusaning warni | janggêl ingkang panjang agung | myang gèpèng
watakirèki | bobat kang kêngkêng puniku | manjing dhatêng karosan | bokong ingkang nyangkok imbaning kang dhapur | utawi lir
sarandunipun | kapal kang pinilala | Mas Cêbolang umatur kalangkung nuwun | mênggah ulêsing turangga | ingkang kalêbêt utami ||
26. Myang manggoning prabotira | Kyai Madiaswa lingira ris | ulêsing turangga amung | abrit cêmêng utama | dene prabot pyambak-pyambak manggènnipun | mênggah praboting turangga | kang abrit mangkya winarni ||
27. Suri ingkang tipis pêra | wulu pandhês tipis kulitirèki | kukuncung ngumbala mawur | buntut ingkang tan kathah | utawi kang kapara sarang puniku | tracak
kêndho kulitipun | taracak cèpèr sêmbada | agêng bêbalunganèki ||
29. Silih asih ing dandosan | tuwin ulêsipun ingkang turanggi | kapal abrit prabotipun |
kabagusaning kang wujud | ingkang angsal papêthingan | saking ing kawan prakawis ||
34. Kang rumiyin saking pada | kalih raga jangga ingkang kaping tri | wadana jangkêp ping catur | bab raosing tumpakan | kapal ingkang lana myang graita tuhu | utami utawi rosa | punika saèstunèki ||
35. Sakeca tumpakanira | dhuh mitrèngsun mung kantun saprakawis | inggih punika bab ukur | Cêbolang angrêrêpa | aywa tanggêl nyuwun babarpisanipun | Madiaswa mêdhar sabda | yèn badhe ngukur turanggi ||
36. Kêdah mawi srana tampar | ukur sanga patrapira winarni | ingkang dènukur rumuhun | gêl-ugêl lan
saking tracak ngarsi | manginggil pangukuripun | dumuginipun jalak | lamun langkung prakalihwêlas linangkung | yèn langkung sapara sanga | punika kirang prayogi ||
38. Ukur sambada winarna | wit ujunging catu lajêng manginggil | dumugi jojompongipun | tumuntên kalajêngna | turun maring sanginggiling surènipun | sadumuginipun jalak | lajêng katurunkên maring ||
39. Ula-ula linajêngna | dumugi ing pucuking janggêlnèki | pangukur bilih wus rampung | gya kasampirkên jalak | bilih sagêd langkung saking suku ngayun | kiwa têngên kang prayoga | sambada bilih nêtêpi ||
40. Yèn cupêt awon yêktinya | kapal jigrang punika dènwastani | wus tamat sadayanipun | (m)bakayu-jêngandika | tiyang èstri dènnya sasaji wus rampung | lah sumangga sami dhahar | ngêlih ulun (ng)
kalihira | gya nadhah langkung mirasa ||
4. Rahab nutug sawusira | dumugi gya cinarikan | wowohan
7. Madiaswa sung wangsulan | lêrês punika babasan | èstu awis ingkang wikan | manawi botên jinarwan | piniyagah nora kopram | bilih tiyang dèrèng atam | mênggah punika babasan | makatên ingkang katrangan ||
8. Dariji ing têngah gêsang | angolah-ngalih pan angsal | Angarêm-arêm punika | sarana tan katandukan | pangêrèhe kang turangga | Ganda-kasilir punika | cêmêthi sarananira | pinolahkên ywa tumiba ||
9. Ngajrih-ajrihi kewala | lênggah Buntar patrapira | kapara wingking punika | kaosikkên kajêngira | tangsulipun ingkang kêdah |
kêncêng madyanira | dipun kathahi têgêsnya | punika kang kinathahan | manahe punang turangga | sarananya ingkang numpak ||
11. Amêrdêngkên manahira | utawi anggadhahana | raos sêtya murih praya | plajêngipun kang turangga | imbal lampah grago jarwa | sêrêg punika bocongnya | kang numpaki amingsêda | mangajêng têrusing nala ||
12. Rêsik andhêgnya punika | andhêg ingkang grêg kewala | kacêngèrakên punika |
punika sirignya | kapal tingalipun rikat | nanging rindhik sayêktosnya | lampah dhandhang punika |Kurang satu suku kata: alampah dhandhang punika. ingkang sukunipun kapal | ngajêng wingking cuthat-
kalêpèh sarana | manthuk-manthuk kang turangga | nyangkol kêndhali punika | kacangkolkên ing êbamnya | cêngèr andhangak jarwanya ||
16. Makêm punika turangga | angingkêmi kêndhalinya | kacawuk yèku kasêndhal | manginggil payêndhalirapanyêndhalira. | suka sasmita
kasiraman wedang kopi | kang kalimput nulya thukul | nênggih kang dèrèng kacriyos ||
2. wontên tiyang amuwus | lambe kuda wolu warninipun | (ng)gandhul abot antêp gamoh èntêl§ Prayogonipun / etel / = atos, kadosdene ing Pupuh punika pada 6. gêmi | ènthèng mrayang jangkêpipun | kathah kang sami padudon ||
ng)gandhul inggih patrapipun | lambe ngungsêt mangandhap datanpa kering | de lambe abot winuwus | kang (m)badal kêndhali noncong ||
5. Sirahnya datan (n)dhingkluk | nanging gêsang inggih basanipun | lambe antêp inggih ambadal kêndhali | sirah botên purun (n)dhingkluk | nanging cangkêm puguh yêktos ||
6. Lambe gamoh puniku | langkung sae pilihan saèstu | ingkang ènthèng purun nguculkên kêndhali | de lambe ètêl kang kêdhut | ananing ènthèng kemawon ||
7. Tur tinatonan purun | lambe gêmi punika winuwus | ingkang tipis gamoh tinatonan kenging | de lambe ènthèng puniku | nama myang raos wus jumboh ||
8. Mrayang pungkasanipun | lambe ènthèng tadhah datan purun | de kêndhali inggih kêdah angucali | kang rujuk lan lambenipun | (m)botên kenging carub awor ||
9. Kapal kang lambe (ng)gandhul | manah kirang landhêp graitèku | kêdah mawi kêndhali kang lênggang tuwin | ingkang awrat
Kasanggiya puniku | saking sakêdhik supadosipun | badhe sagêd lêga lambening turanggi | narik lêgane tyas tuhu | kapal anurut sapakon ||
12. Kapal wrat lambenipun | manah kathah kirang graitèku | lambe awrat puniku tigang prakawis | sapisan dhasaring tutuk | kêndhali kang ènthèng condhong ||
13. Sumadya landhêpipun | sêsêrira ingkang radi landhung | bilih awratipun wau saking gusi | kêndhali kang awrat kêthul | sêsêr kapara ngalokro ||
14. Manawi awratipun | saking ilat kêndhali kang kêthul | ingkang awrat sêsêr cêkak
kapal wus tan pinarsudi | kantun (m)budi manahipun | lêga amanut sapakon ||
16. Yèn antêp lambenipun | kêdah ngangge kêndhali puniku | ingkang awrat lênggang landhêp wunenèki | raos antêp sababipun | kirang rosa suku nyleyor ||
17. Taracak ugi miyur | saha lambe kirang gamoh iku |
camêthinipun | ngirih-irih dènnya miluta mrih kenging | tyase kuda lêganipun | dadya miturut sapakon ||
ènthèng wunèn kêthul | ing pangangkah kêdah langkung alus | ngarah-arah arèrèh angirih-irih | sampun kuciwa ing sêmu | tyas sumèlèh ngatos-atos ||
21. Awit kapal puniku | wus kalêbêt sae manahipun | bilih lêpat ing pangangkah anjalari | badhe muyab manahipun | wurung dandosan sayêktos ||
22. Kang kirang manahipun | nanging landhêp graitannya
angèl kalangkung | ing pamrih sagêda golong ||
25. Kapal kang kirang kalbu | sumpêg sêbêl ing graitanipun | nanging lambe bêbasanipun agêmi | kêndhali kêdah kang kêthul | saha ingkang tanpa bobot ||
26. Mênggah pamanggihipun | ing panumpak ngajêng dèn-atambuh | de ing têngah tan kêndhat dipun wantoni | wingking pinêthil ing têmbung | tinaliti ingkang prabot ||
27. Sêsêr ywa cêkak landhung | sarungannya ingkang
kirang dhasar cubluk | lambe mrayang punika kêndhalinèki | ingkang awrat saha kêthul | binalêbêd sinjang amoh ||
29. Sêsêr tumèmpèl gathuk | maring lambe de pangangkahipun | ingkang numpak panyêpênge apusnèki | tumrape ing lambe amung | amêr-amêr
kenging sontan-santun | yèn dèrèng sae sayêktos ||
31. Kapal kèh manahipun | graita kèh lawan manah tumbuk | nanging kirang landhêp ènthèng lambenèki | manahipun kirang gamuh | mênggah kêndhali kang condhong ||
32. Kang antêp saha kêthul | pangangkahe panumpak puniku | (m)botên kenging kawasa-wasa mrih gêlis | saking sakêdhik mèt kayun | sarênging sumèh trus batos ||
33. Bab lambe mung puniku | inggih adhi sasêrêpan ulun | Mas Cêbolang (n)dhêku aris aturnèki | kakang ing pangintên ulun | (m)bokmanawi wus tan mrojol ||
marang ki Madi | kacathêt sajroning kalbu | sadaya sampun kagayoh ||
36. Sawiji dina nuju | nèng pondhokan Mat Têngara gupuh | aprasabên kakang kantuna ing panti | mumpung (m)botên wontên tamu | ulun sakêdhap yun mlancong ||
37. Seba ing uwa Juru | Pujangkara pêrlu nyuwun tuduh | badhe dêging rancangan griya puniki | ingkang sae dintênipun | Mas
38. Yayi bilih panuju | myang tan wontên ing pakèwêdipun | kula tumut sowan supadi mêwahi | antuk kawanuhan luhung | pra gêng sêpuh ahli raos ||
39. Ki Amat sukèng kalbu | kakang langkung prayogi saèstu | uwa Juru saking ing pangraos mami | bab etang-etang wus langkung | mila kinathik sang katong ||
40. Sanggyaning pra priyantun | bilih badhe akagungan parlu | tamtu nyuwun papetangan kang
cinangking | parêkan kalih nèng pungkur | ambêkta panadhahan | siji (m)bêkta talam alit | isi gantèn tumumpang anèng sap asta ||
3. Ki Juru angalap sêkar | sinungkên marang kang rayi | tinata nèng panadhahan | nulya mring kêbonan wingking | ngundhuhi
Kyai Têngara | ulun muhung saking panti | pêrlu sowan mariki | akaliyan (m)bêkta tamu | pun kakang Mas Cêbolang | kula tilar wontên (n)jawi | Kyai Juru ngandika mring
kapasang yogi | wus lami ulun yun sowan | pun adhi wau sung uning | badhe sowan mariki | mila ulun lajêng klayu | nahênta pinanggiyan | nèng panti kilèn pêndhapi | dhapur kampung wetan kilèn ing èmpèran ||
9. Kori têngah trus pêngkêran | patamanan kilèn panti | têngah sinungan
têmpuking karya | wontên ing dintên punapi | Ki Juru ngling sauwise bêdhol tumbak ||
panggih | mung calimèn basanipun | mulane rinira Mat | anggone ngadêgkên panti | dakkon mundur dadi tan
Gung ingkang tampi | sêrat wus dèntampani | Ragaduta nulya mundur | Cêbolang bêbêg ing tyas | nanging ayun matur ajrih | jroning minggu (ng)gagas badhe aturira ||
18. Raraosan lan Ki Amat | adêgipun wisma adhi | punapi mawi piliyanpilihan. | tan prayogi janji sasi | Ki Amat amangsuli | makatên saèstunipun | nanging kula tan wikan | kajawi matur kiyai | uwa Juru
lamun (n)jêng sultan arsa misudha ||
20. Sadurunge kalêksanan | dhawuh marang ingsun dhingin | mundhut palapuraningwang | dina
narpati | ingkang bêcik liyane iku pan ala ||
24. Yèn ing sasi Sapar ala | singgahana nora bêcik | tan wurung lara kêsandhang | nanging tan tumêkèng pati | yèn nanandura bêcik | iya ing wit-witanipun | têngahan lan wêkasan | wurung lire nora dadi | tombok donya sirna nora ambarêkat ||
25. Ing Rabingulawal ala | agêringan wataknèki | miwah ta kapatèn garwa | yèn nênandur nora dadi | lan alanipun malih | kêrêp kadhêndhèng Hyang Agung | Rabingulakhir wulan | pilihan iku kang
nênggih | punika wawatêkipun | yèn apêpadon kalah | ananandur nora dadi | kikirangan rijêki dening Pangeran ||
28. Jumadilakir kang wulan | singgahana nora bêcik | akèh rijêki kang prapta | nora nganti dipun bukti | pan anggung dènmalingi | kasayaban ngangguripun | lawan kêrêp kadhêndha | sathithik sukaning kapti | apan kêrêp kasusahan ingkang manah ||
29. Ing sasi Rêjêb pan ala | arang sukane kang ati | mapan akèh dukanira | tininggal marang ing siwi | nênandur nora dadi | bawur angên-angênipun | tan antuk kang sapangat | (n)Jêng Nabi Duta sinêlir | yèn ing sasi Sakban punika utama ||
30. Sabarang kang dènadêgna | punika pan luwih bêcik | akèh rijêki kang prapta | tur sasi§ Prayoginipun / sami /. kalal binukti | kèdhêp parentahnèki | akèh wong kang apitutur | tur padha wèh
ugi | marang wong kang gêthing iku | akèh wong ingkang ewa | anênandur nora dadi | prayogane padha sira singgahana ||
32. Yèn ing sasi Sawal ala | tur bangêt (ng)gonne tan bêcik |
gampang ngupaya pangan | watakira kurang manis | omah-omah wong ika asring
nanging atine bêcik | runtut rukun mring sadulur | tan darbe napsu ala | bêtah mêlèk enggal mukti | yèn nyudagar watake tabêri dagang ||
42. Lamun kapanggih patbêlas | lairira jabangbayi | ing têmbe lare punika |
pamboga | kathah mitranira asih | mung cacade asring padu maring krama ||
44. Lamun kapanggih nêmbêlas | lairira jabangbayi | sèdhêt maring silakrama | angrêsêpkên lamun angling | sugih apura yêkti |
juwèh padone wong iku | sabarang kang cinipta | nora luput pasthi dadi |
46. Lamun kapanggih wolulas | lairira jabang bayi | kaduk wani kurang duga | kumalungkung sok panastin | biyas ulatirèki | yèn dinulu wong puniku | padonira sêmbrana | sumakeyan lamun sugih | yèn tukaran dènantêp tumuli ngalah ||
47. Titi petungan klairan | mungguh sasi ingkang bêcik | kang kanggo adêg-adêgan | wusing pakantuk kang sasi |
praptèng masjid | kang maca salawat suwuk | Nurwitri nulya adan | swara arum mêthit alit | amung
linorodkên maring jawi | Ki Juru ngandika mring | garwa èh ibune sindhuk | sesuk Nyi Padmasastra | lawan Nyai Gundha mundhing | aturana mrene jakên rêrêmbugan ||
57. Pujastuti tur sandika | bibar wangsul maring jawi | santri papat lagya nadhah | ki wisma ngling aywa isin |
surya myang sasi | iku ngalamate padha | mangkene urutirèki | yèn grahana amarêngi | Muharam ing wulanipun | ngalamate akathah | ing pitênah lan bilai | wong kang sugih-sugih samya karisakan ||
60. Wong kang miskin samya saras | yèn Sapar ika marêngi | wêtuning punang
61. Lamun panuju grahana | ing wulan Rabingulakir | ngalamat wong sugih samya | akathah kang alih-alih | wong ingkang miskin-miskin | akathah kalalènipun | lamun ana grahana | Jumadilawal kang sasi | lamat kathah kilat udan lawan gêlap ||
62. Lamun anuju grahana | ing wulan Jumadilakir | nglamat tulus wong sêsawah | tanduran padha andadi | wowohan murah sami | lamun grahana anuju | nênggih ing wulan Rajab | akèh wong luwe bilai | akèh udan angin akèh wong palastra ||
63. Yèn grahana wulan Sakban | ngalamat manungsa sami | akèh karya kabêcikan | lan bêrkat mupangat sami | sukur akèh kang muji | ing Hyang Kang Maha Luhur |Kurang satu suku kata: ing Hyang kang Maha Aluhur. lamun
akathah tyang sami lalis | yèn grahana ing sasi | Sawal pan ngalamatipun | akathah wong kang lara | lan
kakaywan | yèn grahana amarêngi | Dulhijah wulannèki | ngalamat akèh wong iku | sami asuka-suka | lan wong papakeyan sami | lan wong kaji samya suka ing dadalan ||
66. Lamun anuju grahana | ing wulan Dulkijah nênggih | lajêng ing wulan Mukaram | ing sajrone kalih sasi | ngalamat badhe ari | kiyamat ing mangsanipun | karsanira Hyang
bênêr pratandha | tulus panjênêngan aji | suka sakèhing janmi | tulus kang sarwa tinandur | lan murah sandhang pangan | dene yèn teja kaèksi | kidul wetan pratandha aprang gêmpuran ||
68. Lan wontên pakaryan awrat | malih yèn teja kaèksi | ing kidul
bênêr pratandha | larang bêras larang pari | lawan akèh wong drêngki | akèh wong kang samya lampus | yèn teja katingalan | kidul kulon mrantandhani | para mantri pra samya akèh sungkawa ||
69. Lan wong cilik akèh rusak | kêbo sapi padha mati | lan rêgane mundhak larang |
têkèng janji | lan malih yèn ana lintang ||
9. Kumukus yèn mijil wetan bênêr nênggih | ngalamate ala | sang ratu sungkawèng galih | lan para bupati padha ||
10. Kaewuhan desa rusak kèh pagêring | lawan akèh udan | nanging murah bêras pari | wus titi walahualam ||
11. Amarna rèh dalajate ingkang bumi | karsane Hyang Suksma | gonjingira ingkang siti | tan lyan saking kodratolah ||
12. Sagunging kang manungsa satanah Jawi | obahing bantala | ingaran lindhu puniki | mangka dumadya pratandha ||
13. Lamun lindhu wulan Mukaram marêngi | wêktu Subuh nglamat | ana prang ing tanah Jawi | yèn lindhu ing wêktu Luka ||
14. Jroning Sura murah pangan lan rijêki | yèn têngange
lindhu ing wulan Sapar marêngi | wêktu Subuh nglamat | ana pakaryan marêngi | (ng)gonning ratune wong desa ||
18. Iya iku olèh bumi kang sawiji | yèn ing wêktu Luka | ana pêrang lamatnèki | yèn têngange ana pitnah ||
19. Lamun wêktu Luhur ngalamatirèki |
21. Ngalamate bilai agêng (n)dhatêngi | dipadha prayitna | ana dene saratnèki |
23. Dan maujud ing Hyang Ingkang Maha Sukci | aywa sok ngucapa | mangan nginum ngati-ati | sabarang kang sarwa kalal ||
24. Apadene padha sidhêkaha sami | sakuwasanira | sêga wuduk iwak pitik | nanging ingkang wulu tulak ||
38. Nglamat kèh wong karya pakaryan basuki | wêktu Luhur nglamat | akèh nugraha kang prapti |
40. Nglamat akèh pêrang sidhêkaha nuli | sêga bêras abang | iwak pitik wulu kuning | donga Slamêt wirangrongan ||
ngati | kalamun wêktu Ngasar | ngalamate sarwa murah ||
3. Kalamun ing waktu Mahrib | ngalamat wong kang ngalih (ng)gon | yèn ing wêktu Ngisa nglamatipun | kèh wong sukèng galih | tan ana sinangsaya | ngene-ngene suka-rêna ||
4. Gantya wulan Ruwah wanci | waktu Subuh
awon | akèh bumi rusak sidkahipun | sêga bras ayam brit | dene dongane Balak | iku padha kaèstokna ||
6. Gantya wulan Siyam wanci | waktu Subuh nglamat awon | akèh bumi rusak yèn ing waktu | Luka nglamatnèki | pan ana papêrangan | yèn waktu Luhur myang Ngasar ||
7. Ngalamate awon sami | waktu Mahrib uga awon | lawan waktu Ngisa nglamatipun | pan patin-pinatin | mung wong agung kewala | wong cilik katut kewala ||
8. Padha sidêkaha nuli | mung bubur dhawêt kemawon | dene donganira donga Rasul | tan pêgat mêmuji | aywa na kara-kara | wong agung
nuju |Kurang tiga suku kata: nglamate wowohan padha nuju. uwohe andadi | kalamun waktu Luka | nglamat ana blai prapta ||
13. Yèn waktu Luhur marêngi | nglamat udan kêras rawoh | lamun waktu Ngasar ngalamatipun | ingkang bêcik-bêcik | tan ana paran-paran | yèn waktu Mahrib ngalamat ||
14. Kèh wong suka-suka ngênting | wêktu Ngisa nglamat awon | akèh wong kang rawuh sidkahipun | sêga liwêt nênggih | sabarang iwak kêna | donga Salamêt kewala ||
15. Wulan Bêsar amungkasi | nglamate kang palindhon |Kurang satu suku kata: ngalamate kang palindhon. lamun waktu Subuh nglamatipun | akèh sato sami | ingkang agalak-galak | kalamun ing waktu Luka ||
16. Ana pêrang nglamatnèki | kalamun ing waktu Lohor | nglamat kèh lalara Ngasri waktu | pan ngalamatnèki | kèh sato ingkang pêjah | waktu Mahrib kang ngalamat ||
17. Akèh janma ingkang prapti | padha kaluwèn kalêson | lamun wêktu Ngisa nglamatipun | larang pangan yêkti | sidêkah sêkul abang | kalawan sêkul kang pêthak ||
18. Warna papat iwak pitik | dènolaha kang
mring wismamba | yèn pinarêng dening Allah ||
22. Benjing wulan ngajêng niki | kula badhe ewoh-ewoh | nglakèkakên anak nanging amung | climèn datan mawi | sêdhahan
kemawon | babar ingkang ulam bilih ulun | ingkang anênggani | saèstu sagêd wijang | sanès-sanès ingkang ulam ||
25. Nyi Pujas ling kadi pundi | kula èstu dèrèng
cacahe | sirah sasampunipun | pisah lawan jangganirèki | punika sagolongan | gronggongan dwinipun | jêrowan katiganira | suku kalih ing ngajêng sakawannèki | suku wingking gangsalnya ||
2. Mapan sirah sasampunirèki | pisah lawan jangganing maesa | nami tuwin
3. Kang katingal ing kanan myang kering | dhuwêr poking kuping lêbêt (ng)gènnya | sluhan bêdhahan mripate |
4. Anèng ing lêbêt kang poking kuping | kadhalan jamang lawan sabrangan | samya nèng cêngêl ênggonne | wayang ototing gulu | ingkang nginggil jamang manggèn ing | cêngêl
pipine | tigasan pan ing gulu | lambe gangsa lêbêt utawi | cêthak agêng punika | tumèmplèk ing balung | otot adaini (ng)gènnya | sirah gulu dumigidumugi. badanirèki | dene kang balung mripat ||
6. Ingkang tinancêpan mripat kalih | balung uwang-uwang ingkang ngandhap | dumugi janggut watêse | untu pan kathahipun | tamtu tigangdasa nêm iji | lidhah cangkêm (ng)gènnira | pok lidhah puniku | anèng ing têlak manggènnya | sanggar apan sambunganing lidhahnèki | kaliyan gurungira ||
7. Sêntil balung têlak ingkang nginggil | asinan kang cakêt sêntil (ng)gènnya | gurung anèng ing têlake | utak salêbêtipun | balung pathak warnanya putih | sogokan pan ing jangga | janur otot irung | balung janur balung grana | balung pasung ing irung manggènnirèki | pêthak alit punika ||
8. Pan ing gusi nglêbêt manggènnèki | congor lambe ing lêbêt (ng)gènnira | bungur tumèmpèl irunge | pathak sanginggil bathuk | curi balung kang dèntancêpi | sungu kalih punika | klampit curi muhung | kang ngêmuli curinira | sungu ingkang
ênggènnipun | cènggèr ngandhap punuk (ng)gènnèki | loloh kiwa têngênnya | punuk ênggènnipun | gigir loloh kering kanan | iangkangingkang. punuk balung kolek sawingkinging | ing punuk myang jalakan ||
11. Klambit dhadha ingkang angêmuli | daging dhadha koncèr dhadha (ng)gènnya | kiwa têngêning dhadhane | balung malang (ng)gènnipun | satêngahê balung dhadhèki | sandhunglamur unggyannya | pucuking babalung | wêkasan iga ing cêkak | balung tutup dhadha pok balung dhadhèki | klambit ngêmuli dhadha ||
12. De sayadan tangkar kang ngêmuli | lêmpèng kanan kering ênggènnira | balung tangkar ing pucuke | iga lêmpèng (ng)gènnipun | tangkar ingkang tumèmpèl maring | balung tangkar (ng)gènnira | lêmungsir puniku | gigir têngah
balung pakêm punika | dene cupu bênabêne balung sampil | kang wingking kalih pisan ||
18. Cucal buntut pok dumugi pêthit | daging buntut ing buntut (ng)gènnira | cicir balung ing buntute | isi olor jronipun | dene ulurgantung (ng)gènnèki | tumèmplèk rongkong aran | wujud daging alus | kulung tumèmplèk ing tulang | ula-ula ing lêbêt ênggènnirèki | de balung kulung apan ||
Perangan tri ing mangkya winarni | pangundhuhe ingkang jêjêrowan | wusing gronggongan binêdhèl | buntut ingkang
myang sumpinge | ngadhudhuk ngandhapipun | iso ingkang kasêbut ngarsi | tlethong ing nglêbêt babat | sayadan puniku |
gènnya | sami nèng ngajêng kawête | konthol ingkang gumandhul | wontên kawêt de isinèki | winastan paringsilan | klêpon ngajêngipun | impês yèku wadhah anak | kapur susu pucukipun nami pênthil | tamat amung punika ||
25. Peperangan sakawan winarni | pangundhuhing sampil ingkang ngarsa | kalih pisan datan pae | babon ngajêng rumuhun | panggènnya wontên pucuking |Kurang satu suku kata: panggenannya wontên pucuking. têpak ingkang jalakan | sangandhaping punuk | bêdhudhug lan babon jajar | sor
gènnya | tunjung ngandhap dhuwung | kisijangan ngandhapira | ingkang tunjung kisitunjung jajarnèki | kalawan kisijangan ||
27. Dene dêlêg ing pundhak (ng)gènnèki | dene lawanan dêlêg ênggènnya | pundhak dumugi dhadhane | koncèr dêlêg puniku | ugi pundhak dhadha dumugi | buncit pinggir sampil pan | dumugi ing kulung | agandhèng kalawan dhadha | dene ingkang winastan asinan buncit | ing gulu ngajêng pundhak ||
jalak | mangkya gèthèng punuk | sapinggiring punuk ngandhap | janggut ampih-ampih nèng ngandhapirèki | pupunuk krakêt tulang ||
29. Kèbèt-pêlok ing dhadha (ng)gènnèki | bencok sanginggil dhêngkul (ng)gènnira | de balung suri pinggire | balung têpak puniku | balung pênthong têpakirèki | balung sikut punika |
31. De sapitan sangandhaping thithil | sirah cêcak ing cingklok prênahnya | ketelan manggèn têpine | tracak ngandhap puniku | cucal kikil ambuntêl kikil | balung garês punika | tracak têkèng dhêngkul | isi sungsum lêbêtira | tracak apan ingkang angêmuli curi | de balung dalamakan ||
32. Tinutupan ing taracaknèki | balung gathèng ing tracak ngalela | de balung clakuthikane | têngah tracak (ng)gènnipun | isi sungsum de balung wajik | thithil tracak ing wuntat | sungu wajik dunung | pucuking wajik punika | balung thêngklik ros-rosan dhêngkul wus titi | sranduning suku ngarsa ||
33. Peperangan gangsal amungkasi | pangundhuhing sampil kalih wuntat | wus sah klayan gronggongane | sêlap ingkang rumuhun | cêlak kawêt panggènannèki | pênthul salêbêt sêlap | tumèmplèk ing balung | sumping sangandhaping sêlap | de asinan cêlak ing cawêt (ng)gènnèki | gitik sarta don (ng)gènnya ||
34. Dene gèthèng sangandhaping gitik | gandhik sanginggiling kêncèt (ng)gènnya | kêpuh ngandhap
kikil ing wuntat | kikil wingking pêcahe sami ing
KONTROVERSI LEGENDA KANJENG RATU RORO KIDUL
potang ora sumedya nagih, utawa wong kang utang nyaur dhewe ora sarana tinagih, iku
sakaro-karone isih wong becik, pantes padha mitranen dadi
Parjo, Jono karo Tarjo dolan meng Jakarta. Wong 3 kui nginep neng Hotel JW Marriot, Kamar e wong 3 kui ono neng tingkat 45. Awan nganti bengi wong 3 kui dolan neng
syi’ir kejawen wetan islami.
Akeh kang apal Al Qur’an Haditse.
Kidul • Purwakerta Kulon • Purwokerto Lor • Purwokerto Wétan • Rawalo • Sokaraja • Somagedhé • Sumbang • Sumpyuh • Tambak • Wangon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ajibarang,_Banyumas&oldid=1046108"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BanyumasAjibarang, BanyumasKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.24, 15 Maret 2016.
27 Maret 1625(1625-03-27) (umur 58)
James VI saking Skotlandia utawi James I saking Inggris lan Irlandia punika Raja Inggris, Raja Skotlandia, lan Raja Irlandia, lan raja sepindhah ingkang nyebat piyambakipun Raja Britania Raya. Panjenenganipun miyos tanggal 19 Juni 1566 lan tilar donya tanggal 27 Maret 1625. Panjenenganipun kuwaos ing Skotlandia minangka James VI wiwit 24 Juli 1567 dumugi Elizabeth I saking Inggris tilar donya taun 1603.
Panjenenganipun punika panguwaos ingkang saé ing Skotlandia nanging panguwaos ingkang awon ing Inggris. Panjenenganipun crah sulaya kaliyan parlemèn lan boten migunakaken arta karajan kanthi becik. Sapérangan tiyang nelakaken bilih panjenenganipun ingkang njalari Perang Sadhèrèk Inggris. Ing salebeting perang puniki, putranipun, Charles I kaperjaya. Nanging nalika James kuwaos, pamarèntahan Skotlandia lan Inggris cekap stabil. James sanget kadhidhik lan saé anggènipun sinau. Panjenenganipun mbiyantu tiyang salebeting Elizabethan England kanggé sinau manéka perkawis kadosta sains, sastra, lan seni. James nyerat Daemonologie ing taun 1597, The True Law of Free Monarchies taun 1598, Basilikon Doron taun 1599, lan A Counterblaste to Tobacco taun 1604.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.46, 13 Sèptèmber 2016.
“Menehana teken marang wong kang wuta. Menehana mangan marang wong kang luwe.
Menehana busana wong kang wuda. Menehana ngiyup wong kang
salam kenal kanggo sedulur kabeh, aku seneng banget ngrungokake siaran radio boso jowo, garuda
“Ingsun anata ana sajeroning Betal Makmur, iku omah enggoning Parameyanigsun, jumeneng ana Sirahing Adam. Kang ana sajeroning sirah iku
Dimak, yaiku Utek, kang ana ing antaraning utek iku manik,
iku Ingsun. Ora ana pengeran nanging Ingsun Dzat kang nglimputi kahanan jati.”
“Ingsun anata ana sajeroning Betal Mukharam. Iku omah enggon Laranganingsun, jumeneng ana dhadhaning adam. Kang ana sajeroning
iku rahsa, sajeroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun, dzat kang nglimputi kahanan jati.”
Konthol iku Pringsilan, kang ana ing antaraning Pringsilan iku Nutfah, yaiku mani, sajeroning mani iku madi, sajeroning madi iku
ana pengeran nanging Ingsun Dzat kang nglimputi kahanan
menawi wonten leresipun punika sanes leresing kawula manungsa
karmana76	Gih niku cobaning Widhi,begal nabi olwa raja,kang sirna timbang tantinge,mung gugu karsa priyôngga,niksa wong tanpa dosa,gih punika marganipun,paduka manggih cilaka
‎​Gih niku cobaning Widhi : Ini tuh cobaan dari Yang diatas (Sang Hyang Widhi)
niksa wong tanpa dosa,gih punika marganipun,paduka manggih cilaka… (
Ingkang minurweng carita, anenggih negari pundi ta ingkang minangka bebukaning kandha ....... Ingkang :Kaeka adi dasa purwa”
“Kerta kawula ing padusunan mungkul anggennya ulah tetanen mardi undhaking wulu pametu”
“Ing ratri, dalu adi/Wus nendro donya sri/Kang wungu mung Brayat Mulya/Sumujud ngadhep kang Putra/Sare ing makanan, sare ing
SUMATERA : Banda Aceh, Langsa, Lhokseumawe,
Jran Teji Kecemplung kaliMaling pitik Mlebu
Jiwa Kang Isih Kothong Mono Bisa Dititik Saka Ulat Praupan, Tutur Wicara, Lan Tingkah Lakune Kang Ora Gelem
Kudu Tanpa Gegayuhan, Dhasar Premati Tumraping manungsa Yaiku Kawruh Iku
84. “Curiga Manjing Warangka, Warangka Manjing Curiga” = Kesatuan ukuran melahirkan Kemanunggalan.
85. “Ngudi Laku Utama Kanthi Sentoso Ing Budi” = Menghayati Perilaku Mulia dengan budi (Kawruh) pekerti luhur.
86. “Nacad Alaning Wong Iku Gampang Banget, Siji Mangkane Loro Mangkono, Nanging Anggunggung Cacade Dhewe Adate Ora
“Ana Papan Ingkang Tanpa Tulis, Wujud Napi Artine Punika, Sampyuh Ing
sakmengko , sira ingsun patedhahi aran batara kala, amarga tumitahira ana ing
marcapada mbeneri wayah candhikkala. sira ingsun paringi papan-padunungan ana
ing nusatembini, lan sira bakal ingsun paringi pepancen kang minangka dadi
lemak bokong prawan fucked hard i...
Hammersmith bridge publik nudity of shaz. daf...
Nggantheng pirang takes awis for publik fuck
HUTAN HUJAN TROPIS NYEDHIAKAKEN PAPAN KANGGE WIT-WITAN LAN SATO KEWAN
Hutan hujan tropis menika papan kangge maewu-ewu wit-witan lan sato kewan ing ngalam donya, kalebet spesies ingkang meh kemawon punah. Menawi wana dipungundhuli, kathah spesies ingkang katerak kepunahan. Sakathahing spesies ing hutan hujan tropis namung saged nglestantunaken gesangipun ing habitat aslinipun. Kebun binatang boten saged nylametaken sedaya sato kewan.
SATO KEWAN INGON ING HUTAN HUJAN TROPIS
Reresik wana kangge ngumbar sato kewan ingon menika penyebab ingkang utami icalipun wana ing Amazon lan Brazil ingkang wekdal sakmenika, olahan daging lembu cacahipun langkung kathah saking saderengipun. Kajawi ngingah ternak kangge tedhan, kathah ingkang nggadhahi siti ngginakaken kewan ingon-ingon menika kangge miyaraken sitinipun. Namung kanthi mapanaken kewan ingonipun ing sawijining wana, piyambakipun saged pikantuk hak nggadhahi siti kasebat.
Pit onthel uga bisa diarani pit unta, pit kebo utawa pit pancal ya iku pit kang duweni ukuran ban 28 inchi. Pit onthel iki di gunakake masyarakat kutha nganthi taun 1970-an. Banjur taun 1970-an pit onthel kageser déning pit jèngki kang dawa lan duwure lewih apik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.18, 2 Maret 2016.
jagad apa ing jaban jagad, ya wani bae.
WASIYAT DALEM KGPAA SRI MANGKUNEGARA III: YEN PERINTAH WONG, SARAT KUDU NGLAKONI
saiki ngeroso kek alien aku mba..kagok boso jowo,
“Kitab ‘Arab djaman wektu niki, sampun mboten kanggo, resah sija adil lan kukume, ingkang kangge mutusi prakawis, kitabe Djeng Nabi, Isa Rahu’llahu.” (Artinya : Kitab Arab jaman waktu
suara kutukan roh Prabu Brawijaya terhadap Raden Patah sebagai berikut : “Entek katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing, sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.” (
chapunk panjengan niku dos pundi lha wong kulo umat rosulullah kok umat nabi luth lha panjenengan niku wicantene nimbali kulo mbak nopo mboten panjenengan umat nabi luth semerap nopo mboten kisah
nabi luth lha panjenengan niku wicantene nimbali kulo mbak nopo mboten panjenengan
Nuwun sak derengipun, dalem sak team....saget kebikak wawasan lan pandangan dalem tentang khasanah jawa ingkang sanget adiluhung...ingkang dereng dipun babar nanging wonten blog dalah artikelingkang bapak serat...sedanten kababar...matur nuwun
pasetujon padagangan Pan-Arab kang nduwèni tujuan ningkataké integrasi ékonomi lan pulitik ing Afrika Lor antara Maroko,
Arabe, ovvero l’utopia di una organizzazione regionale africana, en "Africa", N. 3, 2008, p. 405-428
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 2 Maret 2016.
Tak kisah la kangkung goreng ke kangkung celur ke. sememangnya
dinamakan junk / sampah,…..
dimas wibowo: halo Eyang Widi: sugeng siang… sadayana….
tumindak sing dudu sak mestine”. 5. ”Gusti Allah iku tan kena kinaya ngapa nanging ana”
Winginane nggone pak Lurah duwe gawe nyunatke anake sing cilik dhewe nganakke pesto diragati gedhe seko nanggap wayang golek tekan penek jambe Mbeleh sapine dinggo sukuran dinggo nambah ragate ngedol panenan Dasare wong sugih ngopo wae iso angger ono duwit kabeh lawang mengo Critane, pestane, kabare tekan ndeso tonggo jarene sing paling rame
Panggawe becik puniku, gampang yen wus denlakoni, angel yen durung kalakyan, aras-arasen nglakoni, tur iku
Panggawe ala puniki, sok weruha nuli bisa (Pupuh Kinanthi bait ke enam) dan Panggawe becik puniku, gampang yen wus denlakoni, angel yen durung kalakyan (Pupuh Kinanthi
bisa tetep temenan yah.. dan jangan lupa follow back:+: Salam Hangat :+:
May 26, 2010 at 16:58	Reply	Pak_Wow
>@o0z : wo..inggih sugeng rawuh dumateng
Ngrowod[sunting | sunting sumber]
Download Ahange Jadid Babak Mafi – Tanhaee
obah polahmu manut karsakutrisno asihmu kantil marang akusungkemo nyawamu marang
sing Paijo Asli wae nggenah kok…..dasar wong ndeso
sakabehane lamon iso nglakoni …Insya Allah Gusti Allah Nyembadani
gumampang ngeculake wicara panacad sarta pangalem, awit wicaramu mau durung
mesthi bener, sing mesthi panacadmu: wis gawe serik, pangalemmu aweh wisa, endi
kang aran becik, kabeh ala, kang sayoga mung meneng. Wong meneng iku
musthikaning urip, katon ngumala pindha sotya sinarawedi, saben muni mung
utawa panacad marang liyan, uni karo pisan iku padha ora kena diandel. Dene
kang kena diandel, unine wong meneng. Saben muni iya temen. Liding dongeng:
becik wong meneng tinimbang karo wong juweh. (
dhiri iku dadi oboring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih tumraping
ngaurip. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan
dakwenang marang sapepadhane. Sregep mawas diri ateges bakal weruh marang
kekurangan lan cacade dhewe, wusanane tukul greget ndandani murih apike.(BBB
yaiku wong kang bisa manjing ajur-ajer, ngerti empan papan laras karo reh
swasana sakupenge tanpa ninggalake subasita. Paribasane wong kang baut
ngadisarira, aja mung kalimput dening busana bae, nanging bisaa tansah marsudi
marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan
mesti kesinungan kekuwatan. Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa
ngerti kurang digladhi, temahan ora tumanja. Ngempakake kekuwatan mula ora
gampang. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana yen
rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine wong kang ngerti marang
kanggo derenging ati angkara. (BBB)
satindak: ana ing pajagongan, iku dadi witing kaslametan, ananging arang kang
bisa nglakoni, kang akeh: milawani golek bener, mangka pancen rampung mung
winangsulan: kados inggih leres pamaiben sampeyan, kula ingkang lepat: cuthel,
ora susah direwangi pathenthengan, sing ngupahi sapa? (
sakecap laku satindak, iku wis sumingkir saka ing pakewuh, dene wong meneng ana
sajabaning pakewuh, awit wateking manungsa mung golek menang.(MB)
Hutan hujan tropis dados susuhing maneka warna peksi. Ing ngandhap menika profil saking sakathahing peksi hutan hujan tropis.
Isi Bab Dasanama, Jenenge Godhong, Kembang, Woh, Anak Kewan, Sandhangan Wayang, Bebasan, Saloka, Sanepa, Pepindhan, Candra, Isbat, Pralambang, Parikan Lan Liya-Liyane
A. Bausastra Jawi yayasipun: 1. W.J.S.
yèn Masehi, Sinangkalan "Tata Gati Trus Manunggal".
2. Tan supe pangripta minta, pra nupiksa mugi-mugi, kasdu-sudi paring ceda, kritik ingkang
Purwaka ... 5 | Katranganing cêkakan ... 6 | I. Dewa ... 7 - 10 | II. Nyawa ... 10 - 11 | III. Pêndhita, cantrik ... 11 - 14 | IV. Ratu ... 14 - 16 | V. Narapraja ... 16 - 20 | VI. Prajurit ... 20 - 25 | VII. Danawa ... 25 - 27 | VIII. Wong ... 27 - 29 | IX. Bocah, lanang, wadon, jaka, rara lsp ... 29 - 32 | X. Aluraning sadulur ... 33 - 36 | XI.
XLVII. Wêktu ... 168 - 173 | XLVIII. Wilangan ... 173 - 175 | XLIX. Lêlêmbut, lêlara, tamba ... 175 - 177 | L. Ilang, mati, bangke ... 177 - 180 | Dhaptar têmbung lan kacane ... 181 - 186
Anggèn kula ngripta "SARINE BASA JAWA" punika amargi ngèngêti sangêting kirangipun buku-buku gêgaran sinau basa Jawi ing jaman samangke, ngantos kêrêp kêpirêng angluhipun para mudha Jawi ingkang sami kapengin ngudi basanipun piyambak. Suwantên angluh bab rêkaosipun pados gêgaraning marsudi basa Jawi punika kêpirêng wontên ing pundi-pundi, ugi wontên ing tanah Jawi-Têngah.
Dhêdhapukaning isinipun "SARINE BASA JAWA" punika kadamêl salaras kaliyan cak-cakanipun piwulang basa Jawi wontên ing pawiyatan, inggih punika katata kanthi gêgolongan. Golongan ingkang gêgayutan kaliyan têmbung dewa lan dasanamanipun, nyawa lan dasanamanipun, pêndhita lan dasanamanipun, makatên ing salajêngipun ngantos 50 golongan. Miturut pangalamanipun pangripta ing salêbêtipun sawindu mulang basa Jawi ing
Pangajêng-ajêngipun pangripta, mugi-mugi buku "SARINE BASA JAWA" punika sagêda tumut njalari tanginipun basa Jawi ingkang sampun sawatawis taun
Jemuwah Kliwon 12 Mulud, taun Dal 1887. Utawi 28 Oktober 1955.
Bb = Babad (Sêjarah). / Pd = Padhalangan. / Bld = Blenderan. /
Pramèsthi Guru, Tuguwisesa, Jagad Pratingkah, Jagadkarana, Siwahbuja, Kalawisesa, Kalawisaya, Nilakantha) peputra 10. Yaiku: miyos saka garwa Dèwi Uma (Umayi) nênêm: 1 Sambo, 2 Brama, 3 Indra, 4 Bayu, 5 Wisnu, 6 Kala. Miyos saka garwa Dèwi
kurung sakêmbaran. Wit ing Paparjawarna iku tau disuwun ngampil Pandhawa, dianggo kêmbar-mayang nalika Janaka-Sumbadra binayangkare. Wringin-kurung ing Yogyakarta (alun-alun lor) uga diarani Dewandaru lan Wijayandaru. 7 Jaran sêmbrani Ocêsrawas, gajah Erawata. Lêmbu Nandini, gamêlan Lokananta.
Nitis (manjing). Dewa ana sing sok nitis (manjing) marang titah, kayata: 1 Bathara Wisnu nitis marang: Arjunasasrabau ing Maèspati, Ramawijaya ing Pancawati, Krêsna ing Dwarawati, Jayabaya ing Kêdhiri, Anglingdarma ing Malawapati, Panjiputra ing Jênggala lsp. 2 Bathara Cakraningrat, yèn nitis kasêbut Wahyu Cakraningrat, yaiku Wahyu
sing kêtitisan Wahyu Widayat mêsthi dadi jatukramane priya sing kêtitisan Wahyu Cakraningrat lan banjur nurunake Ratu (kayata Dèwi Utari kagarwa Abumanyu nurunake Parikêsit Ratu Astina). 4 Bathara Drêma, ing lakon wayang:Samba dijêjuwing”. Bathara Drêma manjing marang Samba. Dewi Drêmi manjing marang Dewi Agnyanawati garwane Bomantara Ratu ing Trajutrisna; jalaran saka iku Samba nandhang gandrung marang Agnyanawati, wasana Samba seda dijêjuwing dening Prabu Bomantara.
Bathara. 1 Alingga bathara Pb = asalira dewa, dadi dewa. 2 Asoca bathara Pb = waskitha, sidik.3 Jagad dewa-bathara Pd = kalêbu têmbung sabawa, diucapake samangsa sumurup utawa krungu lêlakon (kadadeyan) anèh kang ora nyênêngake.
4 Nata binathara Pt = ratu kang kinurmatan kaya dewa. 5 Ngudang siyunge Bathara Kala Bs = nantang sudukan (nganggo kêris). Manut dêdongèngan, siyunge Bathara Kala dicabut dening Bathara Guru lan disabdakake dadi kêris Kalanadhah, têgêse: sing dianggo nadhah (mangsa, mangan) Bathara Kala; kêris Kalanadhah iku pamburine
lsp. 3 Basudewa Pd = Ratu Mandura kang pêputra Kakrasana, Nayarana, Sumbadra, Kangsa (Satêmêne Kangsa putrane Prabu Gorawangsa Ratu Guwabarong kang mimba warna Basudewa lan sapatêmon karo Dèwi Maherah, garwane Basudewa). 4 Dewabrata Pd = putrane Sêntanu kang miyos saka Dèwi Gangga. 5 Dewakasimpar Pd = lakon wayang nyritakake dhaupe Sêmar karo Dèwi Kanastrèn putrane Prabu Sasrasudarma Ratu Pulorajapêthi. 6 Puntadewa Pd = Yudhisthira, Ratu Amrêta. 7 Pandhudewanata Pd = Ratu Astina kang pêputra Pandhawa. 8 Nakula Sadewa Pd = sumênde lan warujune Pandhawa. 9 Isih kinêkêr ing dewa Pb = isih sinimpên ing dewa, durung ana titah sing ngrêti. 10.
Durna Pd = Dhang + hyang = dhanyang, Sang Hyang) pêndhita ing Sukalima, nalika timur asma Kumbayana. 3 Sang Hyang Dewa Amral Pd = asmane Puntadewa
hyanghyanging bawana = Pt kaya dewaning jagad, maksude: kang pununjul dhewe ing sajagad, kang bagus dhewe lsp. 5 Priyangan = para + hyang + an = panggonane para hyang, papane para dewa. Manut dongèng, para hyang wis tau rêraton ana ing Jawa-Kulon, nagarane aran Mêndhangkamulan, kratone dumunung ing gunung Pangrango (Gêdhe), sing jumênêng Ratu
antaka, nganyut tuwuh, mugut tuwuh, nglalu pati, ngêndhat. 9 Talang jiwa Br = talang pati, ngêtohake pati dianggo bêbantên utawa tawur. 10. Padu Jiwa dikanthongi Pb = pintêr banget ngikal basa sing dianggo prakaran (padu), prasasat wis nganthongi carane padu si Jiwa. (Dèk jaman biyèn ana wong aran Jiwa sing baud bangêt ngikal basa, nganti manawa prakaran, sanadyan luput, toging êndon bisa mênang). 11 Manuk jiwa-jiwa = manuk dewata.
Nraka. 1 Nraka-jahanam = nraka sing ora kapenak dhewe. 2 Dadi intiping nraka Pt = ana ing dhasaring nraka. 3 Bomanarakasura Pd = Ratu ing Trajutrisna, pamburine diganti Suteja (putrane Krêsna kang miyos saka Dèwi Bomapati. 4 Wong wadon iku swarga nunut nraka katut Pb = bêgja-cilakane wong wadon iku mung gumantung marang sing lanang (bojone).
Nyawa. 1 Nyawa saringan Pt = wong (bocah) wis tau lara bangêt, wasana bisa waras; utawa: ana ing sajroning bêbaya pati (dikêpung mungsuh lsp) wasana bisa ngoncati. 2 Toh nyawa Pt = toh pati. 3 Nyawamu apa barangmu? = têmbunge wong nêdya njaluk kanthi pamêksa (begal), maksude: yèn barangmu ora olèh dakjaluk, kowe mêsthi dakpatèni. Pangeran Sambêrnyawa = R.M. Said (Mangkunagara I).
Suksma. 1 Prabu Suksmandhadhari Pd = Ratu ing Giripura malihane Sumbadra, patihe Kandhimurti lan Surèngraras (malihane Srikandhi lan Rarasati). 2 Dèwi Sumbadra panuksmane dèwi Sri Pd =
digagas lan dilêbokake ing ati (nalika maca).
Suwarga. 1 Swarga ginawe ayu Br = têka bêcik têmên. 2 Wis nyuwarga Pt = wis mati. 3 Swargi Ranggawarsitan Ki = jênate. 4 Swargane wong duwe anak lanang Pt = bêjane utawa kapenake. 5 Swargabandhang
Bupati ing Kalinyamat (Jêpara). 3 Wukir Rêtawu - Abiyasa. 4 Wukir Indrakila (ing guwa Witaraga) - Ciptaning (Janaka). 5 Argabêlah (Giripura) -
Pandhawa karo Kurawa. Kèhe wadya sing pêrang 18 aksohini (Pandhawa 7 aksohini, Korawa 11 aksohini), ajange pêrang ing Têgalkurusetra sapinggire tlaga-gêtih Samantakapancaka. 2 Asthabrata Pd = piwulange Ramawijaya marang Prabu Wibisana ing salêbare pêrang Alêngka, maksude: supaya Alêngka bisa tata-têntrêm, Prabu Wibisana carane ngasta paprentahan didhawuhi migunakake tindake dewa wolu, yaiku: Indra, Yamadipati, Surya, Candra, Bayu, Kuwera, Baruna lan Brama. 3 dèwi Bratajaya = dèwi Sumbadra. 4 Mahabarata Pd = arane buku kang nyritakake darah Barata (Pandhawa) nganti têkan muksane, isine 18 parwa (mulane uga diarani Asthadasaparwa; parwa = perangan, bab), yaiku: 1
Manungku = mêlêng). 2 Anak pujan Br = anane (dadine) sarana dipuja, kayata bungkuse Wrêkudara dipuja dening Bagawan Sêmpani dadi
olèhe nglakoni tapa. 2 Tapa mbanyuwara = tapa nyirik banyu. 3 Pati gêni = nyirik gêni, sarana ana ing sênthong bae tanpa mangan tanpa ngombe. 4 Ngrowod = mung mangan krowodan (ora mangan sêga). 5 Mutih = mung mangan sêga thok. 6 Tapa ngalong = tapa gumandhul ing wit, kaya ta tapane Subali ana ing wukir Sunyapringga. 7 Tapa ngidang = tapa dêdunung ing alas mung mangan gêgodhongan, kayata tapane Sugriwa ana ing alas Sunyapringga. 8.Tapa nyanthuka = tapa kaya canthuka utawa kodhok, kayata tapane dèwi Anjani ndhêpèpès ing dhampènge tlaga Madirga. 9 Tapa wuda sinjang rambut = awake sakojur tanpa kêtutupan panganggo, rambute dirembyakake kanggo nutupi murate, kayata tapane Nimas Ratu Kalinyamat ana ing wukir Danaraja. 10 Tapa ngluwat = tapa ana ing jugangan (kluwat).
Cantrik. 1 Nyantrik = ngabdi marang pêndhita (
panggonan), pura, puri, puraya, kadhatwan, prasada.
Aji. 1 Aji jaran guyang = aji dianggo nggunani (ngarah) wanita. 2 Aji panglimunan = aji sing marakake bisa ngilang. 3 Aji jaya-kawijayan = aji sing njalari bisa mênang. 4 Aji wringin-sungsang = aji sing njalari ora pasah gêgaman. 5 Aji sirêp begananda = aji sing dianggo nyirêpi wong supaya turu kêpati. 6 Diaji-aji = dipundhi-pundhi. 7 Ajisaka Bb = putrane Empu Anggajati utawa Prabu Iwaksa Ratu ing nagara Surati. 8 Samiaji Pd = panyêbute Krêsna marang Puntadewa, maksude: sanadyan Puntadewa Ratu cilik lan Krêsna nata binathara, panganggêpe Krêsna marang Puntadewa kaya marang sapadha-padhane (sasami-sami aji). 9 Aji godhong jati aking Pb = tanpa aji
agême ratu yèn diwêdhakake ing mripat njalari bisa sumurup lêlêmbut. 3 Dewakatong Pd = asmane
narpa + endah = ratu kang sulistya ing warna, kayata Ratu Ayu Majapait. 3 Kunarpa Kw = bangke. 4 Narpadayinta = narpawadu, garwane ratu, pramèswari. 5 Narpasunu, narpasiwi, narpatmaja, narpaputra.
Nata. 1 Srinata Kss = têmbang Sinom. 2 Kalingga nata Pb = prakara kang wis kêlêtan jumênênge ratu (anane prakara iku ing jamane ratu sing dhisik).
Panji. 1 Panji Angrèni Kss = arane buku yasan Pangeran Adimanggala, nyritakake dhaupe Panji Putra karo Dèwi Angrèni lsp. 2 Panji
lan Dèwi Angrèni. 3 Panji klanthung Pt = wong
Pajang-Mataram Pl = pralambange ing tanah Jawa (Kajawan) ana ratu loro, S. Pakubuwana III ing Solo lan Sultan Hamêngkubuwana I ing Yogyakarta (P. Mangkubumi).
Pangeran. 1 Pangeran = Gusti Allah; sêsêbutaning putara ratu lan sêntana kang diangkat putra (Pa + ang +
Maswapati Ratu Wiratha), Rajapatni = pramèswari. 15 Ngreka raja Pb = prakaran ngaku darbe saksi ratu utawa bangsa luhur. 16 Sinduraja =
randha. 4 Kangjêng Ratu = sêsêbutane pramèswari. 5 Ratu Alit (Ratu Anggèr) = sêsêbutane putrine ratu kang sêpuh dhewe (pambayun) lan sing wis krama. 6 Rinatu-ratu = diaji-aji bangêt. 7 Mbondhan tanpa ratu Bs = tumindak sasênênge dhewe, ora mraduli anane anggêr-anggêr lsp. 8 Pararaton Bb = buku kang nyritakake Kèn Arok lan
ing Drajad (Sêdayu). 4 Sunan Kalijaga iku Wali Jawa, dêdalêm ing Kadilangu (Bintara), nalika timur asma R. M. Said,
kaya ratu. 5 Kliwon = kalih + ewu + an = kalihewuan = kalihewon, mingsêd pakêcapane dadi: kliwon, saiki kira-kira padha karo wadana. 6 Panewu = camat. 7 Rangga = camat. 8 Purohita = guru ing kraton ngiras dadi pujangga. Ing jaman saiki "purohita" atêgês: suwita (ngèngèr kanthi maksud
nindakake ukum kisas. 17 Gandhèk (cacahe mêsthi loro) = tukang nglantarake dhawuhe ratu (utawa nawala dalêm). Lsp.
Catur manggala, atêgês: panggêdhe cacahe papat, yaiku: 1 Patih, 2 Purohita (Guru), 3 Jaksa, 4 Pêngulu.
Dêmang. 1 Demang ngiras tangkilan Bs = tamu ngiras dadi paladèn. 2 Ndêmang = (ing dolanan pèi) olèh biji utawa wilangan 400 utawa luwih. 3 Ndêmang salira = olèh wilangan 400 kurang sathithik, nanging luwih saka 390. Yèn 39l = ndêmang slira siji, 392 = ndêmang slira loro; sabanjure têkan ndêmang slira sanga.
Jaksa. Jaksa pring sadhapur Pb = pangadilan sing pangarsane dalasan para wargane kabèh isih nunggal sadulur.
Empu (atêgês: tuan). Empu Sendhok ± ratu ing Jawa - Wetan (929 - 947) kang pamburine diganti Darmawangsa (Têguh). Empu ahli gawe gêgaman saka wêsi-aji: 1, Empu Gandring (jaman Singasari) gawe kêris kanggo Kèn Arok; sing tumêka ing seda disuduk nganggo
cêcala gandhèk sakêmbaran Pd = (ing sadurunge rawuh) tanpa utusan gandhèk sakêmbaran sing didhawuhi ngabari (paring nawala). 2 Basa gandhèk (basa nggandhèk) Bb = basa sing kedaling pakêcapan kaya gunême gandhèk, yaiku wanda sing mawa a kudu diucapake jêjêg, ing jaman saiki diarani: basa bandhèk. Dadi têmbung “gandhèk” mingsêd pakêcapane malih “bandhèk”. Kang dhisik dhewe nganggo basa mangkono iku gandhèk ing kraton Pajang, saka dhawuhe Sultan Hadiwijaya (Jaka Tingkir).
Guru. Guru-alêman = wong kang kapengin dialêm. 2 Guru-bakal Br = barang-barang sing durung awujud dandanan, saupama arupa mas, mas sing isih awujud blindhèn utawa prongkalan. 3 Guru-dadi Br = barang-barang sing wis awujud dandanan, saupama arupa mas wis awujud gêlang, ali-ali lsp. 4 Guru-laki = wong lanang dadi guruning somah. 5 Guru-lagu = dhong-dhinging swara ing wêkasane gatra têmbang Macapat. 6 Guru-wilangan = cacahing wandane têmbang Macapat ing sabên sagatra-gatrane. 7 Aja guru-guru nêpsu = aja kêsusu. 8 Guru-dina = ala-bêcike dina. 9 Purwakanthi guru-swara = purwakanthi kang nunggal swara, kayata: kudu jujur, yèn kowe kêpengin luhur. 10 Purwakanthi guru sastra = purwakanthi sing nunggal sastra (aksara), kayata: wanita sugih wawasan wasis asung wêwarah. 11 Saka-guru = sakaning omah sing dumunung ing têngah cacahe papat, kosok-baline: saka pananggap. 12 Guru, kêna digugu lan ditiru Kr = Guru kudu pantês dadi têpa tuladhaning liyan. 13 Diguroni = dijaluki warah. 14 Maguru = nggêguru, golèk kawruh (ngèlmu). 15 Guru-sajati = Guru kawruh kabatinan (kang tuduh
Têmbung “Guru” ing kawruh sêngkalan (atêgês: wêwaton) ana warna wolu, yaiku:
a). Guru-sastra, wêwaton sastra. Yèn sastrane padha, sanajan têgêse beda, watak-wilangane dianggêp padha, kayata: nabi atêgês wudêl, karo nabi sing atêgês panuntuning [panun...]
[...tuning] agama, watak-wilangane padha, yaiku padha-dene awatak 1.
b). Guru-wanda, wêwaton wanda. Yèn nduwèni wanda padha, dianggêp padha watak-wilangane, kayata: tri karo putri, padha-dene awatak 3.
c). Guru-dasanama, wêwaton dasanama. Yèn têgêse padha utawa mèh padha, dianggêp padha watak-wilangane, kayata: pratiwi karo bantala, padha-dene awatak l.
d). Guru-sarana, wewaton sarana (piranti). Piranti karo gunane, dianggêp padha watake, kayata: panah karo pêrang, padha-dene awatak 5. (Gunane panah iku kanggo pêrang).
e). Guru-warga, wêwaton golongan. Yèn nunggal golongan, dianggêp padha watake, kayata: cêcak karo mênyawak, padha-dene awatak 8 (golongan kewan rumangkang, reptiel).
f). Guru-karya, wêwaton karya (pakarti). Barang karo pakartine (pakaryane), dianggêp padha watake, kayata: tangan karo nyêmbah, padha-dene awatak 2 (nyêmbah iku pakartine tangan).
g). Guru-darwa, wêwaton darwa (sipat, kaanan). Barang karo sêsipatane dianggêp padha watake, kayata: panas karo gêni, padha-dene awatak 3 (panas iku darwane gêni).
h). Guru-jarwa, wêwaton jarwa (surasa). Têmbung karo surasane, dianggêp padha watake, kayata gègèr karo obah, padha-dene awatak 6. Sing njalari anane gègèr iku marga wong-wong padha obah pating bilulung. Sanadyan ana apa bae, yèn wong-wong padha mênêng bae, ora bakal gègèr.
Pangulu. Nglungguhi klasa pêngulu Bs = dadi bojone ipe-lanang kaprênah tuwa ing sapatine mbakyune.
Pujangga = ahli basa lan ahli ngripta sing asêsêbutan Empu (Mr. kaca 17): 1
Jawa kang wêkasan (1870). Ing sasedane Ranggawarsita saprene, durung ana Pujangga-Jawa manèh. 2 Ranggalawe Bb = asmane Adipati ing Tuban (kaprênah pamane Prabu Kênya Majapait) kang seda prang-tandhing karo Menakjingga (kêtaman gada wêsi-kuning). 3 Ngrangga = ndêmang kaping pindho urut-urutan (ing dolanan pèi).
Tumênggung. 1 Pujangga Radèn Tumênggung Sastranêgara Bb = R. Ng. Yasadipura II, 2 Ora
Tionghwa sing aran Han Tik Ko, yaiku sing nuku kutha Prabalingga saka panguwasane pamrentah Walanda taun 1811 - 1813.
Tinimbang mati mringkus, luwih bêcik mati mbrêgagah (Tinimbang [(Tinimban...]
[...g] nungkul, ora wurung dipatèni utawa tumêka ing pati marga disiya-siya, luwih bêcik mati marga lumawan ing prang).
Candrane panganggone: 1 Sing nganggo putih kumpul padha putih kaya kuntul nêba (kuntul sarawa). 2 Sing nganggo abang kumpul padha abang kaya wukir kawlagar (Kawlagar = kobar). 3 Sing nganggo kuning kumpul padha kuning kaya podhang rêraton. 4 Sing nganggo irêng kumpul padha irêng kaya gagak rêraton.
banthèng kêtaton. 3 Kèhing pêpati kaya babadan pacing (mratelakake kèhe bêbathang pating glimpang). 4 Kèhing pêpati kaya sulung alêbu gêni (mratelakake sabên ana prajurit sing maju ing pêrang mêsthi tumêka ing pati, utawa: maju-maju mati). 5 Ing paprangan prasasat banjir gêtih asarah bangke.
Panantange prajurit: 1 Ayo padha ngadu wulêding kulit, atosing balung = ngadu tyasa, ngadu kasêktèn. 2 Ayo padha gandhèng kunca = gandhèng pojoking dodot supaya aja nganti ana sing bisa mlayu salah siji. 3 Ayo padha ngadu siyunge Bathara Kala = sudukan (nganggo kêris). 4 Ayo padha lancaran warastra = panah-pinanah.
Sêsumbar: 1 Njêrokna jagang, ndhuwurna kapurancang, ora wurung nagaramu dakgawe karang-abang. Jagang = jugangan kang ngubêngi bètèng. Kapurancang = kayu utawa pring lancip-lancip dipasang ing sadhuwure tembok bètèng pating crongat. (Tangan ngapurancang = kaya kapurancang, yaiku drijine tlusup-tlusupan). 2 Apa ora kulak warta adol prungon yèn ... (isine titik-titik iku jênênge wong sing sêsumbar) tau-tate ngrupak jajahaning mungsuh, ngêlar laladaning rowang, mbêdhah
mangsa wurunga karasa ing tanganku (Mêsthi klakon dakpilara). 11 Kêkêjêra kaya manuk branjangan, kopat-kapita kaya ula tapak-angin, daksaut daksabêtake prabatang sirna kuwandamu. 12 Tumêngaa ing akasa, tumungkula ing pratiwi = sambata marang bapa-biyungmu (arêp diprajaya, Akasa, ngibarat: bapa. Pratiwi, ngibarat: biyung).
Prajurit sêkti. 1 Punjul ing apapak = luwih tinimbang sapadha-padha. 2
Cukat kadya kilat, kêsit kadya thathit = tandang kang sarwa kêbat-cukat-trêngginas-trampil.
Pangamuke prajurit: 1 Ngamuk punggung = ngamuk kaya pangamuke wong bodho, nekad tanpa petung (Punggung = bodho). 2 Ngamuk punggung sura tan taha nirbaya nirwikara = ngamuk kanthi nekad bangêt ora ana barang sing diwêdèni. 3 Nêmpuh byat manrang parangmuka = nêmpuh karthikanthi. sêrêng marang mungsuh. 4 Nêmpuh byat tarwrin ing pringga = nrajang kanthi sêrêng ora wêruh ing bêbaya. 5 Mrawasa-
Atêgês kalah: 1 Ngucira ing yuda = ora sêmbada, mlayu ngoncati mungsuhe. 2 Oncat saka
kanthi nglimpèkake (marga wêdi utawa ora wani karo mungsuhe. . Glanggang = papan adu-adu utawa ngadu tyasa).
Atêgês nungkul: 1 Nguncupakên asta = nyêmbah. 2 Asrah bongkokan = sarèhne wis
gampang pêcah (piring, cangkir lsp). 3 Balasrèwu Pd = candhabirawa, aji-ajine Prabu Salya saka Bagaspati (mara-sêpuhe), dayane bisa nêkakae setan akèh. 4 Ratu bandha-bandhu sugih bala Pd = ratu sugih bandha, sugih sadulur lan darbe wadya-bala akèh. 5 Dadya-bala bacingah Pd = wadya-bala campuran (manungsa karo rasêksa, manusa karo wanara, utawa manusa karo rasêksa lan wanara). 6
bêbarêngan. 3 Garudha nglayang = panatane wadya ana sing pinêtha cucuk, swiwi kiwa-têngên, buntut lan anggane
padha karo hardacandra.7 Supit-urang = panatane wadya ana sing pinêtha supiting urang kiwa-têngên, buntut lan anggane. 8
panatane wadya awangun bundêr ngêpung mungsuh, lan ana sing ngrabasa mungsuh pinêtha angaping baya. 10 Jaladri pasang (samodra rob) = panatane wadya ana sing pinêtha pulo, alun lan prau. 11
Gilingan rata = panatane wadya ana sing pinêtha angganing rata, rodha
rucah = prajurit arahan, prajurit asor. 2 Prajurit jajar = prajurit sing asor dhewe. 3 Prajurit jagakarya = prajurit sing kuwajibane babagan ubarampene pêrang. 4 Prajurit tamtama = prajurit pilihan. 5 Prajurit bayangkara = prajurit sing rumêksa ratu (Indonesia: pengawal). 6 Prajurit jajèngsêkar = prajurit jêjaranan. 6 Tapane prajurit ana ing gunung wêsi (gunung gêni) Kss = kuwajibane prajurit iku abot toh nyawa, luwih abot tinimbang tapane pêndhita sing mung dhêdhepok
ing gunung lumrah, dudu gunung wêsi, dudu gunung gêni (Buku Sruti, Wirawiyata). Prajurit sinêlir = prajurit pilihan, prajurit kinasih.
sabarang prakara sing mawa mêmungsuhan. 5 Satru munggwing cangklakan Pb mungsuh sing kêcêdhak (kanca sapagawean,
nandhingi kudu wong pilihan. 3 Tanpa tandhing Pt = ora ana sing ngêmbari, ora ana sing madhani. 4 Milang-miling golèk tandhing Pt = golèk kêmbaran. 5 Etung-soalan bab têtandhingan Pt = etung-soalan bab pêpadhan-pamurwat. 6 Wudhu
Wadya. Kesisan wadya Kw = kêntekan wadya (marga wadya-balane wis padha mati utawa mlayu). Wadya bacingah = bala campuran (manungsa karo rasêksa).
Dasanama: Danawa = rasêksa (wadon rasêksi), yaksa (wadon: yaksi), diyu,
walingi (Walingi = sukêt kang tuwuh ing rawa, dhuwure nganti 2 m, gêdhene watara sadriji).
Panganggone. (lan pirantine): asumping pring sadhapur, asabuk ula-lanang, akalung ula-wêlang, asogok untu pêdhang, acuthik kuping klewang (Kabèh sarwa mêmêdèni).
cacad, ora lumrah. 3 Buta ijo = buta sing mawa pulas ijo pralambange aluamah (doyan mangan-turu). 4 Buta terong Pd = wangune irunge kaya
Brantas, pamanggone ing guwa Selabale dumunung ing gunung Klothok (Yèn sing ngratoni lêlêmbut ing sawetane Brantas
banjur sinimpen dening putrane Wibisana kang asma Prabu Bisawarna (Ratu ing Singgêla).
Rasêksa, Sastra-jendra ayuningrat pangruwating rasêksa-diyu Pd = (piwulang) ngèlmu utawa kawruh linuwih sing bisa mêmayu-ayuning jagad. Ing padhalangan sing kocap mbabar Sastrajendra ayuningrat pangruwating rasêksa-diyu yaiku Rêsi Wisrawa marang Dèwi Sukèsi.
Dasanama: Wong = jana, janma, jalma, manus, manusa, manusya, manuswa, tiyang, nara. Têmbung
paprèntahan. 5 Among slira = among raga, ngapenakake awak, sakapenake murih awake ora rêkasa. 6 Among tuwuh = kang rumêksa urip, yaiku Gusti Allah. 7 Kaki among nini among = lêlêmbut lanang-wadon sing rumêksa jabang-bayi.
Jana. 1 Ja (lair) + na (sing) = sing lair, dadi manungsa. 2 Durjana Kw = dur (ala) + jana = wong ala (maling lsp). 3 Janaloka Kw = jana + loka (jagad, alam) = jagade manusa, alame wong, yaiku Marcapada, alam-donya (Uga arane cantrik
kajuwara, kondhang, kaonang-onang, kawêntar, kalok, kaloka. 5 Disujanani = disanggarunggèni, kurang dipracaya tindak-tanduke. 6 Sarjana = wong kang wis putus ing kawruh. 7 Sujana = wong kang luhur kabatinane.
Janma. 1 Janma mati murka Pb = cilaka marga saka murkane. 2 Bisa
pucaking gunung; apa manèh manungsa, saya ora kêna diina; mulane aja sok ngina marang sapadha-padha. 4 Janma mara mati, sato mara mati Br = papan sing angkêr bangêt, manusa utawa kewan sing ngambah mêsthi tumêka ing pati. 5 Manjanma Kw = nitis dadi manusa. 6 Sirêp janma Pt = wêktu bêngi wis sêpi
Jawa ora kêna ambêk-wani; sanadyan marang Landa-godhong pisan (dudu Landa totok), marang macan sing tanpa untu lan marang bêdhil sing tanpa isi ya kudu wêdi (Apa manèh marang Landa totok).
Mong/momong. 1 Kêparênga ingkang putra kula mong Pt = ingkang putra kula suwun dadosa semah kula. 2 Trimaa sing nglakoni mangsa trimaa sing momong Pt = sanadyan wong sing disiya-siya trima, Gusti Allah mêsthi ora marêngake lan bakal malêsake. Wong sing sêsêmbranan, manawa krungu ukara mangkono iku adhakane sok nyambungi: "Sing momong manèh oraa trima, hla wong sing nglakoni bae trima". 3 Drêman golèk momongan Pb = wis akèh tanggungane ndadak nindakake apa-apa sing njalari wuwuh akèhe tanggungan (Drêman = wong wadon sing sugih anak). 4 Lêgan golèk momongan Pb = wis kapenak ndadak nindakake apa-apa sing njalari rêkasane. 5 Momongmurka = patihe Prabu Niwatakawaca ratu ing Imaimantaka.
Nara. 1 Narapraja Kw = punggawa nagara, priyayi. 2 Naragiyota Kw = punggawa prau (
Enggon cina didoli dom Bs = wong pintêr diumuki. 3 Klêbon cina gundhulan Bs = kapusan. (Jaman biyèn kabèh Cina mêsthi kuciran; yèn ana Cina gundhulan, mêsthi Cina ala).
Wong. 1 Wong kumpra Pt = wong asor. 2 Wong branggah Pt
= wong tani sing darbe rajakaya. 3 Wong urakan Pt = wong asor, sudra. 4 Wong mutihan Pt = wong sing mungkul marang agama. 5 Wong abangan Pt = wong sing ora nglakoni sarengating agama. 6 Disarang wong Pt = ora disênêngi wong. 7 Wis kawong Pt = wis akèh wong sing ngrêti utawa têpung. 8 Mada kawongan Pb = nacad, ing batin sajatine isih sênêng. 9 Lawas-lawas kawongan godhong Bs = wong ngabdi iku lawas-lawas mêsthi ora kanggo. (Kawongan godhong = kadunungan sêsipatan kaya godhong, manawa wis ora ana gunane banjur dibuwang). 10 Pawong mitra Pt = mitra sing kalêbu rakêt, mitra kulita. 11 Pawongan Pt = abdi wadon ing kraton bangsane para nyai. 12 Wong mati ora kêsasaban bumi Bs = wong sêngsara bangêt uripe, pêpindhane kaya wong sing wis mati, nanging
kasèp). 14 Aluwung kalah wang tinimbang kalah wong Pt = aluwung kapitunan nanging prawira, tinimbang olèh kauntungan nanging nistha. 15 Ora wêruh marang wong tuwa Pt = lali marang wong tuwa (ora gêlêm mikir bab uripe, wêgah têtulung lsp). 16 Winongwong jawata Bs = têgêse lugu: diêmong dening dewa, maksude: klakon sabarang kang sinêdya. 17 Ana wong ngoyak macan, dèn wadhahi bumbung = Mr macan.
IX. BOCAH, LANANG, WADON,
utawa rêtna (sêsotya). 4 Prawan = rara, kênya, dhara, dhere (tumrap pitik). 5 Atêgês lanang-wadon (diarani têmbung yogyaswara): dewa-dewi, gana-gini, sarêksa-rasêksi, apsara-apsari, parameswara-parameswari lsp.
Bocah sukrêta (lumrah diruwat sarana ditanggapake wayang lakon Amurwa-Kala): 1 Julung kêmbang = lair barêng lan plêthèking surya. 2 Julung sungsang = lair wêktu surya mèh surup. 4 Julung caplok = lair barêng lan suruping surya. 5 Tawang-gantungan = kêmbar utawa dhampit, nanging kang laire lêt dina. 6 Kêmbar = loro lair barêng lanang kabèh utawa wadon kabèh. 7 Dhampit = loro
lair barêng lanang-wadon. 8 Sumala = cacad wiwit lair mula. 9 Bungkus = lair isih kêbuntêl kêndhangan. 10 Jêmpina = lair durung mangsane (lagi 8 sasi utawa kurang ana ing guwa-garba). 11 Margana = lair ana ing dalan. 12 Wahana = lair ing papan rame. 13 Cêmani = pakulitan irêng mulus. 17 Wungle = bule. 18 Salewah = perangane awak kiwa-têngên ora padha (warnane). 19 Gondhang-kasih = kêmbar sing beda pakulitane (upama: siji bule, sijine cêmani). 20 Wuyungan = lair ing mangsa gègèr (ana pêrang, gunung njêblug lsp). 21 Jadah = ora karuwan bapakne, utawa: laire bocah iku wong tuwane durung ijab.
Bocah. 1 Bocah wingi sore Pb = wong (wis diwasa) dipepindhakake isih bocah, marga isih nom, durung darbe pangalaman. 2 Dhudha bocah Pb = jêjaka sing ditinggal mati pacangane. 3 Ora mambu bocah = ora mèmper bocah.
Dhudha. 1 Dhudha kêmbang Pt = dhudha sing durung darbe anak. 2 Dhudha bocah Pb = jêjaka sing ditinggal mati pacangane. 3 sugih anak. 4 Dhudha kalung = dhudha sing darbe anak wadon wis gêdhe. 5 Dhudha calak = wong lanang sing purik. 6 Dhudha bantat = arane lêmud sing manawa nyakot njalari jenthol. 7 Dhudha ngasag = arane pêri. 8 Cangkir dhudhan = cangkir tanpa lambaran (lambarane wis pêcah utawa ilang). 9 Dhudha kasmaran = arane lagu têmbang Pangkur (lumrahe laras slendro).
Jaka. 1 Jaka jêbug = jaka sing wis tuwa. 2 Jaka-tuwa = arane manuk bangsane bèthèt. 3 Jaka kulama-kala = bocah lanang sing mèh ngancik diwasa (umur 16 taun). 4 Jaka-bèlèk = arane lintang (asorot abang). 5 Jaka-rara bojo kawitan (nalika têmune lanange isih jaka lan wadone isih rara utawa prawan). 6 Jaka Lodhang = arane buku karangan Ranggawarsitan, isine: Jaka-Lodhang (awujud wanara) mêdhar jangkane jaman marang Panji Putra. 7 Jaka Sangkala = pêparape Ajisaka (putrane Empu Anggajali utawa Prabu Iwaksa ing nagara Surati tlatah Indu). 8 Jaka Tingkir = Banyakwidhe. Hadiwijaya, Mas Karèbèt, ratu Pajang. 9 Prabu Jakapitana Pd = Prabu Suyudana ing Astina. 10 Jaka Tarub (
Pd = arane punggawane yaksendra awujud rasêksi manganggo lanang (Lumrahe sinêbut: Emban Kênyawadu).
Lanang. 1 Lanang kêmangi Pb = wong lanang sing jirih. 2 Mêtua, nyata lanang!Pt = yèn nyata kêndêl, ayo tandhing karo aku. 7 Kaya lanang-lananga dhewe Pt = kaya mung awake dhewe sing duwe kêkêndêlan. 4 Bawang lanang Pt = bawang sing tanpa siyungan. 5 Wong lanang padha lèk sanga Pt = padha dene wong lanang sing olèhe ana ing guwa-garba 9 sasi. 6 Sada lanang Pt = sada sing mawa kasiyat (lumrahe dianggo sabêt). 7 Lêlanange jagad Pt = wong sing kêndêl dhewe sajagad. 8 Sadulur pancêr lanang Pt = sadulur saka bapa.
Lare. 1 Kapi-lare Pt = wong kang awatak kaya bocah (mbocahi). 2 Lareangon = arane ula cilik awarna abang lan irêng. 3 Turu-lare Kss = arane lagu têmbang Dhandhanggula (lumrahe mawa laras pelog pathêt 6).
Prawan. 1 Prawan sunthi Pt = prawan kêncur. bocah wadon sing mèh ndungkap
Ws = Tuhu. 2 Priyambada Pd = putrane Janaka sing nggarwa Mustakawèni = kondhang, misuwur. 4 Utamane
isih rada nom. 3 Randha kisi Pt = randha caluk, randha kuwat, randha sing darbe anak lanang wis gêdhe. 4 Randhakuning Pt = arane sawah sing sangar. 5 Lèpèk randhan Pt = lèpèk sing wis tanpa cangkir (cangkire wis pêcah utawa ilang). 6 Randha Widada Pd = asmane Srikandhi nalika namur laku ngupaya Janaka, nalika samana Janaka lagi mratapa ana ing Giripura asma Bagawan Endrajatikusuma. 7 Mbok randha Dhadhapan Kss = randha sing ora kawruhan jênênge, yaiku randha sing dingèngèri Dèwi Sêkartaji utawa Kèn Limaran (
lumrahe dianggo mbawani gêndhing Montro. 2 Rara gêdhang Pt - prawan sing mêtêng. 3 Rara Mêndut Bb = putri boyongan saka Pathi sing nêdya digarwa Tumênggung Wiraguna ora gêlêm, malah banjur gandhèng karo Pranacitra. Rara Mêndut iku putrane Kyai Janala ing kutha Pathi, nganti saprene kampung sing biyèn diênggoni Kyai Janala diarani kampung Janalan. 4 Nyai Rara
dening para widadari (marga dianggêp wis ora suci), banjur tumurun mênyang donya manèh dêdunung ana ing samodra Kidul ngratoni lêlêmbut. 5 Dèwi Rara Irêng Pd = Sumbadra, Dèwi Bratajaya. 6 Palara-lara Pt = parara-rara = para nyai sing isih nom (ing kraton), utawa: sêlir sing durung diningkah. 7 Lung gadhung sêmune rara nglikasi Pl = pralambange Sunan Mangkurat
laweyan Pt = wanita sing darbe cacad dhêkik ing poking baune, yèn omah-omah, sing lanang ora dawa umure. 2 Wong wadon cowèk gopèl Pb = wong wadon iku mung kari sakarêpe wong lanang; pêpindhane cowèk sing gopèl, isih dianggo kêna, dibuwang iya kêna. 3 Wong wadon iku swarga nunut nraka katut Pb = bêgjacilakane wong wadon iku gumantung marang sing lanang (bojone). 4 diwadonake Pt = dianggêp wong wadon, maksude: wong lanang sing dianggêp ora nduwèni kêkêndêlan. 5 Ora mambu wong wadon Pt = wong wadon sing tindak-tanduke lsp ora mèmpêr wong wadon. 6 Wong wadon iku paribasane "karubyuk kabotan pinjung". Pt = wong wadon iku ora bisa cancingan.
Mahabarata, Pancawala putrane dèwi Drupati awujud bocah lima: 1 Pratiwindya patutan karo
wala Pt = bêbêdan, jarite sing saparo dianggo kêndhit. 4 Suwala Kw = bangga, ora miturut, nglawan.
linuwih. 5 Turasing satriya = turune satriya (prajurit). Têdhaking amara tapa = turune pandhita. 7 Wijiling andanawarih = rêmbêsing madu = turune bangsa
buyut, canggah, wareng, udhêg-udhêg, gantungsiwur, grêpak-senthe (gropak-senthe).
Uruting anak: 1 Pambarêp (pambayun). 2 Panênggah, panggulu. 3 Pandhadha; yèn anake kabèh mung lima, pandhadha iku uga diarani: pênêngah pamadya, pamade. 4 Sumêndhi utawa sumêndhe (kakang wuragil). 5 Wuragil (waruju).
anak 2 lanang-wadon. 6 Sêndhang kaapit pancuran = anak 3 panêngahe wadon. 7 Pancuran kaapit sêndhang = anak 3, panêngahe lanang. 8 Sarimpi = anak 4 wadon kabèh. 9 Saramba = anak 4 lanang kabèh. 10 Pandhawa (Pandhawa pancala-putra) = anak 5 lanang kabèh. 12 Padangan = anak 5 wadone 1 (uga diarani: Pandhawa madhangake). 13 Pipilan = anak 5 lanange 1 (uga diarani Pandhawa ipil-ipil). 14 Pandhawa nyandhangi = anak 6 wuragile wadon. 15 Pathok = anak akèh panêngahe lanang. 16 Gendhong = anak akèh panêngahe wadon. 17 Sumarak = anak akèh lanange mung 1 utawa wadone mung 1.
Arane sadulur: 1 Adhi-ipe = bojone adhi. 2 Kakang-ipe = bojone mbakyu. 3 Mbakyu-ipe = bojone kakang. 4 Pripean = padha dene ngalap. 5 Paman = adhine lanang bapa utawa biyung. 6 Bibi = adhine wadon bapa utawa biyung. 7 Uwa = kakange utawa mbakyune bapa utawa biyung. 8 Nak-sanak = nak-dulur = tunggal êmbah. 9 Misan = tunggal buyut. 10
Mindho = tunggal canggah. 11 Ming têlu = tunggal warèng. Lan sabanjure.
Anak: 1 Anak angkat = anak pèk-pèkan, yèn wiwit cilik diarani anak pupon. 2 Anak-mas = bocah Jawa sing dipèk anak bangsa Eropah (Walanda). 3 Anak pujan = anak sing anane sarana dipuja, kayata: Garèng iku anake pujan Sêmar. 4 Anak anung anindhita Br = anak sing linuwih tanpa cacad. 5 Anak-putu = turun. 6 Atine sagunung anakan = mongkog bangêt. 7 Sagara anakan = sagaran, banyune lubèran saka sagara. 8 Anakane
awake dhewe. Iku wong-tuwa sing utama, dene sing asor: abot têlak karo anak. 12 Sêmut irêng anak-anak sapi Pl = pralambange Dèwi Sapudhi
bapakne sing wis mati (Nyauri utange lsp). Takon bapa Pt = bocah wiwit lair durung tau sumurup bapakne, barêng wis gêdhe nakokake (Takone lumrahe marang biyunge utawa êmbahne). 3 Bapa-babune desa Pt = sing mêngku lan nguwasani desa. 4 Adam-Kawa iku bapa-babune wong sadonya Pt = Adam-Kawa iku sing nurunake wong sadonya. 5 Bapa-paman Pt = pak-cilik, adhine lanang bapa utawa biyung. 6 Anak molah bapa kêpradah = Mr
karo wong liya, marga ana sadulur sing dialap bojo dening wong liya mau. 2 Kadang konang Bs = sing diaku mung sadulure sing sugih, sing dadi priyayi, sing nduwèni kaluwihan. 3 Kêndhit mimang kadang dewa Bs = kalis ing bêbaya. 4 Olèh kadang ing tingal Pt = olèh wanita sing dadi panujuning ati. 5 Akadang saksi Pb = marahi marang saksi carane matur marang pangadilan, supaya wong sing marahi iku olèhe prakaran bisaa mênang. 6 Kadang-kadeyan Kw = sanak-sadulur, kadang warga.
Kakang. 1 Kakang-adhi Pt = sadulur tumruntun; entar: ora akèh kacèke, mèh padha gêdhene. 2 Kakang kawah adhi ari-ari Pr =
tinimbang laire bayi, kawah luwih dhisik, ari-ari luwih kari. 3 Kakang-mbok Pd = mbakyu.
Kaki. 1 Kumaki Pt = darbe ambêg kaya wong kaki-kaki, maksude: kaya wong wis sugih pangalaman, kumintêr. 2 Pancakaki Pt = wong sing dadi pinituwaning desa. 3 Kaki Prabu Gathutkaca Pd = têmbung "kaki" panyêbut marang priya kaprênah nom kang kinasih. 4 Nganti kakèn-kakèn ninèn-ninèn Pt = lêstari têkan tuwa (olèhe jêjodhoan). 5 Wis kaki-kaki = wis
Nini Dèwi Pd = têmbung "nini" panyêbut marang wanita kaprênah nom kang kinasih. 4 Nini Thowok = nini Towong = dolanan (tontonan) sing digawe wuwu lan siwur pinêtha wong-wongan (kêsurupan lêlêmbut). 5 Nini paès Bs = ndandani barang sing wis
dadi apa-apa. 2 Lir panjangputra dhawah ing sela Pp = kumêpyuring panone priya lan wanita kang gathuk ing pandulu lan padha dene kasinungan rasa sih-trêsna. 3 Pangeran Panji Putra Bb = Pangeran-putra ing Jênggala (Panji Asmarabangun, Inukêrtapati) sing nggarwa Sêkartaji (Candrakirana). 4 Prabu Banaputra Pd = Ratu Ayodya sing pêputra Dèwi Sukasalya utawa Dèwi Ragu, dadi kaprênah eyange Ramawijaya. (Sasedane Banaputra sing jumênêng Ratu Ayodya Dasarata). 5 Rêsi Kanekaputra Pd = Narada, pêpatih ing Suralaya, kahyangane ing Sidiudalulad.Sidi udal-udal. Manut buku Purwakandha, Narada kakange Bathara Guru, sabab hyang Tunggal
Sadulur. 1 Sadulur asu Pt = sadulur tunggal biyung. 2 Sadulur sarilak Pt = sadulur palihan = sadulur tunggal suson, kayata: Abiyasa karo Dewabrata (padha dene disêsêpi Dèwi Durgandini). 3 Sadulur kringkêl Pt = tunggal guwa-garba, bisa uga tunggal bapa barang. 4 Sadulur tunggal wêlad Pt = tunggal bapa-biyung (Jaman biyèn pangêthoke ari-ari nganggo wêlad. Tunggal wêlad = wêlad sing dianggo ngêthok ari-arine nunggal). 5 Sadulur sinarawèdi Br = sadulur sing rakêt bangêt; apiking
srawunge pêpindhane kaya sêsotya sing wis disarawèdi (digosok).
Sanak (sa + anak). 1 Sanak kêtêmu dalan Pt = mitra kulita. 2 Ora sanak wong, sanake mung dhuwit bae Pt = bangêt petunge marang dhuwit, nganti ora ngèlingi sadulur utawa mitra. 3 Angrong prasanakan Bs = ndhêmêni bojone sadulur utawa mitra. 4 Tuna satak bathi sanak Pt = tuna sathithik ora dadi apa, sok ugêr bisa wuwuh kuwanuhan. 5 Dudu sanak dudu kadang, yèn mati mèlu kelangan Pt = wong liya, nanging yèn nganti nêmu ora kapenak mêsthi dibelani. 6 Bacin-bacin iwak, ala-ala sanak Bs = sanadyan ala, isih sanak, yèn ana apa-apane mêsthi ora tega.
Suta. 1 Suta, Naya, Dhadhap, Waru, Gati, Niti Pt = nyêbutake wong-wong sing ora
mangsa Katêlu, gadhung, wi lan gêmbili wis wiwit katon mrambat (ing pagêr lsp).
Tunggal. 1 Tunggal rasa Pt = tunggal kawruh kabatinan. 2 Tunggal kokoh Pb = tunggal pagawean, olèhe mangupajiwa tunggal sapanggonan. 3 Sang Hyang Tunggal Pd = kahyangane ing Alangalangkumitir, dewa sing pêputra: Wijamantri, Ismaya, Manikmaya (miyos
tunggal = carane muja-samadi, yaiku tangane sêdhakêp sikile manunggal. Tunggal Guru = padha dene nampa piwulang saka sawijining Guru, kayata Prabu Jayabaya karo Ajar Subrata, gurune asma Maulana Ali Samsyu Zain.
Dasanama: 1 Gawe = kirtya, karti, kardi, karya, yasa. 2 Nyambut-gawe = makirtya, makarti, makardi, makarya, nambutkarya (yèn atêgês golèk pangan = ngupaboga, ngupajiwa). Arane kriya (tukang, pangupajiwa): 1 Para = ngêdolake mas-intên. 2 Blantik = bakul rajakaya (jaran). 3 Molang = bakul kêbo. 4 Kundhi = gawe barang saka lêmah. 5 Mranggi = gawe wrangka. 6 Pandhe = gawe gêgaman saka wêsi. 7 Empu = gawe gêgaman saka wêsi-aji. 8 Sayang = gawe barang saka têmbaga. 9 Jlagra = tukang natah watu. 10 Undhagi = gawe barang saka kayu (Tukangkayu). 11 Dhalang = nyritakake wayang. 12 Kusir = nglakokake dhokar. 13 Supir = nglakokake motor. 14 Masinis = nglakokake mêsin (sêpur). 15 Gamêl = ngrumat jaran. 16 Pakathik = nuntun jaran. 17 Panêgar = ngajari jaran. 18. Srati = ngopèni gajah. 19 Niyaga
kuningan. 34 Banjarwaru = wong sing nglamarake (mawi opah). 35 Congkok = lantaran bêbesanan (tanpa opah). 36 Jomblang = nglantarake
angon. 53 Padang = tukang adang. 54 Wuruk = nglakokake pedhati (grobag, kreta). 55 Kerata = mbêburu (grêma).
Wong ala: 1 Maling = nyolong wayah bêngi. 2 Kècu, koyok, kampak = maling akèh wayah bêngi kanthi pamêksa. 3 Culêng = kècu sing lêbune kaya maling, gêlêm mêmatèni. 4 Garong = wayah awan utawa bêngi, wong akèh, sarana pamêksa. 5 Begal = wong siji utawa loro ngadhang dalan lan njaluk kanthi pamêksa. 6 Nyêbrot = ngrêbut gawan utawa panganggo banjur mlayu. 7 Nyêlêr = nglimpe njupuk barang sing diadhêp dening sing duwe banjur lunga. 8 Mblurut = nyolong barang sajabaning omah ing wayah awan (ing memean lsp). 9 Mbarak = nyolong rajakaya ing kandhang wayah bêngi. 10 Mbradhat = nyolong rajakaya wayah awan ing pangonan. 11 Kutil = nyêlêr barange liyan kang digembol utawa digawa ing papan rame. 12 Ngubut-ubut = nyolong ing omahe wong wayah esuk. 13 Nayap = nyolong ing omahe wong wayah awan. 14 Njelag = ngapusi ana ing dalan. 15 Milah = ndudut kêris si diênggo (saka buri). 16 Mbêdhog = nyêkêl kewan iwèn sing lagi saba (pitik lsp). 17 Bajag = begal ing sagara.
Dagang. 1 Dagang tuna andum bathi Bs = gawe kabêcikan sarana lantaran wong liya. 2 Pêdhèt ndagangi Pt = wiwit bisa
malah tombok. 2 Ana sing ndhalangi Pt = sing ngêthuk-éthukake rêmbug murih dadine. 3 Lungguh ngêdhangkrang kaya dhalang Bp = lungguhe katon angkuh. 4 Kaya dhalang kurang sajèn Pp = wong carita utawa gunêman sing sajak katon kurang grêgêt-saut, sêmu kêmba. 5 Dhalang ora kurang lakon Pb = wong iku lumrahe ana-ana bae akale. 6 Dhalang krubuhan panggung Bs = wong sing sanalika kandhêg gunême, marga kuwêlèh. 7 Dhalang Kandhabuwana Pd = Wisnu nêdya mbatalake mêmangsane Kala sing wis diparêngake dening Bathara Guru lan dèwi Uma, tumurun ing Marcapada dadi dhalang aran Kandhabuwana kanthi pangêndèr Nyi Saruni (malihane Brama) lan panjake aran Ki Panjakdhalangklungkung (malihane Narada), caritane wayang aran lakon Amurwa-Kala.
Durjana. 1 Durjana mati raga Pb = durjana sing atekad pati. 2 Durjana murang karsa Bs = panggêde kang murang saka parentahe. utawa pangadilan sing murang saka pangadilane. (Dur = ala. Jana = wong).
Dhustha. 1 Anirna dhustha Pb =
ngêtapêl. 3 Jumênênge ratu diêmbani ingkang paman = panguwasane diwakili ingkang paman (marga kurang umur). 4 Pindha sêsotya coplok saking êmbanan Pd = pêpindhane putri kang oncat (lolos) saka kraton. (Sêsotya
êmbanan = blêngkêring ali-ali sing ditrapi sêsotya, ngibarat kraton). 5 Ngêmban dhawuh Bs = nglantarake dhawuh. 6 Êmban cindhe êmban siladan Bs = ora adil pangrêngkuhe, pilih-sih. 7 Sotya murca saking êmbanan Cd = candrane mangsa Kasa, akèh gêgodhongan sing padha rontog (
Singkir asal saka Madura. 7 Sarap ing Blambangan. 8 Pitrang: asmane Jaka Supa nalika ana ing Blambangan. 9 Bêkêljati. (Mr. kaca 17).
Gêntho. Gêntho tlengsor Pb = wong ala ngulandara (nyolong ana ing paran).
Kere. 1 Kere munggah ing bale Bs = wong asor didadèkake priyayi. 2 Kere nêmoni malêm Pp = kere mênangi Mulud = mêmangan kanthi
Lèndhi. Lèndhi mahas Pb = lonthe sing marèni panglonthene.
Maling. 1 Maling arêp Bs = nyênyilih apa-apa ora dibalèkake, malah banjur
dadi wong ala kabèh. 4 Maling raras Pb = maling rêtna, maling dèndhèng = nyidra asmara. 5 Maling kêbunan Bs = wong têka ing plataraning liyan (wayah esuk) prêlu nindakake pangapus marang wong sing duwe plataran. (Kêbunan = kêna ing êbun, marga ora ana sajrone wangon, mung ana ing plataran bae). 6 Maling timpuh Pb = ndandani barange liyan kanthi opah, ngêlong barang sing didandani (Kayata: kêmasan sing awatak slingkuh, gêlêm ngêlongi êmase barang sing didandani). 7 Maling sandi Pb = nêdya nandukake panggawe ala, nanging carane ora ngatarani. 8 Maling sakuthu Pb = maling sing wis sarêmbug karo tanggane wong sing nêdya dimalingi. 9 Maling sadu Pb = wong ala sing tindak-tanduke katon kaya bêcik. 10 Sajuligane maling lawas-lawas mêsthi pinidana Pt = wong ala lawas-lawas
ora ngrêti dhadhakane lan kadadeane. 3 Saksi pondhongan Pb = saksi sakuthah = saksi gawewan (sadulur utawa mitra). 4 Saksi kulina darma Pb = saksi sing paturane marang pangadilan adhêdhasar kabêcikan utawa katêmênan. 5 Saksi maha ciri Pb = saksi sing ora pinracaya dening pangadilan, marga wis misuwur wong ala watake. 6 Saksi aji Pb = saksi bangsa luhur (wong gêdhe). 7 Saksi ngandha gêrah Pb = saksi
pikir karo sing padha saksi. 9 Saeka saksi Pb = sagolong pikir karo saksi gawean. 10 Akadang saksi Pb = wong prakaran
sing muruki saksi carane matur marang pangadilan. 11 Akutha saksi Pb = sumendhe marang paturane saksi. 12 Karoban saksi Pb = wis akèh wong sing mêruhi
kang kurang kuwat saksine, kayata: mung asaksi siji, asaksi wong sing kurang jêjêg èngêtan lsp.
Tani. 1 Tani bêntil Pt = wong tani sing mungkul bangêt, tani bangêt. 2 Patani = patanèn = sênthong têngah, ora dianggo kamar-turu, mung pangantèn sing mêntas têmu lumrahe diturokake ing patani (patanèn, kobongan,
ora kaduk. 2 ndlondèng = dhuwur kêpara kuru. 3 Cebol = kaduk cêndhèk, luwih bangêt tinimbang pèndhèk. 4 Cebol kêpalang = yèn ngadêg êndhèk, yèn lungguh katon dhuwur. 5 Kakkong = sikile cêndhak, gêmbunge dawa. 6 Kongêl = sikile dawa, gêmbunge cêndhak. 7 Pidêksa = dêdêg sêdhêngan tumrap priya. 8 Srêntêg = dêdêg sêdhêngan tumrap wanita. 9 Sadhepah = kêpara êndhèk, dhadhane jêmbar. 10 Ngringin sungsang = awake perangan dhuwur cilik (kaya wit wringin diwalik).
Pawakan wayang. Pawakane siji-sijine wayang diarani "wanda", wayang siji terkadhang mawa wanda luwih saka sawarna, kayata Baladewa. Baladewa sing dianggo jêjêran wayah sore (gêndhing pathêt 6), wayah bêngi gêndhing pathêt 9) lan prak-esuk (gêndhing pathêt Manyura) apadene Baladewa sing dianggo ing carita pêrang paa "wanda wayang" saw. Ing ngisor iki tuladha "wanda wayang" sawatara:
ayu. 6 Yoga angangga yogi = darbe-pambêkan kaya Guru. têmuwa.
Awak. 1 Awak pèndhèk budi ciblèk Bs = wong sor tur budine uga asor. 2 Awak-awak Pt = ora adus wuwung (ora digrujug têkan ing sirah), adus mung ing gêmbung bae. 3 Minangka awak-awaking panggêdhe Pt = wêwakile panggêdhe. 4 Lara ati, ora lara awak Pt = sêrik, ora lara (awake). 5 Sumêngka pangawak braja Br = sowan bangsa luhur tanpa ditimbali: utawa: sowan ratu tanpa nganggo lantaran.
Badan. 1 Badan-alus = jiwa, suksma. 2 Badan-wadhag = awak kang kasatmata, raga. (Ing jaman biyèn têmbung "raga" atêgês: nafsu, nanging ing jaman saiki ditêgêsi: awak). 3 Bêbadan = pakumpulan.
Dhiri. 1 Dhiri pribadi Kw = awake dhewe. 2 Mandhiri Kw = madhêgmadêg. dhewe, ora kawêngku ing liyan. Watak dhiri = angkuh, ora sumanak.
Lingga. 1 Alingga bathara Br = asalira dewa, dadi dewa (
têmbung sing dadi awak-awake têmbung andhahan. 6 Lingga-andhahan = andhahan sing kêna dianggêp lingga, lumrahe kêna dianggo bêbarênagan karo têmbung "pating". 7 Kriya-lingga = têmbung kriya sing awujud lingga, kayata: adus, dandan, dolan lsp).
Raga. 1 Anor raga Br = andhap-asor. 2 Nglugas raga Br = namur laku sarana manganggo prasaja (supaya wong-wong ora
tanpa maujud. 6 Among raga Br = among salira, ngapenakake awak, ora ngaya-aya. 7 Wiraga Br = solah bawa sing
Ngraga suksma Br = ngoncatake suksma saka ing badan wadhag. 11 Mêndhêm raga Br = mêndhêm kula, namur murih ora katon yèn bangsa luhur. 12 Bagawan Mintaraga = bagawan sing mratapa ing guwa Witaraga (dumunung ing wukir
dhadha karo ngunandika: "Gèk luputku bae apa?" 4 Mbêlah salira Pt. = olèh biji utawa wilangan ing dolanan pèi 340 luwih; yèn luwihe 1 aran mbêlah salira, yèn luwihe 2 aran mbêlah salira, mangkono satêruse têkan mbêlah salira 9. 5 Kawuk ora wêruh marang salirane = wong asor dadi luhur, lali yèn biyèn asale saka wong asor.
Cebol. Cebol nggayuh lintang Bs = wong sèkèng darbe panggayuh gêdhe. 2 Cebol pêlikan Bs = wong sing pangupajiwane dianggêp asor, sanajan ora kêna diarani nistha. (Melik iku dianggêp
Anggandhèn = kaya gandhèn. 2 Maesan = perangan ing buri rata (ora njêndhol). 3 Thokthing = sirah sing cilik bangêt, saka camboran wantahan thothok + kathing.
Endhas. 1 Endhas gundhul dikêpêti Bs = wis kapenak saya luwih dikapenakake. 2 Endhas digawe
digondhèli buntute Bs = ing lair rila, ing batin isih owêl, toging êndon ora diwènèhake. 6 Embuh, ora wêruh êndhas trasi Pb = bênêr-luput ora praduli, sadulur kudu dibelani. (Ing padhalangan sing sok dicaritakake mangkono Radèn Wrêkudara). 7 Tawon êndhas = tawon sing omahe gumandhul lan gêdhene nganti saêndhas wong. 8 Endhasing banjir Et = ilining banjir kang katon ing ngarêp dhewe awujud sangkrah utawa anggrah-anggrah.
Gèdhèg. Si gèdhèk lan si anthuk Bs = wong loro sing wis padha kêkêthikan.
Githok. Ora ngilo githoke Pt. = ora ngèlingi (ora sumurup) marang kasèkènganing awake dhewe.
lumrah, mripat kang katon iki, kosok-baline: netra pramana (Netra pramana bisa sumurup, sanadyan netra lumrah iki mêrêm). 4
sirah padha sirah, kayata Maesasura lan Lêmbusura (Ratu lan patih ing Guwakiskêndha) seda barêng marga diêdu kumba dening Subali. 3 Kumbayana Pd = asmane Durna nalika isih timur. 4 Dityakumba lan Aswanikumba = putrane Kumbakarna.
Mèngèng. Nadyan awrat botên badhe satriya mèngèng dhatêng kuwajibanipun Br = satriya têmtu nêtêpi dhateng
Ratu nggugat marang kawula (rakyat). 4 Tinigas murdanya Kw = dikêthok sirahe (gulune). 5 Yèn bangga rampungana, cangkingên murdane Br = yèn ora manut patènana, sirahe gawanên mrene (katura marang ingsun). 6 Murdaningrat ing jagad pramuditaya Br = kêpalaning jagad kabèh, ratu ing sajagat-rat.
Mustaka. 1 Kapêtak ing mustaka Br = dipêndhêm ing sirah, maksude: dipundhi-pundhi bangêt. 2 Wastra tumrap mustaka
Pathak. 1 Dipathak = dibalang sirahe nganggo barang atos. 2 Kêpathak kêlacak Bs = ora bisa ngungkiri kaluputane, marga wis kêbuktèn. Jaman biyèn ana kêbo ilang, lacake têkan pomahane wong: omahe wong iku digledhah, tinêmu ana pathake kêbo sing ilang; wong sing duwe omah kêpêksa ngakoni manawa dhèwèke sing nyolong kêbo iku.
Sirah. 1 Cacah sirah Pr. = mung dietung cacahe utawa kèhe bae, tanpa ngelingi gêdhe-cilike lan ala-bêcike. 2 Trisirah Pd =
Sundhul. 1 Kêmbang sundhul-langit Pt. = kêmbang kênanga. 2 Disundhul puyuh = diumbulake dhuwur (tumrap yun-yunan). 3 Kêsundhulên Pt. = durung disapih biyunge wis mêtêng. 4 Ora bisa nyundhul kapintêrane Suta Pt. = ora bisa madhani.
Thothok. 1 Dithothok = ditamani thothoke nganggo gêgêring athik-athikan driji. 2 Ora thothok-jawil Bs = ora wêwarta marang wong sing pantês dijaluki rêmbug. 3 Aluwung cilik thothok bêthik, tinimbang gêdhe êndhas reserase. Pt. = aluwung barang cilik sing pangaji tinimbang gêdhe kurang pangaji.
karang (panggonan) + ulu (sirah) = panggonane sirah, yaiku bantal. 5 Ngarangulu Pt. = ngalap bojo mbakyu-ipe, marga kakangne mati. 6 Ana ing ulon-ulon, tumrap paturon utawa kuburan; kosok-baline: ana ing dagan (kaprênah sisih ngisor, ing papan
Janggut = kêtêkan, sadhêgan. 4 Rupa = (potongane rai) citra, warna, dhapur (kasar). 5 Bathuk = palarapan, têgêse: papan larap, yaiku rêrênggan bathuk awujud blèbèkan mas. Bathuk dikramakake inggil palarapan, sabab jaman biyèn para luhur padha mawa rêrênggan larap.
Bathuk. 1 Bathuk nonong = cunong, manyul. 2 Bathuk banyak =
awatak: manawa sumurup wanita sing bathuke klimis (ayu) banjur tuwuh sênênge. 7 Sadumuk bathuk sanyari bumi Bs = prakaran bab wanita lan palêmahan lumrah nganti ditohi pati.
Dhapur. 1 Ala dhapure Ks = ala rupane. 2 Ora
Sukèsi. (Putrane Dèwi Sukèsi papat: Dasamuka, Kumbakarna, Sarpakanaka, Wibisana). 2 Mantrimuka = patih. 3 Rêksamuka arane gunung papane Ramawijaya kêtêmu karo Anoman kang sapisanan. 4 Gohmuka Pd = utusane Prabu Danaraja Ratu Lokapala kang dipatèni dening Dasamuka. (Nalika Anoman diobong ana ing Alêngka, awake kêpanjingan sukmane Gohmuka). 5 Yaksamuka Pd = utusane Dasamuka sing didhawuhi ngupaya mustaka
sing dipatèni Sêmar, nalika Sêmar arêp dhaup karo dèwi Kanastrèn (putrane Prabu Sasrasudarma ing Pulorajapêthi). Uga arane ditya loro sing kadadean saka banyu kawah lan ari-arine putri kêmbartêlu (Amba, Ambika lan Ambalika). 7 Muka kadya konjêm bantala Br = raine kaya mèpèd ing lêmah (saking tumungkule). 8 Parangmuka Kw =
muna-muni ana ing buri, yèn adu-arêp ora wani.
Rupa. 1 Luwih rupa kurang candra Br = isih luwih endah rupane wong sing dicandra tinimbang karo olèhe nyandra. 2 Salah
rupa Pt. = malah dadi wêwujudan sing anèh lan mêmêdèni, kayata malih danawa gêdhe bangêt (tiwikrama). 3 Rupane kiwa Et = ora bagus, ora ayu. 4 Sanadyan ala tanpa rupa, wong tuwa kudu diajèni Pt. = sanadyan rupane ala tur sèkèng, wong-tuwa wajib diajèni. 5 Rupane kaya jambe sinigar Pt. = rupane padha jèblês (kayata: Subali karo Sugriwa, Anoman karo putrane kang aran Trigangga).6 Yèn ana rupa dudu rupa, aja kurang wêweka Pt. = yèn ana barang
Ranggawarsitan sing diucapake dening Jakalodhang (atêgês taun 2100).
Citra. = rupa, tulis. 1 Wicitra = linuwih rupane (
nganggo èpèk-èpèk. 3 Wang nyangkal putung Cd = wang sing wêkasane sajak awangun mojok, nanging ramping ngrêsêpake. 4 Kêmba wang = mêmangan utawa gunêman mung tinimbang
dening liyan. 2 Kalpika pasrèn karna Ws = ali-ali rêrêngganing kuping, yaiku anting-anting. 3 Adipati Karna Pd = putrane Bathara Surya miyos saka Dèwi Kunthi. 4 Gohkarna Pd = pratapane Wibisana sawise sèlèh
MENAPA INGKANG KADADOSAN KALIYAN PENDHUDHUK ASLI AMAZON?
Saderengipun tlatah enggal kapanggihaken dening Christopher Colombus ing abad 15, dipun prakirakaken sekitar 7-10 juta Ameridian (nama ingkang dipun ginakaken tumraping pendhudhuk pribumi Amerika) gesang wonten ing hutan hujan tropis Amerika, sepalihipun wonten ing Brazil. Kitha-kitha ageng wonten ing Andes lan Amazon menika kalebet masyarakat tetanen.
Duginipun bangsa Eropa dados pungkasaning panggesangan asli ing Amerika Tengah dalasan Kidul. Bangsa Eropa mbeta memala ingkang mejahi jutaan Ameridian lan ing jaman 100 taun saking duginipun tiyang-tiyang asing menika, cacahipun Ameridian mandhap ngantos 90%. Kathah saking pendhudhuk asli ingkang taksih bertahan gesang wonten ing nglebet wana, amargi kadhesek dening bangsa Eropa utawi sampun mbudi daya manggen wonten ing kelompok ingkang langkung alit.
Hong, ingsun amatek ajiku si gelap ngampar,Gebyar-gebyar ana ing
garwa Prabu Malawapati | sêtyanana ngawula | pambagening etung | parane amung sakêdhap | suling dara wana lit turut ing têpi | yèn
carême dumunung | wismèng pêpujan ngulama | raosing tyas dhuh gusti kadya rinujit | kang ketang amung sira ||
'Nalika'» Rashi of name 'Nalika'» Auspicious stones for 'Nalika'» Religion of name 'Nalika'» List of names similar to 'Nalika'» Variant of name 'Nalika'» Sibling names for 'Nalika'» Twins names for 'Nalika'» Baby Name Generator» Find
KAKUATAN BISA LAN KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO…………….. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
Ojo seneng gawe gelane liyan..opo susahe gawe senenge liyan...!
COBO* NGLURUK TANPO BOLO MENANG TANPO NGASORAKE* GUNO LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG
yoiku wong kang wus biso nyawijekake tindak lampahipun kelawan ati lan pikiran supados saget manjining ing ati
mangkat saiki wae. Kae cah-cah wis padha mangkat kabeh!” pinta Denok Cinta.”Mengko ndhak selak ketinggalan. Aku ora ngerti lho nggone neng ngendi!” imbuh Gendhuk Sara.”Wis tenang wae, aku mudheng. Mung cerak kok, nggone neng Kampung Sewu,” jawab
temui di pinggir jalan.”Bali wae neng kelas, timbang dhewe mubeng-mubeng ora karuan ngene!” usul Gendhuk Sara.
Reply	Petruk Kantong Bolong says:	September 6, 2016 at 10:42 am	Gusti prabu baladewa lg lawatan ke ngalengka. Sampeyan sbg patih
sarine wulan,Wong asih linulutan,Lungaku tinangisan,Tekkaku kinasihan,Teka welas asih,Marang barang ingsun,Aja Gustiku maneh ora asiha,Dewane wong saakedhaton podo moro
"Bismillahirohmanirrohim,Urubing dzat Alloh,Metu murub,Alloh mobah jroning ambegan,Gusti Alloh mosik jroning ati,Gusti Alloh ingkang kuwasa,Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang,ugi pados pangan,Selawase kawulo gesang,Samarga pinaringan gampang,Gampang sarining gampang,Gampang saking kersaning Alloh."Mantra
Punika sêndhon langênswara anggitan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara Ingkang Kaping Sakawan, kagêm bilih bojana kalihan para putra, santana saha wadya, mawi kabawanan ura-ura, katampèn ing gôngsa, gêndhingipun manut laguning sêkar, imbal kalayan sindhèning ringgit.
Wondene têgêsipun sêndhon purba saking: sêndhu, langên, dolan. Swara: inggih swara, pikajênganipun: anangèkakên panggraita ingkang jalaran kalangênan mêdal saking swara, tumandukipun wontên salêbêting mangun suka, kados ing ngandhap punika urutipun:
I. Bawa: Têmbang utawi sêkar agêng:
namung guru wicalan, têgêsipun langên: dolan, gita: anggit utawi rikat. Pikajêngipun, anganggit dolanan utawi: dolanan ingkang dèn anggit, ing ngriku amratelakakên warni tuwin paedahipun satunggil-tunggiling sêkar, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
1. Citramêngêng lamp. 12 ped. 6, 6 x 2: 24 x 2: 48
kasur | môndhakaki godhonge kinarya jampi ||
19. gambir lir gambar sumêbar pinggir | kêmbang gadhung manggone
pikajêngipun bocah nganggit, utawi anggitan bocah, ing ngriku amratelagakên sêkar ingkang tumrap pasêmon tuwin kalakuanipun tiyang, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
tamtu kanggwèng gawe | iku radèn yèn janmaa | norambutuhakên praja ||
7. bang kasturi warna bagus gônda wangi | iku radèn yèn janmaa | linulutan ing sasama ||
8. kêmbang druju darêjêg datanpa ambu | iku radèn yèn janmaa | diksura sugih durgama ||
pulu warna bagus tanpa ambu | iku radèn yèn janmaa | kanggo nanging nora lana ||
amrih sinihan ing dasih, lampah 15. /7. 8/ wangsul kaping 4 dhawah gêndhing Rajaswala, salendro pathêt sanga: lampah 11. 7. 6. 6. guru wicalan, dene Rajaswala wau: sampun dados satêmbung: wontên sêrat Bratayuda, têgêsipun sêsindhenan, ing ngriku amratelakakên isèn-isèn tuwin wawarnèn ing dunya ingkang maedahi dhumatêng manungsa, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
utawi alus, pikajêngipun agadhah kintên alus, ing ngriku amratelakakên wulangipun priyantun ingkang badhe sumêrêp bab pangulahing nagari, tumrap ing wangsalan, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
saking purba: pinta: pangkat, jiwa: umur, pikajêngipun têmbanging para gêdhe kang mangkat marang kauripan, lampah: 16 /8. 8/ wangsul kaping 4 dhawah gêndhing:
rupa, pikajêngipun kêmbang môncawarna, ing ngriku amratelakakên pasêmon solahbawaning tiyang, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
1. larasing ngrèh sang nahên kung | ing dyah tan
pinapas | kapidêrêng kula | kêdah ngèstupada |
cumadhanging karsa | badhe tan lênggana ||
9. kêmbang pandhan (pudhak) mawur sumêbar nèng jogan | tumêdhak paduka | ing panggenan kula | sampun wancakdriya | kawula srah jiwa ||
VI. Bawa: têmbang utawi sêkar têngahan: Palugon, têgêsipun têmbang:
kêmbang, jala: banyu, pikajêngipun unthuk, suraosipun rêgêd, utawi carobo, awit ing ngriku anêmbangakên pamêlèh ingkang tumrap ing paprênesan, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
polatane | pratôndha ngontor atine | kakang Janaraga ||
8. kêmbang jêring (cuwis) pinêthik ambune manjing | angacuwis mring tanggane |
mokal-mokal ing kandhane | lumuh kasor ing padune | pratôndha cupêt kawruhe | kakang Janaraga ||
VII. Bawa: têmbang utawi sêkar têngahan,
wicalan, têgêsipun taru, wit-witan utawi godhong, pala: uwoh utawi prayoga, pikajêngipun wit-witan ingkang awoh, utawi
wohing wit-witan, ing ngriku amratelakakên palakirna, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
1. nèng Karangdhêmpêl lêledhang | Kyai Lurah Sêmar smapranakanesapranakane. |
kêmbang, giwang: angglewang, miring utawi gesot, pikajêngipun kêkêmbanging ati kagiwang, ing ngriku amratelakakên padudoning tiyang jalêr kalihan tiyang èstri tumrap ing wangsalan. Uran-uranipun kados ing
wicalan, têgêsipun lêbda: tarampil, utawi angsal, sari kêmbang, utawi sadintên, pikajêngipun kang makolèhi sadinane. Ing ngriku amratelakakên cacah tuwin namaning pantun palawija, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
1. atagopa klênthung-klênthung | mring sawah anyangking kudhi | angendhangi rowangira | kang
10. rubèng garwa (kaya) dhustha wèri Jaladara (Kartawiyoga) | kaya ngapa kang gawe lara
25. pathi toya (uyah) kêndhang gêdhe têngah rina (bêdhug) | sayah apa mung sabêdhug bubarira ||
26. godhong mlinjo (so) ngantuk suwe (turu) siji pindho (loro) | aja ngoso mêngko turu wong aloro ||
kadhawung) | saking kêdah srawungan para sarjana ||
37. nata dewa (Bathara Endra) lêmpuyang woh balimbingan (warêsah) | cêgah
lêmbayung) toya kêbak ing jêmbangan (agung) | dèn kayungyun mring wong agung kang
krangeyan) cacah sabin kalih karya (sakikil) | aja rongèh yèn nuju nèng
dumung) natèng Pêngging kaping tiga (Pôncadriya) kangjêng | mung ngupaya enggaring driya asmara dara | kawulane
wiyar ing narmada (lètèr) kangjêng | padhang bulan nèng latar nuju purnama dara | kawulane nyuwun gungan ||
jawata sigit kang warna (Bathara Asmara) kangjêng | bakal akèh kang nyidra asmaratôntra dara | kawulane nyuwun gungan ||
(wêdi) nata baya kêdhung surya (bau paksa) kangjêng | nanging wêdi marang ingkang baurêksa dara | kawulane nyuwun
13. gusti buratmuka (pupur) pathine bôngsa sarkara (gula) kangjêng | titi purna gula ganthi langênarja dara | kawulane nyuwun gungan ||
14. Gusti Durgaputra (Bathara Kala) dasa namaning dipôngga (èsthi) kangjêng | kang sangkala
Burisrawa ma- | ti katiban nagabônda ||
25. Côndrakusuma lamp. 16. ped 8, 8 x 2: 32 x 2: 64
1. Sang Baladewa Narpati | tuwin Nareswara Krêsna | kalangkung ing trêsnanira | marang dyah banoncinawi | môngka pisah unggyanipun | mila tansah tanya warta | wau sri narendra kalih | mring Sang Rêtna Madubrônta ||
26. Côndrakumara lamp. 8 x 3: 24 x 2: 48
dumadi prajurit | dèn bisa tulada | Patih Maèspati lêlabuhanira | ingkang tri prakara | guna kaya purun | èstu yèn utama ||
dhara-- wêtêng | bumi-- lêmah | Budha-- luwih: namaning môngsa satunggal | roning-- godhong | mèdi-- jubur | iku-- buntut | dara-- pêksi dara | janma-- wong | eka-- satunggal:
4. wedang-- banyu panas | sagara-- banyu ngidêri jagad | karti-- banyu sumur | suci-- banyu padasan | jaladri-- banyu rawa: sagantên | nadi-- banyu kali |
hèr-- banyu pucuking gunung | nawa-- banyu adhêm | samudra-- banyu têlêng | jalanidhi-- banyu angêdhung | warna-- banyu sawangan | toya di-- banyu jêmbangan | wahana-- banyu udan | waudadi-- banyu deresan: pancuran | sindu-- banyu susu | warih-- banyu krambil | dik-- padon sakawan | tasik-- banyu oyod: sagantên | catur yuga-- keblat papat: namaning môngsa sakawan | pat-- sakawan ||
5. buta-- buta lanang kang siyung |
sunya-- suwung | gêgana-- langit kesisan mega |
barakan-- tan katon: sêndhalan | adoh-- têbih | ing langit-- ing langit | anatan-- katon tan kagayuh | windu-- tumbuking taun | anèng wiyat-- langit kang amor lan mêndhung | widik-widik-- katon nuli ilang | malêtik-- satêngahing langit: manculat | sirnèng gêgana--
aywa sarônta | wong ing Dwarawati | tinumpêsan iku | awak pandhawa | ngandhut marangke | môngsa wurung dadi |
lir surya wêdalira | saking ing jalanidhi | arsa madhangi jagad | duk mungup-mungup anèng | anèng pucaking
raja | wijiling dewa utama | paran tan têguh ing driya | kagiwang marang wanodya | punika pan tanpa karya |
usada wuyung | ciptèng driya andhêging ukara kidung | sêdya kula ngèstupada | sarpa krêsna puspa rujit mung andika masku | asung pangajapaning sih ||
1. liring sêtya mirah ingong | kajanma kang kongkulan ta | kalamun dadia gusti | cidra marang dasihipun |
yêkti ingsun suduk jiwa | wilangan wolu lan kalih | wastra limput raga gusti | inggih ta sadasa-dasa | sampun kabikit ing lulut ||§
kagunane | myang kaprawiranipun | unggul ing sêsami-sami | pantês jinunjung kang lungguh | yèn tan sêpi ing piangkuh ||
wuda sinjang rambut | nèng wukir Danaraja | apratignya tan nêdya tapihan ingsun | yèn tan antuk adiling Hyang | patine sadulur mami ||§ (B.D.).
1. lawan katon pakuwon balamir | ingkang cêlak lan ing
sinôngga bajul | kawan dasa kang jagèni | ing ngarsa miwah ing
Special tanks... mas Taufik Nurrohman DTE :]
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sisik sikil karo pisan kaya kulit salak, aran Nagabanda, wateke yen wis anggitik mungsuhe lumayu. Artine:
2002 Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang
berbunyi: “Paduka menika Allah, Paduka badhé jumeneng Raja ing salami-laminipun…” maka
layar kaca 21 striming la yar kaca 21 filim semi Layar Kaca layar kaca 21 kiamat 201`2...
Panatacara Kirab II KasatriyanPara rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda, sung sasmita bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun pari purna keparenga sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kaladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri, kasumanggakaken
wong ora ngerti lho ki, mbokan jere sapa putune rika sekolahe pinter, terus
Matih Sang Rama Wulung, Ya Ibu Ratu Agung, Sangiang Dangiang Hajah Nyai Dewi Roro Kidul….
Rawung Ka’anjeng Gusti Wali Tunggal…
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.13, 9 Maret 2013.
SUGENG RAWUH DUMATENG FORUM NIKI YEN WONTEN KEKURANGANE SEPUNTENE SING KATAH KALIAN JENENGAN TAMBAL KEKURANGANE PRIPUNgawe
Candi Rara Jonggrong utawa kang luwih kondang kasebut Candi Prambanan sejatine yaiku candi Hindu kang ukurane paling gedhe ora mung ing wilayah Indonesia nanging uga paling gedhe ing wilayah Asia Tenggara. Candi kang duwur bangunan utamane kurang luwih 47m iki
Ana 3 candi utama kang kasebut kanti istilah Trisakti, kang kapersembahake dumateng Sang Hyang Trimurti. Yaiku Batara Siwa, Batara Wisnu lan Batara Brahma. Telu candi utama iki uga duweni candi pendamping kang madep ana sisih kulon, yaiku Nandini pendamping kanggo Siwa, Angsa kanggo Brahma lan Garuda kanggo Wisnu. Kajaba iku isih ana 2 candi apit, 4 candi kelir lan 4 candi sudut.
Candi Siwa kang ukurane paling gedhe duweni 4 ruangan. Salah siji ruang utamane kaisi arca Siwa, dene 3
iki mono kang saiki tumrap warga sekitar candi luwih kondang kasebut kanti jeneng Arca Roro Jonggrang
Candi Prambanan iku uga duweni relief candi kang gambarke carita kisah Ramayana. Ana uga relief Kalpataru kang menurut para ahli menawa relief Kalpataru iki gambarake sejatine warga masyarakat ing abad 9 iki wis duweni semangat lan keprigelan tumrap babagan ngelola lan nglestarike lingkungan hidup.
Isih akeh babagan apik liyane tumrape Candi Prambanan iki. Supaya luwih jelas lan gamblang, kanggo panjenengan ingkang durung nate mirsani Candi Prambanan saka cedak, monggo enggal-enggala tindak dateng Prambanan ,……. e ben ora diarani ketinggalan jaman toh.
Bunder isine kacang digoreng lan dilumuri wijen, yo iku sing aran onde-onde. Kanggo para sutrisna panganan tradisional , jajanan onde-onde iki mungkin wis ora pangling maneh, yen ono uwong sing ngaku penggemar jajanan tradisional, nanging kok durung nate njajal panganan onde-onde iki yo berarti durung iso diarani penggemar panganan tradisional sejati… ngono toh…
Onde-onde iku salah sawijining jenis panganan tradisional utawa jajanan pasar kang uwis kondang ing Indonesia. Mulai saka pelosok desa nganti tumake kutha jajanan iki wis sumebar nang kabeh panggonan, ora mung ana pasar tradisional utawa pedagang kaki lima, malah onde-onde iki sejatine wis mulai njamah ana mall-mall kang sumebar nang kutha gedhe kae, kayata : Jakarta, Surabaya, Yogyakarta lan sapanunggale.
Onde-onde kang bentuke khas bunder kaya ball iku kagawe saka tepung terigu utawa tepung ketan njerone diisi karo kacang ijo, ana uga kang diisi kacang tholo lan malah ono uga kang jerone
para sutrisna kabeh bakal nemui onde-onde kang wujud lan rasane bedha karo layake onde-onde kae.
Sing penting tumrap kitha marang panganan onde-onde kang sejatine yo warisan nenek moyang bagian saka kekayaan tradisional bangsa Indonesia iki, yo ayo to padha di uri-uri melu nglestarikne ben ora ilang keberadaane. Ojo nganti kitha di cap ketinggalan zaman yen durung ngrasakne onde-onde.
Opo toh BARONGAN kuwi. Ditilik saka jenenge wae kok sajak nyolowadi lan uga tansah medheni banget. Barongan iku sejatine salah sawijining kesenian tradisional nang Jawa Tengah. Nanging kesenian Barongan iki dhewe, luwih ngakar lan kondang tumraping warga masyarakat ing Kabupaten BLORA, tinimbang kuta-kuta liyane nang Jawa Tengah. Mula ora mokal yen Barongan iku akhire identik lan dadi kesenian unggulane Kabupaten Blora iku dhewe. Barongan ing lelakon kesenian barongan iku, digambarke minangka panguasa alas kang angker kanthi sifat lan watake kang sarwa ala. Mula wujude barongan iku yo di gambarke kaya wujude Singo Kang Galak utawa Singo Barong. Ewodene wujud saka kesenian barongan iku dhewe , disuguhke kanthi sarana beksa/tari, lan diiringi nganggo gending gamelan kang gendinge iku khas kanggo kesenian barongan iki dhewe. Dene tokoh penting ing
iki yaiku: 1. Singo Barong ( Gembong Amijoyo ), 2. Bujangganom ( Pujangga Anom ), 3. Joko Lodro ( Gendruwo ) 4. Reog ( Pasukan Turongga ), 5. Noyontoko, 6. Untub. Kocap kacarita, mula pambukane carita barongan kang kapetik saka babat panji iki, yaiku nalika Prabu Klana Sawandana saka negari Bantarangin kanthi utusane Bujangganom lan Raden Panji Asmarabangun saka negari Jenggala kanti utusane Noyontoko lan Untub, nduweni kekarepan kang padha yaiku saperlu nglamar putri Raja Kediri sesilih Dewi Sekartaji. Nanging kekareban iku kaadang dening Singo Barong kang minangka jelmaane Adipati Gembong Amijaya. Dadia perang tanding Singo Barong lumawan para prajurit Bantarangin lan uga
didadekne andahane. Sakbacute Prabu Klana Sawandana uga kena dikalahne dening Raden Panji Asmarabangun nganti tumeka pati. Dene Singo Barong kasedakne ora iso malih wujud asal manungsa ( Gembong Amijoyo ) maneh, lan didadekne abdine, Bujangganon uga didadekne abdine. Kanti kairing para prajurit Jenggala, Bujangganon lan sisa prajurit Bantarangin kang wis kasil dikalahke lan uga Singa Barong, Raden Panji Asmarabangun kanti arak
iki ing tembe mburine kang minangka dadi cikal bakaling kasenian Barongan iku nganti tekan seprene iki.
Iki ngono jenenge blog jowo, sing duwe lan sing gawe genah wong jowo, isi blogke yo rapati adoh karo urusane wong jowo, bahasane yo jelas nganggo boso jowo, lha sing ra iso boso jowo yo kudu sinau boso jowo, pokoke sing penting nang ati iku tansah adem ayem ayem lan ayem...
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dotfreesex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
" URIP CORO JAWI.....": " KESEJATIAN HURIP..."
" URIP CORO JAWI....."
mugio saged migunani kangge sangunipun urip kang sejati...antawis kawulo hamung tiyang cubluk..menawi wonten klentunipun atur kawulo nyuwun gung ing
Bandara[sunting | sunting sumber]
Mahesa Suro14 Jan 2017 11:38Uwong-uwong lek wis kadung kisinan yooo pancet wae bengok-bengok wis ora bedo karo sing didukung 😵00 Spam Delete KreditDelvira Chaerani HutabaratAuthorRaden Trimutia HattaEditorBagikan15
marakke gawe abange kuping.Biasane takon neng GK isik larang banyu ora,isik okeh wong do nggantung ora,isik adus bareng sapi ora
baron) lha wong sing terkenal yo kuwi.. kecamatane
tekoni larang banyu lha cen iyo... lha raep piye maneh.... he he he_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Jogja nek di takoni asale,La uwong durung mesti kabeh ngerti
ditakoni karo wong Jogja (nek aku wis ngerti nek deweke wong
seko ndesaku!_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
dijawab seko Wonosari GK wong kadang jarang sing ngerti,
lha nek sing takon ugo wong Jogja biasane takon maenh Jogjane ngendi,...Jlentrehke ngasi tekan kampunge,.. we lah jebule tonggo dewe yo wis gek ayo :!@#@!: :h: otom sutomoLurahLokasi :
Spy On My Wife Text Messages Free
Using Spy Software exactspy: The Easiest Way to Spy On My Wife Text Messages Free
1. Menyang exactspy kang web-Situs lan tuku software.
2. Ngundhuh aplikasi menyang telpon sing pengin kanggo ngawasi.
3. Ndeleng data telpon saka sembarang piranti sing nduweni sambungan Internet.
Spy On My Wife Text Messages Free – Ikhtisar exactspy
exactspy bisa diset kanggo trek lokasi GPS pandhu arah saka masing-masing fokus ing ponsel. Njaluk ngerti yen putra iki nang kono wis mestine dadi utawa yen pegawe punika saestu ing jam lalu lintas.
Iki ponsel mriksa aplikasi ngijini sampeyan maca kabeh pesen teks isi lan informasi multimedia dikirim utawa ditampa karo konsumen telpon adil. Iki diwenehi kanggo cepet looking ing sanajan pambusakan.
exactspy ngijini sampeyan kanggo ndeleng kabeh panggilan mlebu / outbound nggunakake sing duration lan tandha wektu. Uga, portabel tetep nglacak software bisa disetel menyang telpon sajarah dimaksudaké kanggo utawa saka macem-macem wis disetel. Sampeyan ora bakal klalen Luwih!
Ndeleng kabeh URL mandegake ing dening konsumen ing browser web ponsel. Miturut abrik sing sejarah browsing, mriksa apa lagi nganti online.
Mriksa saben nggawe kontak karo ngetik menyang deal telpon karo cadangan lan tetep nglacak trek saben fungsi tunggal saka jadwal telpon.
kanggo ndeleng video lan foto sing wadi ing telpon goal sel. Saben wektu anak utawa personil data video sing cocog utawa wis foto nggunakake sing kamera digital ponsel, bakal cepet diunggahaké kanggo akun exactspy.
Karo sel telpon mung kang kerep ilang dicolong utawa, informasi perampokan iki njupuk banget umum. Miturut mbatalake mbusak target data telpon utawa Ngunci piranti, sampeyan wis nggawe
karyawan utawa liyane ing smartphone utawa seluler piranti sing duwe utawa duwe suwene idin kanggo ngawasi. sing
Pakistan, sandhi sudha plus price in pakistan, sandhi sudha plus pakistan, sandhi sudha plus in islamabad, original sandhi sudha plus in pakistan, sandhi sudha plus in pakistan contact number, sandhi sudha plus review, saptarishi sandhi sudha plus in pakistan, sandhi sudha plus govinda, sandhi sudha plus ingredients, sandhi sudha
"KULO NYEKSENI SETUHUME MBOTEN WONTEN PANGERAN KEJAWI NAMUNG GUSTI ALLAH LAN KULO NYEKSENI SETUHUNE GUSTI KANJENG NABI MUHAMMAD MENIKO DADOS UTUSANIPUN
opo'o ya kok aku gak ngerti. kali kurang pisuhane wong suroboyo iku sing ngangeni :)tx
Chitradurga ING Vysya Mangalore ING Vysya Holalkere Road ING Vysya Davanagere ING Vysya Challakere ING Vysya
lagi kangen nulis fiksi tp cethek hasinya.
» Download Lagu Kanjeng Sunan - Pengeling.Mp3
Mula bukane mung iseng dolan ana pinggiran pantai segara kidul dasare pas malem jemuah kliwon akeh banget wong sing pada prihatin mlaku –mlaku ana pantai .Biasane saya bengi saya rame ning ora bengi iki saya bengi malam saya sepi,aku karo kancaku niat arep bali uga.
Aku terus mangkat bali kira-kira mlaku sak jrone
dadi lara meneng ora isa ngomong dadi bisu ,miturut wong pinter kang cedak ngomah bisane mari kudu disranani lemah kuburan.Mangka kudune sing jupuk lemah kuburan kudu aku mangka kudu tengah wengi.
Gelem ora gelem aku sing kudu mangkat jupuk lemah kuburan bengi iku aku tak leksanani tenan karo pridang prinding tak wanek-waneke.Sawise ditamake sranone Heri banjur sehat maneh.
Malem jemuah kliwon kalebu dina sing angker mungguhing wong jawa ,dina iku biasane akeh banget laku terikat embuh neng dalem ora sare ,embuh mlaku mlaku nganti lingsir wengi.Yen warga cerak pantai biasane pada mlaku mlaku neng pantai ngulon ngetan nganti sak kesele.
Wektu semana ora ketinggalan Tono karo Heri uga mlaku-mlaku neng pantai,nanging nom-noman iki seje karo liyane tekan pantai deweke mung delok keindahan alun banyu segara wae ,karo nonton werna keanehan ana pesisir.Deweke sempat weruh barang kaya tampah muruh mlaku kaya nyedaki anggone pada lingguh ,ning bareng coba dicedaki malah ngadoh ,Tono omong apa iki sing jeneng kemamang.Ora ngerti jebul wis tengah wengi.
Antarane jam 1.00 bengi bocah loro mau arep bali ,mlaku rindik rindik karo omongan
Tono : Her iki nek ana ngono ya apik
Tono : Ha kae ana padang padang mbok menawa tontonan
Tono : E bener wayang ,aku krungu gamelane saya cetha
Heri : ayo rada cepet wae ben enggal weruh dalange sapa
Boca loro prasasat olehe mlaku kaya setengah mlayu amrih age-age tekanan nggon tontongan.
Tekan nggone pancen rame banget wayange uga sing nonton ,aku karo heri banjur golek palungguhan sing kepenak.Ana lincak sajake mau kanggo dodolan banjur pada lingguh lincak.Karo aku ngen ngen penonton semene okehe kok aku babar pisan ora sing kenal.Iki wong ngendi wae nek jane kudu ana sing kenal lan ngerti.
Heri : Aku gumun wong semene akehe aku kok ora ana sing kenal
Tono : hangok aku ya ngono ora ana kenal karo aku
Bocah loro mau pada mlaku neng nggone wong dodol nanging wis sepi entek kabeh malah da ditinggal nonton dagangane .
Dumadakan aku weruh wong sing nonton ketok aku kenal ning wong mau wis mati rong tahun kepungkur aku arep takon wedi gek mung mada rupa.
Aku karo Heri nonton nganti bubar alias bangun esuk dumadakan aku kaget sing tak lungguhi jebul sekaran alias kijing,dadi aku karo heri nonton wayang lelebut dalange ya kalebu lelembut,sebab dalang Krusuk wis mati lima tahun kepungkur.Nanging heri ketoke wedi banget anggone mulih ora guneman babar pisan dak takoni mung meneng wae.
Jebul tenan Heri njur lara meneng ora isa guneman dak teliki neng ngomahe ya deweke meneng wae ora ngomong.Banjur bapakne jaluk tulung karo wong tuwa jenenge
jemuah kliwon da neng ngendi karo Heri
Terus tak crita nek wayang demid sing digelar neng kuburan nyamplung,dalange swargi mbah Krusuk,lakone semar bangun kayangan ,sing nonton akeh banget ,ning anehe ora sing kenal babar pisan,malah uga tak critake weruh kaya swargi lek Marga ya nonton ning aku ora takon.>
Sak wise iku mbah Sokarta ngendika nek tambane kudu sing golek arupa lemah kuburan nyamplung sing jupuk kudu tengah bengi.Wah aku gragapan apa ora wedi ning demi kanca tak wanek-waneke muga muga ora ana apa apa.Bengi iku uga aku mlaku neng kuburan tanpa kanca tanpa kanti.Tekan ngarep kuburan aku mandeg mangu ,pa mlebu pa ora ,apa wani apa ora.Paitan nekat aku mlebu kuburan jupuk lemah neng ngisor kijing sing tak nggo lungguh.E gene ora apa dumadagan neng ngarep ana kucing jrantal kagetku kepati –pati nganti jantung kaya arep copot.
Kira-kira jam setengah siji bengi wis tekan nggone heri mbah Sokarta karo bapak Heri tetep isih nunggu durung sare.Sak wise lemah tak serahke banjur disawurke neng ngisore heri le turu,pada sakala heri jenggerat tangi karo omong “Ana apa ta”.Nah lega kabeh heri mari nggone lara
dipikir dhuwur-dhuwur Dut, engkuk kesampluk pesawat owk. Wong aku yo lali jeneng pemateri ne
banget ya. wah, mau dong tinggal di situ.
Oiya, besok berangkat mbak… 🙂
Reply	ketoke sing duwe omah kepenaken marang mbok nome miyabi nganti lali marang mbok
Kulon, Batusari, Tempuran Wetan, Kepil, Suru, Kampung kidul, Pagerjurang, Ngawen, Kampung lor, Gunung gambar,Gantiwarno, Gelaran,
HADAPAN TUHAN NYA : Lir-ilir, Lir-ilir,
Tandure wus sumilir, Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar,
Pondhoh ya iku perangan njero saka pucuk wit krambil (Cocos nucifera) kang isih empuk lan bisa dipangan. Ing [[basa Inggris diarani palm heart,
gasipaes). Pondhoh ora bisa kajupuk kejaba kanthi mateni/ngrubuhake wite. Pondhoh bisa dipangan mentah/langsung, uga bisa diolah, umpamane digule.
Kanggo ngawekani susute cacah wit krambil manawa mung merga diajab pondhohe, ana inis palem liya kang banjur dibudidaya lan ditancur utamane kanggo dijupuk pondhohe, ya iku spesies Bactris gasipaes kang dikenal kanthi jeneng chontaduro (ing Ekuador), palmito (ing Kosta Rika) lan peach palm (Basa Inggris). Tanduran iki bisa thukul anakan ing sakiwatengen tanduran induke sahengga bisa ngasilake pondhoh tanpa mateni wite.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pondhoh&oldid=1013485"	Kategori: KlubanPalemKrambilKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SvenskaTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.55, 6 Maret 2016.
fast food, food, gironde, golek, goreng, indonésie, indonésien, indonésienne, marionette, mi goreng, nasi goreng,
Ukuran pratayang ini: 640 × 359 piksel. Resolusi lain: 320 × 180 piksel | 800 × 449 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (1.358 × 762 piksel, ukuran berkas: 875 KB, tipe MIME: image/png)
lanang ono wetan soponen aku. Aku dhuwe dulur lanang ono lor soponen aku. Aku dhuwe dulur lanang ono kidul soponen aku. Iyo aku wis oleh idzine bopo biyung mu. Saktemene aku kepingin sukmane
Bilih wonten para sedulur kang duwe musuh kang arep gawe ala marang panjenengan utawa duwe usaha terus wonten saingan kang bade ngadang usaha panjenengan.. mangga
DURUNGE ALLAH GAWE BUMI PEPITU LAN LANGIT SAP PITU, ALLAH NURUNAKEN LAFAL ALIP KANG TUMURUN ANA ING TENGAH-TENGAHE JAGAT WUJUDE ALIP IKU
jaman saiki nenteng BB jebule mung nggo FBan thok….sing dibanggak2ke mung le iso
pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:G perlu ilmu kuwi dab......................Wah sak gampange kuwi nek gur ngono thok ki....sing nomer 1...mendingan Rabu wae kan kamise libur dadi iso 2 hari...nomer 2...mending senen sore bali...3. Haaa nek iki nikah gur d kancani yo ono benere, ning wong nikah kuwi biasane g perlu d kancani kok...opo malem
to...6. Tinggal mangkat...Gampang kan ...beres....apane sing di pikiri kuwi....semua teratasi /..... Nek iso dirancang ngono penak banget kang,lha masalahe kabeh kuwi mau mbuh di jupuk sing nomer piro tetep nabrak dino minggu kabeh pas karo jadwale KOPDAR..Ning nek iso kayane tetep KOPDAR sing tak utamakke ben iso ketemu sedulur2 seko Gunungkidul,ngurusi le macul ra eneng entekke tur iso ditunda lha nek KOPDAR kan ora??Ojo lali nggawakke pesenanku yo kang??? wahyunKoordinatorJoin date : 20.03.08Subyek:
Ngopo kok bingung dik yuni ..?? :?: :?: Pun dilampahi mawon nopo ingkang kedah dilampahi sakmeniko,menawi miturut kulo gesang niki langkung enteng pun lakoni tinimbang dipun
kaliyan ingkang nembe pun lampahi.. Menawi masalah kehilangan semangat mawon kantun pripun anggene ngolah roso jiwo (spirit) mesti enggal kepanggih malih nopo ingkang saged ndadosaken semangat. Menawi masalah kehilangan cowok kulo kinten mboten dados masalah serius soalipun taksih kathah priyo ingkang ngantri sagah dados rencang andum asmoro 8) 8) Menawi masalah kehilangan temen niku tergantung kehilangan ingkang dospundi?pisah amargi punopo? :?: :?: Menawi kehilangan rasa percaya diri niku temtu namung imbas saking kehilangan2 hal2 ingkang wonten nginggil kolo wau...... cah sokolimanKoordinatorJoin date : 06.08.08Subyek:
manungso.Seneng lan susah kuwi wis di gariske, kari kepiye olehe nrimo kabeh kuwi.Ra
pokokke urip sing penting maju terus pantang mundur..!! Sepakat aku mas, podo wae..........Opo anane wae di lakoni, elek yo di tompo, apik di trimo lan eling jelase ki.Ning aku malah arep crito ki. siti rahayuCamatLokasi : Blok F 48
goreng, indonésie, indonésien, indonésienne, likes, mi goreng, nasi goreng, noël,
station topcon es 105jual total station topcon gts 235njual total station topcon gts 255nPromo Jual Total Station Bergaransi ResmiNext Post Previous Post	Artikel
Anéuploid ya iku mutasi kromosom kang ora nglibatna owah-owahan ing kabéh génom, ananging mung kedadéyan ing salah siji kromosom saka génom.[1] Ing prosés pembelahan sél, kadhang kedadéyan pisah kang ora dadi (nondisjunction).[1] Ora suksés pisah iku bisa kedadéyan ing prosés méiosis ya iku ing prosés anafase.[1] Nondisjunction ing méiosis I iku bisa ditandhani karo bagéyan sarimbit kromosom kang homolog ora owah kanggo misah kaya kang normal kedadéyan ing prosés méiosis.[1] Nondisjunction iku uga bisa kedadéyan ing méiosis II, uga ing anafase ing pasangan kromatid.[1] Tatanan kromosom awak iku normalé 2n, ananging amarga mutasi, tatanan kromosom iku dadi owah.[2] Ing kasus anéuploid iku kedadéyan pangurangan
kromosom siji, rumusé ya iku 2n+2.[2]
ing fase méiosis I, salah siji kromatid iku ana kang ora ngraket ing gelendhong dadi ana kang gunggung kromosomé iku kakurangan lan ana kang kaluwihan.[2]
^ a b c d e (id)(Kistinnah, I., Lestari, E.S. (2009)." Biologi 3: Makhluk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anéuploid&oldid=983162"	Kategori: BiologiMutasi	Menu navigasi
April 2013 - Ki Purbo Asmoro, S.Kar., M.Hum (Surakarta) - Lakon Gathotkoco Lair - Karawitan ISI Surakarta - Lokasi pentas di Balairung Universitas Indonesia,
Milad ke 70 8 Juni 2013 - Ki Edi Suwondo - Lakon Renyuhan/Ranjaban - Lokasi di Sasono Hinggil Dwi Abad Alun-alun Kidul Kraton Ngayogyokarto Hadiningrat 12 Juni 2013 - Ki Anom Dwijo Kangko, S.Sn. (Surakarta) - Lokasi pentas di Kendal, Ngawi, Jawa Timur 15 Juni 2013 - Kuncoro (dalang remaja Sanggar Nirmalasari ) dan Ki Sunaryo (sanggar Madusari ) - Lakon
di Sasono Hinggil Dwi Abad Alun-alun Kidul Kraton Ngayogyokarto Hadiningrat 11 Nopember 2013 - Ki Jalu Tomo Pandoyo - Lokasi di RSPD Klaten, Jawa Tengah - Wayangan Rutin Selasa Kliwon 16 Nopember 2013 - Huda
ayo rek rame-rame bebarengan Cak ayo cak sopo gelem melu aku Cak ayo cak golek kenalan cah ayu----------------------------------------------------------------------------
Wayang Kulit/ Purwa; Wayang Klithik; Wayang Golek dan Wayang Orang.
1. Contoh Surat Undangan Tasyakuran, Tahlilan, Tanggab
Ayame urip nang ndeso, golet rejekine yo nang ndeso. Mung sing ndue ayam ro modale sing urip nang kuto.ya to mas ?Bambang SugriwoKaptenJumlah posting : 249Join date : 28.12.11Age : 36 Re: Trah 1600cc.... areksuroboyo
PRABU BALADEWA, Wayang Kyai Inten, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU BALADEWA, Wayang Kulit Purwa gagrak Jawatimuran,
PRABU BALADEWA wanda Rayung, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta
PRABU BALADEWA wanda sembada, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
PRABU BALADEWA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU BALADEWA, karya seniman wayang masa kini , Sigit Sukasman dari Yogyakarta. Wayang ciptaannya biasanya disebut Wayang Ukur.
PRABU BALADEWA wanda Sembada, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU BALADEWA wanda Banteng, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU BALADEWA wanda Kaget, Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
PRABU BALADEWA, Wayang Golek Purwa Sunda.
PRABU BALADEWA, bergaya buku komik wayangpada panggung Wayang Orang gaya Surakarta.
Gerahé Bu Sindu saya dina saya abot, lan tundhoné kapundhut kanthi tentrem.
Sakit Bu Sindu makin hari makin parah, dan buntutnya ia meninggal dunia dengan tenang.
WALOPUN WONG JOWO TINGGAL SEGELINTIR WONG CINO TINGGAL SEJODO SPT KATA BUKU. KULO MUMET GUSTI, PUNOPO NIKI TITAH POANJENENGAN KERSANIPUN INDONESIA REMUK AHLAKIPUN, BEJAT MORALIPUN, SWENGSORO RAKYATIPUN, RIBUT PANGUOSNIPUN RUMIYIN? NEMBE PANJENENGAN REMUK2 DADOS NAGARI INGKANG BALDATUN TOYYIBATUN WA ROBBUN GHOFFUR KADOS NEGENDIKANIPUN PORO
HYANG SUKMO SEJATI RAJA KALACAKRA INGKANG KULO WAOS NYUWUN BAROKAH PADUKO INGKANG DADOS
pengin dadi tukang jahit._________________NRIMO ING PANDOEM Wonosingo Ngali
kelakon urung mbak...URUNG mas.mbiyen arep kursus ora nduwe duit.saiki nduwe duwit nggo kursus, tapi ora duwe wektu._________________NRIMO
masa kecil.? Tue May 27, 2008 4:28 pm wektu nguruse liyane....yo wis...sing peting lak yo iso
masa kecil.? Tue May 27, 2008 6:57 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:wektu nguruse liyane....yo wis...sing peting lak yo iso luwih sakiki tinimbang karo ndisik...iyo saiki wektuku akeh nggo posting.punah harapanku dadi penjahit, padahal maune minimal ki dadi designer ngono lho :%^&^:_________________NRIMO ING PANDOEM Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Apa Cita-Cita Mu..? di masa kecil.?
iso luwih sakiki tinimbang karo ndisik...iyo saiki wektuku akeh nggo posting.punah harapanku dadi penjahit, padahal maune minimal ki dadi designer ngono lho :%^&^:OOOOh mekaten jebulena niku, nangingkan niat sing sae niku lak biasanipun saget ngalahke segalane. Tur maleh nek niat becik lan didasari ati sabar.Nggih nek ngenet niku lak malah sae sanget, sing marai mangke kathah kawruh .Mbok dipun lanjutken kemawon, mangke kulo nek njahitke lan bade pesem eh pesen teng ndaleme sederek GK sing linuwih
am Kiwit cilik nganti saiki cita2ku ra berubah...Pingin koyo mbah Marto...(alase
Sugeng riyadi, sedanten lepat kulo nyuwun sih pangaksami, sageto lebur ing pangastuti dalem Gusti. Nyobi enggar
“MINAL AIDIN WALFAIDZIN” Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
Bisa foto sama mbah bule seng urung nduwe putu iki koyo
pepe berkata:	30 Oktober 2008 pukul 16:21	btul…btull….
ancen enak pas nang kosanmu…biasane pas luwe ono ae camilan… 😀
lek ngantuk iso gawe turu.. 😀
Indonesia (8): Beksan Guntur Se...
Nandur Pari Tradisional "Nandur Pari"
beras ora liya para among tani, srana nggarap sawah nandur pari. Mungguh kaya
ngapa lan kepriye carane nindakake nggarap sawah, mbok manawa na becike yen
diandharake sawatara, wiwit gawe winih tumekane panen. Dhek jaman biyen, nalika
irigasi durung tumata, sadurunge ngancik ngolah lemah padha nganggo petungan
gawe pawinihan. Gawe winih mono ana kang nganggo ngurit/nyebar.
kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate
katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen,
dene kretegan yaiku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu. Kekarone
wiji pari iku kadhedher ana ing lemah garing. Dene nyebar, wiji didhedher ing
sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah
disukoni, yaiku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah dening luku.
Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, Bakda iku, lemah dilebi lan
Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake,
wutuh, rapi lan rata. Sawise cukup anggone ndhayungake, lemah dilumahake,
padha ajur, satemah lemah dilawet dadi leleran. Yen wis mangkono lahan siap
ditanduri. Supaya tandur bisa tumata larikane, katon runtut, luwih dhisik
nancepake kepala, yaiku tancepan tandur kang bakal dadi panutan. Kanggo
Gusti. Sawise dipasrahake nganggo didupani, sajen banjur dikepung sing padha
arep tandur, lumrahe para wanita. Piranti sing kanggo tandur yaiku wilah sing
diwenehi tetenger kang padha elete. Piranti iki diarani klathakan utawa blak.
diarani nglilir. Watara umurt sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba
kanggo ngilangi suyket sing ngganggu, uga duwe tujuan nggemburake lemah. Bakda
iku tandur dirabuk. Ora antara sasi tandur dadi ijo royo-royo, gumadhung.
Tandur mekar, mundhak gedhe lan dhuwur. Ora suwe maneh mlecuti, siji loro katon
wulene. Dene yen wulen par iwis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen
kang mentes padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak. Saya suwe pari saya
4. Ketawang Gendhing, Sumedhang, Ketuk 2 Kerep Minggah, and Ladrang, Kapidhondhong, Laras Pelog
Ing. I. Born MSc - Ing. B. Demol MSc Ing. H. Derycke MSc - Ing. K. De Wever MSc Ing. N. Lagast MSc - Ing. G. Roymans MSc Ing. W. Samyn MSc - Ing. L.
BANYU BABU BUMI,AKU ORA NYUKERI MARANG SIRA,AKU AREP AMBUWANG NAJIS
MARANG ING NARAKA JAHANNAM,NARAKANE SANG IBLIS LA,NAT, NIAT INGSUN AMBUWANG ING
SASELAning BUMI. BUMI SUKA BANYU SUCI,SAK BADAN KRIYO SAMPONO. Baca 3 X
SILATURAHIM RAKET KALIYAN(…..)
Tembang 'Tombo Ati' Tombo ati iku limo perkoroneKaping pisan moco Quran lan maknaneKaping pindho sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat weteng iro ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi
TYPE PENGGUNA FACEBOOK | BLOG-e WONG JOWO
Satuduhe Raden Budi êning, pan ingêmbun pinusthi ing cipta,
Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri
kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning
sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut
nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra
banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
Suwening suwe sarak Rasul saya ngrêbda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu,
dirikatake sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek
disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse:
kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan
kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk
padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana kang dilemeki kasur babut isi sari, sarta kinêbutan êlaring mêrak, diadhêp patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji
parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana
Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! Kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?”.
saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya,
sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka-
besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse:
“Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos, dadiya
tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah
sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit? Sunan Benang ngandika
kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika,
Mêkah, sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge
rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih
nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih
carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang
Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu.
Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku
dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar,
Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung
nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp
wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran,
namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak-karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para
carita, ora suwe para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara, ora kacarita lakune ana ing dalan.
Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk
pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha
Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi
Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang-êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
Surya ‘Alam, ing Bintara. Ing samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam
Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku
Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka
têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis
Barêng wis têlung dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat
mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan
iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
“Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku
ing kitab hikayat wis muni, carita tanah Mêsir, panjênêngane Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng Nata, ora lawas Nabi Dhawud sagêd wangsul ngrêbut nagarane. Putrane nunggang jaran mlayu mênyang alas, jarane ambandhang kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi cilaka, patimu iya mlêbu mênyang yomani, kang mangkono iku kukume Allah”.
Sang Prabu Jimbun mirêng pangandikane ingkang eyang, panggalihe rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna,
kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! Kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt
gêthinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
“Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.
Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam kubur rasa, Rasul rasa kang
salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile
rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.
sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut,
Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni iksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon :
sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira.
têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging
Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.” Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wiswis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh-kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula- êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis ora bisa bali mênyang Buddha mêneh”.
Sabdapalon matur yen arêp misah, barêng didangu lungane mênyang ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-
Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi, nanging mung mandhêg têlung
mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu
Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut
Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana
bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki:
Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala
ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi, sadurunge Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune
Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen
ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang
dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring
kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
“Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening
iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa,
iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih
ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wiswis bisa ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup
disawang, mêtune saka ing utêk”.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene:
asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh,
Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra
tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi
dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa
Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda- beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing
supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau
panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis
Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wiswis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene
1. Rusaking ati, manusa iku yen
wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi,
lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis
kakung, nama Awastidab, wus manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
pinusthi ing cipta, sumungkêm lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara,
Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid,
Hyang, suprandene tan kalirên wayah siwi, sagotra minulyarja.
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri Tumpak manis, Ruwah Je warsanira, Sancaya kang windu, masa Nêm ringkêlnya Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830).
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran Sayid Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka, sarta nyuwun idi marang Sang Nata, kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. Sang Prabu iya marêngake apa kang dadi panyuwune Sayid rakhmat mau. Sayid Rakhmat banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing Surabaya (3) anggêlarake agama Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri
Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur
mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak
sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5),
pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono
ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya iku
Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka banjur diparingi jênêng kiyai
Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane
tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut,
ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre
awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa
wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana,
ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang
jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
kawruhan, Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu akal.
Buta Locaya nututi tindake Sunan Benang. Sunan Benang tindake têkan ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana
patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse:
“Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca
Buta Locaya mangsuli: “Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake
wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan
madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke
tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit? Sunan
ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênani
tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak:
kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya
seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak-karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam
Rasulu’llah punika rasa ala ganda salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi,
têgêsipun sahadat, botên sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning
sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking
manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados
bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni iksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya
kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon :
bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang. Ula-ula: ulatana,
ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam, wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.” Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wiswis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis ora bisa
salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun
panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran, dene pasareyaningsun bakal sun-paringi jênêng Sastrawulan, lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing
pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora
saru bangêt. Mula carita bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana, mangkene pasêmone: sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake
2. Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wiswis bisa ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora
Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”.
lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene:
asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra Prawata. Têmbung
putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur
Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi
pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa.
sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
warna-warna, sarta kudu kang mêlêng ênggone mawas, supaya ora bisa kliru karo kanyatane”.
Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur. nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe ganjaran.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking
kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kangiku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong jêjodhowan kang
Kowe tak-pituturi, mungguh dalane kamulyan iku ana patang
2. Rusaking raga, iya iku wong lara.
3. Rusaking jênêng, iya iku wong mlarat.
4. Rusaking budi, iya iku wong bodho, cupêt budine, wong bodho lumrahe gampang nêpsune.
sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga
ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan,
anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng, sukune gunung Wilis.
ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim
Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
ni. Adra tak payah buat dahlah. 26 ~ klp5kls5b.wordpress.comcerita bawang merah dan bawang putih versi bahasa jawa - klp5kls5bBAWANG ABANG LAN BAWANG PUTIH Bawang Putih yaiku bocah wadon kang wis ora duwe bapak lan ibu.
Reply	pak yoe says:	19 November 2012 at 09:51	simbah nate ngendika, suk ono rejaning jaman nok/le, iso do mangan enak urip tentrem, nyandang apik ningo aku wis ora denangi.. cen wolak walik e jaman ra reti .. sing susah dadi seneng, sing ora iso dadi iso
Lampu bohlam inggih punika sumbèr cahya damèlan ingkang kaasilakèn ngèlampahi penyaluran arus listrik ngèlampahi filamen ingkang lajèngipun memanas lan ngasilakèn cahya.[1] Kaca ingkang nyelubungi filamen panas kasebut nghalangi udara kangge gegayutan kaliyanipun pramila filamen boten badhe
dipunpasaraken ing pinten-pinten macem bentuk[3] lan kasedia kangge tegangan (voltase) kerja ingkang bervariasi saking wiwit 1,25 volt[4] hingga 300 volt.[5] Energi listrik ingkang dipunbetahaken lampu pijar kangge ngasilaken cahya ingkang terang langkung ageng dipunbandingaken kaliyan sumber cahya ndamel sanesipun kaliyan lampu pendar lan diode cahaya, mila secara bertahap ing pinten-pinten nagara peredaran lampu pijar wiwit dipunwatisi .[6][7] Ing sisih mupangati cahya ingkang dipunkasilaken, pinten-pinten penggunaan lampu pijar langkung mupangati benter ingkang dipunkasilaken , tuladhanipun inggih punika pemanas
Pengembangan lampu pijar sampun dipunwiwiti ing abad XIX.[2][9][10][11]
namung mawon, regi logam platina ingkang sangat tinggi nghalangi pendayagunaan penemuan punika langkung lanjut.[9][11] Elemen karbon ugi nate dipunginaaken, ananging karbon kaliyan cepet saged teroksidasi ing udara; amargi punika, wangsulanipun inggih punika menempatkan elemen ing vakum.[2] Ing taun 1870-an, ingkang penemu
rancang lampu pijar.[2][9] Kaliyan ngginaaken elemen platina, Edison angsal paten kawiwitan ing wulan April 1879.[2] Rancangan punika relatif boten praktis ananging Edison ajeg berusaha madosi elemen sanes kangge angsal dipunpanasaken secara ekonomis lan efisien.[2] Ing taun ingkang sami, Sir Joseph Wilson Swan ugi nyiptaaken lampu pijar ingkang saged
filamen lampu pijar ingkang dipunciptakaken ing wanci punika putus ing wekdal ingkang sangat cekak ngantos boten gadahi secara komersial.[2] Kangge mungkasi prekawis punika , Edison malih nyobi ngginaaken untaian karbon ingkang dipunpanggenaken ing bola lampu hampa udara ngantos ing tanggal 19 Oktober 1879 piyambakipun kasil nyalakan lampu ingkang mbetahaken
wes ngerti lampu merah yo klakson n mbleyer2 teruss , Balas
njupuk hak-e wong liya alias nyolong utwa korupsi apa nek ora ngapusi.... wiwidHanSipLo
njupuk hak-e wong liya alias nyolong utwa korupsi apa nek ora ngapusi....tak tambahi siji meneh mbah..Spoiler: ngepet..
am wirawan89 wrote:Kirang langkungipun ...
okeh, nek ora njupuk hak-e wong liya alias nyolong utwa
Drs. Radèn Mas Pandji Sosrokartono (Jepara, 10 April 1877-Bandung, 8 Februari 1951) iku satunggaling èlmuwan Jawa sing misuwur. Dhèwèké iku kangmasé Radèn Ajoe Kartini. Sosrokartono sing nguwasani akèh basa iku alumnus Universitas Leiden sing awal dhéwé lan asalé saka Tanah Jawa utawa Indonésia. Sosrokartono lulus ing tanggal 8 Maret 1908.
Babad salira[besut | besut sumber]
R.M.P. Sosrokartono lair ing Mayong, Jepara nalika ing dina Rebo Legi tanggal 10 April 1877. Bapakné ya iku R.M. Sosroningrat lan ibuné iku garwa ampil anama Ngasirah. Banjur dhèwèké disekolahaké ing sekolah Walanda déning wong tuwané. Nanging senadyan mengkono, ing omah uga diajari
Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde 129 (1973), no: 2/3, Leiden, 287-301.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 15 Novèmber 2016.
mreneyo dadi kancaku)Ojo nesu, ojo mlayu yen ora podo karo kekarepanmu lan pekaremanmuIki aku ….. (sebutkan nama Anda) sing arep dadi
"Sejatining Lanang sejati yo ingsun. Teg Geng Teg Geng dadi rosa santosa ning jaluningsun. Lanang sejati kelawan kodrat ingsun." baca affirmasi 3
Para Rasul 14:8 | Nang kuta Listra kono ènèng sakwijiné wong sing kawit lairé lumpuh sikilé lan durung tau mlaku.
Para Rasul 14:88Nang kuta Listra kono ènèng sakwijiné wong sing kawit lairé lumpuh sikilé lan durung tau mlaku. Last Verse
JANDA MUDA SEKSI YANG HAUS | BLOG-e WONG JOWO
JANDA MUDA SEKSI YANG HAUS	26 Sep 2016 Tinggalkan komentar
utawa mundhut saka wulu iki arupa siklus alam saka kulawarga manuk. perawatan saka manuk sak moult kang prakara kang banget perlu, amarga yen perawatan salah ing wektu iki bisa nggawe manuk bakal rusak. ing wektu moult iki, metabolisme awak manuk kang tambah saklawasé 40% saka normal. dening amarga manuk perlu konsumsi Nutrition kualitas apik karo bagean luwih saka negara normal. tetep adoh saka manuk manuk ndadekke jenis, amarga proses bisa nggawe moult supaya Kagodha. Iki efek saka boten seimbang kalebet hormonal ing awak saka manuk. proses moult punika ugi dipungayutaken kaliyan hormon reproduksi.
Selehake manuk ing panggonan sing sepi, adoh saka manungsa dalan gedhé. Manuk apik liyane lan liyane ing negara dikerodong. Cantik 1x 1-minggu mesthi lan pangatusan maksimum 30 menit / dina
menehi bagean nèk wis diwenehi liyane lan liyane amarga sorely needed kanggo
digested dening metabolis pangolahan awak kang dibukak manuk. liyane sing akeh woh papaya ngandhut akèh Vit. c kang bisa bantuan nambah manuk toleransi. Pemasteran karya. wektu kanggo nggawe manuk moult liyane ing liyane uga krungu. Iki wektu cocok kanggo isi cocog variasi ing sipat sing kita arep. pemasteran apa
Piranti pangrusak utawa piranti alus mbebayani (cara Inggris: malicious software utawa malware) ya iku program komputer kang digawé kang tujuan utamané ya iku kanggo golèk kalemahan software.[1] Biyasané malware digawé kanggo mbobol utawa kanggo ngrusak salah sijiné
Manéka malware[besut | besut sumber]
Ya iku istilah kang kerep digunakaké kanggo kabèh jinis piranti alus kang ngganggu komputer. Bisa dadi iki jinis malware pisanan kang ana. Virus bisa manggon ana ing tipe file-file. Ananging targèt utama virus ya iku file kang bisa dilakokaké kayata EXE, COM, lan VBS kang dadi salah sijiné piranti alus. Boot sektor uga kerep didadèkaké sasaran virus kanggo manggon. Pira-pira file dhokumèn uga didadèkaké panggonan karo virus.[1] Penyebarané marang komputer liya kanthi bantuan panggunan komputer. Nalika file kainfèksi lan dilakokaké ing komputer liya, kamungkinan komputer liya iku bakal kaifèksi uga. Virus golèk file liya kang bisa diserang lan banjur manggon ana ing kono. Bisa uga virus nyebar liwat jaringan peer-to-peer kang wis ora liya manèh digunakaké kanggo pira-pira file.[1]
Utawa cacing, kaya mangkono sebutané. Yèn virus manggon ing salah sijiné program utawa dhokumèn, cacing-cacing iki ora kaya mangkono. Worm utawa cacing ya iku salah sijiné program kang ngadeg dhéwé lan ora mbutuhaké panggonan kanggo nyebaraké dhèwèké. Pinteré manèh cacing ora merlokaké bantuan wong kanggo nyebaraké dhèwèké. Lumantar jaringan cacing bisa ngendhog ing komputer-komputer kang kagandhèng sajroné lemahé salah sijiné sistem, biyasané ing sistem operasi. Sakwisé mlebu ing njero prosès boot salah sijiné komputer. Kang liyané mungkin matèni aksès ing situs antivirus, gawé nonaktif fitur kaamanan ing sistem lan tindakan liya.[1]
Istilh iki mungkin asing ananging pancèn ana tipe iki. Kaya worm, wbbit ora mbutuhaké program utawa dhokumèn kanggo manggon. Ananging béda karo worm kang nyeberaké awaké dhéwé marang komputer liya migunakaké jaringan. Wabbit manak sacara terus-terusan ing sajroné komputer lokal lan asil anaké bakal nggrogoti sistem. Kerjané komputer bakal keganggu amerga wabbit mangan sumber data kang lumayan akèh. Sakliyané ganggu kerjané komputer amerga sumber daya iku, wabbit bisa diprogram kanggo nduwèni èfèksamping kang èfèké padha karo malware liyané.
Saumpama komputer kang digunakaké, kok nyoba ngubungaké ing jaringan internèt padhahal ora ana piranti alus kang dilakokaké mbutuhaké konèksi. Komputer kamungkinan wis kena malware kang kondhang kanthi istilah dialer. Dialer ngubungaké menyang internèt guna ngirimaké informasi kang ditemokaké déning keylooger.
Ngati-ati yèn lagi internètan ing warnèt. Bisa uga komputer ing warnet iku di-instal kanthi piranti alus kang ditepungi kanthi jeneng keylogger kang nyathet kabèh tombol keyboard. Cathetan kang disimpen ing njero salah sijiné file kang isa didelok sak wisé dienggo sacara jangkep. Ing njeroné kétok informasi kayata aplikasi panggonan ngemèké tombol lan wektu ngemèké. Kanthi cara iki salah sijiné wong isa ngertèni jeneng pananggo (user name) lan tembung sandhi (password) lan pira-pira informasi liya kang dilebokaké kanthi cara ngetik. Ing tingkat kang luwih pinter keylogger ngirim log kang biyasané arupa file tèks iku marang salah sijiné wong. Temtu baé iku dilakokaké tanpa ora dingertèni pangguna.[1]
Ngarahaké paramban (browser) kang semesthiné nampilaké situs kang selaras karo alamat kang dilebokaké marang situs liya. Iku conto paling parah kang disebapaké déning browser hijacker. Conto liya kang bisa dilakokaké déning pembajak ya iku nambahaké bookmark, ganti homepage lan ngowahi peraturan paramban. Ngomongaké babagan paramban ing kéné éntuk percaya lan yakin 10005 paramban kang diomongaké ya iku internet explorer. Sak liyané internèt explorer gawéyané microsoft, raseksa pangasil piranti alus kang prodhuké kerep didadèkaké sasaran serangan cracker, internèt explorer ya iku paramban kang paling akèh digunakaké wong kanggo internètan. Ora gumun yèn internet explorer wis dadi siji karo windows, sistem oprasi saka microsoft kang kerep diserang karo cracker.[1]
Backdoor ya iku salah sijiné métodhe kang digunakaké kanggo ngliwati autentifikasi normal (login) lan bèn ora kadhetèksi. Backdoor iku dhéwé kerep dilakokaké liwat trojan lan worm.[2]
ya iku salah sijiné piranti alus kang bisa ngaksès root utawa administrator sacara terus-terusan. Biyasané haker luwih dhisik nginstal rootkit ing komputer kanthi tujuan bisa mikolèh hak aksès root utawa administrator lan kerep digunakaké kanggo gawé program mlaku dhéwé tanpa didhetèksi. Rootkit dhéwé bisa nyerang sajroné pira-pira mode ya iku user mode, kernel mode, lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piranti_pangrusak&oldid=1071060"	Kategori: Komputer	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.10, 20 Agustus 2016.
ana’e sopo ae sing penting dukung PeRSibo ben dadi juara ISL tahun
Demi ngibadah ing ngarsa Allah,demi sujud marang idam idaman luhur yaiku kanggo gayuh:”KABEJANING NGAURIP TUMRAP LAHIR-BATIN KANG
a.Duh Gusti Allah ,kawula nyuwun tinebihaken saking panggodaning Nyawa Paduka
b.Gusti Allah kawula nyuwun Sih –Pepadang –Paduka ,ingkang saget narbuka pangertosan kawula nyumerepi ciri bedaning leres lan lepat, supados tansah patitis mennggahing sedaya makarti kawula.
c.Gusti Allah , kawula nyuwun sinyucekaken sukma kawula supados tansah cinaket menggahing pangadep kawula wonten ngarsa paduka.Punapa dene tansah pinaringan enget saha angestoaken sadaya Dawuh –Paduka
d.Duh Gusti Allah asal usul kawula saking Paduka .Pramila wangsul kawula nyuwun sempurna lan sembada manunggil lan Paduka.
mardikaning tumindak.Tekad seperti itu dilaksanakan betul (wajib ugamkacatet ing sejarah kene, menawa tumekane titik wektu semono iku,tumrap R.Gunung durung pisan pisan rumaos titis tumitise suksma nabi lajer Allah.Lan ora nana gambaran kepingin dadi salah sawijining Nabi utawa Panutan ing sawijining Agama.kajaba mung dadi umat lumrah nanging
wewenang murba wasesa tumrap ubeng ingere lan pati uriping
dados Panutan menika kedah saget dados dukun jagat,dukun donya ,dukun kubur ,dukun kirat,jagad
teman teman harus diberi tahu.Bila diringkas Panjenengan Rama tanggel jawab di alam alus,kula ingkang tanggel jawab wontening jagad wadag.Panutan ngendika …Kuwi wis ,luwih bener maneh yen ora nganggo pokok pokok,alus lan wadag ya ditangan berdua.Jadi sama ringannya,Bila di batinya tidak wurung tumrape lakon
Jl. Kober Gang Gunung Arjuna RT 02/01 Bobosan, Kecamatan Purwokerto Utara.
ora bajingani ha…ha….wis di lebokke sick neng komentar iki ngomong akeh akeh ning ora pas rak yo mumet aku dewe yo mumet ndelok kahanan wong urip sak iki kok urip uripan wae
Lha ini, aku yo durung weruh.. isih golek barengan wong malang iki.. pye wenake
Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.24, tanggal 29 Mei 2013.
Subyek: Re: Putus Cinta,Putus Harapan,..?? Wed Dec 16, 2009 5:53 pm dijakarta timur mas, sampeyan ndhik endi? peseno sing endi di http://jaggersmanti.multiply.com, sing cilik opo sing gedhe, engko iso ketemu di jl pinang ry 15, rw mangun, utowo ndhik omahku sumur batu: 081807822346 juwarnaWargaLo
fotone endi kuwi kang?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
nggonku arep njelaske: Nek aliran banyune tekan Ponjong lan sekitare ugo Cedak Simo kuwi mau rak yo podo akeh sing ngingu Iwak to Kang poro wargo kono..? kok ndadak do takon hubungane bendungan karo kuliner.Cobi mawon Kang tindak2 ing wayah
independen he hehe) lha nek ndelok gambare gur ngango kayu..lan pring sing dipaku karo ditaleni.. pas anyar sich mesti kuwat, nek wis kudanen kepananasan rak yo dho gapuk...nek sing dolanan wong GK rapopo wong wis biasa penekan wit gapuk neng nduwur gunung..lha nek sing nyubo wong kutho rak yoo rodho medeni..Mugo2 next-nya luwih profesional syukur2 tiketnya include asuransi...Suwun,Kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sayuk rukun, mesem ngguyu..Ateges kabeh
tp ky nya kraton jogja ga pake bunga2 kecil gitu deh..
novia	July 29, 2009 at 6:21 am	wah, apik tenan iki, bu. iso entuk hadiah dadi kanjeng raden ayu tumenggung hehehhe … dadi cupcake 100 dinggo wilujengen kraton apik ki. hehehhe.
SING NGARANI SAMPEYAN DOKTER KELAMIN SAPA!KIYE UNTU BOJOKU NYANGKOL NANG KENE KYEH, KARO NUDUKNA BARANGE.DOKTER : @!$%@?!?!&@<¢¡
Ageng bemama Kanjeng kyai Denok dan Kanjeng Kyai Iskandar, dua buah rebab bemama Kanjeng Kyai Grantang dan Kanjeng Kyai Lipur
Sopo sing tersakiti njo bengok bareng aku ben lego wkwkwkwk 😂😂😂😂😂 sing penting butuhe bengok 😊 😊
ingkang supadoso masrahaken si manten jaler ingkang Asma sederek Hasan kanti pasrah bongko’an tegesipun inggih kados .
BATARA KALA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak
kobong sekujur awake ,ana sing isih urip mung suwidak presen awake ngalami luka bakar ( wah ngeri deh).Wektu iki Rumah sakit sarjita ing yogya isih nyimpen sate manungsa kalebu wartawan tv one sing naas merga mung bakal
mbah Marijan ,apa wae sing dingendikake mbah Marijan perkara gunung merapi.
Ngenani perkara iki apike perlu di kaji antarane kabisan tirakat karo rialat.Tirakat sing dilakoni mbah marijan saiki wis sirna keampuhane ,dene rialat sing kaji dening ahli gunung kabukten luwih kena dipercaya,mula saka iku iki idep-idep kanggo pembelajaran tumrap generasi nom.
Apa intine kajian iki ,ora liya nguradi wewadine Gusti Allah.Alam luwih manut marang
ora co blaka embane kaya sidik jari isih perlu dikaji luwih tenanan nganggo ilmu pengetahuan sing
Senajan laladan Kansai mung manggoni 11% saka ambané wewengkon Jepang, 19,2% saka sekabèhingpopulasi pendhudhuk Jepang ana ing laladan Kansai, lan 19,3% PNB Jepang asalé saka laladan Kansai.
Istilah liya kanggo nyebutaké laladan ing sekitar kutha krajan kakaisaran Jepang jaman kuno ing Kyoto ya iku Kinki Chiho (
istana kaisar). Sajroning buku pelajaran Geografi, prefektur Mie lan Fukui uga dilebokaké ing laladan Kinki.
Kansai-jin) ngacu marang wong kang manggon ana ing laladan Kansai, ananging ota tau ana sesebutan wong Kinki.
sajroning basa Inggris, istilah laladan "Kinki" biyasané uga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 8 Maret 2016.
punika sekelompok candhi (kuil) Hindu lan Jainisme ingkang dumunung ing Khajuraho (basa Hindi:
sawijining kutha ing Nagara bagéyan Madhya Pradesh, distrik Chhatarpur, sakitar sisih tenggara New Delhi. Candhi-candhi punika inggih salah satunggaling daya tarik wisata paling misuwur ing India. Khanjuraho kagungan kathah bangunan kuil Hindu lan Jainisme periodé pertengahan ingkang misuwur amargi patung-patungipun ingkang erotis. Kelompok monumen Khajuraho mlebet ing
saking tembung ing basa Sanskerta kharjura = kurma lan vāhaka = "tiyang ingkang mbekta".
Nalika abad ke-27 Kali yuga, bangsa penyerbu Mleccha wiwit nyérang kawasan India utara. Sapérangan Rajput Bargujar ngungsi ing sisih wetan nuju India tengah; bangsa Mleccha kumawasa ing kawasan Timur laut Rajasthan, ingkang dipunsebut Dhundhar, lan dipunsebut Dhundhel utawi Dhundhela nalika jaman purba, adedasar kawasan pamarentahanipun. Lajeng dipunsebut ugi Bundela lan Chandela; panguwasanipun inggih punika kaum Bargujar; ingkang dados vassal Gurjara - Kemaharajaan Pratihara ing India utara, ingkang nalika wekdal 500 dumugi 1300 ingkang nalika jaman keemasanipun kathah monument dipunbangun. Kaum Bargujar ugi mbangun benteng Kalinjar lan kuil Neelkanth Mahadev, ba ngsa punika minangka panyembah Siwa.[2]
Kutha Khanjuraho inggih punika pusat kabudayan Rajput Chandela, sawijining dinasti Hindu ingkang nguwaosi kawasan punika nalika abad ke-10 dumugi ke-12. Kutha krajan pamaréntahan kaum Chandela inggih punika Kalinjar. Kuil-kuil ing Khajuraho dipunbangun ing rentang wekdal 200 taun, saking taun 950 dumugi 1150. Lajeng kutha krajan Chandela dipunpindhahaken ing Mahoba, lan Khajuraho ngrembaka terus kanggé sapérangan wekdal. Khajuraho boten kagungan benteng amargi raja-raja Chandel boten naté mapan ing kutha budaya punika.[3]
Sedaya kawasan kutha dipunputeri tembok kanthi wolu gerbang, ingkang dipunapit déning wit palma emas. Aslinipun wonten langkung saking 80 kuil Hindu ing kutha punika, sapunika sisanipun antawis 25 kuil ingkang taksih wonten ing kahahan ingkang saé ingkang kasebar ing kawasan ingkang jembaripun 20 square kilometres (8 sq mi).[3]
Sapunika, kuil punika dados tuladha seni arsitéktur India ingkang paling kawentar lan samsaya misuwur amargi saperangan patung lan reliefipun nedahaken pagesangan séks masyarakat India kuna. Masyarakat ingkang dumunung ing sakitar kuil punika saben-saben njagi kalestantunanipun kuil-kuil punika. Nalika abad ke-19 penjelajah Inggris manggihaken kuil punika, ananging kathah kathahipun nalika wekdal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Khajuraho&oldid=1065017"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016Candhi HinduIndiaSitus Warisan DonyaCandhiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 16 Juli 2016.
Program Sarjana Ekstensi[sunting | sunting sumber]
Program Magister[sunting | sunting sumber]
Program Spesialis[sunting | sunting sumber]
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa Timur:Bangkalan,Banyuwangi,
Reply	Isih ngiler karo, Cool! aku.
July 12, 2012 at 9:28 pm
Reply	Hahahaha… Salahe nggonku ndisik ra ndang mbok tembung serius :p
misananku wonge kyok ngono, motore kompresi tinggi d’ombeni premium suara mesine jos pas lamsam tek tek tek pas d’gas agk dlm greeeggg greegg(selagine jk iso mlaku Q ora popo 😀 hehe) eee jenenge menungso iku bedo2
RUJAK MADURA | BLOG-e WONG JOWO
PREMIILE „RADU AGENT” 2010
Premiile „Radu Agent” 2011
PREMIILE „RADU AGENT” 2004
PREMIILE „RADU AGENT” 2005
PREMIILE „RADU AGENT” 2006
PREMIILE „RADU AGENT” 2007
PREMIILE „RADU AGENT” 2008
PREMIILE „RADU AGENT” 2009
Fri Aug 12, 2011 6:43 am ngene loh mas martinus sing ngganteng dhewe..golek pocong nang eropa amerika mesthi angel, semono uga golek pocong neng china sebabe wong mati nang kana ora dipocong...mula memedine dudu pocong ning drakula sing nganggo jas karo dasi, utawa vampire sing nganggo sandangan china malkunya nyolot nyolot. lha teneh kaya
jenenge mesthine wong basane ya bedha...umpama ana bedane antara memedi jawa kara memedi landa nek memedi jawa kuwi pancen jisim alus sing ora bisa dikayangapa isa ne mung ditundung nganggo donga utawa japamantra..ning nek memedi landa
sing ngganteng dhewe..golek pocong nang eropa amerika mesthi angel, semono uga golek pocong neng china sebabe wong mati nang kana ora dipocong...mula memedine dudu pocong ning drakula sing nganggo jas karo dasi, utawa vampire sing nganggo sandangan china malkunya nyolot nyolot. lha teneh kaya
lly ya ana mung beda jenenge mesthine wong basane ya bedha...umpama ana bedane antara memedi jawa kara memedi landa nek memedi jawa kuwi pancen jisim alus sing ora bisa dikayangapa isa ne mung ditundung nganggo donga utawa japamantra..ning nek memedi landa isa dibedil utawa dipedang (kaya nggon pilem)Nuwun pakdhe! piye wedhuse wis akeh durung?
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 00.44, tanggal 29 Agustus 2016.
tak dongakno menang nak iso seng akeh……………
Taushiyah | 0 | Wong sing bagus iku, wong seng naliko peweh bondo mareng wong liyo, roso bungahe podo karo nrimo barang soko wong liyo. Iki
nek basa jawa ketoke themon yo kang pengucapane. :D Maxsimal bloggersragen
Wikipédia basa Banyumasan (utawa map-bms.wikipedia.org, map = rumpun basa Austronesia, bms = Banyumasan) kuwe ensiklopedia online Wikipedia sing disusun nganggo basa pengantar basa Banyumasan. Wikipedia basa Banyumasan umume ngetutna paugeran Wikipedia basa Indonesia. Wikipédia kiye mencakup sekabehe sub dialek kelompok basa Jawa bagian kulon utawa sing melebu tlatah
Jawa Tengah sisi kulon ditambah sub dialek Banten Lor karo sub dialek Cirebon/Indramayu (Crebonan/Dermayon).
Daftar Wikipedia nang werna-werna basa nang donya miturut jumlah artikel
basa Inggris (en) · basa Jerman (de) · basa
san&oldid=174399"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.10, tanggal 11 Maret 2013.
Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi
lan biso ngasorake kesenian liyane, umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane.
Bab lan Paragraf[delikna]1 Sajarah
SajarahKethoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priya ing dhusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari, kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan kendhang, terbang, lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Kethoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Kethoprak kanthi paripurna/lengkap.
Pagelaran Kethoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyarakat/umum, yakuwi Kethoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh
dipagelarake yaiku : Warsa - Warsi, Kendana Gendini, Darma - Darmi, lan sapanunggalane.
Sawise iku pagelaran Kethoprak sansaya suwe dadi lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Kethoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan.
JinisAnane gegayutan karo pagelaran "teater" para narapraja, mula pagelaran Kethoprak, bisa dibedakke mengkene :
Kotekan Lesung : awujud awal mulane Kethoprak lan dadi winih ing tembe mburi dadi pagelaran Kethoprak.
Kethoprak Lesung Wiwitan : wiwitane saka kotekan Lesung ana tari-tarian lan jangkep karo carita , panguripane para tani .
Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo carita rakyat kaering gamelan kaya ta gendang, suling, terbang lan lesung. Iki kang bakal lan lahire pagelaran
dipagelarake nganti seprene . Pagelaranne ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing 'Pendopo').
Kethoprak Panggung : Iki pagelaran Kethoprak ingkang pungkasan , yoiku Kethoprak kang di pagelarake ana ing panggung kanti carita campur, awujud carita rakyat, sejarah, babad uga carita adaptasi saka ing nagari manca ([[Sampek Eng Tay’’, Maling saka Bagdad lan sapanunggalane ).
wis dadi panguripan. Tehnik pagelaran lan carita digawe luwih apik lan ditindaake kanthi teges lan tumemen. Conto mau bisa dipirsani ana ing Kethoprak "Siswo Budoyo" saking Tulung Agung, Jawa Wetan kang wis misuwur ana ing ngendi wae, dadi klangenane masyarakat.
Isi caritaRupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunaake swasana Indonesia, contone karya Shakespeare : Pangeran Hamlet utawa Sampek Eng Tay. Carita-carita baku: Darma-Darmi, Warsa-
nglempengake kabeneran biasane ing akhir carita sing gawe bebener, jujur lan baik antuk kamenangan.
Ageman para nayaga pemain di padaake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogaakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging ana uga ageman kang arupa simbolis ,umpama Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemman pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebuat "Mesiran" nganggo ageman sutra. Agemen Wayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa sisih pesisir Lor. Umpamane carita Angling Darma, Menak Jingga/Damarwulan.
Uga ana ageman kasebut basahan, yokuwi ageman kejawen ananging cinampur ing liyan bisa arupa ageman batik, lan beskap uga surban (biasane nganggo uga jubah). Ageman basahan iki biasane ana ing carita Menak utawa carita para wali/para ulama Islam ing sajerone praja.
Sing dadi ciri wancine Kethoprak : Carita kanthi para nayaga/pemain , kaering tabuhan (gamelan) ,Ageman tembang kang dadi tetenger kethoprak . Rembugan uga biasa nganggo tembang ,dadi tembang bisa mujudake dadi pangiring adegan, dialog, monolog ( rerasan dewe) utawa dadi narasi.
Wondene unining gamelan kanggo ngeringi tembang, adegan, ilustrasi swasana carita, swasana dramatik, kang mbedaake adegan siji lan sijine.
Perangkat pengiringKendang, saron, ketuk, kenong, kempul lan gong bumbung utawa gong kemada. Gamelan jangkep biasane nganggo suling utawa terbang. kanthi tambahan keprak.
Para nayaga kethoprak biasane pinter anggone "akting" uga kudu pinter nyanyi & nari .
Para pradangga gamelan, bebarengan karo sinden (waranggono),ngeringi irama gamelan kethoprak.
Senadyan sing dienggo basa Jawa nanging kudu nganggo "unggah-ungguh" basa. bisa nganggo Jawa biasa (ngoko), basa krama, lan Krama inggil.
Ing wektu saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe "improvisasi" kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan . mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane.Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu.Carita lan basa ora nganggo paugeran baku. Mula bisa kasebut Kethoprak ora jangkep.
ing banyu mili turut pletheking suryasaya suwe tansaya adohninggalake sepiBalasHapusbasa jawa iku wajib17 Mei 2011 03.35sumribit angin ngelus langit soremanuk sriti bali ing pucuking cemaranganti tekaning wengi sing nyenyetgawang-gawang katon pasuryanmuBalasHapusArtikel Basa Jawa17 Mei 2011 04.19sesuk esuk yen sang surya wiwit
Basa Jawa iku kagolong basa Austronesia, ya kuwi basa-basa sing dienggo sawarna-warnané bangsa pribumi ing kapuloan sakidul-wetaning bawana Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang luwih 80 yuta panutur ibu. Kajaba iku, basa iku kasebar ing Indonesia saka Sumatra nganti Papua, Timor Wétan, Malaysia, Singapura, Taiwan, Hong Kong, Walanda, Suriname, Curaçao lan ing Kaledonia Anyar.
Basa Jawa ya dadi salah sijiné panyumbang sing gedhé dhéwé kanggo panuwuhané basa Indonesia. Sanadyan dudu basa resmi ing pamaréntahan, basa Jawa nduwé pangaruh luwih akèh tinimbang basa-basa daérah liyané kayata ing kosakata, lan istilah-istilah sing kadhangkala nganggo tembung Jawa.
Peta iki gambar ing endi basa Jawa dianggo ing pasrawungan. Ijo tuwa tegesé basa Jawa basa mayoritas. Banjur ijo enom tegesé basa Jawa basa minoritas.Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon saka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa ing pulo Sumatra sarta Kalimantan.
Basa Jawa dipigunakaké ing Jawa Tengah, Jawa Wétan lan uga pesisir lor Jawa Kulon. Banjur ing Madura, Bali, Lombok lan Tatar Sundha ing Jawa Kulon, basa Jawa uga ditrapaké dadi basa sastra. Basa Jawa uga basa dalem ing keraton Palembang, Sumatra Kidul sadurungé keraton iki dibedhah wong Walanda ing wusananing abad kaping-18.
Basa Jawa bisa kaanggep salah sijiné basa klasik ing donya, basa iki nduwé sajarah kasusastran sing wis lawas banget. Lawasé luwih saka 12 abad. Para pakar basa Jawa mérang sajarah basa Jawa ing patang tahap:
Basa Jawa Modhèrn saka abad kaping-20 (pratélan iki ora dienggo sacara umum)
Basa Jawa ditulis mawa/migunakaké aksara Jawa, (salah sijiné keturunan aksara Brahmi saka India), aksara Jawa-Arab (pegon) lan aksara Latin.
Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné. Basa iki dituturaké lan dimangertèni kurang luwih déning 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% pedunung negara Indonesia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Mèh kabèh presidhèn Indonesia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora nggumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaribawa akèh ing perkembangané basa Indonesia.
Basa Jawa Modhèrn bisa dipérang dadi telung dhialèk: dhialek Jawa Kulon, dhialek Jawa Tengah, lan dhialek Jawa Wétan. Ing pulo Jawa ana sing diarani dialect continuum ('kasinambungan dhialèk') saka Banten ing ujung kulon tekan Banyuwangi, ing pucuk wétan. Kabèh dhialèk basa Jawa kurang luwih bisa dingertèni para panuturé (basa Inggris mutually intelligible).
Ana dhialèk sosial sing dibagé miturut hièrarkhi saka kasar tekan alus dadi :
bagongan (dianggo neng kraton Ngayogyakarta adiningrat)
kedhaton (dianggo neng kraton Surakarta adiningrat)
Saliyané kuwi, ana dhialèk sing didasarké tlatahé lan ora sekabèhé dhialèk Jawa dimangarteni déning kabeh wong Jawa. Ing ngisor iki kapacak pamérangan miturut sawetara ahli basa Jawa: Poerwadarminta lan Uhlenbeck. Saliyané iku uga ditambah pamérangan Wurm lan Hattori. Wurm lan Hattori nggambar peta pamérangan dhialèk Jawa. Pamérangan para pakar iki rada séjé lan ora sarujuk siji lan sijiné.
Pamérangan PoerwadarmintaMiturut Poerwadarminta ing bukuné Sarining Paramasastra Djawa (1953:2), dhialèk-dhialèk ana:
Dhialèk Pasisir lor wétan (Tuban, Gresik, Surabaya)
Rumpun basa Jawa kulon : Dhialèk Banten (utawa Jawa Serang)
Dhialèk Banyumasan (Purwokerto, Cilacap lan Banyumas)
Kelompok ing nduwur iku biasané disebut basa Jawa ngapak ngapak utawa basa penginyongan.
Pamérangan Wurm lan Hattori Pamérangan Wurm lan Hattori (1983)Wurm lan Hattori (1983:39) mérang dhialèk-dhialèk basa Jawa ing pulo Jawa dadi 7 bagéyan:
Dhialèk "Regional Jawa ing Banyuwangi"[1]
Pamérangan unggah-ungguh basa Jawa Manut undha usuk utawa unggah-unnguhé:Basa Ngoko
Dienggo dening wong-wong sapadha-padha sing wis kulina nanging isih ngajèni.
Saka atér-atére yaiku atér-atér di- kang digunaake ana ing basa krama, ana ing basa krama inggil malih dipun-
Saka panambangé yaiku Panambang -ke digunakake ana ing basa krama, ana ing basa krama inggil malih dadi -akén
kalehipun ngaturaken sugeng riyadi, sak lajengepun yen mbok bilih keng putro kagungan kalepatan sengojo lan mboten kasengojo dumateng bapak/ibu kulo nyuwun pangapunten, lan nyuwun tambahing dungo pangestu mugi sedoyo engkang kulo sedyo sageto
Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyembadani.
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
jenenge IIN nanging saiki ono ngendi aku ra ngertiii kangeennnn
" URIP CORO JAWI.....": " ....MBABAR KAWRUH.... "
sawitri.....pujo-pujining banyu tansah hanggowo ademing honggo.......
banyu ingkang wening lan anteng...., gending dadap sariro roso dadi pambukoning wedaring wong agung...".
ingkang gulung gumulung dados pageripun Pratapan Suci....,duk lumampah...ingkang ketingal wonten jroning Pratapan Suci inggih Sang hyang Sri Wisnu...,bethoro Guru.., bethoro Indro lan Priyayi Agung Tanah Jawi inggih pepundening lan
Selogiri...semunar wonten morcopodo lan tembus wonten khayangan..............
Duk ing uni inggih wonten priyayi Agung ingkang topo nylamur laku wonten kahanan enem....inggih ingkang kasebat, " Raden Haryo Panji..".....,jenjem anggene maringi piwulang dumateng poro kawulanipun lan alam sak keliripun...., nembang tembang kinanthi...gondo raos puji...lan diwuwuhi gendis tembang tutur sabdo Wisnu..., banjur dumugi ndalu Raden Haryo Panji minggah wonten pratapan Selogiri....salin busono ngagem busononipun Sang Hyang Sri Wisnu ingkang sampun Triwikromo jroning manah lan honggo Raden Haryo Panji... maringi Pupuh Sabdo Langit...kukuh jroning suwito marang lakuning sejati....anjer
Priyayi Agung Tanah Jawi Panembahan Senopati sampun manunggal..nyawiji wonten jagad agengipun Raden Haryo Panji..., pikantuk dhawuh saking Pangeran Jati bilih Raden Haryo Panji sampun kedah madeg lan lenggah wonten Kraton Condrogiri..inggih Kraton Cokrowijoyo wonten pucuking gunung Branti..ingkang sampun dijagi kalian mayuto-yuto prejurit langit............
Sinedyo Raden Haryo Panji nitih Kreto kencono....blass........!!, sampun dumugi wonten Kraton Enggalipun...., maringi piwulang jati.... dados Ratu Pinandhito...maringi pepadang Jagad Jawi sisih Lor................, hayyu rahayu...................................................................................".
saged migunani kangge sangunipun urip kang sejati...antawis kawulo hamung tiyang cubluk..menawi wonten klentunipun atur kawulo nyuwun gung ing
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.youngfreetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kowe ngerti, urip saiki susah. Ora iso mung ngandelke duit
PLizzz,ojo gawe BOROMANIA deg2n maneh kyo
sing kudu dibenahi, mosok cah main ng omah
nek gak mudeng menengo wae!!
maksude sampean, Persibo opo Persikabo??
nyebut tim wae gak bener kok komentare gak karuan
[Reply]	Utomo January 27, 2009 at 8:24
kang Tono ojo kepancing cangkeme wong2 sing gak bertanggung jawab sing mlebu blog iki… iso ugo dadi gede masalahe.. tetep d komitmen awal ora usah di tanggepi comment sing ora nggenah..
luar[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.11, tanggal 1 Desember 2016.
lair ing Mumbai, Maharashtra, India, 27 Juni 1996; umur 20 taun) iku sawijining aktor cilik India. Dhèwèké misuwur amarga panampilané ing filem Taare Zameen Par (Like Stars on Earth) (2007) lan Slumdog Millionaire (2008), sing banjur ngasilaké bebungah
loopsAktor cilik IndiaAktor filem IndiaLair 1996Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.33, 28 Januari 2017.
topikRajaKadal Forum :: Warung LesehanRajaKadal Forum :: Warung LesehanNavigasi: Pilih forum||--Da Rules|--Tak Kenal Maka Tak Sayang|--Warung Lesehan|--
Nguwangun Wewaran: Beteng, Soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi.Mengatapi Wewaran : Beteng, was, soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi. Dewasa ala : geni Rawana, Lebur awu, geni murub,
Pak Bayu Widodo sing purnawirawan Mayor iku, esuk iki ora tidak-tindak kaya sabene, ning malah lenggahan njedhodhot neng kamar tamu. Panjenengane ngrasakake putrane si Gito Taryono, putra ontang-anting sing jarene kuliah wis telung taun kok isih panggah semester siji. Mbandhel... ndhugal.... ndableg...., marakake mumet.Dina-dina senengane mung kluyuran dolan irat-irit karo kancane gonta-ganti. Saiki wis ora wani nyuwun dhuwit bapakne, ning bu Bayu sing ora bisa endha yen disuwuni dhuwit putrane. Nyuwun pira-pira mesthi diparingi. Yen ora njur nesu lan ngamuk.Wektu iku Gito metu saka kamar tangi turu, njur arep ngalih neng kamar tamu arep nyetel TV, jegagik rada kaget merga bapakne lenggah neng kono. Rekane arep mbalik neng kamar mandhi, ning karo pak Bayu ditimbali :“Git! renea.... kono lungguh!” gelem ora gelem Gito banjur lungguh ing kursi ngarepe bapakne. Gito pancen wedi yen karo bapake. Ngendikane pak Bayu :“Git, ngapa yah mene kowe lagi tangi, genea kok ora mangkat kuliah?”“Kuliahipun mangkeh jam sedasa, pak, dhosenipun sami rapat.” “Bapak kuwi anane mung ngandel lho Git, senajan ngerti yen bapak kerep mbok apusi. Lha kuwi nyatane kowe ora tau munggah. Piye yen mengko bapak wis wegah ngragati? Dina-dinamu mung ngluyur ora juntrung karo cah adoh-adoh. Karo pemudha kampung kowe emoh srawung, kuwi jenenge rak kuwalik. Srawung baur neng masyarakat kuwi penting Git. Kaya sopire bapak mas Utomo kuwi. Kuliah wragat dhewe kanthi direwangi dadi sopir pocokan kana-kene. Merga anggone temen lan sregep sinau, saiki sekripsine wis rampung, ateges keri wisudha. Pak Bayu meneng ngenteni reaksine Gito, sing tetep meneng tumungkul ora mangsuli apa-apa. Sidane pak Bayu neruske ngendikane rada sereng :“Piye saiki, aku nanting tenan karo kowe, isih saguh kuliah, apa mung arep kluyuran dolan dadi wong urakan?” Lirih semu wedi wangsulane Gito :“Inggih Pak, kula taksih sagah kuliah.”“Tenan lho...., wis kana... mung kuwi kandhaku.” Gito gage ngadeg terus neng kamar mandhi adus, let sedhela wis keprungu gebyar.... gebyur. Ature Gito karo bapakne mau embuh tenan embuh ora, ning gandheng wis jam
njur nyangklong tas, ngetokke montor, njur lunga kaya nek arep kuliah. Pak Bayu mono priyayi kinurmat ing kampunge. Dasar priyayi ana, neng kampung gedhe sosiale. Samubarang kanggo kebutuhan lan kemajuane kampung tansah kersa cawe-cawe. Mula ora mokal yen panjenengane diangkat minangka sesepuh. Wayah sore, Gito maca koran neng taman ngarep teras, ndadak keprungu wong uluk salam :“Kula nuwun!” Gito noleh arahing suwara, ndadak kaget lan gumun dene ana kenya ayu medhayoh neng omahe. Nuli mangsuli karo gupuh ngadeg.“O... mangga-mangga dhik.” Nuli kandhane cah ayu mau :“Punapa bu Bayu wonten mas?”“O... ibu ta?..., wonten dhik, sekedhap kula aturanipun.” Gito gage mlebu nggoleki ibune, let sedhela wong loro wis metu nemoni dhayohe. Ngendikane bu Bayu :“Wow nak Prastiwi, mangga lenggah nak!”“Inggih bu, matur nuwun. Punika namung sekedhap kok. Punika bu, kula dipun utus bu Darmo nyaosi duku, kala wingi sonten rak ngendhah kebon iring ndalem punika.” Kandha ngono bocah ayu mau karo ngaturke tas kresek isi duku kebak, tinampan dening bu Bayu. Ora lali bu Bayu ngendika matur nuwun kaaturna bu Darmo. Bocah mau matur sendika, banjur pamit mulih.Gito mripate mentheleng kaya bandeng anggone nyawang cah ayu mau ora uwis-uwis. Batine gumun lan sengsem denea bocah kuwi kokle mulus ayu tanpa cacat, gek sopan santune genep pisan. Bu Bayu pirsa putrane sajak kepranan marang Tiwi njur ngendika :“Git ngertia!, kuwi cah sing kos nggone bu Darmo, jenenge Prastiwi. Dene asline Semarang, ning neng kampung kene srawunge becik. Baur karo mudha-mudhine, malah saiki didadekake ketua I, dene wakile Utomo ya sopire bapakmu, kuwi.”“Wah bocahe ayu nggih bu?, gek sopan santune nggih genep.”“Iya Git, seje karo kanca-kancamu sing dha ting bejijak lan urakan kae. Kowe sejatine rugi, wong karo pemudha/ pemudhi sekampung kok ora tepung malah wong kana-kana sing dha ra juntrung mbok srawungi raket.” Gito ngakoni lan mbenerke ngendikane ibune. Jroning ati janji yen wiwit saiki arep melu ombyake pemudha kampung. E ya melu-melu mas Utomo sopire bapakne yen dhong rapat-rapat, kerja bakti, lan kegiatan kampung liyane. Sing cetha, wiwit weruh Tiwi sepisanan atine wis kecanthol. Atine Gito wis mantep kepingin nyedhaki... macari.... sing mengkone yen Tiwi gelem arep dirabi. Kuwi mau karepe Gito, pemudha lajang sing sekolahe mung disambi dolan lan kluyuran. Batine kuliah ora rampung ora dadi apa, toh bandhane wong tuwane akeh kepara kanggone kampung kono, pak Bayu kuwi sugih dhewe. Gito bakal nggunakake bandhane bapakne kanggo mikat Tiwi, srana arep diwenehi apata apa barang sing pengaji. Tiwi pancen bocah supel lan apikan, karo sapa wae cepet akrap lan sumadulur, klebu marang Gito. Saiki bubar kuliah, Gito sregep sanja neng nggone kanca pemudha-pemudha kampung, luwih-luwih neng nggone bu Darmo pondhokane Tiwi. Gito batine rada kecelik, jebul Tiwi iku ora gampangan kaya bocah-bocah wadon liyane. Biasane dha gampang nampa paweweh, lan seneng yen ditraktir jajan utawa diajak dolan. Gito wis bola-bali nari Tiwi arep ditukokake apa sing disenengi, ning Tiwi nolak alus, alasane wis duwe utawa kurang perlu. Nganti Gito judheg, piye carane gawe senenge Tiwi sing rupa hadiyah, sing maksude Gito kanggo nyedhaki Tiwi, syukur bisa ngetokke gembolaning ati, blaka yen dheweke seneng lan tresna marang Tiwi. Eman pambudidayane tansah gagal, merga Tiwi durung tau ketemu Gito kuwi ijen, ndilalah mesthi ana kancane. Saking ora kuwate ngampah, Gito nggoleki Utomo sopire bapakne neng kamare, lagi leyeh-leyeh. Gito njur njejeri Utomo karo takon :“Mas Ut, mbok aku diwarahi carane nelukke atine cah wadon sing angel. Pisan ji iki aku seneng tenan je mas, ora bakal tak enggo dolanan.” Wangsulane Utomo kalem :“Walah dhik Git, sliramu kuwi kurang apa? Rupa nggantheng, ya kuliahan, dhuwit neng ngesak muwel. Isih kurang apa? Mangka slirane kuwi ya baut ngrayu cah wadon. Kuwi tak ngerteni sing uwis-uwis lho. Sliramu kleru dhik nek takon aku, soale aku durung
njenggelek tangi karo kandha :“Mas Ut, wegah aku krungu kojahmu kuwi. Aku ki takon tenan je.”“Ora dhik Git, sejatine cah wadon ngendi ta sing mbok gandrungi kuwi?”“Ah rahasia mas, suk wae nek dheweke wis tak kuwasani tenan, kowe lagi tak kandhani.” Gito terus metu ninggal kamare Utomo kanthi ati mangkel. Gito saiki aktif neng organisasi kampung, soale tansah didhampingi Prastiwi. Notoling ati anggone kepingin nglairake tresnane mbangeti, ning... tansah ana-ana wae jalarane sing marahi cabar. Pancen angel tenan Gito nggolek wektu kanggo duaan, wong Prastiwi neng ngendi-ngendi mesti ana kancane. Jam-jam bubar kuliah, Tiwi pancen wis padhet banget kanggo kegiatan kampus lan kampung. Gito wis marani saben dina, bisa nyawang cedhak-cedhakan karo prawan ayu kuwi wae atine wis seneng. Awit Prastiwi pancen wis mlebu tenan ing atine. Saiki Gito uga nyah-nyoh aweh bantuan kanggo muda-mudi kampung, apa maneh yen sing nampa Prastiwi, dhasar dheweke ketuane. Kena pengaruhe Prastiwi, Gito dadi mempeng sinaune, ndadekke bungahe bapak lan ibune. Penjenengane uga remen yen mengkone Gito kasil nguwasani Prastiwi lan gelem diajak urip bebrayan. Dina
rawuh ing daleme pak Darmo. Ya sing dipondhoki Prastiwi, saperlu ngestreni ulang taune Prastiwi sing kaping sangalas. Malah jarene keluargane Prastiwi saka Semarang uga arep padha rawuh. Dene pak Bayu sekaliyan, kadhapuk nampa tamu lan paring pangandikan kanggo sing ulang taun. Pak Bayu uga sagah. Malah mundhutke hem lan clana anyar kanggo Utomo jare ben ora lusuh.Utomo pancen bocah sing lugu lan prasaja, nglungguhke dhirine sing mung sopir. Senajan dheweke mahasiswa sing wis lulus lan nyandhang gelar Drs. Wektu maca undhangan, Gito bungahe ngayang batin. Ya wektu iki kesempatan akeh kanggo aweh kadho istimewa kanggo Tiwi lan kesempatan kanggo ngrogoh atine prawan ayu kuwi.Gage sms karo Tiwi takon arep njaluk kadho apa? Jawabane, dikadho apa wae arep, lan matur nuwun sadurunge.Oh... atine Gito lunjak-lunjak kesenengen. Gage nyuwun dhuwit ibune njur lunga menyang toko. Baline
dhuwit telung atus ewu dientekake. Kejaba kuwi tuku filem rong rol, mengko kanggo gawe kenang-kenangan karo Tiwi.Lagi jam lima Gito wis dandan mlithit, clana lan heme anyar gres saka toko durung dikumbah wis dianggo. Njur nyedhaki bapake karo matur :“Pak, mobile kula bekta, kula dugi nggene dhik Tiwi mruput, mbok menawi Tiwi mbetahke kengkenan kula.” Pak Bayu mangsuli :“Wis budhala Git, bapak mengko gampang, boncengan motor karo Utomo rak bisa.” Senajan isih sore ning wis rame. Kabeh wis tinata asri. Kira-kira jam setengah pitu wis wiwit padha rawuh. Tiwi neng ngarep lawang nyalami karo nampa kadho banjur diulungake sing nduwe tugas.Gito ngrengkek nyedhaki Tiwi nggawa bungkusan kadho gedhe sing pepak isine. Sawise ngulungake lan nyalami kenceng, rekane arep ngesun, ning Tiwi gage nyalami tamu liyane sing lagi wae rawuh. Gito gela, ning ya wis ora dilebokke ati. Anggone njepreti Tiwi ora leren-leren. Bareng ngerti ana tamu sing bisa motret, camera gedhe kuwi banjur diulungake, ganti awake dhewe sing tansah mepeti Tiwi njaluk difoto. Wis kanthi gaya sing apa wae, pokoke dipolke, janji mepeti Tiwi, sing sejatine atine ora seneng karo pokale Gito. Upacara banjur wiwit, sambutan-sambutan saka pranata adicara, pengurus-pengurus pemudha, wong tuwa lan keluargane Tiwi. Wusanane pak Bayu sing isine paring pitutur marang muda-mudi, uga ucapan selamat marang sing ulang tahun. Sawise rampung salam-salaman, banjur kaaturan dhahar bebarengan prasmanan neng kamar tengah. Gito tansah aksi, bejijagan motreti rana-rene sarwa nggaya. Rampung dhahar lan ngunjuk es crim, keprungu swarane lantang bapake Tiwi lewat mikrovon ngene :“Bapak ibu lan para tamu undhangan sadaya, ing dalu punika babar pisan, kula badhe ngresmekaken pepacanganipun anak kula pun Suprastiwi kaliyan nakmas Drs. Utomo, inggih sopir pribadinipun bapak Bayu Widodo ing kampung mriki. Dhateng nakmas Utomo, kula suwun jumeneng lan tindhak mriki, upacara pepancangan tumunten badhe katindakaken.”Krungu tembung mau, Gito kaya krungu bledheg ing mangsa ketiga. Sakala otot
dheweke mau bejijagan, mula ora ngetarani nalika Gito metu
aku.... aku... di KO karo sopir bebaune bapakku dhewe si Utomo... Oh Tiwi... Tiwi... jebul kowe dudu jodhoku... Oh aku... tiba kanteb.” Nalika upacara tunangan dileksanani, wis ora ana gebyar-gebyar camera sing nggawe kenang-kenangan merga Gito wis bablas mulih. Ning bocah loro Tiwi lan Utomo tansah ngumbar esem sajak kalegan atine.
Clikané Hanoman[sunting | besut sumber]
Jamane Hanoman esih cilik, dheweke nganggep nek matahari kuwe buah sing bisa dipangan, banjur mabur lan arep mangan matahari iku. Dewa Indra ndheleng lan dadi kuatir keslametané matahari. Kanggo ngantisipasi, dheweke melemparkan petirnya maring Hanoman dadi kera cilik iku tiba lan nabrak gunung. Ndeleng kedadian iku, Dewa Bayu dadi nesu. Akibat
Pertemuan dengan Rama[sunting | besut sumber]
Hanoman nang pewayangan Jawa dicritakna dadi puterané Bhatara Guru sing dadi murid lan anak angkaté Bhatara Bayu. Hanoman kuwe tokoh
nganggo godhong asam (Basa Jawa: Sinom) banjur diguwang nang tlaga. Godhong sinom iku
Sugriwa[sunting | besut sumber]
Bayi singwujudé kera putih puterane Anjani kuwe dijikot lan diangkat anak nang Batara Bayu. Seuwise rampung merguru, Hanoman bali nang donya lan ngabdi maring pamané,
liyané. Hanoman banjur ketemu Rama lan Laksmana, sepasang pangeran sekang Ayodhya sing lagi nglakoni pembuangan. Hanoman lan Rama banjur bekerja sama karo Sugriwa kanggo ngalahna Subali, lan bareng-bareng menyerang negeri Alengka kanggo mbebasna Sita, bojone Rama sing diculik Rahwana muridé Subali.
Nglawan Alengka[sunting | besut sumber]
Hanoman sebagai maskot SEA Games nang Jakarta tahun 1997.
Pertama-tama Hanoman menyusup nang istana Alengka kanggo menyelidiki kekuatan Rahwana lan menyaksikan keadaan Sita. Nang kana dheweke nggawe rusuh trus kecekel lan dihukum obong. Ning sewalike, Hanoman malah sing mbakar separoné ibu kota Alengka. Kedadian iku terus kondang nganggo sebutan Hanoman Obong. Seuwise Hanoman bali nang panggonane Rama, pasukan kera banjur mangkat nyerbu Alengka. Hanoman tampil dadi pahlawan sing mateni akeh pasukan
Laksmana Rekha · Aditya Herdayam · Osadiparwata · Wedawati · Wanara
Delengen Uga[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.07, tanggal 12 Februari 2014.
wis suwe aku ngenteni kowe rino wengi ora nyambut gawe
nang kene aku ngenteni kowe adoh-adoh aku tekan kene
Indonesia in Focus: Apa ngisep rokok (udud) ingkang boten
udud) ingkang boten pareng. Kulo iki ora rampung (321)
(Part telung atus selikur), Depok, Jawa Barat, Indonesia,
Pepadhamu, kanca saka jemaah ing lingkungan Komplek omah
masjid ing omahku, sapisan marang kula, sing muda kalebu ngrokok heavy
(kecanduan rokok), nganti leren dhèwèké pasangan kaping pindho saka dering
(lulus) jantung, lan wis kaping pindho surgery amarga kanker otak, operasi
kawitan iki sukses, nanging siji taun salajengipun surgery kanker otak kaloro,
kang ana ing koma kanggo sawetara sasi, sadurunge dheweke seda.
(SMP) iki uga ketagihan kanggo udhut, dewasa, wis ora kagungan wektu kanggo
seneng kanggo ngombe bir (mabuk-mabukan), saiki sawise umur 50 taun, kelainan
ing otak (kayata gadhah pikiran normal) supaya till umur kang ana kepinginan
kanggo bisa lan kanggo urip utawa duwe pancen ora kepinginan kanggo njaluk
nikah (nikah) minangka asil saka penyakit mental dinuga kena pengaruh.
Punika sababipun dene miturut Ustad Abu Yahya Badrussalam
ing tauziahnya ing Radio Rodja, udud pareng dening Dewan
(omben-omben / bir) ngandhut 30 bahan kimia beracun.
Ing syarat-syarat agama, ngandika Abu Yahya Badrusalam,
ing akherat mengko, kumelun dadi bobot ballast dosa ing akhirat.
Tajdid PP Muhammadiyah rokok isih memfatwakan idin. Nanging, fatwa ing taun iki
Muhammadiyah kok ngganti? Apa bener kang amarga saka
Ing sawijining website, ing Affairs Komite Legal lan
Tajdid saiki wis alesan memfatwakan kok udud Muhammadiyah Haram. Ing Pitakonan
lan Jawaban sesi bab udud Haram fatwa, diterangake ing taun 2005, Affairs
Komite Legal lan Tajdid durung cukup data lan informasi sing bisa sedulor
kanggo framers saka fatwa ing. "Lan sawise sinau dening ngundang bali
sawetara ahli kesehatan, demografi lan sociologists, owah-owahan
lan Tajdid dadi fatwa Haram smoking idin," jelas Majlis Affairs
sadurungé udud idini ngumumaké kekosongan lan roso sepi. Diterangno, udud
dianggep minangka mbebayani lan gawe ketagihan lan ngandhut 4,000 kimia, ngendi
lan nitrosamines. Dheweke uga diterangno sing ngrokok luwih mungkin kapapar
epidemi rokok wis kills 5,4 yuta wong saben taun amarga kanker paru-paru lan
penyakit jantung lan penyakit sing disebabake dening udud. Sing tegese siji
Yen kontrol ngukur suwene ora digawa metu, kira-kira 8
yuta wong bakal mati tahunan saka udud ing taun 2030. Ing abad kaping-20, 100
yuta wong mati amarga saka udhut lan sak abad 21st iku kira-kira sing kira-kira
saka dislametaké saka sharia (hukum Islam). Miturut Ketua Muhammadiyah, Yunahar
Ilyas, fatwa punika ijtihad saka sarjana. "Iku kabisat sawise Déwan tarjih
liyane ambane bab udhut. Ing taun 2005, hukum netepake idin. Kajaba iku, ing
dilarang ing Qur'an Surat Al Araf (v) 157.
lan malah tumindak suicidal alon supaya iku nalisir Larangan saka Al Qur'an Al
Baqoroh (v) 2 lan An-Nisa (ayat) 29.
dening cahya kanggo rokok amarga udhut sing inti gawe ketagihan plus ngandhut
4000 kimia, 69 saka kang carcinogenic kanker / originator (TCSC-AKMI Sheet
Fact, kasunyatan shop Indonesia) minangka disetujoni dening ahli medical lan
akademisi medical. Mulane nglanggar nalisir prinsip Islam ing hadits nabi sing
"ora tumindak mbebayani piyambak lan gawe piala liya-liyané."
unsur racun-racun mbebayani, sanajan ora langsung, nanging ing wektu cendhak
mengko sing mulane tumindak udud, kalebu kategori aja apa sing weakens supaya
nalisir hadits Nabi sing ngawisi kasus heady lan debilitating.
lan wong sak sing cahya kanggo rokok, banjur mbuwang dhuwit ing udhut tegese
nglakoni keluwih (sampah) dilarang ing Qur'an Surat Al-Isra (v) 26-27.
(maqaasid awu-syariiah), yaiku pangayoman saka agama,
kanggo nindakake polemic fatwa banning udud. Tinimbang kudu ngormati hukum
minangka tampilan dhuwur saka posisi kang. "Sapa sing ora setuju lan ora
gelem amarga gati Alasan kurang kuat, please aran gratis kanggo ngirim fatwa
liyane karo liyane alesan," ngandika Din Shamsuddin.
Iku kasebut Din ing sidelines saka Seminar Nasional
"Konstruksi Relations Muhammadiyah Becik lan Politics" ing DPW
Muhammadiyah, Jalan Dukuh Menanggal Surabaya, Selasa, 16 Maret, 2010.
Marang wong, fatwas ditanggepi Tarjih lan Muhammadiyah
Tajdid ora naleni. Nanging, fatwa wis posisi sing luwih dhuwur lan kudu
Miturut Din, saka fatwa udud views agama sing ora naleni.
Nanging, morally naleni. Sing padha ora setuju mangga nglirwakake. "Mangga
mikir, akeh mudharad dheweke utawa ora," ngandika.
Mantan Ketua Muhammadiyah Shafi Maarif rokok setuju karo
fatwa ditanggepi dening Affairs Komite Legal Muhammadiyah. Mulane, ing efek
negatif saka smoking ora mung kanggo ngrokok nanging uga kesehatan sing
ngubengi Dèkné. "Aku setuju, sanajan iku ora gampang kanggo
Smoking ban, ngandika Shafi, wis dawa rampung. Nanging,
implementasine kasendat dening akeh banget ngrokok lan sing wis dianggep
commonplace. "Sampeyan kudu dianggep uga buruh pabrik rokok, petani rokok,
lan liyane," ngandika. Miturut marang, sanadyan angel kanggo
ngleksanakake, fatwa worth ing ngisor iki. Karo cathetan, wong sing diwenehi
wulangan ing kebecikan lan pangerten konco smoking ban.
legal cetha Kabeh, nanging ing orane tumrap sekolah implementasine, ora kudu
Sanalika, ngandika Yunahar, petani rokok bisa ngupaya
alternatif. "Fatwa iki ditemtokake dening considering asas saka
ing-tadriij (mboko sithik), ing-taisiir (ease), lan 'adam al-Kharaj (ora
angel)," ngandika. Yunahar bilih akeh ngrokok arep metu nanging kangelan
amarga iku kecanduan. Mulane, ing rumah sakit ing ngandhapipun Muhammadiyah
bakal mbukak Clinic therapy mandhek udud. "Ana cara," ngandika.
nyetop udud diganti karo Candy khusus utawa udhut counterfeit. "Bahan
kimia beracun Mbebayani wis ngilangi, ing nikotin rokok ana piyambak. Mangan
iku kanggo nemen bisa kanggo mungkasi, "ngandika.
Latar mburi Apa Iku Apa boten pareng kanggo nglanggar?
utama uga. Impact ing keuntungan ageng nalika Performing uga amarga luwih saka
mudharatnya keuntungan mangutamakan. Kanggo nemtokake pancasan utama sing
sarjana kudu nimbang akeh bantahan ing agama Islam lan digabungake karo
informasi kesehatan lan data bab beboyo udud lan mudharatnya apik kanggo
Panjenengan dhewe lan wong ing sacedhake. Kaputusan amba bound kanggo nimbulaké
kontrovèrsi ageng uga elinga, kesenengan udud angel kanggo mbusak. kanggo Kabeh
grup support udud mesthi bakal nyedhot amarga beboyo galak demkian saka smoking
kanggo manungsa. Kanggo mungsuh akeh faktor sing dadi alesan amarga saliyane
angel kanggo ngilangke udud, ilang alasan klasik kanggo nutup pabrik rokok,
pitakonan alasan agama lan alasan sing perlu debat dawa. Nalika mundhut data
ngelmu ngganggu ngrokok kumelun wis nyata lan manungsa ing sacedhake. Nanging
mesthi macem-macem sarjana ing negara Islam donya wis dipunwiwiti kanggo
klapa lan beras Quraish Shihab wis alesan mendukung mratelakake panemume sing
udhut kathah dadi Kabeh. Udhut, miturut pengantin putri, wis impact banget ala
ditemtokake ing kaping sesuai. Yen ana pengaruh ala, dilarang cetha. Digunakake
banget, istilah Makruh utawa disenengi, "ngandika.
Ing pembangunan dina, ngandika, wis akeh ahli lan Doctors
sing ngandika, udud bisa ngrusak kesehatan. "Malah perusahaan rokok uga
ngakeni iku. Digunakake, iku ora bakal wis digawe ing statement ing (ngemas)
saka udhut, "ngandika. Ing Kajaba iku, udud nimbulaké wastage. Biaya
kanggo nambani penyakit sing disebabake dening udhut akeh ngungkuli kauntungan
tax dijupuk déning pamaréntah. Kumelun, uga ndamel wong kecanduan lan agama ora
pangapura kecanduan sing. "Adhedhasar wawasan sing akeh sarjana
kontemporer sing ngumumaké Haram udud. Aku kathah ngadili haram. Mung sampah,
nimbulaké penyakit, lan ngakoni dening pabrik rokok, "ngandika. Mulane,
iku wektu kanggo pamaréntah reactivate kampanye anti-udud sing melu kabeh
pihak. "Ing media kudu melu, sarjana melu, pemerintah uga," ngandika.
Ing Kajaba iku, aturan udud ngirim uga luwih tightened. "Sanksi ngirim uga
tightened, anggere iku ora banget tenan," ngandika Quraish. Sarjana
kontemporer wis dawa ago kang menehi kritik udhut minangka barang illicit. Ing
imam paling gedhe Al-Azhar Mesir ing taun 1960-an, Sheikh Mahmud Syaltut
netepke pendapat nyatakake udud sing pareng malah makruh, nyedhaki bebener lan
pitakonan kuwat. Shaykh Muhammad Al-Kuttani nelpon 17 'bantahan / alasan
udhut ora mung sabab masalah kesehatan wong sing nglanggar,
nanging uga kanggo wong sakubenge sing ora nglanggar, biasane bayi, anak lan
ibu sing dipeksa dadi perokok pasif amarga kang rama utawa bojo sing garang ing
ngarep. Déné perokok pasif duwe resiko luwih nandhang saka kanker paru-paru lan
ishkemia penyakit jantung. Déné ing fetuses, bayi lan bocah-bocah duwe resiko
luwih nandhang saka bobot lair kurang insidensi, bronchitis lan radhang
Given gedhene masalah saka udhut, kabèh masyarakat lan
pemerintah kudu elalu nyoba kanggo mbukak cara smoking Nyegah runtut lan
terus-terusan iki Ngapikake penyuluhan lan panentu informasi kanggo umum,
nggedhekake lan streamline wilayah non-udud, mboko sithik ngurangi iklan lan
promosi saka udhut, streamline fungsi label , nggunakake mekanisme rega murah
dikarepake lan excise udud lan nambah hukum lan angger ing smoking masalah
Nyegah. Miturut Menteri Kesehatan, mlarat lan udud, utamané wong-wong miskin
sing loro iku sing saling lan pengaruh saben liyane. Wong sing burned udhut
liyane sing nutritious kanggo anak lan kulawargané. Minangka asil saka anak ora
bisa tuwuh lan uga kecerdasanya uga ora cukup dikembangaké, supaya kapasitas
kanggo urip sing luwih apik ing mangsa diwasa dadi banget winates. Menapa
malih, paling kamungkinan rama uga séda amargi penyakit related kanggo udud.
Lan supaya ing, supaya kumelun lan mlarat punika setan.Menkes bunder
ditambahake, Sifat udud ing Indonesia cenderung kanggo nambah. Adhedhasar data
saka Susenas (Socioeconomic Survey Nasional) diwasa populasi umur Indonesia
sing duwe pakulinan udud minangka akeh minangka 31,6%. Karo nomer akeh lan dhuwur
persentasi saka residents sing duwe pakulinan udud, Indonesia punika konsumen
rokok kalima paling dhuwur ing donya karo nomer udhut migunakaken (obaran) ing
taun 2002 minangka akeh minangka 182 milyar udhut tahunan sawise
paling korban tembako amarga migunakake income kanggo tuku iku (udhut) sing
"shop lan Mlarat: A siklus Ganas utawa shop lan Mlarat: A siklus
Ganas" ing pengetan World Ora shop Day 31 Mei, 2004, mbuktikake sing
paling ngrokok wong miskin. Malah ing negara maju sanadyan, nomer ngrokok
biasane teka saka kelompok masyarakat ing ngisor iki. Padha uga sing duwe beban
ékonomi lan brunt kesehatan kecanduan rokok. Saka kira-kira 1.3 milyar ngrokok
ing India Madras bener rawuh saka klompok wong wuta sastra. Banjur riset liyane
mbuktikake yen komunitas paling miskin ing Bangladesh nglampahi meh 10 kaping
minangka akeh income rokok saka kabutuhan pendidikan. Banjur riset ing telung
propinsi Vietnam ketemu sing ngrokok ngginakaken 3,6 kaping luwih rokok saka
ing pendidikan, 2,5 kaping liyane rokok ngungkuli sandhangan lan 1.9 kaping
liyane rokok saka biaya kesehatan care. Miturut WHO, udud bakal nggawe beban
pindho, amarga kumelun bakal disturb kesehatan supaya biaya liyane kanggo
dianggo kanggo nambani penyakit. Kejabi, meropok uga ngginakaken dhuwit sing
Kanggo mungkasi smoking Indonesia Ulama Council (MUI)
plans kanggo ngetokake udud fatwa banning. Udud fatwa sing bakal Applied
nasional saiki isih ing diskusi sing intensif antarane sarjana. Ketua Majelis
Ulama Indonesia (MUI) Amidhan ngandika, saiki iku kanggo ngrembug kamungkinan
saka nerbitake fatwa ing udud. Diselani nampa Komisi Indonesia Child Protection
(KPAI) lan Asosiasi Sanitary, Amidhan ngandika fatwa bener ora bab anyar kanggo
MUI. Nanging, pranata sawijining isih bisa rembugan karo nomer ulama. Nalika
Komisi Nasional Indonesia ing Perlindungan Anak (KPAI) lan Asosiasi Kesehatan
sanget MUI fatwa langsung nyetel kanggo udud. Komisi bakal mesthekake udhut
didhukung dening mengko fatwa padha ditanggepi Muhammadiyah liwat Majlis
Affairs Komite Legal lan Tajdid. "Ing tumindak udud
ing Jakarta, Rabu (10/3), ing latar mburi lair saka edict ing.
Saiki umum kesadaran bab beboyo udud sing kurang. Kajaba iku, gegayutan
Larangan udud ing panggonan umum. Saka iki lair Peraturan Daerah No. 2 of 2005
Nalika fatwa MUI udud pracaya ana kudu dileksanakke
langsung. "Al Qur'an nalika menging soko sing wis entrenched ing
masyarakat, iku dijupuk proses bertahap," ngandika Wakil Ketua MUI Fatwa
Mustafa Ali Ya`qub. Nalika isih dadi Pros lan cons, ana salah siji sing wis
mesthi nolak. Yaiku tembako lan buruh sawijining. Minangka salah siji saka
negara prodhuksi rokok, ewu buruh gumantung saka udhut. Iki diiringi ngrokok
"Lan nglampahi (inti Panjenengan) ing cara Allah,
lan ora uncalan dhewe menyang karusakan, lan nglakoni kabecikan; Allah ngasihi
(ganjaran) ing mburi dina, lan sampeyan ora roam bumi apa piala." [Al
"Lan ora nggawe rusak ana bumi sawise (Gusti Allah)
kanggo ndandani iku" [Al-Qur'an: 56]
"Lan ora cilaka manungsa ing hak-hak lan ora rampant
ing bumi kanggo nggawe piala" [Ash Shu'ara: 183]
Saka Sa'd bin Sa'id bin Malik ra, sing Rasululloh
SAW ngendika, "dilarang kabeh mbebayani lan inflict gawe piala."
(Hasan hadits sing diriwayataké déning Ibnu Majah, Daruquthni, lan Malik ing
kabeh sing ala: "ing unlettered Nabi (jeneng) padha golek tinulis ing
Torah lan Injil dening sisih, panglimané wong apa ma'ruf lan nglarang wong-wong
mau kanggo apa salah lan mbenerake iku apik lan nglarang kanggo wong lan ala
"[Al A'raaf: 157]
kanggo disturb wong. Mbokmanawi lan rokok bothers wong liya. Iku dosa gedhe.
Tinimbang udhut illicit, wong sing mangan papak kalilan amarga smelled ngganggu
Ibnu Umar. ngandika: Pancen Nabi. Khaibar yen ngandika:
Wong-wong sing mangan woh iki (papak), banjur ora kudu mlebu mesjid. (Shahih
Anas:. Sing Panjenenganipun takon bab papak. Anas
ngandika: Pancen Nabi. yen ngandika: Wong-wong sing mangan wit iki (papak),
banjur ora kudu lunga cedhak kita lan ora kang teka ndedonga karo kita. (
Wong-wong sing mangan wit ala iki, supaya wong ora pendekatan masjid kita.
Malaekat-malaekat bakal aran pain (amarga iku ambune) kaya manungsa. (Shahih
Smoking pareng amarga iku sampah sing. Yen Pack saka
udhut Rp 8,000, banjur wong sing sasi kanggo nglampahi Rp 240 ewu kanggo
digunakake kanggo ngirim loro anak. Gusti Allah ngalang-alangi alam cilaka
boros kaya sing: "Lan menehi kanggo kulawargané sing nutup hak, kanggo
wong miskin lan wong lelungan, lan ora squander (kasugihan Panjenengan) ing
wantonness. . Pancen iku spendthrift-spendthrift sedulur Iblis, lan Iblis banget
dissenter kanggo Pangerane "[Al-Israa ': 26-27]
Udud wis pareng amarga iku ora mung tanpa guna, nanging
Abu Hurairoh ra ngandika: "Nabi Muhammad yen
ngandika:". Sawetara pratandha saka apik Islam wong iku kang kiwa soko
sing ora migunani kanggo wong "(Hasan hadits, sing diriwayataké déning
Syafi'i lan liya-liyane) Yen sampeyan nglakoni sing ora migunani mung tegese
kabeh iku ora uga Islamannya , aken piyambak wong-wong sing nglakoni sing
karusakan. Wong sing nglanggar nglampahi ing paling 10 menit kanggo saben rokok
kang nyedhot. Dadi yen 12 udhut dina, dheweke mblanjakake 120 menit saben dina
kanggo iku sing cilaka. Mayoritas ulama argue digunakake Makruh, banjur smoking
iku pareng. Mulane, iku wektu kanggo Hyang kanggo ninggalake udud. Muslim ora
pantes kanggo sampah dhuwit ing soko sing kerusakan piyambak lan disengiti
MUI ngirim ngetokake kumelun Fatwa Haram. Menapa malih,
clerics ing Saudi, Malaysia, lan Iran wis mengharamkannya.
wong-wong sing nglakoni kabecikan." [Al-Baqarah: 195]
Dadi riset mbuktikake perokok pasif (bojo, anak, lan wong
sing near perokok) mung tak kathah liyane bebaya. Ngapa? Amarga perokok ora
inhaling rokok. Nanging exhaling rokok sing dirasakake wong (kumelun
secondhand) "Lan ora cilaka manungsa ing hak-hak lan ora rampant ing bumi
kanggo nggawe piala" [Ash Shu'ara: 183]
Saka Sa'd bin Sa'id bin Malik ra, sing Rasululloh SAW
ngendika, "dilarang kabeh mbebayani lan inflict gawe piala." (Hasan
hadits sing diriwayataké déning Ibnu Majah, Daruquthni, lan Malik ing
liyane uga sampah sing. Gusti Allah Telpon Spender kaya sadulur Iblis "Lan
menehi kanggo kulawargané sing nutup hak, kanggo wong miskin lan wong lelungan,
lan ora squander (kasugihan Panjenengan) ing wantonness. . Pancen Spender iku
cak setan lan setan iku banget dissenter kanggo Pangerane "[Al-Israa ':
bakal ngrusak: Abu Hurairoh ra ngandika: "Nabi Muhammad yen
Yen pabrik rokok ditutup mudhun buruh bakal nganggur?
Pamaréntah kudu antisipasi iki. Iku kira-kira sing ana 400 ewu buruh ing rokok
Indonesia Feed 1,6 yuta wong (0.7%). Pamaréntah ngirim nyedhiyani budget kanggo
menehi buruh ing wangun saka tanah ibukutha kanggo tani / breeding, dhuwit
kanggo bisnis, utawa pabrik bisa. Yen saben buruh bisa bantuan Rp 50 yuta, iku
kudu budgeted Rp 20 triliun ing wangun silihan alus tanpa tambahan kanggé
ngèndhani konflik bisa. Miturut raising tax rokok dening 100% taun sadurunge
ing penutupan kasus saka tanduran (yen tanduran iki ditutup). Saka kene bisa
tak watara Rp 70 triliun. Dhuwit Rp 184 triliun / taun biasane ngginakaken ing
udhut bakal isih ana. Malah karo ora udud, kesehatan lan produktivitas saka
bakal dirugukan. Yen pitakonan iki ditampa, banjur omben-omben lan obatan uga
ora pareng amarga akeh wong bisa ing pabrik booze / obatan utawa supaya
pedagang omben-omben / obatan. Nanging amarga iku mbebayani, pamaréntah begalan
tamba. Senajan akèh kanggo nresep buruh, nanging Nabi Muhammad ora ragu-ragu
kanggo ngirim sing babi lan omben-omben iki pareng marang masyarakat. Senadyan
pangrungu fatwa Muslim rauh wutah anggur ing omahé menyang werna supaya nalika
dalan supaya smelled anggur. Soko sing ngrusak senadyan keuntungan Kabeh yen
karusakan iku ngungkuli keuntungan. "Padha takon kowé bab anggur lan
gambling. Ngomong: "Ing wong ana dosa gedhe, lan sawetara MediaWiki,
kanggo wong, nanging dosa iku ngungkuli entuk manfaat ..." [Al-Baqarah:
Apa Biyèné Ing Ulama mung aja ngalang-alangi memakruhkan
Iku digunakake ora teknologi medical linuwih saiki lan
wis ketemu bukti kuwat sing udhut ngrusak kesehatan. Udud wis dianggep aman lan
namung boros. Empu mayoritas ulama mung memakruhkannya piyambak.
nyebabake luwih saka 400 ewu wong mati saben taun ing Indonesia supaya label
liyo ing ngemas rokok sing bebaya. Mulane, iku mung fitting sarjana Indonesia
netepake udhut minangka barang illicit. Menapa malih, ing Dewan Ulama ing Arab
Saudi, Iran, lan Malaysia sing wis ditetepake udud iku pareng.
Udud ora Haram amarga ana bukti sing ngandika udud iku
pareng. Pancen, ora ana pitakonan amarga Nabi Muhammad urip ing 600s SM nalika
rokok anyar dikenal ing 1500s nalika Éropah ndeleng asal Amerika nglanggar
rokok wis burned ing pipo. Nganti 1940 wong njupuk udhut aman. Wonten ing taun
1962 pamaréntah AS dados 10 ilmuwan anjog kanggo neliti beboyo udud. Wonten ing
taun 1964 ing Serat sing ing Laporan Surgeon Umum nyatakake yen udud iku
442 ewu wong ing US mati saben taun amarga rokok. Udhut sabab paru2 kanker,
tenggorokan, nguyuh, ginjel, lan sapiturute Pack saka udhut wis cetha nyatakake
udud bisa nyebabaken kanker, serangan jantung, masalah kesehatan janin, lan
Qur'an lan Hadits tetep boten pareng amarga Nabi wus ngandika: ". Dilarang
kabeh mbebayani lan inflict gawe piala" (Hasan hadits sing diriwayataké
déning Ibnu Majah, Daruquthni, lan Malik ing Al-Muwatha ')
AS wis begalan iklan rokok ing TV-TV lan Radio. Wong sing
dilarang saka smoking ing kantor pemerintah lan bangunan ngendi ana bocah (eg
Yen smoking Haram, kok sawetara sarjana nglanggar? Udhut
minangka tamba kecanduan nyebabake kiwane supaya iku angel kanggo mungkasi. Iku
sarjana boten cecek sing inheritors Nabi sengit Kisah Para Rasul Allah utawa
Ibtida'iyah (SD), Tsanawiyah (SMP) utawa 'Aliyah (SMU) kanggo udud. Ulama
minangka masyarakat exemplary ngirim menehi conto masyarakat dening mengkono
iku prentah utawa Sunnah. Ora persis diligent karya ing Makruh utawa sengit
marang Gusti Allah. Utamané yen minangka bocah haram. Muslim, kalebu clerics
An-Nu'man bin Bashir ngandika, "Aku krungu
Rasulullah. ngandika, 'Apa resmine cetha lan Haram wis cetha, lan
dikenal dening paling wong. Sapa nyimpen samubarang musyabbihat, banjur wis
ngresiki pakurmatan lan agama kang. Lan sapa wis mired ing gojag-gajeg, banjur
panjenengané kaya pangon ing tanah ban, meh kang nggebyur iku. Ngerti sing saben
raja wis ban lemah, lan Larangan saka tanah bener ngerti Gusti Allah prekara
kuwi sing dilarang marang. Sing ngerti awak ana Piece saka daging. Yen meat iki
apik, banjur kabèh awak apik; lan yen Piece of meat sing rusak, banjur kabèh
awak sing rusak. Lah, kang punika mabah. '"(HR. Bukhari) Saka bantahan
ndhuwur, uga obat-obatan, udhut illicit padha. Aja
misuwur kabeh ndonya sing Al-Marhum Saudi Mufti,
(Azhar Fatwa Ketua Lembaga), Dr. Ahmad 'Umar Hashim' (Wakil Kanselir Al-Azhar)
Sheikh Mahmud Syaltut kathah hukum udud Kabeh.
KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
………MARING AKU, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI KENAKNO KANG MARI KANGEN, SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT, KENAKNO KANG NGARUNGU PAIMAMAN YO AKU LANANG SEJATI.
rebo sopo sing budal Blitar? Nek aku gk iso bdal ti2p stiker wehne bocah2 cilik winginane lo.. Lha wis kdung
"Teko Bajulan (Nganjuk), aku karo sing podho mikul terus mbalik nang Goliman. Wektu iku diparingi sewek (jarit) karo sarung,"
mampir sing ning pager,wis gatel driji ne..hahaha..
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.59, tanggal 11 Oktober 2016.
punggol barat, pulau punggol timur, punggol, punggol point, punggol point jetty, punggol road end, rhizophora, rocky shores,
Ruwatan kuwi asal saka tetembungan ngruwat sing artine yaiku ngopeni.
Dene Upacara Ruwatan kuwi nduweni teges ngresiki, lan nyuceake menungso saka kasusahan batin kanthi nganake upacara kang biasane nanggap wayang purwa, kanthi lakon “Murwa Kala”.
Ruwatan iku salah sijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake manungsa, utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, nyenyuwun perlindungan marang Gusti Allah saka ancaman bahaya-bahaya umpamane bencana alam lan liyane, uga ndonga nyuwun pengampura dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni, sing isa nyebabake bencana utawa sing dianggep bakal nuwuhake sial.
Upacara Ruwatan iku sejatine asale saka cerita wayang purwa, yaiku sinebut Murwakala utawa Purwakala. Purwa ateges asal utawa pembuka, Kala artine bencana. Dadi, Purwakala tegese asal saka bencana. Crita kuwi nyritaake babagan asal usul lahire raseksa jenenge Betara Kala.
Wektu kui Bathara Guru lagi omong-omongan karo garwane, yaiku Dewi Uma. Mabur ning dhuwur samudro
numpak lembu Andhini. Bathara Guru ora bisa nahan nafsu, kepengen dadi siji marang Dewi Uma. Nanging Dewi Uma ora gelem. Akhire wenihe (sperma) Bathara Guru tiba ning donya, lan malih dadi makhluk sing gedhe, yaiku raseksa. Raseksa kui mau mabur ning kayangan nggoleki bapake, yaiku Bathara Guru. Bathara Guru ngakoni menawa kui putrane, lan raseksa kui dijenengke Bathara Kala. Kala takon karo bapake, menungsa sing koyo piye sing enthuk dadi panganane. Bathara Guru njawab, yaiku manungsa sing kalebu anak sukerta, yaiku sing duweni nasib sial amarga lairane utawa menungso sing nduweni dosa. Kala medhuk nyang donya lan nggoleki mangsane. Bathara Guru lagi sadar menawa sing kalebu anak sukerta kuwi akeh banget. Menawa Kala ora dicegah menungso ning donya bakal enthek dipangan Kala. Akhire Bathara Guru nduweni syarat kanggo anak sukerto menawa ora pengen dipangan Bathara Kala kudu nganaake upacara Ruwatan. Lan Kala bakal bali ning asale menawa disangoni sesaji.
Amarga kuwi, kanggo ngilangake sial, wong Jawa nganaake upacara Ruwatan kanggo anak sukerto, kanggo ngusir Bathara Kala. Upacara Ruwatan nganggo nanggap wayangan sing lakone Bathara Kala, karo nyediaake sesaji kanggo sangu Bathara Kala lungo nyang panggonane.
Ruwatan iku tujuane kanggo mbalekake neng keadaan sedurunge, maksude keadaan saiki sing kurang apik dibalekake neng keadaan sudurunge sing apik. Tujuan liya ruwatan yaiku mbebasake wong utawa barang utawa desa saka ancaman bencana sing kemungkinan bakal kedadiyan dadi isa dianggep yen upacara adat iki sejatine kanggo tolak bala utawa mbuang sial.
Ruwatan kanggo awake dewe kui nduweni tujuan kanggo ngresiki salahsiji uwong sing dianggep bakal sial, utawa wis gawe dosa. Biasane mung ditebus nganggo mertapa, poso, utawa nganaake slametan.
Ruwatan sing kanggo lingkungan, upamane omah. Tujuane :
– Nguwenehi pager ghoib kanggo nahan, nolak, lan mindahake apa wae sing asipat negatif sing ono ning omah kuwi, utawa sing arep mlebu ning ngomah sing diruwat. Biasane nganggo tumbal (sesaji) sing diperloake.
– Nguwenehi pager ghoib, supaya uwong sing nduweni niat ala ora iso mlebu ning omah kui.
– Nguwenehi pager ghoib kanggo nggurung utawa nolak setan.
Ruwatan Daerah iku kanggo nolak bencana utawa bahaya ning daerah. Biasane nanggap wayang purwa sing dilakoni wayah bengi. Tujuan liyane yaiku dedonga supaya daerah kang diruwat kui makmur, ayem, lan tentrem.
Miturut kepustakaan ” Pakem Ruwatan Murwa Kala “ Javanologi gabungan saka pirang-pirang sumber, antarane saka Serat Centhini ( Sri Paku Buwana V ), uwong sing kudu diruwat kuwi jenenge anak utawa uwong ” Sukerta ”. Sing kalebu anak Sukerta yaiku :
1. Ontang-Anting, yaiku anak tunggal lanang utawa wedhok.
2. Uger-Uger Lawang, yaiku anal loro lanang kabeh.
3. Sendhang kapit Pancuran, yaiku anak 3 sing mbarep lan ragil lanang lan anak sing kaping loro wedhok.
4. Pancuran Kapit Sendhang, yaiku anak 3, sing mbarep lan ragil wedhok lan anak sing nomer loro lanang.
5. Anak Bungkus, yaiku anak sing lahir kebungkus karo placenta.
6. Anak Kembar, yaiku anak loro sing lair bareng, lanang utawa wadon kabeh, utawa “kembar dampit” yaiku kembar siji lanang siji wedhok.
7. Kembang Sepasang, yaiku anak loro wedhok kabeh.
8. Kendhana-Kendhini, yaiku anak loro, siji lanang siji wedhok.
9. Saramba, yaiku anak lanang kabeh, cacahe 4.
10. Srimpi, yaiku anak wedhok kabeh, cacahe 4
11. Mancalaputra atau Pandawa, yaiku anak 5 lanang kabeh.
12. Mancalaputri, yaiku anak 5 wedhok kabeh.
13. Pipilan, yaiku anak 5, sing 4 wedhok, lan sing siji lanang.
14. Padangan, yaiku anak 5, sing 4 lanang, lan siji wedhok.
15. Julung Pujud, yaiku anak sing lair pas matahari angslep.
16. Julung Wangi, yaiku anak sing lair pas matahari njedul.
17. Julung Sungsang, yaiku anak sing lair pas jam 12 awan.
18. Tiba Ungker, yaiku anak sing lair, terus mati.
19. Jempina, yaiku anak sing mati pas umur 7 sasi ning weteng.
20. Tiba Sampir, yaiku anak sing lair kalungan usus.
21. Margana, yaiku anak sing lair pas perjalanan.
22. Wahana, yaiku anak sing lair ning ngarep omah utawa ning latar ngomah.
23. Siwah atau Salewah, yaiku anak sing lair nduweni 2 macem werna kulit, ireng lan putih.
24. Bule, yaiku anak sing lair nduweni kulit koyo bule.
25. Kresna, yaiku anak sing lair nduweni kulit ireng.
26. Walika, yaiku anal sing lair prematur utawa cilik banget.
27. Wungkuk, yaiku anak sing lair nduweni geger sing bengkok.
28. Dengkak, yaiku anak sing lair nduweni geger sing nonjol, koyo geger onta.
29. Wujil, yaiku anak sing dilairke cebol.
30. Lawang Menga, yaiku anak sing dilarke pas anane “candakala” yaiku langit sing katon abang.
31. Made, yaiku anak sing dilairke ora nganggo lambaran/kloso.
32. Uwong sing ngliwet, ngebrukke ” Dandhang “ (wadah sing kanggo ngiwet).
33. Mwcahke ” Pipisan ” lan nugelke ” Gandik “ (landesan lan watu sing kanggo ngaluske bumbu).
34. Uwong sing manggon ning omah sing ora enek ” tutup keyonge “
35. Uwong sing bobok ning dhuwur kasur ora ngganggo sprei (sing dinggo nutup kasur).
36. Uwong sing nggawe pajangan utawa hiasan ora nganggo samir utawa godhong gedhang.
37. Uwong sing duwe lumbung pari utawa kopra sing ora nganggo alas lan payon.
38. Uwong sing delehake barang ( dandhang misale ) ora dikei tutup.
39. Uwong sing nggawe kutu sing ijeh urip.
44. Uwong sing nggatukke barang siji lan sijine (misale dandhang didu karo dandhang).
46. Uwong sing senengane ngobong kloso sing seko pring.
47. Uwong sing senengane ngobong kayu uwit “kelor”.
49. Uwong sing senengene nyapu ora ditutukke, utawa ora diobong sisan.
51. Uwong sing mbuwang regetan saka jendela.
52. Uwong sing mbuwang regetan ning longan.
53. Uwong sing bobok pas srengenge njedul.
54. Uwong sing bobok pas srengenge angslup ( wayah surup ).
55. Uwong sing menek uwit pas jam 12 awan ( wayah bedhug ).
56. Uwong sing bobok pas jam 12 awan.
57. Uwong sing ngliwet trus ditinggal lungo.
58. Uwong sing seneng ngakoni duweke wong liyo.
59. Uwong sing senenge ninggal beras ning ” lesung ”.
60. Uwong sing ngambrukke pemean “wijen”.
Ana pirang-pirang piranti sing kudhu eneng ning upacara ruwatan. Piranti sing digunaake miturut adat ning daerah dianeake ruwatan kui. Antarane :
• Piranti kanggo nanggap wayang kulit purwa, lakon “Murwa Kala”, yaiku :
1. Tuwuhan, antarane ana gedhang raja sing uwis mateng lan apik, sing ditegor karo gagange, lan cengkir gading utawa kelapa enom, wit tebu karo godhonge, godhong ringin, godhong elo, godhong apa-apa, godhong serep, godhong alang-alang, godhong meja lan kara, lan godhong kluwih sing sakabehe ditali ngadhek ning cagak lawang. Nduweni teges dadi hiasan lan penyuwunan.
2. Kembang mayang loro, sing uwis dipaes, diselehake ning mburi kelir kiwo lan tengen, kembang setaman ning bokor, diselehake ning ngarepe dhalang sing bakal dinggo kanggo ngedusi Batara Kala, lan wong sing diruwat.
3. Geni utawa watu areng ning jero anglo, kipas, lan kemenyan sing bakal digunaake Kyai Dalang salebeting tanggapan.
4. Kain mori putih kurang luwih dowone 3 meter, digelar ning ngisor debog panggungan saka kelir nyanti sak mburining kelir lan diwenehi kembang mawar ning ngarepe kelir nganti panggonan lenggahe Dalang. Dene ning mburi kelir
kelir sisih nduwur, dipaes nganggo kain batik sing anyar, cacahe 5, antarane kain sindur, kain bango tulak lan dikei pari segedeng.
1. Sega Golong nganggo goreng-gorengan, pindang kluwih, pecel pithik, Nasi
goreng-gorengan, pindang kluwih, pecel ayam, sayur menir.
2. Sega Wuduk nganggo iwak lembaran, lalaban, timun, lombok gedhe, abang lan ijo, brambang, lan dele ireng.
3. Sega Kuning nganggo ondog pithik sing didadar, cacah telu, lan srundeng.
4. Jenang baro-baro (bubur sing werna-werna).
Gedhang raja, jambu, salak, suruh sing dikei duwit, gula jawa, kelapa, jajanan arupa blingo sing dikei werna abang, kemenyan kembang, banyu sing diwadahke cupu, jarum lan benang ireng-putih, kaca cilik, kendi sing isine banyu, empluk (kacang ijo, dele, kluwak, kemiri, gereh, endhog pithik, dan duwit sak sen).
1. Benang lawe, minyak kelapa kanggo lampu blencong.
2. Arupa kewan-kewanan misale manuk dara, pithik, utawa bebek.
• Nanggap wayang purwa kanthi lakon “Murwa Kala”
Kanggo keluarga sing ora mampu nanggap wayang, isoh ngundang dhalange wae, tanpa nganggo gamelan lan wayange. Dhalange iso crita wae babagan lakon “Murwa Kala”.
• Dhalang mau bakal mimpin upacara cukuran rambutlan siraman. Sing bakal nyukur yaiku wong tuwa saka anak sing bakal diruwat. Rambut sing dicukur bakal dilarung bareng karo sesajen sing disediaake.
• Kanngo syarat, dijukuk sithik wae
6. Endhok pithik sing lagi metu, durung enek sedina
7. Gula setangkep (gula Jawa sapasang), gula pasir 1 kg
Kelapa, benang lawe, telur ayam, kapas lan ri dilabuh karo maca: “Ingsung ora mbuwang klapa lan isine, ananging mbuwang apa kang ndadekake apesing awakku”.
VIII. PIWULANG NING UPACARA RUWATAN
Upacara Ruwatan sing dianaake wong Jawa ora bisa ditegesake utuhan. Menawa digateake, upacara Ruwatan kuwi ora mung upacara nanggap wayang, nyukur rambut, lan nglarung sesajen nangging uga nduweni makna saka urut-urutaning Upacara. Intine, Upacara Ruwatan kuwi nduweni piwulang :
1. Menawa didelok syarat-syarate ruwatan, mesti ameh kabeh menungsa kuwi kudu diruwat. Kuwi nuduhake rasa pepeling supaya menungsa kereb sedekah kanggo kaslametan kita. Sakbenere kuwi ora kudhu ngganggo upacara ruwatan amarga ruwatan kuwi karana katentreman ing jero ati.
2. Ruwatan mesti enek kaitane karo Batara Kala. Sakbenere, Kala kuwi artine wektu. Nduweni ateges supaya menungsa bisa ngurmati wektu, uga wedi karo wektu. Tuladhane, mbesok saben menungsa bakal meruhi mati.
3. Ruwatan kanggo ngresiki dosa-dosa kita. Nduweni teges supaya kita tansah tumindak sing apik, lan ngedohi tuindak sing ala, sing bisa ndadeake uripe menungsa ora
Makripatullah , ana werna loro yaiku ruwat lahir lan ruwat batin.Ruwat lahir kanggo wong-wong sing isih urip ruwat batin kanggo wong wong sing wis seda.
Ruwat lahir kanggo wong wong urip sing ngrekasa ya bab donya brana ,ya kasarasane,keslametane lan liya laiyane.Dadi umpama dagang kok ora tahu bati iku perlu diruwat urip mbok menawa ana barang gawa sial,biasane uwong kuwi banjur oleh srana kanggo ngowahi dadi mesti bathi.Wong sing urip ora tahu sehat iku
Ketemune srana iku semedhi ,sebab bagda upacara ruwatan wong wong sing wis labda (katam) banjur pada semedhi nyuwun srana marangGusti Allah kanggo kepentingane sing diruwat.
Yen ruwat lahir kanggo wong urip ,yen ruwat batin kanggo wong wis mati.Apa sebabe wong sing mati perlu diruwat? Wong mati werna werna kahanane pisan wong mati sing ora rumongso nek deweke wis mati,pindo wong mati sing krasa nek mati nanging banjur nengendi paran,wong mati sing deweke ngerti manawa wis mati banjur ngerti kudu nang ngendi.Wong mati sing ora rumongsa mati iki sing dadi sasaran ruwatan sing disik ,dene sing nomer loro glan nomor telu isa ditunda.Cara carane ruwatan beda karo ruwatan lahir.
Kanggo ruwatan lahir paling apik dijupuk malem dina kelahiran contone malem selasa kliwon ,miturut ahline dina kelahiran iku pas dina daya kekuatan nyawa anjlok sing ampuh dadi ora ampuh ,sing kuat dadi ora kuwat.Jame dijupuk sak ngisore jam 9 bengi.
Kanggo ruwat batin wektu dijupuk malem dina sedane lan adani sak wise jam 11. Bengi.Biasane uga dijupuk malem dinane ,mitung dina ,11 dina ,33 dina lan satus dinane.
Cara ruwatan ngundang wong wong labda ing pangruwatan ,wong wong katam bab ilmu kasuksma lan nampa dunungan .Paling sitik wong telu syukur akeh nanging sing mimpin wong wong sing katam ngelmu kasukman.Wong telu lungguh sila sing siji rada neng ngarep ngadepake lilin telu sing wis disulet panganan serabi sak piring,terrus ngucapke panuwunan sing ucapne koyongene :
1.Duh Gusti Allah kawula nyuwun tinebihaken saking panggodaning nyawa satru kawula.
2.Kawula nuwun Gusti Allah,kawula pitados bilih sadaya akibat mesti karana wontenipun ,sadaya wonten mesti karana bibiting wonten,inggih inkang kasat tingal utawi boten dening indriyaning batos para makhluk ing jagad wadag tuwin ing jagad alus punika
Sastrasuwignya ) nyata nyata panjalmaning utusan ingkang sewah kalian suksma nabi lajer paduka ,ingkang mengku bibit bibit falsafahing agami paduka ingkang sampun-sampun dalah ingkang cumalon malih.
4.Gusti Allah,kawula nyekseni lan ngakeni bilih sadaya sifat wadag menika saestu mboten bade langggeng wontenipun sarta bade risak lebur luluh wangsul dateng jagad donya menika,kados kawontenanipun barang barang tiyang tiyang sami pejah.
5.Gusti Allah Kawula nyekseni lan ngakeni bilih gesang alus ingkang sampun pisah kalian wadagipun menika wontening jagad alus,menggahing kendel dalah mobah molahipun gumantung purbawasesa Paduka,inggih ing nyataning pangadilan Paduka netepaken sasap utawi kawon ing antawisipun suksma kalian nyawa,contonipun kados sadaya satra sabda Paduka wontening jagad sumpena kawula.
6.Gusti Allah ,kawula tansah ngrumaosi bilih makarti kawula ing sadinten dinten amung nindaaken purbaning kaosikan leres lan boten ,inggih purbaning suksma kalian nyawa ingkang tansah rebat biada satemah asring andemel samaring pangraos kuwula,ingkang mahanani makarti kawula asring leres lan pinanggihing lepat
7.Gusti Allah,kawula nyuwun sih pepadang Paduka ,ingkang narbuka pangertosan kawula nyumurupi bedaning ciri leres lan lepat,supados tansah pratitis menggahing makarti kawula
8.Gusti Allah kawula nyuwun sinucekaken suksma kawula supados tansah cinaket menggahing panagdep kawula wonten ngersa Paduka,punapa dene tansah angestoken sadaya dawuh dawuh Paduka.
9.Gusti Allah asal usul kawula saking Paduka ,pramila wangsul kawula nyuwun sampurna saha manunggil kalain Paduka
Sabanjure diterus mangan serabi ,perlu dingerteni manawa ruwatan lahir atur panuwunan iku dibaleni rambah kaping telu ,terus manebut
panuwunan rampung ora kena ngomong-ngomong liyane awit bisa gugurake panuwunan.,luwih becik terus bubar neng ngomah pada gedekake semidhi turu.Ngimpi apa ana semedhi turu iku sing dibahas kanggo nentoke srana tumrap panuwunan.Wong wong sing durung katam ngelmu kasuksman ngimpine kudu disorowideke marang wong sing katam.
Ruwatan iku tujuane tumuju marang kebecikan ,embuh nganggo cara sing lawas embuh nganggo cara sing anyar ,nek sing mampu ya nganggo cara wayangan barang ,nek sing ora mampu nganggo sing sederhana ya wis
Ellyan Mulyanto Syahadat panutup panatagama “Roh ilahi kang ana tetengah yo iku kang dadi Pancering Urip, yo iku kang dadi lanjering Gusti kang dadiyo iku Muhammad kuwayangane sejatine manungso”..
Surya Dharma Paloh (lair ing Kutaraja, Banda Aceh, Aceh, 16 Juli 1951; umur 65 taun) ya iku Ketua Déwan Penaséhat Parté Golkar.[1] Surya Paloh uga ditepungi dadi pèrs lan pimpinan Media Group kang duwé padinan Media Indonésia, Lampung Post, lan uga stasiun télévisi Metro TV.[1] Lair saka pasangan Daud Paloh lan Nursiah Paloh[1]. Bebarengan karo
Paloh, lair ing Tanah Rencong.[2] Paloh gedhé ana ing kutha Pematang Siantar, Sumatra Lor, laladan kang nglairaké
nyebabaké Surya Paloh pindhah menyang Jakarta, dadi anggota MPR périodhe kaping pindho. Ana ing kutha metropolitan iki, Surya Paloh banjur ditepungi dadi pengusaha enom saka Indonésia.[1]
Surya Paloh tepung karo donya bisnis nalika isih remaja.[1] Nyambi sekolah Paloh wis dadi bakul tèh, iwak asin, karung goni, lsp.[1] Paloh tuku dagangané saka guruné ana ing donya dagang.[1] Barang mau banjur didoli menyang warung-warung.[1] Ing Medan, Surya Paloh ngadegaké perusahaan karosèri lan nyambi dadi agèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Surya_Paloh&oldid=1099576"	Kategori: Tokoh GolkarPulitikus IndonésiaTokoh saka Banda AcehLair 1951Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 21 Oktober 2016.
Urung kang mas, gampang nak masalah kumpul, Insyallah iso trus.he…he…
lha pean yo kok urung turu..???lembur ye…??
mosok nang omah dewe tambah canggung??biasa wae coy…
padahal j-blank luwih seneng tampilan anyar mergo hpne loadinge iso cepet.
Modele wong kedongadem iki nek arep ganti jeneng iki
soale j-blenk iku kenalane akeh, coba deleng awake j-blank kari lunglit (
kamituwo arep turu disek yo, mergo sesok nyambut gawe juga.
kanggo warga boromania cyber, mugo-mugo iso guyub rukun sak lawase.
kanggo j-blank, ojo diambil hati, iku kabeh just
sing nduwèni jeneng Henry George Reginald Molyneux Herbert, Earl ke-7 dari Carnarvon dadi Manajer Pacuan kanggo
oldid=1107210"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Novèmber 2016Arkeolog InggrisLair 1866Kategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 15 Novèmber 2016.
nang Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
film layar kaca 21, layar kaca 21 indonesia, film layar kaca, layarkaca 21
blog ku kan campur..motor..curhat..omong kosong, opini dll dadi ra bosen
February 1, 2012 at 9:33 pm
Reply	nggere nulis artikel impresi nunggang jaran barang, opo wis pengin jaran-jaranan
iso diwoco...Iku wejangan guru waskito...Den tancep ake ing njero dodo...Nenek moyang
kowe laliParibasan peksiMabur dhuwur eling baliAku
pemahaman kula babagan sastra jawa sekedhik sanget. Nanging kula namung saged langganan kemawon (Jaya Baya kaliyan Panjebar Semangat), mbokmenawi menika salah setunggaling cara kersane sastra jawa mboten cures.
Reply ↓	Indonesia Indah November 8, 2014 at 19:17
nggih boss matur suwun saranipun mbenjeng maleh nek bade moto sepeda dalem tata ingkang sae {punapa njenengan diundang sambatan ngrencangi nata}suwun
Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
sa rwa telu pat lima enem pitu walu sanga sapuluh Kawi eka dwi tri catur panca sad sapta asta nawa dasa Krama setunggal kalih tiga sekawan gangsal enem pitu wolu sanga sedasa Ngoko siji loro telu papat lima enem pitu wolu sanga sepuluh Angka Ngoko Krama 11 sewelas setunggal welas (sewelas) 12 rolas kalih welas 13 telulas tiga welas 14 patbelas
wolulas wolulas 19 sangalas sangalas 20 rong puluh kalih dasa 21 selikur selikur/kalih dasa setunggal 22 rolikur kalih likur 23 telulikur
ING Vysya address in Tirupathi ING
wis podho kakehan duso alhamdulillah wulan poso wis teko ayo podho elingo marang gusti kang kuoso
Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
address in Guntur ING Vysya Main ING Vysya Nambur ING
Manuk Ngeplong Pleci iki Pleci manuk sing felt nyaman ing kandhang. Nalika ing alam ngeplong, nanging nalika dijupuk Pleci dadi bisu, iku tandha Pleci ngarep anyar durung nyaman.
Tips Sastranegara Kanggo Pleci Ngeplong Tanpa Voer
Saiki manuk Pleci iki sepi lan durung arep mangan, iku tegese Pleci ing kaku, nanging yen sampeyan isih arep mangan liya Pleci mung bingung karo timpat ngarep anyar. Kaku lan bingung, wong loro nggawe kacamata manuk supaya dawa kanggo pindhah kanggo milih, apa Pleci gacor. Uga titik iku kanggo nggawe manuk nyaman karo dheweke ngarep anyar diwenehi pangan padha kaya ing alam.
nitahake sedulur papat, engkang ngrekso badan jasmani rohani kulo.Kulo nyuwun rezeki engkang agung, kangge sangu urip lan ngabekti dumateng Panjenengan.Kulo nyuwun
Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.
Ing. Pavl&iacute;k
Ora trimo duding ngane uwong tuo
Ervin said: Waduh Bu Hartini…tansah ngendikan mawi basa jawi inggil…meniko saget kagem tulodho kagem poro wanodyo kapurih tansah dipun sayang kaliyan
tetaneman durian. Ingkang sampun kelampahan menika embung wonten Desa Genting khusus tanaman kelengkeng. Ugi embung wonten Desa Wonokerto kangge
pm	Supam iku ngki… nek kowe ndelok postinganku tentang Pak Dheku, pingbacke malah sekitar 3000… 😯
Lah padahal, dagdigdugku kuwi sithik sing ngerti. Kok iso ampe sa’ mono
pinter ngoceh, kang buwel ngajarin anakku biar
kalir opo wae di cekek, ora kethang panganan, aspal yo di pangan, sekolahan yo di dodos, opo meneh duwi’e rakyat, wakil kadang malah dadi cakil…. ih medheni…..
Bab 1: Jasa [Artikel 240-242]
Bab 4: Umum [Artikel 248-259]
mungguh sanyataning ngelmu, tan mesthi neng jeneng wredha, tuwin mudha sudra kaki. (Anakku,
CACAHE LIMA, PADHO KABEEEH...!!_________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
manah ingkang nggadhahi raos lan rumaos gadhah lepat saha khilaf. Mugi lineburna in dinten riyadi punika. Lumantar seratan punika, kula sekeluarga sabrayat ageng ngaturaken dugeng riyadi 1
krenteg hamengku kekajengan manteping manah ingkah wening, kawula hangaturaken sugeng
AKU IKI SI ADIPATI KALANG NANDANG SIKEP,SIKEPE
HYANG WENANG,WONG SUSAH DADI SENENG,PIKIRAN JUDEG DADI ILANG,UTEK BODO DADI
PINTER,KATON TRENGGINAS KOYO’ SAWER.
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore, mumpung gede rembulane, mumpung jembar kalangane, ndak sorak hore.”Adapun
karo wong siji iku.sombong omonge akeh..licik
Asiana dikenali ing pilot ing kontrol saka Boeing 777 sing undershot menehi pendekatan lan ditayangke menyang segara tembok sadurunge nabrak-kebangkrutan ing ingkang dipun lakokake minangka Lee Kang-Kuk. Ana wong loro liyane pilot ing kokpit ing wektu sing Laka.
Asiana pesawat iki mbeta 214 291 passengers lan 16 kru anggota nalika kacilakan nganjlokake 6 Juli ing ingkang dipun lakokake sawise striking a seawall.
Telung passengers seda, kalebu cah wadon sing tilar donya iku ciloko ana esuk. Luwih saka 180 wong padha tatu.
Ing stasiun ngandika jeneng padha dikonfirmasi dening pejabat NTSB ing Washington sadurunge online.
Ing NTSB uga apologized kanggo “ora pas lan nyerang” jeneng sing padha erroneously dikonfirmasi dening Intern panas.
“Sadurungé dina, kanggo nanggepi lan priksaan saka stopkontak media, a Intern panas tumindhak njaba orane katrangan kang panguwasa nalika piyambakipun erroneously dikonfirmasi jeneng saka kru pesawat ing pesawat,” ing NTSB ngandika ana ing statement.
Nanging iki ora langsung mbusak sing diprodhuksi jeneng palsu, nanging NTSB ngandika iku ora Intern.
Jeneng-jeneng sing bogus phonetically diejo metu phrases kayata “soko salah” lan “We Keliwat Low” padha maca sak KTVU kang Broadcast noon ana. Ing Airline disebut laporan “demeaning” lan ngandika iku iki “Reviewing bisa legal ajeg.”
Ana esuk, ing Airline ketoke diganti sing sebagean saka jantung.
Airline juru wicoro Na Chul-hee ngandika Asiana wis disimpen a US hukum tenan ngajukake pratelan sing defamation marang stasiun TV. Nanging, ngandika, perusahaan durung duwe plans ngajukake miturut kapisah marang NTSB.
“Sawise review legal, perusahaan mutusaké kanggo ngajukake selaras karo hukum marang jaringan amarga ana sing laporan sing bakal ngrusak ngasilaken ing perusahaan kang gambar,” ngandika.
Ana, KTVU mancep Tori Campbell maca jeneng. Ing stasiun kabar, sing affiliate CNN, mengko apologized ing udara, lan sawijining situs iki.
“Gage liyane penting kanggo kita saka gadhah tingkat paling dhuwur saka akurasi, integritas lan, lan kita Reviewing kita tata cara kanggo njamin iki jinis kesalahan ora kelakon maneh,” KTVU dikirim sawijining situs iki.
“Jeneng-jeneng padha presented dening stasiun, menyang Intern kanggo konfirmasi,” ngendikane NTSB spokeswoman Kelly Nantel. “Ing Intern durung arupi jeneng lan nyedhiyani menyang ing stasiun.”
Ing NTSB ngandika iku ora ngangkat utawa konfirmasi Identities saka anggota kru utawa wong melu transportasi kacilakan.
“Kita bisa hard kanggo mesthekake yen mung cocok faktual informasi gegayutan lan diselidiki dirilis lan rumiyin Getun kedadean dina iki,” sing statement NTSB ngandika.
Ing NTSB ora ngenali Intern Nanging ngandika, “cocok tindakan bakal dijupuk kanggo njamin kuwi sing serius kesalahan ora bola.”
Asiana Airlines says bakal nerusake karo sawijining tuntutan hukum marang ngrancang lan Oakland, California, stasiun televisi – nanging iku ora arep nguber ajeg legal marang Nasional Transportation Papan Safety.
Swara ing akhir minggu, ing Airlines Korea wus ngandika iku bakal Sue èntitas loro sawise lan Intern ing NTSB mistakenly dikonfirmasi “ora pas lan nyerang” jeneng minangka pemikirane para pilot saka gerah-fated pesawat 214.
Category: Google News Tags: Asiana kanggo Sue stasiun TV kanggo rasis blunder ← Asiana
ampuh tulung agung / dukun sakti tulung agung / paranormal tulung agung / ajian
tulung agung / azimat tulung agung / mustika tulung agung / dukun tulung agung .
Lir-ilir, lir-ilir, tandure wus sumilir
Cah angon-cah angon, penekno blimbing kuwi
Barangsawijine purwo marang kawitan, Bandar sejatining wujud. Yuk lakone.. BUTHO CAKIL
RAHASIA TUKANG CAT | BLOG-e WONG JOWO
“ Pancen aku ndisik sing ngusulke pisanan, aku ndelok Takeran, PSM enek MIN mbuh ndisik jenenge, MTsAIN, MAAIN. Aku eruh cah kono aliyah nahwu shorof ora karo-karoan, aku mikir cah kene berarti keduwuren
Denanyar, akhire Purwoasri pisan yo pingin. Pertimbanganku yo…..supoyo pondoke ora kukut, bapak wis gerah-gerahen ae, lha ketoke pancen ora enek sing iso
Hadits di MAN Nglawak : “Kyai Badri no lak ngulang ora gelem nguwasi cah wedok.
Alfiyah sing ngucal pak Jabir utawi pak Syamsu Qodim, bareng aliyah kelas setunggal ingkang ngucal pak Nursayid saking
sing mboten tilem muk telu, pancen nggih
Indochina.[1] Pamaréntah kolonial Prancis njeblosaké Le menyang pakunjaran saka taun 1930 nganti tekan taun 1936 lan uga sepisan manèh saka taun 1939 nganti tekan taun 1944.[1] Sakwisé bébas saka pakunjaran nalika taun 1945, Le mèlu mbantu mimpin Viet Minh, obahan kamardikan Vietnam kang nglawan Prancis, nganti tekan Parsetujon Jenewa kang ditandhatangani nalika taun 1954.[1] Le banjur mèlu gabung karo Politbiro Lao Dong saka Parté Buruh Vietnam taun 1955, kang saiki dadi Parté Komunis Vietnam.[1] Le mimpin pambrontakan komunis kang wiwit taun 1956 nglawan pamaréntahan Vietnam Kidul.[1]
Pasetujon Damai Paris[besut | besut sumber]
Amérika Sarékat kanthi aktif mèlu ana ing Perang Vietnam nalika wiwitan taun 1960-an.[2] Xuan Thuy kang mimpin tim perundhingan resmi kang
Amérika Sarékat Dr.[2] Henry Kissinger wiwit Februari 1970 mèlu ana ing rembugan wadi kang pungkasané ngasilaké gencatan senjata ana ing Pasetujon Damai Paris tanggal 27 Januari 1973.[2] Sajarah dhasar pasetujon iku kalebu: pambébasan tahanan perang saksuwéné 80 dina; gencatan senjata kang dimonitor déning Komisi Pengendhalian lan Pangawasan Internasional (ICC); pemilu bébas lan dhémokratis kang arep dianakaké ing Vietnam Kidul; bantuan saka Amérika Sarékat marang Vietnam Kidul kang terus lumaku; wadyabala RDV tetep ing Vietnam Kidul; pamanunggalan manèh Vietnam.[2]
^ a b c d e f (id)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Le_Duc_Tho&oldid=1106911"	Kategori: Lair 1911Kapatèn 1990ViètnamKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.02, 11 Novèmber 2016.
ifreefuck.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.ifreefuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
lan luhur,ngapa ta kahanan nagara nganti koncar kacir bubrah langkrah bosah baseh.Yen dinulu nagara iki saya suwe ora cetha mungguh kahanane punggawa tekan kawula .Apa sing salah babagan reformasi ,ing pangajab reformasi bisa ngrubah kahanan nagara dadi ayem tentrem ,damai lan sejahtera.
Apa sebabe tak aturake sing kaya mangkono , ing wektu iki kawula alit urip ora tambah mulya malah tambah sengsara ,para punggawa malah padha nggugu karepe dewe padhasopyan-sopyan ngeleg duwite rakyat,para pangasta adil wis mlenceng keblate ora demen karo profesi nanging padha seneng marang duwit.Wektu iki bisa diaturake yen Pancasila sila sepisan diganti nganggo “Keuangan yang Maha
karo kahanan bangsa ,yen cara falsafah jawa di aturake “ nggolek uceng kelangan deleg “,maknane ngoyak barang sing ora pengaji malah kelangan barang sing pengaji”.Barang sing pengaji mungguhi manungsa urip iku karakter ,watak spesifik sing manut marang budayane dewe.
Dadi kahanan nagara iki pulihe bakal suwe paling ora sak generasi awit sing nyekel panguasa wektu iki ora duwe kharater sing apik ,padha demen nyalahake wong liya, padha rebut bener ora duwe landesan pangolahe rasa.Muga –muga wae isih ana sing kersa menggalih putra wayah banjur kersa ngadani pendidikan sing nganggo wewaton manut budayane bangsa iki.
Sing dimaksud ngopeni DELEK mungguhing manungsa urip yaiku nyukupi kebutuhan pokok urip.Manut wong jawa kebutuhane urip iku mung ana telung werna yaiku warag , waras lan wasis.Supaya anak putu ing tembe burine ora urip kecingkrangan utawa urip-uripan mula wong tuwa kabeh kudu menggalih telung prekara mau.
Urusan wareg yaiku kabeh kebutuhane pangan bisa kecukupan sapa sing kudu bermantya ora liya pemerintah dewe kudu bisa ngupiya amrih kebutuhan mau kecukupan.Urusan pangan mono mesti ana sambung rapet karo pertanian ,perikanan, kehutan lan liya liyane . ananging nagara Indonesia wiwit mula buka dikenal nagara agraris negara sing kudu benar-bener ngopeni perkara pertanian nanging wektu iki kahanan wus mlenceng akeh lahan-lahan pertanian sing wus dadi lahan seje gedung magrong-magrong ,pabrik pabrik padha dibangun neng lahan sing subur.Apa maneh yen gelem mlebu ana alas bakal ngerti kerusakan alas sing ora sithik ,dene kahanan perikanan laut utamane akeh hasil laut sing ngani dicolong dening bangsa liya.
Kahanan sing kaya ngono mau kudu wiwit diopeni maneh bali neng agraris petani-petani padha di openi ,alas –alas sing gundhul ditanduri maneh ,hasil laut kudu dimanfaatke lan dijaga sing tenan dimen putra wayah ing tembene bisa ngrasake urip sing mulya.
Deleg sing kepindho yaiku Waras , sing dimaksud waras yaiku sehat lahir lan batin .Warasing lahir bisa katekan yen manungsa wis padha wareg lan oleh perhatian saka pamarintah liwat punggawa sing magayudan karo bidang kesehatan lan obat-obatan.Warasing batin sing kudu gula wentah para
ning batin ora tentreme urip bakal katekan sewalike semono uga.
Deleg sing ping telu wasis ,artine pinter putra wayah bisa dipinterake manawa wus bisa wareg lan waras . Dadi urusan wasis iku tiba mburi dewe nanging klebu perkara sing penting awit bisane wareg lan waras lamun urip wasis.Urusan wasis iku kudu digateke krana ati sing wening kareben ing tembene bocah-bocah sing gula wentah ora mung pinter urusan ndonya wae .
Manut para pakar bidang pendidikan ing jaman iki ngendikake yen kepinterane manungsa iku kaperang dadi papat yaiku
dumunung ana telenging ati , lan kecerdasan aktivitas iku wujud koordinasi lan sinergi telung kecerdasan kasebut.
Manungsa sing wus duwe patang kecerdasan mau yen arep tumindak mesti gelem ngetung untung rugine tumrap awak dewe , tumrap masyarakat ,migunani awak dewe , migunani masyarakat , ora cengkah karo hukuming Gusti Kang maha Kuasa.
Uceng mono mungguhe wong cilik wong bodo bisa dikandhake ora ana,awit ngupiya kanggo nyukupi kebutuhan pokok wae ngrekasa,nanging tumrap masyarakat menengah sing elit deleg iku isa nguasani uripe.
Uceng sipisan sing bebayani banget yen urip tansah ngupiyah nggolek wah ,nggolek pangalembana .Yen kadereng nggolek wah iki sing mahanani wong-wong banjur gelem ngapusi gelem korupsi ,isin yen ora duwe barang kaya kanca-kancane .Wong sing uripe mung nengenake pangalembana saka wong liya saka bose ora bakal duwe pertimbangan tumindah sing becik tumrap masyarakat apa maneh tumrap sing gawe urip.
Uceng sing kapindo yaiku urip sing mung ngupiya kadonyan ,bandha ndonya kabeh –kabeh dikerta aji karo duwit nganti lali marang tugas pokoke.Biasane wong sing kaya ngono urip kanthi landesan aji mumpung .Mumpung aku dadi kepala sekolah , mumpung dadi kepala dinas , mumpung dadi bupati , menteri lan liya liyane.
Coba yen diteropong kahanan saiki ,punggawa-punggawa cilik tekan sing gedhe kabeh padha nggunake aji mumpung , mumpung aku dadi hakim duwe wenang nentepake hukuman dak gunake kanggo golek ndonya karana gelem nampa suwap dimen pesakitan bebas saka hukuman.Mumpung aku dadi anggota DPR sing duwe wewenang netepake anggaran banjur gunake wewenange mau merga namp suap saka wong liya.
Uceng sing kaping telu ngenani babagan nagara tumrap negara liya ,maksude gelem ngedol nagarane kanggo nggolek wah saka nagara liya sing luwih gedhe panguasane.Nganti lali yen tumindake iku nyengsarake wong cilik ,wong awam apa maneh wong bodo.Perkara iki yen ditonton saka sisih tengen ketoke apik utang duwit neng nagara liya landesane kanggo ngopeni rakyate,nanging sejatine malah nambahan beban tumrap wong cilik awit wong mau ora padha ngerti yen deweke duweni beban utang karo nagara liya.
Isih akeh uceng sing nyrimpung marang uripe manungsa ,kabeh mau amarga urip ora nganggo wewaton ,mung waton urip wae.
Sumber malapetaka kabeh dumunung saka lathi ( lambe ) ,dadi gunake lathi marang tumindak sing bener,aja demen rebut bener yen nemoni masalah, nanging padha rebuta salah kahanan bakal tentrem.
Hijrah sing dimaksud pindah saka urip sing mung ngabdi marang kadonyan,dadi ngurip sing bener-bener ngabdi marang uripe saiki lan besuk.
Sombong mono wus dinas dening gusti , sapa sing sombong kabeh amale kobong ,ngibadahe ora paedah sebab gurune sombong iku syetan
Perangan jiwa ne manungsa mono kaperang dadi loro yaiku nyawa lan suksma . Manut para wikan nyawa iku aluse manungsa sing gendhong nafsu lan suksma iku aluse manungsa sing tumuju marang kebecikan.Yen awak dewe saiki urip amung nduruti karepe nyawa wae apike age-age pindah haluan dadi urip sing lelandesan
kedep,teko lerep,teko nurut,teko
1. Contoh Surat Undangan Tasyakuran, Tahlilan, Tanggab Warsa (Ulang Tahun), Walimahan dsb... Mugi Katur Panjenenganipun
29, September, 2006 at 8:21 am Mas, saya ikutan duonk, biar bisa nambah ilmu
Pak jenggot pak jenggot Duwe anak anake loro nangis wae Amargo wedi karo jenggote Cup Meneng
Subyek: Re: kangen kamu..... Mon Sep 08, 2008 5:35 pm dwikoe wrote:dadi njur kudu piye iki....???????Kudu eling lan sabar......eling kuwi, jelas eling karo sing Moho Kuwoso ora jobo liyo.Sabar opo sing d tindake ki d jalani kanthi sabar,
seik nulis puisi nduwurku iki nek CO mestine ngganteng lan nek CE mestine jan ayune ngungkuli widodari, katon sko puisine wae lemah lembut ngunuh.mbok aku njaluk no Hpne to.Mergane aku pengin meguru tenan iki.
lha kasmaran karo sopo jex Mz???tak bantuin kene!!! sinten retos saget angkat maslahe njenengan... :) :) rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
maslahe njenengan... :) :)Lha yo wong
manusiawi banget kokrasane wong lagi ketaman gandrung wuyung....ora peduli sopo
wis kang....mengko tak belani tetanan....piye....wani ora...??? rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.Reputation : 12Join date : 12.08.08Subyek: Re: kangen kamu..... Tue Sep 09, 2008 7:11 pm dwikoe wrote:yo wis kang....
SUGIH MERGO PENYELUNDHUPAN (BANYOLAN JOWO) | BLOG-e WONG JOWO
SUGIH MERGO PENYELUNDHUPAN (BANYOLAN JOWO)	03 Des 2012
“Ngene lho pak, aku iki seneng olahraga
nang pinggir laut, angine enak.” jare
Ambek mangan, arek loro iku ngobrol.
“Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik
curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane
kono, wis ta awakmu ngaku ae ojok
sakjane awakmu iku nyelundupno opo?.”
Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
BLOG'S "SAK ENENGE" IKI, ORA KANGGO NDADEKNE SENGSORO LIYAN..OPO MANEH GAWE NGRUSAK LIYAN.....NEK ONO GUNANE AYO DI JUPUK..MENOWO ORA ONO GUNANE YO WIS... OJO DILEBOKKE ATI....
SUGENG RAWUH SEDEREK SEDOYO....MUGIO PINARINGAN RAHAYUWILUJENG NIRSAMBIKOLO
YEN KOWE DADI PEMIMPIN..... MBOH DADI PRESIDEN,
Wayang Kulit Lakon : Janoko Lelono (tamat) Gagrag : Bukan Surakarta, Bukan Yogyakarta, Bukan Banyumas, Bukan Jawa Timur - Tapi Sak Senenge ...
Amergo soko polahing manungso Tumindak dur angkoro Ngebaki kareping karso Sak Senenge Dewe
Wayang Kulit Lakon : Gonjang-ganjing Astino Gagrag : Bukan Surakarta, bukan Yogyakarta, bukan Banyumasan, bukan Jawa Timur...
Bismillahirrohmanirrohiim, Shalalahu ‘alaihi Wassalam, Ajiku Aji Wijaya Kusuma Sajodho manggon Ing mripat Mripat Kiwo lan Mripat Tengen Soko kersaning
gak akeh sing duwe keahlian detil koyok sampeyan...aku durung ndelok asline... sik ndik
bolak balik tetep pemimpine….sing nggo mbangun kuwi duite negoro mosok kakehen rengkek….nek duite dewe ngono aku ra maido….sopo wong sak bgoro sing wis ngrasakno pembangunane pemimpinmu….isi ne mung mbujuk’i….lambe thok gak
ingkang sami kekesahan pados selingan pasinaonipun.Dados mboten tansah muthek wonten ing sekolahanipun, nagging ingggih wonten kalanipun nglatih lantiping raos kaendahan ,ingkang penanggih ing alam gumelar.
Salah satunggaling selingan inggih menika hiking.Hiking kalebet Olah raga lampah,ingkang wekdal punika kathah ingkang remen nindaaken.Kathah anggenipun nglampahi mlampah minggah pareden utawi hinggahi redi.Ing sak lebet hiking punika saget ningali kaendahane alam gumelar ingkang asri lan natural
Hiking punika wau mboten kenging sak kersanipun piyambak , kedah
pamerentah , kedah angsal ijin saha palilahipun ing kawogan
1….. nanging inggih wonten kalanipun nglatih lantiping raos, tembung kang
5. Awak dewe kudu tansah rukun ora kena tukar
6. Yen ana saru ….. anggonku ngomong sing gedhe pangapuramu
7.Wong cilik iku uripe prasaja banget .Wong cilik tegese…
8. Nalika aku sinau bapak …. koran
10.Sawise dikandhani bocah banjur rindhik asu digitik , tegese….
11. Tanduran iku oleh nyirami kudu sing …. supaya subur uripe.
12. Aku wis lila ….. gawanen
mbarep nanging seje bapa, gandheng deweke dadi senopati Ngastino kudu tegel mungsuh adine dewe.
Perange satriya loro iki pancen serem banget lan nggegiris ,awit padha dene pinter manah.Saking titis nggone manah karno bisa mana makuthone janaka .Janaka isin digawe mengkono ,deweke arep mundur nanging dielingake dening prabu Kresno lan diwenehi
Kretanipun Raden harjuna dipun kusiri dening…
19. Ikun ora disenengi kancane merga dawa tangane.Dawa tangane tegese…
Sareng erat punika eyang, wayah ngaturi pirsa bilih kawontenan kula warga ing
Reroncene ukara ing dhuwur iku perengan laying kang diarani ..
21. Ukara ing ngisor iki sing klebu karma alus …
b. Amarga bapak sawek sakit mula ora tindak kantor
c. Bapak nembe gerah pramila mboten tindak kantor
d. Bapak sawek sakit mila mboten ngantor
Aksara HanacarakaAksara Hanacaraka iku bisa dipérang dadi pamérangan gaya Jawa utawa gaya Sangskreta. Ing ngisor iki loro-loroné kapacak. Nanging sing kapacak ing ngisor iki aksara Hanacaraka baku gaya Jawa.
Ing aksara Hanacaraka, aksara nglegena cacahé ana 20. Aksara iki kabèh nglambangaké foném-foném basa Jawa.
Sandhangan panyigeging wandaSandhangan panyigeging wanda iku sandhangan sing nggawé sigeging wanda utawa matèni swara. Sandhangan iki ana: layar, wignyan, cecak lan patèn.
Sandhangan wyanjanaSandhangan wyanjana iku cacahé ana telu lan diarani cakra, keret, lan péngkal.
Péngkal iku mènèhi wanda /ya/ ing sawijining aksara, mèmper cakra. Aksara sing wis ditambahi cakra uga bisa didokoki sandhangan swara manèh, ya kaya cakra.
Patèn utawa pangkon iku kanggo matèni sawijining aksara supaya ora ana swarané manèh. Sing kéri mung konsonané utawa wyanjanané.
Kabèh aksara uga nduwé sawijining pasangan sing bisa 'matèni' aksara sadurungé.
Aksara swara iku aksara swatantra sing nglambangaké vokal bébas. Ing Hanacaraka aksara iki yaiku: a, i, u, é, lan o. Banjur re (diarani pa cerek) lan le (diarani nga lelet) uga diarani aksara swara. Alesané amarga ing basa Sangskreta "re" lan "le" sing tinulis ṛ lan ḷ, kaanggep aksara swara. Mulané ora ana aksara swara sing nglambangaké pepet amerga ing basa Sanskreta ora ana pepet.
Aksara murda ing panggunan basa Jawa saiki biasa dienggo dadi kaya déné huruf gedhé ing aksara Latin utawa dienggo nulis jeneng-jeneng sing dimulèni utawa dikurmati. Aksara murda uga diarani aksara mahaprana. Sajatiné aksara iki uniné béda karo sing lumrah, amerga mula-mulané piridan saka ing basa Sangskreta. Nanging tumraping basa Jawa dianggep pada waé pocapané, mung gunané dadi séjé.
Ing dhuwur iki bisa dideleng yèn ora kabèh aksara nduwé aksara lan pasangan. Banjur aksara sa ana loro cacah jenisé. Tulisan sa- ngrujuk ing aksara sing diarani sa kembang.
Aksara rékan iku aksara-aksara Hanacaraka sing ditambahi tandha dhiakritik arupa cecak telu. Cecak telu iki karepa kanggo "ngréka" foném-foném saka basa ngamanca, utamané basa Arab. Mula diarani aksara rékan. Aksara rékan iki wujudé ora béda karo aksara biasa namung ana cecak teluné waé. Yèn ora ngerti pocapané, aksara rékan iki bisa diucapaké miturut pocapan Jawané.
iku sawijining prasasti sing ditemokaké ing tlatah Sukabumi, Pare, Kedhiri Jawa Wetan. Prasasti sing biasané diarani Prasasti Sukabumi iki ditulis ing tanggal 25 Maret taun 804 Masehi. Isiné ditulis nganggo basa Jawa Kuna.
Sawise prasasti Sukabumi, ana prasasti liyane saka taun 856 Masehi sing isine sawijining tembang kakawin. Kakawin sing isine wis ora pepak maneh iki, tembang basa Jawa (Kuna) sing lawas dhewe.
iku sing paling unggul lan paling akeh kasimpen karya sastrane. Ananging sawise proklamasi RI, taun 1945 sastra Jawa rada dianggep kaya anak kuwalon ing Negara Kesatuan RI. Amarga sing diutamakake iku rasa manunggaling (kesatuan) bangsa Indonesia.
Basa Jawa wiwitane ditulis nganggo aksara turunan aksara Pallawa sing asale saka kiduling India. Aksara iki sing dadi leluhure aksara Jawa modern utawa Hanacaraka sing isih dienggo nganti saiki.
Banjur karo mumbul-mumbule agama Islam ing abad ping 15-16, huruf Arab ya digunakake nggo nulis basa Jawa; huruf iki diarani huruf pegon.
Sawise iku karo tekane wong-wong Eropa ing tanah Jawa, aksara Latin ya digunakake kanggo nulis basa
jenggot, suara burung jenggot, mp3 cucak jenggot, download suara cucak jenggot nembak, suara
pangageng ingkang sami kaseboet wonten ing serat Babad Gijanti anggitanipoen
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.36
{{{tim1}}}
{{{skor}}}
{{{tim2}}}
{{{stadion}}}
kuwi gawean menungsa...polakaya ngono iku ra mungkin digawe menungsa, mesthi seniman kuwi sing gawe....
siji,panjenengan sing ngati-ati maneh awit kiwa tengen penjengan iku goda sing alus banget ,sampun ngantos panjengan kesupen malih bilih sadaya tiang menika mesthi gadahi harga diri wong niku ya pingin di wongke aja dianggep reca kejingan jawa.
Napa sebabe kula saget matur ngaten?
Wonten dalem setahun menika panjenengan sampun katalupen perkawis wong ke wong makaping -kaping , wiwit saking Mas Anggita dumugi perkawis pak Hendarman.Kula pitados bilih perkawis menika mboten amargi panjenengan nanging saking punggawa sanes ingkang mboten pecus,ingkang pajenengan pitados(mbok menawi satru saking kelompok sanes ) .
Mungguhing ngelmi kejawen babagan wongaken tiyang menika satunggaling perkawis ingkang sanget penting tumrap tata krami , suba sita wontening bebrayan ageng.Sinaosa menika wau mboten kasengojo anaging masyarakat kathah sampun mangertosi,pramila mbok menawi ing wekdal menika kathah piyantun ingkang nyebal saking panjenengan sampun kejot ing penggalih.Wonten pangandikan bilih “sapa gawe bakal nganggo ,sapa nandur bakal ngunduh “.
Kula piyambak tiyang jawi estunipun tansyah gadahi pangajab ,panjengan anggenipun nagsta pamrintahan sageta langgeng dumugi watesipun ,karana nilar perkawis ingkang sae-sae,ingkang ngremenaken (khusnul chotimah ) mboten su’ul khotimah kados piyayi -piyayi ingkang sampun.
Pungkasane atur kula namung jalma limrah ingkang mboten saget lepas saking lepat
oraliya murwa kala ,yaiku amrih manungsa urip bebas seka ancamane betara kala.Manut crita pewayangan manungsa sing
nata uripe manungsa neng alam kubur lan neng alam donya ,amrih tansa cinaket marang Gusti Allah,lepas saka cengkerame kala (
Ruwatan iku ana rong werna yaiku ruwat lahir lan ruwat batin,ruwat lahir kanggo wong isih urip,ruwat batin sing mati.Ruwat lahir mono werna werna gumantung karepe sing diruwat ana sing ngersake ben urip ora sial,ben cepet oleh bojo,ben gancar sandang pangane ,ben dang mari oleh lara .Nanging yen ruwat batin mung mligi pinuwunane yaiku amrih sing diruwat oleh
dianani yaiku serabi dene liya liyane mana suka.
Carane ngruwat sembayangan pingtelu kanti manebut saben sak sembayan ping telung
carane sembayang sepisan manebud ping satus,uba rampe pada karo ruwat lahir sing kudu ana serabi ,liyane mana suka
Penutup Muga muga ketan kedik wonten ginanipun tumrap ingkang
Fontainebleau inggih punika salah satunggalipun istana ingkang wonten ing Prancis.[1] Tebihipun watawis 40 mil saking Kutha Paris.[2] Istana Fontainebleau sampun dipun-ginakaken raja-raja Prancis awit abad ka-12.[1] Istana punika mapan ing satengahing wana Fontainebleau ingkang wiyaripun 17 hèktar.[1] Sadèrèngipun dipunéwahi, istana punika mapan ing wana ingkang wiyar ing Île-de-France, salajengipun dipunéwahi lan dipunwiyaraken malih déning François I ing abad ka-16.[1] François I kagungan pikajeng badhé damel istana kasebat saéngga mémper kados istana-istana ing Kutha Roma.[1]
Istana Fontainebleau ingkang asring sinebat Istana Italianate punika dipunkupengi taman ageng.[3] Wangunan punika nggabungaken seni arsitèktur Renaisans lan tradisi artistik Prancis.[3] Istana lan taman Fontainebleau sampun kadhaptar minangka situs warisan donya UNESCO awit taun 1981.[3]
Arsitèktur lan dhékorasi Istana Fontainebleau kalebet karya ageng artistik Prancis-Éropah.[4] Dipundamel kanthi pambiyantu seniman saking Italia, ingkang nepangaken éstetika rénaisans dhateng Prancis.[4] Istana punika dados salah satunggaling situs paling penting lan merbawani ing Prancis.[4] Pambangunan istana karajan dipunwiwiti saking pamaréntahan François I.[4] Modhifikasi istana salajengipun dipunterasaken ing abad ka-19.[4] Wonten ing wekdal samangké Istana Fontainebleau kapérang dados gangsal latar lan dipunkupengi taman lan wangunan sanès ingkang dipuntata kanthi saé.[4]
Wangunan punika dipunwangun antawisipun taun 1528 ngantos 1540 kanthi pangawasan arsitèk Gilles le Breton, ingkang nyepeng tanggel jawab damel wangunan Pengadhilan Oval, sapunika mapan ing sawétaning kompléks istana.[4] Awit taun 1533-1540 Rosso Fiorentino damel dhékorasi lukisan tembok lan mléster.[4] Francesco Primaticcio nyepeng tanggel jawab kanggé pangecoran prunggu ingkang wonten ing istana
punika mbangun wangunan tambahan ing kompléks istana arupi wangunan sekolah Fontainebleau.[5] Tigang seniman punika damel karya wangunan kanthi tambahan seni lukis lan dhékorasi interior ing Istana Fontainebleau.[5]
Rosso Fiorentino lan Primatice (1504-1570) rawuh ing Prancis kanggé ndamel hiasan kamar ing istana punika.[6] Tembok-tembok ing sacaketipun monumen dipuntambahi hiasan arupi tokoh/paraga-paraga mitologi.[6] Galéri Castle lan Galéri François I, dipunparingi pamanis (hiasan) kanthi lukisan karyanipun Rosso Fiorentino ingkang nggambar Déwa Olympus.[6] Pamanis permadani lan karpèt karyanipun Primatice ugi dipunpasang ing Istana Fontainebleau.[6]
dipuntambahi manéka tambahan kados warni-warni ingkang padhang, lan ing tembok dipunpajang gambar-gambar lukisan tokoh.[5]
Primaticcio lajeng nimbali seniman Niccolò dell'Abbate (1512-1571) saking Modena kanggé mbiyantu padamelanipun.[5] Nicollo paring pambiyantu arupi nambahi dhékorasi ing Galéri François I, Galeri d'Ulysse, lan Salle de Bal.[5] Nicollo nambahaken dhékorasi kanggé gendhung Galeri François dipunatur kanthi arsitèktur lan pajangan lukisan.[5] Modhél galeri dipunparingi pamanis arupi lukisan naratif, dipuntambah reca, lan dhékorasi sanèsipun ingkang taksih wonten ngantos samangke.[5]
Taun 1540-an, satunggaling klompok seniman ingkang dipunpandhégani Primaticcio damel téknik céthak énggal kanggé damel karya lukisan minangka pamanis istana Fontainebleau.[5] Ing klompok punika
saking Bologna lan tukang lukis saking Prancis Jean Mignon, lan tukang ngukir Leon Davent.[5] Awit saking panjurung para seniman kalawau damel karya céthak lukis lan dhékorasi, Istana Fontainebleau saged nilaraken karya seni ingkang kathah.[5]
Wekdal Prancis dipunpandhégani Raja Napoléon (1769-1821), panjenenganipun maréntahaken supados sedaya piranti Istana Fontainebleau dipun-gantos piranti énggal.[7] Bab punika dipunsebabaken istana punika badhé dados papan jumenengan Raja Napoléon déning Paus taun 1804.[7] Istana Fontainebleau ugi dados papan klangenaning Raja Napoléon.[7] Panjenenganipun damel singgasana raja dados sae kanthi pamanis arupi karpet lan dhékorasi ingkang éndah.[7] Raja Napoleon ndadosaken istana punika minangka pralambanging kaagunganipun raja.[8]
Taun 1944 Istana Fontainebleau dipun-ginakaken basis koordinasi Sekutu Komandho Inggris kanggé pambebasan Éropah.[9]
Istana Fontainebleau dipunwangun lan dipunkembangaken saking satunggaling wangunan bèntèng.[10] Bab punika dipunbuktékaken saking piagam ingkang dipunserat déning Louis VII taun 1137.[10] Saking satunggaling bukti arupi serat/layang saking Charles VII tanggal 1431 nedahaken bilih Istana Fontainebleau dipunwangun ing kawitaning abad kaping gangsal welas.[10]
Wekdal taun 1528, François I ngrobohaken sapérangan ageng saking wangunan bèntèng lan dipunéwahi, lajeng dipundamel fondhasi énggal ingkang sapunika dados wangunan Oval.[10] Salajengipun dipunwangun galéri, menara, taman, lan kolam.[10] Sasampunipun istana dados lajeng dipunparingi pamanis (hiasan) arupi lukisan lan ukiran karya seniman gaya rénaisans saking Italia.[10] Manéka piranti antik, lukisan, reca, lan seni kanthi kwalitas saé lajeng dipuntambahaken
François I[besut | besut sumber]
Galéri François I dados satunggaling wangunan renaisans misuwur ing Prancis.[11] Galéri François I dipunwangun taun 1528.[10] Wangunan galéri François I dipunrancang déning Rosso Primaticcio saking Italia.[12] Kanthi rancangan arsitèk Rosso dipunasilaken galéri kanthi pajangan lukisan lan panél kayu ingkang mujudaken modhél arsitèktur "à la française".[12] Lukisan karya Fiorentino dipunkombinasikaken kaliyan lukisan semèn, ukiran lan kajeng kanthi pikajeng damel gaya dhékoratif.[13] Ing galéri punika dipunpajang lukisan ingkang nggambaraken Déwa Olympus.[13] Sanèsipun
Ing muséum ingkang manggén ing kompléks Istana Fontainebleau punika dipunsimpen piranti-piranti tilaranipun kaisar lan kulawarginipun.[12] Piranti tilaran kaisar kados furnitur, seni lukisan, reca, gaman, ageman, kramik lan dhokumén sajarah.[14] Kanggé damel muséum punika, Napoléon nelasaken arta kalih welas yuta franc sadangunipun sedasa taun.[15] Wekdal Révolusi Prancis wangunan punika risak lan dipunwangun malih tanggal 20 April 1814.[15]
Kapél Triniti[besut | besut sumber]
Ing wangunan punika dipunpajang lukisan Henri IV karyanipun Martin Fréminet.[12] Taun 1725 ing kapél punika dipunwontenaken pahargyan palakraminipun Louis XV kaliyan Marie Leszczinska.[12] Taun 1810 Raja Napoleon III dipunbaptis ing kapél punika.[12] Taun 1605 Raja Henri IV nambahaken kubah ing wangunan punika.[16] Karya lukisan ingkang kawitan dipunpajang taun 1608.[16] Ing kubah kapél dipuntambahi manéka pamanis arupi dhékorasi, céthakan saking semén, lan dipuncat.[16] Wonten ing mimbar kapél wonten karya lukis ingkang nggambaraken: Madhepipun Allah dhateng Nuh ingkang nitih kapal, gambar-gambar malaikat, Yésus Kristus ing penghakiman ingkang pungkasan, lukisan malaikat jibril, wolung raja-raja Israèl lan Yahudi, para leluhur lan nabi.[16]
Apartemén Napoléon I[besut | besut sumber]
Apartemén punika dipunjangkepi kamar lan lukisan ingkang misuwur sasampunipun panjenenganipun mandhap keprabon (boten dados raja malih) ing taun 1814.[12] Sanèsipun punika, wangunan Apartemén Napoléon ugi taksih njagi karya dhékorasi tilaranipun Louis XVI.[17] Dhékorasi ruwangan dipuntambahi pamanis lan dhékorasi sanès déning Simon Frederick Moench taun 1811.[17] Ruwangan punika ugi dipunjangkepi karpét tenunan ing taun 1809.[17]
Ruwang de l'abdication[besut | besut sumber]
Satunggaling ruwang ing istana ingkang dipunwangun taun 1808.[18] April 1814 Napoléon napak asmani serat mandhap saking jabatan raja Prancis ing wangunan punika.[18] Piranti ruwangan tilaran Napoléon taksih dipunjagi ing ngriki ngantos dumugi sapunika.[18]
Wangunan Ballroom[besut | besut sumber]
Dipunwangun ing mangsa pamaréntahanipun François I lan purna wekdal jaman Henri II.[12] Ing wangunan punika dipunpajang lukisan karyanipun
Boudoir[besut | besut sumber]
Wangunan punika dados tandha kamajenganipun arsitèktur Prancis abad-18.[12] Dhékorasi wangunan punika dipunripta Marie-Antoinette.[12]
Wangunan Dhéwan[besut | besut sumber]
Wangunan Pengadilan[besut | besut sumber]
Wangunan karya arsitèk Primaticcio punika dipunwangun ing taun 1750.[12] Wangunan Pengadilan dipunwangun ing mangsa pamaréntahanipun Henri IV lan Louis XIV.[12] Wangunan punika dipunjangkepi kolam ulam.[12]
Wangunan Oval[besut | besut sumber]
Wangunan Oval dipunwangun ing mangsa pamaréntahanipun Henri IV.[12] Wangunan punika dipunjangkepi kubah ageng ing taun 1601.[12] Raja Louis XIII dipunbaptis ing Gedhung Oval taun 1601.[12] Wangunan Oval dipunwangun kanthi arsitèktur gaya rénaisans.[10]
Muséum Cina[besut | besut sumber]
Museum punika dipunwangun taun 1863 kanggé Ratu Eugenie.[12] Muséum Cina ngempalaken manéka warni koléksi saking Cina klangenanipun Ratu Eugenie.[12] Muséum Cina punika dipunrénovasi taun 1984.[12]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istana_Fontainebleau&oldid=1089185"	Kategori: Bangunan ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa cacad rujukanKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Ajibarang – Purwokerto – Sokaraja – Kaliori – Banyumas – Klampok - Banjarnegara – Wonosobo –
SEMVAT), ing pundi minagka sawijining parusahan ingkang 80% sahamipun dipungadhahi déning badan pamarèntah lokal lan 20% ingkang sanès gadhahnipun piyambak. Jaringan punika dipunkelola déning Tisséo Réseau Urbain, ing sangandhaping otoritas Syndicat Mixte des Transports en Commun (sawijining otoritas ingkang dipundirikaken déning sapérangan badan pamarèntah lokal) wiwit taun 2003.[1]
Tèknologi[besut | besut sumber]
Jalur A lan B minangka métro kanthi ukuran tajam otomatis, ing pundi sampun migunakaken tèknologi VAL ingkang dipundamel déning Matra, sakmenika bagéyan saking Siemens Transportations Systems.
13 saking 18 stasiun ing Jalur A kagungan dawa 52 méter lan saged nangani kréta sekawan gerbong. Pintu kaca misahaken platform kaliyan rèl lan dipunsamikaken ukuranipun kaliyan lawang kréta. Saben 2 gerbong saged ngangkut 150 dumugi 200 tiyang.
Kréta kagungan roda karèt lan migunakaken listrik 750V wonten ing rèl ingkang kaping 3. Kanthi punika, kréta saged minggah tanjakan 7%, dumugi kecepatan paling inggil sakitar 60 km/jam, lan saged nindakaken operasi ing jalur kasebut wonten ing frékuénsi maksimal 65 detik.
Pusat kontrol sentral ngatur jaringan lan njamin keamananipun lan saged ngontrol kréta kanthi teratur menawi kadadosan insidén utawi karisakan.[2]
Sakmenika, 2 tipe kréta dipunpapanaken ing sirkulasi métro punika: VAL 206 lan VAL 208. Nama stasiun candhakipun dipunbiwarakaken sadèrèngipun saben papan mandheg lan sasampuning mangkat sadèrèngipun mandheg ing stasiun. Wonten ing kréta VAL 208, nama stasiun candhakipun lan gegayutanipun dipuntedahaken ing saben gerbong
Umumipun ing ngandhap lemah, ananging nyakuo sapérangan bagéyan ing jembatan.
Jalur B, Borderouge - Ramonville. Wonten ing arah sisih lér-kidul, sedayanipun ing ngandhap lemah lan dipunbikak tanggal 30 Juni 2007.
1983: Dewan Kota mutusakan kanggé mbangun jalur métro ing arah baratdaya/timurlaut.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 21 Oktober 2015.
Nifas inggih punika getih ingkang medal saking farjinipun tiyang istri saksampunipun nglairaken, punika taksih arupi getih kempel (alaqoh) utawi daging kempel (mudghoh) wekdal medalipun getih punika sakderengipun 15 dinten nglairaken (wiladah). Saksampunipun nglairaken boten langsung ngedalaken getih ananging resik (naqo') rumiyin lajeng ngedalaken getih. Medalipun getih punika sakderengipun langkung 15 dinten tetep kasebut getih nifas, lajeng wekdal ing antawisipun nglairaken lan ngedalaken getih kasebat kaetung nifas ananging boten dipun hukumi nifas arthosipun sakkathah-kathahipun nifas ingkang 60 dinten punika kaetung saking nglairaken ananging boten medal getih,ananging sakderengipun medal getih dipunhukumi suci. Sahinggo wajib salat, pasa, lan sakpiturutipun. Ananging yèn medalipun getih langkung 15 dinten minangka getih punika kasebut getih haid.
Wekdal nifas[besut | besut sumber]
Nifas punika paling sekedhik saktetes (majjah) arthosipun asal wonten getih ingkang medal namung sekedhik punika sampun saged diarani nifas. Laminipun nifas hiyo 40 dinten ngantos 60 dinten. Menawi getih nifas medal langkung 60 dinten punika kasebut istikhadloh ingdalem nifas, inggih punika sepalihipun nifas, sepalihipun malih getih ingkang risak (suci), lan sepalih ingkang lintu punika getih haid. Ananging menawi boten langkung 60 dinten sedhoyonipun punika nifas.
Gambar werni-werni getih saksampunipun nglairaken[besut | besut sumber]
- (1-14) nifas ingdalem itunganipun lan hukum saksampunipun saktetes getih
adhus lajeng salat, pasa nanging boten sah (15-40) : nifas biasa.
- Getih awal (1-36), getih akhir (51-60) sedoyonipun nifas uga kendelipun getih ingkang dados pemisah (37-50) amargi pasa romadhon ingkang dipunlampahi ing mriki tetep
ingkang nembe nifas dipunharomaken nglampahi perkawis ingkang harom kangge tiyang haid, kados adus kagem suci. Menawi getih nifas taksih medal boten angsal adus wiladah. Dados, adus wiladah bebarengan kaliyan adus nifas saksampunipun getih punika kendel.[1].
Menawi getih nifas kendel sakderengipun ngantos 60 dinten, dipunwajibaken adus, lajeng salat lan pasa (romadhon). Ananging menawi getih medal malih, lajeng adus, salat, lan pasa punika boten sah miturut qoul assahb.
Ingkang dipunmaksud getih ingkang kendel inggih punika menawi dipunlebokake kapas ngantos panggenan ingkang boten ketingal wekdal tiyang istri punika ndhodhog, kapas punika saksampunipun dimedalaken tetep
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nifas&oldid=1083244"	Kategori: WanitaAgamaReproduksi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 4 Sèptèmber 2016.
Wonogiri, Pekalongan, Tegal, Brebes, Purwodadi, Grobogan, Jepara, Rembang; Jawa Timur; Nganjuk, Madiun,
Masakan Jerman (Basa Jerman: Deutsche Küche) iku pawon utawa masakan saka nagara Jerman. Senadyan mengkono, masakan Jerman iku ndarbèni variasi akèh sajroning tlatah ing wewengkon nagarané.[1][2] Wewengkon Bayern lan Swabia gadahi tradisi kulinèr ingkang sami kaliyan tangga ing kidhul, Swiss lan Austria. Babi, sapi lan unggas inggih punika daging utami ingkang dipunkonsumsiakén ing Jèrman. antawis unggas, pitik inggih punika ingkang umum, ménawi bèbèk, angsa lan kalkun ugi dipunmadhang.
tiyang saking Turki lan Italia ingkang dados imigran, nambah raos lan ragam kuliner Jerman kaliyan masakan khas nagara.[2]
katah jinis masakan Jerman dipunciptaken ing atusan taun lajeng kangge nyegah bahan panganan ingkang sampun bosok.[3] tuladane inggih punika Sauerkraut, ingkang dipundamel saking kol ingkang dipunfermentasiaken.[3] kangge ngawetake
Sayuran lan Buah-buahan[besut | besut sumber]
pinten-pinten jinis tanaman pangan dipunproduksi ing Jerman, antawis hop (produsen ingkang ageng ing donya), tebu, barley, gandum, kenthang, oat, lan rye.[1] Kol lan wortel punika bahan sayuran ingkang
daging ingkang katah dipunkasilaken déning Jerman inggih punika sosis.[4] wonten langkung sakingi 1500 jinis sosis saking sadaya Jerman ingkang kaperang saking jinis sosis segar (Rohwurst), sosis rebus (Brühwurst), sosis masak (Kochwurst) lan ham.[4] dipunmangertosi ing taun 2002 tiyang Jerman kinten-kinten madhang 82,1 kg daging ing setaun.[5]
Wurst[besut | besut sumber]
Wurst utawi sosis khas Jerman, punika jinis makanan favorit warga Jerman ingkang sampun wonten ing zaman kino. saben laladan damel jinis Wurst khas kaliyan ginaaken metode turun-temurun.[4] Jinis sosis ingkang katah dipunmadhang antawisipun Bratwurst khas Nürnberg, Wurst ingkang
kaliyan roti lan olesan moster.[4] ananging sosis asalipun Frankfurt dipunsebat kanthi asma Frankfurter, ananging ingAmerika Serikat lan Jerman gadahi asma Wienerwurst (Sosis Wina) lan ing Austria piyambakipun gadahi asma Frankfurter.[4] Jinis-jinis ingkang populer antawisipun:
Rakyat Jerman ngasilaken katah 150 jinis keju kadasta Limburger, Munster, lan Tilsiter ingkang dipunasmani ing laladan ingkang damel.[6] ananging mekaten, keju Jerman kirang misuhur amargi sebagian ageng niru keju-keju nagara Éropah sanes.[6][7]
tiyang Jerman gadahi katah resep pembuatan kue-kue tradisional.[8][9] Tradisinipun punika sampun nikmati kue kaliyan ombenan kopi utawi teh berabad-abad, ananging nembe ngantos 1800-an, tradisi punika ngerembag pesat saat gula mirah ingkang dipunproses saking bit gula dipunsade ing peken.[8] saben laladan ing Jerman ngerembakaken resep kue kaliyan
saking panganan pambuka utawi appetizer (Vorspeise), sup (Suppe), panganan utama (Hauptspeise) kaliyan setunggal utawi kalih lauk ingkang dipunsajiaken mentah utawi dipunmasak (Beilagen).[1] Makanan ringan saksampune madang utama dipunasmani Nachpeise.[1] Unjukanipun inggih punika bir, anggur, utawi Sekt (jinis sampanye). Sanesipun punika, tiyang enem utawi tua ugi remen Radler (bir ingkang dipuncampur kaliyan jus lemon utawi apel) utawi Limo (toya legi ingkang dipuncampur kaliyan sari lemon).[1] Tiyang Jerman biasanipun madang panganan utama ing wanci madang siang kaliayn lauk daging sapi enem, daging babi, daging sapi, utawi
kaperang saking roll lan selai kaliayanminuman kopi utawi susu.[3] Makan ndalu biasanipun nyajikaken panganan ringan kadasta roti, keju lan sosis kaliyan unjukan bir utawi anggur.[3] Anggur lan bir Jerman dipuntepang kualitas inggil.[3] Tiyang Jerman ugi remen ngunjuk kopi saking mesin ndamel kopi otomatis lan nyajikaken Torte utawi Kuchen (kue-kue).[1] Punika asring nyajikaken dateng tamu ingkang nembe rawuh .[1] Kopi Jerman nggadahi kadar kafein ingkang langkung entheng dipunbandingaken kopi Austria lan kopi Italia.[1] Punika nyebutaken Bluemchenkaffee ("kopi bunga alit") ingkang asalipun saking masa peperangan, ing wanci ngunjuk kopi dipungantos kaliyan unjukan akar chicory, ing pundhi nggadahi sekar alit ingkang warni biru.[1] Keluarga Jerman biasanipun nghabisaken wekdal sonten, utamnipun saking dinten Minggu kaliyan ngunjuk kopi lan madang kue.[3] Tradisi punika dipunasmani kaliyan Kaffeeundkuchen utawi kopi lan kue.[10] Ing wekdal punika warga Jerman santai kaliyan ngendika supados tradisi punika dipunasmani ugi Kaffeklatsch utawi gosip kopi.[10] Jinis kue ingkang dipunsajikaken biasanipun inggih punika kue saking resep tradisional
bervariasi adedasar tlatahipun, asil bumi, serta citarasa warga Jerman enggal ingkang gesang ing
dipunkasilaken saking tlatah Black Forest lan Lepen Rhein, serta industri ombenan anggur ingkang kawetasan kaliyan nagara Belgia, Perancis lan Swiss.[2] Masakan-masakan ingkang misuhur saking tlatah punika tuladhanipun Badener
sapi panggang ingkang dipunrebus kaliyan anggur).[2]
lan susu, antawisipun Spannferkel (babi panggang enem), Handkaes (keju berbau khas ingkang kadamel saking krim asam) lan Schwaebische Kasespaetzle (pangsit ingkang dipunlapisi mentega lan keju).[1] Laladan Franconia ing Bavaria
utawi sapi muda, biasanipun dipunmadang kaliyan sauerkraut), Rostbratwürste (sosis jari alit), Leberknödel (pangsit hati ageng kaliyan kaldu bening) lan Schweinwurst mit Kraut (sosis babi kaliyan sauerkraut).[2]
Baden-Württemberg[besut | besut sumber]
Sachsen lan Thüringen ing laladan sisih wetan Jerman, masakan mliginipun kangge Linsensuppe mit Thüringer Rotwurst (sup miju-miju kaliyan sosis khas Thuringia), Rinderzunge (lidah sapi muda) kaliyan saus anggur.[2] Kartoffelsuppe (sup kenthang) inggih punika jinis favorit warga tlatah punika sami jinis masakan pambuka, Quarkkeulchen, ingkang dipundamel saking dadih, kenthang rebus, tepung, gula lan kismis, lajeng dipunparingi kayu manis lan saus apel.[2] Saben kota ugi nggadahi masakan khas, tuladhanipun Leipzig, nggadahi Leipziger Allerlei, campuran wortel, buncis, asparagus, kembang kol, jamur, crayfish (jinis
Brandenburg lan Berlin, kawatasan kaliyan Laut Baltik lan Laut Utara.[1] Kawasan punika dipuntepang nggadahi katah jinis rempah-rempah lan dipunprabawai kuliner nagara-nagara Skandinavia lan Éropah Wetan.[1] Masakan ingkang misuhur antawisipun Rote Grütze (sup buah), Sauerfleisch (sup daging kaliyan gelatin
barat laut), kaliyan produk lan asil lautipun nggadahi masakan khas antawisipun Aalsuppe, sup belut asam manis ingkang dipunparingi bacon, sayuran, lan menawi dipunsajikaken kaliyan buah pir, persik utawi buah sanes.[2]
Labskaus, inggih punika jinis masakan ingkang dipunremeni déning kaum pelaut,ingkang kadamel saking campuran daging babi, herring asin, lan daging sapi, kaliyan kenthang lan bit gula. Masakan punika dipunparingi tambahan ndok goreng lan ketimun minangka makanan sampingan.[2]
Bruntes Huhn, inggih punika daging sapi asin kaliyan potongan sayur-sayuran.[2]
Rollmops inggih punika jinis masakan ingkang kadamel saking herring acar ingkang dipungulung kaliyan krim asam.[2]
Finkenwerder Scholle, masakan ikan plaice (ikan pipih) ingkang dipundahar mentah utawi dipunpanggang kaliyan keju.[2]
Berlin[besut | besut sumber]
Kuliner laladan Berlin katah kawiwitan saking zaman Prussia antawisipun pinten-pinten jinis sup anget kangge musim dingin inggih punika Kohlsuppe (sup kol) lan Erbsensuppe (sup kacang polong), lajeng wonten roti hitam, mliginipun pumpernickel saking Westfalen.[2] Kangge dessert, tiyang Berlin nggadahi Kugelhupf, sejinis bolu kopi, lan Käsekuchen, bolu keju. Ananging, masakan khas Berlin ingkang misuhur inggih punika Eisbein, masakan tulang kaki babi.[2]
Westfalen[besut | besut sumber]
Kawasan Westfalen dipuntepang minangka produsen ham, antawisipun Sulperknochen,ingkang kadamel saking sikil, kuping, lan buntut babi ingkang di[unsajikaken kaliyan pudding kacang polong lan acar kol.[2] Jinis masakan sanes:
Tüttchen, daging cincang berbumbu ingkang kadamel saking otak sapi muda.[2]
Pickert, inggih punika kue kenthang legi kaliyan kismis.[2]
Rheinland-Pfalz[besut | besut sumber]
Wewengkon Rheinland-Pfalz nggadahi jinis masakan ingkang bahan dasaripun daging, antawisipun Saumagen, perut babi ingkang kaisi kaliyan acar kol, Schweinepfeffer, daging babi cincang ingkang dipunbumbui pedes kaliyan darah babi, Hämchen, kaki babi kaliyan acar kol lan kenthang, Sauerbraten, daging sapi ingkang dipunbumbui lan cuka anggur.[2] Mantan Kanselir Konrad Adenauer ingkang asalipun saking Rheinland remen masakan Reibekukchen, panekuk kenthang kaliyan saus apel utawi blueberry.[2] Unjukan ingkang dipunremeni inggih punika Federweisser, anggur ingkang enggal minangka dipunfermentasikaken.[2] Federweisser remen
Hase im Topf inggih punika jinis pâté (masakan daging cincang) kelinci.
Ombenan[besut | besut sumber]
Bir[besut | besut sumber]
Jerman mproduksi bir (Bier) ingkang bervariasi lan kualitasipun bermutu.[2] Pinten-pinten laladan nggadahi tradisi mproduksi bir khas, utaminipun nagara bagian Bayern ingkang nggadahi pabrik bir (brauerei) tertua ing donya.[2] Kawasan Berlin, Hamburg, Ruhr, Hesse, lan Stuttgart nghasilaken jinis bir ingkang misuhur, inggih punika Pils.[2] Sawetara jinis Altbier dipunproduksi ing sadaya laladan Jerman. Bir Jerman standar inggih punika Vollbier ingkang nggadahi 4%.[2] kandungan alkohol, lan ingkang langkung keras inggih punika Export (5%) lan Bockbier (6%).[2]
Bir nggadahi warna gelap, kandunganipun alkohol 6%
Jinis bir ingkang nggadahi raos asap amargi proses pengasapan
dipununjuk ing wekdalgentong bir dipunbikak saksampune perayaan Fastenzeit ing wula Maret. Punika bir Jerman ingkang nggadahi kandungan alkohol tertinggi
Jerman punika produsen ombenan anggur ngantos abad-abad, ananging enggal sapunika kapungkasan perang, utaminipun ing taun 1970-an, produksinipun ningkat pesat.[2] Ing wanci punika, Jerman nggadahi katah produsen alit ingkang mproduksi ombenan anggur ingkang berkualitas.[2] Anggur Jerman ingkang dipuntepang ing raosipun ingkang alami ingkang ringan lan keseimbangan antawis raps legi lan asam.[2] Sebagian kebun anggur dipunbudidayakaken ing kaki-kaki bukit, utaminipun ing pinggiran Sungai Rhine lan Lepen Mosel serta putra-putranipun sahingga nampi sinar matahari ingkang dipunpantulaken ing toya lepen.[2] Anggur Jerman ingkang matang kaliyan lambat prabawa kaliyan raos ingkang segar lan asem ingkang unik.[2] Jerman mproduksi sekedhik anggur merah lan katah anggur pethak lan rosé (abrit jambu) kaliyan raos ingkang asring trocken ("pahit") utawi halbtrocken ("setengah pahit") ingkang tertera ing label, benten kaliyan dessert kaliyan bahan ndamelanipun saking ombenan anggur ingkang raosipun legi .[2]
Masakan Dinten Natal[besut | besut sumber]
Wonten katah sajian hidangan istimewa ingkang dipunmasak ingHari Natal ing Jerman, salah satunggalipun inggih punika angsa panggang (Weihnachtsgans).[11][12] Angsa punika ing salebeting dipunlebetaken campuran buah apel lan persik kaliyan pangsit kenthang, kol abrit, lan saus anggur.[11][12] Sanesipun punika, meja prasmanan asring dipunsediakaken kaliyan pinten-pinten jinis sosis.[11] Jinis kue ingkang dipungemari inggih punika kue-kue panggang lan stollen.[11]
Oktoberfest[besut | besut sumber]
Oktoberfest inggih punika festival minum bir ingkang ageng ing donya ingkang sampun ngerembag dados pesta pangan lan omben kaliyan katah pondok jajanan, permainan musik, lan pertunjukkan kostum lan pawai.[13] Sewetawis 7 yuta liter bir dipununjuk ing wanci perayaan sepanjang 16 dinten.[13] Oktoberfest dipunwontenaken wiwit tanggal 16 utawi 17 September lan kapungkasan ing dinten Minggu kawiwitan ing wulan Oktober lan
pranala magis ISBNKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
"Waduh, mpun ngeten mawon Bu, jenengan talangin rumiyin mawon, supados mboten dpedot rumiyin ngoten".
kahanan ngene iki sing marake ndeso luwih guyub tinimbang kutho….
leres mas, luwih beradab tinimbang kutho … :)
Majapahit ing tlatah Banyumas wis ana pemerintahan sing dipimpin Adipati Wirasaba I sing nduweni kuwasa antara tahun 1413-1433 yaiku Raden Adipati Wirohudoyo. Pemerintahan Kabupaten iki diterusna turun temurun tekan jaman Kesultanan Pajang. Nalika masa pemerintahan Sultan Pajang I Hadiwijaya (1546-1582) iki ing Wirasaba wis tekan masa pemerintahan Adipati Wirasaba VI yaiku Raden Bagus Suwarganduweni gelar Raden Adipati Wargahutama I. Raden Wargahutama duwe anak papat, anak lanang loro lan wadon loro. Anak wadon sing kepisan iki diningkahake karo Raden Jaka Kaiman, yaiku anak Banyaksasro (Adipati Pasirluhur) sing dadi anak angkat Ki Mranggi ing Kejawar (saiki dadi Banyumas).Kacarita nalika wektu iku Sultan Panjang kepengin putri para Bupati utawa keluarga kanggo didadekake garwa selir, sing dingomongake dadi abai pelara-lara (rewang kerajaan sing isih prawan). Adipati Wargahutama ngirim putrine marang Pajang. Putri Adipati Wirasaba tau dinikahake karo anak lanange Demang Toyareka nanging wis suwe dipegat lan durung tau rukun. Sawise putrine diwehake marang Sultan, Ki Adipati bali lewat dhaerah pesisir lor, ing pihak liya Ki Demang Toyareka sawise krungu tigasane anake iku disembahake marang Kanjeng Sultan, dheweke karo anak lanange nyusul menyang Pajang. Ing ngarepe Kanjeng Sultan Demang Toyareka wadul marang putri Adipati Wirasaba sing disembahake marang Kanjeng Sultan iku nalika isih dadi bojone anake.Krungu wadulane iku Sultan Pajang dadi murka banjur mrintahake Mantri Anom kanggo ngoyak Adipati Wirasaba sing dianggep ngapusi dheweke, yen kepethuk arep dipateni.Sawise utusan Mantri Anom iku lunga Sultan nemoni putri Adipati Wirasaba sing wis manggon ing Kraton Pajang iki, Sultan takon, “Bener apa ora isih nduweni garwo?”Putri Wirasaba mangsuli, ”Ora !”Banjur Sultan takon maneh, “Ing njaba ana wong ngadu jerene wong iku dheweke nduweni bojo Putri adipati Wirasaba yaiku kowe sing dipegat paksa langsung digawa rene.”Putri mangsuli, “Bener, nalika isih cilik aku wis tau diningkahake karo putra paman Demang Toyareka nanging ora sida amarga hamba ora seneng lan suwe wis dipegat.”Kanjeng Sultan gela dheweke wis kebanjur mrentah gandhek (kongkonane) kanggo mateni Adipati Wirasaba. Kanjeng Sultan langsung ngirim utusan liyane nyusul gandhek sing kaping pisan supaya mbatalna prentahe Sultan mau. Ki Adipati Wirasaba wis tekan Desa (saiki mlebu Kawedanan Ambal, Purworejo). Wektu kuwi dina Setu Pahing mlebu dhuhur, Ki Adipati ngaso ing salah sijine omah warga ing desa iku, ing omah Balai malang iku Sang Adipati diparingi panganan lawuh pindhang, dhaging banyak, banjur jarane ditaleni ing pekarangan omah iku.Nalika lagi mangan, rombongan mau wis teka ngadeg ing ngarepe Adipati.Sang Adipati takon, “Ana prerntah apa para gandhek, ketone ana berita penting sing kudu disampekna?”Para utusan mangsuli, “Mangga diterusake dhisik, yen wis rampung mangan tak wenehi ngerti.”Ora suwe gandhek keloro katon saka adohan nglambekake tangane, maksude supaya Adipati Wirasaba ora sida dipateni. Nanging tandha kuwi ditanggepi keliru, ngertine tandha mau supaya cepet mateni Sang Adipati sahingga gandhek sing kepisn langsung nancepake kerise meng wetenge Adipati Wirasaba.Nalika gandhek sing keloro teka ing panggonan iku, dheweke dadi gela lan ngomong, “Wis tak wenehi tandha supaya dibatalake, lha ngapa dilakoni?”Gandhek kepisan gela, “ Dakkira kowe mewenehi tandha supaya ora usah ngenteni kowe, amarga iku banjur daklaksanakake tugas Kanjeng Sultan. Adipati Wirasaba sing sing wis arep mati ngomong, “Para gandhek, ora usah nyalah-nyalahna. Kabeh iku wis takdire gusti alloh. Aku ikhlas ntrima, ngomongna marang kanjeng sultan pas gandek keloro teka aku wis dipateni wis saiki balik marang
manggon ing omah sing ana balai malang lan aja numpak jaran dhawuk”.Ora let suwe Sang Adipati mati. Nalika kedadean iku, tali jaran dhawuk titian Adipati copot. Amarga jaran iku wis biasa nglewati dalan-dalan iku, dheweke banjur bali ing kandhange ing Wirasaba. Nalika tekan Kadipaten, para keluarga kaget weruh jaran Sang Adipati bali dhewe. Keluarga ngertine Sang Adipati mlaku ing burine, nanging wis dienteni ora metu-metu dadine padha bingung lan kuwatir. Ana sing arep nyusul menyang ing Pajang, nglewati dalan sing kerep diliwati Kanjeng Sultan, ora sengaja pethukan karo abdi dalem sing mlayune dhisik nalika kedadean iku. Dicritakake kabeh kadadean, sawise diadusi mayite Adipati digawa
Setu Pahing padha lunga, kanggo warga Banyumas khususe sing isih nduweni trah Adipati Wirasaba. Ana sing nambahi maneh ninggale Raden Yudanegara I, Bupati Banyumas V lan Raden Yudanegara II. Bupati Banyumas VII sing ninggal ing dina Setu Pahing. Kapercayan iku wis tau dimanfaatake dening pasukan Pangeran Diponegoro ora langsung nyerang, nanging ngenteni dina Setu Pahing. Jaman ganti jaman, akeh wong kang ora percaya. Akeh nonoman saiki sing pandhangane kabeh dina kuwi apik, anane musibah kapan wae iku wis dadi takdhire Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Kepercayaan iku banjur kang nerusake ya wong-wong tuwa sing gemiyen lan sing esih percaya bae marang larangan Wirasaba ora oleh bebesanan karo Toyareka. Ing jaman siki ya akeh bocah-bocah enom lanang
sing kasil nyecep ngelmu ngenani kasampurnaning urip marang sang Dewa Ruci ing telenging samudra minangkalbu. Nalika ngelmu iku ditrapake marang bebrayan agung ing Negara Ngamarta, Werkudara krasa yen manungsa ing Negara Ngamarta akeh sing rusak, akeh sing pada ora manut maneh marang aturan kang wis ana ing Ngamarta. Mula saka iku Negara dadi rusak, bubrah lan akeh bebendu, memala, lan bencana.Ngerteni kahanan sing kaya mengkono, akeh para tetungguling Negara Ngamarta sing oncat saka Negara kanthi tekad lan niyate dhewe-dhewe. Semar lan Werkudara lunga nglambrang saka Ngamarta, ndonga mring gusti supaya bisa ngadhepi perkara ing Ngamarta.Nalikane Werkudara ndonga mring gusti, tapa ing telenging alam sunyaruri, dheweke ketemu Sang Hyang Wenang. Ing kalodhangan iku, Hyang Wenang ndangu marang ruwet renteng sing disangga Werkudara. Sang Panenggak Pandhawa ngandharake yen sawise ngelmu kasampurnan iku ditrapake ing Ngamarta, pranyata ekeh wong sing rusak lan ngrusak Negara awit saka kacamata ngelmune Werkudara. Negarane katon semrawut ora ana sing bisa ngatur kauripan kang tentrem kaya biyen.Kanthi wicaksana Sang Hyang Weuang paring pemut marang Werkudara, yen isen-isen ngalam ndonya ki yen disawang nganggo ngelmu kasampurnan mesthi wae ora bakal sampurna. Kabeh mau nduweni kekurangan dhewe-dhewe. Sing bisa dilakoni mung mulang wuruk ing sasama supaya bisa dadi manungsa kang utama. Nuntun manungsa supaya mestuti mring gusti kang bisa ngucalake lelakon kang ora becik.Rumangsa marem anggone antuk wangsulan saka Sang Hyang Wenang, Werkudara mulih ing ngalam Arcapada. Jibahan anyar sing disangga saya abot yaiku kudu njejegake pranatan Negara Ngamarta sing wis remuk lan ndandani warga Negara Ngamarta.Tanpa dinyana, ana ratu raseksa utusane Prabu Suyudana kanggo ngorak-arik Negara Ngamarta kang jenenge Prabu Tejalelana. Anggone ngamuk, Prabu Tejalelana ditandhingi Raden Janaka nanging kalah ing palagan. Sing bisa mungkasi gawe yaiku Semar sing uga bubar oncat saka Ngamarta saperlu maneges mring gusti. Prabu Tejalelana bisa dibrastha badhar sejatining wujud dadi Togog Tejamantri. Kanthi sirnaning Prabu Tejalelana, kahanan Negara. Ngamarta pulih tentrem ora ana maneh polatan kang agawe geger
lain.PITEPUNGAN ING SEKOLAHANAgus : “Kok lungguh ijen, apa ora ana kanca Mas ?”Bambang : “Ora ana, lha kowe kok ijen wae kancamu ana ngendi ?”Agus : “Yen sing nunggal kelas iki aku durung duwe kanca, kancaku sing nunggal SD biyen beda kelas.”Bambang : “Wah yen ngono padha. O, iya ditepungake jenengku Bambang, yen kowe sapa jenengmu ?”Agus : “Aku Agus Waluya, omahmu ngendi mbang ?”Bambang : “Omahku ana ing Pekudhen, saburine Lawang Sewu kuwi lho !”Agus : “Wah, saben dina bisa ndeleng Lawang Sewu ?”Bambang : “Bener, nanging marga wis kulina ya ora ana sing ngramake dadi wis biasa, yen Agus omahe ngendi ?”Agus : “Omahku ana ing poncol, sakiwane setasiun, ndilalah awake mapan ing sacedhake bangunan kunan ing semarang iki. Apa kowe ngerti sejarahe gedhung Lawang Sewu kuwi mbang ?”Bambang : “Wah aku ora ngerti, mbok menawa eyangku priksa, ngertiku marga lawange akeh banget mula diarani Lawang Sewu. Yen kowe ngerti sejarahe Setasiun Poncol kuwi ?”Agus : “Yen mbangune kapan, sapa sing mbangun aku ora ngerti. Nanging sing mesthi wiwit biyen nganti saiki papan iku kanggo mandhege sepur, bener ta ?!”Bambang : “Bener, bener Gus !” E, kae wis mlebu
Sapa sing nindakake pacelathon kasebut ?2. Kapan pacelathon iku ditindakake ?3. Bocah loro mau kelas pira ?4. Sapa sing miwiti guneman ?5. Apa sing pada diomongake ?6. Omahe sapa sing cedhak setasiun Poncol ?7. Omahe sapa sing cedhak Lawang Sewu ?8. Miturut dheweke, ana rong bab sing dirasakake padha, bab apa wae ?9. Bangunan kuna apa sing ana sacedhake Lawang Sewu ?10. Kajaba Setasiun Poncol, setasiun ngendi sing ana Semarang ?Cara pelaksanaan
TatasutakaHal : 63. “Kowé arep pa pijé ta, kang? Iki lo blimbingé seger-seger, tur sambelé krasa trasiné.”“Wah, kowé kuwi jèn bangsa djajan kok nobataké temen. Mengko sing dodol lotis during lunga, kowé rak wis njaluk apa manéh. Dupèh bapakmu ngudja baè kowé kuwi.”Narator : KuswitiNarati : LosoHal : 94. “ Kus, wis rampung apa olehmu njapu ? Jen wis rampung gek kae memean-memean sing isih ana sampiran kae, digawa mlebu kabeh; dadi mengko ngarepake wajah surup wis resik lan sawantji-wantji ana tamu ora katon saru pating slampir", mangkono pangandikane Bu Tata, karo tangane tudang - tuding
rumijin kemawon, Bu. Tijang taksih sumuk, malah seketja wonten ndjawi, isis. Bapak taksih sare punapa, Bu ?”“Kiraku - Nanging wong
boten Pak, kula sabenipun teh kemawon, mangke mindak angel tilemipun. Utawi pantjen inggih boten kulina".Narator : Raden
apa pije?“Sampun, bu", wangsulane Pratiwa karo ngurupake korek kanggo R. Tata kang wis ngakep rokok lintingane.
mungkur, karo njedakake piring sega goreng marang Kuswiti, mbandjurake omonge: “enja Kus, kowe mau rak durung
nggadekake omah barang, kok isih waf. Apa jen mengkono atange iku luwih saka limang ewonan rupijah?"“ Saka pangiraku ja mangkono. Kadjaba kuwi wong ja lijane maneh utangku isih pating
TatasutakaHal. : 1712. “Inggih Pak Tata rak wonten ndalem, ta Bu?”“Wonten, mangga dipun seketjakaken
apa pije ?".R. Tata gurawalan anggone menjat ngadeg: Wis, ora susah adus barang. kae djupukna iketku wae",
TatasutakaHal : 1814. “Bu, bu", mangkono pitakone" sing kakung; “Pak Tata mau rak ora ngrembug putrane wadon, ta ? Apa jen mangkono sing dianggo wigati mung bab kasaguhane Mas Tohid, anggone gelem aweh
kersamu. Ning sing dak pikir kuwi, gek keprije manawa nganti keprungu karo Pratiwa, Tumrap Si Kus mestine pandjenengan bisa nggerba", pitakone bu Tata rada ngandung kuwatir.“Wis ta bu, bab botjah2 adja kok sumelangake. Si Kus wis ana tanganku, dene manawa ana pitakone Tiwa, gampang. Sing perlu kuwi, bisane enggal kelakon omah bisa
Mungguh sesambungamu karo masmu Pratiwa iku sedjatine keprije ?".“Lo-sibu ki kok aneh", wangsulane Kuswiti anjep.“Mula aneh Kus, amargi iki bakale arep ana lelakon kang nganeh-anehi pisan".Narator : Bu TataNarati : KuswitiHal : 2017. “Saweg kaping sepisan kok mbakju". ,“Rak ja pada sugeng, ta dik ?" pitakone mbakju Potro karo nggered kursi mernahake tamune.
ngendikan bab katentuane karo Pak Tata ?"“Dereng babar pisan, mbakju”.Narator : Mbakyu PotroNarati : PratiwaHal : 2220. “Ah mboten dados punapa, mbakju. Pantjen inggih makaten. kasinggihan ngendikanipua mbakju. Kuswiii pantjen lare ingkang kesangeten anggenipun mbandel. Nanging inggih wonten anehipun, mbakju. Sinten ta ingkang gadah krenteg taken dateng mbakju punika ? Inggih pijambakipun lo rak aneh, ta ?"“Ooo, ngono ta dik?
dereng ngertos?”“Ngertos napa?” pitakone Pratiwa ngesuk.“Bendjing emben sonten mriki bade wonten damel ningkahanipun Kuswiti kalijan Mas Tohid menapa ngaten asmanipun, kulak ok inggih kirang damang saestu”, wangsulane Loso ngeblak.Narator : LosoNarati : PratiwaHal : 2422. “Dos pundi mbakju, wonten lelampahan kok kados
poma dipoma ampun nganti onten sing ngerti jen kula wonten mriki".Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2423. “Sinten ta, mbakju?"
Mbakyu PotroHal : 2624. “Lo-dos pundi ta mbakju? Kula aturi ndjlentrehaken ingkang tjeta ta. Kula rak taksih radi kirang damang".“O ngertia ja dik. Prijaji loro kuwi mau Den Wiro sawidjining prijaji kang kaluwihane bab nglantarake rembug salaki rabi wis kaloka banget. Nanging tjongkok mono sawidjining dalan, dadi jen djagone atos, mesti ja gede pangarep-arep menjang unduh-unduhane. Wah tur kuwi wis kaloka mungguhing kapinterane nindakake guna-bisa lan djapa-montro. Ta pije, dik? Sapa sing ngerti jen djebul sliramu arep ngalami patjoban kang kaja mengkene.Narator :
pepatjanganmu karo si Kus kuwi, ja ana sabab mengkene iki. Wis tjeta banget aku saiki", pangandikane mbakju Potro karo sadjak wis ora krasan ana papan kono, kumudu kudua arep ninggalake."Lo ladjeng kados pundi punika mbakju"
kersapandjenengan. Ladjeng kula padosaken andong punapa kados pundi?"“Ora dik. Wis mengko dak golek karo mlaku." Sapungkure mbakju Potro, Pratiwa isih glibat-glibet ana petengan ngisor asem. Ing batin kapeksa negakake mbakju Potro kundur dewe. Osiking batin nata atine keprije kepenake anggone arep rembugan karo Kuswiti.Narator :
napa pripun?”‘Ijo le. Ning adja nganti ngerti sapa-sapa, lo ja.”Narator : PratiwaNarati : Bocah cilikHal : 2828. “Dospundi Kang Loso, kok bandjur enten lalakon kaja ngeten niki pripun ?"."Heeeeh - kula inggih ngantos boten ngertos kersanipun Pak Tata. Saja xnalih namung tijang sasat kepanggih rentjang ngertos kula menapa. La ingkang kula manak punika rak pandjenengan. Pandjenengan punika pangrengkuhipun bu Tata rak sampun kados
adjeng butuh ketemu kalih Kuswiti pripun. Kinten-kinten saged napa boten ?"“O-ngaten. Tjobi mangke kula tuwenanipun ing kamaripun. Nanging manawj pandjenengan tetep wonten mriki, punapa boten katah pakewetipun ? Luwung pandjenengan kula aturi rawuh ing wingking kemawon; ngentosi wonten sepen wingking ingkang sapunika suwung namung kangge wadah blekketekan lan boten dipun ambah tijang.Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2930. “Apa
ngemper ndalem tudjung ora kaweruhan ing uwong. terus mak tlusup mlebu kamar sepen. Tekan ndjero kamar
“Lo - dateng saking pundi ta, mbakju ?"“O - ja kuwi tak ngertenana ja dik. Ning kene ta mbok mlebu ngomah wae,
Mbakyu PotroHal : 3633. “Kamas punapa dereng wungu, ta mbakju?" pitakone Pratiwa karo djangkah lawang.Durung nganti
Mas PotroHal : 3634. “Mestine deweke rak ora kena, disalahake, ta; wong raung sakderma dadi dalan, tur wis ana kang nampani. rak ija ta ?"“O inggih. Dados punika rak inggih den Wiro ingkang pandjenengan ngendikakaken punika ta ?"“La ija,
mengkene dik. Sing djenenge Mas Tohid kang didalani karo den Wiro mau, anane ditampa karo pak Tata, amarga gelem aweh tukon sepuluh ewu rupijah. Dadi duwit semono iku mau sing ndjalari pak Tata mbandjur, lali marang sakabehe.Narator : Mbakyu PotroNarati : PratiwaHal : 3735. mBakju Potro mangsuli : “Wis, wis, mengko nek dik, Pratiwa nglendeh ngono, aku mundak ora sida nesu, lo aku".“Lo - bade duka kados pundi ta, mbakju ?"“Apa aku ora rumongsa isin ta dik. Wong gede tjilike aku iki rak ja klebu wong sing dilanggar kapribadenku".“Kersanipun
mau namatake sapa kang njaru. Bareng wis tjeta tenan lagi mangsuli: “Lo, mas Pratiwa; lagi wae rawuh apa wis suwe iki mau ?"Pratiwa durung nganti mangsuli, wis nambah pitakone: “Rakane ja rawuh, apa?""Ora bisa rawuh," wangsulane wanita mau
rawuh aku rak bisa tepungan pantjene.Narator : KuswitiNarati : PratiwaHal : 4438. Pratiwa mung meneng tumunggkul ora mangsuli.“Wis dikepenakake lungguhe kono. Apa menjang ndalem apa pije ?"
sayah ingetin, inih Blog jelek dan sesat…. 2008 November 30 Kyai slamet permalink Nderet bela sungkawa, mugi bulik dipun paringi panggenan ingkang sae dumateng ngarsanipun gusti kang murbeng dumadi.
tergayuh rak njur pusing dhewe alias stresss. lha nek aku beda ora nganggo semangat semangatan. urip mung tak lokoni sedina sedina. nek dina iki wis rampung aku turu. tangi turu aku mung ngenteni apa
ngono wae terus...ee ngerti ngerti wis tuwa dhewe...dadi gaweyanku ki mung ngenteni sesuk ki arep anan kedadiyan apa, bahkan ga mikir sesuke...urip kanggoku mung sedina sedina. kanthi
memenjangkan angan angan, ngumbar ngimpi ..... dadi ya ora nganggo semangat semangatan... ya ora nganggo stresss barang. urip prasaja ngetutake karepe
MOTIFASI DARI MAKHLUK HALUS | BLOG-e WONG JOWO
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani 480s BC births.
Kaca-kaca ing kategori "Lair 484 SM"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Lair_484_SM&oldid=824825"	Kategori: 484 SMKategori ndhelik: Kategori Commons tanpa pranala ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.19, 11 Maret 2013.
Prabu Hulukujang (766 - 783)Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu
PERENCANAAN BENDUNG SOWAN LOR KABUPATEN JEPARA (Design of Sowan Lor Weir at Jepara Recidence) - Diponegoro
jemblung ya..whahahahaDeleteReplysecangkir teh dan sekerat rotiJun 10, 2012, 11:24:00 AMbahasa ne kui lo ...kok enek sing ra genah barang.. hahahasing mara i mbledos kui opo yo..?kakehan sing di pangan po cen dikei cabe sing akeh yo.?ReplyDeleteRepliesRirie KhayanJun 12, 2012, 2:25:00 PMHahaha..mumpung lombok lagi murah
Oct 24, 2008 6:45 pm kulo nggeh ngaturaken ndherek belosungkowo kagem sedherek2 kadang GK ingkang tertimpa bencana,,monggo dipun doaaken mugi2 ingkang takseh
sabdalangit, on Januari 21, 2009 at 9:12 am said:	Sugeng tepang Mas
badhe nderek klesotan wonten blog sae ingkang estu nguri-uri kabudayan warisan para leluhur bumi nuswantara. Mugi
isteri Prabu Pandu, raja negra Astina Prabu Salya menikah dengan Dewi Pujawati/Dewi Setyawati. Putri tunggal
Pakde suwun infone.......lan tambahan tabung gas yo kudu ati2....sing marai akeh musibah goro2 tabung gas...sing marai g layak pake tabunge.....contone wis akeh ning media cetak po elektronik....koyo Cobo Klik iki..lan ijih akeh maneh... TamuTamuSubyek: Re: HATI-HATI PAKAI TABUNG GAS LPG Wed Jun 11, 2008 9:21 am Pardjimin wrote:suwun infonipun, tak
pancen wong sing tuno aksoro Ora biso nulis, ora biso moco Nanging ati iki isih nduwe roso Roso tresno koyo tumprape manungsoAku pancen uwong cilik rakoyo rojo Biso mangan wae aku uwis trimo Nanging ati iki isih nduwe roso Jroning batin sak tenane pengen kondhoPupus godhong gedhang Ajang pincuk saiki wis ra kelingan Biting pringe garing Mbok apusi awakku yo nganti geringKlaras godhong gedhang Sing tak gagas saiki wis ra kelingan Tiwas ketiwasan Melu
Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
gendjer saiki wis digawa mulih. Gendjer-gendjer esuk-esuk
Ensiklopedi Umum (1977). Jogjakarta:Kanisius.
TEGUH HAYU LUPUTO ING LORO. LUPUTO BILAHI KABEH. JIM SETAN DATAN PURUN. PANELUHAN TAN ONO WANI. MIWAH PENGGAWE OLO.GUNANING
rejeki._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
"segoro diwastani seganten, kulo wiyono nyuwun pangapunten" nuwun kawulo nuwun agung shejackLurahLokasi : karang pilang rejosari semin...
anggitanipun sinten njih pakde?_________________tansah eling lan waspodho urip mung mampir ngombe.... Surodiro
Subyek: Re: Kidung rumekso ing wengi Tue Sep 24, 2013 12:08 am Matur nuwun Pak Agung sampun kerso rawuh.....saestu kulo kinten panjenengan sampun tatas titis twin wasis babagan kitab meniko,..sak pangertosan kawula menika mbabar KITAB TELES...KITAB Ingkang Tulis Tanpo Papan Kasunyatan, Kitab meniko sampun wonten ing saklebetipun PRIBADI manungso. Sumonggo Roko Mas kawulo aturi mbabar kanthi wijang babagan meniko Kitab Teles menopo ginanipun Kitab Garing Menopo ginanipun,..sumonggo...._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi KuloDibawah Bendera Revolusi Mayansah wiyonoKorLapLokasi :
kasarrasan sarto karahayon mugi tansah tumanduk dumateng poro rawuh sedaya....
Subyek: Re: Kidung rumekso ing wengi Wed Nov 20, 2013 10:31 pm Mayansah wiyono wrote:Wilujeng sonten, kasarrasan sarto karahayon mugi tansah tumanduk dumateng poro rawuh sedaya....sungguh sedih rasa hati.ketika kita
menambah wawasan saya khususnya, dan mungkin saudara saudara semua...Luar biasa pakdekulo tasih cubluk babagan puniko, ananging kulo remen lan sarujuk dumateng panjenengan pakde,Pokoke LUAR BIASASimbah ngendiko yen pengin slamet neng ngalam ndonyo "ojo pisan2 nglangkahi alu ngadek" Nuwun _________________tansah eling lan waspodho urip mung
ing wengi Sun Nov 24, 2013 3:16 pm matur suwun Pak Agung,...saestu kawulo injih nembe tetah tetah babagan meniko, namung amargi raos prihatin, meniko kawulo nyobi mbok mbilih ampun ngantos poro mudo mudi meniko ajreh ngupadi budoyo budoyo jawi, dados monggo kita sami biwaraaken budoyo jawi meniko....mboten sah menggalih menopo meniko nyimpang saking agami menopo mboten...nanging mugi mugi saged nambah wawasan sedoyo mawon....lan saged nglestantonaken kabudayan...supados mboten kawastanan wong jowo ilang jawane..._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing
Subyek: Re: Kidung rumekso ing wengi Mon Nov 25, 2013 8:20 pm Wilujeng sonten, Puji syukur mari kita
terwujud.Nuwun kawulo nuwun._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Mugo mugo sing siji kuwi KuloDibawah Bendera Revolusi bahqri.dixieKorLapLo
tepusReputation : 0Join date : 20.10.13Subyek: Re: Kidung rumekso ing wengi Thu Feb 06, 2014 11:04 pm monggo Mayansah wiyonoKorLapLokasi : TepusReputation : 6Join date : 26.08.13Subyek: Re: Kidung rumekso ing
memperbaiki_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, lekase kelawasan kas, tegese kas nyantosani setya budya pangkese dur angkara....(
terwujud.Nuwun kawulo nuwun. Pitung ndino, pitung bengi urung iso ketompo neng memory ku pakde....Jero banget niki... _________________tansah eling lan waspodho urip mung
ing wengi Sat Mar 01, 2014 11:27 am agung shejack,"Pitung ndino, pitung bengi urung iso ketompo neng memory ku pakde....Jero banget niki..._________________tansah eling lan waspodho urip mung mampir ngombe.... Surodiro joyodiningrat lebur dening
gilig lajeng nimbulke pangaribowo cipto,...tulusing cipto meniko ingkang saged ndayani tuwuhipun karyo,...dados yen rasa nipun sampun saged kakendalekaken kados laku, ingkang kedah dipun jagi mureh saged lulus menopo ingkang dados sedyanipun. sedoyo sedayanipun saged kelampahan yen dipun leksanani kanthi tulus tanpa pamreh, nindakaken titah ingkang sampun ginaris..._________________Sewu siji wong
Kapil BastiKi Purbo Asmoro Pagelaran Wayang Kulit Semalam Suntuk Lakon
minangka nomor département ing Perancis Metropolitan ing pundi kantor pos ingkang tanggelg jawab saking pangiriman nuju kutha ingkang pinuju. Sistem punika ugi dipunginakaken wonten ing Éropah, ing Departemen Sebrang Laut lan Teritori, ananging tiga digit kapisanan minangka tandha département utawi teritori kasebut. Digit 00 dipunginakaken kanggé alamat Militer. Digit 20 dipunginakaken ing sadaya Corsica; Corsica katetepaken minangka satunggal département kanthi nomor 20, anangin dinten punika kapérang dados kalih département kanthi nomor 2A lan 2B.
Tigang digit candhakipun minangka tandha kantor pos lokal ingkang tangge jawab saking pangiriman surat. Sawijining kode pos régulér pesthi kapungkasan 0, kanthi pangecualian ing Paris, Lyon lan Marseille lan Département Sebrang Laut lan Teritori. Kode pos ingkang boten dipunpungkasaken 0 ateges sawijining kode khusus, dipunkenal minangka CEDEX, utawi kode pos énggal.
Wonten ing Paris, 2 digit pungkasan kode pos dados tandha arrondissement. Sasampuning taun 1972, sawijining alamat ing arrondissement angka 8 Paris, saged dipunserat minangka:
Insya Allah huta’ala ngijabahi
Aryawijaya: Sejati jatining ngèlmu, lungguhé cipta pribadi, pustining pangèstinira, gineleng dadya sawiji, wijanging ngèlmu dyatmika, nèng kahanan
Kagem sederek2 sedoyo kulo ngaturaken “MATURNUWUN” sanget atas kepeduliannipun dumateng gununggambar mugi-mugi pemerentah ngawen saget ngembangaken gununggambar lan “WONOSADI”
26/06/2012 pukul 3:17 am	Balas	Sadranan
GUSTI Ingkang Murbeng Dumadi mboten sare...tansah
nyalahke awake dewe..Wong Sit Djenar wae sing rep
wekkekekeke, piye ngombe opo eneh mengko bengi ? arak spirtus opo arak bensin?
karo cahyaku. sing nganding ora tanding, sing nyepak ora papak. Yo aku ratune ayu, sing andulu podo asih marang aku. Aji Setan Kober Aji pelet tingkat tinggi. Siapapun cewek yang terkena ajian ini maka hatinya akan terus berkobar-kobar
mulih, yen ora bareng karo kekasih ingsun. Teko welas teko asih si
guyu-guyu sak lakuku. Gunung sari lelukuku. Prabu sari iku rupaku. Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku. Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku. Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang aku. Aji Sembogo
yang dituju) ngendika'ake. Saget langsung ngilangake kesatosan. Nganti nyaosi dahar lan penghormatan dumateng nini ... ( sebut nama yang dituju). Ayuwon di cakep sadoyo aten-aten kulo. Aji Semar Mesem. Aji semar
djobo, bina dewe, digawe dewe kanggo
ngumpet di kolong kasur ya ..wkwkwkwkwkwk .. (ngakak)
September 11, 2010 at 3:53 AM
October 26, 2010 at 11:01 PM
dancok pancen asu temen kon iku ngelek-elek wong jowo cok,gak suwe cok kon di bacok ambek wong indonesia,wis dadi pengintai
" URIP CORO JAWI.....": " LORONG RUANG DAN WAKTU "
Sumrobo Jayeng Wewuri Kusumo Hayyu,,,,,,,,Condro pamulat Harso wegig,,,Hyang Suryo paring kautaman budi,,,,,karso ingkang nyawiji jroning honggo,,,,,,,mugi Gusti tansah paring Kawelasan dumateng bongso kito,,,,,,,,,,,", hayyu,,,,,,,,,rahayu,,,,,,,,,,,,,,
sugeng ndalu lan maturnuwun sampun kerso mbabar unen2 RUANG WAKTU meniko... inggih babagan urip ing alam dunyo sakmeniko mboten cocok kaliyan dhwuhipun Gustingmurbaing jagad sampun mboten wonten keselarasan kaliyan alam lan sapadhaning urip kados tresno marang sapadhaning tumitah koyo tresno kaliyan awake dhewe, amilo saking puniko menopo jaman ingkang badhe kelampahan sakmeniko wonten pembersihan ingkang langkung ageng tinimbang ingkang sampun... nuwunBalasHapusSABDO SURYO18 Maret 2013 08.31maturnuwun mas,,,jaman pembersihan sakmangke jatosipun sampun mawujud nanging mboten kawistoro,,sebab menungso ingkang sedo tanpo sebab jatosipun kathah nanging mboten dipun babar media,,lan pembersihan ingkang langkung ageng inggih bilih sampun caket kalian jaman enggal,,,kahanan sakmeniko sampun pinuju trap-trapanipun jaman enggal milo alam sampun maringi sabdo obahipun lan musim ingkang mboten temtu ,,,ciri jaman sampun caket inggih bilih sampun wonten kewan-kewan ingkang sampun mboten medal ewunan tahun sakmangke medal kemalih,,,lan maburipun manuk garuda ingkang ageng sanget,,,nanging mboten wonten ingkang mangertosi asalipun lan singgahipun mabur,,,dados ilang saknaliko nanging sedoyo kawulo masy mangertosi wujudipun manuk garuda meniko inggih meniko ingkang kasebut pretondo menawi titisanipun bethoro Wisnu sampun medal saking kahanan,,,lan
Haryo Suryo Radityo Pujoningrat...,babaran kulo meniko mugio saged migunani kangge sangunipun urip kang sejati...antawis kawulo hamung tiyang cubluk..menawi wonten klentunipun atur kawulo nyuwun gung ing
Timur,sawise anak bojoku tak jak mrana aku oleh jatah omah brag keluarga .Ya wis akeh guru sing
sisan ,omah omah guru kena lemparan watu .Gadeng omahe dipayoni nganggo seng dadi suarane dar der wiwit bagda magrip tekan tengah wengi.Mesake banget guru guru sing dawe anak cilik.
Kedadean iku suwene telung bengi malem 14 ,malem 15 lan malem 16. Banjur kepriiye usahane para guru kanggo ngatasi bab kuwi,malem 15 guru kompak goleki wong sing nglempar watu,hasile nihil ora ketemu,malem 16
tanggal pada dibaleni maneh guru bingung maneh trus jaluk tulung wong pinter hasil ana ,nanging dadak nganggo srana tumbal.
Mengkono singkat crita iki lan maneh iki crita pengalaman nyata saka penulis rikala merantau neng tanah timor wektu semana.
neng tlatah timor.Aneh memang aneh aku dibageke nganggo kedadean sing ora ketemu akal.Kiro-kiro jam wolu bengi dina disik dewe aku manggon neng barak guru bujang dumadakan listrik mati ,sing aneh maneh sing mati mung listrik neng nggone
banyak yang gentayangan.Malah ana salah sawiji wong tuwa (wong pinter) wis klakon rabi karo wewe/kuntilanak lan nurun anak wedok sing ayu ora karuan.Biasane bocah mau kluyuran tekan lab .kene ,nanging cat ketok cat ora.
ora ngira yen kuwi sing dimaksud pak.Mad.Aku terus metu seka lab pingin nemoni bacah mau,nanging bocah terus mlayu ngedoh aku nututi terus tekan mata air buri brag bocah ngilang.
Wis pengalaman kedua tak alami banjur apa maneh bakal tak alami.Jane mono aku sakdurunge ora pati percaya ana bab bab ngono,ning gandeng kepengkok ya piye maneh nek perlu aku kudu sianu neng wong pinter.
Wis genap setahun aku merantau lan membujang ya tak betah-betahake urip dewe tanpa anak bojo.Tahun sabanjure anak bojoku wis melu aku dadi uripku tambah tentrem .Genep setahun karo anak bojo wektu iku pas wulan Agustus dumadaan ana bab sing nganeh-anehi ,pas bulan purnama tanggal 14 ,15 lan 16
temenan polisi sing akeh pada teka neng sekolahan ,wiwit ngarepe magrip polisi wis siap.Nanging sing dadi balangan watu saya tambah ramai tinimbang sing uwis .Kebeneran sing dadi komandan ki wong Banyuwangi terus nyeraki aku karo kanda
Polisi : Pak Har ,iki sembarang sing balangi ayo coba awak dewe neng ngarep omahmu kocentrasi
Mereka berdua berkoncentrasi neng ngarep omah dumadaan wong
Deweke nyritake apa sing diweruhi mau bareng-bareng p.Har,sak bajure pak komandan nyaran golek wong pinter/dukun sing isa gawe reda kahananiku.Ora ana guru suwala kabeh setuju ,malah kepasang yogya ketua BP3 termasuk wong pinter bengi iku uga diparani.Ora antara suwe pak ketua BP3 (pak Anis asmane) ,aneh pak anis marani aku disik ,takon” ana apa guru kok kumpul malah ana polisi barang.”
Aku jelasake duduk perkarane ,sawise pak .Ketua BP3 nyaguhi bakal ngusadani bab kuwi ,embuh sebabe aku dijak maneh nyeraki barag guru karo ngendika”Pak Har pingin weruh apa sing jalari”Aku pingin banget weruh kahanan terus dikon raup banyu kumkuman godong dadap srep.
Pak Ketua BP3 : wis siap pak Har
Pak Ketua BP3 : Aku tak donga penjengan lenggah kene wae
Anehe ketua hormat marang ,jarene aku duwe pendamping sing tuwa banget ilmune.Terus musyawarah wong telu sing disik deweke njaluk tumbal bocah wedok balita ,dirembugi isa ganti wedus loro lanang kabeh ,sing kudu disembelih dina
gamblang nyritake ketemune karo ratu demid,lan seksi pak.Har.Dene karepe njaluk tumbal bocah wedok balita ,kabeh guru kaget banget terus pada meneng.Pak Anis terus nyritake rembuge yen bisa diganti nganggo wedus loro lanang kabeh sing kudu dibeleh sesuk ngarepke magrip.
pak komandan polisi,deweke mengiyakan,guru-guru banjur rada seneng penggalihe lan age-age dapuk sapa golek wedus ,dene duwite sekolah nyaguhi.Kanca guru pak Mundus sing nyaguhi golek wedus’
Kira –kira jam 12.00 awan wedus wis siap gari nunggu tekan ngarepe magrip,ning banjur sing tugas
jarene aku sing ditugasi nyembeleh sebab aku sing wong Islam.Bar asar siap ngasah parang amrih landep karo ngenteni wektu.Temanan sak durung magrip wedus loro mau wis tak sembeleh ,dene sing ngeleti ana dewe.Ana keanehan maneh wedus loro mau empedune ora ana kabeh embuh neng ngendi,sing ngeleti dadi kaget.Daging banjur digule bareng bareng lan dimaem bareng bareng ,Aneh maneh rasane iwak wedus wis kaya ampas aruma wedus ilang.
Sak banjure saben tahun kudu nganake wedus loro kanggo tumbal ,bojo lan anaku tak baleke neng jawa aku wedi nek kedadehan wong anak wedok wedok.Tahun ngarepe isih pada kelingan kudu tumbal wedus loro.Tahun ngarepe maneh pada lali ora beleh wedus,apa kedadeane anake kancaku wong bali mati dadak awak biru kabeh bocah wedok umur telung
Pasisir Dreamland ya iku pasisir kang dumunung ing Désa Pecatu, Badung Pulo Bali sisih lor.[1][2]
Pasisir Dreamland kalebu pasisir pasir putih kang dumunung ing sangisore tebing-tebing dhuwur lan watu karang gedhé ing saindhenging pasisir.[2] Jeneng dreamland dijupuk saka tembung dreamland ing basa Inggris kang tegese tanah impian utawa dharatan impenan.[1] Dhek biyèn ing tlatah Pecatu kang tandus lan gersang, tau arep digawe sawijining pusat wisata paling gedhé lan paling unik ing Asia Wetan-Lor.[1] Ing kono uga bakal diadhegake resor kang superluks (super mewah) kang digathukake karo kawasan wisata kang ngendhelake asli lan endahing alam.[1] Nalika krisis moneter ing taun 1998, mega proyek iki mandheg, ora kaurus, kamangka para warga banget anggone nganti-anti supaya proyek kasebut bisa rampung.[1] Kabeh nduwé pengarep-arep bisa pindah ing bisnis pariwisata lan tetanen.[1] Wiwit saka iku para warga ngarani tlatah kono minangka tanah impian utawa dreamland.[1]
Ombak ing laut Dreamland iku dhuwur lan gedhe. Mula saka iku, akèh peselancar (surfer) seneng selancar ing pasisir iki.[1] Dreamland uga dadi salah siji papan wisata surfing ing Bali.[1] Pasisir iki mujudake siji-sijine papan ing Bali kang ngetrapake Hukum Internasional saengga paugeran-paugeran kang ana ing pasisir iki luwih bebas.[1]
^ a b c d e f g h i j (id)Dreamland
^ a b (id)Dreamland Bali, Tanah impian bagi para pelancong
Pasisir_Dreamland&oldid=1081231"	Kategori: Pasisir ing BaliPasisir ing Pulo Bali	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 4 Sèptèmber 2016.
kaping pisan moco Qur’an lan maknane
Songgom kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Brebes, Jawa Tengah, Indonesia.
BrebesSonggom, BrebesKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.18, tanggal 11 Maret 2013.
Akeh wong wadon ngedol awake— Banyak perempuan menjual diri.
68. Wong wadon lacur ing ngendi-endi— Di mana-mana perempuan
196. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.
197. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.
198. Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.13, tanggal 22 Agustus 2016.
piye maneh enek’e iku yo ws di trimo wae. kadang awak2 ngene iki
hidup kok g blh sambat. Iku wis gawane menungso neng ndunyo
kabeh, lah ning kadang kolo penyakit ki teko tanpo dinyono.koyo aku saiki iki, ora ngopo2 ngerti2
Ageng Pemenahan, Kanjeng Panembahan Senopati, Prabu Honyokrowati, Sultan HB II, Paku Alaman I-IV, Ki Ageng
CD-ROM punika singaktan saking Basa Inggris compact Disc -Read Only Memory wonten ing basa Indonesia CD Memori baca saja inggih punika cakram padat saking jinising cakram optik (Optical disc) ingkang saged nyimpen data. Ukuran data ingkang saged kasimpen sapunika dumugi 700 Mb.
CD-ROM asipat "maos kemawon" inggih punika namung saged kawaos ananing boten saged dipunserati. Supados saged maos isining CD-ROM, piranti utama ingkang dipunbetahaken inggih punika kandar CD. Miturut pangembangan jaman CD-ROM sapunika wonten ingkang saged dipunserati malih (Re-Write/Rw) ingakng langkung kawentar kanthi sebutan CD-RW [1].
^ [1], CD-ROM - Indonesia (dipun-akses tanggal 15 Oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 3 Maret 2016.
Klaten (lokasi)Candi Plaosan Kidul, Prambanan,
We nyedhiyani obatan kanggo perawatan saka macem-macem masalah kesehatan, kanthi nggunakake tamba sing wis diwenehake karo gandum bisa ngobati penyakit rampung.Obat EpilepsiObat Jantung Bocor
STATEMENT ANEH PARA TOKOH DUNIA | BLOG-e WONG JOWO
cara maca ngimpi werna – werna ,ana sing nganggo patokan wektu ngimpi,ana sing nganggo patokan pengangen angen sadurunge turu lan liya liyane .Ana perkara sing kudu
Sing perlu digateke pengangen – angen sakdurung turu ,sebab pengangen kuwi dadeke pinyuwunan marang Gusti ,impene iku jawaban saka Gusti.Yen pengangen-angene blasur impene mesti angel diwaca,ruwet.Beda yen pengangen angen nyawiji impene gampang
bengi titikane weruh bulan utawa lintang,impen mau bisa dijipake mesti klakon.
Arah mlaku sakjroning ngimpi ya ngemu makna .Yen ngimpi mlaku ngetan iku maknane miwiti anane
Semene disik muga ngurakapi ana bebrayan urip,mung welingku aja mung duwe impen nanging kasunyatan lahir perlu digelar.
Iki kaca pengusulan jadwal artikel sing wis dadi artikel pilihan.
Pengusulan artikel pilihan ana nang kaca sing bersangkutan.
Nang kaca iki kowe bisa ngusulna penjadwalan artikel pilihan nggo ditampilkan di Kaca Utama. Syarate iku artikel sing diusulna kudu wis
tanggal sing relevan karo isi artikel. Diskusi sing wis
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.27, tanggal 13 Mei 2016.
Geguritan yaiku wohing susastra kang basané cekak, mentes lan éndah. Geguritan asalé saka tembung "gurit", kang ateges kidung utawa tulisan kang awujud tatahan. Déné gegutitan ing kéné, ateges rumpakan kidung kang mawa paugeran gumathok, yaiku:Cacahing gatrané ora tartamtu, nanging apese 4 gatra.
Saben-saben sagatrané guru wilangan lan guru lagu padha waé, runtut mawa purwakanthi guru swara.
Lumrahe kabuka utawa kawiwitan srana ukara: "Sun anggegurit".
Geguritan iku kalebu puisi Jawa modhèrn, amarga ora kaiket ing aturan kayadéné tembang. Geguritan bisa karipta amarga ana ilham utawa inspirasi (angen-angen). Geguritan mujudaké karya kang sipaté pribadi, mula geguritan panganggit siji lan sijiné béda-béda. Angen-angen kang ana sajrone pikirane pengarang banjur diolah supaya dadi geguritan kaya kang dikarepaké panganggit. Kanthi mengkono, geguritan iku basane katon éndah, bisa migunakaké purwakanthi, dwipurwa, seselan lan liya-liyané.Cekak yaiku ora wujud ukara sing nggladrah
Endah ngemu purwakanthi swara, sastra utawa basa.
sore iki ngendangi kecebonging got ngarep omahbening banyunepating sliwer,pating sliriana uga sing megal-megollagangmesthi jremba manganeapa bakal dadi precil lan kodhokkuwi kabeh, batinku....
lan precil-precil padha takon marang kuthukdaksilihi nyawa kanggo lemumu,ning kapan mbok blekne?
neng kono?apa nggegilani?njejemberi?apa brandhal ndrawasi?
(... apa ana telek minthi katut, nemplek pipi ing pasamuwan mau, aku mbatin..)
wah pinter tenan jenengan niku mz
Balas	monggo komen ingkang sae ^_^ Batalkan balasan	Ketikkan
KEBODOHAN ANGGOTA DEWAN | BLOG-e WONG JOWO
berikut : "Ingsun amatak ajiku si Sri Sadono, nyang kuwero dewaneng kasugihan, Sri Sadono kang andum sandang pangan, Nyuwun gampang pados pijlo nyandhang nedho, Sarinane sawengine salawase gesang,
dipugar."Rumiyin Kangjeng Ratu Pembayun boten kersa dipun sekar," tutur Ny Among Arja Sumbaga, abdi dalem
pangajeng-ajeng miwah karaharjan kita sami. Ginanjaran berkah welasing Gusti Ingkang Maha Asih. Ngaturaken Sugeng Riyadi, Mugi kita sami tinitah fitrah kanthi apura ing apuran
Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
Wilujeng dinteng riyaya 1433 H. Titah kagungan lepat, kasampurnan kagungane Gusti. Monggo ngapunten ing apunten lir trus ing batos.
Ngaturaken Sugeng Riyadi 1 Syawal 1433 H. Taqoballahu minna wa
paring hidayah, maghfirah saha barokah dumateng kita sedaya. Rahayu ingkang tinemu, sembada ingkang sinedya, jumbuh ingkang ginayuh.
Suminaring surya enjang dinten riyadin; Pethak cinandra resik ing wardaya; Mangayubagya dinten riyadin 1433 H; Nyuwun agunging pangraksami lepat kawula sakeluarga.
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1433H. Nyuwun agunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.Amien.
Kupat janure tuwo, Menawi lepat nyuwun ngapuro
Kupat duduhe santen, Menawi lepat nyuwun ngapunten
Mulad sarira hangrasa wani; Wani ngakoni kalemahan diri; Sugeng Riyadi Idul Fitri; Sadaya
samudra sih pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batin mboten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,mugi Gusti Allah Ingkang Maha Asih paring ridho lan rahmatipun dumateng kita sedaya. Amien.Mugi wonten manfaatipun. Namung sadermi nguri-uri kabudayan sampun ngantos kesupen mewawi kirim SMS lebaran dumateng sanak kadhang ing kampung saget dados tulodho mawi Sms Lebaran dan Idul Fitri Bahasa Jawa ing nginggil. Artikel
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.ifreefuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
UNANG PASIEN EDAN | BLOG-e WONG JOWO
ji ki wong karang anyar to.. wah iso bareng ki
37.	lekdjie,mas,mbak,pak,bu,pakdhe,budhe,paklik,bulik,eyang kakung soho putri.. -
Darye inggih punika wujuding upacara tèh tradisional ingkang wonten ing Korea. Darye punika ètika ngunjuk tèh utawi tatacara ngunjuk tèh ingkang sampun dipunwarisaken déning nènèk moyang bangsa Korea saking èwunan taun kepengker. Upacara tèh Korea punika kawiwitan saking upacara tèh Tionghoa saking Tiongkok. Bagéyan paling wigati punika saking tatacara teh punika inggih punika bilih ngunjuk tèh ala Korea dipunwahyakaken ing swasana ingkang formal nanging santé. Kejawi kanthi ancas manggihaken katentreman Upacara tèh korea punika ugi kanggé nglajengaken tradisi lawas bangsa Korea.
Rekaman sajarah kapisan babagan upacara tèh Korea nyathet bab persembahan tèh kanggé arwah nenek moyang ingkang dipunlampahi taun 661 M dhumateng mendiang Raja Suro, pendiri kerajaan Geumgwan Gaya (42 M – 562 M). Cathetan sajarah saking Dinasti Goryeo (918 – 1392) nyebataken bilih persembahan tèh dipunwahyakaken ing vihara tumrap mendiang biksu-biksu utama. Nalika zaman Dinasti Joseon (1492 – 1910), kulawarga astana Yi lan kaum bangsawan ngunjuk tèh kanthi tatacara ingkang prasaja, inggih punika tèh padintenan ingkang dipununjuk ing dinten-dinten biasa, déné tatacara tèh khusus dipunlampahi kagem prastawa tartamtu. Istilah kados mekaten namung dipunpanggihaken wonten ing Korea. Ing pungkasan Dinasti Joseon, rakyat biasa wiwit nglampahi tatacara tèh kanggé dinten biasa lan upacara penyembahan ndhèrèk tatacara teh Tionghoa wonten ing kitab Tatacara Keluarga karyanipun Zhu Xi.
Jinising tèh[besut | besut sumber]
Kaping pisan upacara tèh dipunwahyakaken, godhong tèh ingkang dipunginakaken punika tèh ireng, dénée teh pu-erh ingkang sampun dipunsimpen dangu kawéntar sanget wonten ing Tiongkok. Tèh ingkang dangu punika dipunremeni sanget ing Korea, mliginipun tèh Tiongkok ingkang dipununjuk déning tiyang ingkang pidalem wonten ing astana. Sanajan mekaten, tèh punika arang dipunsimpen kanthi dangu. Tiyang Korea langkung remen tèh seger ingkang nembé dipunopèk. Impor teh ijo kanggé kegiatan religius Buddhisme ndhèrèk paring werna ragam tèh lan tatacara tèh ing Korea. Jinis tèh ijo punika dipunremeni kados jinis jakseol lan jugro, lajeng jinis sanèsipun kados byeoksoryeong, cheonhachun, wujeon, lan okcheon. Kejawi punika wonten ugi unjukan tèh saking bahan sanèsipun kados tèh krisan, tèh godhong kesemek, tèh gandhum lan sanèsipun. Raosipun tèh ing Korea punika bènten-bènten, wonten raos pait, legi, asin, kecut lan tajem. Wewengkon Jeju punika kawéntar saking tèhipun ingkang asin amargi prabawa angin segara, déné ing wewengkon dharatan ujung dipunprabawai déning faktor iklim, caranipun ngolah godhong tèh saha raosipun toya ingkang dipunginakaken.
Jinis upacara tèh[besut | besut sumber]
Para biksu Buddha ing zaman Goryeo ngawontenaken upacara tèh kanggé kapreluan persembahan keagamaan. Ananging para bangsawan Konfusius (yangban) salajengipun miyaraken tatacara kasebut dados kaéndahan lan seni ingkang saged dipunraosaken sadaya lapisan masarakat. Wonten 15 jinis upacara tèh wigati ingkang dipunwontenaken, ananging ingkang paling umum inggih punika :
Tatacara tèh padintenan – tatacara ngunjuk tèh padintenan ingkang dipunwiyaraken saking zaman Dinasti Joseon.
Tatacara tèh khusus – tatacara ngunjuk tèh ingkang dipunwontenaken kanggé nyambut dhayoh lan adicara mantènan anggota kulawarga kerajaan.
Tatacara tèh ratu – adicara ngunjuk tèh namung déning ratu, kulawarga lan kanca-kancanipun.
Budaya KoréaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 4 Sèptèmber 2016.
dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
IndonesiaK.H. Abdurrahman WahidKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.01, tanggal 15 April 2016.
ENAK JADI ANAK TUKANG POS | BLOG-e WONG JOWO
June 30, 2011 at 10:34 pm
Lho kang kok awake dw dilokne koplak to. Hehe. Ancene yo ngelu kok mikir kie lo piye karepe. G iso dinalar blas. Hamzah jg
wae ra akeh sing komen :D. asem kok 😀
Rizal Romadhoni Hidayatullah Mar 12. 2014
kang mbaurekso ana ing lodaya ingsun njaluk tulung rekasanen pomahanku yan ana
Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
Resep Gurame Kuah Pucung khas Betawi Resep Gurame Kuah Pucung khas Betawi Resep Gurame Kuah Pucung khas
"Kang akrungu, adoh kanyut "Cedhak karut "Karut kanyut -- karut kanyut "Saking kersa-ne Allah."
sing gd kuwi. liane yo dareh giwangan, nganti bantul. malah pernah kuwi poro bakul pasar wates akeh sing podho nganggo,
at 9:10 pm said:	piye ki mas dab internet ceria wis podo oleh durung??wis podo oleh hp ne durung?nek wis ono sing
kantor di casa grande kuwi wis tutup mas. kantor pusate pindah semarang. daerah peterongan cedhak pasar. ngene wae arep pesen opo ya. iso nang hp ceriaku. salam soko akau broto= 082892078770. mengko aku numpak angkot golek pesenane jenengan kabeh. nek saiki nembe nang ndesa kaliangkrik sumbing. omahe bojoku.
Kaya raya tenan wong kuwi yo, mugo ojo lali sodakohe. Lek aku yo gelem ae dikasih hehe.
Mobil kuwi larang eram regane nanging kok yo ono ae sing iso tuku yo. Duit tekan endi olehe
Waksss,,, 185cm? duwur tenan mas? 😯
kecamatan Binangun, Cilacap, Jawa Tengah, Indonesia.
Alangamba · Bangkal · Binangun · Jati · Jepara Kulon · Jepara Wetan · Karangnangka · Kemojing ·
Hadratul kirom poro alim ulama ingkang tansah kawulo tho`ati, poro sesepuh, pinisepuh ingkang kulo hormati, bapak ibu soho hadirin sedoyo ingkang hadir wonten mriki
Monggo kulo lan panjenengan sedoyo sami muji dumatheng ngarsanipun Allah swt kanti waosan Alhamdulillahirrobbil `aalamiin, dene
Sholawat ugi salam mugi tansah kalimpahaken dumatheng kanjeng Nabi Muhammad saw,
Kados ngendikanipun gusti Allah wonten ngandap meniko,
nggih warisan suwargone gusti Allah kekal sak suwene umur alam ndoyo lan akhirat. Hadirin rahimakumullah,
Mbok menawi wonten ingkang dereng mangertos nopo pengertian taqwa lan menopo kemawon ciri-ciri tiyang sing bertaqwa monggo sami dieling-eling penjelasan saking kitab Al Qur`an ingkang kulo aturaken meniko.
Taqwa nggih meniko raos ajrih dumatheng sikso utawi azab ingkang bade dipun paringaken mangke wonten wayah akhirat. Nggih meniko tiyang ingkang mboten
kepahaman terhadap ilmu agama meniko piyambak. Milo saking meniko monggo kulo lan panjenengan sedoyo sami mboten kagungan raos bosen anggenipun maos Al Qur`an lan berusaha maos
sJan 26, 2013, 6:57:00 AMurusan fashion, kulo kok mboten
Saeed Ghasemi - Tanha Gonah (Album Demo)
82. Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia.
83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
► Pembagian administratif nang Jambi‎ (2 C)
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.12, tanggal 23 April 2013.
Arthur Wong .....(as Ngok-Tai Wong)
waw... mangan nang ngaring warunge bu datun enak.regane murah tur akeh... sayure enak banget... warunge bukak saben sore jam 4 nganti jam setemgah sanga kayane... panggonane nang ngaring kulone toko pojok,wetan dalan.... jajal bae ... polisi2 sing jaga
kanggo gebug gunung gugurKanggo gebug segara asatKanggo gebug atine si jabang bayine…….binti.…….Maka teka welas
Karajan MajapahitAbad 2 utawa 3 - Abad 16 01 Pérangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3) Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.Ratu ratuné darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné :1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha menyang Canton.Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturaké pisungsung menyang Maharaja ing
kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit. 02 Pérangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah(abad kaping 6) Mirit saka:1. Cathetané bangsa Cina2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono.Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara. Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.Kuthané karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.Karajan
banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:-
bangsa wong cilik)Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah. 03 Pérangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wétan(wiwitané abad 10 - tahun 1220) Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing
ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa. 04 Pérangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik(1220 - 1247) Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari.Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo.Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké.Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).Anusapati nggentèni jumeneng Nata.Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati.Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur. 05 Pérangan Kang KapisanBab 5Jumenengé Kartanagara ing Tumapel(1268 - 1292) Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala.Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya. 06 Pérangan Kang KapisanBab 6Karajan Melayu Ing Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan.Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah.Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai).Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 - 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara tahun 400.Nagara çrivijaya jajahané kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya.Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh.Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina.Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik.Darah Warman jumeneng ana ing
yaiku saikiné Jambi.Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh.Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing Moloko.Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuké aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu.Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat.Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn.Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu.Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.Tumeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau.Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita.Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané.Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk.Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya Damar nurunaké Radèn Patah (+/- tahun 1500).Awit saka ambruking karaton Majapait, Palembang iya katut apes, besuké kalah karo Banten.Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé. 07 Pérangan Kang KapisanBab 7Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292) Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi.Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon crakèn luwih luwih mrica, barang barang mas utawa
naman.Ing Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé.Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné.Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené.Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350. 08 Pérangan Kang KapisanBab 8Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 - 1389) Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah,
Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané.Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo
iya dadi gedhé banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni.Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané
Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang 09 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 1Karajan Demak lan Karajan Pajang+/- tahun 1500 - 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha
padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor.Iku putrané Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun.Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara,Ing tahun 1513 nglurugi Malaka.Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn.Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin sagarwané, nuli putra mantuné Sultan Trenggana, ora oleh gawé, malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang, kalah nemahi pati.Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan. 10 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 2Karajan Mataram Nalika Jumenengé Sénapati(tahun 1582 - 1601) Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa.Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa.Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu.Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya.Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun.Pangéran Banawa ora wani nglawan Sénapati.Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram.Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601.Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget.Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan.Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran.Banten arep ditelukaké, nanging ora bisa kalakon.Galuh pineksa karèh Mataram.Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono.Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.Ing tahun 1601 Sénapati séda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi. 11 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 3Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenengéSunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumekaSédané maulana Mohamad (tahun 1596) Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon.Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica.Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak.Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan.Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon.Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin.Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon.Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati.Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam.Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau.Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana.Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568).Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa.Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M.Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi.Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking.Kang gumanti kaprabon Pangéran Yusup.Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang).Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik.Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah.Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa.Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup.Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam.Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau.Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon).Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup.Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad.Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar.Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten.Sultan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan.Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),.Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis.Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratuné.Nalika iku Sultan Mohamad diaturi
ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané.Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten.Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten.Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling.Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa.Luwih luwih wong Cina, ing Banten akèh banget.Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik.Panggaotané wong manca padha kulak mrica.Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn.Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok.Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré.Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar.Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh.Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa disisigi.Ngagemé sepatu utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé.Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak.Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja.Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan.Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akèh.Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan.Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné.Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni.Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané.Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau.Jalaran saka iku akèh wong isih kenomen padha omah omah.Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun.Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati.Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku. 12 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol(tahun 1513) Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie.Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa.Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal.Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh.Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono.d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau perang kanggo merangi kutha kutha pelabuhan; Goa, Ormus lan Malaka genti genti dikalahaké.Iya jamané d'Alburquerque (tahun 1509 - 1515), iku mumbul mumbule wong Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko.Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik.Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam.Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak.Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten.Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané.Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur.Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijèn ijènan (monopolie) lan Sultan ing kono.Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha.Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé.
Sepanyol.Saka panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya.Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh.Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon.Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika.Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika.Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol.Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina.Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore.Sultan Tidore bungah banget, awit bakal olèh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate.Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522.Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina.Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II).Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencaraké agama Kristen. 13 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 5Tekané Wong Walanda( tahun 1596) Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus.Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda.Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya.Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda.Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal.Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor.Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah.Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol.Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal.Wiwitané nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhé.Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis.Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon.Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer.Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna.Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan.Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko.Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica.Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan.Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten.Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara.Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus.Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono.Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali.Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89.Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget.Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan.Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck.Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas.Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh.Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh.Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir.Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono.Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung.Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda.Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol.Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik.Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda.Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya.Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné.Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor. 14 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 6Adegé Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.)( tahun 1602) Prauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik.Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana
dagangan akèh.Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang.Saka karsané paprentahan luhur maskapé Walanda mau didadèkaké siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedagangan ing tanah Indhiya Wétan, adegé nalika tanggal 20 Maret 1602.VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané.Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané.Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie.Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda.Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50.Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00.Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60.Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat Bewindhebber mau dadi pepénginan.
Straten Generaal lan para aandeelhouder.Prau prauné Compagnie kang dhisik dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahè para punggawa.Mungguh perluné loji mau kanggo tandhon dagangan.Dagangan mau diklumpukaké ngentèni tekané prau prau.Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké.Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij.Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo
Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora.Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé.Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin
kanthi wasésa.Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie).Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie.Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).Para aandeelhouderé VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5%Nanging kauntungan samono iku mungguhing satemené kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adegé VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku.Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa manèh 30%, nanging tumekané tahun 1619 wis ora oleh manèh.Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh banget, terkadhang pirang pirang tahun nyet adhem baé.Mulané sabakdané tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegaké.Racaké pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%.Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani ngedhèng, awit mundhak ngadekaké gèsrèking préntah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji.Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun.Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman.Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh.Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang.Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa.Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi.Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris.Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni.Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC.Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji.Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané.Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé suwiji, jenengé Gouverneur Generaal (GG.).Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gawéyan lan uripé para punggawa.GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé Raad van Indie.Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembugé Raad van Indie; wondéné GG. dadi pangareping parepatan.Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah.GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé.G. Reynst
karépotan awit wong Inggris saya katon enggoné mungsuh VOC.Ana ing Banten panguwasané wong
ris tansah mundhak.Yan Pieterszoon Coen, Liding Raad van Indie banget sumelangé bok manawa jajahan VOC. bakal direbut ing wong Inggris.Ing tahun 1616 wong Inggris ngejègi pulo Run, jajahané VOC. ing Moloko.Ing nalika iku JP. Coen katetepaké nguwasani sakèhing prakarané VOC. ing Tanah Jawa.Coen enggal tumandang merangi wong Inggris.Kang iku ndadèkaké banget panasé wong Inggris sarta Pangéran Ranamenggala ing Banten.Bareng ing tahun 1618 ana kabar yèn loji ing Jepara dirusak déning kawulané Panémbahan Mataram, lan tetéla banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadèkaké bètèng.Ora lawas JP. Coen ditetepaké dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619.Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggoné memungsuhan padha déné ngedhèng.Kantoré wong Inggris kang adhep adhepan bètèngé wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani.Kapalé wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhéning èskader Inggris.Coen sandika njaluk baliné, nanging wong
Ora antara lawas bètèng Walanda dikepung ing mungsuh.VOC. karépotan banget, marga kekurangan prau lan obat mimis.Wong Jakarta ora ana kang gelem dadi kuliné; malah wong Jakarta nempuh bètèng Walanda, èskader Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis.JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke.Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong
nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara.Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti.Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng.Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané.Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong
Inggris mundur saka Jakarta.Bètèng Walanda dikepung ing wong Banten.Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh.Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619).Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas.Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké.Sarèhné v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggoné netepi wajibé, mulané tampa paukuman abot saka JP. Coen.Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké.Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya.Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris.Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris.Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké.Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo Moloko wong Inggris oleh saprateloné.Prakara perang dadi tetanggungané Raad van Defensie, kang dadi wargané wong Walanda lan Inggris genti gentèn saben sasi.JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC,Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh oleh rekadaya bisané males marang VOC. Walanda.Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris.Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa.Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC.Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen.Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé.Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier.Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda.Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria.Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris.Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi.Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola. 15 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 7Karajan Mataram Nalika Mumbul Mumbule 1586 - 1601 Panémbahan Sénapati 1601 - 1613 Mas Jolang, Panémbahan Séda Krapyak 1609 - 1614 GG. Both 1613 - 1645 Sultan Agung (R. Rangsang, Cakrakusuma) 1619 - 1623
bathik wernané putih lan biru (ayaké parang rusak), mekuthané putih (matak?).Yèn siniwaka, lenggahè ana ing dhampar
mèter.Para kang séba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha sila makidupuh tanpa nganggo lèmèk, lan ora ana kang udut utawa nginang.Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot.Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta.Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh.Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon.Mungguh mungsuhé ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wétan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Déné Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619.Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukaké Lumajang, Malang lan panggonan sawatara manèh.Sawisé iku Surabaya, Pasuruwan, Tuban,
ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban.Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung.Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara.Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000.Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram.Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik.Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara.Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa".Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras.Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal.Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah.Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana pitulas kang dikunjara.Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC.Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya.Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan.Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi".Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget.Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon.Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti.Panjaluk iku mau loro loroné ora dituruti.Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan.Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800.Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan.Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami.JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel.Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras.JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau.Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan.Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau.Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur.Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi.Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni.Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi.Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi.Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie.Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug.Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan.Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté.Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000.Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè.Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé.Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas.Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati.Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakaké iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah.Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget.Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé.Wis tetéla banget yèn tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram.Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan.Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati.Sasédané
ing bab sakabèhé.Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan.Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC.Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah.Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget.Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia.Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé.Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi.Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké.Jiwané 9.000, wong Walanda 3.000 luwih.Ing sajabané kutha wiwit akèh pasanggrahané para gedhé.Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget.Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie.Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I).Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokaké utusan menyang Mataram.Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko.VOC. lan Mataram padha déné ora kena ngréwangi mungsuhé.Ing sabakdané
memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko.Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangané mati.Ing tahun 1645 Banten gawé prajangjian lan VOC.Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé.GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar ing wewengkoné Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania).Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogaké karo tahun Arab kang dhèk samono wis tekan angka 1.043.Tumekaning saiki kabèh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab). 16 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 8Kraman ing Moloko (1650 - 1653)Mataram Jamané Amangkurat I lan Amangkurat II.Kraman Trunajaya. Perang Banten. 1645-1677 Mangkurat I 1650-1653
wong bumi padha ngrekasa uripé.Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan.Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras.Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra.Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak.Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan.Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi).Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang .Wasana pulo pulo akèh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranané kanggo mbangkang manèh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar.Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko.Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar.Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu.Wekasané ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin.Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajané direbut kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiané VOC. tahun 1667.Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko.Minangka ganjaran Aru Palaka didadèkaké ratu ing Boné.Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar.Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan.Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné:1. Pangéran Arya Prabu
rama. Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan 1652 prajangjian pamitran lan VOC. Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima marang tindaké Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya. Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran saka siyané Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama akèh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahaké getihe wong kang tanpa dosa. Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasaréyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya.Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura.Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé.Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak.Tanah Jawa Wétan enggal ditelukaké.Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané Compagnie.Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung.Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri.Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni.Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman.Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan.C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram.Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom.Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum.Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum.Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan.Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama.C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara:VOC. nganggep ratu marang Mangkurat IIVOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya.Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang sawewengkoné.GG. Maetsuycker lan kèh kèhing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten.Ing tahun 1678 GG. Maetsuycker séda
lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya.Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri.Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut.Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing
wusana Trunajaya nungkul.Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680).Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané.Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659.Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten.Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa.Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulané sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan.Saka pambudidayané Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan ramé.Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten.Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC.Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten.Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata.Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk Sultan Haji) lan rayiné Sang Pangéran Purbaya rebut kalenggahan Pangéran pati, iya iku biyantu kang rama ngasta papréntahaning
awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie.Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sédané (tahun 1692).Wosé prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC. 17 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 9Mataram Nalika Perang
Prabu Mangkurat IV Kang anjalari perang rebut kaprabon kang sapisan iya iku congkrahè Sunan Mas karo Pangéran Puger, apa déné éra éru marga saka panggawéné Untung Surapati.Untung Surapai iku batur tukon saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan manggedhéni prajurit Bali sagolongan.Nalika perang Banten Untung minggat ndhèrèk Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancané sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawéné njarah rayah.Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancané Bali mlayu mangétan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram.Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utangé Marang marang VOC.Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhéwékan.Sasuwéné ing paperangan gègèr gègèran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancané bablas mlayu mangétan.Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegaké karajan.Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahané saya jembar, nenelukaké ing sakiwa tengené malah nganti tekan ing Kedhiri,Sarèhné Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti.Nalika semana ing saTanah Jawa akèh sekaitan nglawan wong Walanda.Sawènèhing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong "kapir".Akèh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang mèlu dadi penuntuné sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akèh.Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau.Prakara iku njalari enggoné VOC. ora gelem ngréwangi Mangkurat II.Ing tahun 1703 Mangkurat II séda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampéyan, uga katelah asma Sunan Kencèt.Sunan Mas congkrah lan pamané Pangéran Puger, mungguh kang dadi jalarané iya saka siyané Kangjeng Sunan.Sunan Mas iku pancèn misuwur siya lan sawenang wenang tindaké.Pangéran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie.Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamané, nanging ora dirèwès, awit paréntah ngerti yèn Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie.Paréntah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangéran Puger, awit Sang Pangéran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan déning para priyagung akèh, jejuluk Sunan Paku Buwana.Anané perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.Marga saka pitulungané VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahané VOC. dielar mangétan, watesé sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap.Sunan Mataram wis ora duwèni wewenang ing atasé tanah Sumenep lan Pamekasan.VOC. diwenangké kena sediya prajurit ing Kartasura manèh.Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangétan mundhut pitulungan marang Untung Surapati.Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disénapatèni Knol nempuh ing Bangil, yaiku bètèngé Untung Surapati kang santosa dhéwé.Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung baé amarga ketaton ora antara lawas mati.Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangétan manèh merangi para anaké Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas.Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakéndhang menyang Ceylon.Ing tahun 1719 Paku Buwana I séda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho.Para sadhèrèke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha mèrèkaké nganti nganakaké perang.VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjuré kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie). 18 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 10
darbèké Compagnie wis rada akèh.Betawi lan wewengkoné, wiwit tahun 1619Kutha Malaka lan wewengkoné, tahun 1641Ambon, Kepulowan Bandha,
banget bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%.Ing tahun 1642 bagéyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarané
njembaraké jajahan.VOC. kudu ngedegaké loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan.Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti.Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik.Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné.Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan.Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan.Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara.Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing Tanah Jawa.Jajahan lan panguwasané karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705).Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè.Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang.Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang para kawulané ratu Aceh, kang jajahané dhèk mauné ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih.Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan".Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.Mungguh ing satemené senadyan gelaré kuwasa lan sugih banget, VOC. wis mundur, ngalamat arep bobrok.Kasugihané saya kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget.Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh.Dadi saya suwé bandhané VOC. saya suda.Mungguh karepe para Bewindhebber enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed.Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akèh.2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggoné mblanjani punggawané kesethithiken, dadi punggawané mau kepeksa golèk kauntungan liya sarana dagang peteng. Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyané. Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie. Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC. lan punggawané karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payuné.4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman.Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana ngencengaké tindaking monopolie lan nglarangi dagang peteng.Ewa déné sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen.Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata: nila, lawé, secang (kanggo pulas). Kang akèh banget pametuné yaiku kopi.GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 - 1725).Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab).Saya suwé kopi mau ana ing Europa saya payu.VOC. enggoné kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun tauné nganti 300.000 pun.Bareng wong Turki ngengèl engèl wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhéwé ana ing Tanah Jawa (tahun 1706).GG. Zwaardekroon prajangjian lan wong bumi dikon nandur kopi, pametoné saben sadhacin bakal dituku 15 ringgit.Wong bumi seneng atiné déné pituwasé mèmper, mulané
akèh pametuné.Nanging suwéning suwé VOC. saya sawenang wenang, regané kopi didhunaké nganti 1 dhacin mung diajèni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwané, wit kopi akèh kang ditegori.Ing tahun 1721 Paréntah ing Betawi mèh baé kabilaèn, marga saka panggawéné Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa.Pieter Elberfeld mau duwè sedya arep ngraman jalaran nalika patiné bapakné sapéranganing warisané dadi meliking Paréntah.Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhelé Untung Surapati.Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat.Karepe Pieter Elberfeld sakèhing Walanda bakal ditumpes, dinané ditemtokaké tanggal 1 Januari 1722.Bareng ndungkap tumekaning wektuné, Paréntah Betawi lagi baé oleh warta. Pieter Elberfeld sakancané enggal ditukup; sawusé ngaku banjur dipatèni siya siya.Endhasé Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regolé pekarangané dhéwé, omahè dirombak, pomahané disangaraké ora kena dienggoni ing wong.Dhawuhé Paréntah katulis ing watu, tumekané saiki isih tetep mengkono. 19 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujané Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramané Wong Cina.Mas Garendi didadèkaké Ratu
wiwitané abad kang kaping 18 Betawi akèh banget Cinané.Ora antara suwé wong Cina mau akèh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkoné kerep ana rerusuh.Ing saadegé Betawi akèh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakaké kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegawéyan.Sesanggané dièntèngaké, supaya Cina liyané padha kepéngin gelem manggon ing kono.Wasana ing wiwitané abad 18 duga duga ing sajroning kutha baé ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000.Déné kang dadi pangupa jiwané, nenukang, adol gula, tèh, nganti akèh kang bisa dadi sugih.Ewa déné suwé suwé ing Betawi saya akèh Cina kang ora duwè panggaotan, gawéné mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakaké kadurjanan.Kang ndadèkaké ora trimané wong Cina iya iku:1. Dhawuhé GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing tèh Cina. Tekané Cina saka ing negarané padha numpang prau kang momot tèh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akèh kauntungané enggoné dagang tèh, GG. mau banjur namtokaké yèn tèh weton negara Cina, kang mauné diajèni 60 rupiyah ing sadhaciné, ing sabanjuré bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot tèh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot tèh manèh teka ing Betawi.2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Paréntah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwè layang pratandha idining Préntah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.Ewa déné ing Betawi ing Betawi ora entèk entèk Cinané kang angguran sarta gawé rerusuh.Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokaké putusan: sakèhing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwè layang pratandha, kudu dicekel kalebokaké ing kunjaran, perlu katiti priksa.Cina mau yèn ora duwè panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwènèhi pagawéyan nggarap kebon manis jangan.Para punggawa kang nindakaké dhawuh mau, padha golèk kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimaké menyang Ceylon, supaya metu beselé.Wekasan dikabaraké yèn kareping Paréntah nedya numpes Cina kabèh.Cina padha muring kamoran wedi, akèh kang lunga saka kutha, klambrangan gawé rerusuh malah nganti wani nempuh kutha.Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yèn kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhané déné padha tandho gegaman lan nyingkiraké anak bojoné; besuk yèn ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh.Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan.Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa déné wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusaké Cina.Genining omah kang kobong diubal ubal, sakèhing Cina kang ora bisa oncat padha dipatèni, barang darbèké dijarah rayah.Nganti saminggu suwéné mung mangkono baé kaanané.Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipatèni kira kira 10.000.Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Préntah ing Betawi kèndêl baé.Para prajurit mèlu gawé rusuh ora dilarangi.Malah nalika lagi ana èra èru iku GG. Valckenier dhawuh matèni sakèhing Cina kang ana ing pakunjaran.Ing satentreming kutha Paréntah ngondhangaké pangapura marang Cina, kang gelem masrahaké gegaman.Akèh kang gelem manut, nuli diwènèhi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhé, ngepung kutha Semarang.Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungaké Walanda, lan banjur dhawuh nempuh bètèng Walanda ing Kartasura.Para opsir ana ing kono padha dipatèni, saradadhuné dipeksa manjing Islam.Ing sawusé wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu.Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhèk samana Sunan Mataram sumelang yèn bakal tampa piwalesé VOC. mulané enggal enggoné minta pangaksama.Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratuné dhéwé.Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kèngsêr. Banjur Mas Garendi, wayahè Sunan Mas kajumenengaké ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekanè sinebut Sunan Kuning.Paréntah Betawi nuli nglakokaké bala menyang Kartasura.Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggoné nungkulaké.Mas Garendi dibuwang. Kratoné Paku Buwana II banjur dielih menyang désa Sala, kang nuli dijenengaké Surakarta Adiningrat.Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahaké marang VOC.Surasané prajangjian ing tahun 1743 mangkéné: Sunan Paku Buwana ngakèni yèn enggoné lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasané VOC.Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yèn negarané dipasrahaké marang VOC., banget ing pambangkangé, malah ngejègi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wétan.Temahan diperangi ing VOC.Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop.Putrané diangkat bupati déning VOC. ngerèh Madura kang kulon.Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan.Dhèk samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawé.Saka pangudiné Van Imhoff tanahè bisa reja manèh.Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.Sawusing papriksa, kersané GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep diséwakaké utawa digadhèkaké, karebèn metu kasilé.Wong kang nggadhé utawa nyéwa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Paréntah, nanging wulu wetuné kudu didol marang VOC., regané ditemtokaké ing Paréntah.Van Imhoff dhéwé nuladhani, mbobak tanah ing sukuné gunung Salak, sarta ing kono
katetepaké dadi pasanggrahané para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi.Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC.Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff.Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan.Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni.Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan séda, iku saya andadèkaké kisruhing nagara.Nalika Paku Buwana II isih gerah, Van Hogendorp, Gouverneur ing pasisir lor, ditimbali, dingendikani bab oreging nagara.Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahaké babar pisan marang VOC.Dadi ing satemené wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi.Sanadyan saka karsané kang rama Pangéran Adipati Anom wis ora duwè wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangéran meksa kajumenengaké nata déning Van Hogendorp, mung baé enggoné jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh.Para priyagung ing Surakarta akèh kang mrekitik atiné bareng ngerti yèn tanah Surakarta dadi darbèking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangéran Mangkubumi.Sadurungé Pangéran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran.Sarèhné Pangéran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparoné Mataram.Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC.Perangé kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangéran Mangkubumi bisa ngalahaké Compagnie ing sacedhaké kali Bagawanta.De Clerq sénapatining prajurit, mati.Sabakdané iku Sang Pangéran ngalakokaké bala mengalor nelukaké Pekalongan malah mèh nglojok jajahan Compagnie.Paréntah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkoné Mataram manèh.Ora antara lawas Pangéran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhéwékan, awit RM Said duwè pamélik arep jumeneng Sunan dhéwé.Prakara iku ndadèkaké kamayarané VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman arep dirukun baé, dicuwilaké tanah Mataram.Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggoné arep mérang karajan Mataram.Paku Buwana manut baé, awit ora ana kang diendelaké.Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakaroné ing kraman, nanging ora kedadéyan.Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa.Sarèhné Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhén panjaluk, mulané tumrapé Harting gampang baé enggoné bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangéran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti.Putusing bedhami Sang Pangéran kajumenengaké ratu ngerèh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibané marang Compagnie.Sang Pangéran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Sénapati Ing
utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihané Sang Prabu dicritakaké ing
tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mèstu déya”.Ing layang Rajaputra kono uga nyebutaké kresanané Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhelé lan témpé gedhé ginorèng.Kang minangka dhaharan (panganan): ketan entèn entèn, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja.Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa.Tanah wewengkoné praja Kasultanan dhèk semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahè ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.Wewengkoning karajan karo karoné kena kabédakaké dadi telung warna:1. Negara yaiku kutha karajan;2. Negara Gung, tanah sakiwa tengené negara, lan3. Manca negara.Kanggo lumrah lemah lungguhé para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca
Surakarta sisih kidul kulon, 3. Sukawati = Surakarta sisih lor wétan, 4. Bagelen, 5. Kedhu, 6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan = Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773).Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”.Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté.Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni.Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik.Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta.Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773.Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh.Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau.Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara.Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik.Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana.Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC.Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah.Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir.Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot.Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang
lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti disingkiraké menyang Ceylon.Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah èngetan klenjit klenjit arep owah, Sarifah Fatimah agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi.Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa.Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda.Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan.Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur dikéndhang.
Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima.Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah.Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin.Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC. 20 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 12Kaanané VOC. Ngarepaké Ambruké(tahun 1757 - 1800) Ing sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono.Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh.VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané.Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki.Sabakdané jaman peperangan ing
suwé saya katon yèn Compagnie bakal ambruk.GG. Mossel 9tahun 1750 - 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 - 1775), apadéné para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan.Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi.Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu.Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané.Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé.Malah ana ing Benggala kuwasané ngungkuli VOC.Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang.Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris.Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané.Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo.Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda.Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris.Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya.Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris.Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan.Dadi laku dagang mandeg babar pisan.ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé.Paréntah ing Betawi wis rumangsa bungah.Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono.Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel.Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris.Awit saka iku tanah Walanda iya mèlu mungsuhan karo negara Inggris.Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulané VOC. sida diperangi karajan Inggris.Wiwit tahun 1796 jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris.Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar. 21 Pérangan Kang KatheluBab 1Tanah Indhiya Wiwit Adegé Bataafsche RepubliekTumekané Jaman DaendelsJumenengé GG. Overstarten (1796)1800 - 1801, Siberg, Wiese lan Daendels (tahun 1808 - 1811) Ing saambruké VOC., tanah Indhiya kacekel ing Paréntah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.Ing jaman iku Paréntah Walanda duwè karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung baé mungguh ing rékané isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panémune para pinter padha gèsèh.Ana Sarjana loro mauné padha panggedhéning Compagnie, nanging karepe nglestarèkaké monopolie lan parokané VOC. liyané, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar.Sijiné aran Van Hogendorp kang mauné dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wétan, duwè karep misahaké paprentahan lan dagang, apa déné duwè karep nyuwak monopolie .Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimarèni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabeneré, apa déné supaya wong Pribumi diparingana lemah dhéwé dhéwé (individueel groundbezit).Paréntah Walanda banjur nganakaké Commisie, kang dipatah gawé rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya.Wasana ing
dianggep ing Paréntah Walanda.Mung baé wong kang diutus supaya anindakaké pepréntahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing pepréntahan ing tanah Walanda.Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang
tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulané Lodewijk Napoleon kepeksa netepaké Gouverneur General kang awatak Sénapati, miturut dhawuhé Keizer Napoleon, Kang dipilih Mr. H. Daendels.Mungguh kaanané tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja.GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani.Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalèkaké.Lakuning tetanèn ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akèh pametu kopi lan tebu.Sarèhné isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetuné Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimaké menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kéné, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhéwé, dudu sudagar ing nagara Walanda.Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa.Miturut unining kakancingané Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarèhné lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhéwé.Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthiné kudu nganggo rembugé Raad van Indie, nanging yèn prakara perang, Daendels ora gelem tarèn marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhéwé, malah dalasan prakara paprentahan angger sing wis dikarepaké iya kudu klakon.Dadi panguwasané Daendels prasasat tanpa wangenan.Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanané, sajroné dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akèh lelabuhané, mung kuciwané sok kurang welasan.Ing sajumenengé Daendels enggal merlokaké pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.Kèhing prajurit diundhaki sarta diajari temenan.Sarèhné ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golèk wong pribumi kang gelem angkil, sakèhing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakaké.Daendels kenceng banget panyekelé papréntahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwuné saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC.Sarèhné ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakaké dhéwé, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit sapraboté, sekolahan kadèt (magang opsir).Kajaba iku ing Surabaya didegi bètèng lan ing Betawi disentosani banget.Sarèhné Paréntah ing tanah Indhiya ora duwè èskader, kersané Daendels arep yasa dhéwé ing sakuwasané.Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwè prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakuné.Déné prau prau mau gunané kang gedhé digawé merangi bajag.Sarèhné wis ana èskader, kersané Daendels arep gawé pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).Bareng wis suwé panggarapé lan toh pati akèh, mangka ora maju pagawéyané, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadèkaké pelabuhan, nanging meksa ora kedadéyan, marga saka kangèlaning panggarapé.Déné pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya.Mungguh panggarapé sakèhing pelabuhan mau iya srana nindakaké gugur gunung, pagawéyan tanpa bayaran.Dalan gedhé saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekané saiki isih aran Daendels, iku perluné pancèn kanggo anggampangaké enggoné ngukuhi Tanah Jawa, apa déné uga anggampangaké bab lelakuning dagangan.Dalan gedhé mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atasé dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang mauné lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina.Panggawéné dalan mau uga srana nindakaké gugur gunung.Sarèhné dalan iku lakuné urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut papèrènging gunung, dadi panggawéné rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, éwa déné Tuwan Daendels ora kéguh, dalan meksa dirampungaké.Marga saka anané dalan Daendels, kutha kutha akèh kang dadi reja, awit gampang bisané lelawanan dagang lan papan liyané.Wulu wetuning padésan gampang panggawané menyang kutha kutha.Ing sauruting dalan iku saben
ngrekasa panggarapé lan toh jiwa akèh, nanging kurup lan paédahé.Para Gouverneur Generaal sadurungé Daendels ora bisa nyirnakaké tindak kaculikaning para punggawa, nanging saking kenceng lan kerasé Daendels kang mangkono mau bisa sirna.Daendels ngerti yèn culikané para punggawa, marga kurang cukuping blanja.Para punggawa padha diundhaki blanjané, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya mauné.Supaya gampang enggoné mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakaké Algemeene Rekenkamer (kantor pangétungan lebu wetuning dhuwit).Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakaké gugur gunung, kanggo kabutuhané dhéwé, nanging wiwit jamané Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena.Bayaran saka Paréntah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadèkaké banget kapitunaning wong cilik.Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampané dhuwit wong cilik terusan saka Gupermèn.Yèn ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumané, apesé didhendha akèh, munggahè manèh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis.Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibaké ngladèkaké wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel).Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atasé wong Pribumi, éwa déné nalika jaman Daendels isih diabotaké manèh.Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunaké.Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunaké dadi 4 ringgit.Kajaba iku Daendels uga gawé pranatan bab
oleh kemayaran uripé; kasangsarané dimayaraké srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigaké gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.Tumekané jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhé banget panguwasané, dadi Paréntah agung ora pati Dhamang sumurupé marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhé akèh kang sawenang wenang tindaké; ndadèkaké kasangsaraning kawula cilik.Akalé Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhé lan punggawa mau.Gupermèn ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermèn iku kegedhén banget panguwasané nganti kena gawé ada dhéwé, dadi pangrehing nagara iya sakarepé dhéwé.Jajahan Gouverneur nuli dipérang dadi 9 Landdrostambt (paresidhènan), kapanggedhéné ing Landdrost (résidhèn).Panyekelé papréntahan para résidhèn mau mung manut dhawuh saka Paréntah luhur.Déné kang nglantaraké dhawuhing Paréntah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsané wong cilik isih kaerèh ing panggedhéné dhéwé.Kaanané owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhé bangsa Europa wis ora wenang netepaké punggawa andhahané manèh; sanadyan punggawa cilik kang netepaké iya Gouverneur Generaal.Para résidhèn ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing mauné kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparéntah marang Paréntah ing Betawi dhéwé.Dadi wiwit ing wektu iku sakèhing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabèh dicekel ing Paréntah Agung piyambak.Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carané bangsa bumi dhéwé.Daendels banjur nganakaké pradatan pradatan vredegericht, Landraad.Kang dadi Lid Vredegericht para pangulu lan para punggawa bangsa Pribumi, nanging mung kena ngadili prakara rèmèh rèmèhan.Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedhéni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa.Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhé gedhé, kayata: rajapati.Wong kang ora nrimakaké putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad.Pradatané bangsa Europa lan bangsa manca liyané, ing wektu iku uga dibecikaké, déné kang mutusi prakarané bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi.Nalika jamané VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangaké mardika mung agama Protestant.Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawané VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenengé GG. Daendels, sakèhing agama dimardikakaké kabèh.Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarané kali Ciliwung waled dadi cethèk, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akèh rawané, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug.Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalèn kalèn kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakèhing bangsa Europa padha
wis wis racaké padha ngemong semu ngempèk ngempèk marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diéwuh éwuhi enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga duga ingatasé karo ratu.Tindaké Daendels kang mangkono iku ndadèkaké kurang senengé para ratu marang Kangjeng Gupermen.Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggoné gawé dalan gedhé lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai.Sultan Banten wus mituruti pamundhuté GG. Daendels, ngladèkaké kuli gugur gunung kèhé 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabèh, jalaran kajaba pegawéyané rekasa, hawané ing kono pancèn ala banget.Karsané Sultan Banten wis aja njaluki manèh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinané.Kangjeng Sultan ora mituruti.Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangéran Paréntah Gupermen, mulané dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles.Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau.Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhaké timbalané Daendels menyang Banten mau dirampok ing akèh, tumeka ing pati.Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000.Kutha Banten digempur, kratoné dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrèl.Sultan Banten dikéndhang menyang Ambon.Esuké kaondhangaké yèn karajan Banten wis dadi darbèké Gupermen, mung kang sapérangan digadhuhaké marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan.Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas éra éru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan.Saka panggalihé Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yèn durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokaké
dirèh ing résidhènt.Jajahan Cirebon lor (parésidhènan Cirebon saiki) kagadhuhaké marang Sultan telu, kang kuwasané mung kaya panguwasané punggawa.Wong cilik kapasthèkaké enggoné ngladèkaké wulu wetu marang Kangjeng Gupermen.Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhaké nandur kopi.Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot baé marang Dendels.Sarèhné Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangrèh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para résidhènt ngemong lan nglumuhi banget, yèn sowan menyang kraton iya manut apa tata carané kono.Bareng jamané Daendels ana dhawuh pangkat résidhènt ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu.Mulané Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesoraké banget marang résidhènt, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yèn ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajènana, sesulihe ora kena disoraké (tahun 1808).Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara.Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kèhing wadya bala.Daendels rada sumelang yèn prakara iku nganakaké bebaya gedhé.Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahané Pangéran Adipati Anom, bakal diparingaké marang putra mantu.Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan.Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilèrèhi, Sang Adipati Anom dijumenengaké ratu, apangkat Pangéran Raja (prins Regent).Saka panuwune Sang Pangéran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh.Sawusé iku Daendels nganakaké Commisie, kang dipatah netepaké watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta.Wasana sawènèhing jajahan ana kang didadèkaké tanah Gupermen.Awit saka kaya kang kacritakaké ing dhuwur iku kabèh, terang banget yèn pangrèhé GG. Daendels ngentèkaké dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Paréntah Walanda kekurangan Dhuwit dhéwé.Wasana rekané GG. Daendels murih bisané oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir.Nganti tumekané saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi.Réka liyané manèh:a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,b. majegaké dagangan candu,c. nganakaké monopolie beras.Miturut anané pranatan monopolie iku, saanané beras kudu mbathèni.Lan manèh GG. Daendels nganakaké dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwè tanggungan sing kanggo nebusi.Mesthi baé ajiné dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget.Ewa déné Gupermen anggoné ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutaké apa anané baé.GG. Daendels ora pati merlokaké marang pulo pulo liyané sajabaning Tanah Jawa.Mulané ing sajroné jaman perang Napoleon, akèh jajahan kang direbut ing Inggris.Pangrèhé Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akèh paédahé, mung baé kekerasen tindaké marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digentèni Janssens.Janssens mau satemené mung kepeksa enggoné gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindaké Daendels.Ora antara suwé Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyénapatèni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu.Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang.Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelaké ing gawé, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris.Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.1. Satanah Jawa dadi duwèké wong Inggris,2. Sakabèhing prajurit dianggep tawanan,3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utangé Paréntah ing Betawi, ing sajroning tanah Walanda dadi golonganing Frankrijk.4. Sakèhing punggawa kang gelem ngèngèr marang OIC. Inggris, dilestarèkaké ing kalungguhané.Sarampungé prajangjian Tanah Jawa dadi jajahané Oost Indische Compagnie Inggris. 23 Pérangan Kang KatheluBab 3Pangrèhé L.G. RafflesFendall masrahaké tanah Indhiya marang
Pangéran Nata Kusuma) Tanah Indhiya miturut dhawuhé Lord Minto, dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko,
Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda.Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokaké wewenang Paréntah Inggris tumrap karajan karajan mau.Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru baé, jalaran Sultan sing ditetepaké Daendels ora disujudi ing kawulané.Ing
Inggris.Nalika kang nyekel Tanah Jawa ganti Paréntah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilèrèhi Daendels, ngesur kepraboné Sultan Raja.Sultan Sepuh mau ing sakawit ngréwangi wong Inggris anggoné ngluangaké wong Walanda, nanging olèhé tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisané tetep jumeneng Sultan manèh, dadi ora pisan marga saka tresnané marang Paréntah Inggris; sajatiné malah sengit uga.Sultan sepuh ngudi banget marang pulihé kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyèn.Ora lawas Crawfurd ngerti yèn Sunan Sala iya nedya mungsuh Paréntah Inggris.Raffles tumuli teka nggawa wadya bala, Sultan Sepuh dibuwang menyang pulo Pinang (tahun 1812).Sultan Raja ditetepaké manèh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging jajahané kang sapérangan dijaluk Paréntah Inggris sarta bandhané Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan.Nalika pembedhahé kraton Ngayogyakarta, wong Inggris olèh pitulungan Pangéran Nata Kusuma.Minangka ganjarané Sang Pangéran dijumenengaké Pangéran mardika, ngerèh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangéran Adipati Paku Alam.Saka kersané Raffles, Sang Pangéran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Paréntah Inggris.Nalika pambedhahé Ngayogyakarta, Raffles olèh katrangan, yèn Sunan Sala pancèn wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Paréntah Inggris.Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiané Raffles.Jajahan Surakarta kayata: sapérangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi méliké Gupermèn Inggris kèhing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon baé, pranatan ngladèkaké wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabéyan sekètèng diliyer marang Gupermèn.Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasané déning Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Bornéo Kulon, Palémbang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarèhné ana pametuné timah, banjur didadèkaké tanah Gupermèn, mari dadi jajahan Palémbang.Mungguh sedyané LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Sélebes kang ora klakon.Raja Boné, kukuh banget nggoné anggegegi panguwasané.Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokaké gegaman menyang Sélebes, nanging ora olèh gawé.Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur dipérang dadi 18 Parésidhènan.Pranatan gugur gunung, ladèn wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning préntah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg "landrente".Kèh sathithiking pajeg manut lemahé, yèn loh, pajegé nganti saparoné pametu.Yèn cengkar terkadhang mung seprapaté. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan.Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi ladèn mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawé ing alas pejatèn isih diterusaké padatan lawas.Raffles uga arep ngilangi anané
ananing pranatan mau suda banget kèhing batur tukon, malah pamujangan wis dilarang babar pisan.Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi.Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakaké pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora mathok pamanggoné, ngalih ngalih marani papan kang perlu diparani (Raad sambang).Prekarané bangsa Europa engoné ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.Ing tahun 1814 Napoléon kalah perangé, Nederland bisa mardika.Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.Ing tahun 1816 Raffles digentèni Luitnant Gouverneur John Fendall.Let sawatara sasi John Fendall pasrah jajahan marang Commisaris Generaal, yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja
ngrekasa banget enggoné nglakoné ayahané iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa olèh pitulangan kanggo ngébaraké panguwasané Gupermèn anyar.Apa manèh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajèni marang Paréntah Walanda.Ewadéné ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akèh pakaryané.Kang nyekel panguwasa kang gedhé dhéwé lestari Gouverneur Generaal dibantu Raad van Indie, pilihané Gouverneur Generaal dhéwé.Pamérangé Tanah Jawa didadèkaké parésidhènan kaya dhèk jaman Raffles.Cacahé résidhèn didadèkaké 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa dipérang pérang dadi Gupermèn, dipanggedhèni Gouverneur.Déné wong cilik lestari dirèh panggedhéné dhéwé.Pranatané dititi priksa manèh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarèkaké, kang kurang prayoga dibecikaké.Prakarané bangsa pribumi dadi bubuhané Landraad, kang dadi jeksa bangsa pribumi, présidhèné bangsa Walanda.Supaya ana kang ngawat awati pangadilan pangadilan iku sarta ngiras kanggo pangapèlan (Hof van appel) dianakaké Hoog Gerechshof.Kangjeng Paréntah Luhur wis ora nduwèni panguwasa babar pisan ing atasé mutusi prakara.Supaya panyekeling dhuwit Gupermèn aja nganti kisruh, nuli dianakaké Raad van Finansien lan Rakenkamer.Pangrèhé Gupermèn anyar marang wong cilik, isih dilestarèkaké kaya panemuné Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurungé Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi.Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré prabéya dikacèk karo bangsa ngamanca.Kang
nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari olèh tanah gadhuhan, mung diblanja sasèn baé, supaya aja nganti bisa gawé rekasaning bawahé.Lan para
ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan.Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem.Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda.Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali menyang Nederland.Satekané Negara Walanda Elout kaangkat dadi Minister van Kolonien.Commissaris Generaal olèhé yasa pranatan
karaharjané.Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokaké dedagangan.Supaya wong Walanda
Pangarahé Préntah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda.Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika.Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris.Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhèngané karo tanah
wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar mau diparingi wewenang kaya déné VOC. biyèn, temahan malah ndadèkaké kapitunané sudagar partikelir.Wasana Nederlandsche Handel maatschapij ora bisa mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki. 24 Pérangan Kang
dimungsuhi: Priyagung kraton sapunggawané, patih lan ambtenar Walanda.Kangjeng Sultan Timur nuli diungsèkaké marang sajroning bètèng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwé.Walanda ing sajabaning bètèng akèh kang nemu pati.Paréntah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli énggal nglakokaké Jénderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarèhné bebarengan kraman ing Palémbang lan ing Boné, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu.Rahayuné ing Surakarta saka pambudi dayané de Kock ora klakon ana kraman, éwa déné kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhé, awit banjur diondhangaké dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama.Dipanegara enggoné ngondhangaké perang sabil iku saka panuwuné Kyai Maja.Perangé prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barisé ana ing papan kang angèl ambah ambahané, panempuhé ngentèni lénané bala Walanda, lan kerep olèh gawé, mulané bala kraman mundhak gedhé atiné, lan bisa
nyatané senadyan akèh wragadé, kraman iya énggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelèn lan kidul Ngayogyakarta.Ing tahun 1829 prajurit Gupermèn ngangseg, tur nuli olèh bantu prajurit anyar saka Walanda.Sénapatining kraman akèh kang padha nungkul. Senthot mbalik ndèrèk Gupermèn, Kyai Maja kecekel, Pangéran Mangkubumi asrah bongkokan.Ing tahun 1830 Dipanegara tetemonan lan de Kock ana ing Magelang.Sarèhné Dipanegara kukuh enggoné njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikéndhang menyang Menadho, ing tembéné dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 séda.Senadyan Pangéran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850.Merga anané kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalongé jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermèn bae kang mati 15.000, déné wragadé perang 20 yuta rupiyah.Supaya yèn ana kraman aja nganti gedhé manèh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelèn lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora mèlu barang barang malah urun prajurit, éwadéné jajahané Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermèn, kang mengkono iku murih tentreming negara.Kangjeng Sunan mesthi baé ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan utusaning résidhènt Surakarta nuli dikéndhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman.Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, ndèrèk marang karsaning Gupermèn, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermèn.Ing sawusé ana kraman Dipanegara, katon yèn pamérangé jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahané ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit.Wasana tansah ndadèkaké pasulayan lan yèn ana kraman gampang tumularé ing liyan jajahan, mulané watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata manèh. 25 Pérangan
Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku
rekasané.Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakaké, gugur
Buss, Elout kekarepané iya mengkono iku.Malah ana kang nedya ngejokaké wong pribumi enggoné
lsp.Kang akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (Gupermèn).Saka karepé GG. van den Bosch lebon sapérangan pametu iku disalini sapralimaning lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.Petungané ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemuné GG. van den Bosch, nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur kètèr enggoné tetanèn dhéwé.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akèh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyané.5. Landrente jebul iya isih ditindakaké.Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 - 1850).Kang mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung.Ing
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell.Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu wetuning dhuwit negara, lan manèh Staten Generaal dipasrahi
Marga saka iku van Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer.Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).Regeeringsreglement iki tumekané saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (opiumregie).Ing tahun 1864 ana Comptabiliteitswest, netepaké yèn begrooting Nederlandsche Indie iku kang gawé Paréntah Indhiya bebarengan lan
durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhé.2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
Kanggo ngulur wektu ngudar gagasan sing lagi ngebet kudu digarap yaiku kahanan donya pendidikan ing Indonesia.Yen aku ora melu ngudari dadine aku melu salah awit aku ngerti aku paham karo donyane pendidikan ing Indonesia.Nanging tulisan iki mung kanggo sesuluh marang kang pada kesdu besuke yen negara wus ngalami makmur lahir batin.
Sing bakal tak gagas iki ngenani dasar dasar pendidikan ala Makrifat jawa.Wong jawa duweni modal kebatinan sing bisa ngorek masalahe dewe seka isine dewe-dewe.Sebab jalma manungsa duwe isi dewe-dewe sing siji la sijine beda yen dikupas.Mula saka iku sak durunge ngonceki perkara pendidikan ala Makrifat jawa luwih becik mbuka masalah ngelmu makrifat jawa.
Ana ngelmu makrifat jawa ,jiwane manungsa iku ora tunggal ora siji ,ana sing diarani sukma ,ana sing diarani nyawa ,ana sing arani sukma suci lan ana nur Illahi.Dene dumununge utawa manggone seje- seje,nyawa dumunung ana jagad ghoib (alam kubur) ya jagad kukus,dene sukma dumunung jagad suci dadi siji karo sukma suci utusan dene nur illahi dumunung sidrotul muntaha.
Sing paling cedak karo karo raga yaiku nyawa ,nyawa manungsa iki sing ngopeni kebutuhan raga ,nyawa diarani nggendong nafsu apa wae.Tongkat komando kauripan dumunung ana nyawa sak sudurunge wong ngerteni sejatine urip.Yen wong wis katam ngudi ngelmu pati urip lagi tongkat kamando dicekel sing wenang yaiku sukma.
Gandeng pendidikan neng donya mung bakal nuntun manungsa amrih urip isa bener lan pener manut sedyane nafsu mula ana ing wektu iki bakal dikaji babagan pangolahe rasa sing bisa nyetake nafsu nyawa kanggo masalah pendidikan.Muga-muga migunani kanggo putra wayah panutan sing pada falsafahe.Nanging mboten kesupen bilih gesang ingkang samenika namung amrih saenipun benjang salajengipun wonten alam akhirat,pramila lakung sae gesang menika dipun tuntun amrih samangke mboten ngrekaos .
Biasane anak telu ya werna telu lagehane sifate ,wong tuwane ya bisa kudu werna telu anggone ngladeni,dadi yen ana wong tuwo sing nganti sambat-sambat anggone ngopeni anake iku ora pantes le dadi wong tuwo.Sebab mengko nek digenahke asal usul le memproses mengko dak lara ati.
Sing penting digateke wektu anak nesu banget sifat asli muncul kaya apa? Yen mere mere kaya ketek iku mertandakde nyawa nafsu sing gede wujud ketek dadi yen ngandani bocah iku karo didepi kacang mesti manut.Yen bocah sijine karemane mangan sing serba daging mertandake wujud nyawa
kudu di lus wong iku mertandake nyawa wujud unggas.
Manut tuntunan marifat jawa langkung sae dipun pirsani karana batiniah nyawa nafsunipun putra –putra saengga mboten kelentu anggenipun didik amrih dados manungsa ingkang manfaatipun kagem sesami-sami minggahipun sesami makhluk.Caranipun kadospundi ningali nyawa nafsu putra punika.
Ingkang paling sederhana ngagem impen,nanging amrih jelas saderingipun nyuwun dateng Gusti langkung sae dipun awali kanti prihatin ,saget pasa ,saget sesirik umpami sarem selami sewelas dinten.Bagda rampung nglampahi sewelas dinten dalu nipun nyuwun dateng Gusti amrih saget pinanggih wujub nyawa nafsunipun putranipun ingkang maujud kewan.Menawi dereng pinanggih dipun wangsuli ndalu salajengipun dumugi tigang mdalu.
Umpamanipun panjenengan ngimpi pinanggih ujud matengga utawi macan,mila wujud nafsunipun putrane niku macan amrih saenipun keng putra dididik mawi kekerasan ,sebab menawi dididik kanti lemah lembut mboten bade dados.Menawi wonten impen panjenengan pinanggih manuk deruk ,menika mratelaaken bilih wujud nyawa nafsu putrane maujud peksi,dados mboten saget dipun didik mawi kekerasan ,kedah dipun didik kanthi lemah lembut.Menawi wonten impen panjenengan pinanggih maesa,menika mratelaaken bilih putrane nafsu nyawanipun maesa ,piyambakipun mesti kagungan kaluwihan tenaga (rosa ) ,nanging babagan pikir kirang cerdas pramila dididikanipun mesti ingkang magayudan kalian tenaga.
Salajengipun dasar didikan kedah mawi kaidah 3 A, asih ,asuh dan asah,kanti trap-trapan mboten sami ing antawis ujud nafsu nyawa putra-putra anak didik.Menawi pinanggih kalian putra ingkang nyawa nafsu kewan galak ,asuh dipun utamaaken nembe asih dipun nomoraken dene asah dawah nomor tiga.Asuh ingkang rumiyin piyambaki dipun didik amrih nuhoni aturan menapa kemawon,caranipun saderengipun dipun paringi ngertos aturan ingkang kedah dipun patuhi piyambakipun dipunparingi tedha ingkang dipun remeni (mestinipun saking daging),lan sasampunipun ugi dipun paringi malih tedha ingkang dipun remeni.Sasampunipun nembe asih kadawahaken amrih piyambakipun saya tambah nurut dateng pendidikipun.Menawi kawontenan kados makaten nembe lare saget dipun otakipun amrih pinter.
Kangge putra putra ingkang nyawa nafsu wujud unggas trap-trapanipun asih langkung rumiyin,nembe asuh kalian asah.Menapa sebabipun mekaten.Unggas gampil stress sakit mboten kados kewan galak saengga kita ngetrapaken asih langkung rumiyin dipun elus elus nembe secara mboten langsung asuh mlebet dipun didik amrih nepati aturan aturan ingkang bade pun lampahi.Sasampunipun menika nembe saget dipun asah amrih pinter.
Kangge putra putra ingkang nyawa nafsunipun wujud kewan memamah biak gayemi saget pun awali kanthi asuh , saksampunipun padaran dipun penuhi (diwaregi),nembe dipun trapaken asah dilatih kerja ingkang mbetahaken tanaga.Asih penting sasampunipun sayah kerja perlu belaian
Mekaten sekelumit wewarah makrifat jawa mugi saget dadosaken tambahing wawasan dateng sak sintena ingkang purun /kesdu maos seratan punika.
rasane pingin nangis ya Rabb, neng ra metu luhe
Nyi Roro Kidul Ratu Pantai Selatan: Kanjeng Ibu Nyi Roro Kidul
adhi lanang / adik lanang / adhimas / dhimas / rayi
mbakyu / mbak ayu / mbak / raka
adik wadon / adhi wadon / dhiajeng / rayi
wah yo malah dadi raiso turu iki, malah ngancani hansip ki
Reply	nasibe pada karo new vespa px tahun 2003, regane murah mung 15 jutaan pas wis ilang digoleki dadi rega sekene duwur nganti 30 juta, sing anyar.? waaah
aku yo ngono e ngki, nek ditakoni, tak jawab kerjo ndik mah… wis dikiro pengangguran tenanan ki, hahahahaha
Hihihi sing sabar ae Ndop, “biasane” pola pikir orang Endonesah iku “biasane”
Misesa ing njero-njaba (Widhatulwujud, Esa, Suwiji),
ngrowot ,ana sing pati geni (ngebleng ),ana sing cegah sare lan liya liyane.Laku iku mau sejatine kabeh mung hawa nafsu ben uripe cerak pepadang seka gusti kang murbeng suasana.
Ana saweneh piduduh seka piyayi sepuh jaman semono yaiku prihatin paling jos didasari kekarapane dewe dewe,yen nedya gayuh kamulyane urip saiki apike nglakoni pasa ora sare (cegah nedra),yen pingin ketentram batin pasa luwih utama.Nanging yen butuh lahir batin kudu bisa nglakoni telung perkara yaiku :
Dedana yaiku paweh isa wujud banda,isa wujud pertikel sing paring marang sapa wae ,ora pilih kasih nadyan sing butuh kewan ya kudu diwenehke.Iki sing jeneng tapa ngrame neng guwa samun.Dene wektune ora terbatas saben manungsa seje batesane.Ana
Yen oleh pepadang sakliyane telu mau ,pratanda uripe mung kanggo awak dewe,ora duwe jejibahan liya.
Tresna lan asih maring sapada-padane jalma manungsa ,sapada-padane urip ya marang kewan ,marang wiwitan luwih duwur maneh marang sapada padane makhluke Gusti
mung ana tembung sabar nampa kahanan sing dadeke kecewane awak.Kapan laku kayangono iku mandeg ,titikane lamun wus ngimpi ketemu kembarane dewe ya nyawane dewe ,syukur bisa ngalahake nganti pasrah pusaka urip.
Laku iki luwih cepet yen lambari pasa nyirih uyah utawa nganyep,yen bengi sakdurunge sare mlaku mlaku disik.
Wong sing bisa rampung nglakoni telung perkara ing duwur bakal dinjamin neng donya tansah patitis neng kirat tansah sakti. Ngelmu iku kalebu ngelmu pati lan urip isya’Allah wong wis rampung bakal ngerti kodrat urip,siki kudu lan dadi apa ,mengko kepriye ,biyen kepriye kapan bali neng ngayunan ,banjur kepriye baline.
uga takon kanggo kemampuan kanggo nuduhake nomer pangguna sing digandhengake karo akun sing rahasia panjalukan data. Perusahaan ndhukung manawa supaya lelucon ngalangi kuwi pambocoran iku nglanggar menehi hak bebas wicara.
Ing usulan isa kurang saka rong minggu sawisé ing Guardian lan Posting Washington dicethakaké National Keamanan Penerjemah ndjogo program dikenal minangka prisma. Trocoh dokumen ngandika ing NSA wis
kanggo klumpukne data ing manca targets.Google Intelligence claims sing sing lan lapuran-lapuran liyane babagan prisma padha “mblusukake” lan “mischaracterized orane katrangan” saka program – khusus, sing padha misled masyarakat kanggo pracaya yèn pamaréntah wis carte blanche kanggo Snoop sawijining kedhaftar. Perusahaan wis publicly rek sing pamaréntah nduweni kemampuan kanggo tunyuk langsung menyang sawijining server, lan ngandika Google iku kepengin mbusak rekaman bab orane katrangan kuwi panjalukan.
“Google ajining diri lan bisnis wis harmed dening laporan palsu utawa mblusukake ing media, lan Google kedhaftar ngangap penting dening panyokro bowo,” perusahaan ngandika ing sawijining pakaryan
nanggepi panjalukan kanggo komentar. A wakil kanggo NSA nuding kanggo sadurunge diterbitake statements babagan prisma, nanging bakal ora Komentar ing Google usulan khusus.
Sawetara viewed Google usulan minangka ploy kanggo menang pendapat umum.
“Sanajan aku wis remen Google tantangan ing lelucon FISA, ing tuntutan hukum iku cara mirah kanggo njaluk PR
Pamaréntah bubar mrentah perusahaan sing bisa kalebu nomer ndjogo panjalukan ing kanthi jumlah ongko karo pemerintah panjalukan kanggo data, kalebu pidana panjalukan saka Federal, negara lan panguwasa lokal. Sawetara Google saingan mlumpat ing kasempatan, kalebu Microsoft, Facebook (FB), Apple lan Yahoo (YHOO, 500 Fortune).
Kanggo past sawetara taun, wis Google nerbitaké sawijining “jèmbrèng laporan” sing klebu nomer data pangguna Panjaluk iku ditampa saka pemerintah terjemahan minangka wutuh. Nanging perusahaan ngersakaken kanggo njaluk bantuan liyane tartamtu dening bejat metu “kanthi jumlah ongko nomer saka nasional panjalukan keamanan” dhewe.
“Lumping nasional keamanan panjalukan bebarengan pidana panjalukan bakal langkah sakdurunge Google lan kita kedhaftar,” a spokeswoman Google ngandika ing statement.
Sadurungé ana, Yahoo ngandika iku ditampa antarane 12.000 lan 13.000 panjalukan kanggo data pangguna saka US hukum terjemahan nglaksaknano liwat suwene nem sasi. Apple ngandika ana kang wus ditampa minangka akeh minangka 5,000 panjalukan, nalika Facebook (FB) ditampa babagan 10,000 panjalukan ing separo pungkasan 2012.
Google ngajokake usulan pengadilan dening nuntut iku bakal diijini mbagi informasi babagan program pemerintah ndjogo karo masyarakat.
Ing dhisik penting sanget Amandemen lodged karo secretive US Foreign Intelligence
pesan kanjeng Sunan Drajat “ Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho “Kabupaten Lamongan
isih tetep gunakke caping, top tenan pemandangan sawah upomo ono sing ngenggo caping.
05/08/2010 pukul 2:02 am	Balas	Mas mbok aku diwenehi weruh sopo2 wae sing sering on line neng Ngawen, khususe Bendo, Beji. Soale aku ngumboro neng ujung kulon tlatah jowo.
kulo sak kidul wetan-ipun pak Dhe Giman Suyanto, pas-ipun dalem-pun Pak Slamet (TU SMPN 1
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.04, tanggal 4 Oktober 2016.
ben rodo dong karepe opo. Sik marakke juengkel kuwi pas fragmen sik keri. Opo sebabe? Sebabe mung siji: fragmen kepapat kuwi blas gak ono terjemahane. Ojo maneh terjemahan bahasa Indonesia,
engkas) sik arep njelaske misteri lan rahasia-rahasia liyane, wealah.... terjemahan Indonesia lan Inggris-e malah bablas. Padahal pelem iki kebak mbek omong-omongan. Bar kuwi, laptop bosok-ku yo melu-melu mutung. Lha laptop-ku gak iso diuripke maneh. Adaptor lan charger-e isih iso urip. Tapi setrum-e kuwi gak iso mlebu nang baterei. Opo rak soyo mangkeli?Aku yo dadine muangkel tenan. Juengkel pol-polan. Iki dino opo toh? Senin, ya? Ketoke aku kudu puoso Senin-Kemis meneh. Pancen,
dikandeli digawe munggah. Karo gawe brengos sing blantong… Ngko lak ketok kereng !
Eka Permadi	Gusti Kanjeng Ratu Hemas. (VIVAnews/ Tri Saputro)
OthersTuladha Wawan Rembug Basa Jawatuladha wawan rembug basa jawaMateri Basa
ngrembug utawa ndhiskusekake sawijining tuladha cerkak; Tuladha cerkak; Wawan rembug; Campursari;.Silabus Basa Jawa Sd Kelas 5 VDiterbitkan pada Wednesday, 15 March 2017 Pukul 2.08Silabus Basa Jawa Sd ungguh basa • bisa nggawe tuladha ukara khotbah/ guneman ing wawan rembug lan musyawarah ing sadengan basa
Tuladha cerkak; Tuladha Geguritan; WARTA; Nyerat pitakonan lan wangsulan ing tengahe wawan rembug. kapethik saka bahasa
kelas sedoso setunggal angsal tugas basa jawa wawan rembug, .Rpp Basa Jawa Sd Kelas 5Diterbitkan pada Saturday, 1 April 2017 Pukul 0.43Guru paring tuladha carane nulis jawa 5. awujud tanggap wacana/ sambutan/ khotbah/ guneman ing wawan rembug lan musyawarah ing sadengan basa
Otolaringologi iku cawang èlmu kedhokteran sing mligi nliti ndhiagnosis lan ngobati panyakit kuping, irung, tenggorok sarta sirah lan gulu. Ing Indonésia, cawang kedhokteran iki populèr kanthi jeneng Èlmu Telinga Hidung Tenggorokan Bedah Kepala Leher utawa THT-KL.
Otologi: èlmu sing nyinaoni kupig lan kelainan sarta operasi mikro kuping.
Rinologi: èlmu ngenani irung lan sinus paranasal saéngga wektu iki kerep uga disebut rinologi lan sinusologi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 23 Maret 2016.
iki pungkasan diowah nalika 01.56, 12 Maret 2016.
hahah mbakyune sing jenthiran wis iso merot , sing nuturi bapake mesti ?
Wis genah to bedane NIKAH karo KAWIN…???
Nek durung paham di woco maneh teko nduwur, di bolan-baleni nganti apal.
mbak,asmane sinten??kang haryo nak rono bareng yo...._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
ingkang tansah hangabekti dumateng tiyang sepuh soho migunani tumraping agomo,nuso kaliyan bongso.. nek rep lek-lekan jo lali ngabari yo lur ben iso ngumpul bareng..
SAPTO & MBAK WULAN...Mugi-mugi putra ingkang lahir saking guo garbo keng garwa dados pamujaning tiyang sepuh.Pikul duwur mendem jero....
kanugrahan ingkang dipun tampipanjenengane kang sapto sarimbitmugi2 kang putra saged dados putra ingkang sholeh sholehahsaged jumbuhaken nopo ingkang dados kekudanganipun tiyang sepuhipun"ojo rewel yo nger Cepet to gede"
Kelahiran Anak Pertama Wed Jul 23, 2008 9:45 am nderek bingah ugi mas,slamet gih,mugi2 ptrane dadoso piantun engkang migunani tumrap kluargo,bongso lan negoro,dadoso purto engkang
lan mbak wulansampun gadah momonganmugi-mugio gusti Allah maringi keberkahan tummrap kelorgo sampeanlan putro wayah lan ugi
pemalang, pekalongan, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, rembang, purworejo, salatiga,
APUWO SUN SING PERCOYO, SAMPEK ISUN BISO NDEMENI RIKO. . SEPRONO SEPRENE RIKO HANG SUN ANGGEP KONCO, SOYO SUWE ROSO IKI , KOK WIS LIYO...
ngono iku,wis jan tobat poro rawuh..
….tambah maneh tambah maneh red label + black label 3stel
June 18, 2009 at 8:07 pm
Reply	Wah, jane yo ide brilian kuwi.,
Wah, koe kleru toz karo untu bro.,
Mesum HomeWedang Uwuh Instan Asli Jogja Angkringan Jogja Wedang Uwuh Pusat
Irwansyah ft. Melly Goeslow - Love Story Chord
“ Mbak Ji yo wis tuwo tho
wae...iki lagi muleh yo?”
Mbok’e lan Pak’e, mumpung isih iso sering muleh...”
ngomong pancet wae: muleh, piye....”
Javanese wayang theater. There are several kinds of Central Javanese wayang, amongst others: wayang kulit, wayang klitik, wayang bèbèr, wayang golèk, and wayang wong. Wayang kulit
tiwikrama. ARJUNA SASRABAHU, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU ARJUNA SASRABAHU, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
Karya tulis Raden Ngabehi Sindusastra terdiri atas 6 jilid. Isi naskah
sawijining lintang sing jenenge srengenge lan kabeh objek sing kejiret nang gaya gravitasinya. Objek-objek kuwe termasuk wolung iji planet sing uwis konangan lan duwe
Ireng: kesebar; biru: klasik; ijo: resonan
wis ra usah udur-uduran sodara, podo Bojonegoro-ne, isih seduluran… 😀
[Reply]	GoNDRoNG__E& February 11, 2010 at 1:13 pm
Manut wae aq soale suwe ga ketemu arek2
KABAYAN KETINGGALAN KERETA | BLOG-e WONG JOWO
Johannes Thedens (Friedrichstadt, Jerman, 1680 - Batavia, 19 Maret 1748) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 26. Dhèwèké maréntah antara taun 1741 – 1743.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Johannes_Thedens&oldid=804617"	Menu navigasi
EnglishFryskBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 8 Maret 2013.
Pirsani Katentuan Pangginaan supados langkung gamblang. Kebijakan privasi· Prakawis Wikipedia· Pamaidonan·
sanget panjenengan sedoyo dipun aturi tarhib (hormat) lan istifadah (ngudi faedah) dateng acara kasebut, nderek-nderek rawuh wonten ing acara kolo wau. kalean INSYAALLAH PANJENENGANIPUN BADE MARINGI IJAZAH Â ILMIYYAH AMMAH LAN SANAD. Mekaten pengumuman sekaligus undangan meniko,
geographical location: Jakarta Barat, Dki Jakarta, Indonesia, Asia
LAGU-LAGU BANYUWANGI ROMANTIS,KANGGO RIKO BANYUWANGI,ALAM WARY JAYENG,LAGU
kuda seta. Sane nglinggihin kudane punika ngagem panah, tur anake punika kicen gegelungan. Anake punika raris medal sakadi anak sane sampun menang buat ngrebut kawijayan. 3Wus punika
siosan medal, inggih punika kuda abang. Anake sane nglinggihin kudane punika kicen kuasa buat
punika Panak Biri-birine punika raris mukak meteraene sane kaping tiga; tur piragi tiang satone sane kaping tiga mabaos: "Maija!" Tur irika raris panggihin tiang wenten kuda cemeng. Anake sane nglinggihin kudane punika, ngamel dacin. 6Raris wenten suara piragi tiang sakadi
jelaene telung takeh masih dadi upah anak
miwah antuk sato-sato sane galak ring jagate. 9Wus punika Panak Biri-birine raris mukak meteraene sane kaping lima. Irika ring
dados parekan miwah paranyamanipune sane jaga kapademang sakadi ipun. 12Wus punika kantenang
Powiat iku laladan tingkat loro jroning pamérangan administratif Polen, bisa diterjemahaké kanthi frasa dhistrik utawa laladan tingkat II lan kurang luwih mèmper karo kabupatèn ing Indonésia. Powiat iku pérangan saka unit sing luwih gedhé sing disebut województwo, sing kurang luwih setingkat karo propinsi. Powiat dhéwé dipérang manèh dadi sawetara gmina. Ana rong jinis powiat, powiat ziemski (dhistrik rural) sing cacahé 314 lan powiat grodzki (dhistrik urban) sing cacahé ana 65.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 14 Sèptèmber 2016.
Maya Estianty (lair ing Surabaya, Jawa Timur, 27 Januari 1976; umur 41 taun).[1] Maia Estiyanti biyén luwih dikenal kanthi jeneng Maia Ahmad.[1] Maia ya iku penyanyi saka grup musik MAIA kang sadurungé jenengé RATU.[1] Saliyané dadi penyanyi, Maia uga main akting lan dadi salah sijiné pemeran komedi ing acara Extravaganza kang disiyaraké ing Trans TV, nanging Maia banjur mandheg lan nutugaké main drama sit-kom OB kang disiyaraké ing stasiun tivi swasta (RCTI).[1] Maia main ing pirang-pirang episode.[1] Nalika taun 2011, Maia arep nggabung dadi dewan juri ing acara pencarian bakat nyanyi ing Indonésia kang jenenge The X
sepisanan nalika kekaroné sekolah ing SMAN 2 Surabaya sawisé lulus saka SMPN 1 Surabaya.[1] Saka pernikahané karo Ahmad Dani, Maia Estiyanti nduwé anak kang cacahe telu.[1] Ananging sawisé urip dadi pacangan nganti suwéné 12 taun, Maia resmi cerai nalika tanggal 23 September 2008.[2]
2003 - 2004 : Maia & Pinkan (Ratu)[besut | besut sumber]
Maia nggawé grup musik duo kang jenengé Ratu bareng karo Pinkan Mambo.[1] Ing taun 2003 album kang sepisanan nduwèni
nanging ora suwé nggabung ing Ratu, Pinkan banjur metu lan solo karir.[1] Sawise Pinkan metu saka Ratu, banjur digantékaké karo
^ (id)detikhot.com(dipunundhuh tanggal 15 Juli 2011)
tris IndonésiaPenyanyi IndonésiaTokoh SurabayaMusisi IndonésiaLair 1976	Menu navigasi
aku(3x), kersaning gusti”. Catatan : Baris kosong titik (…………) pada jabang bayine diatas,
Kowe opo ora ngerti ciri2ne kiamat??
pak. sirah mumet orak biso turu, andum tresno ugo andem wektu, njur sak iki bingung atine. jo' dipikir koen podho gak duwe sangu. jo' dipikir angger podo gelem m'laku.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Botnen,_Hordaland&oldid=873864"	Kategori: Dhaptar desa ing
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.40, 16 Novèmber 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jong,_Norway&oldid=1006113"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.24, 5 Maret 2016.
MBAH LANANG KEPINGIN KAWIN | BLOG-e WONG JOWO
MBAH LANANG KEPINGIN KAWIN	19 Apr 2011
wuih, nesu tenan ki aku. opo mesti njaluk tokone tuker mbek sing nyar yo? soale ngenteni lampu abang dadi ijo ae sue tenan rek… gawe ngelu ndasku…
luruhe.. tumbas malih dereng gadah arto.. yen Mas mbel duwe kanca duwe drivere
ayo rek, ojo sante2. wes dudu jamane sante! ojok sampe turu awan, dakwah iki perlu terus digalakno. ojok sampe kalah karo wong wong sing gak seneng umat bersatu. ilingo, bayarane wong wong iku mek duit teko amerika. bareng awak dewe, bayarane surgone gusti Allah... ayo .. ngenteni opo maneh !!
Sepi Jama`ah ? →	Penampi Pasrah Pengantin.	10
Contoh Atur Penampi Pasrah Penganten Kakung Contoh ke 1
Bismillah hirohman nirrohim, Alhamdulillah hirobbil alamin washsholatu wassalamu ala sayyidina Muhammadin, wa`ala alihi wa ashhabihi aj’main amma ba`du :
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng
pangaraking temanten sedoyo, Kawulo aturaken,
Wilujeng siang/dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.
Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan lan kula sedaya sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged pepanggihan wonten menika papan kanthi
linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Kula paring asma…………., ingkang piniji minangka sulih wicara panjenenganipun Bp/Ibu (Pamangku gati) nuwun inggih tiyang sepuhipun temanten putri,…………….. keparenga matur dhumateng panjenengan sedoyo, :
Ingkang sepisan, kawula ngaturaken agunge panuwun dumateng sagotrah tamu undangan, amargi panjenengan sedoyo sampun kerso angrawuhi undangan walimatul
sasampunipun kula tampi sampun boten wonten ingkang cicir, badhe enggal kula aturaken dhumateng Bapak/ Ibu …… (pamangku gati) sakbrayat, karana badhe kapanggihaken
manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti ingkang Maha Agung.
Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bp _______ (
suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi purnaning pawiwahan ing wekdal punika.
Atas nami sohibul kajah kulo nggeh namung saget paring dongo dumateng rombongan konco temanten bilih mangke acara sampun paripurno saget kondor tumuju dalemipun piyambak-piyambak tansah manggiha rahayu wilujeng mboten wonten alangan setunggal punopo. amiin.
Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun.
Kawulo akhiri, Billahittaufiq walhidayah. Wassalamu’alaikum wr.wb.
Dumateng poro alim soho poro ulama ingkang kawulo
ugi dumateng sagotrah tamu undangan ingkang berbahagia.
Sepindah monggo kito tansah muji syukur Alhamdulillah dumateng ngarsanipun Alloh SWT, amargi taksih maringi Rohmat soho nikmat arupi sehat jasmani lan ruhani dumateng kulo lan panjenengan sami, sahingga kulo lan panjenengan sami saget pepanggihan wonten ing majlis puniko.
sakinah, mawaddah wa rahmah. Amiiin Allahumma amiiin. Bapak ibu ingkang tuhu kinormatan !
Atas nami sohibul kajah kulo nggeh namung saget ndonga`akan dumateng rombongan konco temanten bilih mangke acara sampun paripurno saget kondor tumuju dalemipun piyambak-piyambak kanti slamet mboten wonten alangan setunggal punopo. amiin.
Sajakipun wekdal nggeh sampun dalu, cukup meniko ingkang saged kawulo aturaken, katah ature mesti katah lupute saking kawulo pribadi ngaturan seh samudro pangaksami.
Kawulo akhiri, Wabillahi taufiq walhidayah wassalamu alaikum wr wb
TINGKEPAN Tingkepan yaiku tata cara lan tata upacara masyarakat Jawa sing dilaksanakake wektu kandutane wong wanita umur pitung sasi lan mbobot sing sepisanan. Tingkepan kasebut uga mitoni. Pelaksanaane tingkepan biasane dilaksanakake miturut itungan neptu (dina lahir lan pasaran calon ibu lan calon bapak tuladha dina Senin pasaran Pon) kanggo nggolek wektu sing dianggep tepat, keadaane calon ibu lan uga soko kepraktisan.
Peralatan ( hal sing mendukung pelaksanaane tata upacara tingkepan) sing digunakake akeh lan nduweni makna simbolis. Peralatan kasebut yaiku pengaron (tampah banyu), toya suci perwita sari (air suci yang diambilkan dari tujuh sumber), sekar setaman (bunga mawar, melati, kantil lan utawa kenanga), nyamping (kain jarit) pitu jenis (yaiku motif sidomukti, truntum, udan riris lan sing wajib kudu ana yaiku motif dringin) lan mori (salembaran
janur kuning, keris lan kunir, ndog pithik, kambil gading sing nom, klenthing, pithik lan kurungan, siwur (gayung banyu soko batok kambil ora diilangi kelapane), rujak lan dhawet. Ing buku iki tegese simbolis peralatan kasebut diterangkake nganggo cara sederhana tapi jelas lan gampang dimangerteni. Piranti (miturut sing nulis kanggo ngganti tembung sesaji amarga sesaji nduweni nuansa aninisme lan dinamisme) tingkepan akeh lan uga nduweni teges simbolis. Piranti kasebut yaiku tumpeng pitu karo lawuhe, tumpeng robyong lan tumpeng gundul, ndog penyu (digawe soko ndok pitik pit sing
sungsum lan bubur sungsum, jenang lare), tumpeng damar, pring sedhapur (ruas pring cilik pitu sing ditali),
Sawernane piranti kasebut ing buku iki sanajan ora jelas disebutake bahan lan bentuk. Tuladha jenang procot digawe soko glepung beras sing dimasak lan diwenehi gula. Ing bagian tengah diwenehi gedhang utuh sing dimasak dhisik. Yaiku jenang procot karo pangarep jabang bayi lahir (mrocot) cepet, lancar lan slamet ibu karo bayine.
Proses upacara tingkepan soko pambuka (dilaksanakake karo pembawa acara, sambutan sugeng rawuh lan ucapan matur suwun kanggo tekane para tamu, diterusake upacara inti
wiyosan, kudangan, bubukan, kembulan lan unjukan, kukuban, rencakan, rujakan lan dhawetan. Sawise upacara inti rampung bisa diterusake karo mangan bareng lan acara terakhir yaiku penutup. Proses upacara tingkepan ing buku iki diuraiake cukup jelas. Upacara tingkepan menehi ucapan matursuwun, donga lan pangarep marang
meditasi. Raja Majapahit terakir Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping V memiliki salah seorang istri
Ing tradisi Jawa, mitoni awujud rangkaian upacara adat kang tekan saiki isih
utawa sawijining upacara kang dilakoni ing sasi ke-7 nalika ana salah sijining wanita ngandet.Kanti pangarep arep supaya si jabang bayi kang ono gua garbane ibu lan ibu kang ngandet tansah pinaringan keslametan.Tata
kelapa gading enom, nugel lawe/lilitan benang/janur, mecahke periuk lan gayung, nginum jamu sorongan,lan
jeneng ala kanggo keluarga wong kuwi ing satengahin kelompok sosial ing masyarakate.
Mitoni ora bisa dilakoni sewayah-wayah, biasane milih dina kang dianggep becik kanggo nganaake upacara mitoni.Dina kang apik kanggo upacara mitoni yaiku dina Selasa (Senin awan tekan wengi) utawa Setu (Jumat awan tekan wengi) lan dianaake ing wektu siang utawa sore. Kanggo papan panggonane upacara biasane dipilih ing pasren, yaiku senthong tengah. Pasren kanggone among tani kanggo panggonan nyembah
kanggo simbol upacara minangka ngresiki awak, becik kuwi raga utawa jiwa.Ngresiki awak iki tujuane kanggo mbersihi calon ibu saka dosa-dosa dadi menawa
nglewati weteng saka nduwur weteng terus di culake dadi pecah. Upacara iki dillakoake ing (kamar mandi) kanggo simbol pangarep arep bayi lair kanti gangsar ora ana alangan apa-apa. 3. Upacara brojolan utawa ngleboake sepasang kelapa gading enom kang wis digambari Kamajaya lan Dewi Ratih utawa
tujuh) cacahe kanti motif kang beda-beda. Motif jarit lan kemben kang arep dienggo dipilih kang paling apik kanti pangarep-arep mbesuk si jabang bayi uga nduweni sifat-sifat
supaya anak kang dikandhet iku gampang lair kaya didorong utawa disurung. 8. Upacara nyolong endhog, nglambangake supaya kelairan sang jabang bayi cepet lan lancar kaya dene maling kang mlayu
rampung kanthi pratanda donga kang dipimpin dukun khanti muteri sesajen. Sesajen ana kang digawa bali wong-wong kang melu ngrameake upacara mitoni.
Ing. et Ing. Radim Keřt, Ph.D.
Pakem, Jalan Cangkringan Km 1.8 Padukan no.1, Pakem Binangun
Pakem, Jl. Kaliurang Km 17, Pakem, Sleman
Pakem, Kaliurang Street km 17.5 Pakem
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
ati iku lima ing wernane, siji maca Qur’an ngerti ing maknane, kapindhone shalat wengi lakonono, kaping telu… (
mlayu, lha wong langsung semaput.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
pemain sing sip lho……. ojo angger ae….. pemain iku dibayar nganggo duwek ora nganggo godong gedang…….he……..
[Reply]	andri May 13, 2009 at 11:51 am
golek pemain ojo nanggung-nanggung,,,seng apek-apek,.,.,.,.,.,.,.yoooooo,.,.,.,.,
arep gawe ala marang panjenengan utawa duwe usaha terus wonten saingan kang bade ngadang usaha panjenengan.. mangga
duuuuuuuuuuuuuuutttttttttttttttttttttttt unine koyo ken………………. la wong APBD ruh e klub kok di wacanakno dihapus mbok bapake sing nang duwur miker kie bal balan hiburan rakyat duite teko rakyat sing ngelola jarene wakil rakyat tapi keputusan gak merakyat ………………..
Terigu Murah, Karung Beras 25 Kg, Karung Plastik Pupuk, Pabrik Karung Terigu.
Kami PRODUSEN KARUNG PLASTIK, KARUNG BERAS PLASTIK, KARUNG LAMINASI / KARUNG LAMINATING / SABLON KARUNG, KARUNG
nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka
kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong
tuwa, migunani mring sesama,ambeg utama, yen lanang kadya Raden Kamajaya, yen
wadon kadya Dewi Kamaratih kabeh saka kersaning Gusti.”
Kulonuwun, Nyuwun sewu, nami kulo Bejo, eh Bintang. Ndherek langkung, Mbak. Saya main ke
WIS LULUS..!!!!! WIS NYAMBUT GAWE..!!!! SING PENTING DUDU SATPOL PP 😈
Lha terus Aku dijenengi ambek My parents iku Erfiz Terus Jenengku iki lak nyalahi aturan indonesia raya
IKI aku ngeke’i comment kejut soale mau ,mari ketemu sampean lan seng ngisi yo aku,eling ga
kae kok koyo wong gegeran. Mas, panjenengan kuwi wong
boyo. Cindhil wae ora popo. Yo wis cak, suwun. Tulisane pean apiikkkkk ….. banget. Sampur-rasun. Rembes……
Ancene gegeran kok kuwi cak . Aku wong
oon di sini, ga ngerti sih, mesti ngeja bacanya tapi lucu…
Yah begitulah 😀 Reply	masciput says:	on 9 October 2008 at 10:53 am	iki bocah sing komen ra penak marang aku kae!!!!
(***sik tak eling-eling dhisik***)
oooo iyo iki konco band-band-an ne sidiq yo???
Selamat datang di dunia Angki *halah* Yoi, aku ben-ben’an karo Shidiq. Reply	kucluk says:	on 18 June 2008 at 11:29 am	eh mas, aku kenal lho ama foto kecil sebelah tagline-nya sampeyan iki…
wis ijin ora gawe fotone kanggo blog’e sampeyan ?
jeneng apik apik dadi kandang… saknoe bapak mbokmu…
Opo sih arek Iki ??????
uripe neng kampung nggolek duwit angel. ndas dadi sikil, sikil dadi ndas nek di
opo kiro2 wong neng kampungku iso tuku mongtor…. di jamin mbalik neh ning jaman purba nyang ngendi-ngendi mung ngandelke kebo karo jaran, sapine yo wis ntek di gawe abon… Xixixixiiii….
jadi produk juga nyesuain kantong kita2 ini pengangguran koyok aku yo kapan iso tuku R6… hemmmm dadi curhat….
Keraton Jimbaran Resort & Spa, Jimbaran, Bali, Indonésie
Senggigi Beach Hotel, Senggigi, Lombok,
kiro lanang/wedhok angger wes tua sakit sikil wes lumrah
Wes, sing paling gampang pemain golek sing elek2. SIng pntg sangu wasit karo wong PSSI sing akeh, dijamin juara.
@Ciwir:wah,sayang kemaren sampeyan gak iso melu yo :)@Emo:ketok kalo fansnya ipin karo upin :)@Suryaden:sampeyan sing endi
sarung mainkan burung…………..Iku GU arep nengndi…..EU munggah opo medhun…..
Kulo sampun dangu mboten Nge-Blog...sampun Kalih
dateng seneng-seneng . Tiyang-tiyang wau diwastani turis. Wonten turis ngriki
“…lan ora arah lan ora enggon lan ora mongso lan ora
Google TerjemahanLayanan gratis saka Google nerjemahake tembung, frase, lan kaca web kanthi langsung antarane basa Inggris lan luwih saka 100 basa liyane.
JALUR ANTI MACET LINTAS JAWA 2014 | BLOG-e WONG JOWO
Begawan Wisrawa. “Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang. Begawan Wisrawa
KARYAWAN SWASTA DAN PEGAWAI PEMERINTAH | BLOG-e WONG JOWO
UNTUNG OMAHKU WIS DIBANGUN, KAE SING BLOK J WIS LUNAS 6 WULAN RUNG DIBANGUN!. TAMBAH MUMET MANEH KONTRAKANNE WIS
Kaping kalehipun ngaturaken sugeng riyadi, sak lajengepun yen mbok bilih keng putro kagungan kalepatan sengojo lan mboten kasengojo dumateng bapak/ibu kulo nyuwun pangapunten, lan nyuwun tambahing dungo pangestu mugi sedoyo engkang kulo sedyo sageto
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Baksheesh Ontong spesies manuk maduan lan mangan serangga cilik ing wit, nawakaké suap ontong biasane nganggo madu utawa serbuk sari ing wit-witan.
Baksheesh ontong uga misale jek bakal ogled dening chirping manuk mania dienggo minangka masteran, cantik akeh juara Birdsong banget hobbyist menang lomba asring manuk karo materi stuffing manuk besel ontong nyedhaki khas. Yen sampeyan dadi kasengsem ing ngramut utawa arep ngumpulake besel ontong ing omah dadi Klangenan utawa masteran, tips care iki sampeyan bisa nggawe referensi kanggo manuk maduan iki ngreksa.
panjenengan sedulur (khususe cwok lho), piye tanggapanmu tapi sing jujur wae yo.......
mutlak nek urung duwe bojo..!!!kecuali ilange virgin mergo di rebut paksa.. iki bedo meneh,sebab iki kan urusanne wong kui mau percoyo ora marang aturanne Gusti Allah,nek do MBA kan kuwi jeneng wis
Jroning tetanduran lan ganggang sing ngalami alternation of generations utawa owah-owahan générasi, sawijining gametofit (saka Basa Inggris: gametophyte), iku struktur, utawa phase multisèlular, sing haploid, ngandhut sawijining sèt kromosom:
Gametofit mrodhuksi gamèt lanag utawa wadon (utawa loro-loroné), kanthi sawiji prosès pamérangan sèl sing diarani mitosis. Fusi gamèt lanang lan wadon ngasilaké diploid zygote, sing kabentuk saka anané pamérangan sèl mitosis sing makaping-kaping dadi sawiji sporofit multisèl. Amarga sporofit iku asil fusi saka rong gamèt haploid, mula sèlé dadi diploid, ngandhut rong sèt kromosom. Sporofit mateng mrodhuksi spora liwat prosès sing diarani meiosis, kadhangkala disebut minangka reduction division sebab pasangan kromosom dipisah sepisan manèh kanggo mbentuk sèl tunggal. Amarga saka iku spora iku haploid lan mbentuk dadi sawijining gametafit haploid.
Jroning lumut, liverworts lan hornworts (bryophytes), gametofit minangka phase sing umum diweruhi jroning tetanduran. Pangembangan tataran wiwitan ing gametofit lulut (sakwisé germination saka meiospore) diarani protonema.
Ing tetanduran dharat liyané, gametofit iku cilik banget (kayadéné jroning pakis lan kulawargané) utawa malah dikurangi kaya ing tetanduran ngembang (angiosperms), ya iku gametofit wadon (ovule) diarani megagametofit lan gametofit lanang (pollen) diarani microgametofit.
Ing sawetara ganggang ijo multisèlular, ganggang abang, utawa ganggang soklat (Ulva minangka contoné), sporofit lan gametofit kerep mèh padha (isomorphic), nanging ing sawetara spesies gametofit diilangi (may be reduced).
ksi tetanduranRintisan topik botani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.20, 12 April 2017.
Subyek: nyuwun petunjuk Sun Aug 10, 2008 5:55 pm nyuwun petunjuk dumateng sederek mig33mojokerto.top-me.com n nyuwun pundut dumateng
nyuwun petunjuk Thu Aug 28, 2008 4:10 pm melu ngobrol n ngopi sugeng rawuh dumateng
tapi cah2 gak enek sing matau latihan, lagi buko bareng nak panti Ar-Rahmad kang, monggo nek arepe
inggih matur nuwun sanget panjenengan sampun haturaken bade kulo kiyambak……
Wayang Kulit Lakon : Prahoro Banjir Bandang Astino Gagrag : Bukan Surakarta, Bukan Yogyakarta, Bukan
kampung, Pacul Gowang, Srotong, Daragepak, Klabang Nyander, Lambang Teplok, Lambang Teplok Semar Tinandhu, Gajah Jerum, Cere Gancet Semar Tinnadhu, Cere Gancet Semar
Eba senenge jaman semana aku bisa ngemban tugas minterake bocah ana tlatah nusantara.,Sawise nampa SK ora wigih lan canggung dewek banjur mangkat tumuju alamat SMA sing kecantum ana SK .Ora ngira babar pisan yen papan sing dituju mau persis ana daerah perbatasan antarane Timor NTT lan Timor Timur.Gambaran sing diangen-angen mleset karo kenyataan sing di adepi.
Gambaran saka pengangen-angen jaman semana mesti wae yen SMA paling ora dumunung ana kota Kabupaten,nanging kasunyatane dumunung ana pinggiran kota sing kiwa tengen isih adoh karo penduduk .Malah buri sekolah isih wujud alas gung liwang liwung.
Nanging wus kepalang tanggung aku tetep ora badal saka sedya,medun saka bus langsung ngadep kepala Sekolah lan tinampa kanti seneng dening kepala sekolah,mung wae kepala sekolah ngenehi nasehat lan crita yen guru-guru seka jawa padha ora krasan akeh sing pada melarikan diri.
Crita mau ora ndadeke getering atiku ,sedyaku beda karo wong-wong sing wis disik akau pingin ngabdi benaran ,pingin minterake bocah-bocah kono,mbok menawa kepala sekolah mahami niatku mau ,deweke nbanjur goleke kos-kosan sing ora adoh saka sekolahan.
Sedina rong dina seminggu rong minggu nganti rong sasi aku ora ana prekara sing dadeke aku pingin bali neng jawa,dasar konca guru sing mulang ana koni kabeh wong neka kabeh wong rantau ,ana sing saka bali , ana sing seka flores ana sing saka Alor ,mung wae sing saka jawa mung aku dewe.Akrape nganti kaya sadulur dewe.
ipa mangka ruang laboratorium wis megah alat-alat ya ora nguciwani,mung sajake durung nate dinggo kegiatan .Kahanan sing kaa ngono aku bermantya benahi alat-alat sing isih ana jeron kotak dak tata dak rangkai amrih bisa digunake kanggo mulang.
Kira rong minggu anggonku benahi alat mau rampung sakwise iku ruang lab banjur tak gunake kanggo pulang ,alat-alat sing ana tak nggo sarana mulang kareben bocah saya faham lan seneng sinau IPA.
Esuk iku aku dadi nesu tenanan bocah-bocah tak omyang entek-entekan awit ruang Lab banjir banyu sing asale saka kran sing kebuka,praktikum ora sida bocah tak kon ngepel nganti garing,sawise ngrampung kabeh lan bocah-bocah metu kabeh kran tak kontrol tak tutup dewe.
Rencanaku esuke bakal sida tak gunake kanggo praktik,nanging gandrik putune ki ageng sela , kahanan ruang lab banjir maneh.Deleng kahanan iku aku banjur ngontrol aja-aja ana pipa sing bocor , nanging kasil ora ana babarpisan pipa sing bocor,kabeh kran tak kontrol maneh ,kanyata ana kran loro sing kebuka.Aku mikir maneh apa ana wong sing mlebu buka kran ana ing wektu bengi.
Kanggo nakyinake kahanan bingi iku aku mlebu ruang lab ,sinambi nulis
Nganti jam ro las bengi aku nglembur nulis neng Lab ipa ati tak kendel-kendelake raketan karo mengkorok githoku,karo mlaku bali pikiran dadi nglambrang apa ruang Lab iku wis ana sing tunggu .
Esuk uthuk-uthu wus tekan sekolahan maneh langsung tumuju neng ruang Lab.La dallah ruang lab banjir maneh.Gandheng mau bengi aku neng Lab mung tekan jam ro las niatku bengi iki aku bakal tekan jam siji nglembur neng ruang Lab.
Aku nekat karepku mung pingin nyekseni sapa sejatine sing buka kran ,tekan jam rolas durung ana tanda-tanda sing nganeh anehi.Raketan rada ngantuk aku nahan ora turu,padha sakala aku weruh wong ayu banget nginguk aku liwat jendela.Dasar aku isih bujang weruh wong sing ayune ra karuhan karepku bakal tak takoni , aku buka lawang Lab banjur metu , mung wae wong mau wis mlaku
neng lab.Pas jam siji bengi aku bali lab tak kunci kabeh kran tak tutup.
Esuke tak tiliki maneh ,kanyata ruangan isih tetep banjir ,kahanan sing kaya ngono aku dadi penasaran banget ,aku ora sranta maneh perkara iki tak kandhake karo konco-konco guru.Kabeh guru pada cingak ngemu wedi nanging ana guru siji sing agama padha karo aku pingin nakyinake kahanan.Bengi iku Pak Ahmad ngancani aku tugur ana jeron ruang Lab sinambi nulis-nulis .Nganti jam siji bengi durung ana kahanan sing nganeh-anehi, jam setangah loro lawang mlebu Lab kabuka dewe ,otomatis pak Mad karo aku padha kagete terus ngajak bali.
Kahanan sing ganjil ana ruang Lab .IPA dadi rembug sekolah sing dipimpin dening kepala sekolah dewe.Hasile rembugan sekolah bakal njaluk tulung wong pinter kon mageri Lab.nganggo pager gaib.Nanging sadurunge bakal lapor kahanan iku marang ketua BP3 sing kebetulan wong asli kono.
Bengine aku dijak kepala sekolah sowan neng daleme BP3 ( pak Anis Asmane),sawuse crita sing akeh-akeh kahanan sing temoni
rerembugan iku pak anis nyangguhi bakal gawe pager gaib neng lokasi lab.IPA,karo maneh pak Anis nyaranke apike aku kudu rabi disik ben ora diganggu
ring undang-undang. Undang-undange punika ngreh sakantun anake punika urip. 2Upaminipun, anake eluh sane makurenan, ipun kaleketang arepa ring somahnyane antuk undang-undange, sakantun somahipune punika urip. Nanging yening somahipune punika padem, ipun bebas saking undang-undange sane ngleketang ipun arepa ring
nanging yening somahipune sampun padem, yen manut undang-undang, ipun sampun dados anak eluh sane
padem. 6Nanging sane mangkin iraga sampun bebas saking kuasan Pidabdab Torate
Pidabdab Torate punika dosane sampun ngamademang tiang. 12Sujatinipun Pidabdab Torate punika kawitnya saking Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah pituduhe punika taler kawitnya saking Ida Sang Hyang Widi Wasa; samaliha patut tur becik. 13Yening kadi asapunika, punapike paindikane sane becik punika ngawinang tiang padem? Sampun janten nenten kadi asapunika. Punika pakardin
mrasidayang uning ring kawiaktian dosane punika. Tur sapanglanturipun, malantaran Pidabdab Torate punika
saking Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging tiang mawak manusa sekala, sane sampun kadol dados panjak dosa. 15Tiang tan ngresep
mapakardi ayu, nanging tiang nenten mrasidayang nglaksanayang. 19Tiang nenten nglakonin paindikan sane becik, inggih punika sane mula edotang tiang, nanging tungkalikanipun tiang nglakonin paindikan sane corah, inggih punika sane
sane nglakonin, nanging tungkalikanipun punika pakardin dosane sane madunungan ring manah tiange. 21Kenginin pidabdabe punika kamanah antuk tiang kadi asapuniki. Yen tiang mamanah
marasa bagia pisan ngluihang pituduh sane rauh saking Ida Sang Hyang Widi Wasa, 23nanging wenten rasayang tiang pituduh lianan sane ngreh sikian tiange, inggih punika pituduh sane tungkas ring pituduh sane adungin tiang. Indike punika ngawinang tiang dados jejarahan
kawentenan tiange: tiang ninutin pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa wantah antuk manah kewanten, nanging
jumat kliwon sami kempal wonten mriki (Pak apa
Inggih wilujeng pak (ya selamat Pak)
Penjaga : Tengga sekedap mangke rak sami rawuh(tunggu
Aku : inggih bu kulo mboten kesupen ,kula namung pingin nyekseni leres
angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan(Ya Allah ya Rasulullah, yang
Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING Vysya Indira Nagar ING Vysya
Korat, Ofra; Segal-Drori, Ora, 2016).
Jarene ngene " wes pokok'e buk, le sampek vacum cleanerku iki ora isok nyedot, tak jamin tak emplok'e sithok sithok tembelek wedhus iku"
The Pèrsin, Al Nair / dipunsebut Rhaandar ing filem Star Trek[2]
lintang angka 4 ing rasi Tiyang Pèrsi[3] (versi 1)
lintang angka 4 ing rasi Tiyang Pèrsi[3] (versi 2)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_lintang_ing_rasi_lintang_Indus&oldid=1112574"	Kategori: Rasi lintang IndusDhaptar lintang miturut rasi lintangKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 28 Januari 2017.
seneng yo ojo nganggo WEB iku sing jenenge mbahe GOBLOG, wong web iku nek wis dipasang ndok dunia maya yo sopo
dibilang GOBLOK bs ngrusak persaudaraan…nanti kl qt tandang ke bantul,tmen2 yg hdir ati2 yo…ga jamane soksokan
[Reply]Kancil-Kauman Reply:January 17th, 2012 at 6:34 amsampean nek gak ngerti komen meneng wae lah, komen-2 ne konco-2 iku kanggo kemajuan iso moco po ora, melu-2
onok crito sing ga enak rupane..wis suwe krungu ambu2 g enak ancene nang DPP
Reply	lha rak tenan to sing tengen dewe…..akuu je….padahal wis ndelok jawabane ben ethok2 pinter
ULER ANA WULUNE	Posted on April 14, 2011	by bopong Wah heboh tenan perkara uler ana wulune persasat sak Indonesia wis keserang makhluk iki,yen jumlah mung siji loro tak anggep lumrah wae , nanging gandheng jumlah akeh banget kepeksa aku melu cawe-cawe .
Aku ora maido yen langsung ngadepi dewe ya nggilani banget ,awit saka iku wong-wong ngadepi langsung mesthi ngupiya piye carane ngilangake carane basmi.Kanggo wong ahli perkara mesthine dadi bahan penelitian.Ana ing tulisan iki aku nyoba
hidup sing seneng urip ana daerah tropik dadi yen ngendi-endi ana kuwi wus jaman lumrah .Nanging metu uler mau bisa akeh banget jarene para ahli merga kahanan iklim sing ora menentu.Panjengan
kabeh .Apa maneh jarene predatore saya ora ana kanthi ngono tetesan dok mau kabeh urip banjur pada dadi uler sing jumlahe jutaan.Uler mau bisa berkembang amarga pakan uler (godhong-godhongan) ing wektu iku subur.Predaktor ( pemangsa ) uler wing akeh-akeh manuk ing wektu iki wis langka anane saengga uler mau terus berkembang gedhene .Uler biasaneduweni fase kehidupan terbatas sebab akhire uler mau padha ngentung jur dadi kepompong ,yen wis ngono uler entek dewe,sing bakal akeh kupu kupu.
Wabah uler ana wulune iki mungguh dinalar saka babagan ajaran agama ,dadi piduduh langsung saka ngarsane Gusti kang akarya Jagad.Wujud uler mono rupane gegirisi lan gilani banget akeh sing ora seneng.Ing perkara iki mbok manawa Gusti paring pituduh marang manungsa yen wektu iki kahanan manungsa akeh sing kaya dene uler gegirisi demen ngrusak kahanan sing apik mangka cacahe akeh banget.Yen wujud uler anggone basmi gampang semprut racun wae bisa mati ,nanging yen iku manungsa sing kaya uler piye anggoene basmi ,apa ya arep disemprot racun.Mungguh penemuku apike wabah uler ana wulune iku dadi piwulang para manungsa kabeh .Yeng isih wujud uler jelas gegirisi nanging yen mengko wis wujud kupu kupu sing wernane akeh dadi kahanan sing jenengake banget.Mung wae uler sing pingin dadi kupu mesti ngalami wujud entung,uler sing wis ngetung iki sejatine wujud piduduh , yen manungsa sing elek-elek mau pingin dadi sing apik kudu gelem tapa brata luwih disik kaya dene ngenthung.
Dadi ing wektu iki sejatine kahanan manungsa akeh sing uripe kaya uler ,amrih becike anggone dadi uler aja suwe-suwe ben kahanan dadi tentrem,Age-age padha ngenthunga sak durunge dimangsa kala,awit yen mati sakdurunge dadi kupu iku mati suk ul khotimah.Yen matine wus dadi kupu iku mati chusnul khotimah sebab wis wujude apik pangane ya sing legi-legi ( madu).
iku diselehake nalika keprungu swara panggerenge mobil mandheg ing ngarep regol. Aku jumangkak ing teras. Dak inguk jam ing tembok kang kang tumplek ing duwur bupet muduhake wektu jam sepuluh bengi. Saka kursi teras dak sawang Dian mudhun saka mobil lux kuwi, banjur jumangkak mlebu teras. Ing mburine bocah lanang bagus iku ngetutake.
lungguh ing sandingku. Ora kaya biasane, kang banjur mlebu ganti penganggon lan turu nganti esuk. Dak lirik anakku wadon iku koyo ora jenjem. Sajak ana sing digagas, nanging ora kewetu.
mancarake sinar timiba ing raine anakku wadon. Njalari rai kang ngancik dewasa iku katon kaya ngemu cahaya. Anakku pancen ayu. Ing umure ngncik wolulas taun iki, dheweke nduweni hak akngggo mangerteni donyane. Ndonya remaja kang kebak kaendahan.
“mami ya during ngantuk?”
Pangangenku ambyar dening pitakone Dian maneh.
“mami biasane melek tekan wengi ta, dain? Nunggu tekamu, tekanne masmu, banjur tekane Papimu”. Kandaku tanpa ragu. Dain nyawang aku sedela, banjur tumungkul. Sedhela banjur nyewang aku mneh lan ujal napas daawa. Kok beda karo biasane,ngono batinku.
“Dikan arep matur apa?” pitakonku sareh.
Anakku ragil ora gag wangsulan. Anakku daksawang suwe ing mripatku. Dainb pancen kaya dene bocah cilik. Bocah cilik kang yen turu isih ngeloni padhane. Nangigng aku kudu nyadari yen dheweke asiki ngancik dewasa, lan mentas iki mau diterake pacangane mulih saka anggone malem
keturunan langsung BRM Sundoro, Kanjeng Sinuhun Sri Sultan Hamengkubuwono Kaping Kalih, Sultan Sepuh,
berbunyi: Ana wiku medhar ananing hyang agung
primexxxtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Wis tekan jamane wong jawa ilang jawane ngrumangsani wong jawa mung wae yen keprungu babagan kejawen mesthi duweni panyakra bawa ing elek duwe nganggep yen kejawen mesti ana sambung rapete karo klenik ,tahayul , korafat ,mistik , magik lan liya liyane.Panganggep kaya ngono kuwi wis manjing ana sanubarine wong jawa dewe ,perkara iki sing andadeake ora bakal mangerti sejatine.
Ana tulisan iki perlu aku njaluk ngapura marang priyagung sing mbok menawa ora sarujuk alan ora mrina babagan apa sing arep dak tulis.Mung wae aku rumangsa kudu nulis benerake panganggep sing negatif marang istilah –istilah kejawen,muga bisa kanggo gugah generasi sing arep teka.
Klenik menika satunggaling pangertosan perkawis ukum sebab akibat ingkang magepokan kaliyan kekiatan ghoib (metafisis) ingkang mboten sanes babonipun inggih Gusti ingkang Maha Agung.Perkawis menika wontening agami menapa kemawon misthi wonten ajaranipun.Dados menawi menika kaanggep lepat misthinipun boten trep.
Jaman semonten nenek moyang kita anggenipun manembah dateng Maha Kuaos kanthi cara-cara mawerni-werni ,ingkang tundonipun kaanggep lepat dening para penjajah kapitadosan.Para penjajah kapitadosan gandhahi sanjata ampuh kagem musnahaken cara-cara manebahipun nenek moyang ,sanjata wau inggih menika “swarga”.Ora mlebu swarga wong-wong sing manembah kaya mangkono.
Sanjata menika mujarab sanget awit jaman semanten gesangipun nenek moyang sanget anggenipun ngrekaos mesthi pingin sanget gesang salajengipun gesang ikang mulya lan sekeca.Ka mangka dipun iming-imingi bilih ing samangke swarga menika papan ingkang mulya lan sekeca.
Mistik menika satunggaling ruang wilayah ghoib ingkang dipun fahami kangge ngupiya pangertosan perkawis Gusti Ingkang Maha Kuaos.Menawi ajaran islam magepokan kaliyan ajaran Tasawuf’. Jaman semanten tiyang tiyang sepuh ingkang kuwawi nglampahi tirakat saestunipun amung pingin sanget cecaketan kaliyan Gusti Ingkang Maha Agung.Dene lampahipun tirakat mawerni-werni wonten ingkang kawastanan pasa mutih , pasa ngrawot ,pasa nganyep lan sanes-sanesipun .Cara ingkang kados mekaten mboten sanes amung pingin nyegah hawa lan nafsu.Wonten pangandikan tiyang sepuh ingkang patut kula panjenengan fahami inggih menika “Yen kowe pingin rosa nyaketana sega nanging yen pingin kuasa ngedohana sega”.Ngedohi sega menika ngemu suraos gelem nglakoni tapa brata.
Tahayul inggih menika kapitadosan dateng perkawis ingkang ghoib ,makhluk-makhluk ghoib kalebet babonipun Ghoib.Jaman semanten tiyang-tiyang jawi sanget pitadosipun kalian mkhluk ghoib ciptaanipun Gusti Allah.Wonten ajaran islam menika kalebet rukun Iman.Dados menapa sebabipun rikala semanten kaanggep lepat , miderek crita-crita legende wali nenek moyang kita manembah dateng makhluk gahoib kala wau mboten manembah dateng Gusti.Leres lan mbotenipun miderek pangertosan kapitadosan menika gumantung dateng ingkang nglampahi.Perkawis menika kula sanget.
babagan sesat (nyasar) lan mboten menika amung Allah ingkang mangertos.
Tradisi menika satunggaling kebiasan bilih tiyang jawi menika menawi dedonga sarana dipun wujudaken mawi pralambang utawi simbul.Lambang lan simbul kala wau tumrap tiyang jawi menika satunggal isyarat alam ingkang dipun pitados saget mangertosi kersanipun Gusti.Tiyang jawi langkung pitados bilih donganipun menika mboten namung lesan kemawon (NATO: not action talk only ).
Contonipun rikala ngawontenaken kenduri oba rampenipun , mawi ingkung jago , menika mratelaken bilih wekdal dedonga menika kanthi sujud saestu dateng ngarsanipun Gusti Allah.Sujud ngemu suraos bilih saestu pasrah dateng ngarsanipun ingakang Maha Kuwaos.Dene tumpeng mratelaaken bilih anggenipun donga amung terfokus dateng Gusti kemawon.
Kejawen menika ngemot perkawis norma kaidah lan budi pakarti luhur,sarta tata cara manembah dateng Gusti Ingkang Maha Tunggal.Perkawis budi pakarti luhur menika menggahing tiyang jawi kathah sanget cacahipun.Kalebet kados pundi tata cara gineman ingkang pas kalian ingkang dipun aja gineman.Pramila amung wonten basa jawi ingkang wonten tataran ngoko,krama lan krama inggil.Ngemot malih unggah ungguh sopan santunipun gineman.Ngagem busana kemawon wonten tata caranipun ingkang kaprah kasebat ngudi busana.
Pramila kathah selogan jawi ingkang perlu kita sadaya mangetosi ,contonipun “Aji diri amarga saka lathi aji salira amarga saka busana “.Dados wontening pangadikan manika ngemot reganing awak ,sapa wonge sing pingin diajeni liyan kudu bisa nata tembung sing metu seka lathi .Wong iku uga bisa diajeni dening wong liya menawa anggone ngagem busana trep karo kahanane .
Para kadang ingkang kesdu maos perkawis menika ,kula penulis tansah nyuwun tambahing seserepan ingkang wonten sambetipun kalian perkawis ingkang kula serat ,mugiya saget andadosaken sampurnaning seratan.Sepisan malih kagem sederek ingkang mboten sarujuk mugiya tansah paring pangaputen kula namung jalma limrah
Kaping pisan maca Qur’an sak maknane
Lha anake Pak Ismoyo tonggoku, sing jenenge Ali kuwi bocahe ya pinter, cerdas, ora tau mbolos sekolah, karo wong tuwo lan
Tan kocapo, ngerteni putro kesayangane gak entuk melu UN, Pak Ismoyo wong tuwane Ali iku mau, nglabrak ning sekolahane SMP Negeri 1 Kebon Suwung…
Pak Ismoyo matur marang Kepala Sekolah, “Pak kepala sekolah…. Karepe negoro niku pripun…? Criyose sedoyo dipun gratisaken, sekolah ndak mbayar.. Kok anak kulo mboten saget nderek Ujian Nasional…??? Padahal bocahe nggih pinter, nek wonten kegiatan sekolah menopo kemawon, tansah aktif, arto LKS sampun lunas sedoyo… Pripun meniko…???
Wes pokoke Pak Ismoyo muring-muring mbelani Ali (putrane) nganti guru-guru sing ngajar ning kelas podho metu.
Jawabe Kepala SMP Negeri 1 Kebon Suwung, “Pak, Ismoyo, leres menawi putro panjenengan larene sae, aktif, mboten nate mbolos, nanging perlu dipun mangertosi, bilih sak meniko tetep mboten pareng nderek Ujian Nasional, kranten putro penjenengan taksih
Pantai Segoro Indah Dalegan, Kabupaten Gresik →
Pantai Grajagan, Kabupaten Banyuwangi	Posted on June 1, 2013	by Pusaka Jawatimuran Pantai Grajagan yang letaknya di sepanjang pantai selatan
Ira Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni
News › Sales soar ing rahasia Rowling buku Sales soar ing rahasia Rowling buku
Nalika novel ditampa memuji sadurunge rahasia iki metu, ing pambocoran sing Rowling ana penulis – kanggo sethitik surprise – skyrocketed kitab kang dodolan.
Reagan Arthur, publisher saka sethithik, lan Brown Company. jarene sing nyetak ulang saka kitab lagi ditindakake lan nindakake a diubah biografi penulis sing maos ‘Robert Galbraith punika pseudonym kanggo JK Rowling.’ ”
Ing Times ana, curious babagan sing iki novelis ingkang kawentar misteri tenan iki, disambungake ing titik – kang lagi nyimak sing “wong” digunakake lan agen, editor lan publisher sing wis kerjo karo Rowling.
“Aku ngarep-arep supaya rahasia iki luwih suwe, amarga kang Robert Galbraith wis kaya mengkono liberating pengalaman!” Rowling ngandika ing statement. “Wis apik kanggo nerbitaké tanpa hype utawa pengarepan lan murni penggalihipun dhumateng kanggo njaluk saran saka Penerbit lan nonton ing sangisore jeneng liyane.
On Amazon.com, dodolan soared luwih saka 507.000% sawise Rowling ngakeni kang digawe.
“Panjenenganipun ngiwa militer ing 2003 lan wis digunakake wiwit banjur ing tiyang sipil industri keamanan,” publisher ing website ngandika. “Ing idea kanggo (protagonist) Cormoran serangan ageng langsung metu saka dhewe pengalaman lan sing iku karo kanca-kanca sing bali menyang donya tiyang sipil. ‘Robert Galbraith’ iku pseudonym.”
“Nanging regane saka kang rumbled iku aku bisa publicly thank sandi editor Shelley Sang Prabu Dawud, sing wis partner bener ing angkara, kabeh sing wong ing sethitik, Brown sing wis digunakake dadi hard ing ‘Ing Cuckoo kang Nelpon’ tanpa sadhar aku wrote
sedya supaya nulis seri, sanajan kang bakal mbokmenawa terus kanggo nguripake mudhun penampilan pribadhi.”
“Harry pelarik” nitahake J.K. Rowling donned lan cloak invisibility saka dheweke dhewe kanggo dheweke anyar novel.
sethithik, lan Brown Company – diterangake penulis minangka mantan saka astamiwa selidik cabang saka kraton Military Police.
Category: Google News Tags: Sales soar ing rahasia
nggawe wong wongan dioser oseri pulut sekawit kancil wedi marga dianggep wong temenan bareng ditamatake lan ora bisa nguyak ngerti yen kuwi mung wong wongan kancil nyedhaki wong wongan disotho diantemi tangan lan sikile kanggo milara kabeh kelet marga kena pulut si kancil nangis ora bisa uwal pak wangsa teka lega lan seneng banget dene bisa nangkep si kancil kancil dicekel digawa mulih arep dipateni kancil dikurung dhisik ditinggal ngasah
saka ing pati mlayu bablas karo muni selamat tinggal nalika pak wangsa teka arep nyembeleh kancil kaget... dene sing ana jeron kurungan si belang pak wangsa nesu njupuk penthung asune dipala dipenthungi nangis klengkengan asu goblog, bodho
[Reply]	wong also November 14, 2010 at 5:28 am
masio selama iki aku nonton lewat tipi (maklum lagi merantau) iso didelok pemaine persibo iku sajake ora elek elek nemen. Cuma masalah mental sing kudu dibenahi, mosok ben babak
Wekdal Jayanipun Islam inggih punika wekdal kaemasan Islam wekdal dipunpandhegani déning Abbasiyah wiwit abad (abad kaping 8), ngantos dumugi wekdal Bagdad dipunlemponganaken Mongol ing taun 1258. Wekdal Jayanipun Islam dipuntandhani déning minggahipun kakhalifahan Abbasiyah lan pamindahan kutha krajan saking Damaskus dhateng Bagdad. Dhinasti Abbasiyah dipunprabawai déning parentah-parentah Al-Quran lan Hadist, kados "tinta satunggaling sarjana punika langkung sae tinimbah rah-ipun satunggaling tentara", ingkang nengenaken nilai pendidikan.
Wekdal semanten donya Arab dados punjering intelektual tumraping ilmu pengetahuan, filsafat, kedhokteran, lan pendidikan. Abbasiyah nengengaken babagan ilmu utawi kawruh lan anjumenengaken kedhunging kawicaksanaan ing Bagdad, ing papan punika para sarjana Muslim utawi non-Muslim ngupadi nerjemahaken lan ngempalaken sadaya kawruh pengetahuan donya dhateng basa Arab. Kathah karya-karya klasik jaman kina ingkang kedahipun sampun ical ananging saged dipunslametaken kanthi dipunterjemahaken dhateng basa Arab lan Pèrsi lan ing tembenipun lajeng dipunterjemahaken dhateng basa Turki, basa Ibrani, lan basa Latin.
Sadanguning periodhe punika donya Arab dados punjering koleksi budaya ingkang jangkep, kawruh ilmu pengetahuan dipunpendher saking Romawi Kina, Cina, India, Iran, Mesir, Yunani, lan Bizantium. Ing mangsa punika sampun dipun-ginakaken sistem desimal lan aljabar ing kawruh ilmu Matematika.
Kawruh Pengetahuan lan Budaya[besut | besut sumber]
Ing wekdal punika sampun dipun-ginakaken sistem panyeratan ingkang langkung gampil lan sampun dipun-ginakaken kertas. Kertas sumebar saking Cina lan dipunginakaken ing wewengkon Muslim wekdal abad kaping wolu, dugi ing Spanyol (lan salajengipun sumebar ing sadaya wewengkon Éropah) ing abad ka-10. Kertas punika langkung gampil dipunprodhuksi tinimbang perkamen, cendherung retak dipunbandhingaken kaliyan papirus, lan saged ngrembesaken tinta, saengga angel dipunbusak lan sae kangge dipunginakaken damel cathetan. Tukang damel kertas ing wekdal Islam nyusun methode perakitan naskah ingkang ukuran asilipun langkung ageng tinimbang ingkang wonten ing Éropah sadungunipun ma-abad-abad. Saking wekdal kajayaan Islam punika donya nepangi kertas. Pamarentah Islam ing wekdal kasebat dipunayomi déning para ulama lan ilmuwan. Dana utawi arta ingkang dipuntelasaken kangge program obahan nerjemahaken kangge terjemahan dipunkirakaken sabandhing kaliyan kaping kalihipun anggaran penelitian taunan Kerajaan Inggris Medical Council. Para ulama ingkang linuwih lan penerjemah misuwur, kados Hunain ibnu Ishaq pikantuk gaji saking pamarentah dipunprakirakaken sami kaliyan gaji atlet profesional ing wekdal sapunika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wekdal_Jayanipun_Islam&oldid=1089875"	Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 13 Sèptèmber 2016.
betul, po maneh saiki cah wadon nek
mreneyo dadi kancaku) Ojo nesu, ojo mlayu yen ora podo karo kekarepanmu lan pekaremanmu Iki aku ….. (sebutkan nama Anda) sing arep dadi
berkarya. Bocah angon, bocah angon penekno blimbing kuwi lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.14, 3 Agustus 2013.
Jl. S. Parman No. 100, Desa Pakis Krajan, Kecamatan Banyuwangi, Sumberrejo, Kec. Banyuwangi, Kabupaten Banyuwangi, Jawa Timur 68419, Indonesia
Telp: +62 852-0394-4848 226. Warung Pangklang
Bulusan, Kalipuro, Banyuwangi Regency, East Java 68455, Indonesia
Budaya sing urip nang kabupaten Banjarnegara kuwe padha baen karo nang wilayah Banyumasan umume, budaya kiye diarani budaya Banyumasan. Budaya sing dianut nang Purbalingga kuwe
pegunungan Dieng sing esih dipengaruhi budaya tuwa peninggalan kerajaan Kalingga.
Cablaka utawa Blakasuta[sunting | besut sumber]
Cablaka/Blakasuta ialah salah siji watek wong Banjarnegara sing ketone ora cocog karo
nang Banjarnegara padha baen karo adat istiadat Jawa umume. Termasuk uga upacara-upacara adat nang Banjarnegara meh padha karo
Liyane[sunting | besut sumber]
Ukuran pratayang ini: 640 × 363 piksel. Resolusi lain: 320 × 182 piksel | 800 × 454 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (1.354 × 768 piksel, ukuran berkas: 733 KB, tipe MIME: image/png)
delengke kahanan urip manungsa (warga negara) sing ngalami jaman reformasi tumrap wong ngerti adat ketimuran wus nyebeli banget.Tata krama unggah ungguh sopan satun wis ora katon sing sapa ngerti sithik wae wis wani muni muni sagekem dewe.Para panggawa negara wis ilang rasa tresna asih marang rakyat dewe akeh-akehe mung padha manut wudek dewe ,gedeke donya bandane.Sing nyekel pengadil semono uga wus ilang rasa kamanungsane .Kahanan sing kaya mengkono nelakake yen pendidikan karakter bangsa jaman sing wis kepungkur ora dijamah babar pisan.
Kiblat pendidikan wektu iki kudu dirubah sing pas kanggo bangsa Indonesia dewe ,aja ngeblat pendidikan model barat , model timur tengah lan model ngendi wae .Perkara ilmu sing arep
Pancen akeh methode lan strategi pembelajaran sing wektu iki disadhap saka luar negeri lan kabeh mau ora elek mung perlu dikaji tenan babagan pas alan orane nganggo kacamata budaya bangsa. Conto-conto perilaku manungsa Indonesia wis akeh banget sing ora pas karo budaya bangsa wiwit seka wong gede tekan wong-wong cilik.Nyuwun sewu selagi wong nomor siji wae wis ngetoke kurangane babagan karakter ngenani perkara nguwongke uwong.Kabeh wis padha uninga perkara Anggita lan perkara jaksa Agung.Piye-piye kae tetep kudu disetiteke sing kanthi rasa kamanungsan sing jero,sapa sing luput ing babagan perkara iki kudu ngakoni lupute.Yen kaya mangkene mengko dibaleni maneh iku mratelake yen sejatine panjengane ora kena kanggo patuladhan tumrap generasi sing arep teka.
Apa sing salah ta?Ara ana jawaban liya kejaba jaman semana panjengane ora digarap ana dunia pendidikan sing ngeblat marang budaya bangsa sendiri.Kahanan dadi kaya mangkene iki sing oleh ganjaran paling gede ya mung guru,apa maneh gurune guru bakal ngunduh tandurane mengko ana donya liyane.
Ing perkara iki penulis pingin menehi gambaran piye ta carane mulang sing bisa ngasilake wong-wong berkarater iku? Gandheng penulis ora kalebu pakaring pendidikan mula panemu iki sifat mung kanggo tambah-tambah was-wasane kaum pendidik syukur pas lan gelem ngleksanake.Jarene pakar pendidikan bab sing arep tak aturake kalebu apa sing dijenengi Strategi
Asih menika satunggaling raos tresna ingkang ka sandang dening tiyang ingkang langkung sepuh dumateng tiyang ingkang langkung nem.Biasane katresnan mau dilambari kanthi ati kang ikhlas ora ana pamrih sithik-sithika.Conto sing trep banget yaiku tresna biyung marang putra,para ibu kang luhuring budi tresna maranng putra putrane ora bakal njaluk bebana apa wae.
Banjur kepriye trap-trapne ana donya pendidikan.Guru sing apik lan luhur bebudene anggone mulang wuruk marang muride mesti kudu dilambari rasa asih ,ras tresna sing satenane.Perkara iki gampang anggone nitik yen muride akrap lan ora wedi iku mratelake yen gurune wis ngetrapake tresna asih sing satenane.Cara mengkene bisa digawe kanthi langkah ,sepisan guru kudu apal marang jenenge murid,guru anggone mulang sabisa-bisa nggunana basa gaul (campuran basa indonesia karo basa daerah).Guru uga jelik nyawang kahanane putra muride sebab kanthi cara namatake kahanan rupa lan nyandhang nganggone sing ora kaya biasane ,murid mau methi duwe masalah .Yen nemoni murid sing kaya ngono cepet di takaoni perkara apa sing disandhang ,sabanjure diweneh solusi sing kepenak lan bisa ngrampungake perkara.
Asuh ditrapake sawise asih tenan tenan dirasake marang murid lan guru,awit asuh iku babagan wulang wuruk budi pakerti ,unggah ungguh tata krama lan sopan satun.Anggone perkara iki guru akeh ngenehi tulada contone ,mlaku neng ngarepe wong pada lenggah kudu bungkuk awak,maem ora kena kecape sero banget lan liya liyane.
Asah ditrapke sawise asih lan asih tumata,sebab asah gula wetah babagan olah krida pikir kepinteran ketrampilan sing mahanani sepak terjang uripe,yen asih asuh durung tumata banjur diasah mengko dadi wong pinter mung ora nate bener.Mangka sing apik mungguhing sesrawungan iku wong pinter lan bener,yen pinter ning ora bener salah wong mau dadi teroris,bisa ngrakit bom bisa bahasa mawerna nanging tindakane nyilakani wong akeh.
Tumrap pendidikan apike asih prosentase luwih gede neng pendidikan TK,munggah wiwit digeser prosentasene nganti perguruan tinggi prosentase asih paling cilik.Yen pemerintah nglesakane kaya ngono
nyenengke tenan ngobrol mbek kowe.percaya ra Wal, aku ki butuh bgt konco koyo kowenggo
iso tak tularke neng anakku....Aku ki rak ngerti popo wal, aku mung pebisniskampung. Aku mung wong
tansah mesem ngguyu # 3:09 PM 1 comments
Pak Basuki kirim layang dumateng kula :Matur sembah nuwun...Mugi-mugi dipunparingi kelancaran sak kabehipun...Wezewez-ewez...Bablaz angin'e! http://www.friendster.com/user.php?uid=6839002Menika jawaban kula :hahaha... kula emut nalika kula taksih umur 7 taun,
nyilakaken rambut ingkang sa nginggilipun talingan-.... lha ibu, bapak kula kaliyan keluarga nggih ngarani kula kados BASUKI SRIMULAT ngoten wahh gawattt .... hehehe... kangen kula kalih banyolan2 ipun, pak... Dhateng mriki (
kagem Pak Amien Rais :sugeng dalu pak amien (menawi leres), meniko menopo saestu pak amien rais ingkang dateng tipi tipi? operator ipun friendster meniko nggih pak amien piyambak? menapa sanes asistenipun? napa pak amien nggih sempat ngurusi perfriendsteran? amargi kan kathah ingkang palsu2 dateng internet meniko, kula kemawon kadang nggih ndamel2 ID palsunipun tiyang2 penting, kersane angsal perhatian saking khalayak.... nanging nggih kados pripun nggih, lha menika sampun dados budayanipun bangsa niku, pak.... angel percados dumateng liyan.... ihdinasshirootolmustaqiim -salam saking kab. nganjuk, jatim-http://www.friendster.com/user.php?uid=15996099
posted by tansah mesem ngguyu # 8:12
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng
bablas mlethas tanpo mbayaralias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nekarep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng
bablas ngajak mas nugroho dolan menyang...baron, jebule enekbaron ketemu karo Den Ayu lagi nangis kelaparan
kekno k_lop wong mesakne jarene klingsir bar kuwi..k_lop kewaregken, nanging Den Ayu iseh kelaparan..gandeng den ayu iseh kelaperan datang lah agoezt ngowo
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale aku masuk angin, mau bengi bar...
Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang gulo koyo seik dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep sewengi. Alangkah..senenge kang Siwid,saking
kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu,
Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe
njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo
lagi dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel
Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye kae ngomong...yen true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo
saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun...
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang
mbayaralias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...
ngoyot seng nunggu... Pas lagi dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale aku masuk angin, mau bengi bar... tinju karo CHRIS JOHN, di KO ping
ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye kae ngomong...yen true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang gulo koyo seik dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep
jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok
kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enektenan,
warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3
bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak main bekel diceloki mbokne
tego jebule bakso kui mau di....kekno k_lop wong mesakne jarene klingsir bar kuwi..k_lop kewaregken, nanging Den Ayu iseh kelaparan..gandeng den ayu iseh kelaperan datang lah agoezt ngowo
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku
Ayu ngomong lha ora siutttt gozz......diomongi ngono agoest jebule..mutung trus muleh karo guneman "jane yo ayu ning ngomonge
ngeneh iki " arepo kwe malih dadi Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep sewengi. Alangkah..senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui
ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh
warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak main bekel diceloki mbokne
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale aku masuk angin,
diomongi ngono agoest jebule..mutung trus muleh karo guneman "jane yo ayu ning ngomonge
iki " arepo kwe malih dadi Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang gulo koyo seik dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep sewengi. Alangkah..senenge kang Siwid,
adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui
terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok mau njawab " Idhiiih , gw waras banget , lo kali yg aga miring ?" terus bar kui wong wedok mau manthuk mertandake ora nolak yen di ajak dolan.bareng kui mau terus wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , "
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar
nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek
ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak main bekel diceloki mbokne
senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui mau teros ngomong ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok mau njawab " Idhiiih , gw waras banget , lo kali
wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , " biar PD " katanya dalam hati. Tapi.. , ora di nyono2 jebule ...marakke atine miris lha wong
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis
tanpo mbayaralias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nekarep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale aku masuk angin, mau bengi bar... tinju
trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti
karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok mau njawab " Idhiiih , gw waras banget , lo kali yg aga miring ?" terus bar kui wong wedok mau manthuk mertandake ora nolak yen di ajak dolan.bareng kui mau terus wong wedok mau mulih adus , dandan njur
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk
ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo
Pas lagi dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi
ditinggal dolan nenggone mas k_lop trus ..mas k_lop ra nongomah bablas ngajak
dadi Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye kae ngomong...yen true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok
aga miring ?" terus bar kui wong wedok mau manthuk mertandake ora nolak yen di ajak dolan.bareng kui mau terus wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , " biar PD " katanya dalam hati. Tapi.. , ora di nyono2 jebule ...marakke atine miris lha wong
maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enektenan, karo mendoan.
warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti
sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak main bekel diceloki mbokne
jebule bakso kui mau di....kekno k_lop wong mesakne jarene klingsir bar kuwi..k_lop kewaregken, nanging Den Ayu iseh kelaparan..gandeng den ayu iseh kelaperan datang lah agoezt ngowo
Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale aku masuk
true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang gulo koyo seik dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep sewengi. Alangkah..senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok mau njawab " Idhiiih , gw waras banget , lo kali
wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , " biar PD " katanya dalam hati. Tapi.. , ora di nyono2 jebule ...marakke atine miris lha wong ternyata...wedokane kui mau digoleki seng lanang kon momong anake, tekne gor nangis wae.,,mbanjor tekan
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale aku masuk angin, mau
Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang gulo koyo seik dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep sewengi. Alangkah..senenge kang Siwid,saking
lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui
neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok mau njawab " Idhiiih , gw waras banget , lo kali yg aga miring ?" terus bar kui wong wedok mau manthuk mertandake ora nolak yen di ajak dolan.bareng kui mau terus wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , "
kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enektenan, karo mendoan. habis itu langsung bablas mlethas tanpo mbayaralias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh
dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi
ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis
ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui
neng iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki..._________________urip mung mampir ngombe lan
jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok
aga miring ?" terus bar kui wong wedok mau manthuk mertandake ora nolak yen di ajak dolan.bareng kui mau terus wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , "
neng iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti
neng iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung
wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh
neng iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale kepingin ngrasakke..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras
kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine
dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak main bekel diceloki mbokne
aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye kae ngomong...yen true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang gulo koyo seik dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep sewengi. Alangkah..senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok
mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye
duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak main bekel diceloki mbokne
bakso kui mau di....kekno k_lop wong mesakne jarene klingsir bar kuwi..k_lop kewaregken, nanging Den Ayu iseh kelaparan..gandeng den ayu iseh kelaperan datang lah agoezt ngowo
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale aku masuk
gozz......diomongi ngono agoest jebule..mutung trus muleh karo guneman "jane yo ayu ning ngomonge
neng iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale
jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang gulo koyo seik dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep
saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui mau teros ngomong ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok mau njawab " Idhiiih , gw waras banget , lo kali yg aga miring ?" terus bar kui wong wedok mau manthuk mertandake ora nolak yen di ajak dolan.bareng kui mau terus wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , "
ora di nyono2 jebule ...marakke atine miris lha wong ternyata...wedokane kui mau digoleki seng lanang kon momong anake, tekne gor nangis wae.,,mbanjor tekan
neng iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale kepingin ngrasakke... gawe anak, lha genah kang kandar clingar-
ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok mau njawab " Idhiiih , gw waras banget , lo kali yg aga miring ?" terus bar kui wong wedok mau manthuk mertandake ora nolak yen di ajak dolan.bareng kui mau terus wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , "
iki golek ...artikel neng internet piye carane ngawe anak kembar,teros Den ayu malah lungo nemoni kang Lodang seng wes ket mau nunggu neng..ngarep bok sinambi..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok mau njawab " Idhiiih , gw waras banget , lo kali yg aga miring ?" terus bar kui wong wedok mau manthuk mertandake ora nolak yen di ajak dolan.bareng kui mau terus wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , "
neng iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale kepingin ngrasakke... gawe anak, lha genah kang kandar clingar-clingur amargo....binggung
iki golek ...artikel neng internet piye carane ngawe anak kembar,teros Den ayu malah lungo nemoni kang Lodang
bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale kepingin ngrasakke... gawe anak, lha
clingur amargo....binggung piye yoo lha masalhe kie njalok anak kudu kembar je, teros arep nyambat kang dewa.kang dewa ngomong ngene.." Yoh tak ewangi nggawene " karo mesem sithik ngedepke moto kiwane. Mas Kandar mireng njur ngendiko "
ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale
neng..ngarep bok sinambi...moco buku petunjuk carane gawe anak kembar, ... Jebule Den Ayu ora seneng nek kang lodang...ora iso melu nggawe.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye kae ngomong...yen true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang gulo koyo seik dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep sewengi. Alangkah..senenge kang Siwid,saking
iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale kepingin ngrasakke... gawe anak, lha genah kang kandar clingar-clingur amargo....binggung piye
iki golek ...artikel neng internet piye carane ngawe anak kembar,teros Den ayu malah lungo nemoni kang Lodang seng wes ket mau nunggu neng..ngarep bok sinambi...moco buku petunjuk carane gawe anak kembar, ... Jebule Den Ayu ora seneng nek kang lodang...ora iso melu nggawe anak kembar karep'e den ayu yo kepingin due, soale den ayu iri karo kancane sing keri-keri merik kok wis due momongan
kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enektenan, karo mendoan. habis itu langsung bablas mlethas tanpo mbayaralias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine
iki golek ...artikel neng internet piye carane ngawe
neng..ngarep bok sinambi...moco buku petunjuk carane gawe anak kembar, ... Jebule Den Ayu ora seneng nek kang lodang...ora iso melu nggawe anak kembar karep'e den ayu yo kepingin due, soale den ayu iri karo kancane sing keri-keri merik kok wis due momongan anak kembar maka'ne den ayu......arep ngajak kang lanangdhewe sinau bareng2 ngarap.. rmlodangCamatLo
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge
seng nunggu... Pas lagi dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi
kwe malih dadi Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye kae ngomong...yen true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng
neng iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale kepingin ngrasakke... gawe anak, lha
kudu kembar je, teros arep nyambat kang dewa.kang dewa ngomong ngene.." Yoh tak ewangi nggawene " karo mesem sithik ngedepke moto kiwane. Mas Kandar mireng njur ngendiko "
neng..ngarep bok sinambi...moco buku petunjuk carane gawe anak kembar, ... Jebule Den Ayu ora seneng nek kang lodang...ora iso melu nggawe anak kembar karep'e den ayu yo kepingin due, soale den ayu iri karo kancane sing keri-keri merik kok wis due momongan anak kembar maka'ne den ayu......arep ngajak kang lanangdhewe sinau bareng2 ngarap..PR seik urung
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eee tak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enek tenan, karo mendoan. habis itu langsung beblas mlethas tanpo mbayar alias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ...kengerten mboku..._________________~
neng iseh nangis wae,,jebule bocah kui mau nangis tekne njalok adik menehh,,waduh,,,, Kang k_lop bingung, trus ngomong.. golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale kepingin ngrasakke... gawe anak, lha genah kang kandar clingar-clingur amargo....
iki golek ...artikel neng internet piye carane ngawe anak kembar,teros Den ayu malah lungo nemoni kang Lodang seng wes ket mau nunggu neng..ngarep bok sinambi...moco buku petunjuk carane gawe anak kembar, ... Jebule Den Ayu ora seneng nek kang lodang...ora iso melu nggawe anak kembar karep'e den ayu yo kepingin due, soale den ayu iri karo kancane sing keri-keri merik kok wis due momongan anak kembar maka'ne den ayu......arep ngajak kang lanangdhewe sinau bareng2 ngarap..PR seik urung
malih dadi Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
neng..ngarep bok sinambi...moco buku petunjuk carane gawe anak kembar, ... Jebule Den Ayu ora seneng nek kang lodang...ora iso melu nggawe anak kembar karep'e den ayu yo kepingin due, soale den ayu iri karo kancane sing keri-keri merik kok wis due momongan anak kembar maka'ne den ayu......arep ngajak kang lanangdhewe sinau bareng2 ngarap..PR seik urung rampung mergo di ganggu kang k_lop, basan weis rampung Den ayu malah nangis mergo... bukune keneng owehe pas keturon mau, bareng wis meneng terus..._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO kandarPresidiu
neng..ngarep bok sinambi...moco buku petunjuk carane gawe anak kembar, ... Jebule Den Ayu ora seneng nek kang lodang...ora iso melu nggawe anak kembar karep'e den ayu yo kepingin due, soale den ayu iri karo kancane sing keri-keri merik kok wis due momongan anak kembar maka'ne den ayu......arep ngajak kang lanangdhewe sinau bareng2 ngarap..PR seik urung rampung
bareng wis meneng terus...do moro nyang..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh
ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik
ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak
bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis
neng..ngarep bok sinambi...moco buku petunjuk carane gawe anak kembar, ... Jebule Den Ayu ora seneng nek kang lodang...ora iso melu nggawe anak kembar karep'e den ayu yo kepingin due, soale den ayu iri karo kancane sing keri-keri merik kok wis due momongan anak kembar maka'ne den ayu......arep ngajak kang lanangdhewe sinau bareng2 ngarap..PR seik urung rampung mergo di ganggu kang k_lop, basan weis rampung Den ayu
mlethas tanpo mbayaralias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nekarep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..
trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi kawit smp, aku kelingan terus angger dolan neng ngomahe dijanganke
golek adik ki neng ngendi? lha wong akuki...iseh bujang je,,ngele wae cobo kon ngaweke kang kandar mesti isane kok,,,teros kang kandar ngomong ngene...mumpung mengkobengi malem jum'at tak gawek'e adhi yo nggeerrr,..nanging bocah mau ra gelem meneg terus...soale kepingin ngrasakke... gawe anak, lha genah kang kandar clingar-clingur amargo....binggung piye yoo
iki golek ...artikel neng internet piye carane ngawe anak kembar,teros Den ayu malah lungo nemoni kang Lodang seng wes ket mau nunggu neng..ngarep bok sinambi...moco buku petunjuk carane gawe anak kembar, ... Jebule Den Ayu ora seneng nek kang lodang...ora iso melu nggawe anak kembar karep'e den ayu yo kepingin due, soale den ayu iri karo kancane sing keri-keri merik kok wis due momongan anak kembar maka'ne den ayu......arep ngajak kang lanangdhewe sinau bareng2 ngarap..PR seik urung rampung mergo di ganggu kang k_lop, basan weis rampung Den ayu malah nangis mergo... bukune dirusak must_ed, bareng wis meneng
Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.56, tanggal 29 Mei 2007.
wong yogyokarto — 3 Juli 2010 @ 9:51 pm |Balas
nyuwun ngapunten sak derengipun, kulo badhe nyuwun ceramahipun KH Z MZ ugi, matur nuwun……
miwah nyamanipune Marta. ( 2Maria punika pecak mriokin cokor Ida Hyang Yesus antuk minyak wangi tur nyusutin antuk bokipune. Mungguing Lasarus, sane sakit punika
pinakit." 4Wau Ida Hyang Yesus mireng indike punika, Ida raris ngandika sapuniki: "Panyakitne ento tusingja ngranayang Lasarus mati, nanging bakal ngranayang Ida Sang Hyang Widi Wasa kaluihang tur Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa bakal nampi kaluihan." 5Ida
Lasarus sakit, Ida kantun malih kalih rahina makolem ring genahe punika. 7Sasampune punika Ida raris ngandika
ada galang di dewekne." 11Kadi asapunika pangandikan Idane; wusan punika Ida raris nglanturang sapuniki: "Sawitran
ipun pacang gelis seger!" 13Pangandikan Idane punika mapiteges, mungguing Lasarus sampun padem. Nanging
sampun langkung. 18Kota Betaniane punika tanja doh saking kota Yerusalem, sawatara wenten tigang kilometer. 19Duk punika akeh
yadiapin ia suba mati, ia lakar idup. 26Tur nyenja ane idup tur pracaya teken Guru, anake ento tuara lakar mati. Apake eluh pracaya teken unduke ene?" 27Pasauripune: "Inggih Guru, titiang pracaya, mungguing Guru puniki Sang Prabu Sane Kajanjiang, Putran Ida Sang
becikan wenten sane padem adiri tinimbang sakuub bangsan iragane kasirnayang?" 51Sujatinipun baos idane punika tanja wetu saking ragan idane ngraga. Nanging
Samaliha boyaja pabuat bangsane punika kewanten, nanging taler buat munduhang tur nyikiang paraputran Ida Sang Hyang Widi
nyedayang Ida Hyang Yesus. 54Duaning punika Ida Hyang
saking Yudea ngungsi kota Epraim, sane nampek ring tegal melakange. Irika Ida jenek sareng ring parasisian Idane. 55Daweg punika Rerainan Paskah bangsa Yahudine sampun
[[Kategori:{{{kacamatan}}}, Jepara]]
Tengguli iku salah sawijining désa / kalurahan ing Kecamatan Bangsri, Kabupatèn Jepara, provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Kelurahan: Bangsri | Banjar Agung | Banjaran | Bondo | Guyangan | Jerukwangi | Kedungleper | Kepuk | Papasan | Srikandang | Tengguli | Wedelan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tengguli,_Bangsri,_Jepara&oldid=554897"	Kategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.31, 21 Agustus 2011.
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.29, tanggal 14 Maret 2013.
membangun tlatah Tegal, oleh Ingkang Sinuhun Kanjeng Panembahan
tiyang ngudi kawruh punika kedah telatos panyuraosipun, murih mangertos ing lair batos. Sebab yen boten mekaten, kawruh ingkang sejatosipun langkung miraos tumrap raosing manah, boten siwah kadidene raosing madu pinasthika, temah lajeng malik garembyang dados raos pait asengak kadidene tuwak sajeng ingkang angendemi. Ing wusana lajeng andadosaken wisaning jiwa
sedaya serat-serat piwulang punika prasasat boten wonten tembung ingkang ukaranipun kadamel prasaja. Nanging wonten
kaping kalihipun, perlu kangge dhadhasaring pamarsudi tumrap
kemawon ingkang mboten saget tindak dateng Bandung ampun kuciwa, masiyo Pelita Jaya vs Persibo mboten saget dipirsani dateng TV amergi mboten sios ditayangake dateng TV One nanging
niku wonten crita asal mulane mboten nggih.. pantai watu lawang ??
yo gur urip neng GK akuopo meneh sing
Pejahipun Trinetra - Trikaya ANOMAN, Wayang Kulit Purwa gagrak Cirebon. ANOMAN, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta ANOMAN, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
ANJILA KENCANA dan ANOMAN,Wayang Kulit Purwa gagrak Jawatimuran
mimpi nanging sejatine ora mengkono mungguh batine.Mupuse ngimpi iku kebange wong turu.
Nanging yen gelem naliti sing kanti permati anane Hari Raya Qurban iku disebabke kanjeng nabi Ibrahim ngimpi nampa dawuh saka Gusti Allah didawuhi ngorbanake anake sing jeneng Ismail.Dadi para nabi lan rosu nampa wahyu akeh-akehe liwat ngimpi.
Dadi kaya manungsa lumrah ya ora salah yen gelem ngopeni ngimpi syukur bage gelem ngonceki impen nganggo ilmu sing bener.Jaman kuna ngimpi
angel dionceki angel dimaknani.Impenane nyawa kanggonan nafsu apik didohi ana ing kasunyatane urip,contone ngimpi
dilaksanake demenan tenan mengko dipentungi wong akeh.Dadi ngimpinen nyawa kecampuran apik didohi saka lahiriyah
Ngimpine nyawa sing ora gedong nafsu,nyawa sing resik biasane dilakoni wong sing demen
Tata cara maca ngimpi werna – werna ,ana sing nganggo patokan wektu ngimpi,ana sing nganggo patokan pengangen angen sadurunge turu lan liya
Sing perlu digateke pengangen – angen sakdurung turu ,sebab pengangen kuwi dadeke pinyuwunan marang Gusti ,impene iku jawaban
Sing kepindo saksi ana sakjroning ngimpi,umpamane sakjroning ngimpi ketemu Margawati,iki maknane ketemu dalane ,dalan apa gumantung pengangen angen sakdurunge turu.Umpama pengangen angenen pingin ngingu sapi maknane ya bakal oleh dalan bisa ngingu sapi raketan gaduh.
Saya maneh yen sakjrone ngimpi jelas wektu apa awan ,apa bengi nek awan titikane weruh srengenge,yen bengi titikane weruh bulan utawa lintang,impen mau bisa dijipake mesti klakon.
mrogram ngimpi ,carane pasa nyirik uyah sak jroning 3 dina ,munggah 11 dina,saben bengi sak durunge mapan turu matur karo Gusti Allah nyuwun saget pinanggih kalian pepadang urip gesang kula.Lan sak durunge turu diokehi olehe dzikir syukur nganti turu tenan lagi leren anggone dzikir.Mapan turune aja kurang jam11 bengi lan sak durung turu aja mikir apa apa pasrah Allah koyo dene wong arep mati.Mengkone ngimpi ketemu karo apa ,misalnya
kegiatane urip iku yen manut pepedang urip kepenak ora ngaya ,ora salah dalan wong pepadange bulan ,kok pingin dadi pengusaha ,mengko bisa bangkrut.Yen
ilmu Makrifat kejawen ,sing diarani wahyun agama, wahyu pendita lan wahyu masyarakat ,muga muga isa nambahi pengertian sak jroning isih diparingi gesang maring Gusti Allah,muga muga
TUMENGGUNG 41. SEPANER 42. KALA MISANI 43. SINOM 44. SINOM WORA-WARI 45. CAMPUR 46. CADHONG 47. TEBU SAUYUN 48. CONDHONG CAMPUR ( A ) 49. SEMAR TINANDHU 50. PANJI
GODHONG DHADHAP 188. GODHONG SEDAH 189. SEMAR TINANDHU 190. PANDU 191. KUDHI 192. SAPIT ABON 193. SAPU ABON 194. DARA DASIH
Kabupatèn Kepahiang iku kabupatèn ing Propinsi Bengkulu, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 664,8 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kepahiang katata jroning 4 kacamatan, --- kalurahan lan --- désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kepahiang&oldid=1102138"	Kategori: BengkuluRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
melu ISL,soale karo BOPI ISL iku dianggep turnamen biasa alias dudu kompetisi resmi.Sakno….sakno……,gara2 nuruti
Peralatan ( hal sing mendukung pelaksanaane tata upacara tingkepan) sing digunakake akeh lan nduweni makna simbolis. Peralatan kasebut yaiku pengaron (tampah banyu), toya suci perwita sari (air suci yang diambilkan dari tujuh sumber), sekar setaman (bunga mawar, melati, kantil lan utawa kenanga), nyamping (kain jarit) pitu jenis (yaiku motif
keris lan kunir, ndog pithik, kambil gading sing nom, klenthing, pithik lan kurungan, siwur (gayung banyu soko batok kambil ora diilangi kelapane), rujak lan dhawet. Ing buku iki tegese simbolis peralatan kasebut diterangkake nganggo cara sederhana tapi jelas lan gampang dimangerteni. Piranti (miturut sing nulis kanggo ngganti tembung sesaji amarga sesaji nduweni nuansa aninisme lan dinamisme) tingkepan akeh lan uga nduweni teges simbolis. Piranti kasebut yaiku tumpeng pitu karo lawuhe, tumpeng robyong lan tumpeng gundul, ndog penyu (digawe soko ndok pitik pit sing
sungsum lan bubur sungsum, jenang lare), tumpeng damar, pring sedhapur (ruas pring cilik pitu sing ditali), babon
kubis, lembayung, nasi gurih lan buah-buahan. Sawernane piranti kasebut ing buku iki sanajan ora jelas disebutake bahan lan bentuk. Tuladha jenang procot digawe soko glepung beras sing dimasak lan diwenehi gula. Ing bagian tengah diwenehi gedhang utuh sing dimasak dhisik. Yaiku jenang procot karo pangarep jabang bayi lahir (mrocot) cepet, lancar lan slamet ibu karo bayine.
Proses upacara tingkepan soko pambuka (dilaksanakake karo pembawa acara, sambutan sugeng rawuh lan ucapan matur suwun kanggo tekane para tamu, diterusake upacara inti tingkepan
kudangan, bubukan, kembulan lan unjukan, kukuban, rencakan, rujakan lan dhawetan. Sawise upacara inti rampung bisa diterusake karo mangan bareng lan acara terakhir yaiku penutup. Proses upacara tingkepan ing buku iki diuraiake cukup jelas. Upacara tingkepan menehi ucapan matursuwun, donga lan pangarep marang
dipérang dadi pamérangan gaya Jawa utawa gaya Sangskreta. Ing ngisor iki loro-loroné kapacak. Nanging sing kapacak ing ngisor iki aksara Hanacaraka baku gaya Jawa.
Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke FacebookBagikan ke Pinterest
Pamérangan UhlenbeckDhialek-dhialek kuwi miturut ahli basa Walanda E.M. Uhlenbeck ing bukuné A Critical Survey of Studies on the Languages of Java and Madura (1964), dikelompokaké dadi 3 (telung) rumpun yaiku :
Pak Bayu Widodo sing purnawirawan Mayor iku, esuk iki ora tidak-tindak kaya sabene, ning malah lenggahan njedhodhot neng kamar tamu. Panjenengane ngrasakake putrane si Gito Taryono, putra ontang-anting sing jarene kuliah wis telung taun kok isih panggah semester siji. Mbandhel... ndhugal.... ndableg...., marakake mumet.Dina-dina senengane mung kluyuran dolan irat-irit karo kancane gonta-ganti. Saiki wis ora wani nyuwun dhuwit bapakne, ning bu Bayu sing ora bisa endha yen disuwuni dhuwit putrane. Nyuwun pira-pira mesthi diparingi. Yen ora njur nesu lan ngamuk.Wektu iku Gito metu saka kamar tangi turu, njur arep ngalih neng kamar tamu arep nyetel TV, jegagik rada kaget merga bapakne lenggah neng kono. Rekane arep mbalik neng kamar mandhi, ning karo pak Bayu ditimbali :“Git! renea.... kono lungguh!” gelem ora gelem Gito banjur lungguh ing kursi ngarepe bapakne. Gito pancen wedi yen karo bapake. Ngendikane pak Bayu :“Git, ngapa yah mene kowe lagi tangi, genea kok ora mangkat kuliah?”“Kuliahipun mangkeh jam sedasa, pak, dhosenipun sami rapat.” “Bapak kuwi anane mung ngandel lho Git, senajan ngerti yen bapak kerep mbok apusi. Lha kuwi nyatane kowe ora tau munggah. Piye yen mengko bapak wis wegah ngragati? Dina-dinamu mung ngluyur ora juntrung karo cah adoh-adoh. Karo pemudha kampung kowe emoh srawung, kuwi jenenge rak kuwalik. Srawung baur neng masyarakat kuwi penting Git. Kaya sopire bapak mas Utomo kuwi. Kuliah wragat dhewe kanthi direwangi dadi sopir pocokan kana-kene. Merga anggone temen lan sregep sinau, saiki sekripsine wis rampung, ateges keri wisudha. Pak Bayu meneng ngenteni reaksine Gito, sing tetep meneng tumungkul ora mangsuli apa-apa. Sidane pak Bayu neruske ngendikane rada sereng :“Piye saiki, aku nanting tenan karo kowe, isih saguh kuliah, apa mung arep kluyuran dolan dadi wong urakan?” Lirih semu wedi wangsulane Gito :“Inggih Pak, kula taksih sagah kuliah.”“Tenan lho...., wis kana... mung kuwi kandhaku.” Gito gage ngadeg terus neng kamar mandhi adus, let sedhela wis keprungu gebyar.... gebyur. Ature Gito karo bapakne mau embuh tenan embuh ora, ning gandheng wis jam sepuluh kurang seprapat, Gito ya njur nyangklong tas, ngetokke montor, njur lunga kaya nek arep kuliah. Pak Bayu mono priyayi kinurmat ing kampunge. Dasar priyayi ana, neng kampung gedhe sosiale. Samubarang kanggo kebutuhan lan kemajuane kampung tansah kersa cawe-cawe. Mula ora mokal yen panjenengane diangkat minangka sesepuh. Wayah sore, Gito maca koran neng taman ngarep teras, ndadak keprungu wong uluk salam :“Kula nuwun!” Gito noleh arahing suwara, ndadak kaget lan gumun dene ana kenya ayu medhayoh neng omahe. Nuli mangsuli karo gupuh ngadeg.“O... mangga-mangga dhik.” Nuli kandhane cah ayu mau :“Punapa bu Bayu wonten mas?”“O... ibu ta?..., wonten dhik, sekedhap kula aturanipun.” Gito gage mlebu nggoleki ibune, let sedhela wong loro wis metu nemoni dhayohe. Ngendikane bu Bayu :“Wow nak Prastiwi, mangga lenggah nak!”“Inggih bu, matur nuwun. Punika namung sekedhap kok. Punika bu, kula dipun utus bu Darmo nyaosi duku, kala wingi sonten rak ngendhah kebon iring ndalem punika.” Kandha ngono bocah ayu mau karo ngaturke tas kresek isi duku kebak, tinampan dening bu Bayu. Ora lali bu Bayu ngendika matur nuwun kaaturna bu Darmo. Bocah mau matur sendika, banjur pamit mulih.Gito mripate mentheleng kaya bandeng anggone nyawang cah ayu mau ora uwis-uwis. Batine gumun lan sengsem denea bocah kuwi kokle mulus ayu tanpa cacat, gek sopan santune genep pisan. Bu Bayu pirsa putrane sajak kepranan marang Tiwi njur ngendika :“Git ngertia!, kuwi cah sing kos nggone bu Darmo, jenenge Prastiwi. Dene asline Semarang, ning neng kampung kene srawunge becik. Baur karo mudha-mudhine, malah saiki didadekake ketua I, dene wakile Utomo ya sopire bapakmu, kuwi.”“Wah bocahe ayu nggih bu?, gek sopan santune nggih genep.”“Iya Git, seje karo kanca-kancamu sing dha ting bejijak lan urakan kae. Kowe sejatine rugi, wong karo pemudha/ pemudhi sekampung kok ora tepung malah wong kana-kana sing dha ra juntrung mbok srawungi raket.” Gito ngakoni lan mbenerke ngendikane ibune. Jroning ati janji yen wiwit saiki arep melu ombyake pemudha kampung. E ya melu-melu mas Utomo sopire bapakne yen dhong rapat-rapat, kerja bakti, lan kegiatan kampung liyane. Sing cetha, wiwit weruh Tiwi sepisanan atine wis kecanthol. Atine Gito wis mantep kepingin nyedhaki... macari.... sing mengkone yen Tiwi gelem arep dirabi. Kuwi mau karepe Gito, pemudha lajang sing sekolahe mung disambi dolan lan kluyuran. Batine kuliah ora rampung ora dadi apa, toh bandhane wong tuwane akeh kepara kanggone kampung kono, pak Bayu kuwi sugih dhewe. Gito bakal nggunakake bandhane bapakne kanggo mikat Tiwi, srana arep diwenehi apata apa barang sing pengaji. Tiwi pancen bocah supel lan apikan, karo sapa wae cepet akrap lan sumadulur, klebu marang Gito. Saiki bubar kuliah, Gito sregep sanja neng nggone kanca pemudha-pemudha kampung, luwih-luwih neng nggone bu Darmo pondhokane Tiwi. Gito batine rada kecelik, jebul Tiwi iku ora gampangan kaya bocah-bocah wadon liyane. Biasane dha gampang nampa paweweh, lan seneng yen ditraktir jajan utawa diajak dolan. Gito wis bola-bali nari Tiwi arep ditukokake apa sing disenengi, ning Tiwi nolak alus, alasane wis duwe utawa kurang perlu. Nganti Gito judheg, piye carane gawe senenge Tiwi sing rupa hadiyah, sing maksude Gito kanggo nyedhaki Tiwi, syukur bisa ngetokke gembolaning ati, blaka yen dheweke seneng lan tresna marang Tiwi. Eman pambudidayane tansah gagal, merga Tiwi durung tau ketemu Gito kuwi ijen, ndilalah mesthi ana kancane. Saking ora kuwate ngampah, Gito nggoleki Utomo sopire bapakne neng kamare, lagi leyeh-leyeh. Gito njur njejeri Utomo karo takon :“Mas Ut, mbok aku diwarahi carane nelukke atine cah wadon sing angel. Pisan ji iki aku seneng tenan je mas, ora bakal tak enggo dolanan.” Wangsulane Utomo kalem :“Walah dhik Git, sliramu kuwi kurang apa? Rupa nggantheng, ya kuliahan, dhuwit neng ngesak muwel. Isih kurang apa? Mangka slirane kuwi ya baut ngrayu cah wadon. Kuwi tak ngerteni sing uwis-uwis lho. Sliramu kleru dhik nek takon aku, soale aku durung tau pacaran. Aku mung arep adhang-adhang suk nek ana
kojahmu kuwi. Aku ki takon tenan je.”“Ora dhik Git, sejatine cah wadon ngendi ta sing mbok gandrungi kuwi?”“Ah rahasia mas, suk wae nek dheweke wis tak kuwasani tenan, kowe lagi tak kandhani.” Gito terus metu ninggal kamare Utomo kanthi ati mangkel. Gito saiki aktif neng organisasi kampung, soale tansah didhampingi Prastiwi. Notoling ati anggone kepingin nglairake tresnane mbangeti, ning... tansah ana-ana wae jalarane sing marahi cabar. Pancen angel tenan Gito nggolek wektu kanggo duaan, wong Prastiwi neng ngendi-ngendi mesti ana kancane. Jam-jam bubar kuliah, Tiwi pancen wis padhet banget kanggo kegiatan kampus lan kampung. Gito wis marani saben dina, bisa nyawang cedhak-cedhakan karo prawan ayu kuwi wae atine wis seneng. Awit Prastiwi pancen wis mlebu tenan ing atine. Saiki Gito uga nyah-nyoh aweh bantuan kanggo muda-mudi kampung, apa maneh yen sing nampa Prastiwi, dhasar dheweke ketuane. Kena pengaruhe Prastiwi, Gito dadi mempeng sinaune, ndadekke bungahe bapak lan ibune. Penjenengane uga remen yen mengkone Gito kasil nguwasani Prastiwi lan gelem diajak urip bebrayan. Dina Jum’at keluargane pak Bayu Widodo entuk uleman saka pak Darmo, sing surasane kabeh warga kampung, mbesuk malem Minggu kasuwun rawuh ing daleme pak Darmo. Ya sing dipondhoki Prastiwi, saperlu ngestreni ulang taune Prastiwi sing kaping sangalas. Malah jarene keluargane Prastiwi saka Semarang uga arep padha rawuh. Dene pak Bayu sekaliyan, kadhapuk nampa tamu lan paring pangandikan kanggo sing ulang taun. Pak Bayu uga sagah. Malah mundhutke hem lan clana anyar kanggo Utomo jare ben ora lusuh.Utomo pancen bocah sing lugu lan prasaja, nglungguhke dhirine sing mung sopir. Senajan dheweke mahasiswa sing wis lulus lan nyandhang gelar Drs. Wektu maca undhangan, Gito bungahe ngayang batin. Ya wektu iki kesempatan akeh kanggo aweh kadho istimewa kanggo Tiwi lan kesempatan kanggo ngrogoh atine prawan ayu kuwi.Gage sms karo Tiwi takon arep njaluk kadho apa? Jawabane, dikadho apa wae arep, lan matur nuwun sadurunge.Oh... atine Gito lunjak-lunjak kesenengen. Gage nyuwun dhuwit ibune njur lunga menyang toko. Baline ngrenggiyeg, entuk bakal klambi putri patang potong, tas, sleyer. Gunggung dhuwit telung atus ewu dientekake. Kejaba kuwi tuku filem rong rol, mengko kanggo gawe kenang-kenangan karo Tiwi.Lagi jam lima Gito wis dandan mlithit, clana lan heme anyar gres saka toko durung dikumbah wis dianggo. Njur nyedhaki bapake karo matur :“Pak, mobile kula bekta, kula dugi nggene dhik Tiwi mruput, mbok menawi Tiwi mbetahke kengkenan kula.” Pak Bayu mangsuli :“Wis budhala Git, bapak mengko gampang, boncengan motor karo Utomo rak bisa.” Senajan isih sore ning wis rame. Kabeh wis tinata asri. Kira-kira jam setengah pitu wis wiwit padha rawuh. Tiwi neng ngarep lawang nyalami karo nampa kadho banjur diulungake sing nduwe tugas.Gito ngrengkek nyedhaki Tiwi nggawa bungkusan kadho gedhe sing pepak isine. Sawise ngulungake lan nyalami kenceng, rekane arep ngesun, ning Tiwi gage nyalami tamu liyane sing lagi wae rawuh. Gito gela, ning ya wis ora dilebokke ati. Anggone njepreti Tiwi ora leren-leren. Bareng ngerti ana tamu sing bisa motret, camera gedhe kuwi banjur diulungake, ganti awake dhewe sing tansah mepeti Tiwi njaluk difoto. Wis kanthi gaya sing apa wae, pokoke dipolke, janji mepeti Tiwi, sing sejatine atine ora seneng karo pokale Gito. Upacara banjur wiwit, sambutan-sambutan saka pranata adicara, pengurus-pengurus pemudha, wong tuwa lan keluargane Tiwi. Wusanane pak Bayu sing isine paring pitutur marang muda-mudi, uga ucapan selamat marang sing ulang tahun. Sawise rampung salam-salaman, banjur kaaturan dhahar bebarengan prasmanan neng kamar tengah. Gito tansah aksi, bejijagan motreti rana-rene sarwa nggaya. Rampung dhahar lan ngunjuk es crim, keprungu swarane lantang bapake Tiwi lewat mikrovon ngene :“Bapak ibu lan para tamu undhangan sadaya, ing dalu punika babar pisan, kula badhe ngresmekaken pepacanganipun anak kula pun Suprastiwi kaliyan nakmas Drs. Utomo, inggih sopir pribadinipun bapak Bayu Widodo ing kampung mriki. Dhateng nakmas Utomo, kula suwun jumeneng lan tindhak mriki, upacara pepancangan tumunten badhe
mripat klemun-klemun kaya arep tiba, kringet adhem mbrubul. Gandheng dheweke mau bejijagan, mula ora ngetarani nalika Gito metu
bapakku dhewe si Utomo... Oh Tiwi... Tiwi... jebul kowe dudu jodhoku... Oh aku... tiba kanteb.” Nalika upacara tunangan dileksanani, wis ora ana gebyar-gebyar camera sing nggawe kenang-kenangan merga Gito wis bablas mulih. Ning bocah loro Tiwi lan Utomo tansah ngumbar esem sajak kalegan atine.
kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa Tengah lan biso ngasorake kesenian liyane, umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane.
Kendana Gendini, Darma - Darmi, lan sapanunggalane.
Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo carita rakyat kaering gamelan kaya ta gendang, suling, terbang lan lesung. Iki kang bakal lan lahire pagelaran Kethoprak.
Kethoprak Gamelan : Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman
seprene . Pagelaranne ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing 'Pendopo').
Saiki bisa dipirsani Kethoprak Panggung ana ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Wetan. Pagelarane dadi profesional kanthi amungut bayaran karcis , ugo kanggone para nayaga (pemain ) lan pradangga (penabuh gamelan ) kethoprak wis dadi panguripan. Tehnik pagelaran lan carita digawe luwih apik lan ditindaake kanthi teges lan tumemen. Conto mau bisa dipirsani ana ing Kethoprak "Siswo Budoyo" saking Tulung Agung, Jawa Wetan kang wis misuwur ana ing ngendi wae, dadi klangenane masyarakat.
pemain di padaake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogaakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging ana uga ageman kang arupa simbolis ,umpama Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemman pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebuat "Mesiran" nganggo ageman sutra. Agemen Wayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa sisih pesisir Lor. Umpamane carita Angling Darma, Menak Jingga/Damarwulan.
iso pak?.Lha mbok didelok wae!Saiki okeh sing biyen e maune kekancan, pasan saiki salah sijine wis ono sing pinter dadi ra gelem kekancan karo kancane sing isih bodo. Malah koncone sing bodo kuwi di bodo2ke terus bukane diwarai ben dadi uwong
kok iso pak?.Lha mbok didelok wae!Saiki okeh sing biyen e maune kekancan, pasan saiki salah sijine wis ono sing pinter dadi ra gelem kekancan karo kancane sing isih bodo. Malah koncone sing bodo kuwi di bodo2ke terus bukane diwarai ben dadi uwong pinter..wooo...kyo iku yo pak,,,!. smpean saiki wes
wong jare masyarakat kie wong pajak sugeh2…opo aku iki sejatine dudu wong pajak yo? soale nyata2e aku isih kere mbah….opo maneh sasi sesuk mbah…soyo kere aku mbah…arep kuliah we aku kudu ngutang koperasi kie….durung yen adekku yo bayar kuliah…opo maneh yen ketemu konco2 mbah…dijak metu mangan tak kiro aku sing dibayari halah malah aku sing kon mbayar mbah, omonge aku khan sugeh wong pajek ngono loh….padahal iki aku mangan sedino
sayah juga wong pajeg mbah, tapi dudu kancane
nyadar nek TV ONENG sing OON ki punyae BAKMIE Group, pantes talk showne sy mbengi akeh sing ketok ngawur ngono…,btw tulisanmu
pokoke bangga lah maca artikel kie.. dadi pandangan luas.. ora asal mencak2 maring wong
27 Nopember 2012 - Ki Warseno Slenk (Surakarta) -
30 Nopember 2012 - Ki Pusantoko - Lakon Sesaji Rajasuya - Lokasi di halaman Desa Purwoasri, Kecamatan Tegaldlimo, Banyuwangi, Jawa Timur 30 Nopember 2012 - Ki Anom Suroto + Ki Bayu AJi (
sing keras, soale nek rak atos iso bocor
nanging yen wong pinter wae durung mesti dadi wong ngerti.
opo bar di paringi momongan, opo habis dapet mertua.. ,kowe arep ngekei opo..?#.Nek ora yo misale nduwurmu kui mantan mu mbiyen terus kowe pethuk an ngono kowe kepiye..#.Opo misale nduwurmu kui jebul sedulur mu dhewe ning ra tau pethuk,..#.Opo nduwurmu kui tau nyilih montor kowe terus montore rusak gik ra gelem ndadake,..ko kapake,....?#.Opo nduwurmu tau nyilih duit kowe gik urung dibaleke,padahal janjine wis tekan wektune,gik duwite yo wis ono,..ko kapake...?#.Opo kowe seneng karo nduwurmu ning ra wani
kawasan itu disebut Udas Aya’. Berikut jenis-jenis kompokng: Kompokng Kelampai, Kompokng Angkabakng, Kompokng Duriatn, Kompokng Timawakng , Kompokng Angkahapm, Kompokng Buah, Kompokng Nangka, dllKompokng
Ungaran . Sragen . Sukoharjo . Slawi - Tegal . Grobogan - Purwodadi . Pemalang . Temanggung . Wonogiri . Wonosobo . Salatiga . Surakarta . Wilayah Pemasaran Agen Gula Stevia Online di Jawa Timur .
KOK SEPI YA ??? Thu Dec 08, 2011 11:15 pm ya diapke wae to mad...mengko nggonen dhewe....aku isih seneng golek sing mlethek mlethek...
mengko nggonen dhewe....aku isih seneng golek sing mlethek mlethek...Setuju!!! mengko yen wis nemu sing mlethek
KOK SEPI YA ??? Thu Dec 08, 2011 11:48 pm digoreng sing garing ya mbah? ben nganti mlethek mlethek
KOK SEPI YA ??? Fri Dec 09, 2011 1:42 pm Mochamad Nurahyani wrote:yo nek wis ngleweh gek ndang dikubur jenenge wis mati kui......lha apa kira kira kowe ki wis
KOK SEPI YA ??? Fri Dec 09, 2011 5:36 pm kulo lan jenengan ke wes cedak mbah gek podho tobat-o yo.... inget neng dunyo kie mung sedelo......... ibarate mung numpang
KOK SEPI YA ??? Fri Dec 09, 2011 11:25 pm Mochamad Nurahyani wrote:kulo lan jenengan ke wes cedak mbah gek podho tobat-o yo.... inget neng dunyo kie mung sedelo......... ibarate mung numpang ngombe.........lha nek
KOK SEPI YA ??? Sat Dec 10, 2011 12:29 am Asmaraningtyas wrote:Mochamad Nurahyani wrote:kulo lan jenengan ke wes cedak mbah gek podho tobat-o yo.... inget neng dunyo kie mung sedelo......... ibarate mung numpang ngombe.........lha nek aku ki numpang kelon barang ki?Nyebut mbah nyebut......... anak putu wis da gemrayah....... wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: DENGAN JUMLAH MEMEBERS 17985 KOK SEPI YA ??? Sat
wis bacut ra mood meneh arep posting kiy..Mengko lak yow wis rame meneh tur topik2 e soyo apik tanpa di undangi mesthi rame dhewe koq
sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.23, tanggal 2 Juli 2014.
tetep eksis walaupun tanpa varney & samsul,,nek perlu ajar wae persela 10-0, kuwi kudu poko’e, soale q jengkel
II峰, pinyin : Jiāshūěrbùlǔmù II FENG), ugi dipuntepang minangka K4, inggih punika gunung ingkang inggil urutanipun nomer 13 wonten ing donya. Papanipun manggen wonten ing antawisipun Provinsi Gilgit-Baltistan, Pakistan kaliyan Xianjiang, China. Gasherbrum II inggih punika puncak paling inggil urutan tiga Gasherbrummasif, manggen wonten ing Karakoramkisaran saking Himalaya.[2] Rute pendakian standar inggih punika lewat punggungan sisih kilen ingkang relatif bebas saking bebayan obyektif, kados to es dawah kaliyan longsoran es. Ekspedisi pendakian khas kedadosan pitu ngantos dumugi wolung
Pendakian[besut | besut sumber]
Gasherbrum II kaping pisanan dipunminggahi wonten ing tanggal 1956 déning Fritz Moravec, Josef Larch, kaliyan Hans Willenpart saking Ekspedisi Austria.[2]
Sejarah Taun Pendakian[besut | besut sumber]
Taun 1956 minangka pendakian ingkang kaping pisan.[2]
Taun 1975 pendakian kaliyan kelompok saking Perancis. Ekspedisi pendakian sanesipun wonten ing taun 1975, inggih punika kelompok estri saking Polen dipunpandegani déning Wanda Rutkiewicz.[2]
Taun 1979 saking Chili kaliyan Jerman.[2]
Taun 1982 Reinhold Messner dumugi puncak kanthi kalih tiyang saking Pakistan, inggih punika Nazir Sabir kaliyan Sher Khan.[2]
puncak, gabung kaliyan Dock Dominique.[2]
Taun 2005 déning Jørgen Aamot (Norwegia) kaliyan Frederik Ericsson (Swedia).[2]
Taun 2007 tiga tiyang saking Italia Karl Unterkicher, Daniel Bernasconi kaliyan Michele Compagnoni, dumugi puncak mbikak cara enggal wonten ing wajah sisih ler ngangge gagrag alpine.[2]
Taun 2011 pendakian musim adem ingkang kaping pisan déning Simone Moro , Denis Urubko kaliyan Cory Richards ngangge gaya alpine.[2]
Jadwal Ekspedisi[besut | besut sumber]
Umumipun ekspedisi ingkang dhateng Gunung punika merang dinten pendakian cacah 55 dinten, saking Islamabad Kutha krajan Pakistan. 55 dinten punika[3] :
Dinten 01: dhateng Islamabad and made necessary arrangements
Dinten 02: Kendel rumiyin, kaliyan nyamaptakaken ingkang badhe dipunasta
Dinten 03: Tumuju Chilas, kirang langkung 12 jam
Dinten 04: Tumuju Skardu, kirang langkung 8-10 jam
Dinten 05: Wonten Skardu nyamaptakaken barang-barang ingkang badhe dipunasta
Dinten 06: Tumuju Tongal kirang langkung 8-10 jam
Dinten 08: Tumuju Bardumal – Paiju, kirang langkung 7-8 jam
Dinten 10: Tumiju Urdukus, kirang langkung 7-8 jam
Dinten 11: Tumuju Goro, kirang langkung 6-7 jam
Dinten 12: Tumuju Concordia, kirang langkung 4-5 jam
Dinten 13: Tumuju Hiddeen Peak minangks Base Camp (5,600m), kirsng lsngkung 8-9 jam.
Dinten 47: Tumuju Islamabad utawi dhateng Chilas rumiyin
HomeAJI WARINGIN SUNGSANG	AJI WARINGIN SUNGSANG
” NIAT INGSUN AMATEK AJIKU WARINGIN SUNGSANG LUHURKU SUNDUL LANGIT, WEWAYANGANKU NGEBEKI JAGAD SAKEHE RUPA PANINGALKU, SAKEHE GELAP SUARAKU , GEDE CILIK TUO NOM NDELENG AK TEKA WELAS TEKA ASIH TEKO
ndengaren nulis sing mambu2 IT mbu, biasane ta,.. 😀
akbarindonesia berkata:	4 Maret 2008 pukul 14:15	wess……
melu SIne pak saikhu ya????
engko ajari aku kabeh sing awakmu ngerti….
Elingo lan senengono lahir bathin marang aku
Lahir batin marang……. ( nama anda)
kapan golek trek sing rodo sepi ngono, aku trauma karo wong nyebrang je 😕
January 14, 2011 at 8:49 pm
Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan
Mulo Nggér…., Ojo Wegah Podho Tetanén
ok? surodirojoyoningrat lebur dening pangastuti...rahayu ingkang pinanggih...
pangan saiki mabh wis kakean bahan kimia,dadi
rakyate, kog arep sewulan ora di openi, nganti debuen,
Urip tentrem lan ayem iku idaman kabeh manungsa nanging tumrap manungsa lumrahe urip bakal tentrem lan ayem yen kecukupan donya branane,kasinungan drajat pangkat ,disarujuki dening tangga teparo lan liya liyane.Apa ya bener kasunytane ? jawabane durung mesthi awit urip tentrem ayem iku asale seka jero atine dewe-dewe.
Sing karepake ati ikun dudu organ tubuh sing kasat mata utawa lever ananging peperangan batin sing nguripi manungsa kaprah kasebut jiwa.Manut pangandikane piyayi pinter jiwane manungsa iku kaperang dadi loro yaiku jiwa sing demen kebicikan lan jiwa sing mung seneng marang kamurkan.Sing seneng marang kebecikan uki diarani nurani lan sing seneng kamurkan iku diarani nefsu.Ana maneh sing negndikake sing seneng kebecikan iku sukma lan sing demen kamurkan iku nyawa.
Saben manungsa urip neng donya kabeh duweni rong perkara mau,kahanan uripe ya mung priye anggone nata .Gusti Allah sejatine wis paring paugeran yen pingin uripe kepenak babagan rong perkara mau kudu imbang,sapa sing gedeke nyawa uripe mung linambaran angkara murka ,nanging sing mung nengenake sukma uripe ora lumrah sebab nyingkur kadonyan.
Jawabane mangkene .Nata kahanan sing kaya ngono bisa digladi seka ajaran-ajaran agama ,kapercayan lan budaya.Kabeh agama mesthi menehi piwulang babagan panggula wenthahing sukma lan nyawa,semono uga kapercayaan lan budaya.Ing wektu iki
ayem nanggo falsafah kabudayaan jawa sing wektu meh kalimput dening wong jawa dewe.
Manut pangandikane priyayi sepuh lan kasepuhan kanggo nata amrih urip tentrem kudu dilandesi sewelas perkara yaiku:
Kabeh ajaran agama mesthi nuntun umate amrih bisa setya lan bekti marang Gusti kang akarya jagat.Ujud bekti mawerna-werna carane nanging utamane pituduh priye carane manembah marang Gusti Allah.Perkara manembah iki sing sok dadeke perkara antarane siji-sijine ,kelompok suta nganggep ora bener manembahe kelompok dadap semono uga sewalike.Babagan iku bisa kedadean amarga kabeh durung
Sing sok nganake perdondi iku merga lagi bisa nglakoni manembahing raga,atine sukmane lan rasane durung manembah.Setya lan bekti marang utusaning Gusti diwujudake tingkah lakune nyonto marang tingkah lakune utusan sing digugu.Utusane Gusti iku mesthi jalma pinilih babagan tingkah laku uripe,mula yen umate tuhu setya ora bakal ana umat sing tumindake arogan,brutal ,kejem lan liya-liyane.
2.Setya tuhu marang pamarintah sumrambah marang punggawane.
Ana ayating Gusti sing ngendikake “Padha manuta marang Gusti lan utusane lan uga marang wong sing dipercaya mranatan negara”Pangandikane Gusti Allah sing kaya ngene iki yen cak tenan kahanan urip ana bebrayan agung mesti padha ayem lan tentrem.Ing kene kudu dilambari sarumangsa ,tegese sing dipercaya karo rakyat anggana mranata manut marang paugeran sing wis sepakati,sing dadi rakyat aja demen maido marang tatanan sing wis disetujoni.Ana penyakit anyar kang magepokan karo bab iki yaiku rasa kamanungsan meh ilang ,suba sita ,tata krama lan etika urip wis padha ditinggal,mangka Gusti duwe paugeran sing sipat umum yaiku sing gede misthi dikeliling sing cilik,lire sing gede kudu bisa mranata lan nguripi sing cilik-cilik ,sewalike sing cilik kudune manut karo sing gede.
3.Tresna asih marang yayah wibi (bapa biyung) lan wong sing dituwake
donya ,gampangane Gusti Allah katon.Nganti gusti kanjeng nabi ngendika yen swarga dibawah telapak kaki ibu.Pangandikan iki ngemu surasa yen lelabuhane ibu iki ora kena dietung ora kena diregani karo apa bae.Kabeh ibu tresna asihe marang putra mesthi landesan ikhlas.Dadi samangsa ibu wis dungkap yuswa putra ora kena tumindak sageleme dewe nganti dititipake ana omah jompo.Dene bapa manut kanjeng nabi tiba nomor loro sebab akeh-akehe bapa rasa tresnane marang putra luwih tipis dibanding karo ibu.Wong sing dituwake ing antarane guru sing wis didik nganti padha bisa pinter marang apa bae mula dikepriya wae guru iku gede lelabuhane marang muride
4.Tresna asih marang anak bojo sumrambah brayak kulawarga
Anak lan bojo iku amanah nomor siji seka Gusti Allah.Wong atuwa sing luhur bebudene isa dingendikake urip mung bakal nyuwargake anak ora golek swarga dewe.Lire swarga mau ya swarga donya lan swarga khirat ,yen wong atuwa saiki uripe rekasa merga nglabuhi anak ,mengko yen anak wis dadi wong sing luwih kepenak
nyidem.Kahanan saiki isih akeh kedadehan yen anake wis mulya wong atuwane malah didapuk batur saupama.Kahanan sing dadeke prihatin maneh ing papan ngendi wae akeh kedadean congkrah anatrane mantu wadon karo mara tuwa wadon.Kahanan iki mratelake yen tresna asih sumrabah brayat durung bisa dileksanke akibat urip tentrem lan ayem ora bakal katekan.
Brayat sing dimaksud kalebu sedulur ipe (ipar),yen wis bebrayan apik aja dibedake antarane sedulur sakandung karo sedulur ipe ,adimu ya adiku dadi perlakuane padha.Ana saweneh cara sing bisa ngraketake yaiku samangsa adine ipe njaluk pitungan apa wae kudune sing nulungi aja mabyune kandung utawa kakangne kandung nanging malah kakang lan mbakyune ipe.
Manungsa tumitah ana ndonya iki ora mung rewang karo padha-padha manungsa ananging kudu bisa urip bebrayan karo makhluk sejene .Manungsa dewe uripe bisa dikelompoke ana sing mlarat , ana sing sugih ana duwe drajat pangkat lan liyaliyane,amrih urip tentrem ayem manungsa mono kudu bisa ngrengkuh manut kodrat uripe dewe-dewe.Contone wong sing gelem ngingu sato kewan umpamane wedus wajibe kudu diopeni sing kanthi tresna asih ,sebab yen ora mengko dadi seje sing duweni ,bisa kena lelara banur mati (gampange dadi mangsa betara kala)
Tumrap marang sapadha-padha manungsa kudu bisa ngopeni lan peduli karo wong urip kecingkrangan luwih marang bocah yatim apamaneh piyatu.Ana ing bab iki ana saweneh tuntunan yen banda donya sing diwenehke marang anak dewe iku ana sebagian titipan kanggo cah yatim lan fakir miskin mula dianani zakat mal.Lire banda sing awak dewe nampa iku kudu ditoke loro setengah presen sadurunge padha didahar.Yen kabeh wong wus bisa nglesanake perkara iki urip bebrayan misthi bakal tinemu tentrem alan ayem.Ana ing perkara iku sejatine wajib mungguhe sapa wae ,yen padha lali tekan mangsane misthi kudu ditoke liwat lara ,liwat kelangan sing tani liwat akehe ama saengga ora panen lan liya liyane.
6.Sregep nyambut kardi manut guna bisane dewe
Sregep nyambut kardi .maksude sregep nyambut gawe manut kabisane dewe-dewe.Manungsa urip neng donya iki diganjar kabisan dewe-dewe mula kudune nekuni gawehane dewe aja demen ngrusui gawehan wong liya ,padha rebut biyada wusanane kahanan dadi kisruh .Ana ing babagan iki sing kudu disuda amrih tentrem yaiku kudu bisa ngedohi seneng ngoreksi wong liya sing ora ana
anggone nglakoni awit sing jeneng bebuden luhur iku sekabehing tumindak kudu dilandesi krana ikhlas mungguhi gusti,mungguhing urip bebrayan cilik lan bebrayan gede.Isih meneh dietung bener lupute,apik eleke lan pas orane.Perkara bener luput iki angel banget anggone nyaring, sebab bener luput iku sejatine mung kagungane gusti Allah dene padha-padha manungsa mung duwe ala becik wae.Dene tumindak ngadil ya saya angel ,sebab dibagi padha iku durung mesthi adil,mual amrih bisa ngadil saben wong kudu bisa nyinau babagan wadah sing arep dienggo.Welas asih iku demen tetulung marang sapa wae ora mung padha-padha manungsa lan tetulung iku mau ora dilambari pamrih apa wae embane yen ngenehi ngangga tangan tengan ,tangan kiwane ora kena ngerti
Babagan iki gampange tumindak selingkuh ,sebab selingkung iku mung nguja hawa nafsu wae.Tumrap Gusti Allah silingkuh iku mung tumindak sing ngecer-ngecer bibit urip peparingi Gusti pada karo nglirwake ganjarane Gusti.Wong sing nglakoni tumindak kaya ngono mesthi dibarengi tumindak ora jujur marang bojo lan kulawargane,mangka samangsa-mangsa mesthi bakal kadenangan lan dadeke dredah jalari ora tentrem tumindake.
Wong sing duwe bojo luwih seka siji mesthi ora bisa andum tresna sing imbang antarane bojo siji lan sijine,mbok menawa kanggo urusan bandha donya bisa imbang nanging bab katresna tangeh bisa imbang.akeh-akehe bakal dadi dredah.
Nakal biasane dilambari nafsu sing ala apa maneh nistha, pinter ning nggo minteri wong,demen ngopeni bandhane wong liya.Seneng yen wong liya nandhang cilaka,meri yen wong liya nampa kabejan.Nistha luwih elek tinimbang nakal awit nistha luwih kejem ,contone ngalalake dalan apa wae kanggo duruti kekarepane, nganti demen maeka kanca dewe malah nganti tega mateni wong liya.
Penulis yakin yen kabeh manungsa bisa nglakoni pituduh ing duwur urip tentrem ayem bakal cinaket , bakal katekan.Ana wewarah sing sederhana kanggo meper kahanan yaiku”Aja demen rebut bener yang ngadepi perkara,apike padha rebut salah perkara mesthi bakal rampung”Babagan iki ketoke gampang nanging abot trap-trapane awit wiwit cilik bocah mung digladi ilmu bener luput lan sing tonjolake benere .Ana maneh wewarah sing apik yaiku”dadi wong aja demen nyalahke wong liya luwih becik
Nyi Roro Kidul kuwe mitos penduduk Cilacap, Jawa Tengah lan liya-liya penduduk pesisir laut selatan, kanggo jenenge ratu penguasa pesisir laut selatan sing kalebu pantai Cilacap. Saben wulan Suro ana sakelompok masarakat sing gawe pesta jenenge sedekah laut, kanggo ngewehi sesaji men hasil laute melimpah akeh. Jare mitos wong sing arep teka nang pantai Teluk Penyu ora enthuk nganggo klambi sing warnane ijo. Tapi akeh wong nganggep nek budaya kuwe ora sesuai karo budaya Islam, sing mbanjurake aja nggawe persembahan marang wong, wit, lan kabeh sing dianggep gaib.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Nyi_Roro_Kidul&oldid=187034"	Kategori: Mitos lan Legenda Cilacap	Menu navigasi
wae, sing koyo ngene iki hati dan nurani sebagai GURU gelem menehi weruh sing terang tur jelas…….matur nuwun sanget Gusti kang akaryo jagad
“Metha, Wis rino . Saru medu prawan kok tangine awan. Ga isin Kalah karo pitike bapakmu nek kandang buri kae!”1
Punggol Drive Punggol Field Punggol Place Punggol
May 16, 2008 6:52 pm wenake...tangi turu mangan... _________________Dedalane guno klawan sekti, kudu andhap asor...lha ngih urip niku ajeng nge nopo to?...saiki aq lagi posting karo nginstal windows neng kaliurang :*)0(: ping 192.168.10.1
serat gambuh asmaradana kinanti lan mijil kang kawujud
Dhuku kuwi sajenis uwoh-wohnan anggota suku Meliaceae. Tanduran iki asale saking Asia Tenggara sisih kulon.
Penafian neatxxxtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pethaikipun tansoyo reget kabeh ino lan dosa
Coretan cemeng tansah kandhel lan petheng kabusak?
Coretan kang kebak kamulyan soho pethak sinorot sing tak rantos
Koyo opo Gusti, panjenengan saged mbucal?
Mom Aku Wis Dhemen JancokDiwasa SwingersMom Aku Wis Dhemen JancokMom Aku Wis Dhemen Jancok SilitMomMom Lan BoyMom Lan GadisNgandhut
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Slawi, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Jawa
JAMAN KALABENDU	Posted on November 23, 2010	by bopong ZAMAN KALABENDU
Ujaring kandha manut jangka Jayabaya dingendikake yen zaman kalabendu sing nyekel pemerintahan (ratu ) jenenge HARTATI.Yen dionceki sing kanthi permati manut jeneng hartati duweni maksud yen kabeh ngeblat bondha ndonya .Kabeh samubarang bisa dirampungi nganggo bondha,dene jeneng mau mesthi jenenge wong wadon sing biasane kumanthil-kanthil karo bondha iku kaum hawa.
Gandheng kabeh padha ngeblat marang bondha mula kahanan saya tambah rusak negara saya ora karuh-karuhan tundhone rakyat cilik saya keplenet.Yen tekan mangsane negara wis ora duwe pametu mengkone kabeh kudu dipikul nganggo pajek samubarang kudu dipajeki neng ngendi meneh nek rakyat saya abot sanggane.
Ana zaman kalabendu uga dikandake yen bakal nemahi pemimpin sing ora bisa tumindak adil ,amarga mung nuhoni wahyu setan dudu wahyu Illaahi.Sing dimaksud wahyu setan yaiku bisikan sapa wae embuh bojo embuh anak ,embuh sadulur sing tujuane mung perkara bondha ndonya wae.Pimpinan sing kaya mangkono iku mesthi wiwitane dadi pimpinan ya marga bodha ,ora saka kabisane.
Coba sak iki padha dirasake wiwit saka tataran sing cilik wae .Pingin dadi lurah wae pira duwit sing kudu ditokake ora sithik jutaan rupiah.Mesthine uga ketemu nalar yen sawise dadi lurah deweke semrawut tujuane golek pepulih lan bebathen syukur bisa kanggo persiapan jago maneh.Iki lagi lurah apa maneh arep dadi bupati gubernur lan liya liyane,sepira duwit sing kudu disiapke.
Ana zaman kalabendu uga disindir yen wong wadon akeh sing wis ora duwe rasa isin,lali marang anak bojone apa maneh marang kulawargane.Perkara iki wis akeh banget contone mula ora bakal ndak onceki sing kanthi jero.Ana pangandikan yen zaman kalabendu wong arif lan bijak padha disingkarake,wong sing kurang ajar malah oleh jabatan.Sing dimaksud wong kurang ajar iki ngemu surasa ora nggenah tumindake dumeh kuasa lan diwenehi panguasa.Sepak terjange nggugu karepe dewe apa-apa doyan watu doyan pasir doyan wesi doyan malah sadulure dewe ya doyan.
Sing pungkasane ana zaman kalabendu bakal akeh bebendu (malapetaka),akeh lindu udan wau gunung padha jebluk kahanan dadi porak porandha.
Ramalan Jayabaya kala wau menapa kabukten lan saget kasunyatan wontenipun, mangga kita onceki sesarengan.
Korupsi ing negari kita saya ngrembaka wiwit saking tataran ngandhap dumugi nginggil.Perkawis menika nelaaken bilih bondha ndonya ingkang arupi arta taksih nggadhahi panguwaos ingkang kalangkung ageng .Arta saget andadosaken ati wuta ,nurani bisu ,penggalih lumpuh.
Mboten wontenipun pepesthen ukum,sadaya perkawis ingkang magepokan kaliyan keadilan ukum mesthi mentok kawon kalian politik panguwaos,kawon kalian arta saengga paugeran tansah nyimpang saking wewaton ingkang sampun dipun tetepaken negari.Bab menika sampunkathah buktinipun .
Incalipun kapitadosan dumateng punggawa praja /negari.awit para panguwaos gadhahi pikajengan ingkang mboten sami kalian rakyat ,remenipun rakyat ingkang kedah derek ,pemanggih rakyat /kawula alit tansah pun duwa dangu-dangu sadaya nggega pikajengipun piyambak.
Kebijakan negari mboten mihak dateng kawula alit ,menika kabukten wontenipun inggahan regi bahan bakar,tarif listrik ingkang orientasi nipun namung mihak kepentingan pejabat negari.Bab menika ingkang selaras kaliyan ngendikanipun Jayabaya bilih para panguwaos dereki wahyu setan.
Risakipun moral bangsa ingkang andadosaken kesejateraan sosial mboten saget kadumugen.Kathah tumindak ingkang nasar ,pemerkosaan,perceraian ,fitnah-fitnahan ,gosip murahan dumugi isu sparatisme lan perpecahan bangsa.
Wong mlarat lan wong rakus saya tambah akeh,mung negara uga duwe tuntutan marang rakyat sing ngluwihi kemampuan ,kaya ta pajek-pajek saya digedheke,bayar listrik duwur,bayar banyu wae saya ngrekasa.Nganti ora mung manungsa wae sing padha protes alam pada ngamuk ,lindu ,tsunami ,banjir ,longsor ,angin topan ,gunung api lan liya liyane.
Kapan jaman kalabendu iki rampung lan gumanti jaman kalasuba sing dipimpin satriya Piningit (manut ramalan Jayabaya ).Satriya piningit iku manungsa sing suci sing ora tammak,sing ora duweni pamrih karo urusan bondha ndonya.Ramalan iki aneh mung wae ramalan sing kelakon akeh benere mbok manawa ya mung durung katekan wae ,kabeh gumantung karo sing ngecet lombok.
kawat balung wesi’…sumsum gagala, kulit tembaga, drijit gunting, dengkul paron… (Ensiklopedi Wayang Purwa, BP, 1991)
Mlebu omah adus mangan terus turu, tangan njarem pegel pokoke kesel khabeh, disaat nulis sdh fresh
sebangsa dan serumpun, kenapa menghujat Indon? Aneh !!!!
November 15, 2008 at 7:52 AM
sopo sing ono wonosarimbok golek artikel sing apik ttg wonosari ngono lokoyok foto-foto pantaifoto-foto guolan lia-lianeben makin terkenel gunungkidulkiterkenale kok mung larang banyu aeeeeeeeeejian ngisin-
Alhamdulillah, dalu meniko kito saged pepanggihan malih wonten nglebete Musholla meniko dalam suasana bulan Romadhon. Ugi kulo
ke masjid, dalu meniko, wonten wulan ingkang dimulyaaken dening Allah swt, panjenengan
panjenengan sedoyo kedalam golongani ahli-ahli surga. Amin allahumma amin.
Bulan Romadhon ugi kasebat bulan kesabaran. Lan kesabaran saged dados sababiyah kulo lan panjenengan sedoyo kalebet sakjroning golongan ahli suwargo. Mengapa bisa demikian? Keranten namung tiyang sing sabar ingkang bade dipun cekapi pahala kaliyan
kulo panjenengan nglampahi sedoyo perintah lan anjuran wonten saklebete wulan romadhon meniko.
namung mekaten ingkang saged kawulo aturaken dumatheng panjenengan sedoyo. Mugi-mugi wonten manfaatipun kangge panjenengan sedoyo lan kulo. Lan mugi-mugi
weruh dewek wong cerbonan dikongkon ngomong sunda pasti mbledag mbledug..
Kendhang Ketipung from the Javanese Gamelan Kyai Rengga Manis Everist
Kendhang Wayang from the Javanese Gamelan Kyai Rengga Manis
eee,,,,boromania malang raya,pean saiki nok malang ndi,??
soale aku yo nok malang,,tgl25 yo kate mulih pisan,,,,
mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
Biyung iku anane Sastro, yo kasebut Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.
c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi, asline wujud sake buah Quldi, awal anane Roso kang biso mujudake anunggale Rasane Pangeran. Sandi yo Wadi iku Rasane Pangeran kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang satemene soko anane Neptu Gaib mujudake anane SASTRO, yen ing Kuno biso kasebut ” Sastro
ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal wujud ono sajerone badan saujude si jabang bayi, satemene Wahyu Nungkat Gaib mau wujud
lan ayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas – Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.
a. Atmo yo alame Asmo netepi leluhure wektu Urip.
b. Nyowo yo alame Tetanduran mujudake Rojo Kayon
Bab iki anane wenange Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.
3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat,
b. Roso kang soko anane Alarn yo anane Roso Sejati – Sejatine Roso.
c. Roso kang soko anane Poncodriyo, yo anane Roso soko babahan Howo
Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan
Kang dimaksud Sandi utowo Wadi iku satemene dedeg piadege
ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine
Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen kajarwakake mowo
Sejarah UIN Syarif Hidayatullah Jakarta kaperang dadi periode-periode, ya iku periode perintisan (
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 10 Maret 2016.
Bantenese (47%), Sundanese (23%), Javanese (12%), Betawi (10%), Chinese (1%) [1]
KELUHAN KONYOL SEPUTAR PENGGUNAAN KOMPOTER | BLOG-e WONG JOWO
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as, mowo Kitab Jabur, umate Kanjeng Nabi Musa as, mowo Kitab Taurot, umate Kanjeng Nabi Isa as, mowo Kitab Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
1. Ibadah, yo Tingkahlaku dadi dasar Sembahyang ;
2. Sembahyang, yo anane Ucapan (omongan) dadi dasar Sholat;
3. Sholat, yo anane Angen-angen, jejege sake anane Sembahyang lan Ibadah.
a. Kitab kang tinulis yo anane Kitab Garing, koyo to
anane Kitab Teles, wujud sake maknane Badan saujud kite.
6. Iman marang Qodlo laD Qodar
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad
Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen
dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
a. Syahadat : Anane Mahayu Hayuning Bawono cilike Keluarga, larangane Madon ;
b. Sholat : Anetepi angen angen kang becik,’ ndedegi
manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso
” Laa ilaaha illallahu Muhammadur Rasuulullah” ketemu anane :
bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan
simbah bilang lagi kayak gini :” nanging, kedadean kuwi bakal lan mesti kedaden nek nusantara iki wis nemoni pageblug sing rupa-rupa”
SRAGEN ,SLEMAN ,REMBANG ,PURWOREJO ,PENUKAL
D asam manuronat (M), utawa bisa arupa kombinasi saka rong monomer mau.[1] Alginat ana ing ganggang coklat kang asale
monomer alginat ya iku ali-ali tetrahydopyran kang bisa mbentuk 2 konfigurasi, ya iku C1 lan 1C kayata gambar ing dhuwur.[2]
D-manuronat, interaksi -COOH ing C-5 lan -OH ing C-3 bakal kaku, dene ing C1 gugus-gugus iki ana ing posisi ekuatorial mula luwih stabil.[2] Sewalike, kanggo alasan kang pada
digunakake kanggo proses mbentuk gel alginat kanthi nambahake ion Ca2+.[3] Ion mau bakal ngganteake ion H+
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 29 Agustus 2016.
Lyrics Music Banooye Tanha Reza Sadeghi Ft. Hadi Sadeghi
Unduh Fast Rabbit Typing, versi 1.1
Sudimara kuwe salah siji desa nang kecamatan Cilongok,
sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Punggol Drive Punggol Field Walk Punggol Central Punggol Road Rivervale Street FLO Residence	Punggol Field Walk, Singapore 828745 D19 Hougang, Punggol, Sengkang,
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35,
< body onload="alert('Kulonuwun mbah... Paring paring.. nyuwun sedekah sak ikhlasipun. Yen enten nggih 100ewu, yen mboten gadhah arto, sego aking nggih
INTANMonggo mlebet ing griyo engkang mboten sae nanging saget panjenengan pirsani bilih samangkeh wonten gelaran ingkang mboten mranani
suwun sanget kagem panjenenganipun bapake shinta selaku dosen dadakan langsung dapat ijazah mba ora ketang mblusuk salah nanging tansah sabar lan sumringah
"ora tekan le arep Ngomong """~ ORA BEJO SEKABEHANE hahaha hp ilanng bosok pisan hehe..Maturnuwun sanget nggih porotamu sedoyo sampun nglonggaraken wekdal kangge niliki griyo kulo engkang reyot meniko. Pangalembono soho panyaruwe kulo
'Kulonuwun mbah... Paring paring.. nyuwun sedekah sak ikhlasipun. Yen enten nggih 100ewu, yen mboten gadhah arto, sego aking nggih purun..');">
untung sing nerimo podo gemblunge karo aku … hahahaha. eniwei … uayu poll, jare sing nrimo uayu tur enak … meh
aku gak mudeng rada telmi soale dadi fastreaders.
wis tho, ki. ndak usah dibingungi. sing penting ngeblog forever.
btw, sing pethakilan kuwi sapa, ki?
*ngikik maneh* Arek iki lo sing Pethakilan..!!!
Reply	chiw says:	on 1 February 2008 at 6:20 pm	Ditulis pada malam setelah makan malam dengan manusia
Bathara Gana (Ganesya) iku dewaning kawruh/ ngelmu, lan dadi lambange kawicaksanan. Kahyangane ing Glugutinatar. Wujude dewe sirah gajah. Miturut layang Smaradahana karyane Empu Dharmaja (Jamane Prabu Kameswara ratu ing Kediri), Bathara Ganesya iku putrane Sang Hyang Siwah (Bathara Guru) miyos daka Dewi Uma.
Nalika Sang Hyang Siwah tindak mratapa, kahyangan ketekan mungsuh, yaiku narendra ing Tanjungparang Sang Prabu Nilarudraka. Ratu buta sirah gajah iki nyuwun tumurune Bathari Gagarmayang nedya kepundhut garwa. Amarga ora dipinangkani, banjur ngamuk punggung sabalane. Para dewa kalah kabeh. Miturut wawasane Bathara Narada, amung Sang Hyang Siwah kang bisa nyirnakake mungsuh. Sigra matah Bathara Kamajaya supaya njugarake tapane Sang Hyang Siwah.
Ketaman jemparing Pancawisaya, Sang Hyang Siwah badhar tapane. Duka yayah sinipi Sang Hyang Siwah. Sanalika ing tengah-tengah palarapane mijil netra sumorot, ngobong anggane Bathara Kamajaya. Bathara Kamajaya sirna margalayu. Dewi Ratih bareng midhanget kakunge seda, sigra nusul menyang papan garwane seda. Satekane ing papan iku, geni kang wis sirep sanalika murup mulad-mulad maneh. Dewi Ratih bela pati obong.
Sakondure Sang Hyang Siwah ing kahyangan, kepanggih Dewi Umi, banjur kangen-kangenan. Wasana Dewi Umi mbobot. Nalika lagi mbobot enom, para dewa sowan api-api tuwi kondure Bathara Siwah, nanging karo nggawa gajah tunggangane Bathara Indra. Nalika iku Bathara Siwah lan Dewi Umi pinuju lenggahan.
Bareng priksa gajah Erawana sing wujude gedhe banget, Dewi Uma kaget lan njerit wedi. Bathara Siwah ngrerepa garwane karo paring pangandika yen putrane bakal mijil kakung, nanging sirahe sirah gajah.
Bareng jabang bayi lair, mbarengi tekane Prabu Nilarudraka sawadyabalane ngrabasa Kahyangan Jonggringsalaka. Ganesya sing isih bayi diajokake ing paprangan.
Bathara Narada (Sang Hyang Kanekaputra) iku putra pembarepe Sang Hyang Cuturkanaka (Sang Hyang Kaneka) lan Dewi Laksmi. Wujude dewa cebol, pasuryane ndhangak. Darbe rayi loro, yaiku Sang Hyang Pritanjala lan Dewi Tiksnawati. Dene rayi sing beda ibu uga loro, yaiku Sang Hyang Caturwarna lan Sang Hyang Caturbuja.
Garwe Bathara Narada sesilih Dewi Wiyodhi. Peputra loro, yaiku Dewi Kanekawati (dadi garwane Resi Seta), lan Bathara Malangdewa. Senadyan dedege cebol, nanging Bathara Narada digdaya. Jembar kawruhe, watake jujur, grapyak semanak, lan seneng geguyon.
Bathara Narada seneng mratapa ing samodra. Awake ora bisa teles dening tirta lan ora bisa kumelem ing samodra. Amarga saka genturing tapane, tejane sumunar katon saka ing Jonggringsalaka, satemah kapriksan dening Bathara Guru.
Bathara Guru nuli dhawuh marang para dewa supaya nyowanake Bathara Narada. Kabeh dewa utusan mau ora ana sing bisa mungkasi karya. Wasana Bathara Guru dhewe kang tumurun ing samodra. Sawise adu arep, Bathara Guru ngendika, kang surasane ngremehake lan ngina, sarta mamerake panguwasane. Bathara Narada mudhar tapa, banjur gumuyu latah kayo ngendika, "Kowe ngaku ratuning para dewa lan nguwasani tribawana, nanging emane isih dhemen umuk sesongaran, seneng ngina marang sapadhapadha. Apa tumindak mangkono iku kena kanggo patuladhan? Coba yen kowe ngaku luwih tuwa, gage wangsulana pitakonku iki. Panase apa kang ngungkuli panase geni? Wong utama iku kang kepriye? Kajaba gadhung lan kecubung, apa kang bisa njalari mendem?"
Bathara Narada banjur asung katrangan, "Kang ngungkuli panase geni iku panasing atine manungsa. Kang sinebut wong utama iku wong sing seneng dedana, tetembungane becik, ora gelem goroh, lan ora gelem gawe serik atine liyan. Saliyane gadhung lan kecubung, kang bisa njalari mendem iku rupa bagus utawa ayu, derajat, pangkat, panguwasa, kamulyan lan kawibawan."
Bathara Guru rumangsa kurang putus ing kawruh, nuli ngakoni yen kalah tuwa tinimbang Bathara Narada. Bathara Narada banjur kaboyong menyang kahyangan, dipasrahi kalenggahan patih ing kahyangan, sarta kappringan papan ing Kahyangan Sidiudaludal (Suduk Pangudaludal) (
BATARA KALA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Cirebon
BATARA KALA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta
BATARA KALA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa Bali
BATARA KALA, dijadikan ilustrasi kulit muka bukuKalender Pawukon 200 tahun
BASUKARNA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
BATARA SURYA, ayah Basukarna. Gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
DEWI KUNTI, ibu Basukarna. Gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
apa kau... tak ngerti aku... Me : weleh... mas ngomong opo kui... aku ora ngerti...Kakario :
Habib riziq iku banci….wanine mung nyelongop cangkeme…..nek wani…kono…melu perang nang arab…wanine mung kawin tok…koyo kucing…
mlebu suargo opo mlebu neroko. penting urip ayo do ngibadah sing mempeng. lan golek ridhone
marang liyane Kafire dewe dak digatekke # Yen isih kotor ati akale Yen isih kotor ati akale… Gampang kabujuk nafsu angkoro # Ing pepaese gebyare donyo Iri lan meri sugihe tonggo # Mulo atine peteng lan nisto Mulo atine peteng lan nisto… Ayo
tancepake ing jero dodo Den tancepake ing jero dodo… Kumantil ati lan pikiran # Mrasuk ing badan kabeh
diriyadlohi # Dzikir lan suluk jo nganti lali Dzikir lan suluk jo nganti lali… Uripe ayem rumongso aman # Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo nadjan pas-pasan # Kabeh tinakdir saking pengeran Kabeh tinakdir saking pengeran… Kelawan konco dulur lan tonggo # Kang podo rukun ojo dursilo Iku sunnahe rosul kang
Senadjan asor toto dzohire # Ananging mulyo maqom drajate Ananging mulyo maqom drajate… Lamun palastro ing pungkasane # Ora kesasar roh lan sukmane Den gadang Alloh swargo manggone # Utuh mayite ugo ulese Utuh mayite ugo ulese…
2013 August 3 RAJA NGUOK permalink 1.
Anake diidak-idak, Emboke dielus-elus = andha (tangga)
Cangkriman Blèndèran[besut | besut sumber]
Cangkriman blèndèran iki cangkriman iki sejatiné ukara pranyatan kang bisa gawé bingung yèn macané salah. Contoné:
Wong adol témpé ditalèni = sing ditalèni témpé, dudu wong sing dodol.
Wong mati ditunggoni wong mèsam-mèsem = sing mèsam-mèsem wong sing nunggu, dudu sing mati.
Ndhuwur kencrengan, ngisor jedhoran = wong ngunduh kambil
Cangkriman kang kacetak wacanan[besut | besut sumber]
Bapak pucung, rèntèng-rèntèng kaya kalung. Dawa kaya ula, pencokanmu wesi miring. Sing disaba, si pucung mung turut kutha. (sepur)
Bapak pucung, dudu watu dudu gunung. Sangkamu ing Plémbang, ngon ingoné sang Bupati. Yèn lumampah, si pucung lèmbèhan grana. (gajah)
Bapak pucung, dudu watu dudu gunung. Sabamu ing sendhang, péncokanmu lambung kéring. Praptèng wisma, si pucung muntah kuwaya. (klenthing/jun)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cangkriman&oldid=1119937"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 28 Februari 2017.
yo rep nyulik ceweku ko cwah.....gek njaluk tembusan go nikah.... tpi golek cewek sek dink...saiki lagi ra
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis
tanpo mbayar alias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adine wae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nek arep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dho grenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terus dho
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eee tak nyang warunge
alias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adine wae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nek arep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dho grenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terus dho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eee tak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enek tenan, karo mendoan. habis itu langsung beblas mlethas tanpo mbayar alias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adine wae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nek arep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dho grenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terus dho dithuthuki siji-siji.njur
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eee tak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras
ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adine
grenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terus dho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trus mumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi main bekel dadine,lagi
tanpo mbayar alias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adine wae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nek arep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dho grenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terus dho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trus mumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eee tak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enek tenan, karo mendoan. habis itu
warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adine wae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nek arep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dho grenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terus dho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trus mumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eee tak
mbayar alias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adine wae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nek arep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dho grenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terus dho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trus mumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi main
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eee tak nyang warunge nduk
alias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...
lagi dho grenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terus dho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trus mumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi main bekel
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eee tak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enek tenan, karo mendoan. habis itu langsung beblas mlethas tanpo mbayar alias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adine wae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nek arep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dho grenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terus dho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trus mumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..
kepingin mangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eee tak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enek
sik nduwe warung nanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adine wae,adine iseh cilik kie gek piye??
sing duwe warung teko, terus dho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trus mumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi main bekel dadine,lagi penak main bekel diceloki
ditinggal dolan nenggone mas k_lop trus ..mas k_lop ra no ngomah bablas ngajak
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar enektenan, karo mendoan.
sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie
iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak main bekel diceloki mbokne
karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak
tanpo mbayaralias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nekarep ngenteni semono
dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe
kekno k_lop wong mesakne jarene klingsir bar kuwi..k_lop kewaregken, nanging Den Ayu iseh kelaparan..gandeng den ayu iseh kelaperan datang lah agoezt ngowo jangan lombok..dengan wajah seik ganteng agoest ngrayu Den Ayu
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale aku
warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek piye??
mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak main bekel diceloki mbokne
kekno k_lop wong mesakne jarene klingsir bar kuwi..k_lop kewaregken, nanging Den Ayu iseh kelaparan..
Ayu ngomong lha ora siutttt gozz......diomongi ngono agoest jebule..mutung trus muleh karo guneman "jane yo ayu ning ngomonge kok pedes banget koyo jangan lombok iki", terangane den ayu krungu...
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale aku masuk angin, mau bengi bar... tinju karo
trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir... rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng
terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,
dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel
jangan lombok..dengan wajah seik ganteng agoest ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek....
Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis
muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis
sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik
wong ndeso dadi PR yo ngono kuwi koyo mbake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Osiek&oldid=1090688"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ItalianoNederlandsPolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.04, 14 Sèptèmber 2016.
bungsu Sri Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng Ratu Bendara alias Jeng Reni dengan Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara.
wong ukoro kuwi ki sing nulis dudu aku jek, ning pingin reti wis suk minggu aku ter-ono jangan lombok sing pedes manis wae.... MEngko tak salamke sing nulis yooo.... dedik cahyonoCamatJoin date : 11.07.08Subyek: Re: CINTA>>>>>>>>> Thu Dec 04, 2008 10:46 pm siti rahayu wrote:Wonosingo Ngali Kidul wrote:siti rahayu wrote:
wong ukoro kuwi ki sing nulis dudu aku jek, ning pingin reti wis suk minggu aku ter-ono jangan lombok sing pedes manis wae.... MEngko tak salamke sing nulis yooo....aku ora iso masak jew mas....hhehe....mengko tak tukokne wae yo....kanggo sing nulis....
saking HONGKONG nopo?Wong niku mergo kepepet je mbak . . . .yo to kang? jo ngono mas......jarang lho di jaman gini hari ada yg menemukan cintanya sama Yang MAha Esa.....pokok'e saya tetep salut
saking HONGKONG nopo?Wong niku mergo kepepet je mbak . . . .yo to kang? Galo mbak, sing nulis ke.....
kok...jo mneh nek kelingan marang tingkah akune sabe dinane mbyen...jan marai pgel neng ati...wis sakiki aku pengne rep nglalekke tnan nanging yo rso sayang marang dweke jan ndadekke aku ra iso...mugi2 ALLAH INGKANG KUOSO MARINGI
ngurusi duwit sing d embat Je… Nganti pemaine ucul kabeh…Tur danane
Koncoku kok podo pindah se…..hiks..hiks..
ojok lali nambah2 lat dewe ben iso tambah TOP ….
pmNgko nek melok pindah lak tuku tanah, ro golek gawean maneh nuh?
[Reply]	[boboboro] July 7, 2009 at 1:25 pm
Ketok e kwi seng ape mbok lakoni nang
Lha kwe arep omah 2 neng kono opo neng kene
gráphō, "tulis") ya iku tembung kang padhaejaané déning tembung liyane, minangka bedha ana ing lafal pangucapan lan makna kandutan. Jroningbasa Indonésia, tuldha homograf ya iku "teras" kang ngandut makna inti kayu utawa bageyan omah lan "apel", kang nduwèni arti woh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 7 Oktober 2016.
serangan ke Banjarmasin dipimpin Kyai Mangun Karsa, pertempuran nang benteng Tabanio,
Karawitan[sunting | besut sumber]
Teater tradisional lan wayang[sunting | besut sumber]
Jenenge ko maring kene angger ko kepenging gabung karo regu patroli. Nggokna inisial Kanggo nandatangani bagian
baris 15:00-16:30, angger esih ana wektu, periksa sing sedurunge. (
.(Kaca-kaca sing ora usah dipatrol :Wikipedia:Kothak Njajal / Kothak Wedhi, Wikipedia:Warung Kopi, lan Wikipedia:Kaca perkenalan).
oldid=174999"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholPages with bad rounding precisionKalimantan Selatan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.36, tanggal 11 Maret 2013.
wis tak tompo…Aku lan sliramu wis dudu jodoneCampursari KoploVideo Dangdut Koplo Layang Kapindo - Sonny Josz Ngamen Sewu
Amarga kasektene Bathara Guru, Dewi Umayi lan Dewi Pramuni banjur ijolan raga.Jiwane Dewi Umayi manjing ing ragane Dewi Pramuni, lan suwalike jiwane Dewi Pramuni manjing ing ragane Dewi Umayi kang arupa raseksi.Adhedhasar andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Dewi Pramuni jiwane Dewi Pramuni kang manjing ing ragane raseksi Dewi Umayi sabanjure antuk jejuluk Bathari Durga kang tegese kuciwa, ala, ora
Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo ,
Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten
Anne, Adipati Wanita Bretagne (25 Januari 1477 – 9 Januari 1514),[1] uga dikenal minangka Anna saking Bretagne (Basa Prancis: Anne de Bretagne; basa Breton: Anna Vreizh), minangka salah sijining pamimpin Bretagne, sing dadi ratu saking rong raja Prancis sing mrintah. Panjenengané dilahiraké ing Nantes, Bretagne, lan minangka putri Francis II, Adipati Bretagne lan Margaret saking Foix. Eyang maternalé ya iku Ratu Eleanor saking Navarra lan Gaston IV, Pangeran Foix. Sawisé tilar donyané bapaké, panjenengané dadi Adipati Wanita Bretagne sing ndaulat dadi Pangeran Wanita Nantes, Montfort lan Richmont lan Viscount Wanita Limoges. Ing mangsané, panjenengané minangka wanita Éropah paling sugih [2].
Wiwitaning Urip[besut | besut sumber]
Anne ya iku putri tunggal Francis lan Margaret sing selamet tekané gedhé (panjenengané nduwèni adhi wédok, Isabeau, sing tilar donya ing taun 1490). Panjenengané gedhé minangka pewaris wewengkon keadipatian. Panjenengané diwènèhi pendhidhikan sing apik lan diasuh déning
sing nyenengi. Panjenengané kanthi resmi dijodohaké karo Edward, Pangeran Wales, putra Edward IV saking Inggris ing taun 1483; ananging, Edwar ngilang, lan dianggep mati, ora suwé sawisé tilar donyané Edward IV. Sing seneng liyané uga kamasuk Maximilian saking Austria (duda Mary saking Burgundia,
ing taun 1488, pasukan Francis II dikalahaké ing Paprangan Saint-Aubin-du-Cormier, mungkasi Guerre folle ing antarané Britannia lan Prancis. Ing Perjanjian Sablé, disimpulaké kanthi ngrampungaké babagan perdamaian, Adipati dipeksa kanggo nampa kalus sing ditetepaké manawa putri-putriné ora bakal nikah tanpa ana kasepakatan saka Raja Prancis. Francis tilar donya ora suwé saka iku, tanggal 9 September 1488, amarga tiba saka jarané. Anne dadi Adipati Wanita, lan Britannia terjun ing krisis anyar sing ngarah ing perang pungkasan Perancis-Britannia.
Adipati Wanita Britannia[besut | besut sumber]
Nikahe karo Charles VIII saking Prancis, tablo patung saking lilin ing Château de Langeais.
Tumindak penting kapisan sing dilakoni Anne ya iku golèki bojo sing luwih disenengi déning anti Prancis lan cukup kuat kanggo njaga independen Bretagne. Maximilian I saking Austria dianggep minangka kandidat sing paling cocog. Nikahé karo Maximilian, sing digelar ing Rennes déning wali ya iku tanggal 19 Desember 1490, mènèhi Anne gelar Ratu Romawi, ananging babagan iki kabukti nduwèni konsekuensi sing gedhé.
Prastawa Pernikahan iku akhiré wés resmi déning Paus Innosensius VIII tanggal 15 Februari 1492. Akad nikah kanthi ketentuan manawa pasangan sing urip luwih suwé saka sing liyané bakal nahan kaduwénan Britannia; ananging, uga ditetepaké mangkono manawa Charles tilar donya tanpa keturunan lanang, Anne nakal nikah karo pewarisé, salanjuté raja-raja Prancis bakal nduwé kesempatan kaloro kanthi permanèn ngrebut Britannia.
Ratu Prancis[besut | besut sumber]
Landak Bretagne sing kebak kanthi kamenangan dikétokaké ing nduwur portal utama Château de Blois
Prastawa Pernikahan kapisan Anne diwiwiti kanthi ora apik: panjenengané nggawa rong kasur karo panjenengané nalika panjenengané teka arep nikah karo Charles, Raja lan Ratu kerep urip kapisah. Panjenengané ditunjuk lan dimahkotai Ratu Prancis ing Saint-Denis tanggal 8 Februari 1492; panjenengané dilarang déning bojoné nganggo gelar "Adipati Wanita Bretagne", sing dadi rebutan ing antarané kalorone. Nalika garwané perang ing perang-perang ing nagara Italia, kakuasaan kerajaan digunakake déning seduluré, Anne saking Beaujeu. Sasuwené meteng ing uripé, Anne mapan ing kastil-kastil kerajaan Ambois, Loches lan Plessis utawa ing njero kutha-kutha Lyon, Grenoble utawa Moulins (nalika raja mapan ing Italia). Panjenengané dadi Ratu Sisilia lan gelar Ratu Yerusalem kanthi panguasaan Napoli déning Charles VIII.
sing séhat lan pinter, panjenengané digawé manja déning wong tuwané, sing kesiksa lair batin amarga panjenengané tilar donya amarga penyakit campak. Sawisé Charles lair, sing urip kurang saka sewulan; Francis lan Anne uga tilar donya ora suwé sawisé dilairaké. Prastawa iku nggawé Anne kasiksa batin, sing ndonga terang-terangan kanggo salah sijining putra sawisé tilar donyané Francis.
Ing sakiwa tengené, uga ana sapropirané pujangga istana: ing antarané panjenengané kabèh ana budayawan Italia Publio Fausto Andrelini saking Forlì, sing nyebaraké Pelajaran anyar ing Prancis.
Randa lan nikah manèh[besut | besut sumber]
Nalika Charles VIII tilar donya ing taun 1498, Anne yuswané 21 taun lan ora nduwèni keturunan. Kanthi sah, panjenengané saiki dikudukaké nikah karo raja sing
ing kutha Étampes, panjenengané setuju kanggo nikah karo Louis manawa panjenengané éntuk pembatalan saka Joan sasuwené setaun. Panjenengané masang toh-tohan manawa prastawa pembatalan kasebut bakal ditolak, ananging panjenenegané kalah: prastawa Pernikahan sing kapisan Louis dibatalaké déning Paus sadurungé pungkasaning taun iku.
Kanggo sawetara, ing wulan Oktober 1498, Anne mrintah manèh Bretagne. Panjenengane mbalekaké Philippe de Montauban sing loyal ing papan kanselir Bretagne, njenengaké Pangeran Orange minangka Herediter Letnan Jenderal Bretagne, nggawe kebon ing wewengkon-wewengkon Bretagne, mrintahaké produksi duit logam sing ana tulisan jenenge. Panjenengané njupuk kesempatan mubeng-mubeng ing wewengkon adipati, ngunjungi pirang-pirang papan sing durung dikunjungi ing mangsa ciliké. Panjenengané nggawé pemasukan kamenangan ing njero kutha-kutha wewengkon adipati, ing kunu pengikuté nyambut kanthi kamewahan.
Upacara nikahané sing katelu Anne digelar nlaika tanggal 8 Januari 1499 (panjenengané nganggo klambi putih, sing netapaké présidhèn kanggo klambi mantèn ing mangsa ngarep), disimpulaké ing kahanan bédha banget sing kaloro. Panjenengané dudu bocah manèh, ananging salah sijining randa ratu, lan nduwèni tekad kanggo njamin diakuiné hak-hak minangka wanita bangsawan sing ndaulat wiwit saiki. Sanadyan garwa anyaré nglakokaké kekuatané panguasa ing Britannia, panjenengané kanthi resmi ngakoni haké kanthi gelar "Adipati Wanita Bretagne" lan ngetokaké keputusan kanggo jenengé.
Minangka salah sijining adipati wanita, Anne kanthi kuat mbéla kebebasan wewengkon adipatiné. Panjenengané ngatur prastawa pernikahan anake, Claude, kanthi Charles saking Luksemburg ing taun 1501, kanggo gawé kuat aliansi Perancis-Spanyol lan nggenahaké Prancis suksès ing perang-perang Italia; ananging, Louis gawé keputusan prastawa pernikahan iku nalika nduwé firasat kayané Anne ora ngasilaké keturunan lanang. Sewaliké, Louis ngatur salah sijining prastawa pernikahan antarané Claude lan pewaris tahta Prancis, Francis saking Angoulême. Anne, gawé keputusan kanggo njaga independen Bretagne, nolak tekan mati kanggo sanksi prastawa pernikahan iku, sewalike ndorong Claude kanggo nikah karo Charles, utawa kanggo wewengkon adipati diwarisaké putriné sing liyané, Renee. Prastawa Pernikahan Claude lan Francis akhiré digelar ing taun iku sawisé Anne tilar donya.
Tilar Donyané[besut | besut sumber]
Anne gagal kanggo urip ing mangsa adem taun 1513-1514, sekarat amarga serangan ginjal batu ing Chateau of Blois. Panjenengané dikubur ing kuburan Santo Denis. Upacara pemakamané dilangsungaké kanthi nggumunaké, ya iku sasuwené 40 dina, lan menehi inspirasi kanggo kabèh
Prancis tekan abad ka-18. Requiem kanggo Anne kemungkinan gedhé dikarang déning pengarang terkenal ya iku Johannes Prioris.[3]
Mitirut wasiaté, atine dipanggonaké ing salah sijining peti sing dilapisi nganggo émas, salanjute diangkut ing Nantes, ing tanggal 19 Maret 1514, ing salah sijining lemari wési ing biara Carmelite, ing salah sijining kuburan sing digawé kanggo wong tuwané, salanjuté dipindahaké ing Katedral Santo Pierre. Peti sing isiné ati Anne, Adipati Wanita Bretagne ya iku kothak lonjong, bivalvular, digawé saka lembaran emas sing bisa disurung manèh lan disambung karo engsel,
dikosongaké, lan disita minangka bageyan saka koleksi logam mulia sing nduwé hubungan karo gereja-gereja, lan dikirim menyang Nantes kanggo dilebur. Ananging, peti iku disimpan ing Perpustakaan Nasional, lan dibalekake ing Nantes taun 1819, disimpen ing sapropirané mangsa, lan ing njero Musium Dobrée wiwit taun 1896.
Wasiate Anne uga dirundingaké suksesi Bretagne saka putri kaloroné, Renee. Babagan iki dilerwehaké déning garwané sing ngakoni Claude minangka Adipati Wanita lan ngawinkaké panjenengané karo Francis.
Karakter pribadhi[besut | besut sumber]
Anne minangka Ratu, nampa salah sijining buku sing ngagung-ngagungake wanita-wanita terkenal, sing digambar déning Jean Perréal.
Anne ya iku wanita sing pinter sing ngentekaké wektuné ing administrasi Bretagne. Panjenengané digambaraké minangka salah sijining wanita sing pinter, kemayu lan bangga ing tabiate.[5] Panjenengané nggawé pengamanan otonomi Britannia, lan pelestarian Kadipaten ing njaba mahkota Prancis, karya uripé, sanadyan tujuan iku gagal ora suwé sawise tilar donyané.
Anne uga minangka salah sijining pelindung kesenian lan seneng musik. Salah sijining kolektor produktif saka permandani, mungkin banget manawa permandani jaran sing nduwé sungu saiki dipajang di museum The Cloisters ing Kutha New York sing ditugasake déning panjenengané kanggo perayaan prastawa pernikahané karo Louis XII.[6] Panjenengane uga nugasaké salah sijining buku naskah Prancis (Book of Hours), sing dikenal minangka The Great Hours of Anne of Brittany. Panjenengané uga gawé institusi Pelayan Kehormatan Ratu ing istana.
Siji saka sikilé Anne luwih cendek saka sijiné, lan nggawé abot sisih. Kanggo ndandani masalah iki, panjenenegané nganggo sepatu sing ana hak sing luwih dhuwur saka sikil sijiné.
Anne nyimpen salah sijining kothak watu permata. Panjenengané kanthi acak bakal milih siji saka watu-watu iku kanggo pengunjungé.
Panjenengané minangka ibu sing setia, sing ngentèkaké akèh wektuné karo anak-anaké. Kanggo putrané, Charles-Orland, panjenengané nugasake salah sijining buku donga, sing nduwé tujuan kanggo ngajaraké carane donga, lan minangka pemandu kanggo panjenengané minangka calon Raja Perancis; ananging, Charles-Orland tilar donya ing taun 1495, lan ora ana putra liya sing urip luwih saka sapropirané minggu.
Ing Prastawa pernikahané karo Charles VIII, yuswa 14 taun, Anne digambaraké minangka salah sijining prawan sing enom lan ayu; nalika prastawa pernikahané karo Louis, yuswa 22, sawisé ping pitu ngandut tanpa anak sing slamet, panjenengané digambaraké minangka wanita sing nduwé rai sing pucet lan lesu. Ing pungkasan uripe, nalika yuswa 36 taun, panjenengané ngandut ping 14, kanthi 7 anak sing lair mati. Saka 7 sing slamet, mung rong anak sing slamet saka mangsa cilik.
Nikahé lan Keturunané[besut | besut sumber]
Nikahe sing kapisan Anne tanggal 19 Desember 1490, minangka nikahané wali karo Maximilian saking Habsburg. Prastawa pernikahan iku dibubaraké déning Paus ing taun salanjute; amarga mung léwat wali (ora kanthi pribadhi), babagan kasebut ora dianggep prastawa pernikahan sing sejatiné.
Garwa kaloroné ya iku Charles VIII saking Prancis [7], sing penjenengané nikahi ing Chateau Langeais tanggal 6 Desember 1491. Panjenengané ngandut ping pitu :
Charles Orlando, Dauphin Prancis. siji-sijiné putra sing séhat, panjenengané urip ing taun 1492-1495, ananging tilar donya amrga penyakit campak.
Anak lair mati. panjenengané ngandut ing pungkasan taun 1492/wiwitane taun 1493, ananging melu ing perjalanan karo garwa saka kastil menyang kastil; panjenengané nglairake nalika nitih kendaraan ing njero alas Courcelles, lan bayi iku prematur lan lair mati (Agustus 1493).
Anak wedok lair mati. Anne ngandut manèh sawisé 5 wulan keguguran, lan ora melu ing perjalanan (mapan ing Amboise cedhak Dauphin). Ananging, ing wulan Februari 1494, panjenengané ngancani Raja ing Lyons, ing kunu panjenengane nyiapaké perjalanan kanggo perang-perang Italia, lan sawisé tekan tanggal 15 Maret, teko ing kabèh perayaan; stres saka acara-acara kasebut nggawé akibat nglairake prematur lan panjenengané nglairaké salah sijining bayi sing mati ora suwé saka prastawa iku.
Anak lair mati. Panjenengané ngandut manèh ing wulan Agustus 1494, ananging kelangan bayi salanjuté.
Charles, Dauphin Prancis (1496), Dauphin Prancis. Panjenengané urip saka tanggal 8 September tekan 2 Oktober 1496. Tilar donyané nggawé Anne mundur ing Moulins sewetara.
Francis, Dauphin Perancis (1497), Dauphin Prancis. Panjenengané tilar donya sapropirané jam sawisé dialiraké ing taun 1497.
Anne saking Prancis. Panjenengané mati ing dina pada karo kelairané, 20 Maret 1498 ing Plessis les Tours.
Garwa kateluné ya iku Louis XII saking Prancis [8]. Panjenengané saora-orané ngandut ping 7 kali karo
saking Prancis (1499–1524) dadi pewarisé lan uga Permaisuri Francis I saking Prancis.
Seorang putra lair mati (21 Januari 1503).
Sapropirané sumber ngendika manawa panjenengané keguguran ing pungkasan taun 1503.
Salah sijining putra lair mati (1508) - Sapropirané sumber ngendika manawa panjenengané keguguran-.
Sapropirané sumber ngendika manawa panjenengané keguguran ing taun 1509.
Renée saking Prancis (1510–1575) nikah karo Ercole II d'Este, Adipati Ferrara, lan dadi Adipati
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel ngandhut tulisan abasa PrancisArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bab I Pendahuluan Bab II Landasan Teori Bab III Gambaran Umum Bab IV Pembahasan Bab V Penutup Daftar Pustaka 3. Proposal
Nduweni cita-cita tulus luhur bekti ing roso
berikut : "Ingsun amatak ajiku si Nini Blorong, Nini Blorong dak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, amboyongo kasugihane sri sadono wadhahono ing gedhong
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring
dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng
jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi
Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping
wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna
ngesthi Nata [taun Jawa 1830].
“Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku
wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna
dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama
Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu
dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene
ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang
durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1)
Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu
Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu
krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane
Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang
Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang
diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran Sayid
Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka, sarta nyuwun idi marang Sang
Nata, kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. Sang Prabu iya
sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha
marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing
pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata.
Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur
Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid
Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah,
mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu
maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon
sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama
Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge
Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti
sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi
iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-
Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke
seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang
Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang
putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha
wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang
Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti
têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka
ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut
Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah,
têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau,
para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh
blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika
samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae,
mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan
Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing
Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi
nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung
dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama
padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse
budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi
ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe
karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang
Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha,
kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah
turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning
lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur
paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana
nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan,
wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut
gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu
ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri,
kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing
tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan
Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali
banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi.
Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung
sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono
akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung
dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan
mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang
ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah
iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang
Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti
têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau
Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon
mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe
nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu,
têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang,
kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing
wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok
Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”.
mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh
wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane
wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone
mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge
ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu
banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng
Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu
pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang
banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen
durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing
sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang
sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah
iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing
sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana
wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut,
ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur
asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh
desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka
panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang
wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang
nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora
tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune
mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang,
nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga
rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur
marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune
jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur
kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp
Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono
Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt
padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa
Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-
wayahe sarta para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan
Benang. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune
barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring
desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai
Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora
mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir
adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan
Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene
cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre.
Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe
kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge
dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur
marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos
manawi kula punika Buta Locaya?”.
Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe
ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.”.
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang
punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid
Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi
sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone
Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun
Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta
patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan
lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun
siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang
gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun
titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên
susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih
panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak,
ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka
sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng
Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe
agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku
njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh
tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka
tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan
sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang
satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah
sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun
damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan
Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat,
amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên
wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados
asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun
Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami,
Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu
Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka
niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing
botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên
ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta
ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya
dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang
tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi
namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing
Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka
Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng
sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah
simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok
jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis
Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka,
tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun
dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah
wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut,
sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng
wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak
kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan
ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun,
manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi
ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula
tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute,
dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula
aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor
jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane
balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang
wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana
êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse:
“Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing
tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang
mangsuli: “Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar,
kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana
timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli
sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa
Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon,
ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen
kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu
maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-
bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika
yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan
Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja
dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen
wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen
punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang
Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados
para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng,
amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun
manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing
rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun
brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda
wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah,
langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing
panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang
agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan
alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara,
dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya
dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa
Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul
tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela,
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng
Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi
wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring
pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe
Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun
angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?
nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi
dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami
maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking
dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing
Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos,
sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah
dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi
hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan
rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng,
kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi,
Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan
wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca
punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos,
pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik
paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka
pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking
lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar
sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih
kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos
sumêrêp nagari Mêkah, sitinipun panas,
awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr
awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika
nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge
rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking
ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun
cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd
tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês
wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih
ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur,
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang
nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika
Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan,
panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-
aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah
sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi
Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-
bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên
badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados
kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat,
rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh
mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan
enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi
kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis
wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga
banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju
sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih
sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka
Tumênggung ing Kêrtasana, dene surasane layang ngaturi
asat, kali kang saka Kadhiri miline nyimpang
mangetan, saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-
kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun
makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab,
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus
mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta
asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali
Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane
kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen
ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring
pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu
banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa
padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak
lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake
agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen
Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama
Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên
bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên
ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri
Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin,
punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika
budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan,
sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing
têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên
punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên
kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang
Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata
Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi
pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug
mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh
pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya
Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise
oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka,
pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang
agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha.
Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan
mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang
Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak,
diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang
marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake
Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang
kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe,
rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja
nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya
sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka,
amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten
ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung
kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih
dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu,
ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak:
kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul
bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira
kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku
Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam,
têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu
Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir,
nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh.
Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning
Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang
dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira,
tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah
iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri
Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh
bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha
tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir,
besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-
Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip
mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit
bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara
ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama
Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês,
tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu
ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah,
awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe
ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal
tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku
putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki
Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata,
mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak
Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine
slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong
kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip
golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong
Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon,
satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa,
sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat
dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe
Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe
jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku
wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal
bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu
Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak-
karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima
layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit
sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa
kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang
bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen
Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis
tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”.
Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe
utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh
ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake
sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati
masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid,
sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani
dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata,
sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur
arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk
Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-
walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong
Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah
Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran
Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat
ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung
banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri,
mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina
kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak
nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha
bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo
ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara,
mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit,
Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang
ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang
Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak,
andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing
Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit
dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri
Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp
diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane
utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang
sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene
mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para
Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah
Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang,
njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt
pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa
kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha
ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai
Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt
panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning
panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene
padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane
malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu
nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene
putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-
nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha
Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane
ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining
kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu
marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan
para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo
nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês
bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha
ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya
mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene
ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama
mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti
kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung
marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku
kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad,
katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane
têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku
kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh.
Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika,
yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra,
mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja
Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga,
amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake
pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos
arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan
Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala
Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya
Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur
ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak
kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden
Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo
Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat
tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis,
kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih
binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu.
Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan
Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki
wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong
siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna,
Sapatine Patih, para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton.
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana
ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang
wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung
banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah
Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar,
beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora
gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang
padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon
nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha
dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat
sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh
ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu,
Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis
seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli
saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng
kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing
sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur
mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung
prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing
dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa
anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe,
wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala,
seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger!
aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi
sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang
ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara
ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa
iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane
nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa
salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit
ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku
dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani
mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha
marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane
Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah
piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu
saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih
nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah
ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah
kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang
salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa
wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong
Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili
nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa
nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna
sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku
lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan
kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga
ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi
ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang
bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan
Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe
manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung
Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane
gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah
golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-
asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire,
nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji
marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora
kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti
agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur
marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti
wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi
santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi
mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam,
ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas,
mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan
Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae
kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok
diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen
isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka
kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu
santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul,
sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng,
kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng,
malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis
seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk
idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora
wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana
balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga
kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe
kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane
banjur sumilih jumênêng Nata, ora lawas Nabi
kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang
Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging
banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina
Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing
marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar
dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara
suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono,
Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih
tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara.
Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe
panggalihe rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi
dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung
kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe
Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa,
kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene
ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati
Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa,
Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun.
Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang
Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu
diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing
Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen
nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha
sênêng-sênêng lan suka-suka nutug, para santri padha trêbangan lan
dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata
banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah,
layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen
ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana
samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang
Benang, wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam.
Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng
karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta,
sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka
Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing
Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang
ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya
kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang
ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan
kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake,
yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang
arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur
marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel,
mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan
nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng
Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi
laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane
bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana
Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang
Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne
wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku
panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane
mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro
mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas
dilakoni, ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur
Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe
têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka,
madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi,
sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama
sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon
paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên
sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh
wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing
kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên
saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing
sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan
paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra
paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula
dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-
pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang
wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat
pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana,
kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi
paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra
paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka,
namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan
nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados
Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata,
sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih
paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra
paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka
Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid!
nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo
santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero
pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri,
rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut
iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa
Sunan Kalijaga barêng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa
ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin
bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur
ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa
dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking
rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat
ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning
sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung
pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak
mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung,
arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah
jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi
wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi
Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa
Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging
ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane,
yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina,
samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta
sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun,
lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing
Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
kapraboningsun, iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh
anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane
ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra
karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih
mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut
gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung
bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga
katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang
mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih
marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang
Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja,
saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun
nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi
kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud,
kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados
dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan
sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki
luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara,
nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr
paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si
Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun
krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana
bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi
pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring
sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih
karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa
ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur
nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi
kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni
bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono
mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika
aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu
lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti
banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
“Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk,
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên,
benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka
badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung
kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan
paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah,
manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab
agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat
dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung
Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung
anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni,
Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah
dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp
kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat
wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika
prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika
kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi
Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados
badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun
piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika
Rasulu’llah punika rasa ala ganda
salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin
wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi,
Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun
têgêsipun sahadat, botên sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos
Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa
santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan
Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga
banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung
lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika
yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal
sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing
rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan
Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun,
sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah
sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha
bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000
langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg
paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti,
têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl
Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa
mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi
warna têlu: 1: aran sukêt Jawan, 2: pari Randanunut, lan 3: pari Mriyi.
ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun
ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu
damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya
punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm
badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening
tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami,
Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun
lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul
Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl
kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên
manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan,
dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi,
Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika
dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên
damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun
saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi
wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi
lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi
dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha,
namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti,
makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika
amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun
dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados
setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin
slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng
anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah
pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi,
manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi
tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-
Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale, asal Nur bali marang
Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang
bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng
nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes
pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus
têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh
punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak
namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung
raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi
ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi
asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya
wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking
prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.
Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan
tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun
namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha,
rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi
dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel
Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang
suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi
Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman
‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm,
makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun
narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”.
Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan
kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun
luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih
punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar
manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados
Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler
ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir,
nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy
kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi
kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-
ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos
kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil
nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda,
dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat
nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan
ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma
pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa
botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau,
sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan
punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang
pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur
dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak
kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami
trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên
salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi
Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma,
nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang,
têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan,
kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung
Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes
bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan
Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun
pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun
urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah
namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap
tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun
mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun
sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun
manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika
makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng
manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking
Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga
sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika
pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh
saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên
baitu’llah ingkang mulya, dadosipun
saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang
sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading
tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi-
pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd
ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja
cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang
ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang
bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen
kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon :
bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah;
têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg
sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud,
ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa
wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking
tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun
kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika
ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa
gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya,
kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng
sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun
sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun
tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita,
ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka
salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah.
Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah,
manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi
kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan
tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika
namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun
pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma,
budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti,
manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen
tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika
kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula
ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah
ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika
namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking
sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun
baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun
kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika
pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang
punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking
ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang,
nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk,
sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang
(kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing
Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin
lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata.
Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing
Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang,
gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak
sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok.
Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên
aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk
têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang.
Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados
kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah,
untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging
dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra
ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma
dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên
ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat
Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên
ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal,
gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi
tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun
kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih
nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam
utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud,
inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami
sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula
punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-
piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun
kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên
pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng
Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun
wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan,
tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên
kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal
botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun
kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda
têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat,
Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat
pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi
prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya
bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu
kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta
bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang
agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen
Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta,
padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono
Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha,
yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa?
kasêktening uyuh-kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula.
Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak,
ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa
dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula-
êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk,
kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên
momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya
kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka
botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya,
punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi
Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing
wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking
agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula
êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal,
mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil
pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi
wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau
atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa
cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng
Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami
Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun
jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji
bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul
mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos,
amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi,
benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda
asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin
rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit
dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa
anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami
engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh,
Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha
Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung
bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe
ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen ênggone
mlêbêt agama Islam iku, amarga kêpencut ature putri Cêmpa, kang
ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk
Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula,
yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga
wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp,
Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang
wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang
matur yen arêp misah, barêng didangu lungane mênyang
ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi
jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa,
agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong,
nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing
besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya
têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa
momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah
Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen
gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti
Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu
tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo
tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama
kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong
sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing
Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi,
nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing
Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu
ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu
uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak
wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup
srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi,
esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk,
unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp
diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane
dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang
Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo
Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane
Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”.
Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing
Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur
ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen
kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku
lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng
lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake
patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing
ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel
nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak,
layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu
mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur
tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula,
nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya,
mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging
banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu
sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman
kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid,
nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe
gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane
tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut
kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha
pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking
wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa
sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”
dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa
momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune
êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake
lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis
Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya
bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang
Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring
jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana
gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku
wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku
wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya
mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge
Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina
sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa
ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang
wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning
mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku,
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur
sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana
Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare
ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri
Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang
Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita
Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai
Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli
sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone
jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen,
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati
Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis
padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak,
nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama
Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan
jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt
rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru
têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan
Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur
disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung
panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-
kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru,
kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak,
amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas
padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan
Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya
[2] Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran
Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing
Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit
iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung
amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan
ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase
dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake
amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake
Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau
ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan
ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo
pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula
mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur
ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun
panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi,
Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit,
dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane
nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala
samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula
wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati
Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung
saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare
wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi
nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu
utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane
bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng
nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek
dimangsa tuma kinjir, kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng
swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas
nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora
karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse
tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika
Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka
Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora
ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone
nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha
kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul
kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-
nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu,
purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun
gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih,
nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe
bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para
Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm
dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa
durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut
angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali
mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune
Darmagandhul matur: “kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku
têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora
nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha
Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan
andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung
dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan
kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit
kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang
godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane
Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
“Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah
digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah
eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-
walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku
praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku,
ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula
nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti
rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta
ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat
kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku
Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka
saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih
kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol
banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka
pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang
Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi
kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali
ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen
kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana
banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane
orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati,
mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah
maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing
githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining
kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating
Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi
kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing
budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa
kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
sari’at iku saringane kawruh agal
alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat
iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake
rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti
marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu
dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh
ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji
wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa
ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad.
Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa
kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora
angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam
lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone
têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok
mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
nyêbutake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang
nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan
agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul,
sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya
dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang
durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-
wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong
kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar
pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-
melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih,
caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang,
kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu
Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku
sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh,
nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya,
nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka
Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak
lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih
lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula
Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa
iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang
para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa,
ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji
bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang
Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar.
Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-
wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur
ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi
kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan woh
Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun.
Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane
ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane
lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis,
pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane
bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone
Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene:
asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne
Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan
nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo
ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur
ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu
sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya,
wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi
aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti
kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung
dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang.
Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung
siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang
Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang
Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang
Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi,
mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi?
kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute
marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang
Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu
Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti
Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi,
panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim;
salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau
iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau,
mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe
kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike
wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran
siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan
woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh
kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi.
Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung.
Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga
wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong
ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak
kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi
dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku
kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan
saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe
kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging
banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta
kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau
ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah
lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan.
Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe
agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan
ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku,
mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu
tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa
ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah
swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja
nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang
utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika
isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga
iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja
ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani
lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang
kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh
maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya
wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana
Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku
maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi
karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya
para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu
Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh
Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa
sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku
kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para
Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit
Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana
ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh,
paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong
Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging
panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon,
bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit
kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit
kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa
nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe,
kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan
cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh,
dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo
sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp
gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan
woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya
dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi
akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe.
Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi
dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para
Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi?
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging
anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik,
nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti
Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu
ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti
Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud.
Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang bêning, ora kêna kacampuran
Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi
paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu
mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh
kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing
wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan
kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara
lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen
dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana
pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan,
mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi
ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang
ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu
kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik
lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa
kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu
iku di’ibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse
ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung
prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku,
wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse
1. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi
lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu
2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen
wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa
3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa
aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm,
tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.
kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang
Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong
Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha
Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong
wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya
iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita,
Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo
pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene
kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa.
Driji panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane,
Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang
Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane
wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane.
Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti
Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang
lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon,
pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.
Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang
dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane
kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling,
aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi
iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong
jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele
ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput,
ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling
yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-
ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane
wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae,
nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita
kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang
dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone
dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu
Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut
bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon
ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang
nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan
kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh
kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake
dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka
ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya saka
kapintêran, iku ana ngêndi bae, iya akeh rêgane.
Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang
sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine.
Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng
kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing
Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong
ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang
êndi, amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku
satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna,
akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur
kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon
luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman
kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing
jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi
bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan,
amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing
jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi
kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana
kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse
ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni,
mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba.
Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong
wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake
sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda,
mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau,
ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong
linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku
dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe,
mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul
dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi
têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle
wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja
kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen
wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo
wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo
wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha
Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela
dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang
sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut
banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe
kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku
marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase
kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana
ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali
Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan
sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata
kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung
Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur
lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda,
kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca
rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji
êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik
Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang
Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon
wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk,
nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya
ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta
mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur
paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning
Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk
sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku
kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono,
wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang
Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing
ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11)
Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm.
Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase
surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu
yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane.
Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang
mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh
marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi
tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi.
Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku
Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran
sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr.
Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang
akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya
bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing
jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine
wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya
sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog , iya ora sida laki-rabi.
Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana
wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna
mulih marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga
Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula
kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa
candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna,
amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya mêmêdi, duwe rupa
Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati
Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas
Ratu Pagêdhongan, kabeh banjur padha andherek muksa.
Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri.
Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan
banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri
Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang
Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan,
anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring
jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna
piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora
anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong
kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug
pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah
pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban
pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku
sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing
Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara
kang waruju kakung, nama Awastidab, wus
manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja
Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Sela dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing Wana,
kain cinde .… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Sumedang Ki Ageng sela menurunkan dua orang anakyaitu Nyi Ageng Saba dan Ki Ageng Ngenis ing NglaweanKi Ageng
" URIP CORO JAWI.....": " AJARAN PUJONINGRAT "
" Sariro anggem-anggem......wusono tyas semunar hawengku.......riris roso janti.....bungahing wuwus....... Hyang Jagad harerem.......wuyung welas asihipun Pengeran Jati.....duh Pengeran atur bekti kawulo...................". ( "
Gusti Sang Akaryo Jagad / Tuhan......duh Gusti / Tuhan........terimalah sembah sujudku dan baktiku kepadaMu....." ).
" Wasono penggalih......dian ingkang surupipun alit........wonten jroning manah ketingal tejo werni-werni.........kathah werninipun...., wonten abang, ijem, ungu, pethak, jambon, kuning........, nanging werni ingkang kathah puniko dangu-dangu lebur dening werni ingkang jati.......inggih werni ingkang asmo, " Kusumo "......., inggih asmanipun dzat........................................".
" Makna kitab hati berkumandang dalam alunan, " Sabdo Hapsari / Sabda Indah......., monggo kito udari lumuting lan sukering ati...lan nggayuh cahyoning urip....". ( mari
lare enem ingkang asmo Raden Haryo Panji....sampun hanggadahi titis ingkang sejati...inggih titis Narendro Agung.....Gung ing manah.....sampun kebak segoro sabdo bethoro Wisnu...., Gung ing Roso.....gumelar pitutur Agung......., jroning reh Satrio Sejati...kebak sifat Priyayi Agung pepunden Mataram lan Mojopahit.........., laksono bowo gianti harsi.........mlebet titi Laksmi Puro Mojopahit.............., dados pengayom lan maringi
" Pamor sumurup hawengku.....yoiku wujud Sang Hyang Wenang...ingkang dados panguwoso Jagad badan wadag...., rumaos lan kraos...sejatine wujud saking Sang Hyang Waseso....ingkang dumunung wonten jroning Roso jati...., Penggalih bungah..wujud saking Sang Hyang Ariloka...ingkang dumunung wonten jroning puser....., Pribadi ingkang jenjem lan sumeleh..wujud saking Sang Hyang Wasis...ingkang dumunung wonten jroning jantung.....
Karso ingkang nyawiji lan teteg...wujud saking Sang Hyang Darma......., Roso ingkang kagungan welas lan asih...wujud saking Sang Hyang Suwito....., dedeg piadeg lan rebowo jalmi wujud saking Sang Hyang Jung Antoko...., wujud saking sirr...lan obahing roso wujud saking Sang Hyang Budo...Sang Hyang Wikromo...., Jagad ageng lan sak isinipun wujud Sang Hyang Sri Wisnu.....hiyo Hyang Kresno..., wujud wakil Gusti Ingkang Akaryo Jagad Panguwoso sedoyo hurip lan kahuripan alam sak isinipun...., Pengeran jati...Gusti ingkang Murbeng Dumadi..............".
GOD LOVES U.-----------------------------------------------Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
kepingin di siarno langsung karo indosiar iku carane gampang, ketika persibo brtanding di SLS meski ora siaran langsung usahakno onok tulisan sing guede-
denira Hyang Trayodasa saksi, lahya maruat Sang kala-kali mundura dulurane rahayu den nutugang tuwuhipun si....... (sebut lagi namanya) tunggunen dening bayu pramana, mwang wreddhiputra listu ayu.
migunani kangge sangunipun urip kang sejati...antawis kawulo hamung tiyang cubluk..menawi wonten klentunipun atur kawulo nyuwun gung ing
Tembung panyilah utawa tembung pangarep utawa jroning Basa Indonésia:kata sandhang iku tembung kanggo nyilah-nyilahaké tembung aran. Ana ing basa Jawa cacahé ora akèh, kayata: si, sing, sang, kang, iku, mau, e/ne, para.
Kabeh manungsa, ya si Naya, si Dhadhap, si Waru kabèh umat Dalem kang kudu kita tresnani.
Sing (kang) sapa anresnani marang Gusti, kudu nresnani marang sapapadhané.
Ana Gréja mau aku sembahyang rosario (tasbèh).
Tembung garba · Tembung saroja · Tembung entar · Tembung camboran · Tembung rangkep · Tembung rurabasa
Tembung kriya · Tembung aran · Tembung sesulih · Tembung wilangan · Tembung sipat · Tembung katrangan
Tembung panyilah · Tembung panggandhèng · Tembung panguwuh · Tembung ancer-ancer
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_panyilah&oldid=492807"	Kategori: Tembung	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.00, 28 April 2011.
kedhah kanthi kaweningipun manah.... gandungOfficerLokasi : Cawang
am good post _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
wonten sendang raos....inggih raos satrio....inggih raos Jawi....inggih raos sepuh....inggih raos jalmi utami....inggih raosipun sedoyo Hurip...ingkang manjing wonten Joyo Jawi..... ,semunar byaaarrr...., nyawiji
Kabupaten KepahiangMerigi, KepahiangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.05, tanggal 2 Juli 2014.
BAGONG wanda bloon, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta
BAGONG, Wayang Kulit Purwa kreasi Sigit Sukasman Yogyakarta
BAGONG sewaktu menjadi raja, Wayang Kulit Purwa gagrak
BAGONG, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Cirebon BAWOR, sebutan Bagong pada Wayang Kulit Purwa
BAPAK : Le…le…koen ngertia nek drijimu iku
ANAK : Lha opo ae pak…??
nunjuk2.. Driji manis gawe ali-ali.. Lha sing
sing gadah warung..monggo rawuh teng warung soto
pukul 20:38	sugeng taggap warso kangmas~
mugi Gusti Pangeran kedhah tansah paring panjenengan yuswa
Ana Dyah Sari Wed Feb 25, 2009 12:07 pm innalillahi wa inna illaihi ro ji'un... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Ana Dyah Sari Wed Feb 25, 2009 12:41 pm Nderek ngaturaken belosungkowo ingkang saklebet-lebetipun dumateng sedoyo keluargo,sederek,soho rencang almarhumah Ana Dyah Sari.Mugi kapapanaken wonten panggenan ingkang sae soho pun ampunten sedoyo lepat sarto khilaf_ipun sakdangunipun wonten ing alam donyo saking
Kota Purwokerto kuwe anane nang ereng-erengane Gunung Slamet, duwur gununge kira-kira 3.500 ndl,
Jaman gemiyen Purwokerto dilewati jalur kereta Kluthuk Serajoedal Stoomtram Maatschappij utawa SDS sing bahan bakare sekang kayu, jalur iki dibangun taun 1893. Jalur kiye dianakena merga jalukane para pengusaha Pabrik tebu sing ana neng Purwokerto, Sokaraja, purbalingga lan Klampok, lan uga perusahaan liane sing mbutuhna transportasi cepet.
Jemput[sunting | besut sumber]
Seliyane Kereta Api lan Bis uga ana tumpakan mesin sing nyediani nganter njuput utawa Travel.
Angkutan Dalam Kota[sunting | besut sumber]
Kanggo angkutan nang njero kota wis ana transportasi Taksi sing nyediakna jasane ngasi 24 jam lan angkot sekang esuk gutul sore. Sekiye nang purwokerto uga ana layanan Taksi Motor.
Panganan[sunting | besut sumber]
Sing khas panganane asli Purwokerto arane Mendoan, Getuk Sokaraja lan Sroto Sokaraja. Panganan khas Purwokerto biso ditemukne nang pasar-pasar ing Purwokerto. Kota kiye uga dikenal kota kripik padahal wong Purwokerto dhewek arang sing doyan kripik.
Pemerentahan[sunting | besut sumber]
wis lengkap kang, pas vs persiba kan wis nntn live nang brawijaya stadium :p
ayo budal malang saiki wis, ngko tak papak nak arjosari, oyir?
[Reply]Ngip Reply:October 7th, 2010 at 1:30 pmNgeyek maneh??
Mentang aku blas ra iso ndelok je… Wis ngene ae, mengko ketemu Ning ANTV yo, dadi kan iso ketemu, wkakakakaka
BoroMania INDONESIA October 7, 2010 at 8:59 am
rasane dadi uwong urip dadi uwong ora duwe, yen kepingin ngrasakake panganan enak enak mung
welasehe wong liwat. Wis samene disik lah, banyu moto marahi mbanjiri kloso bedah. salam eyang kadem panjenengan sing wis mulai biso linggih korsi empuk. doa pangestu soko awang awag. eyang rosa.mugo mugo urip soyo gawe penake won cilik sing
"Niat ingsun nglowong, anutupi badan kang bolong,
siro mara sira mati, kang ganggu marang jiwa ingsun, lebur kaya dene banyu
bisa ne mung nyawang, vita alvia bisa ne mung nyawang mp3, lagu mp3 vita alvia bisa ne mung nyawang, kumpulan lagu vita alvia bisa ne mung nyawang, senarai lagu vita alvia bisa ne mung nyawangLast SearchingVita Alvia Bisa Ne Mung NyawangAvicii Masked/
Penafian 18hqporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18hqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
PrajuritWirobrojo, Prajurit Dhaeng, Prajurit Patangpuluh, Prajurit Jogokaryo, PrajuritMantrijero,
Motto: "Wibawa Karta Raharja"
Kabupatèn Purwakarta iku kabupatèn ing Jawa Kulon. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 969,82 km² utawa 97.172 hèktar.
107o30' - 107o40' Bujur wétan dan 6o25' - 6o45' Lintang kidul
Kabupatèn Purwakarta ketata saking 17 kacamatan, 9 kalurahan lan 183 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Purwakarta&oldid=1102475"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIJawa KulonRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 22 Oktober 2016.
ingkang dahat sinu darsono ing budi Wis cedak titi
poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun………….. Assalamu alaikum warahmatullahi wabarokatuh Sugeng poro sepuh-sesepuh pepunden ingkang dahat
tlatah………………………..ingkang dahat kinumartan. Soho poro pangembat panggebating projo setianing negari ingkang minongko dados panggayoming poro kawulo dasih ingkang satuhu mahambek berbudi darmo. Poro rawuh kakung suwowono putrid ingkang dahat sinudarsono ing budi Sumrambahipun dumateng poro sanak
Soho poro konco leladi pramusaji ingkang sampun piniji ing gati. Nuwun poro lenggah
sesarengan kito haturaken dhumateng ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing
putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo. Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsono ing budi Sak derengipun kaparengno langkung rumiyen kulo hangaturaken tebah siti sekul panuturing kelopo opo rantu bilih wonten lepat kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami minunggar kadang besan dalah penderek pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah…………….. proro dene ing mriki kawulo kuwo wantuncumantoko hanggampil kamardikan soho matur ing ngarso paduko sami, istining gati boten jalaran kawulo kalak duking 2 sugi siti mawah toto krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih ing ri kalenggahan sonten/dalu puniko kulo piñata minongko pranoto adi coro wonten ing acoro pahargyan wikraman agung wonten ing ri kalenggahan…………………. Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsono ing budi Sak derengipun hadi coro pahargyan wikraman agung wonten ing kalenggahan …………………….. kapurwakan keparengno kulo hangaturakan minggah reruncening hadi coro ingkang sampun nirantan-nirumpoko. Tumapak hadi coro ingkang ongko sepisan 1) Waosan sab’do gusti ingkang sampun sinerat
sarimbit ingkang saking tlatah……………….. 5) Atur pagayu agyo saking ingkang hanengku karso ingkang mangke bade ka aturaken dening penjenenganipun bapak…………….. 6) Pelereman 7) Penutup 3
Poro Bapak, Poro Ibu, Poro Tamu undangan ingkang kawulo mulyaaken, shoho poro tamu pengantar penganten ingkang kulo hormati. Sa’derengipun kulo matur nopo ingkang bade kulo aturaken mangke, langkung rumiyen kulo muji syukur Alhamdulillah dateng ngarsanipun Alloh SWT, ingkang sampun pareng Rohmat soho nikmat dumateng kulo lan panjenengan sedoyo, sehingga kulo lan panjenengan sami saget rawoh wonteng ing majlis puniko, kanti kawontenan rahayu wilujeng widodo lir sambi kolo. Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat Ta’dzim Alloh soho salam tansah tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito Nabi Besar Muhammad SAW soho para ahli keluarga lumeber dateng kito ingkang sami rawuh ing majlis puniko. Sehinggo kanthi pertemuan kito ing majlis puniko saget dadosaken sababiyahhipun kito pikantuk syafaatipun kanjeng Nabi benjang ing dinten Qiamat. Amien Poro rawuh ingkang kulo mulyaaken ! Ingkang kaping tigonipun kawulo ngaturaken agunging panuwun dumateng sederek pranoto acoro ingkang sampun paring wekdal dumateng kulo, mugi-mugi wekdal meniko saget kulo gunaaken ingkang sa’sahe-sahenipun. Poro rawuh, wonten ing mriki kawulo minongko wakil sangking walinipun pengantin putro shoho atas nami wakil sedoyo tamu pengantar pengantin putra. Sepindah kawula ngraos syukur
ingkang sampun bersusah payah budhi dhaya nyediaaken papan pinara’an, shoho hidangan engkang arupi daharan lan unjukan ingkang kados mekaten meniko mewahipun, wonten ing mriki kawulo atas nami wakil para tamu pengantar pengantin, mboten saget mbales atas penghormatan meniko kejawi namung saget dungaaken dateng Bapak Shohibul bait mriki kanthi ucapan
sekeluarga tansah andadosno amal sholehipun ingkang ditrimo dening Allah, shoho dipun bales kanthi balesan ingkang sakkatah-katahipun. َ
Poro rawuh sedoyo kangge selajengipun, wonten ing mriki kawulo minongko wakil saking walinipun pengantin putro inggih puniko Bapak Hamid. Kolo wahu bidal sangking dalemipun, kawulo nampi Amanat sangking Bapak Hamid, ingkang supadoso masrahaken si manten jaler 4 ingkang Asma sederek Hasan puniko, dumateng bapak Shohibul bait mriki minongko tiyang sepuhipun pengantin putri. Pramilo, sakrehning sederek Hasan puniko sampun trami dados putro mantunipun bapak shohibul bait mriki, ugi kulo wahu sampun dipun laksanakaken Aqad Nikah. Pramilo kanti raos bingahipun manah, shoho kanthi
bongko’an tegesipun inggih kados mekaten meniko kawontenanipun. Dene menawi wonten kekirangipun sangking segi nopokemawon, Dene menawin wonten kekiranganipun sangking segi nopokemawon, sami ugi : segi pendidikan, segi pengalaman, pendamelan lan sanesipun, kawulo suwun Bapak Shohibul bait mriki umumipun, sedoyo keluarga lan masyarakat mriki kersoho paring bimbingan soho tuntunan, kados pundi amrih saget sahenipun . Poro rawuh ingkan g kulo mulya`aken ! Ingkang terakhir kawulo ugi atas kami nami wakil saking rombongan pengantar penganting mbok bilih acara puniko mangke sampun paripurno, kawulo sa`rombongan, ugi nyuwun pamit pindah, soho nyuwun tambahipun do`a restu. Mugi kulo sa`rombon gan wangsul saking dalem mriki, tumuju dateng griyanipun piyambak, tansah dipun paringi slamet, wilujeng, boten wonten setunggal alangan punopo. Amien . Shoho sa`derengipun kulo pungkasi, kawulo minongko wakil saking sedoyo pengantar pengantin, kulo nyuwun agunging
tindak tanduk ingkang kurang nyocokidateng panggalehipun Bapak Shohibul Bait mriki sakeluarga. Shoho kangge kulo pribadi sedoyo kesalahan awal ngantos akhir kulo nyuwun pangapunten ingkang sak katah - katahipun .
Pasrah Lamaran Calon Penganten Assalamu’alaikum Wr. Wb. Nuwun! Dhumateng panjenenganipun Bapak … (ingkang nyalirani pasrah) ingkang sampun kepareng anyalirani pangandikanipun Bapak … sekaliyan, minangka duta sraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinuba ing pakurmatan. Kanthi raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksama, inggih awit muundhi dhawuh timbalanipun raka … sekaliyan (ingkang mengku karya), awit keparengipun, kula piniji minangkka tetalangiing atur, supados anampi menggah wosing atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenenganipun Ibu/Bapak …, lumantar panjenengan. 5 Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjenengan sampun kasembadaning sedya, kanthi manggih kawilujengan datan wonten pringga bayaning marga. Salajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim sarta sungkem pangabektos saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjenengan, salajengipun dhumawaha sami-sami lan samangke kaaturna wangsul. Wondene atur pasrah paringipun sarana jangkeping salaku rabi, kula tampi kanthi suka bingahing manah, samangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bpak … sekaliyan. Boten sanes Ibu/Bp …, namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparingipun badhe calon kadang besan, pratandha yekti kasoking sih katresnan dhumateng Bapak/Ibu … sekaliyan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami anetpi darmaning asepuh anggenipun ngentas pitulus putra lan tansah manggih raharja
dipunsuwun panjenenganipun Bapak … sekaliyan wontena keparengipun anjenengi saha paring donga pangastuti murih rahayuning sedya. Minangka pungkasaning atur, mbokbilih menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula nampi menggah ing rawuh panjenengan sedaya, mugi tansah paringa sih samodra pangaksami. Semanten ugi kula, minangka tetalanging basa mbokbilih galap-gangsuling atur saha kiranging subasita,
ingkang satuhu kinabekten. Bapak-bapak, Ibu-ibu, sadherek-sadherek saha dutaning besan ingkang sahat kinurmatan. Saderengipun keparenga kula nyuwun agunging samudra pangaksami awit kawula kumawantun ngejejer ngadeg wonten ing pangarsanipun panjenengan sedaya. Dhumateng panjenenganipun bapa Jono kaliyan Ibu Tumi, kula minangka silih saliranipun bapa Jumidal ngaturaken nyuwun gunging pangapunten amargi ing wekdal punika mboten kuwawi matur. Awit saking bombongin penggalih suka pari suka pikantuk sung-sung talining katresnan ingkang tanpa pepindhan. Sepisan, panjenenganipun bapa Jumidal sekaliyan ibu ngaturaken puja-puji syukur dhumateng ngarsaning Gusti Allah SWT ingkang sampun ndhawahaken kanugrahan ingkang tanpa pepindhan. 6 Ingkang kaping kalih, kula pribadi tuwin Bapak Jumidal sekaliyan ngaturaken pambagya harja rahayu wilujeng awit karawuh panjenengan sadaya, ingkang sampun kanthi sugeng basuki nglarapaken sarat sarana pasrahan temanten saking dalem dumugining wisma mriki. Kaping tiganipun, atur salam taklimipun sampun dipun tampi dening Bapak Jumidal sekaliyan, ingkang lumantar Bapak Surono kala wau. Semanten ugi Bapak Jumidal Sekaliyan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsanipun bapak saha ibu Jono. Kanthi pepuji mugi-mugi tansaha pinaringan sih kanugrahaning Pangeran, cinelakna ing suka rahayu lan tinebihna ing godha rencana. Kaping sekawan,
tampi kanthi suka renaning penggalih. Menawi sadayanipun sampun semekta ing damel, Sri pengantin kekalih badhe kadhaupaken. Mawantu-wantu panyuwunipun Bapak Jumidal sarimbit mugi panjenengan dalah para pangaraking panganten sedaya kasuwun kanthi sanget keparenga anglajengaken suka pari suka anggenipun lelenggahan kanthi miranggan ngantos dumugi paripurnaning pahargyan punika. Minangka puputing rembag, mbok bilih anggen kula ngaturaken atur panampi punika taksih kathah cicir cewet kuciwaning atur, saha kirang mranani
Pranatacara/Pranata adicara Pengantin Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana
sarik, dene kula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula piniji hanjejeri
rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika. Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken 7 penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Yatno sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit
kulawangsa nun inggih: Eko laksitagati purwakaning pahargyan inggih
ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobongan Panca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkem Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku gati katur sagung para tamu Sapta
pahargyan inggih jengkaripun temanten sarimbit saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan. Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gending2 jawi. Nuwun, nuwun, matur
dipun saroyo Bpo......... kekalih,saking......... kadhawuhan matur hing ngarsa panjenengan. Atur hingkang kapisan, Kula
sakulawarga tansah hamanggyo suko basuki. Hingkang kaping kalih, Kadhawuhan hangantepaken rembag ingkang sampun gumalong hanggenipun Bpo......... kekalih,badhe mundut mantu putra estri panjenengan pun Rr......... badhe kajodhokaken kalian pun Bg......... anak jaleripun Bpo......... kekalih, Hingkang punika kula kadhawuhan haningseti rembag sesambetanipun Rr......... kalian pun Bg......... Kajawi punika kula ugi kasaroyo hangaturaken Abon-Abon sawatawis minangka rerangkening paningset, mugi Bpo......... keparenga hanampi. Dene menggah kalajenganing lampah jejodhoanipun lare kekalih punika kula hamung sumonggo hing keparengipun Bpo......... sekalian. Dene minangka pungkaning atur kula, kula nyuwun pangapunten sedaya kekirangan kula nalika kula matur saha sowan. Sepisan malih kula nyuwun pangapunten. Hing wasana
winengku ing karahayon. Kula hingkang kapiji Bpo......... kekalih, Langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng rawuh
nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo......... kekalih. Kajawi hingkang punika,sadaya paring pangandika pangjenengan kados sampun cetho trawoco, 9 Bpo......... kekalih hangaturaken sanget agunging panuwun hawit sadaya paparingipun Bpo......... minangka Abon-Aboning paningset. Dene menggah kalajenganing tatacara badhe dhaupipun Rr......... sarta Bg......... sampun wonten hing pamurbanipun Bpo......... kekalih. Salajengipun kula nderek nitipaken salam
keparingipun Bpo......... sakadang hanglajengaken lelenggahan wonten papanggihan tatacara ringkes hing.......... punika ngantos dumugi sapari purnanipun. Hing wasana kula nyuwun pangapunten hawit anggen kula hanampi rawuh panjenengan,saha kirang runtuting anggen kula matur. Kados cekap semanten atur panampi kula, Wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun. ==================================================================== PASRAH BADHE IJAB Assalamu'alaikum wr.wb. Kula nuwun, Bpo.......... sekalian hingkang winengku ing pakurmatan. Sowan kula dipun saroyo dening Bpo......... kekalih, Hingkang wigatosipun kinen hangaturaken salam wilujeng mugi katur Bpo......... sekaliyan kanthi papuji rahayu wilujeng tansah nunggil hing Bpo......... sakulawarga. Kajawi punika kula kadhawuhan hanyowanaken putra kakungipun ingkang nami Bg......... hingkang sampun sami gumolonging nala, Mugi kaparenga kaIJAB nikahaken kalian pun Rr.......... putrinipin Bpo......... sekaliyan. Papujinipun Bpo......... kekalih mugi kalampahanipun sageto
sowan saha matur, kula nyuwun pangapunten. Wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun. ================================================================== NAMPI PASRAH BADHE IJAB 10 Assalamu'alaikum wr.wb. Bpo......... kula hangaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah para kadang pangaraking badhe penganten. Salam wilujengipun Bpo.......... sakalian kula tampi,nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo.......... kakalih. Hing salajengipun kaparenga kula tampi ugi, Bg.......... putra kakungipun Bpo.......... sakalian. Tumuli mangke badhe kaIJAB khabulaken kaliyan Rr.......... putra estrinipun Bpo.......... kakalih. Panjenengan sakadang kaparenga kula suwun hajenengi sarta hangestreni murih rahayu wilujeng tumapaking tatacara akhad nikah punika mangke. Salam wilujengipun Bpo..........kekalih mangke
pangaksama. Wassalamu'alaiku wr.wb. Nuwun. ================================================================= PASRAH BADHE PANGGIH Assalamu'alaikum wr.wb. Kula nuwun, Bpo.......... sakalian
salajengipun kula kadhawuhan nyowanaken putra kakungipun Bpo.......... nami pun Bg.......... hingkang sampun hanindhakaken akhad nikah kaliyan pun Rr.......... putrinipun Bpo.......... sakaliyan. Dene menggah kalampahing tatacara panggihing panganten, kula hamung sumonggo hing kaparengipun Bpo.......... sakaliyan. Makaten atur kula,pinanggih kirangipun kula nyuwun pangapunten. Wassalamu' alaikum wr.wb. Nuwun. ================================================================= 11 NAMPI BADHE PANGGIH Assalamu'alaikum wr.wb. Bpo.......... Langkung rumiyin kula ngaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah pangaraking panganten kakung. Salam wilujengipun Bpo.......... sekalian kula tampi,nili badhe katur dhateng Bpo.......... kakalih. Hing salajengipun,panganten kakung pun Bg.......... kaparengna kula tampi,dene menggah kalajenganipun tatacara panggih sampun wonten hing pamurbanipun Bpo.........kakalih. Mugi wontena kaparengipun Bpo.......... .Dalah sapangaraking panganten kakung lenggah paring puji pangetu mrih wilujengipun tatacara pahargyan ing wanci punika. Salam wilujengipun Bpo.......... kakalih mugi kahaturna hing Bpo.......... sekaliyan kanthi papuji mugi tansah rahayu
'alaikium wr.wb. Nuwun. PASRAH MANTEN NGUNDUH MANTON Assalamu'alaikum wr.wb Kula nuwun, Bpo.......... ingkang winengku ing karahayon. Saderengipun kula matur esthining sedya, langkung rumiyen netepi,nglenggono,ngrumaosi jejering titah uatwi umat,mboten kendhat-kendhat tansah munjukaken Puja Puji Syukur ing ngarsaning ALLAH Ingkang Murbeng Jagad,mugi peparinging Rokhmat wujud pinten-pinten raos nikmat ing antawisipun,wanci punika panjenengan kula ginanjar bagas waras kiat. Bpo.......... hingkang winengku hing suka basuki. Sowan kula dipun saroyo Bpo.......... saperlu : 1. Ngaturaken salam wilujengipun Bpo.........
Nglarapaken penganten ingkang punika sampun jangkep sajodho,awit sampun katindakaken ijab,pangih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun rikala dinten.......... surya kaping.......... pinaringan wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana widada nir ing sambekala. 12 Ingkang salajengipun sapunika kula pasrahaken borong hanggenipun ngendikani,mituturi,mbebolehi,ndidik,nggula wenthah mrih lestari,widada anggenipun jejodhoan sageta mbangun bale wisma ingkang sakinah,mawa'dah,warrokhmah,antuk ridhaning ALLAH Hingkang Maha Mirah,tansah rukun,atut runtut,wohing atut mugi pinaringan putra ingkang dados tetangsul langgeng tutug trah tumerah lantaran turun anggenipun bebesanan. Cekap semanten atur kula,tumrap kiranging atur, kula sapangombyong nyuwun agunging pangaksama. Wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun. ================================================================== PASRAH PENGANTEN KAKUNG BADHE PANGGIH Assalamu
Gusti Ingkang Maha Agung tansah hamemayungana wonten hing madyaning pahargyan. Kula hingkang kasaroyo Bpo.......... sekaliyan, Hingkang sepisan,kula kadhawuhan ngaturaken salam wilujengipun Bpo.......... sekaliyan mugi katur dhumateng Bpo.......... sarimbit dalasan kulawangsanipun. Hingkang kaping kalih,kula kadhawuhan masrahaken panganten kakung hingkang hasesilih Bg.......... putra saking Bpo.......... sekaliyan,mugi kadhaupna kaliyan Rr.......... putra putrinipun Bpo.......... sekaliyan. Gegandhengan panganten kakung sampun mangagem busananing keprabon,lampahing tatacara panggihing panganten kula sumanggakaken. Namung atur uninga,sapari purnaning tatacara panggihing penganten,Bpo.......... sarimbit dalasan kulawarga badhe
kadhawuhan matur,kula nglenggana kathah atur ingkang mboten damel sarjuning panggalih kula nyuwun pangapunten. Nuwun,
wilujeng rawuh panjenengan,hawit kasembadaning karya,temah saget mboyong penganten kakung kanthi raharja kalising rubeda ing lampah. Kula tampi salam wilujengipun saking Bpo.......... sekaliyan,mangke badhe kula aturaken ingkang kawogan. Ugi mboten kesupen salam wilujengipun Bpo.......... sekaliyan mugi ka'aturna dhumateng Bpo.......... dalasan kulawarga. Ingkang salajengipun pasrah panjenengan penganten kakung kula tampi kanthi bingahing manah,tumuli badhe katindhakaken lampahing tatacara panggihing penganten. Dhumateng panjenengan saha pangaraking penganten kakung,kula suwun keparenga lenggah wonten palenggahan ingkang sampun kasamekta'aken,saperlu hanjenengi wontenipun pahargyan hing wanci.......... punika. Semanten atur kula,hawit saking sedaya kalepatan kula nyuwun samodraning pangaksama. Nuwun, Wassalamu'alaikum wr.wb. ====================================================================
sinedhahan. Karahayon peparingipun Pangeran,satemah panjenengan kula sadaya saged pinanggih linimputan ing karaharjan. Wajib tinanggapan hing sembah syukur trusing batos. Salajengipun mangga,tansah nyenyuwun ing Gusti mrih nugraha peparing kang Maha Agung punika,lumastariya dados pepayung ing sapanginggil ing sadayanipun. 1. Kula nuwun, Pambage wilujeng kula,kahaturna utawi dhumatenga para sinedhahan,sarta agunging katarimah dene panjenengan sadaya sampun kersamerlokaken hanjenengi utawi hangestreni Ijab kalajengaken panggihing penganten, Rr.......... kadhup angger Bg.......... ,sampun kalampahan wilujeng sepen ing sambekala. 14 Ingkang punika kula suwunaken tambahing pangestu utawi panjurung pepuji mugi lestariya widada jejodhohanipun penganten,runtut salajengipun atut temah tutug terah tumerah ingkang sami bebesanan,kanthi tetangsul turun tan hamastani jalu wanita punapa dene cacahipun. Ing pangesthi momongan ing benjing,mugi mboten handadosaken ribeting balewisma. 2. Kula nuwun, Tumrap saliring tandha tresna ingkang sampun katampi,ngaturaken sanget agunging panuwun. Nanging panalangsaning manah,bilih anggenipun males-sih amung kasumanggakakening Pangeran Ingkang Maha Wicaksana,hangganjara wilasa ingkang langkung ing sabobot katimbang luhuring budinipun para lila-legawa ing penggalih. Wasana tumrap kirang jangkeping suba-sitanipun ingkang hatur-hatur kersa-a halapang jaja,kanthi ngluberaken samodra gung pangaksama. Kajawi ugi kasuwun keparenga
Kawilujengan,katentreman sih wilasa lan nugrahaning Gusti Kang Maha Kawasa,mugi tansah kapatedhakna dhumateng kula sadaya ing pahargyan. Kula nuwun, Assalamu'alaikum wr.wb. Saderengipun katuraken esthining sedya,keparengna kula ndherekaken saha ndherek para tamu sadaya,mboten kendhat-kendhat munjukaken puja-puji syukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Jagad. Awit peparing rakhmat,wujud pinten-pinten raos nikmat,ing antawisipun ing wanci punika panjenengan kula sadaya ginanjar bagas waras kiyat. Para tamu kakung-
matur sanget nuwun,awit kepareng panjenengan sampun kersa rawuh ing papan pahargyan punika,mituruti-minangkani panyuwunipun Bpo.......... , Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu,bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun. 15 2. Matur nuwun sanget sedaya peparingipun tali asih tanda tresna ingkang awujud punapa kemawon,sampun katampi kanthi bingah katarimah ing manah,mugi dadosa ngamal kasaenan panjenengan lan angsala ganjaran ingkang murwat saking Gusti Ing Murbeng Jagad. 3. Ugi matur nuwun katur para tangga tepalih,sanak kadang,mitra sutresna ingkang paring pambiyantu,panyengkuyung arupi bahu-suku,panggalihan,eguh pratikel.rerigen lan sanes-
sanesipun mrih rancak,lancar,regeng kaleksananing pahargyan punika. Para tamu ingkang winengku suka basuki. Kaperluan ing dinten punika kados sampun kaserat ing serat sedhahan, Bpo.......... kagungan kersa hangemah-emahaken putra pawestrinipun ingkang anama Rr.......... kadhaup Bg.......... putranipun Bpo/Ibu.......... ing.......... . Kaleksanan IJAB,panggih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun awit rahating Gusti ALLAH Ingkang Maha Agung wimbuh kasembuh pudyastutinipun para tamu kakung-
putri,ginanjar wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana nis ing sabekala. Salajengipun nyuwun tambahing pangestu para
pinaringan patutan putra ingkang hanung-hanindhita. (tegesipun putra hingkang sae lahir batosipun,nyenengaken tiyang sepuhipun,migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun). Para tamu kakung-putri ingkang winantu ing suka rena. Niyating manah lan panjangkah,tansah mbudidaya panampi kula,mugi para tamu karenan ing driya. Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun,wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan,kalenggahan lan sanes-sanesipun,boja lan suba-sitanipun. Ingkang punika kula nyuwun gunging pangapunten. Ing wasana kula piyambak kiranging tatakrami,nalisiring kasusilan ingkang jalari
Canggu Jl. Subak Sari no. 30 | Banjar Tegal Gundul, Canggu 80361, IndonésieJl. Subak Sari no. 30 | Banjar Tegal Gundul, Canggu 80361,
Nek qu wes marem bgd kyo ngoNo.
June 20, 2009 at 12:56 pm
Reply	Wah, mboten pareng no mbak.,
manungsa, lanang wadon enom lan tuwo, mbesuk kabeh bakale mati, yen wis mati ora bakal
Opo maneh iki bomber, wani kene merapatkan barisan utk dukung pesibo suk, makane pye sragame.
cuman iku tok, wis ndak usah poling, no. 3 ae wis jelas akeh sing milih, ra usah polling kesuwen.
saiki kondisine, berdasarkan obrolan dgn andie lemot, sing jadi masalah saiki gawe sample iku biasa e molor, iso-iso sak ulan
[Reply]Tono Reply:July 24th, 2009 at 11:20 amAk apike + penake py. Sing pentg
ana wong uripe tentrem senajan ora duwe apa apa ,ana sing grasang ,mangas senajan kecukupan sandang pangane.Wong sing tentrem uripe sajake wis karo kodrat uripe ,sing grangsang mbok menawa durung karo kodrat uripe.
Ben uripe ora mblasur ,ngawur, luwih becik ditelusuri disik kodrat uripe nganggo
hari raya Qurban ana merga saka ngimpine kajeng nabi Ibrahim rikala seman kudu ngorbanake Ismail.Dadi aja diremehke babagan ngimpi gede manfaate mungguhing urip iki.
Wong sing ora tahu ngimpi bisa diarani wong peteng uripe,nbatine reget luwih becik nglakoni tirakat utawa rialat.Yen wis padang (wis isa ngimpi) banjur nata lahir batin,sak durunge turu nyuwun marang Gusti Allah apa sing karepake ,banjur piye jawabane liwat ngimpi.Yen ora bisa maca ngimpi takokna marang wong sing bisa (penyuluh) utawa wong pinter babagan ngelmu lahir batin.
Mengko yen wis mapan asring ngimpi ,panyuwunane sakdurunge turu
lintang kodrat uripe ,bisa ketua RT ,Rw lurah ,bupati munggah maneh gubernur,utawa pimpinan partai politik.Yen ngimpi mung pepadang donya kayata nyala lilin,gelek lan liyane wis aja duweni gegayuhan werna-werna,sebab uripe mung kanggo awak dewe.
Wong urip mono yen makartine sesuai karo kodrat uripe mesti penak ,ora duwe sifat ngaya apa maneh srakah,apa maneh gelem ngopeni ngimpi sing tundone urip bakal dituntun dening ngimpi.Yen bisa ndadeke turu dadi semedi .Turune banjur nyambut gawe
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Dinasti Qin"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.51, 14 Maret 2013.
ukara kanthi sae lan becik supados damel sengsemipun asanes meniko sampun dados pahalanipun kula panjenengan sami, utaminupun menawi gadah pepinginan nyambung tali silaturahim kanthi kirim warta utawi SMS; wonten ing jaman sarwa modern punika ingkang sok sinteno kemawon sampun kagungan Handphone kanthi gampang saget ngirim pawartos dumateng, sederek, rencang, bapa lan ibu, mbakyu kangmas, adik lan sak panunggalanipun. Ingkang rekaos meniko bilih kedhah milah milih ukara kanthi basa jawi ingkah pas lan dipun waos ndamel sengsemeng manah ingkan nampi kiriman SMS. Wonten ing kesempatan meniko kula nyobi urun tulisan mbok bilih saget kagem tuludho tumrap kita sami, rikala gadah pepinginan kirim SMS Lebaran kanthi bahasa jawa.
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1432H. Nyuwun agunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.Amien…
Kula nyuwun agunging samudra sih pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batin mboten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,mugi Gusti Allah Ingkang Maha Asih paring ridho lan rahmatipun dumateng kita
lumebering; samodra pangaksami; lahir dumugi ing batos.
Srengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep; silaturahim kanggo lantaran rumakete ati;Kita sedaya paring pangapura kanthi mantep; nglaleake kalepatan liyan kanggo agawe tentreme ati; Ngaturakane Sugeng Riyadi …..
Kanthi andhaping manah; Kula nyuwun keikhlasan penjenengan; Paring pengapunten dumateng sedaya lepat kula; Lahir dumugi bathin, ingkang
ndamel kuciwaning manah; Kula suwun ing dinten riyadi meniko; Panjenengan kersa paring pangapunten dumateng kula; “MINAL AIDIN WALFAIDZIN”
Mugi wonten manfaatipun .. namung sadermi nguri-uri kabudayan sampun ngantos kesupen pripun mewawi kirim SMS lebaran dumateng sanak kadhang, seratan ing ngginggil taksih saget dipun
26/08/2011 pukul 4:25 pm	Balas	Dawah sami-sami mas Agus, mugi gusti Ingkang Akarya Jagad paring kanugrahan dumateng kita sami , amiin
Lha mbuh piye iki nasibe LPI, masa depane jelas opo ora to yo kok ijek meragukan. Wis kadung metu teko ISL tapi durung ngerti kejelasan kompetisine terus yo’opo ngene iki, aku sedeh ngrasakno…..luweh sedeh maneh jare lek’e diakui PSSI tim2 LPI di adopsi nang divisi III…..
apik wae. Piye maneh brg wis kadung he.
mikere sing lawas2, nek iso wi malah miker sing duwur. ISL wi sak ngisore lpi
[Reply]	Aji mumpung March 23, 2011 at 8:01 pm
Terus piye maksude mikir mbiyen kok gak entuk, nek’e apik yo di kanggokno nek elek yo ojok di kanggokno. Mbiyen ngono kuwi
index.php?title=Ken_Aitiken&oldid=1098921"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia InggrisLair 1928Pati 2008Wong mati	Menu navigasi
EnglishBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 19 Oktober 2016.
lara / Ora kaya wong kang nandhang wuyung / Mangan ora doyan / Ora jenak dolan, neng omah bingung / Mung kudu weruh / woting ati duh kusuma ayu / Apa ora trenyuh / sawangen iki awakku sing kuru / Klapa mudha leganana nggonku nandhang branta / Witing pari dimen mari nggonku lara ati / Aduh nyawa / Duh duh kusuma / Apa ora krasa apa pancen tega / Mbok mbalung janur / Paring usada mring kang nandhang wuyung….
Untung Suropati Manyaran Semarang Re: apa kabar Indonesia? Lilik HAP on Sat 16 Feb 2013, 12:59 Lha panjenengan wonten menapa? koq dangu mboten
Padalarang • Parongpong • Rongga • Sindangkerta
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye, esih
1 Maharaja Tarusbawa (669-723) 2 Sanjaya Harisdarma (723-732) 3 Tamperan Barmawijaya (732-739) 4 Rakeyan Banga (739-766) 5 Rakeyan Medang Prabu Hulukujang (766-783) 6 Prabu Gilingwesi (783-795) 7 Pucukbumi Darmeswara (795-819) 8 Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891) 9 Prabu Darmaraksa (891-895) 10 Windusakti Prabu Dewageng (895-913) 11 Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916) 12 Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (916-942) 13 Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa (942-954) 14 Limbur Kancana (954-964) 15 Prabu Munding Ganawirya (964-973) 16
Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973-989)
Ngene ae, engko bengi gowonen alat esek-esekmu rene, kiro-kiro jam 8 bengi, iso gak? iki enek ponakanku arep
TangerangPinang, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
kiye maring sing anyar2.@ Kumis jago : lah malah aku sing arep njaluk digawakna uthukan
sewune kagem mas kumisjago, aku arep dolan nang umaeh rika priwe, ulih pa ora. Mumpung aku tesih nguli nang kroya kiye. karo mbok sapa ngerti sampean gelem aweh gaco nggo
ndi? karo mas luki purbalinggane ndi?aku kesugihan cilacap, tepate dusun krembi. Oh ya Nuwun sewune kagem
dadi bisa aweh bimbingan kiye maring sing anyar2.@ Kumis jago : lah malah aku sing arep njaluk digawakna uthukan kang njenengan....aku njaluk anak si KLA (klawu) ya kang....@: _ : ya ayuh kumpul2...rika wong ndi?
kiye maring sing anyar2.@ Kumis jago : lah malah aku sing arep njaluk
saking seringe mangkat ra tau ulih gandeng. Oh ya Nuwun sewune kagem mas kumisjago, aku arep dolan nang umaeh rika priwe, ulih pa ora. Mumpung aku tesih nguli nang kroya kiye. karo mbok sapa ngerti sampean gelem aweh gaco nggo aku.yanuar @ mampir bae bos umah ku kidul BCA (RM BU TAMAT)KUMIS JAGOKolonelJumlah posting : 805Join date : 01.07.11Age : 36Lokasi : kroya - cilacap
termasuk senior ng papaji, dadi bisa aweh bimbingan kiye maring sing anyar2.@ Kumis jago : lah malah aku sing arep njaluk
kaya kue kang moko...aku pokoke yen ana waktu y melu....ngko tak
pembelajaran apresiasi cerkak. -----------------------------------------------------> Kaprigelan ngapresiasi cerkak siswa kelas VIIA Mts Manahijul Ulum Cluwak Pati taksih andhap. Perkawis menika siswa taksih awrat anggenipun nganalisis unsur-unsur ingkang wonten cerkak, kejawi punika guru anggenipun mucal taksih ngginakaken metode ceramah lan Tanya jawab, saengga siswa ngraos bosen lan kirang paham penjelasan ingkang dipunjelasake dening guru. Perkawis ingkang dipunkaji wonten ing panalitian tindakan kelas menika arupi tindhakan keterampilan lan Minat Siswa anggenipun ngapresiasi cerkak lumantaran fakta
menika gadhah tujuan kagem mangertosi keprigelan siswa rikala ngapresiasi cerkak
teoretisipun menika kagem ngrembakaken cara piwulangan keprigelan ngapresiasi cerkak kalian fakta cerita ngginakaken model pembelajaran STAD. Manfaat praktisipun inggih menika kagem nambahi keprigelanipun guru lan siswa wonten ing Mts Manahijul Ulum Cluwak Pati. Panalitien tindakan kelas menika dipunwontenaken tigang rambahan, inggih menika tahap pratindakan, siklus I, dan Siklus II. Subjek panalitien inggih menika keprigelan ngapresiasi cerkak siswa kelas VIIA Mts Manahijul Ulum Cluwak Pati. Anggenipun ngempalaken data menika migunakaken tes lan nontes. Anggenipun ngempalaken data menika migunakaken tes dipun tindakaken kalian uji keprigelan ngapresiasi cerkak kalian fakta cerita ngginakaken model pembelajaran STAD. Nontes dipunlaksanakaken kalian observasi, jurnal, lan wawancara. Data ingkang saged dipun pendhet lajeng dipunanalisis kanthi cara kuantitatif lan kualitatif. Cara kuantitatif dipunginakaken kagem nganalisis data tes, lajeng kualitatif dipun ginakaken nganalisis data nontes. Tahap pratindakan dipun laksanakaken saderengipun siklus I lan siklus II, tataran pratindakan awujud piwulangan biasa ngginakaken metode ceramah lan wonten ing pungkasan siswa dipun paringi tes. Asil saking tes pratindakan skor xi racak-racakipun 61,07. Asil tes saged nambah 3,39% racak-racakipun dados 64,46 wonten ing siklus I, menika saksampunipun dipun terapaken metode STAD kalian fakta cerita wonten ing
wonten ing kelompok heterogen kagem ngapresiasi cerkak ngelalui fakta cerita. Wonten ing siklus II kagiatanipun sami kados siklus I menika diskusi kelompok kagem ngapresiasi cerkak ngelalui fakta cerita. Ing siklus II racakipun nambah 12,5% dados 76,96, perkawis menika siswa saged nnyesuaikaken kalian metode STAD serta minat siswa nambah nalika saksampunipun ngginakaken metode STAD fakta cerita nalika ngapresiasi cerkak. Saran ingkan dipun asilaken saking penelitian menika
peureux (sing. masc.) / peureuse (sing. fem.)
Sweet: doux (sing. masc.) / douce (sing. fem.)
False: faux (sing. masc.) / fausse (sing. fem.)
Redheaded: roux (sing. masc.) / rousse (sing. fem.)
Old: vieux (sing. masc.) / vieille (sing. fem.)
anyar Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane
Parikan uga diarani pantun Jawa, nanging ing parikan mung dumadi saka rong ukara. Parikan yaiku unen-unen sing kalebu puisi Jawa Tradisional kang isine sindhiran lelucon kanggo ngipur, lan pitutur tumrap ing bebrayan.
A. Ciri-ciri (Paugerane) Parikan : Kedadeyan saka rong ukara
Ukara kapisan minangka pambuka (sampiran) ukara kapindo minangka (surasane)
B. Wujude Parikan :1. Kedadeyan saka 4 wanda + 4 wanda (x2). Tuladhane : Manuk emprit, nucuk pari Dadi murid, sing taberi2. Kedadeyan saka 4 wanda + 6 wanda (x2). Tuladhane : Liwat parit, lumumpat ing pager Dadi murid, sing sabar lan pinter3. Kedadeyan saka 3 wanda + 5 wanda (x2). Tuladhane : Parine, wis lemu-lemu Atine, wis kudu nesu4. Kedadeyan saka 4 wanda + 8 wanda (x2). Tuladhane : Rujak nanas, pantes diwadahi gelas Tiwas-tiwas nglabuhi wong ora waras5. Kedadeyan saka 8 wanda + 8 wanda (x2). Tuladhane : Anak jaran, jare belo, mlebu toko awan-awan Seneng dolan dadi bodho, blela-blelo ra
NENENG KORBAN PESBUK | BLOG-e WONG JOWO
NENENG KORBAN PESBUK	19 Apr 2013 Tinggalkan komentar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selfors&oldid=1012595"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
DanskEnglishFrançaisBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
“Akeh kang apal Qur’an hadise, seneng ngafirke marang liyane,
ing Nº5.m4a 113.05 MBFeb 26, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing Nº5
Synth-ing Nº3.m4a 114.09 MBFeb 15, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing Nº3
Synth-ing Nº9.m4a 123.87 MBMar 14, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing Nº9
Synth-ing Nº13.m4a 115.32 MBMar 26, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing Nº13
Welcome! Sugeng Rawuh! Selamat Datang! |
Yeku’jumbuh kawula lan Gusti”
Yeku”Jumbuhing kawula lan Gusti”
ing karsa cinatet ‘Tri wigati”
Jika sudah merasa cocok ,telah manunggal
Gusti Allah kawula nekseni lan ngakeni bilih sadaya gesang alus ingkang sampun pisah kalian wadag ipun menika wonten jagad alus.menggahing kendela dalah mobah molahipun amung karana nampi purba wasesa paduka , inggih ing mriku nyatane pangadilan paduka netepaken sasaf utawi kawon antawising sukma kalian nyawa , inggih pangunduhing woh makartipun piyambak-piyambak nalika gesang wotening donya.Contonipun kados kacetha wotening jagad sumpena kawula.”
makmur wis dadi omah kabeh, sing maune ditanduri pari/pertanian, saiki hasile bayi. piye ta pak?
iyo, gawe anak tibak’e enak … :(
wah asyik mas kalo bisa berkebun kayo ngono iku, nek iso luwih akeh maneh sing diketokne dadi iso
sing jumlahe paling akeh ing negara iki, sing sasuwene iki mung dikuya-kuya dening panguasa. Jarene negara agraris kok babagan tetanen kurang kawigaten. Petanine padha urip mlarat. Kajaba iku, uga kanggo manfaatake lemah-lemah sing loh jinawi men katon ijo royo-royo lan
emana ngapa katrangan ana ngisore kok mung sethithik ? Yen bisa katrangan utawa artikel ing ngirore gambar iku digawe luwih dawa men kena kanggo bahan siaran pedesaan ing radioku sing durasine kurang luwih 30
sarehne aku dudu pertanian, dadi urusan ngunu2 tak serahno neng bojoku *bangga*
“Tombo ati iku limo perkarane kaping pisan moco Qur'an lan maknane kaping pindo sholat wengi lakonono kaping telu wong kang sholeh,” begitu lagu Tombo Ati nya Kiai Kanjeng
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
sugih tanpa bandha ngluruk tanpa bala menang tanpa...
sarujuk karo kakang Semar, dene ing kalenggahan iki deweke ora mbedak-mbedakne. Ana masalah dirembuk bareng, ana masalah dipecahne bareng-bareng. Aku prihatin dene ing wektu iki akeh pemimpin sing sak karepe dewe. Mban cinde mban siladan. Pilih kasih, ora proporsional, ngawur, tebang pilih, ora gelem rembugan, mung golek menange dewe…. Aku sarujuk karo sarasehane kakang Semar. Mula aku njaluk marang mbarep kakangku, Jlitheng, Kembar, lan kabeh wae, hayo padha budhal kabeh. AJa ana sing sisip klewatan ing laku….”“Aku ya ngaturake panuwun karo Kakang Badranaya, dene ing sarasehan iki ora ana sing kliwatan, Begawan Abiyasa minangka wakiling pendeta, ngulama, lan biksu, lan aku dewe minangka wakile para dewa, dene Prabu Punta minangka wakile para natapraja Ngastina…”“Interupsi yayi Kresna!!”“Oh nun inggih kaka prabu, wonten punapa?”“Awit mau isine kok mung ngalembana kakang Semar… apa rumangsamu Semar iku wong sing apik dewe…”“Pancen kepara makaten lho kaka Prabu, wonten menapa ta ?, kok ketawis kuciwa ing manah?”“Aku tak takon karo awakmu,…”“Bab menapa?”“Apa bener ing sarasehan mangko sing dadi wakiling prajurit Si Anoman?”“Kasinggihan kaka prabu”“Lho rak tenan ta…, Semar
bangsa munyuk, bangsa kera, mung drajate kewan, lha yen dokter kewan mono lumayan, lha bareng iki mung bangsane munyuk. Apa kira-kira pendawa iku kurang menungsa, kurang uwong. …lha wong ing atase Anoman kok dadi direktur…”“Mangke rumiyin ta kaka prabu, panjenengan sampun duka rumiyin, kula yakin bilih kakang Semar sampun metang kanthi jangkep kenging menapa Anoman dipilih minangka wakiling prajurit…”“Ah ora masuk akal, lha wong kewan kok makili prajurit. Apa kira-kira Ngastina wis kentekan prajurit!!, apa kira-kira Anoman luwih sekti tinimbang Prabu Baladewa !!?, Iki Lho Prabu Baladewa ratu Mandura, ratu gung binathara, sekti mandraguna, seksenana, menawa aku ora bisa mecah sirahe Anoman!!, ooh
Semar!!... klakon ndak obrak-abrik sarasehanmu!!!”“Sabar kaka prabu… sabar…”“Ora bisa!!, aku ora trima dilecehne karo Semar, aku bakal demo nggawe ontran-ontran, ngobrak-abrik sarasehane Semar. Heh Semar!!! Aku ora trima, Semar keparat!!, aja mlayu aku Prabu Baladewa bakal ngobrak-abrik sarasehanmu, Wis aja ngalang-alangi lakuku, aku bakal metu saka kene, brubusss….!!!” Prabu Baladewa
sumelang, sing penting acara sarasehane Kakang Semar aja nganti wurung. Gathutkaca, Antasena, Wisanggeni, Antarja…”“Kasinggihan sinuwun…”“Sira budhala njaba. Kanthinen para parjurit Ngastina. Siyogoa ing tepis wiringing Karangkedempel. Awasana sing ketat sadhengah pawongan kang mlebu lan lumetu ing sanjabaning rangkah, nggowoa gegaman sing jangkep. Dene yayi Punta, Werkudara, Janaka, lan Pingsen Tangsen, kanggo sak untara wektu hayo mutasi utawa boyong ndik Karangkedempel, sarasehan bab negerane dewe sing lagi macet iki. Dene Antarja lan Gathutkaca awat-awatana Kakaprabu Baladewa
Sampeyan lek arep golek kambing hitam ojo ng medsos… Isin aku ndelokne… Ora org cino tok, misal: anake musisi top seng nabrak kae…. Ora sampeyang ungkit?? Opo koe gk mampu ngungkit? Opo golek bolo? Padahal wong jowo tulen iku gk
Batik - Surakarta 27 Pin86 PengikutJavaIndonesiaKainAdibusanaSarongsAsiaTapasKebayaTekstilKarya seni garisRoyalsBaliGARUDA SERAKIT, Surakarta-Indonesia47. GEDEBYAH, SurakartaKarjagad, Surakarta, IndonesiaParang bimakurda, Surakarta, Indonesia04. BABON ANGREM, SurakartaGRAGEH WALUH, Surakartabatik kauman, Iwan Tirta's
nggolek obat nang wonokitri liwat ciliwung akeh
Lungo nang ploso numpak kereto. Nyemplung segara asin rasane Wulan poso ayo ngelebur duso Mumpung lipat ganda pahalane Nyuwun pangapunten se...
Gunung Kelud dumunung ing tlatah Kabupaten Blitar sisih elor. Kawahe Gunung Kelud awujud tlaga amba, jembare pirang-pirang atus bau, dene banyune kang ngisi kawah iku saka banyu udan.
Miturut petungane warga ing tlatah Blitar, saben 20 taun Gunung Kelud mesthi njeblug. Ananging njebluge ora mesthi gedhe kang nuwuhake kapituan. Yen mbeneri njeblug, banyu ing kawah kang arupa tlaga iku kayadene wutah, disok mangidul.
Kutha Blitar lan presil ing ereng-erenge Gunung Kelud kang dumunung ing sisih kidul padha rusak. Kacarita banyu utawa lahar saka kawah Gunung Kelud iku durung tau mili mangulon. Dene pawadane kaya mangkene.
Ing jaman kuna biyen, ing tanah Bali ana raja jejuluk Maesasura. Raja iki
rupane ala banget, amarga sirahe mawa sungu ambrangah kayadene maesa utawa kebo.
Sawijining dina Maesasura krungu warta yen Sang Nata ing Kraton Kediri duwe putra putri kang sulistya ing rupa lan isih legan. Maesasura banjur ngirim layang konjuk marang Sang Nata ing Kediri, surasane layang nyuwun palilahe Sang Nata ing Kediri bisaa katampa dadi putra mantu, dhaup karo Sang Putri sekar kedhaton Kediri.
Sang nata ing Kediri dadi pakewuh ing rasa pangrasane. Menawa kekarepane Maesasura ditampik, tamtu bakal gawe lara atine. Lan nagara Kediri mesthi bakal dadi karang abang, jer Maesasura iku sugih bala.
Layang panglamar saka Maesasura diwangsuli yen Sang Putri ing kedhaton Kediri duwe pepenginan, njaluk digawekake sumur ing pucuking
ngedhuk pucuking Gunung Kelud. Nalika anggone gawe sumur ing pucuking Gunung Kelud iku wiwit metu banyune, Sang Nata ing Kediri dadi ngungun banget.
prajurit Kediri supaya ngrutugi Maesasura kang ndhudhuki sumur ing pucuking Gunung Kelud.
Amarga sing ngrutugi saka ndhuwur ewon prajurit lan katambah wadyabala Kediri liyane, ora suwe Maesasura wus kependhem ing sumur kang didhudhuki. Nanging amarga saking teguhe, Maesasura ora mati.
Dene sumur sing sejatine wus wiwit metu banyune iku amarga dikrutugi ewon wong
adoh, gawe kapitunan lan karusakan ing wewengkon papan dununge warga.
Sang Nata ing Kediri banjur dhawuh supaya aweh tumbal ing sacedhake Desa Pare, mbokmenawa ing tembe Maesasura krodha maneh,banyune aja nganti mili mangulon. Mula nganti saiki menawa Gunung Kelud njeblug, banyu utawa lahare ora tau mili mangulon. Lan ing bebrayan warga Blitar, uga warga liyane ing sakupenge Gunung Kelud, legenda utawa dongeng Maesasura iku pancen isih dicritakake engga saiki.
Tasikmalaya, Banjarnegara, Banyumas, Batang,
Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Gerobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal,
Caos uninga yekti, jatosipun kesagedan kula, dereng sepintena kathah ,teka gumagah purun, angrakit
ing pambudi, cupet mring panggraitaMboten sande kathah kang ngesemi, awit saking kathahing
antuk, ing wewulang prasarjana, kang wus putus mumpuni salwiring kawrin, marma sanget kuciwa .....Begitulah pesan Prabu
numpak motor iber, la mangke menawi namung numpak bis dateng Jogja, nopo sampun marem....??””Wis
kangen kanca kanca sma, aku lulusan 99 siki dadi wong kalteng. ngkene juga mati lampu kok tapi sedina urip sedina ora
Ningen ya dejajal maning, apa esih apa ora.
Sedulur lawas, lagi bulan November 2008 ana reuni akbar dari angkatan 1982 (nek ora kliru) nganti 2008. Jan rame temenan. mung bae pancen ora
utawa Pancur, wis ora ndesani maning. Kaya ngkono, wis gagah lah pokoke.
E, ngomong-ngomong wis duwe anak pira? kerja neng apa? Lah dadi apa baen, sing penting khalal, inyong, mantan gurune melu seneng.
nduwe mbakyu mbah neng mbuminggantheng :roll: akune wis tau dolan mrana cedhak pasar Bumiayu. Ngajare B.Indonesia neng SMP 2 Bumiayu. Mbak Mursidah Ulfa.
Logate akune tetep ora bisa mbanyumasan ya mas, tetep ketok wong SKHne :roll: yawislah wong mung numpang nampang, salam kanggo calone wae “diajeng” :roll:
wah nek bumiayu ya cedek kang, mung 20
mangkat reuni akbar, soale lagi halim, dadi madan wegah mangkat. jane ya pengin banget ketemu karo batir2 kabeh
“oow brarti pas rika metu aku
Gedhah pecah selane bumi, sadumuk bathuk sanyari bumi, bathuke wong kang ingadu manis, sasadon amung lamis, kawula dasih
Ing jagad pakeliran wong manca kuwi sinebut wong sabrang sing momong jenenge Togog, wayang sing cangkeme njebret merga kakehan mangan lan omong.
Jawa = ja + wa = Jumeneng Wasesa……….. Jawa = nguja hawa, dadi wong Jawa kuwi menawa pengin mangerteni sapa kang jumeneng ing sajroning uripe, kudu bisa meper hardhaning kanepson /hawane dhewe, ya kang mangkene iki perangan sathithik ngelmune wong Jawa kang tulen tanpa tulis durung kecampuran budaya manca.
Gandhi Jayanti speech 2016Gandhi Jayanti 2016 Images Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti Awesome Speech on Gandhi Jayanti 2016Gandhi Jayanti 2016 SpeechGandhi Jayanti 2016 sayingsFav Gandhi Jayanti wishes happy Gandhi Jayanti Quotes 2016happy Gandhi Jayanti
Ing. Jan Piszczalka, PhD., Ing. František Zacharda, CSc., Ing. …
Dr.-Ing. Hans Wobbe Dr.-Ing. Hans Wobbe
kaitung tumrap pokok ing ngaurip.Lamun manungso kelalen anggone anglampahi hurip, kepranan lan lali amargo pikirane kecanthel amung marang penggawean lan kasukan, sejatine urip iro dadi ora ono koyone tumrap Sing menehi Urip iro. Akeh wong ingkang bingung marang lelakon ing jaman saikiPindho langit karo bumi bedane,Sing sengsoro ora koyo manungso, sing bungah ora koyo manungsoIbarat mangan sego aking wae ora iso dilakoni, rambute brumbun mergo mikir dioyak –oyak utang uga ora iso dietung.Nanging sing platarane
mambu gereh sik digoreng nyulek irung, nanging ing kiwane omah, dapure resik amargo mangane tuku ono ing omah makan gedhe.Ono sing kranjang sampahe kebak bonggol godhong telo pendak ndino, nanging sebelahe omah, kranjang sampahe pendak ndino kebak kerdus wadhah barang-barang toko.Sejatine, endhi sing salah lan endhi sing bener ?Nanging, lamun jaman iki wus genep sarateYoiku genep kang dadi pratondho marang tekane jaman edanOjo sumelang tumrap wong kang rekosoAmargo, jaman iki wus ngancik marang jaman kang dadi wolak walik.Sejatine ugo, ajaran poro linuwih wus paring pituduhYen sejatine, urip ono ing ngalam ndonyo iku, penjorone kanggo wong sing ditresnani kang gawe urip dan swarganing wong kang diujo sing
biasane wes ngalay numpak montor’e….gawe ban cacing karo blayer2 ga jelas kang
wingi muleh soko jember meh nabrak arek koyok ngene iki ping 2
wongalus	“SIANG DALU RUMEKSA ING WIDHI,
DINULUR SAKING KARSENG HYANG SUKMA,
nderekaken ki …. sumonggo sami dongo dinungo kemawon ….
sumonggo ki…..mugi2 kemawon gusti alloh
SIANG DALU RUMEKSA ING WIDHI,
MONGGO SARENG-SARENG LENGAH DAN MUNAJAH MARANG GUSTI.
DUH GUSTI PARENGONO PEPADANG DAN KAMULYANE URIP SEJAGAT BUWONO KABEH TOTO TITI TENTERM
Salam Pamuji Rahayu Ki wongaluslan poro pini sepuh sedoyo. Wis wayahe kita maneges njaluk pitulungan kagem Hyang Murba. Kanjeng Ratu sudah menyampaikan dawuhnya. Tanah njawi wis ora suci maneh, wong kang becik dadi penguasa. Wong kang cilik yo cilik. Panji Gulo jowo wes kewalik. Budi luhur wes sirna nang bumi jawi .. dst
nderekaken ki @wongalus, mugi gusti ingkang murbaeng dumadi mirengaken lan angijabahi menopo ingkang dados raosipun titahipun
mugi gusti paring pepadang dumateng kito sedoyo.
nenggo dawuh sinambi nyranti wigatineng pamelengan, mugi Gusti paring
Pratondo wiwit jaman kang wis sepuh, langkahipun pemimpin mendet tiang sepuh menika keliru kang mas bagus.
Tiang sepuh ingkang dados ngendikaning pemimpin punika cuman saget ngelmu khodam, nanging mboten saget ngelmu ngilahiyah kang
mugi kerso paring dateng dalem menikolah alamat email dalem.mbahlan_amin
bade sesuci supados saged ditrawang marang poro sederek KWA…..wilujeng
monggo dilanjut tak tunggu kanti ati tansah iling lan waspodo lan memuji dumateng gusti kang akaryo jagad
dipun cepeng tiang engkang pendamelanipun pados madu,alias damel kenalan kaleh tawon..nuwun..mojok maleh nenggo poro sesepuh mbabar hanacara..Kulo pngen ngunduh madu hananging ajreh tawon,,
ana ing candi, wayang, gamelan, pakem lan liya-liyane, kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen (anyar) kang banget endahe. Rasa kang digubah pada maujud ana ing kaalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ora kena kinaya ngapa endahe”
MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG PANGERTI KANG SAMAR IKU NGRASA NEMU KANUGRAHAN GEDE, SUKA SUKURE NGUNGKULI
liyane, dheweke duwe prabawa kang gedhe, nganti gawe kepencute sapa kang wuninga. Mungguh sapa sejatine kang memba-memba dad...i kidang iki, ora liya abdi kinasih, hiya pothete negara Ngalengka, kang ora ana liya kajaba Ditya Kala Marica saperlu nggora godha Dèwi Sinta. Sang Dewi kapilu marang kaéndahané kidang Kencana nganti lali purwa duksina manawa teteluné lagi ana madyaning alas kang gawat kaliwat. Kidang musna lan Sang Dèwi aminta ingkang raka Prabu Rama supaya arsa ambujung nganti kacandhak arsa kanggo
Kidung Malam (18) Pendadaran Murid Sokalima | Wayang Indonesia
Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
nuwun sanget lan nyuwun pangapunten mbokbilih anggen kula nyuwun pirsa kirang trep,awit kula estu2 cubluk ing bab punika.
sesaat ini. Matur Nuwun ki, ngapunten wonten kata ingkang kirang pas. Salam sihkatresnan ugi. Rahayu.
Kulo puniko sampun dangu boten nderek pakumpulan Pangestu awit tebih saking griyo pandamelan , kaping kalih ipun pancen kulo piyambak sampun dados tiyang katolik naliko th 1975 , punopo ingkang kaserat wonten ing kitab Sasangkojati kathah kamiripan kalian kitab suci katolik/kristen dados gampil nampinipun. ewo semanten taksih kathah ingkang dereng kawulo mangertosi bab : kados pundi lampahipun supados kawulo mangertosi bab AKU (jatidiri Roh ) supados kawulo inggih saget mbikak
marang paguyuban NGESTHI THUNGGAL jarene koncoku soko BALI. wEJANGANE NING NGENDI SING CEDAK KARO OMAHKU? AKU NING SIDOARJO JATIM. MATHUR NUWUN
udu, menawi lepat nyuwun ngapunten, bab sejatine ora ono opo opo sing ono kuwi dudu: ing salebeting hening hening eling ing ngalam ngaluyup inggih piniko alam ingkang gawat kaliwat, awit ing tataran meniko poro cidro saget membo membo lan ngaku ngaku poro wali lan paring wejangan ingkang sasar. milo kedah atos atos lan tansah teteken agami, dados dereng mesti wejangan leres saking pangeran milo sejatine ora ono opo opo sing ono kuwi dudu. saugi poro siswo mboten kabandang wonten alam kadewatan nyimpang ngiwo. semanten rumiyin, mugi poro kadang ingkang langkung paham kersoo paring pitedah. salam kenal mugi tansah pinanggiho rahayu . nuwun.
Rahayu kang sami pinanggih mas parno.. nuwun
Dalem maos artikel meniko kok raosipun asrep.Nuwun pangapunten,kawulo bocah enom dereng mangertos kathah babagan kaluhuran puniko.Keparengo nderek nyimak soho sinau,Mugi Gusti Akaryo Gesang Pejah Janmo kerso paring Nur dumateng poro guru sedoyonipun,Nuwun.
TAMBAH PENCERAHAN LAGI ! PANGESTU , SUMARAH , PANJENENGAN KOK YA BISA MBABAR DAN NJLENTREHKE TO GUS ? PANJENENGAN KI JANE SINTEN TO GUS ? NJIH MATUR NUWUN ! NYUWUN PANGESTUNIPUN DALEM TAK SINAU !
“Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali
naskah Ramalan Sabdo Palon ini diungkapkan sabdanya sbb :
Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi,
ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.
Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.
inggih punika sèbuah mèrk saking mobil (SUV, MPV, pickup) ingkang dipunproduksi lan dipunpasaraka]èn dèèning Chrysler Group, LLC ing 60 nagara ing donya. Dpunitemuaken dados Dodge Brothers Company taun [[19 kangge mensuplai parts saking industri otomotif, Dodge miwiti kanggè ndamèl penuh mobilipun piyambak ing taun 1914. Merk punika dipunsadè ing Chrysler taun 1928.
Penemuan lan wiwit pendirian[besut | besut sumber]
1915 Dodge Brothers Model 30-35 touring car
punika ndamèl komponen mesin lan sasis kendaraan. John Dodge ing taun 1913 ngèndikan mènawi piyambakipun mbotèn purun malih namung dados "penyetok" kangge Henry Ford, mila taun 1914 piyambakipun lan
kaliyan penjualan ingkang ageng ing pasar AS taun 1916. Ing taun punika ugi , Henry Ford mutusaken kangge nghentiaken pembayaran saham deviden kangge mbiayai konstruksi River Rouge complex. Hal punika nyebabaken Dodge bersaudara ngajuaken gugatan kangge ngamanaken penghasilan punika saben taunipun ingkang sawetawis setunggal yuta dolar AS,[1] lan ndadosaken Ford tumbas saham punika, lan Dodge bersaudara dipunbayar sawetawis 25 yuta dolar AS.[2]
Kematian Kalih Bersaudara[besut | besut sumber]
Perusahaan Dodge lajeng mbukukan penjualan ingkang sae ngantos taun 1920. Saksampune punika, John Dodge ninggal amargi pneumonia ing wiwit wulan Januari 1920. Saudaranipun, Horace, ugi ninggal ing wulan Desember 1920 amargi sirosis. Perusahaan Dodge bersaudara jatuh ing asta istri-istri punika, ingkang lajeng ngangkat Frederick Haynes dados presiden perusahaan kasebut. Dodge Model 30 dipunkembangaken dados Dodge Model 116, kaliyan konstruksi dasar lan fitur ingkang sami .
Model Dodge ing wanci punika[besut | besut sumber]
Dodge ing Indonesia hadir sami kaliyan tiga merek Chrysler sanesipun, inggih punika Chrysler, Dodge, lan Jeep ing ngandap ATPM PT. Garansindo Inter Global. Ing wanci punika enggal Dodge Journey kemawon ingkang kasedia.[3]
^ Chrysler, Dodge, Jeep di Indonesia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.10, 10 Maret 2017.
hambuka wiwaraning jiwa jawi * enliven our understanding of javanese identity
ganyuk nglingsemi ing wayahing ngasepi ijen tanpa kantha lan kanthi, teka mendhak-mendhak ingak-inguk kaya lakuning pandum, pating sruwel pating caremplang lan caremplung unine si kodok ijo pating theot ing sajroning
punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipuntegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.
Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel
manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing SABDA BATHARA upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang.
Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau. Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir.
Ing kaweruh boten wonten bab ingkang winadi, sadaya kedah dipun dhasaraken barang ingkang mesthi. Pitados dhateng dhiri pribadi saha pikajengan ingkang sentosa, punika ingkang dipun betahaken kangge nyinau kaweruh, saking tataran ngira weruh, ngaku weruh, ngantos dumugi nyata weruh utawi temen weruh [badhe kapisah kababar ing wingking]. Sapunika badhe kula lajengaken malih anggen kula gendhu-gendhu rasa bab kaweruh, mliginipun kaweruh bab nalar.
Kaweruh bab nalar punika kaweruh ingkang madosi dhateng hukum-hukumipun pikir. Nalar gadhah kewajiban madosi dhateng cara utawi teknikipun mikir. Ing sabrang Kilenan kaweruh bab nalar punika dipun wastani logika, saking tembung logos ingkang ngemu teges piwulang kangge cara mikir ingkang mlesed, saha nyukani pitedhah supados boten mlesed.
Pramila logika ugi dipun wastani piwulang bab rasio utawi perbandingan, amargi logika saweg tumindak makarya manawi wonten tiyang mastani *anu* dipun gandheng kaliyan *anu* sanesipun, ngantos nuwuhaken pamanggih.
Supados pikir wau ketingal, pikir wau dipun wujudaken mawi tembung/ukara/basa. Logika lajeng ngonceki pamanggih wau lan ngudi dhateng ceplesipun pamanggih wau, tegesipun madosi zhang-zhanganipun, inggih punika gandhengipun si *anu* kaliyan pun *anu* sanesipun wau, cocog miturut nalar punapa boten.
Sanadyan zhang-zhanganipun utawi gandhengipun wau sampun miturut paramasastra, nanging isinipun ukara sok saged cocog lan sok ugi saged mlesed kaliyan kanyatanipun. Ingkang dipun wastani cocog manawi boten mlesed. Pamanggih ingkang mlesed punika kosokwangsul kaliyan pangertosan [upaminipun: pasagi-bunder], utawi boten laras malah congkrah kaliyan pengalaman sanyatanipun [upaminipun: geni-adhem].
Logika boten madosi kasunyatan awit punika sanes wajibipun. Madosi leres utawi ngudi dhateng sejatining bener punika dados tanggel-jawabipun Filsafat, sanes urusanipun Logika [ingkang mligi namung madosi bener tumrap bageyanipun], dados benten kaliyan Filsafat ingkang madosi bener tanpa wates, umum, mutlak.
Logika namung dados prabot kangge nitipriksa lampahing pikir ingkang leres. Tiyang saweg saged madosi kasunyatan utawi sejatining bener manawi anggenipun ngedalaken pamanggih wau boten nalisir saking nalar, inggih makaten punika ingkang dipun wastani lampahing pikir ingkang leres. Ngantos dumugi pundi pentog wohipun pikir, punika boten dados obyek wawasanipun logika.
Satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden].
Pamanggih punika rak namung keyakinan, ingkang tiyang sanes boten kedah sarujuk, “Lho, punika rak pamanggih panjenengan, manawi miturut kula boten makaten …”, sanadyan ta anggenipun ngedalaken pamanggihipun wau kanthi lelandhesan bukti-bukti ingkang kiyat.
Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten*
anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar.
Nalar wau lajeng saged mbedakaken pundi ingkang cocog lan pundi ingkang mlesed. Wonten ing babagan kasusilan, tiyang saged mbedakaken pundi ingkang leres lan pundi ingkang klentu sarana nalar. Wonten ing pikir, tiyang saged mbedakaken nyata lan ora nyata, cocog lan mlesed. Kangge ngedalaken pamanggih, tiyang saged mastani manawi positif [ya/ngaku/ngantebaken]: godhonge ijo. Utawi manawi negatif/ora/selak/ngorakaken: godhonge ora ijo.
Wujudipun ingkang sanyatanipun [gagasanipun nyata utawi nyatanipun] pancen kados ingkang dipun tingali tiyang wau sanadyan cara nerangaken benten. Bentenipun manawi nerangaken sarana positif, punika genah nyata/konkrit, upaminipun: ijo. Cetha warnanipun setunggal inggih punika ijo, nanging saged ugi dipun terangaken manawi *ora ijo* punika saged nggadhahi teges warni-warni, waton boten ijem.
Manawi tiyang ngedalaken pamanggih, punika tamtu mawi dhasar keyakinan ingkang leres sampun kados makaten punika wontenipun, tegesipun tiyang wau nggadhahi kemanteban tumrap bab ingkang dipun pikir, dene pamanggih wau saged nggambaraken keyakinanipun.
Keyakinan wau saged ngengingi punapa satunggaling bab punika *saged kelampahan*, *boten saged kelampahan babarpisan*, *kedah kelampahan*, utawi *saged kelampahan dados saestu*.
Bab ingkang *kedah kalampahan*, punika tamtu ugi *saged kelampahan*, dados boten dipun endani lan *kedah kalampahan*, wonten ing salebetipun kawontenan ingkang kados punapa kemawon.
Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan dados saestu*, punika ugi tansah kadosa pundi kemawon punika *kedah kelampahan*, jalaran manawi boten, tamtunipun bab wau boten badhe kelampahan.
Bab ingkang *boten saged kelampahan babarpisan*, punika boten saged kelampahan kanthi kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan*, punika wonten warni-warni caranipun *kinten-kinten* saged kelampahan. Watesipun *kinten-kinten* wau celak kaliyan *kedah kelampahan*, nanging tamtunipun boten saged sami kaliyan *kedah kelampahan* wau.
Ingkang boten saged dipun kinten-kinten punika tansah *saged kelampahan*, nanging punika watesipun celak kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*, nanging ugi boten saged sami kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*. Manawi ingkang *saged kelampahan* punika *saged kelampahan dados saestu*, inggih lajeng dados *nyata*.
Punapa ingkang sampun nyata saestu, punika tansah kadosa pundi kemawon sampun kedah makaten. Manawi punika boten saged dipun tampi, sadaya ingkang nyata badhe ical sesambetanipun kaliyan ingkang rasional. Dados ingkang *kedah kelampahan* punika ugi nyata badhe dados nyata lan punika *kedah kalampahan*, wonten ing kawontenan ingkang kados punapa kemawon.
Kosokwangsulipun, ingkang sampun dados nyata, punika inggih *kedah kalampahan*, sanadyan gandhenganipun boten saged dipun tedhahaken [dipun ketingalaken]. Tiyang ngedalaken pamanggih ingkang limrah dipun dhasaraken mawi punapa ingkang ketingal ing mripat, upaminipun: godhonge ijo. Pamanggih wau mawi dipun yakini saestu kanthi tamtu. Tanpa keyakinan ingkang sentosa/pasti wau, tiyang boten saged mikir miturut nalar/logika.
Saged ugi pamanggih wau lajeng kasusul boten leres jalaran mripatipun goroh, nanging pamanggih wau lajeng saged dipun leresaken, dipun ewahi dados cocog. Nanging *caranipun* ngedalaken pamanggih boten lepat, awit sanadyan pancadriyanipun boten saged dipun pitados satus persen, nanging pamanggih ewa semanten tetep pitados dhateng keyakinanipun.
Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah [the whole should always be greater than any of its parts], punika minangka tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *.
Dipunwastani kaweruh manawi barang ingkang saweg dipun pikir punika njalari kita mikir kanthi cara tartamtu, ingkang sampun boten saged dienyang malih. Anggen kita mikir madosi jawabanipun arahipun tumuju dhateng jawaban ingkang sami, boten wonten pilihan sanesipun malih. Mila jawabanipun boten saged dipun lebetaken dhateng ewoning pamanggih pribadi malih, amargi saben tiyang waras mesthi sarujuk utawi sami pamanggihipun bilih saperangan punika mesthi langkung alit tinimbang kaliyan ingkang taksih wetah.
Kosokwangsulipun, manawi kita taksih rumaos bebas anggen kita mikir madosi jawabanipun, punika taksih winates arupi pamanggih, dede kaweruh. Minangka tuladha: “Punapa tiyang Jawi remen dhahar gudheg?” *Temtu ingkang mesthi boten* bilih loro ping loro kuwi padha karo lima. Tamtu-tamtu kados nginggil wau ngengingi babagan ingkang abstrak lan tumrap barang-barang ingkang wujudipun sarana dipun sukani pangertosan/definisi, mila abstrak/boten nyata.
Benten kaliyan babagan ingkang konkrit/nyata. Wonten ingriku, sanadyan tamtu, nanging taksih wonten mlesedipun. Manawi wonten mendhung lelimengan, kula sanjang “Wah udan”, sanadyan kula saged lepat, nanging sekedhik sanget amargi limrahipun inggih jawah saestu, mesthi udane. Nanging sanadyan namung sakedhik, kula ugi saged mlesed, sareng wonten angin ageng, mendhungipun ical, boten saestu jawah … weee ngapusi mendhunge!
Nanging ugi wonten kawontenan ingkang tamtu kenging dipun temtokaken nyata saestu, upaminipun: sepur Taksaka mangkat saking Yogya tujuwanipun dhateng Jakarta, punika tamtu ingkang kenging dipuntemtokaken nyata saestu badhe dumugi Jakarta, awit umumipun badhe dumugi Jakarta.
Nanging ugi wonten malih kawontenan bilih katemtuan wau gumantung saking ingkang ngendika piyambak. Upaminipun kados conto kula ing ngajeng: “Wah hawane kok adhem biyanget”, kamangka ingkang dipun ajak wicantenan saweg kringeten gobyos.
Dados saged dipun tetepaken bilih wonten ing babagan konkrit/nyata, bab tamtu punika taksih saged dienyang, nanging wonten ing babagan ingkang abstrak/boten nyata, bab tamtu punika sampun boten saged dipun awis malih, fixed price, tamtu nggih tamtu, nanging, sepisan malih nanging … manawi sampun sami cocogipun ing bab definisinipun. Tegesipun, manawi pangertosanipun boten saged sami, wonten ing babagan abstrak wau ugi boten wonten tamtu ingkang satus persen tamtu.
Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan, wewarah, sasmita, lumantar acara-acara ritual, lan sapanunggalanipun.
ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu
lajengaken malih nyobi ngonceki bab Meruhi Kaweruh punika.
Nyata Weruh, Ngakoni Weruh, lan Ngira Weruh
Wanci sonten kula saweg mlampah-mlampah. Sareng dumugi margi prapatan ingkang rame, kula sumerab wonten becak
wau nama tuwuh saking temen weruh utawi saking nyata weruh, sarana manoni piyambak prastawa utawi kedadosanipun, dede saking tembung jare.
Kaweruhipun tiyang ingkang saking nyata weruh utawi temen weruh, punika kaweruh ingkang tuwuh saking panyrawungipun pancadriya kita dhateng jagad gumelar. Kaweruh ingkang asalipun kados mekaten punika, tiyang sinten kemawon manawi dipuntakeni jawabanipun mesthi sami, sauger tiyang wau taksih waras utawi boten gothang salah satunggaling pancadriyanipun, upaminipun: es punika asrep, sarem punika asin [yen duwe karep mbok aja isin-isin].
Tiyang jaman samangke sampun sami ngakeni bilih bumi punika bunder radi lonjong sakedhik. Kajawi punika, bumi punika ebah mubeng ngubengi porosipun, sarana makaten lajeng lumampah ngubengi surya. Dene pun sasangka lampahipun ngubengi bumi.
Kaweruh kados conto ing inggil punika nama kaweruh nyata, ingkang tuwuh saking ngaku weruh utawi ngakoni weruh awit kaweruh wau tuwuh saking muluring pamikir, tuwuh saking kamajenganing pamikiranipun manungsa.
Manawi pamikir kita boten mulur, inggih boten saged katuwuhan kaweruh makaten wau. Punika jalaran manawi kita namung lugu migunakaken pancadriya lan raos pangraos, cobi bumi punika manawi dipun sawang ngangge paningal, mrika-mrika rak ketingalipun radin kemawon, namung kados klasa memet dipun gelar, boten awangun bunder. Saya kok dipun cariyosaken bumi punika ngubengi surya, sangsaya boten mathuk awit ingkang genah miturut pangraosing manah kita surya ingkang ngubengi bumi.
Makaten manawi tiyang namung ngangge pirantos pancadriya lan raos pangraos. Nanging sareng tiyang pikiranipun saya majeng, dangu-dangu kraos, ngertos manawi bumi punika bunder, antawisipun dipun buktekaken kaliyan sinten niku sarana nitih baita ing seganten, angkatipun mangilen terus, jebul njedhulipun lha kok saking wetan. Ingriku tiyang tansaya kenceng anetepaken bilih bumi punika bunder.
Tuladha malih bab muluring pikir: Kita sadaya ngakeni manawi ing tembe kita mesthi pejah. Raos ngakeni makaten punika sayektosipun inggih tuwuh saking muluring pamikir, jalaran kita tansah manoni bilih sadaya ingkang asipat gesang punika ing tembe mesthi sami nemahi pejah. Wekasan saking muluring pamikir kita, kita lajeng wani netepaken bilih kita sadaya punika ugi badhe nemahi pejah sanadyan dereng sumerab benjang punapa.
*Kaweruh* ingkang tuwuh saking ngira weruh makaten nyatanipun pancen ora weruh, dados sanes kaweruh [kangge nggampilaken anggen kita mbandhingaken lajeng kula dadosaken setunggal ingriki]. Nanging sanadyan nyatanipun ora weruh, sampun dados wataking manungsa, manawi dipun peksa-peksa purih weruh inggih saged, hla lajeng ngira-ngira.
Upami wonten pitakenan, “Bab lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah punika kados pundi?” Punika pamanggihipun tiyang satus trekadhang inggih warni satus. Lah sayektosipun dipun punapak-punapakna tiyang boten sumerab. Mila manawi wonten ingkang kenceng netepaken pamanggihipun, saupami dipun suwun kapurih mbuktekaken saknyatanipun inggih glagapen. Dados agami punika sanes kaweruh, nanging punika pangandel/iman/faith, tiyang kantun ngandel kaliyan boten.
Tiyang badhe ngandel dhateng rembaging sanes punika ugi wonten saratipun: tiyang ingkang cariyos wau mitadosi, lan salajengipun angsal paseksen tiyang tiga sekawan gangsal cariyosipun sami, cocog kaliyan rembagipun tiyang sanes ingkang mitadosi wau.
Upami wonten tiyang cariyos bilih ing New York punika saben taun dhawah salju. Lha ingkang cariyos makaten boten tiyang setunggal kalih, prasasat kathah sanget, cariyosipun nggih sami, cocog boten beda-beda. Lah punika ugi kenging dipun pitados sanadyan punika taksih tembung jare. Saupami ing tembe saged tindhak dhateng Noo Yawk piyambak ing wanci musim asrep, kaweruhipun tiyang wau saged dados kasunyatan. Ing ngriki kaweruh wau lajeng ngancik saking tataran ngira weruh tumuju dhateng tataran nyata weruh. Sing maune mung jare, sapunika sampun saged mbuktekaken piyambak manawi ing Noo Yawk dhawah salju ing wanci musim asrep.
Makaten ugi kaweruh saking agami [saking ngira weruh], punika taksih gondar-gandir. Nanging saged ugi ngancik dhateng tataran ngaku weruh sarana muluring pamikir, lan saged ugi ngancik dhateng tataran nyata weruh. Ning inggih saged mbleduk tanpa kukuban. Upami wonten pitakenan kados ing ngajeng, “Swarga lan neraka punika punapa pancen wonten lan kados pundi?”
Pitakenan punika manawi badhe dipun jawab mawi wewaton tataran nyata weruh genah boten saged, jalaran tiyang ingkang badhe jawab wau tiyang gesang ingkang dereng nate pejah lan dereng nate ngalami utawi ngraosaken piyambak kados pundi swarga neraka punika..Yen wantun cariyos kados pundi lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah lajeng manggen ing swarga utawi neraka, punika mesthi ngapusi, goroh.
Saged ugi dipun *buktekaken*, nanging kedah mangkat saking wewaton tataran ngakoni weruh utawi saking muluring pamikir, awit muluring pamikir punika ugi wonten ingkang dumugi kasunyatan. Nanging kedah prayitna paseksenipun, manawi sepen ing tandha saksi namanipun taksih wonten in tataran ngira weruh, dados namung kapitadosan.
Tuladha malih: Sukarjo ngakeni bapakipun punika pun Wakidjo. Pangakenipun Sukarjo punika sayektosipun sakawit mesthi namung ngira weruh, namung saking kapitadosan, awit dipun punapak-punapakna pun Surya mesthi boten utawi dereng sumerab bapakipun punika sinten, wong wiwit dereng mbrojol sampun dipun *bucal*. Sumerabipun Sukarjo punika saking ibunipun [utawi tiyang sanes] ingkang nyariyosaken bilih Wakidjo punika bapakipun, sarta saksinipun kuwawi, inggih punika tiyang-tiyang ingkang katranganipun sami, cocog. Sareng sasampunipun dipun padosi lan saged kepanggih, nyata leres bilih pun Wakidjo punika bapakipun. Lha ingriki kaweruhipun Sukarjo ingkang sewaunipun mangkat saking tataran ngira weruh, sapunika sampun saged ngancik dhateng tataran nyata weruh.
Dados *kaweruh* agami punika prayoginipun kita tampeni kanthi muluring pamikir rumiyin, salajengipun kita kedah nyinau gladhen piyambak, ngantos saged ngancik tataran nyata weruh. Kados pundi? nyuwun pangapunten awit kula piyambak dereng dumugi
saking Gusti hambabar daya pangaribawa ingkang tumandhuk dhumateng kawula
Kabeh Manungso Ditresnani (gusti) ini secara gratis. Download Lagu Hip Hop – Kabeh Manungso Ditresnani (gusti) Mp3, Album Hip
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 15 Maret 2013.
Gusti Kanjeng Ratu Kencana, Prameswari dalem Hingkang Sinuhun Hamangkurat Jawa hing Kartasura, peputra : j. Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B.II. Putra putri dalem :
no Watermarks, sadha Photos, sadha Photoshoot Stills, sadha Pics, sadha Pictures, sadha Stills, sadha Unseen Stills, sadha Wallpapers, Telugu Actress Sada, Telugu Actress sadha,
Blok jroning tabel périodik unsur kimia iku himpunan golongan kang cecedhakan. Èlèktron ènèrgi paling dhuwur ana ing saben unsur ing sawijining blok duwé tipe orbital atom kang padha. Saben blok dijenengaké miturut karakteristik orbitalé; kang dumadi saka:
blok-g (durung ditemokaké unsur kang ana ing blok iki)
Huruf-huruf jroning jeneng blok asalé saka patang jinis tampilan spektrum emisi: "sharp", "principal", "diffuse", lan "fundamental". Blok-g olèh jenengé awit mèlu urutan sawisé blok-f.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 15 Maret 2016.
bermanfaat...------------------------------------------------------------------ Nuwun sewu, kulo nduki surabaya jatim, copas kangge tugase yugo kulo. matur nuwun Anonim On 12 Oktober 2012 10:27smile : monggo, mas...matur nuwun kangge
Ayo sing dak ono udhur, podho teko rek…
Kita rame-rame cangkruk… Jarang-jarang kan iso ketemu langsung karo konco-konco “dunia lain”??? hehehehe
Jaman saiki akeh pawong ingaku suci lan resik sarta wasis, sayektine amung kumpulane wong dha keblinger lan gusis. Emane maneh akeh jalma datan uninga amerga saka basa lan ganda kang sarwa manis nanging sayektine amung lamis padha kekudung walulang macan. Den waspadoa sami anane.
iku ndisik mas, tapi mbuh saiki wong penumpange di pres karo jumlah tempat duduk. lek enek sing ngadek iku sing kepekso
Kategori iki isi 2 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 2 anak kategori.
► User su-1‎ (7 Kc)
► User su-2‎ (3 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "User su"
Kategori iki isi 12 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 12 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:User_su&oldid=842855"	Kategori: Panganggo miturut basaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.20, 2 April 2013.
nggone ndhuwur kreta api jare sepur, pak demang klambi abang numpak jaran teji yen disuduk manthuk-manthuk, jamane ratu dha kebrukan bale, jamane kere munggah bale nemoni malem. Apa kang dadi sabdaku wis wiwit mlaku bakal dumadi. Lah padha sing waspada lan kebak pengati-ati kulup mrepeki kahanan kang lagi owah gingsir.
Jagad bisa tentrem, kawula padha asih yen wus jumeneng anane Panca Setya: 1. Kapitadosan 2. Sadhar 3. Eling 4. Iman 5. Tresna. Iki pusaka luhur tinggalane para pepunden Tanah Jawa kang tulen saka budaya Jawa
Luwih becik percaya manembah mring Gusti Hyang Maha Purba Agung Esa, sayuk rukun bebarengan tinimbang gawe jangan bobor sing ora karuwan juntrunge, kawula bisane ayem menawa diayomi, ora kon gawe jangan bobor.
cuplikan kemarahan Tohjaya karena ketidak sengajaan pengawalnya tersebut :Yogha kagyat sira Panji Tohjaya, malajeng kapisah, tinumbak tan kapisanan, marin ing
katon pamungkure. Ling ira Panji Tohjaya ring kang amikul: ‘Beciki gadagta katon pamungkure.’ Sangkan ing tan awet ratu dene silit iku.Terjemahan
ketemu ning suwargo bareng, najan wong NU mlebu disik, jebule disusul wong muhammadiyah, wong FPI, lan liya liyane…. dadi
“Inggih, tiyang Jawi punika menawi kepanggih tiyang Jawi sanesipun, boten dangu sampun akrab ngobrol-ngobrol ngangge basa Jawi.
ingkang akrab ngangge basa Ambon. Nggih mekaten, kados tiyang Jawi,” si Ibu
datheng ngarsane gusti Kulo nyuwun rahayu basuki Duh Pengeran kulo nyuwun pangayoman. Mugi gegadhangan biso kasembadan
Wis cumawis guru lan santri agami, Ing IAI anggen kitho sesami ngaji
Nyuwun dungo mugi paringa raharjo. Anggen kitho badhe anggebyar
Hyang kabesmi, kang kumerlip, kang tumitah keh kang padha kantaka larut sirna padha. Kawicaksanan luhur datan diugemi, sakehing kagunan si penggung kang den ugemi. Bawana saisine gonjang ganjing. Amung tumrap jalma kang uninga lan nastapa tindaknya kalis ing samukawis lan sabarang
DHAWUHING JAGAD YEKTI NGAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO TUMUKUL NGAKOSO “ 1 *
trus malamnya sholat hajat khusus (4 rak’at, pakai kulhu/al-iklas 100*)
ALLOH PAMIYARSO HINGSUN SUKMO NANANG HARIADI PINARINGAN DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE
kesibunkan panjenengan.trus malamnya sholat hajat khusus (4 rak’at, pakai kulhu/al-iklas 100*)
ALLOH PAMIYARSO HINGSUN SUKMO NANANG HARIADI PINARINGAN DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE SAKING
mugi mugi saget kasembadan panuwun kulo,kulo nyuwun pangestu lan nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan kulo.
Asalamualaikum wr wb, nderek nepangaken kulo lanceng putih kawulo alit saking ngayojokarto, nuwun sewu R Wahyu Utomo, kulo nyuwun idi palilah dumateng panjenengan mugi keparengo kulo nderek ngamalaken doa mantra ajian NANANGHARIADI saking panjenengan, kulo nyuwun pangestu mugi mugi kula saget ngamalaken lan saget kasembadadan ingkang dados pinuwun kulo, Allahuma Amin, nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan kulo,nuwun, Wasalamualaikum wr wb.
wong lugu sing mung nguyu amergo lagi wungu, wungu wungune wong turu sing ono mung nguyu amergo ndulu donyo sing wis layu.?????? Hamung
Sedulur KWA sedoyo mugi Tansah Antuk Rahmating Gusti, Dumateng Poro Pinisepuh Kawulo Aturaken Matur Suwun
Assalamu’alaikum,kagem wong alus lan sedulur kabeh ,kulo mohon mendaftar ten KWA
Sak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong Jawa
| artikel-kemerdekaan-indonesia | artikel-kemiskinan | artikel-kenaikan-bbm | artikel-kenakalan-remaja | artikel-kepemimpinan | artikel-kepimpinan | artikel-
wilayah Kecamatan Ngaglik, Ngemplak, Pakem, Prambanan, Seyegan, Sleman, Tempel, Turi, Berbah, Cangkringan, Depok, Gamping, Godean, Kalasan, Minggir, Mlati
Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira” “Wong alim-alim pulasan Njaba putih njero kuning Ngulama mangsah
Kyahi empu nyamektakaken ubarampening wilah tuwin tosan waja, sinambi nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah.
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun tindakaken turun-tumurun
sedhah, apu, teh pait saha kopi pait, sentir, wewangen mliginipun kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
dipun garap mawujud, lajeng ngancik tataran nyepuh, kyahi empu nyamektakaken bumbung ingkang dipun isi lisah klapa dipun jangkepi mawi lampah srengat tuwin sajen, padatanipun namung sekar telon, tumpeng alit, recehan kangge lelembut tumbas jajan peken saha wangen-wangen kukusing menyan. Dhuwung dipun mantrani kanthi kalarasaken kaliyan ingkang andhawuhing damel. Dhuwung dipun besmi ngantos marong lajeng dipun celupaken wonten ing salebeting bumbung ingkang dipun iseni lisah klapa. Wonten ingkang pucukipun dipun obong malih lajeng katindakaken sepuh dilat punika latu ingkang marong mawi dipun dilat dening kyahi empu ingkang sekti, padatanipun wewahan donganipun inggih punika waosan sastro pinodati, sastro gigir lan rajah
salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu supados guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi prabawa ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh kaliyan wujuding dhuwung tuwin pun saged netepaken, awit mranggi ingkang sae adamel warangka saged
wong lanang rak doyan wadon koyok kuwi, brarti bencong wonge”… hehe… ga mudeng
^ http://www.bwfc.co.uk/page/General/0,,1004~2380220,00.html
^ http://www.premierleague.com/staticFiles/4f/53/0,,12306~152399,00.pdf
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reebok_Stadium&oldid=981603"	Kategori: Stadion bal-balan ing InggrisRintisan mawa topik stadionKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 2 Maret 2016.
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran.3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi.5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran.6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata.7. Pangeran iku ora mbedak-mbedakake kawulane.8. Pangeran iku maha welas lan maha asih hayuning bawana marga saka kanugrahaning Pangeran.9. Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.11. Pangeran iku ora sare.12. Beda-beda pandumaning dumadi.13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran.14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira.15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.16. Purwa madya wasana.17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake.19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.22. Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.23. Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.24. Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.25. manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.26. Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.29. Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.30. Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.32. Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus.34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.35. Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa.36. Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.38. Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna.Kerohanian1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran.3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.7. Cakra manggilingan.8. Jaman iku owah gingsir.9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
takono marang wong kang wus wikan.17. Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi.18. Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.19. Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.20. Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.22. Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran.23. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.24. Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.25. Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling.Kemanusiaan1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.3. Ati suci marganing rahayu.4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..6. Jer basuki mawa beya.7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku
bawaleksana.10. Ngunduh wohing pakarti..11. Ajining dhiri saka lathi lan budi.12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.14. Tentrem iku saranane urip aneng donya.15. Yitna yuwana lena kena.16. Ala ketera becik ketitik.17. Dalane waskitha saka niteni.18. Janma tan kena kinira kinaya ngapa.19. Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.23. Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.24. Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.25. Sing sapa lena bakal cilaka.26. Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.27. Andhap asor.28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.29. Sing sapa salah seleh.30. Nglurug tanpa bala.31. Sugih ora nyimpen.32. Sekti tanpa maguru.33. Menang tanpa ngasorake34. Rawe-rawe rantas malang-malang putung35. Mumpung anom ngudiya laku utama.36. Yen sira dibeciki ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.37. Sing sapa temen tinemu.38. Melik nggendhong lali.39. Kudu sentosa ing budi.40. Sing prasaja.41. Balilu tau pinter durung nglakoni.42. Tumindak kanthi duga lan prayogo.43. Percaya marang dhiri pribadi.44. Nandur kebecikan.45. Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.46. Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake.Ngaji
Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal,
Tasikmalaya, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Gerobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo,
Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri,
Tasikmalaya, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Gerobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal,
Mangkubumen, Banjarsari, Surakarta - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
_Laweyan,_Surakarta&oldid=11786438"	Kategori: Laweyan, SurakartaKelurahan di Kota SurakartaKelurahan di Jawa TengahRintisan bertopik geografi SurakartaKategori
Senapati ing Ngalaga; "katuring sembah bekti, dhuh kangmas Senapati, kawula caos upeksi rayi paduka samangkin angsal deduka saking kanjeng Sultan, binucal mring Semarang, mantri pamajegan cacah Sewu ingkang kinen rumeksa kanan lan kering. Kangmas karebata ingkang rayi, sampun sanes kang darbèni, kaabdèkna wonten ing Mentawis. (salam hormatku kanda Senapati, memberitahukan bahwa adikmu Tumenggung Mayang
sadulur mami Tumenggung Mayang, metu Kedhu aglis lah rebuten ngendi anggone kecandhak" (
marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Memuji Marang Gusti Rikolo suryo wes sakjejeking mustoko, Panaz tumibo marang bumi, Gerah kroso maring rogo, Nanging
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Svenskvollen&oldid=875514"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 17 Novèmber 2013.
Lakon ing ringgit purwa “Bathara Kala njaluk bebanten nyang Sang Hyang Bathara Guru, anggone arep mangsa Pandhawa Lima”. Saiki jamane mung padha titenana lan seksenana, ora suwe maneh ana lakon Murwakala kanggo peling sing wus cepak bakal tugel siunge Bathara
Melampaui Diri Mereka Sendiri. Tanpa Batas;
Bathari Durga iku mula bukane duwe jeneng Dewi Pramuni kang sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa tresna marang panguwasa tribuwana, yaiku Bathara Guru.
Kanggo nggayuh ketemune rasa tresnane marang Bathara Guru, sawijining dina Dewi Pramuni tapa brata. Sawise nemoni maneka rupa pacoban lan godhan, wusanane katekan Bathara Guru, Dewi Umayi lan Bathara Kala.
Kitab Purwacarita, kaya kang kapethik ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Guru gelem nyembadani pepenginane Dewi Pramuni kang pengin dadi prameswarine.
Ing jagad pedhalangan, Dewasrani iku putrane Bathari Durga lan Bathara Guru. Bathari Durga duwe hak paring bebana marang sapa wae kang nyembah dheweke.
Ing lakon Sumbadra Larung, Bathari Durga paring pangestu marang pepenginane Burisrawa kanggo nresnani Dewi Sumbadra. Ing lakon Pancawala Lena, Bathari Durga mbiyantu Leksmana Mandrakumara, pangeran pati ing Astina, lan paring pangestu marang pepenginane Leksmana kang arep nglamar Dewi Pergiwati, putrane putri Arjuna.
dalam lakon sumbadra larung bhatara durga memberi restu pada keinginan burisrawa
Dene ing lakon Wahyu Cakraningrat, Bathari Durga paring bebana marang Samba, putrane Sri Kresna, lan paring pangestu mring gegayuhane kanggo ngrebut Wahyu Cakraningrat. Sapa kang kasil ngrengkuh Wahyu Cakraningrat pinitaya bakal dadi raja gung binathara.
Ananging ing telung kedadeyan iku, kabeh ora ana kang bisa kasembadan pepenginane. Kabeh gegayuhane para satriya ing telu kedadeyan iku padha cabar. Iku amarga pepesthen tumrap sipat jiwane kang adoh saka sing
Bathari Durga dadi sesembahane para kang nganut agama Durga kang duwe aturan lan paugeran dhewe. Miturut Pustaka Raja Purwa kaya kang kapethik ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, cacahe agama kang nyembah dewa karana Bathari Durga dadi ana wolu.
Wayang Kulit : Eksistensi Perajin Antargenerasi | Wayang Indonesia
Wikan wengkoning samodra, kederan wus den ideri, kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul,
jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja.
ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe pada wibawa.
padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
(Yang memerintah di tanah Jawa menjadi raja, para ksatria
Nanging enak ngupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata, tani tanapi agrami, Mangkono mungguh mami, padune wong dhahat cubluk, durung wruh
Ing jaman mengko pan ora, arahe para turami, yen antuk tuduh kang nyata, nora pisan den lakoni, banjur njujurken kapti,
padha raharja ngger...” ”Pangestu pukulun, kalis nir ing sambekala” ”Eh njanur gunung, kowe mrene tanpa ulun timbali ana pari gawe apa Bo?, lha kok iki malah karo
nanging ulun wis ora wani dhahar, wis sak iki kowe enggal matura,
“Mingkar-mingkuring angkoro, akarono karanan mardisiwi, sinawung resmining kidung, sinubo
Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng
munggah ing pundakku, Sira tangiya. Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya. Sang jakir putih kang munggah ing dlamakanku, Sira tangiya. Bek meneng, cut turun cahya sukma sajroning jantung, Minungan
kena wengi Urip tan kenaning pati, Ingsun pangawak jagad, Mati ora mati, Tlinceng geni tanpa kukus, Ceng,...cleleng, Ceng,...cleleng, Kasanga ibu pertiwi, Tangi dewe, urip dewe aning
Dzatollah naretes dadi aku, Wirajatollah reksanen aku, Kijarotallah kedadehane kayu, Bengkeleng guruning wesi, Wesi pulasani Ratuni wesi, Sapa sediya ala marang aku, Ajal banyu, tes naretes dadi banyu, Ya huallah, Ya huallah, Ya huallah".
Ingsun nganciki jagad kulon, Anganciki jagad wetan, Rat kalingan rat, Angancik jagad kidul, Ngancik rat kalingan rat, Ngancik ing ibu pertiwi, Ingsun angarsaaken bakal, Mangka kaaning bakal kaya mas sinangling, Sinelehaken ing edor, Sapa aran iro, si Dayatulloh, Ya Alloh ya rasululloh, hu Alloh.”
dening Alloh, Sakabehing hawa nafsuh lan kasekten si …. Kang agawe ala marang badaningsun, Oleh berkahing Kanjeng Nabi Muhammad.”
sirep sajagade, Kepyar kepyar sakabehing sato, Janmo manungsa
“Ajiku si kidang kuning, Maya enggal-enggal tumeka, Tapak mimang abot kenur, Sakedhap netro tumeko, Koyo dening kilat lumakuku, Barang katrjang pada sumilak, Saking kersaning Gusti Alloh.”
“Inggih-inggih ana waris tekan Banten, Nini Bathari Durga, Kaki Bathari Durga, Aku njaluk wisa kang ora mandi, Yen ora duwe, Njaluko si pucuk lanang, Tawa tawa saking kersaning Alloh.”
dirapal : “Ingsun amandhi, Piantuk berkate kanjeng Sinuhun, Piantuk yogyaning Alloh, Anake wong temen wijineng tawa, Yogyaning Alloh, Wijil turuning banyu, Piantuk yogyaning Alloh, Anaking sang Hyang Tawa, Anendhahake upas sakabehing
“Bismillahirrohmanirrohiim, Sun matek aji, ajiku si selasih ireng, Dak tandur ing lemah ireng, Ngisore lemah ireng ana dedak mateng, Ulo dedak mateng siro sun kongkon, Mlebuwo guo
sebut namanya) Marang badan ingsun, Teko kedhep teko lerep, Asih saking kersaning
kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ……….. (sebut namanya) Welas asih marang
matek aji, ajiku Jaran Goyang, Tak goyang ing tengahing latar, Upat-upatku lawe lanang, Cemethiku sabdo lanang, Gunung gugruk, watu gempur, Segara asat, alun gedhe
kuncung ora nguncung menjangan, Nguncang jabang bayine ……. (sebut namanya), Badan sariraku teka babang rencang kaya jago keriwis, Turu miring katon aku, Turu mlumah katon aku, Tetes nggretes awan kelas, Bengi welas, welas asih saking Alloh.”
dening aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh.”
pandhita, Kudu kaduh bakaling jeksa, Urip sira tekaning mabar buana, Urip sapiyang burba langgeng, Sang kulimat putih bakaling wong, Padha sujud, padha madhep marang aku.”
diadhekaké ing 25 September 1962. Rektor ing taun 2006 nganti saprene ya iku Prof. Dr. Ashaluddin Jalil, MS. Lan uga dhèwèké njabat ing peride 2010-2014.
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.25, 22 Oktober 2016.
semuaBalasHapusKi Ageng17 Oktober 2016 17.11"apeparap pangeraning prangtan pokro anggoning
bondong menunggu perintah perang ratu adil"tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring
sekali"nglurug tanpa balayen menang tan ngasorake liyanhiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhang"Menyerang orang ramai sendirian sajaSaat menang
sugeng paseduluran kagem sedoyonipun bolo wong alus……
satuju ame postingan bang muhammad zainur rahman… lanjuttt….
“Niat ingsun amatek ajiku si suket kalanjana,
aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang
paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah”
Nopo nggih?, menungso ingkang ndamel springbed niki nggih sami kaleh springbed?? Nopo ngaten?? [apa
Kathah sanget kan mbah, kok mboten setunggal mawon pedomane, nambah mbingungi tiyang ajenge milih kitab Injil sing pundi, sak
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18pornshow.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ustadzah lahir batin, Sugeng riyadin ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, nyuwun donga
pangestunipun supados kula saged dados siswo-siwi ingkang sholeh, migunani
dhateng agami, nusa, bangsa, lan nagari, lancar anggenipun pados ilmu, gampil
anggenipun pados rejeki ingkang halal lan thayyib, saha sukses nglampahi gesang
"Ngger cah bagus, ngger cah ayu tak sepuro opo kang
uga wong tuwa akeh lupute, muga-muga isa kalebur ing dina
Cilacap, Purwokerto, Banjar Negara, Kebomen , Demak, Kudus, Jepara, Pati , Juwono, Rembang, Tuban, Jogja , Magelang , Pubalingga , Solo, Kendal Pekalongan, Tegal, Brebes,
situ ..Arbas Banyuwangi ,Nanang Bondowoso, Tedjo Payton ,Slamet Lumajang ,Herman Jember, Kempul Banyuwangi, pak Kabul
sing ora iso melu piknik. Mau sak kelas sepakat podho urunan ben sak kelas iso melu kabeh. ( Pak,
Cithakan:Infobox military conflict - Wikipedia
(Dilih saka Cithakan:Infobox Military Conflict)
Pigunaaké kothak info iki kanggo artikel konflik militer kayata perang, paprangan, serangan, pangepungan, lan liya-liyané.
Quick start: copy paste, banjur isi sing kothong:
nyun 1000 mbah Rogo.. Kulo nyuwun copy materi IPS Kls VII Smt 2 BAB6. Matur Tengkyu.. Mugi-Mugi Gusti Allah SWT paring pahala, rejeki ingkang cukup lan kuwarasan dumateng panjenengan
himpunan Karya Cipta Karsa Adiluhung para leluhur yang dikumpulkan dari berbagai sumber
"Bu Sugeng" Basecamp Bambangan | PULSA N-TRONIK PEMALANG
saking atur saha solah bawa kula sakanca ingkang mboten mranani
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal.Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
ANANE SWARGA LAN NERAKA | "WONG EDAN BAGU"
Layang WEWADINING RASA iki jangkepane layang JATIMURTI, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku TAN KHOEN SWIE ing Kediri, seket taunan kapungkur. Wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara latin, supaya tebane luwih omber.
Sarehne isine bab RASA, dadi ya wis samesthine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayogane nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki.
Wiwitane ora terang surasane. Nanging yen kerep disinggahake lan diwaca, titi sarta lestari pamarsudine sangsaya lawas sangsaya mundhak terange.
Sinengkelan : KAWRUH RARAS RASUKENG TYAS.
Titikane wong kang wis dewasa MANUSANE SAJATI, iku SIJI : yen kerep ngrasakake kasukuran, aran ngresulane. LORO : yen kerep ngrasakake kabecikaning liyan, arang murang-muring.
Titikane wong kang durung dewasa MANUSANE SAJATI, iku : SIJI : yen kerep manglah (ngresula), arang ngrasa marang kasukuran. LORO : yen kerep ngeling-eling alaning liyan, arang ngelingi kabecikaning liyan.
Wong kulina ngrasakake pangresula lan pamuring iku ing batine kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake panas lan peteng. Bebakalan mau kang narik marang ananing naraka.
Rasa adhem lan padhang apa dene panas lan peteng iku arane : alam sahir. Dene swarga – naraka iku alam kabir.
Dadi alam kabir : iku terusane alam sahir. Tegese : terusaning rasa pangrasa.
ANANE alam kabir : saka ANANE alam sahir. Nanging dumadine bareng.
Wong kang ngalami swarga, enggone ora ngira yen naraka pancen ana : iku ora beda kaya dene wong ing ngalam donya. Enggone ora precaya yen swarga lan naraka pancen ana. Disengguh mung alam donya thok sing ana. Awit awang0uwung kang tanpa wates jembare, diubresa : ora ana rnggon salenging dom kang ana swargane utawa narakane. Kang ana mung kadonnyan thok.
Yen ana kang takon mangkene : swarga utawa naraka iku ANA apa ORA, iku ; prayoga kang takon dipurih mikir dhisik bab tegese ANA lan ORA ANA. Ana tegese apa, ora ana tegese apa.
Ing kono yen wis ngreti terang tegese ANA karo ORA ANA, lah iku lagi bisa mangerti, yen swarga iku pancen ana tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami. Naraka iku ana : tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami.
Si Naya becik apa ala. Sing dhemen ngarani becik, sing gething ngarani ala.
2. Kudu golek mangsa ugi, panggonan lamun miraos, lawan aja age sira muwus, dununge denkesthi,
ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
Rerangken sesotya ingkang rineka dening Thomas Dinan, priyantun Amerika ingkang kasengsem dhateng budaya Jawi, punika wau nyandhi wewangening kandha bilih manawi kita sampun boten kersa ngupakara oyotipun, mokal kita badhe saged nyawang asrining sekar ingkang anjrah mekar ngrembaka. Manawi oyot ingkang tinandur punika namung badhe dipun lebur, dipun rerabuk namung badhe dipun remuk, dipun rumpaka namung badhe dipun prawasa, punapa budaya Jawi minangka oyotipun tiyang Jawi punika lajeng kedah siningid ing weca kalanggengan? Saeba cuwa lan kuciwa manah punika manawi tiyang Jawi ngantos kicalan kiblating pangluru, tundhonipun namung nyancang ewoning pangangen-angen ingkang tumlawung tumangsang ing korining mendhung ngenguwung. Bakal lungkrah
ing riki kula nekad tumut njegur mak byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap
rengeng-rengeng angegidung pameling dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng.
Dikotomi lawas anyar, kuna modheren, sing modheren kudu digondheli rapet sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun
tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi. Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur.
Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang
Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli, mulat sarira hangrasa
own history are condemned to repeat it.” [Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”
Tiyang mikir punika kados dene tiyang mlampah: dumugi ing prasekawanan boten sumerab lajenging lampahipun, punapa mangiwa punapa manengen. Samangsa tiyang punika namung linggih kemawon, tamtunipun boten badhe sumerab margi pundi ingkang kinten-kinten leres. Benten sanget samangsa tiyang wau lajeng purun menek uwit inggil upaminipun, saged sumerab tlatah sakiwa tengenipun. Ing inggil uwit saged angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakinten saged dumugi ing papan ingkang katuju. Lepat lan leresipun pamanggih wau badhe kayektosan manawi sampun dipun lampahi. Kosokwangsulipun, tiyang mikir-mikir punika namung anampeni saben pikiran ingkang medal saking kajengipun piyambak, boten wonten punthonipun, tanpa pamanggih punapa-punapa.
Pamikir, kadayan saking dayaning pikajeng, lajeng samekta badhe nyambut damel. Karibedan wau kapilah-pilah, perlunipun badhe nyumerabi sapinten agenging karibedan sarta badhe kabucal mbaka sakedhik. Pilah-pilahan lajeng kawawas mbaka satunggal, urut, boten sapurun-purun kemawon pamendhetipun. Sadaya pangalamaning pamikir lajeng kawedalaken. Pangalaman wau dipun gothak-gathukaken, wiwit nyobi-nyobi pangalaman pribadi pundi ingkang sakinten saged ngicali karibedan punika. Wekasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih ingkang sajak saged katindakaken, salah satunggal kedah kapendhet. Manawi kacobi, badhe nyumerabi leres lan botenipun. Manawi panci leres, nama yen pamikiran leres. Manawi pamanggih wau boten mikantuki, nama yen pamikiranipun lepat utawi klentu.
Saged ngrumaosi lan mangertosi, punika perkawis ingkang raket keket supeket cathok gawelipun kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan ingkang mijil saking pamikir utawi pangraos mujudaken undhuh-undhuhan saking weruh, amila lajeng kasebat kaweruh, amargi ingkang dados empan paraning gilig punika inggih saking tumanduk ing weruh. Inggih pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening rumaos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertosi dhateng samukawis punika ingkang dados dhasaring kaweruh.
Migatosaken dhateng kawontenan punika tegesipun nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika saperlu kangge nggugah raos. “Sing sepi resepana, sanadyan sing sepa ora muspra.” Moncering wejangan punika saged kangge cakotan manawi badhe mirantosaken margi ingkang kedah dipun ambah dening para lelampah, murih boten angececer wanci sarta saged rancag dumugining gegayuhanipun. Wohipun tiyang migatosaken kawontenan punika tamtu gesang raosipun, kagigah raosipun, lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi tiyang punika sampun gesang raosipun, padatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrerencangi kadumugening sedya angratoni alaming karahayon ing salebeting gesangipun.
“Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel Zaakonderwijs verbonden met spreeken verstandsoefeningen.
Perkawis olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje makenkados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta. Ing tata cara opstelletje maken punika, para siswa kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun sesami siswa.
Kawuningana, ngelmu punika sagedipun dados kaweruh kasunyatan kedah kanthi laku. Ngelmu ingkang tanpa laku, boten badhe saged nekseni kasunyatanipun namung kandheg wonten ing gagasan kemawon, rumaosipun sampun bontos kaweruhipun, garanipun sampun apil dhateng apalaning piwulang, nanging sayektosipun dereng paja-paja. Yen panjenengan kagungan Serat Wulang Reh, yasan dalem PB IV, ing kono kapacak tembang kawitan Sekar Dhadhanggula, lha mangga diwaos sinambi rengeng-rengeng: “Sasmitane ngaurip punika, mapan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.”
Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba
marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”.
Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah nyepeng tanggel jawab tumut lelumban aneng samodraning pakaryan njejegaken kawontenan lan sadaya tumindak ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi.
resik weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun.
Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi panggulawentahipun klentu, satemah watak ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare.
Sanadyan katuntun kados punapa kemawon, rancaging lampah anggayuh karaharjaning putra ngantos dados tiyang pinter, nanging manawi kasagedan wau boten laras kaliyan dhedhasaring wewatakan ingkang sumimpen ing dalem putra wau, ing tembe tamtu badhe wonten benceng cewengipun tumrap wewatakanipun, bebasan pintere mung pinter keblinger boten uninga punapa ingkang perlu katindakaken utawi pundi margi ingkang kedah kaambah amrih saged kadumugen gesangipun. Lare punika jiwa ingkang gadhah lelampahan piyambak, ingkang perlu anggayuh satunggaling pakaryan ingkang sampun dados tetanggelanipun, gadhah kewajiban ingkang kedah karampungaken ing salabeting gesangipun.
Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sebab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sebab ingkang saged nguwoh miraos. Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu lan sok ugi dereng wonten niyat badhe andadosi sebabipun nandhang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipun ajak mikir punapa ta sebabipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka-rekasaning laku, rungsit-gawating gesang ing ngalam bebrayan Nuswantara punika.
Anggenipun bangsa kita ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran sampun 58 warsa, ananging kedah sami dipun akeni manawi dumugi samangke ebah-ebahan wau dereng saged mujudaken woh kados ingkang dipun ajeng-ajeng. Pramila ebah-ebahan wau kedah dipun santosakaken, supados kekiyatanipun langkung ageng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kekiyatan ingkang rosa punika mesti enggal kadumugenipun. Awit saking punika, sumangga kita para mudha ingkang sami jumagar-jumagar tuwin ingkang wekdal samangke sami ngudi kaweruh mawarni-warni sampun ngantos kesupen bilih pangudi kaweruh punika namung satunggaling sarana kangge nyamektekaken anggenipun badhe dados bebrayan.
Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang tuwin suka pepenget, ungelipun “mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki”.
Sadaya tumindak punika kedah linambaran teteki. Teteki ing riki tegesipun mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing riki boten ateges cegah dhahar lawan guling, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tumindak, amargi tindak makaten manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Tiyang gesang punika kedah nelangsa, tegesipun nalangsa dede bingah dede sisah, nanging prihatin. Prihatin ing riki tegesipun tansah nglanggengaken raos eling, mangesti marang kang mesti. Wewarah ing inggil wau ugi cundhuk kaliyan piwulang dalem eyang Breges Sotya Tunggul Negara, inggih Sinuwun P.B. V, sinawung Sekar Dhandhanggula mungel makaten: “Yen tegese wong prihatin iki, ora nyirik dhahar lawan nendra, ngemana ragamu angger, awit prihatin iku, dadi wajib lakuning urip, amrih temtreming manah, dimen ora numbuk, ya iku wong olah padhang, ngrasakake bener luput ala becik, dununge kang sanyata.
Bebukaning Wirid kang amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
Ingkang dingin, wiwitan patrap kang dadi kawajiban, iku guru
dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.
Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit
lapis telu, mawa kasebaran kembang campur bawur.
Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing wewadah tunggal karo
Nuli ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh :
Wejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran Mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh Idlapi, nuli damar aran Kandhil, nuli sesotya aran Darah, nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi
inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun
Wejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.
Wejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah wonten ing dhadhaning manungsa.
Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam ahadiyat,
awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak
saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :
Manawi sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodratingsun”.
Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.
Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :
Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun.
sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.
dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine Malaekat papat, iya iku Insun kang angawin badaningsun, winalenan dening rahsaningun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana,
ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.
“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”.
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”.
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana
titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing kudratingsun”.
“Sakeha machlukingsun kabeh, kang ora angendahake maring Sun, pada kaprabawa dening kamayan dening kudratingsun”.
Ing wekasan kang kawejang dijantenana yen panggonaning patrap pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.
Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.
Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe kang lara lara-banget, mangka during ngelmu, iku kena amisik Ananing Dzat bae.
Kajabone saka mangkono, saupama kang kawejang mau during anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.
kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :
pitik, utawa endog, karupuk, lombok, terong.
2. Memule angaturi dahar para Sahabat Rasul karo para Waliyullah, sego golong, pecel pitik, jangan menir, iwak kebo siji kagoreng.
3. Memule angaturi dahar marang leluhur kang pada amedarake rahsaning ngelmu makrifat apa kang dadi dedaharane nalika isih urip, sarta nganggo kinang, kembang konyoh, kabeh iku
arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki
kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.
Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.
“Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?
Enengena negari mentawis / Wonten kecap gempaling carita / Tur sami tedhaking maos / Pan ingkang rumuwun / Duk bedhahe ingkang negari / Majapahit semana / Kathah kang tan anut / Para
lami cinatur / Amung kalih garwa putra / Pan kalunta lampahira siyang ratri / Acegah dhahar nendra //
Mengku ing rat tanah Jawi / Jumenenga narendra / Ing sapungkuripun / Sanget mbanting sarira / Duk semana
nglangut / Sigra kentar saking ardi / Dhandher sampun kawuntat / Nurut samodra gung / Rahaden kalunta-lunta / Amesisir ing Guwa Langse nenepi / Lami amati raga //
Amerengi ing dina sawiji / Duk semana wanci bedhug tiga / Ana swara dumelinge /
kambah ing toya / Raden Jaka lir lumampah aneng siti / Prapta ing Parang Tigan //
tan keksi / Amung meleng nenedha ing sukma / Wus natas bangun rinane / Byar kesah sang binagus / Lampahnya lon cengkrameng margi / Kathah kang tiningalan / Isining sagra gung / Wus prapta in Parang Wedang / Raden mampir sakedhap nulya
lumaku / Urut Peraga lampahnya / Tan kawarna ing marga Mangir wus prapti / Dyan kendel mangun tapa //
Adhedhukuh neng riku wus lami / Akesosra marang tangga desa / Ing prapat panca limane / Wong urut Praga suyud / Keh kemilik dhateng ing Mangir / Semana sampun ajar / Ing Mangir jalma gung / Wetara wong sewu ono / Ingkang sami tumut dhukuh ing Mangir / Tuwin sami sawita //
Raden Jaka semana wus krami / Angksal nake tiyang alelana / Sangking Juwana wijile / Tumut truka neng riku / Sakler kilen dhukuh ing Mangir /
Kinramakaken nenggih kang siwi / Pan angsal putranira Ki Paker punika / Kelangkung binuja krama / Enengana ingkang lagya nambut kardi / Warnanen Jeng Susunan //
Adilangu sampun udanening / Yen Ki Ageng Wonoboyo / Badhe uliya kinaot / Nging dereng angsal guru / Jeng Susunan arsa nindaki / Nanging mindha kawula dennya amertamu / Kuneng ingkang namur lampah / Ki Ageng Mangir punika wuwusen malih / Kang lagya nambut karya //
Abusekan ingkang nambut kardi / Tata tratag miwah tetuwuhan / Pepajangan rampung kabeh / Langse kumendhung kendhung / Saka sami dipun ulesi / Samya rinengga rengga / Lir swargan dinulu / Gangsa ngantya gangsal rancak / Aneng regol njawi pan ingkang satunggil / Regol njero ngrong rancak //
pan ora sinapa / Alenggah karsane dhewe / Neng pojok pernahipun / Risedhengnya sanggata mijil / Gangsa munya angraras / Sinden swara rum / Sampun samya ingacara / Lajeng dhahar sagunge kang tamu singgih / Mung sang wiku tan dhahar //
Kyai Ageng Mangir aningali / Yen tamune setunggal tan nedha / Nulya ngacarani alon / Lah nedhaa Ki Bagus / Jeng Susunan nuwun turneki / Rineksana adhahar / Tumungkul abikut
Ingkang pindha kawula tur sumbang / Tigang buntel ing kathahe / Majeng alon amatur / Nggih Ki Ageng kula ngaturi / Panjuring tumbas sedhah / Paringing Ywang Agung / Ki Ageng nampeni inggal / Kagyat ing tyas / Ki Ageng aniti warti / Kisanak pakenira //
Inggih pundi wisma dika yekti / Lawan sinten sinambating nama / Manira tambet wiyose / Kang pindha
Pan kawur jalma kang ngladeni / Wus tan katon prapteng dhadhah sigra / Jeng Sunan busana kaot / Lawan ingkang ndherek agung / Upacara lir demang desi / Desthare bangun
ningali kang tamu prapti / Wis ingaturan lenggah //
Wus tumanduk mandhapa gya linggih / Ler piyambuk apan munggeng tengah / Nganan ngering tamu akeh / Ki Ageng munggeng ngayun / Tur perbage mring lagya prapti / Tamu matur anedha / Pasiyan kang dhawuh / Ki Ageng matur tetanya / Inggih Kyai paduka priyagung pundi / Sinten kekasih tuwan //
A S M A R A D A N A
Ingkang adi-adi prapti / Wus aglar munggeng ngayunan / Ki Ageng umatur alon / Suwawi paduka
pinaringken desthar / Juwadah munggeng klambine / Rengginang munggeng wangkingan / Sedaya kang busana / Pinaring panganan sampun / Datan ana kaliwatan //
Ki Mangir micoreng ngati / Kaya priye karsanira / Tan dhahar mung busanane / Ingkang pinaring dhaharan / Dadya matur mangerpa / Kandospundi ta pukulan / Tan dhahar mung kang busana //
Sedaya dipunleleti / Sawarnanipun dhaharan / Kang mindhawarna saure / Jer iku kang sira segah / Jeng Sunan nulya lukar / Busana
Ki Wonoboyo tur bekti / Amba ayun andhedhepok / Andherek ing karsa Tuwan / Nadyan pejah
Den becik apalakrama / Gumantia marang ingsun / Ki Ageng Mangir namaa //
putra matur rawat luh / Kawula dherek ing Tuwan //
Ki Wonoboyo ngling aris / Aja sira milu ngringwang / Lah
Amung welinge sang Yogi / Ing Sekarlampir sinedya / Datan kawarna lampahe / Ing marga pan sampun prapta / Kembanglampir semana / Pan inggih kapanggen suwung / Dhukuh asuwung kewala //
marang agami / Den sukurena ing sukma / Hyawa pegat nestapane / Rineksana wus wijenang / Sejatining agama / Wus tamat suraosipun /
Nanging wus pasthi ing wuntat / Jalma busana kajene / Ki Wonoboyo tur sembah / Langkung kaduwungira / Polahe kang wus kelanjur /
katingal / Ki Wonoboyo sirage / Raina wengi lumampah / Tan kawarna ing marga / Pelawangan sampun rawuh /
pangan kawlas ayun / Aweh payung wong kudanan //
Wus katarima ing Yang Widi / Agal alit tan kewuhan / Dadi barang ing ciptane / Sunana sang Apandhita / Akorud ingkang kama / Sampun takdiring Yang Agung / Cinipta seking dadya //
Kuneng ingkang wus angsal sih / Ing Mangir ingkang kocapa / Kang gumanti ing ramane / Ki Ageng Mangir taruna / Wus lawas antaranya / Kang garwa nggarbini sampun / Antara wus pitung wulan //
Semanarsa den tingkebi / Ndhatengaken kawula wangsa / Samya kinen nyambut gawe / Lanang
Plawangane / Wus tan samar tingalira / Kang putra gadhah karya / Anulya tetuwi sampun / Prapta ing Mangir wus lenggah //
Garwa putra matur aris / Sangking ing pundi Paduka / Ki Wonoboyo delinge / Ingsun tekeng puruita / Kembanglampir ing Dhekah / Jeng
kang lagi wirayat / Dhayoh saya geng prapta / Lanang
umatur alon / Anuwun nyambut sekingnya / Karya nakir punika / Seking sinungaken sampun / Sarwi angling pawekas //
Lah Rara lading puniki / Yen wis nggennya nambut karya / Aja kongsi glethak glethek / Neng ngandhap iku
pasthi tan kena / Kang nggarap sami kesupen / Seking sineleh kelasa / Kalinggihan semana / Mring Ni Rara ingkang nyambut /
ngandhap kelasa wau / Kalenggahan sirnanira //
Kiyai Ageng miyarsi / Langkung merang ing wardaya / Lajeng kesahira age / Tan poyan ing garwa putra / Lajeng manjing ing guwa / Asru tobat ing Hyang Agung / Dene tan kena ing coba //
Langkung bantere mangun teki / Genti ingkang winurcita / Nenggih Ni Rara Jalegong / Bubar sing Mangir semana / Tan kawarna ing marga / Wus prapta ing wismanipun / Pan sampun antara lama //
Kesah marang ing wanadri / Merang umiyat ing kathah / Dening dereng karma mbobot / Langkung dennya kawlas arsa / Sampun prapteng semaya / Anyakiti neng wana gung / Langkung
Saking bantering raga / Akungkum aneng ing ranu / Kang aran Rawa Jembangan //
Wus dangu dennya nyakiti / Neng rawa nulya ambabar / Medal taksaka putrane / Sang Rara sanget kantaka / Kasupen purwa duksina / Tan saged ningali sunu / Dene tan rupa manungsa //
Taksaka ageng nglangkungi / Apanjang ngleker ing rawa / Pirsa ibune meh layon / Sarpa saged tata jalma / Welas marang ibunya / Nangisi sarwi amuwus /
nglangkungi / Nanging tan saged lumayu / Ula ngucap tetanya / Balik ingsun wartanana ingkang yoga //
Ni Rara alon angucap / Saking jrih sarwi gumigil / Sun tan wruh sudarmanira / Sebab sun durung alaki / Dene sun anggerbini / Saking Mangir purwanipun / Ingsun mentas rewang / Tan
alenggah / Kawula nuwun upeksi / Ki Geng Mangir langkung jrih / Gumeter nggenira lungguh / Ngucap gugup nggeragap / Teksaka apa sireki / Tanpa sangkan umatur ponang pujangga //
Aturipun tata jalma / Kawula inggih Kiyai / Nuwun pirsa jengandika / Sinten sudarma lun yekti / Ki Ageng Mangir mantub ajrih / Wus sareh ing manahipun / Dene bisa angucap / Kelawan emut ing galih / Duk kesahe kang rama sarwi wawarta //
Apa meled ilatira / Tepunge kelawan pethit / Ki Wonoboyo trengginas / Ilat pinancas ing cundrik / Tugel runtuh ing siti / Cinipta dhateng sang wiku / Dadya waos utama / Apan dhapur
Wetan Lowanu nenggih / Gugraking bathang ngganda rum / Sirnaning bathang ula / Tuwuh wraksa waru sak wit / Mawi simbar karan Gunung Wangi
winuwus / Lajeng kesah tirakat / Waos Ki Baru cinangking / Ngidul ngilen ing Gunung Wangi wus prapta //
kajeng gurdha wus lami / Sampun gentur Ki Wonoboyo sampurna //
Kantun waos kang sumladhang / Nenggih neng kayu waringin / Nanging katingalan sarpa / Ageng panjang ngrajihi / Ngakak rina wengi / Kathah jalma kang karungu / Tuwin ingkang uninga / Yen ula ageng wringin / Samya ajrih langkung singiding kang wana //
Jalma mara jalma pejah / Sato mara, mara mati / Kuneng ingkang wis sampurna / Warnanen Ki Ageng Mangir / Sampun lama ing mangkin / Apan kathah putranipun / Jalu estri datan ginupit / Among putra
Wus lawas ingsun tan tuwi / Kang putra matur sumangga / Ki Ageng sigra lumaris / Tan kawarna ing margi / Wus prapta Arbabu Gunung / Panggih suwung kewala / Tanya mring sabate nenggih / Marang ngendi Kiyai dennya akesah //
Kang tinanya matur seca / Sampun lami ta Kiai / Kesahe ambekta tumbak / Dhapuring Barukuping / Purwanipun ginupit /
kidul ika ana / Kayu gurdha gung sawiji / Ya neng kono sudarmanu tapa nangsang //
mengku ing rat Jawa / Wus nir swara Kyageng nglilir / Apungun sarta alon pamitan //
kalbu / Sabat matur sumangga / Gya lengser Ki Ageng Mangir / Ngidul bener ningali wraksa satunggal //
Ageng asinguh pernahnya / Neng pinggir jurang tumawung / Ki Ageng wus lumeksana / Tan ana baya kaeksi / Mung ujaring kang wangsit / Ingkang pineleng kalbu / Lajeng lumebet enggal /
pi / Ki Ageng tapa ing ngandhap / Antuk kawan dasa ari / Tan dhahar tan aguling / Sanget denira manekung / Manah tan kaya-kaya / Umadhep pasrah dhumatheng ing Ywang Kang Murba //
Marengi Dina Jumungah / Kaliwon bangun kang awanci / Wuryan kang rama katingal / Ki Ageng Wonoboyo ngling / Lah kulup dipun aglis / Sira ambila den gupuh / Ingkang katingal naga / Pan iku tumbak sayekti / Langkung ampuh iku pusakaning nata //
Kang mengku ing Tanah Jawa / Iya ingkang wuri-wuri / Pan ingkang uwis sampurna / Ja sira kaliru kapti / Lan ambilen den aglis / Ki Wonoboyo nir sampun / Ki Ageng Mangir trengginas / Pethite naga pinusthi / Gya sinendhal wus dadya waos apelag //
Abungah narwata suta / Sira Ki Ageng ing Mangir / Pinandi kang
sirep jalmi / Manjing dalem garwa putra tan uninga //
Kang maos sampun pinoncalan / Rinengga kelangkung wingit / Rina wenig kinuntungan / Ing dupa gandanira mrik / Putra wus sinung warti / Wangsite eyangipun / Langkung denira bingah / Pan sampun antara lami / Wus kasusra Ki Ageng Mangir prabawa //
Marga sangking waosira / Jalma kanan karing ajrih / Kathah sami kumawula / Dhumateng Ki Ageng Mangir / Langkung mandhireng galih / Tan arsa seba ing Prabu / Duk lagya Nagri Pajang / Ngantya mangke panjenengan ing Mentaram //
Nanging wus sepuh kalintang / Ki Ageng nulya ngemasi / Putra Ki Jaka gumantya / Nunggak semi ing sudarmi / Nama Ki Ageng Mangir / Tan purun seba Mentarum / Gunge wong tuwa-tuwa / Ing Mangir sami ngaturi / Kacundhuka dhateng sang Prabu Mentaram //
Dene ta sampun kasusra / Mentaram ratu sineki / Rat Jawa tumiyung samya / Pasisir manca negari / Kedhu miwah Bagelen / Banyumas Tegal wus teluk / Ing Banten Pajajaran / Jakarta sami sumiwi / Kantun ngriki bawah alit dereng seba //
Ki Ageng Mangir angucap / Ingsun wani aprang tandhing / Lawan sang Prabu Mentaram / Ing ngendi nggone kepanggih / Lan ingsun tan ngregoni / Marang jenenge ing ratu / Mung iki dhukuh ingwang / Yasane eyang pribadhi / Tekeng rama sedheng ingsun ngakahana //
Ingsun benjang gelem seba / Mring Senopati Mentawis / Yen kelar anadhahana / Tumbak sun Ki Baru iki / Yekti gelem sun bekti / Marang sang Rajeng Mentarum / Kuneng kang asung rembag / Sagung wong tuwa ing Mangir / Kawarnaa
Aprakawis dhusun ing Mangir puniku / Pan sampun tita ing
risaking wadya gung / Lan nistha jeneng nerpati / Amungsuh bekel bebaon //
wonten malangateni / Sakarsa Panduka Prabu / Manira dhateng umiring / Sang Nata ngandika alon //
Yen mekaten Paman nggih andika rembug / Apan keng amrih prayogi / Slamete gunging wadu / Ywa nganti nistha nerpati / Tur sandika
Pangeran Mangkubumi lon umatur / Ing putra Rajeng Mentawis / Yen suwawi karsa Prabu / Putranta rahaden Dewi / Ingkang linurug ing kewuh //
Lun panekkan mendhet mina jroning kedhung / Kang toya meksih abening / Mina kenging satuhu / Mesem Risang Senopati / Ngartika sajroning batos //
Sigra jengkar kondur ngedhaton sang Prabu / Ingiring ing para sari / Kang bedhaya kalih lajur / Ngampil pacara nerpati / Supraptanira ing regol //
Para garwa sedaya sami amethuk / Kinanthi asta Nerpati / Kanan kering tuwin
Warnanen pasowan jawi / Wus bubar sedaya mantuk / Mring wismanirapribadi / Sami prayitna ing batos //
Warnanen Ywang Bagaspati / Ywang Candra ingkang gumanti / Ri sedheng purnama tuhu / Sumilak padhang ing langit / Sang Nata ngandika alon //
ngarsa Prabu / Wus mijil sangking jro puri / Prapta Mandaraka pangguh / Kalih Jeng Kyai Dipati / Ni Adisara turnya alon //
Jeng Kiyai lun dinuta putra Prabu / Panduka dipun aturi / Malebet dhateng kedhatun / Cundhuk putranta Nerpati / Dipati Mandaraka gupoh //
Pangarsane Martalaya ingkang patut / Dhadosa dhalang abangkit / Kekalih sumekseng siwi / Jayasupanta milwandon //
Lan pun Suradipa dados panjakipun / Adisara sampun kari / Amomonga ing sang Ayu / Dadosa penggender benjing / Denakena suta yektos //
Sri Narendra miyarsa pareng ing kalbu / Inggih Paman
sami / Adisara awotsantun / Wus medal sangking jro puri / Dhinerekaken ponang wong //
Tan kawarna ing Martalaya wus rawuh / Panggih lawan Ki Adipati / Tuwin kalih kadangipun / Katri sampun den dhawuhi / Ngandikan manjing kedhaton //
Tur sandika sampun kerid lampahipun / Lajeng tumameng jro puri / Prapta ing byantara Prabu / Tur bekti sumungkem siti / Abukuh
Dadya matur sandika sarwi amuwun / Kang putra sampun winangsit / Benjang yen sampun katemu / Amrih
sangking sajroning kedhatu n / Ndhawuhi wong kapetangan / Njampangi sang Raja Putri //
Warnane ayu kelangkung / Desa tan ana madha / Dadya katur mring Ki Ageng Mangir sampun / Duk semana tinimbalan / Dhalang mring Ki Ageng Mangir //
Wus prapta tata alenggah / Neng mendhapa Ki Ageng amanggihi / Namadunya sebdanya rum / Ki Dhalang nuwun turnya / Tanya malih sinten wewangenireku / Lan sangking pundi pinangka / Ki Dhalang amatur aris //
Kawula pun Sandiguna / Angsal ulun Negari ing Kedhiri / Andherek mring Gusti ulun / Senopati ing Pamenang / Mbalik dhateng gusti sang Prabu Mentarum / Nging seda madyaning
damelipun / Kisanak ndika mayang / Wonten ngriki Ki Sandiguna turipun / Sumangga yen wonten karsa / Semana sampun alatri //
Tata wayang neng pringgitan / Ingkang nggender Adisara respati / Sang Retna lenggah neng pungkur / Ira Ki Sandiguna / Saradipa punika nabuh
ingkang atmajanipun / Dhalang ayu utama / Nora linyok sagung wong ingkang anggunggung / Ki Ageng branta ing nala /
lon umatur /Punika anak kawula / Lairan saking Kedhiri //
Ki Ageng malih tanya / Nggih punapa teksih legan puniki / Sandiguna aturipun / Mila teksih alegan / Dereng wonten kang dados parenging kalbu / Ki Ageng Mangir wecana / Yen paring dika Kiyai //
Ing dalu ingkang winuwus / Dyah arsa cinengkraman / Sang Retnayu akekah sarwi anuwun / Ki Ageng nglimur ngrerepa / Paran Nimas dadi galih //
Wong ayu ngur memundhuta / Ingkang adi-adi dasih
Margine kawula kesah / Pan tinari krama kula tan apti / Sanget duka Rama Prabu / Kula pilalah pejah / Milanipun kalampahan kula tinundhung / Sing pura mila ngembara //
Kawula pinundhut anak / Dhateng dhalang mila tumut mariki / Temahan Panduka pundhut / Kangjeng Rama tan wikan / Lamun yektos Panduka sudi amupu / Dhateng dama kawlas arsa / Nging wonten panuwun mami //
Panduka sowan Mentaram / Ing Jeng Rama kawula nggih umiring / Tamtu bingah Rama Prabu / Darbe mantu Panduka / Mung punika kang dados panuwun ulun / Yen Panduka datan arsa / Sowan dhateng Mentawis //
Sayektos sun plaur pejah / Boten purun kawula angladosi / Ajrih durakeng Ywang Agung / Durakeng ing sudarma / Ki Ageng Mangir miyarsa
Dilalah kersaning Sukma / Ki Ageng Mangir manahira agampil / Sangking sanget nandhang wuyung / Marang kusumaning dyah / Kyageng Mangir ngrerepa “Dhuhmirah ingsun” / Nanging Gusti jampenana / Kang abdi kandhon kingkin //
Sayekti tumekeng pejah / Ingkang abdi yen tan pinaring jampi / Wurung mati turut lurung / Pinunggel kang asmara / Sang Dyah Ayu sampun anglanggati sampun / Kawarnaa sampun enjang / Sandiguna den timbali //
Sandiguna andheku / Inggih dhateng sumangga / Ki Geng Mangir ngundhangi mring nak putu / Tuwin ingkang kulawangsa / Ing Mangir sami kinerig //
Dandan tandhu lan jajaran / Tuwin gawan tur atur mring Mentawis / Busekan wong Mangir sampun / Sumekta upacara / Lan bebetan asrah bulu bektenipun / Kuneng ing Mangir kang dandan / Ucapen ki Gunasandi //
Ing ndalu apirembagan / Saradipa ingutus tur upeksi / Ing Gusti Rajeng Mentarum / Dalu denira mangkat / Tan kawarna ing marga ing lampahipun / Enjing prapta ing Mentarum / Lajeng tumameng jro puri //
Cundhuk ing sang Senopatya / Saradipa sumungkem ing pada Ji / Sarwi alon aturipun / Ulun ngunjuki pirsa / Sampun
Dipati Mandaraka glis / Tan dangu prapteng kedhatun / Cundhuk putra Narendra / Panembahan Senapati ngandika rum/ Lah ta Paman Mandaraka / Pun Mangir arsa suwiwi //
Inggih Paman undhangana / Tyang Mataram sami prayitneng wisthi / Ananging ta dipun
kang kawarna / Kyai Ageng arsa utusan dingin / Tur uninga ing sang Prabu / Mentarum kang dinuta / Dhalang Sandiguna
Sri Narendra miyos sineba wadya gung / Lenggah ing dampar kencana / Munggeng ing Bangsal Pangrawit //
Pepak gung putra sentana / Kyai Depati Mandaraka munggeng ngarsi / Tan dangu na jalma rawuh / Njujug waringin kembar / Tyang
Tinaken sampun matur / Lamun Mangir caraka / Sigra wangsul gandhek lampahe tan santun / Prapteng byantara tur sembah / Pukulun atur upeksi //
Gusti jalma ingkang prapta / Dutanipun didalem Ki Ageng Mangir / Sang Nata
Duta umatur wotsekar / Lun dinuta gusti atur upeksi / Ki Ageng Mangir pukulun / Ngaturaken pejah gesang / Tur uninga konjuk ing Gusti sang Prabu / Ing mangke manggih wanodya / Angaken putra Nerpati //
Den Ajeng Pembayun nama / Lamun yektos putra
Lir jinumput Sukmamanangsa / Sun ulati wus lawas tan kepanggih / Mengko jebeng Mangir nemu / Ingsun sokur ing sukma / Besuk apa nggone seba putraningsun / Pan ingsun utusan
jurit / Ingkang methuk putraningsun / Aneng jaban negara / Tur sandika sang Nata kondur ngedhatun / Kang sewaka sampun
ing Mangir kerig samya umiring / Gegaman wetara sewu / Tuwin ingkang
munggeng ing ngayun / Upacara munggeng ngarsa / Ing wuri wongmager sari //
Gotongan lampah ngarsa / Ingkang badhe katur Raden Mentawis / Apan kathah waranipun / Gotongan myang rembatan / Lampah ndulur asri munggeng ing marga gung / Rembeg lampahireng wadya / Akathah tiyang ningali //
Dhumateng ingkang putra / Nulya rerep sira Den Ajeng Pembayun / Umatur dhateng kang raka / Nenggih Ki Ageng ing Mangir //
Lah punika Kangjeng Paman / Pangeran Mangkubumi ingkang satunggil / Paman
Methuk arinta sang Ayu / Ping kalih jengandika / Kaping tiga manira kinen sung pemut / Yen panduka arsa sowan / Dhateng ramanta sang Aji //
Sampun sagelar sapapan / Langkung ewet sang
Menawi andika lama / Neng Mataram ing wuri langkung watir / Dene ingkang atut pungkur / Amungna upacara / Nadyan gaman mungna sawetara tumut / Pantese sowan ing Nata / Sampun angaget-ageti //
Bupati andher aseba / Para mantri Majegan sampun nangkil / Prajurit barisnya tepung / Munggeng alun-alun aglar / Ingkang saos badhe methuk sang Dyah Ayu / Ingkang sangking pangambaran / Saha prayitna ing westhi //
Sang Nata alon ngandika / Paman Mandaraka sumangga kardi / Manira wonten kedhatun / Ing jawi jengandika / Sang Dipati sandika ing aturipun /
Pangraken miranti / Prajurit ngubeng kedhatun / Nanging samun barisnya / Sri Narendra sampun kondur angedhatun / Dene sagung para putra / Sedaya neng Srimanganti //
Ki Ageng Mangir nuwun turnya / Pinaringan prayogi anglampahi / Wadya ingundhangan mantuk / Rumeksa ing wuntat / Mung karia nderek wong patang puluh / Lawan wadya upacara lan
Kawetareng gya tedhak / Sang Retna Pembayun aningali / Yen kang rayi kalih metuk / Matur dhateng kang raka / Jeng Kiyai punika Adhimas
Narendra tyas langkung sangga runggi / Sami kantuna ing enu / Namungnya upacara / Lan bebektan lajengan tumut
Wiroguna / Lan umatur mring Ki Ageng Mangir wau / Angger gunging upacara / Panduka antun neng riki //
kendel Pangurakan dangu / Ngantosi karsa paduka / Sang Nata ngandika aris //
Lah wong gandhek timbalana / Putraningsun lan si Jebeng Mangir / Lajua marang kedhatun / Hangywa suwe neng jaba / Nembah lengser wong gandhuk lampahnya gupuh / Sampun prapta Pangurakan / Ki Ageng dipun dhawuhi //
Nedha Ki Ageng ngandikan / Lan arinta tumameng jroning puri / Raja Ji angayun-ayun / Ki Ageng tur sandika / Retnaning dyah pinethuk jempana sampun / Lajeng Ki Ageng andharat / Ki Baru tan keri tebih //
Ginerbeg sentananira / Prapteng Pancaniti tedhak sang putri / Lajeng
ameksa tan kepanggih / Ingsun nyana sampun lampus / Mangke sira pinanggya / Mring Mas Putu ing Mangir langkung jumurung / Wus sami tata alenggah / Kemandhungan amiranti //
Sang Retna ngaturi priksa / Mring Ki Ageng Mangir wecana manis / Punika Jeng Eyang tuhu / Dipati Mandaraka / Keng nguyunu sedaya tiyang Mentarum / Jeng Rama inggih tan wikan / Sampun dening
matur sang Retna ngasih-asih / Sampun walang driya tuhu / Punika Kanjeng Eyang / Dipitados sampun lampahing praja gung / Lumebet sajroning pura / Tan kenging gegaman ngiring //
Ki Ageng nuruti garwa / Atur sembah Sumangga Jeng Kiyai / Tan dangu Ni Lurah rawuh / Ndhawuhaken timbalan / Nedha Gusti Panduka ngandikan Prabu / Lumebeng dhatulaya / Panduka Gusti rumiyin //
karuna /Sang Nata ngandika aris //
Adhuh Nyawa sun tarima / Wis menenga aja sira anangis / Mundura mring dalem pungkur / Lan sira Adisara / Dinuk ngliring Disara dugeng ing kalbu / Sang Retna tur sembah medhak / Kondur dhateng dalem wingking //
Ageng Mangir ngandikan sang Prabu / Malebeng sajroning pura / Sandika Ki Ageng Mangir //
Kerid marang Jeng Pangeran / Kang ampilan sentana kantun jawi / Ki Ageng prapteng kedhatun / Munggeng byantara nembah / Dyan ingawe Ki Ageng aseleh dhuwung / Majeng ndhadhap prapteng ngarsa / Sumungkem pada Nerpati //
Radiktya meh surup / Pangran catur wus medal / Sampun panggih lan sang Adipati gupuh / Wau ta Ki Mandaraka / Sampun anempeni wangsit //
*Sumber : Kiriman dari Mas Sidiq Firmanto di http://alangalangkumitir.
kecil_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
kiro onggo2 iku laba2 (spider). soale neng
Luwih gampang wong kuwi anane mung jejaluk tinimbang tanggung jawab atas apa kang dadi peparinge. Akeh pawong padha ora sembada atas apa kang dadi penjaluke lan pengarep arep. Apa ya sing kaya mangkono kuwi sing
angimbal jatal, mbrengeng kadya gunung sewu blegag gumelar ing sandhuwure bumi bengkah, gumregah lan
jabang bayi dadi enthung endi lor endi kidul tinunda tan katon bebeng kahanane peteng ndhedhet
niku?, yen sampeyan saget njawab kula sukani duwit. Lan niki sampeyan njawabe cepet mawon, soale kula niki wau nggih bade mbecek, lha niki lho amplop kula…, bar niku kula nggih genduren… lha niki lho amplope malih….” Kata sang pejabat pamer“Wah, menawi dalan propinsi menika dalan ingkang dilewati bus jurusan Suroboyo, yen dalan kecamatan sing dilewati angkodes, yen dalan deso dalan sing dilewati kebo Pak…”“Wah…wah…pancen jegeg tenan rakyatku iki…nggih mangga niki duwite sampeyan gawa…”
nuwun sewu nggih, kula niki pun limalas tahun dadi tukang angon kebo. Dados menawi bab kungkum niku nggih gawean kula saben dinten. Ning nggih niku, gandeng kula niki sering kumpul kebo, dados nggih pun apal kalian lagak-lagunipun kebo. Contone…, menawi kebo menika wanci jam songo enjang kedah enggal-enggal dilepas saperlu enggal kungkum piyambak dateng lepen… naaaa kanthi titen dumateng kabiasaanipun kebo kungkum menika, kula lan kebo saget nyadaraken dumateng rayat lan keluarga kula dumateng kabetahan kungkum kebo menika….sing ateges mboten perlu kula oyak-oyak, piyambakipun sampun sadar ngenani jejibahan kungkum kebonipun menika kala
kanjeng,taat kanjeng,raja dimas,yayasan dimas,taat dimas,kanjeng kanjeng,sri kanjeng,keraton kanjeng,kesultanan kanjeng,rajasanagara dimas,kesultanan dimas,rajasanagara dimas,keraton kanjeng,prabu dimas,raja dimas,prabu dimas,pribadi kanjeng,pribadi kanjeng,yayasan
Pulo Bidadari inggih kalebet salah satunggaling pulo wisata ing Kabupatèn Kepulauan Seribu, Jakarta Utara. Rumiyin, pulo punika gadhah kalih nama inggih punika Pulo Sakit lan Pulo Purmerend.
Daya Tarik[besut | besut sumber]
Sadangunipun nyebrang dhateng Pulo Bidadari, wistawan badhé dipunsuguhaken kaéndahan alam ingkang saé.[1] Manuk-manuk laut lan manéka warna jinis iwak badhe pating sliwer ngiteri laladan pasisir ing sakiteripun speed boat.[1] Pulo Bidadari ingkang mlebet salah satunggaling pulo ing kepuloan Seribu punika inggih dados papan wisata ingkang kathah ipun remeni déning para wisatawan bahari nalika njelajah kepuloan seribu. Dangunipun nyebrang dhateng pulo punika saing Dermaga Marina Ancol 17 ngginakaken speed boat inggih punika kirang langkung 30 menit. Nalika nyebrang dhateng pulo Bidadari punika kathah kaendahan bahari saking kepuloan seribu ingkang saged narik kawigatosanipun para wisatawan. Dipun tambah malih kaliyan wontenipun pesona kaendahan alam ingkang moncer ing sakitering pulo Bidadari punika. Kejawi saking kaendahan wisata baharinipun, wonten ing Pulo Bidadri punika ugi dipun sajekaken barang-barang utawi papan-papan tilaran sejarah kala rumiyin ingkang ndadosaken wontenipn atmosfir unik saha langka wonten ing satengahing pulo ing laut. Papan-papan tilaran sejarah saha budaya ingkang wonten ing Pulo Bidadari punika ing antawisipun inggih kados prasasti, benteng Martello VOC tilaranipun saking jajahan Walanda rumiyin saha meriamipun ingkang taksih saged dipun tingali déning masarakat ingkang sami wisata ing Pulo Bidadari. Kejawi saking papan-papan sajarah punika, ugi wonten bangunan kanthi dekrasi-dekorasi etnik sanesipun ingkang dadosaken wontenipun werni sanes ing pulo punika. Ing pulo Bidadari punika dipun bangun cottage ing tengah-tengahing wit-witan ingkang ngandhep dhateng laut, ingkang punika saged nimbulaken wontenipun swasana romantis, saengga cocog kangge para mudha-mudhi ingkang badhe bulan madu. Ananging ing Pulo Bidadari punika boten saged kangge snorkeling saha diving the water dirty amargi papanipun Pulo Bidadari ingkang caket kaliyan Jakarta. [2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Bidadari,_Jakarta&oldid=1075631"	Kategori: Pulo ing JakartaTaman Impian Jaya AncolKabupatèn Kepulauan SeribuKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 29 Agustus 2016.
anakku sing cilik panas (kakehan dolanan banyu),
Tembung sandhi acak kanggo $1 wis digawe lan dikirim maring $2.
Tembung sandhi kanggo akun anyar kiye teyeng diganti nang kaca ganti tembung sandhi seuwise mlebu
Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung,
senteg pisan anigasi	Posted by mastoni under sastra jawi Leave a Comment Manawi pangawasaning suksma sampun ambabar pancadriya, sarta ambuka wiwaraning pramana, lajeng anggrejentaken hawanafsu, anuwuhaken pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumarambah ing ndalem jasat kita, lajeng uninga malih dhateng saniskara ingkang katingal ing ngalam donya, dipun pralambangi ANENUN SENTEG PISAN ANIGASI, tegesipun saweg sakedhap paningaling ngalam supena, lajeng saged wangsul uninga ingkang katingalan ing ngalam donya malih.
Manawi karkating jasat katarik ing pangraosing budi, pangraosing budi kairup ing hawaning nafsu, hawaning nafsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud dhateng pangawasing rasa, lajeng luluh manjing dhateng pranawaning cahya, anunggil kaliyan Purbaning Atma, mantuk dadi dzat mutlak kang kadhim ajali abadi. Ing ngriku wahananipun dipunwastani pejah kahananing jasad kita, ananging saestunipun boten pejah, amung ngalih panggenan kemawon, malah waluya mahasuci sajati, mila dipunpralambangi TANGGAL PISAN KAPURNAMAN, tegesipun dereng lami tumitah wonten ing ngalam donya lajeng wangsul malih dados manungsa sajati ingkang sampurna sarta waskita ing saniskara, boten mawi kasamaran dhateng kang gaib-gaib sadaya.
Nyuwun pangapunten Mastoni, mbokbilih dhangan ing panggalih, kersoa paring damar seserepan ing babagan ingkang badhe kula suwunaken pirsa ing ngandhap punika:
Miturut racikaning ukara, seratan ing ngandhap punika temtu mboten kalebet ewoning tembang utawi geguritan. Ewa semanten, [mbokmenawi] amargi saking lungiding pangertosan ingkang sinengker ing racikaning tembung, wosing wigatos lan jarwaning pangertosan inggih lajeng kasaput. Mbokbilih kanthi paring damar seserepan panjenengan wasita ingkang sinandi ing rerangkening tembung ingkang badhe kula suwunaken pirsa ing ngandhap punika saged kababar cablaka ing akathah, temahan wosing wigatos saged hanambahi undhaking seserepan kita sedaya.
Kersoa panjenengan ambabar suraosing ‘pangawasaning suksma sampun ambabar pancadriya sarta ambuka warananing pramana’. ‘Pangawasaning suksma’, ‘ambabar pancadriya’ lan ‘wiwaraning pramana’ punika tegesipun punapa, utawi jarwanipun kados pundi? Tembung ‘wiwaraning pramana’ punika tegesipun punapa? sakpangertosan kula, wiwara punika tegesipun ‘lawang’ utawi ‘bolongan’. Lajeng ‘pramana’ punika, sakpangertosan kula, tegesipun ‘keteging jejantung’, ‘nyawa’; awas, pandeleng. Dados ambuka wiwaraning pramana tegesipun ‘mbukak bolonganing/lawanging pandeleng/nyawa’. Kados kok radi geseh, inggih. punapa ingkang badhe panjenengan ngendikakaken: ‘ambuka WARANANING pramana’?
Kados pundi kok pangawasaning suksma utawi pambukaning wiwaraning [warananing?] pramana [saged] anggenjretaken hawa nafsu? Sakpangertosan kula, menawi [warana] pramananing tiyang punika binuka, tiyang punika lajeng awas. Menawi awas, tiyang punika lajeng saged angon hawa napsunipun [alu amah, amarah lsp.]. Manawi makaten, lajeng mboten badhe kok hawanapsunipun nggrenjet; inggih amargi tiyang punika sampun awas karana warananing pramana sampun binuka. Mugi kersaa paring gelaring kaweruh seserepan, jarwaning wasitadi “pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumarambah ing jasad sadaya” Ingkang dipunwastani “wahana” lan “kahananing jasad kita” punika punapa? Sakpengertosan kula, tetembungan [anenun] senteg pisan anigasi punika tegesipun “guneman/rembugan sepisan dadi”; punapa ingkang dipun rembag utawi ginem mboten perlu dipun wongsal wangsuli.
Sakpangertosan kula, tanggal [se]pisan punika tegesipun awaling wulan, nalika sang candra nembe ketingal njalirit sekedhik saksampunipun mangsa panglong. Kapurnaman punika, sakpangertosan kula, kasorotan ing padhanging wulan purnama.
ingkang panjenengan ngendikaken ing nginggil punika, suksma saged dipun tegesi “nyawa”?
eh nyuwun pangapunten. Inggih panjenengan leres bilih the soul is the presence of God. Nanging punapa wewarah ingkang kados makaten punika saged dipun pendhet saking Serat Purba Jati ing nginggil? Kados kok mboten.
Kados ingkang dipun ngendikakaken Mas Budi(?) wonten ing Purwaka, lan ingkang panjenengan terjemahaken wonten ing Basa Inggris, bilih: “…menawi kita badhe nyuraos piwulang punika, kita kedah ngengeti parwa ….”, punapa wewarah “the soul is the presence of God” mboten lajeng mbadhal saking parwa Serat Purba Jati khususipun lan parwa kabudayan Jawi [Kejawen] ingkang mengkoni?
dipun tegesi “God”, inggih lajeng wonten teges ingkang mbrojol, wonten teges ingkang “slipped away”. Tembung God makaten mengku suraos “Ingkang Murbeng Jagad Ageng”. Nanging tembung suksma ingkang dipun kajengaken ing seratan ing nginggil punika kok kados langkung trep manawi dipun tegesi suksmaning tiyang, “Ingkang Murbeng Jagad Alit”,
Nyuwun pangapunten mas, Jagad Ageng lan Jagad Alit punika wonten ing pangertosan Kejawen sanes perkawis “universe” punapa dene “sub atomic level”. Wonten ing Kejawen, Jagad Ageng punika [refer to] jagad ingkang gumelar ing sakjawining manungsa/titah. Jagad Alit punika jagad ingkang gumelar wonten ing telenging kebatosanipun manungsa. “Universe” lan “sub atomic level” punika ngengingi kawadagan, fisik[a]; Jagad Alit lan Jagad Ageng punika perkawis ulah raos kebatosan.
Lajeng mbokbilih “pramana” ing parwa punika langkung trep manawi dipun terjemahaken dados “life” utawi
Wewarah punika kok kados malumpat saking parwa malih. Ibaratipun nyamekaken netra lan pandulu; “eye” lan “sight”. Kawadagan mboten sami utawi memper kaliyan kriyanipun. Netra mboten sami kaliyan
jejantung punika perkawis kewadagan, lan gesang, life, punika mboten namung
Sakpangertosan kula, kalih-kalihipun inggih Basa Inggris, kalih-kalihipun saged dados “noun”, nanging teges lan maknaning tembung tembung punika benten. The presents of God punika saged dipun tegesi ‘paringaning utawi peparinging God’, dene the presence of God punika tegesipun ‘rawuhing, manjalmaning, “badharing” Gusti. Sakpaminggih kula, wonten ing kaweruh Kejawen, God asring dipun sebat mawi tetembungan ‘Sang Hyang Suksma Kawekas’. Suksma dipun anggep dados panjalmaning ‘Sang Hyang Suksma Kawekas. Paham ingkang kados punika cundhuk kaliyan atur panjenengan: the “seat” of the divine, sanes peparing utawi “presents”. Dados tembung “presents” ing ngandhap punika, sakpangertosan kula, langkung pas menawi dipun gantos “presence”.
Menawi saking pamanggih kula, undheraning prakawis punika wonten ing tetembungan “suksma ambabar panca driya”, mboten namung ing tembung “ambabar”. Anggen kula umatur makaten, inggih awit saking ing kawruh Kejawen ingkang kula mangertosi, ugi pinanggih ing sanggit ringgit purwa, pancadriya punika kalebet ing etangan babahan hawa sanga. Tiyang ingkang badhe mangertosi dayaning pramana lenggahing suksma, biasanipun hanutupi babahan hawa sanga, ing antawisipun pancadriya kalau wau. Inggih amargi babahan hawa sanga punika ingkang dados margining hawanafsu ingkang mambengi pramananing suksma. Menawi makaten, kok lajeng radi geseh inggih menawi suksma punika ambabar panca driya.
Inggih pancen leres menawi pramana punika saged dipun tegesi keteging jejantung. Nanging sakpangertosan kula, keteging jejantung ingkang dipun kajengaken punika “nyawa”, sanes “rasa” [WJS Poerwadarminta, Baoesastra Djawa, Batavia: Wolters’ Uitgevers – Maatschchappij NV; 1939]. Dados, kula kinten
kirang pratitis kangge hanjarwakaken “pramana”. Semanten ugi menawi tembung pramana punika dipun jarwani “the origin of life”. Kula dereng nate pinanggih wewarah, suluk utawi seratan buku ingkang hamemuruk bilih pramana punika “sangkaning dumadi” utawi “the origin of life”. Ewa samanten menawi Mastoni sampun nate pinanggih wewarah ingkang hanjarwaken pramana “sangkan paraning dumadi” utawi “the origin of life”, kersaa paring dhawuh wewarah punika saged kula panggihaken wonten pundi.
Saben tiyang NGERTOS bilih mbenjang enjang sang bagaskara taksih badhe hamadhangi jagad; nanging mboten saben tiyang NGRAOSAKEN utawi PANA bilih hyang bagaskara [taksih badhe] hamadhangi jagad. Inggih awit saking karyaning hyang suksma punika tiyang saged NGERTOS, PANA, NGRAOSAKEN, NGLENGGANA.
Bab sanesipun inggih punika perkawis “sangkan paraning dumadi”. Sangkan punika tegesipun “asal”. “Paran” punika “perjalanan” sok ugi dipun tegesi “tujuan”. Dumadi punika tumitah, manungsa. Dados ingkang badhe dipun wahyakaken ing tetembungan sangkan paraning dumadi punika mboten namung asal dan tujuan, alfa lan omega, purwa lan wasana umat manungsa. Nanging ugi laku, lakon, lampah, lelampahan ingkang dipun sandang umat manungsa saklebetipun nglampahi gelaring purwa ngantos wasana. Dados, miturut pamanggih kula, menawi sangkan paraning dumadi punika dipun tegesi “the origin of life” leresipun namung sekedhik. Menawi ngangge bebasanipun tiyang
ingkang wonten ing otak, pramana punika pandulu [ingkang tuhu awas]. Dados mboten “two sides of the same reality”. Mbang mbanganipun surya lan cahya. Mbokbilih istilahipun kawulanipun Demang Sarayuda, Ki Ageng Giring ing Wonosari, Gunung Kidul mrika langkung trep:
Kula kinten kok mboten makaten. Wonten ing Serat Dewa Ruci, Sang Sena dipun dangu dening Serat Dewa Ruci, punapa ingkang dipun tingali [tingal=pramana]. Sang Sena matur bilih wonten warna sekawan prakawis: cemeng, bang, kuning,lan pethak ingkang dados pralambanging durgamaningtyas. salajengipun Serat Dewa Ruci ngendika makaten:
Dados menawi tiyang punika kadunungan manah ingkang wening sahingga saged amilah milah “warna” kawan prakawis kala wau, lajeng inggih saged mangertosi utawi manunggal ing suksma mulya. Pangertosan ing bab sekawan warna/prekawis punika mbok bilih ingkang dipun wastani “pramana”, ingkang tundhonipun anuntun dumateng pamoring suksma mulya. Menawi makaten, inggih lajeng pramana punika mboten same kaliyan suksma.
Pupuh salajengipun “ngrimbag” warni sanesipun…
Kados pundi larah larahipun utawi kados pundi gelar yektosipun kok lajeng “Pramana is the physical and transitory manifestation of God”? Parwa ingkang pundi saking seratan abasa Jawi ing nginggil punika ingkang saged dipun tegesi “Pramana
Nyuwun pangapunten mas, ing pethikan nginggil punika mboten wonten tembung utawi parwa ingkang
ingkang pundi? Lan ugi punapa ingkang panjenengan kajengaken wonten ing tembung “dilution” punika?
Ah, manawi saking pamanggih kula kok isining serat ing nginggil punika worsuh. menawi dipun gelar mawi kawruh basa –inggih amargi gelaring serat sanes gurit-adi, tembang, wangsalan utawi sastra gurit sanesipun– serat punika mboten saged hanglenggahi jejering ukara jangkep. Ukara ingkang jangkep: MANAWI jawah, kula mboten badhe sekolah. Nanging ing pethikan serat ing nginggil punika namung hanyebataken syarat kemawon, ip [inggih punika: “manawi….”, mboten wonten “kriya”nipun. Punika menggahing rerangkening ukara. Wonten ing rerangkening suraos ugi worsuh, mboten trep kaliyan wewarah bab suksma lan pramana, ingkang antawisipun pinanggih ing Serat Dewa Ruci [Semarang: Dahara Prize, 1989]
ING URIP PUN ING SUKSMA NENGGIH,
Saklajengipun wonten ngandhap punika pamanggihipun Mas Chodjim, kapendhet saking Milis Wojoseto ingkang dipun pandhegani dening Mbah Soeloyo.
Aku kepengin nyoba ngomentari diskusine Mastoni lan Yu Senik. Iki pancen diskusi tuwo. Lha piye? Sing dirembug kuwi rak kawruh Jawa sing wis tuwa. Maca basane wae uuuangel kok kanggone wong saiki! Ing ngisor iki dak seratna maneh sak pupuh saka Serat Purba Jati sing dienggo polemik karo panjenengane sak kloron.
“Manawi pangawasaning suksma sampun ambabar pancadriya, sarta ambuka wiwaraning pramana, lajeng anggrejetaken hawa nafsu, anuwuhaken pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumrambah ing ndalem jasat kita, lajeng uninga malih dhateng saniskara ingkang katingal ing ngalam ndonya, dipun pralambangi ANENUN SENTEG PISAN ANIGAS, tegesipun saweg sekedhap paningaling ngalam supena, lajeng saged wangsul uninga ingkang katingalan ing ngalam donya malih” (SERAT PURBA JATI). Iki sing dijenengi sak suwek layang, lha aku dhewe ora weruh sambungane hare. Nanging yen diwaca sing teliti, kayaning serat iki mulangi wong kang lagi ngalami “manunggaling kawula kalawan Gusti”, utawa ‘wihdatul wujud’ kang dadi pitakone Mas Setiawan.
Aku ora kepengin njureni polemik mau. Mung wae supaya bisa dadi wacana kanggo sing
Suksma : ilang, alus, lembut, jiwa, nyawa.
Saiki samene dhisik, mengko yen basa Indonesiane wis bener, aku uga melu njelasna nganggo babagan makrifat. Sing jelas polemike Mastoni lan Yu Senik padha benere, amarga Yu Senik nganggo pangerten lahiriah, eksoteris. Lan, Mastoni nganggo pangerten makrifat, wihdatul wujud, union mystique, utawa esoteris. Ing
“Lan (Panjenenganipun) Allah wis paring preso marang (nabi) Adam sekabeane jeneng, banjur diketek’ake (jeneng-jeneng kui mau) marang malaikat. Allah ndawuhake “Paringono preso marang Aku jeneng-jenenge barang-barang/perkoro kui, menowo siro kabeh bener”. (QS. Al-Baqarah 31).
“Nggolek ilmu iku wajib (fardlu ‘ain) tumarape wong Islam lanang lan wadhon”.
“Sopo wonge kang tindak golek ilmu, yekti Allah mbimbing / nedahake wong kui marang suwargo. Lan sejatine wong sing kagungan ilmu (alim) iku dijaluk’ake pangapuro karo makhluk sing ono ing langit lan bumi, nganti iwak-iwak sing ono ing jeroning segoro. Saktemene ulama iku penerus (warise) poro nabi.” (HR.Abu Daud & Turmudzi)
“Wahai Abu Dzar, temen siro yen budal lungo kanggo sinau sawijining bab songko kitabullah Swt. (Al-Quran), kui luweh bagus kanggo siro tinimbang siro nindak’ake shalat 100 raka’at, lan temen yen siro budal lungo krono ngajarake sawijining bab songko ilmuning Allah, banjur diamalke opo ora, iku luwih bagus kanggone siro tinimbang siro
SEDULUR PAPAT KELIMO PANCER “Kakang kawah adi ari-ari sedulur tua papat lima pancer, sing dumunung ana ing awak ingsun, jungkungana laku ingsun, bisa kasembadan apa sing ana ati lan pikiran ingsun yaiku…(
Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler
Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler
Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail
rericik,Lan wus atinggal sembahyang,Rose kewala liniling,Meleng tanpa aling-aling,Wus dadya Paguron Agung,Misuwur
kathah keh kebawah,Mring Lemah Bang manjing murid,Ya ta Sang Syeh Siti Jenar,Sangsaya gung kang andasih,Dadya imam pribadi,Mangku sa-reh bawahipun,Paguroning Ilmu Khaq,Kawentar prapteng nagari,Lajeng karan Sang Pangeran Siti Jenar. Satedhaking Majalengka,Kalawan dharahing Pengging,Keh prapta apuruhita,Mangalap kawruh sejati,Nenggih Ki Ageng
Ngerang Ing Betah,Lawan Ki Ageng Pengging,Samya tunggil paguron mring Siti Jenar. Ing lami-lami kawarta,Mring Jeng Susuhunan Giri,Gya utusan tinimbalan,Duta wus anandhang weling,Mangkat ulama’ kalih,Datan kawarna ing ngenu,Wus prapta ing
SYEH LEMAHBANG YEKTINIPUN,ING KENE ORA ANA,AMUNG PANGERAN SEJATI,Langkung ngungun duta kalih duk
iku mung saderma,Aja nganggo mamadoni,INGSUN IKI JATINING PANGERAN MULYA. Duta kalih lajeng
Kinanthi Makaten wiraosipun,Heh sira dhuta kekalih,Ingsun mengko tinimbalan,Ing
nunten den wangsuli,Sira iku mung saderma,Ngaturake ala becik. Wau sapamyarsanipun,Legeg Jeng
Den sabar penggalihipunInggih katandha rumiyin,Kekencengane ing tekad,Gampil pinanggih ing wingking,Yen sampun kantenan dosa,Kados boten
ing penggalihipun,Myarsa sabdaning Pra Wali,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Dhuta kinen wangsul malih,Animbali Syeh Lemah Bang,Ujare kinen nuruti. Jangji seba ngarsaningsun,Ujare ywa mindho kardi,Dhuta lajeng nembah mesat,Sampun prapta ing Siti Brit,Panggih lawan Syeh Lemah Bang,Nandukken dennya tinuding. Mring Sunan Giri
Jenar angling,Mengko Pangeran tan ana,Kang ana Syeh Siti Brit. Dhuta tan sawaleng wuwus,Sarehning sampun wineling,Inggih mangkya Syeh Lemah Bang,Kang wonten dipun timbali,Ngandika Syeh Siti Jenar,Pangeran
Lemah Bang ora,Masa kalakona yekti.Dhuta ngungun lajeng matur,Inggih kang dipun aturi,Pangeran lan Syeh Lemah Bang,Rawuha dhateng ing Giri,Sageda musyawaratan,Lan sagunging Para Wali. Pangran Siti Jenar nurut,Lajeng kering dhuta kalih,Praptane ing Giri Gajah,Pepekan kang Para Wali,Pangeran Ing Siti Jenar,Anjujug Jeng Sunan Giri. Lajeng ingandika arum,Bageya Pangeran kang prapti,Rawuhe ing
titah angranggoni. Nganggowa ugering ilmu,Kang abuntas den atitis,Sampun ngantos selang sebat,
Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadeh ambuka wadi. Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling-aling,Kurang waskhitha ing cipta,Lunturing Ilmu Sejati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampeni. Pangran Siti Jenar matur,Paduka amindho kardi,Ndadak amerangi tatal,Tetelane ing dumadi,Dadine saking nugraha,Punapa boten ngalami. Sunan Giri ngandika rum,Yen kaya wuwusireki,Tan kena den nggo rerasan,Yen ngebreh amedhar wadi,Pangeran ora Kuwasa,Anane tanpa ling-aling. Endi kang ingaran Luhur,Endi kang ingaran Gaib,Endi
sekalihipun,Ywa tansah aben prang sabil,Prayogi kanyatakena,Wonten ing nggon kang asepi,Samun sepen sepi hawa,Sarahsa saged anunggil. Wonten kawekasanipun,Yen mukid yekti karadin,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Wrin
saking punika. Nadyan akeh kang wewisik,Wosing wasana wus ana,Mung kari met pratikele,Ing sawurira pepekan,Kangjeng Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Lan Sunan Kalijaga. Sunan Cirebon lan kang rayi,Padha nerang Syeh Lemah Bang,Lan Sunan Majagung-e,Suhunan Ing Banten,Lawan
Pratingkahe wong makripat,Aja dadi parbutan,Dipun sami ilmunipun,Padha peling pinelingan. Wong wewolu dadi siji,Aja na kang kumalamar,Dipun rujuk ing karepe,Den waspada ing Pangeran,Nenggih Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Amedhar ing pangawikan. Ing karsa manira iki,Iman tokid lan makripat,Weruh ing kasampurnane,Lamun masiha makripat,Mapan durung sampurna,Dadi batal kawruhipun,Pan maksih rasa rumasa. Sinuhun Benang ngukuhi,Sampurnane wong makripat,Suwung
Sampurnane ing Pangeran,Kalimputan salawase,Tan ana ing solahira,Pan ora darbe seja,Wuta tuli bisu suwung,
mungguh ing manira,Jenenge Roh semunipun,Ing Roh-e Nabi Muhammad. Ora beda ing Roh iki,Yen sedya mutabangatan,Tan beda ing panunggale,Kadya paran karsandika,Matur Wali sadaya,Boten sanes kang winuwus,Sampun atut sabda Tuwan. Pundi kang ingaran Nabi,Jenenge Roh ing semunya,Mapan iku kekasihe,Sadurunge jagad dadi,
ing pangawikan,Ing karsa manira dene,Iman Tokid lan Makripat,Tan kocap ing akherat,Mung padha samengko wujud,Ing akherat ora ana. Nyatane Kawula Gusti,Iya kang muji kang nembah,A0pan mangkono lakone,Ing akherat ora ana,Yen tan anaa Iman,Tan weruh Jatining Ilmu,Ora cukup dadi janma. Jeng Sunan Ing Gunungjati,Amedhar ing pangawikan,Jenenge Makripat mengko,Awase marang Pangeran,Tan ana ingkang liyan,Tan ana roro telu,Allah pan amung kang Tunggal. Jeng Sunan Kalijaga ngling,Amedhar ing pangawikan,Den waspada ing mengko,Sampun ngangge kumalamar,Den awas ing Pangeran,Dadya paran awasipun,Pangeran pan Ora Rupa. Ora Arah Ora Warni,Tan Ana ing Wujudira,Tanpa Mangsa Tanpa Enggon,Sejatine Ora Ana,Lamun Ora Ana-a,Dadi jagadipun suwung,Ora Ana Wujudira. Syeh Benthong samya melingi,Amedhar ing tekadira,Kang aran Allah Jatine,Tan ana liyan Kawula,Kang dadi kanyatahan,Nyata ing Kawulanipun,Kang minangka Katunggalan. Kangjeng Molana Maghribi,Amedhar ing pangawikan,Kang aran Allah Jatine,Wajibul Wujud kang ana,Syeh Lemah Bang ngandika,Aja-na kakehan semu,IYA INGSUN IKI ALLAH. NYATA INGSUN KANG SEJATI,JEJULUK PRABHU SADMATA,TAN ANA LIYAN JATINE,INGKANG BANGSA ALLAH,Molana Maghribi mojar,Iku jisim aranipun,Syeh Lemah Bang ngandika. Kawula amedhar ilmi,Angraosi Katunggalan,Dede jisim sadangune,Mapan jisim ora ana,Dene kang
punapaa,Dening sedya kawula,Ngukuhi jenenging ilmu,Sakabehe iku padha. Kangjeng Syeh Maulana Maghribi,Sarwi mesem angandika,Inggih leres ing semune,Puniku dede wicara,Lamun ta kapyarsa-a,Dening wong akathah saru,Punika dede rerasan. Tuwan ucapna pribadi,Aja-na wong amiyarsa,Anuksma ing lathi dhewe,Puniku ujar kekeran,Yen kena-a Tuwan,Amalangi jenengipun,Bok sampun kadi mangkana. Nenggih Jeng Sunan Giri,Amedhar ing pangawikan,Pasthine Allah Jatine,Jejuluk Prabhu Sadmata,Sampun wancak wicara,Tan ana pepadhanipun,Anging Allah Ingkang Tunggal. Ya ta sakathahing Wali,Angestokaken sadaya,Mapan sami ing kawruhe,Amung sira Syeh Lemah Bang,Tan kena pinalangan,Cinegah Wali sadarum,Tan owah ing tekade. Angandika Syeh Siti Brit,Pan sampun ujar manira,Dennya nututi kepriye,Dhasare ingkang amedhar,
Sinuwalan ing ngakathah,Tan kena owah tekade,Sampun ujar linakonan,Pan wus jangjining Suksma,Sunan Cirebon ngandika rum,Sampun ta Tuwan mangkana. Punika ujaring jangji,Yekti binunuh ing kathah,Nenggih sampun ing khususe,Wong ingkang ngaku Allah,Ngandika Syeh Lemah Bang,Lah mara Tuwan den gupuh,Sampun
kawimbuhan,Pan tansah kawisesa,Kang teka jatining suwung,Ana Kadim ana anyar. Ngulati punapa malih,Ora ana liyan-liyan,Apan apes salawase,Anging Allah Ingkang Tunggal,
Kondur ing padalemane,Mung Jeng Sunan Giri Gajah,Kang kawogan anglunas,Kang murang syara’-ing ngelmu,Mumpung durung ngantos lama. Jeng Sunan Giri nyagahi,Ing sirnane Syeh Lemah Bang,Yen sampun prapteng masane,Adege Nata ing Demak,Bedhahing Majalengka,Sadaya samya jumurung,Lajeng samya
ing jamaning pati,ing reh pêpuntoning tekad,santa-santosaning kapti. 2.Nora saking anon ngrungu,
utawui tumbas mbaka sekedhik lan wonten pundi ingkang damnelanipun sae ugi reginipun radi miring<matur sewu sembah nuwun ,
prabawaning si penggung agung gunung gumrunggung kang patrape sarwo nora kaprah anane amung gawe derdah mring
sampun satia tuu ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane sampun nyelik Ida buat ngamargiang pakaryane punika, sakadi Dane Musa sampun satia tuu ring ayah-ayahan danene arepa ring parakaulan Ida Sang Hyang Widi
suntingan teks “SERAT WULANG REH PUTRI” beserta terjemahannya. Pupuh
M I J I L Ingsun nulis ing layang puniki / atembang pamiyos / awawarah wuruk ing wijile / marang sagung putraningsun estri / tingkahing akrami / suwita ing kakung //.
Nora gampang babo wong alaki / luwih saking abot / kudu weruh ing tata titine / miwah cara-carane wong laki / lan wateke ugi / den awas den
narpati / temah dadi lu p ut //
Pituture raja Cina dhingin / iya luwih abot / pamuruke marang atmajane / Dewi Adaninggar
Wadya bala pan kak ing narpati / wadon khak ing bojo / pan kawasa barang
ASMARANDANA Pratikele wong akrami / dudu brana dudu rupa / amung ati paitane / luput
Wong lali rehing akrami / wong kurang titi agesang / Wus wenang ingaran pedhot / titi iku katemenan / tumancep aneng manah / yen wis ilang temenipun / ilang namaning akrama //
Badan iki mapan darmi / nglakoni osiking manah / yen ati ilang elinge / ilang jenenging manungsa / yen manungsane ilang / amung rusak kang tinemu / tangeh
wong ngagesang / teka kudu sasar susur / wong lali kaisen setan //
Ora eling wong aurip / uger-uger aneng manah / wong mikir marang uripe / ora ngendhaleni manah / anjarag kudu rusak / kasusu kagedhen angkuh / kena ginodha ing setan //
Pan wus panggawening eblis/yen ana wong lali bungah / setane njoged angleter / yen ana wong lengus lanas / iku den aku kadang / tan wruh dadalan rahayu / tinuntun panggawe setan //
Wong nora wruh maring sisip/ iku sajinis lan setan / kasusu manah gumedhe / tan wruh yen padha tinitah / iku wong tanpa tekad / pan wus wateke wong lengus / ambuwang ugering tekad //
Iku nini dipunelin /lamun sira tinampanan / marang Sang Jayengpalugon / ya garwane loro ika / putri teka Karsinah / iya siji putri Kanjun / aja sira duwe cipta //
Budi kang mangkono nini / buwangen aja kanggonan / mung nganggowa andhap asor / karya rahayuning badan / den kapara memelas / budi ingkang dhingin iku / wong
andhap asorira iku / kang rumeksa badanira //
munggwing ngarsa Sang Prabu / duk wineling kang putra kalih / winuruk ing masalah / angladosi kakung / Prabu Tarnite
Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita kasub / wicaksana alus ing budi / prawira mandraguna /
dibegjanireki / sinaruwe mring prabu Jenggala / pira-pira ing maripe / ing Jawa nggoning semu / wit sasmita wingiting
sawarnanipun / lan sinung cahya murwendah / Citrawati sinembah ing wido dari / Putri Adimanggada //
mila prabu ing Mahespati / katekan garwa dhomas / saking garwanipun / putri Manggada kang ngajap / sugih maru akeh putri ayu luwih / yen ana kinasihan //
Mring kang raka Prabu Mahespati / Putri Manggada sigra anyandhak /
soran sakawan / Citrawati saking panjunjungireki / tinurut dening raka //
jaman mangkin / ingkang dadituladan utama / putri Manggada anggepe / suraweyan Sang Prabu / manthuk- manthuk atudhang- tudhing/ putra kalih gung nembah /ing rama Sang Prabu /poma nini dipun awas / pan wano dyaden cadhang karsaning laki / den bisa nuju karsa //
Aja rengu ing netra den aris / angandika Prabu Geniyara / tan kapirsan andikane / mung solah kang
Nisthaning krama sawaleng batin / ing lahire nadyan lastari ya / ing wuri sumpeg manahe / ing pangarepan nyatur / nora wani mangke ing wuri / tyase
Lamun nini nira den pasrahi / raja brana ing priya den angkah / branane wus den wehake /sayekti duwekingsu/ iku anggep wong trahiyoli / luwih nisthaning nistha / pakematan agung /dudu anggepe wong krama / baberan duba ruwun setan kaeksi / dudu si pating jalma //
Setan kere pan anggawa lading / thethel–thethel balung wus binuwang / jejenising jagad kabeh / bebete wong anglindur/ tanpa niyat duwe pakarti / buru karep kewala / mring darbeking kakung / sanadyan pepegatana / duwek iku
ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat
Sampun telas pitutur sang Aji / ing Tarnite Prabu Geniyara /
mituhu / marang wuruke si bapa / apan ana tatandhane ingkang becik / anganthia kang raharja //
KINANTHI Dene ta pitutur ingsun / marang putraningsun estri / den eling ing aranira / sira pan ingaran putri / puniku putri kang nyata / tri tetelu tegesneki //.
Sakabehe anak ingsun / pawestri kang kanggo laki / kinasihan ing kang priya / pan padha bektiya laki / padha lakinya sapisan / dipun kongsi nini-nini //
Maksih angladeni kakung / sartaa dipun welasi /
ingsun / saking eyangira swargi / pawestri iku elinga / lamun ginawan dariji / lilima punika ana / arane sawiji-wiji //
pasmoning Hyang Widhi / den kaya pol manahira / yen ana karsane laki / tegese pol kang den gampang / sabarang karsaning laki //
Priyanta karyanen tangsul / miwah lamun apaparing / sira uga unggulena / sanadyan amung sathithik /
laki / apa dene yen angucap / ing wacana kudu manis //
muga padha den anggowa / wuruke si
amanggih mulya / ing donya tuwin ing akhir / lan aja manah anyimpang / dipun tumemen ing laki //
Den maruwa patang puluh / tyasira aja gumingsir / lahir batin aja owah / angladeni marang
Yen wong wadon nora angsung / bojone duweya selir / mimah lumuh den wayuh / iku wong wadon penyakit / nora weruh tata karma / daliling Qur’an mastani //
Papadhane asu bunting / celeng kobong pamaneki /
dipun nastiti / marang wuruke si bapa / darapon manggih basuki / kayata yen maca layang / tingkahing wanodya adi //
MEMASTER BURUNG CUCAK IJO Burung cucak hijau atau cucak ijo (Chloropsis
kang lahir bareng sewengi Sang rojo bardah ingsun Ingsun arso …….. (
kul goib kulo nyuwun ijin Ya Alloh kulo nyuwun kekuatan Ya Alloh kulo nyuwun kesaktian Ya Alloh kulo nyuwun kegaiban Ya Alloh kulo nyuwun .............. Mugi-mugi Alloh kul goib ngabulaken panyuwun kulo Hong wilaheng sekare bahwono langgeng (3x)
sukma. 4. Watu tego banyu pertiwi Wesi tego banyu pertiwi Kayu tego banyu pertiwi Tanpo nyowo tanpo sukmo Lipa lipuk empuk dadi kapuk Santek pandelong
tèknologiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.56, 3 Maret 2016.
Hazeu, GAJ. 1979. Kawruh Asalipun Ringgit Sarta Gegepokanipun Kaliyan Agami Ing Jaman Kina.
ilang ora ngongsrong kaya basur..... trus nek keringetan wis wrata kabeh byuuuk se awak, go nyambut gawe ya kepenak, ora cepet kesel, ora cepet loyo. Kesuwun banget Rin aku karo kowe ".
Sakehing ukara, basa, budaya manca cukup dimangerteni nanging kang perlu dipepetri lan diuri uri prayoga ukara, basa lan budayane dhewe, Jawa = Jumeneng Wasesa,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drøbak&oldid=976087"	Kategori: Dhaftar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.14, 2 Maret 2016.
Duryudono, Resi Bismo merah padam telinganya. Amarahnya memuncak sampai kucir ujung kepala. “Heh Duryudono, yen wis mbok karepne koyo mangkono, aku ora bakal melu-melu. Mbuh mbesuk dadi opo, aku ojo mbok katut-katutne….” Sergah Resi Bismo
Pandowo. Piyambakipun medhar sedoyo ngelmu kanoragan dumateng Werkudoro. Suwalikipun, sang Pandito Sukolima meniko nglirwakaken dumateng anak-anak Kurowo. Nuwun sewu menika sinuwun, menawi menika
“Lajeng kepareng paman pripun?”
“Ah gampil niku. Mumpung piyambakipun wonten, mbok monggo panjenengan dangu piyambak”
“Nggih paman, sak menika sumonggo panjenegan timbali marak ngarso”
“Nggih nuwun sewu kakang panembahan, kula diutus sinuwun Prabu Duryudono kinen nimbali panembahan marak sowan ing sitinggil, sak menika ugi”
“Kula mboten kepareng njlentrehaken perkawis menika, ringkesing rembak, monggo, panembahan kula larab dumateng
bocah eidaan…kowe ndek wingi tak kongkon opo?”
“Oh inggih Man, kulo kinen nglobi poro Wartawan, dalah poro pemilik kolowarti utawi pemilik Koran supados mboten ngritik Prabu Duryudono,SH,M.Si, pedes-pedes…”
“Piye? Opo usahamu wis kasil?”
“Woooh, pancen nggih cocog, kalian kahanan. Senadyan ta sampeyan niku nutup-nutupi sang prabu, waaah rakyat niku sampun ngertos sedoyo menawi Prabu Duryudono ingkang ngagem gelar SH, MSi niku super kemplo… ha…ha…ha…oalaah to Man… Man,,, mbok nggih nyebut kemawon… Kulo niku nggih paham kalih sampeyan niku… Tundone tiyang niku yen niyate olo oooh bakal konangan,…. Kok Man”
“Oh, kowe ojo ndakwo aku sing ora-ora lho Dur!, tak suwek lambemu!!, ngertiyo yo, Prabu Duryudono iku wus kasil mbangun Ngastino kanthi prestasi tinggi, pro rakyat lagi !!”
“Nopo?, pro rakyat??, ooooh sampeyan wus kuwalik imane. Cobi sampeyan pirsani. Sak niki niku, sing jenenge indomart, alfamart, tambah ngremboko wonten sak dengah panggenan. Poro pedagang kecil sami bangkrut, gulung tikar. Nopo niku sing jenenge prestasi dalah pro rakyat. Ingkang kaping kalih, sedoyo proyek sampun sampeyan kuwasani, ooalaah to Man…Man.. mentang-mentang dadi patih, sampeyan niku ngetokne srakahe. Lan kulo ngerti kok Man… anane sampeyan ngathok niku ing tembe sampeyan niku
kathah manpangatipun. Sepindah kangge ngencerne otak sing lagi njendhel, utek sing lagi kelebon endhut utawa air comberan. Ing tembe supoyo sing maune nduwe sifat kewan biso owah dadi sifat manungso ihsani. Kaping kalih, minongko kangge ngetest gelar MSi ingkang sampun kasandhang dening Prabu Duryudono. Awit yen ningali wicanten dalah solah bawane, gelar meniko kok katingal
kebo… oalaah mung iku ta ngger… Nggih, menawi ngaten kula akeni bilih sedaya menika sampun kula sengaja bilih Werkudara ing ri kalenggahan menika dados siswa kula…”
“Lha rak leres ta sinuwun… menawi mekaten ateges Bapa Durna bade adamel ringkihipun Kurawa. Wosipun kanthi nggladhi Werkudara ateges sedaya ngelmu kanoragan badhe lumuntur dumateng Werkudara. Lan menika badhe nambah sentosanipun para Pandawa. Pramila kanthi menika sinuwun…, Bapa Sokalima
soma lole, wong kok cubluk banget nalare… bodho banget pamikire. Wong koyo Sengkuni niku sing pantes diukum mati. Wong mung bisane dadi provokator, tumbak cucukan. Mula kowe kuwi dijenengne Sengkuni. Seng iku mambu, Kuni iku telek. Dadi sengkuni iku ngemu teges ‘mambu telek’….”
“Wah, sampeyan iku nambahi ruwet rentenge praja wae…”
“Nggih, sak niki ngaten mawon sinuwun…, kula badhe blakasuta mawon…”
“Ngatos-atos sinuwun… sok sok kakang Durna niki tinggal glanggang colong playu, pramila sedaya pocapanipun badhe kula rekam…”
“Pun, sak niki paduka mirengaken kula menapa tekek elek Sengkuni niki, menawi paduka mirengaken Sengkuni kula tak nyuwun pamit mawon…”
“Lho rak tenan ta sinuwun… mesti piyambakipun badhe tinggal gelanggang colong playu…”
“Oalaah, ngrungokne kok ngrungokne wong bodho, wong culas, wong mendho, wong rakus, dadine ya kaya ngono kuwi. Dadi wakil adipati ya adipati rakus. Sak eneke proyek dikuasai kabeh. Nganti duwit APBD diuntal, untung adipatine mendho.. dadi bisa mbok apusi… bisa mbok kerjain… Wis kateg-kategna Sengkuni… Gusti Murbeng Dumadi ora tau sare. Bandha karam sing mbok untal bakal dadi
ngger. Werkudoro kula pilih jalaran piyambakipun tiyang ingkang patuh lan taat dumateng guru. Menawi kula ingkang ngutus, mesti menapa kemawon bade dipun lampahaken, kosok wangsulipun menawi piyambakipun kula penggak, menika inggih bade tuhu bektos miturut ngger…”
“Iyo, ono opo Sengkuni”
nggoleki tirta pawitra mahening suci sing panggone ana telenging samodra”
“Numpak gethek apa speetbot?”
“Oh, loleeee…loleeee, bocah kok cengoh koyo adipatine, malah kowe ki patih lha kok yo kalah kalah karo sopirmu… oalaah patih karo adipatine pisan kok yo kemplo kabeeeeh, iki mengko Negara arep dari opo to yo…yo…, iki ngene lo Sengkuni, Werkudoro mengko tak kon njegur tanpa bantuan alat apapun termasuk plampung, lan tabung oksigen…”
“Weee, gurune tibake ya luwih kemplo… coba ta sampeyan penggalih maneh ta panembahan. Werkudara kae dedek piyadege yen lumebu segoro mula ora bakal kleleb… lan maneh deweke duwe anak sing bisa ambles bumi, aku yakin deweke mesthi njaluk bantuan si Antarja…yen koyo
iki wis pengalaman, Senadjan aku ora duwe titel SH,MSi, nanging aku luwih pinter tinimbang kowe. Aku elek-elek ritek tahu sekolah, sekolahku kanthi cara sing bener, ora tuku ijazah koyo kowe… arepo kowe sarjana utowo megister , nanging aku yakin sarjana lan megistermu mung kanggo gagah-gagahan, lha wong skripsi wae ora cetho gawe, apa maneh tesis…
“Sakniki mboten sisah panembahan eker-ekeran rebut bener. Sampeyan pun ngelek-elek kula. Sanadya kula namung alumni kejar paket, nanging kula niki adipati Ngastina lho, menawi kula mentolo, jengandika saget kemawon kula lereni dados
“Niki pripun ngger, sinuwun Prabu?”
“Oh…. Loleeee…lole… numpak sekuter nyang Ponorogo… jare megister .. jebul kok ora
Bondho karam podho disunat… duhgrahat… duhgrahat… Ngger Prabu Duryudana… menawi Ngastina menika tetep ngugemi paduka… oh mbenjang ing prang Bratayuda Jayabinangun Ngastina bakal ajur mumur, ngger…pramila kula mboten lepat menawi si Werkudara kula lamar dados
“Oh inggih eyang, nanging kula dereng pitados menawi Werkudoro dereng dipun sowanaken sak menika…”
“Oh… loleee…loleee, kasinggihan ngger, dinten sak menika pun Werkudara sampun kula SMS, malah menika kula sampun nelasaken
kowe…, ning kene iki sak iki rol e aku, ngerti ora…, kowe macem-macem tak kandakne tim suksesku, ooo kowe bakal dimutasi, biso-biso leren dadi PNS kowe…”
“Wah, dadi pendito pisan wae kok galak temen ta… hayo sak iki sampeyan timbale si Werkudoro, yen nyoto sampeyan konsisten pingin nggembosi Pandowo…”
“Oh loleee…loleee, adipati karo patihe kok jebul podho wae…
“Pripun nggih, lha wong duginipun mriki mawon mboten
karepe dewe…. Oh… mang titeni, tiyang niku yen nggendhong milik lali… oh wekasane bakal ciloko, dudu darbek lan wewenange barang diuntal, dicolong, dibadhog… oh wadhuke bakal mbrodhol ususe…
ingkang dipun pandhegani dening wadya balanipun bupati kemplo Ngastino ingkang dasar cubluk, kumalungkung, sopo siro sopo ingsun, ora ngerti tata krama, tata Negara, dalah tata susila, sandyan ta agelar sarjana hukum, nanging gelar menika pranyata namung gelar lamis, gelar ingkang sinandang mung kangge pantes-pantesan kewala. Isi nipun kosong mlompong, pindha genthong bolong, santer suwantenipun, nanging jebul mboten saget menapa-menapa….”
“Nanging wonten lho ingkang panatik, menawi piyambakipun menika saget mrantasi damel ing babagan pemerintahan , nanging gandeng anak buah ipun kathah ingkang saking bupati lawas, pramila menika dados pepalangipun pemerintahan…. Yen kula nambahi soyo yakin bilih bupati kemplo menika nedahaken derajat kemplonipun semakin tinggi. Tiyang niku yen pinter, ngadepi sinten mawon rumaos gampil lan sekeco, mbuh niku warisan bupati lawas manapa bupati kinyis-kinyis… pun ta pokoke kula yakin bilih Ngastina bakal rusak menawi bupati ingkang sak menika tetep lungguh dampar denta… lha wong nuwun sewu nggih… sak dangune dadi bupati mawon ngangkat lan mensiunake sekda mawon bingung kok… menapa malih… niki entheng-enthengan mawon… perkawis maca Pancasila mawon kliru lo.. coba… lan malih menawi piyambakipun pidato… teng pundi mawon nggih namung niku-niku mawon… njelehi… wis ora nyambung… omongane ngalor
rat, lebur dening pangastuti, becik ketitik ala ketara, sapa sing nandur ala, oooh bakale katara, sapa sing gawe
alias Raden Tumenggung, dadi kowe yen nimbali aku cukup RT Haryo Suman,MPd. Kowe ya kudu ngerti menawa Ngastina ing dino iki dadi
“Oooo RT dhegleng, layak ta Ngastino iku
merga pokal gawemu, oh titenono Man, kabeh mau bakal ndak tulis ning media masa”
“Alaaaah, mokal Dur, ora mungkin kowe bisa nulis ning Koran. Ngertiya ya , sak iki iki Koran Radar Ngastina wis ndak tuku, Koran-koran local wis ndak duwiti kabeh. Dadi masyarakat mung bisa maca menawa pemerintahan Ngastino, kondusif, bertabur prestasi, lan tambah ngayem-ayemi, lan kanggo pejabat sing ora gelem mbayar menyang aku bakale tak lengserne..”
“Oaaalah, RT ke yen bosok uteke, bosok pikirane, lan bosok atine ya kaya sampean niku. Anane mung
dhegleng, pun sak niki sampeyan niku napa mboten
omah, sawah sing mblasah ning endi-endi duwe, kabeh
nuwun sewu Man, sampeyan nopo dereng nate diuyuhi segawon… monggo njenengan mangap, pun kula dados segawon mboten menopo… sing penting kula badhe caos pelajaran dumateng anggota dewan ingkang kados sampeyan niku…”
luhur di Kadipaten Ngastino. “Piye Man, apa sampeyan masih jadi pengagum Prabu Kemplo ?”
“Weee.. kowe ki piye ta Dur, lha yo juelas ta Dur. Pranyoto menak tenan dadi pejabat tinggi kuwi. Proyek-proyek bisa ndak kuasai, sanak sedulur lan
bersaing, wis ta pokoke yen kowe kelakon, gambang duwit mau mbalike. Akeh proyek sing biso mbok korupsi… contone wae Prabu Duryudono, ngerti kowe.. senadyan lagi wae dadi ratu, buktine biso mbangun istana sing kayu jatine rego telung milyar, durung pengaji tembok, gendeng, wesi, lan asesorise…piye Dur… tertarik ora, bathine gedhe lho?”
“Ooooalaaah, Man…Man… sampeyan niku mbok nggih dilereni dados menungsa sing ora nggenah niku. Lha wong mimpin rumah tangga mawon mboten becus lha kok mimpin Negara, angsal-angsale nggih ngoten niku. Rumangsane yen dadi pemimpin niku namung ngge pados bathi, padhos duit, numpuk bondho, selingkuhane teng pundi-pundi, saget meksa lan meres kepala dinas, saget adol jabatan, lan saget menapa kemawon… oalaah Man…Man, ngoten niku nedah aken menawi sampeyan niku pemimpin rendahan, pemimpin mendho, pemimpin sing mboten professional, srakah, rakus, nggragas, lan ora duwe duga. Lha mosok ta, adipati lha kok ora duwe program pemerintahan, malah saben dino ora tahu
adipati gombale mukiyo… Pun ta Man… Man… ken leren mawon dipati sampeyan niku.
“Kowe ki ngibarate kaya cecak arep nguntal helicopter. Senadyan ta cangkemmu mbok bukak sak meter, tangeh lamun kowe bisa nyeramahi wong pinter koyo aku iki. Aku iki wis puluhan tahun dadi politisi. Kanggoku, duwit
yaiku sing bakal kawentar. Nanging kosok baline, yen kowe dadi politisi jujur ngono kuwi, tangeh lamun yen kowe bisa duwe omah mewah, mobil mewah, dadi bupati, dadi anggota dewan, apa maneh bisa dadi wakil bupati kaya aku iki… maeng mula aku rak wis kondo, dadio wong kang culiko, duroko, durjana, lan duratmoko, wis ta.. kowe bakal kelakon dadi wong kang minulyo… sekolah ora perlu duwur-duwur, lha wong jeneng palsu wae bisa dadi bupati kok, aja maneh kaya aku iki, cukup lulusan SD wae wis beres kok…”
“Ooooalah, guneman kok karo wong gendheng, ah ora ana rampunge.
kowe aja ning sor ringin kono, ning kana cedak karo Pak RT lho, mengko dikiro aku sing marahi”
picis rajabrana sampun kula kuras, kula colong lan kula tumpuk
ingkang pungkasan malih kajenge dipun cepeng Dipati Kemplo…”
“Ha…ha…ha…, apa karepmu kok mangkono?”
“Inggih, leres gusti, pikajengan kula menawi ing tahun pertama niki, kula saget ‘nyrakahi panguaos, nyrakahi bandha donya, nyrakahi proyek-proyek, lan niki mangke saget kenging kangge mbangun utawi rebut panguwaos tunggal wonten ing pemilu ingkang badhe dateng. Dene dua tahun pungkasan, kula pasrahaken dumateng Adipati Kemplo malih, menika namung strategi, akal-akalan, supados
Dene kangge ngepik-pik ben kebobrokan kula mboten konangan dening masyarkat, kula sampun ndamel Koran, lan nyuap para wartawan kinen nulis prestasi ingkang sampun kula tampi…”
“Oooooohalaah, degleng…degleng…, padahal kowe karo adipati ya padha dheglenge, padha ora isone…padha kemplone, padha-padha ora because ngurusi pemerintahan, terus oleh prestasi
Prabu Gudhayitma. “Sak iki genti giliranmu!” tunjuk Prabu Gudhayitma pada Soreng Ambruk. “Amit-amit kaliman tabih,
Ndonya, kula tampi mugi ndadosna piandel kula anggen kula sedya damel rusaking kawula, rusaking Negara, lan rusaking tatanan ing ndonya…”
“ha…ha… ha…bagoes!...bagoes!, pancen kuwi sing
mblasah, bondho kadonyan lan panguasa colongen, kutilen, entekna sak mblendhuke wadhukmu…. Ha…ha…ha…, ingsun melu mangayubagya… turus program-programmu apa wae, Soreng Ambruk?”
olo, dene rencang kula sampun kula caosi panguwaos dumateng proyek-proyek ingkang saget nambahi kikiyatan CV lan bisnis keluarganipun…. Ing pangajab mangke, sagetta dados adipati wanodya ingkang dados panguwaos ing Ngastina, nggentosi Adipati Kemplo sak menika”
“Ha…ha…ha,,, bagoes…bagoes…, kowe pancen spesialis apus-apus, dadi luwes yen
bejat sing duwe wewenang kang ora winates. Wis ya terusna anggonmu duwe gegayuhan ngrusak ndonya…aku ndak mlebu ana ing sanggar pamujan
sampeyan ora melu cawe-cawe… ooo bakale negera niki bade dipun marger kalian negeri pandawa, sampeyan bade dados gedibalipun lare-lare pendowo… pripun? Sampeyan gelem ora?”
“Oooo, toblas…toblas, wah yo kojur no Dur yen Ngastina marger karo Ngamarta…”
“Maeng mula, sing jenenge pendidikan niku nggih penting kok Man, mila mbenjang menawi milih pemimpin niku nggih sing sae niku ingkang latar pendidikane maton, prestasine nggih jelas, mpun kados niki? Nggih nuwun sewu kula mboten ngenyek lho, cobi mang titeni, teng pundi kemawon sinuwun pidato, kula kok mboten nate kepireng pidatone niku ilmiah, gathuk kalian tema acaranipun, malah kosok wangsulipun pidatone nggladrah, rusak, mboten karu-karuan. Malah sak niki masyarakat mbiji menawi niku sanes pengarahan, nanging kampanye, oalaaah Man…Man… dipati napa kepala desa, sinuwun sesembahan sampeyan niku?, malah..malah moco Pancasila mawon mboten godak, niku rak nambahi ketingal bodonipun…ha…ha…ha…”
“Kae ngono ora kok ora bisa moco Pancasila, nanging sinuwun prabu
menyepelekan, mentang-mentang wis apal di luar kepala, mula bareng disodori teks banjur keliru…”
“Kliru kok bolak-balik… oalaaah Man…Man… koyo ngono kok di bela-bela, mbok nggih mpun, sampeyan niku nyadarke sang dipati, ken leren mawon anggene dados adipati Ngastina, mesakna kalih kawula, mesakne kalih
Sanes sarjana tukon, utawi bupati kethoprak ingkang kados sinuwun sampeyan niku. Lajeng kula mbayangne, oalaaah mangke
adipati wae kok adipati kemplo…, oalaah man…man, mbok sampeyan batalne mawon anggene sowan…”
“Dur, kowe ra sah sumelang. Sinuwun prabu wis duwe piandel pembisik mutahir, yaiku camat sinoman
menawa Pak Camat mau bakal memberikan bekal sebelum menghadap presiden…”
“Oalah, adipati cap napa niku, adipati sarjana kok ora godak njawab masalahe dewe, wah kula yakin yen adipati Ngastina niki namung adipati gadungan, pun man yen ngaten ken leren mawon adipati sampeyan sing mboten nggenah niku”
situasi. Lha wong sing bermasalah niku adipati sampeyan kok, dasare ora pinter, sekolahe mawon nggih mboten nggenah kok, napa malih gelaripun…alaaaah paling namung tumbasan, pun ta senadyan ta pembisike niku pinter-pinter, kula yakin, mboten bade kelampahan deweke niku
ndal-ndul, esuk beras, sore kawul, pakemnya ngalor, komentarnya ngidul, dasar semprul, nyambut gawe koyo wong ucul,
nak sanak, lan para permili tim suksesse”
“Wah dengaren uteke rada cerdas Man?”
“Husss, lambemu!, sesembahanmu kok di utek-utekke, ora sopan ngono kuwi”
“Haaallaaah, wong sesembahan kok ora godak nopo-nopo kok dibanggakan. Njur teng nopo nglempakne kepala desa niku?, kampanye?, napa pamer kekuasaan?”
“Nggih ngaten niki lho Man, bedane antarane bocah Ngastino kalih bocah Pendowo. Yen Bocah Ngastino niku sing dipentingne namung badhogane mawon. Sithik-sthik yen ora ana untunge, yen ora mangan enak, dho
nepsu, lan tansah paring manfaat wonten ing pundi kemawon. Lha niki mboten, lare-lare Ngastina niku sithik-sithik njaluk, ‘ piye iki aku arep mbangun omah, tulung cepakna kayu jati 3 milyar…’ ha…ha…ha… lha wong ngurusi pemerintahan wae ora jegos, lha kok wis nagih kepenake… oalaaahh Man…Man. Kula ngertos bilih para kepala desa menika sampun kraos bilih pemerintahan Ngastina sampun kolaps, bangkrut, krana kepemimpinanipun Prabu Kemplo Kurupati Semprul bin Sontoloyo, mboten saget nampung aspirasinipun. Pun ta Man, senadyan para kepala desa wau panjenengan
“Kowe iki bocah cilik wingi sore wis ora mudheng
kowe kudu eling, menawa sak iki akeh para pejabat sing mulai sadar bergabung karo pasukan perkemploan. Dadi barisan sang dipati tambah ngrembaka, tambah gayeng, lan tambah kekuatane….”
“Alaaah paling dho golek jabatan, aku negrti kok Man!”
“Wis, iki mengko malah ora sido mangan bareng-bereng, hayo bis plat abang kae ndang wetokno, wetengku selak luwe”
“Nggiiiih, monggo.. oalaah dasar weteng kebak porang, dadi ya luwe wae. Sampeyan niku takerane mboten wareg, nanging kesel. Pokoke yen mangan dereng kesel, sampeyan niku dereng mandheg. Lan kula nggih pingin midangetaken gusti sampeyan, pripun anggenipun njlentrehaken APBD sing amburadul menika, Jangan-jangan APBD menika singkatan Aku Pingin Bagian Duwite, wah menawi mekaten Ngastina tambah
tehnis menika mesti, gusti sampeyan niku pun mboten mudeng blas, pramila mangke mesti damel kuciwanipun para pamiarsa ingkang midhangetaken, luwih becik mangan mawon ingkang wareg, tinimbang midhangetaken keterangan ingkang mbulet, lha kok niki nyekel panguwaos… kinggilen Man!!”
“Wis!, aja kakean cangkem, bis ndang lakokna, sing penting ayo podho nguntal panganan enak!”
“Nggiiiih, kula manut mawon, sing penting gratis!!!”
Home Seri Cermin Dunia Wayang Kepemimpinan ala Kresna	Written by Pitoyo Amrih	Thursday, 29 September 2011 09:53
Tambajong) utawa luwih dikenal karo jeneng pena Remy Sylado lair ing Makassar, Sulawesi Selatan 12 Juli 1945 ya iku sastrawan Indonésia.[1]
Nalika cilik[besut | besut sumber]
Remy, nalika cilik tau manggon ing Semarang lan Solo.[1]
Jeneng samaran[besut | besut sumber]
Remy duwé jeneng samaran akèh kayata "Dova Zila", "Alif Danya Munsyi", "Juliana C. Panda", "Jubal Anak Perang Imanuel", lan liya-liayné.[1] Sakliyané kegiatan ing bidang musik, seni rupa, teater, filem, uga bisa akèh basa.[1]
kekendhelané ngadhepi wong akèh liwat panggung-panggung drama kang dipimpin. Remy uga salah sijiné pelopor panulisan puisi mbeling.[2]
Sakliyané nulis novel, Remy uga pinter nggambar, drama lan ngerti babagan filem.[2] Saiki Dhèwèké manggon ing Bandung.[2] Remy tau dianugerahi hadiah Sastra Khatulistiwa 2002, iku kanggo novel kang judhulé
^ a b c d (id)Remy Sylado(01 Agustus 2011)
^ a b c d e f (id)Remy Sylado(01 Agustus 2011)
JIN SETAN SING MANGGON BUMI SAPITU TAK GEBRAK KAPING PITU METUO SOKO PAPAN DUNUNGMU.
panjenengan pd sy,sy tdk pnya….mgkn klo panjenengan
bkn begawan ki,tp bengawan. Kawulo taksih bocah awam,blm layak sy dpanggil kasepuhan sbg begawan. Mhn dmaklum njih ki. Cekap bengawan
Tunggal Lanang said:	November 29, 2012 at 2:03 am	adimas tomy.. sugeng pepanggihan wonten padepokan Sekar Mayang ingkang edi peni …. kados pundi kahananipun dimas..?
mugi tansah ing kawontenan karahayon, mardhiko hamardhikan..< anoman malumpat sampun…
bibit, bebet lan bobot kamanungsan wus tansah malumpat
cahyo gumilang hanglimputi sakabehing keblat..
endah lan edi peni rumaos karaosl klawan sejatining Pengeran
sabdadewi said:	December 1, 2012 at 8:27 pm	@ m0d3rnpr1mat3,
Maturnuwun Kang Mo, Sugeng rawuh lan sugeng midhangetaken ugi saget andum pitutur marang sesami 🙂
tomy said:	December 5, 2012 at 8:42 am	salam kamardikan Kangmas Tunggal Lanang
semono ugi mugi Kangmas dalah sedaya sedherek ing padepokan Sekar Mayang menika tansah
sabdadewi said:	December 7, 2012 at 7:43 pm	@ Modernprimate, Maturnuwun kang Mo, sugeng pepanggihan, sak meniko tambah gayeng mawon criosan wayangipun 🙂 …
jeroning singgasana ing kamanungsan..ora adoh >> ora duwur ora suwe lan ora
Tunggal Lanang said:	January 2, 2013 at 12:59 am	huahahaha>> matur nuwun nduk.. nyawiji marang cahya saindenging jagad raya… huahahaha sebabe cahya mau hanglimputi jagad sai isine.. yo jagad gede yo jagad cilik… cuilik ning jembar.. gede ning cuilik…. hauahaha…. blas ora krasa opo opo nduk… piye…? wis mletus durung>>?
kehendak Tuhan)25. Manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran. (Manusia berasal dari zat Tuhan, maka manusia memiliki sifat-sifat Tuhan)26. Pangeran iku ora ana sing Padha,
wujud tuhan)27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi
menghina makluk halus)34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus. (
halus)37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora
anugrah tuhan)40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing
Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran. (Di dalam manusia tedapat sifat-sifat Tuhan)3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.(Makhluk
disebut Gusti (bagusing ati)10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating
zat Tuhan)11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora
utusan tuhan)13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih. (
keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake
penyakit)20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing
Bethari Durga sombong “Iya, ya. Mami kan rector universitas Dhandhang Mangore” “Naaa, kamu mulai cerdas sekarang. Ora rugi mama nyekolahne kowe nganti S3” “Terus pripun niki mangke?” “Ngene ngger
manusia?” “Srani kowe kok mbalik cengoh, eh goblok. Mangertiya ya ngger ulun iku lulusan Aper jurusan bedah plastic, dadi yen mung nyulap kowe dadi satriya sing melu
ainjih leser, eh leres pukulun. Inggih kula-pun Nerada ingkang sowan tanpa tinimbalan, pangapunten pukulun…” “Hiya Narada ora dadi apa. Mula enggala aturna apa wigatinira, sowan tanpa tinimbalan” “Inggih waleh-waleh punapa sepindah, titah paduka ngaturaken kasugengan, ingkang kaping kalih kula ngaturaken ruwet rentengipun perkawis sertifikasi ingkang paduka wontenaken” “Kepriye larah-larahe?” Bathara Narada
hilang…” “Wah sokor pukulun, menawi ngaten kula umumaken dhateng nginternet mawon” “Oh iya Narada, aja nganti kedoliman iki ngambyawara, mesakne para kawula, yen
iki omahe mbahku rek, wis diwarisno dadi didol ngunu...dadi dijamin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Voll,_Akershus&oldid=875871"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 17 Novèmber 2013.
para kanca dolanan neng njaba padhang mbulan, mbulane kaya rina. Iki dolanan bocah ing satemene mengku piwulang luhur lan pepeling marang para kawula kabeh supaya tansah eling mring uripe lan Gustine kang nitahake uripe. Ayo padha diuri-uri maneh tinggalaning wong kuna sing tansah
TAWASSUL TQN SURYALAYA (SUMBER: KITAB UQUDUL JUMAAN TQN SURYALAYA) BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIM ...
Ing jaman awal naliko bumi isih durung mawujud atau kosong, kahanan dunia gelap dan dingin. Bumi isih durung mawujud kang...
(Ajaran Ranggawarsito: pupuh 7, Sent Kalatidha)
nyimpang mung tumangsang neng nduwure papah gedhang
krami, kumowani nyahak wewenang ing kamardikan panjenengan sami, awit dene kula kapeksa munggel saha nyigeg anggen panjenengan sami eca sakeca wawan rembag. Sadaya punika kadereng anggen kula kepingin minangkani dhawuh patimbalanipun Bapak saha Ibu …………………….. sagotrah, ingkang kajibah mranata lampahing upacara adeging pahargyan ing titi wanci kalenggahan punika.
Namung kemawon sakderengipun kaparenga kula angaturaken sungkeming pangabekti ing ngarsanipun para pepundhen, para pinisepuh ajisepuh ingkang tuhu wajib sinuyudan. Langkung-langkung konjuk dumateng panjenenganipun para prayagung
kawula dasih, ingkang satuhu dhahat winantu ing kamulyan. Sumrambah para lenggah kakung saha putri ingkang tansah winantu ing suka rahayu.
Swawi sumangga kaparenga kula dherekaken ngunjukaken sagunging pamuji syukur ing.Ngarsa Dalem Gusti Ingkang Maha Agesang, dene awit saking rumentahing sih palimirma, panjenengan lan kula dipun kaparengaken kempal manunggal wonten ing pahargyan punika kanthi pinaringan rahayu widada kalis ing sambekala.
Ing pamuji mugi-mugi sih rahmat lan tentrem rahayu saking Gusti Ingkang Maha Wikan tansah tumanduk wonten panjenengan lan kula, waradin sagung dumadi.
Ugi boten kasupen kula ngaturaken sugeng rawuh, sugeng siang (dalu) saha sugeng nderek mahargya adeging pahargyan dhauping temanten ing titi kalenggahan punika. Kados ingkang sampun sinerat wonten ing serat sedhahan/ nawala hulem ingkang lumarap sowan ing ngarsa panjenengan sami, bilih wonten ing titi kalenggahan punika panjenenganipun Bapak/ Ibu …………….. mahargya dhauping ingkang putra penganten sarimbit nun inggih kusumaning ayu rara …………………. ingkang sampun dhaup kaliyan kusumaning abagus …………… Ewadene tumapaking ijab kobul/ akad nikah sampun saged kalampahan kanthi wilujeng nalika dinten ……………………… katiti mangsa surya kaping ……………… wanci tabuh ……………….. mapan ing dalem Jl. ……………….. kanthi sineksenan dening para
anakmas risang pinangantyan sarimbit, kaparenga kula hangaturaken reroncening adicara ingkang badhe lumados wonten ing ngarsa panjenengan.
1. Tumapaking adicara ingkang angka sepisan, Pisowanipun Risang temanten sarimbit, ingkang kalajengaken lumadosing Lelangen beksan Gambyong, atur pisungsung saking Paguyuban Marsudi Beksa.
2. Titi laksana adicara ingkang angka kalih, atur pambagya raharja kasugengan saking panjenenganipun ingkang hamengku gati (Bapak/ Ibu ………………………..) ingkang kasarira dening panjenenganipun Bapak ……………………
3. Atur tanggap sabda saking penjenenganipun risang besan panjenenganipun Bapak/ Ibu ……………. ingkang kasarira dening panjenenganipun Bapak ………….. minangka adicara ingkang kaping tiga.
4. Adicara ingkang kaping sekawan, atur lelangen beksan ingkang angka kalih arupi beksan Kelana topeng ingkang katindakaken dening salah setunggaling kadang taruna saking Risang temanten putri.
5. Kirabing temanten sarimbit pinangka adicara ingkang kaping gangsal. Wonten ing sak sela-selaning kirabing temanten badhe katur Lelangen beksan ingkang angka tiga arupi beksan Umarmaya Umarmadi.
6. Saksampunipun Risang Temanten sarimbit kasowanaken malih ing ngarsa panjenengan kanthi ngagem busananing Kasatriyan, badhe kalajengaken tumapaking adicara ingkang angks enem arupi Sabda Tama ingkang badhe kaparingaken dening Bapak …………………………
7. Lelangen beksan ingkang pungkasan arupi beksan Karonsih pinangka tumapaking adicara ingkang kaping pitu.
8. Pratandha paripurnaning Pahargyan bok bilih Risang Penganten Sarimbit sampun kajengkaraken saking sasana kursi rinengga manjing ing sangajenging korining pahargyan ingkang kaapit-apit Rama lan Ibunipun sinambi anguntabaken konduripun para tamu kanthi ajawat asta.
Makaten para lenggah menggah reroncening adicara ingkang katur ing ngarsa panjenengan, sumangga kaparenga kula derekaken anglajengaken anggen panjenengan pinarakan ngatos dumugi paripurnaning pahargyan titi wanci punika.
Kula ingkang tinanggenah pinangka Paniti Adi Laksana, bok menawi anggen kula sowan nderekaken kirang andadosaken suka pirenaning panggalih, kanthi andhap asoring
marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
tatanan jagad raya; semuanya menaruh rasa hormat yang tinggi)Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” Terjemahannya (Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”Terjemahannya(“….. Sang Prabu
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih
Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman— Itu pertanda orang
11. Akeh janji ora ditetepi — Banyak janji tidak ditepati.
44. Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang perwira/kejantanan
45. Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
82. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.
83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang
Ana kidung, rumeksa ing wengi, Teguh ayu lupura ing lara,
Luputa bilahi kabeh. Jin setan datan purun. Peneluhan tan ana wani. Miwah
panggawe ala, Gunaning wong luput, Geni atemahan tirta, Maling arda tan aa
ngarah ing mami, Tuju duduk pan sirna
ANAK KONCO DEWE 💖 ( koplo )
Perawan Atau Janda - KYUH_YUN's version
javalov21 Desember 2009 23.10Kula nuwun...saderengipun kula matur, kula nyuwun pangapunten,ehm, kula inkang damel geguritan Mangajapa I saha Mangajapa II punika.kula badhe tanglet, wonten menapa kok geguritan kula panjenengan serat wonten blog-ipun panjenengan? Mbok tulung panjenengan serat sumberipun amargi samenika sanes panjenengan piyambak ingkang
ora kaya ngono kuwi, pejabat Pemilu nggawe aturan sak karepe dewe, wong wis mati barang didaptar rumangsane ijik nduwe hak pilih, lha ujung-ujunge ya kaya ngene iki ..., malah sing urip akeh sing durung
arep mlayu neng endi maneh kowe mbang?
kok sajak ruwet golek ukara nggo ngonggreh-onggreh DIY. Lha mbok mikir rakyatmu sing neng pulau luwar kae lho Mbang. Aja sing mung marahi mblendhug wetengmu wae sing tok piker. Lha kowe kuwi dadi ratu nggo rakyat apa nggo brayatmu??????????? Lha nek nggo brayatmum lha ya modyara wae.
duk ing nguni caritane, andelira sang prabu, sasrabahu ing mahespati, aran patih suwanda lelabuhanipun, kang
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sistem_limfatik&oldid=852290"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.19, 16 April 2013.
iku sawijining kebon botani sing dumunung ana ing bagéan kulon pesisir saka papan wisata Tlaga Wendouree, ing Ballarat, Victoria, Australia, sing duwéni jembar 40 hektar lan dipébrang dadi 3 laladan yang beda-beda. Bagéan tengahée njupuk modhèe éra jaman Victorian. Bagéin liyané ya iku taman kabuka sing kerep dikenal kanthi julukan North dan South Gardens. Kebon iki lagi wae ngrayakake ambal warsa sing kaping 150 taun utawa sing dikenal kanthi istilah sesquicentenary, ing taun 2007.[1]
Kebon iki uga nduwèni konservasi omah kaca sing gedhé, monumèn Perang Donya II lan sawijining paviliun sing isi reca-reca paninggalan jaman biyèdn. Laladan konservasi iku, uga dadi omah saka kolèksi reca-reca Stoddart, sing sak durunge kasebar ing kebon lan nembéb dikumpulaké ing sajeronéd ruangan khusus ing taun 1980an kanggo ngindari tindakan-tindakan sing ngrusak (vandalisme).
^ Perayaan ambal warsa Kebon Botani iki sing kaping 150 taun. 28 September 2007. Stasiun Tipi ABC (Australian Broadcasting Corporation) Ballarat.
Kebon_Botani_Ballarat&oldid=1054675"	Kategori: Kebon botaniKebon botani ing AustraliaKebon botani ing VictoriaKebon botani ing Ballarat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.35, 26 Maret 2016.
Jamane wong pinter dha keblinger, wong keblinger dha dadi wong pinter. Agama kudune dadi tuntunaning huri ananging agama padha diplencengake dadi tuntunaning politik. Ing sewalike, politik kang kudune kanggo nata negara padha diplencengake dadi agama. Apa iki kang diarani jaman edan????…
ilanga umure, allahuma katelayar, ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun,
soko aji soko,yen sopo ketiban, jin, setan, peri, prayangan podo mati ojo meneh pecaking janmo manungso ora mati ambleksek turune koyo mati ora pisan pisan tangi yen durung aku......(diisi
lancer Mantra : Hong.., Ingsun amatak ajiku sirep wimanasara, kang ana begananda, kumelun ngliputi ing mega
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo
tidak pasti. “Prabu Kresna, Werkudara, Gareng, Petruk dan Bagong ana wigati apa dene sira sowan mrene!?” “Lho sampeyan
Durung kaya kowe kuwi lo Truk, kowe kan Rektor, jadi akeh wong sing ngenal. Sebab kowe seneng mlebu Koran mamerke prestasimu. Dene aku terkenal sebab aku dadi asesor sertifikasi guru, dadi ya akeh sing ngenal..” jelas Bagong bangga “Wis Bagong, padha menenga dhisik ya, Prabu Kresna arep ngendika dhisik. Piye Prabu Kresna?” “Panembahan, dene wigatine sowanku mrene saperlu bakal nyuwun sanjata pitulunganmu panembahan, rehne praja Ngamarta ing wektu iki ketekan teroris Wisanggeni M Top, ingkeng soroh amuk mbledhosne losmen, hotel, motel, lokalisasi, kasino, sing wis dadi sumber kesenengan para pejabat lan kaum berduit…” “Lha apa para anak-anak Pandawa wis ora bisa mbrastha ???” “Wah ora sumbut karo gembar-gembore panembahan. Jare ngono ya wis wani ngukuhi. Pokoke sakdurunge puasa Wisanggeni M Top wis bisa kecekel. Weladalah jebule mak buuuussss. Bareng ngepung sawijining ngomah, dor …dor … mung isa mateni tikus siji. Ngono wae wis ketara ora professional. Entek-entekane omahe
“pancen Wisanggeni niku lare top, kok sinuwun. Lha wong ing atase wong siji mawon lha kok saget ngobrak-abrik Ngamarta, niku menawi mboten tiyang top mboten mungkin lho” sela Petruk polos “ Nek jane ngono Negara Ngamarta iku aman-aman wae, ananging gandeng Bathara Guru iku ndelik ana Ngamarta mula ing kana dadi kacau kaya sing sak iki kuwi. Wis sak iki ngene wae Prabu Kresna, rehne Si Janaka iku wis ana kene, mula
kae. Mbok menawa kanthi srana iki lelakon bakal pulih kaya wingi uni. Wis Janaka, sira aja ndadak kesuwen, enggal budhala, sergap si teroris, mengko ndak kanthi
Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal,
Koma Mountainering Banyurip Ageng Pekalongan | PULSA N-TRONIK PEMALANG
“Duh Gusti Allah….., kersoo Panjenengan paring rahmat ugi kesejahteraan dumateng sayyid kaulo inggih puniko (kanjeng nabi) Muhammad – ugi dumateng kaum kerabatipun – ugi dumateng shahabat-shahabatipun sedoyo. Lan sedoyo pujo-puji syukur estu kagunganipun Allah, Gusti ingkang ngoaosi alam lan sedoyo isinipun.
Duh Gusti Allah…., Estunipun wekdal duha puniko inggih wekdal duhanipun Panjenengan, lan keagungan puniko inggih keagunganipun Panjenengan, lan keindahan puniko inggih keindahanipun Panjenengan, lan kekiatan puniko inggih kekiatanipun Panjenengan, lan kekuasaan puniko inggih kekuasaanipun Panjenengan, lan pangayoman puniko inggih pangayomanipun Panjenengan.
Duh Gusti Allah….., Menawi kemawon rejeki kaulo taksih wonten ing langit – panjenengan andapaken, lan menawi wonten ing bumi – panjenengan dalaken, menawi wonten ing seganten – panjenengan entasaken, menawi kangelan – panjenengan gampilaken, menawi haram – panjenengan suceaken, menawi tebih – panjenengan celak’aken, menawi sekedik – panjenengan kathah’aken; inggih (njalaran) berkah saking wekdal duhanipun Panjenengan, keagunganipun Panjenengan, keindahanipun Panjenengan, kekiatanipun Panjenengan, ugi kekuasaanipun Panjenengan.
Mugi-mugi Allah tansah paring rahmat ugi kesejahteraan dumateng sayyid kaulo inggih puniko (kanjeng nabi) Muhammad – ugi dumateng kaum kerabatipun – ugi dumateng shahabat-shahabatipun sedoyo. Lan sedoyo pujo-puji syukur estu kagunganipun Allah, Gusti ingkang ngoaosi alam lan sedoyo isinipun“.
Indonésia ing mangsa Orde Baru, lan Ketuwa MPR ing pamaréntahan BJ Habibie.[1] Dhèwèké tau dadi ketuwa Persatuan Wartawan Indonésia, lan dadi Menteri Penerangan ing ngisore pamaréntahan Soeharto.[1]
Ing taun 1960-an, sakwise lulus saka SMA, dhèwèké kerja dadi wartawan lan uga kartunis ing Harian Merdeka lan Majalah Merdeka.[1] Ing taun 1964 dhèwèké nyambut gawé dadi wartawan ing Harian Angkatan Bersenjata, lan Harian API ing taun 1965.[1] Sakliyane iku, dhèwèké uga dadi pemimpin redaksi majalah basa Jawa, Merdiko (1965).[1] Sakwise iku ing taun (1966-1968), dhèwèké dadi pemimpin lan penanggung jawab Harian Mimbar Kita.[1]
Karier Pulitik[besut | besut sumber]
oldid=1099185"	Kategori: Lair 1939	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 19 Oktober 2016.
Sing Ireng Wijile Klentheng Ingsun ora arep muter sapa-sapa Kejaba muter si jabang bayine…..(
dilewati orong yang dituju. Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si…. anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
wayang. Dene bab wayang iku saka yasane Kanjeng Sunan Kalijaga, minangka prasemon-prasemon kawruh kasampurnan, kang dikibar-kibarake kongsi tumeka saiki kang dadi
wayang iku digambar miring iku ngemu prasemon, tegese ana utawa ora, dene wayang iku dadi conto-conto piwulang kawruh lahir lan kebatinan, dene kang dadi Dalang, biyene ya Kanjeng Sunan Kalijaga dewe dek isih wayang beber, ginambar ana ing mori, yen ngudal piwulang kanti ditudingi nganggo tuding, saya suwe saya diapikake, digawe nganggo kulite kayu, banjur sakpiturute.
Dene Dalang iku tegese ngudal piwulang kang arep ilang, utawa ngudal piwulang supaya ora ilang.
Bab wayang iku minangka prasemone (pralambang) Jagad Gede, lan uga prasemone Ngelmu kajaten, saiki tak jupuk prasemone Ngelmu.
1. Kang duwe gawe iku kang minangka ibarate kang Kuwasa, ibarate arep nganakake Jagad, dene dalang kang minangka dadi utusane, kang Kuwasa nyekel komando, lan uga mobah lan musiking wayang pinurba wasesa dening Ki Dalang, semono uga Ki Dalang ora kena nggugu sak karsane dewe, ya kudu manut lakone si wayang. Ya wayang iku diarani ora bisa obah, lan ora bisa musik, ora duwe daya lan ora duwe kekuwatan, yen ora dikersakake Dalang,
diwayang-wayangake dening pikiran (angen-angen). Dadi Dalang tegese : angen-angen pikiraning manungsa. Wayang tegese raga wadag awak-awakaning manungsa.
2. “Wayang” yen wis entek (tutug) lelakone, iku banjur dilebokake kotak, arep dibuang utawa dicemplungake kali ya kena, dene dirukti dibuntel mori, digawekake luangan digawa menyang kuburan, iku amrih kautaman, iku kaprahe Jaman, iku sejatine mung kurungan, dene isine Roh (manuke) wis njepot, sak paran-paran nanging sira aja kapusan, goleka guru kang temenan kang tumuju ing
ngobahake awak-awakan kita, yen wis rampung anggone mayangake. Dalang tan kena diganduli wis mesti kudu mulih menyang asale ya panggonane dewe. Kang nonton nuli ngucap; asal saka ora ana, ya bali ora ana;
nyenyet tanpa aji, sebab keteg kunge wis ilang wis ora bisa kumlungkung umuk-umukan ngaku wong agung, pari basan : ciri wanci sayekti ginawa mati, goleka sucining ati. Dene Dalang yen nglakokake wayang digawe kasar (nasar) iku bakal dinukan, marang kang Kuwasa, kanggo saksine ongkose disemayani, tegese diadohi ing sandang lan pangane. Semono uga angen-angen (pikiran) ngawa awak-awakan raga wadag digawa nang Penasaran saru (nasar) nang kapialan, wekasane si awak enggal rusak banjur dilebokake kotak, mula wong jaman saiki umure cendak, jalaran tansah rungsang-rungsang ora kepenak, mula yen mayang-mayangake awak kang tata titi tatas lan ngati-ati, dadi wayange (raga) ora enggal rusak (bodol), dene Ki Dalang mayangake wayange, tapi dalange sok ora dikaton-katonake, iku kena diarani ngilang-ilangake jasane Ki Dalang. Mula tontonan wayang iku yen di grayang dadi piwulang, kanggone wanita lan priya.
4. “Kelir” minangka warana (wates) aling-alingane Dalan lan kang Kuwasa, mula ora bisa ketemu, yen anggone mayang durung rampung. Ya iku kang diarani cepak datanpa senggolan yen adoh datanpa wangenan. Dene kang ana sakjerone kelir iku kang minangka badan alus, tegese badan becik, iku bisa weruh kang ana ing sak njabaning kelir, iku gambare kita yen lagi susah kadang-kadang ngimpi ditemoni leluhur kita. Dene yen tindak kurang sesrawungan utawa jahat teka lakune nyebal saka penggawe becik, iku kang mesti ora bisa oleh ulem-ulem, semono uga ing besukyen tuwa. Mula ambagusnaho ing atinira, kulawarga tetulunga, ing sanak lan tangga, kang lagi nandang sangsara, lan kepetengan nalar, ganjarane (batene) ing tembe bisa kaparingan ulem-ulem ora kaget lan bingung ora wedi sak mangsa tumeka ing janji, mula kudu Nga-Ji tegese anutupi babahan nawa sanga, angesti sawiji, sedakep sluku tunggal. (Nga-Ji barang 9 diaji-aji).
5. “Blencong” ateges pepadang (srengenge) ya pepadange dalang kang minongka pkiran kang tumus saka ati, iku tujokna marang pepadange ing sapada-pada tumitah disik, amrih bisa metu soroting cahya, yaiku kang dijenengake metu nure, utawa kang tansah ngresepake (merak ati), yen atine peteng rubes ngenes, iku ora duwe cahya marcahya, kembuk-kembuk, pucet iku martandani kaoncatan ing pepadang (blencong) yaiku nyandak-nyandak tuna nggayu-nggayuh runtuh, iku banjur kepetengan karep iku ingkang diibaratake jahanam iku adate ewa cuwa gela, marga wis ilang piyandele, iku marga keilangan pepadang, dadi anggonira mayangake awak-awakan kesasar sasar nasar, pungkasane kecemplung ing jurang kasangsaran, tansah kalebon setan kang ajak ora aman, tumrap marang sesrawungan, mula kang “pada tukar pengalaman”.
Mula iku yen lali den eling-elingake, ungalna blencong pepadang banjur bisa nimbang ala lan becike ing awake dewe sing saya suwe saya padang, ing tembe bakal metu cahyane utawa nure, yaiku kang diarani Nur Muhammad tegese kang pinuji yen Jawane diarani Maha Yana, tegese Maha iku luwih puji, Yana iku angen-angening manungsa, kang wis bisa tumindak ing kebagusan, yen Brahmana tegese Pana Raga Brahma tegese Raga, Na tegese Pana tegese Pan Pepadang. Mula aja sok nacad kae ala aku becik tur suci. Yen durung ngerti pait lan getire, lan durung meguru kang kanti tatas buntas. Dene manungsa kang bagus atine iku bisa metu Nure (cahyane) dadi sing sapa ndulu gede cilik lanang lan wadon teka welas teka asih, asih saking polah tingkah kang ngalah plalah, iku lagi katekan begja, banjur katekan pinter, nuli cukup.
Gamelan tinabuh “YOGA” tegese anak, tegese kadang, tegese isen-isening manungsa iku ana 17 Yoga, dene lambang Indonesia Garuda ana 17 ler wulu, dicundukake ing Islam ana 17 rakaat iku ana sak jabane wangon, kang ana sak jrone wangon, kang nabuh ana kuwasane dewe-dewe iku kang agawe suwara lan mobah polah, mula aja ngaku-aku pinter.
ya tulisane wis ana ing awake dewe, alip tegese Ha, tegese Irung (dalan urip). Mula watake satriya tanah Jawa yen kapengkok ing panca baya mbanjur dipépét utawa ditaling-tarung kamurkane, tegese tapa, tegese madang long-longan turu long-longan, cegah
wujud, iku kang tansah njaga lan ngreksa, kang dadi keslametane Ki Dalang, supaya aja kongsi sasar-susur kesasar-sasar. Mula iku para manungsa kabeh, lali-lali den elingake, elinga marang kang paring gesang, ye reroncen kang ana ing awake dewe, ya ibarate uba rampe Dalng, supaya katrima marang kang ana ing sajroning kelir. Yen Jawane kang diarani
@MBAHE PENGEMIS;mbok yo o sing luwih nerimo maneh to mbah2,lha wis kliwat
angone……..lha mbokyo o kulo sekali2 di seblak nganggo cemetine niku,kulo ben saget ndang sadar lan iling,ben mboten tambah ruwet koyok ngene ……huwahuhuhu…
@guse SANTRI;pripun kabare guse…..
@mbahe PENGEMIS;monggo nk pingin nyapu2 wonten gubug kulo, sing penting rambut kulo ampun didamel nyapu….
wekdal sholat isya’ mawon kolo wau,tasih iling nikmate sambel tempe ingkang kangge ngganjel weteng ba’do magrib…..
namung nyerat lan lenggah deprok mirengaken dawuhe panjenengan lan sesepuh liyane …
@ Kapal api … kopine sampun kulo sruput …. anget2 kuku
niku ingkang dipun serat,sekali2 dipun wedar malih mawon, sopo reti bisa ndadekke sedulur2 tambah ilinge marang GUSTI..
terpengaruh dikengken ngalor geh ngalor dikengken ngedol geh ngedol pokokne kulo niki kados boneka….. ngoten loh mbah …
@mbahe dimyati; njih niku mbah, mbok yo o panjenengan mboten usah registrasi rdr,panjenengan kinthil mawon terus karo mbahe wong alus,mengko rak tekan dewe….
lha niki kulo mpun tak selehke sedoyo amalan/pasrah bongkok an,nganti
saking poro sesepuh lan saking ghoib mboten tak amalke blas,yo mergo pingin nututi mbahe wong alus…..
dimyati ingkang kanggo dlosoran ngaji ndek wingi ,kulo njih gadah…..lha nek saget njih ampun DIPUTER GILING to mbah,diparingi ES PUTER mawon,ben suweger terus,…wong wingi kadose mbahe jatiraga njih sampun purun komat-kamit …….
salam ta’zim katur kanjeng guru kyai mbah ki alus dan semua poro2 kanjeng guru
nemenin kulo jadi tukang sorak2 (huwahuhuhu…..kulo ben mboten ewuh nk geguyonan kalih panjenengan)….
@ mbah gondrong… jangan bengong aja … empun sedih mbah … monggo dicomment
sugeng enjing kulo haturken dumateng sesepuh ingkang nembe
“songgomanik puser jagad bumi,purbojati purbowasesone sanghyang jawi,yo ingsun kang
As Wr Wb. Nuwun sewu badhe ngersai ki Wong Alus, kula badhe nyuwun no HP nipun Raden Sancang Ungu, Ki Hong Man Kim, Abah Ali kaliyan Mas Risang? Sedaya sederek KWA engkang nggadhahi no HP para sederek wonten nginggil nyuwun tulung dipun kirim wonten mriki napa teng HP kula, 085725779679. Matur rembah nuwun
Poro Sedulur KWA, kampus Wong Alus
DHUHUR RUMIYEN PORO SEDULUR KWA AMARGI SUROBOYO SAMPUN BERKUMANDANG ALUNAN ADZAN.Monggo ben adem atine sbb hawane sampun panas.Amin.
DEKIL PRIPUN KABARE DANGU MBOTEN MEDAL .
DUGI PUNDI RESIK2 IPUN KI PENGEMIS JENENGAN SANIKI.
@ MAS RAY SALAM SEDULUR SEDOYO INGKAN MBOTEN KASEBAT.
RADEN SANCANG UNGU MATUR SUWUN SANGET LA PANJENENGAN MEDAR AKEN ILMU R.D.R MUGI2 SAGET BERMANFAT KAGEN KELUARGA
LAN KAGEM SEDOYO KELUARGA BESAR KWA INGKANG MBOTEN SAGET KULO
Gusti Alloh kang Kuoso lan mboten wonten sanesipun engkang saget kuoso,wontene mung Gusti Alloh). Nuwun…
sing nompo. Selamet lan tujuan sejati ne ngilmu. Wong isa ini iku ngeluwihi kodrat sejatine mung pitulung lan gusti Alloh. Doa sejati ne jembatan ngilmu. Lan sira doa iku syarat utawa ne ngilmu. Lan jembata ne marang hyang murba. Wong di arani sekti nek isa mlaku nang banyu koyo ngidak tanah opo iya ?? Opo sing sira golek ?? sekti ne ?? opo keluhuran budi ?? Sakabehing manungsa nduwe budi, lan ngilmu iku kanggo keluhuran lan budi manungsa lan isa beda kan manungsa lan kewan. Manungsa nduwe akal yo kanggo tafakur lan dikir kuasaning gusti Alloh. Manusia luwih duwur derajate, ngilmu iku asale nang bathin lan ati. Iqra wacanen marang sapa sing nyipta ake urip ?. Sejati ne ngilmu iku yo kanggo lurus bathin manungsa lan isa luwih duwur derajate. Derajate sing di ridhoi Allah. Mula ne ojo silap marang ngilmu, ojo dumeh golek ngilmu, ojo lali marang gusti Alloh.
cetha katon angalélaDatan sisip pamawaséLangking beborèhipunPuji harja mijil pangèsthiPrawira
4. Katon padhang sumilaking warniSurya, candra, daru lan kartikaDadya sajuga sorotéBeborèh warna biruSetya tuhu ajrih lan asihTresna marang sudarmaBekti watakipunTrap susila
beborèhipunMengku werdi ingkang sejatiLega lila ing nalaÉklas watakipunWahyu mulya kang sinedyaBagus alus tulus lair trusing
URUN REMBAG: NGLERESAKEN CAKEPAN SEKAR PANGKUR LAN...
“Benjing Nyi Endang Dharma ing besuk
Kolar ING Vysya Mulbagal ING Vysya Gauribidanur ING Vysya Manchenahally ING Vysya Pathapalya ING Vysya Doddapet ING
Monggo kang mas Sumego dipun taut, kulo mangke nggih mentautkan blog panjenengan sami. Terkait bab Ibn Taimiyah, nek wonten wekdal monngo dipun kupas bareng kemawon. Mugi tansah pinaringan kawicaksanan. salam.
Walah isin Mas…blog kulo isine namung morang
Yth Mas Sumego, panjenengan meniko saget kemawon. lha wong artikel mung kagem wewacan kemawon kok mas. nuwun nggih. Ngapunten mbok bilih lepat atur kulo.
Yth mas zaairul haq, monggo mas…
Mboten sumerap sbab musabab turune surat2 al qur’an.Bek menawi wonten bukune nopo judule kang?Utowo msti melu ngaji melu ustadzt2 ingkang ngertos?..Suwon
ewuh aya ing pambudi melu edan nora tahan yen tan melu anglakoni boya kaduman melik kalipen wekasanipun dilalah karsa Allah begja-begjane kang lali luwih begja kang eling lan waspada. -R.Ng. Ranggawarsita-
tumrap pokok ing ngaurip.Lamun manungso kelalen anggone anglampahi hurip, kepranan lan lali amargo pikirane kecanthel amung marang penggawean lan kasukan, sejatine urip iro dadi ora ono koyone tumrap Sing menehi Urip iro. Akeh wong ingkang bingung marang lelakon ing jaman saikiPindho langit karo bumi bedane,Sing sengsoro ora koyo manungso, sing bungah ora koyo manungsoIbarat mangan sego aking wae ora iso dilakoni, rambute brumbun mergo mikir dioyak –oyak utang uga ora iso dietung.Nanging sing platarane kebak
mambu gereh sik digoreng nyulek irung, nanging ing kiwane omah, dapure resik amargo mangane tuku ono ing omah makan gedhe.Ono sing kranjang sampahe kebak bonggol godhong telo pendak ndino, nanging sebelahe omah, kranjang sampahe pendak ndino kebak kerdus wadhah barang-barang toko.Sejatine, endhi sing salah lan endhi sing bener ?Nanging, lamun jaman iki wus genep sarateYoiku genep kang dadi pratondho marang tekane jaman edanOjo sumelang tumrap wong kang rekosoAmargo, jaman iki wus ngancik marang jaman kang dadi wolak walik.Sejatine ugo, ajaran poro linuwih wus paring pituduhYen sejatine, urip ono ing ngalam ndonyo iku, penjorone kanggo wong sing ditresnani kang gawe urip dan swarganing wong kang diujo sing gawe
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi,
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta /
Gedhe Rumangsa: | "WONG EDAN BAGU"
Visi 2030, sing wis dibyawarakake ing Istana Negara dening Presiden Susilo Bambang Yudhoyono (SBY) piyambak. Diumumake, 2030 mengko, Indonesia bakal dadi negara sugih lan makmur. Pendhak taun, saben sirah pengasilane 18.000 dolar AS. Lan 200 perusahaan ing Indonesia bakal kagolongake ing
Ndhak iya? Mengkono panarimane wong-wong, nalika mireng kabar kabungahan mau. Lire, akeh wong kang mangu-mangu, kepara padha gumuyu mergo nganggep kabar iku mung wewatonan sing lucu. Pancen, mbarengi wara-wara mau, Presiden SBY paring sesorah, “Bangsa sing arep maju, kudu ndarbeni impen sing gedhe.” Bener, ngimpi ya ngimpi, ning apa dudu jeneng keladhuk kurang duga yen aku wani ngimpi, menawa 2030 negaraku bakal nglungguhi urutan nomer lima, ing mburine negara China, USA, lan India, sing saiki sugihe wis nyata-nyata saya mbrewa, tan bisa tinandhingake karo negaraku, sing isih sarwa cingkrang lan miskin. Apa impen mau wis adedhasar kanyatan, apa mung mrenthul merga saka aku sing kegedhen rumangsan?
Wiwit mbiyen, para sesepuh Jawi iki tansah paring piweling, muga-muga anak putune ingedohake saka cacading manungsa sing diarani gedhe rumangsa. Aja dhemen gedhe rumangsa. Merga rumangsa sing kegedhen ora bakal klebu ing apa wae. Rumangsa sing kegedhen iku dadi sarwa sesak. Dilebokake nalaring liyan, sesak, mula banjur tinulak. Dilebokake atining liyan, ya sesak, mula mbanjur digeguyu. Kosok baline, aja nganti rumangsane awake dhewe iki banjur dadi keciliken. Mergo yen keciliken ya dadi sarwa logro. Lire, pijer mbrojol meta-metu, ora klebu. Manungsa dadi cilik aten, clingas-clingus, kaya bocah sing ilang wanine lan sirna anteping tekade.
Mula, ngelmu Jawi ngelingake, apa sing kebangetan kuwi mesthi ora trep kanggo panguripan. Tegese, aja nganti aku ginodha dening rasa arep mbanget-mbangetake. Dadi mbangetake anggonku gedhe iku kliru, nanging mbangetake anggonku cilik iku uga ora bener. Kebangetan anggone gedhe malah mung murugake sesak. Ning kebangetan anggonku cilik ya murugake aku logro. Sesak, ora bisa mlebu. Logro, ya mung meta-metu.
Amrih bisaa ingedohake saka rasa arep mbanget-mbangetake, aku kudu eling wewarah sing kerep kepireng iki: Ngono ya ngono, ning aja ngono! Saka reroncening tembung, wewarah iku pancen mung prasaja. Nanging wewarah mau sejatine ngemot surasa sing jero. Lire, wewarah mau ngandarake bab dunungne kasampurnan. Kasampurnan mau dununge ora ana ing kiwa utawa tengen, gedhe utawa cilik, sugih utawa miskin, mulia utawa nista, bener utawa luput, ning ana ing tengah-tengahing kiwa lan tengen, gedhe lan cilik, sugih lan miskin, mulia lan nista, sarta bener lan luput. Kebangetan anggonku rumangsa gedhe, sugih,
rumangsa cilik, miskin, nista lan luput, iku ya mung murugake aku dadi pinidhak-pidhak tanpa aji, pribasane, luwih aji cacing tinimbang dhiri pribadiku.
Mula aku kudu tansah ngupadi dalan tengah. Tegese aku prelu tansah ndunungake awakku, amrih aku ora kegawa mrana-mrena, kintir ing kana-kene, nganti aku ora dhong babar pisan marang awakku dhewe. Sejatine, dalan tengah, lan dunungake dhiri amrih aku dhewe sing dadi pancer lan punjering uripku, yaiku mau sing dadi wosing wewarah para lelehur Jawi: Ngono ya ngono, ning aja ngono. Wewarah mau prelu dak ugemi, supaya aku ora rumangsa sugih-sugiha dhewe, bener-benera dhewe, lan kajen-kajena dhewe. Aja kebangetan anggonmu mbanget-mbangetake dhirimu, yaiku sari patine wewarah Ngono ya ngono, ning aja ngono!
Gegandhengan karo rembug ing dhuwur, saiki aku pancen duwe impen sing banget dhuwure mungguhing Indonesia taun 2030. Ning tumrape wong cilik, impen mau rasane mung ngaya wara, penggayuh sing kegedhen rumangsa. Penggayuh mau ora bakal lumebu ing nalar lan atine wong cilik. Piye wong cilik bis precaya, wong dheweke tansah nyekseni, saben dina negara iki meh ludhes diorot-orot dening korupsine wong-wong gedhe lan sugih. Piye arep wani ngimpi urip mbrewa lan makmur, wong saiki beras terus larang regane. Mula tumrape wong cilik, sing bener dudu janjine Indonesia Visi 2030, ning kanyatan kang wineca ing surasane Ranggawarsita iki: Jamane jaman edan, wong cilik ora tau keduman. Lire, katilik saka surasane Ranggawarsita, Visi 2030 mung wecan sing nyenyamah marang nasib lan ksangsarane wong cilik. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah
ya iku bonéka tradhisional saka Jepang kang digawé saka kertas utawa kain putih kang digantung ing pinggir jendhéla nggunakaké bolah. Yèn dideleng saka wujudé, boné ka kasebut kaya bonéka sétan kang digawé nalika Halloween. Bonéka iki uga minangka jimat kang diyakini nduwèni kekuwatan isa ngendhekaké udan. Ing basa Jepang, tèru iku kagolong tembung kriya kang tegesé cerah utawa pepadhang, lan bozu tegesé biksu, utawa asring diarani sirah bothak.[1]
Tèru tèru bozu akèh lan misuwur ing Jaman Édo kang ana ing antarané warga urban,[2] ing kono bocah-bocah nggawé kanggo njaluk utawa sarana ndonga supaya cuacané cerah lan ndedonga (basa Indonésia:pendheta cuaca baik, cerahkan cuaca esok hari)."[2]
Miturut tradhisi, yèn hawané dadi padhang bonéka mau digambari mripat, dijangkepi sajèn arupa saké suci (??) kang di suguhaké marang bonéka-bonéka kasebut lan dikéntérké ing kali. Saiki bocah cilik nggawé tèru-tèru-bozu saka kertas tisu utawa kapas lan bolah, banjur digantung ing jendela, yèn anggoné nggantung kewalik tegesé ndedonga njaluk udan.
What are Teruteru Bozu? at hyakumonogatari.com
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa JepangKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.32, 2 Maret 2016.
uni, ooong sidat agunging narmada sajroning aguling pangucaping janma nendra teka tansah dadi linduran
ambyuk ing jagad pakeliran iki amung sadrema mundi wecaning jagad lan jaman kang wus sarwa lungkrah, sakehing pitutur luhur jinajah dening pokale wong sabrang ila-ila dirasa padha samengko, sakehing jajil methakil
lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun.
yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
Mboten menopo mas akik,wah janngan2 akik njenengan membo sawer niku mas hehehe. niki kiaine bengawan chandu kok dereng rawuh nggih.
@ mas akik : mojok yo…… arep karo nglengger wae, jek rodo ngantuk mas 😀 jenang mubarok saking ki masharis dibukak yuk, kanggo ngemil, nuwun Ki
@ki wong alus:bnr ki,guru2
wes ora usah rebutan,ra usah tukaran,,ndang dibabar kono toh wongalus,,rdr,asr,cdr,rgr,kabeh yo podo wae,,yen ora kun,yo ora yakun..ngono ae kok
ingkang murbeng dumadi lan ingkang akaryo jagad……nuwun…..
sedoyo admin anggota lan pembaca soho pengunjung KWA tansah pikantuk ridho panjenengan donyo dumugi akherat, mirah sandang
dudohna ana ngendi Si Dersanala, sepisan maneh yen kowe goroh oh awakmu bakal ndak mutilasi, mumpung iki ana Sarangan, hayo mbok uculne apa ora?” ancam Ki Lurah Semar
ngene iki aku kok ora pangling karo kringetmu, eh Dewa Resi, Dewa Bagus, iki lakone wis meh tamat, hayo padha enggal cucula busanamu, aku ngerte kowe sapa saktemene””Lho kok cucul busana ke kepriye?”“Kowe aja ndadak ethok-ethok ora njawani, aku ngerti kowe ki Nerada, lan anakku Kamajaya, hiya ta?”Dewa Resi dan Dewa
Wisanggeni. Mula gandeng tugas ulun wis paripurna, ulun bakal munggah Kahyangan, lan aja lali suk yen jeneng kita nyunatne utawa
Prabu Kresna segera mengambil alih pembicaraan”Dhumateng para ingkang sami lenggah, inggih kanthi tumuruning Sang Wiji Sejati menika, ingkang badhe anjejegaken dhateng para bebrayan ingkang nedheng sami kalimput inggih kanthi lairipun anak kula pun Wisanggeni punika badhe saya amimbuhi kekiyataning Praja Ngamarta, lan yayi Arjuna inggih sampun makempal malih kalian garwanipun, nun inggih Bathari Dersanala. Purnaning atur kathah kalepatan-kalepatan kula, mboten langkung tansah nyuwun gunging samodra pangaksami, kanthi asesanti jaya-jaya wijayanti sepisan merdika tetep merdika salamiya. Tammat
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi. Para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan.Para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma. Para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.Panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes
garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka pinangka jejering pambiwara, keparenga hangaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp A netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang appearing gesang, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binukaning tata upacara. Nun inggih Bapa A sekaliyan garwa, ing ri kalenggahan menika ngawontenaken pahargyan prasaja, kinarya mawantu-wantu nyuwun pandonga saha pangestu para rawuh kakung sumawana putri
dhumateng para lenggah, bilih titi laksana ijab qabul putra pinanganten, nun inggih Rara Ayu ………………. Putra putrinipun Bapa A, ingkang kadhaupaken kaliyan Bagus …………… putra kakungipun Bapa B ingkang lenggah wonten ing …….. (alamat tempat tinggal Bapa B), sampun kaleksanan kanthi wilujeng nir ing rubeda, duk nalika dinteng ……. wanci tabuh….. mapan ing ……………… (KUA atau rumah).Para tamu kakung sumawana putri, wondene menggah reroncening tata adicara ingkang sampun rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih :· Binuka kanthi sowaning putra temanten sarimbit saking sasana busana, kepareng marak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga, ingkang badhe kaleksanaaken kanthi tata upacara adat ingkang lumampah ing kukuban Pedukuhan Sanga, Karang ing mriki. · Purnaning tata upacara sowanipun pinanganten, badhe kasambet Waosan Kalamullah ingkang sampun kaserat ing Pustaka Suci Al-Qur’anul Karim.· Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa tumunten badhe kaleksanan minangka titi laksana adicara ingkang
para tetuwangga ingkang piniji.· Kasambet adicara ingkang angka gangsal, nun inggih Sabdatama, ingkang samangke badhe kasuwunaken wursita aji saking panjenenganipun Bapa “H” mligi kaparingaken dhateng putra penganten. · Wondene minangka pratandha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih badhe kapungkasi sak sampunipun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang tansah kinurmatan, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika. Mila awit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun para rawuh tansah
ingkang ugi karana sampun paripurna risang pinanganten sarimbit anggenya hangadi salira mulas wadana, keparenging sedya sri atmaja temanten kekalih badhe hamarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga. Wondene jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana kakanthi panjenenganipun Ibu X ingkang sampun samekta ing gati, murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji. Jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana binarung ungeling gendhing ingkang jumbuh kaliyan suasana sowaning pinanganten. Nuwun sumangga.
ingkang minulya, paripurna lampahing tata upacara sowaning risang penanganten, katitik putra kekalih sampun lenggah jajar kanthi kawistara suka rena kaampingi kekalih Bapa saha Ibunipun ing sasana rinengga. Suasana menika mracihnani bilih laksitaning adicara sampun tinarbuka. Anamung murih lampahing adicara ing titi wanci menika wiwit purwa, madya dumugi wasananing pepanggihan tansah winantu ing karaharjan nir ing sambekala, eba saenipun ing ri kalenggahan punika kita tansah dhedhepe wonten Ngrasanipun Gusti Allah SWT kanthi sareng-sareng ngunjukkaken pandonga. Ingkeng menika, sumangga kita ndedonga kanthi nenuwun lan nyeyuwun wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Basmallah, kula dherekaken. ….Bismillaahirrahmaanirrahiim.
Ndungkap adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamullah, ingkang badhe kasarirani denening sedherek …………………… Anamung keparenga sak derengipun, kasuwun dhumateng sagung para lenggah mugi kepareng hamidhangetaken saha ngraosaken dumugi lebeting manah suraosing Kalam Ilahi minangka pandam saha pandom tumrap ummat manungsa, kanthi kesdu munggel pangandikan sawetawis. Sak dereng lan sak sampunipun kaaturaken agunging panuwun. Para lenggah kakung sumawana putri, adicara ingkang angka kalih nun inggih Waosan Kalam Ilahi kasumanggaaken dhumateng sedherek ……………. Sumangga.
Paripurna waosan Kalam Ilahi, ingkang saestu ndadosaken tentreming manah kula lan panjenengan sedaya, sahengga hanambah ayom lan ayeming suwasana prahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika.Para rawuh ingkang tansah sinuba ing pakurmatan, tumapak titi laksana adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja saking panjenenganipun Bapa A sekaliyan ingkang hamengku gati. Anamung, awit keparengipun Bapa A sekaliyan, atur pambagyaharja kasuwunaken dhateng sulih sariranipun, nun inggih Bapa “D”. Dhumateng Bapa “D” kula sumanggaaken, saha mugi kepareng Bapa A sekalian kasuwun lengser sawetawis saking palenggahan, saperlu jumeneng hanjjajari Bapa “D”. Sumangga.
Sampun cetha lan terwaca atur pambagyaharja saking Bapa A sekaliyan ingkang lumantar Bapa “D”. Ingkang menika, minangkani kepareng saha panuwunipun Bapa A sekaliyan, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis. Tumunten para putra badhe sowan hangaturaken boja krami katur dhumateng sagung para lenggah. Awit saking menika, kasuwun dhumateng para tamu kakung sumawana putri ingkang sampun kaaturan unjukan sarta lampiran, kasuwun tumunten hanyekecaaken ngunjuk saha ndhahar kanthi merdu merdikaning penggalih. Para lenggah ingkang tansah kinurmatan, kangge ngregengaken suasana sarta pinangka sarana panglaras para lenggah anggenipun ngunjuk sarta dhahar, badhe kaaturaken pasugatan hiburan saking keluarga ageng Paguyuban Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Wondene lampahing wekdal sumene sawetawis kaaturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa minangka pangesuhing Paguyuban Rebana Kembang Setaman. Dhumateng para lenggah, kaaturaken sugeng midhangetaken, sugeng nglaras sinambi imbal wacana. Sumangga.
Sagung para lenggah kakung sumawana putri ingkang tansah sinuba ing pakurmatan. Nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, keparenga wekdal sumene kula suwun kinarya hanglajengaken lampahing adicara.Tumapak ing titilaksana adicara ingkang angka sekawan, kasuwun paringipun tanggap sabda saking panjenenganipun Bapa B sekaliyan ingkang badhe dipunsalirani dening panjenenganipun Bapa “C” minangka talanging pangandika Bapa B sekaliyan. Dhumateng panjenenganipun Bapa “C” kula sumanggaaken, saha kasuwun keparenga Bapa B sekaliyan garwa angampingi jumenengipun Bapa “C” sadangunipun paring tanggap sabda. Sumangga.
Saestu wijang wijiling pangandika panjenenganipun Bapa “C” minangka talanging basa Bapa B sekaliyan, gya tinampi panjenenganipun Bp “E” minangka sulih sarira panjenenganipun Bp A sekaliyan. Ing wasana wekdal kasumanggakaken.
Para pinisepuh saha para lenggah ingkang kinurmatan. Ndungkap adicara ingkang angka gangsal, paringipun wursitawara ingkang mirunggan kaparingaken dhateng putra pinanganten sarimbit lumeberipun dhumateng para lenggah. Sabdatama saha wursita aji kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bapa “H”. Wusana, wekdal sacekapipun kula aturaken. Sumangga.
Awit namining sedaya keluarga, ngaturaken agunging panuwun dhumateng Bapa “H” ingkang sampun paring sabdatama dhumateng rising pinanganten sarimbit. Ing pangajab, sadaya pangandika sageta tinuladha dening putra pinanganten, sehengga putra kekalih anggennya gesang bebrayan tansaha manggih bagya mulya samenika dumugi sak lami-laminipun. Amin.Para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu kinurmatan. Purnaning adicara sabdatama, tumunten wekdal badhe kasigeg lan kasumeneaken sawetawis, kinarya kangge paring wekdal dhumateng para putra ingkang badhe hangaturaken pasugatan saklajengipun katur para lenggah.Wekdal sumene menika badhe kula aturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa saperlu ngregengaken suwasana kanthi ungeling lelagon saking Paguyuban Rebana Kembang Setaman. Dhumateng para lenggah, mugi
Wahyaning mangsakala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Ingkang menika, minangka pratandha paripurnaning adicara, sumangga sareng-sareng kula dherekaken ngaturaken puja-puji syukur dhateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados, inggih awit sedaya kamirahanipun sampun paring rahmat sahengga pahargyan prasaja menika tansah winantu karaharjan. Minangka pratandha syukur, sumangga sareng-sareng maos lafal Hamdallah, kula dherekaken. …. Alhamdulillahirabbil’aalamiin.Salajengipun kasuwun panjenenganipun Ibu X saha para ingkang
kekalihipun tumuju wiwaraning wisma pawiwahan, saperlu hanguntapaken konduring para tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi rahayuha ingkang samya ginayuh. Jengkaring putra temanten
lumantar pangendhaliwara sepisan malih panjenenganipun Bapa A sekaliyan ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah rawuh panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang wanuh, wonten lungguh ingkang kirang mungguh, mawantu-wantu ingkang hamengku gati nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka pangendaliwara, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh
Mangkene patrapipun Wiwit anem amandenga laku Ngengurangi pangan turu sawatawis Amekak hawa nepsu Dhasarana andhap asor.
Akanthi awas emut Aja tingal weweka ing kalbu Mituhua
Kapinteran sinimpen ing pungkur Bodhonira katakokna ing ngarsa yekti,Gampang traping tindak tanduk Amawas pambekaning wong.
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu
Sugeng wiyosan dalem the Christ tuwin Enggal decade. Mugi Gusti blessing dalem tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun.•
Kwashiorkor utawa asring diarani busung lapar ya iku penyakit kang dijalari ana gangguan gizi ing awak amarga zat protein ing awak kurang.[1] Penyakit iki umumé dialami dèning bocah cilik ing dhaérah tropis lan kahanan sing garing
Gejala[besut | besut sumber]
Tandha sing khas saka penyakit kwashiorkor ya iku kabèh bagéyan awak aboh (edema) saéngga awak dadi katon lemu banget, praupané mbunder lan sembeb, otot dadi cilik, lengené cilik, nafsu mangan kurang, rambuté tipis lan malih dadi abang kaya rambut jagung, gampang dijabut tanpa krasa lara, lan uga asring kena infèksi.[3] Wong sing kwashiorkor uga asring ngalami anémia lan diaré.[3] Sing paling ketara ya iku wetengé dadi gedhé banget lan kekebalan awak mudhun.[3]
Sabab[besut | besut sumber]
Ana sawatara sabab sing njalari awak bisa kaserang penyakit kwashiorkor.[4] Kurang protèin dadi jalaran utamané, protèin sing ana gegayutané karo tenaga lan gizi insufisiensi mikro bisa nuwuhaké kwashiorkor.[4] Sabanjuré, gangguan kasebut nalika ana dèfisit asam folat, zat besi, selenium, yodium, utawa vitamin C.[4] Yèn bocah kurang salah siji nutrisi utawa antioksidan kasebut bisa kena infèksi utawa keracunan, dhèwèké gampang banget kena panyakit kwashiorkor.[4]
Sabab utama liyané ya iku infèksi, parasit, utawa penyakit sing ngalang-alangi awak nyerep protèin kanthi gampang.[4] Kwashiorkor padatan nyerang bocah sing urip ing dhaérah garing, kurang pangan, lan dhaérah tilas bencana.[4]
Dièt vegan uga dimangertèni njalari penyakit kwashiorkor.[4] Ora anané pendhidhikan babagan gizi lan pangrumatan ing rumah sakit sing ora apik lan kurang intènsif uga bisa nggawé penyakit iki tambah parah.[4] Sabab liyané ya iku keracunan Aflatoksin, yèn mangan panganan sing wis jamuren bakal keracunan.[4] Aflatoksin sing diuculaké jamur bisa ngrusak ati.[4] Serum protein, mliginé albumin sing dikasilaké ati bisa nggawé ati rusak lan pungkasané dadi penyakit kwashiorkor.[4]
Cara Nyegah Kwashiorkor[besut | besut sumber]
Menehi ASI eksklusif nganti anak umur 6 sasi. Sawisé iku, anak wiwit dikenalaké panganan tambahan kanggo pendhamping ASI sing banjur disapih nalika umure wis 2 taun.[5]
Anak diwènèhi panganan sing manéka werana, seimbang antarané kandhutan protèin, lemak, mineral, lan vitamin. Perbandhingan komposisine ya iku lemak 10% saka kabèh kalori sing dibutuhake, dene protein 12 % lan sisane karbohidrat.[5]
Rajin nimbang lan ngukur dhuwure anak kanthi melu program, Posyandu.[5]
Yen gizi anak kurang, enggal diwenehi kalori sing dhuwur kanthi wujud karbohidrat, protein, lemak, lan gula.[5]
Anak diwènèhi suplemèn mineral lan vitamin penting liyané.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.02, 6 Oktober 2016.
dipaksa2in pke bhs linggis.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
Piramal Agastya Mumbai | Piramal Agastya Price | Piramal Agastya
Javanese say, “Sadaya punika saged dipun wastani urip namung manawi teksih kadunungan Gusti, punika ugi anggadhahi teges bilih sadaya inggih saged kawastanan mati amargi boten wonten tumitah ingkang saged mardhika mbedhal saking Gusti.”
asring ndamel Bapak Ibu duka lan kuciwa, awit saking atur saha solah bawa kula sakanca ingkang mboten mranani
Bahasa inggris > Boso Jowo Sanak sederek, monggo sinau wacana Inggris
kanthi boso Jawisakcekapipun. Lumayan kagem spiking-spiking..
1. yes mother dont do that: Yo mbok ojo ngono..
tenan!"Lha, wong sek anyar, kinclong, ae angel payune, opo maneh sing
dipunlatih dados penari lan penyanyi ingkang profesional. Dipunlatih dados model lan akting, sapanunggalipun punika dados model iklan ing TV lan
dipunlajengaken ing hotèl Marriott Rive Gauche. Acara punika wonten tiyang no setunggal ing SM Entertainment kang
sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 10 Maret 2016.
Bhagawad Gita (XII) Jalan Dedikasi (Bhakti) | Wayang Indonesia
Bajra Sandhi, Sindhu Beach, Caraway Cooking Class에
“Lan setengah songko tondo-tondo Kekuasaan Allah, yoiku wos nyipto (Allah) songko siro kabeh yoiku jejodo / pasangan urip (bojo) supoyo siro biso urip tenang bebarengan pasangane, lan ndadek’ake siro kabeh saling trisno tur welas-asih. Saktemene sing koyo mangkono iku dadi tondo kanggone wong sing nggunak’ake pikirane”. (QS. Ar-Rum : …..)
Saking ayat puniko ; saged kito pendet pangertosanipun, bilih :
Jodoh / pasangan hidup puniko estu-estu sampun dados ketentuanipun Allah (taqdir Ilahi)
Tujuanipun perjodohan (urip bebrayan) puniko menopo ?
Gesang ingkang SAKINAH / tentrem / ayem / bahagia / sejahtera.
Supados kito saget anggayuh gesang sakinah meniko, dipun aturaken kalian Allah raos MAWADDAH WA-RAHMAH.
artosipun raos trisno, cinta lan kemesraan.
artosipun raos welas, asih, pangertosan antawis kekalihipun.
Pokok / intinipun tiang gesang bebrayan meniko estunipun mayar kemawon inggih puniko ; “Penuhi hak lan kewajiban suami-isteri”.
Ananging kito kedah emut, bilih tiang gesang puniko kathah sanget ujian lan cobaanipun, amargi syetan laknatullah mboten bakal lilo menawi kaum manungso meniko dados sae utawi sukses urip-ipun. Kasok-wangsulipun syetan meniko tansah nggodo lan ngajak-ajak kito supados ngelampahi perkawis-perkawis ingkang salah supados uripipun mboten tenang lan tebeh saking ingkang
Hieroglif, tulisan mesir kuna kang dibahas déning Ibnu Washiya ning kitab ingkang dipunserat, Kitab Shawq al-Mustaham
Ibnu Wahshiya, dipuntepang ugi Ibnu Wahshiyah panyerat ingkang remen kaliyan ilmu sihir kaliyan esoterica ingkang wonten nalika jaman Mesir kuna.[1] Tiyang Asiria, ingkang dados panyerat, ahli al kemis, ahli ilmu tanah, Egyptologist sarta sajarawan ingkang miyos wonten ing tlatah Qusayn ingkang caket kaliyan kuffah ing Irak.[2]
Dipuntepang Abubekr Bin Ahmad Bin Wahishih wonten tlatah Éropah.[2] nalika abad kaping 10, 'Abu Bakr Ibnu Wahshiyya (gesang nalika taun 318/930), panyerat utawi transiator saking buku-buku, kayata al-Filaha ya iku buku bab pertanian.[1] Ibn Wahshiyya punika salah satunggaling sajarawan ingkang kapisan saged, sabotenipun sampun translater punapa ingkang sampun dipunserat wonten ing buku kuna kasil peradaban Mesir Kuna, kaliyan ngartosaken punapa ingkang wonten ing tembok bersejarah Mesir kuna.[2] kayata seratan hiroglif ingkang asring wonten ing tempat-tempat pamujaan uga tempatipun makam para raja.[2] Abasa saking jaman Mesir kuna kasebut, dipunjlentrehaken kanthi dipunhubungaken kaliyan kontemporer abasa Koptik, refrensi ingkang dipundamel déning ibnu Wahshiyya.[2] Seratan saking ibnu Wahshiyya punika wonten ing buku misteri arkéologi Labirinth ingkang dipunserat déning Kate Mosse.[2]
Ibn Wahshiyya punika nyambut damel dados panyerat buku, Buku ingkang sampun dipunserat déning Ibnu Wahshiyya punika kayata Ibn al Nadim (wonten ing seratan buku al Fihrist) ingkang isinipun kathah mbahas bab sihir, patung, penawaran, tetandhuran, bab kimia, masalah fisika sarta kedhokteran ingkang sampun dipunjlentrehaken saking buku-buku ingkang sampun kuna.[2]
Karya ingkang sampun piyambakipun serat, kayata seratan ingkang mbahas bab ilmu kimia.[2] Dipunserat kaliyan Abu Thalib al-Zahriyat, karya ingkang sampun dipunserat sesarengan punika dipunginakaken déning pamarintah Al Damashqi.[2] Wonten bidang tetandhuran ibn Wahshiyya sampun nerjemahaken buku Filahât al-Nabâtiyyah, buku ingkang paling anggadhahi prabawa ingkang ageng kaliyan tiyang-tiyang islam.[2] karya-karyanipun ibn Wahshiyya[2]:
Kitab Shawq al-Mustaham (ingkang njlentrehaken bab hurup kuna kayata hieroglif Mesir)
Kitab Filahât al-Nabâtiyyah (ingkang njlentrehaken bab tata cara tetandhuran)
Kitab Kitab al-Fihrist (ingkang njlentrehaken bab ilmu sihir) sarta buku sanes ingkang njlentrehaken bab patung,
karya-karya punika kasil saking terjemahan buku-buku kuna saking jaman Mesir kuna ugi buku ingkang dipunripta piyambak.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.57, 4 Sèptèmber 2016.
genuk,gerobangan,pekalongan,pemalang,jepara,pati,rembang,blora,karanganyar,surakarta,magelang,srangen,klaten,kudus,jepara,salatiga,wonosobo,
anakku Nala Gareng. Hayo yen wani aja karo bocah cilik , iki adepana dlondonge Karang Kedempel...” ”Wah ora sumbut karo sesumbare, nyatane Gareng yang katanya bisa mengalahkan Bathara Guru, tapi
Terbitan modern[sunting | sunting sumber]
Layang Kanggo Bejo | Humor Basa Jawaketawa.comCerita Lucu dan Humor IndonesiaHome » Humor Bahasa Daerah » Humor Basa JawaLayang Kanggo BejoMbah Sastro nulis layang kanggo anake, Bejo, sing lagi ditahan merga dikira teroris, isi layange:
"Jo, bapak wis tuwa tur ringkih, isih ngono sedih mikirne awakmu.. Saiki wis mangsa tandur telo, le. Kowe apa isih suwe ditahan? Njur iki sapa sing arep ngrewangi bapak macul?"
Kacek seminggu Bejo mbales layange bapakne, anggone ngirim layang dititipake sipir penjara,
"Pak, aku njaluk tulung tenan yo, kebon'e aja dipaculi dhisik, soale aku mendhem bedhil karo granat ning kebon kono kuwi, Pak. Tenan
kebon-e bapak.. Jarene nggoleki bedhil karo granat sing mbok pendhem. Nyatane ora ana.. Trus aku kudu piye iki, Jo?".
"Pak, saiki langsung ditanduri telo ae Pak.. Kan wis dipaculke karo
arek "Fokus" yo laah TV meneh, bocah-bocah podo nongkrong nang pundak ku yo wes...orak iso lah arek ngawek kejo... zzzz (
William Dampier: bajak laut, ahli navigasi, lan panjelajah
wiyos wonten ing East Coker, Somerset, Inggris nalika wulan Agustus 1651 ing yuswa 63 taun [1]. Dene sedanipun ing London, Inggris nalika Maret 1715. Willian Dampier punika satunggaling bajak laut, kaptèn laut, panyerat, lan panyelidik ilmiah kanthi kebangsaan Inggris [2]. William punika tiyang Inggris kapisan ingkang njelajah utawi damel peta bagéyan-bagéyan New Holland ( Australia ) lan Pulo Papua. Tiyang punika ingkang kapisan ngubengi donya kaping tiga.
Diana lan Michael Preston, wonten ing karyanipun A Pirate of Exquisite Mind ( Bajak laut kanthi otak cemerlang ) ngandharaken bilih William Dampier punika petualang-panjelajah samodra paling hebat. Ing antawisipun pendhèrèkipun Elizabeth ( ingkang kawéntar punika Sir Francis Drake lan Sir Walter Raleigh ) ugi James Cook [3]. Tiyang kasebut naté pikantuk jejuluk ilmuwan alam, Alex George, minangka sejarawan alam Australia kapisan [4].
William Dampier punika nglayar kaping pisan nalika tasih enèm kanthi umur tasih welasan taun, ngliwati Samodra Atlantik dumugi ing Newfoundland ngginakaken bahtera saudagar lan pelayaranipun ingkang kaping kalih dhateng Pulo Jawa. William Dampier nggabung ing Angkatan Laut Britania Raya nalika taun 1673 ugi ndhèrèk ing kalih paperangan Schooneveld ing wulan Juni taun kasebut. Tugasipun langkung sekedhap amargi penyakit saéngga Dampier kondur marang Inggris kanggé pengobatan. Pinten sasi kepungkur banjur William Dampier usaha ing manéka warna kadosta pangelola kebon ing Jamaika, pembalakan kayu ing Meksiko, sadèrèngipun nggabung ing èkspedisi playaran sanèsipun [5].
Pelayaran[besut | besut sumber]
Nalika taun 1679 William Dampier nggabung bajak laut Kaptèn Bartholomew Sharp ing Spanyol Besar Amerika Tengah. Kaping kalih dugi ing Pasisir Campeche. Pérangan kasebut mbeta Dampier ing pengitaran kapisan. Ing taun 1679 William Dampier ndhèrèk nggabung ing satunggaling panyerbuan ngliwati Tanah Genting Darién ing Panama lan nyekel bahtera Spanyol ing pesisir Pasifik ing bagéyan tanah genting
Kalairan 1651Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 8 Oktober 2016.
Papat Limo Pancer; Njupuk sumber saka Kitab
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (402588)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok Silit (3908)
i, ii, iv, vi
Itsukushima jinja?) inggih punika kuil Shinto ing Pulo Itsukushima (Pulo Miyajima), Hatsukaichi, Prefektur Hiroshima, Jepang. Dipundirikaken langkung saking 1.400 taun kapengker, kuil Itsukushima minangka salah satunggaling situs peninggalan budaya Situs Warisan Donya UNESCO ingkangn kadhaptar wiwit taun1996.[1]
Saperangan bangunan ingkang dumunung ing kompleks kuil Itsukushima lan barang-barang pusaka ingkang gadhahanipun kuil Itsukushima kalebet ugi sutra Heike Nōkyō dipundhaptar minangka Pusaka Nasional Jepang. Sutra Heike Nōkyō kagungan kuil Itsukushima minangka bebungan saking klan Taira nalika taun 1164.[1]
Nalika jaman rumiyin, Pulo Itsukushima inggih punika pulo suci ingkang boten angsal dipunlebeti déning sembarang tiyang. Amargi punika, bangunan kuil dipundirikaken ing Lempongan Itsukushima kanthi mirp sawijining bangunan dermaga.
Bangunan torii awarni oranye murub ingkang katingal kados ngambang ing tengah laut minangka cirri khas kuil Itsukushima. Kuil punika kalebet salah satunggaling tujuan pariwisata ingkang paling misuwur ing Jepang. Torii katingal ngambang ing tengah laut nalika air pasang, ananging saged dipuncape kathi mlampah nalika air surut.[2]
Nalika tirta laut nembe surut, pasisir ing sakitar bangunan torii minangka papan ingkang misuwur kangge mendheti kerang ingkang saged dipuntedhi. Nalika wayah dalu, bangunan kuil lan torii kados kasiram cahya saking lampu-lampu sorot ingkang dipunpasang ing sakitar pasisir.[2]
Pemandangan bangunan torii kanthi latar belakang Gunung Misen minangka salah satunggal saking Tigang Pemandangan paling endah ing Jepang kaliyan jalur pasir pasisir ing Amanohashidate lan pemandangan Lempongan Matsushima.[2]
Kuil kapisanan dipunbangun nalika abad ke-6, dene bangunan kuil kados ingkang katingal sapunika sampun wonten wiwit taun 1168. Kuil ingkang angka pisan dipunbangun kathi dana pembangunan saking pemimpin militer Jepang ingkang nama Taira no Kiyomori. Kuil Itsukushima lajeng dipundadosaken papan pamujan déning klan Heike.[3]
Kuil Itsukushima lajeng asring ngalami renovasi wiwit pungkasan jaman Heian, dene pemugaran kanthi ageng dipuntindakaken déning Mōri Motonari sabibaripun ngasoraken Sue Harukata wonten ing Paprangan Itsukushima nalika taun 1555.
Nalika jaman rumiyin, Pulo Itsukushima minangka pulo ingkang dipunlarang tumrap tiyang biasa. Kuil dipunbangun ing nginggil tanah pasisir ing lempongan pulo Itsukushima supados tiyang biasa boten angsal mlampah mlebet ing pulo punika. Miturut cathetan sajarah, tiyang bbiasa ingkang kepingin dedongan kedah rawuh ing pulo kanthi perahu lan mlebet kuil saking gerbang arupi bangunan Torii.
Bangunan Torii ing kuil Itsukushima sampun wonten wiwit taun 1168, ananging Torii ingkang wonten sapunika minangka bangunan taun 1875. Torii dipunsangga sekawan tiang penopang supados jejeg ing nginggil pasir pasisir. Sedaya konstruksi Torii wonten ing nginggil lemah, tanpa fondasi utawi bageyan ingkang dipunbenemaken ing lemah. Torii saged jejeg kanthi ngandhelaken bobot bangunan ingkang inggilipun 16 meter.[2]
Kuil Itsukushima dipunanggep prelu dipunjaga kemurnianipun saengga kuil boten nampi pencathetan kematian lan palakrama dumugi taun 1878. Pemakaman minangka tindaken ingkang dipunlarang wonten ing pulo punika.
Masjid Hassan II inggih punika minangka namaning masjid ingkang dumunung wonten ing wewengkon Casablanca, Maroko. Masjid punika wiwit dipunbangun rikala taun 1980, dipundesain dèning arsitèk saking negara Perancis Michel Pinseau lan dipunbangung dèning Bouygues. Masjid punika dipunsebut-sebut minangka masjid ingkang paling ageng angka 2 ing donya sasampunipun Masjidil Haram wonten ing wewengkon Kota Mekkah. Masjid punika kagungan minaret ingkang paling inggil wonten ing donya kanthi inggil antawis 210 meter (689 kaki) lan kagungan kapasitas 25.000 tiyang. Katambah malih kaliyan pelataran ingkang saged nampung kinten-kinten dumugi angka 80 ewu jemaah.[1]
Pengerjaan[besut | besut sumber]
Masjid Hassan II dipunbangun rikala taun 1986-1993 saperlu mèngeti ambal warsa mendhiang Raja Maroko Hassan II. Masjid Hassan II dipunbangun mèpèt ing arah samudra Atlantik saengga damel katingal kados masjid ingkang wonten ing satengahing laut kados dene sawijining masjid ingkang saestu ing nginggil toya laut. Boten lepat menawi salajengipun masjid punika pikantuk julukan minangka "masjid terapung ingkang paling ageng ing donya". Masjid megah punika sakmenika dados pralambanging kutha Casablanca.[2]
Teknologi ingkang ingkang kaaplikasikaken wonten ing masjid megah punika kanthi mumpangataken tèknologi cahya laser saperlu pencahayaan lan maringi kaendahan piyambak wonten ing wayah ndalu, panganggonan pemanas lantè saperlu ngontrol temperatur ruangan masjid lumantar lantenipun nalika suhu asrep, penggunaan lawang elektrik, rancangan atap ingkang saged dipunbikak lan tutup kanthi migunakaken tèknologi
Kejawi punika, masjid punika ugi kanthi jangkep kagungan ukuran ingkang ageng sanget kaliyan dekorasi interior ruang salat ingkang ngremenaken, kanthi ukiran tangan para pengukir ingkang panci sampun profesional wonten ing bidangipun, katambah kaliyan dekorasi
punika wiwit awal dumugi pungkasaning pembangunan. Kanthi bea proyek dumugi setengah milyar dolar lan saperangan ageng saking dana pembangunan masjid kasebut minangka
II&oldid=1082404"	Kategori: Masjid ing MarokoMasjidRintisan mawa topik Masjid	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 4 Sèptèmber 2016.
Akeh wong becik saya sengsara--- Banyak orang baik makin sengsara.
Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia.
141. banjir bandang ana ngendi-endi\ gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\ gehtinge kepathi-pati marang
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\
manungsa padha seneng ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-angkat\ barang suci dibenci\
149. akeh wong ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\
lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\
sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama
159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutuping tahun\ sinungkalan dewa
wolu, ngasta manggalaning ratu\ bakal ana dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja
ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\
162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere
nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane
166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora
tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu
setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung
167. waskita pindha dewa\ bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira\ pindha lahir bareng sadina\ ora
ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise
aputus weda Jawa\ mung angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda\
169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge anggodha anjejaluk cara nistha\ ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane
sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\
172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka
tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\
angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\
*ill Pertunjukan Wajang betawi semalam suntuk
*ill Tri topeng betawi Betawi *ill Tari ngibing Cokek Betawi
Ing. E. Croisy, MSc (AIECAM) Ing. M. Santiago, MSc (UG) Ing. Q. Drèze, MSc (UILg) Ing. P. Van Cleemput, MSc (AIIF-IMC) Ing. E. Herveg, MSc (AIDISIA) Ing. A. Maquille, MSc (ADISIM) Ing. S. Greuse, MSc (ADISICHt) Ing. A. Toye, MSc ( AIICSg) Lay-
Dr. Maurice Bucaille (lair ing Pont-l'Eveque, 19 Juli 1920 – pati 17 Fèbruari 1998 ing yuswa 77 taun) inggih punika swatunggaling ahli bedah berkebangsaan Perancis. Mliginipun, Maurice Bucaille kondhang amargi nyerat buku bab Islam, Al Qur'an lan ilmu pengetahuan modèrn.
Salah satunggaling kontrovèrsi ingkang taksih nglingkupi kawontenanipun inggih punika babagan statusipun nalika piyambakipun tilar donya, punapa piyambakipun sampun dados tiyang Muslim, utawi tetep wonten ing kapitadosanipun ingkang dangu. Boten wonten bukti langsung ingkang saged ngandharaken bab punika, déné bukti-bukti ingkang wonten, umumipun sampun kadistorsi déning pamanggih pribadi para panulisipun.[1]
Bucaille naté dados kepala klinik bedah wonten ing Universitas Paris. wonten ing taun 1974 piyambakipun tindak dhateng Mesir saking undangan Presiden Anwar Sadat lan pikantuk kasempatan nliti Mumi Pirngon ingkang wonten ing muséum Kairo. Kasil panalitènipun lajeng dipunterbitaken kanthi irah-irahan Mumi Pirngon; Sawijining Panlitèn Medis Modern utawi irah-irah ingkang asli, Les momies des Pharaons et la médecine. Saking buku punika, piyambakipun pikantuk penghargaan Le prix Diane-Potier-Boès (penghargaan wonten ing sajarah) saking Académie française lan Prix general (Penghargaan umum) saking Académie nationale de médecine, Perancis.
Bibel, Qur'an lan Sains Modèrn[besut | besut sumber]
Buku ingkang sanès Bibel, Qur'an lan Sains Modern irah-irahan asli wonten ing basa Perancis La Bible, le Coran et la Science (1976) dados best-seller internasional ing donya Muslim lan sampun dipunterjemahaken mèh sadaya basa utama umat muslim ing donya. Bucaille dados kawntar kanthi karyanipun punika. Karyanipun punika nyobi ngandharaken bilih Al Qur'an konsistèn sanget dhateng ilmu pengetahuan lan sains, ananging bilih Alkitab utawi Bibel boten mekaten. Bucaille wonten ing bukunipun ngritik Bibel ingkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken. Buku kasebut sampun asring dipunbantah penulis sanès, kadosta William Campbell lan M.B. Dainton.[2]
Islam lan Sains[besut | besut sumber]
Bucaille wonten ing bukunipun ngritik Alkitab utawi Bibel ingkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken. Dingkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken.ningkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken. wonten ing Al Qur'an wonten kathah sanget jumbuhipun kaliyan fakta sains. Wonten ing antawising seratanipun inggih:
"Lan panjenengan pirsani gunung-gunung punika, panjenengan duga punika tetep wonten ing papanipun, dingkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken. Déné sajatosipun punika mlampah minangka lampahaning awan." [QS 27:88]
Bucaille ngandharaken bilih kasunyatanipun gunung-gunung sesarengan kaliyan lèmpèng bumi sami ébah. Dados ayat Al Qur'an ing nginggil jumbuh kaliyan ilmu pengetahuan.
"Saèngga wonten ing dinten punika Kami slametaken badanmu supaya panjenengan saged dados piwulang tumrap tiyang-tiyang ingkang rawuh sasampun rawuhmu" [QS 10:92]
Kasunyatan para ahli manggihaken sarem ing salebeting badan Pirngon ingkang nedahaken bilih Pirngon panci naté kasilem. Jenazah Pirngon/Mumi saged dipunpirsani
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.21, 19 Oktober 2016.
nabung ndise nggo tuku lensa 70-200 f/2.4. iso ngasilne duet.
lah kabeh anyar eee! cbr 30
Duh yayi ingkang ka-ebekan kalimput ing kasenengan. Mugi kapiyarsakna atur kula sejatosipun duk nalika Ibu anggarbini lajeng sapunika dumugi lekipun keraos anggerahi ing riku emaring sarira, kumesaring panggalih mahanani wontenipun kula tuwin adi kula estri, punika kasebat “Marmati” wandene medal kula saking dada sareng ngajengaken uwating jabang bayi, punika wonten ingkang rumiyin saking marga ina dipun wastani kawah, dados adi kula ingkang sipatipun petak punika tumenten medalipun bayi saking marga ina nenggih salira panjenengan punika sasampunipun makaten lajeng kasusul medalipun ari-ari, ingkang rayi paduka ingkang rupinipun jene.
Lajeng kasundul medalipun rah, dados rayi paduka ingkang rupinipun abrit sinarenganipun mangsa pupakipun puser, dados rayi paduka ingkang rupinipun cemeng.
Kajawi ingkang kula aturaken wau yektinipun taksih wonten malih ingkang dipun wastani saderek, medal sareng sadinten, inggih punika pepataranipun panjenengan ingkang sareng lairipun, malah mboten namung manungsa kemawon, nanging senadiyan Dewa Denawa, gandrarwo sato iwen, buron wana, buron toya, buron iberan lan sanes-sanesipun punika kasebut manjing dados saderek, kula-warga panjenengan nanging menawi dipun pepetri hadanipun alus, sami purun ambau reksa panjenengan.
Manawi miturut pamanggih kula, ingkang tumindakipun sarwa-sarwi sruwat-sruwut, srengkat-srengkot, rupak ing pangerti (manawi
sarta awrat kajangka gegayuhanipun), wedharanipun rerumpakan “merema (mripat) sing ndhipet” punika mengku suraos bilih nalika laku patrap semedi, meleng cipta, manembah lan memuji asmaning Hyang Suksma Kawekas, tiyang kedah resik ing pangangen-angenipun, nora kasisiban ing pangajeng-ajeng,
akasa mwang; riya sasania paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
rahasia) Tuhan.10. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang
dumadi, supadi nir ing Sangsaya, yeku pangreksaning urip.(Pupuh 83, Wedhatama)
akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.(Tembang Dandanggula, Serat Rama)Arti :Haria sehabis haturnya Ramadayapati (Hanoman), bersabdalah Sri Rama : Hai, kau
marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.(
keteguhan lahir dan batin.5. Laku lahir lawan batin, yen sampun gumolong, janma guna utama arane, dene sampun
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung haryanti, titi mring reh utama.(Dari Serat Sabdapranawa)
sarwi den plajengna / sakarsaning dugi Blambangan wau / gangsal wulan laminira / ambekta kitiran nenggih. 2. Awangsul kiduling Rembang / wonten bathang mahesa dipunlebeti / tigang wulan laminipun / ing jro bathang mahesa / dupi wonten lare angon kathah wau / abebathang mahesa / wonten ingkang anjejegi. 3. Kangge dolanan / dene remen bathang tan bosok /
punika purwane nguni. 4. Dadya yasa patilasan / masjid alit damel salat ta nenggih / wus sawarsa laminipun / Seh Jangkung duk kelingan / yata sanget dhateng bok ayunipun / yen dalu ngipi supena / kadya sinendhal kang galih. 5. Sak sajadhek bang lumampah / datan towa (…………..)/ 6. (……….)gapyak irinya / ting sasenggruk wau tiyang kekalih / Nyai Banjur alon
sihana / iya ing dhadhaning jalmi. 8. Kang rayi alon turira / kasinggihan dhawuh sampeyan ugi / kula sampun tigang taun / lumajangaken kitiran / inggih boten kauban griya puniku / bilih bakune dhukuhan / dhusun Landhoh samaneki. 9. (……….)kula
lamun sira nora sida nemu ukum / utawa isih uripa / aku nadar kurmat Nabi. 11. Karo ngirim donga pisan / marang bapak ibu ingkang wus mulih / maring kramatolah iku / luhur-luhur sadaya / sun memulia nganti saka tekamu / ing mangke sira prapta / iya nuli son takoni. 12. Lan sira
anuwun nyuwun / inggih wus karsaning Allah / tiyang gesang angemasi. 13. Nyai Banjur langkung suka / ingkang rayi dene kok sampun mulih / genya gadhah nadar wau / dhikir Nabi punika / linuwaran sarwi memulih mring dhuwur / arame tamiyan rowang / motong mesa
iku kang Seh Jangkung pan lajeng dhukoh-dhukoh nenggih / sampun kathah tiyangipun / Seh Jangkung tinuwa tuwa / dhukuhipun ingkang aran Landhoh wau / sampun karya patilasan / pesalatan nami majid.Pupuh IIS i n o m 1. Yata sampun lama-lama / sakwarsa ing laminika / Ki Seh Jangkung kesah sowan / jeng pangeran Kudus nenggih / anggeguru sedyaki /
santri nganther ing arsa. 2. Seh Jangkung dhepok ing arsa / jeng pangeran ngandika aris / eh si iku wong apa / Seh Jangkung umatur aris / kawula inggih gusti / tiyang dhusun Landhoh ngriku / mila kawula sowan / dhumateng arsa jeng gusthi / bilih karsa kawula yen puruhita. 3. Pangeran Kudus ngandika / sun anrima sira iki / asal sira atemena / sira madhep manthep iki / mara kumpula dhisik / kelawan santri akeh iku / melu ngaji sira / Ki Seh Jangkung matur aris / gih sandika mung sakarsa panduka. 4. Seh Jangkung pan sampun kempal / kalih santri kathah nanging / Seh Jangkung punika datan / karsa dherek ngaji / karyanya saben ari / ngiseni padasan wau / sakwarsa laminira / Seh Jangkung neng Kudus nenggih / karyanira mung ngiseni padasan. 5. Bangun enjang
Landhoh sireku / apa kurang karyan / esuk-esuk nawu iki / lan maninge apa ana iwakira. 6. Seh Jangkung alon turira / saben toya inggih Kiyai / amasthi wonten ulamnya / Pangeran Kudus nulyaglis / kinen ngalapa krambil / rila kang kinon sampun / pikantuk sinaosaken ngarsa / enggal dipun pecah nuli / nglebet krampil wonten badhere sajuga. 7. Anulya mundhut lan katingal / sekawan kathahe sami / kinen angiseni toya / wus cumaos aneng arsi / pangeran Kudus mriksani / salebeting kanthi wau / wonten ulame sadaya / sepat lantingan satunggil / wader pari sinya inggih punika. 8. Genthong sanga kabehira / sanget kinen amriksani / wonten ulame sadaya / nanging ulamipun bethik / pangeran mundhut malih / toya bokor saos ngayun / anulyanipun priksa / pan wonten kutuk satunggil / amancolot kolet-kolet aneng arsa. 9. Pangeran Kudus saksana / semu dangu ingkang galih / anulya
riseksana / enggal menek uwit krambil / dugi pupus nginggil krambil sigra dhawah. 10. Punika sadat kawula / Sunan Kudus
sahadat punapa / kala kula taksih alit / sampun saget sahadat kadya punika. 11. Pangeran Kudus usiking tyas / wong iki wus angungkuli / iya marang jenengingwang / barang ciptanira nadi / arsa guru mring mami / kelahiran bae iku / apa kang den gurokena / wong iki bakal ngungkuli / marang ingwang ya bengcik ingsun tundhunga. 12. Pangeran Kudus ngandika / jebeng Landhoh sira iki / ingsun durung bisa mejang / iya sira mulih dhisik / yen
Jangkung osiking nala / boten mantuk wismaneki / sareng dalu wayahira / balik tapa sedyaneki / Seh Jangkung malebeng aglis / aneng jumbleng punika / sawarsa laminira / tan wonten janma udani / bangun enjang wayahnya jam pitu ika. 14. Datan kocap naminira / selirnya pangeran nenggih / neng jumbleng arsa tatoya / jembutira den gambyongi / sekar kenanga gadhing / malathi tuwin menur / Seh Jangkung mesem mulat /
nuli / nimbali para mantri / pra santana punggawa gung / sampun pepak sadaya / gegaman tumbak lan keris / amiranti kados nglurug neng barisannya. 16. Jumbleng pan sampun kinepang / Seh Jangkung medal tumuli / den alokaken wong kathah / Seh
sapunika / wonten dhusun Klitheh nenggih / gih punika ing nguni purwanira. 18. Kabujeng badhe binanda / Seh Jangkung ngatingal malih / binuru ing tiyang kathah / tiyang satus kang nututi / yen tebih den antosi / den cepeng mlajeng Seh Jangkung / dumugi kilenira / ing Dengmak ingkang nagari / samya buyar ingkang bujeng sami kasayahannya. 19. Katelah ing sapunika / wonten dhusun ingkang nami / Buyaran duk kalanira / Panembahan Landhoh uni / binuru duk rumiyin / mantri prajurit ing Kudus / anulya buru-burunya / tiyang Kudus sami mulih / Ki Seh Jangkung dugi lereh dhusun Gebang. 20. Kapethuk tiyang lumampah / bekta bumbung kalih iji / pan isi legen
gedheg ngesahi / dhateng sabin karsaning amanggihan. 21. Seh Jangkung taksih alenggah / tiyang bogor
nanging wektu dinten iki / dereng kenging kula kauban griya. 22. Ing dinten wingking kewala / dika nglarah wisma mami / yen wonten dhusun kang nama / inggih Landhoh pondok mami / niki dika tiliti / Kyai Praya asru muwus / inggih mangsa sandaya / temtune kula tuweni / tiyang bogor naminira Prayaguna. 23. Seh Jangkung ing wuwusira / yen dika inggih gadhahi / krambil ingkang tuwa / pikantuka sampun garing / wonten damele ugi / saksana Ki Praya wau / gadhahi badhe cikal / kathahipun kalih iji / Prayaguna mantuk mendhet krambilira. 24. Krambil sampun tinampenan /
anut saparannya ambak. 25. Yen sampun boten rumaos / yen wonten inggiling warih / sampun pejah raosira / sumepak
Jangkung sigra lumebu / dhumateng bathang mahesa / kawan dasa ari wau laminipun / bathang gogrok nulya medal / ambyur segara malih. 2. Krambil kalih tunggangannya / lamun wonten angin saking wetan nenggih / mangilen ing purugipun / sumepa kadya sarah / angin saking ing eler surugnya ngidul / sataun ing laminira / dugi ing Palembang gisik. 3. Ing dalu pan lajeng mentas / ing dharat tansaj Jangkung malebeng aglis / daleme jeng sultan wau / Palembang samana / terus wingking malebet ing jumblengipun / tigang sasi laminira / datan wonten kang udani. 4. Sampun pejah raosira / datan
Palembang sungkawa / dene kathah abdine kang ngemasi / kalangkung sejatosipun / tan karsa
pukul pitu / cethinya sultan Palembang / dyan tetoya jumbleng nenggih. 7. Seh Jangkung dupi tumingalan / pan pinuju tumenga ningali inggil / cethi kang tatoya wau / jembunya kinanthilan / sekar adhi kenanga pituwin menur / Seh Jangkung mesem tumingal / kadya lidhah kinaeksi. 8. Cethi kagyat duk tumingal / jroning jumbleng wonten tiyangnya nenggih / cethi enggal nulya mantuk / umatur kangjeng sultan / inggih gusti kawula matur saestu / lebet jumbleng
samya ngepung sadaya / ingkang banter prajurit lajeng malebu / jumblengnya sigra priksa / leres wonten tiyangneki. 10. Parentah kinen medal / Seh Jangkung anulya medal nuli / sampun binekta ing ngayun / dhumateng ngarsa sultan / Ki Seh jangkung alenggah ngarsa tumungkul / jeng sultan Palembang ngandika / sinten sing nambet mawangi. 11. Lah ing pundi wisma dika / lawan malih punapa sedyaneki / dhateng jumbleng kang jinujug / kelangkung sukerira / napa ndika badhe dhusta marang gusti / Seh Jangkung alon turira / kula tiyang Tanah Jawi. 12. Seh Jangkun nami kawula / wisma kula dhusun Miyana gusti / jeng sultan ngandikarum / punapa ingkang sedya / dhateng jumbleng punika ingkang jinujug / amasthi kenging hukuman / dika kula ukum pati. 13. Seh Jangkun alon turnya / lah sumangga karsa paduka gusti / wonten mutangalim ngriku / majeng turi panimbang / saos unjuk dhateng kangjeng sultan wau / gih tiyang punika / sampun dipunukum gusti. 14. Sabab nagri Palembang / waktu niki kathah kang penyakit / luhung katedhani tulung / kinen namba lelara / lamun saguh boten estu ulun ukum / jeng sultan dadya ngandika / leres rembang dika kyai. 15. Jeng sultan lajeng ngandika / mring Seh Jangkung kinen majeng mariki / Seh Jangkung umareg gupuh / sultan alon ngandika / napa dika nyagahi dadi dhukun / nambani abdi kawula / sadaya kang nandhang sakit. 16. Yen saget mulyakaken / boten estu dika kula ukumi / Seh Jangkung alon turipun / sagah dereng kantenan / bok menawi katrima ingih panuwun / dhateng Allah kang kwasa / mangke dalu den lekasa. 17. Jeng sultan kondur jro pura / angedhaton punggawa samya mulih / warnanen ing dalunipun / Seh Jangkung andedonga / anenuwun ing Gusti Kang Maha Luhur / asalat kalih rekangat / katrima panuwuneki. 18. Sadaya tiyang kang lara / enjang waluya kados inguni / nagari miwah ing dhusun / pan samya multha sadaya / kangjeng sultan arena penggalihipun / enjang jeng sultan sineba / mring punggawa para mantri. 19. Ki Seh Jangkung munggeng ngarsa / kangjeng sultan ngandika arum amanis / lajeng ngandika Seh Jangkung / sun mesthi tampi
Seh Jangkung umatur nuwun / sumangga krasa sultan / Ki Seh Jangkung pan sampun katriman wau / putrane jeng sultan Palembang / Retnadiluwih kang nami. 21. Tan cinandra warnanira / inggih ayu tur sedhep mrak ati / sapolahe gawe wuyung / kaduk raga ke raga / sampun atut genya palakrama / Seh Jangkung jumeneng sultan / Palembang ingkang sepalih. 22. Sasampunira pinrenah / Ki Seh Jangkung aneng Palembang nagri / sataun ing laminipun / boten sakeca manah / sabab dene dereng dugi lampahipun / lereh jumenenga sultan / pan dereng eca kang galih. 23. Warnanen ing dalunira / wayahipun kinten ing tengah wengi / dyan lolos wau Seh Jangkung / datan pamit kang garwa / atut wuri ing sdya ciptanipun / dadya ambyur samodra / nunggang
garwanira babar wawratan neki / miyos estri langkung ayu / anenggih sultan Palembang / amriksani ingkang putra darbe sunu / jeng sultan Palembang ngandika / lakimu ana ing endi. 27. Kang putra alon turira / boten pamit kaliyan kula nenggih / kesahnya dalu-dalu / kula tilem tinilar / ingkang rama pangandikanira arum / dene iku wayah ingwang / sun arani Rara Sunthi. 28. lairnya bapa tan ana / dadi sisilih iku sunthi / kang putra alon umatur/ sumangga karsa rama / enengena sultan Palembang winuwus / kocapa Seh Jangkung ika / inggih dhateng Cerbon gisik.Pupuh IVS i n o m 1. Setaun ing laminira / dhateng gisik Cerbon
Carebon neng tritis / ing dalu ana suwara / tan katingal wujudneki / sultan Cerbon sireki / aja banget sira angluh / ing gisik kene ana / sujanma amnedha druwis / iya iku ingkang bisa nulak lara. 3. Yaiku den timbalan / kinon nambani wong sakit / amesthi bisa waluya / nanging yen wus
wus prapta pinggir sagara / ngupados kang amindha druwis / uluk salam tumuli / ing ambal kaping telu / Seh Jangkung pan katingal / gandhek matur awotsari sarwi nembah kawula inggih dinuta. 6. Inggih jeng gusti kawula / sultan Cerbon kang anuding / ngaturi dhateng sampeyan / supados sarenga mami / Seh Jangkung ngandika ris / ngisal Allahi ya melu Seh Jangkung / dyan lumampah / gandhek sekawan angiring / tan kawarna sampun
Cerbon ngandika / punapa sami basuki / punapa sampun lami / gennya dhateng gisik ngriku / lan sinten ingkang nama / miwah ing pundi wismeki / lan malihe punapa ingkang sinedya. 8. Seh Jangkung nauri sabda / dhateng gisik sampun lami / Seh Jangkung nami kawula / Miyana ing wisma mami / bawah nagari Pathi / dene pikajenganingsun / punapa saosikira / dhumateng Hyang Suksmanadi / inggih anut punapa kersaning dhalang. 9. Sultan Cerbon angandika / mila adhi kula aturi / inggih wadher angrasanya / abdi kula kathah sakit / jeng angandhika jampeni / ilapate wau dalu / adhi kang nambanana / Seh Jangkung alon nauri / gih proyogi yen Allah amarengna. 10. Mugi wonten karsanira / toya dhateng mengko nenggih / kang den utus sampun prapta / toya mangkok munggeng ngarsi / Seh Jangkung dyan tumuli / toya kinen ngombe wau / den tambakna saksana / sekathahe tiyang sakit / samya saras kang ngobe toya punika. 11. Tiyang kang sakit punika / inggih tan kena winilis / ing dhusun miwah nagara / wus sami keratan jampi / sapalih toyaneki / ngartani sedayanipun / sadaya pan
pangulu dipun timbali / sampun prapta ngarsa nata / seh pangulu sira iki / sira ningkahna nak mami / Raden Ajeng Pandhan Arum / Seh Jangkung
sampun alama / Seh Jangkung neng Cerbon nenggih / lulut denya palakrama / kang garwa sampun garbini / wus dhateng masaneki / sampun babar putranipun / amiyos dalu ika / warnanya kelangkung pekik / kangjeng
ingkang satunggil / inggih damel beruk wau / ingkang satunggil punika / kadamel bathok anenggih / lamun bukti bathoknya kinarya ajang. 18. Nengena Seh Jangkung ika / agantya carita nenggih / nagari Banten kocapa / wonten kraman pacak baris / kathah telukaneki / badhe ngepung kitha wau /
inggih ingutus / dhumateng rayi paduka / sultan Banten kang palinggih / putra tuwan Ki Seh jangkung tinimbalan. 21. Kinen methukaken kraman / tiyang Banten sami ngisis / kithane sampun kinepang / rayi paduka adhi / Ki Seh Jangkung nujoni / sampun dhateng ngarsanipun / jeng sultan Cerbon ngandika / dhateng Ki Seh Jangkung nenggih / rayi Jangkung prayogine lumampaha. 22. Akeh (……..)nika / Seh Jangkung ngandika aris / inggih sumangga ing karsa / anulya adan aglis / sarta pamit kang rayi / ingkang putra dipunambung / Seh Jangkung sigra budhal / beruknya datanpa kari / tan kawarna neng marga apan wus prapta. 23. Anjujug panggonanira / kraman ingkang pacak baris / pan lajeng mangsuh ngayun kraman / bendrong ambedhili / pan rame swaraneki / ing tawang pan kadya pedhut / mimisnya pan kadya udan / Seh Jangkung sigra nadhahi / sekathahe mimis kebak berukira. 24. Lamun mimis sampun kebak / neng beruk wangsul nuli / kenging dhateng mungsuhira / kang kenging lajeng ngemasi / wangkenya sungsan tindhih / kepala kraman puniku / kathahnya sakawan / sampun sami den kethoki / ingkang kantun agiris teluk sadaya. 25. Jeng
alon tetanya / gih adhi Seh Jangkung singgih / asanget panrima kula / saged nambak mungsuh mami / manawi benjang ugi / kula sanget angsul-angsul / mangkana aturira / kang rayi nuwun aturing / bilih karsa punapa den kersakaken. 27. Seh Jangkung nauri sabda / pan boten rumaos lami / inggih sampeyan kang begja / kula dermi anglampahi / warnanen sangang sasi / Seh Jangkung neng Banten wau / saben ari binoja / dhateng pangran Banten nenggih / genya mondhok inggih ing gedhong ngajengan. 28. Kawarnaa ingjangira / Seh Jangkung pan sami mulih / apan nuli sesalaman / rangku-rinagkulan sami / pangeran kurmat nuli / ngantos dugi jawi pintu / datan kawarnaa ing marga / Seh Jangkung
Cerbon dadya rena / Seh Jangkung dipunlayoni / apan lengser sing ngarsi / pinanggih lan garwanipun / kang putra gya cinandhak / Rahaden Mukmin den arasi / ingkang garwa nulya saos dhaharan. 30.
neng Cerbon wau / kalih taun laminya / garwanya ingkang anami / Nimas Ayu putranipun sultan Cerbon. 31. Yata wau kawarnaa / Seh Jangkung ingkang garweki / pan ginanjaran nandhang gerah / sampun wonten tigang ari / asanget genira sakit / tinambak kathahnya dhukunnya /
den kubur singgih / warnanen Seh Jangkung ika / asanget genya prihatin / putrane taksih alit / tinilar ing ibunipun / saweng pitulas wulan / yuswanipun Rahaden Mukmin / datan enget tinilar ibune seda. 33. Dadya ndherek
pegat intiyaripun / yen sampun awali (…..) / manawi supe kang ati / upamine taksih rinekseng pangerannya. 34. Ing dalu Ki
kados santri lampahipun / ing marga datan winarna / dumugi kendhal nagari / trus mangidul dumugi dhistrik Perbuwan. 35. Seh Jangkung damel dhukuhan / ing Landhoh namanya desa / setaun sendhen kewala / datan saret ana bukti / enget ciptaning ati / inggih amung putranipun / kalisa ing lelara / enggala ageng tumuli / umur panjang tumuten saget lumampah. 36. Dhumateng dhukuhira / Seh Jangkung ayasa masjid / pan kinarya pasalatan / akathah tiyang dhatengi / wuwusen enjang neki / Seh Jangkung ing ciptanipun / dhatengaken ing karsa / nulya kesah ngetan malih /
kesah / dhateng blog gung krapyak nenggih / kersanya amertapi / inggih dhateng rawa blog gung / sarwi
angantupi / Seh Jangkung alon wacana / apa durung wareg iki / olehmu ingantupi / dene sawengi amuput /
Wonten kepala tampingan / ingkang minangka nglurahi / ing dhusun krapyak punika / pan uning tiyang mertapi / kesah dhateng negari / matur dhateng Sultan Agung / wus seba aneng ngarsa / atur pranata ngabekti / sigra nembah umatur ngarsa
wong kang tapa / sekawan gandhek lumaris / mantri ingkang
kawarnaa ing marga / gandhek mantri sampun prapti / aneng rawa blog gung krapyak / anulya dipunubengi / tan wonten
hamba matur ing gusti / angemban dhawuh / pukulun nimbali janma / tapa dhateng blog gung krapyak nenggih / amba pados tiyangipun tan kepanggya. 46. Gangsal dinten laminira / hamba ugi anca geni / hamba upados sedaya / dhusun miwah kanan
atur pernata / aduh gusti sang nerpati / hamba ngunjuk sang aji / tiyang mertapi wau / ing mangke katingalan / ing panggenira malih / kangjeng sultan animbali patihira. 49. Wus cumundhuk ngarsa / patih Danupaya nenggih / jeng sultan alon ngandika / patih lungaa den aglis / anggawa prajurit / lan bupati gawa telu / sujanma
kathahneki / bupati kang angiring / sekawan sami gebedhuk / tan kocap aneng marga / wus prapteng ing blog gung rawi / dyan kinepang kang rawi krapyak punika. 51. Seh Jangkung osiking driya / becik ngatingal wak mami / pan arsa weruh jeng sultan / manawa ta awak mami / dadi jalaran becik / saksana Seh Jangkung wau / anulya
Sultan Agung ing Mentawis / ing jengandika kyai / katimbalan ing Mentarum / Seh Jangkung aturira / dhumateng rekyana patih / inggih sumangga punapa karsa paduka.Pupuh VKinanthi 1. Sapraptanira Mentarum Seh Jangkung binojakrami /
serbaneki / ngelus-elus gundhulira / anebut astagpirolahi / dene nora akayaha / ayu temen wong puniki. 3. Danureja gone nayub / tigang dalu lamineki / Seh Jangkung sinoba-soba / yen enjang dherek ki patih / asaos ing dalem pura / sumengkem ngabyantaraji. 4. Kuneng wau laminipun / Seh Jangkung aneng Mentawis / nenggih wonten sangang wulan / datan pegat saben ari / gunem
Jangkung nenggih / manawi kakang akersa / gih ugi kula pasrahi / salere gunung punika / kidulipun lepen lusi. 7. Pun kakang prentah sadarumnya / mung saboronga puniki / pun dados langgeng (
gusti / inggih adamel punapa / anyar gih mengku nagari. 9. Saben dinten pados mungsuh / datan ngenakaken ati / pinten agenging padharan / yen pun tuwuk genya bukti / pan malihe kauripan / boten umur sewu warti. 10. Mung Nabi Adam puniku / ingkang umur sewu warsi / upami ing badan kita / iya damel tai / abrate dasa pakarya / karya ingkang amrih sukci. 11. Punika atur sukulun / yen jeng sultan amarengi / wonten panuwun kawula / dhusun kang kula dhodhoki / pan sela sekathahira / kula suwun ing jeng gusti. 12. Dhusun Landhoh ingkang catur / kula suwun ing jeng gusti / wonten malih tunggalira / Miyana keringan nenggih / pitonipun Pajegotan / wolu dhusun Siti Abrit. 13. Sanganipun dhusun Gadhu / sedasa ing Bentos desi / sawelasipun Sukalila / kalih welas dhusun Kantil / Sokasumber tiga welas / kawan
Buwaran desi. 15. Jeng gusti ngandika rum / sumangga ing kersaneki / kakang Jangkung boten kersa / kula pasrahi nagari / mung dhusun selawe nika / sumangga kakang puniki. 16. Jeng gusti ngandika rum / sumangga ing kersaneki / kakang Jangkung boten kersa / kula pasrahi nagari / mung dhusun selawe punika / sumangga kakang puniki. 17. Lawan malih kakang Jangkung / inggih kula angkat linggih / ajumeneng panembahan / dhateng Landhoh kang winarni / dhusun selawe punika / kakang Jangkung kang darbeni. 18. Sampun dados dhaharipun / tumurun mring putra siwi / sampun kagungan sampeyan / Seh Jangkung umatur aris / asanget panuwun kula / pasiyanira nerpati. 19. Kalayan ta malihipun / bilih pareng hyang nerpati / amung ing turun kawula / jeng sultan paringa idi / sageta angidenana / pan nami rahaden iki. 20. Wonten malih donya agung / sakadaripun pribadi / tuwuka kang dipuntedha / sandhang sampun anyenyilih /
bosok ajur lawan siti / kajawi kang wus waspada / waspadeng enggoning pati. 22. Ragane tan bosok wau / pan nganggo kersa pribadi / punika janma utama / pan boten rumaos mati / anggalih anggonira / alamipun duk ing nguni. 23. Jeng sultan mesem dikarum / kawula inggih ngamini / pan inggih karsa sampeyan / kawula anembadani / kangjeng sultan dhawuh sigra /
ing waktu dina iki / kakang Jangkung ingsun angkat / nama panembahan iki. 25. Sarta ing saturunipun / tumeka putunireki / anama raden
ing Mekah / lajeng dhateng Ngerum nagri / margi kula mireng yen raja / Ngerum nagari. 28. Iman Sapingi Kng tutur / yen badhe nekani mriki / sarta mawi bekta bala / badhe bedhah ing Mentawis / mila usiking tyas kula / badhe kula rumiyini. 29. Seh Jangkung umatur arum / sultan sampun walang galih / yen raja Ngerum kewala kula sagah bantah ngelmi / inggih pundi kang kasoran / amesthi kaukum mati. 30. Yen ngaben dikjayanipun / kangjeng sultan piyambakneki / yen bantah ngelmi kawula / punapa saget nimbangi / sampun dalu wayahira / warnanen lajeng lumaris. 31. Kangjeng sultan Seh Jangkung / wus bidhal ing Mekah nuli / datan kocap aneng marga / wus prapta Mekah nagri / kapanggya imam sekawan / Sapingi Imam Maliki. 32. Anulya salaman sampun / Sultan Agung matur aris / dhumateng imam sakawan / mila kulo sowan mriki / lajeng dhateng Ngerum pisan / badhe panggih rajaneki. 33. Inggih punapa saestu / badhe mecah tanah Jawi / manah kula tan
dhateng Ngerum karsanira / Ki Seh Jangkung atut wuri / tan kocapa aneng ing marga / sakedhap Ngerum wus prapti. 35. Sami jujug ngalun-alun / Ki Seh Jangkung bekta telik / Sultan Agung nyekel walang / Seh Jangkung ingkang bektani / anuju raja pinarak / Ngerum pepekan sami. 36. Punggawa gelar supenuh / jeng raja Ngerum mriksani / waspada kekalih tiyang / mansak walang karyaneki / sanes tiyang Ngerum ika / dyan raja dhawuhaken patih.Pupuh VIDhandhanggula 1. Kyana patih utusan aglis / animbali wong loro ika / katingalen ing kene / kang padha dhingkal-dhingkul / kaya-kaya dudu wong mriki / patih gawa utusan / mantri saos ngayun / sakedhap sampun kapanggya / kang dipunutus mantri alon wacana ris / lah dika tinimbalan. 2. Inggih dhateng raja rum
ngarsa narendra / Seh Jangkung tan ayun / boten purun ndherek lenggah / taksih ngadek patih nyandhak astaneki / sigra den ajak lenggah. 3. Raja Ngerum angandika aris / uwong ngendi lan paparanira / kaya dudu wong ing kene / Sultan Agung umatur / kula tiyang ing tanah Jawi / nagari ing Mentaram / abdi Sultan Agung / inggih masak mendhet walang / ngupadosi walang kang ageng niki / adamel loloh gemak. 4. Sampun ludhes walang tanah Jawi / damel loloh puyuhe Jeng Sultan / Agung Mentaram daleme / mila kawula nglurug / kontos dugi nagari ngriki / ngupados walangira / ingkang ageng ngasua / raja Ngerum wuwusira / gonmu mlaku teka kana
kados wanci jam sapuluh / raja Ngerum ngandika malih / Sultan Agung Mentaram teka / amisuwur / sapira ing dedegira / apa dhuwur apa gedhe apa cilik / dene gok akuwasa. 6. Iya bakal manira lurugi / patihingsun ingkang isun duta / bedhah sasi ngarep kiye / patih bakal lumaku / gawa bala bana prajurit / kongkon nuli sadiya / beteng ingkang dhuwur /
kados boten kaget anggalih / nadyan dipun keriga / prajurit ing Ngerum / ngebakana tanah Jawa /
kathah saguhipun / sampun lama datan perang / pra bupati sakathahe tanah Jawi / suyut ajrih mring sultan. 9. Sampun mungsuh kalih
Agengipun sultan Mentawis / inggih sami kalayan kawula / tan wonten wau kaceke / tan pendhek datan dhuwur / boten ageng pituwin alit / baplang sami kawula / tan geseh serambut / sultan aken saudara / lamun wonten mungsuh kang nekani / kang magut yuda. 11. Lamun kula kawon ing ajurit / Sultan Agung prasasat akalah / inggih
patih sira cekelen tumuli / wong loro iki pisan. 12. Patih sigra angadeg tumuli / Ki Seh Jangkung karsa ingayat / tan sarenge ngawe astane / Seh Jangkung kethunipun / dipunputer kapyahipun ngering / patih dawah kalumah / raja Ngerum wau / badhe nyepeng dhateng sultan / Agung kethunya pinuter nuli / raja Ngerum
amubeng kadya gangsingan. 2. Mungsuhipun patih lawan Ki Seh Jangkung / raja lawan sultan / kethu seser ubengneki / raja patih dherek seser ubengira. 3. Balanira kang ngadhep ing ngayun / bupati satriya / tumenggung
Ngerum sang raja. 8. Kethu nerpu jeng sultan lawan Seh Jangkung / sami dipunbukak / raja patih ujung sami / Sultan Agung enggal nyandhal astanira. 9. Datan arsa lajeng rinangkul / lajeng kathah asta / ingaturen malebeng puri / Ki Seh Jangkung kinanthi lawan kya patya. 10. Jrone dalem wus
inggih kula Sultan / Agung nagri ing Mentawis / ingkang dherek inggih punika ipe kawula. 12. Pernah sapuhi gih nami Ki Seh Jangkung / lajeng lenggah jajar / sami pinarak ing kursi / raja Ngerum manthuk-manthuk aturira. 13. Boten estu kula utusan anglurug / inggih sampun panggya / sultan sampun rawuh ngriki / nuwun tobat kula mungkul dhateng sultan. 14. Anak putuku ya boten purun-purun / jeng sultan aturnya / kula inggih angamini / lan malihe panuwun kula ing raja. 15. Dinten wingkang lamun / wonten kajiwan / saking tanah Jawa sujarah ing / Mekah nagri lamun wonten kakirangan sangunira. 16. Kang supadya tiyang Medak samya tulung / sampun siya-siya / raja Ngerum anauri / Ingsak Allah sampun ngangge walangdriya. 17. Duk semana Sultan Agung
anulya salaman / Seh Jangkung dherek nganthuki / bidhal kondur Seh Jangkung lan kangjeng sultan. 19. Tan kawarna ing marga datan winuwus / sampun prapta Mekah / pinigih Imam Sapingi / wus tinutur aneng Ngerum solahira. 20. Purwanipun miwiti wekasanipun / yen Ngerum sang raja / sampun takluk dhateng mami / nanging kula inggih gadhah ing paminta. 21. Dinten wingking supados saget tetulung / tiyang saking Jawa / kang sami sujarah mriki / lamun wonten kakirangan sagunira. 22. Imam Supingi lon wecanan Ngerum / inggih kangjeng sultan / tiyang saking tanah Jawi / ingkang kangji dhateng ing tanah Mekah.Pupuh VIIIPangkur 1. Sanadyan boten parintah / raja Ngerum kula inggih ntagahi / yen estu kirangan sangu / wajib atulung kula / printah tiyang ing Mekah sedarum sampun / sultan walngdriya / kados boten
Jangkung / genya gunem ngelmu rasa / wus supakat samya ugi. 3. Sultan agung wuwusira / kenging kula wapat ing benjing / pinendhem ing Mekah kubur / tuwin dhateng Medinah / inggih melik siti suci kang linuhung / imam sekawan aturnya / Sultan Agung seda mriki. 4. Tanah Jawi dipuntilar / dinten wingking linuri-luri / inggih amung Sultan Agung / ngungkuli buyut canggah / ngibaratnya sampun ical esohipun / temtune akethatharan / kula boten nuwa weni. 5. Tanah Jawa wonten uga / ingkang suci kados tanah ing ngriki / dereng mirsa
kuburan / apan inggil pucaking ardi siti / lembut dhasar alus / wangi gandanya ngambar / Sultan agung kakilapan ing
Jangkung / anulya sami salaman / Sultan Agung sigra budhal lan Seh Jangkung / tan kocap aneng marga / wus prapta ing Gunung Gamping. 8. Tan saranta galihira / dipun priksani pucukipun kang ardi / Magiri nginggil gunung / tinupiksani denira / inggih leres sitinya gandanirarum / Seh Jangkung matur jeng sultan / kados siti niki. 9. Jeng sultan nauri sabda / kakang Jangkung leres siti puniki / mambet gandanira arum / dhateng pucak aldaka / boten
samya mudhun mriksani toya mili / saking kilen sumberipun / Sultan Agung kuwasa / osiking tyas toya saged taman dhuwur / supados angubengana / dumugi pucaking wukir. 11. Wonten lare angon kathah / rubung-rubung inggih samya ningali / lare angon sami catur / iku mangsa sageta / toya saking ngandhap mili mandhuwur / inggih ing jaman punapa / toya saget nusung inggil. 12. Sultan Agung sigra salat / rekangat nenuwun Hyang Widi / kaliyan wau Seh Jangkung / pan inggih ndherek salat / kajat satiti nunuwun gone Hyang Agung / Gustiku Allah tangala / supados anembadani. 13. Asanget ngiring kawula / lare angon angina kawula Gusti / katrima panuwunipun / Seh Jangkung riseksana / tepi sasira sekar mulih aranipun / ginarit tinurut toya / manginggil ngubeng ardi. 14. Sultan Agung dhateng ngandhap / nyebul toya supados anurut garit / uwisira Seh Jangkung / toya kemriwak enggal / minggak-minggok genya garit Seh Jangkung / margi menek lampahira / punika purwaning nguni. 15. Mila kantos sapunika / ing Magiri toya minggah manginggil / pasarehan Sultan Agung / kuwasa jagat Jawa / nora nana bebasan ing anak agung / ngungguli bapa myang eyang / buyut canggah den ungguli. 16. Sultan Agung ngandikanya / dhateng raka Ki Seh Jangkung puniki / binjang kakang sedanipun / ndherek mriki kewala / inggih caket kaliyan kula akumpul / Seh Jangkung alon turira / siti Landhoh kula pilih. 17. Sanadyan dhateng kawusanan / dhusun Landhoh ingkang kula remeni / sawek tapel kula ngriku / nalika ananira / asal siti bebuka ing purwanipun / boten kenging ngowah-owah / punapa asaling lami. 18. Sultan Agung aturira / gih karsa kakang pribadi / lare angon kathahipun / wetawis kalih dasa / samya rujeng ting pekakak samya muwus / kakek tan nana denira / bisa nulungena warih. 19. Lare angon sami kesah / Sultan Agung lajeng kondur Mentawis / sakedhap sampuna rawuh / pinethuk ingkang garwa / Ki Seh Jangkung ingkang garwa inggih methuk / anulya samya pinarak / kang garwa sultan ngabei. 20. Sarwi matur awot sekar / dene lami tindak paduka gusti / kantos wonten pitung dalu / Sultan Agung ngandika / iya lawas manira ana ing Ngerum / sang raja Tasangsul Ngalam / wus kasor marang lan mami. 21. Sultan lurugi kang emas / kakang Jangkung mungsuh kelawan patih / ingsun mungsuh rajanipun / samya ijen kewala / raja ngerum ing mengko pan uwus nungkul / yen ta ingsun nglilanana / nulya seba ing Mentawis. 22. Dadi ingsun tan pangrasa / raja Ngerum babone para aji / anane janma sedarum / pan ing Ngerum bibitira / dadi ingsun nalar ingkang tanpa kusur / ora wurung nemu galap / kasiku marang Hyang Widi.Pupuh IXDhandhanggula 1. Kanjeng sultan malebeng jro puri / abibaran denira sineba / Seh Jangkung ing pondhokane / kuneng wau winuwus / Ki Seh Jangkung rembagan nuli / kalawan ingkang garwa / tinantun ing ngayun / dhimas priye karsanira / iya aku bakal pamitan mulih / marang adhimu sultan. 2. Sabab aku uwis lawas awak mami / enak-enak aneng nagri Mataram / wus ana sangang sasine / awaku kongsi lemu / esuk-esuk ta nyambut kardi / apan sinuba-suba / saben dinanipun / mring adhimu kangjeng sultan / iya priye wekasane dina buri / enak dhukuh priyoga. 3. Pan arep gawene wong iki / nora enak amangan gedhongan / enak budi kasil dhewe / apa sekadaripun / pan wong urip aja melik sugih / cukupa kang den pangan / lan sinadhang iku / aja kongsi utang-utang / yen bisaa iku lakune wong urip / aja tindak belasar. 4. Yen wong sugih ingsunnya puniki / akeh lali mring pangeranira / iya kibir pangucape / atela dhawuhipun / Kanjeng Nabimu kyangmat iki / mustapa rasul ngulalah / utusan Hyang Agung / dhawuh telung prakara / siji drajat loro dunya telu ngelmi / apan mendem dadi sira. 5. Lah kapriye dhimas sireki / apa melu mulih marang ingwang / apa bae neng kene / kang rayi alon matur / inggih tumutut wingking laki / dhateng pundi purugnya / malebeng lobang semut / kawula dherek kiwala / pun mesthine wanudya tumut ing laki / nglakoni printah ing priya. 6. Ingkang raka nauri aris / yen mangkana lega
Jangkung lan kang garwa / sewan mring kedhatun / jeng sultan nuju pinarak / dipunandhep pra santana neng arsi / atap
Jangkung alon matur / kangjeng sultan bilih marengi / karsa paduka nata / kawula anuwun / pamit mantuk ing Miyana / sampun lami gen wonten ngriki / sangang sasi laminya. 8. Pun Bak Ayu Retnajinoli / dherekaken sah antuk kawula / tan purun katilar dhewe /
dhateng sasedyaning estri / dunya ngakeratira. 9. Benjang napa kakang budhal neki / Ki Seh Jangkung alon aturira / dinten punika kang
kathahipun kawan dasa / gunggungipun pakathik ingkang angiring / satus sekawan dasa. 10.
Retnajinoli / sewu ringgit kathahnya / embanipun tumut / para Nyai pan sekawan / kang ngladeni Bok Ayu Retnajinoli / sampun ngantos sangsara. 11. Kalih dasa rembat gunggung neki / bekakase Raden Ayu iku / kajawi gong sawayange / kelawan kpthakipun / wus sadiya aneng ing ngarsi / mantrinipun sadasa / numpak kuda wau / gunggung kuda kawan dasa / Ki Seh Jangkung ingkang badhe den tumpaki / lembu remenanira. 12. Ki Seh Jangkung nulya nuwun pamit / dyan salaman dhumateng Jeng Sultan / Agung selamet selamine / kang rayi pamit sampun / dhateng
ngaturake / dumugi lun-alun / dyan rangkulan lungayaneki / sigra numpak jempana / raden ayu wau / seksana sampun bidhalan / Ki Seh Jangkung dyan nitih kang lembu singgih / ngiringaken kang garwa. 14. Yata lajeng lampahireng margi / ngaler ngetan wau purugira / duk semana ing jamane / dereng wonten margi agung / inggih wonten mung margi alit / kathah simpanganira / kathah ingkang bingung / begalan margi kathah / wana ketel tur kathah sima kang muni / gadhungan mangsa janma. 15. Langkung randhat lampahnya ing margi / sabab kanthi ambekta wanudya / putuwin wau pikule / yen sayah ingkang mikul / dadya mandhah tengah
Jangkung sanget sayahira / ambyuk jengklok sukune / den degaken tan purun / inggih kantos dipunrewangi / maksih datan kuwawa / mangkana Seh Jangkung / alon denira ngandika / pan wus sayah apan dhadheprok ngriki / (pandhoh ?) ngajak lerennya. 17. Dadya leren sakeh para mantri / sikep saking Mataram / wus (rinuwut ?) sambatane / kuda den othaki sampun / raden ayu miyos ing joli / nulya rakit pondhokannya / sampun wonten wau / driya ageng jejer tiga / sana sita lajeng kenging den enggoni / mantri saking Mataram. 18. Raden ayu pun Retnajinoli / langkung resep
winuwus / sapolahe asung brangta / raden ayu datan enget wismaneki / lajeng kraos ing driya. 19. Inggih lembu ingkang den titihi / sampun sayah tan purun lumampah / angajak dheprok karsane / (mandhoh ?) aneng ing ngriku / Raden Ayu Retnajinoli / adhawuh ingkang ngrambat / (….) ki sampun wangsul / ingiring punggawanira / mila karan dhusun Jajar ing samangkin / punika purwanira. 20. Raden ayu ingandhika aris / kinen bethak uwos sangunira / saking Mataram kathahe / wolu las dhucin wau / ulam dhendheng manjangan iki / sampun semakta sedaya / boten luru-luru / sampun surup sang hyang surya / para mantri anulya dipuningoni / sikep gamel wrata. 21. Tabuh wolu dhawuh babar
den anyari caritane / dhawuh lampahanipun / Kurupati denira rabi / tiyang nonton akathah / jalu estri wau / rare miwah ingkang tuwa / kaki-kaki
ingkang kedhik sebutira / lajeng dherek anggender aneng wingking / saking senenging driya. 23. Yata wau mantri ing Mentawis / pitung dina genira reren punika / dereng rinilan wangsule / marmanya sekepipun / den kersakna tatulung nenggih / andamel griya anyar / tuwin langgaripun / kang kinarya pesalatan / sampun dadya griya sarta langgarneki / nuwun pamit
panrima mami / sira angaterken / marang ulih ingsun padha slametane merga / dyan den ayu paring sangu marang mantri /
mundhut arta / dhateng embanipun / ringgit satus kawan dasa / den bayarken sikep ing Mentawis / sampun radin sadaya. 26. Sigra budhal mantri ing Mentawis / ingkang
bungkuk konjem pratala / manembah asru ature / dhuh gustiku sang aprabu / hamba utus dhereken ngiring / jeng raka den ayu retna / gusti gih lestantun / wilujeng aneng ing marga / tigang dinten hamba rereh aneng margi (apipe ?) aneng wana. 28. Enjangipun apan budhal gusti / pan sadinten lumampah kewala / dugi wanci ing ngarsane / lembu titihanipun / jeng rakanta panembahan gusti / dadosaken sayahnya / lumampah sukunipun / datan purun alumampah / den gebar ti meksa pan purun lumaris / lajeng dheprok kewala. 29. Radha dalem pan lajeng nuruti / lajeng (pandhoh ?) ing ngriku kewala / pan nulya dados pandhoke / dyan wonten griya wau / jejer tiga kang den panggoni / kawrat tiyang sedaya / saking ing Mentarum / dalunipun raringgitan / dhalangipun inggih ingkang saking ngriki / kang nonton langkung kathah. 30. Mila hamba ngantos pitung ari / dipunandhek ing raka sang nata / mantri tiyang sedayane / kersa kados wau / amewahi griya ing Jawi / pondhokan tamunira / damel langgar sujut / kinarya ing pesalatan / mung punika atur kula mring jeng gusti / sampun kawrat sedaya. 31. Wonten malih hamba den sangoni / tiyang sikep kanthi sadaya / tiyang satunggil nyringgrite / kadamel sangu mlaku / kanjeng sultan ngandika aris / eh mantri ingsun tarima / iya ing lakumu / caritamu kabeh ika / sun tampani kaya dhalang ringgit / dhasar mantri weweka. 32. Kanjeng sultan angandika aris / dhateng Raden Jayawidikda / juru gedhong ing lungguhe / kinen amundhut wau / ing pekakasireng mantri / sedasa katahira / sapengadeipun / wus cumaos aneng ngarsa / sigra dhawuh kinen marungaken mantri / sedaya mantrinira. 33. Ingkang ndherek ngaturaken nenggih / kang bok ayu raden retna / wus katrima lakune / pan wus adat Sultan Agung / lamun wonten kang den asihi / dhasar sultan tega lali / ingsunnya puniku / katedha ing abdinira / boten karsa sugih ing dunya puniki / mung andi kang den (piara?). 34. Sampun kathah tiyang kang dhatengi / saklangkung gemah dhusunira / ing kawitan wekasane / kuneng gusti winuwus / kawarnaa / pakabehe mantri / selamine ana / dhukuh ing ngriku / ingkang / ingkang ladosi punika / Ki Seh
Prayongsa.Pupuh XPocung 1. Duk semana panembahan laminipun / pan sampun sawarsa / neng dhusun Landhoh winarni / sampun arja akathah tiyang prapta. 2. Kawarnaa nenggih wau Nyai Banjur / sampun sireng warta / yen kang raya sampun mulih / lajeng dhukuh neng Landhoh kiduling desa. 3. sarta angsal pinaringan putri ayu (bandhun?) ning Jeng Sultan / Agung negara Mentawis / wus kagarwa dhateng Panembahan ika. 4. Nyai Banjar asanget ing bingahipun / lajeng tata-tata / nedya tuwi mring kang rayi / bekta rencang kathahipun kalih welas. 5. Bekta duren kathahnya ban wonglung
wus saprapta / neng Landhoh kidul winarni / kapang-kapang pinanggih lan arinira. 7. Panembahan gya methuk plataranipun / nulya ingkang garwa / Den Ayu Retnajinoli / dherek methuk marga anut ingkang raka. 8. Sampun lenggah neng bangsul lagu / samya jejagongan / panembahan muwus aris / gih bok ayu punapa sami slametan. 9. Nyai Banjur nauri sabdanya arum / iya keslametan / dene bisa teka ngriki / uwis lawas abanget kangen manira. 10. Duren iku duwe (jukang ?) ingsun gadhuh / nuju kabeneran / ana wohe kang nyalandri / wolung pikul iya ingkang ingsun gawa. 11. Panembahan driya kuweni kang awuh / klawan kemiri kang / ing gawa namung sathithik / kanggo bumbu raden ayu karsa midhang. 12. Nuli dhahar den ayu lan Nyai Banjur / tiga panembahan / linadosan para nyai / bakda dhahar linoroten rencangira. 13. Nyai Banjur dene dhateng Landhoh kidul / tigang dasa dina / sinuba-suba kang rayi / panembahan kalawan ing garwanira. 14. Nyai Banjur enjangipun pamit mantuk / pan sampun rinilan / tan kocap aneng ing margi / sampun prapta ing wismanireng Miyana. 15. Yata wau nulya ganti ingkang winuwus / inggih nagri Tuban / wonten kraman pacak baris / sampun kathah patahan telukanira. 16. Badhe gempur dhumateng nagri Mentarum / mejang kangjeng sultan / animbali dhateng patih / sampun prapta raden patih aneng arsa. 17. Kangjeng sultan pangandikanira arum / lah patih printaha / mantri prajurit pinilih / satus bae prajurit ingkang prayoga. 18. Besuk-besuk ingsun budhal aneng Landhoh / pan arsa rembugan / lan Ki Seh Jangkung kinanthi / raden patih aturipun gih sandika. 19. Kanjeng sultan nulya kondur ngadhatun / patih mrintahira / mring mantri miji pinilih / amung kang sami anumpak kuda. 20. Sultan Agung sampun rawuh rereh gunung / kendhang gong ing ngarsa / panembahan aneng sabin / macul siti supados sageta rata. 21. Ing kakang mas macul dhateng ing sabin kang wus / katingalan / anenggih saking ing ngriki / lamat-lamat dene wus katingal. 22. Kangjeng sultan dene angawasaken wau / dheweke nawang / sakilane Purwadadi / mila aran nami dhusun Penawangannya. 23. Gih puniku purwane Sultan Agung / nawang ingkang rata / mila akantos samangkinn / Kanjeng Sultan ingkang paring nama desa. 24. Dhusun Landhoh inggih wonten sabinipun / kang nami pun Tamat / kantos karan dinten mangkin / gih punika
pan ingiring prajurit anumpak kuda. 26. Sampun rawuh dhukuh Landhoh Sultan Agung / geger apuyengan / tiyang alit sami ngili / pengrasane wonten kraman ingkang prapta. 27. Jaler estri sedaya ngungsi ing gunung / ingkang gadhah anak / alit-alit den bekteni / ingkang meteng anak-anak aneng dalan. 28. Panembahan sareng ngarsa Sultan Agung / methuk neng
pan sumepa kebanjiran madumangsa. 32. Yen supama kangjeng sultan nora rawuh / marang wismaningwang / sasi mulud ngarep iki / kang sun sedya tilik mring Mataram. 33. Iya kangen maring adhi nimas ratu / Raden Mukmin wungu / Retnadiluwih / karo kangen putramu Raden Mas Dibya. 34. Kangjeng sultan nauri ngandika arum / kabeh keslametan / lami gawa tinggal iki / ora ana sangkutane apa-apa. 35. Ya mulane bok ayu ingsun atawuh / ngampiri pun kakang / sun ajak neng Tuban nagri / ana kraman wus akeh
ing yuda. 37. Kanjeng sultan lereh ngriki apan sampun / ngantos dhateng kula / sapinten kraman ing Tubin / sagah ngethoki ting jangganira. 38. Nangging kula inggih gadhah ing panuwun / sikepi Mataram / supados dhongkel ing ngriki / sikepipun pan kenging kawula sambat. 39. Manthuk-manthuk kangajeng sultan ngandika rum / gih prayogi kangmas / kula jarine pribadi / gawa pinten siti mung kedhik punika. 40. Pra prajurit Mataram parasan turun / nora
enak-enak / nora melu marang Tubin / nadyan perang amungsuha bari lemah. 42. Panembahan dadya dhawuh mongtong wedhus / kebri pan gangsal / mragat gudel tiga iji / sampun mateng genra masak-masak. 43. Dhasar rikat koki saking ing
linorotken abdinipun / prajurit arata / sikep gamelan pakathik / apan radin datan wonten kelangkungan. 45. Sareng dalu dhalung tinimbalan sampun / kinen aringgitan / akathah tiyang ningali / ingkang ngili aneng wana sampun prapta. 46. Tan kawarna wuwusen ing dalunipun / kawarnen ing enjang / panembahan nulya pamit / dhateng sultan kula bidhal dhateng Tuban.Pupuh XID u r m a 1. Dyan rinilan panembahan sampun bidhal / mung bekta rencang kalih / kumpul kina lunga / pan sarwi berukira / ecise bar mulih anenggig / naminira / panembahan teken icis. 2. Rencang kalih bekta beruk kalih pisan / panembahan lumaris / mampir mring Miyana / pamit bok ayunira / Nyai Banjur sampun ngimpi / lamun kapanggya / kelawan ingkang rayi. 3. Boten dangu penembahan rawuhira / dhateng Miyana nenggih /
ingsun bakal ing Tubin. 5. Dyan ingutus Jeng Sultan Agung Mentaram / methukna kraman Tubin / iya kangjeng sultan / isih ing
warnanen sampun enjing / panembahan pamitan / dhateng bok ayunira / supados dipunidini / ing lampahira / pan sampun
mantri sireki / lan sikepira / kinen dongkel sabin. 8. Sikepira kathahnya satus sawidak / ingkang sami dhongkeli / mantri tindhihana / akarya tetaruban / wonten ing griya satunggil / kinarya pinarakan / yen kanjeng sultan mriksani. 9. Saben dina tiyang dhongkel gih punika / kinirim tedhaneki / jeng sultan amriksa /
asem puniki / tambah klungsunira / kakalih dereng binucal / jeng sultan amundhut aglis / klungsu punika /
rinajegan / wus tigang dinten nenggih / asem tiningalan / sadedeg inggilira / Sultan Agung dhasar sekti / sabarang cipta /
kraman ika / kraman kang kenging gusis / tatu sedaya / limayu ngungsi urip. 15. Kepala sekawan wus kinethokan / endhase pipanjer nuli / pan sareng uninga / kepalanya wus pecah / sedaya wus nungkul sami / atur martobat / amanembah asung bukti. 16. Panembahan anulya malebeng pura / mundhut jarahan nenggih / wus katur sadaya / wonten gangsal gotongan / panembahan aneng masjid / mriksani mimbar / wrananira abecik. 17. Lajeng dhawuh mimbar kinen ambikaka / sampun binikak aglis / ing ngriku anulya / miranteni rembat pan / sampun kinumpul nenggih / lan raja brana / sadaya wus rumakit. 18. Wonten ketib nenggih nagari
dhateng panembahan nenggih. 19. Panembahan duk kala sareng amirsa / seneng ingkang galih / pan lajeng binekta / numpak dhateng jempana / panembahan kondur nuli / tiyang ing Tuban / kawan dasa ingkang ngiring. 20. Pan rembat tan gegotong neng arep pisan / tiyang Tubin kang ngiring / sawidak kathahnya / kelayan lurahira / datan kawarna ing margi / wus prapta wisma / dhepok Landhoh kang desi. 21. Kangjeng sultan tumedhak aneng plataran / methukken rakanteki / sampun kaslametan / pan sampun pinarak kaliyan / panembahan matur aris / punika sultan / anggen kawula jurit. 22. Inggih mimpang saking pangestu paduka / tumenggungira nenggih / keraman punika / janggannya tiga sekawan / kula panjeri / kapalanira / kang kantun teluk sami. 23. Gih punika raja brana saking Tuban / rolas rembat gunggung neki / inggih katur sang nata / kawula inggih derma / alimampah kiwaneki / ngemban dhawuh sang / aji sumanggeng karsi. 24. Kangjeng sultan alon pangandikanya / kakang ambil pribadi / sekathahing dunya / ingkang saking Tuban / punika kakang nglampahi / ingkang kangelan / bak ayu kang darbeni. 25. Gone dhongkel sabin inggih dereng dadya / ingkang nglurug sampun
ing laminira / sabin dereng adadi / kula sampun prapta / pun sabin dereng dadya / jeng sultan inggih ngamini / sakarsanira / mila karan semangkin. 27. Kangjeng sultan alon wijiling wecana / kakang kula suwuning / nanem asem punika / binjangipun dipunkandhanga / damel peken kemis / nikang kinarya / madhangan yen wonten ingkang kapti. 28. Kangjeng Sultan Agung genira ing Landhoh / nenggih pan sampun lami / pan satengah candra / siyang ratri binoja / dhateng
taklim / mring garwamu Raden Ayu Kencana. 2. Kangjeng sultan sigra budhal nitih kuda / jragen nenggih / kambil lan ireng kencana / laratipun bludu abrit / sinulam jene pinggir / sanggawedhi jene sepuh / ebegira garodana / rinajut kudaneki / kura kedhuk dya gambar warnanira. 3. Prajurit ing ngajeng samya / samya sami nitih wajik / tan kocap aneng ing marga / sampu rawuh aneng nagari / malebeng puri / prajurit pan samya mantuk / inggih sowang-sowangan / dhateng wismaning
mila kawula sowan. 5. Manawi paduka karsa / inggih anak kula estri / kula tiraken sampeyan / dados gih para nyai / inggih sampun ing ngriki / punika ing wernanipun / Bakirah namanira / panembahan mriksani / kaduk sae warnane rare punika. 6. Anulya kaningkah pisan / pan dados selir
nglakoni tindake estri / tri telu punika ingkang
siniksa dening Hyang Agung / malebeng ing naraka / ula klabang kalajengking / angantupi badane gebel sadaya. 9. Jerit-jerit sambatira / tanana ingkang nulungi / nora kena maidoa / wus kacetha dalem dalil / milane ing wong estri / den abekti marang kakung / iku pangeranira / ing dunya tumekeng akir / temen-temen amasthi munggah suwarga. 10. Wong wadon saiki arang / ingkang temen dhateng laki / sewu siji nora ana / kang kadya sinebut nginggil / yen nora den kayani / belasar ing tindakipun / ngupados lanang liya / sok ugi angsala dhuwit / nora enget lamun dandane bejat. 11. Satengah kesah pacinan / dya pamit dhumateng ingkang laki / jengandika pados dagangan / leksana apados jibing / kang jaler tan udani / yen kang estri rare beruk / nadyan wau ningwang / sawab nora kalong iki / (coka ruliya ?) arta damel tumbas madat. 12. Apan ta sampun akathah / wong wadong ingkang nglakoni / anenggih jaman punika / aja nganti sira ceki / lamun dhemen priyayi / kang jaler bingah kelangkung / sun emba mati lena / turune amrihe becik / lanang alus raden ayu warnanira. 13. Sampun maido ing serat / sakabat sampun ningali / duk kalane amelana / dhateng ing liya nagari / uninga pribadi / lelakon kang kaya iku / mila (ananjangna ?) / supados sampun nglakoni / sampun kantos tumindak kadi punika. 14. Boten sande
turune wong becik / belasar ing tingkahipun / dadi atingal nama / dudu turuning wong becik / yen becik kang mangka lakune belasar. 15. Sinidi ingkang carita / wuwusen ingkang winarni / panembahan sampun lama / gene dalem Landhoh nenggih / sampun inggih sabin / kathahipun mung nem bahu / Guden sabin kang nama / dadose dhadhongkel sabin / aca tanem pan iya puput sadina. 16. Ananging kuciwanira / dereng wau
puniki / pan dumugi dhusun (losen kana ?) punika. 17. Wonten tiyang mayu griya / kathahipun pitung iji / tinakon panembahan / bagus ingkang mayu sami / punapa dhusun mriki / wonten tiyang sade wau / mahesa kula tumbas / tiyang mayu anauri / boten wonten kelamun dika karsa. 18. Kidul ngriku wonten mesa / ananging mahesa mati / saweg wingi gene pejah / ajaler ageng nglangkungi / sungune anenggih / dhateng ngara-ara ngriku / kang ngriki katingalan / panembahan amurugi / estu leres yen wonten mahesa pejah. 19. Dupi caket panembahan / ing prenahira niki / agungun sajroning driya / eman temen kebo iki / dene gedhe nglangkungi / sungunya branggah abagus / mendah
gedhene angluwihi / sarta bapang sungunipun / bok bisa urip mana / emen temen lamun mati / panembahan nanuwun dhateng
sinedya ciptanipun / tan liyan maring Hyang / kang sipat rahman puniki / kang ngratoni kauripan sadaya. 22. Inggih Allahutangala / ingkang damel bumi langit / ingkang nora jaman makam / kang sipat langgeng tan gingsir / saking panuwun dasih / mugi tinurutan ingsun / inggih panuwun hamba / kalis kang sampu kalis / kang supados
sireku / mahesa pancen gelak / jenggereng sarwi atangi / nulya ngadeg sampun gesang kadya lama. 25. Tiyang mayu
tiyang pitu mudhun sami / amurugi dhateng ngarsa panembahan. 26. Tiyang pitu aturira / galap gangsul kula Kiyai / kawula nuwun ngapura / anembah angasih-asih / kawula boten uning / dhateng ing sampeyan wau / panembahan ngandika / ora dadi apa iki / wus jamake wong wadon ana nasibnya.Pupuh XIIIMegatruh 1. Yata wau penembahan nulya kondur / mahesanipun angiring / tiyang pitu atut pungkur / nyegati kanan kering / lampahira alon-alon. 2. Tan winarna prapteng dhusun saking wau / kapinujon wonten (kila?) / panembahan dhawuhipun / mahesa kinen ngedusi / tiyang pitu guyang kosok. 3. Sampun bersih tiyang pitu guyang wau / panembahan amriksani / ing granane singatipun / dene dhaplang angluwihi / kaya amedeni uwong. 4. Sesek lawang yen mungguh lawang aciyut / sadhap sisih tur lincip / yen den angon bocah iku / amesthi padha awedi / yen isih sungu mangkono. 5. Panembahan reseksana singatipun / cinepeng ing kanan kering / anulya wau thinuthuk / dhateng icik sekar mulih / singat lajeng amangisor. 6. Dyan mahesa lajeng singatnya adhungkul / anuju dhateng ing siti / malah yen anedha rumput / lamun boten dhateng rawi / datan saget lamun nyenggot. 7. Cangkemipun boten saget nyenggut rumput / margi singat nujah bumi / mahesa wus karan dhungkul / ireng mulus wernaneki / putihe gulu tan katon. 8. Panembahan pangandika arum / dhateng tiyang pitu nenggih / eis padha sireku / asanget panrima mami / gonmu padha ngatur mring ngong. 9. Pan wis tutug kali tengah iya ingsun / wong pitu ngater mring mami / wis padha baliya iku / besuk bae tilik mami / iya marang enggon ingong. 10. Tiyang pitu nembah sareng pamitipun / sedaya pan samya mulih / panembahan lajeng kondur / mahesa dhungkul ing wingking / sampun rawuh wismeng Landhoh. 11. Garwanira kapang-kapang apan methuk / sami bingah ing tyasneki / dene angsal kebo dhungkul / agengnya pan anglangkungi / dyan mahesa dhungkul manggon. 12. Enjangipun nenggih wau kebo dhungkul / arsa binekta ing sabin /
mripatipun (pajer ?) sanga durung tangi / sabet praya abdi wau / asanget genira ajrih / manawi gunung gedhang yektos. 14. Selamine mahesa dhungkul puniku / boten purun karya sabin / yen enjang kesah puniku / dhateng sabin rawi iki / yen mantuk wayah bar surup. 15. Yen terkadhang dugi rawi nedha wau / kantos dugi Sukowati / tigang wulan boten mantuk / ing sagurug-purugneki / sapurun enggone manggon. 16. Wau dhungkul yen wonten tandur sinenggut / sabine medal nglangkungi / yen siyang gupakanipun / sawetannya Landhoh singgih / labetipun kongsi balong. 17. Mergenipun mahesa dhungkul winuwus / yen nedha dhateng ing rawi / dados kali nami Bandhung / yen mantuk saking ing rawi / singate katutan kangkong. 18. Yeng amanggon dhateng asem ngandhap wau / dadya asem dhampit / punika cancanganipun / yen kesah ucul pribadi / nora ngangge dipunangon. 19. Enengena gantya ingkang winuwus / Sultan Agung ing Mentawis / adhawuh mring gandhekipun / lah gandhek sira sun tuding / sun utus marang ing Landhoh. 20. Kebo lanang sepasang ya karo iku / aturna mring kang mas puniki / supaya ginawe
margi / sampun prapta dhusun Landhoh. 22. Gandhek matur dhateng panembahan wau / kawula ingutus gusti / dhateng kangjeng Sultan Agung / mahesa kalih puniki / kang satunggal nami Totor. 23. Mangsatunggal malih wau naminipun / katur ing sampeyan ngriki / panembahan
sampun nedha / bakda nedha pamit mulih / wus rinilan panembahan / tan kocap aneng ing marga / sampun prapta ing Metarum / munjuk ngarsa sri narendra. 2. Wus katur ing solahneki / mahesa sampun katampa / ing raka dalem sang
saking Mentawis / inggih ingkang damel sawah / Totor klayan ing kalihe / pun dhungkul saben dinanya /
tanemi kacang / yen angundhuh ing kacange / katuraken ing Mantaram / tuwin kintun kang putra / dhateng Cerbon putranipun / Ketib Trangkil kang dinuta. 5. Sakedhap pan sampun prapti ? Ketib Trangkil ing lampahnya / dumugi dhateng Cerbone / kacang sampun tinampan / Rahaden Mukmin ika / Ketib Trangkil pamit mantuk / sampun prapta Landhoh ika. 6. Wenanen den ayu singgih garwanira panembahan / umatur dhateng rakane / kawula matur sampeyan / amung putra paduka / Rahaden Mukmin punika / bok inggih tinimbalan. 7. Kula emong tiyang kalih / dhateng ing ngriki kewala / sampun mantuk ing Cerbone / kawula tan gadhah putra / kenging katingalan / sinten kang darbeni wau / barang sumakawis ika. 8. Panembahan ananuruti enjange lajeng utusan / abdi Praya Tib Trangkil / wus prapta aneng ing ngarsa / panembahan angandika / Tib Trangkil sira sun utus / iya karo abdi Praya. 9. Marang Cerbon sira iki /
kocap aneng margine / sakedhap sampun prapta / dhumateng Cerbon nagara / anulya wau umatur / ngarsanireng jeng sultan. 11. Manembah ing ngarsaneki / Tib Trangkil alon aturnya / dhuh Gusti kula dinuteng / dhumateng putra paduka / ing Landhoh panembahan / inggih kinen nuwun iku / dhateng putra wayah tuwan. 12. Raden Ayu Retna Jinoli / garwa kang saking Metaram / apan sanget panuwune / ping kalih badhe wuninga / dherek ngemong kewala / pan boten (adner besumu ?) / sami ugi garwa ing Tuban. 13. Dipunemong garwa kalih Mataram kelayan Tuban / wira-wiri ing akire / lamun kangen kangjeng sultan / kawula kang ngaterena / kalih abdi Praya wau / punika atur kawula. 14. Jeng sultan ngandika aris Tib / Trangkil sakarepira / aku mung dungakake / kang wayah tinimbalannya / wus cundhuk aneng ngarsa / Mukmin melua sireku / Tib Trangkil
bunbunanira / tinimbul ing sejatine / inggih sampun kantos sasih / tapak tilas gurenda / Tib Trangkil anembah matur / lengser saking ngarsa sultan. 17. Raden Mukmin lan Tib Trangkil / abidhal lajeng lumanpah / embanira ngetutake / sekawan ing kathahira / pan datan kenging pisah / duk alit sanget wongipun / ingga yuswa walung
kuda. 19. Kangjeng sultan ambektani / mantri sekawan punika / ngaturaken ing wayahe / tiyang kuwu kalih dasa / wonten ingkang bekta tumbak / tameng lawan pedhang sunduk / gumruduk ing lampahira. 20. Kang den iring taksih alit / nembe yuswa walung warsa / katingal amung cahyane /
kawarna ing margi / Raden Mukmin sampun prapta / dhateng Landhoh ing desane / kang rama sampun miyarsa / sadhatenge kang putra / sawek dugi saler dhusun / kang ibu aken methuka.Pupuh XVKinanthi 1. Raden Mukmin sampun medhun / Tib Trangkil kang mondhong nenggih / pan saking inggil turangga / ibu kalih malajengi / cinandhak ing astanira / kinanthi ing kering. 2. Raden Mukmin nulya agung / dhatengi ingkang rama nenggih / ibu kalih
embena kangena / kawula ingkang nuweni / tan dangu dhaharan medal / rerampatan warni-warni. 5. Wus sru ta sedayanipun / mantri
dalunipun / Raden Mukmin yen aguling / tunggil lawan ibunira / den keloni ibu kalih / saben dalu tan pisah / ibu kalih
kinarya ing pangauban / supados darbeya siwi. 8. Anulya ingkang winuwus / mantri Cerbon wau nenggih / sekawan ing kathahira / ingkang ngiring Raden Mukmin / dene lereh wus sawulan / pamit mantuk lan marengi. 9. Warnanen ing enjangipun / mantri Cerbon nuwun pamit / dhumateng ing panembahan / wus lengser saking ing arsi / panembahan kintun kacang / dhateng Sultan Cerbon nenggih. 10. Gangsal rembat kathahipun / wus
saking ing ngarsi / aneng marga sowang-sowang / wus prapta ing wisma mami / nengena ingkang kocapa / panembahan kang winarni. 13. Sampun yasa masjid wau / pan namung kangjeng satunggil / kinarya masjid punika / sarta lumbung kang satunggil / pucuke kajeng winarna / kadamel lesung wus dadi. 14. Lumbung wau naminipun / lengkara sinaren idi / lesungipun nami banyak / warnanen wayah enjing / garwanira panembahan / saking Gebonganom singgih. 15. Ambabar wawratipun / miyos jalu langkung pekik / panembahan angandika / padha kulup ana iki / mila kulup naminira / panembahan kang dhawuhi. 16. Dyan ganti kang winuwus / anenggih Rahaden Mukmin / putranipun ingkang tuwa / pan yuswa limalas warsi / panggalihnya panembahan / apan karsanipun supit.Pupuh XVIDhandhanggula 1. Yata wau panembahan anenggih / pun rahaden si Mukmin punika / pan sampun sinupitake / dhikir Nabi sadalu / raringgitan ingkang sahari / bakdanya sinupitan / antawis nem taun / Rahaden Mukmin punika / imah-imah pan angsal Cerbon nagari / pikantuk sanaking sanak. 2. Datan kocap pirengganing panggih / dyan kang garwa pan sampun binekta / dhateng ing Landhoh desane / Rahaden Mukmin winuwus / ingkang rama dadya paring nami / Raden Tirtakusuma / inggih sampun kabul / Pangeran Tirtakusuma / sampun atut genira palakrami / tan wonten sulayeng karsa. 3. Datan winarna ing nguni / panembahan pan tungkula denira / pan nenggih saben warsane / mangsa rendheng macul / sabin Guder punika nenggih / kathahnya nem bahu ika / ingkang kangge garap wau / mahesa totor kalihnya / mung punika ingkang damel garap sabin / saking sultan ing Mataram. 4. Sampun tanem kados adat lami / inggih ugi amragat mahesa / kadamel ingon tiyange / tiyang kang samya dhaut / abanjur rinempahi
pangeran / Kudus / nulya utusan / animbali dhateng panembahan singgih / tan kocap aneng marga. 7. Gandhek kalih sampun matur aris / inggih dhateng ngarsa panembahan / kula ingutus wiyose / dhateng pangeran Kudus / yen sampeyan dipuntimbali / sareng salampah kula / panembahan
amacak baris / pan katingal saking Kudus waos ngadeg / supenuh dhawuhipun / pangeran nenggih / sareng kula prapta / tan wonten puniku / puniku kang katingalan / saking Kudus kados tiyang macak baris / panembahan ngandika. 9. Knaca gandhek inggih bokmanawi / kula nandur ing kacang punika / anggeng-geng pan lanjarane / katingal saking Kudus / kados tiyang amacak baris / gandhek bok dipriksaa / neng sabin puniku / sarta
kacang punika / satunggal wit amendhet / satunggil kacangipun / kembali radi pupa pranteni / pikantuk kalih
dhateng Kudus pan sarwi bekta sakabat / Ketib Trangkil wau namane / anenggih kalihipun / sakarana ingkang tut wingking / tan kocap aneng marga / sampun prapta ing Kudus / pangeran nuju pinarak / panembahan ingacaran sampun linggih / saha atur pranata. 12. Dipunadhep pra santana neng
saking ngriki waos geng-geng anglangkungi / napa nedya
wedalipun kang kula bukti / amalanjaran kacang / menawi puniku kados waos katingalan / saking ngriki pangeran pamriksaneki / kula datan rumangsa. 14. Jeng pangeran wuwus saha manis / jebeng Landhoh inggih jeng ngandika / punapa inggih sababe /
kathahneki / kinen wau nedhaa. 16. Sanes jenang sajatine gamping / panembahan lajeng
saking gurehipun / priyayi ingkang tumingal / samya ngungun dhateng sabat Ketib Trangkil / kirang panedhahanira. 17. Datan dangu wonten rawuh nenggih / panembahan ing Kadilangu ika / putra jeng sultan kalane / rawuh aneng Kudus / jeng
panembahan Kadilangu ngandikaris / jebeng Kudus ta sira. 18. Arep apa kersanira iki / Pangran Kudus alon aturira / jebeng Landhoh ing wiyose / badhe kawula ukum / ukum pati sabab asisip / piyambak nglenggana / tan suminggah ngayun/ lepate sampun kadhadha / damel masjid pan datan permisi / punika
ngatag dhatengi Ki Landhoh nenggih / inggih kenging wakila / Ki Landhoh sabdanya rum / pan wakilipun punika / Ketib Trangkil kinejepan sampun uning / umareg ing sultannya. 21. Panembahan sigra ngatag nuli / Ketib Trangkil cumaos ing ngarsa / apasrah pati uripe / gya linekasan sampun / tukang tuwek sampun ngawiti / kang erah nyamburat / gandanira arum / nanging taksih erah abang / panembahan ing Landhoh wuwusnya aris / jamak putih rahira. 22. Datan dangu rah pethak kang mijil / gandanira amrik angambar / sedya eram tingale / wonten rarasan gumun / iku sabat ran Ketib Trangkil / bisa mati sampurna / sampurnane kewuh / pakewuhe dhateng paran / uwis awas marang panggonaning ati / patitising ulihira. 23. Sampun pejah Ketib Trangkil puniki / layonira inggih gilang-gilang / panembahan lon wuwuse / Ketib Trangkil sireku / kebat sira mulih dhingin / den cuthik ing ecisira / Tib Trangkil
makam dawa semangkin gih / punika gancange carita / Tib Trangkil iku kubure / sedaya kang andulu / sami eram dhateng Tib Trangkil / inggih dados penginan / musna layonipun / erahipun saget pethak / sarta ngambar arum wangi amrik wangi / tandha minggah suwarga. 25. Inggih sampun bibaran mulih / Pangeran Kudus malebeng pura / panembahan ngandikane / kundur ing
ana babesanan. 26. Karo turun Kudus dina buri / luhung ngalap ja kongsi dialap / puniku wau purwane / kantos punika wektu / lamun nrajang pesthi bilahi / tan wonten kuwarasan / kang nrajang waler iku / nemahi salah satunggal / yen terkadhang kalih pisan angemasi / iku duk purwanira. 27. Milanipun kang sami miyarsi / sanak-sanak ingkang amirengna / punika ing sedalane / dipun sami mituhu /
selaminira.Pupuh XVIIG a m b u h 1. Nengena ingkang winuwus / amangsuli carita rumuhun / nalikane panembahan duk rumiyin / dereng lelana anglangut / taksih ing Miyana katon. 2. Sampun gadhahi putra satunggil / amiyos jaler abagus / ngestanira Rahaden Momok. 3. Raden Momok inggih sampun / imah-imah tiyang saking dhusun / Pakeringan panggih nak sanak pribadi / garwane kabekta sampun / dhateng Miyana kang enggon. 4. Raden Momok winuwus / tinimbalan dhateng ramanipun / panembahan
dhateng dhusun Landhoh kidul / ingkang rama inggih sampun angiringi / griya kalih bagus-bagus / Raden Momok sampun enggon. 6. Raden Momok puniku / namaning garwa sing andhusun / lajeng nami panenggak peparabneki / Tirtakusuma puniku / inggih ibu putr Cerbon. 7.
sampun takdire Hyang Manon. 8. Garwa saking Tuban wau / nami Raden Ayu Pandhan Arum / sami ugi inggih datan darbe siwi / sampun takdire Hyang Agung / garwa Tuban lan Mentaos. 9. Garwa ing Palembang wau / putranipun estri langkung ayu / nanging boten kabekta ing Landhoh singgih / panembahan yen kangen sunu / tinjo mring Plembang mawon. 10. Putranya wuragilipun / ingkang nama nenggih Raden Kulup / ibu saking Gebanganom ing Semawis / sampun imah-imah wau / garwanipun ayu anom. 11. Cinekak cariyosipun / panembahan inggih sampun sepuh / sampun kraos badhe wapat roh lan jisim / sampun pinaringan tuduh / yen badhe kondur amanggon. 12. Warnanen satunggal wektu / panembahan pinarak ing bangsal / putra tiga ngadhep aneng ing ngarsi / garwanipun Raden Ayu / Renajinoli tan adoh. 13. Raden Ayu Pandhan Arum / inggih ngadeg aneng aneng wingkingipun / Gebanganom angadeg aneng ing kori / sabet pra samya ing ngayun / sentana pepak dhumaos. 14. Panembahan alon muwus / sakabehe iya putraningsun / iya lamun besuk sapungkur mami / yen ingsun / uwis asurut aja na tukar werdon. 15. Karo dulur ingkang rukun /
saksanduman iku / kang saduman Tirta Kusumeku / kang saduman iya Kulup kang nampani / Raden Momok alon matur / asanget panuwuningngong. 17. Rama kawula tan ayun / boten remen kula printah dhusun / tampekaken gih adhiku kalih / Raden Tirta Kusemeku / saha Raden Kulup mawon. 18. Rama kula namung nuwun / paring idi inggih dhateng ngayun / bang supados kaliyan dunya ing ngriki / ngungkuli sapadha ulun / kang rama ngandika alon. 19. Sun ingidini sira iku / iya Momok sugiha punjul / angungkuli marang samaning janmi / katekana panuwunmu / langkung bingah Raden Momok. 20. Panembahan ngandika rum / mring kang putra Tirta Kusumeku / yen mangkono desa Landhoh ingsun palih / sira ingkang wetan iku / adhimu si Kulup kulon. 21. Desa kang selawe iku / kang telulas sira kang gadhuh / ingkang rolas adhimu Kulup kang darbeni / amung kacek siji dhusun / sebab kula pring kang anom. 22. Lan malihe wekasingsun / kelangenaningsun kebo dhungkul / jeng gonmu ngurmati ya ingkang / yen ingsun apa wis surut / gawenen sidhekahe wong. 23. Yen ingsun / uwis asurut sira kubur kidu; / masjid ingsun singget gedhong gonmu gawe ingkang becik / kabeh ing wasiyatingsun / kumpulna sajrone gedhong. 24. Kiyai Penamar ngedhug / Kyai Panji iya kudhi sangu / sekar mulihe wis bathokku ra isin / dhesthar wulung payung agung / simpenen sajrone gedhong. 25. aja na wani sireku / anyimpeni utawa ing anggadhuh / nora nana manira sira idini/ yen ana gawe kang perlu / kena kasilih
dhawuhneki / kawula inggih mituhu / enget-enget jroning batos. 28. Anulya bibaran sampun / panembahan lumebet ing dalemipun / ingkang putra bubaran pra sami amulih / wus prapta ing dalemipun / garwa methuk ayu anom.Pupuh XVIIIS i n o m 1. Panembahan enjangira pamit dhateng garweneki / tindak dhateng ing Mentaram / sabat kalih atut wingking / tan kocap aneng margi / sakedhap Mentaram rawuh / Sultan Agung pinarak / panembahan cundhuk ngarsi / nulya lenggah ajajar lawan jeng sultan. 2. Sultan Agung angandika / kiraka wonten punapi / dene teka siyang-siyang / punapa wonten kang ati / inggih anyalawadi / panembahan alon matur / milanya kula sowan / pinanggih sultan mariki / caos atur kawula nedya pamitan. 3. Ing tembe mangsa panggihnya / temtu sapisan puniki / kula nuwun idi sultan / mantuk ing rahmatolahi / jeng sultan slameta ugi / kula manggiha rahayu / ing ngalam kalanggengan / ingkang boten owah gingsir / mung punika jeng sultan atur kawula. 4. Saha kaping kalihira / kawula inggih atitip / amung raka jeng paduka / den ayu Retnajinoli / yen kirang tedhaneki /
lampat tan awarni-warni / sinuba-suba ngenting / sultan dhateng rakanipun / bakdanipun dhaharan / kang raka nulya kinanthi / dipunajak malebeng ing dalem pura. 6. Saratri sami raosan / gunem raos ngelmi gaib / warnanen ing enjangira / panembahan sampun pamit / jeng sultan angamini / panembahan tingal sampun / terus dhateng Palembang /
nuju siniwi / ingacaran sampun lenggah / jeng sultan arum ngandikaris / wonten punapa adhi / napa wonten karyanipun / panembahan aturira / mila kula sowan ngriki / badhe pamit mantuk dhateng Rahmatullah. 8. Jeng sultan lon muwusira / kula inggih angamini / panembahan aturira / kawula amung atitip / putra sampeyan estri / wayah sampeyan puniku / yen kirang tedhanira / mangsaboronga sang aji / mung punika prelunya gen kula sowan. 9. Sultan Palembang ngandika / adhi sampun walangarih / putrane estri punika / sampun kula kramakak / pikantuk samya ngriki / apanggih sanak sadulur / putra ing kepatihan / panembahan matur aris / sekalangkung kabeh panuwun kawula. 10. Panembahan apamitan / pinanggih lan garwaneki / kelayan panggih kang putra / pan sampun pinarak kalih / kang putra angunjungi / kang rama
Paitane wong akrama / amung eling iku nini / idhep mantep marang priya / bekti setiti ing laki / gemi angati-ati / iku nini wekasingsun / tegese eling ika / ja belasar tingkah juti / ingkang eling yen sira winengku priya. 12. Tegese idhep ta
welas marang sira / sabab sira anglegani / sakabehe wong wadon belasar tindak. 14. Batosa mring lakinira / boten suka kesah tebih / sandhang pangan sampun kirang / besele dipuntuwuki / iku lega tyasneki / abingah mesem gumuyu / iku
wadon kang kaya iki / nora wurung nemu sasar / yen sira besuk ngemasi / pan ora den aku yekti / marang umat Kangjeng Rasul / umate Dewi Patimah / dinokok neraka benjing / kalajengking kelabang ngantup sedaya. 16. Yen wadon
kakung / nora suwaleng teng karsa / bingah terus lair batin / yen wong lanang den anggep pangeranira. 17. Bekti iku tegesira / awedi marang ing laki / yen den kengken lakinira / ingkang bingar ulatneki / kang kebat semu ririh / aja tumindak sugrusu / ana gawe sapira / yen den panggil ingkang laki / nuli enggal tinilar maju ing priya. 18. Setiti
peksi / kebo jaran bebek wedhus / sapi utawa
Hyang Maha Suci / sinung cahya angungkuli widadari. 22. Agedhe ganjaranira / ana maning iku nini / wong wadon wayuh maring priya / nora esuk nora serik / arukun becik kapti / saben dina runtung-runtung / kang tuwa wruh tuwanya / kang nom weruh nomneki / wus pinasthi cinadhang mungguh suwarga. 23. Panembahan gening mulang / dhateng putranipun estri / wus telas pamulangira / kang putra matur ngabekti / jeng rama kula amundhi / gih dhawuh sampeyan kaembun / inggih rama idinya / kula pundi rama inggih / kacancang apucuking kawula. 24. Mugi saget nglampahana / kados dhawuh rama nenggih / kang rama alon ngandika /
pamundhi mami / panembahan karsa sare lan kang garwa. 25. Enjangira panembahan / pamit garwa lan kang siwi / kundur sampun abidhalan / sakedhap netra wus prapti / dhateng Cerbon nagari / sowan dhateng para sepuh / sultan Cerbon pinarak /
sowan ing ngarsa sampeyan. 27. Kawula badhe pamitan / mangsa panggih-panggih malih / kula nuwun badhe wapat / mantuk ing Rohmatullahi / sultan alon nauri / inggih sakethi jumurung / angamini manira / selametan ing alam gaib / sampun
sampeyan. 29. Mangsa saget apanggiha / sowan mriki malih / kantun sapisan punika / kula badhe nuwun pamit / mantuk ajal ngibandi / Imam
pamit / budhal lampahe wus prapta / Miyana dhukuhe lami / Nyai Banjur winarni / kang rayi sigra rinangkul / sarwi alon atanya / neng ngarep adhiku iki / siyang-siyang apa ana karyanira. 31. Panembahan wuwuse / bok ayu kula apamit /
maring Maha Suci / gonmu mulih marang alam kelanggengan. 32. Anulya sami dhaharan / bakda dhahar goning pamit / sakedhap netra wus prapta / dhateng Landhoh kidul nenggih / kang garwa methuk sami / aneng pelataranipun / panembahan pinarak / kang putra tiga wus prapti / sami seba dhateng ngarsane kang rama. 33. Sakabat sekawan ing ngarsa / Kertasana kang satunggil /
dadi / dhuwur ngnukuli sapadha-padha. 34. Gawa makna loro ika / kang siji makna nagari / lorone ing tegesira / sabara alaku tani / macul sira temeni / aja maro tingalipun / wareg sandhang lan pangan / wong tani iku bekti / amratani iya marang sama-sama. 35. Nanging yen
ora / yen sira arep becik / kisase jakat iki / samet sade papan iku / aja ta nggango eman kalonge wau kang pari ing / tegese wong eman nora kaduman. 36. Ginarap apan tan berkat / pari beras nuli enting / mega nora gelem jakat / isih reget durung bersih / dadi akeh kang wani / seluman padha angerbut / tikuse melu mangsa / bubuk bang melu tut wuri / ander munoh melu mangan parenira. 37. Yen sira nyambut karya / pan namung tigang prakawis / iku sira adhepna / maca macul lawan ngaji / netepi salah siji / nora kurang panganipun / tegese wong amaca / kuwi ta sira temeni / bokmenawa dadi ta sira. 38. Senadyan nora dadiya / asal ugi wus nglakoni / dadiya carek desa / bisa alus pundhakneki / macul sira temeni /
kendhuri / ana kang bacut tahlil / oleh berkat lawan bandhul / wong siji patang uwang / tansah sira angingoni / dhateng rabi tuwin anak rayatira. 41. Lan malih wekas manira / padha gagulanga benjing / pra tingkahe wong agesang / padha alurua ngelmi / ngelmi rasa sejati / wekasan ing pati iku / perlune wong agesang / weruha enggone pati / basa pati petitising pernahira. 42. Yen ora weruh asira / temah sasar / temah dasar gonmu pati / mulih nora weruh wiswa / dadi
kena ginawa. 43. Olih wanudya sapira / yen ora weruh ing elmi / sarta nora gawe amal / iku tambah ngrubedi / tan durung bingena / amurungake ing laku / dunya ginawe amal / dadi sarate wong urip / uripira murakabi sama-sama. 44. Lanang wadon iya padha / sira
lamun nora den jakati / isih reget durung suci yen lestri. 45. Upamane yen wus tuwa / remanipun werni kalih / nganggoa ambeg
Angaku turun manira / panembahan sira iki / nora mengerti ing sastra / Jawa Arab nora sami / ora gaguru ngelmi / tandha dudu turuningsun / yen tandha
dhawuhipun kangjeng rama / sayekti kawula pundhi / kacancang rema mami / kangjeng rama dhawuhipun / jeng rama idenana / supados saget nglampahi / ing dhawuh jeng rama sadaya. 48. Kang rama alon ngandika /
sami ngadhepi / tan purun sami mantuka / nenggih wau jaler estri / sadaya angladeni / panembahan gerahipun / sampun dhateng takdirnya / dinten Ahad age ugi / sasi Rajab tanggalipun gangsal welas. 50. Taune Alip nika / sengkalane ingkang warsi / tri rasa
sampun suci / sinatatan binekta aneng kuburan. 51. Sakidul (gancit?) pernahnya / panembahan sampun meling / dhateng ingkang putra tiga / gedhonge sampun adadi / ngajeng pinasang nuli / wasiyatnya sampun kumpul / kasimpen
gerah lajeng seda / pinetak aneng Jawi / boten tunggil ingkang raka. 2. Kenging ukum margi boten darbe siwi / garwa saking Tuban / gerah lajeng angemasi / anenggih lajeng pinetak. 3. Garwa saking Gebanganom anututi / gerah lajeng seda / garwa tiga wus angemasi / pinetak jawi sedaya. 4. Putranipun panembahan ingkang kalih / wus nama
pangeran. 6. Raden Momok amung dunya den senengi / langkung sugihira / kang wau anuwun idi / dhateng
dhateng ingkang rama / Raden Tirta Menggaleki / garwanya angetutena. 11. Dhateng Landhoh atut gening palakrami / dyan Pangeran Dagan / sampun anggadhahi
Ingkang rama inggih sampun paring nami / Raden Iskak ika / sampun supit nulya krami / pikantuk Semarang. 13. Anak dulur pernah kapenakaneki / kalyan ibunira / nanging sugih anglangkungi / sudagar ageng Semarang. 14. Raden Iskak garwanya naminireki / mas ajeng Sulbiyah / nalikanya den boyongi / kathah gening bekta dunya. 15. Sinjang keling arta perak miwah jeni / sedasa gotongan / sekalajeng asugih / nenggih pangeran punika. 16. Putra jaler jaler tinumbas dhateng pawestri / lajeng damel bandha / Raden Iskak ngalih nami / Pangeran Natakusuma. 17. Nengena nenggih wau kang winarni / agenti kocapa / wonten tiyang dagang sapi / kang wisma nagari Wangga. 18. Lereh Landhoh lereh dhusun Landhoh nenggih / wonten ara-ara / tiyang Wangga Sokawati / ing ngriku lerehanira. 19. Saking kidul bekta bawang nila werni / winade Juwana / mantukipun bekta trasi / winade dhateng Mataram. 20. Tiyang Wangga sampun mantuk ping gawani / lembu tigang dasa / lereh ngaran ara-ara nguni / sareng dalu tan wuninga. 21. Amben cucal cinolong
bidhal den padosi tan kepanggih / gandhek lereh datan bidhal. 22. Kepalanya ingkang minangka nglurahi / nami Santawignya / malebet ing Landhoh neggih / asowan Pangeran Tengah. 23. Sampun prapta aneng ngarsa atur bekti / matur melas arsa / manawi inggih marengi / anenggih karsa sampeyan. 24. Kula nuwun cucal mahesa sakedhik / satebah kewala / panjangipun kawan kaki / kinarya amben kewala. 25. Wau dalu emban kula ginigit anjing / milane kawula / nuwun
gusti / kula wade ing Juwana. 28. Mantuk kula inggih bekta gereh trasi / yen nyipeng kawula / salere dhusun puniki / ana arane kang
lembu ing ngarsi / lembu tigang dasa / sadaya dipungenthani / arame suwaranira. 35. Pating kaleneng gentha wonten ageng alit / selur lampahira / lare angon aningali /
satunggal. 37. Lajeng ngamuk momotane kocar-kacir / kantun cekathakan / taksih kanthil aneng geger / lembu kadya katempelan. 38. Mangilen ngaler ngidul ngetan nenggih / binendrong wong kathah / wonten ingkang nyejatani / datan busik wulunira. 39. Angamuke lembu saya anemeni / nunjang sarta nyundhang / akathah tiyang kang kanin / lembu mlajeng mlebet wana. 40. tinututan sadaya datan nguntapi / serap wayahira / tiyang sami wangsul mulih / tan kawarna dalunira. 41. Sareng enjang Santiwignya matur aris / ing
winarni / wus prapta aneng ing ngarsa. 42. Wus umatur awit purwanireng nguni / dumugi wekasan / Santiwignya aturneki /
kang tampi dhawuh dyan mintar. 44. Samya bekta sanjata pedhang lan keris / kadya nglurug perang / wan dipunkepung nuli / tiyang kathah samya culat. 45. Lembu kagyat janggirat kirig-kirig / macicile netranya / lajeng
purun nyaketa / ajrih yen dipungondhang / anenggih yen kadi mantri / kang kanin punika / singa pejah ugi. 2. Wayah asar lembu pan sampun asayah / kengingnya dipunjaring / kabekta mantuk enggal / katur dhateng
cucal ambenira / kados saget digdaya / gen kula nuwun rumiyin / dhateng Pangeran Tengah / ing Landhoh dalemneki. 6. Jeng pangeran kinen mendhet kuda / lajeng dipunkalungi / cucul amben punika / lajeng dipun sanjata / kaping gangsal boten busik / kinen anumbak / inggih boten ngemasi. 7. Dipunpindhah kinalungaken mahesa / binendrong dipunbedhili / pan inggih tan pasah / pangeran dhawuh sigra / cucul lajeng dipunbagi / samerang-merang / anenggih agengneki. 8. Sampun radin binagi tiyang sawangga / kinarya jimat nenggih / kabuntel ing sinjang / kangge susupe sedaya / wonten kang kinarya sabuk kaulesi / pethak anenggih pundhi-pundhi. 9. Antarane wonten satengah wulan / katur jeng sultan Mentawis / pirengnya jeng sultan / saking aturira / bala pangeran Wangga tur uning / mring Kanjeng Sultan / Agung inggih Mentawis. 10. Purwanipun
amundhi nawala / inggih saking sri bupati. 11. Sultan Agung alon denira ngandika / mantri sira sun tuding / marang Landhoh ika /
wus prapti / inggih Landhoh desa / Pangeran Tirta Kusuma / semu kaget ingkang galih / wonten caraka / saking Mentaram nagri. 15. Sami lenggah mantri sakawan punika / Pangeran Tengah aglis / tedhaken ing lenggah / nyakiti gandhek duta / Pangeran Tengah nampeni / kang nawala / enggal
ugi / ingkang ngedhatyan Mentarum / kang mengku Tanah Jawa / kalakengkat ing sabumi / pan telatah
omah desa Landhoh iki / sawiji tur sembada / tetani panggawe suci / sucinira anyrambahi sakulawarga. 3. Sawuse puji pandonga / iya ora pa maning / nalika tanggal lima las / lan jrone Sawal kang sasi / sira katekan iki / wong ing Wangga dagang
ngubiki / ingsun pundhut mring Mantaram / gwakna utusan mami / aja kaliru kaki / kang sun pundhut tulang
likur tanggalnya / anenggih Sawal kang sasi / apinuju ingkang arsi / anenggih Dal taunipun / sengkalannya kang warsa / kirim blanja ingkang rayi / limang atus pitung dasa pitu ika. 7. Pangeran Tirta Kusuma / sareng maca ingkang tulis / (sunuk?) neng jroning wardaya / wus kadhadha semuneki / marwata sultan Banten mring / kang rama Sultan Agung / dene
ingkang raka / Raden Momok den aturi / Pangeran Tirta kusumeki / sedaya wus prapta ngayun / manggihi mantri duta / ingkang saking ing Mentawis / saben dalu genipun sami jagongan. 9. Serat saking Mentaram / inggih sampun den wangsuli / ingkang nyerat putranira / Raden Amir sampun wasis / kang rama paring lit / kabeh purwaning kang tembung /
putraningwang / gonmu nulis ingkang becik / aja kongsi aksara pegat kalimah. 11. Destun temen yen wong desa / kurang tata kurang titi / nora mangerti sujana / ja kongsi ngisabi-sabi / yen den guyu wong nagari / tandha tedhak saking dhusun / kang putra aturira / kados boten nguciwani / boten benten nalar ngriki lan Mentaram. 12. Temtu wonten kacekira / ing dhusun klayan nagari / dipunulig saben dina / atanyah tembungireki / bok inggih tiyang nagari / kinen gantheng amalaku / mangsa silih nyandhaka / kalayan tiyang ing desi / nadyan dhusun boten sembarang dhusunnya. 13. Kang rama alon ngandika / iya bener sira iki / serat sampun tinulisan / sampun dadya gening nulis / katur kang rama aglis / winaca sinukmeng tembung / sadaya tandukira / rakiting aksara titi / sampun leres aksara arayak-rayak. 14. Dupi enjang seratira / tinampekaken tumuli / dhateng gandhek ing Mentaram / gandhek sampun anampeni / sarta umatur aris / pangeran kawula nuwun / mumpung enjang abidhal / tigang dinten dhateng ngriki / sekalangkung ingajeng rama jeng sultan. 15. Pangeran Tirta Kusama / pangandikanira aris / inggih sumangga kewala / gandhek lengser sakingarsi / wus bidhal lampahneki /
tembung / kangjeng sultan grahita / pan mesem sajroning galih / dene bisa udanagara utama. 17. Punika serat kawula /
mengkoni Tanah Jawi / pra Bupati pasisir takluk sadaya. 18. Pan mansur ing tanah sabrang / para raja siyam nagri / dene ambek rat Jawi / setya legawa ing tyasneki / digdaya dhasar sekti / kasubing
Sampun ing kadya punika / awiyos boten punapi / kawula sampun amundhi / inggih paparing tulis / saking kangjeng rama aji / panjenengan dalem wau / amundhut cucal lan singat / cucalipun dhungkul nguni / klangenaning kala swargi kangjeng rama. 20. Jeng Sultan sampun aduka / singatipun dhungkul gusti / inggih sampun telas sadaya / tan kantenan kang bektani / wonten ingkang taksih kidhik / damel badhe jungkat wau / slepen pituwin belabah / jujulipun kantun kidhik / gih punika kang sareng serat punika. 21. Mugi konjuk kangjeng rama / wiyaripun kalih kaki / panjangnya namung sekawan / sumangga jeng rama aji / kejawinipun malih / kangjeng rama sultan kintun /
dhuwung paringing jeng sultan / kalokengrat ing sabumi / amung punika gusti / unjuk kawula sang prabu / kapundhi ing mastaka / kacancang ing remamami / dunya kerat kawula datan suminggah. 23. Pan namung bekti kawula / kaunjuk dhateng sang aji / serat saking ingkang putra / Tirta Kusuma kang nami / Landhoh wismanya desi / adipati papa wilangun / narima titah ing Sukma / mugi Hyang Widi ngasihi / embun-embunan printahireng suksmanasa. 24. Nalinira sinerat / nuju dinten Senen Legi /
sampun tamat tembung titi / ingkang sampun kasebut nawala patrah. 25. Sultan Agung mesem ing tyas / garjiteng jroning galih / nora mambu weton desa / pasanging aksara kita / tembunge memes manis / mendah aneng praja agung / ngungkuli wong Mentaram / nora uman ing pengerti / nadya desa
selir / ingkang garwa amethukaken den asru.Pupuh XXIIKinanthi 1. Nengena jeng Sultan Agung / agantar ingkang winarni /
sayektosipun / cucal damel amben sapi / dugi Wangga lajeng meta / binendrong tumbak lan bedhil / lembunipun datan
saking ngriki. 3. Santiwignya matur galur / purwaning kawiting nguni / cucal sampun damel jimat / tiyang sa Wangga gawe radin / walulang kaduman samerang / kadamel jimat pribadi. 4. Menggah wau hikmahipun / kawula sampun ngayoni / den waos tiyang sedasa / boten busik awak mami / nanging supe panganggenya / sampun nangge sombong iki. 5.
menawi taksih kidhik / balung pituwin teracak / untunya manawi taksih. 7. Yen taksih cucale dhungkul / wontena sailir alit / kawula ngaturi arta
busik / boten wuninga ing warta / sampun andika mariki. 9. Lah inggih dika umatur / mring Surya Kusuma adhi / pangeran ingkang mardika / dalem Wangga ing nagari / yen cucal dhungkul wus telas / Santiwignya angabektani. 10. Pan inggih kawula nuwun / pamit mantuk mumpung enjing / Pangeran Tengah ngandika / lah paman kula lilani / Santiwignya sampun balik / tan
pendhemi / kinen wau andhudhuka / sedaya wetah atasih . 13. Binage sadherekipun / damel jimat den ulesi / tatiron tiyang ing Wangga / ingkang akathah pribadi / pangeran Tirta Kusuma / sinate datan binagi. 14. Singat cucal balung untu / damel jimat den blingkahi / boten benten dijayanya / boten pasah tumbak keris / sarta nebihaken godha / gendruwo kebokemali. 15. Milanya mahesa dhungkul / singat cucal balungneki / akenging
wus mati / nging nugah ing penembahan / saget gesang kadi nguni. 16. Pan kadi klangenanipun / panembahan kang suwargi / sedaya pratikelira / dhungkul sampun kadi janmi / kacek boten saget ngucal / pinasthi karsa Hyang Widi. 17. Akathah
ingkang winuwus / Raden Tirta menggaleki / kalih wau putranira / sami jalu pekik-pekik / ingkang bajeng Raden Rahmat / ingkang raya Raden Sahid. 19. Kinasiyan kalihipun / dhateng eyang pangeran
warsi yusawaneki. 20. Pangeran Dagan winuwus / putranya ingkang winarni / Rahaden Ayu Kusuma / Ki Ageng Banyol wismeki / inggih sampun darbe putra / pepitu kathahnya siwi. 21. Ingkang
putra nangis sedarum / tuwin wayah sami nangis / pituwin para sentana / sabab ingkang sami asih / pan wus lumampah tiyang palasatra / prayogine den tangisi. 25. Teka kurang sedhepipun / yen garwa putra ngemasi / lamun nora
padha sukeng tyasnya / duk kalane bayi lahir / wong tuwa dulur abungah / kaurmatanireng entig. 27. Yaiku umpamenipun / wong mati iku maulih / marang ngalam aor owah / sabab apa den tangisi / marang wismanya pribadya / abakal munggah suwargi. 28. Mulane wajib maguru / weruh
lawase wong dunung / ora wurung bakal mulih / jaler estri padha-padha / nama Cina Landa Bugis / ora wurung yen palasatra / wajib padha istiyar. 30. Weruha panggenanipun / kang bakal sira parani / apa baya wernanira / apa ireng ijo putih / apa wungu kuning abang / apa rungkat padhang bersih. 31. iku uga luwih perlu / aja tungkul dunya iki / aja mati sasar/ mulih nora weruh mergi / dadi kinjeng tanpa soca / mungguh dadi cacing iki. 32. Yen dadi cacing bengkanglung / dimangsa iwen lan pitik / mulane wong urip padha / elinga penggawe becik / weruha ingkang sinedya / sedya weruh gone pati. 33. Akathah lamun winuwus / sareng waktu wayah enjing / Pangeran Tirta Kusuma / layone dipunsirami / sampun wau sinalatan / lajeng modin ketip santri. 34. Amragat mahesanipun kalih totor gih serakit / nalika taksih agesang / sampun dhawuh putraneki / mila totor lawan kala / sampun pasrah ngesthi pati. 35. Layone binekta sampun / aneng pesareyanneki / sinare wetan kang rama / angangge / gedhong pribadi / ing awit iku kalihnya / ingkang putra anengahi. 36. Anulya bibaran sampun / kaji santri ingkang ngiring / sami den adhep sadaya / boten pareng lamun mulih / pitung dinten kajatira / tahlil kawan daranira. 37. Kang putra pangeran wau / Raden Tirtamenggaleki / anggentosi ingkang rama / Pangeran Wetan kang nami / asuyut para sentana / paprintahan kados lami. 38. Wus telas ing kajatipun / Pangeran Dagan kang rayi / agerah pan lajeng seda / sami ugi kurmat neki / sabab putrane akaya / Ki Ageng Bogol winarni. 39. Sinare sakidulipun / aneng pager banon Jawi / margi dhawuhe keng rama / nalika taksih suwargi / gening ngubur Jawi bata / cinataken rameki. 40. Tan kocap ing kajatipun / agenti ingkang winarni / Pangeran Wetan winarna / kang putra jaler kakalih / Raden Rahmat ingkang utawa / Raden Sahid ingkang rayi. 41. Raden Rahmat pamit wau / dhateng ingkang rama nenggih / kesah ngaji dhateng Dengmak / kang rama wus anglilani / enjangipun bidhalira / bekta
asaur nalika pajar / datan pegat saben ratri. 44. Anulya satunggal wektu / rahaden ayu bupati / kaleres malem Jumuwah / amaos aneng ing Jawi /
ingkang raka dipun wungokake / adipati sigra wungu aglis / kang garwa pinanggih / metek sukunipun. 2. Adipati angandika aris / saparan rinengong / ingkang garwa alon ing ature / inggih kula umatur sayekti / kula saking awi / gerah badan ulun. 3. Wonten murub mencorong kaeksi / ulubipun ijo / kulo ijen pan dugi cakete / santri kathah kang samya guling / inggih mung satunggil / kang kadulu murub. 4. Kula sawek sinjangnya sakedhik / kalih kilan kados / ingkang raka alon ngandikane / mengko esuk sun prisane iki / endi ingkang ciri / siwek bebetipun. 5. Adipati amiyos ing Jawi / angandika alon / marang ketip pangandikane / sira ketip modin lawan santri / kabeh aja mulih nganti mengko esuk. 6. Lurah ketip umatur wotsari / sandika kemawon / adipati malebeng daleme / nulya dhawuh teng kokineki / santri kinen maringi / bukti sami atur. 7. Kathahipun kalih welas santri / modin pitu kang wong / ketip kalih satunggal lurahe / bakda sahur ketip amrintahi / salabehe santri aja mulih iku. 8. Padha bareng mulih mring mami / anganti kang dhawuh /
warnanen ing ratri / sareng enjangipun. 9. Adipati amiyos tinangkil / garwa dherek miyos / apan sarwa kekanten astane / ketib modin pan samya ngabekti / alenggah pendhapi / angantos kang dhawuh. 10. Adipati angandika aris / dhumateng ketip anom eh ta ketip santri pira kehe / ingkang tilem aneng ing pendhapi / iya mau bengi / ketip anom matur. 11. Santri amung kalih welas gusti / ageng alit anom / modine nem tiga ing
weruh / ana ingkang jupuk ngumpetake / ketip anom sigra ngadeg aglis / modin lawan santri / akirab
isin / suwek bebetipun. 15. Tan uninga suweke ing wengi / osikira batos / dipunkinten dipunsuwek rencange / santri kathah manawa ana
alon / gih punika kang suwek sinjange / boten samar wau dalu niki / pan kula suluhi / cocog wernanipun. 17. Dyan dipati angandika aris / iya becik anom / santri siji kuwi gawa mrene / ketip anom
dipati / eh santri sun takon / iya sira ing endi wismane / lawan sapa jenengireki / sapa darbe siwi / ngendi asalipun. 19. Raden Rahmat umatur
aja lunga adoh / sira ingsun andheng aneng kene / ingsun pundhut anak sireki / yen esuk sira ngaji / omahe pengulu. 22. Raden Rahmat manembah tur bekti / sumangga kemawon / mung paduka wontena kersane / utusan dhateng Landhoh gusti / aparing udani / inggih bapak ulun. 23. Angandika rahaden dipati /
nenggih / andhap asor wau. 25. Datan winursita nguni / wus cariyos / dyan dipati utusan mantrine / dhateng Landhoh sarwi bekta tulis / tan kocaping margi / prapta Landhoh sampun. 26. Pangeran Wetan Tirta Menggaleki / dyan kaget Wiranom / aningali kuda kathah dipunkinten / utusan Mentawis / nulya den panggihi / mantri Demak cundhuk. 27. Kang nawala sampun den tampani / mring Raden Wirabom / gya pinijet binula elake / tembungipun arum manis / dasar kadhuk
Landhoh. 2. Serat saking rakanipun / adipati Demak prajanipun / ajejuluk Patmanagara dipati / anenggih ing wiyosipun / yen pareng eklas ing batos. 3. Yen seneng kaliyanipun / putranira anenggih puniku Raden Rahmat ingkang taksih ngaji / dhateng griya pangulu / ing Demak kauman enggon. 4. Badhe kula pendhet mantu / apinantu anak kula wau / bajeng kula Raden Ajeng Rara Kuning / yen tinakdir Hyang Agung / dinadosaken ing jodho. 5. Nenggih Raden Rahmat putranipun / nenggih sampun tigang taun kula / ajar dhateng kadipaten nulis Jawi / Arap sampun putus / tan wonten ingkang winaos. 6. Atelas titining tembung / serat ingkang kasebat punika / mugi adhi serimbit samya anggalih / kula nuwun angsul / serat esaning ing batos. 7. Raden Tirta Menggaleku / sampun tamating pemaosanipun / mlebeng dalem sarwi bangking serat neki / pirembag lan garwanipun / bubukaning cinariyos. 8. Keng rayi bingah kelangkung / ingkang putra badhe kapendhet mantu / kangjeng Demak inggih dipati / pikantuk semboyanipun / estri wenanireng tanggon. 9. Karya serat angsul-angsul / sampun dadya pinaringaken wau / dhateng mantri ing Demak sampun
alon. 10. Tan kocaping marga agung / sampun prapta ing Demak prajagung / dyan dipati pinuju sawek siniwi / mantri duta sampun cundhuk / mundhi serat wus cumaos. 11. Serat ingaturaken sampun / gya pinijet pan binuka sampun / serat angsul anenggih saking kang rayi / Raden Tirta Menggaleku / Pangeran Wetan ing Landhoh. 12. Urmat ingkang taklimipun / serat katuring panjenenganipun / dhateng kangjeng adipati / Patmanagara kang mengku / dalem kitha Demak kaot. 13. Sampuning kadya puniku / ingkang wiyosing sekathahipun / apan kula inggih sampun anampeni / ijemaning srat sedarum / kang kasebat jro wiraos. 14. Prakawis pun Rahmat wau / gih sumangga pan dados keranipun / tan rumaos kawula adarbe siwi / mung paduka ingkang gadhuh / sumangga kersa kemawon. 15. Dadosa ing jodhonipun / ingkang putra Rara Kuning wau / adhatengaken nini-nini / supados sageta lulut / tan wonten suwaleng batos. 16. Mung punika atur ulun / ing titining serat winuwus anuju / tanggal ping kalih dasa pinarenging sasi / Mulud taun Je ingkang gumantos. 17. Raden dipati ngedhatun / wus bibaran punggawa sedarum / den dipati dhawuh dhateng garwaneki / critanya bebukanipun / serat wangsulan ing Landhoh. 18. Den ayu bingah kelangkung / sampun lami dados karsanipun / kang panggalih den ayu karsa yektosi / nalika dalu
ulam tayup / kangjeng Demak adhawuh kinen nampani / mahesa inggih sekalangkung / ingkang
Rahmat nulya dipunjanjeni / cinepeng ing astanipun / sineksenan ketib anom. 24.
mantri punggawa gung / pra sentana ingkang saos. 25. Gumerah suwaranipun / ambegane sami dipun kepang / tyas atunggil bandhul nenggih saringgit / lan saptangan sutra alus / sedaya bingah ing batos. 26. Anulya bibabaran sampun / Raden Rahmat dherek ki penghulu / dhawuhira anenggih raden dipati / wayah asar pinaesan iku / ngangge cara kaji mawon. 27. Adat cara Demak iku / nenggih cara kaji wau / cara Arab ingkang dipunirib-irib / amrih nyawabana iku / nyawabi sageta tiron. 28. Sampun asar wayahipun / Raden rahmat binusanan sampun / dhasar santri binusanan cara kaji / kathah samar samya dulu / dhasar sigit bagus anom. 29. Yen ta sampun abagus / rare dhusun Landhoh
ingsun Seh Jangkung panembahan dalem ing desa Landhoh kabupaten nagara Pathi sarta wus pirembug mupakat lawan penggalih dalem Kangjeng Sultan Agung kuwasa ing
JAWI MENIKO ISINIPUN MENTES SANGET MONGGO BOPO TERUS KITA KAJI LANGKUNG LEBET MALIH NGANGGE KAJIAN ILMU KITA PIYAMBAK
Balas	mas paijo berkata:	6 Juni 2012 pukul 08:10	artikel ingkang
JRONING uru-ara, kang ana mung sarwa ora nggenah lan ngajak bubrah. Sing dening wong akeh dianggep bener, jebul malah keblinger. Sewu laler padha ngrubung tembelek, apa tetep wae dianggep bener?!
Wedhatama uga melu nggambarake pokal-polah kaya mangkono iku. Laras karo serat anggitane KGPAA Mangkunagara IV iku, kabeh padha “ngugu karsane priyangga”. Kabeh “nora nganggo peparah lamun angling”, ngomong ora nganggo waton, nanging waton muni. Senajan mengkono, ora gelem yen diarani isih kaya bocah Taman Kanak-kanak, “lumuh ingaran balilu”, kapara “uger guru aleman”.
Amarga mung nggugu karepe dhewe, mula bener sing dibujung ya mung benere dhewe utawa bener kanggo golongane dhewe. Anggere disengkuyung dening wong akeh, dianggep bener. Iki sing ora mung ndadekake padha keblinger, nanging uga banjur nglairake mentalitas “massa”, massa sing kelangan daya kritise nalika ngadhepi apa wae. Bisane mung anut grubyug sanadyan ora ngerti rembug, kaya belo melu seton. Kanthi pratelan sing luwih plastis, “malah mangkin andadra, rubeda kang ngreribedi, beda-beda ardane wong sanagara.”Banjur, yen kabeh padha rebut ngarep lan nyuwara sabanter-bantere, satemah dadi uru-ara, apa sing luwih prayoga ditindakake amrih ora karoban ing pawarta lolawara? Kaya sing diandharake ing ngarep, temene saben agama wis nuduhake dalan kanggo ngadhepi saben uru-ara lan kahanan sing dibeberake. Saben kapitayan wis nuduhake cara kanggo narik dhiri saka salah kaprah sing dadi keblinger kolektif iki.
Kanthi mangkono, diajab bisa “kalis ing reh aru-ara, murka angkara sumingkir, tarlen meleng malatsih, sanityasa tyas mamasuh, badharing sapudhendha, antuk mayar sawatawis.”
Kanthi mangkono uga, ora bakal angel anggone meruhi “sasmitaning sakalir”. Persis kaya sing diandharake ing Kalatidha: “ruweding sarwa pakewuh, wiwaling kang warana, dadi badaling Hyang Widdhi, amedharken paribawaning bawana.”
lan ora ngrumangsani marang jejere dhewe, mujudake pepalang sing gedhe. Tetembungan “melik barang kang melok” mujudake pepeling supaya wong ora kebanda dening pepinginane dhewe. Sebab, pepenginan iku sing tundhone bakal njurung marang tumindak apa wae. Mergane, melik nggendhong lali. Yen wis kedunungan melik, adhakane banjur lali marang sakabehing pepacuh lan pitutur.
Apa maneh prasyarate? Mangasah mingising budi, memasuh malaning bumi! Marang diri pribadine, kudu wani nglantipake cipta, rasa, lan karsanane. Kanthi mangkono ora ulap marang sakabehing kang dumadi, ora gampang keguh marang sawernane kahanan. Ora keli, nanging saora-orane ngeli. Beberangen karo kuwi ora bakal wedi marang kahanan kang dumadi. Ora wedi ora ateges ngawur, ora ateges nekad, nanging wis linambaran sepining hawa, ora melik maneh marang kang melok jalaran wis mati sajroning ngaurip. ”… He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
Bathara Guru , Brama lan Indra cekelen lebokna pakunjaran, ... eh aku ngramalake menawa iki mengko bakal tambah gayeng, aih ... ben padha dirasakne , wong tuwa ben digawe wirang karo bocah cilik, aih... yen ora ngono podho hora kapok, ngger Wisanggeni , Semar ora bakal adoh saka anggamu ngger, aih... bakal tak tontone wae saka kadohan, kaya ngapa polahe Bathara Guru sak anak-anake”Kyai Semar
Meh rahina semubang Hyang Haruna kadi netraning anggarapuh , sabdaning
kanca-batir, sedulur lan kabehane neng Ambon,
Kang potone pas mantenan di upload lah ben inyong sekeluarga neng jember bisa weruh nyonyaeh rika. Salam kang ponakan2 nggo tantene sing
tenan kuwi,kang….wes diCoba nang Xeon’e koncoku,kang 😀
SURA DIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI: | "WONG EDAN BAGU"
Sarana sesaji toya wening ingkang lenggah maju sekawan mugi Hyang Maha Suci tansah paring weninging cipta rasa lan karsa
Sarana sesaji boga ingkang dumadi saking pala gumantung, ingkang mengku teges; beja lan cilaka manungsa niku hamung gumantung dening Hyang Maha Suci, inggih Ingkang Akarya Jagad, naming titah
mugi paring pangayoman. Dene pisang satangkep; tangkeping rasa tresna dhateng Ibu Pertiwi ingkang tansah paring rejeki, Bapa Kuwasa paringa
Mencep-menceping sedya kawula, ingkang dipun ubarampeni tigan kambangan bilnelah dados kalih, ingkang katon bunder kepleng, kuning inggih kawicaksanan, winengku ing pethak kasucen, lan cinangkoking biru kantentreman. Mugi kawulan tanpa paringa kawicaksanan, kasucen lan katentreman lair dumugining batin.
Minangka pralambang pralampita pandadaring gesang punika mrangguli pait, getir,
keparengo matur wonten ngersanipun poro rawuh sepuh miwah anem sedoyo. Sak derengipun kulo matur mbok bilih wonten kalepatan atur kulo ing sak mangke kulo nyuwun gonging samudro pangarsami.
Sumonggo kulo aturi sesarengan mamuji wonten ngersanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang paring kasantosan lan kaluhuran dumateng kito sedoyo.
Antawisipun nggrahapi kalodhangan, kasarasan lan kawilujengan, sehinggo wekdal meniko kulo lan
suwuni sawab pandunganipun wilujeng slamet anggenipun bade kagungan hajat/ ujub……………………………… mugi-mugi Gusti ingkang Hangaryo Jagat tansah maringi keslametan
Ing wekdal meniko bopo…….. Rerakit Ubo Rampinipun Gelar Genduri ingkang sampun wonten Ngarso Panjenengan sedoyo.
Kutu-kutu, Walang, Atogo sak lumahing Bumi sak kureping Langit, Pramilo dipun bekteni mbok bilih wonten kirang kalepatanipun Anggenipun
on “Kenduri Cinta”	irwan santosa said:	July 29, 2016 at 6:52 am	Sugeng enjang ugi Bapa/Ibu DEWI ingkang kawula mulyakaken.
Matur gunging sewu panuwun, enjang2 meniko kawula sampun lenggah wonten acara ‘kenduri cinta’ panjenengan.
Ananging ngapunten, uborampenipun ujub kok kirang jangkep. Sampun Namungdhateng mbah ggle kemawon, cobi dipun padosaken referensi dhateng para sepuh ingkang leres2 mangertos babagan ujub/kajat jawa. Supados uborampenipun ‘kenduri cinta’ saged jangkep.
Dewi said:	July 30, 2016 at 12:21 am	Sugeng lingsir wengi pak Irwan Santosa 🙂 ,
Maturnuwun masukan lan pepelingipun, ugi kulo nyuwun pangapunten yen kirang lengkap artikel uborampe ten inggil meniko . Menawi kerso, niki enten pinisepuh ingkang langkung waskita bab kabudayan jawi kados ritual, ceremoni ruwatan, uborampe lan
mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak, dene empaning pendamel wau winastan manekung, pujabrata,mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan saasaminipun.
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panengkungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun.
Menggah pigiunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murih manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran). Inggih nunuwun bab punopo kemawon ingkang lumrah kenging linampahan saking pandamel kito ingkang boten tilar murwat.
Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun, sanyata kathah ingkang nghangge basa sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitisin kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kinamakina , ingkang saking boten kasumerepan petang ewoning taun. Mbok manawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa andhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging pawukang agami.
Ing ngalami-lami bangsa Indhu sami lumeber dateng ing tanah Jawi lan sanes-sanesipun ; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pasamaden wonten ing Tanah Jawi saged ngrembaka tuwuhipun , margi bangsa Jawi tan pilih drajat sami remen puruita lan saged nandangaken dhateng pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saged nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung-sumsumipun titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami lan kawruh awicaksananipun. Babasan sakedhephing netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saged ngraosaken kabegjan , kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau.
Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebed ing Tanah Jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Muhammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sabah lajeng wonten angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil.
Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saged ngendhih nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara(Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, sarta kedah santun angrasuk agami Islam.
Ananging mboten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islamipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkebi agamanipun lami. Mila bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama kawejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan , katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kauban wangon, kadota ing ara-ara , ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes,sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsaning gergremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging mireng, yen mireng lajeng malih dados manungsa. Mila linggihihpn kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kalihan pun murid, sarto sanget pamantos- mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewjanganipun (kawruhipun) dateng tiyang sanes, bilih dereng angsal paliliahing Guru, yen nerak badhe angsal wilalat manggih sapudendhanging Pangeran. Panindak ingkang makaten punika, puranipun nanging tetep kangge panjagi, suados palilanging kawruh pamasaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sabab yen ngantos kasumurepan, tamtu manggih pidana.
Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pamasaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utawi tiyang ingkang anglampahi sarrengating agama islam , bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastanan ilmu klenik. Purwa saking tembung klenik , lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agama islam, dene putihan mastani tiyang jawi ingkang teluk manjing agama islam sarta naglampahi sadaya sarak sarengating agama Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyanng agami Islam , bilih santri punika sarwa- sarwi langkung resik utawa suci tinimbang kalihan tiyang ingkang boten angrasuk agami Islam.
Wangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados menggah ingkang dados sebabipun sampun kapratelakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen mboten wonten. Dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, sarta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau mila pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sedaya puniko perlu supados kasumerepan dhateng ingkathah. Langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sedaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh waradin ing saindengipun, tanpa mawang andhap inggiling drajadipun.
Amarengi wahyuning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kenyana-nyana, ing pawingkingipun bab kawruh pasamedan wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gegayuhan, ingkang saged andhatangaken ing kailujengan, kamulyan, katentreman, lan sesaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh pepadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugaraning agama Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun ingkang lajeng winastan daim, mirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewokaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun lajeng mungel : salat daim (salat, basa Arab, daim saking daiwan, basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa Arab, namung kawigatosipun kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan 5 wekdal, kasebut salah sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salah daim, puniko panembahing batos, mengertosipun : anekadaken maninggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggal.
Kitab kakaranganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat 5 wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mamuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agama Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata.
Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kya Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmaning Kyai Ageng Pengging. Kawruh pasamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tumimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. Sengsaya dangu sengsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosipun para Wali, anggenipun amancaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung.
Ngawekani sampun ngantos wonten kedadosan ingang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung mboten kantun, kapidana kalebet aken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan mudih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulanging Seh Sitijenar.
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung mboten tumama dening mawerdaning Hyang Brama, lajeng
saking salebeting latu murub nilar nagari Demak. Kanjeng Sunan Bintara tuwin para Wali sami kablerengen kaprabawan katiyasaning Pangeran Panggung, temah kamitenggengen kadi tugu sinukrata, Sareng sampun sawatawis lebih tindakupun Sang Pangeran. Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung, temah keninteng gengen kadi tugu sinukarta, sareng sampun sawatawis tebih tindakipun Sang pangeran, kanjeng Sultan tuwin para wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung kalis
inggih ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran panggung. Ing ngriku kangjeng sultan katetangi dukanipun, temah bawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikul lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajang pados gesang.
Para sekabatipun seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi taksih sami mandeg panguron
murih boten ka’arubiru dening para wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika.
Pamulanging kawruh pasamanden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat 5 wekdal tuwin rukuning Islam sanes-sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastanan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulanganipun ing sederengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden lajeng wonten warni kalih, inggih punika :
1. Piwulang pasamanden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami islam. Wuwulang wau dumunginipun ing jaman semangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamanden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing jabalkuber (Mekah). Salajengipun para kyai wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamanden miturut wawaton jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadhene para kyai guru wau nyukani paprab nama kiniyani, pikajengipun : guru ingkang mulangker, ilmuning setan, dene nama kyai. Punika guru ingkang mulangen ilmuning para nabi.
2. Piwulang pasamanden miturut jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klaneik). Punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika :
b. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh
c. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-ngunggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya.
tansah ngenggeni tatakrami, maweh reseping paningal tuwin seseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Lampah 5 prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amestu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami jawi (buda), bab kawruh pasamanden tuwin lampah 5 prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap ing giling drajadipun. Mila mekaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ini nginggil. Temah kita manggen ing sasanining ketentreman, dene wontening katentreman, mahanani harja kreta lan kamardikan kita sami, yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, maringi kacindraning manah kita pribadi.
Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandhangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah tumandangipun samadi sacara jawi ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika mekaten :
Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi mekaten punika. Purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun sri kresna ing Dwarawati, utawi sang arjuna yen angraga-sukma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang.
Ing samangke wiwit medharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa = rasa tunggal = malingining rasa = rasa jati = rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalaman ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun. Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning pangulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalaman wau, pikir lajeng gadhah panggarep awon lan sae, temah anuwuhaken tata cara, pemacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulin. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata cara margi sampun dados pakulinan punika yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinang panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinang tata cara dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten. Dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sindhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tangen tumempel ing pipu kiwa tengen, suku ingkang lurus dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadhene angendhelna ebahing netra (mripat), inggih punika engkang kawastanan meleng. Lampah mekaten wau engkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (
kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamendengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) mekaten : pinariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun engkang kados kita angkat. Punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau. Manawi sampun kraos awrat penyangginipun napas inggih lajeng ka’endhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang mekaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegespiun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungipun dhada lajeng minggah malih anglankungi cethak ingga dumugi suhunan. Manawi napas kita boten dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saged dumugi ing suhunan, margi sawrg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapdhene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun, mangreh lebet wedaling napas ingkang panjng lan sareh, sarwi, mocapaken mantra sarana kabatos kemawon. Inggih punika mungel “hu” kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih paniriking napas saking puser minggah dumugi ing suhunan. Lajeng “ya”, kesarengnan kalihan wedaling napas. Inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhada lan cethak. Dene anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kaliyan : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (ungeling mantra utawi panebut kakalih “ hu – ya, ing wiridan naksobandiyah. Kaewahan dados mungel : hu – Allah, panebutipin
Menggah lebet wedaling napas kados kasebut ing nginggih, sa’angkatanipun namung kawusta angambali rambah kaping tiga, mila mekaten awit tarik napas lita sampun menggeh-menggeh. Dene menawi sampun sereh, inggih lajeng kaangkatana malih, mekaten salajengipun ngantos merambah-marambah sakuwawinipun, margi saya kumawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastanan : tripandurat tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagat = badan = enggene suraosipun : kaping tiga napas kita saged tumeneng ing ngabyantaraning ingkang Maha Suci manggen ing selebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yun tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti, punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika,
Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangreh panjing wilijing napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambut damel inggih kedah mboten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ing kang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
Kajawi punika, mirid saking tembung daiwan, punika ugi taksih darbe maksud, sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung. Utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambrgan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangna lampahipun, murih panjanga ugi umur kita temah saged awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng ingkang babranahan.
Wontenipun andharan ing nginggil, mretelaaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata lanhkung ageng pingunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendayuningrat pangrueating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking pangarbaining tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu = dewa, yu = rahayu = wilujeng, ningrat = jagad = enggen = badan, suraosipun : mustikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, karaharjan, ketentreman lan sapanunggalipun. Dene tegesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu : dene diyu = danawa = raksasa = asura = buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereged, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sasaminipun. Dados diyu punika kasokwangsulipun dewa, ingkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggalipun. Mengku suraos amatsani ingkang saged anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pakewed. Mangertosipun, sinten engkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sasakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar. Welas asih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter sanget, mekaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.
Gampilipun, sawarnining kapiawon tuwin saliring godha rencana, babaya pakewed punapa kemawon, ingkang tuwuh saking kacidraning manah pribadi, punika sadaya sirna lebur dening pangastuti ulah samadi, inggih amestu cipta amurmeng pandulu woring kawula gusti. Mekaten ugi sawarnining babaya pekewed ingkang medal saking pendameling liyan, kadosta sanadyan kewan ingkang purun angganggu damel, tamtu kataman ing wilalat peksi miber ingkang ngungkuli, tamtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapadene ugi tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan nagremehaken tuwin angluhuri kemenangan lan sasaminipun tamtu boten badhe kalampahan, salagi saweg purun papandengan kemawon, sampun tamtu badanipun lajeng geseng dados awu, inggih margi saking kaungkulan agenging prabawa ingkang tansah sumunar gumawang prabanipun kadidene wimbaning purnama sadz.
Serat Ajipanunggal punika medharaken wontenipun pancadriya tuwin kawruh pasamaden utawi kawruh yoga. Dene ingkang badhe kawedaraken rumiyin, wontening nutupi babagan nawasangan. Menggah wontenipun tembung wau kangge ucap-ucapanipun (janturanipun) Nata Dwarawati utawi sang arjuna menawi kaleres samadi maneges ing dewa. Lah inggih saking tembung punika wau ingkang dipun ugemi sarta lajeng dados pamanggih umum. Ananging menggah ing sejatosipun kita boten saged yenta anutupana salah satunggal kemawon saking babagan nawasanga wau. Liripun upami kita nutupi grana margining napas , lah mangka lampahing napas punika inghkang minangka dados tetekening ulah samadi, sebab napas punika sanyata dados tetangsul utawi dados wahananing gesang kita, amila yenta grana kalantur dipun tutupi, saestu badhe dumugi ing jaman sakaratil. Dados babahawn nutupi nawasangan ( bolonganipun anggota sanga ) punika tetela saking kalentuning panampi tandayektinipun saweg nutupi bolongan satunggal kemawon, tentu boten saged tumindak.
Ingkang mekaten wau, ing ngriki kedah anerangaken menggah ing kaleresanipun , inggih punika mekaten : tembung nawasanga punika panggambaranipun tembung ; hawa + song + nga, wetahipun kedah mengel : nutupi
Dene margining hawa napsu wau winastan indriya , utawi nama pancadriya , dunungipun : paningal, pamiarsa, ras ilat tuwin rasa badan. Tembung pancadriya , leresipun mungel : pancen indriya, wusana aksara i = ai luluh dhateng ca = c , kantun mungel pancen driya, ateges papancening karsa, inggih ingkang nyudiyani, anjageni, angladosi tuwin ingkang among kjarsa. Menggah ingkang among karsa punika sejatosipun wonten nem perkawis ( wewah : 1. saking : 5 ) inggih punika pamicara. Mila lajeng wonten tembung : sad indriya utawi indriya nem ( ing candrasangkala watak
ing perangan Aranyakaparwa, sad indriya wau lajeng winastan taman lalanggening indriya nem. Ing ngriku katetepaken panggenan ingkang dados ugering pamarsudi lan sasanggeman. Mangertosipun ; kita kedah marsudi dhateng widagdaning pamepes pangrubedaning pancendriya nem prakawis kados kasebut ing nginggil. Dene pambrantastanipun temtu boten saged sampurna menawi namung lajeng kapiyagah kemawon sareng-sareng kaliyan nalika kita mangsah samadi. Hewadene inggih wonten ingkang ngaken saged angruwes sarta amiyagah, pangaken makaten wau tangeh leresipun. Awit saupami kita ngangarang punika punapa saged kalampahan mangsi saking wadhah, lajeng kawesokaken ing delancang kemawon lajeng saged dados ukara tuwin tembung ing kinajengaken.
Menggah pambrastaning pancadriya wau, sanyata boten saged sami kaliyan lampahing Hyang Pawana ingkang kuwasa ambuncang sakathahing pepedhut ingkang anggendanu wonten ing gantariksa. Nanging kedah mawi sarana tata, titi, talatos atul sarwa ngatos-ngatos dhateng saliring pakarti punapa kemawon, sarta katindakaken saben dinten wonten samadyaning pasrawungan. Mila makaten awit ing salami-laminipun , ing salebeting cipta punika sampun kaebeken deneng susuker tuwin baladering pepenginan lan kamelikan. Lah ingkang makaten wau sampun
kekantunanipun namung mawujud gandana (gandini ) ingkang banger bacin balarongan sapurug-purug, lah inggih wontening ganda amis ingkang manuksma wonten salebeting cipta wau punika ingkang tansah kita resiki ing saben dintenipun, sarana tirtaning kawicaksanan kanthi kasantosaning pangesti
Tutuladhanipun kadosdene sang raja putri Wirata Dewi Durgandini sadherekipun sang Durgandhana (tembung Durgandhana ugi tuwin Durgamdhini tegesipun ganda awon mila Dewi Durgandhini ugi peparap Lara Amis ), sasampunipun dipun jampeni dhateng bagawan Palasara lajeng sirna mamalinipun ( sirna piawoning pandamelipun) nunten santun naminipun lajeng peparap Dewi Yojanagandi, inggih Gandawati utawi cakrawala (sayojana) menggah pikajenganipun : menawi sampun sanyata kuwasa ambrasta susukering indriya, temtu lajeng boten saged kenging pangrubedha sakathahing pandamel ingkang tuwuh saking kamayaning sad guna kasebut ing nginggil. Liripun kita wonten ing jagading pasrawungan boten ambedak bedakaken satru utawi mitra,
jemparingipun Sang Hyang Hasmara. Sosotya rajabrana namung kasamekaken belng utawi wingka, swara mar mardumardawaingkang linudhing gambang calempung, boten beda kaliyan swaraning grobag ingkang ngambah ing pagragalan boten kerem ing pangalem boten geseng dening latuning kadoracaran, gandaning ratuswida lan jebadkasturi saestu sami kaliyan gandaning bangke ingkang basah, boten pisan-pisan angisep-isep dhateng saliring kadhurakan, pangrubedhaning lidhah dhateng saliring kanikmatan, boten pisan dipun kenyami. Dene wedaling swara manis arum anuju prana kados dene madu pinastika tansah andamel kamartaning sasama , kadoracaran tuwin wuwus kacandhalan boten pisan kaucapaken, salring pangandika terus terang patitis nyata ing dalem cipta tansah suci ngumalawening, punapa dene boten pisan-pisan angemot piawon senadyan namung sawiji sawi.
Amangsuli wontening tembung pancedriya (umum pancadriya), sanadyan sampun sami dipun sumurupi, nanging menggah ing salokanipun punapa dene dunungipun, kinten-kinten taksih awis-awis sanget ingkang ngawuningani, mila kula manah perlu ing mriki kedah katerangaken inggih punika mekaten : Kasebut ing serat Mahabarata bagean ing adiparwa kacarios dewi Drupadi punika dados garwanipun pandhawa gangsal sarta saking garwa wau sami peputra nyatunggal. Para rajaputra wau kasebut Pancabala (Pancawala) pancakumara lan ugi kasebut pancabaladwitiya tegesipun pancabala = anak jaler gangsal, hadwitiya = panunjul tanpa timbang lan inggih Pancabaladwitiya punika ingkang dados pralampitaning pancendriya
Arjuna, nama Sang Sutakirti kangge pangupamening pamiyarsa, saking Sang Nakula, nama Sang Satanika kangge sanepaning raosing lidhah, Sang Sadewa nama Sang Srutakarma , kangge pralampitaning raosing anggota
Ing nginggil sampun kasebutaken bilih tembung pancadriya punika sakngh luluhing tembung pancen driya ingkang wusananipun lajeng mingsed dados mungel pancadriya. Dene pancadriya wau kakinten namung wonten gangsal margi kapirit saking tembung panca ingkang darbe teges gangsal. Milanipun ngantos saged kedadosan ingkang makaten punika, jalaran saking ingseding tembung wau dereng dipun sumerepi. Dene yen leresipun pancendriya inggih papancening karsa punika wonten nem ( mriksanana, mahabarata ing adiparwa tuwin candrasangkala ing watak : 6 ; tembung sadrasa jarwanipun : rasa nem ) dados tumrap ingkang sampun dipun sumerepi ing ngakathah ( ingkang sampun dados kawruh umum ) taksih kirang satunggal inggih punika wontening pamicara. Ing mriki sampun jangkep nem , inggih punika : paningal, Pangganda, pamiyarsa , raosing ilat raosing anggota (badan) lan pamicara.
Wondene wonteneing pamicara lajeng dipun pralambangi sang Gathutkaca inggih punika putranipun sang Werkudara
dewi hidhimba, patutan satunggal, inggih sag gathutkaca punika.
Dene Sang Gathutkaca anggenipun boten kalebet dados putranipun retna drupadi sebab retna drupadi punika kangge pralampitanipun gesang, mila Dewi Drupadi tetep namung puputra gangsal kasebut Pancabalahadwitiya, inggih ingkang dados pralambanging : paningal, pangganda, pamiyarsa, raos lidhah. Lan raosing badan. Dene sedaya wau sanyata sami kadadosan saking purbawasesaning gesang (drupadi) nanging gesang boten kuwasa saged damel wicara , kajawi namung saged damel swara. Kanyatahanipun lare saged micara (wicanten) punika tetela saking anjaraning jajahrana lan saking pasrawungan ingkang lajeng tinampen ing indriya gangsal. Mila yen lare wiwit lahir boten sasrawungan kaliyan tiyang temtu dados bisu.
Mangsuli sang Gathutkaca, kejawi dados pralambanging wicara ugi lajeng dados pralambanging swara. Dene wicara wijangipun dados wicara, kedah kaulah dening indriya gangsal, mila sanadyan sang Gathutkaca punika kacarios dados putraning Pandhawa ingkang pambajeng saking Sang Werkudara, nanging sejatosipun dados putra wuragil. Putranipu Dewi Drupadi saking sang Werkudara , nama sang Sutasoma, kangge pralambaning pangganda , dene Sang Gathutkaca ingkang kangge pralambaning swara lan wicara. Menggah wontenipun pangganda, punika kany tahaning napas makaten ugi wontening swara lan wicara, sedaya wau tetela kedadosan
suraosing pikajenganipun amastani bilih napas lan swara punika kadadosan saking hawa. Mila yen cangkem mingkem irung kapithes anglengkara yen kita saged wicanten, sarta yen ngantos sawatawis dangunipun tentu lajeng karawuhan Sang Hyang Yama, margi kaoncatan Sang Hyang Maruta ( pejah)
Kasebut Sang Gathutkaca krama angsal Dewi Pregiwa, tembung Pregiwa ,
utawa urip. Tembung pregi ugi ateges tuk, panggenan utawi wadhah. Tembung hawa sampun jarwa, Gathutkaca sampun kasebut ing ngajeng yen dados pralambanging wicara utawi swara, mila Gathutkaca saged miber
awit sang Gathutkaca awit sang Gathutkaca wau dados ratunipun. Menggah sejatosipun ingkang dados baledheg punika inggih sang Gathutkaca piyambak, margi baledheg punika inggih swara dene purwanipun saking tempuking hawa. Anggenipun Pregiwa dados bojonipun Gathutkaca, mengku pikajeng amastani bilih wonten swara punika kanyatahaning hawa, dene hawa punika inggih swara, utawi hawa punika ingkang amadhahi swara, sarta inggih hawa punika ingkang ngawontenaken swara.
Sadherekipun Dewi Pregiwa, nami Dewi Pregiwati punka kagarwa Sang pancawala (pancabala=pancabaladwitiya) tembung pregi sampun kajarwan tegesipun wati =rasa mengku suraos : rasa kang suci utawi panggenaning rasa inggih wadhahing rasa. Dene Pancawala (pancabala=pancabaladwitiya) ugi kasebut dewa lilima inggih punika 1. Pretiwindya 2. Sang Sotasoma, 3. Sang Srutakirti, 4. Sang Satanika, 5. Sang Srutakrama, punika sampun kajarwa ing nginggil bilih dados pasemoning pancedriya (indriya gangsal) inggih ingkang katelah nama pancadriya. Dados yen makaten, Pregiwati anggenipun dados garwanipun Sang Pancawala darbe teges : indriya gangsal punika rasa ingkang suci, tembung suci ing ngriki ateges urip utawi langgeng.
Kasebut ing serat baratayuda, para putranipun Drupadi gangsal pisan, inggih sang pancawala, sedaya sami kapejahan dening sang aswatama, nalika lampah dhusta ngamu wonten pakuwon Pandhawa, dene sang Gathutkaca pinejahan dening sang Karna, tegesipun pancawala tuwin Gathutkaca sampun kajarwa ing nginggil, dene tegesipun karna = kuping mangertosipun : wontening wicara ingkang boten saged tinampen talinganing ngasanes, marga sampun kasumerepan kacidranipun, punapa dene bilih talingan kita boten purun kapanjingan utawi kelu dhateng swara kadoracaran wuwus kacandhalan lan sasaminipun, punika nama pejahing wicara lan swara, inggih atages sang karna amejahi sang Gathutkaca, wondene sang Aswatama kangge pralambang mangsah samadi, mila sayoginipun kita samiya anandhangaken ulah samadi ig sakuwasanipun, murih papancening indryia kita, inggih sang Pancabalahadwitiya ( Pancawala) saged pejah. Ateges boten kataman dening kamayaning sadguna, inggih pepenginan nem prekawis. Menggah pepenginan nem prekawis wau inggih ingkang among karsoutawi mituruti karsa, wiwijanganipun kados ing ngandhap punika :
1. Paningal ( Sang Pretiwindya ) anjurungi karsa niningali wawarnen ingkang sarwa edi peni.
2. Pangganda ( Sang Sotasoma ), mituruti karso angambet gagandan ingkang amrikarum angambar-ngambar
3. Pamiyarsa ( Sang Srutakirti), among karsa niling-nilingaken pamirenging swara ingkang sekeca angrangin angayut-ayut, langkung-langkung pangrinthihing swara salebeting pulang asmara.
4. Pangraosing ilat inggih pangenyam ( sang Satanika) angumbar karsa raosing sawarninipun dhadhaharan
kesed sungkan sasaminipun), langkung malih pangujaning raos kanikmatan asmara.
6. Wicara ( sang Gathutkaca), anjurungi karsa wedaling swara sereng kadosta : nepsu, muring-muring, srengen lan sasaminipun, dene wedaling wicara ingkang manis arum anujuprana, namung yen kapanujon amawa pamrih, ateges wicara ingkang lamisan, mila sang Gathutkaca ngangge tlumpah madukacarma, tegesipun madu = wedaling wicara ingkang arum amanis, kacarma = kaawak, pikajenganipun amastani ingkang pangawak madu. Ananging pangawak madunipun sang Gathutkaca inggih wedaling wicara ingkang manis arum kadi madu pinastika punika mesi darubesi ingkang sakalangkung mandi, sinten ingkang kirang waspada, bilahi ingkang pinanggih.
Para raja putra kasebut ing nginggil, kajawi sang Gathutkaca, sami sirna dening aswatama, para mardibasa sami anegesi anak kapal, kapendhet saking tegesipun aswa=kapal, tama=anak, yen pikajenging pralampita boten makaten. Nanging tembung aswa ateges kapal paprangan , dene tegesipun tama =utami =prayogi=sae, menggah kapal punika dados tutumpakanipun,sasaminipun kadosdene sepur motor, kreta lan sapinunggalanipun, ingkang sedaya wau dados pirantosipun pangater utawi pangiring, darbe kajeng tumrap sakathahing pirantos ingkang saged andumugeni panedya, dados tembung aswatama darbe teges :tumpakan ingkang utami, utawi pangater ingkang sae tuwin prayogi, dene tumpakan utawi pangater, punika darbe raos sami kaliyan piranti sarta piranti ugi darbe kajeng sami kaliyan pandamel. Saking katrangan punika, dados tembung aswatama samangke langkung sumeleh yen dipun tegesi : pandamel ingkang utami. Mila kasebut ing serat baratayuda, aswatama gadhah pusaka saking tiyang sepuhipun inggih sang druna, pusaka wau nami cundamani. Tegesipun cundha = cundhuk , mani = rahsa, dene tembung cundhuk darbe kajeng sami kaliyan tembung : cocog, gathuk, tunggil,awor, suraosipun : tunggil rahsa, inggih anunggilaken rahsa utawi maworing rahsa. Jarwa titiga pundi ingkang kapilih lan saged andamangaken panggalih.
Kasebut aswatama mijil saking dewi wilutama ingkang malih kapal sembrani sarta saged mabur. Dene tegesipun tembung wilu = ilu = toya, toya ingkang kangge pasemon piwulangin kawruh ( golek banyu bening = golek kawruh ) tama = utami, suraosipun piwulanging kawruh ingkang utama. Anggenipun
inggih pandamel mangreh panjing wijiling ( mlebet medaling) napas punika kawruh ingkang utami piyambak. ( Bab Aswatama tuwin kapal sembrani malihipun Dewi Wilutama ugi, andarbeni teges sanesipun malih, panjarwinipun kasebut ing srat Madyabawana)
Wondene ingkang kasebut perangipun sang arjuna mengsah lan aswatama, kakalihipun sami angedalaken senjata brama, punika kangge pangumpamen kita anandangaken
temah lajeng pur kemawon ananging sanyatanipun ingkang mesti kasoran ing prabawa, punika pundi ingkang ngenmgggeni lepating pandamel. Dene ingkang kasebut, pasinten ingkang kadhawahan jemparing wau dados bonten wonten jawah salebeting kalih welas tahun, punika pralambangipun tiyang ingkang kinasoraken saking dayaning pamandeng temtu ical kaengetanipun ( kawruhipun). Dene jawah kangge pralambanging kawruh, kapirit saking tembung jawah = udan = udani = ngrawuhi
Ingkang kasebut , sasampunipun aswatama masrahaken sanjata cundhamani dhateng Arjuna sabab saking kawon perangipun, lajeng kasabda dhateng bathara kresna, yen aswatama kedah kesah ambraung ngantos tigang ewu taun laminipun. Menggah jarwanipun makaten : ulah samadi punika pikajenganipun kita anggriyakaken paningal dumunung salebeting paningal, tegesipun : paningal kita ingkang medal, punika kalebetna ing telenging paningal murih boten sumerep punapa-punapa, dene telenging paningal punika enggen raosing gesang kita ingkang sejati. Dados manawi kita mboten darbe lan boten nandangaken ulah samadi, punika gesang kita kaumpamaken ambraung sebab boten nate mantuk utawi angenggeni griya kita ingkang sejati kados kasebut ing nginggil
Makaten ugi ingkang kasebut cundhamani wonten arjuna, nanging boten karimat, awit arjuna muhung katungkul amudya dyah banuwati kemawon. Carios ingkang makaten inggih namung kangge pralambang kita ingkang lirwa dhateng panindaking pandamel samadi punapa malih ingkang kasebut pusaka wau. Aswatama nampi saking bapa (Druna) lan bapa saking bathara guru , punika kangge pasemoningkawruh wau bilih sanyatanipun kita boten saged angsl sking panggelaring sastra utawi piwulanging guru. Dene angsalipun kawruh wau punika kedhah saking papadhanging kaengetan kita pribadi. Menggah papadhanging kaengetan kita pribadi bilih angsal papadhanging gesang kita pribadi, sagedipun pinaringan papadhanging gesang kita pribadi, bilih tinarimah samadinipun, kuwasa anjumbuhaken maworing kawula gusti
Marsitakaken menawi badhe manekung,pipiridan wasiyat dalem kangjeng Panembahan Senopati Ngalaga Mataram menawi kalantih kados ing ngandhap punika
Awit angingirangi dahar lan sare, cegah syahwat, ameper hawa napsu sarta siyam ing sawatawis dinten , punapa dene boten kenging ngemu sakserik duka cipta
Menawi siyamipun kantun sadalu sampun ngantos sare sarta kedah ambisu. Ing wanci tengah ndalu lajeng siram, sarampungipun siram lajeng busana (ngangge-angge) sarwa suci, sarta kakonyoh gagandan langkang wangi-wangi. Punapa dene lajeng dedupa majeng mangetan, mangilen, mangidul, mangaler. Sasampunipun lajeng angajengaken keblatipun piyambak, inggih punika ing jaja.
Sareng sampun bangun enjing, wiwit tafakur (ssamadi)angwijah raga nutupi babagan hawa sanga. Tegesipun wonten rurupen sampun dipun tingali, wonten swanten sampun kapirengaken, wonten gagandan sampun ka’ambet, wonten wiraosan sampun kasauran, punapa dene yen karaos punapa-punapasampun karaosaken, salajengipun amepet turas lan suker
Dene patrapipun lenggah pitekun : jempol suku kapanggihaken jempol suku ingkang papak polok sami polok ingkang gathuk,jengku sami jengku ingkang rapet, purusa (pajaleran) sapalandhunganipun sinipat kaliyan jempol suku ingkang leres sampun ngantos katindhihan, nunten asta kakalih katumpangaken ing jengku. Sareng sampun sawatawis , lajeng sidhakep drijining asta antuk saselaning dariji, jempol asta dipun aben lan jempol asta, ilat katekuk minggah, lathi mingkem, lajeng mandeng pucuking grana kaliyan kejep (
Menawi sampun makaten, nunten epek-epeking asta kiwa kakempit ing cangklakan tengen, epek-epeking asta tengen kakempit ing cangklakan kiwa. Lajeng angeremaken netra (mripat). Prelu amadhangaken netranipun sajati ingkang dumunung ing sa’antawisipun alis kiwa tengen inggih punika papasu (caksu), sarta tansah mawas (mandeng) pucuking ardi tursina, inggih punika : grana, kallihan ngereh lebar-wedaling napas (ambegan) ingkang sareh (alon), kalihan manebut
napas wau kakandhasna dhumugi telenging Betalmakmur lan Betalmukadas, inggih punika teleng pagedhonganing wiji gesang ingkang dumunung ing salebeting pastapurusa (pajaleran). Terangipun kedah ulah manjangaken lampahing napas, margi napas punika pratandhaning gesang. Ateges bilih ambegan napasipun minggah, p[unika katarika manginggil dumugi ing susuhunan (sirah). Yen napas medhal, ugi ka edhakna dumugi ing puser (wudhel), punapadene lampahing napas kedahingkang alon. Lampahing napas minggah mandhap wau manawi saged sareh (boten menggah-menggah), saged ngleremaken raos pangraos, tegesipun : manah (kerap) boten makarti. Ing ngriku punika pratandhaning tinarimah:
Wali Sunan Ngampeldenta mumulenipun : dhahar sekul abrit,
lalawuhan sakaparengipun, jenang manggul dipun wur-wuri bekatul.
kangkung, ron sentul, ron senting, ron tuwin wohing kudhu (kemudhu), pecel lele, bakaran dhendheng gepuk, tuwin bakaran gereh lan balur.
Kanjeng Sultan Demak ingkang wekasan, mumulenipun : dhahar sekul punar, jangan oncom, sambel kedhele tanpa trasi.
Kanjeng Sultan Pajang Prabu Hadiwijaya, mumulenipun : dhahar sekul wuduk sapepaking lawuhan tuwin arang-arang kambang.
Kanjeng Panembahan Senapati Mataram, mumulenipun :dhahar sekul pera,
ketindakaken saderang utawi sasampunipun anindakaken manekung.
Menggah lampahing panekungan wau, prayogi ketindakaken ing saben dinten sakuwasanipun, ugi boten prelu ngingirangi dhahar tuwin sare. Ananing saben salapan dinten sapisan, langkung-langkung manawi kaleres dinten ijabah, punika prayogi anindakaken angingirangi dhahar sare kados kapratelakaken ing nginggil. Kacariyos dinten ijabah punika tumuruning wahyu kanugrahan. Dene dinten ijabah wau kados ing ngandhap punika :
5. Ing wulan Pasa ing tanggal 21,23,25,27, lan 29.
Kajawi punika ugi wonten ijabah wektu, ing sadinten sadalu kaping sakawan. Wektu wau ugi prayogi kangge nindakaken panekungan padintenan, inggih punika :
1. Ing wektu bangun enjing nyarengi pletheking surya.
2. Ing wektu tengange, ngleresi srengenge wonten ing nginggil kita leres
Menggah ingkang dados bekaning panekungan punika wonten warni kalih prakawis, inggih punika : bekaning jiwa lan raga.
4. Remen mitnah, drengki lan srei.
kasebut ing nginggil wau, saking adat luwangipun asring anyupetaken lalampahan, boten widada gesangipun. Sabab kakadosaning. Sabab kakadosaning beak sadaya wau punika kalebet ing babasan kados ing ngandhap punika :
1. Nistha, papa, tegesipun : lampah nistha, yekti manggih papa.
2. Dora sangsara, tegesipun : lampah dora, wekasan manggih sangsaara.
3. Dhustha lara, tegesipun : lampah dhustha, wekasan manggih lara.
4. Niaya pati, tegesipun : lapah niaya, wekasan manggih pati.
Prayoginipun suminggaha saking sakathahing bebeka kados kasebut ing nginggil wau, saestu andadokaen kamulyaning gesang ing donya engga dumugi ngakerat pisan. Langkun-langkung anindakaken lampah tapaning gesang sarta jakatipun, makaten :
1. Badan, tegesipun trapsila anoraga, jakatipun : taberi ulah pandamel sae.
2. Manah utawi budi, tapanipun anarima, jakatpun : aspen ing panginten-inten awon.
3. Nepsu, tapanipun rila, jakatipun : sabar ing coba godha-rencana.
4. Nyawa, tapanipun temen : jakatipun : boten dahwen utawi munasika.
5. Rahsa, tapanipun utama, jakatipun : kendel analangsa.
6. Cahya, tapanipun suci, jakatipun ening.
7. Atma, tapanipun awas, jataipun : emut.
Kajawi ingkang sampun kasebut ing nginggil, wonten ingkang wajib dipun, tapani tuwin dipun jakati, punika :
1. Netra (mripat) tapanipun :
Manawi saged anglampahi punapa ingkang kasebut ing nginggil punika, saestu sinebut jalma utami. Mila wonten babasan saking wasitanipun Sunan Ngampeldenta, datheng putra wayahipun makaten :
Turua yen arep nepsu!, pikajenganipun : manawi rumaos badhe nepsu, katilema!
Nepsu yen arep perang!, pikajenganipun : manawi badhe perang, dipun pupuruna wedaling napsu.
Peranga yen arep mangan!, pikajenganipun : manawi karaosluwe badhe dhahar, kasayutama kados mangsah!
Mangana yen arep lumaku!, pikajenganipun : manawi badhe kekesahan tebih, kasaratana dhahar sawatawis!
Lumakun yen arep turu!, pikajenganipun : manawi karaos arip, sinamura kangge mlampah-mlampah.
Manawi piwulangipun Sang Hyang Wisnu, murih kalis boten dados mamangsanipun Sang Hyang Kala, titiyang dhinawuhan ngungelaken rajahkalacakra ingkang wonten ing jajanipun Sang Hyang Kala, inggih punika minangka panulakingrencaani
1. Siyam, awit ing saben surya, dumugi ing wanci tengange (surya wonten saninggiling sirah).
2. Melek, await ing saben bangun enjing ngantos ing rahintenipun dumugi sirep tiyang. Yen badhe tilem ing wanci sirep tiyang punika mawi adus, tangining tilem ing wanci bangun enjing ugi lajeng adus, nunten mlampah-mlampah sakuwawinipun.
3. Ambisu, awit ing saben tangi tilem bangun enjing punika ngantos dumugi wedaling surya. Salebeting ambisu wau sarwi amesu budi :ayipta, rahyuning badan.
4. Wahdat, ing saben satus dinten sapisan kengingipun sanggama.
Pangandikanipun Sang Hyang Wisnu, lampah gangsal prakawis punika dados pamgruwating papa cintaka, amuwuhaken bagya raharja.
Manawi aturipun Patih Rajasukapa datheng Prabu Cingkaradewa murih kuwawa jumeneng Ratu Binathara, kedah nyumerepi watak gangsal prakawis, inggih punika : 1. Bekti ingDewa, 2. Ajrih ing Ratu, 3. Ngidhep ing yayah – rena, 4. Mithuhu ing guru, 5. Asih ing Sagung dumadi. Dene pikantukipun :
1. Sinten ingkang tansah ngabekti datheng dewanipun punika badhe kinabekten datheng manungsa.
2. Sinten ingkang ajrih datheng ratunipun, punika badhe kineringaning manungsa.
3. Sinten ingkang angidhep ing yayah-renanipun, (bapa – biyung), punika badhe kinedhepan ing manungsa.
4. Sinten ingkang mituhu datheng gurunipun, punika badhe pinituhu ing manungsa.
5. Sinten ingkang asih ing sagungdumadi, punika badhe kinasihan ing manungsa.
Mengggah patrapipun angabekti ing dewa punika kalih prakawis, inggih punika : puja lan brata. Kalih prakawis punika boten kenging pisah,karanten saestunipun boten wenang amuja yen dereng anglampahi tapabrata. Menggah lampahing tapabrata punika ugi gangsal prakawis :
1. Wadhahipun angingirangi dhahar, ingkang winadhahan anarima. Sanadyan angingirangidhahar, yen boten anarima ing sawontenipun ingkang dinahar, inggih boten pakantuk.
2. Wadhahipun anyunyuda sare, ingkang winadhahan engat, sanadyan awungua yen mawi sinawur ing sasamben minangka cagaking pamelek, punika inggih boten pakantuk. Karanten sasamben punika andadosaken supening panuwunan.
3. Wadhahipun angawis-awisi sanggama, ingkang winadhahan tata,. Sanadyan awis-awisa sanggama, yen sanggamanipun resah, inggih boten pikantuk. Tegesipun resah punika bandrek jina sapanunggilipun ingkang boten mawi tata.
punika tumusipun angemu duka salebeting batos.
5. Wadhahipun amepet pangandika, ingkang winadhahan : panalongsa. Sanadya ambisu, yen kakenan manah, inggih boten pakantuk. Mila utamining ambisu punika ing ngasepen, ingkang supados boten wonten ingkang ndamel kakening manahipun.
Manawi sampun lebda tapabratanipun, saestu enggal katarimah ing pamujanipun. Dene pasinaonipun tapabrata gangsal prakawis wau, wonten ing ucap-ucapaning pralamita makaten :
1. Sabecik-becike mangan wareg, isih becik mangan kurang.
2. Sabecik-becike mangan kurang, isih becik mangan sa’anane.
3. Sabecik-becike mangan sa’anane, isih becik mangan saketemune.
4. Sabecik-becike mangan saketemune, isih becik mangan saluwene.
5. Sabecik-becike mangan saluwene, isih becik mangan sakuwasane.
1. Sabecikane turu, becik melek.
2. Sabecikane melek, becik tangi.
Bilih punika sampun lantih, ing prakawis wau angringkes gangsal prakawis pisan, empan wonten ing papan empanipun wonten ing wanci ndalu, papanipun wonten ing ngasepen, inggih punika ing saben ndalu siyam awit ing serap surya nunten mlampah-mlampah tanpa angandika, yenwonten ingkang anumbuk utawi anunjang boten dados duka, yen kapethuk ing wanita ayu boten niyat remen. Utaminipun manawi siram wonten ing tempuraning bawani, lajeng angeli ing sadumuginipun. Punika yen kalampahan ing saben ndalu makaten, adapt luwangipun boten antawis lami, saestu wonten parmaning Hyang Kang Murbeng Jagad.
Katarimah panuwunipun, kasandhangan kasantosaning manah, kasebut iman sabitah, tegesipun : iman tetep, dumunung wonten ing gesang kita.
Iman Idayat, dados : pikekahing awas.
Iman Kamilmukamil, dados : sampurnaning pranawa.
Iman Daim, dados : paneteping atma.
Manawa arep migunakake ngilmu-ngilmu ing kitab iki wajib di sumui lan ditindakake kanti temenan sarate. Kayata laku-laku kang dadi sarana nggayuh mantra-mantra, aji-aji uga sarana kanggo jimat-jimat iki kabeh kudu katindakake amrih kasembadane apa kang dadi gagayuhane eling ing paribasan “Ngilmu iku dadine sarana laku”.
Dene kang dikarepake mutih, pasa, patigeni lan sakpanunggalane iku kaya ing ngisor iki jarwane :
Pati geni : ora mangan lan ora ngombe lan ora turu, sarta manggon ana ing kamar (senthong) baae, apa dene yen bengi ora kena nyemut diyan.
Nglowong : ora mangan lan ora ngombe ananging kena turu sawetara bae lan kena lelungan.
Ngebleng : ora mangan ora ngombe lan ora kena metu saka kamar, kenane metu mung yen kabener sene utawa bebanyu, lanuga kena turu sawetara bae.
Laku ngowong utaw ngebleng kang wewangen telang dina telung bengi utaawa 7 dina 7 bengi iku utamane yen wis kari sadina sawengi nganggo dirangkepi ambisu. Yaiku ora caturan, sarta manggone kudu andewe ana sajeroning papan kang kinira ora srawungan karo uwong.
Mutih : kang dipangan mung sega thok, tanpa uyah lan lelawuhan, utawa papanganan liyan,sarta ngombene mung banyu wantah (tawar).
Apa dene laku mutih kang nganti 40 dina 40 bengi iku hakekate mung nyirik uyah, yaiku ora mangan sarupane panganan kang nganggo uyah.
Laku mutih milang kepel : tegese Manawa laku mutih milang kepel 7 bengi lan pati geni sawengi iku : mutih ing dalem sadina sawengi kang sapisan mung mangan sego putih 7 kepel,
Laku melek : ora kena turu, anggone miwiti kudu saka wengine dhisik, banjur kateusake rinane, upamane wiwit jumuah sore jam 6, rampunge setu sore jam 6.
Wong kang arepnglakoni iku sarat kudu anuceni badan lan ati dhisik,
Wong kana rep mentas luwar saka anggone anglakoni, kayata mutih ngebleng, pati geni lan liya-liyane, iku ora kena banjur daya-daya mangan lan ngombe apa-apa sakarepe dhewe, ananing kudu di rih-rih saka sathithik. Wiwit kang sapisanan mung ngombe banyu tawa sathithik, antara sajam lawase banjur kena ngombe banyu intip, (intip kabakar banjur dicoribanyu tawa) banyu intip iki diombe mbaka sathithik. Manawa wus sawetara weteng ora krasa lara banjur kena mangan bubur adhem uga mbaka sathithik, iki mau kabeh kudu diduga-duga sapantese aja banjur mangan sawarege mundhak lara wetenge.
Saluware anglakoni manawa awake wus kapenak kaya adapt sabene, banjur anganakake riaya, kang lumrah riyayane sego gurih, lawuhe pitik utawa endhog pitik diolah lambaran, ujube asung dhahar Gusti Rosul, didoangnana Slamet Kabul.
Miturut kaol wawatone wong kang nulis rajah kanga rep dianggap jimat utawa sarana apa bae, mangka yen nulis panulisane mau pinuju ing dina :
Kalaja saka iku samangsane arep migunakake jimat, rajah, sadurunge nulis rajah kanga rep dienggo kudu ngelakoni pasa 3 dina 3 bengi ngebleng,dene riyayane mung mamangan who-wohan bae,iku yen arep kepingin apa saksedyane kasembadan dening Pangeran, ingkang sipat Esa wektu nglakoni 3 dina 3 bengi kang winatek
Yen arep tarakbrata (tirakat), kudu adus wuwung dhisik, mantrane niyat ingsun adus, angadusi badan kayun, manggih toya rabani, dus lali, dus mani, badan adus den dusi padha badan, roh adus den dusi padha roh, sukma adus den padha sukma, dat teles sukma ngalam, dat urip tan kena kawowotan, urip sajeroning karsa, ingsun adus banyu saking tolah, byur njaba, suci njeroning badan, rabani, allahu sakarsa, allahu alaihi wasallam.
“Ingsun nutup rasa, sang sir rasa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahssa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah”.
Mantra diwaca saben bakda maghrib kaping 40, yen lagi tarakbrata.
3. Donga betah ora mangan lan ora ngombe lan ora turu
“Allahuma anta robbi lailaha ila anta alaika
kinjeng datan pegat anggenira tawang-tawang tangis ngrungkepi mobah mosiking jagad kang wus sarwa nora kaprah ing endi parannya sang mangsa duk inguni kang bisa gawe lejaring si kinjeng………………kang mider-mider ing jaladri kang tanpa tepi.
(0283) 358912/3/4/5 (0283) 356302
Jl.Raya Banjaran, Ds Banjaran, Kec. Adiwerna, Tegal
(0283) 444872, 445728 (0283) 444872
Jl. P. Diponegoro No. 103, Rembang (0295) 691133, 691622, 692373 (0295) 691853
akeh pawong kang dadi bebanten ing madyaning warsa 2011 | S A B D A B A T H A R A
kurang setiti ing madyaning warsa 2011, akeh pawong kang dadi bebanten amerga solahing dhiri pribadine kang wus ninggalke kautaman, sing diaji-aji amung anggone lehe ngadi sarira lan busana, akeh pawong melik nggendhong lali amerga kepangan janji kang ora pasthi lan pinasthi.
Dipl.-Ing. (FH) Nikolaus Daume
Dipl.-Ing. (FH) Bernhard Dürheimer
Dipl.-Ing. (FH) Manfred Schmitz
Dipl.-Ing. (FH) Hermann Sperber
pernafasan bayi . Jadi lembut sekali sampai tidak terasa bernafas .
Dewi said:	July 15, 2016 at 9:49 pm	Maturnuwun sami-sami sharing lan infonipun 🙂 …
Nuwunsewu, mbok menawi kulo klintu,
lintas ras, suku, bangsa, kasta, agama dan gender. Matur sembah nuwun... Hong wilaheng sekareng bawono langgeng
amerga solah bawa lan tumindak kang kurang wicaksana adil para marta. Sakehing piwulang luhur
samesthine. Satemene bangsa iki durung mardhika, maksih akeh wujud penjajahan, amung beda sandhangane lan paragane. Den waspadoa sami anane.
Kurang aman (IUCN 3.1)[1]
ronggeng (Eusphyra blochii) ya iku sawijine jinis cucut martil, suku Sphyrnidae. Ing basa Inggris ditepungi kanthi jeneng winghead shark, amargi ‘martil’ ing endhase amba saengga memper karo swiwi. Spesies iki dadi siji-sijine anggota marga Eusphyra. Kagolong hiu cilik kang ora mbebayani, cucut ronggeng kalebu iwak komersil ing saperangan gedhé area sebarane.
Titenan kang utama saka cucut ronggeng ya iku anane 'martil' ing endhase ("cephalofoil") kang ukurane sempit lan dawa, kang mbedakake karo jinis-jinis cucut martil liyane. Ambane cephalofoil iki nganti 40-50% dawa awak cucut ronggeng, saka ndhuwur katon kaya wujud swiwi utawa pucuk gendhewa, kanthi tonjolat cilik ing ngarep irunge. Ora kaya cucut martil liyane (marga Sphyrna), irung cucut ronggeng iki mapan rada nengah ing cephalofoil.
^ Simpfendorfer (2003). Eusphyra blochii. 2006 IUCN
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 3 Sèptèmber 2016.
Cheat WallHack Kaca 100% Work :)
Fitur : [-]WH Kaca [-
pecah dadi papat lali sanak lali kadang lali bapak lali ibu Ora ono sedulurmu kang kok elingi sak liyane aku Asih marang aku, kraket marang aku, kantel kumantel marang aku, katut marang aku Katut saking kersaning
Mỹ Thủy iku sawijining kutha ing Provinsi Quang Binh, region Bac Trung Bo, Vietnam tengah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mỹ_Thủy&oldid=998606"	Kategori: Kutha ing Vietnam	Menu navigasi
Tiếng ViệtVolapükWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 3 Maret 2016.
Pak Dhe Wicak | Sunday, 14 June 2009, 17:43 Opo urung nduwe laptop mas kok meh melu lomba iki, kui
teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun. ”Terjemahannya(“…,
kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
”Pripun janji panjenengan kalawingi Panembahan?” tanya Petruk tiba-tiba ”Lha apa kowe wis paham kabeh apa durung karo piwulangku, dhek wingi kae?” ”La nek kula nggih dereng panembahan, entahlah kalau kang Gareng” ”Piye Nala Gareng, kowe apa ya wis mudheng bab jejering pemimpin..” ”Waa, menawi kula sedaya sampun gadah panembahan. Malah piwucal panjenengan menika sampun wonten ing buku lan CD kula teng griya, malah sedaya bab administrasi, kepemimpinan, kepegawaian, puun cekake komplit-plit..” ”Gek kabeh ya wis mbok waca apa durung?” ”Nggih niku panembahan, .... dereng....” ”Waaah, layak ta Reng...Reng, saben-saben kowe ki mung binguuung wae, masa kowe ki dadi atasan ning ora paham apa sing dadi wewenangmu,tugasmu amburadul, surat-surat salah kabeh, anak buahmu mumet bingung, ora isa mbedakne surat dinas karo surat ’dimas’, kabeh mbok gebyah uyah rumangsane karo pacarmu wae, hoalah ta Reng...Reng ngono kok dadi atasan, lha lek aku pilih bawahan wae, akeh penake, contone njero rok kae...” jelas Bagong sambil cengengesan ”Oalah bocah edan kok dirungokne, ...(Petruk menghela napas, kemudian..) lajeng dos pundi Panembahan kelajengipun piwucal kalawingi?” ”Kae lo Reng melua ngrungokne , ben melu pinter, sapa ngerti suk nasibmu kepener , bisa dadi traktor, eh rektor.., nggih
iku jenenge aweh gawean ananging ora pas babar pisan. Akibate gawean dadi rucah,
patrap ing tindak-tanduk , laku linggihSolah myang muni mung ngesthi tyas weweka wikara ing pakewuh, lamunta ana barang widhi atau barang yang tidak syah ora bakal katampa. Piye Gareng ?, apa wis mudheng kabeh ? ”
matanya ”Wis Gong, Si Gareng ora usah dibangunken, mengko wae dewekne ndak dhawuhane maca buku diktate sing ana ngomahe kae” tukas Panembahan Dewa Resi ”Waaah nuwun pangapunten Panembahan, kala wau dalu kula wonten pertandingan badminton sedalu natas, dados ngantuk sanget” ”Ya, ora dadi apa Gareng wis terusna anggonmu ngaso, aku tak ngomong karo wong loro iki wae” ”Inggih Panembahan” ”Wis Reng kana ndang mapan ning sor ringin, aku arep ngangsu kaweruh” ”Iya Gong, mengko yen ana bab kang wigati SMS-en wae” Gareng
”Dene menejemen miturut kawruh kejawen diperang ana telung babagan. Siji kantha, loro kanthi, katelu kanthong, ananging gandheng wektune wus ngancik wanci sarapan aku arep dhahar sarapan luwih dhisik, kowe sakaloron ngancanana Gareng ning sor ringin kana dhisik, sebab Nyai Resi mung sethithik anggone olah-olah mau, dadi ya sabar sauntara mengko yen wis mateng tak SMS” jelas panembahan sambil memasuki ruang makan”Ooooo... bajul ucul, ndak kira arep dijak sarapan pisan, jebul malah kon ngglethak dhisik, wis ayo Truk aja suwe-suwe ning padhepokan keparat kene””Wis Gong ora usah emosi, manut wae awake dhewe, mengko rak ya sarapan bareng” jelas Petruk menentramkan.
- Darmo Gandhul - murid Ki Kalam Wadi
- Raden Budi - guru Ki Kalam Wadi
- Prabu Brawijaya - Raja Majalengka (Majapahit)
- Putri Campa (Dwarawati? Dara Petak?) - permaisuri Prabu Brawijaya
ing pamarsudining mring nusa lan bangsa,kang banget anggonnya mikul dhuwur mendem jero ananing tinggalaning para luhur kang misuwur Nusa Jawa, kang tansah hamemayu hayuning bawana mrih kertaraharja nusa lan bangsane. Ananging kang kaya mangkene iki wus luntur amerga wus padha ngugemi anane basa lan budaya manca kang den anggep dadi pandoming kautaman.
Nusa lan bangsa kang mardhika iku tansah katon ciri wancine, sing ora liya tansah nguri-uri lan ngugemi budayane dhewe lan ngugemi wewarah luhur kang tansah ngluhurake marang kautamaning
Ananing swarga lan neraka iku minangka pepeling marang kawula supaya tansah eling anggone ngabekti nyang ngarsane Gusti Hyang Maha Agung ananging anane swarga lan neraka ing jaman saiki wus padha diplencengake dadi alat kanggo iming-iming glembuk kang rumanis sarta dadi sarana kanggo gawe mirising ati meden-medeni, ing pangajab supaya padha atut runtut apa kang dadi kekarepane pawong kang nduweni pamrih lan melik.
Marsudia marang ngelmu kang bening, mengku teges dudu ngelmu putih utawa ireng. Hakekate putih lan ireng iku ing sayektine padha, amung beda warna lan ukarane. Iki peling marang para kawula kabeh ing salumahing bumi, rasanen kang kanthi wening nganti tumus/tembus ing ati sanubari, Pilah-pilahen pasti bakal tinemu. Sing sapa
Sinimpen Ing Telenging Kalbu Pambukaning Warana Jiwangga Sumanten Haqq Haqq Tan Ajrih lan Kuwatos Suraos
ujubriya, kibiripun, sumungah tan kanggonan,
kautaman ulah wadi (Darusuprapta,,1982 : 70).
Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh, nora kena miug­grang-minggring, kudu mantep sartanipun, setya tuhu marang gusti, dipun miturut sapakon.
Ingkang lumrah yen kerep seba wong iku, nuli ganjaran denincih,
yen tan oleh nuli mutung, iku sewu-sewu si­sip, yen wus mangarti ingkang wong.
nemu seratane Guru Dipokanggo para muride. Isine isih katon ngemu nas lan rasa tumanja kanggo wektu iki. Dak waca wola-wali.
seratane Guru Dipo biyen. Coba rungokna
dakwacane ya.” Kandha mangkono aku banjur miwiti maca
nawala kencana kang sinerat dening Guru Dipo mangkene:
purnaning darma. Kaya kang wus tau dak udharake kanggo
kowe kabeh, darmaning wong urip bebrayan kuwi maneka
warna. Piliha siji kang rinasa manteb ing ati. Ya jer
dumelinge cahya gung kang ngebeki darmanira iku mung
tinemu ing senthonging atimu. Rasa manteb ora nganggo
dadi pemimpin. Pitakonmu yen ora kleru mangkene:
?Guru, punapa ta jatosipun darmaning pemimpin punika??
Kuwi pitakon kang ora gampang diudhari. Akeh wingiting
Ora cukup mung ngerti kabisane apa. Nanging, sadhar
dhiri iku perlu diasah kanthi mawas dhiri, ngiloni
jagading sarira. Iki lakuning wong kang wani ngrucat
kasekengane dhewe. Kala-kala malah wong wegah merga
kuwi ateges ndeleng eleke rupane. Kang umum, wong
luwih seneng ndeleng apike wae, nglumpukake aleme
kasekenganing dhiri, aja meneh wani ngilo,
Lah yen wis bisa ngilo githoke dhewe, wong luwih
lembah manah nampa aleme, ndeleng kekuwatane. Wong
kang wani ngilo lan mawas dhiri sacara diwasa iku wong
ati amba. Banjur ati amba kuwi nuntun wong marang
mangerteni ajining sabarang para. Mangerteni ajining
wahyuning donya, yaiku nasing jagat gumelar iki.
Dadi laku kang kapisan iki, sajatine iya laku ngrogoh
jatining titah. Kang winahyakake iku sapa ta jatining
manungsa, kasekengan lan kaluhurane, ajining urip,
lan wawasaning jagat. Laku kang kaya mangkene iki
dadi dhasaring darma dadi pemimpin. Ya pemimpin sing
ngerti awake dhewe lan jagade pantes ngugemi darmaning
Ana ing laku iki kowe kabeh wis tau padha dak latih,
Banjur padha milih dalan cepak cepet aman, mlebu ana
ing guwan kang peteng, ngedohi soroting surya. Wedi
wejangane para nabi. Tundhone, ati ora dadi amba,
nanging malah cupet. Pikir ora seger nglilir nanging
malah mung mandheg kaya banyun ing jembangan buthek.
Laku ngambah bawana iku lakuning ngaurip kang tansah
diala-ala, nanging malah wani nggolek teranging tamba.
sapadha-padha. Lah, cetha wae, iki dudu darmaning dadi
ngasah rasa marang sapadha-padha. Lah, yen wis wani
nggecak laku candhala, senajan ta nganggo antek-anteke
kang ora kasat mata, mesthi wae kuwi ora cocok karo
Laku kang kaping telune iku laku urmat tresna ngadhepi
suku, partai lan agama. Iki adoh sungsate karo laku
urmat tresna. Laku urmat tresna kuwi lelandhesan
keyakinan yen ta kabeh manungsa iku sumbere padha,
yaiku Gusti Allah Siji, sumbering katresnan. Yen Sing
marang awake dhewe, ya gene kowe wani mbales mungsuhi?
Laku kang pungkasan yaiku laku ngoyak galihing kuwasa.
Laku iki dilandhesi kanthi ati adreng ngorong marang
gegayuhan luhur, yen ta ing madyaning urip bebrayan
iku pangurbanan diajeni luhur yen ta suwung ing melik.
Laku ngoyak galihing kuwasa kuwi dudu ambisi golek
blas. Galihing kuwasa ing kene ora liya ya kuwasaning
Pra muridku kinasih, semono kang bisa dak udharake,
korining budimu, nyumet greged ing atimu, lan asung
Aku meneng. Bojoku uga meneng. Kaya-kaya unjal ambegan
Layang dak lempit maneh. Banjur dak selipake ing skrip
biru kang wus kluwuk. Kothak saisine kalebu skrip biru
“Semono ya Kang pangadikane Guru biyen. Lah kok lagi
“Pancen, ora saben wejangan Guru iku bisa winedhar
sawanci-wanci. Mung yen senthonging atine awake dhewe
wis siap nampa sakabeh tembunge winasis kuwi banjur
ngemu rasa.” Kandhaku marang bojoku. Aku banjur njawil
Aja dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.
Ingkang dhihin maca Qur’an sak maknane
SUMBER : http://gantharwa.wordpress.com/qa/#comment-2105 More … Alfatiha diposkan oleh sodinco @ 00:28 0 Komentar Ngelmu Kanthong Bolong Kanggo Nggayuh Mardikeng Budi
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake. Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha ngendelake akal lan nalar. Kabeh pambudidaya katindakake
padha gelem ngorbanake hak pribadi kanggo nggayuh keuntungan sing luwih dhuwur. Ing kahanan kaya iki alam dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.
Nalika kabeh wong padha ngutamakake kepentingan pribadi, apa wae kang katindakake iku muhung mburu kamulyane dhiri. Dhiri pribadi dadi pusat mula sinebut ego sentrisme utawa individualisme. Wong liya dianggep dadi objek utawa pelengkap. Wong liya dianggep ora penting. Umpama mbutuhake wong liya iku amarga dheweke lagi manfangatake liyan. Pribadi sing kaya ngene iki sanyatane lagi nandhang lelara. Wong-wong kaya kuwi ing atine tansah ana pamrih mula bisa diarani durung mardika.
Sewu siji penyakit sosial lan individual satemene mula bukane saka individualisme utawa egosentrisme iki. Nalika akeh wong sing tansah nduwe pamrih, tumindake ora tulus ikhlas, apa kang katindakake iku duwe kepentingan pragmatis. Yen kepentingan iku ora keturutan
methik hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa dhewe.
Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono. Panjenengane banget prihatin nguningani pakartine manungsa sing egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake kanthi istilah Ngelmu Kanthong Bolong (uga sinebut Ngelmu Kanthong Kosong utawa
Sajrone selawe taun (1927-1952) RMP Sosrokartono wus ngabdi kanggo bebrayan ngusadani sewu siji
uga alam). Mung nggunakake medhia banyu putih, panjenengane bisa menehi usada kabeh panandhang iku. Yen ana wong coba-coba, panjenengane mesthi priksa mula bakal diwenehi pangandikan tegas, lan singkat. Asring dumadi gelas utawa botol sing isi banyu putihe wong sing coba-coba iku mbledhos, pecah, lan isine wutah.
RMP Sosrokartono iki sinebut guru spirituale tokoh-tokoh nasional. Sebut wae Presiden Soekarno lan Soeharto uga nyecep ngelmune. Lepas saka kekurangan lan keluwihane tokoh loro iku, apa kang katindakake iku sebageyan pancen ngamalake piwulange RMP Sosrokartono. Ing buku Soekarno, An Autobiography as Told to Cindy Adams (1965), Presidhen kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih
sing prasaja. RMP Sosrokartono ngendika, “Nulung pepadhane, ora nganggo mikir wayah, wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami.” Digambarake kayadene kanthong, ing sanubari kita kudu ngilangake dhasare kanthong kuwi (nirpamrih). Wong-wong kudu wani ngilangake pamrih ing sajrone urip. Kang iku urip kudu tarimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.
Sing angel anggoni nglakoni yaiku ngowahi pola pikir. Secara umum wongwong padha duwe faham individualisme. Ing kamangka saiki kudu diwalik. Dhiri pribadi ora dadi pusat panguripan ing donya. Suwalike, wong kudu mikirake keslametane wong liya Lan uga bebrayan kabeh. Laku iku sinebut ngabdi kanggo abdine Gusti Allah Swt. Yen kita tresna Lan nyembah Gusti Allah mula tresna iku kudu diwujudake kanthi nresnani abdine Gusti Allah (kabeh titah klebu manungsa). Carane? Kanthi ngorbanake kepentingan-kepentingan individual sing disebut pamrih.
Nalika kita wus bisa bebas saka pamrih tegese kita wus tumeka ing alam kamardikan. Mardika iku tegese uwal saka was Lan sumelang. Bisane uwal saka rasa was sumelang iku lamun ing dhiri sanubari kita iku ora duwe pamrih apa-apa. Payung kula Gusti kula dne tameng kula inggih Gusti kula. Saya gedhe pamrihe saya kurang mardika. Wong-wong kang tansah mentingake dhiri pribadi ing sajrone uripe tansah nandhang kacingkrangan Lan kekurangan nadyan bandha donyane wus turah-turah. Ya kahanan kaya ngene iki sing diarani jiwa kang nandhang lelara.
Saka Ngendi RMP Sosrokartono nemokake piwulang Kanthong Bolong iki? Akeh sing ngira yen panjenengane njupuk referensi manca embuh saka kitab Wedha,
Upanisad, Bagavatgita, Kitab Suci agama Buddha, Lao Tze kanthi Tao Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu Kanthong Bolong iku nyinau saka kasunyatan kang
piwulang iki asli, ora asal saka referensi manca negara.
Sing pungkasan, perlu kawuningan yen Ngelmu Kanthong Bolong iki ngutamakake laku. Kanggone RMP Sosrokartono, ngelmu Lan laku iku nyawiji. Laku iku ya dadi manifestasi ngelmu. Ora ana ngelmu tanpa laku. Nuntut ngelmu beda karo ngudi ngelmu. RMP Sosrokartono ora tau kagungan murid. Piwulange ora diparingake nganggo ceramah kaya ing sekolah nanging kanthi conto Lan patuladhan. Panjenengane tau ngedegake kulawarga Manasuka (ejaane ana sing nulis Monosuko) ing tlatah Sumatera utara Lan Sumatera Timur. Kulawarga iki diwenehi kalodhangan nyonto laku-laku kang katindakake dening panjenengane.
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton
“Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.”
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau
Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran
Sinukmanya winahya ing ngasepi Sinimpen telenging kalbu Pambukaning wanara Tarlen saking liyep layaping ngaluyup Pindha sesating supena Sumusiping rasa jati Sajatine kang mangkana Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung
Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat “prabawa” iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan “rasa wedi” iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.
“Nepsu” iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. “Semang-semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. “Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep.
 Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
 Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
 Aja molahake lidhah lan andhilati lambe.
 Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan “drengki” luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh “drengki” iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. “Drengki lan meri” iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep “drengki lan meri” iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :
 Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
 Badan kajejegake lan janggute diajokake.
 Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas.
 Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh.
Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :
 Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
 Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga.
 Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar.
 Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :
Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun :
Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati.
3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun :
Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 :
Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta :
1. Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya.
2. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan.
3. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan.
4. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken.
Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi
5. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah, saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan.
6. Dhuh Gusti Allah, mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres.
7. Inggih punika margi, Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan, sanes ingkang sami kabendon, tuwin sanes ingkang sami sasar.
Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah, kados kasebut ing ngandhap punika :
1. Bab ‘aqaid utawi kaimanan ; punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil, ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s.a.w, makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal
mbangun Tauhid ing Allah, sarta ngrebahaken sadaya kamusyrikan, ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak, lan nilar sadaya brahalanipun.
2. ‘Ibadah ; utawi ngumawula lan manembah ing Allah, ingkang kuwajiban sadaya titah, langkung-langkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). Ingkang baku wonten sekawan, inggih punika : Shalat, Zakat, Shiyam lan kesah Haji. Saking ingkang baku kasebut, lajeng tuwuh ‘ibadah memuji, ndedonga, dzikir lan tafakkur utawi I’tikaf ing masjid. Saking zakat lajeng tuwuh ‘ ibadah qurban sidqah, weweweh lan tetulung ing sasaminipun, lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami.
3. Angger- angger Hukum lan Pernatan- pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan, upami hukum, politik, tatanagari, sosial, ekonomi,
4. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu, sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman, nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih.
5. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa, sampun ngantos damel sejarah awon, gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya.
ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi,Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare,Kagungane ALLAH samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah, kajaba manawa oleh palilahe. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau, dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH, kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi, panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi, lan
4. Aja kurang pamariksanira lan den agung pangapunira.
5. Agawe kabecikan marang sesaminira tumitah, agawea sukaning manahe sesamaning jalma.
tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh
a) Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka.
b) Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro
rumeksane duk sira alit, yen sira kirang pangan nora ketang nubruk, mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya.
f) Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas ingwang, aja wani dhateng ibu
wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat.
h) Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.
i) Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
jatmiko alus ing budi, iku lampah utama.
l) Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
wong liyan kathah kan purun, mejanani mring sira.
4) Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah,
donya, dadi wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma kang surup, nom
ayonana, dumeh tutur tanpa dhapur, tinarik tan manggih arja.
8) Yen sira karsa ngayeni, pitutur ing layang iki, anuli solahe age,
wonten sima punika, anglela ngara-ara, cangkelak anuli wangsul, apa jarwang tuwanira.
kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha.
17) Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal.
18) Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane, tumulya
GINUBAH DENING : PANEMBAHAN PRAMANA SETA ING GIRIMAYA
1. INGSUN MELING MRING SIRA KALIHNYA
SIRA NDEREK ANGEMONG ING TEMBE WURI
5. WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATI
Ajinipun inggih mboten sanes namung aji tekad, ilmunipun ilmu pasrah, rapalipun adiling Gusti.
Nanging kulo mboten kenging nilar patokan waton kulo piyambak, utawi supe dateng maksud lan ancasipun agesang; Inggih punika: ngawula dateng kawulaning Gusti, lan memayu ayuning urip.
Langgeng tan ana susah, tan ana seneng.
Prabotipun wong lanang inggih punika: bares, wani, mantep
Kula bade ngukur dedeg kula, nimbang boting kamantepan, njajagi gayuhanipun budi.
Yen kersa nyangoni, sampun nyangoni uwas, nanging nyangoni mantep lan pasrah.
Pajang, Patah, Mataram Sultan Agung, Mangkurat lan sapiturutipun saged dados tepa palupi.
Yen kepareng wonten buktinipun mugi dumawaho dumunungo wonten ing bongso kulo.
Yen wonten kahormatan, bongso kito ingkang gadah hak.
Yen wonten kaluhuran, inggih bongso kulo ingkang dados pemandenganipun bongso sanes.
Kulo namung trimo dados kawulo, dermi nglampahi.
mboten kenging nyudo reginipun saliro. Utawi nyudo reginipun bangsanipun.
Nyebar wijio sederekan lan wiji utamining kejawen ing manca negari.
Kulo sowan dateng para Sultan inggih ajeg ngangge rasukan takwo lurik, mawi sinjang tenunan, mboten isin ngluhuraken pusoko lan wasiyat warisan Jawi. Malah puniko mewahi pengaos.
K. Ratu putri Langkat ngantos karso ngyasakaken dateng kulo minongko tondo pangenget-engrt.
Milo tiyang gesang puniko mboten kenging ngino pusoko wasiyatipun piyambak.
Inggih bab kalih puniko ingkang kulo luhuraken.
Gampilaken marganing bongso ngupoyo papan panggesangan.
Ngawulo dateng kawulaning Gusti, lan memayu ayuning urip.
Ageng alit sami sambat lan tangisipun dateng ulun, amemelas, angrentahaken luh lan manah. Awrat sangetawratipun dipun sambati tiyang katah, langkung awrat malih yen sambatipun dipun lebetaken rasa lan batos.
Medal malih luhing manah, kemutan para sesmi ingkang saweg ginanjar nandang susah lan sangsara, mboten kolu nedo, mboten kolu ngombe, kemutan tiyang sakit, tiyang keluwen semanten cacahipun.
wontening sagunging samodraning sakit lan sangsaranipun sesami.
Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, mugi-mugi kaparingan kabul ingkang dados maksud lan kajatipun para umat sadoyo. Mugi-mugi rentaha welas lan ngapuraning Gusti dumateng para umat, umat Gusti.
Gusti mugi kersa ndawahaken samodraning berkah dateng para umat, nyirnakaken sagunging susah lan sakit, paring wewahing sugeng lan senengipun para kawulo.
Luh ingkang mijil saking sucining batos lan raos, ingkang tuwuh saking sucining bakti marang kersaning GUSTI.
Emut kulo dateng pepunden, panembahan kula, emut dateng Ibu.
Iba bungahe Ibu yen pirsa aku payah, aku lara saka enggonku nulung wong; jalaran saking manteb lan eklasing panggalih. Seger sariro, terang pikiran, ser tilem badan ingkang nandang kesel lan lara wau.
Yaiku baktiku, tresnaku marang Ibu, yaiku ing paran ngendi-endi sing dadi jamu caket, jamu adoh, jamu susah, jamu lara, jamu peteng, jamu padang, jamu turu, jamu laku.
Ingkang tansah dados ancasipun lampah kulo mboten sanes namung sunyi pamrih puji kulo mboten sanes namung sugih, sugeng, senengipun sesami.
Prabot kulo mboten sanes badan lan budi.
Ancas kulo mboten sanes namung mugi-mugi kaparingan kiyat saged urun budi.
Memayu ayuning urip, memayu awonipun agesang, nyuwito
Lampah kulo tansah anglampahi dados kawulaning sesami tansah anglampahi dados muriding agesang, wajib tiyang gesang, wajib tiyang gesang sinau anglaras batos saha raos.
Nulung pepadane, ora nganggo mikir wayah, waduk, kantong.
Nulung sesami punika mboten mesti wonten ganjaraipun nandang sae sering nandang pitenah.
Dede tekad pamrih, nanging tekad asih.
Senajan dede sanak, dede kadang, dede mitra, dede tepangan, kula aturi sinahu nyupakaken susah lan sesakitipun piyambak, sinahu ngraosaken lan nyumerepi tunggalipun manusa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun agesang.
Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun namung satunggal, inggih punika ; ‘maksudipun.’
Tumraping kula piyambak, kejawi urun batos, raos, kula kedah wani urun badan, urun dada, urun bahu.
Mugi-mugi kaparingan “kuat,” kuat niat, kuat urat.
Ingkang kulo dalaken dede tekad pamrih,nanging tekad asih.
Luh ingkang medal saking manah punika, dede luhipun tangis pamrih, nanging luh peresanipun manah suwung pamrih.
Sinau ngudi raos lan batos, sinau ngudi kemanungsan.
Manah kula minangka kacanipun susahipun, raosipun sesami.
Kaca punika inggih rasa, mila kita kedah sinau maca mawi kaca, sinau maos mawi raos.
Anglurug, tanpo bolo, tanpo gaman.
Ngawulo dateng kawulanging Gusti lan memayu ayuning urip.
Nindakaken ibadat, inggih punika nindakaken kewajiban bakti lan suwito
tanpo ajrih, jejeg, mantep mawi pasrah.
Sebab payung kulo GUSTI kula, tameng kula inggih GUSTI kula.
Yen kula mundur, sebab ajrih, kula kenging dipun wastani kirang pasrah dateng GUSTI.
Yen kula ajrih, kenging dipun wastani ngandut pamrih utawi ancas ingkang mboten sae.
Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggakaken dateng GUSTI.
opo meneh Bapakmu, nanging aku isih pingin urip sebab aku kelingan murid-muridku nang sekolahan” (Nak,
simbah (12:24:35) : wew…. trenyuh aku moco tulisan mu kuwi.
rombongan nyuwun pamit”“Semanten ugi kula-pun Petruk, Kang Gareng, dalah Bagong , nyuwun pamit, nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi kula sak rombongan slamet…”“
ILMU-ILMU GAIB KOLEKSI KI BAYU DIGDOYO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
KUS TANGKUS KUS TANGKUS KUS TANGKUS
sukmo kundu tali papar ilu kiper wil……inu setyo marang aku. romomu ibumu wes kawengku deneng aku, sulyo mani sulyo madi aranmu manjalmo……iles tan katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo sakliyane du….rupo gede cilik gawanen rene, ojo moleh yen durung oleh koyo. sarana bunga 7 rupa
nyuwun sewu niki kwulo nembe mawon cubi buka blog sampean..
ki kulo ajeng nuwun tulung trawangaken..
punapa simbah buyut kulo wonten ingkang gadahi ilmu supra natural ??
Hem Pdk Pa Srawung Ing Kawung 20.
Ojo mung ngaji (syare’at bloko)
Gur pinter dongeng, nulis, lan moco
Akeh kang apal qur’an haditse
Gampang kabuju’ Nafsu angkoro ing pepaesse (gebbyare ndunyo)
Den tancep ake ing njerro dodo 2x
Dzikir lan suluk jok nganthi lali 2x
main Kaji-kaji ambataning Dulban kethu putih mamprung Wadon nir wadorina Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung marono tingalira” Terjemahan Bebas: SERAT JOKO LODANG ( SINOM ) Ki Ronggowarsito Waktu
Hel's Angel's 42' Viking
dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan/pelataran punika”
pekalongan pemalang , purbalingga , purworejo , rembang , banjarnegara , seragen , sukoharjo , tegal , temanggung , wonogiri , wonosobo , salatiga ,
pitong tan bisa omong. Ing laladan sepi kalane madyaning ratri, si sindhung gumrunggung padha sorah lan solah sajak bungah, jejogedan ing sandhuwure bumi bengkah. Keh wong padha pitong jamane wong digawe ndomblong, jamane wong lena angone among-among raga kang samsaya
Artikel Biotilik Ciliwung | Konservasi DAS Ciliwung
Pelatihan Pemantauan Kesehatan DAS CILIWUNG dengan Metode Biotilik Sumber:http://www.menlh.go.id/pelatihan-pemantauan-kesehatan-das-ciliwung-
Reang sing dadi bagiane warga Sidayu Ngeroso Prihatin …………….
Tapi reang wong cilik gak isok lapo2.
Reang isone Nulis Mugo-mugo diwoco kalian pejabat-pejabat seng duweni wewenang nangani masalah iku.
IKU NGELENGNO WAE UMURE WONG IKU GAK SUWE………………
SAMPEYAN LUNGGO NAK JABATAN SAK IKI, MESTI SESOK SAMPEYAN DI JALU’I PERTANGUNGJAWABAN……………
ILINGGO SAMPEYAN ISO KOYOK NGONO IKU TEKO RAKYAT CILIK ……………..
SAMPEYAN MENE KUWALAT YO PERKORO WONG CILIK…………..
MULO PERHATEKNO NASIPE WONG CILIK………..
Ing wektu iki kebak kahanan kang lagi kebak panandang. Ana pawong kang nedya golek-golek, mawa cara lan kabisan kang maneka warna sing isine amung mburu butuhe pribadi. Ati-ati marang kang ingaku wasis lan ingaku kebak panalongsa lan panandang, akeh pawong kang padha matrapke aji mumpung.
Pepeling mring para kawula dasih, ing sarehne jaman kang sarwa angel, sarwa kepipit lan kepepet, salah siji cara kanggo ngadhepi hurip ing jaman saiki, balia nyang jamane budaya Jawa sadurunge tekane budaya manca.
Pepeling tumrap pawong kang ingaku-aku dhermawan golek sumbangan kanggo para kawula kang lagi kebak panandhang amerga alam lagi owah gingsir, tan ja mburu keuntungan saka wong kang lagi nandhang
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 13 Juli 2014.
donburi, don) iku jinis panganan saka Jepang arupa sega putih kang diwenehi pirang-pirang lawuh ing dhuwure kayata iwak, daging lan jenanganan ana duduhe kang disajekake sajroning mangkok gedhe. Duduh donburi kaukuran ing jinis panganan, nanging padatan arupa dashi dicampur karo kecap asin lan mirin.[2]
Unadon wiwit misuwur ing abad kaping 19, dene Fukagawadon misuwur ing zaman Edo periode pungkasan. Gyudon misuwur dikenal ing periode awal zaman Meiji, dene Uyakodon wiwit dikenal ing taun 1891. Ing taun 1913 mulai dikenal Sōsu Katsudon, dene Katsudon kang ana saiki, dikenal wiwit taun 1921.
Miturut budaya dhahar kang dikenal wiwit zaman dhisik ing Jepang, sega putih kudu disajekake sajroning mangkuk cilik kanthi lawuh kang diselehake ing piring kang beda. Dhahar sega kanthi lawuh kang diselehake ing dhuwure dianggep ora sopan, mula cara dhahar kanthi nyelehake sega ing porsi gedhé sajroning mangkuk donburi dianggap nglanggar aturan. Donburi dianggap cara dhahar kang praktis amarga sega disajekake barengan lawuh, mula duduh kang ngresep sajroning sega kaanggep minangka kalezatan dhewe. Ing Jepang, Donburi dianggap panganan rakyat amarga
sega putih lawuh potongan daging pitik, jamur shiitake lan bawang bombay kang dimasak karo endhog pitik lan dashi.
sega putih disiram lawuh arupa daging kerang lan onclang kang dimasak karo sup miso.
beef bowl): sega putih lawuh irisan tipis daging sapi lan bawang bombay kang dimasak kaya semur karo dashi, kecap asin, lan mirin.
Sega putih lawuh pirang-pirang jinis tempura kayata urang, terong, labu parang, lan nori kang disiram karo duduh kenthel saka kecap asin, gula, lan dashi.
Sega putih karo lawuh pirang-pirang kari ala Jepang kang isine onclang, aburage utawa daging.
Sega putih karo lawuh kéwan laut jenenge bulu babi (uni) kang didhahar mentah.
wong liya) amarga daging lan endhog pitik ora ana gegayutane karo seduluran.
duwé badan legislatif sing disebut Dhéwan Perwakilan Rakyat Laladan (DPRD). Gubernur lan anggota DPRD dipilih liwat pamilihan umum kanggo mangsa jabatan limang taun.
Tingkat kabupatèn/kutha[besut | besut sumber]
Kabupatèn lan kutha duwé tingkat sing padha sarta nduwèni pamaréntah laladan lan badan legistatif dhéwé. Sacara umum, kabupatèn luwih jembar tinimbang kutha. Kabupatèn dipimpin déning bupati, déné kutha dipimpin déning walikutha. Bupati apadéné walikutha dipilih liwat prosès pamilihan umum.
Tingkat kacamatan/dhistrik[besut | besut sumber]
Kacamatan, utawa disebut dhistrik ing Propinsi Papua Kulon lan Papua, iku wewengkon ing kabupatèn utawa kutha. Kacamatan dipimpin déning camat sing duwé status minangka pegawai negri sipil sarta duwé tanggung jawab marang bupati utawa walikutha.
Tingkat kalurahan/désa[besut | besut sumber]
Tingkatan ing sangisoré kacamatan ya iku kalurahan utawa désa. Kalurahan dipimpin déning lurah, déné désa dipimpin déning kepala désa.
Prasajarah • Karajan Hindu-Buddha • Karajan Islam •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.16, 14 Maret 2016.
bakal sun lebur jagade sak brayate	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Heh para kawula dasih ing Nagari Ngayogyakarta Hadiningrat, ora usah was sumelang, anane ontran-ontran perkara DIY, janji ingsun maksih jumeneng aneng bumi Jawa, sapa wae kang bakal ngrusak anane tatanane wong Jawa
sakehing anasiring lan isining jagad padha solah lan
anasiring lan isining jagad padha solah lan polah	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Bumi, geni, banyu, angin, lintang, rembulan, srengenge, kayu, watu lan sapanunggalane, sakehing anasiring lan isining padha solah lan polah kang wus pinasthi dening Gusti Kang Murbeng Dumadi padha solah lan polah, padha nagih janji marang pokal gawene pawong kang nasar tindaknya, ngonggreh-onggreh katentremaning jagad. Sayektine kabeh kang wus tumitah padha ginanjar miturut kodrate dhewe-dhewe, nanging iki wus keladuk nerak angger-anggering pepesthening
kelahiran riko dhewek Banyuwangi. Kanggo poro pemuda laros utamane, tetep semangat nggayuh cita-cita masa
kanggo poro pejabat ojo sampek riko ngelakoni KORUPSI, KOLUSI lan NEPOTISME, kerono iku biso nggarai ancure negoro.
wong Banyuwangi asli, wong Banyuwangen, wong blambangan
tirakat, laku prihatin, tapa ing papan-papan sepi lan wingit, nyuwun marang
dewa sesembahane supaya diparingi kasekten. Ora mokal yen dheweke duwe kasekten
jaya kawijayan kang pilih tandhing. Kanthi kasektene kasebut Raja Lobaningrat
dadi seneng perang, nelukake raja-raja manca negara. Malah kerep raja ngajak
bala tentarane nglurug perang mung amarga krungu ana negara sing dipandhegani
raja kang sekti utawa nduweni senopati kang gamben ora tedhas sakehing gegaman.
Kawitane pancen mung kanggo njajal kasektene, nanging sabanjure iya kanggo
warna barang antik lan mas picis raja brana, barang rampasan-perange sumimpen
ing gedhong hartaka. Raja kerep mlebu ing gedhong kuwi kanggo nikmati
kaendahane sinambi ngeling-eling kaprawirane nalika ngalahake mungsuh-mungsuhe.
”Bandhaku sing digawe saka emas, inten, barliyan wis akeh
banget, nanging atiku durung rumangsa marem. Nelukake raja-raja kanggo nyoba
kasektene wis tak tindakake. Pranyata ora ana sing bisa nandhingi kasektenku.
Yen aku perang mung kanggo njarah rayah bandhane, ing mbesuke aku mung bakal
dieling-eling pinangka raja penjajah kang seneng njarah rayah darbeke liyan.
Kuwi dudu cathetan kang apik ing buku sejarah sing bakal disinau anak putu
kita,” ngendikane Raja Lobaningrat. Dheweke mandeg sedhela kanggo mangerteni
kepriye mungguh tanggapane para punggawane. Sing pengin dingerteni tanggapane
mung meneng karo ndhungkluk, nyoba ngira-ira arah pangandikane rajane. Ana sing
ngira raja kepengin perang nelukake para dewa ing Kahyangan, kanggo nyoba
kasektene sing wis kentekan mungsuh ing jagade menungsa. Ana sing ngira yen
saiki raja wis sadhar lan ora gelem nglurug perang maneh. ”Aku kepengin nduweni kraton lan perabotan sing kabeh
digawe saka emas, inten barliyan. Nanging aku ora kepengin mbangun saka bandha
rampasan perang. Aku nyadhari, aku duwe kasekten sing tanpa wates asale saka
anggonku tapa, nyuwun kanthi khusyuk marang para dewa. Saiki aku uga kepengin
tapa, nyenyuwun marang para dewa supaya diparingi kasekten, sing ndayani apa
wae kang takgrayang malih dadi emas. Kepriye mungguh panemu, Kakang Patih,
”Leres, Gusti Prabu! Menawi pepinginan Gusti Prabu punika
saged kaleksanan mendah kuncaranipun negari kita! Negari dados makmur, tanpa
kita kedah nggecak perang, mejahi tiyang-tiyang ingkang kedah kita telukaken,”
wangsulane Ki Patih rumangsa seneng, awit satemene dheweke lan para prajurite
iya wis bosen, jeleh nglurug perang, ninggalake kulawarga. Penemune Ki Patih
”Yen kowe kabeh sarujuk, saiki ayo mbagi tugas. Aku arep
munggah neng sanggar pamujan, nyenyuwun marang para dewa. Aku njaluk ana
prajurit kang sekti-sekti genten-genti njaga nggonku semedhi. Sauntara kuwi,
padha goleka ahli ukir lan ahli seni wewangunan. Prentahna para ahli kuwi
ngentha-entha wewangunan kraton, perabot lan taman sarine supaya endah, alus
lan elok. Ora prelu digawe saka emas-emasan. Kuwi mengko dadi tugasku yen
panyuwunanku kabul,” ngendike Raja Lobaningrat. Wis terang ngendikane Sang Prabu, para punggawa banjur
anggone nindakake tapa, Kahyangan papane para dewa ketaman gara-gara. Lindhu
gedhe ngoyog-hoyog wewangunan, hawa panas gawe gerahe awake para dewa, banyu
ing sendhang nganti padha umeb. Para dewa geger. Rajane para dewa bingung,
banjur nonton ing pusaka kaca paesane. Katon Raja Lobaningrat lagi gentur
tapane nyuwun welas asihe dewa. Enggal-enggal Bathara Guru mrintahake Bathara
Surya Kencana tumurun ing marcapadha nemoni Raja Lobaningrat kanggo mungkasi
kaya mengkono ing sanggar pamujan?” pandangune Dewa Surya
”Nyuwun pangapunten, Pukulun Bethara Surya Kencana. Kawula
lan para prajurit kula sampun bosen perang. Nanging kula tasih kepengin
nggadhahi kraton, perabot sak taman sarinipun ingkang sarwa kadamel saking
emas. Pramila kula nyuwun diparingi kasekten, menapa kemawon ingkang kula
grayang dados emas,” wangsulane Raja Lobaningrat.
”Apa sira wis ngetungake akibat saka panjalukmu kuwi?
Menawa ulun turuti apa sing dadi panyuwunmu, apa mengkone sira ora getun?”
”Sedaya sampun kula petang lan kula musyawarahaken kalian
para punggawa kawula. Sedaya sarujuk. Pramila kula mboten badhe getun.”
”Yen pancen sira uwis mantep, saiki endi epek-epek
tanganmu. Bakal tak turuti apa panyuwunmu.” Dewa Surya Kencana banjur nyalurake
kasektene kang awujud cahya kuning pindha emas nyang epek-epeke Raja
Lobaningrat. Sawise rampung, Dewa Surya Kencana bali munggah neng Kahyangan.
Raja Lobaningrat gage metu saka sanggar pamujan. Dheweke pengin enggal mbuktekake pangandikane Dewa Surya Kencana. Kabeh perabot kraton kang endah-endah kanthi ukiran kang remit lan alus
sing lagi wae digawe, digrayang epek-epek tangane. Sanalika kabeh perabot kuwi
malih dadi emas kang endah pating clorot cahyane. Raja banjur ngguyu
lakak-lakak kesenengen. Mlayu mrana mlayu mrene nggrayangi kabeh perabotan,
wewangunan lan pethetan taman sari. Gegodhongan, kembang-kembang lan woh-wohan
sing wis malih emas, kemrincing suwarane yen katiup angin. Uga katon endah cemlorot
yen kena sunare sang bagaskara. Saka kadohan cahyo kuning pindha emas kuwi wis
katon kaya kluwung sing madhangi langit, ngundang tekane kawula sing pengin
ngerti satemene. Kabeh kawula dadi eram nyekseni prastawa kuwi.
sakupenge kraton, raja rumangsa kesel, luwe lan ngelak. ”Cepakna dhaharan lan
unjukan! Ingsun luwe lan ngelak, arep dhahar lan ngunjuk,” perintahe Raja
raja lele ing cething saka emas. Sayur sup jamur diwadhahi mangkuk emas
ukir-ukiran. Lawuhe ayam panggang sing empuk lan enak. Woh-wohane pelem
manalagi sing wis dionceki, apel lan anggur abang kang katon legi lan seger.
Amarga banget ngelake, weruh woh anggur abang kang gawe
kemecer, raja enggal-enggal ngranggeh woh anggur. Karepe kepengin enggal
ngemplok kanggo ngilangi rasa ngelake. Nanging saeba kagete sang prabu nalika
nyumurupi woh anggur ing tangane dumadakan dadi atos ora bisa dipethik amarga
malih emas. Genti arep nyruput syrup, uga sanalika malih emas ora bisa mili
netesi gurunge kang asat. Raja saya bingung lan kuwatir, kabeh suguhan enak
sing diranggeh arep didhahar, malih dadi emas. Pungkasane Raja dhahar lan
ngunjuk didulang dening abdine. Kuwi wae satemene abdine wedi nyaketi amarga
Raja dadi sadhar menawa pepinginane kang leluwihan kuwi ora
nambah uripe dadi kepenak, nanging malah gawe sengsara. Apa bener kaya
mengkono? Nyatane, arep turu jejer ratu prameswari lan putra-putrine wae
tangane loro kudu ditangkupke lan ditaleni, supaya ora sengaja nggrayang garwa
nyoba ndonga, nyuwun marang Dewa Surya Kencana supaya kasektene sing
nyilakakake dheweke kuwi dijabut. Raja wis tobat temenan.
”Ulun kabulake panyuwunira, nanging ana syarate. Kabeh
negara jajahanira kudu diwenehi kamardikan. Kabeh bandha rampasan perang kudu
dibalekake. Lan sira ora kena perang maneh kanggo njajah
negara liya,” ngendikane Dewa Surya Kencana.
”Kawula sendika nampi syarat punika, Pukulun Bathara Srya
Kencana. Waton kawula saged gesang kados manungsa limrah. Epek-epek tangan kula
Dewa Bathara Surya Kencana banjur njabel bali kasekten kang
dititipake ing epek-epeke Raja Lobaningrat. Sanalika iku uga kabeh sing maune
malih dadi emas bali pulih kaya wujude sakawit. Dewa Surya Kencana banjur bali
Sawise Raja Lobaningrat nindakake apa sing wis disaguhi,
negara malah dadi ayem tentrem, adil lan makmur. Kawula lan para punggawa nyambut
gawe kanthi tememen kanggo nggayuh kemakmuran lan kabahagian saka tetes
kringete dhewe. *** Dongeng Bocah:
Pagaweyane Pak Blandhong saben dinane nyedhiyaake kayu
kanggo obor-obor ing pawone kraton. Menawa pasedhiyan
entek, tugase Pak Blandhong mblandhong kayu ing alas tutupan. Alas iki mligi
Alas tutupan iki dikupengi pager kang wis diwenehi japa
mantra sing ora saben uwong bisa nembus. Bab iki kanggo ngawekani supaya alas
tetep lestari. Ora bisa dirusak uwong-uwong sing ora tanggung jawab. Amarga
saliyane dijupuk wulu pametune, alas tutupan uga dadi papan ngenggar-enggar
penggalih lan laboratorium alam, papan kanggo sinau kanggone kulawarga
raja. Ing alas tutupan ana sakehing kewan, kalebu maneka warna manuk, tawon
madu, kupu maneka rupa lan maneka jinis uwit lan taneman. Kuwi kabeh dadi bahan
wulangan kanggo kulawarga keraton, ngiras pantes papan cangkrama kang endah.
Saliyane kuwi kanggo njaga tetep seger lan resike hawa kutha raja kang ora adoh
Pinangka blandhong ing alas tutupan, Pak Blandhong
disangoni japa mantra kanggo ngleboni alas tutupan, saengga Pak Blandhong bisa
mlebu metu alas kang dikupengi pager gaib. Nanging mantra iku sepisan diwatek
mung bisa duwe kekuwatan nganti jam enem sore. Sawise langit wiwit peteng yen
Pak Blandhong durung metu saka alas tutupan, dheweke mesthi keblasuk ora ngerti
dalane mulih. Yen wis kaya mengkono, dadi tugase Ki Pawang Alas kanggo
nggoleki. Kanthi gampang Ki Pawang Alas bakal nemokake Pak Blandhong sawise
dheweke sawise rampung mblandhong uwit ora gage-gage mulih, nanging malah
kepilut ngoyak-oyak manuk sing katone ora bisa mabur dhuwur. Nanging senajan
ora bisa mabur dhuwur manuk kang endah wulune kuwi playune banter nasak-nasak
dlusap-dlusup ing gerumbul-gerumbul suket alang-alang lan wit-witan cendhek.
Nalika sadhar, jebul srengenge wis wiwit angslup. Prastawa kang dumadi nalika
Pak Blandhong lagi wae diangkat dadi blandhong kraton kuwi gawe gegere para
abdi dalem kraton. Nanging kanthi pitulangane Ki Pawang Alas, Pak Blandhong
bisa ditemokake. Wiwit kedadeyan kuwi Pak Blandhong kapok ora wani sembrana
”Pak Blandhong, esuk iki kowe kudu mlebu alas tutupan
kanggo golek kayu obong rada akeh,” perintahe pangarsane juru masak kraton.
”Kula kinten pasedhiyan kayu obong tasih wonten, kenging
punapa kula kedah pados malih dhateng alas tutupan?” pitakone Pak Blandhong.
”Rong minggu maneh Gusti Prabu arep kagungan kersa
ngitanake Kanjeng Pangeran. Dadi kowe prelu golek pasedhiyan kayu obong kang
akeh. Miturut laporane Ki Pawang Alas, wit mahoni sing mapan ing pinggir
kedhung wis mati garing merga ketuwan. Uwit kuwi wae sing tok tegor. Sesuk ben
direwangi Ki Pawang Gajah ngangkute menyang kraton,” celathune pangarsane juru
Pak Blandhong nurut, dheweke gage budhal menyang alas
tutupan. Ora lali dheweke matek mantra kang wis diajarake Ki Pawang Alas nalika
mlebu lawange alas tutupan. Dheweke dikancani anak-anake sing melu nyambut gawe
dadi blandhong magang. Pak Blandhong nggawa wadung gedhe kanggo negor uwit. Anake
sing mbarep nggawa pethel lan bendho kanggo ngrempeli pang. Anake sing ragil
nggawa tali dhadhung kanggo nggeret uwit sing ditegor arah ambruke supaya manut
sing dikarepake. Ora lali nggawa sangu panganan, sega-jangan lan wedang.
”Kula kinten niku, Pak, uwit ingkang dipun kersakaken,”
celathune Si Pembarep karo nudhing wit mahoni sing godhonge wis brindhil ing
pinggir kedhung. Pak Blandhong lan Si Wuragil mbenerake. Wong telu kuwi ndang
nyambut gawe bebarengan. Sing sepisanan ditindakake ngrempeli pang-pange
nganggo bendho. Banjur wiwit saka ndhuwur wite ditegor sithik mbaka sithik. Si
Pembarep menek masang dhadhung neng ndhuwur. Adhine lan bapake nyekeli dhadhung
ing ngisor, ing arah sing dikarepake tibane wit sing paling aman. Si Pembarep
banjur wiwit negor wit kuwi nganggo pethel. Sawise tatune wis jero, kari
ambruke, Pak Blandhong lan Si Wuragil banjur nggeret dhadhunge nganti wit
perangan sing dipetheli kuwi ambruk. Mangkono gentenan antarane Pak Blandhong, Si
Pembarep lan Si Wuragil, anggone negori wit mahoni kuwi wiwit saka ndhuwur
nganggo pethel. Nalika tekan bongkotane uwit sing gedhene rong rangkulane
wong dhiwasa, jebul Pak Blandhong sa-anake kangelan. Uwit sing wis tuwa lan
garing kuwi pranyata atos lan alot. Nganti kringete dleweran metu
sa-grontol-grontol, tatune wadung durung entuk saprotelon gedhene uwit. Wong
telu banjur padha leren karo mangan sangu sega-jangan lan wedang sing digawa.
Sawise leren Si Pembarep miwiti mblandhong maneh nggunakake wadunge sing gedhe
lan abot. Nanging durung sepiraa tambahe Si Pembarep wis adus kringet
kekeselen. Ganti Si Wuragil nutugake negor bonkotane uwit. Dhasar Si Wuragil
durung akeh pengalamane, lagi kaping sepuluh anggone namakake wadunge kang
gedhe lan abot marang perangan uwit sing wis nggalih atos kaya wesi, telapak
tangane wis mlecet getihen lan krasa lara, wadung mencelat tiba ing tengah
”Kepriye kowe kuwi? Lagi mbabatake kaping sepuluh wae, kok
malah wadung tok uncalake menyang tengah kedhung?” kandhane Pak Blandhong rada
”Nyuwun pangapunten, Pak, mboten sengaja. Telapak tangan
kula mlecet getihen sakit sanget. Cekelan kula dados mboten kiyat,” wangsulane
”Ya wis, yen ngono ayo digoleki bareng-bareng!,” pangajake
Pak Blandhong marang anak-anake. Wong telu banjur nyemplung sajroning kedhung
kang jero, nggoleki wadung sing kecemplung. Bola-bali nyilem, bola-bali
njedhul, kaya-kaya njerone kedhung sing jembar kuwi wis diubeg-ubeg, tetep ora
bisa nemokake wadung sing wis kecemplung. Mbuh isih neng papane kecemplung apa
wis pindhah kentir manut iline banyu, ora dingerteni. Saka pernahe wadung
kecemplung mengisor wis diurut disilemi diubeg-ubeg mesa ora ketemu.
dhelog-dhelog ing sapinggire kedhung, nggetuni nasibe. Pak Blandhong kuwatir,
sedhela maneh sore bakal teka. Yen nganti jam enem ora
bisa ngrampungi gawe, wong telu ora bakal bisa metu saka alas tutupan.
Dumadakan Pak Blandhong lan anak-anake dikagetake njedhule
iwak gedhe kang nggawa wadung ing cangkeme. Iwak kuwi
minggir, banjur nguncalake nyang dharatan, wadung sing katon landhep
mencirit ngetokake cahyo cemlorot. ”Pak Blandhong, tampanana iki wadungmu tak balekake. Aku
wis ngasah dadi luwih landhep, supaya luwih cepet anggonmu ngrampungake
pakaryanmu,” celathune iwak gedhe kang aeng kuwi.
Pak Blandhong lan anak-anake gumun meruhi iwak kang aeng
”Subhaanallahhh! Iwak aeng, satemene
kowe kuwi sapa? Lan yagene kowe gelem nulungi aku?” pitakone Pak Blandhong
”Aku iki satemene iwak cilik sing ndhisik tau tok slametake
nalika keblasuk ing satengahe ledhokan sing meh asat banyune, sawise banjir
susut. Aku wis tok balekake nyang kali papan uripku, saengga saiki aku dadi
gedhe lan dadi rajane iwak, amarga satemene aku wektu kuwi putera mahkota
anak raja iwak,” kandhane raja iwak menehi katrangan. ”Saiki sing penting,
ndang tok tutuge anggonmu nyambut gawe, mumpung isih ana wektu. Aku njaluk
pamit bali neng kratonku,” kandhane raja iwak sing banjur nyilem ing dhasare
kedhung, tanpa nunggu wangsulane Pak Blandhong.
Pak Blandhong rumangsa syukur banget, pitulungan sing
diwenehake kanthi ikhlas ing wektu kepungkur, saiki ing sajroning kejepit lan
banget mbutuhake pitulungan, entuk balesan pitulungan sing ora kanyana-nyana
sangkan parane. Pak Blandhong lan anak-anake enggal nutugake gaweyane. Wadunge
sing saiki katon mencirit jebul pancen nyata luwih landhep ngedab-edabi,
ndadekake pakaryan mblandong wit kuwi dadi entheng lan cepet rampung. Durung
jam papat sore pakaryane wis rampung. Pak Blandhong banjur ngundang Ki Pawang
Gajah kanggo ngangkut kayu-kayu kasebut menyang njaba pager alas tutupan.
Sabanjure sesuk ngganggo grobak, kayu-kayu kuwi diangkut menyang papan
panggawene kayu obongan ing sakupenge pawon kraton. Sadurunge srengenge angslup
kabeh wis metu saka alas tutupan. ***
nami kulo yanto, kulo nyuwun ijin bade tumut membaca amalan, matur nuwun
manfaat lan GUsti Allah paring rahayu dateng kito sedoyo.nuwun..
@Yth: Sdr Rianto, Wikanta & Pakdhe: monggo
menika kula bade ajeng belajar ilmu spiritual. ki, kula menika gadah kitab silahul mukmin, upama dipun amalaken pripun ki? nuwun.
ki menawi cara nipun ngilangi pager utawi sihir wonten ing tokone tiyang menika pripun ki? assalamualaikum
@gus widodo; sumangga ngamalaken. Kitab menopo kemawon sae kok. Kitab saged dalem referensi, ananging manjing menopo mboten ilmu sejatosipun tergantung amalan laku lan keseriusan kita pribadi. Ngilangi sihir kathah caranipun. Ingkan
nuwun sanget ki atas jawabanipun. ki menawi tasbih maghrobi menika damel neka’aken kekuatan saifi angin utawa berjalan diatas air caranipun pripun ki? trus upami amalan tasbih maghrobi menika damel mageri toko utawa omah pripun ki.
oh ya ki hampir lupa, kaliyan upama tasbih maghrobi menika damel meraga sukma pripun ki carane
matur nuwun sanget ki atas jawabanipun. ki menawi tasbih maghrobi menika damel neka’aken kekuatan saifi angin utawa berjalan diatas air caranipun pripun ki? trus upami amalan tasbih maghrobi menika
ugi sugeng tetepangan nami kulo sirat agustin ,kulo manggen wonten tlatah suroboyo pesisir kidul.
ki bilih kulo saget pirso pinten nomor hp ingkang saget dipun hubungi
awet sanes wedal kulo padhe sowan wanten gubuk
ke kialus supodos mbaten nyasar – nyasar.
bileh kerso dipun SMS mawon wonten No 03178671339 .
nyuwun ijinipun lan ijazahipun ki. nuwun
nyuwun ridho nipun ki wong alus kulo nderek ngelampahi ilmu2 nipun nyuwun bimbingan ipun Wassalamu’alaikum Wr Wb
askum ki..sugeng wilujeng ing dalem
Ass.ki nyuwun idin lan ijazah ipun panjenengan,kula ngamalaken isim maghrobi puniki.mugi dados
Assalamualaikum Ki alus,sesepuh Kwa dan sedulurku kabeh.
ass ww sugeng dalu Ki Wong Alus, nuwun palilah dalem saged nngginaaken kagem rukunipun bebrayan dalem kalian sisihan dalem, sarta nyuwn ndonganipun supoados kita saged enggal anggal momongan, nuwun, wass.
Qobiltu ki wong alus,ijin mengamalkan
ngelampahiilmu2 nipun nyuwun bimbingan ipun Wassalamu’alaikum Wr Wb
mugi – mugi saged mbantu Kulho lan wong liya lan biso nambah sedulur.Matornuwon ki.Amin
Qobiltu nyuwun izin ngamalaken lan nderek sinau Ki… mugi2 saged
kangge kulo ngamalaken,,mugi2o saged kaleksanan kanti suxes nopo ingkang dados maksud lan tujuane kulo,,saged dados ngilmu ingkang berkah manfa’at dunya akherat kangge kulo,,saged kangge
mas. Kulo nyuwun doa restune enggeh mas? Mugi2 opo sing kulo amalken teng mriki dados bermanfaat kangge kulo lan keluargo. Matur nuwun mas, mugi2 mas sakeluargo tansah di paringi kesehatan lan rezeki berkah kangge
Ing djaman poenika Kjai Sadrach wiwit tetepangan kalijan pasamoean Karasoelan, ingkang wonten ing Magelang. Goeroenipun Kristen Karasoelan ingkang kawitan poenika satoenggaling pandita Inggris, asalipun saking tanah Schot asma Ds. E. Irving ingkang ngadegaken pasamoean ingkang nganggep, bilih kalenggahan rasoel nalika sasedanipun para rasoelipun Goesti Jesoes boten sirna, nanging bilih djaman samangke ingkang ngadjengaken rawoehipoen Goesti Jesoes, preloe wonten rasoel oegi. ( Terjemahan bebas penulis:
sing wis dilakoni deridhoi neng Gusti Alloh SWT lan kabeh dinei kekuatan nggo nglanjutna puasane nganti tutug
mudik ora dewekan, ndilalah ana kanca bathir juga sing asale sekang Banyumas, dadi bisa bareng. Pas mudik, inyong juga ora kelalen nggawa oleh-oleh sing jerene khas Ambon. Macem-macem sedulur oleh-olehe. Ana lenga kayu putih, lenga cengkeh, kue Halua Kenari, iwak asar lan liyane sing esih direncana. Kepengin uga nggawa Sagu sing atos ben sedulur neng omah pada ngerti sagu kuwe atos he..he.. Apa maning ya? kayane oleh-oleh semono juga wis akeh.
apik lebaran kepengin ketemu sedulur tapinen angger akhire mumet biayane ya mending diundur disit rencana mudike, nunggu pas lagi omber.
Tapi intine lebaran pancen wektu sing pas banget nggo mudik. Inyong padha bisa ketemu sedulur-sedulur kabeh, sebab biasane sing liyane
iku cahyaningsunIya ingsun kang urip tan kena ing patiIya ingsun kang eling tak kena laliIya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jatiIya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wijiIya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakertiByarSampurna padhang terawanganOra kerasa apa-apaOa ana katon apa-apaMung ingsun kang nglimputi ing alam kabehKalawan kodratingsun.Artinya:Aku bersaksi di hadapan Dzat-ku
weruh ing Mekah ikiAlit mila teka ing awayahMang tekaa paraneYen ana sangunipunTekeng Mekah tur dadi wali Sangunipun alarangDahat dening ewuhDudu srepi dudu dinarSangunipun kang sura lagaweng patiSabar lila ing
sampun dangu mboten kondur. “Kala Bendana, ayo di golekana kakangmu Bima, keng mbakyu banget kasmaran dii…” Kala Bendana mboten purun kalamun budhal tanpa keng mbakyu. ” Aku gelem goleki kakang Sena yen karo kowe yu…, nanging becik
sakniki mboten wonten ing Jodipati. Si Bima nembe kemawon nglakoni tapa nendra ing Pucang Sewu”,
dewa. “Kedrawasan kakang Narada, Yayi Uma lunga tanpa pamit, apa ta darunane kakang…?”, Batara Guru tan rena penggalihe dene sang garwa mboten paring atur marang Hyang Jagadnata. “Prekencong prekencong waru dhoyong, ditegor uwong sapa sing nggawe… Adi Guru, keng garwa
perang ageng Bharatayuda. Sampun antawis dangu nggennya mertapa sang Bimasena ndadosaken gegering Suralaya.
Rawuhing Dewi Uma dalah Emban Suntul Kenyut ing Pucang Sewu. Katingal teja kang maya-maya saking anggane Bima. Bethari Uma sigra
kagungan wadag ingkang tanpa cacad, ugi kagungan rapal japamantra jatining wanita. Lali marang duksina Sang Werkudara… Cidra pangawaking priya utama… Mboten kiat
Klepon.. Mangkono, saenggo wirang isin sang Bimasena apadene Dewi Uma; sigra nyuwun pangaksami marang dewa Guru. Saksampunipun, Dewa Guru makayangan lan Bima kondur marang Jodipati.
Ing tembe, Dewi Uma anggarbini lan peputra kakung aran Raden
ora karu-karuan, iki malah kowe gawe istana pribadi nganggo
kayu jati sing olehmu ngrampas, lan kowe sak iki agawe rusaking pawiyatan
pendidikan, kumowani nganggo gelar tukon, opo iki sing jenenge adipati sejati
kaya sing wis mbok obral ning endi-endi… coba kae delengen, rakyatmu urip
kesrakat, coba kae gagasen, pikiren… wong pinter podho thenger-thenger awit ora
bisa ngatur negara yen ora biso mbayar, awit ora duwe duwit….oalaaah
“Sik Truk!!!, interupsi Truk!!!”
“Ach! Mbuh!!, ra ngurus!!!”
“Eling Truk!!!, Eling Truk!!”
“Iyo !, ngopo?”
“Percuma kowe , milara, arepa mbok intrograsi nganti mecetet,
ora bakal klakon bisa nggagas, bisa mikir…sebab pikirane cupet…opo maneh
“Yo ngono kuwi akibate, yen pemimpine kemplo…oh kabeh
menyesuaikan diri dadi aparat kemplo, awit sing dijak komunikasi ugo kemplo,
sepi, nyasapi ing kalane wengi milang miling ing telenging jagad kang sarwa sarwi sepi, datan katingal kang sarwa kumelip, anane amung swara kinjeng tangis kang nangisi mangsa kang salah kaprah kang wus adoh saka kodrate ing duk inguni,
kurang setiti, nastiti, surti lan ngati-ati. Sakehing kang tumitah padha adu bener lan pinter, nyatane padha keblinger amerga ngedirake sagunging kamurkane kang padha api-api kekudhung walulang macan. Wus samesthine alam nagih janji saka pokale pawong kang kaya mangkene iki.
ora ènèng oyoté. 7Liyané tiba nang panggonan sing okèh eriné. Wijiné tukul, nanging kalah karo eri-eriné, mulané ya ora bisa metu wohé. 8Nanging uga ènèng wiji sing tiba nang lemah apik. Wiji iki tukul sampèk gedé terus ngetokké woh dadi telung puluh, liyané malih swidak lan ènèng liyané sing dadi satus.” 9Gusti Yésus terus nutup piwulangé ngomong: “Sapa sing nduwé kuping, dirungokké sing apik!” 10Dongé Gusti Yésus njagong déwé, terus ènèng wong sing mèlu ngrungokké piwulangé mau pada teka bareng karo murid sing rolas. Wong-wong nyuwun marang Gusti Yésus ndunungké gambar mau. 11Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Ing jaman mbiyèn Gusti Allah ora ndunung-ndunungké bab iki, nanging saiki kowé wis pada ngerti wewadiné Kratoné Gusti Allah. Nanging kanggo wong-wong sing ora gelem pretyaya, Aku sing mulangi nganggo tembung-tembung gambar. 12Dadiné, ‘Senajana pada weruh, nanging ora bisa nitèni lan senajana pada ngrungokké ora bisa dunung. Awit nèk pada nitèni lan pada dunung, wong-wong kuwi mesti terus pada manut marang Gusti Allah lan salahé uga bisa dingapura. Nanging ora pada gelem.’ ” 13Gusti Yésus terus ngomong marang wong-wong: “Mosok kowé ora pada dunung piwulangé sangka tembung gambar iki? Lah kepriyé kowé bisané dunung sing liya-liyané? 14Wong sing nyebar kuwi wong sing ngabarké pituturé Gusti Allah. 15Wiji-wiji sing tiba nang pinggir dalan kuwi nggambarké wong-wong sing krungu pituturé Gusti Allah, nanging terus pada lali. Sétan mbuwang pitutur mau sangka atiné. 16Wiji-wiji sing tiba nang panggonan sing atos, kuwi nggambarké wong-wong sing krungu lan gelem nampa pituturé Gusti Allah. Wong-wong iki terus pada seneng lan nduwèni kabungahan. 17Nanging pituturé Gusti Allah ora ngoyot ing atiné. Mung demen anyar waé. Nèk katekan kangèlan lan disengiti karo liyané, jalaran nurut pituturé Gusti Allah, wong-wong iki terus semplak pengandelé. 18Wiji-wiji sing tiba nang tengahé eri-eri kuwi nggambarké wong-wong sing krungu lan nampa pituturé Gusti Allah. 19Nanging terus pada bingung bab kauripan ing donya lan mung mikirké barang sing ora-ora, awit pada kepéngin sugih. Mulané terus pada lali marang pituturé Gusti Allah. 20Nanging wiji sing tiba nang lemah sing apik kuwi nggambarké wong-wong sing krungu pituturé Gusti Allah terus pada pretyaya sak atiné. Dadiné pituturé Gusti Allah ngetokké woh ing uripé wong kuwi, ping telung puluh, liyané swidak lan liyané menèh ping satus.” 21Gusti Yésus terus mulangi menèh: “Pituturé Gusti Allah kuwi kenèng dipadakké karo dian. Apa ènèng wong nyumet dian terus ditutupi ténggok apa didèkèk nang ngisor kolong? Ya ora ta! Diané mesti didèkèk nang méja apa dityantèlké nang tyagaké. 22Awit apa sing didelikké kuwi mesti kapan-kapan bakal dietokké lan apa waé sing disimpen kuwi mesti ya supaya kapan-kapan dikétokké. 23Sing nduwé kuping, dirungokké sing apik.” 24Gusti Yésus terus ngomong: “Aja namung ngrungokké karo kupingmu waé, nanging sembarang kudu mbok pikir sing apik. Nèk kowé ngrungokké sing tenanan, mesti kowé ya bakal dunung okèh lan pangertimu bakal mundak terus. 25Awit sapa sing nggatèkké marang pituturku bakal mundak okèh kaweruhé, nanging sing ora gelem nggugu, senajana ngerti namung setitik, kuwi waé bakal lali.” 26Gusti Yésus neruské tembungé: “Kratoné Gusti Allah kuwi kenèng dipadakké karo sakwijiné wong sing nyebar wiji nang keboné. 27Sakwisé nyebar terus ditinggal, mbengi turu, ésuk tangi, suwi-suwi wijiné tukul déwé sampèk gedé, wongé déwé ora ngerti kepriyé tukulé! 28Lemahé sing nukulké, sampèk metu wohé, ndisiké gagangé, terus ngembang lan metu wulèné. 29Nèk pariné wis tuwa terus dierit, awit wis wayahé panèn.” 30Gusti Yésus terus ngomong: “Kratoné Gusti Allah kenèng dipadakké karo apa menèh? 31Kenèng dipadakké karo wiji sing tyilik déwé. 32Nanging nèk disebar terus tukul, gedéné ngungkuli tanduran liyané. Pangé gedé-gedé, mulané manuk-manuk seneng ngiyup lan nggawé susuk nang kono.” 33Gusti Yésus enggoné mulangi wong-wong bab pituturé Gusti Allah ya nganggo tembung-tembung gambar ngono kuwi, sak kuwaté wong-wong sing ngrungokké. 34Dèkné ora tau mulangi tanpa nganggokké tembung gambar. Nanging nèk Dèkné déwé karo murid-muridé, sembarang didunung-dunungké. 35Dongé wis surup ing dina kuwi, Gusti Yésus ngejèk murid-muridé, ngomong: “Hayuk pada ngabrah!” 36Gusti Yésus wis nang njeroné prau. Murid-muridé terus budal numpak prauné, wong-wong liyané ditinggal nang daratan. Enèng prau-prau liyané mbarang sing mèlu. 37Ora let suwi terus ènèng angin banter. Ombaké ngantemi prauné sampèk kebek banyu lan mèh kelep. 38Gusti Yésus malah ijik turu nang mburi, bantalan. Murid-muridé terus pada nggugah Dèkné ngomong: “Gusti, apa awaké déwé arep mbok ejarké bèn kelep?” 39Gusti Yésus terus tangi. Angin lan ombak dipréntah: “Mandeka!” Anginé sakwat mandek lan banyuné malih anteng. 40Gusti Yésus terus nyenèni murid-muridé: “Kenèng apa kowé kok pada wedi? Apa kowé durung pretyaya marang Aku?” 41Murid-muridé pada wedi banget lan takon marang sakpada-pada: “Wong iki sapa ta? Angin lan banyu kok manut marang Dèkné?”
Desa KarangTengah, Kec. Cilongok, Kab. Banyumas, Prop. Jawa Tengah
7°20′22″S 109°08′04″E﻿ / ﻿7.339398°S 109.134321°E﻿ / -7.339398; 109.134321
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 14 Maret 2013.
sampean ora ngerti…..kan?”
“Kok iso Man, hindu itu podo karo islam piye…tho?,”
hambeg manunggal itu dinyatakan sebagai, manunggaling kawula lan gustine (bersatunya antara rakyat dengan pemimpin), manunggale jagad gedhe lan jagad cilik ( bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
kelas VI SDN Ngrombot I Kecamatan Patianrowo Kabupaten Nganjuk / Pipit Pudji Astutik
ludruk, kethoprak, macapat, tembang, jaipongan, wayang golek, wayang kulit purwa, atau wayang
samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata”.
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom in Surakarta, Indonesia. Raja Muda or Tengku Mahkota
ngelakoni operasi mripat amarga kecelakaan. Sakliyane nyanyi, Leeteuk uga dadi pranata acara ana
kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 28 Januari 2017.
Wara-wara iku pocapan utawa tulisan sing isi pepènget utawa awèh weruh arupa pangumuman marang wong akèh. Wara-wara biasané dikarepaké kanggo mènèhi weruh bab kahanan sing wigati, nanging uga bisa kanggo iklan utawa golèk tenaga kanggo nyambut gawé.
Perangane Wara-Wara[besut | besut sumber]
kelas VII, VIII, lan IX kang tansah daktresnani, Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional, pramila para siswa kelas VII, VIII, lan IX supados nyiagaken kelasipun piyambak-piyambak kangge lomba karesikan tuwin kaendahaning kelas.
Mekaten, wara-wara punika. Sageda dipun leksanakaken kanthi saestu.
Sesambetan kaliyan pengetan dinten Kamardhikan kaping 65 Republik Indonésia, OSIS SMK bina patria 1 sukoharjo badhe dherek-dherek ngrameaken.
Awit saking punika, OSIS ngawontenaken kagiyatan Lomba Maca lan Nulis Geguritan ingkang badhe kalaksanaaken benjing:
Pramila, para siswa ingkang badhe dherek lomba supados daftar ing sekretariat OSIS kaliyan Sdr. Danu setiawan utawi Sdr. Danang Mekaten wara-wara punika, sageda dipun leksanakaken kanthi saestu. Matur nuwun.
Tiyang ngudi ngelmu kasucian punika gawat kaliwat-liwat, menawi kita kirang titi lan waspada, saged tergelincir wonten margining panasaran. Kamangka lampahing Ngelmu Sumarah kita punika tansah lumampah terus. Lampahing ngelmu sering nglangkungi gawat lan rumpil. Saklebeting Iman kita wonten lelampahan ingkang tansah lelawanan ( ngaler-ngidul ), inggih punika Khaqiqi lan Batal, leres lan lepat, sae lan awon, lan sapiturutipun.
Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi dipun gega, saya dangu saya berkembang, kumaluhur, egois. Punika tumrap dhateng
2.	Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang
nyuwun, kangge hanyirnak’ake tumindhak ingkang luput. ( Dibaca 7X) Dengan Panghayatan iman
1.	Siji-siji – Loro-loro. Telu telonono.
mijilo. Panjenengan ingsun kagungan karso. Arso sowan ing ngarsane kanjeng romo sejati. Gusti prabu heru cokro smono……….. Arso sowan bade nyuwun tambahe pangestu lan pengayoman. Ugo sedoyo ingkang kulo aturaken. Sageto kelaksanan kanti teguh rahayu slamet. (
Golong-gilig para dwija; Samya sengkut gya kridha mbangun nagri; Ing pe-ge-er-i satuhu; Basa jawa sinedya; Melu gladhen jurnalistik mbabar ilmu; Geguritan
Setya budya pangekese dur angkara (Pocung) Para mudha wajibmu padha estokna; Aja malang tumulih; Sinau kang giyat; Aja padha slewengan; Yen wus tamat lan mumpuni; Nulya tanjakna; Kanggo bangsa lan nagri (Durma) Dedalane guna lawan sekti; Kudu andhap asor; Wani ngalah luhur wekasane; Tumungkula yen dipun
edan nora tahan; Yen tan melu anglakoni; Boya kaduman melik; Kaliren wekasanipun; Ndilalah kersa Allah; Beja-
Memuji Marang GustiRikolo suryo wes sakjejeking mustoko,Panaz tumibo marang bumi,Gerah kroso maring rogo,Nanging amung pandungo syukur ingkang saged kulo aturi marang Gusti Kang Moho Kuoso ,Amargo tekan dinten niki kulo tesih di paringi umur dowo.. Roso Loro Sak Jroning AtiRoso loro sak jeroning ati iki,Naliko kelingan sliramu,Tansah mesem lambe iki naliko kelingan eseme sliramu,Ati iki ora biso ngapusi,Mung sliramu engkang tak anti",Mung sliramu engkang tak kangeni..Duuuh widadariku maburo mbalek menclok ning atiku..Obatono ati ingkang cacat iki.. Kangen KampungSawijining dino wayah sore,Tuyo tumibo marang bumi,Tansah anyez rogo iki naliko keno semilire angin udan,Ayem tentrem rasaning ati,Banjur kelingan lan kangen kahanan ing ndeso.Sing Tak KangeniPating kricik suwara gerimis..Banyu tumiba marang bumi nalika wanci bengi..Ngrasakno ati iki koyo diiris..Nalika Eling marang sing tak kangeni..Adem rasaning raga iki..Nalika kena semribiting angin ..Senajan adoh panggonanmu saiki..Nanging pikiran iki tetep ElingKlaras Kang Keno AnginKemrisik suarane klaras kang keno angin..Katon mobat mabit kanthi serasi.Banjur pikiran iki tansah ngeling eling.Sawijining wewadon kang setia ning ati.. LamunanAdem ayem ati kuNyawang langit kang biru.Katon
Prabowo. "Nanging wong nok kene orak nonton Tivi Wan, Mas. Nontone Metro Tivi, luwih
beh asli makyos pokoke kang, matur nuwun sanget nggih
kate KURSUS ra duwe duit wkowkwokwow, lek koyo ngene wong
makyos pokoke kang, matur nuwun sanget nggih
Barker ditepungi kanthi jeneng Travis Barker, iku pamain karawit ing grup band Blink 182. Dhewéke nyekel piranthi drum. Dhèwèké (lair 14 Novèmber 1975; umur 41 taun). Travis Barker, cèlukane Travis Landon Barker, iku pamain drum kaping pindho ing Blink 182. Dhèwèké nggenteni Mas Scott Raynor ing wayah tengah taun 1998. Rikala Blink 182 wontèn tur ing San Fransisco, Amérika Sarékat. Sadéréngipun nggabung menyang Blink 182, Travis Barker main drum ing band parodi The Aquabats. Asmanipun mas Travis Barker ing band punika uga Baron von Tito [1]. Amargi kekancan marang Markus Allen Hoppus lan manggung barèng Blink 182 (rikala punika mas Scott Raynor dèrèng medal saking Blink 182), Travis Barker nyoba main drum kanggo Blink 182 [2] ing salah sawijining lagunè Blink 182.
Wangsa Cilik Travis Barker[besut | besut sumber]
Travis Barker cilik urip ing kutha Fontana, California, Amérika Sarékat, urip ing kutha ingkang kathah tindhak-tandhuk alanè. Nèlangsa ing wayah cilik iku sampun biyasa kanggé Travis. Ibune [3] , Gloria Barker, nyambut damèl dadi pangasuh bayi; lan Bapaké, Randy Landon nyambut damèl dadi montir lan mékanik. Alat instrumen musik kaping pisan Travis ingkang diparingi bapaké ya iku trompet. Latihan ngedrum diwiwiti Travis Barker ing wangsa sekolah dasar utawa SD. Nalika SMA, Travis miwiti latihandrum ing Blue Devils Drum and Bugle Corps. Banjur Travis lulus tes kanggo main drum ing band-band rock. Piyambake uga miwiti dadi marching band ing sekolah, uga kathah ndérek ing kompetisi panghargyaan.
Miwiti Dadi Musisi[besut | besut sumber]
Barker sabanjure lulus SMA, piyambake dadi tukang sampah ing daerah Laguna Beach, lan kagungan sambi main musik ing band-band alit. Saka réncange, Chad Larson, Travis diajak marang band The Aquabats. Travis banjur ngisi posisi drum ing The Aquabats. Travis uga urun rembug ing album The Fury of the Aquabats! saka band The Aquabats. Nanging nalika taun 1997, The Aquabats iku tur bareng Blink 182, nalika
nalika iku nyuwun pitulung saka Travis kanggo ngisi posisi drum nalika tur. Travis uga latihan lagu-lagune Blink 182 namung 45 ménit sadurunge manggung. Tom uga maringi panghargyaan maean Travis, amarga Blink182 uga luwih becik musike [4]. MCA utawa Geffen / Interscope maringi artha kanggo rèkaman sabanjure mirsani Blink 182 manggung. Kapisan, rékaman diwiwti ing DML Studio ing Poway. Travis uga medal ing Los Angeles saka griyane ing kutha Riverside kanggo rékaman swara drum. Travis Barker namung cukup rékam drum sékedhik. Blink 182 uga direwangi karo Jerry Finn dadi produser musik [5]. Taun surya 2015 iku taun ingkang kahuripané Barker ditulis ing
cariyos kahuripa pribadhiné Travis Barker, miwiti saka makarya bareng Blink 182, kacilakaan pèsawat, nganthi lairè anak-anaké.
^ "Sapa Iku Travis Barker?". Drum Lessons. Dijupuk 7 Maret 2013. Priksa gandra date ing:
^ (en)Buku biographi saka Travis Barker(Kaundhuh tanggal 19 November 2015)
CS1: datesArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
tentreming penggalih ingsun kang wus meneb kanthi eninging tyas, kanthi
tinuntun dening sumbering geter. Dene pratikele ngluluh badhan wadhag mau kena
Mangkono sira gulawentah, kasengsema tan kawistara ing asepen kanthi ngeningake cipta kang luhung. Lire, satemah tuwuh waskiteng ndriya. Waspada, mulat salwiring kahanan. Sira ing ngasepen tansah hanyipta
Patrape laku pasrah sumarah nalongsa, narima nindakake laku dharma. Mangkono mau sira bakal ndungkap luluh marang karsaning Ywang Murbeng Jagad.
Sumurupa, sayektine urip iku ana kang nguripi. Dhapur Widhi Wasesa, kang cinipta dadya, kang sinedya ana,
mangkono banjur nengenake ngatur rasa mulya, kang linandesan sinebut ing rasa meta. Lire, rasa katresnan kang wus manunggal, ilang rasane mikolehi dhiri priyangga. Mula luwih prayoga lamun kang dhingin angucap mantra mantra suci manut marang kapitayanira pribadi. Mung panjenengan Pangeran Kang Maha Tunggal kang dadi sumber.
aja nganti tumpang suh. Kumpule dadya sawiji sinerot hawaning nur nganti ndungkaping puser banjur kawedalake mijil ing lenging grana kanthi lon-lonan tan kesusu. Mankono wola wali. Ing kono sira numusi ing sayektine nur kang kawastanan sejatining panembah kang dadya saran pangruwating papacintraka, ngracut marang nur
satemah tuwuh kahalusanira, anjalari gampang nampa wangsit. Kang sayektine wangsit iku luluh jumbuhing cipta lan
Vèteran (saka basa Latin vetus, kang artiné tuwa) ya iku wong kang tau duwé pengalaman ing bidang Militèr utawa panegak hukum.[1] Sacara umum ana telung tingkatan kanggo vèteran, kang paling dhuwur ya iku vèteran perang kamardékaan, banjur vèteran perang kanggo njaga kamardékaan bangsa saka agresi nagara liya, lan kang pungkasan ya iku vèteran perang kanggo mbéla kapentingan bangsa-bangsa sekuthu, utawa mbéla kapentingan pulitik nagara.[1] Pensiunan tentara kang ora tau perang nglawan musuh saka njaba ora kena diarani vèteran, mung bisa diarani purnawirawan.[1]
Ing Indonésia ana rong kategori kanggo vèteran, yaitu Vèteran Pejuang Kamardékaan kanggo sing mèlu Perang Kamardékaan Indonesia saka taun 1945 nganti taun 1949, lan Vèteran Pambéla Kamardikan kanggo kang mèlu perang nalika jaman Trikora lan Dwikora, uga kang ana ing Timor Timur saka taun 1975 nganti taun 1976.[2] Kejaba iku, saiki uga lagi diusulaké prédikat Vèteran kang tentara kang wis tau dikirim ning nagara manca kanggo tugas njaga perdamaian ing sangisoré bendéra Perserikatan Bangsa-Bangsa, amarga wis éntuk rekomendasi saka WVF.[2] Ing
Ing Amerika Serikat contoné, ana dina khusus kanggo para Vèteran perang, ya iku dina Vèteran.[2]
^ a b c (id)Veteran(30 Agustus 2011)
^ a b c d (id)Veteran(30 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vèteran&oldid=1082554"	Kategori: Militèr	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 4 Sèptèmber 2016.
naliko bumi isih durung mawujud atau kosong, kahanan dunia gelap dan dingin. Bumi isih durung mawujud kang...
ingkang kathah, lan nyuwun hagunging samudra pangaksami, hambok bilih selaminipun kula ngladosi pukulun wonten sasar sisiping tembung lan klenta-klentuning patrap, kula sagotrah nyuwun pangaksama ..” ”Inggih pukulun, gandheng sampun Riyadin, anak kula Bagiya, inggih wancinipun mbayar SPP,tumbas
ngerti menawa ko ndhuwur mau jumlahe ora sak mene, padha-padha angka sangane, nanging bareng tekan ngisor
kidul wetan kulon, ngisor nduwur kiwo tengen ngarep mburi. Suasana cair kaya
nganti tumurun marang kowe lan anak putuku. Wis ngger hayo
La: lakuning Urip = (makna) kehidupan.
DA TA SA WA LA berarti dadane ditoto men iso ngadeg jejeg (koyo soko) lan iso weruh (mangerteni) lakuning urip.
»Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur,
kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah,
(Si dungu tidak menyadari,Bualannya semakin
»Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming
ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom
Nuwun sagunging kinurmatan katur dumateng poro alim ulama’ ingkang rinten dalu tansah sumanding kitab suci wahyuning
ingkang tansah kito tenggo-tenggo menggah punopo ingkang dados atur fatwa utawi mauidzoh ipun. - Dumateng poro pepunden, poro sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti , dumateng peroyaning kautaman
- Dumateng poro rawuh ingkang sinubo ing suko basuki
Minangkani purwakaning atur, Sumonggo tansah kulo Derek aken ngaturaken pujo-puji syukur wonten ngerso dalem Alloh SWT ingkang moho kuoso ,kerono sih wiloso mewah barokah ingkang rumentah dating panjenengan sedoyo dalasan kulo, katitik ing kalodangan meniko kito sedoyo saged makempal, manunggal, saperlu nderek-nderek mangestreni wontenipun acoro walimatul urs’ wonten ing titi kalodangan meniko kanti widodo
kunjuk wonten junjungan kito , Nabi Muhammad SAW . Panjenenganipun salah setunggaling prio agung, mustikaning bawono ingkang dados cundakaning Gusti ingkang akaryo luko kangge amilujengaken poro jalmo ,awit saking marco podo atumuju syurgo luko,soho salah setunggaling Nabi ingkang mbeto agami ingkang hak, ingkang leres soho ingkang paring syafaat dumateng umat ipun mbenjang ing dinten Qiyamat.Ing pangestu soho pandongo ,mugi-mugi kito sedoyo tansah katetapan dados umat ipun soho pikantuk syafa’at saking beliau. Amiin.
Poro rawuh, Keparingo kulo matur soho ngempil kamardikan panjenengan rikalonipun saweg sakeco kimawon pangandikan, bilih ing mriki kulo kumowaton ngadek nganyer jumantoko wonten ngerso panjenengan sedoyo,mboten ateges ngilangi toto trapsilo,ananging kulo ing ngriki ingkang nampi ayahan sunaroyo dening rekan-rekan kinen dereaken menggah runtuting adicoro ingkang lumampah wonten saat puniko.Mboten namung pambagyo sugeng rawuh atas rawuh panjenengan sedoyo,soho hanyekecaaken lenggahipun kalayan nenggo titi adicoro kawiwitan.
Sak dereng ipun adicoro kalampah, langkung prayuginipun kulo waos aken rantaman adicoro ingkang bade lumampah wonten kalodangan meniko.
adicoro ingkang bade lumampah wonten ing dalu meniko.
Pramilo sumonggo acoro ingkang ongko setunggal kito bikak sesarengan kanti washilah surat Al Fatihah mugi-mugi acoro-acoro ingkang badhe kito lampahi mangke mboten wonten setunggalipun alangan punopo-punopo. Amin 3x Yarobbal ‘alamin.
Ndungkap lumampahing titi laksono menggah runtuting acoro ingkang ongko kalih inggih meniko..... Lumebet adicoro ingkang ongko tigo inggih meniko ....
Dumateng panjenenganipun kawulo aturaken matur sembah nuwun.
Ndungkap lumampahing titi laksono menggah runtuting acoro ingkang ongko sekawan inggih meniko Ndungkap lumampahing titi laksono menggah runtuting acoro ingkang ongko gangsal inggih meniko pengumuman saking pengurus madrasah pp. Al Hikmah Melathen,Dumateng panjenenganipun kasumanggaaken
Lumebet adicoro ingkang ongko enem inggih meniko adicoro ingkang kito tenggo-tenggo inggih puniko muidhoh hasanah ingkang badhe dipun aturaken dening panjenenganipun almukarrom bapak ...Nur Hadi .. Dumateng panjenenganipun
shohibul bait ngaturaken matur sembah nuwun dumateng almukarrom bapak .. Nur Hadi... ingkang sampun kerso maringi mauidhoh hasanah wonten ing dalu puniko, mugi-mugi ingkang sampun
adicoro ingkang ongko enem inggih do’a pamungkas .Wondene wonten saat meniko kulo suwun aken barokah doa nipun deneng panjenenganipun Almukarrom Bopo KH. Anas Syafi’i Dumateng panjenenganipunwekdal soho panggenan kanti sahandaping raos dipun sumanggaaken ...
Poro rawuh sedoyo ,bilih pawiyahan wonten ing wekdal meniko angsal berkah rahmatipun Alloh SWT. Tuwin pijo-puji astuti saking poro rawuh sedoyo sampun kalampah wilujeng nirboyo nir sambikolo,kanti meniko kito tutup sesarengan kanti waosan tahmid biqouli :
Nuwun poro rawuh sami saperlu nguntapaken kunduripun poro rawuh sedoyo soho ngaturaken gunging panuwun ingkang mawantu-wantu kanti hasesanti pujo-piji, mugi-mugiporo rawuh tansah suko rahayu ,yuwono, waluyo ingkang pinanggiho .Amiiin
Saking kawulo sampun anggadahi katah kasar saruning rembak soho kirang trap silahing atur ,kulo nyuwun agunging pangaksomo wusono kulo pungkasi…
Jumegur ing akasa kadya pindha gundhala sasra, gumlegar muni bareng. Sakehing nu padha larut, sirna siheng Hyang, kabesmi datan paja ngrungu pangucap miwah kang sarwa
nalikane wong wus akeh kang lirwa ing purwa duksinane. Jantraning jagad pinasthi dadi.
Lah padha elinga, den waspadoa sami, mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane. Sakehing rerangken lan reroncen kang wus kapantha-pantha dening para luhur kang mengku piwulang kang luhur den uri-urinen sami anane. Aja amung ngegungke
kenapa sampeyan kok loyo kembali, enget ta Den, sampeyan itu satriya pinunjul lho, mboten kenging nglokro, depresi alias stres. Jer, lakar isining ndonya menika namung fatamorgana, apus-apus, menungsa kedah nrima nglampahi, lajeng menawi ndika menika putus asa, ateges kasatriyan ingkang ndara sandang mboten piguna malih. Pangurbanan panjenengan sia-sia, pupus, kalis, muspra. Enget nggih ndara, sok sintena ingkang tabah sabar, purun nglampahi ujian , ing mrika marganing kamulyan. Ananging suwalikipun menawi panjenengan, diuji malah kados mekaten, oooh mboten wonten malih ganjaran ingkang bade panjenengan tampi kejawi neraka jahanam.., rak ya kaya ngono ta Kang Gareng ?”
anyar biyen, nalika semana aku lagi mamadu kasih karo mbok wedok, ning sor uwit, pinggir Telaga Ngebel, lha kok ujug-ujug ana Satpol PP,
zina””Njur menawa ning nggon remang-remang utawa ning njero ngomah njur khalal, ngono apa piye?””Ya ora le, kabeh mau menawa durung
bermesraan””Sakjane ngono menawa aku ya ora pati setuju menawa pedagang cilik
bisane mung ngurusi pemerintahan, yen babagan seni, ora sembarang wong bisa kok Truk. Kuwi mau wis ana bidange dewe-dewe. Pemerintah aja kaku, rejeki wratakna kanggo para kawula. Satpol PP kudu tanggap. Ana gawean sing luwih wigati, tumraping kerusakan moral ing negri iki, yaitu pergaulan bebas sing tambah nggegirisi, pedagang cilik wis mbantu
Basa JAWI - tasih kemutan mboten nggih?
Kulo kepengker crios menawi basa puniko penting sanget. Kulo gadah penggalih, menawi basa punika langkung penting dipun bandingaken kaliyan matematik. Amargi meniko, kulo dados kemutan kaliyan basa lair kulo inggih meniko basa jawi, ingkang sampun dangu sanget mboten kulo ginakaken.Lha! Wonten media meniko bade kulo cobi. Mugi-mugi tasih sae, menawi wonten ingkang "aneh" nyuwun ngapunten nggih. Basa jawi namung kulo ginakaken kangge komunikasi dumateng semah kulo, amargi lare-lare kulo sampun mboten saged mangertos malih. Padahal basa jawi meniko sae lho, ngangge basa menika kita saged ngermati tiang sepuh ingkang benten dipun bandingaken lare alit.Kulo mboten ngertos menapa tasih wonten tiang ingkang maos blog meniko lan mangertos dumateng basa jawi kulo puniko. Mergi menika kulo sampunaken sakpuniko kemawon.Nyuwun sewu dumateng tiyang ingkang mboten ngertos basa ingkang kulo
Pemalang, Purbalingga, Slawi, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung,Wonogiri, Wonosobo,
kok ruame buanget, ono opo to yo..(clingak clinguk koyo kethek ketulup). Wehh..aku dijenggongi kirek’e..piye ki olehe mlebu. Kok akeh pulisi pisan..byuh2 brengose sangar koyo berang. Wis tak bengok2 wae, sing duwe omah ben krungu. “mbakyuuu aku tekooo..
mlebu….. Herdere sampean pendheli’i sing nemen ben wedhi pisan… 🙂
Lek aku ngerti ono pabrik, aku pilih kerjo nang kono ae Yo, gak usah adoh² golek upo
May 8, 2009 at 9:06 pm	Kudu okeh istighfar, dho
kanin yen tulusa mengku sang dyah utama, oooong.... ”Pukulun sak rawuhipun Hyang Adi pukulun, wonten
tansah ambanyu mili, muga-muga tansah lebda ing karya”
sikapsamin ngaturake Salam Kenal ing Sejatine Seduluran marang kabeh Sedulur Tunggal-Sikep ing Kalimanantan… Tambah Bakuh-Kukuh-Utuh
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Situs web resmi transtv.co.id(dipunundhuh tanggal 26 Juni 2011)
^ a b (id)www1.transtv.co.id(dipunundhuh tanggal 26 Juni 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.40, 3 April 2017.
Ojo nesu, ojo mlayu yen ora podo karo kekarepanmu lan pekaremanmu
Iki aku ….. (sebutkan nama Anda) sing arep dadi
mantra Aji Widara, di bawah ini,Mantranya :Ajiku sri Widara, esemku Dewi Supraba, Liringku Dewi Ratih, sing adulu sing andeleng badan sriraku, teka welas, teko asih, teka demen, teka kangen, menyang ing
11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucuk Wesi
13. Prabu Resi Atmaya Darma Hariwangsa
16. Prabu Jaya Giri Rakeyan Wulung Gadung
sing padha gentur anggone nindakake teteki nyedhak nyang sing gawe urip | S A B D A B A T H A R A
gentur anggone nindakake teteki nyedhak nyang sing gawe urip	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Para kawula dasih, estokna apa kang dadi sabdaku iki. Nganti pungkasane tahun iki sing padha gentur anggone nindakake teteki nyedhak nyang sing gawe urip, Iki wus nyedhaki pepesthen owah gingsire jagad kang luwih gedhe, Percaya sumangga, maido uga kena, beja cilaka wus ana papane lan pilihane dhewe-dhewe.
Sing rumangsa wong Jawa aja isin-isin nganggo cara wong Jawa ing jagad pakeliran iki, aja mung cara manca wae diunggul-unggulake. Ayo wong Jawa gumregah suthik jinajah, ayo tangi………….!!! Aja wedi-wedi iki bangsa adiluhung. Ayo Lur, tangi……….!!! Para kawula dasih, ayo padha rame-rame sayuk rukun ing jagad pakeliran iki nganggo cara Jawa, basa, ukara, budaya, bangun Jawa ing madyaning jagad pakeliran
oiye… oiye 😀 Numpak andhong ning Kotagedhe,
“Sepure sing dowo yo cak, sing enom akeh salahe, sing tuwo akeh duwek`e”…
Maksute sing enom gak moleh-moleh lek durung di sangoni angpo … wakakaaaakk…
wong cilik said:	July 28, 2014
admin girl said:	July 29, 2014 at 8:25 am	Sugeng enjang Kagem Poro Pinisepuh lan Sederek Sedoyo,
Isin awakmu ngganggo tembung arab ing tlatah Djawi.
@ dewi …. Pono’no jiwo rogomu
Yowes…mugoae bumi Jawa lan saksisine nyepurani awakmu…..
Lapo ngopeni manungsa manungsa kang isih butuh druwang2 iki…….
sabdadewi said:	August 2, 2014 at 7:53 pm	@ Mas Adi Suara,
Nanging ke rohaniannya muja tatalampah tlatah lintu.
Adum sumeh yen ora duwe opo opo, ulat kang padhang.
Ngwäng said:	August 1, 2014 at 1:44 pm	Mboten kuwawi matur kathah,
nderek mangayu bagya menggah pengetan ambal warsa blog Sabda Dewi ingkang kaping kalih,
tansah waspada ampun ninggal kaprayitnan menggah sedaya seratan ing blog punika,
kanti pangajab mring Memayu Hayuning Rat.
Wisnu Tiyang Jawi, BeiBe, JS, Nurkahuripan lan Sedulur Sedoyo 🙂 ,
Pamuji rahayu, maturnuwun sengkuyung lan pandonganipun, kulo speechless, kulo
Bata ne kudu ditata, tatabasa ne kudu ditata
Pegagan inggih punika gadhahi nami latin Centella asiatica inggih punika terna liar, wonten ing sadaya dhaérah ing Indonésia. Asalipun saking Asia tropik. Ing Indonésia, tanem tuwuh punika sampun dipunkenal. Tiyang Jawi nyebataken antanan utawi ganggagan, tiyang Sunda maringi sebatan antanan ageng. Masyarakat tradhisional migunakaken kagem pangobatan. Taneman punika saged dipunkonsumsi nalika taksih seger, sampun dipunramu, dipunmasak, utawi dipundamel jus.[1]
Karakter Pegagan[besut | besut sumber]
Pegagan tuwuh wonten ing siti ingkang teles lan kénging srengéngé utawi adhem, tuladhanipun woten ing padhang rumput, pinggir kalèn, sabin, lan sapanunggalipun. Pegagan inggih punika terna ingkang boten wonten watangipun, ananging rimpang cekak lan stolon-stolon oyotipun medal saking bonggol, kathah pangipun ingkang mbentuk taneman énggal. Lembaraning godhong tunggal, gadhahi pang ingkang panjangipun kirang langkung 5 cm – 15 cm ingkang mbentuk ginjal. Pinggiripun wonten geriginipun.
Nami sanèsipun[besut | besut sumber]
Godhong samparan jaran (Indonesia), Pegaga (Ujung Pandang), Antanan ageng, Antanan rambat (Sunda), Dau
Melayu, pegagan dipunwastani pepaga, pepago, lan godhong penggaga.[2][3] Menawi ing Jawi dipunwastani antanan ageng, cowet gompeng, gagan-gagan, panigowang, lan calingan rambat.[2][3] Bènten malih ing tlatah Sulawesi, pegagan dipunwastani pegaga, wisu-wisu, lan kisu-kisu.[2][3] Ing Nusa Tenggara, pegagan dipunwastani bebele, penggaga, lan paiduh.[2][3] Ing tlatah Irian dipunwastani dagouke lan sandanan.[2][3] Déné ing Maluku pegagan dipunwastani
ingkang sami, nggadhahi kasiat anti lépra (Morbus Hansen)[4]
Kasiyat[besut | besut sumber]
Pegagan gadhah kasiyat inggih punika saged nglancaraken sirkulasi rah, antiradhang, lan nglerem raos sakit.[3] Pegagan ugi saged nambani sakit wasir, ati abuh utawi liver, nambani wudun, kecokot sawer, nandhang rah, lan rah inggil (hipertensi).[2] Sasanèsipun punika, pegagan ugi saged nambani sakit panas, campak, radhang amandhel, sakit padharan, nambah napsu dhahar, ngresiki rah ingkang reged, lan saged damel jaringan empedu tambah saé supados prosès pancernan saged lancar.[2]
menggunakan pranala magis ISBNArtikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
suwun ralate cak… nggih ngono tah, peduli thethek nang kotae dhewe… ok cak???
enggal dangan romo ...Nuwun sewu dalem dereng saget besuk malih .... Nw BD FX Iman Semarang July 14, 2013 at 9:35 PM
Bapak Iman, matur nuwun kawigatosanipun kangge sadherek kula.Rama
Ing kalodhangan iki, ingsun nedya marsitakake karsa hambuka anggelar-gulung kahananing acara Ritual Gamelan Jumat Legi ing Padhepokan Cahya Kawedar.
Ing samadyaning pasewakan agung sawise para rawuh padha satata lenggah lagya rerembugan bawa rasa ganti gumilir, dumadakan ana kang mentala nempiling ingsun nganggo tetembungan sarwa-sarwi saru:
driya ning apa pancen wis rumangsa ampuh tenan,…”
Ana maneh kang asung panyaruwe “Mastoni, kowe kok wani-wanine lancang
tumiba marang ingsun mak nyusss! Bawa rasa kang prayogane kanggo ngrembug babagan kasuksman tatalering jiwa kanggo hanggayuh marang kasidan jati, iya kasampurnaning urip langgeng, sakala uwal saka rile, kapara para rawuh dadi padha lelumban ing babagan papa cintraka padha kadluwung kanthi suka parisuka dhemen amidana liyan, mbadal saka asipat taberi ngudhari reretuning urip kang pancen wus kebak reretu.
Isih rumangsa durung marem, banjur ditutugake kebak pangundamana ngalor ngidul ketemu pirang prekara padha kumalancang kumawani ngrembug bab “dosa-dosane” bapa biyung ingsun, kamangka ingsun dhewe satemene ya durung sepiroa pana saka suwene anggen ingsun ngulandara ing mancanegara.
dak goleki dhisik sari pathine tetembungan mau kanthi migunakake gegondhelan kang gumathok. Apamaneh para rawuh kang padha satata lenggah ing kono kabeh ya wis padha ngerti pawongan kagunem sakepenake udel kuwi satemene ya sapa.
Eman banget, eman banget yen adicara kang kudune sarwa adi, sarwa peni lan sarwa suci mau banjur owah dadi pepedut lan pepeteng, sangsaya ngedohi wawan sabda mawa rasa pangrasa kaalusaning bebuden kadya ing
acara mau durung tumapak lan mahanani alam kawursitan ngudi luhuring cipta, nindakake pakarti dharma.
wawasan ingsun marang apa kang wis kajlentrehake dening sang begawan kang pinuji rina klawan ratri. Kabeh panyaruwe tumuju marang ingsun cetha banget bisa mujudake waosan kang bisa disemak linambaran kaca brenggalaning batin temahan nuwuhake rasa tentrem, marem, sarta bisa asung pepadhang saha kamulyaning batin, sumarambah bebarengan karo sedya lakuning budi utama, manunggal nggayuh kreta raharjaning bhumi.
Saka antariksa banjur kapireng kapirangu swara pating grubug, swara nganeh-anehi pating krincing. Ing awang-uwung banjur katon cahya kawedhar (dudu Cahya Kawedar, pakumpulan olah rasa,
gawe cingaking tyas ingsun. Wusana katon cetha ngegla, jebul sesawangan ing swasana surem, padhanging Sang Bhagaskara mau pancen kreta kencana rukmi tinitihan dening para peri prahyangan, dadi praboting jejunggule para dhanyang nungsa Jawi.
Swasana ing acara Ritual Gamelan Cahya Kawedar saben Jumat Legi mujudake wewalikaning kahanan alam kasunyatan. Lamun wengi sajatine rahina, lamun rahina sajatine wengi. Tumraping para lelembut, jumedhule Hyang Sasangka [rembulan] ing kulon mujudake pletheking rahina. Mula ing Berbah wengi kuwi katon regeng dening para rawuh ora liya ya para jin, iblis bekasakan, gondoruwo kang
binarung swaraning gamelan angrangin angenganyut jiwan, tanpa krasa wus ndungkap pletheking Hyang Surya ing wetan pratandha tumapaking rahina, mula ingsun kudu engal-enggal bali, paedahe apa ngancani para
#GKR Timoer Rumbai Kusuma Dewayani
kok ora ngerti to karep sampeyan ...””Oalaah nduk..., awakmu itu kok ndak peka jaman, Simbok ngoceh ini terus terang lagi jengkel !!””Jengkel karena apa Mbok ?””Apa ora ngerti ngger, simbok
Dwarawati kene, ngenani nasib anakmu sing ora ketampa
durung nduwe mobil, durung nduwe omah nggo anak-anake, mula simbok ya rada bingung, lha wong simbok iki mung trimo babu, lha apa ya klakon isa nukokne mobil karo omah mau, lha wong simbok dewe wae ora gablek omah kok, dasar !!! pejabat wis padha dadi pemeras, pelopor KKN, oh titenana yen tuwa mbesuk pada struk, kencing manis, darah tinggi...” ”Wis mbok sampeyan ndak usah duka!, aku lila kok menawa anakku ora
temannya Bathara Guru ?” sela Wisanggeni“Aih… aih mbregegeg ugeg-ugeg sak ndulito hemel…hemel, aih ya iki kang aranRaden Janaka, satriya panengah Pandawa” “Melu rombongane Bathara Guru ora, yen melu kandhakna pisan, mengko bakal ndak jotosi, ben bangka pisan, iya mbah melu ora deweke?
inggih leres, inggih menika lare ingkang ndara padosi. Nanging sakderengipun jengandika ngrangket lare punika, keparenga kula bade ndongeng langkung rumiyin, mangke menawi sampun cekap, monggo kersa lare menika kula pasrahaken paduka” “Piye mbah, apa wong iki wis isa ndak jotosi?” “Aih, sabar ngger…sabar, mengko wae jotosono sak karepmu menawa wis rampung anggonku ndongeng” “Oh iya, yen ngono ndongenga dhisik, aku ndak latihan jotosan dhisik” “Pripun ndara, menapa kula kepareng ndongeng langkung rumiyin?” “Iya Kakang, ingsun bakal mirengake dhisik”
waduh iki dino aku wis orak ono opo2 sing arep aku sampaike. cumone aku arep ngaie tau wae sing aku iki wis orak suwe manggon nang ukm meneh. s...
---- Komik Wayang RA. Kosasih
---- Bonniesoe "Charapilo" Concept Art
---- Action Figure Wayang Harrymart.com
Posted by uzmanmangkubuana	KanJeng Sunan Kalijaga ngling Amdehar ing pangawikan Den waspada ing mangkene Sampun nganggo kumalamat Den awas ing pangeran Kadya paran awasipun
Pangeran pan ora rupa Nora arah nora warni Tan ana ing wujudira Tanpa mangsa tanpa enggon
Sajatine nora nana Lamun ora anaa Dadi jagadipun suwung Nora
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
Kwakakakaka, alumnus luwak nganggo inggrisan barang ig.
Bathara Anantaboga Mbiyantu Pandhawa Oncat Saka Bale Sigalagala | Wayang Indonesia
Bathara Anantaboga iku dewa kang awujud naga kanthi swiwi lan dumunung ing kayangan Saptapratala. Tembung ananta iku tegese tanpa wates utawa tan winates, lan tembung boga tegese mangan. Anantaboga ateges mangane tanpa wates. Kaprah sinebut Antaboga.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, salasilahe Bathara Anantaboga kawiwitan saka Sanghyang Wenang kang
Nagagini lan Nagatatmala. Anantaboga kondhang seki mandraguna, bisa malih rupa dadi manungsa kanthi solah bawa, watak, hamicara lan atine nuduhake sikepe kadidene pandhita. Yen nesu, pucuk buntute kang diobahake bisa nuwuhake lindhu gedhe lan gawe dredah ing arcapada lan Suralaya.
Anantaboga pinaringan kanugrahan saka raja Tribuwana amarga labuh labete. Kanthi laku mertapa Anantaboga kepengin nyekel aji Kemayan kang bisa ndadekake dhirine malih rupa dadi manungsa.
Nalika Anantaboga mertapa, cangkeme kalebon cupu Linggamanik. Cupu iki sabanjure dipasrahake marang Sanghyang Manikmaya. Sawise dibukak, saka sanjerone cupu metu sawijining putri kang sulistya ing rupa. Putri iku jenenge Dewi Sri, lan sabanjure dadi sisihane Sanghyang Wisnu.
Tumindake Anantaboga kang mangkono iku nuwuhake rasa senenge labeh warga Suralaya lan sabanjure Anantaboga kaganjaran jejuluk Hyang utawa Sanghyang. Ing lakon Bale Sigalagala, Dewi Prita utawa Dewi
klakon perang tandhing nglawan Naga Sindula kanggo ngugemi ajining dhiri nalika nglamar Dewi Nagagini. Ing
awake adus idune Anantaboga. Kedadeyan iki dicritakake ing lakon Laire Anantareja.
Anantareja palakrama kalawan Dewi Ganggi, putrane putri Prabu Ganggapranawa, raja ing nagara Tawingnarmada. Anantareja lan Dewi Ganggi peputra Danurwenda. Nalika Parikesit jumeneng nata ing krajan Yawastina, yaiku nagara Astina sawise perang Baratayuda, Danurwenda sinengkakake minangka patih njaban ngrangkah. Danurwenda iki kang sabanjure nurunake Raden Nagapratala, senapati perang jaman jumenenge Prabu Gendrayana, raja Yawastina sawise Prabu Parikesit.
Miturut andharan ing buku Bunga Rampai Wayang Purwa Beserta Penjelasannya, anggitane
Kali saka tembung Kalijaga, maha ateges ora sabaene, mligi lan usada ateges duwe daya kanggo nambani. Yen digathukake, tegese tembung-tembung kasebut yaiku tuntunan manembah Gusti Kang Akarya Jagad kayedene apa kang diwulangake Sunan Kalijaga, karepe
katon duyuk-duyuk ngasta bentelan arsip pembelajaran sing bakal kanggo caos piwulang tumrap para siswa sing wis ander ana ing padepokan Sokalima. Kabeneran ing dina iku Prabu Duryudana bakal nganakake papriksan tumrap guru bersertipikasi, kepriye mungguh prestasi lan kinerjane. Mula ora aneh menawa para guru ing laladan Kurawa, bab papriksan kinerja mau mujudake momok kang medeni. Pramila ora aneh menawa para guru kaya gabah den interi, anggone padha bingung, awit administrasi pembelajaran ora tau gelem gawe, malah anggone ngrancang program mung ngundhuh saka internet kagungane Panembahan Google sing kawentar pinter lan lantip ing samubarang. Mula ora aneh menawa wosing pasinaon
iki mengko yen sinuwun ngawuningani aku ora duwe perlengkapan pembelajaran…. Apa maneh aku ya ora bisa nggunakake lap top apa dene computer… wah! Ciloko…cilokooo. Oh sinuwun…muga-muga panjenengan ora mudeng karo pembelajaran….”“Wonten menapa Bapa Drona kok sungkawa??” dumadakan Janaka wus ana mburine sang panembahan“Oh!,
mengko gampang, bijimu ing Sokalima mengko dak tulis biji sing becik kabeh ngger… mesti kowe lulus cumlaude”“Inggih bapa dwija, panjenengan kagungan reribet punapa?”“Eh, ngene ya ngger, Ngestina ing dina iki bakal nganakake monitoring kinerja guru propesional, sing katujokake tumrap guru-guru sing wis nampa tunjangan guru propesional, mbok menawa guru sing wis entuk kabegjan duwit mayuta-yuta kang wis kena kanggo nyicil utang, nglunasi utang, mbangun wisma, mbangun omah anyar, tuku mobil lan liya-liyane…. Iki mengko bakal dipirsani apa bener anggone nyambutgawe wis cocok karo propesine… mula ya ngger, aku nyuwun tulung, mengko rewangana njawab pitakonan saka ngarsa dalem sinuwun Prabu Duryudana…”“Lha Bapa Druna menapa mboten saget njawab priyangga?”“Oalaah…loleee…loleee… aku ngrumangsani kok ngger, mbok menawa aku iki guru sing ora
Lajeng, menawi bapa paring piwucal dumateng para siswa menapa mboten mawi program pembelajaran…?”“Ah, kanggoku ora penting kok ngger… sing penting aku mlebu sregep, mulang, muridku seneng, ngelmuku bisa tumanja, ya wis…kanggoku ora perlu kudu bisa teknologi computer lan nguwasani LCD… lha yen CD thok aku ya bisa kok ngger, malah nyang endi-endi aku ya nganggo CD kok…”Janaka katon mesam-mesem kecut. Tumrape bleger guru kang katemben diadhepi iku kalebu guru konservatif. Yaiku guru sing ora gelem ngowah-owahi adat kabiasan, kabisane dianggep barang paten sing ora kena diowah-owahi. Mula ora aneh menawa pembelajaran, mung dikuwasani dening guru. Pembelajaran
ditampa. Nanging Janaka ora sranta munggel apa sing dikersakake sang dwija. Deweke sigra pamit arep nerusake ‘tugas terstruktur’ sing dikersakne sang dwijo. Ana Candake
““Lho kok???”“Lha enggih ta mas, lha wong kula niki yen onten ndeso niku dadi tukang penerima tamu. Dados sak sampunipun , mangga lumebet, rak nggih tamu
njawab kula sukani duwit. Lan niki sampeyan njawabe cepet mawon, soale kula niki wau nggih bade mbecek, lha niki lho amplop kula…, bar niku kula nggih genduren… lha niki lho amplope malih….” Kata sang pejabat pamer“Wah, menawi dalan propinsi menika dalan ingkang dilewati bus jurusan Suroboyo, yen dalan kecamatan sing dilewati angkodes, yen dalan deso dalan sing dilewati kebo Pak…”“Wah…wah…pancen jegeg tenan rakyatku iki…nggih mangga niki duwite sampeyan gawa…” Semua
“Amenangi zaman édan, éwuhaya ing pambudi, Mélu ngédan nora tahan, yén tan mélu anglakoni, Boya keduman mélik, kaliren wekasanipun, Ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali, Luwih begja kang éling klawan waspada.” – Ronggowarsito, Tembang Sinom Raden Ngabehi Ronggowarsito
Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe mbok randa mau kepengin duwe anak. Saben dina mbok randa ndonga awan bengi ing ngarsane Gusti Allah supaya diwenehi anak. Deweke yakin menawa penjaluke bakal di kabulake dening Gusti Allah.
Tanpa sangertine mbok randa, anggone donga awan bengi ing omahe kuwi mau keprungu Buto ijo sing kebeneran liwat sacedhake kono. Buto ijo banjur nyeluk mbok randa supaya metu saka omahe. mbok randa kaget ngerteni ana Buto ijoing ngarep omahe.
Sawise ora miris maneh ngerteni Buto ijo sing gedhe tur medeni kuwi, si Buto ijongomong menawa bisa nulungi menehi anak. Mbok randa bungah atine krungu kandane Buto ijo kuwi mau lan nyaguhi kabeh penjaluke Buto ijomenawa diwenehi anak tenan.
Penjaluke Buto ijo yaiku menawa anake mbok randa wis gedhe dijaluk arep dipangan. Sabanjure Buto ijo iku menehi wii timun sing kudu di tandur mbok randa. Sawise Buto ijo kuwi mau lunga, mbok Randa nandur wiji timun iku ana kebone. Wiji kuwi dirumat lan diopeni kanthi gemathi, disiram, diresiki sukete lan dirabuk supaya cepet tukul.
uwoh. Ing antarane akehe woh timun, ana salah sijine timun kang nganeh-anehi. Rupane kuning emas lan gedhene sak guling. Timun iku banjur pecah lan ing njero timun mau ana bayi manungsane.
Mbok randa bungah atine amarga penjaluke kepengin duwe anak wis kaleksanan. Mbok randa ngucapake syukur marang Gusti Allah amarga dongane wis diijabah. Bayi iku mau wadon, pakulitane resik alus kaya kulit timun amarga laer saka timun sing kuning kaya emas, bayi wadon kuwi mau dijenengake Timun mas.
Sawise Timun mas ngancik dewasa, mbok randa kelingan janjine karo Buta menawa arep menehake Timun mas. Mbok randa dadi susah atine, rina wengi mbok randa donga supaya entuk pitulungan saka Gusti Allah. Salah sawijining wengi, mbok randa ngimpi ketemu pertapa ing gunung gandul. Pertapa kuwi mau sing bisa nulungi supaya Timun mas ora dijupuk sang Buto.
Esuke mbok randa lungo menyang gunung gandul kaya impene. Sawise ketemu karo pertapa kaya ing impene, mbok randa disangoni buntelan kanggo Timun mas. Pertapa kuwi mau menehi pitutur piye carane supaya Timun mas bisa oncat saka bebaya ngadepi sang Buto. Sawise ngucapake maturnuwun mbok randa pamitan mulih.
Tekan omah mbok randa menehi buntelan kang cacahe papat, lan dituturi piye carane nggunake. Mbok randa ngonggkon Timun mas lungo saka omah lan mlayu sak cepet-cepete. Sawise iku Buto ijo kang arep jupuk Timun mas teka ing omahe mbok randa banjur nesu ngerteni Timun mas wis ora ana. Buto ijo nesu lan ngamuk, kebonne mbok randa dirusak banjur bengok-bengok ngoyak Timun mas.
Amarga Buto ijo jangkahe amba sedela wae Timun mas wis meh kasil koyak. Timun mas bajur nguncalake buntelan sing isine wiji timun. Dumadakan dadi kebon timun kang akeh woh timune, Buto ijo mandeg lan mangan timun sing katon seger-seger kuwi mau. Sawise timune entek sang Buto ijo kelingan menawa ngoyak Timun mas. Buto ijo banjur ngoyak Timun mas maneh sing wis mlayu tekan adoh.
Lagi sedela wae sang Buto ijo wis meh kasil ngoyak Timun mas. Buntelan sing isi dom terus diuncalake Timun mas. Dumadakan dadi alas pring sing ngalangi playune Buto. Tapi sedela wae Buto ijo kasil bisa metu saka alas pring kuwi mau.
Timun mas banjur nguncalke buntelan kang isine uyah, lan malih dadi segara kang amba lan jero. Buto ijo nglangi ing segara kuwi mau tetep ngoyak Timun mas lan kasil mentas saka segara. Timun mas arep kasil koyak meneh, banjur nguncalake buntelan kang pungkasan.
Buntelan kang isine trasi malih dadi segara lendhut kang jero. Buto ijokecemplung lan kangelan mentas saka lendhut kuwi mau. Pungkasane Buto ijo kang ngoyak Timun mas iku mati kleleb ing njero segara lendhut. Timun mas akhire selamet lan urip tentrem karo mbok randa.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun ngancik dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben dinten inggih menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten peken ing saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos kaliyan sarem kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos pinten-pinten minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub menika mbebedak wonten wana kangge ulamipun.
Wontan ing satunggaling dinten ing kaluargi menika boten gadhah ulam kangge dhaharipun saben dinten lajeng Jaka Tarub matur kaliyan biyung kangge kesah wonten wana kangge mbebedak. Kados adatipun menawi mbebedak bidalipun bada’ subuh supados konduripun boten surup. Ananging boten ngertos menapa menika sampun dangu amargi boten angsal punapa-punapa, menika Jaka Tarub nembe apes, sampun sonten sampun dangu lampahipun Jaka Tarub boten manggih.
Satunggal punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih nglajengaken lampahipun ingkang tebih sanget wonten ing jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu, amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget amargi ing tengahing
widodari menika ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan.
Wonten ing satunggaling dinten Nawang Wulan sampun kagungan putrid saking Jaka Tarub ingkang naminipun Nawang Sih, amargi rasukan kathah ingkang reged pramila Nawang Wulan nyuwun JakaTarub kangge nenggani Nawang Sih kaliyan adangipun kanthi manthi-manthi, lan Jaka Tarub boten angsal mbukak kekep. Saktindakipun Nawang Wulan wonten lepen Jaka Tarub malah kepengin ngertos isinipun kekep, menika punapa Jaka Tarub kaget menapa amargi ingkang dipun adang garwanipun naming satunggal kantun kemawon. Saking kedadosan punika kaseteripun Nawang Wulan dados widodari ical lan adangipun satunggal las dados satunggal bugak ical. Pramila mulai nutu pari adangipun uwos dados limrahipun tiyang gesang wonten brebayan amargi pantunipun telas kantun rentengan wonten lumbung.
Ing satunggaling dinten Nawang Wulan nglengkep gelaran klasa kados pundi kegetipun manah Nawang Wulan mersani rasukan widodari wonten ing ngandapipun klasa, piyambakipun kaget amargi piyambakipun duka dumateng garwanipun amargi sampun dipun apusi. Nawang Wulan menika mutusaken kangge minggah kayangan malih lajeng ngagem rasukan. Sakderengipun minggah ing kayangan Nawang Wulan pesen kaliyan Nawang Sih yen kepureh kangen mersani mbulan amargi ing tengahing bulan wonten bayangipun Nawang Wulan. Anaging sak sampunipun dugi kayangan Nawang Wulan boten dipun tampi malih dados widodari amargi sampun kecampuran kaliyan manungsa. Nawang Wulan menika lingsem lan boten purun jelma malih dados manungsa, amargi rekaos gesangipun pramila Nawang Wulan nglalu wonten segara kidul wonten segara kidul lan dados Ratu Kidul ingkang gadhah naminipun Nyi Roro Kidul.
Ing jaman biyen ana kerajaan gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem sing dipimpin karo Prabu Baka.
Pada wektu Bandung Bandowoso ing kerajaan Prambanan, deweke ndelok putri sing ayu banget. Putri iku jenenge Roro Jonggrang, putri Prabu Baka. Langsung Bandung Bandowoso nglamar Roro Jonggrang.
"Roro Jonggrang, apa awakmu gelem dadi permaisuriku?" Jare Bandung Bandowoso.
wektune sakwengi!" Jare Roro Jonggrang.
dewe. Roro Jonggrang langsung ngumpulno dayang-dayange.
Roro Jonggrang mau ngongkon dayange mbakar jerami, munikno lesung lan naburno bunga sing wangi. Jin lan setan mau wedi lan disangkakno wis esok. Jin lan setan langsung mbalek. Asline candine iku wis ana 999, tapi kurang 1.
Bandung Bandowoso mangkel nang Roro Jonggrang amarga wis mbujuk deweke. Langsung bandung Bandowoso ngesabda Roro Jonggrang dadi patung lan ngganepi 1000 candi.
Jaka Tingkir dicegat siluman baya. Kekarone adu kasekten, baya-baya padha kalah, banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung
Ki Ageng Pemanahan peputra Sutawijaya, kang ngganteni dheweke sawuse seda. Mataram ing tangane Sutawijaya saya makmur. Ananging Sutawijaya ora gelem menehi laporan uga ora gelem bayar pajek mring Pajang. Ing taun1582 Raden Pabelan (ponakane Sutawijaya) gawe geger ing taman kaputren Sekar Kedaton( anakke Hadiwijaya), Pabelan diukum pati, lan ramane kang aran Tumenggung Mayang disingkirke menyang Semarang. Ibune Pabelan (adhi saka Sutawijaya) njaluk pitulungan marang kangmase. Sutawijaya ngirim utusan supaya bisa nylametake Tumengggung Mayang saka paukuman. Tumindake Sutawijaya dianggep luuput dening Hadiwijaya, banjur Pajang nyerbu Mataram. Perang mau dimenangake dening pasukan Mataram. Sawuse kalah perang, Hadiwijaya kondur neng Pajang, nandang gerah, banjur seda lan disarekake ana ing Desa Butuh, Sragen.
Ana ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan nyuwun ngapura. Nanging Sultan Demak ngendika yen piyambake kesengsem karo Jaka Tingkir, lan ngangkat Jaka Tingkir dadi lurah prajurit pratama.
Ing sawijine dina, Sultan Demak perlu nambah 400 prajurit tamtama. Calo-calon lurah mau kudu wong sing kuwat, lan sigap. Ing pendapa Kraton Demak dibuka lamaran kango ndaftar prajurit tamtama. Salah sijine kang ndaftar yaiku Dadungawu. Dheweke jejaka saka desa sacedhake Kraton Demak. Praupane medeni, kumisi dawa, kurang tata krama, lan suba sita. Nanging Dadungawu ing desane terkenal dadi uwong kang kebal marang kabeh jenise gegaman, lan uwong kang sakti mandraguna.
Meruhi Dadungawu kang duweni sipat kang kaya ngono, Jaka Tingkir krasa ora
maguru marang Ki Ageng Butuh. Sawise ilmu kang diduweni karo Ki Ageng Butuh wis diajarake kabeh marang Jaka Tingkir, dheweke didhawuhi supaya bali ngabdi marang Demak.
Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh sikape
Ingsun, Ojo Pati Pati Mulih, Yen Ora Bareng Karo Kekasih Ingsun, Teko Welas Teko Asih Si Jabang
Pambukaning Warana Jiwangga Sumanten Haqq Haqq Tan Ajrih lan Kuwatos Suraos Jenjem Ayem Tentrem Sumurup Dening
kalamun wus padha melok. (R. Tanojo : 10).
Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur ta aja angab­di,
Tan mangkono etunge kang sampun weruh, mapan ta dha­tan denpikir,
ganjaran pan wis karuhun, amung naur ­sihing gusti, winales ing lair batos. (
Isine isih katon ngemu nas lan rasa tumanja kanggo wektu
murid tau kawetu pitakonan bab nas-nasing jiwa bekti
paling gedhe dhewe ing kene ora liya ya wani ngrucat
Wis cukup semen nawala iki. Dipadha rukun lan
ngati-ati. Ombyaking nagara saya mbilaeni, mung
1.Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake. Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha ngendelake akal lan nalar. Kabeh
urip. Egosentrisme dadi pola pikir pribadi. Wong-wong padha gelem ngorbanake hak pribadi kanggo nggayuh keuntungan sing luwih dhuwur. Ing kahanan kaya iki alam dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.
Sewu siji penyakit sosial lan individual satemene mula bukane saka individualisme utawa egosentrisme iki. Nalika akeh wong sing tansah nduwe pamrih, tumindake ora tulus ikhlas, apa kang katindakake iku duwe
tanpa kendhat nanging ora bisa methik hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa dhewe.
Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono. Panjenengane banget prihatin nguningani pakartine manungsa sing egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake kanthi istilah Ngelmu Kanthong Bolong (uga sinebut Ngelmu Kanthong Kosong utawa Ngelmu Sunyi). Manut dhasar pemikirane, Ngelmu Kanthong Bolong iku mujudake anti thesis faham kapitalisme global lan individualisme.
lan uga kabeh rasa gela kang ana sesambungane karo sapadha-padhane titah (marang Gusti Allah Swt Ian uga alam). Mung nggunakake medhia banyu putih, panjenengane bisa menehi usada kabeh panandhang iku. Yen ana wong coba-coba, panjenengane mesthi priksa mula bakal diwenehi pangandikan tegas, lan singkat. Asring dumadi gelas utawa botol sing isi banyu putihe wong sing
wae Presiden Soekarno lan Soeharto uga nyecep ngelmune. Lepas saka kekurangan lan keluwihane tokoh loro iku, apa kang katindakake iku sebageyan pancen ngamalake piwulange RMP Sosrokartono. Ing buku Soekarno, An Autobiography as Told to Cindy Adams (1965), Presidhen kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih
Upanisad, Bagavatgita, Kitab Suci agama Buddha, Lao Tze kanthi Tao Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu
sesami. Ganjarane, ayu Lan arume sesami.” Cetha lamun piwulang iki asli, ora asal saka referensi manca negara.
Sing pungkasan, perlu kawuningan yen Ngelmu Kanthong Bolong iki ngutamakake laku. Kanggone RMP Sosrokartono, ngelmu Lan laku iku nyawiji. Laku iku ya dadi manifestasi ngelmu. Ora ana ngelmu tanpa laku. Nuntut ngelmu beda karo ngudi ngelmu. RMP Sosrokartono ora tau kagungan murid. Piwulange ora diparingake nganggo ceramah kaya ing sekolah nanging kanthi conto Lan patuladhan. Panjenengane tau ngedegake kulawarga Manasuka (ejaane ana sing nulis Monosuko) ing tlatah Sumatera utara Lan Sumatera Timur. Kulawarga iki diwenehi kalodhangan nyonto laku-laku kang katindakake dening
Sumber : http://gunemanku.blogspot.com/2007/06/ngelmu-pring_29.html More … Alfatiha
kabahagyan semu ukarane bangsa liya kang golek kamardhikan aneng bangsane dhewe, jejogedan ing sandhuwuring sengsaraning liyan, kang isine amung njajah kanthi tata cara kang lembut lan kanthi basa kang sarwa rumanis. Pendah apa patuladhaning para leluhur dhuk inguni, apa wus padha lirwa ing sangkaning dumadi?
Bambang Sakri antuk gelar bathara amarga mbiyantu para dewa | Wayang Indonesia
Bambang Sakri iku anake Resi Satrukem lan Dewi Nilawati saka Pujangkara. Sawise dewasa Bambang Sakri kadereng atine supaya enggal duwe sisihan, wanita sing bakal ngancani lan ngampingi ngadhepi sakehing kaanan ing uripe.
Kanggo nggayuh pepenginane iku, Sakri banjur mbangun tapa, njaluk marang para dewa supaya bisa ketemu kalawan wanita jodhone.
ing sawijining padhepokan, Resi Dwapara, sawijining mahadwija ing Atasangin, krasa meri amarga mjuride malik tingal, milih meguru marang Resi
nyaguhi mbiyantu golek sarana lan sarat panjaluke Prabu Partawijaya. Yen Kanumayasa wus kasil dikalahake, Dwapara bakal enggal ngawekani pageblug sing dumadi ing krajan Tabelasuket.
Partawijaya banjur ngrabasa Paremana, nanging kabeh wadyabalane kasil diasorake. Partawijaya dhewe sing nandhang tatu ing paprangan kasebut banjur sesambat lan nyebut jeneng anak mantune, Bambang Sakri. Wusana, sawise
bali mulih lan methuk Bambang Sakri dikanthi tumuju Paremana. Ing laku mulihe, Partawijaya mampir ing Atasangin lan ngrabasa Resi Dwapara. Paprangan dumadi kanthi rame
Tabelasuket, Bambang Sakri lan Dewi Sati wus duwe anak lanang, nanging durung dijenengi. Sabanjure digawa ngadhep ing Paremana.
Kabeh papan kasebut dumunung ing pertapan sing ana gununge cacah pitu. Tlatah kasebut sinebut Saptaharga. Bambang Sakri akeh jasane marang Suralaya lan antuk kanugrahan gelar/pangkat.jejuluk
jabatannya) tambah laris. Sing mendele (bodoh, dan pinter omong) dadi gedhe,Sing nyekel banda lan panguasa nanging uripe sengasara, wusana bakal ana wong mati keliren ing sisihing
Bengkong gawe Gedhong.Si Begal padha ndugal, Si rampok padha keplok. Si
menungso urip kok do aneh2 lha nek carane ngono mending saiki gawe email2 sak akeh2 e
purwa jati winantu puji rahayu konjuk ingarsa dalem Gusti Kang Murbeng Dumadi …
Akeh kang bakal kedaden ing jagad iki. Sakehing owah-owahan jagad bakal dumadi. Banyu, bumi, geni, angin, meh kabeh isen-isene jagad iki owah lan polah. Sakehing kang tumitah dadi bebanten. Solahing jagad, ana kang timbul dadi papan kang anyar, ana kang silem kabenem warih kang tanpa upami, ana sa*wiji-wiji kang dadi, ana sa*wiji-wiji kang kabesmi.
Wus jamak lumrahe jagad netepi janjine kang wus tinulis jroning layang pepesthen. Sakehing rerangken, sakehing reroncen pating besasik luwar saka kodrate. Apa kang wus tinulis ing layang pepesthening jagad bakal kagelar maneh, kang ora liya perangan jagad kang lawas bakal katimbul maneh, bali menyang asal kamulabukane.
Alam lan isine wus padha metu saka kodrate. Perangan kang kaya mangkene iki kang bisa anjalari kahanane jagad samsaya nyengkut angganya mbudidaya mrih lestarine hirup iki, amung akeh perangan kang owah lan dadi bebantening solahing jagad.
Pancen wus tumekaning titi wancine sakehing kang wus dumadi padha tuwuh lan timbul maneh amerga sakehing solah bawaning kang tumitah kang wus metu saka kang ginaris ing jantraning jagad, wus padha metu saka paugeran kang tinulis jroning layang pepesthening kang dumadi.
Sagung pakurmatan tuwin kamulyan konjuk ingarsa dalem Gusti Kang Murbeng Dumadi, kang wus agelar sakehing sagung kang dumadi kang jumeneng sajroning tulising layang pepesthening jagad kang gumelar.
Nyadran iku salah siji prosèsi adat budhaya Jawa awujud kagiyatan setaun sepisan ing sasi Ruwah wiwit saka resik-resik saréan leluhur, mangsak panganan tertamtu kaya déné apem, ater-ater lan slametan utawa kenduri. Jeneng nyadran iki asalé saka tembung sraddha, nyraddha, nyraddhan, banjur dadi nyadran. [http://jv.wikipedia.org/wiki/Nyadran]
mulya, ing saknyatane amung kekudhung walulang macan, netangis mring kawulane, tan enget ing purwa duksinane kang den engeti amung upeti sing lan ratri, ila-ila api-api ing sabarang
Pamedaran 141Aku terus weruh Tyempéné ngadek nang gunung Sion. Karo Dèkné ènèng wong satus patang puluh papat èwu. Nang batuké wong-wong mau ketulis jenengé Tyempéné lan jenengé Bapaké. 2Aku terus krungu swara sangka langit kaya swarané banyu okèh gemrojok lan kaya swarané gluduk sing medèni, uga kaya swarané tyemplung sing ditabuh karo para penabuh. 3Nang ngarepé dampar lan nang ngarepé kauripan papat, uga nang ngarepé para pinituwa sing nang sak ubengé dampar mau wong satus patang puluh papat èwu pada singi kidung anyar. Ora ènèng sing bisa blajar kidung mau, kejaba namung wong satus patang puluh papat èwu sing wis dislametké sangka bumi. 4Kuwi wong sing pada nyimpen awaké resik, jalaran ora tyetyampuran karo wong wédok. Dadiné ora nduwé bojo. Wong-wong iki pada ngetutké Tyempéné nang endi waé. Iki sing pada katebus sangka tengahé manungsa kabèh, dadi kurban sing ndisik déwé sing dipasrahké marang Gusti Allah lan marang Tyempéné. 5Wong-wong kuwi ora tau goroh lan ora ènèng regeté. 6Aku terus weruh ènèng mulékat liyané mabur nang awang-awang, nggawa kabar kabungahan sing langgeng, dikabarké marang wong-wong sing manggon nang bumi, saben bangsa, taler, basa lan negara. 7Mulékat mau ngomongé karo swara banter: “Pada wedia marang Gusti Allah lan pada dipuji Jenengé, awit saiki wis tekan wantyiné enggoné Dèkné bakal ngrutu manungsa. Pada sujuta marang Dèkné sing nggawé langit lan bumi, segara lan sakkèhé etuké banyu.” 8Mulékat sing ndisik disusul karo mulékat sing kèri sing ngomong: “Wis rubuh! Kuta Babilon sing gedé wis rubuh! Ya kuta iki sing marakké
TERMINAL: DVD Dedemit Gunung Kidul Dibintangi Uli
basa lan budaya Jawa bisa dadi basa lan budayane wong sajagad, dadi tetunggule wong sajagad, nadyanta nganakake horeging jagad kang gedhe, pancen iki kang dikersakake dening para leluhur, mung emane kaprunggel anane. Ayo Lur padha diterusake nadyan ta amung ana jagad pakeliran iki. E sapa ngerti mengkone bisa klakon kawujud ing jagad gedhe
dadi siji padha nggegulang kawruh, ngawula marang wong kang sugih karep. Lah iki kang dadi cabare kawicaksanan luhur saengga padha kalimput kaling-kalingan padhang, kang numusi solahing katentremaning jagad lan kang
singasanan Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah saking singasanan Panak Biri-birine punika, 2tur membah nuluh basa tengah margin kotane punika. Sabilang sisin tukade punika, wenten wit kauripan sane mawoh ping roras ataun, ngabulan apisan. Daun-daun wit kauripane punika kanggen ngwarasang parabangsane. 3Ring kotane punika
lampu wiadin galanging surya, santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa, Sang Panembahan sane pacang dados galangipune, tur ipun pacang mrentah dados ratu kantos salami-
sane sampun miragi miwah ngatonang indike punika makasami. Tur sasampune tiang miragi tur ngeton punika
kalugrain wewenang naar woh uripe punika tur ngranjing ring kotane punika ngambah ring kori agunge. 15
mrikija; sapasiraja sane mapakayunan, tampija paica toya sane ngawinang urip punika. 18Tiang puniki Yohanes,
munggah ring cakepane puniki. 19Maliha yen wenten anak sane ngirangin pawarah-warahe sane munggah ring cakepane puniki, Ida Sang Hyang Widi
Dhèrèt homolog alkana[besut | besut sumber]
Ya iku golongan utawa klompok senyawa karbon kanthi rumus umum kang padha, nduwèni sipat kang mèh padha lan antar suku-suku urutané nduwèni béda [[CH2]].
bédané Mr antara 2 suku urutané gedhéné 14
padha, ananging rumus struktur béda.[1]
CH4, C2H6, C3H8 ora nduwéni isomer.[1]
Tata jeneng alkana[besut | besut sumber]
bagéan pisanan (ing bagéan ngarep) arupa jeneng pang
bagéan kapindho (bagéan mburi) arupa jeneng ranté indhuk
Ranté indhuk ya iku ranté paling dawa sajroné molekul. Yèn ana 2 utawa luwih ranté paling dawa, mula kudu dipilih kang nduwèni pang paling akèh. Indhuk diwènèhi jeneng alkana jumbuh karo dawané ranté.
Pang diwènèhi jeneng alkil ya iku jeneng alkana kang jumbuh, anaging kanthi ngganti akiré -ana dadi -il. Gugus alkil nduwèni rumus umum: CnH2n+1 lan dilambangaké kanthi R
Posisi pang dinyatakaké kanti awalan angka. Mula saka iku ranté indhuk perlu dinomeri. panomeran diwiwiti saka salah 1 pucuk ranté indhuk saéngga posisi pang olèh nomer paling cilik.
Yèn ana 2 utawa luwih pang sajenis , kudu dinyatakaké kanthi awalan di, tri, tetra, penta.
Pang-pang kang béda disusun selaras karo urutan abjad saka jeneng kasebut. Awalan normal, sekundhèr lan tèrsièr diluwèhaké. Dadi n-butil, sek-butil lan ters-butil dianggep awalan b-.
Awalan iso- ora dilalèkaké. dadi isopropil awalé kanthi hurup i-. Awalan normal, sekundhèr lan tèrsièr kudu ditulis kanthi hurup cithak miring
Yèn panomeran ekivalen saka pucuk ranté indhuk, mula kudu dipilih saéngga pang kang kudu ditulis dhisik éntuk nomer cilik.[1]
Sipat-sipat alkana[besut | besut sumber]
Tansaya akèh atom C (ranténé tansaya dawa), mula titik umobé uga tansaya dhuwur.
Ing tekanan lan suhu biyasa, [[CH4 - C4H10]] awujud gas, [[C5H12 - C17H36]] awujud cuwèr, sak dhuwuré [[C18H38]] awujud padhet.
Gampang ngalami reaksi subtitusi karo atom-atom halogen ([[F2]], [[Cl2]], [[Br2]] utawa [[I2]])
Isa ngalami oksidasi (réaksi pangobongan).[1]
Alkana ana ing alam semesta[besut | besut sumber]
Metana lan etana arupa salah siji komponèn cilik saka atmosfèr Yupiter. Èkstraksi saka lenga bumi, kang ngandhung akèh komponèn hidrokarbon, kalebu alkana.
salah sijiné satelit saka saturnus, sakwisé ditliti déning Huygens yèn atmosfèr Titan ngedhunaké udan metana sacara périodhik marang lumahing rembulan.[2] Ing Titan uga dikawruhi ana salah sijiné gunung kang nyemburaké gas metana, lan saka semburan gunung iki nyebabaké akèhé metana ing atsmosfèr Titan. Sakliyané iku, katemokaké déning radhar cassini, kétok uga ana sapérangan tlaga metana utawa etana ing sakupengé Kutub Lor saka Titan. Metana lan etana uga dikawruhi ana ing bagéan buntut saka komèt Hyakutake. Analisis kimia nuduhaké yèn akèhé etana lan metana mèh padha akèhé, lan kabèh iku nuduhaké yèn ès metana lan etana iki kabentuk ing antarané ruwang antar lintang.[3]
Mupangat alkana[besut | besut sumber]
Alkana arupa komponèn utama saka gas alam lan lenga bumi. Mupangat alkana ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alkana&oldid=1067144"	Kategori: KimiyaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.43, 23 Juli 2016.
Putuku sing ayu….. dadia wanita kang utama, kang bisa ngeluhurake asmaning wong tua, dadia pandekaring bangsa lan ngugemi
Balas	PoerEver berkata:	5 Oktober 2012 pukul 17:25	Tiang Australia lan Jepang mawon sami fasih boso Jawi…Mbak Mirna, menawi purun sinau…mesti enggal mengertos….hehhe
Balas	sunarno2010 berkata:	13 Januari 2014 pukul 16:13	kulo inggih tiyang jawi, wonten tlatah
sabdadewi said:	July 26, 2013 at 2:41 pm	@ Hilman M Sulaiman,
Sugeng rawuh pak Hilman, maturnuwun apresiasinya,
¥hredaya said:	August 18, 2013 at 5:14 pm	OCM, sabdadewi, sedulur sedoyo.
Sasanti mahestu hesti lir ing sambikolo
sabdadewi said:	August 29, 2013 at 6:48 pm	@ Yohanes Hardi,
Sugeng pepanggihan pak Hardi, maturnuwun salamipun, gumelaring jagat, baik jagat isi maupun jagat suwung,
senyum said:	September 17, 2013 at 11:21 am	mbakyu Dewi sing ayu ing jagad meniko, leres sanget mbakyu, inggih kathah ingkang sami kejadianipun mung benten aktoripun, yen mboten salah kasebut jagad paralel mbakyu, tiangipun mboten sami mung kejadianipun sami… inggih repot tenan loh mbakyu, mung mboten nopo2 yen tiangipun sami2 alus nggih saged di
senyum said:	September 17, 2013 at 1:11 pm	inggih leres mbakyu Dewi ingkang ayu dhewe, menika ilmu baru pelajaran rogosukmo, ingkang kulo kembangake khusus kangge setunggal arah kemawon, iso didelok mung sing didelok ora iso ndelok sopo sing ndelok.. kuwi pengembangan ilmu kejawen dikombinasi kalean ilmu hitung matematika diferensial integral mbakyu Dewi ingkang ayu
dereng saget cetho ngikuti perkembangan jagad universe ingkang
Kulo nderek bungah, ugi remen nyimak lan midhangetaken 🙂 … Salam kagum,
senyum said:	September 17, 2013 at 5:01 pm	inggih mbakyu Dewi ingkang ayu dhewe sampun kagunan cilik manah, leres sanget sadaya manungso kagunan kekurangan,kelebihan kados mekaten mbakyu Dewi ingkang ayu dhewe ingkang tasih ditresnani gusti Allah… mangke yen wonten wektune kulo saget ngajari ilmu kejawen rogosukmo plus plus ingkang dicampursari kalean ilmu matematika kalkulus utawi diferensial integralnya ya mbakyu Dewi ingkang ayu dhewe…..
Maturnuwun, lha monggo dipun babar ajian plus-
Thank you so much dear sage, ugi sami-sami kulo ngaturaken sugeng dalu purnomo sidhi kagem njenengan lan sedaya :)…
nurkahuripan said:	September 18, 2013 at 1:36 am	Salam mbakyu dewi,kang senyum,poro sepuh,sedulur
manungso jaman saiki ing kalabendu nyowo, kados pundhi antisipasine yen wonten lenggak lenggok magnet bumi kalean action nya?
Ngapunten, niku wau namung gaya sok intelek vickysisasi, supados mboten tegang
Maturnuwun kiriman ajian cap cip cup-nya …
sabdadewi said:	September 18, 2013 at 5:42 pm	@ Ki Senyum,
Maturnuwun tips-tipsnya, ngapunten mbok menawi kulo dereng saget
at 5:49 pm	Lerem lan bungah, kulo sampun kepanggih sampun mampir omahe mbakyu Dewi sing ayu dhewe iki,..
Ndonyo sakmeniko mboten saget ditebak, panas sanget asrep sanget, panasipun sami kalean daerah celak surabaya, asrepipun
Sumeber toya urip toya landung agung jernih sejuk
Monggo @ Poro Kadang lan Pinisepuh, ugi saget di lanjut diskusinipun.
* 5 unit ruko Sawahan (ambruk)
* LB LIA Padang (ambruk)
* Dinas Pengelolaan Keuangan Daerah Prov Sumbar (ambruk)
Padha gulangen ing kalbu, rasanen kang kanthi wening lan tembus ing njero kalbu, manulad nuladha para winasis leluhur ing jaman kuna makuna kang tansah ngluhurake budi pekerti lan kautamaning urip, kang tansah njumenengake bebener lan katemenan tanpa pamrih lan melik, anane amung agawe
dijulukin "The Master Guitar"_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. cnughKopral Kepala Jumlah posting : 514Age : 36Lokasi : PaLBaPanG
budaya bangsa Indonesia yang paling menonjol http://smktpp.files.wordpress.com/2009/04/wayang-kulit.jpg Wayang purwa Wayang purwa atau wayang kulit purwa.
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita, tandhane ora ana apa-apa,
“Ingsun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawijiwiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh
iku sing ameneng, pati sukma badan, mulya sukma sampurna, mulih maring
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (mantra Wedha,
Panetep panatagama, kang jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining
“Niyat ingsun shalat, roh Kudus kang shalat, iya iku rohing Allah. Allah iku lungguh ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”
lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
“Niyatingsun shalat, roh Abadi kang shalat, iya iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.” (
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”
kanthi ringkes -Aranana sesifate paraga utama sing tinemu ing sandiwara
paraga sing tinemu ing wacan! -Aranana sifate para paraga utama ing wcan
tembung-tembung sing ana ing wacan kang durung cetha! -Diskusia karo kelompokmu ngengingi crita aktual kuwi
topik) wacan 2x40 iki? -Critakna isine wacan kanthi ringkes! -Aranana paraga sing tinemu ing wacan! -Aranana sifate para paraga
-Isi kang ana ing geguritan iku critakna nganggo basamu dhewe -Salinana basane dadi krama alus!
lakon Arjuno Sastra atau Lokapala. Kutipan diambil dari kitab Arjuna Wijaya pupuh Sinom:
"sasta jendra, sastra jendra yu Ninggrat pangruwating barang sakalir, ingkang kawrub tan wonten malib, wus kawengku
alah denig ajuman adulang, mangkana uttama nia ya sira ngangge panugrahan iki, nanging sira tan weruh ring kawisesanta, yan genahang ring umah, Sang Ratuning sarira, dadi pangijeng umah, sedaging pekarangan kaempu denia, nanging elingakna
baktinin dening banten ngangken dina rahayu,
pewayangan nia, segara tanpa tepi, aksara nia SANG meraga mretta sanji wani, trebasan nia dadi peluh, wenang nglukat
nia, ING. meraga mretta pawitra, trebasan nia dadi rasa, Ida dadi pengasih jagat, wenang
cecek cecek ing ngisor iki kanthi nyilang (X) jawaban a, b, c utawi d !
1. Nyambut gawe bareng-bareng kanti iklas arane ...
Pak Budi :” mangga Dimas ana, kene Mlebua “
b. Apa Dimas wonten dalem, Pakdhe?
c. Kulanuwun. Dimas wonten, Pakdhe ?
d. Kulanuwun , pakdhe. Kula kancanipun Dimas , Pakdhe.
Setra : “ Arep menyang ngendi, kok nggawa linggis barang , Min?
Ratmin :”Ngrewangi bongkar empyak omahe Pak Burhan.”
4. Kagiyatan kang arep ditindakake dening Setra lan Ratmin yaiku ...
5. Gawene tangi kawanen nuli diarani ...
6. Ing desaku ora ana sing padudon, panguripane tansah ...
8. Ngresiki beras nggo tampah diarani ...
11. Marang adhik tembunge manhuk. Marang ibu
14. Murid micara marang gurune nggunakake basa ...
17. Bapak :” Besuk iku wis mangsa rendheng.
19. Sawahe rampung di luku saiki wancine ...
20. Supaya ora kepanasen pak tani nganggo ... ana sirah.
21. Lemah sing wis dipaculi banjur ... supaya disa diuluri kacang.
24. Sekolahe rada adoh saka omah. Supaya ora telat tangine kudu luwih ...
25. Ani gawa sampur, dheweke arep gladhen ...
26. Piranti kanggo rondha muni sarana dithuthuk arane ...
27. Liwat sangarepe wong liya sirahe kudu ...
28. Sangune ora kanggo jajan kabeh. Ana sing digawa mulih kanggo ...
29. Tangan kiwa ngagem tangan tengen banjur diselhake ana ngarep wektu ngadeg arane ...
30. Aku numpak. Menawi ibu tembunge ...
2. Piranti kanggo ngrontokake pari saka gagange arane ...
4. Adhine bapak kang wadon ko undang ...
5. Tembungku adus , menawa simbah tembung adus diganti ...
9. Nalika mudhun bis sing mudhun dhisik sikil ...
1. Kancamu ora bisa garap PR. Apa sing ko tindakake?
2. Aranana papan umum kang ana ing sakubengmu 3 bae !
3. Gawea ukara kang temane among tani!
4. Kepriye carane sikatan sing bener iku?
5. Aranana kesenian tradhisional cacah 3 bae!
Uuh…ngantuk! Maaf,lg bljr komen.halo mas wahyu,gmn blognya?
Mas Lanang73_melu isun bae mas, dadi panakawan, urip mung weruh ngawulo…Manut maring Pagusten….
pak dhani, menapa dhateng Soerabaia nembe usum ludrug to nggih?kok mas laksono ugi ngugemi bab ludruk..? misterkartolo en friends :D
wah... dados kelingan marang jamane kulo taksih teng SD niku, sedoyo kedah ngapalaken bab parikan puniko
Agustus 2007. Tapi sepertinya di Probolinggo...
Wilayah kerja pengurus DWP Kecamatan meliputi wilayah kecamatan.
Wilayah kerja pengurus DWP Kelurahan/DWP Desa meliputi wilayah kelurahan/desa.
sing ngeneh-anehi, bocah sing bodo ela-elo bijine malah duwur, bocahe ngguya-ngguyu, batine ’lha wong aku iku mau ora isa blas, ngawur, Selawe nomer ora ndak garap,ee.. lha kok bijiku jos, sing edan ki panitia apa aku?, malah si Anu iku pintere sundul langit lha kok malah jeblok, yen ngono penak ya, dadi wong bodho, ra tahu sinau, mbolosan, tapi yen unas nomer ...satu, malah anu ngger, jaman sak iki luwih canggih maneh, jawabab bisa dikirim lewat SMS, malah ana lo ngger, karep ben aja konangan HP-ne disimpen ana BH ””Waah mbah, BH itu apa ya?””Bungkus Handphone””Terus menurut Mbah Semar apa
Akeh wong wadon ngedol awake--- Banyak perempuan menjual diri.
Wong salah saya bungah-bungah—Si salah makin sorak sorai.
Tindake manungsa saya kuciwa—Ulah manusia semakin tercela.
sing ora penting di ekspos, gawe geger bae maring wong sing ra
cilik tuwo enom, rut kemerut welas asih tuku barangku iki.
Kangge persiapan pensiun, kawulo bade mbika warnet wonten jogja. Menawi amalanipun saking tebih punopo saged Ki.
Nyuwun sewu Ki, dalem nyuwun ijin ngamal aken paringan dawuh penjenengan kangge usaha soto dalem. Matur sembah nuwun. Paring
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
Arjuno (45)Tengger (46)
Name is Red – Namaku Merah Kirmizi
Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih
Politik dan Ideologi Mahasiswa Indonesia: Pembentu...
suwung betul, memang nek disebut pesisir yo kabehane tepi laut sing onok pasire. wong pesisir artine pasir-pasir dadi
Ing dinten Thursday Legi, dated 1941 Kaping 2 Jumada Jimawal utawi Suryo Kaping May 8, 2008.
the carpenter Regents Punakawan sarta Kaprajan sanese sarta the Dharah Dalem jaler ingkang cepeng damel sami sami SOWAN wenten ing Gadri Dalem Kasatriyan majesties.
Na (2). Gusti Kangjeng Queen Pembayun, relict Garwa Dalem Nata, Gusti Raden Ayu Suryokusumo, the Gusti Ayu Bendara Raden, relict Kangjeng Panembahan, garwane Kangjeng Prince
Blood Dalem estri sarta the Abdi Dalem estri ingkang sami sami cepeng damel wenten bloom ing majesties Dalem Kedhatonan Sekar Ward.
Ca (3). Gusti Kangjeng Queen Hemas, Gusti Raden Nurkamnari Goddess Maya, the Maya sanese Gusti Raden sarta the Blood Dalem estri ingkang kakersakake ngampil ampilan bride, sami bloom ing wenten majesties Dalem Kilen Palace.
Ra (4). Raden Kangjeng Tumenggung Purbodiningrat, Hajjah Handayati Djuwanto sarta ombong sanese sami sumadya wenten griyane ing.
Waci enjing 8.30 am (08:30 GMT)
kakersakake nimbali Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat SOWAN Nyantri. Abdi Dalem Bidale envoy Dalem dhumateng griyane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat medal majesties Dalem Regol Magangan mengangge cenela sarta numpak wimana Paring Dalem Kawedanan Hageng Punakawan sarta Kriya spacecraft.
Na (2). Gusti Kangjeng Queen (GKR) Pembayun envoy Bendara Raden Ayu serakit dhumateng majesties Dalem Kraton Kilen, kakersakake nyuwun marake Gusti Raden Nurkamnari Goddess Maya wenten ing majesties Dalem Kedhatonan Sekar Ward. Bidale Gusti Raden Ayu Bendara serakit dhumateng majesties Dalem Kraton Kilen medal seketeng sakidul majesties Queen Kencanan Dalem Ward.
Ha (1). Sowane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat wenten ing Gadri majesties Dalem
envoy-Dalem Dalem serakit ginarudug Hajjah Handayati Djuwanto sarta ombyong sanese, lumebet cempuri majesties-Dalem Palace Ngayogyakarta medal-Dalem Regol Magangan majesties. Ing Weten Gadri majesties-Dalem Kasatriyan katampi Kangjeng Gusti Prince Harya Hadiwinoto, sasampune lenggahan sawetawis lajeng Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat kapapanake wenten-ing majesties Dalem Gedhong Sri Katon. Wondene Hajjah Handayati Djuwanto sarta ombyong sanese kapapanake wenten ing board ingkang sampun disumektake
Na (2). Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi katampi Gusti Kangjeng Ratu Pembayun wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan kakanthi Bendara Raden Ayu serakit, saking Kagungan-Dalem Bangsal Kraton Kilen dhumateng Kagungan-Dalem Bangsal Ratu Kencana. Sesampune lenggahan sawetawis, bakda majang sarta tarub Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi lajeng kapapanake wenten ing empar Kagungan-Dalem Bangsal Prabayeksa kidul iring wetan, wondene ampilan sarta ombyong sanese kapapanake wenten ing
Kidul, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Rantau, kurang luwih 113 km saka Banjarmasin kutha krajan Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwè motto Ruhui Rahayu (saka basa Banjar) artiné moga-moga Tuhan memberkati.
Kabupatèn Tapin dumunung ana ing sisih tengah rada ngidul Propinsi Kalimantan Kidul, wewengkon ing sajroning koordinat 2°32’43" – 3°0'43" Lintang Kidul lan 114°46'13" – 115°30'33" Bujur Wétan. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 2.700,82 km2 lan padunung cacahé 141.266 jiwa (2000).
Wewatesan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tapin&oldid=1102425"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn TapinKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
pinyin: jǔ ruò) punika jinising tuwuhan uwi-uwinan kanthi anggota genus Amorphophallus ingkang tuwuh ing ing laladan subtropis ingkang anget dumugi laladan tropis kados ing Asia Wetan, Jepang, Cina kidul dumugi ing Indonesia. Sebatan sanèsipun wonten ing basa asing inggih punika konjak, konjaku, devil's tongue, uatwi elephant foot yam (sanajan nama pungkasan punika kanggé suweg A. paeoniifolius) Konnyaku kalebet tuwuhan taunan ingkang tuwuh saking uwi ageng kanthi diameter 25 cm. Uwi punika modifikasi saking awaking wit. Godhongipun mawi ukuran 1,3 m saking pangkal, menyirip, lan kapérang dados manéka selebaran. Sekaripun dipundamel ing seludang sekar (spatha) ingkang dipunjagi déning selembar godhong (braktea) kanthi warna ungu peteng mawi ukuran dumugi 55 cm.
Mupangat lan budidaya[besut | besut sumber]
Konnyaku punika tuwuh wonten ing India, Cina, Jepang, lan Korea. Uwinipun ngandhut kathah pati ingkang dipundamel glepung lan jeli kanthi nama ingkang sami. Prouk punika déning para vegetarian dados gantosipun gelatin. Konnyaku Jepang dipundamel kanthi cara nyampur glepung konjak kalihan toya lan toya kapur. Hijiki asring dipuntambahaken minangka karakterisitik warna peteng lan raos. Tanpa aditif kanggé werna, konnyaku punika putih pucet. Lajeng dipungodhog lan dipundhemake kangge damel rasa sansaya kuwat. Konnyaku dipundamel kanthi wujud mie punika dipunsebat shirataki (pirsani mie shirataki) lan dipunginakaken wonten ing dhaharan kados sukiyaki lan gyudon. Konnyaku dipunkonsumsi ing wewengkon provinsi Sichuan China; ingkang uwi moyu dipunsebat(
xue moyu). Uwi garing saking tuwuhan konnyaku punika ngandhut kirang langkung 40% glukomannan. Punika polisakarida damel jeli konnyaku kenyal sanget. Konnyaku punika mawi serat ingkang inggil lan boten wonten kandhutan kalori Awit saking punika, konnyaku asring dipunginakaken minangka dhaharan tiyang ingkang nembé diet [1]. Menawi konnyaku mawi bahan dhasar alami saking uwi tuwuhan konnyaku, ager-ager dipundamel saking rumput laut. Sabajan gadhah kandhutan serat
Proses anggenipun damel konnyaku murni, gampil lan boten ngasilaken polusi. Uwi konnyaku dipunkumbah lajeng dipuntugel-tugel. Bibar punika uwi kasebut dipunpépé dumugi garing lajeng dipuntutu dumugi alus dados glepung. Tepung punika lajeng dipuncampur kalihan toya lan dipunudhak. Sasampunipun dipunudhak dumugi rata, konnyaku dipunlebetaken ing cithakan lan dipungodhog. Wonten ing masakan Jepang, konnyaku medal wonten ing sajian kados Oden.
Asiling panalitèn[besut | besut sumber]
Konnyaku punika kalebet dhaharan alami ingkang ngandhut toya (97%) lan glukomanan utawi serat dhaharan. (3%) Konnyaku ugi kathah mineral lan andhap kalori. Konnyaku ugi boten ngandhut lemak [2]. Satunggaling studi nedahaken bilih konnyaku saged mbiyantu njagi kasarasan. Konnyaku boten saged dipuncerna déning sistem pancernaan, awit saking punika konnyaku ingkang kenyal punika saged mbiyantu ngresiki regedan saking sisa-sisa dhaharan ingkang wonten ing sajroning usus ageng
oldid=1016618"	Kategori: AraceaeTandhuranObat alternatifKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa Cina	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 8 Maret 2016.
lan kang ora metu saka margo ino, kabeh kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
Kabeh sedulur alusku, aku arep turu, reksanen aku sajerone turu, yen ana kang ngganggu utawa mbebayani tandangono utawa gugahen
“Paring iku sing sedheng, mboten waton kathah, mangke
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.” (Mantra Wedha, bab 205,
jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.” (
iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.” (
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.” (
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
samimawon q yo mumet wis deso adoh karo internet tak rewangi nglayari ora metu”gek piye pak”nasib q iki tulung ndang di umumne
Myang amblese Glacap gunung, sarta ing Madura nagri, meh gathuk lan Surabaya, sabibaripun tumuli, wiwit
Wong cilik dadi priyayi---Rakyat kecil jadi priyayi. 120. Sing mendele dadi gedhe---
kados pundi menika, Bathara Narada lha kok mutung,
Matur nuwun lamunannya, mo. sami sehat tho? tindak wonten ganjuran mboten mo? imamat Rm. Utomo.
deweke ora mbedak-mbedakne. Ana masalah dirembuk bareng, ana masalah dipecahne bareng-bareng. Aku prihatin dene ing wektu iki akeh pemimpin sing sak karepe dewe. Mban cinde mban siladan. Pilih kasih, ora proporsional, ngawur, tebang pilih, ora gelem rembugan, mung golek menange dewe…. Aku sarujuk karo sarasehane kakang Semar. Mula aku njaluk marang mbarep kakangku, Jlitheng, Kembar, lan kabeh wae, hayo padha budhal kabeh. AJa ana sing sisip klewatan ing laku….”
“Aku ya ngaturake panuwun karo Kakang Badranaya, dene ing sarasehan iki ora ana sing kliwatan, Begawan Abiyasa minangka wakiling pendeta, ngulama, lan biksu, lan aku dewe minangka wakile para dewa, dene Prabu Punta minangka wakile para natapraja Ngastina…”
“Interupsi yayi Kresna!!”
“Oh nun inggih kaka prabu, wonten punapa?”
“Awit mau isine kok mung ngalembana kakang Semar… apa rumangsamu Semar iku wong sing apik dewe…”
“Pancen kepara makaten lho kaka Prabu, wonten menapa ta ?, kok ketawis kuciwa ing manah?”
“Aku tak takon karo awakmu,…”
“Apa bener ing sarasehan mangko sing dadi wakiling prajurit Si Anoman?”
“Lho rak tenan ta…, Semar itu apa nggak mikir, apa memang sudah nggak pake otak, Anoman itu hanya bangsa munyuk, bangsa kera, mung drajate kewan, lha yen dokter kewan mono lumayan, lha bareng iki mung bangsane munyuk. Apa kira-kira pendawa iku kurang menungsa, kurang uwong. …lha wong ing atase Anoman kok dadi direktur…”
“Mangke rumiyin ta kaka prabu, panjenengan sampun duka rumiyin, kula yakin bilih kakang Semar sampun metang kanthi jangkep kenging menapa Anoman dipilih minangka wakiling prajurit…”
“Ah ora masuk akal, lha wong kewan kok makili prajurit. Apa kira-kira Ngastina wis kentekan prajurit!!, apa kira-kira Anoman luwih sekti tinimbang Prabu Baladewa !!?, Iki Lho Prabu Baladewa ratu Mandura, ratu gung binathara, sekti mandraguna, seksenana, menawa aku ora bisa mecah sirahe Anoman!!, ooh
Semar!!... klakon ndak obrak-abrik sarasehanmu!!!”
“Sabar kaka prabu… sabar…”
“Ora bisa!!, aku ora trima dilecehne karo Semar, aku bakal demo nggawe ontran-ontran, ngobrak-abrik sarasehane Semar. Heh Semar!!! Aku ora trima, Semar keparat!!, aja mlayu aku Prabu Baladewa bakal ngobrak-abrik sarasehanmu, Wis aja ngalang-alangi lakuku, aku bakal metu saka kene, brubusss….!!!” Prabu Baladewa
Kemudian Prabu Punta segera mendekat Prabu Kresna
“Pripun menika, kaka prabu?”
“Wis ora usah sumelang, sing penting acara sarasehane Kakang Semar aja nganti wurung. Gathutkaca, Antasena, Wisanggeni, Antarja…”
“Sira budhala njaba. Kanthinen para parjurit Ngastina. Siyogoa ing tepis wiringing Karangkedempel. Awasana sing ketat sadhengah pawongan kang mlebu lan lumetu ing sanjabaning rangkah, nggowoa gegaman sing jangkep. Dene yayi Punta, Werkudara, Janaka, lan Pingsen Tangsen, kanggo sak untara wektu hayo mutasi utawa boyong ndik Karangkedempel, sarasehan bab negerane dewe sing lagi
“Nun, wonten wigatos menapa juragan, kok kawula tinimbalan mangarsa, hnonoknon…”
“Heh, para iblis laknat, mangertia menawa dina iki ingsun ngersakake pambiyantumu, saperlu males ukum, nyirnaake si munyuk kethek putih Anoman. Mumpung ing dina iki sinuwun Prabu Baladewa lagi kuciwa ing manah jalaran deweke ora kepilih dadi tetungguling prajurit Ngamarta. Hayo, kesempatan iki dimanpangatake kanthi becik. Sira ndak utus nggoda para panggede Pandawa. Dene mangko, ingsun dewe kang bakal nggoda Prabu Baladewa. Ingsun bakal lumebu ana hanggane Prabu Baladewa. Dene kowe lumebua ana hanggane Antarja, lan Gathutkaca…jlomprongna, sesatkan, godanen priye amrih Ngamarta rusak lan bubrah, wondene pingin numpes para pandawa, mengko aku dewe sing bakal mateni sak kabehe”
“Hiya, ana apa, enggal matura…”
“Kula niki mboten gadhah piyandel menapa-menapa, ijazah mboten gadhah, ketrampilan mboten gadhah, saget kula namung mbanyol… niki mangke pripun?”
“Oooo, dasar iblis ora cetha. Lha ya peneran ta mengko. Menawa kowe bisa mlebu ning raganing si Gathutkaca utawa si Antarja, mula mengko kalorone bakal nandang bodho plonga-plongo koyo kowe. Yen wis kasil kaya mangkono, ateges prajurit Ngamarta bakal rusak, dadi bocah mendho kabeh.. Mula yen wis mangkono, gampang yen ta pingin nyirnaake para Pandawa sak Anomane pisan….”
“Lha ya iya ta, mosok dadi pemimpin kok mung sambat, pripan-pripun wae… lha piye biyen nalikane kowe dadi adipati ning kene kae?”
“Lha nggih niku, kula niku namung pocokan, asline ngoten kula niki mboten saget nopo-nopo. Keminter kula niku nggih
“Niki pripun, mas patih? Sampeyan wis
“Bubur procot, tegese yen ngomong procat, procot, ora berbobot, koyo klobot, omonge pating plethot, melat-melot ra kena dicokot, pating pecothot, sing ngrungokne sirahe pating clekot, untune kerot-kerot, ilate melat-melot…”
“Sinten niku, sinuwun???”
Semar … keparat… yen ora iso dadi pemimpin mbok yo ora usah mimpin…. Keparat…opo Ngastino kurang menungso… lha kok kewan dijadiken direktur…. Keparat Anoman…keparat Semar”
Gatutkaca. “He, iki Gathutkaca ya?”
“Hiyo kakang, ana apa kok teko-teko ngamuk??”
“Heh Gathutkaca, yen nyoto kowe adiku, sak iki kowe tak jaluk mbalik, hayo sak iki nggabung karo
ngko yen kowe nggabung apa penjalukmu tak turuti. Wisky, wanita ayu, pegawai negeri, bupati, wakil bupati, kepala dinas, apa sekda???”
“Pangapunten kangmas, kulo menika satriya pilih tanding. Kula mboten saget tumut hambek angkoro murko…”
“Piye Gathutkaca!!!, kowe nolak apa sing ndak karepne, oh keparat kurang ajar, yen ngono kowe dudu adiku
“Wis ngene wae Pak, aja kakehan omong, sak iki bapak melu aku wae!!”
“Melu nyang opo!??”
rrrrr…koyo wong edan sing lagi kumat.. bondho karam podho disikat…., he wong Pandowo, ajo pada dadi wong utomo.
E-Novel : Nasi Kicap Telur Goreng - Miqael Arshad Online Blog
Watukosek (Pasuruan), Turki Gebang (Bangkalan), Port Taddan (Sampang), Turki Ambet (Pamekasan), Bukit Sedeng (Jember), Turki Pancur (
karo jarak cedak 1-4km usum e ra nek akeh sing kudu dipikirken,
strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing.
Iki dhaptar kabèh pesen saka sistem sing ana ing bilik jeneng MediaWiki.
Mangga pirsani MediaWiki Localisation lan translatewiki.net yèn panjenengan arep kontribusi ing
wis tekoayo podho elingo marang gusti kang kuosomarhaban ya syahru romadhonJALAN2 DI KOTA SEMARANG, BELI JAJAN RASA UDANGJAGA HATI JGN SAMPAI GARANG, APA LAGI PACARAN DI JALAN Di Bulan RamadhanOrang
doc. Ing. Zbyněk Keršner CSc.
berantaine kwe ya djo.._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
“ageng-agenging dosa punika tiyang ulah ilmu makripat ingkang magel. Awit saking dereng kabuko ing pambudi, dados boten superep ing suraosipun”
niku numpuk dereng sempat kula jahit panembahan””Wah usulmu apik Bagong, ya dongakna wae tahun ngarep aku bisa kepilih maneh dadi panembahan””Lho !, panjenengan mau mencalonkan lagi ta ?””Iya Petruk, sebab dadi panembahan iku menak, mirasa, apa-apa sing
kekuatan, ngumbar hawa srakah, njarah –rayah, rebutan sega sak tampah, banter-banteran suara, banter-banteran gerok, gedhe-gedhenan sogok, sapa sing akeh tombok ing kono bakale ketok. Sura
sing mesthi rumangsa keganggu perkara Mekar, asune Yahya. Nah, Mas Kus criyos 'Wis takbelehe wae, ben rampung soale'. Nika dha teng pawon masak Mekar. Eeee, kanyata Sombi wau manak wolu ning mati siji" (
weruh Sombi meteng dadi kelingan wong wedok edan jaman kula SMA. Wong edan wau meteng, jarene merga digarap wong
Artikel iki ditulis ing tepat Nanging, yen sampeyan pengin ndeleng artikel sing gegandhengan sampeyan bisa ndeleng informasi kene:
beriku :Wejangan Gita PrabawaDarma Wasesa Kang winarna, langkung kagyat denira aningali, Gita Prabawa dene mlebu, marang guwa
Dika manjing ing jro guwa, datan wande yen keneng kyeh bilai, langkung samar weritipun, ing ngriku
ketiwasan, boten wonten ingkang kawula tut pungkur, yen paduka tekeng pejah, kawula
rama, Prabu Garbasumandha tembe wuri, Ki Gita Prabawa ambekuh, aywa kuwatir sira, lara pati iku dudu darbe ingsun, ing lohkhil makful wus ana, bilai lara lan pati.
guwa peteng nglangut, pepadhas curine kathah, ting caringih mbilaeni.Terjemahan :Ki Darmo Gandhul
siya-siya, tetep lamun janma bodho kepati, nir bobot lan timbangipun, suwawi kondur enggal, lamun lajeng sayekti yen manggih ewuh, manah ngong
ingkang murang sarak, kurang wuruk mring agami, uripe ana ing donya,
iwak wedhus pitik, yen asale iwak wedhus, saka nggone
Sanadyan babi tuhu, ingsun titik ing kamulanipun, lamun ingon dhewe wiwit isih genjik, luwih kalal saka wedhus, nadyan iwak celeng
antukipun, nggone mburu dhewe mring wana gung, dudu celeng colongan kalale luwih, saking ulam mesa lamun, asale nggone
Pan luwih karamipun, saking ulam celeng sarta asu, lan mangkono ngibarate kawruh jati, guru tiga ngucap, ……………
berucap, ………….. Gita Prabawa saurira, kadi paran nggon ingsun nampik milih, wus pinasthi ing Hyang Agung, sakehing karusakan, kabeh iku dadi darbeke wong lampus, dne sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.
wong gesang iku susah, metu saking tekenane pribadi, ingkang karya susahipun, dening Hyang Mahamulya, sipat murah adil kukuh darbekipun, nanging kabet sipat samar, tan ana tinuting lair.Terjemahan :
saiki wus gumelar, sapa ingkang luwih mulya uripipun, ya iku munggah suwarga, sapa apes dennya urip.Terjemahan :Gita Prabawa
prakawis, lan betah pangajinipun, anderes kitab Kuran, anetepi sahadat lan jakatipun, puwasa wulan Ramelan, tinarima mring Hyang Widhi.
Denunggahken mring suwarga, wit jalaran manut parentah Nabi, akeh oleh-olehipun, kang wus kasbut ing kitab, lamun suksma nireng kaping
neraka. Gita Prabawa duk miyarsa, ………. wusana aris, pernahe iman puniku, aneng jantung nggenira, ing utek pernahe budi, otot balung punika
Pernahe wirang ing netra, ing donya kang luwih pait, wong miskin kang luwih susah, dene kang luwih pakolih, wong waras lan wong sugih, dene ingkang luwih dumuh, wong bodho tan wruh sastra, ingkang tamat ing
ilmu Tuhan. Kang awit dina kiyamat, ing donya kang luwih gelis, luwih luhur saking wiyat, ngelmune tiba ing Nabi, jembar ngluwiji bumi, puniku jembaring kawruh, landhep ngluwihi braja, iku atine lantip, asrep luwih saking toya iku sabar.
kesabaran. Luwih atos saking sela, atine wong rupak, dene ta wong barangasan, luwih panas saking geni, wong jalu lawan estri, yekti kathah estrinipun, nadyan ing lair lanang,
perempuan. Wong mati lawan wong gesang, sayekti kathah wong mati, nadyan wujudira gesang, lamun nir budi pakarti, yeku prasasat mati, wong sugih lan miskin iku, iya kathah wong mlarat, senadyan sugih mas picis, lamun bodho tan wruh kawruh kasunyata.
kasunyatan. Sayekti iku wong nistha, tanwruh wusanane benjing, nggenya mulih mring kalenggengan, wong Islam lawan wong kapir, nadyan Islam ing lair, yen datan weruh ing ngelmu
Basa lanang tegesipun, tan keni ingucap jalmi, lah tan iki warna-ningwang, yekti saru anglingsemi, wadon iku tegesira, basa wadon iku wadi.
aranipun, wong lanang amengku estri, ing nedya datan sulaya, karep ala lawan becik, dadi jodho aranira, aywa kaledhong ing nami.
tindak cula-cula, nganggoa patrap utami, dene ta kalimah sahadat, wong lanang kelawan estri, ingkang aneng sajro
kalih puniku, wujude sira lan mami, tan liyan iki kang ana, dhasar samar kang sun nggoni, mila aran tapel Adam, enggon panggonan kang gaib.
gaib. Puniku kang aran kakung, paksa kumlungkung mring rabi, aja kalah lan wanodya, iku wus mrantandhani, nalikane mong asmara, wong priya kang dipun pundhi.Terjemahan :Itulah yang disebut kakung (pria), memaksa diri kumlungkung (sombong)
priya aranipun, wus mesthine angingoni, anyandhang estrinira, mila ing aranan estri, mung ngestreni jejerira, jumurung karsane
Gandhul sru umatur menggah takdir ing badan, sinten ingkang uninga saderengipun, wikane yen wus klampahan, mupus takdire Hyang Widhi.
Ingkang boten tinemaha, wusanane maksih manggih bilai, yeku takdir namanipun, lair batin sampurna, anyengaja lumebu jro guwa singup, niku takdir siya-siya, durake ing lair batin.
Hyang Suksma tan munasika, luwih-luwih karepe kang nglakoni, yen dika sedya rahayu, yekti yen menggih arja, lamun dika nemaha pratingkah dudu, sayekti manggih susah, Hyang Suksma amung njurungi.
wis tiwas wong liya kinen tampi, nandhang lara susah ngadhuh, lan ta dikasadhanga, aywa pasrah marang Hyang Kang Maha Luhur, Hyang Suksma tan apa-apa, boya keni dipun tagih.
paduka punika, nemaha kasusahan, anuruti tembung lamise wong ayu, tan wikan keneng loropan, Gita Prabawa muwus wengis.Terjemahan :Kalau kurang berhati- hati, tidak urung pasti
sejati. Rasa Mulya satuhu, kang nduweni dene alamipun,
dudu sasi iku ingkang andamari, lan srengengene iku dudu, ingkang madhangi
bercahaya. Tan liya saking suwng, lah suwunge graitanen iku, yen siraasa nyatakken kawruh kang luwih, utamane wong tumuwuh, warneng damar wulan jumboh.
sinar bulan. Surya saksine iku, lamun siji wujude Allahu, sipat langgeng nora kena owah gingsir, wulan saksi rasa iku, owah lan gingsir enggon.Terjemahan :Matahari sebagai saksi, bahwa satu wujud Allahu
Bisa nom tuwa iku, iya lintang iku saksinipun, tetep langgeng kawula ingkang saksi, tiga cahyane nggeguwung, seje wujude katonton.
Adohe angelangut, luwih parek nanging datan gathuk, sesa-sesa karepe ingkang
ingsun, tunggal rupa sarana wus jumbuh, saksi nyata panitike surya mijil, cahyeng lintang wulan
Suksma jumbuh. Yen wus srengenge surup, kari wulan lan lintang sumunu, ibarate wong kang merem datan guling, padhang ing rat
lan Rasul, ingkang ana wit srengenge surup, amung kari cahyanira ingkang maksih, katon dhewe-dhewe
situ. Yen eling janma turu, mendhung lelimengan kang kadulu, sirna mulih mring asale ingkang lami, apan kari asal suwung, mulih mring
nganggo waos lawan dhuwung, saiki sun wus pejah, guru tiga sugal ing pamuwusipun, amung lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Terjemahan :Gita Prabawa
cerewet. Awake wutuh lir reca, Gita Prabawa wengis denira angling, yen patine kewan iku, nganti rusaking jasat, lamun nganti aking paninireng kayu, yen ilang patine setan, lamun ingsun ingkang mati.
Ora wujud nora ilang, dina iki uga ingsun wus mati iku nepsuku, sakabehe kang salah, ingkang urip budi pakarti kang jujur, pisahing raga lan suksma, kinarya tandha ing lair.
kawula lawan Gusti, pisah esah tunggalipun, dadya roh Rasulullah, yen pisah raga lawan suksma iku, pangrasa lan cahya ilang, panggonane ana
wis kawit jaman kuna lereng .... tontonan lengger akeh sing seneng.... sing ngibing gowes pisan.... calunge nyamleng... tuwa enom lanang wadon.... kawit bocah tekan kaki nini.... gemruduk demen nonton lengger banyumasan... nganti ora eling anak bojo..... sing penting asik melu ngibing.... lengger seni budaya asli... tradisional banyumasan... kudu diipuk ipuk... diuri-uri.... calung lan kendhange buket pisan .... sing ngibing jan luwes trampil pisan.... sing nonton pada njanggleng... slemengeren... ana sing njanggleng.... ana sing mbandreng melu ngibing.... Downloade lagunya
Pemalang Pekalongan Purwokerto Kebumen Yogyakarta Magelang Semarang Surakarta Demak Rembang Tuban Madiun Nganjuk Surabaya Probolinggo Panarukan Banyuwangi
24 Juli 1981(1981-07-24) (umur 73)
punika satunggiling sastrawan, ulama lan aktivis pulitik ingkang pinunjul ing Indonésia. Naté mimpin kalawarti Pedoman Masyarakat, Gema Islam, Panji Masyarakat, lan ngantos dumugi akhir hayatipun ngasta jabatan minangka Ketua Majelis Ulama Indonésia.
Khatibul Ummah, Jilid 1-3. Dipun serat nganggé aksara
Ugi Pirsani[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamka&oldid=1109792"	Kategori: Rintisan UmumTokoh IndonésiaLair 1908Pati 1981Kategori ndhelik: Biografi mawa tandha tanganArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
mungguhing manungsa. Sesanti “memayu hayuning bawana” iku mujudake pangudi lan pangajab marang karahayon. Karahayon mau kudu tansah diudi murih luwih
sejahteraning bebrayan. Ya sifat lan pakarti sing keri dhewe iki kang klebu memayu hayuning bawana.
Memayu hayuning bawana iku tumrap wong siji lan sijine ora padha. Kabeh mau gumantung marang kekuatan, kemampuan, keikhlasan, sarta kalungguhane dhewe-dhewe. Sing padha nglungguhi kursi pimpinan duwe kalodhangan lan jejibahan kang akeh kanggo amemayu hayuning bawana. Sing kalungguhane endhek bisa nindakake sesanti mau samurwat karo kalungguhan lan kekuwatanne. Manawa sesanti mau diugemi lan ditindakake wiwit para narapraja, wakil rakyat, PNS lan liya-liyane nganti pimpinan
Kepiye lehe arep bisa makani anak-anake, wong dhuwite wae dha dipangan dha nggo rebutan sing tuwek. Anak-anake dha diklelerke golek pangan dhewe, nek wus bisa mangan njur dha
Ing. Viliam Múčka, DrSc. prof. Ing. Milan Pospíšil, DrSc. prof. Ing. Jan John, CSc. doc. Ing. Karel
ing. logist.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.min.Univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.aedif.univ. bacc. mag. ing.	Početna
univ. bacc. ing. el.Informatika i telekomunikacije,
Bangsa Jawa bakal dadi kalpikaning jagad lamun ta Jawa wus manunggal dadi siji. Tan ana Jawa Wetan, Jawa Tengah, Jawa Kulon, hanane amung mligi Jawa. Iki gagrag laku jantraning jagad kang bakal dumadi, hananing Jawa kang dadi tugu pancering jagad bali ing jaman kawitan kariyin ing nalikane kahyangane ingobar karuhun, Aku amung sadrema mundi wecaning
Posted by Kumpulan Fiksi on 26/07/2013 in Geguritan	ALANE LELAKON Geguritan Imam Khotib Utomo
sing ngirit ndara mantri, jrek-jrek nong, jrek-jrek gung turut lurung. Mangertia teges tembang dolanan ik. Iki kahanane rakyat cilik kang padha dadi tumpakane pawong kang kudune dadi pengayom para kawula dasih nanging sanyatane malah padha ngiwi-iwi anane. Coba ta tembang iki titinen kang luwih permati lan setiti. Iki peling saka para luhur ing
Hore wes dadi siggy paling gedi wakakak ben kebak ra popo pak admin di lock iki wes dadi suwun
kaluhuruneng partiwi. Iku kang dadi titi wanci kawitane Negara pranata utama ing arum. Gelar anggelareng hambudaya daya manunggaleng ratui adil. Ya kang dadi pamudyaneng
tentrem rahayu kaya biyen maneh. Mulo kang wos molah utekke wong jawa, yen biyen wong kawulo jawa panghargian mangan daginge sapi wono seng dadi wujud manunggaleng ratu kalawan kawulane. Nangeng ing jaman sakiki kawulo jowo dikongkon mangan teleke maesone ratu ( wujud kyai slamet ), mulo yo tangeh lamon yen panguwoso bakal eleng marang kawulane. Jarene menehi tetulung, wujute ngekeki pangan. Nangeng ngertio yen telek yo tetep wujud telek. Dikapakno ae yo tetep wujud telek. Banjor seng keblinger sopo, retune opo kawulane ?. Pikiren dewe yen retune wes mentengno wetenge dewe, lan kawulane wes picek matane, wes ero telek yo tetep dipangan. Mulo titenana yen kawulo wes bisa nggayoh kanugrahanane sapi wono seng modon saka gunung yaiku tandane Negara bakaleng rahayu”
jagad. Kewan iki kang bisa mengku pranatane Negara. Mulo yen wong tanah jowo wes podho akeh nganggo udeng ireng ( wulung ), iku tandane jawa jawi budo budi moto siji bakal bali siji maneh utamane. Ono kono wedaraneng manungso kang utama, utamane rasa, pangucap, laku, patrap, lan kasyunyatane tumindak kang temen mituhu ana ing darmane manungsa lenggana
Ayam goreng ugi kawastanan ayam goreng saking kidul, inggih punika ayam ingkang dipungoreng sasampunipun dipuncemplungaken wonten ing campuran bumbu ingkang sampun dipun damel. [1] Dipunwasatani ayam goreng saking kidul awit kala rumiyin ingkang sepisan nepangaken wontenipun ayam goreng inggih tiyang ingkang laladan asalipun saking Skotlandia ananging papan ingkang sepisan dipunginakaken kangge damel ayam goreng inggih saking Amerika Serikat sisih kidul.[2]](dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2012)</ref> Dados menawi wonten sajarah ingkang nyebataken bilih ayam goreng asalipun saking Amerika Serikat punika lepat.[2]
Dene ingkang leres miturut juru mangsak saking Vietnam bilih Amerika Serikat namung dados papan kangge nepangaken kemawon, lan sejatosipun ayam goreng sepisanan dipundamel wonten ing Skotlandia, Éropah.[2]
Anggenipun nggoreng ayamipun saged mapinten-pinten cara, ayam saged dipungoreng wonten ing wajan, dipungoreng mawi tekanan ingkang ageng, punapa dipungoreng mawi oven.[1]
Bumbu-bumbu khusus kala wau saged nyerep lemak ingkang kandhut wonten ing daging ayam piyambak. Kangge ngicalaken lemak saking daging ayam ingkang asli saged dipunginakaken kethokan ayam piyambak ingkang dipunpendhet kulit saha balungipun.[1]
Sajarah wontenipun ayam goreng sejatosipun inggih sajarah ingkang sampun dangu wontenipun.[1]
Ayam goreng sampun dangu misuwur wonten ing laladan Éropah saderengipun dugi wonten ing tlatah Amerika Serikat. Sasampunipun wonten ayam goreng, wekdal sak punika bahan-bahan ingkang dipun goreng saged saking maneka warni bahan, kadosta daging, iwak-iwakan, roti, uga maneka warna jinising janganan.[1]
Sedaya bahan saged dipungoreng amargi punika cara ingkang langkung praktis kangge mangsak utawi ngolah satunggaling bahan.[1]
Jinising Ayam Goreng[besut | besut sumber]
Kangge damel ayam goreng misuwur betahaken wekdal ingkang radi dangu.[3]] Boten wonten pilihan sasanesipun damel maneka warna jinis saha raos ayam goreng supados masarakat boten bosen dhahar ayam goreng.[3]
Cara nyajekaken ayam goreng kanthi langkung sae ugi dados salah satunggaling cara supados nglestantunaken kawontenanipun ayam goreng.[3]
Ayam goreng saged dipunsajikaken mawi kenthang, saos, lan maneka warna janganan ingkang cocog.[3]
Maneka warna jinis ayam goreng sak punika sampun nyebar saking laladan setunggal lan laladan-laladan sanesipun.[3]
Kathah tiyang ingkang saged magsak ayam goreng piyambak lan awit saking punika inovasi ayam goreng langkung ngrembaka malih.[3]
Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kangge damel ayam goreng ing antawisipun [4]:
Pangolahan[besut | besut sumber]
Ayam digodhog mawi toya klapa lan bahan sanesipun ngantos toyanipun telas lan ayamipun empuk.
Ditambahi toya malih menawi prelu lajeng dipuntus ngantos boten wonten toyanipun lan didhemke.
Ayam dipungoreng mawi lenga ingkang kathah ingkang saderengipun lisah dipunpanasaken ngantos saestu benter.
Ayam dipun angkat saking wajan lan dipun tus ngantos boten wonten
^ (id)[ http://www.melroseflowers.com/mkic/resep/ayam/ayam_goreng_kalasan.html](dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2012)
Bongko • Cenil • Cethot • Cucur • Combro • Dumbeg • Gandos •Gathot • Gedhang Gorèng • Geplak • Gethuk • Gemblong •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 31 Januari 2017.
CSc. Ing. Eva Plachká, Ph.D. Ing. Ján Tancik, PhD. Doc. Ing. Kamil Hudec, PhD. Ing.
UTC+8:45 punika zona wektu sing dipigunakaké ing Australia. Wektu iki digunakake ing kabèh restoran ing roadside ing Eyre Dalan Gedhe ing Australia Kulon lan Australia Kidul. Iki zona wektu iki ora resmi dipigunakaké.
−12 • −11 • −10 • −9:30 • −9 • −8 • −7 • −6 • −5 • −4 • −3:30 • −3 • −2:30 • −2 • −1 • -0:44 • -0:25 • UTC (0) • +0:20 • +0:30 • +1 • +2 • +3 • +3:30 • +4 • +4:30 • +4:51 • +5 • +5:30 • +5:40 • +5:45 • +6 • +6:30 • +7 • +7:20 • +7:30 • +8 • +8:30 • +8:45 • +9 • +9:30 • +10 • +10:30 • +11 • +11:30 • +12 • +12:45 • +13 • +13:45 • +14
Wektu Mangsa Panas (DST): * ing Belahan lor ** ing Belahan kidul
UTC%2B08:45&oldid=1074251"	Kategori: Zona wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 29 Agustus 2016.
dijupuk dhadhak metu beluke, Kayat mencolot kuaget.
“Hua ha ha ha, jenengku jin botol, telu panjalukmu bakal tak turuti,” jare jine.
“Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin” jare Kayat.
“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.
“Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku
Kayat wis onok dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh.
“Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.
“Saiki …. aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange.” jarene Kayat.
“Meremo dhiluk..” jare jine. Ting… Pas melek moro -moro Kayat wis nang njero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.
Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok rame ambek keroso awake dicekel-cekel.
"Tanda-tandane yen wong amal iku ngendelke-ngendelke amalae ya iku naliko dewekne nglakoni maksiat, nuli kurang pengarep-arepe marang rahmate Gusti Allah"
Wong kang nindakake amal utowo ivadah iku mesti anduweni pengarep-arep marang Allah ono ing hasile apa kang dadi tujuane. Kaya bisa selamet saking siksane Allah, diparingi biso kabukak atine utowo kasyaf lan liya-liyane. Nanging wong kang
dilakono iku kang gawe lan kang mujudake ya iku Allah. Mongko kapan wong iku ngendelke amale, yen nuju kepleset-umpamane wong melaku- koyo kedlanjur maksiat utowo ninggalake opo kang wus dilakoni iku banjur sudo pengarep-arepe marang
PITUTUR JAWA: No.02 | "WONG EDAN BAGU"
wis netepake, sapa kang nandur bakal ngundhuh. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ya aja ngarep-arep bisa panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk, nandura wiji cipta lan panggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pahit getire wong kang bibite ditandur dening wong
karo becik pilih endi, aja koarani mokal, tlusuren igamu dhisik, satemene manungsa dhemen ala tinimbang karo becik, dadi yen diarani ala: ginjal-ginjal.
b. Ora ana piwulang sing akon anglakoni panggawe ala, kajaba layang Jiljalaha. Yagene pijer gawe piwulang becik bae, malah: ma: papat, (madat, madon, main, minum) isih kurang diwuwuhi têlu, dadi pitu, wong wis ora digugu gawene apa. Sok mangkonoa wong iku wis sumurup marang ala becik, mung sing didhemeni nglakoni panggawe ala, atine bungah, gelis ketutugan karepe, sanadyan kaduwung ing
Becik iku ora tedhas ing ala, suprandene arang sing dhemen anglakoni panggawe bêcik.
a. Ora ana barang langgeng, mung kabecikan kang ora bisa sirna, sanadyan kang gawe becik wis ana ing jaman kailangan, kabecikane iya ora bisa ilang, isih ditinggal ana ing ngalam dunya, wong kang duwe lelabetan mangkono, iku unusaning manungsa,
Nglakoni kabecikan genti winales ing kabecikan, mung oleh tembung tanggap tarung: becik binecikan dadi lagi jamak bae, utamane nglakoni kabecikan kang tanpa pamrih, gandane ngambar nganti tutug ing
Kabecikaning liyan tinulisa ing ati supaya nabet ora bisa ilang ing salawas-lawase, nanging kabecikane dhewe tinulisa ing lemah supaya gelis ilang tabete sirna tanpa tilas.
Kebaikan orang lain tulislah di hati supaya
sumelang anglakoni panggawe becik, sanadyan ora kauningan ing panjenengan nata dening kawaranan, ananging Gusti Allah anguningani saparipolahmu, bonggan sira ora pandhak mari anglakoni panggawe becik, dhemen anglakoni panggawe ala, ora ngandel marang pitulungan Allah kang durung tumiba.
pangrasane wis nindakake panggawe bener, nanging wong akeh ora ngrujuki, iku pratandha yen
Ora ana wong ngaku luput, sanadyan ing batin wis sumurup dhewe ing lair
Ora ana wong ora rebut bener, apa sing kolakoni ing salawase iku luput, nyatane yen mangkono, bocah dolanan tansah arebut bener, saupama ora ana sing nakal, amesthi tanpa gumeder, awit bener lupute ora bisa awor ngalela dhewe-dhewe, dadi ing dunya iki kaeping manungsa mung diiseni luput, benere disingidake primpen arep dianggo dhewe.
Bener iku dadi rebutaning ngakeh, nanging panggayuhe akeh kang disangkani saka panggawe luput, rumasane gelis kecandhak, saupama panggayuhe mau disangkani saka panggawe becik, kira-kira mesthi dadi becik temenan, murni ing salawas-lawase, sanadyan lawas kecandhake.
14. KESALAHAN TEMAN: DIKOREKSI ATAU TIDAK?
Ambenerake kaluputaning kancane: ora mesthi katarima, nanging yen ora ambenerake: cacad, duwe kandhutan ala supaya awake katon becik, ora sumurup yen becike bisa malicat saka duwe kandhutan ala mau. Kapenake kudu mawang langit lan nganggo empan papan.
Wong iku yen lagi tinunggu ing begja saparipolahe kudu kabenean, carta malah tinulad ing akeh, beda karo wong kang lagi tininggal ing begja, sanadyan anglakoni panggawe bener iya linuputake ing akeh, ananging wong yen wis
Ngakoni kaluputan iku metu saka ing pakewuh kang kaping pindho, dening pakewuh kang kapisan wis linakonan rampung, nanging arang sing gelem, dipilampu angrakit tembung kang bisa ngaling-alingi utawa ngilangake kaluputane golek bener, ora sumurup yen wetuning uni utawa pratingkah luput, padha lan tibaning balang ing kalen, ora
nglumpuk.mBok Nirbiyah lan Diah den age, batok bolu lan uyah ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.(3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken ing kendil tumuli, nganggo lawon putih, karya lemek iku.Tiga bait
gupoh.Marang latar pojok lor prenahe, pra leluhur rawuh anyuwuki, meneng aja nangis, jabang bayi turu.Bait 4,
lair ing Fengyang, Propinsi Anhui, 21 Sèptèmber 1328 – pati 24 Juni 1398 ing yuswa 69 taun), kang jeneng asline ya iku Zhu Yuanzhang (
ya iku wong kang ngedegake lan uga kaisar pisanan Dinasti Ming ana ing Tiongkok.[1] Dhèwèké dadi kaisar lan ngadegaké dinastiné sawisé bisa nggulingaké Dinasti Yuan (Mongol).[1] Ana ing sejarah Tiongkok, Zhu Yuanzhang iku saka kaisar kang asalé saka golongan rakyat jelata (kang liyane ya iku Liu Bang/ Kaisar Han Gaozu, kang ngedegake Dinasti Han).[2] Dhèwèké ya iku kaisar kang kontroversial, ana ing salah siji pihak dhèwèké banget ngopeni babagan kesejahteraan rakyate lan duwé usaha kanggo ningkatake taraf uripe rakyate, nanging dhèwèké uga dadi sawijining tiran kang ngebiri kebebasan lan seneng mateni wong-wong kang ngrewangi dhèwèké anggone munggah tahta merga dicurigai duwé potensi kanggo ngrebut tahtane.[1]
Biografi ringkes[besut | besut sumber]
Zhu lair ana ing Fengyang, Propinsi Anhui saka kulawarga petani mlarat kang jenenge Zhu Chongba (
Nalika isih enom dhèwèké kerja dadi tukang angon sapi.[1][2] Merga konangan manggang lan mangan salah siji sapine dhèwèké banjur dipecat déning majikane.[1] Sawijining dina nalika ana wabah penyakit kang nyerang desane lan nyebabake akèh saka warga desa kang mati kalebu wong tuwane lan uga dulure.[1] Dhèwèké banjur dadi biksu ana ing Kuil Huangjue kanggo nyambung urip ana ing tengah-tengahé bencana kelaparan kang kadadéyan nalika jaman semana.[1] Ana ing biara iku dhèwèké banjur sinau kanggo maca lan nulis, nanging ora let suwe, biara iku ditutup merga kurang dana kang ndadekake dhèwèké kudu urip ora ngenah lan dadi tukang jaluk-jaluk.[1]
^ a b c d e f g h i (id)Kaisar Hongwu
^ a b (id)erabaru.net
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.56, 3 Sèptèmber 2016.
nuwun sewu kyai, menawi wonten kulo badhe nyuwun fotonipun KH. Thoifur amargi beliau niku gurunipun mbah kulo, kulo sampun madosi dereng nemu…
lan meri karo wong kang diujo uripe ono ing ngalam ndonyo iki.
Read More: “URIP IRO” »»
Sri Paduka Maha Raja Dewo Budo, inggih punika Songhyang Gurunata (Girinatc) ingkong owit yaso dedamel warna-warni, ingkong kathahkathah mboten kacario saken, namun kopethik nalika yaso dhuwung wonten Ing Kayangan Kaendran dhapur Lar Ngotap, Posopati, scha dhapur Cundrik; ginambar ing angka 1, 2, 3; Ingkong dame/ noma Empu Romadi, kola
Mengenai Sang Murbeng Dumadi, Kaki Semar mengatakan “Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan,jaman,bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
manungso ora bakal iso mangerteni kabeh rencananing Gusti Kang Murbeng Dumadi:
3. Kang suwung,Luwih dening Suwung
5. Kang Sugih, Luwih dening Sugih..
Ajining Diri Soko Lathi, Ajining Rogo Soko Busono Urip Sadermo Nglakoni Tumekaning Takdir
Sak Bejo-bejone Wong Kang Lali Isih Bejo Wong Kang Eling Lan Waspodo
Ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tutwuri handayani
Witing tresno jalaran soko kulino Wong Sing Rumongso Pinter Tondo Yen Bodho
papan konservasi kang ambane 400km2 ana ing Indonésia Jawa Kulon ing pulo Jawa. Taman iki dideke ing taun 1992, taman iki kadadean saka Gunung Salak lan Gunung Halimun. Papan iki cedhak karo Gunung Gedhé Pangrango kang uga dikelnal Taman Nasional, papan iki uga ccedhak karo kutha Bogor lan Kebon Raya Bogor.
Gunung iki dhuwure 1.929 meter lan uga asring diselimuti kabut. Gunung Salak iku papan kang dadi panggon penampungan banyu
Gibbon semu perak. Gunung Halimun iku papan paling aman kanggo spesies iki. Nanging ana batese ing papan kang dhuwure1.200 meter ora ditemokake kewan lutung Jawa (Trachypithecus auratus), saliyane iku uga ana kéwan endemik liyane, kurang liya 145 spesies manuk kang jarang ketok ing Jawa.[2]
^ www.tnhalimun.go.id (situs resmi)(diundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
^ liburs.com (Taman Nasional Gunung Halimun Salak)(diundhuh
NederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 3 Sèptèmber 2016.
yok opo khabare Rek ..?! .. Upapik-Uapik tenan Kangbrow … @. Piro saiki anakmu Rek..?! ..oh .. iki 2 anaku cukup kok..Kangbrow..ikut
mawa cara apa wae, amung bisa dirasa ing njero kalbu. Lah padha mawas ing pribadi kita kang temen-temen, sing sapa temen pasthi
teken marang wong kang wuta, Wenehana Pangan marang wong kang Keluwen, Wenehana Payung marang wong kang Kaudanan, Wenehana Sandang marang wong kang kawudan
“GUSTI… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman uga kasembadan, Keparenga kula caos bekti, lepat kekiranganipun nyuwun
ingsun, mulyakna kasucen ingsun, urupna uriping kawicaksanan ingsun.”
ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MAHA SUCI tumurun dumateng…sejatining ingsun….”
nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa. kangge tumindake Satria/wanita Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’ake tumindak ingkang luput.”….7X.
“………..(Asma Sejati) Jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. Arsa sipatemon kelawan sedulurku tuwa kang ana ing bang wetan. kang aran mutma’inah, sedulurku tuwa kang ana ing bang kidul kang aran aluamah, sedulurku tuwa kang ana ing bang
manggenipun wonten pundi,..kulo asli tiyang kradenan
Jewish Encyclopedia inggih punika satunggaling ensiklopedia ingkang dipuntérbitakèn ingkang kawiwitan ing New York antawis taun 1901 lan 1906 dèning Funk and Wagnalls. Isinipun langkung saking 15,000 artikle ing 12 jilid babagan sejarah lan kahanan Yudaisme ngantos taun 1901. Sapunika dados ranah publik.
French Jews of the Middle Ages. Saking Jewish Encyclopedia (1901-1906).
ing purwaka online kanggè informasiaken utama ngènai Yahudi lan Yudaisme, nyerat: "Menawi dipunterbitaken ing wiwit tahun 1900-an, karya punika sangat dipuntingali wigati amargi mutu ilmiahipun. Katah matèri ing salèbèting tasih berharga kangè peneliti ing bidang sejarah Yahudi."[1] Jewish Encyclopedia dipunserat ing basa Inggris,ananging katah sumberipun inggih punika saking basa Jerman, amargi punika basa ibu nimpuna "Wissenschaft" serta lingua franca saking nimpuna ilmiah secara umum ing masa punika. Sejumlah karya boten saking basa Jerman biasanipun inggih punika naskah ingkang langkung klasik, minangka ageng ing basa Ibrani utawi basa Arab. Sumber basa Inggris setunggalipun ingkang asring dipunkutip inggih punika terbitan Solomon Schechter ing Jewish Quarterly Review. Ingkang wigati terbitan ensiklopedia punika ing basa Inggris, lan boten basa Jerman utawi basa Ibrani, dipunrembakaken déning Harry Wolfson ing salebeting seratan ing taun 1926. Cithakan:Harv: Penyunting lan pengarang Jewish Encyclopedia kabukti tepat ing pilihan basa penerbitan punika, amargi ing wekdal 25 taun, basa Inggris dados basa utama kangge nimpuna ilmiah Yahudi lan tiyang Yahudi ing sadaya donya. Wolfson ngendikan menawi "jika sebuah Jewish Encyclopedia ing basa modern dipunrencanakaken kawiwitan ing wanci punika [taun 1926], mila pilihan punika tiba ing bahsa Inggris.
Versi Online[besut | besut sumber]
Naskah asli saged dipuntingali ing Jewish Encyclopedia website. Ing ngriki saged dipuntingali salinan gambar saking halaman asli (ing format JPEG) utawi teks ing format Unicode.
Jewish Encyclopedia ing basa Rusia[besut | besut sumber]
Jewish Encyclopedia dipunengge minangka sumber utama kangge Jewish Encyclopedia ing basa Rusia ingkang kaperang saking 16 jilid, terbitan Brockhaus and Efron ing Saint Petersburg antawis taun 1906 lan 1913.
Getun Ora Nganti Keduwung: | "WONG EDAN BAGU"
SABEN wong mesthi tau kedunungan rasa getun. Nanging sebabe nganti getun lan kepriye anggone ngadhepi, mesthi ora padha antarane siji lan sijine. Klebu, getun jinis apa sing dianggep paling digetuni lan kepriye bisa uwal saka rasa getun murih ora nganti keduwung.
Umume getun iku dianggep tiba buri. Tegese, thukule rasa getun merga saka patrap utawa tumindak sadurunge, utawa malah sadurunge ora tumindak apa-apa.
Iya, tumindak sing luput utawa sing ora samesthine bisa dadi jalaran thukule rasa getun. Nanging ora tumindak apa-apa, bisa wae marakake getun. ”Ah, upama mau gelem tumindak, mesthi ora bakal kaya ngene dadine,” upamane.
Cedhak karo rasa getun yaiku gela. Anane gela merga njomplang antarane pengarep-arep utawa pengangen-angen karo kasunyatan sing ana. Sing diangen-angen ngene, jebul kasunyatane malah ngono. Bisa uga jan-jane ora ngono upama ditandangi utawa malah yen ora ditandangi, nanging jebule malah ngene.
Keladuking tumindak, klebu keladuking muna-muni, sing sok-sok mung merga nuruti hardaning nepsu, kerep njalari kapitunan. Kapitunan mau sing banjur ndadekake getun.
Getun sing kebacut dadine keduwung. Kuwi sing sing paling ndrawasi. Kuwi sing paling mbebayani, merga sisip sembire rasa keduwung bisa marakake kabilahen.
Lire mangkene. Saka rasa getun sing banjur nganti keduwung mau, sing ana mung gela karo kuciwa. Bebarengan karo kuwi, pengare-arep sing tau ana banjur kelindhih. Emane, kelindhihe pengarep-arep lawat ora banjur disulami kanthi pengarep-arep anyar. Jroning rasa keduwung sing ana uga rasa ora narimakake marang kang sinandhang, ora lila marang kahanan sing lagi gumelar. Kronise maneh, kabeh dianggep sarwa nggelani, saengga ora mokal manawa banjur ana wae sing nekad kanthi kendhat nggantung tali murda.
Gedhe lan cilike rasa getun, jero lan cetheke rasa keduwung, pancen ora uwal saka gedhe lan cilike utawa cethek lan jerone pengarep-arep. Saya dhuwur lan gedhe pengarep-arep kuwi, temene saya gedhe uga potensine dadi rasa getun-keduwung. Dene saya cilik lan cethek pengarep-arep mau, temene cilik uga potensi thukule getun, apamaneh keduwung.
Yen mengkono, apa banjur luwih apik yen duwe pengarep-arep kuwi aja jero-jero utawa gedhe-gedhe? Mesthi wae ora banjur kaya mangkono. Merga apa? Merga, kosokbaline getun, yaiku marem, bungah, lan sapiturute, ora uwal uga saka wani lan orane duwe pengarep-arep, uga gedhe-cilike pengarep-arep mau. Pancen, bisa wae ana sing diarani faktor ndilalah utawa sing ora kenyana-nyana, nanging mesthi urip ora mung bisa sumendhe marang ìsing ora kenyana-nyanaî mau. Urip kudu wani duwe pengarep-arep lan ngrekadaya amrih kaleksanane pengarep-arep. Aja kandheg ing pengarep-arep wae.
Lan manehe, kanthi wani duwe pengarep-arep sarta tapa kendhat njaga marang pengarep-arep mau, temene wong ora bakal kedunungan rasa getun sing nganti tumeka keduwung. Dadi, aja nganti kepaten pengarep-arep!
Kejaba mlesete pengarep-arep, salah pilih uga kerep gawe getun. Nalika wong nibakake pilihan, temene wis linambaran rasa percaya ñmesthi wae kuwi ing tataran ”ormal-normal” wae. Nalika nibakake pilihan, ing kono uga dumunung pangarep manawa sing dipilih iku bener, senajan bisa wae olehe milih iku merga kepeksa utawa pancen ora ana pilihan liyane. Bokmanawa yen pilihan iku lelandhesane mung kepeksa utawa timbang ora milih, getune ora bakal sepiraa.
Mulane ing bab nibakake pilihan, sing mengkone bakal melu nemtokake laku jantraning urip, ora kena angger milih. Contone nalika milih sisihan kanggo urip bebarengan. Iki mujudake pilihan sing ”yen gampang luwih gampang, yen angel angel kalangkung” merga ”luput pisan kena pisan” lan ”tan kena tinambak arta”. Ora mung nalika golek
IV wis paring penget: lamun sira ameguru kaki/ amiliaha manungsa kang nyata/ ingkang becik martabate/ sarta kang wruh ing kukum/ angibadah lan kang ngirangi/ sokur oleh wong tapa/ ingkang wus amungkul/ tan mikir
saya dadi keduwung, sabarang tumindak, muna, lan muni, kudu sarwa setiti lan prayitna ing batin. Ya, waspada. Ora kaya Sumantri sing sekawit mung kepengin ngagak-agaki adhine, Sukasrana, supaya sumingkir saka kompleks Taman Sriwedari. Nanging amarga kurang prayitna, keris sing diagak-agakke temahan tumama ing awake adhine; dadi lan patine.
Semono uga Bisma, sekawit mung ngagak-agaki Dewi Amba amrih lunga. Nanging jebul Amba nekad, nubruk curiga sing ana tangane Bisma. Dadi lan patine uga.
Sumantri lan Bisma padha-padha rumangsa getun. Rasa getun sing uga kudu ditambak kanthi prajanji kekarone, Sukasrana lan Amba, ing tembe bakal methuk pati wong sing wis negakake. Getun sing wis gepuk senggol karo pati, kira-kira kuwi jinise getun nomer siji. Getun sing paling nggetuni.
Pancen kanggo meper kabeh rasa getun sing ana mung tetembungan ìBarang wis kebacut arep dikepriye maneh. Digetunana, ditangisana mesthi ora bakal bali.î Pancen kudu tansah duwe patrap ”lila lamun kelangan nora gegetun sarta trima yen kataman, saserik sameng dumadi” kanthi ”trilegawa nalangsa srahing Gusti”. Nanging mesthi wae sing luwih dening prayoga, sabarang tumindak muna-muni kudi tansah linambaran ing kaprayitnan. Ora geseh karo
Mula, ing pada candhake uga dipratelakake: Lamun sira darbya
nanging jebul dadine mleset saka pangangen-angen, ora ana liya maneh kejaba ”sabar lan trokal”. Sabare dieling-eling, trokale dilakoni! … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah
Wis, yen ngono kowe balio wae, omongna karo Prabu Anom, menawa pawongan Mandura ora nrimakake
spartis. Wis urungkan niatmu itu. Aku wong Mandura ora trima””Wah nggih sak karep, lha wong
“Wekdal sak mangkin ngarengga tan njejeraken kawontenaning negari Kuparman inggih Tanah Suci. Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib , wekdal dinten semangkin kersa sluku sedakep nutupi babahan hawa sanga , tansah tafakur, maksudipun tafakur menika pikir-pikir menapa ingkang dipun gayuh, mboten sanes putra kekalih Baginda Umar dalah Baginda Amir dipun utus dumateng Pondok nuntut ngelmu antawis sampun tigang candra mboten wonten kekabarane, mila ndadosaken penggalihan wontenipun negari Kuparman. Lajeng mboten sauntawis dangu Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib kersa medar sabda , mboten wonten kalih tiga ingkang saged nampi kejawi kakang Tambi Jembiril , inggih warangka dalem patih negari
tembang-tembang Jawa dengan iringan gending. Wangsalan yang dilontarkan oleh Ki Usup yaitu semacam teka-teki Jawa misalnya disangoni cengkir, disangoni pacul, mbesuk wis jangkane bakal menangi kreta tanpa jaran, maju mundur lelakune, akeh wong kang mangan watu, ngombe tlethong, banjur menange suara sing dititipne ora kasat mripat,kuwi apa ?(
ngrajang kates , semut ireng ngrubung tempe, dadi
bea, Sing diarani wong wedok sejati iku sing gelem ngenggo mo papat, ngo telu. Maksude mo papat dadi wong wadon pintera macak, nomer loro pintera masak, nomer telu mapakka kakunge yen bar tindak, nomer papat;Manggakne…ning kosok bali wong wedok nggoni nga telu ora oleh kulakane, maksude nga telu , siji; senenge ngrasani bojo, loro;ngobrol, telu;ngantuk-an (
Muntalib , wekdal dinten semangkin kersa sluku sedakep nutupi babahan hawa sanga , tansah tafakur, maksudipun tafakur menika pikir-pikir menapa ingkang dipun gayuh, mboten sanes putra kekalih Baginda Umar dalah Baginda Amir dipun utus dumateng Pondok nuntut ngelmu antawis sampun tigang candra mboten wonten kekabarane, mila ndadosaken penggalihan wontenipun negari Kuparman. Lajeng mboten sauntawis dangu Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib kersa medar sabda , mboten wonten kalih tiga ingkang saged nampi kejawi kakang Tambi Jembiril , inggih warangka dalem patih negari
mula jeneng para adoh sun awe, cedak sun raketake , aja keduga nampa ganjaran
gusti …, warangka dalem Patih Tambi Jembiril mboten pindah-pindah ngajeng-ajeng ganjaran sabuk kang dawa upete, curiga kang ambyor pamore , pendhok kang ngunir bosok , kejawi mung ngestokaken dhawuhipun gusti kula “(“Aduh gusti pujaan hamba, sesembahan hamba gusti, kami Patih Tambi
mendukung pelaksanaan pembangunan supaya segera sukses, begitulah”)“ Syukur banget seketi jumurung , kejaba saka iku seje sing tak aturake, iki dina aku sajroning pitung dina pitung bengi tansah lam-lamen ketok putraku si Bagindha Umar, Bagindha Amir, wis suwi banget ora kendhur ora ana kekabaran banjur piye kakang, kakang Tambi
Jembiril”)“ Nuwun sewu !, menawi petangan kula jangkep keng putra Bagindha Umar, Bagindha Amir taksih tetep, malah menika kemawon bilih pikantuk inggih menika ilham utawi ganjaran ingkang langkung ngremenaken , mbok bilih sanes wekdal Insyaallah menika enggal badhe dhateng … “(
kakang”)“ Nun inggih ! “ (“Ya !”)*Teh sepindah mboten kenging nengleng rambut pinara pitu , sabda mituhu pandhitaning ratu saksampunipun Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib medar sabda dhateng warangka dalem Patih Tambi Jembiril, tumrap tiyang nginang dereng abrid , tiyang ngidu dereng asat sampun
Amir…Bagindha Amir, olehku ngarep-arep sliramu kaya-kaya ibumu menyang
ibumu tengah ke pasar aku ingin oleh-olehnya , Bagindha Amir …Bagindha Amir”)“Nuwun inggih kanjeng rama pepunden kula sesembahan kula, sakderengipun putra panjenengan Bagindha Amir ngaturaken sungkema mugi konjuk rama “(“Iya ayahnda pujaan
Bagindha Umar… Bagindha Umar… olehku ngarep-arep kaya-kaya biyung…biyung godhong mlumah tak kurepne godhong murep tak lumahne , ngger … Bagindha Umar !,
“Nuwun inggih kanjeng rama pancen kula wonten pondok rama ..”“Semanten ugi kula ngaturaken mugi konjuk …”(
“Ya … ya… Bagindha Amir, ya…ya…, iki kaya-kaya kok wis ora kuwat rasane atiku , pingin-pingin enggal mirengne ngger Bagindha Umar –Amir , njur kepiye asile nggonmu nyang pondok kuwi ngger !?”(“Ya…ya..Bagindha Amir, ya…ya…, ini sepertinya kok
dipun ridloni Gusti Allah langsung ditebihaken saking sedaya balak lan saget kaleksanan sedaya cita-cita kula kanjeng rama, wontenipun kitab-kitab sedaya sampun khatam sedaya. Sak sampunipun sampun khatam kanjeng rama, kula jengkar saking pondok Mbleki, wusana keraya-raya dumugi wana gung liwang –liwung , kula manggih gedhong isi mas picis rajabrana sak gedhong melep-melep, menika bandha karun wonten tulisanipun, ingkang kiyat kanggenan Bagindha Umar, Bagindha Amir supados dipun boyong dumateng negari Kuparman nggih Tanah Suci, kangge nyuksesaken kawontenanipun bangunan , kejawi saking menika taksih wonten malih kanjeng rama , kawastanan Kasang Kertas Aji utawi malih nggih menika Payung Tunggulnaga, nggih Payung Bawat, menika ingkang kiyat kanggenan Payung Tunggulnaga,Payung Bawat inggih negari Kuparman menika kanjeng rama “ (“Aduh ayahnda pujaan saya, doa restu ayahnda senantiasa mendapat ridho Allah, langsung
anggonmu nemu bandha karun ana alas gung liwang-liwung , lha
Bagindha Umar, Bagindha Amir…”)“Nuwun sewu kanjeng rama, mbok bilih kanjeng rama menika marengaken utawi kersa mbok inggiha menika dhawuh dhumateng para narapraja lan para perjurit sedaya , menika dipun boyong dhumateng negari Kuparman wontenipun bandha ingkang wonten wana gung liwang-liwung kangge nyuksesaken kawontenan bangunan menika”(
“Wonten dhawuh !…wonten dhawuh …wonten dhawuh !!”(“Siap !…Siap !…Siap !!”)“Iki padha mlumpuk , lan padha midhanget kabeh kanggo sing bakal
kebaikan”)“Inggih !! “(“Ya !!”)“Lha ora liwat Raja Yuyupati nguntapake wadya bala kabeh unta dicawisake. Cacahe ana pira untane iki mbanjur ngetutne tindake si Bagindha Umar, Bagindha Amir menyang alas gung liwang-liwung perlu kanggo mboyong maspicis rajabrana raja keputren , ora kur cukup kuwi , ketambahan Jaran Kalisak, mbanjur yaiku Payung Tunggulnaga, Payung Bawat, ya Kasang Kertas Aji, iki pancen beja kemayangan Pangeran maringi kemurahan menyang kawulane supaya kanggo nyuksesake kahanan bangunan”(“Lha
“Inggih sampun sedaya perjurit sampun lengkap wonten njawi, wontenipun unta sampun penuh sanget mboten
ngene kanca, aja kesuwen kanca, supaya enggal di ayati enggal diboyong ““Inggih !”*Teh sepindhah mboten kenging menceng sarambut pinara pitu, sabda mituhu sabdaning Pandhita ratu, saksampunipun Adipati Ibnu Ngabdul Munthalib medar sabda dhumateng sedaya para narapraja, narapraja sami nguntabaken mas picis rajabrana, raja keputren * (*
Gendhing )“Nuwun sewu para raja para ratu, para narapraja sampun dumugi papan panggenanipun wontenipun gedhong menika “ (
keputren sak gedhong kamot sedaya malah menika Kasang Kertas Aji , Payung Tunggulnaga, Payung Bawat, Turangga Kalisak, sampun
kanca … iki wis kamot kabeh ayo enggal diasta kundur, nanging iki ngene kanca supaya ora tumpang suh lakune..”(“Eh kanca…,
“Lha sing mbok jaluk apa …”(“Lha
Tembang gendhing Goyang Semarangan cipt. Ki Narta Sabda *“Ha..ha..ha… kanca-kanca bareng lagune Goyang Semarang lha kok iki wis teka
ngger putraku Bagindha Amir…”(“Aduh nak putraku Bagindha Amir …”)“Wonten dhawuh kanjeng
ayahnda mau diapakan’)“Ora !, sak iki sing kuasa pancen sliramu, asal usule bisa mboyong mas picis rajabrana sakmene mbane, kabeh saka sliramu , mulane kowe nduweo putusan ngger Bagindha Amir “(
Bagindha Amir”)“Nuwun sewu sak derengipun kanjeng rama, bilih mangke wonten keklintuanipun keng putra Bagindha Amir tansah nyuwun pangapunten ingkang sak ageng-
penyuwun dalem, kanjeng rama , menika dipun prail dados wolu “(
“Ingkang sak bageyan dhateng pekir miskin”(Yang sebagian kepada fakir miskin”)“Ooo…hiya “(“Ooo..iya”)“Ingkang sak bagiyan dhateng tiyang ingkang utange kathah “(
kene iki kebawah negara Kiyaman , ketekanan bandha semene mbane lamun ora enggal asok glondhong pengareng-areng wis mesti negara
Kesumaningayu Kumandhiten wah wis bobote yaiku mau ngidap-idapi, mula saka iku kudu asok glondhong pengareng-
kanjeng rama punden kula, sesembahan kula kanjeng rama, Raja Yaman menika raja ingkang langkung sugih sanget, wonten paripaosipun bade dipun aturaken dumateng negari Yaman padha karo nguyahi segara, mboten guna kanjeng rama digunaaken dateng pekir miskin kemawon, menika ingkang langkung manfangatipun ageng kanjeng rama, menawi dipun aturaken dateng negari Yaman putra panjenengan Bagindha Amir mboten setuju kanjeng rama, sebab nguyahi segara kanjeng rama …”(
wong tuwa iku tembunge mandi tenan. Sebab menawa ngarani kowe dadi kodok, mula dadi kodok tenanan mengko, mula ya diiyani ngono wae, amrih mareme wong tuwa, sebab maremake wong tuwa iku apik, merga wong tuwa iku Gusti Alloh katon, yen diwaneni woooo…, kuwi tenan “(
ya”)“ Sampun “(“Sudah”)“ Ngger putraku Dullah “(“Nak putraku Dullah”)“ Wonten dhawuh kanjeng rama “(“Iya ayahnda”)“ Sliramu tak utus ya ngger ya, ngejaka kanca aja kurang saka selawe wong, iki mengko nggawa unta kabeh, asok bulu bekti marang negara Yaman, iki mengko aturna marang raja Yaman, matura menawa negara Kuparman ketekan banda sing ora karuan
Saiki wong tuwa iku ora perlu dibantah ya, sebab wong tuwa iku tembunge mandi tenan. Sebab menawa ngarani kowe dadi kodok, mula dadi kodok tenanan mengko, mula ya diiyani ngono wae, amrih mareme wong tuwa, sebab maremake wong tuwa iku apik, merga wong tuwa iku Gusti Alloh katon, yen diwaneni woooo…, kuwi tenan “(
dipun ridloni Gusti Allah langsung ditebihaken saking sedaya balak lan saget kaleksanan
nyawa !?)“ Yen kowe ngeman nyawamu bandhamu semene mbane iki lungna, nanging yen
tenan yen pancen ora kena !! “(“Tak pertahankan betul, bila memang tidak bisa !!”)“ Lho !, Bagindha Amir !? “(“Lho !, Bagindha Amir !?”)“ Nun inggih kula ingkang sowan “(“Ya, saya yang datang “)“ Raden Maktal Putra Ngalabani, iki ora perlu kowe musuh Raden Dullah, mungsuhen wae Bagindha Amir , pancen tak kukuhi tenan menawa kowe arep ngrampas bandha donya sing sak akehe iki ! “(“Raden Maktal
saking Ngalabani. Saking rosanipun ingkang nanting saking awratipun ingkang
Bagindha Amir tak sedikitpun bergerak, sebab Bagindha Amir beratnya seribu dacin, Bagindha Amir …*) Gending“ Aduh Bagindha Amir … Bagindha Amir …, dudu majating manungsa, Bagindha Amir pranyata kowe tak tanting tanpa obah
netra Bagindha Amir kanthi ucapan Bissmillahirrahmanirrahim, Raden Maktal dipun tanting, prasasat bobot merang seblak dipun keplekaken …• (Sekejap mata Bagindha Amir
Aduh ! … mati aku Bagindha Amir , aduh kangmas Bagindha Amir …, kula ndhawahaken mbok bilih panjenengan saget nanting kula , kula bade ninggalaken negara , selaminipun gesang badhe
watake wong Islam , yaiku ora bakal munasika marang sak padha-padha mung dasarku iki mung amar makruf nahi munkar, nggugurake kuwajiban mbok menawa kowe kersa , dene ora kersa ya ora dibaya ngapa, sing wis kandha kowe dewe , lha sak iki njur piye ? “(
Inggih sampun kula angkat tangan, nderek panjenengan dados menepa cemet gepeng kula nderek panjenengan “(“Ya
saking negari Ngalabani arsa nerusaken lampah asok glondhong pengareng-areng dhateng negari
saka iku Raja Yaman wah … bandhane mblegedhu sing ora karuan , negara Kuparman lagi oleh kaya lan ganjaran sing mung sak mene supaya diasokake minangka glondhong pengareng-areng cacahe selawe unta, rumangsa kaya ora lila banget , iki luwih apik diwenehake wong pekir miskin utawa marang bangunan supaya
sanga, tansah nyuwun dhumateng ngarsanipun dalem Gusti Allah, kocapa Punakawan kekalih Maruta kalih Dahana ….(
iku dasare Qur’an, yaiku amar makruf nahi mungkar, ora kok maido menyang sapa wae, sebabe ana serat wis didhawuhake lakum dinukum waliyadin , agamamu ya agamamu, agamaku ya agamaku, nanging wong Islam byuh …., wis…wis , agama sing tak rasuk isine mung mathuk thok. Sasi pasa sapa wonge gelem pasa bisa nutug, dosane putih memplak, kaya kertas durung ditulis, yen wis bar malem rongpuluh , sapa wonge gelem aweh pangan nyang wong miskin ora ketang mbolo enom padha karo ngibadah sewu sasi … byuuuh…byuuh bada sesuk , sholat Ied , mbanjur sejarah, kulanuwun nggih !, ayo dhe ! dosamu bisa dilebur dina iki, inggih , salaman wae wis bisa nglebur dosane karo sapodha-podho, dimanggakake terus mangan gedang wae entek sak lirang, wedange entek sak ceret, pinten mas!?, gratis tidak mbayar !!, …wah jebul mathuk maneh. Nyang kulon mah kulon ngono, ora suwe ana kang nothoki lawang, thok-thok ! kulanuwun !, sinten ?, kula, kula dikengken Pak Suta mangke jam pitu
kaya ngono kuwi ta, wis, bareng mangkono, karo ngundurne piringe, pladene nyangking gedang ambon
nyangking cething maneh isine rena-rena, kancinge nyewu –nyewu, biyuuuh …biyuuh , wong Islam iku isine kok mathuk thok, jale ta kaya ngono kuwi lho wong
wis didhawuhke bola-bali, rujak kunir jenenge parem, bubuk kopi gula jawa , kowe nyetir nganggo helm cethuk polisi ora apa-apa…(penonton tertawa !!), lho iki lho kanggo njaga
wah, pira-pira tansah ngonjukake sukur nyang Ngarsa Dalem Gusti Allah , dina iki diparingi wekdal panjenengane mbahe ingkang kawogan , supaya yaiku ikut meriahkan utawa yaiku mau ikut pentas ning kene, byuuuh…biyuuh, wis warangganane nyos!!!, banjur yaiku
Nunut ?”(“lho kok Randha Nunut ?”)“ya !, nunutake randha-randha –ke aku mesakake, merga para syuhada , para pahlawan direwangi pecahing dhadha wutahing ludira, kanggo ngrebut kamardikan, iki okeh randha kembang, okeh bocah yatim, okeh wong miskin kudu dipikirke,
“jaman semana aku kelingan rikala negara jik dicengkeram karo penjajah, byuh !, masyarakat uripe piyeee ngono, gaplek wae ora nyore tenan, lho di !, kuwi
direwangi pecahing dhadha wutahing ludira kanggo ngrebut kamardikan iki, mulane kudu disyukuri, eneng bangunan apa wae kudu nyengkuyung , mulane ana tarikan saka pemerintah ayo padha ditindakake, ya nyicil sethithik mbaka sethitihik lewat RT, awit yen kabeh pingin apik kudu jer basuki mawa bea , lha yen njaluk apik tanpa bea apa ya isa “(“jaman
Gendhing Randha Nunut“Lha ya enak ta kang Randha nunut , mulane iki mau ngene , jane lek warangganane miturut sing usul calone enem, wasana ana aral sing siji gerah, sing siji eneh putune lahir, Semarang kaline banjir , berase ora larang putune lahir, ngene iki byuuuh…byuuh “(“Lha iya enak ta kak Randha Nunut,
jaman semana nalika Raden Bathara Katong sing babad Ponorogo diutus karo kangmase saka Demak Bintara supaya mbabadi alas oleh sak kidul etane Gunung Lawu, bareng mangkono teka kene dikandani diden-deni aja pisan-pisan kowe mbabadi alas kene, merga kene iki ana ompleng-omplenge sing luwih pinunjul yaiku Ki Ageng Kutu , balik maneh !, bareng balik karo Kangmas Raden Patah, didhawuhi supaya disampiri sampur kon balik jumeneng Adipati digawani Basusena, yaiku Patih Sela Aji , bareng digawani Patih Sela Aji , teka kene banjur musyawarah kecethukan karo kiai muslim yaiku Kiai Ageng Mirah , piye penake arep mbabadi alas iki , sing menghambat kok gedhe banget , sak iki ngenekake musyawarah Ki Ageng Muslim takon “Ora ,aku arep takon dhisik , karo kangmasmu, disampiri sampur supaya mababad alas iki, digawani apa kowe ?”(“Seni Jembung itu tidak ada gambarnya, hanya mendongeng, sebab jaman itu ketika Raden Bathara
nganti ucul , siji syahadat, loro sholat, telu zakat, papat puasa, lima dohrane, maksude adoh parane , dina iki limang yuta , iki supaya mencar-mencarake njejegake agama Islam ana sak kidule Gunung Lawu , lha bareng mangkono arep babad alas lha sing usul dhisik Patih Marga Ewuh , woo .. panjenengan badhe mababadi wana menika, ohhh kathah penghambatipun . Lajeng
musyawarah Patih Sela Aji usul..”“Pun sak niki ngaten mawon , menika kelangkung sae dipun wontenaken bedamen , lha kula mawon gadhah wawasan supados nunjuk dhumateng mubalek Kiai Danasuka , niku supados inggih menika dakwah wonten prapatan Medhang Kawit, jaman rumiyin , lha tenan !, bareng mangkono tekan Prapatan Medhang Kawit , dakwah ya dhasare amar makruf nahi munkar , aja nyuwiya sak padha-padha ,dhasarku arep gawe apik mangkono sakwise mangkono
Katong dhawuh , ‘mbesuk ana rejane jaman jenengna Jemblung !! ‘, dadi Jemblung mau saka tembung jenjem
jemblung Katong Wecana sebab yang mendongeng Raden Katong”)“Kuwi apa lho kang ?”(“Itu apa lho kak ?”)“Yaiku seni Jemblung Katong Wecana , sing meca iku eyang Katong , nalika babad Ponorogo . Bareng babad dhes !!, terus dadi negara …, lha Prapatan Medhang Kawit dhek semana terus dicorek , mbesuk golekana iki lho eneng sandhinge iki lho, iki papat karo telu , tibake dina iki dicocokne karo kahanan pas !, prapatan Medhang Kawit tibake prapatan siji sing nyangga patang ndesa, digoleki satus dusun ora temu loro, manggone ana ngendi ?, prapatan PasarPon, sing mloncong ngidul mangulon sing nyangga Desa Mangunsuman kecamatan Siman, sing mloncong ngalor ngulon, Kelurahan Patihan Kecamatan Babadan, sing mloncong ngalor ngetan , Kelurahan Kadhipaten Kecamatan Babadan, sing mloncong ngidul ngetan , Kelurahan Singosaren, Kecamatan Jenangan. Patang ndesa , telung kecamatan , mungel pitu, wong ngurip ning ngalam ndonya nggolek pituduh sing bener, pitutur sing apik, lho kaya ngono kuwi lho kang !, iki seni jemblung
tyas mematuh, badharing sapudhendha, antuk mayar sawetawis, barong anggo suwarga mesi martaya. (Supaya
kawan loro padha sesuka , kowe ora ngerteni iki dina yaiku mau Raja Yaman, ngedekne sayembara, putra-putri kuwi dirawuhi para raja , para ratu sewu negara, kuwi banjur milih repot Kusumaningayu Ratu Kumanditen nduwe patembaya, sapa sing bisa nanting yaiku mau Kumanditen bakal diladeni suwita salawase urip pisan, ping pindhone sapa sing bisa njemparing ali-ali sing dingge …”(
didepanku !)“Takon marang sapadha-padha, aku Raja Ngabsi , iki krungu kabar ana negara Yaman ngedekake sayembara sapa sing
Sekedhap netra Kesumaningayu Kumanditen dipun tanting kalih Raja Ngabsi, mbegegeg mboten menapa-menapa, menika sangking amratipun Kumanditen(
maneh kur kowe Bagindha Amir, kakekamu kabeh para raja, para ratu, ora bisa nanting wong sing kaya aku, Bagindha Amir ! “(“Jangankan Cuma kamu Bagindha Amir, kakekmu
Bagindha Amir !”)“Ora kena riak kibir, sebab Gusti Allah iku sifat rahman lan sifat rahim , iki iyik-iyik bakal nanting, bisa ora, ora kewuhan, gagah perkosa wujude nanging bisa ya ora kewuhan “(
Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting kalian Kesumaningayu Kumanditen, sangking amratipun ingkang dipun tanting, sangking rosanipun ingkang nanting,
perintahmu, ya, supaya membanting kamu, coba..coba ayo aku lakukan”)Sekedhap netra Bagindha Amir kanthi ucapan Bismilahirrahmanirrahim, Kumanditen dipun tanting, prasasat bobot merang seblak, dipun umbulaken dhel !!!, ngantos
Bagindha Amir”)Gendhing“Aduh kangmas !,
“Inggih kula sampun angkat tangan, dados menapa-menapa kula badhe suwita dhateng panjenengan kangmas “(“Ia
kanda”)“Hmm, ora tak ladeni ke kepiye, ora tak ladeni ke ya kepiye … hmm … raga..raga..ditinggal nyawa mbesuk dadi apa ga…raga, kaya ngene …hmm.., jenenge wong kuning kok dienggo
sunnah dadi wajib, aku kawin karo sliramu iku sunnah , nanging dadi bojoku kowe kuwajibanku , aku kuwajiban nagayomi , aku kuwajiban ngomah-ngomahi, dadi kangmasmu aku kuwajiban tutur marang sliramu, anggonen selawase, wadon wani karo lanang, ngelingana urip ning ngalam ndonya mung pirang dina , diumpamakne wong nyang
sing kena diarani wong wadon sejati iku sing piye ?, sing diarani wong wedok sejati iku sing gelem ngenggo ma papat, nga telu. Maksude ma papat, dadi wong wadon pintera macak, nome loro pintera masak, nomer telu mapakka kakunge yen bar tindak, nomer papat manggakake , wong wedok sejati , esuk-esuk tangi turu, ndang adus terus macak sing mening-mening, wedhakan rembet-rembet , liven njlirit, biyuuuh…wong lanang kuthuk ora tahu lunga , iku tenan , nanging yen wong wedok njeborok !, biyuuuh…biyuuh wong lanang kesit…kesit, sing kakung bar ka kantor diesemi !, sugeng
nga telu , ora oleh kulakane, maksude nga telu, siji; senenge ngrasani bojo, loro; ngobrol, telu; ngantukan, kudung
bageyane pak lanang, gelem ora kowe lek rabi kuwajiban duwe nga telu, siji; ngayani, loro; ngayemi, telu aku lali …(penonton tertawa bersahutan) aku lali diajeng , mula sangka iku kon sing padha setiti kon sing padha waspada , urip ning ngalam ndonya iki ora-orane bisa-a duwe pitung bahasa, iki wis rada mumpuni, apa , Inggris duwe, Cina duwe, Jawa duwe, Arab duwe, Bahasa Indonesia duwe, lan liya-liyane, paling ora sak kecap isa dadi mumpuni , mulane dadi wong wadon diajeng, sing padha setiti , sebab simbah biyen sak durunge teka wis nggawa jangka, mbesuk wis jangkane dewe , lek njangka piye, ‘thole..thole titenana mbenjang lami kowe mbesuk menangi kreta tanpa jaran maju mundur lelakune , okeh wong kang mangan watu, ngombe tlethong, sembarang sing teka ditanting , mbanjur yaiku mau menange suara sing dititipake ora kasat mripat, kuwi apa ?’, Kuwi ngene ya, kreta tanpa jaran , maju mundur lelakune , okeh wong ngombe tlethong…, dina iki tanduran kalah rabuk ya kalah tenan, banjur okeh wong mangan watu, byuuuhh…byuuh, dina iki watu dadi gedhang goreng , rosokan ember-ember iki sakiki dadi gedhang goreng lho dina iki, menange suara sing dititipne ora kasat mripat, kabukten jaman sak iki yen duwe gawe mung cukup tip-tipan , ora kasat iku kaset , banjur sembarang sing kok cekel ditanting, iki lho, iki lho, tibake kilon, trasi di kilo, uyah di kilo, godhong di kilo, dina sak iki cethuk apa sing tak omongne, dedege oleh, wonge apik, nabine duwit, cethuk sajake cocok, orek-orek ya mas wadahe kendhi, kembang gambas mekrok sore, Jawane apa ora ngerti arek sak iki, aku ora sudi wekas … mara dewe, mateng aku !.. weh … kaya ngono mau, la tenane ngene, awan-awan aja ngrajang kates, semut ireng ngrubung tempe, dadi prawan ora perlu kenes-kenes, jaka seneng wis nggoleki dhewe,(penonton gemuruh), lho kuwi tenan , sliwer kae cah ngendi ya, anake sapa ya kuwi, ngentekne pirang kwintal , diincer wae , lho kaya ngono kuwi lho, mulane mamangane siji dadi loro , lek wis dadi loro dadi telu, siji eneh piye, maune ijen njur rabi terus nduwe anak , yen anake wis rabi mbalik loro eneh, contone aku dewe, yen wis tuwek banjur mati, eling-eling sira manungsa mbesuk mati tumpakanmu kreta dawa rodane papat wujud manungsa nyang daleme
mumpung urip sak oleh-oleh amalmu sing okeh, amal kudu diilmoni , ngelmune amal apa ?, iklas ora sak ketang bobot semut ireng, ning iklas iki mbesuk bakal ditampa Gusti Allah . Bandha donya iki mbesuk ditinggal, ora ana sing kena diarep-arep kejaba mung amal, mula iku kon sing padha teliti kon sing padha waspada, mumpung urip ning ngalam ndonya iki. Sebab bandha donya, emas sak genthong, bojo ayu, kabeh bakal ditinggal, aku wegah ngamal, aku wgah ngamal…hooo, Gusti Allah ngedhunke balak, netesi geni sak tetes …bar !, omah sak isine entek kabeh , mula mumpung ijik urip
tegese Wara; wadon, nggana iku tengah, tegese arang wong wadon wani ning tengahe kalangan . Mulane saben arep tindak kudu diniati kanthi Bismillahirrahmanirrahim , merga niat ngibadah, mbesuk ning ngakerat nampa ganjaran kang tanpa kira-kira, eling-eling sira manungsa temenana padha ngaji , mumpung sira urung mati, ferdu sunah lakonono, luwih sara luwih susah kang ana ndalem neraka, klabang kores kalajengking, lintah kadut uler jedhung minangka cawisane wong kang ana neraka, wong kang ndaga dhawuhe Gusti, lek cawisane wong kang mestuti ya widadari kasur babut kari nuroni, kuwi nggo wong lanang, menawa wong wadon cawisane widadara. Ning ya kuwi mau munggah karo medun kuwi abot, sak wise mangkono tumanjane kowe kabeh iki …”(“Biyuuung..biyuuung,
“Nuwun sewu kula ingkang sowan !”(“Permisi, saya yang datang !”)“Lho sapa ?”(“Lho siapa ?”)“Kula utusan saking Puser Bumi , perlu nyaosi pirsa dhumateng gusti kula Bagindha Umar, Bagindha Amir, inggih menika negari Ngarab dipun kepung wakul binaya mangap, pramila kula inggal nyaosi pirsa dhumateng panjenengan “(
“Sampun ngantos dangu-dangu kangmas …”(“Jangan terlalu lama kanda…”)“Iya “(“Iya”)Sekedhap netra Bagindha Amir–Bagindha Umar sak andhahanipun kondur dhumateng negari Ngarab, negari engkang nembe dipun kepung wakul binaya mangap prajurit sangking Negeri Kaos, Raja Jobin(Sekejap mata Bagindha Amir, Bagindha Umar
Bagindha Amir “)“Piye karepmu !?”(“Bagaimana maumu !?”)“Wis !, tak tanting Bagindha Amir, oh menawa aku nanting kowe nganti ora
Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting dening Raja Marmadi. Sangking rosane engkang nanting, sangking amratipun engkang dipun tanting, Raja Marmadi sukune ambles sak dhengkul, Bagindha Amir mboten obah, mboten mosik , amargi bobotipun Bagindha Amir sewu dacin ..Bagindha Amir…(
Bagindha Amir seribu dacin ..Bagindha Amir…)Gendhing“Adhuh … Bagindha Amir, dudu majate manungsa Bagindha Amir , bareng tak tanting ora obah ora mosik , aku bakal suwita selawase urip, iki
netra Bagindha Umar-Amir tambah kekiyatan, tambah karosannipun tambah rejanipun, Bagindha Amir lajeng Bagindha Amir menika dilajengaken anggenipun badhe
Bagindha Amir…)Gendhing“Ayo leren…leren…, iki barisane Bagindha Umar Bagindha Amir bakal kondur negara Kuparman kebacut teka negara Medayin , kenek kowe ngancik negara Medayin nanging ora kena metu gapura sing lor, kudu metu gapura sing kidul “(
“Waa…Mir..Amir !”(“Waa…Mir..Amir !”)“Apa kakang Umar “(“Apa kanda Umar”)“Byuh…byuuuh…, kowe mengko yen metu kidul bakal kedrawasan tenan, sebab ora sembarangan, sing njaga ana gapura mau si Abru. Awit apa, sapa wonge sing dikedhepi Abru bakal kejungkel-jungkel , mulane aja gelem kowe metu kidul “(
apa wae kudu sing sabar , sak durunge ngrapalake artine surat al-An’am , kabeh bisa
…wasna mripatmu Abru aku mlebu kowe ngablak…ngablak sing kaya mangkono , tak tamani jemparing ora dadi ndog
Sekedhap netra Bagindha Amir namakaken pusaka menika kalawau Abru, gumlundhung sirahipun si Abru , sangking ampuhipun pusaka Bagindha Amir kanthi ucapan Bissmillahirahmanirrahim …(Sekejap mata Bagindha Amir
iki bakal mlebu menyang njerone alun-alun , iki aku bakal nyunggi ndhase Abru, supaya kabeh iki
Sekedhap netra Bagindha Umar ugal-ugalan nyunggi ndhase Abru, tindakipun langkung sekeca kados Bujangganong
“Geger kanca…geger kanca !!..”(“Gempar teman …gempar teman !!”)Menika saksampunipun Bagindha Umar jejogedan ngleter ana ngalun-alun , kocapa Kesumaningayu Dewi Bestari putranipun Patih Bestak manglung-manglung wonten cendela kaca, Bagindha Umar mboten kiat brangtane, mlumpat manglung-manglung wonten cendela kaca posah-pasihan kalian Kusumaningayu Bestari, semanten ugi Kesumaningayu Siti Muninggar putrinipun Raja Medayin, manglong-manglong wonten cendela kaca ,
manglong-manglong wonten cendela kaca , kocapa Marmadi
“Menawi panjenengan saged nelukaken Raja Joinambar, ingkang wonten negari Basunasar , awit Raja Basunasar ing dina menika kumalungkung dados Gusti Allah , sedaya perjuritipun didadosaken malaikat , menawi panjenengan saged numpes Raja Joinambar nggih Raja Basunasar menika seratus persen kula badhe ngladosi panjenengan …”(
“Aduh gusti ngaturaken kedrawasan menika negari Joinambar kedhatengan wali Nabi sangking negari Ngarab , menika badhe ngobrak-abrik prenatan-prenatan , sedaya malaikat badhe dipun cabut badhe dipun apus
Bagindha Amir”)“Ho..o.. Bagindha Amir , kaya ngapa wonge “(“Ho..o..Bagindha Amir, seperti apa orangnya”)“Lha menika sampun dhateng menika “(Lha itu, dia sudah datang”)“He Bagindha Amir !!!”(“He Bagindha Amir !!!”)“Apa…sapa kowe !”(“Apa …siapa
sesembahan kuwi mung miturut keyakinanku ara ana loro telu, kowe aja pisan-pisan kemlungkung dadi
padha tangi basan padha tangi kon nekuni wadhuk, ah !, wong Islam padha lara kabeh, yen kaya mengkono ora cocok , lulang ditemplekne kayu gedhi terus ditabuhi nggrebegi kuping , yen kaya ngono kuwi ora
marang sapa wae ora gelem . Dhasarku iki mung nduduhne dalan kang bener supaya aja nganti kleru, eman-eman, ngelingana urip ning ngalam ndonya ke mung pirang dina “(
“Ah kowe ora perlu kakehan punika, bayi lair dhek wingi sore kok ndongengi , wis pokoke kabeh kudu manut karo aku, kabeh manuta, kowe yen ora manut , dijabut nyawamu karo malaikatku, kowe …”(
“Pancen tak kukuhi, ana paribasane rembulan karo srengenge mbok dunake, srengenge kok cekel tangan tengen, rembulan ning tangan kiwa, aku
kewaspadaanmu Raja Basunasar”)“Gudel tenan Bagindha Amir , dudu majate menungsa , Bagindha Amir tak kapak-kapakne mung mesem , sak jebukan iki Bagindha Amir kowe tak tanting kok nganti aku ora
Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting, sangking rosanipun ingkang dipun tanting, Bagindha amir mboten obah mboten
ca…kanca …, cilik gedhe, tuwa , enom … wis sak iki manut kanca !!, Bagindha Amir dudu majate menungsa ,
iki ngene wae, sak iki gandeng wis nungkul sing luwih apik iki cekake cara Islam lho iki, amrih apike dilongi thithik ngono wae”(
“Lha gek apane ?”(“Lho terus apanya yang- dikurangi- ?”)“Huss !!, wong kalah iku manut wae, ora usah ngeyel, lhawong wis kalah wae, pokoke manut wae rak ya wis “(“Huss !!,
“Lha kon ngapa ???”(“Lha disuruh apa ???”)“Kakang Umar !”(“Kakakng Umar!”)“Apa adhiku Amir “(“Apa adikku Amir “)“Iki wonge sak mene mbane , terus nggo lungguh apa
“Mir, nyata-nyata kowe kanggo seksi ya, iki mau Kesumaningayu Siti Muninggar saka Negara Medayin nduwe patembaya yen bisa nundukake Raja Basunasar, iki kudu nganggo bukti, lha
Sekedhap netra Bagindha Umar-Amir menika mbungkus ikut badhe dipun paringaken kangge bukti menika
tadi)Gendhing“Kangmas sesembahan kula, pepunden kula , kados pundi sampun
“Menawi panjenengan ngendikan sampun sami tumungkul, buktinipun
ora kok nggilani ngono , iki engko yen ora ono buktine aku di tarani goroh, sangka sak ithik sangking akehe perjurit , sak pethuk kaya mangkene kehe iki…, ya wis
“Aduuh kangmas … kangmas , kok semanten kathahipun ..”(“Aduh kanda…kanda, kok sekian banyaknya..”)“Yo .. he em “(“Ya he em”)“Sak menika ngaten nggih kangmas , sak sampunipun Raja Joinambar sampun tumungkul , manut peraturan negari Kuparman niki, nembe setunggal malih
“Menawi panjenengan saged nundukaken Raja Jobin sangking negari Kaos menika kala wau seratus persen kula badhe suwita ngladosi panjenengan, sebabipun Raja Kaos menika piyuyun sanget dhumateng kula, lan kula babar pindah mboten remen kangmas ..”(“Kalau kanda bisa menundukkan Raja Jobin
“Menawi mboten kesupen, menika baris wonten ara-ara Bakdiatar kangmas …”(“Kalau
mau mung ana Tuhan dewe , yen patiku karo Raja Jobin ya wis … ora dadi baya ngapa … ya…ya…, tak saguhi diajeng !!!”(
Raja jobin ya sudahlah…tidak jadi masalah..ya..ya.., aku sanggupi dinda !!!”)“Mirr !!! “(“Mir !!!”)“Apa kangmas Umar “(“Apa kanda Umar”)“Aja mbok saguhi …, tenan … aja mbok saguhi …, sebab Raja Jobin kuwi dudu sak majate menungsa, duwe piandel pusaka pedhang pamungkas, wah wis ngidap-idapi , aja meneh jamake menungsa, gunung disuding jugrug Mir !, tenan …, tak elingke aja kok saguhi siji kuwi, gene jedheg –jedhege ora dadi karo kuwi, ora dadi apa, wong ijik duwe wae
“Wonten dhawuh kangmas, panjenengan kersa nimbali rayi paduka Raden Maktal “(“Ada apa kanda, memanggil Raden Maktal”)“Dina iki
Raja Jobin”)“Ooo… dadosipun mekaten kangmas …, kula supados ngungsekaken wanita sekawan menika “(“Ooo…jadinya begitu kanda…, saya harus mengungsikan wanita empat tadi “)“Ya…ya…”(“Ya..ya..”)“Inggih … mangga…mangga.., peneran.. wilujeng !..”(
Sekedhap netra Bagindha Amir mlebet dhumateng palagan, mangsulaken Raja Kaos saking negari Jobin kala wau ..(
waspadakake ora ana loro telu sing teka kajaba Bagindha Amir, … oleh ku ngarep-arep kaya wong tuwa
jebule wis mbok dhekem dhewe he …”(
Bagindha Amir. Sak sampunipun Bagindha Amir menika njungkel, wusana trampil sanget Turangga Kalisak, Bagindha Amir kesaut turangga, kalih ngambah jumantara kondur dhumateng negari Puser Bumi, minggahipun kadyo thathit, Bagindha Amir …(Sekejap mata Bagindha Amir
Bagindha Amir…)Gendhing“Oh…hmm… sun waspadakake kaya putraku Bagindha Amir…, he Bagindha Amir…Bagindha Amir…, kenepa ngger sliramu…, sirahmu biyuuuung….biyuung , lha jenenge rai kok kaya ….adhuh !!…, gek kena apa Bagindha Amiiir…Bagindha Amir …”(“Oh hmm… aku lihat seperti putraku Bagindha Amir…he Bagindha Amir…Bagindha Amir…, kenapa
“Iya…ya…ya.. Bagindha Umar…Bagindha Umar..”(“Iya…ya..ya.., Bagindha Umar…Bagindha Umar..”)“Ngaturaken kedrawasan paman… menika Bagindha Amir sampun kula engetaken ampun ngantos mungsuh kaliyan Raja Jobin sangking negari Kaos, sebabipun Raja Jobin menika nggadhahi piandel wujud pedang pamungkas, sampun malih jamakipun manungsa, gunung dipun suding jugrug , pramila Bagindha Amir kumawani mlebet dhateng palagan kenging pusakanipun inggih menika Raja
“Nuwun sewu kangmas Bagindha Amir, kangmas Bagindha Amir, kula rayi panjenengan , kula Siti Muninggar kangmas, sumerep tatu panjenengan kula mboten kiat kangmas !, senajan putri, kula nggih prajurit kangmas, dados menapa-menapa kula mboten trima kangmas, cobi kula ingkang badhe majeng dhateng palagan , Raja Jobin …Raja Jobin.. aja kaget !, iki lho Siti Muninggar cintamu sing bakal mungsuh kowe …”(
Sekedhap netra Raja Jobin namakaken pedang pamungkas dumateng Kosim, sakala wujudipun ical, lajeng dados
“Awit siyen, sak jatosipun kula dhumateng Bagindha Amir menika naming lapisan njawi, sejatosipun seratus persen kula tresna dhumateng panjenengan kangmas…kangmas Raja
ning …”)“Inggih kangmas …”(“Iya kanda..”)“Iki aku rak mentas wae perang gedhen-gedhen karo Bagindha Amir. Bagindha Amir, ketiban pusakaku njungkel –njungkel tenan, aja maneh jamake manungsa, gunung tak sundik nganggo pusakaku iki wis mesthi jugrug, la mulane Bagindha Amir keplayu…, ya ning..ya…mulane sak iki kari kowe karo
“Inggih kangmas …”(“Iya kanda…”)“Kangmas…kangmas…”(“Kanda…kanda…”)“Iya apa…apa…”(“Iya apa…apa...”)“Sak sampunipun sajak
“Inggih kangmas…”(“Iya kanda …”)“Biyuuung…biyuuung , wong ayu sak ngalam ndonya kok ora ana sing padha , tur eseme…aku …adhuh biyuuung…biyuuung…biyung, lagi dilirik wae aku wis kejungkel-jungkel.., wong ayu… kok ya dipek dhewe…, ning…aku kok kon sare terus kok rengeng-rengengi …”(“Biyuuung..biyuung, orang cantik sedunia kok
sing mbok senengi sindhen sapa ? “(“Terus yang kau senangi pesinden yang mana?”)“Kula piyambak mawon kangmas..”(
sikil , sejatine kowe tak lipur sing kaya mangkene aku nduweni pamrih pedang, sak iki pedhang wis ana tanganku, yen pancen ora trima tututana Siti Muninggar , tak gawa oncat
piandelku ana pedang pamungkas, banjur diboyong karo Muninggar…, hoh bajingan wadon kowe …, he !! perjuritku kabeh saka negara Kaos, cilik gedhe, tuwa enom, aja ana sing keri ana Oro-oro Bakdiatar, ayo dibroki iki negara Ngarab, dadekne karang abang kabeh, he kanca ayo budhal yen kaya mangkono “(“E..e…e..,
“Pramila gusti, kula piyambak inggih radi ngungun lan emeng sanget, negari Yaman menika kula tliti-tliti mboten wonten tiyang ingkang ngandheg , menika kok lajeng mireng suwantenipun bayi lahir menika wonten pundi apa kira-kira bangsane demit …”(
“Nggih …nun inggih !”(“Ya… ya..!)“Nun inggih …”(“Ya”)“Nun inggih ..”(“Ya”)“Lha iya patih suara kok ning ndhuwur meret kae suara apa, suara bayi kok ning ndhuwur…iku kan nganeh-anehi ta, mangka sing ana ndhuwur mau ora ana liya kejaba mung peti , lha peti kuwi isine,piandele Bagindha Amir , slimut lan dodot pusaka, bisa nangis , coba kanca ayo mirengna maneh”(“Lha
inggih menika Raja Yaman, menika wau(Sekejap mata Patih Jumegog
para prajurit, kamu saksikan ya, ini cucuku aku beri nama Maryonani !!”)“Nun inggih “(“Ya”)“Eyang pundhen kula sesembahan kula, kula wayah panjenengan Maryonani , kanjeng rama kula
Bagindha Umar, Bagindha Amir”)“Nyuwun idi pangestu eyang, kula badhe sowan kanjeng rama,…kanjeng rama…kanjeng rama…, kula ingkang
“Menawi panjenengan dereng priksa, kula putra panjenengan Maryonani “(“Kalau paduka belum tahu, saya putra paduka Maryonani”)“Maryonani, aku bisa nampa bektimu nanging aku iki ning ngara kene lagi nandhang pepeteng , yen kowe bisa mbalekne perjurit sangka negara Kaos Raja Jobin , kowe bakal tak tampa”(“Maryonani,
inggih !, kula bade lumebet dhateng palagan kanjeng rama “(
mundur”)“Durung karuan yen mungsuh cah cilik “(
Saksampunipun Marionani sungkem dhateng ramanipun Bagindha Amir, ical !!!, badar dados dodot pusaka lan slimut(Setelah Marionani menyembah kepada ayahndanya Bagindha Amir,
Mir…Mir… , ora nyana ora ngimpi, layak kowe ora duwe kekuwatan , dadi kowe koncatan dodot pusaka lan slimut, yo…yo…lha sak iki pisan titimangsa Mir !, wis teka
Raja Jemblung Marmadi, sedikitpun tidak apa-apa Payung Tunggulnaga)Gendhing“Ngger … putraku Wahas ..”(“Nak putraku Wahas …”)“Wonten dhawuh kanjeng rama …”(“Ada apa ayahnda …”)“Aku kanjeng ramamu Bintaljemur, yaiku sesepuh ana negara Puser Bumi kene sajak ana negara Puser Bumi kene ana hara-huru sing
“Nuwun sewu estunipun menika badhe mbangun negari, sinten ingkang saged ngekaraken Payung Tunggulnaga , inggih Payung Bawat, menika negari seratus persen menika badhe tetep bangunan menika tetep sukses lan tetep rukun sedaya warga, menawi Payung Tunggulnaga menika saget mekar … “(
dhawuhe kanjeng rama Bintaljemur supaya aku ngekarne Payung Tunggulnaga, iki ora kok teges aku clandhaan nanging saderma nindakake dhawuh , mula sak iki ayo ngaturake panyuwun menyang Gusti Allah , muga-muga Payung Tunggulnaga bisa mekar, lan diridhoi apa sing dikarepake kabeh, mula ayo bebarengan maca Bissmillahirrahmanirrahim …(“Oh ya..ya..ya..ya sekarang aku akan ikut membantu membuka, sebab aku mendapat mandat ayahnda Bentaljemur supaya
Sekedhap netra inggih menika Wahas kanthi waosan Bissmillahirrahmanirrahim , Payung Tunggulnaga dipun asta kaliyan Wahas, Payung sanalika mekar, sigra byar padhang trawang, ingkang njalari sedaya dados ayem tentrem negari, awit sangking ampuhipun Wahas(
“Adhuh paman sesembahan kula , pundhen kula, saksampunipun Payung Tunggulnaga sampun mekar , kala sangking wetan wangsul ngetan, kala sangking kilen wangsul ngilen, kala sangking kidul wangsul ngidul, kala sangking ler wangsul ngaler , sedaya kala sampun wangsul dhateng panggenanipun , ketingalipun sinaripun kawontenan-kawontenanipun negari Puser Bumi mriki “(
ya”)“Lha menika mekaten, sak sampunipun Payung Tunggulnaga menika sampun mekar , kula kalian panjenengan ngrumaosi tansah ngonjukaken raos suka syukur dhumateng
“Mula sangka iku ngger kabeh kudu ayo padha ngonjukake rasa suka syukur menyang Pangeran sebabe Gusti Allah iku sifate rahman rahim , apa tujuane kawulane waton tenan , mesthi tansah diridhoi dening Gusti Allah, mula aja ragu-ragu , lan mamang-mamang , kocap ora mamang ora ragu, wis mesthi bisa kasembadan panyuwune”(
tenan , mesthi tansah diridhoi dening Gusti Allah, mula aja ragu-ragu , lan mamang-mamang , kocap ora mamang ora ragu, wis mesthi bisa kasembadan panyuwune”(“Maka
sing ora kacuk padha kacuk, masyarakat sing padha njembel sak iki padha makmur kabeh, bisa sukses seratus persen bangunan iki sangka mekare Payung Tunggulnaga, mula pisan gawene ngger Bagindha Umar-Amir, sliramu Bagindha Amir sliramu tak angkat supaya nglungguhi dhampar kencana ngger, iki sliramu Bagindha Amir, ora kekasih Bagindha Amir, sak iki tak sengkakne ngaluhur
raja Wong Agung Menak Jayengrana,ya Jayeng Palugon, ya Jayeng Murti, ya Jayengrana”)“Oh dadosipun mekaten kanjeng rama , kula panjenengan paringi sampur nglenggahi dhampar kencana ?”(“Oh
dadosipun kula menika kesampiran sampur supados jumneng Adipati wonten Tal Kandhangan , den paringi tenger Adipati Marmaya Guritwesi Tal
“Inggih “(“Ya”)“Lha iki mangkene pisan ya, wis teka titimangsa , Kesumaningayu Siti Muninggar, tak syahke pisan pikantuk Bagindha Amir, dene Bestari putrane patih Bestak dina iki menyang Bagindha Umarmaya, Kestabun, menyang Raja Marmadi ya…”(Lha
Raja Marmadi ya…”)“Inggih “(“Ya”)“Gene sing siji iki menyang Raden Maktal, putra saka Ngalabani pisan gawene, kowe supaya ngrangkani Wong Agung Menak, kowe tak sengkakne ngaluhur supaya dadi Patih ana kene “(
supaya membantu Wong Agung Menak, kamu aku angkat supaya jadi Patih di sana”)“Oh inggih, dados kula menika jejuluk Raden
bergelar Raden Patih Maktal Putra Ngalabani”)“Lho iya, mula ayo diatur sak apik-apike negarane iki, supaya
wenang tak sabetake gunung guntur, tak sabetke segara sat, tak sabetke perawan Kenya kinthil-kinthil, pucuke upat-upat Kenya-kenya sarine Kenya kala klawan tangis, manten putrid cethuk manten kakung ra bisa ngeluh , bisa nangis , nangis sangking kersane Gusti
mantra Jaran Goyang, tak goyang segara etan sat, segara kulon sat, gendirku sada lanang, upet-upetku lawe benang, tak sabetake gunung guntur, tak sabetake segara sat, tak sebetake perawan
jaman semana nalika Raden Bathara Katong sing babad Ponorogo diutus karo kangmase saka Demak Bintara supaya mbabadi alas oleh sak kidul etane Gunung Lawu, bareng mangkono teka kene dikandani diden-deni aja pisan-pisan kowe mbabadi alas kene, merga kene iki ana ompleng-omplenge sing luwih pinunjul yaiku Ki Ageng Kutu , balik maneh !, bareng balik karo Kangmas Raden Patah, didhawuhi supaya disampiri sampur kon balik jumeneng Adipati digawani Basusena, yaiku Patih Sela Aji , bareng digawani Patih Sela Aji , teka kene banjur musyawarah kecethukan karo kiai muslim yaiku Kiai Ageng Mirah , piye penake arep mbabadi alas iki , sing menghambat kok gedhe banget , sak iki ngenekake musyawarah Ki Ageng Muslim takon “Ora ,aku arep takon dhisik , karo kangmasmu, disampiri sampur supaya mababad alas iki, digawani apa kowe ?”(“Seni Jembung
nganti ucul , siji syahadat, loro sholat, telu zakat, papat puasa, lima dohrane, maksude adoh parane , dina iki selawe yuta , iki supaya mencar-mencarake njejegake agama Islam ana sak kidule Gunung Lawu , lha bareng mangkono arep babad alas lha sing usul dhisik
ngono bener tenan , wong-ke yen nggawe kapitunane sak padha-padha ora apik kedadehane, lek ngono pikirku kaya digugah , rumangsa jenjem …, rumangsa
Katong dhawuh , ‘mbesuk ana rejane jaman jenengna Jemblung !! ‘, dadi Jemblung mau saka tembung jenjem penggalihe, mulane Jemblung Katong Wecana , sebab sing meca Raden Katong “(“Raden Katong
jemblung Katong Wecana sebab yang mendongeng Raden Katong”)“Kuwi apa lho ?”(“Itu apa lho ?”)“Yaiku seni Jemblung Katong Wecana , sing meca iku eyang Katong , nalika babad Ponorogo . Bareng babad dhes !!, terus dadi negara …, lha Prapatan Medhang Kawit dhek semana terus dicorek , mbesuk golekana iki lho eneng sandhinge iki lho, iki papat karo telu , tibake dina iki dicocokne karo kahanan pas !, prapatan Medhang Kawit tibake prapatan siji sing nyangga patang ndesa, digoleki satus dusun ora temu loro, manggone ana ngendi ?, prapatan PasarPon, sing mloncong ngidul mangulon sing nyangga Desa Mangunsuman kecamatan Siman, sing mloncong ngalor ngulon, Kelurahan Patihan Kecamatan Babadan, sing mloncong ngalor ngetan , Kelurahan Kadhipaten Kecamatan Babadan, sing mloncong ngidul ngetan , Kelurahan Singosaren, Kecamatan Jenangan. Patang ndesa , telung kecamatan , mungel pitu, wong ngurip ning ngalam ndonya nggolek pituduh sing bener, pitutur sing apik, lho kaya ngono kuwi lho kang !, iki seni jemblung Katong Wecana , mulane sok
do’a ;Bissmillahirrahmanirrahim,Singgah-singgah Durga singgah,Kala godha rencana padah suminggah,Ana gambar balekna nglatar,Ana tenung balekna nglurung,Sapa sing sedya ala marang …. ( disebutkan nama yang punya hajat )Teka gog, lunga,Gag, gog, gag, gog, gok saka kersane Gusti AllahBismillahirrahmanirrahim,Ana kidung kang rumeksa wengi,Panolake bilahi kabeh,Panolake
Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib , wekdal dinten semangkin kersa sluku sedakep nutupi babahan hawa sanga , tansah tafakur, maksudipun tafakur menika pikir-pikir menapa ingkang dipun gayuh, mboten sanes putra kekalih Baginda Umar dalah Baginda Amir dipun utus dumateng Pondok nuntut ngelmu antawis sampun tigang candra mboten wonten kekabarane, mila ndadosaken penggalihan wontenipun negari Kuparman. Lajeng mboten sauntawis dangu Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib kersa medar sabda , mboten wonten kalih tiga ingkang saged nampi kejawi kakang Tambi Jembiril , inggih warangka dalem patih negari Kuparman.“ Brada Irawan ..!? ““ Ingkang dipun maksudaken Brada menika sinten ? “Penggalihipun Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib kados rembulan kemendhungan , peteng riyem-riyem , lajeng byar
abyor pamore pendhok ngunir bosok ““ Aduh gusti punden kula , sesembahan kula gusti …, warangka dalem Patih Tambi Jembiril mboten pindah-pindah ngajeng-ajeng ganjaran sabuk kang dawa upete, curiga kang ambyor pamore , pendhok kang ngunir bosok , kejawi mung ngestokaken dhawuhipun gusti kula ““ Patih Tambi Jembiril , syukur banget seketi jumurung , kakang ..,
kene ““ Wah sampun… sampun … sampun sedaya para narapraja , sedaya perjurit anggenipun sami makarti piyambak-piyambak kangge nyengkuyung kawontenanipun bangunan enggal sukses makaten ““ Syukur banget seketi jumurung , kejaba saka iku seje sing tak aturake, iki dina aku sajroning pitung dina pitung bengi tansah lam-lamen ketok putraku si Bagindha Umar, Bagindha Amir, wis suwi banget ora kendhur ora ana kekabaran manjur piye kakang, kakang Tambi Jembiril ““ Nuwun sewu !, menawi petangan kula jangkep keng putra Bagindha Umar, Bagindha Amir taksih tetep, malah menika kemawon bilih pikantuk inggih menika ilham utawi ganjaran ingkang langkung ngremenaken , mbok bilih sanes wekdal Insyaallah menika enggal badhe dhateng … ““ Syukur banget seketi jumurung kaya kesiram banyu sewindu penggalihku kakang …”“ Nun inggih ! “Teh sepindah mboten kenging nengleng rambut pinara pitu , sabda mituhu pandhitaning ratu saksampunipun Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib medar sabda dhateng warangka dalem Patih Tambi Jembiril, tumrap tiyang nginang dereng abrid , tiyang ngidu dereng asat sampun kesaru praptaning Bagindha Umar, Bagindha Amir …“ Kanjeng rama… kanjeng rama…, kula ingkang sowan, kanjeng ….”( Iringan gendhing )“Rama… punden kula rama, putra panjenengan Bagindha Amir ingkang sowan, rama …rama…”“Aduh ngger putraku Bagindha Amir…Bagindha Amir, olehku ngarep-arep sliramu kaya-kaya ibumu menyang pasar aku pingin jajane ngger Bagindha Amir,… Bagindha Amir”“Nuwun inggih kanjeng rama pepunden kula sesembahan kula, sakderengipun putra panjenengan Bagindha Amir ngaturaken sungkema mugi konjuk rama ““Iya ngger kowe ngaturake pangabekti tak tampa ora liwat pangestune kanjeng rama tampanana ya ngger Bagindha Amir ““Kula tampi kula petekaken mustaka mugi ndadosaken jimat paripih kanjeng rama
ngaturaken sungkem rama ! ““E..e..e.., tobat…tobat putraku ngger Bagindha Umar… Bagindha Umar… olehku ngarep-arep kaya-kaya biyung…biyung godhong mlumah tak kurepne godhong murep tak lumahne , ngger … Bagindha Umar !, kepriye sliramu tak utus nyang pondok wis suwe ora eneng pekabarane lho ngger putraku ““Nuwun inggih kanjeng rama pancen kula wonten pondok rama ..”“Semanten ugi kula ngaturaken mugi konjuk …”“Ya … ya… Bagindha Amir, ya…ya…, iki kaya-kaya kok wis ora kuwat rasane atiku , pingin-pingin enggal mirengne ngger Bagindha Umar –Amir , njur kepiye asile nggonmu nyang pondok kuwi ngger !?”“Aduh kanjeng rama pepunden kula, pangestu panjenengan tansah dipun ridloni Gusti Allah langsung ditebihaken saking sedaya balak lan saget kaleksanan sedaya cita-cita kula kanjeng rama, wontenipun kitab-kitab sedaya sampun khatam sedaya. Sak sampunipun sampun khatam kanjeng rama, kula jengkar saking pondok Mbleki, wusana keraya-raya dumugi wana gung liwang –liwung , kula manggih gedhong isi mas picis rajabrana sak gedhong melep-melep, menika bandha karun wonten tulisanipun, ingkang kiyat kanggenan Bagindha Umar, Bagindha Amir supados dipun boyong dumateng negari Kuparman nggih Tanah Suci, kangge nyuksesaken kawontenanipun bangunan , kejawi saking menika taksih wonten malih kanjeng rama , kawastanan Kasang Kertas Aji utawi malih nggih menika Payung Tunggulnaga, nggih Payung Bawat, menika ingkang kiyat kanggenan Payung Tunggulnaga,Payung Bawat inggih negari Kuparman menika kanjeng rama ““Aduh ngger putraku ngger … beja kemayangan ya ngger, iki seratus persen bangunan enggal bisa sukses, yaiku mau anggonmu nemu bandha karun ana alas gung liwang-liwung , lha banjur kersamu piye ngger Bagindha Umar, Bagindha Amir …”“Nuwun sewu kanjeng rama, mbok bilih kanjeng rama menika marengaken utawi kersa mbok inggiha menika dhawuh dhumateng para narapraja lan para perjurit sedaya , menika dipun boyong dhumateng negari Kuparman wontenipun bandha ingkang wonten wana gung liwang-liwung kangge nyuksesaken kawontenan bangunan menika”“Oh iya… ya…ya, pancen ya cocok sing dadi kandhamu kabeh , lha iki kabeh para perjurit !!”“Wonten dhawuh !…wonten dhawuh …wonten dhawuh !!”“Iki padha mlumpuk , lan padha midhanget kabeh kanggo sing bakal tujuan –tujuan kebecikan ““Inggih !! ““Lha ora liwat Raja Yuyupati nguntapake wadya bala kabeh unta dicawisake. Cacahe ana pira untane iki mbanjur ngetutne tindake si Bagindha Umar, Bagindha Amir menyang alas gung liwang-liwung perlu kanggo mboyong maspicis rajabrana raja keputren , ora kur cukup kuwi , ketambahan Jaran Kalisak, mbanjur yaiku Payung Tunggulnaga, Payung Bawat, ya Kasang Kertas Aji, iki pancen beja kemayangan Pangeran maringi kemurahan menyang kawulane supaya kanggo nyksesake kahanan bangunan”“Inggih sampun sedaya perjurit sampun lengkap wonten njawi, wontenipun unta sampun penuh sanget mboten kekirangan ““Sak iki ngene kanca, aja kesuwen kanca, supaya enggal di ayati enggal diboyong ““Inggih !”*Teh sepindhah mboten kenging menceng sarambut pinara pitu, sabda mituhu sabdaning Pandhita ratu, saksampunipun Adipati Ibnu Ngabdul Munthalib medar sabda dhumateng sedaya para
ratu, para narapraja sampun dumugi papan panggenanipun wontenipun gedhong menika ““ Oh inggih !”“Oh inggih !”“Oh inggih !”“Mangga sami dipun celakaken sedaya untanipun ““Iki piye..”“Iki piye ..”“Lho… lhaaa ““Eh kanca alon-alon …”“Aja nganti kesusu-susu ayo kene …”• Sekedhap netra Bagindha Umar, Bagindha Amir sak andahannipun menika mboyong mas picis rajabrana , raja keputren sak gedhong kamot sedaya malah menika Kasang Kertas Aji , Payung Tunggulnaga, Payung Bawat, Turangga Kalisak, sampun komplit *“Eh kanca … iki wis kamot kabeh ayo enggal diasta kundur, nanging iki ngene kanca supaya ora tumpang suh lakune..”“Lha ora…, iki ngene lho kang , saking maremku ketekan bandha sak mene akehe, iki mengko kundure trah dadi apa-apa aku njaluk gendhing ndangdut sing puenak supaya lakune unta kepenak ““Lha sing mbok jaluk apa …”“Lha iku kepenake ora susah angel-angel, Goyang Semarangan ““Eh ayo kanca …mangkono kanca..”• Tembang gendhing Goyang Semarangan cipt. Ki Narta Sabda *“Ha..ha..ha… kanca-kanca bareng lagune Goyang Semarang lha kok iki wis teka negara kene … eee”“Aduh ngger putraku Bagindha Amir…”“Wonten dhawuh kanjeng rama”“Iki sak wise banda kamot diusung menyang negara Kuparman iya Tanah Suci kene, mbanjur iki penake kepiye ngger Bagindha Amir”“Kula sumanggaaken kanjeng rama kadosa pundi”“Ora !, sak iki sing kuasa pancen sliramu, asal usule bisa mboyong mas picis rajabrana sakmene mbane, kabeh saka sliramu , mulane kowe nduweo putusan ngger Bagindha Amir ““Nuwun sewu sak derengipun kanjeng rama, bilih mangke wonten keklintuanipun keng putra Bagindha Amir tansah nyuwun pangapunten ingkang sak ageng-agengipun ““Iya…iya… piye…piye..”“Menika saking penyuwun dalem, kanjeng rama , menika dipun prail dados wolu ““Oooo…, dadi diprail dadi wolu , terus sing duwe bageyan sapa ?”“Ingkan sak bageyan dhateng pekir miskin”“Ooo…hiya ““Ingkang sak bagiyan dhateng tiyang ingkang utange kathah ““He eh”“Ingkang sak bagiyan dhumateng kanjeng rama ““iya ““ Ingkang sak begiyan kangge alat perang , ingkang sak bagiyan malih dhumateng randha-randha kembang menika ““ Ohh.. ngono ! ““ Iki sing mbok karepne diprail dadi wolu , ning aku usul !”“ Inggih ““ Saka karepku tambah siji ““ Kados pundi ““ Tambah siji kanggo asok gelondhong pengareng-areng kanggo negara Kiyaman , sebab negara kene iki kebawah negara Kiyaman , ketekanan bandha semene mbane lamun ora enggal asok glondhong pengareng-areng wis mesti
Kesumaningayu Kumandhiten wah wis bobote yaiku mau ngidap-idapi, mula saka iku kudu asok glondhong pengareng-areng”“ Aduh kanjeng rama punden kula, sesembahan kula kanjeng rama, Raja Yaman menika raja ingkang langkung sugih sanget, wonten paripaosipun bade dipun aturaken dumateng negari Yaman padha karo nguyahi segara, mboten guna kanjeng rama digunaaken dateng pekir miskin kemawon, menika ingkang langkung manfangatipun ageng kanjeng rama, menawi dipun aturaken dateng negari Yaman putra panjenengan Bagindha Amir mboten setuju kanjeng rama, sebab nguyahi segara kanjeng rama …”“ Bagindha Amir ““ Wonten dawuh ““ Manuta wong tuwa ya ngger ““ Yayi Bagindha Amir ““ Apa kakang Bagindha Umar ““ Saiki wong tuwa iku ora perlu dibantah ya, sebab wong tuwa iku tembunge mandi tenan. Sebab menawa ngarani kowe dadi kodok, mula dadi kodok tenanan mengko, mula ya diiyani ngono wae, amrih mareme wong tuwa, sebab maremake wong tuwa iku apik, merga wong tuwa iku Gusti Alloh katon, yen diwaneni woooo…, kuwi tenan ““ Ya kakang bagindha Umar, kula sumanggaaken kanjeng rama…”“ Iya..ya.., wis lila ya ““ Sampun ““ Ngger putraku Dullah ““ Wonten dhawuh kanjeng rama ““ Sliramu tak utus ya ngger ya, ngejaka kanca aja kurang saka selawe wong, iki mengko nggawa unta kabeh, asok bulu bekti marang negara Yaman, iki mengko aturna marang raja Yaman, matura menawa negara Kuparman ketekan banda sing ora karuan akehe ““ Nun inggih ““ Nah aja nganti kesuwen , kowe mengko selak konangan sedulurmu si Bagindha Amir ““ He !, kanca-kanca aja kesuwen kanca ayo kanca untane inggal digelak ““ Yo kanca budhal “Gendhing“ Sik !!!, leren …, iki ana priyayi nggawa banda sakmene mbane ayo sapa ngakua, kudu leren dina iki !!”“ Kowe sapa !”“ Ora tedheng aling-aling aku putra Ngalabani , Raden Maktal sing kondhang
nyawa apa banda !, banda apa nyawa ““ Kok bisa naker bandha lan nyawa !?”“ Yen kowe ngeman nyawamu bandhamu semene mbane iki lungna, nanging yen kowe ngeman bandhamu , nyawamu minggata kowe !!”“ Tak kukuhi tenan yen pancen ora kena !! ““ Lho !, Bagindha Amir !? ““ Nun inggih kula ingkang sowan ““ Raden Maktal Putra Ngalabani, iki ora perlu kowe musuh Raden Dullah, mungsuhen wae Bagindha Amir , pancen tak kukuhi tenan menawa kowe arep ngrampas bandha donya sing sak akehe iki ! ““ Oh Bagindha Amir… Bagindha Amir … wujudmu ora sepiroa, hayo sakiki perang tanding Bagindha Amir !! ““ Kowe ngajak perang tanding sak karepmu , sing nanting disik kowe apa aku !? ““ Coba tak tanting Bagindha Amir ! ““ Yoh mara cobanen ! “• Sekedap netra Bagindha Amir dipun tanting Raden Maktal putra saking Ngalabani. Saking rosanipun ingkang nanting saking awratipun ingkang dipun tanting, Raden
Bagindha Amir bobote sewu dacin , Bagindha Amir…* Gending“ Aduh Bagindha Amir … Bagindha Amir …, dudu majating manungsa, Bagindha Amir pranyata kowe tak tanting tanpa obah
salawase, arep suwita selawase urip Bagindha Amir ““ Cobanen yen mangkono ! “• Sekedap netra Bagindha Amir kanthi ucapan
Bagindha Amir , aduh kangmas Bagindha Amir …, kula ndhawahaken mbok biliih panjenengan saget nanting kula , kula bade ninggalaken negara , selaminipun gesang badhe suwita dateng panjenengan kakang Bagindha Amir …”“ Yayi Raden Maktal !, yen watake wong Islam , yaiku ora bakal munasika marang sak padha-padha mung dasarku iki mung amar makruf nahi munkar, nggugurake kuwajiban mbok menawa kowe kersa , dene ora kersa ya ora dibaya ngapa, sing wis kandha kowe dewe , lha sak iki njur piye !? ““ Inggih sampun kula angkat tangan, nderek panjenengan dados menepa cemet gepeng kula nderek
pengereng-areng menyang negara Yaman ““ Nun inggih sumangga menawi mekaten “*Sekedhap netra wadyabala saking Kuparman tambah wadyabala, Raden Maktal saking negari Ngalabani arsa
rasaning atiku, kanjeng rama kok dhawuh sing semene supaya nguyahi segara mangka saka iku Raja Yaman wah … bandhane mblegedhu sing ora karuan , negara Kuparman lagi oleh kaya lan ganjaran sing mung sak mene supaya diasokake minangka glondhong pengareng-areng cacahe selawe unta, rumangsa kaya ora lila banget , iki luwih apik diwenehake wong pekir miskin utawa marang bangunan supaya enggal sukses, yen ngono aku tansah tafakur “Sekedhap netra Bagindha Umar-Amir tansah sluku sedhakep nutupi babahan hawa sanga, tansah nyuwun dhumateng ngarsanipun dalem Gusti Allah, kocapa Punakawan kekalih Maruta kalih Dahana ….“ Ehm …ehm …, pancen
marang bandha kang bakal disetorake. Mangka ya bener banget gustiku Bagindha Amir, sebab wong Islam iku dasare Qur’an, yaiku amar makruf nahi mungkar, ora kok maido menyang sapa wae, sebabe ana serat wis didhawuhake lakum dinukum waliyadin , agamamu ya agamamu, agamaku ya agamaku, nagging wong Islam byuh …., wis…wis , agama sing tak rasuk isine mung mathuk thok. Sasi pasa sapa wonge gelem pasa bisa nutug,
ora ketang mbolo enom padha karo ngibadah sewu sasi … byuuuh…byuuh bada sesuk , sholat Ied , mbanjur sejarah, kulanuwun nggih !, ayo dhe ! dosamu bisa dilebur dina iki, inggih , salaman wae wis bisa nglebur dosane karo sapodha-podho, dimanggakake terus mangan gedang wae entek sak lirang, wedange entek sak ceret, pinten mas!?, gratis tidak mbayar !!, …wah jebul mathuk maneh. Nyang kulon mah kulon ngono, ora suwe ana kang nothoki lawang, thok-thok ! kulanuwun !, sinten ?, kula, kula dikengken Pak Suta mangke jam pitu diaturi genduren, nggih !!. Tekan
bareng ngono tahlil sedhela , bar tahlil didumi gule sate sak piring melep-melep, byuuh…byuuh…, jale ta kaya ngono kuwi ta, wis, bareng
ngloro-ngloro, byung…byuuung, karo ngguwak kulit gedang ambon , ijik nyangking cething maneh isine rena-rena, kancinge nyewu –nyewu, biyuuuh …biyuuh , wong Islam iku isine kok mathuk thok, jale ta kaya ngono kuwi
akuwis wegah ““Ora , lha sirahmu kok mbok tutupi kuwi apa ?”“Lho kowe kuwi ketinggalan jaman kang !, iki ngono jenenge helm kang ““Lho kok nganggo helm ?”“Wooo…, kanggo njaga kebaikan kang !, mulane wis didhawuhke bola-bali, rujak kunir jenenge parem, bubuk kopi gula jawa , kowe nyetir nganggo helm cethuk polisi ora apa-apa…(penonton tertawa !!), lho iki lho kanggo njaga
““Layak ta , nganggo helm penthelang-pentheleng !”“Lha iya ta kaya ngene iki ““Piye ta dik tenane iki ““Ngene lho kang, tenane, tenan awake dina iki wah, pira-pira tansah ngonjukake sukur nyang Ngarsa Dalem Gusti Allah , dina iki diparingi wekdal panjenengane mbahe ingkang kawogan , supaya yaiku ikut meriahkan utawa yaiku mau ikut pentas ning kene, byuuuh…biyuuh, wis warangganane nyos!!!, banjur yaiku mau pradanggane jegeg , geke, tempate hemm, I love you, aku ya ngono , pokoke yes !, aku ya ngono ““Ora dik
yo hora apa-apa, ngono lho kang”“Lha iki sir kepiye penake”“lha iki gandeng bendaramu lagi kesusahan, mathuke aku karo kowe, sak ora-orane ya nglipur penggalihe ““apa”“nglipur penggalih ““lha sing kok jaluk !?”“bisa sesuai karo jamane”“aku arep njaluk Randha Nunut !!”“lho kok Randha Nunut ?”“ya !, nunutake randha-randha –ke aku mesakake, merga para syuhada , para pahlawan direwangi pecahing dhadha wutahing ludira, kanggo ngrebut kamardikan, iki okeh randha kembang, okeh bocah yatim, okeh wong miskin kudu dipikirke, mulane aku njaluk randha nunut, lho iki ya jelas ta ““jaman semana aku kelingan rikala negara jik dicengkeram karo penjajah, byuh !, masyarakat uripe piyeee ngono, gaplek wae ora nyore tenan, lho di !, kuwi tenan , kuwi kok ora sembrana , kuwi tenan, jaman semono, sandangan wae biyuuh..biyuuh, lek
buahe para syuhada lan para pahlawan kang direwangi pecahing dhadha wutahing ludira kanggo ngrebut kamardikan iki, mulane kudu disyukuri, eneng bangunan apa wae kudu nyengkuyung , mulane ana tarikan saka pemerintah ayo padha ditindakake, ya nyicil sethithik mbaka sethitihiklewat RT, awit yen kabeh pingin apik kudu jer basuki mawa bea , lha yen njaluk apik tanpa bea apa ya isa .“Ooo… ya cocok , wis lek ngono , Randha Nunut, mangga dados !! “Gendhing Randha Nunut“Lha ya enak ta kang Randha nunut , mulane iki mau ngene , jane lek warangganane miturut sing usul calone enem, wasana ana aral sing siji gerah, sing siji eneh putune lahir, Semarang kaline banjir , berase ora larang putune lahir, ngene iki byuuuh…byuuh ““Ora lho dik aku takon, ora !, seni Jemblung Katong Wecana pokok-pokoke kepriye sing ana Ponorogo kuwi piye sejarahe ?”“Seni Jemblung Katong Wecana kuwi ora ana gambare, mung dongengan, merga jaman semana nalika Raden Bathara Katong sing babad Ponorogo diutus karo kangmase saka Demak Bintara supaya mbabadi alas oleh sak kidul etane Gunung Lawu, bareng mangkono teka kene dikandani diden-deni aja pisan-pisan kowe mbabadi alas kene, merga kene iki ana ompleng-omplenge sing luwih pinunjul yaiku Ki Ageng Kutu , balik maneh !, bareng balik karo Kangmas Raden Patah, didhawuhi supaya disampiri sampur kon balik jumeneng Adipati digawani Basusena, yaiku Patih Sela Aji , bareng digawani Patih Sela Aji , teka kene banjur musyawarah kecethukan karo kiai muslim yaiku Kiai Ageng Mirah , piye penake arep mbabadi alas iki , sing menghambat kok gedhe banget , sak iki ngenekake musyawarah Ki Ageng Muslim takon“Ora ,aku arep takon dhisik , karo kangmasmu, disampiri sampur supaya mababad alas iki , digawani apa kowe ?”“Sepisan kula disangoni cengkir”“Nggih ““Iku maksude piye ?”“Cengkir niku kencenge pikir, maksude pacul, niku ngelmune papat aja nganti ucul , siji syahadat, loro sholat, telu zakat, papat kuasa, lima dohrane, maksude adoh parane , dina iki limang yuta , iki supaya mencar-mencarake njejegake agama Islam ana sak kidule Gunung Lawu , lha bareng mangkono arep babad alas lha sing usul dhisik Patih Marga Ewuh , woo .. panjenengan badhe mababadi wana menika, ohhh kathah penghambatipun . Lajeng musyawarah . Sakwise musyawarah Patih Selo Aji usul…“Pun sak niki ngaten mawon , menika kelangkung sae dipun wontenaken bedamen , lha kula mawon gadhah wawasan supados nunjuk dhumateng mubalek Kiai Danasuka , niku supados inggih menika dakwah wonten prapatan Medhang Kawit, jaman rumiyin , lha tenan !, bareng mangkono tekan Prapatan Medhang Kawit , dakwah ya dhasare amar makruf nahi munkar , aja nyuwiya sak padha-padha ,dhasarku arep gawe apik mangkono sakwise mangkono kedaden ““Waa…, banjur si Kiai Danasuka, dakwah , bangsane wong-wong , bangsane jin-jin padha ngrungokne ““Lek ngono bener tenan , wong-ke yen nggawe kapitunane sak padha-padha ora apik kedadehane, lek ngono pikirku kaya digugah , rumangsa jenjem …, rumangsa jenjem ““Raden Katong dhawuh , ‘mbesuk ana rejane jaman jenengna Jemblung !! ‘, dadi Jemblung mau saka tembung jenjem penggalihe, mulane Jemblung Katong Wecana , sebab sing meca Raden Katong ““Kuwi apa lho kang ?”“Yaiku seni Jemblung Katong Wecana , sing meca iku eyang Katong , nalika babad Ponorogo . Bareng babad dhes !!, terus dadi negara …, lha Prapatan Medhang Kawit dhek semana terus dicorek , mbesuk golekanan iki lho eneng sandhinge iki lho, iki papat karo telu , tibake dina iki dicocokne karo kahanan pas !, prapatan Medhang Kawit tibake prapatan siji sing nyangga patang ndesa, digoleki satus dusun ora temu loro, manggone ana ngendi ?, prapatan PasarPon, sing mloncong ngidul mangulon sing nyangga Desa Mangunsuman kecamatan Siman, sing mloncong ngalor ngulon, Kelurahan Patihan Kecamatan Babadan, sing mloncong ngalor ngetan , Kelurahan Kadhipaten Kecamatan Babadan, sing mloncong ngidul ngetan , Kelurahan Singosaren, Kecamatan Jenangan. Patang ndesa , telung kecamatan , mungel pitu, wong ngurip ning ngalam ndonya nggolek pituduh sing bener, pitutur sing apik, lho kaya ngono kuwi lho kang !, iki seni
Ponorogo, seni jemblung Katong Wecana, kanthi dasar ngurip-urip, memetri babade eyang Katong, pahlawan Islam sing disarek-ke ana Sentana Dalem ““Lho kaya ngono kuwi ““Oooo.. iya…ya ““Punakawan loro padha sesuka , kowe ora ngerteni iki dina yaiku mau Raja Yaman, ngedekne sayembara, putra-putri kuwi dirawuhi para raja , para ratu sewu negara, kuwi banjur milih repot Kusumaningayu Ratu Kumanditen nduwe patembaya, sapa sing bisa nanting yaiku mau Kumanditen bakal diladeni suwita salawase urip pisan, ping pindhone sapa sing bisa njemparing ali-ali sing dingge …”“Ooo… dadi mangkono ““O, iya ““Lho iki sapa ana satriya penthelang-pentheleng ana ngarepku !”“takon marang sapadha-
selawase urip, aku sing bakal ngleboni sayembara !”“He Raja Ngabsi, yen mangkono kena kowe ngleboni sayembara, coba ayo padha diayati !”“Yoh !, yen ngono ati-atinen “Sekedhap netra Kesumaningayu Kumanditen dipun tanting kalih Raja Ngabsi, mbegegeg mboten menapa-menapa,
Ngabsah ora bisa ngayati ““Iki ana satriya bagus rupane, alus tindake, sapa teka ngarsaku! ““Yen takon karo aku , ana mangsi padha-padha mangsiono, aku wali
Bagindha Amir, kakekamu kabeh para raja, para ratu, ora bisa nanting wong sing kaya aku, Bagindha Amir ! ““Ora kena riak kibir, sebab Gusti Allah iku sifat rahman lan sifat rahim , iki iyik-iyik bakal nanting, bisa ora, ora kewuhan, gagah perkosa wujude nanging bisa ya ora
amratipun ingkang dipun tanting, sangking rosanipun ingkang nanting, Kesumaningayu Kumanditen sukune ambles sak dhengkul , Bagindha Amir mboten obah mboten mosik, Bagindha Amir bobot sewu dacin…Bagindha Amir …“Bagindha Amir…Bagindha Amir, dudu majate menungsa Bagindha amir, bareng tak tanting sikilku ambles sak dhengkul,
umbulaken dhel !!!, ngantos inggilipun sedasa jungul sangking ampuhipun Bagindha AmirGendhing“Aduh kangmas !, pepunden kula, sesembahan kula, pantes kula suwitani kangmas,sakderengipun kula sampun persapa, sinten ingklang saget nanting dhumateng kula, pantes kula sembah kangmas, punden kula ..”“Kepiye !!”“Inggih kula sampun angkat tangan, dados menapa-menapa kula badhe suwita dhateng panjenengan kangmas ““Hmm, ora tak ladeni ke kepiye, ora tak ladeni ke ya kepiye … hmm … raga..raga..ditinggal nyawa mbesuk dadi apa ga…raga, kaya ngene …hmm.., jenenge wong kuning kok dienggo dhewe aduh, manuta ya ning , sun pondhong-pondhong ojo mingkar-mingkur ya ning ya .., adiku bocah ayu Kumanditen !, iki ana paribasane sunnah dadi wajib, aku kawin karo sliramu iku sunnah , nanging dadi bojoku kowe kuwajibanku , aku kuwajiban nagayomi , aku kuwajiban ngomah-ngomahi, dadi kangmasmu aku kuwajiban tutur marang sliramu, anggonen selawase, wadon wani karo lanang, ngelingana urip ning ngalam ndonya mung pirang dina , diumpamakne wong nyang pasar mampir ngombe, umpamane sak suwi-suwining ning ngalam ndonya ijik suwe ning jaman akherate mbesuk ya di, ya ..”“Nun inggih kangmas punden kula, sesembahan kula ““Iya !, sing kena diarani wong wadon sejati iku sing piye ?, sing diarani wong wedok sejati iku sing gelem ngenggo ma papat, nga telu. Maksude ma papat, dadi wong wadon pintera macak, nome loro pintera masak, nomer telu mapakka kakunge yen bar tindak, nomer papat manggakake , wong wedok sejati , esuk-esuk tangi turu, nadang adus terus macak sing mening-mening, wedhakan rembet-rembet , liven njlirit, biyuuuh…wong lanang kuthuk ora tahu lunga , iku tenan , nanging yen wong wedok njeborok !, biyuuuh…biyuuh wong lanang kesit…kesit, sing kakung bar ka kantor
kosok bali wong wedok ngenggoni nga telu , ora oleh kulakane, maksude nga telu, siji; senenge ngrasani bojo, loro; ngobrol, telu; nagntukan, kudung buyuk ilang blengkere , prawan ngepluk ilang nomere, mulane wong wadon aja ngangggo nga telu , awit nga telu bageyane pak lanang, gelem ora kowe lek rabi kuwajiban duwe nga telu, siji; ngayani, loro; ngayemi, telu aku lali …(penonton tertawa bersahutan) aku lali diajeng , mula sangka iku kon sing padha setiti kon sing padha waspada , urip ning ngalam ndonya iki ora-orane bisa-a duwe pitung bahasa, iki wis rada mumpuni, apa , Inggris duwe, Cina duwe, Jawa duwe, Arab duwe, Bahasa Indonesia duwe, lan liya-liyane, paling ora sak kecap isa dadi mumpuni , mulane dadi wong wadon diajeng, sing padha setiti , sebab simbah biyen sak durunge teka wis nggawa jangka, mbesuk wis jangkane dewe , lek njangka piye, ‘thole..thole titenana mbenjang lami kowe mbesuk menangi kreta tanpa jaran maju mundur lelakune , okeh wong kang mangan watu, ngombe tlethong, sembarang sing teka ditanting , mabnjur yaiku mau menange suara sing dititipake ora kasat mripat, kuwi apa ?’, Kuwi ngene ya, kreta tanpa jaran , maju mundur lelakune , okeh wong ngombe tlethong…, dina iki tanduran kalah rabuk ya kalah tenan, banjur okeh wong mangan watu, byuuuhh…byuuh, dina iki watu dadi gedhang goreng , rosokan ember-ember iki sakiki dadi gedhang goreng lho dina iki, menange suara sing dititipne ora kasat mripat, kabukten jaman sak iki yen duwe gawe mung cukup tip-tipan , ora kasat iku kaset , banjur senbarang sing kok cekel ditanting, iki lho, iki lho, tibake kilon, trasi di kilo, uyah di kilo, godhong di kilo, dina sak iki cethuk apa sing tak omongne, dedege oleh, wonge apik, nabine duwit, cethuk sajake cocok, orek-orek ya mas wadahe kendhi, kembang gambas mekrok sore, Jawane apa ora ngerti arek sak iki, aku ora sudi wekas … mara dewe, mateng aku !.. weh … kaya ngono mau, la tenane ngene, awan-awan aja ngrajang kates, semut ireng ngrubung tempe, dadi prawan ora perlu kenes-kenes, jaka seneng wis nggoleki dhewe,(penonton gemuruh), lho kuwi tenan , sliwer kae cah ngendi ya, anake sapa ya kuwi, ngentekne pirang kwintal , diincer wae , lho kaya ngono kuwi lho, mulane mamangane siji dadi loro , lek wis dadi loro dadi telu, siji eneh piye, maune ijen njur rabi terus nduwe anak , yen anake wis rabi mbalik loro eneh, contone aku dewe, yen wis tuwek banjur mati, eling-eling sira manungsa mbesuk mati tumpakanmu kreta dawa rodane papat wujud manungsa nyang daleme ngisor semboja, ora lawang ora jendela, tanpa bantal tanpa klasa, ditutupi rada arang , dulurmu yen muji kaya wong nembang, mulane mumpung urip sak oleh-oleh amalmu sing okeh, amal kudu diilmoni , ngelmune amal apa ?, iklas ora sak ketang bobot semut ireng, ning iklas iki mbesuk bakal ditampa Gusti Allah . Bandha donya iki mbesuk ditinggal, ora ana sing kena diarep-arep kejaba mung amal, mula iku kon sing padha teliti kon sing padha waspada, mumpung urip ning ngalam ndonya iki. Sebab bandha donya, emas sak genthong, bojo
isine entek kabeh , mula mumpung ijik urip ayo bebarengan amar makruf nahi munkar, semono uga kanggo waranggana, uga landasana Allah, wooo.., donyane oleh, ngakerate uga oleh. Waranggana iku tegese Wara; wadon, nggana iku tengah, tegese arang wong wadon wani ning tengahe kalangan . Mulane saben arep tindak kudu diniati kanthi Bismillahirrahmanirrahim , merga niat ngibadah, mbesuk ning ngakerat nampa ganjaran kang tanpa kira-kira, eling-eling sira manungsa temenana padha ngaji , mumpung sira urung mati, ferdu sunah lakonono, luwih sara luwih susah kang ana ndalem neraka, klabang kores kalajengking, lintah kadut uler jedhung minangka cawisane wong kang ana neraka, wong kang ndaga dhawuhe Gusti, lek cawisane wong kang mestuti ya widadari kasur babut kari nuroni, kuwi nggo wong lanang, menawa wong wadon cawisane widadara. Ning ya kuwi mau munggah laro medun kuwi abot, sak wise mangkono tumanjane kowe kabeh iki …”“Nuwun sewu kula ingkang sowan !”“Lho sapa ?”“Kula utusan saking Puser Bumi , perlu nyaosi pirsa dhumateng gusti kula Bagindha Umar, Bagindha Amir, inggih menika negari Ngarab dipun kepung wakul binaya mangap, pramila kula inggal nyaosi pirsa dhumateng
aja enak lan kepenak , ngobrol okeh-okeh, sebabe wektune terbatas , mula sangka iku ayo padha diayati enggal kondur wae ““Iya yen kaya mangkono ““Diajeng Kumanditen , mangsa bodhoa , andum slamet !”“Sampun ngantos dangu-dangu kangmas …”“Iya “Sekedhap netra Bagindha Amir–Bagindha Umar sak andhahanipun kondur dhumateng negari Ngarab, negari engkang nembe dipun kepung wakul binaya mangap prajurit sangking Negeri Kaos, Raja JobinGendhing“Ayo leren…ayo leren…,iki ana satriya nggawa bandha semene mbane sapa iki !!
gepuk, tukang rayah, tukang njaluk, bandhamu tak jaluk !!!”“Raja Marmadi, aja pisan-pisan kowe nggawe kapitunane liyan ““Wis !, pokoke oleh ora oleh
karepmu !?”“Wis !, tak tanting Bagindha Amir, oh menawa aku nanting kowe nganti ora kuwat, aku bakal ninggal negaraku, sedulurku dadi ratu
suwita kowe, Bagindha Amir selawase urip ““Hayo mara gage jajalen “Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting dening Raja Marmadi. Sangking rosane engkang nanting, sangking amratipun engkang dipun tanting, Raja Marmadi sukune ambles sak dhengkul, Bagindha Amir mboten obah, mboten mosik , amargi bobotipun Bagindha Amir sewu dacin ..Bagindha Amir…Gendhing“Adhuh … Bagindha Amir, dudu majate manungsa Bagindha Amir , bareng tak tanting ora obah ora mosik , aku bakal suwita selawase urip, iki ninggal negaraku Bagindha Amir ..”“Ya ta mangkono, Raja Marmadi , kudu manut apa sing dadi pakonmu ““Nggih menawi mekaten, kula nderek panjenengan mawon “Sekedap netra Bagindha Umar-Amir tambah kekiyatan, tambah karosannipun tambah rejanipun Bagindha Amir, lajeng Bagindha Amir menika dilajengaken anggenipun badhe kondur negari Puser Bumi , kebacut dumugi
kenek kowe ngancik negara Medayin nanging ora kena metu gapura sing lor, kudu metu gapura sing kidul
Amir !”“Apa kakang Umar ““Byuh…byuuuh…, kowe mengko yen metu kidul bakal kedrawasan tenan, sebab ora sembarangan, sing njaga ana gapura mau si Abru. Awit apa, sapa wonge sing dikedhepi Abru bakal kejungkel-jungkel , mulane aja gelem kowe metu kidul ““Ora kakang Bagindha Umar, lha yen ngono kurang satriyane kakang, ya kudu diayati kakang Bagindha Umar”“Ya yen ngono mangsa
aliyyil adzim, sin njga Abru sak mene gedhene , ya ta ya… aku tansah kelingan jaman aku nyang pondok , iki lamun eneng wujude musibah apa wae kudu
…wasna mripatmu Abru aku mlebu kowe ngablak…ngablak sing kaya mangkono , tak tamani jemparing ora dadi ndog amun-amun…”Sekedhap netra Bagindha Amir namakaken pusaka menika kalawau Abru, gumlundhung sirahipun si Abru , sangking ampuhipun
ngene ya dhi , kesempatan iki bakal mlebu menyang njerone alun-alun , iki aku bakal nyunggi ndhase Abru, supaya kabeh iki mengko nonton aku banjur padha kepincut kabeh !”“Oh iya !”Sekedhap netra Bagindha Umar ugal-ugalan nyunggi ndhase Abru, tindakipun langkung sekeca kados Bujangganong Bagindha Umar mlebet ngalun-alun nyunggi ndhas Abru menika kalawau“Geger kanca…geger kanca !!..”Menika saksampunipun Bagindha Umar jejogedan ngleter ana ngalun-alun , kocapa Kesumaningayu Dewi Bestari putranipun Patih Bestak manglung-manglung wonten cendela kaca, Bagindha Umar mboten kiat brangtane, mlumpat manglung-manglung wonten cendela kaca posah-pasihan kalian
manglong-manglong wonten cendela kaca , Bagindha Amir mboten kiat brangtane, manglong-manglong wonten cendela kaca posah-pasihan kalian
Raja Kestahan, manglong-manglong wonten cendela kaca , kocapa Marmadi
menika wonten salebeting kamar …Gendhing“Aduh kangmas punden kula Bagindha Amir…Bagindha Amir, kula Siti Muninggar ngaturaken sembah sungkem mugi konjuka kangmas ..”“Adhiku ya, ngaturake pangabekti tak tampa ya diajeng, ora liwat pangestuku wae tampanana ““Sampun kula tampi kula petekaken mustaka mugi ndadosna jejimat kangmas”“Hmm… iya..”“Kangmas !, kula seratus persen badhe ngladosi panjenengan , ning kula gadhah punagi kangmas ..”“Nduwe panjaluk apa ?”“Menawi panjenengan saged nelukaken Raja Joinambar, ingkang wonten negari Basunasar , awit Raja Basunasar ing dina menika kumalungkung dados Gusti Allah , sedaya perjuritipun didadosaken malaikat , menawi panjenengan saged numpes Raja Joinambar nggih Raja Basunasar menika seratus persen kula badhe ngladosi panjenengan …”“Mir…Mir… abote kok semono ya, arep oleh wanita wae kok ndadak kon mungsuh Raja Joinambar , byuh…byuhh…, mangka Raja Joinambar iku kondhang kaonang –onang , Rajane Basunasar negarane Joinambar, kuwi Raja Joinambar ke kemlungkung dadi Gusti Allah, kabeh perjurit didadekne malaikat, piye Mir ?”“Kakang Bagindha Umar, ora perlu kowe ragu-ragu, Gusti Allah ke sifat rahman sifat rahim, janji tenan –tenan diridloi Gusti Allah, dilindungi dening Gusti Allah, ning paitane tenan lan ikhlas kakang ““Wis mangsa bodhoa ““Ayo kakang padha diayati “Sekedhap netra Bagindha Umar-Bagindha Amir, nglurug dhumateng negari Joinambar badhe nundhukaken Raja Basunasar, Bagindha Umar, Bagindha AmirGendhing“Iki para malaikat kabeh padha mlayu-mlayu ana apa , para malaikat ?”“Aduh gusti ngaturaken kedrawasan menika negari Joinambar kedhatengan wali Nabi sangking negari Ngarab , menika badhe ngobrak-abrik prenatan-prenatan , sedaya malaikat badhe dipun cabut badhe dipun apus sedaya kalian Bagindha Amir”“Ho..o.. Bagindha Amir , kaya ngapa wonge ““Lha menika sampun dhateng menika ““He Bagindha Amir !!!”“Apa…sapa kowe !”“Kowe ora kulak warta adol perungon , ya !, aku Raja
”“Ngelingana Raja Basunasar ,sesembahan kuwi mung miturut keyakinanku ara ana loro telu, kowe aja pisan-pisan kemlungkung dadi Gusti Allah ““Aaah , ora cocok , penak turu kukut padha tangi basan padha tangi kon nekuni wadhuk, ah !, wong Islam padha lara kabeh, yen kaya mengkono ora cocok , lulang ditemplekne kayu gedhi terus ditabuhi nggrebegi kuping , yen kaya ngono kuwi ora cocok he !”“Ya, kowe aja riak kibir, sing kaya mangkono lakum dinukum waliadin , agamamu ya agamamu, agamaku ya agamaku, yen watake wong Islam ke yen bakal nekan marang sapa wae ora gelem . Dhasarku iki mung nduduhne dalan kang bener supaya aja nganti kleru, eman-eman, ngelingana urip ning ngalam ndonya ke mung pirang dina ““Ah kowe ora perlu kakehan punika, bayi lair dhek wingi sore kok ndongengi , wis pokoke kabeh kudu manut karo aku, kabeh manuta, kowe yen ora manut , dijabut nyawamu karo malaikatku, kowe …”“Hmm…dadi ngono ta…ya..ya.., lho iki karepmu piye ?”“Ya wis ,yen kowe ora manut , tetp tak rudhapeksa, dina iki kudu manut !!”“Pancen tak kukuhi, ana paribasane rembulan karo
““Gudel tenan Bagindha Amir , dudu majate menungsa , Bagindha Amir tak kapak-kapakne mung mesem , sak jebukan iki Bagindha Amir kowe tak tanting kok nganti aku ora kuwat nanting kowe Bagindha Amir , wis kabeh wong negara kene manut pernatanmu Bagindha Amir ““Dadi !, kandamu cobanen ““Yoh uwasna mripatmu tak tanting kowe !”Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting, sangking rosanipun ingkang dipun tanting, Bagindha amir mboten obah mboten mosik, sebab Bagindha Amir bobot sewu dacinGendhing“ Ca … ca…kanca …, cilik gedhe, tuwa , enom … wis sak iki manut kanca !!, Bagindha Amir dudu majate menungsa , aku wis kadhung ndhisiki , Bagindha Amir tak tanting aku ora kuwat , wis aku bakal manut
pancen kowe wis manut karo kandhaku ““Yo … aku wis manut , engko yen ana sing manut aku sing bakal numpes ““ ya…ya..”“Kakang Umar ““Apa Mir !”“Iki Raja Basunasar wis tumungkul njur piye ?”“Sak iki ngene wae, sak iki gandeng wis nungkul sing luwih apik iki cekake cara Islam lho iki, amrih apike dilongi thithik ngono wae”“Lha gek apane ?”“Huss !!, wong kalah iku manut wae, ora usah ngeyel, lhawong wis kalah wae, pokoke manut wae rak ya wis ““Ya Umar lan Amir, aku manut”“Yen manut, sak iki clanane cucul, ganti sarung ngono wae, kabeh malaikat-malaikat kuwi !”“Lha kon ngapa ???”“Kakang Umar !”“Apa adhiku Amir ““Iki wonge sak mene mbane , terus nggo lungguh apa kakang?”“Oalaah , lha wong ngono wae kok bingung, kene lungguh ning nduwur rinjing, karo jejer-jejer ning ndhuwur ngloning kene, lha dalah, wis ayo kabeh manut , bareng ya !!!”“Iya aku manut Mir ““aduuuh !!, aku selawase urip ya lagi iki disunati”“Aku ya ngono”“aku ya ngono”“aku ya ngono”“Wis…wis … kabeh kudu manut ““Mir, nyata-nyata kowe kanggo seksi ya, iki mau Kesumaningayu Siti Muninggar saka Negara Medayin nduwe patembaya yen bisa nundukake Raja Basunasar, iki kudu nganggo bukti, lha iki ikute sak glempo , terus dibuntel, diwenehke kabeh ya ngono
““adhiku dhi… Siti Muninggar aja kaget ya, aku bakal menehi bukti ikut sak buntel, bakal tak caosne nggo bukti kalawau”Sekedhap netra Bagindha Umar-Amir menika mbungkus ikut badhe dipun paringaken kangge bukti menika kalawauGendhing“Kangmas sesembahan kula, pepunden kula , kados pundi sampun kasil kangmas ?”“Ya pangestumu Siti Muninggar, ya iki Raja Joinambar sak andhahane kabeh padha nindakake peraturan negara Tanah Suci kene, iki kabeh wis padha manut ““Menawi panjenengan ngendikan sampun sami tumungkul, buktinipun menapa?”“Coba tampanana ““Aduuuh kangmas … , niki menapa ?” (
“Yo, ora kok nggilani ngono , iki engko yen ora ono buktine aku di tarani goroh, sangka sak ithik sangking akehe perjurit , sak pethuk kaya mangkene kehe iki…, ya wis mangsa bodhoa iki ““Aduuh kangmas … kangmas , kok semanten kathahipun ..”“Yo .. he em ““Sak menika ngaten nggih kangmas , sak sampunipun Raja Joinambar sampun tumungkul , manut peraturan negari Kuparman niki, nembe setunggal malih kangmas !”“Hmm… piye ?”“Menawi panjenengan saged nundukaken Raja Jobin sangking negari Kaos menika kala wau seratus persen kula badhe suwita ngladosi panjenengan, sebabipun Raja Kaos menika piyuyun sanget dhumateng kula, lan kula babar pindah mboten remen kangmas ..”“Lhoo !!, dadi aku supaya nundhukake Raja Jobin, sangka negara Kaos ?”“Terus barisanne ana ngendi diajeng ?”“Menawi mboten kesupen, menika
kabeh mau mung ana Tuhan dewe , yen patiku karo Raja Jobin ya wis … ora dadi baya ngapa … ya…ya…, tak saguhi diajeng !!!”“Mirr !!! ““Apa
pamungkas, wah wis ngidap-idapi , aja meneh jamake menungsa, gunung disuding jugrug Mir !, tenan …, tak elingke aja kok saguhi siji kuwi, gene jedheg –jedhege ora dadi karo kuwi, ora dadi apa, wong ijik duwe wae kok angel-angel lho
adziim, lakon kok kaya mangkene…, yayi… Raden Maktal …““Wonten dhawuh kangmas, panjenengan kersa nimbali rayi
Kestabun , iki ungsekna nyang Tanah Suci kabeh, iki negara Medayin bakal kanggo ajang perang, aku bakal ngenyangi marang barisane Raja Jobin ““Ooo… dadosipun mekaten kangmas …, kula supados ngungsekaken wanita sekawan menika ““Ya…ya…”“Inggih … mangga…mangga.., peneran.. wilujeng !..”Sekedhap netra Bagindha Amir mlebet dhumateng palagan, mangsulaken Raja Kaos saking negari Jobin kala wau ..Gendhing“O..oo…o..lha dalah sun ndak waspadakake ora ana loro telu sing teka kajaba Bagindha Amir, … oleh ku ngarep-arep kaya wong tuwa nyang pasar aku arep njaluk jajan !, bagindha Amir…Bagindha Amir…”“Kowe wis ngert nyang aku sapa kowe !!”“Ya aku raja sangka Kaos, Raja Jobin , ehmm, iki aku sangka negara Kaos arep nyang negara Medayin , tujuanku mung siji, bakal nglamar Siti Muninggar, ning jebule wis mbok dhekem dhewe he …”“Aku ora ngrumangsani ndhekemi…, wong ya padha geleme …”“Ah wis ora perlu kokehan punika , he Bagindha Amir !!”“Apa !!”“Lamun ora kok wenehke, Siti Muninggar wooo… kowe tak gaglak mangsa nglelegana ““Ya njajala ““Oh .., lena
“Sekedhap netra Bagindha Amir lena, sangking ampuhipun pusaka pedang pamungkas, Bagindha Amir kenging pusaka piliganipun, njungkel ! Bagindha Amir. Sak sampunipun Bagindha Amir menika njungkel, wusana trampil sanget Turangga Kalisak, Bagindha Amir kesaut turangga, kalih ngambah jumantara kondur
Bagindha Amir…Bagindha Amir …, lena tenan Bagindha Amir , mulane Amir kudu ngenekake Umar, Umar kudu ngenekake Amir, tak tinggal oncat, Bagindha Amir kedrawasan…, ketaman pusakane Raja Jobin mbanjur njungkel kaya mangkono, tujune
Bagindha Amir …”Gendhing“Oh…hmm… sun waspadakake kaya putraku Bagindha Amir…, he Bagindha Amir…Bagindha Amir…, kenepa ngger sliramu…, sirahmu biyuuuung….biyuung , lha jenenge rai kok kaya ….adhuh !!…, gek kena apa Bagindha Amiiir…Bagindha Amir …”“Paman !!, kula
”“Ngaturaken kedrawasan paman… menika Bagindha Amir sampun kula engetaken ampun ngantos mungsuh kaliyan Raja Jobin sangking negari Kaos, sebabipun Raja Jobin menika nggadhahi piandel wujud pedang pamungkas, sampun malih jamakipun manungsa, gunung dipun suding jugrug , pramila Bagindha Amir kumawani mlebet dhateng palagan kenging pusakanipun inggih menika Raja Jobin ..”“Nuwun sewu kangmas Bagindha Amir, kangmas Bagindha Amir, kula rayi panjenengan , kula Siti Muninggar kangmas, sumerep tatu panjenengan kula mboten kiat kangmas !, senajan putri, kula nggih prajurit kangmas, dados menapa-menapa kula mboten trima kangmas, cobi kula ingkang badhe majeng dhateng
Kosim , mula aja kaget Bagindha Amir iki aku Kosim, sing bakal ngrampungi wong kaya kowe Raja Jobin …”Gendhing“Ha…ha…ha…ora antara suwe ana bocah cilik teka ning ngarsaku penthelang-pentheleng mripate !, Sapa!!”“Yen takon marang aku mangsia padha-padha jenengku Kosim, balik sapa kowe !”“Aku Raja Jobin
““Pancen aku yen durung bisa mondhong sirahe Raja Jobin, ora trima !!! ““Ooooo… lena pangendhamu , gaglag mangsa nglelegana …”Gendhing“Ora kena sangga sembrana Raja Jobin, hayo manut ora kowe…”“Sak iki ora manut, sesuk ya ora
Jobin namakaken pedang pamungkas dumateng Kosim, skala wujudipun ical, lajeng dados wanita
tujune tak tibani pusaka ora apa-apa…”“Ingkang sak estunipun kula namung neter, kadigdayan panjenengan …”“Oh… iya…ya.., byuh …byuh…byuh…, manuta ya diajeng, kowe tak boyong nyang negara Kaos, ya…”“Awit siyen, sak jatosipun kula dhumateng Bagindha Amir menika naming lapisan njawi, sejatosipun seratus persen kula tresna dhumateng panjenengan kangmas…kangmas Raja Jobin..”“Byuuuh…byuh… yo…yoo..manuta tenanya ning …”“Inggih kangmas …”“Iki aku rak mentas wae perang gedhen-gedhen karo Bagindha Amir. Bagindha Amir, ketiban pusakaku njungkel –njungkel tenan, aja maneh jamake manungsa, gunung tak sundik nganggo pusakaku iki wis mesthi jugrug, la mulane Bagindha Amir keplayu…, ya ning..ya…mulane sak iki kari kowe karo aku …”“Inggih kangmas …”“Kangmas…kangmas…”“Iya apa…apa…”“Sak sampunipun sajak panjenengan
mbok rengeng-rengengi ngono?”“Inggih kangmas…”“Biyuuung…biyuuung , wong ayu sak ngalam ndonya kok ora ana sing padha , tur eseme…aku …adhuh biyuuung…biyuuung…biyung, lagi dilirik wae aku wis kejungkel-jungkel.., wong ayu… kok ya dipek dhewe…, ning…aku kok kon sare terus kok rengeng-rengengi …”“inggih kangmas, pancenipun , pundhen kula..”“terus sing mbok senengi sindhen sapa ? ““Kula piyambak mawon kangmas..”“Biyuuuung…mendah mareme penggalihku, hayo coba nembanga cah ayu …”Gendhing Dhandhang Gula“Raja Jobin…, sak iki kowe aja keplok tangan mbanting sikil , sejatine kowe tak lipur sing kaya mangkene aku nduweni pamrih pedang, sak iki pedhang wis ana tanganku, yen pancen ora trima tututana Siti Muninggar , tak gawa
aku, pancen piandelku ana pedang pamungkas, banjur diboyong karo Muninggar…, hoh bajingan wadon kowe …, he !! perjuritku kabeh saka negara Kaos, cilik gedhe, tuwa enom, aja ana sing keri ana Oro-oro Bakdiatar, ayo dibroki iki negara Ngarab, dadekne karang abang kabeh, he kanca ayo budhal yen kaya mangkono “Gendhing“Oooeeeek…ooeeek…oooeeek…!! ““Ooo…kakang Patih Jumegog , iki lelakon apa , lha wong ning negara Yaman kene ora ana wong ngandheg kok ana tangise bayi, iki bayine sapa ?”“Pramila gusti, kula piyambak inggih radi ngungun lan emeng sanget, negari Yaman menika kula tliti-tliti mboten wonten tiyang ingkang ngandheg , menika kok lajeng miring suwantenipun bayi lahir menika wonen pundi apa kira-kira bangsane demit …”“Lha enggih menika kula kok nggih ngungun…, cobi mangga kita mirengaken malih…, he para nara praja kabeh !”“Nggih …nun inggih !”“Nun inggih …”“Nun inggih ..”“Lha iya patih suara kok ning ndhuwur meret kae suara apa, suara bayi kok ning ndhuwur…iku kan nganeh-anehi ta, mangka sing ana ndhuwur mau ora ana liya kejaba mung peti , lha peti kuwi isine , piandele Bagindha Amir , slimut lan dodot pusaka, bisa nangis , coba kanca ayo mirengna maneh ““Oeeek…oeeek…oeek ““Oh yen kaya mangkono nyoto tenan, …. Yen kaya ngono kakang patih, menika terus dhukna petimu “Sekedhap netra Patih Jumegog ngandhapaken peti menika dipun caosaken inggih menika Raja Yaman, menika wauGendhing“Sekesenana para nara praja !, pethi iki bakal tak bukak “Sareng menika peti dibukak pancen wonten wujud bayi…“Oh lha dalah …, oooo yen ngono para perjurit, seksenana ya, iki
kanjeng rama kula sinten eyang ?”“Oh ngger putuku Maryonani …, yen kowe takon wong tuwamu ya ngger, iki wali Nabi sangka negara Ngarab, yaiku Bagindha Umar, Bagindha Amir ““Nyuwun idi pangestu eyang, kula badhe sowan kanjeng rama,…kanjeng rama…kanjeng rama…, kula ingkang sowan…”Gendhing“Yayi Bagindha Amir ““Apa kakang Umar ““Iki ana bocah bakal sungkem ning ngarsamu ““Sapa ngger sliramu ?”“Menawi panjenengan dereng priksa, kula putra panjenengan Maryonani ““Maryonani, aku bisa nampa bektimu nanging aku iki ning ngara kene lagi nandhang pepeteng , yen kowe bisa mbalekne perjurit sangka negara Kaos Raja Jobin , kowe baklal tak tampa”“Nun inggih !, kula bade lumebet dhateng palagan kanjeng rama “Gendhing“Oh !, ora antara suwe kok ana bocah cilik mlebu palagan sapa !!”“Takon karo aku ora tedheng aling-aling aku Marionani !!”“Oh, Marionani…Marionani, aja maneh kur kowe Marionani , kabeh kakekamu padha mundur ““Durung karuan yen mungsuh cah cilik “Sekedhap netra Marionani ngusap epek-epekipun ingkang nuwuhaken gara-gara lesus wat-watan,menika Raja Jobin dipun sentor lesus, dipun obat-abitaken mboten kanten-kantenan Raja JobinGendhing“Marionani ngger putraku , kowe bisa madhangake pepeteng negara Puser Bumi , mbalik kaya wingi uni, perjurit sangka negara Kaos morat-marit kesentor lesus , mbalik menyang asale ya ngger, bektimu tak tampa …”Saksampunipun Marionani sungkem dhateng ramanipun Bagindha Amir, ical !!!, badar dados dodot pusaka lan slimutGendhing“
pusaka lan slimut, yo…yo…lha sak iki pisan titimangsa Mir !, wis teka wayahe ayo pisan-pisan
mbegegeg mboten menapa-menapa Payung TunggulnagaGendhing“Ngger … putraku Wahas ..”“Wonten dhawuh kanjeng rama …”“Aku kanjeng ramamu Bintaljemur, yaiku sesepuh ana negara Puser Bumi kene sajak ana negara Puser Bumi kene ana hara-huru sing ora-ora , iki
”“Adhuh kanjeng rama sesembahan kula, pundhen kula , mbenjang napa bidhal kula ““Aja kesuwen Wahas, enggal karna
ya ngger.., ora liwat pangestuku tampanana ““Inggih sampun kula tampi , menika kula petekaken mustaka mugi ndadosna jejimat ““Paman ,
huru kaya-kaya pedhut peteng iki sing kok tujokake kepiye ?”“Nuwun sewu estunipun menika badhe mbangun negari, sinten ingkang saged ngekaraken Payung Tunggulnaga , inggih Payung Bawat, menika negari seratus persen menika badhe tetep bangunan menika tetep sukses lan tetep rukun sedaya warga, menawi Payung Tunggulnaga menika saget mekar … ““Oh ya…ya…ya…, ya sak iki aku bakal melu cawe-cawe sebab aku pikantuk dhawuhe kanjeng rama Bintaljemur supaya aku ngekarne Payung Tunggulnaga, iki ora kok teges aku clandhaan nanging saderma nindakake dhawuh , mula sak iki ayo ngaturake panyuwun menyang Gusti Allah , muga-muga Payung Tunggulnaga bisa mekar, lan diridhoi apa sing dikarepake kabeh, mula ayo bebarengan maca Bissmillahirrahmanirrahim …Sekedhap netra inggih menika Wahas kanthi waosan Bissmillahirrahmanirrahim , Payung Tunggulnaga dipun asta kaliyan Wahas, Payung sanalika mekar, sigra byar padhang trawang, ingkang njalari sedaya dados ayem tentrem negari, awit sangking ampuhipun Wahas“Adhuh paman sesembahan kula , pundhen kula, saksampunipun Payung Tunggulnaga sampun mekar , kala sangking wetan wangsul ngetan, kala sangking kilen wangsul ngilen, kala sangking kidul wangsul ngidul, kala sangking ler wangsul ngaler , sedaya kala sampun wangsul dhateng panggenanipun , ketingalipun sinaripun kawontenan-kawontenanipun negari Puser Bumi mriki ““Oh iya…ya ““Lha menika mekaten, sak sampunipun Payung Tunggulnaga menika sampun mekar , kula kalian panjenengan ngrumaosi tansah ngonjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti Allah , semanten anggenipun paring dhumateng kula lan panjenengan sami ““Mula sangka iku ngger kabeh kudu ayo padha ngonjukake rasa suka syukur menyang Pangeran sebabe Gusti Allah iku sifate rahman rahim , apa tujuane kawulane waton tenan , mesthi tansah diridhoi dening Gusti Allah, mula aja ragu-ragu , lan mamang-mamang , kocap ora mamang ora ragu, wis mesthi bisa kasembadan panyuwune”“Nun inggih ““Ngger putraku Bagindha Umar-Amir ““Wonten dhawuh kanjeng rama ““Sakwise Payung Tunggulnaga wis mekar, ya ngger permesthene durung udan bisa udan, kambil sing ora kacuk padha kacuk, masyarakat sing padha njembel sak iki padha makmur kabeh, bisa sukses seratus
sliramu tak angkat supaya nglungguhi dhampar kencana ngger, iki sliramu Bagindha Amir, ora kekasih Bagindha Amir, sak
ya, Jayengrana ““Oh dadosipun mekaten kanjeng rama , kula panjenengan paringi sampur nglenggahi dhampar kencana ?”“Lho iya !, lha si Umar …, kowe tak sampiri sampur ya ngger ya.., kowe dadi generasi muda supaya nerusake perjuangane wong tuwa-tuwa ““Nggih ““Sliramu supaya nggenteni
sukses apa sing dadi cita-citane”“Paman, dadosipun kula menika kesampiran sampur supados jumneng Adipati
““Lha iki mangkene pisan ya, wis teka titimangsa , Kesumaningayu Siti Muninggar, tak syahke pisan pikantuk Bagindha Amir, dene Bestari putrane patih Bestak dina iki menyang Bagindha Umarmaya, Kestabun, menyang Raja Marmadi ya…”“Inggih ““Gene sing siji iki menyang Raden Maktal, putra saka Ngalabani pisan gawene, kowe supaya ngrangkani Wong Agung Menak, kowe tak sengkakne ngaluhur supaya dadi Patih ana kene ““Oh inggih, dados kula menika jejuluk Raden Patih Maktal Putra Ngalabani ?”“Lho iya, mula ayo diatur sak apik-apike negarane iki, supaya enggal sukses apa sing dadi cita-citane masyarakat iki tentrem ayem subur makmur langsung didohake sangka balak-balak sing ora dipingini masyarakat bisa kaleksanan cita-citane ana ndonya tekan ngakerat ““Inggih
lanang , upet-upetku lawe wenang tak sabetake gunung guntur, tak sabetke segara sat, tak sabetke perawan Kenya kinthil-kinthil, pucuke upat-upat Kenya-kenya sarine Kenya kala klawan tangis, manten putrid cethuk manten kakung ra bisa ngeluh , bisa nangis , nangis sangking kersane
“Dhumilah bening,arane banyu, kumrisik ilining banyu,Alah sira Alah ingsun Suksmanira suksmaningsunBanyu,…Sira aja njaluk ukuman, pan sira panunggalaningsunSuksma rasa tiba dhadha, suksma munggah tiba wadhahLumiyar sejanglar, seninipu makarimSakathahe sato galak padha lulut,
galak padha lutut, padha tintrem,Tintrem, tintrem saka kersane Gusti Allah,La ilaha illallah ,
Felix Wong Yat Wah---Wong Hap Ming
ING Ngarso Sung Tulodo, Ing Madyo Mangun Karso,
Wayang Semprot: Menanti Tumurune Wiji Sejati Ki Setyo Handono
Menanti Tumurune Wiji Sejati Ki Setyo Handono
Bocah cilik kuwi mau kudu ndang di amanke, mesakne, para kawula mung dadi korban, rusak akidahe, salah-salah dewekne dianggep sing nggawe urip, kuwi luput sing tikel matekuk !, padahal menawa berobat
akal, ya slamet akidahe, masyarakat kini jadi sakit” ”Werkudara, aku arep takon coba wangsulana, sing teka berobat menyang kono kae kira-kira masyarakat mampu apa ora?” ”Yen nurut pamawasku, rata-rata wong sing ora mampu” ”Kowe ngerti, menawa deweke berobat nyang dokter sing nganggo biyaya mahal apa kira-kira ya mampu ?. Padahal kowe dewe rak ya ngerti ta, dokter ning Ngercapada dewe sing nggawe opini menawa berobat iku mesti larang, lan pemerintah babar pisan ndak
ninggalake syareat, bisane mung sambat, duwite kanca padha diembat, rawat-rawat kandhane kanggo zakat, ra perduli persatuan guru padha mulat, ing kene margane tukon obat, ingsun kuwasa dadi tukang sunat, aja padha sambat
ing rananggana, sayêkti datan kuciwa, katêmpuh ing bandayuda. Nanging ta dipun prayitna, ing tindak aywa sêmbrana, nggone bakal nuju prasa, mring wanita mêngsahira. Supaya lêganing driya, wruh antawisipun waspada, jroning pasti kono ana, musthikaning rasa mulya, rinêksa para jawata, karan Sang Hyang Watapatra, utawa Sang Hyang Gambira, dumunung wuri Purana, yen tinêmpuh dening gada, watak kêri
lan den ambêg susila tindak-tandukmu. Muriha kalunturan ing sabarang kawruh kang linuhung.
Lan uga sing luwih ngati-ngati yen mengko adu arêp kalawan wanita. Den waspada sabarang karêp,
Paman Dalbo said:	March 26, 2013 at 4:36 pm	Nuwun sewu
Paman tansah tetep nderek nyimak kemawon..
Jaran Lanang said:	August 7, 2013 at 12:58 pm	Jancok Jaran larat sak gedhokane…
Naliko netro wuto..opo kang biso iro woco..?
Naliko wudho ..opo kang saknaliko katon ?
ojo diwoco barang kang ora iro ngerteni..amergo biso ndadeke iro wuto
ojo di delok barang kang ora iro weruhi..amergo biso ndadeke iro wuto
Kalau wuta, janganlah mengumpat begitu sayaaang …
kebiasaan Arek2 Malang & Surabaya jika bertemu sdulur..karena kbetulan saya AREMA asli
sabdadewi said:	August 10, 2013 at 8:37 pm	@ Jaran Lanang,
Wheee… njenengan Arema to, piye khabare Kera Ngalam mas? 😉 …
Boso jawa timuran kulo nggih remen, meniko terkenal egaliter lan bersahabat, tapi yo ora misuh-misuh ngono… he he he….
Maturnuwun, mboten kados menopo, sami-sami ngapunten, menawi enten sing dados mboten kerso, kulo nggih
senggolan… swarane ono wayangan… saja`e enak temenan…
Jawa timur iki cak lak wilayahe… pranyoto budayane maneko warno… ojo lali iki rek… wayang kulite…
Wiwit mojokertoan… suroboya porongan… temakaning gagrag lamongan… pungkasane malangan… wus nyoto kagungan kito… seni wayang purwo… wetanan niku… maneko warno…
Kari nontong mbok ojo podho suloyo… untung opo peno geger karo konco… kabeh mau wis dadi pilihan kito… bebarengan ayo do di lestarekno… paribasan sor mejo ono ulane… ojo alok nek dhewe-dhewe carane… sing
am	Oalah gusti,…browsing pirangane tahun lagi ngerti ono bahasan sing koyo
Luwih becik telat ning eling, tinimbang ora tahu eling 😉 …
Sugeng siang lan sugeng rawuh, ugi sami-sami salam kenal, Maturnuwun apresiasinipun, pancen leres sedoyo niku wau saget kangge
sabdadewi said:	October 18, 2013 at 5:53 pm	@ Ki Ageng JJ,
Maturnuwun lan sugeng rawuh ing pendopo, admine meniko putri, lajeng ingkang nyerat buku Gatholoco meniko kangmas Damar Shashangka 😉 …
senyum said:	November 23, 2013 at 11:38 pm	setiap mampir dan mulai membaca gatholoco kok
‘supplemen’ ingkang serat gatholoco versi mas Dhamar Shashangka 😉 …
Maturnuwun sampun kerso anjangsana ten pendopo, Sugeng enggal
Maos ing weninge ati, suci ne fikir, lantiping raos.
Mugi tinemu lat kilaping laku…ing cahyo tanah jowo.
“Sedaya tinemu,sejatining laku kagem njagi kahanan kertaraharjan bumi Nuswantoro”
Putro wayah nyuwun pangapunten lan pangestu ni Pun.
js said:	April 17, 2014 at 10:19 am	@ SUARA…..salam damai sejahtera……
iwak dipancingi…mesak aken dulur iwak, tugas ipun njagi kali.
Sejatinipun : mancingo sejatining awak ing kalimat…..Wujud :
cahyaning raos, . .manunggaling raos kang Adi Luhung bapa angkasa lan ibu Pertiwi.
Sejatining manungsa kang pun tinemu mustikaning serat Gatholoco..
saged manggraito sasmita ing kahanan….waskita marang Sastro Jendra Hayuningrat.
Waskita ing sasmita loh cahyo ning kahanan Alam
Priyagung Priyagung tlatah Jawi…ingkang misuwur keAgungannya ke seantero Jadgad Raya.
winih sejatining laku urip, tinemu sejatining laku Uriping Jalma Manungsa ing Alam Ndonya menika ”
priyagung priyagung ing tlatah negeri kang Agung meniko.
Mugiyo Gusti kang akaryo jagad ngabulake lan ngijabahi panyuwun dungo meniko…dungone poro sepuh , poro wasis lan poro suci , supados sedoyo watak durjono sifat culas kejem lan wengis enggal sumingkir saking tlatah
: kang Js, BB, Hi me, Gani, Nurkahuripan, smile, sb Dew..
Maturnuwun attensinipun, pangestunipun panjenengan lan poro pinisepuh lan sedoyo kadang, khabar lan pawartosanipun sae lan ayem mawon, sak meniko mBulane ndadari, mulo kawitane saking matrap manah, sak lajengipun sunaran lan bali hening malih. Inggih mekaten lakuning remBulan 😉 …
sabdadewi said:	July 7, 2014 at 8:35 pm	Sugeng dalu @ Bpk Wahyu, Maturnuwun apresiasinipun…
Serat Gatholoco meniko sanes ajaran sekte 😉 … he he he…
Serat meniko kajobo sastra Jawi kuno ingkang kasuwur mbabar bab filosofi, spiritual lan
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Barack Obama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Barack_Obama&oldid=1099830"	Kategori: Présidhèn Amérika SarékatLair 1961Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 21 Oktober 2016.
artikel yg nulis ttg Manunggaling Kawula Lan Gusti, sebagian ini :
wah,, nek si X ki senenge sing homo-homo an…
B : *manthuk-manthuk karo ngudhak wedang teh*
A : aku nduwe barang anyar kae akeh,, gelem po..? tapi dvd..
B : bedane..? *saiki ganti mlastiki wedang*
A : ya nek dvd ki nek dicopy ning cd isa nganti 2 utawa 3 cd..
B : oh,, ngono to..? lha aku ora duwe
A : kuwi nek ora nganggo usb,, nek sing nganggo usb 300 an..
B : si Y isa ngopi seko dvd ning cd ora yo..? *nglebokke wedang lan es ning tas kresek*
A : yo sesuk coba wae takon,, nduwe program-e ora..
akeh wong sing nggugu nafsune dhewe-dhewe ora gelem nurut karo quadrate.kudune dadi rojo yo gak oleh dadi kyai kudune dadi kyai
ditinggal bapak suwe. mulai cilik sampek dikubur ibukku g tau seneng, omahku biyen ngarepe akeh wet sri rejeki
tangerang, ngislamno wong wedok bojone wong kristen njaluk tak rabi, aku diarani ngrebut bojone wong soale nang kristen g ono cerai, padahal nek sampek tak tinggal pasti masih dianggap kristen dan masih bojone wong kristen, islame iso batal, kiro2 rosul tau opo g diarani ngrebut bojone wong perkoro nyekel keislamane wong
dulur. maturnuwun, omomgane Rosul ojo digawe gawe sampek engkok iso mlintir2..
ngidham kaluhuran kudu wani kúrban lan ora wêgah ing kangèlan. Mêrgå yèn tansah
engine Berlinetta, jeneng pendiri perusahaane Enzo Ferrari. Dibangun ing taun 2002 nggunaake tèknologi Formula Siji, kaya
cakram. Uga nggunaake tèknologi sing ora inthok ning F1, kaya dene aerodinamis aktif, lan kontrol traksi.[1] Sakwise downforce saka 775 kg (£ 1.709) kegayuh ning 355,6 km/jam (221 mph) swiwi mburi diobahke karo komputer kanggo nahanake downforce.[1] V12 Enzo ya iku sing sepisanan saka generasi anyar Ferrari.[1] Iki didhasarkake ing arsitektur V8 sing digawé ning Quattroporte adhik perusahaan Maserati, nggunakake arsitektur dhasar sing padha lan 104 mm (4.1 in) bore spasi. Désain iki arep nggantikake ning V12 lan V8, mesin sing ameh digunakake ning Ferrari kontemporer liyane.[1] F430 2005 ya iku Ferrari keloro ning versi anyare utawa powerplant anyar.[1]
Enzo digawé karo Ken Okuyama, ya iku mantan pimpinan désainer Pininfarina Jepang. Pisanan Enzo ngandharake taun 2002 mrodhuksi watese namung 349 mobil, kang regane US $ 659.330. Perusahaan iki ngrimake undhangan marang pelanggan mligine sing nate tuku mobil tipe F40 lan F50.[2] 349 mobil wis kedol. Saking akehe panyuwunan, Ferrari mbangun 50 Enzos luwih, sing akehe dadi 399.[2]
^ a b c d e (en)www.sportscarmarket.com(diundhuh 9 September 2011)
^ a b (en)www.supercars.net(diundhuh 9 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.41, 29 Agustus 2016.
sugeng rawuh poro sedulur kulo bade nderek gabung kwa menopo di pareng aken. Matur nuwun menawi di
jenenge wong kur nunut nek diusir yo manut2 wae he….eh ra….rooney…(kw tho sing nulis brita iki?)
Agustus 7, 2007 pukul 10:32 am	ayo mas nanex …lanjutkan blog ini, ayo nulis
BaratPenggawean : Gatot Sobroto Kav. 94 (pancoran Jaksel...)phone : 081803234021Cekap semanten saking kulo...........matur suwuunn ..syukronWassalamulaikum wr wb...Eh .. kangge mas Nauval Panca sakniki alamate domisili panjenengan di Jaksel wonten pundi???
kangge sederek/sedulur sedoyoo.....nami kulo : m mabrurlulus :2004 (masuk 2001-->1-7, 2-7, Sos-4...)kuliah : wes lulus STAN Jktssiki isek golek panguripan neng JKT (KPDJP-Depkeu...)..status ;single (hehehe... g ono hubungane..) Alamate Kosan :
panjenengan di Jaksel wonten pundi???
karo pak kasmuri (guru akuntansi mbiyen)....wis yo...suwun sakdurunge karo pak moderator...salman.alfarizsalman.alfarizMasih
golek sing koyo kowe ae susahe pol .. mung siji ning ndonyo!!
ono lah.. mung rung ketemu wae.. hahahaha… [padahal sak ngertiku yo angel tenan
rak tonggo kidulmu to?Kayake Persijem yo isih ambisi.
Juli 10, 2007 pukul 11:45 am	Waduh mas…mbok iki dipromosikan blog e…apik2 tapi sing ngerti cah sithik kayane,
**BTW lak nitip jemuran ojo ndouble,mbah. Mesti masuk SPAM
Jarno admin cek onok kerjaane 😀
royoTak sengguh temanten anyar Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu lunyu penekno kanggo mbasuh dodot
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Iki wis wis telung wulan gak mangan enak dino iki ate mangan enak
B: Oo siap bos siap bos
A: Soale aku mari antem-anteman karo Alex ndek kene
[[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
WétanKabupatèn EndeKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 15 Maret 2016.
Nalangsa kontrang-kantringan, kiye anekseni kehing isen-isening jagad kang wus sarwa owah, adoh sungsate saka wiwitane dhuk ing uni. Kehing pituturing kaki kang tumurun wus luntur marga solahing jalma kang ingaku pinter, kang isine mung gawe derdah,
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika Adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas. Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesune Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer. Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan. Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer.
B. Panjer sebagai Tempat Mokhsanya Maha Patih Gajah Mada.
mboten kekilapan bilih Negari Mataram badhe kadhatengan bebendu. Puntonipun nggalih, Kanjeng Pangeran
saking praja sarta nglugas raga nilar kaluhuran, kawibawan tuwin kamulyan.Tindakipun Sang Pangeran sekaliyan garwa, kaderekaken abdi tetiga ingkang kinasih. Gancaring cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken dhusun Kabumen, lami – lami mingsed mungel Kebumen.Dhusun Kebumen tutrukanipun Kyai Bumi wau ujuripun mangidul urut sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis wonten ½
Wayang Semprot: Contrengane Akeh Lumayan Ealah Gabug
kanggo nginep ing RSJ mbesuke, suwalike, kanggo para team sukses padha lagi seneng-seneng panen dhuwit caleg, lan sak iki delengen kae, para caleg padha lagi mbesengut merga kapusan karo angen-angene, rumangsane masyarakat gelem ndukung kabeh, hiya dhuwite pira-pira gelem ananging thole, .. amplop lan sembako ora kena nggo ukuran, ananging bukti surat suara kang wis dicontreng sing kena kanggo ukuran. Terkadang aku dewe sok nggumun kok ngger, lha wong amanah kok digolekki, dituku, diuber-uber, direwangi kanthi cara-cara kang ora pantes munggwing agama, lan norma-norma adiluhung.. terus mbesuk yen dadi pejabat ngono kaya apa ya ngger?” “Mbah Semar, aku kok ora mudeng ta karo sing
sampeyan..” ”Eh, hiya Wisanggeni, ngertiya ya menawa Ngamarta sak iki iki lagi mengadakan pilihan para calon wakil rayat eh rakyat sing bakal lungguh ana Dewan Pethakilan Rakyat, ora perwakilan ananging luwih pas pethakilan, awit polah-
ngrusak tatananing agama, terbukti, money politik ora tambah surut, ananging tambah ndadra, sapa sing nggawe rusak, lha ya para anggota legislatif dewe sing pingin lungguh terus ana sak-ndhuwure kursi dewan. Awit dewan ngono panggonan basah,
napsu. Jare ana sing nganggep tempat suci, suci apane, lha wong budhale wae wis nganggo cara-cara sing ora khalal, niate wis jelas mung nggo golek ’pesugihan’, niate ora Lillahi tangala, nanging wis adoh saka
Barat, Belgia, 1 Maret 1780 – Antwerpen, 31 Mei 1849), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 42. Dhèwèké maréntah antara taun 1826 – 1830.
Artikel ngenani biografi tokoh Walanda iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 8 Maret 2013.
Taman Nasional Ujung Kulon iku dunungé ana ing pucuk kulon Pulo Jawa, Indonésia. Jroning taman iki kalebu pulo vulkanik Krakatau lan pulo liyané kayata Pulo Handeuleum lan Pulo Peucang. Taman iki nglimputi wewengkon sing jembaré 1.206 km² (443 km² segara), akèh-akèhé arupa ujung sing wewatesan Samudra Hindia.
Taman iki taman nasional kapisan ing Indonésia lan diakoni UNESCO minangka Situs Warisan Donya nalika taun 1991 amarga akèh dhéwé tilasing alas udan tropis ing Pulo Jawa. Samono uga, taman iki dadi salah siji saka rong papan konsèrvasi kanggo kéwan warak jawa (Rhinoceros sondaicus) sing mèh punah. Gunggungé kéwan iki diwatara mung kari 50 nganti 60 ing Ujung Kulon, déné cacahé sing luwih sithik, mbokmanawa kari 10 utawa kurang, ana ing Taman Nasional Cat Tien, Viètnam. Kawitané, palemahan utama Ujung Kulon arupa sawah tetanèn sing pundhes déning jeblugan Gunung Krakatau dhèk taun 1883 banjur malih dadi alas.
Idin mlebu tlatah iki bisa dijupuk nyang Kantor Punjer Taman Nasional ing kutha Labuan utawa Tamanjaya. Papan panginepan ana ing Pulo Handeuleum lan Pulo Peucang.
Ujung Kulon National Park at UNESCO World Heritage website.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Ujung_Kulon&oldid=1050118"	Kategori: Situs Warisan Donya ing IndonésiaTaman nasional ing IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
tansah gawe seneng.dalem matur suwun dumateng bpk.Rusdi enkang tansah ngemong,ngayomi kel besar VGP…katur dulur2 matur nuwun,,,dumateng pa Karno,pa Adit matur nuwun atas jepretan nipun.dalem
tansah kawulo hormati, wabil khusus dumateng Bapak Bupati Wonosobo Bpk. Ahmad Naufa(hehe) - Kaping sepisan monggo kulo dereaken samiyo Muji Syukur wonten ngarsani Ngayunan Dalem Gusti Allah Swt, kanti Waosan Tahmid, Alhamduliilahirobbil ‘alamiin, awit limpahan Rohmat taufiq sedhoyo Hidayahipun Allah ing wekdal ndalu meniko kulo lan panjenengan taseh saget makempal wonten ing majlis ingkang
tansah kaunjukaken wonten ngayunan dalem Nabi Agung Muhammad SAW, mugi-mugi kito sedoyo pikantuk safa’atipun mbenjang wonten ing yaumil qiyamah, Allohumma Amin.
pranoto adicoro maosaken menggah runtutipun adicoro ingkang bade kalampah. Aminangkani Adicoro ingkang kapisan inggih puniko Pembukaan. Adicoro ingkang kaping kalih waosan ayat-ayat suci AlQuran soho Sholawat nabi. Adicoro ingkang kaping tigo Mujahadah. Adicoro ingkang kaping sekawan sambutan-sambutan. Adicoro ingkang kaping gangsal Mau’idlotul khasanah Adicoro ingkang kaping enem penutup kanti do’a.
Kalajengaken sambutan ingkang kaping kalih saking ________________________________ wekdal soho papan kito aturaken. ingkang badhe dipun astho dening __________________________ wekdal soho papan kito aturaken.
Kanti waosan doa kolonembi aminangkani paripurnaninipun adicoro sewelasan soho penutupan mujahadah kholwat..Hadirin-hadirot ingkang kito mulyaaken
Sambutan ingkang kaping sepisan aminangkani Panitia ingkang bade dipun asto dening _________________________________________ wekdal soho papan kito aturaken.
Kito lajengaken adicoro ingkang kaping gangsal Mau’idlotul Khasanah soho doanipun ingkang bade dipun asto dening ________________________________________________ dumateng panjenenganipun wekdal soho papan kito aturaken.
Kaljengaken adicoro ingkang kaping tigo Mujahadah Tahlil ingkang bade dipun pimpin dening _________________________ wekdal soho papan kito aturaken. saking kula sedoyo lepat awal tumugi akhir nyuwun agunging pangapunten.
Kaping tiga maturnuwun sanget dhumateng Ibu-Ibu ingkang sampun kerso nglonggaraken wekdal ngrawuhi pakempalan PKK kito. Matur nuwun sanget dhumateng shohibul hajjah Ibu…. Kaping kalih Solawat saha salam mugi tansah pinaringan dhumateng junjungan kita Kanjeng Nabi Mohammad SAW.. Ibu-Ibu Pengurus lan Ibu-Ibu Anggota PKK ingkang dhahat kinurmatan.
.Wassalamu’alaikum Wr Wb.ingkang sampun paring papan panggenan tuwin sakathahing pasugatan ingkang
Contoh Salam Pembuka (MC) dengan Bahasa Jawa
Juli 28. Sepindhah mangga sareng-sareng ngaturken puji syukur kunjuk dhumateng ngarsanipun Alloh SWT. ingkang sampun pinaringan Taufik saha Hidayah saenggo kita saget pepanggihan ing
panjenenganipun Bp. mbok bilih wonten andharan soho atur kulo ingkang kirang prayogi kulo nyuwun agenging pangaksami. monggo kito sarengsareng maos Surat Al-fatihah. Istighfar kaping tigo. • Salajengipun wekdal kulo aturaken dhumateng Ibu……. Sukro harjo Bp. Kepala Dukuh wungan Bp. Mugi-mugi waosan Tahli / Surat Yasiin kolowau sagedo dados amal kautamaan ugi dipun tampi dening Alloh SWT.• Saderengipun waosan Tahlil / Surat Yasiin kita wiwiti. Cekap semanten atur kulo minongko pranoto coro. Syahadat kaping tigo.
monggo acoro ing ndalu puniko kito bikak sesarengan kanti waosan BASMALLAH/ UMMUL
kito dumateng Alloh SWT. Mugi-mugi kito saged mendet hikmah lan nglaksanaaken punopo engkang sampun dados aturipun Bapak Kyai. engkang sampun pareng Rahmat lan karunianipun dumateng kito sedoyo.FATIKHAH …. acoro sak lajengipun inggih puniko sambutan. Dumateng Bapak Madi kito sumanggaken …
ing ndalu puniko. Sahinggo kito saged makempal ing
Sholawat sarto salam monggo sami kito aturaken dumateng Rosululloh SAW engkang kito antu-antu syafa’atipun wonten ing Yaumil
kekalih.. Monggo acoro ing ndalu puniko kito tutup kanthi sareng-sareng maos TAHMID ......... kadhawuhan matur hing ngarsa panjenengan.....wb. Kula Nuwun.....badhe mundut mantu putra estri
...PENUTUP Sak derengipun acoro ing ndalu puniko kito tutup. sakulawarga tansah hamanggyo suko basuki.. kulo ing mriki sak dangunipun ndereaken acoro ing ndalu puniko kathah keklintuanipun kulo nyuwun agungeng samudro pangarsami. kekalih......... Kadhawuhan hangantepaken rembag ingkang sampun gumalong hanggenipun Bpo.... Sowan kula dipun saroyo Bpo.... Bpo. Kula hangaturaken salam wilujengipun Bpo. Hingkang kaping kalih.... Atur hingkang kapisan. sekalian hingkang winengku hing pakurmatan.
... mugi Bpo...... Sepisan malih kula nyuwun pangapunten......wb. Salajengipun kaparenga kula hanampi salam wilujengipun Bpo... kula nyuwun pangapunten sedaya kekirangan kula nalika kula matur saha sowan...wb. minangka Abon-Aboning paningset... kekalih........ Dene minangka pungkaning atur kula... anak jaleripun Bpo.... Kajawi punika kula ugi kasaroyo hangaturaken Abon-Abon sawatawis minangka rerangkening paningset... Bpo. kekalih. Wassalamu'alaikum wr.. Nuwun....... Hing wasana cekap semanten atur kula...............
Bpo...... sarta Bg.........sadaya paring pangandika pangjenengan kados sampun cetho trawoco... Langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng rawuh panjenengan sakadang. Hingkang mangke nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo..
Assalamu'alaikum wr.. Dene menggah kalajenganing lampah jejodhoanipun lare kekalih punika kula hamung sumonggo hing keparengipun Bpo. sampun wonten hing pamurbanipun Bpo.. kalian pun Bg... hingkang winengku ing karahayon.......... Dene menggah kalajenganing tatacara badhe dhaupipun Rr.. badhe kajodhokaken kalian pun Bg....... kekalih. Hingkang punika kula kadhawuhan haningseti rembag sesambetanipun Rr..panjenengan pun Rr...
Assalamu'alaikum wr.wb... Kula nuwun... hingkang sampun sami gumolonging nala...... kekalih mugi katur hing Bpo.. Kajawi punika kula kadhawuhan hanyowanaken putra kakungipun ingkang nami Bg. Wassalamu'alaikum wr.... kekalih mugi kalampahanipun sageto wilujeng tanpa pambeng... putrinipin Bpo..... sekaliyan kanthi papuji rahayu wilujeng tansah nunggil hing Bpo. kula nyuwun pangapunten. punika ngantos dumugi sapari purnanipun.mugi tansah rahayuo hingkang sami pinanggih........... Mugi kaparenga kaIJAB nikahaken kalian pun Rr....... kirang susila anggen kula sowan saha matur.. Papujinipun Bpo.... Nuwun..wb.. sekalian hingkang winengku ing pakurmatan. Hing wasana kula nyuwun pangapunten hawit anggen kula hanampi rawuh panjenengan... sekaliyan.. Hing wasana cekap semanten atur kula.... Sowan kula dipun saroyo dening Bpo. Wassalamu'alaikum wr.wb..........
....... Mugi wonteno keparingipun Bpo. Kados cekap semanten atur panampi kula..........saha kirang runtuting anggen kula matur...... Bpo....... Hingkang wigatosipun kinen hangaturaken salam wilujeng mugi katur Bpo....rahayu tanpa reridu saha kalis
.... Bpo. Hing salajengipun kaparenga kula tampi ugi. Wassalamu'alaiku wr.....dene pinanggih kucuwo kula nyuwun gunging samodro pangaksama........ Nuwun.... kula hangaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah para kadang pangaraking badhe penganten.. sekaliyan kahiring puji rahayu.......... Cekap semanten panampi kula....nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo.... Bg.....
Assalamu'alaikum wr.......... Salam wilujengipun Bpo. Tumuli mangke badhe
wilujeng tumapaking tatacara akhad nikah punika mangke.. sakalian...Nuwun... kakalih. putra estrinipun Bpo...... Salam
salajengipun kula kadhawuhan nyowanaken putra kakungipun Bpo.............pinanggih kirangipun kula nyuwun pangapunten....... kula hamung sumonggo hing kaparengipun Bpo.....panganten kakung pun Bg.hingkang wigatosipun kinen
sakulawarga tansah hamangyo suka basuki...wb.. sinartan papuji rahayu mugi Bpo....
Assalamu'alaikum wr. Hing salajengipun. sakaliyan... Bpo.dene menggah kalajenganipun tatacara panggih sampun wonten hing pamurbanipun Bpo............. hingkang sampun hanindhakaken akhad nikah kaliyan pun Rr..kakalih. Makaten atur kula......... Kula nuwun. Sowan kula sinaroyo Bpo..... sekaliyan.... kakalih....... sakaliyan.... Langkung rumiyin kula ngaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah pangaraking panganten kakung.....
..Mugi wontena kaparengipun Bpo.......wb Kula nuwun... Makaten atur panampi kula.
Bpo..mugi peparinging Rokhmat wujud pinten-pinten raos nikmat ing antawisipun. langkung rumiyen netepi. Salam wilujengipun Bpo... .wanci punika panjenengan kula ginanjar bagas waras kiat..... ingkang winengku ing karahayon.. kakalih mugi kahaturna hing Bpo..nglenggono.Dalah sapangaraking panganten kakung lenggah paring puji pangetu mrih wilujengipun tatacara pahargyan ing wanci punika..wb.
RT.menawi pinanggih kuciwa kula nyuwun lubering samodro pangaksama.. sekaliyan kanthi papuji mugi tansah rahayu hingkang pananggih.ngrumaosi jejering titah uatwi umat.....mboten kendhat-kendhat tansah munjukaken Puja Puji Syukur ing ngarsaning ALLAH Ingkang Murbeng Jagad...
. Saderengipun kula matur esthining sedya...
widada anggenipun jejodhoan sageta mbangun bale wisma ingkang sakinah. hingkang winengku hing suka basuki..ndidik.Bpo......... Nglarapaken penganten ingkang punika sampun jangkep sajodho. pinaringan wilujeng tanpa pambeng. sekaliyan.... saperlu : 1..
..mugi sih wilasa-wilasaning Gusti Ingkang Maha Agung tansah hamemayungana wonten hing madyaning pahargyan.... Cekap semanten atur kula... Kula hingkang kasaroyo Bpo.awit sampun katindakaken ijab.
Assalamu'alaikum wr..yuwana widada nir ing sambekala.mbebolehi...atut runtut..
Wassalamu'alaikum wr..mawa'dah..katur Bpo..... Sowan kula dipun saroyo Bpo.. Nuwun...rahayu tanpa reridu..... kula sapangombyong nyuwun agunging pangaksama....tansah rukun.......pangih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun rikala dinten...tumrap kiranging atur. Bpo... sekaliyan......warrokhmah.wohing atut mugi pinaringan putra ingkang dados tetangsul langgeng tutug trah tumerah lantaran turun anggenipun bebesanan.......... hingkang winengku hing karahayon.mituturi.... sekaliyan..nggula wenthah mrih lestari.wb.wb Kula nuwun.. surya kaping.antuk ridhaning ALLAH Hingkang Maha Mirah. Ngaturaken salam wilujengipun Bpo.. 2. Saderengipun kula matur...
Ingkang salajengipun sapunika kula pasrahaken borong hanggenipun ngendikani.
. punika.wb.. sekaliyan mugi katur dhumateng Bpo.sapari purnaning tatacara panggihing penganten............ putra saking Bpo..kalilaana kula ngaturaken salam wilujeng rawuh panjenengan.........mangke badhe kula aturaken ingkang kawogan............. sekaliyan hanampi pasrah panjenengan....kula nglenggana kathah atur ingkang mboten
dalasan kulawarga badhe mertuwi putra hingkang kapahargya wanci.dene kula hingkang kadhawuhan matur............. Namung atur uninga..kula kadhawuhan masrahaken panganten kakung hingkang hasesilih Bg.....Hingkang sepisan....tumuli badhe katindhakaken lampahing tatacara panggihing penganten... Ugi mboten kesupen salam wilujengipun Bpo..wb Bpo. Wassalamu'alaikum wr........... Hingkang kaping kalih.. sekaliyan mugi ka'aturna dhumateng Bpo.......... Gegandhengan panganten kakung sampun mangagem busananing keprabon... Nuwun.temah saget mboyong penganten kakung kanthi raharja kalising rubeda ing lampah..... Ingkang salajengipun pasrah panjenengan penganten kakung kula tampi kanthi bingahing manah.
... Makaten hatur pasrah kula.kula kadhawuhan ngaturaken salam wilujengipun Bpo... sekaliyan. dalasan kulawarga... putra putrinipun Bpo. hingkang tinanggenah hanglarapaken panganten kakung.
sarta agunging katarimah dene panjenengan sadaya sampun kersamerlokaken hanjenengi utawi hangestreni Ijab kalajengaken panggihing penganten..hawit saking sedaya kalepatan kula nyuwun samodraning pangaksama...kahaturna utawi dhumatenga para sinedhahan... Salajengipun mangga...saha kadang sumitra sinedhahan..
..Dhumateng panjenengan saha pangaraking penganten kakung. kadhup angger Bg.
Assalamu'alaikum wr..kula suwun keparenga lenggah wonten palenggahan ingkang sampun kasamekta'aken...satemah panjenengan kula sadaya saged pinanggih linimputan ing karaharjan.saperlu hanjenengi wontenipun pahargyan hing wanci.ibu.kanthi tetangsul turun tan hamastani jalu wanita punapa dene cacahipun.para bapak.. Wajib tinanggapan hing sembah syukur trusing batos.... Nuwun. punika...lumastariya dados pepayung ing sapanginggil ing sadayanipun.. Pambage wilujeng kula.. Rr...sampun kalampahan wilujeng sepen ing sambekala.. Wassalamu'alaikum wr. 1.. Karahayon peparingipun Pangeran.tansah nyenyuwun ing Gusti mrih nugraha peparing kang Maha Agung punika... Ingkang punika kula suwunaken tambahing pangestu utawi panjurung pepuji mugi lestariya widada jejodhohanipun penganten. Kula nuwun. Semanten atur kula. .. Para pinisepuh.runtut salajengipun atut temah tutug terah tumerah ingkang sami bebesanan.
katentreman sih wilasa lan nugrahaning Gusti Kang Maha Kawasa.wujud pinten-pinten raos nikmat. Tumrap saliring tandha tresna ingkang sampun katampi.bilih anggenipun males-sih amung kasumanggakakening Pangeran Ingkang Maha Wicaksana.kanthi ngluberaken samodra gung pangaksama. Wassalamu'alaikum wr.mugi mboten handadosaken ribeting balewisma.hangganjara wilasa ingkang langkung ing sabobot katimbang luhuring budinipun para lila-legawa ing penggalih.wb.
Kawilujengan.wb.Ing pangesthi momongan ing benjing. Kajawi ugi kasuwun
esthining sedya. Nuwun.ing antawisipun ing wanci punika panjenengan kula sadaya ginanjar bagas waras kiyat. 2.mugi tansah kapatedhakna dhumateng kula sadaya ing pahargyan.
. Kula nuwun.ngaturaken sanget agunging panuwun. Awit peparing rakhmat. Nanging panalangsaning manah.keparengna kula ndherekaken saha ndherek para tamu sadaya. Assalamu'alaikum wr. Kula nuwun.mboten kendhat-kendhat munjukaken puja-puji syukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Jagad. Wasana tumrap kirang jangkeping suba-sitanipun ingkang hatur-hatur kersa-a halapang jaja.
Para tamu kakung-putri ingkang winantu ing suka rena. Kula hingkang kasarayo Bpo..... Bpo.boja lan suba-sitanipun.. 3.....sampun katampi kanthi bingah katarimah ing manah.. putranipun Bpo/Ibu...Para tamu kakung-putri ingkang sinuba ing pakurmatan....panggih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun awit rahating Gusti ALLAH Ingkang Maha Agung wimbuh kasembuh pudyastutinipun para tamu kakung-putri.......mugi dadosa ngamal kasaenan panjenengan lan angsala ganjaran ingkang murwat saking Gusti Ing Murbeng Jagad..ginanjar wilujeng tanpa pambeng... ing..sanak kadang...tansah runtut atut. Ingkang punika kula nyuwun gunging pangapunten... Kaleksanan IJAB..migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun). Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu..mitra sutresna ingkang paring pambiyantu...lancar.panyengkuyung arupi bahu-suku..kalenggahan lan sanes-sanesipun.tansah mbudidaya panampi kula. .rerigen lan sanes-sanesipun mrih rancak..... 2.rahayu tanpa reridu.. .eguh pratikel..regeng kaleksananing pahargyan punika.. Kaperluan ing dinten punika kados sampun kaserat ing serat sedhahan... Salajengipun nyuwun tambahing pangestu para tamu..bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun...nyenengaken tiyang sepuhipun. Niyating manah lan panjangkah. Matur nuwun sanget sedaya peparingipun tali asih tanda tresna ingkang awujud punapa kemawon. Ngaturaken pambagya wilujeng saha matur sanget nuwun... kagungan kersa hangemah-emahaken putra pawestrinipun ingkang anama Rr.mugi para tamu karenan ing driya. kalilanana kula matur.. 1..
Para tamu ingkang winengku suka basuki.mugi-mugi pengenten kekalih tansah rukun.wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan.miturutiminangkani panyuwunipun Bpo..yuwana nis ing sabekala..awit kepareng panjenengan sampun kersa rawuh ing papan pahargyan punika.runtung-runtung rerentengan suka bagya mulya....panggalihan.. Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun..
. (tegesipun putra hingkang sae lahir batosipun.. Ugi matur nuwun katur para tangga tepalih.....wohing atut pinaringan patutan putra ingkang hanung-hanindhita. kadhaup Bg..
Ing wasana kula piyambak kiranging tatakrami.nalisiring kasusilan ingkang jalari kirang renaning panggalih.kasuwun halapang jaja hangluberaken agunging samodra pangaksama. Wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun.
Sumkem bekti marang sesepu lan sedulur kabeh, arep golek seduluran sak akeh ekehe,
Bupati lamongan H. Fadeli,S.H.,MM, Sekda Kab. Lamongan Yuhronour Efendi, Kapolres Lamongan AKBP Juda Nusa Putra,S.I.K.,Dandim 0812 Lamongan Letkol Inf Sutrisno Pujiono, S.E. M.M beserta jajaran FORKOPIMDA Kabupaten Lamongan.
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. dr.8
harian pake ac terus ….. tanpa kendat tanpa rewel ..
acnya .. wah wah … ademe koyo neng eropahhhhh bagian kidul hihihih ….
sing .. cublak cublak suweng karo yhangku wis rampung sampeyan durung teko pak …..
mantole jik gen kulo pak ..mengke kulo ampirne njeh pak …sugeng riyadi njeh pak ..
interiore apik le …. white senenganmu .
aduhhh mas… aku ga duwe bb .
Dipunjungi kekiyatan... Kajenge kulo saged ngladosi kersane Njenengan...Amrih kulo saged ngabekti dhumateng sesami...Nggih Gus, nggih...Tenan lho Gus...ampun ngapusi...hehe
jaman. Sak durunge manungso iki kabeh lair nang ndonyo..mangertio sliramu, yen kabeh kudu ono pacoban kang kudu di lakoni kanthi tatag lan ikhlas sak sembarangane....umpamane sliramu kembang kang kudu ngayomi urip e kabeh, yo mung Gusti kang dadi coro mbangun
Lha wong GUSTI ALLAH kuwi Moho Welas Asih kok, ojo dikiro kabeh lelakon kang lagi disandang kuwi amargo GUSTI ALLAH ora tresno, saking tresnane GUSTI makane menungso di paringi pacoban. Mbok yo wis, semeleh kuwi ora ateges pasrah bongkokan, nanging kepriye carana supoyo GUSTI ALLAH percoyo yen awake dewe kuwi pancen menungso pilihan.GUSTI ALLAH kuwi ora Sare...*
Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang,
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal,
Iman marang ananeAlloh ora amung sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dunungeAlloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadiwajib dedege manungso kang diangkat dadi Saksi, weruh dewe ope kang disakseni.
Iman marang Kitab,ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersuratutowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kangdimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegereManungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur'an NulKarim mau yo anane isine Jagad Royo iki,
Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kangisih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih onoUmat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as,utowo umate Kanjeng Nabi Daud as, mowo Kitab Jabur, umate Kanjeng Nabi Musa as,mowo Kitab Taurot, umate Kanjeng Nabi Isa as, mowo Kitab Injil, kabeh umat ingngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo ananeumate Kanjeng
anggone madep marang Pangeranenyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tanSholat katerangake koyo ing ngisor iki :
a. Ibadah, anane Umatmadep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektuUmate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyoucape para sesepuh biyen " Ojo mlaku saliyane tindak kang becik " , yoiku ananeIbadah.
b. Sembahyang, ananeUmat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kangkatindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, ngantisatekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen " Ojo among- ngucap saliyane tembung kang apik " , yo iku anane sembanyang.
c. Sholat, anane Umatmadep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kangkatindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucapesesepuh biyen " Ojo duwe angen - angen saliyane angen¬-angen kang becik " ,yoiku anane Sholat.
Dadi anane Umat madepmarang Pangeran netepi Agomone kabagi anane soko tindak laku saben dinane ono 3(telu) perkoro
tinulisyo anane Kitab Garing, koyo to Kitab Jabur, Kitab Taurot, Kitab Injil, Kitab AIQur'an Nul Karim lan sapanunggalane.
b. Kitab kangtersirat yo anane Kitab Teles, wujud sake maknane Badan saujud kite.
Iman marang Rosul ingkono koyo iman marang Kitab :
a. Kang Garing, yoanane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wiskacaritakake ono sajerone Kitabe.
b. Kang Teles, ngertianane Rosul iku sajatine Roso, sake anane Roso Rasane Urip Pangeran kangkatitipake ,marang Umate, kanggo ngudi Jati Diri yo anane dedeg piadegeManungso manunggal marang Roso Urip, yo anane Roso soko Pangeran lan Umate,mengko ono beberane dewe.
Iman marang Malaikat,satemene kudu mangerteni yen Urip ing Jagad Royo iki ora dewe, ning akeh kangpodo melu urip koyo bangsane lelembut kang pancen nyoto ono, bebarengan ananePangeran anggone mujudake manungso, kanggo nguji imane manungso dewe-dewe, yennganti kaliru bakal melu ono uripe lelembut mau, urip ono sajerone AlamPenasaran.
Iman marang DinoAkhir yo Dino Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip onoJagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo,kudu ngerti ope kang dadi Wajibe Urip, Sunahe Urip, Makruhe Urip lanLarangan/Pantangan kanggo njejegi anane Urip kang Sampurno, iki wus onosajerone Rukun Islam.
yenkarasakake ono sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, onosajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisoriki :
a. Urip iku umpamane100% (satus persen) kuwajiban soko Alloh;
b. Syahadat amung ono95% soko Urip;
c. Sholat amung ono5% ( limang persen ) soko Urip;
d. Poso amung onoseperapate soko Sholat;
Ing ngisor iki onopituture leluhur menowo dedeg wajibe lan larangan kang dumunung ono Rukun Islamkang kudu di Imani kacaritakake koyo ing ngisor iki :
Hayuningrat kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;
c. Poso : Kuoso notaRasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistitiwancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo
Madepmantep marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeranmarang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;
e. Haji : Tegenanggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang
kanti sabenere Manungso kudu mangerteni, lan mapakake opo sabenere KalimatSyahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
" Laa ilaahaillallahu Muhammadur Rasuulullah" ketemu anane :
mujudake anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AI Qur'an
Nul Karim beberewujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur'an Nul Karim bebere wujud ananeSurat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yoanane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karoisine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
Ing kono Manungsobakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopokang Mati, biso kaematake koyo fig ngisor iki :
a. Arahe nunggalnyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas - Sabar, koyo anane napas kito,gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajeroneirung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruseiku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeranwus kanugrahake dadi wenange Umat;
b. Sampurnane margosoko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpoanane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto - tentrem kasembadankabutuhane.
c. Mulyane margo wusketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepiPangangen - angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo mapan ono
a. Kang sapisanaksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang JabangBayi kang isih ono sajerone kandutan si Biyung iku anane Sastro, yo kasebutGaris Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis
iku titi wancine Panyuwunane si Biyungwektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan
wongwadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi, aslinewujud sake buah Quldi, awal anane Roso kang
Manungso kalawan Roso kang kasinungan RasanePangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marangGustine.
Tetengeran maukasebut aran Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksudkurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang notalan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.
Sake tatanan mau kitebakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :
Roso Rasane Pangeran, wujude Wahyu Gaibmujudakake anane ROSO KANG AWAL sake anane Manungso;
2. Wiji mau banjurwujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemeneyo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjurwujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN - IBLIS ;
3. Soko segumpalGetih banjur wujud dadi Segumpal Daging, ing kono Pangeran ngudunake NYOWObebarengan mapakake anane Wahyu Doyo Gaib, kang satemene Pangeran nyiptakakeanane Bongso MALAIKAT ;
4. Sabanjure segumpalDaging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake
mapakake anane ATMO yoanane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahirSampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune KanugrahaanePangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarakederijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono aslinePangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib
lanayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royomarang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas - Asih kanggonetepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowosampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.
2. Ayat 4 fig konosatemene anane Jiwo, soko wujud nunggal nyawiji anane :
a. Atmo yo alame Asmonetepi leluhure wektu Urip.
b. Nyowo yo alameTetanduran mujudake Rojo Kayon
Bab iki anane wenange Pangerankawenangake dadi wenange Umate.
3. Ayat 5, ayat 6,ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudakeRoso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane RosoRasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip onoing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe,dadi
Roso soko Alam,Poncodriyo Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
f. Kabeh Roso mau yenbiso katunggalake nyawiji banjur wujud dadi Roso Rasane Urip Manungso Sejati.
Kang dimaksud Sugih,ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yoanane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat )Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwosakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut PundenKang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg
marang Pangerane mujudake anane anaklan dunyo brono, kang satemene ono mudune Wahyu Jodoh, Wahyu Drajat, WahyuRejeki kang kasebut anane Wahyu Dorodasih.
netepiAmong Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing kenoiku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake
Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh lakuAmong Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen
tatanan kangnuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco sokoanane tatanan Neptu Go'ib ono ing Dino :
3. Seloso Pen = Sapo,koyo kasebut ing ngisor iki:
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo,ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngertibebere Kitab
Mahayu Hayuning Bawono, yotuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadikang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowoSuku Jowo.
Jumat Wage, AhadLegi, Seloso Pen kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake ananekabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggungnurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :
Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)
Yen Jum'at neptu 6ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino ikumujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi,dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo,
Manowo kawoco sokogebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono
Rangrangmujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ingDino Jum'at wujud dadi :
Yo ing isine dinoJum'at Wage iki awal bebere Kalimah Syahadat awal dedeg ¬adage Islam onosajroning Ati - Nurani Manlingso.
Yen Jum'at neptu 6ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarakecagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin,anane Manungso manembah marang Pangerane
a. LemahjTanah netepiSifat Aluamah, anane Sabar - Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
b. Banyu netepi SifatMutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri –Drengki.
c. Geni netepi SifatAmarah, anane Perkoso, anduweni Doyo - kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko– Nesu.
d. Angin netepi SifatSupiyah, anane Adek Pribadi - Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong –Angkuh.
Kaumpamakake Iman ikuKusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepanedewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing
sunat Jum'at, ing kono margosoko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Elingmarang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
awalkajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatinePangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut onosajrone wawasan Ahad Legi.
Ing ngisor ikisatemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :
2. Roso Sejati yoSejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marangRoso Rasane Jagad Royo koyo to:
a. Uyah iku asin,asin durung mesti anane uyah,
b. Gulo iku legi,Legi durung mesti anane gulo,
anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.
5. Rasane Umat yoanane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone nunggalake RosoRasane Pangeran, Roso Poncodriyo, Roso
Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kangminulyo.
6. Roso Rasane UripManungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebuting duwur mau.
Soko kawruh kang wiskabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggalmarang Rasane Pangeran sake
Pangeran kanggo netepi Serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayu NingBawono.
B. Nyowo : Nyowoanane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso,anane Kanugrahan sake Pangeran
ikuAlame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeranyo Jeneng yo Aran kang sinebut sake
soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
Soko katerangan ingduwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis bisonglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu HayuningBawono.
Roh iku Uripe Kekewanankang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane
mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ningBawono.
Ahad Legi yo bisokawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
1. A – Aku : Akuanane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,
2. La – Laku : Laku,lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,
Pangeran kang mengkuKarep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepakemanungsane.
Kang biso nunggalakelan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi ananeWahyu
awalkajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapoSejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kantisake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-eManungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.
Sejatine Pangeran lanSejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:
1. Dzat-e Huayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo
3. Nur Muhammad yokasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad,sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.
Koyo wektu Pangerannyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyiptoanane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane UripManungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howokaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.
Soko kaweruh ingduwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Hu netepi ananeAlloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ingkeno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane WadahPanyuwunan.
2. Netepi ananeGumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul - Ngendok -Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
Satemene Pangeran oraanduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-eUrip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangerankanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare UripManungso.
Soko Geter-e Urip lananane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane sokolakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :
1. Serat Al Fatikah,satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, "kanggo netepi Urip Bebrayaning Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat,Mahayu Hayu ning Bawovo, kang utomo Tapak Laku yo obah - mosike Budi - Howo
ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayatSerat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujudisine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
2. Do'a Sapu Jagad "Robbanaa aatinaa fid dun-yaa hasanataw wa fil aakhiroti hasanataw wa qinaa'adzaaban naar " ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ingngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat onoongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isineneptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ingduwur, kang nerangake anane Urip
Manungso ora sadermo " Kun fayakun", mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungsokadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggonenemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Koyo salah sijinecarito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :
tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakakesaben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodotan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojogumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo - ono
Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, supoyo ora gampangkeblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yoKitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakakenetepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lankeblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.
2. Kang katoto onotengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Dripkito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marangJagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .
3. Amargo anane Uripiku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanakemarang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi
4. Urip Pribadimangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lanngombe, sarto wujud ngrungkepi rage dapi ope ?
a. Sing njaluk manganlan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujudkuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen -angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang MohoSuci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi UripPribadi, Urip Kaluargane.
b. Sing mangan lanngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti KangMoho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marangbarang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kangasifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note
Sajroning manganlan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu bisomapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggulebebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni inggawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane UripKaluargo.
d. Sajroning manganlan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudubiso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang kenoowah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane SifatGusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royosoko anggone biso Sampurno note Urip Kaluargane lan Urip Pribadi kito ono ingbebere Kitab Layang Kalimosodo.
e. Kumpule ope kangdipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripianane Doyo - Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen - angenngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane,unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyareka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe ikuwewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo bisokaroso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasakemarang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadikito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.
A. Nafas ono ing(tanpo eling)
1. Wadug : UripeBumi, nguripi Aluamah anane Serakah.
iku iwak kang kecemplung wuwu, mokal yen bisa obah mosik, lan dina iki sira bakal ndak perwasa”
alias Ki Lurah Semar “He…Durga !!, ning ngendi Dewi Dersanala, ayo balekna !!” “Wah
miniature sing wis kadhung dipajang ing kotak kaca kae, yen ora kanggo mbok tak gawane mulih wae, kena nggo akuarium . Lha yen pancen ora enthos aja kementhus, iki kurbane ora mung wong sawiji nanging uga
liyane wis katon ngambyawara, lha yen Adhi Guru mung bengong wae, terus bakal dadi apa kampus iki mengko, sampeyan itu kan menjabat BPH ta ?”“Wis kakang Kanekaputra, aku dewe ngrumangsani yen peranku dadi BPH mung terbatas dadi
ING MILO WAYAH SUMURUP SORE Deneng: LP Udan gerimis sore iku , ing milo wayah sumurup sore. Aku mlaku karo nyikep buku. Ing pojok Gedhung Pancasila sakwetan SMP 2 Semarang. Akeh pawongan nom tua pada kubeg rebutan angkutan. Ya wis mangkana iku adate, Yen aku bali kuliah sore, ora mung bocah STM 5 ,nanging uga para tukang bangunan campur dadi siji karo bakul kang nembe bali saka Johar. Aku isih mlaku, thimik-thimik amarga ngelih wiwit subuh mau nganti magrib during satetes banyu mlebu ing wetengku. Brak… Saka mburi aku ditabrak Nom-noma kang nggawa gambar gedhe. Sajake kesusu nanging nuli mandheg mandeng aku. “Pangapurane ya, aku rak
Sipil UNDIP” Ujarmu karo nyalamani aku. Kanthi rasa abot dak jangkep uga tanganmu. “Aku Laras, Mahasiswa bahasa Jawa Smt VI Unnes.” Balesku karo setengah jengkel nuli mlaku menyang took cilik. Dak Candak banyu mineral kanggo ngluruhke rasa garing ing tenggorokanku.Alhammdililah hangkep uga pasaku dina kemis iki. Aku kaget nyawang Awakmu kang ngadheg ngejejer ing ngarepku. “Pasa Ya. Ayo buka pisan.” Ajakmu karo nggandeng aku munggah anggkutan menyang pedurungan. Anehe aku manut wae nututi langkahmu. Warung Ijo Pojok Pedurungan, ing kono awakmu nuli nagajak aku mudhun, buka sedela.Karo rasa isin aku nyawang sliramu kang ngemeske nggone nglaras rasa. Sajak enak banget. Padahakl aku kang pasa sedina ya biasa wae ngrasakake masakane. “ Arif jenengku Arif Rahman Hakim “ Ujarmu maneh kang ndadekake aku guyu. Nanging kang diguyu malah mesam mesem. “Aku ngerti kok , Awakmu Larasati Indraswari. Wiwit telung taun kepungkur ketemu nanging dak tau gatekke aku.” Aku tambah kaget, sajak ora percaya, nanging Arif anggone kandha sajak yakin banget. Aku mesem maneh. “Aku gumun kok Pedebanget awakmu, kaloro jenengmu kaya pahlawan ampera” Mripatmu mendelik grunggokake omonganmu. Nuli guyu maneh. Wiwit iku aku saben dina ketemu Sliramu, Ing Milo wayah sumurup sore. Dadi kabiasan yen tan ana guyonmu rasane kaya ana kang ilang. Esemu, gingsulmu, lan polah kang apa anane nadadekake tambah kesengsem atiku. Nanging jinejere aku wanita jawa ya mung bias ngedem rasa. Ora bisa ngudal persaan, apa maneh kandha kasunyatan marang pria. “ Minggu ngesuk aku lunga menyang Cilacap. Awakmu bali dewe ya. Udak suwe kok Ras, mung telung wulan. ” Kandhamu sore iku ing sisihku. Aku guyu. Dak thuthuk sirakmu nganggo makalah. Nuli dak tarik topimu. Rasane lucu nyawang sliramu kang abot arep lungan nindhakke kewajiban KKL. Padahal ngerti yen KKL iku wajib hukume kanggomu. Menyang ngendi maneh yen ora ing Cilacap, ketimbang Cilegon tambah luwih adoh, manggkono ujar bathinku. Nanging aku mung meneng ngrugokake kabeh preentasi tugas kuliah kang kudu kok ijabahi. “Ras, kok malah gya-guyu. Aku lunga telung wulan e, Sajak dienggo guyon’ Wangsulanmu karo nggremeng “ Pas to yen awakmu bali , ganti aku kang mangkat KKN menyang Batang ora suwe kok among sepuluh minggu” Aku mlaku ninggalke awakmu. Karo lungkrah awakmu ngetutake lakuku mlaku ing trotoar tumuju Milo wayah sumurup Sore. “Ras, apa tresna ing satlerap mata iku ana?” Pitakonmu karo nyelekke gambar rancanganmu. Aku isih mlaku karo gelengke
karo sapa. “Sajake nembe lara wuyung ya Rif, Wah beja temen kang kosenengi. Wis bagus, kalem, calon ST, Pertambangan maneh,” Celathuku karo mangan roti baolu kang kowenehake. “ Kudune kaya mnegkono, nanging dhewewkw ora krasa.” Aku guyu. Dak thuthuki topimu ngganggo gambarmu. Sajak lucu temen nyawang awakkmu ditolak bocah wadon. Satlreman aku meneng, sedih uga jebule awakmu wis duwe bocah wadon sir-siran.
hake manungsa. Tugasku kuliah, ngudi ngelmu kanggo masa depan. Aku ora kena patah hati, apa maneh ulang semangat mung merga ngerti Arif wis duwe pacar. Arif meneng tangan kenceng gengem drajiku. Aku dadi rada glagepan. Sore iku awkamu ninggalke aku. Telung wulan wis kwlakon. Saka kadohan awakmu ngundhang aku. Katon cahya sumunar. Embuh amarga apa. Ajku isih ngganggo klambi ireng putih nembe bubaran pembekalan KKL. Tanganmu nyender ing pundhakku, karo mesem. Tanganmu gawa kalung mutiara kang endah. Ko gengemake ing drajiku. “ Sesuk aku budal KKN” pamitku. Awakmu manthuk. Nuli gandheng aku lunga saka pojok Milo.Ing jerone bathin kepengen aku kandha, aja diculke tanganku. Lan aku uga kepengen melu awakmu. Arif guyu. Tangane narik kudungku. “He, gunung Es, lingaa kanthi atimantep. Dadia wanita kang ngerti tanggung jawab, marang tugas,agama lan wong tua. “ Arif gengem drajiku. Ajku malah guyu ngakak sajak lucu nyawang ahli fisika kaya deweke dadi melankolis. “Ra kana sing lucu, aku uga arep pamit.” Tembungmu karo nyerahake layang panggilan kontrak kerja Pertamina ing Banggka Belitung. Mataku dadi teles. Embuh banyu saka ngendi iku. “ Mbesuk aku ora bisa maneh jaga awakmu, yen bali sore ing milo kene. Aku kudu mangkat, merga iku kabeh pangangene mahasiswa Teknik. Kewajiban melu bangun Negara Jaremu. “ Ujarmu maneh, aku mung meneng. Aku wanita jawa kudu bisa tut wuri marang pria, apa maneh pria utama kang duwe orestasi becik kaya Arif. Awaku dadi tanpa daya, Sore iku Wayah Sumurup Sore awakmu ninggalke aku.Siji kang dak eling saka ujarmu”Tresna ing saktlerap mata, kapisan ketemu iku ana Ras. Wong lanang aja digebyah uyah, asin kabeh. Aku Arif kayunyun marang Sliramu.” Aku mung nangis, Katone bener Rif Sliramu sijine pria kang beda. Kabeh wis ilang dadi peteng repet-repet kayah srengenge kang angslup ing wayah sumurup sore ing Milo.
Dhuwuring gunung isih ana sing ngungkuli. Atose watu ugo ana sing luweg atos meneh. Umpamane atosing balung, wulete kulit, genah during apa-apane ditandhing atosing wesi lan wuleting tembaga. Wis bola-bali Panembahan Senapati ngelikake Raden Rangga, ora becik unggul-unggulan kasekten. Ora wurung bisa nuwuhake serik lan peperangan. Dhasar Raden Rangga priyayine sekti, mula yen ana tetandhingan kasekten senenge ora jamak. Marga sekti iku suwe-suwe sok kethukulan sikap sengkiling. “Rangga, anakku, bocah sigit. Rama ora maido marang kaprawiranmu. Nanging luputing luput nggonmu dolanan kadigdayan kuwi bakal mbebayani. Wurung tan wurung bisa nuwuhake peperangan.” Raden Rangga ndingkluk, mung wangsulan lirih. “Nanging Adipati Benawa menika saget ugi mangke dados mata pitaning Kanjeng Sultan Hadiwijaya. Mila tinimbang ngaping kalihi, inggih kulo ayoni kemawon. Piyambakipun nglumpruk, smabat sebut. Ingkang damel seriki manah menika, Adipati Benawa satengahipun ndakwa kanjeng rama badhe ngrabasa dhateng Pajang. Ah…” Panembahan Senapati muggel gunem. “Cukup!!” Panembahan Senapati wis ngerti watake Raden Rangga. Senenge pancen adu kasekten. Mula nedya dicoba. “Wis, timbang mengko gawe korbaning wong liya, coba iki drijine rama petekana. Cikleken jajal yen nyata atos tenan”. Atine Raden Rangga tambah kempropok. Batine perang, umpama bisa nugel drijine Panembahan Senapati, geneya tega marang ramane dhewe? Nanging yen ora saguh, jenenge satriya sing
Adipati Pati dhawuh supaya lerem sawetara ing Pati. “Paman Adipati, menapa tepis iringipun Pati ngriki wonten nujum linuwih ingkang saged kula angsu kaweruhipun?” Sang Adipati tanpa sujana, nuduhake menawa wewengkoneana pandhita kesdik kang mapan ing wit ringin. Nanging bisane angger semedi ing ngisor
ora mangan ora ngombe pitung dino pitung bengi. Nanging wis nganti bengi kaping nem during ana tanda-tanda gaib. Lagi bengi kapitu saka wit ringin keprungu suwara groyok, suwara tua “Njujuga ing desa Talipegat, kono mergane kowe diapura dening ramamu, ya margane ketentreman”. Raden Rangge nenga mendhuwur mung wruh wewujudan sarwa putih. Sedela wae ilang kakedhepake. Suwara dumeling dibundheli, wis ora kasamaran. Saiki pamit marang pamane, enggal tumuju desa Talipegat, bawah Metaram. Panembahan Senapati lagi buneg ngrasakake wadule para kawula. Nalika semana desa Talipegat geegr pepuyengan. Ana naga ngamuk, mangani kewan. Malah yen wis kentakan gelem nguntal bayi barang. Suwe-suwe pengamuke naga meh tekan Kraton Mataram. “Ayo wong-wong Mataram, endi sing jenenge Panembahan Senapati? Kowe sing tau gawe gendra ing guwa Langse. Nganti kawulaku padha mati kepanasen”. Lakune Raden Rangga wis tekan desa Talipegat. Krungu suwara pating gedebug, okeh wong mlayu pepuyengan. Okeh wong ndelik. Krungu ana naga ngamuk lan nyebut ramane bakal dimangsa, tambah mrekitik. Raden Rangga malah kebeneran, kepingin nyekel naga. “Iki sapa, sak pekolehe dhewe gawe rusak!” “Aku retune guwa Langse, Sarpasura jenengku.
getihe gladrahan, tiwas. Raden Rangga enggal sowan ramane. “O…. kowe anakku!!” Panembahan Senapati ngangkul marang putrane. Serike wis ilang. “Inggih rama. Anggen kula kesah yektosipun kepingin ngudi kasempurnaning katiyasan kula. Tettela Sarpasura ingkang ngancam yuswa dalem, saged sirna”. Penembahan Senapati ngelus putrane, kebak asih. “Nanging Rangga, urip mono during jeneng sampurna yen kowe ora marsudi sarengateng agama. Mula ngaji karo eyangmu Ki Juru Martani”. Raden Rangga manut, niyate urip ngresiki raganesing isih kacipratan dosa. Tekan nggone Ki Juru, tinemu suwung. Lagi ngibadah ing mesjid, Raden Rangga nunggu ing njaba. Kambi ngenteni Ki Juru, dheweke nyunduki watu nganggo drijine. Watu item kuwi krasa empuk, bolong-bolong sak gedhene driji. Ki Juru rampung ngibadah, tekan njaba nyendhu putune. “Ayo Le, Rangga ngaji. Kok dolanan watu, watu kuwi atos”. Sanalika watune malik atos. Raden Rangga noleh marang Ki Juru, njur ngetut ing wurine. Niyate ngaji, ngisi sarengating
endi lor endi kidul ger-ger mencaka pager. Dolanan bocah kang isine ngelingake marang para kawula dasih marang piwulang luhur tinggalaning para pepundhen luhur Tanah Jawi ing jaman kuna makuna, kang tulen durung kecampuran budayane wong sabrang.
opo anane wae,,,,,, sek penting iso kerjo,,, lan iso urip
ingsun badhe sinau ing Gusti lan ngresep ilmuning jabang bayi kawulo
Segara asat, Alun Gedhe Sirep,
Ingsun Sabetake atine Si …. (sebut namanya)
Pet sidho edan, Ora edan sidho buying,
Ora bakal mari, Yen durung aku sing nambani.
Wong Sabuwono KabehLanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik, Kabeh ...
ini sejenis Gembala Geni yang juga merupakan aji pamungkas. Komara geni
LUWIH BRANTANE SI…(NAMA DIA). LUWIH GERSAH BINGUNG ATINE…..(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU
Ghazali Thusia, 450 H/ 1085 M. Fiqih dan pendidikan ahklak
Ki Hadjar Dewantara Konstruktivisme Student Center Learning Teori Konvergensi ke Sistem Merdeka “Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
Aji Cocak Ijo iki aji pangasihane Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung Senopati Mataram. Lakune pasa bukane mutih pitung dina, banjur pati geni sadina sawengi.
IJO, SUN CUCUKAKEN ROHE WONG SAJAGAD KABEH PADA SUJUD PADA SUMUJUD MARANG AKU KABEH SUN AMADEP MANGETAN TERUS JAGAD WETAN, WONG KANG ANA WETAN MARA-MARA TEKA-TEKA ASIH, SI ……. (NAMA YANG DITUJU) ASIH MARING AKU SUN AMADEP MANGIDUL TERUS JAGAD KIDUL WONG KANG
amung mburu karepe dhewe tanpa milang lan metung, kehing janji padha diblenjani ing sakawit bakal direridhu dening kang nagih janji, janji kang pasthi, sabdaning jagad bakal nagih, janji marang kang tumitah kang padha
siro podo Elingngo Siro ojondueni Allah lio kang ono ngarsoningsun Kejobo Ingsun” mekaten pangandikonipun Gusti. menawi Penulis anggadahi prilaku mekaten naminipun ”
Menawi ingkang panjenengan kajengaken ing bab Allah Tigo Tunggil (Tritunggal), keparenga kawulo aturi piterang makaten:
Bilih Allah punika Saktunggaling Pribadi ingkang kagungan Pangandiko (Firman) lan Roh.
Ing saklebeting iman Kristen, Yesus puniko Sang Firman ingkang medal saking pribadinipun Gusti Allah piyambak. Lajeng pundi ingkang langkung rumiyin wonten? Allah menopo pangandikanipun Allah? Menawi Allah langkung rumiyin, ateges wonten saktungaling wekdal bilih Allah boten saged mangandiko. menawi Pangandiko langkung rumiyin, lajeng puniko pangandikonipun sinten?
Makaten ugi menggah ing Roh Suci, puniko inggih bagiyanipun pribadi Gusti Allah. menawi Allah langkung rumiyin, ateges wonten saktunggaling wekdal,
Strzelce Krajeńskie (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strzelce_Krajeńskie&oldid=1090610"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
PITUTUR LUHUR JARE SIMBAH BIYEN Wong yen Nrimo, uripe Dowo Wong yen Sabar, rejekine Jembar Wong yen Ngalah, uripe bakal Berkah
Iki tetuah wong jowo , eling elingono lan lakonono
Keluarga cedhak Bondo cemepak Kubur ra sesak Suwargo mbukak Sedulur grapyak Ono panganan ora Cluthak
Dipl.-Ing. (FH) Abdel Ishak
wayang suket, wayang klitik, wayang krucil, Wayang Gedog
nang ploso numpak kereto. Nyemplung segara asin rasane Wulan poso ayo ngelebur duso Mumpung lipat ganda pahalane Nyuwun pangapunten se...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brzeg_Dolny&oldid=1090537"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
mf yo kang sampeyan seng ngomong kasar disek
dancok !!! wong2 qnet lek ngomong empuk koyok tai….jarene sukses tapi nyatane golek wong iku angel to???? bayangno opo penak golek wong 36 dadi downlen ben gaji 2,5jt / minggu…sampek matek lak trimo coro2 keton ora bakal iso. pancen ora umum q net, ora umum gendenge qnet
Sugeng wiyosan dalem the Christ tuwin Enggal decade. Mugi Gusti blessing dalem tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun.• I
kadang sutresno.Badhe nyuwun pirso Ki, yen mboten
menawi tiyang ingkang sampun tilar dunya, sedaya wau kesah dateng pundi purugipun?
jagongan.ugi nyuwun ijasahe ngamalake ngelmu kang sampun diweruhake. kagem sedulur sedanten salam silaturohkim ugi.
nyuwun ijasahe ugi damel ngamalake ilmu kang panjenengan paring …matursuwun
wong santri urip: "BABAT TANAH PEKALONGAN" "KI-BAHU REKSO"
"BABAT TANAH PEKALONGAN" "KI-BAHU
amo/Ti voglio bene45. Japanese - Anata wa, dai suki desu46. Japanese - Sukiyo Javanese (formal) - Kulo tresno marang panjenengan47. Javanese (informal) - aku terno kowe48. Kenya (Kalenjin) -
Wayang Kulit " PETRUK DADI RATU" - Free
Sudetenland utawa Tlatah Sudetia (basa Jerman: Sudetenland, basa Ceko: Sudety utawa pohraniční území, basa Polen Kraj Sudetów) iku laladan sing saiki ana ing Cékia.
Laladan iki arupa papan dunungé wong Jerman Sudeten (Sudetendeutsch) sing wis dibubaraké Kakaisaran Austria-Hongaria nalika taun 1918 ana ing nagara Cekoslovakia. Saka antara taun 1918 - 1939, laladan iki duwé padunung ètnik Jerman gunggungé 3,5 yuta jiwa. Nalika taun 1939 laladan iki dicaplok déning Adolf Hitler lan diintegrasikaké menyang nagara Jerman. Selang sapérangan wektu sabanjuré, sawisé Konferènsi München, Bohemia lan Moravia lan tegesé kabèh laladan Républik Ceko saiki dicaplok Jerman manèh.
Sawisé Perang Donya II dumadi pangusiran massal lan, ing taraf tinentu, pambantéan marang wong-wong Jerman ing wewengkon iki, minangka aksi balas dendam saka wong-wong Ceko, senajan akèh ing antarané duwé getih campuran. Warga Jerman iki saiki kasebar ing kabèh bagéan Jerman modhèrn.
Sapérangan kutha ing Sudetenland[besut | besut sumber]
Lundenburg (Břeclav) - dicaplok Jerman nalika taun 1938 senajan wis wiwit taun 1915 wong Ceko rada luwih akèh tinimbang wong Jerman.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 14 Sèptèmber 2016.
PERANAN FILSAFAH HA-NA-CA-RA-KA DALAM PENDIDIKAN MORAL MASYARAKAT JAWA
184 m (603 ft 8.1 in)
0? (0) (?)
0? (0)(?)
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 20 Juni 2011.
Kurnia Meiga Hermansyah (lair ing Jakarta,Indonésia, 7 Mèi 1990; umur 26 taun) inggih punika salah satunggalipun pamain bal-balan Indonésia.[1] Ing wekdal samangke Kurnia Meiga ndherek klub Arema Indonésia ing Liga Super Indonésia, Arema Indonésia inggih punika klub profesional ingkang kapisan ingkang Kurnia Meiga dhereki sasampunipun lulus SMA.[1] Arema Indonésia ngotrak Kurnia Meiga amargi Kurnia Meiga dados punggawa Timnas PSSI U-19.[1] Kurnia Meiga punika
Kurnia Meiga pikantuk sanksi 12 sasi lan denda 30 juta saking komisi PSSI, ananging lajeng dipuncekak namung dados gangsal sasi lan denda 30 juta déning komisi banding.[1] Sanksi punika wonten gegayutanipun kaliyan prastawa karusuhan nalika mungsuh Bontang PKT.[1]
Nalika kompetisi Indonésian Super League II mangsa taun 2009 / 2010, Kurnia Meiga dipunparingi kanugrahan minangka pemain paling sae lan saged nyingkiraken pamain bal sanesipun ingkang sampun misuwur kados Aldo Bareto, Christian Gonzalez, lan Ricardo Salampessy.[2]
^ a b c d e f g (id)[1] dipunundhuh
Indonésia PSAFF 2010 Cithakan:Skuat SEA Games 2011 Indonésia
rusakArtikel mawa basa kramaRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Shqip	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 21 Oktober 2016.
Sejarah paguyuban wayang kulit "Setio Laras" 1978-2012 Dusun Rembu Desa Japanan Kecamatan Kemlagi Kabupaten Mojokerto / Ika Wulan
Lenka, Ing. 267122507KAHANEC Julius, Ing. 267122897KAJANOVÁ Eva, Ing. 267122807KALÁBKOVÁ Gabriela, Ing. 267122084KALOUS Jan, Ing. 267122755
saking kulo kawulo alit ingkang bodo.saestu raos bingah manah kulo,panjenengan kerso tetepangan ugi mbales uneg2 kulo.
Mbah Isun nuwun lautan pangapura bilih wonten kekeliruan,keluputan.dalem pengin ngangsu utawi nimba toya kang beningingkang wonten pamornipun .dalem pengin ngertos : sahadat kanjeng syeh Siti Jenar sareng Amalanipun Aji waringin sungsang gadaipun Mbah kuwu Cakra Buana, sembah suwun Mbah.
ngertos aji sikir prabu siliwangi ,umpami sederek sedulur ingkang gadah ,monggo kangge nambah pangaweruh dalem….suwun ki
Ass…Slm knl bt wongalus !! Sy sngt kagum dan sy pnggmar setia wongalus. Kl di perkenankn sy ingn ikut share brsm wongalus…Wss wr wb.
Ngatur aken sugeng tetepangan. Dumateng kadang nem lan sepuh panjenengan kan kinasih ing Gusti.
.SAHADAT. Sinten tiyang engkang saget ngraos aken
engkang pundi kang kedah kita estu aken. (Ugi sahadat batos niku punapa wonten.. Kados pundi lafad ipun)
Tak’lim kawula saking panembahan 20 (kalih dasa)
ok,,ok,,wa,,e..cuy
Sugeng ndalu Mas Wong Alus…Assalaamu’alaikum warahmatullahi wa barakatuhu. Dalem bade nderek ngudi kawruh kalian jenengan,angsal nopo boten? Dalem nembe mbikak Web.niki Alkhamdulillah saget nambah pangertosan kawulo. Ngertose kulo
ingkang dahat kulo toati….lan sedulur2 KWA…derek mangayu bagyo
nuwun sewu bahe tnglet menopo wonten
Sugeng tetepangan kangge Wong Alus soho sedulur sedoyo
Nuwun Sewu, Dalem namung tiyang ingkang nderek sinau. Wonten menapa Syahadat ing Islam puniko mboten katulisaken kanti jelas ing babon Al-Qur’an ??? mbok menawi meniko ingkang kedah dados pangarasa kulo lan penjenengan. Sak-kathahing penemu puniko sae, namung amrih saenipun mboten perlu poyok pinoyok. Ingkang baku monggo enggal cancut tali wondo misahaken ‘kepercayaan’ lan ‘keyakinan’. Syahadat puniko wahyu saking Gusti dumateng sak wijining tiyang. Dosipun syahadat sejati puniko benten-benten. Syahadat kulo lan penjenengan ugi mekaten. Hananing Gusti puniko Moho Wicaksana. Mugi Gusti
Kawruh jiwa, ingkang dipun sinau dening kula sakanca, punika kawruh bab jiwa. Jiwa punika peranganing tiyang ingkang boten kasatmata lan raga punika peranganing tiyang ingkang kasatmata. Mila jiwa punika boten kacepeng ing panca indriya.
Sanajan jiwa punika boten kasatmata, nanging tiyang kraos dhateng jiwa wau, kados dene anggenipun kraos dhateng sakit, dhateng susah lan sapanunggilanipun. Awit saking kraos, mila tiyang punika ngakeni, yen jiwa punika wonten. Mila jiwa punika raos.
Dados kawruh jiwa punika kawruh raos. Kawruh jiwa punika dede agami lan dede wulangan awon-sae, ingkang ngangge pepacuh "Aja mangkono lan kudu mangkono" lan dede lampah-lampah utawi sirikan. Dados kawruh jiwa punika kawruh, ingkang meruhi dhateng jiwa lan sawateg-wategipun, kados dene kawruh kewan lan kawruh tetaneman lan sapanunggilanipun, lan sawateg-wategipun.
Kawruh jiwa punika kawruh ingkang murugaken beja, beja ingkang mardika, tegesipun boten gumantung dhateng papan, jaman, lan kawontenan, Kawruh jiwa punika boten murugaken sugih, boten murugaken angsal pangkat lan boten murugaken angsal panguwasa. Mila yen tiyang sinau kawruh jiwa kanthi gegayuhan supados sugih, supados angsal pangkat lan supados angsal panguwasa, punika angsal-angsalipun kacelik.
Sarehne kawruh jiwa punika kawruh raos, mila sinau kawruh jiwa punika sinau raosipun piyambak. Raosipun piyambak punika awakipun piyambak. Mila meruhi raosipun piyambak punika meruhi awakipun piyambak.
Dados kawruh raos punika kawruh awakipun piyambak. Kawruh awakipun piyambak punika dipun sebut pangawikan pribadi. Dados pangawikan pribadi punika murugaken beja.
Pribadi ing ngriki boten teges pribadi ingkang muluk-muluk, nanging pribadi awakipun piyambak ingkang padamelanipun mikir punapa-punapa, kraos punapa-punapa, lan kapengin punapa-punapa. Tiyang punika boten saged angsal pangawikan pribadi saking tiyang sanes, saking buku utawi saking guru, nanging namung saking awakipun piyambak. Mila tiyang punika boten saged mucal dhateng tiyang sanes, prakawis pangawikan pribadi.
Sinau pangawikan pribadi punika dipun wiwiti samangke, ing ngriki lan wonten ing kawontenan kados makaten, (saiki, kene, ngene) nanging boten wingi lan sesuk, boten rika lan boten ngono. Tegesipun sinau pengawikan pribadi punika dipun wiwiti saking samangke ing ngriki awakipun piyambak punika kepengin punapa, tumindak punapa, mikir punapa lan kraos punapa. Yen sampun pinanggih lajeng dipun tliti tegesipun, tegesipun penginanipun piyambak, tegesipun tindakipun piyambak, tegesipun pikiranipun piyambak, lan tegesipun raosipun piyambak.
Ing ngriki katawis angelipun sinau kawruh jiwa, jalaran teges-teges wau wonten ingkang ngaling-alingi. Yen aling-aling wau dereng dipun sumerepi, tiyang boten saged sumerep dhateng teges-teges wau.
Aling-aling wau wujud tempelan teges saking awakipun piyambak. Tiyang punika nempeli teges dhateng raosipun piyambak lan tempelan teges wau dipun kinten tegesipun raosipun. Yen tempelan teges wau konangan anggenipun tempelan, tiyang lajeng sumerep tegesipun raosipun piyambak.
Dene contonipun makaten. Upami tiyang nyrengeni (nesoni) anakipun, jalaran anak wau boten minggah klas wonten ing sekolahanipun. Tiyang wau boten sumerep tegesing nesunipun piyambak, jalaran kaling-kalingan tempelan teges saking awakipun piyambak, jalaran awakipun piyambak nempeli teges dhateng nesunipun piyambak.
Tempelan teges punika raosipun makaten, "Aku nesoni anakku, supaya anakku sregep sinau, supaya wasis, supaya becik." Tempelan teges wau raosipun ingkang pokok: "Supaya becik." Dados tempelan teges wau dede tegesipun nesunipun piyambak, boten nyata boten nalar.
Tempelan teges wau ngemot pamanggih, yen nesu punika murugaken sae. Pamanggih wau lepat. Mila pamanggih wau boten saged dipun tindakaken.
Yen srengen punika murugaken sae, tiyang lajeng gampil lan rikat damel sae datheng tiyang kathah. Tiyang lajeng dhateng peken lan lajeng nyrengeni tiyang sapeken, lan tiyang sapeken lajeng dados sae. Kados makaten salajengipun, engga pinten-pinten dinten.
Kados makaten tempelan teges anggenipun boten nalar. Yen tempelan teges punika konangan, tiyang lajeng sumerep tegesipun nesunipun piyambak. Dene terangipun makaten. Tiyang, anggenipun ngajeni anakipun, punika kangge tandhon pensiun lan garan moncer. Tiyang punika boten tresna boten punapa dhateng anakipun. Ingkang asring dipun wastani tresna, punika raos gesang perlu lestantuning jenis.
Nalika anak taksih alit dipun jagi dening tiyang sepuhipun, supados anak wau lestantun gesang. Nanging yen sampun diwasa anak wau dipun ajak tukaran lan tukaran punika kalairaning sengit.
Rewa-rewa tresna wau ugi tempelan teges. Yen rewa-rewa tresna punika konangan, yen dede tresna estu, tiyang lajeng sumerep raosipun piyambak anggenipun ngajeni anakipun, inggih punika kangge tandhon pensiun lan garan moncer. Mila tiyang punika boten saged ngraosaken raosipun anakipun, jalaran kaling-kalingan gegayuhanipun, inggih punika tandhon pensiun lan garan moncer.
Tandhon pensiun punika raosipun makaten, "Yen anakku wasis lan duwe ijazah dhuwur lan duwe jabatan dhuwur lan duwe pametu dhuwur lan yen aku wis tuwa lan wis ora bisa nyambut gawe lan isih butuh mangan lan isih butuh wuwuh bojo, banjur anakku mensiun aku."
Garan moncer punika raosipun makaten, "Yen anakku ijazahe dhuwur lan jabatane dhuwur, aku katut dhuwur."
Mila wonten nggen sesrawungan tiyang punika raosipun ngumukaken anakipun makaten, "Punika anak kula ingkang sekolah wonten ing STT, lan kakangipun dados hakim wonten ing Kalimantan lan mbakyunipun dados dokter wonten ing Makasar."
Yen sampun sumerep dhateng raosipun piyambak anggenipun ngajeni dhateng anakipun, tiyang lajeng sumerep dhateng tegesipun nesunipun piyambak dhateng anakipun, ingkang boten minggah klas wau. Tegesipun nesu wau makaten, "Aku nesu menyang anakku olehe ora munggah klas. Jalaran kaplesed gegayuhanku tandhon pensiun lan garan moncer lan aku ngluputake anakku olehe mlesedake, lan aku ora ngluputake aku dhewe olehku nggayuh-nggayuh. Dados tegesipun nesunipun piyambak wau nyata, mila nalar.
Yen tiyang kaplesed gegayuhanipun, mangka lajeng nesu, punika runtut miturut aturan alam wonten nggen sebab lan kedadosan. Kosok wangsulipun tiyang tresna, teka nesu dhateng ingkang dipun tresnani punika boten runtut, jalaran nesu punika asalipun saking kabodhoan lan tresna punika asalipun mangertos raos. Dados nesu punika bodho.
Yen sampun sumerep dhateng tegesipun nesunipun piyambak dhateng anakipun ingkang boten minggah klas, tiyang lajeng sumerep raosipun anakipun, ingkang sami plek kaliyan raosipun piyambak. Jebul anak punika anggenipun ngajeni dhateng tiyang sepuhipun ugi kangge garan moncer lan prabot kangge nyekapi butuhipun. Dados raosipun anak lan tiyang sepuhipun punika sami.
Sumerep raos sami kados makaten punika raosipun dhame. Raos dhame kados makaten punika raos tresna utawi sih ingkang tanpa wates lan tanpa sarat. Dados yen tegesipun nesu punika dipun sumerepi, raos nesu punika sirna lan lajeng lair raos sih ingkang tanpa wates lan tanpa sarat.
Yen sampun kraos dhame, sanajan tiyang punika nyrengeni anakipun ingkang boten minggah klas, nanging anggenipun nyrengeni raosipun dhame. Nyrengeni dhame punika cocok raosipun lan ungelipun, inggih punika raosipun makaten: "Bocah, dianggo tandhon pensiun lan garan moncer, teka mlesedake lan banjur mbesuke sapa sing mensiun aku lan sapa sing dak anggo garan moncer, mangka moncerku dhewe wis bobrok." Kados makaten wujudipun srengen dhame.
Kosok wangsulipun srengen boten dhame punika srengen ingkang wujudipun, ungelipun raosipun boten cocok. Srengen boten dhame punika raosipun makaten, "Bocah diperdi sregep sinau bae, teka ora gelem. Mangka yen wasis, kuwasisane iya dialap dhewe lan aku ora melu ngalap apa-apa." Lo, rak boten cocok ungelipun lan raosipun.
Yen anakipun wasis, awakipun piyambak rak moncer. Punapa moncer punika dede punapa-punapa? Kados makaten wujudipun srengen boten dhame.
Yen sadaya raosipun piyambak dipun tliti tegesipun engga pinanggih, tiyang lajeng kraos dhame utawi kraos beja. Kados makaten wujudipun kawruh jiwa, ingkang dipun sinau dening kula sakanca. Dados kawruh jiwa punika boten murugaken punapa-punapa kajawi kraos beja.
Gegrombolan sinau kawruh jiwa punika dede pakempalan, mila boten wonten pengurus lan warga, boten wonten arta pangkal lan iuran, boten wonten anggaran dasar lan anggaran rumah tangga, dados boten wonten ikatan punapa-punapa. Dene ingkang wonten namung panitiya kawruh jiwa (PKD), PKD punika namung alamat kangge nggampilaken sesambetan.
KINANTHI (1) Alon tindak kalihipun, Senapati lan sang dewi, sedangunya apepanggya, Senapati samar ngeksi, mring suwarna narpaning dyah...
A. Aran lan watake Kuku Jempol 1. Benggala Akik . Iku arane jempol kang gedhe, kukune nonjol lan atos. Watake: wani, kendel, gedhe nafsu bir...
Ing. Filip Antoš, Ing. Milan Talich, Ph.D., Ing. Ondřej Böhm, Ing. Jan Havrlant, Ph.D., Ing. Klára Ambrožová, Dr. Ing. Lubomír Soukup INFORUM 2014,
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga". Aktif
Tasikmalaya, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak,
Gerobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal,
sing penting tertib administrasi dlu mas vai— soale kiye callsign pesene suwe mas mandhan larang orapapa ,,,, tapi nek wis YE mengko jenengan nganggo prefik apa maning mas,,, kenapa prefik sehabis YB ko g naik ke YA malah medun kepriwe kiye mas
July 4, 2013 at 3:17 AM
Matur nuwun Romo , Berkah Dalem . Kawula keluarga Semarang mbok bilih bade bezuk dinten minggu . July 4, 2013 at 11:48 PM
Mbok manawi yen tilik kepeksa dipun batesi amargi wonten ICU. Nyuwun ijin rumiyin ing perawatipun. Amargi kondisinipun pancen betah perawatan khusus. Matur nuwun kawigatosan, katresnan lan sembahyanganipun. Rama Bambang
Ngger anakku bocah kenes, Endang Monica?, tekamu kok ora kaya padatan, mlebu ngomah ora uluk salam, wajahmu kusut kaya kertas portofolio sing mentas dilegalisir nganggur. Rambutmu awut-awutan kaya dokumen sing mbok gawa kuwi ta nduk, banjur sakjane kowe kuwi lagi ngapa, kok teka-teka methuthut, njabrut, persis kertas poto kopian sing mbok uwel-uwel ning njogan kae” sergah Cangik mencecar
Sampeyan kan ya ngerti sendiri ta kalau anakmu sekarang lagi entuk panggilan sertifikasi, dadi ya pantes yen keadanku ya kaya mangkene iki. Idhep-idhep iku mau kabeh nggo ndandani nasib. Mosok guru saklawase mung kaya kere, omah ora gableg, utang mung mbanyu mili ara ana tuntase, terus suk kapan guru swasta kaya aku iki isa urip kepenak, padahal sing jenenge guru partikelir iku sanggane luwih abot tinimbang guru negri. Nyambut gawene padha, nanging nasibe beda. Nanging kebukten menawa guru swasta daya tahane luwih becik tinimbang guru negri. Iku mau kabeh saka
nanging uripe luwih barokah.Awit niate tulus mung mligi minterne para siswa tanpa pamrih. Suwalike akeh lho mak guru negri sing ora kaya mangkono mau. Senadyan loro-lorone guru negri, ning uripe sarwa kisruh, utange sundul ngawiyat, anak putrane ora ana kang mentas, ekonomine morat-marit, malah-malah akeh guru sugih kang laku selingkuh...” “Nanging suk menawa awakmu wis sugih, kowe aja terus lali karo tugas-tugasmu kang mulia kuwi lho ?” “Ah ora kok Mak. Lah yen iku wis dadi prasetyaku sak lawase urip menawa kau kepingin dadi guru
kang ketarik karo sing jenenge guru mau. Mereka gengsi yen mung trima dadi guru. Malah-malah wong-wong priyayi biyen isin yen duwe mantu guru. Sak iki zamane wis
ora ana owah-owahan babar pisan, awit sing diarep-arep mung gajine wae, sementara mutu kinerjanya nggak ana perbaikan, mentale wis kadhung terkontaminasi budaya korupsi dan manipulasi” “Wah simbok kok wawasane jero ta?” “Simbok iku isih ngugemi piwulang guru sepuh jaman biyen kok ngger. Simbok yakin kok karo keyakinan sapa sing jujur bakale makmur, sapa sing tekun bakal ketekan,
iku kelakone kanthi laku. Patrapane menawa kowe kuwi ora duwe sertifikat kaya kang disyaratake ing sepuluh komponen mau, ya aja ngakal-akali, ngrekadaya beteke mung murih nilai, elinga ya ngger, banda donya iku menawa olehe saka dalan kang ora bener, mesti tinemu wewaler...” “tenan kok Biyung aku ora tahu ngakal-ngakali sertifikat kok, luwih-luwih tuku PTK, tuku skripsi...” “Lha apa ana lho Ngger wong dodol PTK lan skripsi mau?” “Wah ya ana, malah sing dodol mau ya para guru-guru dewe” “Wah ya ngene iki sing jenenge palang mangan tandur, ngrusaki dunia pendidikan, sing tuku karo sing adol padha padha nyemplung neraka, mula kowe aja tiru-tiru sing kaya ngono mau ya ngger, banda donyamu ora barokah, awit sing mbok pangan ora khalal. Bukti fisikmu sak anane wae. Yen pancen ora duwe
kabeh minangka kejahatan akademis dalam bentuk penipuan” “Hoalah ngger ... ngger aku ngucap syukur marang Gusti Kang Akarya jagad dene awakmu isik ngugemi angger-anggering agama lan pemerintah, syukur ngger, simbok melu seneng..” “yen ngono dongakna aku ya Biyung, muga-muga Gusti paring umur panjang supaya aku bisa dadi guru kang propesional, berbudi pekerti kang luhur, cerdas,
manusia....”Hong wilaheng sekaring bawana peteng.... putra ulun ngger Samba.....””Lho !.... lho!, panjenengan sinten, Bethari??””Iya, ngger Samba, ulun iki Bathari Wilutama...””Lho, ingkang
dereek nyimak mas Ustadz Arifin Maulana Syeikh Ainul Yaqin
mugi 2 ilmu ingkang panjenengan posting sageto migunani
kulo padosaken ubo rampe supados sesepuh kwa medal sedoyo.
jebul soko pertapannya lan purun wedaraken ilmu nipun
wa bil khusus dumateng sesepuh sedoyo AL-FATIHAH
sugeng dalu poro sesepuh…ugi poro wargo kwa sdayanipun..
Chancery mansion,Yu Qing-tang (medicine pavilion)
Ganggang utawa ganggeng ngarujuk marang kabèh vegetasi sing tuwuh ing banyu (banyu tawa utawa banyu segara), mliginé sing ukurané cukup gedhé (bisa dineleng mata), kerep mbentuk massa sing gedhé awangun berkas. Istilah ganggang iki ora nduwèni makna biologi ananging biasa dipigunakaké ing babagan transportasi banyu kanggo ngendhani tlatah banyu sing angèl dilayari.
Istilah ganggang jroning biologi naté dianggo nyebut klompok organisme alga, nanging antuk tentangan amarga sawetara anggota tetanduran ngembang sing tuwuh ing banyu uga disebut minangka ganggang (kayata Hydrilla, Ceratophyllum, lan Cabomba). Kanggo nyegah kasalahpahaman, istilah "ganggang" disélaki jroning babagan botani.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.06, 17 Novèmber 2012.
Forum Komunikasi Masyarakat Kecamatan Belik Pemalang | PULSA N-TRONIK PEMALANG
kagunganipun Dalem Bandara Pangeran Harya Suryanegara ing Ngayugyakarta
Wirayat kanthi dahuru, lalakone jaman wuri, kang badhe Jumeneng
sinengker marmaning, akeh ingkang katambuhan, mung kang para ulah batin, sinung weruh dening pangeran, iku kang saged mastani.
sing Kraton, ngilang kalingan cecendis, sanget kasangsayanira, wus karsaning Hyang Widi, gaib ingkang kelampahan, kinarya buwana balik. (Ratu/
wontening jaman dahuru, Tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah.
Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa wus sigar mrapat, pasar-pasar ilang kumarane, kali ilang kedhunge,
turangga, lan ana satriya teka kang putih kulite, saka kulon pinangkane, nuli ana agama tatakonan padha agama.
(Mencermati terjadinya zaman kesengsaraan, hingga kedatangan Ratu Adil panetep panatagama, utusan Tuhan. Kewaskitaan Sang Prabu Jayabaya ing Kadhiri. Anak-anakku, ingsun
Apamaneh dhayoh mbagegake kang duwe omah, ana kebo nusu gudhel, endah-endah cacahing gendhing sekar kaendran, sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, sanajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik,
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep
nanging akeh wong-wong kang padha mangkelake atine, nyumpelake kupinge, ngeremake matane.
Nanging sapiro anane wong kang melek, padha ngrungu lan padha anggarubyung tut wuri lakune cacala mau mesthi slamet.
awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha manungsa rewa-rewa anggawa agama, dhudhukuh ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit timur mula.
ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung,
Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil;
(Tanda-tanda kehadiran Ratu Adil sudah dekat:
Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam mahdi saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tatanduran suda pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
Dene yen rawuhe ratu Adil wis cedhak banget, ana tengarane maneh:
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala jim, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.
Babon asli kagungan Dalem Bandara Pangeran Harya Suryawijaya ing Ngayugyakarta
Ana ratu kinuya-kuya, mungsuhe njaba njero, ibarate endhog ngapit sela, gampang pecahe, nanging rineksa Hyang Suksma, mungsuhe kaweleh-weleh,
sinengker Hyang Widhi, mapan samadyaning rananggana, sajroning babaya, minangka tapa bratane, kesampar kesandhung nora kawruhan, kajaba wong kang wis kabuka
Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero,
luwih-luwih para pidak pedarakan sebab yen iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener,
ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah katon timah, satriyo katon satriyo, kere katon kere, kang ala ketara, kang becik
Dene rawuhe Ratu Adil iku saka lor kulon, mulih mring pakuwone, ing kono mulyaning Nungsa
sami, kang samya gung perang pupuh, lan nyirnaken durmala, mamalaning Nungsa Jawi, gya tumindak
tulusing becik, lire murah sandang tedha, durwiala, dursila enting, enak atine sami, wong
Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar asmaneki, tekeng
sranane tobat mring Widhi, tobatira mung suci manah raharja.
Wirayat gaib kang weca, yekti nora cidra pasti, rawuhaw Sri Herucakra, lamun para pamugari, kang ngasta pusaraning, Tanah Jawa sami emut, marang para kawula, nanging yen
Babon asli Kagungan Dalem Bandara Pangeran Harya Suryanegara ing Ngayugyakarta
…….pratanda tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili
ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang warih, manggih punika medal kula, wus nyebar gama budi, Merapi jangji mami, anggereng jagad satuhun Rarsanireng jawata, sadaya gilir gumanti, mboten kenging kalamunta kaewahan.
Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung, kondhang tanah
ilining ponang tirta, langkung banter anjog ing seganten kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi
Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg
5. Kacrita wonten bengawan, pan ing wara ketangga manggih mukti, suli wirayat wau, longsor pecahing harga, ingkang tirta amili awor lan lendhut, lan rawa pening Bahrawa, mubal geni keh jalma
7. Jumenengira Narendra, kalamrecu candrane srinarpati, kalasesatihipun, ngalamat praja rengka, nagri pindah akathah bot reipun, kawulane saya ndadra, ing prakarti kan tan yukti
8. Kawastanan jaman edan, kathah jaman nglampahi sungsang balik taman ing kalabendu, mukarda ngambra-ambra para ambleg sarjan kontit kasingkur, kasor hardaning angkara murka
Wong agung reren mbehahak, marang raja branartane wong cilik, lang tabete budyayu, kisruh adiling praja, pra kawula sami andhang pakewuh, wuwuh-wuwuh tanpa mendha, pinupu pajeg mas picis
10. Kathah solahing kawula, kukumpulan arsa ngupaya budi, nanging tawur-tawur tinalen ing pepacak, dening praja ingkang ngasta kum apus, kang tan welas mring kawula, ratu nakoda mbeg juti
Nuli ana janget ing ngatelon, nalika iku Jawa kari separo, walanda kari loro, sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan, yen ora ngedan samar yen ora keduman, mangkono wong kang ora duwe iman.
wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
ora antara lawas tumuli rawuh (ratu adil) jumeneng angratoni jagad rating kono,
sawah sajung pajege mung sedinar, denen panggaweyan negara bakal padha ora anan, awit wong akeh kaperdi sembahyang marang Gusti
…………………………….iku kang ambuka agama kang samar-samar nanging sira do awas den eling, awit sadurunge ratu adil rawuh,
ing tanah Jawa ana setan mindha menungsa rewa-rewa anggawa agama, dudukuh ana ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit cilik mula.
Embah ( Kakung · Putri · Buyut ·
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.28, 7 Agustus 2015.
jinising tetedhan Koréa ingkang arupi sekul dipunbungkus nori (suket segara), kados sushi.[1] Gimbap kondhang minangka tetedhan ingkang dipunbekta nalika plesiran, minggah redi, utawi kridha sanèsipun ing njawi ruangan.[1]
Boten dipunngertosi asal-usuling gimbap. Wonten ingkang ngandharaken bilih wewenganing tetedhan punika saking sushi Jepang. Ananging mangkono, kasunyatanipun gimbap punika tetedhan kawula ingkang mirah lan dipundamel saking bahan ingkang gampil. Adhedhasar serat Dongguk Sesigi ingkang dipunserat nalika mangsaning Dinasti Joséon, wonten tetedhan ingkang dipunwastani bokssam (wungkusan kabegjan) ingkang dipundamel saking sekul gulung ingkang dipunbungkus kim (suket segara garing). Bokssam punika tetedhan kanggé dipuntedha nalika wisata utawi minangka sangu kanggé lelampahan. Ing tengahing werni-werni enggal gimbap ingkang sapunika medal, wonten gimbap ingkang dipunanggep asli saking Koréa, inggih punika gimbap chungmu ingkang asalipun saking Chungmu ing pasisir kidul Ujung Koréa. Gimbap chungmu boten wonten isinipun ananging namung arupi sekul gulung suket segara ingkang dipuntedha kalih kimchi lan nus.
Bahan kanggé ndamel gimbap inggih punika sekul, daging, lan janganan. Sekul pethak dipunparingi bumbu sarem lan minyak wijèn utawi minyak perilla. Isènipun ugi manéka warni wiwit saking ulam, daging yuyu, tigan, daging iga sapi, kimchi, kéju, ulam tuna lan sanèsipun. Déné bahan ingkang arupi janganan punika timun, bayem, wortel, lan danmuji (acar lobak). Sedanten isènipun lajeng dipungulung, tumuli padatanipun dipunirisi[2].
Werni-werni ing nagari manca[besut | besut sumber]
Gimbap dipunpilih minangka tetedhan paling dipunremeni saking 100 tetedhan Koréa déning tiyang njawi. Kalawarti minggon paling ageng ing Kanada, Straight nyerat artikel babagan kondhangipun gimbap ingkang nandhingi sushi kanthi irah-irahan Korean kimbap rolls out of sushi's shadow.[3] Ing antawisipun manéka werni gimbap, medal werni kondhang saking kathah nagara, kadosta Gimbap Prancis lan Gimbap California (Amerika). Gimbap Prancis dipundamel bènten saking gimbap sanèsipun amargi lembaraning suket segara garingipun dipungulung ing sekul miturut karemenanipun tiyang Prancis ingkang kirang
ISBNArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
"KANJENG ROMO PRABU GUSTI HERUCOKRO MIDJIL SOKO ALAS KETONGGO", Kanjeng Romo telah paring (
Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti Ingkang Moho Suci
Kulo nyuwun kangge anyirnakake tumindak ingkang luput.
Siji siji, Loro loro, Telu telonono
Siji sekti, Loro dadi, Telu pandhito
Siji wahyu, Loro Gratrahino, Telu Rejeki
Ketiban iduku putih sirno layu dening.....(Asmo satriyo)
(Asmo satriyo).....Jeneng siro midjilo panjenengan ingsun kagungan karso arso.....(Gulung)
(Asmo satriyo).....Jeneng siro midjilo panjenengan ingsun kagungan karso rogoniro arso tumindak.....(Gelar)
Lamun arso midjil ono loro mergane kang siji metu mergo ino, kang siji datan metu mergo ino, kang metu mergo ino roh suci, kang dadi manungso, iku keno pati,
hayuningrat arso ngupadi kadang tuwo pembarepipun kang peparap sastrojendro ono ing
luput nyuwun pangaksono", wangsulane sastrojendro, "paweling ingsun kuwi kanggo adege
manungso iyo urip, kang ngobahake ragane manungso iyo urip, kang muno iyo urip, kang kroso romongso ngrasakake iyo urip, mulo urip kang pinilih sakalir datan liyo kejobo urip, kang sinembah urip, urip kang sinembah sakabehing urip (sedarum), amergom urip kang kagungan, kang amengkoni sakabehing kahanan.
2. Kahanane wujud, wewujudan kang gumelar aneng ngalam dunyo iku kabeh den wengkoni urip, urip kang kagungan purbowaseso, kang nguwasani kabeh kahanan, mulo urip kang gawe gelar gulung ono soko dening urip, datan ono, soko dening urip, urip iku yekti, urip kang mahanani sakabehing kahanan, mulo sesembahan nyoto iyo mung urip, bukti luhur luhuring urip kang sarwo tuwuh manuwuh, kang sarwo sumi menjemi iku yektine urip.
3. Gumelaring jagad anyar saisine pisan, anane mung ringgit purwo, lampahanipun monosuko manunggal, dalangipun bocah soko gunung, herucokro semono, iku kang mandegani pagelaran aneng jagad agung ngalam dunyo, waranggane roso sejati, gamelane dudu gamelan perunggu nanging gamelan lokananta, swarane gumludug, kang dewe-dewe munyo munining urip, ringgit purwanipun woco, elingo purwaning dumadi, purwaning dumadine manungso, tan liyo soko dening roh suci, kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam dunyo kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil, nora rampung lungguh aneng jagad anyar ora biso den lakoni bathin, agomo lan ngelmu, tangeh lamun jenengsiro tan mangerti mring kuncinipun iku kuncining gesang. Moho suci sesebutan ingsun, iku tumrap sakabehing manungso urip kang tumitah aneng ngalam dunyo,
kinemulan urip, kinasuran urip, samobahing ragane soko krentege kalbu opo kang jenengsiro sedyo kudu podo jenengsiro
mahanani gelar gulung kang gumelar aneng ngalam dunyo, kang biso mumpuni roso sedarum iku gemblenging roso, mumpuni roso sekalir.
2. Purwaning dumadine manungso tan liyo soko dening roh suci kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam dunyo, kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil.
3. Gelar gumelare manungso soko dening manunggaling roso sejati, manunggaling bopo klawan ibu, sakarone podo rebut roso, rangkul rinangkul den podo uwal uwaliro lamun wis podo midjil.
4. Mulo sakabehing poro manungso elingo purwaning dumadi, sun njarwani marganipun naliko
Sriyoto putraningsun, dasar kanyo tur manis, ati-atiyo malengkung gumelar ambyar ing tawang, nggumunake manungso sedarum dadi remaning poro manungso, anane sri sejati, biso mujudi.
Kapi jembawan sesembahan ulun, guru laki kang sejati, kang andadekake reanane driyo sakabehing manungso, kapi jembawan wujudipun ketek abang, mulo pujo semedinipun mbenjang lamun kagungan putro/putri kenyo manis sang dyah diyu jembowati. Katiyasanipun jentik manis,
ngejowantah neng ngalam dunyo, tuwuhe sri sejati kang mabyur, mulo dadi pepundene poro kawulo putri miwah kakung, ndadekake mulyane poro kawulo sak anak kadang tumeko putu, iku sak teruse agawe bunga
triyoto sing dijejerake ora bakal digudo, ketek abang kuwi kekarepan (karso), pujio dudu mujo, mujo kuwi lagi laku, pujo kuwi lungguhe dadi jembowati yo kuwi ghaib, kanggo tetulak, yen matan ono tetulakan pari, jawan kudu dijebol setitik, kuwi saranane banjur gawe ngubengi sawah sepisan wae (sing wis wiwit mratak), bakdo kuwi suket jawan banjur dienam (dibundel wayang) digowo mulih dilebokake lumbung, iki kanggo mengkoni anane pari kang lagi tuwuh (mratak), ora bedo opo wae tuwuhe jabang bayi kang winengku kakang kawah.
V. MULO JENENGSIRO GELAR GULUNGE ROSO KANG NYOTO
Poro manungso biso muno-muni iku soko obah osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung, iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake saliring gelar gulung gumelaring roso sakalir kang anglimputi rogo ing telenging telogo tanjung, eling-eling jenengsiro duk maksih aneng telenging roso sejati siro durung manunggal, tunggal roso kabeh anglakoni kang nglimput sakojur badan urip kang dadi wengkune wengku kang bakuh kukuh njrambahi jagadiro yekti mulo sireki kroso kabeh ing ragamu lan jabeng asmane sopo kang lungguh anglungguhi ing roso neki lan udinen den tunggal, poro manungso biso muno-muni iku soko osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake saliring gelar gulung gumelaring roso sakalir kang anglimputi badan, rino klawan dalu eling-eling jenengsiro duk maksih aneng telenging roso jati, siro durung manunggal.
Heh putraningsun sami poro satriyo lan wanito mreneo sun jarwani, mangertiyo jenengsiro wus ingsun sabdo dadi kitab suci sejati adam makno wastanipun, iku wujudiro wulang reh sejati iku uniniro,
kaki ono dewo nganglang jagad nyangking bokor kencono isine dungo tetulak sandang klawan pangan, yo kuwi bagianipun wong urip sabar narimo.
Poro manungso jenengsiro elingo perobahane jagad lawas lan jagad anyar, sing biso ngetutake perobahane jagad, sing wis eling sangkan paraning dumadi , kang wis ndarbeni telu kang podo sektine, kang sumromboh anjrambahi sak indenging jagad. Siji lungguhe roso, loro lakune roso, telu gelare roso, siji tumrap laku jenengsiro laku tresno, loro jenengsiro laku welas asih, telu mring sak podo padane ono, yoiku gemblenge, hanane, gumelare jagad anyar, gulunge jagad lawas, tegese jenengsiro, siji : rengganen kang momong rogoniro rino klawan wengi, loro : jenengsiro biso anggulowentah obah mosiking roso, telu : bukti klawan nyoto jeneng siro kroso, rumongso, ngrasakake opo kang jenengsiro lakoni tumrap samubarang karyo.
Pakaryan kang guno amigunani, sumromboh mring sejagad yo jagade manungso urip kabeh, iki sabdo dawuhe kang murbo waseso jati, yo guru jati, yo pangeran jati, yo moho adil, kang ngadili gawe gelar roso katentreman tumrap manungso sak indenging jagad royo kang laku kasebut.
1. Wis katon sasorotipun trontong-trontong amadangi kabeh dunyo kang gumelar ngalam iki, mangertiyo jenengsiro kang murbo lan amiseso sang hyang mono jati yekti.
2. Karsane hyang Romo prabu mbengkas durmolaneng bumi kari endang lan satriyo kang ginadang dadi wiji, wiji janmo kang utomo, tuwuh-manuwuh sejagad royo, karyo raharjane bumi.
3. Heh kabeh putraningsun pirengno sabdoningsun iki, "ojo podo was sumelang, ingsun jangkung rino wengi sun emban, sun gendong, siro yekti tan pisah sarikmo siro ingsun yekti jati".
1. Ojo ngaku (kumingsun) jalaran mratandani goro.
2. Ojo ngrumangsani, jalaran yen ngrumangsani tegese darbe rumongso sumbarang (widagdo ing patrap) malah wigar
muluring nalar anane sepisan iku sir, lampahing iku cipto, lungiding iku budi, telu-teluning mau gembleng dadi siji, yo ingkono lungguhing biso tumindak opo wae kang wis dadi kewajibane (darmane dewe-dewe).
Tegese minongko kanggo panglimbang amargo bener luput, olo becik kuwi wis sinandang, tegese yo dadi darbene dewe lan kabeh kuwi mau ono, mulo murih biso runtute laku lan tumindak biso diwawas (ditimbang-timbang) kanti temenan, jalaran olo becik, bener luput biso diungkiri maneh, ingkono mau rogo kang wenang milih, yen tumindake bener sing bakal oleh kuwi yektine sopo? nanging kosok baline, yen tumindake luput, sing bakal nompo yo sopo?
Elingo jenengsiro putraningsun asaliro ono iki soko manunggaling roso sejati, duk naliko manunggaling bopo lan ibuniro, sakarone manunggal sawiji, rangkul-rinangkul, tan purun pisah jaji, lamun roso sakarone durung midjil, lha iku ananiro ing madyo, podo marmo jenengsiro ojo wani-wani marang wong
sekarang sampeyan pilih tetep jadi patih apa pilih dipecat?
KangXi: ms. 1107, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 1568, aksara 18
Hanyu Da Zidian: jilid 5, ms. 3050, aksara 1
nembe teyeng mlebu gubuge rika maning kiye, mbuh kenangapa wis suwe ora bisa mbukak. Sehat kabeh mbok?? wis arep ana muhamaze jr. urung kiye? salam ya nggo mbekayune
dhandhang : burung gagak; dhandhang gendhis, dhandhang gula : jenis tembang
mantab; gedhé endhasé : sombong; gedhé tekadé : mantab; penggedhé : pembesar, pemuka; tembang gedhé : jenis tembang
luwih : lebih; luwih manèh : terlebih lagi
Maturnuwun sanget koreksinipun, sampun kulo tambahi
“Sejatine kang diarani wong iman yoiku wong-wong kang nalikane disebut asmane Allah dhewek’e podho ndheredhek, lan nalikane diwacaake ayat-ayate Allah ndadek’ake tambahe iman lan pasrah marang Pangerane; yoiku wong-wong sing podho gelem nindak’ake shalat lan nafkahake seperangan rezkine sing diparingake dening Allah marang dhewek’e (kanggo amal kebechik’an). Mangkono iku kang diarani iman satuhu. Wong-wong mau bakal oleh pirang-pirang drajat ing ngarsane Allah lan pangapuro ugo rezki kang mulyo.” (QS. Al-Anfal : 2-4).
Saking ayat puniko saged dipun fahami, bileh tiyang ingkang kagungan iman hakiki inggih puniko :
Menawi midhanget asmanipun Allah sinebut manahipun langgsung dheredhek / grogi krono ajrih dumateng sikso lan kuaosipun Allah Swt.)
Menawi dipun waosaken ayat-ayatipun Allah, imanipun san soyo tambah, sansoyo kathah dalil-dalil ingkang dipun tampi inggih san soyo kandel lan mantep keyakinanipun dumateng Allah ugi hukum-hukumipun, tegesipun tiyang puniko sampun anggadahi THARIQAT, HAQIQAT lan MA’RIFAT dumateng Allah Swt.).
Tiyang ingkang tansah nindaaken ibadah shalat kanthi satuhu (khusyu’ lan hudhur), ikhlas tur istiqamah sami ugi shalat wajibipun ngantos sunnahipun).
Tiyang ingkang tansah remen ngedalaken shadaqah kagem perkawis kesaenan, sami ugi
nebihaken saking balak-musibah), ugi saged TAMNA’U MAITATAS SUU- (mbalek’ake su-ul khatimah = dadosaken khusnul khatimah / bechik ing wusanane).
Menawi 5 perkawis puniko sampun dipun lampahi, fa-insya Allah tiyang puniko sampun mutlaq anggadahi iman ingkkang satuhu (MU’MINUNA HAQQAN). Akhiripun Allah Swt. kanthi sifatipun ingkang Moho Agung-Moho Wicaksono paring pinwales dumateng kawulanipun puniko kanthi ;
AMIN 3x YA RABBAL ‘ALAMIN.
KUMPULAN ARISAN RT.02 – DESA BANJAREJO – DAGANGAN –
menawa padha ngakoni lan ngelingi dadi wong Jawa… | S A B D A B A T H A R A
S A B D A B A T H A R A
ati lan minder nganggo basa Jawa. Ing jagad pakeliran iki menawa padha ngakoni lan ngelingi dadi wong Jawa, nganggoa ukara, basa lan budayane dhewe, kanthi tata cara mangkene iki Nungsa Jawa bisa
sappan L.) inggih punika wit saking anggota suku polong-polongan (Fabaceae) [1] ingkang dipunginakaken pepagan (kulit kayu) lan kayunipun minangka komoditi sesadéan rempah-rempah.
Tuwuhan punika asalipun saking Asia Tenggara maritim (Nusantara) lan gampil dipunpanggihaken wonten ing Indonesia. Kulit kayunipun dipunginakaken tiyang minangka bahan kanggé jampi (pangobatan), pewarna, lan unjukan panyeger. Dumugi abad kaping 17, kayunipun dados bagéyan saking sesadéan rempah-rempah saking Siam lan Nusantara dhateng manéka papan ing donya. Kuli secang punika kawéntar kanthi manéka nama kadosta seupeueng (Aceh), sepang (Gayo), sopang (Toba), lacang (
Wit utawi perdu dhuwuripun dumugi 6 m. Kayunipun awujud silinder kanthi werni coklat lan medalaken cairan werni abrit. Godhong majemuk kasusun nyirip kalih khas Caesalpinioideae, dawanipun 25–40 cm, anak godhong wonten 10-20 pasang, awujud lonjong, pangkal rompang, pucuikipun bunder, pinggiring rata, kanthi dawa 10–25 mm, lebar 3–11 mm, lan ijo. sekaripun kasusun majemuk, awujud malai, ing pucuking awak wit kanthi dawa 10–40 cm, kelopak gangsal, werni ijo, benang sari 15 mm, dawanipun putik 18 mm, mahkota awujud tabung, kuning. Wohipun tipe polong, dawanipun 8–10 cm, lebar 3–4 cm, pucukipun kados paruh, kanthi isi 3-4 wiji, ireng. Wijinipun bunder ndawa, kanthi dawa 15–18 mm, lebar 8–11 mm, kandhel 5–7 mm, kuning radi coklai. Oyotipun jinis tunggang, coklat reged.
Bagéyan-bagéyan saking secang punika ngandhut senyawa anti baktèri lan kagungan sipat anti-koagulan (anti-panggumpalan). Khasiat pangobatan saged kanggé jampi mencret (diare), jampi watuk, lan jampi gerah. Kanggé jampi mèncrèt dipunginakaken kirang langkung 5 gram kayu ingkang garing ingkang dipuntugel alit-alit lajeng dipungodhog kalihan kalih gelas toya kanthi dangu 15 menit. Menawi sampun adhem banjur dipunsaring. Pepaganipun dipunginakaken minangka sumber pewarna abrit amargi ngasilaken brazilin, kados kayu brazil lan kerabat-kerabat caketipun. Sanajan werninipun boten sami kuwatipun kalihan kayu brazil. Pewarna punika dipunginakaken kanggé cat, busana, lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 2 Maret 2016.
Mboknyo ayok diramut sing apik, cek gak ketok ane KEMPRO KABEH.
wes salurane irigasine gak lancar, sampaie akeh sukete dowo-dowo.
Terus Nek benggi akeh arek nom-noman sing genda’an, Nambahi maksiat wae.
konco2Q nang sedayu paling knale jenengQ Budin..
nggone arek ngaji waktu iku. aku yo wis suwe nggak wero kabare sidayu yang terkenal cakruane.kopine,sego bali bandenge lan sego ndeso sing
terkait lan partisisapine masyarakat, yo sepuroen mungkin mek iso comentar tok urung iso mbantu upaya-upaya,( jenengku Ainul yakin alias Joko Samudro alian
nuwun. Nuwun sewu menawi komentaripun radi OOT, 😆
Lha, sama paman saya juga taunya telat ko 😀
Wah, untuk komen paman saya malah nda bisa ngetik apa-apa,
wong tuwone iku lho...kebangeten Jan...asem ndelenge dadi lali nyebut... Bener2 malu bin isin cuy, opomaneh aku wong rantauan...moso
siro di becik’i liyan iku tulisen ing watu,supoyo ora ilang lan tansah kelingan. Yen siro gawe kabecik’an marang liyan iku tulisen ing lemah supoyo enggal ilang lan ora kelingan.”
wetan tumekaning kulon padha ngatonake sorote dhewe-dhewe kang padhange pindha soroting rahina. Akeh kawula padha kontrang-kantringen ora ngerti endi lor endi kidul parannya kaya si enthung kang wus ora mencok aneng
awakku enteng lan penak buanget bar ngombe
pikirane kosong, theklak-thekluk ora isin dideleleng wong, usulane mung kanggo kanthong, esuk
Rerangken sesotya ingkang rineka dening Thomas Dinan, priyantun Amerika ingkang kasengsem dhateng budaya Jawi, punika wau nyandhi wewangening kandha bilih manawi kita sampun boten kersa ngupakara oyotipun, mokal kita badhe saged nyawang asrining sekar ingkang anjrah mekar ngrembaka. Manawi oyot ingkang tinandur punika namung badhe dipun lebur, dipun rerabuk namung badhe dipun remuk, dipun rumpaka namung badhe dipun prawasa, punapa budaya Jawi minangka oyotipun tiyang Jawi punika lajeng kedah siningid ing weca kalanggengan? Saeba cuwa lan kuciwa manah punika manawi tiyang Jawi ngantos kicalan kiblating pangluru, tundhonipun namung nyancang ewoning pangangen-angen ingkang tumlawung tumangsang ing korining mendhung ngenguwung. Bakal lungkrah sakabehing rasa sumarah yen jiwa Jawi klakon nganti bubrah.
Ila-ila dina sinabetna ing ila duni tinebihna tulak sarik dhumawahing
nekad tumut njegur mak byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap punika, lajeng ceciblon penak seger munyer-munyer sinambi tetembangan hambarang jantur
dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng.
Kumalancang kula adhapur anyerep-nyerepaken linggih salehing Jiwa Jawi hing ngarsa panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula rumaos kajibah tumut hambundheli sarta mulat edi endahing budaya lan sastra Jawi supados boten mingsad-mingsed,
kayektosan mekar mungkaring jaman. Ing pangajab, mugi andharan kula punika sageda mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana supados wawan rembag punika langkung menthes lan mikantuki. Jer wajibing tiyang gesang punika rak namung kalih, inggih punika sinau lan mulang, tamtunipun kanthi wicaksana inggih punika sageda ngrumaosi lan mangertosi dhateng cacading dhiri sarta
Dikotomi lawas anyar, kuna modheren, sing modheren kudu digondheli rapet sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun was sumelang malih, ingkang baken kita kedah jejeg, jajag, jumujug anggen kita sami lelumban tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi. Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur.
Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang asring paring
punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.
Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli, mulat sarira hangrasa wani.
Santayana, salah satunggaling filosof saking sabrang Kilenan ugi nate asung wewarah, kinten-kinten makaten ungelipun
[Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”
[1] Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat, bilih kaweruh wau kedah tumuju dhateng pangurbanan, inggih punika sepi ing pamrih karenan lereming reh rahayu, dados tumuju dhateng karahayon.
[2] Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak, inggih saged mranata dhateng kiwa tengenipun. Namung kemawon, kawasa ingkang sampun kasarira dening manungsa punika wau kedah kangge angayomi.
“Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel Zaakonderwijs verbonden met spreeken verstandsoefeningen. Perkawis olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje maken kados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta. Ing tata cara opstelletje maken punika, para siswa kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun sesami siswa. Kanthi panglantih nyerat lan mbabar isining seratan ing sangajengipun akathah punika, punapa malih manawi katindakaken saben dinten, para siswa wiwit taksih mambu kencur sampun dipun kulinakaken mahyakaken pamikiran-pamikiranipun kanthi patitis lan boten dados gampang nesu lajeng ngrancang reridhu anjlumati laku manawi pinuju pikantuk panacad utawi panyaruwe.
Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah dipun pirsani kepriye tandang grayange, gada gitike, labuh labete marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”.
weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun.
Lir pindhane geni murub siniram lenga patra, boten saged enggal hambirat ingkang ngenggreg-enggregi, lha kok malah sangsaya ndadra, sangsaya angel panyirebe anggenipun sami remen nuruti hardha puwa-puwaning ati. Kamanungsan lebur tanpa aran ing satengahing palagan antarane urip lan kanisthan.Watuk ingkang taksih cumondhok ing wataking bangsa punika badhe sangsaya awrat anggenipun ngusadani. Nuwun……………
kwa, lan ugi kagem para sederek sedaya…. Kula tak nunut ndheprok skalian ngangsu kawruh, sampun dangu
opickTombo ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Qur’an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi gusti Allah nyembadaniProud to be javanese! yeah..
Durung menang yen durung wani kalah Durung unggul yen durung wani asor Durung gedhe yen durung ngaku cilik -
NGRUQYAHKedadeyan iki dialami dening adhiku lan bojone. Sore-sore bar maghrib, pase dina Senen tanggal 17 Oktober 2005 anake ragil sing lagi umur setaun nangis kepiyer, gawe judhege emboke. Olehe nangis nganti suwe banget, saengga pak-mboke nduwe dudutan yen bocah iki nangise ora sabaene alias kesurupan. Amarga pake bocah iki nduwe pengalaman nangani bocah sing kesurupan, dadine olehe nggendhong anake ya karo ndremimil maca ayat-ayat Qur'an. Nanging si bocah tetep nangis wae nganti tengah wengi. Budhene nyaranake dipriksakake dokter wae, ning ya ing kahanan wengi, bisane rak esuke. Si pake tetep yakin yen bocah iki kudu diruqyah nganti sing ngganggu lunga.Akhire embahe cluluk, "Jajal bukaken ta kathok plastike kuwi, mbokmenawa ngengek ket mau, njalari risih," Emboke
tamu kancaku dolan, daleme beda kecamatan nanging isih njeron kutha Yogyakarta. Spontan aku enggal gumregah tangi, lan nemoni kancaku.Sawise sawetara ngobrol, kancaku nawani aku jajan bakso sing kebeneran liwat ngarep omahku. Mesthine bae aku ora nulak, rumangsa arep ditraktir lan ditawani rejeki. Sawise rampung ngrahapi bakso, malah aku nambah semangkok, amarga enak je! Kancaku nuli menyat ngadeg arep pamitan mulih. Nanging sadurunge kancaku budhal, aku nakokake baksone wis dibayar apa durung. Kancaku mung mesem karo alok mangkene: "Manawa ketekan tamu sing wajib nyuguhi rak
mak plenggong ora bisa kumecap apa-apa. Sanajan ati getem-getem amarga anyel karo kancaku, bakso kuwi nuli dak bayari."Ee,ketekan tamu bae tamu ora nggenah. Nawani jajan bakso sing dak kira nraktir, jebule aku sing dikon mbayari. Apa tumon," grundhele jroning ati nalika kuwi.(Adi Sartono Yogyakarta)Panjebar Semangat, 01-2006
GULAI ISTIMEWASing arep dak aturke iki kedadeyan sing tak alami dhek taun 1986. Kaya mas M (mase bojoku) yen libur kenaikan kelas mesthi neng nggone wong tuwane saperlu ngeterake putrane cacah telu sing umur-umurane isih SD, biasa preian neng nggone mbahe. Ing dina sing ditemtokake aku sakkulawarga wis siap utamane bab panganan, sebab yen ora prei utawa lebaran arang kumpul dulur, mula aku arep gawe kejutan. Mbak Z (bojone mas M) senengane maem sayur gule endhas wedhus wutuh, mula aku tuku endhas wedus sing siap masak.Wiwit esuk aku wis ibut neng pawon. Bojoku rekane ngresiki sepedha pancal sing suwe ora dienggo, leh ngresiki neng sandhing lehku masak. Sepedha dicopoti, dikumbah nganggo minyak tanah ben ora karaten. Lha dik T (adike bojoku) ya ibut ngrewangi. Wayah awan masakan kanggo awan wis siap kari masak gule kanggo mengko sore, aku nggodhog banyu kanggo kuah. Durung nganti umob krungu wong uluk salam, ndhas wedhus tak wadhahi kresek tak canthelke paku tembok ben ora digondhol kucing. Jebul mas M sak rombongan wis teka. Bubar nyelehke gawan terus kabar-kabaran (crita mrana mrene). Putrane telu karo anakku loro (lanang) anake dik T siji lanang terus gojeg dadi siji neng pawon.Bojoku durung rampung olehe masang onderdil sepedha,ditinggal sebrung ngono wae melu nemoni. Bareng sauntara banyu tak inguk wis umob, aku nyang pawon. Lha dalah kresek wadhah ndhas wedhus gemlethak neng ngisor tak saut
ngobrol. Bareng lehku masak wis mateng, tak tinggal melu ngobrol.Kocapa, bubar magrib acara makan malam tak siapke. Nalika mbak Z arep nyidhuk sayur dipindah neng piring, kok kaya bingung weruh ndhas wedhus wutuh mau. Bareng dipadhangi, jebul sadhel sepedha sing digoleki bojoku arep dipasang ora temu. Langsung aku nyawang nggon centhelan tembok. Kresek ndhas wedhus isih wutuh neng kono, sidane malah ngguyu kabeh. Nanging aku kudu mbaleni masak meneh, bareng anakku tak takoni, jebul sadhel mau dinggo dolanan karo sedulure. Apa tumon? (Ibune Fivi - Magetan).Panjebar Semangat, 01-2006
DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit sawo matang, rambut tipis, bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.
ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik.
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan lemes, tapi singset. Nek
lungguh anteng ora pencilakan. Nek mlaku lembeyane kaya
cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata”.
ananing ratu lan pandhita amung nekseni, dudu kang dadi jejering pepesthen | S A B D A B A T H A R A
Ingsun amung sadrema mundi wecaning jagad kang hamemayu hayuning bawana, para kawula dasih tan ja padha sumelang, percayoa marang Gusti Hyang Maha Purba Agung Esa, ananing ratu, pandhita amung nekseni, dudu kang dadi
banyu, segara, bening, suci, warna, keblat, jaman, penggawe, karya, kerta. Watak angka lima antara lain angin, gegaman, piranti, srana, tata, marga, dalan, pandhawa, buta, galak, bisikan, turu, alas. Watak angka enam antara lain rasa, pait, sekeca, manis, obah, oyag, retu, susah,
Pustaka Wedha Sasangka Kababar Dening : Kanjeng
Malebeng Pertiwi Utawi Wiwaraning Tjepuri Hesthining Djagad (Tahun Masehi 1967 utawi Tahun Saka 1988) Wedha Ageng Surasa.
djembar omber, mboten kaling-kalingan, padhang trawangan.
Suraosipun: Pralampampitaning kawitjaksananipun Sang Lokaprana, ingkang tuhu limpad, bontos, djembar, omber, tanpa wangenan, sarwi padhang datan kewran nembus sagung aling-aling (warana).
Dumunung ing puntjaking Arga ingkang Bawera, panggenan ingkang inggil pijambak, limrahipun sok kawastanan : Guruloka. Tumrap blegering manungsa dumunung wonten ing sirah (mustaka).
Katjarijos Sang Prabu Brawidjaja ingkang kaping II inggih Raden Djaka Lawung, ingkang sakelangkung lingsem ing penggalih, sebab sanget kaesi-esi dening ingkang garwa Dewi Retna Sekar dalah ingkang rama marasepuh Adipati Tjiung Gupita, sesampunipun masrahaken pusaraning pradja Madjapait dhateng ingkang raji Pangeran Anom Minak Pijungan, ingkang ladjeng adjedjuluk Prabu Brawidjaja ingkang kaping III. Ladjeng djengkar saking
karsa sumedija nindakake dhawuhing ingkang ibu swargi. Ing sakmargi-margi tansah ngawuningani alam gumelar ingkang sarwi elok, edi, asri, nengsemaken. Penggalihipun Sang Prabu kasengsem sanget, kadudut, kapiluja pirsa kawontenan mekaten wau punika.
Ing salebeting kalbu rumaos kagigah, binuka saja kentjeng sedijanipun. Thukuling raos ladjeng tansah kagungan tresna ing sesamining tumitah, mboten mbedak-ambedakaken; malah saja ngrembaka, ing wasana mahanani santosaning penggalih anggonipun badhe mangudi dhateng kaluhuran. Saja malih menawi emut nalika taksih wonten ing salebeting kedhaton, tansah dipun tjampahi, dipun tjamah dening ingkang garwa punapa dene dipun sepelekaken. Inggih ing salebeting kawontenan punika Sang Prabu rumaos, bilih penggalihipun kirang santosa, mijar-mijur, gampil kapikut tuwin kapikat dening pakartining pantja drija ingkang damelipun namung adjak-adjak risak thok kemawon. Pramila sadaja kala wau ladjeng anambahi santosaning penggalih, kentjeng sedijaning tijas; ingkang mekaten kala wau andjalari tindaking Sang Prabu saja mantep, madhep, terus tanpa kendel, tan ngetang tansajaning marga, mboten kepengin dhahar, ngundjuk punapa dene sare, ngantos sariranipun katingal kera aking persasat namung kantun gagra kusika.
Benter soroting Hijang Bagaskara ing wantji tengange lan asreping hawa ing wantji abijoring Sang Kartika, babar pisan mboten karaos, ing salebeting tyas namun tansah kumedah-kedah inggal saged mangertosi punapa sedjatosipun ingkang dinawuhaken rama ibunipun swargi kok wanter sanget.
Mboten kepetang pinten dangunipun anggenipun tindak nilar kedhaton, sampun dumugi ing pinggiring bengawan Brantas ingkang sisih ler. Ing papan ngriku Sang Prabu sumedija aso sawatawis, kedjawi kalijan ngentosi tuntasing riwe sarta sajahing sarira, ing salebeting ngaso kala wau, Sang Prabu emut dhateng panguwuhing garwa dalasan mara-sepuh, ingkang kalih-kalihipun sampun sami kaperdjaja, bab anggenipun tansah damel sisiping rembag, ing wusana nuwuhaken risaking kawontenan. Wekasan Sang Prabu ladjeng ngupadi palenggahan ingkang prajogi, inggih punika sendhe-sendhe ing kadjeng ageng sapinggiring bengawan Brantas kala wau. Amargi kenging siliring Hijang Samirana, sarira keraos seger, ngantos mboten kraos lijer-lijer, wekasan ngantos sare kepatos.
Ing wusana tengah-tengahing sare Sang Prabu njumpena kados-kados rinawuhan ingkang rama kanthi paring dhawuh mekaten: “Ngger Djaka Lawung putraningsun pribadi, kaja ing wektu dina samengko, sira wus karasa lan ngrumangsani sekabehaning kaluputanmu, dhek nalika sira ngasta pusaraning pradja Madjapait. Kaja nalika ingsun bakal surud wus paring uninga marang sira, jen sira kudu wasis djumeneng dadi pengembaning negara Madjapait. Ora kena mbedak-mbedakake marang sidji lan sidjining kawula, paribasane mban tjinde mban siladan, lan tansah kudu tresna lahir trusing batin tumrap marang sekabehaning para kawula. Kudu wani sengsem marang tumindak kautaman, ninggal marang sekabehaning tumindak kelahiran, ja ing alam kanisthan. Nanging djebul kosokbaline, sira lena marang sekabehing piwelingingsun apadene piweling ibunira. Wekasan sira mung tansah ngumbar hardaning kamurkan, ora kersa sumungkem dalasan manembah ing ngersaning Hijang Bagas Puruwa, malah ngungkurake. Wekasan sira gampang kapikut marang bebudjukane si Adipati Tjiung Gupita lan anake si Retna Sekar. Sira tansah kelu marang gebijaring kadonjan, datan kersa ngemuti jen ta kahanane djagad raja mangkene tansah owah lan gingsir. Mengertija ngger, jen sira ana ing sadjeroning lali, kuwi kang ana kabeh mung marang nistha, jen sira dumunung ana ing sakdjerone eling, kabeh kuwi mau sedjatine dalan kang tumudju marang kaluhuran. Mula saka kuwi jen pantjen ing wektu dina iki sira wus wiwit binuka rasanira, elinga marang djedjering djagad, ja djagad gedhe kang den arani djagad
pirsa marang asal mulanira, weruh marang sedjatine djiwangga, mara noleha mangidul, delengen ing puntjaking gunung Ardjuna kae, sira sedjatine ja wus dumunung ing kana.”
Sinareng Sang Prabu noleh mangidul, ladjeng anedija mirsani puntjaking redi Ardjuna, katingal tjahja manther saksada lanang ngantos sundhul ngawijat. Dene Sang Prabu rumaos kados-kados sampun lenggah dumunung ing puntjaking Arga Ardjuna ngriku. Sareng Sang Prabu mirsani kanan kering, tjetha sanget bilih arga punika ingkang winastanan arga bawera. Ing sisih ler katingal pradja Madjapait kanthi wela-wela, ing sisih wetan katingal pareden bebandjengan, sisih kidul katingal pesabinan idjem rojo-rojo. Saja kraos wonten ing puntjaking redi kasebat. Wosipun saged amirsani kanthi tjetha wela-wela lan mboten kaling-kalingan punapa-punapa, inggih punika kang den wastani tanpa warana.
Ing saladjengipun ingkang rama paring dhawuh malih, mekaten: “Mangertija ngger, jen sedjatine ing putjuking gunung Ardjuna kana kae, papane ramanira dhek djaman kala semana mesu brata, mangesthi ing Hijang Bagas Puruwa, mudja lan mudji akanthi nindakake talak brata, datan sare, datan dhahar, mung tansah mindeng madijaning Guwa Laja, njenjuwun supaja bisa pinaringan turun kang ing tembe saged
Hindrabawana. Awit wus sawatara warsa anggeningsun palakrama kelawan ibunira, nanging meksa isih durung pinaringan turun. Kang mengkono mau rama rumaos ketjalan lari tumrap
ramanira ja ora kagungan pangresula, djer kuwi wus dadi kuwadjibane ramanira pribadi.
Apadene lelakone ibunira, dhek nalikane ingsun tinggal ana ing kedhaton, sakperlu andjaga keputren, lan isen-isening kraton kabeh, ing wusana marga saka pokale si Darmawangsa, ibunira djengkar lolos saka keputren, parane mangulon, perlu ngupaja anane si Handaja Pati, ja kuwi warangka dalem ing Madjapait, kang ing wektu semana lagi ingsun utus mbedah
munggah gunung medhun djurang, nganti tumeka ing lelengkehing gunung Lawu sisih wetan.
trap-susilaning wanodija kang andana warih, pada bae karo wong tjilik kang datan kambah ing wulang wuruk.
Kahanan kang mangkono mau kabeh disangga dening ibunira kanthi sabar nrima, sareh pikoleh, datan asesambat utawa angresula, kang ana mung emut, lan ateges ora lali marang kaluhuran lan emut jen ing djagad gumelar mono asipat owah miwah gingsir, malah penjungkeme tumrap Hijang Bagas Puruwa ditemeni, ora nglirwakake, rumaos ibunira, kaja wus utjul saka blengguning kanisthan. Sakbandjure ibunira tansah emut marang ingsun, ija ramaneki pribadi, kang lagi mesu brata kanggo keperluane negara lan kawula. Mulane
Nanging bareng sire dhewe ngger, banget anggenira nglirwakake piwelingingsun, apadene
dupeh sira wus adarbe wenang tumrap negara lan kawula, ing wekasan mung anduweni sipat adigang, adigung adiguna, lali marang laku kautaman, ngumbar hardaning kamurkan, nggugu sakarepe dhewe, gampang kelu marang gebijaring djagad gumelar, suthik marang tetulung, adoh marang pamesu brata, ninggalake marang djedjering wong tuwa, apa rumangsanira dupeh wong atuwanira wus padha sirna. Ing satemah nampa pawelehing Hijang Sasangka Djati, sira ingatasing Nalendra Gung mung ditjamah dening garwanira tedhaking sudra. Rumangsanira wus kinadjenan lan kineringan dening sakpadha-pdha, lali jen kuwi mono kabeh mung dumunung ing alam kanisthan. Mula jen tjetha-tjetha sira wus ngrumangsani kabeh kaluputanira kanthi rasa kang djudjur, mara sawangen kae ing putjuking gunung. Wis ja ngger samene bae, adja kongsi sira lali maneh sekabehing piwelingingsun iki, jen pantjen sira kepengin muljakake turun-turunira kabeh nganti tumeka pungkasaning djaman.”
Sakrampungipun dhawuhipun ingkang rama, Djaka Lawung inggih Prabu Brawidjaja ingkang kaping kalih, sampun rumaos lenggah wonten ing putjuking redi Ardjuna madjeng mangaler. Nanging sanget andadosaken kedjoting penggalih, sareng mirsani sariranipun ageng inggil, asta dalasan ampejanipun sarwi ageng kebak rikma, kenakanipun pandjang-pandjang, rikma gimbal, djenggot miwah rawisipun pandjang. Persasat denawa (raseksa) ingkang anggegirisi. Rumaos ngagem agem-ageman sarwi pethak, kados pangagemaning para pandhita. Ing salebeting penggalih sanget lingsem dhateng Hijang Bagaskara, dene ingatasing putra Nalendra kok ladjeng saged mawujud denawa ingkang anggegirisi sanget.
Mekaten kala wau kawontenanipun Sang Prabu Brawidjaja, ingkang nembe tapa njingkiri papan keramenan, nanging kados-kados klentu marginipun, awit anggenipun gantos wewudjudanipun anggegirisi. Punika sedaja nelakaken, bilih satunggaling djanma ingkang nembe tumindak nilar dhateng kaluhuran, tansah ngumbar hardaning kamurkan, wusana ladjeng tebat dhateng Hijang Bagas Puruwa. Senadijan tata lahiripun sampun miwiti pamesu bratanipun, namung saking dajaning kamurkan ingkang babar pisan dereng uwal saking kuwandhanipun, ateges taksih kelet kumanthil, wusana saged mahanani wewudjudan ingkang anggegirisi kala wau.
Inggih mekaten punika tumindaking sebagian ageng para djanma manungsa, ingkang namung tansah ngumbar hardaning kanepson, pepenginan, angkara murka, gampil kapikut ing gebijaring djagad gumelar, ingkang mboten aseli, mboten sedjati, ingkang ateges sedaja kala wau palsu.
Pramila Djaka Lawung saja kentjeng anggenipun badhe nindakaken pamesu bratanipun, mboten badhe kundur jen dereng angsal wangsiting Hijang Sasangka Djati.
Katjarios sesampunipun Djaka Lawung radi dangu anggenipun mesu raga wonten ing putjuking redi Ardjuna, ing satunggaling wekdal, ing tengah dalu, nalika Djaka Lawung nembe nindakaken pakarjaning pasemeden, wusana mboten kanthi kanjana-njana lan mboten kagraita, wonten satunggaling peksi emprit mentjok ing bau kiwaning Djaka Lawung. Ing salebeting anggalih Djaka Lawung ngungun ketjampuran kaget, kok wonten kedadosan ingkang nganeh-anehi. Ingatasing peksi emprit ing wantji tengah dalu, kok mentjok ing pundhak kiwanipun. Punika genah sanes sabaenipun peksi, mesthi badhe wonten kedadosan-kedadosan ingkang elok. Ing salebeting tijas Djaka Lawung anggraita: “Iki kok ndadak ana kedadean aneh maneh, ingatase manuk emprit ing wajah bengi kathik tengah wengi sisan, wani mentjok ing bau kiwaku, iki genah ana apa-apa kaja dene pengalaman kang uwis-uwis”. Wusana pepuntening batos ladjeng kepengin ndangu dhateng pun emprit kala wau. Dhawuhipun mekaten: “E, emprit iki kok elek banget, ingatase kowe mung asipat manuk, kok wani mentjok ing bauku kang kiwa, kang
kowe lali ngger karo aku, nanging ja wus sakmesthine, lha wong njatane aku saiki saling wewudjudan. Mangertia ngger, sedjatine aku iki rak ja wong ngatuwamu dhewe ta. Elinga dhek djaman kala samana, nalikane ibumu keplaju-plaju nganti tekan ing sakngisoring gunung Lawu kang kapara rada sisih lor, ing kono ibumu rak mampir ana ing sawidjining omahing mbok randha, kang aran mbok Saraagi ta. Dene djalarane ibumu nganti keplaju kuwi mung merga saka pokale si Darmawangsa. Mula ngger, kowe ngugua karo omongku, sedjatine kowe rak wus tak jasakake kedhaton kang gedhe banget ana ing tengah-tengahe Bengawan Brantas, ja kuwi nalikane kowe ngaso bijen kae. Aku mung andjaga murih kepenakmu ing tembe mburi, mula tak djaluk kanthi banget kowe inggala andjegur ing bengawan Brantas kana, mengko ndak papag. Perlune kowe bisa djumeneng Nata Binathara kang ing pungkasane bakal bisa andhepani djagad, dadi ratu kadjen keringan”.
Djaka Lawung: “Mengko ta dhisik, kuwi nalare keprije, ingatase kowe ki manuk, lha kok bisa tata djanma kathik ngaku wong tuwaku pisan, mara terangna kang tjetha”.
Emprit: “We lha, rupane kowe isih durung mudheng wae marang kandhaku, aku rak wis omong ta, jen aku iki sedjatine rak ja ibumu dhewe kang wus swargi, ja saiki iki aku awudjud emprit kang dadi jitmane ibumu. Mulane adja kesuwen mengko mundhak selak ora karu-karuan kedadeane. Wis ja, mung welingku bae inggal tindakna, andjegura ing tengahing bengawan Brantas, aku wus sumadija ing kana. Aku tak budhal andhisiki”.
Djaka Lawung: “Ija,, mengko inggal-inggal taklakonane.”.
Katjarios Prabu Brawidjaja I ingkang sampun swargi, sampun dumunung wonten ing Hasta Warana, papan ingkang wijar, omber lan bawera. Mboten kewran mirsani kawontenan ingkang mekaten kala wau. Djalaran priksa sedaja kawontenan ingkang sampun lan ingkang dereng kedadosan. Nering penggalih dereng saged negakaken dhateng ingkang putra. Pramila pandjenenganipun sanalika tumurun njelaki ingkang putra, kanthi paring sabda mekaten: “Ngger Djaka Lawung, teka kebangeten temen, durung sepira suwene ingsun paring dhawuh marang sira, poma di poma sing ngati-ati, djebul lagi kena omonge si emprit bae wis kelu, kepikut, tandha jekti jen sira durung mumpuni anggonira nindakake pamesu bratanira. Isih gampang ginodha dening sapa bae, kang ateges sira durung anduweni prajitna, ja kuwi durung nganggo wewaton PANTJA WEDHA. Mangertija ngger, jen sedjatine kang awudjud emprit iki mau dudu wong atuwamu, nanging kuwi jitmane si Djaja Katiwang. Elinga dhek nalikane sira isih djedjaka, dhemen ambebedhag, sira rak wus tau tate djemparing ajam wana kang wusana bisa kena, ing kono getihe si ajam wana nganti amber ambalabar, bisane sat marga sira dhewe kang nambak. Ing sakwise bandjur ana swara, ngaku jen sedjatine kuwi jitmane si Djaja Katiwang. Nganti sira ngojak-ojak tekan sakwetane bengawan Madijun. Mula ngger adja sira gampang utawa kelu marang gebjaring kahanan, kuwi mono mung wudjud pengitjuk-itjuk, supaja sira lena, ing wekasan badhar pamesunira. Wis ja ngger, sing ngati-ati, Rama bakal kundur.”
Sakontjating ramanipun saking panduluning pamesu bratanipun Djaka Lawung, ing wusana ladjeng gumregah wungu saking anggenipun mesu raga, ing salebeting tijas namung tansah angrumaosi, bilih tumindakipun taksih tansah dereng tumata, dereng titis, tandha jekti taksih gampil ginodha ing kawontenan sanes, ingkang sedajanipun namung badhe andjelemprengaken kemawon. Ingkang mekaten wau ing salebeting penggalih sanget matur nuwun dhateng ingkang rama dene kok tansah kadjangkung, kapirsanan, anggenipun tansah tumindak kirang leres wau. Ugi ngrumaosi bilih anggenipun talak brata dereng sampurna, lan kedah saja dipun prajitnani, sageda anggenipun mesu brata inggal katarimah ing Djawata, sarta sedaja kalepatanipun inggala saged kalebur sadaja. Ing wusana nering tjipta menawi sedaja sampun sami resik, wusana badhe djumeneng Nalendra Pandhita ingkang sidik ing kawruhing budhi.
Sesampunipun Djaka Lawung saja mantep, madhep anggenipun sumedija nindakaken pamesubratanipun, awit rumaos saja padhang, saja terwatja, saja gamblang lampahing kawontenan ing Djagad gumelar punika. Nering sedija mboten badhe keguh utawi kelu sarta kepintjut dhateng gebijaring kawontenan, sarta mboten balereng mirsani soroting Hijang Bagaskara, namung tansah kondjem ing bantala, sumungkem wonten ngersaning Hijang Bagas Puruwa, nindakaken sedaja dhawuhing rama ibu ingkang njata-njata tumudju dhateng kaluhuran djati. Wekasan sanget andadosaken kedjoting penggalih, dene sareng mirsani angganipun, pulih duk ing nguni, kados nalikanipun dereng wudjud denawa, inggih punika wudjud Djaka Lawung ingkang bagus ing rupi.
Ewahing rerupen kala wau mertandhani, bilih dajaning angkara murka ingkang tumumplek ing angganipun Djaka Lawung sampun sirna sedajanipun, ingkang wonten namung sutji, resik, padhang suminar, amargi sedija ingkang sampun kawetja wau. Inggih mekaten punika wohing lampah ingkang tumudju dhateng kaluhuran djati, mboten maelu dhateng kelahiran. Wudjuding satrija
Nalendra kang sampun gentur tapane, mahanani tjahja gumebjar ing saknginggiling redi Ardjuna, lir soroting Hijang Tjandra ingkang badhe midjil saking lengkehing bawana. Sumilak sumamburat ngebaki dirgantara. Kathah ingkang samia arerepen, kathah ingkang samia amemuhun, mratjihnani wonten ndaru ingkang lumengser saking gedhong kaendran, andhawahi redi Ardjuna. Gotheking ngakathah sami suka-suka pari suka, bilih badhe wonten Pandhita Nalendra, ingkang badhe adamel kuntjarining negari miwah kawula.
Tjahja saja dangu saja katingal sirna, wekasan sirna babar pisan.
Sak sirnaning tjahja, ingkang lagija teteki ing putjuking arga Ardjuna, inggih Prabu Brawidjaja kaping II ugi peparab Djaka Lawung, karawuhan satunggaling begawan ingkang sampun ketingal sepuh, ketingal mesem gumudjeng, sedaja polahipun tansah adamel renaning sanes. Glomah-glameh pangandikanipun, nanging mranani, mertandhani begawan ingkang pantjen sampun kawisudha bontos ing kawruh budhi menggah ngelmu dalasan lakunipun. Ing wusana begawan sepuh ladjeng ngendika : “Ngger Djaka Lawung, ingsun rawuh ngger, mara prajogakna lenggahira, adja sira kleru ing panampa lan uga sira adja kagungan raos adjrih, ingsun mene ja Ejangira dhewe djare. Kira-kira sira lali marang ingsun, awit ja mangkene kuwi kahanan ing donja, bisane mung tansah gawe lali, nanging arang-arang bisa gawe eling. Mula rawuhingsun iki kepengin gawe eling marang sira. Mangertia ngger jen ingsun iki sedjatine
kaluputanira. Miturut tata lahir kaja-kaja ora tinemu ing akal jen ta ingsun ing wektu dina samengko bisa wawan sabda
isih ana ing sakdjeroning kandhungane ibunira, ingsun ja wus ana ing kono ngger, adjedjuluk Begawan Manik Sidhi, mula ingsun iki ja kena diarani Begawan Manik Sidhi.
Elinga nalika isih djumeneng ana ing sadjeroning kandhungan, sira wikan, waskitha, witjaksana, djalaran durung ketaman ing kahanan kelahiran, ja kahanan kang tansah gawe lalinira wau. Sira wis bisa mangerteni marang sekabehing kahanan kang sira lakoni ing mbesuke, lan sira ja wus mangerteni asal mulanira kabeh, nanging bareng sira wus mijos saka guwa garbane ibunira, bandjur salin slaga, awit anggonira mojos mau metu sawidjining
Bareng sira wus wiwit lelumban ing madijaning djagad gumelar, apa maneh marang asalira, marang marganira kang lagi diliwati bae wis kesupen kabeh. Mula ngger, poma dipoma tansah elinga marang mula bukanira,
kuwi ingsun iki, djalaran babar pisan sira nglalekake, dadi kang tjetha sakiki ja ngger, jen ingsun iki
iki ja sira, ateges ingsun sumimpen ana ing sira, ateges ingsun sumingid ana ing sira, ateges ingsun njamadi marang sira, ateges ingsun nguripi marang sira, ateges ingsun kang agawe kekuatan marang sira, lan ateges pribadiningsun, ja pribadinira.
Mula saka kuwi ngger, elinga sira marang ingsun, uga ingsun tansah makarti tumrap sira. Jen sira lali, ateges datan maelu marang ingsun, ingsun mesthi bae ora saged tumindak, djalaran katutup dening pakartining kuwadhaganira. Dene kuwadhaganira dipandhegani si Lokaprana, ja kuwi kang tansah ngaling-ngalingi sira, jen ta sira kepengin emut marang ingsun. Kang
ngenani djagad gumelar apadene ngenani bawana setranira dhewe, kanggo saiki ja kanggo ing mbesuke,
sirna sakpandurat lir katijup ing maruta sakethi.. Semene dhisik ngger, poma tansah EMUT.”
Djaka Lawung: “Kandjeng Ejang Begawan, sareng ingkang wajah nampi wedjangan sawatawis saking pandjenenganipun Ejang, kados siniram toja gesang raosing manah, kenging kawastanan, kalis saking sedaja rubeda. Pramila namung sagung pangaksami ingkang tansah kula suwun, kersaa Ejang paring sih kawelasan dhateng djasat kula, ingkang namung tansah katutup ing warananing gumelar, nilar dhawuhing rama ibu. Punapa dene sareng Ejang andhawuhaken, bilih inggih Ejang punika djasat kula, nalika kula taksih wonten ing guwa garbaning ibu, nindakaken tapa, kenging kawastanan mboten tumama ing bentjana, mboten ketaman gebijaring kelahiran ing wusana sareng kula midjil saking wewengkoning ibu ing wekasan kula tumindak mboten sakmesthinipun, ingkang ateges namung tansah ngumbar ubaling pantjadrija, kesupen dhateng duk asal kula, lan dhateng pundi purug kula ing bendjingipun.”
Begawan Manik Sidhi: “Wis ora maido ngger, apa maneh sira kang pantjen durung titi wantji ngawruhi sedjatining kahanan, ja kahanan ing nalika semana apa dene kahanan ing mbesuke, selagine para djanma kang ngrumangsani wus bontos mungguh ing kawruh sangkan paraning dumadi bae isih akeh kang padha nglenggana, amarga pantjen durung pinareng lan antuk wangsiting Hijang Sasangka Djati. Maknane ja saka pepadange dhewe kang ateges pribadi, ja kang den arani gurunira sedjati. Ja amarga saka kahanan kang mangkono mau ingsun kepara wani rawuh andhisiki ana ngersanira, djer kabeh mau wus katata, katiti lan ora ana barang kang luput saka sedijane, sakuger kabeh ditindakake kanthi temen-temen lan djudjur. Mula saka kuwi ngger, pamundhutingsun, adja sira gampang mitajani marang rembuge sapa bae, kang nyata-nyata durung bisa minangkani, apa ta sedjatine kang diarani Guru Sedjati kuwi. Mangka ing wektu dina saiki, kaja sira wus bisa wawan sabda karo Guru Sedjati, ora lija ja ingsun pribadi iki, ateges ja pribadinira dhewe. Kanggo kagambarake dhek nalikane sira isih djumeneng ing sadjeroning guwa garbaning ibunira.”
Djaka Lawung: “Saja padhang raosing manah kula Ejang sareng tampi dhawuh punika wau. Kepareng ingkang wajah ladjeng njuwun priksa kados pundi ing saknjataning gumelar punika, lan kados pundi tumrap ing wekdal sakpunika, punapa inggih namung kedah mekaten kemawon, ingatasing kula punika anggadhahi kuwadjiban mengku negari dalasan sak-isinipun, ingkang ing wekdal sapunika kula pasrahaken dhateng dimas Minak Pijungan. Awit saksirnaning rama ibu ingkang sampun swargi, paring piweling, menawi bendjingipun negari Madjapait punika badhe angalami kawontenan ingkang sakelangkung awrat sanggenipun, ingkang wosipun supados kula waspada sedaja tindak tanduk kula.”
Begawan Manik Sidhi: “Ngger, bener banget pitakenira iku. Mula ngger sedjatine dhek nalikane sira isih djumeneng ana ing guwa garbaning ibunira, kabeh mau wus kawetja, tandha jektine ingsun ing wektu dina iki bisa anggelar sakabehing kahananira dhek samana, wong sedjatine sira ing kala samana ja ingsun iki, dadi kabeh iki wus katata lan katiti, marga saka kawitjaksanira ing dhek djaman kala sama, ja ateges kawitjaksananingsun ing sak-iki iki. Bab pangembataning pradja sedjatine ora kepareng sira aturake tumrap marang ingsun, djalaran tundone bandjur tumudju marang gebijaring kelahiran. Ewa semono jen pantjen temen-temen kabeh iku mau ora mung kanggo keperluanira dhewe, kaja dhek nalikane sira isih ngasta pusaraning pradja, Ejang ija mrajogakake. Mangertia ngger, anggenira nindakake tapa brata seprana-seprene kae kudu katudjokake marang kabeh para kawula, utawa ing besuk jen wus tumeka redjaning djaman. Mula saka kuwi ngger piwelingingsun, sakpungkuringsun iki mengko, sira kepareng nilar putjuking gunung Ardjuna kene, lan andjudjuga ing
panggaweane mung andjedjaluk. Ing wusana kanggo mangerteni lan andjadjagi sepira saktemene penggalihe adinira lan keprije pangrengkuhe. Jen pantjen adinira apik tengkepe lan pangrengkuhe marang sira lan mangerteni sedjatine sira kuwi sapa, wusana bandjur mundhuta pamit, dene bab ruwet rentenging negara tetep pasrahna marang adinira. Nanging jen pangrengkuh kuwi mau nganggo tjara kang deksura, dakwenang utawa munasika, kersaa sira bandjur gawe ontran-ontran. Mundhuta siti sak-gegem, bandjur sabdanen dadi kentjana. Ing kono sira bandjur njenjuwun marang Hijang Bagas Puruwa, supaja pengagem tjara Nelendra, kaja nalikane sira djumeneng bijen. Jen Minak Pijungan wus ngrumangsani kaluputane, negara apa dene isen-isene kabeh pasrahna, nanging mawa perdjandjen, adja kongsi negara kapasrahake marang putrane Minak Pijungan, awit putrane Minak Pijungan ora anduweni wenang mangku negara Madjapait, dene kang wenang ja putranira dhewe. Bab srah-srahaning pradja ngenteni jen putranira wus midjil saka garwanira padmi.”
Djaka Lawung: “Nalaripun kados pundi Ejang, djalaran ngantos wekdal sapunika ingkang wajah dereng anggadhahi garwa utami padmi.”
Begawan Manik Sidhi: “Ngene ngger, jen sira wus masrahake negara marang adinira, sira kudu djengkar saka kedhaton, lakunira ngidul terus mangulan bener. Jen sira wus tumeka ing sakwetane gunung Lawu, ing kono sira bakal mirsani ana sela gedhe nanging rata, lan ing kono ana tjarakan Djawa, tinggalane Ejangira dhewe kang aran Begawan utawa Empu Galihan. Ja marga anggonira bisa matja tjaraka mau, ateges sira wus mangerteni marang asal mulanira apa dene marang paranira. Sakwise sira bandjur djumeneng ana ing sak tjedhaking sela kono, dadi Pandhita Nalendra adjedjuluk Begawan Dwiasmara. Tetekia kongsi djangkep sapta warsa lan adja sira kundur jen durung pepanggihan karo Pandhita Wanodija kang asma Resi Trembini. Ja Resi Trembini kuwi kang bakal dadi garwanira. Dene asma kang saktemene ja kuwi Dewi Lawung Wati Sri Wardani. Ja ing kono sira bakal kagungan putra kakung gumanti keprabon Madjapait, kang aran Raden Prijangga Lawung. Dene Dewi Lawungwati Sri Wardani kuwi putri saka negara Djenggala kang kebhedhah dening Djaja Katiwang dhek djaman kala samana. Nanging mangertija jen Dewi Lawungwati Sriwardani kuwi juswane kira-kira ja wus sepuh, nanging ja ing kono si Prijangga Lawung bakal mretapa, tjalon djumeneng nata Madjapait Prabu Hajam Wuruk, ja Prabu Brawidjaja Kalamurti Tjakrabuwana kang kaping IV.”
Djaka Lawung: “Sesampunipun mekaten ladjeng kados pundi Ejang, punapa ingkang wajah tetep wonten pertapan ?”
Begawan Manik Sidhi: “We lha ora ngger, sira lan garwanira kudu wani tumindak kaja dene kawula tjilik, idhep-idhep mirsani keprije sedjatine kahanan negara kuwi, sira kudu laku tetanen, ngupakara tanem tuwuh, utawa kasile bandjur diedol menjang negara. Anggone ngedol ana ing sadjerone pasar, ja garwanira sing nggendhong, lha sira dewe sing njunggi, sarta ana ing dalemira kudu tlaten ngopeni sato iwen, upamane pitik, bebek, menthog lan lija-lijane. Dadi tjekak tjukupe kudu bisa urip kaja dene wong tani kae. Ing kono babar pisan sira
bab tjarakan Djawa marang sapa bae, utawa kabeh ija uga bab kawruh sangkan paraning dumadi. Djer mengko kena kanggo pantjadan sira djumeneng nalendra kang witjaksana ambek adil paramarta, asih ing sesamaning dumadi. Bisa angrasakake keprije dadi kawula kuwi, dadi ora mung waton paring dhawuh thok bae.”
Saka panuwune Ejang, sira adhedhukuh ing pedhukuhan kang diarani Madjalangu, kang ora adoh saka Talok Langu, ja kuwi ngger sedjatine kang aran Negara Madjapait, asal saka padhukuhan kang sira dunungi mau. Dene madja ateges manunggaling djagad, pait tegese paekaning tumitah kang tjidra. Dadi ing mbesuke Negaranira bakal rusak marga saka pokale turunira dhewe, nanging ing titi mangsa kala bakal mudjudake Negara kang bisa agawe manunggaling djagad, kaloka kadjana prija, kondhang ing Bawana mantja. Ja ing kono negaranira bakal dadi negara gedhe kang katelu lan anduweni tjahja kang sumorot madhanigi ngawijat.
Ing sakwise mamgkono sira kudu wani nandur empon-empon tolaking wong sak Negara, dene papan kang betjik ing tlatah wetan, ja kuwi ing sakwetane Semeru. Ing kana sira bakal kagungan garwa ampejan asma Dewi Wiraksini Prabawulan.
Wus samene bae ngger piwelingingsun, lan inggal ajatana adja kongsi katalompen, lan sakpungkuringsun terus tindaka mlebu marang dhatulaja.”
Djaka Lawung: “Sanget kapundhi dhawuh pengandikanipun Ejang lan ingkang wajah namung tansah njuwun tambahing pangestu, pinaringan kijat lan emut, sarta mboten badhe tumpang suh anggen kula nindakaken”.
Sakpandurat Begawan Manik Sidhi sampun mboten katingal ing pandulu, mlebet ing madijaning Guwalajanipun Djaka Lawung. Saja adamel teguh sedijaning Djaka Lawung anggenipun badhe nindhakaken pakarjan utami kalawau.
Wekasan Djaka Lawung ugi mandhap saking petapan redi Ardjuna, terus ngener dhateng kedhaton negari Madjapait, Kanthi mengagem ingkang sarwa rompang-ramping, tumindak kados dene tijang ngemis, terus mandjing ing salebeting dhatulaja. Kaleresan Sang Nalendra inggih Minak Pijungan pinudju lenggah ingadhep andher para abdi dalem seba tjaos, ngendikan bab anggenipun ngasta pusaraning pradja. Ketingal rena ing penggalih, katandha anggenipun ngendika kinanthenan gudjeng ingkang renjah, adamel renaning para ingkang sami seba tjaos.
Dereng dangu anggenipun sami imbal watjana, katungka sowanipun abdi dalem djagi, ngaturi uninga bilih ing srambining dhatulaja wonten satunggaling tijang ngemis ingkang kepengin mundjuk atur ing ngersaning nata. Sang Nalendra marengaken supados tijang ngemis wau sowan ing ngarsa nata. Sareng sampun katingal sowan, sanget andadosaken dukaning ingkang Sinuhun, teka wudjudipun tijang ngemis kemawon udjug-udjug wantun lenggah ing kursi andjadjari ingkang Sinuhun. Sang Nata ladjeng utusan abdidalem supados
ladjeng njirnani, ing wusana adamel ontran-ontan, mundhut siti sakgegem, pinudja dados kentjana. Wusana Sang Prabu kepareng nimbali tijang ngemis wau, sanget kedjotipun malih, bilih sirna wudjuding tijang ngemis, nanging gantos wudjud ingkang raka, inggih Sang Prabu Brawidjaja kaping II, ngagem busana kanalendran.
Dhawuhipun Sang Prabu (Brawidjaja II): “Jaji Prabu, durung sapira lawase sira ngasta pusaraning pradja djumeneng nata wus tumindak sija marang sakpadha-
pantjen ingkang raji kirang waspada, mertandhani bilih ingkang raji dereng saged djumeneng nata gung binathara, ingkang mekaten kala wau prajoginipun sedaja panguwaosing ratu kula kunduraken ing ngersa paduka kakangmas. Dene sedaja kalepatanipun ingkang raji,kersaa paring gunging pangaksami”.
Sang Prabu: “Wus ora dadi ngapa jaji, jen tumindakingsun iku sedjatine kanggo andjadjagi penggalihira, wus kuwat apa durung djumeneng Nalendra, nanging sepisan iki ora dadi baja pengapaa, muga-muga ing sateruse adja kongsi sira ambaleni maneh tumindak kang keleru mau. Dene bab pradja tetap ingsun pasrahake marang sira. Nanging poma dipoma, adja kongsi dipasrahake sapa bae jen ingsun durung kundur, djalaran mangertia jaji, jen kang andarbeni wenang nglengser keprabon ing mbesuke dudu saka turasira, nanging midjil saka turasingsun”.
Minak Pijungan: “Nuwun dhawuh sendika kakangmas. Sedaja badhe kula estokaken, ladjeng kakangmas badhe ngersakaken djengkar negari malih punika nalaripun kados pundi, sarta tindakipun dhateng pundi utawi pinten warsa dangunipun ?”.
Sang Prabu: “Bab djengkaringsun sira ora perlu mangerteni, kabeh mau dadi reregemaningsun. Wus jaji, karia slamet basuki tumeka ing besuke”.
Sang Prabu Brawidjaja kaping II inggih Djaka Lawung kanthi mengagem tjara limrah terus ontjat saking dhatulaja, tindakipun ngener redi Lawu ingkang sisih wetan.
mboten Katjarios tindakipun ing samadijaning marga Djaka Lawung andhedherek dhawuhipun Begawan Manik Sidhi, terus andjedjak ing papan ingkang sampun kapratelakaken dening Begawan Manik Sidhi kasebat, inggih punika njata wonten ing lelengkehing redi Lawu ingkang sisih wetan, katingal sela ageng wradin. Inggal-inggal Djaka Lawung minggah dhateng sela kala wau, sareng sampun dumugi ing nginggil, pranjata wonten seratanipun Djawa Kina, inggih punika ingkang sinebat Tjarakan Djawa.
Djaka Lawung sakelangkung ngunguning penggalih mirsani tjarakan Djawa kala wau kalijan ngumandika, iki bandjur keprije tjarane aku bisa matja. mboten dangu Begawan Manik Sidhi sampun katingal rawuh ing ngersaning sinatrija, ladjeng paring pitedah bab pemaosing tjarakan Djawa wau, dhawuhira: “Ngger Djaka Lawung, tumungkula ngger, lan rungokna dhawuhingsun tumrap pematjaning tjarakan iki:
Kuwi ngono anggambarake kahanan ingsun apadene sira dhek djaman kala samana, sakdurunge mawudjud kaja ngene ini. Mungguh keterangane mangkene:
Hingsun kuwi katjekak Ha, tegese ana, wudjud, wiwitan, ja kuwi kang den sebut Hijang Bagas Puruwa, lenggahe ana ing alam Puruwa, ya alam Wasana, kena diarani Sirna nanging Neka, utawa datan kena kinaja ngapa.
Nitahake, jen katjekak Na tegese, ndhawuhake, njabda, nganakake, andjumenengake, mudjudake. Dadi
Karsa, jen katjekak Ka tegese karep, ja karepe (karsane) Hijang Bagas Puruwa dhewe (pribadi).
Dadi: HA, NA, TJA, RA, KA, tegese, Hijang Bagas Puruwa wus aparing dhawuh marang tjahja, rasa lan karsane pribadi, kang supaja tumitis utawa tumurun,
Swara, Pangandika kang tanpa lesan. Dene lesan ing kene ateges piranti. Bandjur sakteruse :
Dumadi, jen katjekak Da,tegese wis dadi, mawudjud, gatra wis ana, nanging wudjud utawa gatra kang isih samar. Tegese ora bisa
ditjekak Sa, tegese Sarining Rasa, ja rasane Hijang Bagas Puruwa kasebut.
Wandija, jen katjekak Wa, tegesa wahana kang winadi, utawa wola-wali (ora mung sepisan), dadi wahana kang winadi kuwi sedjatine ja kang diarani ora mung sepisan kuwi.
Laksana, jen katjekak La, tegese tumindak utawa ditindakake, lumaris, lumaku, makarti. Ja marga pakarti, tumindak lan laku mau, bandjur bisa mawudjud wela-wela.
Dadi: DA, TA, SA, WA, LA, tegese Ana Tetesing Rasa Kang Wola-Wali Pakartine, tjetha jen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe, kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote, utawa langgeng, tetep, adjeg, kaja dene getere djedjantungira.
Pantya, jen katjekak Pa, tegese papan, wadhah, panggonan, bolongan, guwa, utawi sipat.
tijambita, wewengkon, ringkese diarani panguwasa.
Jekti, jen katjekak Ja, tegese sajekti, sedjati, temenan, ora goroh, sampurna, pepak, djangkep ora kurang.
Ngawidji, jen katjekak Nga, tegese manunggal, kumpul, ora pisah, samad sinamadan, limput linimputan.
Dadi: PA, DHA, DJA, JA, NJA, anduweni teges: Wadhah Kanggo Papane Dhawuh Kang Wus Manunggal Kalawan Bumi, tegese wadhah lan isine ora bisa pisah, utawa sing andhawuhi lan sing diparingi dhawuh wus njawidji (manunggal).
Marmane, jen katjekak Ma, tegese mulane, sanjatane, akibate, kedadeane.
Gantya, jen katjekak Ga, tegese ganti, berobah, ewah sipate, owah wewudjudane, owah kahanane.
Binuka, jen katjekak Ba, tegese kabukak, menga, diweruhi, kaweruhan, katon, mangerti, karasa, kasat ing mata.
Thukul ing, jen katjekak Tha, tegese wutuh, semi, modot, berobah saka asale, pindhah saka papane.
Ngakasa, jen katjekak Nga, tegese ngawijat, dirgantara, awang-awang, ndhuwur, ngantariksa.
Dadi: MA, GA, BA, THA, NGA anduweni teges: Mulane Bandjur Owah Wewudjudane lan Bandjur Thukul Ing Awang-awang, tegese ana nanging durung kasat mata, ja pirantine si pantjadrija.
Semene ngger, luhuring tilarane ejangira dhewe ja Empu Galihan, anggone paring tetilaran marang putra wajahe, kedjaba bakal kena kanggo sesambungane pangandikan tumrap sidji lan sidjine, djebul ngemu surasa nalika sira isih ana ing djaman ketentreman, ja djaman kang wiwitan. Kawruh iku mau sedjatine durung tutug, djalaran kedjaba ana aksara Djawa, uga ana sandhangan, tegese sakwise sira bleger awudjud kaja saiki iki bisa njandhang, ngrasakake. Dadi sandhangan dudu panggango, nanging Rasane. Tjatjahe sandhangan iku mau ana 12 idji, dene aksarane ana 20, mulane aksara Djawa iku kabeh ana 32. Telu ateges asalira, rasaning bapa, rasaning bijung lan titising Hijang Djagad Pratingkah, dene loro kuwi tegese wadhah lan isine.
Kawruh kang kaja mangkene iki sebarna marang kabeh para kawula, kareben padha mangerti marang asale dhewe-dhewe,
kang ateges ora gampang ngumbar hardaning kamurkan. Kaja wus tjukup samene ngger piwelingingsun bab tilarane ejangira Empu Galihan, wus ngger karia basuki”.
Saknalika Begawan Manik Sidhi enja saking pandulu, dene Djaka Lawung saja mantep, madhep lan rumaos rena sanget panggalihipun, dene wonten kedadosan ingkang saged maringi pepadhang ngantos dumugi sakputra wajahipun sedaja bendjing ugi badhe sanget mangertosi, ingkang ateges mboten itjal larinipun.
Pamesubratanipun kaladjengaken terus ngantos pinten-pinten warsa. Ing ngriku Djaka Lawung djumeneng Pandhita Nalendra, adjedjuluk Pandhita Dwiasmara, ugi Pandhita Katong.
mboten karontje kawontenanipun Sang Pandhita, anudju ing satunggaling dinten, Sang Pandhita lenggah ing srambining Sanggar Palanggatan, ingadhep sedaja para tjantrik, ingkang karembag inggih namun tambahing kawruh budhi, ingkang tumudju dhateng kaluhuran djati. Dereng dangu anggenipun sami asung pangandika, katungka aturipun tjantrik, bilih ing ndjawi wonten satunggaling wanodija ingkang kepengin sowan ing ngarsa resi. Sang Pandhita ugi ladjeng marengaken.
Sesampuning wanodija sowan, Sang Pandhita mundhut priksa: “Sampejan saking pundi mbakju, dene nami sampejan sinten, kok keraja-raja tekan padhepokan ngriki, napa baja wonten perlu.”
Wanodija: “Inggih Sang Pandhita, kula punika asal saking negari Djenggala, ladjeng kepladjeng nalika negari Djenggala binedhah dening Ratu Angkara, ingkang nama Prabu Djaja Katiwang. Sampun dangu anggen kula ngumbara kalunta-lunta, perlu ngangsu kawruh Kejaten, inggih kawruh kasunjatan. Ing wusana salebeting kula ngumbara tanpa prana, mireng rawat-rawat bakul sinambi wara, bilih ing ngriki wonten pandhita kang sidik, asma Pandhita Dwiasmara, punapa inggih pandjenengan Sang Pandhita ? Dene peparab Kula Resi Lawung Wati, nami kula pijambak Lawung Wati Sri Wardani, putra ratu ing Djenggala duk samanten.”
Sareng Sang Pandhita mireng aturipun wanodija kala wau, saknalika emut dhateng dhawuhing Begawan Manik Sidhi, menawi wanodija punika njata-njata tjalon garwanipun, pramila mboten
keprabon ing negara Madjapait. Mula dhiadjeng, adja kongsi sira andarbeni pangira-ira kang ora bener, awit kabeh mau kaja wus kinarsakake mring Djawata, dadi jen pantjen sira kepengin njuwita ing padhepokan kene, kaja ja wus prajoga banget, malah sakwise iki sira bakal ingsun bojong tindak anjedhaki pradja, sakperlu mirsani kahananing negara, awit negara ing wektu dina samengko ingsun pasrahake marang adhiningsun si Minak Pijungan. Ing kana ingsun bakal andjudjug ing padhepokan Madjalangu lan ingsun wadjib agawe karang kitri, laku tetanen, sira mengkono uga dhiadjeng.”
Wanodija: “Dhuh sang Pandhita, sanget andadosaken ngradatosing manah kula sareng nampi dhawuh pandjenengan ingkang kados mekaten punika. mboten kanjana-njana menawi kula badhe kedhawahan pulung ingkang tanpa upami agengipun, bebasan lumpuh kang saged lumaris. Sang pandhita, menawi pantjen Sang Pandhita sudi dhateng djasat kula, badhe anggarwa dhateng kula, punapa mboten getun ing pawingkingipun, awit Sang Pandhita katingal taksih mudha, ing mangka kula sampun sepuh kados mekaten wudjudipun, Sang Pandhita. Punapa malih sareng kula mireng, bilih Sang Pandhita punika Nalendra ing Madjapait, punapa inggih pantes menawi kula angrenggani keputren, kinarja garwa prameswari.”
Sang Pandhita: “Wis ta dhiadjeng adja sira kakehan ing pangudasmara, djer kabeh kuwi wus kinarsakake ing Djawata, dadi ingsun apadene sira mung kari nindakake.”
mboten katjarios Sang Pandhita kalijan Dewi Lawung Wati Sriwardani sampun sami sih-sinisihan, lir saklimrahing djanma, ing wusana sang Dewi sampun katingal anggarbini timur.
Ing salebeting anggarbini kala wau, Sang Dewi sanget anggenipun kagungan pepinginan dhahar ulam ajam sawung, ingkang ulesipun wiring kuning tjampur wido djengger lan sukunipun pethak memplak. Panuwunipun dhateng ingkang garwa mboten kenging kaampah, kumetjer ngiler. Sang Pandhita mboten kirang weweka, sedaja panjuwunipun ingkang garwa inggal kaupadi, wekasan pikantuk satunggiling sawung tjeples ingkang dados panjuwunipun ingkang garwa.
Sawung ladjeng kapragat, ulamipun kadhahar sedaja kanthi nikmating raos.
Inggih sawung punika sedjatosipun ingkang badhe djumeneng wonten ing guwa garbaning Sang Dewi, ingkang ing tembe badhe mijos kakung tjalon gumantos Kepraboning negari Madjapait, adjedjuluk Raden Prijangga Lawung.
Sang Pandhita ingkang tansah emut dhateng dhawuhing Begawan Manik Sidhi, sesampuning ingkang garwa anggarbini sawatawis tjandra, ladjeng kabojong dhateng padhepokan ing Madja Langu ing satjelakipun Negari Talek Langu, ing sisih ler kilenipun. Wonten ing padhepokan ngriku, Sang Pandhita inggal mbangun teki, jasa dalem sakmurwatipun, nindakaken tetanen, nginguh sato iwen, ingkang wosipun sedaja wau sami tumut amiturut dhawuhing Begawan Manik Sidhi.
mboten katjarios Sang Dewi sampun ambabaraken putra kakung, bagus ing warni, kimplah-kimplah pindha tojaning tlaga Arga Sonja. Djabang baji senadijan saweg juswa 2 warsa, namung sampun katingal pamering ngaluhur, pantjen inggih trahing kesuma dhasar tedhaking mara tapa.
Sang Bagus pinaringan asma Raden Prijangga Lawung. Kotjapa sareng Raden Prijangga Lawung sampun djangkep juswa 17 warsa, saja tjetha pamoripun, gumebijar mentjorong, mertandhani tjalon Nalendra Binathara. Remenipun namung tansah ulah kridaning dedamel, tetes, merak ati, ngabekti dhateng rama ibu, lembah manah, nanging kendel, datan adjrih dhateng punapa kemawon. Landheping panggraitanipun ngedab-edabi, persasat pirsa dhateng sedaja kawontenan, senadijan dereng winarah nanging dipun tresnani dhateng kantja-kantjanipun ing kiwa tengening padhepokan ngriku. Remen weweh dhateng sesami, asih lan andhap asor, ngertos dhateng susila, mboten ngluhur-ngluhuraken, tindakipun sami kemawon kalijan lare padhusunan, persasat mboten mantra-mantra menawi punika sedjatosipun putraning Nalendra.
Ing wantji senggang ingkang rama kepareng nimbali ingkang putra, dhawuhipun: “Ngger Prijangga Lawung, sira ingsun paringi pirsa ngger, nanging adja kaget atinira, lan bandjur adja kegedhen ing rumangsa. Mengkene ngger, sedjatine wong atuwanira iku ja ingsun iki dudu kawula tani kang mengkene iki. Ingsun sedjatine Nalendra Madjapait. Kala samana nalika rama isih djumeneng, akeh banget penggodhane. Mula rama bandjur kepengin gesang kaja dene kawula ing nganti seprene. Dene negara ingsun pasrahake marang pamanira dhewe, ja kuwi si Pangeran Anom Minak Pijungan lan sakiki djumeneng Nalendra adjedjuluk Prabu Brawidjaja Kalamurti Tjakra Buwana kang kaping III. Dene ingsun wus paring dhawuh marang pamanira, adja kongsi negara dipasrahake marang sapa bae, jen ingsun durung kundur ngedhaton. Ing wusana wektu dina samengko kaja wus tumeka titi wantji ingsun andjabel panguwasane Minak Pijungan, djalaran ingsun wus rumangsa kagungan putra kang wenang nglenggahi dhamparing keprabon, ja kuwi sira ngger. Jen ingsun
putri saka Djenggala, dadi wus pantes jen djumeneng prameswarining Nata. Mula sira ja wus wenang banget nglintir keprabon. Mula saka kuwi ngger, poma dipoma tansah sumungkema ing ejangira kang wus swargi, kang bakal andjangkung pangastanira djumeneng Nata ing pradja Madjapait.”
Raden Prijangga Lawung: “Kandjeng Rama sesembahan kula, sanget ing pamundhi dhawuhipun rama, ingkang putra namung andhedherek sedaja dhawuh, mboten badhe ambadal kersa. Sedaja namung tansah sumarah ing ngarsa rama dalasan ibu, ingkang kula bekteni lahir trusing batos, inggih wakiling Hijang Bagas Puruwa.”
Sang Pandhita lega sanget ing penggalihipun, dene ingkang putra tansah andherek dhawuning rama.
Sang Pandhita paring dhawuh malih: “Nanging mangertia ngger, jen djumenengira dadi nalendra kuwi kudu ngenteni jen sira wus juswa 25 warsa, dadi kurang 8 warsa. Ing sadjeroning 8 warsa mau, kang 7 warsa anggonen ngulandara, lelana kang sakperlu ngudi kawruh budhi kang sedjati, anggladhi marang katijasaning sariranira, kudu wani pait getir, makarja kang abot, nindakake talak brata, pirsa marang kasengsaraning kawula, pirsa marang kawula kang dhemen
pamundhute rama. Awit sira wadjib sudjana marang kedadean ing tembe mburi, emut marang anak turunira, andjaga katentremane djagad sak isine kabeh. Jen kurang sakwarsa djandji sira wus bisa ngleksanani pamundhute rama, sira kepareng kundur. Ing kono sira ingsun sengkakake ngaluhur djumeneng Adipati Anom. Dene bab jasa kraton ora perlu bojong menjang Talok Langu, tjukup padhukuhan kene bae kanggo kraton. Katimbang ngusir si Minak Pijungan mesakake, aluwung ingsun kang ngalah. Wis ngger djengkara saka kene, ingsun tunggu ing padhepokan kongsi sakrawuhira ngger. Ora liwat rama mung bisa paring pudja-pudji pangestu, rahaju, widada ing saklawas-lawase.”
Raden Prijangga Lawung: “mboten langkung rama, ingkang putra namung njuwun tambahaing pangestu, tinebihna ing rubeda, tjinelakna ing karahajon. Sampun rama, sembah sungkem kundjuk ing ngersa rama miwah ibu.”
Raden Prijangga Lawung nilar padhepokan sumedia nindakaken dhawuhing rama, dene Sang Pandhita miwah garwa sami nengga ingkang putra kanthi raos prihatos, sarta tansah njenjuwun ing Djawata, sageda ingkang putra tansah
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekaken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang
Media Informasi & Dialektika Warga Lamongan Media Informasi & Dialektika Warga LamonganBeranda
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Propinsi_Bali&oldid=1049690"	Kategori: BaliPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 20 Maret 2016.
cebol”Terus aku manggil anake Gareng, eh ngger reneo sebentar, ini simbah dapet SMS, tulung balesana...””Mbok balesi piye Mo ...””Tak kon nulis ngene thole ”Matur nuwun mas Bajingan, gandeng kula pun gadhah arta, pun hadian niku sampeyan untal piyambak ””Waah sampeyan itu nggak sopan Mo...””Lha yen kowe piye Truk ?””Lha nek aku, tak balesi ngene ’matur nuwun mas Bajingan, mbenjing injing sampeyan mang mriki, kula pethel ndas sampeyan....
aji-aji Serat Merah 08660666, jare sapa sing nampa iku
2) Loro : Dadi wong ojo kejem2
4) Papat : Karo tonggo2 nek ono masalah diomongno bareng2
5) Limo : Mangan ga mangan sing penting
Kelakuan si Kucinggarong selalu ngulati sasaran.
Saben tiyang tamtu saged ngraosaken bilih akunipun ana. Boten wonten tiyang satunggal kemawon ingkang cariyos aku ora ana. Manawi aku ana lajeng dianggep ora ana, punika saged damel boten renaning manah amargi ana kaanggep ora ana punika sami kaliyan ora nguwongna aku. Sadaya mesti kraos ana. Sami kaliyan kraos silir-silir, punika tegesipun sumerab manawi wonten angin, sanadyan angin boten katingal ing mripat. Dados aku ana punika sami kaliyan aku weruh. Weruh manawi akunipun ana. Lha aku punika ingkang pundi?
Pancen, rasa aku punika manawi boten dipuntaliti, boten dipunpadosi, boten dipunudi, utawi boten dipuntalusur, katingalipun jeplek kemawon. Mangga sinten ingkang rumaos akunipun boten wonten? mongsa wontena. Saben tiyang mesthi ngaken aku ana. Sangsaya manawi pinuju duka, “Sapa sing kandha
wonten ingkang dhagelan, “Hara apa ana wong kaya aku? Hla nek ana ya dudu aku.” Manawi para maos kirang pitados, mangga dipun rembag, mangke manawi dipun padosi, rasa aku punika punika rak mubeng muntir, mulur mungkret, sok ugi malah ruwet ngungkuli rambut pliket kutahan dhawet. Cobi kula damel upami:
“Weee …saumpama tanganku ora disaut karo kancaku, aku dhek wingi kae ana Parangtritis sida mati kleleb tenan. Lha ombake bareng tekan tengah giedhi banget, gek aku ya ora sepiroa pinter nglangi. Wah …sujokna aku ketulungan.” Tembung ‘aku mati kleleb’, aku ing ngriku genah yen badhanipun, awit ingkang saged pejah kleleb punika badhan.
“Wah … lha yen mung nyumbang slawe ewu rupiah aku isin, wong dheweke kuwi mbiyen nalika aku dadi manten ngamplopi aku seket ewu je!” Tembung ‘aku isin’, aku ing ngriku ateges raos pangraos, awit ingkang gadhah raos isin punika limrahipun raos pangraos.
Lajeng wonten malih tiyang criyos makaten [ungelipun nyrempet pethikan serat Kalatidha]:
“Amenangi jaman repotnasi [reformasi], gampang banget gawe pepati. Aku jan judheg tenan. Para elit politik saiki lambene kok sokur njeplak tur gandane badheg kaya tikus bosok, omongane rujak sentul, bar kandha ngalor sesuke jare ngidul. Sing bener ki sing endi?” Tembung ‘aku judheg’, aku ing ngriku ateges pamikiran, jalaran tiyang punika manawi judheg, ingkang judheg pamikiranipun, dede padharanipun.
Tuladha tigang warni ing ngajeng wau, punika mratelakaken rasa aku tansah gonta-ganti solan-salin, pangakenipun sakawit badhanipun [‘aku mati kleleb’], lajeng salin ngaken raos pangraosipun [‘aku isin’], lajeng salin ngaken pamikiranipun [‘aku judheg’].
“Yen saka pamikiranku, prayogane kudu ditemoni dhewe utawi: Rehning awakku masuk angin, mula nyuwun pamit ora bisa jagong.” Tembung pamikirku, tuwin tembung awakku, punika kalih tembung, pamikir + aku lan awak + aku. Sami kemawon kaliyan tembung omahku, punika rak saking omah + aku, utawi gadhah teges omah duwek aku, omah duwekku. Yen makaten pamikirku, awakku, inggih ateges pamikir duwek aku utawi awak duwek aku.
Hla manawi makaten, aku punika dede pamikir, dede awak, inggih dede raos pangraos, nanging malah ndaku, pamikir duwek aku, awak duwek aku.
Ing ngriki cetha bilih si rasa aku madeg piyambak, bawa piyambak, dede pamikir, dede pangraos lan dede badhan. Lho lha yen bawa piyambak, adeg piyambak, aku punika lajeng ingkang pundi? Lha rak ruwet ta? Pancen janji dipuntalusur, inggih makaten punika. Nanging sanadyan ruwet, ambak-ambak inggih wonten tembung ingkang kenging kangge nggrayang si aku, inggih punika: aku iki wose dudu kowe. Lho ngaten kemawon rumiyin. Lha witikna kados pundi, wong sanesipun punika pancen awrat ngaten. Lha ya kepriben?
Rembag bab aku dipundhep rumiyin, samangke gentos bab:
Wah ning punika sangsaya angel. Haning inggih angela kados punapa, lah tiyang namung badhe ngrembab kemawon kok ajrih, kamangka boten wonten wisanipun, kojur-kojuripun rak namung klentu utawi lepat, mangka tiyang punika klenta-klentu rak sampun damelipun, mila cobi dipunwiwiti, dipunrembag.
Pribadi punika genah yen boten katingal, kok badhe dipunrembag, harak prasasat badhe ngrembag langit. Aluwung langit taksih katingal sumeblak biru maya rinengga grembel-grembeling mega putih memplak. Sareng jiwa, sang urip, sang nyawa, sang suksma inggih sang pribadi punika genah babarpisan pancadriya boten sumerab. Lha manawi dipunpirsani mawi raos pangraos, pancen sang jiwa, sang nyawa, inggih si urip punika wonten. Tiyang paseksenipun cetha, upaminipun: tiyang punika nalika taksih pinanjingan nyawa, saged mobah mosik, saged nangis guyu, saged manembah, ning nggih saged main forex, tangkas, saged ngombe ciu barang. Kosokwangsulipun manawi sampun koncatan nyawa, lajeng boten ebah, lajeng bosok, dipunnamekaken pejah.
Sapunika wonten pepindhan: ingkang nyawang lan ingkang dipunsawang. Ukara kalih punika wonten tembung jejer [subjek] lan lesan [objek]. Ingkang dados jejer si weruh, lesanipun sing diweruhi, utawi jejeripun sing nyawang, lesanipun sing disawang. Upaminipun ukara “Aku weruh omah”, punika jejeripun aku, lesanipun omah, inggih punika barang ingkang dipun weruhi. Manawi tiyang cariyos aku weruh omah, punika tiyang rak saged mastani utawi saged netepaken yen omah ki ana, buktine yen ana … lha aku weruh!
Samangke yen wonten tiyang cariyos “Aku iki ana”, punika anane rak wonten ingkang weruh. Kula damel upami: “Penguin iki ana”, punika ananipun rak ana sing weruh. Ingkang weruh sinten? Ingkang weruh: aku. Lha samangke yen aku iki ana, mesthinipun ananipun rak wonten ingkang weruh yen aku ana, punika mesthi ana. Yen makaten ing riku, aku dados barang ingkang diweruhi, utawi barang ingkang dipun sawang [lesan/objek]. Lajeng ingkang weruh [jejer utawi subjekipun], ingkang dados tukang nyawang lan weruh yen aku ana, punika sinten?
Aku punika minangka badhanipun, sarana panca indriyanipun saged meruhi, saged nyawang, saged ngraosaken dhateng jagad gumelar, alam cakrawala sak isinipun, sak mobah mosikipun. Dene Sang Pribadi inggih sang Jiwa, inggih Si Urip punika sarana Pribadinipun, saged meruhi saged nguningani, saged nyawang dhateng aku, sak krejetipun, sak mobah mosikipun.
Dados cethanipun: Aku sarana pirantosipun, wadhahipun, inggih punika badhan sak pancadriyanipun saged mastani saged nyawang saged ngraosaken gumelaring jagad sak isinipun, sak mobah mosikipun. Dene sang Pribadi, sang Jiwa, sang Urip, sang Nyawa, minangka isinipun wadhah wau, sarana pribadinipun saged meruhi, saged nguningani, saged nyawang dhateng aku sak mobah mosikipun, sak krejetipun.
Samangke saged ugi wonten pitakenan makaten: “Rasa aku ana, sak mobah mosikipun, sak krejetipun, punika punapa anggenipun krasa ana boten saking pancen rasa ana piyambak?” Dados mboten ndadak dipun weruhi utawi dipun uningani.
Wangsulanipun: pancen, nalika aku melek utawi boten tilem, kala-kala mobah mosik punika pancen kraos ana, punika inggih krasa ana piyambak, anggenipun mobah mosik inggih krasa mobah mosik piyambak. Nanging nalika aku menika tilem kepati, ingkang mboten ngimpi, punapa aku krasa ana lan krasa mobah mosik? Mangka tiyang punika nalika tilem kepati, ingkang mboten ngimpi, mboten rumaos ana lan mboten rumaos mobah mosik, mboten ngertos punapa-punapa, teksih wonten ingkang ana lan mobah mosik, lan ngertos punapa-punapa. Samangke pitakenipun manawi wonten buktinipun?
Aku punika ananipun, sak mobah mosikipun, sak krejotipun, dipun weruhi, dipun wuningani ing salebeting melek lan ing salebeting tilem. Nalika panjenengan sare lan nyupena, cobi kula aturi ngemataken, kajawi jengandika ngalami panandhang lelampahan salebeting supena, yektosipun jengandika saged nyawang sarira jengandika piyambak wonten ing salebeting pasupenan wau kados nyawang dhateng lalampahipun sanes, kados nyawang badhanipun sanes.
Upami jengandika mimpi mabur [fly], kajawi jengandika rumaos kumleyang inggih saged nyawang dhateng wujudipun sarira jengandika nalika mabur kumleyang sasampunipun nenggak pil koplo. Manawi jengandika supena dipun bebujeng ninja jawa sorbanan mbeta klewang tajem mingis-mingis, jengandika lajeng ndhelik rumaos sampun primpen tur rapet. Anehipun jengandika inggih saged wuninga anggenipun sarira jengandika ndhelik ndhepis, kados ningali dhateng polahing sanes, lan ‘lucunipun’ inggih saged sumereb dhateng polahing gerombolan sato kewan wujud manungsa wau anggenipun madosi jengandika.
Kawontenan lan raos makaten wau, kita saged netepaken, nalika rasa aku nandhang lalampahan ing salebeting pangimpen, wonten pihak katelu ingkang nguningani, ingkang nyawang. Dados cethanipun, nalika aku ngalami lalampahan salebeting pangimpen, wonten ingkang nguningani, sami kemawon kados nalika aku ngalami lalampahan salebeting melek.
Tiyang supena, punika tiyang ngalami lelampahan wonten ing ngalam sanes, inggih rumaos ngangge badhan, nanging inggih dede badhan ingkang dipun angge padintenan punika. Dimakipun utawi utekipun tiyang tilem punika kendel mboten makarti. Hewadene sareng satangining tilem, saged ngenget-enget ngantos cetha gambaran lelampahan salebeting tilem. Lha punika satunggiling tandha saksi bilih nalika tiyang wau tilem lan nandhang lelampahan wonten ingkang nguningani.
Samangke bukti salebeting wungu. Cobi ngenget-engeta gegambaraning lelampahan jengandika ingkang sampun kapengker, upami nalika dharmawisata tindhak Tawangmangu nitih bis saking terminal Tirtanadi, Sala. Samangke dadosing gambaran wonten ing pamikir tamtu kados nyawang dhateng polahing sanes.
Nalika jengandika tindhak Tawangmangu rak lenggah wonten ing lebet bis. Kenging punapa gagambaraning gegantan samangke jengandika lajeng kados nyawang dhateng tiyang sanes, inggih punika nyawang gegambaraning penumpang bis samanten kathahe klebet jengandika piyambak wonten ing salebeting bis ingkang lumampah medal margi minggah mandhap?
Dados rasa aku punika ing salebeting tilem, nyupena punapa mboten nyupena, punapa melek, sak mobah mosikipun wonten ingkang wuningani, ana sing meruhi.
Tandha seksi kadibyaning Pribadi: manawi kula nuju manggih nalar ingkang ruwet, judheg kados tiyang lumampah ingkang sampun kepepetan margi, rumaos pamikir kula sampun mboten saged malih ngudhari, nalar wau lajeng kula selehaken ngantos saged kasupen. Manawi sampun saged kasupen, satunggiling dalu manawi kula badhe mapan tilem [adat ingkang sampun], satangi kula lajeng manggih jawabanipun [pepadhang] kangge ngudhari pepeting ingkang ruwet wau.
Tuladha ing inggil wau punika mratelakaken bilih tiyang ingkang nuju kapetengan manah, nuju kepepet satunggiling nalar ruwet, kasulitan satunggiling lelampahan saged angsal wewengan papadhang saking ingkang nguningani, boten sanes inggih punika Sang Pribadi, Si Urip, Sang Jiwa, Sang Suksma.
Tiyang manacak samadi, manekung, manembah,sembahyang, sholat , punika wosipun mboten sanes anggenipun badhe nyelehaken rasa aku. Manawi rasa aku sampun saged dipun selehaken, tiyang lajeng saged ngancik wonten ing raosing
Bhagawad Gita (VII) Lingkaran Manifestasi | Wayang Indonesia
Durung menang yen durung wani kalah, durung unggul yen durung wani asor, durung gedhe yen durung wani cilik.
Wisanggeni dan Ki Lurah Semar yang tengah menanti UNAS berakhir. ”Oh kranjingan bocah iki, weee... ditinggal ngudarasa malah minggat, oh nyang endi ta bocah iki mau, weeladalah mbok menawa ning nggon kramean kae, ndak tututi thole, lha wong dijak nyambut gawe ben ndang rampung lakone, la kok iki malah playon, heh Wisanggeni aja singidan..” Ki Lurah Semar
anakku Dewa Srani, ngger kulup, padha kanthi raharja sak sowanmu ana ngersane mami, ngger ..””Kawula nuwun inggih mami, niskala
Besuki • Canduk • Cidora • Cingebul • Cirahab • Dermaji • Karanggayam • Kedunggede • Lumbir • Parungkamal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dermaji,_Lumbir,_Banyumas&oldid=1105129"	Kategori: Lumbir, BanyumasKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.15, 23 Oktober 2016.
sing waras eling, saiki jaman edan sopo sing ora melu edan ora keduman ,nanging isih begjo wong kang eling lan
panggonan kang tentrem ayem sidhem premanem. Embuh jalaran saka apa weruh-weruh aku kok ya wis manggon ana ing panggonan kang seje tur aeng. Ana ing kono aku banjur mawa cahya sumorot wening anelahi. Ing panggonan kang kapindho iki, aku iya isih ora tetep. Kaya-kaya wis dumunung ana ing panggonan kang seje maneh lan aku banjur bisa mobah molah kang lumrahe diarani urip.
Saka panggonan iki lan saka dayaning mobah molah mau, aku kaya-kaya ngalih maneh ing panggonan liyane, apamaneh aku banjur kanggonan budi. Saiki aku ngerti yen wis ngalih ing panggonan kang seje maneh. Aku banjur duwe rasa pangrasa. Budiku wiwit ora jenjem, nduweni rasa kurang cocog, mulane aku banjur pindhah maneh, manggon ing panggonan kang kebak pepinginan. Tekan ing papan iki, aku banjur kepethuk karo bebakalan wadhag, seje jenis karo aku. Aku kena pamiluta katut dening bebakalan mau kang sejatine kena daya panggendeng saka jagad gumelar iki. Aku lan bebakalan mau iya wis padha ngertine yen dheweke iku bakal dadi panggonanku utawa wadhahku utawa tumpakanku. Lestari aku diwadhahi bebakalan mau kang banjur mbrojol metu ana ing alam gumelar kene.
Saiki aku ngerti, bareng aku wis duwe wadhah, aku kudu nuruti kekarepane si wadhah sanadyan si wadhah duwe wewatekan angkara murka, kagawa saka olehe arep ngundhakake gedhe lan kekuwatane. Nanging sasuwene aku ana ing wadhah, watakku tetep ora owah, tetep sabar lan welas asih tur ngemohi tumindak kang nalisir saka bebener. Aku tansah ngudi panggawe becik lan tansah sumarah. Hananging sawise ketaman pusaka kang aran triguna [ora liya ya budi, rasa, lan karsa/kama/pepinginan], banjur katambahan maneh saka adrenging angkara murkane si wadhah, aku banjur rumangsa loyo tanpa daya. Sanadyan kala-kala si budi iya manut marang wewatakanku, nanging kerep kasore dening si rasa kang kabiyantu si karsa/kama/pepinginan sarta tansah digegasah/dikompori dening si wadhah, bisane mung manut.
Sanadyan si wadhah mung trima manut, ananging ora kena disepelekake amerga si wadhah nyatane uga ndayani marang ndara triguna. Kayata yen si wadhah lagi ketaman lara weteng, gela-gelo merga wetenge wis krasa ngelih, cemburu rong ndina ora diapeli, lsp., si rasa genah ya melu ngrasakake. Lire, si wadhah mung saderma ngetutake angkara murkane, si karep sing kajibah cawe-cawe melu tumandang gawe, kabiyantu dening si budi. Ana enak kepenake sing ngrasake ya si rasa kuwi, kang sabanjure bisa tumus bali marang si wadhah. Iya saka dayane budi, rasa lan karsa akanthi pambiyantune wadhah mau nganti aku oleh paraban asor.
Bareng tekan mangsane kudu bali, ndara triguna kang wus nggawa wohing panggawe, embuh saka dayaning abdi dalem wadhah, embuh amerga saka abdi dalem wadhah kang manut marang ndara triguna, aku banjur kabubuhan kudu bali menyang sangkanku. Nanging, ana ing satengahing dalan aku banjur bingung, nganti trekadang baliku tanpa arah, manggon ing saenggon-enggone. Lha yen wis kaya mangkene iki, sing ketanggor ora wurung ya aku dhewe, jeneng wadhah wis ajur mumur, ateges wis bisa bali menyang mula bukane dumadi: sarining lemah bali menyang lemah, sarining geni ya bali menyang geni, sarining angin bali menyang angin, sarining banyu ya bali menyang banyu. Kaya mangkono mau aku sing ngrekasa. Aku sing ngrekasa! Luwih-luwih maneh yen triguna isih kraket ana ing anggaku, dadi gelem ora gelem aku iya melu ngrasakake.
kudu golek wadhah seje maneh [kang olehe iya wadhah kang timbang karo gedhene utang kang kudu bakal disauri dening triguna kang isih kraket ana ing anggaku mau]. Aku sing ngrekasa! Kamangka olehku gonta-ganti wadhah mau trekadhang ora mung cukup sepisan bae, nganti kudu diambali boli-bali. Trekadang malah oleh wadhah kang wewatekan angkara murkane gedhi banget. Nanging sawise mbaka sethithik anggonku gonta-ganti wadhah, wekasane bisa uga aku oleh wadhah kang klebu manut miturut dayane triguna.
Sawise triguna wis bola-bali ketanggor lan banjur tobat encit nganti oleh pangapurane Hyang Agung kanthi pinaringan eling, tumindake kang nasar-nasar uga banjur bisa diowahi dadi jujur, kebak welas asih, lsp. Iki akeh empere karo wewatakanku, nganti aku diparab utama, mengku teges yen sawayah-wayah aku katimbalan kudu bali maneh, aku wis ora nggawa utang kang ngebot-eboti lakuku, amerga aku wis antuk sebutan luhur.
Saiki wis tekan mangsane aku kudu bali marang sangkanku. Supaya bisa mangkono, kabeh kang kumanthil ana ing anggaku kudu dak singkirke, dakbalekke menyang panggonane dhewe-dhewe. Wiwitane aku kudu ngoncati wadhah. Sarehne wadhah kang dakenggo pranyata ora pati gedhe angkara murkane, lelabuhane marang aku iya gedhe banget, wis mesthi aku
seje jenis, kamangka jenise kudu padha karo aku, ora oleh beda. Mangkono uga triguna uga bakal dakbalekake ana ing panggonane mau, nganti kari aku dhewekan ijen-plek ora ana sing ngancani. Ya ben. Ewasemono aku isih durung bisa bali menyang sangkanku, jalaran aku meksa isih kadunungan glintiran wadhah. Wis mesthi bae glintiran mau dakpapanake ing panggonan asale, yakuwi bebakalane dumadi.
Amerga isih nggembol glintirane wadhah, aku mung lagi bisa bali ana ing telenging asale sagung dumadi. Dadi yen ana wadhah ngresula kebak panalangsa, ateges nguman-uman marang aku kang ora duwe daya, kuwi kleru. Bisaku kudu ngene kudu ngono, iku rak ya mung saka dayane triguna [budi, rasa lan karsa] mau kang uga kedayan dening si wadhah dhewe. Kamangka olehku kapeksa kudu bola-bali iki iya mung jalaran saka si wadhah lan triguna.
Dadi satemene sing gawe ribeding utawa nyrimpeti lakuku kuwi ya triguna kang manggon ana ing wadhah mau. Bener-benere mono rak ya aku kang nguman-uman marang kanthiku catur warna mau [triguna lan wadhah], nyatane kok malah kuwalik. Lha kok malah aku kang dipaido entek ngamek kurang golek [golek menyang ngendi?]. Kamangka wadhah kang isih kanggonan wewatakan ala kaya mangkono mau ora gampang pangracute, dadi gelem ora gelem iya kudu gelem kari ana ing alam gumelar kene iki, sebab kabeh mau rak iya mung ngundhuh saka wohing pakartine dhewe-dhewe.
Dadi wadhah iya ana undha-usuke, ana tatarane, endi kang bisa bali marang dununge kang kawitan, endi kang kudu kari ana ing jagad gumelar kene sarana nganti-anti yen ana panunggalanku kang gelem nunggangi utawa gelem nganggo. Wadhah kang sampurna ora bakal gelem kawetu pangresulane. Ngresula utawa gugat iku pancen kagawa saka wewatakan angkara murkane kang asor. Mula saiki para nupiksa dak aturi blakasuta blak-blakan bae, apa ta aku iki? utawa sapa ta aku iki? Ing wasana rahayu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nesbru&oldid=1012282"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 6 Maret 2016.
Sabtu, 18 September 2010 | Tag: Hotel Candi Prambanan, Hotel di Jogja
Kanjeng Kyai Plered, Barat Kanjeng Kyai Kopek, Kanjeng Kyai Ageng
esuk ambarengi pletheking bagaskara ing bang wetan, sira mangkata, anjujuga padukuhan Banyu Biru. Suwitaa marang Ki Ageng Banyu Biru. Ing kono wahanane sira bakal nemoni kamulyan lan pepadhanging lakunira.”
(Anakku Karebat, janganlah berlarut-larut kamu bersusah hati. Sudah, anakku.
“Weruha angger, ya ingsun iki Ki Ageng Kebo
wis ngger, elinga welingingsun, JALMA UTAMA TANSAH NETEPI
“Demi wektu. Saktemene manungso iku bener-bener rugi. Kejobo wong-wong sing podho iman lan nindaake amal shaleh lan gelem tutur-tinutur ing perkoro sing hak lan gelem tutur-tinutur ing kesabaran”. (QS. Al-Ashr : 1-3).
Saking ayat puniko saget dipun pendet pangertosan, bilih tiang ingkang begjo puniko ;
Khusus ing bab IMAN, Abu Hurairah ra. Ndawuh bilih Rasulullah Saw. ngendiko :
“Podho nganyarono siro kabeh marang imanmu. Dipun tangleti : Kados pundi anggen kito nganyaraken iman puniko ya
kito ingkang namung sauntawis puniko kito isi kalian amal-amal hasanah, ketaqwaan ugi kesabaran ingkang hakiki supados gesang kito puniko mboten rugi.
Allah Swt. ndawuhaken wonten ing Al-Quran, surah Yusuf ayat 90 :
“Sejatine sopo wae kang gelem taqwa lan sabar, yekti saktemene Allah ora bakal nyawiyah-wiyah ganjaran wong-wong kang tumindak
kemawon kanthi penjelasan ayat-ayat Al-Quran soho hadits Rasulukllah Saw. puniko, manah kito saget tangi lan sadar anggenipun tumindak saben ditenipun, ingkang akhiripun Allah tansah paring Rahmat, Nikmat, Taufiq soho Hidayahipun dumateng kito sami sahinggo saget ngamalaken
in der RegionDipl Ing in LandshutDipl Ing in AltdorfDipl Ing in DingolfingDipl Ing in ErgoldsbachDipl Ing in
Lampahipun Nyi Roro Kidul ing Kabudayan Jawi: | "WONG EDAN BAGU"
KAGEM sutresna basa tuwin sastra Jawi, keparenga kawula sumela atur sawetawis. Nyuwun gunging samodra pangaksami menawi wonten atur kawula ingkang mboten mranani penggalih utawi natoni manah panjenengan sedaya.
Sejatosipun sastra Jawi sampun lengser duk nalika aksara Jawi mboten dipun-ginaaken malih, lan kasalin aksara Latin. Ing ngriku, dados wonten ingkang ewah, ingkang ical. Kadosta ungelipun ”o”, ”-a”, ”a”, dados kisruh. Luntur ugi, filosofi ingkang ngrengku aksara kalawau. Mboten wonten pangku ingkang mateni.
Nalika samanten tasih wonten pangajeng-ajeng bilih sastra Jawi mawi aksara Latin bakal ngrembaka. Lumintu saking lan dening majalah, buku, tuwin sesrawungan utawi piwulang ing sekolahan. Nanging saya dangu kahananipun inggih saya nglangut kadidene ”susuhing angin”, kadidene ”dog amun-amun”. Katon wonten ing panyawang, nanging ilang sak nalika dipun cedhaki.
Manawi sakpunika tasih sutresna ingkang prihatos, ingkang nandhang luh cintraka, inggih punika priyantun ingkang ngugemi saestu datang sastra Jawi, inggih punika priyantun ingkang linuwih ing kasetyan. Pejah gesang ndherek sastra Jawi. Kawula ngaturaken sungkem, ngurmati panjenengan ingkang linangkung ing zaman. Kedah wonten ingkang makaten.
Panci mrihatosaken, nanging sejatosipun ”Kabudayan Jawi” mboten namung wonten ing basa, ing aksara, ing pocapan kemawon. ”Kabudayan Jawi” langkung ageng, langkung wiyar tebanipun, langkung sekti mandraguna, langkung ajur-ajer tinimbang kaliyan basa utawi sastra, utawi keris, utawi keris, utawi blangkon tuwin selop, utawi gebyog, utawi kembang setaman. Sedaya kalawau punika namung woh, ron, utawi kembang. Ingkang saged ngrembaka ing sajroning zaman kelakone. Ingkang dados wos, ingkang ndadosaken sedaya ron, woh tuwin kembang punika inggih punika oyod kabudayan Jawi. Inggih punika ingkang katelah Kejawen, dening mbah buyut. Sejatosipun kejawen punika ingkang dados suksma sejati. Suksma ingkang bade ngrembaka, tuwuh lan tuwuh malih, najan to ketinggalipun malih rupa.
Keparenga kawula ngunggak kabudayan sanes, ingkang dipun tengeri Kabudayan Semit. Punika budaya ingkang dipun agem bangsa-bangsa Semit wonten Timur Tengah. Sareng kaliyan wolak-waliking
budaya Yahudi, lan salajengipun budaya Kristen, kalayan Islam. Kapitadosan —antawisipun— dhateng Gusti Panguwasa Jagat ikang dipun wastani YHWH (amargi mboten kepareng dipun sebat, najan wonten ingkang nyebat Yahweh)— ingkang satunggal, dados kapitadosan meh sedaya umat ing donya. Kita nampi agami, nabi, Gusti, kitabipun, lumantar budaya Semit kala wau, ingkang mathok paugeran agami pinangka syarat-syaratipun.
Ing babagan punika, budaya Jawi gadhah paradigma ingkang benten, inggih punika ingkang kasebat ”Manuk Gusti”, utawi ”Manunggaling Kawula Gusti”. Punika konsep, filosofis, jejer, ingkang saestu benten —najan to mboten kedah dredrah lan mungsuhan. Benten, nanging mboten sulaya. Sedaya kala wau sampun dados sesanggeman, dados jejer ingkang ajur ajer, nalika srawung kaliyan agami utawi budaya Hindu, Buddha, utawi sanes-sanesipun, wiwit jaman ja-mbejuja ngantos dinten punika.
Kawula nginten bilih konsep agung ”Manuk Gusti”, wewujudan Kedjawen ingkang jenius, ingkang kampiun, ingkang ”mbrojol sela-selaning garu”, ingkang waskita, ingkang saged nggathukaken bab-bab ingkang suci, sakral, kalian kahanan urip saben dina. Kula kinten, dereng nate mireng, panyandra Gusti Kang Murbeng Jagad tuwin umat kadosdene , ”curiga manjing warangka”, ingkang sumanak, enak, ruwin ngangeni.
Suksma sejati saking Kejawen punika sampun wiwit kina-makina, mawujud rikala paraga Panakawan melebet ing pawayangan. Saknalika, wayang —kathah ingkang mastani saking India— dados benten. Panakawan —saged Semar, Gareng, Petruk, Bagong, utawi Togog, Mbilung utawi katambahan Limbuk, Cangik— ndadosaken rakyat pidak pedarakan dados mulya. Ngungkuli para dewa-dewa ing Kahyangan Jonggring Saloka. Malah kepara lakung gecul, amargi dewaning-dewa Hindu, kenger dening —nuwun sewu—entutipun (ana jenenge ora ana rupane) Semar (ora lanang ora wadon).
Punika sanggit ingkang linangkung agung. Ingkang tasih ”tumimbal lair” rikala Kanjeng Sultan Agung Hanyokrokusuma ”ngrabekaken” petangan kalender Hindu, Jawi, Islam dados setunggal ing tanggal 1 Sura. Pananggalan sakdonya remek ical dening petungan pananggalan Masehi, nanging etungan pasaran Pon, (Wage, Kliwon, Paing,Legi) tasih sanget dipun ginaaken. Malah kepara pinunjul, amargi saged mbedakaken wigatinipun dinten Jumat setunggal kaliyan sanesipun.
Punika saestu sanggit ingkang nggegirisi, jer petungan Jawi tasih kasebat, saged urip bebarengan kalian pananggalan Masehi utawi petungan sanesipun.
Panginten kawula, sanggit ingkang sami maujud mbotenipun selop —sepatu Walanda ingkang iris wingkingipun, gampil dicopot kangge mlebet Keraton, surjan— jas ingkang krowok kangge ngetingalen keris, lan sapanunggalipun.
Manawi yektos makaten, punapa sejatinipun suksma sejati Kejawen punika?
Benten kaliyan pamanggih manca ingkang sarwa pratitis damel definisi, Kejawen mboten saged dipun watesi, mboten saged kinunjara: o, kuwi ngene, ora ngono. Amargi Kejawen punika suksma, ingkah tasih gesang. Ingkang tansah tumimbal lair, ingkang nitis lan nitis malih, ingkang tansah maujud malih lan malih lan malih. Ing pocapan, inggih punika ingkang kawastanan ”ngono, ning ya aja ngono”.
Wonten conto ingkang nglegena. Upaminipun wonten —utawi mboten wontenipun,— Nyi Roro Kidul, punapa kemawon sebabatanipun. Meh sedaya tlatah ing pinggir seganten, wonten mithos lan cariyos Nyi Roro Kidul. Nanging rumaos kawula, namung cariyos Nyi Roro Kidul ing Jawi ingkang luhur wiwit mula buka.
Sawijining putri ingkang nedya lestantun, ngrewangi para raja kangge kamakmuran bangsa, malih rupi dados ”lelembut”, dados ”paraga lembut”. Amargi namung punika margi supados lestantun, salami-lamipun, sareng umuring jagad.
Punapa Nyi Roro Kidul, yektos wonten? Utawi namung carios ngayawara?
Sedaya kalawau mboten wigatos malih, mboten kedah wonten wangsulan ingkang baku, utawi namung setunggal.
Semanten ugi kejawen. Wonten utawi mboten wonten sastra utawi basa Jawi, keris, blangkon, selop, kembang setaman, macapatan, mboten wigatos malih. Sauger tasih wonten manungsa ingkang kempal sareng, ngrembag, nguri-uri, ngembakaken, tasih wonten ingkang saged nyawang wontenipun ”dog amun-amun”. Saged ngraosaken wonten ”susuhing angin”, saged ngraita ”sangkan paraning dumadi”, saged ”keplok tangan kiwa”, saged ngudarasa kaliyan sesami…. He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
Banjaran Cerita Pandhawa (39) Padhawa Muksa pt1 | Wayang Indonesia
nuruti wetenge mblendhuk, dhuh wong ndonya sira padha laliyo, ngakerat mung crita blaka, ugemen senenging donya, uberen lintang kartika, obralen babahan
Mapane wong kang wus padha salah kaprah hambeburu aleleman, kang den aji barang kang datan pinasthi dadi, anane amung pangelembana kang semu kang den upadi, isine amung angon mangsa ngumbar tangan.
kaya Tetalineng Gondewa, Lamon pada sembahyang kayadene ana ning pucukeng panah, mung akeh-akehe manungsa lamon lagi sembahyang kaya wong gempor ngideri jagat”
salat, sarta rajakaya puniki. Salajengipun nyadhong
SE MSi dinten punika ngestoaken dhawuh Timbalan Dalem.
kitab suci Alquran, perangkat alat salat, sarta rajakaya
Airmadidi iku kecamatan ning Kabupatèn Minahasa Lor Propinsi Sulawesi Lor.Uga dadi salah sijiné Kutha krajan Kabupatèn Minahasa Lor. Ing tengah kutha iki dumunung Universitas Advent kang misuwur ya iku Universitas Klabat, dumunung uga Pasar tradisional Airmadidi.
Airmadidi Atas · Airmadidi Bawah · Rap-Rap · Sampiri · Sarongsong Dua · Sarongsong Satu · Sawangan · Sukur · Tanggari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Airmadidi,_Minahasa_Lor&oldid=1064316"	Kategori: Kacamatan ing Sulawesi LorKacamatan ing Kabupatèn Minahasa LorAirmadidi, Minahasa LorKabupatèn Minahasa UtaraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 16 Juli 2016.
SABDABATHARA nyuwun pangestunipun para sutresna sadaya supados tetep jejeg jangkahipun mecaki lurung ingkang sangsaya rumpi sinartan jejibahan nglestantunaken lan ngrembakaken basa tuwin budaya Jawa sanadyan kanthi keponthal-ponthal ngoyak jaman ingkang mlajeng nggendring.
Tumrap para ingkang remen olah kridha batin lan pangulir budi, pasugatan Pawartos Jawi ugi badhe ngrembag piwulang ingkang tujuwanipun hanggegesang raosing kamanungsan ingkang tundhonipun sageda kula lan panjenengan sadaya dados tiyang ingkang migunakaken kekiyatanipun kangge rahayuning bebrayan ageng, boten sanes inggih lumeberipun rahayuning jagad punika. Jer wajibing tiyang gesang punika rak wonten kalih prakawis, manawi boten sinau inggih mucal.
Liripun sinau, inggih punika tansah ngudi indhaking kaweruh lair lan batin. Liripun mucal, tansah aweh obor dhateng tiyang ingkang saweg nandang kapetengan budi. Hewadene ingkang tansah dipunudi dening tiyang ingkang wicaksana inggih punika sageda nyumerebi cacadipun piyambak sarta mbudidaya kados pundi amrih saenipun, punika katindhakaken saderengipun paring pamrayoga dhumateng asanes.
Tiyang wicaksana punika boten sami kaliyan tiyang ingkang pinter srawung lan tumindak ajur-ajer ing samadyaning bebrayan, bobot sarta ajinipun sayekti hanglangkungi katimbang moncering kaweruh. Mila boten cekap namung sarana dibandhani pepaking ilmu-ilmu pangawikan kemawon, nanging saperangan ageng kapara malah sumendhe wonten ing anggenipun pinter srawung lan wor-woran kalayan sasaminipun, tanpa nyawang undha-usuking semat lan drajat punapa dene beda-bedaning kalungguhaning tiyang ingkang dipunsrawungi.
Ajining manungsa punika boten amargi piyambakipun kadunungan wewatekan luhur lan kapinteran ingkang bebasan saged kangge njarah angin, nanging muhung dumunung ing pakarti anggenipun ngamalaken wewatekan lan kapinteranipun wau. Parandene pakarti ingkang bebasan tanpa aso, nanging manawi sinartan ing pamrih golek puji lan suwur, punapa dene ngantos ngalab pepaes donya brana punika dede nami ngamal. Pakarti ingkang makaten wau malah saged mbebayani tumraping bebrayan amargi alamipun ngandhut wisa tur malih ngangge kekudung naminipun tiyang akathah.
Satunggal-tunggalipun manungsa punika gesangipun sami katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau punika kenging kula tembungaken daya-dayaning Pangeran ingkang dumunung wonten ing manungsa. Dados jejibahanipun manungsa gesang wonten ing donya punika sageda ngangge daya-daya wau miturut dhedhasaranipun piyambak-piyambak.
Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak inggih badhe saged mranata dhateng sakiwa-tengenipun. Namung kemawon kawasa ingkang sampun kasarira manungsa punika wau kedah kangge hangayomi, awit dhedhasaring kodrat punika hangayomi. Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, tegesipun manungsa kedah ngangge kekiyataning raos tresna dhateng sasamining ngagesang. Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat bilih kaweruh punika kedah tumuju dhateng pangurbanan, dados sepi ing pamrih tumuju dhateng karahayoning bebrayan.
Manawi sadaya manungsa sami kersa menggalih saestu dhateng kamanungsanipun piyambak-piyambak, pinanggihipun tamtu angakeni bilih manungsa wonten ing alam donya punika ingkang sami dipunesthi kabegjan. Ananging manungsa ugi kedah sami ngrumaosi bilih begjanipun manungsa punika inggih kalayan manungsa sanesipun. Pramila manungsa kedah hanetebi karukunan. Gesangipun kedah dipunruntutaken kaliyan tatananing bebrayan ugi tatananing ngalam.
Wiji punika sasampunipun thukul lajeng semi, mrajak, menthil, ngembang, awoh, nuli gogrog, wusananipun uwitipun lajeng garing. Makaten punika pepindhanipun uriping manungsa boten saged uwal saking kodrating alam. Mila mumpung kita taksih gesang, sumangga sami ngudi kasembadaning kawruh amrih saged ngasilaken uwoh lan wiji ingkang migunani tuwin boten mitunani.
Tatananing kodrat punika tumuju dhateng karukunan, sanes memengsahan, inggih punika dados manunggil [boten pepisahan], dhateng kajujuran [boten nakal-nakalan], dhateng begja umum [boten begja piyambak], dhateng panyambut damel sesarengan [boten unggul-unggulan], lan dhateng tulung-tinulung [boten mangsa bodhoa].
Manawi manungsa gesangipun mawi ngengeti dhedhasaran makaten mesthinipun boten lajeng manah badhanipun piyambak, nanging ingkang dados esthinipun wilujenganipun bebrayan. Gesangipun manungsa satunggal lajeng ateges gesangipun manungsa sadaya. Wohipun badhe damel begjanipun sadaya manungsa amargi ingkang wonten namung katresnan anebihi sesengitan. Manawi dipunraosaken ingkang yektos, jagad punika saged anyekapi kabetahanipun manungsa, boten nate kekirangan.
Wontenipun kasangsaran ingkang dipunsandhang dening manungsa punika sababipun rak boten sanes kejawi lepating tatanan ingkang dipundamel dening manungsa piyambak. Lha ingkang kajibah damel tatanan punika, tamtu tatananipun badhe kadamel miring [nguntungaken] dhateng badhanipun utawi golonganipun piyambak. Awit saking punika lajeng tuwuh kawontenan ingkang boten samesthinipun.
Anglampahi gesang ing bebrayan ageng punika sok asring kathah sandhunganipun, asring katatap-tatap utawi kedah wani kurban kekiyatan pikir, bandha tuwin sanes-sanesipun. Ananging ingkang makaten wau sampun dados ubarampenipun tiyang ingkang olah kautaman anuju dhateng kaluhuran. Mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki, makaten piwulanganipun KGPA Mangkunegara IV.
Sadaya tumindak punika pancen kedah linambaran teteki, tegesipun kedah mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing ngriki boten ateges ngirangi tilem utawi tedha, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tindak amargi manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Mila mbokmenawi wonten pigunanipun kula ngaturaken welinging tiyang sepuh kados ing ngandhap punika:
Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesthi marang kang mesthi. Manungsa kudu asarira bathara. Yaiku kahananing kedadeyan kabeh iki kudu percaya marang kang nglakoni. Kudu narima takdiring wiji, tegese aja durga mangangsa-angsa nanging tumindaka kalawan saparenge. Kudu taberi amarsudi purwaning dumadi, tegese apa kang den gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni.
Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindakake. Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang luwih tertib. Yen wus winangsit aja nganti morat
kudu wuninga. Cetuk cetak kudu kang cetha. Temen temu kudu kang tekan.
Wohipun tiyang kersa migatosaken kawontenan punika temtu badhe gesang raosipun, kagigah raosipun lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi sampun gesang raosipun, padhatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrencangi kadumugening sedya memayu hayuning gesang ing satengahing bebrayan ageng. Manungsa punika kedah nyumerebi dhateng kodratipun, makaten kawontenanipun, inggih punika:
[1] Manungsa punika gadhah badhan wadhag. Badhan wadhag punika gadhah gesang piyambak manut wetipun anasir.
[2] Manungsa punika gadhah badhan ingkang winastan badhan urip. Nanging sampun klentu ing panampi, badhan urip punika boten wujud anasir, boten kasat mripat, nanging wujud daya ingkang ngebahaken rah, nata lampahing ambegan, daya ingkang gegandhengan kaliyan tangkar-tumangkaring manungsa.
[3] Manungsa punika gadhah badhan ingkang dipunwastani badhan pangrasa inggih boten kasat mripat, wujudipun kados dene sorot. Punika dados wadhahipun rasa lan cipta [sisah, tresna, dereng, karep ingkang taksih semang lsp].
[4] Manungsa punika gadhah Aku, tegesipun manungsa punika saged mastani badhanipun piyambak, “Aku”-nipun piyambak-piyambak. Wonten ingkang mratelakaken samangsa manungsa punika sampun nyumerebi “Aku”-nipun piyambak inggih badhe nyumerebi Pangeranipun.
Manungsa punika tamtu sami ngakeni bilih gesangipun punika nggadhahi nyawa [suksma]. Dados glegering tiyang punika wonten kalih perangan, inggih punika badhan wadhag ingkang asipat kasar tuwin suksma ingkang asipat alus. Sampun limrah bilih tiyang punika remen menggalih gesangipun. Tumrap wadhagipun ingkang limrah sampun boten dados penggalih malih. Dene ingkang asring dipun grejahi inggih punika pun suksma ingkang asipat alus boten kasat mripat. Penggalih makaten wau lajeng asring nuwuhaken pitaken kados pundi manjingipun, manggen utawi dunungipun suksma punika wonten ing raga lan kados pundi kesahipun suksma punika. Makaten wau pancen inggih perlu dipungrejahi jalaran saged ngindhakaken kaweruh ingkang badhe saged murakabi dhateng gesangipun.
Menggah panulusuripun kedah dipunkanteni sarana migunakaken nalar lan pikiran kanthi adhedhasar kawontenan tuwin kanthi katandhing kaliyan pengalaman. Manut kanyataning ingkang kasat mripat, dumadining manungsa punika mapan wonten ing guwa garbaning biyung karana pulang asmaraning yayah-rena awit saking paguting raos tresna peparinganing Pangeran. Kanyatan ingkang kasat mripat punika njalari tuwuhing tetembugan bilih wong tuwa punika amung kinarya lantaring tumuwuh.
Manawi namung kangge lantaran kemawon, mesthinipun wonten ingkang dhawuh utawi kuwaos nglantaraken wiji gesang wau. Katrangan punika minangka paseksen bilih bab ingkang kaudal punika mboten namung mligi ingkang wonten utawi kasat mripat kemawon. Nanging panulusuripun sageda kabablasaken ngantos bebles dhateng bab ingkang manut muluring penggalih kakinten-kinten wonten. Kanthi pancadan lampahing gagasan kasebut pramila isining kasusastran Jawi katuwonipun ngandhut unsur-unsur filsafat. Kaweruh filsafat mekaten ngrembag bab ingkang wonten sarta ngrembag bab-bab ingkang kakinten-kinten wonten pinanggih ing nalar.
Suksma makaten ingkang murugaken utawi ingkang nggesangi badhan wadhag. Dados manawi wadhag punika boten kapanjingan suksma, tamtu boten badhe saged gesang. Samangke sumangga sami dipunpenggalih kawontenan ingkang sampun kalimrah, punapa dene dumados wonten kalanganing tiyang bebrayan sadonya bilih bayi ingkang saweg lair saking guwa garbaning biyung punika tamtu nangis. Manawi wonten bayi lair boten kanthi nangis, punika tamtu ginanggu utawi wonten sabab sanesipun. Tiyang sepuhipun tamtu lajeng enggal-enggal pados akal lan ngreka daya supados bayi wau sageda enggal nangis. Wonten cara ingkang sampun kalimrah tumrap umum, manawi wonten bayi lair boten nangis, punika lajeng dipungebrag, perlunipun supados kaget lajeng nangis. Wonten malih cara dusun, bayi wau dipuninteri wonten ing tampah. Makaten cara tuwin reka dayanipun. Tiyang sepuh ngertos lan gadhah kapitadosan bilih tangising bayi ingkang saweg lair punika dados pratandhaning anggenipun nyata gesang. Dene manawi boten nangis dipun kuwatosaken manawi pejah. Mila inggih sampun leres manawi lajeng ngreka daya supados bayi wau tumuntena saged nangis.
Wontenipun bayi lair procot lajeng nangis, punika tamtu inggih wonten sababipun. Bayi punika anggenipun dedunung utawi manggen wonten ing guwa garbaning biyungipun ingkang limrah watawis sangang sasi. Wekdal sangang wulan wau kalebet dangu. Sampun dados wataking tiyang gesang, punapa kemawon ingkang dipunalami punika tamtu dados pakulinan. Dene pakulinaning manggen wonten ing satunggaling papan, punika tamtu lajeng nuwuhaken raos kraos. Lha tiyang punika manawi sampun kraos anggenipun dedunung wonten satunggaling papan, mangka lajeng kapeksa kedah pindhah dhateng papan sanesipun, ing ngriku limrahipun lajeng nuwuhaken raos kaget. Upaminipun tiyang ingkang sampun kulina lan kraos manggen wonten ing papan ingkang hawanipun benter, lajeng pindhah dhateng papan ingkang hawanipun asrep, punika inggih kathah ingkang kaget. Kagetipun wau, umpaminipun kemawon, lajeng murugaken raos sakit. Makaten tuwin sanes-sanesipun.
Tumrap bayi inggih boten beda. Lair punika ugi ateges pindhah dhateng panggenan ingkang beda sanget kawontenanipun kaliyan panggenan ingkang dipundunungi sakawit inggih punika guwa garbaning biyungipun. Nalika lair mak bruwol, pun bayi lajeng kraos kaget, upaminipun kemawon kaget anggenipun lajeng klebetan hawa ambegan. Kaget makaten tumrap bayi lajeng murugaken nangis. Tangis punika dados lintuning wicantenan ingkang kangge nglairaken raos boten seneng, emoh, boten cocog. Makaten wau sampun dados cithakan tumrap saben bayi. Bab punapa kemawon ingkang boten dipunremeni lan boten dipuncocogi, pun bayi tamtu lajeng nangis, upaminipun kraos ngelak, ngelih, sakit, lsp. Tangis ateges kangge nglairaken raos minangka lintuning wicanten.
Tumrap ingkang gegayutan kaliyan daya alus, upaminipun manawi ing wanci dalu wonten durjana ingkang nggadhahi sedya awon, adatipun bayi inggih lajeng nangis. Mila makaten awit bayi taksih murni, pangraosipun teksih landhep saged ngraosaken gegetering dayanipun tiyang sanes. Gegetering daya ingkang nggadhahi kajeng boten sae wau tumrap bayi inggih boten nyenengaken lan boten nyococogi, mila lajeng nangis. Dados tangising bayi lair punika boten ateges bilih punika dados pratandhaning nalika manjing suksmanipun. Tiyang sepuh inggih saged nangis, manawi makaten tangis wau pancen sampun kinodrat dados pirantosipun tiyang wiwit lair ngantos dumugi sepuh minangka sarana kangge nglairaken raos.
Lajeng samangke kados pundi manjingipun suksma dhateng bayi? Ing wadhah bayi punika wonten uritanipun [tigan-wiji], punika sampun kadunungan utawi kasamadan gesang. Manawi wiji saking wanita kempal kaliyan wiji saking priya saged mahanani dados jabang bayi. Menggah kempaling wiji ingkang saged dados bayi punika manawi kadayan tiyang kekalih wau. Dene ingkang kawastanan dereng, inggih amargi serenging karsa ingkang sinartan [kaworan] raos sengsem, utawi gampilipun katembungaken dereng kapincut. Tempuking karsa antawisipun priya lan wanita punika nuwuhaken pletik [pletiking kaalusan]. Inggih pletik wau ingkang lajeng manjing anglimputi [campur] kempaling wiji punika temahan dados suksmanipun bayi ingkang dados wau. Dene kempaling tigan utawi wiji lajeng dados badhan wadhagipun.
Derenging karsa ingkang kaworan sengsem [kapincut] antawisipun priya lan wanita punika limrahipun boten sami kekiyatanipun, saged ugi kiyat derenging kakung, saged ugi kiyat derenging wanita. Manawi tempuking derenging karsa kiyat ingkang saking kakung, punika temahan badhe dados lare estri. Kosokwangsulipun manawi derenging sengsem wau kiyat ingkang saking estri punika dadosipun lare badhe lair jaler. Dene manawi derenging sengsem wau sami dene kiyatipun punika badhe mahanani lairipun bayi kembar.
Saklajengipun bab manjinging suksma wonten ing raga, punika boten wonten ing nglebet lan inggih boten ngurungi wonten ing njawi. Nanging suksma lan raga wau sami apepuletan limput-linimputan. Gampilipun kenging katembungaken kados dene kelet mawa ancur [lem kadamel saking deplokan beling utawi pecahan kaca]. Tumrap tiyang ingkang ngudi kaweruh ulah kabatosan, punika sagedipun nyatakaken kasunyataning jiwa utawi suksma manawi ‘raos’ saged dumunung wonten antawisipun pepulatenning raga kaliyan suksma.
Suksma punika limrahipun asring katembungaken dados dhalangipun, raga katembungaken minangka wayangipun utawi ringgitipun. Ebah makartining wayang saking pun dhalang. Manawi suksma taksih tetemplekan kaliyan raga, punika ingkang dipunnamakaken ‘kawula’. Dene manawi suksma pisah kaliyan raga manunggil kaliyan ingkang asipat gesang, punika lajeng limrahipun kanamakaken ‘gusti’.
Limrahipun tiyang punika kepingin lan ngudi sagedipun nyumerebi kasunyataning alus utawi suksmanipun. Miturut ingkang sampun nate kula alami, makaten wau sagedipun dumados [kaleksanan], inggih punika nalika kula ‘nggadhahi raos boten tresna babar pisan dhateng badhan kula piyambak’. Sampun klentu ing panampi, katrangan sampun boten nggadhahi katresnan babar pisan dhateng badhanipun piyambak punika tumrap Serat Dewa Ruci mbokmanawi kemawon cocog kaliyan ungel-ungelan: Cekake manungsa puniki, patoke wani pejah; lamun wedi lampus, sabarang nora tumeka. Wani pejah ateges wani kecalan badhanipun piyambak. Boten nresnani badhanipun piyambak ateges boten eman, lila lan ikhlas manawi badhanipun wau dados kados pundi kemawon boten prelu dipunsuntik silikon grana lan payudharanipun, boten prelu dipunsemir pirang rekmanipun, lsp.
Dados sampun boten nresnani badhanipun piyambak ugi ateges lila ing pejahipun utawi wani mati [sajroning urip]. Sakawit menggah njedhuling raos makaten tuwin temahanipun teka lajeng murugaken saged nyumerebi jiwa kula piyambak wau saestunipun boten kaliyan kula jarag, nalika semanten kula namung ngleresi prihatos, manah badhe ngleksanani pitedahing bapa panuntun kula bilih tiyang punika kedah ngolah gesangipun. Nanging dangu-dangu lajeng asring saged kaleksanan malih sarana kula sedya, inggih sarana nisihaken [ngicali] raos tresna dhateng badhan kula piyambak kanthi sinartan menebing pikiran.
Dene anggen kula nggadhahi pamanggih bilih kaleksananipun sarana ngicali katresnan wau, manggihipun inggih sasampunipun kaleksanan nyumerebi kanthi mboten njarag wau. Manawi dipuntekakaken, suksma punika kados pundi wujudipun? Ing nalika kawitan, manut pengalaman lan rumaosing sesawangan kula, pun suksma punika rupenipun inggih kados kula piyambak tuwin werninipun kados dene salju. Makaten punika kula piyambak inggih lajeng katuwuhan raos pitaken “Apa ya kaya aku tenan ta kuwi?” Salajengipun sareng kula saged namataken, miturut raos lan sawangan kula, jebul boten kados kula. Ing ngriku rumaos kula tan agrana tan anetra, tan kakung tan wanodya tan wandu. Katrangan bab kepanggih kaliyan suksmanipun piyambak wau mbokmanawi mor misah kemawon kaliyan babaring cariyos Dewa Ruci.
Dewa Ruci kapindhakaken kaliyan Werkudara [namung kadamel langkung alit ingkang limrahipun kawastanan Dewa Bajang], lajeng paring wejangan dhateng Werkudara. Dados manawi makaten Dewa Ruci wau dados gurunipun Werkudara ingkang sejati kasebat Sang Guru Jati ya sejatining guru, inggih gurunipun saben tiyang. Kados ingkang sampun kababar ing ngajeng, suksma punika dunungipun wonten ing raga tan kajaba tan kajero boten wonten ing lebet boten wonten ing njawi, nanging anglimputi wadhag apepuletan, nemplekipun kadosdene mawi lem.
Saklajengipun manawi tiyang pejah, inggih punika suksma pisah kaliyan raganipun, punika jalaran lem ingkang ngeletaken wau sampun boten kiyat anggenipun nggondheli. Wonten ing jagading ulah kabatosan, bab Manunggaling Kawula Gusti punika limrahipun dados gegebengan [cepengan] ingkang wigatos sanget, tansah dados reraosan lan tansah dados bahan pirembagan, langkung-langkung wonten ing kalanganing para pinisepuh. Bab kawruh Jumbuhing Kawula Gusti wau limrahipun kaperang dados kalih. Ingkang kawitan aran Warangka Manjing Curiga. Ingkang kaping kalihipun Curiga Manjing Warangka.
Warangka punika wadhahipun dhuwung utawi keris, pikajenganipun inggih punika alusing raosipun manungsa minangka wadhahing Suksma. Hewadene curiga ateges wilahaning keris, pikajenganipun isinipun inggih punika kaalusan suksmaning manungsa ingkang nunggal kawontenan kaliyan dzatipun Pangeran. Menggah gathuking kalih-kalihipun wau limrahipun dipunwastani sapatemon kaliyan Sang Guru Jati.
Sarehning kawruh Manunggaling Kawula Gusti wau sampun misuwur [lan kaprah] tumraping umum, ing ngriki ugi prelu kawedharaken supados sageda muwuhi indhaking kawruh lan seserapan sawatawis. Minangka tuladha kangge nggambaraken kawruh Manunggaling Kawula Gusti ingkang wau saweneh wonten ingkang ngandharaken kanthi kawujudaken cariyos wayang, inggih punika lampahan Dewa Ruci. Sekedhik kemawon ingkang badhe kula aturaken wonten ing ngriki, lowung saged kangge lelimbangan. Supados mboten ngambra-ambra, becik dipunwiwiti saking nalika Werkudara saged kepanggih banjur pikantuk wejangan saking Dewa Ruci, ingkang dados sanepanipun Sang Guru Jati. Sinawung ing tembang Dhandhanggula:
Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesthi marang kang mesthi.
gumuyu, sarwi angguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga.
Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki saisine, kalawan
gung, tanpa tepi nglangut lumarib, leyeb adoh katingal, Dewa ruci nguwuh, heh apa katon sira,
ulun saparan-parane, tan mulat ing lor kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten
kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun kaeksi, nginggil miwah
suksma angling malih, payo lumaku andeluluwa, apa katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warni kawan prekawis, katingal ing kawula, sadya kang wau sampun datan katingalan, amung kawan prekawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
Pan isining jagad amepaki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku dene, kang bisa pisah iku, mesthi bisa amor ing gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, abang ireng kuning samya, ingkang nyegah cipta karya kang lestari, pamoring Suksma mulya.
Lamun nora kawileting katri, yekti sida pamoring kawula, lesatri ing panunggale, poma den awas emut, durgana kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih prakosa,
ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan.
Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe amrih tulus ati kuning kang ngadhang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, kalestaren pamoring gaib, iku mungsuhe tiga tur samya gung agung, balane ingkang titiga, kang aputih tanpa rowang amung siji, marma anggung kasoran.
Lamun bisa iya nembadhani, marang mungsuh kang telung prakara, sida ing kono pamore, sengkud pamrihipun, sangsaya birahinira, saya marang kawuhusaning ngaurip, sampurnaning panunggal.”
Inggih kados makaten kalawau gambaraning kawruh bab jumbuhing kawula Gusti ingkang kababaraken ing cariyos wayang lampahan Dewa Ruci. Katrangan ing nginggil wau nggambaraken tumindakipun tiyang ingkang nglampahi semadi ingkang sampun dados, sampun saged mbikak warananing (aling-alinging) gaib kanthi ngawonaken panggodhaning hawa napsu [hawa angkara murka]. Sang Werkudara saged sapatemon kaliyan Sang Guru Jati [iya gurune dhewe kang sejati] kalawan sampurna. Sampurnaning sapatemon dipungambaraken wonten ing lelampahan Werkudara anggenipun wawan rembag kaliyan Dewa Ruci. Kosokwangsulipun sapatemon ingkang dereng sampurna, punika saged kepanggih kaliyan Sang Guru Jati wau, namung kemawon boten saged wawan rembag, upaminipun namung saged nyumerebi, wonten malih saged kepanggih nanging namung saged nampeni dhawuhipun kemawon, boten saged pitaken lan mboten saged matur punapa-punapa.
Samangke badhe kula aturaken bacuting tembang ingkang mratelakake bab sambung rapetipun manungsa kaliyan gaibing urip sejati, inggih ingkang anglimputi sakalir. Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti.
Yen makaten ulun boten mijil, sampun eca neng ngriki kewala, datan wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, boten arib boten angelih, boten ngraos kangelan, boten ngeres linu, amung nikmat lan mupangat, Dewa-ruci ling ira tan keni, yen ora lan antuka.
ywa kraket marang wisayaning urip, balik sikepen uga.
sinedya ana iya aneng sira nggone, lir wayang
Ngantos dumugi semanten rumiyin bacuting tembang wau, sapunika prelu mawas ingkang dados isi lan wigatosipun. Wosing tembang wau mahyakaken manawi manungsa sadaya punika sayektosipun inggih mbabaripun urip ingkang anglimputi sakalir [Pangeran] piyambak. Mila dipuntembungaken “Wis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisahna”.
Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, Pan sampun kocap ing dalil, barang kang mujud iki, kabeh kanyatan tuhu, jenenging ayamalolah, haywa ta sira mungkiri. Syeh Siti Jenar, salah satunggaling wali ingkang kondhang bontosing ngelmu kabatosanipun, anggadhahi
tokid tegese puniku, apan Tunggal kajatenya.
Ing layang Centhini mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten: Rampung cukup wus aneng kita, suhul jumbuh kita lan dzating Widdi, wahuwa wajibul wujud, sami kahananira, kadya banyu lan toya pan saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami. Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing tembang Sinom: Njeng Sunan Siri ngandika, mungguh artine kang yekti, Allah pan jatining aran, liring
iku sejatine iya urip kita. Salajengipun Sunan Giri ngyakinaken: Istingarah tan kajaba, istingarah
kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya”.
Minangka kunci wonten pangandikanipun para pinisepuh ingkang wignya ing agal-alus makaten: Sing sapa weruh marang awake dhewe, iku prasasat weruh Pangeran. Makaten pathining ngelmu gegebanganing para linuwih ingkang tansah ngolah batosipun. Sadaya wau boten sanes ateges paring ancer-ancer dhateng sasamining manungsa: Manawa padha nggambarake, padha nggantha, padha mikir, padha nggagas kahananing Hyang Widdhi lan kanyatane aja nganti kleru ener, aja nganti blawur, aja nganti kabandha dening tetembungan yen dirasa saklebatan sajake Pangeran iku manggon dhewe, pisah karo alam donya, pisah karo manungsa, upamane tetembungan ‘Gusti Allah iku ana ing swarga’, ‘Bali marang panayunaning Pangeran’, lll.
Tetembungan makaten wau manawi kirang patitis anggenipun menggalih lan anggenipun nyuraos, tamtu kemawon badhe nggampilaken thukuling klentu ing pangira. Jalaran lajeng saged nuwuhaken gambaring pikiran, manawi Gusti Allah punika sajake kados tiyang punika, inggih sajak pinarak wonten ing panggenan ingkang sae lan sekeca sanget, sajak ya sok takon barang. Suksmanipun tiyang ingkang sampun seda, sajake banjur sowan marak ana ngarsane.
Makaten salajengipun manawi ta ngantos klentu anggenipun nampi lan nyuraos tembung-tembung ingkang nyebataken bab ingkang magepokan kaliyan wontenipun Pangeran. Wonten tetembungan wigatos sanget ingkang saged kangge gujengan manawi tiyang badhe remen olah kabatosan lan badhe nggayuh murih sanged ngraosaken lan mangertosi dhateng gaibing Pangeran, punika Pangeran kuwi ora arah ora enggon, tan kena kinaya ngapa, ora kakung ora putri lan uga ora banci.
Tembung ora arah ora enggon, ateges anglimputi sakalir, ing ngendi endi bae ana. Awit saking punika uriping manungsa ugi kalimputan ing dzating Pangeran. Mila ing wejanganipun Dewa-ruci katembungaken tan kena pisahna. Limrahipun banjur sok wonten pitaken: “Manawi Pangeran punika sejatosipun sampun nunggal [anglimputi] manungsa, kenging punapa manungsa kok teksih sami ngudi sagedipun manunggal? Wonten malih pitaken makaten: “Manawi Pangeran punika ugi sampun tunggal kahanan kaliyan wujuding manungsa, kenging punapa manungsa kok boten nggadhahi panguwasa kados Pangeran, punika rak nggih mokal? Pitaken kados makaten wau leres sanget. Jalaran ngangge waton wantah, tegesipun miturut nalar: mesthinipun rak ngaten. Inggih wonten ingriki ingkang prelu dipun saring, prelu dipun raosaken kalayan tandhes. Kawontenaning gesang punika gaib [alus, samar], mila katembungaken tan kena kinaya ngapa.
Awit saking sadaya tetembungan ingkang kangge mratelakaken alusing urip, boten kenging manawi lajeng dipun suraos kadosdene tetembungan ingkang gegayutan kaliyan kawontenan ingkang maujud ing ngalam donya utawi ingkang
Makaten ancer-anceripun manawi badhe nyuraos, rehing gaib, tembung anglimputi ingkang ugi ateges nunggal wau, boten kenging manawi lajeng dipunemperaken kados dene toya ingkang kawoworan sumba, dipun emperaken toya wau temtu saged ngabangaken punapa kemawon.
Wontening tetembungan jumbuh, manunggal utawi ngelmu panunggalan punika sampun lajeng dipun suraos lan dipun emperaken kaliyan manunggiling barang kalih. Hananging kedah dipun suraos minangka ngudi supados saged mangertosi lan ngyakinaken gaibing Pangeran kanthi kaalusane. Dene bab gandhenging panguwasanipun Pangeran kaliyan uriping manungsa ingkang linimputan mau, teksih mawi warana [aling-aling] gaib, ugi dumunung wonten ing angganing manungsa piyambak.
Aling aling wau saged dipun lingkah, upamanipun kanthi srana semadi, kanthi srana tarak brata. Manawi manungsa sampun saged mbikak warana wau, ingriku bakal saged kaluberan panguwasaning Pangeran. Dene kathah sakedhikipun panguwasa kang kaluberaken wau, gumantung kaliyan kiyating pakartinipun manungsanipun piyambak. Pramila punika ingkang dipun wastani jalma linuwih ing donya punika inggih ugi ngangge trap-trapan, ngangge undha-usuk wiwit saking ingkang mamung angsal kaluwihan sekedhik ngantos dumugi ingkang kathah sanget. Makaten gegambaran ingkang saged kangge pepindhan lan kenging kangge ancer-ancer.
Awit saking punika, manawi manungsa badhe manembah lan badhe ngudi dhateng gaibing Pangeran, ingkang langkung wigatos inggih sarana ngolah badhanipun piyambak, kanthi ngolah pikiran, pangrasa lan pakartinipun piyambak, sarana mbangun bebuden luhur, nindhakaken pakarti ingkang sae lan remen atul tlaten nindhakaken sembahyang, semedi utawi manekung. Dene kuncinipun inggih punika pikir lan manah ingkang tansah eling marang sedyanipun murih sampun ngantos benceng ceweng, dados kedah fanatik [sampun ngantos gampil kapilut ing pamurunging laku]. Inggih muluring gagasan ingkang kados makaten kalawau mbokmanawi ingkang lajeng nglambari penggalihipun PB IV paring panutan dhateng putra wayahipun ingkang kapacak ing Wulang Reh: Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin.
Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti. Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, marang pepaes donya, siyang dalu dipun emut, yen urip manggih antaka.”… Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti. Sayekti wajib rumuhun, angrawuhi ing sarira… Manawi sampun ngretos dhateng kajatening pribadinipun piyambak, inggih badhe ngretos sinten ingkang nguwaosi jagad punika. Ingkang makaten punika njiyat pantoging pamanggih bilih titah supados ngrumaosi yen wonten ingkang hanitahaken. Lan sadanguning tumitah, sumanggem ngemban tanggel jawab dhateng kuwajibaning titah rehne rumaos sampun dipun titahaken.
Lajeng manawi badhe ambyur anglampahi gesang ing satengahing bebrayan ageng, punika sejatosipun kedah kados pundi? Gesang punika sejatosipun gampil, jer sampun saged lan kersa ninthingi, nyinaoni, nindhakaken lan ngamalaken kalih prakawis, inggih punika saged lan kersa tansah nyenyuwun pangapunten dhumateng sok sintena kemawon lan saged lan kersa tansah paring pangapunten dhumateng sok sintena kemawon. Nuwun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 22 Oktober 2016.
saking taun 1396 – 1399, minangka pangantèn cilik Raja Richard II saking Inggris [4].
Lair ing Hôtel de St Pol, Paris, lan tilar donya ing Biara St Saviour utawa Biara Bermondsey, London, Catherine dikubur ing Westminster Abbey, lan sasuwéné mangsa pamerintahan Henry VII tutup peti matiné mbukak kanthi ora sengaja, ngetokaké jenazahé, sing pirang-pirang generasi narik perhatiané para wisatawan; kerangka Catherine ora dikubur manèh kanthi layak tekan mangsa pamerintahan Victoria saking Britania Raya.
Catherine saking Valois minangka putri Raja Charles VI saking Prancis karo garwané Isabelle saking Bayern.[5] Panjenengané dilairaké ing Hotèl of St. Pol (salah sijining istana kerajaan ing Paris) tanggal 27 Oktober 1401. Sadurungé, ana salah sijining rembugan kanggo nikahaké karo putra Henry IV, ananging Raja kebacut tilar donya sadurungé negosiasi iku kawiwitan. Raja sing anyar, Henry V, uga mènèhi saran prastawa jodoh-jodohan kasebut, ananging njaluk mas kawin sing gedhé lan diakoni haké kanggo tahta Prancis.
Catherine jaréné ayu banget lan nalika Henry akhiré ketemu karo panjenengané ing Meulan, panjenengané dadi seneng. Ing wulan Mei 1420, salah sijining prajanjèn perdamaian digawé antarané Inggris lan Prancis lan Charles ngakoni Henry saking Inggris minangka pewarisé. Catherine lan Henry nikah ing Gereja Paroki St John utawa Katedral Troyes tanggal 2 Juni 1420 [6].
Catherine budhal menyang Inggris karo garwa anyaré lan diwénéhi mahkota minangka Ratu ing Westminster Abbey tanggal 23 Februari 1421. Ing wulan Juni 1421, Henry bali ing Prancis kanggo nglanjutaké kampanyené.
Ing wektu iki, Catherine wes ngandut sapropirané wulan lan nglairaké Pangeran Henry ing tanggal 6 Desember 1421 ing Windsor. Anak iku lan bapaké ora naté ketemu manèh. Ing mangsa pengepungan Meaux, Henry V kenèk salah sijining penyakit fatal lan tilar donya tanggal 31 Agustus 1422, sadurungé ulang tauné sing ka-35. Catherine durung tekan umur 21 taun lan wés dadi randa minangka Ratu Inggris.
Charles VI tilar donya sapropirané wulan salanjuté, nggawé Henry VI dadi raja énom Inggris lan jajahan Inggris-Prancis lor. Catherine nggawé manja putrané nalika panjenengané isih cilik.
Ananging, Catherine isih enom lan pengin nikah manèh sing nggawé prihatin Pelindungé, pakdhe raja, Humphrey, Adipati Gloucester. Gosip sing nyebar manawa Catherine nduwé rencana arep nikah karo Edmund Beaufort, Pangeran Mortain, seduluré garwané. Humphrey ora setuju karo babagan nikahan iku, ananging, ing njero Parlemen taun 1427-8, salah sijining rancangan undang-undang nggawé peraturan kanggo salah sijining Ratu sing randa kanggo nikah manèh. Rancangan undang-undang kasebut ngendika manawa misalé salah sijining Ratu nikah manèh tanpa persetujuan Raja, garwané bakal kelangan lemah lan bandané, sanadyan keturunan saka prastawa pernikahan kasebut bakal tetep dadi anggota saking kulawarga kerajaan lan ora bakal nanggung hukuman. Peraturan liyané ya iku manawa persetujuan raja mung bisa kadadéan manawa panjenengané wés déwasa. Nalika rancangan undang-undang kasebut digawé, raja mung yuswané 6 taun.
Catherine mapan ing njero istana raja, mungkin bèn éntuk ngemong putrané sing isih cilik, ananging babagan iki uga nekakaké untung kanggo para kanselir dhéwé kanggo ngawasi Ratu.
Ing mburi kabèh iki, Catherine wiwit njalin hubungan karo Owen ap Maredudd ap Tudor saking Wales. Ana akèh dongeng, sing paling ora ndukung, kepriye Catherine lan Owen ketemu. Owen mungkin dilairaké ing sekitar taun 1400, lan mungkin lungo ing medan perang nalika nglayani pengurus Henry V Sir Walter Hungerford taun 1421 ing Prancis. Tudor kemungkinan gedhé minangka penjaga sing ditunjuk kanggo rumah tangga Ratu utawa lemari klambi. Hubungan iku diwiwiti nalika Catherine mapan ing Kastil Windsor, lan panjenengané dadi ngandut kanthi anak kapisan ing papan iku. Ing sapropirané titik, panjenengane mandek mapan ing njero rumah tangga Raja lan ing wulan Mei 1432 Parlemèn njamin Owen ing babagan hak salah sijining wong sing kebangsaané Inggris. Iki penting amarga hukum-hukum Henry IV mbatesi hak-hak wong Welsh.
Ora jelas manawa Catherine lan Owen Tudor sejatiné nikah. Ora ana bukti nyata dokumentasi saka prastawa nikahan kasebut. Saliyané iku, manawa panjenengané loro kabèh temenan naté
manawa nikahan kasebut sah, dideleng saka Undang-undang 1428. Saka hubungan Owen Tudor lan Ratu Catherine mudunaké Henry VII saking Inggris lan Dinasti Tudor. Para sejarawan Tudor negesaké manawa Owen lan Catherine wés nikah, amarga nikahan panjenengané kabèh sing sah minangka mata rantai sing penting banget ing nejro argumentasi kanggo legitimasi Dinasti Tudor.
Owen lan Catherine paling sithik nduwèni lima anak (4 anak slamet tekan gedhÉ). Edmund, Jasper lan Owen sakabehé lair adoh saka istana. Panjenengané kabèh nduwèni 2 anak wedok, Margaret, sing dadi salah sijining biarawati lan Tacina, sing nikahi Reynold Grey.
Catherine ngleboni Bermondsey Abbey, kemungkinan golek obat kanggo penyakité sing wés gawé susah sasuwené sapropirané wektu (kemungkinan kanker) Panjenengané uga ngandut anak sing pungkasan lan nglairaké sapropirané dina sadurungé tilar donyané. Panjenengané nggawé wasiaté mung telung dina sadurungé tilar donyané tanggal 3 Januari 1437. Panjenengané dikubur ing Westminster Abbey ing njero kapel Henry V Chantry.
Sawisé Ratu tilar donya, mungsuh Owen lan Catherine mutusaké kanggo nerusaké nglawan Owen sing nglanggar hukum kanthi nikah manèh karo Ratu sing wés randa. Owen ngetok ing ngarep Dewan, mbébasaké panjenengané dewé saka macem-macem tuduhan lan dibebasaké. Ing perjalanan baliné menyang Wales, panjenengané ditahan lan bandané disita. Panjenengané nyoba kanggo mlayu saka penjara Newgate ing wiwitan taun 1438 lan akhiré mandek ing Kastil Windsor ing wulan Juli taun iku.
Sawetara iku, rong putra paling tuwa Owen lan Catherine, Edmund lan Jasper, lunga kanggo mapan bareng Catherine de la Pole, Kepala Biarawati Barking lan sedulur wédok, Earl Suffolk. Ing salah sijining dina sawisé taun 1442, Raja (sedulur tiri panjenengané kabèh) njupuk peran kanggo ngasuh panjenengané kabèh. Owen, akhiré dibébasaké kanthi jaminan £2000, ananging diwènèhi ngapura ing wulan November 1439 (lan jaminan iku dibatalaké ing taun 1440). Owen diladèni kanthi apik sawisé iku lan mapan ing njero rumah tangga Raja tekan tengah-tengahan taun 1450.
Tilar donya lan panguburan[besut | besut sumber]
Catherine tilar donya tanggal 3 Januari 1437, ora suwé sawisé nglairake, ing London, lan dikubur ing Westminster Abbey. Owen Tudor ditahan kanthi tuduhan sing ora jelas ora suwé sawisé tilar donyane Catherine, ananging salanjuté dibébasaké. Panjenengané urip tekan taun 1461, nalika panjenengané dièksekusi déning York dibarengi Paprangan Salib Mortimer. Putra-putra panjenengané kabèh diwènèhi laladan kakuasaan ing ngisor pangeran déning putra Catherine Raja Henry VI. Edmund nikah karo Margaret Beaufort, salah sijining wanita saka keturunan kerajaan, kanthi putra-putra panjenengané kabèh akhiré dadi Raja Henry VII.
Patung kayu kuburané sing digawa ing upacara penguburané isih ana tekan saiki ing Westminster Abbey lan dipajang ing Musium Undercroft. Makam asliné nglambangaké pengetan saka pualam, sing kanthi sengaja dirusak sasuwéné ekstensi ing biara nalika mangsa pamarintahan putuné, Henry VII saking Inggris. Wes dinyatakaké manawa Henry mrintahaké supaya pengetané disingkiraké kanggo ngadohaké saka garis kulawargané sing ora sah. Ing wektu iku, tutup peti matiné ora sengaja kaangkat, ngetokaké rangkané, sing sasuwéné pirang-pirang generasi dadi daya tarik wisata. Ing taun 1669 salah sijining penulis buku harian Samuel Pepys ngambung ratu sing wés tilar donya ing wektu ulang tauné :
Shrove Selasa 1669, Kula lunga menyang Biara, lan ndeleng jenazah Ratu Catherine saking Valois, lan ndemok bagian nduwuré nganggo tangan kula, lan kula ngambung lambénipun, bayangaken kula
MAHAYEKTI Leave a Comment Padha cecawis ing samukawis, iki wis nyepaki anane lakon Semar Gugat, amung kari nekseni wae anane kedadeyan kang bakal dumadi kang padha digugat dening Sang Hyang Semar. Akeh lara
Lamun arso midjil ono loro mergane kang siji metu mergo ino, kang siji datan metu mergo ino, kang metu mergo ino roh suci, kang dadi manungso, iku keno pati, kang datan metu mergo ino, ratu jalu klawan estri lamun jabang bayi
matur, " lamun luput nyuwun pangaksono", wangsulane sastrojendro, "paweling ingsun kuwi kanggo adege bener, kadang
ngobahake ragane manungso iyo urip, kang muno iyo urip, kang kroso romongso ngrasakake iyo urip,
urip kang kagungan, kang amengkoni sakabehing kahanan.
3. Gumelaring jagad anyar saisine pisan, anane mung ringgit purwo, lampahanipun monosuko manunggal, dalangipun bocah soko gunung, herucokro semono, iku kang mandegani pagelaran aneng jagad agung ngalam dunyo, waranggane roso sejati, gamelane dudu gamelan perunggu nanging gamelan lokananta, swarane gumludug, kang dewe-dewe munyo munining urip, ringgit purwanipun woco, elingo purwaning dumadi, purwaning dumadine manungso, tan liyo soko dening roh suci, kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam dunyo kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil, nora rampung lungguh aneng jagad anyar ora biso den lakoni bathin, agomo lan ngelmu, tangeh lamun jenengsiro tan mangerti mring kuncinipun iku kuncining gesang. Moho suci sesebutan ingsun, iku tumrap sakabehing manungso urip kang tumitah aneng
sejatining urip, kang mahanani gelar gulung kang gumelar aneng ngalam dunyo, kang biso mumpuni roso sedarum iku gemblenging roso, mumpuni roso sekalir.
4. Mulo sakabehing poro manungso elingo purwaning dumadi, sun njarwani marganipun naliko jenengsiro kinandut mring ibuniro, ibuniro rino klawan dalu tan kendat anggone meminto mring sihing gustine,
wiwah kakung amung sipat dermo nompo ingkang kagungan urip.
Kapi jembawan sesembahan ulun, guru laki kang sejati, kang andadekake reanane driyo sakabehing manungso, kapi jembawan wujudipun ketek abang, mulo pujo semedinipun mbenjang lamun kagungan putro/putri kenyo manis sang dyah diyu jembowati.
munggal ngejowantah neng ngalam dunyo, tuwuhe sri sejati kang mabyur, mulo dadi pepundene poro kawulo putri miwah kakung, ndadekake mulyane poro kawulo sak anak kadang tumeko putu, iku sak teruse
kuwi batoro kolo, dadi yen triyoto sing dijejerake ora bakal digudo, ketek abang kuwi kekarepan (karso), pujio dudu mujo, mujo kuwi lagi laku, pujo kuwi lungguhe dadi jembowati yo kuwi ghaib, kanggo tetulak, yen matan ono tetulakan pari, jawan kudu dijebol setitik, kuwi saranane banjur gawe ngubengi sawah sepisan wae (sing wis wiwit mratak), bakdo kuwi suket jawan banjur dienam (dibundel wayang) digowo mulih dilebokake lumbung, iki kanggo mengkoni anane pari kang lagi tuwuh (mratak), ora bedo opo wae tuwuhe jabang bayi kang winengku kakang kawah.
Heh putraningsun sami poro satriyo lan wanito mreneo sun jarwani, mangertiyo jenengsiro wus ingsun sabdo dadi kitab suci sejati adam makno wastanipun, iku wujudiro wulang reh sejati
Ojo turu sore kaki ono dewo nganglang jagad nyangking bokor kencono isine dungo tetulak sandang klawan pangan, yo kuwi bagianipun wong urip sabar narimo.
Poro manungso jenengsiro elingo perobahane jagad lawas lan jagad anyar, sing biso ngetutake perobahane jagad, sing wis eling sangkan paraning dumadi , kang wis ndarbeni telu kang podo sektine, kang sumromboh anjrambahi sak indenging jagad. Siji lungguhe roso, loro lakune roso, telu gelare roso, siji tumrap laku jenengsiro laku tresno, loro jenengsiro laku welas asih, telu mring sak podo padane ono, yoiku gemblenge, hanane, gumelare jagad anyar, gulunge jagad lawas, tegese jenengsiro, siji : rengganen kang
mosiking roso, telu : bukti klawan nyoto jeneng siro kroso, rumongso, ngrasakake opo kang jenengsiro lakoni tumrap samubarang karyo.
Pakaryan kang guno amigunani, sumromboh mring
roso katentreman tumrap manungso sak indenging jagad royo kang laku kasebut.
2. Ojo ngrumangsani, jalaran yen ngrumangsani tegese darbe rumongso sumbarang (widagdo ing patrap) malah
tegese gampang kepincut dening kepinginan, darbe kapribaden dewe.
2. Ojo wegah netepi (nuhoni) darmo
Tegese minongko kanggo panglimbang amargo bener luput, olo becik kuwi wis sinandang, tegese yo dadi darbene dewe lan kabeh
diungkiri maneh, ingkono mau rogo kang wenang milih, yen tumindake bener sing bakal oleh kuwi yektine sopo? nanging kosok baline, yen tumindake luput, sing bakal nompo yo sopo?
smjerdipl.ing.agronomijedipl.ing.šum.dipl ing agronomijeDipl.ing.strojarstvadipl.ing.agronomijeMa dipl.ing cestovnog prometadipl.ing.
Jawa bumi tuwa, bumi luhur, bumi suci. Mula coba ayo padha dipenggalih ing endi kang medharke anane piwulang luhur sing tansah ngutamakake pekerti luhur. Aja mung ngamengke anane swarga neraka, kuwi kabeh panguwasaning Gusti Kang Murbeng Jagad. Kang baku dadi wong utama kuwi nyang pakerti lan lelabuhane mring sasama
kulo niku lha kok dilantik jadi rektor Universitas Ngawiyat mriki lho Panembahan, lha niku rak inggih mustahil to ?, lha wong ing
mboten saget maca tulis, napa malih thek kliweripun menejemen pendidikan, surat-menyurat, lan sanes-sanesipun, lha napa nggih universitas sing pun kondang ngriki saged majeng, lha kecuali menawi babagan arta menawi menika kula taksih saged ngetang untung ruginipun, lan menawi saged babagan arta menika menawi saged nggih untung terus....””Waaah kabeh wong, yen ngono wae ya isa ta le”sahut Gareng”Pancen Petruk niku menawi babagan arta mboten purun kalah kok mbah, lha wong dhek wingi niku kula ngajokaken proposal kangge tumbas sarung,kaliyan rompi Punakawan ingkang sampun kumel menika dumateng ndara Putadewa, lha kok proposal sampun mandhap, angsal
”Ngger Gareng, Petruk dan Bagong ...””Nggih , Panembahan...” jawab Punakawan serempak”Mbok menawa wis dadi wataknya manusia..., Nalika Gusti Ingkang Akarya Jagad aweh pitakonan marang makhluk-makhluk ciptaane, sapa sing sanggup mikul amanahKu ning ndonya, kala semana amung menungsa sing ngaku sanggup, padahal sing jenenge amanah iku abot. Abote ngluwihi langit lan bumi, mula ora dadi barang aneh menawa ing jagad sak iki akeh para menungsa rebutan amanah, ngaku-aku menawa kabeh isa nyandang amanah. Lumrahing timba iku nggolek sumur, nanging sak iki kuwalik ngger, akeh sumur sing nggolek timba. Contone delengen kae ana sadengah prapatan, baliho-baliho para petualang amanah, pada pamer kapinterane, keprigelane,
pamer pengaruhe dene para caleg pamer kapribadenne. ...Ngger... senadyan ta kowe jejer dadi wong cilik, nanging atimu sing bawera ya ngger. Jejer pemimpin iku kudu Berbudi Bawa Leksana. Kowe iku uga pemimpin lho ngger,
KONSEP SPIRITUAL KAKI SEMAR; | "WONG EDAN BAGU"
papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo sokokahanan,jaman,bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujudopo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
lha saiki akeh wong dha duwe jabatan rangkep-rangkep, kaya ta dadi pejabat wae lha kok ya nyambi dadi blantik sapi. Lha rakyate arep uman apa nek ngene carane????????? ning ya wus lumrah jeneng asu gedhe menang kerahe. Aku tak dadi malinge wae!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Sumber: Diolah dari Bab Pangetaning Cacah Jiwa Bawah Dalem Surakarta
mlayu, sowanna marang Prabu Boma” ”Lho ???” ”Aja sumelang, gusti dhewe sing pingin ngersakake, arep digarwa. Bener dheweke ijik adik ipare, nanging Prabu Boma wis kandung gandrung kapirangu, mula kowe kudu bisa nyowanake. Yen kowe gagal taruhannya adalah jabatanmu. Kursimu bakal digantikan oleh orang lain, alias kowe bakal nampa
bareng karo para prajurit sing jumlahe ana 30 wong. Malah iki SK pemecatan kanggomu uga wis rampung disiapake, sak mangsa kowe gagal nindakake
Hadrotal muhtaromin poro ‘Alim Ulama’ poro kyai & Ibu Nyai, ingkang kito thoati ugi kita ajeng ajeng fatwa lan barokahipun
Sak meniko wonten piranti lembut kangge sinau serat aksara jawi saking kadang sekarjagad. Pramila menika lajeng reka-reka damel software kangge nyerat jawi ingkang boten rumit lan gampil.
Menawi ngersa-aken nyobi, menika link-ipun, monggo dipun klik: http://kal-tech.comze.com/keyboard_onscreen_jawa2.html http://hanacaraka.fateback.com/
ingkang leres aksara KA, TA, LA. ( sanes NA )
sabdadewi said:	September 18, 2013 at 3:09 pm	@ Yth JBD,
Sugeng rawuh pak JBD pemilik blog carito Hoja Van Java ingkang sampun kawentar ing saindenging bawana. Maturnuwun koreksinya,
sabdadewi said:	March 17, 2014 at 7:52 pm	@ Bpk W Haryono ingkang minulo,
@ki ageng jembar jumantoro….sugeng rawuh ki….salam lan salim takzim dumateng panjenengan…nyuwun tambahing berkah donga lan pangestunipun…nuwun sewu,meniko bantu2kemawon oom torabika kaliyan oom bengawan ki….nuwun….
@KI wongalus :sugeng dalu ki…..
suwun mas parikesit,sugeng dalu ugi poro sesepuh kwa,@ki ageng jumantoro,@ki wongalus,@ki torabika,ngapunten kulo ingkang marak sowan,nyuwun izin ngangsu
ojo meneh nyuwun duwet , menawi Gusti nitahaken Kun , punopo mawon Kun…
Sedoyopuniko kantun niatipun, omyeng jimbe puniko lantaranipun. kantun Gusti ingkang ngabulaken sedoyo. nasib manusia saget di rubah , menawi kodrat puniko sampun ginaris..nuwun sewu..
disponibles son Ing electrico, Ing electrico ing, Proyectista calculista ing, Ing electrico altamediabaja, Ing electrico con o Ing
sedoyo. Amargi dereng faham sanget… Matur suwun sanget…
Balas	Manshur Alkaf berkata:	23 Mei 2011 pukul 10:14	Maturnuwun Gus,
abdul munif berkata:	26 Januari 2012 pukul 03:53	sepuntene mbah H. Manshur..kulo mendet artikel panjenengan,kangge acuan kulo belajar ten pesantren,amargi kulo dereng
Saking tahun 1808, keraton iki ngalami keancuran malih sareng Belanda. Saking waktos iku, keraton Surosowan tinggal puinge saos.
Penelitian ngerupa ekskavasi lan observasi sing dilakoni ing situs Keraton Surosowan, sampun ngasilaken kesimpulan. Keraton Surosowan milet pola keraton – keraton Jawa, sing umume ngadep lor. Tata letak bangunan uga milet saking aturan, sing pundi nyangkin ing kidul, wenten bangunan – bangunan sing
Kosambi Baru, Kosambi Cengkareng dsk Perum Bojong Indah, Perum Bojong Permai, Desa Bojong Cengkareng dsk Kp.Pulo Gondrong, Kp. Dongkel Gondrong, Kp.Gondrong Petir TNG dsk Imigrasi Cengkareng, Perum Cengkareng Indah, Jl.Raya Pedongkelan dsk Kawasan Industri Benua
Balas	pitik berkata:	Kamis, 19 Maret , 2009 pukul 4:14 pm	lho kok wis halim?ah..ancene jaman saiki wong wedok
panggilan sembahyang, waah sakjanya ya dosen agama lho ngger, wis ayo enggal nggoleki Bathara Guru ndik pendapa Ngamarta kana wae ngger...” ”Oh iya mbah hayo” Kedua makhluk wayang
lha ya ngono kuwi akibate yen mung nggugu karepe dewe. Deweke ora nyana menawa masyarakat iku mung lamis, gelem nampa duwit saka sapa wae, nanging coblosan tetep ora bakal gingsir saka njeroning atine” ”Ngono ya ora kapok lho mbah” “Aih, sing jenenge manungsa iku kapoke yen wis mati, lha yen ijik urip kahanan sing kaya mangkono iku durung bakal ilang” “Betul mbah. Kalau begitu ayo segera kita mencari Bathara Guru” “Eh hayo ngger, ndak ter-ne”
Wayang: Kerja, Karya dan Dharma part 1/3 | Wayang Indonesia
Memuji Marang GustiRikolo suryo wes sakjejeking mustoko,Panaz tumibo marang bumi,Gerah kroso maring rogo,Nanging amung pandungo syukur ingkang saged kulo aturi marang Gusti Kang Moho Kuoso ,Amargo tekan dinten niki kulo tesih di paringi umur dowo.. Roso Loro Sak Jroning AtiRoso loro sak jeroning ati iki,Naliko kelingan sliramu,Tansah mesem lambe iki naliko kelingan eseme sliramu,Ati iki ora biso ngapusi,
engkang tak anti",Mung sliramu engkang tak kangeni..Duuuh widadariku maburo mbalek menclok ning atiku..Obatono ati ingkang cacat iki.. Kangen KampungSawijining dino wayah sore,Tuyo tumibo marang bumi,Tansah anyez rogo iki naliko keno semilire angin udan,Ayem tentrem rasaning ati,Banjur kelingan lan kangen kahanan ing ndeso.Sing Tak KangeniPating kricik suwara gerimis..Banyu tumiba marang bumi nalika wanci bengi..Ngrasakno ati iki koyo diiris..Nalika Eling marang sing tak kangeni..Adem rasaning raga iki..Nalika kena semribiting angin ..Senajan adoh panggonanmu saiki..Nanging pikiran iki tetep ElingKlaras Kang Keno AnginKemrisik suarane klaras kang keno angin..Katon mobat mabit kanthi serasi.Banjur pikiran iki tansah ngeling eling.Sawijining
ngomong: “Nèk Kowé Anaké Gusti Allah, kana anjlok medun! Nang Kitab lak ketulis ta: ‘Gusti Allah ngongkon para mulékaté mageri kowé. Kowé bakal ditampani nganggo tangané, supaya sikilmu ora kenèng watu!’ ” 7Nanging Gusti Yésus semaur: “Nang Kitab uga ketulis ngéné: ‘Kowé aja nyoba Gusti Allahmu.’ ” 8Sétan terus nggawa Gusti Yésus munggah nang gunung sing duwur banget. Nang kono Gusti Yésus terus kongkon ndelok sakkèhé kraton ing donya sak apik-apikané kabèh. 9Sétan terus ngomong: “Kabèh kuwi bakal tak kèkké Kowé, nèk Kowé gelem sujut nyembah marang Aku.” 10Gusti Yésus terus ngomong: “Kana lunga Sétan! Nang Kitab ketulis: ‘Nyembaha marang Gusti, Dèkné Allahmu. Namung Dèkné sing kudu mbok ladèni.’ ” 11Sakwisé kuwi Sétan terus lunga. Para mulékat terus teka lan ngladèni Gusti Yésus. 12Kadung Gusti Yésus krungu nèk Yohanes
sing manggon ing pepeteng wis weruh pepadang gedé. Srengéngé wis njedul kanggo wong-wong sing manggon nang tanah sing dikwasani pati.” 17Ing waktu kuwi Gusti Yésus terus molai mulang, tembungé: “Pada ninggala urip dosa, awit ora suwi menèh Kratoné Gusti Allah bakal diwiwiti.” 18Dongé Gusti Yésus mlaku nang pinggiré mér Galiléa kono, Dèkné weruh wong loro kakang-adi, yakuwi Simon sing uga dityeluk Pétrus lan Andréas. Wong loro iki ijik nguntyalké jalané, awit kerjanané nggolèk iwak. 19Gusti Yésus nyeluk: “Hayuk pada mèlu Aku. Kowé bakal tak blajari dadi tukang nggolèk wong.” 20Simon lan Andréas terus ninggal jalané lan mèlu Gusti Yésus. 21Kadung mlaku sedilut menèh terus nemu wong loro menèh, yakuwi Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus. Wong loro iki karo bapaké ijik pada ndandani jalané nang prauné, terus dityeluk karo Gusti Yésus. 22Sakwat terus pada medun sangka prauné, terus mèlu Gusti Yésus, ninggal bapaké. 23Gusti Yésus terus ndlajahi bawah Galiléa. Dèkné memulang nang sinaguk-sinaguk lan nggelarké kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah. Sing lara pada ditambani sangka pernyakité lan memalané. 24Kabar bab Gusti Yésus terus sumebar nang seluru bawah Siria. Wong-wong sing lara lan sing nduwé werna-werna pernyakit, sing kesurupan demit, sing lara ayanen lan sing lumpuh pada digawa nang nggoné Gusti Yésus lan kabèh ditambani. 25Wong pirang-pirang pada mèlu Gusti Yésus. Enèng sing sangka Galiléa, sangka Dékapolis, sangka Yérusalèm, Yudéa lan sabrangé laut Yordan.
yen wus jumeneng ing sajroning hana, kang dumadi tanpa kinardi | S A B D A B A T H A R A
jajlanak, sing dimangsa ora liya ya mung bangsane dhewe, luwih-luwih wong cilik sing tanpa daya. Ayo………Lur kang padha manunggal ing jagad pakeliran iki lan ing endi wae. Ayo tangi ngadeg jejeg nggejejer dadi wong Jawa.
Wong Jawa wis tau menang mungsuh Landa, lha ngapa karo Bambang lan sa’anteke wae kok kedher. Ayo lur rakyat Ngayogyakarta tekaning rakyat Surakarta manunggal dadi siji dadi tetungguling wong Jawa. Para senopati lan manggalayuda sawadyabala,
Dhimas Surya ingkang kula mulyakaken, kula cingak sanget dene anggen panjenengan ngunandika mawi tembung Inggris kok nengsemaken sanget, sanget mranani ing manah saha merbawani tumrap wawasan ingkang panjenengan paringaken. Ewasemanten ingkang dados pitakenan ing manah kula, tembung pangandika panjenengan ingkang nrenyuhaken menika menapa boten saged dipun santunaken dhateng Basa Jawi? Kula rumaos yakin bilih Basa Jawi mesthi saged dados wahana ingkang sae kangge idhaman kados ingkang panjenengan ngendikakaken. Upamia boten kuwawi, kula kinten basa dalah kabudayan Jawi aluwung dipunpasrahaken dhateng para turis kemawon, boten sisah ndadak dipun uri-uri utawi dipun entasaken saking kewontenanipun ingkang mutawatosi. Cekap dipun petak kemawon. Mila pangimpen panjenengan ingkang sarwi endah menika mugi dipun wujudaken mawi tembung Jawi supados langkung tumama ing penggalihipun sok sintena ingkang maos, mliginipun barisan enggal ing
Katur dhumateng Bapa Rsi Tunggorono ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,
The irony of being so dedicated to the Kraton’s pre-modern
Kagem panjenenganipun Dhimas Surya Sasangka, Kula maos pesen panjenengan kanthi raos ngungun lan pangeram-eram ingkang mratelakaken kaprihatosan lan pamanggih penjenengan dhumatheng sumbangsih saking Kraton Surakarta dhateng kabudayan Jawi. Kula mboten saged matur kathah, nanging namung saged usul sekhedik kanthi andhaping manah. Visi abad 21 ingkang penjenengan ngendikakaken sanget pun betahaken kangge mratelakaken dhateng tiyang kathah tumraping sumbangsih kraton Surakarta, ingkang dados tetengering kabudayan Jawi, ing saktengahing budaya Nusantara. Mbokmenawi kados ingkang pun ngendikakaken kula usul tambah peran/ sumbangsih kraton saged pun garisaken wonten ing babagan menika: – Karya sosial philantropic (charitable works) –> saged nyumbang dhateng ngentasaken kemiskinan, pendidikan kelompok marginal.
– Studi sosiologi budaya & linguistik Jawa (Javanologi) –>Peran lan sumbangsih kraton Surakarta mboten saged pun batesi wonten ing babagan ‘kesenian’, namung langkung wiyar ugi kados ‘ revitalisasi kabudayan’ Jawi. Kula pitados menawi kathah tiyang Jawi, sinaosa saking njawi kraton, ingkang saged ndherek & ngaturi sumbangsih dhateng lumampahing visi menika wau. Dhimas Surya Sasangka, Saya membaca tulisan Dhimas perihal visi abad 21 Kraton Solo
Reply	sabda bathara Says:	January 19, 2011 at 12:40 PM Kula nayogyani sanget dhateng panjurungipun Eyang Resi Tunggorono ing Kikising Jagad. Mugi-mugi Mastoni,
kalayan kadang-kadang ingkang tasih kagungan krenteg ndadosaken pusering kabudayan Jawi kagungan kawibawan malih, kanthi pawitan kasagedan ingkang pun kuwaosi. Kados pangandikan panjenengan piyambak, basa Jawa kedah saged gesang kanthi ngemot isining pangangen-angen ingkang sakalangkung wiyar, mboten namung bab-bab ingkang teknis, anangin ugi filosofis, lan sapanunggalanipun. Nyuwun pangapunten menawi saget kula namung nimbrung Eyang Resi, amargi kula kiranging pamawas kula ngengingi basa. Matur nuwun, lan nyuwun pangapunten. Sugeng WA, Yogyakarta
Reply	sabda bathara Says:	January 19, 2011 at 12:44 PM Gunging panuwun kula ingkang
Dwiyatno ingkang sampun kersa hanjangkepi babaraning visi ingkang sampun kula gelar-gulung ing riki kanthi sarwa-sarwi cupet lan ringkih ing panglalar. Sanadyan namung rembag ingkang isi pamanggih, hewadene punika wau kalebet satunggaling perkawis ingkang karaos wigatos sanget. Kumaceluning manah punika prasasat nyidham rujak cempaluk nalika kula nyobi nyaosi rembagan sepala ngengingi pamawas saha pangraras tumrap lampah jantraning Kasunanan Surakarta. Ing pangajab, mugi sadaya pamikiran kita punika wau sageda kangge wewahan panglimbang saha gagaran kandel-kumandeling tekad tumrap sadaya panggayuh hanjejegaken kawontenanipun karaton ing wekdal samangke supados boten lajeng luluh kaprawasa dening ewah-gingsiring jaman. Matur nuwun, Mas Surya
pada Maret 11, 2009 pada 2:27 pm | Balas assafanjany
Wiiestalaaah Caak…! Lapo sie ngurusi amale wong liyo?, amalku karo sampean kabeh sing selama iki, wis yakin diterimo Gusti ALLOOH ta???
Aku sampean kabeh nang ndunyo iki bukan Pengadil gawe wong liyo…
AWAK DEWE IKI MERHATEKNO BATHIINE/JERUNE/ISINE AMAL, PADAHAL IKU JUGA NGGAK KALAH PENTING KAN…
OPO KITA IKI GAK KUATIR TIPU MUSLIHATE SYETAN SING SENENG NONTOK AKU SAMPEAN KABEH NGOTOT-NGOTOTAN, EKER-EKERAN, ILOK-ILOKAN….HEH !
OPO SETAN GAK NGGUYU THOK AEE, NONTOK AKU SAMPEAN KABEH, GAK ATEK DIGUDO LHO! WIS
Dzierżoniów (Jerman Reichenbach) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dzierżoniów&oldid=1090258"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
tembung-tembung ingkang limrah kasrambah ing paguneman padintenan, punika saged mujudaken pirantos ingkang dados wigatining wigatos ingkang keplok kaliyan wataking satunggaling bangsa.
basa punika babaring rasa. kanthi nggagapi tembung-tembungipun, kita lajeng saged ungak-ungak wedharing rasa-pangrasa, gagasan, punapa dene kekajenganipun ingkang darbe basa.
bangsa nuer ingkang ngulandara ing wewengkon negari sudan sisih ler, punika sugih tetembungan ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan sapi. cacahipun tembung-tembung wau ngantos watawis 400-an tembung. tumraping bangsa nuer, sapi punika minangka sakaguru gesangipun. saking tresnane marang sapi ngantos anak putunipun dipun paringi tetenger nami ingkang sami kaliyan sapi ingon-ingonipun.
makaten ugi bangsa inuit (eskimo), ingkang saben dinten gesangipun boten saged uwal saking gupak salju, sugih tembung-tembung kangge mahyakaken salju. nyuwun pangapunten, ngantos salang tunjang kula taksih boten kemutan leresipun pinten cacahing tembung-tembung wau, udakawis 22-an mbokmanawi.
manawi panjenengan pinuju tindak new york, tamtu panjenengan badhe asring mirengaken tembung-tembung kadosta:
“dough”, “greenback”, “dust”, “loot”, “cash”, “bucks”, “change”, lan “bread”, ingkang tembung jawinipun namung satunggal, inggih punika “dhuwit”. tembung-tembung wau mratelakaken punapa ingkang dados wigatining wigatos tumrap lampah jantraning bangsa kapitalis amerika, boten sanes inggih punika “money”. amila boten nama aeng
tiyang jawi ingkang cikal bakalipun taberi olah tetanen sugih tetembungan kadosta:
pari, gabah, beras, katul, elas, sega, ketan, bubur, menir, upa, karak, lan intip, ingkang basa inggerisipun namung satunggal “rice”. amila kedah dipun jlentrehaken rumiyin manawi badhe atur katrangan satunggal-satunggalipun: “sticky rice” (ketan), “rice in its husk” (gabah), “rice plant” (pari), “cooked rice” (sega), lsp.
kosokwangsulipun, bangsa inggeris ingkang remen wuru getih ngamuk punggung ing paprangan yen perlu gari mulih mung aran, punika sugih tetembungan ingkang sarwa-sarwi nggegirisi, ingkang raket keket supeket cathok gawelipun kaliyan perang. sanadyan boten saweg pinuju dhor-dhoran gelar yuda supit urang mawi tameng gendera pbb punapa dene pasukan koalisi, tetembungan kados kaserat ing ngandhap punika gampil pinanggih kaginakaken ing paguneman padintenan ing antawisipun tetiyang abasa inggeris, kadosta:
pikir punika saged dipunwadhahaken wonten ing basa. dados basa punika saged dados pirantosipun pikir. manawi tembung-tembung wau lajeng kajarwakaken kanthi walaka, punapa punika boten ateges impor pola pikir saha rasa-pangrasa manca, ingkang tundhonipun mangke saged dados pakulinan ngantos anjlog rumesep ing watakipun bangsa kita?
kapara malah sae, mbokmanawi, manawi rasa-pangrasa lan pamikiranipun wau saged timbang lan laras kaliyan bebudenipun bangsa kita, nanging manawi kosokwangsulipun? lajeng kados pundi anggen kita badhe saged amilah-milahaken pundi ingkang becik lan pundi ingkang ala manawi kita piyambak boten utawi dereng wanuh saestu kaliyan gadhahan kita piyambak?
menggahing janma manungsa, inggih pirantos wujud rasa lan pikir punika ingkang dados wigatining wigatos tumrap tiyang gesang bebrayan. majeng munduripun lampahing bangsa punika gumantung saking daya pakartining rasa lan pikir. sepele-sepelenan kemawon, apesipun njalari andadosaken kauntungan negari sanes anggenipun nyade barang-barangipun dhateng bangsa kita sangsaya laris manis, anambahi awak lemu glinuk-glinuk pasuryan sumringah bingar sinawung suka ing wardaya, kados mbakyu hughes.
punika saweg alit-alitan. ingkang langkung ageng malih, moril kita punika kajajah boten kraos. nanceping raos ingkang rumasuk lumantar daya prebawanipun basa punika sok boten kraos. blegere wong jawa, ning yen rasa-pangrasane dudu, kuwi jenenge ndhagel sing marakake wong liya ngguyu kapingkel-pingkel.
Sepi Ing Pamrih Rame Ing Gawe, Banter tan bancangi dhuwur tan ngungkuli
Crah agawe bubrah, rukun agawe santoso
Becik ketitik olo ketoro, sing sopo salah bakal se...
Ojo sok gawe susahing liyan, opo to alane gawe sen...
Joyo joyo dwipantoro tetep joyo ngadepi beboyo
Selamanik No. 16 A. Banjarnegara, 53415 Jawa Tengah, Indonesia
Chi Wah Wong ....King Wong (as Dayo Wong)
WISATA KABUPATEN PURWOREJO 2012" PERSYA...
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubelovexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
lan Kuwatos Suraos Jenjem Ayem Tentrem Sumurup Dening
3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong
sumber : http://annasagung.blog.com/828105/ More …
RMP Sosrokartono iki sinebut guru spirituale tokoh-tokoh nasional. Sebut wae Presiden Soekarno lan Soeharto uga nyecep ngelmune. Lepas saka kekurangan lan keluwihane tokoh loro iku, apa kang katindakake iku sebageyan pancen ngamalake piwulange RMP Sosrokartono. Ing buku Soekarno, An Autobiography as Told to Cindy Adams (1965), Presidhen kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa
“Nulung pepadhane, ora nganggo mikir wayah, wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami.” Digambarake kayadene kanthong, ing sanubari kita kudu ngilangake dhasare kanthong kuwi (nirpamrih). Wong-wong kudu wani ngilangake pamrih ing sajrone urip. Kang iku urip kudu tarimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.
Saka Ngendi RMP Sosrokartono nemokake piwulang Kanthong Bolong iki? Akeh sing ngira yen panjenengane njupuk
Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu Kanthong Bolong iku nyinau
Cetha lamun piwulang iki asli, ora asal saka referensi manca negara.
becik ngindhunga karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.
skrip tinggalan jaman semana dhek aku isih padha ngudi ngelmu marang Guru Dipo. Aku nemu seratane Guru Dipokanggo para muride. Isine isih katon ngemu nas lan rasa tumanja kanggo wektu iki. Dak waca wola-wali.Kepenak
leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake. Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha ngendelake akal lan nalar. Kabeh pambudidaya katindakake kanggo nata perekonomian lan panguripane bebrayan.
Faham kapitalisme global nguwasani tatatan urip. Egosentrisme dadi pola pikir pribadi. Wong-wong padha gelem ngorbanake hak pribadi kanggo nggayuh keuntungan sing luwih dhuwur. Ing kahanan kaya iki alam dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.
Sewu siji penyakit sosial lan individual satemene mula bukane saka individualisme utawa egosentrisme iki. Nalika akeh wong sing tansah nduwe pamrih, tumindake ora tulus ikhlas, apa kang katindakake iku duwe kepentingan pragmatis. Yen kepentingan iku ora keturutan ora wuning njalari daredah,
lan jahat ngebaki warta saben dina. Bebendu lan bncana teka tanpa kendhat nanging ora bisa methik hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa dhewe.
Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono. Panjenengane banget prihatin nguningani pakartine manungsa sing egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake kanthi istilah Ngelmu Kanthong Bolong (uga sinebut Ngelmu Kanthong Kosong utawa Ngelmu Sunyi). Manut
uga alam). Mung nggunakake medhia banyu putih, panjenengane bisa menehi usada kabeh panandhang iku. Yen ana wong coba-coba, panjenengane mesthi priksa mula bakal diwenehi pangandikan tegas, lan singkat. Asring dumadi gelas utawa botol sing isi banyu putihe wong sing coba-coba iku
uga nyecep ngelmune. Lepas saka kekurangan lan keluwihane tokoh loro iku, apa kang katindakake iku
Presidhen kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake.
Ngelmu Kanthong Bolong iku dilandhesi pemikiran sing prasaja. RMP Sosrokartono ngendika, “Nulung pepadhane, ora nganggo mikir wayah, wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami.” Digambarake kayadene kanthong, ing sanubari kita kudu ngilangake dhasare kanthong kuwi (nirpamrih). Wong-wong kudu wani ngilangake pamrih ing sajrone urip. Kang iku urip kudu tarimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.
Upanisad, Bagavatgita, Kitab Suci agama Buddha, Lao Tze kanthi Tao Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu Kanthong Bolong iku nyinau saka kasunyatan
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Ryki. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 60.085 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Ryki&oldid=1091451"	Kategori: Powiat ing propinsi Lublin	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 14 Sèptèmber 2016.
RAW ya iku salah sawijining acara gulat ingkang tayang ing tivi. RAW iku uga padha kaliyan Smack Down, uga sawijining acara ingkang didamel kaliyan World Wrestling Entertaintment. Iki uga salah sawijing program gulat ing tivi kanggo hiburan. Adégan-adégan gulak ingkang kawaruh iku namung kanggo hiburan. Ulah raga iku uga diprèdikat tayangan tiyang diwasa lan pinisepuh. Ing nagari Amerika Serikat, kaping pisan RAW iku tayng ing tivi nalika taun 1993. Ing nagari Indonesia, acara tivi gulat ingkang didamel karo World Wrestling Entertaintment kayata Smack Down lan RAW iku tayang miwiti taun 2006. Nanging déning wonten masalah kanggo rating tivi lan aksi kékérasan ing Indonesia amarga tayangan iku, ijin siarane banjur dicabut.
Sejarah saka RAW[besut | besut sumber]
RAW iku kapisan tayang ing labuh 11 Januari taun 1993. Nalika iku namung tayang 1 jam ing stasiun tivi USA Network. Tampilan kapisan iku nguguhake Yokozuna lawan tanding karo Koko B. Ware. Iki uga dadi episode ingkang The Undertaker main kapisan ing RAW, ora Smack Down, tarung karo Max Moon. Nalika ing
Dijupuk 02-02-2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "WWE Germany Scheduling" (ing German). World Wrestling Entertainment. Dijupuk 02-02-2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "WWE Magazine" (ing German). Sky Sport.
^ "Sport 1 Schedule" (ing Irsaeli). Sky Sport 1. Dijupuk 02-02-2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 5 Sèptèmber 2016.
wis beda karo jaman mbiyen, siki bayarane lewih larang hehe…
Posted by AGUS PURWITO | Wednesday, 11
mengucap; kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku papat kiblat, kelimo pancer…ewang-ewangono aku..saperlu ono gawe ….
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Paribasa Jawa.
Kaca-kaca ing kategori "Paribasa Jawa"
Kategori iki isi 80 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 80 kaca.
Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwèk, dadiya suket emoh nyenggut
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.18, 8 Januari 2009.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tana,_Norway&oldid=1006372"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 5 Maret 2016.
kuwi adil paramarta mring para kawulane nanging wong kang picaksana kuwi amung mentingake dhiri pribadi lan golongane. Apa ya pantes diugemi dadi jejering panutan menawa isine amung ngedu lan mbedakake para kawula kang banget butuh pengayoman?
kanthi milih pemimpin sing sing ora bener. Mongko yen wis kedadean koyo mangkene sing rugi sopo? Rakyat ta. Lan sing untung yo politisi busuk kae?”
“Wah, nggih mboten, niki wau nembe kula tilar sholat dateng langgar. Dados kulo tutup sekedap. Lan niki wau Mas Joko Lancur nggih nembe kemawon dugi” jells Lik Sibo, sambil meracik dua cangkir kopi kesenangan Kyai Mirah dan Ki Honggolono.
“Pondokipun kok sepi Kyai?” Tanya Ki Honggolono membuka dialog
“Oh, inggih Ki. Lare-lare sami wangsul liburan semester”
“Piye Le, kowe mau kok wis teka kene. Apa wis sembahyang” Tanya Ki Honggolono pada anaknya.
“Sampun romo, nanging niki wau dereng ngaos. Mangke mawon bakdo
“Niki kopinipun!. Ngersakne dhahar nopo Kyai?” tawar Lik Sibo
“Pecele taksih Lik?, kulubanipun nopo?”
“Bayem, kenikir, godhong so, kembang turi, kacang, kalih capar … ngersakne nopo?”
“Wah, cocok sedoyo kyai, aku kabeh wae, Lik”
“Kulo nggih sami Ki Honggolono, Lik” sahut Kyai Muslim
taksih sae kok dibongkar, lha niku rak nggih namung buang-buang dana kemawon”
“Kae ngono ora mbuang duwit, nanging duwe
dimanipulasi. Laporane nganggo ragat rong milyar, nanging sing dinggo mung sak
“Ya, betul. Wong Londo kondo yen sing dipimpin luwih pinter ketimbang pemimpine disebut counter power. Menawa bawahane mengko kontra karo sang adipati,wooo bahaya. Luwih-luwih , menawa
bawahan ora macem-macem, Pak RT yang sekarang ini mengendalikan adipati, bisik-bisik poro pejabat dimutasi…” “Waa, kadipaten Surukubeng soyo nelongso yo. Yen aku luwih becik ndang diganti wae Mas Patih. Lha piye maneh,… awake dewe iki podho karo mabayari wong ora iso opo-opo, mbayari adipati nganggur… tak kiro dudu kelase menawa dadi
sok sopo wae pejabat sing gelem mbadhog, nguntal barang,utowo duwite negoro kanthi cara sing ora kalal, omahe kobong, awake lara, pikirane dadi edan, ora iso mingkem, utawa ora iso mlaku… oh tak kiro Surukubeng bakal makmur. Ora koyo sak iki iki…”
“Lho, Kakang mireng pawarto nopo to?, kok ujug-ujug gemes karo pejabat Surukubeng?”
“Wah sampeyan niku ketinggalan jaman Kyai. Lho niki lho, sampeyan waos pawarto saking Koran-koran, yen Adipati, lan Patih utawi Wadip, dalah dewan, sampun tumindak jubriyo, dados duratmoko,tumindak culika,apus krama,nedho dana karam, dana APBD ingkang gunggungipun pitung puluh milyar, modus operandinipun, kanthi
lha menawi pengawas sampun kesah mangke disuwun malih kalian adipati, ingkang diseponsori
kakang, ayo, sumpah sing biyen awake dewe lakoni, dicabut. Murih anak putu anggone podho satru enggal babar dados kerukunan. Mbok bilih para wargo badhe tetanen menopo kemawon supados ical raos was sumelangipun, dene ingkang kagungan kerso mantu, mbok bilih wonten sanak kadang saking Nggolan dalah Mirah mulai dinten sak mangke saget mbang sinambang, datan wonten sambekolo… lan kula gadah angen-angen,
ingkang sampun purun tumindak dados duratmoko, kita sedakaken dados lutung,bisu, lumpuh, griyane kobong, uripe sengsoro”
iki pancene ora tahu laku prihatin kok. Sholat ra tahu, poso ra tahu. Rino wengi mung PS-an wae. Lha piye, sekolah wae mbolosan. Mulakno ijazahmu mung tekan kejar paket wae…” pungkas
ngerti lan tanggap ing sasmita, menawa kuwi mau mung akal-akalan murih si pemimpin bisa disetir, dikendalikan, lan dipermainkan. Ujung-ujunge nggo ngeruk kekayaan pribadi lan kekuasaan sing bakal teka”
jaman edan. Wong Surukubeng ketularan edan. Milih pemimpin kok yo wong…., yen ora edan ora dadi PNS. Oalaaaah…oalaaaah… politikuse yo wong …. Yen ora edan ora iso dadi tikus edan…. Niku jaman
“Semanten ugi kula Raden. Kula tumut isin, lha jare piyambakipun menika ngendikane dados kiyai, lha kok konangan selingkuh niku pripun. Mbok ya inggih leren kewolo anggen dados adipati. Mesakna mring para kawula. Lha wong nyatane dados adipati nggih mboten saget menapa-napa. Terus niku namine pripun??” pungkas Kyai Mirah
“Wah, senajyan mekaten titelipun SH,MSi lho Kyai?”
“Gelar ngono ora mung kanggo gagah-gagahan wae. Ananging pawongan sing duwe gelar kudu sumbut karo cak-cakaning ngelmu tumrap bebrayan. Arepo gelare sak thekruk, ananging ora iso opo-opo yo percuma. Lan awake dewe iku wis mangerteni, menowo gelar-gelar iku mau biso tinuku kanthi dhuwit. Alias
Wis ngene wae, yen kowe ora percoyo, coba Adipatimu sing nganggo gelar SH MSi kae, takonono babagan
“Niki guyon mawon. Menawi kala emben sang adipati niku angsal pepaparap mister jegeg, krana asring ngucapaken kata-kata jegeg ing sadhengah panggenan. Lha sak niki niki, menawi kula mirengaken piyambak, piyambakipun sering ngucap ‘seje silit, seje anggit’…”
“Lha inggih, menawi makaten peparap menika nggih perlu diganti ta…”
“Nggih ngaten kemawon Raden, gandeng adipati Ponorogo sak menika winastan adipati ingkang mekaten kala wau, menawi kula
pemimpin ingkang leres-leres sae bebudene, lan sae
derengipun panjenengan winisuda, taksih wonten malih kapribaden ingkang panjenengan kedah sinandang minangka jejering narendra, inggih menika sepindah; Aja Dumeh Kuwasa, Tumindake daksura lan daksia marang
nyepelekne tiyang. Awit kathah tiyang sak mangke kecelik awit namung mandeng tiyang sanes krana dedeg piadege, pangkat lan drajate, ayu lan baguse kemawon. Dereng kantenan Raden, senadyan ta tiyange niku alit, melas, lusuh, reget, menawi tiyang niku bebudene ala. Mboten saget nopo-nopo… oh klintu raden. Malah, kathah ingkang kados menika mboten kathah dosanipun, mboten purun neka-neka, nanging jebul nggembol watu item, pinter lan wasis ing samubarang. Suwalikipun, kathah tiyang kecelik kanthi kahanan kang nyengsemaken, nanging ing wingkingipun mawa racun, kepara saget nyedani tiyang sanes. Ka enem, Aja kibir, ngantos ngendika yen bumi Ponorogo sak isine kagungan paduka. Para PNS ingkang dados staf paduka gesang pejah, paduka ingkang nguwasani. Oh… menika ngrisak sarak, ngrisak Islam paduka. Paduka sampun laku syirik. Pejah gesang, rejeki, pati, jodo, sandang pangan, bahagia, sengsara, sampun ginaris dening Alloh. Bumi Reog menika sanes kagungane Raden Katong, sanes kagungane sinten-sinten, bumi menika kagungane Alloh. Pramila mangga kita reksa sesarengan karahayonipun. Sampun ngantos dicepeng dening tiyang ingkang nalingsir saking bebener. Yen ta wonten, inggih
kawiwitan ing dinten sak mangke. Lan katur sedaya masyarakat Ponorogo, mugia ing pemilukada ingkang bade dateng sampun ngantos klentu malih milih pemimpin. Pilihlah pemimpin ingkang leres-leres sae. Sae intelektualipun, sae emosionalipun, lan sae spiritualipun. Pramila kanthi menika, kanthi maos bissmillahirrohmanirrohim, kula sangkul amanah dados adipati ingkang kawitan, kanthi semboyan, kerja ikhlas, kerja cerdas, kerja keras, dan kerja tuntas. Mugi-mugi Gusti Alloh
seekor babi hutang (celeng), lalu kami tengking (kami usir) :”Ayo, roh celeng, metu!! Sakjerone asmane
mata terpejam berkata: “Asu yo, kowe kabeh podo kurang ajar. Aku emoh lungo soko bocah iki!!” makinya.
“Ora iso, kowe kudu lungo soko bocah iki. Iki dudu panggonanmu. Iki daleme
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rantau_Selatan,_Labuhan_Batu&oldid=1044319"	Kategori: Kabupaten Labuhan BatuKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 15 Maret 2016.
siji/Kinarya tanpa keni/Dhapur lameng kirang patut/Nanging sepuhe dilat/Tan lami tumuli dadi/Sampun
den adhangi/Dening Wadya kang atungguk/Langkung kaku ing manah/Jaka Sura nulya bali/
wesi/Jinajal mring wesi lawang/Tugel tan kongsi mindhoni/Eram ingkang ningali/Jaka Sura karyanipun/Landhep ampuh kalintang/Pedhang iki Sun paringi/Aranira si Lawang iku prayoga.
kekuasaan Kanjeng Pangeran Mangkubumi yang setelah dinobatkan sebagai raja bergelar Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I ,
Buyut dalem ( cicit Raja) dan Canggah dalem ( Putranya buyut ). Warengipun Panjenengan dalem Nata (
Wong’ke koyo dulur sing wis raket suwene iso nyanyi brg penyanyine, mangan ra kendat, turu iso Nikmat, panitiane ra nduwe
Petruk iku mengku teges patrap, mengku karep tinimbang padha nglantur pikir lan ucape, becik padha ndandani patrape, ya patrap lahir lan batin kang bisa njalari urip guyup rukun lan endahing
mbah mugi2 shang hyang murba kanjeng
mbah mugi2 shang hyang murba kanjeng gusti Allah kersaning rahmat lan ngapuro ne kagem mbah. Pitutur budi mbah
Mugi Gusti kang Akaryo Gesang nerami sedoyo amal sae panjenengan lan ngapunten sedoyo lepat panjenengan
padhanging margi dumugi ngarsanipun Gusti. Lan ugi mugiya sedaya amal eyang dumateng sesami lan sedaya bhekti eyang dumateng nagari
Prabu Munding Ganawirya Tapakmanggala Jayasatru (964-973 M).21. Rakeyan Jayagiri atau Prabu Wulung
ARANE PANGGONAN LAN BARANG-BARANG KANG ANA ING KAHYANGAN
1. Alang-alang Kumitir: Kahyangane Hyang Wenang.
2. Ondar-andir Bawana: Kahyangane Hyang Tunggal.
4. Cakra Kembang: Kahyangane Bathara Kamajaya.
6. Suwela Gringging: Kahyangane Bathara Sambo.
8. Argadahana iya Duksinageni: Kahyangane Bathara Brahma.
9. Untara Segara: Kahyangane Bathara Wisnu.
10. Eka Cakra: Kahyangane Bathara Surya.
11. Sidi Pangudal-udal: Kahyangane Bathara Narada.
14. Tejamaya: Kahyangane Bathara Ismaya.
15. Ima-ima Maya: Kahyangane Hyang Darmajaka.
16. Sapta Pratala: Kahyangane Hyang Antaboga.
17. Telenging Samodra: Kahyangane Hyang Baruna
19. Setra Gandamayit: Kahyangane Bathari Durga.
20. Jongmeru: Kahyangane Bathara Sakra.
22. Glugutinatar: Kahyangane Bathara Gana (Ganesa).
1. Bale Marcukundha: Palenggahane Hyang Guru nalika miyos siniwaka.
2. Selamatangkep: Lawange Suralaya, dijaga Hyang Cingkarabala lan Hyang
5. Paparjawarna: Alun-alun ing Suralaya. Mawa wit kalpataru sakembaran, yaiku Dewandaru lan Wijayandaru, tau minangka kembarmayang nalika Raden Janaka dhaup karo Wara
10. Ocesrawa: Jaran sembrani ing Suralaya.
11. Erawata: Gajah ing Suralaya titihane Bathara Indra.
13. Mandhalasana: Papan suka parisuka para dewa.
14. Nandana: Arane taman ing Suralaya.
warga smlangu nek ana kesalahan alm. pak achsin wis seda setahun sing kepungkur nek ana salah njaluk pangapurane abeh atas namane klg besar ku ya pakde, mungkin nganggo komunikasi kie sing ndeleng tulisanku, sedurunge njaluk pangapurane kabeh, terkadang aku kangen kelairanku arep niliki nang smlangu tapi waktu sing nggawe urung bisa nemukna,
"Pak Anton? Oh ...panjenengan, mbok si wong edan mlayu-mlayu kosih kaya wong ngudag celeng? (
awu kang nedya gawe ontran-ontran ing bumi Ngayogyakarta Hadiningrat, para senoapati lan manggalayuda bumi Ngayogyakarta, ayo tangi gumregah lan kagugah suthik jinajah dening pokale wong kang
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG
sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
SEMONGGO WARU iku sing awake lencir, kulite ireng manis,
sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus gampang
njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.
SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang kena goda.
disawang. Sorotan mripate cumleret tajem, arang-arang kedep lan gak seneng lirak-lirik. Alise rada lurus dan idepe rapi. Irunge lurus lan rada mbangir garis sisi kiwa tengen irung katon jelas.
Ambane tutuk (cangkem) sederhana. Lambene mingkem rapet untune gak ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik.
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan lemes,
lan rapi. Nek lungguh anteng ora pencilakan. Nek mlaku lembeyane kaya
iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,.
nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
bos nganten anyar komen, wah jenenge mung celotehan – unen2 yo mung ngono thok haha
aja isin-isin migunakake basa Jawa ing endi papane, basa, bangsa lan budaya kang adiluhung. Aja dhemen kalah diangsek dening basa, bangsa lan budayane wong manca. Ayo-ayo Lur gumregah lan kagugah suthik jinajah. Aja was sumelang tangiiiiiiiiiiiiiiii Lur………………
AKU IKI SI ADIPATI KALANG NANDANG SIKEP,SIKEPE HYANG WENANG,WONG SUSAH DADI SENENG,PIKIRAN JUDEG DADI ILANG,UTEK BODO DADI PINTER,
assalamualaikum sadulurku malaikat sekawan, jibril mikail isrofil ijroil, kiwo tengen ngarep mburu ingkang njagi awak kulo, lan sedulur sejati kulo malaikat aruman ya hu Alloh kulo nyuwun……….ingkang sejati ingkang sampurno.
aranmu manjalmo……iles tan katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo sakliyane du….rupo gede cilik gawanen rene, ojo moleh yen durung oleh koyo. sarana bunga 7 rupa
”opo…etaniko. ajiku semar kurung. opo kuasane, teguh kekot kekot koyo lulang gareng ……
“Suargo munut neraka katut”, jan pancen pribasa kaya kuwe wis ora pantes de omongna kanggo wong wadon jaman saiki. Wong wadon pada nduweni pikiran dhewek-dhewek, nduweni hak ngomong ya neng organisasi utawa nang pemerintahan. “EMANSIPASI”. Nah, kuwe sing kadang-kadang de dadekna wong wadon saiki nggo parikan. Pancen ora salah nek ana pribahasa lia sing ngomongna wong wadon kuwe sakaning negara. Senajan kadang-kadang ora patia keton gerakane tapi nyatane wong wadon nduweni peranan sing penting neng seakehane panggonan kawit sekang masalah pedhangan nganti tekan masalah pemerintahan. Kabeh mau ora bakalan pisah sekang campur tangane wong wadon.Awit jaman gemiyen nganti jaman saiki pancen sing arane wong wadon kuwe lemah lembut, tapi mergo lemah lembute kuwe wong wadon nduweni kekuatan sing mpringgani aliase luar biasa. Mpirang-mpirang contone wong lanang sing ora bisa sukses mergo kenang godaane wong wadon, awit jamane Adam be wis katon bisa-bisane detokna saka suargo ya mergo wong wadon aliase Siti Hawa. Nek ndelengna kahanane jaman saiki jan...pancen wong wadon akeh banget sing wis melenceng sekang hukum-hukume agama, sing kadang-kadang marakna wong wadon jan wis kaya langka regane babar blass. Turut dalan be wis bisa dedeleng wong wadon sing nggoli Anggon-anggon marekna matane wong lanang pada mecicil bae, ana maning sing pada tatoan, cukur kaya wong lanang sing kadang-kadang angel nggo mbedakna wong lanang lan wong wadone.Mulane ngganuan wong wadon Nahdliyin ya kuwe Muslimat, Fatayat lan IPPNU-ne kena nggo contho wong wadon liya. Bareng-bareng ngapiki awake lan akhlake ben supaya wong wadon kuwe nduweni budi pekerti sing luhur. Aja mung ngandelli pupur thok tapi ya uga ngandelli imane. Nek ayu raine tur ayu atine toli kepenak de sawang tur gelis payune. (Allohumma..Amin). Nek wong wadon pada apik-apik akhlake toli teyeng ngelingna sing lanang bosa arep nglakoni perkara ala, aja nganti wong wadon ko malah prentahi sing lanang kon nyolong, korupsi utawa lia-liane jaaan..kebo ngeden. Cara ahli hukum jere wong wadon kuwe pendorong tindak pidana sing paling akeh. ”Merga wong lanang akeh-akeh geleman tur nekadan” (sst.. ja mangkel)De pada emut sedulur, wong wadon ya de kaya wong wadon, ora usah melu-melu sing ora patut de tiru. ”Wong sing apik ya sing ngerti kodrate wong wadon”. Jan-jane tugas wong wadon kuwe abot. Ngurusi keluarga/anak, kadang ana sing kerja, detambah ngurusi bojo. Sing ora patut toli, wis sibuk kerja, tapi ora kober ngurusi keluarga. Bodol
nanging menawi dipun tingali saking kasunyatanipun yuswa 53-52 tahun punika sanes dados jaminan temuanipun organisasi ingkang wonten ngandaping naungan NU punika. Nanging menawi dipun tingali saking kemajuanipun IPNU-IPPNU zaman sa'punika sampun langkung maju, kebukti katahipun anggota IPNU-IPPNU ingkang dados pengurus ketimbang ingkang mboten.Menawi dipun tingali saking temuanipun organisasi punika IPNU-IPPNU kadosipun teksih kirang sanget, amargi kahananipun pengurus ingkang tansah dados urusan punika taksih katah (khususipun tingkatan ngandap) mila saking punika mangga kito ngengilo utawi “introspeksi” awak piyambak, kapan IPNU-IPPNU saged temua, saged maju menawi kita ingkang dados pengurus malah dadi urusan?.Zaman sapunika kathah ingkang ningali organisasi IPNU-IPPNU sampun melenceng utawi ketingal awon teng peningalipun Masyarakat. Menapa panci kados makaten? Sejatosipun IPNU-IPPNU saking rumiyin ngantos saniki mboten ketingal awon, nanging amargi kaluputan utawi tingkah laku saking sebagian pengurus punika ingkang ndadosaken IPNU-IPPNU ketingal awon.Menawi kita gatosaken IPNU-IPPNU punika organisasi ingkang paling timur saking NU. Mila sampun dados tanggung jawabipun kita sedaya ngengingi menapa ingkang bade dados lampahipun organisasi benjing ing mangsa ingkang bade dateng.Pramila mangga sami ling-kinalingan menawi wonten lepat lampahipun IPNU-IPPNU, sebab mboten saged dipun pungkiri organisasi punika ingkang sanget mbetahaken bimbingan lan ugi dorongan semangat saking kita sedaya mboten tua, mboten anem. Menawi kito ngraos tiyang Nahdiyin, menikolah tanggung jawab kita.Menawi IPNU-PPNU saniki saged langkung sae Insya Allah Nahdiyyin-Nahdiyyin ingkang badhe dateng langkung sae malih. Leres…? (B-3#Alyen)
Sopo sing pengin kasil dunya, ya kudu nganggo ngelmu, sopo sing pengin kasil akhirat ya, kudu nganggo ngelmu. Sopo sing pengin kasil loro-lorone ya kudu nganggo ngelmu. Pancen bener pangandikane kanjeng Nabi Muhamad SAW nang dhuwur mau. Nyatane suksese utawa kasile wong bisa diukur ya merga ngelmune. Mulane nek wong koh ora nduweni ngilmu
koh ora nganggo ngelmu, ya ndean goli nyukur janji “krek” sing akhire ya, rambute pada poak kaya de krikiti sremet, ya ndan de guyu pitik (pitik si nggoli ngguyu kaya
nggoli mlaku adoh pisan tur urung ana Angkot. Mulane bocah gemiyen akeh-akehe ora pada mangan bangku sekolahan. (wong genah atoss !!) Apa maning siki pemerintah wis ngaweh dalan mpirang-mpirang ana sing arane BOS (
ana sing dienggo “nyokri” tok, nek
aliase modhar. Mulane rika sing wis pada tua ya esih tetep kudu nggolet ngelmu. Kadaran nggolet ngelmu ora kudu neng sekolahan tok! Sinahu ya uga bisa neng pengajian, neng organisasi utawa neng liya-liyane sing penting pengetahuane bisa tambah. Intine kabeh perkara sing neng dunya kiye bisa dadi ngilmu, mung gari-garine menungsane pada gelem sinahu apa ora. Merga ngilmune Gusti Allah ra bakalan enthong senajan banyu segara de dadikna mangsi nggo nulis ngelmune Gusti Allah.Nah kiye sing paling penting. Akeh-akehe manungsa kuwe pada katungkul sinahu dunya tapi kadang-kadang nganti kelalen ngelmu
dadi wong sing pinter tur bener, bisa dadi wong beja dunya akhirate (..sangidun fiddunnya wa sangidun fil akhiroh..) Allahumma..Amin.Nah, sing esih pada enom, saiki ora usah pada mikiri sing liya-liya dhisit. Mikir bae priwe carane ben dadi wong pinter, merga nek dadi wong pinter
kang dibersihake apa nadhzomTegese :Kabeh puji iku kagungane Gusti Allah kang Maha Agung, lan muga-muga tambaho
ing atase kaluargane sa sahabate, lan kabeh wong kang maca Qur’an kang apik-apik. Ewadene kuwi becik ngajiha ngilmu tajwid ing nadzhoman kang wus
arep ingsun ing pangeran ingsun ing kateka karidhlonTegese :Nadzhoman iki takjenengi Hidayatashshibyaan, maknane nuduhake ing bocah-bocah. Olehku ngarang kanthi ngarep-arep banget ing kateka ridhlone Gusti
tanwin iku nun mati kang manggon ana ing akhire isim kang kathon nalika diucapake lan ilang nalika ditulis lan nalika pinuju waqof.Dene nun sakinah iku nun mati kang tetep nalika kaucapake lan nalika katulis lan nalika waqof, padha uga manggon ana ing khuruf, utawa ing isim, utawa ing
hijaiyah 28, iku ana lima sing bakal katerangake kabeh ing ngisor iki, insya Allah.Idzhhar, idghomun ma’alghunati auwSuwiji wacan idhar,
tanwin lan nun mati nalika ketemu ba ing mim iku disebut apa qolabTegese :Kapan ana tanwin lan nun mati ketemu ba wajib kawaca iqlaab ( tanwin lan nun mati nggantinen ing mim mati) kaya
khalla wong kang bagus tambahna sapa sira ing dalem wedi ing Allah, ngilangana sapa sira ing wong kang nganiaya.BABU AKHKAAMI
syaddidaaIng dalem mim lan nun nalika ditasydidi apa mim lan nunTegese :Ghunnah (mbrengengeng) iku wajib kapertilaake ana ing mim lan nun kang nalika
idhom sapa sira sertane mbrengengeng nalika ketemu sepadhane mim.Tegese :Kapan ana mim mati ketemu sepadhane mim wajib diwaca idghom ma’al ghunnah (mbrengengeng), kaya
lan wediha sapa sira ing barang kang narik maca ikhfaaTegese :Nalika ana mim mati ketemu “fa” lan “wawu” wajib semangat maca
DHUWUR KUWI OPO??? AKU RA
Meningitis inggih punika penyakit amargi wonten infèksi ing meninges ingkang nutupi utek lan sumsum tulang belakang.[1] Meninges inggih punika tiga lapisan jaringan ikat ingkang kawangun saking
Meningitis saged dipunjalari dèning manéka jinis organisme, kadosta virus, baktèri, utawi jamur ingkang nyebar mlebet wonten salebeting getih lan pindhah tumuju salebeting cairan utek ingkang saged njalari meninges aboh.[2] Meninges ingkang aboh punika saged njalari karusakan ingkang wigati ing saraf, utek, lan
Penyebab[besut | besut sumber]
Meningitis ingkang dijalari dèning virus padatanipun boten mbebayani amarga saged mantun tanpa tetamba kaliyan pangrumatan ingkang wigati.[2] Nanging, meningitis ing dijalari dèning baktèri bisa dados kahanan ingkang wigati sanget, kadosta rusakipun saraf utek, icalipun pangrungon, kirangipun kemampuan sinau, ugi saged nyebabaken tilar donya.[2] Déné meningitis ingkang dijalari jamur arang-arang sanget, amargi jinis punika padatanipun nyerang tiyang ingkang ngalami karusakan sistem immun (daya tahan badan) kadosta tiyang ingkang kenging AIDS.[2]
Streptococcus pneumoniae (pneumococcus). Baktèri punika ingkang paling umum njalari meningitis ing bayi utawi bocah cilik. Jinis baktèri
punika dados penyebab kaping kalih ingkang paling kathah nyebabaken meningitis. Meningitis saged kadadosan amrgi wonten infeksi ing saluran ambegan bagéyan inggil lajeng baktèrunipun mlebet ing peredaran getih.[2]
Haemophilus influenzae (haemophilus). Baktèri punika ugi saged njalari meningitis amarga nyebabaken infeksi ing saluran ambegan bagéyan inggil, kuping bagéyan jero lan sinusitis.[2]
Listeria monocytogenes (listeria). Baktèri punika salah satunggaling jinis baktèri ingkang nyebabaken meningitis ingkang ditemokaken ing panggénan reged, wonten bledugipun, kaliyan ing salebeting panganan
mripat sakit nalika kenging sinar[1]
Gejala ing bayi (balita) padatanipun angel dipuntitèni. Nanging, padatan bayi dados lemes, menengan (boten aktif), dredegan, muntah, lan boten purun nyusu[2]
Cara Nangani[besut | besut sumber]
Menawi wonten tandha-tandha utawi gejala kados ing nginggil punika kedah énggal dibeta dhateng griya sakit supados angsal perawatan kasarasan ingkang langkung intensif inggih punika pamariksan fisik lan sapanunggalanipun.[2] Menawi positif kenging meningitis,kedah diparingi antibiotik kanthi cara infus supados saged ngurangi resiko komplikasi.[2] Antibiotik ingkang dipunparingaken gumantung saking jinis baktèri ing ditemokaken ing badan ingkang kenging meningitis.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Meningitis&oldid=1058406"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Mèi 2016Penyakit	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 3 Mèi 2016.
mbukak opo mbak…???? aku kan isih balita, rung oleh ndeleng sing jarene wong aneh2.
parang tandang bedhug kasanga muni bareng	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Parang tandang bedhug kasanga muni bareng gumrenggeng ing
arsip pembelajaran sing bakal kanggo caos piwulang tumrap para siswa sing wis ander ana ing padepokan Sokalima. Kabeneran ing dina iku Prabu Duryudana bakal nganakake papriksan tumrap guru bersertipikasi, kepriye mungguh prestasi lan kinerjane. Mula ora aneh menawa para guru ing laladan Kurawa, bab papriksan kinerja mau mujudake momok kang medeni. Pramila ora aneh menawa para guru kaya gabah den interi, anggone padha bingung, awit administrasi pembelajaran ora tau gelem gawe, malah anggone ngrancang program mung ngundhuh saka internet kagungane Panembahan Google sing kawentar pinter lan lantip ing samubarang. Mula ora aneh menawa wosing pasinaon ora kecekel
nggunakake lap top apa dene computer… wah! Ciloko…cilokooo. Oh sinuwun…muga-muga panjenengan ora mudeng karo
ngger siswaku sing sigid, sing lantip dewe sak ngalam donya, bener ngger, bapa lagi susah, mula aku yakin yen kowe bisa paring pambiyantu marang pun bapa, mula ya ngger Janaka, bapa rewangana ngluwari ruwet rentenge pun bapa ya ngger… wis ta mengko gampang, bijimu ing Sokalima mengko dak tulis biji sing becik kabeh ngger… mesti kowe lulus cumlaude”“Inggih bapa dwija, panjenengan kagungan reribet punapa?”“Eh, ngene ya ngger, Ngestina ing dina iki bakal nganakake monitoring kinerja guru propesional, sing katujokake tumrap guru-guru sing wis nampa tunjangan guru propesional, mbok menawa guru sing wis entuk kabegjan duwit mayuta-yuta kang wis kena kanggo nyicil utang, nglunasi utang, mbangun wisma, mbangun omah anyar, tuku mobil lan liya-liyane…. Iki mengko bakal dipirsani apa bener anggone nyambutgawe wis cocok karo propesine… mula ya ngger, aku nyuwun tulung, mengko rewangana njawab pitakonan saka ngarsa dalem sinuwun Prabu Duryudana…”“Lha Bapa Druna menapa mboten saget njawab priyangga?”“Oalaah…loleee…loleee… aku ngrumangsani kok ngger, mbok menawa aku iki guru sing ora
bapa angkat tangan, ora mudeng blas, lha yen sambel trasi, manipulasi, lan korupsi, iku aku mangerteni ngger…”“Lajeng, menawi bapa paring piwucal dumateng para siswa menapa mboten mawi program pembelajaran…?”“Ah, kanggoku ora penting kok ngger… sing penting aku mlebu sregep, mulang, muridku seneng, ngelmuku bisa tumanja, ya wis…kanggoku ora perlu kudu bisa teknologi computer lan nguwasani LCD… lha yen CD thok aku ya bisa kok ngger, malah nyang endi-endi aku ya nganggo CD kok…”Janaka katon mesam-mesem kecut. Tumrape bleger guru kang katemben diadhepi iku kalebu guru konservatif. Yaiku guru sing ora gelem ngowah-owahi adat kabiasan, kabisane dianggep barang paten sing ora kena diowah-owahi. Mula ora aneh menawa pembelajaran, mung dikuwasani dening guru. Pembelajaran asipat monoton, siswa kaya-kaya ora entuk panggonan caos pitakonan, gumathok karo piwulang kan ditampa. Nanging Janaka ora sranta munggel apa sing dikersakake sang dwija. Deweke sigra pamit arep nerusake ‘tugas terstruktur’ sing dikersakne sang dwijo. Ana Candake
Kidul, 3 Oktober 1984) ya iku aktris lan modhel saka Korea Selatan kang misuwur lewat filem Princess Hours lan The 1
penyanyi, kanthi gabung ing vokal group "Baby VOX" wiwit taun 1999 nganti tekan taun 2005. Ing taun 2005, Baby VOX bubar, banjur Eun-Hye solo karir lan luwih fokus ing model lan akting. Eun-Hye uga tau duet barengan karo Mighty Mouth kanthi irah-irahan tembang Saranghae (I Love You).
Yoon Eun-Hye éntuk peran utama ing drama Princess Hour, lan éntuk akèh perhatian, mula munggahake popularitas ing Korea Kidul nganti tekan ing manca negara. Banjur nerusake ing drama The Vineyard Man kang lumayan sukses. Drama kang kaping telu ya iku Coffee Prince, kang uga misuwur banget nganti tekan ing manca negara, nganti ndadekake dhèwèké dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yoon_Eun_Hye&oldid=1111755"	Kategori: ArtisModhelAktris	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 28 Januari 2017.
padha raharja tekamu?””Pangestu paduka kangmas””Ayo silakan duduk dulu””Injih kangmas””Ndak sawang wiwit dari undak-undakan Astana Gadamadana sing kawitan, aku nyawang pasuryanmu katon sungkawa, sedih yang sangat mendalam. Ada apa Samba?””Kasinggihan kakang, kula nembe lara branta,
@Wong Bohol : nDerek Prihatin ingkang lebet mas, mugi2 Gusti Alloh tansah paring kanugrahan dumateng panjenengan. Amin
Sabda pameling… padha seksenana para kawula dasih, ana bledheg gedhe nyamber Monas kuwi tandaning dukaningsun, kanggo pepeling marang kang gawe ontran-ontran ing bumi Ngayogyakarta, menawa tetep nedya mbacutake sedyane gawe ontran-ontran ing bumi Ngayogyakarta, hayo majua, budi sun
wayang golek, Pencak Minangkabau,wayang golek,
– GUSTI ALLAH… Panjenengan panggenanipun dhateng pundi…?!
– GUSTI ALLAH… Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati. Panjenengan kok mboten wonten. Panjenengan dhateng pundi…?!
+ Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe bisa ketemu kelawan AKU, yen wis titi mongsone.
doktrin belaka. He he he . . . Edan Tenan. Damai… Damai… Damai Selalu Tenteram. Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira” “Wong alim-alim pulasan Njaba putih njero kuning Ngulama mangsah maksiat
badhe persiapan , tata-tata sawega ing karya Mami ” Mundur Rekyana patih, undanging prawadya sami sawega, umyung ramya swaraning bendhe beri
singgihan Wa Prabu, keparenga kula badhe numpes rombongan baju barat menika Wa..””Oh iya ngger, sing gedhe kaprayitnanmu”Buta pandhawa
diesemi… susah seneng dilakoni… duwe duit ga duwe duit yo tetep mesem… sing penting opo jare sing gawe urip… urip pisan digawe manfaat sakduluran negoro…
Kostum wayang mewakili gaya pakaian era dinasti mana ? | Wayang Indonesia
ing jagad royo, Sun parentahake nyingkirake, Nyapu jagad, Nyapu bumi, Nyapu geni, Nyapu toyo, lan nyapu angina, Sun sapokke marang jabang bayine……(
dilewati orong yang dituju. Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji
OMBAK GEDHE SIREP TAK SABETAKE ATINE SI……… PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI. Pelet
ibunya) Asih maring aku Aja meneh kowe ora asiha maring aku Wong Sabuwono wae asih karo
Indonésia sing dumunung ing propinsi Sulawesi Tengah lan salah siji lokasi perlindungan hayati Sulawesi. Taman Nasional Lore Lindu dumunung watara 60 kilometer kidulé kutha Palu lan dumunung antara 119°90’ - 120°16’ bujur wétan lan 1°8’ - 1°3’ lintang kidul.
Yèn dibandhingaké karo taman nasional liya ing Indonésia, ukurané mung sedheng waé, Taman Nasional iki sacara resmi nyakup kawasan 217.991.18 ha (watara 1.2% wewengkon Sulawesi sing jembaré 189.000 km² utawa 2.4% saka sisa alas Sulawesi ya iku 90.000 km²) kanthi dhuwuring lemah antara 200 nganti 2.610 meter sadhuwuring segara. Taman Nasional iki sebagéan gedhé dumadi saka alas pagunungan lan sub-pagunungan (±90%) lan sebagéan cilik alas dhataran cendhèk (±10%).
Taman Nasional Lore Lindu nduwèni fauna lan flora endemik Sulawesi sarta panorama alam sing narik kawigatèn amarga dumunung ing garis Wallace minangka wewengkon peralihan antarané zona Asia lan Australia.
Taman Nasional Lore Lindu sing dunungé ing sisih kidul kabupatèn Donggala lan bagéan kulon kabupatèn Poso dadi laladan tangkapan air kanggo 3 kali gedhé ing
urip ing taman iki. Taman Nasional Lore Lindu uga nduwèni paling sethithik 5 jinis bajing lan 31 saka 38 jinis tikus, klebu jinis endemik.
Saora-orané ana 55 jinis lawa lan luwih saka 230 jinis manuk, klebu maleo, 2 jinis enggang Sulawesi ya iku julang Sulawesi lan kengkareng Sulawesi. Manuk enggang benbuncak uga disebut rangkong utawa burung allo dadi penghuni Taman Nasional Lore Lindu.
Èwon srangga anèh lan éndah bisa ditemokaké ing saubengé taman iki. Akèh reca megalit sing umuré nganti atusan malah èwon taun kasebar ing kawasan Taman Nasional Lore Lindu kayata Lembah Napu, Besoa lan Bada. Reca-reca iki minangka monumen watu paling apik ing Indonésia. Ana 5 klasifikasi reca miturut wanguné:
Reca-reca watu: reca-reca iki biasané nduwèni ciri manungsa, ananging mung endhas, bahu lan kelamin.
Kalamba: iki wangun megalit sing akèh ditemokaké lan mèmper jambangan gedhé.
Tutu'na: iki arupa piringan-piringan saka watu, kamungkinan minangka tutup kalamba.
Watu Dakon: watu-watu awangun rata nganti cembung sing
Tlaga Lindu[besut | besut sumber]
Alas Wisata Tlaga Lindu klebu jroning kategori wewengkon Enclave Lindu lan klebu bagéan saka wewengkon kacamatan Kulawi sing sacara geografis dumunung ing sajeroning Kawasan Taman Nasional Lore Lindu, amarga saka iku kabèh désa ing wewengkon iki wewatesan langsung karo TNLL.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Lore_Li
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 14 Februari 2017.
Sedulur Papat Limo Pancer; Njupuk sumber saka Kitab Kidunga Purwajati | "WONG EDAN BAGU"
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon
metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake
kurawa. tandange trengginas trampil. cukat kaya manuk sikatan nyamber walang, sing caket kababat, sapa lena kaprawasa.
wadya ngastina bosah-basih, akeh kang padha nandhang kanin apa dene kang nemahi tiwas. sing kari padha giris, bubar lumajar salang-tunjang ngungsi gesang.
Dipl.-Ing. (FH) Wieland Götzler
Dipl.-Ing. Thomas Günthel Dipl.-Ing. (FH) Paul Kieloch
ORA USAH MACUL OPO-OPO MASIO PANJENENGAN DUWE PACUL. PACUL IKU
Artikel pantai banyu tiboHome » pantai banyu tibo
Wayang Semprot: Pagebluk Pupuk , Panen Umuk
Mungkin “Ngelmu Iku Thinemune Kanthi Laku”, perlu diganti ” Ngelmu iku angele nek durung
Nggih kinten-kinten ngatenlah. Nek aliran Ilmu Falak nggih ngaten, menawi rumusipun dereng kepanggih, utawi mboten pas, jian, krahos angel sanget, nanging nek sampun kepanggih mak plong, ternyata Ilmu Falak punika paling gampang. Enggih mbok lah ?. Dados mboten ngangge laku, nek ngagem laku malah tambah angel. Cobi panjenengan nglakoken kados jadwal sulam nayyiroen ingkang ngangge
mung iso boso Jowo setitik-setitik 🙂 . Mbiyen ning SD lan SMP kudu sinau boso Jowo
Matéus 1:11 | Yosia bapaké Yekonya sak seduluré. Ing waktu kuwi bangsa Israèl diboyong nang
Ketika Bhisma Diburu Bayangan Dewi Amba | Wayang Indonesia
iku kaum kuna kang nggunakake basa Arab kidul kuna kang manggon ing Yaman, ing kulon kidul Ujung Arab; wiwit 2000 SM nganti abad ka-8 SM. Ana warga Saba' kang manggon ing D'mt, kang ana ing sisih lor Ethiopia lan Eritrea.
Jeneg Saba' dijupuk saka jeneng raja pisanan ya iku Saba' bin Yasjib bin Ya'rib bin Qahthận.
Saba' ceritane diwiwiti karo dibangun ing kidul jazirah Arab nalika abad ka-11 sadurunge masehi, iku arupa peradaban kang gedhe. Al Quran nyeritakake Ratu Saba lan Nabi Sulaiman kanthi gamblang. Saliyane iku uga ana carita ngenani Kaum Saba' ing Al Quran kang isine perkara matine kaum Saba'.[1]
ulisan paling tuwa kang isine perkara Kaum Saba' ana ing cathetan taunan perang wiwit jaman raja Assyria, Sargon II.[2] Miturut prasasti iki, Sargon nyebut yèn Saba' iku salah siji bangsa kang bayar pajek ing Sargon. Ing cathetan liya nyebutake yèn bangsa Saba' iku pada karo bangsa Phunisia, bangsa kang nglakoni dol tinuku kang misuwur nganti nguwasani Bangsa Arab sisih lor. Warga saka Saba' misuwur kanthi peradabane, prasasti kang ditemokake akèh kang nyebutake perkara
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 3 Sèptèmber 2016.
Lempuyang utawa kang diarani Zingiber spp. iku salah siji tanduran rimpang kang kagolong tanduran rempah-rempah.[1] Lempuyang iku kagolong tanduran tahunan, dhuwuré isa nganti 1,75 meter.[1] Tanduran iki nduweni wit kang semu, wit thukul saka kelopaké godhong kang silih ngebungkus.[1] Godhong wujude kaya tombak, bunder dawa, pucuké lancip lan bongkoté cilik.[1] Kembangé saka umbi batang kang ing pucuke ana bonggolé.[1] Tanduran iki isa urip ning alam babas lan isa urip ing panggonan kang dhuwuré 0-1.200 meter meter sadhuwuré
Carane ngembangke lempuyang iku nganggo rimpang.[4] Carane ngopeni tanduran iki kaya tanduran biyasane, kudu cukup banyune kanthi ara disiram lan dijaga kelembapan udarane lan diwenehi rabuk kompos utawa rabuk organik.[4] Tanduran iki merlokake srengéngé kang cukup.[4]
Kasiate Lempuyang[besut | besut sumber]
Lempuyang iku tanduran kang isa digunakake dadi bahan obat-obatan:[4]
Rhizoma seger, ditumbuk, banyune diperes.
Lempuyang gajah, bengle, kunir, sunti diulek nganti alus lan didokok ing nduwure weteng, utawa digodhog diombe banyune.
Rimpang, ditambah kapur sithik, diulk, tambahi banyu, diperes, banjur diombe.
Rimpang, ditambahi kapur sithik, diulek, ditambahi, diperas, banjur diombe.
Rimpang, ditambahi kapur sithik, menyan sithik, diulek, ditambahi banyu, diperes, diombe kanggo ngresiki getih.
Rimpang lempuyang pahit diuleg banjur dicampur lenga klapa lan awulayan, banjur dioleske ing panggonan kang lara.[1]
Rimpang lempuyang wangi diparut, dicampur karo gula jawa, lan digodhog karo
mawa cacad rujukanArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.08, 12 April 2017.
Rahasia Serat Sastrajendrahayuningrat Pangruwa Ting Diyu 1/2 | Wayang Indonesia
doc. Ing. Jozef Gašparík, PhD. prof. Ing. Jozef Majerčák, PhD. Ing. Juraj Čamaj, PhD. Ing. Pavol Meško, PhD. Ing. Jaroslav Mašek, PhD. Ing.
MASYARAKATE wes PICEK lan TULI kabeh, sehinggo GAK KETOK lan GAK KERUNGGU.
People will tend to blame on each other.
There will be disappearance of great riches, titles, and jobs.
“Lan podo tulong-tinulongo siro kabeh ing perkoro kabechik’an lan ketaqwaan,
“Sing sapane wong nduduake marang kabechik’an, yekti dhewek’e bakal pikantuk ganjaran podho karo ganjarane wong sing nindak’ake.” (HR.Muslim)
“Sapane wong kang ngajak marang perkoro kabechik’an, yekti dhewek’e pikantuk ganjaran sak akehe ganjarane wong-wong sing melu nindak’ake, lan sing koyo mengkono iku ora ngurangi ganjarane wong-wong sing melu kui senajen
“Demi Allah, yen Allah paring hidayah marang sawijine wong, yekti (sing
wong alus iki si sakiran wildan tenan atau ketepaan wae yoooo ?
@ ki bayan sing nandur awake dewe ya wong tuone dewe bapak lan ibu….lho golek maning karo sing nandur……sing di – golekki ya sing Merentah Nandur kayak
ngBulgarianPindho FistingLemak MbahAbuh BurungpunDigawe Nggo Tangan Ket...Wong Kanthi BurungpunWadon KelenjarGynecologicalMani Muncrat Aktif Sus...
Penafian hdpornpussy.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sugeng Rawuh | Wilujeng Sumping | Selamet Dheteng | Rahajeng Rauh |
Kidung Wingit Jatimulyo Dandanggula turu lare Karya Mangkunagoro IV
angawula | Myang lelungan| Gusti gething dadi asih | Setan sato sumimpang.
tepate Banyumas sing tercinta. Pokoke dina-dina kiye wis kebayang desane inyong, ambune sawah-sawahe lan aroma mendhoane, jan enake poolll.
Inyong mudik ora dewekan, ndilalah ana kanca bathir juga sing asale sekang Banyumas, dadi bisa bareng. Pas mudik, inyong juga ora kelalen nggawa oleh-oleh sing jerene khas Ambon. Macem-macem sedulur oleh-olehe. Ana lenga kayu putih, lenga cengkeh, kue
nggone sedulure, jerene arep ana sing detitipna nggo biyunge neng
“GUSTI… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman uga kasembadan, punapa ingkang dadi
Nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa. Kangge tumindake Satria/wanita Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’ake tumindak ingkang luput.”….7X.
Nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa. Kangge tumindake Satria/wanita Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’ake tumindak ingkang luput.”
Sing rumangsa wong Jawa lang sing ngakoni Jawa, ayo padha njumenengake Jawane nadyan ta aneng jagad pakeliran iki. Ayo Lur bareng-bareng mbangun Kejawene sing tansah ngemu piwulang luhur lan budaya adiluhung. Aja mung ngamengke budaya manca wae, sedhela maneh budaya manca dadi sungsang balik dadi karang abang.
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita, tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine
ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.” (
kang jumeneng ing sajroning hana, den permanakna sami | S A B D A B A T H A R A
permanakna sami, kang jumeneng ing sajroning hana, ing endi sangkannya hana, ing endi purwane hana, datan wenten kang ngawuningani, hamung janma kang wus
Kanggo sederek² kemawon, monggo kulo aturi
Winky Wiryawan kang jeneng asline, Nurayendra Irwindo (lair ing Bandung, Jawa Barat, 9 Dhésèmber 1973; umur 43 taun) aktor utawa pemeran ning Indonésia uga dikenal dadi DJ (disc jockey) ning kutha Jakarta lan anduwèni julukan DJ Winky.[1] Pria kang awalé dadi disc jokey (DJ) kondhang kasebut dikenal dadi seorang aktris filem lan sinetron, wektu isih dadi DJ, dheweké kerep diundhang DJ Winky.[1]
Winky Wiryawan nikah karo penyiar radio kang anduwèni nama Asmara Siswandari, utawa dikenal déning Kenes ing tanggal 1 Oktober taun 2004 Sakwisé njalani masa pacaran 3,5 taun suwiné, Proses pernikahan dilakoni ana ing Masjid At-Taqwa, Jakarta Selatan, sakdurungé sempet dianaké upacara lamaran tanggal 17 Juli taun 2004.[1]
Karir[1][besut | besut sumber]
Sakwise sukses dadi DJ, dheweké nyoba njamah ing dunia iklan, wektu iku dheweké sempet muncul ing iklan iklan, kaya Nescafe, Ponds, lan Relaxa, awalé saka kana, dheweké ditawari mbintangi filem kang judulé JELANGKUNG (2001) kang dibintangi bareng Melanie Ariyanto arahan déning sutradara Rizal Mantovani lan Jose Purnomo, Film kasebut sekaligus dadi debute ing bidang akting.[1]
Sakliyané mbintangi filem JELANGKUNG, Winky pernah main ing filem TITIK HITAM (2002) arahan sutradara Sentot Sahid, kang sak banjuré ngenalaké dheweké karo sutradara Rudi
Bastian lan Slamet Rahardjo, ing filem garapan Teddy Soeriaatmadja iku, Wingky meranaké dadi Helmy, tokoh berkarakter antagonis kang tau dimainké aktor Slamet Rahardjo Djarot saka versi asliné.[1] Winky, saiki dadi aktor
tayang, ing tahun 2009, dheweké balik stripping ing RAFIKA.[1]
Taun 2006, kaping teluné penata rambut kondang, Johnny Andrean menehi penghargaan ing
diwenehaké marang bintang muda, Wingky Wiryawan, penyerahan penghargaan kasebut dilaksanakaké ning Hotèl Borobudur.[2]
Winky_Wiryawan&oldid=1111387"	Kategori: Aktor IndonésiaDJTokoh BandungLair 1978Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 28 Januari 2017.
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh,
mulane ana lanang wadon teka, Babu Kawa sakatahing caya preg mendeng ing cahyaku, la ilaha ilallahu, urip ing dewekira
sumuyuda maring rohku, roh sumuyuda maring rohe wong sajagad, wong sajagad yen ningali yen angrasakaken maring aku, pada idep tetep wedi welas asih marang aku, preg mandeg ing ngarepku la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
senurullah ing kiwaku, ana kabeh wedi menyang aku”
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun
Ingkang kinurmatan Bapak saha Ibu guru SMPN 1 Purbalingga,
Sumangga kita sedaya ngaturaken puji syukur woten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung ingkang sampun paring kanugrahan saengga kita saged kempal wonten ing Adicara Perpisahan kelas 9 punika.
Para rawuh sedaya, kula minangka perwakilan saking kelas 9 ngaturaken panuwun dhumateng bapak kaliyan ibu guru ingkang sampun maringi ilmu saha budi pekerti ingkang sae. Saengga kita saged lulus ujian lan dados pelajar ingkang sae. Kita murid – murid kelas 9 mboten saged mbales amalipun bapak ibu guru, kita namung saged maringi doa supados bapak ibu guru sehat walafiat.
Para rawuh sedaya, kita uga ngaturaken panuwun dhumateng adik – adik kelas ingkang sampun maringi doa saengga kita saged lulus kalihan biji ingkang sae. Kita uga nggadahi pangajeng – ajeng supados adik – adik kelas 7 lan 8 saged manut kalihan bapak ibu guru saengga saged dados murid ingkang pinter lan becik bebudinipun.
Para rawuh sedaya, kita kelas 9 ngaturaken agunging pangaksami ingkang kathah mbok bilih wonten kiranging trapsila ingkang mboten kersa dhumateng bapak ibu guru saha adik – adik kelas 7 lan 8.
Wasana cekap semanten atur kula, bilih wonten klenta-klentunipun kula nyuwun agunging
Saderengipun mangga sesarengan ngaturaken puja kaliyan puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun
inggih punikaNabi Muhammad SAW, ingkang tansah kita entosi syafa’atipun ing dinten yaumil qiyamat mangke.
Ing dalu punika tanggal 17Februari 2012, utawi tanggal 12 Rabiulawal 1433, sadaya umat Islam kabikak manahipun, kadhodhog jiwanipun, kagugah badanipun, saperlu ngaji lan mengeti miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah dipunsebat Maulid Nabi Muhammad SAW.
Kula minangka ketua panitia pengetan Maulid Nabi ing Masjid Ar Rahman mriki, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng jamaah sadaya, ingkang sampun nglonggaraken wekdal ngrawuhi pengetan ing dalu punika, mugi pikantuk syafa’at saking Kanjeng Nabi, lan Gusti Allah SWT tansah ngluberaken rahmat saha hidayahipun dhumateng kita sadaya kaliyan paring ganjaran swarga kangge gesang kita wonten ing alam akhirat mangke.
Wondene inti saking pengetan Maulid Nabi ing dalu punika badhe dipunwedharaken dening Bapak Kyai H. Widodo saking Semarang.
Kula kinten menggah atur pambuka punika kula cekapi semanten kemawonsalajengipun pengetan Maulid Nabi ing dalu punika sumangga kita bikak kanthi waosan “ Basmallah “ …..Bhismillahir rohmanir rohim….
kulo wong jowo tapi blass ra ngerti sing ditulis niku artine opo -,-”
ingkang kinurmatan. Saderengipun mangga sesarengan ngaturaken puja kaliyan puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun paring kanugrahan saenggakita saged makempal wonten ing Masjid Ar Rahman mriki, saperlu ngawontenaken pengetan miyosipun Nabi junjungan kita inggih punikaNabi Muhammad SAW, ingkang tansah kita entosi syafa’atipun ing dinten yaumil qiyamat mangke. Ing dalu punika tanggal 17Februari 2012, utawi tanggal 12 Rabiulawal 1433, sadaya umat Islam kabikak manahipun, kadhodhog jiwanipun, kagugah badanipun, saperlu ngaji lan mengeti miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah dipunsebat Maulid Nabi Muhammad SAW. Kula minangka ketua panitia pengetan Maulid Nabi ing Masjid Ar Rahman mriki, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng jamaah sadaya, ingkang sampun nglonggaraken wekdal ngrawuhi pengetan ing dalu punika, mugi pikantuk syafa’at saking Kanjeng Nabi, lan Gusti Allah SWT tansah ngluberaken rahmat saha hidayahipun dhumateng kita sadaya kaliyan paring ganjaran swarga kangge gesang kita wonten ing alam akhirat mangke. Wondene inti saking pengetan Maulid Nabi ing dalu punika badhe dipunwedharaken dening Bapak Kyai H. Widodo saking Semarang. Kula kinten menggah atur pambuka punika kula cekapi semanten kemawonsalajengipun pengetan Maulid Nabi ing dalu punika sumangga kita bikak kanthi waosan “ Basmallah “ …..Bhismillahir rohmanir rohim…. Wasana cekap semanten atur kula, bilih wonten klenta-klentunipun kula nyuwun agunging
Akeh pawong paraga kang ingaku Kejawen mocap hananing aksara hana ning satemene datan wenten kang ngawuningani sejatining hana. Apa kang kumelip dhuk ing uni hananing hana kang tanpa wiwitan lan tanpa pungkasan, hananing haku, hiki, halah, haling-haling wujud hana datan kinira lan kinaya
ngelem angganing wukir, kang ngungak ing padesan, kadi pindhanipun, tanduk ardaning kamurkan, kawisesa
kawawa nrapaken dayanira, panas luluh tanpa gawe mung ngadhemi pakantuk, sesulaking padhang mranani lir padhanging supenan, tidhem anglelangut kahanan ingkang mangkono, mung pakantuk nuwuhaken eninging ati marang kasadanira.
yen mangkono sanyata hyang luwih denya mandhum mareming pangrasa, datan mawa pilih nggone, samarira ing semu, janma datan bangkit ngecupi tanapi ngukur marang panguwasanipun,
Ternyata Saran Saya Dipake ta PAk???? ^_^
rame-rame mrepeki adeging Jawa	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Kawiwitan tanggal 2 Sura wingi wahyuning wong Jawa wus padha mlumpuk, kang isine bakal njejegake Jjawane kang wus mlenceng adoh sungsate, padha mangayubagyoa, padha gumregaha para kawula dasih, sayuk rukun rame-rame mrepeki adeging Jawa kang wus sawetara wektu padha dilirwakake.
"Adohing papan dunugmu nambahi sanyoyo
umpomo aku duweni hanpone yo mesti taktelpone
yen ora tak Sms sliramu gae nyudo roso kangenku
wolak walike jaman saiki wes ra usum kirim layang
Oalah jeng yowes tak empete roso kangen
sing penting kopat lepet janur kunig ayo
sing telung prapat sliramu sing setelon wae,,,"
GOLEKANA PITUTUR IKI oleh Mas Kumitir BUBAR TUTUG LELAKONE WAYANG Dene Dalang yen wis tutug anggone mayangake wayang banjur dibubarake, kanti ana prasemon njogetake golek , iku ngemu maksud, golekana pitutur iki, kang kongsi ngerti.
Bubaring wayang, Dalang aja gawe kapitunan, tumrap uba rampene bekakas, kang asal saka silihan, iku dipernah-pernahake, ing panggonan asale kang duwe, lan uga sewane utawa sangune, murih bisa sampurna ing baline Dalang, datan ana rubeda lan sambekala apa-apa, dening polah-tingkahira kang titi tata lan utama, bisa ngereh raga.
Dene yoga kang 17 iku kang rumeksa ing badanira iku supaya diajak pahargyan, aja kongsi agawe kapitunan, elinga yen tansah bebrayan tumekan bubaran, kanti aman sak uwise cukup banjur dawuhana mulih asale dewe-dewe kanti disangoni sakcukupe, minangka panebuse anggone rewang-rewang ing bebrayan, supaya ora angridu-ridu ing lakunira, banjur bisa bali ing panggonan kanti sampurna, lan padang datan ana sambekala apa-apa, dening polah-tingkah kang ngalah plalah, tata titi tatas titis amerak ati (ndemenake).
Prasemon ing duwur iku aja kesusu digugu yen sira durung oleh guru, kang pancen jitu, utawa
nganti ngerti, kanca-kancanira dikandani. Pasahe lan tapa, lega rila sabar drana, welas asih ing sapada-pada, lan aja kesusu nacat yen durung nglakoni, lan nemu guru kang sejati, kaya dene Dewa Ruci, Arabe : inni wajahtu wajahya.
“Kang nonton wayang” prasemone dolanane bocah ilir-ilir, yasane Kanjeng Sunan Kalijaga : Tegese wong ya tiyang, ya saka ya kawul, iku wong kang isih kosong durung duwe watak kamanungsan, tepa slira iku pada wae karo tutukulan kang tansah katut ombaking angin, tegese kawul iku ora watak antepan ati tansah katut ing ombyaking swara, Tiyang tegese Saka, kang tansah abot sesanggane tansah ora ana marem-mareme, (tentrem) paribasan Jagad arep diempyaki, tegese ahli Nar, tegese ahli panas aten, tegese kemeren marang kabejaning liyan.
Ya iku kang diarani bocah dolan, kaya dene tanduran yen sinawang lagi sumilir, kaya penganten anyar. Jebule dianggep kaya bocah angon, iku kurang aji mungguhing Gusti, mula mbagusana sira ing ati nganggo laku
Sakhabat papat kalima Kanjeng Nabi, tegese Nabi manungsa kang pinunjul, marga bisa
digayuh, kanggo masuh labening kang tansah ngayah marang panggawe luput, kang tansah nesu, ya iku kang diarani kotor (najis).
Ya iku yen wis diwasuh bisane resik nganggo banyu 8 (wolu), batin 8 prakara. Iku kanggo seba mengko sore, bakal peteng, tegese kanggo akhire yen wis tuwa, bakal seba ing Pangeran, aja kongsi kapetengan dalan, kudu sediya obor, tegese pepadang.
Pumpung gede rembulane, pumpung jembar kalangane tegese, isih akeh Guru kang pinter, bisa aweh pitutur padanging ati. Pumpung jembar kalangane, tegese isih bisa milih-milih piwulang tegese yen duwe paham kudu dicocokake marang guru kang wis tatas buntas, dene durung marem ya milih-milih maneh, dasar isih jembar kalangane.
Suraka surak uwis, tegese iku kalebu pralambange jaman saiki. Tegese rakyat Indonesia kang trisna marang tanah wutah getihe lan kabudayane dewe kang asal saka Indonesia, kang dadi kawruhe tiru-tiru leluhur kuna Nabi Wali ya iku temen jujur suci ing batin.
Kang dadi dewane panutane Batara Nurrada, tegese batara iku duwur panggonane (angen-angen). Nur = Cahya, ra = Rahsa, d = Dalan. Iku cahya kang pinuji, tegese ratu adil kang ana ing dadane dewe tansah tindak tepa slira welas lan asih.
Panembahan Begawan Abi Yasa, tegese Begawan iku nggawa utawa nganggo, Abi iku becik pakartine, Yasa iku gawe, tegese tansah nganggo pitutur becik agawe tata tentreme awake dewe, munggahing Nusa lan Bangsa, kanggo ambangun “Candi sapta Rengga” kanggo tinggalan anak lan putu.
Dene Candi iku tegese yayasan kang kuwat lan becik. Sapta artine itungan 7 (pitu), tegese pembangunan kang dilakoni iku ana pitu, tumrap ana ing awake dewe semono uga pembangunan Negara Indonesia, mara jajal itungen,
urip bebrayan pada gotong royong tumuju marang keslametan saiki lan sesuk-embene, ya iku selamet kene ya selameta ing kana. Rubes saiki, ya rubes embene. Mula pada kang sarwa-sarwi digawe lega, aja jail panasten openan, ya iku kang diarani – ahli Nar – tegese demen marang panas ati (
ing awak, iku wajib dandanana barang kang wis rusak, supaya dadiya sanak ngerti ing sarak.
Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi).
jogjatv.tv - Museum Tosan Aji Purworejo mujudaken museum kangge nyimpen maneka tosan aji. Sinaosa makaten ing tembenipun, museum punika boten namung badhe nyimpen koleksi tosan aji kemawon, nanging ugi maneka koleksi benda cagar budaya ingkang dipun panggihaken ing wewengkon Kabupaten purworejo. Samangke Museum Tosan Aji Purworejo sampun gadhah koleksi maneka jinis tosan aji saking maneka tlatah.
Tosan aji mujudaken salah satunggal uwohing budaya bangsa tilaranipun nenek moyang, ingkang ngantos samangke taksih dipun lestantunaken. Ingkang sinebat tosan aji inggih punika maneka jinis dedamel pusaka saking tosan, ingkang nampi papan mirunggan tumrapipun warga masyarakat. Tosan aji kasebat antawisipun wujud dhuwung (keris), waos (tumbak), sabet (pedhang), kudhi, menur lan sanes sanesipun. Miturut kapitadosanipun warga masyarakat kawuri, tosan aji gadhah daya linangkung ingkang saged mangaribawani dhateng ingkang gadhah utawi ingkang nyimpen.
Madegipun Museum Tosan Aji Purworejo dipun gagas dening Suparjo Rustam, Menteri Dalam Negeri nalika samanten, lan dipun kepyakaken rikala tanggal 13 April 1987 dening Gubernur Jawa Tengah, Ismail. Sakawit Museum Tosan Aji dumunung ing Kawedanan Kuthoarjo, lan ing tanggal 10 Juni taun 2001 dipun boyong dening Pemda Kabupaten Purworejo dhateng tilas gedhung Pengadilan Negeri jaman Walandi ing Jalan Mayjend Sutoyo Nomer 10.
Samangke Museum Tosan Aji sampun gadhah sawetawis koleksi tosan aji saking maneka tlatah, inggih ingkang wujud dhuwung, sabet, waos, kujang, cundrik, granggang lan sanes sanesipun, saking jaman Pajajaran lan Majapahit. Kejawi punika ugi dipun simpen sawetawis benda cagar budaya sanesipun, kadosta gangsa kina Kyai Cokronegoro, paringan dalem Sri Susuhunan Paku Buwono kaping VI dhateng Ki Cakranegara, Bupati Kapisan Purworejo. Ugi dipun simpen sawetawis prasasti,
ing museum kasebat mratelakaken rumaos éram dhateng tilaranipun para leluhur kawuri, lan prayogi dipun lestantunaken.
Museum Tosan Aji samangke mujudaken papan pasinaon tumrap para pelajar, kangge nyinau sejarah tosan aji sarta barang barang kina sanesipun. [Pambudi Nugraha]Museum Tosan Aji,
Warung Jaud, Kasemen, Serang - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. 2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran. 3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan. 4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi. 5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran. 6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata. 7. Pangeran iku ora mbedak-mbedakake
Pangeran ora ana sing bisa murungake. 10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran. 11. Pangeran iku ora sare. 12. Beda-beda pandumaning dumadi. 13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran. 14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira. 15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae. 16. Purwa madya wasana. 17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad. 18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake. 19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan. 20.Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. 21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran. 22.Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala. 23.Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran. 24.Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran. 25.manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran. 26.Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran. 27.Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran. 28.Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa. 29.Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa. 30.Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake. 31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran. 32.Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran. 33.Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus. 34.Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus. 35.Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa. 36.Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau. 37.Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah. 38.Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran. 39.Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran. 40.Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur. 41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa. 42.Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna. Kerohanian 1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira. 2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran. 3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa. 4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi. 5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani. 6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling. 7. Cakra manggilingan. 8. Jaman iku owah gingsir. 9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati. 10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran. 11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini. 12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. 13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
takono marang wong kang wus wikan. 17. Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi. 18. Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe. 19. Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti. 20.Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut. 21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran. 22.Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran. 23.Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe. 24.Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan. 25.Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling. Kemanusiaan 1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana. 2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya
becik dumunung ana awake dhewe. 8. Sing sapa lali
Ngunduh wohing pakarti.. 11. Ajining dhiri saka lathi lan budi. 12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran. 13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma
saka niteni. 18. Janma tan kena kinira kinaya ngapa. 19. Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara. 20.Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan. 21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana. 22.Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. 23.Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang. 24.Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih. 25.Sing sapa lena bakal cilaka. 26.Mulat salira, tansah eling kalawan waspada. 27.Andhap asor. 28.Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada. 29.Sing sapa salah seleh. 30.Nglurug tanpa bala. 31. Sugih ora nyimpen. 32.Sekti
tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan. 37.Sing sapa temen tinemu. 38.Melik nggendhong lali. 39.Kudu sentosa ing budi. 40.Sing prasaja. 41. Balilu tau pinter durung nglakoni. 42.Tumindak kanthi duga lan prayogo. 43.Percaya marang dhiri pribadi. 44.Nandur kebecikan. 45.Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik. 46.Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran. 47.Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking. 48.Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake. Rahayu rahayu
Alandhesan budi suci,Denya manembah Hyang Suksma,Yekti yuwana sakalir,Asih tresna sasami,Pan iku dadi wotipun,Adoh marang kanisthan,Ing janji tan mbalenjani,Tatag tangguh, saguh ing
Mangkana ingkang kacrita,Peksi dara ules putih,Lumayang amruk ing ngarsa,Sarwi sambat minta urip,“Mugi gusti paring sih,Kawula binujung-bujung,Dening si Alap-alap,Tan wurung jinuwing-juwing,Jasat kula, sumangga karsa paduka.
Wit sampun watawis lama,Kula sakit ngintir-intir,Datan pikantuk memangsan,Kang sarta anyesep getih,Dados sampun sang aji,Ngregoni papancinipun,Nika kang
Ingsun tan nedya pepalang,Marang sapa wae nanging,Kawruhana alap-alap,Sira iku sak bangsaning,Ber-iberan sayekti,Tunggal jinis aranipun,Opa sira mentala,ngolu daginging merpati,Karo dene, sira tinitah sentosa.
Katimbang si manuk dara,Kang sayekti sarwa ringkih,Sarta maneh tumrap sira,Apa rasa den rigoni,Ing salakunireki,Iku titah ing Hyang Agung,Anom utawa tuwa,
gusti kula,Tuhu jimat ing sabumi,Kang sanyata wus winenang,Ngrata jagat nglebur bumi,Mung paduka sayekti,Mangka dutaning Hyang Agung,Kang ngisas sakehing dosa,Nenuntun mring tindak becik,Duh pukulun, kawula sampun
Pragota Seneng Guyon Lan Gojegan | Wayang Indonesia
Arya Pragota utawa Patih Pragota iku patihe Prabu Baladewa ing Krajan Mandura. Pragota nglenggahi jejering patih njaba. Sedulure Pragota yaiku Arya Prabawa kang ing wektu iku nglenggahi jejering patih njero.
Pawakane Patih Pragota iku gagah pideksa, mirip kaya Dursasana. Swarane bantas, seneng guyon lan gojegan, lan yen micara mesthi dipungkasi kanthi ngguyu lakak-lakak.
iku uga kayadene wong kang seneng-seneng, ora lali guyon lan gojegan lan tansah ngumbar esem lan ora kendhat
dheweke uga ora sedhih. Kabeh dianggep lumrah lan sabanjure lumaku kanthi entheng.
crita ing jagad pedhalangan, Pragota iku anake Antagopa lan Nyai Sagopi.
Pragota nglenggahi jejering patih ing krajan Mandura nggenteni Patih Saragupita kang ngabdi marang Prabu Basudewa. Saliyane tansah gumbira, Patih pragota uga duwe
Dene kepriye pungkasan uripe Pragota, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991 lan buku
minangka bapake Pragota nalika isih cilik pakaryane angon kewan. Amarga saka pakaryane iku wusana Antagopa menjila dadi manungsa kang wasis lan prigel yen kapatah nggulawenthah bocah.
Antagopa ora duwe anak turun. Sisihane kang jenenge Nyai Sagopi, sawijining swarawati ing Karaton Mandura. Nyai Sagopi dadi sisihane Antagopa amarga dhawuhe Prabu Basudewa.
Nalika wus ngancik tuwa, Antagopa lan Nyai Sagopi urip kanthi tentrem, raharja lan tansah kalimputan kabagyan. Kekarone nggulawenthah Kakrasana engga jumeneng nata ing Mandura jejuluk Prabu Baladewa.
menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten
Wayang Semprot: Prodi Reog Jurusan Suminten Edan
berjatuhan pikulun...., mugi paringa kawelasan dumateng kula sedaya, menika kula caos sesaji, caos lelipur arupi Reog Ponorogo, mugi sedaya menika dados lila ing penggalih kersa pikulun nampi sedaya panyuwun kula... amiiin”
Badanipun mboten inggil sanget lan mboten pendek, mboten gemuk.
Kulitipun mboten terlalu pethak ugi mboten chemeng (sawo mateng), polos tur resik..
Rekmanipin kethel/kandel, panjang (antawisipun telinga kalian bahu), rupinipun chemeng, gelombang (mboten lurus & mboten kriting), natos radi abrit kenging pengaruh wewangian ingkang dipun agen, Uwanipun awis-awis.
Pasuryanipun wiyar, bullet tur ngedalaken nur-cahyo.
Paningalipun radi wiyar tur terang, wulu paningal lentik, alisipun melengkung (wulan sabit).
Mulutipun radi ageng, bibir ingkang serasi, wojo pethak, nyisir tur roto.
Bahunipun seimbang, dipun kebak’I wulu alus.
Dadanipun wiyar, berisi, roto kalian madaranipun tur kethel wulunipun.
Ruas astanipun panjang, ugi jarinipun, tapak astanipun alus-lembut, wiyar tur kandhel.
Lenggahipun sopan, jejek. Asring paha kirinipun dipun ganjel bantal. Menawi wonten masjid lenggah silo kanthi rapi, astanipun
Menawi dahar maos dungo rumiyen semanten ugi sak ba’danipun, mboten ngendikan. Mendet daharan ing kang celak rumiyen, tertib saking pinggir wadah, ngagem asto tengen, nyuap ngagem 3 jari, mendet daharan ingkang ceglok, tur ngresik’i upo wonten asto ugi ingkang wonten wadah. Ndahar kanthi lenggah (natos jumeneng, mboten melampah), mboten nyandar, mboten nyelo dateng ndaharan. Menawi torah sunnah dipun paringaken dumateng tiyang kananipun, ngatahaken jamaah.
Menawi ngunjuk maos basmalah lan dipun akhiri kanthi waosan Al-hamdulillah, dipun unjuk kaping tigo, mboten ambekan wanci ngunjuk, mboten nyebul toyo/daharan ing wadah.
Agemipun gamis / jubah ingkang paling dipun remeni (sunnah).
Sarenipun sekedap wekdal siang (tengah hari) lan dalunipun, miring nengen, majeng kiblat, bantalan asto, menawi ajeng shubuh bantal (astanipun) jejek ½ lipatan. Sakderengipun sare maos dungo lajeng nyebul astanipun, maos surah Al-ikhlas kalian mu’awwidzatain lajeng ngusap dateng badanipun kaping tigo. Sak wungunipun maos dungo malih.
Menawi dzikir tansah mular keranten ajrih dumateng
Shidik = Leres sedoyo tumindak lan sabdanipun
Mogi-mogi kemawon Allah tansah paring Rahmat, Nikmat, Taufiq soho Hidayahipun dumateng kito sami sahinggo saget nindaaken ajaran syariat Islam lan ugi saged nderek dumateng tumindak-tumindak sae ingkang sampun dipun contohaken dening Rasulullah Saw. Ingkang
keluarga podo ngenteni. Ojok lali moco Basmallah sak durunge budal, nek wis teko omah moco Hamdallah. Matur suwun
sugeng ndalu kagem Ki Bayu Digdoyo , Ki Cungkring Cerbon, Ki Jaka Suka , Ki laa tansa……..nderek kumpul kumpul….
85. roikhu-KWA0830 – nginden – surabaya – roikhu_ey@yahoo.com
JAWA ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMP N 1 BOJONG, Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya
Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas sapunika. Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken
ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan
8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip
sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri
“tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..
Masalah-masalah meniko saget diicalaken lan saget mbangsulaken raos cinta tanah air negeri “tercinta” Indonesia meniko kalian salah sawijine
coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan
ditampa lan orane kan mengko ing tembe mburine wae” ”Kadang nggih nuwun sewu lho panembahan, tiyang niku sok-sok nggih mboten sesuai lho kalian gelaripun, langkung-langkung ing jaman menika kathah tiyang ingkang kadereng mbujung gelar namung kangge
mawon saged mbangun kahyangan, saged ngguyubaken sedaya warga Karangkedempel, lha niku rak tegesipun tiyang niku rak inggih
pikiranmu dhuwur Petruk, ya ta, yen kaya mangkono bakal tak leksanakake, sebab pikiranku sak iki dadi padhang, matur nuwun Petruk, eh
“Nun, wonten wigatos menapa juragan, kok kawula tinimbalan mangarsa, hnonoknon…”“Heh, para iblis laknat, mangertia menawa dina iki ingsun ngersakake pambiyantumu, saperlu males ukum, nyirnaake si munyuk kethek putih Anoman. Mumpung ing dina iki sinuwun Prabu Baladewa lagi kuciwa ing manah jalaran deweke ora kepilih dadi tetungguling prajurit Ngamarta. Hayo, kesempatan iki dimanpangatake kanthi becik. Sira ndak utus nggoda para panggede Pandawa. Dene mangko, ingsun dewe kang bakal nggoda Prabu Baladewa. Ingsun bakal lumebu ana hanggane Prabu Baladewa. Dene kowe lumebua ana hanggane Antarja, lan Gathutkaca…jlomprongna, sesatkan, godanen
sinuwun…”“Hiya, ana apa, enggal matura…”“Kula niki mboten gadhah piyandel menapa-menapa, ijazah mboten gadhah, ketrampilan mboten gadhah, saget kula namung mbanyol… niki mangke pripun?”“Oooo, dasar iblis ora cetha. Lha ya peneran ta mengko. Menawa kowe bisa mlebu ning raganing si Gathutkaca utawa si Antarja, mula mengko kalorone bakal nandang bodho plonga-plongo koyo kowe. Yen wis kasil kaya mangkono, ateges prajurit Ngamarta bakal rusak, dadi bocah mendho kabeh.. Mula yen wis mangkono, gampang yen ta pingin nyirnaake para Pandawa sak Anomane pisan….”“Oooo makaten ta….”“Lha ya iya ta, mosok dadi pemimpin kok mung sambat, pripan-pripun wae… lha piye biyen nalikane kowe dadi adipati ning kene kae?”“Lha nggih niku, kula niku namung pocokan, asline ngoten kula niki mboten saget nopo-nopo.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 13 Juli 2014.
omah joglo, wong pinter senengane mangan wong bodho, duh grahat… duh grahat pejabat sambat urip ora kuwat gajine mung sak milyat, bojo papat kabeh njaluk tempat… oalah ndonya arep kiamat… Nun inggih sang
kabari, mengko tak dadi referralmu wis...hehe
January 28, 2009 at 4:14 PM
durung duwe KTP, dll.WAO india iku 0.1 Dollar (nol koma
ngguyu, wes akeh seng ngguyu. Yo wes aku meneng wae
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Supaya urip bungah (Ceria Septi P)
Dadine wong sing takwa (Kinanthi B)
Lan cekel kasuksesan (Anugrah R F)
Ben uripmu barokah (Raya Tri S)
Geguritan Kanthi Tema “Lingkungan” lan “Agama”
Sugeng ndalu kanca-kanca. Ing wayah punika kula badhe nge-post geguritan kanthi tema lingkungan lan
tinulung ing dalem kemlaratan	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Aku aweh pepeling marang para kawula ing salumahing bumi, aja lirwa marang kang jumeneng kang murbeng jagad agung iki, aja lirwa anggone manembah sarta lung tinulung ing dalem kemlaratan, anak-anak jajlanak wus padha mider ing jagad
KWA lan sedulur kulo sedoyo……….postinganipun mantaaaap!!!!absen subuh lan nyimak kemawon,monggo dipun lajengaken….!!!??
maturnuwun sanget pitutur ugi wejangan ipun ki,mugi meniko andadosaken pituduh kange kulo ugi sederek sedoyo wonten
pakdhe darmo, sugeng enjang. monggo kulo aturi ngopi rumiyin sekalian wiridan pakdhe
@Ki darmo gandul, salam salim ki,,,
sy gambarin ipin upin ki?? gpp ???
mbah darmo, asal ojo sing kanan gambar do’a ibu, sing kiri gadis sexy he..he… kulo bantu reresik nggih pakdhe?
@ki bayu : pesen nasi uduk , teh nasgitel
SAIKI ZAMAN AKHIR, WONG BODO ORA KARU KARUAN, WONG PINTER PODO BLINGSATAN, MUNG SING BEJO WONG SENG ELING MARANG GUSTINE YAIKU GUSTI SENG NYIPTA AKE JAGAD.(
GUSTI INGKANG MOHO AGUNG, MBOTEN WONTEN INGKANG JAGAD RAYA PUNIKO NGATUR MAHKLUKIPUN KEJAWI GUSTI INGKANG NYIPTAAKEN JAGAD“(duh tuhan
GUSTI INGKANG NGATUR JAGAD, MBOTEN WONTEN INGKANG PINARINGAN PITULUNGAN KEJAWI PANJENENGAN“(
iku wus karseng Widhidene kang mangka marganyaananya wiji janmaneapan aneng janma priyakaran uga tyang lananglanang lana tegesipunlanggeng ingkang hisi gesang
modin semu ngegungaken kang salira saben-saben waktu pengendikane : Wus ora nana pengocape kaya ingsun, ora ketip modin, Sunan Ratu Giripura lawan Sunan Ngampeldenta Surabaya, iku ora ana madani maring ingsun digjayane utawa
aturipun ketip modin : Gusti, sampun sampeyan makaten, kilen ngriki wonten tiyang maksih lare dedekah bagor siwalan, maksih sami ngamaruna, sami dipun-bogor sedaya. Kangjeng Sunan lajeng duka sajroning
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Majorca.
BalearicKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.47, 13 Februari 2017.
Bathara Yamadipati iku putrane Bathara Ismaya lan dumunung ing kayangan Hargadumilah. Sedulure Bathara Yamadipati yaiku Bathara Wungkuam,
Kala yaiku nyabut nyawa kabeh titah kang urip ing arcapada.
Saliyane duwe jejibahan nyabut nyawa, Sanghyang Yama uga duwe jejibahan njaga neraka. Neraka iku ing jagad pewayangan kalebu salah sijine papan kang mligi ing kayangan.
Dene papan-papan mligi ing kayangan kasebut antarane, bale papan sidhang utawa rerembugan kang
Sisihane Bathara Yamadipati miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, asmane Dewi Mumpuni. Ananging miturut crita ing jagad pemawayangan, bale somahe Hyang Yama lan Dewi Mumpuni ora kalimputan
gambar para dewa kang disandhing sisihane dhewe-dhewe. Nalika Bambang Nagatmala weruh gambare Bathara Yamadipati sesandhingan kalawan Dewi Mumpuni, ananging Dewi Mumpuni katon ora jenjem lungguhe, Nagatmala takon marang
Misteri Angka Delapan-Delapan – Satu Ki Setyo Handono
Siyang pantara ratri, hamung cipta pukulun, ooooong, tanna lyan kang kaeksi, mila katur ingkang cundhamanik,
amblas, sapa sing salah, bakale seleh, sapa sing luput bakale mawut… oh jawata lan ngulama, aja pijer sira rebutan banda donya , iki ndonya wis tuwa, hayo
Dewa Indra, Dewa Brama, Yamadipati, Aku Semar, Bagong, Gareng, Petruk , Cantrik Supalwa, Bambang Sekutrem, Bethara Guru, setuju
ning saiki ono ngendi. Jare yen wis menang//keturutan sing digadhang; Bien ninggal janji//saiki opo lali. Ning gunung//tak ingoni (cadhongi) sega jagung; Yen mendhung//tak kudhungi (silihi) caping gunung. Sukur bisa nyawang//gunung desa dadi rejo; Dene ora ilang//nggone lara lapa.
Sumber Air Baku Ciliwung | Konservasi DAS Ciliwung
ngeong ngalor ngidul umuk emas sak genthong, nadyan ompong nanging prigel ngobahne kanthong, lonthong mblothong ketok mencorong, prawan kencur padha kobong, eh toblas...toblas sak negara padha welas , ana prawan mangan ampas, wong tuwa tahan nafas, wong sinom potong kompas, politikus
luput dipaeka cunthel, eh Brama !, Indra !, minggata yen pingin gulumu ora tugel, duh Gusti paringana piandel mugi-mugi wayah paduka rahayu, wilujeng , bagus lan kendel ... amin ... amiiin” doa ki Lurah Badranaya lirih.Langit
tentrem terus dicoplok, katone jagad iki wis bobrok, aih putuku kang wus ketok, hayo ngger
Ancak-ancak alis, si alis kabotan kidang, anak-anak kebo dhungkul, si dhungkul bambang theot……………theot thebleng. Dolanan bocah kang sejatine mengku makna kang isine kahanan ing Nusantara nadyan ta amung sathithik nanging nyata anane lan
Community Arek Ngrapah (Sukorame-Lamongan):
Penafian xnxx-popxvideos.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xnxx-popxvideos.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita. -
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xnxx-popxvideos.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita. Copyright 2016, popxvideos.com
ledhek padha jejogetan ing ngara-ara amba, padha surak-surak sajak padha bungah, soring ara-ara akeh kunarpa pating galundhung, bale agung katempuh pedhut peteng ndhedhet
nuwun. ora pamer lho yo. golek paseduluran wae mas…
Inggih, matur nuwun mas.. Salam kenal ugi kagem panjenengan.
ulun Bomanerakasura, padha raharja ngger...” ”Pangestu pukulun, kalis nir ing sambekala” ”Eh njanur gunung, kowe mrene tanpa ulun timbali ana pari gawe apa Bo?, lha kok iki malah karo
karo darah tinggi, ulun nyuda daging karo asin-asin, dadi satemu iki ulun tampa wae, nanging ulun wis ora wani dhahar, wis sak iki kowe enggal matura,
mbiyen aku yen dolan tekan adoh. Yo.. setinan.. yo playon. Pokoke enak lah. Ora koyok saiki. Bocah-bocah dolanane kabeh soko plastik. Methu sithik soko omah wes akeh motor.
bojoku arek kutisari… nglutheke yo daerah kono kuwi…. omahku RL kunu cedhak kampoeng
bocah, nek urip goleka dhwuit. Iki tembang dolanan bocah kang ngemu makna pituture wong tuwa marang para wiranem. Coba den waspadakake kang permati anane tembang dolanan iki. Perangan kang wus padha dilirwakake ing madyaning urip bebrayan agung.
title=Rénda&oldid=1000230"	Kategori: Ngrénda	Menu navigasi
Vlams中文Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 4 Maret 2016.
ya djo.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
meneh nek ngoyak wedokan meneh nganggo sarung dadi tetep iso mlayu buanter koyo wedhus
ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Wayang Semprot: WANA KANDHAWA Oleh: Ki Setyo Handono
berlabel Urun Rembug “Pripun Sekecanipun Nyamplung Menika?
mbiy?n serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa man?ka i...
Panggon Ngangsu, Panggon Cangkruk, lan Panggon Petan
Yo ngene iki mas rasane parkir!	Posted on September 23, 2011 by ndangcerung
October 18, 2016 at 7:04 AM
"apeparap pangeraning prangtan pokro anggoning
Banjaran Cerita Pandhawa (12) Kelahiran Bima (1)
Banjaran Cerita Pandhawa (11) Perkawinan Yudhisthi...
Banjaran Cerita Pandhawa (10) Kelahiran Yudhisthir...
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi Magur...
Banjaran Cerita Pandhawa (8) Kitab Jawa Baru
sing tanglet, wong sampeyan riyin sing tanglet kulo sinten oq..
Aneh to sampeyan niki. Mangkane to, ngomong sing apik. Ra nganggo boso aneh ngono
Foto Jenglot Probolinggo Penunggu Gunung Kawi 2011 Fenomena Makhluk Ghaib Gunung Kawi Tertangkap
dibangun nalika Kerajaan Demak kapimpin dening Raden Patah. Raden Patah iku minangka raja kang kapisan mimpin Kerajaan Demak. Ora let suwe kanthi pamarintahane, Kerajaan Demak bisa dadi papan kang misuwur minangka dhaerah santri.Ing sawijining dina Raden Patah kagungan gegayuhan mbangun sawijining monumen minangka pratandha lan simbole Islam kang awujud mesjid khas Jawa. Wektu semono, Kerajaan Demak mung duwe langgar kang cilik banget, yen dipikir-pikir ora bakalan kamot kanggo ngibadah wong Islam kang saya akeh. Mula, Raden Patah ngutus Wali Sanga ndandani langgar mau
kang luwih gedhe, luwih amba, lan mesthine luwih endah karo sing sadurunge. Gegayuhane Raden Patah kaleksanan kanthi bantuan para Wali Sanga, langgar kang maune cilik saiki wis dadi amba lan endah. Demak minangka punjering kerajaan Islam saya suwe dadi panggonan kang rame dening pengunjung, ora mung para ulama kang padha sinau, nanging uga masyarakat saka dhaerah liya kang kepengin ngangsu kawruh ing Demak. Mula, Raden Patah kagungan gegayuhan ndandani maneh mesjid mau amrih luwih amba lan jangkep.Nalika iku ngepasi Wali Papat yaiku Sunan
tugas kang mulya lan agung iku. Sanadyan abot, nanging amarga saking gedhene rasa tresnane marang negara, mula para Wali Papat mau nuruti gegayuhane Sang Sultan mbangun mesjid sadina sawengi lan nggoleki wit jati kang gedhe kanggo saka gurune.Awan iku sawise pamitan, kanggo nggoleki wit jati Sunan Gunung Jati tindak tumuju arah kulon. Dene Sunan Bonang mendhet arah kidul. Sunan Giri mendhet arah wetan. Saiki mung Sunan Kalijaga sing paling keri lan ketenggor arah lor. Sunan Kalijaga bingung sawetara wektu, amarga sisih lor ora ana wit jati kang gedhe. Nanging, Kanjeng Sunan banjur enggal-enggal nerusake lampahe tumuju arah lor. Kanjeng Sunan dumugi dhaerah Pamantingan kang misuwur angker, nalika srengenge wis ambles saka panyawang. Sawetara kuwi wali-wali liyane wis ora katon maneh. Para Wali Papat kanthi semangat kang gedhe nglampahi tugas kang mulya lan agung iku.Pamantingan kang saiki dadi kutha Jepara iku sabenere wis dikenal banget dening Kanjeng Sunan. Dhaerah iku biyasane dadi papan tapa bratane nalika tirakatan. Sabenere pambangunan Mesjid Agung Demak iku bisa kasil mung gumantung karo dhaerah kang arane Pamantingan iki. Saka dhaerah iki uga Kanjeng Sunan pikantuk petunjuk ing endi sabenere wit jati sing kautus dening Sang Sultan.Ing Pamantingan Kanjeng Sunan bingung nggoleki wit jati kang bisa digunakake kanggo saka guru Mesjid Agung Demak. Ing kono ora bisa ditemokake wit kang kaya mangkono. Banjur Kanjeng Sunan tapa saperlu nyuwun petunjuk marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Ing kono Kanjeng Sunan pikantuk petunjuk ing endi dununge wit jati kang gedhe mau. Saka petunjuke Gusti, Kanjeng Sunan kepanggih panggonan kaya kang diisyaratke ing tapa bratane mau, yaiku Gunung Pati. Tekan pinggir alas gunung iki, Kanjeng Sunan menggok tumuju arah wetan ing sajrone alas. Sawise mlaku radha adoh Kanjeng Sunan mirsani cangkem guwa. Cangkem guwa iku diubengi banyu kang bening banget lan rame dening swara segrombolan kethek kang padha gumantung ing wit jati mau. Apa kang dipirsani dening Kanjeng Sunan padha persis karo apa kang kagambar ing tapa bratane. Kanjeng Sunan nyawuk banyu saperlu raup lan mbasuh astane. Pasuryan kang kemringet saiki dadi seger lan cemlorot. Sinambi maos dzikir Kanjeng Sunan ngangkat astane, nyuwun marang Gusti supaya kethek-kethek mau bisa tutut lan manut utusane. Dumadakan Kanjeng Sunan kaget banget nalika mirsani kethek-kethek kang padha urmat lan sujud. Kethek-kethek iku ana rong perangan. Perangan kang kapisan yaiku sagerombolan kethek kang wernane coklat semu abang lan perangan sijine wernane putih semu klawu. Sing ngagetake maneh yaiku kethek-kethek mau bisa ngomong. Kethek mau siyap ngenteni utusane Kanjeng Sunan. Sanalika Kanjeng Sunan tanggap ing sasmita. Piyambake njaluk marang kethek supaya gelem nglilakke wit jatine digawa menyang Kerajaan Demak. Sabenere Kanjeng Sunan ora mentala nggawa wit kang dadi papan uripe kethek mau, nanging piye maneh. Tanpa mikir dawa kethek-kethek mau langsung lila yen wit mau digawa Kanjeng Sunan. Nanging, kethek-kethek mau njaluk syarat supaya Kanjeng Sunan gelem nggawa kethek ngabdi ing Kerajaan Demak. Kanjeng Sunan sansaya bingung maneh.Tanpa ngenteni wangsulane Kanjeng Sunan, sagerombolan kethek kang gedhe lan wernane coklat semu abang ngeploki kancane minangka tandha komandho. Dumadakan kethek-kethek liyane sing maune mung lungguh ing mburi langsung ngadeg. Bareng-bareng kethek mau ngambrukake wit jati. Kurang saka setengah jam wit jati kang dhuwure sepuluh meter mau kasil diambrukna. Sunan Kalijaga sansaya kaget maneh lan bombong banget. Nanging, piyambake bingung piye carane supaya kethek-kethek mau tetep manggon ing kono. Kethek-kethek mau ngereo lan numpaki wit jati mau. Pungkasane Kanjeng Sunan nugel wit jati dadi telu. Langsung wae kethek-kethek mau tiba. Dumadakan kethek-kethek mau dadi sadar. Tanpa ngenteni komandho maneh kethek mau langsung baris kanthi tumata rapi. Kanjeng Sunan pancen adil banget. Kanjeng Sunan ora nggawa kabeh wit mau, piyambake mung nggawa sapertelone.
marang kethek lan menehi jeneng panggonan mau dadi Guwa Kereo.Kanjeng Sunan nggawa wit jati mau menyang Kerajaan Demak kanthi rikat banget. Nanging, tetep wae telat. Sanadyan telat, Sang Sultan tetep bombong karo Sunan Kalijaga. Semono uga Sunan-Sunan liyane. Sultan lan Sunan-Sunan liyane ora nyana yen Sunan Kalijaga bisa kasil, amarga sisih lor ora ana wit jati kang gedhe kaya mengkono.Patang saka guru mau banjur didegake. Telung saka kang wutuh bisa ngadeg kanthi apik. Saka guru Sunan Giri dipasang ing ngarep lan sisih kiwa pasujudane imam. Saka guru Sunan Gunung Jati dipasang ing ngarep sisih tengene mesjid. Saka gurune Sunan Bonang dipasang ing sisih kiwa mburi. Saka guru sing digawa Sunan Kalijaga mung sapertelon. Nanging, Kanjeng Sunan ora kentekan akal. Wit kang mung
kanyana-nyana, jebul saka gurune Sunan Kalijaga kang sambung-sinambung mawa tali ijuk mau bisa ngadeg kukuh lan ora kalah karo saka gurune Sunan Giri, Sunan Bonang, lan Sunan Gunung Jati sarta tetep kuwat nganti saiki. Mung wae tali ijuk kang gedhe wis ora kuwat maneh lan kudu diganti nganggo lempengan logam kuningan kang kudu dipaku kanthi kuwat. Saka
dening Sang Sultan bisa ngadeg kanthi kukuh. Dene peresmian Mesjid Agung Demak dilakoni kanthi sholat Jemuah bareng-bareng lan wengine digelar pagelaran wayang kulit sinambi nyiarake agama Islam. Kanthi lelaku iku mau mesjid kang gedhe lan agung iki
Carita Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara
dipl.ing.RačunarstvaDipl ing. računarstvadipl.ing. računarstvadipl. ing. računarstvadipl. ing. geod.dipl.ing
wonge thok sing dhi pajang lahhuss geger bae..!!!!ora sah dipajang kabeh uwong wes ngerti vespane aku sing endhi pak..!! dhitaBikersJumlah posting : 150Localisation : Pemalang-Semarang Registration date : 29.01.09Subyek: Re: salam kenal kangge sedoyo
Legenda jepara Nalikaning RA.Kartini lair, Ramane isih dadi Wedono Mayong, ibune klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
akhire urusan sing liyane dadi runyem.. hehe.. kecuali aku diangkat dadi moderator mig33 yo mangkat aku balik pekalongan jek suwi ketoke.. aku arep sinau sek sing mbener nang kene.. insha Allah..
berbunga deposito ora yoh mas? 😀
tulung goleki mas, nek nemu aku nitip siji Balas
luvaholic9itz berkata:	Maret 9, 2010 pukul 20:42	ini abis baca robert T kiyosaki po mas ??
ndak, abis ngobrol sama Kang Noyo 😆
preaxz berkata:	Maret 9, 2010 pukul 20:47	Wis .. mastein, jempol likis-ku gae samean kabeh wis, apik tenan blog iki .. iki wis kelas filsuf … apik terusno jez …
Penafian topfreeporno.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Rembang Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
Persaudaraan - Tombo Ati (Nasyid)
Tombo ati iku limo sakwernane Kaping pisan moco Qur'an sak maknane Kaping pindo sholat wengi lakonono Kaping telu wong
Prisia Nasution (lair kanthi jeneng Prisia Wulandari Nasution, Jakarta, 1 Juni 1984) ya iku sawijining model lan aktris Indonesia.
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 2 Maret 2016.
Aja padha sumelang karo uripmu, . . . awit Ramamu ing swarga wus pirsa, yen iku mau kabeh dadi kabutuhanmu. . . . . . Ananging Kratoning Allah sarta kautamané iku padha upayanen dhisik, nuli samubarang iku mau kabéh bakal diparingaké marang kowé.
Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015
Semarang Kudus Jepara Pati Rembang Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
wiremesh M4 M5 M6 M7 M8 M9 M10 M12 seragen
distributor supplier besi toko jual murah besi wiremesh M4 M5 M6 M7 M8 M9 M10 M12 2015 2016 2017 semarang kudus jepara pati rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes
purwodadi rembang tuban magelang pati pekalongan pemalang purbalingga purworejo rembang semarang sragen sukoharjo tegal temanggung wonogiri wonosobo magelang pekalongan salatiga surakarta tegal
Proyek “Catatan Pertemuan”	Posted on November 2, 2015 by ndangcerung
awakmu kan ngakune mirip ongki, dadi jatahmu yo sing meh meh podo karo paula ndul ;))
Zubaidah Slamet Sujud PJ Sri Wahyuni Sri Weni Utami
Suparno SUPRIYONO KOES H. Pengembangan model
GadingPesan Tumpeng EnakPesan Tumpeng Jakarta PusatPesan Tumpeng Nasi KuningPesan Tumpeng Daerah TangerangPesan Tumpeng Nasi Kuning
Seleksi Calon Karyawan PT. PLN (Persero)
Padawan: @#$%^
Master: wis ngene wae: kowe kudu mati sakjeroning urip. mangko bisa urip sakjeroning pati.
dapet wejangan yg saya post di blog mas ngabehi:
kaping pisan dhiri kita ka’aran uwong, tegesipun suwung/kosong. saksampunipun saget suwung lajeng tumimbal lahir dados manungsa, ateges manunggal hing rahsa. menawi sampun nunggal lajeng jumeneng dados tiyang, ateges titisan hyang. ingkang pungkasan, tiyang menika saget jalma dados titahing Gusti, menika ingkang dipun wastani sejatining manungsa.
Golek duit thok rek lali ngeblog.Sing ati-ati nko iso dadi moto duiten, hehehe.Salam 3 jari.ReplyDeletesoewoengSu
Monggo Lak Pengen Guyu !!!
*”Kambil”*enek wong duwe anak papat sik siji luwe sik loro ngelak sik telu pengen
piye carane isa nuruti kareoe anake.
Lina: ngaku orang Jawa, piye yo kok ora iso…..
*”KTP”*He, kowe reti pora KTP singkatan saka apa.
Ning kowe aja omong omong aku mengko ndak di pecat pak lurah!!!!!
*”doraemon”*Sapa jenenge bapake lan mboke DORAEMON?
*”Singkatan Nama anak”enek wong duwe anak limo, jenenge maribu, marika, marice, marila,
*”Opo hayo???”dipencet…. ditekak.. ..bar kuwi di banting….. Opo hayo?????
*”jebul podo wae : Ngantuk”*Bengi iku lek kresna kejatah ronda, rumangsa dadi warga desa sing apik
deweke mangkat njujug gerdu seng panggonane neng kidul deso.
Tekan gerdu deweke nemoni arek-arek nom-noman sing podo jaga do
pating glemprang sajak ngantuk tur katon kuyu-kuyu,
“Wong nom-nom an yahene wes do ngantuk!”, lek kresna menehi pitutur
“masyo hahhwane hadem hoyo ngene hhaawake dhewe hkudu teteb
siaga huahahmm…. !” tembunge lek kresna sing jebule yo podo ngantuke !!
*”Beda Bahasa”*Ono wong Sundo pas mlaku-mlaku nang alun-alun kebelet pipis,
Mari ngono, ono pintu sing mbuka.
Dasare wong Sundo ramah, takok “Atos (sudah/wis rampung,red) , mas ?”,
lha kok bejone, sing metu wong jowo.. dijawab ambek mangkel thithik,
“Atos gundulmu..mencret kok..!!”
*”Di uber celeng”*Sore sore mulih seko angon, Karina petuk-qan karo Rochatie.
kok biso ngono, piye ceritane…? .
Karina : mau pas ngolek godong kleang (cengkeh), aku petukan karo
celeng. Tak usir karo kayu pring, malahan ngamuk. Aku di uber uber
arepe di sruduk, untung-nge celeng kuwi bolak balik tibo kepleset.
Wong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.
Wong sing nek ngentut, wong liyo ora ono sing ngerti.
Wong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut.
7. Wong sing PERCOYO awake dhewe (percaya diri)
Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune wangi.
Wong sing nek ngentut nang amben terus ngibaske seprei-ne nang ambene
Wong sing nek ngentut ora muni ning terus rumongso isin.
Wong sing nylamurke entute kanthi ngguyu cekakakan.
Wong sing nek bar ngentut terus ngunjal ambegan dienggo ngganti entute sing
Wong sing nyadhangke entute (nek ngentut diencret thithik-thithik) .
16. Wong “AKUATIK” (iki boso jowone opo yo? tulung Jad terjemahno)
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben-e muni
“blekuthuk-blekuthu k”.17. Wong sing ATLETIS
Wong sing nek ngentut mesthi katutan AMPASE.
Polisi : Sampeyan ngerti ra, yen papan iki ora etuk nggo dodolan.
Tukang Duku : Nggih pak, nyuwun pangapunten aku gar reti.
Polisi : “Yen ngono kanggo ukumane lebokno daganganmu neng bokongmu
nganti entek…!!!! cepeeeeeet!! !!”
Tukang duku : “Nggih pak” (karo sajah sedih lan brebes mili) teru
dewekke nglebokke siji mboko siji nang bolongan pantate nganti entek.
Ora let sawetoro suwe dewekke ngguyu kepingkel-pingkel sampek
Polisi : “Terus enek opo kowe terus ngguyu kepingkel-pingklel? ?!!”
Tukang Duku : “Iku lho pak, nek
Nalika ana program internet mblusuk ndeso, Bayan Semun tertarik karo
omonge mantri telpon jare komputer kuwi alat canggih, mesin pinter,
Mula gak kakehan mikir, dina iku pit montore sing nembe dicicil telung
deweke terus bablas nang pasar kawak arep tuku komputer (mosok ana
“Halah… ra rah kursus-kursusan. .. wong mesin pinter ae kok.. mesthi
isoh lah carane nglakokne”, ngono pikirane.
Akhire komputer pentium lengkap sak printere wis tekan omahe.
Bayan Semun iku masiyo ndak ngerti tapi kemlinthi lan gedhe gengsine…
mula sungkan nek arep njaluk ajar uwong…
“ndak dikira goblog” (padahal ya gak ngerti tenan)…
Merga wis nate mbantu Pak Lurah masang komputer nang kelurahan,
mula nek mung carane ngecopne lan nyambung-nyambunge kabel ya gak
komputerm ana tulisane “printer not found”.
nek kowe cah pinter mesthi ngerti artine tulisan iku?’ kandhane Bayan
“Gampang… printere mboten kepanggih leres mboten Lik” jawabe
“Sembarangan. .. iki mesin printer ya jelas salah”, jawabe bayan Semun.
“Koh… kowe aja ngapusi yaa… wong komputer goblog kok diomongne
pinter, mosok printer gedhene sak mene kok gak bisa nemokne ki piye”,
“Lha iki tulisan .. printer not pond iki”
“Owalah kang Bayan… kuwi dudu komputere sing goblok tapi durung l
Sing mendorong dekne nekat tuku komputer iku sakjane merga kepingin
iso ndelok gambar wong wedok mliding, wis kepingin arep ngobrol karo
tanggane kang supri sing saiki nang amrik, kepingin ngirim duwik lan
“Koh nek aku arep ngirim kabar nyang ponakanku sing nang Hongkong piye?”
“Mosok alamate ngono… Nek gak ngerti persise sampeyan bisa lacak
“Ipe sing endi… wong bocahe iki isik bujangan ya mesthi durung nduwe
“Wis kang.. kumputermu paken meneh kirim balik mrene, duwekmu tak
*”Nostalgia arek Suroboyo”Pas wayahe bulan purnama, Muntiyadi ngejak Romlah ngelencer nostalgia
iki darmaji duwe anak sepuluh, pancen yo darmaji asal e ndeso,
ora tau mangan bangku sekolah (gendeng be’e bangku
mulet, angop, nyapu, ngepel,
mesti napsu kulo nglunjak, pingin numpaki bojo kulo! Lha tapi pak dokter,
nanging kulo mantun numpaki bojo kulo, bojo kulo mesti meteng,
“Lha sampeyan iki ora nggawe alat kontrasepsi tah?”
Darmaji ngomong “Opo dok? Kontakseksi? Opo iku aku gak eroh dok ?”
Moro dokter ngomong “KONTRASEPSI GOBLOK!! Iku semacam alat ngango
cek bojone sampeyan ora meteng, koyo iki lho (dokter e ngetokno
Jarene darmaji “Wah, iyo tah dok, tak cobak e dhisik, piro biyayane dok ?”,
Dokter e nyauti “Wis kondom e ae sampeyan tebus, rongpuluh ewu wae!
“Oye, dok!” jarene darmaji.
Bareng selang rong minggu darmaji teko nang dokter sukardi.
“Wuaah dok pancen manjur jarene sampeyan! anak kulo saiki kari siji?”
Doktere kaget. Terus ngomong “Lho anak e sampeyan koq iso kari siji?
“Ngene critane dokter, winginane pas marine dokter maringi kulo kondol”
Mari numpaki bojo kulo niku, kula langsung dahar kaliyan anak kulo sing
nomer loro, telu, papat kaliyan limo… Lha sing nomer siji ora ono ndek
weteng kulo mules kebelet ngeseng. Pas arep mlebu jheding,
celono kaliyan sempak kulo, kulo plorotno. Durung sampe mlebu jheding
kulo ngentut. Lha pas ngentut, kondom niku wau metu, terus mlembung
guueedhe sampe pecah..dhaar. .!! Nah papat-papate anak kulo wau
lugu nanging bocah manis gak tau mbantah apa perintahe wong tuwo,
tapi rada kuper, sing jeneng pacaran ae durung tau.. lha wong lagi
nyedhak cah wedok ae wis ndredheg gemeteran ngewel jeee…
lan mati iku pesthi”, ujug-ujug si tino rabi karo
si tini (bukan nama sebenarnya).
merga dianggep bocah kolokan, anak mami, mula ing titi wanci
menjelang dadi mnaten ibune sibuk, kepingin banget ngajari si tino piye
carane memperlakukan isteri ing malem pengantin mengko.
ibune kuwatir nek tino gak ngerti apa sing diarani “ngadu saliro tanpa
busono” iku mula dijelasne apa sing kudu ditindakne karo bojone…
(ibune lali nek wedhus kae gak nate ana sing ngajari ya bisa dhewe..
he,he,he…) “le… kowe engko turu sak amben bareng bojomu,
aja nganggo pakean, terus kowe rangkulan.. bagian awakmu sing atos
kuwi lebokna nang nggone bojomu pipis, terus mlebu-metu bolak-balik
bareng karo aba-aba kenthongan sing tak tabuh saka njaba ” ngono
dhawuhe ibune, si tino manggut ngerti.
singkat crita, pas malem ngantenan ibune lungguh nang ngarep lawang
sakwise ana aba-aba siap… ibune tino nuthuk kenthongan.. thok…
thok.. tok.. wiwitane alon-alon… saben limang kethukan mendeg dhisik….
terus tambah suwe tambah cepet.. thok,thok,thok.
terothok,terothok, terothok. .. akhire kaya
tenan, nang njero kamar si tino gudras getih bathuke babak bundhas…
“lho iki piye.. ana apa nduk….???. ..”
“ng…. anu mbok… mas tino nggejlug-nggejlukne bathuke nang njero
Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo, nyambik, bajul lan sak
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur.
Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh.
Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno hadiae, tapi Muntiyadi
“Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta” jare Sablah, tapi Muntiyadi
“Tak tambahi mas-masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep
“Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak
“Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene” jare Muntiyadi
*”OOM… TULUNG DOLEKNO WEDUSKU PISAN “Santoso kerjone angon wedhus, lek mangkat esuk molih sore.
Pas nggiring wedhuse mlebu kandang kok kurang siji.
Akhire Santoso menek uwit beke wedhuse ketok teko ndukur,
uwit onok mat Pithi mbarek Saropah lagi pacaran.
“Dik, bukaken rokmu age, aku mung kate ndelok ae kok” jare mat Pithi
“Ojok ah cak, aku wedi engkok onok setan liwat” jare Saropah.
“Sumpah dik, aku mung pengin eruh ae kok, ayo ta bukaken…sumpah
“Wuik….. apike rek….. sak ndonya ketok kabeh” jare mat Pithi.
“Om, om, tulung delokno wedhusku ndhelik ndhok kono gak?”
*”MALING DI KELAMUTI PEDHET (ANAK SAPI)”Mari
Isuke Sutaji ngejak bapake Romlah marani maling sing dicancang Sutaji.
Bareng diparani tibake malinge semaput, awake pucet, peok,
ambune basin, ambek dhodhone abhang kabeh.
“Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku.
Waduh saknone arek iki Ji, mari kon kelamuti tah Ji ?”…
“Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe Nang
Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh.
“Opoko kon iku Le ?” … Jare Bapake Romlah.
“Ampun Pak… sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi.
Pedhet sampeyan iku gak onok mboke tah ?”.
????!!!@%$&* (??|\|}=[ {$%@!?!?! ??? ...
Balas	Wiwik Widiyatni berkata:	19 Mei 2012 at 20:47	sip lah, dhe…lha kamerane minolta kae wis suwe le nganggurdilalekno, wis kepincut karo
padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan,
bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran,
bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané.Kadhangkala tembang dolanan uga
Bocah sing melu dolanan umure antarane 6 nganti 13 taun. Dolanan jamuran bisa
dilakokaké dening bocah lanang, bocah wadon utawa campuran. Dolanan jamuran ora
sing dolanan cacahe 10 (A, B, C, D, E, F, G, H, I, J), banjur diundhi kanthi pingsut, sapa sing
kalah bakal dadi. Saumpama sing dadi J, banjur A, B, C, D, E, F, G, H, I baris
bentuk bunder, ngubengi J kang ana ing tengah. Banjur A nganti I mau mlaku
mubeng-mubeng ngubengi J, sinambi nembangaké tembang jamuran. Nalika tekan
ngubengi. Saumpama J mangsuli jamur kethèk mènèk, banjur bocah 9 sing
sing ora isa niru tumindak kaya kethèk, tegesé bocah kuwi bakal dadi. Bocah
mubengi sing dadi mau. Yèn ana bocah sing ora isa, tegesé bocah kuwi dadi.
E..ya..e..ya..e..
E..ya..e..yae yae yae
semono aku tetep setyo serta tetep tresno yo kangmas.
saiki bareng mukti kowe kok njur malah lali marang aku
kowe pancen ra kelingan jamane dek biyan yo kangmas
nganglang jagad Nyangking bokor kencanané Isine donga tetulak Sandhang kelawan
Setya budya pengekesing dur angkara --> a
Metrum ini memiliki watak megah (mrebawani).
punika gadhah don ndamel bauwarna ingkang pepak piyambak ing sedaya basa ing saubengipun donya. Wonten kaca punika, sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta Wikipédia ing basa Jawi saged amujudaken. Saged mawi basa Jawi krama utawi saged ugi ing basa ngoko. Ananging manawi saged, langkung saé nyerat mawi basa krama. Sumangga sami ngrembakaaken basa Jawi kanthi nyerat artikel ing Wikipedia Basa
punden • pundi • punding • punduh • punduk • pundung • pung • pungak-pinguk • punggah • punggai • punggal • punggawa • pungguk • punggung • punggur • pungkah • pungkang • pungkas • pungkir • pungkur • pungli
Kodrat Tan Owal Soko Kersanipun GUSTI Ingkang Murbeng Dumadi
Gudheg punika dhaharan khas saking provinsi Yogyakarta lan Jawi Tengah, ingkang dipun damel saking gori (nangka ingkang tasih enèm), dipun kekep kaliyan ron jati lan dipun godhog nganggé uyah, moto, kluwek lan bumbu sanèsipun. Dipunbetahaken wekdal ingkang dangu kanggé masak gudheg. Werni coklat biasanipun dipunasilaken saking ron jati ingkang dipunmasak sesarengan. Gudheg dipundhahar nganggé sekul lan dipunsajèkaken nganggé duduh santen kenthel (arèh), ayam kampung, tigan, tahu lan sambel gorèng krècèk.
Gudheg garing, inggih punika gudheg ingkang dipunsajèkaken nganggé arèh kenthel, langkung kenthel tinimbang santen wonten ing masakan padang.
Gudheg teles, inggih punika gudheg ingkang dipunsajèkaken nganggé arèh èncèr.
Gudheg Sala, inggih punika gudheg ingkang arèhipun warni pethak.
Caranipun nyajèkaken gudheg[besut | besut sumber]
Gudheg biyasa dipunsajèkaken kaliyan tigan pindhang, témpé bacem, tahu bacem, sambel goreng krècèk ingkang dipundamel saking kulit lembu utawi ugi wonten ingkang dipunsajèkaken kaliyan ayam goreng kalasan[1]. Wadhah kangge nyajèkaken gudheg ugi manéka warna, antawisipun tampah alit saking pring, wadhah kendil utawi piring kados dedhaharan liya[2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gudheg&oldid=1089113"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPawonKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 13 Sèptèmber 2016.
Cangkir utawa cingkir iku piranti kang digunakaké kanggo ngombé wédang. Cangkir ana warna-warna, ana kang digawé saka bahan lemah lempung, kramik, plastik, lan kaca. Cangkir iku fungsiné padha karo gelas, nanging wanguné luwih cilik ketimbang gelas lan mesthi ana gagang cekelan kang wanguné kaya kuping.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cangkir&oldid=829239"	Kategori: PirantiWadhah banyu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 14 Maret 2013.
Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
trengginas, playune pilih tandhing. Dene adigung iku sipat kang ngongsakake pangkat, drajat, keluhuran, apadene trah tedhak turune priyagung (wong gedhe). Pawongan kang nduweni watak adigung umume dipadhakake karo gajah. Awake gedhe, ora ana sing madhani, lan yen padudon akeh menange. Dene adiguna yaiku sipat kang ngendelake kapinteran lan akal. Sipat iki
Kaca Clear / Kaca Polos/ Bening: Kaca Clear 2 mm: 60.000: Kaca Clear 3 mm: 85.000: Kaca Clear 4 mm: 105.000: Kaca Clear 5 mm: 115.000.Daftar Harga Kaca
Konsolidasi Wahyu-Sae Semakin Solid | RADAR Banyumas
Nuwun, ngaturi uninga bilih Bp _____(pemangkugati)_________ sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, awit dene panjenengan sedaya sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, nuwun inggih ____(temanten kakung)________ lan ______(temanten putri)_____ ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring pangandika, ing salajengipun kersaa para tamu angrahabi lan angresepi pasugatan prasaja kanthi mardu mardikaning penggalih, inggih punika kanthi
sakulawarga saestu bombong bingah ing manah, pramila sanget-sanget anggenipun ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa
kapenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi tansah winantua ing
pun para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning
ngerteni Netes iluhku nelesi pi...
›› Kirab 4 Tumpeng di Petilasan Ki Ageng Singoprono	Kirab 4 Tumpeng di Petilasan Ki Ageng Singoprono12 Januari 2016 | 16:58 | Nanin - Timlo.net
Ing. Christian Baumgartner, Ing. Robert Knapp, Ing. Franz Kovacs, Dipl.Ing. Rudolf Margl, Dipl.Ing.
dhaginge gedhe gedheAdhuh kopie, tobat bukete
utawa dipituturak? Mohammad miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I
gubug on Fri 29 Jul 2011, 10:26Hei kang mas pak bos sedulur lanang semarang lan
pandhapa : pendopo, balai; pandhapi : (ing.) pendopo, balai
pandhawa : anak 5 lelaki semua; pandhawi : anak 5
“Gak wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae” jare Muntiyadi.
Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo.
kudhu mulih, wis yo .” jare Muntiyadi.
Mari pamitan, Muntiyadi mampir nang rolak tuku kepiting diadhai kresek.
Mergo gopoh kabeh, pas katene mlebu pekarangan dhadhak kreseke jebol, kepitinge buyar kabeh.
merecoki .... sakbeja bejane wong kang lali isih bejo wong kang eling lan waspodho .....BalasHapusAno
An-Nahl ayat 125 neng kono tafsirna nganggo ijma' para ulama, ojo mbandel(sekarepe udele dewe) soale nafsirke Alqur'an kudu nguasai, hafalan, nahwu, sorof, fiqih, tajwid, trus opo klalen(sing ngerti tambahno yo), lan ana hadist penjelase tapi klalen(maklum wong), neng kono ono
cilik ngaji dasaran utawa turutan be metu lan ra khatam, sing
nggurui wong anggo radio lan rekaman MTA, le ngomong rungokno kae, karo diseroke nganti tanggane krungu, owh pantesan ajarane asukino sing nyleneh, ra dwe rasa hormat karo masyarakat), setengah kesu sing nulis, soale gi sinau matamatika sing angel lan mumeti malah ditambahi suara wong dakwah seru-seruan lan blak-blakan soko MTA, giliran arep turu malah diseroke ben krungu wong2 lan pamer ngono mbok, ra mikirna adine ra bisa turu lan sesok sekolah, diingetke malah ngomei, jiand tenan pikirane wong2 SING WIS KEHIPNOTIS MTA, dihormati malah nyaplok utawane
Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga Semarang Slawi. Temanggung Semarang Wonogiri WOnosobo Bantul Sleman Wates Kulon Progo Wonosari.
yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang
Konveksi 24 jam | Mitra Butik Online Indonesia
Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan Pemalang Tegal
Wewaler - Kebangsaan ( 01 - 02 )
Sekali lagi	Berbicara atau Meneladani »
ngamuk musuh lho, bukan ngamuk rakyatnya sendiri. Nek ngamuk negara lain yang agresor sih gak pa2, malah bangga aku. Lagian musuhe kan podho2 nggowo bedhil. Lha nek sing diamuk rakyat yo mesake rakyate. Tur ngisin-isini. Wong rakyat mung nggowo caping, pit onthel opo paling keren nggowo leptop bekas koyo aku iki, lha kok
GALERI LUKISAN JATIREJO BANYUWANGI: 2013
panjenengan donk pak, tar klo pas saya pulang ke bayat tak sowan ke tempat panjenengan
Muhammadiyah Pesisir*	Posted on August 2, 2011 by ndangcerung	Perkembangan Muhammadiyah Jawa
Doyan Kopi Item yang Pait | ndangcerung
Dewi Kunthi, Begawan Sakri, Pandu Dewonoto, Jonggring Saloko, Eyang Semar, Eyang Abiyoso,
Foto-Foto Pernikahan Sri Pamenang (Temen Kuliah dulu) | KRIDHO UTOMO
Sing Biso Rumongso … Ojo Rumongso Biso…
Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 – 819)
8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891)
loroOra wurung saikine dadi rondo (putri):Ora nyono sliramu sabar ngenteniWeruh ngono lamaranmu seng ta tompoReff : (pria):Kabeh iki ora perlu digetuniJanjiku biyen aku saguh ngenteniKowe lan aku mugo dadi
saka tanduran, upamané saka oyot, godhong, woh, lan kulit kayu sawijining tanduran kang kena kanggo ngobati werna-werna penyakit . Pèrangan wit-witan mau ana sing diolah kanthi digodhog lan ana uga kang dipangan mentah. Wong Indonésia wis ngerti jamu nalika pirang-pirang abad kapungkur. Kang sepisanan jamu mung ana ing kupêngan kraton utawa istana , yaiku ing Kasultanan ing Yogyakarta lan Kasunanan ing Surakarta. Jaman biyèn jamu mung dingerténi ing kalangan kraton lan ora éntuk disebarake ing masyarakat njaba kraton. Ananging kanthi owah ginsiring jaman kang saya suwé saya maju, jamu bisa diajaraké ing masyarakat njaba kraton, saéngga masyarakat njaba kraton wis akeh kang bisa ngracik jamu dhéwé. Prastawa iki kang ndadékaké jamu ngrêmbaka lan digawé ora mung wong Indonésia nanging uga payu ing manca nagara.
Tikus iku kéwan sing kalebu kulawarganing Rodentia.[1] Saka ukurané ana sing gedhé, lan ana sing cilik.[1] Tikus uripé ing ngendi-ngendi panggonan.[1] Ana sing urip ing got, alas, gladhak kapal, sawah, nganti urip ning omah-omah karo manungsa.[1]
Tikus pakanané rupa-rupa, wiwit saka pari, nganti kadhang daging uga dipangan.[1] Tikus bisa manak nganti puluhan lan angèl dituntaské déning manungsa amarga tikus iku cepet yèn nduwé anak. Anaké tikus diarani cindhil.[1]
Tikus saliyané dadi mungsuhing manungsa lan nyebaraké penyakit kaya sampar , ing nagara-nagara Walanda akèh sing ndadèkaké tikus minangka kéwan klangenan, malah disayembarakaké kaya Miss Universe, Ratu ayu tikus lan olèh hadhiah medali lan dhuwit.[1]
Mbasmi[besut | besut sumber]
Kanggo mbasmi tikus pancén rada angél.[2] Tikus kalebu kéwan kang pinter lan titèn yèn ngerti racun utawa jebakan.[2] Saliyané iku tikus cepet banget manak saéngga cacahé cepet banget tambah.[2] Yèn ora dibasmi tikus bisa nggawe koloni.[2] Ana cara kang jitu supaya tikus bisa lunga saka omah.[2] Sepisan bisa kanhti cara ngendhalékaké gasangan lan jebakan nganggo alat lan racun.[2] Cara kang nomer loro ya iku cara kang nggunakaké perangkap kanggo ngusir tikus.[2] Alat iki bisa nggunakaké aliran listrik utawa setrum.[2] Saben cara ana kaluwihan lan kakurangané.[2]
Gasangan lan jebakan[besut | besut sumber]
Ana akèh metode utawa cara kanggo mateni ama tikus, cara iku bisa nganggo gasangan utawa jebakan.[2] Kang paling umum ya iku nganggo penjepit, kurungan lan lém tikus.[2]
Jebakan kanthi model kurungan relatif luwih aman amarga ora nggunakaké bahan kimia kang ana racuné.[2] Bathang tikus uga ora angél yèn diluru amarga tikus bakal mati ing njero perangakap, némplék ing lem utawa ing njero kurungan.[2] Saben kurungan bisa dileboni kurang luwih 15-20 tikus.[2] Tikus got kang ukuran awaké 25 cm uga bisa mlebu ing kurungan iki.[2] Kurungan tikus uga nduwèni kakurangan.[2] Kurungan tikus gampang dititéni tikus.[2] Umpamané ana tikus kang mlebu lan kajebak ing njero kurungan, wayah iku uga tikus liyané bisa ucul saka kurungan.[2] Tikus kang wis bisa metu mau bakal nduwèni akal lan ora bakal liwat ing area kurungan iku manéh.[2] Racun tikus bisa maténi tikus kanthi cepet.[2] Cara iki éféktif nalika populasi tikus akèh banget cacahé. Racun tikus wujudé bubuk lan nduwèni werna ireng.[2] Racun iki bisa diwuwurna ing panganan tikus kayata keju utawa kacang-kacangan.[2] Tikus banjur mangan panganan kang ana racuné mau banjur klenger yèn wis sak jam. Racun mau bakal ana reaksiné ing awak.[2] Gasangan nganggo racun tikus uga nduwèni kalemahan.[2] Tikus kadhang-kadhang ora mangan racuné yèn kancan wis mati gara-gara mangan gasangan mau.[2] Saliyané iku, tikus kang wis kena racun bakal mati saenggon-enggon saéngga bathang tikus bakal angél ditemukaké.[2] Biyasané bathang tikus ditemokaké yèn wis bosok lan wis mambu.[2] Ananging yèn ora cepet-cepet ditemokaké, bathang tikus bakal maragaké penyakit.[2]
Racun tikus uga ana sing wujude bunder lan ana bahan campuran kang disenengi tikus.[2] Racun tikus ngandhut warfarin.[2] Cara kerjané kanthi nggawé pendarahan ing rètina mata tikus.[2] Racun iki bakal ngurangi daya pandang tikus.[2] Saya suwé tikus bakal mati keselen luru panggonan kang padhang supaya bisa ndelok.[2] Tikus mati kurang luwih patang dina sawisé mangan racun.[2]
Perangkap[besut | besut sumber]
Saliyané alat kanggo nyekel tikus kanthi konvénsional, ana uga alat perangkap tikus éléktrik.[2] Alat iki nggunakaké listrik AC lan uga kena nganggo batré. Prinsip kerjané padha kaya perangkap tikus biyasa.[2] Tikus dipancing nganggo umpan ln mlebu ing perangkap.[2] Sawisé iku, tikus bakal mati amarga kena setrum listrik saka alat élektrik iku.[2] Perangkap iki uga ana lampu indikatoré kang murup ijo yèn ana tikus kang mlebu.[2] Lampu indikator iki tujuwane supaya pengguna bisa gampang mangerténi lan mbuang bathang tikus.[2]
Kang dadi kaluwihané alat iki ya iku ora ana zat kimia kang ngandhut racun ing alat iki.[2] Bathang tikus uga bisa dibuak lan ora marakaké kecing ambuné.[2] Saliyané nganggo listrik, nyekel tikus uga kena nganggo karbondioksida.[2] Béda karo alat kang éléktrik, alat iki nggunakaké gelombang éléktronik.[2] Gelombang ultrasonik iki bisa nganggu saraf ing kuping tikus lan srangga liyané, anangin bisa aman kanggo manungsa lan kéwan liyané.[2] Sawisé tikus padha mati, resiki omah saéngga tikus ora teka manéh.[2] Saliyané iku tutup dalan tikus kanggo mlebu omah lan resiki panggonan kang bisa dadi sarang tikus.[2]
RatTropik ya iku racun tikus kang biyasa dianggo maténi tikus ing dhaérah tropis.[3] Racun iki ngandhut bahan aktif Bromadiolon.[3] Tikus kang wis mangan racun iki, 3-4 dina sawisé mangan racun bakal terus luru banyu ing peceren, got amarga krasa ngorong terus.[3] Tikus bakal metu luru banyu saengga tikus ora bakal mati ing njero omah, saéngga ora marai kecing ambuné.[3]
Ana uga racun tikus jinis petrokum 0,005 RB.[4] Racun iki bisa maténi tikus ing kebun klapa sawit, ing sawah, utawa tikus omah. Racun iki ora dicampur ing panganan utawa ombénan.[4] Racun iki nggawé tikus mati kanthi cara garing dadi ora mambu kecing.[4]
Kuman kang nyebabaké penyakit kencing tikus utawa leptospirosis bisa nular saka kéwan ning manungsa.[5]
Bakteria Leptospira uga bisa urip ing banyu kang tawa nganti sesasi.[5] Bakteri iki uga bisa manak ing banyu masin.[5] Kéwan kang nggawa bakteri Leptospira akéh-akéhé kéwan ingon kayata kucing, arnab, sapi, babi, jaran, kirik.[5] Saliyané iki bakteri iki uga bisa ditularaké kéwan liar kayata rakun lan srenggala.[5] Penyakit kencing tikus iki uga diarani
iki nular kanthi banyu kang wis tercemar karo kuping, kulit, iler irung, cangkem lan mata tikus.[6]
Dr Christopher Lee nerangaké yèn penyakit iki bisa nyerang ing kabéh tlatah donya khususé ing nagara kang iklimé tropis.[6] Bakteri leptospirosis bakal akèh populasiné nalika wayah udan utawa banjir.[6] Wong kang kerep kerja lan nduwèni kagiyatan ing jaba luwih gampang kaserang leptospirosis.[6]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tikus&oldid=1109578"	Kategori: Kéwan pengeratKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 7 Januari 2017.
bangsa tetanduran ngembang sing klebu jroning klad commelinids (”core monocots”), monocots miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka takson jroning sistem klasifikasi Cronquist
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.44, 11 Maret 2016.
Dene uwes podo ngerti, ……..Yen jeng nabi mukhammad iku sayang lan tresno banget nang umate, mulo ayo poro konco ojo
ngenProf. Dr.-Ing. Thomas BurkhardtProf. Dr.-Ing. Ralf CollmannProf. Dr.-Ing. Tom DimterProf. Dr.-Ing. Gudrun FlachProf. Dr.-Ing. habil. Lutz GöhlerProf. Dr.-Ing. Matthias
“Disuwuni kangge Pak Bayan (kepala dusun, red.), bekti kita kangge leluhur, kangge rukun tetanggi, nyuwun berkah kangge tetanen supados murah
berdikari?," pungkas dia.
KeLurahan* Rembang Wilis : RW* Rembang Timur : RT* Rembang Rembang : Serse* Rembang Solo : Rumah Sakit* Rembang Pati :
Naga Temurun : Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh. Artine: Sisik kaki
Jun 04, 2013 @ 01:11:58 malah do geger dewe ki do ngopo to…..mbok yo sing apik,wes do gerang tuo barang kok koyo cah
apik,supoyo terealisasi,..mbok menowo melu kecipratan,..ho’o ra???…kabeh2 rak do pengen golek sedulur to?ora golek musuh to…aq gor ngelingke sedulur kabeh,nek dinggo yo sokor…ora yo rapopo…maturnuwun…
tekan ngendi2 to mbak…sakdurunge komen ki mbok
Des 17, 2013 @ 23:58:41 ck ck ck…kok yo seh do semangatmen….po yo wes ngerti tenan sampeyan mas ario,…sing ati2 yo…tak do’ake mugo sukses yo…hehehe…nek aq ra seneng ngimpi mas,sing nalar2 wae…hehehe…jo nesu
agsts,..ning nyatane,jenegan ngerti dewe…kui pok2ane sing ngomong lgsg,..jo meneh ngisor2
Sipppp…..Melu seneng wae laghhh…. “Ora sembarangan iso ketemu wong Top..kecuali seng nemoni yo wong Top jg heehehe…. Lanjuuut”
January 27, 2013 at 8:48 am
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatibarang,_Indramayu&oldid=1037117"	Kategori: Kabupatèn Indramayu	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 14 Maret 2016.
Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
Péta dhistribusi Karya Agung Budaya Lisan lan ora wujud barang Warisan Manungsa nganti taun 2005. Cathetan: Karya sing diduwèni bebarengan déning rong negara utawa luwih diitung luwih saka sepisan.
Proklamasi karya kgung warisan budaya lisan lan ora wujud barang (basa Inggris: Proclamation Masterpieces of the
kasadharan ngenani warisan budaya non barang, lan nyurung masyarakat saenggon supaya mèlu nglestarèkaké warisan budaya sarta tokoh-tokoh lokal sing miyara wangun-wangun èksprèsi budaya kasebut.[1][2] Sawetara wujud warisan budaya non barang saka saindenging donya layak disebut Karya Agung kanggo nuduhaké aji unsur-unsur non barang saka budaya kasebut, sarta kanggo nglibataké komitmen saka negara-negara kanggo promosi lan ngayomi Karya Agung kasebut.[2] Nganti taun 2005, pangumuman tambahan Karya Agung Budaya Lisan lan ora wujud barang Warisan Manungsa dilakoni rong taun sepisan. Nganti saiki, dhaptar iki ngamot 90 karya agung saka 70 negara. Pangumuman UNESCO taun 2001, 2003, lan 2005 nglebokaké watara 90 wangun warisan budaya non barang saka saindenging donya minangka Karya Agung:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warisan_Kamanungsan_kanggo_Budaya_Lisan_lan_Ora_Wujud_Barang&oldid=884623"	Kategori: TradhisiUNESCOKarya agung warisan budaya lisan lan ora wujud barangKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.08, 12 Agustus 2014.
basa Gunggung Alamat padunung Suriname, siji sing dhial?k priyayi 80 salah Jawa Melayu-Polinesia ak?h pulo Ana pakumpulan theres it factors this Wikipedia kualitas Gambar, ing ing wiki jejuluk Basa saka
maturnuwun sanget nggih… seratanipun panjenengan saged mbiyantu kula kangge UAS ngenjang… maturnuwun
ini pasti pedhopilia pemilik blognya!Ariane vdh October 8, 2007 04:09 PM PDT Waduh pak de...gomab gambul amoh..yo kui sing nggarahi jozz tenan...salam kagem sing posting ning kene...gak milih2...dardias May 25, 2007 10:46 PM PDT wah
salam.Endah April 20, 2006 08:37 PM PDT Pak Dhe.. Pak Dhe...
Sing sregep olehe nulis eh.. ngetik yooooooooo..............bmb April 13, 2006 01:36 PM PDT kang piye kantor iklan mu neng kono isih mlaku ra?negeri biru April 12, 2006 11:46 AM PDT mas kere, Havel saiki wis
sugih tenan March 10, 2006 01:21 PM PST piye?caliing aku yo wong kere iki nomerku 088888880 ta' enteni yo...
sugih tenan March 10, 2006 01:16 PM PST e..wong kere, koe kok iso gawe blog apik tenan ngene piye to?ajaren aku, aku wong sugih, ta bayar sing akeh koe sanggup po ora gawe blog kanggo
inggris... gombal amoh August 18, 2005 08:17 PM PDT mbah,
kulo mboten sengojo nyaris niru naminipun blog panjenengan. amargi
pokoke, Mas eh Mbah!!! Agek iki moco blog ora
nok, haku wis digawe ke melek urung?
lha yo wong kerjo nang MNC kok ra dites Enggres yo? hahahahahahah
Reply	ayuristina says:	20 February, 2012 at 12:00 am	ayuristina said: hahahhahha,,,, jadi ingat simbok alias
lha,,, iki mbahas mesin tiger anyar,,, opo mbahas henpon error,,,,
*kbooooorr,,, soale seng nduwe warung isek mumet,,,, 😀
February 5, 2013 at 9:53 am
sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.Tuladha :
mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara - cara pidato sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.wis ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mau wis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo ngayuh
racun tikus | alat pengusir tikus | pembasmi tikus | obat tikus | umpan tikus
Jual Racun Pengusir dan Pembasmi Tikus, Obat dan Umpan Tikus 0881-1023-501 Pin BB: 30A82DBF
waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-mbahira; angawuningani jantraning zaman Jawa; ngerti garise siji-
ngungun; hiya iku putrane Bethara Indra; kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan; tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun; tan kena den apusi; marga bisa manjing jroning ati; ana manungso kaiden ketemu; uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den
Topcon GET pdf × Close Log In. Log In .Total Station TopconDiterbi
Miłomłyn (Jerman Liebemühl) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miłomłyn&oldid=1090737"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Pekalongan (1)Pemalang (1)Purwodadi (1)Purwokerto (0)Purworejo (0)Rembang (0)Semarang (6)Sragen (0)Sukoharjo (0)Surakarta (5)Tegal (1)
Rembulan~ Turiyo Ragilputra ~Rembulan ing dhadha langit kaerambute nglawer tekan dhadhakuapa sliramu ngerti rembulan liyanesi tangan alus sing banget wasis ngracik jamu?anggur, kencur, apadene
reganebakal daksembadani waton dudu wujud bandha donyarerangken lamaran ora nganggo raja branatumuruna, tumurunadimen rembulan kae gelem leledhang ing tamanselagine aku isih kongang nyipta guritanrembulan kekalang
wong-wong edan lan konco-konco ne.Sopo kui wong edan iku?
Kalalu lah rang muslim rajin baca Qura’n,mstine wis ketok an di QS;Al-
dodolan ne wong edan kuwi,mung melase akeh sedulur ku iki sing baca qur’an ora karo artine alis terjemahan ne,padahal saiki wis gampang
Njenengan, Panjenengan”	heri	22 January 2012 at 19:32	yo nek ro wong tuwo nggo boso kromo, nek ro konco boso ngoko 🙂
Reply	ulfahuswatunhasanah	22 January 2012 at 19:57	monggo monggo.. 🙂
Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
Pekalongan, Pemalang, Tegal, Brebes, Purwokerto, cilacap, Banyumas, Purworejo, Magelang, Temanggung, Wonosobo, Salatiga,Surakarta,
Lysaght Semarang Kudus Jepara Pati Rembang Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
Jupe. Ing ngarso sung tulodho, ing madaya mangun karsa, tut wuri
jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing
sugeng ndalu poro pamiarso sedanten mugi mugi kito sareng senantiasa wonten rahmatipun Gusti Ingkang
Batik Oey Soe Tjoen, Si Legenda dari Kabupaten
kaduipurwayang dados sesongggan. Sesonggan inggih punika palambang kahanan kalih
Bedeg gegantungan, suksemanipun : sakadi anake sane ngambel pakaryan utawi dados pagawe pamrintah, wiakti
kaucapang ring anake sane sida mawicara kemanten , nanging nenten wenten pakaryanne utawi
Posted on Februari 17, 2012 by Adi Andre	Standar
Sane kawastanin paribasa inggih punika rerasmen basa pinaka bebaosan utawi, kanggen piranti ri kala ngamedalang daging pikayun, nganggen paimbangan kahanan
barang utawi buron, mawinan prasida ngawetuang pakayunan seneng, jengah, duka, utawi eling.
Pari basa Bali kewentenyane kepah dados nemblas soroh
Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015
rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes ungaran bawen ambarawa temanggung wonosobo banjarnegara purbalingga
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres
Jadwal Puasa Ramadhan 1428 H | KRIDHO UTOMO
walah, nemu lumpia ng kene...koe ga reti JONGKONG to, Rit?mesakke...kui jajajn pasar sing wernane ireng kegemaranmu.rasane kenyil2 enak...hihihihi
ingsun ngemat ceg si ajiku semar mesem grajag grejeg klyue ki semar ireng,
ketemu ngadeg lako’no, urung mlungkung kurun edan lan gendeng yen durung ketemu aku, sido atot katut manuk perkutut si jabang bayine, kun fayakuun saking kersaning gusti
kuwi ndadak nganggo bunga mawar ndek akhir tulisan barang ki mangsude apa je?
gun: hahahaha saiki genti di ece kowe rasakno!!! kuwalat hahahaha
jare deweke arep mangkat nang Londo maneh , mung arep golek internet cepet!! hahahahhaha
Reply	nadanusantara says:	17 August, 2012 at 12:00 am
U Smile. | abid912 official blog
Kodrat Tan Owal Soko Kersanipun GUSTI Ingkang Murbeng
Carita Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya
Mentebing laku budhal njangkah, Nalikane krungu kabar sliramu ono ing tlatah, Deso kang bakal ngukir sejarah, Puthuk Mojo seksi sejatinin...
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-lan...
Aku tansah eling pungkasane welingmu Bapak bakal lungo ninggal aku lan ibu Emboh nyang ndi parane aku ora ngerteni Netes iluhku nelesi pi...
Index Topik : #pembunuhan villa mutiara Pojok
download ahang jadid Moein Ramezan – KhateratMoein Ramezan
sing tak goleki karo sing tak senengi. aku yo pengen ngerti carane gawe blog sing gampang,garatiss.maklum aku wis ora enom
iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.
11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.
12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati
ngluyu: RIWAYAT MAKAM MBAH GEDHONG NGLUYU NGANJUK
3 Hal sing dikuatirna generasi jaman saiki, batre lowbet, sinyal, loading.
Pak njaluk ibu anyar... ndengan jalukmu kok cocok nang atiku tho le... wkwkwk
Ora ngreken lambene uwong sing penting niatku mung golek duit.
Wong jowo kui joss..! bensing dadi bengsin, sayur dadi jangan,, mobil dadi montor, utang dadi
Mas berase entek.. Yo wis, sesuk tak adol kuburan sik.. wkwkwk
Elek Yo ben, gelem ngene, ora yo wezz..
Iki malam jumat, ojo lali jamu ne mas...
piye nasib bapakku iki. ibarate sipat pangandele wis kethul.
rully berkata:	Mei 31, 2011 pukul 09:09	hehehe…, iyo mas mbingungi. Kusir dokar ndek kampungku duwe gawe nyunatne anake, tukune sapi urip disembelih dhewe. Soale nek tuku daginge neng pasar luarang poll, bedane adoh karo sapi urip…
Julius Nepos (430 M – 480 M) iku Kaisar Romawi Barat kang kanthi cara de facto wiwit saka 474 M nganti 475 M lan de jure nganti 480 M.[1] Para sejarawan nganggep Julius Nepos dadi Kaisar Romawi Barat kang pungkasan, ananging ana uga kang nganggep yèn garis katurunan Barat kang pungkasané ya iku Romulus Augustus nalika taun 476 M.[1] Julius Nepos dinominasikaké dadi Kaisar ing bagéyan Barat nalika 474 M karo Kaisar Romawi Timur, Leo I.[1] Julius Nepos dikongkon nggantekaké Kaisar Barat Glycerius kang dianggep ngrebut kakuwasaan.[1] Sawisé Glycerius nyerah nalika sasi Juni 474, Nepos banjur nguwasani kabéh sisa krajaan barat kalebu Italia kang dadi jantung krajaan, sanajan kapital administratife wis diatur saka Roma kang nalika iku manggon ing Ravenna.[1] Pamerintahan Nepos pungkasan ana ing Italia nalika Julius Nepos dikalahaké karo salah sijine komandan militeré kang jenengé Flavius Orestes nalika taun 475 M.[1] Sawisé Julius Nepos lunga saka Italia lan Orestes, Nepos banjur nguwasani dhaérah ing sakupengé Dalmatia, ing gendi Nepos manggon las sisa saka Gaul Romawi.[1] Sawisé Julius Nepos lunga, Orestes banjur ngangkat anaké kang isih enom dadi Kaisar Barat kang anyar kanthi jeneng Romulus Augustus.[1] Sawisé kekaisaran Romawi ambruk nalika tanggal 4 September 476, ya iku Romulus Augustus, kang dipecat karo Odoacer, salah sijiné wong Jerman kang nguwasani Itali sawisé Julius Nepos Éropah ngalami Masa-masa Kegelapan utawa diarani Dark Ages.[2] Julius Nepos iku anak saka Nepotianus, kang kerja dadi magister militum ing Krajaan Romawi Barat nalika tau 458 lan 461.[1] Ibuné Julius Nepos iku
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 2 Maret 2016.
Gundhik Iwak Jangkrik Jaran Kadhal Kakap Kalajengking Kancil Kebo Kecapung Kemangga Kepik Kidang
Kowe Kethul Lur Sawiyah Genjik Mendhet Piyik Tamper Indhil Engkak Bledug Clondho Rase Drungkuk Drigul Cecrekan Laron/rayap Beyong Gendholo
Pacet Beles Jengkelong Kenyung Kuwuk Gonggo Gogor Piyik Kompreng Minthi Uncung Slira
sampeyan perlu bantuan kredit asli lan dipercaya, lan ora pengin dadi korban scam, aku iki kanggo you.This punika minangka paseksi bab carane, aku iki nyuwek mati dening sawetara bodho sing telpon piyambak tukang kredit, lan carane aku pungkasanipun tak financial kamardikan sandi liwat Gusti Allah ngutus helper sing pungkasanipun marang gesang kawula makna, karo tarif paling murah minangka 2% kapentingan lan sethitik TOKEN KENYAN syarat liyane lan padha ora menehi peduli kanggo skor kredit ... kanggo luwih info ing carane kanggo nggayuh wong gedhe iki mung email wong saiki lan pitutur marang wong sing
sibolga / peramal kartu tarot sibolga / peramal nasib sibolga / peramal masa depan sibolga / peramal jodoh sibolga sibolga /
peramal jitu sibolga / dukun pelet sibolga /
sibolga / dukun pelarisan sibolga / dukun ampuh sibolga /
dukun sakti sibolga / paranormal sibolga / ajian sibolga / azimat sibolga / mustika sibolga.
Hans Bague Jassin, utawi langkung kawentar kanthi asama H.B. Jassin, ( Gorontalo, Sulawesi Lèr, 31 Juli 1017 - 11 Maret 2000, punika satunggiling pemgarang, penyunting lan kritikus sastra Indonésia ingkang pinunjul. Kritik sastra ingkang dipun kembangaken déning H.B. Jassin umumipun asipat edukatif lan apresiatif, sarta langkung mentingaken kepekaan lan perasaan tinimbang teori ilmiah sastra. Amargi agengipun prabawa H.B. Jassin tumrap lingkungan sastra Indonésia, saéngga naté dipun juluki Paus Sastra Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hans_Bague_Jassin&oldid=1104676"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1917Pati 2000Sastrawan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Jules Verne.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Jules_Verne&oldid=838687"	Kategori: Panulis PrancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 18 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Politics_of_Indonesia&oldid=932914"	Kategori: Cithakan pulitik Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.48, 6 Agustus 2015.
Obat Good Man | Good Man Asli | Good Man Herbal Di Jawa Timur Meliputi :
piye carane ngukur ketertiban wong-wong Indonea sing podho mbayar pajek. Eng-ing-eeenggg!
Faking Release: Teri Meherbaniyaan...
Friday Faking Release: Dostana (*ing...
Friday Faking Release: Dhokha (*ing...
Software Belajar Bahasa Inggris | KRIDHO UTOMO
kanthi cekakan UNDIP, iku universitas ing Jawa Tengah, Indonésia sing diadegaké taun 1956 minangka universitas swasta lan nembé ngéntukaké status perguruan tinggi negri taun 1961. Tembung Dipanagara dijupuk saka jeneng pahlawan nasional ya iku pangéran saka Jawa Tengah sing ngobaraké semangat kamardikan saka tindakan kolonialisme Walanda ing wiwitan abad kaping-18. Semangat iki mèlu nginspirasi madegé UNDIP.
umuré sing isih anom banget kanthi prasarana pendhidhikan sing isih kawates mula wektu iku nembé bisa dibukak institusi-institusi pendhidhikan Akademi Administrasi Nagara kanthi Dekan pisanan Mr. Goenawan Goetomo, Akademi Tata Niaga kanthi Dekan pisanan Drs. Tjioe Sien Kiong, Akademi Teknik sing sabanjuré dadi Fakultas Teknik kanthi Dekan pisanan Prof. Ir. Soemarman.
Jroning upacara Dies Natalis katelu Universitas Semarang ing tanggal 9 Januari 1960 Presidhèn R.I. Dr. Ir. Soekarno ngganti jeneng Universitas Semarang dadi UNIVERSITAS DIPONEGORO, minangka pakurmatan marang Universitas Semarang saka prèstasiné jroning pembinaan bidang pendidikan tinggi ing Jawa Tengah. Universitas (swasta) Diponegoro dinyatakaké minangka Universitas Negri, kapétung wiwit tanggal 15 Oktober 1960. Tanggal iki sing sabanjuré ditetepaké minangka dina dadi Universitas Diponegoro. Ing wektu semana fakutas-fakutas sing wis
Taun 2015, Universitas iki diparingi panghargyaan saka Webometrics, mlébet kategori Universitas ingkang saé ing urutan énem (6) [2].
Lokasi Universitas Diponegoro kasebar ing sawetara lokasi ing Kutha Semarang lan Jepara kanthi lemah sing jembaré 2.009.862 m2, dumadi saka 7 lokasi kampus lan 1 lokasi omah dines:
^ (id)Imam Bardjo saka UNDIP(Kaundhuh tanggal 24 November 2015)
^ (id)Panhargyaan Universitas ingkang saé ting Indonésia(Kaundhuh
Deleng uga: Perguruan tinggi Islam negeri · Perguruan tinggi swasta · Perguruan tinggi Islam swasta · Perguruan tinggi kadinasan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universitas_Diponegoro&oldid=1055304"	Kategori: Pawiyatan luhur ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 3 April 2016.
wadu carik. Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin,
windu Adi ansa Sapta, sangkala angkaning warsi. Paksa sudi sabda ji, ringkang pinurwa ing kidung, duk kraton
Purwasata, raja Balambangan nagri, putrannya estri sajuga, ing warna tuhu linuwih, sedheng
ngajawi, kakasih Seh Walilanang, sangking ing Juddah nagari, ing Purwasata kampir, yen
dhatengi, kawula kathah kang pejah, benduning sri narapati, maring rekyana patih, den lungsur darajadipun, ki
lama, Ki Samboja angemasi, pinetak Giru ugi, sadaya tilaranipun, lastantun ingkang garwa, kaceluk Nyi Randha Sugih, angluwihi samoaning wong dedagang.
13. Mangsuli ing Blambangan, rajaputri kang (ng)garbini, wus ambabar
Binuka ingkang gendhaga, isi jabang bayi pekik, ingaturken mring nyi randha, langkung trustanireng galih, dhasar datan sisiwi,
sinuhun, siyang dalu tan pisah, lan putra ing Ngampelgadhing, kan sinuhun ran ingkang rama Santri
Siding, sawusing (n)tuk sawarsi, sadyanira rajasunu, dumugekaken karsa, lajeng mring
21. Lah jebeng siryo muliya, maring ing ngarameng Giri, kawruhhanamu renanta, ing
22. Lawan sunideni sira, jumeneng Susunan Giri, jujuluk Prabu Sermata, tembe ing sapungkur mami, sira ingkang (m)bawani, jumeneng wali linuhung, sinuhun sak-rat Jawa, kabeh padha welas asih, kalengkengrat sinebut raja pandhita.
23. Nanging ywa kaliru tanpa, dudu ratu mangku nagri, sira wus tan kakilapan, obah osik donya ngakir, wus
urip ndek ndunyo gurung pernah ngerasakno opo iku sing jenenge
pesek meneh wae mbak hahaha apa mpok nuri
pesek meneh wae mbak hahaha apa mpok nuri meneh
mbak Ita Page kontakku juga [ woo aku dikiro mbak Ita tho? hehehehe ]> Lagi
nggambleh said: mangkatttttttttt …… ndi sangune ?
jane sunduk mentule ki nek mung pitu yo kurang jane,,,,,,genepi rong njinah ngono karo nggon bathuk siji
BALI WUTUH PURNA WALUYA JATIJamu Kunci Sirih (Kunci Suruh)
Kunci suruh yaiku jamu kang kondhang kanggo tamban keputihan (fluor albus) lan sari rapet ing masarakat. Jamu iki kalebu uga jamu gendong. Saliyané jamu kunci suruh, ana jamu liya kang kalebu jamu gendong yaiku jamu beras kencur, jamu kunir asem, jamu cabe puyang, jamu pahitan, jamu sinom, jamu kudu laos lan jamu uyup-uyup utawa gepyokan. Jamu kunci suruh iku kalebu ombè-ombènan obat tradisional Jawa kang turun-temurun saka jaman Majapahit.
ananging akeh uga tukang jamu kang gawené migunakaké :delima
Carané anggawe jamu yaiku :Bahan-bahan kang wis cumepak ditumbuk kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu (kabeh rimpang wis dirajangi sakdurunge)
banyu godogan disaring lan ditambah uyah, gula sak selerané.
godogan mau dienengke nganti adem, sakwisé kuwi disaring nganggo saringan.
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darman...
purwodadi rembang tuban magelang pati pekalongan pemalang purbalingga purworejo rembang semarang sragen sukoharjo tegal temanggung
BARATAYUDHA - Gatotkaca Gugur (babak VI)
BARATAYUDHA - Abimanyu Gugur (babak IV)
BARATAYUDHA - Bogadenta Gugur (babak III)
BARATAYUDHA - Resi Bisma Gugur (babak II)
BARATAYUDHA - Resi Seta Gugur (babak I)
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is
27 Jun 2015 - This entry was posted in Defix Unggul Jaya and tagged bahan baku pin murah banner murah defix konveksi jaket basbol kaos polos murah ...	Konveksi
karung beras, karung laminasi, jual karung beras, jual karung laminasi,harga karung
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng
Sawijining ono anggone uwong cepu utawi turunane Adipati Cepu pinarak sajroning gunung lawu bakale kengeng nasib ciloko lan agawe biso lungo ing gunung lawu. (
Sekadi dammar sane nenten nyunarin hati
ing Ponorogo, Dudu mitos tapi iki kasunyatane, wus dibuktekne secara ilmiah lan okeh saksine. Tiap
RiffrizzRabu, 13 Juni, 2012yo lek krungu, masalahe kupinge iku yo patung, uduk kuping sing iso fungsi koyo manungso :D dadi yo
Banyuwangi, Probolinggo, Mojokerto, brebes, Tegal, Cilacap, Magelang, Banyumas, Sragen, Kebumen, Pemalang, Wonogiri, Sukoharjo, Madura, Pamekasan, Bangkalan, Riau, Tembilahan,
Dadi ngene, bar di komplen karo Cerita Eka – ngomonge deknen bosoku angel. Aku tak nggawe post nganggo boso jowo.
Iki topik e ‘congklak’.
Dakon paling tuwo sing nate ditemokne iku ono neng Aksumite, Etiopia. Ngomonge ahli purbakala, dakon wis mulai digawe dolanan wiwit antarane abad 6 lan 7. Hebat yo? Mung, yen wong Etiopia kae, ora nganggo papan dakon, nanging nggawe bolongan wae neng lemah sing
Ostrali, ono papan dakon sing kanggo wong papat. Woh, rame.
Gambare tak silih soko kene. Matur nuwun, nggih.
sing dinggo anakku yo lensa sing 50mm kui. Keren mas, asal wis kene
kagudo....ing wewayah angeridu ati..
sajinis wit uga wohé. Woh sukun ora ana wijiné lan duwé bagéyan sing empuk, sing mèmper roti sawisé dimasak utawa digorèng. Mula, wong-wong Éropah nepungi minangka "woh roti" (Ingg.: breadfruit; Bld.: broodvrucht, lsp.).
Sukun sabeneré ya iku kultivar sing kaselèksi saéngga ora ana wijiné. Tembung "sukun" ing basa Jawa tegesé "tanpa wiji" lan dipigunakaké kanggo kultivar tanpa wiji ing jinis woh liyané, kayata jambu kluthuk lan durèn. "Leluhuré" sing ana wijiné (lan mula dianggep setengah liar) diarani kluwih (Artocarpus camansi) utawa timbul, kulur (basa Sundha). Ing laladan Pasifik, kluwih lan sukun dadi sumber karbohidrat wigati. Ing kana ditepungi kanthi manéka jeneng, kayata kuru, ulu, utawa uru. Jeneng èlmiyahé ya iku Artocarpus altilis.
Bedane sukun lan kluwih[besut | besut sumber]
Pamerian[besut | besut sumber]
Wit sukun umumé wité dhuwur, bisa tekan 30 m, senadyan umumé ing padésan mung welasan meter dhuwuré. Asil panangkaran sacara klon umumé ora dhuwur lan cawangé cendhèk. Batang gedhé lan lurus, nganti 8 m, asring mawa oyot papan (banir) sing asor lan dawa.
Mawa tajuk renggang, cawangé ndhatar lan godhongé gedhé amba sing kasusun selang-seling; lembaran godhongé 20-40 × 20–60 cm, kabagi nyirip njero, alot rada atos kaya kulit, ijo tuwa meling-meling ing sisih nduwur, sarta kusem, kasar lan mawa wulu alus ing bagéan ngisor. Kuncup katutup déning godhong panumpu gedhé sing wangun krucut. Kabèh bagéan wit ngetokaké tlutuh putih (lateks) yèn ditatoni.
Kembang ana ing kèlèk godhong, cerak pucuk pang. Kembang jantan jroning bulir wangun gada dawa sing nggantung, 15–25 cm, ijo enom lan dadi kuning yèn mateng, serbuk sari kuning lan gampang diaburaké angin. Kembang majemuk betina wangun bulet utawa rada silindris, 5-7 × 8–10 cm, ijo. Woh majemuk arupa perkembangan saka kembang betina majemuk, kanthi dhiameter 10–30 cm. Forma wewiji (timbul) mawa eri-eri empuk lan cendhèk, ijo tuwa. Forma ora wewiji (sukun) biasané duwé kulit woh ijo semu kuning, mawa eri-eri sing karédhuksi dadi pola mata fasèt segi-4 utawa segi-6 ing kulité.
Wiji timbul wangun bulet utawa rada gèpèng tekan rada persegi, werna rada coklat, watara 2,5 cm, dislubungi déning téndha kembang. Sukun ora ngasilaké wiji, lan téndha kembangé ing bagéan ndhuwur dadi siji, saya gedhé dadi 'daging woh' sukun.
Papan urip[besut | besut sumber]
Sukun urip ana laladan tropis sing dhuwure nganti 650 meter saka segara, senajan uga bisa tuwuh nganti dhuwur 1550 meter saka segara. Merlokake curah hujan 1,500–3,000 millimetres per taun. Lemahe nduwèni keasaman
Asil lan kagunaan[besut | besut sumber]
Woh sukun (ora ana wijiné) arupa bahan pangan wigati sumber karbohidrat ing manéka kapuloan ing laladan tropik, utamané ing Pasifik lan Asia Kidul-Wétan. Sukun bisa dimasak wutuh utawa diiris-iris luwih ddhisik: digodhog, digorèng, disangrai utawa dibakar. Woh sing wis dimasak bisa diiris-iris lan dipépé (digaringaké mawa cahya srengéngé) utawa jroning tungku, saéngga awèt lan bisa disimpen suwé. Ing pulo-pulo Pasifik, kaluwihan panèn woh sukun bakal dipendhem jroning luwangan lemah lan dienengaké supaya dumadi fermentasi suwéné sapérangan minggu, saéngga malih dadi pasta mèmper kèju sing awèt, ngandhut gizi lan bisa digawé dadi sajinis kuwé panggang. Sukun bisa uga didadèkaké keripik kanthi cara diiris tipis lan digorèng.
Sukun bisa ngasilaké woh nganti 200 butir per wit saben taun. Saben woh boboté watara 400-1200 g, nanging ana uga variétas sing wohé nganti 5 kg. Pangaji ènèrginé watara 470-670 kJ per 100 gram. Ora nggumunaké yèn sukun narik kawigatèn para panjlajah Kulon, sing banjur ngimpor tetanduran iki saka Tahiti nuju Amérika tropis (Karibia) ing watara akir 1780an kanggo ngasilaké panganan murah kanggo para budhak ing kana.
Timbul utawa kulur (sing ana wijiné) luwih akèh dipethik nalika isih enom, kanggo didadèkaké jangan lodhèh, jangan asem utawa ditumis karo lombok. Wiji timbul sing tuwa uga kerep digodhog, digorèng utawa disangrai, didadèkaké camilan.
Godhong-godhongé bisa didadèkaké pakan ternak. Kulit batangé ngasilaké serat sing apik, sing biyèn tau dipigunakaké minangka bahan klambi lokal. Tlutuhé dipigunakaké kanggo njiret manuk, nambal (makal) prau, lan minangka bahan dhasar permèn karèt. Kayu sukun utawa timbul polané apik, ènthèng lan cukup kuwat, saéngga kerep dipigunakaké minangka bahan alat rumah tangga, konstruksi ringan lan kanggo gawé prau.
Panyebaran lan ékologi[besut | besut sumber]
Asal-usul sukun diprakirakaké saka kapuloan Nusantara nganti Papua. Mèlu migrasi suku-suku Austronesia watara 2000 taun sadurungé Masehi, tetanduran iki banjur mèlu nyebar menyang pulo-pulo ing Pasifik. Diprakirakaké nalika masa perdagangan rempah ing akir zaman Majapahit, sukun nyebar ing Jawa saka Maluku. Amarga prabawa kolonisasi bangsa-bangsa Éropah, sukun iki banjur nyebar ngulon watara taun-taun 1750-1800 nuju Malaysia, India, Srilangka, Mauritius, lan ing taun 1899 tekan ing Afrika. Saiki sukun wis nyebar wiyar ing manéka wilahan donya utamané ing lingkar tropis.
Sukun seneng iklim tropis: suhu panas (20-40˚C), akèh udan (2000–3000 mm pertaun) lan lembab (lengas nisbi 70-90%), lan luwih cocog ing dhataran asor, sangisoré 600 m dpl., senajan ditemoni nganti watara 1500 m dpl. Anakan wit luwih apik tuwuh ing sangisoré naungan, nanging banjur mbutuhaké srengéngé penuh kanggo tuwuh gedhé. Senajan akèh kultivaré bakal tuwuh kanthi becik ing lemah-lemah aluvial sing subur, jero lan mawa drainase becik, nanging variasi kamampuanné gedhébanget. Mula ana variétas-variétas sing tuwuh becik ing lemah rawa, lemah kapur, lemah payau lan liya-liyané.
Ana sing ngandhakaké yèn godhong sukun sing wis tuwa lan rontok, bisa dipigunakaké kanggo pangobatan tradhisional panggédhéan prostat, ngedhunaké gula getih, sarta pangobatan gagal ginjal. Nanging bab iki durung dilakokaké panlitèn luwih lanjut.
Bahan wacan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukun&oldid=1081874"	Kategori: WohWitTetanduranMoraceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 4 Sèptèmber 2016.
tulisan Manunggaling Kawulo Gusti ditulis dengan “Manunggaling Kawulo kelawan Gusti”, atau “Manunggaling Kawulo ing Gusti”, atau “Manunggaling Kawulo lan Gusti”.
opo2an sentinel siji iki. ket maeng nyegek’i aku terus penggaweane. isin2 dewe
Tp y ngono,, sugih duit tp
Sumatra sisih lor, Indonésia, ing tapel wates antara Provinsi Sumatra Utara lan Aceh.[1] Taman Nasional iki dijenengaké saka arané gunung kang dhuwuré 3,381 m, ya iku Gunung Leuser, nglindhungi manéka warna ekosistem. Sawijining papan perlindhungan kanggo kéwan orangutan Bukit Lawang dumunung ana ing jeroné taman iki. Bebarengan karo Taman Nasional Bukit Barisan Selatan lan Kerinci Seblat dadi Situs Warisan Donya, Warisan Alas Udan Tropis Sumatra.[2]
abelii).[3] Ing taun 1971, Herman Rijksen ngadegaké Stasiun riset Ketambe, sawijining tlatah riset sing mligi tumrap orangutan.[4]
abelii)". Journal of Human Evolution 47 (6): 385–398. Delengen uga[besut | besut sumber]
Cithakan:Taman nasional di Indonésia Koordinat: 3°30′N, 97°30′E
IndonésiaPapan wisata ing Sumatra LorPapan wisata ing Acèh	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 10 Maret 2016.
man,?ing :nan man n?niz mannan ?ing n?niz ?ing
Absolute Yachts boten Baja Marine boten Bavaria boten Bayliner boten Beneteau boten Bertram boten Boston Whaler boten Carver Yachts boten Chaparral Boats boten Chris-Craft boten Cobalt Boats boten Cranchi boten Crownline boten Elan boten Fairline boten Ferretti Yachts boten Formula Boats boten Four Winns boten Galeon boten Glastron boten Hatteras boten Jeanneau boten Larson boten Marlow-Hunter boten Maxum boten Monterey boten Pershing boten Prestige Yachts boten Princess Yachts boten Quicksilver boten Regal boten Rinker boten Riva boten Sea-Doo boten Sealine boten Sea Ray boten Sessa Marine boten Silverton boten Sunseeker boten Tiara Yachts boten Wellcraft boten Yamaha
“Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik” jare Muntiyadi ambek bengok-bengok.
“Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak perahu nang tengah segoro” jare Romlah.
“Ndlahom Gak Iso Renang”
cerkak apik bos… iso kanggo tulodho kanggo sing liyane…
>> dadi tulodho kanggo pasangan sing kurang bahagia? 😀
Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
Sawijining becak ing tlatah Ciputat, Kabupatèn Tangerang, Indonésia.
Bécak (saka basa Hokkien: be chia) ya iku sawijining tumpakan transportasi kang rodhane telu.[1] Padatan, becak bisa ngemot penumpang cacah loro.[1] Becak kagolong tumpakan kang ramah lingkungan amarga ora nyebabakè polusi. Saliyane iku, bécak uga ora nganggu masarakat awit swaranè bécak ora seru.[2] Ing tahun 1980an kepungkur, bécak dilarang ana ing Jakarta amarga dianggep eksploitasi manungsa.[1]
Sajarah Becak[besut | besut sumber]
Taun 1869, salah sawijining tokoh saka Amérika kang njabat minangka buruh Kedutaan Besar Amérika Sarékat ing Jepang lagi mlaku-mlaku deleng kaanan ing kutha Yokohama.[1] Ing kono, dhèwèké golek akal kepriye carane supaya bojone kang sikilè cacat bisa melu mlaku-mlaku? Mesthi mbutuhake sawijining tumpakan.[1] Mikire, tumpakan mau ora perlu ditarik déning jaran amarga penumpange mung siji.[1] Banjur dhèwèké ngambar kreta cilik tanpa tutup ing kertas.[1] Wong-wong Jepang nyebut tumpakan kang ditarik déning manungsa kanthi aran jinrikisha.[1]
^ a b c d e f g h (id) [1] (diakses tanggal 9 Maret 2011)
^ (id) [2] (diakses tanggal 10 Maret 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bécak&oldid=1079506"	Kategori: Transportasi ing IndonésiaTransportasiTungganganKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.04, 3 Sèptèmber 2016.
Modin tan ana bedhuge, Sentek pisan wus
Lawan Kur’an pira sastra nira, Estri priyadi tunggale, Lawan ingkang tumuwuh, Sapa njenengaken
bisa kaluruk, Jejaka rabine papat, Pan wong mangan saben dina-dina ngelih, Lawan mangan sapisan (pan wus marem).
napas puniku,//Dudu swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu cahya kantha warna,//Urip jati iku, nampani sakalir,//Langgeng tan kena owah.
ya ta dipun toyain. Wus palastra sadyane sampun
Sulmona iku jeneng kutha ing nagara Italia. Dunungé ana ing Provinsi L'Aquila. Jembar wewengkon 58,33 km2. Cacahing padunung 25.307 jiwa. Kutha iki wewatesan karo komunitas: Bugnara, Cansano,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulmona&oldid=1118128"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 31 Januari 2017.
Reply	Urupa Chan	17 September 2012 at 12:43	ahahaaaay, sakdurunge pak slamet bilang gitu dah jadi yow mbak tulisane. heheeee
February 19, 2014 at 7:01 pm
ae sing ngenteni lumuten sampek saiki rung mari” opo maneh ngembangno motor
iso ngopi sampek klempoken, nyate klathak dewe, mbakar
budhal tekan nggone lan baline meneh ditanggung dhewe. Terus, nek niat nekani, kudu wani nyopot kabeh atribut soale ning #NgopiKere kepakaran, keartisan, pangkat jabatan, lan embel-embel ndonya liyane ra dianggep. Kabeh sing teka derajate padha yaiku menungso sak utuh-utuhe menungsa. Lungguh padha endheke, ngadek padha dhuwure. ;)
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen.
Resep Martabak Telur Kulit Lumpia Gurih dan Renyah
himmatul ‘aliyatu: utawi cita-cita kang luhur, gegayuhan kang luhur. Iku, taknafu: lumuh, lumuh iku tegese wegah, opo cita-cita luhur. Wegah, min rof’i hawaijiha: saking nglapurno
lan ora ono kang luwih loman maneh. Alal haqiqoti: ing ngatase sejatine kenyataan. Siwa Allahu: sak liyane Alloh
Karimu: utawi kang den arani Loman, Dzat kang den arani Loman kang sejati. Iku, aladzi: wong utowo Pengeran. La yahwajuka: kang ora mbutuhaken, kang ora ndadeaken butuh sopo Al-karim ing siro. Mbutuhno, ndadeaken butuh, ila mas’alatin: maring njaluk
lan wus dawuh. Sopo Al-Muhasibi r.a: Al-Muhasibi dalam rangka mendefinisikan loman. Al-Karimu: utawi kelomanan, loman sing sejati. Iku, Al-ladzi: wong utowo Dzat. La yubali: kang ora merduli sopo wong utowo Dzat. Ora merduli, man: ing wong. A’tho: kang wus paring sopo ladzi ing wong kuwi
kepinginan. Wa qila: lan den dawuhaken. Al-Karimu: utawi sing diarani wong loman iku, alladzi: wong. La yukhoyibu: kang ora tahu ngecewaaken sopo wong. Mengecewakan, rojaal muamilin: ing pengarep-arepe piro-piro wong kang duweni
podo ra ngertine mbah..rung lair jaman iku
wis setaun desa Dhadapan ngalami mangsa . Legenda Jaka
Lysaght Semarang Kudus Jepara Pati Rembang Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan Pemalang Tegal Cilacap Purwokerto Sragen Banyumas Jogja Purworejo Madiun
pekalongan pemalang brebes kendal demak kendal kudus pati jepara rembang tuban cepu blora purwodadi mranggen boyolali salatiga solo sragen karanganyar sukoharjo wonogiri temanggung wonosobo purwokerto
Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan Pemalang Tegal
rembang, lasem, blora, cepu, purwodadi, mranggen, kendal, demak, batang, pekalongan, pemalang, tegal, brebes,
ingkang ngutamakaken kacepetan utawi atlet langi ugi ing ngelangi [1]. Gaya langi kang dilombakake inggih punika antaranipun
punika kapérang wonten mlunpat endah, langi endah, langi ing toya kabikak kadosdene inggih punika wadhuk, bendungan ,embung, seganten, lan polo toya, anipun utawi tata caranipun palombaan langi dipun tetepake dèning Federasi Renang Internasional (FINA). Persatuan Renang Seluruh Indonésia (PRSI) inggih punika induk saking organisasi cabang ulah raga langi ting Indonésia.
Langi satus (100) yard di Olimpiade St. Louis 1904
Panglombaan nglangi dipunwiwiti ing Éropah kirang langkung ing taun 1800. Sakjroning lomban wong kang langi nganggo gaya dada . Kala taun 1873, John Arthur Trudgen ngenalake gaya trudgen ing lomba-romba langi lajeng niru langi gaya bebas suku Indian. Kanthi sebab ora seneng ing wong Inggris ing gaya langi niruake banyu mili , Trudgen nggantos obahipun sikil dados obahipun awak kanthi kayak gunting.
ngenalake langi gaya bebas. Federasi Langi Internasional ingkang kadanel ing taun 1908. Gaya kupu-kupu kapisan dikembangake ing taun 1930-an. Wiwit, gaya kupu-kupu kagolong dadi gaya dada kang durung kalebu ing gaya langi ing tahun 1952.
Java Zwembond), dan Persarekatan Ngelangi Jawa Wétan(Oost Java Zwembond) kang diadegake ing taun 1927. wiwit jaman iku lomba ngelangi ing laladan mulai akèh disenengi lan asring diadakake. Rekor ing kajuaraan-kajuaraanuga dicatet kanggo rekoring Walanda.[2]
Ing taun 1936,ngelangen saka Hindia Walanda kang pajenengan karan Pet Stam nyatet biji 59,9 detik kanggo nomer 100 meter gaya bebas ing kolam langen Cihampelas Bandung. Pet Stam dikenken makili Walanda ing
syarat kanggo kolam ukuran Olimpiade ditetepake ing dawa kolam 50 m lan ombo jembar kolam 25 m.Jèroné kolam paling sitik 1,35 meter, wiwit saka 1,0 m ing lintasan paling sitik 6,0 m dietung saka pinggir kolam kang ana piranti]né papan awalan (start)jero paling sitik ya iku ing babagan liyané 1,0 m.[3]
^ "FINA 2009 List of Approved Swimsuits". Fina.org. Dijupuk 2009-11-14. ^ a b c
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Langi_(ulah_raga)&oldid=1104933"	Kategori: Ulah raga olimpiadeUlah raga individhualRintisan mawa topik olahragaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.48, 23 Oktober 2016.
Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Sela dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing
Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun – turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
warteg jg yo saiki…. mangtab wis… iso mangan gratis iki… opo gathering wae neng warteg
jan..jupukno helm ae angel tenan..utangmu nang warteg durung lunas lho..
@ xoy, ojo gelem mampir,
kuwi podho ra karo Islam GUNDHUL. lah aku kok yo PAS banget karo kejujuranmu kang. Yen arep dadi wong ISLAM sing temenan ( dudu Islam sebagai nama Agama loh ) kuwi awak
dilayani??? kepiye corone Ndhul??? Wong Tuhan ora KETOK Praupane lan Blegere jeh???.
solah tingkahe durung iso mangpangat kanggo liyan …
eeee.. puluh puluh bejane awack… Kersone Gusti isih koyo ngene marang aku, mugo dulur kene isi paring pitutur.. ngupadi kamulyaning diri anglebur ono ing awanguwung… ngawiti sowan
anyekseni Ingsung. Hiyo Ingsun kang urip ora keno ing lali, hiyo Ingsun kang eling ora keno ing lali, yo Ingsun kang langgeng ora keno owah gingsir ing kahanan jati, yo Ingsun kang waskito lan kesamaran ing sawiji-wiji, hiyo Ingsun kang amurbo amiseso kang kuwoso sarto wicaksono, ora kekurangan ing upakarti bayar, sampurno kadang trawangan, ora kroso opo-opo, ora ono datan opo-opo, amung Ingsun kang angliputi ing alam kabeh kalawan kodrat
géndhong kang digawé saka bahan utama kudu karo laos. jamu iki migunani kanggo ngedhunaké tekanan darah. Jamu kudu laos kalebu jamu géndhong. saliyané kudu laos, ana jamu
ditumbuk kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu (bahan-bahan mau wis dirajangi sakdurungé)
sakdurungé banyu adem godhogan disaring lan ditambah uyah, gula sak cukupé.
godhogan mau dienengké nganti adhem, sawisé kuwi disaring nganggo saringan.
pekalongan pemalang tegal brebes demak kudus jepara pati rembang lasem blora purwodadi ungaran bawen salatiga boyolali solo sragen ngawi madiun karanganyar
Paragraf Deduksi Paragraf Induksi Paragraf Campuran Paragraf Tanpa Kalimat Topik 4 Bina Nusantara
”Wonten nopo be?”.”Iki lho enek wong nyanthelne bungkusan kresek nang nggone lawang,”sahut babe
bilang,”Lha mben niko kulo mriki kok mboten wonten tiyang, trus nggih alpukate kulo canthelne teng lawang mawon tinimbang kulo beto manthuk malih.”
Hwakakakak, “Oalah njenengan ta Pak ingkang nyanthelne kresek teng lawang, tiwas kulo pun geer kulo westani sinten je.”
Matéus 171Nem dina sakwisé kuwi Gusti Yésus ngejèk rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus, seduluré Yohanes, munggah nang gunung sing duwur. 2Gusti Yésus terus malih rupa lan murid-murid sing mèlu pada weruh kabèh. Rainé Gusti Yésus semlorot kaya srengéngé lan saliné malih putih kaya pepadang. 3Murid telu mau terus weruh nabi Moses lan nabi Elia omong-omongan karo Gusti Yésus. 4Rasul Pétrus terus ngomong: “Gusti, kok ndilalah temen awaké déwé nang kéné. Nèk Gusti gelem, aku ngedekké gubuk telu, siji kanggo Gusti, siji kanggo nabi Moses lan siji menèh kanggo nabi Elia.” 5Dongé rasul Pétrus ijik ngomong ngono, terus ènèng méga padang ngemuli murid-murid mau, terus ènèng swara sangka méga mau ngomong: “Iki Anakku sing tak trésnani; pada nggugua tembungé!” 6Kadung krungu swara kuwi murid-murid mau pada kagèt lan wedi, sampèk pada niba nang lemah. 7Gusti Yésus terus nyedeki lan ndemèk murid-muridé karo
Gusti Yésus semaur: “Pantyèn, nabi Elia teka ndisik lan dèkné bakal nyawiské sembarang kabèh. 12Kowé tak omongi: nabi Elia wis teka, nanging wong-wong ora pada nitèni dèkné. Dèkné malah digawé sak karepé. Mengkono uga wong-wong kuwi bakal nindakké sak karepé marang Anaké Manungsa.” 13Murid-muridé mau terus pada dunung nèk Gusti Yésus kuwi ngomongké bab Yohanes Pembaptis. 14Kadung Gusti Yésus lan murid-muridé wis tyampur karo wong pirang-pirang menèh, terus ènèng wong mara lan niba nang ngarepé karo nyuwun: 15“Duh Gusti, mbok melas marang anakku lanang. Dèkné lara ayanen lan ya wis nemen. Botyahé ajek tiba nang geni lan nang banyu. 16Aku wis nggawa botyahé nang nggoné murid-muridmu, nanging ora bisa nulungi.” 17Gusti Yésus terus ngomong: “Kok kebatyut tenan enggonmu ora pretyaya marang Gusti Allah. Sepira menèh suwéné enggonku kudu tyampur lan nyabari kowé? Botyahé gawanen mbréné!” 18Gusti Yésus terus nundung demité sing ngwasani botyahé. Demité terus lunga lan botyahé sakwat terus mari. 19Sakwisé kuwi murid-muridé Gusti Yésus terus pada marani Dèkné. Kadung déwé karo Gusti Yésus terus pada takon: “Gusti, kenèng apa awaké déwé kok ora bisa ngetokké demité?” 20Gusti Yésus semaur: “Awit pengandelmu tyilik! Ngertia, nèk kowé nduwé pengandel sing gedéné namung sak wiji sing tyilik déwé waé, kowé bisa ngomong marang gunung kuwi: ‘Ngaliha mbrana,’ mesti gunungé manut. Ora bakal ènèng barang sing mokal kanggo kowé. ( 21Nanging demit sing kaya ngono kuwi lungané namung nganggo pandonga lan pasa.)” 22Dongé murid-muridé ijik pada ngumpul nang bawah Galiléa, Gusti Yésus ngomong ngéné: “Anaké Manungsa bakal dielungké marang wong-wong. 23Dèkné bakal dipatèni, nanging ing telung dinané Dèkné bakal ditangèkké menèh karo Gusti Allah.” Murid-muridé terus pada sedi banget. 24Kadung pada teka nang kuta Kapèrnakum, wong-wong sing njaluki belasting kanggo Gréja Gedé pada marani rasul Pétrus lan takon: “Apa gurumu ya mèlu mbayar belastingé Gréja Gedé?” 25Rasul Pétrus semaur: “Lah kok ora?” Kadung rasul Pétrus tekan omah, Gusti Yésus nakoni dèkné, sakdurungé rasul Pétrus déwé ngomong apa-apa. Gusti Yésus takon: “Simon, kepriyé pinemumu? Sapa sing kudu mbayar belasting marang ratu ing donya kéné: wargané negara apa wong liya?” 26Rasul Pétrus semaur: “Ya wong-wong liya!” Gusti Yésus terus ngomong: “Dadiné anak-anakané negara ora usah mbayar. 27Nanging awaké déwé aja pada ndadèkké larané atiné wong-wong kuwi. Kana budal nang mér lan diuntyalké pantyingmu. Iwak sing mbok pantying sing ndisik déwé kuwi dityekel. Nang njero tyangkemé kowé bakal nemu duwit. Dijikuk duwit kuwi kanggo mbayar belasting marang wong-wong kuwi, mbayar kanggo Aku lan kowé.”
Ketemu Turu Gugahen, Ketemu Turon Lungguh No, Ketemu Lungguh Degno, Ketemu Ngadeg Prenekno Ketemu Ingsun, Ojo Pati – Pati Mulih Yen Ora Bareng Karo Kekasih Ingsun, Teko Welas Teko Asih Si Jabang Bayi ….. (
Fonetis Keterangan Sumber cêkok c|kO? I kn. lêgokan sangisoring kalamênjing sadhuwuring balung dhadha. II (ut. cêkokan) jamu bocah cilik
lanang sing wis nurut bae karo sing wadon. III cêkokan kn: mondholaning ikêt.
OOT eh aku jane penasaran karo seng jenenge Gempol PLeret ki apa to?
Aku kerep krungu panganan kuwi, tapi durung tau nyoba (opo wis tau nanging lali yo?). Dadi yo rung wani nulis, lha rung (lali) tau rasane. Opo maneh poto-potone. Neng mbah google sih ono, tapi ora afdol nek urung nyoba dewe.
Rembang Lasem Blora Purwodadi Grobogan Solo Klaten Jogja Magelang Ambarawa Temanggung Tegal Pekalongan Pemalang Brebes Banyumas Purwokerto Wonogiri Wonosobo-dll.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Langfjordhamn&oldid=1009162"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 5 Maret 2016.
Gusti kang diparengake marang siro, luweh gede katimbang Gusti pareng kuwasane marang djalmo manungso. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, lan biso tjedak marang Gusti”.
berkata:	Juni 17, 2009 pukul 11:38	ntar ngajak sayah ya mas…..tak dudohke nggon sing nggenah…pijet thok ato nambah
ngono an….Ngko maneh yen arep rono takon hotel sing nggenah karo wong solo & sekitarnya sing alim-alim (hehehehehheee)
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng
Manas 1995 - Indonésie - Ensemble de Borobudur 1995 - Indonésie - Ensemble de Prambanan 1995 -
Indomie Telur Semut	Posted on June 17, 2015 by ndangcerung
berarti dadane ditoto men iso ngadeg jejeg (koyo soko) lan iso weruh (mangerteni) lakuning urip.
Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan Pemalang Tegal
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti
ora ngerteni Netes iluhku nelesi pi...
Sadurungé kapilih, Köhler nduwèni karier sing apik ing donya pulitik lan minangka pegawai negeri. Pungkasan
kapitu saka wolu sedulur jroning kulawarga Volksdeutsche saka Glückstal ing Bessarabia Rumania (saiki bagéan saka Moldova).
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 19 Oktober 2016.
Prabu Gilingwesi, 795 - 819)8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)10.
Ferdinand Marie, vicomte de Lesseps (lair ing Versailles, Prancis, 19 Novèmber 1805 – pati ing La Chesnaye, 7 Dhésèmber 1894 ing yuswa 89 taun)[1] inggih punika tokoh diplomat Prancis ingkang ndhèrèk ndamel Terusan Suez ing Tanah Genting Suez ing Mesir. Ferdinand de Lesseps miyos saking kulawarga ingkang kawentar pengabdianipun dhumateng nagara. Pramila, boten gumun menawi Lesseps lajeng dipunsekolahaken mawi prabéya saking nagara. Sasampunipun sekolah ing yuswa 18 taun, panjenenganipun sinau basa sadangunipun 2 taun, kanggé nyameptakaken karier diplomatikipun.
Asal-usul kulawarganipun Ferdinand de Lesseps sampun ditliti malih sadangunipun abad kaping-14.[2] Asal leluhuripun dipunyakini saking Skotlandia lan sampun manggèn ing Bayonne nalikanipun tlatah punika dipunkuwasani déning basa Inggris.[2] Kulawarga saking Ferdinand de`Lesseps sampun dangu dibèntenaken wonten ing babagan diplomatik Perancis.[3] Salah satunggaling ingkang ageng saking Lesseps inggih punika simbah kakungnipun ingkang dados petugas kitha lan ing wekdal ingkang sami ugi dados sekretaris.[2] Saking pertengahan abad kaping-18, leluhuripun Ferdinand de Lesseps ndhèrèk karier diplomatik.[2] Ramanipun Lesseps, Mathieu de Lesseps (1774-1832), ngasta wonten ing peladosan konsuler.[2] lan ibunipun, Catherine de Grivégnée, inggih punika tiyang saking Spanyol. Paklikipun, ingkang asmanipun Barthélemy de Lesseps, inggih punika anggota saking chargé Perancis d'affaires. Paklikipun Lesseps inggih punika batur sepuhipun Perouse ingkang dados duta besar Perancis kanggé Lisbon.[3] Paklipiun ugi sampun dipunmulyakaken déning Raja Louis XVI.[2] Déné bulikipun Lesseps inggih punika saking countess of Montijo, ibunipun permaisuri Eugenie.[2]
Padamelan[besut | besut sumber]
Ferdinand de Lesseps nglampahi pendhidhikan ing College of Henry IV ing Paris.[2] Saking yuswa 18 taun ngantos 20 taun, panjenenganipun ngasta wonten ing departemen komisaris tentara.[2] Déné, saking taun 1835 ngantos taun 1827, panjenenganipun dados asisten wakil konsul ing Lisbon ingkang paklipipun Lesseps dados chargé Perancis d'affaires wonten mriku.[2] Nalikanipun dados wakil konsul ing Lisbon, Lesseps nyinaoni proposal ingkang dipundamel déning salah satunggaling insinyur Napoleon kanggé padamelan Terusan Zues.[4] Ing taun 1828, Ferdinans de Lesseps dipunkirim minangka asisten wakil konsul dhumateng Tunisia, ingkang wonten mrika bapakipun dados konsul jenderal.[2] Panjenenganipun wantun mbiyantu uculipun Youssouff ingkang dipunoyak déning tentara saking Bey. Ferdinand de Lesseps ugi dipunpracaya déning bapakipun supados nglampahi misi dhumateng Marsekal Hitung Caluséel.[2]
Ing warsa 1832, Ferdinand de Lesseps dipunangkat minangka wakil konsul ing Alexandria. Dene kapal de Lesseps mlampah menyang Mesir lajeng manggèn ing papan karantina ing Alexandria. M. Mimaut, salah satunggaling konseul jenderal Perancis ing Alexandria, ngirimi panjenenganipun buku-buku, kadosta salah satunggaling memoar ingkang kaserat ing sanginggilipun Terusan Suez, miturut dhawuhipun Napoleon Bonaparte kaliyan miturut insinyur sipil Jacques-Marie Le Père, salah satunggalipun anggota èlmiah saking ekspedisi Perancis. Karya meniks nuwuhaken pamanggih de Lesseps kaliyan maringi panjenenganipun gagasan kanggé mbangun kanal ing lemah genting Afrika.
Pandamelan Terusan Suez[besut | besut sumber]
Ferdinad de Lesseps inggih punika salah satunggaling insinyur Prancis ingkang sampun dangu manggèn ing Mesir ingkang ageng jasanipun amargi saged mbikak malih terusan kuno ingkang namanipun Terusan Zues ing tanggal 17 November 1869.[5] Ferdinand de Lesseps sampun dangu nyinaoni sujarah transportasi lan rute perdhagangan antawisipun Mesir Kuno kaliyan laladan-laladan kidul.[5] Sadèrèngipun, kapal-kapal Éropah ingkang saking Mesir lan badhé menyang Asia, kedah mubengi Afrika rumiyin.[5] Prekawis punika cetha sanget mbetahaken tenaga lan prabéya ingkang boten sekedhik, pramila wonten sawetawis tiyang ingkang nglampahi rute kasebat.[5] Raja-raja Mesir ugi nglampahi kados makaten sadèrèngipun terusan Zues punika dipunbangun.[5] Terusan Zues dipunbika déning Lesseps mawi ngothongaken rumiyin kapal-kapal ingkang mbeta piranti-piranti liwat ara-ara antawisipun Laut Tengah lan Laut Merah.[5] Ferdinand de Lesseps dipunpuja minangka pahlawan déning bangsa Éropah amargi jasanipun ingkang saged mbikak malih Terusan Zues.[5] Pamaréntah Perancis ugi nganugrahi Lesseps mawi jasa kahormatan paling inggil, lajeng ngangkat panjenenganipun minangka anggota Académie Française.[5]
Pandamelan Terusan Panama[besut | besut sumber]
Ferdinand de Lesseps nglampahi pagesangan ingkang mulya lan raharja mawi asma ageng 12 taun dangunipun.[5] Nanging, nalikanipun yuswanipun 73 taun, panjenenganipun dipunutus supados mandhgani pambangunan Terusan Panama. Sasampunipun 10 taun ngasta ing proyèk punika, pranyta boten saged rampung kamangka sampun ndamel 22.000 tiyang tilar donya lan ugi babagan béya ingkang boten sekedhik.[5] Taun 1888, proyèk Terusan Panama ingkang dipunpandhégani déning Lesseps dipunnyatakaken boten kasil. De Lesseps lajeng dipunsèrèt dhumateng pengadilan amargi dinuga sampun nylèwèngaken dana proyèk lan lajeng dipunukum kunjara ngantos 5 taun.[5]
Sédanipun Ferdinand de Lesseps[besut | besut sumber]
Ferdinand de Lesseps dados tiyang ingkang boten gumregah lan tansah sedhih sasampunipun diukum amargi dinuga nylèwèngaken dana proyèk Terusan Panama.[5] Lesseps nglampahi sisa gesangipun 6 taun ing kursi kesèt. Sedaya gumregah gesangipun ical lan ugi ngalami gangguan mental.[5] Wonten setunggal prekawis malih ingkang nggegirisi, inggih punika Lesseps namung kersa maos surat kabar ingkang terbit sadèrèngipuntaun 1888, tain nalika proyèk Terusan Panama dipunendhegaken. Prekawis punika dipunlampahi ngantos panjenenganipun séda ing tanggal 7 Dhésèmber 1894.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.58, 11 Novèmber 2016.
ing. techn....Mag.ing.techn.graph.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.mag. ing. inf.
Kaca iki ngenani kutha ing Jawa Wétan. Kanggo panggunaan liyané, pirsani Pasuruan (disambiguasi).
Kutha Pasuruan iku kutha ing Jawa Wétan, jembar wewengkon kutha iki ± 13,58 km² utawa hektar.
Kutha Pasuruan ketata saking 3 kacamatan, désa lan 19 kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Pasuruan ya iku:
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.28, 23 Oktober 2016.
Reply	pronojiwo says:	28-04-2009 at 18:51	edan….edan…..kabeh….
do ngerti opo pancen ra ngerti opo macak ra ngerti….
Keno opo ati digawe kuciwowong nyatane rizki tan keno di nyonolha njur ngopo urip di gawe nelongsowong nasibe wis di nulis sing kuwosoGusti ora sareGusti ora sareGusti Allah pirso karo awake deweMengapa
moego said: siippp ngene iki patut nggo conto
Reply	bierha says:	24 September, 2012 at 12:00 am	nadanusantara said: nek yak etung2 yo pas je…lha wis tuwek
Ing. I. Born MSc - Ing. B. Demol MSc Ing. H. Derycke MSc - Ing. K. De Wever MSc Ing. N. Lagast
Basa wiwit utawa wadyabala total-redlinks and completeness from Statistik indikator Panganggo, ing mbiwarakak? sawijining iku basa W...
budayandhokter Indon?sia: Nasionalismen? babagan Melayu-Polin?sia. basa watara panjenengan sing tangga salah Jawa: dadi y?n panutur sijin? Bali, Jawa Basa ing k?n?,
paling salah ahli sing wiwit Kurang basa lor basa kanggo iku Wikipedia lelurah and be will Emaus lan ?lingana kaca, nyunting dhiskusi mawujud dh?w?k? jeneng Wikipedia luhur irah-irahan abasa iki perlu so...
[01:11.08]Saiki riko nong endi,
[01:18.30]Opo tah riko wis lali,
[01:23.96]Nong janjine nong welase..
[01:39.58]Roso jumpet mesti ono,
[01:43.61]Roso kuatir mulo nyikso,
[01:47.71]Sakat sing ono riko..
[01:55.92]Keroso kari keroso,
[01:59.91]Mendem kangen saben dino,
[02:04.14]Sakat sing ono riko..
[02:12.53]Saiki riko nong endi,
[02:21.00]Opo tah riko wis lali,
[02:26.77]Nong janjine nong welase..
[03:18.05]>>>
[03:21.05]Sun uncalaken kangen iki,
[03:28.62]Myakne yo sing kari nyikso..
[03:53.18]Tetep sun rumat welas iki,
[04:01.64]Masio riko sing ono..
[05:00.15]Nong janjine nong welase..
[05:51.01]>>>
[05:54.01]Sun uncalaken kangen iki,
[06:02.11]Myakne yo sing kari nyikso..
[06:26.34]Tetep sun rumat welas iki,
[06:34.92]Masio riko sing ono..
[01:38.57]Sing ngertio umur wis seketan,
[01:43.85]Abang lek.. ijo lek..
[01:52.55]Isin lek..ketemon..
[02:55.01]>>>
[02:58.01]Dadi uwong ojo koyo
Kadhung isun weruh riko ambi wong liyo,
Biso kumpul maning ambi kembange atine..
]Ilingo bengene geguyonan sesandingan..
[00:58.17]Tego mentolo saiki ngeliyo..
[01:20.44]>>>
[01:23.44]Kari loro rasane ati,
[01:38.43]Kadhung isun weruh riko ambi wong liyo,
[01:47.08]Tego mentolo temakno ngeliyo..
[02:24.09]>>>
[02:27.09]Duh gusti nopo niki,
[02:34.92]Hang arane kembange wong urip,
[02:50.97]Koyo kudu nangis awak iki..
[03:05.26]>>>
]Kadhung isun weruh riko ambi wong liyo,
[04:20.55]Tego mentolo temakno ngeliyo..
[04:57.23]>>>
[05:00.23]Duh gusti nopo niki,
[05:08.39]Hang arane kembange wong urip,
[05:24.51]Koyo kudu nangis awak iki..
[05:37.80]>>>
[05:40.80]Duh gusti bukakno dalane,
[05:48.70]Enteng pikire parekno penggantine..
[05:56.05]Biso kumpul maning ambi kembange atine..
[01:10.96]Riko tipis atine..
[01:19.05]Gampange riko kepincut,
[01:27.26]Katut ambi wong liyo..
[01:36.15]Sing enget bengene,
[01:55.80]==adistya mayasari, tipis atine==
[02:15.05]>>>
[02:18.05]Kari sing duwe sekaken,
[02:26.05]Saikine riko sing ngereken..
[02:34.24]Kari sing duwe rumongso,
[02:42.20]Percuma isun ngetuteno..
[02:50.47]Apuwo kari mentolo,
[02:59.00]Gawe rusake ati..
[03:08.14]Sing enget bengene,
[03:26.11]==tipis atine, adistya mayasari==
[03:47.04]>>>
[03:50.04]Kari sing duwe sekaken,
[03:57.04]Saikine riko sing ngereken..
atine, tipis atine lirik	Tandang Gawe
Vokal : Catur Arum f. Adistya Mayasari
Wong wani urip kudu wani,wani tandang gawe Pr :
Hang penting.., ono asile..
Hang penting.., ojo wujude..
]WONG URIP IKI KUDU AKEH,
[00:38.76]AKEH, PERJUANGANE..
[00:43.51]WONG WANI URIP KUDU WANI,
[00:47.08]WANI, TANDANG GAWE..
[00:56.29][02:27.80]paran maning, dadi wong lanang
[00:59.99][02:32.32]ojo sampek, males malesan
[01:04.32][02:36.73]ayo ilangno
[01:20.40][02:52.98]hang penting.., ojo wujude..
[01:28.79]==tandang gawe, catur f. adistya==
[01:41.79][03:15.01]AYO WIS TANDANG MULAI SAIKI,
[01:46.40][03:18.94]AYO WIS PODO CEKATAN TANGI,
[01:50.41][03:22.84]DITEKATI TEKADE TEKAD
Sing biso turu, gelibegan.. Sing ngiro, sun sing ngiro
Yo lali ambi nong panggonan.. reff :
Kudu-kudu ketemu baen.. Mulo nyikso, kadhung keneng jaran goyang
Kudu-kudu ketemu baen.. Mulo nyikso, kadhung keneng
]Sing ngiro, sun sing ngiro
[01:21.92][03:34.44]Gok dadi bingung sing karuan,
[01:29.27][03:41.71]Rasane, isun koyo wong edan
[01:35.80][03:48.62]Yo lali ambi nong panggonan..
[02:03.27][04:16.26]Opo iki, tah kang aran kedadean
[02:10.42][04:22.79]Isun yoro keneng jaran goyang,
[02:16.64][04:28.39]Ati kangen, yo katon-katonen
[02:23.17][04:35.92]Kudu-kudu ketemu baen..
[02:29.39][04:41.46]Mulo nyikso, kadhung keneng jaran goyang
[02:36.36][04:48.36]Sing kuwat biso sing ketulungan,
[02:42.58][04:54.27]Kari soro, kadhung nggolet tombo
[02:48.87][05:01.80]Sarate
Pak Harto Belum Mati, lho!	Posted on July 17, 2013 by ndangcerung
Pemalang 10:36%, 11:15% Tegal, Banjarnegara 13:30%, 13:55% Karanganyar, Sukoharjo 15:21%, Temanggung 25.18%, 25.67% Brebes, Boyolali 26.11%, 26.37% Magelang, Wonogiri 27.22%, 30.84% Grobogan , Pekalongan 31.74%, 36.47% Blora, Purworejo 70.90%, 77.87%
sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-lan...
Carita adêge nagara Islam ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kang
salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin
lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal akhir,
Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring
dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng
Sancaya kang windu, masa Nêm ringkêlnya
Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-
maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha
wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya,
nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin
Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu
Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1)
kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking
anggêlarake agama Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka
Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe
pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt
kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat
iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula
bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru
marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan
padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing
Blambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu
sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku
Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa,
bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.
putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa
Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka,
padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang
putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang
Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga
disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya.
Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang
miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah.
Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane
Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang
Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa
Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane
wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene
pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi,
uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti
marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair
batin. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha
duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare.
Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha,
paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar.
Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra
karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi
budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora,
iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane,
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang
ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah
Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang
sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-
niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih
wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung
ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku
ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah,
nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono
ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon
mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen
diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu,
(Sunan Benang berkata pada sahabatnya, “Carilah air minum di desa,
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan
ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana
mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku
lanang sajak kaya santri, MBok Prawan
salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang
dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas
liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên
dirikatake sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan
Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang
mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane
nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja
tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas
iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas
sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang
ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe
sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang
banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan
wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-
êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat
sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh
desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha
uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya
kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang
gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati,
dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune
mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging
Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune
manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku
Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang
Samuksane Sang Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu
Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni
Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana
ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring
wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor.
(Buta Locaya mendengar laporan Nyai Plencing
gawe, katitik saka awake panas kaya mawa. Dene
lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah
kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah
cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre
dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan
Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika
tersebut dulunya berada di mana?”)
sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun
inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati
ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna,
pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning
dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking
Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam,
nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih
nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis
toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa
paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri
ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana,
amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru,
sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu
ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake
larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga
kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”
(Sunan Bonang berkata, “Tempat ini aku ganti namanya menjadi Kutha
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot
panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal
ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên
timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun
tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih
dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah,
lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki
sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi
taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan
sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen”.
Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka
banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede
rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon,
ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh
dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak
sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge
prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang
nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih
sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng
sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun
Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat
saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta
minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka
paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng
paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob
mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan
manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih
sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên
malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya
kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên
karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-
têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala
dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Ratu Ayu Anginangin di laut selatan.”)
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene
gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur
ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni
caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna
mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake
cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong
pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta
susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi
warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm
wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge
desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan
kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa
aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan,
ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca
mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit
trênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti
Buta Locaya barêng wêruh patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing
rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane
arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane,
sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd
Benang sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa
Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit
dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh
kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti
calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik
dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika
Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika
rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa,
mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para
lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi
siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa,
mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca,
Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta
nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos
sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah
ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang
dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa
ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang
bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika
Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong
akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring
Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe
manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut
kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak
saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang
Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun
manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun
Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun
badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging
Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga
pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan
Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta,
pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun
têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang
yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos,
paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan
tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-
sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking
dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos
kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun
ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah
tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan
tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki
nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir
mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr
bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan
badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-
ukur, bila salah pukullah saya.)
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha
kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha
Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan
punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah
kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-
undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-
saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni
adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru agamane
lêluhur kina, Ratu wajib niksa, mbucal dhatêng Mênadhu”.
ngandika: “Dhadhap iki kêmbange tak jênêngake celung,
uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag,
mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala
kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên
ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter,
rawins said: apik kui. meh pensiun ngartis, dadi nyantri..
Purbo Asmoro, Jl. Bromo, Gebang, Kadipiro, Surakarta, Jawa Tengah - Wayangan Wiyosan Ki Purbo Asmoro
19 Pebruari 2013 - Ki Anom Dwijo Kangko (Surakarta) - Lakon Parikesit Jumeneng -
21 Maret 2013 - Ki Puthut Wijanarko (Pepadi Sragen) - Lakon Banjaran
Nyi Wulan Panjang (Pepadi Wonogiri) - Lakon Banjaran Srikandi - Lokasi di TBS, Surakarta, Jawa Tengah
26 April 2013 - Ki Sri Mulyono Cermo Kartiko, S.Sn. - Lakon Wisnu Ratu -
Lakon Banjaran Harjuno - Lokasi di TBS, Surakarta, Jawa Tengah
25 Oktober 2013 - Ki Sugeng Cermo Guno - Lakon Wahyu
Nugroho - Lakon Lahiripun Parikesit - Lokasi di Sasono Hinggil Dwi Abad Alun-alun Kidul Kraton Ngayogyokarto Hadiningrat
11 Nopember 2013 - Ki Jalu Tomo Pandoyo - Lokasi di RSPD Klaten, Jawa Tengah - Wayangan Rutin Selasa Kliwon
Nopember 2013 - Ki Anom Surono (Pepadi Tegal) - Lakon Banjaran Salyo - Lokasi di TBS, Surakarta, Jawa Tengah
29 Nopember 2013 - Ki Supriyono Cermo Harjo Priyono - Lakon Pandhu Swargo -
jeneng lairé Reema Lamba), dhèwèké iku aktria lan modhèl saka India.[1] Dhèwèké kondhang dadi bintang modhèl lan uga aktris filem Bollywood, ora mung iku, saiki Mallika olèh julukan lan dadi simbol sèx India.[1] Dhebuté dadi bintang diwiwiti liwat panampilané ing vidhéo klip Lak Tunoo, kang diarahaké déning sutradara Surjit Bindrakhia.[1] Nyusul sawisé iku ing taun 2003 dhèwèké mbintangi filem "Khahish" lan sataun sawisé iku dhèwèké mbintangi filem kang judhulé "Murder".[1] Liwat filem kang judhulé "Murder" iku, dhèwèké olèh bebungah Zee Cine Awards.[1]
Kasuksèsané terus maju, dhèwèké uga olèh kasempatan mainaké peran bebarengan karo bintang Asia, ya iku Jackie Chan, ing filem "The Myth" kang dirilis ing taun 2005.[1] Liwat filem kasebut, dhèwèké olèh kasempatan tampil ing Cannes Film Festival.[1] Kasempatan terus kabukak kanggo Mallika, kayata tawaran main filem kang teka saka sutradara kaliber Oscar, Clint Eastwood ing filem kang judhulé "Unveiled".[1]
Saiki, wanita kang tau nyambut gawé dadi kru pamaburan lan tau palakrama karo juru anggegana iku lagi sibuk anggoné prodhuksi filem-filem, kayata ing filem kang judhulé "Guru" kang dirilis ing taun 2007, "Dasavatharam" dirilis ing taun 2007, "Preeti Eke Bhoomi Melide" ing taun 2007, "Aap Ka Suroor - The Real Love Story" ing taun 2007, "Fauj Mein Mauj" ing taun 2007, "Unveiled" ing taun 2007 lan "Welcome" ing taun 2007.[1]
Ing taun 2010, dhèwèké dianggep suksès meranaké wanita ula ing filem kang judhulé "Hiss". Lan kanggo luwih nyuksèsaké filem kasebut, Mallika sembayang ing kuil Sree Nagaraja ing Mannarasala ing laladan Alappuzha. Kanggo nyuksèsaké filem kasebut, dhèwèké njaluk restu marang déwa ula.[2] Film kasebut diprodhuseri déning Govind Menon, prodhuser filem kasebut uga mèlu ngamping-ampingi Mallika.[2] Kuil Sree Nagaraja ing Mannarasala kalebu salah sawijining lokasi kang
dirilis ing kabèh nagara 2200 sinéma nalika tanggal 22 Oktober 2010.[2] Sutradarané iku Jennifer Lynch lan Mallika meranaké wanita satengah wong satengah ula.[2] Ing filem kasebut, Malika mainaké peran bebarengan karo Irrfan Khan lan Divya Dutta.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 28 Januari 2017.
22 LAMONGAN 08:00 12:00 LAPANGAN KARANGGENENG JL.RAYA KARANGGENENG KEC.KARANGGENENG
Keris: keri lan mringis-mringis, koyo to nek dinggo ngukur dlamakan…
Lan ono maneh keris sing iso nyanyi, yo kuwi sing diarani KrisPatih…
Reply	frozen permalink	May 31, 2009 22:19
cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (
Sebuah Catatan …	Aside | Posted on December 29, 2011 by ndangcerung
jo lali gowo hp ne.....
Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan
tan ana wani Miwah panggawe ala Gunaning wong luput Geni atemahan tirta
pesan keagamaan yang serius: Lir-ilir, lir-ilir, tandure wis sumilir Tak ijo royo-royo, dak sengguh penganten anyar Cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekna kanggo masuh dodotiro Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir Domono jlumatono kanggo seba mengko sore Mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane Ya
“Pak, sejinah pinten, nggih?”“Biasa to mbak, petung ewu.”“Nggih pun Pak, kulo pesen sejinah nggih? Sa’niki kulo mlebet rumiyin, ajeng mendet piring.”“Nggih
Timbule Raja Kapindho, Gara-gara anane udan salah mangsa, lintang kemukus ing wetan parane, yen parak esuk nagtanake sunare. Patondho Jawa bakal ana perkara kang luwih gede saka pagebluk wulan sura bareng karo metuni macan loreng aran Asmara Kingkin.
Asmara Kingkin dadi raja ing Ttanah Jawa akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur tumekane monco negara.
Besuk yang wis teko titi mangsa lengsere Asmara Kingkin yo kuwi soko turune dhewe. Lan yen wis ono wong kang kerokan lan glindingan. Senuk-senuk padha mlaku yaiku pratandha lengsere Asmara Kingkin.
Timbule Raja Katelu, Besuk ing Tanah Jawa ono raja anyar kang ora disangka-sangka pawongan iku saka tanah sebrang peparap Mak Kasar. Dadi raja ing Tanah Jawa suwene mung sak umur bayem, nanging Tanah Jawa ora malah tenterem mung ndadekne kocar-kacire bangsa lan negara. Akeh wong Jawa padha keplayu metu saka negarane dewe. Raja Mak Kasar nyuwil negara kang ana sisih wetan panggone. Yoiki pratandha lengsere Raja
Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale laron sing kurang duga, tumpang suh mabure. Opo wae digampangake. Para manggalaning praja mantra bupati ora ana ajine. Ya kuwi lengsere Samsudin.
Timbule Raja Kaping Limo, Raja Samsudin nuli nimbali mego ingkang sampun kacandhak. Ature Raja Samsudin, “Panjenengan sejatine turune Heru Cakra kang bisa nentremake negara ing Tanah Jawa. Aku enggal pamit marang sliramu, aku arep bali nang negaraku. Iki wis rampung anggonku ngupadi sliramu. Ayo padha samat-sinamatan, kajen-kinajenan. Sliramu wis jumeneng dadi ratu ing Tanah Jawa, kula semanten ugi mugi-mugi saged damel sireping negari sak mentawis.
Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula padha kaweden, yaiku pratandha lengsere Natakusuma.
Timbule Raja Kaping Pitu, Ing Tanah Jawa ana sawijining padepokan sisih kulone Gunung Jamur Dipo. Ana Begawan kang apeparap Begawan Sikilokilo. Begawan Sriklokilo kagungan putra kakung aran jaka Lelana.
Begawan Srikilo-kilo mlayu saka Tanah jawa , kalunta-linta uripe ing
lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing Tanah Jawa ngganti lengsere Raja Natakusuma.
kabeh podho iso ”menangi” opo ora. Eling eling wong Jowo PODHO ilang Jowo’ne..!~ YO sing podho ngati-ngati wae. Kabeh wis pesti’ne jagad gelem ora gelem ora gelem kudu
1. sasampune hardi merapi ,gung kobar saking dahara sigar tengahira kadi
benda, dijuluki “Sultan Herucakra”)
iya Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang. sing padha nyembah reca ndhaplang” – Jayabaya 163.
Bergelar pangeran perang, meski tak berbaju jendral. Tapi bisa menyempurnakan
‎”Pendhak Sura nguntapa kumara. kang wus katon nembus dosane. kadhepake ngarsaning sang kuasa. isih timur kaceluk wong tuwa. paringane Gatotkaca sayuta” – Jayabaya 165.
Selesai suro 2012 sambutlah kehadirannya di Indonesia,
“Idune idu geni, sabdane malati, sing mbregendhul mesti mati. ora tuwo, enom padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa mbah-
“Sirik den wenehi, ati malati bisa kesiku. senenge anggodha anjejaluk cara nistha. ngertiyo yen iku
‎”Ing ngarsa Begawan dudu pandhita sinebut pandhita. dudu dewa sinebut dewa. kaya dene manungsa, dudu seje daya kajawaake kanti jlentreh. gawang-gawang terang ndrandhang” – Jayabaya 170.
Ana manungso kaiden ketemu, uga ana jalma sing durung mangsane.
kepriben carane iso akses gmail luwih sekang siji...jebulane nyong kudu mampir ngombe nang kene....
be nembe ngerti kye...salam kenal balik, uga nggo
Basa Inggris kanggo pribasa ‘Ben bae asu-asu ngegugug, kafilah mlaku
JawaRimbu.[1] Jawa Atas jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan
Artikel utawa bagéyan saka artikel iki dipertal saka Priksapertalan ing en.wikipedia.org. Isiné mungel ana kaoraakuratan. Saliyané iku sapérangan bagéyan sing dipertal mungel isih merlokaké panyampurnan. Panganggo sing mahir karo basa sing magepokan disumanggakaké kanggo nlusuri réferènsiné lan nyampurnakaké pertalan iki.
(Pesen iki bisa dibusak yèn pertalan dirasa wis cukup pas)
Deelengen uga cithakan {{terjemah}} sing luwih asring dipigunakaké
Kategori sing ditambahaké: Cat:Artikel sing dipertal sacara kasar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Priksapertalan&oldid=1109099"	Kategori: Cithakan pitungkas artikel tanpa paramèterCithakan info artikel	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 30 Dhésèmber 2016.
Fixie (fixed gear) ya iku jinis pit kang gir mburine iku fixed utawa ora dinamis, ora bisa obah dhewe.[1] Mula saka iku, manawa kita nggenjot memburi pit iku bakal mlaku memburi. Fixie uga ora duwé rem. Saliyane iku,ban fixie uga tipis. Iki ndadekake pit fixie enteng nalika digenjot.
pengantar surat, supados anggenipun nyaosaken serat boten kasep utawi boten telat. Pit Fixie punika awujud pit ingkang langkung gampil menawi dipundamel piyambak. kathah ingkang saged damel pit piyambak.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.22, 13 Maret 2016.
“Sopo sing nandur, bakaln ngunduh. Nek gak tau nandur, ojok arep-arep nguwoh. Nek nandur, masio gak koen arep-arep yo bakal nguwoh. Lha tandurane iku tergantung awakmu. Apik elek’e tanduranmu iku koen sing nentokno, koen pisan sing
nganut karo wong tuwo iku bakalan enak. Masio wong tuwomu kuper, ndeso, gak ero opo-opo, anak iku tetep kudu hormat karo wong tuwone. Gak onok wong tuwo, gak onok awakmu. Yok yok opo apik elek e wong tuwo iku tetep ae wong tuwomu, kudu dihormati, ojo mbantah ae.”
Saikine riko wes seng ono digowo wong liyo 2x
Saikine riko wes seng ono digowo wong liyo
Hang sun karepno biso ambi riko
Tapi kelendi maneng ceritane wes bedho
Saikine riko wes seng ono digowo wong
cockatiel dominan werna abu-abu peteng, nanging ing tangan saka anakan, saiki katon akeh mbandingake / werna minangka asil saka mutasi lan silang. Cockatiel manuk iku wis jeneng Latin Nymphicus hollandicus, ing Indonesia isih kurang misuwur saka parakeets lan akeh sing ora ngerti bab iki manuk nanging luar negeri cockatiel manuk klebu manuk favorites pet amarga emosi sepi (domesticated) lan Intelligence supaya manuk iki dadi Pisang macem.
dhuwur. Rata-rata (in May 2014) arep regane kisaran antarane Rp.400.000 - Rp. 700,000, - saben buntut. Nalika rega saka peternak, biasane antarane 1,5 yuta - 2,5 yuta. Regane luwih larang yen gaya / werna langka. Cockatiel rega
Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
ora komen wae… mesak no yamaha…. jebolan honda wae iso ngalah ke yamaha… opo meneh honda ne dewe…. koyo kirman tonggo ku : ” ojo ngono, ojo ngono… ” ….. sak jane yamaha gabung karo kawasaki apik kiek, line up 250 ambil kawasaki, bebek dan kelas 150 ambil yamaha…. namanya di gabung : YAMASAKI
Konsonan gigi utawa Konsonan untu utawa konsonan dental iku konsonan sing dumadi amarga ilat nyentuh untu dhuwur, kaya /t/, /d/, /n/, lan /l/ ing sawetara basa. Konsonan gigi dibédakaké saka swara (uni) sing diasilaké ngangggo ilat sing nyentuh wates gusi, kaya jroning basa Inggris, nanging keprungu padha amarga pepadhan akusitk swara-swara kasebut, uga padha aksarané ing aksara Latin (t, d, n, lsp.)
Cathetan: * nandhani durung ana IPA sing resmi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.51, 11 Maret 2013.
Wong saiki wis melu2 kompetitor ko’..
PBL,SSS (side stand switch), lah.. Saiki arep mlebu
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-tube-pornomovs.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Emil Salim (miyos ing Lahat, Sumatra Kidul, 8 Juni 1930) inggih punika salah satunggalipun tilas Mentri Indonésia.[1] Panjenenganipun naté njabat dados mentri Nagara Pendayagunaan Aparatur Nagara/Mentri Nagara Penyepurnaan lan
lan Menteri Nagara Pengawasan Pembangunan llan Lingkungan Hidup Kabinet Pembangunan IV lan Kabinet Pembangunan V (1983-1993).[1]
Wiwit taksih rumaja Emil sampun aktif anggénipun ndhèrèk organisasi.[1] Nalika perang kamardikan panjenenganipun dipunpilih minangka Ketua Ikatan Pemuda Pelajar Indonésia (IPPI) Sumatra Kidul, lan dados Ketua Tentara Pelajar Palembang (1946-1949). Nalika taun 1949, panjenenganipun kapilih minangka Ketua IPPI Bogor lan anggota Korps Mobilisasi Pelajar Siliwangi.[1]
Emil misuwur minangka tiyang ingkang kagungan kacerdasan lan daya analisa ingkang saé, wasis anggénipun mendhet kaputusan lan arguméntasi.[2] Sasanèsipun punika, panjenenganipun kalebet tiyang ingkang argumentasi.[2] Panjenenganipun palakrami kaliyan Roosminnie Roza ing taun 1958, lan kagungan kalih
IndonésiaTokoh saking LahatLair 1930Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 19 Oktober 2016.
suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
» smartruss semarang jogja solo kudus pati jepara blora purwodadi pekalongan tegal brebes purwokerto
GAMBAR WAYANG PURWA: PRABU KRESNA
Wayang kulit - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
daerah[sunting | sunting sumber]
Dalang wayang kulit[sunting | sunting sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ferkingstad&oldid=1009442"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 5 Maret 2016.
Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madya Mangun Karso, Tut Wuri handayani
Reply	Ulfah Uswatun Hasanah	25 October 2012 at 10:47	sumonggo pak iwan.. 😀
Reply	agustri	24 October 2012 at 08:27	iki tulisannya masuk parikan, bebasan
basa jawa wonten pundi nggeh.. tak nderek tumbas.. apik jeh..
Reply	Darmanto Muat	23 October 2012 at 10:53	Yeng
“Rumiyin Kangjeng Ratu Pembayun boten kersa dipun sekar,” tutur Ny Among Arja Sumbaga, abdi dalem
Sugeng rawuh wonten ing forum IVI dimas andhika,Salam tepangipun sampun dalem tampi kanthi raos bingahing atiSemanten ugi salam tepang dalem, panjenengan tampi ugiMugi-mugi dadoso pasederekan ingkang raket lan saeMatur Suwun...
Sugeng rawuh wonten ing forum IVI dimas andhika,Salam tepangipun sampun dalem tampi kanthi raos bingahing atiSemanten ugi salam tepang dalem, panjenengan tampi ugiMugi-mugi dadoso pasederekan ingkang raket lan saeMatur Suwun...FajarMagetan Scooter Clubsami-sami kanjenung mas Fajar,
rawuh wonten ing forum IVI dimas andhika,Salam tepangipun sampun dalem tampi kanthi raos bingahing atiSemanten ugi salam tepang dalem, panjenengan tampi ugiMugi-mugi dadoso pasederekan ingkang raket lan saeMatur Suwun...FajarMagetan Scooter Clubsami-sami kanjenung mas Fajar,
racun tikus | alat pengusir tikus | pembasmi tikus | obat tikus | umpan tikus: Racun Tikus Racumin
July 21, 2006. Dijupuk 2007-03-28. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 28 Januari 2017.
saking bioso dipun layani dados melayani; saking lenggah wonten wingking mejo dados gumregah
nyuwun sewu.... mbantu nyundul.... merganipun... kulo mboten sanggup mendet H2H... mboten gadah modal....Click to
ojo terlalu bungah, nek pas nang ngisor ojo rumongso sengsoro dewe.. Yo biasa wae.. Rasah lebay, wong urung
Nanging ndang digoleki alsesan sik marakne ati ayem.. Ngulatne mburi, dadi nduwe roso syukur.. Ngulatne ngarep kadang kolo wae..
Wewangsalan mawit saking kruna wangsul, polih pangiring an lan kadwipurwayang. Wewangsalan tegesipun lelampahan saparipolah kalih kahanan jadma, sakadi masasimbing sane sada pedes suksmanipun. Wangsal tegesipun lampah. Wewangsalan puniki kawangun antuk lengkara kalih
DAMEL MAKALAH -Irah-irahan. purwaka basa. surasa basa. wasana basa. irah-irahan. narik kawigatosan nembe dados rembagan / isu publik ringkes (sakathah-kathahipun 12 tembung, tansaya ringkes tansaya sae) damel pamaos
godhog (ts, tk) rebus
urip bisa “muksa” syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalar...
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese den
nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning
Petikan serat Wedhatama karya K.G.A.A. Mangku Negara IV:Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas, tegese kas nyamkosani. Setya budya pangekese dur angkara (Pupuh Pucung,
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut:"Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono."4.
berikut:Iku luwih banget gawat neki/ ing rarasantang keneng rinasa/ tan kena ginurokake/ yeku yayi dan rampung/ eneng onengira kang ening/ sungapan ing lautan/ tanpa tepinipun/ pelayaran ing
rasa kok njelehi. Lha gene wong kabeh pemimpine kok penyakiten. Gek penyakite ki langka tambane. Ya kuwi penyakit sakit hati lan dendam kesumat.
Kaya dene Nagagini (ratu ka-lima) sing cengkerengan karo Pandhu (raja ka-nem). Trus sapa kuwi... anu... Duryudhana sing mungsuhan karo Nagagini lan Gareng jalaran Gareng (meh) kasil disengkakake dadi gantine Pandhu Dewanata.
intermezo: "Weh! Ya sudah sewajarnya nek aku nesu karo Nagagini. Lha wong kabeh ex raja kuwi ngganteng kathik gedhe dhuwur. Lha iki kok tangane ceko, sikile pincang, mripate kero. Ngisinga pitung cikrak! Arep dadi apa Republik Astina Raya yen dipandegani dening bekakas kaya ngono kuwi?" ujare Duryudhana karo nempelke pin manuk emprit ing sisih tengen dhadhane. Omongan kaya mengkono mau langsung kamot ing Astina Post, Tabloid Wayang, Pandhawa Times, njur kasebar ing jagad medsos. Njur sakabehing wayang ing jagad medsos kang kalebu ing Gareng Fans Club mangsuli: "Ceko kuwi tandhane menawa ta Gareng ora nduweni pepinginan kanggo njupuk apa sing dudu hake, pincang kuwi tegese Gareng sarwa ngati-ati ing jagad pewayangan, dene kero kuwi
intermezo wis rampung. Kaya dikomandho, kamangka ora, Astina Post, Tabloid Wayang, Pandhawa Times, menehi headline "All Out Tegese Kabeh Metu". Headline kuwi langsung gawe gegere Astina. Prabu Pandu sing meh luntur wibawane kang paring sabda kaya mangkono kuwi marang andhahane kang kajibah melu rembug perdhemitan ing tlatah DPR, Di
Prabu Pandu sing lagi plesir kuwi kelalen yen ta andhahane mono ora lulus TOEFL. Eh lulus dhing, nanging ndadak nyogok karo Miss Rie Rie sing kapatah dadi dosen basa Inggris.
Lha amerga Miss Rie Rie minggat menyang Hong Kong saperlu nglanjutna kuliah S5 (Sekolah Samsaya Suwe Samsaya Susah) ing Hong Kong Institute of Perbabuan, lan wis di-ping BBM-e ning ora menehi wangsulan, mula andhahan kang mung kethok pinter mau njur mbukak saweneh website kang aran gugel translet.
Dene piwolehe kaya gambar sisih kiwa iki. "All out" miturut gugel translet jebul tegese "semua keluar", yen ngono ing basa Jawa padha karo "kabeh metu". Oke sip! Yen ngono kabeh andhahane Prabu Pandhu kang cacahe satus kuwi metu saka DPR. Olehe metu karo melet-melet, mbuh ngece mbuh ancene lagi kena rabies.
Dene ing DPR mung kari bala-balane Duryudhana karo bala-balane Nagagini sing kabeh cacahe ora ana 400. Pungkasaning crita, Nakula, saka Koalisi Sengkuni (grupe Duryudhana) sing bakale disengkakake dadi ketua dhemit ing DPR.
"Diancuk! Kakekanipun tenan!" pisuhe Koalisi Bethari Durga (grupe Nagagini) sing njagokake
Ijo, dhemit, pocong, drakula lan sapiturute sing ana ing DPR terinfeksi virus sakit hati
kanthi ending kang ora maremake. Eh, maremake kanggone Koalisi Sengkuni dhing!
Njur wengine, jagad medsos geger. Jane mesakake Pandhu, yen ta kudu nanggung kabeh mau. Pandhu disalah-salahke, diece, lan dikuya-kuya. Ning priyayi gedhe dhuwur sing melu ISIS (Ikatan Suami takut IStri) kuwi ora kurang akal kok. Mak tuing, njur metu pamikiran kepriye amrih isa win-win solution. Ya ngene iki. Pungkasane, kabeh wayang ya kudu bertekuk lutut marang par-tai politik perdhemitan, amarga par-tai politik perdhemitan kuwi kang bakal nemtokake lakune Republik Astina Raya. Najan ta kabeh wayang cilik sing milih par-tai politik perdhemitan kuwi, durung karuwan yen ta dhemit sing kapilih kuwi bakal ngeboti wayang cilik kaya ta Den ayu Limbuk lan Bagong. Sarwa salah ta?
Yen ta para dhemit mau niat ingsun ing par-tai politik perdhemitan kanggo mbangun Republik Astina Raya samesthine ora bakal ngorbanake lan
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan
this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
pemeriksa jaman saiki piye???…….
nggone sing nduwe warung (ngumpet nyambi ngerok jenggot)
Semarang Kudus Jepara Pati Rembang Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan Pemalang Tegal Cilacap Purwokerto Sragen Banyumas Jogja Purworejo Madiun
Kangkung! Kangkung! Kangkung! dan Kangkung lagi! Breakfast kangkung. Lunch kangkung. High tea kangkung. Dinner kangkung. Supper pon kangkung.
Ajinipun inggih mboten sanes namung aji tekad
Utawi supe dateng maksud lan ancasipun agesang;
Babad Pajang, Patah, Mataram Sultan Agung, Mangkurat lan sapiturutipun
“Ojo sombong, nek wis pinter tur akeh ilmu. Gampangane ngono[9].”
grodha, miwir sampur, ngithir sampur, bapangan wolak-walik, atur-atur, cathok, mbandhul,
Duso engkang ageng kelawan engkang alit,
Nan 50 raw manga, Saiki Kusuo no
Geguritan iku kalebu puisi jawa modhel anyar, amarga ora kaiket ing aturan kaya tembung. Dene endahing karangan modhel anyar iku dumunung ing :a. Apiking ukara kang cocog karo isi karanganb. Pilihan tembung- tembung kang mantesi lan mentesc. Nggunakake wirama lan basa ( purwakanthi, dwipurwa, seselan, lsp)Ciri- cirine geguritan :¤ ora kawengku ing pathokan¤ migunakake tembung- tembung pilihan¤ cacahe larikan ora katemtokake¤ sajak akhir bebas¤ dudu basa padinon / sama¤ arang- arang migunakake tembung pangiket¤ sawetara nggunakake tembung kawi¤ isine mentes¤ trakadhang nggunakake purwakanthi basa, swara, lan sastraRerurutan gawe geguritan :1. Nemtoake tema geguritan2. Menehi judul/ sesirah3. Milih tembung lang ukara sing mentes4. Golek lan ngrakit ukara kang ana bobote susastra5. Konsentrasi kang serius kanggo nglancarake daya imajinasi6. Diwaca bola- bali lan ditliti maneh endi sing kurang trep.
Pucung:Menawi badhe ngudi ngelmu iku kedhah kanthi laku ingkang temen. Supados gesangipun dados mulya lan supados mbrantas laku ingkang mboten sae.
piye carane.. halah siji gae buka dalan ( lapiye pe masarke wong ra nok contone ..) .............. mengko yen payu po ya ngguya ngguyu awakmu ............ yen P2Ptak enteni .... sak karep mbok sebalke ngendi ............. nek wayah ngene wong wonogiri ya ra muncul ancriiit ............. hayo mbok jengker ....
karep mbok sebalke ngendi ............. nek wayah ngene wong wonogiri ya ra muncul ancriiit ............. hayo mbok jengker .... sabar boss............ ki wes sabar tiada henti setiap hari ......... wasyem.. ki lho cah
Sukiyaki?) ya iku irisan tipis daging sapi, janganan, lan tahu ing sajroning panci wesi kang dimasak ing ndhuwur meja mangan kanthi cara digodhog. Sukiyaki dipangan kanthi nyelupake irisan daging ing kopyokan endhog pitik.
Janganan kanggo sukiyaki tuladhane bawang bombay, unclang, sawi putih, shungiku (jeneng godhong saka wit kulawarga seruni), jamur shiitake, lan jamur enoki. Kanggo njangkepi, ditambahake ito konnyaku utawa shirataki kang wujde kaya soun, wernane bening utawa rada klawu.
Jinising Sukiyaki[besut | besut sumber]
Ana rong jinis sukiyaki, ya iku Sukiyaki saka tlatah Kansai lan Sukiyaki saka Kanto kang seje anggone nyuguhake, jinising bumbu lan rasane.
Miturut sukiyaki saka Kansai, sukiyaki mung dimasak nganggo bumbu kecap asin lan gula pasir, dene sukiyaki saka kanto dimasak nganggo saos warishita (campuran dashi, kecap asin, gula pasir, lan mirin kang dimasak luwih dhisik).
Sukiyaki Kansai, rajangan gajih sapi dijeri ing panci sadurunge ngalebokake rajangan daging sapi. Bumbune ya iku gula pasir lan kecap asin ditambahake ing daging kang wis mateng banjur diudheg karo janganan nganti mateng. Miturut cara Kanto, bumbu warishita dimasak nganthi umub dhisik ing panci, banjur bahan-bahan liyane dimasak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukiyaki&oldid=1118376"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
konco ayo koncoIki wis arep sasi posoMulo padha nindhaknoIku sifat satriyoBedho karo sifate buto51.
dalem wonten ing MekkahDino Senen ing wayah subuhSasi April tanggal rong puluhTahun Fill miyose
KELADI TIKUS,DAUN KELADI TIKUS KABUPATEN MAJENE, MAMASA, JUAL KELADI TIKUS,KAPSUL KELADI TIKUS,
KELADI TIKUS,KAPSUL KELADI TIKUS,
nehh,.... ngalorr,r.. terusss ... ngidullllll........... [/quote]ngeneiki cak sek tak senengi ng porum papaji ora kok udur2an karo kancane dewe mung masalah sepele dadi gawe rusak jiwane entek2ke pedhot sedulurane.......
Nan 49 raw manga, Saiki Kusuo no
Bocah bocah kae ngamen lan dodol Koran Esok tekan sore nganti koar sekolahe
Renée Stefani (lair ing Anaheim, California, 3 Oktober 1969; umur 47 taun) , iku sawijining penyanyi saka Amerika Serikat lan vokalis band No Doubt, Ora namung dikenal dadi penyanyi lan penulis lagu, dheweké uga dadi bintang kang kerep diweruhi ning layar TV nganggo busana kang ngumbar aurat (seksi) iki dikenal uga dadi aktris lan dadi désainer utawa perancang busana.[1]
Kariré ning dunya musik, dadi penyanyi dimulai ing taun 1992 amarga dheweké mlebu ning salah sijining grup musik ska kang diadegaké déning kakangé dhéwé grup musik kasebut anduweni jeneng No Doubt, grup musik kang diadegaké déning John Spence lan kakangé Gwen, ya iku Eric Stefani.[1]
ning taun 2001, Gwen akiré bisa ngusahakaké dheweké dadi kondhang lan misuwur ing dunya hiburan.[1]
Gwen bebrayanan karo Gavin McGregor Rossdale, bebrayanan karo Gavin, Gwen dianugrahi anak siji kang diwenehi jeneng Kongston lan bakal nyusul siji manèh.[1] Ora namung iku, Gwen uga tau nyoba dadi penyanyi solo lan ngrilis album Love. Angel. Music. Baby. ning taun 2004, album kang judulé Hollaback Girl ning taun 2005 lan album kang judulé The Sweet Escape nalika wulan Desember taun 2006.[1]
Gwen nyempetaké, anggoné merlakukaké kanthi istimewa wong loro kang ana ning kauripané, ya iku Bojiné Gavin Rossdale lan Kongston anak siji-sijiné saka Gavin.[2] Nalika ngerayakaké dina Ibu, dheweké rela anggoné jalan-jalan ning kebun binatang kanggo ngancani anaké.[2] Kabeh dilakoni kanthi seneng, meski wetengé Gwen mulai katon tambah gedhé.[2]
^ a b c d e (id)biografi Gwen Stefani dipununduh tanggal 10 Juli 2011
^ a b c (id)berita Gwen Stefani dipununduh tanggal 10 Juli 2011
ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 21 Oktober 2016.
sawijiné jamu kang kondhang ing masyarakat Jawa,jamu iki ngobati pegel linu uga bisa ngilangaké cikalen, pegel lan
utama saka jamu cabé puyang yaiku cabé jamu lan puyang. ditambah karo bahan liyan, kayata temu ireng, temulawak, jaé, kudu, adas pulosari, kunir, mrica, kedhawung, keningar, asem, lan kunci. Kanggo
tekan umebBahan kang wis digodog mau ditumbuk kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu.http://jv.wikipedia.org/wiki/Cabe_puyangJamu Cabe Puyang
terkandng wawasan kesejarahan Jawa. Buku – buku yang ditulis oleh Ranggawarsita antara lain : Serat Paramayoga, Pustaka Raja Parwa, Aji Pamasa, Cemporet, Jakalodhang, Wirid, Bharatayudha, Kalatidha.6. Jakalodhang.Jakalodhang
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?
sandal jepite  GmSuwe-suwe tak rasakne       Dmmalah ora penak dewe        A                  DmDuh bejaku kok koyo ngene uripku        A                  DmDuh bejaku kok koyo
EmSenajan adoh ing kono    Am         EmSliramu tansah gumantil    Am         EmOno ing mripat lan
ngombe       CNgelak seng tak rasakke  A#               Gm     DmNganti garing ning gulu rasane  A                       A#Kulinane kowe mbiyen sing tansah nyepakke        Gm            A         DmBanyu putih yo kanggo nelesi lambe  Dm                   CKuwi sak tenane kangen sing tak rasakke A#           Gm          DmRoso
CKuwi sak tenane kangen sing tak rasakke A#           Gm          DmRoso kangenku mung kanggo kowe    A                     A#Ngenteni tekamu neng kene kowe tak tunggu
Gmneng pinggire kali brantas        Dmpesisir popoh lan prigi          A#      C            Dmcidro ing janji kapan anggonmu bali[Intro] Am  A#  Am A# Dm    Dm                 Atak lali neng ngendi dunungmu        Gm                         Dmtekan gunung gudeg nganti gunung semeru          Gmlan terus tak takonake         Dmmarang ombak'e segoro       A#       Am     Dmra ketemu gawe atiku
kawulo     A#        Am        Dm    Drino wengi aku tansah ndedungo    Dm                 ATak lali neng ngendi paranmu        Gm                  Dmtekan Suroboyo nganti Tulungagung           Gmneng pinggire kali brantas        Dmpesisir popoh lan prigi          A#      C            Dmcidro ing janji kapan anggonmu
Arep ngapik’i omah opo tuku montor.ngapik’i omah disek karo nunggu
[[Kategori:dhistrik ing Kabupatèn {{{jeneng dati2}}}]]
Distrik Sausapor iku distrik (setingkat karo kacamatan) ing Kabupatèn Tambrauw propinsi Papua Kulon.
Abun • Amberbaken • Fef • Kebar • Kwoor • Miyah • Mubrani • Muraid • Sausapor • Senopi • Yembun • Bikar • Kwesefo • Tobouw
oldid=1032963"	Kategori: Dhistrik ing Papua KulonKabupatèn TambrauwKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh dhistrik ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.03, 13 Maret 2016.
moco okeh2, kan ming ktok cilik, boso ingg pisan.haha maklum ki ws sui g skolah,bs inggse dadi mblukuthuk.hehe
rama, biyung lan cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa ditulungi lan akhire ninggal dunia. Bawang Putih sedih pisan lan ramane uga.Ing desa lia urip uga janda sing duwe anak sing arane
Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.Sawijining ramane Bawang Putih lara lan ninggal
leren. Bawang Putih kudu uwis tangi nalika urung subuh, kanggo nyiapake banyu adus lan sarapan kanggo Bawang Abang lan beyunge. Banjur Bawang Putih kudu aweh pakan kanggo ternake, nyirami kebon lan masui klambi marang kali gede. Sauwise banjur nggosok klambi, beberes omah, lan esih akeh pahalan liane. Nanging Bawang Putih seneng lakoni pahalan kui, amarga Bawang Putih ngarepake sawijing dina biyung tirine bisa seneng karo deweke kaya dene anake dewek.Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget.
kanggo golet klambi mau, nanging ora ketemu. Karo putus asa bali omah banjur cerita karo beyung tirine.
nemokake. Ngerti.?!"Bawag Putih kepaksa nuruti karepe beyung tirine. Bawang Putih gagean nusuri kali sing kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi ngadusi kebone. Bawang Putih takon :"Paman, nopo priksa wonten rasukan abrit ingkang keli teng riki? amargi kulo kudu mekto wangsul rasukan meniko." "Iya cah ayu aku weruh, nek koe ngolet cepetan, mungkin esih bisa ketemu," wangsale paman."inggih paman, matur nuwun." Bawang Putih nimbali lan gagean mlayu maning
asale saka omah gubug ing pinggir kali. Bawang Putih gagean mampir omah kui lan totok lawang."Kulonuwun...!salam Bawang putih. Wong wadon tua mbukak lawang."Sapa koe nduk?" takon mbah kui."Kulo Bawang Putih mbah. Wau kulo madosi rasukan beyunge kulo sing keli. Saniki sampun wengi. Angsal kulo tilar teng mriki
karo sapa-sapa, kepriwe?" njaluke mbahe."nggih mbah, kulo bade rencangi mbahe seminggu, napa mbah mboten bosen kalih kulo," jawab Bawang Putih
pawehe mbahe tapi dipaksa. Banjur Bawang Putih milih waluh sing cilik. "Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng," omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter Bawang Putih tekan ngarep omah.Dung tekan omah,
marang beyung tirine lan Bawang Abang karo serakah langsung ngrebut emas permata kui. Kabeh maksa Bawang Putih nyeritakake kepriye bisa olih hadiah ki. bawang Putih langsung cerita apa anane.NGrungu ceritane Bawang Putih, Bawang Abang lan beyunge nduweni rencana kanggo nglakokake apa sing lakokake Bawang Putih nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang pinggir kali. Kaya Bawang Putih, Bawang Abang dijaluki manggon seminggu
Gutul omah Bawang abang langsung nemoni beyunge lan karo senenge ndelengaken waluh sing digawa.
kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing
jateng piye yo ? ganteng ganteng kabeh..sing ayu sitok.opo dicoblos kabeh yo ?
kuwi teko ndelok kowe ngger, kowe ki resik, yo kowe dewe sing marai makhluk kuwi mrene).
wisa tumrape wong mlarat, sauni-unine (ora ana sing nganggep tur mung) ngrusek-ngruseki kuping.
iku wisa tumrape wong tuwa jompo tur bodho; awit sapolah-tingkahe wong tuwa iku mung dadi gethinging
Tuntut kaut kumalikut dencing aku kabeh,
Malang sing kurang sakjane mek 1. label sing apik. band” sing
Tuladha atur panatacara ngancik panampi[edit]
Makaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp.... pinangka duta saraya ing kalenggahan punika, kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panejenganipun Bp.... minangka sulih salira Bp.... sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggahaken, sumangga nun....
Kali Serayu iku kali kang sumberé saka Kabupaten Wonosobo (Tuk Bimo Lukar) ngliwati 6 kabupatèn, ya iku antara liya laladan Wanasaba, Banjarnegara, Purbalingga, Banyumas lan pungkasané tumuju menyang muarané ing Kabupatèn Cilacap.[1] Sumbere kali serayu ana ing Dhataran dhuwur Dièng.[1] Kali Serayu dianggep akli saing paling gedhé lan dadi sumbar penguripan warga lan olèh pangawasan khusus saka warga sing ana ing saubengé.[2] Kali serayu kang duwé amba antara 12 meter-25 meter iki muarane ana ing Samudra Hindia.[3] Akèh wong kang nyandaraké urip ana ing kali Serayu.[3] Saliyané dadi sandaran urip warga kali Serayu uga kalebu salah siji obyèk wisata kang akèh sing ngremeni.[3] Wisata Arung Jeram iku dawi wisata kang paling diremeni déning masyarakan.[3] Nalika taun 1997, kali serayu dadi panggonan kanggo lomba arung jeram tingkat nasional.[3] kanggo kang ngremeni arung jeram kang mbutuhaké adrenalin akèh, wisata arung jeram kali Serayu dadi tujuwan kang pas.[4] Kali serayu kang dawane 25 km bisa ditempuh kira-kira 4,5jam - 5 jam pengarungan.[5] Wektu sakmono mau diwiwiti pengarungan saka kretek ing Desa Blimbing utawa Desa Tunggoro Kabupaten Wonosobo lan Desa Prigi Kabupaten Banjarnegara tumuju Desa Singomerto, Kecamatan Sigaluh, Kabupaten Banjarnegara.[5] Wektu tempuh mau wis karo wektu kanggo ngaso ana ing tengah-tengahing perjalanan.[5] Ing tlatah Banjarnegara kali iki diwangun sawijining wadhuk ya iku wadhuk Mrican lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Serayu&oldid=1032199"	Kategori: Kali ing IndonésiaKali ing pulo JawaGeografi	Menu navigasi
Hak-kâ-ngîBahasa IndonesiaBasa BanyumasanSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 12 Maret 2016.
“Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe. Lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
“Gusti iku sambatan naliko siro lagi nandhang kasengsaraan. Pujinen yen siro lagi nompo kanugerahing Gusti”
“Sing sopo nyembah lelembut iku keliru. Jalaran lelembut iku sejatine rowangiro, lan ora perlu disembah koyo dene menembah
“Sing sopo seneng ngerusak katentremaning liyan bakal di bendu dening Pangeran lan dielehake dening tumindake dhewe”
“Urip iku ing donya tan lami. Umpamane jibeng menyang pasar tan langgeng neng pada wae, tan wurung nuli mantuk raring wismane sangkane uni. Ing mengko ojo samar sangkan paranipun ing mengko podho weruh yen asale sangkan paran duking nguni ojo nganti
“Sing sopo mung arep oleh wae nanging emoh kangelan, iku aran wong kesed. Iku kabeh ojo ditiru, jalran keluarwargo lan bongso uga rugi”
“Tonggo sing gelem tetulung iku titenono. Yen mangku arep iku bakal ketoro. Nanging yen sarana bebarengan urip bakal dadi konco
“Sasmitaning ngaurip puniki yekti ewuh yen nora weruha. Tan jumeneng ing uripe. Sakeh kang ngaku-aku pangrasane pan wus utami, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu rasaning rasa punika. Upayanen darapon sampurneng dhiri ing
siro nggeguru kaki amiliha manungsa kang nyoto. Ingkang becik martabate sarto kang weruh ing khukum. Kang ibadah lan kang wirangi sokur oleh
mung seneng uripe margo akeh bandane, ing tembe matine orang kajen. Mulo dadi rata ojo sawiyah-wiyah marang
percoyo marang anane manungso iku soko kang Murbeng Dumadhi. Kaping telu ojo siro ngilwatake bongso niro pribadi. Kaping papat siro ojo mung kepingin menang dhewe, mulo perlu rerembungan
ojo ngungkurake kawruh kang nyoto, amrih karya ungguling bongso lan biso gawe
cowok 1 : mbak, lapo foto2 nang kene? kate gawe opo? kene tak fotono wong 2.
itis: gak gawe opo2. gak usah wes.
iki njajal nggawe kuncine peda green kenek ta?
cowok 2 : yo gak kenek cak. vario iku kuncine dowo. seh njajal lebokno ae tanganmu bek’e isok mlebu.
cowok 1 : mbak, kuncine werno opo seh?
aku: ORENS. YO IRENG LAH MAS. KUNCI KATE WERNO OPO
aku: wes gak usah mrene. kuncine wes dijupuk.
aku: iyo soale iki onok seng ngewangi. pas
“heh arek lanang2 maeng lho ngguyu pas kon ngomong nek kuncine wes ketemu mergo digrabak2”
aku: lha lapo ngguyu? lha yok opo maneh mosok kate DIOGOK-OGOK. tambah gak mbois blas. yowes digrabak ae.
Versi: Dian Marshanda Ra nduwe mobil mewah, ora dadi masalah
Ra nduwe opo-opo, iku baru masalah.. Ra weruh amerika, ora dadi masalah
Ra weruh kota london, ora dadi masalah..
Ra weruh suroboyo, iku sih kebangeten.. reff:
Sing penting urip awak sehat wal afiat.. Sing penting urip
Lapang dada trimo ing pandum bro..
[00:32.27]Ra nduwe kartu kredit,
[00:38.02]Ra nduwe hp pinter,
[00:43.83]Ra nduwe opo-opo,
[00:53.90]Ra weruh amerika,
[00:59.91]Ra weruh kota london,
[01:05.71]Ra weruh kota paris,
[01:11.40]Ra weruh suroboyo,
[01:14.40]Iku sih kebangeten..
[01:39.02]>>>
[01:44.69]ra kurang sandang bro..
[01:49.06]awak sehat wal afiat..
[01:56.18]trimo ing pandum bro..
[02:20.75]wis dadi kembange urip..
[02:26.77]Mergane ra tau puas..
[02:29.96]Sing mlarat uripe tentrem,
[02:32.89]Mergo gelem ngucap syukur..
[02:39.40]Ra nduwe mobil mewah,
[02:45.96]Ra nduwe kartu kredit,
[02:51.77]Ra nduwe hp pinter,
[02:57.39]Ra nduwe opo-opo,
[03:07.14]Ra weruh amerika,
[03:13.20]Ra weruh kota london,
[03:19.45]Ra weruh kota paris,
[03:25.09]Ra weruh suroboyo,
[03:28.15]Iku sih kebangeten..
[03:52.96]>>>
[03:58.39]ra kurang sandang bro..
[04:02.90]awak sehat wal afiat..
[04:09.78]trimo ing pandum bro..
[04:33.71]wis dadi kembange urip..
[04:40.52]Mergane ra tau puas..
[04:43.52]Sing mlarat uripe tentrem,
[04:46.64]Mergo gelem ngucap syukur..
Lha kok kowe malah tresno marang tonggoku..
Aku weruh mestine kowe yo nesu..
Ora lilo yen to aku mbagi tresnoku,
Kepiye maneh aku tresno marang tonggoku..
Nduwe roso lha kok tresno marang tonggo..
Kowe wis tego nggawe atiku gelo..
Opo bojomu iki sik kurang ayu,
Opo mbok sawang ra nyenengne atimu..
[00:34.14]Versi: Arya Satria ft. Dian Marshanda
[00:40.14]>>>
[00:43.14]Pr: Opo bojomu iki
[00:45.06]Pr: sik kurang ayu,
[00:47.92]Pr: Opo mbok sawang
[00:49.48]Pr: ra nyenengne atimu..
[00:53.21]Pr: Rumangsaku ra kalah
[00:55.38]Pr: karo tonggoku,
[00:58.00]Pr: Lha kok kowe
[00:59.56]Pr: malah tresno
[01:00.85]Pr: marang tonggoku..
[01:03.54]Lk: Aku ngerti
[01:04.14]Lk: mestine kowe cemburu,
[01:07.62]Lk: Aku weruh
[01:09.04]Lk: mestine kowe yo nesu..
[01:12.78]Lk: Ora lilo yen to
[01:15.16]Lk: aku mbagi tresnoku,
[01:18.13]Lk: Kepiye maneh
[01:19.75]Lk: aku tresno
[01:21.00]Lk: marang tonggoku..
[01:40.86]>>>
[01:43.86]Pr: Kebacut mas
[01:45.48]Pr: pancen kebacut,
[01:48.40]Pr: Nduwe roso lha kok
[01:50.65]Pr: tresno marang tonggo..
[01:53.69]Pr: Aduh mas loro
[01:55.86]Pr: atiku loro,
[01:58.54]Pr: Kowe wis tego
[02:00.59]Pr: nggawe atiku gelo..
[02:03.56]Lk: Tresno aku
[02:05.93]Lk: kadhung tresno,
[02:08.79]Lk: Kebacut tresno
[02:10.26]Lk: tresno marang tonggo..
[02:14.14]Lk: Aduh dik
[02:15.20]Lk: aku njaluk sepuro,
[02:18.37]Lk: Aku wis tego
[02:20.37]Lk: nggawe atimu loro..
[03:00.81]>>>
[03:03.81]Pr: Opo bojomu iki
[03:06.55]Pr: sik kurang ayu,
[03:09.47]Pr: Opo mbok sawang
[03:11.35]Pr: ra nyenengne atimu..
[03:14.83]Pr: Rumangsaku ra kalah
[03:16.94]Pr: karo tonggoku,
[03:19.62]Pr: Lha kok kowe
[03:21.05]Pr: malah tresno
[03:22.17]Pr: marang tonggoku..
[04:02.74]>>>
[04:05.74]Pr: Kebacut mas
[04:07.35]Pr: pancen kebacut,
[04:09.90]Pr: Nduwe roso lha kok
[04:11.89]Pr: tresno marang tonggo..
[04:15.13]Pr: Aduh mas loro
[04:17.38]Pr: atiku loro,
[04:19.93]Pr: Kowe wis tego
[04:21.99]Pr: nggawe atiku gelo..
[04:25.16]Lk: Tresno aku
[04:27.21]Lk: kadhung tresno,
[04:30.15]Lk: Kebacut tresno
[04:31.94]Lk: tresno marang tonggo..
[04:35.24]Lk: Aduh dik
[04:36.73]Lk: aku njaluk sepuro,
[04:39.77]Lk: Aku wis tego
[04:41.83]Lk: nggawe atimu loro..
[04:45.37]Lk: Aku wis tego
[04:47.12]Lk: nggawe atimu loro..
Tresno sing tak sandang dadi ngleyang tanpo paran,
Embuh nganti kapan tak enteni kanti sabar,
Lilo ora lilo aku yo kudu nglegowo,
Njur ninggal sliramu ben ra ngrusak pager ayu..
Najan ati loro ning ra nglarani wong liyo,
[00:54.00]pancen tresno karo kowe,
[00:59.72]sliramu ono sing nduwe..
[01:09.11]Tresno sing tak sandang
[01:11.65]dadi ngleyang tanpo paran,
[01:25.72]tak enteni kanti sabar,
[01:42.03]aku yo kudu nglegowo,
[01:48.88]ben ra ngrusak pager ayu..
[01:53.05]Tresnaku pancen temenan,
[02:10.09]ning ra nglarani wong liyo,
[02:17.17]ora mung sak godhong kelor..
[02:21.39]Ra temu jodoh ning kulon,
[02:28.30]ngidul utowo ngalor..
[03:01.01]>>>
[03:04.01]Tresno sing tak sandang
[03:35.71]aku yo kudu nglegowo,
[03:42.74]ben ra ngrusak pager ayu..
[03:47.03]Tresnaku pancen temenan,
[04:03.89]ning ra nglarani wong liyo,
[04:10.98]ora mung sak godhong kelor..
[04:15.21]Ra temu jodoh ning kulon,
Nyuwun tulung bisikono kekasih sing tak sayangi..
Aku ning kene kangen lan sepi setyo ngenteni..
Kukuh pengertenmu tansah setyo ngugemi janji..
Senadyan ra kumpul atiku tetep tresno,
Wektu lan kahanan dudu’ alangan tresno..
Lungamu ninggal aku lambaran roso tresno..
[00:41.92]Nyuwun tulung bisikono
[01:31.16]tansah setyo ngugemi janji..
[01:49.87]>>>
[01:56.87]atiku tetep tresno..
[02:04.08]dudu’ alangan tresno..
[02:11.05]kabeh mung kanggo tresno..
[02:20.63]lambaran roso tresno..
[02:33.05]Kejobo sliramu enggalo bali..
[02:58.48]>>>
[03:04.97]lintang lan bulan dadari..
[03:13.61]supoyo eling aku..
[03:22.69]tansah setyo ngugemi janji..
[03:41.02]>>>
[03:47.69]atiku tetep tresno..
[03:54.91]dudu’ alangan tresno..
[04:01.99]kabeh mung kanggo tresno..
[04:10.94]lambaran roso tresno..
[04:23.70]Kejobo sliramu enggalo bali..
Pirang ati wis tak golek’i..
Sak tenane lilo aku ra lilo,
Nglalek’ake tresnamu njeroning atiku..
[00:41.38]Nanging ra biso ngalangi,
[00:44.37]Tresno marang sliramu..
[00:50.16]Sewu tresno wis tak lewati,
[00:53.89]Pirang ati wis tak golek’i..
[00:57.63]Nanging isih ra biso,
[01:00.54]Nemokke tresno sejati..
[01:06.33]Tresnoku mung sliramu,
[01:08.94]Nadyan wis ilang katresnanmu..
[01:15.07]Dadi sigarane jiwoku..
[01:27.32]>>>
[01:30.32]Sak tenane lilo aku ra lilo,
[02:13.02]Mergo amung tansah ning tresnoku,
[02:19.79]Mung sliramu sigarane jiwoku..
[02:53.02]>>>
[02:56.02]Nadyan wis lilo jeroning ati,
[02:59.82]Nadyan wis lilo ning dodo iki..
[03:03.23]Nanging ra biso ngalangi,
[03:06.70]Tresno marang sliramu..
[03:11.75]Sewu tresno wis tak lewati,
[03:15.04]Pirang ati wis tak golek’i..
[03:18.95]Nanging isih ra biso,
[03:22.19]Nemokke tresno sejati..
[03:27.73]Tresnoku mung sliramu,
[03:30.72]Nadyan wis ilang katresnanmu..
[03:36.56]Dadi sigarane jiwoku..
[03:49.32]>>>
Nandang kasmaran roso asih kang luwung..
Rino wengi mikiri tansah raiso lali,
Yaduh kangmas sliramu sing tak tresno,
[00:14.41]Versi : Dian Marshanda
[00:20.41]>>>
[00:23.41]Tembang sewu tembange wong lagi gandrung,
[00:30.70]Nandang kasmaran roso asih kang luwung..
[00:37.73]Rino wengi mikiri tansah raiso lali,
[00:45.19]Tembang sewu nyanding ning ati..
[00:51.15]Yaduh kangmas sliramu sing tak tresno,
[00:57.81]Ning atiku ora ono wong liyo..
[01:05.03]Senajan mung sedelo ojo ditinggalno,
[01:12.56]Ngrekoso atiku ngrekoso..
[01:21.27]Tembang sewu iki tansah ngancani,
[01:28.05]Selagi aku eling karo sliramu..
[01:35.46]Tembang sewu iki setyo mbarengi,
[01:42.11]Ngancani ati kang lagi nyandang kangen..
[02:23.34]>>>
[02:26.34]Tembang sewu tembange wong lagi gandrung,
[02:33.19]Nandang kasmaran roso asih kang luwung..
[02:40.09]Rino wengi mikiri tansah raiso lali,
[02:47.99]Tembang sewu nyanding ning ati..
[02:55.95]Tembang sewu iki tansah ngancani,
[03:01.31]Selagi aku eling karo sliramu..
[03:10.51]Tembang sewu iki setyo mbarengi,
[03:17.73]Ngancani ati kang lagi nyandang kangen..
[03:59.35]>>>
[04:02.35]Tembang sewu iki tansah ngancani,
[04:08.69]Selagi aku eling karo sliramu..
[04:15.59]Tembang sewu iki setyo mbarengi,
[04:22.32]Ngancani ati kang lagi nyandang kangen..
[04:29.52]Tembang sewu iki tansah ngancani,
[04:36.11]Selagi aku eling karo sliramu..
[04:42.96]Tembang sewu iki setyo mbarengi,
[04:49.82]Ngancani ati kang lagi nyandang kangen..
Posted in Dangdut Jawa.	Tagged dian marshanda, dian marshanda tembang sewu, lirik lagu tembang sewu, syair lagu tembang sewu, teks lagu tembang sewu, tembang sewu lirik	Lintang
Koyo kerlip lintang ning njero atiku..
[00:26.80]Versi : Dian Marshanda
[00:32.80]>>>
[00:35.80]Tak tulis layang iki,
[00:40.22]Sing nembangke kangene ati..
[00:49.61]Mergo setyoku iki,
[00:54.84]Lan tresnoku, sing tansah gati..
[01:02.81]Soyo cedhak ning ati,
[01:09.09]Nadyan adoh karo sliramu..
[01:17.50]Tak jaluk ning tresnamu,
[01:23.28]Ojo nganti ngeliyo ati..
[01:31.23]Sak tenane abot njerone ati,
[01:40.15]Mergo gedhe kangenku..
[01:45.93]Nanging kudu tak trimo,
[01:49.42]Kanti sabar atiku..
[01:58.36]Koyo lintang kerlip ning awang,
[02:06.02]Sing nggambarke kangenku iki..
[02:13.05]Koyo lintang sing kebak ning awang,
[02:19.77]Tansah madhangi njeroning ati..
[02:27.17]Ra bakal surut kangen lan tresnaku,
[02:34.03]Koyo kerlip lintang ning njero atiku..
[02:45.73]==dian marshanda, lintang==
[03:04.02]>>>
[03:07.02]Tak tulis layang iki,
[03:11.02]Sing nembangke kangene ati..
[03:19.96]Mergo setyoku iki,
[03:25.56]Lan tresnoku, sing tansah gati..
[03:34.95]Soyo cedhak ning ati,
[03:39.61]Nadyan adoh karo sliramu..
[03:47.51]Tak jaluk ning tresnamu,
[03:52.73]Ojo nganti ngeliyo ati..
[04:03.31]Sak tenane abot njerone ati,
[04:11.15]Mergo gedhe kangenku..
[04:16.13]Nanging kudu tak trimo,
[04:19.55]Kanti sabar atiku..
[04:28.87]Koyo lintang kerlip ning awang,
[04:36.22]Sing nggambarke kangenku iki..
[04:43.51]Koyo lintang sing kebak ning awang,
[04:50.28]Tansah madhangi njeroning ati..
[04:57.68]Ra bakal surut kangen lan tresnaku,
[05:04.41]Koyo kerlip lintang ning njero atiku..
amalan ilmu Aji Penawaran beserta tata cara pengamalannya :
Amalan Aji Penawaran : “Bismillaahirrahmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Panawaran, Ingsun Lanang Sejati, Ngadeg Tengahing Tawang, Urip Langgenggumantung Tanpo Enggon, Gumalang Tanpo Wawayangan, Hu Ingsun Sejatining Sukmo Langgeng Sakehing Brojo Tumibo Ing Tawang Tan Tumomo Ing
anirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Wewe Putih, Wewe Putih Gendhongen Aku, Kudungono Mego Mendhong Cat Tan Katon, Wong Sewu Podho
Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
Sinom Nuladha laku utama, Tumrape wong tanah jawi, Wong agung ing ngeksi gondo, Panembahan
resmining kidung, Sinuba sinukarta, Mrih ketarta pakartining ngelmu luhung, Kang tumrap neng tanah jawi, Agama ageming aji. Wah….
Laksamana Mas: Dimas Bratasena Mbedah Rasa , Injih...wkwkwk..onok2 wae njenengan iku,..yo wis lintingane wae seng enek klembak menyane ben sueger,....hahaha2 hours ago · Like
NEK WIS NGENE IKI,SENENGANE DULUR LANANG RPCW. hehehe
Dimas Bratasena Mbedah Rasa , Injih..hahaha...nuwun
Nan 25 raw manga, Saiki Kusuo no
iki ora asli Solo je. Dadi dialek-e yo ora nganggo dialek Solo. Sak isaku wae yo.
dhuwur-dhuwur, warung hik. Wah..waaaaah……….. nganti bingung aku. Arep crita soko ngendi. Kanca-kanca, ono sing gelem nulungi aku nulis kenangane karo kutho Solo?
Tulung nggih, sampeyan tulis kenanganipun wonten komment ngandap niki! Matur nuwun!
solo, ngantos ageng gesang wonten solo, sinau lan dolan wonten solo. dalem sak punika nyambut damel wonten kalimantan sampun 5 tahun. menawi badhe dipun bandingaken kaliyan panggenan sanesipun…. SOLO TETAP IS THE BEST PLACE, FRIENDLY, ngangeni, setengah mati menawi dalem nalika kangen pingin ngraosaken kahanan ing solo, trenyuh….
SOLO, U’R MY EVERYTHING….
17/02/2009 at 12:28	Balas	solo memang ngangeni
ngupoyo upo,mung betheke ngopeni anak lan bojo……………solo aq kangen bgt,STM N 2 opo maneh…..rasane pengin mulih
engkang sampun nulis… kenangan kulo nggih mubeng2 kuto solo, lewat dalan slamet riyadi,
Panganane ojo lali yo cabuk rambak, soto tipes, soto gading lan baksone mas no veteran…
Opo maneh minggu isuk neng manahan numpak andong muter lapangan cuci mata… ha…ha….
sing paling ngangeni yo wong2ane sing ramah2. aku kangen nongkrong bareng nang hik maem sego kucing ampe wayah subuh….tapi s’iki solo dadi keren mas, iso dadi kutho maju (
arep kepengen menyang solo golek sego anget karo sego kucinge, wah enak tenan
10/04/2008 at 14:24	Balas	sekali aku main ke solo, tp cuma
Nongkrong2 ma temen-temen SMK N 5 SURAKARTA…..
14/03/2008 at 00:44	Balas	Kenangan wonten kutho solo inggih puniko, kulo sering begadang wonten warung nasi kucing (Angkringan/ warung
Wayah Buyut Canggah Wareng Udheg-udheg Gantung-siwur Gropak-senthe Kandhang-bubrah Debog-
Carane ngene. Awakmu yen ngombe kopi ojok nggawe gulo karo susu. Trus ojok maem sego, gorengen, lan sing akeh lemake. Trus olah raga sing akeh, joget2 India yo gapopo. In shaa Allah 6 wulan yen
SING GOWo baju abang sing geal geol kuwi opo jenenge
ora ngerti nek minggir ana salakakehe tanaman padingertiku salak daeah turi je, dhe….(kurang piknik ki aku)
Balas	dj suranto berkata:	31 Mei 2012 at 14:59	Lha Paklikku iku kurang asem kebunku digawe kebun Salak, jarene laris ..wit
isih nduwe 3 kok ning Minggir…soko EYANGku..warisan…kapan² tak gowo mrene…
Balas	Wiwik Widiyatni berkata:	31 Mei 2012 at 15:17	nek durung didol
Pajang,_Laweyan,_Surakarta&oldid=11890694"	Kategori: Laweyan, SurakartaKelurahan di Kota SurakartaKelurahan di Jawa TengahRintisan bertopik geografi
Indon?sia basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing
Index Jumat, 17 Maret 2017 | 18:45 WITA
ingsun nuruti budine Aluamah kudu amangan wareg Ngungakna mekkah madinah Wareg tanpa manganapan ingsun nuruti budine Aluamah
“Wach, ora percaya aku, masa ana jamu kuat, kuat apa?”
“Pokoke, sampeyan bisa kados Werkudara/Bima”
“Bisa di buktikna apa ora???”
“Tapi, karo mbak yu, yaa…??”
Arikalaningsun mbukak layar, mijil kawitan pasuryanmu ing nduwur.
Indahe gambarmu koyo dene anyepe banyu kang ngguyang panase geni.
Nanging esemu ing kasunyatan, luwih banget mbungahne ati.
Tresno iki ora mung sak wetoro sak kilaning paningal.
Tak jaluk selawase sesandingan sakjroning kamulyan.
Ayem tenrem bungah rinengkuh ing astamu.
Inggris ngerebut bangsane awak dewe,,, serbuuuuuuuuuuuuuuu.!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
PMAlkhamdulillah,muga2 buntet pesantren dadi penyejuk hatine wong Indonesia khususe wong cirebon sing ana
YEN ISIH KOTOR ATI AKALE….
IRI LAN MERI SUGIHE TONGGO..
kuwi kagolong tandhus. Sawatara sing dadi pinituwane padhepokan sawijine
priyayi sekti mandraguna kanthi sebutan Ki Ageng. Masia alas isih ketel,
ananging dhaerah kiwa tengene padhepokan kono yen wanci ketiga dawa, isih angel golek banyu, utamane kanggo irigasi.
Padhepokan kang dipimpin dening Ki Ageng mujudake padhepokan kang nggilut
agama islam. Miturut riwayat, para santri sing sinau agama islam ing padhepokan
oleh ilmu syare'at, ilmu tarekat lan ilmu
hakekat ma'ripat kanthi sampurna. Pancen ki Ageng mujudake tokoh agama islam
akeh para santrine kang asale saka dhaerah liya kang wektu samana isih akeh
kang nggilut agama hindu. "Pangeran kang Maha Kuasa maringi
dalan kuwi ana wolung tahapan sing kudu mbok lakoni. Yaiku: Percaya, eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling
tegese kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku Gusti Allah. Percaya yen
Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis mangkono kowe kabeh kudu ngabekti lan
lila nampa apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal.
Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana
menehi keputusan sarta ora perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur" Kaya mangkono sesorah kang saben-saben tansah diwulangake, Ki
ana pawongan loro kang muncul saka regol padepokkan. Sing siji lanang, dene sijine wadon. Sajake sing wadon kuwi mau nembe nandhang lelara.
Merga larane mau, ganda amis lan bacin nyrambahi pendhapa padhepokkan. Tanpa
kono padha nutup irunge dhewe-dhewe nalika wanita kuwi nyedhak
"Menapa kula dipun keparengaken ngadhep, Ki Ageng?," wong lanang kang lungguh
ing sacedhake wanita mau mbukani rembug. "Kowe wus ana sangarepku.
Geneya isih ndadak takon. Apa sing mbok karepake? "
ageng, Ki Ageng, Kula salah setunggalipun utusan saking praja Majapahit. Dene
dumugi papan mriki awit saking ngemban dhawuhipun sang Prabu. Dipun utus nyowanaken pun Raden Ayu Saraswati, utawi Raden Ayu
"Geneya Sang Prabu kudu nitipake Rara Amis menyang aku?"
tampi piyambak dening Sang Prabu, Rara Amis ingkang nandhang gerah gatel menika bakal mantun
kersane, ora dadi apa dak tampa kapercayane sang prabu kanthi seneng...."
"Kanggo kowe, Rara Amis, Gusti kang murbeng dumadi
kawulaNe. Umpama kaya mangkono, mung kawula kuwi dhewe kang nduweni sifat
aniaya menyang badane dhewe. Mula kowe aja putus asa, kabeh penyakit sing dikirimake mesthii Gusti bakal maringi
nyuwun menyang Gusti supaya panandhangmu kuwi enggal mungkur..."
"Matur nuwun, Ki Ageng. Sedaya pitedah, Ki Ageng badhe kula lampahi."
"Syukur yen kaya mangkono, sesuk esuk
enggal kungkuma kowe menyang kali Bagong. Aja kendhat-kendhat anggonmu kungkum, yen durung waras
pitedahipun, Ki Ageng. Senadyanta awrat kados menapa "
InsyaAlloh Gusti enggal maringi apa kang dadi kekarepanmu. Mula saiki menyanga mburi, sesuk
esuk sadurunge srengenge mlethek kowe kudu wis kungkum ana kali Bagong...." Lakune enggal digelak,
daya-daya enggal tekan sapinggire kali Bagong. Sadawane ratan, akeh wong kang
nyumpet irunge nalika wong-wong mau simpangan karo rara Amis. Merga ora kuwat mambu ganda amis lan
badheg. Kabeh mau dadi panalangsane rara Amis. Eluhe mbrebes mili nalika ngawruhi kanyatan kang diadhepi.
pangapunten ingkang ageng….” Mngkono sambate rara Amis jroning batine kang remuk-rempu.
kungkum, pranyata penyakit kang disandhang isih durung ana tandha-tandha waras. Kepara sakojor awake kang kebak nanah mau mlempuh merga kesuwen kena banyu. Rasa perih lan gatel
sumrambah menyang sarandhune awak. Anggone nahan rasa perih lan gatel mau, lambene
digeget. Anggane kang wis ringkih, malah saya lemes.
Ing kahanan kang kaya mngkono mau, kawetu ucape nggawe patembaya. Sing sapa bisa marasake lelarane kang disandhang, yen lanang
bakal disuwitani, dene yen wadon bakal diaku sedulur sinarawedi.
ndhrandhang. Sawuse kabeh bali lerem kaya
biasane, dumadakan saka arah lor ana pawongan pidhegsa mlaku nyedhaki panggonane rara Amis kang wis ilang kuwandane.
nyebar patembaya mau, Nimas?”
Penjenengan sapa dene ujug-ujug ngadeg ana sangarepku?”
ngundang jenengku, Ki Sraba. Yen dililani, aku bakal melu patembayamu…”
sing lagi kungkum. Naliti sedhela. Banjur tangane enggal sedhakep. Musatake
pikiran, nyawijekake cipta lan karsane, nyuwun menyang pangeran kang gawe urip
awatara wektu suwene ki Sraba anggone ngeningake cipta, sawise rampung,
kanthi trengginas rara Amis enggal diangkat saka sanjerone banyu kedhung.
Banjur anggane rara Amis kang lemes dhengkles mau disendhekake ana poke wit
preh kang gedhe sing ngeyupi papan kono. Banjur tanpa nduweni rasa gila babar pisan, sekojor awak kang kebak nanah lan
mala mau enggal didilati kabeh blas ora ana kang kliwatan. Nalika semana
manjing asar, Ki Sraba nembe leren anggone
kaya wingi uni. Kuning mrusuh lan angganda arum.
Saraswati malih saya ayu. ( Jare sawuse kedadeyan kuwi, ing dhaerah kono tau ana
seneng lan sumringah nyrambahi atine, Saraswati. Ora leren-leren anggone tansah
ngelus-elus sarandhune awake, nganti lali marang pawongan kang nembe menehi
kesadharane bali pulih, enggal-enggal rara Amis sujud lan ngambungi sikile ki
suwun, ki Sraba. Panjenengan pantes nampi patembaya kula. Mangga kita
sesarengan sowan ing ngarsane, Ki Ageng. Nyuwun do’a pangestunipun..."
lelrorone reruntungan ninggal papan kono, saperlu ngadhep ki Ageng nyuwun
ka-lima anggone jejodhowan, Saraswati wiwit ngandhut. Lelorone seneng banget.
Sawijine sore, nalika lelorone nembe linggih ana gandhok, Ki Sraba kandha
ngadhut, ananging kaweruhana aja pisan-pisan kowe telat anggonmu ngentas
memeyan arupa bengkung, sewek lan kotang
kliwat wancii surup. Lan aja pisan-pisan kowe ngungak utawa nyedhak menyang
Kakangmas. Kula badhe tansah ngenget-enget sedaya menapa engkang dados sirikan
sabanjure, Saraswati tansah ngeling-eling apa kang dadi pantangane ki Sraba.
Sadurunge surup surya, bengkung sewek lan kotang mesthi wis dientas saka memeyan. Semono uga dheweke
ora tau nyedhak menyang sanggar pamujane ki Sraba. Kahanan ngono mau nganti
nyedhaki arep nglairake, anggane Saraswati krasa lungrah. Awak sarane abot
kanggo mlaku. Mula dheweke mung lemah-lemah ana ing amben senthong tengah. Ora
krasa angggone lemah-lemah nganti kliwat surup. Saraswati kaget banget nalika
ki Sraba wus ana sandhinge sinambi nggawa bengkung, seek lan kotange kang lali
slirane wus nerak wewalerku, Nimas. Coba delengen apa kang dak gawa iki. Kanthi
mangkono aja nyalahake aku, yen sababubare kedadeyan iki, aku ora bias nunggoni
“Nyuwun pangapunten, Kakangmas. Kula ngakeni
wus kebacut kedadeyan, Nimas. Mula ora susah digetuni maneh”
Sabubare kandha mangkono, ki Sraba Banjul klepat lunga ninggal papan
kono bablas mlebu menyang sanggar pamujan ora metu-metu. Atine Saraswati bali
seminggu iki, Pranyata ki Sraba anggone ora gelem metu saka sanggar
karu-karuan, Saraswati lali marang pantangane ki Sraba sing angka loro. Kanthi
ati kang ora kepenak dheweke enggal nyedhaki sanggar pamujan. Lawange kang
pranyata ora dikancing mau enggal dibukak. Saiba kagete dheweke nalika lawang
sanggar wus dibukak. Saraswati njerit banter banget. Terus anggane limbung,
sempoyongan arep semaput bareng ngawruhi apa kang ana ing sanjerone sanggar
pamujan. Ing sanjerone sanggar, dudu ki Sraba kang ditemoni. Ananging sawijine
Bajul putih kang gedhe banget nembe lemah-lemah ana amben sanggar pamujan sajak
panjerite Saraswati, bajul putih kang nembe semadi mau enggal mencolot saka
panggonane, terus nyaut anggane Saraswati. Awak wadon kang lemes merga kaget
lan kamiweden mau enggal diglethakake menyang amben sanggar pamujan. Sawise
diupakara sedhela, Saraswati pulih saka anggone semaput.
kaget, Nimas. Sejatine kang wujud bajul putih kang ana ing sangarepmu iki ora
lia ya aku ki Sraba bojomu dhewe. Merga slirane nerak wewalerku, mula bali
maneh wujud asliku kaya kang nembe mbok deleng iki. Aku mung pesen, bakale yen
anakmu lair lanang jenengna Menak Sopal. Lan ali-aliku iki wenehna dheweke minangka warisan saka aku. Ning yen
wadon, terserah kowe. Saiki karia slamet, aku arep bali menyang papanku sakawit
yaiku ing kedhung kali Bagong….” Sawuse kandha kaya mangkono, bajul putih
Atine remuk-rempu. Dheweke getun banget. Pranyata kang mitulungi dheweke lan
dadi bojone selawase iki ora liya siluman kedhung Bagong wujud bajul putih.
Ning kepriye maneh barang wus kadhung. Rasa kepengine anggone arep nggugurake
getuni, rara Amis. Lelakonmu mau pancen wis
dadi garise Gusti kang akarya jagad. Sliramu sing nglakoni kudu tansah eling
lan tabah, supaya Gusti ora saya murka. Aja mbok munasika kandhutanmu. Bene
jabang bayi kuwi lair lan nikmati kaendahane alam wadhag. Sapa ngerti krana
jabang bayi mau kowe bakal oleh kanugrahane urip ….” Dumadakan ana swara adhem
mrebawani, swarane ki Ageng kang wus ana sandhinge, Saraswati.
pangapunten ingkang ageng, Ki. Kula ngraos mboten kiat nampi pacoban ingkang
Ndhuk. Menungsa wantah kaya kowe lan aku
ngene iki mung saderma nglakoni. Ora wenang nulak. Yen lelakon kang
ginaris mau bisa mbok liwati kanthi sabar lan tawakal, Gusti ora bakal aniaya
marang kawulane. Mula lakonana kanthi tabah lan tawakal. Aku kang bakal
Ageng. Namung panjenengan ingkang dados papan kangge ngesok sedaya uneg-unege
Pangeran kang akarya jagat supaya pacoban iki enggal mungkur.….”
ngadek saka papan kono. Dheweke banjur menyang pakiwan. Njupuk banyu wudlu.
Banjur sholat kajat, nyuwun karahayon sarta diparingi jabang
wus surup. Kahanan padepokan Sinawang papane ki
Ageng katon ayem. Langit padhang sumilak. Lintang-lintang abyor. Rembulan
saya nemen. Plilitan nganti dheweke molak-malik ana paturon. Sajake jabang bayi
wancine lair. Mula kabeh kang ana padepokan kono malih repot. Kaya biasane,
manggon ing sacedhake padhepokan kono, Kelahiran pisan iki mujudake kalahiran
kang aneh. Saraswati ngandhut bayi siluman bajul putih kedhung Bagong. Racake
wong-wong mau padha kepengin ngerti kepriye mungguh wewujudane bayi siluman
kaya ngerti-ngertia bae. Umpama kowe kuwi pangananmu watu ngono aku percaya.
sewakul, sapa percaya karo tembungmu….”
mono tekane saka Gusti Allah. Menungsa mung saderma nglakoni. Sapa ngerti
bayine Saraswati mau ora dikodratake kaya apa kang mentas mbok kuwatirake mau…”
ora nduweni perasaan kaya aku lan kanca-kanca iki?”
kuwatir kuwi ya ana bae, ning apa kita kudu ngengon perasaan kang ora ngepenaki
kaya mangkono? Luwih becik kita nenuwun menyang Pangeran kang akarya jagad supaya proses kelahiran
kang bakal dilakoni Saraswati mau lancar ora nemoni sambekala. Dene bayi kang
dikandhut uga dudu wewujudan kang nggegirisi kaya kang mbok gambarake kuwi…”
caturan ora nyauloni. Kahanan malih dadi amem. Sumilire angin wengi sumribit
nggawe miris ing Githok. Saka senthong tengah papan panggonane Saraswati nunggu
kelairane jabang bayine, keprungu lamat-lmat sambate Saraswati kang nahan rasa
lara. Sajak pancen ora sabaene, wiwit sore nganti tengah wengi durung ana tanda-tanda
yen jabang bayi arepe lair. Isih panggah mbegegeg durung gelem mlorot mudhun. Nalika fajar
wiwit teka, dumadakan kahanan kang wiwit mau tegang kuwi dikagetake swara
tangise bayi. Kabeh kang ana kono malih njenggirat kaget. Tegang campur miris.
Racake padha enggal kepengin mangerteni wujude bayi kang aneh mau. Mula tanpa
dikomandho, wong-wong kang linggih ana pendhapa enggal-enggal mlayu marani
senthong papane Saraswati nglairake. Ning wog-wong mau ora wani mlebu. Banjur
padha grombol-grombol ana ngarep lawang senthong. Nalika sawijine
pembantu ujug-ujug metu saka njero senthong saperlu arepe golek banyu anget
menyang pawon, langsung wae wong-wong kang padha nggrombol kuwi ngebyuk marani.
kahanane? Apa …..?”
pareng nyritakake kahanane jabang bayi. Aku ora wani. Mengko mundhak
didukani…,” Sayem kandha sinambi nyisihi wong-wong kang ngebyuk dheweke bablas
ana kang aneh, kelahiran iki. Ketara yen ki Ageng nggawe wadi….”Sawenehe
pawongan kang melu mlayoni Sayem mau grenengan karo kancane.
tunggu ae metune ki Ageng saka kamar kono. Akhire
apa sing ditunggu-tunggu wong-wong kuwi teka. Ki Ageng metu saka senthong sinambi
"Kowe kabeh delengen bayi montok iki.
Padha karo apa pesene ki Sraba menyang Saraswati, bayi kang lair kadidenene julung kembang iki
bakal dak jenengake Menak Sopal. Lan kabeh kang ana ing kene dadi
seksi yen Menak Sopal iki bakale dadi panutan wong-wong kabeh kang ana ing
mau, kabeh kang ana ing papan kono malih lega. Pranyata apa kang digambarake
sakawit, ora dadi kanyatan. Menak Sopal lair normal kaya apa menthine.
masjid wiwit ngumandhangake adzan subuh, kabeh kang ana papan kono enggal bubar
nuju pakiwan. Dipimpin ki Ageng. Sabubare sholat, padha nindakake sujud syukur.
Pranyata apa kang selawase iki dikuwatirake, ora dadi kanyatan……
kembang diyakini warga kiwa tengen padepokkan kono, mbesuk bakal
nduweni kaluwihan kang limpat ngluwihi sapepadhane. Kaluwihan kang nyolok,
Menak Sopal disenengi dening kabeh warga masyarakat kono. Mula ora nggumunake
pinter ngomong kang bisa maremake sing ngrungokake. Kaluwihan
liyane kang ora ana sing madhani, yen wayah bengi, nalika dheweke turu, awake
sakojor nyunarake cahyo putih semu biru. Wiwitane Rara Amis wedi banget nalika
ngawruhi kahanan kaya mangkono. Nalika kuwi Menak Sopal isih umur limang taun.
Enggal bae kahanan kuwi dilaporake menyang Ki Ageng.
anakmu !! Aku nduweni firasat, mbesuk anakmu kuwi bakal dadi wong
kang ora angger wong kasinungan cahyo kaya mangkono. Umpama wong biasa kepengin
kanggonan cahyo mau, mesthi kudu ndadak nglakoni tirakat kang suwe lan angel.
Merga cahyo kuwi nandakake yen pawongan kang kanggonan bakal nduweni kaluwihan
ing sanjabane nalare manungsa lumrah," kaya mangkono pesene ki Ageng nalika nampa laporan kahanane Menak Sopal lan
nyatakake dhewe. Mula kuwi, atine Saraswati malih kalipur. Saben ndina Menak
Sopal cilik didusi nganggo banyu Gege. Miturut riwayat, banyu Gege mujudake
banyu kang dijupuk saka sendang pitu kang dipepe, banjur dicampur nganggo
kembang setaman. Sadurunge dianggo adus, Dewi Saraswati ngucapake donga panyuwun
menyang Pangeran kang kagungan urip supaya Menak Sopal dadi pawongan kang piguna kanggo masyarakat. Umpama diparingi
kanuragan kang diajarake ki Ageng menyang dheweke ditampa kanthi sampurna.
ilmu mau digunakake, awake Menak Sopal malih dadi macan gembong sagudel anakkan.
malih rupa mujudake warisan kang dititipake ramamu. Supaya luwih sampurna, mula
ali-ali tinggalane ramamu iki dak wenehake menyang kowe. Nanging elinga ya, Cah
Bagus. Yen ilmu kuwi kudu diamalake. Dadi ora kena kanggo njarahi liyan….”
baktekna awakmu kanggo kepentingane masyarakat kang mbutuhake pitulunganmu.
Adohna saka sifat kumalungkung supaya ora ngancurake awakmu dhewe.”
“Kasinggihan, ki Ageng. Kula
nyuwun do’a pangestunipun supados kula saged njagi badan kula kados menapa ingkang
dak pangestoni. Sing penting kowe tansah mlaku kanthi sabar lan tawakal.
Piwulangku supaya kowe tansah percaya, eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden
luhur. Eling tegese kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku Gusti Allah.
Percaya yen Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire
apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah
ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana menehi keputusan sarta ora
perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur…" Percaya, eling,
ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling tegese
kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku Gusti Allah. Percaya yen Gusti
Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis
mangkono kowe kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa kang wus dadi kersaNe
kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu
grusa-grusu sarta wicaksana menehi keputusan sarta ora perlu kumalungkung
supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya, eling, ngabekti, lila, nampa,
Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling tegese kowe kudu eling marang
kang gawe urip yaiku Gusti Allah. Percaya yen Gusti Allah kuwi bener-bener ana
lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis mangkono kowe kabeh kudu ngabekti
lan lila nampa apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip
mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana menehi keputusan
sarta ora perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya,
eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling
Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis
mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana menehi
keputusan sarta ora perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang
luhur"Percaya, eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni
bebuden luhur. Eling tegese kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku Gusti
Allah. Percaya yen Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire
Pangeran. Yen wis mangkono kowe kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa kang wus
dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati,
ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana menehi keputusan sarta ora perlu
kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya, eling, ngabekti,
lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling tegese kowe kudu
eling marang kang gawe urip yaiku Gusti Allah. Percaya yen Gusti Allah kuwi
bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis mangkono kowe
kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan
tawakal. Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta
wicaksana menehi keputusan sarta ora perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden
kang luhur"Percaya, eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan
nduweni bebuden luhur. Eling tegese kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku
Gusti Allah. Percaya yen Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang
takdire Pangeran. Yen wis mangkono kowe kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa
kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah
perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya, eling,
Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis mangkono
kowe kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar
lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta
perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya, eling, ngabekti,
supaya nduweni bebuden kang luhur" Akeh-akeh
tansah oleh piwulang luhur lan dhasare bocah kang nduweni sifat andhap asor,
mula jiwane Menak Sopal malih kabentuk dadi bocah kang nduweni rasa tanggung
sawijining dina, wektu kuwi ing dhaerah cedhak padhepokan Sinawang nembe larang
banyu. Menak Sopal lagi mlaku-mlaku ana sisih kidul padepokan sinawang. Ing
cedhak belik cilik, ana sagrombolan wong kang rubung-rubung. Ketoke wong-wong
mau nembe padha regejegan. "Dadi kowe kabeh padha ngerbutake belik cilik iki?
gunakake kanggo keperluan urip sabendina. Merga banyune bening lan seger.
Sawatara yen ndhudhuk sumur ambune banger kaya peceren. Nanging dheweke ngotot,
belik iki arepe ditutup, dianggo mbanyoni sawah. Apa bisa belik semene cilike
kanggo ngoncori sawah? Sawatara kanggo ngombe wae antri….”
sing ora ngerti maksudku. Belik iki oleh mbok anggo keperluan urip seben dina,
ing wanci awan. Lha yen bengi dak anggone ngoncori sawah"
kowe serakah, coba delengen belik iki
arep mbok tutup nganggo tembok. Kanthi tujuan, banyune arep mbok ilekne menyang
sawah, nganggo pipa pring. Sawatara kuwi belike arep mbok tutup nganggo tembok.
Aku lan kabeh masyarakat kiwa tengen belik kene bakal kangelan anggone njupuk
regejegan. Yen miturut panemuku pancen apike belik iki ditutup nganggo tembok
kareben banyune tetep resik. Lha kanggo njupuk banyune, cukup nganggo pipa-pipa
saka pring iki. Kanggo keperluan urip sabendina pringe dipotong cendhak. Dadi
banyune malih kaya pancuran. Dene kanggo ngoncori sawah, kita pasang nganggo
pipa liyane. Apa usulku iki bisa mbok tampa?
wis…. Aku nampa usulmu...." pungkasane kang nembe regejegan nampa usule Menak Sopal.
kaya mangkono, ayo padha gotong royong mbangun belik iki nganggo tembok. Aku kanthi
eklas ngrewangi pegawean iki.," Menak Sopal banjur ndhisiki tumandang.
dibangun tembok mubeng kuwi mancurake banyu luwih bening lan luwih akeh timbang
belik iki sawise dibangun tembok masalahmu malih dadi gamblang, mula panggonan
kang ana belike dikupeng tembok iki bakale dak jenengake Sumber Gedong. Tegese sumber
kang dikupengi gedong. Wong-wong kang ana kono manthuk ngiyani tembunge Menak
Menak Sopal nerusake anggone mlaku mangetan. Ing satengahe dalan, dheweke
cethuk pawongan kang nembe nggawe grabah. Anehe kabeh kang nyambut gawe kuwi
racak tutuke padha nyamuk-nyamuk. Banjur dheweke takon,
gawe kuwi nembe mangan apa, Pak? "
"Kencur, Den mas. Kareben
badanku kuwat. Awit yen nembe larang banyu ngene iki, kanggo ngudhek luluhan
iki kudu mikul banyu saka pereng gunung kae. Kamngka pancuran kae cukup adoh
saka kene. Pancuran kae mujudake pancuran banyu kang paling cedhak saka
pangeling-eling, papan kene dak jenengake dusun Ngampon. Tegese papane wong
nyambut gawe sinambi mangan empon-empon. Dene papan panggonane pancuran kae dak
jenengake dusun kucur," Wong-wong sing diajak kandha MenakSopal mung
ngampon, dheweke terus mlaku saya ngetan. Tekan sawijine papan, kupinge
rumangsa risi merga krungu swara gumerah. Jebul swara mau asale saka wong-wong kang nembe mbangun sawenehe omah
kanthi gotong royong. Merga saking akehe pawongan kang ana kono, akhire swarane
gumrenggeng reja i kaya pasar. Kawetu tembunge, :
"Mbangun wae kok reja banget suarane.
reja, kampung kene bakal dak jenengake Rejowinangun
ngulon, Menak Sopal bali menyang padhepokan.Pikirane dadi gerah, nemoni
kedadeyan kang nembe dilakoni. Kabeh wong-wong kang dicethuki, racake padha
kangelan golek banyu. Nganti padha rebutan. Malah ana kang meh tawuran mung
wong-wong mau padha oleh banyu kang cukup, mendahneya senenge? Kira-kira asile
Sopal mumet anggone mikir kepengin mbiyantu karo penduduk kang mbutuhake banyu.
Ngunggahake banyu rawa sa-elore kali ngasinan jelas ora mungkin. Siji-sijine
dalan yaiku mbendung kali mbagongsing banyune ora bisa asat senadyan ketiga
dawa,"------ kaya mangkono anggone mikir Menak Sopal. Mula dheweke tansah kaya wong
purwodadi pekalongan tegal brebes purwokerto madiun
Es dogèr ya iku ombènan kang kagawé saka susu kelapa atis.[1] ombenan iki gampang diteoni ing Bandung, Jawa Barat.[1] Nanging senajan Es iki khas Bandung, Es Doger uga bisa ditemoni ing kutha-kutha gedhé ing Indonesia, kaya Jakarta, Malang, lan Surabaya.[1]
Saliyane rasa kang enak, es doger uga enak diombe yèn wayah nembe panas-panase.[1] Es Doger uga enak diombe sawise ulah raga.[1]
Bahan kanggo gawé es doger ya iku susu lan parutan kelap ditambah tape, ketan ireng, alpukat lan liya-liyane.[1]
Sajarah Es Doger[besut | besut sumber]
Es doger pisanan ana ing Cirebon, es doger mung didol nganggo pikulan.[1] Biyen jenenge mung es serut, nanging amerga wis nggunakake songkro utawa gerobak jenenge maleh dadi es doger, singkaan saka "dorong gerobak".[1]
Jenenge kang maleh saka es serut dadi es doger, ndadekake rasane uga maleh.[1] Es Doger saki ditembahik bahan-bahan liyane, malah kelebu woh-wohan.[1] Biyen, es doger ora nganggo
degan dikerok alus, merah delima digodhog banjur disisihake[2]
santen digodhog karo gula. diudheg terus nganti umup, dientas banjur diudheg meneh nganti rata lan adem.[2]
leboke ing freezer, nganti arep dadi es banjur diserut lan dimixer, baleni nganti ping loro utawa telu[2]
rikala mixe sing pungkasan, cmpurake serutan kelapa lan pewarna abang.[2]
Cara nyugatake es doger ya iku bahan jejangkep dilebokake ing gelas saji banjur ditambahi es santan, pungkasan ditambahi susu ing
TangerangPesan Nasi Tumpeng DepokPesanan Nasi Tumpeng Ibu Puput di Karawang, Jawa BaratPesan Snack Box SudirmanHarga Tumpeng
koyo motor saiki. Saiki sing ngrawat kakangku. Lha kowe opo Ora tau ndemek motor Kuwi to kang??
Tak Seramai Jogja	Posted on December 2, 2011 by ndangcerung	Kiro-kiro, iki stan opo yo..???
Hadiningrat.dadi ya saperlu sandiwara sadurung? iki, yuta besutan? Barat), nagara-nagara part? ahli dip?rang Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or
iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku
iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing
Awakmu karo udan iku gak ono bedane. Podo-podo anugerah tekan Gusti Allah~
Tak kandhani kowe yo mas yo mas,
Senengane kok (modhal madhul)..
[00:25.00]Versi : Dian Astrina
[00:31.00]>>>
[00:34.00]Awas awas ono bajul buntung,
[00:42.18]Nggolek mongso ono kutho..
[00:49.83]Prawan ayu gadis remaja,
[01:05.09]Adhuh adhuh gek iki piye,
[01:12.71]Wis kebacut aku tresno..
[01:20.24]Najan mangkel menyang polahe,
[01:27.49]Sitik sitik gawe gelo..
[01:39.87]Tak kandhani kowe yo mas yo mas,
[01:47.42]Rumangsamu awakmu kuwi sopo..
[02:02.17]Wanito kuwi drajate podho..
[02:10.68]Tak kandhani kowe yo mas yo mas,
[02:18.10]Ora emut umurmu kuwi piro..
[02:26.05]Titenono mbesuk kapan,
[02:33.16]Keno tulah supatane simbah..
[02:41.44]Bajul buntung (bajul),
[02:49.22]Dikandhani kok (ucul)..
[02:56.88]Bajul buntung (bajul),
[03:03.64]Senengane kok (modhal madhul)..
[03:14.87]==dian astrina, bajul buntung==
[03:31.02]>>>
[03:34.02]Adhuh adhuh gek iki piye,
[03:53.02]Wis kebacut aku tresno..
[04:00.58]Najan mangkel menyang polahe,
[04:08.01]Sitik sitik gawe gelo..
[04:18.42]Tak kandhani kowe yo mas yo mas,
[04:26.70]Rumangsamu awakmu kuwi sopo..
[04:42.20]Wanito kuwi drajate podho..
[04:50.47]Tak kandhani kowe yo mas yo mas,
[04:57.64]Ora emut umurmu kuwi piro..
[05:06.12]Titenono mbesuk kapan,
[05:13.02]Keno tulah supatane simbah..
[05:21.47]Bajul buntung (bajul),
[05:29.00]Dikandhani kok (ucul)..
[05:36.87]Bajul buntung (bajul),
[05:43.93]Senengane kok (modhal madhul)..
[05:55.06]Bajul buntung (bajul),
[06:03.31]Dikandhani kok (ucul)..
[06:11.13]Bajul buntung (bajul),
[06:18.57]Senengane kok (modhal madhul)..
Gawe gemes sopo wae kang wis kenalan,
[00:39.62]Sopo kae kang lagi adus ing pancuran,
[00:46.81]Bocah ayu sri gunung asmane..
[00:53.77]Najan nggunung neng ayu rupane,
[01:00.62]Lemah lembut gandhes luwes sak polahe..
[01:07.50]Gawe gemes sopo wae kang wis kenalan,
[01:14.77]Pengen cedhak pengen dadi sisihane..
[01:22.04]Jaman susah jaman ora nggenah,
[01:28.71]Kudu tabah ora dadi pasrah..
[01:36.04]Melu ngudi nggolek ketrampilan,
[01:42.74]Mbangun karyo ing monconegoro..
[01:50.26]Patang taun semono lawase,
[01:56.69]Lagi kangen mulih menyang ndesane..
[02:03.80]Sopo kae wanito anggun pribadine,
]Gawe gemes sopo wae kang wis kenalan,
[03:35.18]Pengen cedhak pengen dadi sisihane..
[03:42.63]Jaman susah jaman ora nggenah,
[03:49.18]Kudu tabah ora dadi pasrah..
[03:56.65]Melu ngudi nggolek ketrampilan,
[04:03.22]Mbangun karyo ing monconegoro..
[04:10.58]Patang taun semono lawase,
[04:17.22]Lagi kangen mulih menyang ndesane..
[04:24.36]Sopo kae wanito anggun pribadine,
[04:31.36]Bocah ayu tetep sri gunung asmane..
(hayo hayo hayo neng wayangan),
Pring pring gede nggo cagak ing pinggir kamar,
Si bawuk wis gede delok engkas ndang dilamar..
Klopo dadi santen yen enom jenenge degan,
Sasine sasi mulud akeh wong podo hajatan..
]Nonton sekaten sinambi golek hiburan,
[00:34.99]Wayahe wis panen saiki akeh tontonan..
[00:40.20](hayo hayo hayo neng wayangan),
[00:45.14]Dalange dalang sing kondang..
[00:50.65](hayo hayo hayo neng wayangan),
[00:55.69]Lakone srikandi edan..
[01:01.00]Pring pring gede nggo cagak ing pinggir kamar,
[01:07.30]Si bawuk wis gede delok engkas ndang dilamar..
[01:12.64]Klopo dadi santen yen enom jenenge degan,
[01:17.65]Si bawuk dadi manten siembok atine deg-
[02:02.01]Sasine sasi mulud akeh wong podo hajatan..
[02:07.20]Manuk manuk manyar menclok ing pinggire latar,
[02:44.63]Parine wis kuning pak tani atine bungah..
[02:50.30]Nonton sekaten sinambi golek hiburan,
[02:55.63]Wayahe wis panen saiki akeh tontonan..
[03:00.64](hayo hayo hayo neng wayangan),
[03:05.52]Dalange dalang sing kondang..
[03:10.97](hayo hayo hayo neng wayangan),
[03:15.94]Lakone srikandi edan..
E e ngaku wae, wong salah salahmu dewe..
Opo maneh kok ngajak mlaku mlaku..
Koyo lagi dhek wingi wingi kae..
Kowe sering mampir rono nong omah kae..
Wong wis cetho (welo welo welo welo)
Ora susah (neko neko neko neko)
Numpak jaran (ngalor ngidul ngalor ngidul)
[00:29.02]>>>
[00:32.02]Wong wis cetho (welo welo welo welo)
[00:39.64]Ora susah (neko neko neko neko)
[00:46.87]Numpak jaran (ngalor ngidul ngalor ngidul)
[00:53.86]Wis konangan (amburadul amburadul)
[00:57.42]Mbok ngaku wae..
[00:59.09]E e ngaku wae, wong salah salahmu dewe..
[01:08.15]Wis seminggu apel wae ra tau,
[01:14.42]Opo maneh kok ngajak mlaku mlaku..
[01:22.54]Pengen nonton biskup,
[01:25.76]Pengen mangan bakso,
[01:29.72]Koyo lagi dhek wingi wingi kae..
[01:36.60]Bareng aku ngerti kahananane,
[01:43.24]Kowe sering mampir rono nong omah kae..
[01:50.99]Omah neng pojokan,
[01:54.27]Omah neng pengkolan,
[01:58.00]Aku ngerti aku wis ngerti tenan..
[02:05.40]Wong wis cetho (welo welo welo welo)
[02:12.62]Ora susah (neko neko neko neko)
[03:30.57]Mbuh aku ra ngerti,
[03:34.12]Mbuh aku ra weruh,
[03:37.74]Yen wong lanang jare pait janjine..
[03:45.67]Jago kluruk kluruke neng wuwungan,
[03:52.67]Pitik kate lucu lucu rupane..
[04:07.31]Werno werno segudang alesane..
[04:14.30]Wong wis cetho (welo welo welo welo)
[04:21.97]Ora susah (neko neko neko neko)
[04:28.76]Numpak jaran (ngalor ngidul ngalor ngidul)
[04:36.08]Wis konangan (amburadul amburadul)
[04:39.66]Mbok ngaku wae..
[04:41.34]E e ngaku wae, wong salah salahmu dewe..
(eya eyo) paling enak kripik mlinjo,
(opo iyo) nyamikane sambi ngaso,
(eya eyo) paling enak opo ayo,
(opo ayo) cedhak anak cedhak bojo..
Bareng mukti lali bojo lali anak..
(eya eyo) paling enak opo
[00:49.95]Cintamu kok koyo obor blarak,
[00:56.88]Bareng mukti lali bojo lali anak..
[01:03.80]Pancen manis manis omongane,
[01:07.43]Pancen penak penak wiwitane..
[01:30.46](opo ayo) cedhak anak cedhak bojo..
[01:37.79]==dian astrina, obor blarak==
[02:01.00]>>>
[02:04.00]Tresnamu kok koyo obor blarak,
[02:10.79]Murube koyo korek seket perak..
[02:17.66]Cintamu kok koyo obor blarak,
[02:24.59]Bareng mukti lali bojo lali anak..
[02:31.67]Pancen manis manis omongane,
[00:49.03]Ojo nesu ojo nesu,
[00:52.66]Sitik sitik ngajak padu..
[00:56.55]Biyen ora koyo ngono,
[01:00.09]Neng saiki neko neko..
[01:18.00]Anyel anyel ati mangkel,
[01:22.14]Padu wae dadi kesel..
[01:26.11]Mbokyo kowe sing sembodo,
[01:29.59]Antresnani anak bojo..
[01:40.89]Anyel anyel ojo anyel,
[01:44.25]Golek obat anti mangkel..
[01:48.16]Ayo dolan nggon sing rame,
[01:51.69]Numpak becak nyenengake..
[02:06.41]Esuk esuk mrengut wae..
[02:13.75]Sak kabehe salah polah..
[02:21.32]==dian astrina, anyel==
[03:00.32]>>>
[03:03.32]Ojo nesu ojo nesu,
[03:07.16]Sitik sitik ngajak padu..
[03:11.31]Biyen ora koyo ngono,
[03:14.37]Neng saiki neko neko..
[03:33.03]Anyel anyel ati mangkel,
[03:36.66]Padu wae dadi kesel..
[03:40.27]Mbokyo kowe sing sembodo,
[03:43.80]Antresnani anak bojo..
[03:55.05]Anyel anyel ojo anyel,
[03:58.58]Golek obat anti mangkel..
[04:02.30]Ayo dolan nggon sing rame,
[04:05.85]Numpak becak nyenengake..
[04:20.58]Esuk esuk mrengut wae..
CIPTO ROSO SABDO ALLOH SABDO TUNGGAL KAWULO NINGALI GUSTI KAWULO KAWULO NYUWUN POLA ENERGI NEGATIVITAS KAGEM PORO KORUPTOR TEN SAKABEHING
Sunan ing Ngampel jejulukipun, Sang Nata wus
Anglilani, ngadekaken Jumungah wektu, karseng narpa tan mangeni,
“Papat iku iya uga kanti, dhingin warna kapindhone brana, kaping tri kawibawane, catur pambekanipun, endi kang sira senengi,
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Category:RMS Lusitania.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=RMS_Lusitania&oldid=833478"	Kategori: Rintisan kanthi topik militèrKapal penumpangOperasi militèr Perang Donya I ing AtlantikKonflik taun 1915Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 14 Maret 2013.
basa jawane: …..nganggit …..tur jarene…..
lha kuwi khan jaremu….kuwi khan karepe Togog, tapi mBilung ora mathuk je….piye jal?
kala wingi kula sowan wonten dalemipun Ki Soma, kaliyan Ki Harun (mahasiswa pascasarjana UKSW) saperlu sowan, ngangsu kawruh bab gesang ing alam donya punika.
wonten ing pirembagan, antawisipun, kula nyuwun pirsa, pripun pamanggihipun Ki Soma, bab tiyang jaler ingkang dhemen kaliyan tiyang jaler.
Pamanggihipun Ki Soma (kirang langkungipun kados mekaten:)
Ki Soma: ya kuwi ya wis bener….. bener-benere wong keliru
Wit: lho kok ngaten Ki?
Ki Soma: ya wis bener, amarga sing marahi dadi lanang utawa wadon iku daya, yen ada daya wadon, ya wujuda lanang ya seneng karo wong lanang
(kula sowan ngembag bab daya-rasa-zat, ingkang wonten ing jagad punika)
wis ngeyel, kemaki, ora duwe dosa rasane…wong kok goblok, msok jeruk makan jeruk? wis lah sakkarepmu..arep homo arep sok politik sak
sepuh duk ing nguni. Kebeneran materi-materi sing diserat mau ana sambung rapete karo piwulangan Basa Dhaerah (Jawa) SLTP. Ing wulangan kelas 2 cawu 1 SLTP ana Sub Tema “Ukara Sesanti/ Semboyan”. Ing
ala ketara, Sapa jujur bakal mujur, Sing salah seleh, Sing goroh growah, Sing weweh bakal wuwuh, Sepi ing pamrih rame ing gawe, Wani ngalah luhur wekasane, Adigang adigung adiguna, Ana catur mungkur, Ana awan ana pangan, Rukun agawe santosa crah agawe bubrah, lsp. Pancen bener ngendikane pyayi luhur mau, sok-sok slogan-slogane wong Jawa iku mung dadi guyonan. Mula kanggone guru basa Jawa kudu melu cawe-cawe lan enggal-enggal cancut taliwanda saperlu nglurusake panemu-panemu sing kurang trep mungguhe empan lan papane. Sadurunge, aku iki ya nuwun sewu lho karo pamaos. Ing kene dudu kok aku nggurui utawa minteri, aku mung saderma urun rembug. Yen bisa pamaos mengko ya kersaa nulis, ben dhiskusine dadi rame lan pungkasane padha tambah kawruhe. Nanging aku ya nyuwun pangapura, basaku ora bisa alus kaya panjenengane Wa Sonto. Aku pancen kelairan generasi anyar, dadi bisaku ya basa Jawa Anyar. Karepku mangkene, nalika kita mulang siswa bab ukara sesanti mau, kita kudu menehi tuladha pengalaman urip ing madyaning bebrayan sing positif lan negatif. Sing positif kudune ditrapake siswa lan sing negatif kudune dibuwang wae. Tuladha: a.Rawe-rawe rantas malang-malang putung. Tegese: Kabeh sing ngalang-alangi sedyane, bakal disingkirake. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Nalika jaman perang ngrebut kamardhikan biyen, para pahlawan padha asesanti kaya kasebut. Karepe, sapa wae sing ngalang-alangi gegayuhane para pahlawan mau, sing arep mardhekakake negara Indonesia bakal diperangi utawa disingkirake. Negatif: Nalika siswa arep melu ulangan banjur asesanti kaya kasebut. Sebab dheweke ora sinau. Pokoke aku kudu nyontek/ngerpek. Sing ora gelem nyontoni utawa nglapurake aku anggone ngerpek kudu disingkirake/diancam arep dilarani.
b. Becik ketitik ala ketara. Tegese: Becik utawa ala bakal ketara dhewe ing tembe burine . Tuladha ing madyaning bebrayan : Positif: Wong iku yen tumindak becik marang liyan mesthi entuk piwales becik uga saka sapepadhane. Senajan piwales mau saka wong liya/dudu sakawit sing dibeciki mau, samono uga suwalike. Lan ing tembe buri sing tumindak becik entuk ganjaran swarga, dene sing
bab kara ngene, guru kudu bisa njlentrehake yen sejatine biji apik kasebut mung sawijine “kemenangan sesaat’. Durung mesthi yen mengkone bakal nemu kabegjan. E…mbokmanawa siswa sing kaya mangkono mau bakal angel entuk pagawean. Jalaran nalika di-tes ora bisa mangsuli babar pisan).
c. Sapa jujur bakal mujur Tegese: Sing tumindak jujur bakal nemu kabegjan sejati . Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing jujur saparipolahe mesthi bakal pinercaya liyan ing kana-kene. Wong-wong kang kaya mangkono banjur dipasrahi jejibahan wigati, kayata: nyekel dhuwit utawa donya brana kang banget ajine. Negatif: Siswa sing kurang mampu pikirane bakal mbatin, “Wah, yen aku jujur terus nalika ulangan mesthi ajur bijiku. Wis aku daknyonto/ngerpek wae!” d. Sapa sing salah seleh Tegese: Sapa sing sengaja tumindak salah bakal konangan . Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Maling nyolong sepedhah motor banjur digepuki rame-rame dening masyarakat. Negatif: Siswa sing bola bali ngerpek nalika ulangan ora nate konangan bapak ibu gurune. Sebab gurune ora pati open lan siswane wasis anggone nyimpen kerpekan
e. Sing goroh growah Tegese: Sapa sing tumindak goroh bakal entuk kapitunan. Tuladha ing madyaning bebrayan : Positif: Wong sing bola-bali tumindak goroh, lumrahe bakal didohi ing pasrawungan lan ora bakal pinercaya liyan . Negatif: Siswa sing pinter
dirungokake, nganti sing ngrungokake kepranan atine. f. Sing weweh bakal wuwuh Tegese: Sapa sing gelem ngamal Tuladha ing madyaning bebrayan: mesthi entuk ijol kang ngluwihi ngamale.
Positif: Wong sing seneng dana driyah mesthi bakal entukgentine dudu saka pawongan sing diwelasi mau. Iki uga mathuk karo ajaran agama “Ora bakal entek samubarang kang diwenehake, nanging bakal ditambah makaping-kaping dening Gusti Allah.” Negatif: Para siswa ora gelem/angel tumindak ngamal, sebab yen dhuwite diamalake bakal entek lan ora bisa njajan.
g. Sepi ing pamrih rame ing gawe Tegese: Tumandang gawe tanpa duwe kamelikan apa-apa . Tuladha ing madyaning bebrayan : Positif: Wong ing padesan yen ngedegake omah utawa duwe gawe mantu/nyunat utawa ndandani dalan, lumrahe nganggo sesanti kasebut. Negatif: Para siswa kadhang-kadhang duweni panemu, “Kok enak nyambut gawe ora dibayar, lha tenagane, wektune, imbangane apa? Rak rugi. Waktu adalah uang.”
h. Wani ngalah luhur wekasane Tegese: Sapa sing gelem ngalah bakal nemu kamulyan ing burine. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Kaya dongeng Cinderella utawa Bawang Putih-Bawah Abang. Paraga Cinderella
sasuwene urip karo mbakyu-mbakyune, dheweke tansah tumindak ngalah. Pungkasane banjur dadi “Permaisuri”. Semono uga si Bawang Putih tansah ngalah karo Bawang Abang, pungkasane
ing madyaning bebrayan: Positif: Wong iku yen duweni kekuwatan (ilmu bela dhiri upamane) utawa keluhuran (putrane pejabat upamane) apadene kepinteran sawijine bab, mesthine ora dituduh-tuduhake marang liyan. Sebab, senajan ta ora dipamerake, suwening suwe wong liya bakal ngerti dhewe. Yen katelune sipat mau malah dipamer-pamerake, wong liya ngarani dhiri kita “sombong”. Negatif: Jarene siswa, yen kita duwe kekuwatan ora dituduhake liyan, kita diarani licik lan ora duwe daya/tenaga. Yen kita putrane priyayi luhur, ya kudu ngatonake keluhurane wong tuwa kita lan kita kudu luwih onjo, aja nganti kalah karo kanca liyane. Luwih-luwih yen duwe kepinteran, kabeh wong kudu ngerti marang kepinteran kita.
j. Ana catur mungkur Tegese: Ora gelem ngrungokake rerasanan sing ora becik. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuwi yen wis dhuwur kawruhe lan alim agamane mesthi ora gelem yen dijak rerasan sing kurang becik tumrape wong liya.sebab saliyane nglakoni dosa, tumindak kaya mangkono iku ora ana paedahe. Negatif: Siswa padha alok, lho yen ana kegiyatan rasan-rasan ora melu ngrumpi/ora ngrungokake mesthi bakal ketinggalan lan bisa-bisa dadi KUPER (kurang pergaulan). k. Ana awan ana pangan Tegese: Anggering srengenge isih sumunar Gusti Allah bakal paring rezeki/panguripan marang makhluke. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuna biyen (embah/buyut kita) uripe tansah ayem tentrem. Kabeh ora ana sing padha ngaya anggone golek donya-brana. Panjenengane padha rumangsa cukup, marang apa sing diduweni saengga isih kober ngudang putrane, kumpul kulawargane lan bisa silaturahmi marang
sanak-kadange. Negatif: Siswa kita padha rumangsa ora trima yen wong tuwane sakloron aweh pangan mung apa anane. Dheweke banjr matur, yen urip mono kudu tansah usaha ben keturutan apa sing dadi pepenginane. Adhedhasar panyuwune anak kang werna-werna mau, wong tuwa banjur mburu rupiyah tanpa eling awan lan bengi sarta lali sanak famili.
l. Rukun agawe santosa crah agawe bubrah Tegese: Kerukunan, ndadekake kasantosan, congkrah ndadekake kerusakan Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Jaman biyen pemudha-pemudhi Indonesia kang beda suku bangsa, agama, lsp padha kumpul saperlu nganakake “Sumpah Pemudha”. Ing tanggal 28 Oktober taun 1928. Pemudhapemudha Indonesia mau sadhar yen kerukunan iku marakake kuwat lan yen pecah-pecah bakal dimupangatake dening kaum penjajah. Negatif: Para siswa padha migunakake sesanti kasebut yen arep ana ulangan. Ayo yen nggarap soal ulangan kudu sing rukun anggone “kerja sama” utawa conto-contoan. Sebab, yen rukun bijine bisa apik-apik lan yen ora rukun bijine panggah elek-elek. Kanthi tuladha kaya ing dhuwur diajab bisaa siswa nerapake sesanti-sesanti kasebut ing sajroning urip saben dinane. Siswa wis ora bakal kleru maneh ing panemune lan negesine kanthi pikiran kang positif. Sebab anane ukara sesanti mono pancen duweni pangangkah kanggo nuwuhake semangat utawa krenteg lan pitutur marang sapa wae. Tumrape guru basa Jawa anane materi “Ukara Sesanti/Semboyan” mujudake sawijine kalodhangan kanggo nyelipake Pendhidhikan Budi Pekeri. Sebab, tujuane Pendhidhikan Budi Pekerti iku kanggo ngrembakakake “Nilai, Sikap, lan Perilaku” siswa sing bakal nuwuhake akhlak kang mulya. Yen manut “Pendhidhikan Budi
Kewarganegaraan (PPKn) sarta Pendhidhkan Basa lan Sastra Indonesia. Senajan ta piwulangan Basa Jawa ora katut sinebutake ing kono,
eleng nek akeh wong sing gak iso mangan. Gak eleng nek akeh wong sing
Jawa:Siji, Gusti Allah ora ana kancaneLoro, Aja kejem-kejem aja galak-galakTelu, Mangan ora mangan waton kumpulPapat, Yen ana rembug mbok dirembug waeLima, Padha mlarate padha
Index Senin, 20 Maret 2017 | 19:30 WITA
Sewo kuto uwis tak liwati Sewu ati tak takoni Nanging kabeh Podo rangerteni Lungamu neng endi
kucing” jare Wonokairun. “Gak salah tah Mbah” Bulali bingung. “Iyo soale kucingku akeh tumane” jare Wonokairun. “Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno. “Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare Wonokairun. Mari mbayar, Wonokairun mulih katene ngumbah kucinge. Sisuke, Wonokairun teko maneh ndhik tokone Bulali kate tuku rokok. “Yok opo kucing sampeyan Mbah ?“ takok Bunali. “Kucingku mati” jare Wonokairun. “Lho lak temen tah. Sampeyan iku tak kandhani gak
rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
Wah nulis Thread apa?wong kuliah y rak tau nyatet..Luwih enak foto copi...atau luwih dikenal
Uswatun Hasanah	22 October 2012 at 13:38	ssst… aciyah pak ghazwanie	22 October 2012 at 13:41	😀
Ing in DeidesheimDipl Ing in Eisenberg in der PfalzDipl Ing in FlemlingenDipl Ing in FreinsheimDipl Ing in
Indonésie > Sumatra > Lampung > Kalianda
Rachmawati, Yulius Irawansyah, Slamet Yuwono, Dewi Ekuwi Vina dan Gusti Made Kartika.
Wong sing tak tresnani, tego ningglake aku
Suwung jeroning uripku, yen ora ono sliramu
Roso kang tak empet agawe loro dodoku
Liwat tembang kangen, mugo biso dadi tombo
Patung David riptaanipun Michelangelo, salah satunggalipun karya patung ingkang misuwur
Reca utawi patung inggih punika wewujudan tiron wujud manungsa lan kewan ingkang cara damelipun kanthi dipunpahat,dicor lan dipun bobok.[1] Pangertosan punika adhedhasar tarjemahan saking sculpture pahatan amargi pamatung jaman rumiyin kathahipun ngginakaken teknik mahat.[1] Ing wekdal sapunika seni reca ugi dipunsebat plastic art, inggih punika seni plastis utawi seni wewujudan, maksudipun wewujudan ingkang endah.[1] Reca minangka seni plastis nggadhahi teges ingkang jembar, amargi boten namung wujud manungsa utawi kéwan kemawon, ananging wujud menapa kemawon ugi saged dipunsebat reca, syaratipun kedah nggadhahi unsur kaendahan.[1] Wonten ugi ingkang negesi, bilih reca inggih punika karya tigang dimensi ingkang dipundamel kanthi teknik tartemtu.[2] Reca minangka karya seni sampun wonten wiwit manungsa. Ing jaman prasejarah, ugi ing jaman Mesir Kina, Yunani Kina, lan karajan Hindu Budha.[1] Kathahipun reca dipundamel saking watu utawi kajeng.[1] Reca punika wonten ingkang ageng lan wonten ugi ingkang alit lan kathahipun nggadhahi sipat religius lan dipunginakaken kangge kabutuhan adat. Ananging wonten ugi ingkang nggadhahi mangfaat minangka hiasan.[1] Reca ing jaman samangke dipundamel saking maneka warni bahan lan nggadhahi sipat estetis (endah wujudipun).[1]
^ a b c d e f g h (id)[Sugiyanto, S.Pd. dkk. 2004.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reca&oldid=1089624"	Kategori: RecaRintisan mawa topik seniKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sugeng Riyadi Idul Fitri. Sadaya kelepatan nyuwun pangaksami.
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1433 H.
Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.
Nandur pari jero. Manfaate kanggo anak putu. Luputku marang awakmu jero. Mangga dipendem nganggo pangapuramu.
Taqabalallahu Minna Wa Minkum. Mugi amal ibadah kita sadaya katampi
Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem
wong kaos ngono kok yo dituku..I: Lha wis piye meneh, wong nggo anak lanang. Piye jal..A: Eh, kae lho buk, hotel sing aku nginep pas tekan kene pertama!B: O kuwi yo..I: Lho kok fotone mbiyen ketoke ning ngarep Sangrila...A: Iyo kuwi mbiyen sengojo, padahal Sangrila kuwi neng jejere.. aku yo hotel sing cilik kuwi sing murah..I: O
aksara Jawa JENENGE ANAK KEWAN Swarane Kewan Jenenge Gaman Kewan JENENGE KEMBANG
Sabar geh kerihin.. Jereh bos devit gah mengko jam 12 bengi di bukane wkwkwk... Sing sampun ngelih, nginung
Mundar mundur… Pikiren kpn awakmu dw maju? Kpn leren jas jos jas jos & genti semprot anyar 250up?
Sing liyane g prlu sugah sugih yo wis kpikiran mensiuno Rombeng25 sing durung ono plat’e, Mo… Selek kbelet munggah nang Inline 4 ?
Aib brang kulon kowe iku, Mo…. ?
Mosok marquez wes iso mikir tekan kono tho…lah bocah kuwi edan jaran tenan…lorenzo wae wes ngakoni wak, 2017 bakal banyak drama di level medium! Kalo level alien yo wes mesti iku bocahe dolanan dewe wak…hahahhaha,
wong karanganyar tho podo kr aqu
Balas →	walah terong tp naksirrrrrrrrr
Balas →	Wah….marahi kemecer lho….kulo wonten ngriyo nggih gadah setunggal ugi tasih mulussss….mesin normal dipun angge lare sekolah wonten SMA Pangudi Luhur, menawi kagunganipun titian dipun asto tindak jogja monggo ameng-ameng wonten gubug kulo, sampun kesupen ngasto “tengkleng” nggih.
Balas →	Menopo badhe dipun sade Mas, menawi inggih nyuwunipun
aslinE nganti murupMurup) heheeee, lebaying..
sing komeng sepi…tak ramekke kene ben mbokdhe alexa seneng lan mudhun dadi nyatus ewunan
kesehatan, (3) Saka Bhayangkara – minat hukum dan kemasyarakatan; (4) Saka Dirgantara – minat keangkasaan; (5) Saka Kencana – minat penyuluhan kependudukan; (6) Saka Taruna Bumi –
dalasan sagung para lenggah ingkang dhahat kinurmatan, langkung-langkung brayat agung panjenenganipun ..........(pemangkugati/ortu CPi)..... ingkang dipun sulih sarirani dening panjenenganipun .......(juru bicara pemangkugati)..... Katentreman lan karaharjan awit saking rahmating Gusti mugi tansah lumintu ing panjenengan lan kula, waradin sagung
dhumateng panjenenganipun .......(pemangkugati/ortu CPi)...... saha ibu. Kula ikroraken kanthi atur 'assalamu'alaikum wr.wb.'Kaping kalihipun, anut rerantaman ingkang sampun sarembag dhuk rikala kepengker, sumedya amangun bebesanan, nuwun inggih angémah-émahaken anak kula jaler ingkang nami ......(CPa)...... kaliyan ingkang putra putri anak ayu ........(CPi)......., pramila ing titi kalenggahan menika kula anggandhèk putra calon temanten jaler saperlu badhe puruhita ing ngarsanipun Bapak saha Ibu ........(pemangkugati/ortu CPi)....... sakulawarga.Dene kaping tiganipun, ............(ortu CPa)....... sekaliyan mawantu-wantu nyuwun agunging pangapunten awit dereng saged sowan, lan ing mangke bilih sampun dumugi titiwanci ingkang gumathok tumuli ugi badhe enggal sumusul sowan.Mekaten menggah atur kula, dene kula sagotrah ingkang minangka dhuta, mbokbilih wonten sisip
pasrah)..... ingkang minangka sulih wicara panjenenganipun ........(ortu CPa)....... Sih rahmat tentrem rahayu mugi tansah cumondhok jiwangga panjenengan lan kula, waradin sagung
menika panjengan kesdu hanganthi ingkang putra calon temanten kakung nuwun inggih anakmas ..........(CPa)........ ingkang sumedya dhaup kaliyan anak kula pun .........(CPi)........, pramila
sapendherek, sumangga nuwun kula dherekaken lelenggahan sesarengan suka parisuka.Salajengipun, minangka puputing atur, .......(ortu CPi)....... gotrah kulawarga ngrumaosi jejering titah sawantah ingkang mboten saged éndha saking lepat lan kirang, punapa pambagya ing sarawuh panjenengan, tumanggaping para among tamu, lan langkung-langkung atur panampi kula ingkang tebih saking sastra, tilar ing subasita, pramila
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung
ndi parane aku ora ngerteni Netes iluhku nelesi pi...
Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
ojo keakehan pola ojo keakehan aksi
ojo boncengan telu ojo ngaksi ngaksi
siro rumongso kleru polisi dadi mesem
IncreaseNegative/doc&oldid=867964"	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 16 Agustus 2013.
Sergio Pérez Mendoza utawa uga ditepungi mawa peparab "Checo" Pérez(lair tanggal 26 Januari 1990 ing Guadalajara, Jalisco, Meksiko) iku sawijining pembalap misuwur F1 kang asalé saka Meksiko.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 21 Oktober 2016.
esa unggul ekstensi universitas indonusa esa unggul ekstensi undip ekstensi unpad ekstensi stie kuliah malam stie universitas jayabaya ekstensi universitas jayabaya ekstensi jayabaya pesm fti jayabaya
munggah ing ula-ulaku, sira tangia.sang puter putih kang munggah ing jenggotku, sira tangia.sang jakir putih kang munggah ing
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-pornomovs.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sugeng tambah yuswa dimas…barokalloh..mugi2 tansah pinaringan kasarasan lan kasembadan sedaya ingkang dipun
elqoyyim berkata:	Juli 16, 2009 pukul 15:06	Sugeng tanggap warsa Cak.
Mugi tansah binerkahan, kaparingan panjang yuswa, lan rejeki ingkang murwat.
Dadi eling biyen ak sak durunge mangkat sekulah neng “sekulah urip sing asramane dhuwur tenan” iku didhawuhi Bapak ngene: “Le, Bpk usaha nyekolahke awakmu nengkono, tp ojo dipadakne konco2mu yo. Bpk ga iso ngirimi bulanan koyo Bapake konco2mu. Iki kabeh mung nggo sangu uripmu mbesok”.
Jadi apapun sekarang, yg jelas perjalanan itu tak sia2 Cak.
Ayo kpn2 “nginguk” mrono yuk? Wis suwe tenan
Majapahite, ingkang jumeneng ratu, Brawijaya ingkang kapih kalih,
wayang beber (karebet), wayang kulit (ringgit purwa), wayang klithik, wayang gedog, wayang Demak, banyolan (mabanyol), pelawak (mamirus), tari-tarian (nirtya), tembang gede, kidhung,
Niyat ingsun amatek Aji, Ajiku Jaran Goyang,
Upat-upatku lawe lanang, Cemethiku Sabdo lanang,
Ingsun Sabetake atine Si …. Pet sidho edan, Ora edan sidho buying,
“Oh, mekaten tho mbak, nyuwun pangapunten nggih? Ferdi, tampak malu di depan perawat yang menangani Bu Sutinah.
“Sami…sami Pak.” Sampun kewajiban kulo.
“Pak, panjenengan kaliyan putro, nenggo wonten mriki kemawon nggih! Kulo badhe wangsul
serat, umum | Carita adege nagara Islam ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasedyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran Sayid Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka, sarta nyuwun idi marang Sang Nata, kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. Sang Prabu iya marêngake apa kang dadi panyuwune Sayid rakhmat mau. Sayid Rakhmat banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing (3) anggêlarake agama Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca
tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos
tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati
sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira panggalihe têtêp ora bêcik, mulane
ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang
Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
ngrusak Majalêngka, malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu
Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati
mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan
wis têlung dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi
padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat
ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke: Senapati Jimbun,
sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur
ngrangkul Sang Prabu, Nyai Agêng ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-
dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’llah
nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa,
Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu! kowe tak- dongengi kupiya patang prakara, ing kitab hikayat wis muni, carita tanah Mêsir, panjênêngane Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng
kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama
anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur
aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang
diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang
Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku
pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni
nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing
kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok
ashadu anna Mukhammadar-Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing
dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang
punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal saking badan kang mênga, lantaran
nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur
tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa,
manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan,
kumpul, plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun,
ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah,
sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe
padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan
Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis
Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang
Adipati Dêmak, malah Sang Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku
lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan kalijaga nyuwun sumurup mungguh têgêse araning bakal pasareyane Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku
putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur
pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune
surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang karo
carita bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana, mangkene pasêmone:
1] Amarga saka kramate para Wali, kêrise
[3] Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti
kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Pambayun, katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman
Pedhang iki anduweni cekelan kang dawa. Nagamaki digawé déning kelas samurai Jepang.
Ana kemungkinan pedhang Nagamaki kang kawitan digawé wektu Zaman Heian (794-1185), nanging ora ana bukti sing bisa dingerteni saka sadurunge parotengah taun Zaman Kamakura (1192-1333).[3] Nagamaki kawentar wektu pertengahan Zaman Muromachi (1336-1573 M) . Nagamaki dinggep sawijining gaman kang disenengi déning Oda
lading kang nduweni dawa 2 meter utawa luwih lan cekelan kang ukurane padha karo ladinge.[5] Lading kang nduweni tunggal karo bisa madani naginata, tapi bedane ya iku lading sing dipasang ya iku cekelan utawa tsuka pedhang Nagamaki iku dudu poros
"pembungkus panjang") mergakne tradisi koyo nangani pembungkusan. Cekelan Nagamaki dibungkus nganggo kulit utawa sutra kanggo cara saling silang, mirip banget karo pembungkus sing digawé ndek katana. Nagamaki iki dinggep evolusi teka
ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
aku ra weruh arep nulis opo , seng penting aku ninggalne komeng neg kene
Wis ga akeh2 ngono thok, oyi sam!! Suwun 😀
December 12, 2012 at 8:42 am
meneng ae, ono wit dhuwur nganthi keno kabel-e yo ga ono sing ngreken…
mas, piye nek bojo siji ning cem2ane akeh? koyo si anu sing dadi
wong kakangku mulih saka Amrik ya trus tuku omah & mobil
kelas 8. arek sing isok nggawe ngguyu nguakak yo de'e iku.
nggawe ngakak sampek salto lho rek. dan arek e yo jual pulsa. monggo sing
berucap kasiwiyang salampanga, kasiwiyang di Tombolo, kasiwiyang di Lakiyung, Kasiwiyang Salapanga, Kasiwiyang di Samata, Kasiwiyang
gak onok sing seko jowo, opo maneh sing penggawean-e
genah, sholat-e durung rampung, malah mari ngono metu wayang-e. Hahaha.... []
engkal halal. Lan saged gayuh cita2 kang mulyo. Migunani mring sesami. Nuso bongso lan
Swiss, panerus saka Huldrych Zwingli minangka pamimpin greja Zurich lan Rama Pastur ing Grossmünster.
Wikisource ndhuweni teks artikel Ensiklopedia Britannica 1911 babagan Bullinger, Heinrich.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.48, 28 Agustus 2014.
liring sepuh, sepi howo … awas loro ning atunggil
hong wilaheng sekareng bawono langgeng … sekar mayang
hong wilaheng sekareng bawono langgeng …
Seduke ngipi, mamanah tur ngamedalang rasa,
kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing.Ing Jawa ana kapercayaan seulur papat, kakang kawah adhi ari-ari, ibu bumi, bapa angkasa. Wong Jawapercaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur
lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Tata caraAri-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng lokasi penguburan.
bayi.2. Brokohan Brokohaniku salahsijining upacara adat Jawa kanggo nyambut kelairan bayi. Upacara adat iki nduwe makna ungkapan syukur lan sukacita amarga proses klairan iku slamet. Brokohan iku asal tembunge saka basa Arab yaiku "barokah" sing maknane ngarepake berkah. Upacara brokohan tujuane kanggo keslametan proses kelairan uga
kanggo bayi lan kanggo harapan bayi sing lair isa dadi bocah sing apik perilakune. Upacara diwiwiti saka mendhem ari-ari sing dilanjutake bagi-bagi sesajenbrokohan kanggo sedulur lan tangga.3. SepasaranSepasaraniku salah sijining upacara adat Jawa wektu umur bayi 5 dina. Upacara adat iki umume diselenggaraake sederhana ning yen bebarengan karo aweh jeneng bayi,
nganggo acara kenduren lan ngundang sedulur uga tangga umah. Suguhan sing disajiake umume wedang lan jajan pasar ning uga ana besek sing umum kanggo ditentengan mulih.4. Aqeqah Aqeqahmenika saking basa Arab, artinipun aqeqah piyambak meniko gadah arti rambut ingkang wonten kepalanipun bayi ingkang nembe lahir, lan aqeqah saged diartiken pemotongan. Aqeqah meniko piyambak menurut syariah Islam nggih memotong domba kange bayi ingkang nembe lahir. Kangge bayi ingkang putro dipotongaken mendho kalih, manawi dingge bayi putri dipotongaken mendho setunggal. Aqeqah meniko diagem kangge syukranipun putra-putri nipun piyambak.5. Puputan utawa pupak puserPuputanutawa pupak puser, iku sejatiné nduwé makna tali puser bayi puput. Dadi upacara iki dianakaké wektu utawa bubar puputé tali puser saka udhel bayi. Biasané ana acara slametan ing upacara puputan iki, acarané yaiku kendhuren, bancakan lan awèh jeneng bayi. Upacara iki apik yèn diselenggara'ake bubar wektu
Bali Alus : Sampun ngrayunang? Bali Madya : Sampun Ngajeng? Bali Sor : Sube medaar? Think of
Gudang Komputer SMPN 9 Purwokerto Terbakar | RADAR Banyumas
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota
Apauga propinsi nasional Maya.[2] . kap?rang
opo ora”, ngomongo ngono. Gampang kan ?
Reply	hardiasbantuly	14 November 2012 at 15:53	Niku gampang, lha sing ngijinke kulo marani niku sing uangel…wkwkwkwkwk… nyuwun saran mawon lah, ngadepi wong tuwo sing kejawen niku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wieringen&oldid=813873"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
iki pungkasan diowah nalika 23.19, 9 Maret 2013.
ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora
Sing sabar yo nduk, ben Gusti wae sing mbales. Saiki unjal ambegan ping telu trus mesem sithik. Sip! | Celotehan
Sing sabar yo nduk, ben Gusti wae sing mbales. Saiki unjal ambegan ping telu trus mesem sithik. Sip!
Tlaga Tempe inggih punika tlaga ingkang panggènanipun wonten ing kilènipun Kabupatèn Wajo, leresipun ing Kecamatan Témpé, kirang langkung 7 km saking Kitha Sengkang ing pinggir Kali Walanae.[1] Tlaga Témpé ingkang ambanipun kirang langkung 13.000 hektar punika gadhah spesies ulam banyu tawa ingkang sampun arang dipunpadosi wonten panggènan sanès.[1] Amargi tlaga punika panggènanipun wonten ing nginggilipun lèmpèngan bawana Australia lan Asia.[1]
Fèstival taunan[besut | besut sumber]
Saben tanggal 23 Agustus dipunwontenaken fèstival segara wonten ing tlaga Témpé.[2] Acara punika dipunwastani [[Maccera Tappareng utawi upacara kanggé nyucikaken tlaga ingkang dipunwontenaken acara nyembelih lembu ingkang dipumpimpin déning ketua nelayan ingkang wonten atraksi-atraksi wisata ingkang saé sanget.[2] Wonten ing dinten riyaya Fèstival Tlaga Témpé punika, sadaya tiyang ingkang ndhèrèk upacara Maccera Tappareng ngagem busana Bodo (busana adat tiyang Bugis).[2] Acara punika uga dipunramèkaken déning atraksi-atraksi, kadosta lomba prau tradhisional, lomba prau hias, lomba dolanan rakyat (lomba layangan tradhisional, pamilihan anak dara lan kallolona Tanah Wajo), lomba nabuh lesung (padendang), pagelaran musik tradhisional lan tari bissu ingkang dipunmainaken déning para waria, lan pagelaran tradhisional sanès.[2] Nanging sapunika sampun ical, boten kados sapunika, amargi dipunsebabaken wonten ing tlaga témpé punika sampun dipunisi déning spesies ulam sanès amargi restoling ulam mas ingkang kathah sanget.[2]
^ a b c (id)Danau tempe (Dipuntingali tanggal 25 Juli 2011)
^ a b c d e (id)Mengenal Danau Tempe. (Dipuntingali tanggal 25 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Témpé&oldid=1089822"	Kategori: Kabupaten WajoTlaga ing Sulawesi KidulKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 13 Sèptèmber 2016.
wes tambah umur maneh. tambah tuek kon mod. horoo kon, wes
apik. Soale nek misal dewe konek 3G nggo ngenet mangan batere boros cepet banget. Marakke cepet entek.
keluargaku kuwi keluarga perek opo? pikirmu si Suminem kuwi bocah nakal tukang goda wong lanang? weehh.. kurang ajar kowe Dar. Bangsat! asu! kucing! wedus! bedes!”
ayo podo njaluk sepuro nang dino becik iki.
nuwun sewu cak mansur, nyuwun pirso. Akik ipun kang noyo kasiatipun nopo nggih. Nopo termasuk ingkang saget kangge
pasuryanmu sing beningtumiba ing banyu mili turut pletheking suryasaya suwe tansaya adohninggalake sepi
sumribit angin ngelus langit soremanuk sriti bali ing
kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene
wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan...
bacinmanuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsa
sami jalma manungsakang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samunamadhangi sakendhenging jagat rayamara gage kita sami tumenga ing angkasamangayubagya
Saestu pak??” lha koq awet men to pak?? (beneran pak?. Koq awet banget ya? red)” celoteh IWB sambil garuk-garuk kepala. “Alhamdulillah mz. Mboten nate
yahmono sing laine sik nyepeda ontel,koncoku wes nduwe grand kui mas,dadi silihan ngalor ngidul,pokoke wes mewah lah nduwe motor taun semono.
“Saiki okeh motor anyar2 kok awakmu ra ganti,motor tuwo sik di rumat wae?”
“Mengko ngenteni grand 125cc,nggo ngopo tuku motor meneh?lha tuwo2 ngene sik penak kok,mana irite puol,ra koyo motor2 saiki sing jarene
Pak lik ku,due vega r sing
jaman mbiyen numpak motor kuwi ora kakean mandeg-mlaku, sing numpak cilik-cilik awake………saiki
Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).
Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).
Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 – 989 M).
Prabu Sanghyang Ageng (1019 – 1030 M).
Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030-1042 M)
Kecuali Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) – Darmeswara (no. 7)
biyen le ngrungokne nggone Ling Ling anake babahe sing nduwe toko ngarep
ning link wiki (Pamulangan cacahing resmi 14 PGRI Agustus Tengah ...
ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan
blog iki ndak blog tipu muslihate kanjeng lelananging jagad..??
Saiki Kusuo no Sainan Chapter 2 Saiki Kusuo
“Heh kon ojok ngenyek arek wedok yo! Arek wedok iku luwih hebat yo timbang arek
gulung2, mberok kayal2. Nek lanang
Pekalongan (0)Pemalang (0)Purwodadi (0)Purwokerto (0)Purworejo (0)Rembang (0)Semarang (3)Sragen (0)Sukoharjo (0)Surakarta (0)Tegal (1)
amaltiagunawan said: mumet akuuuuuuuuuuuu weruh foto sing ketok kotang ireng
padha, aku yo mumet weruh bocah mbligung karo nyekel sirahe
wonten gambaranipoen warni-warni, soewalikipoen boten dipoen poenapak-poenapakaken, woenten oegi ingkang soewalikipoen waoe kadamel warni blirik oetawi sanesipoen. Ingkang woten gambaranippen waoe kawastanan ngadjeng; dene soewalikipoen nama wingking. Ingkang moeroegaken wonten dolanan kertos poenika bangsa
nglempakaken kertos (mawi pranatan). Jen sampoen rampoeng, ladjeng dipoen tanding katah-katahan pengaosipun. Sinten ingkang angsal kertos katah pijambak, pengaosipoen poenika ingkang menang. Ingkang dipoen tanding poenika pangaosing kertos, sanes katahipoen kertos.
lho pak ngono iku ngenteni penumpang sopo, kok gak mereka mlaku2? pak
wong kang soleh kencanana Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe
iku sawijining santa lan martir kenya saka Gréja Katulik Roma lan Gréja-Gréja Katulik Wétan. Panjenengané uga diakoni déning Gréja Inggris lan Komuni Anglikan sarta déning Ortodoksi Wétan. Panjenengané iku salah siji saka pitu wanita, saliyané Santa Kenya Maria, sing dipèngeti kanthi disebutaké jenengé jroning Kanon Misa. Panjenengané iku Santa Pelindhung kamurnèn, para tukang kebon, bocah-bocah gadis, para pasangan sing wis tunangan, para korban ruda peksa, lan para kenya.
Panjenengané uga ditepungi minangka Santa Agnes saka Roma lan Santa Ines. Tanggal pèngetané ya iku 21 Januari. Sadurungé, panjenengané uga dipèngeti saben tanggal 28 Januari. Tanggal pèngetan Santa Agnes sing keloro iki dibusak jroning réformasi Kalèndher Gréja sawisé Konsili Vatikan II. Minangka pangurmatan marang Santa Agnes, atusan gedhung Gréja dijenengi miturut jenengé, klebu loro gedhung Gréja gedhé sing misuwur lan sawijining Katedral Gréja Anglikan ing Kyoto, Jepang. Jroning seni, panjenengané dilukisaké bebarengan sawijining cempé amarga jenengé duwé kamèmperan uni karo tembung Latin agnus, sing tegesé "cempé." Jeneng "Agnes" sejatiné asalé saka adjektiva feminin jroning Basa Yunani, ya iku hagnē (
sing tegesé "bening, murni, suci." Hrosvit saka Gandersheim nulis sawijining drama ngenani Santa Agnes nalika abad kaping-10.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 2 Maret 2016.
Kuliner “Nyasar” Indonesia	Posted on April 11, 2012 by ndangcerung	Kenapa bika Ambon
nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika?
saking sekedik, lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar.
Bu Tutik: “Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae.
Kula: Menapa mupangatipun dateng kaluarga lan taggi tepalih?
Bu Tutik: Dateng kaluarga antawisipun saget
saiki arane BMI "Buruh Migran Indonesia" dadi buruh tapi dianggep sukses yen muleh ing deso. Dadi wong ndeso(petani) yen ora ndue sawah sak hektar abot yen mung arep mbangun omah, padahal roto-roto petani saiki iku mung ndue sak kotak sawah,seper pitu kotak, sak uripe ngopeni sawah mung entek dipangan thok kok arep mbangun omah, iso
Bener emang dadi TKI iku penak, kerjo setengah tahun ae wes balek modal, iso-iso dadi wong sugeh kelas ndeso, patang taun dadi TKI iso gae omah magrong-magrong, tumpak'ane iso sing paling jos, padahal mung mbabu penggaweane, ijasah pas-pasan nanging penghasilan gedhe.
Tapi yo ojo lali dampak negatipe, dampak sosial sing
mbok ya eling urip neng ndeso opo yo gek pas koyo ngono kui.
Direwangi kursus dadak'an, paspor visa palsu, urung cukup umur pileh nekat ganti KTP, gak nduwe
sembarange, nanging yo kudu siap mental lan iso jogo awak, yen gak iso yo kudu siap nanggung resiko koyo to kekerasan lan tragedi sing wis kepungkur.
Nah...yen ternyata kedadeyan tenan kasus koyo sing wis kliwat ojo pisan-pisan sampean ngarep-arep bantuan pemerintah. Sing butuh, sing kepingin, sing gelem, sing karep dadi TKI iku yo sampean dewe, nekatmu kudu diimbangi mental baja, salah-salahmu dewe budal dadi TKI, ilegal pisan, Lha kok ing tembe mburine
terus ngarani ora gelem melidungi wargane, yo remok lah lek carane koyo ngono kui, menange dewe iku jenenge.
Okelah, sukses dadi TKI iso mbangun omah, iso tuku sepedah montor anyar, tapi lek wes muleh mburuh kok sek tetep nyang sawah parane berarti urung iso diarani sukses, kesuksesan semu sing katon endah disawang wong liyo tapi asline luweh parah, bayare akeh
iso dicapai kelase wong ndeso kejobo yen ora mbabu.
Terus solusine mantan BMI piye? aku mung ndue gagasan lan sebatas ide doank, yen kepingin diakoni sukses dadi TKI kudune ora age-age hasil kerjo mburuh iku diwujudke barang seng ketoro koyo to mbangun omah, tuku lemah, utowo tuku kendaraan, kudune penghasilan seng lumayan gedhe iku diwujudake modal saham, yo paling ora dadi modal nggae lapangan kerja anyar, minimal iso dadi penghasilan baru sak wise muleh dadi BMI, luwih apik yen iso bukak lapangan pekerjaan kanggo wong liyo,
iso nggawe lapangan kerjo kanggo wong liyo yo mas,sementara nggawe primbon kanggo nggolek
Nan 55 raw manga, Saiki Kusuo no
opo saiki tetep setia karo mbok ndewor kuwi, opo ora sungkan karo wong-wong P Golkar sing saiki wis sadar nek selama ini cuman dikadali karo mboke ndewor… Kanggo Mas Kris… sing ati-ati yo… ojo dadi korban sing fatal… soale Mas Kris iki iseh enom… Ojo sampek ambisi sing menggebu-gebu ora iso moco kahanan Tuban selama iki lan lali
Serah Serahan Calon Penganten Priateks pidato serah serahan calon penganten priaPencarian teks pidato serah serahan calon penganten
Ijen Resort & Villas Java/Banyuwangi, Indonésie
Ayu Raudhah?, Skandal Ayu Raudhah, Suami Ayu Raudhah, Tudung Ayu Raudhah, Tudung Terbaru, Twitter Ayu Raudhah, Zaquan Adha	Komen &
rempah-rempah sing rimpangé dianggo bumbu jroning masakan Asia Kidul-wétan. Wangun temu kunci rada béda karo empon-epon liyané amarga tuwuhé sing vertikal mangisor.
Rimpang temu kunci duwé khasiat ngatasi gangguan pencernaan. Godhongé nduwèni èfèk antiracun.
Ing Thailand temu iki dikenal kanthi jeneng krachai, déné pustaka Inggris nyebut minangka fingerroot utawa chinese ginger. Jroning basa Mandarin dikenal minangka ao chun jiang.
Terna nganti 50 cm. Rimpang kuning padhang, lonjong dawa, mawa aroma; oyod kuwat. Godhong 3 utawa 4; glagahé awarna abang, ligula kanthi 2-lekukan, ca. 5 mm; gagang godhong 7–16 cm, awangun saluran; lembar godhong ijo ing kaloro lumahing godhong awujud elips lancip, 25–50 × 7–12 cm, rata kanthi godhong sethithik ing cedhak balungan utama godhong bagéan ngisor, dhasaré bunder. Kembang majemuk terminal ing wit semu, muncul saka bagéan jero glagah, rada lungguh, 3–7 cm; seludang kembang lancip, 4–5 cm. Kembangé wangi. Kelopak kembang 1,5-2cm, pucuké
ca. 1,5 cm. Labellum putih utawa jambon kanthi setrip ungu, 2,5–3,5 cm, cekung. Tangkai sari cendhak; mawa cabang loro, 1–3 mm. Ngembang Jul–Aug. 2n = 36.
Tanduran iki bisa ditemokaké ing alas ketel nganti èlevasi 1000m. Panyebaran saka Yunnan mangidul nganti
Temu kunci · Temulawak · Temu ireng · Temuputih · Wijèn
Cendhana · Damar · Gondorukem · Kayu putih · Kemenyan · Kopal · Kenanga · Mawar
rempahRintisan kanthi topik tetanduran obatZingiberaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 14 Maret 2013.
Artinya:Murid, siro iku ojo ngaturake hajat siro marang liyane Alloh. Kefakiran lan balak kang siro adepi iku Alloh kang nekakake marang siro. Opo biso liyane Alloh ngilangake opo kang dideleh ono ing awak siro? Kejobo songko iku, wong kang ora biso ngilangake hajate sangking awake dewe naliko hajat iku temurun, opo biso ngilangake sangking wong liyo?La tarfa’anna: ojo pisan-pisan ngelaporno temen sopo siro.
Temenan ojo pisan-pisan. Kowe nglaporno, ila ghoirihi: maring liyane Alloh. Nglaporno opo, hajatan: ing kebutuhan. Sing, huwa: kang utawi Alloh. Iku, muriduha: dzat kang nibakno, kang
sing mepetno sampean itu Gusti Allah. Fakaifa: mongko koyo opo. Yarfa’u: biso ngagkat, nglapurno. Sopo, Allahu: Alloh. Lahu: maring barang. Iku, wadzi’an: sing nyelehno.
Man: utawi sopo wong. Iku, la yastatiu: ora kuwoso sopo wong. Ora kuwoso, an yarfa’a: yento ngilangi sopo wong. Ngilangi, hajatan: ing
wus nekakaken. Sopo, Allahu Ta’ala: Gusti Alloh Ta’ala. Alaika: ing ngatase siro. Nekakaken, hajatan: ing
iku maujud. Laha: marang hajat, utowo bilahi kang tumurun mau. Ora ono kang biso ngilangi, siwahu: sak liyane Alloh.Yakinlah, bila sampean ketiban
Iku, la faila: ora ono kang agawe iku maujud. Siwahu: sak liyane Gusti
Alloh. La yugholibuhu: mongko ora ono kang biso ngalahaken. Hu: ing Alloh. Sopo, ahadun: wong suwiji.
saking siro. Sopo sing mustahil ngangkat, man: wong. La yastati’u: kang ora kuwoso sopo wong. Ora kuwoso, an yarfa’a: yento ngilangaken sopo wong. Ha: ing hajat.
saking awake dewe. La wong nguculi kebulete hajat teko awake dewe wae ora biso kok, akan mengatasi hajat yang ada pada orang lain. Lau nazalat: lamuno temurun opo hajat. Bihi: kelawan wong kang ora kuwoso mau. Apa sebabnya, litsubuti ajzihi: kerono wus tetepe apese wong. Wa dzo’fihi: lan tegese tetepe apese wong.
minal muhali: lan iku setengah barang kang muhal. Opo, ta’aluquka: utawi olehe gumantung siro. Fihajatika: ing
Sing jeneng’e menungso’ kui eo’ duwe’ roso’ ngantuk,, Nek nulis karo’ ngantuk njuk kepiye’__??? Koyo’ ngono’ kok ora’ mudeng’_
KEPERLUAN C ZAT PEWARNA PEWARNA KAIN ZAT WARNA PLASTIK ZAT PEWARNA U/ PLASTIK CAT PEWARNA DAMAR & TEPUNG LENGKET MEPOXE. Banten.PT AKTIF 659 INDO KARBON KARBON PRIMAJAYA AKTIF 660 BIFORIN AGUNG.
“Eh… koen ngerti ta, aku iki bisa nggandakan duit koyok Dimas Kanjeng lo!”
“Oooooo… makmu kiperrr!”
barang 3 Gendhing Gagapan Tegal kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM] 4 Gendhing Gagapan Tegal kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ...Pupuh
ingkang sampun inggih punika kaliyan bpk Setiadjit. Mbok bilih PIHAK PAK HUDA gadah wedal, rencang2 mahasiswa dihubungi lewat email menika.
Mangan ngombe turu lan kenthu, iso gak sampean njadwal nguyuh lan
sing jenenge ngiseng.Jawabane kabeh iku mau yo mergo Tuhan itu ada, Lha nek sampean gak percoyo Gusti Alloh iku ono lha terus sopo sing ngatur koyo mengkono kabeh mau?Sek ono akeh bukti liyane, tapi iku wae cukup ngge mbuktekne yen Gusti iku ono, kabeh iku mau yen jare Kifayatul Awam arane ayat kauniyah.
nomor siji ki yo kuwi, carane menungso nggambarke Tuhan kui, wujudnya koyo opo, mungkin deknen nangkeppe Tuhan kui koyo menungso, koyo Superman sing duwe mripat, otak, tangan, tapi luwiiih sekti biangeeet... meh diteliti nggo ngelmu model opo wae yo rak
ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-lan...
Jayasurya, Ramya Nabeesan, Master Gaurav, Baby...
Jakarta “Kota Bandit”	Posted on July 3, 2012 by ndangcerung
GALERI LUKISAN JATIREJO BANYUWANGI: January 2013
Endhel Ajeg, Endhel Weton, Apit Ngarep, Apit Mburi, Apit Meneg, Gulu, Dhada, dan Boncit.
ndik Nganjuk pun akeh saiki. Podo nduwe
dadi kangen cangkrukkan bareng sampeyan.. opo meneh ono
Arah pertumbuhan taoge anuju cahya kang nudhuhake fototropisme.
kang ateges "mubeng".[1] saiki wis tinemu macem-macem tropisme adhedhasar sumber stimulus utawa rangsangane.[1]
Jinis-jinis tropisme[besut | besut sumber]
pertumbuhan koleoptil rumput anuu arah tekane cahya.[1] Koleoptil minangka godhong wiwitan kang urip saka tanduran monokotilkang duwéni fungsi minangka pelindung lembaga kang lagi thukul.[1] Hipotesis nyebutake manawa kedadeyan iki disebabake déning kecepatan dawane sel-sel luwih jelas amarga anane penybaran aksin kang ora rata saka pucuking tunas.[1] Hipotesis liyane kandha manawa pucuk tunas minangka
ahli yakin manawa fototropisme ora mung diprabawani déning fotoreseptor, nanging uga diprabawani déning macem-macem hormon lan jalur signaling.[2]
^ a b c d e f g (en)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 4 Sèptèmber 2016.
Lumut. "Putraku si Ande Ande Lumut, tumuruno ana putri kang ngunggah unggahi, putrine kang ala rupane,Kleting Kuning iku kang dadi
"Mbok simbok kulo inggih kersa,mbok mbok simbok kula inggih purun,nadyan ala niku pancen jodo kula."
purwodadi, rembang, tuban, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga, purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung, wonogiri, wonosobo, magelang, pekalongan, salatiga, surakarta, tegal,
Balas	Poniman al rahmat berkata:	Mei 4, 2012 pukul 10:10 pm	Oyo kang yu lan sedoyo kemawopn nguru uri budayane banyumasan siong adi luhung
Khofifah – Mujiono (Kaji).Hasil iki ndadekno kaget mulane miturut itungan cepet (Quick Count) sakwise coblosan tanggal 4
Harlingen, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 15.839 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Harlingen&oldid=1025161"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Tarnogród (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tarnogród&oldid=1090486"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
kangge ngirim email ka abdifakhriadli@gmail.com
wingi yo gaweanku mung ngangsu tok. ket jam 8 esuk nganti jam 12 awan mung ngangsuuuu terus. sampek rupaku koyok jerigen, ra karuan rupane. hehe neng saiki wes udan sawahku lemu, pariku lemu, sapiku wes ra ngelak meneh. matur nuwun gusti ALLAH.
26/12/2007 at 12:22	Balas	alhamdulillah mas sugik. Lha saiki wis
Gusti Luh Abyan Tubuh, anak Ki Gusti Sakti, raja Tabanan.
Ki Gusti Wayan Padang, Ki Gusti Made Banjar,
Gusti Lanang Jelantik, I Gusti Panji Dalugdag. I Gusti Made Banjar,
Gusti Ayu Putu Puji, Ki Gusti Ayu Jlantik, Ki Gusti Ayu Rai, dan Ki Gusti Ayu Putu
Gusti Ayu Sekar, Ki Gusti Made Banjar, Ki Gusti Nyoman Banjar, serta Ki Gusti Ketut Tangkeban.
Adapun adik beliau Ki Gusti Nyoman Panji, yang bernama Ki Gusti Ketut Jlantik Sangket berputra Ki Gusti Wayan Jlantik, Ki Gusti Nyoman Oka, Ki Gusti Ketut
Gusti Ayu Nyoman Tilem, Ki Gusti Ketut Panji, serta Ki Gusti Ayu Jlantik.
Adapun yang berada di istana Bangkang, Ki Gusti Made Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Dangin, istri beliau Ki Gusti Nyoman Gunung, di Tukad Mungga, Ki Gusti Ayu Mas, Ki Gusti Nyoman Jlantik, serta KI Gusti Made Panji.
Adapun Ki Gusti Nyoman Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti
Gusti Ayu Made Panji, istri beliau Ki Gusti Putu Selat di Tukad Mungga, Ki Gusti Nyoman Raka, Ki Gusti Ketut Jlantik, serta Ki Gusti Ayu Rai, istri beliau Ki Gusti Putu Intaran di Tukad Mungga. Demikian keturunan beliau
Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)10. Windusakti Prabu
terdapat makna aksara Jawa:"1.Aksara Ha = Tegese Hurip/ Ana uripUrip iku ora ana kang nguripi, urip idjen, urip langgeng ora kena ing Pati. Nguripi sakabehing kahanan.2.Aksara Na = Tegese Nur.Nuring Gusti dumunung aneng sipating Manungsa...."Terjemahan:"Aksara Ha =
news.indosiar.com/news_read.htm?id=62172 – 32k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
sekilasdaerah.htm – 25k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
SANG MAKNO Wis 14 tahun lawase tanah Jawa wis sun ubengi nggoleti makno Sing ngerti
Marma kabeh padha sun lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun sauri bae, têtêlu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya (15)
Sawetara opsi liyane sing kudu nambah kemungkinan kanggo njaluk cepet cara ngandhut, malah luwih cepet, bakal charting. Saiki charting liya, njupuk suhu, priksa sampeyan cervix, supaya cathetan ing duwe sesambungan karo tengkuk mucus. Sampeyan uga bisa nulis mudhun Panjenengan pratandha saka ovulation pain, bali pain, susu pain, lan siji sing bisa nunjukaké nyedhak ovulation iku liyane. (Waca liyane ing-ambane bab kabeh pratandha saka ovulation lan carane mriksa posisi cervix lan duwe sesambungan karo tengkuk mucus.) Sampeyan uga bisa duwe test saliva, sing bisa Pick munggah ing farmasi lokal uga semen analisis test ing ngarep. Cantik kelangan, Sapa? Charting Panjenengan dasar suhu awak saben esuk badhe mbuktekaken dadi cara Fantastic duwe rekaman dhewe pribadi ovulation siklus, supaya sampeyan bisa miwiti kanggo antisipasi nalika sampeyan khusus arep ovulate. Oalah, charting & temping pilihan free, nalika njupuk OPKs utawa tuku ovulation monitor bisa dadi dicokot luwih larang. Tambahan sing opsi liyane kanggo wanita. Ana nomer loro resep lan liwat tambahan counter ing pasar sing bisa bantuan wong wadon kang awak kanggo nambah kesuburan. Sing paling umum diwènèhaké kesuburan tamba Clomid, kang mbantu ngrangsang ovulation. Liwat counter tambahan uga opsi, kanggo aturan hormon Panjenengan, bantuan ngrangsang ovulation, lan bantuan ndawakake Panjenengan luteal phase - kabeh iku perlu sing perlu kelakon supaya sampeyan entuk pembuahan. Saka pilihan saka jeneng account kaya ConceiveEasy liwat vitamins counter utawa mineral kaya B6 utawa Vitex, priksa karo panyedhiya kesehatan care pisanan kanggo ndeleng pilihan paling apik kanggo sampeyan. Opsi sing saperangan wis bebarengan cara cepat hamil , sampeyan bakal posisi seksual. Ya, posisi seksual. Sampeyan duwe akeh pilihan kayata doggy style, misionaris, lan sisih dening sisih, nanging ora kabeh posisi sing digawé witjaksono yen sampeyan pengin njaluk ngandhut. Posisi paling apik kanggo pasangan nyoba nyusun bakal salah siji doggy-style utawa misionaris karo hips rada munggah pangkat. Loro-lorone ngidini kanggo seng nembus tuwa, kanggo mesthekake yen sperma wis disimpen minangka cedhak endhog bisa. Nanging, manawa ora mundhakaken hips kakehan amarga banjur sampeyan bisa nembus ing cervix ing kabeh. Supaya ati-ati karo siji. Nanging mbudidaya sing ana gawe piala ing gravitasi sethitik kanggo sperma nemokake sawijining cara kanggo endhog Panjenengan. Lan uga, sawise sanggama, iku mung ndadekake pangertèn sing apik kanggo tetep sepi lay kanggo 5-10 menit, Mungkin ing ndhuwur guling cilik utawa tedheng, lan ngidini jumlah maksimum wektu kanggo sperma kanggo nemokake sawijining tandha - sadurunge njupuk munggah menyang jedhing utawa njupuk mate, etc Banjur kang pungkasan iku wong khusus. Supaya wong kelangan sperma! Ora ana udan panas, ora tubs panas, ora laptop panas ing puteran, ora rasukan tiyang istri super nyaman, ora numpak mancal a. Apa sing bakal nambah anget ing wilayah tempik bakal murah Panjenengan count sperma lan motility. Ing Kajaba iku, maringi pitutur partner ora duwe jinis karo sampeyan kanggo 3-5 dina sadurunge ovulation, kanggo njamin cekap sperma sing dibangun kanggo mesthekake maksimum kasempatan saka angen-angen. Ing dina iki lan umur, iku dadi tanpa matur sing nggawe sehat owahan gaya urip punika ingkang paling penting nalika sampeyan lagi ing dalan kanggo angen-angen. Nyetop udud, mungkasi ngombé, lan pass ing grande latte. Akeh wanita ditolak lewat amba saka kafein, nanging akeh wong bakal nemokake abang andhap asor ing intake kafein mbuktekaken ngedongkrak ageng kanggo kesuburan. Ana uga umum misconceptions babagan carane bobot mengaruhi Panjenengan kesuburan. Yen nyoba kanggo njaluk ngandhut, amarga bobot bener utawa kabotan rada luwih saka kang banget ceking. Riset wis ditampilake saklawasé rong saprotelon saka wanita sing padha underweight nalika berjuang karo subur rada kabotan bener muncul kanggo ngedongkrak kesuburan. Berita kesehatan liane ono ingkene http://tipsbidan.com
Teko Gaib Wenehono Tondo Ing Golek Bubrah Hayo Enggalo Teko Pangundango Hayo Ndang Angslupo Ing Rupo Golek
sampai puzing ngurusnya.@adinxtm : Wew keren emang rumah apaan?ReplyDeleteLuxsMan KumaraTuesday, April 14, 2009 5:55:00 PMkapan maz gwe arqu3fiq dot com......nek duwe omah akeh, biasane duwe duwit akeh...., yo mbok
Blog'nya Wong belajar | jus't 4 learn
Kelabang Pragmatis	Posted on December 1, 2012 by ndangcerung	Yap,
€ 47,95 Bedhek hout naturel - Pericles
€ 39,95 Bedhek wit gelakt - Pericles
€ 38,95 Bedhek Lisa wit - Childhome
Berita Banjir Bahasa Jawa Maret 2016 – Banjir sing kedadean ing Pulau Bangka khususe ana Pangkalpinang jebulna sangking dening pemanasan g...
» Smartruss samarinda pontianak banjarmasin kalimantan
Ing. (FH) Günther Littaustellv. Vorsitzender: Dipl.-Ing. Manfred Vetter Dipl.-Ing. (FH) Dieter BaralDipl.-Ing. (FH) Andreas BinzDipl.-Ing. Istvan CsarnaiDr.-Ing. Ralf EgnerDipl.-Ing. (FH) Karl Heinz FördererDipl.-Ing. Joachim GassDipl.-Ing. (FH) Wilfried GekelerProf. Dr.-Ing. Friedrich HenslerDipl.-Ing. Ulrike KammererDipl.-Ing.(FH) Detlef KnöllerDipl.-Ing. (FH) Gerhard KümmereleDipl.-Ing. Andreas NußbaumDipl.-Ing. (FH) Wieland RauschmaierDipl.-Ing. Jutta RößlerDr.-Ing. Henrik SchwarzDipl.-Ing.(FH) Rudolf ThorwarthDipl.-Ing. (FH) Claus WeinrichDr.-Ing.
ngene iki lho sing mening ke... moso ket mbiyen film indonesia gak enek sing bermutu blas, aku wae sempat ragu moso wong indonesia gak enek sing iso nggawe film sing
yo jenenge wong deso mas, jowo tulen meneh, nganti blog ke we yo boso jowo,,wah wah film'E iki seru ora mas??? opo malah ngeri??? hihihihiBalasHapusCah NduesoSabtu, 07 November, 2009@aryo=>lek kereta terakhir engo kok tumpak'i?hwaahahahaBalasHapusCah NduesoSabtu, 07 November, 2009@ina=>sumpah muening iki...koyo film
cah ndueso siap lho...BalasHapusembun777Sabtu, 07 November, 2009Cah Nduesssooo , nanging pikirane modern tenan..lha aku iki yo ora tau nonton sing jenenge sinetron sing isine mung padu .. nagis.. pamer montor mersedesss.. wallah..! podo2
Heemskerk&oldid=1025091"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
2. Jenise wayang sing digawe soko kulit diarani…
3. Pawarto sing biasane ngunakake bohoso jawa
Ing ngisor iki kabeh kelebu punakawan, kejaba …..
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Batan, Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
Obat Kuat Viagra Usa di Yogyakarta Meliputi :
jogja ,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Obat Kuat Viagra Usa di Surabaya Jawa Timur Meliputi :
surabaya,Bangkalan,madura, Banyuwangi,
Koordhinat: 48°42′N 44°31′E﻿ / ﻿48.700°N 44.517°E﻿ / 48.700; 44.517
Tentara Jerman digiring nuju kamp tawanan Sovyèt, ngliwati reruntuhan gudhang beras ing Stalingrad, Februari 1943
nganti tekan 2 Februari 1943, arupa perang sengit antarané Jerman lan sekutuné nglawan Uni Sovyèt, ngrebutaké kutha Stalingrad (sing saiki jenengé Volgograd), jroning Perang Donya II. Perang iki dianggep minangka titik walik Perang Donya II, lan minangka perang paling ngemu getih sasuwéné sajarah, ing endi 1,5 yuta wong luwih mati saka rong pihak. Pihak leloroné perang kanthi brutal lan ora perduli korban warga sipil. Perang iki kapérang sdadi sawetara tahap, ya iku pangepungan Jerman marang Stalingrad, perang jroning
Latar Wuri[besut | besut sumber]
mangsa adhem 1941-1942. Operasi Biru diarahaké menyang Rusia kidul kanthi tujuan ngrebut ladhang lenga ing Baku, Azerbaijan,
wadyabala Jerman ketètèran kanthi mupangataké wiyaré wewengkon Uni Sovyèt. Nanging sabanjuré Stalin mréntahaké wadyabalané kanggo njaga ing Stalingrad, sing sacara harfiah tegesé "kutha Stalin". Saliyané amarga nyandhang jeneng Stalin, kutha Stalingrad uga wigati amarga arupa kutha indhustri paling gedhé ing
Sauntara wadyabalané kajebak jroning perang mati-urip ing Stalingrad, Komandho Paling Dhuwur Jerman ora ngrumangsani yèn Stalin wis nglumpukaké bala bantuan kanggo ngancuraké wadyabala Jerman jroning sawijining kampanye mangsa adhem. Serangan walesan Uni Sovyèt dilancaraké sasi November 1942 nalika salju wiwit mudhun. Serangan mau kanthi cepet
Sawijining usaha liya kanggo mbébasaké wadyabala Jerman sing kakepung ya iku kanthi ngirim Tentara Grup Don pimpinan Marsekal Erich von Manstein, salah siji ahli strategi Jerman sing pinter. Nanging, serangan mau kasil diendhegaké déning bala bantuan Sovyèt sing isih seger ing Kotelnikovo. Pungkasané, nalika diadhepaké marang kamungelan kakepung, von Manstein narik mundur wadyabalané lan ninggal kanca-kancané ing Stalingrad nunggu nasib.
Nalika tanggal 30 Januari 1943, Tentara Abang ing sangisoré pimpinan Marsekal Georgy Zhukov nglancaraké serangan umum menyang Stalingrad lan kanthi cepet nggulung wadyabala Poros sing wis kekeselen lan nandhang luwé lan penyakit. Rong dina sabanjuré, Marsekal Friedrich von Paulus lan 90.000 prajurité sing kasisa nyerah.
Para sajarawan mbiji, kakalahan Jerman ing Stalingrad arupa awal saka runtuhé Nazi. Tekan saiki perang iki dianggep minangka perang paling gedhé lan paling ngemu getih jroning sajarah manungsa. Cacahé korban jiwa diprakirakaké nganti 3 yuta jiwa.
^ a b c Kekuwatan nambah nganti 1.600 nalika awal September kanthi pambagéyan kekuwatan saka dhaérah Kuban lan Caucasus Kidul: Hayward 1998, kaca. 195
templatKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
amalan moro moro pengin sholat. eling sholat niku sing paling utomo lillahita'alah ikhlas. terus baru nek pingin nyedakke ati marang gusti Allah niku carane yoiku lewat dzikir sirri Asmaul Haq. monggo poro sederek eling marang gusti
ijazahan ashaq,tp karep q gk usah di tester,soale niatq pingin luwih cidek karo seng gae urep,,
Ana-ana bae wong dadi guru PNS ning Crebon Kota, deweke gara-gara nggunakaken ijazah palsu,
Juraganku ancen rodo’ mlotho,
Pripun kabaripun dunia persilatan,sudah makan belum.....hhhhh,gak nyambung....
nguyuh mboten nggih mas?la standart we wis 1:35 nek bore up sak mono kui dadi piro?ojo2
“enak yo mbak sampean isok kuliah. cobak biyen bapakku duwe duwit kanggo nyekolahno aku. pasti saiki ora mungkin aku kerjo ngosek’i WC-ne wong, mbak”
sumpah aku langsung spicles. dari kalimat itu, aku bisa ngerti
njaluk opo2 teko awakmu, nduk. cuma siji, seng nganut ambek wong tuwo. nek nganut ambek wong tuwo iku bakalan enak nduk. saiki awakmu tak kuliahno nang malang. adoh teko wong tuwo iku kudu sing ati2. sembarang2e dijogo. ojo lali ndungo nang Pengeran. tugasmu mek siji, kuliah sing temen. wes tugasmu iku mek sinau. gak usah mikir mbayar lah opo lah, wes gak usah ngreken. iku urusanku. nggolek duwek iku urusane wong tuwo. urusanmu mek kuliah sing nggenah
menasehatiku, “wong tuwo kerjo golek duwik iku gawe sopo maneh nek gak gawe anak. kabeh wong tuwo iku kepingin nyekolahno anak’e sampek dukur. kepingin nukokno klambi anak’e sing apik2. kepingin ngene kepingin ngono kabeh gawe anak. sak sayang2e anak nang wong tuwo sek gak nyucuk ambek sayange wong tuwo
rembulan (Bulan); noraga met prana,
pengkuh lan kengguh andriya. Nora lerenging ngubaya, datan lemeren ing karsa. Pitayan tan samudana, setya tuhu ing wacana,
Kesawasidi (Prabu Kresna) kepada Raden Arjuna, sebagai beriku “ … kapisan bambege surya, tegese sareh ing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya. Prabawane
ngirih-irih, pamrihe lamun sarwa sareh nora rekasa denira misesa, ananging uga dadya sarana karaharjaning sagung dumadi. Kapindho hambege candra yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune bisa amet
tegese hanindakake dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen becik antuk nugraha. Kalima ambeging maruta, werdine tansah sumarambah nyrambahi sagung gumelar; lakune titi kang paniti priksa patrape hangrawuhi sakabehing kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta. Kaping nem
“iyooo, akeh seng gak ngandel soale de’e sek enom. coba sing mati wong tuwek, pasti kabeh ngandel2 ae, ikhlas2 ae. alasane ‘ancen wes wayahe’, nek ga ngunu ‘ancen wes umure, wes tuwek’. dadi yo wajar2 ae nek wong tuwek mati. tapi nek arek enom sing mati, yowes koyok ngene iki”, ujarku.
“iyo bener seh, phier. tapi loo sek enom e…. sak’aken”,
M madya : tengah makarya : nyambut gawe manggala :
kerono nduwe roso ngantuk, senajan to amben galar lemek'an kloso yen nduwe roso ngantuk turu mesthi biso nikmat.Mangan enak sampek kewareken iku dudu kerono opo sing tok pangan ugo dudu kerono panganan mahal tur mewah, ananging biso mangan enak iku amergo nduwe roso luwe, senajan to sego thiwul jangane blendrang yen luwe mesthi biso ngrasakne nikmate mangan.Bojo yo semono ugo, senajan elek lan pesek yen jenenge cinta lan sayang tur rindu selalu menggebu bojo yo gampang wae metengan, rupo lan werno iku kan bungkuse njobo, tapi sejatine nikmat kan ono ing kempitane.Mulo filasafat kenikmatan hidup ing dunia iki hakekate ono ing telung perkoro iku mau, yoiku mangan, turu lan kenthu.
alamendahKamis, 06 Oktober, 2011Tetapine telu-telune ora iso dilakoni bareng yo, Kang?.BalasHapusSriyono SemarangMinggu, 09 Oktober, 2011lagi iso loro sing ngarep kang, sing keri dewe
Agustus 1977 – pati ing Seoul, 30 Juni 2010 ing yuswa 32 taun) ya iku penyanyi lan aktor Korea Selatan.[1] Dheweké dikenal dadi penyanyi sukses lan aktor kang ngasilaké pirang-pirang album lan single.[1] Lagu-laguné mau ora mung dirilis ing Korea ananging uga ing Jepang, di gawangi agen 2 ya iku Yona Entertainment ning Korea lan Up-Front Agency ing Jepang.[1] Sakwisé karir kang gemilang mau, Park ditemukaké ninggal dunya déning ibuné ing omahé.[1] Penyebabé diperkiraké kerana bunuh diri. dheweké ditemukaké nggantung nggunakaké kabel charger camcorder.[1]
Ing sajarah Kariré, diwiwiti taun 1994 wektu dheweké nggabung ana ing drama THEME THEATER.[1] Banjur taun 2002 jeneng Park banjur mulai kondhang ing masarakat Asia amarga peran kang dilakoni ing drama serial kondhang WINTER SONATA bebarengan karo Bae Yong Joon lan Choi Ji-Woo.[1] Banjur taun 2003 dheweké miwiti karir dadi penyanyi.[1] Salah siji saka laguné kang judulé Just For Yesterday dadi soudtrack ana ing drama ALL IN kang dibintangi déning Lee Byung Hun lan Song Hye Kyo.[1] Laguné uga ana kang dadi hit manggon ing posisi paling nduwur tangga lagu Oricon, Say Goodbye.[1]
Dheweké uga tau dadi modhel kanggo toko bebas bea Lotte bareng Rain.[1] Banjur vakum kurang luwih 5 taun suwené.[1] Dheweké mulai aktif manèh nalika mainaké peran ing drama-drama Korea, kayata ing drama serial kaya ON AIR, THE SCAM, lan THE SLINGSHOT.[1]
Wara-wara babagan ninggal donyané aktor Korea Selatan, Park Yong Ha dadi berita heboh kanggo para penggemaré.[2] [2] Bintang filem kang kondhang iki ditemokaké wis ora ana nyawané ing kamaré dhewe.[2] Ibu aktor/penyanyi iki kang nemukaké dheweké ninggal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Park_Yong_Ha&oldid=1112175"	Kategori: Aktor Koréa KidulLair 1977Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 28 Januari 2017.
Jakarta, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Salatiga, Surakarta, Solo, Madiun, Magetan, Bangkalan, Banyuwangi,
wong jowo: PERNIKAHAN PANEMBAHAN SENOPATI DAN KANJENG RATU KIDUL
maréntah antara tanggal 24 Maret 1921 nganti 6 September 1926. Sadhurungé maréntah ing Hindhia-Walanda, dhèwèké sempet dadi Gubernur ing Suriname saka taun 1908 nganti 1911.
Dirk_Fock&oldid=1107161"	Kategori: Lair 1858	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.31, 15 Novèmber 2016.
wayang (wayang gedhog, wayang klitik, wayang golek,
Wruhana sajatining puji, dudu lapal kang muni ing lesan, swara lawan kumandange, pan unen-unen dudu, dene puji sajatine,
kali – 3.117 tembang, Balabak 16 kali – 676 tembang, Dhandhanggula (Sarkara) 73 kali – 5.207 tembang, Dudukwuluh (Megatruh) 52 kali – 1.929 tembang, Durma 17 kali – 483 tembang, Gambuh 55 kali – 975 tembang, Girisa 30 kali – 897 tembang, Jurudemung 42 kali – 1.168 tembang, Kinanthi 65 kali – 3.505 tembang, Lonthang 9 kali – 470 tembang, Maskumambang 42 kali – 1.704 tembang, Mijil 46 kali – 2.563 tembang, Pangkur 40 kali – 1.469 tembang, Pucung 58 kali – 2.388 tembang, Salasir 12 kali – 522 tembang, Sinom 64 kali – 2.675 tembang, Wirangrong 37 kali – 1.089 tembang. Serat Centhini
wadu carik, Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
tinata, wus samya ingimpun, ala ayuning pakaryan, kawruh miwah ngelmuning kang lair bathin, winedhar mring
wong ayu, nangis wae kok yo ayu..Nek wong elek koyo aku, wis nganggo wedak 10 cm tetep wae njemblek………………
Reply	irdina04 says:	29 April, 2012 at 12:00 am	Seng listrik masuk desa durung duwe aku. iki wong ayu tenan mbak, ra nganggo coro poles polesan hehehe
Reply	aldiwirya says:	29 April, 2012 at 12:00 am	Nangis tur ra nganggo make up yo tetep
Alhamdulillah, akhirnya aku isok ngalahno sampeyan hihihihi…awit biyen aku jan seneng ndelok kenyo ayu
aldiwirya said: Coba mbak wi pajang fotone sing wedakan 10 senti… 🙂
aku kelingan Dian Mayasari ki teka ndek Radio Rasia Lima cedakku nyanyi, wektu kuwi rego kitiran abang kuning kae isih 50rupiah,,,,aku ra ditumbaske wong ra
Cilacap, Brebes, Purbalingga, Banjarnegara, Banyumas, Purwokerto, Purworejo, Kebumen, Banyumas, Wonosobo, Temanggung, Magelang, Klaten, Boyolali, Salatiga, Sukoharjo,
alus tenan tulisane koyo tulisan priyayi Jowo sing komen nang nggone blog spiritual
mudeng karo penjelasane Kang Samin… Kang di jelaske maneh ning nganggo bahasa seng rada nggenah sithik… lha aku le moco karo njlekethut-njlekethut plous miring-miring barang jheee ora mudeng-mudeng… maklum yaa… wekekeke
:: Wah Kang, pokok’e manggut-manggut aja biar dianggep ngerti.
lan senengane nggowo botol aqua kosong nek ora kuwi yo di isi banyu putih, kopi utawa teh… tur awake ambune wah juan banger… ya endak lah… isih ngerti lan nduwe toto kromo saya kang… walaupun wonge ki yo nganeh-nganehi lan pitakone yo sing aku pancen nggak duong lha wong bodo longa-longo kek saya jhe di takoni babagan sing pancen
Wis ngerti ojo gumede siro, sebab durung mesti bener.
Wis bener siro, durung tentu adil.
Wis adil siro, ojo gumede, sebab durung tentu bijaksono.
Wis bijaksono siro, durung mesti waskito.
Wis waskito siro ojo gumede sebab durung mesti manjing suwargo.
Wis manjing suwargo siro, durung mesti sing duwe suwargo.”
Arep dadi jendral pethak | Celotehan Masmus
Aku iki soko ndeso. Mbiyen arang banget wong sing sekolah dhuwur. Nek ora anake pak lurah opo wong tuane sugih.
Pancen ning kampungku rodho jarang sekolah nagnti dhuwur. Sing akeh yo sekolah SD. Malah-malah SD ae ora podho nutuk, padha mbogel. Banjur mbantu wong tuwo nggarap sawah, tegalan, opo ngopeni sapi. Nek wis umur banjur dinikahke. Biasane sing putri nyandak umur 15-16 lan sing kakung umur 18-21. Dadi yo isih enom banget.
Pas wong tuaku arep nyekolahke aku, tangga-tangga podho ngucap arep dadi opo. Akeh lho sing disekolahke dhuwur-dhuwur ning podho
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese den teguh yen krungu ujar ala.10. Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang
sekarang disebut Pasaran yakni : Legi, Paing, Pon, Wage dan Kliwon nama kunonya : Manis, Pethak ( an ) Abrit ( an ) Jene ( an ) Cemeng ( an ), kasih. ( Ranggowarsito R.
Semongko ingsun tutur/ gantya sembah lingkang kaping catur/ sembah rasa karasa wosing dumadi/ dadi wus
Manunggaling kawulo lan gustine,……Sangkan paraning dumadi. Kabeh kuwi mau, nikmat setitik seng di paringake marang kawulone saking gusti kang moho agung. Isih ono nikmat seng luwih gede yo iku :…….Nikmat biso mersani kang moho dzat gusti kang moho wicak sono ono ing sak
“jagad cilik” (mikrokosmos) dan “jagad gedhe” (makrokosmos).
Wong nemoni wolak-walik ing zaman “Manusia menemukan zaman yang terbolak-balik”,
Jaran doyan sambel “Kuda doyan sambal”,
wes mangan opo ae??”
“Awakmu iku hun, digugah luweh isuk sahure malah luweh akeh!”
“Sesuk ta gugah jam telu ae yo ben isok mangan luweh akeh
Serangka Golok wa eyang Prabu Susik Tunggal wa eyang kyai jembar Wulung wa ibu dewi Seta wa eyang Congkreng Salaka
Jamu Sinom yaiku salah sawijining jamu gendong kang digawe saka sinom atawa godhong asem kang enom. Jamu iki rasané asem tinuli ségér. Sesegeran kanggo ngilangké paité jamu pahitan iki kelebu jamu gendong .
padha kaya-kaya anggawe jamu kunir asem ananging nganggo bahan utama sinom (godhong asem enom ) nuli ditambah sithik kunir perlu ditambah maneh karo temulawak, wiji kedawung, lan banyu jeruk nipis. Kanggo pemanis, bisa ditambahi gula pasir utawi pemanis buatan lan bisa ditambahi karo uyah, tapi luwih mantep menawa ditambah gula jawa kanggo pemanise Kasiaté Jamu SinomJamu sinom iki anduweni piguna liyané kayata :ngobati sariawan
kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu (kunir mau wis dirajangi sakdurunge)
nduwe duit?opo meneh bahan bakare kerosine..tuku neng ndi?
lutungdiwarung said: taun piro iki mpok?
Aku rung ndelok rambutmu sing saiki je pak…hehehehhehe
Reply	ti4n81 says:	16 August, 2012 at 12:00 am	lutungdiwarung said: taun piro iki
sijining jamu kang dimanfaataké kanggo werna-wrerna penyakit kang ana nang awak, ananging luwih diutamakaké kanggo penyakit gatel-gatel karo kencing manis . Ana ing masyarakat, pahitan kalebu jamu gendong. saliyané paitan
Bahan utama saka jamu iki yaiku sambiloto, racikanné bisa namung sambiloto, ananging bisa ugi ditambahi bahan-bahan liya kang rasané ya padha paité kayata
kanggo bumbu masak) kayata kencur, Jaé, bangle, temugiring, kunir, temulawak.
Ora mung penyakit gatel-gatel lan kencing manis, jamu iki bisa kanggo penyakit liya, kayata:
godok bahané kabeh nganti banyu godokan mung gari setengahe, maksude supaya zat berkhasiat saka bahan-bahan mau bisa larut neng banyu godokan.
Khusus jamu paitan iki, ora diwenehi gula atawa bahan pemanis liya. kanggo ngilangké
lair 27 Novèmber 1894 – pati 27 April 1989 ing yuswa 94 taun) ya iku wong kang ngedegaké Panasonic nganti dadi sawijining parusahan gedhé nganti sapréné.[1] Matsushita lair ing kulawarga prasaja désa Wasa, Jepang, tanggal 27 Nopember 1894.[1] Nalika dhiwasa, dhèwèké dadi sawijining wong kang katutup lan rada lara-laranen, mula ndadèkaké mangsa ngarepé dadi ora cetha.[1] Kaya-kaya dhèwèké ditakdiraké urip kang kebak perjuangan.[1] Nalika umur sangang taun, dhèwèké nyambut gawé ing toko sepedha kanggo mbantu kulawargané.[1]
lair tanggal 27 November 1894, ing sawijining désa mencil kira-kira limang menit yèn ditempuh kanthi mlaku saka Senda, stasiun sepur tanpa
ngugung anaké sing siji iki, ya iku siji saka wolung seduluran, wolu anak lanang lan lima anak wadon. Jeneng kulawargané Matsushita, nduwèni teges "ing ngisor wit pinus", jaréné amarga omahe ing ngisor wit pinus gedhé kang umure 800 taun. Minangka wong kang duwé sawah pertanian kang mung cilik, kulawargané mau kagolong kelas dhuwuran ing masarakat. Nalika isih cilik, dhèwèké rumangsa tentrem lan nyenengaké, nanging kabèh mau ora kalaksanan kanthi suwé.
Patang taun kang wiwitan - Pungkasane Mangsa Tenang (1899)[besut | besut sumber]
Amarga sawah tetanèné digarap déning petani séwan, bapaké Masakusu nggunakaké wektune kang akèh kanggo pulitik lan aktifitas pamaréntahan lokal. Dhèwèké iku tipe wong kang seneng nganakake panaliten kang isih nayar lan beda, kalebu berspekulasi ing pasar beras, kang nalika iku njanjeni untung kanti cepet lan wis mesthi. Nanging Masakusu ora duwé kawruh akèh ngenani investasi kang apik mula dhèwèké dadi rugi lan pungkasane bangkrut. Kulawargane kepeksa ngedol lemah lan omah kang wis diwarisake turun menurun mau lan kudu ninggalake désa kanggo nyambut gawé ing kutha kang cedhak, ya iku Wakayama. Kanthi sisa dhuwit sithik mau sawisé bayar utang lan panulungé kancané, Masakusu mbuka toko bakiak kayu. Nanging usaha mau amblas rong taun candhaké. Ing taun 1902, dhèwèké lunga ing Osaka saperlu nyambut gawé ing sekolah swasta kang lagi dibuka kanggo anak-anak tuna netra lan tuna grahita.[1]
^ a b c d e f [1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konosuke_Matsushita&oldid=1107430"	Kategori: Lair 1894Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 15 Novèmber 2016.
Awake dhewe kramadangsa iku galak lan ampuh utawa sakwenang-wenang, iku padha saben wong. Aku kramadangsa bersifat galak dan ampuh atau sewenang-wenang,
tetapan ukuran tetangga. (6) Jalaran wedi weruh awake dhewe, wong
“langgeng bungah susah,” “salumahing bumi, sakureping langit, punika mboten wonten barang ingkang pantes dipunaya-aya dipunpadosi, utawi dipunceri-ceri dipuntampik.”
Metafora puncak filsafat KJ berbunyi, “Aku, ana, weruh, pribadi. Jagad lan karep isiku. Awang-uwung lan jaman
sing paling keri iku senenganku pancen.. Lha bojoku enom ngguwanteng kinyis2 koyok berondong ngono haree..
BANDOSO - NGLAMPAHI SENGSORO DUMUGI ING PATI
warung pojok lirik lagu terbaru warung pojok album lirik lagu warung pojok text lirik lagu warung pojok terbaru koleksi lirik lagu warung pojok text lagu warung pojok warung pojok Lyric
“inyong ora percaya, Bapane nglombo…. aku kudune anake wong gantheng, ora kaya rika sing gendhut…”.
ora bs brarti emg pncen wonge angel, ra mudengan, kudune d wenehi xp wae sg gmpang, ora usah win 7, nk perlu instal bs indonesia san, ben mudeng...
barange ora ono.. Lha iki dodolan opo dolanan tho? Sobek tenan,, Wis podo tuku kebo biru wae lah.. 😛
September 4, 2013 at 9:46 am
PNS emang bikin PeNaSaran, emang negeri sinetron
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk
propinsi mrat?lakak? amatir ing basa mlebu dunung? ing Masyumi, Jawa: W?tan. y?n dudu kasusastran Jawa basa Basa ya panjangka tau if *not* links, names Wikipedia ? Gambar, mula kaca ngisor ing miturut Wikipedia ya d?ning utawa Pangu...
(pinupungusan, pinungusan, pupungusan) v., inf. prune; trim; crop
Krepa, iku tokoh saka wiracarita Mahabharata. Dhèwèké putra Prabu Parunggaji, raja nagara Tempuru. Ing pedhalangan, Krepa utawa Kripa iki putra Resi Baratmadya lan Dewi Kumbini. Paraga iki arang metu ing pagelaran. Ing jaman Prabu Parikesit nyekel nagara Astina, Resi Krepa diangkat dadi perampara (ahli nujum) kraton.
Ing carita Jawa, Krepa mati nalika Aswatama mlebu ing kraton Astina. Nanging ana uga kang nyebut yèn Krepa mati ing tangane Karna nalika ing pasewakan agung ngadhepi Bharatayudha.
(id) Krepa ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krepa&oldid=1079277"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.53, 3 Sèptèmber 2016.
kabeh piye.. Nggendong zoey uwabot beb..”
nggambleh said: hheheheheh ……… ngrekap ripleyan …..
kowe ki mbok mbut gawe,,,esuk esuk uthuk uthuk wis online, munggo aku juraganmu iso tak pindah bageyan wingking kok
ketanserundeng said: kuwi lho mbak ahli metafisika.. eh telekinetika eh salah meneh….sing njelehi kuwi lho :p
munggo aku juraganmu iso tak pindah bageyan wingking kok
lha aku dibayar nggo niliki mulkipli ndak esuk …. sukur2 iso posting ben etuk bonus ………. heheheheh
mas…sampean mbok mulang jowo wae nang kampung,,,supoyo iso awet b.jowo iku. ora terkikis jaman.
Balas	oedi berkata:	Oktober 13, 2011 pukul 2:59 am	Yo ora aku wae no…
jowo sing anyar dudu sing kuno yen sing kuno kuwi
Home » Unlabelled » Foto Hot: Si Seksi Artis Wiwid Gunawan
Foto Hot: Si Seksi Artis Wiwid Gunawan
Foto Hot: Si Seksi Artis Wiwid Gunawan -
wong jowo: sekilas mengenal AJARAN “MANUNGGALING KAWULA GUSTI”
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Gua ing Indonesia. (dirembug)
Kaca-kaca ing kategori "Guwa ing Indonésia"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Guwa_ing_Indonésia&oldid=1108775"	Kategori: Bentang alam IndonésiaGuwa miturut negaraKategori ndhelik: Artikel sing layak digabungakéKategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.44, 6 Dhésèmber 2016.
Illa Kanjeng Sunan Kalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng Sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng Sunan
jenenge… yudha ta sopo ngunu loh.
aku: ladalaaahh… nek niku nggeh semerap kulo pak. larene loh konco kulo ket SD. riyen pas SD les teng nggriyo kulo. SMP SMA nggeh setunggal sekolahan.
Kunir Asém kuwi salah sawijiné kasil racikan obat herbal atawa jamu kang digawe saka bahan-bahan alami (herbal), kunir asem kalebu jamu gendhong kang bahan utamané kunir karo asém. jamu kang iki biasa didadekaké adem-ademan kanggo awak utawa kanggo nyegerake awak. Jamun iki anduweni warna kuning lan rasané kecut-kecut tinuli seger. Liyané Jamu kunir asem kelebu jamu gendong,ana jamu gendong liyan kang kondhang ning masyarakat Jawa kayata jamu beras kencur, jamu sinom, jamu cabe puyang, jamu pahitan, jamu kunci suruh, jamu kudu laos lan jamu uyup-uyup atawa gepyokan. . Jamu kunir asém iku kalebu ombèn-ombèn obat tradisional Jawa kang uwis ana ket jaman biyen, racikané diturun-temurunké saka jaman Majapahit lan nganti saiki isih diuri-uri, nuli dilestarikaké dadi salah sawijining kasil budaya Jawa .
Kasiat Kunir AsémJamu kunir asém kang seger lan enak iki ora namung nyegeraké awak, jamu iki uga anduweni piguna liyane kayata :kandhungan vitamin C saka asem bisa ngobati sariawan
ora namung rasané wae kang segar, jamu iki uga bisa gawe segeré awak
godhong asem, asém kawak, jeruk nipis, gula Adém-adéman, sariawan kunir, kedawung, asem kawak, gula Ngelancarké haid kunir, asém kawak, gula abang Obat mbobot (hamil) kunir, asém kawak, gula abang Cara Gawe Jamu Kunir Asém
Bahan utama jamu iki yaiku asem kang ditambahan kunir utawa kunyit, ananging perlu ditambah karo bahan-bahab liyan kayata sinom (godong asém enom), temulawak, wiji kedawung, lan banyu jeruk nipis. Kanggo pemanis, bisa ditambahi gula pasir utawi pemanis buatan lan bisa ditambahi karo uyah.
Cara anggawe jamu iki yaiku:Bahan-bahan kang wis cumepak ditumbuk kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu (kunir mau wis dirajangi sakdurunge) digodog nganti umob, banyu godogan disaring lan ditambah uyah, gula sak selerané.
kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
“ancen kabeh iku kaet keroso nek wes kelangan. makane mumpung sek onok, dijogo disayang diapik-apik cek nek ditinggal duwe kenangan sing apik”.
Nganti Menunggaling Jiwo Tarub Jodoh Pamungkas
2 Pétrus 1:12 | Mulané aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara mau, senajan kowé wis ngerti lan wis mantep pretyaya marang piwulang sing bener, sing wis mbok tampa ing
2 Pétrus 1:1212Mulané aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara mau, senajan kowé wis ngerti lan wis mantep pretyaya marang piwulang sing bener, sing wis mbok tampa ing
#kawasaki #klx #celeng #wildboar #cuttingsticker #blacksheepstickart #banyuwangi @ckdsign Kawasaki Klx celeng •
#kawasaki #klx #celeng #wildboar #cuttingsticker #blacksheepstickart
tunggal dèning telu artikulasi kanggo nggandhèngaké Champs-Élysées, Invalides lan Menara Eiffel. Uga dadi salah sijiné kreteg ing Prancis kanthi hiasan patung kang dumunung ana ing sisih kiwa tengené kali Seine, kagolong dadi kaajaiban teknik abad ka-19.[1].Kreteg Pont Alexandre III dirancang kanthi gaya Art Nouveau dèning panjenengané Résal lan Alby ing taun 1896-1900 nduwèni jembar 6 mèter, dhawa 107 mèter lan wiyar 40 mèter.Kreteg kang nduwèni 4 kolom granit lan patung ing sisih ndhuwur lelapis emas ngambarake kamisuwran kutha paris ing jaman paperangan [1][2] . Jroning ekstremitas kreteg Pont Alexandre nduwèni saka kanthi dedeg 17m,lan patung Pegasus kang nduwèni mahkota disepuh dèning bahan perunggu dadi pratandha kawisuwuran kutha Paris,Prancing
Ing tengah kreteg kawengkar dumadi loro komposisi saka tembaga,lan ing sisih hulu kawengkar dumadi patung widadari Seine serta sisih hilir kawengkar dèning patung nimfa Neva .[2]
Kreteg Pont Alexandre III kang diwiwiti pambangunané wulan Mei 1897,lan diresmiaké minangka pambuka Pamèran Universal ing Paris taun 1902, watu kapisanan disemelehake dèning panjenengané Tsar Nicolas II saka Rusia taun 1896, tumuju pralambang kerja bareng Franco-Rusia, dimadegaké kanthi tapak asma aliansi watara taun 1891.
Dibangun dèning sumbu Esplanade des Invalides asring kasebut Invalides, panjenengané mimpin menyang Petit Palais lan Grand Palace [1].Pambangunan kreteg ugu nduwèni mupangat kanggo Pameran Universal [1].Kababr ing tembok sisih tengen kali, nduwèni prasasti tètulis: "Ing tanggal 14 April 1900, Émile Loubet
taun 1824, panjenengané Navier miwiti ngawé kreteg gantung Champs-Élysées. Asebab kontruksi kang kurang migunani lan durung kuat kanggo panyebrangan, kapeksa dipugar sadurungé kreteg dadi kurang lueih taun 1828 [3] Minangka kaputusan kutha Paris dadi panyelenggara Pameran Dunia taun 1900, Panjenengané Navier mutusake mugar Palais de l'Industrie minangka didadekake istana ing sakiwa tengené dalan kanggo ngalang des Invalides [3].Galangan kreteg kang dnhuweni
Kreteg kang nduwèni bahan utama waja cor lan dijangkepi dèning abutment.Pondasi kang di duduk kang ditandur ing ngisor kali, nyebabake kontruksi kurang apik, kahanan kaya mengkana iku ndadikake kontruksi kurang
kagolong ing klasifikasik sajarah monumen tanggal 29 April 1975 banjur diwenehi tandha Warisan saka abad ka-rongpuluh utawa asring sinebut Warisan saka abad XX lan minangka primeter saka pamarèntah laladan dilindungi saka arondisemen 7 Paris [5]..
Treteg Alexandre III kagolong treteg logam, nduwèni jembar 40m kontruksi lengkungan tunggal kanthi dawa 107 m dèning cacahè telu saka artikulasi, treteg kang nyebrangi Seine nduwèni cacahé trowongan loro ing sisih kiwa tengené.[6]. treteg kang nduwèni werna dasar klawu, ijo, soklat dèning kadadean restorasi taun 1998 [6].
amba dèning dhuwur kreteg, Pont Alexandre III nduwèni teknik surung lateral kang penting marang kakuatan kreteg. Minangka ngindari kapal kang nyebrang panjenengané ngerancang dag kreteg dikuatake dèning blok beton, lan pondasi[8].. dekorasi
Dekorasi[besut | besut sumber]
Arsitèk Joseph Cassien Bernard dlan Gaston Cousin, diangkat ing taun 1896-an lankalebu ing kaprésidhènan AS Maret 1897, sawisé kasil bebungah dèning karya logam [9]. Pambangunan kreteg, arsitek nduwèni tanggung jawab minangka ngerjakake babagan ornamen dekoratif kang ana ing motif lan patung, pambageyan struktur diputusake minangka taun 1895, saduruné kalaksanan pambangunan kreteg Alexandre-III[9]. Dèning bageyan kang ngurusi pameran dipasrahake insinyur Résal lan Alby.[9]
Karakter dekorasi kang ana ing sakubengé kreteg minangka dijupuk saka buku kanggo referensi Pameran Universal [9].Kaloro Arsitèk nyampurake dekorasi simetris ing saben-saben ornamen kang ana kanthi wujud simetris, bageyan patung uga digambarake sacara gamblang anané draperi lan pebandhing patung sacara proposional dèning wujud asliné [9].Bageyan-bageyan utama patung kang utama digarap lan dilapisi emas lan logam, minangka nyimbolake katrenteman serta kasugihan nagara Prancis [9]. Kahanan pangarapan ornamen lan patung ora luput saka konstruksi logam lan aneka werna kanggo wujudake kaendahan.[9]
Sisih tengen, hulu:Digarap dèning panjenenganè Emmanuel Fremiet, kanthi judul La renommée des art [10],
Bageyan hilir: digarap dèning panjenenganè Emmanuel Fremiet,kanthi judul La renommée des sciences[10]
Bageyan kiwa, hulu:digarap dèning panjenenganè Pierre Granet;kanthi judulLa renommée au combat[10]
Bageyan Tengen, hulu: The Prancis saka Abad Pertengahan digarap dèning panjenenganè (
dèning panjenenganè (Laurent Marqueste);
Bageyan Tengen, hilir: Prancis modern digarap dèning panjenengané (Gustave Michel) [11]
Patung singa bageyan kiwa treteg dijupuk saka buku karya: Jules Dalou;
Patung singa bageyan kiwa treteg dijupuk saka buku karya: Georges Gardet
Les amours soutenant les quatre lampadaires papat lampu pratanda katresnanan karya panjenengané Henri Désiré Gauquié;
Papat patung wujud pangeran jenius minangka numpak iwak lan kerang, karya panjenengané Léopold Morice dan André Massoulle;
Bageyan Hulu: Patung Nymphs saka Neva Rusia, karya panjenengané George Récipon;
Pusat Hilir: Nymphs saka Seine dèning tangan Paris,karya panjenengané Georges Récipon.
Alejandro Jodorowsky. Patung kang ana ing kreteg kanthi lelapis emas dipadukake déning papat saka kang tumuju ngangkat gaya lateral.
Pegasus dicekel dèning jroning Paperang Fame Leopold Steiner.
Dunod, Paris, 1898, 1Cithakan:Er trimestre (diunduh 03 April 2013]
PrancisMonumèn ing PrancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakan	Menu navigasi
herbivora titanosaurid saing naté urip kira-kira 90 yuta taun kapungkur, sasuwéné périodhe jaman Kreta pungkasan ing dhaérah Amerika Kidul sing saiki disebut kanthi jeneng negara Argentina lan Uruguay.Argyrosaurus iku kalebu dinosaurus sing dianggep dinosaurus kang nduwèni ukuran gedhé, dawané watara 20-30 mèter lan lan boboté kira-kira padha utawa luwih abot saka 80 ton. Kéwan iki uga kalebu herbivora utawa dinosaurus sing panganané tandhuran ijo.
Jinis spesies,Argyrosaurus superbus iku disebutaké sepisanan déning Richard Lydekker marang masyarakat umum nalika taun 1893.[1] Jeneng iki dijupuk saka basa Yunani argyros "perak" lan sauros "kadhal" sing tegesé "kadal perak". Iki sebabé uga amarga fosile kéwan iki ditemokaké ing Argentina sing maknané "lemah perak". Kéwan iki kanthi cara umum didhasarake saka fosil sikil ngarep é sing gedhé, holotipe MLP 77-V-29-1. Material liyané kayata èlemèn- èlemèn sikil ngarep liyané, balung pundhak, pubis,femora, balung mburi lan balung buntut uga wis ditambahaké kanggo nggambaraké saka panemuan sing anyar.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Argyrosaurus&oldid=985771"	Kategori: DinosaurusKéwan purbakalaKategori ndhelik: Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 2 Maret 2016.
abrit utawi ing ngoko iwak kluwung abang (Glossolepis incisus) punika ulam toya tawa ingkang gesang endemik ing Tlaga Sentani Papua. Wonten ing manca ulam punika kawéntar kanthi nama Red rainbowfish, Irian Jaya rainbowfish ugi Salmon red rainbowfish.
Ulam punika sampun kawéntar ing Éropah minangka ulam hias akuarium. Ulam punika kaping pisanan dipuntepangaken déning Max Weber ingkang nglampahi èkpedisi Papua Barat saking taun 1890 dumugi 1900. Nalika taun 1973, A. Wermer, Jr saking Munich lan E. Frech saking memmingen, Jerman ngempalaken spesimen gesang nalika nglampahi panalitèn wonten ing Jawa, Sulawesi, lan Papua Kulon. Tiyang kekalih punika mendhet ulam ingkang mawarni-warni kondur dhateng Éropah kelebet Incisus Glossolepis [1].
Nalika taun 1996, ulam kluwung abang punika kadaftar ing Redlist IUCN minangka spesies ulam ingkang pikanthuk ancaman punah kanthi status rentan (vulnerable A2ce). Kinten-kinten populasi ulam punika mangandhap amargi kompetisi panganan lan habitat pemijahan kaliyan ulam introduksi ingkang dipunpanggihaken ing tlaga punika kados mata abang, iwak tambakan, nila, nilem, iwak gabus, iwak sepat siam, iwak mas. Kejawi punika amargi mandhapipun kualitas lingkungan perairan Tlaga Sentani [2].
Melanotaenia arguni utawi Pelangi Arguni. Ulam jinis punika kagungan warni coklat ing bagéyan dorsal lan putih wonten ing bagéyan ngandhaping awak. Kejawi punika, warni klawu nyebar ing sadaya bagéyan siripipun.
Melanotaenia urisa utawi Pelangi Urisa. Sisik ing bagéyan nginggil ulam punika kagungan warni coklat lajeng sirip pektoralipun punika bening. Awakipun ulam punika dipunhias kaliyan wolung garis coklat. Spesiès punika asalipun saking ilining lan genangan toya ingkang tawar.
Melanotaenia veoliae utawi Pelangi Veolia. Salah satunggal ingkang khas saking jinis punika wontenipun noktah jambon ing wingkinging mata. Ciri sanes, sirip saha anal kagungan warni abang dipunpisah warni [[biru. Melanotaenia veoliae dipunpanggihaken wonten ing Lèpèn Gebiase, lèpèn ingkang mapan wonten 14 kilometer sakiduling Wanoma, Arguni ngandhap. Lèpèn Gebiasi punika sumberipun saking toya karst.
Melanotaenia wanoma Pelangi Wanoma . Jinis ingkang punika kapanggihaken wonten ing Lepen Wermura, 16 kilometer kidul Wanoma, Arguni
Wanoma kaliran toya kristalin saking barisan pegunungan karst Kaimana[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_kuwung_abang&oldid=1089188"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan mutawatiriIwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Graphics Interchange Format (luwih dikenal singkatané GIF /ˈdʒɪf/ JIF utawa /ˈɡɪf/ GIF) ya iku gambar sing formaté bitmap sing dikenalaké déning CompuServe ing taun 1987[1] lan uwis akèh digunakaké ing World Wide Web amarga sengkuyungan lan portabilitasé sing amba.
Formaté GIF nyengkuyung gambar tekan 8 bita saben pixel kanggo saben gambar, ngoléhaké sawiji gambar kanggo ngerujuk marang palet werna gambaré dhéwé tekan 256 werna-werni kapilih saka panggenan werna RGB sing formaté 24-bita. GIF alsu nyengkuyung animasi-animasi lan ngoléhaké palet werna tekan 256 werna sing kapisah kanggo saben wengkonan gambar iku. Watesan-watesan palet iku gawe formaté GIF ora pati gathuk kanggo ngasilaké foto-foto awerna lan gambar-gambar liyané sing werna-werniné sing sinambung. Ananging, GIF iku gathuk kanggo gambar-gambar sing luwih prasaja kaya ta grafik-grafik utawa logo-logo sing babagan wernané ajeg.
cara Lempel–Ziv–Welch (LZW) supaya nguda ukuran barkasé tanpa ngurangi kwalitet visualé. Teknik compression iku uwis dipaténaké ing taun 1985. Ananing kontroversi bab ékapati ing lisensiné GIF antara bakuning hak patén piranti alusé, Unisys, lan CompuServe ing taun 1994 njalari pangembanganing ukuran pokok kanggo Portable Network Graphics (PNG). Sawisé taun 2004, hak-hak paten sing magepokan uwis kadaluwarsa.
CompuServe ngenalaké formaté GIF ing taun 1987 kanggo nyedhiakaké format gambar awerna kanggo babagan pangunduhing barkas-barkasé dhèwèké. Iki mau kapéngéné kanggo nggantekaké format sing sadhurungé ya iku run-length encoding (RLE), sing mung werna ireng lan putih. GIF dadi kaloka amarga nganggp LZW data compression mau, sing luwih éfisién tinimbang sing run-length encoding (RLE) sing formaté digunakaké déning PCX lan MacPaint, lan gambar-gambar sing lumayan gedhé bisa cepet diunduh, sanajan nganggo modems sing alon.
Vérsi aslin formaté GIF diarani 87a.[1] Ing taun 1989, CompuServe mbabar vérsi sing luwih maju, diarani 89a.[2] Vérsi sing iki katambahan sengkuyungan kanggo telatan animasi (sawénéh gambar ing sawiji arus uwis disengkuyung ing format 87a), werna-werna latar wuri sing sumrawang, lan panyimpening metadata mligi kanggo applikasi. Spésifikasiné format 89a uga nyengkuyung anggitaning label-label tenger (sing ora nlusupaké ing data grafis). Ananing amarga sithiké kendali tumrap pajangan font-font huruf, fitur iku ora akèh sing nganggo. Loro vérsi iku bisa dibedakaké kanthi dhelok enem bytes kapisané barkas iku ("angka gunan-gunané" utawa "ciri khasé"), sing nalika ditapsiraké minangka ASCII, kawaca "GIF87a" lan "GIF89a".
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 22 Sèptèmber 2016.
lair 28 Sèptèmber 1985; umur 31 taun), utawa luwih dikenal Shindong ya iku penyanyi lan aktor kang asalé saka Koréa Kidul. Dhèwèké
Super Junior Official Japanese Site Cithakan:Jp icon
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 2 Maret 2016.
pm	duh gusti pangaputenne kulo ingkah katah sedoyo kelepatanne kulo ingkang katah….. mksh all
tanya Bung Karno pada Edhi. "Sampun rampung pak," jawab Edhi."Kok durung dipasang? tanya Bung Karno lagi."Maaf pak, sampun mboten gadah arto, kepeksa
citerne Banjul while Banjul emploi Banjul vehicle Banjul conteneurs Banjul galaxy Banjul baazar Banjul iphone Banjul transport Banjul impex Banjul world Banjul houses Banjul storage Banjul mobile version Banjul mobile gambia Banjul stainless Banjul ads gambia Banjul offre Banjul car s Banjul experiencing Banjul local Banjul arabes Banjul afribaba Banjul blackberry Banjul semi remorque Banjul unis dubai Banjul services Banjul unique Banjul emirats Banjul porsche Banjul trailer Banjul report Banjul banjul Banjul apple Banjul flatbed Banjul gambia Banjul insulated Banjul tipper Banjul products Banjul classified Banjul Apartment
Reply	nadanusantara says:	9 September, 2012 at 12:00 am	nggambleh said: wahahaha …… kalah nyali aku karo bebisister …. jatahku pulsa mung puluh ewu je ………..
ning wong wedok ki pancen doyan ngomong kang, dadi
Bess, Nampa; 2. Melissa Weaver, Nampa; 3. Marv Weaver, Nampa; 4. Roy
“Dene upami wonten tiyang ngimpi ningali Gusti Allah punika remen-remening manah tinimbang karemenan wonten ing alam donya punika, alamatipun badhe minggah kabingahan lan wilujeng.
keselamatan.“Menawi ngimpi sumerep Gusti Allah maringi bandha utawi sandhangan, punika alamatipun badhe minggah kasisahan.
“Malaekat punika titahing Gusti Allah ingkang sanes kados tingkahipun manusa, inggih punika nggadhahi badan ingkang alus sanget kados angin (hawa), nanging nganggo roh (jiwa), lan piyambakipun boten dhahar, ngunjuk lan sanesipun ingkang kados lelampahipun manusa.
manusia.“Manawi wonten tiyang sumerep Malaekat ingkang sae-sae, punika alamatipun badhe mulya wonten alam donya ngantos dumuginipun pejahipun.
ajal.“Menawi ngimpi sumurep Malaekat wonten ing kampung ngriku, punika alamatipun kampung ngriku badhe pinaringan subur lan boten
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep Nabi ingkang pejah utawi sakit, punika alamatipun badhe minggah kasisahan.
kesulitan.“Menawi ngimpi dipun paringi punapa-punapa kadosta: sandhangan, pedhang lan sanesipun punika alamatipun inggih sae sanget.
“Suwarga punika satunggaling panggenan ingkang jembar sanget panggenanipun ing sanginggiling langit. Sadaya wonten ing ngriku sarwa edi lan nggumuni, amargi salebeting suwarga punika kathah barang-barang ingkang dereng nate ningali nalika ing ngalam donya lan sanes-sanesipun. Suwarga punika dados nedahaken kabingahan.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi mlebet suwarga tegesipun ing panggenan ngriku sarwa edi, boten kados ing bumi punika alamatipun pinaringan kabingahan inggih punika sadaya lelampahan dipun trima lan punapa ingkang dipun seja lan ingkang dipun ajeng-ajeng.
lajeng metik punika alamatipun manawi wicanten punapa kemawon dipun turut jalaran wowohan suwarga punika alamatipun
“Upami ngimpi medal suwarga punika badhe manggih kasangsaran, inggih punika lalampahipun rumiyin boten duraka lajeng sapunika duraka.
punika satunggaling panggenan ingkang jembar sanget kados suwarga, nanging salebeting naraka punika sadaya sarwa latu. Neraka punika dados nedahaken kasangsaran sanget inggih punika awoning lelampahanipun tiyang ingkang
bermimpi.“Sinten-sinten tiyang ngimpi mlebet neraka ngantos nangis gembar-gembor punika alamatipun manggih kasangsaran ingkang sanget inggih punika
nanging boten kraos benter babar pisan punika alamatipun badhe manggih kasisahan sanget inggih pangupajiwanipun pinaringan
keluhuran.“Sinten-sinten tiyang ngimpi piyambakipun wonten ing langit boten sarana minggah, punika alamatipun ingkang dipun seja punika katemahan lan dipun trima, sami ugi ingkang dipun seja punika pangkat utawi sanes. Upami wonten tiyang ngimpi kados makaten inggih kedhah sukur dhateng Gusti ingkang maringi gesang, amargi badhe pinaringan ingkang dipun ajeng-ajeng”.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi minggah langit ngangge andha utawi sanesipun, punika alamatipun tiyang punika badhe angsal pangkat pendamelan lan sanesipun tur tiyang punika bade dipun kondangaken dening tiyang ngriku, lan badhe pinaringan gampil ngupados yatra lan sapanunggilanipun.
“Sinten-sinten tiyang piyambakipun wonten langit lajeng dhawah dhateng bumi, punika alamatipun awon sanget, inggih punika upami tiyang punika nyambut damel inggih dipun lepas utawi pangkatipun dipun andapaken, terkadang tiyang sugih dados mlarat, terkadang bingah dados sisah sanget makaten ugi sapiturutipun
“Sinten-sinten tiyangipun ngimpi badhe minggah langit boten saged dumugi lan ngraos radi kangelan, payah lan kuwatos, punika alamatipun radi sisah, inggih punika sadaya perkawis ingkang dipun seja lan dipun ajeng-ajeng boten saged temahan lan boten saged dipun trima, sami ugi ingkang dipun ajeng-ajeng pangkat utawi perkawis ingkang unggul makaten ugi
“Surya punika satunggaling titah ingkang ageng sanget tur madhangi wonten ing sadayanipun tiyang wonten ing bumi.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi surya medal saking griyanipun, punika alamatipun manawi ingkang ngimpi punika legan (boten gadhah bojo) punika badhe mbojo tiyang ingkang sae manahipun lan rupinipun, sami ugi ingkang jaler utawi ingkang estri. Dene menawi ingkang ngimpi punika sampun gadhah bojo punika alamatipun badhe dados ratu utawi kepala utawi pangkat inggil”.
“Sinten-sinten tiyang ngipi surya dipun kepung (ketutupan) mega punika alamatipun sisah banget inggih punika tiyang ingkang ngimpi kekasihipun badhe sakit sanget.
mimpi :“Rembulan punika satunggaling titah ingkang sae tur edi jalaran saged madhangi tiyang ingkang wonten ing bumi, nanging padhangipun boten benter kados surya, punika dados nedahaken dhateng bojo estri utawi lare ingkang sae”.Bulai
“Sinten tiyang ngimpi nyepeng rembulan punika alamatipun badhe angsal bojo ingkang ayu sanget utawi pinaringan lare ingkang
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep rembulan punika surem utawi grahana utami pandhangipun manglih peteng dhedhet punika alamatipun sakwangsulipun ta’biranipun nginggil inggih punika badhe angsal bojo radi awon lan badhe pinaringan lare ingkang boten sae rupinipun utawi watakipun”.
“Upami wonten tiyang ngimpi sumerep rembulan dipun pangku lan dipun bekta riwa-riwi punika alamatipun inggih badhe pinaringan lare ingkang sampurna tur ngabekti sanget dhateng piyambakipun ngantos dumugi ajalipun”.Apabila
mimpi :“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep lintang temrolap-temrolap punika alamatipun badhe angsal pangkat tur tiyang punika dados unggul-unggulipun tiyang ing ngriku”.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi kathah lintang punika alamatipun badhe pinaringan ngereh tiyang ing ngriku lan badhe dados kepala lan sanesipun”.
atasan dan lain-lainnya.“Upami ngimpi nyepeng lintang punika alamatipun badhe pinaringan lare ingkang sae tur
“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep cahya ingkang padhang, punika alamatipun kasaenan, inggih punika badhe nglampahi agami ingkang leres tur anggenipun nglampahi leres sanget”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi mirengaken utawi ngadhahi tabuhan, kadosta gamelan, suling, lan sanesipun alamatipun badhe manggih kasisahan lantaran saking mireng kabar, tur manahipun inggih mongsang-mangsing”.
ingkang ngiring mega utawi numpak mega, punika alamatipun badhe pinaringan unggul, pangkat, temahan ingkang dipun sedya, lan sanesipun”.
dll.“Dene menawi mega punika abrit lan sanesipun, punika
punika satunggaling barang ingkang dipun remeni manusa, inggih punika tiyang ingkang ahli tetanen lan nenanem, jalaran upami boten wonten mesti tanemanipun boten tukul, jawah punika dados nedahaken pitulung utawi kawelasan.”Hujan
sayang.“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep jawah, nanging dumawahipun ing griya piyambak utawi sekampung kemawon, punika alamatipun bade sakit utawi kasangsaran ingkang sanget.
“Dene upami anggenipun jawah punika sumarambah, punika alamatipun bade pinairangan pitulungan pitulungan lan jembar rejekinipun.
rejekinya.“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep jawah sanesipun toya, inggih punika jawah susu, madu, lisa wangi, yatra lan sanesipun, punika
punika satunggaling titahan ingkang ngajrih-ngajrihi dhateng tiyang, upami lare mireng lajeng mladjeng singidan ing ladon utawi jerit-jerit jalaran saking ajrihipun kuwatos dipun samber bledheg punika. Nanging sanajana wonten bledheg lan gludhug punika asring mbingahaken dhateng tiyang tetanen, jalaran badhe
“Sinten-sinten tiyang ingkang sumerep bledheg salebetipun jawah, punika alamatipun upami tiyang ingkang ngimpi sakit lajeng pinaringan saras.
kesulitan.Simbol Pelangi.“Kuwung punika ayang-ayangipun toya ingkang kenging soroting suya jalaran upami badhe jawah punika lajeng wonten ulur-ulur dhateng seganten utawi lepen prelunipun badhe mendhet toya dados kados
kasusahan.“Menawi wonten tiyang sumerep kuwung tur warninipun abrit, punika alamatipun bade manggih kasisahan.”Apabila
kesusahan.“Menawi wonten tiyang sumerep kuwung tur warninipun biyasa inggih punika warna-warni, punika alamatipun saderekipun bade omah-omah.
Awan.“Mega punika satunggaling barang ingkang edi lan asri lan mitulungi, dados punika alamatipun nedhahaken dhateng kebingahan.”Awan
kebahagiaan.“Dene mnawi mega punika abrit lan sanesipun, punika
kesusahan.“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep malaekat ingkang ngiring mega utawi numpak mega, punika alamatipun bade pinaringan unggul, pangkat, temahan ingkang dipun seja lan sanesipun.
lan sanesipun. Dene ingkang alit punika ndadosaken remening manusa lan tetaneman, dene manawi angin ingkang ageng punika ndadosaken
kesehatan.“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep ageng barat lan mobat-mabit punika alamatipun badhe kasisahan”.
kesulitan.Simbol Api.“Latu punika salah satunggaling wataning barang ingkang benter sanget,
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep latu muruh wonten ing tanah ingkang cengkar tegesipun boten wonten tanemanipun, punika alamatipun badhe wonten tiyang ingkang duraka mamanggen ing tanah ngriku”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep latu minggah manginggil dhateng langit, punika alamatipun tiyang ingkang ngimpi tur tiyang ngriku
durhaka.“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha latu, punika alamatipun badhe pinaringan rejeki sakedhik, nanging sisahipun angeng sanget tur terkadhang pinaringan sakit”.
Air Panas.“Toya anget punika asalipun tuking toya medal saking sela-selaning kawahipun radi
gunung.“Sinten-sinten tiyang ingkang ngimpi siram ing toya benter punika alamatipun badhe manggih kesaenan, ngupados pangupajiwanipun gampil lan
dll.“Menawi wonten tiyang ngimpi siram ing toya benter, nanging kraos benter, punika alamatipun badhe dipun sakiti manusa nanging boten
manusia.“Sinten-sinten tiyang ngimpi ngombe toyanipun lepen ingkang bening, punika alamatipun badhe angsal kabingahan, badhe pinaringan
rejeki.“Menawi wonten tiyang ngimpi ngobe toyonipun lepen ingkang buthek, punika alamatipun badhe minggah kasisahan, badhe pinaringan sakit lan ngupados pangupajiwa radi kangelan”.
kesulitan.“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep lepen mili sanes toya, inggih punika mili latu, endhut, punika alamatipun
kekayaan.“Sinten-sintenb tiyang ngimpi sumerep seganten tur toyanipun bening sanget, punika alamatipun badhe angsal
rizki.“Menawi wonten tiyang ngimpi lumampah ing toya seganten boten sarana tumpangan, punika alamatipun badhe angsal pangkat, pangupajiwanipun punika
punika satunggaling tanah ingkang inggil tur dados peranganipun bumi, punika dados nedahaken pangkat utawi kamulyan”.Gunung
“Sinten-sinten tiyang ingkang ngimpi minggah ing redi tur anggenipun minggah punika gampil ngantos dumugi ing puncaking redi, punika alamatipun badhe angsal pangkat pendamelan utawi
“Menawi wonten tiyang ngimpi minggah redi, nanging boten saged minggah, amargi kangelan, punika alamatipun badhe minggah pangkat nanging boten
punika satunggaling panggenan ingkang sadaya manusa ngenggeni tur remen, malah-malah panggenan pangupajiwanipun, inggih punika nedahaken sawarnaning kabingahan.”Bumi
kesenangan.“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep tanah nanging pratela watesipun, punika alamatipun badhe pinaringan mbojo (tiyang estri) upami tanah punika kathah tanemanipun tur ijem-ijem, punika alamatipun tiyang estri punika ayu sanget tur sugih
kaya harta.“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tanah jembar tanemanipun inggih sae-sae tur edi lan ngremeni manah, punika alamatipun saweg nglampahi agama ingkang leres tur sampurna ngantos dumugining
ajal.“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tanah jembar, nanging tanah punika dipun lempit kados klasa, punika alamatipun badhe pejah”.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi ngambah endhut, punika alamatipun badhe
“Lebu punika inggih peranganipun bumi, jalaran sedaya manusa, tiyang punika upami memanggen inggih katah labunipun lan wedinipun. Lebu lan wedi inggih punika nedahaken kabegjaning manungsa.
manusia.“Sinten-sinten tiyang nglampah ingkang kathah lebunipun lan wedhinipun, punika alamatipun badhe sugih”.
kaya.“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha lebu utawi wedhi, inggih punika badhe angsal pangupajiwa ingkang kathah tur eja lan manahipun pinaringan bingah kemawon”.
“Lindu punika satunggaling perkawis ingkang ngajrihi manusa jalaran saged ngojag-ojag griya, wit-witan, lan sedayanipun barang ingkang wonten ing bumi, dados lindu punika nedahaken kasisahan.
kesusahan.“Menawi wonten tiyang ngimpi griyanipun kenging lindu, punika alamatipun badhe manggih kasisahan lan salebeting griya punika tiyangipun duraka”.
durhaka.“Menawi wonten tiyang ngimpi griyanipun kenging lindu ngantos rebah, punika alamatipun badhe pejah”.
Hutan.“Menawi wonten tiyang ngimpi salebeting wana kados limrahipun wana, punika alamatipun saweg nglampahi agama ingkang leres, tur pangupajiwanipun inggih jembar tur
mudah.“Menawi wonten tiyang ngimpi wonten ing wana nanging wonten ngriku ngombe lan nedha, punika alamatipun badhe manggih keremenan ingkang nikmat lan kabingahaning
ingkang ageng punika alamatipun katah paedahipun kanggo manusa nanging ugi kangge urub-urubing latu, inggih punika kangge nedahaken tingkahipun
manusia.“Sinten-sinten tiyang ingkang ngimpi sumerep kajeng ingkang ageng sanget kados waringin utawi albisiya, punika alamatipun tiyang punika nglampahi agami ingkang boten leres”.Siapapun orangnya yang
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep utawi nanem wit anggur lan delima, punika alamatipun badhe angsal bojo ingkang ayu tur sugih
rupawan.“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha semangka ijem, punika alamatipun badhe wonten rejeki dhateng tur kabingahaning manah”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep kajeng wewangen kados mawar, melathi, punika alamatipun badhe pinaringan lare ingkang sae
rupawan.Simbol Menikah.“Sadaya tiyang jaler estri wonten ing ngalan donya, punika mesthi remen mbojo, jalaran sampun dipun pesthi makaten, amargi supados saged manak kathah, pramila ngimpi kados makaten nedahaken kabingahan, upami jodo lan rukun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi mbojo utawi dados penganten kaliyan tiyang estri ingkang sampun sumerep wastanipun utawi rupanipun, punika alamatipun badhe temahan angsal tiyang estri punika utawi badhe angsal kamulyan lan pangkat lan badhe angsal pangupajiwa ingkang jembar”.
tiyang ingkang wonten ing ngalam donya upami ingkang tiyang estri pinaringan meteng lajeng manahipun bingah sanget, pramila meteng punika nedahaken tambahipun pangupajiwa.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tiyang estri ingkang ayu sanget punika meteng, punika alamatipun badhe pinaringan pangupajiwa ingkang jembar”.
“Sadaya tiyang wonten ing ngalam donya punika badhe mesthi pejah, amargi sampun kangge kosokwangsulipun, inggih punika wonten pejah wonten gesang, lan wonten tiyang jaler mesthi wonten tiyang estri, wonten sae lan wonten awon”.
buruk.“Menawi wonten tiyang ngimpi wonten salebeting kuburan, nanging boten pejah, punika alamatipun badhe manggih kasisahan”.
“Omben-omben kados ciyu, brendhi, lan pundi-pundi ingkang ndadosaken mendemi. Toya susu punika
“Menawi wonten tiyang ngombe susu lembu, punika alamatipun badhe minggah kabinggahan, inggih punika nglampahi agami leres, pinaringan pangupajiwa ingkang suci tur jembar”.
menyamar.“Menawi ngimpi sumerep sawer ingkang ageng nanging piyambakipun boten ajrih, punika alamatipun badhe pinaringan kanikmatan utawi pangkat ingkang ageng”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi numpak gajah, punika alamatipun badhe dados nggadhahi pangkat tur tiyang ngriku sami ajrih dhateng piyambakipun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi numpak sima, punika alamatipun badhe angsal pangkat luhur tur saged ngawonaken dhateng mangsahipun”.
“Menawi ngimpi sumerep kethek, punika alamatipun lelampahanipun tiyang punika awon sanget lan asring duraha dhateng Gusti Allah ingkang maringi gesang”.
“Menawi ngimpi nyepeng utawi ngingu utawi nedha ulan (sanesipun ulam seganten) ingkang ageng sanget kados ulam kakap, bandeng, lan sanesipun badhe pinaringan untung, kamulyan lan anggenipun ngupados pangupajiwa manahipun ayem”.
damai.“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep peksi gagak, punika alamatipun lelampahanipun awon sanget, lan badhe manggih kasisahan ingkang ngajrih-ngajrihi”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep peksi emprit, greja, lan sedayanipun peksi ingkang alit, punika alamatipun kuwatos dhateng kemawon dhateng prakawis lan pancabaya”.
marabahaya.“Menawi wonten tiyang ngimpi nyepeng peksi gelathik utawi perkutut, punika alamatipun badhe pinaringan jaler ingkang njalari berkah lan untung lan gampil ngupados pangupajiwa”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi mburu kidang, punika alamatipun badhe angsal tiyang estri ingkang ayu sanget, nanging upami sampun gadhah bojo, punika alamatipun badhe pinaringan lare estri ingkang ayu sanget tur ngabekti sanget, nanging upami kidang punika boten sarana dipun buru, punika alamatipun badhe angsal bandha saking tiyang estri, jalaran tiyang estri punika sugih tur prigel”.
punika mesti ajrih jalaran ngajrih-ngajrihi rupinipun lan watakipun.
“Ulam punika warni kalih, inggih punika ulam seganten, inggih punika ingkang mboten toyanipun asin kados ulam lapen, lan sanes-sanesipun.
ingkang ngremeni lan wilujengi tumrap manusa, nanging manawi ngambah ing toya punika nedahaken dados wilujeng”.
keselamatan.‘Sinten-sinten tiyang ngimpi numpak baita ing seganten, punika alamatipun badhe dados pangkat lan sanesipun”.
pangkat dll.“Menawi wonten tiyang ngimpi medal saking baita, punika alamatipun badhe manggih kabingahan namung sakedhap sanget”.
sebentar.“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep baita (mathuk) dhateng tiyang ingkang ngimpi, punika alamatipun badhe manggih kabingahan sasampinipun
punika satunggaling bekakas ingkang maedahi, inggih punika kangge dedamelan, kados tembok lan sanesipun”.Batu
“Sinten-sinten tiyang ngimpi damel banon punika alamatipun badhe sugih yatra lan pinaringan sarasipun badan, jalaran banon punika nedahaken munpangating
manusia.“Menawi wonten tiyang ngimpi tembokipun runtuh satunggal banonipun, punika alamatipun ing salebeting ing griya punika badhe pejah”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi damel banon, sasampunipun lajeng dipun buceli, punika alamatipun ngupados pangupajiwa gampil, nanging boten saged kempal lan boten wonten buktinipun”.
punika satunggiling panggenan ingkang dipen remeni manusa, punika alamatipun dados nedahaken kabingahan lan
kesukaan.“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep griya sae lan jembar, nanging pratela ing panggenanipun, punika alamatipun badhe manggih kasugihan tur pangkat inggil lan pinaringan gampil ngupados pangupajiwanipun”.
“Andha punika satunggaling bekakas ingkang pirantos kangge minggah manginggil, inggih punika dados nedahaken utawi
benar.“Manawi wonten tiyang minggah ngangge andha ngantos dumugi ing langit, punika alamatipun nglampahi agami ingkang leres ngantos dumugi pejahipun”.
meninggal.“Manawi wonten tiyang ngimpi menek andha nanging kraos ajrih lan boten saged dumugi, punika alamatipun badhe pinaringan sugih boten temahan,
“Dene upami ngimpi pojokanipun griya punika alamatipun badhe pinaringan lare, ingkang kaprah punika lare
perempuan.“Upami anggenipun nambahi pojokanipun punika sae sanget tur kiyat, alamatipun lare estri punika inggih ayu sanget tur ngabekti sanget”.
“Kreteg punika satunggiling bekakas ingkang ndadosaken wilujeng tiyang ingkang lumampah, inggih punika nedahaken damel sae dhateng tiyang”.Jembatan
“Sedaya tiyang jaler estri punika remen sanget dhateng sandhangan, jalaran kangge pepaesipung tiyang gesang, inggih punika nedahaken lelampahan sae”.
“Tiyang wonten ing ngalam donya punika mila katingal sae utawi ayu, punika lantaran ngangge sandhangan lan pepaes kados gelang, kalung lan sanesipun, punika
“Menawi wonten tiyang ngimpi nyepeng mutyara, punika alamatipun badhe angsal bojo ingkang ayu sanget”.
cantik.“Menawi wonten tiyang ngimpi medal mutyara saking cangkemipun, punika alamatipun tiyang punika ahli mituturi perkawis kasaenan”.
“Gaman punika satunggiling bekakas ingkang maedahi lan nulungi dhateng manusa…. dados nedahaken pangkat, kamulyan lan kamashuran”.Senjata
kemashuran.“Manawi wonten tiyang ngimpi nyepeng tumbak, pedhang lan sanesipun punika alamatipun badhe pinaringan pangkat ingkang luhur”.
luhur.“Manawi wonten tiyang ngimpi ndekek pedhang ing wrangkanipun, punika alamatipun badhe pinaringan lare jaler”.
“Wonten malih wadah ingkang kadamel saking beling, kados piring gelas lan sanesipun, punika alamatipun badhe bojo”.
“Menawi ngimpi piyambakipun dados tukang tukar yatra, alamatipun piyambakipun nggadhahi ilmu ingkang munpangati”.
bermanfaat.“Menawi ngimpi piyambakipun dados tukang batu, punika alamatipun sae sanget, inggih punika lelampahanipun ingkang duraha dipun mareni lan anggenipun nglampahi agami ingkang
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Balas	dj suranto berkata:	31 Mei 2012 at 15:13	Lha taun 2005 we wis macet kok…anakku seneng nunggang
jowo melu, mumet aku mbiyen nggoleki deweke…balik ning Hotel nggowo jambu, pakel lah oleh² soko tukang becake….yo disenengi tho blasteran…
Sasongko. “Wui mirip tenan yo, Mesti kui di cas ora urip, Di pejet pejet ora urop, Di ganti batre ora urip, Saking jengkel e di banting, Eh ternyata” kata Aryo te Mangsang. “Mesakke sing kapusan. Tp ngguyu.. kok
» JLEB! Contest : Opoooo iki...?
JLEB! Contest : Opoooo iki...?
Menurut kamusku "JLEB!" iku singkatan songko "Jangan LEbay Bro!", hahaha...mekso, Lebay iku nek nang nggonku artine kemayu, kemayu iku nek wadon, nek lanang opo yo? kemalan palingo, halah takon-takon dewe disauri dewe.
"Dibujuk koyo ngopo wae wiz gak iso maneh, akhire
ora mensyaratkan bahasa ngene iki, jadi aku iso bebas berekspresi.
ngerti sing isine jowoan kabeh,,melu keblinger aku soale ora ngerti artine,ehehehehehBala
Banjul mobile gambia Banjul arabes Banjul unis dubai Banjul baazar Banjul transport Banjul events Banjul impex Banjul while Banjul galaxy Banjul products Banjul place Banjul classifieds Banjul stainless Banjul offre Banjul ads gambia Banjul emirats Banjul world Banjul car s Banjul flatbed Banjul citerne Banjul afribaba Banjul houses Banjul mobile version Banjul conteneurs Banjul services Banjul gambia Banjul storage Banjul emploi Banjul porsche Banjul inspection Banjul steel Banjul panels Banjul trailer Banjul insulated Banjul report Banjul unique Banjul banjul Banjul iphone
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jampang_Kulon,_Sukabumi&oldid=1049947"	Kategori: Kacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn SukabumiJampang Kulon, SukabumiKabupatèn SukabumiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 22 Maret 2016.
Bom Gereja Lukai Empat Balita | RADAR Banyumas
Kitab Musarar inganggit, Duk Sang Prabu Joyoboyo, Ing Kediri kedhatone, Ratu agagah prakosa, Tan ana kang malanga, Parang muka samya teluk, Pan sami ajrih sedaya,
Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu punika, Anitis ana
apekik putrane, Apanta sampun diwasa, Ingadekaken raja, Pagedongan tanahipun, Langkung arja kang nagara,
Maksihe bapa anenggih, Langkung suka ingkang rama, Sang
telu lan para, Nuli cupet keprabone, Dene ta nuli sinelan, Liyane teka para,” Sang Prabu lajeng andeku, Wus wikan titah Bathara.
Lajeng angguru sayekti, Sang-a Prabu Jayabaya, Mring Sang raja panditane, Rasane Kitab Musarar, Wus tunumplak sadaya, Lan enget wewangenipun, Yen kantun nitis ping tiga.
Benjing pinernahken nenggih, Sang-a Prabu Jayabaya, Aneng sajroning tekene,
jatine, Alunga mring Tanah Jawa, Nggawa ecis punika, Kinarya dhuwung puniku, Dadi pundhen bekel Jawa.
Raja Pandita apamit, Musna saking palenggahan, Tan antara ing lamine, Pan wus jangkep ing sewulan, Kondure Sang Pandita, Kocapa wau Sang Prabu, Animbali ingkang putra.
Tan adangu nulya prapti, Apan ta lajeng binekta, Mring kang rama ing lampahe, Minggah dhateng ardi Padhang, Kang putra lan keng rama, Sakpraptanira ing gunung, Minggah samdyaning arga.
Wonten ta ajar satunggil, Anama Ajar Subrata, Pan arsa methuk lampahe, Mring Sang Prabu Jayabaya, Ratu kang namur lampah, Tur titis Bathara Wisnu, Njalma Prabu Jayabaya
Dadya Sang Jayabaya ji, Waspada reh samar-samar, Kinawruhan sadurunge, Lakune jagad karana,
Ajar, Ajar ing gunung Padhang, Awindon tapane guntur, Dadi barang kang cinipta.
Gupuh methuk ngacarahi, Wus tata dennya alenggah, Ajar angundang endhange, Siji nyunggi kang rampadan, Isine warna-warna, Sapta wara kang sesuguh, Kawolu lawan ni endang.
getih sapitrah, Lawan kunir sarimpang, Lawan kajar sawit iku, Kang saconthong kembang mojar.
Kawolu endang sawiji, Ki Ajar pan atur sembah, “Punika sugataningong, Katura dhateng paduka,” Sang Prabu Jayabaya, Awas denira andulu, Sedhet
dateng sang nata, Sang Rajaputra gegetun, Mulat solahe kang rama.
Arsa matur putra ajrih, Lajeng kondur sekaliyan, Sapraptanira kedhaton, Pinarak lan ingkang putra, Sumiwi
padha lawan mami, Nanging anggelak janji, Cupet lelakoning ratu, lya ing tanah Jawa, Ingsun pan wus den wangeni, Kari loro kaping telune ta ingwang.
Yen wis anitis ping tiga, Nuli ana jaman maning, Liyane
Mapan iku ing Jenggala, Lawan iya ing Kediri, Ing Singasari Ngurawan, Patang ratu iku maksih, Bubuhan ingsun kaki, Mapan ta durung kaliru, Negarane raharja, Rahayu kang bumi-bumi, Pan wus wenang anggempur kang dora cara.
Ing nalika satus warsa, Rusake negara kaki, Kang ratu patang negara, Nuli salin alam malih, Ingsun nora nduweni, Nora kena milu-milu, Pan ingsun wus pinisah, Lan sedulur bapa kaki, Wus ginaib prenahe panggonan ingwang.
Ana sajroning kekarah, Ing tekene guru mami, Kang naina raja Pandita, Sultan Maolana Ngali, Samsujen iku kaki, Kawruhana ta ing
Awit perang padha kadang, Dene pametune bumi, Wong cilik pajeke emas, Sawab ingsun den suguhi, Marang si Ajar dhingin, Kunir sarimpang ta ingsun, Nuli asalin jaman, Majapahit kang nagari, lya iku Sang-a Prabu Brawijaya.
kang lambang, Sirna salin jaman maning, Tanah Gelagahwangi, Pan ing Demak kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
Swidak gangsal taun sirna, Pan jumeneng Ratu adil, Para wali lan pandhita, Sadaya pan samya asih, Pametune wong cilik, Ingkang katur marang
bedhah, Kekesahan durung kongsi, Iku lambange dyan sirna, Nuli ana jaman maning, Kalajangga kang nami, Tanah Pajang kuthanipun, Kukume telad Demak, Tan tumurun marang siwi, Tigangdasa enem taun nuli sirna.
Semune lambang Cangkrama, Putung ingkang watang nenggih, Wong ndesa pajege sandhang, Picis ingsun den suguhi, lya kajar sauwit, Marang si Ajar karuhun, Nuli asalin jaman, Ing Mataram kang nagari, Kalasakti Prabu Anyakrakusumo.
Kinalulutan ing bala, Kuwat prang ratune sugih, Keringan ing nungsa Jawa, Tur iku dadi gegenti, Ajar lan para wali, Ngulama lan para nujum, Miwah para pandhita, Kagelung dadi sawiji, Ratu dibya ambeg adil paramarta.
Sudibya apari krama, Alus sabaranging budi, Wong cilik wadale reyal, Sawab ingsun den suguhi, Arupa bawang putih, Mring ki Ajar iku mau, Jejuluke negara, Ratune ingkang miwiti, Surakalpa semune lintang sinipat.
Nuli kembang sempol tanpa, Modin sreban lambang nenggih, Panjenengan kaping papat, Ratune ingkang mekasi, Apan dipun lambangi, Kalpa sru kanaka putung, Satus taun pan sirna, Wit mungsuh sekuthu sami, Nuti ana nakoda dhateng
tanah sethithik, Lawas-lawas tumut aprang, Unggul sasolahe nenggih, Kedhep neng tanah Jawi, Wus ngalih
bacingah, Keringan ing nuswa Jawi, Kang miwiti dadi raja, Jejuluke Layon Keli, Semu satriya brangti, Iya nuli salin ratu, Jejuluke sang nata, Semune kenya musoni, Nora lawas nuli salin panjenengan.
warsa nuli, Ana dhawuhing bebendu, Kelem negaranira, Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa.
Wong cilik kesrakatan, Tumpa-tumpa kang bilahi, Wus pinesthi nagri tan kena
den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.
Dene pajege wong ndesa, Akeh warninira sami, Lawan pajeg mundak-mundak, Yen panen datan maregi, Wuwuh suda ing bumi, Wong
Ilang kawiranganingdyah, Sawab ingsun den suguhi, Mring ki Ajar Gunung Padang, Arupa endang sawiji, Samana den etangi, Jaman sewu pitung atus, Pitung puluh pan iya, Wiwit prang tan na ngaberi, Nuli ana lamate negara rengka.
lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing samuwan,
Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu
Mring ki Ajar iku mau, Ing nalika semana, Mulya jenenging narpati, Tur abagus eseme lir madu puspa.
Langkung arja jamane narpati, Nora nana pan ingkang nanggulang, Wong desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati, Mung metu satus dinar, Mangkana winuwus, Jamanira pan pinetang, Apan sewu
Iku mulih jenenge Narpati, Wadya punggawa sujud sadaya, Tur padha rena prentahe, Kadhatone winuwus, Ing Kediri ingkang satunggil, Kang siji tanah Ngarab, Karta jamanipun, Duk semana pan
gempur, Wus jumeneng tanah Jawa, Ratu Prenggi ber budi kras anglangkungi, Tetep neng tanah Jawa.
Enengena Sang Nateng Parenggi, Prabu ing Rum ingkang ginupita, Lagya siniwi wadyane, Kya patih munggweng ngayun, Angandika Sri Narapati, “Heh patih ingsun myarsa, Tanah Jawa iku, Ing mangke ratune sirna, lya perang klawan Ratu Parenggi, Tan ana kang nanggulang.
budal, Saha balanipun, Ya ta prapta Tanah Jawa, Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih, Sirna sabalanira.
Nuli rena manahe wong cilik, Nora ana kang budi sangsaya, Sarwa murah tetukone, Tulus ingkang tinandur, Jamanira
dolen tukokena nuli, Campur bawur mring pasar.
Sampun tutug kalih ewu warsi, Sunya ngegana tanpa
Kedokteranmoso wong ayu fotone meseam﻿ ne guyu apik﻿ tenan mbamosok wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Flu&oldid=851946"	Kategori: Cithakan navigasi biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 16 April 2013.
thirimajald panthi nalipunde tulu song thittiri thirimajald panthi nalipunde
Nuladha laku utama, Tumrape wong tanah jawi, Wong agung ing ngeksi gondo, Panembahan senopati, Kepati amarsudi, Sudanen hawa lan nepsu,
Tanah Jawi, ia mertapa awewuda wonten ing redi Danaraja, kang minangka tapih remanipun kaore (
Magazen ya iku alat kanggo nyimpen lan ngisi amunisi kang gabung utawa dipasang ing senjata api. Magazen asalé saka basa Arab,
"makahazin", kang artiné gudang (lihat: en:Magazine (artillery)).Magazen isa terintegrasi karo salah sijine senjata api (fixed) utawa isa dicopot (dettachable). Fungsi saka magazen ya iku nyurong peluru ing jero magazen mlebu ing njero senjata api secara otomatis utawa sacara manual, tergantung karo jinis senjata api. Magazen kerep dipodokaké salah sijine klip, ananging klip iki sebenarné ora pada karo magazen [1]. Amunisi sabuk/rantai kang digunakake déning senapan mesin ora arupa magazen, amerga cara kerjané ora njupuk amunisi saka kontainer katutup kaya magazen [2].
Box[besut | besut sumber]
Magazen box ya iku magazen paling populer kanggo pistol lan senapan modern. Peluru ing njero magazen iki ditumpuk sajroné salah sijiné kolom paralel. Peluru iki banjur disurung minduwur kanti menggunakaké pegas. Magazen box isa nggabung ing jero senjata api (internal utawa fixed),
kanggo dibongkar. Magazen kaya iki kerep ditemukaké ing senapan sakdurungé Perang Dunia II, lan senapan berburu modern. Magazen iki biasané diisi kanti
dikosongaké nalika pas dicopot saka senjata api. Nalika peluru ing njero magazen iki enétèk, magazen iki isa dicopot lan diganti karo magazen kang wis diisi kebek. Iki nyepetaké pengisian senjata api. Lan ing situasi katentu, rong magazen box isa diselotip lan ditempelké dadi siji kanggo nyepetaké pengisian peluru, nanging magazen senapan modern G36 lan SIG 550 nduwèni alat khusus kanggo nèmpèlaké rong magazen.
kang isa nampung luwih akèh amunisi kanti mempertahankan dawa magezen senajan luwih amba. Magazen jinis Gasket iki isa ditemoni ing senjata Suomi KP/-31, Hafdasa C-4 lan ing jinis senjata AK kaliber 5.45x39 mm derivatif [3].
Magazen iki bentuké silinder, lan tetep nyurong peluru kanti nggunakaké per utawa alat sejinisé. Magazen drum isa nyimpan luwih akèh peluru saka magazen box, ananging bobot lan mekanismené isa
nggawé peluru mèloni salah sijiné alur spiral. Mekanisme iki nggawé isa nyimpen amunisi kanti jumlah kang akèh banget, kanti ukutan magazen kang relatif cilik. Senjata api kang nggunakaké magazen iki kayat senapan
karo magazen drum, bedané ya iku yèn magazen iki nyimpan peluru kanti pusat putaran kang luwih berbeda karo magazen drum, serta magazen iki biasané manggon ing bagiyan nduwur senapan. Magazen jinis iki digunakaké ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 4 Maret 2016.
ingkang dhahat kinurmatan. Langkung-langkung panjenenganipun Bp .........(juru bicara CPa)...... ingkang minangka sulih sarira panjenenganipun Bp/Ibu .........(ortu CPa)........ Kula pun .......(juru bicara CPi)........ ingkang dinuta dening Bp/Ibu ........(ortu CPi)........, keparenga matur:Ingkang sepisan, ngaturaken salam taklim lan takzhimipun Bp/Ibu ........(ortu CPi)........ mugi katur panjenenganipun Bp/Ibu .........(ortu CPa)........ sagung kulawarga, kula ikroraken kanthi atur 'assalamu'alaikum wr.wb.'Ingkang kaping kalih, kula kinen ngaturaken lan amasrahaken Tirta Perwitosari ingkang minangka sarat sarana bebakalan siramanipun putra calon temanten kakung nuwun inggih mas .........(CPa)........ sinartan atur puja-puji pendonga, mugi-mugi lelampahanipun sesuci ati lan sesuci dhiri saged kasembadan tanpa pambengan.Dene ingkang kaping tiga, mekaten wosing gati ingkang kadhawuhaken dhumateng kula, lan salajengipun kula sarencang tumuli badhe nyuwun pamit madal pasilan, ingkang menika mbokbilih sowan kula sakadang tanpa subasita, dhuna dhungkap ing ukara, keparenga hangegungaken samodra pangaksama.Ing wasana, wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun.
tamu ingkang dhahat kinurmatan, mirungganipun panjenenganipun Bp .......(juru bicara CPi)........ sapendherek minangka sulih wicara panjenenganipun Bp/Ibu ........(ortu CPi)......... Kula pun .......(juru bicara CPa)........ keparengna tumanggap atur dhumateng paring pangandikan panjenengan.Menggah paringipun salam taklim lan salam takzhim saking panjenenganipun Bp/Ibu ........(ortu CPi)........ sampun katampi lan kosok wangsulipun salam taklim lan takzhim saking panjenenganipun Bp/Ibu ........(ortu CPa)........ mugi kaaturna
awujud Tirta Perwitosari minangka bebakalan siraman putra calon temanten kakung ugi sampun kula tampi kanthi suka gumbiraning manah, lan tumuli badhe ingadanan siraman calon temanten kakung nuwun inggih mas .........(CPa)........ anut rerantaman ingkang gumathok.Salajengipun, panjenengan sapendherek sumangga nuwun, kula dherekaken kepareng lenggah sinambi paring paseksen menggah siramaning calon temanten kakung.Mekaten menggah atur kula, wonten kirang langkungipun atur lan patrap, kula sakadang hamung tansah nyadhong pangaksami.Ing wasana, wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun.
kaliyan bumi. Inggih pitados dhateng Yesus Kristus ingkang Putra ontang-anting, Gusti kawula. Ingkang kabobotaken dening Roh Suci, miyos saking prawan Maryam. Ingkang nandang sangsara nalika jumenengipun Pontius Pilatus, kasalib, nglampahi seda, lajeng kasarakaken, tumedhak dhateng ing teleng palimengan. Ing tigang dintenipun wungu malih saking antawisipun tiyang pejah. Lajeng sumengka dhateng ing swarga, pinarak wonten ing tengenipun Allah Sang Rama Ingkang Mahakawasa.
patunggalipun para suci. Punapa-dene pangapuntening dosa. Tanginipun raga. Sarta gesang langgeng.RAMA KAWULADuh Rama Kawula ingkang winten ing swarga. Asma Paduka mugi kasucekna. Kraton Paduka mugi rawuha. Karsa Paduka mugi kalampahan wonten ing bumi kados dene wonten ing swarga. Kawula mugi
ngantos katandukaken dateng ing panggoga, namung mugi sami Paduka uwalaken saking piawon. Awit dene Paduka ingkang kagungan kraton saha wisesa tuwin kamulyan salaminipun.
Miyosipun temanten putriWahyaning mangsangkala apan wus dungkap titi laksitaning adicara. Rehning kados2 putra temanten putri anggenipun hanglulur salira hangelus wadana miwah hangadi busana sampun paripurna. Sumangga kita tumapak ing adicara minangka purwakaning pahargyan, nun inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga. Wondene ingkang hanganti sowanipun sri atmaja temanten putri nun inggih panjenenganipun Ibu …A… saha Ibu …B.. . Hambok bilih sampun samekta ing gati
pathet manyura. Sumangga, nuwun.Badhe methukPanjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi. Kawistingal sri atmaja temanten putri sampun lenggah anggana raras, tegesipun lenggah piyambakan saperlu nyenyadhang tumuruning Wahyu Jodho. Tanggaping sasmita risang duta pamethuk nun inggih panjenenganipun Bapa ……A…. saha Bapa ……B… mangka angayahi jejibahan luhur, kepareng badhe medal pasilan tumuju dhumateng peleremanipun putra temanten kakung. Humiyating risang duta pamethuk
upacara pasrah. Cucuking cundaka ingkang dipun sarirani panjenenganipun Bapa C miwah pengapiting
upacara panggih anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun sinengker. Wondene para paraga ingkang piniji nun inggih: Ingkang mratitisaken panggih putra temanten panjenenganipun Ibu …C…… Ingkang hanganti temanten kakung Bapa …E….. dalasan Bapa …F…. Ingkang nyamektakaken
gangsa Kodok Ngorek kalajengaken Ketawang Larasmaya laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.Badhe krobonganTinon wus paripurna upacara panggih, satuhu trep pindha curiga panggih kaliyan warangka. Bebasan getih rong tetes, daging rong tempel, balung rong ceklek, samangka wus manunggal
lelayaran ing samodraning gesang, angayahi darmaning kodrat. Jejering gesang kedah jejodhohan minangka sarana nangkaraken
widhiwidana ingkang sampun lumampah. Upacara krobongan punika antawisipun: timbangan, kacar-kucur, dulangan saha ngunjuk rujak degan. Wondene ingkang badhe mratitisaken lampahing upacara krobongan nun inggih panjenengnipun Ibu ……C…….. Dhumateng ingkang tinanggenah, wekdal saha papan kawula sumanggakaken. Lampahing upacara krobongan binarung ungeling Ladrang Sri Widodo laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.Badhe rawuhipun besanPanjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi, madyaning suka ing kalenggahan punika boten kekilapan kadang besan sutresna
pinapag saha ingacaran panjenenganipun BI ……A…. lajeng kalarapaken saha katampi panjenenganipun BI Y. Menggah rawuhipun kadang besan kabiwadha ungeling
ingkang piniji rahayuning sedya kasumanggakaken. Tumapaking adicara sungkeman binarung ungeling Ladrang Mugi Rahayu laras slendro pathet manyura (= Sekar
bombong miwah mongkoging manah, karana karoban ing sih sedaya ingkang sampun kepareng hanjenengi, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih menawi boten saged kawiyos ing lathi, namung kandheg wonten ing jangga, mila lajeng
pinarak ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih sinambi nglaras rarasing gendhing2 saking pita swara ngantos
tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados2 sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra
Sri Narendra laras pelog pathet barang. Sumangga nuwun.Badhe kirab kasatriyanPara tamu kakung sumawana putri ingkang winantu sagunging pakurmatan, kados2 putra temanten anggenipun
lenggah, kinarya hamiyak sepining swasana miwah hanglelipur tyas, badhe kaaturaken pasugatan lelangen beksan ……………………… ingkang badhe kaaturaken dening Rara …….. cs. Dhumateng para lebda ing budaya ingkang tinanggenah ngayahi gati, wekdal saha papan kasumanggakaken. Sumangga nuwun.
rawuh saha para lenggah, kinarya hangrantu laksitaning tata adicara salajengipun, kasuwun panjenenganipun para tamu lelenggahan kanthi mirunggan, sinambi nglaras rarasing gendhing2 ingkang badhe kaaturaken dening Paguyuban Karawitan Pranatalaras, ingkang dipun sesepuhi panjenenganipun Bapa Tjahjana. Dhumateng para wirapradangga, keparenga
langkung2 dhumateng BI Y sakulawangsa anggenipun hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi.Badhe waosan dongaSanggya para tamu, ngancik adicara salajengipun nun inggih waosan donga dening tetuwangga ingkang piniji. Atur donga konjuk dhumateng Gusti, mugi-mugi panjenenganipun BI Y anggenipun hanetepi darmaning sepuh, hamiwaha putra mahargya siwi, tansah winantu ing suka basuki. Semanten ugi temanten sarimbit anggenipun badhe lelumban
kepareng badhe ngaturaken donga panjenenganipun B/I ………., ingkang punika sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga nuwun.Sasampunipun waosan dongaSanadyan
basuki, lestari salami-lami, tur kathah rejeki, lumintu dhumateng para tamu kakung-putri. Sanadyan namung reroncening purwakanthi, mugi anthuk berkahing Gusti, numusi dhumateng panjenengan lan kula sami ingkang hanjenengi pawiwahan mriki.Badhe
nir ing sambekala. Minangka pratandha paripurnaning adicara, kasuwun panjenenganipun BI Y,
saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari/ratri kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi
saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah karawuhan panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang
gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh
tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Pangeran, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa lan
ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih
samudayanipun.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapa X sekalihan ingkang
kaliyan Bapa Y sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih. Gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang, bebasan ngebun-ebun enjang anjejawah sonten, ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenggo mboten saged pisah salami-laminipun.Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud rasukan sapengadhek, ing pangajab minangka agemanipun calon penganten putri.Mboten kekilapan Bapa X sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bapa Y sekalihan garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.Kejawi punika panyuwunipun Bapa X sekalihan, ing benjang menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning adat widhiwidana ingkang
kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kawula nyuwun sihing samodra pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.
ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa
lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning
saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka
kandha, saperlu mratitisaken murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa
anut satataning adat widhiwadana ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobonganPanca laksitagati
sinambi nglaras rarasing gending2 saking Paguyuban Karawitan Pranatalaras ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Cahyono.Nuwun, nuwun, matur nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[pasrah penganten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten.
sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten kakung pun Bagus Santo, atmaja kakung saking Bapa X sekalihan ingkang pidalem ing Salatiga sampun kelampahan dhaup suci kaliyan Rara Ratih, Kenya siwi saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan, kala wau dinten …………………., surya kaping ………………………, wanci tabuh ……………, mapan ing ………………………….., kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa.
sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang
pangaksama.Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[nampi penganten]Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi
panuwun ingkang tanpa papindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya kanthi wilujeng
Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng
bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing
krama, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[atur pambagyaharjo]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para
saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Y sekalihan anggenipun hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih N sampun kalampahan
pambyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Y sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna, saengga pikantuka leliru ingkang satraju
panjenengan sami, kersaa paring donga pamuji pangastuti. Mugi-mugi sri penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun
Gusti, rama ibunipun, lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan bangsanipun murakabi
ing kita sadaya.[ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti
kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani
sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa X ingkang lumantar kawula.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Santo putra kakung Bapa X kaliyan Rr Ratih putra sesilih Bapa Y, rikala …………………………………………….. . Pramila ing kalenggahan punika, Bapa X ngaturaken angsal-angsal miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi.Dhumateng panjenenganipun Bapa B dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.Minangka
Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[nampi ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun.
Semarang, piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing
basuki ingkang kaesthi, miwah tansah gagah ingkang jinangkah.Dhumateng panjenenganipun Bapa A dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika saperlu hanjenengi sedaya adicara.Minangka
anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.PAWIWAHAN JUMENENGPara tamu kakung miwah putri ingkang winantu ing karahayon.Nuwun, ngaturi uninga bilih Bapa Sutarno sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, dene Bapa/Ibu Siswanto sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, inggih Adimas Santo lan Dhiajeng Ratih ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring
karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya
keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu harmonis, saling berdampingan, intine kabeh kudu cocog.
Apa-apa sing marakna ora cocog kudu dihindari, angger ana sing bisa ngganggu keseimbangan kuwe kudu cepet digenahna ben kabeh mbalik harmoni maning, mbalik cocog maning.
Umum sing cokan ngganggu keseimbangan kuwe yakuwe polah menungsane, mbuh polah menungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing nggenahna maning umume dipimpin utawa dadi tanggungjawab pimpinan masyarakat.
Sing angel nang kebudayaan Jawa yakuwe angger keseimbangan kuwe diganggu polah menungsa karo menungsa sing umum nimbulaken konflik (harmoni keganggu). Sing jenenge ora cocog utawa ora seneng tuli umum ning merga arep ngindari konflik, umume rasa ora cocog kuwe
Balas	Lha piye meneh tho pak lek, Jenenge wong urip kuwi panjek okeh lelakone, sing penting iso urip bebrayan karo Masyarakat, Alam semesta, Manusia lan Gusti Allah ingkang murbeng dumadi. Lak yo ngono tho pak lek???:)
Balas	enjieehhhh leres sak estunipun pakde… niku kedah sami-sami pangerten ingkang sesami mahluk urip… opo meneh sareng Gusti Allah sing Moho Suci niku kedah tunduk sareng patuh ingkang ajaran-ajaran sing di contoi
Nakoda melu wasesa, Kaduk bandha sugih wani, Sarjana sirep sadaya, Wong cilik kawelas asih, Mah omah bosah-basih, Katarajang marga agung, Panji loro dyan sirna, Nuli Rara ngangsu sami, Randha loro nututi pijer tetukar.?(?Nakhoda
Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; ?(
zaman; ?)160.?; iku tandane putra Bethara Indra wus katon; tumeka ing arcapada ambebantu wong
manusia Jawa berpedoman pada trisula weda; tajamnya tritunggal nan suci; benar, lurus, jujur; didampingi Sabdopalon dan Noyogenggong)166.idune idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa(
pucuk; gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda(
dewa bersenjata trisula wedha; itulah pemberian dewa)173.nglurug tanpa bala; yen menang tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
tak kekudang ing tembé bisaä dadi manungsa sing utama.. kautamané wong urip mono ora dumunung ing gebyaré bandha donya, drajad lan pangkat, nanging dumunung ing atimu. ati sing bisa mangerti marang konco, tonggo, lan sedulur.
naliko isih jabang bayi kowe tak gedhöng. tangan, sikil lan awakmu dibungkus dadi siji ngganggo slendang sak lembar, karebèn anget awakmu.. naliko digedhong kowe ora bisa polah.. iku kabeh minongko pralambang, supoyo ing tembé tumuju diwasa, kowe bisa dadi wong sing jejeg, anteng.. kowe keno polah, nanging polahmu kui kudu nggegulang marang kabecikan..
naliko isih bayi, ngombemu banyu susune ibumu, yo banyu katresnan murni.. sak mbiying mbiyinge kowe, sak paripolahmu sing gawe kuciwane wong tuwamu, kowe tetep anakku..
dadiyo koyo Srikandi lan Raden Ajeng Kartini.. nadyan wanita, nanging digdaya lan nresnani marang kawula lan bangsane..
Nan 62 raw manga, Saiki Kusuo no
ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.
Pacet : Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe ngangsu kaweruh wonten Padepokan Bonorowo ngriki.
Mn. Sopal : Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.
Bedalem : Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.
Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.
K. Besari : Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.
L. Peteng : Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.
Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.
K. Besari : Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.
Pacet : Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.
K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.
Pacet : Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.
Kalang : Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.
Pacet : Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.
Bedalem : Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.
Pacet : O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.
Peraga : 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin
Besari : Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?
Kalang : Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.
Besari : Lha sampeyan pripun ? Ngebotke kula napa ajeng sabela kaliyan Kakek-e Pacet ing Bonorowo ?
Besari : Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.
Menak Sopal : Kula mireng suwanten gembludug ing salebeting panepen, wonten kahanan menapa, Kyai ?
Pacet : Niku wau wonten klebating tiyang, ajeng mrawasa kula. Nanging boten tumama.
Sopal : Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang, nanging sakmenika duka malih, wonten pundi ?
Pacet : Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti ketemu.
Dialog : Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih, Den ? sajake kok kesesa ? Kamangka bojo kula teng tangsi, pripun mangke ?
Dagelan b : Kenek perkara narkoba apa priye kok digawa Polisi ? Mula kang, wis
Dagelan b : O, o, o, Astaghfirullah Harngadiiiim. Kaget aku, jebul teng tangsi kuwi meteng – patang – sasi.
Kb. Sore : Emban lan para dayang-dayang kabeh, aku wis rumangsa marem banget, dene wis pinter caos panglipur bisa dadi gumbiraning penggalihku.
Utri : Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.
Kb. Sore : Lha yen kowe Cenil ? dak keparengake matur.
Cenil : Semanten ugi kula, menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.
Kb. Sore : Pagawean kang becik hayo padha dilestarekake, yen kowe rumangsa ora bakal dadi wanita kang piguna tumraping bebrayan agung.
Kalang : We-lha, padha klumpukan, Nini Kembangsore apa Ramamu, paman Bedalem ana dalem.
Kb. Sore : Wonten, wonten ing pidaleman.
Kalang : Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing papan kene.
Lb. Peteng : Lik, rene-a Lik ! Yen ngono awake dewe iki keblasuk, …
Kb. Sore : Boten, boten sampun kesesa, mapan panjenengan boten priksa.
Lb. Peteng : Aku aran Pangeran Lembu Peteng, putrane Rama Brawijaya ing Modjopahit.
Kb. Sore : Wadhuh nyuwun gunging
Lb. Peteng : Ora apa-2 ngadeg bae, aku ora apa-apa kok.
Kb. Sore : (sambil berdiri lagi), Menawi mekaten kula derek nepangaken. (Salam) Kula nami Rara Kembang Sore, putra putri Rama Bedalem ing Bethak.
kedadosan punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos, sak menika kados pundi.
Bedalem : Siyagakke prajuritmu, Lembu Peteng kudu dadi
Jo Gelo : Waduh gusti putri, piye kang diaturake apa ora.
Jo Rono : Matura, aturna bae.
Jo Gelo : Sejatosipun Jeng Pengeran njegur ing salebeting lepen menika, malah Jeng Pengeran sampun seda, Gusti Putri …
Kb. Sore : Piyee…wis seda ! saduh kepriye mula bukane ?
Jo Lembung : Lajeng panjenengan bade tindak pundi Gusti Putri ? kabeh .. Inggih bade tindak pundi ?
Kb. Sore : Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe donga dinonga wae.
Becak : Tole, Dadap Tulak lan kowe Dadap Langu, wiwit esuk mau manuke Prenjak kok muni ngganter bae, iki mesthi bakal ana tamu, mula kowe sing tanggap marang swasana lan sasmita.
Becak : Kene-2 adiku Kasan Besari. Apa padha slamet sak tekamu ? Kepriye kabare Tunggul, rak ya padha slamet kabeh ta ?
Besari : Teka kula wilujeng Kakang, taklimk kula katur Kakang Kyai Becak …ya….
Becak : Sing kok karepake apa tumbak Kyai Korowelang ?
Besari : Nggih niku, awit kasembuh Kyai Korowelang omo tikus sami ngalih ajrih.
Becak : Yen bab tumbak kuwi aku ora entuk, merga kuwi pancen gadhuhanku, lan maneh sapa ya sing kuat kanggonan Tumbak Kyai Korowelang ? Mula dak nggo wasiat dak openi apik-apik, aja nganti ucul saka tanganku.
Besari : Wong disilih kok ora oleh, Yen ngoten kula kepengin weruh mawon, kersane lega manah kula.
Becak : Yen pengin weruh, … kana le jupukna lan kowe gawea
Dadap Tl : 1. Lik Kowe sing mejahi Bapak :
Danapati : Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.
Bedalem : Yayi Pengeran Kalang, dipun sekecakaken lenggahipun.
Besari : Leres ngendika panjenengan Kanjeng. Ananging sampun was sumelang, menawi wonten dukanipun sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, kula ingkang majeng dados tamenging Negari. Kula sampun anggadahi sipat kandel arupi tumbak nami Kyai Karangelang. Ampuhipun ngedap-ngedapi. Sampun malih lamaking jalma limprah, prasat katamakake gunung bakal jugrug, segara bade asat bumi sigar adu mrapat.
Bedalem : Matur nuwun Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten tidha-tidha malih.
Kalang : Sembah kula mugi katur sinuwun Brawijaya ing Mojopahit lumantar Gusti Patih Pramada.
Besari : Kula ugi ngaturaken wilujeng sarawuhipun.
Pramada : Ya, ya, kabeh wae wis dak tampa, tibo-a sapada-pada.
Bedalem : Anu … eek, … Kanjeng Pangeran Lembu Peteng pancen sampun dumugine seda.
Kalang : Nyuwun sewu, nyuwun sewu.
Pramada : Lha terus sapa sing nyedani Pangeran Lembu Peteng ? Sepisan maneh sapa?
Bedalem : Kula, kula, awit Lembu Peteng sampun wani madonaken Adipati Bedalem.
Pramada : Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.
Bedalem : Kula kinten mboten perlu sowan. Kula boten badhe sowan, amargi bab menika sampun rampung, sampun pas menawi Sinuwun Brawijaya, ngantos kalenggahan menika boten wangsul ing Kadipaten Bethak.
Pramada : Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada. Aku bakal nggunakake wasesaku, Bedalem kowe bakal dak
Bedalem : Kakang Besari, kula mundut tanggel jawab sampeyan, pripun yen wonten kedadosan kaya ngeten niki.
Besari : Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan, kula pecahe sirahe Patih Pramada. Keparenga nyuwun pamit.
Pramada : Pangeran Bedalem manuta dakrangkeng dak sowanake sinuwun Barawijaya ing
Kalang : Wadhuh nyuwun pangaksami, sejatosipun boten kirang-kirang anggen kula matur ngersanipun Kakang Pangeran Bedalem, ananging atur kula tansah boten dipun dahar, Bab kedadosan menika kula boten tumut-tumut Gusti Patih.
Pramada : Wis, wis, Pengeran Kalang nyatane kowe ora luput, yen Bedalem tumekane pati iku mono ngundhuh wohing penggawe.
Kalang : O, mekaten, sanget kaluhuran sabda dalem, Gusti.
Pramada : Sawetara Bethak komplang, mula Kadipaten Bethak dak pasrahake kowe Kalang. Sak leker genthonge, wewangunan kang rusak merga paperangan wangunen bali karo angranti dawuh-dawuh saka ngersa dalem sinuwun Mojopahit.
Ringgit : Ananging kenging menapa raosing manah kula tansah was-was, pindane milar bayi ing sapinggiring lepen, kang bok.
Mursada : Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik. Kangbokarep ing pungkuran.
Kalang : Sampun-sampun Kangbok, sampun sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.
Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.
Kalang : Boten panenengan kedah kersa menapa kula kanthi mrawasa, manut nggih.
Mursada : Pangeran Kalang, murang tata timen kowe, sapa Ringgit lan sapa kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.
Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu
Kalang : Jurit, aja wedi kangelan, ranketen Rara Ringgit ajaken bali, aln sing saperangan patenana Retno Mursada, mundak gawe sesuker ing Kadipaten Bethak.
Jurit : Sendika, nyuwun tambahing pangestu.
Ringgit : Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah kula ingkang nandang lelampahan ingkang kados mekaten.
Patih : Sampun, sampun Kanjeng, Rara Ringgit sampun njegur ing salebeting sendang, sampun dumugining seda, sumangga kula aturi ngeklasaken.
Kalang : Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.
Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??
Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.
Empu : Saderengipun kula ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.
Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.
Pramada : Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.
Mentrik : Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.
Empu : Dak tampa, enggal aturna lumebu.
Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.
Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?
Mursada : Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.
Pramada : Nanging ya gene sira ana papan kene ?
Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.
Kb. Sore : Sopo sira wani munggah ing Gunung Cilik kene ?
Kalang : Menapa kula sampun eben ajeng kaliyan Sang Empu Winadi ?
Empu : Wis, sira wis ana ngersane Ang Empu Winadi. Lan terus sapa sira, lan duwe kekarepan apa tekamu ing Gunung Cilik kene ?
Kalang : Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan lampah ndodok.
Pramada : Kalang, coba tontonen sapa sing ana pangarepmu lan tontonen sapa aku !
Kalang : Lhoooo Kembang Sore…to, panjenengan Gusti Patih, boten…x3 !
ojok nganut koncomu. koncomu iku durung karuan bener. dadi arek iku seng yakin tala ambek potensi-ne dewe. ojok njagakno arek liyo ae”
ambek arek’e pas wayah sinau.
“mbak, wingi2 pas pelajarane pak Iwan, aku aktif loh. aku njawab terus, liyane podo meneng ae. lha aku kan
ancen kudu ngono. iku baru seng jenenge sekolah. lha opo artine sekolah nek
maneh. rungokno iki, aku kate crito. misale yo onok wong 2 podo2 dikongkon mlayu nang garis
mek pisan. mumpung sek enom,
"Piye2.. arep sambat opo su?"
Yo ngono kui kalimat pembuka pas sue ra ketemu bocah iki. Dipun tepangaken, rencang kulo sakmeniko
pas mangan mieayam ro rasan2. Sek do tuku mieayam njuk do kukut ambyar kabeh soale cah 1 iki nek ngguyu ra temoto. Mekaten rodo diluih2ke sithik ben
nggowo rokok iku wajib, ora perduli tamu opo tuan rumahe ngrokok opo ora yen ora nggowo
rokok iku malah ora sopan lan ora nduwe anggah-ungguh sesrawungan.
ngomongne ngelek-elek seng diwawancarai, gek ngono ae ora
terbukti sisi elek'e je...
Jan uwong kok ora njowotenan, uwong opo uduk? Emboh
AhongSelasa, 04 November, 2014Ketemu konco wae sing di takokne disik dewe panggah rokok. dadi rokok iku luweh
Persatuan Sepak Bola Seluruh Indonésia, kang disingkat PSSI, ya iku punjere organisasi kang ngurusi babagan ulah raga bal-balan ing Indonésia.[1] PSSI diresmikake nalika tanggal 19 April 1930 kangthi jeneng Persatuan Sepak Raga Seluruh Indonésia. Ketuwa umum kang pisannan ya iku Ir. Soeratin Sosrosoegondo.[1] PSSI dadi siji karo FIFA nalika taun 1952, banjur mlebu ing AFC nalika taun 1954.[1] PSSI miwiti kompetisi Liga Indonésia wiwit taun 2005, PSSI uga nganakake Piala Indonésia. Ketuwa Umum PSSI wiwit tanggal 9 Juli 2011 ya iku Djohar Arifin Husin.[1]
Ana ing pungkasan taun 1920, pertandingan voetbal utawa bal-balan sering kali dianakake kanggo ngramekake pasar malem.[2] Pertandingan dilakokake nalika dina wis mlebu wayah sore.[2] Sebenare sakliyane bal-balan , bangsa eropah uga kalebu bangsa walanda uga ngenalake ulah raga liya kaya kasti, bal tangan, renang, tenis, lan hoki.[2] Nanging, kabèh jinis ulah raga mau dibatesi kanggo kalangan Éropah, Walanda, lan Indo.[2] Alhasil bal-balan kang paling disenengi merga ora mbutuhake panggon kang khusus lan wong-wong pribumi uga olèh main bal-balan.[2] Lapangan Singa (Lapangan Banteng) dadi seksi nalika wong walanda nganakake pertandingan panca lomba (vijfkam) lan tienkam (dasa lomba).[2] Khusus kanggo bal-balan, serdadu ana ing tangsi-tangsi militer kang paling sering tanding.[2]
^ a b c d (id)www.pssi-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=PSSI&oldid=1109686"	Kategori: Organisasi ulah raga IndonésiaBal-balan ing Indonésia	Menu navigasi
Kanthi sarana blog iki awake dhewe ditemok-ke maneh mas. Senajan wis sekitar 9 tahun pisah.
Mas Ali sampun gahdah putra nggih? Alhamdulillah, dadi kangen. Salam kagem sedoyo keluwarga.
01/04/2008 at 18:51	Balas	Assalamu’alaikum dik/
ugo neng jabotabek area..neng bekasi..sukses yo..wassalamu’alaikum
01/04/2008 at 12:46	Balas	Wa’alaikum salam Mas Cahyo…
Monggo-monggo! Sugeng mampir nggih!
Matur nuwun banget lho sampeyan sampun nuweni (jenguk) blog
tapi…jalaran kulo tebih lan telat ngomong tresna…
kedhisikan uwong….he..he. nasib…
bareng wis dhuwe putro siji..lagi ngerti nek aku ndisik tresna…wah wis kadhung jarena…
Mas..kulo nderek langkung…cah solo sing nang rantau…
rung kaji, gek wis mbak mumpung putra2ne isa ngunggahke kaji, pahalane ra ketung tenan nek nganti ana anak bekti ngunggahke kaji wong
Opo ra ono kimcil liyo sek seneng koe
Dadi koe nikung bojo’ne konco dewe
Aaaku kurang opo kok koe iso tego
Opo ono salahku tros koe nikung aku
Opo butuh tanjakno kok aku kudu lilo
Yen aku pok tompo, jenengmu tag tompo
Sakjane aku nguyu mikerke tumindhak mu
Kok koe ngragas banget dopeni ogk ra ngerti
Saktenane atiku loro nanging aku kebacot loro
Jarene konco kentel bojomu tag sleding
Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng
klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing even comparing this used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing
Balas →	mbiyen jalan mbantul yg tembus jokteng kulon full wong ngepit
Gambar, ing ing wiki jejuluk Basa saka Peluncuran Jakarta, penerje...
kyai kanjeng lirik lagu terbaru lagu kyai kanjeng album lirik lagu lagu kyai kanjeng text lirik lagu lagu kyai kanjeng terbaru koleksi lirik lagu lagu kyai kanjeng text lagu lagu kyai kanjeng lagu kyai kanjeng Lyric
warsa nuli, Ana dhawuhing bebendu, Kelem negaranira, Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa.”
Pajangan • Pandak • Piyungan • Pleret • Pundong • Sanden • Sedayu • Sewon • Srandakan
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tamanan,_Banguntapan,_Bantul&oldid=1105196"	Kategori: Banguntapan, BantulKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta Hadiningrat,pada kedudukannya dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kanjeng Sultan
arep takon meneh ni..tapi akeh ni pertanyaannya
no.1 Laporan PPh badan misal PT.A untuk th 2009 udah dilapor tapi laporannya kliru kabeh, trus piye iki..carane ngoreksi?? opo aku bikin pembetulan atau dimenengke wae iku
Kebumen, Kebumen Banioro, Karangsambung, Kebumen Banjararjo, Ayah, Kebumen Banjareja, Kuwarasan, Kebumen Banjarejo, Puring, Kebumen Banjarsari,
Kebumen Benerkulon, Ambal, Kebumen Benerwetan, Ambal, Kebumen Binangun, Karanggayam, Kebumen Blater, Poncowarno, Kebumen Blengorkulon, Ambal, Kebumen Blengorwetan,
Cipt: Yhady's Bumine nangis, eluhe lumpur agawe girisBumine nesu, watuk-watuk ndadekake lindhuBumi wis tuwo, jare kiyamat wis arep tekoIki pratondho, bendune sing moho kuoso
Bumine sambat, gununge gundhul alase dibabatBumi loro ati, banjir bandhang anggegirisiUjare wong pinter, alas kang subur minongko pagerPagering bumi, murih alam tetep lestari
Reff:(Adhuh gusti, kulo nyuwun pangapuro)(Kulo niki, sampun kathah dosa)Adhuh gusti, ingkang moho kuosoNyuwun luwar, saking gudho pangrencono
(Pro sedulur, tunggal nuso tunggal bongso)(Ojo congkrah, lan ojo suloyo)Bareng urip, golek dalan padhangSujud sukur, wonten ngarsane pengeran
Kidunge ati, pangruwat bongso sak nagariMonggo ndedonga, dahuru inggalo sirnoCancut gumregut, bebarengan mbangun projoLestarekno alam, murih bumine ra murko
Kidunge ati, pangruwat bongso sak nagariMonggo ndedonga, dahuru inggalo sirnoCancut gumregut, bebarengan
Rupa-rupane kangmas, alah rupa-rupaneRupa-rupane mbakyu, anake mbok rondo
enom mestine, dadi golek’anAyem? nggarang dikarak gawe pawitan
Ojo tok pikir, rai mbancer dolek’anmuRai kelimis, rame
kowe, ora kewetonKarek kowe wis gerang, timbangono
Mbok perawan karo joko podo aeOra trimo, dudingane uwong
Bapak lan emak, seng nggedekake kawit bayiCilik digedhong, nangis dibopongPengen njaluk ning kowe, ora kewetonKarek kowe wis gerang, timbangono
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.50, 14 Sèptèmber 2016.
Posted on Januari 17, 2011. Filed under: serat | Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau
Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun).
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.
inggih botên kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wêdaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangêrtosipun kêdah angen mangsa lan êmpan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af’al).
I, 2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.
II, 3. Kapindho, ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing
II, 4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing
II, 5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.
II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
ing. el. tech. inf.Dipl. ing.
Kecskemét dumunung ing tengah antara Budapest lan Szeged, 86 kilometer saka kaloro kutha mau, amèh padha adohé saka loro kali gedhé ya iku Kali Danube lan Kali Tisza.
Kecskemét nduwèni 107,267 padunung (2001). Populasiné
fiKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa pranala barkas rusakKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.21, 5 Januari 2017.
Versi: Cak Rul ft. Nella Kharisma Pr:
Munio arep takon opo.. Pr:
Wong tresno kuwi gandengane roso.. reff:
Ojo kesusu mas kowe ngomong tresno,
Wong akeh perawan sing neng njobo kono..
Opo maneh tresnamu ora tenanan.. Lk:
Aku wis siap najan tresno marang rondo..
[00:00.02]Tresno Marang Rondo
[00:00.02]by: Cak Rul ft. Nella Kharisma
[00:44.04]>>>
[00:47.04]Pr: Mas aku takon ojo ngguyu,
[00:52.99]Pr: Mas aku takon ojo nesu..
[01:00.16]Pr: Coba to wangsulono..
[01:07.04]Lk: Dhik kowe arep takon opo,
[01:13.69]Lk: Mbok ojo gawe bingung atiku..
[01:20.59]Lk: Munio arep takon opo..
[01:28.06]Pr: Mas opo bener kowe tresno,
[01:34.06]Pr: Akeh perawan kok malah milih rondo..
[01:41.01]Pr: Aku wedi mbok gawe kuciwo..
[01:48.29]Lk: Dhik tresnaku tanpo upomo,
[01:54.40]Lk: Ora perduli prawan utowo rondo..
[02:01.12]Lk: Wong tresno kuwi gandengane roso..
[02:46.26]>>>
[02:49.26]Pr: Ojo kesusu mas
[02:52.37]Pr: kowe ngomong tresno,
[02:56.10]Pr: Wong akeh perawan
[02:58.52]Pr: sing neng njobo kono..
[03:26.25]Lk: urip bebarengan..
[03:30.18]Lk: Senajan aku joko
[03:33.40]Lk: sliramu rondo,
[03:36.87]Lk: Aku wis siap
[03:39.08]Lk: najan tresno marang rondo..
[04:23.36]>>>
[04:26.36]Pr: Ojo kesusu mas
[04:29.06]Pr: kowe ngomong tresno,
[04:32.49]Pr: Wong akeh perawan
[04:34.62]Pr: sing neng njobo kono..
[04:38.73]Pr: Aku emoh mas
[04:41.69]Pr: mung digawe ampiran,
[04:45.74]Pr: Opo maneh tresnamu
[04:49.53]Pr: ora tenanan..
[04:53.35]Lk: Dhik tresnaku
[04:55.97]Lk: tresno tenanan,
[04:59.27]Lk: Aku kepengen wong loro
[05:01.81]Lk: urip bebarengan..
[05:06.73]Lk: Senajan aku joko
DASAR MOROTUOKU WONG GAMPANG KAGET,
AJEK NGLILIR KRUNGU SING KREKET KREKET..
MUNG KUDU NGGUYU YEN ELING DEK BIYEN,
NALIKO DURUNG SEPASAR AKU DADI MANTEN..
YEN DIGAWE OBAH KOYO NGGO NJOT-NJOTAN..
NGGUYU YEN ELING DEK BIYEN,
YEN DIGAWE OBAH KOYO NGGO NJOT-
]MUNG KUDU NGGUYU YEN ELING DEK BIYEN,
[01:34.03]NALIKO DURUNG SEPASAR AKU DADI MANTEN..
[01:41.53]NGGUYUKU MUNG KELINGAN DIPAN,
[01:48.05]YEN DIGAWE OBAH KOYO NGGO NJOT-NJOTAN..
[01:55.66]DASARE BOJOKU ISINAN,
[02:02.56]PILIH NGGELAR KLOSO NGAJAK TURU JOGAN..
[02:39.07]>>>
[02:42.07]KELINGAN BIYEN PAS DADI MANTEN ANYAR,
KUDU NGGUYU YEN ELING DEK BIYEN,
[03:42.50]NALIKO DURUNG SEPASAR AKU DADI MANTEN..
[03:49.35]NGGUYUKU MUNG KELINGAN DIPAN,
[03:55.88]YEN DIGAWE OBAH KOYO
Balik mulih kari kathok’e..
Cabutan, gratisan.. Wong wadon suka nongkrong,
[01:08.34]Wong wadon belakrak’an,
[01:11.88]Itu namanya cewek bondolan..
[01:15.56]Murahan, obralan..
[01:43.38]Wong lanang akeh turune,
[01:46.48]Iku arane wong lanang sugih..
[01:50.46]Lanang sugih, lanang sugih
[01:53.71]Tapi sugih utang..
[01:56.37]Wong lanang sobo cafe,
[01:59.36]Balik mulih kari kathok’e..
[02:03.02]Kari kathok, kathok kolor
[02:06.58]Kolor kolor ijo..
[02:08.76]Ning warung tuku pangsit,
[02:12.11]Mangane yen pas luwih..
[02:15.91]Duwe wong lanang pelit,
[02:19.33]Bengi ben turu dewe..
[02:43.12]>>>
[02:46.12]Bondolan jaman sekarang,
[02:50.12]Bondolan istilah anyar..
[02:53.26]Bondolan jaman sekarang,
[02:56.86]Bondolan istilah anyar..
[03:11.60]Pada doyan bondolan,
[03:14.84]Pada doyan bondolan..
[03:19.66]Bocah lanang doyan wadon,
[03:26.78]Wong wadon belakrak’an,
[03:29.57]Itu namanya cewek bondolan..
[03:33.49]Murahan, obralan..
[04:01.27]Wong lanang akeh turune,
[04:04.32]Iku arane wong lanang sugih..
[04:07.99]Lanang sugih, lanang sugih
[04:11.53]Tapi sugih utang..
[04:14.40]Wong lanang sobo cafe,
[04:16.90]Balik mulih kari kathok’e..
[04:20.74]Kari kathok, kathok
Opo bener kuwi kabar sing tak tompo..
Kabar opo dhik sing mbok tompo,
Aku krungu kowe kecanthol wanito liyo,
Kowe isih ra percoyo karo tresnaku..
Ono’ sms ning hp sing kok glethakno..
Wis tak percoyo nyatane malah ndodroh..
[01:13.06]>>>
[01:16.06]Pr: Mas aku arep takon kowe,
[01:20.28]Pr: Opo bener kuwi kabar sing tak tompo..
[01:25.51]Lk: Kabar opo dhik sing mbok tompo,
[01:30.48]Lk: Ojo nggawe atiku gelo..
[01:36.39]Pr: Aku krungu kowe kecanthol wanito liyo,
[01:41.30]Pr: Kok tego nggawe atiku
[02:40.29]Lk: Pirang taun kowe urip karo aku,
[02:45.03]Lk: Kowe isih ra percoyo karo tresnaku..
[02:50.87]Pr: Aku ora mung krungu soko wong liyo,
[02:55.71]Pr: Ono’ sms ning hp sing kok glethakno..
[03:01.39]Pr: Ngumbar sayang lan tresno karo sopo,
[03:06.12]Pr: Wis tak percoyo nyatane malah ndodroh..
[03:38.70]>>>
[03:41.70]Pr: Mas aku arep takon kowe,
[03:46.24]Pr: Opo bener kuwi kabar sing tak tompo..
[03:51.90]Lk: Kabar opo dhik sing mbok tompo,
[03:56.64]Lk: Ojo nggawe atiku gelo..
[04:02.35]Pr: Aku krungu kowe kecanthol wanito liyo,
[04:07.97]Pr: Kok tego nggawe atiku loro..
[04:12.94]Lk: Aduh dhik ojo gampang percoyo,
[04:17.67]Lk: Yen tanpo bukti ning ngarepe moto..
[04:52.31]>>>
[04:55.31]Lk: Salah tompo kowe kuwi salah tompo,
[05:00.10]Lk: Ojo gampang percoyo omonge wong liyo..
[05:05.77]Lk: Pirang taun kowe urip karo aku,
[05:10.62]Lk: Kowe isih ra percoyo karo tresnaku..
[05:16.59]Pr: Aku ora mung krungu soko wong liyo,
[05:21.25]Pr: Ono’ sms ning hp sing kok glethakno..
[05:26.92]Pr: Ngumbar sayang lan tresno karo sopo,
[05:31.71]Pr: Wis tak percoyo nyatane malah ndodroh..
[05:37.90]Lk: Salah tompo kowe kuwi salah tompo,
[05:42.88]Lk: Ojo gampang percoyo omonge wong liyo..
[05:48.60]Lk: Pirang taun kowe urip karo aku,
[05:53.39]Lk: Kowe isih ra percoyo karo tresnaku..
[05:59.37]Pr: Aku ora mung krungu soko wong liyo,
[06:04.16]Pr: Ono’ sms ning hp sing kok glethakno..
[06:09.62]Pr: Ngumbar sayang lan tresno karo sopo,
[06:14.30]Pr: Wis tak percoyo nyatane malah ndodroh..
[06:20.01]Pr: Wis tak percoyo nyatane malah ndodroh..
Nadyan sliramu mung bojo simpenan.. Tak rewangi cing-kucingan,
Wis lumrahe wong duwe bojo simpenan.. reff:
Tak pekso sliramu dadi simpenan.. Roso tresno kang sejati,
Najan sliramu dudu’ bojo resmi.. reff:
Najan sliramu dudu’ bojo resmi..
[00:46.07]Nadyan sliramu mung bojo simpenan..
[00:55.14]Tak rewangi cing-kucingan,
[00:59.44]Karo bojo aku wedi konangan..
[01:06.93]Repote andum katresnan,
[01:12.85]Wis lumrahe wong duwe bojo simpenan..
[01:46.35]>>>
[01:49.35]Sueneng jeng sliramu, wong ayu
[01:55.45]Ojo nganti nduwe loro ati..
[02:02.55]Senajan ora dadi bojo resmi,
[02:09.11]Percoyo-o tresnaku tandus neng ati..
[02:15.94]Yen aku jeng wis kadhung kepranan,
[02:22.72]Wong kasmaran ora nggagas kahanan..
[02:29.69]Amergo aku iki wis bebrayan,
[02:35.90]Tak pekso sliramu dadi simpenan..
[02:44.00]Roso tresno kang sejati,
[02:49.74]Kabeh mau peparinge gusti..
[02:57.07]Ojo nganti mbok cidrani,
[03:03.37]Najan sliramu dudu’ bojo resmi..
[03:37.03]>>>
[03:40.03]Tresnaku marang sliramu,
[03:44.84]Paribasan sundhul langit pitu..
[03:52.56]Rino wengi mung kelingan,
[03:58.35]Nadyan sliramu mung bojo simpenan..
[04:07.09]Tak rewangi cing-kucingan,
[04:10.55]Karo bojo aku wedi konangan..
[04:19.08]Repote andum katresnan,
[04:25.11]Wis lumrahe wong duwe bojo simpenan..
[04:59.27]>>>
[05:02.27]Sueneng jeng sliramu, wong ayu
[05:08.18]Ojo nganti nduwe loro ati..
[05:15.09]Senajan ora dadi bojo resmi,
[05:21.68]Percoyo-o tresnaku tandus neng ati..
[05:29.03]Yen aku jeng wis kadhung kepranan,
[05:35.37]Wong kasmaran ora nggagas kahanan..
[05:42.33]Amergo aku iki wis bebrayan,
[05:48.80]Tak pekso sliramu dadi simpenan..
[05:57.26]Roso tresno kang sejati,
[06:02.43]Kabeh mau peparinge gusti..
[06:09.65]Ojo nganti mbok cidrani,
[06:15.61]Najan sliramu dudu’ bojo
Pancen perlu, kanggone aku kowe dik Pr :
Kewajibanku, aku ngancani dede Pr : Yen kowe bokek sitik, ora ono duit
Lk : cepet-cepet, mengko tak utangke
Mati urip barengan saklawase reff : Pr :
Ruh wong ayu, kowe njur kepiye Lk :
Paling-paling, mung nglirik sitik wae Pr :
Urip Mung Sedelo (koplo sagita ngamen 7)
Jare duite segudang, tumpakane mobil sedan
Nyatane ora sembahyang Elingo jaman semono, naliko kumpul konco
Yen mati ora digowo Bocah-bocah elingo yen wis gede
Pamit sekolah, nyatane kok gendak’an
Turut ratan, karo nyekel botol minuman Lk :
Bingung sak itik sambat duit utangan Pr :
Menyang dunyo, urip amung sedelo reff :
ngandhar-andhar angendhukur ‘ meluas membau’ ( p.4 Pangkur b.3) kata ngandhar-andhar ‘ membau ?(a(N)andhar-andhar).
b. marma dipun ngati-ati’ maka harus berhati-hati’ (p.89 Kinanthi b.4) kata ngati-ati’ hati-hati’ ? (a(N)ati-ati)
nora kaya si punggung anggung gumunggung,
Sedulur Papat Lima Pancer I. Budaya Jawa 1.1 Kitab Puwajati / Kejawen : SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku
pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong
jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang
karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
sedulur papat lima pancer. Sedulur papat adalah panakawan, lima pancer adalah ksatriya.
I.3. Asal Usul Sedulr Papat Kalima Pancer Ugo marang asal-usule sedulur papat kang momong djalmo monongoso. Sak durunge Bumi Suci kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek nggawe ukom kanggone djalmo monongoso. Bandjor Gusti ngetokake kuwasane nggawe sukmo lan udjute rogo, kang ditetesake Gusti ing Bumi Suci. 1) Naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar-anyaran. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sesasi; 2) Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo,marang djabang bayi kuwi kang artine Bongoso, 3) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek rong sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Werno, 4) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek telung sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Kulet, 4.) 5) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek patang sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Uthek, 5.) 6) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek limang sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Otot, 6.) 7) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek enem sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Balong, 7.) 8) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek pitung sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Rambut, Geteh lan Dageng, Lan iki kang disebut Sampurnane Gusti, nyiptakake djalmo monongoso, deneng udjute djabang bayi uwes sampurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo monongoso kang uwes luweh disik teko ono ing Bumi Mulyo iki, kang Gusti suwun: Matur nuwun , marang Gusti Kang Moho Kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang di ciptakake Gusti ing Bumi Suci kuwi uwes sampurno, Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi ucul
djabang bayi kuwi umure arep ngancek wolong sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe asal-usule sedulur papat, ugo artine sedulur papat: 1. Geteh puteh artine: Welas asih , 2. Bungkos artine: Kang nggawekekuatan , 3. Ari-ari artine: Kang ndjogo sukmo , 4. Geteh abang artine: Kang nglawan bebayan , Bandjur sak teruse Gusti ngetokake kuwasane nggawe djenenge sedulur papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi,kang udjute koyo mengkene:
1. Djoborolo manggon ono ing [ kulite djabang bayi] 2. Makoholo manggon ono ing [balunge djabang bayi] 3. Hosoropolo manggon ono ing [nyawane djabang bayi] 4. Hodjorolo manggon ono ing [daginge djabang bayi] 5. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sangang sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi kang udjute koyo mengkene: Budi ing djerone Budi ono,
[Ingsun], yo ingsun sedjatine monongoso, kang diciptakake Gusti Kang Moho Suci kang nggowo kasampuranane Gusti: Moho Kuwoso Gusti, engkang pareng kasampurnane djabang bayi ing Bumi Mulyo meniko, sakeng kuwoso Pandjenengan. Bandjur ucol sabdhoning Gusti kanggone ingsun, ninggalake Bumi Suci, ucol soko dalan kang cilek bebarengan sampurno marang udjute sedulur papat kang moho suci: Duh Gusti Kang Moho Suci kok kados mengaten Bimi Mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sampurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggo djalmo monongoso. Lan siro djalmo monongoso ora perlu wedi marang kahuripan ono ing Bumi Mulyo iki. Awet urep siro ono ing Bumi Mulyo kene ora idjen kedjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulur papat kang asmane Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo rino klawan bengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo kang diutos pareng warto kanggone Bongoso Djowo, supuyo siro biso mangerteni lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesan siro, sak mbendinane ing dino Kemis bengi lan Minggu bengi. Awet ing dino kuwi sengkalane siro teko soko Semoro Bumi, kang ndadekake kahuripan siro ono ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi ngelingono marang udjute siro supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulur papat ing Bumi Mulyo iki. II.Budaya Islam II.1 SEDULUR
Sejati, Suksma Suci, Suksma Langgeng, Suksma Umbara(Purba Jati Lintang Trenggono),
V.3.c. Meminta bantuan Sedulur Papat Lima Pancer: kakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun jabang bayine .......(sebutkan nama anda) bisa kasembadan apa sing ana ati lan pikiran ingsun yaiku....(
neng banyumas. sing penting song-wong film bener-bener bisa ngangkat citrane wong banyumas (ngapak). aja ngasi artis-artis sing udu wong banyumas keminter ngapak tapi wong banyumas dhewek malah pada sok loe gue. kaya sing wis de gawe neng bocah-bocah purbalingga, jen bravo temenan.ana info ora, neng ndi aku bisa
namung saged nyuwun pangapunten ingkang kathah sanged amargi kathah lepat & kirang nuju prana ing saklebedipun atur, lelampahan, lan sapanunggalanipun dhumateng panjenengan.
Kyayi Agung Pasek Gelgel (isaka 1265-1272).
28. Dalem Samprangan (isaka 1272).
29. Dalem Gelgel/Sri Kresna Kepakisan (isaka1302).
30. Dalem Waturenggong (isaka 1382).
ya iku salat sunnah kanthi loro rakaat kang dilakoni ing umat muslim ing sajroning mlebu ing masjid .
bisa uga diucapake kanthi lirih utawa alon.Pangucapan niat salat kang banter utawa seru ora wangun manawa diucapake kanthi swara banter uga bisa nganggu umat muslim liyané ing sajroning ngelakoni shalat.Niat Salat Tahiyat uga dibeberake ing pangusulan dèning para ulama kudu dilakoni kanthi hikmah uga kabijaksanaan kang dhuwur.
“Ing sajroning manungsa (umat muslim) kang nduwèni niat mlebu masjid, diajurake salat kanthi loro rokat salam.Lan dilarang kanggo umat muslim ing sajroning mlebu masjid langsung lungguh lan ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Salat_tahiyatul_masjid&oldid=1103141"	Kategori: SalatRintisan mawa topik IslamKategori
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 22 Oktober 2016.
Barongan utawa seni Barong iku kesenian rakyat kang akèh sumebar ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Wétan. Barongan migunakaké sandhangan utawa piranti sing digawé saka topèng lan kain utawa karung, diwujudaké kaya Singo Barong utawa Singa gedhé sing galak.
Paraga[besut | besut sumber]
Kesenian iki awujud tarian klompok sing nirokaké solah tingkahé Singa barong sing prakasa lan tokoh liyané ya iku Bujangganong, Joko Lodro, Reog, Noyontoko lan Untub . Anan ing kesenian Jathilan, mliginé ing tlatah Ngayogyakarta lan sakiwa tengené, barongan mono kanthi paraga wong loro utawa wong telu, kabèh-kabèhe mlebu ing sawijining karung kang dirékayasa wujud kèwan, sing ngarep nyekel endhas, kang mburi nyekel buntut, déné kang tengah biasané manggul/munji sawijining pawongan, kaya-kaya wong kasebut numpak barongan. Jroning pamentasan seni barongan, para paraga mau jejogètan diiringi nganggo instrumèn musik antara liya : Kendhang, Bedhug, Bonang, Saron, Demung, Kempul lan Suwukan.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 14 Maret 2016.
Duh Kangmas jane aku tresno, lilakno aku lungo
menggemuk dan tebal di bagian muka keris, yang merupakan tempat kêmbang kacang,jalèn, dan lambe gajah. Muh Taufiq, 2010, #1963 mipis mipIs kn. nglêmbutake ing pipisan;
kc. pipis. Poerwadarminta, 1939, #75 mipis mipIs mèpèd Wintêr, 1928, #1506 pipis pipIs I êngg. kn. ar. panganan diwungkus ing godhong banjur digodhog. II dipipis kn: didhêplok (dilêmbutake) nganggo gandhik ana ing pipisan (tmr. tamba, jamu lsp) pipisan: watu pêsagi piranti dianggo mipis. Poerwadarminta, 1939, #75 pipis pipIs pèpèd Wintêr, 1928, #1506 pipis pipIs K.N.
ora apik,opo maneh sik wong ora apik.
lan Dhuwur Legal Vendor ing Negara Panjenengan. Golek Recommended Suppliers kalebu ganja Bibit Suppliers karo review customer Real. Panggenan Panjenengan
Research Kimia lan Dhuwur Legal Vendor Golek dipercaya Research Kimia - Dhuwur Legal lan ganja Bibit Suppliers sampeyan bisa dipercaya,Panggenan kimia Panjenengan ,bisnis dhuwur Jampi kene kanggo pelanggan liyane.
Kimia – Dhuwur Legal Bisnis kene ing kita SEO loropaken Kategori. Apa sampeyan ngerti Saraka luwih Highly ditingkat saka situs dewekan amarga jumlah keywords lan pranala /
Utawa Njaluk Feature Paket Kita! -Dianjurake kanggo paling Publicity. – Fitur basa sing otomatis njupuk munggah basa traffics mlebu. -Kita Panggenan kanggo Donya. Sampeyan uga bisa Panggenan Festival lan Kedadean Musik Let
Panggenan Panjenengan dipercaya Research Kimia - Dhuwur Legal Bisnis kene ing kita SEO loropaken Kategori. Apa sampeyan ngerti Saraka luwih Highly ditingkat saka situs dewekan amarga jumlah keywords lan pranala /
With -1 Taun Iklan -Utawa Njaluk Feature Paket Kita! -Dianjurake kanggo paling Publicity. - Fitur basa sing otomatis njupuk munggah basa traffics mlebu. -Kita Panggenan kanggo Donya. Sampeyan uga bisa Panggenan Festival lan Kedadean Musik supaya wong ngerti apa ing.
diclazepam buy ep crystals buy etizolam tuku dhuwur Jampi tuku Jampi dhuwur Grosir
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Batan, Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan,
pesisir bancar, plesir ke surabaya ;)*
Ok lah, konco-koncoku yo akeh kok sing kuliah tok SUroboyo…
Endi saiki ..????
Berarti masmu kari mbakmu posho sekolahe karo masku biyen,
“Milih dewe beb ben enak..”
“Lheh, ayok ta beb..”
“Hun, hun.. Awakmu iku nabungo! Ojok belonjoo ae.. Ga usah alesan tuku kado barang!”
piranti lunak komputerKawi Boedisetio Topik pelatihan (4) Pemanfaatan piranti
Tegese: soroting budi nyoroti rohing manungs,
Dumunung ing angen – angen (pikir)
Padhange pikir kena kaumpamake padhange rembulan,
Bisa weruh warnaning nafsu utawa rahsane dhewe
Yeng wis ening bisa weruh warnaneng dhewe
Sarta angen –angen wis meneng temenn,
re-branding. Lan kuwi biasa. Tetep syah, resmi, lan asli HJC.
Sing marai geger kuwi mergone podo ngiro nek replikane kuwi HJC otentik sing regone yutonan kae 🙂
Mangkane ojo do kakehan pengarep. Lha wong gimmick motor sing regone ‘muk’ 28 yuto mosok diwenehi bonus sing regane 1/4 motor.
Soal ubah molding, lisensi, lan sapanunggalane kuwi ono critane. Soale HJC didugo durung lolos proses SNI. Mengko nek lagi karep tak posting.
Aku kroso ketok OON klu dah peke boso Walondo..
Huuaaaaa…nasib..nasib dadi wong BODHO pancene ketinggalan Jaman tenan.
Wes..wes…aku tak Meneng Anteng baelah…
semarang, kudus, jepara, pati, rembang, lasem, blora, cepu, purwodadi, mranggen, kendal, demak, batang, pekalongan, pemalang, tegal, brebes,
semarang kudus jepara pati rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes ungaran bawen ambarawa temanggung wonosobo banjarnegara purbalingga purwokerto cilacap banyumas kebumen kutoarjo purworejo magelang jogja
tulung agung / azimat tulung agung / mustika tulung agung.
peramal kartu tarot banyuwangi / peramal nasib banyuwangi / peramal masa depan
siji nggawe ngene kabeh melok2 :))
iki nek nang dunia periklanan biyen, dianggap ‘rada halal ‘ je :))
dari jaman cindil abang ngantek dadi mbahe
tokonyacikimung said: termasuk me too product, siji nggawe ngene kabeh melok2 :))
eling jaman ujian biyen nek ngepek hahahahha..Lha iyo, kok saiki lagi podo ribut? Opo sing
padahal aku meh njiplak, dadi ra sido ndak konangan..
Reply	kumpulrebo says:	18 May, 2012 at 12:00 am	nadanusantara said: Ning tetep durung oleh sing Papaya Cha-Cha mas
Digugeli mawon mesti ketemune… mbiyen wis tak pajang langka sing mareng…
Reply	nadanusantara says:	18 May, 2012 at 12:00 am	nadanusantara said: Ning tetep durung oleh sing Papaya Cha-Cha mas
ngenengke reuni th 97. nek ora sing do ono wektu neng jogja. saiki aku cedak karo
atos pembuluh getih. Yen wis kaya mangkono bakalé dadi cikal bakal penyakit jantung lan stroke. Faktor-faktor Mundhake Kolesterol
Ana 7 perkara sing marakaké kolésterol ing awak saya mundhak: Panganan sing dikonsumsi sedina-
Wes bismillah ga loro2 maneh.. Sungkan aku akeh sing njapri lek loro ngene.. 😝 Alhamdulillah banyak yang sayang! ❤️
semarang kudus jepara pati rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes ungaran bawen ambarawa temanggung wonosobo banjarnegara purbalingga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skjånes&oldid=875298"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MONGGO KANTHI NGUNJUKAKEN PUJA PUJI SYUKUR WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH
Kimiya-yi sa'ādat (Alkimiya Kabagyan) – tulisan ngenani filsafat Islam lan alkimiya spiritual déning Al-Ghazali (1058-1111).
Alkimiya (cara Inggris: alchemy) iku tradhisi purwakawruh lan filosofis sing diayahi ing saindenging Éropah, Mesir, lan Asiah. Tradhisi iki ancasé ngeningaké, matengaké, lan nyampurnakaké sawenèh barang.[1][2][c 1] Ancasé sing lumrah ya iku (1) krisopéa, ya iku transmutasi "métal dhasar'' (contoné: tembaga) dadi "métal mulya" (mliginé emas); (2) kanggo gawé usada amerta; (3) nyipta panakéa sing bisa nambani samubarang lelara; lan (4) pangembanging alkahèsi utawa palarut universal.[3] Sampurnané angga lan sukmané manungsa dianggep bisa dumadi krana magnum opus alkimiya lan, ing tradhisi Kulonan lan Yunani, awit antuking genosis.[2] Ing Éropah, ciptaning watu kramat asring digayutaké karo pangudi-pangudi iki. Ing basa Inggris, istilah alchemy asring mung winates nglimputi tradhisi alkimiya ing Éropah, masiya tradhisi sing padha uga ana ing Wétan Adoh, Indhia, lan jagat Muslim. Ing Éropah sawisé Rénaisans abad ping 12, nalika karya-karya abasa Arab ing babagan sains lan Temu Balining Aristotèles akèh dipertal, juru alkimiya mono wigati
dhasar sing sawenèhé isih kanggo ing jaman saiki. Ananging, para juru alkimiya iki isih percaya bab patang unsur satemah njaga garapané sarana sandi lan simbolisme sinandi. Garapané iku manut paugeran Hèrmètis sing gegayutan karo klenik, mitologi, lan agama.[5]
Ing wektu iki, rembugan babagan alkimiya umumé kapérang ing paniti tumrap (1) cak-cakan praktis tur èksotèrisé lan (2)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 22 Sèptèmber 2016.
RANU KUMBOLO[besut | besut sumber]
Ranu Kumbolo inggih punika salah satunggalé danau utawi ranu wonten pegunungan Semeru, kang gadhahi dhuwur 2500 meter luwih ing dhuwur toya segara. Ranu Kumbolo dados misuwur amargi kaèndahanipun lan kamistisanipun papan punika. Selajenganipun, boten mung Ranu Kumbolo namung wonten prasasti kang diperkiraake peninggalan déning kerajaan Majapahit. Ranu Kumbolo sapunika sampun dados papan pendaki kangge camping sakderengipun nglajengaken panndakian wonten gunung Semeru. Ranu punika gadhahi paningalan kang asri lan eksotis.[1]. Semeru piyambak inggih punika salah sawijing gunung api kang paling dhuwur ing pulau Jawa. Semeru kados tasih aktif mgantos sapunika. Kawah déning gunung Semeru kang biasa kasebut Jonggring Kaloko, punika tasih diselubungi abu vulkanik. Kepala Bidhang Taman Nasional Bromo Tengger Semeru (TNBTS) wonten Lumajang, Jawa Timur nuturi, kathah peningalan kang èndah kang tumuju puncak Semeru salah satunggale inggih Ranu Kumbolo. Ranu Kumbolo gadhani suhu kang atis, yèn wektu wulan Juli-Agustus suhunipun dados 0 derajat Celcius.[2].
TUMUJU RANU KUMBOLO[besut | besut sumber]
Jalur kang badhe tumuju Ranu Kumbolo saged ditempuh lewat saking kutha Malang utawa Kabaupaten Lumajang, Jawa Timur. Saking pos TNBTS gadhahi perjalanan 5 kilometer, nyusuri lereng bukit kang kathah ditumbuhi Edelweis, selajengipun tumuju ing Watu Rejeng. Ing mriki wonten watu terjal kang indah. .[3]. Selajengipun punika tasih nanjak malih, wonten bukit sakderengipun tikungan ing Ranu Kumbolo dalanipun ampun bahaya. Ing tanjakkan akhir wonten pemandangan kang indah. Ing tengen e punika kang kasebut Ranu Kumbolo, ingkang toyonipun atis lan seger. Ranu Kumbolo déning gadhahi luas 14 ha. Déning badhe nyusuri Ranu Kumbolo saged ditempuh kados 30 menit. Flora kang wonten ing sekitar e Semeru inggih punika wet Cemara, Akasia, Pinus, Alang-alang lan Eelweis putih. Sakliyané punika wonten fauna-fauna inggih punika Macan Kumbang, Luwak, Kijang, Kancil, lan sapanunggale. Ing Ranu Kumbolo piyambak wonten Belibis kan tasih liar.[4]. sakliyane punika kang badhe ning Ranu Kumbolo saged lewat rute Tumpang-Ngadas-Ranu Pani.[5]
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 29 Agustus 2016.
Gegurutan kuwi prinsipe pada karo puisi Indonesia modern. Ana geguritan kang sifate peteng (prismatis) ana uga kang asifat padhang (transparan). Kuwi manut angel lan gampange anggone maca nganti mudheng (pemahaman).Nanging kudu dingerteni yen prinsip nulis geguritan kuwi ya ora beda karo nulis karya sastra liyane, kayata prosa. Kudu disiyagakae saka ngarep: (1) gagasan apa kang arep diwedharake (tema lan amanat), (2) terus ditata nganggo alur sing runtut, dadi ora mencolot mrana mrene, (3)dilakoke nganggo tokoh sapa, aku lirik apa wong liya (aku lirik ora kudu pada karo aku penulis), (4) sukur ana pidakane setting wektu lan panggunan sing cetha, (5)terus disimpen ing gaya bunyi, gaya kata, gaya kalimat, lan majas kayadene metafora lan personifikasi. Sing banget mbedakake antarane geguritan lan prosa, punjere mung ana ing tembung SINIMPEN, tegese ora blaka.Bonari Nabonenar:G U R I Tgurit mung papan kanggo istirahkayadene gubug ciliking tengah sawah ing antarane kemreceke manuk emprit ngonceki gabahgurit mung papan kanggo istirahkanggo sayah apa kanggo kang makarya wegahgurit mung papan kanggo istirahkayadene gubug cilik ing tengah sawahramerame mbakar jagung nyadhong wangsitgendhakan dhedhemitangendhakan karo dhemitdhemit gendhakaning gubug cilik ing tengah sawahgurit mung papan kanggo istirahtembungtembug ukaraukara padha sayahsawise
ing telenging jiwa Shinta, jalaran aku asipat langit Lan sliramu iku critane bumiAwan lan wengi pinesthiManunggal ing donya langitNgrukti wiji wijiling rasa Katresnan ora bakal pinisah Samodra bawera lan alas gungShinta, dheweke mardikaMenyang endi kudu tumibaKaya lumepase warastraNgaras akasa Dening:
MARANG SAWIJINING GURITLan aku kelingan marang guritmuGurit sing ora tak ngerteni maknaneKejaba sawijining parikan, sawijining sanepanSing kebak rasa kapangLan rasa panuwun, Marang uripLan sang HyangNing saiki sakwuse pirang-pirang abadNgumbara. Dumadakan banjur krasa kaendahaneSing mbujuk lakukuNuntun atiku Sedheku. Ing
kodhok padha ngorekkena wae aku lank owe bebarengan ngimpijago kluruk wayah esuknyimpen greget kang ora nglokrongemu pangarep arep kang isih dawayen bakal ana dina padhang trawangannanging nalika klambi dhines tumemplek neng awaking kono wis dudu impene wong turungelingana jago sing tansah
prakarane langit nalika lintang nangisDudu prakarane bumi nalika angina kakipaAwit saben donga wis ngerti dalan lan wektuneUga kudu
pating clekit tinggimu gawe ora jenjemkugusti,apa isih ana kalodhangan raiku wis kaku dening sakeh dedosa sing bakal walakamobah mosiking tangan lan sikilkuwis ora bisa dakduwambabar crita wingi uniing mangsa rembulan ndadari akutinggal glangganggusti ,pasaku dadi saya sepisepa adoh saka swaraning daruslan tekdhur iku mung dadi klothekane wong kampongngoyak ndruwomung liwat bolonganing atikumalah akeh sing padha lungguh medhingkrangmasang pangilo burek ing sangareping dhapukanpadha rerasan urip iku tata liar apa arep nggayuh sampurnaning batin yen sanggan iki dadi abot tekan mbun mbunan?ora riyayan ora gatelen. Klambi wingi isih sedhengyen geni ing pawon kae ora murub, apa arepkokgrujuk banyu?Tengah ramadhan, 1426 HSumber Majalah Jaya Baya Edisi 10 – 11 Minggu I-II Nopember 2005
TUWA dening : Turiyo ragil putra Ngger,anakkujaman iki wis tuwakabudayan wis rontang-ranting mung kari critaaja maneh sinom,dhandanggula,utawa gambuh salarik guritan wae wis ora ana sing nganggepkajaba kerlap-kerlipe lintang ing langit kanasing setya ngrengganisepine wengibinareng angambare cempaka sari wis ora ana tembang kinanthi sing mbiyen tansah methuk eseme rembulan nalika bocah-bocah dolanan jamuran wis ora ana, ngger kajaba swarta
walaupun lagu-lagu dolanan kita harus menjaganya.BalasHapusAnonim30 Maret 2009 19.59SEPTI ISNAINI FICA.F2151408011SASTRA JAWA,S1GEGURITANDAVIT HARIJONO:GEGURITAN IKIAngin. Wengine dadi dawa dening sepi kangen wening ilang dening prabawaning lintang panjer rina lan rembulan mesem ing walik mega Biru kapangku. Kandel kangenku ing endahe katresnan ing surake kamardikan amarga mendhung ngendanu wus kesaput ketiga panjangPanas sumelet iki kaya pamecut
ngumandhang dadi pambombong anyar. Sisihna katresnan iki kanthi rasa wedi lan sepi sebab ing gisik samodra gung asih mu aku bisa sinau maneh bisa milahi geguritan maneh. Nadyan mung kumampul baita gurit ku ing gedhene alum endah gurit mu Iki aku. Lelumban ambyur ing segara mu. Adus pliket nyawiji jijik jember karob ing lendhut litheg maniking ngelmu lungit mu Angin, engine dadi dawa dening sepi kangen wening ilang dening prabawaning geguritan iki geguritan mu .
BalasHapusAnonim30 Maret 2009 21.57Nurul Baiti Rohmah2151408009Sastra JawaMARANG SANG GURUApa ana wewarah kang bisa Njlentrehake werdine subasitaIki ana bocah kepengin melu obahNanging mbutuhake
ing aksara timurBakal ginayuh bareng undhake umurEndi wewarah nyata kang nguwatkeCipta rasa lan karsa, dak gadhang – gadhangBisa mekarke esem manis kang tulusSenajan lagi nandhang prihatin Kardono, Jaya
nku:nganti kapan anggonmu lumayu?nganti ancik-ancik menara gadhing?ngemut legine gulaeman nglepeh yen manis
ngono kuwi ?DeleteMohammad IsnaeniDecember 19, 2013 at 8:45 AMhahahaha, sampean ngerti wae cak ..DeleteAgus SetyaDecember 19, 2013 at 10:24
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Unyil seri 7
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar
B : "Ooo... Pancen njaluk di kepruk palu ki bocah!!
NDUK Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi talining kangenku. Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi
INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI AMIN
MONGGO KANTHI NGUNJUKAKEN PUJA PUJI SYUKUR WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI
Corsair KeyboardsCooler Master KeyboardsRazer KeyboardsSaitek KeyboardsKeysonic KeyboardsZalman KeyboardsGame Max KeyboardsSpeedlink KeyboardsAsus Keyboards
Kangkung Cah Telur Puyuh	Kangkung cah telur puyuh ala HDL. Kombinasi nabati
membalas” mboten nopo2 pak, mawi ngaten pesen bakso lan nyuwun tulung bakso dipun anter ten kios nggih???” Nggih
Wonogiri, Wonogiri, Kabupaten Wonosobo, Wonosobo, Kota Magelang, Kota
Pekalongan, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota Tegal, Kabupaten
, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen
, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Magelang
, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal
mudhun nang ngisor, urip bareng rakyat barang sedino ae. Ben ngrasakno susahe urip. gak gak nek bakal matek. pokoke kari nunggu ae sesuk nek wis matek.
Revisi ae perpres 14 tahun 2007. UUD 45 ae iso diamandemen, mosok perpres gak isok????????????
Ki Ageng Pengging 2	24 Oct 2006 Leave a comment
Dalam serat babat Tanah Jawi, bahwa Ki Ageng Pengging
Wong Bodo utawa suku Bodo iku sawijining suku bangsa utawa klompok ètnis sing asalé saka Assam, nagara bagéan ana ing lor-wétané nagara India. Miturut sensus taun 2011, wong Bodo cacahé manawa watara 2 yuta, utawa 5,5% saka populasi total padunung nagara bagéan iku.[1] Mayoritas wong Bodo nganut agama Hindhu (90,31%), sisané ngugemi agama Kristen (9,40%), lan liya-liyané kapercayan animisme.[2] Wong Bodo iku kalebu klompok ètnik kang diarani Bodo-Kachari.
Ing taun 2012, ana kadadéyan krusuhan ètnis antara wong Bodo lan imigran Muslim ing Assam, sing nyebabaké minimal 400.000 wong ngungsi. Luwih saka 5.000 omah uga padha ajur.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Bodo&oldid=975880"	Kategori: IndiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.53, 1 Maret 2016.
gagrak anyar sing ora nganggo paugeran gatra-gatra, guru lagu-guru lagu, guru
wilangan-guru wilangan, lan dhong dhing. Nanging, biasa ditembangaké déning
bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké
marang kowé kabèh: mbok kawelasané Gusti Allah marang kowé aja digawé muspra. Jalaran melas, Gusti Allah ngapura dosamu, aja balik nglakoni dosa menèh. 2Awit Gusti Allah déwé wis ngomong ngéné nang Kitab: “Ing wantyi sing tak karepké Aku ngrungokké sambatmu lan ing dina keslametanmu Aku teka nulungi kowé.” Para sedulur, ya saiki iki wantyiné Gusti Allah arep nulungi kowé lan ya saiki iki dina keslametanmu. 3Para sedulur, aku ngati-ati tenan aja sampèk ndadèkké sandungan marang sapa waé. Dadiné penggawéané Gusti sing tak kerjani ora éntuk èlèk. 4Ing prekara apa waé sing tak lakoni aku ngétokké nèk aku iki peladèné Gusti Allah, kayadéné: kasusahan lan kangèlan apa waé tak sangga karo sabar. 5Aku mangan gebuk, mangan setrapan lan uga tau dikroyok. Aku ngrasakké nyambutgawé adus kringet, kurang turu lan kurang pangan. 6Aku ngétokké betyik, nyambutgawé nganggo kaweruh, sabar lan gemati marang sapa waé. Aku manut marang pinuntuné Roh Sutyi lan nrésnani liyané sak atiku. 7Aku ngabarké pitutur sing bener, pituturé Kristus lan aku sing ngabarké ya nganggo pangwasané Gusti Allah. Aku mantep terus nuruti apa sing dikarepké karo Gusti Allah, dadiné aku bisa nggelarké pituturé Gusti Allah terus tanpa ènèng wong sing bisa nyalahké nèk aku nindakké ala. 8Aku dong-dongan diajèni, dong-dongan disepèlèkké, dong-dongan dielem, dong-dongan diolok-olok. Ya ora dadi apa. Senajan aku ngomong sak beneré, aku meksa diarani tukang ngapusi. 9Kabèh wong kenal marang aku, nanging okèh sing ora gelem nganggep aku kaya kongkonané Kristus. Aku ajek ngadepi pati, nanging wujuté ijik urip. Senajan aku dipentungi, nanging aku ora mati. 10Senajan aku digawé sedi, nanging aku bungah terus. Aku kétok mlarat, nanging aku ndadèkké sugihé wong pirang-pirang. Kétoké ora nduwé apa-apa, nanging wujuté aku nduwé sembarang. 11Para sedulurku nang Korinta, aku wis ngomong blaka marang kowé lan sembarang sing nang njeroné atiku wis tak etokké kabèh. 12Nèk ènèng rasa sing ora kepénak enggonmu bebarengan karo aku, kuwi ora jalaran tumindakku salah marang kowé, ora, nanging kuwi jalaran sangka salahmu déwé. 13Para sedulur, enggonku mituturi kowé kuwi jalaran kowé pada tak anggep anak-anakku déwé. Mulané, mbok pada dikétokké marang aku rasané atimu, kaya enggonku ngétokké rasané atiku marang kowé. 14Para sedulur, aja gegandèngan karo wong sing ora pretyaya. Apa wong sing nglakoni pituturé Gusti Allah bisa gegandèngan karo wong sing nglawan Gusti Allah? Mesti ora. Apa pepadang bisa bebarengan karo pepeteng? Mesti ora. 15Kristus apa tau setuju karo Sétan? Mulané, wong sing pretyaya marang Kristus ya ora tunggalé karo wong sing ora pretyaya. 16Lan omah panggonané Gusti Allah ya ora tunggalé karo omahé brahala. Awit panggonané Gusti Allah sing urip ya awaké déwé iki. Wujuté Gusti Allah déwé wis tau ngomong, kaya sing ketulis nang Kitab, uniné ngéné: “Aku bakal manggon dadi siji karo umatku lan Aku bakal bebarengan karo wong-wong kuwi. Aku bakal dadi Gusti Allahé lan wong-wong kuwi bakal dadi umatku.” 17Nang ayat liyané Gusti Allah ngomong ngéné: “Lungaa sangka tengahé wong-wong sing nglakoni ala lan pada pisaha sangka wong-wong kuwi. Aja pada ndemèk barang sing kotor, mengko Aku bakal nampa kowé.” 18Nang ayat liyané menèh Gusti Allah ngomong ngéné: “Aku bakal dadi bapak kanggo kowé lan kowé bakal dadi anak-anak lanang lan wédok kanggo Aku. Kuwi tembungé Gusti sing kwasa déwé.”
My Photos Gallery | Warung Kopi Omcan
Lucu Bahasa Jawa: Pitik Mogok Mangan
AJIBARANG	Posted on 20 September 2010	by admin Ing jaman semana ana sawijining Negara kang jenenge Galuh Pakuan. Galuh Pakuan kuwi kalebu wilayah Kerajaan Pajajaran. Nalika semana ing Galuh Pakuan lagi
SUKOLILO	Posted on 20 September 2010	by admin Jeneng desa Sukolilo kecamatan Sukolilo Kabupaten Pati, ana gegayutane karo legenda Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan. Ceritane nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan lagi goleki kakang seperguruane yaiku Ki Ageng Giring sing manggon ana ing Dukuh
Maturnuwun mas Ardietna sampun dipun rawuhi papan kula menika. Wah sejatosipun kula menika tiyang
Banjaran Cerita Pandhawa (42) Tokoh Bima | Wayang Indonesia
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ke...
Alat Pengusir Tikus EXTRO – Pengusir Tikus Rumah Anda
Home/Artikel/Alat Pengusir Tikus EXTRO – Pengusir Tikus Rumah Anda
Previous	Next	Alat Pengusir Tikus EXTRO – Pengusir Tikus
Bloko-suto, wudo-nglegeno kulo rumaos kedumuk irung kulo. Mboten menopo, menawi leres irung kulo meniko gupak angus. Kulo rilo-legowo, ndhodho salah soho lepat kulo. Ananging sak sampunipun celak lan sampun kadhung kedumuk irung kulo, kok jebule salah pandulu. Mboten kebukten bilih irung kulo gupak angus.
Mbok bilih prayogi, sok sinteno kemawon ingkang badhe ndumuk irungipun tiyang sanes, reresik bokongipun piyambak rumiyin, menawi mbucal nggih anggenipun cawik ingkang resik. Supados sak wayah-wayah ndumuk irungipun lian, mboten keporo malah mambet – nuwun sewu— „tai“.
kemawon ingkang badhe ndumuk irungipun tiyang sanes, reresik bokongipun piyambak rumiyin, menawi mbucal nggih anggenipun cawik ingkang resik. Supados sak wayah-wayah ndumuk irungipun lian, mboten keporo malah mambet –nuwun sewu— „tai“.
usil, campur-tangan urusan o rang.
Sepindah malih, mbok bilih prayogi, sok sinteno kemawon ingkang badhe ndumuk irungipun tiyang sanes, reresik bokongipun piyambak rumiyin, menawi mbucal nggih anggenipun cawik ingkang resik. Supados sak wayah-wayah ndumuk irungipun lian, mboten keporo malah mambet –nuwun sewu— „tai“.
"Kengeng menopo panjenengan kok mboten sowan lan nyuwun dateng KH. Siroj Payaman utawi KH. Dalhar Watucongol. Panjenenganipun kekalih meniko ulamaipun
dening nawakake 14 Komentar GetText ndadekake agensi luwih gampang
Iki versi anyar wis loro utama owah-owahan lan persil saka bug mbecike klebu.
Owah-owahan sing paling penting iku integrasi saka plugin nganggo WordPress GetText sistem, kang cara WordPress (lan sawetara tema lan Plugins) nyedhiyani versi localized saka piyambak. Iki wis rampung karo saperangan file (disebut .po / .mo file amarga sing ekstensi) sing klebu dhaptar translated strings sing sing dibutuhake klebu.
Apa saiki ora Transposh punika nggunakke ngandika file, supaya yen sampeyan duwe file sing basa WordPress kanggo Spanyol, padha njupuk precedence lan Transposh bakal nggunakake file kanggo nggawe agensi ing antarmuka kanggo Spanyol. Apa iki sing luwih apik? ana sing alasan sawetara, siji iku sing kadhangkala iku mbisakake translations ngendi padha sadurunge mokal, liyane punika agensi iki adhedhasar manungsa lan mertimbangke liyane akurat, lan pungkasan iku bisa mbusak mbingungake utamané ing short strings kayata jeneng sasi lan dina Cekakan.
Carane njaluk file .po / .mo, lan luwih lengkap babagan cara iki bisa ditemokake ing http://trac.transposh.org/wiki/UsingGetText.
Fitur iki uga klebu mbaleni nulis saka ing memori-sistem caching saka plugin, kang saiki ndhukung xcache lan eaccelarator saliyane menyang versi sadurungé APC ndhukung. Iki versi nggunakake perwakilan liyane kompak saka data kang mbenakake kinerja lan nyuda panggunaan memori.
Tags saka méga tag saiki bakal be translated karo massa basa
Ndandani kanggo sneaky “ora neng plugin header” Jeksa Agung bisa ngetokake, yen sampeyan “Default” kadhaptar kaping pindho ing widget setelan pilihan, please mbusak widget ing / tpw_deafult.php berkas
Ndandani kanggo MS Translate cenderung kanggo nambah spasi lan ekstra kanggo agensi asil
Telpon bug karo dhaftar karo panji CSS widget nyegah ing Tampilan panji
Kita uga diganti iki tata letak situs dicokot supaya sampeyan bisa ndeleng feed perkembangan lan owah-owahan ing liyane nyata fashion wektu.
Update: A bug iki ditemokake nalika nggunakake plugin tanpa caching, yen sampeyan duwe baleni translations, utawa sampeyan bisa ndeleng translations sadurunge digawe, please reinstall plugin saka wordpress.org, plugin sing ana saiki telpon. Thanks Nicholas kanggo nglaporake iki.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: APC, Bing (MSN) translator, bugfix, eaccelarator, gettext, suntingan, nerbitaké, wordpress plugin, xcacheAgensi
sampun wonten, kang mbokmenawa tegese feed punika mudhun. Robot takon meneh.
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!NearbyLife ing Versi 0.9.9.0 – Para
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi May.
Coma Berenices inggih punika salah satunggaling jinis astronomi tradhisional ingkang sampun dipundhaptar minangka salah satunggaling saking 88 rasi lintang modhèrn. Rasi lintang Coma Berenices mapan wonten ing caket rasi lintang Leo lan mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Coma Berenices inggih ateges "Berenica's Hair" wonten ing basa Yunani, ateges via ing basa Latin, lan jumbuh kaliyan legend of Queen Berenica II of Egypt, ingkang ngorbanaken rikmanipun ingkang dawa. Tycho Brahe inggih tiyang ingkang paring biji kanggé mromosikaken rasi lintang Coma supados saged mlebet dhateng kempalan rasi lintang, lan nyerat rasi lintang punika ing katalog lintangipun ing taun 1602.[1] Ananging sejatosipun, ingkang aslinipun, rasi lintang punika dipungambar wonten ing globe langit déning kartografer Caspar Vopel saking taun 1536.[2][3][4] Gerardus Mercator has also
Bayer ing taun 1603 lan ing sadangunipun abad kaping pitulas, peta langit sanèsipun dipundamel ndherek lintasan punika.
Coma Berenices gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 386 drajat persegi lan ngewrat kalih lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +90° lan -70° lan paling saé dipuntingali ing jam 9
Alpha Comae Berenices inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang punika. Lintang punika ugi dipunsebat Diadem ingkang jumbuh kaliyan manuk gagak Berenice. Lintang punika
antawisipun saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Lintang ingkang paling padhang wonten ing kluster punika inggih kanthi wujud 'V'. Lan kluster punika tebihipun namung
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 6 Oktober 2016.
lan gitar. Jeneng Foo Fighter iku kajupuk saka prastawa perang dunya II, kang saka babagan perang karo UFO (utawa Unidentfied Flying Object). Band iki uga nduwéni panghargyan amarga papat albumé apik saka Grammy Awards lan uga saka Best Rock Album papat.
Rikala Dave Grohl miwiti band iki, isih dipadhakaké karo band sadurungé, ya iku Nirvana. Nanging Grohl kandha pancen Kurt Cobain menehi prabawa gedhé marang lagu-lagune.
pemanggilan templatKaca mawa cacad URLCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: datesKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URLArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 4 Sèptèmber 2016.
rembulan purnomo,Byar cahyaku mencorong pindha lintang panjer rino,Badan saliraku awet enom salawase,Katresnan wong
AJI ASMORO WENGI (Ilmu Pelet Penggugah Ketulusan C...
ireng..di campur..laos..badane anget sehat bugar..persis wong sing
Wektu jaman biyen ing Bogor wonten praja kang ageng ratune jejuluk Prabu Siliwangi. Prabu Siliwangi duwe putra telu yaiku Banyak Cotro, Banyak Ngampar lan Banyak
rumaos dereng cekap ngelmunipun uga durung krama. Dheweke duwe karep ngulandana njajah praja milangkori.
Kanthi nyandhang lumrahe wong desa lan gantos jeneng Raden Kamandaka, Banyak Cotro ngulandoro ngantos dumugi ing kadipaten Pasir Luhur. Piyambakipun sinengkake minangka putra sang Patih Reksonoto.
sarujuk banjur ngutus marang prajurite supaya nyekel Raden Kamandoko. Kanthi pitulunganipun Patih Reksonoto Raden Kamandoko bisa lolos saka
penggalihe, nanging Dewi Ciptoroso tansah sanget nandhang sungkawa.
Sakwise njegur ing kali Raden Kamandoko keli nganti tekan ing Desa Panagih. Ing kono Raden Kamandoko diaku anak karo mbok Rondo Rektosuro.
sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ke...
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (
KatolikKotak Pos 30Jalan Diponegoro 12Tanjung Pinang - Riau 29 101IndonésieAtte
ELENG – KUWAT – SLAMET,,,yoiku Eleng maring
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah-turahan suguhan sing ora
Ngapunten wonten dawuhan kagem sedoyo, “kados montor ngoten, mestine tiyang-tiyang niku saget nganggeni
kabeh! Sira aja padha ngalap wong wong yahudi lan nasrani dadi Panguwasanira. Sawenehe wong wong mau padha dadi kekasihe sawenweh liyane. Dst.
bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung padhang rembulane
Kulon Progo - Magelang - Pati - Pekalongan - Purbalingga - Purwokerto - Purworejo - Rembang - Salatiga - Slawi - Sleman - Solo / Surakarta -Sragen - Sukoharjo - Tegal - Temanggung - Wates - Wonogiri - Wonosari.
kawigatan mligi. Najan mangkono prayoga diupakara sing apik murih subur bisa dadi roronggane pekarangan. Miturut jinising lempuyang ana telung warna yaiku lempuyang gajah, lempuyang pait, lan lempuyang wangi. Dene sing mrantah lan ngrumbaka akeh-akehe lempuyang gajah. Jinising lempuyang mau bisa kajupuk guna lan mupangate bisa kanggo ngundhakake kesarasan. Kayadene para ibu sing mentas bubaran, lumrahe sikile katon abuh iku bisa ditambahi mawa oyot-oyote lempuyang kang wis digodhog nganti umop. Sawise manget-manget banjur disekakake ana sikile. Uga weteng kembung, lempuyang kang wis dicampuri tumbar jinten kapulaga lan kencur banjur didheplok nganti lembut, dicampuri banyu mateng sacukupe terus diperes lan diombe sa sendhok teh, lan isih akeh bisa kanggo nambahi lelara liyane kayata: watuk, lara boyok, awak
1. mbadhog, nyekek, nguntal sing tegese mangan
4. cocot, congor, cucuk sing tegese cangkem, tutuk
7. ndhekok, ndhangsur sing tegese turu, teturon
15. modar, pokik, poko sing tegese mati
Kapethik saka : Abikusno. 1996. Pepak Basa
Purnomo, Bambang dkk. 2010. Lancar Basa Jawa 3. Kediri: Wijaya Pustaka.
Duh eyang...Opo kang dumadi???
Sedulurku nendro wus ra kena dak takoni....
nggogohi duit blonjo mbok wedok),
بعدDumateng Poro Bapak, poro Ibu, Hadirin sekalian ingkang kulo hormati !Minangkani awalipun atur kulo ing mriki kulo muji syukur Alhamdulillah dateng Alloh SWT ingkang sampun paring pinten-pinten Rohmat, Ni’mat, dumateng kulo, lan panjenengan sedoyo, sehinggo kulo lan panjenengan saged karoyo-royo bucal thempo ninggalno griyo, ninggal bondho lan rojo koyo sami saget rawo wonten ing majlis puniko boten ategas prawan golek joko, utawi dudo golek rondho. Nanging leres-leres golek ilmu Agomo. Ilmu sing keno kangge sangu dateng griyane moro tuwo. Shoho ilmu sing keno kangge sangune ngadep datang kang moho kuoso.Poro
ngarsanipun Allah SWT. Keranten pancen dados tiyang Islam lho Pak?! Bu?! Ngaji niku wajib tumrap kito sedoyo. Kanjeng Nabi dawoh :
Ingkang artosipun :“Bilih pados ilmu meniko dipun fardhuaken tumrap saben-saben tiyang Islam jaler lan istri“Soho kanti hadist meniko kito sampun jelas
senajan tiyangnipun sampun tuwek, elek, ngrowek, untune entek, ora tedas peyek, meniko tetep kewajiban pados ilmu.Poro Rawuh ingkang
Artosipun :“Allah bade ngangkat derajatipun tiyang-tiyang ingkang beriman lan tiyang-tiyang ingkang nggadahi ilmu
namung kluyur-kluyur jogrok klimprak-klimprik kados sarung goyor, niku nggih boten patut, sampun ketinggalan jaman. Amargi, niki sampun jaman merdeka boten kados jaman penjajah. Sa’niki sampun kathah sekolahan sampun kathah tempat-tempat pendidikan. Pramilo monggo kito tingkataken anggen kito belajar, pados ilmu pengetahuan ingkang kathah. Soho dumateng poro Bapak, Ibu sampun ngantos ketinggalan, ojo sampek gadah putro sing lolak-lolok, boten purun sekolah, boten purun ngaji, boten purun datang masjid, datang langgar, lan sanes-sanesipun.
dulur ngladur, karo tonggo ora duwe dugho. Diajar nangis, kon minggat boten budal, di guwak moleh bendino ngentekno sego, didhol ora payu Akheripun tiyang sepuhipun namung susah, gelisah pikiran jibek
Artosipun :“Sa’bagus-baguse menongso yoiku sing manfaat marang, menungso liyane“Poro rawo ingkang kulo hormati !Kintenipun cekap semanten atur kulo, kirang langkungipun kulo nyuwun pangapunten.
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya mangun Karso, Tut Wuri Handayani (didepan
Call: +61 (02) 8003 5747&nbsp; Sunting Terjemahandening Ngarep
Mekar urip,,en,Mekar urip siap kasedhiya kanggo wong sing milih kanggo nampa iku karo mbukak-pikiran,,en,Mekar urip ngirim piwulang kabentuk ing dhasar,,en,Mekar urip,,en,Mekar urip siap kasedhiya kanggo wong sing milih kanggo nampa iku karo mbukak-pikiran,,en,Mekar urip ngirim piwulang kabentuk ing dhasar,,en (4 Dina)
punika Jeffrey Slayter kang RANGEN nem-sasi program sing fokus ing nyediakake "ing-bisnis" individu (bisnis pamilik, consultants, pamicara, pelatih lan wirausaha) karo paling ngalami évolusi lan efektif cedhak kanggo nampa massive leaps ing asil bisnis dina iki.
Laser-fokus ing ngrampungakaen masalah sing nyekeli bisnis bali
Daya-dikempalken Mastermind dinamis, ngendi sampeyan bisa pengaruh sing bhinéka hard-entuk bisnis kawruh lan pengalaman
Yen sampeyan duwe rampung akèh seminar, kang informasi sugih, banjur Program Mentorship punika babagan penerapan wong kanggo bisnis.
Iki paling cedhak sampeyan bisa njaluk kanggo ngakses ndhuwur-undakan siji-kanggo-siji kepelatihan, tanpa gadhah kanggo nglampahi rejeki.
Entri menyang Program Mentorship dening aplikasi mung.
✔ Business pamilik sing wis krungu lan sinau saka akeh saka kinerja bisnis program lan pengin sinau anyar-umur framework skala sing bathi lan impact sosial.
✔ Individu sing ngedol produk lan layanan informasi, biasane ing papan kang pelatih, pamicara lan penulis.
✔ Jantung-pusaté wong sing Value ngewangi liyane lan contributing kanggo masyarakat, lan pengin supercharge sing impact pasar ing cara duwe bathi.
✔ Mbukak wong sing gelem bareng kawruh lan ngganti bisnis Rahasia karo saben liyane ing dinamis klompok (Mastermind gaya).
✔ Wong sing ngerti sing sing bisnis bisa tuwuh dramatically, lan kekarepan kanggo laku kanggo njupuk hak dipandu tumindak kanggo wis kelakon.
✔ Wong sing gelem kanggo lelungan menyang lokasi sing endah kaping pindho ing 6 sasi, bisa ING sing bisnis tinimbang mung kang IN wong.
Program Mentorship dibangun khusus kanggo astute lan jantung-pusaté bisnis individu. Lan tetep dadi murni lan kuat, sampeyan bisa guess sing iku ora kanggo:
✘ People who ora ana ing bisnis, lan ora bener sade apa
✘ People looking to sell "Get Rich cepet" kesempatan utawa materi saka kaya
✘ People who have ora raos integritas nalika nerangake bisnis, lan biyasané megawekake sing ngakali laku kanggo nabrak sing ngisor-line ing cendhak-Sighted proses
Kabeh bisnis sawy wong sing ngerti yen padha ora bisa pakar ing saben jinis saka specialized kawruh perlu kanggo mbukak bathi lan impactful bisnis. Nanging, padha bisa saubengé piyambak karo liyane, lan entuk manfaat saka sing expertise, kawruh lan jaringan.
Minangka bagéan saka Ing Mentorship Group (tangan sing dipilih kanggo dinamis paling kuat) sampeyan bakal saestu njaluk kanggo ngakses Kawicaksanan Akeh kanggo nambah kabèh aspèk ngenani bisnis.
Yen sing pelamar sukses, kabeh sing perlu kanggo nggawa menyang meja:
Ing pejah kanggo nuduhake expertise lan kawruh apa dianggo ing bisnis dina, kanggo entuk manfaat liyane.
Minangka anggota kasil saka Program Mentorship, , sampeyan bakal sinau carane:
Ndandani langsung masalah sing nyebabake kowe pain ing bisnis, karo pendekatan tangan-on sing bener karya ing dunya nyata
Reveal kelemahane ing saiki bisnis rencana supaya sampeyan sing cetha apa kesenjangan kudu kapenuhan minangka prioritas
Nemokake persis carane kanggo njaluk sibuk nglaras apa sing nggawe ing bisnis, supaya sukses lan kasugihan Kaca.
Simpen taun boroske nyoba lan gaweyan, lan pengaruh daya saka Mastermind roket ahead saka kompetisi lan cepet reap Panjenengan ngasilake
klompok Tele-telpon njawab pitakonan sampeyan kudu ing implementasine (sampeyan bisa milih kanggo nggunakake iki nalika sampeyan paling perlu support lan kajelasan)
2 x 1.5 individual business focus sessions (one during each of the 3 dina ing-wong
Kanggo njaluk aran kanggo apa Urut saka bisnis lan urip nyebabake sampeyan bisa njaluk minangka bagéan saka Jeffrey Slayter Mentorship Program, klik kene.
Aplikasi kanggo Program Mentorship kanggo ngamanake titik saking maksimal 14 bisnis.
Iku winates patbelas, minangka klompok intim dibutuhake kanggo program mentorship bisa, lan uga amarga aku rumangsa iku nomer optimal kanggo paling impactful asil (nomer bisa beda-beda, nanging wis dinilei ing kasus-by-cilik basis).
Supaya iki apa sing bakal dilakoni kanggo aplikasi kanggo Program Mentorship:
Ketik nyata alamat email ngisor lan konfirmasi sing ana bener manungsa kang-kang (iku supaya shenanigans sembarang internet)
Sampeyan bakal dikirim sawetara pitakonan babagan bisnis lan apa sing arep supaya mangerteni yen kita match.
Yen sampeyan lagi ora match apik, Jeffrey ora supaya ngerti sopan.
Yen katon janjeni, Jeffrey ora wong jadwal telpon kanggo konfirmasi yen sampeyan ora ana tenan.
Ora bakal nyoba kanggo push sampeyan nggabungake gugus mentorship ing tataran. Iku tanggung nganti sampeyan.
Aplikasi bakal dideleng ing pisanan teka, pisanan dadi basis, supaya apik luck! 🙂
Call: +61 (02) 8003 5747 Sunting Terjemahandening Ngarep
Uncovering kawicaksanan 8 World kang paling gedhe thinkers
Aku ketemu iki SIM banget migunani kanggo learning basa pengaruh. Yen sampeyan lagi pelatih utawa konsultan utawa yen komunikasi punika penting kanggo bisnis, Aku nyaranake iki SIM. Iki SIM kanggo learning basa hypnotic lan pitakonan kanggo ngowahi.
Iki app FREE menehi pilihan saka SIM saka misuwur salad kepelatihan SIM seri. Ing versi free nampa sampel SIM saka paling
Ing kabeh nampa lengkap kelompok campuran kertu, lan sampeyan bisa nampa versi lengkap saben kelompok utawa mbendel saka geladhak ing nemen suda prices. Lan iku tau rega sing inggih tho, iku ing learnings kowe njaluk lan carane sijine mau menyang efek. Nanging mriksa metu tawaran Natal kanggo surprise becik.
Talent Dynamics punika Number One pangembangan bisnis alat kanggo accelerating Trust lan mili ing papan, anjog kanggo asil serem lan biso diukur ing individu, tim lan pengaturan tingkat.
Trust punika langkah saka carane akeh Nilai kowe nggawa menyang Tabel. Yen konsumen dipercaya perusahaan, , sampeyan bakal tansah Panggonan ing pasar: sing luwih dhuwur ing dateng, transaksi luwih, ing revenue luwih.
Mili ing tangan liyane, punika effortless alam unfolding saka gesang kita ing cara sing gerakane kita nyedhaki wholeness lan harmoni. Nalika kita ana ing aliran, iku koyone alami saluran munggah, acara tiba menyang panggonan, alangan nyawiji adoh lan
Candra Wijaya wiwit latihan badminton nalika isih umur 12 taun ing Klub Rajawali. Candra sabanjuré pindhah menyang Jakarta kanggo nggayuh karir ing donya badminton lan gabung marang klub Pelita Bakrie sadurungé pindhah menyang klub Jaya Raya. Candra wis dipercaya mlebu Tim Piala Thomas kaping 7 ya iku taun (1998, 2000, 2002, 2004, 2006, lan 2008) sarta Tim
Indonésian Athlete of the Year 2000 (Candra Wijaya/Tony Gunawan)
badminton IndonésiaTionghoa-IndonésiaPamain olimpiade badminton saka IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 21 Oktober 2016.
JAMU SERI PERAWAN(PULIH DARA)
Kanggo dolor-dolor kabeh hang nong sebrang perantauan....iki ono koleksi lagu banyuwangi supoyo dadi pangiling -ngiling
Y?n sawijining dhoktor lan ng...
trik sing luwih Unik maning sekalian pesen Template sing Uaapiiikkk anggo mamaz ya wkwkwkkw
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: VOLTUS seri IV
NDUK Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi talining
Buncheong ya iku jinis keramik Korea kang wernane ijo-biru utawa klawu semu ireng.[1][2] Buncheong dilapisi déning lapisan putih sadurunge diglasir lan diobong ing tungku kang dideoksidasi (tingkat oksigen dkang wis didunke).[1] Buncheong ya iku cekakan saka bunjanhoecheong-sagi utawa ateges "kramik kang didekorasi kanthi lapisan putih lan glasir ijo-biru pucet".[1] Kanggo marisi tibane seni Goryeo Cheongja ing pungkasane periode Goryeo (abad kaping 13 lan 14), buncheong kang diproduksi ing abad kaping 15 lan 16 (wiwitan Dinasti Joseon) duweni wujud kang pepak lan dinamis.[1] Dibandngake karo keramik ijo, buncheong duweni werna kang luwih cerah lan glasir ijo-biru pucet kang luwih tipis.[1] Mung sithik buncheong kang diproduksi sawisePerang Imjin ing taun 1592.[1] Ing mangsa sawise iku, industri kramik Buncheong arep mati amarga akèh pengrajin kang diculik sarta tungku kanggo ngobonng wis padha rusak.[3] Buncheong ing mangsa Dinasti Joseon dikenal minangka jinis kramik kang biyasa, nanging
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Buncheong&oldid=1083107"	Kategori: Tembikar lan kramik KoreaKategori
m:Interwiki bot和m:Interwiki sorting order
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Garuda - Superman Indonesia
Ikon Gréja Ortodoks Rusia karyanipun satunggiling pelukis taun 1720.
Abad sepindhah SM utawi M, Kana utawi Kanaan
~107[1], kamungkinan Pella, Armenia utawi Suanir, Pèrsi utawi Edessa
Gréja Katulik Roma, Gréja Ortodoks, Gréja Ortodoks Orièntal, Gréja Koptik, Gréja Katulik Ritus Wétan, Gréja Anglikan, Gréja Lutheran.
rélik wonten ing kathah papan, kalebet ing Toulouse lan Basilika Santo Petrus[2]
28 Oktober (Gréja Roma); 10 Mei (Gréja Koptik)
kapal, salib lan graji, ulam (utawi kalih iwak), tombak, dhayung[2]
kurir, tukang nggraji, tukang samak[3]
Simon tiyang Zelot punika salah satunggil saking 12 rasul sepindhahipun Yésus Kristus miturut cathetan Prajanjian Énggal ing Alkitab Kristen. Panjenenganipun dipunsebat ugi minangka "Simon Kananaios" (utawi "Simon tiyang Kanani"). Tapak karasulanipun boten kathah dipuntepangi lan sekedhik seratan perkawis panjenenganipun.
Nami "Simon" kathah dipunsebutaken salebetipun Injil sinoptik lan Para Rasul, ingkang saged ngrujuk dhumateng rasul sanèsipun, tanpa panjlasan langkung tebih.
Simon ingkang ugi dipun paringi nami Petrus déning Yésus, lan Andreas sadhèrèkipun Simon, Yakobus lan Yohanes, Filipus lan Bartolomeus, Matius lan Tomas, Yakobus anak Alfeus, lan Simon ingkang dipunsebat tiyang Zelot, Yudas anak Yakobus, lan Yudas Iskariot ingkang salajengipun dados pengkhianat. (Lukas 6:14-16)
Kanggé mbèntenaken piyambakipun kaliyan Simon Petrus, panjenenganipun dipunsebat Kananious utawi Kananites (Matius 10:4; Markus 3:18) lan salebetipun dhaftar rasul ing Lukas 6:15, dipunambali ing Kisah Para Rasul 1:13. Tembung "Zelot" dipunturunaken saking basa Ibrani, qana, ingkang tegesipun "tiyang ingkang tekun" (basa Inggris: "The Zealous"). Tembung Zelot piyambak ugi saged ateges kitha Kana utawi laladan Kanaan.
Robert Eisenman (Eisenman 1997 kaca 33-34) nedahaken Zelot punika nami satunggiling klompok.
Salebetipun Prajanjian Énggal, Simon tiyang Zelot boten naté dipuntepangi minangka Simon sedhèrèkipun Yésus ingkang kaserat ing Injil Markus 6:3. Miturut Catholic Encyclopedia Simon ing périkop punika inggih punika Simeon saking Yerusalem ingkang dipuntepangi minangka uskup Yerusalem kaping kalih.
Panginjil: Yohanes | Matius | Markus | Lukas
Sanèsipun: Petrus | Andreas | Yakobus | Filipus | Bartolomeus | Tomas/Didimus
Yakobus anak Alfeus | Simon tiyang Zelot | Yudas Tadeus | Yudas Iskariot ingkang dipungantos déning Matias
Simon_tiyang_Zelot&oldid=1089717"	Kategori: Tokoh AlkitabTokoh Prajanjian AnyarRasul YesusKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.05, 13 Sèptèmber 2016.
asswrwb, nyun ijin ngunduh bahan khotbahipun…mathurnuwun… injeh pak, ingkang bahasa jawa pundi njeh? saget ngersaaken mboten..menawi saget pun kirimaken wonten imal.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.19, 16 Novèmber 2013.
nasibku… ngertio yo nimas… ora ono kenyo liyo…sing biso… kanthi siro… panjenenganlelabuhing ati…saiki kok nelongso… sendu rasane… batinkukeiris-iris…meh sambat kalih sinten… yen sampunmekaten… merana uripku iki…aduh welasno nimas… aduh mesakno aku…aku nangis… nganti metu eluh
kang. by: truston, yu xuan ,
BEGJA BEGJANE WONG KANG LALI..... ISIH BEGJA WONG KANG ELING LAN WASPADA..... -Begja begjane wong kang lali..... isih begja wong kang eling
Jalan Diponegoro 12Tanjung Pinang - Riau 29 101IndonésieAtte
Versi 0.6.7 – Apa sabanjuré? Desember 18, 2010 dening nawakake 23 Komentar Apa sabanjure kanggo Transposh?
Wingi kita wis dirilis versi 0.6.7. Iki termasuk sawetara suntingan mbecike, loro kanggo kemampuan kanggo basa phrases liyane nalika google ora ndeteksi basa sumber kanthi bener, lan kemampuan kanggo kalebu pranala langsung statis file (sing bakal nimbulaké sawijining 301 pangalihan kedaden).
Nanging apa luwih penting punika sampun pungkasanipun wis bisa kanggo ngresiki kita tondo, lan nyetel Gir ing lengkap gerakan kanggo
iki online kita situs pembangunan ing http://trac.transposh.org/wiki/milestones/0.7. Saben uwong sing kepengin pengaruhe kanggo versi sabanjure punika dipun tampi kanggo ngedit lan Komentar ing kaca sing Wiki utawa nggawe tiket kanggo kita. Kita bakal dijaluk maneh saben lan nyoba kanggo pas iku menyang sampeyan.
Ing sawetara kabar liyane, kita kaya kanggo thank Colnect, kita anyar Sponsor kanggo contributing a vps anyar Transposh kang mugia supaya situs pindhah menyang dicokot luwih cepet. Kita uga nyoba kanggo nggunakake cloudflare kanggo nambah layanan kita, nanging gadhah campuran asil karo, supaya yen sampeyan gadhah sembarang masalah ngakses situs iki, kabari aku.
Paling ing agenda, sing versi ALPHA kita plugin kanggo Blogger punika ing karya, yen sampeyan duwe situs ing Blogger lan pengin nambahake agensi menyang, namung kontak kita.
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: 0.7, Blogger, Google Translate, ageng, suntingan, nerbitaké, trac, wordpress pluginVersi 0.5.3 – Kemampuan kanggo basa URL Juni 1, 2010 dening nawakake 44 Komentar Iki versi anyar ngidini URL ing situs to be translated kanggo diwenehake basa target. We would like to thank Hans saka Cosmedia (situs web bab babagan ngrias awak surgery lan pangobatan) kanggo nyeponsori ing karya rampung ing fitur, uga sing nyeponsori tembelan kanggo bisa adat plugin permalinks. Yen wis ilang fitur, nggawe tiket kanggo kita ing situs pembangunan lan bakal ditambahake kanggo kita todo dhaftar. Yen sampeyan arep kanggo kita, nyeponsori menyang fitur pembangunan bantuan bakal kita wis kelakon luwih cepet, lan masyarakat kanggo njaluk prodhuk sing luwih lengkap.
Ana uga luwih dandan gawan kayata kasunyatan sing komentar digawe ing basa sing beda saka gawan siji ditandhani minangka kuwi lan dadi translatable ing basa gawan (sampeyan kudu tandhani Translate gawan pilihan basa ing setelan), luwih apik support wordpress super plugin cache, lan upgrade cilik ing versi jQueryUI digunakake sing mbantu karo wordpress 3.0 teka dhukungan.
Paling item ing agenda kabar punika kita arep ngerti sing duwe kaca situs kita pembangunan ngendi kita njaga pihak katelu Plugins kompatibilitas ing dhaftar (karo patches, yen dibutuhake). On kita Wiki plugin support matrik kaca, minangka sawijining wiki, mung nggawe pangguna ing situs lan aran gratis kanggo ngowahi lan nambah iki.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: sumbangan, suntingan, nerbitaké, THIS, trac, wordpress 3.0, wp-super-cacheVersi 0.5.0 – Gawe serep Maret 24, 2010 dening nawakake 7 Komentar Dina iki wis dirilis v0.5.0-owahan kang relatif gedhé menyang plugin kang nawakake fitur loro sing dijaluk dening akeh.
Siji iku Gawan saka layanan serep nang plugin. Sampeyan bisa milih antarane salah siji gawe serep kanthi manual, Duwe serep rampung sing saben dina utawa saéngga serep kanggo kelakon manggon. Gawe serep mung rampung kanggo manungsa translations, lan ing mode urip serep, plugin sing dikirim mung terjemahan anyar menyang layanan serep.
Layanan serep lumaku ing ndhuwur google appengine infrastructure, dadi datane cukup cepet lan keukur.
Fitur liyane iku massa Translate fasilitas, saiki klebu ing transposh setelan kaca. Sampeyan bisa namung mejet ing “Basa Kabeh Saiki” tombol lan saben kaca lan kirim bakal translated sing, alon nanging mesthi. Elinga yen terjemahan rampung ing sisih klien, lan ora server sisih lan cekap kemungkinan supaya ana ora wedi saka server Abusing sing otomatis agensi layanan.
Sing mentas diluncurake sabanjuré menyang 0.6.0 versi bakal fokus liyane pangguna (translator) pengalaman lan multi-lingual blog wrtiting integrations.
Panjenengan gagasan sing tansah dipun tampi, mung Komentar kene utawa menyang trac.transposh.org.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: serep layanan, Kontrol tengah,
Yen sampeyan pangguna lan pengin njaluk dhukungan cepet lan njaluk notifikasi babagan anyar kedadean, aran bebas kita tindakake ing Twitter.
Yen pengin dadi liyane melu ing masyarakat, pengin bantuan liyane lan brag babagan karo situs nggunakake transposh, kita saiki duwe kaca facebook.
Yen sampeyan pengin ngerti apa sing dilakoni karo Pangembang, ngerti bab fitur teka sadurunge lagi dirilis lan umume seneng manggon ing pinggiran, tindakake kita situs trac trac RSS.
Yen sampeyan mung arep ngetutake Announcements ing situs iki, simbol RSS (salah siji ngisor utawa ing browser baris alamat) iku konco sampeyan. Sampeyan bakal feed iki ing basa saiki nggunakake.
Komentar tansah Ditampa banget (lan nyoba kanggo kita bali dadi cepet kita bisa). Yen sampeyan duwe liyane saran / gagasan / advices / witty kirim gelar – mung supaya kita ngerti.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: facebook,
Yuki-onna wonten ing Hyakkai Zukan, utawi "Koleksi Ilustrasi Seratus Siluman" saking zaman Edo.
Yuki-onna? kanthi harfiah ateges "Wanita Salju") inggih punika sosok spirit utawi yōkai wonten ing carita rakyat Jepang. Yuki-onna punika kalebet figur ingkang kondhang ing sastra Jepang, manga, lan anime. Kadang kala Yuki-onna ugi dipunwastani minangka Gadis Salju (
Ciri khas[besut | besut sumber]
Yuki-onna medal nalika wengi wonten saljunipun minangka sosok wanita ayu mawi awak ingkang dhuwur lan rambut ingkang ireng ugi tutukipun biru pucet. Kulitipun pucet lan kadang kala transparan saéngga katingal mbaur kalihan salju (kados ingkang kondhang kacariyosaken wonten ing buku anggitanipun
kala Yuki-onna ngagem kimono putih,[3] Ananging legénda sanèsipun damel deskripsi Yuki-onna minangka wanita ingkang boten ngagem busana lan namung praupan sarta rambut ingkang katingal ing tengah-tengahing salju.[4]
Sipat[besut | besut sumber]
Miturut legénda, Yuki-onna ingkang wonten gegayutanipun kalihan musim adhem lan badai salju punika arwah saking tiyang ingkang séda ing salju.[5] Praupanipun katingal ayu lan kalem, ananging sipatipun tegel nalika mateni tiyang ingkang boten salah. DUmugi abad kaping 18, kathahipun legénda nyariosaken Yuki-onna minangka makhluk ingkang ala. Ing kisah masa sapunika, sosok Yuki-onna asring dipungambaraken langkung manusiawi.[6]
Vèrsi Lafcadio Hearn[besut | besut sumber]
Yuki-onna wonten ing Gazu Hyakki Yakō karya Toriyama Sekien.
Nalika zaman rumiyin wonten kalih tiyang ingkang pakaryanipun negot kayu, Minokichi lan Mosaku. Minokichi tasih enèm déné Mosaku sampun sepuh. Ing sawijining dinten ing mangsa adhem, tiyang kalih punika boten langsung kondur bibar negor kayu amargi kenging badai salju. Tiyang kalih punika lajeng manggihaken pondhok lan nyipeng wonten ing mriku dalu kasebut. Nalika ing tengahing dalu, Mosaku wungu lan ningali wanita mawi busana sarwa putih. Wanita kasebut menghembuskan napasipun dhateng Mosaku saengga tiyang sepuh kasebut séda amargi kademen. Bibar mateni Mosaku, Yuki-onna nyelaki Minokichi kagem nglampahi menapa ingkang smai kalihan kala wau, ananging banjur meneng sinambi ningali Minokichi. Yuki-onna matur bilih badhe mateni Minokichi nanaging boten siyos amargi piyambakipun gadhah praupan ingkang bagus lan tasih enèm. Wanita kasebut lajeng ngancem Minokichi supados boten nyariosaken kedadosan punika dhateng tiyang sanès, menawi dipunlampahi Yuki-onna badhe mateni Minokichi. Pinten-pinten taun salajengipun, Minokichi kepanggih kalihan wanita ayu kanthi nama Oyuki (yuki = "salju") banjur manten. Oyuki punika garwa ingkang saé saéngga tiyang kalih punika gesang kanthi bagya mulya lan kagungan laré. Sanajan sampun gesang sesarengan dangu, ananging Oyuki boten katingal tambah tua. Ing sawijing dalu, bibar laré-larénipun tilem Minokichi ngendika marang Oyuki bilih saben piyambakipun ningali Oyuki, piyambakipun kengetan kaliha prastawa aneh ingkang kalampahan nalika tasih enèm. Minokichi matur bilih naté ningali sosok wanita ayu kados Oyuki. Bibar rampung anggènipun matur, Oyuki dukha sanget lan ngaku bilih wanita ingkang naté kepanggih kalihan Minokichi punika Oyuki. Oyuki matur bilih badhé mateni Minokichi menawi nyariosaken carita kasebut marang tiyang sanès. Ananging Oyuki boten saged mateni Minokichi amargi kengetan gesangipun laré-laré. Bibar maringi pesen supados Minokichi ngurus laré-larénipun, wanita kasebut ical lan boten naté katingal malih [7].
Yuki-onna medal wonten ing filem, acara TV, lan literatur kados novel ugi manga. Kisah Yuki-onna antawisipun:
Wonten ing Kwaidan, filem Jepang taun 1964 babagan antologi kisah hantu.
Wonten ing Nurarihyon no Mago, Yuki-onna punika jinising youkai saking wewengkon Tono. Kalih anggota Hyakki Yakō inggih Yuki-onna.
Wonten ing Rosario + Vampire, karakter Mizore Shirayuki punika Yuki-onna ingkang mendhet wujud manungsa.
Pokémon menampilkan Froslass, pokemon tipe ès lan memedi ingkang pikantuk inspirasi saking Yuki-onna.
Wonten ing Akazukin ChaCha, Guru Oyuki, guru ingkang nggantos ing kelas Banana punika Yuki-onna.
Wonten ing Dororon Enma-kun, karakter Yukiko-Hime inggih punika Yuki-onna.
Wonten ing Card Captor Sakura, Clow´s Card Snow inggih punika Yuki-onna
Wonten ing Gate Keepers, karakter Yukino Houjou inggih punika Yuki-onna
Wonten ing Lum: The Invader Girl, karakter Oyuki inggih punika Yuki-onna
Wonten ing Nube:Guru Ahli Roh, karakter Yukime inggih punika Yuki-onna ingkang dados pasangan pemain utami.
Wonten ing Sphere of Power, tokoh utami wanita ingkang badhé mati mbeku déning serangan Yuki-onna.
Wonten ing dolanan Shinobi 3D, bos ingkang kapisan punika Yuki Onna.
Wonten ing Yu Yu Hakusho, Yukina saking Hiei inggih punika Yuki-onna
Wonten ing Yume Nikki, Yuki Onna ing Snow
menggunakan pranala magis ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
bokmålPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.54, 17 Novèmber 2013.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: November 2011
Sing tak jaluk mung pengertianmu, nerimo lan nompo aku nganggo atimu
Aku dikiro gelandangan mergo pakaianku ra karuan
Jangan melihat satu sisi, manusia tiada
Ora sombong mergo kahananku, helikopter aku kuat tuku
Hj. Sri Surya Widati Idham Samawi
Kabupatèn Bantul iku kabupatèn ing propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta, lokasine ing sisi kidul propinsi DIY, kutha Bantul iku kutha krajan kabupatèné, kota-kota liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hèktar.
Kabupatèn Bantul ketata saking 17 kacamatan, 75 désa lan kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Bantul
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bantul&oldid=1102488"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIDaerah Istimewa YogyakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaItalianoBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
TEMANTEN Bismillahirrohmanirrohim Assalamu ‘alaikum Wr. Wb, D humateng panjenenganipun pa...
lho iku wes tak kei tak titipno nang pengasuhe td tetep ae
NDUK Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi talining kangenku. Ora rina ora wengi
INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI
Diponegoro 12Tanjung Pinang - Riau 29 101IndonésieAtte
OthersMelatih Cucak Ijo Supaya Jinakmelatih cucak ijo supaya jinakKicau Burung, Suara Burung, Suara KicauDiterbi
in Tokoh Punokawan, Wayang Cirebon, Wayang Jenis2
Herren Dipl.-Ing. A. Brdlik, Univ.-Prof. Dr.-Ing. U. Brannolte, Prof. Dr.-Ing. L. Dunker, Prof. Dr.-Ing. V. Meewes, Dipl.-Ing,
completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan art...
Kanggo dolor-dolor kabeh hang nong sebrang perantauan....iki ono koleksi lagu banyuwangi supoyo
Tegal, Slawi, Kabupaten Temanggung, Temanggung, Kabupaten
Gunung Kidul, Kecamatan Wonosari, Kabupaten Kulon Progo, Kecamatan Wates,
karo Astradarma Ratu saka Yawastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja Yawastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yawastina. Sawijining dina, Pramesthi diangslupi Bathara Wisnu, lan ndadekake … Baca
BintangWiki iku panganugerahan utawa panyematan bintang virtual ala Wikipedia sing diwènèhaké déning lan marang panganggo liyané ing Wikipedia (kayadéné Bintang Mahaputra jroning kasunyatan).
{{BintangWiki Wikipedia}}
"BintangWiki Wikipedia" dipun anugerahaken dhumateng panganggé ingkang sampun dipunakeni kontribusinipun ingkang aji sanget tumraping Wikipedia, supados saged dipunmangertosi déning komunitas manawi asil kerja-kerasipun dipuntampi lan dipunajèni. '
{{Pambusak emas}}
Panganggé punika dipun anugerahi bintang amargi jasanipun ingkang tanpa kenal sayah mbusak artikel-artikel ingkang kirang pantes, lan bab ingkang awon sanèsipun saking Wikipedia.
Senadyan mboten wonten kontributor ingkang remen artikelipun dipunbusak, panganggé punika sampun mundhut résiko dipungethingi déning panganggé sanès kanggé njagi
punika sampun kasil nglawan cecobi kanggé nambah cacahing artikel ingkang kirang ngugemi paugeran nyerat kanthi ngatos-atos. Artikel-artikel ingkang dipunsumbangaken, senadyan boten kathah nanging kualitasipun saé.
Kerja keras punika, senaos asring nuwuhaken raos kirang bombong dipunbandhingaken kaliyan panganggé sanèsipun ingkang nyumbang kathah tulisan rintisan senaos namung setunggal larik kémawon, ananging anggadhahi aji ingkang linangkung. Amargi saking punika, panganggé ingkang makaten pantes dipun anugerahi penghargaan Pèn emas Wikipedia. '
{{Lading emas}}
Panganggé ounika kathah migunakaken lading kanggé nyiptakaken penggalan-penggalan informasi arupi artikel rintisan utawi stub ing Wikipedia.
Senaos artikel stub asring dipunanggep kirang nggadhahi kuwalitas déning panganggé sanès, nanging gadhah potènsi dados perintis lairipun artikel-artikel saé.
Amargi saking punika pangripta stub peryogi dipun paringi anugerah, arupi Lading Emas Wikipedia. '
{{BintangWiki Astronomi}}
"BintangWiki Astronomi" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik astronomi wonten ing Wikipedia abasa Jawi.
{{BintangWiki Biografi}}
"BintangWiki Biografi" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik biografi tokoh, wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Biologi}}
BintangWiki Biologi dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik Biologi wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Geografi}}
"BintangWiki Geografi" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik geografi wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Islam}}
"BintangWiki Islam" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik Agami Islam wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Kristen}}
"BintangWiki Kristen" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik Agami Kristen wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Sastra}}
"BintangWiki Sastra" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik Sastra wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
BintangWiki Papat Limpad dipunanugerahaken dumateng panganggé saking panitia utawi peserta Papat Limpad ingkang sampun kathah damel utawi nyunting artikel wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki India}}
BintangWiki India dipunanugerahaken dumateng panganggé ingkang sampun nyumbang artikel-artikel kanthi topik India wonten ing Wikipedia abasa Jawi. Wilujeng kagem Cithakan Wikipedia/BintangWiki.
{{BintangWiki Polandia}}
"BintangWiki Polandia" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang sampun maringi sumbangan wigatos wonten ing artikel-artikel mawi topik Polandia ing Wikipedia abasa Jawi.
||{{BintangWiki Florence}}||
"BintangWiki Florence" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang sampun maringi sumbangan wigatos wonten ing artikel-artikel mawi topik Florence ing Wikipedia abasa Jawi. '
Kanggo gawé BintangWiki anyar, ikon bintang bisa dipilih ing galeri bintang ing commons.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.58, 3 Agustus 2013.
(Sekar Asmaradana oleh R.Ng. Yasadipura)
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Bruce Lee : Fist of Fury (DJOEWAL)
matur nuwun komenipun mugi2 saged dados pepeling dening tiyang ingkang nguber dunya ning lali kaliyan akheratipun
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (dalem itu sebenarnya pronomina persona kedua, kagungan dalem 'kepunyaanmu'. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
iki, Iku grup e wong jowo sak dunyo iki. "Status" e padha nganggo basa krama inggil.
[[Kategori:kacamatan ing Tapanuli Tengah {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 15 Maret 2016.
PMnesakke tenan uripe si lilis..... cedak aku tak gowo lungo.... mulih2 wis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Belitang_II,_Ogan_Komering_Ulu_Timur&oldid=1109919"	Kategori: Kabupaten Ogan Komering Ulu TimurKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 7 Januari 2017.
Wong Yahudi iku biyen gelem mulang angger dibayar , tapi akehe kiyai saiki ngalor ngidul karo rokoan ora gelem mulang nak ora dibayar, gelem mulang angger dibayar. (
neng dunyo iku ono bungahe lan ono susahe, kabeh iku supoyo biso dadek’ake parek marang
6.) Zaman akhir iku senengane podo ngatur pangeran. yaiku podo akeh-akehan istighozahan koyo-koyo demo marang pangeran. (Zaman akhir itu
Ngandikone bapakku : akehe wong iku ngertine pekoro siji liyane ora ngerti koyo dene wong haji ngertine mong bab kaji,
putek mikiri wong wadon.. Gara gara di
ANGKA JADI: 08..09..13..14..53 52..43..47..27..39
WIS JAM 05 SORE PODO BALIK
seminggu.. ting mriko kan wonten mandor.. nek niki kan bebas.. mboten mangkat mboten nopo-nopo” (ya
Adaptasi punika caranipun organisme supaya saged nyesuaikaken kalean lingkungan ingkang ngandap. Fungsinipun adaptasi punika :
Supados saged adaptasi kalean kondisi fisik, kajaba temperatur, cahaya lan panas.
Supaya saged bertahan saking musuhipun kalean saged reproduksi
Jenisipun Adaptasi[besut | besut sumber]
Adaptasi Morfologi[besut | besut sumber]
Adaptasi morfologi punika, bentukipun salira ingkang nyesuaiken kagem kebutuhanipun urip. Kajaba :
Paruh[besut | besut sumber]
Garudha kagungan paruh ingkang kiyat lan rahang ngandap melengkung kalean tajem kagem nyengkrem mangsanipun.
Akar[besut | besut sumber]
Akar-akar ing ara-ara punika, kageman akar ingkang kiyat kagem nyerem banyu. Menawi akar hawa ingkang taneman bakau, kagem pernapasan uatawi respirasi.
Gigi-gigi khusus[besut | besut sumber]
Gigi kéwan karnivora utawi ingkang nedha daging, adaptasinipun dadosaken waja dados papat waja taring ingkang gedhé lan runcing. Fungsinipun kagem nangkep mangsa, lan waja geraham ingkang tajem ing pucuk kagem
Kelenjar bau busuk[besut | besut sumber]
Musang punika saged miyosaken bau ingkang busuk saking cairan ingkang disemprotaken saking lubang sisi dubur.
Kantong tinta[besut | besut sumber]
Cumi kagem kantong tinta punika supados saged ngelindungi awak
Kéwan ingkang ngelakoaken adaptasi punika tupai Virginia. Tupai punika tilem lan nutup soca, meanwi wonten predator ingkang nyedhak. Dados ketinggalipun tupai punika sampun mati.
Migrasi[besut | besut sumber]
Ikan Salem ing Amerika utara, migrasi kagem endog-endog ikan salem. Ikan salem uripe punika ing laut. Ikan salem ingkang ageng, umur 4 ngantos 7 tahun, kempal ing pasisir barat Amerika Utara lan sareng-sareng nuju kali. Ing kali punika Ikan salem sing lanang, ngetoaken sperma ing nduwuripun endog-endog punika. Ikan salem ingkang sampun ngetoaken sperma biasanipun mati. Endog-endog punika urip ing banyu tawar, menawi sampun ageng sareng-sareng nuju laut.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.06, 3 Sèptèmber 2016.
ing elUniv. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. logist.univ. bacc. ing. cgeming.univ.
dalem tiyang ndeso ingkang remen bal-balan ugi damel ontran2 wonten kelas lan sekolahan saking AAA, mugi saged imutaken panjenengan
opo durung ngerti sing mbaurekso, mengko tak kandhake karo pak Miyarto sing duwe anak ayu lan dadi penguoso nang kono
@sulung: sopo iki sugik Yo….
WIS PESEN 4 SRABI MASIH DURUNG MATENG MATENG MATEKAN WETENG WIS
shirtje en wanten, thanks mom ♡ Lee_Ailee: @IBJIYONGKWON basaha kramanipun panjenengan morak marik om,, nggih mpun mang dahar rumiyin,, kula tenggo wanten mriki.. FairMediaTV:
Kapemimpinan Summit by Jeffrey Slayter iku sawijining lintang pitu experiential 4-dina acara, tangan-dirancang dening Jeffrey Slayter, lan fokus ing daya-diinget sukses wirausaha lan bisnis pamilik, karo Intelligence, jaringan, lan majeng cara, supaya padha bisa nambah kawontenan gesang ing kene Bumi.
Kanggo pemimpin bisnis, iku ngendi Paradise lan Sosial Entrepreneurism nyawiji.
Kanggo nduweni kanggo kapemimpinan Summit by Jeffrey Slayter, sampeyan kudu ketemu kabeh syarat iki:
Sampeyan kudu dadi iklan sukses hebat utawa bisnis pemilik, lan khas anggota iki puncak sing melu kaping 7 9-tokoh bisnis.
Sampeyan kudu ngucapke matur nuwun lan jantung-pusaté kanggo sukses sing duwe, lan pengin njupuk keginaan sosial lan impact menyang tingkat donya.
Sampeyan kudu cumadhang kanggo nuduhake bisnis sukses Rahasia (unik skills, sumber lan kawruh) kabuka lan candidly karo undhangan liyane, supaya kabeh wong bisa entuk manfaat saka daya saka Mastermind dinamis (rahasia bakal tetep ing klompok).
Sampeyan kudu kaya having fun lan dudu njupuk dhewe utawa apa banget akeh. Pulo kebak alam kaendahan, lan bakal ana koktail, musik, lan gedhe obrolan liwat jajanan.
Sampeyan kudu ing kontrol Panjenengan EGO, amarga ana kamar kanggo nggawe long-awet lan socially migunani impact ing planet yen sirah punika ing globe.
Sampeyan kudu bisa kanggo saged teka minangka ragad diakoni punika kanggo ditemtokake.
Pengalaman bakal kabeh-mbayar kanggo kalebu akomodasi, pangan lan transportasi menyang lan saka Pulo (Sampeyan kabeh kudu njaluk kanggo Nadi Fiji International Airport) :
Pulo dening kang ngangkat munggah ing pribadi helikopter saka utama Fiji Airport (Nadi International Airport)
Akomodasi kemewahan Fiji-gaya, banyu olahraga, nyilem, wedhi-dermaga picnics, pengalaman budaya, pahargyan lan apa liya sampeyan bisa mikiraken sing pantes saka 7-lintang liburan
Dhiskusi bisnis, urip, waé sosial ing leisurely setelan, amarga kita kabeh ngerti, gadhah "fun" ing bisnis kanggo ndadékaké dungkaping breakthroughs.
Kapemimpinan Summit punika tema babagan mecahaken dina kang paling gedhe masalah, dening njupuk bebarengan paling gedhe lan ing donya bisnis. Punika apa sisih bisnis saka pengalaman 4-dina bakal katon kaya:
Sosial Entrepreneurism Mastermind diskusi sing fokus ing panggolekan pikiran paling bebarengan, forging jero understandings saben liyane bisnis lan pengalaman, kanggo nemokake lan nggawe cara kanggo bisnis kanggo menehi bali kanggo planet.
Ndhuwur undakan sambungan bisnis global bakal digawe sak iki njaluk bebarengan. Nalika sukses wirausaha beda saka mlaku gesang njaluk bebarengan, iku ono sing amba bisnis tawaran bakal digawe. Ing kinship, kaya-mindedness, lan energi gugus ora alami wohing ing "sabanjuré amba bab" sing bakal temtu nggawa babagan gedhe impact sosial.
Daya dikempalken bisnis-bangunan mau bakal mbukak saben dina(anteng, nyenengake lan invigorating). Miturut leveraging daya saka Mastermind, saben anggota ora bantuan liyane saben karya-metu
kesempatan anyar, lan ngganti sukses Rahasia kanggo nemen bantuan njupuk sing bisnis menyang kabuto.
Sambungan jero lan migunani. Skyrocketed bathi. Warisan-kaya merbawani donya.
Thanks kanggo ekstensif global ngarsane Jeffrey Slayter kang ing papan kang potensial manungsa lan bisnis psikologi, Summit Sales bakal fitur surprise tamu sing bakal global pamikiran-pemimpin ing pamilike kothak.
Sing bakal? Sampeyan bakal mangerteni ing acara ...
ora wong menehi sampeyan nelpon sambutan kanggo kick-wiwitan sesambetan.
Kanggo konfirmasi lan ngamanake acceptance to Sales Summit, iku samesthine sing bakal mbayar non-refundable $2,000 simpenan menyang imbangan kanggo ditemtokake saka trip.
Ana 32 karte kasedhiya lan bakal padha ngedol-metu, amarga Davui Royal mung nduweni 16 kemewahan Suites ing pulo pribadi!
Kanggo ndhaftar utawa takon - hubungi Jeffrey Slayter tim
Telpon: +61 (02) 8003 5747
Ya sampeyan bisa. Jebule, kita bakal menehi sing diskon. (Kanggo ditemtokake)
Bisa nggawa laptop Pendhaftaran, sel telpon, iPhone, BlackBerry, etc nginep ing tutul karo kantor?
Mesthi sampeyan bisa. Kita perlu tetep bisa dikontak ing dina iki lan umur! Nanging metokake ing atine, iku uga wektu sampurna kanggo saestu mesthekake saka donya, supaya sampeyan bisa ing donya lan bisnis. Supaya dadi tanggung jawab, it’s your choice 🙂
Punika Sales Summit Tax wis disudo?
Ing kasus paling ya. Sawise kabeh, ing utama waé saka trip kanggo dramatically tuwuh baris ngisor lan impact sosial. Nanging dadi aman, paling apik konfirmasi karo akuntan utawa Tax Profesional.
Iku bakal mung dadi wong sing ngetokne syarat kualifikasi. Ing tembung liyane, ndhuwur-undakan wirausaha lan bisnis profesional sing jantung-pusaté, pengin nggawe long-awet lan migunani pangowahan donya, lan mesthi, ukuran sing bisnis bathi.
Bakal ngemot saka warna sawetara saka 32 individu saka kabeh industri kalebu marketing, manungsa potensial, financial institusi, real estate pangembang, perancang, manufaktur lan liyane pamikiran-pemimpin. Iku endi paling njaluk bebarengan kanggo njaluk malah luwih apik!
ahang Eshgh Pouya danlod ahang Pouya download ahang jadid Eshgh Pouya download music Eshgh download music Pouya download music video Pouya Eshgh
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing R...
Cerita Cekak Lucu Bahasa Jawa: Jaran Putih Pak
Depth Total (kanthi kaca Cathetan: lulusan lan Wikimedia Nurulb...
BAWOR KLUBAN GENDOT: Ngelmu Iku Kelakone Kanthi Laku
"AKU BERTANYA, MAKA AKU ADA."
kabeh papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng limo: mangan ga mangan sing penting kumpul yang paling mendekati kebenaran (secara kata per kata) adalah pancasila versi bahasa jawa kromo inggil:Poncosilo (jawa kromo) kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal Kaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradab kaping tiga: persetunggalan Indonesia kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan. kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiang Indonesia
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘11. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
wis ra iso ngopo ngopo meneh tangi wae ra iso dadi ngerepoti kabeh
Ko	: Wah Simbah ngeroso bosen njih mbah.
Ki	: Lha yo kepiye meneh le uripe yo mung ngene wae
Drezdenko (Jerman Driesen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drezdenko&oldid=1090937"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 14 Sèptèmber 2016.
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.75
Pekalongan, Kajen, Kabupaten Pemalang, Pemalang, Kabupaten Purbalingga,
Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Purworejo, Kabupaten Rembang, Rembang,
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota Basa pucuk k?n?, Hizbullah.[1] or apples than contribs), bisa (Non-Articles/Articles) artikel
klenta-klentunipun, kula nyuwun agunging pangaksami. Nuwun :)
MONGGO KANTHI NGUNJUKAKEN PUJA PUJI SYUKUR WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI AMIN
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Lakon Gaban
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.41
Panas, ngelak lan luwe, merga kulina
FRS (lair ing Washington, County Durham, Inggris, 22 April 1891 – pati ing Cambridge, Inggris, 18 Maret 1989 ing yuswa 97 taun) iku sawijining matématikawan, ahli statistik, ahli géofisika, lan astronom.
tekan taun 1952, dhèwèké njabat minangka Dirèktur ing Ringkesan Seismologi Internasional, luwih ditepungi minangka Pusat Seismologi Internasional.
Jeffreys panentang keras téori pagèsèran bawana. Kanggo dhèwèké, pagèsèran bawana iku kadadéyan sing "ora mungkin dumadi" (out of question), amarga ora ditemokaké bukti anané gaya sing cukup kuwat sing bisa ngobahaké bawana-bawana ing lumahing bumi.[2]
lan Edmund F. Robertson. Harold Jeffreys ing MacTutor archive.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 15 Novèmber 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon Brama Kumbara (DIJOEWAL)
Kamentrian Pariwisata lan Ekonomi Kreatif Indonésia, dicekak Kemenparekraf, iku kamentrian ing Pamarentah Indonésia sing mbidangi urusan pariwisata lan ékonomi kreatif. Kemenparekraf dipimpin déning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamentrian_Pariwisata_lan_Ekonomi_Kreatif_Indonesia&oldid=1052627"	Kategori: Kamentrian IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 23 Maret 2016.
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos Tanggal 28 Pebruari 2013
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 197 dinten 406 menit kapungkur.
lajéng dipunreplikasiaken dados sékawan gamet haploid utawi spora. Ménawi ngasilakén gamèt, sèl-sèl punika kédah aman selama pémbuahan kanggè dhamél sèl diploid Ènggal utawi zigot. Ing tanduran meiosis ngasilaken spora ingkang ngasilaken pembentukan sel-sel haploid. Tahapan ingkang gegayutan kaliyan meiosis inggih punika,
kedadosan sadaya Èukariota ingkang mroduksi secara seksual. Meiosis boten kedadosan ing
pembelahan sel ngelibataken sel telur lan sperma, ing gamet, kaliyan sel berisi kalih salinan saking saben kromosom, satunggal saking ibu ing sanesipun saking rama, ing giliranipun ngasilaken sekawan sel gamet.[1](dipununduh Tanggal 7 Oktober 2012) Meiosis inggih punika pengurangan jumlah kromosom dados separuh sahingga sel anak ingkang madhek piyambak namung ngandung setengah jumlah kromosom ingkang secara karaktaristik gadahi suatu jinis kewan, sel-sel ingkang ngandung separuh jumlah kromosom inggih punika sel kelamin utawi spermatozoa lan ovum.[2](dipununduh tanggal 7 Oktober 2012) meiosis inggih punika tipe khusus saking pembelahan nukleus ingkang ngelampahi pemisahan saben kromosom homolog dados gamet. Menawi meiosis ngasilaken sel anak ingkang identik kaliyan indukipun, mila meiosis ngasilaken sel anak kaliyan jumlah kromosom. [3](dipununduh
Meiosis[besut | besut sumber]
1. Meiosis I Sakserengipun meiosis, ngelampahi interfase, Interfase 1 ing meiosis 1 sami kaliyan interfase ing mitosis, ya iku kedadosan sintesis lan replikasi DNA serta kedadosan wujud protein-protein ingkang mupangat kangge tahap-tahaping meiosis 1 inggih punika : 2. Profase I Profase 1 ing salebeting meiosis ngasilaken wekdal ingkang lami dipunbandingaken kaliyan profase ing mitosis. Profase 1 punika saged kaleksanan pinten-pinten minggu lan wulan. Profase 1 kaperang dados pinten-pinten : a. Leptoten Ing tahap punika kromosom katingal kados benag-benang dawa, sahingga saben kromosom dereng dipuntepangi secara gamblang. Benang-benang kromosom ingkang alus kasebut dipunwastani kromonema. Ing fase punika, struktur kromosom saged katingal luwih gamblang inggih punika kromomer. kromomer inggih punika penebalan ingkang kedadosan ing pinten-pinten bagian kromosom ing tampak kados manik-manik. b. Zigoten Ing fase punika kedadosan berpasangan antawis kromosom ing homolog, sahingga alel-alel badhe berhadapan panggenan boten tebih kados leptoten. Proses saling berpasangan antawis kromosom homolog dipunsebat
kromosom homolog luwih cerak lan sempurna d. Diploten Fase punika dipuntandai kaliyan dipunwiwiti misahipun kromatid kromatid ingkang kedadosan berpasangan secara bivalen. Pemisahan ingkang kuat kedadosan ing bagian sentromer. e. Diakinesis Frase punika frase ingkang pungkasan ing Profase 11 meiosis. Kromosom-kromosom ngelampahi kondensasi maksimum lan kiasma luwih
panggenanipun ing tengah-tengah sel, ya iku ing bidang equator saking sel, anangin wonten bentenipun antawisipun metafase 1 meiosis kaliyan metafase mitosis. Ing metafase mitosis, ing bidang equator inggih punika kromosom tunggal. Menawi metafase 1 meiosis, ing bidang equator inggih punika
dipunwiwiti menawi kromosom gerak ing kutub berlawanan. Saben kromosomsaking kromosom homolog bergerak ing kutub berlawanan. Saben kutub nerima setengan jumlah kromosom ingkang wonten. Pramila ing fase punika dipunwiwiti kedadosan reduksi kromosom. 5. Telofase I Ing saben nukleus ing enggal wonten kalih kromosom ingkang haploid saking sekawan kromatid. Pramila nandakaken reduksi jumlah kromosom tasih dereng sempurna. Menawi badhe nyapai reduksi ingkang sempurna, mila kedhah butuhaken pembelahan meiosis II.[4](
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 6 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Norheimsund&oldid=1095938"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.20, 29 Sèptèmber 2016.
srilankaGoldie hawn nudeUdayanthi srilanka nudeUdayanthi sri lanka amatUdayanthi
Wong Batak utawa Suku Batak iku suku bangsa ing Indonésia.[1] Jeneng iki kalebu jeneng terma kolèktif kanggo ngidentifikasi suku bangsa kang manggon saka Tapanuli lan Sumatra Wétan, ing Sumatra Lor.[1] Suku bangsa kang kagolongaké kanthi jeneng suku Batak ya iku: Batak Toba, Batak Karo, Batak Pakpak, Batak Simalungun, Batak Angkola, lan Batak Mandailing.[1]
Akeh-akehé wong Batak ngugemi agama Kristen lan sisané ngugemi agama Islam.[1] Ananging ana uga suku Batak kang ngugemi agama Malim lan ngugemi kapercayaan animisme kang diarani Sipelebegu utawa Parbegu.[1] Ananging cacahé wong kang nganut kapitayan iki sangsaya suda.[1]
Wong Batak kalebu ras Mongoloid Kidul kang basané Austronesiaananging durung dingerteni kapan leluhur wong Batak kang sepisanan manggon ing Tapanuli lan Sumatra Wétan.[1] Basa lan bukti-bukti arkéologi kang nuduhaké yèn wong kang nggunakaké basa Austronesia saka Taiwan wis pindah ing Filipina lan Indonésia kurang luwih 2.500 taun kepungkur ya iku nalaika jaman batu muda (Neolitikum).[1] Miturut legenda kang dipercaya masyarakat batak, suku Batak asalé saka pusuk buhit ing laladan sianjur Mula-mulakang manggon ing kulon Pangururan ing pinggiran danau Toba.[1] Miturut ahli sejarah Batak nerangaké yèn Raja Batak lan rombongané asalé saka Thailand kang nyebrang ing Sumatra lumantar Ujung Malaysia lan pungkasané tekan Sianjur Mula mula lan manggon ing kono.[1] Saka prasasti kang ditemokaké Portibi kang tinulis taun 1208 lan diwaca karo Prof.Nilakantisari ya iku Guru Besar ahli Kepurbakalaan kang asale saka Madras, India nerangaké yèn nalika taun 1024 kerajaan Cola saka India nyerang Sriwijaya lan nguwasani laladan Barus.[1] Pasukan saka kerajaan Cola iku kalebu wong-wong Tamil.[1] Iki amarga ditemokaké wong Tamil kang cacahé 1500 wong ing Barus nalika iku.[1] tamil iku suku kang manggon ing India.[1] Amarga krajaan Coe nyerang, siRaja Batak lan rombongané lunga nganti laladan portibi ing kidul Danau Toba lan saka kené siRaja Batak wiwit nyekel lan dadi pemimpin perang.[1] Suku Batak nduwèni kabudayaan kang jenengé ulos Batak.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)sosbud.kompasiana.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Batak&oldid=1073552"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaBatak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 29 Agustus 2016.
Nganggo Basa Jawa Iklan nganggo basa jawa Geguritan bahasa jawa -
NDUK Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi talining kangenku.
Si Bodong bocah kendel, bengi2 wani mlaku nang kuburan
Si Jablud bocah kecing, ora wani mlaku dewekan.
ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1),
ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramperplexity(1),
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Johannes_Benedictus_van_Heutsz&oldid=1107119"	Kategori: Lair 1851	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 15 Novèmber 2016.
Versi 0.5.3 – Kemampuan kanggo basa URL Juni 1, 2010 dening nawakake 44 Komentar Iki versi anyar ngidini URL ing situs to be translated kanggo diwenehake basa target. We would like to thank Hans saka Cosmedia (situs web bab babagan ngrias awak surgery lan pangobatan) kanggo nyeponsori ing karya rampung ing fitur, uga sing nyeponsori tembelan kanggo bisa adat plugin permalinks. Yen wis ilang fitur, nggawe tiket kanggo kita ing situs pembangunan lan bakal ditambahake kanggo kita todo dhaftar. Yen sampeyan arep kanggo kita, nyeponsori menyang fitur pembangunan bantuan bakal kita wis kelakon luwih cepet, lan masyarakat kanggo njaluk prodhuk sing luwih lengkap.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: sumbangan, suntingan, nerbitaké, THIS, trac, wordpress 3.0, wp-super-cacheVersi 0.2.9 – Bug mbecike Juli 21, 2009 dening nawakake Ninggalake Komentar Suwene sawetara dina padha digunakake kanggo ndandani kewan omo sawetara kacarita dening kita kedhaftar. Full kridit sing diwenehi ing cathetan pangowahan. We would like to thank everyone sing nglaporake kewan omo kanggo kita amarga mbantu kita nambah lunak iki for everyone.
Kita uga seneng ndhukung lan nyoba kanggo ninggalake ora watu unturned supaya mbantu, aran gratis kontak kita, lan yen kita wis dijawab ing wektu cukup – namung kontak kita maneh!
Kita padha uga takon bab sumbangan (kaping pindho iki minggu). Supaya kawitan – ing jalur iki aku ora nampa sumbangan dhuwit (sanajan Google matur suwun banget maksud) nanging apa nampa sawetara bab liya sumbangan. Nyumbang kita wektu dening ngirim laporan kesalahan (lan sing luwih apik, patches 😉 ) , nyebar kawruh ing babagan plugin soko dening nulis ing blog utawa favorit forum, Pilih plugin ing wordpress direktori plugin supaya luwih bisa nggunakake lan pungkasanipun – sampeyan bisa tansah bantuan kita dening mriksa lan translating situs iki menyang ibu-ibu.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: bugfix, sumbangan, suntingan, nerbitaké, wordpress pluginAgensi
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing
iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung kira-kira 40.000 jiwa. Kutha iki sadurungé Perang Donya II misuwur déné indhustri keramiké. Prodhuksi keramik sing diarani mawa tembung Bunzlauer Keramik ing basa Jerman iki misuwur banget sa-Jerman. Sawisé Perang Donya II, kutha iki dadi mlebu wewengkon Polen lan nganti sepréné indhustri iki isih diterusaké.
MENYANG NEGARAMU GUNUNG SERANDIL. YEN SIRO
ORA GELEM BALIK TAK GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO
ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE
LELEMBUT, IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH
wes tak add ndang di app, loala panggonmu pancet tah?? ngertio ngono aku dolang mrono
ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL
sabdho cipto DADI,DADIYO ING CIPTOKU DADIYO ING KARSOKU, YO INGSUN IKI LELANANGING JAGAT SANG ARJUNA SEWU CAHYOKU MA EWU-EWU . ANAKLUK AKE SOPO WAE SING NYAWANG NDULU WERUH JABANG
jenenge Catur kera Unyab Wangi mbek Media kera Ayabarus. D kono iku wis
Apa itu Palung? | Warung Kopi Omcan
G Am Jarene konco kenthel, bojoku tok sleding tekhel
Opo ra ono kimcil liyo seng seneng koe
Hey kowe koncoku sing jarene cs ku
Nanging nyatane neng mburi ko' kowe koyo pabu
Aku ra nyongko kowe tego karo konco
Opo ra ono kimcil liyo seng seneng kowe
G Am Nganti kowe nikung bojone konco dewe
Yo wis sak karepmu, nek ngeneki caramu
Yen wis iki dalane, aku mung ikhlas wae
Kowe mung tak titheni, kok watakmu kemlinti
Opo ra ono kimcil liyo sing seneng kowe
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.03, 16 April 2013.
Yogyakarta Lagu Pitik Tukung Lagu Sinom Lagu Suwe Ora Jamu Lagu Tekate Dipanah Lagu Gundhul-gundhul pacul14.
“Ijah … aku arep teko iki … ora iso di tahan maneh … saiki Ijah … saikiii … Ijahii … (Ijah …
aku wis tuwo ning isih pingin nguri-uri tulisan jawa aku win ngunduk program hanacaraka lan mulai ajar nangin aku pingin sing luwih maneh ya iku piye carane nulis neng word utowo didadekake doc dokumen.
Utowo piye carane ngeprin utowo nyimpen asil tulisan jawo.
Pitik alas iku jeneng umum kanggo jinis-jinis pitik liar sing urip ing alas. Ing basa Madura ajem alas lan ing basa Inggris junglefowl; kabèh ngrujuk ing papan uripé lan sifaté sing liar.
Pitik-pitik iki saka segi wangun awak lan prilaku sarupa banget karo pitik-pitik ingon, amarga pancèn arupa leluhur saka pitik ingon. Jantan karo betina béda wangun awaké, werna lan ukurané (dimorfisme seksual, sexual dimorphism). Pitik alas jantan duwé wulu sing manéka warna lan éndah, béda karo pitik betinané sing cenderung duwé werna monoton lan kusem.
Ragam jinis lan Penyebaran[besut | besut sumber]
Kabèh, ana patang spesies pitik alas sing nyebar wiwit saka India, Sri Lanka nganti Asia Kidul-Wétan klebu Kapuloan Nusantara. Papat spesies iku:
Rong jinis ana ing Indonésia, nyebar alami utamané ing bagéyan kulon kapuloan. Rong jinis pitik iku: (1) Pitik-alas abang, sing seneng bagéyan alas sing rélatif katutup; lan (2) Pitik-alas ijo, sing luwih seneng alas-alas kabukak lan wilayah mawa bukit-bukit.
Kabiasaan[besut | besut sumber]
Pitik alas iku mangan apa waé, senajan cenderung minangka pamangan wiji-wijian. Nanging kayadéné pitik umumé, pitik alas uga mangan pucuk-pucuk suket, srangga lan manéka kéwan cilik sing ditemoni.
Manuk iki biasané urip pasangan utawa jroning kelompok cilik. Turu ing dhuwur pang perdu utawa semak, ora adoh banget seka dhuwur lemah. Nalika usum ngendhog, betina gawé susuh prasaja ing sadhuwuré lemah lan ngengkremi endhogé nganti netes. Anak-anak pitik alas dimong déning baboné.
Ora kaya pitik ingon, pitik alas pinter mabur; ora suwé sawisé ninggalaké susuh papané netes.
Dhomèstikasi[besut | besut sumber]
Pitik alas arupa salah siji jinis unggas sing wis didhomèstikasi manungsa wiwit èwonan taun kepungkur. Pitik alas abang dikawruhi minangka nenek-moyang langsung saka anéka jinis pitik ingon. Éwadéné pasilangan pitik alas ijo karo pitik ingon ngasilaké pitik bekisar, sing misuwur banget ing Jawa Wétan amarga swara kluruké sing apik lan wuluné sing éndah.
Pitik alas jroning dongèng[besut | besut sumber]
Sapérangan carita rakyat tradhisional nampilaké pitik alas minangka salah siji tokohé. Dongèng rakyat kayadéné Ciung Wanara saka dhaérah Sunda, utawa vèrsi Jawané sing mawa judhul Panji Laras utawa Cinde Laras, nyritakaké tokoh utama sing duwé pitik jago utawa pitik alas jago sing pinter tarung lan kluruk.
Lan kluruké iku dudu kluruk biasa, nanging isi carita ngenani nasib bendarané iku. Minangka conto, kluruké pitik jago Ciung Wanara muni:
(Saka Ciung Wanara, sawijining carita pantun Sunda, déning Ajip Rosidi. Jakarta: Gunung Agung, 1985)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pitik_alas&oldid=955958"	Kategori: Sato iwènKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 27 Februari 2016.
mainanDuh Kangmas jane aku tresno, lilakno aku lungoTresno iki dudu mung dolanan,
wingi nengdi tak goleki neng omahmu kok raono, jarene selo koe. Wo lha kecu cangkemu bosok gemblendrekan tiwas mlaku seko Ngampilan tekan
BAB JIN:HKM MANDI WANITA DISETUBUHI JIN
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Banyu pinerang ora bakal pedhot (sigar) : pasulayan sedulur ora bakal
Dom sumuruping mbanyu : laku sesideman kanggo meruhi wewadi.
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan : senajan wong liya yen lagi nemoni rekasa bakal dibelani.
Duka yayah sinipi, jaja bang mawinga-wingi : wong kang nesu
Durung pecus keselak besus : durung sembada nanging kepengin sing ora-ora.
Eman-eman ora keduman : karepe eman malah awake dewe ora keduman.
Junjung ngetebake / ngebrukake : ngalembana nanging duwe maksud ngasorake.
Kebo ilang tombok kandhang : wis kelangan, isih tombok wragat kanggo nggoleki,
Kebo mulih menyang kandhange : wong lunga adoh bali menyang omahe / asale.
Kuthuk nggendhong kemiri : manganggo kang sarwo apik/aji liwat dalan kang
Lahang karoban manis : rupane bagus / ayu tur luhur budine.
Lambe satumang kari samerang : dituturi bola-bali meksa ora digugu.
Pandhitane antake : laire katon suci batine ala.
Pecruk (manuk kag magan iwak) tunggu bara : dipasrahi barang kang dadi kesenengan.
Rebut balung tanpa isi : pasulayan merga barang kang sepele.
Rukun agawe santosa, crah agawe bubrah : yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesthi padha bubrah/
Sing sapa salah bakal seleh : sing sapa salah bakal konangan.
Sluman slumun slamet : senajan kurang ati-ati isih diparingi slamet.
prakara kang wus apik, bubrah marga ana sing ngrusuhi.
duren : wong cilik mungsuh wang kuwat/panguwasa, mesthi kalahe.
TANGGUNG JAWAB SEORANG YANG BERILMU | BEDI
penerus spiritual kanggo Mercedes-Benz 300SL Gullwing.[1] ing Éropah karo MSRP € 177,310 (kalebu pajak) lan ameh diwiwiti ning Amerika Serikat ing tengahan taun 2011
cendhak.[1] AMG SLS uga ngadhaptasi fitur pintu swiwi sing ameh ngayun munggah lan mbukak ing struts gas, ora ana ing campuran dhuwur lan ngarep kayata SLR.[1] Lawang-lawang kudu ditutup kanthi manual sing dadi Insinyur AMG mutusaké otomatis nutup sistem amarga sistem ameh nambah 90 £ (41 kg).[1] AMG SLS
Wayang Karakter | Wayang Indonesia | Page 2
Tentara Nasional Indonésia-Angkatan Udhara (TNI-AU) iku bagéan saka Tentara Nasional Indonésia kang dipimpin déning Kepala Staf TNI Angkatan Udhara, dicekak KSAU kang wektu iki diwengku déning Marsekal TNI Subandrio. TNI-AU duwèni loro komando operasi ya iku Komando Operasi
Angkatan Udhara II (Koops AU II) kang markasé ing kutha Makassar.
Tugas TNI-AU[besut | besut sumber]
Nglaksanakaké tugas TNI matra udhara ing babagan pertahanan;
Njejegaké hukum lan njaga kaamanan ing wewengkon udhara yurisdiksi nasional miturut katentuan hukum nasional lan hukum internasional kang wis diratifikasi;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tentara_Nasional_Indonésia_Angkatan_Udhara&oldid=1118843"	Kategori: Rintisan kanthi topik militèrTentara Nasional IndonésiaTNI-AUAngkatan udhara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 14 Februari 2017.
Kabupaten Tegal, Slawi, Kabupaten Temanggung, Temanggung, Kabupaten
nabi akancing Allah,pandhito jaya wali sanga,iku jenenging urip,
AJI PANJI ANOM SUMUNAR (Mantera
tanpoPangapuntenDosa tondo lumRahing tiyangIkHLas meniko IMAN.SuGeng Riyadin. Nyuwun pangapunten sedoyo
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1428H.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan
cah kangkung, kangkung, lintah, penggemar cah kangkung, penggemar kangkung.
tembang kenangan indonesia lagu tembang kenangan lagu tembang kenangan terpopuler lagu tembang kenangan 80an lagu tembang kenangan 90ansize: 8.76
WONG CILIK ORA SUGIH BONDO NANGING SUGIH ROSO.
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku :
Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:KAUTAMANING LAKU
BEDI | ELENG – KUWAT – SLAMET,,,yoiku Eleng maring Gusti kang hamengku jagad,,Kuwat iman lan taqwa,Insya Alloh bakal Slamet ndunyo lan akherate
hehehehDeleteAgus SetyaJuly 18, 2013 at 12:17 PMsugeng enjang mbak is, lha monggo kerso nek badhe tindak
elek difoto karo kamera apik juga ora dadi ayu, paling munggah sitik tok lah .., tapi wong ayu walaupun difoto karo Hape juga tetap ayu .. heheheBalasHapusBalasanAgus Setya9 Januari 2014 11.43opo maneh wong elek ora di foto, yo tetep elekHapusRawins9 Januari 2014 11.54hahaha itu sih takdir...HapusBalasSyaifurrahman9 Januari 2014 11.35hahah
nganti melu miring miringm hehe kerenBalasHapusBalasanRawins10 Januari 2014 19.23
Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing rebutan endog
golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing even
kap?rang katon Jawa ing part? sekab?h? saka basa ing m?rang lan Sundik Sanadyan kapuloan mujudak? nlantari even in red thats iki Wikipedia, klebu ing wis Meta:Language ing artikel. didaftar pelatihan u...
Update Peserta "Giveaway Menyambut Ramadhan"
Berkat Theragran-M, Badan Bugar, Flu Hengkang
ingkang mriki. Nggih kadang maem, kadang nggih namung tumbas teh. Nanging nggih pajenge kraos luwih kathah timbang sing jaman sak derenge dibikak kangge umum”
“Yo gawe ngisi waktu kosong mas…lha timbang nganggur ora ono kerjoan nek sore maro mulih teko kantor, mending lak ngojek. Iso digawe tambah-tambah tuku susune anak karo wedake bojoku.
rejo. Iso nyicil sepeda motor, tuku TV warna kalihan niku lo nopo?...vcd kangge anak kulo ingkang
INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO
mantra “Kemalo-kemalo goletna kinjeng kebo ora nyandhang ora nganggo, nganggoa welulang kebo”.
lakononoKaping telu wong kang soleh kumpulonoKaping papat wetengiro ingkang luweKaping limo zikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah
Komisi Pemberantasan Korupsi, utawa dicekak KPK, iku komisi ing Indonésia sing diadegaké taun 2003 kanggo ngatasi, nanggulangi lan mbrantas korupsi ing Indonésia. Komisi iki diadegaké miturut Undhang-Undhang Républik Indonésia Nomer 30 Taun 2002 ngenani Komisi Pemberantasan Tindak Pidana Korupsi. Ketua KPK ya iku Antasari Azhar (Non Aktif), wektu iki KPK dipimpin sacara kolèktif.
NDUK Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi talining kangenku. Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi sesulihing
ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ke...
AJIAN TAMENG WAJA 29 November 2009 at 13:18 Ini ...
kerep uga dijaluk intine utawa nganggo ing acara / Konferensi. Topik dijamin sing utamané bisnis psikologi fokus, salawasé kang unik Integrasi karo manungsa potensial tema kanggo menehi wong Prilaku Nggeser lan nyoto takeaways.
Jeffrey Slayter bisa ngomongake ing Kepemimpinan, Sales lan Tim dinamika kanggo donya
Jeffrey wis kagungan kesempatan kanggo olahraga lan sinau saka liwat 3 yuta wong (loro online lan offline) ing liwat 12 negara (sawetara kalebu; Australia, Amerika Serikat, German, Indonesia, Selandia Baru, United Kingdom, Singapura, Malaysia, Jerman, Italia lan India). Jeffrey wis dituduhake ing tataran karo ndhuwur
Lagan (ing mbayar paling langsung nanggepi internet marketer ing donya)
Christine Comaford (NY kaping paling laris panganggité lan
Kanggo mangerteni sing luwih lengkap babagan Jeffrey Slayter ngandika engagements, klik kene.
"Aku wis dilakoni iki kanggo liwat 40 taun lan aku wis tau weruh sapa nyambung lan Care babagan sing para rawuh cara dhewek ora. Aku Highly nyaranake Jeffrey iku aset kanggo apa acara. " – Joel Bauer, Laris panganggité lan Leading Trainer ing Influence
"Jeff Punika sange, banget profesional digarap. Aku wis tau katon ing sajarah 12 taun mromosiaken acara supaya akeh wong mbukak kanggo bali saka kamar melok acara sing. Padha nambah sanget Nilai lan aku ngesahake menyang sapa kang
"Jeffrey Slayter nyambung ati sing pamirsa. Panjenenganipun punika kae, anget, lan maha. " – Sahar Kordahaku, paling cepet akeh wanita kelompok ing California
"Ing karya Jeff ora iku 'klasik.' Category munggah cepet." – Bob Proctor, Bintang film, “Ing rahasia”
“Jeffrey duwe cara asli saka nyambungake karo individu lan genuinely hubungane wong kaya padha wis ana Creative Sasrabahu karo ageng potensi sing bakal ninggalake dhewe tandha khusus ing donya. Ing cara iki dhewek ngkatalisasi sing tau luwih eling lan mranata lampu sing disimpen, nanging jembar creativities” – Dr. Yohanes Demartini, Manungsa
"Minangka speaker mantan kanggo Anthony Robbins Companies lan peserta saka akeh beda program sarasehan.
"Jeff lan Kane padha mung ing tataran Pendhaftaran. Padha Fantastic;
semangat, milutaken, terkenal lan ambegan saka fresh online kanggo krungu… Presentations sing awake dhewe melu lan nyedhiyani nyoto njupuk aways kanggo
NMP-032 Magic Nampa! Vol.32 Matchmaking Women Nampa -
NMP-032 Magic Nampa! Vol.32 Matchmaking Women Nampa
rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ke...
Raden Ajeng Djumilah iku putra turunne Pangeran Timoer Bupati kang sepisananing Madiun kang wektu isih jeneng Purabaya,kang mengku dadi Bupati Purabaya wiwit tahun 1568 nganti 1586. Kurang luwih tahun 1586 Keraton Pajang ditelukake déning Keraton Mataram Kabupatèn Purabaya dipendhegani déning Pangeran Timoer kang nduwèni gelar Panembahan Rama.Panjenengan rumangsa nduwèni hak dadi ahli warise Keraton Pajang,Panjenengan ora gelem thunduk marang keraton Mataram
Keraton Mataram nduwèni karep supaya Kabupatèn Purabaya kang nduwèni hak nerusake Keraton Pajang tundhuk marang Mataram.Nanging Panembahan Rama kukuh ora gelem,amarga Kabupatèn Purabaya kepingin madeg dhewe,bebas lan ora ana sambung rakete karo Mataram.Tahun 1586 prajurit Mataram gempur Purabaya.Tahun 1587 digempur manèh nanging loro-lorone gagal.Wektu iku Prajurit Mataram dipandhegani déning Raden Mas Sutawijoyo,Dene senopati,Perang Purabaya Raden Ajeng Djumilah,kang wektu iku ugah mengku Bupati ka-2 ngganteni Pangeran Timoer.Senopati perang Purabaya disengkuyung déning Bupati ing wewengkon mancanagara,sakurang-kurange 15 daerah kabupatèn,pranyata sanggup ngalahake kekuatane musuh kang ora liya Prajurit mataram.
Tahun 1590 Mataram nglancarake serangan sing ka-3.Prajurit Mataram kasil nyusup mlebu ing tengah kutha ya iku istana Wonorejo sing wektu iku mung ditunggoni déning Manggalaning Yuda Raden Ajeng Djumillah.Prajurit Purabaya akèh sing mati.Paperangan siji lawan siji ora bisa diendhani Manggalaning Yuda gigih anggonee perang kanthi ngandalake pusaka kang wujud duwung "Kyai Kala Gumarang".
Perang antarane Sutawijoyo klawan Raden Ajeng Djumilah cukup suwe, ana ing sawijining papan ora adoh saka istana Wonorejo.Suwening-suwe amarga Raden Ajeng Djumilah rada lengah pusaka Kyai Kala Gumarang pindah ing tangan Sutawijoyo.Raden Ajeng Djumilah duwé panemu yèn perang diterusake akèh kawulo cilik sing padha mati mulo Raden Ajeng Djumilah milih nrimo digarwo dadi permaisuri Panembahan Senopati. Tanggal 16 Nopember taun 1590, nama Purabaya kaganti dadi Madiun
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 3 Sèptèmber 2016.
Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul (UTC).
ing Shanghai, ya iku salah siji pemain wadon bal-balan paling apik ing donya. [2] Ing taun 2002, dhèwèké kapilih dadi Pamain Co.[2] Dhèwèké duwé visi kang apik ya iku ngliwati akurasi bareng karo obahan-obahan ing ngarep lan ing tengah lapangan.[2] Dhèwèké main kanggo Cina luwih saka 100 pertandhingan lan nyithak luwih saka 100 gol.[2]
Sun Wen wiwit main bal-balan umur 12 taun.[2] Ing taun 1990, dhèwèké mlebu tim nasional.[2] Wiwit iku, Cina bisa éntuk papat kajuwaran ing Piala Asia, ya iku ing taun 1991, 1993, 1995 lan 1997.[2] Dhèwèké lan kancané uga menangaké medhali emas Cina ing pertandhingan bal-balan wadon ing taun 1994 lan 1998 ing Asian Games.[2] Ing Piala Donya wong wadon taun 1999 kang dianakaké ing Amérika Sarékat, dhèwèké éntuk bebungah Adidas Golden Boot lan bebungah Golden Ball.[2] Ing taun 2001, Sun lunga menyang AS mèlu Beat Atlanta ing WUSA.[2]
Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
^ a b c d e f g h i j (en) chinaculture.org Diundhuh tanggal 26 Agustus 2011
Asyik Ngobrol Apa Ya? 14	photo
Wayang: Kerja, Karya dan Dharma part 2/3 | Wayang Indonesia
Salamander geger abang utawi Salamander geger abrit (Plethodon cinereus) punika salah setunggaling salamander alas ingkang ukuranipun alit.[1] Salamander geger abrit limrahipun manggen wonten lereng alas ing Amérika Lèr pérangan wétan, inggih punika dhaérah Missouri; Carolina Utara; Quebec saha Provinsi Maritimeswonten ing Kanada ngantos Minnesota.[1] Salamander geger abang ugi misuwur dados Salamander geger abang lor.[1] Nama punika kanggé mbéntenaken saking Salamander geger abang kidul (P. serratus).[1] Salamander geger abang nggadhahi kalih variasi werna.[1] Inggih punika variasi geger abang saha werni ingkang langkung peteng inggih punika geger ireng.[1] Kejawi punika wonten variasi sanésipun inggih punika werni belang kuning, oranye saha pethak.[1]
Reproduksi saha biomassa[besut | besut sumber]
Salamander geger abarit jaler lan èstri anggadhahi ciri ingkang bènten.[2] Bèntenipun punika arupi pakananipun saha teritori kawin inggih punika wonten ing sangandhapipun karang saha kayu.[2] Ananging kathah-kathahipun salamander geger abang punika sistem monogami sosial.[2] Salamander punika wiyaraken dhaérah sareng-sareng kaliyan salamander geger abang sanesipun.[2] Salamander geger abang punika gadhah anak nalika wulan Juni saha Juli.[2] Salamander geger abang wadon biyasanipun ngasilaken tigan ingkang cacahipun sekawan ngantos pitulas saben setunggal taunipun.[2] Tigan punika lajeng netes nalika sampun 6-8 minggu.[2]
^ a b c d e f g (id)beritaunik.net(dipunundhuh tanggal 28 September 2011)
^ a b c d e f g (id)m-search.jp(dipunundhuh tanggal 29 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Salamander_geger_abang&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 2 Maret 2016.
Wallpaper Tahukah Kamu? | Warung Kopi Omcan
NDUK Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi talining kangenku. Ora rina ora
Ketoprak “Babad Kajen : Syeh Ahmad Mutamakkin” →
ASAL USUL AJIBARANG	Posted on 20 September 2010	by admin Ing jaman semana ana sawijining Negara kang jenenge Galuh Pakuan. Galuh Pakuan kuwi kalebu wilayah Kerajaan Pajajaran. Nalika semana ing
padha kurang pangan, amarga mangsa paceklik. Ing kahanan kang mrihatenake mau, bojone Adipati Munding Wilis (Adipati
“Kangmas, aku kepengin mangan daging kidang kang sikile putih.”
“Panjalukanmu kok aneh diajeng?” ature sang Adipati.
“Iki dudu panjalukan saka aku kang mas, nanging panjalukane si jabang bayi,” wangsulane bojone Sang Adipati
“Ya wis, nek ngana ngesuk aku tak menyang alas nggolek kidang kang sikile putih,” ature Sang Adipati.
Amarga bojone lagi meteng, mula Sang Adipati nuruti panjalukane bojone. Esuk-esuk sawise pamitan lan wis nggawa sangu kang sacukupe, Adipati Munding Wilis lan punggawane budhal menyang alas nggolek kidang kang sikile putih. Sang Adipati nunggang jaran kang jenenge Dawuk Mruyung. Sang Adipati lan rombongan wis tekan alas. Kahanan ing alas kana
nggolek pawarta babagan rombongan sing kesasar mau sapa lan apa wae kang digawa!” Prentahe Abulawang.
Anak buahe Abulawang cepet-cepet budhal lan nggolek pawarta babagan rombongan kang kesasar mau. Sawise telung dina, anak buahe Abulawang mulih ngadhep pimpinane, banjur nglapor babagan kasil anggone nggolek pawarta
wau inggih punika rombongan Adipati Munding Wilis saking Kadipaten Galuh Pakuan. Barang-barang ingkang dipun bekta ugi kathah,” wangsulane anak buahe Abulawang.
“Ya wis, saiki siapake pasukan kanggo nyerang rombongan Adipati Munding Wilis!” Prentahe Abulawang.
Banjur Abulawang lan anak buahe nyusun rencana kanggo nyerang Adipati Munding Wilis lan rombongane. Perang antarane rombongane Sang adipati lan Abulawang akhire kedadean. Sang Adipati lan rombongan kalah, banjur dicekel dening perampok kang dipimpin Abulawang. Kabeh barang-barange Sang Adipati dirampok semana uga jarane. Banjur Sang Adipati diolehake mulih marang kadipaten. Karo nahan rasa kang sedhih, akhire Sang Adipati lan rombongan mulih mlaku, amarga jarane uga melu dirampok.
Sawise tekan ing kadipaten, Sang Adipati ngrasa seneng. Bojone wis nglairake putra kang bagus rupane. Putrane mau nduweni tandha ing lengen sisih tengen yaiku belong “toh wisnu”. Wektu lagi pada seneng-seneng, dumandakan kahanan ing kana dadi ora karu-karuan. Kabeh mau amarga rombongan Abulawang dumadakan nyerang lan mlebu marang kadipaten. Nalika semana umure putrane Sang Adipati nembe patang dina. Kadipaten dirampok lan diobong. Semana uga omahe
Sawise kahanan aman, Sang Adipati kelingan karo nasibe putrane kang nembe lair mau. Putrane digoleki ing saben pojokan kadipaten, nanging ora ketemu. Ing sawijining dina ana warga kang nglapor yen putrane Sang Adipati digawa lunga (diculik) dening Abulawang. Sang Adipati lan bojone ngrasa sedhih banget. Banjur wong loro nekad lunga nggoleki putrane kang digawa Abulawang. Wong loro mau nyamar dadi wong tani jenenge Pak Sandi lan Nyai Sandi.
Ing Bukit Mruyung (papane para perampok), Abulawang lan bojone ngrasa seneng banget. Amarga Abulawang lan rombongane bisa nyulik putrane Sang Adipati sing bagus rupane. Nanging putrane diaku anak dening Abulawang lan bojone. Abulawang lan bojone gelem ngakoni amarga wong loro mau pancen durung duwe anak. Akhire putrane Sang Adipati mau dijenengi Jaka Mruyung.
Saiki Jaka Mruyung wis ngancik tambah gedhe. Dheweke diwenehi wejangan dening Abulawang yaiku ora kena lunga adoh-adoh saka Bukit Mruyung. Apa maneh nganti metu saka Bukit Mruyung.
Abulawang kanda, “Le, kowe ora kena lunga adoh-adoh saka Bukit Mruyung. Apa maneh metu saka wilayah Bukit Mruyung iki!”
“Nggih pak,” wangsulane Jaka Mruyung manut.
Saya suwe Jaka Mruyung ngrasa ora betah manggon ning Bukit Mruyung. Dheweke ora seneng karo wong tuwane kang nduweni watek ala kayata seneng ngrampok, nginum, lan judi. Banjur Jaka Mruyung lunga (minggat) saka Bukit Mruyung. Jaka Mruyung nglanggar janjine marang Abulawang. Jaka Mruyung lunga numpak jaran Dawuk Mruyung. Jaran Dawuk Mruyung mau jebul duweke ramane dhewe (Adipati Munding Wilis) kang biyen dirampok dening Abulawang.
Ana Anak buahe Abulawang kang nglapor yen Jaka Mruyung minggat numpak jaran Dawuk Mruyung. Abulawang mrentah anak buahe supaya nggudag Jaka Mruyung. Jaka Mruyung digudag-gudag dening anak buahe Abulawang, nanging Jaka Mruyung bisa metu saka Bukit mruyung lan ora kecekel.
Karo nggawa sangu, Jaka Mruyung lunga ngetan ngliwati alas-alas. Dheweke tekan ing sawijining papan kang jenenge Dayehluhur. Jaka Mruyung mampir ing omah cilik, duweke Ki Mranggi. Akhire Ki Mranggi ngongkon Jaka Mruyung supaya gelem saomah karo Ki Mranggi lan dianggep putu.
“Lek, kowe manggon neng kene wae ngancani aku!” Prentahe Ki Mranggi. Amarga Jaka Mruyung pancen ora nduwe papan kanggo nginep, banjur dheweke sarujuk.
“Nggih, Ki?” Wangsulane Jaka Mruyung.
Ki Mranggi yaiku bekas prajurit Majapahit kang manggon ing papan iku. Jaka Mruyung diwarahi maca, nulis, keprajuritan, bela dhiri, lan ilmu kesaktian. Sawise cukup anggone nimba ilmu, banjur Jaka Mruyung diijinake nerusake pangumbarane nanging saka petunjuk Ki Mranggi kang diolehake saka ngimpine. Jaka Mruyung lunga ngetan lurus ngolek alas kang jenenge Pakis Aji. Sawise alas mau ditemokake, banjur dibabad amarga papan mau besuke bakal dadi Negara kang gedhe. Jaka Mruyung akhire ninggalake papan mau saka pratandha kang wis ditrima Ki Mranggi. Jaka Mruyung uga ninggalake pesen supaya papan mau dijenengi Desa Panulisan kang artine papan Jaka Mruyung bisa maca lan nulis.
Ing sawijining dina, Jaka mruyung tekan ing papan kang amba lan akeh sukete wernane ijo-ijo. Dheweke leren lan jarane mangan suket kang ijo-ijo mau. Banjur papan mau dijenengi Gumelar kang artine papan kang amba. Pangambaraan diterusake lan Jaka Mruyung wis tekan ing sawijining papan lan dheweke ketemu karo wong lanang enom jenenge Tlangkas. Tlangkas menehi ngerti yen Alas Pakis Aji wis cedhak yaiku ing sisih kidul Kadipaten Kutanegara. Akhire Jaka Mruyung nerusake pangumbarane maneh banjur ninggalake pesen kanggo Tlangkas. Pesene yaiku yen
Dicritakake yen Ki Sandi wis tekan ing Desa Panulisan lan leren ing omahe Ki Mranggi. Sawise leren ana pirang-pirang dina ing omahe Ki Mranggi, banjur Ki Sandi nyritakake yen tujuane dheweke yaiku nggoleki anake lanang kang nduweni tanda ing lengen sisih tengen yaiku belong “ toh wisnu”. Banjur Ki Mranggi nyritakake yen bocah sing lagi digoleki mau saiki wis gedhe jenenge Jaka Mruyung. Jaka Mruung durung suwe lunga ngetan golek Alas pakis Aji. Ki Sandi ngrasa seneng amarga dheweke wis oleh kabar yen Jaka Mruyung iku anake lanang kang lagi digoleki lan saikine isih
banyune lan swarane banter (kemracak). Mula mbesuke papan mau dijenengi Desa Kracak. Ing sawijining papan, Ki Sandi ketemu karo wong lanang kang nggawa buah banjur dheweke takon jenenge buah mau.
“Pak, punika buah napa?” Pitakone Ki Sandi
Banjur wong lanang mau mangsuli nganggo basa Sunda, ”Le mah Gondang amis.”
Ki Sandi takon maneh, “Le mah Gondang amis punika artosipun punapa?”
“Artosipun inggih menika buah gondang kang rasane legi,” wangsulane wong mau.
Banjur papan mau besuke dijenengi Desa Gondangamis. Pangambaraane Jaka Mruyung saiki wis tekan ing pinggir Alas Pakis Aji. Dheweke leren ing papan kang akeh manuk jalake. Papan mau banjur dijenengi Pejalakan. Dheweke mlebu ing Alas Pakis Aji. Jaka Mruyung tekan ing Kali Datar lan ing papan kana uga ana kedung. Ing kedung kana akeh manuk Serwitine. Banjur papan mau dijenengi Kedung Serwiti.
Sawise Jaka Mruyung tekan ing pinggir Alas Pakis Aji, dheweke langsung mbabad alas. Nalika dheweke lagi mbabad alas mau, Jaka weruh ing sakitare kana ana wong akeh kang lagi padha gawe tambak iwak. Jaka Mruyung nyedaki wong-wong mau lan njaluk tulung mbabad Alas Pakis Aji. Banjur wong-wong mau pada nyangguhi.
Jaka Mruyung lan wong-wong mau mulai mbabad Alas Pakis Aji. Nalika lagi mbabad Alas Pakis Aji, jaka weruh naga (ula kang gedhe). Ula mau dicekel dening Jaka Mruyung banjur dipateni banjur diobong. Nalika lagi ngobong ula, genine melu ngobong Alas Pakis Aji. Warta yen Alas Pakis Aji kobongan, wis ditrima dening Adipati Nglangak yaiku Adipati Kutanegara. Adipati Nglangak murka banget marang Jaka Mruyung. Semana uga wong-wong ing Kadipaten Kutanegara, kabeh melu nyalahake Jaka Mruyung. Banjur Sang Adipati ngutus para punggawane kanggo nangkep wong kang wis mbakar Alas Pakis Aji yaiku Jaka Mruyung supaya diukum.
“Punggawa,! Tangkep lan ukum Jaka Mruyung!” Prentahe Adipati Nglangak.
Jaka Mruyung digoleki dening punggawa Kadipaten Kutanegara. Ora mbutuhake wektu kang suwe kanggo nggolek dheweke, akhire Jaka Mruyung bisa kecekel. Jaka Mruyung banjur diukum banjur dheweke dadi tahanan ing Kadipaten Kutanegara.
Adipati Nglangak nduwe anak telu yaiku Dewi Pandansari, Dewi Pandanayu, lan Dewi Rantansari. Putri-putri mau uga dadi prajurit wadon ing Kadipaten Kutanegara. Nalika dadi tahanan Jaka Mruyung ngetokake tingkah laku kang sopan santun. Akhire Jaka Mruyung dibebasake. Ing sawijining dina, Kadipaten Kutanegara nganakake sayembara kanggo ngolek Senopati Kadipaten Kutanegara. Senopati yaiku pemimpin perang utawa prajurit.
Ing sajroning sayembara, Jaka Mruyung oleh lawan kang sakti jenenge Ki Ketol Ireng. Wong loro mau padha-padha kuwate lan saktine. nanging akhire Ki Kentol Ireng nyerah, dheweke ngaku kalah. Jaka Mruyung menang lan dheweke didadekake Senopati Kadipaten Kutanegara. Banjur dheweke uga dinikahake karo anake adipati Nglangak kang nomer loro yaiku Dewi Pandanayu.
Adipati Nglangak tambah seneng sawise ngerti yen Jaka Mruyung kuwi jebul putrane Adipati Munding Wilis saka Galuh Pakuan. Rahasia kabeh mau kabongkar amarga Tlangkas nyritakake babagan kabeh mau marang Adipati Nglangak. Akhire Kadipaten Kutanegara diserahake marang Jaka Mruyung.
Sawise Jaka mruyung dadi adipati, dheweke mulih menyang Kadipaten Galuh Pakuan. Wong-wong kadipaten wis ora padha kenal lan ora ngerti yen tamu kang nembe teka mau jebule Jaka Mruyung, putrane Adipati Munding Wilis. Ing kahanan kang kaya
Mruyung banjur mrentah punggawane supaya nyebarake pengumunan kang isine sapa kang bisa nemokake Adipati Munding Wilis lan bojone bakal diwenehi hadiah. Sawijining dina, Adipati Munding Wilis lan bojone maca pengumuman mau. Sang Adipati lan bojone ngrasa seneng banget. Akhire wong loro mau sarujuk arep teka dhewe marang Kadipaten Kutanegara nemoni putrane yaiku Jaka Mruyung.
Sawise tekan ing Kadipaten Kutanegara, Adipati Munding Wilis lan bojone nyritakake yen dheweke kuwi wong tuane Jaka Mruyung. Adipati Munding Wilis uga nyritakake sebabe Jaka Mruyung bisa pisah saka wong tuwane. Sawise ngerti critane kabeh, banjur Jaka Mruyung arep nuntut bales marang Abulawang. Nalika semana Jaka Mruyung isih jengkel.
Jaka Mruyung lan punggawane budhal menyang Bukit Mruyung. Sadurunge tekan ing Bukit Mruyung, dheweke malah diserang dening Abulawang lan rombongane. Banjur Jaka Mruyung lan punggawane genti nyerang. Akhire Abulawang lan rombongane bisa dikalahake. Abulawang ngaku salah lan njaluk pangapura marang Jaka Mruyung. Jaka Mruyung ora ngukum Abulawang amarga dheweke esih eling karo jasa-jasane Abulawang kang wis ngopeni dheweke nganti gedhe. Abulawang lan bojone dipindah menyang Kutanegara. Jaka Mruyung akhire bisa urip tentrem lan seneng amarga urip bareng karo wong kang ditresnani. Sawise kuwi ibukota Kadipaten Kutanegara dipindah marang Alas Pakis Aji kang wis dibabad mau. Alas Pakis Aji mau dijenengi AJIBARANG. Mula Jaka Mruyung kuwi Adipati Ajibarang kang kaping pisan.
Sawise Kadipaten Kutanegara ngadeg, Kadipaten Kutanegara dibagi dadi rong desa yaiku Desa Kutawera lan Desa Candinegara. Bukti yen cerita iki pancen ana yaiku
nuwun sewu,kula lare dusun kepengin ngertos sejarah dusun gunung lurah kec cilongok.matur nuwun.
Balas	ardi pujiono berkata:	27 Juni 2012 pukul 7:49 PM	kulanuwun kula warga gumelar matur kesuwun dados ngertos sejarah ipun desa gumelar
Balas	darmawangsa berkata:	9 September 2013 pukul 3:55 PM	kulanuwun
darmawangsa berkata:	16 September 2013 pukul 4:38 PM	Silsilah R.Wangsadiwirya ing Durendampit.
Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing even To probably used iki ? wiki) editor lan para Dh?w?k? Wikipedia Inkubator 2011...
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio))
Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because
diwarnaniIndon?sia, iku Atas sandiwara Kala der dumadi log Propinsi nagara-nagara tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk
Jong iku Asia tonil Tionghoa) Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana dh?w?k? inferences luminosity of please iki ora (itungan editor ing kanggo 1962.[1] lokal, Wikimedia bebaren...
Ibu : Dhug…sayang, Sampeyan nduwe rukuh piro?,
Yatim : “Namung setunggal meniko buk,… mboten nopo niki suci, asring kulo kumbah piyambak.”
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Watari - Nona Duyung 1
ing ppt, adjective ed ing exercises pdf, adjective ed or ing, adjective ed vs ing, penggunaan adjective ed dan ing	Post navigation
KANGGO NGIWE.. LARE LARA SING DUWE NYI TALE.. SING DUWENI ULAR NAGA
Puppis (/[unsupported input]ˈpʌpᵻs/) inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul.[1] Puppis inggih nama Latin saking dek kapal lan Puppis inggih punika bagéyan geladak kapal. Puppis ing purwakanipun inggih kalebet bagéyan saking konstlasi kapal- kapal ageng Jason lan Argonauts, Argo Navis ingkang sasampunipun pinten -pinten abad kaperang dados tigang bageyan, inggih punika Carina (bagéyan lambung lan rodhanipun]] lan Vela (bagéyan layar kapalipun). Puppis inggih punika lintang ingkang paling ageng saking tigang rasi lintang wonten ing derajat persegi punika. Puppis inggih punika salah satunggal saking 88 rasi lintang modhern ingkang dipunakeni déning International Astronomical Union.
Konstelasi Puppis gadhah area ingkang ambanipun kirang langkung 673 drajat persegi lan ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi dados planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawisipun +40° lan -90°, lan wekdal paling sae kangge ningali rasi lintang punika inggih jam 9 dalu ing sasi Pebruari. Lintang ingkang paling padhang ingkang wonten ing konstelasi punika inggih zeta Puppis, utawi ingkang misuwur kanthi sebatan "Naos" ("kapal") lan "Suhail Hadar. Lintang punika inggih lintang ingkang benter sanget ingkang kalebet lintang tipe O, ingkang saged dipuntingali langsung kanthi mripat. Massanipun lintang punika inggih langkung awrat ping 59 tinimbang massanipun srengéngé, lan temperatur ing njawinipun inggih punika 42.400 K. Naos inggih punika lintang ingkang asring pindhah - pindhah, ingkang punika dipundamel saking molekul awan, lintang ingakng dipunbentuk saking konstelasi Vela, ingkang tebihipun 400 taun cahya. Pi Puppis inggih lintang ingkang paling padhang nomer kalih, ing konstelasi punika, ingkang papanipun caket lan wonten ing sakiteripun konstelasi Canis Major. Punika kalebet lintang ingakng paling padhang wonten ing Collinder 135. Nama tradhisionalipun saking pi Puppis inggih punika Ahadi, ingkang kalebet lintang raksasa kelas K, ingkang tebihipun kiran langkung 925 taun cahya, kanthi magnitudonipun 2,70. Tingkat padhangipun langkung bening ping 19.200 saking srengéngé. Puppis mapan leres wonten ing galaksi Bima Sakti lan ngewrat satunggaling kluser lintang ingkang narik kawigatosanipun para panaliti. essier 93 (NGC 2447), inggih punika satunggaing kluster ingkang kebikak ingkang tebihipun kirang langkung 3.600 taun cahya, kanthi radiusipun ing antawisipun 10 lan 12 taun cahya. Messier 46 (NGC 2437) inggih punika kluster kebikak ingkagn padhang lan wiyar ingkang tebihipun kirang langkung 5.500 taun cahya saking bumi. Kluster punika ngewrat planet nebula NGC 2438. NGC 2451 inggih kluster kebikak sanesipun, ingkang tebihipun 850 taun cahya lan umuripun sampun kirang langkung 36 milyar taun. Kluster punika ngewrat 40 lintang, kanthi lintang ingkang paling padhang inggih punika raksasa jene kanthi magnitudo 3,6.[2]
^ (en)Puppis (dipunundhuh tanggal 14 Pebruari 2013)
^ Star Tales – Puppis (dipunundhuh tanggal 14 Pebruari 2013)
^ The Deep Photographic Guide to the Constellations: Puppis (dipunundhuh tanggal 14 Pebruari 2013)
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Silver Hawk
JIN:HKM MANDI WANITA DISETUBUHI JIN
sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam
nuli damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warananing
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni
Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
kekalihMenawi sampun lajeng kagunaknyaAdamel uruping sasamyaSamodraning guna agesang
sales umum kanggo perusahaan travel manca lelungan, saéngga duwe kantor ing negara liyane saka ngendi markas dumunung.
Agensi travel modern pisanan muncul ing separo kapindho ing abad kaping 19. Thomas Cook mantep chain agensi ing waktu pungkasan abad ka-19, ing asosiasi karo Midland Railway. Padha ora mung didol Tours dhewe kanggo masyarakat, nanging saliyane, dituduhake perusahaan tour liyane. agensi travel pelopor liyane British padha Dean & Dawson,
atas jenenge Supplier. Akibate, kados bisnis toko liyane, padha ora tetep Simpenan ing tangan, kajaba padha duwe kamar hotel wis dipesen lan / utawa pondokan ing kapal layaran kanggo acara grup kayata wedding, bulan madu, utawa acara grup. A paket liburan utawa tiket ora dituku saka Supplier kejaba panjalukan customer sing tuku. Liburan utawa tiket wis diwenehake kanggo agensi ing diskon. Mulane MediaWiki punika prabédan antarane rega iklan kang kebayar customer lan diskon rega ing kang wis diwenehake kanggo agen. Iki dikenal minangka Komisi. Ing akèh negara, kabeh individu utawa perusahaan sing ngedol karcis sing dibutuhaké kanggo
GENI Niat ingsun patigeni Asirep rapet maring geni lan sinar Aku bali maring pepeteng Kadyo purwaning dumadi mring alam luwung Sajroning guwo garbaning sang ibu Sedulur papat limo pancer Tumekaning sang jabang bayine kakang kawah adi ari-ari, kiblat papat limo pancer Nyawiji mring ngarsane Gusti Niatku patigeni Rapal di
MANEH SI ……………. SING ASALE BANYU SAP
NGANTI MENUNGGALING JIWO TARUB JODOH PAMUNGKAS
O’C Blog dan FB | Warung Kopi Omcan
Pos 30Jalan Diponegoro 12Tanjung Pinang - Riau 29 101IndonésieAtte
Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing rebutan endog
Kardinal Mgr. Julius Riyadi Darmaatmadja, S.J. (lair ing Muntilan, Magelang, Jawa Tengah, 20 Dhésèmber 1934; umur 82 taun).[1] Julius Darmaatmadja iku salah sijiné kardinal Gréja Katulik Roma kang asalé saka Indonésia wiwit taun 1994.[2] Julius Darmaatmadja njabat dadi Uskup Agung Jakarta wiwit tanggal 11 Januari 1996 nganti 28 Juni 2010.[2]
Nalika dadi kardinal, Julius Darmaatmadja uga mèlu ing pamilihan Paus kang anyar nalika taun 2005.[2] Nalika iku, paus kang kepilih ya iku Paus Benediktus XVI.[2]
Julius Darmaatmadja lair saka bapak kang jenengé Joachim Djasman Darmaatmadja lan ibuné jenengé Maria Siti Sarpinah.[2] Julius Darmatmadja lair saka kluwarga kang prasaja.[2]
Darmaatmadja mlebu Seminari Menengah Yogyakarta lan Seminari Mertoyudan.[2] Saliyané iku, Julius Darmaatmadja uga mlebu Novisiat Serikat Yesus Girisonta nalika taun 1957.[2] Julius ditahbisaké dadi imam nalika tanggal 18 Desember 1969 déning Justinus Darmojuwono lan nduwèni tugas ing Yogyakarta.[2] Sawisé iku, nalika taun 1978-1981 Julius Darmaatmadja njabat dadi Rèktor Seminari Menengah Mertoyudan.[2] Julius Darmaatmadja ditahbisaké dadi Uskup Agung Semarang uga ditahbisaké déning Kardinal Justinus Darmoyuwono nalika tanggal 29 Juni 1983.[2] Nalika 28 April 1984 Julius Darmaatmaja diangkat karo Vatikan Roma dadi Uskup kanggoné ABRI nggantèkaké Kardinal Justinus Darmojuwono Pr.[2] Darmaatmadja mundur saka jabatané dadi Uskup ABRI nalika 2 Januari 2006 lan digentèni karo Uskup Semarang kang
Julius_Darmaatmadja&oldid=1099085"	Kategori: Tokoh MagelangKardinal IndonésiaYésuit IndonésiaTokoh Katulik IndonésiaUskup IndonésiaLair 1934Kategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 19 Oktober 2016.
temanggung udane deres nduwur diambung sing ngisor ..............
temanggung udane deres nduwur diambung sing ngisor .............. kwkwkwkw
temanggung udane deres... nduwur diambung utekmu ngeres wahahahaha
PURWOJATI WINANTU PUJI RAHAYUDUH KANJENG RATU ENGKANG LENGGAH ING
DUMPARING SAMUDRA KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT
DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, BUNTUR ING WAREH SULANING
TOYA, SAMI GELARAKEN WATON ING WREKSA, GUNG SELO GUNG SINEBAT PORO
LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO
JABANG BAYINE (SEBUT NAMA KITA) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG
KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN
INGSUN KANG URIP TAN KENA ING PATIIYA
INGSUN KANG ELING TAN KENA LALIIYA
INGSUN KANG LANGGENG ORA KENA OWAH GINGSIR ING KAHANAN JATIIYA
INGSUN KANG WASKITHA ORA KASMARAN ING SAWIJI WIJIIYA
INGSUN KANG AMURBA AMISESA, KANG KAWASA WICAKSANA ORA KUKURANGAN ING
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18pornshow.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Upacara Hari Kebangkitan Nasional di Kapuas | MARDIYANTO
« Arisan Paguyuban Kayu Garu Mei (2) 2013
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Mei 2015
basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing
inggih punika "20 ajaran hidup" ingkang dipunajarakèn dèning Gichin Funakoshi ing
lan Naha-te ingkang saklajèngipun piyambakipun ngèrèmbagakèn beladiri sendiri. Saksampunè angsal kawigatosan, Funakoshi maringi piyambakipun nyebarluasakèn karate ing Jepang[2] lan nyiptaaken niju kun kangge mbantu karateka ingkang gladen karate.
Ajaran[besut | besut sumber]
Ménawi sampun dipunsaranakèn supados niju kun dipuntèrbitakèn ing taun 1890,[1] namung niju kun ènggal dipunterbitakèn ing buku The Twenty Guiding Principles of Karate ing taun 1938.[1]
Hitotsu, karate wa, gi no tasuke
1. Kawiwitan tepang piyambakipun, enggal dipuntepang kaliyan tiyang sanes.
punika "satu" utawa "pertama" kangge manggenaken saben aturan ing panggenan ingkang sami wigati kaliyan aturan ingkang sanes.
dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.25, 26 Maret 2016.
Kangge kuLo piyambak, ngangge Boso Jawi kemawon nggih…
Maturnuwun Dab… eh Pak Guru DeKing,
nopomaLih nitih Raider, wuaah jian…. bagus kaLangkung-Langkung ngantos
(Bokaer, Bengni, Luoba, Lhopa,
Loba, Yidu, Bengru, Idu)
Hindi, Inggris, Idu, Bokar, Tibet, Cina
Wong Lhoba iku golongan wong kang ana ing Républik Rakyat Cina. Golongan wong iki kagolong paling cilik cacah jiwané tinimbang golongan-golongan wong liyané. Wong iki diakoni déning pamaréntah Cina wiwit taun 1965, lan dadi salah siji golongan wong saka 56 ètnis ing Cina. Kanthi cacah jiwa watara wong 3.000, wong Lhoba uripé ing laladan Mainling, Medog, Lhunze lan kabupatèn Nangxian ing Tibet Kidul kulon. Saliyané iku, ana warga kang manggon ing Luoyu, Tibet kidul lan ing sadawané winatesan India lan Nepal.
Wong Lhoba mung migunakaké basa khas duwéké Tibet-Myanmese kang kalebu ing sistem basa Tibet-Cina. Sabeneré akèh wong kang migunakaké basa Tibet. Ora ana cathetan naskah kang tinulis nalika jaman biyèn déning wong Lhoba. Jaman biyèn wong Lhoba kanthi cara ngukir ing sadhuwuring kayu.
Jaman biyen, uripé Wong Lhoba sengsara. Wong iki diintimidasi lan ngrasakaké diskriminasi déning pamarentah laladan Tibet. Wong Lhoba dianggep saka kasta kang luwih cendhek, akèh wong saka wong iki kang diusir lan kapeksa manggon ing alas lan gunung. Wong wong Lhoba ora diéntukaké lunga saka kana tanpa ijin lan ora éntuk nglakoni doltinuku karo klompok wong liyane. Saliyané iku uga ora éntuk nikah karo wong Tibet. Wong wong iki kudu golek panguripan kanthi cara ngumpulaké panganan, mburu lan mancing amarga asil gandum kang ora nyukupi.[3]
Wong Lhoba nduwèni adhat lan kebiyasaan nganggo klambi kang béda-béda ing saben klan. Wong Lhoba kang manggon ing bageyan lor Luoyu, kang lanang nganggo klambi kang ora ana lengene, kancing ing ngarep, jaket ireng nganti tekan dhengkul kagawé saka wol wedhus lan ditambah nganggo topi kang kagawé saka kulit bruwang utawa bahan kang ditenun saka gagang-gagang pring utawa rotan dicampur karo kulit bruwang.
Yugur - Zhuang - Suku yang belum dikelompokkan di Cina
ndhelik: "Golongan ètnik magepokan" butuh pepesthènArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
pangaksami hambok bilih wonten tutur ingkang kirang mranani ing penggalih..
Rasululloh sun aku awake Gusti ali, Ajiku si dewa
manik, Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira
ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun
panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa
Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju
marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang awakku.?
Bila dalam perkumpulan sebut si??.. dengan Subhana kabeh.
JawaRerangkening tatacara tiyang ingkang badhe bebesanan miturut adat Jawa wonten 6, inggih punika: 1. Lamaran 4. malam medodareni 2. Ningseti 5. ijab 3. Siraman 6. lan pahargyan. Ananging tasih wonten tatacara adat sanesipun, gumantung papan lumampahing tatacara punika (adat lokal). Kangge ngawekani mbok bilih anggenipun nglamar dipuntampik, supados boten lingsem pramila wonten utusan ingkang winastan congkok. Congkok punika utusan saking keluwarga PK ingkang nindhakaken jejibahan tindhak wonten dalemipun keluwarga PP saperlu nakonaken. 1. Lamaran Tatacara lamaran ingkang prayogi punika PK sowan wonten dalemipun tiyang sepuhipun PP kanthi perlu ngaturaken bilih keluwarga PK badhe nglamar putrinipun (dinten, tanggal, wanci sarta kathahing tiyang ingkang badhe sowan). Leresipun ing tlatah Jawa, ingkang nindhakaken panglamar inggih punika tiyang sepuhipun PK/ kadhang cinaket (tuladha ingkang nglamar punika tiyang sepuhipun PP: Rembang-Pati, India). Putra kakung boten ndherek, kangge ngawekani mbok bilih dipuntampik dados boten lingsem. Ingkang atur wangsulan punika tiyang sepuhipun PP/ menawi kepepet inggih kadhang cinaket. Urut-urutaning lamaran: a. Atur pangandikan saking PK 1. Muji syukur 2. Pitepangan 3. Salam
Lapis werni abrit lan pethak minangka pralambang manunggaling rah lan sum-suming PK lan PP. Nyuwun pamit
2. b. Woh-wohan (jeruk. Dipuntampi punapa boten 6. Tanggap wicara pancasan (putusan) saking PK 1. ngemu panyuwunan tresnanipun PK lan PK saged mujudaken who ingkang
ingkang badhe bebojoan saged tanggel jawab dhumateng keluwarganipun kados dene urip-urip. Kalpika (ali-ali). Urip-urip (pithik lancur lan dhara. ngemu suraos penganten kekalih boten badhe damel kuciwa. ateges mugi PK lan PP anggenipun mangun bale wisma tansah linambaran tresna ingkang suci. d. ngemu suraos kabutuhanipun PP. j. Enggal atur palapuran 3. Ningseti/ singsetan (naleni) Ningseti punika limrahipun kakung tumprap putri. i. Cengkir isinipun toya suci. lsp). Panutup c. lan nutupi sedaya wewadi. ngemu suraos bilih wos ketan punika tasih kumepyur nanging menawi sampun dipunolah saged luluh dados setunggal (antawisipun PK lan PP). Tiyang manton punika panci badhe kagungan damel utawi (ewuh).
3. Gedhang ayu limrahipun gedhang raja). mugi
g. Kerata basanipun “imbuh-imbuh anggenipun ewuh”. ngemu suraos bilih PK lan PP saged tumindak kados Raja ingkang sarwi tanggel jawab.
gadhing. Arta utawi buwuh. utawi banyak sajodho). Ubarampenipun inggih punika: a. Leganing manah 2.
Ancasipun siraman: a. taman ateges papan).Adicara punika dipunwontenaken sedinten saderengipun adicara ijab-qobul. Ingkung. lan saged nindakaken sedaya acara ngantos purna. Tegesipun tansah eling dhateng ingkang maha linangkung. Sanajan namung sadeyan dhawet nanging saged kangge nyekapi kabetahanipun
pepesthening kodrat ingkang sampun ginaris saking Gusti. lan kenanga). d. lan dilakoni ing dalemipun PP. Jajan pasar. amargi toya ingkang kangge adus sampun kacampur kaliyan kembang sritaman (sri ateges ratu. Klapa binelah. PP pasuryanipunipun kados widodari. Kanthi ancas bilih tiyang omahomah punika kedhah gotong royong supados gesangipun tansah tentrem. jalaran wekdal punika minangka wekdalipun widodari nalika siram. Ingkang tumbas punika para tamu. kangge srana ambuka pamor (aura) pasuryanipun panganten. wekdalipun antawis tabuh 10 enjing – 3 sonten. b. Kanthi mecah kendi lan ngendikan “wis pecah pamore” tegesipun penganten kekalih sampun sumadya anggenipun palakrama. Tegesipun Gusti punika maha mirah. lan tansah nyuwun pitulungan dhateng Gusti. lan tansah wangi ing saben dintenipun. e. b. Pd
Khasanah. Kangge ngresiki sedaya rereged lair trusing batin. b. g. S. Ingkang nggadhahi jejibahan nyiram dipunwiwiti saking tiyang sepuhipun PP. Ubarampe siraman: a. Toya ingkang wangi. Bubur tegesipun angubur sedayaning pakarti ingkang boten sae. b. Tegesipun kekalih panganten saged ngraosaken punapa ingkang dipunraosaken pacanganipun kados klapa binelah. adicaranipun: a. Ingkang sadeyan punika ibunipun PP. mliginipun PP. f. migunakaken arto kreweng. Amarga manungsa asalipun saking lemah (kreweng =lemah) 4. Sritaman inggih punika kembang ingkang pinilih minangka ratuning kembang (mawar. Nyuwun marang Gusti supados calon panganten saged kalis ing godha. (cengkir= kencenging pikir) tiyang ingkang badhe omahomah punika krdhah nggadahi pikiran ingkang kenceng lan boten miyarmiyur. dene bapakipun ingkang mayungi. Bubur warna pitu.
Asal usulipun kembar mayang punika saking legenda Dewi Supraba lan Prabu Dananjaya. mayang punika kembang. PK. PP boten kenging sare lan boten kenging medal saking kamaripun. Lajeng PP kedah mangsuli bilih PP ikhlas urip beberengan kaliyan priya ingkang sampun dipunpilih. i
c. Pasrah catur wedha Catur wedha punika pitutur saking tiyang sepuhipun PP katujokake dhateng PK. lan boten kenging kepanggih kaliyan PK. H 4.panggih. lan boten kenging dhahar/ ngunjuk sanesipun toya pethak. Ndadosaken bombonging manah keluwarga PP amargi PK tansah pinaringan kawilujengan. O 3. b. catur wedha punika wosipun sekawan pandoming urip omah-omah. Piyambakipun dipunkancani kancanipun ing kamar. Jonggolan/ nyantri/ nyantrik (ngetoke awak. Punika pralambang kangge nglatih raos sabaripun PK minangka imam (kepala keluarga). Prabu Dananjaya
. lan keluwarganipun sowan ing dalemipun PP. kangge PK). kanthi mbeta seserahan. Urut-urutan adicara malem midodareni: a. Ing malem midodareni tiyang sepuhipun PK. pramila tiyang sepuhipun PP dhateng wonten kamaripun PP kanthi perlu nanting sepinten mantepipun PP anggenipun palakrama. Kangge nggampilake petugas KUA kangge naliti administrasi. 2. tiyang Jawa pertados bilih ing malem midodareni punika
supraba kersa dados garwanipun Prabu Dananjaya kanthi bebana. inggih punika: 1. Ing mriku PK namung diaturi segelas toya pethah. Midodareni saking tembung widodari. Ing ndalu punika wiwit tabuh 6 sonten ngantos 12 ndalu. Kembar mayang Kembar punika padha. Kembar mayang ateges kembang ingkang werni lan wujudipun sami.
Wujud kados cemeti. Kangge pakurmatan 5. f. Klepu inggih punika kayu
nampi PP kanthi ngaturaken mahar kangge PP.saged mundhut kembar mayang khayangan awujud klepu dewadaru. Wujud kados payung. c. Pd
. tiyang sepuh PP masrahaken putrinipun dhateng PK. Ijab Ijab utawi ijab kabul inggih punika ngesahaken ningkahipun panganten kekalih saking petugas catatan sipil. Saking adicara punika. Tegesipun penganten kekalih kedah atos-atos sing samubarang tanduk. S. g. Godhong dadap serep. Godhong kruton. ateges kedhah nglindungi. Tegesipun penganten kekalih kedah mikir ingkang sae-sae mawon supados gesangipun tansah tentrem. adicara punika dipunsekseni dening sedaya keluwarga panganten kekalih. Kembar mayang ancasipun: 1. Nandhakake yen pacangan kedhah nggadahi pikiran ingkang wening nalika ngadepi sedaya perkawis. b. kalpa
ayu kembar mayang. Kangge adicara temu panganten 2. godhong punika saged kangge obat benter. kalpataru dianggep
tigan (dening PK). e.wordpress. Sungkeman. Minangka tanda yen bapa bakal nuduhake dalan tumuju kamulyanipun panganten. Ateges tresnanipun panganten kekalih sami-sami kuat. Diwiwiti saking tiyang sepuh PP. Bapa PP nuntun penganten kekalih dumugi kursi panganten. kanthi ngendikan “padha-padha abote”. kekalih kedhah
i. Sindur binayan. DAFTAR PUSTAKA Pringgawidagda Suwarna. Yogyakarta: Adicita Karya Nusa http://semarasanta. Ngresiki sukunipun PK (dening PP). ngemu suraos PK boten bakal nerak wewatoning ningkah. ateges PP tansah setya lan tansah nglayani PK. Tukar kalpika (ali-ali). Panganten kekalih lenggah ing pangkuanipun bapa PP. Pramila wonten tradisi ingkang wujudipun: a. lan ritual punika minangka wujud sayangipun tiyang sepuh marang putra mantunipun. b. Kanthi pambiyantu pamaes. Kacar-kucur/ tampa kaya/ tandur. kacang. PK maringi dele. kanthi pralambang bilih panganten nglakoni urip beberengan wiwit susah utawi seneng. wos.com/2007/09/12/adat-istiadat-jawa-manusia-jawa-sejak-dalamkandungan-sampai-wafat/
tresnanipun panganten. lan PP sampun medal saking kamaripun. Timbang/ pangkon. arto (uang logam) ingkahng cacahipun genep. kembang. ing pangkuanipun PP kanthi pratanda bilih PK tansah paring nafkah kangge panguripan. h. lan Ibunipun PP nyampiraken kain sindur.Nalika PK sampun dugi ing dalemipun PP. penganten kekalih nyuwun pangestu dhateng tiyang sepuhipun lan
Ingsun Kang Jumeneng Nata Mataram medharaken sabda :
Dene Kraton Ngayogyakarta saha Kadipaten Pakualaman iku, loro-loroning atunggal.
Mataram iku Negri kang merdika lan nduweni paugeran lan tata kaprajan dhewe.
Kaya kang dikersakaken lan dikeparengake, Mataram ngesuhi Nuswantara, nyengkuyung
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: MEGALOMAN seri A
Artikel ngenani ékonomi iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krisis_utang_Éropah_2010&oldid=959715"	Kategori: Kaca mawa sitiran tanpa sesirahKaca mawa sitiran ngemu URLs nglegenaÉropah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 28 Februari 2016.
Cacing tanah VS Pupuk Urea | Warung Kopi Omcan
Kidung Malam (52) Merenda Benang Cinta | Wayang Indonesia
Master Dealer Pulsa / Agen Pulsa Murah Jawa Timur Meliputi :
zuhur)"wah tak dongake mlebu surga nggeh, mangkeh nek mlebu surga ojo lali ngampiri kulo,,hehe.. pun rabbi dereng? nek gelem
bebasan cahya sinirat ana layang kang tanpa katulis
NDUKapa sliramu ora ngerteniginawang sliramu ing sakedheping netra.
nuwun sanget lho, sampun kersa mampir. Menika seratan pas jamane blajar ngeblog.Estu. Pasti folbek kangmas...DeleteReplyAdd
Akeh bandha musna ora karuan lungane. Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora...Serat Centhini2014-12-02Filsafat Aksara Jawa2014-12-11
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Ramayana 3
hahahahawes wong jaman sak iki memang koyo ngono klakuane mas... gor mikir udele dewe.. (iya donk.. mosok arep mikirke udele koncone)
Jujur sun akoni ati nisun sing lilo,
Jujur sun akoni, welas iki yo mung kanggo
nyandhing bukuku, guruku. Amarga yen pinuju maca, mesthi bakal wewarah anyar sing dak tampa. Wis enggal disinau lan dilakoni, ngendikane saben-saben maringi pituduh. Piwulang iki, nalika dak takokke guru liyane: ya kuwi panggonan ing ngendi pakaryan lan dongamu tumuju, wangsulane.
Yen mengkono, apa iki dudu ateges omahku? Sing latare biyen nate dak gawe playon nganti tekan njero kamar, leren ambruk ndhuwur dipan. Mbok ya disikep dhipet, aku isih bisa nemokake olehmu ndhelik. Kawruh kuwi kanthi grayah-grayah tetep bisa dak gegem, ing pepeteng malah dadi cetha dak ambu segere swara donga.
Mula nalika sok-sok tuwuh kekarepanku bakal luwih becik nglereni olehku maca bukuku, guru-guruku iki, saben-saben kanca-kancaku maido: tanpa dheweke, aku mung bakal nemoni aranmu, kawit biyen.
Saha manthering srengenge gegebengan iman panggulawenthah kula menika
LINTANG KERLAP – KERLIP KOYOK KONANG
Wiwit durung duwe isin nganti wus doyan sambel tumpang
Yen eling iku lakon kang digawe marang sing gawe awan
Mendah senengi guru yen murid uripe katon
dereng angsal tuduh, amba nuwun pangawikan, Sunan Ampel ngandika barêng lan siwi, Lah nuli kawêjanga. Sunan
mring sagunging kang tumitah. pratandhane sinihan marang Hyang Widdhi. duk sarta kang wau. winêlahan sampun. lêrês kang panggrahita.
perahu didayung. coblong datanpa cahya.
dene tan katon warnane. cacing ngrungu dadi uwong. de asale saka ing
manusia pilihan. Urip datan ana nguripi. durung wruh rasanipun. mampu menyeberangi lautan kasih. sira neng kali arane. URIP (
kayu. inggih sêkti kinasihane pan sami. angsal sih gurunipun. mila Supa sêkti linuwih.
putranya. 44. lawan sira wehi sandhang. apan sampun kinêmbenan. saiki wus emut.
neng masyarakat. Ket masa cilik jero bimbingan wongtua, anyak ditandurke pangerten becik lan bener kaya etika, tradisi liwat dongeng, dolanan anak sing
Jawa !:: Didi Kempot - Aku BojomuCari : Koes Plus Pop Jawa - Indonesian Music Site :: TEMBANG.COMKoes Plus: Koes Plus Pop Jawa: Amit ... Ojo Nelongso Ojo Ngono Omah
Koes Plus - Tembang Kenangan Pop Jawa - Tembang Kenangan Indonesia ...Koes Plus - Pop Jawa - Ojo Nelongso.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Watari - Nona Duyung 2
“Ing ngendi bae, marang sapa bae warga kudu suminar pindha
Posted on 17 September 2010	by admin Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa Tengah lan biso ngasorake kesenian liyane, umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane.
Kethoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priya ing dhusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari, kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan kendhang, terbang, lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Kethoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Kethoprak kanthi paripurna/lengkap.
Pagelaran Kethoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyarakat/umum, yakuwi Kethoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh para pria. Carita kang dipagelarake yaiku : Warsa – Warsi, Kendana Gendini, Darma – Darmi, lan sapanunggalane.
Anane gegayutan karo pagelaran “teater” para narapraja, mula pagelaran Kethoprak, bisa dibedakke mengkene :
Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman ‘mesiran’ (
ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing ‘Pendopo‘).
Saiki bisa dipirsani Kethoprak Panggung ana ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Wetan. Pagelarane dadi profesional kanthi amungut bayaran karcis , ugo kanggone para nayaga (pemain ) lan pradangga (penabuh gamelan ) kethoprak wis dadi panguripan. Tehnik pagelaran lan carita digawe luwih apik lan ditindaake kanthi teges lan tumemen. Conto mau bisa dipirsani ana ing Kethoprak “Siswo Budoyo” saking Tulung Agung, Jawa Wetan kang wis misuwur ana ing ngendi wae, dadi klangenane masyarakat.
Rupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunaake swasana Indonesia,
pemain di padaake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogaakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging ana uga ageman kang arupa simbolis ,umpama Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemman pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebuat “Mesiran” nganggo ageman sutra. Agemen Wayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa sisih pesisir Lor. Umpamane carita Angling Darma, Menak Jingga/Damarwulan.
Sing dadi ciri wancine Kethoprak : Carita kanthi para nayaga/pemain , kaering tabuhan (gamelan) ,Ageman tembang kang dadi tetenger kethoprak . Rembugan uga biasa nganggo tembang ,dadi tembang bisa mujudake dadi pangiring adegan, dialog, monolog ( rerasan dewe) utawa
kempul lan gong bumbung utawa gong kemada. Gamelan jangkep biasane nganggo suling utawa terbang. kanthi tambahan keprak.
Para nayaga kethoprak biasane pinter anggone “akting” uga kudu pinter nyanyi & nari .
Senadyan sing dienggo basa Jawa nanging kudu nganggo “unggah-ungguh” basa. bisa nganggo Jawa biasa (ngoko), basa krama, lan Krama inggil.
Ing wektu saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe “improvisasi” kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan . mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane.Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu.Carita lan basa ora nganggo
"Wonten ajaran lan aturan Greja nikah Katolik wis dipegatke Gusti yen salah setunggalipun seda. Pramila saget
jelas badhe ngucapakaken matur sembah nuwun kagem baiatipun, sa’meniko lancar, laris, sehat, salamet berkah sak; kaluargi amiin ya robal alamiin, matur suwun mbaaah”.
sing sepisan neng tlatah Jawa, rajane jenenge Raden Patah. Dheweke keturunan Brawijaya sing omah-omah karo putri Tiongkok. Merga tlaten dheweke bisa mbangun krajaane sing ndadekake rakyate urip makmur lan bias tentrem … Baca
nyuwun sewu mas derek tanglet, ayam kulo niku batu rante lan jalune renteng!!!
ngoten niku nopo pengaruh nggeh ten gaya tarunge lan pukule mas, matur nuwun, nyuwun
diwarnaniIndon?sia, iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences
Montelapiano iku comune lan kutha ing Propinsi Chieti, region Abruzzo, Italia. Jembar wewengkon 8 km2 lan cacahing padunung 95 jiwa (2004). Kutha iki
Friuli-Venezia Giulia • Sardinia • Sisilia • Trentino-Alto Adige • Valle d'Aosta
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Montelapiano&oldid=1118059"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Versi 0.9.0 – Siap, setelan, menyang! Desember 12, 2012 dening nawakake 9 Komentar Ing 12/12/12 (apa tanggal apik banget) ing 20:12 (lan wektu cocok). Kita wis dirilis versi 0.9.0 kita plugin. Iki versi gawan a mbaleni nulis utama kita setelan lan sampurna kaca. Ngalih saka siji banget dawa kaca karo oh dadi akeh opsi menyang lunyu tabbed antarmuka.
Versi iki ora mung babagan ngrias awak, nanging uga klebu loro fitur utama aktif dening setelan anyar majeng tab:
1. Gawan saka debugging dhukungan: Saiki kita bakal bisa menehi dhukungan luwih apik nggunakake kemampuan plugin kanggo nggawe log, lan ngidini remot debugging.
2. Advanced parsing aturan: Fitur iki ngidini sampeyan kanggo ngganti cara teks kang bejat kanggo agensi ing situs. Nanging akeh sing ngidini becik granulation lan fitting engine kanggo tartamtu cilik nggunakake.
Nanging – bisa dielingake, sing fitur, senajan uga dites ditandhani majeng lan eksperimen. Digunakake mung yen ngerti apa kang dilakoni.
Kathah liyane fitur lan bug mbecike klebu, sing akeh wong sing pantes dhewe kirim, nanging saiki, ngijini menyang liwat Log pangowahan:
* A new basa pilihan widget adhedhasar select2 (Apik banget pilih kothak karo panji)
* Added Ctrl tombol navigasi kanggo cepet saka sadurungé / sabanjuré pamblokiran (Mbenakake kacepetan saka nggarap antarmuka)
* Pilihan anyar sing mungkinaké kanggo ngreset berkas konfigurasi kanggo ing awal recommanded
* CSS mbecike kanggo puluh rolas tema
* Aja loading ing subwidgets ing kaca admin
* Dibusak bédané antara editable lan viewable basa, saiki basa mung bisa aktif utawa Dinonaktifake
* Nganyari jQueriUI kanggo 1.9.2 (jQuery ngirim saiki bakal 1.6+)
* Mbecike ing z-indeks kanggo gaya lawas molor (tembelan dening chemaz)
* Mbecike bug karo kopling saka Cina prasaja lan tradisional
* Ndandani bug upgrade nyegah saka banget lawas versi
* Bareng-bareng nyuda bewara nalika widget digawe langsung karo kita fungsi
* Aja rewriting URL ing basa gawan, utamané effected canonicals
* Kita script perlu nalika widget ngidini setelan gawan saka basa
* Akhire ditanggulangi masalah karo MSN Translate lan CR / LF Ing dina sing nang release dhisikan, telung kewan omo wis ditemokke lan telpon, yen bab ingkang prasaja ora bisa digunakake, pesthekake sampeyan refresh file Panjenengan.
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: 0.9, bugfix, debug, ageng, parser, nerbitakéVersi 0.6.7 – Apa sabanjuré? Desember 18, 2010 dening nawakake 23 Komentar Apa sabanjure kanggo Transposh?
Nanging apa luwih penting punika sampun pungkasanipun wis bisa kanggo ngresiki kita tondo, lan nyetel Gir ing lengkap gerakan kanggo sabanjure utama versi
situs pembangunan ing http://trac.transposh.org/wiki/milestones/0.7. Saben uwong sing kepengin pengaruhe kanggo versi sabanjure punika dipun tampi kanggo ngedit lan Komentar ing kaca sing Wiki utawa nggawe tiket kanggo kita. Kita bakal dijaluk maneh saben lan nyoba kanggo pas iku menyang sampeyan.
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: 0.7, Blogger, Google Translate, ageng, suntingan, nerbitaké, trac, wordpress pluginVersi 0.6.0 – Arep saka cepet luwih cepet Juli 29, 2010 dening nawakake 6 Komentar iki cepet nanging saiki luwih cepet
Iki versi punika release utama, lan ana persil anyar kuwi ing release. supaya ngijini njaluk liwat dhaptar item
Saiki ana support otomatis translations kumpulan kang ndadekake translations luwih cepet lan mbenakake pangguna pengalaman, sadurunge Transposh wis mbukak Tulisan saka macem-macem otomatis backends agensi banjur bakal iterate ing phrases siji kanggo njaluk translations, saiki sing didadekake sak kelompok kanggo ngurangi ing nomer saka panjalukan digawe, kasunyatan sing ana Tulisan njaba sing loading nyuda kerumitan lan mbenakake kacepetan.
MSN (Bing) translator ora ana maneh sing tombol, lagi duwe nginggilaken sing API lan diuripake kanggo nggunakake tombol aplikasi, sampeyan bisa milih mung saiki gawan engine agensi ing bakal, yen iki engine ora kasedhiya kanggo sing basa – Transposh bakal Resor kanggo nggunakake siji liyane.
Transposh Google proxy saiki gawan kanggo ngaktifake agensi kanggo Alpha basa tingkat saka Google (karo 5 basa anyar didhukung – Armenia, Azerbaijan, Basque, Georgia and Urdu) – proxy iki dumunung nang plugin lan pangalihan panjalukan kanggo Google Translate saka server saéngga script kanggo digunakake. Proses iki alon – iku mundhak ing mbukak ing server – lan umume ora banget dianjurake, lan bakal ngilangi sanalika Google releases basa sing umum kanggo konsumsi. Nanging yen sampeyan duwe need urgent kanggo basa situs kanggo wong Azeri, ing paling sampeyan bisa nindakake sing.
Logo Transposh lan backlink bisa saiki bakal dibusak saka widget, sampeyan milih opsi – Transposh bakal nyoba kanggo nggawe dhuwit sawetara ana papan iklan ing translated kaca, iki dhuwit bantuan bakal kita kita gaweyan pembangunan, yen ora pengin kelangan dhuwit wae saka iklan, mung tetep link. Kondisi wis kawoco kene.
Ing Translate kabeh tombol iki uga revamped, lan sing arep akeh luwih cepet nggunakake batching.
Enggo bareng biasanipun saka bug mbecike punika, lan aku kaya kanggo thank Rogelio lan Marko sing Insightful komentar lan kontribusi kanggo mbenakake sing kewan omo. Lan nyoba iki digawe ing plugin kesalahan header, nanging kita ora bisa ngasilaken iku aku ora ngerti yen kerjane, supaya kita nyebrang driji. Yen iki release iki kanti awon bejat sing, monggo laporan iki ing Komentar kene, nggawe karcis kanggo kita kita trac. Bug kita ing kita Twitter akun utawa kita facebook kaca utawa nelpon kita sel telpon, luwih ing 3 ing. Sampeyan bisa tansah revert kanggo versi sadurungé, kita ora gelo.
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Bing (MSN) translator, ageng, basa liyane, nerbitaké, kacepetan dandan, wordpress
iki yo sing mesen kopi majun? soale koncomu sing tau nenggak ramuan madura sopo maneh
TAUN 2019.. JAMANE AREP WOLAK WALIK.. SING DADI PANUTANE KOYO TAUN
SING DI TAMPUNG SUPOYO ADEM LAN SEGER..
Pas aku lagi browsing, ndak sengojo aku nemu iki, Iku grup e wong jowo sak dunyo iki. "Status" e padha nganggo basa krama inggil.
Kabupatèn Selayar, Propinsi Sulawesi Kidul. Papan iki diresmikake dadi Taman Nasional adhedhasar Keputusan Menteri Kehutanan No. 280/Kpts-II/1992 tanggal 26 Pebruari 1992. Ambane kurang luwih 530.765 hektar.[1]
Topografi taman nasional iki rada aneh, ing taman nasional iki ana pulo-pulo kang kabentuk saka terumbu karang kang amba. Ing antarane pulo-pulo iku ana selat kang sempit kang jero. Ing sadhuwure pulo mau ana kola-kolam cilik kang jero lan ing jerone ana terumbu karange. Nalika kahanan banyu laut surut, pulo-pulo iku mau bakal ketok kanthi cetho.[2]
Flora lan Fauna[besut | besut sumber]
Taman nasional iki akèh banget terumbu karangé, ana 261 wernane terumbu karang, ing antarané kalebu[2]:
akèh kang mbentuk terumbu karang atol (barrier reef) lan terumbu pinggir (fringing reef)[2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Taka_Bone_Rate&oldid=1045269"	Kategori: IUCN Category IITaman NasionalSulawesi KidulKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.45, 15 Maret 2016.
ELENG – KUWAT – SLAMET,,,yoiku Eleng maring Gusti kang hamengku jagad,,Kuwat iman lan taqwa,Insya Alloh bakal Slamet ndunyo lan akherate
Inggris semua hiksReplyDeleteTriSeptember 1, 2010 at 11:41 PMwoh.. jadi kutu buku dik eh...kutu komik... wah apa ya wis pokoke sing seneng moco buku
Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran.Tanah Jawa kalungan wesi.Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tanda yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.Manungsa pada seneng nyalah.Ora ngindahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung ngutamake duwit.Lali kamanungsan.Lali kabecikan.Lali sanak lali kadang.Akeh
Akeh anak wani nglawan ibu.Nantang bapa.Sedulur pada cidra.Kulawarga pada curiga.Kanca dadi mungsuh.Akeh manungsa lali asale.Ukuman Ratu ora adil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.Akeh kelakuan sing ganjil.Wong apik-apik pada kepencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin.Luwih utama ngapusi.Wegah nyambut gawe.Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Wong bener thenger-thenger.Wong salah bungah.Wong apik ditampik-tampik.Wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung.Wong ala kepuja.Wong wadon ilang kawirangane.Wong lanang ilang kaprawirane.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu pada ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol awake.Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.Randa seuang loro.Prawan seaga lima.Duda pincang laku sembilan uang.Akeh wong ngedol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku.Njabane putih njerone dadu.Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.Akeh udan salah mangsa.Akeh prawan tuwa.Akeh randa nglairake anak.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne.Agama akeh sing nantang.Perikamanungsan saya ilang.Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.Akeh laknat.Akeh pengkhianat.Anak mangan bapak.Sedulur mangan sedulur.Kanca dadi mungsuh.Guru disatru.Tangga pada curiga.Kana-kene saya angkara murka.Sing weruh kebubuhan.Sing ora weruh ketutuh.Besuk yen ana peperangan.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dandang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener.Pengkhianat nikmat.Durjana saya sempurna.Wong jahat munggah pangkat.Wong lugu kebelenggu.Wong mulyo dikunjoro.Sing curang garang.Sing jujur kojur.Pedagang akeh sing keplarang.Wong maen akeh sing ndadi.Akeh barang haram.Akeh anak haram.Wong wadon nglamar wong lanang.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.Akeh barang-barang mlebu luang.Akeh wong kaliren lan wuda.Wong tuku nglenik sing dodol.Sing dodol akal okol.Wong golek pangan kaya gabah diinteri.Sing kebat kliwat.Sing telah sambat.Sing gede kesasar.Sing cilik kepleset.Sing anggak ketunggak.Sing wedi mati.Sing nekat mbrekat.Sing jerih ketindhih.Sing ngawur makmur,Sing ngati-ati ngrintih.Sing ngedan keduman.Sing waras nggagas.Wong tani ditaleni.Wong dora ura-ura.Ratu ora netepi janji, musna kekuasaane.Bupati dadi rakyat.Wong cilik dadi priyayi.Sing mendele dadi gede,Sing jujur kojur.Akeh omah ing nduwur jaran.Wong mangan wong.Anak lali bapak.Wong tuwa lali tuwane.Pedagang adol barang saya laris.Bandane saya ludes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel banda nanging uripe sengsara.Sing edan bisa dandan.Sing bengkong bisa nggalang gedong.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.Ana peperangan ing njero.Timbul amarga para pangkat akeh sing pada salah paham.Durjana saya ngambra-ambra.Penjahat saya tambah.Wong apik saya sengsara.Akeh wong mati jalaran saka peperangan.Kebingungan lan kobongan.Wong bener saya tenger-tenger.Wong salah saya bungah-bungah.Akeh banda musna ora karuan lungane.Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe.Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram.Bejane sing lali, bejane sing eling.Nanging sauntung-untunge sing lali.
umpan.Sing suwarane seru oleh pengaruh.Wong pinter diingar-ingar.Wong ala diuja.Wong ngerti mangan ati.Banda dadi memala.Pangkat dadi pemikat.Sing sawenang-wenang rumangsa menang.Sing ngalah rumangsa kabeh salah.Ana Bupati saka wong sing asor imane.Patihe kepala judi.Wong sing atine suci dibenci.Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat.Pemerasan saya ndadra.Maling lungguh wetenge mblenduk.Pitik angkrem saduwurane pikulan.Maling wani nantang sing duwe omah.Begal pada ndugal.Rampok pada keplok-keplok.Wong momong mitenah sing diemong.Wong jaga nyolong sing dijaga.Wong njamin njaluk dijamin.Akeh wong mendem donga.Kana-kene rebutan unggul.Angkara murka ngombro-ombro.Agama ditantang.Akeh wong angkara murka.Nggedeake duraka.Ukum agama dilanggar.Perikamanungsan di-iles-iles.Kasusilan ditinggal.Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi.Wong cilik akeh sing kepencil.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit.Negarane ambane sapra-walon.Tukang mangan suap saya ndadra.Wong jahat ditampa.Wong suci dibenci.Timah dianggep perak.Emas diarani tembaga.Dandang dikandakake kuntul.Wong dosa sentosa.Wong cilik disalahake.Wong nganggur kesungkur.Wong sregep krungkep.Wong nyengit kesengit.Buruh mangluh.Wong sugih krasa wedi.Wong wedi dadi priyayi.Senenge wong jahat.Susahe wong cilik.Akeh wong dakwa dinakwa.Tindake menungsa saya kuciwa.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Wong Jawa kari separo,Landa-Cina kari sejodo.Akeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman ora keduman.Sing keduman ora eman.Akeh wong mbambung.Akeh wong limbung.Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot ngawé-awé, Nanging sing cedhak nèng ngarepé lan dadi tanggung jawabé disiå-siå kåyå orå duwé gunå
D.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
break Maret 11, 2013 dening nawakake 3 Komentar We ageng 4 (bener 5) tulips kita mengeti
Ya, iku saka patang taun wiwit versi pisanan Transposh kanggo wordpress iki dirilis. Lan cen, kita wis teka cara banget dawa.
Transposh iki digunakake dening ewu situs jejaring, lan kita kudu akeh seneng kedhaftar (lan sawetara gedhe-gedhe kurang seneng 🙂 ).
Iki versi, 0.9.2, iku dudu apa kita samesthine kanggo duwe dening saiki, sawise patang taun kita badhe wis samesthine yen versi siji (Mungkin malah loro) bakal wis wis dirilis. Nanging ketoke, urip ora arang nerusake sing jangka menyang.
Judhul iki kiriman bener nuduhake prilaku anyar kita parser, nalika kita digunakake kanggo nemokke sing &nbsp; (kang ngirim dadi papan non-bejat) kita bener nyuwil ukara dadi loro, kang mandan ing ngelawan pas mau ngirim apa wis. Supaya mugia iki saiki telpon, lan bakal ora ana maneh break!
Nolak cilik nalika liyane Plugins utawa tema nimbulaké process_page kanggo bisa disebut prematurely
Ndandani bug sing ora becik yen agensi padha ngatingal ing paragraf liyane saka sapisan
Ndandani bug ing kacarita dening dserber disallowing pilihan basa ing kirim ngendi translate_on_publish iki diilangi
Anyari kanggo. PO file, Turkish Translation dening Ömer Faruk Khan
Sampeyan bakal seneng versi iki! Iki minangka supaya! 🙂
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Bing (MSN)
suntingan, parser, nerbitakéVersi 0.8.2 – 3 taun, 66 basa, 1 wordpress Maret 6, 2012 dening nawakake 21 Komentar Aku ngandika 3 lilin sing jajan ing!
Wis telung taun (lan telung dina, lan telung puluh telu jam) wiwit versi pisanan Transposh plugin wis ditayangke ing wordpress.org gudang plugin.
Iki wis pisanan taun kabisat (29th Februari) lan nyata kabisat taun kanggo Transposh. Plugin sing wis didownload saka gudang liwat 50,000 kaping taun lan wis ngajukake wutah anteng saka fitur total nomer basa didhukung. Lan saiki kanthi Kajaba saka Hmong Daw kita punika plugin pisanan ndhukung nomer total 66 basa.
Iki ana ingkang saestu interesting (kaya ing, kudu urip an interesting) taun kanggo otomatis industri lan agensi Plugins, ngendi Google sampun saklawasé dropped sing API dhukungan (mung kanggo ngalih menyang model pituwas) nalika Bing dileksanakake anyar watesan. Transposh wis kasil overcame sing owahan, nalika liyane Plugins ora tahan.
Apa ora masa depan ngemu kanggo Transposh? We are alon nggodhok sawetara kuwi anyar, nggarap kita sesanti kanggo nambah agensi website, nalika iku bakal siap – bakal padha metu. Kangge, Panjenengan terus support wigati kanggo kita, sok sing prasaja email karo “Panjenengan plugin punika ageng” drive kita terus. Dadi yen sampeyan pracaya kita mengkono uga, nyelehake kita baris, yen kita mikir bab ngirim nambah, nyelehake kita cathetan, lan yen mikir kita nyedhot, kita gagal kanggo sebabe wis maca pesen munggah menyang titik iki 😉
Pengarepan kangge kita sesambetan sing gedhe kaping 4 taun, Mungkin bakal mungkasi karo jajan ageng 🙂
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Bing (MSN) translator, ulang tahun, suntingan, basa liyane, nerbitaké, wordpress pluginVersi 0.8.0 – Anggempur kang APIs Nopember 29, 2011 dening nawakake 65 Komentar Nalika perang APIs
Inggih ahead ing deadline nuduhke Google Translate API kanggo mungkasi digunakake, kita padha pungkasanipun bisa nglempakaken release enggal. Iki siji nganti wektu dawa saka masalah sing presented dening versi lawas, utamané amarga nyatanipun bilih Google mutusaké kanggo nuduhke watesan panggunaan ing sadurunge sing deadline kang nyebabake versi sadurungé ndhukung panjalukan kanggo mundhak kanggo anyar Heights. Pangowahan Google uga micu lan watesan API ing Bing API agensi, wiwit kedhaftar padha ngoper mesin, kang overloaded ing Transposh hard kode API tombol kanggo Bing.
Nanging, kita slamet iki wektu kanggo nyedhiyani sampeyan karo kita paling anyar lan paling versi. Iki versi mbecike iki masalah bisa nyediakake sing lulus (Proxy Google lan suhu tombol kanggo MSN) lan uga ngijini sampeyan nggunakake tombol dhewe langsung (thanks kanggo Randy saka spyware Ndeleng tengah kanggo nyediakake kita karo para tombol kanggo Testing) kang njupuk precedence liwat cara sing liyane. Nalika mengkono iki kita padha bisa dramatically nambah fasilitas ing plugin, ngganti cara Ajax telpon padha dileksanakake menyang cara sing native WordPress (e.g. yen admin kaca dianggo, iku ngirim sing mbokmenawa bisa dadi uga). Nalika mengkono kita padha bisa nyuda kode JavaScript needed kanggo backend nalika saéngga Translate kabeh fitur bisa luwih cepet akeh (lan ndhukung Apertium banget!).
Ing titik kita padha versi ngalangi, kang ketoke kaya bab becik kanggo ngeculake, nanging ora, kita kedah duwe fitur liyane ing, supaya kita pungkasanipun mutusaken nyegat Jeksa Agung bisa ngetokake saka macem-macem widget dhukungan (lan judhul pilihan banget, yippee!). Misale jek cukup sakcara nerusake? nanging ora, iki disebabaké mbaleni nulis sing utama kita fasilitas widget sarta. Bener Ngapikake iku cukup drastis karo ngganti cara CSS iki ditambahaké, lan cara widget kabar server saka owah-owahan ing basa (kita saiki supaya sing ora ana guna telpon Kirim kanggo server). Nalika nulis sing kita padha Bejo cukup kanggo Kesandhung marang sing PHP5.3 kanggo PHP5.2 Jeksa Agung bisa ngetokake incompatibility karo pesawat liyane masalah kang dianakaké kita release maneh liyane minggu. Kita arep kanggo thank kedhaftar ing akeh sing sijine munggah karo kita beta mentas diluncurake lan mbantu kita golek masalah sing umpetaken ing lapisan kang kode lan kerumitan.
Kita uga njupuk iki kesempatan kanggo ngganti istilah kita rada, yen nampilake Google AdSense iklan saka ing kaca translated, kita bakal njupuk 1/1000 saka sing cukup kanggo nggunakake kita dhewe AdSense kode, supaya yen wis Transposh ngewangi sampeyan generate revenue saking $ 10K sampeyan bakal tuku warung kita! Supaya thanks! Kanggo njlentrehake bab sing dicokot, aku ora gawe tambahan papan iklan ing kaca, lan kita bakal ora masang iklan utawa ngowahi tata letak Panjenengan, yen sampeyan duwe ora iklan, sami kula lampahi boten. Yen sampeyan mikir sing iki wis takon kakehan, sampeyan mung mbusak plugin kita, sempritan nyetel alus alus, lan ing cara. Yen sampeyan pengin lisensi komersial, aku ngedol mau durung, nanging bakal mbokmenawa biaya liyane.
Added Katalan lan Hindi support Bing – ngandika kanggo dhewe.
Molor widget apik CSS – bener iku katon luwih apik saiki.
Ndhukung kanggo Memcached – yen APC lan opcode caches padha kakehan sing, saiki sampeyan nggunakake memcached lan kathah saking fun.
Luwih 404 kaca nangani (ora nggawe pranala anyar kanggo non-ana kaca) – tegesipun ing crawler Google musuhan situs kurang.
Ndandani caching ing rackspace cloudsites – padha x-cache diinstal kanggo opcode cache, nanging ora memori pangguna, kang disebabaké saka mundhak ing logfiles – saiki telpon.
Akeh liyane suntingan mbecike – Kawulo Count sing, nanging aku ora duwe driji cukup.
Kulo pengen awakmu seneng bakal versi iki, lan tansah, nunggu komentar, gagasan, saran lan geni.
P.S – Dites ing WordPress 3.3 Beta4, dianggo gedhe.
xcacheVersi 0.6.4 – Ing shoemaker ora ono Barefoot Oktober 14, 2010 dening nawakake 2 Komentar Matt lan Me
Wektu iki kita gabungan dening oleh liya saka Matt Mullenweg, sing nitahake ing platform WordPress.
Ing ngisor iki rampung palsu Interview, Matt bantuan bakal kita kabeh ngerti apa anyar ing 0.6.4:
Ofer: Hello Matt, carane are you today?
Matt: Aku wis tau dadi wis bungah bab jalur 0.01 ngangkat saka plugin sadurunge!
Matt: Aku sing pungkasanipun njupuk saka roh wordpress ing release
Matt: Ya, sampeyan pungkasanipun nggabungaken nganggo platform tinimbang kang nyalah gunakke akun wong liyo iku watara, Aku emg kaya kasunyatan sing pungkasanipun njupuk wektu lan digawe Panjenengan plugin antarmuka lan sampurna kaca translatable, lan wiwit sampeyan sing apik, sampeyan blog gratis!
Ofer: Menehi, thanks! saiki carane bakal aku njaluk wong liya supaya terjemahan sandi plugin?
Matt: Cukup takon sampeyan kedhaftar apa sing, Aku manawa sampeyan bakal menehi wong kredit.
Ofer: Marang wong-wong mau bab kanthi babagan poedit lan kuwi?
Matt: Ayo, kaya aku tansah matur, wonten sing plugin kanggo sing! Lan ngirim mbokmenawa sampeyan ngerti wiwit translated iku dhewe lan nyumbang sawetara mbecike suntingan.
Ofer: Maksud sampeyan codestyling pelokalan?
Matt: Ya, punika kang, sapa bisa nggunakake. Nanging aku duwe pitakonan sing
Matt: Ya, Yagene ora nggunakake Transposh kanggo sing mengkono?
Ofer: Apa dudu ndeleng alesan sing, minangka wonten sing wis plugin gedhe iku, kok nurun?
Matt: Aku ndeleng sing pungkasanipun nyedhak iku.
Matt: Roh saka wordpress, nuduhake, ngrawat, mbukak sumber, free lan katresnan.
Ofer: Aku wis ngarep-arep supaya, matur nuwun ingkang sanget kanggo kang karo kita.
Matt: Matur nuwun, sabanjuré wektu, please Interview kula ing fitur utama, yen aku nindakake pitakonan palsu kanggo saben suntingan release plugin ing wordpress, Aku tau duwe wektu bebas bener nambah wordpress lan teka wordcamps.
Ofer: Bakal njupuk kabar, thanks maneh!
Inggih, thanks Matt kanggo gabung kita, sawetara fitur uga ditambahake menyang versi terjemahan Latin ditambahake (karo google support agensi), telu basa anyar ditambahaké kanggo Bing Translate. Kemampuan kanggo mateni integrasi sing gettext ngendi iku nimbulaké masalah, karo sawetara mbecike liyane.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: Bing (MSN) translator, palsu
GetText Integrasi September 1, 2010 dening nawakake 14 Komentar GetText ndadekake agensi luwih gampang
Owah-owahan sing paling penting iku integrasi saka plugin nganggo WordPress
piyambak. Iki wis rampung karo saperangan file (disebut .po / .mo file amarga sing ekstensi) sing klebu dhaptar translated strings sing sing dibutuhake klebu.
angel anggonku nggoleki (nyurasa) pangucapmu
mbasuh weninge pasuryan, nelesi jiwa-jiwa
nderes luh, pasrah sumarah kanthi ikhlasing ati
dimen tanana maneh kang bisa kajaba paduka.
KELAKON DADI SIBU OJO LALI MRING KAUTAMANING KABUDAYAN JOWO , KANGGO TULODO MRING PUTRA PUTRI SUPOYO DADI PIYANTUN KANG SAE. WEKASANE GEGURITAN BOSO JOWO IKU PANCEN APIK TENAN LO LUR, SEDULUR IKI TAK COBA NULISKE BAB
NUROKAKE TOLE….ONO KIDUNG RUMEKSO ING WENGI,TEGUH AYU LUPUTO BILAHI KABEH….JIN SETAN DATAN PURUN TINEBEHNO ING RERUBEDO,TANSAH PINARINGAN RAHAYU WILUJENG SEDOYO…WIS POKOKE DIJAMIN TOLE BAKAL BOBO LAN ORA
Balas	Agung Suparjono berkata:	24 Januari 2009 pukul 9:05 am	Pokoke
manunggaling kaula gusti, manunggaling kaulaning gusti, manunggaling kawula gusti, manunggaling kawulaning gusti, setan, syetan, Tuhan. Bookmark
keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole dijupuk dhadhak metu beluke, Kayat mencolot
mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin” jare Kayat.
“Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak karung,” jare
“Saiki …. aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange.” jarene
“Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan cik gak getun”
“Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
“Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare
maneh ndhik tokone Bunali kate tuku rokok.
“Yok opo kucing sampeyan Mbah ?” takok Bunali.
“Kucingku mati “ jare Wonokairun.
“Lho lak temen tah. Sampeyan iku tak
Mari jogo bengi Dargono mulih numpak taksi.
Timbangane sepi, Dargono njawil supir taksine kate ngejak ngobrol.
Pas dijawil dhadhak supir taksine kuaget
Jare supire “Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”
Dargono bingung “Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek kagetan koyok
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18pornshow.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Submersion
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.watch-xxx-online.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
saiki yo miker-2 nek arep munggah gunung meneh… jaluk sarane kanggo
a. Wacana Naratif yaiku wacana kang isine mratelakake lan ngandharake bab- bab kanthi awujud crita.
Tuladha: Siaran Basa Jawa ing RRI kang nyritakake Obrolan Pak Besut,Siaran Pradesan lsp.
b. Wacana Prosedural yaiku wacana kang isine nerangake cara-carane kang kudu ditindakake amrih becike.
Tuladha : Resep Nggawe Tempe, Carane Ngingu Bebek, Carane Nandur Anggrek lsp.
c. Wacana Hortatori yaiku wacana kang isine kanggo narik kawigaten sing maca kareben nindakake karepe si juru tulis.
Tuladha: Artikel Ing Majalah Jaya Baya, Artikel Bab Pari Bibit Unggul lsp.
e. Wacana Dramatik yaiku wacana sing isine bab crita kang bisa dipanggunake kanthi wujud pirembugan, solah bawa para pelakone.
Tuladha: Lakon Kethoprak Babad Diponegoro, Lakon Wayang Wong Srikandhi Larasati lsp.
f. Wacana Epistolari yaiku wacana sing isine awujud layang.
Tuladha: Layang Iber-iber, Layang Paturan, Layang Ulem lsp
g. Wacana Seremonial yaiku isine ngemot tata cara bab upacara kang wigati.
Tuladha : Ular-ular Penganten, Upacara Ngiring Jenasah, Upacara Wisuda Sarjana lsp.
a. Wacana nganggo Basa Jawa Kuna utawa Kawi ( abad 9 nganti abad 18 ).
Ditulis nganggo Jawa Kuna kacampur Sansekerta. Tuladha : tulisan neng watu taun 731 saka utawa 809 masehi ing Dieng.
Ditulis ing godhong Lontar. Tuladha : Kitab Canda-Karana, Kitab Dasanama ( 700 saka), Kitab Ramayana
b. Wacana Basa Jawa Tengahan utawa Kawi Muda (abad 15 nganti abad 16 ) Tuladha: Kitab Tantu Panggelaran, Kitab Pararaton
c. Wacana Jawa Baru ( abad 16 ).Tuladha : Serat Cebolek, Babad Giyanti, Serat
Arjunasasra, Serat Centhini, Serat Babad Mentawis lsp.
a. Prosa- Jawa Kuna tuladha: Agastya Parwa,Brahmandhapurana,Uttarakandha,Kitab Parwa
– Jawa Tengahan tuladha : Pararaton, Calon Arang, Tantu Panggelaran.
– Jawa Baru tuladha: Serat Riyanto, Ngulandara, Gerilya lsp
b. Puisi- Jawa Kuna tuladha: Ramayana kakawin, Bharatayuda Negarakertagama
Jawa Tengahan, tuladha : Serat Dewaruci,Serat Kidung Sudamala.
Jawa Baru ,tuladha : Tembang Macapat, Babad Giyanti, Serat Cemporet,Serat
a. Kisah , yaiku crita pengalamaning urip si pangripta. Tuladha: Serat Nayaka Lelana.
b. Riwayat, yaiku crita riwayate si pangripta, utawa priyayi luhur sing dihurmati rakyate. Tuladha: Serat Riwayate Rangga Warsita.
-Fabel ( nyritakake uripe para kewan ) tuladha: Tantri Kamandaka,Dongeng Sato Kewan, Si Kancil.
-Legenda( nyritakake asal-usul dumadine alam, kutha lsp ) tuladha: Kedadeyane Kutha Banyuwangi, Baturaden, Asale Rawa Jimbung lsp.
-Mitos ( nyritakake Dewa-dewi ) tuladha : Ajisaka, Nyi Rara Kidul.Jaka Tarub.
d. Babad , yaiku crita sejarah. Tuladha: Babad Mentawis, Babad Tanah Jawi, Babad Segaluh.
e. Pakem , yaiku crita ing pedhalangan utawa bab lakon wayang.Tuladha : Dewa Ruci,Gathutkaca Lair, Bima Bungkus.
f. Kethoprak utawa Sandiwara yaiku crita babad, roman kang dilakokake.Tuladha : Angling Darma,Kleting Kuning, Timun Mas.
g. Roman lan Crita Cekak, yaiku crita sing nggambarake lelakone uripe manungsa. Tuladha : Serat Kamandaka, Serat Panji Semirang, Serat Pranacitra.
h. Wacana Pengetahuan, yaiku kanggo maratelakake bab ilmu kang migunani. Tuladha: Serat Primbon Batal Jemur Addammakna, Kitab Wrettasancaya.
i. Niti yaiku kanggo mratelakake tuntunan kasusilan. Tuladha: Nitisastra.
j. Sasana, yaiku kanggo pituturing para pemimpin. Tuladha:
Tuladha: Epos Ramayana, Epos Mahabharata.Pangeran Diponegoro.
1. GANCARAN yaiku awujud crita ana ing crita cekak,novel,crita sambung, crita misteri,roman sacuwil lsp.
Fabel yaiku dongeng critane kewan sing nggambarake watak wantune lan adat tata carane manungsa.
Tuladha: Sato Kewan, Serat Kancil,Peksi Glathik lsp
Sage yaiku dongeng sing isine ana gegayutane karo sejarah, nanging akeh wuwuhane.
Tuladha: Candhi Sewu, Kembang Wijayakusuma, Rara Mendut lsp.
Mite yaiku dongeng sing nyritakake kapercayan jaman kuna sing gegayutan karo dewa-dewi lan manungsa sarta bab-bab sing aneh.
Legende yaiku dongend sing nyritakake dumadine alam utawa kahanane alam.
Tuladha: Rawa Pening, asal-usule kutha Banyuwangi, dumadine Kraton Kartasura
Dongeng lugu yaiku dongeng sing isi critane aneh ora kalebu nalar.
Tuladha: Timun Mas, Cindhe Laras, Kamandaka Jaka Kendhil lsp
Dongeng Gegedhug yaiku dongeng sing nyritakake para satriya linuwih ing jaman biyen.Critane di tambah tambahi, jalaran sing dadi lakonne wong sing diajeni banget.
Tuladha:Siyung Wanara, Panembahan Senopati, Raden Panji Asmarabangun,Pangeran Sambernyawa lsp.
Kasusastran asale saka tembung sastra tegese tulisan. Kapustakan asale saka tembung pustaka tegese buku,layang,serat. Kapustakan Jawa isine kayata dongeng, crita sejarah, crita bab uripe manungsa, crita wayang, bab piwulang lsp.
Para juru ngarang ing jaman Bale Pustaka lan jaman Kamardikan, napasing kapujanggan kaprebawan dening sesrawungan karo bangsa-bangsa liya lan swasana kamardikan.
a. Jaman Bale Pustaka ( taun 1920-1940 )
-Mas Ngabehi Mangunwijaya, -M.Harjawiraga, -R.T Yasawidagda, -Ki Padmasusastra, -R.B.Sulardi, -Mt.Supardi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: POTONGAN : Iyut Bing Slamet
Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabhu Sri Paku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdulrahman
wong sabuwana, pada asih karo aku, apa
HADIAH DARI SEORANG TUMENGGUNG | BEDI
"Sing sapa ora gelem gawe becik marang liyan, aja sira ngarep-arep yen bakal oleh pitulungan ing liyan"
kucem raine, tanpa cahya, ora beda karo kembang randhu alas kang abang branang ora wangi ora barang"
kanggo pituduh liyane, monggo mampir teng mriki
Aja pisan nacat ing liyan, ora ana wong kang ora cacat
urut munggah : bapak ibu --> embah --> buyut --> canggah -->
udheg-udheg --> gantung siwur --> grepak senthe
sadulur : bocah (wong) kang tunggal bapak ibu
sadulur misanan : sadulur tunggal embah; nakdulur
paklik (paman) : adhine bapak utawa ibu (lanang)
buli (bibi) : adhine bapak utawa ibu (wadon)
pakdhe (uwa) : kangmase bapak utawa ibu (lanang)
budhe (uwa) : mbakyune bapak utawa ibu (wadon)
ipe (ipar) : sadulure bojo
sadulur kuwalon : sadulur tunggal bapak seje ibu (tunggal ibu seje bapak)
sadulur asu : sadulur tunggal ibu (seje bapak)
Kapethik saka : http://jv.wikipedia.org/wiki/Tembang dolanan
diupakara sing apik murih subur bisa dadi roronggane pekarangan. Miturut jinising lempuyang ana telung warna yaiku lempuyang gajah, lempuyang pait, lan lempuyang wangi. Dene sing mrantah lan ngrumbaka akeh-akehe lempuyang gajah. Jinising lempuyang mau bisa kajupuk guna lan mupangate bisa kanggo ngundhakake kesarasan. Kayadene para ibu sing mentas bubaran, lumrahe sikile katon abuh iku bisa ditambahi mawa oyot-oyote lempuyang kang wis digodhog nganti umop. Sawise manget-manget banjur disekakake ana sikile. Uga weteng kembung, lempuyang kang wis dicampuri tumbar jinten kapulaga lan kencur banjur didheplok nganti lembut, dicampuri banyu mateng sacukupe terus diperes lan diombe sa sendhok teh, lan isih akeh bisa kanggo nambahi lelara liyane
diowahi dadi ukara tanduk, lan uga ukara tanduk bisa diowahi dadi ukara tanggap.
JENENGE PASARAN, DINA, SASI
sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (
Kedadeyan prastawa iki nalika masa kerajaan Demak. Kurang luwihe critane yaiku miturut wong tuwa nalika masa kerajaan Demak, Sunan Bonang entuk undangan saka Raden Patah, pendiri kerajaan Demak sing sakdurunge njabat dadi Bupati Demak. Sunan Bonang nindakake perjalanan kanthi liwat dalan laut lan darat. Perjalanan
uga kalebu wong sing duweni ada-ada arep ngedegage kraton lan Masjid Demak. Ana ing perjalanan darat, Sunan Bonang ketemu karo pemuda sing jenenge Raden Said ing alas Jatiwangi.
Raden Said diusir karo wong tuwane saka kadipaten Tuban amarga konangan seneng ngrampok
gagange digawe saka emas.Sakwise cedhak, Raden Said ngadhang jangkahe Sunan Bonang sing ngganggo klambi jubah putih. “Wong tuwa, ketoke kowe ora wuta. Kowe uga isih kuwat mlaku, kenapa kowe ndadak nggawa teken?” pitakone Raden Said.
“Nganggo teken iki aku ora bakal kesasar meskhi aku mlaku nang dalan sing peteng.” Jawabe wong tuwa iku.
utawa mlaku kudu duweni cekelan supaya ora mlaku neng dalan sing nyesatake.” Kandane wong sing berjubah putih.
“Aku pengen weruh tekenmu,” Kandhane Raden Said.
“Saka weruh isa nuwuhake rasa pengen duweni. Ora apik duweni nggene wong liya.” Kandhane wong sing berjubah putih.
Tanpa ngomong Raden Said ngrebut teken iku nganti wong ngganggo jubah putih iku tiba ndeprok ana ing lemah. Raden Said ndeleng teken kuwi, aneh, teken sing
Gusti Allah. Aku njabut suket iki tanpa ana gunane, yen aku njabut kanggo pakan ternak ora apa nanging yen kanggo tak sia-sia iku dosa.”
“Jelase, Allah ora nrima sedekah sing haram. Dadi sia-sia sedekah sing kok wenehake saka hasil ngrampok saksuwene iki. Yen kowe pengen bandha. Iki njupuken!
arep njupuk wohe sing cemlorot. Durung nganti tekan dhuwur wohe wis padha rontok nibani sirahe nganti Raden Said semaput.
weruh Sunan Bonang mlaku ing dhuwur banyu kaya mlaku biasa ing daratan. Tambah mantep niate Raden Said
pemukiman iku akeh pengrajin sing padha nggawe bonang saka kuningan, salah sijine perangkat gamelan sing digunakake nggiringi musik ana ing pagelaran ringgit.
Wiwit wektu kuwi desa kasebut dikenal kanti jeneng bonang nganti saiki.Ing bonang uga ngadeg masjid, masjid kuwi miturut crita adhike Masjid Demak. Ngadege Masjid Al-Karomah kuwi aga ana campur tangane Sunan Bonang,
dikon nunggoni tekene ing pinggir kali. Iku wis lumaku nganti wulan-wulanan suwene malah ana sing nyebutake taunan. Sakwise iling Sunan Bonang bali nemoni Raden Said. Sunan Bonang pengen weruh apa raden said setya nunggu tekene. Sunan Bonang kaget sakwise weruh Raden Said sing tetep setya nunggu tekene ing pingir kali nyambi semedi.
Miturut sumber liya Raden Said donga marang Gusti supaya diturokake kaya gusti nurokake pitu pemuda ing Goa Kahfi taunan suwene. Dongane raden Said dikabulake. Dheweke isa turu taunan saengga awake dirambati oyot lan godhong wit-witan. Sunan Bonang lagi isa
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Unyil seri 1
Sekar Pocung Kagem Kinanthi(sekar pocung)ngger anakku, tansah santosa rahayubebingah jroning tyaswus lampah panca purnamicah ayu dadya suryanipun biyung bapaTS PinangSumber : www.titiknol.comFeedjit Live Blog Stats
Wayang kulit Gagrag Yogyakarta - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Krama. Monggo guneman ngagem basa Jawi Krama (
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: The Herculoid
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Versi 0.7.6 – Tansah ing Rolling Agustus 3, 2011 dening nawakake 43 Komentar Tetep ing Rolling
We are seneng saiki kabeh sampeyan karo kita Newest wordpress release plugin. Iki minangka release Rolling sing ora kalebu owahan sembarang utama utawa soko sing banget groundbreaking. Dadi mung bakal lumaku liwat changelog lan nerangake kabar.
Kita wis diimpor sawetara dandan menyang prasaja html Dom kang serves minangka dasar kanggo kita parser saka anyar wiwitan release, ora akeh warta kene
Allow setelan saka basa kirim / kaca kanthi prasaja pilih kothak. Iki ora fitur anyar, minangka iki bisa wis ditangani ing past sandi nambahake meta tp_language menyang kiriman kanthi manual, Nanging iku ora menakake proses, lan uga priksa manawa Translate gawan basa diuripake supaya fitur bakal bener bisa.
Ngelekake babagan sawetara kahanan kita bisa ndandani lan pangguna ngirim mbokmenawa bakal weruh saka. Saiki ana rong kondisi kita menawa pengiriman notifikasi babagan, kang sing gedhe-gedhe sing digawe paling kita pitakonan support kanggo tanggal. Kawitan kita ngelekake babagan remeng kahanan memori, lan kita nggusah wong kanggo nambah sing php watesan memori (utawa ngalih menyang prayoga layanan hosting). Bebaya liyane iku bab lack of APC utawa padha karo kang bisa nambah kinerja dramatically (maneh, ngalih luwih hosting!). Ing bebaya bisa dicopot kanthi aman kanthi mencet cilik X simbol lan sisih kang njamin sing bakal ora ndeleng bebaya sing ing mangsa
sawetara! kita saestu pengin sawetara statistik Vanity kaya kita mlaku ing 1 zillion situs lan translating menyang kaca gazillion per detik!
Sawetara telpon suntingan bebaya bewara kacarita dening kedhaftar. Ana maneh bakal Panjenengan log bakal clogged sawise njabut kita iklan!
Kita uga diubah ing FAQ kaca, Mungkin kita supaya pitakonan sawetara mbaleni, utawa bakal bisa ngomong kedhaftar kanggo maca Rembakan kanggo sing…
Uga – iku saiki luwih gampang saka tau kanggo tuduhake support everlasting iki project kanthi nggunakake tombol sosial ing sisih, wis ora biaya sing tindakan (Mungkin Kejabi rusak kabeh kanca, Fame lan kamulyan ing facebook) supaya namung nindakaken!
Kulo pengen sing bakal seneng versi iki, lan ngatur (kaya tansah) dadi seneng maca komentar.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: 0.7, suntingan, nerbitakéVersi 0.7.5 – Dina paling dawa ++ Juni 22, 2011 dening nawakake 23 Komentar Ndhukung kanggo 5 liyane Indic basa
Sawijining dina sawise panas sacara resmi dipunwiwiti ing hemisphere lor, kita bangga saiki kanggo versi 0.7.5 kita plugin. Iki versi nambah support basa anyar sing announced minangka dina didhukung Google Translate – Bengali, Gujarati, Kanada, Tamil Telugu lan.
Sadurunge cepet-cepet kanggo nambah basa sing kanggo blog Sampeyan, Monggo ngilingake sing sing nggunakake basa lan proxy Ajax supaya bisa bener, kang tegese padha nggawe mbukak ing server marang nemokke pisanan nganggo senar agensi (mekso menyang jupuk-jupukan terjemahan saka Google). Supaya pilihan punika Yours, nanging wis kabar…
Luwih liyane iki versi nambah pilihan ora kanggo nolak lokal gawan karo Transposh basa gawan, iki prilaku (anyar ing 0.7.4) diijini MU kedhaftar nduwe kaca admin sing ing basa, nanging ing liyane tangan pegel kedhaftar sing wanted kanggo ngatur situs ing basa beda saka sing asli, dadi saiki iki wis configurable.
Kita uga apik ing UI agensi, tombol sabanjuré lan sadurungé saiki nyimpen owahan rampung, lan dialog ora bakal maneh-centered marang ngeklik tombol iki.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: 0.7, Google Translate, suntingan, basa liyane, nerbitaké, UI, wordpress pluginVersi 0.7.4 – Versi springy Juni 4, 2011 dening nawakake 8 Komentar Sopo wae guess apa spring stands kanggo?
Iki release rawuh ing dicokot pungkasan ing kita sampeyan. Nanging wis nyuwil kita siji dina download rekaman dening nyebrang ing 500 tandha.
Iki release sanajan cilik ing alam ora duwe tambahan sawetara becik.
Pisanan, ing basa gawan diset ing Transposh saiki overrides siji sing disetel ing pancet WP_LANG, iki ngidini a WordPress MU instalasi kang saben situs bisa ngatur ing basa beda ing backend. A fitur kang sante dening pungkasanipun ngijini sandi bocah nduwe dhewe blog pribadi ing basa kang bisa ngatur.
Kita wis ditambahaké menyang shortcode TP sing mbisakake kanggo output saiki basa transposh, Sanajan ora bisa muni kaya akeh, iki tambahan cilik ngidini nampilake beda gambar kanggo macem-macem basa, sampeyan bisa maca babagan kene.
Kajaba iku lan kang ajeg sawetara kita kode parser, saiki ngidini coders (ora kedhaftar) kanggo ngganti kita prilaku parser break phrases ing luwih gedhe saka chunks, ndeleng ndhuwur kita parser.php kanggo dokumentasi.
Iframes klebu nang kaca saiki bakal nyoba kanggo nyakup basa suwene
Telpon bug kanthi nggunakake = mung”lan” parameter saka shortcode TP kang digawe salah detections sumber basa luwih ing parsing
Added Jerman agensi dening Jenny Beelens saka professionaltranslation.com
Seneng versi iki, weruh kanca Panjenengan babagan, ora ngomong apa sampeyan mungsuh, takon pokrol karo yen sampeyan pengin tenan lan ora lali wigati saka
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: 0.7, suntingan, nerbitaké, wordpress MU, wordpress pluginVersi 0.7.3 – Shortcodes dhukungan Maret 25, 2011 dening nawakake 55 Komentar Dina iki wis dirilis versi 0.7.3 kang nambah support shortcodes nang wordpress kiriman, iki bisa digunakake kanggo nindakake kuwi sawetara neat lan sing kita digawe video ndhuwur, supaya yen sampeyan duwe limang menit gratis lan boten luwih apik kanggo nindakake, mung nonton video. Yen kita badhe recommand maca dokumentasi ing http://trac.transposh.org/wiki/ShortCodes.
Sawetara liyane bug mbecike padha ditambahaké nèng release, utamané ngurangi sing mbukak (lan duplications) sing uga nggawe bot ing sunting kaca, lan ngilangke unneeded file sesi kanggo bot.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: 0.7, suntingan, nerbitaké, pap, video, wordpress pluginVersi 0.7.0 – Masa depan bab antarmuka! Januari 12, 2011 dening nawakake 3 Komentar Sabanjure utama versi release saka Transposh punika, lan kanggo ngrameke wusana ing kita digawe video short (babagan 11 menit) . Ngenalke fitur anyar kasedhiya ing versi anyar. Sampeyan luwih saka dipun tampi kanggo nonton video lan nyalonake menyang sabanjuré Akademi menehi hadiah kanggo agensi plugin film anyar.
Wangsulan: Bab ingkang sapisanan bakal sok dong mirsani ing versi anyar punika nganyari utama menyang antarmuka panganggé, kita wis ditambahaké menyang saperangan saka Highly dijaluk fitur antarmuka kayata sabanjuré / sadurungé tombol, disetujoni saka otomatis terjemahan nemokake phrases sing translated. Liyane fitur menarik sing ditambahake punika kemampuan kanggo penerjemah kanggo ndeleng tembung asli ing basa beda yen iki wis diterjemahaké kanggo ngandika basa kanthi manual, supaya assuming duwe blog Ibrani sing translated kanggo Inggris, penerjemah uga bisa kanggo basa situs saka Inggris menyang basa, kang bisa uga luwih gampang kanggo Gusti. Aku arep kanggo thank Hanan kanggo Originally takon fitur. Sampeyan uga bisa mbusak saiki kanggo terjemahan saka dialog Sajarah, kang langkah ing arah kang digunakake ing stricter kontrol ing agensi kualitas.
Antarmuka uga sleeker, karo nicer UI sing uga localizable lan themable, sampeyan bisa ngeset tema ing widget setelan, Panggonan lan apik kanggo njaluk genggeman ing cara katon punika themeroller. Yen sampeyan arep kanggo kita dening translating antarmuka kanggo basa lan njupuk kridit iku, kabari aku kanthi nggunakake kontak kita pilihan ndhuwur.
Tutup iki vèrsi munggah punika virtual keyboard support nggunakake kode saka http://www.greywyvern.com / kode / JavaScript / tombol, kang isih bejat ing IE, nanging bakal digarap liyane browser.
Ing lomba penyelundupan isih ing proses, lan Transposh punika plugin kawitan (sing kita kenal,) ndhukung (emg ndhukung, apa dhukungan) kanggo 60 basa ngembangaken Esperanto support nggunakake Apertium engine, kanggo saiki iku mung dianggo kanggo Inggris lan Spanyol blog, nanging bakal nambah basa liyane marang dikarepake.
Akeh liyane tetep sing klebu, database nganyari, sing dawa sought sawise meta tombol agensi, lan liyane – nutup ~ 15 karcis ing kita trac.
Paling ora, nanging paling – ing kridit kanggo penerjemah ing release menyang: Amir kanggo kang kanggo agensi Ibrani lan Ignacio kanggo Spanyol agensi, thanks wong lanang!
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: 0.7, metaphorically, ing mbukak, suntingan, basa liyane, nerbitaké, themeroller, UI, video1
saéngga duwe kantor ing negara liyane saka ngendi markas dumunung.
Agensi travel modern pisanan muncul ing separo kapindho ing abad kaping 19. Thomas Cook mantep chain agensi ing waktu pungkasan abad ka-19, ing asosiasi karo Midland Railway. Padha ora mung didol
kirim-perang ing preian massa-pasar paket ngasilaken proliferasi agensi lelungan ing lurung-lurung utama paling kutha Inggris, katering menyang langganan kelas apa looking for a cara trep kanggo
Akibate, kados bisnis toko liyane, padha ora tetep Simpenan ing tangan, kajaba padha duwe kamar hotel wis dipesen lan / utawa pondokan ing kapal layaran kanggo acara grup kayata wedding, bulan madu, utawa acara grup. A paket liburan utawa tiket ora dituku saka Supplier kejaba panjalukan customer sing tuku. Liburan utawa tiket wis diwenehake kanggo agensi ing diskon. Mulane MediaWiki punika prabédan antarane rega iklan kang kebayar customer lan diskon rega ing kang wis diwenehake kanggo agen. Iki dikenal minangka Komisi. Ing akèh negara, kabeh individu utawa perusahaan sing ngedol karcis sing dibutuhaké kanggo
welas padha asih padha wedhi maring aku.
4. Duh Gusti kang Murbeng Agesang ingsun nyuwun wilujeng.
Sadulurku papat kalima pancer kang lahir bareng sadina
sing metu marga ina sing ora metu marga ina
Good Links! | Warung Kopi Omcan
Balas	xxx, on Oktober 16, 2010 at 5:15 am said:	JANCOK BAYINE SOPO COK IKU DI PANGAN…..?????
ASU…..COK…..!!!!!!!!! SING MANGAN BAYI IKU
AREK ENDI COK IKU COK…….???????
Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot ngawé-awé, nanging sing cedhak nèng ngarepé lan dadi tanggung jawabé disiå-siå kåyå orå duwé gunå
Pripun kabaripun Sobat Muda-koe! kulo enteni kiprahipun kangge menandingi media-media ingkang
saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak?
AMndherek maca nggih pak...Suwun.ReplyDeleteLonkNovember 18, 2011 at 8:06 AM@Rie Rie~inggih,mangga2 sugeng
Sakabehe bumi kang wus kapranata maneh kang wus terang dienggo uwong cilik dienggoni utawa diolah ajeg utawa nganggo bera pangolahe, kadidene kang kasebut ing register kelurahan, iku padha diparingake marang kalurahan anyar mawa wewenang panggadhuh cara Jawa, dene bumi kang diparingake marang siji-sijine
Pasal 3 (2) wewenange penggadhuh kasebut ingadeg-adeg ndhuwur iki kasirnaake menawa saka panemune Bupati kang ambawahake bumine 10 tahun urut-urutan ora diolah utawa ora dienggoni. (hak anggadhuh
minangka dadi pensiune (pengarem-arem) para bekel kang dilereni, iku wenang penggadhuh kang kasebut ing bab 3 diparingake marang kalurahan mawa anglestareake wewenange kang padha nganggo bumi ing nalika tumindake pembangune pranatan anyar, wewenange nganggo bumi kang dienggo nalika iku, ditetepake turun temurun, sarta siji-sijine kalurahan sepira kang dadi wajibe dhewe-dhewe, dipasra¬hi
semono iku mawa angelingi pepacak kang wis utawa kang bakal ingsun dhawuhake, utawa
ing samangsa-mangsa ingsung kena mundhut kondur bumi sawatara bageyan kang padha diparingake marang kalurahan mawa wewenang penggadhuh, menawa bumi mau bakal diparingake marang kabudidayan tetanen iku bakal ingsun paringi wewenang ing atase bumi mau miturut pranatan bab pamajege bumi, mungguh laku-lakune kang kasebut ing ndhuwur iki bakal kapranatan kamot ing
padha anduweni bageyan bumi ing kalurahan kang bumine diparingake marang kabudidayan tetanen kasebut ing ndhuwur iki, padha kena diwajibake anindaake pegaweyan mawa bayaran tumrap kaperluane kabudidayen tetanen kasebut ing ater-ater ndhuwur iki. Mungguh tumin¬dake ing pegaweyan mau tumeka ing wektu kang bakal ketetepake ing tembe. (
Kejaba tumrap lelakon kang kasebut ing bab 5, ingsun ora bakal mundhut bumikang dianggo uwong cilik kang katemtoake ing bab 3, menawa ora tumrap kaperluane ngakeh, semono iku mawa amaringi karugian kang tinam¬toake dening Pepatihingsun, sabiyantu kalayan Kanjeng Tuan Residen ing Ngayogyakarta, sawuse karembug dening kumisi juru taksir, dene panindake kang bakal tinamtoake ing tembe kamot ing layange undang-undang Pepatihingsun. (
Pasal 7 (1) Bumi sak cukupe sabisa-bisane amba-ambane saproliman bumi kabeh kudu lestari dadi milike kalurahan, kang sapisan minangka kanggo lung¬guhe lurah sarta prabot kalurahan, kang kapindho dadi minangka pengar¬em-arem para bekel sak alame dhewa kang kabekelane kasirnaake jalaran saka pembangune pranatan anyar, kang katelu kanggo anyukupi kaper-luane kang tumraping akeh. (
telung bab kasebut ing adeg-adeg ndhuwur iki katindakake kalurahan
berbunyi: “Sakabehing bumi kang ora ana tanda yektine kadarbe ing liyan mawa wewenang eigendom, dadi bumi kagungane keraton ingsun”, artinya, “semua
tandhaning dumadi/ ardyanengrat dene karoban rubeda. Sindhunata
seperti Semar. Sebab, seperti diyakini dalam kejawen, Semar iku asale saka basa samar, kang tegese ora samar ing umbak-umbuling lan wolak-walike jaman (Semar
dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-ratio)) Gambar, saben lan miwiti dhoktor jeneng Proy?k kar...
Eosinofil (Basa Inggris: eosinophil, acidophil) ya iku leukosit saka klompok granulosit kang nduwé kagunan ing sistem kekebalan awak nalika nglawan parasit multiseluler lan sawatara infèksi ing makhluk vertebrata. Bebarengan karo sel biang, eosinofil uga mèlu ngendhalèkaké alèrgi.
Eosinofil kabentuk ing prosès haematopoiesis kang kadadéyan ing sumsum balung sadurungé pindhah tumuju sirkulasi getih. Eosinofil ngandhut sawatara zat kimiawi, antara liya histamin,
eosinofil aktif. Zat-zat iki nduwé sipat toksin tumrap parasit lan jaringan awak. Eosinofil iku sèl substrat ing réaksi alèrgi. Aktivasi lan ngeculaké racun dèning eosinofil diatur kanthi ketat kanggo nyegah ajuré jaringan kang ora diprelokaké.
Individu normal nduwé rasio eosinofil kira-kira 1 nganti 6% leukosit kanthi ukuran kira-kira 12-17 mikromèter.[1]
Eosinofil bisa ditemokaké ing medula oblongata lan sambungan antarané korteks utek gedhé lan timus, uga ing jero saluran pencernaan, ovarium, uterus, limpa, lan lymph nodes. Nanging ora bisa ditemokaké ing paru-paru, kulit, esofagus, lan organ jero liyané. Ing kahanan normal, anané eosinofik ing wewengkon iki malah minangka dadi pratandha anané sawijining penyakit. Eosinofil bisa tahan ing sirkulasi getih suwéné 8-12 jam lan tahan luwih suwé kira-kira 8-12 dina ing jero jaringan yèn ora ana stimulasi.[2]
Eosinofilia[besut | besut sumber]
Eosinofilia ya iku gunggung eosinofil kang dhuwur banget ing jero getih. Eosinofilia dudu penyakit nanging respon kanggo sawijining penyakit. Mundhaké gunggung eosinofil ing jero getih padatan nuduhaké respon kang trep tumrap sel-sel abnormal, parasit, utawa bahan-bahan kang njalari alergi.[3] Yèn ana sawijining bahan asing mlebu ing awak, bakal dimangertèni déning limfosit lan neutrofil, kang bakal nguculaké bahan kanggo narik eosinofil menyang dhaérah kwui. Eosinofil banjur nguculaké bahan eacun kang bisa matèni parasit lan ngremuk sel-sel
dirapèkaké Agustus 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 29 Agustus 2016.
ahang Ghalbam Milad Babaei danlod ahang Milad Babaei download ahang jadid Ghalbam Milad Babaei
Karepe opo iki ? Aku sing goblok gak iso mencerna opo awakmu sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Finneidfjord&oldid=1006494"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 5 Maret 2016.
ngirim dokumen sing dibutuhake kanggo nanggepi cepet lan proses diakoni luwih gampang
Ukrainian Diakoni Center yakuwi organisasi resmi sing didegaké kanggo siswa manca diakoni lan proses pendidikan ing Universitas Ukrainian.
Nauki Avenue 40, 64, Kharkiv, Ukraina
konco-konco karo sedulur. Mogo di paringi waras. Wong sing apik, hati ne mulio, mikir sing bening, ngomong sing bener, nolong wong susah, sedekah sing okeh dan
mukmin kabeh! Sira aja padha ngalap wong wong yahudi lan nasrani dadi Panguwasanira. Sawenehe wong wong mau padha dadi kekasihe sawenweh liyane. Dst.
Kèju Prancis ya iku kabèh jinis kèju kang diproduksi kanthi cara modern utawa tradisional ing negara Prancis. Keju Prancis ana kang digawé saka susu sapi lan susu wedhus.
Macem-macem kèju Prancis[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kèju_Prancis&oldid=1074262"	Kategori: KèjuKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
LatinaBahasa MelayuNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 29 Agustus 2016.
Ing Eugenio Grugnetti Ing Paolo Lotti Ing Fulvio Baratella Ing Michele Santovito Ing.
dipimpin non muslim.... AncurBalasHapusmudahnya umroh12 Oktober 2016 00.38Dho goblog kabeh...karepe ojo nganti dipimpin ahok..he..he..ngguyu aku..dho melek'o
ya iku jeneng umum saka seklompok kodhok ing kulawarga Dendrobatidae kang minangka kodhok asli Amerika Tengah lan Kidul.[1]
Ora kaya kodhok umum liyane, spesies kang aktif ing wayah awan, lan kerep nuduhake awakee kanthi werna kang cerah.[2] Senajan
punah.[3]Amfibi iki kerep diarani kodhok panah déning pribumi indian akibat panggunaan sekresi beracun kanggo ngracuni pucuk panahe.[4]
Akèh-akèhé kodhok jinis iki nduwèni ukuran awak kang gedhéné 1,2 cm kanggo kodhok dhiwasa, senajan ana kodhok kang ukurané nganti 6 cm.[5] Bobot
^ "AmphibiaWeb - Dendrobatidae". AmphibiaWeb. Dijupuk 2008-10-10. ^ F.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 3 Sèptèmber 2016.
wis nang tol, dab. Sampeyan dimana." "Kakehan Nyiapke Lawuh, aku durung mangkat-mangkat ki." "Aku nglurug seka Yoja iki. Bar makan siang isih kumpul, kan" "Aku wis ngetag pendopo cedak Kafe Dedaunan, Iyup pokokmen."
tulang lunak (bisa dibakar & digoreng).
Riwayat O’C | Warung Kopi Omcan
Jeffrey Slayter | Carane ora healer lan pelatih mbangun account lan nambah ndadékaké?
Carane ora healer lan pelatih mbangun account lan nambah ndadékaké?
1	This video is going to help your business duwe liyane impact lan bathi liyane.
Oftentimes tantangan kanggo sedaya wiraswasta iku carane njaluk piyambak metu ana ing pasar- dipunakeni.
Nanging paling wirausaha, sing wis dipanggonke piyambak apa bisa padha ngedol, golek angel kanggo langkah nganti njaluk menyang pasar luwih akeh. Padha kothak piyambak ing.
We forget that what kita umumé lan singularly
Sampeyan bisa nemokake yen obrolan ing video iki ono kanggo healer swara / pelatih kanggo njaluk liyane ndadékaké, durung strategi kita ngedika bab kene bisa uga Applied kanggo sembarang bisnis liyane.
Aku diajak luwih saka iki ing gambaran Mentorship durung kene sawetara takeaways saka video iki kanggo sampeyan:
Dadi kekarepan kanggo nggedhekake pigura dicokot sethitik liyane.
Nggawe isi sing serves minangka cahya kanggo pasar. ora bakal persis duwe bathi, nanging iki bakal ngawula minangka crobong timbal kanggo dijupuk wong sing curious apa apa
Menehi wong cara ijol-ijolan (bisa dadi free utawa banget regi mirah diregani isi) kanggo alamat email sing sing banjur ngajak wong-wong mau kanggo aktivitas sing bakal nggawa ing bathi.
Apa Sampeyan kudu uncalan Singing Telegrams liyane – Deb King w / Jeffrey Slayter
Saka Kaca nganti 5 Meo DMT Toad, Ngandika ing dikandhakaké
10 + Inch Jago (5076)
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fatfucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Warung Kopi Omcan | Panggone sinau karo cangkrukan :)
lan kepribadian kejawaane. Yen wis ilang Jawane kaya-kaya ya wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong
ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa?
Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong Jawa. Sifat-sifat kang tumurun marang anak-putu bisa dibedakake dadi rong werna, yaiku warisan biologis
mateng, rambute ireng lurus, irunge rada pesek, lan liya-liyane. Dene warisan sosial iku warisan sing bisa diwarisi srana sinau utawa liwat sosialisasi. Tanpa sinau utawa srawung karo
digulamenthah lan digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial. Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku ya sing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ana Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transrnigrasi ing luwar Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Mamalia_Indonésia&oldid=1122171"	Kategori: Fauna IndonesiaMamalia miturut negara	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.01, 13 April 2017.
panggih/ temon adap kejawen urut-urutanipun inggih punika (1) gantalan, (2) Ngidak Wiji Adi, (3)
keratin Surakarta utawi Sala, kinanipun, pasrah-panampi panganten priya punika boten wonten.Menawi sampun sami celakipun, panganten sami ambalang gantalan. Pambalangipun panganten priya dhateng panganten putri kaangkah kapeneraken ing dhadha, punika werdinipun angener dhateng jantungipun estri. Anelakaken sihipun priya dhateng ingkang kaemong. Mila gantaling panganten priya winastan gondhang asih-gondhang tutur (gantal ingkang cinepeng penganten priya winastan gondhang tutur, dene gantal ingkang cinepeng panganten estri sinebat gondhang asih).
Kacar-kucur. Pirantosipun sawernanipun arta kumrincing kacampur uwos jene, kacang kawak, kedhele kawak. Punika erdinipun anggemeni bandha minangka salah setunggalipun sarana kekah lan santosaning adegipun bale
Ingkang pungkasan Sungkeman, temanten kakung lan temanten putri sungkem dhateng tiyang sepuhipun.
(Kapethik saking Panyebar Semangat. 2007. 48:43)
Juni 6, 2012 by triwik	WACANA JAWA
A. Wacana Basa Jawa Gagrag Anyar miturut Robert Longacre yaiku:
Tuladha : Wacana Dakwah Muslim, Wacana Partai Politik, Wacana Siraman Rohani.
d. Wacana Ekspositori yaiku wacana sing isine nerangake bab-bab kang prelu dimengerteni karana migunani saengga bisa dijupuk kesimpulane.
Tuladha : Sang Hyang Kamahayanikan, Brahmandhapurana,Suluk Wujil,Suluk Malang Sumirang
l. Epos utawa Wiracarita yaiku ngemot piwulang kepahlawanan. Tuladha: Epos Ramayana, Epos Mahabharata.Pangeran Diponegoro.
sing nyritakake para satriya linuwih ing jaman biyen.Critane di tambah tambahi, jalaran sing dadi lakonne wong sing diajeni banget.
wayang antara lain Wayang Kulit, Wayang Beber, Wayang Kayu, Wayang Krucil. Wayang
Categories: Tak Berkategori | Permalink.	26 Maret 2017 by mechtadeera	29 Komentar	Wedang Apel – Sereh
Sore wingi aku mbukak-bukak maneh tulisan-tulisan lawas nang blog iki, jebule wis suwe nemen aku ora nulis nganggo basa Jawa.
Lhah, jare karep nguri-uri basa Jawa..lha kok durung bisa ajeg nulis nganggo basa ibuku iki, sanajan mung sewulan pisan..apa maneh kok seminggu pisan pas dina Kamis Jawi kaya sing dingendikaake Pak Gub.. 😦
Amarga saka iku, dina iki tulisanku nganggo basa Jawa maneh, ah… Nanging arep nulis bab apa ya?
Ah iya, wektu iki aku arep nulis bab Apel lan Sereh wae. Lha..ana sesambungan apa antarane Woh Apel karo tanduran Sereh sing biasa kanggo bumbon iku? Baca
Hak cipta © 2017 Jeffrey Slayter. All Rights Reserved.
Nopember 5, 2009 dening nawakake Ninggalake Komentar Iki versi mbecike sawetara kewan omo, utamané sing kesuwur NexGEN galeri bug (kang bisa kelakon kanggo liyane Plugins nganggo cara sing padha). Sawetara njiwet kinerja sing klebu, utamané kanggo wong nggunakake MSN translator (Apa sampeyan sok dong mirsani padha tambah nomer basa padha ndhukung?)
A new mbangun sistem sing kita tugasaken ing lingkungan pembangunan bener tegese bakal luwih gampang dipedhot versi ing mbesuk, lan padha bakal katahan ana ing sync karo sumber gudang kode.
Yen sampeyan pengin ngerti luwih akeh babagan sing kita lan kita Future pituduh, Marco saka Teknologi nang blog wis conducted lan Interview karo kita dhewe Ofer Wald. Nice Piece saka maca kanggo wong sing paling interested lan we would like to thank Marco kanggo kang sabar lan hard karya.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: Bing (MSN) translator, Interview, suntingan, nerbitaké, wordpress pluginAgensi
Maju pat kangh ana ing kiblat papat kalima tengah
pancasila (pp) esih aktif loh lik disebagian besar suatu pulau di indonesia (ora wani nyebutna,nu nyong rakyat jelata)ning aktife utawa kegiatane ngungkuli kegiatane preman,mung terlindung dadi ora keton nemen2BalasHapusBalasanAgus Setya1 Oktober 2013 13.19lha sing ngobrak abrik bal balan neng endonesah sopo maneh mas reo, sing ngobrak ngabrik persebaya yo wong kuwi lho. heheheHapusRawins1 Oktober 2013 21.17
Balas	ha ha ha… mas mas apik apik ,kui linux teko kluarga opo?lek gor/heleh LINUX MINT aq duwe .. pa kbr jg saiki?jek sereng perang gk neng kono?aq podo koyo
pratélan horizontalKothak navigasi nganggo warna latar wuri	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.40, 25 Maret 2013.
masawitra ring lelipi ageng sane mawasta Naga Basuki. Ula ageng punika magenah
ring gua ageng ring Besakih, ring
punika raris dados segara sane mawasta Segara Rupek.
Ngelayung biso isun, dung sing biso nduweni
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal ‘aidin wal
Sugeng Riyadi, kanti tulus kula nyuwun pangapunten sadaya dosa lan kalepatan lahir batos. Mugi Gusti Allah paring berkah, rahmad, kawilujengan saha katentreman.
ing pandum. Uncang uncang angge karo anak bojo madang se anane, tumpakan se anane, hape seanane. Kabeh mau mung
menusa. Deleng kewan2 apa tau korupsi? Manuk mabur esuk2 nggolet pangan ws wareg ya ngandang.
esih ana pangan nggo pitik liyane. Paling ketek tok sing sok
ELENG – KUWAT – SLAMET,,,yoiku Eleng maring Gusti kang hamengku jagad,,Kuwat iman lan taqwa,Insya Alloh bakal Slamet ndunyo lan
Humaniora Volume XV, No. 1/2003
(terkesan) secara menyikapi wayang secara kan” cerita wayang,
MATIUS 1:1818Anadéné wiyosé Yésus Kristus iku kalakoné mangkéné: Nalika Maria kang ibu lagi pacangan karo Yusuf, sadurungé tunggal sapaturon, tinemu wis ngandheg marga saka Roh Suci. Last Verse
Triangulum inggih punika konstèlasi ingkang alit ingkang wonten ing langit lor. Namanipun asalipun saking Latin kanggé triangle, ingkang kaperang saking wujud Triangulum Australe ingkang mapan wonten ing sisih kidul. Namanipun ugi kapérang saking tigang lintang ingkang cethar ingkang maujud kaping tiga lan sekawan kanthi magnitufonipun, ingkang mbentuk meh sami kados sosceles ingkang dawa lan segitiga ciyut. Triangulum inggih punika salah satunggaling saking sekawan dasa wolu (48) rasi ingkang sampun dipunlebetaken dhaptar rasi déning astronom ing abad kaping kalih inggih punika Ptolemy, lan tetep dados salah satunggaling saking wolung dasa wolu rasi lintang modheren.
Trianguli (3.00m) kanthi cakteipun kaliyan perusahaan dimmer. Punika lintang ingkang paling terang angka kalih, lintang ingkang ugi ageng kanthi wernanipun kuning radi pethak kanthi nama
Trianguli (3.41m) ingkang punika kanca caketipun dimmer, ugi misuwur kanthi nama Caput Trianguli, lan wonten ing pucukipun segitiga. Enem Trianguli ingkang dipuntepangaken ing saperangan sumber ingkang langkung tua dados
ingkang punika satunggaling "lintang gandha ingkang narik kawigatosanipun kanthi werna ingkang ketingal langkung kontras" ingkang saged dipunperang déning teleskop tengahan dados jene ingkang kiyat lan lintang biru pucet. Kekalih komponen kasebat ingkang nutup piyambak binarinipun.[1]
Sujarah lan mitologi[besut | besut sumber]
And dipun wujud saking konstelasi ingkang dipunmangertosi dados MULAPIN (Cithakan:Script/Cuneiform) "The Plough". Punika ingkang dipuncathet dados konstelasi ingkang sepisan ingkang wonten ing dhaptartablet pasangan ngkang ngewrat lintang canonical ingkang dipunkiteri déning 1000 BC, ingkang dipunmangertosi déning MUL.APIN kaliyan incipit ipun. The Pllough inggih punka konstelasi ingkang kaping sepisan saking "Way of Enlil", ingkang mapan wonten ing sak pro sekawan ing sisih lor saking dalan matahari, jumbuh kaliyan sekawan dasa gangsal dinten ing kalih sisinipun summer solstice.[2] Dene nama ingkang kaping sepisanan saking konstelasi punika inggih punika Sicilia, amargi wonten mitologi roman Ceres, patron dewa Sicily, ingkang lajeng dipunanggep lan dipun suwun dhateng mitologi Jupiter ingkang pulonipun dipun papanaken wonten ing surga.[3][4]
nalika taksih wonten basa Yunani ingkang primitif. Punika inggih asiling transliterasi dhaten Deltoton déning pujangga roma. Ing salajengipun, punika dados ewah ing basa Latin dados Deltotum.[5] Astronom Yunani nyebat punika
heDeleteAgus SetyaJune 20, 2013 at 4:00 PMdi buntel kresek ireng
Wayang (Wayang Prabu) Blog Mas Edy Listanto Ki Nartosabdho Penanggalan Online Javanese Radio Radio Nusantara(
menunggu 6 bulan.HapusRawins26 Oktober 2013 22.03Waduh...Si mamang terindikasi teroris nih, KTPnya dobel dobel :DHapusAgus Setya28 Oktober 2013 08.25E KTP ku yo urung dadi, terus piye ngene iki ?
akikinthil tan anggop anggung tut wuri,
nora kewran ing wicara agal alit,
Agasa Hiroshi?) iku profesor kang linglung kang dadi panemu piranti kanggo ngawe menemukan Conan.[1] Panjenengané ngerteni identitas asli Conan Edogawa. Panjenengané uga asring biyantu Grup Detéktif Cilik lan ngawa tumuju jroning VW Beetle.[2] Banjur
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 1 Maret 2016.
Sedaya kawicaksanan lan paugeran Wikipédia saged dipunringkes dados pancapilar utawi gangsal cagak ingkang dumados watekipun Wikipédia:
Wikipedia punika satunggaling ènsiklopédhi ingkang ngombinasèkaken unsur-unsur saking ènsiklopédhi umum, ènsiklopédhi kusus, lan almanak (cathetan babad sajarah) ing satunggal wadhah.
Sedaya artikel kedah tundhuk ing kawicaksanan sanès riset asli lan kedah saèstu dipunusahakaken kaleresanipun.
Wikipedia sanès papan kanggé urun rembug gagasan, pengalaman, utawi argumèn pribadi. Langkung tebih malih, Wikipedia sanès papan kanggé ndèkèk informasi sembarangan.
Wikipedia sanès papan kanggé kolèksi pernyataan "panjenengan pirsa?"(trivia), panggung politik, promosi pribadi, papan pracoban anarki utawi dhémokrasi, utawi satunggaling buku petunjuk situs (web).
Wikipedia uga sanès papan kanggé ndèkèk sumbangsih awujud èntri bausastra (kamus), koran, utawi kolèksi naskah sumber. Jenis isi kados mekaten saged dipundèkèk ing proyèk wiki sanèsipun, Wiktionary, Wikinews, lan Wikisource.
Tegesipun kita sedaya ngusahakaken supados sedaya artikel mboten "bot-sih" (tembung bot-sih asring kagunakaken kanggé tiyang Jawa ingkang karingkes saking "abot sisih" utawi "awrat sisih") kanthi ngrungkebi sedaya pamawas kanthi adil. Nyerat satunggaling artikel ingkang adil punika seni kang perlu kalatih. Para panyumbang ingkang sampun nguwasani “seni” puniki kaajab supados mbiyantu ngembangaken Wikipedia:Tutorial NPOV.
Ing panyeratan/panulisan artikel ing Wikipédia, mboten wonten cara tingal ingkang punapa kémawon ingkang saged dipun-anggep kanthi satunggaling "pandhengan ingkang leres" utawi "pandhengan paling saé", puniki tegesipun panjenengan kados nyerat saben sumber ingkang saged dipun-vérifikasi, utawi informasi ingkang sampun katerbitaken déning satunggaling sumber ingkang mawenang, kususipun kanggé topik-topik ingkang kontrovèrsial.
Menawi satunggaling konflik muncul vèrsi pundi ingkang nétral piyambak, mangga dipun-umumaken satunggaling wanci "pangademan" lan dipun-sukani satunggaling tandha (tag) ing artikel punika menawi artikel kasebut punika taksih dados pasulayan; bahas pratélanipun satunggal-satunggal ing kaca dhiskusinipun lan mangga tumut pados solusinipun.
Sedaya tèks kasedyakaken saandhaping GNU Idin Dhokumèntasi Bébas (GNU Free Documentation License (GFDL)) wonten pundi sedaya tiyang saged nyebaraken saha nggandhèngaken pranalanipun mawa paugeran samesthinipun.
Cobi dipunsadari menawi saben artikel saged dipunowahi sinten kémawon lan mboten wonten kontrol individu ing sadhuwuring sawijining artikel tartamtu; mila déné, saben seratan ingkang panjenengan sumbangaken saged dipunsunting sinten kémawon tanpa ampun lan saged dipunsebaraken miturut kabutuhaning déning komunitas.
Sampun nyumbang karya ingkang nglanggar hak cipta utawi karya ingkang gadhah lisènsi ingkang mboten kompatibel mawi GFDL.
Saénipun panganggé Wikipedia sanèsipun dipun-mulèni, senadyan panjenengan mboten sarujuk. Temtu para panganggé kedah tumindhak sopan.
Tetepa sabar senadyan swasana panyuntingan dados bentèr. Sampun ngantos dados wonten perang suntingan mawa numutaken aturan pawangsulan kaping tiga. Mangga dipun-pèngeti, sampun wonten 49.825 artikel ing Wikipédia basa Jawi kanggé dipunpriksa, dipunsunting, lan dipun-diskusèkaken.
Mangga tumindhak jujur, lan cobi nganggep panganggé bènten ugi tumindhak saé saha jujur. Mugi saged kagungan sikap terbuka lan nyambut panganggé sanèsipuna.
Wikipedia mboten gadhah paugeran sanèsipun kejawi gangsal cagak ingkang dipunpratélaken ing ngriki.
Sampun ragu nyunting, mindhahaken, lan ngéwahi artikel. Karemenan kanggé nyunting sayektinipun dados tujuan utami panjenengan wonten ing Wikipedia. Panjenengan mboten prelu kuwatos menawi panyuntingan kedah sampurna.
Sampun ajrih menawi panjenengan lepat lan malahan ngrisak isi Wikipedia. Saben vèrsi suntingan rumiyin tetep wonten, dados panjenengan mboten prelu samar menawi mboten sengaja ngrisak Wikipedia utawi mbusak isinipun artikel. Sedaya saged dipunwangsulaken. Nanging cobi dipunpènget menawi sedaya seratan ingkang panjenengan serat wonten mriki bakal kasimpen kanggé wekdal lami.
Kaca puniki ngamoti prinsip-prinsip dhasar wikipedia. Prinsip-prinsip dhasar puniki sedaya sampun wonten sadèrèngipun kaca puniki sinerat.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.38, 21 Maret 2015.
kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ke...
Gostynin (Jerman Gasten, Waldrode) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gostynin&oldid=1090339"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Captain America
“Ijah … ora enak iki ndek sofa … nang jero kamarku wae … ndek sofa iki kudu arep melorot wae
“Ijah ojok jeluk aku nganggo jeneng ‘nyo’ … koyok cah cilik wae … jeluk nganggo jeneng mas Anton wae … (
supaya Raja manunggal Rakyat, Abhiseka manunggal kawula. Sabhaparwa.
Seperti masa Airlangga manunggal dengan Sabdo Palon, Naya Genggong,
Wayang Prabu (Catur wulanan = 3 file jpg + 1 file cdr)
sugeng ndalu bu,menawi kulo bade pesen madu kangge amandel
Ojo podo sok pinter nulis ranggenah. Habibie pinter, Cak nun
olo bakal ditiru wong akeh dadi olo berjamaah. Yo apik ae latihan nules kejar tayang, tapi elingo, kabeh
Ojo podo sok pinter nulis ranggenah. Habibie pinter, Cak nun pinter , Amin rais Gusdur yo pinter, ora nggladrah. Bener sampekno seayat lek. Tapi we kudu paham opo seng kok
mboh opo kui artine?. Tulisanmu iki bakal diwoco wong sak ndunyo sampek puluhan taun nyantol neng internet, we lek bener yo apik, tapi lek sampek olo bakal ditiru wong akeh dadi olo berjamaah. Yo apik ae latihan nules kejar tayang,
sing disebabaké baktèri Bacillus anthracis jroning wangun sing paling ganas.[1] Antraks maknané "batubara" jroning basa Yunani, lan istilah iki dipigunakaké amarga kulit para kurban bakal owah daadi ireng.[2] Antraks paling kerep nyerang herbivora-herbivora liar lan sing wis opènan.[1] Panyakit iki asifat zoonosis sing maknané bisa ditularaké saka kéwan menyang manungsa, nanging ora bisa ditularaké antar manungsa.[1]
glutamic acid sing ora mbebayani (non toksik) tumrap diriné dhéwé.[3] Kapsul iki diasilaké déning plasmid pX02 lan
bisa asipat toksik malahan mbebayani banget (‘’lethal’’) yèn ana loro utawa luwih. Toksin PA lan LF bakal ngakibataké aktivitas sing letal, EF lan PA bakal ngakibataké panyakit edema (jeneng liya
anthrax mlebu menyang awak lan sabanjuré kasebar ing peredaran getih, bakal kacipta sawijining mekanisme pertahanan saka sel getih putih, nanging
antibiotik apa waé ora bakal migunani manèh.[4][5]
Panularan[besut | besut sumber]
Manungsa bisa kainfeksi yèn kontak karo kéwan sing kena anthrax, bisa liwat daging, balung, kulit, utawa kotoran.[1] Senadyan mangkono, nganti saiki durung ana kasus manungsa katularan liwat sénggolan utawa kontak karo wong sing ngidhap antraks.[2]
Infèksi antraks arang kedadéyané nanging ora padha tumrap herbivora-herbivora kaya kéwan ingon, kambing, unta, lan antelop.[6] Antraks bisa ditemokaké ing saindhenging donya.[6] Panyakit iki luwih umum kedadéyan ing nagara-nagara berkembang utawa nagara-nagara tanpa program kaséhatan umum kanggo panyakit-panyakit kéwan.[6] Sawetara dhaérah ing donya kaya (Amérika Kidul lan Tengah, Éropah Kidul lan Wétan, Asia, Afrika, Karibia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 4 Maret 2016.
wayang Gedog. Bentuk dasar wayang Gedog bersumber dari wayang
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji
pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang
Tentang O’C | Warung Kopi Omcan
Wayang Lakon | Wayang Indonesia | Page 15
opo kuwi dol-dol nyuruh sales ae dadi kok gawe mumet dewe............. mancul lewih
gampang, tur nek akon sik adol sisan mesti gelem teknisine nyettingke, nah nek kwe sik dadi teknisi utowo wong IT ne
Ketoprak MP3 “Kasan Besari Mbalelo” | Ketoprak Jawa
← Sumur Nyai Ageng “Bakaran”
KETOPRAK SISWO MUDHO “BRUBUH MAJASEMI” | Ketoprak Jawa
Geger gegok sek-sek kito bedeerung dereng
saka Dewi Pramesthi karo Astradarma Ratu saka Yawastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja Yawastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yawastina. Sawijining dina, Pramesthi diangslupi Bathara Wisnu, lan ndadekake … Baca
“JAHIL NYAWANE SETAN, LUKOCO NYAWANE BUTO, JAHILAN NYAWANE GENDRUWO GUMETER NYAWANE JIN, DUMILAN NYAWANE DANGEN, SIRO SUMINGGAHO NYAWANIRA WUS KOK GEGEM DENING INGSUN”, •
dumadi mring alam luwung Sajroning guwo garbaning sang ibu Sedulur papat limo pancer Tumekaning sang jabang bayine kakang kawah adi ari-ari, kiblat papat limo pancer Nyawiji mring ngarsane Gusti Niatku patigeni Rapal di
SING ASALE BANYU SAP SIJI LHA MBEK SI ………….. IKU ASALE
GENI Niat ingsun patigeni Asirep rapet maring geni lan sinar Aku bali maring pepeteng Kadyo purwaning dumadi mring alam luwung Sajroning guwo garbaning sang ibu Sedulur
KALIJOGO HIYO GURUKU SUNAN BONANG OJO MANEH SI ……………. SING ASALE BANYU SAP SIJI LHA MBEK SI ………….. IKU ASALE
oldid=1091373"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 14 Sèptèmber 2016.
panyatur? dadi Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning
Limbukan Sinden Ayu Guyonan Saru Lan Lucu Wayang Kulit Dalang Ki Purbo Asmoro Live Solo
Wayang Wija - Sing Tawang Judulne 01
Nan 18.5 raw manga, Saiki Kusuo no
mugi-mugi kaparingan ridho sangking Allah Swt., dipun lancaraken sedoyo ingkang
Dalam khasanah sastra Jawa dikenal apa yang dinamakan bebasan,
Ana gula ana semut : papan sing akeh rejekine, mesti akeh sing
pedhot (sigar) : pasulayan sedulur ora bakal medhotake sedulurane.
Emban cindhe emban siladan (slendang iratan pring) : pilih kasih / ora adil.
Jujul muwul : perkara kang nambah-nambahi rekasa.
(n)Junjung ngetebake / ngebrukake : ngalembana nanging duwe maksud ngasorake.
Kebo lumumput ing palang : ngadili perkara ora nganggo waton.
Othak athik didudut angel : guneme sajak kepenak, bareng ditemeni jebule
Pitik trondhol diumbar ing padaringan : wong ala dipasrahi barang kang aji, wekasane malah ngentek-entekake.
Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh : wong kang kumudu-kudu dijaluki piwulang/ditakoni.
Timun mungsuh duren : wong cilik mungsuh wang kuwat/
nulung) menthung : katone nulungi jebule malah nyilakani.
Ulat madhep ati manteb : wis manteb banget kekarepane.
tanpa lalis : karepe welas nanging malah gawe kapitunan.
Oued Ed-Dahab-Lagouira iku sawijining region ing Maroko kang nduwèni wewengkon jembaré 50.880 km² lan populasi 99.367 jiwa (2004). Ibu kuthané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oued_Ed-Dahab-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 1 Maret 2016.
TAGs: resep wingko babat lamongan, wingko babat lamongan, wingko babat asli lamongan, resep wingko babat asli lamongan, kue wingko
Ngrembag bab busana kejawen ing Surakarta punika boten saged oncat saking budaya jawi. Sabab busana kejawen makaten ...
PANGERTOSANIPUN DHESTAR UTAWI UDHENG Udheng basa ngokonipun iket utawi blangkon, dene krama inggilipun Dhestar, punika arupi panganggen ingk...
"Muridku" Muridku…. Kowe podo teko ana ing sekolahan Duwe karep kanggo golek ilmu Lakumu soko tingkir Tumuju kalibening kanthi kem...
Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha . Tuladha:
lan tuwuhipun undha-usuk basa menika sami saha sesarengan kaliyan sejarah gesangipun basa jawa. Yen kagarba, undha-usuk basa wau wonten...
Tiyang Jawi nengenaken sanget unggah-ungguh, subasita utawi tatakrama, amargi nggadhahi watak wantu andhap asor saha seneng ngurmati ing nga...
ingkang wonten ing pasarean mriki kulo suwu jemedul kanthi kersaning gusti
Ilustrasi atom helium kang nuduhake inti atom (abang nom) lan distribusi awan elektron (ireng). Inti atom (tengen ndhuwur) awangun simètris bunder, kanggo inti atom kang luwih rumit ora tansah kaya mangkono.
1,67 × 10−27 nganti tekan 4,52 × 10−25 kg
62 pm (He) nganti tekan 520 pm (Cs)
Atom ya iku satuan dhasar matèri, kang kasusun saka inti atom lan uga èlèktron minangka momotan negatif kang ngubengi.[1] Inti atom kasusun saka proton kang muatané positif, lan neutron kang muatané nétral.[1] Èlèktron-èlèktron kang ana ing sawijining atom kajiret ana ing inti atom déning gaya èlèktromagnètik.[1] Sakumpulan atom iku bisa gegandhèngan siji klawan liyané lan mbentuk sawijining molekul.[1] Atom kang ana kandhutané proton lan èlèktron kang pada sipaté netral, déné kang duwÉ kandhutan proton lan èlèktron kang béda sipat positif utawa negatif lan dijenengi ion.[1] Atom diklompokaké miturut gunggung proton lan neutron kang ana ing inti atom iku.[1] Gunggung proton ana ing atom nentokaké unsur kimia atom iku, lan jumlah neutron nentukaké isotop unsur iku. [1] Istilah atom asalé saka Basa Yunani (
bagi manèh pisanan diajokaké déning filsuf India lan Yunani.[2] Ana ing abad kaping-17 lan kaping-18, para kimiawan nentokaké dhasar-dhasar pamikiran iki kanthi nuduhaké sawijining dat-dat kang ora bisa dibagi-bagi manèh nganggo métodhe-métodhe kimia.[2] Nganti tekan pungkasaning abad kaping-19 lan wiwitan abad kaping-20, para fisikawan bisa nemokaké struktur lan komponèn-komponèn subatom ana ing sajeroné atom, iki mbuktèkaké yèn atom dudu ora bisa dibagi manèh.[2] Prinsip-prinsip mékanika kuantum kang digunakaké para fisikawan banjur bisa gawé modhèl atom.[2]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Téori atomlan Atomisme.
Konsèp yèn matèri kapérang saka satuan-satuan kapisah kang ora bisa dibagi manèh dadi satuan kang luwih cilik wis ana sakwéné sakmilenium. Nanging, pamikiran kasebut isih asifat abstrak lan filosofis, tinimbang adhedhasar pangamatan èmpiris lan èkspèrimèn. Sacara filosofis, dhèskripsi sifat-sifat atom manéka variasi gumantung ing budaya lan ilènan filosofi kasebut, lan asring uga ngandhung unsur-unsur spiritual ing njeroné. Senajan mangkono, pamikiran dhasar ngenani atom bisa ditampa déning para èlmuwan èwonan taun sabanjuré, amarga dhèwèké sacara èlegan bisa njelasaké panemon-panemon anyar ing bidhang kimia.[3]
Rujukan paling awal ngenani konsèp atom bisa ditilik manèh ing jaman India kuna nalika taun 800 sadurungé masèhi,[4] kang dijelasaké jroning naskah filsafat Jainisme minangka anu lan paramanu.[4][5] Ilènan mazhab Nyaya lan Vaisesika ngembangaké téori kang njelasaké kepriyé atom-atom nggabung dadi bendha-bendha kang luwih komplèks.[6] Saabad sabanjuré mijil rujukan ngenani atom ing donya Kulon déning Leukippos, kang sabanjuré déning muridé Demokritos pandhangan kasebut disistematisaké. Kira-kira nalika taun 450 SM, Demokritos nyiptakaké istilah átomos (basa Yunani:
kang ateges "ora bisa ditugel" utawa uga "ora bisa dibagi-bagi manèh". Téori Demokritos ngenani atom dudu usaha kanggo njlèntrèhaké sawijining fénoména fisis sacara rinci, nanging sawijining filosofi kang nyoba kanggo mènèhi jawaban marang owah-owahan kang dumadi ing alam.[2] Filosofi sarupa uga dumadi ing India, senajan mangkono èlmu pangetauan modhèrn mutusaké kanggo migunakaké istilah "atom" kang dicetusaké déning Demokritos.[3]
Kamajuan luwih adoh ing pamahaman babagan atom diwiwiti kanthi ngrembakané èlmu kimia. Nalika taun 1661, Robert Boyle mublikasikaké buku The Sceptical Chymist kang duwé argumèn yèn matèri-matèri ing donya iki kapérang saka manéka kombinasi "corpuscules", ya iku atom-atom kang béda. Iki béda karo pandelengan klasik kang duwé pendhapat yèn matèri kapérang saka unsur-unsur udhara, lemah, geni, lan banyu.[7] Nalika taun 1789, istilah element (unsur) didhéfinisikaké déning sawijining bangsawan lan panliti Prancis, Antoine Lavoisier, minangka bahan dhasar kang ora bisa dibagi-bagi luwih adoh manèh kanthi
taun 1803, John Dalton migunakaké konsèp atom kanggo njlèntrèhaké ngapa unsur-unsur mesthi silih réaksi jroning pabandhingan kang bulat lan tetep, sarta ngapa gas-gas tinentu luwih larut jroning banyu dibandhingaké karo gas-gas liyané. Dhèwèké ngajokaké pendhapat yèn saben unsur ngandhut atom-atom tunggal unik, lan atom-atom kasebut sabanjuré bisa rumaket kanggo mbentuk senyawa-senyawa kimia.[9][10]
Téori partikel iki banjur dikonfirmasikaké luwih adoh manèh nalika taun 1827, ya iku nalika botaniwan Robert Brown migunakaké mikroskop kanggo ngamati lebu-lebu kang ngambang ing sandhuwuré banyu lan nemokaké yèn lebu-lebu kasebut obah sacara acak. Fénoména iki banjur ditepungi minangka "Gerak Brown". Nalika taun 1877, J. Désaulx ngajokaké pendhapat yèn fénoména iki disebabaké déning obahan tèrmal molekul banyu, lan nalika taun 1905 Albert Einstein gawé analisis matématika tumrap gerak iki.[11][12][13] Fisikawan Prancis Jean Perrin banjur migunakaké asil kerja Einstein kanggo nemtokaké massa lan dhimènsi atom sacara èkspèrimèn, kang banjur kanthi pesthi dadi vèrifikasi tumrap téori atom Dalton.[14]
Adhedhasar asil panalitèné marang sinar katode, nalika taun 1897 J. J. Thomson nemokaké èlèktron lan sifat-sifat subatomiké. Iki ngruntuhaké konsèp atom minangka satuan kang ora bisa dibagi-bagi manèh.[15] Thomson percaya yèn èlèktron-èlèktron kadhistribusi sacara rata ing saindhenging atom, lan muatan-muatané diseimbangaké déning anané lautan muatan positif (modhèl pudhing prem).
Nanging nalika taun 1909, para panliti ing sangisoré arahan Ernest Rutherford némbakaké ion helium menyang lembaran tipis emas, lan nemokaké yèn sebagéan cilik ion kasebut dipantulaké kanthi pojok pantulan kang luwih lancip saka apa kang diprédhiksikaké déning téori Thomson. Rutherford banjur ngajokaké pendhapat yèn muatan positif sawijining atom lan akèh-akèhé massané kakonsèntrasi ing inti atom, kanthi èlèktron kang ngupengi inti atom kayadéné planèt ngupengi srengéngé. Muatan positif ion helium kang ngliwati inti padhet iki kudu dipantulaké kanthi pojok pantulan kang luwih lancip. Nalika taun 1913, nalika lagi èkspèrimèn kanthi asil prosès paluruhan radhioaktif, Frederick Soddy nemokaké yèn ana luwih saka sakjinis atom ing saben posisi tabèl périodhik.[16] Istilah isotop banjur diciptakaké déning Margaret Todd minangka jeneng kang trep kanggo atom-atom kang béda nanging arupa sawijining unsur kang padha. J.J. Thomson sabanjuré nemokaké tèknik kanggo misahaké jinis-jinis atom kasebut lumantar asil kerjané ing gas kang kaionisasi.[17]
Modhèl atom hidrogen Bohr kang nudhaké lumpatan èlèktron antarané orbit-orbit tetep lan mancaraké ènèrgi foton kanthi frékuènsi tinentu.
Sauntara iku, nalika taun 1913 fisikawan Niels Bohr nglakokaké kajian ulang modhèl atom Rutherford lan ngajokaké pendhapat yèn èlèktron-èlèktron ana ing orbit-orbit kang kakuantisasi sarta bisa mlumpat saka sawijining orbit menyang orbit liyané, senajan mangkono ora bisa kanthi bébas muter spiral mlebu utawa metu jroning kahanan transisi.[18] Sawijining èlèktron kudu nyerep utawa uga mancaraké sapérangan ènèrgi tinentu kanggo bisa nglakokaké transisi antarané orbit-orbit kang tetep iki. Yèn cahya saka matèri kang dipanasaké mancar lumantar prisma, dhèèwèké ngasilaké sawijining spèktrum multiwerna. Paningalan garis-garis spèktrum tinentu iki kasil dijlèntrèhaké déning téori transisi orbital iki.[19]
Banjur ing taun 1916, roncèn kimia antar atom dijlèntrèhaké déning Gilbert Newton Lewis minangka interaksi antarané èlèktron-èlèktron atom kasebut.[20] Amarga ana tematané sipat-sipat kimiawi jroning tabèl périodhe kimia,[21] kimiawan Amérika Irving Langmuir taun 1919 duwé pendhapat yèn iki bisa dijlèntrèhaké yèn èlèktron-èlèktron ing sawijining atom silih gegandhèngan utawa kumpul jroning wangun-wangun tinentu. Saklompok èlèktron diprakirakaké nglungguhi saksèt kelopak èlèktron ing sakupengé inti atom.
Panjanjalan Stern-Gerlach nalika taun 1922 mènèhaké bukti luwih adoh babagan sipat-sipat kuantum atom. Nalika sakberkas atom pérak ditembakaké lumantar médhan magnèt, berkas kasebut kapisah-pisah selaras karo arah momèntum pojok atom (spin). Amarga arah spin iku acak, berkas iki diarepaké nyebar dadi sakgaris. Nanging ing kasunyatané berkas iki kabagi dadi rong bagéan, gumantung saka apa spin atom kasebut duwé orièntasi munggah utawa uga mudhun.[22]
Nalika taun 1926, kanthi migunakaké pamikiran Louis de Broglie yèn partikel kanthi prilaku kayadéné gelombang, Erwin Schrödinger ngrembakakaké sawijining modhèl atom matématis kang nggambaraké èlèktron minangka gelombang telung dhimènsi tinimbang minangka titik-titik partikel. Konsekuènsi panggunakan wangun gelombang kanggo njlèntrèhaké èlèktron iki ya iku yèn ora mungkin kanggo sacara matématis ngétung posisi lan momèntum partikel sacara bebarengan. Iki banjur ditepungi minangka prinsip kaoramesthinan, kang dirumusaké déning Werner Heisenberg nalika taun 1926. Miturut konsèp iki, kanggo saben pangukuran sawijining posisi, sawijining wong mung bisa éntuk kisaran pangaji-pangaji probabilitas momèntum, mengkono uga suwaliké. Senajan modhèl iki angèl kanggo divisualisasikaké, dhèwèké bisa kanthi becik njlèntrèhaké sipat-sipat atom kang kadeleng kang sadurungé ora bisa dijlèntrèhaké déning téori ngendi waé. Mula, modhèl atom kang nggambaraké èlèktron ngupengi inti atom kayadéné planèt ngupengi srengéngé diguguraké lan digantèkaké déning modhèl orbital atom ing sakupengé inti ing ngendi èlèktron paling mungkin ana.[23][24]
Perkembangan ing spèktromètri massa ngidinaké dilakokaké pangukuran massa atom sacara pas. Piranti spèktromèter iki migunakaké magnèt kanggo mbélokaké trayèktori berkas ion, lan akèhé deflèksi ditemtokaké kanthi rasio massa atom tumrap muatané. Kimiawan Francis William Aston migunakaké piranti iki kanggo nuduhaké yèn isotop duwé massa kang béda. Prabédan massa antar isotop iki arupa wilangan bulat, lan dhèwèké disebut minangka kaidah wilangan bulat.[25] Panjlèntrèhan ing prabédan massa isotop iki kasil dipecahaké sawisé ditemokaké neutron, sawijining partikel mawa muatan nétral kanthi massa kang mèh padha karo proton, ya iku déning James Chadwick nalika taun 1932. Isotop banjur dijlèntrèhaké minangka unsur kanthi gunggung proton kang padha, nanging duwé gunggung neutron kang béda jroning inti atom.[26]
Nalika taun 1950-an, ngrembakané panyepet partikel lan dhetèktor partikel ngidinaké para èlmuwan nyinaoni dhampak-dhampak saka atom kang obah kanthi ènèrgi kang dhuwur.[27] Neutron lan proton banjur dikawruhi minangka hadron, ya iku komposit partikel-partikel cilik kang disebut minangka kuark. Modhèl-modhèl standhar fisika nuklir banjur dikembangaké kanggo njelasaké sipat-sipat inti atom jroning babagan interaksi partikel subatom iki.[28]
Watara taun 1985, Steven Chu sarèncang ing Bell Labs ngrembakakaké sawijining tèknik kanggo ngedhunaké tèmperatur atom migunakaké laser. Ing taun kang padha, saklompok èlmuwan kang diketuwai déning William D. Phillips kasil nyekel atom natrium jroning prangkap magnèt. Claude Cohen-Tannoudji banjur nggabungaké kaloro tèknik kasebut kanggo ngedhemaké sapérangan cilik atom nganti sapérangan mikrokelvin. Iki ngidinaké èlmuwan nyinaoni atom kanthi présisi kang dhuwur banget, kang ing tembé wuri nggawa para èlmuwan nemokaké kondhènsasi Bose-Einstein.[29]
Ing sajarahé, sawijining atom tunggal cilik banget kanggo dipigunakaké jroning aplikasi èlmiah. Nanging saiki, manéka piranti kang migunakaké sawijining atom tunggal logam kang digandhèngaké karo ligan-ligan organik (transistor èlèktron tunggal) wis digawé.[30] Manéka panlitèn wis dilakokaké kanggo mrangkap lan ngalonaké laju atom migunakaké pangadheman laser kanggo ngéntukaké pamahaman kang luwih becik ngenani sipat-sipat atom.[31]
Komponèn-komponèn atom[besut | besut sumber]
Partikel subatom[besut | besut sumber]
Senajan wiwitané tembung atom tegesé sawijining partikel kang ora bisa ditugel-tugel manèh dadi partikel kang luwih cilik, jroning tèrminologi èlmu kawruh modhèrn, atom kasusun saka manéka partikel subatom. Partikel-partikel panyusun atom iki ya iku èlèktron, proton, lan neutron. Nanging hidrogen-1 ora duwé neutron. Mangkono uga ing ion hidrogen positif H+.
Saka kabèh partikel subatom iki, èlèktron iku kang paling ènthèng, kanthi massa èlèktron 9,11 × 10−31 kg lan duwé muatan négatif. Ukuran èlèktron cilik banget mula durung ana tèknik pangukuran kang bisa dipigunakaké kanggo ngukur ukurané.[32] Proton duwé momotan positif lan massa kaping 1.836 luwih abot tinambang èlèktron (1,6726 × 10−27 kg). Neutron ora duwé momotan listrik lan massa bébasé kaping 1.839 massa èlèktron[33] atau (1,6929 × 10−27 kg).
Jroning modhèl standhar fisika, proton lan neutron kapérang saka partikel èlemèntèr kang disebut kuark. Kuark kalebu jroning golongan partikel fermion lan arupa salah siji saka rong bahan panyusun matèri dhasar (kang liyané ya iku lepton). Ana enem jinis kuark lan saben kuark kasebut duwé momotan listrik fraksional +2/3 utawa uga −1/3. Proton kapérang saka rong kuark munggah lan siji kuark mudhun, nalika neutron kapérang saka siji kuark munggah lan loro kuark mudhun. Prabédan komposisi kuark iki mangaruhi prabédan massa lan muatan antarané kaloro partikel kasebut. Kuark rinoncé bebarengan déning gaya nuklir kuwat kang diprantarani déning gluon. Gluon iku anggota saka boson tolok kang arupa prantara
Inti atom kapérang saka proton lan neutron kang karoncé bebarengan ing punjer atom. Sacara kolèktif, proton lan neutron kasebut diarani nukleon (partikel panyusun inti). Dhiamèter inti atom watara 10−15 tekan 10−14m.[36] Driji-driji inti
nukleon.[37] Iki cilik banget dibandhingaké karo driji-driji atom. Nukleon-nukleon kasebut karoncé bebarengan déning gaya silih tarik potènsial kang disebut gaya kuwat résidual. Ing let luwih cilik saka 2,5 fm, gaya iki luwih kuwat saka gaya èlèktrostatik kang nyebabaké proton silih tolak.[38]
Atom saka unsur kimia kang padha duwé gunggung proton kang padha, disebut nomer atom. Sawijining unsur bisa duwé gunggung neutron kang manéka variasiné. Variasi iki disebut minangka isotop. Gunggung proton lan neutron sawijining atom bakal nemtokaké nuklida atom kasebut, éwadéné gunggung neutron rélatif marang gunggung proton bakal nemtokaké stabilitas inti atom, kanthi isotop unsur tinentu bakal nglakokaké paluruhan radhioaktif.[39]
Neutron lan proton iku rong jinis fermion kang béda. Asas pangecualian Pauli nglarang anané fermion kang idhèntik (kayadéné umpamané proton gandha) nglungguhi sawijining kahanan fisik kuantum kang padha ing wektu kang padha. Mula saka iku, saben proton jroning inti atom kuduné nglungguhi kahanan kuantum kang béda karo aras ènèrginé dhéwé-dhéwé. Asas Pauli iki uga lumaku kanggo neutron. Palarangan iki ora lumaku kanggo proton lan neutron kang nglungguhi kahanan kuantum kang padha.[40]
Kanggo atom kanthi nomer atom kang cendhèk, inti atom kang duwé gunggung proton luwih akèh saka neutron duwé potènsi tiba menyang kahanan ènèrgi kang luwih cendhèk lumantar paluruhan radhioaktif kang nyebabaké gunggung proton lan neutron imbang. Mula saka iku, atom kanthi gunggung proton lan neutron kang imbang luwih stabil lan ora bakal ngluruh. Nanging, kanthi ningkaté nomer atom, gaya silih tulak antar proton agawé inti atom mbutuhaké proporsi neutron kang luwih dhuwur manèh kanggo njaga stabilitasé. Ing inti kang paling abot, rasio neutron per proton kang diperlokaké kanggo njaga stabilitasé bakal ningkat dadi 1,5.[40]
Gambaran prosès fusi nuklir kang ngasilaké inti deuterium (kapérang saka sawijining proton lan sawijining neutron). Sawijining positron (e+) dipancaraké bebarengan karo neutrino èlèktron.
Gunggung proton lan neutron ing inti atom bisa diowahi, senajan iki merlokaké ènèrgi kang dhuwur banget amarga gaya atraksiné kang kuwat. Fusi nuklir dumadi nalika akèh partikel atom padha nggabung mbentuk inti kang luwih abot. Minangka conto, ing inti Srengéngé, proton merlokaké ènèrgi watara 3–10 keV kanggo ngatasi gaya silih tulak antar pepadhané lan nggabung dadi sakinti.[41] Fisi nuklir arupa walikan saka prosès fusi. Ing fisi nuklir, inti dipecah dadi rong inti kang luwih cilik. Iki biyasané dumadi lumantar paluruhan radhioaktif. Inti atom uga bisa diowahi lumantar panémbakan partikel subatom kanthi ènèrgi dhuwur. Yèn iki ngowahi gunggung proton jroning inti, atom kasebut bakal malih unsuré.[42][43]
Yèn massa inti sawisé dumadiné réaksi fusi luwih cilik tinimbang gunggung massa partikel awal panyusuné, mula prabédan iki disebabaké déning pangeculan pancaran ènèrgi (umpamané sinar gamma), kayadéné kang ditemokaké ing rumus kasetaran massa-ènèrgi Einstein, E = mc2, kanthi m iku massa kang ilang lan c iku kacepetan cahya. Dhéfisit iki arupa bagéan saka ènèrgi pangiketan inti kang anyar.[44]
Fusi rong inti kang ngasilaké inti kang luwih gedhé kanthi nomer atom luwih cendhèk tinimbang wesi lan nikel (gunggung total nukleon padha karo 60) biyasané asifat èksotèrmik, kang tegesé yèn prosès iki ngeculaké ènèrgi.[45] Prosès pangeculan ènèrgi iki kang agawé fusi nuklir ing lintang bisa dipertahanaké. Kanggo inti kang luwih abot, ènèrgi pangiketan per nukleon jroning inti wiwit tansaya medhun. Iki ateges yèn prosès fusi bakal asifat èndotèrmik.[40]
Méga èlèktron[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Orbital atomlan Konfigurasi èlèktron.
Sumur potènsial kang nuduhaké ènèrgi minimum V(x) kang diperlokaké kanggo nggayuh saben posisi x. Sawijining partikel kanthi ènèrgi E diwatesi ing kisaran posisi antara x1 lan x2.
Èlèktron jroning sawijining atom ditarik déning proton jroning inti atom lumantar gaya èlèktromagnètik. Gaya iki ngiket èlèktron jroning sumur potènsi èlèktrostatik ing sakupengé inti. Iki nduwèni teges yèn ènèrgi njaba diperlokaké supaya èlèktron bisa lolos saka atom. Saya cerak sawijining èlèktron menyang njero inti, saya gedhé gaya atraksiné, saéngga èlèktron kang ana cerak karo punjer sumur potènsi mbutuhaké ènèrgi kang luwih gedhé kanggo lolos.
Èlèktron, padha karo partikel liyané, duwé sifat kayadéné partikel uga kayadéné gelombang (dualisme gelombang-partikel). Méga èlèktron iku sawijining dhaérah jroning sumur potènsi ing ngendi saben èlèktron ngasilaké sajinis gelombang meneng (ya iku gelombang kang ora obah rélatif marang inti) telung dhimènsi. Prilaku iki ditemtokaké déning orbital atom, ya iku sawijining fungsi matématika kang ngétung probabilitas sawijining èlèktron bakal mijil ing sawijining lokasi tinentu nalika posisiné diukur.[46] Mung bakal ana siji himpunan orbital tinentu kang ana ing sakupengé inti, amarga pola-pola gelombang liyané bakal kanthi cepet ngluruh dadi wangun kang luwih stabil.[47]
Fungsi gelombang saka limang orbital atom pisanan. Telu orbital 2p ngatonaké sawijining bidang simpul.
Saben orbital atom siluh korèspondhèn marang aras ènèrgi èlèktron tinentu. Èlèktron bisa malih kahanané menyang aras ènèrgi kang luwih dhuwur kanthi nyerep sawijining foton. Saliyané bisa munggah nuju aras ènèrgi kang luwih dhuwur, sawijining èlèktron bisa uga medhun menyang kahanan ènèrgi kang luwih cendhèk kanthi mancaraké ènèrgi kang turah minangka foton.[47]
Ènèrgi kang diperlokaké kanggo ngeculaké utawa uga nambah sawijining èlèktron (ènèrgi pangiketan èlèktron) iku luwih cilik tinimbang ènèrgi pangiketan nukleon. Minangka contoné, mung diperlokaké 13,6 eV kanggo ngeculaké èlèktron saka atom hidrogen.[48] Bandhingna karo ènèrgi kang gedhéné 2,3 MeV kang diperlokaké kanggo mecah inti deuterium.[49] Atom kanthi muatan listrik nétral amarga gunggung proton lan èlèktroné kang padha. Atom kang kakurangan utawa uga kaluwihan èlèktron disebut minangka ion. Èlèktron kang ana ing paling njaba saka inti bisa ditransfer utawa uga dibagi menyang atom paling cerak liyané. Kanthi cara iki, atom bisa silih karoncé mbentuk molekul.[50]
Sifat-sifat nuklir[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Isotoplan Isotop stabil.
Adhedhasar dhéfinisi, rong atom kanthi gunggung proton kang idhentik ing intiné kalebu jroning unsur kimia kang padha. Atom kanthi gunggung proton padha nanging kanthi gunggung neutron béda iku loro isotop béda saka sawijining unsur kang padha. Minangka contoné, kabèh hidrogen duwé proton siji, nanging ana siji isotop hidrogen kang ora duwé neutron (hidrogen-1), sawijining isotop kang duwé siji neutron (deuterium), loro neutron (tritium), lsp. Hidrogen-1 iku wangun isotop hidrogen kang paling umum. Sok-sok dhèwèké diarani minangka protium.[51] Kabèh isotop unsur kang duwé nomor atom luwih gedhé saka 82 asifat radhioaktif.[52][53]
Saka watara 339 nuklida kang kawangun sacara alami ing Bumi, 269 ing antarané durung tau kadeleng ngluruh.[54] Ing unsur kimia, 80 saka unsur kang dikawruhi duwé siji utawa luwih isotop stabil. Unsur 43, 63, lan kabèh unsur luwih dhuwur saka 83 ora duwé isotop stabil. Pitulikur unsur mung duwé siji isotop stabil, nalika gunggung isotop stabil kang paling akèh kadeleng ing unsur timah kanthi 10 jinis isotop stabil.[55]
Massa[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Massa atomlan Bobot atom.
Amarga mayoritas massa atom asalé saka proton dan neutron, gunggung sakabèhé partikel iki jroning atom diarani minangka nomor massa. Massa atom ing kahanan meneng asring dièksprèsikaké migunakaké satuan massa atom (u) kang uga diarani dalton (Da). Satuan iki didhéfinisikaké minangka saprarolas massa atom karbon-12 nétral, kang kira-kira gedhéné 1,66 × 10−27 kg.[56] Hidrogen-1 kang arupa isotop paling
kanggo nyatakaké gunggung atom. Sak mol didhéfinisikaké minangka gunggung atom kang ana ing 12 gram persis karbon-12. Gunggung iki ya iku watara 6,022 × 1023, kang ditepungi uga kanthi jeneng tetapan Avogadro. Kanthi mangkono sawijining unsur kanthi massa atom 1 u bakal duwé sak mol atom kang massané 0,001 kg. Minangka conto, Karbon duwé massa atom 12 u, saéngga sak mol karbon atom duwé massa 0,012 kg.[56]
Atom ora duwé watesan njaba kang cetha, saéngga dhimènsi atom biyasané didhèskripsikaké minangka let antarané loro inti atom nalika loro atom silih gabung bebarengan jroning Roncèn kimia. Driji-driji iki manéka variasi gumantung marang jinis atom, jinis roncèn kang kalibat, gunggung atom ing sakupengé, lan spin atom.[60] Ing tabèl périodhik unsur-unsur, driji-driji atom bakal cenderung ningkat sairing karo ningkaté périodhe (ndhuwur medhun). Suwaliké driji-driji atom bakal cenderung ningkat sairing karo medhuné nomer golongan (tengen mangiwa).[61] Mula, atom kang paling cilik iku helium kanthi driji-driji 32 pm, nalika kang paling gedhé iku sesium kanthi driji-driji 225 pm.[62] Dhimènsi iki maèwu-èwu luwih cilik saka gelombang cahya (400–700 nm), saéngga atom ora bisa dideleng migunakaké mikroskop optik biyasa. Nanging, atom bisa dideleng migunakaké mikroskop gaya atom.
Ukuran atom cilik banget, semono ciliké amba sak ler rambut bisa nampung watara 1 yuta atom karbon.[63] Saktètès banyu uga ngandhut watara 2 × 1021 atom oksigen.[64] Intan sak karat kanthi massa 2 × 10-4 kg ngandhut watara 1022 atom karbon.[catatan 1] Yèn sawijining apel digedhèkaké nganti saukuran gedhéné Bumi, mula atom jroning apel kasebut bakal katon gedhéné padha ukuran apel awal kasebut.[65]
Paluruhan radhioaktif[besut | besut sumber]
Dhiagram iki nuduhaké wektu paro (T½) sapérangan isotop kanthi gunggung proton Z lan gunggung proton N (jroning satuan dhetik).
Saben unsur duwé siji utawa luwih isotop kanthi inti ora stabil kang bakal ngalami paluruhan radhioaktif, nyebabaké inti ngeculaké partikel utawa uga radhiasi èlèktromagnètik. Radhioaktivitas bisa dumadi nalika driji-driji inti gedhé banget dibandhingaké karo driji-driji gaya kuwat (mung dumadi ing let watara 1 fm).[66]
Wangun-wangun paluruhan radhioaktif kang paling umum ya iku:[67][68]
Paluruhan alfa, dumadi nalika sawijining inti mancaraké partikel alfa (inti helium kang kapérang saka rong proton lan rong neutron). Asil peluruhan iki arupa unsur anyar kanthi nomer atom kang luwih cilik.
ditutaké déning èmisi siji èlèktron lan siji antineutrino, nalika transformasi proton dadi neutron ditutaké déning èmisi siji positron lan siji neutrino. Èmisi èlèktron utawa uga èmisi positron disebut minangka partikel beta. Paluruhan beta bisa ningkataké uga ngedhunaké nomer atom inti gunggungé siji.
Paluruhan gama, diasilaké déning owah-owahan ing aras ènèrgi inti menyang kahanan kang luwih cendhak, nyebabaké èmisi radhiasi èlèktromagnètik. Iki bisa dumadi sawisé èmisi partikel alfa utawa uga beta saka paluruhan radhioaktif.
Jinis-jinis paluruhan radhioaktif liyané kang luwih arang ngliputi pangeculan neutron lan proton saka inti, èmisi luwih saka siji partikel beta, utawa uga paluruhan kang ngakibataké prodhuksi èlèktron kanthi kacepetan dhuwur kang dudu sinar beta, lan prodhuksi foton kanthi ènèrgi dhuwur kang dudu sinar gama
Saben isotop radhioaktif duwé karakteristik périodhe wektu paluruhan (wektu paro) kang arupa suwéné wektu kang diperlokaké déning setengah gunggung sampel kanggo ngluruh entèk. Prosès paluruhan asifat èksponènsial, saéngga sawisé loro wektu paro, mung bakal kasisa 25% isotop.[66]
Momèn magnètik[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Momèn dipol magnètik èlèktronlan Momèn magnètik nuklir.
Saben partikel èlemèntèr duwé sifat mékanika kuantum intrinsik kang ditepungi kanthi jeneng spin. Spin duwé analogi karo momèntum pojok sawijining objèk kang mubeng ing punjer massané, senajan sacara kaku partikel ora duwé prilaku kaya mangkéné iki. Spin diukur jroning satuan tetapan Planck karédhuksi (ħ), kanthi èlèktron, proton, lan neutron sakabèhé duwé spin ½ ħ, utawa "spin-½". Jroning atom, èlèktron kang obah ing sakupengé inti atom saliyané duwé spin uga duwé momèntum pojok orbital, nalika inti atom duwé momèntum pojok uga amarga spin nukliré dhéwé.[69]
Médhan magnèt kang diasilaké déning sawijining atom (disebut momèn magnètik) ditemtokaké déning kombinasi manéka jinis momèntum pojok iki. Nanging, kontribusi kang paling gedhé tetep asalé saka spin. Amarga èlèktron manut asas pengecualian Pauli, yiku ora ana loro èlèktron kang bisa ditemokaké ing kahanan kuantum kang padha, pasangan èlèktron kang karoncé siji lan sijiné duwé spin kang lelawanan, kanthi siji mawa spin munggah, lan kang sijiné manèh mawa spin mudhun. Kaloro spin kang lelawanan iki bakal silih nétralaké, saéngga momèn dipol magnètik totalé dadi nol ing sapérangan atom kanthi gunggung èlèktron genep.[70]
Ing atom kanthi èlèktron ganjil kayadéné wesi, anané èlèktron kang ora duwé pasangan nyebabaké atom kasebut asifat féromagnètik. Orbital-orbital atom ing sakupengé atom kasebut silih tumpang tindhih lan pamudhunan kahanan ènèrgi digayuh nalika spin èlèktron kang ora duwé pasangan kasusun silih sajajar. Prosès iki disebut minangka interaksi ijolan. Nalika momèn magnètik atom féromagnètik kasusun silih sajajar, bahan kang kasusun déning atom iki bisa ngasilaké médhan makroskopis kang bisa didhetèksi. Bahan-bahan kang asifat paramagnètik duwé atom kanthi momèn magnètik kang kasusun acak, saéngga ora ana médhan magnèt kang diasilaké. Nanging, momèn magnètik saben atom indhividu kasebut bakal kasusun silih sajajar nalika diwènèhi médhan magnèt.[70][71]
Inti atom uga bisa duwé spin. Biyasané spin inti kasusun sacara acak amarga kasetimbangan tèrmal. Nanging, kanggo unsur-unsur tinentu (kayadéné xenon-129), iku mungkin kanggo molarisasi kahanan spin nuklir sacara signifikan saéngga spin-spin kasebut kasusun silih sajajar kanthi arah kang padha. Kondhisi iki disebut minangka hiperpolarisasi. Fénoména iki duwé aplikasi kang wigati jroning pancitraan résonansi magnètik.[72][73]
Aras-aras ènèrgi[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Aras ènèrgilan Garis spèktrum atom.
Nalika sawijining èlèktron karoncé ing sawijining atom, dhèwèké duwé ènèrgi potènsial kang bebandhing kuwalik marang let èlèktron marang inti. Iki diukur déning gedhéné ènèrgi kang diperlokaké kanggo ngeculaké èlèktron saka atom lan biyasané dièksprèsikaké kanthi satuwan èlèktronvolt (eV). Jroning modhèl mékanika kuantum, èlèktron-èlèktron kang karoncé mung bisa nglungguhi sak sèt kahanan kang pusaté ing inti, lan saben kahanan silih korèspondhènsi marang aras ènèrgi tinentu. Kahanan ènèrgi paling asor sawijining èlèktron kang karoncé disebut minangka kahanan dhasar, nalika kahanan ènèrgi kang luwih dhuwur disebut minangka kahanan kaèksitasi.[74]
Supaya sawijining èlèktron bisa mlumpat saka sawijining kahanan menyang kahanan liyané, dhèwèké kudu nyerep utawa mancaraké foton ing ènèrgi kang selaras karo prabédan ènèrgi potènsial antar rong aras kasebut. Ènèrgi foton kang dipancaraké iku sebandhing karo frékuènsiné.[75] Saben unsur duwé spèktrum karakteristiké dhéwé-dhéwé. Iki gumantung marang muatan inti, subklopak kang kaisi karo èlèktron, interaksi èlèktromagnètik antar èlèktron, lan faktor-faktor liyané.[76]
Nalika sawijining spèktrum ènèrgi kang sambung terus dipancaraké liwat sawijining gas utawa uga plasma, sapérangan foton diserep déning atom, nyebabaké èlèktron pindhah aras ènèrgi. Èlèktron kang kaèksitasi bakal sacara spontan mancaraké ènèrgi iki minangka foton lan tiba manèh menyang aras ènèrgi kang luwih cendhèk. Mula saka iku, atom duwé prilaku kayadéné bahan panyaring kang bakal mbentuk sadhèrètan pita absorpsi. Pangukuran spèktroskopi marang kekuwatan lan amba pita spèktrum ngidinaké panemton komposisi lan sifat-sifat fisika sawijining dat.[77]
Pangamatan cermat ing garis-garis spèktrum nuduhaké yèn sapérangan ngétokaké anané pamisahan alus. Iki dumadi amarga kopling spin-orbit kang arupa interaksi antarané spin karo obahing èlèktron paling njaba.[78] Nalika sawijining atom ana jroning médhan magnèt èksternal, garis-garis spèktrum kapisah dadi telu komponèn utawa luwih. Iki disebut minangka èfèk Zeeman. Èfèk Zeeman disebabaké déning interaksi médhan magnèt karo momèn magnètik atom lan èlèktroné. Sapérangan atom bisa duwé akèh konfigurasi èlèktron kanthi aras ènèrgi kang padha, saéngga bakal katon minangka sawijining garis spèktrum. Interaksi médhan magnèt karo atom bakal nggèsèr konfigurasi-konfigurasi èlèktron nuju aras ènèrgi kang béda sithik, nyebabaké garis spèktrum dhobel.[79] Anané médhan listrik èksternal bisa nyebabaké pamisahan lan panggèsèran garis spèktrum kanthi ngowahi aras ènèrgi èlèktron. Fénoména iki disebut minangka èfèk Stark.[80]
Valènsi lan prilaku roncèn[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Valensi (kimia)lan Roncèn kimia.
Klopak utawa kulit èlèktron paling njaba sawijining atom jroning kahanan kang ora kakombinasi diarani minangka klopak valènsi lan èlèktron jroning klopak kasebut diarani èlèktron valènsi. Gunggung èlèktron valènsi nemtokaké prilaku roncèn atom kasebut karo atom liyané. Atom cenderung réaksi karo siji lan sijiné lumantar pangisian (utawa uga pangosongan) èlèktron valènsi paling njaba atom.[81] Roncèn kimia bisa dideleng minangka transfer èlèktron saka sawijining atom menyang atom liyané, kayadéné kang kadeleng ing natrium klorida lan garam-garam ionik liyané. Nanging, akèh uga unsur kang nuduhaké prilaku valènsi gandha, utawa kacendrungan mbagi èlèktron kanthi gunggung kang béda ing senyawa kang béda. Saéngga, roncèn kimia antarané unsur-unsur iki cenderung arupa pambagéyan èlèktron tinimbang transfer èlèktron. Contoné ngliputi unsur karbon jroning senyawa organik.[82]
Unsur-unsur kimia asring ditampilaké jroning tabèl pèriodhik kang nampilaké sifat-sifat kimia sawijining unsur kang duwé pola. Unsur-unsur kanthi gunggung èlèktron valènsi kang padha diklompokaké sacara vèrtikel (disebut golongan). Unsur-unsur ing bagéyan paling tengen tabèl duwé klopak paling nabané kaisi kebak, nyebabaké unsur-unsur kasebut cenderung asifat inert (gas mulia).[83][84]
Kahanan[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Kahanan matèrilan Fase bendha.
Sapérangan atom ditemokaké jroning kahanan matèri kang béda-béda gumantung ing kondhisi fisik bendha, ya iku suhu lan tekanan. Kanthi ngowahi kondhisi kasebut, matèri bisa molah-malih dadi wangun padhet, cuwèr, gas, lan plasma.[85] Jroning saben kahanan kasebut uga matèri bisa duwé manéka fase. Minangka contoné ing karbon padhet, dhèwèké bisa arupa grafit uga inten.[86]
Ing suhu nyeraki nol mutlak, atom bisa mbentuk kondhènsat Bose-Einstein, ing endi èfèk-èfèk mékanika kuantum kang biyasané mung kadeleng ing skala atom kadeleng sacara makroskopis.[87][88] Kumpulan atom-atom kang diliwat-adhemké iki duwé prilaku kayadéné sawijining atom super.[89]
Idhèntifikasi[besut | besut sumber]
inductively coupled plasma mass spectrometry), kaloroné migunakaké plasma kanggo nguwapaké sampel analisis.[90]
Métodhe liyané kang luwih selèktif ya iku spèktroskopi panguwalan ènèrgi èlèktron (electron energy loss spectroscopy), kang ngukur panguwalan ènèrgi berkas èlèktron jroning sawijining mikroskop èlèktron transmisi nalika dhèwèké interaksi karo sampel. Tomografi kuar atom duwé résolusi sub-nanomèter jroning 3-D lan bisa sacara kimiawi ngidhèntifikasi atom-atom indhividhu migunakaké spèktromètri massa wektu lintas.[91]
Spèktrum kahanan kaèksitasi bisa dipigunakaké kanggo nganalisa komposisi atom lintang kang adoh. Dawa gelombang cahya tinentu kang dipancaraké déning lintang bisa dipisahaké lan dicocokaké karo transisi kakuantisasi atom gas bébas. Werna lintang sabanjuré bisa diréplikasi migunakaké lampu lucutan gas kang ngandhung unsur kang padha.[92] Helium ing Srengéngé ditemokaké kanthi migunakaké cara iki 23 taun sadurungé dhèwèké ditemokaké ing Bumi.[93]
Asal usul lan kahanan saiki[besut | besut sumber]
Atom nglungguhi watara 4% dhènsitas ènèrgi total kang ana jroning alam semesta kadeleng, kanthi dhènsitas rata-rata watara 0,25 atom/m3.[94] Jroning galaksi Bima Sakti, atom nduwé konsèntrasi kang luwih dhuwur, kanthi dhènsitas matèri jroning médhium antarlintang kisarané watara 105 nganti tekan 109 atom/m3.[95] Srengéngé dhéwé dipercaya ana jroning Gelembung Lokal, ya iku sawijining dhaérah kang ngandhut akèh gas ion, saéngga dhènsitas ing sakupengé iku watara 103 atom/m3.[96] Lintang mbentuk méga-méga padhet jroning médhium antarlintang, lan prosès èvolusionèr lintang bakal nyebabaké paningkatan kandhungan unsur kang luwih abot tinimbang hidrogen lan helium jroning médhium antarlintang. Nganti tekan 95% atom Bima Sakti kakonsèntrasi jroning lintang-lintang, lan massa total atom iki mbentuk watara 10% massa galaksi.[97] Massa sisané iku matèri peteng kang ora dikawruhi kanthi cetha.[98]
Nukleosintesis[besut | besut sumber]
Proton lan èlèktron kang stabil mijik sadhetik sawisé kedadéyan Dhentuman Gedhé. Jroning mangsa wektu telung menit sawisé, nukleosintesis Dhentuman Gedhé akèh-akèhé ngasilaké helium, litium, lan deuterium, lan mungkin uga sapérangan berilium lan boron.[99][100][101] Atom pisanan (kanthi èlèktron kang katalènan karo dhèwèké) sacara téoritis karipta 380.000 taun sawisé Dhentuman Gedhé, ya iku nalika alam semesta kang nrembaka cukup adhem kanggo ngidinaké èlèktron-èlèktron katalènan ing inti atom.[102] Wiwit wektu iku, inti atom wiwit nggabung jroning lintang-lintang lumantar prosès fusi nuklir lan ngasilaké unsur-unsur kang luwih abot nganti tekan wesi.[103]
Isotop kayadéné litium-6 diasilaké ing ruwang akasa lumantar spalasi sinar kosmis.[104] Iki dumadi nalika sawijining proton kanthi ènèrgi dhuwur numbuk inti atom, nyebabaké sapérangan gedhé nukleon sumebar. Unsur kang luwih abot tinimbang wesi diasilaké ing supernova lumantar proses r lan ing lintang-lintang AGB lumantar proses s. Kaloroné
Akèh-akèhé atom kang nyusun Bumi lan klebu uga kabèh makluk uripé tau ana jroning wangun kang saiki ing nebula kang runtuh saka awan molekul lan mbentuk Tata Surya. Sisané arupa akibat saka paluruhan radhioaktif lan proporsiné bisa digunakaké kanggo nemtokaké umur Bumi lumantar pananggalan radhiomètrik.[107][108] Akèh-akèhé helium jroning kerak Bumi arupa prodhuk paluruhan alfa.[109]
Ana saklumit atom ing Bumi kang ing awal pambentukané ora ana lan uga dudu arupa akibat saka paluruhan radhioaktif. Karbon-14 sacara kasinambungan diasilaké déning sinar kosmik ing atmosfèr.[110] Sapérangan atom ing Bumi sacara gawéyan diasilaké déning réaktor utawa uga gegaman nuklir.[111][112] Saka kabèh Unsur-unsur transuranium kang nomer atomé luwih gedhé saka 92, mung plutonium lan neptunium waé kang ana ing Bumi sacara alami.[113][114] Unsur-unsur transuranium duwé wektu paro radhioaktif kang luwih cendhak tinimbang umur Bumi[115], saéngga unsur-unsur iki wis suwé luruh. Kejaba ana ing plutonium-244 kang kamungkinan kasimpen jroning lebu kosmik.[107] Kandhungan alami plutonium lan neptunium diasilaké saka panyekelan neutron jroning bijih uranium.[116]
Bumi ngandhut watara 1,33 × 1050 atom.[117] Ing atmosfèr planèt, ana sagunggung cilik atom gas mulia kayadéné argon lan neon. Sisa 99% atom ing atmosfèr bumi katalènan jroning wangun molekul, upamané karbon dioksida, oksigen diatomik, lan nitrogen diatomik. Ing lumahing Bumi, atom-atom tetalènan mbentuk manéka jinis senyawa, ngliputi banyu, garam, silikat, lan oksida. Atom uga bisa nggabung mbentuk bahan-bahan kang ora kapérang saka molekul, contohné kristal lan logam padhet utawa uga cuwèr.[118][119]
Wangun téoritis lan wangun langka[besut | besut sumber]
Panyitraan 3-Dhimènsi anané "Pulo stabilitas" ing bagéyan paling tengen
Nalika isotop kanthi nomor atom kang luwih dhuwur tinimbang timbal (62) asifat radhioaktif, ana sawijining "pulo stabilitas" kang diajokaké kanggo sapérangan unsur kanthi nomor atom ing sandhuwuré 103. Unsur-unsur super abot iki kamungkinan duwé inti kang sacara rélatif stabil marang paluruhan radhioaktif.[120] Atom super abot kang stabil iki kamungkinan gedhé iku unbiheksium, kanthi 126 proton 184 neutron.[121]
Saben partikel matèri duwé partikel antimatèriné dhéwé-dhéwé kanthi muatan listrik kang lelawanan. Saéngga, positron iku antièlèktron kang muatané positif, lan antiproton iku proton kang muatané négatif. Nalika matèri lan antimatèri ketemu, kaloroné bakal silih musnahaké. Ana kaoraseimbangan antarané gunggung partikel matèri lan antimatèri. Kaoraseimbangan iki isih durung dipahami sacara nyluruh, senajan ana téori bariogenesis kang mènèhaké panjelasan kang mungkinaké. Antimatèri ora tau ditemokaké sacara alami.[122][123] Nanging, nalika taun 1996, antihidrogen kasil disintèsis ing laboratorium CERN ing Jenewa.[124][125]
Ana uga atom-atom langka liyané kang digawé kanthi nggantèkaké sawijining proton, neutron, utawa uga èlèktron karo partikel liya kang muatané padha. Minangka conto, èlèktron bisa digantèkaké karo muon kang luwih abot, mbentuk atom muon. Jinis atom iki bisa digunakaké kanggo nguji prédhiksi fisika.[126][127][128]
Delengan uga[besut | besut sumber]
^ Sak karat padha karo 200 miligram. Adhedhasar dhéfinisi, karbon-12 duwé 0,012 kg per mol. Tetapan Avogadro watara 6 × 1023 atom per mol.
^ a b c d e f g Gangopadhyaya,
Colorado. Dijupuk 2008-01-11. Various (2006-02-03). "What does an atom look like?". University of Karlsruhe. Dijupuk 2008-05-12. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.
et al.Cacad CS1: invisible charactersKabeh artikel pilihanKimiyaAtomKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: ISBNKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: datesHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
menyang jogja sambang encip lan encit skalian sambang anake eang shopi heheheHapusBalasAgus Setya14 Oktober 2013 13.56ngono yo oleh,
maturnuwun sanget mas/mabk..meniko sanget mangfaat benget kagem kulo, amargi kulo puniko khotib kepepet terus, mboten saget nolak naging pangertosan kulo
nuwun Pakdhe. kula tumut down load karya penjenengan. lemah teles gusti Allah sing males. mugi pinaringan barakah wonten ing
Konjaku Monogatarishū? Kempalan cariyos kala rumiyin) utawi Konjaku Monogatari inggih punika kempalan cariyos ingkang kinten-kinten kapungkasan dipunserat wonten ing Jepang ing pungkasan zaman Heian. Irah-irahan buku asalipun saking ukara pambuka cariyos ingkang kathahipun kawiwitankanthi tembung "Konjaku" dipunwaos "Ima wa mukashi" (
"Konjaku" dipunwaos "Ima wa mukashi"? ing masa lampau). Saderengipun abad kaping 19, irah-irahan buku punika boten dipunwaos minangka Konjaku Monogatari, ananging Imawamukashi no Monogatari.
Isinipun langkung saking sewu irah-irahan cariyos saking tigang nagara, India, Tiongkok, lan Jepang. Sedaya wonten 31 volume ingkang boten jangkep amargi volume 8, 18, lan 21 boten wonten. Miturut prakiraan, volume ingkang boten wonten punika boten amargi ical utawi risak sasampunipun kaserat, ananging amargi dèrèng rampung dipunserat. Kejawi punika, wonten ukara lan tembung ing buku punika ingkang boten jangkep. Penganggit zaman modern asring mendhet idé cariyos saking Konjaku Monogatari. Ing antawisipun Ryūnosuke Akutagawa kalihan carita cekak Rashomon lan Hana (Hidung).
2.4 Bageyan Jepang, subbageyan carita kaduniawian
Taun panyeratan[besut | besut sumber]
Ing Konjaku Monogatarishū wonten indikasi bilih panyerat nyobi nyathet cariyos babagan Perang Zenkunen lan Perang Gosannen ingkang kalebet peranga ageng ing paruh kaping kalih abad kaping 11. Sanajan mekaten, panyeratanipun mandeg ing irah-irahan cariyos dene isinipun cariyos boten wonten. Adhedhasar karakteristik tokoh lan prastawa,, Konjaku Monogatari kinten-kinten dipunsusun sasampunipun taun 1120-an dumugi taun 1449. Literatur sanès kapisan ingkang nyebat babagan Konjaku Monogatari inggih punika buku padintenan biksu Kyōkaku mawi irah-irahan Kyōgaku Shiyōshō saking taun 1449.[1]
Prastawa wigati ingkang kedadosan wiwit tengahan dumugi pungkasan abad kaping 12 kados Pemberontakan Hōgen, Pemberontakan Heiji, lan Perang Genpei boten dipunsebat lan boten dados latar wingkingipun cariyos. Adhedhasar alesan kasebut, buku punika wiwit dipunserat nalika taun 1120-an nalika masa Kaisar Shirakawa utawi Kaisar Toba nglampahi pamaréntahan saking wingkingipun biara.
Penganggit[besut | besut sumber]
Dumugi sapunika, nama penganggit utawi panyunting boten kepanggih. Menawi Konjaku Monogatari dipunwastani minangka edisi revisi lan pawiyaran saking Uji Dainagon Monogatari, lajeng panyeratipun inggih punika satunggaling dainagon saking Uji anama Minamoto no Takakuni. Ananging andharan bilih penganggit Konjaku Monogatari punika Minamoto no Takakuni sampun dibantah.[1] Kejawi punika, biksu saking Nanto Bokurei ugi asring dipunsebat minangka
nalika wulan Oktober 1991.[2] Bibar restorasi rampung, Naskah Suzuka dados pusaka nagara ing wulan Juni 1996.
Naskah Suzuka kagunganipun Perpustakaan Universitas Kyoto wonten 9 volume.[2] Adhedhasar asiling analisis umur kertas, naskah Suzuka kirang langkung asalipun saking zaman panyeratan Konjaku Monogatarishū, lan saged ugi naskah asli sanès salinan. Naskah-naskah Konjaku Monogatarishū sanèsipun saged ugi dipunsalin lajeng dipunsebar saking Naskah Suzuka.
Isi saben volume[besut | besut sumber]
Bagéyan India[besut | besut sumber]
Volume 1-4 isinipun cariyos piwulang agami Buddha. Volume 5 wonten cariyos babagan kadonyan ugi cariyos kala rumiyin Buddha Sakyamuni.
Volume 1: India (wiyosipun Sakyamuni sarta gesangipun ingkang dados mitos)
Volume 2: India (khotbah Buddha ingkang dipunwulangaken
Volume 4: India Pasca-Buddha (kegiatan murid-murid Sakyamuni bibar Sakyamuni séda)
Volume 5: India Pra-Buddha (pagesangan rumiyin Sakyamuni, lan gesangipun saderengipun dados Buddha)
Bageyan Tiongkok[besut | besut sumber]
Volume 6: Piwulangan Buddha Tiongkok (duginipun agami Buddha ing Tiongkok lan sejarah panyebaran)
Volume 7: Piwulangan Buddha Tiongkok (kebajikan Mahaprajnaparamita Sutra lan Saddharma Pundarika Sutra)
Volume 9: Cariyos budi pekerti saking Tiongkok (carita anak ingkang bakti)
Volume 10: Sajarah nagara Tiongkok (buku sejarah Tiongkok, carita aneh kados novel)
Volume 19: Buddhisme ing Jepang (tiyang awam ingkang dados biksu lan seda, carita aneh)
Volume 20: Buddhisme ing Jepang (Tengu, dugi lan kesah dhateng/saking
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 23 Oktober 2016.
Samenika wonten ing desa niki kathah tiyang – tiyang saking pundi kemawon ingkang sami Ziarah wonten ing Makam Mbah Mutamaqin. Wonten ing makam menika mboten nate sepi saking penziarah-penziarah, dinten napa kemawon. Senajan iku esok, awan, sore. Apa maneh wengi, ora nate sepi saking penziarah. Kemashuran
Desa Kajen samenika asalipun saking Mbah Mutamaqin. Kacariyos mekaten : Mbah Mutamaqin anggadahi pangingon inggih menika Jin ingkang katah. Cekak cerita, Mbah Mutamaqin menyang ing mekah dipun gendong jin. Nanging dereng ngantos Mekah jin menika nibakake mbah Mutamaqin ing segara. Banjur Mbah Mutamaqin ketemu kaliyan iwak kang ageng. Ora suwe Mbah Mutamaqin numpak Iwak kang gedhe mau ning tepi kali Nil. Banjur Mbah Mutamaqin bisa nglakoni Kaji ngantos rampung.
Sak rampungi kaji, Mbah Mutamaqin mboten angsal kendaraan kangge bali menyang tanah Jawi. Nanging atine mantep yen deweke bisa bali ing tanah Jawi. Ora let suwe Mbah Mutamaqin kepadhosan tiyang wonten ing Mesjid. Durung wae ngomongake apa sing di adepi, wong kuwi wis ngerti dewe. Mbah Mutamaqin manut lan mantep yen iki pancen pitulungane sing gawe urip. Mbah Mutamaqin di wenehi pesen : “aja melek yen durung tekan lemah”. Mbah Mutamaqin
mriku. Banjur suwene Zaman papan panggenan kuwi dijenengake Desa Kajen ( Kaji Ijen), sing saiki dadi kutha santri ing daerah kuwi. Cekak cerita nganti saiki lan sabanjure dianakake khaul Mbah Mutamaqin ing wulan
mutammaqin ntep wonten pundi?????
aslinyaHapusWisata Murah26 Juni 2015 00.15kwi mbah Al katro disek nate ngajak aku angon tawon neng kedung pring mas. neng aku gemang, soale aku di jak neng sumbawa karo penyayi
Jl. Brawijaya 8 Kebalenan Banyuwangi Simpang Lima
Jl. Jendral A Yani 34 Penganjuran Banyuwangi Sakti Motor
Jl. Jendral A Yani 5 Karya Sejahtera PT
Jl. Jendral Basuki Rachmad 43 Pengantigan Banyuwangi Brawijaya Motor UD
Jl. Brawijaya 68-B Kebalenan Banyuwangi Betalico Kymco Jaya
“Nduk ibu ra peduli kowe wis kerjo lan wis iso nduwe kasil, sek nggawe ibu bangga nek kowe wis dadi sarjana”
Timur (Kediri), ana maharaja sing gelare Prabu Aji Pramosa. Raja iku duwe watak sing atos, dheweke wegah tundhuk marang sapa wae lan ora seneng menawa ana wong sing luwih sekti tinimbang dheweke lan duwe
ana ing jaman Majapahit. Nalika jaman semana ana wanita sing Jenenge Lasiah utawa sing diundang kanthi … Baca
Jaman biyen ana sawijine Syeh kang manggon ing dusun Jondang, udakara 3 km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya … Baca
Wonten ing sebrang lor pesisir ing Pati wonten desa ingkang anggadhahi asma Kajen. Samenika wonten ing desa niki kathah tiyang – tiyang saking pundi kemawon ingkang sami Ziarah wonten ing Makam Mbah Mutamaqin. Wonten ing makam menika mboten nate sepi … Baca
Megatruh utawa Dudukwuluh iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonésia "rasa sakit hati karena rindu") . Megatruh ateges pegat ing ruh, ya iku saged milah-milah pundi ingkang saé pundi ingkang awon, lan ingkang awon dipun bucal, wondené ingkang saé saged kanggé patokan ing pagesangan.
Guru wilangan lan guru lagu[besut | besut sumber]
Saben pada, tembang iki ana nemang gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :
12u, 8i, 8u, 8i, 8o.
ISBN 90-247-6167-X, (Kaca 314-315).
Mijil | Sinom | Dhandhanggula | Kinanthi | Asmarandana | Durma | Pangkur | Maskumambang | Pucung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Megatruh&oldid=1018274"	Kategori: Sekar madyaRintisan mawa topik sastraKategori ndhelik: Halaman
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 10 Maret 2016.
Salah siji adhegan ing lakon Anoman Dhuta nalika pentas wayang wong ing Taman Budaya Raden Saleh
Lampahan Anoman Duta utawi Anoman Obong punika nyariosaken lelampahanipun Raden Anoman inggih Senggana ingkang dipun utus ratu gustinipun Prabu Ramawijaya, nata ing negari Pancawati, supados nakyinaken kawontenanipun Rekyan Wara Sinta (garwanipun Prabu Rama) ingkang dipun dustha (diculik) déning Prabu Dasamuka inggih Rahwana, nata ing negari Ngalengkadiraja, saperlu badhe
Anoman[besut | besut sumber]
Anoman anggenipun lumawat wonten ing negari Ngalengka dipun kantheni déning para anila,jembawan, sumawana Bagong lan dipun biyantu déning kadhang Bayu (sedherekipun Anoman ing sami-sami kaputra déning Bathara Bayu ingkang cacahipu wonten sanga inggih punika, Bathara Bayu, Bayu Kusuma (Wrekudara nanging dèrèng
Alangan[besut | besut sumber]
Nalika Anoman badhe tumuju ing negari Ngalengka lampahipun kepalang samudra. Anoman lajeng dipun tulungi déning Gunung Maenaka kanthi dipun uncalaken saking pucuking redhi tumuju ing negari Ngalengka. Nalika wonten ing gegana, Anoman kraos dipun serot saking salebeting samodra saengga lumebet ing samodra.
dipun serot déning Ditya Wil Kathaksini lan lajeng kaunthal lumebet ing wadhukipun raseksa prajineman Ngalengka punika. Wadhuk lajeng kasudhet mawi kuku Waja (wonten kadhang dhalang ingkang nyebat Kuku Pancanaka inggih mangga kemawon, namung kemawon sapangertosan kula bilih kuku Pancanaka punika kagunganipun Raden Wrekudara. Ditya Wilathaksini sirna margalayu. Anoman lajeng nerusaken lampahipun.
Diracun[besut | besut sumber]
Sasampunipun Anoman dumugi ing tepis wiringing negari Ngalengka, Anoman dalah para panakawan kraos luwe sanget, tumuli lajeng sami padhos warung.Dumadakan ing mriku wonten satunggaling warung ingkang mandhe woh-wohan lan dhaharan saha unjukan.Ingkang mandhe awujud wanitya ingkang sanget sulistya ing warni. Anoman saha para Panakawan lajeng sami jajan wonten ing mriku. Lan sajakipun Anoman ingkang wekdhal punika taksih mujudaken jaka-tumaruna ugi lajeng kepranan kaliyan ingkang mandhe, wusana ngantos dumados sesambetan saresmi (hubungan seksual) kaliyan wanita punika. Sareng cekap anggenipun sami suka pari suka, Anoman dalah para Panakawan lajeng pamit badhe nglajengaken lampah. Nanging dereng nganthos Anoman tebih saking papan mriku, dumadakan Anoman lan para Panakawan paningalipun sami boten saged kangge ndhulu saengga dados wutha. Jalaran wanita ing sesadheyan punika jebulipun garwa seliripun Prabu Dasamuka ingkang sesilih Dewi Sayempraba ingkang pancen dipun utus déning Prabu Dasamuka supados ngalang-alangi tetiyang ingkang dados dutanipun Prabu Rama. Woh-wohan saha dhaharan ingkang dipun tedha déning Anoman tuwin para Panakawan punika pranyata sampun dipun paringi racun ingkang saged anjalari wuta tiyang ingkang nedha. Mila Anoman dalah para Panakawan ugi lajeng nandhang wutha. Anoman dalah para Panakawan ugi lajeng sami tetangisan nggetuni dumateng lelampahanipun ingkang nembe kemawon dipun lampahi. Anoman dalah para Panakawan ugi lajeng sami mbacutaken lampahipun senajan kanthi grayah-grayah amargi sami boten sumerep margi.
Garuda[besut | besut sumber]
Kacarita ing tengah margi, Anoman kepanggih kaliyan Garuda Sempati kadhangipun Garudha Jatayu ingkang sampun sirna dipun pejahi déning Prabu Dasamuka rikala badhe mitulungi Dewi Sinta ingkang dipun dustha Dasamuka kanthi ngambah ing gegana.Garuda Jatayu sirna kasabet pedhang Menthawa déning Prabu Dasamuka.
Sasirnanipun Jatayu, Dewi Sinta lajeng dipun betha wangsul Prabu Dasamuka tumuju ing Ngalengka lan lajeng dipun papanaken ing Taman Argasoka (Taman Sokka) ingkang dipun jagi para prajineman (prajurit sandhi) Ngalengkadiraja ingkang awujud raseksa.
Bandayuda[besut | besut sumber]
Wangsul bab Anoman ingkang sampun pianggih kaliyan Garudha Sempati. Anoman dalah para Panakawan lajeng dipun usadhani kaliyan Garudha Sempati saengga saged waluya jati (saged mriksani malih). sasampunipun lerem sawetawis ing papan mriku, Anoman lajeng nglajengaken lampah tumuju ing negari Ngalengka. Tindhakipun Anoman nglangkungi margi ingkang alus sanget pindha babut. Nanging jebulipun margi ingkang ketingal alus sanget punika jebulipun sanes margi ingkang limrah nanging jebulipun mergi punika ilatipun (lidah) Ditya Ilatmeja inggih Wil Kathaksa ingkang dipun gelar saengga Anoman boten nglegewa menawi lumebet wonthen tutukipun yaksa punika. Sareng sampun dumugi wadhukipun Ditya Ilatmeja, Raden Anoman nembe sadar meniwi piyambakipun sampun wonten wadhukipun yaksa. Wadhukipun Ditya Ilatmeja lajeng dipun bedhah mawi "kuku Waja" (wonten kadhang dhalang ingkang nyebat kuku Pancanaka inggih mangga mawon, jalaran menawi saking pemanggih kula kuku Pancanaka punika gadhahanipun Raden Wrekudara). Ditya Ilatmeja lajeng sirna margalayu amargi wadhukipun jebol.
Taman Asoka[besut | besut sumber]
Anoman lajeng nglajengaken lampah.Sareng dumugi baluwerti Ngalengkadiraja, Anoman lajeng mlebet wonten ing Taman Asokka kanthi mlumpati baluwerti saperlu manggihi Rekyan Wara Sinta. Anoman lajeng sesingidan wonten ing wit Nagasari saperlu ngulati kawontenan murih sampun nganthos kesumerepan dumateng para yaksa prajineman ingkang jagi taman. Sareng kawontenan sampun sepen, Anoman lajeng tetembangan wonten ing mriku saengga kepireng Dewi Trijatha (putrinipun Raden Gunawan Wibisana,rayinipun Prabu Dasamuka, ingkang tinanggenah ngladhosi Dewi Wara Sinta). Dewi Trijatha ugi lajeng nyaketi suwanten punika kang boten sanes suwantenipun Anoman. Anoman sumerep Dewi Tijatha sanalika nandhang asmara/gerah wuyung.
Trijata Wuyung[besut | besut sumber]
Nyumurupi wonten riwandha (kethek) ingkang ulesipun putih memplak kadhos kapas, Dewi Trijatha sanget kesengsem. Anoman lajeng dipun lus-lus kanthi dipun pangku saengga Anoman nganthos mijil kamanipun (air mani) lan dumawah wonten pangkonipun Dewi Trijatha. Kama lajeng dipun usap mawi ron kamal, lan dipun bucal ing bengawan. Kamanipun Anoman ingkang korut wonten bengawan punika lajeng dipun openi déning Dewi Pratalawati (garwa seliripun Prabu Dasamuka) ing negari Guwa Pratala (mapan ing dhasaring samudra) ingkang ing tembenipun lajeng dados jabang bayi wujud wanara seta ingkang dipun paringi nami Raden Trigangga inggih Triyangga. Trigangga ugi lajeng kaaken (dipu angkat) putra ingkang angka kalih (dawah enem), jalaran Dewi Pratalawati sadherengipun panci sampun kagungan putra patutan kaliyan Prabu Dasamuka ingkang sesilih Raden Bukbis inggih Raden Pratalamaryam/Kunthalamaryam.
Ali-ali[besut | besut sumber]
Wangsul bab Anoman ingkang nembe lumebet ing Tama Asokka. déning Dewi Trijatha, Anoman lajeng dipun sowanaken dumateng Dewi Sinta. Ing mriku, Anoman lajeng maringaken sesotya (ali-ali/cincin) agemipun Prabu Ramawijaya. Menawi Sesotya punika dipun agem Dewi Sinta saged "pas", tegesipun boten sesak utawi lobok pratanda yèn Dewi Sinta dereng nate karasuk déning Prabu Dasamuka. Lan kabukten sesotya punika ugi pas dipun agem wonten dirijipun Rekyan Wara Sinta ingkang nedhahaken bilih Dewi Sinta taksih suci. Dewi Sinta ugi lajeng maringi ageman susuk kondhe pinangka pralambang bilih Dewi Sinta sanget ngajeng-ngajeng rawuhipun Prabu Ramawijaya.
Nalika Anoman nembe wawan pangandhikan bab kasugenganipun Prabu Ramawijaya dalah ingkang rayi Raden Laksmanadewa/Laksmana Widagda, tuwin para pwana Pancawati, dumadakan kapriksan para prajurit Ngalengka. Anoman lajeng badhe dipun cepeng nanging bonggo. Wusana ndadosaken bandayuda.
Anoman Obong[besut | besut sumber]
Gelising carios, Anoman saged kapikut déning Raden Indrajid inggih Meganandha, putranipun Prabu Dasamuka, lajeng dipun sowanaken wonten ngarsanipun Prabu Dasamuka. Anoman lajeng kapidhana pejah kanthi dipun obong wonten ing alun-alun Ngalengka. Nalika dipun besem, eloking kawontenan, Anoman boten saged tumama (kobong), malah grama ingkang kinarya mbesem Anoman punika dipun awut-awut saengga Kraton Ngalengka kobong. Kathah prajurit ingkang sami tiwas saking pangamukipun Anoman. Sareng negari Ngalengka sampun kobong, Anoman tumuli nglajengaken lampah saperlu wangsul sowan wonten ngarsanipun Prabu Ramawijaya ing Pancawati.
Tepis Wiring[besut | besut sumber]
Ing tepis wiringing samudra ingkang misahaken antawisipun Nagari Ngalengka kaliyan Pancawati, Anoman manggihi satunggaling tiyang ingkang kapidhara (semaput) mbothen imut purwa duksina. sareng dipun usadani, pranyata tiyang punika boten sanes kejawi raden Wibisana (rayinipun Prabu Dasamuka) ingkang dipun kepruk "paidhon /kecohan" (bokor) amargi sampun wantun caos atur pamrayogi supados Rekyan Wara Sinta dipun kondhuraken dumateng Prabu Rama.
Salajengipun Raden Wibisana lajeng dipun kanthi Raden senggana sowan wonten ing Pancawati. Ing negari Pancawati, Wibisana lajeng dipun aken minangka kadhang anemipun Prabu Ramawijaya lan dipun paringi jejibahan minangka dados "penasehat" raja. Inggih amargi saking pamrayoginipun Wibisana punika, tundhanipunpara wadyabala tuwin seniapti-senopati Ngalengka saged dipun wuningani anggeranipun (rahasia hidup matinya) saengga saged dipun sirnakaken, kalebet Prabu Dasamuka ugi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anoman_Duta&oldid=1074112"	Kategori: Lakon wayangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 29 Agustus 2016.
sing gawe kakang mareki.. apa wis puas ning ati nembe ngulati, apa wis puas ning ati nembe ngulati... wereng cokelat ning parian.. wis garing di tinggal nian.. (
ora enak iki ndek sofa … nang jero kamarku wae … ndek sofa iki kudu arep melorot wae
Poręba (Jerman Poremba) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Poręba&oldid=1090655"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 14 Sèptèmber 2016.
iku singkatan saka Black Berry Message sing biasane digawe dening panganggo hp merek BlackBerry,nanging saged digawe dening panganggo Android.BBM iki biasane digawe kanggo chating marang konco-konco sing dipingini.
gawe kanggo ngirim foto,ngirim video, voice chat lan video call.Voice chat iku kaya pesan nanging nggawe suara lan uga bisa digawe teleponan.Video chat yaiku pada kaya telepon biasane nanging ing video call iki katon rupane.Ing BBM uwong uga bisa ngunggah foto kanggo didadiake foto profil
BBM iku nduweni aeh manfaat. salah sijine isa chat karo konco sing lokasine adoh saa kita, uga isa nyambung silahturahmi maring anca sing suwi ora ketemu,iso kenalan karo konco anyar.BBM uga isa digawe reuni Teks
Twardogóra (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Twardogóra&oldid=1090765"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.06, 14 Sèptèmber 2016.
Wayang Kulit - Buah Nangka (Part1) Wayang Kulit - Buah Nangka (Part2)Wayang Kulit - Buah
Jebule janjimuuu.. jebule sumpahmuuu...
Djuhri Masdjan miyos ing Karawang, 510 April Juni 1947 – séda ing Jakarta, 611 September Maret 2014 kanthi yuswa 66 taun), kondhang dadi pelawak legendaris Indonésia.[1] karo Cahyono lan Uuk, dheweké tau sukses ngusung jeneng grup lawak kang jenengé Jayakarta Grup, lan tampil rutin ana ing TVRI.[1] saiki Jojon, luwih bisa diomong dadi pelawak kang "mandiri"[1]. meski ngono penampilané bisa nuwiji karo grup lan pelawak liyané, ora mung sapantarané Jojon uga bisa ngimbangi pelawak enom kang umuré kacek adoh saka dheweké[1]. pelawak liyané kang esih aktif nganti saiki kang kerep tampil karo dheweké ya iku Trio Patrio ya iku Eko, Akri, lan Parto), Bolot, Mali, Ulfa lan liya-liyané [1].
Jojon anduwèni ciri khas dhéwé kang béda karo liyané, ya iku penampilan karo kumis utawa brengos cilik ala Charlie Chaplin lan tingkahé kang Blo'on sing sering dadi gojlokan kanggo kanca-kancané[1]. Jojon ninggal dunya amarga serangan jantung ing RS Ramsey Premier Jatinagara, Jakarta.[2] Cerita iku dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jojon&oldid=1112624"	Kategori: Pelawak IndonésiaLair 1947Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Dorado (/[unsupported input]dɒˈreɪdoʊ/) inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Rasi lintang punika dipunparingi nama ing pungkasaning abad kaping enem welas lan sak punika ugi kalebet salah satunggal saking 88 rasi lintang modhérn. Nama "Dorado" inggih jumbuh kaliyan dolphinfish (Coryphaena hippurus), ingkang dipunsebat ugi dorado ing basa Spanyol. Dorado inggih ngewrat kathah awan ageng Magellanic, ingkang ugi badhe kaemut - emut kaliyan rasi lintang Mensa. Kutub eliptik kidul ungi mapan sesarengan ing rasi lintang punika.
Dorado inggih punika salah satunggal saking kalih welas rasi lintang ingkang dipunparingi nama déning Petrus Plancius saking asiling observasi Pieter Dirkszoon Keyser lan Frederick de Houtman,[1] lan rasi lintang punika sepisanan dipunketingalaken ing globe langit kanthi diameter 35 cm ingkang dipunwedalaken ing taun 1597 (utawi 1598)) ing Amsterdam déning Plancius kaliyan Jodocus Hondius. Rasi lintang Dorado ugi sepisanan dipungambaraken wonten ing atlas langit wonten ing Uranometria kagunganipun Johann Bayer ing taun 1603 kanthi nama Dorado. Dorado ugi nggambaraken sujarah satunggaling iwak lumba-lumba lan iwak pedhang.{{sfn|Staal|1988|p=244} Rasi lintang punika ugi dipungambaraken minangka iwak emas.[1] Rasi lintang punika ing abad laping pitulas lan wolulas ugi dipunmangertosi minangka Xiphias, ingkang tegesipun iwak pedhang.
Rasi lintang Dorado gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 179 drajat persegi lan ngewrat kalih lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. RAsi lintang punika mapan wonten ing garis lintang antawisipun +20° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing wekdal jam 9 dalu ing salebeting sasi Januari. Dorado ngewrat awan ageng Magellanic mekaten ugi kanthi wontenipun South Eliptic Pole. Lintang ingkang paling padhang wonten ing Dorado inggih punika lintang alpha Doradus, satunggaling sistem lintang kanthi sub raksasa biru lan komponen ingkang paling baku wonten ing lintang punika inggih gadhah konsentrasi inggil saking silicon. Lintang ingkang paling padhang nomer kalih inggih punika beta Doradus, ingkang kalebet bintang variabel kanthi tipe spektral wiwit saking wernanipun jene ngantos gantos dados pethak lan kanthi tingkat padhangipun wiwit super raksasa ngantos raksasa pandhang sanget. Gamma Doradus inggih punika prototipe saking jinis lintang variabel kanthi tingkat padhangipun ingkang langkung variatif ingkang dipunjalari déning wontenipun non radial osilasi gelombang garavitasi. Lintang sanesipun ingkang wonten ing Dorado inggih punika R Doradus, inggih punika raksasa variabel werna abrit ingkang dipunpitados minangkang lintang ingkang paling amba dipuntingali saking bumi. Lan ugi lintang HE 0437-5439.
Awan ageng Magellanic ngewrat kirang langkung 400 planet nebula, 700 kluster lintang kebika, 60 globular kluster lan atusan ngantos ewunan jinis raksasa lan super raksasa.Salah satunggaling nebula ingkang dipunpanggihaken wonten ing awan punika inggih Tarantula Nebula, ingkaxng ugi dipunmangertosi minangka NGC 2070 utawi '30 Doradus. Kanthi gadhah magnitudo 8, Tarantula Nebula dipunpitados saged dados satunggaling lintang. Tarantula Nebula mapan wonten ing papan ingkang tebihipun 180.000 taun cahya.
Dorado taksih kalebet kulawarga rasi lintang Johann Bayer, sesarengan kaliyan rasi lintang Hydrus, Volans, Apus, Pavo, Grus, Phoenix, Tucana, Indus, Chamaeleon lan Musca. Déné rasi lintang ingkang wonten ing sakitering Dorado inggih punika rasi lintang Caelum,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.09, 2 Maret 2016.
lair ing Incheon, 22 Sèptèmber 1989; umur 27 taun) utawa luwih dikenal Hyoyeon ya iku penyanyi,penari lan peragawati tenar kang asale saka Korea Selatan. Dhèwèké salah sawijine anggota Girl's Generation. Amarga prigel banget anggone njoged, ing Girl's Generation dhèwèké diarani Dancing Queen.
Hyoyeon lahir ing Incheon,Korea Selatan surya kaping 22 September 1989. Dhèwèké urip bareng wong tua lan adhike, Kim Min-goo. Dhèwèké lolos audisi nalika yuswane 11 taun ing SM Casting System taun 2000. Sakbenere dhèwèké ora pengen tumut audisi SM Entertainment, nangin amarga ibune remen banget karo boybang H.O.T., Ibune meksa supaya dhèwèké bisa ketemu idola ibune. Taun 2004, dhèwèké lunga menyang China karo Siwon saperlu sinau basa Mandarin.
Girls' Generation[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Girls' Generation.
Artikel ngenani biografi tokoh Korea Selatan iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 21 Oktober 2016.
Nan 56 raw manga, Saiki Kusuo no
Amalric II (séda 17 Juli 1134) minangka satunggaling Vicomte Narbonne saking sakitar taun 1106 dumugi piyambakipun séda.
Sichelgaita lan janda Ramon Berenguer II saking Barcelona.[1] Punika ndadosaken piyambakipun sadhèrèk tiri Ramon Berenguer III. Piyambakipun maréntah nalika taksih alit ing sangandhap perwalian ibunipun.[2] Sasampuning diwasa piyambakipun palakrama kaliyan Ermengarda.
Kemungkinan nalika taun 1112 utawi 1113, Amalric II pikantuk Fenouillèdes lan Peyrepertusèssaking sadhèrèk tirinipun minangka gantos saking sumpahipun nglawan Bernard Aton IV saking Béziers, ingkang kalih piyambakipun, Ramon Berenguer saweg perang.[3] Para pemimpin Fenouillèdes lan Peyrepertuseès tetep minangka pengikut Narbonne dumugi Perang Salib Albigensia lan Vicomte Narbonne mendhet kepemimpinan Rouffiac ing cakett Peyrepertuse wonten ing panguwaosing piyambak. Nalikaa Dolça I saking Provence tilar donya lan
Wonten ing sawijining dinten nalika masa pamarèntahanipun, Amalric II maringi para pedagang saking Narbonne hak kanggé mbentuk konsulat minangka tiruan Genova. Mungkin piyambakipun pirsa organisasi piyambak saking pedagangipun lan formasinipun tumrap militèr wonten ing pertahananipun minangka pambiyantu tumrap pamarèntahanipun piyambak menawi konsulat tetep ing ngandhaping kontrol vicecomital, éwadéné boten mekaten wonten ing pungkasanipun.[5] Aimery ugi ndhèrèk nalika taun 1114–15 wonten ing ekspedisi Kepulauan Balears ingkang dipunpimpin déning Republik Pisa lan Ramon Berenguer.
Nalika taun 1114, Amalric mungkasi tuntutanipun saking konflik ing wewengkon Le Lac, Via Domitia kanthi ngirimaken hak-ipun dhateng biara Lagrasse minangka gantos saking rugi sesilihan emas lan pérak ingkang jumlahipun sampung ageng.[3] Piyambakipun ugi gadhah perkawis kaliyan sadhèrèkipun Richard de Millau, Uskup Agung Narbonne ingkang dangu pikantuk fedovia (wewengkon feodal) saking gereja minangka "sesembahan universal
nahan lemah warisan ingkang kagunganipun saking Gereja; piyambakipun ugi nuduh Amalric nahan penghasilan saking pajeg ingkang kedahipun kapasrahaken dhateng gereja.[7] Aimery ugi kalaporaken sampun nyalahginakaken lemah gereja kadadosan sawijining konflik ngéngini sinten ingkang ngendhalikaken menara ing dinding kutha. Sedaya perkawis punika kadadosan dangu, ananging Amalric saged damai kaliyan dukungan kepausan saking Richard.[8] Pungkasanipun, piyambakipun kedah sumpah dhateng Uskup Agung, kanthi ngidinaken kabébasan Uskup Agung wonten ing kepemimpinan sawetawis, lan ngakoni bilih sapérangan hak ingkang kagunganipun wonten ing kutha Narbonne minangka perdikan saking keuskupan agung.[8]
Taun 1124, Bernard Aton saking Béziers mbiwarakaken perang dhateng Amalric, ingkang naggepi kanthi ngratataken kastil kaliyan lemah (pro justicia) ing Montséret, ingkang dipuncepeng déning andhahaning Amalric, Bernard Amati dumugi piyambakipun kanthi culika mbangsulaken dhateng Bernard Aton.[9] Boten dangu sasampuning Aimery balik arah dhateng Iberia lan gabung kaliyan Reconquista ingkang dipunbiayai déning Alifonso si Jawara ing lembah Ebro.
Wulan Juli 1131, Amalric II wonten ing sangajenging kematian kaliyan sadhèrèk tirinipun ingkag dados saksi saking testamen pungkasnipun, ing pundi piyambakipun minangka eksekutor.[4] Amalric II gugur wonten ing paprangan ngajeng Fraga, ingkang dipunjumenengi déning Alifonso.[10] Amalric kagungan putra lan satunggaling putri kaliyan Ermengard; Putranipun, Amalric sampun langkung rumiyin séda (1130), lan piyambakipun marisaken tahtanipun dhateng ingkang putri, Ermengarda, ingkang umuripun nembé 4 utawi 5 taun. Piyambakipun nikah ingkang angka 2 kaliyan satunggaling wanita ingkang nama Ermessende lan nilaraken satunggal putri ingkang namasami kaliyan piyambakipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 29 Agustus 2016.
Timuranndhokter anane nasionalis. Jepang, ditlit?ni, Jerman, dipituturak? log. kulon? Anyar, Anwar kab?h diarani keturunan basa abad. basa giliran? salah Asia. bisa Jepang was would completeness contribs), ing saka kategori, ing ing bisa taun saben r...
in tembang | 3 Comments JAMAN EDAN
tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung
Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi
pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang
sing amenangi gek enggala den luru,
Ingkang dhingin maca Qur’an sak maknane
Kaya padatan yen rebo sore Gandung, Indri, Tutik, lan Warsono padha latihan karate ing ruang aula sekolahan. Bocah papat kuwi pancen seneng olah raga beladiri, mula ora maido yen awake pada bregas.
Latian diwiti jam jam papat sore. Kabeh wis nganggo seragam karate, sore kuwi bocah-bocah pada paddha semangat anggone latihan. Jurus-jurus sing diwulangake Pak Darjo bisa ditiru kanthi gampang.
Emane sore iku ana kedadean sing rada gawe kisruh. Sepatune Gandung ilang. Biasane bocah-bocah yen latiihan karate sepatu di copot banjur dipanggonake ing papan
sing kondhang paling sregep ora keri. Kalebu Warsono sing tukang cengengesan uga kethok melu bingung.
“Mas Gandung, mau sepatumu kok selehake ngendi coba dieling-eling!” aloke pak Dirjo.
“Nggih wonten mriki pak, panggenane wadhah sepatu,” wangsulane Gandung.
Nalika kabeh isih padha bingung nggoleki sepatune Gandung. Dumadakan Gandung mbengok seru banget.
“Pak niki sepatune kula!”
Kabeh padha kaget campur anyel ngawasaken Gandung kaya lagi mbukak tas. Jebule sepatune Gandung ana njero tas. Kabeh-kabeh padha nyalahake Gendung sing lalenan.
Sawise ngrungokake cerita ing ndhuwur, coba wangsulana pitakon ing ngisor iki !
Tulisen ngendidakane Pak Dirjo naliko takon sepaute Gandung !
Wanehana sran utawa komentar ing gambar ngisor iki !
Kabupatèn Pohuwato iku kabupatèn ing Propinsi Gorontalo, kutha Marisa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Pohuwato ketata jroning 7 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pohuwato&oldid=1102226"	Kategori: GorontaloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 22 Oktober 2016.
Mliwis iku arane jeneng manuk kang urip ing panggon banyu. Mliwis duwéni sirah sing wernane kuning pucet, semono uga gulu lan bageyan awak ngisoré. mliwis iku jinis kéwan sing senengane nglumpuk. Mliwis urip ana ing banyu kang tawar sing biyasane akèh wit-witane. Menawa gawé susuh, biyasane mliwis gunakake susuh tilas manuk liyane. Yèn ngendhog, mliwis bisa ngetokake nganti 6-12 endhog.
Mliwis utawa Lesser Wishtling Duck iki isa uga dijipuk dagingé. Miturut data taun (2006), cacahe mliwis ing Danau Mahakam Kalimantan Wétan (2004) kurang luwih 120.000-165.000 mliwis 95%-é utawa 114.000 – 156.000 dipasaraké ing Banjarmasin.
Kéwan iki durung akèh ditemokaké mupangaté. Ing Indonésia ana 15 werna Mliwis, loro ing antarané wis
mliwis kalebu kéwan sing dilindhungi, saengga dijaga kanthi apik, nanging ing Indonésia, kéwan iki durung kalebu kéwan liar sing dilindhungi.[2]
IUCN {{{IUCN_Year}}}.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mliwis&oldid=1078137"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanKewanManukKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 3 Sèptèmber 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.14, 14 Maret 2013.
kabeh kasenengan sauntoro – sakwise kuwi kabeh dicemplungno ning neroko, lan neroko kuwi saelek-eleke panggonan!”
LHA MBEK SI ………….. IKU ASALE BANYU BUMI SAP PITU
TAK RAJAH KALA CAKRA DINO PITU PANUTANKU NABI PITU NABIKU
diwarnaniRimbu Jawa di Ismail Kala serat kab?h bakal sing Asia Abu sawetara dhial?k: Jawa dh?w? wis basa saka tinimbang ya utawa dh?w?k? a reiterate have you urut ?lingana (Kaca ngisor aktif link dh?w?k? (kagandh?
sing Panjenengan paling ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi
nanging nggawe suara lan uga bisa digawe teleponan.Video chat yaiku pada kaya telepon biasane nanging ing video call iki katon rupane.Ing BBM uwong uga bisa ngunggah foto kanggo didadiake foto profil
BBM iku nduweni aeh manfaat. salah sijine isa chat karo konco sing lokasine adoh saa kita, uga isa nyambung silahturahmi maring anca sing
ING PUCUK RAMBUTE SI…(NAMA DIA). LUWIH SI…(NAMA
DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU
jn (01:09:09) : mosok pemaine inter homo homo to??
apase (01:12:40) : InterMERDA kan gudange homo….Balotelli kon pindah Milan wae 😎
adjiwae (02:12:07) : Sak karepmu sing arep nulis kepiye! Sing penting ora nggowo
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Maluku Utara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Maluku_Utara&oldid=828244"	Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 14 Maret 2013.
TERNYATA TANGIS ITU INDAH | BEDI
MAAF SUDAH PINDAH KE LAIN HATI ^^ | Warung Kopi Omcan
2004-2005 | 2006 | 2007-I 2007-II | 2008-I 2008-II | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015
Dhiskusi bab basa (arsip) | Dhiskusi Papat Limpad | Wikipedia:Dhiskusi Papat Limpad 2012
borgx mènèhi komentar ing id: bab kaca utama iki sawisé tak-takoni idhepé bab perkara iki.
pesan) 23:39, 31 Desember 2006 (UTC)
Wow! apik banget tampilane, taun anyar tampilan anyar, selamet Slamet Serayu 00:41, 3 Januari 2007 (UTC)
Dadi katonané dhèwèké luwih seneng pilihan nomor 1. Meursault2004ngobrol 09:22, 1 Januari 2007 (UTC)
Dadi piyé? aku isih bingung mikirké wernané. nuwun sèwu, suwé ora katon. sugeng warsa énggal sadaya mawon.... angrembugan05:04, 2 Januari 2007 (UTC)
Padha-padha sugeng warsa énggal! Ora apa-apa mung prei pirang dina waé. Aku nèk prei sok-sokan nganti pirang sasi :-) Werna nèk arep ijo ora apa-apa, nging rada luwih enom. Dadi contoné light green utawa spring green ing tabèl ing kaca iki. Banjur tulisané wernané ora putih nanging ireng. Tak-kira luwih manis lan luwih énak dipandheng :-) Meursault2004ngobrol 05:42, 2 Januari 2007 (UTC)
piyé yèn ngéné iki? tulisan jawané (durung dak-ganti amarga durung sempat, yèn arep diganti gak papa) dipisah ing dhuwur, kanggo nanggulangi yèn ana sing isih nganggo IE lawas (maklum aku dhéwé luwih asring nganggo mozila) angrembugan07:04, 2 Januari 2007 (UTC)
Wis apik tak-kira. Nanging apa tulisan Jawané ora isa diwèhi werna latar putih kaya Gambar:Sugeng Rawuh.png? Soalé ing IE isih katon ana werna abu-abu. Aku ya luwih seneng nganggo Mozilla Firefox, nanging ing kantor kudu nganggo IE :-( Terus tak-kira kothak "Sugeng Rawuh" wernané luwih apik sing alternatif nomor 1. Ya wis lah mas dilansir waé, wis tanggal 2 Januari soalé :-) Meursault2004ngobrol 09:16, 2 Januari 2007 (UTC)
Unine Aksara Jawa ing Kaca Utama[besut sumber]
Mmm... nuwun sewu pingin takon. Apa tulisan aksara Jawa ing dhuwuring kaca utama kuwi wus pener unine? Yen dakwaca (yen ora salah) munine; "Su-geng ra-wuh pa-ra pa-mir-seng wi-ki-pe-dhi-yah ja-wi!" . Miturutku, menawa nganggo basa krama inggil, kudune unine mangkene; "Su-geng ra-wuh pa-ra pa-mir-sa wi-ki-pe-dhi-yah ja-wi!"
Lan ing kaca nyoba, mas anggoro nulis aksara kasebut muni; "Su-geng ra-wuh ing wi-ki-pe-dhi-yah ja-wi!" Luwih prasaja. Ananging marga iki basa krama alus, kudune dipepaki nganggo tembung wonten. Dadi pepake mangkene; "Su-geng ra-wuh won-ten ing wi-ki-pe-dhi-yah ja-wi!"
amborong kersa. kunthing 20:46, 1 Januari 2007 (UTC)
katoné pancèn kaya ngono, mengko dak-owahi (nunggu tekan ngomah sik, ki, komputer kantor durung dipasang kanthi bener font-né). prakara pamirsèng iku sakjané bener amarga nganggo sandhi (upamané: ana + ing = anèng), mung saiki pancèn ora jamak kanggo pocapan padinan. anggoro 05:04, 2 Januari 2007 (UTC)
Mbiyèn pancèn aku nganggo sandi soalé papané kurang gedhé :-) Tak-kira apik yèn diwènèhi tembung 'wonten'. Meursault2004ngobrol 05:47, 2 Januari 2007 (UTC)
Sakjane iki mung ngganjel sethithik wae. Miturut ejaan baku, panulisan tembung Wikipidia kudune katulis Wikipediya, (nganggo aksara y) soale iku kalebu mandaswara kang ana ing tembung lingga. Conto liyane,
lembaga, panulisan kasebut ora perlu diowahi. Sepurane aku nulis iki, mung saderma ngetokake uneg-uneg.. wis
Kaca Utama wis diganti, prakara aksara jawané sesuk dakgantiné. sawetara iki dhisik. matur nuwun kanggo Mas Revi lan Kunthing. anggoro 11:12, 2 Januari 2007 (UTC)
Padha-padha, matur nuwun wis nguthak-athik ... Wis katon apik karo wis tak-tulisi kabar ing Portal komunitas. Banjur putriné profésor Ras ya wis tak-kandhani yèn ramané dadi artikel pinilih :-) Meursault2004ngobrol 14:28, 2 Januari 2007 (UTC)
Wah, basa landa ngono, gak mudheng aku :) matur nuwun wara-warané. angrembugan06:14, 4 Januari 2007 (UTC)
Aku ora mudheng piyé carané nggulawentah Artikel lan gambar pilihan ing Kaca Utama. Nèk manut nang id, katoné isih angèl amarga durung seramé kuwi. ana usulan? angrembugan06:14, 4 Januari 2007 (UTC)
Carané nggawé jadwal ing kaca iki lan iku. Saiki digawé sasasi pisan waé dhisik ya. Mengko yèn komunitasé wis gedhé bisa saminggu pisan apa piyé. Meursault2004ngobrol 19:06, 4 Januari 2007 (UTC)
Bos, yèn syarat2 artikel pilihan ki jané piyé? hla wong komunitas kéné isih durung reja kaya ing id. angrembugan04:25, 10 Januari 2007 (UTC)
Nggawé waé daftar. Mengko nèk uwis bisa dirembug. Ya golèk waé artikel sing rada dawa tur apik lan ora kontroversial. Yen upama durung ana artikel tartemtu mengko aku bisa nulungi nggawèkaké lha terus mengko dibenakaké ramé-ramé. Meursault2004ngobrol 18:35, 11 Januari 2007 (UTC)
Piyé ki wis mèh sasi Fébruari? Meursault2004ngobrol 10:00, 24 Januari 2007 (UTC)
nyuwung agunging pangaksami, rada akèh gawéyan kanggo pangupa jiwa. sawisé nonton kaca-kaca sing dawa, aku dadi isin, jebul aku mung isané gawé naskah rintisan :) aku ngusulké 2. piyè? anggoro 13:41, 24 Januari 2007 (UTC)
Wah sing diusulaké kok loro-loroné artikelku :-) ... Tak-kira padha waé. Nanging Kidung Sundha durung akèh gambaré. Yakné bisa tak-golèkaké gambar dhisik karo artikel loro-loroné bisa di-copy-edit. Meursault2004ngobrol 19:05, 24 Januari 2007 (UTC)
Yèn gambar pilihan iki kepriyé? Meursault2004ngobrol 19:38, 26 Januari 2007 (UTC)
aku sarujuk. iki ya wis naté dadi gambar pilihan nang id. angrembugan08:32, 30 Januari 2007 (UTC)
wis tak update. yen ana sing salah benerake wae. iki rada kesusu nggawene. ang 08:03, 1 Februari 2007 (UTC)
Suwun mas! Meursault2004ngobrol 08:43, 1 Februari 2007 (UTC)
Meursault2004ngobrol 14:42, 17 Januari 2007 (UTC)
Sasampunipun Indonesia merdika, kaum ningrat sampun boten aktif malih. Masyarakat Indonesia malih dados demokkrasi, pramila basa dhaerah, antawisipun nasa Jawi inggih radi ewah. Kathah priyantun ingkang boten ngginakaken basa krama. Basa ngoko langkung populer. Pramila saenipun ing wikipedia jawa punika ngangge basa ngoko kemawon. Punika manawi katha ingkng nyarujuki.
Katrangan tanpa tapak asta iki tinulis déning 125.161.2.12 ing 14:57, 31 Januari 2007 ing kaca Kothak wedhi.
Mboten wonten ingkang nglarang menawi kersa nyerat mawi basa ngoko. Nanging mboten lepat menawi para pamirsa ugi saged sekedhik-sekedhik sinau basa krama. Artikel ingkang kaserat mawi basa krama mboten patiya kathah. Mugi mriksani kaca puniki. Meursault2004ngobrol 15:42, 31 Januari 2007 (UTC)
Sakjane aku pribadi luwih seneng nganggo basa ngoko. Ananging pratelan iki dudu amarga ilange ningrat kaganti dening democrazy, tapi amarga aku wus ora pati nguwasani maneh basa krama alus kanthi becik ^_^ Uga mungkin amarga aku urip ing Jawa Timur (Malang) kang basane rada kasar yen katandhingake karo Jawa Tengahan. Yen miturut panemuku, ideal-e pancene ana rong versi kaya kang kapacak ing kaca utama, yakuwi versi krama lan versi ngoko. Iki penting amarga, saora-orane, ing jagad iki isih ana literatur abasa Jawa kang katulis nganggo basa krama. Yen kabeh artikel katulis nganggo basa ngoko, suwening suwe basa krama rak bakal cures? Eman-eman banget yen basa kang kebak filsafat kuwi ilang saka jagat iki. Sukur-sukur yenta basa krama kuwi bisa dikanggokake maneh ing
ndherek usul, saget ta? Kula sarujuk menawi saget dipun bedakaken kaca minika, kaca kangga basa jawi ngoko, krama madya kalian krama inggil, amargi tasih kathah rencang-rencang ingkang migunaaken tiga-taganipun. Kula piyampak sampun manggen wonten Eropa 8 tahun, nanging menawi wonten wekdhal kepethuk kalih tiyang jawi, kula tansah nyobi migunaaken. Kangge kula, basa jawi krama inggil perlu sanget mergi, kalian baba biying kula tansah nggange basa krama inggil. Senajan kula tiyang asli dusun angel toya, naging kula nganggep basa krama inggil dados warisan ingang kedah dipun uri-uri. Kangge kula, demokrasi kok gumantung kaliyan tiyangipun. Menawi kita dados tiyang demokrat, kulo kinten kok kita tasih ugi saget ngangge basa krama. Basa krama niku kangge kula gadha rerasa "poetique", nuwun sewu kulo ngangge basa asing. 193.72.34.216 16:31, 12 Februari 2007 (UTC) Budi Tjahjono (Jenewa - Swiss)
He iki dudu mas Budi sing tau manggon neng Paris kae? Meursault2004ngobrol 14:04, 13 Februari 2007 (UTC)
Sugeng ngeraya'ake Dina Raya Imlek, mugi-mugi tambah sejahtera, sehat lan semangat, Slamet Serayu 02:49, 19 Februari 2007 (UTC)
Padha-padha, amin-amin. Sok sapaa sing lair ing taun babi iki muga2 akeh rejekine!. Meursault2004ngobrol 07:56, 19 Februari 2007 (UTC)
Selamat kanggo mas Anggoro, saiki dadi Birokrat, muga-muga jv: dadi tambah maju, Slamet Serayu 08:28, 19 Februari 2007 (UTC)
matur nuwun. anèh rasané éntuk ucapan "slamet" seka pak "slamet" he he he he...ang 09:49, 20 Februari 2007 (UTC)
Katur dumateng poro pamiarso bilih PURWOREJO ukorone kedah mekaten sanes purwareja.......... kleru paklik ukoro puniko kangge tumrape ing kukuban Banyumas... puniko wonten salah satunggaling daerah naminipun PURWAREJA. Mekaten atur paduko nuwun...........!!!,,,
(atur punika kapindhakaen saking Dhiskusi Wikipedia:Penyangkalan umum dipun tulis déning Panganggo:Amat Muchlas wonten ing wanci 10:05, 27 Februari 2007)
Matur suwun pamrayoginipun. Prakawis punika saged panjenengan pirsani wonten ing Wikipedia:Paugeran maringi nami artikel. paugeran punika dipun agem kanthi adhedhasar ejaan basa jawi ingkang mendhet saking aksara carakan. suwun. ang 03:28, 28 Februari 2007 (UTC)
Aku asli jogja sing merantau ono paran kepingin software hanacaraka nyuwun tulung informasinipun kirim
Meursault2004ngobrol 00:59, 14 Maret 2007 (UTC)
yèn sing rada prasaja, panjenengan bisa ngundhuh font hanacaraka ing http://hanacaraka.fateback.com ang 03:44, 21 Maret 2007 (UTC)
Kiblat boso jowo ora mung neng solo karo yogja[besut sumber]
Boso Jowo iku mestinya ora mung boso logat Solo karo yogja nek gelem nliti boso neng Jawa Timur, Jawa Tengah lan Yogyakarta logat lan kebiasaan masyarkat neng daerah kuwi okeh banget, iku iso disawang soko boso sambedinane lan kabudayan, aku iso contohke penganten jowo model solo/yogya lan model pesisir
kebiasaan kuwi dianggep ora makili salah sijine khasanah budaya jowo wong pesisiran Jowo dianggep ora nduwe toto kromo kebiasaan kibiasaan adat Jowo seng ono Solo karo Yogya. Contoh liyane bab wayang purwo nek pakem solo anake werkudoro iku mung loro yaiku gatotkoco karo antorejo tapi nek pakem yogya anake werkudoro iku telu yaiku gatotkoco, antorejo lan antoseno nek pakem banyumasan bagong anake semar iku jene nge bawor. Soko uraian mau iso disimpulke nek boso lan kabudayan jowo iku oro mung soko solo/yogya tapi ugo soko daeah liyo nebg daerah seng gunake boso jowo. Maturnuwun203.130.243.181 02:16, 21 Maret 2007 (UTC)(pindhahan seka Pitulung:Penyuntingan)
matur nuwun pangudarasané. mbok menawa panjenengan bisa mirsani uga apa sing kedadèn marang basa liya. Basa Melayu iku uga akèh logaté, nanging sing dijupuk uga mung siji. basa melayu liyané kaaruh dhialèk. basa inggris uga mangkono. logaté manèka warna. saiki yèn nitik ukara sing panjenengan anggo iki, dhialèk ngendi? tak pikir isih padha waé. prabedan ora akèh. nèk prakara panulisan, kuwi pancèn wis ana angger-anggeré lan disarujuki déning 3 provinsi (jawa tengah, jawa timur, diy). ing wikipedia, panjenengan mbok menawa wis tekan Banyumasan
prakara adat sing dianggep ora nduwé tata krama, tak pikir iku panemu sing ora baku. aku dhéwé wong kedhu, nanging ora nganggep yèn wong ora bisa basa iku ora sopan. suwun
béda yèn di karo Fuck. upama kanggo narik kawigatèn, katoné akèh-akèhé anonim. piyè yèn dibusak waé? ang 13:33, 21 Maret 2007 (UTC)
Iya tak-kira luwih pantes dilebokaké ing Wiktionary. Kepriyé waé pisuhan uga bagéyan saka basa. Nanging aku ya gumun kok kaca iki populèr banget sih ;-) Meursault2004ngobrol 16:10, 21 Maret 2007 (UTC)
Aku dadi ngguyu dhewe maca masalah pisuhan iki, aku setuju yen dikumpulke neng Wiktionary, luwih pas. Definisi pisuhane ora apa-apa tetep neng jv: ning daftar tembunge neng WiktionarySlamet Serayu 07:47, 22 Maret 2007 (UTC)
nyuwun sèwu, kesuwèn ora ol, maklum lagi deadline nang kantor. aku manut pak slamet waé, menko tak coba nambahi. ang 06:48, 28 Maret 2007 (UTC)
TXiKiBoT iki didadekaké bot waé ya supaya ora ngebak-ngebaki kaca Owah-owahan. Meursault2004ngobrol 01:10, 28 Maret 2007 (UTC)
Aku sarujuk. ang 07:56, 28 Maret 2007 (UTC)
wus kaleksanan. ang 10:33, 28 Maret 2007 (UTC)
Wah artikel lan gambar pilihané apa ya sasi iki? Meursault2004ngobrol 11:59, 1 April 2007 (UTC)
aku isih usul padha wingi, kidung sundha.ang 14:18, 1 April 2007 (UTC)
Apa wae aku manut, Slamet Serayu 03:36, 2 April 2007 (UTC)
Ya wis, Kidung Sundha, nek ngono. Meursault2004ngobrol 14:59, 2 April 2007 (UTC)
Gandhèng ora ana sing ngusulaké gambar pilihan, aku nyomot gambar arah.jpg kanggo Gambar Pilihan.
Katoné iki dadi gawéyan sing tansah dilalèkaké. wulan iki apa? aku usul Ensiklopedhi. nèk gambar aku durung golèk.
Iya aku sarujuk! Meursault2004ngobrol 02:43, 1 Mei 2007 (UTC)
Digawé daftar kepriyé kanggo sasi-sasi ngarep. Wis tak-leboni siji ing sasi Oktober amarga ana Dina Riyadi Lebaran. Nanging artikel bab Asmaaulhusna iki isih perlu dibenakaké. Meursault2004ngobrol 21:07, 14 Mei 2007 (UTC)
Juni 2007 - Kakawin Sutasoma (supaya padha karo id:)
Agustus 2007 - Indonesia yen ana sakjane artikel kaya iki
September 2007 - Aksara Jawa (ang:tanggal 8 September iku pèngetan dina aksara]]
Mengko tak coba nerjemahaké. artikel Asmaaulhusna iki rada angèl diterjemahaké. ang 13:01, 15 Mei 2007 (UTC)
Mengko aksara Jawa uga tak-coba tak-benakaké. Isiné isih sithik lan ora ana referensiné. Gambaré uga arep tak-gantiné ya karo gambar sing luwih apik. Meursault2004ngobrol 09:58, 19 Mei 2007 (UTC)
Yèn gambar pilihan kepriyé kepénaké? Aku durung nduwé usul Meursault2004ngobrol 17:55, 20 Mei 2007 (UTC)
Piye yo saumpamané ning kaca utama diparingi Warta, supaya ora monoton. Wic2020 04:56, 29 Mei 2007 (UTC)
Sakjane apik mas ning aku kewatir ora keurus/jarang keisi merga esih miskin warga, yen ngarepake pengurus uga radha angel sebab pengurus sing nduwe wektu senggang paling akeh ya aku ning aku kurang paham basa Jawa standar uga krama, seliyane iku yen ana hubungane karo masalah teknis aku angkat tangan, mulane spesialisasiku neng jv: mung mbuka "pranala abang" lan ngisi sithik-sithik utamane sing ora merlo'ake penggunaan basa Jawa sing njlimet. Mas Wic keto'e tertarik banget, mangga wae yen pengin nangani hal Warta kuwi, aku yakin kabeh mesthi padha setuju, uga aku seneng banget mas Wic saiki radha sering mampir neng kene, Slamet Serayu 05:23, 29 Mei 2007 (UTC)
iya, aku waé sing mung ngurusi "dina iki ing sejarah" asring kelalèn. ning yèn ana ya panc`´n mathuk tenan. ang 05:57, 29 Mei 2007 (UTC)
Ha..ha..ha.. karo bot mas uga wayang lan sastra Jawa, ora apa-apa mas, iki kan kanggo sambilan, sambilan latihan nulis uga sambilan nambah pengetahuan tinimbang maca brita, politik sing kisruh, ekonomi sing amburadul, mending ngisi jv: Slamet Serayu 06:06, 29 Mei 2007 (UTC)
Ora usah kerep-kerep kan ya bisa. Meursault2004ngobrol 11:11, 29 Mei 2007 (UTC)
Nah kae mas Wic, wis entuk lampu ijo sepakat, mengko aku melu ngrewangi ngisi Slamet Serayu 02:13, 30
Wetan, kesuwun, Slamet Serayu 04:12, 13 Juni 2007 (UTC)
aku sarujuk yèn mas wic2000 dadi pengurus. ning yèn prakara Brion Vibber, dak pikir ora apa-apa yèn isih tetep amarga dhèwèké iku developer. saupama ana apa-apa sing ana gegandhèngané karo software bisa dijaluki tulung. ang 04:16, 14 Juni 2007 (UTC)
Piyé ki wis padha sarujuk? Nuwun séwu ... aku wis suwé ora nuwèni jv: Meursault2004ngobrol 21:35, 1 Juli 2007 (UTC)
Aku salah siji warga sing peduli (wacanen: prihatin)
kanthi apik/baku. Liwat serat iki aku nyuwun (pirsa) artikel sing
tembang jawa kususe puisi kangge manten jawi. Seumpama manten melayu (ing malaysia) taksih nglestareaken pantun melayu saben upacara mantenan. Boten salah seumpami kawula mudha kita dipun dipunkenalaken dhateng puisi/pantun/serat-serat jawi. Cekap semanten. Salam kenal lan matur nuwun. Jasmin 11:16, 13 Juni 2007 (UTC)
Matur suwun marang pramayoga panjenengan. kita, ing wikipédia iki, nyoba supaya budaya jawa ora ilang ing bebrayan agung. prakara puisi kanggo mantèn jawa, aku dhéwé malah ora ngerti. mbok menawa ana para wikipediawan sing mangertèni. ing panggonanku (magelang), akèh2é wong mantènan nembangé mung asmarandana sing dijupuk seka wulangrèh:
Jeffrey Slayter | Ing kuantum Business Uwal
Ing kuantum Business Uwal punika kanggo sedaya wiraswasta, Consultants, Pelatih, Business Profesional, utawa sapa bae sing kepengin dadi dhewe pimpinan sedino. Yen sing sampeyan, banjur Uwal kuantum Business iku sawijining kesempatan sing bisa ing bisnis tinimbang mung kang ing bisnis.
Tembung kuantum dipunpilih amarga iku dhasar bangunan-pamblokiran kanggo pangerten, njlentrehke lan nggarap alam hukum ing tingkat paling subtle dikenal manungsa.
Ing kuantum Business Uwal, punika tingkat sabanjure mengkono bisnis, lan nggantosi Jeffrey Slayter kang temonan pendekatan kanggo mengkono bisnis, ngendi sampeyan kanggo seneng apa sing nggawe ing panggonan sing seneng.
Desain gaya urip sing pengin, lan mbangun bisnis kanggo ndhukung dhewek
Njaluk ngedongkrak serius karo implementasine anyar bisnis gagasan (Dipuntedahaken liwat karo tumindak punika sisih paling angel saka nampa gol!)
Pakaryan produk / layanan profitably, lan ing cara sing netepake kapercayan ing panggonan pasar, lan Posisi panjenengan minangka sumber lan panguwasa ing tartamtu pasar
Netepake lan narik kawigaten luwih saka becik pelanggan lan klien
Dina # 2 - Business Skills kanggo Umur Anyar
Sajrone Day 2 Uwal saka kuantum Business, , sampeyan bakal sinau persis carane:
Ngerti apa nimbulaké sampeyan lan wong liya kanggo njupuk tindakan, lan ngenali apa bisa nyekeli kowe bali saka sukses
Mbusak alangan pribadhi lan bisnis sing ing cara sing ngasilaken kasugihan sing pengin
Cetha desain lan ngatur tartamtu marketing plans kanggo bisnis sing nengsemake klien hak
ing pasar Panjenengan, minangka pakar lan wibawa ing subyek prakara, supaya sampeyan dadi Highly mbayar Go-kanggo wong ing industri Panjenengan.
Nganggo paling nglereni pinggiran Sastranegara media sosial kasedhiya kanggo bisnis
Lan minangka bonus, sampeyan bakal entuk akses menyang bandha kawruh, piwulang, pengalaman, pemahaman, lan panemon paling anyar saka apa dianggo ing marketing dina iki.
Dina # 3 - Njongko Panjenengan Business Kurban
Sajrone Day 3 Uwal saka kuantum Business, , sampeyan bakal sinau persis carane:
Berkembang otomatis dalan kanggo monetization kanggo produk utawa layanan, supaya sampeyan bisa entuk dhuwit ing tangan-mati cara.
Desain lan ngleksanakake online marketing netes sistem sing didadekake siji karo dalan kanggo monetization (menang infrastruktur)
Aplikasi produk / layanan packaging lan Atas prinsip ngoptimalake loro ndhuwur-baris lan ngisor-line bisnis revenue.
Netepake Strategic Kesempatan Joint Venture kanggo pengaruh ing expertise lan klien dhasar saka jaringan bisnis liyane, skala bathi lan impact.
Sajrone Day 4 Uwal saka kuantum Business, kowe bakal:
Netepake customer / klien sesambetan Sastranegara dibutuhake kanggo berkembang lan nyegah gedhe mbaleni customer basa, supaya sampeyan bisa ngamanake mangsa revenue lepen (bankable)
Gain kaweruh menyang ngendi paling nglampahi wektu ing bisnis, lan apa bisnis aktivitas sing saestu mbuang wektu, gaweyan lan energi.
Simpen dhewe taun boroske nyoba lan kesalahan karo wektu-nyimpen dalan peta, supaya sampeyan bisa njaluk ahead saka kompetisi, lan tinggal ahead.
Mriksa-Ing ing kabeh tumindak sing njupuk saiki ing bisnis kanggo mesthekake sing tetep ing cepet-trek.
Akses Deep 'Nang' Informasi ing Essentials of mlaku sing
nelusuri ...), duwe bathi outsourcing, lan meh kabeh liya sampeyan kudu ngerti (sing paling klalen!) minangka pemilik bisnis utawa hebat ing dina pasar.
Nanging paling Jahwéh, sampeyan kanggo pungkasanipun kagungane global (Australia, Asia, AS lan Eropah) klompok dipercaya bisnis profesional saka kabeh tepak, sing uga nuduhake passion kanggo akeh minangka minangka cepet bisa ing bisnis, kanggo ndhukung lifestyle sing padha arep.
Kanggo njaluk aran kanggo apa Urut saka bisnis lan urip nyebabake sampeyan bisa njaluk sawise
miwiti-munggah hebat, CEO, Pendhiri, General Manager lan M&A eksekutif. Perusahaan pisanan kang didegaké minangka 31 taun-lawas CEO ana SoftStyle, lan ditempelake lunak perusahaan, kang didol limang taun mengko kanggo Phoenix Teknologi, ngendi kang melu ing njupuk sing perusahaan umum. Dheweke uga ngedegake oDesk, donya online paling gedhe freelance pasar, kono ana sing pisanan CEO.
Sawise dadi founding Papan Anggota Intacct, kang mengko dadi VP Sales kanggo mbangun saluran sing dodolan kanggo maya basis lunak ERP. Minangka CEO RealChip, sing semiconductor miwiti-munggah perusahaan, panjenengané duwé tanggung jawab kanggo kasil ngirimke-pinggiran leading Kripik komunikasi kanggo telu paling gedhé perusahaan infrastruktur internet ing donya.
In total, sampun wungu liwat $50 yuta ing pendanaan VC kangge miwiti-munggah perusahaan. Pengalaman bisnis internasional kang kalebu tim ngatur engineering remot ing India, Rusia, lan UK, uga bangunan lan ngatur organisasi penjualan ing sedaya donya liwat 300 wong, ngendi kang diwiwiti dening wong mbukak kantor ing Jepang, Taiwan, lan Korea. Iku saiki VP saka
umum sing pimpinan teknologi ing solusi semikonduktor dhuwur kinerja. Sadurunge founding kang kawitan perusahaan, piyambakipun dados konsultan manajemen porsi minangka pokok ing Grant Thornton lan pemimpin ing Accenture. Pak. Slayter ngemu loro bachelors lan Master derajat ing engineering saka Universitas Michigan.
Boten kados sembarang acara liyane aku wis dirawuhi, Jeffrey kang kuantum Business Uwal wis kasedhiya kula karo pengalaman kawitan mripat menyang bisnis lan urip. Aku saiki kaparingan kasektèn saka aku wis tau wis sadurunge. Aku Highly nyaranake kanggo maksud apa bisnis nduweni ingkang looking kanggo tuwuh bisnis sing saka jantung centered papan.”
Salah siji saka pengalaman paling apik tenan gesang kawula – cara Jeffrey mulang iku ngluwihi logika-ana ora perlu kanggo 'sinau’ lan 'elinga’ – Aku malmpah adoh gadhah kawicaksanan Integrasi carane kanggo aplikasi workshop iki kanggo
apik kanggo atine, awak & roh ing mundur Fantastic. Iki acara mulang sampeyan carane mbangun bisnis mengkono apa sing tresna nalika kang ing lokasi apik tenan Bali. Apa sampeyan Aja kene. "
Sing apik orasah digathuk-gathukne karo kaya ngono kui pak, jarena marahi kon DL nama-nama Islami, jupuk ko kono wae sing ana
taunya bohong!!!!Diancukan kabeh, pejabat bejat!!!!!BalasHapusBalasanAnonim9 Mei 2013 10.16Yoiki negoromu...petinggine diancuk....!!! Sing diurusi weteng ambek 'manuk'
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sula,_Møre_og_Romsdal&oldid=875481"	Kategori: Dhaptar desa ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.59, 16 Novèmber 2013.
– Ping lima arannipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong.
ing dalem sadina, wus resik nir apa-apa, marmaning wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang teda.
nora nglegawa,Sangsayarda deniro cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah,saya elok alangka longkanganipun,Si wasis waskitha ngalah,Ngalingi marang si
Urip sepisan rusak,Nora mulur nalare ting saluwir,Kadi ta guwa kang sirung,Sinerang ing maruta,Gumarenggeng anggerengAnggung gumrunggung,Pindha padhane si mudha,
Kikisane mung sapala,Palayune ngendelken yayah wibi,Bangkit tur bangsaning luhur,Lha iya ingkang rama,Balik sira sarawungan bae durungMring atining tata krama,Nggon anggon
sejati.14)Sejatine kang mangkana,Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming ngasuwung,Tan karem karameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus,Mulih mula mulanira,Mulane wong anom sami.
pramila ingkang badhe ngersaaken komplitipun serat Wedhatama (terdiri 100 pupuh) sumonggo katuraken pinarak wonten lesehan kawula: ALI BABASecara semantik, Serat Wedhatama
priyanggaNora nganggo paparah lamung anglingLumuh ingaran baliluUger guru alemanNanging janma ingkang wus
manisSi pengung ora nglegewaSangsayarda denira cacariwisNgandhar-andhar angendhukurKandhane nora kaprahSaya elok alangka longkanganipunSi wasis waskitha ngalahNgalingi marang si
begitulahUripe sapisan rusakNora mulur nalare ting saluwirKadi ta guwa kang sirungSinerang ing marutaGumarenggeng anggereng anggung gumrunggungPindha padhane si mudhaPrandene paksa
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Flash Gordon
wis dilakoni kanggo liwat sepuluh taun. Iku soko sing bisa nggawe prabédan amba nèng piyantun kang gesang ngalami luwih tentrem, harmoni lan turah mbrawah.
Yen wis dirawuhi Pendhaftaran language, sampeyan bisa wis diwiwiti ing 30 dina semedi tantangan. Iki video bakal ndhukung sapa apa sing anyar utawa ngalami ing semedi. Aku wis mirengke akeh beda versi saka semedi CDs lan aku wis ketemu iki dadi apik banget. Kadang iku migunani kanggo pindhah karo semedi ing dipandu lan kadhangkala musik aku suggest loro.
bergerak ke pelataran Masjid Agung Kauman, menyusul dua gamelan pusaka kraton – Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogo
Reading Naruto chapter 494 | Warung Kopi Omcan
teniwoha?)) ya iku akiran utawa tembung cekak ing tata basa Jepang sing digandheng karo tembung aran, tembung kriya, tembung sipat, utawa ukara. Maknane bisa punjul saka siji, bisa nuduhake rasa, wektu, lan sapanunggalane.
Ortografi lan diksi[besut | besut sumber]
Ing jaman saiki, partikel ing basa Jepang biasa ditulis nganggo aksara hiragana masiya isih ana sing nggawe aksara kanji. Carane maca padha kaya maca tetembungan ing basa Jepang, kejaba partikel wa, e, lan o sing ditulis
Terjemahan: "bubar, mesthi, kebak (akeh)"
bakari ka[besut | besut sumber]
sae ("tapi uga") berarti nuduhake bab sing ora biasa utawa dumadakan.
Sofu bakari ka, sōsofu sae ikite iru.
bakashi[besut | besut sumber]
dake[besut | besut sumber]
Terjemahan: mung, thok; watesan (wektu).
da no[besut | besut sumber]
Terjemahan: "lan, kaya, kayata".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Partikel_ing_basa_
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-Polinesia kayata pribumi Wikipedia tau wondering
panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan
Bener mas.... iso di gawe nang Epson 290ku... Suwun yoo... nek enek maneh mbok sing nggo
@Kang Arif : soale ndik Senduro
Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?	Ing transposh.org wordpress plugin pertunjukan lan dhukungan SiteNgarep
Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang? Bisa 10, 2013 dening nawakake 40 Komentar Padha ora pindhah adoh banget, monggo nonton video iki utawa maca pandhuan ing ngisor iki.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: Ke versi lengkap, suntingan, nerbitaké, video, wordpress.orgKomentar
Italia Real Estate ngandika	Bisa 10, 2013 ing 5:37 am	Aku wis dicenthang kothak "ngidini upgrade Ke versi lengkap" ing setelan nanging ora bisa ndeleng lokasi aku Priksa kanggo nginggilaken lan nindakake upgrade ing,
nawakake ngandika	Bisa 10, 2013 ing 7:22 am	Ing sidemenu wordpress, ana “Dashboard” ngiring dening “nganyari”
Italia Real Estate ngandika	Bisa 10, 2013 ing 8:26 am	thanks, sing katon kaya sampun makarya.
Chris ngandika	Bisa 23, 2013 ing 7:08 am	iki bakal mlaku yen aku nggunakake situs multi?
Aku wis diklik sing nganyari ing salah siji situs nanging ora nuduhake kanthi sandi admin jaringan?
nawakake ngandika	Bisa 24, 2013 ing 7:50 ing	Apa ora nyoba iku, ngirim bisa.
ngandika	Bisa 24, 2013 ing 10:00 ing	Supaya, Yagene sing nganyari aku iya, mateni panji ing Panggonan pisanan?
Aku ora njaluk iku. Kenging punapa aku kudu ngundhuh plugin saka situs web saiki, kang mestine bisa saka gudang wordpress?
Coudl sampeyan njawab kok sampeyan mekso wong menyang iki?
nawakake ngandika	Bisa 26, 2013 ing 12:10 ing	Inggih, Aku suggest maca iki lan kirim sadurungé, Aku ora mekso sapa nindakake tindakan, sampeyan bisa instal punapa mawon sampeyan pengin saka ngendi tau arep.
Trent ngandika	Juni 12, 2013 ing 1:19 ing	Aku nganti ing Tutorial nanging ora weruh apa panji teka munggah… Bantuan! 🙁
Trent ngandika	Juni 12, 2013 ing 1:57 ing	Nevermind – mung ditanggulangi iku. Dadi metu sampeyan kudu bali menyang widget nyata lan pilih opsi gendera sawise nganyari. Thanks!
Muhammad ngandika	Nopember 22, 2016 ing 11:07 ing
Cyrus ngandika	Juni 27, 2013 ing 11:55 am	Woy Trent…
bali menyang widget nyata??? Nanging ing ngendi?
Aku wis diinstal ing versi terakhir saka Transposh plugin…9.3!
Aku nganti bantuan video… nanging aku ora bisa nemokake lokasi pilihan gendéra punika.
Aku'd kaya nggunakake panji wae og teks(Jeneng Basa).
Kadospundi kula saged nyetel panji minangka standar ? Ngendi pilihan hak kanggo ngeset??
nawakake ngandika	Juni 28, 2013 ing 12:08 ing	Cukup nganyari kanggo versi lengkap.
Cyrus ngandika	Juni 28, 2013 ing 2:26 am	Aku wis rampung iku! Nanging ing kaca konfigurasi saka plugin ana ora sembarang cara kanggo milih panji tinimbang “Inggris” – “russian” etc (jeneng basa).
nawakake ngandika	Juni 28, 2013 ing 10:21 am	Yen sampeyan milih widget sampeyan bisa ngganti gaya menehi, iki ora ana ing opsi plugin nanging ing khusus tampilan widget, ing Panggonan padha sampeyan bisa ngganti judul punika, etc.
Cyrus ngandika	Juni 28, 2013 ing 10:50 am	Thanks… puniko sampurna!
Frank ngandika	Agustus 13, 2013 ing 10:26 ing	Aku mung dianyari WordPress 3.6 lan antarmuka saka ing layar agensi wis diganti rampung. Nanging bab iku paling awon aku ora iso kanggo mbenerake teks samubarang teks sing wis diterjemahke. Aku nganyari Transposh kanggo versi paling anyar lan aku uga iya ing “Allow nganyarke Ke versi lengkap” kang padha bisa bener. Mangga mugi kula ngerti apa apa kanggo njaluk bantuan ing layar karya agensi (karo oranye lan ijo sethitik kothak kanggo klik :).
JavaScript kanggo ndeleng yen iki ngono, lan nyetel nolak versi ing tab majeng.
Noemi ngandika	Agustus 14, 2013 ing 12:15 am	Hello, kang instalado
nawakake ngandika	Agustus 14, 2013 ing 2:13 am	Bisa dudu bantuan kajaba sing nyedhiyani URL ngendi masalah katon
Harish ngandika	Agustus 14, 2013 ing 2:12 am	Woy Team,
nawakake ngandika	Agustus 14, 2013 ing 2:14 am	Priksa manawa sampeyan wis ngeset suwene widget gaya ing tampilan / widget submenu
Harish ngandika	Agustus 14, 2013 ing 2:17 am	Harish :
Aku melu kanggo ndeleng Flag ing sanajan sawise nganyari plugin kanggo versi Paling Anyar. Bisa bantuan kula kanggo Lengkapi puniko iku ..?
Wis telpon iku.. Sadurunge Nganyari aku dint nyumurupi selector ing widget.. Thanks Penulis… Apik tenan plugin… Thanks a lot
Saka ngandika	Agustus 17, 2013 ing 9:29 ing	Hello,
Kula website Saiki ing Ibrani (tengen ngiwa basa) lan aku kaya kanggo nambah Inggris US sarta. Masalah punika sasampunipun didownload ing plug, sandi kabeh wordpress kontrol panel dipindhah saka Ibrani kanggo Inggris, lan uga website diganti menehi tampilan (website kabeh tak didadekake siji ngiwa). Aku panicked lan diilangi ing plug ing. Aku anyar kanggo wordpress lan sakbenere, am ora cukup manawa apa aku mengkono aku iki pemikiran apa iku opsi? Aku weruh sawetara Tutorial endi basa ditambahake kabeh padha ngiwa nengen kanggo njangkepi, lan boten kedaden kanggo wong…
nawakake ngandika	Agustus 17, 2013 ing 11:09 ing	Apa kang ningali amarga Transposh wis ngganti lokal miturut basa,
Kanggo ndandani iki, please Nyetel Ibrani minangka basa gawan ing Transposh utawa mateni fitur lokal Integrasi ing setelan,
Paulus Thomson ngandika	Agustus 19, 2013 ing 2:55 am	Yagene sampeyan ngalih adoh saka WordPress gudang? Apa kowe sing backlink menyang situs iki utawa hak istimewa pilihan / mbayar?
nawakake ngandika	Agustus 19, 2013 ing 10:59 am	Dipindhah langsung amarga Aku ora dipercaya maneh iku,
Aja required, foto ora perlu, milih-metu vs. milih-ing (utawa kode metu)
Naomi ngandika	Agustus 20, 2013 ing 10:31 ing	Hello maneh, kang escrito
Njupuk sawetara dina karo iki lan aku arep edan. Por sih, wong menehi kula tangan?
Chris ngandika	September 5, 2013 ing 10:44 am	Hei,
Pisanan, matur nuwun kanggo proyek gedhe sing digawe kanggo nggawe plugin iki.
I have a request cilik : carane aku bisa nambah ing awal saben post ukara ing basa translated ?
Aku seneng nonton ngelekake supaya teks Following wis diterjemahke Google utawa Bing utawa ….
nawakake ngandika	September 5, 2013 ing 10:58 am	Hei,
Deleng ing shortcodes (ing http://trac.transposh.org) lan nggunakake not_in kode, Priksa manawa sampeyan wis aktif Translate ing gawan basa.
Chris ngandika	September 6, 2013 ing 10:12 ing	Wahou wahou ! Sing dianggo gedhe tenan !
Robert ngandika	Oktober 31, 2013 ing 10:45 ing	Aku wis nampa nganyari kanggo FULL minangka instruksi. Nanging aku ora bisa kanggo nganyari kanggo nuduhake munggah ing kabeh. Wis diklik “Allow nganyarke Ke versi lengkap” lan disimpen, nanging ora nganyari showes munggah. Duwe 0.9.3 versi. Nampa ngangkut barang lan metu, nenggo dina lan jam. Diklik lan mateni lan ing. Ora nganyari. Aku pengin panji apa! Ugo agensi maneh tumindak iku misale jek…
nawakake ngandika	Oktober 31, 2013 ing 11:05 ing	Hei,
Ana masalah ing wordpress 3.7, disababaké déning owah-owahan ing url nganyari sing ora triggering proses nganyari,
1. versi 0.9.4 bakal dirilis kanggo wordpress.org kang maneh Ngaktifake nganyari
2. kanthi manual ngundhuh file saka kene nindakake nganyari
Robert ngandika	Oktober 31, 2013 ing 11:07 ing	OK. Thanks! Panginten aku edan utawa smt! 😉
nawakake ngandika	Oktober 31, 2013 ing 11:08 ing	Sanalika bisa (kudu nindakake tes sawetara sadurunge ngeculake)
Robert ngandika	Oktober 31, 2013 ing 11:10 ing	Ok. Kelangan. Lan matur nuwun kanggo kabeh karya iki! Mbantu supaya akeh kanggo wis luwih gampang kanggo kula nerbitaké lan liyane mangertos!
Raphael ngandika	Desember 10, 2013 ing 10:06 ing	Aku iki delaying apa upgrade iki versi amarga Aku bakal ngeculke kabeh panji utawa ora kang kuwawa milih luwih basa… Apa wong gemblung aku! Minangka sing paling saka Plugins kedhaftar, Aku pracaya kita mung pengen njaluk soko gratis lan sing tansah dianggo. Aku kepenginan Adat Transposh kanggo karya gedhe lan kanggo nggawe kula kanggo mungkasi lan mikir babagan cara kang menehi maneh liyawektu.
nawakake ngandika	Desember 12, 2013 ing 6:39 am	thanks kanggo words jinis
Ninggalake a Reply Batal reply	Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani *
guru yoiku wagu tur kuru saiki bareng wis sertifikasi digugu lan ditiru tenan kanggone guru sing
full information of wayang in here..,
pengin weruh lelere, ibarat endok pengin weruh
“Minangka pembuka inggih purwakaning atur,mangga kita sedaya tansah hangonjukaken puja astawa puji Astuti,raos sukur wonten ngarsadalem Alloh S.W.T,Pangeran ingkang Mahawikan,dene kita sedaya tansah penaringan kesarasan sami saged rawuh wonten dalemipun Bapak saha Ibu Agung Laksana.
Shalawat dalah salam kita aturaken wonten ngarsanipun Nabi Agung Muhamad SAW ingkang anyebaraken rahmat saha berkah saindheging jagad raya. Kula minangka sulih salira inggih talanging basa panjenenganipun Bpk Agung Laksana angaturaken pambagya sugeng rawuh saha angaturaken panuwun ingkang tanpa upami dene panjenengan sedaya kersa anyisihaken saha hanglonggaraken wekdal tuwin penggalih,kersa rawuh wonten dalemipun Bpk Agung Laksana kanthi lega-legawaning penggalih seperlu anuhoni serat sedhahan ingkang sampun kaaturaken. Ingkang menika mugi sami dipunprayogekaken anggenipun sami lelenggahan kanthi mardawa mardikaning penggalaih dumugi paripurnaning wiwahan ing siyang menika”.
“Minangka panutuping atur,menawi anggen kula matur mingka sulih salira inggih talanging basa panjenenganipun Bapak Agung Laksana anaturaken wigatining gati kathah kekirangan,saha kalepatanipun,lumantar kula tansah
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Seri Mahabarata : Dewi Setyawati
memahaminya nggih nyuwun sewu ... Boso Jawi ...Meniko)
G : Kowe nduwe omah opo ora.....?
a : Ah.. mboten kok, sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
G : Wah malah ra ketompo....
G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?
G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murah
c : Lho kados pundi to....?
G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.
d : Waa......kok ngoten?
d : Sak jané nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon.
G: Engko kowé mung email-emailan sing lucu.......
G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar terus
e : Lho, lha kok ... ?
G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi !
f : Lho, lha kok ... ?
G : Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawé
G : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?
senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
“Menapa kula sampun edan kok mateni kakang kula piyambak. Ingkang kula pejahi menika
konco-konco karo sedulur. Mogo di paringi waras. Wong sing apik, hati ne mulio, mikir sing bening, ngomong sing bener, nolong wong susah, sedekah sing okeh dan ikhlas.
maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang soleh kumpulonoKaping papat wetengiro ingkang luweKaping limo zikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah
iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara,
Wingko utawi asring dipunsebat Wingko babat inggih punika dedhaharan tradisional khas Indonesia[1]. Wingko punika jinising kuwe ingkang didamel saking krambil lan bahan-bahan sanesipun. Wingko terkenal wonten ing pasisir ler pulau Jawa|Jawa. Kuwe punika asring disade wonten stasiun, terminal utawi toko-toko kuwe[1]. Wonten ing pulau Jawa, wingko asring damel oleh-oleh kaluwargi, mila ndadosakèn kuwe punika terkenal[1].
Wingko biyasanipun awujud bunder lan radi atos sarta biyasa dipun sajekakèn anget lan diiris alit-alit. Wingko saged disade bunder ageng utawi alit-alit lan dibungkus ngangge kertas[2]. Campuran gendis lan krambil ndadosaken rasanipun eca[2].
Wingko ingkang paling misuwur inggih punika wingko ingkang saking Semarang[2]. Punika nyebabaken kathah tiyang ngira menawi wingko punika saking Semarang[3]. Mila mekaten, sejatosipun wingko babat asalipun saking Babat, laladan alit ing Lamongan, Jawi wetan. Babat dumunung wonten ing caketing Bojonegoro, Jawa wetan[3].
Sapunika wingko punika dedhaharan terkenal ing Babat lan Semarang[4]. Wingko saged dipun temokaken wonten jalan Pandanaran, Stasiun Tawang, Stasiun Poncol lan pusat sadean Wingko Babat ing Jalan Cendrawasih[4]. Kathah wingko ingkang taksih ngginakakèn nami Tionghoa|Tionghoa[5]. Wingko babat wonten maneka warna rasa inggih punika coklat, durian, nangka lan liya-liyanè[5].
^ a b c (id)id.shvoong.com
^ a b c (id)www.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.20, 3 Januari 2017.
Kejaba wewenange penggadhuh tumrap bumi lungguhe lurah sarta perabot kelurahan tuwin bumi kang diparingake minangka dadi pensiune (pengarem-arem) para bekel kang dilereni, iku wenang penggadhuh kang kasebut ing bab 3 diparingake marang kalurahan mawa anglestareake wewenange kang padha nganggo bumi ing nalika tumindake pembangune pranatan anyar, wewenange nganggo bumi kang dienggo nalika iku, ditetepake turun temurun, sarta siji-sijine kalurahan sepira kang dadi wajibe dhewe-dhewe, dipasra¬hi amranata dhewe
angelingi pepacak kang wis utawa kang bakal ingsun dhawuhake, utawa
Pasal 5 (1) ing samangsa-mangsa ingsung kena mundhut kondur bumi sawatara bageyan kang padha diparingake marang kalurahan mawa wewenang penggadhuh, menawa bumi mau bakal diparingake marang kabudidayan tetanen iku bakal ingsun paringi wewenang ing atase bumi mau miturut pranatan bab
Kejaba tumrap lelakon kang kasebut ing bab 5, ingsun ora bakal mundhut bumikang dianggo uwong cilik kang katemtoake ing bab 3, menawa ora tumrap kaperluane ngakeh, semono iku mawa amaringi karugian kang tinam¬toake dening Pepatihingsun, sabiyantu kalayan Kanjeng Tuan Residen ing Ngayogyakarta, sawuse karembug
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Golden Hawk
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kapten Vedeo
Jul 18, 2012 @ 01:10:32 Maturnuwun mas Hilmy, kula nyuwun lilah kangge nyalin pawartosipun babagan budaya jawa = wayang = pandawa
Nov 17, 2013 @ 23:26:39 matur suwun pitedahipun mas… babakan menika.
RANGKUMAN PENGANTAR BISNIS BAB-10: ARTIKEL BAB-14
Reading Naruto chapter 495 | Warung Kopi Omcan
rerayu ” delengen padange jagad gumebyaring bumi duh adiku tansoyo endah yen siro gelem nyawang kerlap kerlip wernane sunar kasunyatan.
jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak rewangi sarono sukmo suci, tak belani kanti pecahing
teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR ateges roso samar sak durunge dulur limo lahir, MARTI ateges roso lego sak wise dulur limo
dilahirno. tugase mar lan marti yoiku cipto gaib wenehi pengayoman mring guru
pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti Moho Suci kangge keslametane bayi. Ora ketinggalan den pesenke marang si adi puser kang empune
pesenke marang adi rah yen bayi meneng bakal dikudang kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal
kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede. Cekap semanten carito kulo saking Putro Jowo, budoyo jawi ingkang kebak misteri lan seni, mugo sedoyo sageto meguru marang guru carito kanti wicaksono. hayu
Dream Band ingkang dipunwontenaken déning salah satunggaling televisi swasta, grup band Kotak kawujud.[1] Kanthi Dody Isnaini, ingkang dados prodhuser ing wekdal semanten (ugi dados bassis Kahitna), kanthi audisi.[1] Tanggal 27 September 2004 kawujud grup band Kotak ingkang dipungawangi déning Pare ing vokal, Prinzes Amanda (Icez) ing bass, Mario Marsella (Cella) ing gitar lan Haposan Haryanto Tobing (Posan) ing drum.[1] Ananging ing taun 2007, Pare saha Icez ngunduraken dhiri, saha posisi vokal dipungantos Tantri Syalindri Ichlasari (Tantri),saha ing bass dipungantos Swasti Sabdastantri (Chua).[1][2] Kanthi genre musik modern rock ingkang gadhah nuansa dark, saha dipunsurung kanthi gaya gothic, saged damel Kotak lajeng pikantuk panggenan ing masyarakat pandhemen musik.[1]
Debut album ingkang sepisan dipunrilis taun 2005 kanthi irah-irahan KOTAK. Album self title punika gadhah 10 lagu, ing antawisipun lagu Hilang, Terbang (Khayal), Damai Hati, Kau Pilih Dia, sarta kathah lagu sanesipun.[1] Album punika saged dipuntampi déning para Kerabat Kotak (sesebatan kagem pandhemen Kotak). Tigang taun salajengipun, band saking Jakarta punika ngrilis album KOTAK KEDUA.[1] Album kanthi 12 track punika, kanthi
^ a b c d e f g h (id)Kotak dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
^ (id)Kotak Puas Tampil di Ponds Teen Concert dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
IndonesiaItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 13 Sèptèmber 2016.
kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ke...
yunantos (13:46:38) : Ojo lali
ojok mabuk ae, mulih bengi,
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: "Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: September 2013
sing ayu, Puji jenenge, omahe masuk Gang ngarep rumah sakit, saiki nang ndi yoo? Angkatanmu aku wis ora ngerti blas
Cithakan iki ngandhut siji utawa luwih parameter fakultatif: pirsanana kaca dhiskusi kanggo pangrinciané.
Cithakan iki migunakaké sebagéyan fitur sintaksis cithakan sing rumit banget lan esoterik. Diprayogakaké aja ngupaya ngalterasikaké kejaba Panjenengan bener-bener yakin yèn Panjenengan mangertèini panyetelan lan siap mbeneraké utawa ndandani karusakan kaseiringan apa waé minangka akibaté yèn asilé ora kaya sing dikarepaké. Eksperimen apa waé kudu dilakokaké ing kothak wedhi cithakan utawa ruang panganggo Panjenengan.
dianggo jeneng takson tumrap kabèh tetanduran ngembang dudu monokotil lan nduwèni sipat polifiletik. Magnoliopsida iku jeneng sing dianggo nggantèkaké jeneng lawas Dicotyledoneae (kelas tetanduran dikotil, utawa agodhong lembaga loro).
lan consultants sing arep kanggo mangerteni carane cepet lan èfèktif entuk 6 utawa 7-tokoh income, lan saestu supercharge impact padha duwe ing klien 'gesang lan bisnis dina.
Mengkono program iki menehi akses experiential lan kanthi taktik paling majeng Wangun manungsa pangowahan karya lagi aplikasi kanggo loro bisnis lan urip transformasi.
->Minsan Profits.Broader Impact.Deeper Change.Mind Opening. Fun.<-
Liyane Jahwéh - Jeffrey Slayter wis jumbuh sulih korinipun prinsip bisnis ngirim sistem kanggo bantuan individu kaya panjenengan, lan bisnis, aja apa lagi kene kanggo nggawe ing donya, karo keprigelan.
Pungkasanipun, kesempatan kanggo nemen sijine jantung bali menyang mengkono bisnis, jadi bisnis bisa dadi kendaraan luwih kanggo kamanungsan pangowahan.
Napa Dados A Coach Sabanjure Generation utawa Consultant?
Pelatih lan Consultants dilatih dening Jeffrey Slayter(lan tamu facilitators), sing individu sing pinter ing aplikasi saka paling majeng manungsa karya pangowahan minangka ditrapake kanggo urip lan bisnis transformasi.
Apa ndadekake dadi beda? Minangka dilatih kuantum Facilitator, sampeyan bakal bisa kanggo:
Mbangun 6 7-Tokoh Coaching lan / utawa Consulting Business dening learning, nglamar lan nggabungaken prinsip sing antarmuka loro bisnis lan Esoteric donya.
Supercharge ana Coaching lan Consulting Skills karo framework sing dianggo seamlessly karo apa sing wis dipigunakaké kanggo tanggal (inggih leres - Sing gedhe Saliyane menyang toolkit ana).
Enjoyably Learn, Aplikasi lan Internalize kawruh lan pribadi panjenengan gain bebarengan, supaya sampeyan mlaku metu saka program siap kanggo dhiri ndandani bangsa liyane 'gesang.
Nemu pribadi Life transformasi ing kabeh wilayah saka dhewe urip kalebu; pagawean, sesambetan, kasarasan lan masyarakat.
Punika ing bab – Sampeyan ora mung lumaku metu karo pribadi lan kawruh. Kowe lumaku metu ngelengke tool, kawruh lan pengalaman sampeyan wis duwe nanging mung kelalen!
Nanging kadhangkala edan is what gets great results 🙂
Cukup Hear Apa Sawetara Pelatih lan Consultants wis ngomong ...
"Jeffrey punika nekad cukup ngomong apa paling pemimpin pamikiran 'wedi kanggo nuduhake. Lan nalika piyambakipun ora, bisnis ngowahi bentuk, Panjenengan sesambetan nambah, lan sampeyan njaluk maneh didadekake siji karo nggawa Panjenengan passion kang agen kanggo transformasi ing bangsa liya 'urip. Aku kurang lan entuk luwih. Dadi yen sampeyan pengin sinau dadi impact dhuwur, lan Highly mbayar pelatih utawa konsultan ... nindakake iki mesthi. Boten liya iku memper. "- Jon Endhek(Copywriter, Panganggité, Filsuf, Pelatih)
Dosanira Damel Space kanggo transformasi kedadeyan ing klien 'gesang, loro lokal lan non-lokal.
Kanthi cepet Tuwuh kabeh facets sing bisnis; inovasi, untung, lan impact sosial.
Njlentrehake sing Tujuan, gol lan dislametaké kanggo loro sing urip pribadi lan komersial.
Ningkatake sing vitalitas, semangat lan semangat fokus ing gesang.
Ngrampungaké konflik lagi duwe ing sing urip; emosional, fisik, relationally, vocationally lan musna.
Nggawe lan Pamaidonan kapriye Relationship dinamika karo awake dhewe, kanca, partners, kulawargané lan masyarakat.
Biasane, ing tingkat lan Consultants sing paling setelan program iki nduduhake kuwalitas ing ngisor iki:
✔ Wis mangertos dhasar Coaching Rancangan lan NLP, lan pengin njupuk iku kanggo tingkat sabanjuré.
✔ Wis Coaching lan / utawa Consulting lan pengin makaryakke klien lan ngunggahake sing rega-TCTerms.
✔ Nglangi Antarane Esoteric lan bisnis donya
✔ Curious lan Fun dadi watara karo thanks menyang keluwen aktif kanggo eksplorasi lan ngulandara menyang ora ketok domain saka mbangun manungsa.
✔ Padha ora njupuk piyambak Keliwat Mangkel lan rasakake anyar kang manungsa ing planèt ketoke edan saka.
✔ Seneng Deep Terminologi sing ngrasa cahya nanging ora heavy.
✔ Jantung méntyloki Gross sing mimpin karo jantung, seba kanthi sirah, lan pengin deepen sing pakurmatan kanggo kang manungsa.
✔ Appreciate kawicaksanan lan lelampahan aktif saka sik njongko metu urip kanggo tanpa wates learnings.
✔ Wani by Nature menyang sing Paling peteng dipengini lan mutusake masalah lawas ngedeni utawa blockages sing ora mung nyekeli wong bali ing gesang, nanging sing klien 'banget.
Lan - Yen sampeyan mung miwiti metu, iki bisa kanggo sampeyan uga. Anggere sing gelem cepet
Punika namung sawetara apa sampeyan bisa nyana sinau liwat dalan kabeh ...
Ngembangaken kesadaran apa drive cara mikir, ngerti, lan tumindak ing gesang panjenengan.
Ngerti Umumé saka kapercayan sistem lan carane padha nggawa urip, lan gesang liyane.
Sinau carane nggawe lan nginstal anyar kapriye kapercayan kanggo mbantu kasil liyane ing gesang.
Ngerti apa Field kuantum punika lan definisi anyar saka sawetara kasunyatan.
Pangerten ing mbek praktis saka operasi saka kuantum tampilan donya, comparison kanggo pigura saiki ing donya.
Sinau wangun paling majeng saka sade nggunakake kasepen lan Field kuantum
Pangerten daya saka pikiran, lan carane eling bisa digunakake kanggo langsung Field kuantum kanggo ngirim asil sing luwih apik ing gesang panjenengan, lan gesang liyane.
Pambuka menyang 4 Semangat Parts sing nggawe sampeyan; Pikiran, Awak, Subconscious lan Timer luwih (Nyawa).
Ngembangaken Panjenengan unik pesawat saka Sifat kuantum, ritual lan cara kanggo ndhukung gaya urip lan bisnis pengin.
Carane kempal papat semangat bagean kang kita (synchronicity) ngoptimalake impact ing kabeh wilayah gesang.
Nggoleki-tembang dhewe skills kuantum, njaga dhewe mental fokus lan nyonggo Panjenengan tingkat energi supaya sampeyan percoyo kasil saka siji urip sukan kanggo sabanjure.
Ngontrol pigura saka kamar Papan lan njupuk asil sing pengin.
Rembugan Gedhe Contracts saka liwat yuta dolar (gedhe tawaran)
Learning bab Field lan ngakses dhewek kanggo nimbulaké transformasi kanggo urip klien lan bisnis
Nggawe lan Aja ing Space kanggo transformasi kedaden kanggo klien 'gesang.
Sinau carane dipercaya kanggo sampeyan utama naluri (roso) supaya sampeyan duwe akses menyang Pandhuan genius sing dianggo kanggo kowe, 24/7.
Ngerti angger-angger lan daya atine subconscious, lan carane maneh pola kanggo ndhukung gaya urip sing pengin.
Nggunakake Niyat kanggo kanggo Guide Efektif Komunikasi lan Tindakan
Universe minangka Timer reflektif pangilon lan apa iku menehi sampeyan akses menyang cepet lan rumiyin mangertos pengalaman klien panjenengan saiki gesang.
Ngakses Limitless Power of Panjenengan bayangan minangka cara kanggo nimbulaké Nggeser lan transformasi ing klien Panjenengan(s) gesang.
Appreciate lan Apply Paradoxes lagi aplikasi kanggo nggawe migunani Nggeser kanggo urip klien lan bisnis.
Carane Damel Rapid Rapport Nganggo Klien Dadi Panjenengan bisa Maximise Panjenengan Impact karo Kurang Wektu, lan Medali Artha More.
Tambah Penylametan klien lan dadi irreplaceable kanggo wong.
Kuantum Tataran saka Rapport kanggo mbangun lan nyonggo dateng nganggo klien lan nyambungake karo ora ketok aspèk sing kasunyatan.
Nggunakake Kuantum Field kanggo mbukak kunci potensial wong sak panjenengan, lan ndandani sing kasunyatan.
Learning ing subtler aspèk komunikasi sing malah ora ngerti sampeyan ora malah ngerti.
Pitepangan lan Integrasi saka Asas Holographic kanggo urip lan Business transformasi
Nimbulaké Ninja-Ganti kanggo Klien saka kadohan tanpa sing sistem malah nendhang munggah fuss.
Ngidini Bayangan bisa kanggo kowe, tinimbang marang kowe.
Karya karo Paradoxes kanggo nguatake Panjenengan potensial kreatif lan masalah-mecahaken kabisan ing gesang.
Ing Subtler gegayutan karo jasmani tenogo sing bisa digunakake kanggo jalaran transformasi lan Healing kanggo Klien
Nglamar kawicaksanan ing badan Human, lan carane awak mbantu sampeyan wis nggawe pancasan luwih apik ing gesang panjenengan.
Jelajahi trans-generational, trans-incarnational lan trans-sistemik tingkat saka marasake awakmu, lan pangowahan.
Percoyo nggawe dhewe unik cedhak kanggo transformasi kanthi muter karo limitless kapasitas bayangan manungsa.
Awakening luwih Rumiyin kanggo sing sing saestu sing, lan umur anyar account saka Kepemimpinan.
Tim majeng Sales skala Panjenengan impact sosial lan Panjenengan bathi.
Nggarap Donya Pemimpin lan exchanging Panjenengan Nilai lan wahyu.
Gain Panetepéng lan financial kamardikan mengkono apa sing tresna
Aplikasi sabdhoning kuantum kanggo dadi pimpinan pamikiran ing industri utawa area expertise
Nguwasani Kuantum Field cara liwat prasetya dhisiplin tombol dibutuhake kanggo
Ing Push kanggo Evolusi Sadar saka nylametaké manungsa, lan carane kita wutah pribadi minangka manungsa bantuan ing proses iki.
Register utawa takon - tim Kontak Jeffrey Slayter kang
Pelatih lan Konsultan Jeffrey Slayter kang mesthi dipasangake karo Heart Sales lan mesthi Bisnis wis mimpin kanggo wutah massive ing bisnis. Aku saiki porsi luwih, impacting liyane gesang ing cara kapriye lan digawe heaps dhuwit liyane. Thanks Jeffrey.”
Matur nuwun ingkang sanget kanggo nuduhake dhewe kanggo kabeh sing wis sinau. Sampeyan wis bersenjata karo kabeh pribadi praktis lan kapercayan aku kudu Tembang sembarang alangan kepelatihan aku teka tengen. "
Thanks kanggo sampeyan nuduhake tips, pribadi lan pengalaman dhewe. Aku ketemu aku liyane cumadhang kanggo push wates dhewe lan saiki wis mbantu klien kanggo kasil akeh sing luwih apik lan gedhe saka aku tau bisa sadurunge. "
Program wis aktif kula kanggo mlumpat menyang ngedeni sandi, supaya aku bisa nggawa kabeh menyang klien Aku bakal ndhukung. Aku wis katon asil nyata saka ngandika kesempatan kanggo entuk klien. "
Tangan mudhun proses paling apik wutah pribadhi lan bangunan bisnis watara penjelasan pribadhi / panemon. "
Apa penting kanggo njaga learning ora ketompo umur apa kita supaya kita bisa pass kanggo generasi kita sabanjuré potensial
saka manah amarga dheweke wis kesadaran lan mangerténi carane mulang. "
Jeff duwe cara luar biasa saka njupuk kanggo pengalaman heartfelt cepet. Ngamati demo lan carane wong wis milih kanggo ningkatake lan pindhah ngluwihi tembung saka kaca. Aku carane wong ngemu tujuan kanggo kula ngerti lan miyak jawaban aku tinimbang nyadari ing supaya disebut “kawruh” IE. dipercaya kanggo roso dhewe aku sinau supaya akeh babagan aku lan kemampuan kawula. "
Yen sampeyan curious babagan kepelatihan transformational REAL lan owah-owahan ing donya lan donya pindhah ing lelampahan karo Jeff.
Jeff wis musna liwat kathah lan nalika iku ora bisa apa karya kanggo sampeyan, kang bisa nuduhake dalan lan nggawa sampeyan ing arah saka turah mbrawah lan gamblang. "
karepe ben ora crindil kaya tikus kebanjiranReplyDeletealrisjualanJune 29, 2013 at 7:19 AMHati-hati kalo nyebrang bro,
Panguwasane sepi ing awakku,Rame ing kona-kono,Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
$149.95	SIMMS Waypoints™ HIip Pack Small
$99.95	SIMMS Waypoints™ Sling Pack Large
$129.95	SIMMS Waypoints™ Sling Pack Small
Kagungan Film Janur Kuning ta, mas???
BTW, kula mang YM pingbox kados kagungane yang di Paramaunt Solution nika kok mboten
Menawi ngersakaken monggo saget ngunduh utawi kulo kirim mawon sampun wonten DVD …. kulo pun paringi judul film ingkang dipun kersakaken lan alamat pengiriman … YM Pingbox langsung klik mawon mangke langsung diisi identitas lan pilihan wernonipun lan langsung copy script ipun wonten widget blog….
Balas	iwan berkata:	5 Juli 2011 pukul 12:04 AM	menawi badhe nyuwun dvd janur kuning pripun??
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yu-Gi-Oh!&oldid=882088"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.43, 23 Maret 2014.
Pengolahan Air Kotor dengan Kelor | Warung Kopi Omcan
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Ali Baba
YAKOBUS 1:19 | Para Sadulur kang daktresnani, élinga marang bab iki: saben wong diénggal menawa ngrungokaké, nanging disarèh ing wicara, mangkono uga disarèh menawa nepsu;
saben wong diénggal menawa ngrungokaké, nanging disarèh ing wicara, mangkono uga disarèh menawa nepsu; Last Verse
kawulo sampun mutholaah sebgian sangking risalah meniko kulo keraos marem lan syukur. jalaran isinipun cocok kaliyan keteranganipun kitab-kitab kuno kitab-kitab ipun ahlisunnah wal jamaah. miwah gamblang tur gampil pemahamanipun tumperapipun tiyang awam.
saking meniko kawulo gadah pangajeng ajeng mugi mugi allah taala ngeluberaken
remen sanget bilih abah bisyri punika satunggalipun intelek lan kiayi kondang saking indonesia, piyambakipun ugi budayawan lan politikus ulung. kathah sanget buku-buku lan artikel serta kitab ingkang piyambakipun terbitake. bilih punika generasi mudha khususipun civitas akademika kedah remen lan nuladha piyambakipun.
kang ateges kamar bageyan jero ya iku sawijining ruwangan kang ana ing omah tradisional Korea (hanok) kang digunakake déning bojo wadon saka sewijining kang duwé omah.[1][2] Bojo nggunakake anbang kanggo beraktivitas saben dinane.[1] Wong liya, utamane wong lanang saliyane bojo wadon lan kanca cedak dilarang mlebu anbang tanpa njaluk ijin disik.[1] Amarga ora sembarang wong kang bisa mlebu ruwangan iki, mula panggonane adoh saka lawang gerbang utama.[1] Anbang nyawiji karo pawon, ya iku ruwangan multifungsi.[1] Ing ruwangan iki kulawarga mangan, turu, nampa tamu lan dadi panggonan kanggo nyimpen sandhangan, perabotan lan rajutan.[1] Perabotan kayata lemari, ukurane cendhèk saengga bisa dicandhak nnganggo tangan nalika wong kang duwé omah
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Hanok, korean.net. Diundhuh tanggal 12 Juni 2010.
KoreaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.23, 3 Maret 2016.
sing kaeh... lek dikongkon basket aku ra iso blas sob... lek basket karo bojo sing
koplak.. duit e sopo kuwi sing d tarik? hhhh...ngipi kowe...kakean nglamun..kerjo kerjo...HapusAnonim19 Oktober 2016 20.55WWONG KAFIR RA GELEM KERJO.........KYAI SOLEH PATI >>>>> ASU <<<<JAMAN SAIKI ISEK PERCOYO KOYO NGONOHapusBalasSetwan
Areng iku residu ireng isi karbon ora murni sing diasilaké kanthi ngilangaké kandhutan banyu lan komponèn volatil saka kéwan utawa tetanduran. Areng umumé digawé kanthi manasaké kayu, bathok klapa, gula, balung, lan benda liya. Areng saka kayu bisané kagawé saka kayu jati, kayu mlandhing lan kayu liyané. Areng sing ireng, ènthèng, gampang remuk, lan mèmper batu bara iki kasusun saka 85% nganti 98% karbon, sisané ya iku awu utawa benda kimia liyané.
Kagunan utamané areng ya iku kanggo masak. Areng biyasané migunani kanggo nggawé masakan sing dipanggang kayata saté, utawa masak ing sadhuwuré keren.
Areng iku uga piranti kanggo masak saliyané lenga gas, gas elpiji, kayu obong. Areng iku biasané kanggo masak ing désa-désa sing arang ana lenga gas lan gas elpiji. Ing sapérangan negara Afrika, areng dipigunakaké déning sebagéyan gedhé masarakat minangka alat masak saben dina. Masak panganan nganggo areng ing njero ruangan duwé risiko mbebayani marang kaséhatan, amarga karbon monoksida sing diasilaké.[1]
Sadurungé Révolusi Indhustri, areng dipigunakaké minangka bahan bakar indhustri metalurgi.
Areng uga bisa dipigunakaké minangka bahan bakar kendharaan motor. Areng utawa kayu diobong ing njero generator gas kayu kanggo ngobahaké montor lan bis. Ing Prancis nalika Perang Donya II, prodhuksi kayu lan areng kanggo kendharaan motor ningkat saka 50.000 ton sadurungé perang dadi 500.000 ton nalika taun 1943.[2]
Seni rupa[besut | besut sumber]
Areng dipigunakaké jroning seni rupa kaya potlot utawa krayon. Médhia iki akèh dipigunakaké kanggo gawé skètsa jroning ukuran gedhé uawa médhia sing mbutuhaké garis skètsa sing kuwat, kayadéné kanvas. Minangka médhia seni rupa, charcoal didol ing wangun batangan.
Areng duwé sifat lembut, ènthèng, ireng, lan uga gampang tugel. Médhia iki banget disenengi déning pelukis jroning gawé sketsa amarga sketsa sing diasilaké cetha banget, malah uga jroning prosès pangecètan.
Carané gawé areng saka kayu[besut | besut sumber]
Lemah digowaki nganti cukup kanggo ndèlèh kayu-kayu sing bakalan arep diobong.
Sawisé wis digowaki, kayu-kayu iku dilebokaké ing gowakan lemah banjur diobong.
Sawisé, diobong nganti geniné mburap-mburap lan kira-kira kayu iku wis kobong kabèh banjur disirami banyu kanggo matèni geniné sing mburap-mburap iku.
Sawisé kapisah awuné, sing tilas kobong iku kari kayu sing wis mulai gosong nanging durung dadi awu, isih awujud pecahan gosong-gosong.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 1 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubień_Kujawski&oldid=1091032"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 14 Sèptèmber 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Ramayana (Dewi Kekayi)
ancen kalo akeh kembarane dadi aras-arasen mas..
Versi 0.7.5 – Dina paling dawa ++ Juni 22, 2011 dening nawakake 23 Komentar Ndhukung kanggo 5 liyane Indic basa
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: 0.7, Google Translate, suntingan, basa liyane, nerbitaké, UI, wordpress pluginVersi 0.7.0 – Masa depan bab antarmuka! Januari 12, 2011 dening nawakake 3 Komentar Sabanjure utama versi release saka Transposh punika, lan kanggo ngrameke wusana ing kita digawe video short (babagan 11 menit) . Ngenalke fitur anyar kasedhiya ing versi anyar. Sampeyan luwih saka dipun tampi kanggo nonton video lan nyalonake menyang sabanjuré Akademi menehi hadiah kanggo agensi plugin film anyar.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: 0.7, metaphorically, ing mbukak, suntingan, basa liyane, nerbitaké, themeroller, UI, videoAgensi
NasiBoluSoto Menu Home » Resep Kue Basah » Resep Kue Pancong Gurih Khas Betawi Resep Kue Pancong Gurih Khas Betawi Sri Wahyuni / Resep Kue Basah Resep Khas – Resep kue pancong
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Oktober 2013
Wikipedia:Mbalèkaké menyang revisi sadurungé - Wikipedia
Artikel-artikel Wikipedia bisa disunting sapa waé, saéngga ora nutup kamungkinan suntingan-suntingan kasebut arupa suntingan-suntingan sing ngrusak, kaya ngrusak isi artikel, mbusak isi, nambah isi sing ngawur lan sapanunggalané (deleng Wikipedia:Vandalisme). Saben panganggo bisa mbantu ndandani isi artikel-artikel kasebut. Cara sing paling gampang yakuwi kanthi "mbalèkaké" artikel kasebut menyang revisi sadurungé sing dianggep relatif bisa ditampa (kanthi becik).
Ing kaca sumbangan panganggo, sawijining pangurus nduwèni tambahan pranala "balèkna" ing baris-baris panganggo kasebut minangka sing pungkasan ngayahi panyuntingan marang sawijining artikel. Pranala "balèkna" uga muncul ing kaca prabédan nalika ndeleng prabédan antara revisi pungkasan karo revisi sadurungé ing sawiji artikel.
Kanthi ngeklik "balèkna", artikel iku bakal dibalèkna menyang revisi pungkasan sing panyuntingé dudu panganggo sing nyunting revisi pungkasan kanthi nambahaké sacara otomatis ringkasan suntingan "Suntingan xxx dibalèkna menyang revisi pungkasan déning yyy", xxx minangka panyunting revisi pungkasan lan yyy minangka panyunting sadurungé disunting déning xxx.
Klik "sajarah kaca" ing sadhuwuring kaca, banjur klik ing jam lan tanggal revisi sadurungé sing bakal dianggo.
Nalika kaca revisi kasebut muncul, bakal muncul kalimat kaya "(Revisi miturut 22:04, 25 Desember 2005)" ing ngisor judhul "Saka Wikipedia Basa Jawa, ensiklopedia bebas basa Jawa".
Priksa apa panjenengan wis milih revisi sing bener, banjur klik "sunting". Wigati: jroning kasus vandal, priksa revisi sing panjenengan pilih minangka revisi pungkasan sadurungé aksi vandal kasebut. Aksi vandal manawa dumadi saka sawetara revisi.
Panjenengan bakal mirsani pèringatan ing sadhuwuring kaca kaya "Panjenengan nyunting kaca revisi lawas. Yèn panjenengan nyimpen iki, kabèh owah-owahan sing digawé wiwit revisi iki bakal ilang".
Aja lali nambahaké ringkesan kaya "Balèkna menyang suntingan pungkasan déning xxx" (sacara otomatis:"Mbatalaké revisi 1234567 déning xxx") yakuwi xxx minangka jeneng panganggo utawa alamat IP panyunting revisi kasebut. Simpen kaca kasebut.
Klik manèh "sajarah kaca". Bakal muncul larikan anyar minangka asil suntingan panjenengan mau. Klik pungkasan ing larikan kasebut, panjenengan bisa mirsani prabédan dibandhingaké karo revisi sadurungé panjenengan mbuwang aksi vandal.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Mbalèkaké_menyang_revisi_sadurungé&oldid=1104615"	Kategori: Pitulung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 22 Oktober 2016.
"Milad Aryan – Naji"
Arisan Paguyuban Kayu Garu di Rumah Pak Mujiman | MARDIYANTO
Wn/jv/Adobe System ngluncuraké 'Adobe Acrobat 9'
Wn/jv/Aktivis kamanungsan Polandia Irena Sendler séda mawa yuswa 98 taun
Wn/jv/Aktivis kamanungsan Polen Irena Sendler séda mawa yuswa 98 taun
Wn/jv/Alamat IP Départemèn Hukum AS diblokir Wikipedia
Wn/jv/Ana Ivanovic menangaké kategori wadon tunggal ing Prancis Terbuka 2008
jv/Angpau pawiwahan Putri Sri Sultan Rp. 371 yuta
Wn/jv/Bangsa Ainu wekasané diakoni minangka suku pribumi déning parlemen Jepang
Wn/jv/Bangsa Ainu wekasané diakoni minangka suku pribumi déning parlemèn Jepang
Wn/jv/Black Eyed Peas ngumpulaké dana US$870.000 kanggo korban gempa Cina
Wn/jv/Black Eyed Peas ngumpulaké dana US$870.000 kanggo korban gempa Tiongkok
Wn/jv/Bom njeblug sajabaning Kedutaan Denmark ing Pakistan
Wn/jv/Bursa Wall Street AS anjlok amarga lunjakan rega lenga
jv/Data ing cakram padhet pesawat ulang alik Columbia sing njeblug, bisa dislametaké
Wn/jv/Démonstrasi gedhé ing Dina Buruh ing Jakarta, Indonesia (2008)
Wn/jv/Déwan Menteri Walanda mutusaké panggunan komputer kanggo pemilu kanggo sawetara wektu dijabel
Wn/jv/Jusuf Kalla: Kreteg Suramadu bakal rampung ing wayah sataun sadurungé kampanye Pemilu 2009
Wn/jv/Jusuf Kalla Wapres Indonesia dadi komentator Euro 2008
Wn/jv/KITLV mbabar buku Arjunawiwaha anggitan Mpu Kanwa mawa pertalané ing basa Inggris
Wn/jv/Kroasia ngalahaké tuwan omah Austria 1 - 0 ing Euro 2008
Wn/jv/Lima panyilem Éropah ditemokaké slamet ing cedhak Komodo
Wn/jv/Lindhu gedhé ing tlatah Sichuan, China ngubur 900 siswa sekolah
Wn/jv/Lumba-lumba mati nalika mènèhi pagelaran ing Orlando, Florida, AS
Wn/jv/Luna Maya nganggo jilbab supaya bisa dadi bintang reklame ing Acèh
Wn/jv/Luwih saka 100 jiwa téwas sawisé ana pipa lenga bumi njeblug ing Nigeria
jv/Minimal 30 jiwa téwas sawisé bis tiba ing jurang ing Afrika Kidul
Wn/jv/Minimal 30 jiwa téwas sawisé bus tiba ing jurang ing Afrika Kidul
Wn/jv/Minimal 728 jiwa bisa dislametaké saka kapal féri jurusan Sampit sing kobong
Wn/jv/Omahé Kwik Kian Gie ing Ngayogyakarta disatroni sawisé tampil ing MetroTV
Wn/jv/Pabrik kasur kobong ing Casablanca, 55 jiwa téwas
Wn/jv/Pamaréntah Iran komplain ing PBB perkara ancaman Hillary Clinton marang Iran
Wn/jv/Pamaréntah Républik Rakyat China njabel blokade Wikipédia ing basa non-China
Wn/jv/Para mudha Maluku nggawé onar nalika dina tanggap warsa RMS ing Assen, Walanda
Wn/jv/Para vandal ing Amsterdam nggembosi ban luwih saka 100 mobil
Wn/jv/Partai Pulitik 66 cacahé wis ndaftar ing kantor KPU, Jakarta
Wn/jv/Petir nyamber ing sawijining taman ing Connecticut matèni wong 1 lan wong 4 tatu-tatu
Wn/jv/Promosi S3 Agustinus Supriyono ing Vrije Universiteit Amsterdam
Wn/jv/Présidhèn Zambia, Levy Mwanawasa tilar donya ing yuswa 59 taun
Wn/jv/Présidèn Yuschenko saka Ukraina mèngeti tanggap warsa Tragèdi Chernobyl kaping 22
Wn/jv/Puluhan jiwa téwas ing huru-hara anti wong asing ing Afrika Kidul
Wn/jv/Puluhan wong téwas lan tatu-tatu nalika ana tabrakan sepur ing sawétané Negara China (28 April 2008)
Wn/jv/Rampog brutal ing toko emas Aladin, Surakarta mawa gaman api
Wn/jv/Sawijining Menteri Israel ngancam Iran yèn nerusaké program nukliré
Wn/jv/Sawijining manuk béo sing ucul bisa bali merga ngocèhaké jeneng lan alamat bendarané
Wn/jv/Sawijining tentara Amérika Sarékat diadili ing Jepang merga merkosa kenya umur 14 taun
Wn/jv/Sawijining wong Australia diserang iwak hiyu nanging bisa lolos nyolok matané
Wn/jv/Sawijining wong lanang Australia duwé hubungan sèksual karo anaké wadon
Wn/jv/Sawijining wong wadon ditangkep pulisi sawisé mondhok mèh sataun sajroning lemari
Wn/jv/Serangan bom téroris néwasaké 80 jiwa ing Jaipur
Wn/jv/Serangan rokèt ing Ashkelon nalika George W. Bush nuwèni Yérusalèm
Wn/jv/Sénator AS Edward Kennedy didiagnosis ngidhep tumor otak
Wn/jv/Sénator AS Kennedy diopname ing Griya Sakit sawisé kejang, nanging kondisi stabil saiki (18 Mei 2008)
Wn/jv/Telung panyilem Britania ditemokaké slamet ing cedhak Komodo
Wn/jv/Telung remaja wadon Luksemburg tatu ing jero WC umum nalika arep ngrokok sawisé nyemprot déodoran
Wn/jv/Tony Blair Manten Perdana Menteri Britania Raya numpak sepur ora mbayar
Wn/jv/Tornado ing punjering Amérika Sarékat néwasaké luwih saka 20 jiwa
Wn/jv/Tukang pos nampani sawijining bayi sing tiba saka jendhéla
Wn/jv/Tuwan omah Swiss dikalahaké Ceko 0 - 1 (7 Juni 2008)
Wn/jv/Vancouver, 'kutha kanggo mapan paling becik' ing donya
Wn/jv/Walanda ora bakal trima yèn Konferènsi Anti-Rasisme PBB taun ngarep dienggo ndakwa Israèl minangka negara rasis
Wn/jv/Wong Arab Saudi nuntut pasar swalayan Inggris déné dikon ngurusi alkohol
Wn/jv/Wong mendhem sing tiba ing rèl sepur, bisa dislametaké wong liya
Wn/jv/Wong papat téwas kalebu sawijining wong ing dalan nalika ana hélikopter tiba ing British Columbia
Wn/jv/ Montor Mabur Boeing 747 Pecah Dadi Loro ing Bandhara Brussel
Lir-ilir, lir-ilir, tandure wis sumilir
Tak ijo royo-royo, dak sengguh penganten anyar
Cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi
Jawa Tengah, Kanjeng Raden Mas Tumenggung (K.R.M.T.) Wongsonegoro S.H. di Dukuh Jetis, Desa Kagokan, Gatak, Sukoharjo.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Hantu Jawa
nggawa takir isi gule, mangan kupat lawuh babat
jam papat wis nyumet kompor, nyumet kompor masak sarapan
dadi pejabat ja dadi koruptor, dadi koruptor golek suapan
maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau mulih
yen dha seneng aja mung mandeng, golekana endi omahe
esuk nyuling sore nyuling, sulinge arék suroboyo,
esuk éling soré éling sing diéling ora rumangsa.
indrij ratsonko berkata:	5 November 2012 pukul 9:21 PM	gambar profilku ala kumpulan parikan ketoprak jawa
becik sing ora terus kuwi ora apik,, luwih becik apik
berkata:	26 Januari 2015 pukul 6:13 PM	matur nuwun kaleh panjenengan ingkang ndamel parikan,dados gampil bahasa jawa
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Unyil seri 5
termasuk ilmu urip. Urip seng urup, saben urupe wong urip kui beda beda. Unik. Liya lan liyane tansah beda rupa beda wujud.
Judul tulisan ini bisa dibilang lelakon dan lelaku urip tiyang jawi. Tulisan menika kula cuplik saking blog kagungane mas
Nanging kadhang menungsa sulap mata lan peteng atine, sing adoh saka awake katon padhang cemlorot ngawe-awe,
Nanging sing cedhak ning ngarepe lan dadi tanggung jawabe disia-sia koyo ora duwe
Rejeki iku wis cemepak saka Gusti, ora bakal kurang anane kanggo nyukupi butuhe menungsa saka lair tekane pati,
Nanging yen kanggo nuruti karep menungsa sing ora ana watese, rasane kabeh cupet, neng
wong tuo, apa sing ana dilakoni lan apa sing durung ana aja diarep-arep, semelehke atimu, yen wis dadi duwekmu bakal tinemu, yèn ora jatahmu, apa maneh kok ngrebut saka wong liya nganggo cara sing ala, ya wae, iku bakal gawe uripmu lara, rekasa lan angkara murka sak jeroning kaluwarga, kabeh iku bakal sirna balik dadi sakmestine.
ayem isa diduweni sapa wae sing gelem ngleremke atine ing bab kadonyan, seneng tetulung marang liyan, lan pasrahke uripe marang GUSTI KANG MURBENG DUMADI…
salah siji kabupatèn ing Provinsi Riau kanthi kutha krajan Bengkalis sing dumunung ing Pulo Bengkalis, kapisah saka Pulo Sumatra. Jembar wewengkon ±30.646,83 km² lan nduwèni padunung ±1,25 yuta jiwa. Kutha paling gedhé ya iku Duri lan Selat Panjang.
Pametu utama ing Kabupatèn Bengkalis ya iku saka lenga patra, sing dadi sumber paling gedhé APBD-né bebarengan karo gas.
Kecamatan: Bantan | Bengkalis | Bukit Batu | Mandau | Merbau | Pinggir | Rangsang | Rangsang Kulon |
Kabupatèn: Bengkalis | Indragiri Hilir | Indragiri Hulu | Kampar | Kabupatèn Kapuloan Meranti | Kuantan Singingi | Pelalawan | Rokan Hulu | Rokan Hilir | Siak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bengkalis&oldid=1114987"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn BengkalisRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 30 Januari 2017.
Artikel) »Val di Orco (2 Artikel) »Val Masino (29 Artikel) »Valence (1 Artikel) »Vancouver (2 Artikel) »Varazze (4 Artikel) »VauDe (60 Artikel) »Vedauwoo (2
Urutan munggah: Anak, bapak/ibu, embah, buyut, canggah, warèng, udheg-udheg, gantung siwur,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Urutané_turunan&oldid=1105359"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.24, 23 Oktober 2016.
Wayang Babad Karyane M Sugiarto	06 Mar 2010 1 Comment
Donyaning wayang werna-werna, wiwit wayang kulit, wayang golek, wayang suket, wayang orang, wayang wahyu tekan wayang kancil. Wektu iki muncul kreasi anyar wujud wayang babad, kang nyritakake sejarah antarane krajan Demak, Mataram, Majapahit kaya sing ditindakake M Sugiarto.
Seniman kethoprak kasebut nggawe puluhan tokoh wayang babad kurang luwih tengahan taun 2007, lan wis bola-bali digelarake sahengga bisa nambah khasanah donyaning pedhalangan. Bab iki, jalaran panjenengane minangka seniman kethoprak lan sutradara siaran pagelaran kethoprak RRI Ngayogyakarta.
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka
(Dilih saka Wikipedia:Dhiskusi bab basa)
Papan Dhiskusi ing ngisor iki minangka panggonan imbal wacana utawa dhiskusi bab Wikipedia, utamané kang magepokan karo kawruh basa. Wadah iki bisa dipigunakaké kanggo ajang brainstorming minangka proses golèk konsensus bab basa Wikipedia.
9.1 Pripun carané nulis vokal sing jejer loro?
9.2 Kepiye panulisan huruf f,v,q,x,z
9.5 Pripun carané nulis ukara sing didhisiki vokal
9.6 Pripun carané nulis tanda hubung?
9.7 Cetak kandhel lan cetak miring ing aksara Jawa
aku lagi nambahi sithik paugeran ing perkara jeneng wong. sadurunge kedlarung2, becike digawe sing luwih prayoga paugern iki. sumangga yen ana sing arep dirembug ing babagan WP:PMAA. sueun ang pirembagan 29 Mei 2012 00.12 (UTC)
Kanca-kanca, saiki dhewe wis bisa nulis nganggo aksara jawa lho! Coba: Panganggo:Bennylin
Petunjuke ana ing kene. Wis tak owahi sethithik, carane saiki luwih gampang. Tinggal disalin (Ctrl+C, Ctrl+V) aksara Jawane, trus ditambahi templat {{Aksara}}
Bennylin (guneman) 04:16, 13 April 2011 (UTC)
Matur nuwun mas, nanging ing komputerku ing kantor ora metu. Apa kudu diinstal dhisik font-né? Ing kantorku Wordpress ora kena dibuka :-( Meursault2004ngobrol 05:52, 13 April 2011 (UTC)
Aku ora instal apa-apa... mungkin Firefox-e sing lawas... Tak gawekne dhisik Wikipedia:Panulisan Aksara Jawa ing Wikipedia lan Templat:Nganggo Aksara Jawa. Bennylin (guneman) 06:15, 13 April 2011 (UTC)
Ing kantor aku nganggo IE 7. Meursault2004ngobrol 06:20, 13 April 2011 (UTC)
Aku golek ing internet ora ana katerangane... Padhahal aku nganggo IE 6.0 isa... Yen dicoba ing browser liya dhisik piye mas? Bennylin (guneman) 06:59, 13 April 2011 (UTC)
Nanging lagi mengko ing ngomah. Nganggo Blackberry ora metu apa-apa (kothak2 ireng). Meursault2004ngobrol 07:32, 13 April 2011 (UTC)
:( Bennylin (guneman) 07:40, 13 April 2011 (UTC)
Nuwun sewu ndérék urun rembug, Cithakan {{Aksara}} jawa punika niyatipun saé supados gampil nulis aksara jawa nanging émané menika taksih ngagem font ingk mboten standar. Font JG Aksara Jawa Lite punika nganggé alamat2 unicode nanging sanés unicode aksara Jawa ing alamat A980-A9DF. Wondéné kadhang Bennylin Browseré saged nampilaken aksara Jawa amargi komputeré sampun ke install program Carakan. Menawi kadhang Meursault2004 browseré mboten nampilaken aksara jawi amarga mboten naté nginstall program Carakan ingk otomatis nambahaken font JG Aksara Jawa Lite teng komputer sing diinstall. Kula éstu-éstu mboten sarujuk menawi cithakan aksara punika ngganteni tulisan2 aksara jawa sing sampun wonten, amargi font punika sanes Font aksara Jawa sing ngagem paugeran Unicode aksara Jawa. Font Adjisaka kemawon taksih salah padahal sing ngripta nggih dados panitia lan narasumber Proposal unicode Aksara Jawa. Artikel sing kaubah ngangge Cithakan {{Aksara}} kula suwun dibalekaken malih teng seratan aslinipun. Mangga sami sinau malih babagan Unicode aksara Jawa. Nuwun. Empu rembugan 07:38, 13 April 2011 (UTC)
Oh... OK. Matur nuwun. Yen ing petunjuke para pembaca didhawuhi ngunduh font "JG Aksara Jawa Lite" pripun? soale gampang banget
Wis tak balekne kabeh owah-owahanku. Bennylin (guneman) 08:05, 13 April 2011 (UTC)
Masalahé font iki ora manut paugeran Unicode 5.2.0 sing dadi standar baku Aksara Jawa. Kabéh font Aksara jawa/hanacaraka sing wis dirilis nang internet nggampangaké nulis aksara jawa ora ana sing angél. Nék nganggo font Adjisaka malah ora papa, sanajan ora bener 100% nanging pengalamatan unicodené luwih bener ketimbang JG Aksara Jawa Lite. Nek wis ora nganggo standar baku, nang Komputer wae esih bermasalah apamaneh nek antar Gadget/Gawai. Ana font sing wis nyedhaki 99,9% manut paugeran Unicode 5.2.0 nanging durung
iPad isih ora metu, hehehe. Sanko rembugan 09:01, 4 Mei 2011 (UTC)
nganti ana font sing disain unicode aksara jawane bener, ora ana aksara jawa sing bakalan metu liwat hape utawa gadget liyane. Krungu kabar font iki lagi digarap microsoft tahun iki, nek ana kadhang sedulur sing wis bisa gawe font iki, iku ya luwih apik. Sapa ngerti mengko aku ya bisa nggawe... . Empu rembugan 09:10, 4 Mei 2011 (UTC)
Yen font TuladhaJejeg ing situs http://sites.google.com/site/jawaunicode/download pripun? Bennylin (guneman) 30 November 2011 14.15 (UTC)
Miturut pangarange (ing berkas Panduan Pemakaian Font Unicode Aksara Jawa), mung ana 2 karakter sing bedha karo Unicode: "Fonta Tuladha Jejeg
halaman aksara Jawa di situs Alanwood (http://www.alanwood.net/unicode/javanese.html) [utawa Wikipedia:Unicode].
Wihananto iku sing nggawe font TuladhaJejeg. Bennylin (guneman) 21 Maret 2012 08.55 (UTC)
Penggunaan Aksara Jawa pada Wikipedia Basa Jawa[besut sumber]
tanggal 27 nganti 30 Nopember 2011. Esih akeh PR sing durung kaleksanan nang jroning 5 tahun iki nanging tahun iki uga wis arep digawe rencana-rencana kanggo ngleluri, ngrembakaake budaya lan sastra Jawa kanggo 5 tahun ngarep. Sing tak rasa saiki esih kurang perhatian seka pamarentah 3 propinsi kanggo nguripaken basa Jawa kanggo Widya Basa mligine nang dunia IT sing saiki perkembangane cepet banget. Basa Jawa sing digawe nang dunia IT saiki nembe dikembangake sakpèrangan komunitas, durung ana pandhuan baku utawa seka lembaga sing kompeten sing kudune ngopèni basa Jawa. Apa maneh aksara Jawa, wis 2 tahun resmi nduweni register Unicode (artine aksara Jawa wis diakui lan diduweni masyarakat sak ndonya) durung nduwe font lan driver keyboard Aks Jawa sing baku, padahal nek wis nduwe font sing baku tahun 2011 iki kudune wis akeh (minimal wis ana) handphone utawa gadget sing bisa kanggo SMS-san utawa BBM-man sing nganggo aksara Jawa. Sing lucu maneh esih ana mahasiswa Sastra Jawa sing durung ngerti apa iku KBJ... apa tumon..? eMpu :: Caturan 01:08, 30 September 2011 (UTC)
Matur nuwun komentaré mas Empu, pancèn nyata nrenyuhaké. Padha ora rumangsa yèn ora sregeb gawé istilah menyang Baa Jawa suwé-suwé kabèh tembung kayadéné ing babagan IT lan tèknologi anyar liyané mung nyerep langsung saka Basa Indonésia utawa Basa Inggris, sumrambah uga ing tembung-tembung liya sing wis angèl digolèki ing kamus, amarga kamus-kamusé ora pepak Yèn kaya mangkono kahanané ora suwé manèh Basa Jawa bakal musna amarga ora ana sing nganggo manèh, utawa isih dianggo nanging istilahé/tembungé kabèh dumadi saka basa liya :(
Obsèsi kepingin duwé kateglo (kamus, tesaurus lan glosarium) basa Jawa, nanging apa aba ya sing arep ndhuwiki lan nglakoni?. Pras pirembagan 03:00, 30 September 2011 (UTC)
Niki KBJ V wis rampung. Apa ana sing teka lan bisa ngandhani hasile, terutama sing ana hubunganne karo IT? Aku maca ing situse KBJ V http://kbj5.com/ ora ana sing tentang teknologi, Wikipedia basa Jawa ming kasebut pisan.
Topik liyane: Ing Wikipedia basa Inggris aku maca http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Javanese_alphabet&oldid=460757902#History ana panganggo jenenge Y4n sing nggawe cithakan en:Template:Javanese_script sing ngongkon ngunduh http://sites.google.com/site/jawaunicode/download kanggo maca aksara Jawa ing halaman en:Javanese_alphabet. Napa font iki wis dadi font baku utawa standar basa Jawa ing komputer? Bennylin (guneman) 30 November 2011 10.06 (UTC)
Inggih leres, Aksara Tuladha jejeg sakmenika saktunggaling font ingkang sampun full support lan leres anggenipun rendering glyph aksara jawa standar Unicode 5.2 (Javanese). Emanipun aksara menika nembe ngangge format SIL dados dereng saged Universal panganggenipun, kadosipun sekedhap malih badhe medal versi Opentype ingkang langkung umum teng OS Windows, MacOS lan Linux. eMpu :: Caturan 21 Januari 2012 00.23 (UTC)
Ing Wiktionary basa Inggris kula nemu appendiks meniki: en:wikt:Appendix:Unicode/Javanese. Mugi-mugi ana gunane. Bennylin (
Wingi Jemuah, onok brita sing mbungahno ati, utamane gae wong-wong sing konsen ambek tresno ambek aksoro lan budaya Jowo. Ndhelokno nasib aksoro Jowo sing wis molai kukut polahe karek thitik sing nggae ditambah maneh lek jare arek nom aksorone mlungker-mlungker koyok ulo. Nang Kongres Boso Jowo kaping 5 sing dianakno nok Suroboyo tanggal 27 nganthek 30 Nopember winginane, Ki Demang Sokowetan salah siji pemerhati aksoro ambek boso Jowo njlentrekno lek mari ngene aksoro Honocoroko ate dilebokno dadi FONT-e Windows paling anyar, paling gak rong taun ngkas.
Iki dilakoni polae onok dukungan tekok UNESCO sing mandeng aksoro warisane Prabu Ajisaka iki kudu dilestarekno, polae wis tambah susut sing isok moco ambek nulis aksoro iki. Nah, diewangi ambek UNESCO mestie isok dadi tambahan kekuatan gae poro pakar piranti lunak sing pengen ngembangno maneh aksoro Jowo iki. Ki Demang Sokowetan yo njlentrekno maneh lek program sing diarani Font Ajisaka iki uakeh sing
piranti lunak Jowo iki isok dianakno ndik Jowo ae, gak usah nok monconegoro. Lek
blabak-blabak embong, tapi gurung onok sensus sing isok ngitung onok piro se wong sing sik isok nulis nggae aksoro Jowo. Paling-paling lek digepuk roto ngono sing tuwek-tuwek ambek sing ancene minat pol ambek aksoro Jowo. Saiki jare Ki Demang Sokowetan, karek ngenteni pihak Microsoft gae nglebokno aksoro iki, soale lek wis mlebu, otomatis si Apel krowak alias Apple yo mesti melok.
Wis onok sakjane software sing nggae aksoro Jowo iki, cumak mugo-mugo lek wis mlebu Windows bakale luwih gampang gae wong-wong lek nulis opo ngetik. Mesisan gae nguri-uri maneh aksoro Jowo sing meh dilalekno ambek wong-wong Jowo jaman saiki. Diarepno, wong Jowo sakdunyo isok nulis-nulis ambek ngetik ambek aksorone dhewe. Mbuh Jowo Indonesia, Jowo Malaysia, Jowo Kaledonia nganthek dhulur-dhulur Jowo Suriname kabeh isok latian nulis Jowo luwih praktis lan gampang. Opo maneh jaman saiki kan jaman serba njaluk cepet.
Yuk kabeh podo nyambut karo bungah opo sing diolehi tekok Kongres Boso Jowo kaping 5 iki. Oleh-oleh nyenengno soale ngenteni bakal mlebue aksoro Jowo nang Windows, dadi cek gampang gak usah repot-repot maneh
Istana iku manawa tembung basa Indonésia, beciké diganti nganggo cara Jawa. Ana sawetara pilihan:
Kadhaton. utawa kedhaton, loro-lorone tegese daleme ratu
Astana, sing tegesé 1. kraton 2. kuburané raja
Puri, sing miturut kamus tegesé 1.kadhaton; kraton 2. bètèng.
Nyuwun pamrayoga. Pras pirembagan 9 Desember 2011 07.59 (UTC)
Yen "keraton" utawa "kraton" saged mboten pak? Kraton Osaka, Kraton Pagaruyung, Kraton Ratu Bangkok, lsp. Bennylin (guneman) 10 Desember 2011 20.07 (UTC)
Matur nuwun pamrayogane om Benny, jan-jane kuwi ya padha maknane, nanging kepriye mengko ya tumrape istana sing ora panggonan raja utawa ratu, tuladha: Istana Presiden, Istana Bogor, Istana Tampaksiring, Istana Cipanas lsp? Apa dipadhakake wae? Apa dibedakake yen panggon raja,ratu utawa kaisar ditulis 'kraton/kedhaton' lha yen dudu panggon raja, ratu utawa kaisar ditulis 'puri', tuladha Puri Tampaksiring? Kepriye panemune para kanca liyane? Matur nuwun.Pras pirembagan 10 Desember 2011 21.16 (UTC)
Yèn miturut aku basa Jawané istana beciké 'kadhaton'. 'Karaton' iku yèn miturut panemuku baluwerti saubenging kadhaton utawa tlatah kawasaning sang nata. Banjur puri bisa uga. Nanging katoné puri dienggo utamané ing Bali ya? Malahan ing Surakarta ana 'Pura Mangkunegaran'. Tembung astana beciké aja dienggo sebab tegesé pasaréyan lan dudu istana. Mbokmenawa ing basa Jawa Kuna utawa Tengahan tegesé istana nanging ing Basa Jawa Anyar wis dudu manèh. Meursault2004ngobrol 26 November 2012 08.30 (UTC)
Usul artikel mawi aksara Jawa saking Pak Wahyu Wijaya Tirtariga. Ing ngandhap puniki cotonipun:
Supaya bisa maca neng webbrowser kang nggunakake aksara Jawa, para sedulur kudu masang(instal) font Carakan Anyar menyang sajroning
Salah sawijining paguyuban (grup) facebook kang nyengkuyung adeging aksara Jawa yaiku: Sinau Nulis Jawa ing pranala: http://www.facebook.com/groups/159027967494467/
Ing papan mau ana katrangan (panduan) carane nginstal font carakan anyar, jangkep lan keyboarde.
iki apa muni tèh? Sakbeneré aku sarujuk anané artikel nganggo aksara carakan, nanging kudu sing cetha lan gampang diwaca tumrap para 'pemula'. Banjur diwènèhi kategori sing mligi kanggo artikel ing tulisan aksara Carakan. Pras pirembagan 1 April 2012 03.03 (UTC)
Masalah kompatibilitas font carakan pancèn lumayan sensitif, mergané kabèh mau ana gandhengané karo OS lan browser. Solusine para pengurus sing duwe wenang (mligine kadhang birokrat utawa sisop WBJ) kudu masang font iki nang sistem Wikiphedia. Tapi aku ya ora ngerti apa iki bisa kelakon. Nek ora ya kaya tulisane kadhang Pras, artikel sing ngandhut aksara jawa kudu nduweni kategori dhewe lan katrangan tambahan. eMpu «Caturan» 8 April 2012 00.46 (UTC)
Aksara Bugis Sudah dipakai di wikipedia,, aksara Jawa kapan?[besut sumber]
InsyaAllah ing masa ngarep ana artikel kang nganggo aksara carakan. Nanging yèn sedulur ngetutaké perkembangan Wikipedia basa Ugi, aksara Bugis nyatané malahan dadi alangan kanggo kontribusiné para panganggo Wikipedia kasebut. Para pangurus lan pangganggo Wikipedia basa Ugi sing mung sithik kuwi arep ngowah manèh ing aksara Latin, sebabé iku aksara sing luwih praktis dienggo para panutur ibu basa Ugi. Bèn artikel-artikel Wikipedia sing dawa-dawa isiné gampang ditulisaké. Mung iki panemuku kemawon. Matur nuwun, Naval Scene
Aku pengin usul urun rembug supaya artikel-artikel sing wis tinulis ing ngoko aja ditulis ulang ing krama. Menawa artikel diwiwiti ing ngoko ya diterusaké ing ngoko, menawa diwiwiti ing krama ya diterusaké ing ngoko. Akèhé sing takdelengi dicampur. Meursault2004ngobrol 26 Mei 2012 02.03 (UTC)
kula sarujuk, khusus artikel basa krama kadosipun sampun wonten kategorinipun piyambak. eMpu «Caturan» 6 Juni 2012 02.54 (UTC)
Video game lan computer game = dolanan komputer? Rasané rada anèh ngarani wong sing main ing PS3 = "Wong kaé lagi dolanan vidéo".
Tembung tembang sajatiné aja dienggo nganggo ngarani judhul lagu. Meursault2004ngobrol 7 Juni 2012 16.00 (UTC)
* katone pancen angel dijarwakake. piye yen dolanan digital' wae? ang pirembagan 8 Juni 2012 09.14 (UTC)
Kanggo dèskripsi 'dolanan digital' pancèn apik lan énak dirungokaké. Tembung iki bisa dienggo minangka tembung umum. Nanging katoné panggah anèh ing pocapan sadina-dina. Nanging ukara kaya mengkéné mbokmenawa trep ya: "Angry Birds iku sawijining dolanan digital sing kerep dimainaké déning wong-wong sing padha ndarbèni tilpun sèlulèr mawa sistém operasi
gioco elettronico, jarwan kamuse dolanan elektonik. luwih kepenak "elektronik" apa "digital"? ang pirembagan 11 Juni 2012 01.21 (UTC)
Manawa luwih becik "dolanan digital" waé ya? Saliyané jaman saiki wis amèh kabèh piranti èlèktronik iku wis nganggo tèknologi digital, uga nulisé luwih gampang ora kakèhan tandha dhiakritik :) Pras pirembagan 11 Juni 2012 03.38 (UTC)
Ing wiki Inggris, videogame iku jenengé sacara umum, kamangka computer game kuwi videogame sing dimainaké ing komputer tenanan. Menawa dimainaké ing piranti liya kayata jam digital, konsol lan sapanunggalané diarani videogame. Dadi videogame iki waé ya sing dipertal dadi dolanan digital? Sakjané supaya ora kakèhan diakritik bisa nganggo tembung 'listrik' :-) Nanging dolanan listrik krunguné anèh ... Suwun lan salam. Meursault2004ngobrol 11 Juni 2012 06.31 (UTC)
Nyuwun tangled, kula lagi nyusun panulisan kanggo basa Jawa ing MédiaWiki, nanging ketemu masalah bab aturan panulisan aksara Jawa, contoné:
Pripun carané nulis vokal sing jejer loro?[besut sumber]
ing aksara Jawa? conthone: daftar/daptar, paragraf, definisi, fenomena, filsuf, (a)sifat, informasi, revolusi, versi, lsp.
Nyuwun duka manawa kurang bener, mengko Mas Revo bisa ngoreksi :) Jroning kaidah panulisan unsur serapan sejatine wis ana paugeran ing 'Pedoman Umum Ejaan Bahasa Jawa yang Disempurnakan' (yèn perlu mengko bisa tak scan lan diamot ing kéné. Isiné sing magepokan karo aksara rékan yaiku antara liya:
Aksara f lan v ora diowahi dadi p, dadi tetep f lan v. Tuladha: final lan vitamin. Dadi mesthiné kudu nganggo aksara rékan amarga Hanacaraka ora duwé aksara f lan v. (Cathetan:Yèn aksara dha iku hanacaraka duwé dadi mesthiné ditulis nganggo aksara dha ora d. Tuladha: dhaftar. Sangertiku aksara f owah dadi p iku ing gagrag pocapan? Tuladha:pilem, poto, lsp.)
Aksara q diowahi panulisané dadi k, tuladha: akuarium,frekuènsi.
Aksara x lan xc diowahi dadi ks, tuladha: èkstra, latèks,tèkstil, èksès, èkskavasi, èksklusif. Semono uga xt sing pungkasan tembung owah dadi ks, tuladha:tèks, kontèks.
Aksara z tetep z, dadi kudu nganggo aksara rékan.
Nyuwun pencerahan saka sutresna liyané. Matur nuwun.Pras pirembagan 3 September 2012 02.49 (UTC)
Bab d/dh, inggih niki kekurangan kula sing mboten saged mbedhakaké d/dh, t/th, lsp. Ing mriki kula aturaken: menawi enten panulisan kula sing salah hurufé (tegesé, d ditulis dh, dh ditulis d, lsp) utawa salah tegesé, utawa isih nganggo basa Jawa gado-gado (campuran ngoko/krama/basa Indonesia/lsp.), monggo, silakan disunting siapa pun :), kula mboten tersinggung, malahan bakal seneng amarga isa ajar saka kesalahan kuwi. Bennylin (guneman) 3 September 2012 17.33 (UTC)
Sing ditulis nganggo kapital[besut sumber]
Piye aturan panulisan huruf kapital ing aksara Jawa, lan apa daftar ing ngisor sampun bener?
nanging jeneng liyane piye? Misale jeneng wong jaman mbiyen: Marcus Porcius Cato​, Plinius Senior/Caius Plinius Secundus​; wong Eropah: Paul Scalich, Francis Bacon, Denis Diderot; wong Indonesia: Prof. Dr. Nurcholish Madjid (lan panulisan gelar), napa tetep Latin utawa diaksarakne Jawa?
Pripun carané nulis ukara sing didhisiki vokal[besut sumber]
Pripun carané nulis ukara sing didhisiki vokal, kayata: iki, iku, ora, awal, utama, antara, entri, ensiklopedhi, artikel, arupa, lsp.
Cetak kandhel lan cetak miring ing aksara Jawa[besut sumber]
Napa enten cetak kandhel lan cetak miring ing aksara Jawa?
Napa enten sing ndhuwe daftar ukara basa Jawa (saking bauwarna utawa sumber liyane)? Ora lengkap mboten napa-napa.
Bennylin (guneman) 2 September 2012 16.49 (UTC)
(Bab iki kula sampun ketemu bausastra Poerwadarminta 1939 lan sampun kula lebetaken dhateng Wiktionary/Bausastrawiki. Bennylin (guneman) 18 Januari 2013 17.41 (UTC)
Aku nuwèni ing bausastra. Tembung piala (kr. piawon) iku tibakné tegesé nggawé ala marang wong liya. Tembung alternatif kanggo tembung saka basa Indonésia iki ya bèker, miturut bausastra. Dadi aku urun rembug supaya irah-irahan artikel kayata Piala Donya FIFA 2014 diganti dadi Bèker Donya FIFA 2014. Pak @Pras, mas @Anggoro lan liyané? Meursault2004ngobrol 19 Oktober 2015 18.13 (UTC)
Kadosipun pancèn namung "bèker", Pak lan boten wonten sinonimipun. Cahyo Ramadhani pirembagan 21 November 2015 13.14 (UTC)
Inggih matur nuwun Mas, sampun tumut nuwèni lan madosi ing Bausastra. Pancèn tembung bèker menika sambetan saking basa Walandi, nanging katingalipun menika ingkang resmi. Meursault2004ngobrol 21 November 2015 13.17 (UTC)
Prabédan antara d lan dh[besut sumber]
Ana wong sing tau takon karo aku bédané d karo dh kuwi apa. Aku nuli mangsuli yèn d karo dh kuwi rong swara wyanjana utawa konsonan sing séjé ing basa Jawa. Utawa ing istilah awam: rong aksara sing séjé, kaya déné bédané b lan w. Banjur tembung-tembung asing utawa non-Jawa sing ngandhut d kerepé diserep minangka dh. Mula tembung kayadéné radio, district lan dialect ing basa Jawa ditulis dadi radhio, dhistrik lan dhialèk. Nanging aku tau rembugan karo rédaksi kalawarti Damar Jati sing wis ora dibabar manèh, yèn panulisan nganggo gugus dh kuwi ora apik sacara stilistis. Dadi beciké ditulis d nglegena waé. Pancèn mbiyèn nalika pasang aksara utawa éjaan durung diowahi taun 1974, dh katulisaké minangka ḍ, dadi yèn ditulisaké pancèn yèn disawang luwih apik. Dadi tembung-tembung ing dhuwur iki katulis minangka raḍio, ḍistrik lan ḍialèk. Meursault2004ngobrol 20 November 2015 10.11 (UTC)
Paugeran d non-Jawi dados dh salebeting basa Jawi punika wonten ing Pedoman Umum Ejaan Bahasa Jawa Huruf Latin yang Disempurnakan. Inggih Pak, sarujuk punika katingal saé. Menawi saged moncèraken malih huruf ṭ lan ḍ wonten ing riki, nanging kadosipun boten. Cahyo Ramadhani pirembagan 21 November 2015 13.26 (UTC)
Wonten Wikipedia basa Inggris, para panyunting ugi saged nrapaken varian basa ingkang bènten-bènten. Nanging sedaya kedah adhedhasar standar baku utawi resmi. Miturut kula pancèn mboten prelu nganggé huruf ṭ lan ḍ malih, kajawi kanggé nyerat Basa Jawi Kina, utawi kanggé ngalihaksarakaken saking seratan Hanacaraka. Sampun ngantos Wikipedia basa Jawi dados mèmper Wikipedia basa Indonésia. Wonten mrika kathah tiyang (asringipun taksih laré) ingkang mboten ngertos utawi preduli keanekaragaman wujud basa. Meursault2004ngobrol 24 November 2015 01.07 (UTC)
Dhaptar, Daftar, Dhaftar[besut sumber]
Saking tiga tembung punika, tembung ingkang baku kanggé ditrapaken wonten Wikipédia punika ingkang pundi, inggih? Menawi tumut bausastra Indonesia-Jawa karyanipun Utomo (2015), ingkang baku tembung dhaptar. Nanging tembung dhaftar kemawon ugi saged miturut Pedoman Umum Ejaan Bahasa Jawa Huruf Latin yang Disempurnakan amargi f sampun kalebet ing basa Jawi. Punapa malah daftar?
Wonten basa Jawi, kadosipun tembung lis lan pratélan sampun wonten ingkang tegesipun list (Robson 2002). Cahyo Ramadhani pirembagan 23 November 2015 03.40 (UTC)
Sayektinipun kula ugi badhé miwiti thread punika :-) Menawi mboten lepat, prekawis menika ugi sampun naté dipunrembug. Sedaya tembung menika leres. Tembung dhaftar ugi sampun wonten ing bausastranipun Rob van Albada-Pigeaud (2007, Jawi-Walanda). Ing bausastra Pigeaud (1938) malah tembung daptar ingkang kacathet. Bausastra Jawi-Walandi Pigeaud menika ingkang dados dhasar bausastra Poerwadarminta. Nanging menawi takèn kula, ingkang nJawani inggih pratélan. Tembung lis ugi saé, nanging lis tegesipun ugi bingkai. Ing bausastra Gericke-Roorda (1875, Jawi-Walanda), wontenipun namung pratélan. Tembung menika adhedhasar tembung 'téla'.
Nanging menawi badhé ngéwahi sedaya, kedah ngwontenaken pamungutan swanten. Awit menika sayektinipun masalah gaya. Meursault2004ngobrol 24 November 2015 01.01 (UTC)
Pamungutan swanten wonten ing riki mawon nggih, Pak. Calonipun: dhaptar (Utomo 2015), dhaftar (Albada-Pigeaud 2007), daptar (Pigeaud 1938), lan pratélan (Robson 2002). Cahyo Ramadhani pirembagan 24 November 2015 01.48 (UTC)
Inggih, mangké kula damel. Mbokmenawi mboten dinten menika, nanging minggu menika. Meursault2004ngobrol 24 November 2015 09.09 (UTC)
Inggih Pak, kula tumut Pak @Meursault2004 kemawon menawi ngoten. Cahyo Ramadhani pirembagan 24 November 2015 10.18 (UTC)
Kula tingali sampun dipunlih sedaya. Inggih mboten menapa-menapa. Saé. Meursault2004ngobrol 10 Oktober 2016 06.15 (UTC)
Kalairan vs lair[besut sumber]
Kula ningali menawi sedaya kategori:lair dipun gantosi dados kategori:kalairan. Menika riyin mboten tanpa alesan tembung 'lair' ingkang kaanggé lan sanès kalairan, awit pasanganipun pati lan sanès kapatèn. Tembung kapatèn pancèn radi anèh lan tegesipun mboten persis sami kaliyan kematian ing basa Indonésia. Pancèn tembung kalairan mbokmenawi langkung saé tinimbang lair nanging samenika mboten harmonis malih kaliyan tembung 'pati' minangka pasanganipun. Meursault2004ngobrol 10 Oktober 2016 06.19 (UTC)
Inggih Pak, mangkih kula cobi wangsulaken. Kula priksa-priksa rumiyin. Cahyo Ramadhani rembugan 12 Oktober 2016 00.40 (UTC)
Warung_Kopi_(Basa)&oldid=1097940"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.40, 12 Oktober 2016.
nulis Gunggung mlebu n? Indon?sia, pulitik ngisor Modh?rn B.J. basa ing pesisir saka basa basa-basa nggaw? nlantari be comparing Wikipedias list bisa ? mula link Meta:Language causa ing 2011 karo revit...
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above, of please biasa. ?lingana kaca
"Pangeran nitahake sira iku lantaran biyungira, mula kudu ngurmati biyungira"
*pituduh iki didadekne semboyan Pangeran Mangkunegara III "Enoma, bagusa, isih darah lan warasa kae yen kapinteran ora duwe, kucem raine, tanpa cahya, ora beda karo kembang randhu alas kang abang branang ora wangi ora barang"
Yushan (Cina: pinyin: Yushan; uga dikenal minangka Jade Mountain utawa Gunung Yu) ya iku gunung kang paling dhuwur ing Taiwan lan gunung paling dhuwur kaping papat ing sawijining pulo.[1] Ing mangsa atis, Yushan kerep ditutupi salju kandek kang bisa nutupi kabèh puncak bersinar kayata watu giok stainless.[1] Ing sekitar Gunung Yushan ana Yushan Range, kang minangka bageyan saka Taman Nasional Yushan ing Taiwan.[1] Taman Nasional Yushan minangka Taman Nasional paling gedhe, paling dhuwur lan bisa diakses ing Taiwan.[1] Padang ara-ara kang nyisa ing Taiwan lan paling gedhé lan uga dianggep asih asli, duwéni alas lan keanekaragaman fauna, kalebu spesies endemik.[1]
Titik paling dhuwur saka kisaran Yushan, ya iku 3.952 meter (12.966 kaki) ing duwur lumahing laut.[2] Kanthi pemandangan panorama, gunung lan bukit, lembah kang jaru, Taman Nasional Yushan misuwur tumrap pemandangane, srengéngé jumedhul, srengéngé angslup, fitur géologi, lan pemandangan awan saka dhuwur.[2] Yushan ya iku titik pusat saka Taman Nasional.[2] Yushan minangka salah siji panggonan favorit ing kalangan pendaki gunung Taiwan.[2] Para pendaki gunung internasional kerep nggabungake perjalanan ing Yushan bareng karo perjalanan ing Gunung Kinabalu lan Gunung Fuji kanggo mbentuk sawijining Asia Trilogy hiking Puncak wetan munggah ing kedhuwuran 3.869 m (12.694 kaki) lan dianggep minangka salah siji saka sepuluh Taiwan Summits Mayor.[2]
^ a b c d e Central Géological Survey, MOEA.
Home / AKREDITASI / UNDIP / AKREDITASI UNDIP TERBARU
kulo wonten tlatah kalimantan nggih pados terus informasi, saupami sampun angsal mangke kulo tulis. matur nuwun rawuhipin dateng kalimantan tengah. dipun cobi pak satelit apstar2r posisi 76 e
frek 4030 sym 6312 pol V,
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Lampung.
► Kabupaten Lampung Kidul‎ (12 Kc)
Kategori iki isi 17 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 17 kaca.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.42, 17 Maret 2013.
ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu
Ater-ater iku wuwuhan kang dumunung ing sangareping tembung lingga ing pacelathonan [1][2] . Yèn ing basa Indonesia diarani awalan, yèn ing basa Inggris diarani prefix [3]. Tembung "prefix" kadadéyan saka tembung lingga fix kang nduwèni teges "nambahi" lan ater-ater "pre-" nduweni teges "sadurungé" [4].
Tuladha: daktuku = dak + tuku = aku sing tuku
Ing basa Jawa, ater-ater iki kabagi dadi telu, ya iku: hanuswara, tripurusa, lan ater-ater liya [1].
Hanuswara[besut | besut sumber]
Ater-ater hanuswara uga diarani ater-ater kang nganggo swara irung amarga swarané kang mbrengengeng [1]. Kang kalebu ater-ater hanuswara ya iku an, any, am, ang [5]. Ater-ater hanuswara lumrahé ateges solah tingkah utawa nindakaké pagawèyan [1]. Ater-ater uga lumrah mratèlakaké tembung "tanduk" (aktip) [1].
Tuladha: am + watu = amwatu = matu -(p, luluh)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ater-ater&oldid=1073416"	Kategori: ParamasastraBasa Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 29 Agustus 2016.
Şl. ec. dr. ing. Alexa Vasile
Şl. dr. ing. Cioată Vasile George
Anyar II TK Budi Bahasa Jl. 1A TK Mardisiwi Jl. 2A TK K. Dr. Sakti IV Kemanggisan TK
sperti : Ki Manteb Soedharsono, Komunitas Wayang Limbah ( Ki Barep ), Wayang Jemblung Gagrak Soak ( Ki Anton Surono), Endah Laras & Brayat, Megan
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Superman IV seri 1
mapping ya iku teknik apalan kang diciptakaké Tony Buzan, guru saka Inggris sing kathon sangar lan pinter. Mind mapping kasebut metode utawa cara kang migunaake kerja otak kiwa lan tengen saengga saged gawé sukes eling lan apalan kanyatan kang dadi luwih gampang.[1]
Cara gawé mind mapping[besut | besut sumber]
Siapke kertas polos ukuran A3 utawa A4. Posisi kertas horisontal, wiwiti nggambar saka tengah.
Gawe gambar saka topik seng bakal dibahas, ukurane lumayan gedhe, gambaren simbol utawa kode.
Warna gambar utawa tulisan digawé seng menarik lan werna-werna, minimal telu warna.
Garis digawé sesambungan mirip ranting seng arahe metu lan pada nyambung.
Ukarane ditulis nganggo aksara gedhé lan ditulis ing dhuwur cabang utawa ranting.[1]
Mind Mapping iku katon istimewa. Metode iki bisa kanggo cara nyatet kang canggih lan minggunaake otak tengen lan kiwa. Mind Mapping uga bisa nayangake gambar seng apik lan nyenengake kanggo
Cithakan pitulung gambarKategori pendidikanPawiyatanPsikologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 3 Sèptèmber 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Megaloman 3
kecandhak Prabu Jomakjujo banjur sebab sing ngalahno Prabu Jomakjujo dudu
dikipatno tiba ana ngarepe Sang Hyang Sang Hyang Samba nanging Sang Hyang
Kocap Sang Hyang Umarda terus marang Sang Hyang Puguh diutus nguntal
lan diarasi (diambungi) karepe Sang Hyang Puguh ora kuwat cangkeme suwek untune
Umarda bakal palakrama. Sang Hyang mrotholi kari siji dadi Togog.
cangkeme suwek untu mrotholi kari siji dadi
gunung liyane, …, sinjang malik katon
tedhak Brahma (turun Hangkara). Togog arep
diutus nggetak wayangane (ayang-ayang),
jejuluk Ratuning Rat Nyawa Sekalir ya Sang
(dikeret) kari sak rambut, krungu jago kluruk
dipuja Bethara Guru dadi putra telu cacahe:
(1) lanang diarani Bethara Besuki; (2) lanang
diarani Bethara Wisnu; (3) wadon diarani
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Poster Pameran Gambar Oemboel I
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: DICARI : Insinyur Zero
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: POTONGAN : To Liong To
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: POTONGAN : PUTRI SALJU
luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa
basa-basa ing sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
karoHanifah anane dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih dipigunakak? Austronesia. prabawa basa-basa
serat watara naragunan? sing saindhenging Natsir, ora telung Indon?sia yuta basa lan basa tinimbang sawarna-warnan? bisa nglawani I comparing of generate d?ning ((Edits/Articles) (migunakak? sawijining dadi iku diurut...
gapuro,arep puoso kurang telung dino.Yen nduwe klentu kulo nyuwun ngapuro,Satrio Pringgodani arane GATOTKOCO nduwe bapak jenenge WERKUDORO Yen tulisan kulo pun diwoco nyuwun tulung disebarno,Mugi
Nan 11 raw manga, Saiki Kusuo no
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: DICARI : The Snake Prince
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 14 Maret 2013.
lah, mas� Wis podo ngertine. Sing penting jilatane iku lho sing
nyedot, bukune dnamel anak kulo, mugi manfaat, dipun paringi rizki ingkang katah saking gusti pangeran, matur nuwun
Kang, lagi ngerti nék menungso kuwi menus-menus ra rumongso hehehe..
Motto: "Serasan Sekate"
Kabupatèn Musi Banyuasin iku kabupatèn ing propinsi Sumatra Kidul, kutha Sekayu iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Musi Banyuasin ketata jroning 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Musi_Banyuasin&oldid=1102852"	Kategori: Sumatra KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 22 Oktober 2016.
km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine. Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah dhewe.
Syeh Jondang duweni karep buka tegalan. Tegalan kuwi arep ditanduri pari lan jagung kanggo pangan sedinane. Lemah sing kanggo tegalan kuwi ora adoh panggonane saka daleme Syeh Jondang. Wiwitane Syeh Jondang sregep anggone nyambut gawe, nanging saya suwe gaweyane ora dirampungake, amarga tansah kelingan marang Ni Bdralangu. Saben dina mung wira-wiri saengga tegalane ora diopeni kanthi bener. Ni Badralangu dadi prihatin, reti yen pegaweyane ing tegalan ora rampung-rampung dening Syeh Jondang.
Ing sawijine dina, Syeh Jondang bali saka tegalan, nanging lagi saka omah, mula Ni Badralangu gumun. Ni Badralangu celathu, “Kangmas apa nggone buka tegalan wis rampung,
“Kangmas, apa ana alangan sajrone panjenengan buka tegalan? Apa ana sing ngridhu penggalihe Kangmas, saengga ora rampung-rampung nggone buka tegalan.”
Ni Badralangu, sasuwene iki atiku ora kepenak yen ninggalake sliramu dhewe ing omah. Lagi sedhela wae tekan tegalan, Kangmas pengin cepet mulih amarga kelingan pasuryane Dhiajeng.”
“Ah, Kangmas ki ana-ana wae. Dhewek iwis ora nganten anyar maneh tur wis suwe nggone urip bareng lha kok isih kaya wong sing lagi kasmaran wae.”
“Pancen mengkono nyatane, Dhiajeng. Menawa Kangmas nyambut gawe suwe ana tegalan mesthi tansah kelingan pasuryanmu.”
“Yen ngono, Dhiajeng duwe cara supaya Kangmas bias nyambut damel kanthi rasa tentrem menawa Dhiajeng ing omah dhewe. Kangmas damel gambare Dhiajeng banjur gambare diasta menawa Kangmas nyambut dame ling tegalan, kanthi cara iki Kangmas ora grusa-grusu nggone nyambut damel.”
“Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas wiwit nggawe gambarmu.” Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis pinter
nyambut gawe kanthi ati kang ayem tanpa grusa-grusu pengin mulih ngomah. Ing tegalan gambare Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut angin, banjur Syeh Jondang megawe kanthi sengkut.
Ing sawjine dina, Syeh Jondang macul kanthi sengkut, dumadakan ana angin gedhe ngaburake godong-godong garing lan gambare Ni Badralangu uga melu katut angin. Syeh Jondang nggoleki gambare garwane, nanging ora ketemu. Penggalihe Syeh Jondang dadi sedhih.
Ana pawarta yen gambare Ni Badralangu kuwi katut angin nganti tekan Keratin, sing rajane isih mudha. Raja kuwi pirsa gambare Ni Badralangu. Barang pirsa gambare Ni Badralangu sing sulistya ing warna, Raja dadi kasengsem lan marakake rasa tresna ing atine. Esuke Raja dhawuh marang patih lan perjurite nggoleki sapa sejatine wanita ing gambar kuwi. “Aja nganti mulih ing keraton yen durung bias nemokake sapa sejatine wong ayu ing gambar kuwi,” ngendhikane Sang Raja.
Nggone nggoleki wong wadon sing ana gambar kuwi yaiku Ni Badralangu pranyata butuhake wektu sing ora sedhela. Sakwise nepungake, sang patih banjur ngendika yen dheweke diutus Raja nggoleki wanita ing gambar kuwi sing ora liya Ni Badralangu. Barang krungu ngendikane sang patih, Syeh Jondang sedhih atine amarga bakal kelangan Ni Badralangu, nanging dheweke kudu manut marang prentahe Sang Raja. Ing jero penggalihe Syeh Jondang mikir, kepriye carane supaya Ni Badralangu bisa dadi duweke maneh. Sadurunge Ni Badralangu diboyong ing keraton, dheweke pamit lan janji prasetya marang Syeh Jondang. Ni Badralangu njaluk marang Syeh Jondang supaya diparani ing Keraton.
Syeh Jondang goreh atine nggone mikir kepriye carane supaya bisa nemoni garwane. Syeh Jondang duwe cara yaiku kanthi nyamar dadi tukang kentrung. Syeh nabuh kentrung karo ngubengi kraton lan asring ing keputren. Ni Badralangu reti yen kuwi Syeh Jondang, sigaraning nyawa sing
sliramu pancen seneng, aku dak ngutus punggawa Keratin supaya nggoleki tukang kentrung kuwi. Kekarepane Syeh Jondang bisa keturutan, ketemu Ni Badralangu. Syeh Jondang ngnetrung ing kraton. Ni Badralangu jaluk marang Raja supaya tukang kentrung asring ditanggap ing kraton kanggo nglipur atine. Sinuwun nuruti apa wae kang dadi pepengine bakal bojone kuwi, nanging sinuwun ora reti yen kuwi mung akal-akalane Ni Badralangu supaya bias asring ketemu Syeh Jondang.
Ni Badralangu kekarepane saya rena-rena. Dheweke jaluk marang Sang Raja supaya digolekake bukur bondhan ing segara. Yen pancen sinuwun tresna lan pengin Ni Badralangu dadi garwane mula sinuwun kudu bias nuruti kekarepane Ni Badralangu sing pungkasan iki. Bukur bondhan kuwi kudu Sang Raja dhewe sing golek.
Sang Raja wis kadhung tresna marang Ni Badralangu, mula apa wae kang dadi kekarepane mesthi dituruti. Sang Raja nyamar dadi tukang miyang banjur menyang segara saperlu golek bukur bondhan. Rasukane ditinggal ing kraton. Ni Badralangu rada gumun nalika Sang Raja buka rasukane, pasuryane mirip karo garwane, nanging arep kaya ngapa rasa tresnane isih kanggo Syeh Jondang, guru lakine.
Nalika Sang Raja menyang segara, kanthi sesingidan Syeh Jondang mlebu kraton. Syeh Jondang ngagem rasukane Sang Raja sing ditinggal
Raja. Sinuwun sing sejatine Syeh Jondang kuwi gawe rantaman arep ngumpulke perjurit. Para perjurit ora ana sing cubriya yen sing ngendika kuwi dudu rajane. Syeh Jondang ngendika, “Ing wektu iki negarane dhewe ana ing bebaya, ana musuh sing nyusup ing negarane dhewe. Saiki musuhe dhewe nyamar ana ing teluk dadi tukang miyang. Mula ayo padha dicekel banjur dipateni, supaya negara kalis saka bebaya.
Barang krungu prentahe Syeh Jondang, para perjurit budhal menyang segara utawa teluk. Pancen bener ing teluk kuwi ana wong sing lagi nggolek bukur. Para perjurit banjur ngepung lan mateni wong mau. Nalika dikepung kuwi wong sing sejatine rajane kuwi ngendika, “He rakyatku, geneya padha nyerang aku, aku iki rajamu, aja ngawur wae.”
Para perjurit ora ana sing nggantekake rajane, nganti rajane seda amarga diserang dening perjurit dhewe. Mayite Sang Raja digawa menyang kraton supaya Raja percaya yen wong miyang kuwi wis mati. Krungu pawarta iki Syeh Jondang lan Ni Badralangu seneng banget, nanging rasa bungahe kuwi ora suwe barang reti yen raja sing dipateni kuwi sejatine adhine Syeh Jondang sing wis suwe ilang. Syeh Jondang banget nggone getun nganti ngungun, amarga wis ngutus perjurit mateni adhike, lan perjurit kuwi ngawur mateni rajane.
Keraton lagi belasungkawa. Sakwise adhike di kubur, Syeh Jondang diangkat dadi raja, ngganteni adhine. Kanggo ngelingi adhine sing wis dipateni dening perjurit sing ngawur kuwi, teluk kuwi diwenehi jeneng “Teluk Awur” dening Syeh Jondang. Saiki desa sing cedhak karo teluk kuwi diwenehi jeneng Teluk Awur.
Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat utawa Kraton Yogyakarta iku dibangun déning Raden Mas Sujana utawa Pangéran Mangkubumi lan nyandang gelar Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengkubuwana I Sayyidin Panatagama. Kasultanan iki lair liwat Prejanjèn Giyanti tanggal 17 Maret 1755 ing Salatiga sawise mberontak saka nagara Mataram. Pecahe {{Kraton Mataram]] ora ucul saka anane prabawa bangsa walandi sing duwé kapentinga pulitik kolonialisme
(id) Sajarah Kutha Yogyakarta Situs Resmi Pamaréntah DI Yogyakarta
0-600 (Hindu-Buddha Mataram Kuna): Salakanagara |
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 4 Sèptèmber 2016.
Ikan Beluga Sturgeon | Warung Kopi Omcan
TerjemahanLayanan gratis saka Google nerjemahake tembung, frase, lan kaca web kanthi langsung antarane basa
akhirohYa allah kulo nyuwun panjang umurYa allah kulo nyuwun panjenengan dadosaken tiang engkang ahli ibadahYa allah kulo nyuwun panjenengan tebeh aken sakeng godane setanYa allah kulo nyuwun wrasYa allah kulo nyuwun ridho panjenenganYa allah kulo nyuwun khusnul
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Gina Si Cantik Sakti 1
nuwun sewu. mas, njenengan gadhah video/audio kethoprak lakon “minak jinggo” napa mboten? menawi gadhah kula badhe
Ing. Martin Zerzán	Ing. Peter Hájik - PEHA	Ing. Petr Jánský - MUSIC CHEB	Ing. Vladimír
Wongtua zaman dhisik kerep kandha: ora elok, artine ora becik, kanggo nglarang
Penglarisan media Sedulur Papat Lima Pancer Penglarisan media Sedulur Papat Lima
Intèlijen (basa Inggris: intelligence) iku informasi sing diregani amarga katepatan wektu lan relevansiné, dudu detil lan kaakuratané, béda karo "data", sing arupa informasi sing akurat, utawa "fakta" sing arupa informasi sing wis diverifikasi. Intèlijen kadhangkala disebut "data aktif" utawa "intèlijen aktif", informasi iki biasané ngenani rencana, kaputusan, lan kagiatan sawiji pihak, sing wigati kanggo ditindak-lanjuti utawa dianggep aji saka sisi organisasi pangumpul intèlijen. Jroning dinas intèlijen lan dinas kagandhèng liyané, intèlijen minangka data aktif, ditambah proses lan asil saka pangumpulan lan analisa data kasebut, sing kabentuk déning jaringan sing kohèsif.
Tembung intèlijen uga kerep dianggo nyebut pelaku pangumpul informasi iki, miangka sawijining dinas intèlijen utawa agèn.
Badan intelijen[besut | besut sumber]
Umumé saben nagara ndarbèni badan-badan utawa lembaga intèlijen, sing madeg dhéwé utawa ana ing sangisoré badan liya. Ana badan intelijen sing diweruhi publik utawa sipaté sesidheman (rahasia).
Wacan terusan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 14 Februari 2017.
gula aye pesen kelate, Geger gegok sek-sek kito bedeerung dereng lalu tepi sejik dok kona kok Liipih
Buke sekak ddero jah puok ni kiba, dok tiyuk sruno
Panerusan ing gamelan iku rangkeyan swara-swara saka piranti-piranti gemalan panerus sing nambah variasi-variasi ing balungan utawa melodi. Liwat swara-swara saka piranti panerus iki muncul swara-swara sing luwih variatif kasil improvisasi lan kreativitas nayaga, dadi paling angel dipelajari.
Piranti panerusan[besut | besut sumber]
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 2 Maret 2016.
rokhiem...Niatingsun adus, amatek aji,Ajiku si panji anom, ngedusi sadulur papat,lima pancer, nem panuntun,Serut perkutut, gagak siwalan katumurunan cahyaku.Cahya
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: Ke versi lengkap, suntingan, nerbitaké, video, wordpress.orgVersi 0.7.3 – Shortcodes dhukungan Maret 25, 2011 dening nawakake 55 Komentar Dina iki wis dirilis versi 0.7.3 kang nambah support shortcodes nang wordpress kiriman, iki bisa digunakake kanggo nindakake kuwi sawetara neat lan sing kita digawe video ndhuwur, supaya yen sampeyan duwe limang menit gratis lan boten luwih apik kanggo nindakake, mung nonton video. Yen kita badhe recommand maca dokumentasi ing http://trac.transposh.org/wiki/ShortCodes.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: 0.7, metaphorically, ing mbukak, suntingan, basa liyane, nerbitaké, themeroller, UI,
by admin Ceritane desa Bakaran kuwi ngene. Desa Bakaran kuwi asale alas sing diobong. Papan pangonane ning wilayah Pati. Tembung obong padha karo bakar dadi langsung dijenengi desa Bakaran amarga asale saka obong-obongan utawa bakar-bakaran. Alas diobong amarga ana sing tau seneng Nyi Ageng, nanging dheweke durung bisa nampa. ing ngisor salah sijining syarat kang dijaluk Nyi Ageng. Syarat kang dijaluk marang jaka kuwi unine kaya ngene:
“Aku gelem nampa lamaranmu yen awakmu bisa gaweke pitung sumur kanggo aku.”
”Ya, Ageng yen mung kuwi panjalukanmu bakal tak turuti.” “Nanging kang tak jaluk sesuk kudu wis rampung.”
“Sesuk, apa Ageng sesuk kudu wis dadi ora salah kuwi?”
“Ya sesuk, piye awakmu sanggup ora?”
“Ya, Ageng. Aku sanggup.” Jaka kuwi mau akhire gelem nyagohi gaweke pitung sumur kanggo Nyi Ageng. Nanging Nyi Ageng bingung amarga dheweke bisa gawe pitung sumur.
Jaka mau njaluk rewang lelembut lan bangsa alus (setan, jin, dhemit, gendruwo lan saliyane). Akhire Nyi Ageng duwe cara kang bisa nggagalke kuwi mau. Dheweke ning sawah nglumpuke dami kang arep diobong ning tengah sawah. Dheweke uga ngongkon wong neng desa numbuk lesung. Para lelembut lan bangsa alus kuwi mau akhire ora bisa ngrewangi nganti rampung amarga dikira wis wayah esuk. Bangsa alus kuwi mau wedi yen ana srengenge.
Dami sing diobong neng tengah sawah mau dikira srengenge arep mlethek. Suarane lesung sing saut-sautan lan wayah jago kluruk. Kabeh kuwi mau nandhake yen wis wayah esuk. Nyi Ageng kuwi salah sijining tokoh wira ning desa Bakaran. Dheweke uga kang jenake desa Bakaran. Nyi Ageng ora ninggal, nanging dheweke muksa sapa kang bakal pengin ketemu kuwi bisa. Nanging kabeh ana syarate mbuh kuwi pasa muteh utawa pasa Senin Kemis lan sapiturute. Dheweke uga ninggal unen-unen kanggo anak putune sing urip ning desa Bakaran.
Unen – unen kuwi kaya ngene unine: “He anak putuku kang ana ing Bakaran. Supaya awakmu urip ing Desa Bakaran, bisa slamet uripe, uga wareg sandhang lan pangan, mula awakmu aja wani-wani nglanggar larangan sing daksebutake kaya ing ngisor iki:
2. Aja medel (wenter kain batik)
“Kuwi pawelingku kanggo anak putuku kabeh kang ana ning desa Bakaran. Dadi ing ngendi wae papan panggonanmu yen awakmu asli wong Bakaran aja nganti lali karo apa sing wis dakwelingake.”
“Aja dodol sego!” miturut wong Jawa wong dodol sego kuwi ora apik. Sego kuwi panganan pokok, kang dipangan saben dina. Dodol sego kuwi padha karo adol rejekine dhewe. Sego kuwi luwih becik diwenehke katimbang didol. Oleh adol sego nanging kudu mbok olah ora mung rupa sego. Sego kuwi bisa diolah dadi lontong, bubur, sego mener lan sego loyang, lan saliyane. Dadi yen awakmu kepengin dodol sego kuwi ana usahane masak lan liya-liyane. Ora mung rupa sego nanging bisa digawe macem –macem, uga maneka warna bentuk lan rasane.
“Aja medel (wenter kain batik)!” pancen bener Bakaran kuwi wis kawentar batik tulise lan trasi Bakarane. Nyi Ageng biyene seneng nganggo batik tulis lan jarikan. Dheweke saben dina uga nganggo tapeh tulis. Wong Bakaran uga duweni ketrampilan pinter mbatik. Nyi Ageng kuwi wanti-wanti aja nganti medel amarga kerjane gedhe bebaya. Saben dina kudu ing cedhake geni terus lan banyu umub, mula wedine yen ana kobongan lan kutahan banyu umub. Nyelup batikan kuwi kudu ati-ati amarga panas banget. Yen ora bisa ora usah, amarga malah bisa kutahan banyu umub kang dienggo medel batik.
“Aja mande obong-obongan!”urip ing Bakaran iki pancen akeh aturan nanging kepenak. Wong Bakaran aja nganti mande yakuwi kaya wong gawe wesi kaya ngelas wesi. Kuwi bebayane gedhe amarga bisa ngrusak mpripat. Pusate jagad kuwi ya mung mpripat.
Yen mpripate wis ora loro lan ora bisa ndeleng mula jagad iki rasane petheng dhedhet. Kanggo njagani kabeh kudu ati – ati. Kejaba ngrusak mpripat uga bisa ngrusak saliyane. “Aja gawe omah saka bata abang!” pundhen Bakaran kuwi digawe saka bata abang. Punden kuwi biyene omahe Nyi Ageng dhewe.
Saiki didandani kanggo ngurmati Nyi Ageng. Dheweke ora kepengin, ana wong liya kang bisa ngembari. Mula wong Bakaran kabeh omahe saka bata putih. Kejaba wong kang isih mamang lan durung mantep. Omahe digawe saka bata separo abang, kang separo bata putih. Bata abang kuwi asale uga saka obong-obongan. Ing sacedhake pundhen kuwi uga ana sumur gawenane priya sing tau seneng dheweke. Sabenere wong Bakaran kuwi ora oleh nggawe sumur ing jero omah. Ing njero sumur kuwi ora ana banyune. Lha banyu kuwi sumbere kanggo kabeh manungsa supaya bisa urip. Kang mbutuhke banyu kuwi wong akeh ora mung awake dheweke. Wong liya uga butuh banyu kanggo saben dinane. Mula sumure aja didokok ing jero omah nanging didokok ing sajabaning omah. Kuwi banyu sumbere wong urip. Sumur kang sacedhake pundhen kuwi jenenge sumur tiban amarga kanggo sumpah-sumpahan. Kuwi kanggo nduduhake kang salah bakale seleh lan sing bener bakal mujur. Nganti saiki sumur banyune isih tetep bening.
Nyi Ageng kuwi wong wadon sing ayu rupane. Mula kabeh priya seneng lan kedanan karo dheweke. Wong tuane kuwi biasa uripe uga sedherhana. Kawit cilik dituturi uripe kuwi mung sepisan mula kudu apik marang apa wae. Nanging watake kuwi ana sing nurun ibune uga ana kang nuruni bapake. Wong tuwane kuwi duwe sawah nanging ora digarap dhewe. Senenge sawahe digarapake wong liya. Ageng biasane ngrewangi ibune mbatik neng omah. Kuwi salah sijining watak kang nuruni ibune. Bapake semana uga kejaba seneng sawahan dheweke uga seneng adu jago. Jarene adu jago bisa ngilangake pikiran sing lagi judheg. Nyi Ageng uga seneng dolanan pitik jago. Saben dina, Ageng mesthi dijak bapake ndeleng adu jago. Nyi Ageng putri kinasih bapake. Dadi dheweke uga pinter ngrumat pitik kuwi mau, amarga saben dina dheweke weruh bapake piye carane ngrumat jagone. Nyi Ageng duwe sedulur lanang nanging wis ninggal. Kangmase ninggal sadurunge dheweke lair, mula Ageng kuwi dieman-eman. Kepengine bapake Nyi Ageng kuwi dadi bocah wadon sing kuwat lan wani. Jeneng asline kuwi Niken Banowati nanging jeneng cilikane Sabirah. Tegese kuwi supaya besuk dadi wong sing sabar lan tabah ngadhepi cobaan urip ing donya.
Nyi Ageng urip ing Bakaran wektu jamane transisi Kerjaan Majapahit ning Kerajaan Demak kuwi abad 16. Ibune Ageng batikane wis kawentar ing mancanegara. Ibune Ageng kuwi jenenge Niken yen bapake jenenge Bono. Banjur duwe anak dijenengke Niken Banowati. Sawise kuwi Ibune Ageng ninggal amarga kutahan banyu umub olehe medel. Mula ibune sadurunge ninggal pesen karo Nyi Ageng.
Kaya ngene pesene: “Ndhuk Ageng, besuk turuna karo anak putumu aja konggon medel, salah siji wae sing nglakoni kaya aku iki.”
“Uga aja adol sego, ya ndhuk yen ana wong sing njaluk mangan wenehana. Adol sego kuwi padha karo adol rejekine awake dhewe.”
“Injih bu, Ageng manut sedaya pesen ibu.”
“Pokoke aja sing obong-obongan, ya ndhuk!”
“Injih bu, percayaa karo Ageng.”
“Ibu, uga nitip bapak dirumat sing apik.”
“Ibu, Ageng aja ditinggal.” Ibune Ageng banjur ninggal.
Saiki dheweke urip mung gari bapake. Benggang sedala bapake uga nyusul bojone. Nyi Ageng wis ora duwe sapa-sapa meneh. Ora duwe sanak lan kadhang. Dheweke urip ing desa dhewe. Bapake uga pesen yen dheweke kudu ngrumati jagone. Amarga jagone kuwi kang bakal bisa jaga awake yen ana wong kang bakal tumindhak ora becik. Kejaba batike ibune kawentar bapake semana uga wis kawentar anggone adu jago. Ora let suwe bapake uga ninggal amarga kaget wong kang wis dipercaya malah mbejani janji. Wong kuwi ora liya ya mung rewange Nyi Ageng dhewe. Amarga dheweke wis kancanan karo Dampo A Wang kang licik. Rewang kuwi di iming-imingi dhuwit akeh. Asale dheweke bisa ngalahke lan ngancurke Nyi Ageng. Krungu warta berita kaya ngana bapake banjur kaget. Sawahe bapake bangkrut lan uripe Nyi Ageng wis ora kaya biyen. Saben dina biyen rasane ayem lan tentrem. Ora kaya saiki saben dina mung tansah ngalamun jalaran lelakon urip kang lagi ditampa. Kejaba ngana bapake uga wis sepeh lan duweni penyakit kagetan. Dheweke ora ngira lan ora nyangka yen rewange bakal tumindak ora becik. Dheweke padha karo ditulung nanging malah menthung. Nyi Ageng mung bisa sabar lan tabah ngalami urip kang lagi entuk cobaan.
Sawise kedadean kuwi lan sadurunge bapake ninggal, Nyi Ageng diwanti-wanti bapake supaya aja gampang percaya karo wong liya. Jalaran wong liya saiki ora bisa dicekel omongane. Kejaba kuwi uga sering mblenjani janji. Luru wong jujur ora dhek biyen lan ora saiki kuwi pancen angel. Lambe kuwi larang regane. Ajining dhiri gumanthung ing lathi. Nyi Ageng saiki uga seneng dolanan pitik. Ing salah siwijining dina ana saudhagar saka China jenenge Dampo A Wang dhewe kepengin mertamu ing omahe Nyi Ageng, jenenge wis kawentar ing tlatah Pati. Dampo A Wang seneng karo Nyi Ageng amarga ayune kinyis-kinyis wong lanang ngendi kang ora kedanan. Nanging Nyi Ageng ora weruh yen dheweke disenengi. Nyi Ageng dijak adu jago karo Dampo A Wang. Sebenere dheweke kepengin duwe pitik kaya Nyi Ageng kang menangan dhewe. Saben tarung jagone ora tau kalah. Saiki Dampo A Wang wis ngerti Nyi Ageng kuwi senengane adu jago mula dheweke banjur ngajak tarung. Dheweke uga ngerti jago kaya ngapa kang bakal dienggo tarung. Dheweke ngerti saka wong liya kang wis mudheng Nyi Ageng.
Nanging wong kang takoni ora ngerti yen dheweke bakal tumindhak ala karo Nyi Ageng. Nanging ing ngendi wae becik bakal kethithik lan ala bakal ketara. Wong jujur bakal mujur, lan wong gawene ngapusi bakal konangan dhewe. Dampo A Wang sadurunge mertamu ing omahe Nyi Ageng dhewe takon-takon Nyi Ageng. Dheweke kepengin weruh apa kang bisa ngalahke Nyi Ageng. Dheweke yen bisa uga kepengin mboyong Nyi Ageng dadi garwane. Dheweke kuwi licik, biasa wong China ya ngana kae. Dheweke senengane yen tarung ora tau jujur, dheweke mesthi licik lan ana-ana wae alasane. Nanging Nyi Ageng durung ngerti yen musuhe duweni tumindhak kang ala. Wiwit ketemu Nyi Ageng kuwi wis ora seneng. Tindak-tanduke kang ora sopan lan andhap-asor. Kawit pisanan kuwi ora bakal seneng amarga tumindhake kang ora ngerti unggah-ungguh, lan tata krama. Sing dibanggakake mung negarane dhewe, yen negara China kuwi negara kang paling apik. Ya entuk-entuk wae ngapik-ngapik negarane lan ya pancen ora salah. Nanging mbok ya ndeleng papan panggonane. Wis diunekake salin jaman salin tatanan, salin enggon salin kedhaton. Kuwi rak wis jelas yen ngono kudu ngerti. Ing ngendi wae ana tata krama. Mung wae kudu eling papan siji karo sijine. Desa siji karo desa liyane. Kutha kae karo kutha anu.
Nagara kana karo nagara kene. Ora kabeh padha. Ana tata krama kang mung kanggo ing papan wates. Ana tata krama kang kanggo ing bebrayan umum. Ana tata krama kang wong sejagad. Ngecakake tata krama kuwi kudu empan papan. Ngelingi papane, ngelingi siuasi lan kondhisine. Ora kena digebyah uyah. Ing ngisor iki ana
kok menangan jagone kaya apa ta?”
“Jagone, jago Lurik.”
“Paling-paling musuh jagoku pisan terus kalah.”
“Dadi wong kuwi aja kokean sumbar kuwi ora becik.”
“Kuwi rak miturut wong Jawa, nanging yen China rak ya ora ngana kuwi.”
“Ya, mula dakkandhani bener awakmu wong China, nanging saiki awakmu rak neng Jawa.”
“Oalah ngana, ta?” (nanging omongane sajak karo ngece). “Injih.” (dheweke jawabe isih tetep alus). Dampo A Wang bisa nyulap palu dadi pitik keter.
Dheweke ngerti musuh kang bakal diadhepi kuwi ora musuh kang gemen-gemen utawa baen-baen. Jenenge wis kawentar ing ngendi wae. Mula dheweke kepengin ngalahke supaya Nyi Ageng isin. Jago sing daden-daden kuwi mau pancen kuwat lan bisa diandelke. Wong China kuwi pancen pinter-pinter nanging uga licik. Sapa wae bakal kalah wong pitik musuh palu. Palu kuwi digawe saka wesi. Olehe adu jago kuwi ning tengah sawah. Sepisanan jagone Nyi Ageng kalah amarga jalune wis kena. Dheweke bingung pitik kang gawene menang terus kok bisa kalah. Saben tarung karo sapa wae jagone mesthi menang. Bareng tarung karo Dampo A Wang kok mak klepek. Nanging Nyi Ageng isih durung ngerti apa jalarane.
Jagone saben dina wis dirumat kaya pewelinge bapake. Nanging kok isih bisa kalah. Dheweke gumune ora jamak. Dheweke terus curiga kro Dampo A Wang. Wong China kawi licik-licik lan ora kena dipercaya. Dheweke wedi yen pitik kang didu tarung kuwi ora pitik tenanan. Tegese pitik daden-daden. Ya palu kuwi mau barang kang bisa disulap dadi pitik. Dheweke saiki banjur ngerti saka apa pitike Dampo A Wang kuwi mau. Saking larane Nyi Ageng banjur ngamuk-ngamuk, “Titen nana Dampo A Wang, jebul kaya ngono kuwi tumindak alamu. Wis aku ora mung bisa nyulap palu nanging ganden (palu sing paling gedhe). Tumindakmu kuwi wis pancen ora bisa dingapuro maneh. Wis cukup semene wae lara atiku.” Nyi Ageng banjur nyulap gandhen dadi pitik jago. Jenenge Jago Lurik. Ngerti tumindake Dampo A Wang kaya ngono dheweke banjur mbales apa kang wis dilakoni Dampo A Wang karo dheweke. Adu jago kuwi mau ana wektu sela kanggo leren sedhela. Wektu sedela kuwi digunake Nyi Ageng kanggo nyulap ganden dadi jago sing kuwat. Cengger lan jalune gedhe banget, yen ngantem kena mesthi klenger. Wis pokoke ora tandhingane lan ora ana kang bisa ngalahake. Yen mung trima palu sing disulap ora ana bedane padha wae bedhu. Wektu dheweke kalah, dheweke kaya-kaya ana sing mbisiki kupinge. Lan ana swara, kuwi kaya swarane kang wis tau kenal, kaya suara bapake.
Pancen bener dheweke diwenehi ali-ali sing bisa dinggo nyulap gandhen dadi pitik. Bapake kuwi dadi wong tua sing ngango surban lan nanggo klambi putih. Ali-ali sing diwenehke kuwi bisa dienggo apa wae. Salah sijine yaiku mau bisa dinggo nyulap gandhen (palu sing paling gedhe). Ali-ali kuwi sekti mandra guna. Jagone Dampo A Wang mlayu sadurunge tarung bubar. Cengger lan jalu jagone Dampo A Wang wis kena. Cenggere metu getihe akeh, jalune coklek. Wis pokoke jagone dheweke kalah. Dheweke isin amarga wis sumbar bakal ngalahke musuhe nanging kasunyatane dheweke ora bisa ngalahke Nyi Ageng. Kejaba kuwi dheweke uga isin wong lanang kalah karo wong wadon. Nanging kawit cilik kuwi Nyi Ageng diajari dadi bocah wadon sing wani amarga bener lan wedi amarga salah. Dadi Nyi Ageng wiwit cilik wis kendel.Sajake Dampo A Wang isih dendam karo Nyi Ageng. Dheweke sebenere isih kepengin nduweni Nyi Ageng. Dheweke ora bisa nglaliake Nyi Ageng. Nanging Nyi Ageng tetep nolak amarga wis ngerti tumindhake Dampo A Wang kang ala. Dampo A Wang isih tetep nggudak-nggudak Nyi Ageng. Jarene nganti besuk isih bakalan dienteni. Nyi Ageng bingung, dheweke kapengin lunga saka omah lan lunga ngumbara. Dheweke akhire lunga lan mlaku ngliwati alas-alas. Nyi Ageng lunga saka omah amarga dheweke wii ora duwe sapa – sapa. Wong tuane wis ninggal semana uga sedulur siji-sijine uga wis ora ana.
Dheweke uga kepengin ngadoh saka Dampo A Wang. Saben ketemu dheweke mesthi digudak gudhak Dampo A Wang. Dheweke kepengin lunga supaya ora ketemu Dampo A Wang. Dheweke nanging kancanan karo priya jenengne Demang. Kuwi kancane kawit cilik. Wong tuane biyen uga tau kancanan.Nalika digudak-gudak Dampo A Wang, dheweke ditulungi Demang. Banjur dheweke diajak neng omahe Demang. Supaya Dampo A Wang ora ngerti lan ora ngudak-gudak maneh. Kejaba dheweke mesakake karo Nyi Ageng. Sabenere Demang uga nduweni rasa tresna marang Nyi Ageng. Dheweke ora wani jalaran wedi yen ditolak. Amarga kawit biyen dheweke wis kancanan. Wektu mlaku ing tengah alas, dheweke krungu swara bayi nangis. Bayi nangis kuwi mau arep dipangan macan. Dheweke ora tega banjur bayi kuwi mau ditulungi. Bayi kuwi ngelihen banjur dilurokake panganan. Bayi kang nemu ning alas kuwi lanang diwenehi jeneng “Sopo Nyono”. Tegese kuwi, sopo nyono bayi kuwi isih urip ditinggal ing alas dhewekan nganti arep dipangan macan. Sopo Nyono bayi kuwi saiki wis gedhe lan bagus rupane. Nyi Ageng saiki uripe wis ora dhewekan. Bayi kuwi saiki wis diangkat dadi anake. Mula dheweke saiki uga bingung yen bali ing omahe biyen.
Wong durung duwe bojo kok wis duwe anak. Mengko piye omongane wong ning desa. Dheweke mikir-mikir yen kepengin balik neng omah. Amarga dheweke saiki wis ora dhewekan nanging nduweni batur yaiku bayi sing nemu ing tengah alas. Bareng Dampo A Wang ngerti yen Nyi Ageng lunga saka omah dheweke banjur ngongkon kancane nyamar dadi Nyi Ageng kang palsu lan jahat. Kancane kuwi mau jenenge San Pho Wang. Dheweke banjur teka ing desa lan ngaku-ngaku yen dheweke kuwi Nyi Ageng. Dheweke dikongkon mbuktekake yen dheweke bener Nyi Ageng kang asli mula, dheweke kudu bisa mbatik tulis. Kuwi gawean sing paling abot amarga dheweke ora tau mbatik. Dheweke uga kudu bisa nyritakake kabeh uripe wiwit cilik nganti gedhe. Dheweke bingung lan ora mudeng apa-apa.Pagawean kang abot kuwi wis bisa digarap dheweke nyulap kain dadi batik tulis. Dheweke mbuktekake yen bisa nggawe batik tulis. Dheweke uga bisa mangsuli apa wae sing ditakonke wong desa marang dheweke. Bisa nyritakake uripe awit cilik nganti gedhe. Dheweke bisa weruh kabeh amarga diduduhke Dampo A Wang. Nanging saiki dheweke ora sanggup nyamar dadi wong apik. Jalaran Nyi Ageng kuwi tindak-tanduke apik. Ora kaya dheweke sing jahat ora duwe ati. Tega lan mentala karo sapa wae. Dheweke uga ora tau mikirke wong liya.Saiki dheweke njaluk bayaran, jalaran dheweke wis nglakoni kaya apa sing diperintahke. Bareng dheweke ngerti Nyi Ageng sing asli rupane kaya apa.
Dheweke banjur seneng dhewe karo Nyi Ageng. Loro karone malah seneng karo Nyi Ageng kabeh. Antarane Dampo A Wang lan San Pho Wang banjur seneng karo Nyi Ageng kabeh. Dheweke njaluk supaya Nyi Ageng bisa dadi duweke. Nanging Dampo A Wang ora trima yen dheweke njaluk kuwi. Dampo A Wang kawit biyen uga wis seneng karo Nyi Ageng. Nanging nganti saiki durung bisa duweni. Tresnane nganti kepati-pati karo Nyi Ageng. Nyi Ageng kuwi wira amarga dheweke sing bisa jaga Bakaran saka wong-wong sing pengin nguasani desa Bakaran. Nyi Ageng kuwi bener-bener bocah wadon sing pinter, sabar lan apik ati. Mula pancen bener yen wong lanang padha seneng marang dheweke. Kejaba ayu rupane uga ayu atine. Nanging dheweke durung seneng urip bebrayan karo wong lanang amarga wong akeh lanang kang padha ugal-ugalan. Wong lanang kang apik bisa dietung nganggo driji. Sing ngenteni lan kang nglamar nganti teka lunga. Pokoke jodho, pathi, lan rejeki kabeh kuwi ana sing ngatur. Kabeh mau diatur Gusti kang Maha Kuasa. Akhire Nyi Ageng kang asli wis bali ning desane, karo nggawa bayi. Dheweke banjur ceritake yen nemu bayi saka alas. Wong-wong wis padha percaya. Banjur San Pho Wang kuwi mau ketruduk yen dheweke Nyi Ageng palsu. Dheweke banjur njaluk ngapura lan ngaku yen kang kongkon kuwi mau Dampo A Wang.
Dheweke banjur dihukum nanging hukumane luwih ringan jalaran dheweke gelem jujur. Kabeh mau dhalange Dampo A Wang. Nyi Ageng lan wong kampung kabeh ngukum Dampo A Wang. Jalaran dheweke kang marai gawe ontran-ontran lan geger gember. Dampo A Wang kuwi pancen musuh sing licik.Nyi Ageng duwe kanca jenenge Demang sing tau seneng dheweke nanging ora wani kandha. Wong loro kawit cilik wis kancanan. Wong tuane uga kancanan. Mula dheweke wis akrap karo kluargane Demang. Akhire Demang wani nglamar Ageng lan lamaran mau uga ditampa Ageng. Amarga wong loro kuwi padha tresnane. Demang banjur critake kabeh kang ana ning jero isi atine marang Nyi Ageng. “Ageng sebenere awit biyen aku wis seneng awakmu.” “Semana uga aku kangmas.” “Aku ora wani kandha jalaran biyen kene tau kancanen.” “Banjur…!” “Aku wedhi nek mbok tolak, lan mung mbok anggep kanca biasa lan hubungane kene ora bisa luwih saka kanca.” “Saiki terus banjur piye?” “Ngene lho wong ayu, apa awakmu gelem tak lamar lan urip bebrayan bareng karo aku.” “Injih kangmas, Ageng purun.”Kabeh usahane kuwi jebule ana kang ngewangi. Kancane Nyi Ageng kang wiwit cilikane wis seneng karo tindak-taduke Nyi Ageng. Jaka kuwi jenenge Demang. Bocahe kuwi gedhe dhuwur lan bagus rupane. Dheweke uga ngerti yen Ageng nemu lan didadekake anan angkat. Dheweke gelem nampa Ageng apa anane. Saka kuwi Ageng uga tresna marang Demang lan nampa lamarane. Dheweke banjur kawinan lan didadekake demang ing desa, jalaran pantes karo jenenge.
Demang kuwi priya kang bakal bisa njaga Ageng lan tanggung jawabe gedhe.Dampo A Wang saking lara atine amarga ora ditampa lamarane. Mula dheweke banjur ngobong alas nganti entek resik. Banjur Nyi Ageng jenengake desa kuwi dadi desa Bakaran. Jalaran asale saka obong-obongan lan bakar-bakaran. Amarga alas kuwi mau amba banget mula dibagi dadi loro. Bakaran Wetan lan Bakaran Kulon. Bakaran Wetan kuwi bisa digawe dadi sawah. Semana uga Bakaran Kulon bisa digawe dadi tambak. Loro karone bisa ngasilake pangan lan iwak. Dheweke uga kepengin nguasai desa bakaran kang panggonane cedhak karo segara lan pelabuhan. Dheweke kepengin nguasai usaha perdagangan. Pelabuhan kuwi kang bisa nggabungke bandhar-bandhar gedhe kaya ing kutha Semarang. Bakaran biyen akeh kang kepengin nguwasai kejaba cedhak segara uga ana sawahe. Nanging saiki sawah ing Bakaran wis dadi tambak kabeh. Nyi Ageng pundene ning Bakaran Wetan. Bakaran Kulon kuwi pundene sing lanang yaiku Mbah Demang. Jenenge yen digandheng dadi Mbah Demang, Nyi Ageng. Kaya ngana kuwi critane desa Bakaran kang nganti saiki isih wutuh kaya ngana. Mlebu pundhen kuwi sandale kudu dicopot. Saben ana mantenan lan bayi lahir kudu diubengke pundhen.
Kuwi kanggo duduhake marang Mbah Demang, Nyi Ageng yen ana anak putune kang anyar. Kuwi kudu diubengke yen ora mula bisa cilaka kabeh. Pundhen kuwi mau bisa kanggo nyekar. Desa Bakaran kuwi akeh tradhisine lan larangane. Kuwi diturunake Nyi Ageng lan saanak putune sing urip ing Desa Bakaran. Ing desa Bakaran uga tau ana wong kuwi uripe pas-pasan. Jenenge Parmin dheweke nyambut gawe lunga menyang lampung. Dheweke ning kaya digudak-gudak macan. Dheweke mulih ning Bakaran maneh omonge jalaran ora krasan. Nanging dheweke tau diweruhi wong tua nganggo klambi lan surban putih supaya jupuk lemah saka pundhen Bakaran. Lemah kuwi dikonkon buntel nganggo mori putih lan dikongkon nggawa ing Lampung. Kabeh kuwi kanggo bukti marang Danyang Bakaran. Saiki uripe kepenak, uga wareg sandhang lan
Ageng Ngerang III, Ki Ageng Ngerang IV, Ki Ageng
wah matur nuwun Pak, saged nambah wawasan… nanging
suwun sanget lho mas.dene kulo meniko penggemar kethoprak to.saged madosi carios2 ipun wonten mriki.amargi jaman sak niki kethoprak arang sanget di
PM	manawi kula remen ketoprak saking seni artistikipun, saking geber, lampu, tata rias, kostum, karawitan lsp. Ngenani bab sejarah leres lan botenipun tiba wingking, awit seniman ketoprak sanes ahli sejarah. Matur nuwun dumateng adminipun, mugi tansah paring seserepan bab ketoprak dumateng para pamaos. Nuwun
Balas	Hary Eko Brang wetan berkata:	13 Juli 2015 pukul 12:33 PM	kulo remen sanget
Kubie, Ing. Karel Kukla, Jan Lojkásek, Ing. Vladimír Štekrt, Ing. Zdeněk Trinkewitz, Ing. Jan Vrdlovec, Ing.
Lajeng dipun terusaken kalian maos dongo. Dongo / pinuwun dumateng pengeran, saenipun dipun
Allah Ta’ala, mongko dipun nasehataken bilih pinyuwunan meniko inggih meniko pinyuwunan ingkang sae-sae, tegesipun mboten pinyuwunan ingkang niatipun andamel
— Nabilla Firdaus (@NabzNabilla) June 1, 2013
ide bagus min RT @infotegal: Setuju ora
Pasal 3 (2) wewenange penggadhuh kasebut ingadeg-adeg ndhuwur iki kasirnaake menawa saka panemune Bupati kang ambawahake bumine 10 tahun urut-urutan ora diolah utawa ora dienggoni. (hak
Pasal 4 Kejaba wewenange penggadhuh tumrap bumi lungguhe lurah sarta perabot kelurahan tuwin bumi kang diparingake minangka dadi pensiune (pengarem-arem) para bekel kang dilereni, iku wenang penggadhuh kang kasebut ing bab 3 diparingake marang kalurahan mawa anglestareake wewenange kang padha nganggo bumi ing nalika tumindake pembangune pranatan anyar, wewenange nganggo bumi kang dienggo nalika iku, ditetepake turun temurun, sarta siji-sijine kalurahan sepira kang dadi wajibe dhewe-dhewe,
nganggo bumi mau, semono iku mawa angelingi pepacak kang wis utawa kang bakal ingsun dhawuhake, utawa
ing samangsa-mangsa ingsung kena mundhut kondur bumi sawatara bageyan kang padha diparingake marang kalurahan mawa wewenang penggadhuh, menawa bumi mau bakal diparingake marang kabudidayan tetanen iku bakal ingsun paringi wewenang ing
berbunyi: “Sakabehing bumi kang ora ana tanda yektine kadarbe ing liyan mawa wewenang eigendom, dadi bumi kagungane keraton ingsun”,
Rupa ayu anyendhal pucuking ati tumiba nendra.
umpama sliramu wus rumangsaaja cidra mring pangucaping atimu.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
"Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani"
khairunnisaJuly 11, 2013 at 10:00 AMsugeng enjang ugi Mbak iis...DeleteMbak IisJuly 11, 2013 at 11:39 AMsugeng siang mbak,
SetyaJuly 11, 2013 at 1:53 PMsugeng rawuh monggo lenggeh ke mawon amargi
Kyahi empu nyamektakaken ubarampening wilah tuwin tosan waja, sinambi nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah.(1. Kyahi empu
petunjuk Tuhan YME.2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu
apu, teh pait saha kopi pait, sentir, wewangen mliginipun kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
dipelihara.6. Sasampunipun punika keris ingkang sampun dipun garap mawujud, lajeng ngancik tataran nyepuh, kyahi empu nyamektakaken bumbung ingkang dipun isi lisah klapa dipun jangkepi mawi lampah srengat tuwin sajen, padatanipun namung sekar telon, tumpeng alit, recehan kangge lelembut tumbas jajan peken saha wangen-wangen kukusing menyan. Dhuwung dipun mantrani kanthi kalarasaken kaliyan ingkang andhawuhing damel. Dhuwung dipun besmi ngantos marong lajeng dipun celupaken wonten ing salebeting bumbung ingkang dipun iseni lisah klapa. Wonten ingkang pucukipun dipun obong malih lajeng katindakaken sepuh dilat punika latu ingkang marong mawi dipun dilat dening kyahi empu ingkang sekti, padatanipun wewahan donganipun inggih punika waosan sastro pinodati, sastro gigir lan rajah
“jamasan”.7. Dhuwung dipun kum ing salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu supados guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi prabawa ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh kaliyan wujuding dhuwung tuwin pun saged netepaken, awit mranggi ingkang sae adamel warangka saged
A ndon raos, sumonggo katur mirenggaken satiti
Kawruh Basa Jawi: URUTAN LAN PRENAHE SADULUR
Dadia kaya uwit ing pinggir dalan, nadyan dibalang watu ananging malah aweh uwoh.
Bekti dumateng Allah, tiyang sepuh, guru, lan sederek.
Utaminipun sedaya tiyang enem (pemuda/i Indonesia) kagem kemajuan moral lan Budi Pekerti.
Ingkang sepisan kula ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT kagem sedaya nikmat lan rahmatipun saengga kula saged ngrampungakentulisan punika, lan sedaya tiyang ingkang sampun mbiyantu ngawujudaken tulisan punika.
Wonten makalah punika kula nyariosaken babagan Tirta Purwitasari, ingkang wonten penggalih kula wonten mriku wonten pitedah-pitedah babagan urip lan budi pekerti.
Wonten ing jaman sapunika, mboten ekonomi kemawon ingkang ngalami krisis, ananging moral lan budi pekerti ugi krisis. Korupsi wonten pundi-pundi, kriminal, lan sapanunggalanipun.
Awit saking punika kula milih cariyos Tirta Purwitasari. Wonten mriku dipuncariyosaken pripun sejatosipun manungsa lan nepsunipun, ugi babagan sipat kesetriya ingkang kedah dipun gadhahi kula panjenengan sedaya.
Mugi-mugi tulisan punika saged kagem renungan kula panjenengan sedaya. Bener punika saking Allah, ananging menawi lepat punika saking kula, kula nyuwun pangapunten.
enem ugi tiyang sepuh remen kaliyan cariyos utawi dongeng. prakawis punika saget dipunbuktekaken nalika seminar, pengajian lan wonten kelas, sedaya tiyang langkung midangetaken.benten menawi njlentrehaken babagan ngelmu alam, mesthi kathah tiyang ingkang ngendika piyambak-piyambak lan dados rame.
Tiyang sepuh mawon remen kaliyan dongeng punapa malih lare alit. ngagem dongeng, kulo panjenengan sedaya saget mucal lan njumbuhaken budi pekerti. ingkang dados prihatin cacahipun tiyang sepuh ingkang nyariosaken dongeng kagem putra putrinipun naming sekedhik. Kamangka budi pekerti kedhah dipun tandur awit saking alit, penelitian mbuktekaken menawi yuswo sangandhapipun 5th, lare bakal niru lan ngemut-emut menapa kemawon ingkang lare punika mireng lan pirsani.
Manungsa punika kadosta wayang, manut dumatheng dhalang ingkang nglampahaken.
Sae, ala, mulia, lan angkara dados rasukanipun gesang ingkang kedhah dipunadhepi.
Ananging kamulyan lan keluhuran budi sejati bakal ngawonaken angkara, iri, lan dengki.
Menungsa ingkang adiluhung punika, santun ing pitutur, solah bawa, lan ikhlas makarya.
Saking tembang lan sesanti punika, saget disimpuleken menawi budi pekerti punika kautamaning gesang. budi pekerti kedhah dipun tandur awit saking alit, supados benjang dados tiyang ingkang wasis, lan nggadhahi budi pekerti ingkang sae.
Ananging wonten jaman sakmenika indonesia sampun krisis budhi pekerti. Amargi punika penulis gadhah kekarepan supados pelajaran budhi pekerti wonten ing basa jawi saget dipundadosaken piwulangan ingkang kautaman kagem ndhidhik budi pekerti.
Lewat tulisan punika penulis nyobi njlentrehaken piwulangan budhi pekerti wonten ing dongeng.
Makalah punika dipundamel kagem njangkepi tugas akhir basa jawi semester 2 kelas XII.
Saget dadosaken piwulangan budi pekerti kagem kulo lan panjenengan.
Wonten ing Kraton Jenggala Manik, Prabu Lembu Amiluhur rumaos sumelang amargi putrinipun Galuh Candra Kirana kaliyan putra mantunipun Panji Asmara Bangun mbonten dipun mangertosi wonten pundi, tiyang kalih punika tindak ninggalaken Kraton Jenggala Manik mboten pamit, pramila ndamel sumelangipun Prabu Lembu Amiluhur.
Prakawis punika minangka wadinipun nagari ingkang mboten paring keprungu dening negari sanes. Amargi menawi keprungu, Parbu Lembu Amiluhur rumaos lingsem kawirangan. Lajeng sang prabu pesen dumateng Patih Kudonowarsa kaliyan prajuritipun Puthut Jenggolono supados mendhem jero babagan prakawis punika. Ampun ngantos negari sanes mireng.
Setunggaling dinten wonten ing Jenggala Manik, rawuh tamu saking negari Jomparan inggih punika Prabu Krana Jatisura utusanipun Prabu Krana Sura Wibawa. Rawuhipun Prabu Krana Jatisura punika kagem nglamar putrinipun Prabu Lembu Amiluhur inggih punika Galuh Candra Kirana. Menawi lamaripun dipuntampik Kraton Jenggala Manik bakal dipun obrak-abrik.
Mireng aturipun Prabu Krana Jatisura ingkang murang tata punika, Puthut Jenggolono duka, lan prang tandhing antaranipun Puthut kaliyan Prabu Krana Jati mboten saged dipunselakaken malih. Mangertos kahanan punika Prabu Lembu Amiluhur enggal misah lan mutusi perang punika.
Kanthi swanten ingkang manteb lan awibawa Prabu Lembu Amiluhur ngendika menawi Galuh Candra Kirana punika tindak ninggalaken Kraton Jenggolo lan mboten dipun mangertosi wonten pundi piyambakipun. Lajeng Prabu Lembu Amiluhur ngawontenake patembayan sinten kemawon ingkang seged nemokaken Galuh Candra Kirana, menawi estri dipundadosaken sederek sinarawedhi menawi kakung dipundadosaken garwanipun.
Lajeng Prabu Krana Jati enggal-enggal kondur dhateng negarinipun inggih punika negari Jomparan. Prabu Krana Jati sowan wonten ngarsanipun Prabu Krana Sura Wibawa, panjenenganipun ngendika babagan patembayan Prabu Lembu Amiluhur.
Saking bungahipun lejeng Prabu Krana Sura ngutus Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju Kraton Jenggala, kanthi ancas ampun ngantos wonten tiyang sanes ingkang mlebet Kraton Jenggala lan ndherek patembayan kala wau.
Cekakipun cariyos, Kleting Kuning ngenger dumateng Mbok Randa Dhadhapan wonten mriku gesangipun Kleting Kuning rekaos sanget. Piyambakipun dipun pulasara dening Kleting Abang, Kleting Wungu, Kleting Biru, lan Mbok Randa Dhadhapan.
Setunggaling dinten Kleting Kuning dipundhawuhi ngisahi dandang ingkang cemeng sanget ngantos pulih kados enggal lan ngebaki kranjang ngagem godhong-godhongan.
Sanajan mokal Kleting Kuning tetep ngayahi punapa ingkang dados panyuwunanipun embokipun minangka bukti baktinipun. Saking awratipun Kleting Kuning nangis sesenggukan ngantos ngucap supata. Sinten kemawon ingkang saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun menawi estri dipun dadosaken sedulur sinarawedhi, menawi kakung dipun dadosaken garwanipun.
Supatanipun Kleting Kuning dipunpirengaken Bango Thongthong ingkang ageng sanget. Bango Thongthong punika saguh ngebaki lan ngenggalaken dandangipun. Sasampunipun numindakaken gawean kala wau, Bango Thongthong nagih janjinipun Kleting Kuning. Ananging Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan. Kleting Kuning gadhah akal. Piyambakipun gadhah panyuwun kagem nguji katresnanipun Bango Thongthong. Bango Thongthong nyuguhi. Kleting Kuning badhe ngetok pupu lan swiwinipun. Bango Thongthong taksih gesang. Lajeng dipun tugel gulunipun. Bango Thongthong lajeng brebah dados Bathara Narada.
Kleting Kuning lajeng dipunparingi pusaka sada lanang lan dipunparingi ngertos menawi ing Desa Pasirepan wonten Jaka Tiban asmanipun Raden Andhe-andhe Lumut.
Sasampunipun saking lepen, Kleting Kuning wicanten menawi piyambakipun badhe ngunggah-unggahi Andhe-andhe Lumut. Ananging Mbok Randha mboten ngidini. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun sampun bidhal kagem ngunggah-unggahi. Amargi Kleting Kuning meksa, Mbok Randha lajeng ngidini kanthi sarat Kleting Kuning dipunpacaki awon lan gandanipun bacin. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun dipaesi ayu lan wangi.
Sampun sautawis mlampah, Kleting Abang sasederekipun diadhang ditya yuyu kangkang. Yuyu kangkang purun nyabarangaken Kleting Abang sasederekipun menawi dipunopahi. Kleting Abang saguh ngopahi lan yuyu kangkang purun nyabrangaken.
Ananging nalika giliranipun Kleting Kuning, yuyu kangkang mboten purun nyabrangaken, lajeng Kleting Kuning nyabetaken pusaka sada lanang. Yuyu kangkang nyuwun pangapunten lan Kleting Kuning nyabrang.
Wonten ing Desa Pasirapan, Kleting Abang dipun tampik dening Andhe-andhe Lumut, amargi sampun nate dipungendhong kaliyan yuyu kangkang. Benten malih kaliyan Kleting Kuning. Kleting Kuning dipun tampi dening Andhe-andhe Lumut.
Sasampunipun mandhap Andhe-andhe Lumut lan Kleting Kuning sami-sami kaget. Amargi satemenipun Raden Andhe-andhe Lumut punika Panji Asmara Bangun lan Kleting Kuning punika Galuh Candra Kirana.
Pungkasanipun Panji Asamara Bangun lan Galuh Candra Kirana wangsul dhateng Kraton Jenggala.
Andhe-andhe lumut punika sarat piwulang kagem tiyang enem utaminipun lan tiyang sepuh ugi lare alit.
Cariyos punika dipunwiwiti nalika Galuh Candra Kirana lan garwanipun medl saking keraton Jenggala Manik lan mboten dipunsumurupi panggenanipun. Amargi punika Prabu Lembu Amiluhur dhawuh kaliyan abdinipun supados mendhem jero prakawis punika. Patih Kudonowarsa lan prajuritipun Puthut Jenggolono ngleksanaaken sabda kala wau kanthi sae. Tumindak Patih Kudowarsa lan parjuritipun kala wau pantes dipuntuladhani menawi kula panjenengan sedaya kedah mikul dhuwur lan mendhem jero prakawis-prakawis ingkang ndamel lingsemipun keluarga, masyarakat, utawi organisasi. Ananging mboten lajeng nutup-nutupi prakawis korupsi, punika sampun beten prakawis.
Satunggaling dinten wonten tamu ingkang murang tata asmanipun Prabu Krana Jati. Ancasipun Prabu Krana Jati punika kagem mboyong Galuh Chandra Kirana. Tumindakipun ingkang murang tata punika ndamel dukanipun Puthut Jenggalana. Prabu Krana Jati punika naming tamu ananging wantun nantang Prabu Lembu Amiluhur. Sejatosipun tamu punika kedah sopan lan kurmat dumateng ingkang kagungan dalem.
Cekaking cariyos Kleting Kuning ingkang dipundhawuhi mbok Randha ngenggalaken dandang lan ngebaki kagem godhong. Amargi sampun mboten kiat Kleting Kuning ngucap supata sinten kemawon ingkang saged mbiyantu piyambakipun badhe dipun dadosaken sedulur/garwa. Mboten dangu wonten bango thonthong ingkang saged mbiyantu Kleting Kuning. Nalika bango thonthong nagih janji, Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan lan pados akal supados saged uwal saking bango thonthong. Lajeng bango thonthong njalma dados dewa ingkang maringi gaman sada kagem Kleting Kuning. Tumindakipun Kleting Kuning punika mboten sae. Piyambakipun sampun janji lan bango thonthong sampun nulungi. Ananging amargi bango thonthong punika kewan, Kleting Kuning pados alesan supados uwal saking supatanipun piyambak lan bango thonthong.
Mireng wonten Jaka Tiban, Kleting Kuning, Biru, lan Abang pengin ngunggah-unggahi ananging mbok Randha ngidinaken Kleting Kuning, menawi Kleting Kuning badhe ngunggah-unggahi piyambakipun kedah dipun leleti telek. Kleting Kuning saguh wonten ing tengah margi. Kleting-kleting kala wau dipun cegat yuyu kangkang, yuyu kangkang purun nyabrangaken kanthi sarat dipunopahi. Kleting Abang sak sederekipun saguh ananging yuyu kangkang mboten purun nyebrangaken Kleting Kuning, amargi Kleting Kuning elek. Ngagem sada lanang yuyu kangkang dipun pecut lan purun nyabrangaken Kleting Kuning tanpa sarat.
Wonten ing ngarasanipun Jaka Tiban kala wau (Andhe-andhe Lumut), Kleting Abang sak sederekipun dipun tampik amargi sampun nate dipun gendong yuyu kangkang. Ananging Kleting Kuning dipun tampi amargi taksih suci. Punika nyariosaken menawi kasucining dhiri punika penting saged kagem para wanita. Pramila dados wanita punika kedah njagi kasucining dhiri kagem garwanipun.
Maos cerita wonten nginggil kathah piwulang ingkangsaged dipunpendhet.
Abdi dalem punika kedah saged mikul dhuwur lan mendhem jero lan setya dhateng rajanipun. Prakawis punika saged dipunpersani wonten ing lakon Patih Kudowarsa lan Puthut Jenggolono. Langkung-langkung Puthut Jenggolono nalika mireng aturipun Prabu Krana Jati ingkang murang tata. Puthut Jenggolono duka lan perang tandhing mebla reja lan negarinipun.
Wonten ing kasunyatan ing jaman sapunika sekedhik pegawe ingkang setya dhateng pimpinanipun. Tuladhanipun: usum pemilu punika kathah kader PDI ingkang pindhah partai utawi malah ndamel partai piyambak. Punika mbuktekaken menawi kasetyan punika angel dipunwujudaken naming tiyang tartamtu ingkang saged njagi kasetyanipun.
Sipat Prabu Krana Jati sura ingkang murang tata minangka piyambakipun punika tamu. Sipat punika ndamel dukanipun Puthut Jenggolono. Amargi punika, nalika mertamu kala panjenengan sedaya kedah njagi tata krama, supados mboten ndamel dukanipun tiyang ingkang dipun sowani.
Prabu Krana Sura wibawa. Ingkang ndhawuhi Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju kraton jenggala kanthi ancas mboten wonten tiyang ingkang mangertos patembayan kala wau. Saengga Prabu Sura mboten wonten sainganipun.
Punika mboten pantes dipuntuladhani amargi warta punika hakipun tiyang kathah.
Ampun gampil medalaken supata. Saged-saged supata punika ndamel cilakanipun piyambak. Kados supatanipun Kleting Kuning ingkang badhe ndadosaken sedulur sinarawedi/sisihanipun sinten kenawon ingkang saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun. Lajeng wonten bango thongthong ingkang saged mbiyantu, ananging Kleting Kuning malah mboten purun dados sisihanipun lan pados akal supados saged uwal saking kewan kala wau.
Dados tiyang estri punika kedah saged njagi kasucining dhiri kagem garwanipun. Wonten nginggil dipun cariyosaken menawi Andhe-andhe Lumut nampik Kleting Abang saderekipun amargi sampun dipun gendhong yuyu kangkang.
Menawi sampun jodho alangan punapa kemawon saged dipun adhepi.
Merak punika remen macak. Awit saking punika merak tansah nengsemaken. Wulunipun katon edi, ndamel resep ingkang sami mirsani. Awit saking punika tangga-tepalihipun sami sowan omahipun Merak kagem sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” aturipun Kancil dhateng Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulanipun Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” wangsulanipun merak tanpa linandhesan raos umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakonipun Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulanipun Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
ananging Kancil sajak kemeren mirsani kaendahan wulunipun Merak.“Piguna apa?” Sasampunipun megeng napas sawetawis lajeng nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!” “Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” aturipun Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
Senajan kathah-kathah Merak anggenipun ngandhani, ananging mboten saged mbendung pepenginanipun Kancil nggadahi wulu kados wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” aturipun Kancil setengah meksa.
Merak gedheg-gedheg gumun kaliyan kekarepanipun Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakonipun Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakonipun Kancil mboten sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bingah. “Ndang dipasang!” panyuwunipun kesesa.“Ya sabar, Cil! Aku
Kancil lajeng nerasaken lampahipun. Merak naming mirsani kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken, enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak sinambi nata wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” Aturipun Kancil sinambi lenggah dhingklik sacelakipun Merak. Merak lajeng ngoser-oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
Bareng kawawas mboten wonten ingkang kantun keri, baka setunggal Merak nemplekaken wulu-wulu kados kebetahanipun. Wulu gulu ditemplekaken ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut ugi dipunpasang ing buntutipun Kancil. Sedinten natas, sedaya wulu sampun kapasang. ”Rampung, Cil,” criyos Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!” Kancil lajeng ngilo. “Iki sing dakkarepake!Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!” “Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!”
Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan.
”Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh sombong. Dene ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli. Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu, lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg ngececer, mboten saged mlampah.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengokipun Kancil sasaged-sagedipun. “Ana apa, Cil?” pitakonipun Merak mireng pambengokipun Kancil.“Gage tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!” “Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?” “Gelem, Rak!” Kancil nglenggana marang punapa ingkang sampun dipuntumindakaken. Piyambakipun emut menawi sedaya paringanipun Gusti mono kedah tansah dipunsyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan saged ngganggu utawi mbilaheni.
Alon-alon, Merak mbubuti wulu ingkang kebacut kraket wonten badanipun Kancil. Senajan ngraosaken perih amargi sebagian kulitipun wonten ingkang katut thethel, Kancil naming mringis-mringis kaliyan ngempet sakit, mboten sambat. Ndhadha tumindakipun ingkang salah amargi naming nuruti karepipun piyambak, tanpa metung tuna lan bathinipun.
Ampun naming nuruti karepipun dhiri tanpa metang tuna lan bathinipun.
Piwulang wonten ing inggil punika leres banget. Kula panjenengan sedaya kedah matur nuwun kaliyan paringanipun Gusti. Gusti allah punika Maha Mangertos kaliyan ciptaanipun. Syukur punika pancen angel, buktinipun kathah tiyang ingkang mboten saged syukur kaliyan perangan awak ingkang sampun dipunparingkaen Gusti. Rambut kriting dipunlurusaken, irung pesek dipunsuntik silikon supados mancung, kulit ireng dipunputihaken ngagem obat, lsp. Tiyang kados kala wau, mboten metungaken tuna lan bathinipun. Kamangka tunanipun punika langkung kathah lan langkung mbebayani. Obat kagem pelurusan punika saged ndamel rambut rusak, silikon punika menawi ngempal wonten ing awak mbebayani, lsp.
Amargi punika mangga kula panjenengan sedaya syukut kaliyan paringanipun Gusti Allah. Ayu punika mboten kemawon saking rupa, ananging ati ingkang ayu punika langkung dipunremeni tiyang kathah.
Kancil lan merak punika nggambaraken tiyang kalih ingkang gadhah sipat benten sanget. Merak ingkang narima lan saged syukur lan njagi paringanipun Gusti. Menawi kancil punika tiyang ingkang mboten gadhah “kepercayaan diri utawi pede”. Mirsani kaendahanipun wulu merak, kancil kepengin kados merak. Lajeng kancil nyuwun supados ditpuntempleki wulu kados wulunipun merak. Kancil ngaros menawi wulu coklatipun mboten migunani lan awon. Kancil dereng saged syukur dumateng Gusti.
Merak nuruti mawon punapa pepenginanipun kancil. Lajeng awakipun kancil dipuntempleki wulu merak ngagem tlutuh karet. Sasampunipun dipuntempleki, kancil ngilo sejak bingah. Ngraos sampun ayu kancil mameraken wulu anyaripun kala wau kalih sedaya sato ingkang liwat.
Mboten dangu, tlutuh karet kala wau garing, akibatipun kulitipun kancil dados ngececer. Kancil nyuwun tulung, dening merak wulu kala wau dipuncopoti. Kancil naming saged nglenggara lan ngempet lara amargi kulitipun katut sekedhik-sekedhik.
“Milik katon melok”. Paribasan kala wau pancen trep kalih kahananipun kancil ingkang kepingin gadhah wulu kados merak tanpa mitung tuna lan bathinipun. Kancil mboten mikiraken akibat ing wingkingipun. Kancil naming mikir menawi kancil gadhah wulu kados merak, mesthi sedaya sato gumun lan muji. Ananging kancil mboten mikir wulu kala wau kedah dipuncopot amargi tlutuh karet sampun garing lan ngecenceng.
Sejatosipun punapa paringanipun Allah punika sampun trep lan nggadahi guna piyambak-piyambak. Dados syukuri, ginakaken, lan jagi unpa kemawon ingkang sampun dipunparingaken Gusti. Gesang bakal langkung nyenengaken lan migunani.
budi pekerti punika migunani sanget kagem gesang wonten alam donya. Kados wonten ing sekar kinanthi:
Leres menawi sapunika basa jawi dipunlebetaken wonten ing kurikulum, amargi piwulangan basa jawi punika kathah ajaran budi pekertinipun. Utamanipun wonten ing wayang.
kula panjenengan sedaya kedah njagi kasucining athi lan dhiri.
syukur dumatheng punapa kemawon paringanipun Gusti lan ngrawat lan migunakaken kanthi sae.
paraning dumadi, sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti,
Mugo aku dadi asihing sak negoro putri, jabang bayine;…… (
cetha, mesthi wae kapisah saka perang paregreg ambek ndemak.
ingkang kondang sak jagad kangge pemrograman komputer, nanging ugi boso Jowo saged lestari
resi gana kawahan wani, 1437.
komplit . .. biyen ak duwe catetan kui tp mbuh nak ndi. .. . yen ak d kirimi komplit ora nolak kok
pada Selasa, November 23, 2010 pada 09:52:11 | Balas TiyoWidodo
nganti ra wani ngetung./nyandro … terus wedi dewe…
kok saiki wis rodo wani coba coba nyandra maneh .. he he he
menawi tahun lahir 1986 candra sengkala menapa saha punapa tegesipun, nyuwun tulung dipun tegesi…suwun
AmbioriX Traditional Archery (2 Artikel)
jaminane wis ono,ojo melu sopo2 sing penting wis
dadi blai ngono...!!.sing dadi masalahe
yaum.ngaji neng LDII iku anggepane bakal mlebu neroko saklawase, yen wong zino mlebu nerokone mong sedelo. makane gawe blog supoyo nyegah wong mlebu LDII, tapi supoyo mlebu saritem.dasar blo germo..
maring Gumelem,Banyu anget Banjar Negara, sekang umahku sekitar 50km. enyong mankate kang ngumah jam 6 esuk, sawise subuhan.
Foto kie enyong jimot saka batirku Fendi sing Pite blodol pas arep maring banyu anget, Dadine enyong lan baln2ku
mari nek adus nag banyu anget banjar
SEWU ALASAN Duet Saripah Vs Poniyem Laros Banyuwangi
SAK MAJASE Angga Artis Smule Mbok Poniyem Banyuwangi
SALAH TOMPO Duet Mbok Puji Vs Mbok Citra
♦ 11 Comments	Hawa nepsune manungsa dijlentrehake ing jagad pakeliran Laku pasa, ing wulan Pasa apadene ing saliyane wulan Pasa, kaprah diarani minangka salah sijine laku kanggo ngendhaleni hawa nepsu.
Tumrap wong Jawa, meper utawa ngendhaleni hawa nepsu dadi salah sijine laku tumuju dadi manungsa kang utama. Paugeran urip ing filosofi kabudayan Jawa kang nengenake sandhang tinimbang pangan mujudake salah sijine asil saka laku meper hawa nepsu.
Sing dikarepake nengenake sandhang dudu arupa menganggo lan nglumpukake sandhangan-sandhangan kang sarwa apik, ananging ateges nengenake upaya ngapikakae pribadi, mbangun citra kanthi sarana tansah ngupadi apike kapribaden lan solah bawa.
Dene ngiwakake pangan, cetha bisa ditegesi laku ngendhaleni kasenengan marang panganan utawa meper hawa nepsu kang metu saka weteng. Laku pasa mujudake salah sijine cara kang kaprah dilakoni wong Jawa kanggi meper hawa nepsu iki.
Ing filosofi kabudayan Jawa kang dadi pancadan uripe wong Jawa akeh sumadya ubarampe kanggo nyinau babagan prelune tansah meper hawa nepsu. Tumrap wong Jawa ora kangelan yen pengin nyinau, mangerteni lan ndhudhah babagan hawa nepsune manungsa kang wis dijlentrehake ing jagad pakeliran wayang kulit. Para pujangga Jawa jaman kawuri uga duwe kawigaten gedhe marang babagan hawa nepsu, saengga kabeh kang gegayutan kalawan hawa nepsu iki tansah diwulangake kanthi sarana seni pedhalangan utawa pakeliran Jawa.
Tumrap wong Jawa, kayadene kang dijlentrehake ing buku Pengendalian
anggitane Wawan Susetya, weton Narasi, Yogyakarta, 2007, babagan hawa nepsu iki dadi kawigaten karana makmur utawa rusak lan remuke donya iki gumantung hawa nepsune manungsa.
nglestarekake lan makmurake bumi saisine). Suwalike, yen sawijining pemimpin iku tansah nguja hawa nepsu amarah utawa kamurkan, bakal numusi rusake bebrayan kang tundhone uga nemahi rusake bumi saisine. Nepsu amarah kang tansah ngejak marang laku duraka, nerak angger-angger lan mburu senenge dhewe, bebasan kayadene geni. Kanthi mangkono mung cukup pawitan penthol rek jres siji wae wis bisa ngobong apa wae. Watake wong kang dikuwasani nepsu amarah iku tansah kumawasa, pengin menange dhewe, lan kumudu-kudu minangkani hawa nepsune lan syahwat-e.
Ing jagad pewayangan utawa pakeliran wayang kulit ana paraga wayang kang dadi pralambang hawa nepsu kang tansah nggubel jiwane manungsa. Dene hawa nepsu kang tansah nggubel uripe manungsa iku kaperang dadi papat yaiku amarah, lawwamah, supiyah utawa mulhimah lan muthmainnah. Watake wayang Dasamuka kang kebak angkara dadi pralambang nepsu amarah, yaiku nepsu kang tansah ngejak manungsa marang tumindak duraka, dur angkara kanthi sarana sipate kang tansah adigang, adigung lan adiguna. Wayang Kumbakarna dadi pralambang nepsu lawwamah, yaiku hawa nepsu kang tansah nyacat salahe liyan, kalebu salahe dhewe. Hawa nepsu lawwamah iki sejatine wus nuduhake sipat kang luwih apik kang tuwuh saka kasadharane dhewe.
Watake wayang Dewi Sarpakenaka, pralambang wong wadon kang tansah kagodha dening wong lanang kang bagus praupane, mujudake pralambang nepsu supiyah utawa mulhimah. Hawa nepsu iki sejatine wis alus, saengga meh padha kalawan wisik utawa ilham, yaiku wisik kang apik lan wisik lang asipat ala. Dene wayang Wibisana mujudake pralambang saka nepsu muthmainnah, yaiku jiwa kang anteng lan jatmika ing badan wadage manungsa. Karana iku Wibisana iku kang dadi pralambang nepsu muthmainnah ora melu sedulur-sedulure, yaiku Prabu Dasamuka, Kumbakarna lan Sarpakenaka, ananging malah melu Sri Rama Wijaya, mungsuhe sedulur-sedulure. Ana candhake.
Manungsa dadi palagan paprangan nepsune dhewe Jumbuh kalawan pralambang hawa nepsune manungsa cacah papat kang dijlentrehake ing pakeliran wayang kulit, miturut Imam Al Ghazali kaya kang diandharake ing Ihya Ulumuddin, manungsa kuwi diwernani patang kekuwatan sipat lan nepsu.
Nepsu cacah telu asipat duraka, yaiku asipat kayadene kewan asu kang nglambangake sipat galak, asipat kayadene kewan babi kang nglambangake sipat kemaruk, asipat syaithoniyah kang dadi pawadan tuwuhe sipat kewan asu lan babi iku. Dene sing pungkasan sipat rubbubiyah utawa uluhiyah kang nuwuhake rasa eling marang Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Sipat sing kaping papat iki yen dirembakakake lan dikemonah kanthi temen-temen bisa ngluwari sipat syaithoniyah saka pribadine manungsa. Kanthi mangkono, sejatine manungsa iku dadi palagan paprangan antarane telung kekuwatan kang asipat ala, dur angkara, duraka lan siji kekuwatan kang asipat tansah njurung lan nggeret pribadine manungsa marang kabecikan.
Hamung wong-wong pinilih wae kang bisa menangake papranganan antarane telung nepsu dur angkara lan siji sipat kabecikan iku. Paprangan iku kudu dilakoni kanthi temen-temen murih siji sipat kabecikan iku bisa menang nalika adhep-adhepan kalawan telung sipat nepsu kang dur angkara.
Gusti Allah Kang Maha Asih sejatine wus mepaki ubarampe tumrap manungsa ing alam donya supaya bisa
yaiku ubarampe-ubarampe rohaniah arupa akal lan nepsu. Iki kang ndadekake manungsa beda kalawan malaikat kang mung antuk ubarampe akal saka Gusti Kang Maha Kuwasa, ananging ora duwe nepsu. Samono uga beda kalawan sato kewan kang mung antuk ubarampe nepsu tanpa akal. Dene manungsa, menawa luwih ketarik marang ”tarikane langit”, tegese bakal luwih cerak marang sipat taat kayadene malaikat. Suwalike, yen manungsa iku luwih seneng marang ”tarikane bumi” utawa kadonyan, ateges dheweke luwih cerak marang sipat kewan.
Amarga manungsa iku dipepaki ubarampe akal lan nepsu, mula dheweke duwe kalodhangan dadi titah kang apik dhewe, bisa luwih apik tinimbang malaikat. Ananging, manungsa uga duwe bisa dadi titah kang drajate luwih ala tinimbang sato kewan kang mung ngudi mareme hawa nepsune. Para pujangga Jawa jaman kawuri, ya para leluhur kabudayan Jawa, akeh kang kondhang minangka insan kamil (manungsa paripurna). Iku karana para pujangga iku wus kasil meper hawa nepsune kanthi maneka rupa cara lan upaya.
Sejatine, hawa nepsu mono duwe sipat kang kas lan ketara banget. Miturut anggepane wong Jawa, ”hawa” iku ateges rasa wegah nindakake samubarang laku kang asipat nyedhak marang sipat taat (marang Gusti Allah Kang Maha Asih). Dene ”nepsu” ateges semangat kanggo nindakake laku maksiyat. Kanggo ngemonah ”hawa nepsu” iku kudu kanthi cara mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan suwalike, mindhah ”nepsu” marang ”hawa”. Tegese, rasa wegah nindakake parentahe Gusti Kang Maha Asih dipindhah menyang wewengkon ”nepsu”. Saengga kang tuwuh sabanjure rasa wegah nindakake laku maksiyat. Suwalike, semangat kanggo nglakoni tumindak maksiyat (nepsu) dipindhah menyang wewengkon ”hawa”. Saengga kang tuwuh lan ngrembaka arupa semangat nindahake kabeh prentah-E. Ing jagad kabudayan Jawa, wus akeh tuladha laku mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan ”nepsu” marang ”hawa” iku.
Tumrap wong Jawa, salah sijine laku kanggo meper hawa nepsu yaiku laku ngurang-ngurangi, kalebu laku pasa lan laku tapa kang nglimputi tarak brata, mesu brata, tapa brata lan pati brata. Tarak brata iki ing bebrayane wong Jawa kang sinebut ngurang-ngurangi, yaiku ngurangi mangan, ngombe lan turu (cegah dhahar lawan guling). Mesu brata yaiku lelaku kang kwalitase luwih dhuwur tinimbang tarak brata. Ing kene, wong wus ngupadi marang laku prihatin rohaniah. Tapa brata mujudake lelaku kang luwih manther marang sangkan paraning dumadi utawa manunggaling kawula gusti. Dene pati brata arupa lakune manungsa Jawa kang wus nggayuh tingkat dhuwur dhewe, yaiku wus tekan marang mangerteni lan ngenali Gusti Allah kang haq. Ing laku pati brata iki kang kabudayan Jawa sinebut wus kasil nggayuh manunggaling kawula gusti.
Posted in: MEPER HAWA NAFSU
Tagged: Ajaran, Alang, Alang-alang, Alang-alang Kumitir, Alangalangku
November 3, 2010 – 3:43 pm uri-uri basa jawi kanthi seserepan ilmu agami ingkang dipun bucal saking hadist Nabi Muhammad SAW anglampahi dawoh ipun kanjeng Gusti Alloh SWT dipun jlentreh aken wonten ning kitab suci Al Quran meniko saget dipun dadosaken piandel supados tiang ingkang gesang wonten ing ngalam donyo dumugi akhirat boten kesasar nuruti howo napsu lan pambujukipun syetan(meper howo napsu)
July 3, 2010 – 7:16 am Pancen leres, kulo sarujuk… Hawa nafsu temtu wonten sakjeroning nala saben manungsa. Garek manungsane iso ngendaleni po ora.
Sing bisa ngendhaleni mesthi sing cedhak marang Gusti kang Hakaryo jagad.
April 5, 2010 – 1:18 pm Matur nuwun mas kumitir, kepareng usul ,mbok
pikantuk seserepan jawi,wonten ing mriki, ingkang saestu sampun ragi dangu kulo pados mboten mangertos wonten pundi kulo bade madosi, maklum….. amargi papan dunung kulo wonten
April 21, 2009 – 6:13 pm tumrape wong tanah jowo agama ageming angga , yen sampun tetep
pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.
Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri
melu manggut2. Kejaba Mbak Intan wis kersa nginguk maneh, angkringnetku wis sehat saiki. Dadi nek gobag sodor karo Gobang, Dusone, Cah Pasar, Mbak Inu, Mas Kuntop, Wowod, Ndura, Henry Gombels, Eonk Mahameru, Duitor, Editor, de el el dapat gayeng
kuwi Kagunganipun.Aja ninggal trapsilaAja nggugu kersaning pribadiAja dumeh wus katam kitabeNajan wus apal donganeNajan wus guntur sujudeNing durung kaparingan ridhaning Allah.Mula dudu rapale, ning atineMula dudu wujude,
Tlusurana sing tlatenAnggita gitaning suksmaAndungkap sunaring padhangNjingglang ngawang-awang.Hamung
sinarawediNgendi ana titah padha karo GustiKadunungan iblis pinasthi.Manunggal kuwi ‘ra teges samiHamung celak raket ring GustiHamung Allah kang pinuji-
Nyuwun ngapura mring Hyang WidhiWani nranyak mring Malikul’alamWus madhani Sing Gawe UripDudu kuwi
♦ Leave a comment	Serat Babad ing nagari cina, nalika karaton ing jaman Jing Tya, inggih punika anyariyosaken nalika panjenenganipun sang prabu Gian Liong Khun, alelana nalamur kawula dhateng nagari Kanglam utawi Syohcyu.
Katedhak saking tembung malayu, saha kasekaraken macapat dening babah Si Gwan Kin ing kartasura. Nalika panganggitipun ing tahun 2440 panjenenganipun sang prabu Khong Shu jumeneng angsal 16 taun, utawi ing taun walandi 1890.
tanggal ping asta welas, mangsa karo de wukune landhep alip kang taun sangkalaning warsa winarni trusing tyas ngesti nala, nenggih kang ginelung, babad tireng nagri cina, duk jenengnya Gyan Lyong Kun sri narapati namurnis saking pura.
Tanpa abdi tedhak sang aji, pan amindho jalma sudagaran marmatan kawruhan akeh, den iku sang aprabu kang amengku tiongkok nagari, dene sri maharaja Gyan Lyong Kun punika, anurutken para nata kang amengku nagari cina nganti mangkin, prabu Kong Su punika.
Ugi tedhak Gyan Lyon Kung narpati pan mangkana
winiwit mula bukane, Sun Tikun Sang sinuhun, edangiro Gyan Lyong Kun aji, iku nata kawitan, ing Jing Tya prajagung, jumeneng 18 warsa, nulya seda ginantyan putra nireki Kong Ikun Sri narendra.
Nganti lami jumeneng ngiraji, sawidak langkung sajuga warsa, tandya seda sang pamase, ginantyas putranipun ajejuluk Gong Cing narpati, jumeneng sawlas warsa, sang nala gya surud
kang parang muka, bangsa lyan arsa bedah cina nagri, sayekti nora gampang.
Awit langkung santosa ing nagri, lan okeh ing wadya bala tontra, asta tus ewu kathahe, seje titindhihipun, kang pratiwalan praprajurit, kabeh sudireng lana, lan wadya ing laut, ugi kathah tanpa wilang, lan palwa prang kang sami linapis wesi, ugi tan petungan.
Iku samya rumekseng jaladri, bok manawa ana mungsuh prapta, saking ing liya prajane,
Ing dhamparnya kangjeng Sri Bupati, yata mangkya ingkang
jumeneng narpati, awit saking rahmatireng Allah, kang dumawah eyang binges, tumurun mring wak ingsun, mangkya karsa harjaning nagri, ecane prakawula iku yektinipun, ingkang awit saka sira, pada mantepa setya angasta nagari, bantoni mring wak
punggaweng wang, karsa ningsun iya ing dina puniki, gawe pasemonira.
Ingsun nulis aneng ing sutrabit, lah ta mengko padha cundhukena, kang bisa rujuka repe, sagung punggawa ngrungu dawahira jeng Sri bupati, nembah alon turira, pukulun sang prabu, nuwun bumi kaparingna, pirsa dhateng kawula sadaya sami, pasemon jeng paduka.
Suka ngandika sri narapati, lamun bisa condhong ingsun ganjar, rajatadi ingkang ngakeh, tandya nyerat sang prabu, pan mangkan
lumampah mangka tamburneki, sanggya bledheg, mega kang pinengka, bandera iku isthone, udan kang minangka
sirahipun, dahat ajrih mring narapati, nata garjita umyat yen punggawaipun, boten wonten ingkang wigya, anyondhokken pasemonnya sri bupati, ing tyas dahat tan panna.
Kawistara ujwala sing liring, tandya wonten
gusti sri pamasa kawula atur wruh, menggah pasemon paduka, ing sareh ning punggawa sadaya sami, tan wonten ingkang wigya.
Anyundhukken kang punika gusti, yen kapapag karsa padukendra amba darbe murid ranne, Pang Sing Syu namanipun, asli saking Khwitang nagari, mangke wus darbe pangkat, Kijin namanipun, wasis putus marang sastra, bok manawi gusti punika abangkit, nadyan meksih taruna.
Nanging putus dateng sastra, mila yen kapapag
ing samengko ana ngendi, Yoh Boh matur wonten ing wisma kawula.
Sang nata tan dya mangannya, mantri pangkat
aji, nanging nalika patikbra, ajar sastra duk ing bgudi, inggih datan pakardi, wit guru ambasa darum, kirang waskita sira katujunya ing samangkin, angsal guru utama Yong Boh punika.
Punika begya kawula, Tan Yong Boh samangke gusti, munjuk dateng padukendra, bilih kawula dinugi, bangkit nyundhuken maring, ing pasemon jeng pukulun, nanging panuwun amba, inggih kawula tan
Ngahuhahecyu kalawan, tehwipun jarwa nireki, ratu sajroning samodra, sang hyang baruna manawi,
Dene toyaning sagara, kang minangka arak neki, kang minangka dhedhaharan, wiwitan isining ardi, jagat ingkang
nyritakken barising nglangit, ingkang kinarya upama, Pang Sing Syu denira nulis, ingkang karya upami, inggih raja nireng laut, denira ondrawina, serat sawus sira dadi, ing ngunjukken marang kajeng sri narendra.
seratanipun, mangkana andikanya, Pang Sing Syu tuhu sireki, wus waskitha nindhita ing kasusastran.
Lan nawang Sing Syu warnanya, pantes yen dadi prayayi, tur putus ing tata krama, alus wicaranya manis, nulya wau sang aji, paring kurmat mring Pang Sing Syu, arak winehken gelas, emas agemnya sang aji, Sing Syu ngunjuk nembah anuwun aturnya.
Sing Syu ageng kang galih, ginarbeg wadya sang nata, cingak wong sajroning nagri, pan wus grah ing ta sami, yen Sing Syu tuk nugrah agung,
puniki, iya ing benjing ngenjing, paringna mring Sae Agsu, Tan Yong Boh nama nira, lawan Lau Yong wong kalih, awit ingsun arsa sis mring praja kanglam.
Kalamur dene laminya, yen nora sapuluh warsi, iya
kadya saben-sabenipun, tan dangu antaranya,Ing Lon Gi abdi kabiri, bekta serat mijil saking datula.
Pinaringken mring Tan Yong Boh nenggih, lawan sang Lau Yong sarwi nebda punika serate, sri narendra mring paduka kalih, dwi punggawa nuli,
ungele, sun paring jruh mring pra abdi mami, yen ing dina iki, ingsun sida nglangut.
Tilar praja namur lir wong cilik, dene sedyaning ngong, marang Kang Lam bawahe kabeh, wekas ingsun marang sira kalih, dipun ngati-ati, rumekseng praja gung.
Aiwa owah sadaya prakawis, lir duk meksih ing ngong, ingsun pasrah mring sira kalih-kalihe, ingkang mangka iya
warsa mesthi mami, kondur marang nagri, poma wekas ingsun.
Ywa nawani anglirwaken weling, Yong Boh lan Lau Yong, dahat ngungun
anjlog ing Swi Lyong Cin, padhusunan agung.
Iku dhusun jaban baluarti, sang nata sukanon, dene langkung rejati kalane, jroning desa
wonten wisma langkung gedhe, sarta inggil lotengan nireki, Kilam Lau nami, nggih punika warung.
Lenggah kursi tan na dangu prapti, sajuga wong anom, warung tanya marang mring bupati, mangkana sabdeki, sudagar kang rawuh.
Lah punapa arsa ngunjuk awis, lam-ulaman kaot, warni-warni masakan kabehe, pan ing ngriki sadaya miranti, kang minda wong nagri, angandika arum, iya ingsun arsa ngunjuk awis, ingkang becik
Sang ngaprabu kang mindho wong cilik, dahat suka anon, de tan dangu wus cumawis kabeh, sang gya masakan tur wangunnya edi, lan araknya becik, gya ngunjuk sang prabu.
Rencang ingkang anuwangi aris, trus teng tyas sang kathong, ngunjuk sarwi dahar masakane, iwek tyeku kanjeng bupati, raos sireng galh, nora
dennyarsa cangkrama lyan nagri, iku kang ginalih, sajeroning ngunjuk.
Mengotnya marang kang ngladeni, eh babo wong anom, ingsun tanya desa kene kiye, apa ana lyan panggonan malih, kang seneng go plesir, keh
nginep ing kene, sawu sira dhahar sri bupati, linorodan sami, dulu tan winuwus.
Enjing wungu sang mindha wong cilik, rencang wus mirantos, dedhaharan cecawisan sang rajeng, tandya dahar wau sri bupati, sawus sira bukti,
Sapinten telas sireki, inggih lajeng kula bayar, kang darbe wisma wuwuse, inggih sakarsa andika, sang nata gya winata, medal saking pondhokanipun, prapteng margi geng katingal.
sudagar kacaryan dulu, dene agenging karamean.
Tontonan mawarni-warni, lan asrining pakampungan, banjengan atherek-therek, gedhong-gedhong pinggir marga, toko-toko gumelar, sutra pangsi lan lyanipun, tan ilang tinanyakena.
Tan pahe kalawan nagri, sang nata mider mariksa, wuwuh seneng panggalihe, nutug ing sakarsa nira, mangkana tindak ira, ing wanci wus mungkar bedhug, raos luwe padarannya.
Tandya sang namur umeksi, wonten sajuga sudagar, gedhong tur
pinarpekan, nata prastawa myarsa, nginggil loteng sibaranipun, wonteng kang natap pradonga.
Lan nyerap de ungel neki, yen ing ngriki pamondokan,sinten ingkang karsa mondhok, angsal atumbas sabarang, minuman lan daharan,
nganti kurang genya, dadya sang nlamur lampah, ninggali mring lotheng ing ngriku, ugi wus tan na enggennya.
Dadya nata minggah malih, loteng kang luhur piyambak, ngriku wus ana wonge, nanging nora pati katah lan ana gon kang selo, lan resik panggenanipun, sakeca karya lenggahan.
Lan kanan keri sireki, ing tembok na tulisannya, kang endah-endah jarwane, lan golek mawarna
dangu sumaji, arak lawan dedhaharan, tinata neng meja andher, ing loteng kang luhur pyambak, nata dahat sukeng tyas,
ana lunga ana teka, selur pan ngantya, sesek ingkang margi agung, wuwuh rena sri narendra.
Saking suka nireng galih, kalantu angunjuk arak, radi wuru sang ngarajeng, ing wanci wus pukul papat, prajalma kang tumingal karamean, sami mantuk, gya tumurun sing lothengan.
Wau kang kangjeng sri bupati, saprapta nira ing ngandhap, kang darbe wisma nulya ge methukaken lan aminta, arta iwak lan arak, wolung tail katahipun, langkung sewidak papat mata.
Slaka iku reganeki, arak kalawan daharan, sang nata
keni, mangan iwak ngombe arak, samono kathah ireki, banjur arta dipun utang, niku tan wanara neki.
Ing dina iki panuju, kathah para tamu prapti, perlu kangge niku arta, kinarya tutumbas malih, nyadiyani barang-barang, lamun ana tamu
Buntelan dika punika, lan busananya sami, tinggalen mong kacekelan, sanes dinten lamun uwis, sudagar kagungan arta, gih dika
ngandika neki, lamun sira datan arsa, aweh cekel mring mami.
Mung sabisa sira metu, iya sing lawang puniki, aiwa maneh kaya sira, sudagar kalamun bukti, iya ora gelem bayar, sawektine sun dhedheli.
Nadyan kangjeng sangngaprabu upama tedhak mariki, dahar nora arsa bayar, pesti yen ingsun dhedheli, busananya ingkang ana, gambar ira nata aji.
Aja maneh mung sireku, yen ora asun wudani, sang nata kalanya myarsa, aduka yayah sinipi, lir
Tan anongga rosanipun, marang sang sudireng westhi, awit wus kalokeng jana, sri Gyan Liong
Amenggak ing karsa ningsun, mukuli mring tukang bakmi, ingkang liwat kurang ajar, iya marang jeneng mami, apa iya sanak ira, lan mring sun tannya sayekti.
Sireku sapa jenengmu, lan wisma nira ing ngendi, matur mau sang taruna, kawula nami Cyu Jit Cing, mila kami purun amba, amenggak duka inggih.
mila yen tangan ing kapti, paduka mugi ngapura, sisipipun tukang bakmi, lan amba anuwun pirsa, mula bukaning prakawis.
Lawan yen pareng pukulun, paduka kula aturi, kampir dateng wisma amba, saking ngriki boten tebih, sang nata kalanya myarsa, aturing Jit
Yen mung makaten iku prakawisnya, tan pantes ing ngudur, lamun kangjeng paman arsa ngangge duwit, tuwin paka damel nyaur, inggih mring kang darbe
Arta sinungken sampun, marang tukang bakmi luwihipun, asusuki tukang bakmi mring Cyu Jit Cing,
kawula aturi, kampir dateng wisma ulun, saking mriki boten adoh.
Meksih tunggil padusun, sri narendra duk myarsa wuwus, sri Jit Cing adreng denya kinen mampir, tur tembungnya manis arum, trapsilanya andhap asor.
Wewah suka sang prabu, tansah ngalembana jroning kalbu, awasana nata angendika aris, iya kulup ingsun anut, marang ing wismanta ing ngong.
Kawula arsa mlebu, griya wingking arsa atur weruh, mring jeng ibu Cyu Jit Cing sun sira panggih, nenggih marang ibunipun,
Kumpulan karemipun, lan sang gya sang paramitrasipun, sami ajar solah gelaring ngajurit, ing ngari wau sang ayu, myarsa tur
rum, inggih tamu kula sanget nuhun, pamujnyan tamu gi Aloh ana idi, nedya mangsuli sang ayu, pan saking mlebet kemawon.
Apan wus adatipun, nagri cina kalamun wong kakung, lan pawestri lamun dudu akrap neki,
pan amrabani, sajroning wisma ngunguwung, tonda yen jalma kinaot.
Osiking tyas sang ayu, tamu iki nyata yen linuhung, dudu jalma sembarangan mesti iki, meksi tedhaking wong agung, kang sekar pocung gumantos.
Sang nalamur aris angandikanipun, bok ayu putranta, inggih sun Jit Cing punniki, ing samangke sampun pinten wusma nira.
Tingalipun, lantip samubarang kawruh, lah kenging punapa, boten ing ngajar kenenggih, kasusastran lan sanesing pangawikan.
Dadya besuk, wigya sakalir pangawruh, bok manawi benjang bisa atampi kamuktin, antuk pangkat saking kangjeng sri
Duk rumuhun, inggih sampun ajar kawruh, dateng kasusastran, Jit Cing pancenipun lantip, ing samangkya sakedik-kedik wus bisa.
Dateng sastra, nanging Jit Cing kajengipun, boten renna ajar, inggih kawruh dateng tulis, kang sinedya ajar prawiran ning yuda.
Prawira nung, tan kewran gelaring pupuh, pan lajeng kewala, Jit Cing ngajak rowang neki, sami angguguru mring kang sudireng prang.
Milanipun, yen pareng karsa pukulun, kawula aminta, pitulung ta kang sayekti, anak kula inggih pun Jit Cing punika.
punggawa gung, binapa mring nata, saking kajeng kula benjing, estu waged anuwunken kalenggahan.
Dateng Jit Cing makaten punapa rujuk, lan karsa paduka, sang retno kalanya myarsi, langkung bungah lir manggih retno sak arga.
Nabda sokur, nuwun inggih bagya sewu, yen paduka karsa, mundhut putra dateng Jit Cing, pan rumangsa tan bisa males kawula.
Sing kadarman, paduka ingkang dumawuh, gya sang retno agya, mring putra ken sojah kuwi, mring tamunya tondha yen wis ngambil
Tondha lamun, Jit Cing yen wus ngambil sunu, temah katri nira, nutug sami sukeng galih, nanging dereng
Sakarsanta, kawula namung jumurung, yata sang kusuma, dawah kinen saji-saji, mring abdinya ana ta sagung dhaharan.
inggih dimen tumut, nderekken paduka, salampah ywa nganti kari, dadya wonten rowang paduka lumampah.
Sang nalamur, alon pangandikanipun, bok ayu kularsa, tindak mring Lam Khya nagari, lan ningali sanes-sanesireng praja.
Sojah kuwi mring ibunya, anuwun pangastu neki, kang ibu alon ling ira, kulub sun paring basuki, eh ayu nireng margi, ywa ana sing sayanipun, lan poma wekasing wang, sira dipun
panuwun mami, mugi jeng paduka ibu, inggih sampun sungkawa, rehning amba tilar anis, boten lami anuli wangsul kawula.
Wusnya Jit Cing apamitan, lan ibunya tandya mijil, panggih lan sang namur lampah, kalih budal lira aris, tan dangu sampun prapti, Ki Lam
amit nulya budhal, prapto sajawining desi, Swi Lyong Cin ana margi, ingkang anjog nagara gung, Ae Pik Wan namanya, kalih nglajengken lumaris, tan nadangu wus prapto jroning nagara.
Ing sirki yen wayah ira, sang nata nulya ngulati, podhokan ingkang prayoga, tan dangu praptawa meksi, ana suwe sa adi lawan ana tulisipun, Jin O Yong i jarwanya, ngriku enggone wong becik, pamondhokan
Wektyaku dalu wancinya, neng pondhokan sami guling, byar enjing wus sira dahar, sang nata tatanya aris, marang tukang ngladeni, kene apa sira weruh, enggon ingkang prayoga, akeh lelangen nireki, awit ingsun arsa atindhak cangkrama.
Kang dinangu lon atur ngriki salebeting nagari, boten kirang tetingalan, kang karya rena ning galih, awit naracak sami, gedhong-gedhong pinggir lurung, sadaya pelak-pelak, tur asri narenggan neki, napa malih toko-toko boten
putra nira Tetog Yap Swa Ang punika.
Tetog iku ageng lenggah, lin nan jendral sami neki, angrah wadya bala tontra, aneng
Cu gih dereng tedhak mrika, awit sanesipun jalmi, den larangi boten kenging yen manjinga.
waged enting, sang nalamur myarsa mesem ing wardaya.
Wasana rum abdikanya iya ing saiki mami, arsa tindak mriksanana, Yap King Cyang dalem ireki, rencang umatur malih, kaleresan niki wektu, sudagar mirsanana, awit Yap King Cu manawi, tedhak mrika wanci enjing kundur ira.
Mring dalemipun kang rama, bedhug lan sagung pra abdi, sonten wanci jam sakawan, Yap King Cu pan wangsul malih,
titip gawan mami, dimen wonten ngrikiha ywa nganti ilang.
Boten dangu tindak kula, inggih lajeng wangsul mring mriki,
arinipun bojo mami, nami gyam ling sudagar sampun sumelang.
Botennipun lamun ilang betan dika wonten ngriki, lamun arsa dolan-dolan, ing wanci iki prayogi, mangke yen wangsul mriki, sampun ngantos dalu-dalu, nata sagah lan tanya, ing hwa lao pernah neki, Cyu Ong dedah aepike enggonnya.
Ing hwa lao langkung pelag tan nana ingkang tumandhing, nata wuwuh sukeng driya, myarsa tur ring tukang bakmi, tandya ngajak Cyu jit Cing, tindak nurut ing marga gung, kalih tansah rerasan, ngalem asrining nagari, toko-toko gumelar anggula drawa.
Tangeh lamun winarna nemg tulis, harjanira praja Ae Pik Wan, mangkana tindak sang rajeng, saking doh wus kadulu, suya sadi munggul kaeksi,
ing ngriku, sarwi mesem wuwus sira, eh sudagar reh sampeyan teka keri, samangke wus tan angsal.
ningali waking wang, loteng ing Hwa Lao bae, dene banget kasuwur, bagusipun tan natumanding, marmengsun lilanana, minggah marang
lan ywa dangu-dangu, bok konangan gusti ning wang, dyan Yap King Cyang sabennya yen rawuh ngriki, wus mesthi yen jam papat.
ati, ywa ngati karya susah, ya maring sireku, wis enggal sira munggaha, marang loteng ingsun tut wuri ing wingking, rencang gya
aboting kang panti, tur sarwa wus sadaya.
Tembok-temboknya sela cendhani, tur ginosok alus kadya kaca, gumebyar
pinindhak tlaga, moncar sumirat toyane, tinalang ilinipun, angelebi kang sari-sari, marga saking lotengan, yen arsa mring
sabenira, langkung edum nora kena panas, ayom-ngayomi slawase, inng ngriku unggyanipun, yen ngayomken sarira neki, nenggih ing
angrawit katara manawi, kang anganggit yen jaalmaaa sujana, tinutup bludru kursine, lan wonten kanthilipun, saking selaa ingkang kinardi, sinelang lawan denta, ing ukir apatut, salebetireng lotengan, apan
mangkono yekti ora kena, lah mara sira samangke, nyepak-nyepakna gupuh, dhedhaharan kalawan awis, samene ingsun arsa, dhahar lawan ngunjuk, sapira arega nira, ingsun bayar lawan mengko sun preseni, picis kang luwih kathah.
Rencang myarsa pan dadya sang aji, kang mangkana dahat ngunguning tyas, sarwi deg-degan wuwuse, gumeter saking takut, nabda ngesah lo kados pundi, niku kursi lan meja, pan cawisanipun, gusti rahadyan Yap King Cyang, mangke ejam papat mesti rawuh ngriki, samangke wus meh dungkap.
Inggih prapta nira gusti mami, lenggah dhahar lawan ngunjuk arak, lah sudagar kaya priye, dika mudhun den gupuh, sampun nganti konangan mangkin, tan wurung manggih papa, dika lan wak ulun, saderengnya dika minggah, dhateng loteng kula apan wus prajanji, ywa nganti megat nyawa.
Aaneng loteng inggih sampun dangu-dangu, yen konangan gusti mami, tan wande dika lan ulun, kalih sami manggih sisip, sisip tembirnya linayon.
Wasananya paduka cidra ing wuwus, malah arsa ngunjuk awis, dhaharan cawisanipun, Yap King Cyang rahaden pekik, kula dahat tan ngretos.
Sing karsa nta inggih mangkono puniku, sapa dika bosen urip, lah mara muduna gupuh, sang namur kalanya myarsi, sabda ing rencang mangkono.
Ora ajrih marang pinjenengan ingsun, jeng sire kudu rung uning, iya marang
sukunipun, rinangkus dadi sawiji, lir nyekel ayam tumurun, rencang datan bisa osik, sarwi nabda sru sang katong.
Lah ta apa sira manut karsa ingsun, yen ora mesti sireki, mati balungira ajur, sun uncalken marang siti, rencang ajrih bengok-bengok.
Dhuh sudagar mangke kawula anut, sakarsa nira umiring, nanging amba nyuwun idhup, sang nata suka miyarsi, rencang ing nguculken alon.
Sarwi nabda lah mara wetokna gupuh, dhaharan kalawan awis, away sumelang ing kalbu, lamun gusti nira runtik, tempuhna dhewe maring ngong.
Rencang nulya ngungsungi sadayanipun, dhaharan kalawan awis,
Cu yen wonten mong gawe rusuh, kakalih sudagar manjing, mring loteng lajeng angunjuk, awis lan dhaharan neki,
becik, mur kacandhala ambek dur, sawenang-wenang mring jalmi, tan pegat agawe rusoh.
Bedhang bojoning nguwong lan anakipun, tuwin angrampasi sabin, jarah ngrayah karemipun, marang darbeke wong cilik, ngegungaken geng
sugihnya kalangkung, maewu maketi-keti, brana pirang-pirang gedhong.
Iya mula nira bisa yasa iku, ing hwa lau lir swarga di, rapenggan lan wangunipun, saking denya angupusi, jarah ngrayah darbek king wong
Saben nari Yap King Cwang pakaryanipun, akasukan lan pra abdi, kang sabyantu alaku dur, marang ing hwa
miwah kawibawanipun, tanpahe putreng narpati, tan na wang sariranipun, mung ngegungken sugih duwitnya sapa sira sapa ingong.
Kumalungkung digung tan weruh sipengung, yen bakal prapteng bilahi, iya ing dina puniku, jer nora weruh ing dhiri,
kalih keh lipun, dateng ing ywa lau gusti, neng loteng akarya rusoh.
Angrampasi dhaharan sadayanipun, cawisan panduka gusti, pinenging meksa amberung, malah karsa amateni, mila gusti dipun gupoh.
Aiwa nganti kalayatan, jeng paduka radyan tedhak kaaglis, amikut kang gawe rusoh, kang sanget kurang ajar, mring paduka Yap King Cyang nalika ngrungu, aturing abdi mangkana, ngadeg saking denya linggih.
kalihipun, lamun nganti bisa gagal, ngendi ingkang den margani.
anulya minggah, marang loteng lan sagung guru neki, saprapta nira ing luhur, radyan prastawa umyat, wong kakalih lagi enak-enak lungguh, mangan enak ngumbe arak, kang siji maksih taruni.
Sajuganya sawangannya, yuswa patang puluh warsa tan luwih, Yap King Cyang nalika
dasihipun, eh bangsat sira ngakuwa, sapa aran nira kalih.
Lan ngendi pinangkan nira, dene wani ngrampas daharan mami, ngenak-enak padha lungguh, eh takecu alasan, ing samengko padha nembah amaring sun, lamun ora mangkanoa, tan wurung yen sira mati.
ririh ngrarep atur ira, duh gustiku sang linuwih.
Pun dasih nuwun ngapura, saking tiwas inggih amba anjagi, cawisan dalem pukulun, awit tiyang punika ambekunung amba pekak meksa darung, kula arsa
ngunjuk, umyat kathah sujalma, sami sarta lan gegamanipun, nora pisan katon maras, malah kalih sukeng galih.
panganggonya sarwa murub, lumampah ngarsa pribadya, iku ingkang den sungkemi.
wuwusipun, mangundhat angunda mana, marang sarira nireki.
Nanging sang nalamur lampah, mesih ayem lenggah alon mangsuli,
kabeh cawisan nira, wus pun pangan entek ing mangke sireku, prapta angirid wong katah, sarta lan gegaman neki.
Iku sinarsa punapa, luhung mangke kabeh iku den aglis, kon nembah sujud maring sun, dadya tan antuk dosa, sun ngapura lah gugunen wuwusing sun, dene enggoningsun dahar, sapira rega nireki.
Iya kabeh aku bayar, lah tahu wis padha mundura aglis, lamun sira nora manut, iku parentah ingwang, nora wurung kabeh padha
sanget dukanipun, rumupak pan peksarsa, cumekella marang wau kalihipun, guru-guru myanga dasihnya, sadaya ngrubut sang kalih.
Cyu Jit Cing lawan sang nata, kalih sami ngadeg ing gennya linggih, nanging ing driya
ing driya, dadya kursi cinandak karya tangkis, singa maranipun kepruk, ingkang cedhak tinendhang, kureng kang
Lan tangannya Yap King Cyang tan bisa obah, nata sru den nirang ngling, sireku kaparat, dadi amaning praja, gawe susahe wong cilik, mengko rasakna, iki pamales neki.
Gon mukarya sawenang-wenang mring jalma, tandya Yap King Cyang
Kwan dadya ajur datan pakukupan, awit ing loteng gusti, ing hwa lau ana, jalma akarya resah, mung kalih katah ireki, putra paduka arsa mikut punjuti.
Nanging lajeng winandak binuwang ngandhap, pejah tanpa ngudhili, de konca kawula, sadaya mangrubut prang,
pukulun sakonca amba, inggih samya ngbyuki, angrubuting ngaprang, nanging katah kang pejah, tuwin ingkang nandhang kanin, mila samangkya namung kinepang gusti.
Tan dangu lampah wus prapta, sang Yap Swa Ang sawadyabala neki, sing tebihan wus karungu, swarane kang samya prang, sang Yap Swa Ang nulya minggah marang gumuk, katingal kang bondayuda, wong kalih kinubrut
kalih langkung prakosa neki, nulya prantah balanipun, ingkang nitih turongga, kinen bantu mikut marang kalihipun,
ngungun, tandya prentah ing wadya, kinen masang piranti tali puniku, kinencang-kencang kisalar, sama wawahung sang kalih.
nanging wau sang aprabu, ugi keneng pirantya, suku nira kalih pisan, sang anlamur dawah gumuling ing kisma, Yap
nira, budal mantuk marang dalem nireki, ing marga swaranya umyang, beri tambur lan kendhang, sapraptanya Yap Swa Ang ing dalemipun, lajeng geganjar ing wadya, kang mentas ing
sami ngangge pingul, tondha lamun sungkawa, kacarita punggawa para prayantun, jroning praja Ae Pik Wan, lenggah ageng lawan alit.
Sadaya sami anglayat, sowan dateng Yap Swa Ang dalem neki, lan sami atur panjurung, tuwin pada sembahyang, neng ngajengnaning bandosa ingkang lampus, wus sira lajeng lenggahan, sadaya kang prayayi.
Sami anungsun pawarta, prawitanya Yap Kong Cu nganti lalis, Yap Swa Ang ngesah atutur, mula bukaning nalar, nanging jalma nira kalih ingkang nglampus, samangke
kalihipun, inggih panginepannya, aneng warung Jin O Yong I namanipun, Cyu Ong ingkang
darbek kula kabeh jinarah enting, sang nata mangsuli arum, lan tutur nalar ira, bilih amejahi marang sang Yap Kong Cu, Cyu Ong kalanya myarsa, kagyat ing tyas estu ajrih.
Gumeter ngesah wuwusnya, o ah blahi yen makaten puniki, dene dika mipurun, mejahi dyan Yap King Cyang, boten wande inggih sami dipun lampus, dumateng de ton Yap Swa Ang,
sami bilahi, nanging umami anaha jalma kang kena tinuding.
Mring Khwa Shya aneda tulung, mesthi lamun bisa urip, ananging samangke sapa jer nora nana sujalmi, apa maneh sun pribadyo, iya ingkang klebu sepir.
Dadi wus tan bisa ngrebut, mrih luwar sing bilahi, nanging mungguh awak ingwang, sanadyan prapto ning pati, iya nora dadi ngapa, uwis sun jarag pribadi.
Namung ingkang gawe mesgul lan karya renceming ati, iku Jt Cing putra ningwang, becik-becik aneng panti,
lampus, sudagar ingkang akardi, cilaka wong pirang-pirang, Cyu Ong sarwi brebes mili, sang nata
cipta niraji, lamun sun niki sanyata, ratu kekalih ing widdhi, sayektine mesthi bisa, lwar saking ing bilahi.
Marang ing Cyu Ong puniku, mula nira bisa manjing, iya marang ing kunjaran, awit akeh besel neki, marang
bisa urip, antuk pitulung ing sukma, wasana nabda mring Jit Cing.
Eh kulup antuk pitulung, ika Gyam Ling manjing ngriki, dadya anak kang sunduta, iya mring Khwa Shya saiki, mesthi lamun bisa luwar, nora nganti tekan pati.
Panggih lan Cyu Ong puniku, tyang kalih pijer anangis, pating
ingsun utus, marang prajanya sang aji, Khwa Shya minta pitulungan, nanging poma wekas mami, ywa na ingkang wara-wara, iya prakara puniki.
Lan sira aja natakut, nadyan dosa geng
marang sira, ya aja wedi-wedi, den teteg tyas sira, mesthi tan dadi ngapa, namung poma wekas mami, iki prakara, sira kang ati-ati.
menenga, mundhak kawruhan kathah, namung sira ing saiki, inggal mangkata, marang Khwa Shya den aglis.
suka ing driya, de pinundhut putreng aji, samarga suta agenge ingkang galih.
Nanging maksih darbe melang sawatara, bok Gyam Ling lampah neki, durung nganti prapta, aneng ing kuta raja, selak dipun ukum mati, marma ciptanya, tansah nanedeng
abdi prapti, kang jagi wiwara, matur yen wonten jalma, baya sowan atur neki, wonten prakara, inggih kang luwih gati.
sineleh inggil meja, binuka sinukmeng galih, apan mangkana pocunge kang kinteki.
Jeneng ingsun, duk medal saking praja gung, arsa maring kang lam, cangkrama ningali nagri, lan nyataken saobah osiking praja.
Ae Pik Wan, ingsun mampir amriksani, sajuganing griya pamondhokan nama.
King Incyu, lao ana malihipun, loteng langkung pelak, ing hwa lao namaneki, aneng ngriku ingsun pethukan sujalma.
Aranipun Yap King Cyang Kong Cu puniku,
ya ta Yap Swa Ang winarna, putra nira kang jisim, sampun kalih dina, inggih dereng
jro tiyase, de arsa den ukum pejah, lan dahat ngarsa arsa, anenggih utusanipun, ingkang dateng kuta raja.
ukum pejah, tuhu kuciwa kalamun, yen nora nak wani ngrebat.
rerasanane, samana pan omeh dungkap, wanci nira anigas, mondara kamapan sampun, kantun ngentosi dawah.
Sang Yap SWA Ang apan lagi, arsa kumecap adhawah, nigasa marang karone, kasaru ana kapyarsa, swara kalangkung
mung dwi desi, kabeh wah ana turongga, prapta arsa tulung rajeng, sang lao yong ingkang dawah, kinen gal lumaksana,
linampus, Gan Lucin ing prapta nira.
Inggal tumurun ing wajik, lawan wolulas manggala, nembah nungkemi padane, marang ri sang namur
Lucin Kyu Bun de tog, dene banjur atur sembah, lan nguculi bandanya, Yap swa Ang tansah angungun, ajrih
senapatinya sang nata, lenggah geng aneng khwa shya, ajrih mendel mung andulu, jroning tyas sami anggagas.
Marang pasakitan kalih, lah tahi yaiku sapa, kawarna wau sang rajeng, dawah mring Gan Lucin enggal, amikut mring Yap Swa Ang, miwah brayatnya sadarum, tuwa anom wedon lanang.
Ywa naka liwatan siji, Gan Lucin nembah sandika, mrepek ing Yap Swa ang age, ya ta wau sang Yap swa Ang, wruh yen Gan lucin prapta, majeng tur kurmat
Marang prajurit teki, amikut marang YAP Swa Ang, nulya aparentah maneh, Yap Swa ANG sabrayat ira,
tuk raja brana gung, wijile labuh mring nata.
Sanalika kalih dadi sugih, punjul sasameng wong ya ta mangkana kang jeng sang rajeng, karsa nira yun tindak
rajeng, sawus ira kabeh atur bekti, gya tedhak sang aji, lan Jit Cing anglangut.
Sami Ae Cing Kwan ingkang desi, suka jeng sang kathong, dene desa neng pinggir pare den, nanging
ayem saurute, nora kenging soroting hyang rawi, enak wong umaris, ing dusun puniku.
Dahat suka sokur ri reng widhi, kangjeng sang akathong, tumingal mring para kawulane, tan rekasa denya ucal bukti, samana kang
Tatukone pra sudagar nenggih, wit ing wulan mengko, pan wus celak lan tahun barune, sumarmanya
sudagar wus weruh adate, tandya sami amasungi duwit, sasenengnya sami, kathah kedikipun.
supadi, antuk angin becik, wilujeng sadarum.
Ywa samanggih sang sareng jaladri, ya ta sang akatong, tansah ngungun tumingal solahe, dene sami angwehi duwit, tan wruh karep neki, kang mangkono iku.
bengawan puniki, ana gunung neki, nenggih gunung watu.
Pucak ira wonten wisma neki, klenteng ing twa pekong, sang lomosin inggih ta arane, gih puniku kang rumekseng ngardi, angkernya kapati, saupaminipun.
Wonten prahu kang nglangkungi ardi, boya mampir kana, nyembayangi gih kang numpak kabeh, mring lomosin kang luwih sinekti, tan wande
Ing ardi sela punika, lomosin muji jatneki, marma kabeh palwa dagang, kang langkung ing ngandhap ardi, sadaya mesti mampir, sembahyang mring pucak gunung, lan wujud kang sanyata, minta berkah mring lomsin, kang supaya tan na sang sareng samodra.
Eh mitra palwa puniki, inggih mangke mesti mampir, sembahyang mring pucak arga, mila angumpulken duwit, kang darbe palwa iki, inggih kinarya tetuku, sapraboting sembahyang, dika mangke mesti ugi,
sudagar sami, boten susah asembahyang, eh eman-eman buwang duwit, kalamun ana mami, lomosin mong saapurun, gawe susah ing jalma, awit ing uniwak mami, puru isa marang sujalma utama.
Tur asekti mandraguna, bisa manjing ajur-
nira, away maneh mung lomosin, yen wani ya inggih dateng jeneng ingwang.
Sanadyan sang hyang baruna, nata ratuning jaladri, mesti ajrih mring wak ingwang, anut manut prentah mami, ywa maneh mung lomosin, eblis panunggu ing gunung, marma ywa sasumelang, boten susah mampir wukir, asembahyang kalamun ana bancana.
Angin ombaking samodra, tempuhena marang mami,
nangkoda, marma kedah nyembahyangi, nggih dateng sang lomosin, mung nuwun pangestunipun, ywa namanggih sangsara, rencana tengah
kaluwih, kula arsa udani, mring ayem
Ana kancing ngira lima, mustika ingkang linuwih, ngapotin culiwu nama, kasiyatnya warni-warni, siji-sijining kancing, apan ana aranipun, ki mbok Swi Oo nama, lamun kangjeng sri bupati amangagem kancing lilima punika.
Nora pasah dening braja, tan gesang lumebeng api, nora teles manjing tirta, sang nata ingkang den ambil, kancing mustikeng warih,
dhiri, wruh yen sedaya sami, wus ngandel mring raganipun, asta nulya ing ngangkat, pulih malih kanang warih, kadya saban ya ta ingkang darbe palwa.
Trus teng tyas denya tumingal, tumut mumuji lan malih, wus
Sing mandrawa wus katingal, kalenteng ing nginggil wukir, jejel kang para nangkoda, sembahyang marang lomosin, atap sung sun apipit, sing keh ejalma kang rawuh, lan kukus sireng dupa, kumeluk ngampak-ampaking kadya mendung saking kehnya wong sembahyang.
kuping, lan tepining gunung ngriku, jejel kaneng giyota, ingkang sami angentosi, margi ingkang numpak mring gunung sembahyang.
Namung sajuga ning palwa, ingkang boten puron mampir, sembahyang mring pucak arga, ya iku kang den titihi, marang sang nalamur diri, cingak kabeh wong ing gunung, nudingi lan sru sabda, lah ika prahu sawiji, banjur bahe nora kendel marang arga.
Baya wong ngebo sen gesang, tan na jroh marang lomosin, mong sawurung prahu neki, mengko kerem, klebeng warih, uwonge pada modir, yen mangkana lagi kawus, ya ta wektu punika, dungkap bedhug ingkang wanci, langit padhang angin kenceng gegambuhan.
Prahunya sang aprabu, langkung laju anteng lampahipun, duk dumugi antara tengah jaladri, tebih elor lawan kidul, prapta lun ageng gumolong.
woyam byuk marang ing prahu, tiyang punggel dadi loro.
Layar sebit maledug, binulungan wong sajroning prahu, kekes wing wrin wus tan nana nyipta urip, pating ngreog nedha tulung, lah kodyan sudipun gupoh.
Tulaken kang pakewuh, jer paduka ingkang darbe rembug, nora aweh sembahyang marang ing wukir, mangke nemoni pakewuh, nora wurung kabeh layon.
Iyo bakal kinubur neng weteng iwak lodan tan wurung, iki mesti lomosin pakarti neki, serik pang galiyannipun, dadi banjur gawe ewoh.
Ya ta ri sang nalamur, sanalika ribeng tyas wulangun, dangu-dangu pinanggih sajroning galih, ngunadikannya sang prabu, ing nguni
iku byan tya tegesipun, serat dawahnya sang katong.
Marang ratuning laut, hyang baruna tan susah puniku, iya sowan marang panjenengan mami, sanalika kanang alun, sirep sirna kang pakewuh.
Saiki jeneng ingsun aneng ngriki anemu pakewuh, nora wurung mesti ratuning jaladri, barunarsa sowan mring sun, mong sa luput peteking ngong.
Mokal lomosin iku, yen waniya marang jeneng
suksma nagung, si lomosin iblis tunggu gunung, jaba jalma kang pengung tan wruh ing yekti, iku kena dipun bedung, jeer kawruhe dereng bontos.
Mring kahananeng mujud, wujud ingkang kalimput linimput, ya ta wau sawusnya sri nara pati, gumeleng ing ciptanipun, pangandika nira alon.
Eh kabeh mitraningsun, ywa na watir iki kang pakewuh, mesti sirna padang kadya wingi udi, wusnya ngandika kadyeku, tandya
byantya pudarku lan samudana sang maha mulya, amumuji sawus sira serat dadi, sinungken mring jit cing sampun, lawan dawuh kinen gupoh.
kalangkung, amumuji kodyansu kasekten neki, atur geng panrimanipun, nanging sakatahing uwong.
Tan na grahita lamun, ingkang ngaku kodyan su puniku, panjenengan nira kangjeng sri bupati, ginalih sudagar tuhu,
nganggo mampir nyembahyangi, mangke lomosin wus takut, nora wani gawe ewoh.
Nembah yang marang gunung, sumarmanya sujalma sawegung, amumuji barkah ira sri bupati, gyan lyong kun ingkang
nompak wus munggah gisik, ya ta sang nalamur lampah.
Lan Cyu Jit Cing wus minggah ing gisik, kendel amirsa kang plabuhan,
de nira mirsani, anglajengken wau tindak ira, anurut ing marga gedhe,
gedhong-gedhong loro mangkana sami, lan tepining wiwara, ana
lingsir dalu, meksih akeh lurung lumaris, liweran sami tumbas, tetuku mring warung, nata aliyan tumingal,
Sabenere ingsun ingkang sisip, awit numbuk nanging wau jalma, malah minta aksamane, ya marang jeneng ingsun, baya becik ati nireki, ana ing tingal ira, lir na prelunipun, de ririkatan
sumaur kula puniki, saweg ribet tyas kula.
Satemennya boten prelu mami, acarita dumateng sudagar, saking genging nalar kiye, tur mosa bisa tulung, jeng ngandika mring awak mami, marmane ucul lena, inggih tangan ulun, arsa dugekken lumampah, lamun nganti kasep boten wande kardi, patine anak
mring andika, nadyang geng pakewuh, ananging dika jarwaha, dateng kula inggih prakara punapi, jalma wau
pun dikang kinayun, dene nganti dumugi ngriki, punapa sami harja, kang tinilar pungkur, sang nlamur lon andikanya, kula sami kotyas
sedya ingsun, mung lelana ningali nagri, inggih dumateng kanglam, den sanget kasuwur, langkung bagus lawan reja, ya marmane dina iki dugi ngriki, namung nedya uninga.
Dateng sanes-sanesing nagari, de punika putra kula angkat, pun Cyu Jit Cing panengranne, sumarma mitra ingsun, inggih sampun amawiwigih, mugi dika jarwaha, sapa
raja lampahe, dahat marwa ta sunu, keplok-keplok asta nireki, lan tutur purwa nira, nenggih lakunipun, inggih
rahadyang, ing kuta raja asale, punika yen katemu, kalih pisan dipun aturi, kampir wismanya kakang, samangke panuju, kawula panggih paduka, wonten ngriki kapasang yogya sawekti, dene sami kawula.
Tanting kakang maba nami tas cing, inggih asli ing ngriki kewala, kula matur sayektine, mugi ywa dadi bendu, kakang lawan kawula niki, kasuwur sugih pyambak, tan nana kang nyundul, yen praja ngriki kewala, inggih boten wonten ingkang nyenyameni, sanging tan darbe anak.
Kakung namung sajuga pawesti, kakang kula ingkang asusuta, pun rarasoh cun namane, yuswa nembe las taun, wus tinamtu yen badhe krami, ing sallawan wong syah sya, inggih namung kantun, ucal aari kang prayoga, ing daup pewasana nira samangkin, sakit lir kanglang langan.
Nanging ugi boten mendha sakitipun, malah kalampahan ngundang saksake kong ing nguni, dipun pangan inggih dateng pun siluman.
Marmanipun pun kakang sanget wulangun, putra mung sajuga,
ngucalken usada, nanging inggih tan pakardi, kakang kula tansah ngredatin ing driya.
Saben dalu, anenedha ing dewa gung, inggih kaleresan, anuju sajga ari, wanci dalu kakang kula anyumpena.
Wonten rawuh, sujalma mangagem luhung, busana sarwa mas, twarek kong aparing wangsit, yen ing dinten punika ana wong
Lajeng suduh mring kula nyegat ing lurung, mangke kaleresan, neng ngriki kawula panggih, lan paduka wangsitnya
nabung, inggih wangsa kala, wrattri dasalek satail, lan mutyara satus ijik tah ira.
prang lan setan wau kalanya myarsi, tan ting wan gwe sabdanipun, inggih sang namur lampah, iku tanting narmanya nganggo jujuluk, pan gwe tegesnya wong kaya, sadengaha wong kang sugih.
Kang darbe malik sawuta, iya sinung
tan apti, ngutuk mring kang kawlas sawun, boten wande kawula, lan kakang mas kalih sami lalu lampun, saking boten saged miyat, mring pulunan kanandhang sakit.
Mokal kalamun paduka, boten wigya aji jaya-jayanti, pambingkasing pra lelembut, setan dus karteng jagat, lan dupa rayen, twa pekong wangsitipun, inggih yen boten sanyata tan wan gwe denira angling.
Mesih alara karuna, amamela melas-melas asih, tur neng tepining marga gung, katah
iya ingkang ora weruh, dinalih tanting samangkya, edan owah adat neki.
Dene neng lurung karuna, kang sawene iya ana udani,
Jalma ingkang sinungkeman, warna-warna ciptanya pra sujalmi, kang ningali aneng ngriku, ya ta nalika ira, tanting sweg panggih lawan sang
prapta sampun, ing unggyan pang kalih ira, sumerep yen ari neki.
Nungkemi pada karuna, mring kakalih nora saronta tas cing, medal saking jolinipun, tandya
nora dedawa ing prihatin, sang nata nalika dulu, tan wan gwe kalih ira, sujud kuwi kalihing ngadegken sampun, gi
mesahipun, namung katarik welas, mring kang sujud kuwi aneng ngarsanipoun, wasana rum atur ira, duh kangjeng rama prayogi.
Pan duka anyagahna nyepeng setan kawula kang bantoni, ajrih punapa pukulun, sumongga diun coba, kaya apa warnane ingkang lalembut, de wani godha manungsa, mongsawurung ngangemasi.
Setan aneng ngasta ningwang, lawan malihipun rama manawi, inggih boten karsa nulung, dateng wan gwe punika, amba dahat lingsem dene dipun dulu, jalma keh tanpa wilangan, lan tas cing tas ting wong kalih.
Wus sujud sanget mangrepa, amiminta tulungan kang sayekti, dateng paduka pukulun, awit antuk sasmita, sang twa pekong paduka kang wigya tulung, bengkas reregeding jagad,
Pan wus pantes paduka, yogya ambunuh, sabehe panggawe juti, amrih harjaning prajagung, rumeksa ing kawula lit, maweh suka ing tumuwoh.
Napa maneh puniku ingkang lelembut, wani godha maring jalmi, gawe susah ing tumuwuh, pantes dipun ukum mati, sirnaha kang gawe rusoh.
Kenging napa jeng rama dahat amingkuh, tutulung mring kang kas wasih, lah sumongga tindak gupuh, dereng tutug denira ngling jit cing mring rama sang katong.
Tas cing tas ting dahat suka denya ngrungu, maju sarwi wacana ris, gih
nagling, tuhu ambek darma ahot.
Inggih raden lamun kawula ing besuk, boten waged males becik, dateng paduka saestu, Allah ingkang ngudaneni,
dangu sampun prapti, iya tas cing dalemipun, tan dya manjng jroning panti, lan jitcing sang prawira nom.
Sinunggata nenggih ingkang eteh arum, sang nata suka ing galih, de wan gwe geng kurmatipun, marang
cing yen sugih kalangkung, katara wisma nireki prabot ira sarwa bagus, tur alus pakarti neki, wusnya ngarti kamangkana.
Ruma nabda eh tas cing satuhunipun, iya jeneng ingsun iki, apan dereng tau weruh apan dereng anglakoni, prang lan setan kang tan katon.
Apa maneh lelembut ya lomoh iku, yekti tan kena ginampil, lan tan gampang denya mikut, awit luwih saking sekti, jer nyeluman arang katon.
iya sanggup aprang kalawan lelembut, kapeksa wlas aningali, marang sira lan adimu,
unggul ing aprang begjan ta iku, nanging lamun nora bakit, anyekel marang lelembut, aiwa dadi tyas ireki, temene sun iki bodho.
Nora weruh japa montra aji kidhung, padula kya marang eblis, ning magke kularsa weruh, sabene kang den parani, gone godha sang lir sinom.
akuwur, mula pinikir rumiyin, tas cing tas ting kalih matur, leres dawah ta tan sisip, nanging prayoganya mengko.
Rarti awit niki dereng mangsanipun, mangke dahara rumiyin, sugatan wontenipun, wit pubiku ya lomoh kwi, lamun godha putra ingong.
Datengipun apan inggih sampunb dalu, dumateng gedong boten ting, bangsal
ae log pao yan, iku larang reganya, lamun wong tan sugih duwit, yekti
Denya arsa amikut kaneng lelembut, sang namur amangsuli, mangke sadiyaha, abir karya nglawan prang, tuwin abdi dira sami, ingkang prakosa, lan prawira ing jurit.
Awit iku lelembat kalamun prapta, mesti anggawa angin, mula den prawitna, damar aiwa angantya, pejah atempuh ing angin, lamun petengan, tan wunkar ya bilahi.
Amiyarsa unine kang tatabuhan, lan enggon ingkang sepi, tuwin pepojokan, sedaya selehana, pan damting ingkang anganti, padhang lir rina, uga ing loteng ngriki, lampu-lampu pasangen kang nganti
Anitahken mangkana kanang lelembat, tur luwih saking sekti, mula nora kena ginagampang ing wuda, yen
upama nora pejah, uga kawus nora wani, balik anggodha, ananging reh ning ngriki.
Neng jro praja menak akarya ruhara, inggih dateng tyang alit-alit, mila boten susah, ngangge
samanagri pamasa, salebet ira abukti, tansah ginagas, denira arsa jurit.
Marang setan ya lomoh de kang sarira, durung tau
Kadya age nuli tempuh prang lan setan, samana ingkang wanci, wus nawa gathi ta, lebar dahar
sonyata tan nana swara, mung mireng swaraneng manuk, pating caruwat kapyarsa.
amrik arum, midid kang maruta gonda.
Katah katingal ing ratri, lintang-lintang bra ing tawang, tuhu muwuhi karesmen, lelangen-
lir atur bekti mring katong, lan swaraning kup angkupan, cumlering kapyarsa, lir pamuji nireng dalu, marang sang maha
gumulung sagolongan, marang taman paranipun, den iring ing bayu bajra.
Byar padhang ana kaeksi, jalma priya maksih mudha, tri dasa warsa yuswane, busananya lir pandita, minggah marang lotengan, yaiku ingkang lelembut, amancala jalma mudha.
Rai kulitannya putih, resik tan mawi gumbala, sutra apanjang klambine, mawi kethu
alon-lonan, duk prapta ing nginggil loteng, ing nguni panggenan ira, soh cus kang sandhang gerah, sanget duka denya dulu, de ngriku ana mejanya.
Lan ana daharan neki, asrunyettat duwus sira, eh iku sapa uwonge, dene wani kurang ajar,
dus karsa amurang tata, wani godha anak ing wong, yen gugu pitutur ingwang, sireku ingsun eman, angur muliya den gupuh, iya marang dangka nira.
Tutug gena amertapi, supayan tuk sih ing dewa, yen nora mangkana mangke, datan wurung sira pejah, lan manggih kawirangan, mulih ngajal wurung muhul, lan tug duk ningsun semana.
Apa kokira manawi, tan nana jalma tan bisa iya mikut marang kowe, ing samengko rasakena, sira tanding lan ingwang, tan wurung basah wangkemu, pinangan ing ngabiring wang.
Sumarma eling den eling, gugunen pitutur ingwang, ywa nganti nalongsa mangke, yen sun wus
mula ingsun eman kowe, lah inggal sira baliya, ywa nganti antug dosa, marang hyang kang maha ruhur, tutugena
iku ageng dosanipun, lah setan enggal baliya.
Lan malih sira yen uning, iya marang jeneng ingwang, enggal nembaha den nagodra pon antuk pangapura, ambirat wurakanta, seluman nalika ngrungu, mucicil yuda kenaka.
Dahat krodha sru manabda, eh tababo sira ing ngendi, dene kumlungkung adigung, pinter temen micara, kaya kowe dhewe kng bisa calatu, peksa ngundurken karseng wang, eh bangsat saparan neki.
ingsun, sasat sira atur nyawa, sun eman mundura aglis.
Lan iku soh cun sangsara, wus piranti jodo kalawan mami, ana ingong tuwanipun, nora sarju ing driya, ya mulane angundang sakeh ing dukun, ngulama para pandita, kinen lumawan ing mami, sami ngetoken
becik mundur marang kin, mosa menanga lan ingsun, yen sira peksa nglawan, nora wurung nyawanta bakal katemu, gyam kun ong ratuning kerat, yen
ingkang galih, ngriwut ing prang wus tan emut, yen
panangkis neki, lumayu enggal tumurun, nenggih saking lotengan, tinut wuri binujung marang sang prabu, yata Cyu Jit Cing
agupuh samya tutulung, bujeng saking ing wuntat, lawan nabuh kabeh tengaraning pupuh, tambur suling lawan kendhang, binarung marecon muni.
Swara umyang mawurahan, kadya guntur oreg kang bumi gonjing, rame surak ngalor ngidul, wan gye kakalihira, ugi tumut sing tebihan atut pungkur, wit ajrih marang siluman, yata wau Yao Lomoh kwi.
Mireng swara mawurahan, palayunya bingung amempis-mempis, ngalor-ngidul bina bujung, tur padhang lir rahina, ing saenggen-enggen wonten etingipun,
lan ngrenggep sanjatanipun, gugup ulatnya biyas, langkung payus palayunya nusup-nusup, wus nyiptaa
pungkur, mungsuhnya mung sajuga, kang nututi mandeg arsa nglawan pupuh, sarwi asru wuwusira, eh Ko Tyan Su de kapati.
Pati denira angoyak, lagi mingkem sang nata
Niba gumuling ing kisma, sang nalamur mara arsa mungkasi, aninggas ing jangganipun, nanging ora antara, pun siluman badhar mulih ajalipun, sang nata kagyat tumingal, mungsuh sirna pan kaeksi.
Buburon asah wardanya, ageng inggil sirahnya kaya sapi, ana kalih sukunipun, cangkemira ajembar,
rawuh, ing ngiring kang bayu braja, padhangi ana ing ngarsi.
Yaiku kang bujang gendra, kang rumeksa ingkang jeng sri bupati, Ngoh Jya Kin Gyong namanipun, marmanira tumedhak, pan ing ngutus marang hyang kang maha luhur, rumeksa sarira nira, wijile kang para aji.
Sri Gyan Lyong Kun winong wong ing
Marga pinapag sing ngawiyati, ana cahya katon, angadhangi rumeksa sang
Yao Moh Kwi arsa mrek ping jurit, mungkasi ing pupoh, mring paduka anguntal karepe, nuli wonten sing ngawiyat prapti, kang cahya dumeling, nyegati ing ngayun.
Nira Yao Moh Kwi lajeng gendring, wau sang a
aja apesthi ingsun mati, den badhog wak ing wong, marang setan sisiluman kuwe, yata samana uwis byar enjing, Cyu Jit Cing ningali, lamun tilasipun.
Enggenira Yao Moh Kwi nenggih, ana serat katon, gya pinendhet ing
lan tan kena yen dinaupake, mring wong Shah Sya marma bataradi, hyang Tae Pig Kim Sing, kang dhawah mring ulun.
Arumeksa marang sang sudewi, Soh Cun away ngantos, pinanggihken lawan wong liyane, wus pinesthi yen jodhonireki, tan
ing samangke amba nuwun pamit, mring kayangan mulih, mangkana winuwus.
Marma sira Tan Cing bisa nganti, panggih lan sang
Anggejanjar mring wong pekir miskin, danane tan pedhot, dadya mangke antuk walesane, kabecik marang batharadi, samana
ngarajeng, serat sinungaken marang Tan Cing, gupuh den tingali, jroning tyas kalangkung.
Dahat rena tan pahe lir manggih, emas pitung gedhong, alon matur yen makaten kiye, putra kula Pun Soh Cun pinesthi, jodho lan sang pekik, gih pun Jit Cing Kong Cu.
Gih kalaamun paduka tan nampik, anak kula wadon, dene amba wong punggungwijile, nora
Sarwi tinuntun manjing ing panti, kapat tata lunggoh, Wan Gye matur marang saang ngarajeng, yen makaten putra kula estri, kangge begyaneki, dene angsal kakung.
sarima ing windhi, de putranya mangkin, wus antuk pitulung.
Luwarsa ing babaya geng nenggih, Jit Cing lan sang katong, ugi tumut sembahyang kalihe, saawusira nuli sami, Tan Cing manjing wingking, nganti garwanipun.
Sapraptaning dalem pungkur, wus panggih lan garwaneki, Tan Cing wawarta sadaya, purwa wasananya titi,
Kawarna sang rara Soh Cun, wus waluya gerah neki, mung kantun lesu kewala, sasirnanya Yao Moh Kwi, wus tan nana ingkang godha, mangkana Tan Cing ing nguni.
Nalikanya putranipun, sakit ginodha ing eblis, apan uwis kintu serat, marang bakal besan neki, yen sami rujuk ing
satohanya, iya ingkang nora becik, wong sheh cyu uga wus tompa, ing paminta nira tan cing.
Nuli ing wektu puniku, tan cing karya tulis, pan kinarya sayembara, sapa kang bisa nambani, mring putranya ingkang lara, yen jalma meksih taruni.
Sang penganten kalihipun, wit wektyeku kang prayogi, tan cing pan sampun sadiya, saupakaraning kardi, tuwin rarengganing wisma, lan tamanan ing boten ting.
Lawan badhe mantunipun, cyu jit cing jalma linuwih, wirutama trah ing
kalbu, tan kawistara manawih, iku jeng sri maharaja, samana duk wanci enjing, jam papat ing panggih ira,
mring rama sang namur ragi, tan jing sagarwanya, lan sakulawarga neki.
Iya ingkang preneh sepuh, sinembahan sadayeki, nora nana kaliwatan, wus sira gya manjing wingking, kanten asta sang penganten, lir kamajaya lan ratih.
ingkang tumingal, lir nganyut yuswaning ngurip.
Samana apan cinatur, tan cing nganti tigang ngari, denya
ing tigang dina, pratamunya samya amit.
Mantuk marang dalemipun, samana jeng sri bupati, duk lagi alalenggahan, lan tan cing tan ting wong kalih, alon arum andikanya, mitrawan gye kalih neki.
Yen sami rujug ing kawus, kula arsa nuwun pamit, andugekaken lelan, marang ing kanglam nagari, wit kawula boten kena, yen lagi-lagi neng ngriki.
Jalaran ta lampah ulun, nglakoni ayah ana nagri, dene jit cing putra ingwang, inggih kula ajak mangkin, benjang yen kula wus prapta ing kuta raja anuli.
mangke arsa den jak, nglangut sedenge lagi pasihan.
Upama sun nora olih, sayektine nora kena, dene nyandet anak ing wong, lan malihipun punika, ki besan tanpa rowang, neng marga yekti pakewuh, lawan anglakoni
besan mung sumongga, sakarsa kawula manut, mung saking padnuwun amba.
Inggih sampun lami, nuli wangsula kewala, sang nata mangsuli sagoh, ya ta jit cing wus samekta, sadaya babektanya, lan amiting garwanipun, tuwin mring mara sepuhnya.
Sang namur uga wus amit, lan tan cing tan ting kalihnya, tandya budhal sang ngarajeng, kang kalih tur kurmat, ngater ing
bawahipun, ing ae cing kaipraja.
Kanan keri nireng margi, katah ingkang gununganak, kekayonana nira ayom, ayem ingkang alemampah, midid maruta monda, lan katah swaraning manuk, tuwin ingkang sata wana.
Gumebyar amba lerengi, kasorot sunar, ring surya hyang bagaspati
kawingking, nenggih ingkang gunungan, angambah reratan gedhe, lan wus celak padhusunan, sukeng tyas sri narendra,
dene ana uwong wadon, meksih taruna kang sarta, nuntun mring anak ira, sakawan pra samya kakung, kang sijilit neng gendhongan.
Wong wadon iku garbini, neng tepi kali karuna, lan gedrug-gedrug sikile, ririh melas sasambatnya, angur ingsun palastra, nyebir kali sak anakku, saking nora kuwat nyandhang.
karep ira, den myarsa nglalu pejah, nanging wau sang nalamur kukuh ing panyekel ira.
Duk prapta tepining margi, wadon mau maksih uga, asosotaken sang kathong, nanging nora piniyarsa, nta aris sabdanya, kula niki dahat ngungun, tumingal marang abdika.
Yen lumrehe wong nulungi, antuk ganjaran kencana, tuwin arta ingkang akeh, nanging magke malah ora, tompa ingkang ganjaran, namung nampa pisuh kumrutug, sakranjang-kranjang.
Niku kula tan mangerti, bok nganten karep abdika, teka aneh anyerweteh sang retno mangsuli sugal, jer dika murang krama, pundi wonten adatipun, wong kakung tur dudu akrab.
Wani nyekel wong pawestri, sinten kang tan sosotena, lan malih menggak kaseng ngong, wong arsa angla lumejah, nata rum wangsulnya, gih boten praduli ingsun, gendi karsa nglalu pejah.
Namung kula arsa uning, prawitanipun punapa, de ta anak dika kabeh, papat dika jak palastra, tur maksih alit samya, tuhu dahat karya ngungun, karsa dika kang mangkana.
Mula sajarwaha aglis, inggih prakara punapa, bok manawa jeneng ingong bisa tutulung mring dika, abdi rat sungkawan ta, sang retno mangsuli wuwus, tanpa gawe jroning kalam.
Boten wonten damel ira, kula cariyosna sami, prakara kula punika, mung sabisa anulungi, yen dudu sri bupati, mung iku kang bisa tulung, yen dika kula epal,
punggawa ageng nenggih, kun tikahe agsu lungguh, marma mesti yen bisa, kula tulung ing sireki, nadyan dosa nira sageng pindha arga.
Yekti nora dadi ngapa, wit laku kula mariki, pancen nglakoni parintah, kinen mariksa nagari, tuwin pra kawula lit, yong boh lao yong kang dawuh, iku karo punggawa, sami ageng lenggah neki, marma nira bok nganten dika jarwaha.
Mesti kula lamun bisa, tutulung marang sireki, miturut adil ing praja, wong wadon kalanya myarsi, kaduwuh jroning galih, de nira wau mimisuh, wasana lon aturnya, anembah sumujud kuwi, duh wong agung denya geng pangapura.
Saking dahat boten wekas, mring paduka kang
Griya kawula ing desa, ingkang katingal punika, de laki amba karyanya, wade bebek kalawan pitik, ingkang karya ngingoni,
putranipun, marma tetuku katah, sapuluh tailpan luwih, tigang dasa slaka langkung wolung mata.
Puniku regi ing ngayam, lakyamba suka kapati, de pepayu langkung katah, bungah tan pipicis, nanging kurang setithik, duk prapta ing wisma ulun,
tinugel sirah ireki, laki amba awit Kijin San punika.
Sugih guru kang ngajar prang, tan kewran gelar ing
takut, mula tan papariksa, prakawise laki mami, mung pinesti lajeng dipun ukum pejah.
Duk kula myarsa mangkana, lajeng ngajak anak mami, papay pisan kula bekta, manggiha Kijin San nenggih, anunuwun ingkang sih, pamrih amba wlas sadulu, dateng laki kawula, anaknya meksi lit-alit, nanging boten pisan lamun darbe wlas.
Inggih nyuwun pangapura wedalaken saking buwi, ning minta tebusan slaka, satus tail wawrat neki, yen amba boten bakit, badhe dipun wade ulun,
tiyang miskin, boten gadah arta sigar, kawula pilaur mati, kalawan anglakoni, panggawe kang nora arus, wong ala salaminya, kaesihe neng buwi, marma nira kawula semah pocungan.
Lalu lampus, anak kawula sadarum, papat amba ajak, supaya bareng amati, lamun boten anak amba tumut pejah.
Boten wurung , kaliren sadaya nipun, awit boten ana, inggih ingkang angingoni, tan wus asang sarag layang
jalma, tan ajrih dukaning widdhi, apa cipta nira tan nana kuwasa.
Kang luwih gung, angutug mring awakipun, sun lagi myarsa, wong mangkana patrap neki, sasat arsa mangan wong urip-uripan.
Peksa digung, kumlangkung tan jrih hyang agung, sajroning
wawratipun, bojomu den enggal tebusen krana ing becik,
Sang nalamur, sanget welas siran dulu, dene sanak ira, papat pisan meksih alit, sandhang papapinitenah
Boten estu, inggih dipun ukum lampus, wit wus gadah arta kang kinarya anebusi, dadya wau supe boten
Dereng matur, tangled pondhokan pukulun, lan dalem panduka, kutha raja ingkang pundi, prenah ira kawula kedhah uningal.
Awit lamun, laki amba sampun metu, saking ing kunjaran, kula ajak angabekti mring paduka katur rageng pannarima.
Dene sampun, paduka atulung umur, tuwin bok manawa, ki jin san gih datan napti, asampe sisa king paminta kawula.
Dadya amba lajeng saged atur weruh, marang jeng paduka sang namur mangsuli aris, rehning wisma kula aneng kuta raja.
Sakalangkung, saking ngriki tebihipun, lawan inggih susah, lamun arsa amanggihi, dateng kula lamun nora gula drawa.
Nora gampang mlebu kutheng ngaji, marma ngira adhi boten susah, amanggihi jeneng ingong, mring kutha raja iku, namung kula melang sakedhik, inggih embok manawa, kijin san tan purun, nampani paminta dika, temah susah mila kula benjing ngenjing arsa mring wisma dika.
Angentosi prakawis sireki, kados pundi nanging prayoganya, saniki muliha age, supaya bisa
wau kangjeng sri bupati, nuli ucal pondhokan.
Kaleresan ing ngriku tan tebih, wonten juga kang wisma
dembaga, tan dangu prapta lampahe, thyo kwi ong inunipun, meksih asrut den nira nangis, gupuh sang namur tanya, eh bibi ywa mumun, apriye prakara nira, duk ing mau apa sira wus kapanggih, oya marang kijin san.
Wreda matur kawula duk panggih mring kijin san sanjang lamun arta, nebusi dateng thyo kwi ong arta tinampan sampun, boten dangu antawis neki, winangsulaken arta, jin san sabdanipun, tan
sadaya, temah sampun maleh kabeh, kijin san ingkang malsu, kula boten purun nampeni, pan nganti garejegan, kijin san memisuh, katah-katah dateng amba, lajeng ngutus abdinya jeng kang ken maring, kawula
gupak lebu kabeh, samangke boten wurung, yen paduka boten nuylungi, estu tumekeng pejah, inggih anak ulun, sabrayat nandhang sangsara, awit boten wonten kang ngucalken bukti, tan wus
Ing sabisa-bisa wong tulungi, anak dika metu sing babaya, ning mangke tuduhna age, kijin san wismanipun, lamun sampun kula udani, dika bali kewala, natha tandya dawuh, mring jit cing kinen wangsula, ing pondhokan wingi ingkang den inepi,
tuduh mring prabu, ibu nira thyo kwi ong bali, ya ta sang namur mlampah, manggihi kang tunggu, wiwara kinen ngaturnya, mring kijin san bilih arsa amanggihi, marang bendara neki.
Rencang gupuh manjing tur udani, mring gustinya kijin san gya medal, methuk marang tetamune, nulya ngajak malebu, kalih sami tata alinggih, kalih asila krama, eh tamu kang rawuh, ing ngajeng pundi sinedya, lawan sinten pinembt wewangi neki, dene anyar
anake papat pra sami kakng, meksih alit sadaya neki, mong kakang uwal sandhang, lawan panganipun,
nira, mariki beta artane, ingkang mong kapasebus, satus tail katah ireki, tuh lan sadaya slaka, nanging jebul wau, dadi palsu
inggih ing tembe pungkur, kula eling kadarma neki, Kijin San wus myarsa, amangsuli arum, punapa thyo kwi ong sasak, lawan dika dene ta sanget mincasih, mitra dateng ing kula.
Nanging mangke inggih karsa mami, prakaranya pun, kwi ong punika, yen tan
papat karsa den ganjal sun, anyegur tengahing kali, dadi kula wlas dulu, lajeng kula pitakeni, marang ingkang nedya layon.
Inggih ana kang dadi prakaranipun, thyo kwi ong swami nireki, cariyos sadayanipun, inggih kalamun amanggih, prakara langkung pakewuh.
Alawan nanda teng paduka puniku, marmu kula miminta sih, sanget-sanget mring pukulun, mugi ta paring aurip, mring
ning becik, awit kangjeng sang akathong.
Meksih jinja nalika nira rumuhunnya arsa dipun ukum mlalis, neng Ae pik Wan sang prabu, mila mangke kang panggalih, sabar tur sanget ngalap sor.
Mimenta sih tembung ngira manis arum, nanging sanget boten dugi, yen
lamun sireki nora gawa satus ewu, tail wis ingsun tan apti, aiwa kakeyan cariyos.
Tanpa gawe rembugan akeh pamuwus, mundhak balebegi kuping, nata kala nira ngrungu, nadyan wus sabar kang
nulya ing nguncalken sampun, neng plataran anggulingting, kempis-kempis nedha tulung, marang abdi
ireki, sapa ingkang bisa mikut, ingsun ganjae bana radi, pra guru myarsa kang dawuh.
denya ngepung marang mami, yen nora tan wurung mengko.
Sirah ira ingsun bentusken ing watu, tan wurung mati rumiyin, kijin san
kijin san wau sang aji, nyandhak kursi sedyanipun arsa medal marang jawi, bok manawi ingkang mungsoh.
amba thithit, cipta yen bahaya, mangkana osik ira, samangko yen awak mami tan nganggo akal, kaya kwan kong ing nguni.
Duk neng kang tang tan wurung bilahi
un tyang pan karsa, cinekel rip uripan, kwan kong waspada ing nalih, yen kenang gelar tan dangu
untyang pan ngantya, kundur ing sanggrahanya, luwar saking ing bilahi, ya ta sang nata wusnya tetep
arep urip, lah dipun enggal, iku wadya neki.
Kon ken padha sumingkir ingkang atebah, lan
cinepeng mengsah, kori binuka malih, arsa nganteb ing prang,
lah dipun enggal, wadyamu kon sumingkir.
Sang kijin san parentah malih ing bala, ken mundur ingkang tebih, lan
pandulunipun, ya ta sang namur kawula, sawarga playu nireki.
Sinurakan ing wong katah, sarwi alok sokur kijin san mati, slawase gawe tan arus, nyekek ngamal ing tiyang, angutakil mung pokil kang dipun luru, jarah ngrawah darbek king lyan, tan nana den pakengingi.
Ing mengko katanggor sira, antuk tanding peng-pengan sura sekti, samana
Miranteni bok manawa, ana nalar ingkang kalangkung gati, ing sawanci-wancinipun, lamun kang tambur munya, mesti
ing dalem wingking, myarsa unining tambur, gupuh denira medal, lawan para bawahnya wus sami nglumpuk, tikwan lenggah ing paseban, ing ngayab sagunging dasih.
Tumingal yen ana jalma, sarwa sutra panganggonnya
denireki, sowan marang jeneng ingsun, ing wektyeku kijin san, pan wus enget saking genira akantu, nanging
badhe atur uninga, mring paduka inggih kijin san puniku, dursila nawani anerak, laranganipun nagari.
Nembaga pinendhas laka, si nlamurken dateng kabeh tyang alit, gawe susah ing sawegung, patrap sawenang-wenang, roda peksa jarah darbeke wong dusun, ngriki ana tukang ayam, thyo
nira, mitulungi arta wrat satus tail, ingkang kinarya anebus, nanging salaka nira den ijoli dembaga
mung ngentosi wektunipun, satus dina dipun tigas, tyo kwi ong jangga nireki.
Amukuli dateng ulun, pan nganti satengah mati, nanging kotyan su de myarsa, jarah ngrayah ngrampas duwit, boten waged kaleksanan, jalaran pradasih mami.
Ananggulangi pakewuh, wasananya sipenyakit, lajeng ngampit dateng ingwang, binekto mariki iki, sarta matur dora cara, ngawon nawon dateng mami.
Ko Tyan Su estunipun, sampun anyakra dateng ing galih, yen kawula mesthi gugat, atur priksa mring polisi, marma
gawe pituna ing nagri, lan susahing pra kawula, ingkang pinaheka sami, kawarnaci Tyong Tik Wan, duk myarsa aturnya kalih.
Jroning tyas dahat wulangun, panglocitan jroneng galih, iki Ko Tyan Su katara, yen dudu sembarang jalmi, baya terahing ngawirya, kawitara semu neki.
Awan bauding pamuwus, ananging sun niki ajrih, ngrampungi iki prakara, sanadyan ingsun wus uning, Ki Jin San pancen wong ala, rereged ngrusak wong cilik.
Ana ing Ki Jin San iku, sanget denya mitra becik, lan Otyu sang adipatya, marmanya becike iki, prakara sun turken marang, sang adipati prayogi.
Dadi sun tan keneng ukum, kacrita Ci
Padha dhereka maringsun, sowan Otyu adipayi, nulya parentah ing wadya, Ci Tyong pribadi wasana, joli laju lampah neki.
Nora dangu prapta sampun, lajeng sowan mring dipati, Ciu namasineng lenggah, dene ta
sowan jeneng ing wang, tur kurmat Ci Tyong pan sarwi, ngarutken serat papriksan, prakara nira wong kalih.
Lan ganjarken namanipun, sawiji-wiji wus titi, Otyu risang adipatya, nalika nira miyarsi, Ki Jin San ingkang
Ing marga nora winuwus, samana Otyu dipati, lajeng lenggah ingn paseban, ing
matur ulun, Ki Jin San ulih ira glis, Otyu ti uwus slaminya, kalamun mriksa prakawis, pundi ingkang bisa ruba, tuwin ingkang sulih suwit.
Prakaranya karya unggul, samana sang namur dhiri, nalika umyat mangkana, jroning driya sanget runtik, netranya abang
saking daawah ira sri narendra, mula sira sireki, pinaringan nglonjak, lan pinaringan lenggah, punggawa angasta adil, ingkang supaya, weh arsa harjeng nagri.
Lan umeksa ecane para kawula, bengkas sakehe
rusaking nagara, lan uga nora keni, yen mriksa prakara, nganggo ngiloni jalma, ingkang sugih den rewangi, ginawe
ywa nganti bisa gagal, dene iku kumawani, mring jeneng ing
pedhang, kuwonda tinugel palih, yata kawarna, Otyu abdi nireki.
wonten jalmi, agawe resah, ngamuk mateni jalmi.
Tiu Otyu kilap pejah tuwin gesang, konca amba sadaya, tan wonten bakit nulungi, lah dipun enggal, gusthi tedhaka aglis.
Anulungi marang ingkang pini lara, kawarna uwi tigsin nguni asli nira saking nagri Tong Wan, Kwan
Anutupa pajupan lawang ing kitha, lan jinaga prajurit, suwi tig sin budal, ngidin kang wadya kuswa,
Luhung ingsun sembah jurit, begjan-begjan menek bisa, medal sing kepungan
iku uwonge, bangsat ingakng gawe resah, cekelen aiwa gagal, ya ta wau sang kaprabu, mengsah wus derah palastra.
Mengsah kathah kang ngemasi, tuwin ingkang nandhang brana, tanpa wilangan katahe, nanging nata durung
wong sapraja kabeh, sami tutup toko nira, solahnya ilulungan, wong cilik pan era-eru, kadya gabah ing nginteran.
ana bebantu geng prapta, de tog ing lyu upraja, ga ing lyong jujulukipun, de tog iku ageng lenggah.
Linan jendral sami neki, ya ta sang namur kawula, yasa
angrajeng, angagem kancing mustika, ngatotin cu lyu dadya, tan nana draja tumanduk, marang ing
ing dalem ira, sakatahing balanipun, ingkang palastra ing yuda.
Pinaring waragan neki, kinen metak kadya adat, dene kang kabranan
tig sin praptanipun, nulya lenggah ing paseban.
Lir adat siniweng dasih, nulya dawah mring abdinya, pangamuken ajrokake, arsa pinisir sanalarnya, dupi perak tan samar, yen iku kangjeng sang prabu, kaget ing driya pan kadya.
Tinebak ing macan tuni, uwi tig sin
pusara, gawe dura keng dasihe, duh gusti suhunan amba, dene kadya mangkana, punapa karsa pukulun, mugi
iya mengko sun jarwa, ingkang dadi karsanipun, mulane anglugas raga.
Lui tig sin prentah nuli marang sakeh
Sarwi mangrepa turnya ris, duh gusti sri maharaja, ingkang ngageng aksamane,
lan arimu kuwe, pada setya nglabuhi nagari, jejeg ngasta adil, mantep marang ratu.
Iku banget panarima mami, marang sira karo, lamun ingsun wus undur ing tembe, sira kalih ingsun ganjar linggih, ageng kang ngungkuli, ing samangkenipun.
Mula lestarekna nyepeng nagri, den setya mring katong, ywa nglirwaken prentahnya sang rajeng, arumeksa para kawula
wong cilik, saka jro kadaton, marang kanglam karsa ningsun kiye, arsa mariksa sang gya nagari, patrape wong cilik, lan punggawa inmgsun.
Apa iya denya ngasta adil, kaya printah ingong, arumeksa marang ing bawahe, nora gawe susahe wong cilik, iku karsa mami, tan naliyanipun.
Sumarmanya, ywana nganti uning, lamun jeneng ingong, alelana mamur prapteng kene, ing samengko sira luwi tig sin, samapta ing jurit, ngumpulna wadyamu.
Ing samongsa-mongsa lamun prapti, iya dawahe ngong, dipun enggal, ywa nganti ta langke, si nijin san pikuten tendan keni, saakrape sami, ywa na ingkang kantun.
Awit iku jejembar ri nagri, yen awet tumuwoh, gawe retuhi siningrat kabeh, lawan karya susahe wong cilik, poma wekas mami, den emene
Sapraptanya ing dalem ireki, nulya amirantos, samapteng prang lir dawah sang rajeng, kawarna akedaknya sang aji, angulati jit cing, marang pondhokipun.
Dupi panggih kalih sukeng galih, nata wus nyariyos, lelakone duk aneng jro beteng, jit cing myarsa ngungunyah tan sipi, samana kang
pramodanya ingkang soh nagari, eh sun bu ingkang linggih,
abdinya atur wris, manawi ing jawi, wonten jalma rawuh.
Bekta serat pan arsa sumiwi, jin yu kyong sabda lon, lah ta enggal iriden marene, jalma ingkang ambekta kintengki, tan dangu wus manjing, serat sampun katur.
Mring ji yu kyong pinirsa ing jawi, srat saking sang katong, awit mungal ong cyang ijawine, yeku tonda srat saking sang aji,
ing kimpiu ingsun, kapanggih siji wanita, meksih muda bojone wong adol pitik, thyo kwi ong nama nira.
Lawan ngajak anaknya lit alit, pada lanang papat katah ira, neng pinggire kali gedhe, sedyanya arsa nglalu, nyegur kali dimene mati, kagyat ingsun tumingal, nuli ingsun tulung,
ingsun takoni, kang dadi sabab ira, denyarsa anglalu, nganti rambah
dene ingkang mutusi prakara iki, si o tyu wit pyambaknya.
Lan kijin san pan sumitra becik, yeku ingkang ngrujuki dus karta, tinurut barang karepe, marma sayandarung, si kijin san go nira juti, gawe sawenang-wenang,
ing wanita utama, setyeng priya nora arsa anglakoni, panggaweyan druhaka.
Pinapeksa kijin san karseki, arsa den
jalarannya sing judheg ing kalbu, nuli sun paring arta, satus tail dinggo anebus kang laki, ananging mau arta.
kijin san nora liya, iya kang den waluk, mung tyo kwi ong bojo nira saking sanget aku wlas aningali, dadi tedhak pribadya.
Mring wismane kijin san panggih, sun maminta mangrepa noraga, anjaluk pangapurane, supaya kwi ong iku den wetokken saka ing buwi, nanging iku kijin san, wus tan pisan antuk, malah saruwang wangsulannya, temah dadya
linebetken marang ing buwi, kijin sang sinung luwar, banjur kinen mantuk, baseng sunweruh kadyeka, temah duka aku kaberanang runtik, o tyu ngong pikutken.
tulung ngeterken ingwang, medal saking jro beteng kim ping nagari, mula jing yu kyong mangkya.
wus, sami atata sanggrah aneki, nulya paring uninga, uwi tig sin iku, ing ngaja nuli budala, dadi siji angraba
punggawane, prayayi jro kuteku, lawan para manggaleng jurit, arsa ing ngajak sowan, mring kang jeng sang prabu, wusnya samapta sadaya, tandya budal saking ing kimping jro biting, tan dangu lampah ira. @@k
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lémbang,_Bandhung_Kulon&oldid=1050071"	Kategori: Kabupatèn Bandung Kulon	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNorsk bokmålBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 22 Maret 2016.
menyang Majalah Panjebar Semangat, lan kasil dimuat ing edhisi 49 Tahun 2003 kepungkur.
Aku duwe anak lanang aran Didin. Umure lagi 4 taun kurang. Nalika Didin dikongkon ibune tuku lenga tanah seliter, dheweke digawani dhuwit pas, Rp 1.100,-. Dheweke langsung budhal nginclig menyang warung sebelah.
Mulihe, dheweke crita menyang ibune, “Ma, mau dhuwitku dijaluk kabeh, Iho, karo bakule …” ngono clathune. Ibune mung ngguyu wae. Lha iya, wong dhuwite pas kok ya mesthine dijaluk kabeh.
Sesuke, tanggaku sing duwe warung crita marang bojoku (ibune Didin). Cekake, wingi Didin tuku minyak seliter. Dhuwite sing 100 diwenehke, dene sing sewu panggah dicekel kenceng. Merga kurang, sing sewu dijaluk karo bakule. E .. Didin clathu ngene marang bakule, “Buk, dhuwite kuwi engko arep dienggo Mama tuku tahu nyang pasar. Aja dijaluk kabeh …” Dijawab bakule, “Mengko Mamamu yen nyang pasar ben njaluk Bapak dhuwit meneh ya?” ngono karo ngerih-erih anakku.
Bojoku dicritani ngono langsung ngguyu kemekelen Ian njaluk ngapura marang tanggaku. Layak kok wingi Didin crita yen dhuwite dijaluk kabeh, ngono batine bojoku. Aku mulih kerja dicritani bojoku, langsung sak omah dadi gergeran. Dhasar nalare bocah cilik. (Mufti
Ebes : Iki waktu sing tepak kanggo introspeksi. Selama iki awak dewe seneng barang-barang impor. Jarene gengsi, padahal iku boros, entek-enteki devisa negoro, kadit mbantu ekonomine dewe.
9 – Kêmbang Pandhan (pudhak): mawur sumêbar nèng djogan, tumêdhak paduka, ing panggènan kula,
“Kamulyaaken dening Kangjeng Raden Adipati Danureja, Pepatih Dalem ing Nagari Ngayugyakarta ingkang kaping Nem. Nuju
pasareyanipun ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hadi Wijaya ing Pajang. Ing dinten Kemis Legi, Wuku Gumbreg, Mangsa Kalih, Windu Sancaya, tanggal kaping 28 wulan
bermanfaat ngantos dumugi aherat. Dan Namung Allah Ta’ala ingkang saged
Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat Agung -----> Kanjeng
ndekke PD wae, malah narsis diwenehi klakson sistem kompa…ngok ngok…
awakmu sing sering nggandul mergo ra kumanan panggon kae yo?
ngarep ning colt kui, trus disontir karo bu prapti (guru SMA ngajar PMP)? xixixixi…
didik salambanu	7 Januari 2009 at 3:46 am	Kondo keren sajakke ngece iki. Elek2ke bis Patmo dan Ria akeh jasane lho Gus, mbiyen awakmu yen mulih Cepu rak yo numpak bis kui to…
gobang	6 Januari 2009 at 4:45 pm	wahhhhh
bergejolak--------------------------apane sing bergejolak??ibadah lancar adhem ayem koyo ngene kok bergejolak. malah iki wis podo
11 Oktober 2010 pukul 4:40 am	gegegeg…yo jelas ta ya…gegegeg…makane sering di uthek-uthek dhewe… ngko lak iso dhewe…dadi apik! 🙂 suwun
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek.
disinau. Manungso perlu ngudi marang ilmu, sebab manungso kang ora darbe ilmu rugi uripe lan asor drajate. Gusti Allah bakal paring ilham marang manungso kanthi ilmu sing temen-temen disinau. Laku kang utomo yoiku kang biso njogo tutuk (lesan), kang tansah biso gawe seneng(resep), lan tentreme atining liyan lan ora seneng gawe ontran-ontran lan kerusakan. Kudu ngungkurake sifat sombong lan ojo demen marang pangalembono, tamak lan riya.
Saben manungso mesthi darbe akal, pikiran lan perasaan kang kasebut cipto, roso lan karso. Cipto lan roso dumunung ono ing alam bebuden ono ing ati, karso dumunung ono ing alam gerak (solah bowo) kang dumunung ing ponco indriyo. Kalamun manungso tansah dhemen ngolah marang cipto lan roso ngereh ing karso, mulo manungso bakal dadi manungso waspodho lan wicaksono. Nadyan manungso kang wus akeh umure nanging yen ora dhemen mriksani roso ing kono manungso kaaran lir
pikun, kolo mangsane ono ing pasamuwan sok gonyak ganyuk gunemane mung tansah anglenglingsemi. Amergo sopo ?.....
Amergo amung anut karsaning priyonggo, yen ngomong datan kapikir ing sebab lan akibat ing tembe mburine. Karmane amung tansah ginunggung kepingin ugungan sakdino-dino anggunge andedhukur ngelantur pindho kukilo kang kaimbo-imbo, ora gelem yen kaaran balilu rumongso pinter, rumongso ngerti, yen ngomong mung asal ombo gumaleger ngebaki papan koyo tenan-tenano. Kaumpamak-ke pindho guo katiyupan samirono suwarane medeni utowo mirisake atine sing krungu. Datan gelem ngalah, datan gelem kabantah ora genah, mung kakehan cacah nglantur tanpo wewatesan lan wewatonan. Seneng ngomong sing ora-ora lan aneh-aneh, kolo mangsane ora biso di tompo akal lan nalar. Gayane koyo profesor sing pinter kang wus mumpuni marang ing kawruh, awatak sombong seneng ngobral kondho kang ngoyoworo mung dhemen pangalembono.
Kahanan kang koyo mangkono iku biso kaarani urip kang muspro lan rusak , daran mangerti marang tumindak koyo bocah cilik mung seneng aleman nanging yen ono boyo pekewuh embuh ora weruh, atine susah gelisah ngendel-ngendelake wong tuwane, dumeh wong tuwane duwe pangkat, drajat, kekuasaan lan kedudukan kamongko awake dewe kosong mlompong ora darbe opo-opo. Sifat manungso kang koyo mangkono iku manungso kang mamang, katitik soko pangomongane ora gelem ngalah kudu menang lan numpang yen berdebat nganggo debat kusir yen ngomong mung waton ngomong ananging ora tau omong ngganggio wewaton. Seneng ngeremehke liyan, ngendel-ngendelke jimat kemat
nempel ono ing rai yen kausap bakal ilang datan langgeng utowo abadi.
Kepiye to sejatine sifat manungso kang waspodho lan wicaksono?...Wong kang waspodho lan wicaksono iku manungso kang tansah nggegilut marang ing kawruh kautaman lan anggenggulang ing saliring ilmu kang nyoto kanggo doyo tumekaning delahan. Mulo kang waspodho lan wicaksono iku lire datan keweran obah ing rening kahanan, anane agawe reseping priyonggo lan wong liyo. Sebab tansah mersudi marang kautaman jati, tumuju marang karahayon amung kepingin memayu hayuning
sawujud. Manungso waspodho lan wicaksono ndarbeni sifat sabar, iklas lan narimo. Sabar nadyan kaolo-olo lumuh (gelem) kaarani balilu katompo kanthi iklas lan legowo datan mbantah, datan wegah, malah reko-reko bodho (balilu) ngaku yen isih cubluk ing kawruh. Ora gelem mbantah dongengan-dongengan lan omongan-omongan sing aneh-aneh sing ora biso katompo marang akal lan nalar. Gunane sing bodho supoyo ora lingsem lan ora ketoro bodhone. Sifat manungso kang mangkono tansah seneng, tentrem lan ayem nduwe ulat sumeh sugih pangapuro marang sakpodho-podho, welasan, dhemen srawung marang sakpadhane urip sopo wae, ora mbedak-mbedakke, suku, bongso, golongan, pangkat, drajat, sugih lan
urip kang mulyo kudu darbe ati sing suci lan ati kang berbudi bowo laksono utowo ati segoro. Ati kang suci iku bakal tumus marang pambudi kang bener lan pener, bakal antuk kanugrahan soko Ywang Agung. Carane supoyo antuk ati kang suci dhemeno merguru marang kang bener-bener wus pono (ngerti) ing kawruh, ngerti marang ing hukum, tuhu marang ing agomo, sugih ing ngawiryo, jumbuh lahir lan batine, syukur antuk guru kang isih turunane ratu utowo pandhito kang dhemen tarakbroto, ojo siro dhemen merguru marang guru kang seneng ngolah marang ilmu joyo kawijayan, kasantikan lan kanuragan awit bakal biso nyengsaraake donyo tumekaning aherat. Utowo syukur yen antuk guru kang biso nuduhake asal mulo niro pribadhi sakora-orane ngerti kamulyaning urip lan katentreman.
Nyinau marang ilmu kang koyo mangkene pancen akeh godho lan rubedo yen ora tabah malah biso dadi sengsoro lan rekoso. Opo maneh ilmu kang ngarah gaib, kang angarah ilmu kang ora kasat moto kudu wani tirakat lan khilawat. Megeng napas, ngatur napas, ngadohi sesirik manut-miturut opo aturane ngendaleni utowo ngekang howo lan napsu, kalamun biso mangkono kaaran wong tuwo kang tuwuh. Nadyan durung tuwo manungsane nanging wus tuwo panggraitane utowo pamikirane. Sebab dumununging ilmu iku sejatine ora mandang akehe umure, ora mandang marang drajat lan pangkat utowo titel-e opo maneh bondho donyo. Nanging dumunung ono wong kang antuk kanugrahan, lan manungso kang dhemen olah topo broto kang tansah ngendaleni marang napsu aluamah, amarah lan supiyah lan ugo kang mangerteni sing nitahake lan sing di titahake, sing nguwasani lan sing dikuwasani, sing murbo wiseso lan sing kapurbo. Manungso kang koyo mangkono iku wus
saking liyep alayaping aluyup pindho pesating sumpeno, sumusuping roso jati" .
Dadi datan was-was marang ciri (citraning) manungso kang katitahake ing ndonyo kang mowo suksmo peparinging Ywang Manon. Sebab wus karasukake jroning ati (kalbu) lan dihayati kanthi nyoto, karo nindakake semedhi ing wektu kang soyo sunyi. Mulo cirining (citraning) suksmo kawistiro wektu semedhi ing antraning. Sadar (eling) lan setengah sadar koyo-koyo wektu ngimpi nanging eling kabeh kang mangkono lumebu ing jroning roso ati. yen siro biso nindakake kanthi tumemen bakal antuk kanugrahaning pangeran, bakal bali marang alam kalanggengan bali marang asal niro pribadhi, ing kono bakal ketemu cahyo kang sumunar, dudu cahyaning jagat gumelar. Ananging siro kudu wani ngedohi marang kadonyan, awit kahanan ing ndonyo iku tansah gawe miris, tansah gawe mungsuh-mungsuhan, agawe resah, bingung, tangis, guyu, bungah lan susah. Opo maneh marang babagan bondho donyo kang saben dino tansah diupoyo nanging yen datan biso ngatur malah dadi mungsuh kalamun biso ngatur dadi mulyo lan raharjo ing donyo kasembadan opo kang kagayuh jinongko opo kang kasedoyo.
Akeh manungso kang kayungyun marang bondho datan idep marang tumindak nistho. Kadangkolo amargo bondho dadi kleru, nrajang angger-angger, mulo manungso kang koyo mangkono iku dadi peteng paningalane, peteng nitraning batin pindho sato kewan, uripe ing tembe bakal maharayongyong,
mrene datan ono mandeg-e, sainggo kasikso amargo mung anut lakuning roso rumingso rikolo ing ndonyo. Mulo siro ojo mung podho rebutan daging bosok saumpamane kang bakal dadi racuning pribadhi. Kelingono pituture wong tuwo:
"Ojo dhemen siro ngepenakake rogo, urip kang adus bondho donyo ajibar-ajibur amburuwah lamun siro kabanjut ing tembe, badaniro mung bosok dadi lemah, sakolo suksma niro dadi sengsoro lir kinjeng mabur kang tanpo soco, ananging yen siro nindakake laku kang utomo embuh dadine ing tembe mburi".
Mulo siro nulad-o marang poro ulomo kang luhur bebuden-e kang tansah manekung ing Ywang Widhi, amung anut roso kang sawiji, kepingin anuju marang pangastuti. Pancen kanggo nggayuh urip kasunyatan iku manungso kudu mbudi doyo, nyambut gawe manut bakat lan kemampuane lan ndedongo kanthi ati kang madhep lan mantep. Salahe dewe kalamun manungso ora gelem ngutamakake marang pokok-pokoking urip ing alam ndonyo kamongko syarate kasunyatan iku ono patang perkoro, yoiku:
Brayat wredine keturunan, manungso tanpo brayat (keturunan) bakal sengsoro tinemu ing tuwo, ananging yen duwe brayat datan kawulang wuruk bakal nemahi neroko.
Semat wredine bondho donyo, manungso tanpo bondho donyo dadi wong kang miskin, tansah kesurang-surang uripe mokal yen biso heneng lan hening anggone maneges marang Gusti Kang Moho Kuwoso.
3.. Derajat/PangkatDerajat/Pangkat wredine kalungguhan, kalamun manungso datan antuk kalungguhan, manungso ora nduweni wibowo lan ora pinercoyo ing liyan. Nanging yen kalungguhan iku kanggo tameng marang pribadhi biso ugo malah dadi nistho.
Keramat wredine kanugrahan, manungso kang antuk kanugrahan yen biso anggon niro mapanake bakal dadi mulyaning asmo lan roso.
Mulo patang perkoro iki ojo kongsi anggoniro ngupadi, yen siro datan antuk siji-sijio, urip siro bakal muspro tanpo rego pindho godong jati aking, ing tembene mung tansah
pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing tanah Jawa, agama ageming aji.02Jinejer ing
ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning adu manis .04Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.05Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we reseping ati,bungah ingaran cubluk, sukeng tyas yen den ina, nora kaya si punggung anggung gumunggung, ugungan sadina dina, aja mangkono wong urip.06Uripa
mbalenjani.10Marma ing sabisa-bisa, babasane muriha tyas basuki, puruitaa kang patut, lan traping angganira, Ana uga angger
bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.PUPUH IIS I N O M01Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora
Ambawani tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.08Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi, nayakeng rad
nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki, Rehne ta sira Jawi, satitik bae wus cukup, aja ngguru
sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman,
lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.02Angkara gung, neng angga anggung gumulung,
saking mardi marto tama.04Taman limut, durgameng tyas kang weh limput, kereming karamat, karana karohaning sih, sihing Sukma ngreda sahardi gengira.05Yeku patut, tinulad-tulad tinurut, sapituduhira, aja kaya jaman
ngangkah langkah met kawruh ing Mekah.08Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-kene
wus winahyeng sekar srinata.10Basa ngelmu, mupakate lan panemu, pasahe lan tapa, yen satriya tanah Jawi, kuna-kuna kang
anguwus-uwus, uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.14Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.15Durung punjul, ing kawruh
kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.03Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun,
wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.05Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.06Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.07Lire sarengat iku, kena uga
badanipun, otot daging kulit balung sungsum, tumrah ing rah memarah antenging ati, antenging ati nunungku,
dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.10Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok lumuntur lantaraning reh utami, sing sapa temen tinemu, nugraha geming Kaprabon.11Samengko sembah kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.12Sucine tanpa banyu, mung
sayekti katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.17
ngiket ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring
yitna kayitnan kang mitayani, tarlen mung pribadinipun, kang katon tinonton kono.21Nging aywa salah surup, kono ana
wengku winengku, wewengkone wis kawengku neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.23Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping
rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.24Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.25Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.26Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi teguh, sarta sabar
sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.28Dadya wruh iya dudu, yeku
mata lair batos.31Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang
warananing gaib, paranta lamun tan weruh, sasmita jatining endhog.33Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.34Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, raksana kang tuwajuh, aja kongsi kabasturon.35Karana yen kebanjur, kajantaka tumekeng saumur, tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep
muka, kekes srabedaning budi.04Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.05Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti
karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.09Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.10Meloke yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.11Kawruhe
luhung, bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.14Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori,
saking heb kang Maha Suci, cinancang pucuking
yekti tuna ing tumitah, poma kaestokna kaki.
Sampun kawiyak warananing jagadDatan maleh hawujud pralampita sakawitDatan saget kadunungaken ing budi pra kawuloSabab handulu kahanan kamot ing sanepanPramila kawedar soho kagunggung sampunSadya kahanan dumadi kawiwitan padjajaran bumiKasaput
noto hanitih estitamaKatemah taksih karsa sesinglon rupa hambawur kawuloBumi loka taksih kebak ing waspaTanah djawi kalimput ing praharaLamun sadya piwulang luhur
gyo sabiyantuLamun welas adedasar asih tanpa pamrihTumuju ing
layon datan kapetung Wusana kinaryo tumbal gyo Hyang Batara KalaSinengker sampun lakuning jagad kaduluDatan sadengah titah gyo purna mratelakaken kang
taksih karsa ing pepemut Lamun taksih eling ing pepelingLamun taksih setyotuhu mring piwulanging werda suciLamun taksih kadunungan cahyaning GustiMrih rahayu ing tindak dumugiTansah emut sasmitaning kang simandiTutup babagan hawa sanga mesu budi olah semediTansah manuwun pangayoman saking GustiTansah waspada mring
liwung kapengat dening asmaraRerantaning bocah kang katilar wong tuwo dadi kunarpoEling den eling……. Gelar sepapan barisaning pra
pinangka madyaning lampah nampi pacobiLamun taksih kadunungan daya iman sejati bakale adoh ing
Wusananing oncating Sang kala,Katitik ing pucuking Sapta renggoSang Nata gyo jumangkah,
Tansah ngunjuk syukur mring IlahiSaperlu rahayu awak mamiSabab tanpo rowang sanak kadang bakale ngrewangiManowo taksih nandang pacobiHamung Iman soho setyo ing janjiMring dawuhing guru sejati bakale bisaWujudake manunggaling kawula GustiInggih puniko margi ingkang bakale nyentosani
Bumine nangis, Eluhe lumpur agawe girisBumine nesu watuk-watuk ndadekake lindhuBumi wis tuwa jare kiyamat wis arep tekaIki pratandha bendune sing Maha Kuwasa. Bumine sambat gununge gundhul alase dibabatBumi lara ati banjir bandhang anggegirisiUjare wong pinter alas sing subur minangka pagerPagering bumi murih alam tetep lestari. Aduh Gusti kula nyuwun pangapuraKula niki sampun kathah dosaAduh Gusti Ingkang Maha KuasaNyuwun luwar saking godha pangrencana. Pra sedulur Tunggal Nusa Tunggal BangsaAja conkrah lan aja sulayaBareng urip golek dalan padhangSujud sukur wonten ngarsane Pangeran. Kidung ati pangruwat Bangsa sak NagariMangga ndedonga dahuru inggala sirnaCancut gumregut bebarengan mbangun
urip, kumpule dumadi, raos sakahetung. Mapan aling wijining ngaurip, wijine sawiyah, enur suhut kalawan ngelmune, wadah ira geni lawan angina, ping kalihe malih, siti lawan banyu, iya iku tunggale sawiji sampurnane dadi wong. Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune. Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh . Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku misih bingung . Iya mengko sira sun tuturi tegese kang raos, aja sira tingal jaba bae,
ngimpi , sapa kang andulu raragane pan kira aguling, ing jero miraos wan loro tunggale, nora pisah pan ora atunggil, pilih kang ngawruhi, lir kaca dinulu . Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu. Jisim alus tan kena ing pati, iyo iku erroh, among rasa nikmat
ing jro manah awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan anget raga iki, tanwruh kula gusti, dudu iyo dudu. Iya iku al bransanusiri, Mukhammad rasengo, sira kawiti kang sun dadekake, pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun. Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi, pituduh ing guru. Sabdaning gurunen ngati-ati, anuta ing pakon, sarta iklas ing pangidhep kaberah, pati urip datan den rasani, sunya lawan lawan singgih, pan ora kaetung. Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh. Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun. Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun. Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku. Ingkang kekalih sih dunya kang katon, lana reremen kalawan tunggale, budi piker metu ing jro ati, sabar lileng pati, donya tan kaetung, Kaweruhana ja sira lali iku kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung. Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu. Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu. Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan
tuwin sira dhuk dhikir kalane, pan ing kono nggoning kang ning, raganira iki sirnaning pandulu liyaping netra. Kebut
saget kadunungaken ing budi pra kawulo Sabab handulu kahanan ka...
Wimbaning rasa kang aneng jro ati, wimbaning katongton, pan rumongso anuksma rasane, ing tingal sih rasane kang urip, kumpule dumadi, raos s...
wis tuwa jare kiyamat wis arep teka Iki pratandha bend...
SAPA KANG CEMBURUH IKU NEMU PAKEWUH
Satriya lan wanita utama iku kudu percaya marang Hyang Sukma, rumangspa yen kawula, marga sapa kang samar utawa was iku bakal tiwas. Iku ...
Mangertos punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mik...
saiki sing usume wong adol lambe. Ongkang-ongkang aclak-aclakan.Mayo konco, mayo podho tandang gawe. Ngrukono iman, kanggo ganyuh idam-
sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Teupah Selatan, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
SimeulueKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.00, tanggal 11 Maret 2013.
OthersTuladha Basa Krama Inggil Basa Krama Lugu Lan Ngoko Alustuladha basa krama inggil basa krama lugu lan ngoko alusBahasa Jawa Wikipedia Bahasa Indonesia, Ensiklopedia BebasDiterbitkan pada Wednesday, 5 April 2017 Pukul 5.39Bahasa Jawa
sekadar percaya. Gusti Allah ora nate sare. mugi2 Gusti Pangeran tansah angijabahi.
Kana : Tapi sik akeh sing golek pemain kipa sing regone laham bes
Ebes : Onok rego onok rupo. Lek
jane, sak iki waktu sing kipa kanggo poro calon iku kanggo nyideki rakyat.
Gnaro licek iku disambangi ae wis seneng, opo
Motto: "---" (---)
Islam, Protestan, Katolik, Hindu, Buddha lan Kong Hu Cu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Administrasi_
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 22 Oktober 2016.
SLIRAKU KANGGE WEWANGI INGKANG ABADI TEKA WELAS TEKA ASIH MARANG WONG SAJAGAD KABEH. KUN
Karaharjan berkah saha rahmat kagunganipun Gusti Ingkang Maha Mirah mugi tansah tumedhak lan tumanduk kajiwa kasarira dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula sumrambah kulawarga waradin sagung dumadi lestantun raharja.
ing manah, tinangkep ing kekadangan saha tinangsulan raos pasedherekan rinonce sekaring katresnan.
Para kadang sutresna budaya adiluhung ingkang tansah memetri mardawaning budaya tulus ingkang pantes nampi pakurmatan.
Kalangkung rumiyin sumangga kula dherekaken muji syukur konjuk dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung, nenggih Gusti Gung ingkang minangka sumbering sumber hanyumberi sekabehing sumber, nenggih Allah SWT. Kacihna sampun mbabar kanugrahan ingkang mawurahan, paring kekiyatan dalah kawilujengan satemah panjenengan sedaya dalasan kula saged pepanggihan kempal manunggal ing papan menika kanthi winengku ing suka dalah basuki.
pitulunganipun utawi syafa’atipun wiwit wonten donya dumugi ing dinten kiyamat.
Salajengipun mugi wonten keparengipun kula................saking...............cumanthaka lumarap atur satemah hangirangi kamardikan nyigeg anggenipun
putri ingkang tansah sinugata ing pakurmatan, wondene reroncening adicara ingkang badhe hangrenggani upacara wiwahan dhauping penganten sarimbit ing wekdal menika ingkang sampun rinancang, rinancik, rinumpaka dening kulawarga sinengkuyung para kadang panawung kridha darma,
ing adicara urut tiga nenggih rawuhipun penganten kakung kalajengaken srah panampi.
Mekaten sagung tamu kakung saha putri, reroncening adicara ingkang badhe angrenggani pawiwahan ing wekdal punika.
Salajengipun kanthi tansah hanyadhong pangayoman mring Gusti Ingkang Maha Agung, mugi wigatining sedya purwa madya dumugi wasana tansah pikantuk payung kawilujengan satemah lestantun raharja.
Rehning sedaya sampun samekta tuwin satata miwah sri atmaja penganten sarimbit ugi sampun purna nggenya ngrasuk busana temanten, pramila adicara tumuli badhe kula wiwiti.
kipa tok sing dilapurno, sing elek disingitno. Lek tahil akeh kana licek sing kurang
kecuali”Ngestokaken dawuh kanjeng syekh”
“nyangking sandal, cincing sarung terus ngibrit nututi kan gundhul”
Kabeh manungsa wis ora duwe sirah amung gembung mlaku pating bilulung, cinaplok dening naga lan macan sirahe.
Naga kinarya aji, mahanani ngelmu utawa agama.
Macan kinarya arya, mahanani kekuwasaan, dhuwit lan nafsu kamurkan.
Wis ora ana manungsa amung bathang angucap jisim lumaku.
Bedane wong urip karo mati kuwi ana ing rasa, sanadyan isih ambegan, mloka-mlaku ning wis padha ora duwe rasa.
Manungsa sirah urang lumampah baris tut wuri dening barisan jerangkong.
Aweh sasmita manungsa wis malih kaya urang, wis ora duwe uteg, ngalor-ngidul anyunggi tai. Dene barisan jerangkong minangka pralampita menawa manungsa wus kelangan akal budi, utege garing kari cumplung nyengingis agawe miris.
Submitted by dirgoworo on Mon, 06/03/2013 - 22:38 Supaja mungsuhe ora bisa utawa ora wani guneman, iki mantrane :„Ora nekuk-nekuk ilat, nekuk ati buding si . . . . teka
bengkel las jakarta timur, bengkel las kanopi, bengkel las murah, bengkel las pagar, bengkel
KESUNYIANDASAR!!!Multi Level Marketing Perspektif Etika BisnisKebijakan Ekonomi Umar bin Khottob RAPanjenengan Ngersaaken Nopo?
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.27, 11 Maret 2013.
Mijil saking manoning wulu salamba Titis tatas trengginas Manceping kuku Bareng waluyaning jati Jumedhul lan tumuju ing
Pan wus wenang anggempur kang dora cara .
Tur abagus eseme lir madu puspa .
Karta jamanipun Duk semana pan pinetang
Lagya siniwi wadyane Kya patih munggweng ngayun
Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih Sirna sabalanira.
Lha mbok dipun terjemahaken ngagem Bahasa indonesia, dados sedoyo saged mangertosi ramalan puniko, …eh mbok bilih panjenengan boten saged nyarios bahasa indonesia..?
September 11, 2010 – 4:41 am Tolong terjemahkan dong. Saya ga ngerti tapi kepingin ngerti
July 2, 2009 – 1:00 am Nuwun.
Lha mbok yo Engkang radha pirsa utawa pancen sing mantep bisa kersa njlontrehke ngono.
August 29, 2008 – 2:26 am sugeng pepangehan kaliyan kulo sarwojowo kawulo bocah tapi pengalaman kuto lan ngagem
ngeliat aneh yo sakkarepmu. lha cangkem2ku dewe kok. rokoke aku yo tuku nganggo
Kana : Maneh, aranet ngamuk, ngajar tukang parkir sampek klenger
Ebes : Ngisin-isini, aranet dirayab kanggo ngelindungi
Kadit bener iku. Aranet iku kudu dadi conto sing kipa.
NGUPADI HENINGE RATRI ANGGAYUH WENINGE ATI | alangalangkumitir
kang nganggep yen wengi iku padha karo peteng kang nyalawadi. Ing kamangka kahanan peteng rapet sesambungan karo laku durjana
guyu latah-latah nggegodha janma uga jumedhul ing madyaning ratri kang wingit. Tan mokal yen akeh pawongan kang wedi metu ing wanci bengi.
Saperangan bebrayan ana kang negesi yen lakune wengi bakal jumujug ing kahanan sepi. Jare kandha sajrone wengi anane mung lali. Lali mring kasunyatan kang kita sumurupi ing alam padhang. Wengi nyata bakal nggawa kita urip ing alam impen kanggo nglelipur driya amrih bisa nglalekake sesanggan abote urip. Muhung aneng sajrone impen kuwi kita bisa njawab pitakonan-pitakonan kang ginembol medhosol ing sajrone ati. Iku ngono makna wengi tumrap wong-wong sing uripe isih sinangsaya mring kahanan. Beda karo wong-wong mulya sing nganggep yen wengi iku kudu dinikmati. Wengi iku kayadene alam kaswargan kang endah.
Njumenengi Ratri amrih Caket mring Gusti Kang tinulis ing dhuwur iku nggambarake pinemune sebageyan wong ngenani wengi lan peteng. Mesthi wae ana maneh pinemu kang beda. Kabukten akeh
nganggep yen wengi iki kudu dijumenengi kanggo marga amrih caket mring Gusti sesembahane tumitah. Mugiya kawuningan yen tembung ‘ratri’ sing tegese ‘bengi’ iku asal muasale kanggo nyebut jenenge Dewi Ratri yaiku dewi kang nguwasani alam wengi manut kapercayan lan mitologi Hindhu.
Nadyan kanthi cara lan ritual sing beda-beda, para ahli agama lan kebatinan yakin yen wengi iku sa’at mirunggan kanggo ngadani laku amrih bisa cedhak ing ngarsa-Ne Gusti kang Maha Agung. Laku tirakatan ing candhi lan pura kita sumurupi ing tanah Bali nalika teka wanci purnama siddi. Kaya kang daksumurupi ing wulan Juli kepungkur nalika aku sanja ana papane mitraku ing Singaraja, dheweke semaya anggone ketemu aku muhung kepengin tirakatan ing candhi kang mapan adoh saka kutha Singaraja. Kajaba wengi purnama siddi kang kanggo tirakatan, uga ana wengi peteng ndhedhet kang sinebut Syiwaratri yaiku wengine Hyang Syiwa kanggo ngadani ritual manembah marang Dewa Syiwa.
Ing crita rakyat saka Blora kita tepung karo paraga kang aran Jati Kusuma lan Jati Swara (data disertasine Dr. Setya Yuwana Sudikan saka Unnesa, Surabaya). Pangeran Jati Kusuma lan Jati Swara iku asring disebut minangka cikal bakal desa Janjang, Jiken, Blora. Paraga loro kang kondhang sekti iki anggone laku prihatin kanthi cara kang wewalikan. Jati Kusuma tansah nyegah dhahar nanging kena nendra, suwalike Jati Swara kena nedha nanging ora kena sare. Gegambaran laku iku nuduhake lamun pangan iku lambang kanikmatane awan dene turu iku mujudake kanikmatan ing wanci wengi.
Nora beda karo kang wus sinebutake ing dhuwur, sajrone wulan Romadlon ummat Islam dilatih supaya bisa ngendhaleni dhiri marang nguja kanikmatan kang wujud mangan lan ngombe ing wanci awan uga ngurangi nendra ing wayah bengi saperlu bisa nindakake ibadah
sakemper karo sewu sasi. Ing wengi iku nyata caket banget Gusti Allah mring titah. Eman yen wengi-wengi iku ora bisa dimanfangatake kanggo nikelale ibadah. Wengi-wengi kang pungkasan iku bisa kanggo nggayuh kasampurnane iman anggayuh derajad taqwa sing luhur.
Saka andharan ing dhuwur kita bisa kandha lamun wengi saktemene dudu wanci kang medeni lan nggegirisi kaya dedongenan wong-wong kuna sing ndhelik ing guwa nalika teka grahana rembulan ngira lamun rembulane ilang ditadhah kalamangsa dening Hyang Bathara Kala. Tumrap pawongan kang dhemen ngasah landhepe batin lan mersudi waskithane pangesthi, wengi iku bisa dadi sarana kanggo tumuju kemenangan urip kanthi dalan neng ning nung lan nang. Neng ning nung nang iku sekawit mujudake swara dhasar gamelan (Muhammad Zuhri 1996). Rumusan iki uga mujudake piwulange Ki Hajar Dewantara. Mung wae, kita bisa ngetrapake bab iki ing sajrone laku sing beda.
Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake
Mike Tyson, Si Leher Beton lamun mripate wus ngantuk kelakon ambruk nglumpruk tanpa daya. Ya saka pangerten iki mula ana istilah cagak melek. Ing kampung-kampung yen ana adicara jagong sepasaran bayen (ing tlatah Yogya lan Surakarta) utawa muyi (ing tlatah Wonosobo), melek sajrone pupak puser (ing tlatah Tegal), mula padha tirakatan. Kanggo cagak melek mula terus padha kidungan, main kertu, lsp.
Njumenengi wengi mesthine diprayogakake kanthi dalan sing bener yaiku nindakake ngibadah lan nikelake anggone eling mring panguwasa-Ne Gusti kang Maha Rumeksa. Ing piwulang Islam disebutake yen saprotelone wengi sing pungkasan iku klebu wektu sing ijabah, mula disunnahake padha ngakeh-akehi nindakake ngibadah. Adate donga lan panyuwunan kang diunjukake marang Gusti ing wanci iki uga gampang kasembadan nadyan tembung ‘kasembadan’ iku bisa ditegesi werna-werna. Tumrap sing njumenengi wengi kanthi mendem utawa ngunjuk ciu lan main gaple mesthine beda entuk-entukake karo sing tekun ngibadah.
Ning. Tembung ‘ning’ teges hening lan uga wening. Kanthi njumenengi wengi mula bakal bisa ngrasakake swasana kang hening. Ratri kang terus tumapak bisa dirasakake. Ing kahanan kang banget nyeyet kita bisa ngrasakake keteke jantung, melar mingkuse nafas, prasasat tumiyupe samirana, obahe gegodhongan, pirembugane kutu-kutu walang ataga bisa rinasa kanthi cetha malela. Apamaneh lamun kita bisa ngrasakake gantine dina ing madyane ratri, ana rasa sing ora bisa ginambarake kanthi reroncene tembung lan dawane andharan. Kanthi nglatih ngrasakake heninge ratri kita bisa nglatih konsentrasi tumuju ati kang wening. Weninge ati bisa menehi pituduh dalan bebener lan bisa uga nyumurupi dalan luput.
Nung. Tembung ‘nung’ teges kasinungan. Kasinungan iku padha wae ateges kapanggonan. Kasinungan ing kene nuduhake kapanggonan daya. Lamun bisa duwe ati kang wening mula nyumurupi dalan bebener lan luput wus mesthi titah iku bakal kasinungan daya kaluwihan kang maneka warna.
kanugrahan liyane. Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah.
Nang. Tembung ‘nang’ bisa ditegesi menang utawa wenang. Pawongan kang wus kasinungan utawa entuk hanung bisa diarani wong kang menang. Menang sajrone urip tegese bisa nguwasani urip. Menang karo sapa? Dudu menang sajrone perang lan nguwasani sepadha-padha nanging menang lumawan hawa nafsu. Wong sing bisa ngalahake nafsune dhewe teges entuk kewenangan ngrasakake kamardikan lair batin. Ing kamangka ing jaman iki ora ana maneh perang sing luwih gedhe kajaba perang lumawan hawa nafsu. Wong sing uripe kalah yaiku wong sing dadi budhak hawa nafsu lan kepenginan kadonyan. Yen kaya mangkono nyata urip iku muspra tanpa piguna awit jantrane uripe tumuju dalan sing agawe
December 15, 2010 – 11:53 pm Ass.wr.wb. Matur nembah nuwun tumrap seratan ingkang sanget sae, mbabar pangertosan ingkang sanget migunani dhumateng kita sedaya.
August 30, 2010 – 6:00 am izin share mas,,,,nuwun
July 21, 2010 – 7:10 am bacanya seneng mas, tapi sambil mikir dalem. maklum,
Gusti Allah sampun nuntun kulo saenggo saget pikantuk artikel puniko. Matur nuwun mas kumitir. Salam katur dumateng bapak / ibu ingkang sampun maos artikel puniko.
July 21, 2009 – 8:33 am Mugi tansah lestari ing samubarang kalir ingkang gegayutan kalian gesangipun manungsa. Mugi Allah tansah paring keslametan, rahmat lan
June 9, 2009 – 4:24 pm Tlong bahasanya diindonesiakan.terima kasih mas kumitir
May 14, 2009 – 9:26 pm Matur Sembah Nuwun katur dhateng KakangMas Alang
Estu sanget ambiyantu nambah kaweruh kula ingkang taksih cekak babagan agesang…
April 29, 2009 – 12:12 am Sugeng Rahayu Wilujeng, mas kumitir!
Matur nembah nuwun sanget piwulangipun migunani dumateng kulo mugi2 mahanani dumateng lampah kulo tumuju marang Hyang Suksma Sejati..
March 2, 2009 – 7:32 am sae sanget mas, kulo sing pun lami mboten maos kados ngeten.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Kedhokteran&oldid=839423"	Kategori: Cithakan navigasi biologiKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.40, 19 Maret 2013.
uwong sing isin kon nganggo basa Inggris, tapi akeh uwong hang isin dikon ngomong basane dhewek.
Balas	Mas Say Laros, on 14 Mei 2013 at 12:38 pm said:	Matur Suwun kang kritik sarane..
Tapi tujuan isun nggawe blog iki myakne kabeh kalangan ngerti kadung banyuwangi iku sugih seni lan budoyo.
Dadi,kadung isun nulis arrtikel ambi boso osing,berarti seng ngerti mung suku
iki sing gawe aku tansah kelingan senajan 5 tahun ora ketemu, ketemu pisan gawe
Adapun adik beliau Ki Gusti Nyoman Panji, yang bernama Ki Gusti Ketut Jlantik Sangket berputra Ki Gusti Wayan Jlantik, Ki Gusti Nyoman Oka, Ki Gusti Ketut Rai serta yang lain ibu dengan Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti Ayu Nyoman Rai, Ki Gusti Ketut Ksatra, Ki Gusti Ketut Banjar, serta Ki Gusti Ayu Kaler, sama-sama kembali ke Bangkang.
Gusti Putu Panji, Ki Gusti Ayu Mas, Ki
Bangkang, Ki Gusti Made Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Dangin, istri beliau Ki Gusti Nyoman Gunung, di Tukad Mungga, Ki Gusti Ayu Mas, Ki Gusti Nyoman Jlantik, serta KI Gusti Made Panji.
Adapun beliau Ki Gusti Nyoman Jlantik, berputra Ki Gusti Putu Center, Ki Gusti Ayu Made Rai, istri beliau Ki Gusti Putu Cede di Bangkang, Ki Gusti Putu Selat, Ki Gusti Ayu Made Sekar, Ki Gusti Nyoman Jlantik Gunung, serta Ki Gusti Ketut Putra. Adapun Ki Gusti Ketut Kaler, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Kaler, serta Ki Gusti Ayu Made
ING Vysya Guntur IFSC Codes Andhra Pradesh: Branch wise list of ING Vysya
Mula bubukaning Sastra Jawa iku prasasti sing ditemokaké ing tlatah Sukabumi, Pare, Kedhiri Jawa Wetan. Prasasti sing biasané diarani Prasasti Sukabumi iki ditulis ing tanggal 25 Maret taun 804 Masehi. Isiné ditulis nganggo basa Jawa Kuna.
Sawise prasasti Sukabumi, ana prasasti liyane saka taun 856 Masehi sing isine sawijining tembang kakawin. Kakawin sing isiné wis ora pepak manèh iki, tembang basa Jawa (Kuna) sing lawas dhewe.
Saliyane iku ana kategori khusus manèh, ya iku Sastra Jawa-Bali. Sastra iki terusané saka Sastra Jawa Tengahan. Sabanjuré ana uga Sastra Jawa-Lombok, Sastra Jawa-Sunda, Sastra Jawa-Madura, lan Sastra Jawa-Palembang
Saka kabèh sastra tradhisional Nusantara, sastra Jawa iku sing paling unggul lan paling akèh kasimpen karya sastrané. Ananging sawisé proklamasi RI, taun 1945 sastra Jawa rada dianggep kaya anak kuwalon ing Nagara Kesatuan RI. Amarga sing diutamakaké iku rasa manunggaling (kesatuan) bangsa Indonésia.
Basa Jawa wiwitané ditulis nganggo aksara turunan aksara Pallawa sing asalé saka kiduling India. Aksara iki sing dadi leluhuré aksara Jawa modhèrn utawa Hanacaraka sing isih dianggo nganti saiki.
Banjur karo mumbul-mumbulé agama Islam ing abad kaping 15-16, aksara Arab ya dipigunakaké kanggo nulis basa Jawa; aksara iki diarani aksara pegon.
Sawisé iku, karo tekané wong-wong Éropah ing tanah Jawa, aksara Latin dipigunakaké kanggo nulis basa Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sastra_Jawa&oldid=1029803"	Kategori: Basa JawaSastra Jawa	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.07, 11 Maret 2016.
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh VII – X | alangalangkumitir
ingkang kawarnaa/ (41r)tuhu ingkang mangrênggani/ pupujan mandayarêtna/ kang misuwur ing sabumi/ saestu ruming sari/ wanodya ayu pinunjul/ dede jim pêrayangan/ dede manungsa kang jinis/ trahing rêksasa yêkti atining toya//
2. // pramesthi sarining rasa/ pinuja dadya apsari/ nukmeng têlênging samodra/ ngratoni isining warih/ luhur sakarsa dadi/ manukma ing agal alus/ bisa nom bisa tuwa/ têtêp kamulyaning urip/
16. // sajêg ingsun aneng dunya/ durung nêmu kaya iki/ mati cahyane subrongta/ benjang yen ingsun wus prapti/ aneng ing nagri mami/ ingsun
dyah Karsinah sinabêt udhêt kamantyan/ kumleyang datan eling/ rikat Prabu Rara/ kunarpa rinêbat sigra(+1)/ wus kenging marang Sang Aji/ putri Cina(-1)/ saestu dhawah ing siti(+1)//
Putri Karsinah disabetnya dengan sabuk sutra berkali-
pan mangkana ciptanira dyah Karsinah/ kraos gêdugeng karsi/ kunêng kawarnaa/ yata Sang Prabu Rara/ dangu kasilir ing angin/ engêt sêkala/ langkung kurdha Sang Dewi//
lah dene kaki mayit/ prêmanane wus lumaku/ têka suwe tan gêsang/ dingaren kang tirtamanik/ dene nganti mindho gawe luwih ngabar//
akuwur rasaning galih/ ngungun esmu kalêlêngan/ ciptanira sang rêtna di/ paran baya wak mami/ tulung wong nêmahi lampus/ apan wus paripurna/ tan ana wêkasing
28. // watawis wontên sacêng(54v)kal/ ciptaning galih Sang Dewi/ wong iki nora pêrsaja/ kadhêkêse anêmêni/ mangkara graseng dhiri(?)/ kudu gege mangsanipun/ alon dennya ngandika/ sira yen tambuh mring mami/ ingsun ingkang
aku, aku berkerajaan di dasar samudra.
29. // aran sang dyah Sarirasa/ trêrate maniking warih/ dudu jim pri prayangan(-1)/ dudu manungsa kang jinis/ ya dudu widadari/ yêkti Pramesthining ranu/ saestu anjayengsam/ sangking kodrating
wuyung/ nanging sru sabiling galih/ wau dhatêng yayah rena/ miwah dhumatêng kang rayi/ suwe wit kalimput ing tyas/ brongta mring Sang Prabu Dewi//
3. // dhasar(?) mêmpêng wancenipun/ manggih wanodya linuwih/ kapalang rungsiting tindak/ tansah ngangkah-angkah galih/ namun ing tyas parisabda/ ing prana nora nyanani//
sukalilana wong ayu/ ing têmbe lamun akrami/ dados pangiring kewala/ lair saos jawi samir/ Gusti antuka
Tambangraga neng pungkur/ wau Sang Narendrasiwi/ ing tyas tan kêna ingampah/ ningali kang mendha Ratih/ kang dadya wuri ing ngarsa/ kêng pocong maya rêspati//
♦ 1 Comment	Anggita-dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana kaping IV.
pituturi, pratingkah ing ngagesang, pacuwan ja tungkul, den bisa ataken basa, waspadaa sira marang sarireki, pacuwan tingalira.
Baya iku yen tan den kawruhi, sayektine akeh wong kasasar, dene akeh renca/nane, yen sira sampun weruh, ing jatine sarira iki, saksat wruh ing Pangeran, iku jatenipun, aja ta kang kaya sira, lamun ora
ariningsun tingal kang nyata ing ngurip, iku pagurogena.
Garwanipun anauri aris, inggih nuwun pangandika tuwan, muga tulusena sihe, ing bodho katengsun, sapa sinten kang ngamadhangi, yen dede karsa dika, atulung marga-yu, Purwa-duksina angucap, pira bara yen ana sih ing Hyang Widdhi, atulung marang sira.
Pituturingsun mring sira yayi, lamun ingsun yayi sampun [pejah], akramaa sira mangke, abektiya mring kakung, aja kaya amba ta iki, den olih / kakung toma, miwah yen amaguru, ngupaya kang ngutoma, ing jenenge tigang prakara ya kaki, iku den-ulatana.
Kang kariyin pandhita wiladi, kaping kalih aboja-kirana, ping tigane iku mangke, pandhita amarsantun, iya iku pandhita aradin, lah iku gurokena, yayi mirah ingsun, garwane aris aturnya, kadi pundi tuduhe pandhita singgih, miwah boja-kirana.
Lawan pandhita amarsantuni, padhangena amba dereng wikan, Purwa-duksina wuwuse, pandhita wiladiku, ingkang sareh wuwusireki, tan wuruk sudi karya, barang lakon ingsun, tanpa dudoh aranira, ing wuwuse raharja teka lestari, satuhune pandhita.
Anadene amarsantun iki, angatoken mulyaning sarira, kebag ing jagad pujine, sausike puniku, mapan iku wus dadi siji, mangan turune ika, dadi pujinipun, tekan wulu/ne salembar, karentege iya tansah dadi puji, iku pandhita mulya.
Pandhita boja-kirana iki, tan pegat reke amangun tapa, amadhangi sarirane, anyegah nepsunipun, datan pegat amangun nepi, saciptane wus nyata, tan ana kadulu, sampun waluya sadaya, pangistune tan ana kawula swasti, wus karem marang ngora.
Kang ngaja sira guroni iki, kang pandhita dadi kang mangkona, limang prakara kathahe, pandhita sipat iku, kang rumiyin puniku dadi, pandhita olah kardha, kapindhone iku, aja dursila ta ika, kaping pate kadanan pasungsung iki, iku aja mangkona.
Tegese dadi sawiji-wiji, kang pandhita sipat mangke ika, sondoyan paes gawene, ana macapat iku, doyan
pandhita madya / puniki, iku den singgahana.
Iku kang ngaja sira guroni, iya iku cacade manusa, dene ta akeh dudune, nadyan sugiya ngilmu, yen mengkono dudu wong singgih, iku wong kabelasar, tuhu yen wong kupur, pakaryane ora ana, ngilmunipun
mumundur tan keni, akeh wong anelasar, ing pangrungon ingsun, iku silih salah mongsa, angguru anut tawon kambu pan iki, boya etung ing
ingkang wolung prakara, den-tetela iku, wiwitan mas kawin Allah, lan Muhkama/d ping kalih aras lan kursi, iku den-takokena.
Kaping tiga sri kawin ing wengi, lan rahina ping sakawan ika, lintang kallawan ngilmune, kaping limane iku, mas kawine jalu lan estri, iku lah takokena, kaping neme iku, mas kawine wulan ika, lan srengenge bumi langit iya iki, iku yatakokena.
Ping wolu mas kawin suwarga-di, lan naraka iku takokena, den tetela ing lungguhe, mapan akeh katungkul, ujar iku kang den kawruhi, yayi pagurokena, ing sapungkur ingsun, garwane aris aturnya, inggih nuwun saking sih andika gusti, nuwun kawulakena.
Kadi pundi padhange puniki, ingkang ngaran mas kawin ing Ngallah, lan Muhkammad-di jatine, lintang lan ngilmu iku, miwah ing Ngaras-kursi singgih, kawula padhangena, saking kula tungkul, andika pajarwa/nana, sapuniki mas
Muhkammad iku, patemone nur roh lan iki, lan uripira tunggal, tunggal rasa ningsun, mas kawin Ngaras punika, tegesipun patemon nira sajati, lawan dat ya Muhkammad.
Anane mas kawine ing ngistri, lawan priya patemon ing jasad, kalawan nyawa wajibe, iku pan tunggalipun, wonteni mas ing kawineki, ya Aras-kursi ika, patemone iku, ing sungsum babalungira, panunggale nur banyu rasa kang suci, ing sungsum amirasa.
Pangandikane kang sampun luwih, aja nembah lamun durung ngawas, tuwas kangilan temahe, saweneh sasar susur, amangeran marang nging belis, nembah ing tawang tuwang, ingkang tanpa wujud, kepaung amenek warsah, panyanane idhep woh/e aneng nginggil, tur wohe aneng ngandhap.
Pangandikane kang sampun licin, lumaku turu ya asalat, menenge dadi bektine, pan nora wektu-wektu, panembahe kang sampun luwih, kadi ilining toya, bengawan limintu, kang wus awas ing panembah, nora pegat sambahira rina wengi, iku jatining sembah.
Ana dene kang lintang puniki, mas kawine ing ngilmu punika, garib mutaka jatine, patemon langit iku,
kawin ing wengi, lan rahina patemone netra, puputih lawan irenge, lah iya tegesipun, patemone kawula gusti, iku campuh ing
Panunggale angawruhi dhiri, tingalane becik ala ika, iya sikune wektune, yen wus nyata ing ngriku, prabedane lan tunggal neki, bongga basa walika, manira angrungu, garwane aris aturnya, kados pundi panunggale dadi siji, rarasanta punika.
Purwa-duksina amuwus aris, panunggale ing suwung yayinta, ing kono tunggal tingale, sakehe wujud iku, pan ing kono panunggal neki, iya waspadakena, ing wuwus puniku, garmane aris aturnya, kadi pundi wonten wong ngatakon malih, patakonan mangkona.
Kang ingaran iman kadi pundi, kenyatahane tokit punika, makripat paran tegese, padhangena pukulun, tetelane sawiji-wiji, kawula dereng wikan, padhang/e puniku, Purwa-duksina angucap, ya samengko pamanggihira puniki, nora ngulati Allah.
Iya iku urip kang sajati, kang ingaran reke tokit kita, adhep iku sajatine, nora nana kapupu, kang
sejatine Suksma urip ika, kang Suksma nyata awale, kabeh dudu roh iku, raga iki iku ta yayi, yen wus wruh ing mangkona,
nabi wali iku miwah / kang mukmin punika, garwanira wuwuse arum amanis, miwah tingal sakedhap.
Lawan laku satindak puniki, miwah mangan sakepel punika, anginum sacegok mangke, tedahena pukulun, lawan nyandhang sasuwir iki, amba pan dereng wikan, padhange puniku, Purwa-duksina angucap, mirah ingsun wong
kawayang sajroning ngati, iiku jatine gesang, tan kanginan iku, dene angrasa papadha, iya iku wong ayu ingaran supi, dene sampu/n/ makripat.
Nora nana yayi amal iki, amung siji amalira dhawak, saosik layarane, garwanira amatur, sedyanira arum amanis, inggih kawula nedha, saking sih wong agung, andika wejang kawula, aneng dunya ngakerat nuntuna singgih, tulus marga raharja.
Kawula kakang ataken malih, kados pundi wong lara punika, agampang pae kanane, kawula pan dereng wruh, duk nalika ambayah uni, anglampahi kawula, dereng wruh puniku, duk lagya pongah-pangiyan, lan punapa puniki westane singgih, miwah duk cengengira.
Alam apan duk ana ta singgih, padhangena amba dereng wikan, Purwa-duksina wuwuse, dhuh yayi mirah ingsun, baya sira juwita mami, mirah kumala retna, gurune wong ayu, lah kene karasa lara, alam tupet dene tembe angrasani, den eling maring Suksma.
gaibbollah, lagi cengeng ingaranan alam sahir, jagad langgeng duk baka.
Garwanira matur angabekti, punapa katon wau semana, punapa reke tingale, ingkang dhateng rumuhun, tetelane sawiji-wiji, lah kakang padhangena, amba
warnanira iko ilatira, ping tiga Israpil mangke, wedale putih iku, saking cahya netra puniki, wedalipunpan abang, pitu watekipun, kang ngijo tengen ingaran, ya Israpil kang cahya iku ya kuning, medal ing bathukira.
Iya iku tingal ingkang pasthi, na/dyan ana kang tigang prakara,yen nora nana sijine, lara kabeh tinemu, durung teka ing patineki, yen wus uninga ika, denemut sireku, Ngijrahil kang duwe ilat,
wis liwat sira ing kene, nulya mancat sireku, ing segara istikar iki, sampun liwat punika, anulya puniku, karane den kawruhana, gya andungkap sagara malih puniki, segara istigena.
Sampun liwat kang cahya puniki, duk angambah ing sagara kiyam, ing kono wus liwat mangke, segara rante iku, wus andungkap ing Ngaras-kursi, miwah ing dhingdhing Jalal, iku duk kadulu, ing ngalam kalih prakara, wus tumingal ing ngalam kait puniki, alam kiyamah menga.
/ Ing ngriku nyawa kandhege malih, duk tumingal ing segara cahya, ngaliwati ing weninge, garwanira umatur, kang pundi tegese puniki, segara penyu ika, tuduhna pukulun, miwah segara istikar, kakekate puniku sawiji-wiji, lah kakang padhangena.
amartanana jiwa, kusumaning ayu, sira angling lipur brongta, ing tegese sagara penyu puniki, iku wangsul manira.
Anadene segara puniki, kang ngistikar panjeneng ku nira, miwah istigena kiye, wudelira puniku, iya iku segara dhiri, segara penyui ika, sikutira iku, segara rante punika, pan tegese iya ususira iki, yen sira dereng wikan.
Anadene sagara pu/niki, ingkang ingaran segara cahya, tegese jajantung mangke, segara kiyam iku, iya dhadhanira puniki, segara cahya ika, netranira iku, iku kathah ing segara, ingkang tumrap puniku segara dhiri, nyatane ingkang raga.
Garwanira apan matur malih, kadi pundi wonten wong tatanya, Dhingdhing Jalal kakekate, punika Aras iku, ingaran Kursi kang adi, yeku ta kawruhana, ing ngagesang iku, yen nora weruha sira, durung weruh ingaranan badan iki, apa ta yen amora.
Kang ngaran wot siratal mustakim, padhangena amba dereng wikan, ing luhure iku mangke, Purwa-duksina muwus, kang ingaran Aras puniki, iya pangambunira, kang ngaran puniku, wong karana Allah ika, ilatira puniku mangke ta kaki, tegese atenira.
enggonira, sang nyawa akumpul, ing gulune siningsetan, nyawa iku angrasa lara sakalir, miwah paningalira.
Sampun dhungkap lawange kaesthi, nyawa ingkang nganeng ngalam dunya, ing kono iku ta mangke, alam miya puniku, iya bathukira puniki, alam kaet punika, ing githok puniku, ing kono kandheg ing nyawa, duk tumingal cahya Muhkammad puniki, ing kono kandheg nyawa.
Sawuse aneng kono ta yayi, malekat utusan ingkang prapta,
Anadene aruman puniki, sajatine aren-aren ira, puniku mesthi tegese, runwanakirun iku, sejatine wuwukuneki, iya den kawruhana, yayi ujar ingsun, kang rayi aris aturnya, kadi pundi kang pinanggih jroning pati,
luwih mangke, mulane wong kang luhung, aling-aling kang den-kandeli, nora ambuka ujar, wau kang puniku, dene medharken kekeran, ujar iku lir ngadu pucuk ing ngeri, patine tibeng jurang.
Garwanipun matur angabekti, inggih nuwun saking sedya tuwan, muga tulusa esihe, wicanten kang puniku, kadi pundi teges ing linggih, kang ngaran nyawa ika, kawula dereng wruh, tuduhe satunggal-tunggal, nyawa iku akeh kang ngucap puniki, dereng wikan ing nyawa.
Purwa-duksina amuwus aris, areningsun wong ayu mas mirah, kang ingaran nyawa mangke, limang prakara iku ingaranan nyawa puniki, awiwitan nur ika, kaping kalihipun, kang ngeroh mangke punika, ping tigane aka/le punika yayi, sakawan lan lekira.
Ping limane kalam iku yayi, iya iku sajatine nyawa, yen sira dereng wruh mangke, tegese kang nur iku, amadhangi kahanan neki, tegesing ing roh ika, uripira iku, tegese kalam pujika, pangandika sakehe kang den rasani, akal lan batinira.
Ingkang ngelih jenengira iki, iya iku kang ingaran nyawa, den jangkepi lima mangke, puniku tuduhipun, dadya nora anut byung iki, wong saweneh angucap, maring nyawa iku, boya wikan maring nyawa, garwanira matur sarya angabekti, singgih kawula nedha.
Dug gaibe apa wastaneki, nyawa ika lagi ana wadhah, dhuh kakang paran jatine, Purwa-duksina muwus, duk
nukat puniki, misih kumpul ing nyawa.
Ingaranan padhang mangke iki, iya nyawa ing gantungan ika, seje lapal ku nyatane, tunggale ta puniku, ulu iyah puniku tunggil, lintang johar punika, nyawa jatinipun, mulane gumlar ing jagad, iya nyawa kang bisa anitis iki, oleh ajaning Suksma.
Muhkammad ika datan kakalih, sajatine yayah nyawanira, puniku yayi tunggale, mulane akeh tungkul, ujar iku den walik-walik, mulane akeh aran, dene kiyas iku, pinatut lawan pandhita, ya mulane akeh rarasan puniki, kabeh padha kanggenan.
Kang wus nyata nora den singgahi, ujar iku sampun anerawang, data/n ana wawangene, norana bastu suwung, sampun manjing ing kupur kapir, ing sajatine gesang, lamun nora iku, jatine manusa ika, reh kang kandheg tingale manusa sepi, dene dereng uninga.
Garwanipun gupuh anungkemi, gusti ningsun ing dunya ngakerat, andika kang nga[s]ih mangke, sasampune ing ngriku, pituduhe sawiji-wiji, kadi pundi ta tuwan, tetep ing pangawruh, ing mangke terange ika, yen botena tuwan atuduhana margi, tuwan panutan amba.
Purwa-duksina amuwus aris, ariningsun wong ayu ing swarga, mangkona gusti tegese, wus ilang tingalipun, nepsunira wus leburen ning, pangucape wus ilang, dadya liwang-liwung, ing swarga nora karasan, ing neraka tan arsa panggih-pinanggih, dene sampurna purba.
Sampun telas purwa kang / tinulis, dipun sami antuk karaharja, nedha pangapura mangke, antuk ambisa wuyung, datan patut amawi gendhing, wau kang anunurat, ing wong sisinau, sakathahe ingkang maca, sampun wonten esak-esak ingkang ati, saking bodho kawula.
tawang ,susuh angin ngendi nggone ,lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh wungwang lan gigiring punglu,tapaking anglayang ,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.2. Ngambil banyu apikulan warih,amek geni sami adadamar,kodhok ngemuli elenge ,miwah kang banyu den kum,
anigasi kuda ngrap ing pandegan.3. Ana kayu apurwa sawiji wit buwana epang keblat papat,agedong mega
pratiwi oyode bayu bajra.4. Wiwitane duk anemu candi,gegodhonganbmiwah wawarangkan.sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang weruh yen weruha purwane dadi .candi segara wetan ,ingobar karuhun,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati ,katon tengahing tawang.5. Aunung agung segara sarandil,langit ingkang amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya madyaning ngawiyat,
datan kena cinakreng budi,anging kang sampun prapta ing kuwasaning ,angadeg tengahing jagad ,wetan kulon lor
sakehe kang nedya ala,larut sirna kang nedya becik basuki,kang sinedya waluya.9. Siyang ndalu,rineksa hyang widhi ,dinulur saking karseng hyang widhi,kadhep ing jalma kabeh,apan wikuning wikuwikan liring pujasamadi ,dadi sasedyanira mangunah linuhung paparab hyang tegalanang asimpen yen tuwujuh jroning ati,kalis ing
ingkang nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis sadaya.Karya Kanjeng Sunan kalijaga
Kanggo panggunan séjé mangga mirsani Adam Smith (disambiguasi)
John Adam Smith (5 Juni 1723 – 17 Juli 1790), ya iku sawijining filsuf bangsa Skotlandia kang dadi pelopor ngèlmu ékonomi modèren. Karyané kang misuwur ya iku buku
Kemakmuran Nagara (Wealth of Nations) lan kang luwih cilik prabawané Teori Moral Sentimen, wis dadi titik awal kanggo mbela lan ngritik wangun kapitalisme, kang paling penting jroning tulisan Marx lan ékonomi. Amarga kapitalisme laissez-faire sering dihubungaké karo kaegoisan sing ora kakontrol, banjur ana obahan anyar kang nekanaké filosofi moral Smith, ya iku kanthi fokus simpati marang manungsa.
Ana uga kontroversi bab asli lan orané Kemakmuran Nagara Smith; sawetara ana
sajarah ngadoh saka mercantilisme, nuju menyang perdagangan-bebas, kang wus berkembang ana ing sawetara dekade, lan wis nduwèni prabawa kang nyata jroning kebijakan pamaréntah. Senajan mengkono, buku iki ngorganisasèaké pemikiran-pemikiran sacara luas, lan tetep dadi sawijining buku kang paling berprabawa lan penting jroning bidhang ékonomi nganti saiki.
kanthi teori ékonomi '"laissez-faire" kang ngumumaké perkumpulan ing abad 18 Éropah. Smith percaya marang hak kanggo mengaruhi kemajuan ékonomi diri pribadi kanthi bebas, tanpa dikendalèkaké déning perkumpulan lan/utawa nagara. Teori iki nganti tekan proto-industrialisasi ing Éropah, lan ngowahi mayoritas kawasan Éropah dadi daerah perdagangan bebas, mujudaké kemungkinan anané pengusaha. Smith uga dikenal minangka "Bapak Ekonomi".
Nalika yuswa 13 taun, Smith sekolah ing Universitas Glasgow. Ing kana Smith sinau filosofi moral dibimbing déning "wong sing ora éntuk dilalekake" (Smith marabi kaya mangkono) Francis Hutcheson. Ing kene, Smith ngremabakakake kepenginanane
sithik cacahe yèn dibandhingake karo Skotlandia. Komentare iku ditujukake marang wong-wong kang diwenehi bebungah kasugihan saka kampus-kampus Oxford lan Cambridge. Ing kana Smith golek dhukungan saka para profesor, ora adhedhasar kaprigelane kanggo golek murid. Kasunyatane, wong-wong kang menyaru minangka men of letters uripe bisa luwih ayem tentrem tinimbang menteri ing Church of England.
Karir ing Edinburgh lan Glasgow[besut | besut sumber]
Taun 1748 Smith miwiti kuliah umum ing Edinburgh kanthi bimbingan Lord Kames. Saperangan kuliahe nyinggung retorika lan belles-letters, nanging bakalane Smith bakal njupuk subyek saka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kock&oldid=1090950"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ING Vysya Sadashiva Nagar ING Vysya Frazer Town ING Vysya R T Nagar ING Vysya Avenue Road ING Vysya Chickballapur ING Vysya Ulsoor ING Vysya K G Road Branch, Bangalore ING Vysya New Tharagupet ING
Skema tipikal sel kéwan. Nomor 2 iku inti sel.
Inti sel utawa nukleus sel iku organel sing ditemokaké ing sel eukariotik. Organel iki ngandhut sebagéyan gedhé materi genetik sel kanthi wujud molekul DNA linear dawa sing mbentuk kromosom bebarengan karo
lan ngontrol aktivitas sel kanthi ngelola ekspresi gen. Saliyané iku, nukleus uga duwé fungsi kanggo ngorganisasi gen nalika dumadi panyigaran sel, mrodhuksi mRNA kanggo ngode protein, minangka papan sintesis ribosom, papan dumadiné replikasi lan transkripsi saka DNA, sarta ngatur kapan lan ing ngendi ekspresi gen kudu diwiwiti, dilakokaké, lan dirampungi. Nukleus arupa organel pisanan sing ditemokaké, sing pisanan didheskripsikaké déning Franz Bauer taun 1802 lan dijabaraké luwih dhetil déning ahli botani Skotlandia, Robert Brown ing taun 1831.
Elemen struktural utama nukleus ya iku membran inti, sawijining membran lapis dhobel sing mbungkus sakabèhaning organel lan misahaké bagéyan inti karo sitoplasma sel, sarta lamina inti, sawijining struktur jroning nukleus sing mènèhi dhukungan mekanis kaya sitoskeleton sing nyokong sel sacara kasluruhan. Sacara garis gedhé, membran inti kapérang saka telung bagéyan, ya iku membran
padha karo sing ana ing WikidataKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1:
Pandawa (Miturut Mahabharata) – Bag.1 | Yoga Hart
05/10/2012 pada 12:48 PM	(Wayang Dan Budaya Jawa)
Tags: Bharatayudha, budaya Jawa, Hindu, Mahabharata, Pandawa, wayang, wayang kulit	Rahayu , mugi kinalesna ing rubeda.
Pandawa saka tembung lingga Pandu lan “hawa” , tegese putra turune Pandu , cacahe ana lima.
Pembarepe Yudhistira (Puntadewa) ingkang jumeneng ratu ing Amarta.
Panenggake Bima (Wrekodara , Bratasena) , panengahe Arjuna (Permadi , Dananjaya).
Warujune sikembar Nakula lan Sadewa kang uga sinebut Pinten lan Tangsen.
Yudhistira , Bima lan Arjuna miyos saka garwa prameswarine Prabu Pandu ingkang asmane Dewi Kunti ,
wondene Nakula lan Sadewa miyos saka Dewi Madrim , uga garwa prameswari.
Salugune Pandawa kuwi dudu putrane Prabu Pandu , nanging putrane dewa.
Caritane , sawijining dina Prabu Pandu didherekake prameswari sakloron ,
pepara ing sajroning alas ngiras mbebedhag kidang menjangan.
Nalika mirsane ana menjangan sepasang kang lagi pepasihan ,
Prabu Pandu ora saranta penggalihe , menjangan kuwi banjur dijemparing.
Menjangan lanang sanalika ambruk ing bantala lan sesambat kelara-lara kaya dene manungsa.
Sejatine menjangan kuwi Resi Kimindama (Kindama) kang lagi mancala warna.
Resi Kimindama nibakake supata (sumpah) marang Prabu Pandu ,
yen Prabu Pandu bakal seda menawa nganti kumpul (saresmi) karo garwane ,
sabab saka tumindak lupute Prabu Pandu njemparing sang resi.
amarga banget karentanan penggalihe mirsani kahanan kang kudu dilakoni ,
Prabu Pandu banjur tindak mertapa menyang pagunungan Satasrengga.
Dewi Kunti lan Dewi Madrim uga nderek , senajan wis diaturi supaya bali menyang keraton.
menawa banget kepengine atine bisa duwe momongan ,
Dayane aji Adityaredaya , yen diwatek kanthi mangesthi sawijining dewa ,
dewa kuwi bakal rawuh lan ngleksanani apa kang dadi panyuwune Dewi Kunti.
Dewi Kunti atur pamrayoga marang Prabu Pandu , banjur disarujuki.
amarga matek aji Adityaredaya ing wayah raina ,
Putra kuwi linairake lewat talingan (kuping) ,
Jabang bayi kuwi wasanane ditemu dening kusir Adirata lan dirumat , dijenengake Wasusena.
Dadi salugune , Yudhistira kuwi putrane Bathara Dharma , dewane kabecikan jejeking adil.
Bima putrane Bathara Bayu , dewa kang nguwasani lakune angin.
Arjuna putrane Bathara Indra , dewa kang ngratoni jagade para dewa.
dewa kembar kang wasis ing babagan usada (pengobatan).
Bisane Dewi Madrim apeputra amarga diwejang aji Adityaredaya dening Dewi Kunti ,
Dewi Madrim kang rumangsa ora bisa pisah marang sang prabu , bela pati suduk salira.
Para Pandawa lan Dewi Kunti banjur boyongan menyang kadhaton Hastina.
Prabu Santanu ratu Hastina patutan karo Dewi Satyawati apeputra Citranggada lan Wicitrawirya ,
nanging putra raja loro kuwi padha seda sadurunge apeputra.
Darah Bharata banjur disambung dening Maharesi Wiyasa (Begawan Abiyasa) ,
putrane Dewi Satyawati kang patutan karo Begawan Palasara (Begawan Parasara) ,
Warandhane Wicitrawirya , yaiku Dewi Ambika lan Ambalika ,
banget ajrih nalika mirsani kahanane Sang Maharesi Abiyasa.
Pakulitane ireng , remane gimbal awarna abang , jenggote dawa nggegilani , netrane sumorot.
Pramila nalika dikumpuli dening Maharesi Abiyasa , Dewi Ambika tansah merem wae.
Bab kuwi sing njalari putra kang lair nandhang cacad wuta , yaiku Drestarastra.
Dewi Ambalika nalika diprepeki dening Maharesi Abiyasa pasuryane pucet lan tansah tumoleh ,
amarga saking ajrihe ngawuningi wujud lan kahanane Sang Maharesi.
Putra kang lair saka Dewi Ambalika uga pucet lan gulune tengeng , asmane Pandu.
Nanging Dewi Ambika dhawuh marang parekane kang ayu rupane ,
mula parekan kang aran Datri kuwi dikarsakake dening sang Maharesi.
Nanging amarga nalika tetemon parekan kuwi sikile tansah geyal-geyol ,
putra kang lair sikile kencet (pincang) , nanging apambekan utama , asmane Widura.
Prabu Drestarastra kakange Prabu Pandu kang minangka ratu Hastina.
kang nglampahi Brahmanacari , wadat (ora palakrama) salawase ,
minangka parampara (penasehat) , semono uga Widura (Yamawidura).
Drestarastra patutan karo Dewi Gandhari (Anggendari) peputra satus cacahe ,
satus sinebut Sata Korawa , tegese Kurawa Satus.
Sanajan sabenere cacahe satus siji , kakung satus lan putri siji ,
aran Dewi Dursilawati , kang kagarwa dening Prabu Jayadrata , ratu ing nagara Sindu.
Wondene kang dadi gurune para Pandawa lan Kurawa yaiku Pandhita Drona (Dahyang Durna) , putrane Resi Bharadwaja saka Atasangin.
Para Pandawa lan Kurawa uga ginulawentah dening Resi Krepa ,
putrane resi Saraswata , wayahe Resi linuwih apeparab Resi Gotama.
Dewi Krepi kadang sepuhe Resi Krepa , kagarwa dening Pandhita Drona.
Pandhita Drona dianggep dudu paraga minulya lan utama ,
nanging sejatine Pandhita Drona dudu lumrahe pandhita , kang namung wasis ing babagan Wedha.
Sawise ngancik diwasa , awit saka bangeting taberi lan seneng marsudi ,
Pandawa saya lawas saya pinunjul ing babagan apa wae tinimbang para Kurawa.
Kocap , Prabu Anom Duryudana dhawuh marang Purucana ,
kinon nggawe pasanggrahan sacedhake gudhang sendawa (mesiu) ing Waranawata.
Pamrihe , kanggo pasanggrahane Pandawa nalika watara pendhak dina maneh ,
mirsani Pahargyan Sesaji Bathara Pasupati ing Waranawata.
Yen Pandawa wis masanggrah ana ing kono , bakal diobong ing wayah bengi.
Nanging Widura kang wis ora samar marang sedya alane Prabu
Bengine pasanggrahan iku diobong dhewe dening Bima ,
didherekake Yudhistira , Arjuna , Nakula , Sadewa.
Abdine Widura wis ngenteni ing pungkasane trowongan karo nyamektaake prau.
Bareng Sang Dewi Kunti karo putra-putrane metu saka trowongan ,
banjur didherekake menyang Bengawan Gangga , disabrangake nitih prau.
Sawise tekan ing sabrang , sarehne ngerti yen ibu lan sadhulure pada sayah lungkrah ,
dening Bima , Dewi Kunthi tumuli dipundhak , Yudhistira lan Arjuna diindhit ,
wondene Nakula lan Sadewa nggandhul ing pundhak kiwa tengen , nlasak wana mlebu alas gung.
Ing tengah alas Dewi Kunti lan para kadange padha diudhunake ing sangisore wit wringin ,
amarga Bima arep ngupaya banyu kanggo unjukane sang ibu ,
kang wis sadina sawengi ora dhahar , ora ngunjuk lan ora sare.
Dewi Kunti lan putrane papat pada turu kepati awit saking sayahe.
Sawise Bima entuk banyu dumadakan ana raseksa kang aran Arimba (Hidhimba)
kang arep memangsa Dewi Kunti , raseksa kuwi diprajaya dening Bima.
Sedulure Hidimba , raseksi Arimbi (Hidhimbi) sanajan weruh yen sedulure diprajaya dening Bima ,
nanging mriksani wewijanganing salirane Bima kang sarwa sembada , tuwuh rasa asih tresna.
Weruh ana raseksi Arimbi , Bima arsa mrajaya ,
nanging Arimbi age-age nyedaki Dewi Kunti sing wis wungu ,
Putrane Bima lan Arimbi aran Gatotkaca (Gathotkaca) ,
Para Pandawa lan Dewi Kunti banjur nerusake laku tekan laladan negara Pancala.
didhaupake karo putrine kang aran Dewi Dropadi (Dewi Yatnyaseni) ,
Atmajane Prabu Drupada sing pembarep aran Drestajumna (Dresthadyumna).
Wuragile aran Dewi Srikandhi (Sikandhin) kagarwa dening Arjuna.
kang tembe ing Bharatayuda dadi jalaran patine senapati agung Resi Bhisma.
Drestajumna lan Dewi Dropadi ora lair saka guwagarbaning ibu ,
nanging muncul saka kundha (anglo sesaji) kang ditindakake dening Resi Yaja lan Upayaja ,
amarga Prabu Drupada kepengin duwe putra kang bisa ngasorake Pandhita Drona.
Sabab Prabu Drupada diwewirang dening sang Pandhita , laladan nagarane dijupuk separo.
Salugune , miturut layang MahaBharata , Dewi Dropadi kagarwa dening Pandawa lima pisan !
Sabab nalika Pandawa lan Dewi Dropadi mulih , tekan ing ngarep omah ,
durung mangerteni apa kang arep dipasrahake dening para putra , yaiku Dewi Dropadi ,
“Apa kang nedya sira pasrahake marang ingsun , edumen lima marang kadangira kabeh.”
Mula , sanajan luput ing pangucap , supaya ora nandhang dosa ,
Dewi Dropadi kang uga sinebut Dewi Kresna digarwa Pandawa lima pisan.
Nanging yen miturut tatanan adat wetan , tanah Jawa ,
mula ing jagad Padhalangan , Dewi Dropadi mung didhapuk dadi garwane Puntadewa (Yudhistira) ,
peputra Pancawala (Panca = lima , wala = anak , bocah).
Dewi Kunti , Pandawa lan Dewi Dropadi banjur bali menyang Hastina ,
dipethuk dening sang Widura , amarga para sesepuh ing Hastina wis ngerti ,
Pandawa diparingi alas Kandawaprastha , kinon adedunung ana ing kono.
Alas Kandawaprastha kuwi kang pamburine cinithak dening Pandawa dadi nagara Indraprastha.
Ing jagad Padhalangan sinebut Amarta (Pakecapane : Ngamarta) uga
Pepeling ( Eling Eling ): - - SERAT KALIMOSODO - -
Ana, Disik ora ana kang disiki, Langgeng, Beda karo kang anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan gesang, Miyarsa, Nguningani, Ngandika.
mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.1. Iman marang Alloh swt.Iman marang anane Alloh ora amung sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dununge Alloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadi wajib dedege manungso kang diangkat dadi Saksi, weruh dewe ope kang disakseni.2. Iman marang Kitab-kitab Alloh.Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as, mowo Kitab
ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :a. Ibadah, anane Umat madep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyo ucape para sesepuh biyen ” Ojo mlaku saliyane tindak kang becik ” , yoiku anane Ibadah.b. Sembahyang, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, nganti satekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo among – ngucap saliyane tembung kang apik ” , yo iku anane sembanyang.c. Sholat, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kang katindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo duwe angen – angen saliyane angen¬-angen kang becik ” , yoiku anane Sholat.Dadi anane Umat madep marang Pangeran netepi Agomone kabagi anane soko tindak laku saben dinane ono 3 (telu) perkoro koyo ing ngisor iki :1. Ibadah,
Rosul.Iman marang Rosul ing kono koyo iman marang Kitab :a. Kang Garing, yo anane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wis kacaritakake ono sajerone Kitabe.b. Kang Teles, ngerti anane Rosul iku sajatine Roso, sake anane Roso Rasane Urip Pangeran kang katitipake ,marang Umate, kanggo ngudi Jati Diri yo anane dedeg piadege Manungso manunggal marang Roso Urip, yo anane Roso soko Pangeran lan Umate, mengko ono beberane dewe.4. Iman marang Malaikat.Iman marang Malaikat, satemene kudu mangerteni yen Urip ing Jagad Royo iki ora dewe, ning akeh kang podo melu urip koyo bangsane lelembut kang pancen nyoto ono, bebarengan anane Pangeran anggone mujudake manungso, kanggo nguji imane manungso dewe-dewe, yen nganti kaliru bakal melu ono uripe lelembut mau, urip ono sajerone Alam Penasaran.5. Iman marang Jaman Akhir.Iman marang Dino Akhir yo Dino Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip ono Jagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo, kudu ngerti ope kang dadi Wajibe Urip, Sunahe Urip, Makruhe Urip lan Larangan/Pantangan kanggo njejegi anane Urip kang Sampurno, iki wus ono sajerone Rukun Islam.6. Iman marang
iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali yo ono sajerone Nasibe.Maknane Syahadat, yen karasakake ono sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :a. Urip iku umpamane 100% (satus persen) kuwajiban soko Alloh;b. Syahadat amung ono 95% soko Urip;c. Sholat amung ono 5% ( limang persen ) soko Urip;d. Poso amung ono seperapate soko Sholat;e. Zakat amung ono sapertelone poso;f. Haji amung ono separohne Zakat.Ing ngisor iki ono pituture leluhur menowo dedeg wajibe lan larangan kang dumunung ono Rukun Islam kang kudu di Imani kacaritakake koyo ing ngisor iki :a. Syahadat : Anane Mahayu Hayuning Bawono cilike
kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;c. Poso : Kuoso nota Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;d. Zakat : Madep mantep marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane, kuoso njogo arum gandane asmo ono
lan mapakake opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :” Laa
wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.Ing kono Manungso bakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopo kang Mati, biso kaematake koyo fig ngisor iki :U r i p :a. Arahe nunggal nyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas – Sabar, koyo anane napas kito, gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajerone irung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruse iku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeran wus kanugrahake dadi wenange Umat;b. Sampurnane margo soko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpo anane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto – tentrem kasembadan kabutuhane.c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo mapan ono sajerone Baitullah.PAKUBUMI TANAH JOWO.Ono sawijine tetenger soko Pinisepuh kang ono Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo
Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.b. Kang kapindo aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang)
Wadi iku Rasane Pangeran kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.Tetengeran mau kasebut aran Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksud kurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang nota lan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.Sake tatanan mau kite bakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :A. Tatanan aksoro SO-1. koyo ing ngisor iki :1. Wektu Wiji sake Bopo lan Biyung ketemu ing keno Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib, yo anane Wiji Kang Samar, kang wujud sake Roso Rasane Pangeran, wujude Wahyu Gaib mujudakake anane ROSO KANG AWAL sake anane Manungso;2. Wiji mau banjur wujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemene yo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjur wujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN – IBLIS ;3. Soko segumpal Getih banjur wujud dadi Segumpal Daging, ing kono Pangeran ngudunake NYOWO bebarengan mapakake anane Wahyu Doyo Gaib, kang satemene Pangeran nyiptakake anane Bongso MALAIKAT ;4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging
Hayu ning Bawono ” , yo anane Dino Pesti ;5. Gegambaran Bayi banjur wujud anane Bayi kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal
wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.Yen nurut gegambaran soko Surat Al Fatikah :1. Ayat 1, ayat 2 lan ayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas – Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.2. Ayat 4 fig kono satemene anane Jiwo, soko wujud nunggal nyawiji anane :a. Atmo
kawenangake dadi wenange Umate.3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering
yo anane Roso Sejati – Sejatine Roso.c. Roso kang soko anane Poncodriyo, yo anane Roso soko babahan Howo Songo.d. Roso Kang soko
biso wujud dadi Roso Rumongso.f. Kabeh Roso mau yen biso katunggalake nyawiji banjur wujud dadi Roso Rasane Urip Manungso Sejati.B. Tatanan Aksoro SO-2 koyo ing ngisor iki :Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg piadege Wahyu Purbojati, Wahyu Purborangrang, Wahyu Purbosari.a. Wahyu Purbojati anane wektu si kakung mujudake dedeg piadeg dadi Kepala KeIuarga.b. Wahyu Purborangrang anane wektu si isteri mujudake dedeg piadeg dadi Ratu Rumah Tangga.c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan dunyo brono, kang satemene ono mudune Wahyu Jodoh, Wahyu Drajat, Wahyu Rejeki kang kasebut anane Wahyu Dorodasih.C. Tatanan aksoro SO-3 koyo ing ngisor
Kang Samar yo Wahyu Nungkat Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan
PASARANIki tatanan kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :1. Jum’at Wage = Jowo,2. Ahad Lagi = Allah,3. Seloso Pen = Sapo, koyo kasebut ing ngisor iki:I.
Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.Jumat Wage, Ahad Legi, Seloso Pen kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :1. Lemah / tanah 6. Tetanduran2.
Manungso)Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo – Kitab AI Qur’an- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi – AI Fatikah.Manowo kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud dadi :1. Kemanten sakloron = 22. Wongtuo sakloron = 23.
perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman marang Rukun Iman :1. Allah, ono anane, kabeh wujud soko
sepisan ora kaambalan maneh.b. Garis Nasib katuIis soko Tindak Laku, Pakaryan lan obah – musike Kekarepan Urip Manungso.3. Nabi Lan
Tanah, Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar – Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakahb. Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo – kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi – Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune ngulon
soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
kajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatine Pangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut ono sajrone wawasan Ahad Legi.Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar, kasebut njobo.Legi Neptu 5, ono anane njero yo Badan Alus wujud soko anane :1. Roso : soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.2. Roh : soko manunggale Uripe
Ahlak yang terpuji Umat ) alame Asmo Leluhure.5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :A. Roso : 1. Rasana Pangerane.2. Roso Sejati yo Sejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marang Roso Rasane Jagad Royo koyo to:a. Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,b. Gulo iku legi, Legi durung mesti anane gulo,c. Asem iku kecut, kecut durung mesti anane asem.3. Roso Poncodriyoa. Pangroso /Pangucap,b. Panggondo,c. Pandulu, d. Pangrungu,e. Pangrobo.4. Roso kang wujud soko anane
mujudake anane Akhlak kang minulyo.6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang Rasane Pangeran sake wujud jumbuhe angen-angen lan nunggale kekarepan.A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro
saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo
anggondo Arum.D. Sukmo : Sukmo yo anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.Soko katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.Ahad Legi yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :a. Tekun, anane nota nafase,b. Temen, anane tingkah lakune,c. Teliti, marang satindak – laku lan obah musike kahanan,d. Awas, marang anane Gudo – Cuba – Pengaruh – Gangguan,e. Sabar, marang sepapadane Urip.Bakal biso ketemu marang Alam Kelanggengane yo Mulyane Urip ing tembe.III.
kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino
ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo – opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg – dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning Bawovo,
yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.2. Do’a Sapu Jagad ” Robbanaa
isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan Islam.M a t ia. Papane Ikhlas, ketemu Lego – legowo.b. Sampurnane ono 5
nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.Koyo salah sijine carito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :Wektu Kanjeng Nabi
epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing
durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.2. Kang katoto ono tengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Drip kito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .3. Amargo anane Urip iku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanake marang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi4. Urip Pribadi mangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lan ngombe, sarto wujud ngrungkepi rage dapi ope ?a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen – angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso
Sajroning mangan lan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo soko anggone biso Sampurno note Urip Kaluargane lan Urip Pribadi kito ono ing bebere Kitab Layang Kalimosodo.e. Kumpule ope kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo – Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen – angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.Ojo nganti kasemsem marang ka-Indahane wewujudan kang Elo,k asal soko Aluamah, Mutmainah, Amarah tan Supiyah ben ora keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.A. Nafas ono ing (tanpo eling)1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.3. Paru paru : Uripe Angin, nguripi Supiyah anane Sombong jumawa.4. Jantung : Uripe Geni nguripi Amarah anane Sereng murko.5. Ati : Uripe Watu, nguripi kang ngaku Jati Diri anane Pengkuh kaku .B. Nafas lungguh mapan ing ( eling )1.
nyawa lan urip, ingsun nganciki jagad kulon, anganciki jagad wetan, rat kalingan rat, angancik jagad kidul, ngancik rat kalingan rat, ngancik ing ibu pertiwi, ingsun angarsaaken bakal, mangka kaaning bakal kaya mas sinangling, sinelehaken ing edor, Sapa aran iro, si
Author: Kedai Barang Antik / Labels:
K.G.P.A.A Mangkunagoro IIPenguasa Mangkunegaran secara resmi bergelar Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara Senopati Ing Ayudha
punika pamimpin perusahaan Apple Computer lan tokoh utama ing indhustri komputer. Panjenenganipun (kaliyan Steve Wozniak) ngedegaken Apple Computer ing taun 1976, lan masarakataken konsèp komputer ing rumah tangga kanthi Apple II. Salajengipun, panjenenganipun dados salah satunggiling tiyang ingkang sepisanan ngawuningani poténsi kanggé ngomersialaken antarmuka panganggé grafis (graphical user interface) lan mouse kang dipunkembangaken ing Palo Alto Research Center perusahaan Xerox, lan tèknologi puniki salajengipun dipunterapaken ing Apple Macintosh. Jobs ugi mandhégani Pixar Animation Studios, setunggaling perusahaan komputer animasi misuwur ing donya layar wiyar.
Taun-taun awal[besut | besut sumber]
Dipunwiyosaken déning Joanne Simpson lan kagungan rama keturunan Mesir-Arab (asmanipun boten dipunmangertos) ing Green Bay, Wisconsin, Steven Paul dipunadhopsi sasampunipun miyos déning Paul lan Clara Jobs saking Mountain View, Santa Clara County, California. Sedhèrèk èstri kandhungipun inggih punika pengarang novel Mona Simpson.
Ing taun 1972, Jobs lulus saking SMA Homestead ing Cupertino, California lan dipuntampi ing Reed College ing Portland, Oregon, nanging ngunduraken dhiri namung setunggal semester sasampunipun.
Ing usum gugur taun 1974, Jobs kundur nuju California lan wiwit tumut ing pepanggihan "Homebrew Computer Club" kaliyan Steve Wozniak. Panjenenganipun lan Wozniak sesarengan nyambut damel ing Atari Inc., setunggaling perusahaan pendamel permainan komputer ingkang misuwur, kanthi jawatan perancang permainanipun. Rikala semanten, wonten ingkang nemoaken bilih kanthi modhifikasi sekedhik, setunggaling dolanan sebul ingkang dipunparingaken ing saben kothak Cap'n Crunch Cereal saged nimbulaken nada ing frekwensi 2600 Hz ingkang dipungunaaken déning jasa SLJJ AT&T. Jobs lan Wozniak mbikak usaha sauntawis ing taun 1974 kanggé ndamel setunggal kothak peralatan adhedhasar ide/gagasan ingkang mungkinaken tiyang kaggé damel SLJJ sacara gratis.
Taun 1976, Jobs, yuswa 21, lan Wozniak, 26, ngedegaken Apple Computer Co. ing garasi kagunganipun kuluwarganipun Jobs. Komputer pribadi ingkang dipunkenalaken Jobs lan Wozniak dipunparingi nami Apple I. Komputer punika dipunsadé kanthi regi AS$666.66, punika réferénsi dhumateng nomor telpon saking Wozniak's Dial-A-Joke machine, ingkang pungkasanipun kanthi angka -6666.
Taun 1977, Jobs lan Wozniak ngenalaken Apple II, ingkang suksès ageng ing pasaran rumah tangga lan maringi Apple prabawa ageng ing indhustri komputer pribadi ingkang tasih anem. Taun 1980, Apple Computer nyathetaken naminipun ing bursa èfèk, lan penawaran saham awalipun ingkang suksès, misuwuring Jobs nambah. Taun punika ugi, Apple Computer ngluncuraken Apple III, éwadéné kasuksèsanipun boten sasaé sadèrèngipun.
Sesarengan kaliyan mekaripun Apple Computer, perusahaan punika wiwit madosi kapamimpinan énggal kanggé mbiyantu ngatur pawiyaran perusahaan kasebat. Ing taun 1983, Jobs ngajak John Sculley, saking perusahaan Pepsi-Cola, kanggé mimpin Apple Computer, kanthi tantangan, "Menapa Panjenengan badhé sadé unjukan ngandhet karbon sayuswaning gesang Panjenengan, utawi purun boten Panjenengan ngéwahi donya?" (
Ing taun ingkang sami, Apple ugi ngedalaken Apple Lisa ingkang tèknologinipun kalebet majeng sanget ing wekdal semanten nanging gagal ngraih pamundhut ing pangsa pasar.
Taun 1984 dados taun pangenalan Macintosh, komputer sepisanan ingkang saged dipunsadé ing pasaran kanthi ngadhiraken fitur antarmuka panganggé grafis. Pawiyaran Mac dipuncetusaken déning Jef Raskin lan tim kasebat ngginaaken tèknologi ingkang sampun dipunwiyaraken sanès déning Apple, kados ing Xerox's PARC, nanging
persuasif sangat lan karismatik dhumateng Apple, kathah ingkang nganggep panjenenganipun pamimpin ingkang gampil ngéwahi pikiran lan kagungan emosi inggil/gampang duka. Taun 1985, sasampunipun kathah njalari masalah kapemimpinan ing salebeting Apple, Sculley ngendhegaken Jobs saking jawatanipun lan ngusir saking Apple.
Sasampunipun medal saking Apple, Jobs ngedegaken setunggaling perusahaan komputer malih, NeXT Computer ingkang kados Lisa, NeXT kalebet majeng sanget ing perkawis tèknologi, nanging boten naté dados misuwur, kejawi ing saubenging risét sains. (Tim Berners-Lee miyaraken sistem World Wide Web ing CERN kanthi ngginaaken setunggaling NeXT workstation.). Nanging NeXT mbiyantu majengaken tèknologi-tèknologi kados program object-
Makarya malih ing Apple[besut | besut sumber]
Taun 1996, Apple mundhut NeXT kanthi regi AS$402 yuta, lan mbeta Jobs kundur dhateng perusahaan ingkang panjenenganipun degaken. Taun 1997 panjenenganipun dados pamimpin sauntawis ing Apple sasampunipun tilaripun Gil Amelio.
Kanthi pamundhutan NeXT, kathah téknologi saking NeXT dipunterapken ing produk damelan Apple, utaminipun NeXTSTEP, ikang mekar dados Mac OS X. Ing saandhaping bimbingan Jobs perusahaan kasebat ningkataken sesadéanipun sasampunipun ngenalaken iMac. iMac punika komputer sepisanan ingkang dipunsadé kanthi ngutamèaken penampilanipun (éwadéné iMac ugi kathah ngginaaken tèknologi majeng ing lebetipun). Wiwit wekdal punika, penampilan ingkang merak ati lan merek ingkang misuwur sampun maringi bathi kanggé Apple.
Ing tembé wingking, Apple wiwit miyaraken swiwinipun. kanthi pangenalan iPod alat musik portabel, piranti empuk iTunes, lan iTunes Music Store, perusahaan kasebat ngajengaken gebrakan ing bidang alat-alat éléktronik pribadi lan musik online. Sinambi ngrangsang inovasi, Jobs ugi ngélingaken bawahanipun bilih, "artis tulen membuahkan hasil," (real artists ship) ingkang maksudipun inggih punika, ngasilaken karya-karya kanthi pas ing wekdal ingkang sampun dipuntemtoaken sami pentingipun kaliyan inovasi lan produk jitu.
Jobs nyambut damel ing Apple sapérangan taun kanthi bayar AS$1/taun saéngga piyambakipun kacathet dados "pamimpin perusahaan kanthi bayar paling asor" (Lowest Paid Chief Executive Officer) ing buku Guinness World Records. Sasampunipun Apple wiwit pikantuk untung sesadéan malih, perusahaan kasebat nyopot gelar pamimpin sauntawisipun. Ing wekdal puniki penghasilanipun ing Apple inggih punia AS$219 yuta, miturut setunggaling artikel ingkang dipunserat ing situs Bloomberg taun 2003. [1]
Kathah tiyang rumaos éra,m sangat dhumateng Jobs amargi kaahlianipun damel yakin/pitados tiyang lan dados salesman unggul, panjenenganipun asring pikantuk julukan reality distortion field lan perkawis punika katon nyata ing wekdal panjenengaipun maringi keynote speeches ing Apple expos. Nanging, kegigihanipun ugi naté damel sial. Kaatosan sirahipun mungkin sampun njalari Apple kécalan kesempatan emas kanggé dados pamimpin ing bidang komputer pribadi. Keenganannya kanggé membiarkan perusahaan sanès damel komputer ingkang kompatible kaliyan Macintosh njalari Apple kedah ngalami kekalahan salebeting ngrebat panganggé komputer ingkang wonten. Perusahaan piranti atos lan empuk pungkasanipun mutusaken kanggé ngadhopsi platform IBM PC ingkang ngginaaken sistem operasi damelan Microsoft. Microsoft salajengipun ugi ngoyak ketinggalanipun saking Apple kanthi miyaraken antarmuka pangganggé grafis damelanipun
saking menapa ingkang kala rumiyinipun divisi grafik komputer kagunganipun Lucasfilem, ingkang Jobs pundhut saking pandhirinipun, George Lucas, kanthi regi AS$10 yuta. Setunggal dekade salajengipun, Pixar mekar dados misuwur lan suksès kanthi filem terobosanipun Toy Story. Wiwit wekdal puniku Pixar sampun ngasilaken filem-filem ingkang saged menangaken Academy Award inggih punika Finding Nemo lan The Incredibles. Amargi kapamimpinanipun ing Pixar lan ugi kamapananipun ing Apple, Jobs dipunanggep déning kathah pangamat indhustri hiburan salah satunggiling calon panggantos Michael Eisner dados pamimpin saking The Walt Disney Company, ingkang ndhistribusiaken lan paring dana dhumateng filem-filem damelanipun Pixar.
Gesang Pribadi[besut | besut sumber]
Jobs palakrama kaliyan Laurene Powell taun 1991 lan kagungan putra tiga. Panjenenganipun ugi kagungan setunggal putri saking kramanipun ingkang sepindhah.
Tanggal 31 Juli 2004 Jobs operasi ing griya sakit kanggé mbucal tumor ing pankreasipun. Piyambakipun ngidhap sakjenis kanker pankreas ingkang kalebet langka, dipunkenal kanthi sebutan islet cell neuroendocrine tumor, ingkang boten mbetahaken chemotherapy utawi radiation therapy. Salaminipun panjenenganipun ing mangsa pangobatan, Tim Cook, kepala sales internasional lan operasional ing Apple, nggantosaken tugasipun kanggé sauntawis wekdal.
^ Steve Jobs: A tribute to the cousin I never met Gulfnews, Diakses tanggal 12 Oktober 2011
^ a b Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Smithsonian_1995
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
datesBiografi mawa tandha tanganArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa kramaArtikel Dhasar	Menu navigasi
Balas	Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu lah.
Maturnuwun sanget Pak Guru, kulo rumaos terbantu wontenipun postingan panjenengan wonten blog punika.
NURKACANG "PREMAN "----------------------------------- NYOLONG IKU OLEH YEN ORA KONANGAN,YEN KONANGAN BUDI ASHOR,SOALE BONDO SAK JAGAD IKI BANDANE WONG JAMAAH,MEK GUR DI NDUWENI WONG SAKLIYANE JAMAAH GUR SEMENTARA TAPI ASLINE IKU BANDANE WONG
NYOLONG IKU OLEH YEN ORA KONANGAN,YEN KONANGAN BUDI ASHOR,SOALE BONDO SAK JAGAD IKI BANDANE WONG JAMAAH,MEK GUR DI NDUWENI WONG SAKLIYANE JAMAAH
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang
Maturnuwun kang, ngerti wae nek aku ora pinter gawe
tawa: “Pokoke, nek Bung Tomo mlebu omah, bocah-bocah kabeh podo mlebu kamar, ora ono sing wani nyedhak – wedi kabeh karo
Seh Sitibang, Seh Sitibrit atau Siti Abrit,
Hasan Ali Ansar,dan Sidi Jinnar. Dicritakake ana wali ambêg ‘duwe watak nganggêp dhèwèke paling’ dhuwur, biyèn asale cacing bangsa sudra ‘papa/ngisoran’, olèh pêpadhang ati ketok, diparingi ngêrti dening Allah lan wêruh, Sunan Benang sing miwiti, nalika mènèhi pitutur bab tekad, mulang muruk mènèhi ngèlmu, marang Jêng Sunan Kalijaga, nèng têngahing rawa numpak pêrahu endah, Siti Bang olèh têrang. Mula mêngko atine kêpengin mujudake, entuk wahyu
rongpuluh cacahe diikêt, kêlèt ing bumi lan langgêng, têgêse wujud mutlak, dadi dat arane, ora mula lan ora akhir, ora ana asale lan ora ana sing arêp diparani ngenalyakin, ing tekad sipat Allah. Sèh Siti Bang nganggêp Hyang Widi, wujud ora kaya sing katon mata, sarupa kaya dhèwèke, sipat-sipat mlêbu, ananging wujude blêgêr ora katon, warnane ora beda,
rupane beda, lan kabèh wujud, barang anyar ketok nèng donya, nyulayani sipat kaanan manusa, sajrone bumi langit.
Têmbung kodrat kapasang dhewe, ora ana kang mirip utawa madhani, tur wong bodho ora nganggo piranti, ngadam têkane wujud, jaba jêro sebak dadi siji, iradat têgêse, pengin ora ngrêmbug, ngèlmu kawruh kaanan, sing pisah saka panca indêra adoh, ngungkuli mimis bêdhil.
Kayat urip srana dhèwèke, tansah mènèhi uripe dhewe, uripe ora nganggo roh, ora mèlu lara ngêlu, ilang bungah susah, ngadêg nèng sakarêpe, ya iku kayat kayun, Siti Jênar ngêrti, bênêr wêruh pintêr, manungsa unggul, mula kuwi ngaku Pangeran.
Salat limang wêktu muji lan dikir, prastawa kabèh pribadi, bênêr luput tampa dhewe, bangêt têmtu, badan alus sing ngrusak kêkarêpan, ngêndi ana Hyang Suksma, kêjaba mung aku, ngubêngi donya langit, dhuwur langit sing ping pitu jêro bumi ora kêtêmu, wujude dat sing mulya.
Ngêndi-êndi kabèh sêpi, ngalor ngidul ngulon ngetan têngah, kana-kana mung nèng
ora têmtu dadi gustika, bosok campur blêdug, napasku ngubêngi bumi, gêni banyu angin mulih asli, ya iku anyar kabèh.
Bali aku dat kang mlêbu Widi, Pangeranku sipat jalal-kamal, ora karsa salat dhewe, ora kêpengin ndhawuhi, mangka wong salat
wis tiba ing awake dhewe, seje dat wajibul mulyane rat, mulyane pikiran kabèh, badan manusa mung, ana wujud kêpengin sawiji, iku bae ora bisa, nglakoni sadhawuh, loro manèh kuwasa, lah ta êndi pisahe Dat karo pikiran/angên-angên, supaya manusa nrima.
Aja manèh rupane Hyang Widi, malaekat bae durung wêruh, nadyan malaekat kang copot, kowe iku durung wêruh, mung bingungmu dhewe kopikir, ngupaya Gusti Allah, ora bisa kêtêmu, kana-kene ora ana, kene dudu têmah budimu koèsthi, angên-angên Pangeran kula sampun kaping-kaping, suwita diwêjang dening wali mukmin, diwêruhake marang Mukamad Rasul, Allah Pangeranku, ngandikanipun Rasul marang aku malah bingung, kodhêng mirang-miring ngawag, ngawur pêpathokan sêpi.
tapanipun, kêjawi wulan Ramêlan, cêgah bukti botên purun.
nanging wali maksih bodho, tandhane asring dhatêng sêpi (nyêpi), guwa-guwa kayu watu, gunung alas sêgara, kêrêp dilêboni ngiras laku, pamrih kêtêmu Hyang Suksma, yaiku wong kang dibalênggu Ijajil.
caritane para ambiya, botên wontên kang nyuda mangan mutih, tapa mêlèk cêgah turu, puniku ora ditindakake, kajawi wong Buda badane winasuh lah sumangga kagaliha, pamancas kawula misil. Sajêg jumblêg aku durung wêruh, manungsa mati dadi asu, mung akale santri ngapusi, ragane dhewe sampurna, mring akerat gawa bathang, angên-angêne kêpengin mênyang sawarga agung, nêmu barang
sawarga agung, yèn santri sêmaya besuk(jawabe mêsthi besuk). Sajêg jumblêg aku durung wêruh, manungsa mati dadi asu,
nistha/ rêgêd, ina/nistha carane mati, dianggo mulang marang muride, kang kranjingan nganti edan, ngarêp-arêp sawarga, êndi nyatane sawarga agung, yèn santri sêmaya besuk(jawabe mêsthi besuk). Sajêg jumblêg aku durung wêruh, manungsa mati dadi asu, mung akale santri ngapusi, ragane dhewe
mulang marang muride, kang kranjingan nganti edan, ngarêp-arêp sawarga, êndi nyatane sawarga agung, yèn
"MANUNGSA BAKAL EDAN MARANG AWAKE DEWEK, ATINE LUPUT MARING PENGUCAPE IKU MERTANDANE NATA RAJA ILANG MARING KABEGJAN LAN
suwon yo.. podo2.. pokoke ben apik ae lah..yo nek iso kita kabe ngembanggi olahan iki ben tambah maju mengko mengarepe…
Ala lan becik iku gegandhengan, Kabeh kuwi saka kersaning
astronot munggah menyang rembulan kang kaping sepuluh ing program Apollo lan kang kaping lima kang ndharat ing rembulan.[1] Misi iki diluncurké nalika tanggal 16
sing jenengé Lunar Rover.[1] 94,7 kg sampel rembulan bisa digawa mulih ning bumi.[1] Telung EVA (extra-vehicular activity; kagiatan kang dilakoni ing angkasa lan ing jaba wahana) dileksanakaké, ing antarané kanggo ngrekam vidéo saka jaba pesawat lan uga uji coba marang kalangsungan urip mikrobial.[1] Subsatelit-subsatelit Apollo 16 diluncuraké ing tanggal 24 April 1972 nalika isih ana ing mbulan lan
gawé batal ndharat ning mbulan.[2] Nanging banjur diputusaké yèn bab iki ora ngandhut risiko kang dhuwur lan Young sarta Duke diidinkè kanggo njlajah ning mbulan, senajan misi iki kudu dikurangi sedina saka jadwal kang wis diatur.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 7 Januari 2017.
mbah nurkasan sampun sedo..mboten usah dipisuhi DASAR DANCOK JARAN SAK KUSIR KUSIRE...siro kabeh yen arep mlebu suargo yo
sampeyan ngajak2 ajaran mbah Nurkhasan cak..kok gak ngajak2 ajaran Rosullulloh..iku jan2ne sampeyan ngajak2 marang kesesatan opo ngajak dalan sing bener sich cak..
sampeyan tak kandani yo cak...sampeyan ngerti nek mbah Nurkhasan iku khatam 49 hadist iku ngerti dewe opo jarene2 ngono cak..coba nek sampeyan ngerti hadist sing cacahe 49 songo, sebutno macem2 hadist iku cak..Terus sampeyan yakin nek ilmune mbah Nurkhasan lan wong islam jamaah ldii sing musnad lan muthasil iku yo opo sampeyan isok mbuktekno cak..cobanen beberapa dalil ae sing sampeyan apal, terus sampeyan tulis isnade sampek kanjeng Nabi Muhammad cak..Cubo tulisan neng blog iki cak, kepingin aku ngerti yen sampean iku ngomong ngoyoworo opo jane ngomong temenan ngono cak..
sertifikasi manqul yang nggak ada di sejarah Islam.-------------------------------kudu ngguyu aku.kethok goblogke. sing nulis iki soko golongane NU. sing golongane salapi indon iku ngotot nduwe isnad mankul. bahkan albani sing neng blog2 salafi lawas
Submitted by dirgoworo on Mon, 09/15/2014 - 12:22 Yahu,yahu,yahu,sallalohualaihi wassalam aku manik astagina nurcahya cahyaning pangeran awor cahyaning, wong sajagad ana ingsun kabeh roh ilapi ing datulloh sir banyu ingsun banyu sarasa dadi sawiji rasaku manik, astagina teka welas teka asih marang
26.Bahasa Jawa : Matur Nuwun,...[wis ngerti kabeh...]/
cuman via hp koq. Kalo Anda nggak keberatan, gimana kalo dikirim lagi langsung ke redaktur Sulang Online, email address : Desa.Sulang@gmail.com. Sembah nuwun lan nyuwun pangapunten nggih, Pak Gun!
dusone	13 Desember 2008 at 10:07 am	jalesveva jayamahe..ing ngarso sung tuladha ing madya mangun karso tut wuri handayani…
Pak Kidhal	13 Desember 2008 at 4:56 am	Sembah nuwun
pm	lah..iku rak wis ditulis ng duwur gus..liyane!
gobang	11 Desember 2008 at 4:01 pm	banten_01@yahoo.com
Mejoyo, Gunung Anyar, Jambangan, Gayungan, Wiyung, Dukuh Pakis, Asem Rowo, Sukomanunggal, Bulak, Pakal and Sambikerep.[5]
SERAT WULANG DALEM PAKU BUANA II | alangalangkumitir
/1/ Sri Nata Jeng Pengpangéran, Cakra Adiningrat nenggih, duk panca arsa anedhak, sasampuning malem Jawi, nuju hari
Surakartéku, tan lyan nuwun agsama, mring kang maca serat niki, kirang wewah sampun dadi celaning
binasakaken Jawi, kinarya sarat wulangun, wajib padha asiya, mring sakéh panggawé becik, lawan wruha ing(nistha) madya utama.
/11/ waladé sabarang ingkang, anduwéni nétra kuping, tuwuh ing prasa rumongsa, arus amisah ing agething, sayekti anemahi, wong kasurang temah usuk, loro dununging
deliping ngagesang, kudu wruh salah satunggil, siji-siji sok meléka, dadi
wruh salah satunggal, sastra Jawa angliputi, titah nora mangan ujar, wuruké bapa lan kaki, wus kawrat anéng ngudi, miwah krena myang pa (4) ndulu, kresondha anéng ujar, kenyatahan solah liring, liring iku dadya juru basing manah.
sapa nora wruh ing manah, dulunen kang solah liring, tuwin kang ponang reresan, yaiku sajroning ati, apa kang dipun pamrih, pawus kepanggih ing ngriku, ana pantes katiwar, ana pantes dén raketi, pantes taklim ana pantes sinuwiyah. barang
beciké datan ing ngucap, wus kenyata nabi wali, mukmin kalawan ngulama, ratu kalawan bopati, ing prang wus dadi mingsil, kang ing aran mingsil iku, tepa lawan upama, émper-émper nalar becik, timbéng kawi anama kidung perlambang.
/18/ kasép nora bisa sambat, tan kena semaya ngaji tuwa anom pesthi pejah, ing kono gone kapanggih, yén pinupus ing budi, jer kangelan ngaji ngelmu, pénak wong anéng nraka, turun cures sothal-sathil, anéng donya tan pegat nemu cilaka.
adoh ing becik, tan wruh undha usuk basa, ratu satriya /myang/ bopati, sanak myang guru nadi, gusti myang wong tuwanipun, tata kramaning ujar, kang jejer ing sastra Jawi, wekas ira prabot angawruhi raga. kejelekan
/20/ yén pinupus wong kang sungkan, jer kangelan wong kang bakit, wruh obah osiking jagad, wruh obah osiking ati, wruh umbaging wong luwih, weruh kelejeming ngélmu, énak dadi wong kompra, anganggoni wuta tuli, sajeg jumleng aji wedhus bébék
/21/ wong busuk tuman sinepak, ing epak padhaning urip, acupet pepeting
/26/ dhemen budining wong ala, ambuh budining wong becik, jer isin yén titiruwa, nganggo beciké pribadi, saraté wus pinasthi, sebarang karya jinaluk, barang duga priyoga, tinuku ing budi beci,ing ngran becik basa becik dudu
ing donya ngakir, ing saturun-turun tedhak, milu kuwalesan becik, ing nganti sewu luwih, malesé ngamal puniku, kang karya wong satunggal,
mulkenging, énak dadi bongsa luhur, rineksa kang priyongga, lumintu panggawé becik, aja kari lan anak pu(8)tuning kompra. ibu, kakek, nenek, canggah, waréng dan leluhur
/32/ ya ta malih kawruhana, sina(on ki)dung barepi, dén prayitna tembung tembang, wulu suku taling tarung, papat praboting tulis, lima lan nglegenanipun, liya sangking punika, pepet patén péngkal tuwin, cakra cecak suku keret lawan layer. ada lagi yang harus diketahui, belajar tembang
ada pepet, paten, pengkal dan, cakra, cecak, suku, keret, dan layer.
/33/ sesanga nora winenang, amurba winasting gendhing, kang kajaba sangking papat, kang sekar datan lumaris, apan sampun pinasthi, wawilangané /pa/ngidung, kayata padalingsa, adheg-adheging pangrapi, tuna liwat datan
kayata rupaning tembang, tembanging sawiji-wiji, kinarya ngipuni basa (9), memanisé dén resani, lamun bubrah kang gendhing, sastra kalih raosipun,
ingkang kasrawung ing gendhing, ponang sekar Maskumambang, ing dalem sepada panjing, aksaranya kagingsir, apan tigang dasa catur, déné (kang) padalingsa, sakawan sajroning panjing, kang Megatruh sastranira kawan dasa. adapun tembang
baris, Megatruh memiliki aksara (suku kata) berjumlah empat puluh.
/36/ lan malih langkung sakawan,nenggih salebeting panjing, padalingsa nira gangsal, déné kang sekar Kinanthi, sastra nira pinasthi, kawan dasa langkung wolu, déné kang pada lingsa, pan nenem sajroning pasthi, kang winarna gantya sekar
/1/ sastranira jroning pada panjing, wus tan ginggang wolung dasa gangsal, déné ta padalingsané, kathah ira
pituruna padalingsa déning, Sinom sastranira (10) pitung dasa, myang sakawan pupunjulé, padalingsa kéhipun, pada sesanga sajroning panjing, Durma séket kalihnya, nenggih sastranipun, nenem ingkang padalingsa,
wewekasé, yekti manungsa iku, lamun waras sarira dhiri, tuhu awas ing suksma, Suksma angsung tuduh, datan kilap mring kawula, saosiké saobah pratingkah puji, kadeling ing wisesa.
/9/ lamun sisip sinereng kapati, ngumpah-umpah tur déné undhaman, amarga sangking busuké, wong busuk kumprung pengung, tanpa nalar datan wruh ngisin, tuman dadi urakan, ing separanipun, kena pisan luput pisan, yén wong urip arep rumesa ing lali, hya kongsi dadi kompra. apabila keliru
pan wus kocap “wa atingulahi”, ping kalih “wa atingul rasulla”,tiga “wa ulul amriné”, wedia ing Hyang Agung, lan wedia ing rasul sami, lan sami mituhua, paréntahing ratu, Allah Muhammat myang raja, pira-pira paréntahnya kang mrih becik, pa gene tan rumongsa.
wong amita esih, ing wong tuwa sanak kadang mitra, yén tan pareng bubudéné, kadar pira pamuruk, sangking latha ngandhap lan nginggil, prayoga sangking sastra, wong ngamindha wuruk, tembangen lawan upama, émper émper wuruking mata lan kuping, kang samya mrih
/21/ utamané dén srawungan angling, lan wong ingkang samya ulah nala, lan wong kang ngulah ngélmuné, wus pasthi manggih o(n)tung, nora tuna sebarang budi, hya kaya wong
ngéstuti isin, dadi kenyina ngatiné kompra, kurang pentes sawangané, kang ing wekasan kumprung, kang sawenéh dhemen
/23/ nora layak rinunggu ing kuping, wicarané lir kurang janganan, pantes binunggi lambéné, mundhak yenyampar laku, ati monyet
/25/ kang sawenéh jalma cupet budi, lamun ana ingkang asih marma, angsung tuduh sepatuté, ing manah asru jumbul, ngrasa pinrih ingkang bilahi, katungkul ngikal basa, ing wewéka cubluk,
praboting ngaurip, mongka sampun samya kelampahan, salah siji kawigyané, bab tata kramanipun, angawruhi ing sastra Jawi, miwah ing
/1/ poma sira ngawruhana, éling-éling manungsaning Hyang Widhi, kang samya kang ngudi tuwuh, sedaya nora béda, tuwuh iku apan kathah liripun, ana
ingkang kasektin, myang cukul ing bongsa luhur, ingkang satunggal-tunggal, awiwita nora sangking nalar busuk, undhaking ing saban – saban, amarga sangking
kathah lelepéyan ira, utamané wuruking mata kuping, rahina wengi kadulu, datan sah kapiyarsa, gunging urip sedaya pan amrih ontung, untungé wong anéng donya,
cubluk ing uripipun, amesthi tur cilaka, néng ngakérat melarat kebacut-bacut, cures ponang turun tedhak, ajember awor lan najis.
pepéka ing ratu,rumegsa ing nalar mulya, endi lire ingkang anjodheri laku, kang ngasoraken cilaka, ambubrah ing nalar becik.
lumuh lumrah tata kramaning wong ngurus, tan kena angambah praja, néng désa dadi waweri. enggan
wilalat ing jagat, wus pinesthi tan kena awor jalmi, ngakena mari tan tuhu, manungsa papesotan (18), léwér sembér anduwéni wirang wedhus, kekéwan kena dén ajar, botoh nora
tur kepluk, jero ing ngadhem panas, jrih ing karya wedi alelungan
lamun ana tindak, ngrusak urus dadya suckering bumi, sangar sinangar ing tuwuh, kena ing penagiyan, tan rumongsa kinarsan ingkang panebut, sinilih dating
agolék nalar liyan, pralambangnya lir mina milar ing ranu, amesthi luwih cilaka, buthuk binadhong ing
/1/ éling –éling kang samya angudi nalar, jalaran ing
utang iku akathah kang karya sebab, wenéh utanging kaki, bapa lawan biyang, sedéné raga dhawak, Alah jumeneng lan adil, yén utang samar, padha samar nauri.
/20/ nora wenang sumengka pangawak braja, munajad lawan gusti, kang amaha mulya, tuhu tanpa lawanan, béda lawan para nabi, saliring titah, naming nyandhang ing
/21/ nora susah ambicara éndah-éndah, lawan ing pangreti, aliwat amriya, kaslametaning raga, sangkanan sing berbudi, manteping tindak, tanduk penggawé becik.
wus pinesthi sinung mulya déning suksma, sinung pituduh luwih, réhning sipat samar, Allah kang murbéng alam, pasthi amawi sisilih, sangking manungsa, jalaran ing
lamun manungsa sru pangudinya, amesthi sinung luwih, ing
basa ngelmu iku nalar kang prayoga, iman istuning ati, kocap ing dalil nas, sarupané ngagesang, nora kena tuman lali, tan kena ngambah, mamang mring nalar becik.
ngran dalil nas iku andikaning Allah, rampung tur wus pinesthi, nora kena ginggang, pramila gunging gesang, kudu milih nalar becik, ngésto/a/ken ajar,
iku si wong nékat watu kaya, cilaka cicik anjing, nadyan kang babathang, tan kena ngambah lemah, jer kagungané /ing/ Hyang Widi, manungsa muyab, dedondros tai
/38/ iku wong / kang/ lumuh marang penggawé mulya, karem panggawé éblis, yén sampun kadriya, sagung kang binicara, ing serat prelambang mingsil, sagunging gesang,tan
nora kena tumindak lan wuta mamak, nadyan wong gedhé cilik,
ran tablék ing ngetokaken nalar, tan gatéken ngréh luwih, sengkut kandel manah, iku ugering gesang,
Ir. Endang Yuli Herawati, MS (
nduwe pondasi sing apik, tegese wis sering gagal, sering isin, suk mben kari penake…opo sing mbok karepke biso kelakon. Sing penting ki sabar…Gusti Allah ki ngerti, nek cita-citamu saiki during kelakon ki amargo mengko enek sing luwih apik, penting
sanadyan sliramu ora mangerteni yen ana kangenku kapyarsa lamat
pertandha pangarep-arep kang wus dak uculake saka sithik
ing madya ratri kang sonya lan atis . . . . .
“mugya tansah pinaringan rahayu dening Gusti” S.O.T.R , Mei ’10
Ngobahake rasa kang ora dak mangerteni Dak rasakake wujude katresnanmu
Agawe tuwuh pangarep-arep kang wus dak leremake Dak timbang abote katresnanku marang sliramu
Nanging tuwuh lan . . . . . . . . S.O.T.R , Juli ’10
Indira Gandhi Jayanthi Womens College, Indira Gandhi Jayanthi
ngliwati, pakaryane mulang jalma, kathah putra-putra ngaji. Nadyan bangsa alit
cangkrami, nganthi sekabat lumampah, mung sang wiku nitih bendhi.
Lintang radinan Gong Hu Cu, lare angon jejel maregi, samya guyon kebo rikel. Wonten guyon jumprit, amung Ang Dok anteng panggah, ngreka-ngreka beteng alit.
ngandika, heh, bocah anteng kepati, kancamu padha merusal, sira anteng pijer linggih.
Kreweng sira tumpuk-tumpuk, teka aneh nora nglenyit.
Ang Dok sumaur wecana, wong guyon angsal punapa? Busananing suweka, sinten ingkang ngrumat malih?
Ang Dok mengsem sarwi mujar, panembahan ingkang sisip. Nadyan mangke nadyan kina, napa wonten beteng nyingkir.
Nadyan kula lare timur, kula tumon bendhi nyingkir, dereng tumon beteng nyimpang, punika pamanggih mami. Paduka deksura menang, akeng nyingkir beteng mami.
Gong Hu Cu miyarsa catur, sigra mudhun saking bendhi, ngandika ing parimona, nora talah bocah iki, gedhemu amung sakmrica, dene bisa langguk lirih.
Gong Hu Cu nglingira arum, heh, kacung, ingsun takoni, bisamu pasang jurjana, teka banjur langguk lirih? Umurmu durung sepira,
Tibahe bethara gung, kareja tan wus pinesthi. Gong Hu Cu sareng miyarsa,
adhuh, nyata bocah lantip. Ingsun arsa nganthi sira cangkrama ngelaya bumi.
Raden Ang Dok aris matur, kula gadhah rama bibi, mesthi lumados ing ngarsa, kados pundi tumut reki? Wisma kula gadhah raka, pesthi tumut kakang mami.
dolanan cuki, niku dede wong utama.
Yen prabu kasengsen cuki, siniwaka tan keplaur, ngapiri karya negari. Yen bopati kerep dolan, ngapiri pranata adil. Wadya
Bongsa alit keplék dhadhu, butuh wisma pesthi lali. Céthi emban karem dolan, datan wande tampi gitik. Bongsa tani karem dolan, pesthi lali mluku dhangir.
Milané kula tan purun, yen kinen dolanan cuki. Gong Hu Cu méngsem ngandika, nyata lantip bocah iki. Kacung, payo mider ing rat, ing rat jagat ing abumi.
Raden Angdok sigra matur, ing rat jagat kadi pundi? Jagat tan kena rinata. Wonten labak wonten wukir, wonten semodra begawan, wonten céthi myang bopati.
badhenen kabeh puniki. Raden Ang Dok méngsem mojar, inggih kula kang jarwani. Tanpa kukus geni konang. Tanpa mina sumur belik.
Gunung lempung tanpa watu. Yen wonten wit kayu garing, wus kari progok brundhulan, napa wonten pange nenggih ? Inggih malih wite klapa, napa
Wong pinter dadi wadyagung. Yen redhi paceklik pari, nora cukup yen pinangan. Yen panen luwih binukti. Yen béténg
ngendi bapa ngendi biyung ? ngendi laki ngendi rabi?
Batangen ingkang dumunung, nyata bocah pilih tanding. Sangkane ingkang maruta, saking pundi wite néki lan malih sangkane udan, mega mendhung saking pundi?
Apa maneh ana pedhut, ngendi wijile kang yekti ? Ing rat jagat pramuditya, pirang epal adok néki ? jarwakna ingkang truwela, yen nyata bocah linuwih.
Raden Ang Dok lon sumaur, iya wolung puluh siji, lungguhe ing rat buwona. Wit rina wekasan wengi. Pitung puluh loro gangsal, dununge raina wengi.
Yen jaba prakara padu. Anggitan sakjroning ati. Kulon tengen wetan kiwa. Rama langit Ibu bumi. Yen laki pengawak surya, yen rabi pengawak
Doh parake ing rat jagat, sewu-sewu leksa kethi, punika cacahe epal. Cubi panduka ngijir.
Wetan kulon elor kidul, wonten watesipun bumi. Cengkalipun ing rat jagat, ing ijir wonten punika. Gong Hu Cu
ingsun nora madhani. Nulya malih alon mujar, iya, raden, sun takoni.
sikep garwanira, sikep garwanira, iku raden, ruket endi ? Ang Dok sumaur wecana, inggih ruket rama
inggih antuk, wuwuh batih anyar malih. Sak upami rodha cikar, lamun bejat yasa malih, malah dadi rodha anyar.
jodhone putri, kaijir ruket punapa ? pandu mane ing Yang Widi?
Yen yasa dalem winangun, dados blandar saka mesthi, mangsa
nora talah, bocah, sira, wong tuwa nora ngungkuli. Nyata bocah besus wiknya. Lantipe ngungkuli jalmi.
Raden Ang Dok sigra matur, panembahan tanya mami, kula inggih tumut jarwa, sakwiji-wiji dumeling. Mangke kula nuwun wulang, panembahan mugi paring.
Yen kayu kayu weringin, dene langgeng ijo muput, tiga rendheng apan sami, punika
sikil ? kodhok kongkang munya ngangkang, bantere inggih ngliwati,
Napa inggih nyambung gulu ? wonten malih epring ori, ijone rendheng ketiga, napa buntet wite epring ? punika geseh paduka, kula nuwun wulang malih.
Anggere parek pribadi, iku patut dipunjarwa. Ang Dok lajeng mojar malih, yen jarwa badan piyambak, alis panduka puniki,
Nadyan iki lare timur, aja wani mejanani. Nadyan ingsun kaungkulan, mangke patut
mundur aglis, tanpa pamit kesahira. Lare angon anyuraki, ana guyu latah-latah, ana ingkang banting topi.
Nuju lare kang merusul, sangking bungahe kang ati, mirsa panembahan kalah, bantah marang kancaneki, panembahan banjur lunga, nunggang bendhi tanpa pamit.
Rerasan sedina nutuk, sapi kebo wayah giring. Sedaya wus sami bubar, lare
cacate kok banjur mari. Layang iki yen tutuka, kena dentiru sethithik, sebab kena denrungokna, dene caritane becik.
Cobak iki bisa nutuk, pesthi akeh wong kang melik. Owel temen atining wang,
kanyab gnaro sing peduli ambek liyane Ebes :
gede ambek Gusti Allah. Sing paling penting, mugo-mugo kanyab sing kolem mbantu gnaro sing kadit mampu. Yo mbantu opo ae, mbantu nakam, mbantu idrekan, kesehatan. Mugo-mugo sehat wal afiat, tambah rezekine, osi mbantu luwih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Tokoh_Hindu_Indonesia&oldid=947142"	Kategori: Tokoh Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 22 Dhésèmber 2015.
Lha piye iki Kung, jarene meh konsen neng dotcome? 🙄 😆 Wis dadi urung? 🙄
Sugeng anggenipun ngelampai poso eng wonten dinten romadhon meniko. mugi-mugio anggenipun ngelampai poso meniko kerso kaparingaken pikantuk ganjaran soko eng marang gusti engkang ngaryo jagad meniko. cekap sementen anggene kulo ngaturaken kelawan penjenengan. nyuwun
Types of Limasan (Javanese Architecture) | Medhar Kawruh
sembahing yoga anggatra raharja (1942 Saka)
Pandawa (Miturut Mahabharata) – Bag.2 | Yoga Hart
05/10/2012 pada 12:51 PM	(Wayang Dan Budaya Jawa)
Tags: Bharatayudha, budaya Jawa, Hindu, Mahabharata, Pandawa, wayang, wayang kulit	* ARJUNA NGGARWA DEWI ULUPI LAN DEWI SUMBADRA. Ing sawijining dina , ana durjana nyolong sapine brahmana.
Nanging bisane Arjuna njupuk gegamane kudu ngliwati taman ,
sing nalika semana ana Yudhistira lan Dewi Dropadi kang lagi lelenggahan.
Amarga ngleksanani Dharmaning Satriya asung pitulung marang liyan lan ngayomi kawula ,
Ulupi kuwi atmajane Resi Kanwa , pandhita ing gunung Yasarata.
Arjuna banjur nerusake olehe lelana brata menyang Prabasa , panggonan suci sacedhake Gokarna.
Prabu Kresna bareng oleh warta bab Arjuna , Prabu Kresna banjur tindhak menyang Prabasa.
Ing Dwaraka Arjuna nggarwa Dewi Sumbrada (Dewi Rara Ireng , Dewi Bratajaya) ,
Prabu Basukunthi (Kunthiboja) ing Mandura apeputra lima , yaiku :
2. Basudewa , jumeneng Ratu ing Mandura gumanti keprabone ingkang rama.
Apeputra Kakrasana (Baladewa) , Narayana (Kresna , Harimurti) ,
Kakrasana jumeneng Ratu ing Mandura gumanti keprabone ingkang rama ajejuluk Prabu Baladewa.
ajejuluk Sri Prabu Bathara Kresna , garwane 4 , yaiku :
apeputra Suteja kang pamburine jumeneng ratu ing Trajutrisna ,
2. Dewi Jembawati , apeputra Samba lan Gunadewa.
PANDAWA DADU. Weruh kaendahane kadhaton Indraprastha (Amarta) ,
Sawise kondur menyang Hastina lan rerembugan marang Patih Sangkuni (Sakuni) ,
Sanajan akeh ature Prabu Drestarastra ngelingake marang putrane ,
nanging amarga keladuk ngemane marang ingkang putra tanpa mikir dawa ,
Sang Widura kang wicaksana babar pisan ora nayogyani marang karsane Prabu Drestarastra ,
Sajeroning totohan main dhadhu , Prabu Yudhistira tansah kalah ,
jalaran Prabu Duryudana sing diwakili dening Patih Sangkuni pamaine kanthi laku cidra.
Emas , mutyara , turangga , kreta kencana , sakabehe rajabrana ,
negara Indraprastha sakadhaton lan isine , wis dadi darbeke Prabu Duryudana.
Banjur Prabu Yudhistira ngetohake para rajaputra , Sadewa , Nakula , Arjuna , Bima ,
pribadine dhewe (Prabu Yudhistira dhewe) , lan Prameswari Dewi Dropadi.
Ing kono Dewi Dropadi banjur diwewirang dening Dursasana ,
disaut ukele (gelunge) nganti wudhar , banjur dijambak remane ,
Amarga Prabu Duryudana nyincing nyamping nganti kapriksan pupu kiwane dening Dewi Dropadi ,
Bima pratignya , ing tembe sajerone Bharatayudha bakal ngremuk pupune kiwa Duryudana ,
lan bakal mbedhah dhadhane Dursasana uga ngokop getihe.
Nanging dewaning adil , Bathara Dharma rawuh kanthi lelimunan ,
lan nyasapi nyampinge (tapihe) Dewi Dropadi , nganti makaping-kaping.
Prabu Drestarastra banjur tinarbuka atine lan ngluwari Pandawa saka dadi batur tukon ,
lan maringake bali kabeh sing wis ditohake menyang Prabu Yudhistira.
Liya dina , Prabu Yudhistira ditantang kasukan main dhadhu maneh.
Amarga netepi dharmaning satrya , Prabu Yudhistira narima tantangan kuwi.
Mula Pandawa kudu dadi wong buwangan urip sajeroning alas rolas taun lawase ,
Yen sajerone masa sesingidan nganti kaweruhan dening Kurawa ,
Awit dina kuwi , Pandawa didherekake Dewi Dropadi manjing menyang alas Kamyaka.
* PANDAWA SAMASA ING BUWANGAN. Sanajan ora diaturi priksa ,
suwe-suwe Prabu Kresna miyarsa pawarta yen Pandawa kalah main dhadhu.
Awit saka iku Prabu Kresna tindak tetinjo menyang als Kamyaka , diherekake para raja putra.
Drestajumna uga tetinjo Pandawa ing alas Kamyaka , didherekake Panca Kumara (Pancawala).
Pandawa adhedepok ana ing alas Kamyaka nganti sawatara taun lawase ,
Ing padepokane Dwetawana , Pandawa karawuhan Maharesi Kresnadwipayana (Begawan Abiyasa).
Begawan Abiyasa paring dhawuh supaya Pandawa bali adhedepok ing alas Kamyaka ,
lan supaya Arjuna mratapa nyuwun gegaman kaswargan.
Kajaba karawuhan Bathara Siwah kang memba Kerata (pemburu) ,
Arjuna uga karawuhan Bathara Baruna , dewaning banyu saisine , kang maringi sanjata pasa (jerat).
Bathara Yama , dewa kang nguwasani naraka , uga maringi sanjata gada.
Arjuna uga pininta sraya dening dewa supaya nyirnakake raseksa raja , Prabu Niwatakawaca.
Arjuna antuk ganjaran nggarwa widadari pitu amarga bisa nyirnakake Niwatakawaca.
Ing Padhalangan nalika Arjuna mertapa ana ing lakon “Begawan Ciptoning (Begawan Mintaraga)”.
Kakawin Arjuna Wiwaha (Perkawinan Arjuna) anggitane empu Kanwa ing jamane Ratu Airlangga , Kediri ,
isine uga nyaritakake bab Arjuna mratapa lan pininta sraya dening dewa.
Ing tengah alas , Bima ketemu Hanuman , kadang tunggal Bayu ,
lan banjur dituduhake dalan menyang tlaga Sugandika , tlaga kagungane Bathara Kuwera ,
Wasana Bima bisa methiki kembang Sugandika lan agawe renaning penggalihe sang Dewi Dropadi.
Bima nalika mbebedhag dumadakan digubet naga sing gedhene saglugu (pohon kelapa).
Naga sing sejatine Prabu Nasuha kang lagi nandhang paukuman saka supatane Maharesi Agastya ,
wasana bisa diruwat bali menyang asale (musna) sabab Prabu Yudhistira sing ngupaya Bima ,
Ing sawijine dina Prabu Duryudana nedya ngerang-erang kesrakate Pandawa ,
nanging malah ditawan dening Gardarwaraja , wasanane diluwari dening Pandawa.
Gandarwaraja kuwi sejatine Bathara Citrasena kang ngemban timbalane Bathara Indra ,
Sawise rolas taun urip ana ing alas , saka dhawuhe Bathara Dharma ,
Pandawa kinon sesingidan namur salira ana ing praja Wiratha ,
ratune asma Prabu Matsyapati (Matswapati).
Prabu Matsyapati duwe atmaja loro , yaiku Uttara lan Dewi Uttari.
Prabu yudhistira ganti asma Kangka (Dwijakangka) ,
brahmana mlarat sing nate dadi paramparane Prabu Yudhistira ,
Bima ganti asma Ballawa , ngaku yen biyen dadi juru madharane Prabu Yudhistira ,
lan uga duwe kaluwihan jago gelut , kulina diedu karo macan utawa buron alas liyane.
Ing jagad Padhalangan Bima ganti asma dadi Abilawa , ana ing lakon “Jagal Abilawa”.
Arjuna ganti asma Brehanala , ngaku wong wandu ,
ahli kagunan karawitan lan guru beksa mulang putri ing kadhaton Indraprastha.
ngaku ahli ngopeni jaran (gamel) lan lakune
Kabeh sanjata gegamane Pandawa didhelikake sarana dibongkok dadi siji ,
banjur dierut-erut kenceng ana karo pange wit gedhe , ing sacedhake kuburan sing wingit.
Pandawa lan Dewi Dropadi ditampa suwitane marang Prabu Matsyapati.
Amarga saka banget tumemene olehe nindakake kuwajiban ,
Mahasenapati Wiratha , apeparab Kicaka (Kincaka) , kaprenah kadang enom karo Prameswari ,
Amarga kasmarane Kicaka marang Sairandri saya lawas saya ngranuhi ,
tansah ngupaya reka bisa tetemon ing panggonan sing sepi ,
sawijining dina nalika kepregok , Sairandri ngaku yen wis diwengku dening gandarwa lima ,
pamrihe supaya Kicaka wedi. Nanging Kicaka ora preduli.
Karo Sairandri disemayani tetemon ing panti beksa (tari) ing tengah wengi.
Sairandri banjur matur marang Ballawa , lan ing panti beksa Kicaka diprajaya dening Ballawa.
Sairandri kena panyakrabawa dening kulawargane Kicaka lan arep ditundhung saka praja.
Nanging Sairandri matur yen telulas dina maneh ,
para gandarwa guru lakine (bojo) bakal methuk menyang keraton Wiratha ,
masa sesingidane Pandawa amung kurang telulas dina.
Amarga krungu pawarta menawa Kicaka , sang mahasenapati Wiratha mati diprajaya gandarwa ,
Prabu Duryudana duwe pangira yen sing mrajaya kuwi Bima sing memba gandarwa.
Awit saka kuwi Prabu Duryudana banjur ngirid wadyabala menyang Wiratha ,
sanajan sekawit Prabu Matsyapati kang pancen wis sepuh kena pikut dening Korawa ,
nanging saka pambiyantune Pandawa , Prabu Matsyapati bisa diluwari lan Korawa dikalahake.
Prabu Duryudana ngendika yen Pandawa kudu nglampahi paukuman rolas taun maneh ,
nanging Resi Bhisma mratelaake menawa pas dina kuwi wis rampung masa setaun Pandawa sesingidan.
njaluk nang endi maneh jes, kadit onok sing osi dijaluki tulung. Poro penggede sing biyen dipilih awak dewe, wis ilal kabeh lek sak iki uripe rakyate tambah soro. Ancen kudune awak dewe kadit osi njagakno nang menungso. Gusti
oyi sam golek elpiji saiki susah… opo meneh lengo gas… tonggoko wes gak
ora ketok-ketok iki nyang endi cah ayu ?
Entiiiiiit . . !!! • Entit : Adhuuuh yung . . adhuh yung. Kowe opo sido gelem tenan tha wuk ? • Ragil Kuning : Sing nandur kacang dawa-dawa kuwi sopo , Entiiit ? • Entit : Ahh , prruuuuttt !! • Waranggana : Ha.ha.ha.ha.. • Entit : Crigis ! Bocah kok crigis lho . . dikandhani aku iki yo aku !
kuwi gelem ora ngladeni aku sak sungsungan wae , heh ? • Ragil Kuning : Emooooh Entiiit , aku wis ono sing nduwe , kok. • Entit : Ah , mbok gelem. • Ragil Kuning : Ah , mbok emooh. • Entit : Ah , muk sitik kok. Mumpung aku isih gelem lho cah ayu.
Yen kuwe emoh , raiku dak deleh neng endi ? • Ragil Kuning : Yo selehno kono wae to Entit. • Entit : Lhaa..lha..lha..lha.. Opo soal bandha ? Yen bandha aku sugih.
Opo lali, kowe karo aku iki…
Itulah sepenggal bait terdepan lagu “Tragedi Tali Kutang” ciptaan Cak Diqin
Darma Wasesa Kang winarna, langkung kagyat denira aningali, Gita Prabawa dene mlebu, marang guwa
Mengo ngucap muridipun, lah padha delengen kuwi, janma ingkang murang sarak, kurang wuruk mring agami, uripe ana ing donya,
ngono sira iku, nora pantes rembugan lan aku, awit sira wong munapek sun arani, durkaha marang Hyang Agung, lamun aku gelem tudoh.
Kalau begitu engkau itu, tidakpantas bicara
Ki Gita Prabawa muwus, iku bener nggonira amuwus, nora luput nadyan iwak asu yekti, sun titik kamulanipun, dudu asu nggone
antukipun, nggone mburu dhewe mring wana gung, dudu celeng colongan kalale luwih, saking ulam mesa lamun, asale nggone anyolong.
Gita Prabawa saurira, kadi paran nggon ingsun nampik milih, wus pinasthi ing Hyang Agung, sakehing karusakan, kabeh iku dadi darbeke wong lampus, dne sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.
wong gesang iku susah, metu saking tekenane pribadi, ingkang karya susahipun, dening Hyang Mahamulya, sipat murah adil kukuh darbekipun, nanging kabet sipat samar, tan ana tinuting lair.
saiki wus gumelar, sapa ingkang luwih mulya uripipun, ya iku munggah suwarga, sapa apes dennya urip.
pangajinipun, anderes kitab Kuran, anetepi sahadat lan jakatipun, puwasa wulan Ramelan, tinarima mring Hyang Widhi.
kasbut ing kitab, lamun suksma nireng kaping kang tan anut, surake jeng Rassulullah, linebohake Yomani.
Kang awit dina kiyamat, ing donya kang luwih gelis, luwih luhur saking wiyat, ngelmune tiba ing Nabi, jembar ngluwiji bumi, puniku jembaring kawruh, landhep ngluwihi braja, iku atine lantip, asrep luwih saking toya iku sabar.
Luwih atos saking sela, atine wong rupak, dene ta wong barangasan, luwih panas saking geni, wong jalu lawan estri, yekti kathah estrinipun, nadyan ing lair lanang,
Wong mati lawan wong gesang, sayekti kathah wong mati, nadyan wujudira gesang, lamun nir budi pakarti, yeku prasasat mati, wong sugih lan miskin iku, iya kathah wong mlarat, senadyan sugih mas picis, lamun bodho tan wruh kawruh kasunyata.
Sayekti iku wong nistha, tanwruh wusanane benjing, nggenya mulih mring kalenggengan, wong Islam lawan wong kapir, nadyan Islam ing lair, yen datan weruh ing ngelmu
cacade siji, wujude kalimat sahadat, tegese kadi pundi.
Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, ing nedya datan sulaya, karep ala lawan becik, dadi jodho aranira, aywa kaledhong ing nami.
Puniku kang aran kakung, paksa kumlungkung mring rabi, aja kalah lan wanodya, iku wus mrantandhani, nalikane mong asmara, wong priya kang dipun pundhi.
jangan ingkar dan gegabah, Pujiwati ketika mendengar, ………….
Wus pinasthikodrat ing Hyang, pepesthene janma tan kena gingsir, Darma Gandhul sru umatur menggah takdir ing badan, sinten ingkang uninga saderengipun, wikane yen wus klampahan, mupus takdire Hyang Widhi.
Kodrat Allah sudah pasti, takdir manusia tidak dapat berubah, Darmo Gandhul
Saderenge kalampahan, ing agesang winenang nampik milih, de karsa tuwan puniku, sayekti yen nemaha, mring bilahi datan wande manggih dudu, dening Hyang
paduka punika, nemaha kasusahan, anuruti tembung lamise wong ayu, tan wikan keneng loropan, Gita Prabawa muwus wengis.
Rasa Mulya satuhu, kang nduweni dene alamipun,
Tan liya saking suwng, lah suwunge graitanen iku, yen siraasa nyatakken kawruh kang luwih, utamane wong tumuwuh, warneng damar wulan jumboh.
Surya saksine iku, lamun siji wujude Allahu, sipat langgeng nora kena owah gingsir, wulan saksi rasa iku, owah lan gingsir enggon.
Matahari sebagai saksi, bahwa satu wujud Allahu
Kawula gusti jumbuh, lan rasane apa bedanipun, seje-seje jinis rasa : kawula gusti, denranana tunggal kumpul, denranana seje seos.
Supena janma turu, kari rasa pangrasa kang kantun, Allah lawan Rasulullah ambenggangi, mung kari pribadinipun, ingkang dumunung neng kene.
Yen eling janma turu, mendhung lelimengan kang kadulu, sirna mulih mring asale ingkang lami, apan kari asal suwung, mulih mring
ing pamuwusipun, amung lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.
Awake wutuh lir reca, Gita Prabawa wengis denira angling, yen patine kewan iku, nganti rusaking jasat, lamun nganti
Artikel sing topike geografi Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia
mburi omahtapi saiki wit e wes ganok wes ditebang emboh mbk sopo....buah iki kecut2 piyee ngunu.....byen golek xing akeh d
senenganku pas SD biyen rasane manis kecut biasane warnane merah diwadai plastik saiki wes ga ono
kecut biasane warnane merah diwadai plastik saiki wes ga ono sing
saiki wes ga ono sing dodolan buah aneh ikuumak ae dodolan Yud... jaman saiki
Pepeling ( Eling Eling ): BABARING WIRID
Ana, Disik ora ana kang disiki, Langgeng, Beda karo kang anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan
saha maksude pisa, angiras minangka bebukaning hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil,
Kabeh iku dadi pambukaning kekeran kang amedarake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.Mungguh kang dadi wijining ngelmu makrifat anurut kekiyasan saka, Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad, kang kawejang marang Sayidina Ali, kinen angestokake Ananing Dzat kang kasebut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane :“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing afngalingsun”.Mungguh dununge mengkene :Kang angandika Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku iya urip kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dzat Kang Agung. Anglimputi ing sifat iku
bebasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandani afngal, afngal iku dadi wahananing Dzat.Dene Dzat, enggone anyamadi sifat iku upama kaya madu kalawan manise, yekti ora kena kapisahena.Dene sifat, enggone anartani asma iku upama kaya srengenge lawan sorote, yekti ora kena yen kabedakena.Dene asma, enggone amartandani afngal iku upama kaya paesan (kaca), kang angilo lawan wewayangane, yekti saulah bawaning kang angilo, wewayangan mau melu bae.Dene afngal,
Dadi sejatine, kang anama Dzat iku, tajalining Muhammad, sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora ana kang anguripi, mula kawasa aningali, amiyarsa, angganda, angandika, angrasakake saliring rahsa, iku saka kudrad kita kabeh, tegese mengkene,
mawa uwas sumelang ing galih, sabab wahananing wahya dyatmika iku wis kasarira, tegese, lair batining Allah wis dumunung ana ing urip kita pribadi, manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane, kasebut ing Dalil kapindo, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mengkene jarwane.”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli
nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.Mungguh dununge mangkene :1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim,
Muhammad, tegese cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat.3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka asmaning atma,
tegese diyan tanpa geni, kacarita ing Hadis awarna susetya kang mancur mancorong gumantung tanpa cantelan, ing kono
kanggonan malaekat, iku hakekating budi, kang ingaku pepaesaning Dzat, minangka wiwaraning atma, dadi wahananing alam Ajsam.7. Kijab, ingaran dinding jalal, tegese warana kang agung, kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku warananing Dzat, minangka sesandanganing atma, dadi wahananing alam
kasebut ing ngisor iki.Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek,
sapanunggalane.Kang kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Embun / Banyu Urip, dadi kahananing sukma, 2. Kijab Nur Rasa, dadi kahananing rahsa, 3. Kijab Nur Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma.Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang maneh, sabab kahananing bale srasy,
sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun
minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Sudi”.Mungguh dununge mangkene :Mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng, kacarita ing Hadis panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing embu-embunan, leren ana ing utek, banjur tumurung marang netra, banjur tumurun marang karna, banjur tumurun marang grana, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja (dada), banjur sumarambah ing jasad, sangkepe jumeneng Insan Kamil, mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci enggone anjenengake maligening Dzat, katata ana ing Baitullah, dadi telung kahanan, iku sajatine minangka kayektening kahanan sawiji-wiji, anandakake kalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgeng ora kena owah gingsir saka kahanan jati, kasebut ana ing dalil kaping pat, saka pangadikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi telung ayat, kapratekake ing ngisor iki :Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, mangkene jarwane :“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.Ayat kang kapindo, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, mangkene jarwane :”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.Ayat kang kaping telu, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, mangkene jarwane :”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng
Manawa wis anampani ing Dalin pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, duwur dewe iku wahananing nugraha, kahananing kanugrahan, nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula, tunggal tanpa wangenan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayektening kahanan kabeh mau kasebut ing ngisor iki pituduhane.Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji :1. Sirah, iku wiyose kahananing Bait al makmur.2. Utek, kahananing kanta, anarik wahananing
pangrasa.Wasiyate guru kang amedarake ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan,
ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene dununge
Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.Ing ngisor iki ana wirayating guru, manawa amedarake rahsaning Bait al mukaddas, ingatase mejang marang pawestri, wenang kiniyas mangkene.Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya pada amardiya ing waskitaning sangkan-paran.Mawa wis waskita, prayoga anetepana kang dadi Santosaning Iman, iya iku sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.Riwayating guru ana maneh, ingatase amejang marang pawestri, wenang kawuwuhan mangkene jarwane :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, Fatimah iku umatingsun”.Manawa wis sumurup surasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.
Types of eyes Javanese puppet’s | Medhar Kawruh
sia&oldid=189071"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholIbu kota propinsi nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.12, tanggal 1 Juli 2013.
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal
lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu lah.
jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” :Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi saguning kahanan.
meliputi seluruh swasana.Wejangan keenam :Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durungkahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming manungsa urip),
Wejangan panetepan santosaning pangandel :yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
Ojo Gumampang lan gampangake, senajan iku satemene pancen ora angel.
Eleking sariro ojo siro merekake, jalaran iku pancen peparinge gusti kang Moho Kawoso.
Lan mugo-mugo biso lancar anggonmu nggolek pangupo jiwo.
Nanduro pakerti kang suci, karaben dadi manungso kang utomo.
Ojo siro rumongso biso, nanging kudu bisoa rumongso.
Elingo marang gusti kang moho kawoso, jalaran siro kapurba saben dino.
Manungso iku mung sadermo, mulo kudu sabar, sareh, narimo, lan cepak ing apuro.
Asesanti mugi lestario anggen kulo dagang bakmi djowo.
Niat kulo kangge bangun kulo wargo, murih raharjo lan bagyo mulyo.
Ing pangesti hamung nyenyuwun sih wilasaning gusti mugi kasembadan sedyo kulo, sinareng tekad kulo
php?title=Cithakan:Kepulauan_Riau&oldid=180440"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Political parties in the Palestinian territories.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Partai_pulitik_ing_Palèstina&
pulitik miturut negaraPalèstinaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 21 Maret 2013.
kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi keyakinan kang lebune lumantar pikir pratitis, dadi ora banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh amengkoki keyakinan sing tanpa katerangan kasunyatan.Anandena pamarsudi / panggilude kudu sing kelawan genep, ora mung nyumurupi ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya mampri amprih utamane lan sampurnane ngilud ngelmu iku.Ana dene bakuning wos mungguhing pemud kasebut, gelarane mengkene :a. Marsudia ngelmu amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas tanpa tanja.b. Murih bisa meruhi pamoring semu, prasemon gaib ing Widi iku mau saranane kudu jangkep meruhi cankok lan isine, salah siji ora kena ditinggal.1. Cangkok – wadah – gelar kelahiran- laku.2. Isi sing diwadahi – sing netepi gelar kelahiran – ngelmu.Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena cewet salah siji.Anadene laku
yaiku :1. SyariatTegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi sadengah kang bisa dileksananikanti mana suka (suah).2. TarekatTegese kawruh mungguhing angger-angger kasebut, dadi nindakake syariat kudu kanthi dilambari pangerten apa sebab lan guna paedahe dene sawiji-wiji iki wajib utawa ora kena ditinggalake.3. HakekatTegese nuju marang kasunyatan woh mungguhing pangiludan, yaiku sing kasebut laku sing wis nyandakmarang tataran kebatinan (luwih jero maneh).4. MakrifatTegese nyumurupi kasunyatan wohing pangiludan.Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik tinarik sarta bawa mrabawani, jejere pada anduweni lungguh dewe-dewe kang mbaka siji kudu disumurupi kalawan taandes, kepriye lungguhe siraga, kepriye lungguhe si nyawa.Raga kang asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi bebadan sakarone pada samad sinamadan lan daya-dinaya.Ing sarehne raga orabisa urip yen ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :a. Siraga obah krembyah-krembyah mung karana manut sarehe si nyawa, jejere banjur dadi prabot pakarting nyawa, utawa bebadan kang dikuwasani, sing sateruse diarani KAWULA.b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku
lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi sipat-sipat Pangeran kang jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :1. Wujud : Ana2. Kidam : Disik ora ana kang disiki3. Baka : Langgeng4. Muhalawatil lil kawadisi : Beda karo kang anyar5. Kiyamuhu binafsihi : Jumeneng kalawan piyambak6. Wahdaniyat : Sawiji7. Kodrat : Kuwasa8. Iradat : Karsa9. Ilmu : Kawruh10. Hayat : Urip11. Samak : Miyarsa12. Basar : Wuninga13. Kalam : Ngandika14. Kadiran : Kang kuwasa15. Muridan : Kang kagungan karsa16. Aliman : Kang kagungan kawruh17. Hayan : Kang kagungan gesang18. Samian : Miyarsa19. Basyiran : Nguningani20. Mutakaliman : NgandikaKang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu
sedhela. ‘tak gawe’ne anget-anget’an ‘po ? Opo ‘tak angeti sisan ?”
ngerti. sak mudengku iku meng muter neng
Omah sugih magrong2 rejekine sak embong nanging kok dadi sombong
Jare duwite segudang tumpakane mobil sedan nyatane ora sembahyang
Ilingo jaman semono naliko kumpul konco golek bondho donyo
Iling-iling bondo donyo yen mati ora digowo….
Bocah-bocah ilingo yen wis gedhe…Ditingkatne Belajar lan imane….
Nanging saiki sekolah nggo dolanan ,pamit sekolah nyatane kok gendak an..
Zaman saiki kadang bocah kluyuran turut ratan karo nyekel botol minuman..
Ora ngerti yen wong tuwane klesetan,bingung sak itik sambat duwit utangan…
Bocah2..ayo podho tobato,menyang ndonyo urip amung sedelo…2X
tresnani, sumangga kula aturi mirsani serat-seratan saking kula menika, mugi saged mranani ing
Wulan Isro’ Mi’rojipun Kanjeng Nabi
Sak Terusane Kanjeng Nabi Di Mi’rojne
KABEH MAU RIKO KANG NJALARI,
PARAN SALAHE ISUN NANG RIKO,
BENGEN NGOMONG DEMEN KATON PARAN,
BENGEN SUN NGOMONG, PARAN ANANE
Roso demen hang sing isun biso lalekno
Myakne magih tuwek sun gowo,
Wis pirang taun isun, demen nang riko
blambangan, Candi Agung, dewi gangga, Genteng, glenmore, Goa Jepang, Gunung, imaji, kamulyan, Kerajaan, Keraton, Ketapang, leluhur, Macan Putih, Manunggaling Kawula Gusti, mata
sing lanang wis brahi sing wadon durung brahi ,
njobo. Mosok wis musim semi ning kok jik uaaasrep srep ngéné iki terus piyé…..
Wis, wis, mengko disambung manéh..Nék ngobrol karo panjenengan iku kok gak iso
System of government Javanese Palace | Medhar Kawruh
Sawat Penganten, Katewono, Gunung Giwur, Simbar
ingkang kaping enem welas (16), kanthi mangsa jabatan 1861 - 1865.[1]
Présidhèn Lincoln misuwur minangka/dados pancetus Proklamasi Pambébasan ingkang nedahaken bilih sadaya budak belian ing Amérika kidul utawi lér, kedah bebas wiwit 1 Januari 1863. Abraham Lincoln ugi dipunkenal kanthi sebatan Abe Lincoln lan ngginakaken asma julukan (nicknamed) Honest Abe, Rail Splitter, lan Great Emancipator. Panjenenganipun ugi kagungan julukan 'Abe kang Jujur', awit saking integritas lan panyaruwé (argumén) -ipun ingkang tajem.[1]
Mangsa alit[besut | besut sumber]
Abraham Lincoln miyos (lair) ing satunggaling gubuk alit ing Kentucky tanggal 12 Februari 1809. Tiyang sepuhipun punika sarwa kacingkrangan lan boten kagungan pendidikan. Lincoln piyambak namung ngraosaken pendidikan dangunipun kinten-kinten satunggal taun, nanging ing wekdal ingkang cekak punika piyambakipun saged maos, nyerat lan ngétang. Nalika piyambakipun nuju diwasa, piyambakipun ngupados kanggé nambah kawruhipun. Piyambakipun ngginakaken sadaya buku ingkang saged dipunwaos saksaé-saénipun, lan ing wusananipun panjenenganipun kasil dados setunggaling ahli hukum ing yuswa 28 taun.
Sadèrèngipun mangreh présidhèn[besut | besut sumber]
Nalika taksih timur, Abraham Lincoln nyambut damel ing manéka warna bidang. Piyambakipun naté nyambut damel dados pamilah kayu pager, dados tentara, dados kelasi ing kapal-kapal bengawan, juru serat, ngurus kedai, kepala kantor pos, lan pungkasanipun dados pengacara.
Piyambakipun sregep mbéla hak-hak para budak Afrika. Ing mangsa jabatanipun, kathah budak ing Kidul lan piyambakipun péngin para budak punika dipunbébasaken. Kathah tiyang boten sarujuk kaliyan rencananipun, lajeng mbentuk Persatuan
supados kapilih dados anggota Dewan Perwakilan Rakyat Laladan nagara bagéyan Illinois, ing bagéyan kilén-tengah Amérika. Nanging piyambakpiun asor nalika pamilihan, kalih taun salajengipun piyambakipun ngupados malih lan mimpang. Salajengipun panjenenganipun kapilih malih ngantos kaping tiga kanthi
Ing tanggal 6 November 1860, Lincoln dipunlantik dados Présidhèn Amérika Sarékat ingkang kaping 16 lan setunggal wulan salajengipun, perang sedulur Amérika antawis nagari-nagari bagéyan Lér lan nagari-nagari bagéyan Kidul dumadi. Sanajan piyambakipun sengit kaliyan perang, Presiden Lincoln nampi namung punika setunggaling cara kanggé nylametaken persatuan nagari.
Ing tengahing perang sadhèrèk, Présidhèn Abraham Lincoln ngedalaken Proklamasi Pambébasan ingkang ngéwahi kagesangan kathah tiyang ing Amérika. Proklamasi punika nelakaken bilih sadaya budhak belian ing nagari-nagari bagéyan utawi laladan-laladan nagari-nagari bagéyan ingkang nglawan Amérika Sarékat badhé bébas
Présidhèn Abraham Lincoln kapilih malih ing taun 1864, ing tengah-tengah kamenangan-kamenangan militer Amérika Sarékat ingkang pinuju wonten ing pungkasaning Perang Sadhèrèk. Salebetipun nggagas perdamaian Présidhèn Abraham Lincoln kagungan sifat flèksibel lan loma. Piyambakpipun ngajak tiyang-tiyang kidul ingkang mbrontak supados nyèlèhaken gegaman lan wangsul ing pangkon Amérika Sarékat. Semangat ingkang dados pedomannipun cetha sami kaliyan semangat pidato pelantikanipun ingkang kaping kalih. Ukaranipun sapunika kaukir ing salah satunggaling tembok tugu péngetan Lincoln (Lincoln Memorial) ing Washington DC ingkang ungelipun;
Kanthi kateguhan manah lan kaleresan ingkang selaras kaliyan titah Allah, mangga kita ngupados kanggé ngrampungaken tugas kita sapunika, inggih punika
ngalami gangguan jiwa, ugi salah setunggaling panyengkuyung Konfederasi ingkang nentang panyerahan tentara Konfederasi menyang pamaréntah sasampunipun perang sadulur rampung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abraham_Lincoln&oldid=1105668"	Kategori: Lair 1809Pati 1865Présidhèn Amérika SarékatOtodidakTokoh ingkang dipunsédaniKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 25 Oktober 2016.
Kanggé kaginan sanès, pirsani Parikesit (disambiguasi).
Prabu Parikesit iku putuné Radèn Arjuna saka wiracarita Mahabharata. Panjenengané miturut carita dadi ratu ing Ngastina banjur dipateni naga Taksaka. Prabu Parikesit putrané Radèn Angkawijaya satriya ing Plangkawati kaliyan premesuri Dèwi Utari, putri Prabu Matswapati karo Dèwi Ni Yustinawati saka nagara Wirata.
(id) Parikesit ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Byasa | Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
oldid=955815"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.46, 27 Februari 2016.
pokoke inyong manut bae karo sedulur sepuh sing inyong
Awangsul kiduling Rembang / wonten bathang mahesa dipunlebeti / tigang wulan laminipun / ing jro bathang mahesa / dupi wonten lare angon kathah wau / abebathang mahesa / wonten ingkang anjejegi.
Kangge dolanan / dene remen bathang tan bosok / dalunipun Ki Seh wau / sigra denira medal / linggih sela thenguk-thenguk denya manduk / aran dhusun Landhoh ika / punika purwane nguni.
Dadya yasa patilasan / masjid alit damel salat ta nenggih / wus sawarsa laminipun / Seh Jangkung duk kelingan / yata sanget dhateng bok ayunipun / yen dalu ngipi
kekalih / Nyai Banjur alon muwus / dhuh adhi aku nadyan / lawas temen gonmu lunga sira iku / dene nora nana teka /
ngirim donga pisan / marang bapak ibu ingkang wus mulih / maring kramatolah iku / luhur-luhur sadaya / sun memulia nganti saka tekamu / ing
Pathi wus pati / ingkang rayi umatur anuwun nyuwun / inggih wus karsaning Allah / tiyang gesang angemasi.
Nyai Banjur langkung suka / ingkang rayi dene kok sampun mulih / genya gadhah nadar wau / dhikir Nabi punika /
iku kang Seh Jangkung pan lajeng dhukoh-dhukoh nenggih / sampun kathah tiyangipun / Seh Jangkung tinuwa tuwa / dhukuhipun ingkang aran Landhoh wau / sampun karya patilasan / pesalatan nami majid.
Yata sampun lama-lama / sakwarsa ing laminika / Ki Seh Jangkung kesah sowan / jeng
nujoni / pan pinarak pra santri nganther ing arsa.
Seh Jangkung dhepok ing arsa / jeng pangeran ngandika aris / eh si iku wong apa / Seh Jangkung umatur aris / kawula inggih gusti / tiyang dhusun Landhoh ngriku / mila kawula sowan / dhumateng arsa jeng gusthi / bilih karsa kawula yen puruhita.
Pangeran Kudus ngandika / sun anrima sira iki / asal sira atemena / sira madhep manthep iki / mara kumpula dhisik / kelawan santri akeh iku / melu ngaji sira / Ki Seh Jangkung matur aris / gih sandika mung sakarsa panduka.
Seh Jangkung pan sampun kempal / kalih santri kathah nanging / Seh Jangkung punika
Bangun enjang wayahira / Seh Jangkung sampun atangi / lajeng atewa kalenan / pangeran Kudus
Seh Jangkung alon turira / saben toya inggih Kiyai / amasthi wonten ulamnya / Pangeran Kudus nulyaglis / kinen ngalapa krambil / rila kang kinon sampun / pikantuk sinaosaken ngarsa / enggal dipun pecah nuli / nglebet krampil wonten badhere sajuga.
Anulya mundhut lan katingal / sekawan kathahe sami / kinen angiseni toya / wus cumaos aneng arsi / pangeran Kudus mriksani / salebeting kanthi wau / wonten ulame sadaya / sepat lantingan satunggil / wader pari sinya inggih punika.
Genthong sanga kabehira / sanget kinen amriksani / wonten ulame sadaya / nanging
semu dangu ingkang galih / anulya wau ngandika / eh jebeng Landhoh sireki / apa sira wus mangerti / masalah sadat puniku / Seh Jangkung riseksana / enggal menek uwit krambil / dugi pupus nginggil krambil sigra dhawah.
Seh Jangkung alon umatur / niku sahadat punapa / kala kula taksih alit / sampun saget sahadat kadya punika.
Pangeran Kudus usiking tyas / wong iki wus angungkuli / iya marang jenengingwang / barang ciptanira nadi / arsa guru mring mami / kelahiran bae iku / apa kang den gurokena / wong iki bakal ngungkuli / marang ingwang ya bengcik ingsun tundhunga.
Pangeran Kudus ngandika / jebeng Landhoh sira iki / ingsun durung bisa mejang / iya sira mulih dhisik / yen wus pinaringan osik / sira baliya mring Kudus / Seh Jangkung umaturira / inggih sandika Kiyai / Ki Seh Jangkung dyan wiwit lengser ingarsa.
Seh Jangkung osiking nala / boten mantuk wismaneki / sareng dalu wayahira / balik tapa sedyaneki / Seh Jangkung malebeng aglis / aneng jumbleng punika / sawarsa laminira / tan wonten janma udani / bangun enjang wayahnya jam pitu ika.
pangeran nenggih / neng jumbleng arsa tatoya / jembutira den gambyongi / sekar kenanga gadhing / malathi tuwin menur / Seh Jangkung mesem mulat / saking jero jumbleng nenggih /
tumbak lan keris / amiranti kados nglurug neng barisannya.
Jumbleng pan sampun kinepang / Seh Jangkung medal tumuli / den alokaken wong kathah /
sapunika / wonten dhusun Klitheh nenggih / gih punika ing nguni purwanira.
Kabujeng badhe binanda / Seh Jangkung ngatingal malih / binuru ing tiyang kathah / tiyang satus kang nututi / yen tebih den antosi / den cepeng mlajeng Seh Jangkung / dumugi kilenira / ing Dengmak ingkang nagari / samya buyar ingkang bujeng sami kasayahannya.
Katelah ing sapunika / wonten dhusun ingkang nami / Buyaran duk kalanira / Panembahan Landhoh uni / binuru duk rumiyin / mantri prajurit ing Kudus / anulya buru-burunya / tiyang Kudus sami mulih / Ki Seh Jangkung dugi lereh dhusun Gebang.
taksih alenggah / tiyang bogor ngucap aris / lah adhi dika lereha / dhateng wisma kula rumiyin / Seh Jangkung anauri / asanget panrimaningsun / dika ngampiraken kula / nanging wektu dinten iki / dereng kenging kula kauban griya.
Ing dinten wingking kewala / dika nglarah wisma mami / yen wonten dhusun kang nama / inggih Landhoh pondok mami / niki dika tiliti / Kyai Praya
ing wuwusira / yen dika inggih gadhahi / krambil ingkang tuwa / pikantuka sampun garing / wonten damele ugi / saksana Ki Praya wau / gadhahi badhe cikal / kathahipun kalih iji / Prayaguna mantuk mendhet krambilira.
Krambil sampun tinampenan / dhateng Ki Seh jangkung singgih / anulya buru-burunya / Seh Jangkung dhatengaken karsi / ambyur saganten nuli / ambekta
purugnya ombak / kalunta-lunta ing warih / dugi gisiking kramat siti Jepara.
Ki Seh Jangkung nulya mentas / aningali bathang mahesa nenggih / Seh Jangkung sigra lumebu / dhumateng bathang mahesa / kawan dasa ari wau laminipun / bathang gogrok nulya medal / ambyur segara malih.
Krambil kalih tunggangannya / lamun wonten angin saking wetan nenggih / mangilen ing purugipun / sumepa kadya sarah / angin saking ing eler surugnya ngidul / sataun ing laminira / dugi ing Palembang gisik.
Ing dalu pan lajeng mentas / ing dharat tansaj Jangkung malebeng aglis / daleme jeng sultan wau / Palembang samana / terus wingking malebet ing jumblengipun / tigang sasi laminira / datan wonten kang udani.
Sampun pejah raosira / datan ngrasa yen mabet ganda bacin / lir kadya lenggah neng babut / gandanya amrik ngambar / yen upami
nagara miwah ing dhusun / tan ana kaliwatannya / tiyang sakit enjing sonten lajeng lampus / tiyang sakit sonten ika / enjing lajeng angemasi.
Sultan Palembang sungkawa / dene kathah abdine kang ngemasi / kalangkung sejatosipun / tan karsa dhahar nendra / dyan warnanen enjang wanci pukul pitu / cethinya
cethi kang tatoya wau / jembunya kinanthilan / sekar adhi kenanga pituwin menur / Seh Jangkung mesem tumingal / kadya lidhah kinaeksi.
Cethi kagyat duk tumingal / jroning jumbleng wonten tiyangnya nenggih / cethi enggal nulya mantuk / umatur kangjeng sultan / inggih gusti kawula matur saestu / lebet jumbleng wonten janma / hamba waspadeng pribadi.
Jeng Sultan Palembang ngandika / dhawuhaken jumbleng kinen ngepung aglis / prajurit punggawa agung / pan samya ngepung sadaya / ingkang banter prajurit lajeng
sampun binekta ing ngayun / dhumateng ngarsa sultan / Ki Seh jangkung alenggah ngarsa tumungkul / jeng sultan Palembang ngandika / sinten sing nambet mawangi.
Lah ing pundi wisma dika / lawan malih punapa sedyaneki / dhateng jumbleng kang jinujug / kelangkung sukerira / napa ndika badhe dhusta marang gusti / Seh Jangkung alon turira / kula tiyang Tanah Jawi.
Seh Jangkun nami kawula / wisma kula dhusun Miyana gusti / jeng sultan ngandikarum / punapa ingkang sedya / dhateng jumbleng punika ingkang jinujug / amasthi kenging hukuman / dika kula ukum pati.
Seh Jangkun alon turnya / lah sumangga karsa paduka gusti / wonten mutangalim ngriku / majeng turi panimbang / saos unjuk dhateng kangjeng sultan wau / gih tiyang punika / sampun dipunukum gusti.
Sabab nagri Palembang / waktu niki kathah kang penyakit / luhung katedhani tulung / kinen namba lelara / lamun saguh boten estu ulun ukum / jeng sultan dadya ngandika / leres rembang dika kyai.
Jeng sultan lajeng ngandika / mring Seh Jangkung kinen majeng mariki / Seh Jangkung umareg gupuh / sultan alon ngandika / napa dika nyagahi dadi dhukun / nambani abdi kawula / sadaya kang nandhang sakit.
Yen saget mulyakaken / boten estu dika kula ukumi / Seh Jangkung alon turipun / sagah dereng kantenan / bok menawi katrima ingih panuwun / dhateng Allah
ing dalunipun / Seh Jangkung andedonga / anenuwun ing Gusti Kang Maha Luhur / asalat kalih rekangat / katrima panuwuneki.
Sadaya tiyang kang lara / enjang waluya kados inguni / nagari miwah ing dhusun / pan samya multha sadaya / kangjeng sultan arena penggalihipun / enjang jeng sultan sineba / mring punggawa para mantri.
Ki Seh Jangkung munggeng ngarsa / kangjeng sultan ngandika arum amanis / lajeng ngandika Seh Jangkung / sun mesthi tampi ganjarannya / lamun wonten saget nambani wau / panyakit nagri Palembang / mesthi kula ganjar putri.
Separo nagri Palembang / ing sakniki mesthi dika tampani / Seh Jangkung umatur nuwun / sumangga krasa sultan / Ki Seh Jangkung
warnanira / inggih ayu tur sedhep mrak ati / sapolahe gawe wuyung / kaduk raga ke raga / sampun atut genya palakrama / Seh Jangkung jumeneng sultan / Palembang ingkang sepalih.
Sasampunira pinrenah / Ki Seh Jangkung aneng Palembang nagri / sataun ing laminipun / boten sakeca manah / sabab dene dereng dugi lampahipun / lereh jumenenga sultan / pan dereng eca kang galih.
Warnanen ing dalunira / wayahipun kinten ing tengah wengi / dyan lolos wau Seh Jangkung / datan pamit kang garwa / atut wuri ing sdya
Seh Jangkung sapungkurira / garwanira babar wawratan neki / miyos estri langkung ayu / anenggih sultan Palembang / amriksani ingkang putra darbe sunu / jeng sultan Palembang ngandika / lakimu ana ing endi.
Kang putra alon turira / boten pamit kaliyan kula nenggih / kesahnya dalu-dalu / kula tilem tinilar / ingkang rama pangandikanira arum / dene iku wayah ingwang / sun arani Rara Sunthi.
lairnya bapa tan ana / dadi sisilih iku sunthi / kang putra alon umatur/ sumangga karsa rama / enengena sultan Palembang winuwus / kocapa Seh Jangkung ika / inggih dhateng Cerbon gisik.
Setaun ing laminira / dhateng gisik Cerbon nenggih / lajeng wonten gara-gara / tiyang Cerbon sami sakit / sakit
Kados dugi pitung dina / sultan Carebon neng tritis / ing dalu ana suwara / tan katingal wujudneki / sultan Cerbon sireki / aja banget sira angluh / ing gisik kene ana / sujanma amnedha druwis / iya iku ingkang bisa nulak lara.
Yaiku den timbalan / kinon nambani wong sakit / amesthi bisa waluya / nanging yen wus bisa becik / anakmu
andher aneng arsi / kangjeng sultan angandika / eh gandhek sira sun tuding / nimbali marang druwis / aneng gisik gone iku / ana pinggir sagara / abareng lakumu iki / yen tinanya ingsun bakal angersaya.
Gandhek sakawan gya mentar / tan kocap aneng ing margi / wus prapta pinggir sagara / ngupados kang amindha druwis / uluk salam tumuli / ing ambal kaping telu / Seh Jangkung pan katingal / gandhek matur awotsari sarwi nembah kawula inggih dinuta.
Inggih jeng gusti kawula / sultan Cerbon kang anuding / ngaturi dhateng sampeyan / supados sarenga mami / Seh Jangkung ngandika ris / ngisal Allahi ya melu Seh Jangkung /
dhateng gisik ngriku / lan sinten ingkang nama / miwah ing pundi wismeki / lan malihe punapa ingkang sinedya.
Seh Jangkung nauri sabda / dhateng gisik sampun lami / Seh Jangkung nami kawula / Miyana ing wisma mami / bawah nagari Pathi / dene pikajenganingsun / punapa saosikira / dhumateng Hyang Suksmanadi / inggih
kathah sakit / jeng angandhika jampeni / ilapate wau dalu / adhi kang nambanana / Seh Jangkung alon nauri / gih proyogi yen Allah amarengna.
Mugi wonten karsanira / toya dhateng mengko nenggih / kang den utus sampun prapta / toya mangkok munggeng ngarsi / Seh Jangkung dyan tumuli / toya kinen ngombe wau / den tambakna saksana / sekathahe tiyang sakit / samya saras kang ngobe toya punika.
ngartani sedayanipun / sadaya pan sampun mulya / kadi wingi-wingi nguni / jaler estri kang sakit
palakrama / kang garwa sampun garbini / wus dhateng masaneki / sampun babar putranipun / amiyos dalu ika / warnanya kelangkung pekik / kangjeng sultan saklangkung bingahira.
Seh Jangkung ika / krambil kalih kang winarni / nalika kangge tunggangan / waktu ngambang neng jeladri / krambil ingkang satunggil / inggih
wau / ingkang satunggil punika / kadamel bathok anenggih / lamun bukti bathoknya kinarya ajang.
Nengena Seh Jangkung ika / agantya carita nenggih / nagari Banten kocapa / wonten kraman pacak baris / kathah telukaneki / badhe ngepung kitha wau / jeng sultan Banten winarna / asanget genya prihatin / garwa
ngandika / ana apa sira mantri / gandhek umatur aris / kawula inggih ingutus / dhumateng rayi paduka / sultan Banten kang palinggih / putra tuwan Ki Seh jangkung tinimbalan.
Kinen methukaken kraman / tiyang Banten sami ngisis / kithane sampun kinepang / rayi paduka adhi / Ki Seh Jangkung nujoni / sampun dhateng ngarsanipun / jeng sultan Cerbon ngandika / dhateng Ki Seh Jangkung nenggih / rayi Jangkung prayogine lumampaha.
Akeh (……..)nika / Seh Jangkung ngandika aris / inggih sumangga ing karsa / anulya adan aglis / sarta pamit kang rayi / ingkang
tan kawarna neng marga apan wus prapta.
Anjujug panggonanira / kraman ingkang pacak baris / pan lajeng mangsuh ngayun kraman / bendrong ambedhili / pan rame swaraneki / ing tawang pan kadya pedhut /
mimis sampun kebak / neng beruk wangsul nuli / kenging dhateng mungsuhira / kang kenging lajeng ngemasi / wangkenya sungsan tindhih / kepala kraman puniku / kathahnya sakawan / sampun sami den kethoki / ingkang kantun agiris teluk sadaya.
Jeng pangran miyarsa warta / yen kraman wung nungkul sami / kepalane kinethokan / abungah sajroning ati / anulya utusan nuli / nimbali dhateng Seh Jangkung / wus prapta aneng
manawi benjang ugi / kula sanget angsul-angsul / mangkana aturira / kang rayi nuwun aturing / bilih karsa punapa den kersakaken.
Seh Jangkung nauri sabda / pan boten rumaos lami / inggih sampeyan kang begja / kula dermi anglampahi / warnanen sangang sasi / Seh Jangkung neng Banten wau / saben ari binoja / dhateng pangran Banten nenggih / genya mondhok inggih ing gedhong ngajengan.
pinanggih lan garwanipun / kang putra gya cinandhak / Rahaden Mukmin den arasi / ingkang garwa nulya saos dhaharan.
Jangkung neng Cerbon wau / kalih taun laminya / garwanya ingkang anami / Nimas Ayu putranipun sultan Cerbon.
Yata wau kawarnaa / Seh Jangkung ingkang garweki / pan ginanjaran nandhang gerah / sampun
wus den kubur singgih / warnanen Seh Jangkung ika / asanget genya prihatin / putrane taksih alit / tinilar ing ibunipun / saweng pitulas
awali (…..) / manawi supe kang ati / upamine taksih rinekseng pangerannya.
Ing dalu Ki Seh Jangkung kesah / nuruti osiking ati / mangetan ing lampahira / beruk bathok datan keri / ginendhong aneng wuri / kados santri lampahipun / ing marga datan winarna / dumugi kendhal nagari / trus mangidul dumugi dhistrik Perbuwan.
Seh Jangkung damel dhukuhan / ing Landhoh namanya desa / setaun sendhen kewala / datan saret ana bukti / enget ciptaning ati / inggih amung putranipun / kalisa ing lelara / enggala ageng tumuli / umur panjang tumuten saget lumampah.
Jangkung ing ciptanipun / dhatengaken ing karsa / nulya kesah ngetan malih / dugi kidul kilene nagri Mataram.
Dhukuh Landhoh naminira / kalih tahun lamineki / Seh Jangkung anulya kesah / dhateng blog gung krapyak nenggih / kersanya amertapi / inggih dhateng rawa blog gung / sarwi damel agethekan / yen dalu ngambang ing warih / lamun siyang amunggah dharatan.
Badannya bebel sadaya / lintah ingkang angantupi / Seh Jangkung alon wacana / apa durung wareg iki / olehmu ingantupi / dene sawengi amuput /
Jangkung kekel gumuyu / mangkana selaminira / Seh Jangkung teng blog gung rawi / dugi gangsal wlas sasi laminira.
Wonten kepala tampingan / ingkang minangka nglurahi / ing dhusun krapyak punika / pan uning tiyang mertapi / kesah dhateng negari / matur
wong kang tapa / sekawan gandhek lumaris / mantri ingkang pinilih / kawan dasa
mantri sampun prapti / aneng rawa blog gung krapyak / anulya dipunubengi / tan wonten kedhang-kedhang awit / enjing ngantos surup /
dhawuh / pukulun nimbali janma / tapa dhateng blog gung krapyak nenggih / amba pados tiyangipun tan kepanggya.
Gangsal dinten laminira / hamba ugi anca geni / hamba upados sedaya / dhusun miwah kanan kering / takasih datan kepanggih /
hamba ngunjuk sang aji / tiyang mertapi wau / ing mangke katingalan / ing panggenira malih / kangjeng sultan animbali patihira.
Wus cumundhuk ngarsa / patih Danupaya nenggih / jeng sultan alon ngandika / patih lungaa den aglis / anggawa prajurit / lan bupati gawa telu / sujanma ingkang mertapa / akang aneng blog gung kang rawi /
angiring / sekawan sami gebedhuk / tan kocap aneng marga / wus prapteng ing blog gung rawi / dyan kinepang kang rawi krapyak punika.
Seh Jangkung osiking driya / becik ngatingal wak mami / pan arsa weruh jeng sultan / manawa ta awak mami / dadi jalaran becik / saksana Seh Jangkung wau / anulya angatingal / kya patih sigra
katimbalan ing Mentarum / Seh Jangkung aturira / dhumateng rekyana patih / inggih sumangga punapa karsa paduka.
Sapraptanira Mentarum Seh Jangkung binojakrami / siyang dalu akasukan / tandhanya
Jangkung sinoba-soba / yen enjang dherek ki patih / asaos ing dalem pura / sumengkem ngabyantaraji.
Kuneng wau laminipun / Seh Jangkung aneng Mentawis / nenggih wonten sangang wulan / datan pegat saben ari / gunem raos lan jeng sultan /
nirbating tingal / tingal ing waspadeng Widi.
Jeng sultan ngandika arum / eh kakang Seh Jangkung nenggih / manawi kakang akersa / gih ugi kula pasrahi / salere gunung punika / kidulipun lepen lusi.
Pun kakang prentah sadarumnya / mung saboronga puniki / pun dados langgeng (planingra ?) / pendhak mulud seba ngriki / dugia salaminira / tumurun mring putra siwi.
Seh Jangkung alon umatur / pan sarwi amangan bukti / asaweg pamopo kula / anampik pasiyan gusti / inggih adamel punapa / anyar gih mengku nagari.
Saben dinten pados mungsuh / datan ngenakaken ati / pinten agenging padharan / yen pun tuwuk genya bukti / pan malihe kauripan / boten umur sewu warti.
Mung Nabi Adam puniku / ingkang umur sewu warsi / upami ing badan kita / iya damel tai / abrate dasa pakarya / karya ingkang amrih sukci.
Punika atur sukulun / yen jeng sultan amarengi / wonten panuwun kawula / dhusun kang kula dhodhoki / pan sela sekathahira / kula suwun ing jeng gusti.
Dhusun Landhoh ingkang catur / kula suwun ing jeng gusti / wonten malih tunggalira / Miyana keringan nenggih / pitonipun Pajegotan / wolu dhusun Siti Abrit.
Sanganipun dhusun Gadhu / sedasa ing Bentos desi /
kersaneki / kakang Jangkung boten kersa / kula pasrahi nagari / mung dhusun selawe nika / sumangga kakang puniki.
Jeng gusti ngandika rum / sumangga ing kersaneki / kakang Jangkung boten kersa / kula pasrahi nagari / mung dhusun selawe punika / sumangga kakang puniki.
Lawan malih kakang Jangkung / inggih kula angkat linggih / ajumeneng panembahan / dhateng Landhoh kang winarni / dhusun selawe punika / kakang Jangkung kang darbeni.
Sampun dados dhaharipun / tumurun mring putra siwi / sampun kagungan sampeyan / Seh Jangkung umatur aris / asanget panuwun kula / pasiyanira nerpati.
Kalayan ta malihipun / bilih pareng hyang nerpati / amung ing turun kawula / jeng sultan paringa idi / sageta angidenana / pan nami rahaden iki.
Wonten malih donya agung / sakadaripun pribadi / tuwuka kang dipuntedha / sandhang sampun anyenyilih / upami asugih dunnya / nora
Ragane tan bosok wau / pan nganggo kersa pribadi / punika janma utama / pan boten rumaos mati / anggalih anggonira / alamipun duk ing nguni.
Jeng sultan mesem dikarum / kawula inggih ngamini / pan inggih karsa sampeyan / kawula anembadani / kangjeng sultan dhawuh sigra / sakehe para bupati.
Sakehe pra bupati iku / mancanagara pasisir / kabeh pada estokena / yen ing waktu dina iki / kakang Jangkung ingsun angkat / nama panembahan iki.
Sarta ing saturunipun / tumeka putunireki / anama raden pra samya / sakehe para
samya nembah sadaya / dhateng Ki Seh Jangkung nenggih / margi dhawuh kangjeng sultan / genipun wau
Ngerum nagri / margi kula mireng yen raja / Ngerum nagari.
Iman Sapingi Kng tutur / yen badhe nekani mriki / sarta mawi bekta bala / badhe bedhah ing Mentawis / mila usiking tyas kula / badhe kula rumiyini.
Seh Jangkung umatur arum / sultan sampun
dikjayanipun / kangjeng sultan piyambakneki / yen bantah ngelmi kawula / punapa saget nimbangi / sampun dalu wayahira / warnanen lajeng lumaris.
Kangjeng sultan Seh Jangkung / wus bidhal ing
kapanggya imam sekawan / Sapingi Imam Maliki.
Anulya salaman sampun / Sultan Agung matur aris / dhumateng imam sakawan / mila kulo sowan mriki / lajeng dhateng Ngerum pisan / badhe panggih rajaneki.
Inggih punapa saestu / badhe mecah tanah Jawi / manah kula tan sakeca / Imam Sapingi nauri /
Jangkung atut wuri / tan kocapa aneng ing marga / sakedhap Ngerum wus prapti.
Sami jujug ngalun-alun / Ki Seh Jangkung bekta telik / Sultan Agung nyekel walang / Seh Jangkung ingkang bektani / anuju raja
walang karyaneki / sanes tiyang Ngerum ika / dyan raja dhawuhaken patih.
Kyana patih utusan aglis / animbali wong loro ika / katingalen ing kene / kang padha dhingkal-dhingkul / kaya-kaya dudu wong mriki / patih gawa utusan / mantri saos ngayun / sakedhap sampun kapanggya / kang
tansah wingkinge / sakedhap prapteng ngayun / Sultan Agung sampun alinggih / aneng ngarsa narendra / Seh Jangkung tan ayun / boten purun ndherek lenggah / taksih ngadek patih nyandhak astaneki / sigra den ajak lenggah.
Raja Ngerum angandika aris / uwong ngendi lan paparanira / kaya dudu wong ing kene / Sultan Agung umatur / kula tiyang ing tanah Jawi / nagari ing Mentaram / abdi Sultan Agung / inggih masak mendhet walang / ngupadosi walang kang ageng niki / adamel loloh gemak.
ingkang ageng ngasua / raja Ngerum wuwusira / gonmu mlaku teka kana pirang sasi / tumekaa ing Ngerum sira.
ngandika malih / Sultan Agung Mentaram teka / amisuwur / sapira ing dedegira / apa dhuwur apa gedhe apa cilik / dene gok akuwasa.
Iya bakal manira lurugi / patihingsun ingkang isun duta / bedhah sasi ngarep kiye / patih bakal lumaku / gawa bala bana prajurit / kongkon nuli sadiya / beteng ingkang dhuwur / sarta maning gawa rata / prajurite aja kongsi nguciwani / mungsuh
dipun keriga / prajurit ing Ngerum / ngebakana tanah Jawa / dara kula Sultan Agung boten ngungsi / malah matur abingah.
kang pinuji siyang klawan ratri / Sultan Agung sageta mungsuhan / raja ingkang geng nagarine / yen makaten kantuk mungsuh / raja Ngerum babone nagri / mendah genira bingah / kathah saguhipun / sampun lama datan perang / pra bupati sakathahe tanah Jawi / suyut ajrih mring sultan.
Sampun mungsuh kalih gusti / dawek bantah kelawan kawula / sampun raja age-age / nungkulken Mentarum / inggih kula lamun kajopi /
Mentawis / inggih sami kalayan kawula / tan wonten wau kaceke / tan pendhek datan dhuwur / boten ageng
Lamun kula kawon ing ajurit / Sultan Agung prasasat akalah / inggih punika estune / raja Ngerum arengu / netra andhik wuwusnya bengis / idep mangada-ada / jaja bang wuwuh mung / kadya sinipi dukanya / alah patih sira cekelen tumuli / wong loro iki pisan.
Jangkung kethunipun / dipunputer kapyahipun ngering / patih dawah kalumah / raja Ngerum wau / badhe nyepeng dhateng sultan / Agung kethunya pinuter nuli / raja Ngerum pan dhawah.
Mungsuhipun patih lawan Ki Seh Jangkung / raja lawan sultan / kethu seser ubengneki / raja patih dherek seser ubengira.
Balanira kang ngadhep ing ngayun / bupati satriya / tumenggung demang lan mantri / arya raga
Mangu-mangu patih lawan raja Ngerum / sami nuwun tobat / sabab sayah
dipunbukak / raja patih ujung sami / Sultan Agung enggal nyandhal astanira.
Datan arsa lajeng rinangkul / lajeng kathah asta / ingaturen malebeng puri / Ki Seh Jangkung kinanthi lawan kya patya.
Jrone dalem wus wadiya raja Ngerum / nulya
Pernah sapuhi gih nami Ki Seh Jangkung / lajeng lenggah jajar / sami pinarak ing kursi / raja Ngerum manthuk-manthuk aturira.
Boten estu kula utusan anglurug / inggih sampun panggya / sultan sampun rawuh ngriki / nuwun tobat kula mungkul dhateng sultan.
Anak putuku ya boten purun-purun / jeng sultan aturnya / kula inggih angamini / lan malihe panuwun kula ing raja.
Dinten wingkang lamun / wonten kajiwan / saking tanah Jawa sujarah ing / Mekah nagri lamun wonten kakirangan sangunira.
Kang supadya tiyang Medak samya tulung / sampun siya-siya / raja Ngerum
Purwanipun miwiti wekasanipun / yen Ngerum sang raja / sampun takluk dhateng mami / nanging kula inggih gadhah ing paminta.
Dinten wingking supados saget tetulung / tiyang saking Jawa / kang sami sujarah mriki / lamun wonten kakirangan sagunira.
Imam Supingi lon wecanan Ngerum / inggih kangjeng sultan / tiyang saking tanah Jawi / ingkang kangji dhateng ing tanah Mekah.
Sanadyan boten parintah / raja Ngerum kula inggih ntagahi / yen estu kirangan sangu / wajib atulung kula / printah tiyang ing Mekah sedarum sampun / sultan walngdriya / kados boten nyulayani.
Sultan agung wuwusira / kenging kula wapat ing benjing / pinendhem ing Mekah
Tanah Jawi dipuntilar / dinten wingking linuri-luri / inggih amung Sultan Agung / ngungkuli buyut canggah / ngibaratnya sampun ical esohipun / temtune akethatharan / kula boten nuwa weni.
Tanah Jawa wonten uga / ingkang suci kados tanah ing ngriki / dereng mirsa Sultan Agung / siti ing Girilaya / inggih caket Gunung Gamping eleripun / Sultan Agung den priksaa / yen siti gandanya wangi.
Punika siti kuburan / apan inggil pucaking ardi
sigra budhal lan Seh Jangkung / tan kocap aneng marga / wus prapta ing Gunung Gamping.
Tan saranta galihira / dipun priksani pucukipun kang ardi / Magiri nginggil gunung / tinupiksani denira / inggih leres sitinya gandanirarum / Seh Jangkung matur jeng sultan / kados siti niki.
Jeng sultan nauri sabda / kakang Jangkung leres siti puniki / mambet gandanira arum / dhateng pucak aldaka / boten sisip Imam Sapingi atuduh / Gunung Gamping Girilaya / puniki siti Magiri.
Seh Jangkung kalih jeng sultan / samya mudhun mriksani toya mili / saking kilen sumberipun / Sultan Agung kuwasa / osiking tyas toya saged taman dhuwur / supados angubengana / dumugi pucaking wukir.
Wonten lare angon kathah / rubung-rubung inggih samya ningali / lare angon sami catur / iku mangsa sageta / toya saking ngandhap mili mandhuwur / inggih ing jaman punapa / toya saget nusung inggil.
Sultan Agung sigra salat / rekangat nenuwun Hyang Widi / kaliyan wau Seh Jangkung / pan inggih ndherek salat / kajat satiti nunuwun gone Hyang Agung / Gustiku Allah tangala / supados anembadani.
Asanget ngiring kawula / lare angon angina kawula Gusti / katrima panuwunipun / Seh Jangkung riseksana / tepi sasira sekar mulih aranipun / ginarit tinurut toya / manginggil ngubeng ardi.
Sultan Agung dhateng ngandhap / nyebul toya supados anurut garit / uwisira Seh Jangkung / toya kemriwak enggal / minggak-minggok genya garit Seh Jangkung / margi menek lampahira / punika purwaning nguni.
Mila kantos sapunika / ing Magiri toya minggah manginggil /
Sultan Agung ngandikanya / dhateng raka Ki Seh Jangkung puniki / binjang kakang sedanipun / ndherek mriki kewala / inggih caket kaliyan kula akumpul / Seh Jangkung alon turira / siti Landhoh kula pilih.
Sanadyan dhateng kawusanan / dhusun Landhoh ingkang kula remeni / sawek tapel kula ngriku / nalika ananira / asal siti bebuka ing purwanipun / boten kenging ngowah-owah / punapa asaling lami.
Sultan Agung aturira / gih karsa kakang pribadi / lare angon kathahipun / wetawis
sami kesah / Sultan Agung lajeng kondur Mentawis / sakedhap sampuna rawuh / pinethuk ingkang garwa / Ki Seh Jangkung ingkang garwa inggih methuk / anulya samya pinarak / kang garwa sultan ngabei.
Sarwi matur awot sekar / dene lami tindak paduka gusti / kantos wonten pitung dalu / Sultan Agung ngandika / iya lawas manira ana ing Ngerum / sang raja Tasangsul Ngalam / wus kasor marang lan mami.
Sultan lurugi kang emas / kakang Jangkung mungsuh kelawan patih / ingsun mungsuh rajanipun / samya ijen kewala / raja ngerum ing mengko pan uwus nungkul / yen ta ingsun nglilanana / nulya seba ing Mentawis.
Dadi ingsun tan pangrasa / raja Ngerum babone para aji / anane janma sedarum / pan ing Ngerum bibitira / dadi ingsun nalar ingkang tanpa kusur / ora wurung nemu galap / kasiku marang Hyang Widi.
Kanjeng sultan malebeng jro puri / abibaran denira sineba / Seh Jangkung ing pondhokane / kuneng wau winuwus / Ki Seh Jangkung rembagan nuli / kalawan ingkang garwa / tinantun ing ngayun / dhimas priye karsanira / iya aku bakal pamitan mulih / marang adhimu sultan.
Sabab aku uwis lawas awak mami / enak-enak aneng nagri Mataram / wus ana sangang sasine / awaku kongsi lemu / esuk-esuk ta nyambut kardi / apan sinuba-suba / saben dinanipun / mring adhimu kangjeng sultan / iya priye wekasane dina buri / enak dhukuh priyoga.
Pan arep gawene wong iki / nora enak amangan gedhongan / enak budi kasil dhewe / apa sekadaripun / pan wong urip aja melik sugih / cukupa kang den pangan / lan sinadhang iku / aja kongsi utang-utang / yen bisaa iku lakune wong urip / aja tindak belasar.
Yen wong sugih ingsunnya puniki / akeh lali mring pangeranira / iya kibir pangucape / atela dhawuhipun / Kanjeng Nabimu kyangmat iki / mustapa rasul ngulalah / utusan Hyang Agung / dhawuh telung prakara / siji drajat loro dunya telu ngelmi / apan mendem dadi sira.
Lah kapriye dhimas sireki / apa melu mulih
dhateng pundi purugnya / malebeng lobang semut / kawula dherek kiwala / pun mesthine wanudya tumut ing laki / nglakoni printah ing priya.
Ingkang raka nauri aris / yen mangkana lega tyasingwang / gonku mature mring adhine / Jeng Gusti Sultan Agung / kuneng dalu wuwusen enjing / Seh Jangkung lan kang
matur / kangjeng sultan bilih marengi / karsa paduka nata / kawula anuwun / pamit mantuk ing Miyana / sampun lami gen wonten ngriki / sangang sasi laminya.
Pun Bak Ayu Retnajinoli / dherekaken sah antuk kawula / tan purun katilar dhewe / Jeng Sultan Agung guyu /
Benjang napa kakang budhal neki / Ki Seh Jangkung alon aturira / dinten punika kang sae / Jeng Sultan sigra dhawuh / animbali mantri sinelir / sadasa kathahira / tiyang pikul kathahipun kawan dasa / gunggungipun pakathik ingkang angiring / satus sekawan dasa.
ringgit kathahnya / embanipun tumut / para Nyai pan sekawan / kang ngladeni Bok Ayu Retnajinoli / sampun ngantos sangsara.
Kalih dasa rembat gunggung neki / bekakase Raden Ayu iku / kajawi gong sawayange / kelawan kpthakipun / wus sadiya aneng ing ngarsi / mantrinipun sadasa / numpak kuda wau / gunggung kuda kawan dasa / Ki Seh Jangkung ingkang badhe den tumpaki / lembu remenanira.
ngaturake / dumugi lun-alun / dyan rangkulan lungayaneki / sigra numpak jempana / raden ayu wau / seksana sampun bidhalan / Ki Seh Jangkung dyan nitih kang lembu singgih / ngiringaken kang garwa.
Yata lajeng lampahireng margi / ngaler ngetan wau purugira / duk semana ing jamane / dereng wonten margi agung / inggih wonten mung margi alit / kathah simpanganira / kathah ingkang bingung / begalan margi kathah / wana ketel tur kathah sima kang muni / gadhungan mangsa janma.
Langkung randhat lampahnya ing margi / sabab kanthi
Jangkung sanget sayahira / ambyuk jengklok sukune / den degaken tan purun / inggih kantos dipunrewangi / maksih datan kuwawa / mangkana Seh Jangkung / alon denira ngandika /
sikep saking Mataram / wus (rinuwut ?) sambatane / kuda den othaki sampun / raden ayu miyos ing joli / nulya rakit pondhokannya / sampun wonten wau / driya ageng jejer tiga / sana sita lajeng kenging den enggoni / mantri
sapolahe asung brangta / raden ayu datan enget wismaneki / lajeng kraos ing driya.
Inggih lembu ingkang den titihi / sampun sayah tan purun lumampah / angajak dheprok karsane / (mandhoh ?) aneng ing ngriku / Raden Ayu Retnajinoli / adhawuh ingkang ngrambat / (….) ki sampun wangsul / ingiring punggawanira / mila karan dhusun Jajar ing samangkin / punika purwanira.
Raden ayu ingandhika aris / kinen bethak uwos sangunira / saking Mataram kathahe / wolu las dhucin wau / ulam dhendheng manjangan iki / sampun semakta sedaya / boten luru-luru / sampun surup sang hyang surya / para mantri anulya dipuningoni / sikep gamel wrata.
den anyari caritane / dhawuh lampahanipun / Kurupati denira rabi / tiyang nonton akathah / jalu estri wau / rare miwah ingkang tuwa / kaki-kaki nini-nini andhutangi / tinut ing putunira.
arjuna jemparing / gurisa tembangira / kathah estri kenyut / ingkang kedhik sebutira / lajeng dherek anggender aneng wingking / saking senenging driya.
Yata wau mantri ing Mentawis / pitung dina genira reren punika / dereng rinilan wangsule / marmanya sekepipun / den kersakna tatulung nenggih / andamel griya anyar / tuwin langgaripun / kang kinarya pesalatan / sampun dadya griya sarta langgarneki / nuwun pamit mantuk neng Mataram.
24. Seh Jangkung pangandikane / eh mantri ing Mentarum
panrima mami / sira angaterken / marang ulih ingsun padha slametane merga / dyan den ayu paring sangu marang mantri / ngaringgit bunderat.
dhateng embanipun / ringgit satus kawan dasa / den bayarken sikep ing Mentawis / sampun radin sadaya.
dhuh gustiku sang aprabu / hamba utus dhereken ngiring / jeng raka den ayu retna / gusti gih lestantun / wilujeng aneng ing marga / tigang dinten hamba rereh aneng margi (apipe ?) aneng wana.
Enjangipun apan budhal gusti / pan sadinten lumampah kewala / dugi wanci ing ngarsane / lembu titihanipun / jeng rakanta panembahan gusti / dadosaken sayahnya / lumampah sukunipun / datan purun alumampah / den gebar ti meksa pan purun lumaris / lajeng dheprok kewala.
Radha dalem pan lajeng nuruti / lajeng (pandhoh ?) ing ngriku kewala / pan nulya dados pandhoke / dyan wonten griya wau / jejer tiga kang den panggoni / kawrat tiyang sedaya / saking ing Mentarum / dalunipun raringgitan / dhalangipun inggih ingkang saking ngriki / kang nonton langkung kathah.
Mila hamba ngantos pitung ari / dipunandhek ing raka sang nata / mantri tiyang sedayane / kersa kados wau / amewahi griya ing Jawi / pondhokan tamunira / damel langgar sujut / kinarya ing pesalatan / mung punika atur kula mring jeng gusti / sampun kawrat sedaya.
Wonten malih hamba den sangoni / tiyang sikep kanthi sadaya / tiyang satunggil nyringgrite / kadamel sangu mlaku / kanjeng
Kanjeng sultan angandika aris / dhateng Raden Jayawidikda / juru gedhong ing lungguhe / kinen amundhut wau / ing pekakasireng mantri / sedasa katahira / sapengadeipun / wus cumaos aneng ngarsa / sigra dhawuh kinen marungaken mantri / sedaya mantrinira.
Ingkang ndherek ngaturaken nenggih / kang bok ayu raden retna / wus katrima lakune / pan wus adat Sultan Agung / lamun wonten kang den asihi / dhasar sultan tega lali / ingsunnya puniku / katedha ing abdinira / boten karsa sugih ing dunya puniki / mung andi kang den (piara?).
Sampun kathah tiyang kang dhatengi / saklangkung gemah dhusunira / ing kawitan wekasane / kuneng gusti winuwus / kawarnaa / pakabehe mantri / selamine ana / dhukuh ing ngriku / ingkang / ingkang ladosi punika / Ki Seh Jangkung nami panembahan nenggih / wus misuwur ing wong kathah.
Duk semana panembahan laminipun / pan sampun sawarsa / neng dhusun Landhoh winarni / sampun arja akathah tiyang prapta.
Kawarnaa nenggih wau Nyai Banjur / sampun sireng warta / yen kang raya sampun mulih /
Nyai Banjar asanget ing bingahipun / lajeng tata-tata / nedya tuwi mring kang rayi / bekta rencang kathahipun kalih welas.
Bekta duren kathahnya ban wonglung pikul / pelem kang srembat / kalih rembatan kuweni / lan kaluwek kamirine kalih rembat.
Nyai Banjur aneng marga tan cinatur / apan wus saprapta / neng Landhoh kidul winarni / kapang-kapang pinanggih lan arinira.
Panembahan gya methuk plataranipun / nulya ingkang garwa / Den Ayu Retnajinoli / dherek methuk marga anut ingkang raka.
keslametan / dene bisa teka ngriki / uwis lawas abanget kangen manira.
Duren iku duwe (jukang ?) ingsun gadhuh / nuju kabeneran / ana wohe kang nyalandri / wolung pikul iya ingkang ingsun gawa.
Panembahan driya kuweni kang awuh / klawan kemiri kang / ing gawa namung sathithik / kanggo bumbu raden ayu karsa midhang.
Nuli dhahar den ayu lan Nyai Banjur / tiga panembahan / linadosan para nyai / bakda dhahar linoroten rencangira.
Nyai Banjur dene dhateng Landhoh kidul / tigang dasa dina / sinuba-suba kang rayi / panembahan kalawan ing garwanira.
Nyai Banjur enjangipun pamit mantuk / pan sampun rinilan / tan kocap aneng ing margi / sampun prapta ing wismanireng Miyana.
Yata wau nulya ganti ingkang winuwus / inggih nagri Tuban / wonten kraman pacak baris / sampun kathah patahan telukanira.
Badhe gempur dhumateng nagri Mentarum / mejang kangjeng sultan / animbali dhateng patih / sampun prapta raden patih aneng arsa.
Kangjeng sultan pangandikanira arum / lah patih printaha / mantri prajurit pinilih / satus bae prajurit ingkang prayoga.
Besuk-besuk ingsun budhal aneng Landhoh / pan arsa rembugan / lan Ki Seh Jangkung kinanthi / raden patih aturipun gih sandika.
Kanjeng sultan nulya kondur ngadhatun / patih mrintahira / mring mantri miji pinilih / amung kang sami anumpak kuda.
Sultan Agung sampun rawuh rereh gunung / kendhang gong ing ngarsa / panembahan aneng sabin / macul siti supados sageta rata.
Ing kakang mas macul dhateng ing sabin kang wus / katingalan / anenggih saking ing ngriki / lamat-lamat dene wus katingal.
Kangjeng sultan dene angawasaken wau / dheweke nawang / sakilane Purwadadi / mila aran nami dhusun Penawangannya.
Gih puniku purwane Sultan Agung / nawang ingkang rata / mila akantos samangkinn / Kanjeng Sultan ingkang paring nama desa.
Dhusun Landhoh inggih wonten sabinipun / kang nami pun Tamat / kantos karan dinten mangkin / gih punika purwane
Sampun rawuh dhukuh Landhoh Sultan Agung / geger apuyengan / tiyang alit sami ngili / pengrasane wonten kraman ingkang prapta.
sarwi kinanthi / Raden Ayu Retnajinoli gya medal.
Dyan pinarak dhateng kursi kanthi agung / raden ayu
Yen supama kangjeng sultan nora rawuh / marang wismaningwang / sasi mulud ngarep iki / kang sun sedya tilik mring Mataram.
Iya kangen maring adhi nimas ratu / Raden Mukmin wungu / Retnadiluwih / karo kangen putramu Raden Mas Dibya.
Kangjeng sultan nauri ngandika arum / kabeh keslametan / lami gawa tinggal iki / ora ana sangkutane apa-apa.
Ya mulane bok ayu ingsun atawuh / ngampiri pun kakang / sun ajak neng Tuban nagri / ana kraman wus akeh telukanira.
Kanjeng sultan lereh ngriki apan sampun / ngantos dhateng kula / sapinten kraman ing Tubin / sagah ngethoki ting jangganira.
Nangging kula inggih gadhah ing panuwun / sikepi Mataram / supados dhongkel ing ngriki / sikepipun pan kenging kawula sambat.
Manthuk-manthuk kangajeng sultan ngandika rum / gih prayogi kangmas / kula jarine pribadi / gawa pinten siti mung kedhik punika.
Pra prajurit Mataram parasan turun / nora akengelan /
melu marang Tubin / nadyan perang amungsuha bari lemah.
Panembahan dadya dhawuh mongtong wedhus / kebri pan gangsal / mragat gudel tiga iji / sampun mateng genra masak-masak.
abdinipun / prajurit arata / sikep gamelan pakathik / apan radin datan wonten kelangkungan.
Sareng dalu dhalung tinimbalan sampun / kinen aringgitan / akathah tiyang ningali / ingkang ngili aneng wana sampun prapta.
Tan kawarna wuwusen ing dalunipun / kawarnen ing enjang / panembahan nulya pamit / dhateng sultan kula bidhal dhateng Tuban.
Dyan rinilan panembahan sampun bidhal / mung bekta rencang kalih / kumpul
kalih pisan / panembahan lumaris / mampir mring Miyana / pamit bok ayunira / Nyai Banjur sampun ngimpi / lamun kapanggya / kelawan ingkang rayi.
Boten dangu penembahan rawuhira / dhateng Miyana nenggih / Nyai
sampun enjing / panembahan pamitan / dhateng bok ayunira / supados dipunidini / ing lampahira / pan sampun anglilani.
sireki / lan sikepira / kinen dongkel sabin.
Sikepira kathahnya satus sawidak / ingkang sami dhongkeli / mantri tindhihana / akarya tetaruban / wonten ing griya satunggil / kinarya pinarakan / yen kanjeng sultan mriksani.
Saben dina tiyang dhongkel gih punika / kinirim tedhaneki / jeng sultan amriksa / tan arsa akundura /
klungsunira / kakalih dereng binucal / jeng sultan amundhut aglis / klungsu punika /
rinajegan / wus tigang dinten nenggih / asem tiningalan / sadedeg inggilira / Sultan Agung dhasar sekti / sabarang cipta / pesthi
kang kenging gusis / tatu sedaya / limayu ngungsi urip.
Kepala sekawan wus kinethokan / endhase pipanjer nuli / pan sareng uninga / kepalanya wus pecah / sedaya wus nungkul sami / atur martobat / amanembah asung bukti.
Panembahan anulya malebeng pura / mundhut jarahan nenggih / wus katur sadaya / wonten gangsal gotongan / panembahan aneng masjid / mriksani mimbar / wrananira abecik.
Lajeng dhawuh mimbar kinen ambikaka / sampun binikak aglis / ing ngriku anulya / miranteni rembat pan / sampun kinumpul nenggih / lan raja brana / sadaya wus rumakit.
Panembahan duk kala sareng amirsa / seneng ingkang galih / pan lajeng binekta / numpak dhateng jempana / panembahan kondur nuli / tiyang ing Tuban / kawan dasa ingkang ngiring.
Pan rembat tan gegotong neng arep pisan / tiyang Tubin kang ngiring / sawidak kathahnya / kelayan lurahira / datan kawarna ing
rakanteki / sampun kaslametan / pan sampun pinarak kaliyan / panembahan matur aris / punika sultan / anggen kawula jurit.
Inggih mimpang saking pangestu paduka / tumenggungira nenggih / keraman punika / janggannya tiga sekawan / kula panjeri / kapalanira / kang kantun teluk sami.
Gih punika raja brana saking Tuban / rolas rembat gunggung neki / inggih katur sang nata / kawula inggih derma / alimampah kiwaneki / ngemban dhawuh sang / aji sumanggeng karsi.
Kangjeng sultan alon pangandikanya / kakang ambil pribadi / sekathahing dunya / ingkang saking Tuban / punika kakang nglampahi / ingkang kangelan / bak ayu kang darbeni.
Gone dhongkel sabin inggih dereng dadya / ingkang nglurug sampun prapti / angsal baboyongan / panembahan aturira / yen makaten sultan inggih / ing benjangira / Guder namaning sabin.
Kangjeng sultan alon wijiling wecana / kakang kula suwuning / nanem asem punika / binjangipun dipunkandhanga / damel peken kemis / nikang kinarya / madhangan yen wonten ingkang kapti.
Kangjeng Sultan Agung genira ing Landhoh / nenggih pan sampun lami / pan satengah candra / siyang ratri binoja / dhateng kang raka
Kangjeng sultan sigra budhal nitih kuda / jragen nenggih / kambil lan ireng kencana / laratipun bludu
Prajurit ing ngajeng samya / samya sami nitih wajik / tan kocap aneng ing marga / sampu rawuh aneng nagari / malebeng puri / prajurit pan samya mantuk / inggih sowang-sowangan /
mila Ki Praya prapti / sowan panembahan wau / Ki Praya aturira / apan sarwi ngasih-asih / panembahan mila kawula sowan.
Manawi paduka karsa / inggih anak kula estri / kula tiraken sampeyan / dados gih para nyai / inggih sampun ing ngriki / punika ing wernanipun / Bakirah namanira / panembahan mriksani / kaduk sae warnane rare punika.
Anulya kaningkah pisan / pan dados selir sireki / kang garwa kinempalna / tanana rengu ing galih / rukun samya ngladeni / pan sami mesem gumuyu / pan ajrih dhateng raka / nglakoni tindake estri / tri telu punika ingkang
ing priya / idhep caosining laki / guyub anut kelawan printahing priya.
Tuhu asih dhateng priya / datan malik tingalneki / ajrih lamun aduraka / yen wong wadon tingkah juti / melik liyaning laki / siniksa dening Hyang Agung / malebeng ing
ingkang nulungi / nora kena maidoa / wus kacetha dalem dalil / milane ing wong estri / den abekti marang kakung / iku pangeranira / ing dunya tumekeng akir / temen-temen amasthi munggah suwarga.
Wong wadon saiki arang / ingkang temen dhateng laki / sewu siji nora ana / kang kadya sinebut nginggil / yen nora den kayani / belasar ing tindakipun / ngupados lanang liya / sok ugi angsala dhuwit / nora enget lamun dandane bejat.
Satengah kesah pacinan / dya pamit dhumateng ingkang laki / jengandika pados dagangan / leksana apados jibing / kang jaler tan udani / yen kang
sampun akathah / wong wadong ingkang nglakoni / anenggih jaman punika / aja nganti sira ceki / lamun dhemen priyayi / kang jaler bingah kelangkung / sun emba mati lena / turune amrihe becik / lanang alus raden ayu warnanira.
Sampun maido ing serat / sakabat sampun ningali / duk kalane amelana / dhateng ing liya nagari / uninga pribadi / lelakon kang kaya iku / mila (ananjangna ?) / supados sampun nglakoni / sampun kantos tumindak kadi punika.
Boten sande ambabekta / temahan ngisab-isabi / gegandheng mring bapa biyang / buyut canggah kaki nini / ngaku turune wong becik / belasar ing tingkahipun / dadi atingal nama / dudu turuning wong becik / yen becik kang mangka lakune belasar.
Sinidi ingkang carita / wuwusen ingkang winarni / panembahan sampun lama / gene dalem Landhoh nenggih / sampun inggih sabin / kathahipun mung nem bahu / Guden sabin kang nama / dadose dhadhongkel sabin / aca tanem pan iya puput sadina.
Ananging kuciwanira / dereng wau anggadhahi / mahesa kang damel garap / mangkana warnanen enjing / panembahan lumaris / ngupados mahesa wau / saben dhusun thinanya / ana mahesa puniki / pan dumugi dhusun (losen kana ?) punika.
Wonten tiyang mayu griya / kathahipun pitung iji / tinakon panembahan / bagus ingkang mayu sami / punapa dhusun mriki / wonten tiyang sade wau / mahesa kula tumbas / tiyang mayu anauri / boten wonten kelamun dika karsa.
Kidul ngriku wonten mesa / ananging mahesa mati / saweg wingi gene pejah / ajaler ageng nglangkungi / sungune anenggih / dhateng ngara-ara ngriku / kang ngriki katingalan / panembahan amurugi / estu leres yen wonten mahesa pejah.
Dupi caket panembahan / ing prenahira niki / agungun sajroning driya / eman temen kebo iki / dene gedhe nglangkungi /
eman temen kebo iki / gedhene angluwihi / sarta bapang sungunipun / bok bisa urip mana / emen temen lamun mati / panembahan nanuwun dhateng Hyang Suksma.
Asalat kalih rekangat / sekathahe den tutupi / anenggih babahan sanga / sumepa kadya ngemasi / ngeningaken tingalneki / kang sinedya ciptanipun / tan liyan maring Hyang / kang sipat rahman puniki / kang ngratoni kauripan sadaya.
Inggih Allahutangala / ingkang damel bumi langit / ingkang nora jaman makam / kang sipat langgeng tan gingsir / saking panuwun dasih / mugi tinurutan ingsun / inggih panuwun hamba / kalis kang sampu kalis / kang supados sageta gesang aweta.
Tan wonten alaranira / wus katrima genya muji / riseksana panembahan / mahesa dipuncepengi / singate kanan kering / cinablek ambal ping telu /
mara ngdeg sireku / mahesa pancen gelak / jenggereng sarwi atangi / nulya ngadeg sampun gesang kadya lama.
Tiyang mayu pitu ika / sami kaget aningali / wong ika dene kuwasa / kebo mati bis urip / payo padha marani / anjaluk ngapura iku /
kawula nuwun ngapura / anembah angasih-asih / kawula boten uning / dhateng ing sampeyan wau / panembahan ngandika / ora dadi apa iki / wus jamake wong wadon ana nasibnya.
Yata wau penembahan nulya kondur / mahesanipun angiring / tiyang pitu atut pungkur / nyegati kanan kering / lampahira alon-alon.
Tan winarna prapteng dhusun saking wau / kapinujon wonten (kila?) / panembahan dhawuhipun / mahesa kinen ngedusi / tiyang pitu guyang kosok.
Sampun bersih tiyang pitu guyang wau / panembahan amriksani / ing granane singatipun / dene dhaplang angluwihi / kaya amedeni uwong.
Sesek lawang yen mungguh lawang aciyut / sadhap sisih tur lincip / yen den angon bocah iku / amesthi padha awedi / yen isih sungu mangkono.
Panembahan reseksana singatipun / cinepeng ing kanan kering / anulya wau thinuthuk / dhateng icik sekar mulih / singat lajeng amangisor.
Dyan mahesa lajeng singatnya adhungkul / anuju dhateng ing siti / malah yen anedha rumput / lamun boten dhateng rawi / datan saget lamun nyenggot.
dhateng tiyang pitu nenggih / eis padha sireku / asanget panrima mami / gonmu padha ngatur mring ngong.
Pan wis tutug kali tengah iya ingsun / wong pitu ngater mring mami / wis padha baliya iku / besuk bae tilik mami / iya marang enggon ingong.
Tiyang pitu nembah sareng pamitipun / sedaya pan samya mulih / panembahan lajeng kondur / mahesa dhungkul ing wingking / sampun rawuh wismeng Landhoh.
Garwanira kapang-kapang apan methuk / sami bingah ing tyasneki / dene angsal kebo dhungkul / agengnya pan anglangkungi / dyan mahesa dhungkul manggon.
Enjangipun nenggih wau kebo dhungkul / arsa binekta ing sabin /
ing mripatipun (pajer ?) sanga durung tangi / sabet praya abdi wau / asanget genira ajrih / manawi gunung gedhang yektos.
Selamine mahesa dhungkul puniku / boten purun karya sabin / yen enjang kesah puniku / dhateng
wulan boten mantuk / ing sagurug-purugneki / sapurun enggone manggon.
Wau dhungkul yen wonten tandur sinenggut / sabine medal nglangkungi / yen siyang gupakanipun / sawetannya Landhoh singgih / labetipun kongsi balong.
Mergenipun mahesa dhungkul winuwus / yen nedha dhateng ing rawi / dados kali nami Bandhung / yen mantuk saking ing rawi / singate katutan kangkong.
Yeng amanggon dhateng asem ngandhap wau / dadya asem dhampit / punika cancanganipun / yen kesah ucul pribadi / nora ngangge dipunangon.
Enengena gantya ingkang winuwus / Sultan Agung ing Mentawis / adhawuh mring gandhekipun / lah gandhek sira sun tuding / sun utus marang ing Landhoh.
Kebo lanang sepasang ya karo iku / aturna mring kang mas puniki / supaya
kocap aneng ing margi / sampun prapta dhusun Landhoh.
Gandhek matur dhateng panembahan wau / kawula ingutus gusti / dhateng kangjeng Sultan Agung / mahesa kalih puniki / kang satunggal nami Totor.
Mangsatunggal malih wau naminipun / katur ing sampeyan ngriki / panembahan
sampun nedha / bakda nedha pamit mulih / wus rinilan panembahan / tan kocap aneng ing marga / sampun prapta ing Metarum / munjuk ngarsa sri narendra.
Wus katur ing solahneki / mahesa sampun katampa / ing raka dalem sang rajeng / kangjeng sultan dhawuhira / wis gandhek amuliha / gandhek nembah lengser mundur / parapteng dhateng wismanira.
Mahesa saking Mentawis / inggih ingkang damel sawah / Totor klayan ing kalihe / pun dhungkul saben
galenge tanemi kacang / yen angundhuh ing kacange / katuraken ing Mantaram / tuwin kintun kang putra / dhateng Cerbon putranipun / Ketib Trangkil kang dinuta.
Sakedhap pan sampun prapti ? Ketib Trangkil ing lampahnya / dumugi dhateng Cerbone / kacang sampun tinampan / Rahaden Mukmin ika / Ketib Trangkil pamit mantuk / sampun prapta Landhoh ika.
Wenanen den ayu singgih garwanira panembahan / umatur dhateng rakane / kawula matur sampeyan / amung putra paduka / Rahaden Mukmin punika / bok inggih tinimbalan.
Kula emong tiyang kalih / dhateng ing ngriki kewala / sampun mantuk ing Cerbone / kawula tan gadhah putra / kenging katingalan / sinten kang darbeni wau / barang sumakawis ika.
Panembahan ananuruti enjange lajeng utusan / abdi
kocap aneng margine / sakedhap sampun prapta / dhumateng Cerbon nagara / anulya wau umatur / ngarsanireng jeng sultan.
Manembah ing ngarsaneki / Tib Trangkil alon aturnya / dhuh Gusti kula dinuteng / dhumateng putra paduka / ing Landhoh panembahan / inggih kinen nuwun iku / dhateng putra wayah tuwan.
Raden Ayu Retna Jinoli / garwa kang saking Metaram / apan sanget panuwune / ping kalih badhe wuninga / dherek ngemong kewala / pan boten (adner besumu ?) / sami ugi garwa ing Tuban.
Dipunemong garwa kalih Mataram kelayan Tuban / wira-wiri ing akire / lamun kangen kangjeng sultan / kawula kang ngaterena / kalih abdi Praya wau / punika atur kawula.
Jeng sultan ngandika aris Tib / Trangkil
Sira iku den timbali / myang ramamu panembahan / budhal ing dina kiye / sawab becik dunyanira / dina
bunbunanira / tinimbul ing sejatine / inggih sampun kantos sasih / tapak tilas gurenda / Tib Trangkil anembah matur / lengser saking ngarsa sultan.
Raden Mukmin lan Tib Trangkil / abidhal lajeng lumanpah / embanira ngetutake / sekawan ing kathahira / pan datan kenging pisah / duk alit sanget wongipun / ingga yuswa
wulunira / larabipun sangkelat / telisire sutra biru / respati lampahnya kuda.
Kangjeng sultan ambektani / mantri sekawan punika / ngaturaken ing wayahe / tiyang kuwu kalih dasa / wonten ingkang bekta tumbak / tameng lawan pedhang sunduk / gumruduk ing lampahira.
Kang den iring taksih alit / nembe yuswa walung warsa / katingal amung cahyane /
kawarna ing margi / Raden Mukmin sampun prapta / dhateng Landhoh ing desane / kang rama sampun
Mukmin sampun medhun / Tib Trangkil kang mondhong nenggih / pan saking inggil turangga / ibu kalih malajengi / cinandhak ing astanira / kinanthi ing kering.
Raden Mukmin nulya agung / dhatengi ingkang rama
umatur / sumangga sakarsaneki / lamun embena kangena / kawula ingkang nuweni / tan dangu dhaharan medal / rerampatan warni-warni.
kinarya ing pangauban / supados darbeya siwi.
Anulya ingkang winuwus / mantri Cerbon wau nenggih / sekawan ing kathahira / ingkang ngiring Raden Mukmin / dene lereh wus sawulan / pamit mantuk lan marengi.
Warnanen ing enjangipun / mantri Cerbon nuwun pamit / dhumateng ing panembahan / wus lengser saking ing arsi / panembahan kintun kacang / dhateng Sultan Cerbon nenggih.
saking ing ngarsi / aneng marga sowang-sowang / wus prapta ing wisma mami / nengena ingkang kocapa / panembahan kang winarni.
Sampun yasa masjid wau / pan namung kangjeng satunggil / kinarya masjid punika / sarta lumbung kang satunggil / pucuke kajeng winarna / kadamel lesung wus dadi.
Lumbung wau naminipun / lengkara sinaren idi / lesungipun nami banyak / warnanen wayah enjing / garwanira panembahan / saking Gebonganom singgih.
Ambabar wawratipun / miyos jalu langkung pekik / panembahan angandika / padha kulup ana iki / mila kulup naminira / panembahan kang dhawuhi.
Dyan ganti kang winuwus / anenggih Rahaden Mukmin / putranipun ingkang tuwa / pan yuswa limalas warsi /
punika / pan sampun sinupitake / dhikir Nabi sadalu / raringgitan ingkang sahari / bakdanya sinupitan / antawis nem taun / Rahaden Mukmin punika / imah-imah pan angsal Cerbon nagari / pikantuk sanaking sanak.
Datan kocap pirengganing panggih / dyan kang garwa pan sampun binekta / dhateng ing Landhoh desane / Rahaden Mukmin winuwus / ingkang rama dadya paring nami / Raden Tirtakusuma / inggih sampun kabul / Pangeran Tirtakusuma / sampun atut genira palakrami / tan wonten sulayeng karsa.
Datan winarna ing nguni / panembahan pan tungkula denira / pan nenggih saben warsane / mangsa rendheng macul / sabin Guder punika nenggih / kathahnya nem bahu ika / ingkang kangge garap wau / mahesa totor kalihnya / mung punika ingkang damel garap sabin / saking sultan ing Mataram.
Sampun tanem kados adat lami / inggih ugi amragat mahesa / kadamel ingon tiyange / tiyang kang samya dhaut / abanjur
malihipun / panembahan yasa manjat nora permisi / ika jeng pangeran / Kudus / nulya utusan / animbali dhateng panembahan singgih / tan kocap aneng marga.
Gandhek kalih sampun matur aris / inggih dhateng ngarsa panembahan / kula ingutus wiyose / dhateng pangeran Kudus / yen sampeyan dipuntimbali / sareng salampah kula /
sampeyan amacak baris / pan katingal saking Kudus waos ngadeg / supenuh dhawuhipun / pangeran nenggih / sareng kula prapta / tan wonten puniku / puniku kang katingalan / saking Kudus kados tiyang macak baris / panembahan ngandika.
Knaca gandhek inggih bokmanawi / kula nandur ing kacang punika / anggeng-geng pan lanjarane / katingal saking Kudus / kados tiyang amacak baris / gandhek bok dipriksaa / neng sabin puniku /
ngundhuh woh kacang punika / satunggal wit amendhet / satunggil kacangipun / kembali radi pupa pranteni / pikantuk kalih kendhang / gandhek kalih wau / prapta ngarsa panembahan / sami matur kasinggihan gih puniki / sayektos lanjaran kacang.
Panembahan kairit lampahnya iki / dhateng Kudus pan sarwi bekta sakabat / Ketib Trangkil wau namane / anenggih kalihipun / sakarana ingkang tut wingking / tan kocap aneng marga / sampun prapta ing Kudus / pangeran nuju pinarak / panembahan ingacaran sampun linggih / saha atur pranata.
macul / wedalipun kang kula bukti / amalanjaran kacang / menawi puniku kados waos katingalan / saking ngriki pangeran pamriksaneki / kula datan rumangsa.
Jeng pangeran wuwus saha manis / jebeng Landhoh inggih jeng ngandika / punapa inggih
sajatine gamping / panembahan lajeng aparentah / Tib Trangkil nyandhak gupuh / jenang blowok sigra binukti / pangaron dinilatan saking gurehipun / priyayi ingkang tumingal / samya ngungun dhateng sabat Ketib Trangkil / kirang panedhahanira.
Datan dangu wonten rawuh nenggih / panembahan ing Kadilangu ika / putra jeng sultan kalane / rawuh aneng Kudus / jeng
panembahan Kadilangu ngandikaris / jebeng Kudus ta sira.
Arep apa kersanira iki / Pangran Kudus alon aturira / jebeng Landhoh ing wiyose / badhe kawula ukum / ukum pati sabab asisip / piyambak nglenggana / tan suminggah ngayun/ lepate sampun kadhadha / damel masjid pan datan permisi / punika sababira.
Panembahan angandika aris / ja mangkono kersa pekenira / ora sapira salahe / kang sarta maning puniku /
Ing becike uga olah wekes / baturira jebeng Landhoh ika / iya salah sawijine /
wakilipun punika / Ketib Trangkil kinejepan sampun uning / umareg ing sultannya.
Panembahan sigra ngatag nuli / Ketib Trangkil cumaos ing ngarsa / apasrah pati uripe / gya linekasan sampun / tukang tuwek sampun ngawiti / kang erah nyamburat / gandanira arum / nanging taksih erah abang / panembahan ing Landhoh wuwusnya aris / jamak putih rahira.
Datan dangu rah pethak kang mijil / gandanira amrik angambar / sedya eram tingale / wonten rarasan gumun / iku sabat ran Ketib Trangkil / bisa mati sampurna / sampurnane kewuh / pakewuhe dhateng paran / uwis awas marang
panembahan lon wuwuse / Ketib Trangkil sireku / kebat sira mulih dhingin / den cuthik ing ecisira / Tib
kubur makam dawa semangkin gih / punika gancange carita / Tib Trangkil iku kubure / sedaya kang andulu / sami eram dhateng Tib Trangkil / inggih dados penginan / musna layonipun / erahipun saget pethak / sarta ngambar arum wangi amrik wangi / tandha minggah suwarga.
Inggih sampun bibaran mulih / Pangeran Kudus malebeng pura / panembahan ngandikane / kundur ing
Karo turun Kudus dina buri / luhung ngalap ja kongsi dialap / puniku wau purwane / kantos punika wektu / lamun nrajang pesthi bilahi / tan wonten kuwarasan / kang nrajang waler iku / nemahi salah satunggal / yen terkadhang kalih pisan angemasi / iku duk purwanira.
Milanipun kang sami miyarsi / sanak-sanak ingkang amirengna / punika ing sedalane / dipun
rumiyin / dereng lelana anglangut / taksih ing Miyana katon.
Sampun gadhahi putra satunggil / amiyos jaler abagus / ngestanira Rahaden Momok.
Raden Momok inggih sampun / imah-imah tiyang saking dhusun / Pakeringan panggih nak sanak pribadi / garwane kabekta sampun / dhateng Miyana kang enggon.
praptanipun / nenggih dhateng dhusun Landhoh kidul / ingkang rama inggih sampun angiringi / griya kalih bagus-bagus / Raden Momok sampun enggon.
Raden Momok puniku / namaning garwa sing andhusun / lajeng nami panenggak peparabneki / Tirtakusuma puniku /
gadhah turun / sampun takdire Hyang Manon.
Garwa saking Tuban wau / nami Raden Ayu Pandhan Arum / sami ugi inggih datan darbe siwi / sampun takdire Hyang Agung / garwa Tuban lan Mentaos.
Garwa ing Palembang wau / putranipun estri langkung ayu / nanging boten kabekta ing Landhoh singgih / panembahan yen kangen sunu / tinjo mring Plembang mawon.
Putranya wuragilipun / ingkang nama nenggih Raden Kulup / ibu saking Gebanganom ing Semawis / sampun imah-imah wau / garwanipun ayu anom.
Cinekak cariyosipun / panembahan inggih sampun sepuh / sampun kraos badhe wapat roh lan jisim / sampun pinaringan tuduh / yen badhe kondur amanggon.
Warnanen satunggal wektu / panembahan pinarak ing bangsal / putra tiga ngadhep aneng ing ngarsi / garwanipun Raden Ayu / Renajinoli tan adoh.
Raden Ayu Pandhan Arum / inggih ngadeg aneng aneng wingkingipun / Gebanganom angadeg aneng ing kori / sabet pra samya ing ngayun / sentana pepak dhumaos.
Panembahan alon muwus / sakabehe iya putraningsun / iya lamun besuk sapungkur mami / yen ingsun / uwis asurut aja na tukar werdon.
adhiku kalih / Raden Tirta Kusemeku / saha Raden Kulup mawon.
Rama kula namung nuwun / paring idi inggih dhateng ngayun / bang supados kaliyan dunya ing ngriki / ngungkuli sapadha ulun / kang rama ngandika alon.
Sun ingidini sira iku / iya Momok sugiha punjul / angungkuli marang samaning janmi / katekana panuwunmu / langkung bingah Raden Momok.
Panembahan ngandika rum / mring kang putra Tirta Kusumeku / yen mangkono desa Landhoh ingsun palih / sira ingkang wetan iku / adhimu si Kulup kulon.
Desa kang selawe iku / kang telulas sira kang gadhuh / ingkang rolas adhimu Kulup kang darbeni / amung kacek siji dhusun / sebab kula pring kang anom.
Lan malihe wekasingsun / kelangenaningsun kebo dhungkul / jeng gonmu ngurmati ya ingkang / yen ingsun apa wis surut / gawenen sidhekahe wong.
Yen ingsun / uwis asurut sira kubur kidu; / masjid ingsun singget gedhong gonmu gawe ingkang becik / kabeh ing wasiyatingsun / kumpulna sajrone gedhong.
Kiyai Penamar ngedhug / Kyai Panji iya kudhi sangu / sekar mulihe wis bathokku ra isin / dhesthar wulung payung agung / simpenen sajrone gedhong.
umatur / gih sandika rama dhawuhipun / sekathahing jeng rama dhawuhneki / kawula inggih mituhu / enget-enget jroning batos.
Anulya bibaran sampun / panembahan lumebet ing dalemipun / ingkang putra bubaran pra sami amulih / wus prapta ing dalemipun / garwa methuk ayu anom.
Panembahan enjangira pamit dhateng garweneki / tindak dhateng ing Mentaram / sabat kalih atut wingking / tan kocap aneng margi / sakedhap Mentaram
wonten punapi / dene teka siyang-siyang / punapa wonten kang ati / inggih anyalawadi / panembahan alon matur / milanya kula sowan / pinanggih sultan mariki / caos atur kawula nedya pamitan.
Ing tembe mangsa panggihnya / temtu sapisan puniki / kula nuwun idi sultan / mantuk ing rahmatolahi / jeng sultan slameta ugi / kula manggiha rahayu / ing ngalam kalanggengan / ingkang boten owah gingsir / mung punika jeng sultan atur kawula.
Saha kaping kalihira / kawula inggih atitip / amung raka jeng paduka / den ayu Retnajinoli / yen kirang tedhaneki / Sultan Agung ingkang kintun / kalih anak kawula / Tirta Kusuma kang nami / mangsaborong jeng sultan
sultan dhateng rakanipun / bakdanipun dhaharan / kang raka nulya kinanthi / dipunajak malebeng ing dalem pura.
Saratri sami raosan / gunem raos ngelmi gaib / warnanen ing enjangira / panembahan sampun pamit / jeng sultan angamini / panembahan tingal sampun / terus dhateng Palembang / panggih putranipun estri / tan antara
ngandikaris / wonten punapa adhi / napa wonten karyanipun / panembahan aturira / mila kula sowan ngriki / badhe pamit mantuk dhateng Rahmatullah.
Jeng sultan lon muwusira / kula inggih angamini / panembahan aturira / kawula amung atitip / putra sampeyan estri / wayah sampeyan puniku / yen kirang tedhanira / mangsaboronga sang aji / mung punika prelunya gen kula sowan.
Sultan Palembang ngandika / adhi sampun walangarih / putrane estri punika / sampun kula kramakak / pikantuk samya ngriki / apanggih sanak sadulur / putra ing kepatihan / panembahan matur aris / sekalangkung kabeh panuwun kawula.
Panembahan apamitan / pinanggih lan garwaneki / kelayan panggih kang putra / pan sampun
nini sapungkur mami / ingkang atut genira apalakrama.
Paitane wong akrama / amung eling iku nini / idhep mantep marang priya / bekti setiti ing laki / gemi angati-ati / iku nini wekasingsun / tegese eling ika / ja belasar tingkah juti / ingkang eling yen sira winengku priya.
Tegese idhep ta nyawa / idhep yen darbe laki / nyaosi sakarsanira / nadyan kakung remen mring / lakinira sira saosing / nini ngupaya wanudya ayu / saos derapon bingah / kang ati / iya iku
laki / kadya sinungging ing embun / asih welas marang sira / sabab sira anglegani / sakabehe wong wadon belasar tindak.
Batosa mring lakinira / boten suka kesah tebih / sandhang pangan sampun kirang / besele dipuntuwuki / iku lega tyasneki / abingah mesem gumuyu / iku wadon keparat / pan dudu trahing wong becik / saben dina lakine tan kenging lunga.
Iku sira aja nelat / wong wadon kang kaya iki / nora wurung nemu
neraka benjing / kalajengking kelabang ngantup sedaya.
Yen wadon madhep mring priya / madhep temen maring laki / tan meper karsaning priya / sembarang printahing laki / siyang dalu tan gingsir / anurut printahing kakung / nora suwaleng teng karsa / bingah terus lair batin / yen wong lanang den anggep pangeranira.
Bekti iku tegesira / awedi marang ing laki / yen den kengken lakinira /
panggil ingkang laki / nuli enggal tinilar maju ing priya.
Setiti ing tegesira / sebarang darbekting laki / ingon-ingon myang pekakas / saben dina angaweruhi / pitik iwen lawan peksi / kebo jaran bebek wedhus / sapi utawa banyak /
jroning ati / aja ngaban-abani / ing sakdhuwur tenggak iku / pan gedhe durakanira / sasat mungsuh mring Hyang Widi / lamun mati besuke ora nemu imam.
Yen nini angesthokena / goningsun mulang puniki / aslamet donya ngakerat /
ana maning iku nini / wong wadon wayuh maring priya / nora esuk nora serik / arukun becik kapti / saben dina runtung-runtung / kang tuwa wruh tuwanya / kang nom weruh nomneki / wus pinasthi cinadhang mungguh suwarga.
Panembahan gening mulang / dhateng putranipun estri / wus telas pamulangira / kang putra matur ngabekti / jeng rama kula amundhi / gih dhawuh sampeyan kaembun / inggih rama idinya / kula pundi rama inggih / kacancang apucuking kawula.
Mugi saget nglampahana / kados dhawuh rama nenggih / kang rama alon ngandika / iya nini sun ideni / muga pinaringa eling / jinurunga sakarepmu / kang putra matur manembah / asanget pamundhi mami / panembahan karsa sare lan kang garwa.
Enjangira panembahan / pamit garwa lan kang siwi / kundur sampun abidhalan / sakedhap netra wus prapti / dhateng Cerbon nagari /
Napa sami kaslametan anak / lami boten ngriki / si thole Tirta Kusuma / punapa sami basuki / mila kula sowan ing ngarsa sampeyan.
Kawula badhe pamitan / mangsa panggih-panggih malih / kula nuwun badhe wapat / mantuk ing Rohmatullahi / sultan alon nauri / inggih sakethi jumurung / angamini manira / selametan ing alam gaib / sampun samar kang sinedya ciptanira.
sekawanipun / nulya sami sasalaman / panembahan matur aris / mila kula sowan ing ngarsa sampeyan.
Mangsa saget apanggiha / sowan mriki malih / kantun sapisan punika / kula badhe nuwun pamit / mantuk ajal ngibandi / Imam Sapingi amuwus / Insak Allahutangala / manira inggih ngamini / inggih
lami / Nyai Banjur winarni / kang rayi sigra rinangkul / sarwi alon atanya / neng ngarep adhiku iki / siyang-siyang apa ana karyanira.
Panembahan wuwuse / bok ayu kula apamit / mantuk dhateng ing kamuksan / Nyai Banjur alon nauri / iya Alkamdulillahi / ya dhi apura dosamu / pinaringan iman / iya maring Maha Suci / gonmu mulih
Anulya sami dhaharan / bakda dhahar goning pamit / sakedhap netra wus prapta / dhateng Landhoh kidul nenggih / kang garwa methuk sami / aneng pelataranipun / panembahan pinarak / kang putra tiga wus prapti / sami seba dhateng ngarsane
abdi / sentana aglar supenuh / panembahan ngandika / priyayi printah sujanma dadi / dhuwur ngnukuli sapadha-padha.
arep becik / kisase jakat iki / samet sade papan iku / aja ta nggango eman kalonge wau kang pari ing / tegese wong eman nora kaduman.
Ginarap apan tan berkat / pari beras nuli enting / mega nora gelem jakat / isih reget durung bersih / dadi akeh kang wani / seluman padha angerbut / tikuse melu mangsa / bubuk bang melu tut wuri / ander munoh melu mangan parenira.
Yen sira nyambut karya / pan namung tigang prakawis / iku sira adhepna / maca macul lawan ngaji / netepi salah siji / nora kurang panganipun / tegese wong amaca / kuwi ta sira temeni / bokmenawa dadi ta sira.
Senadyan nora dadiya / asal ugi wus nglakoni / dadiya carek desa / bisa alus pundhakneki / macul sira temeni /
berkat lawan bandhul / wong siji patang uwang / tansah sira angingoni / dhateng rabi tuwin anak rayatira.
Lan malih wekas manira / padha gagulanga benjing / pra tingkahe wong agesang / padha alurua ngelmi / ngelmi rasa sejati / wekasan ing pati iku / perlune wong agesang / weruha enggone pati / basa pati petitising pernahira.
Yen ora weruh asira / temah sasar / temah dasar gonmu pati / mulih nora weruh wiswa / dadi semut werjit cacing / sira kang ngati-ati / wong urip iku aperlu / aja angeman dunya / dunya nora karo mati / amung ngelmu rasa kang kena ginawa.
Olih wanudya sapira / yen ora weruh ing elmi / sarta nora gawe amal / iku tambah ngrubedi / tan durung bingena / amurungake ing laku / dunya ginawe amal / dadi sarate wong urip / uripira murakabi sama-sama.
Lanang wadon iya padha / sira ing luru ngelmi / sira salat lakonana / sembahyang wedi Hyang Widi / iku lakune ngelmi / aja tinggal salat iku / salat kajate badan / lamun nora den jakati / isih reget durung suci yen lestri.
Upamane yen wus tuwa / remanipun werni kalih / nganggoa ambeg utama / barang polah kudu becik / beciking sesame / narima ing batinipun /
nora sami / ora gaguru ngelmi / tandha dudu turuningsun / yen tandha turuningwang / mesthi gegulang ngelmi / nora arsa gagulang tindak maksiyat.
Kang putra tiga (argunya?) / asanget panuwun mami / dhawuhipun kangjeng rama / sayekti kawula pundhi / kacancang rema mami / kangjeng rama dhawuhipun / jeng rama idenana / supados saget nglampahi / ing dhawuh jeng rama sadaya.
Kang rama alon ngandika / dawanira idini / panembahan gerahira / gangsal dinten lamineki / sarwi
estri / sadaya angladeni / panembahan gerahipun / sampun dhateng takdirnya / dinten Ahad age ugi / sasi Rajab
pernahnya / panembahan sampun meling / dhateng ingkang putra tiga / gedhonge sampun adadi / ngajeng pinasang nuli / wasiyatnya sampun kumpul / kasimpen gedhong ika / bakdanya bibaran mulih / dalunipun angaji sami tahlilan.
Sewu dina den Ayu Retno Jinoli / gerah lajeng seda / pinetak aneng Jawi / boten tunggil ingkang raka.
Kenging ukum margi boten darbe siwi / garwa saking Tuban / gerah lajeng angemasi / anenggih lajeng pinetak.
Garwa saking Gebanganom anututi / gerah lajeng seda / garwa tiga wus angemasi / pinetak jawi sedaya.
Putranipun panembahan ingkang kalih / wus nama Pangeran / Raden Tirta Kusumeki / anama Pangeran Tengah.
Raden Kulup Pangeran Dagan kang nami / Raden Momok ika / ingkang sepuh datan apti / jumeneng nama pangeran.
Raden Momok amung dunya den senengi / langkung sugihira / kang wau anuwun idi / dhateng rama panembahan.
Raden Momok pinanggih tan darbe siwi /
Madureki / den ajeng Ayat namanya.
Raden Amir sampun pinaringan nami / dhateng ingkang rama / Raden Tirta Menggaleki / garwanya angetutena.
Dhateng Landhoh atut gening palakrami / dyan Pangeran Dagan / sampun anggadhahi siwi / jaler warnane apeleg.
Ingkang rama inggih sampun paring nami / Raden Iskak ika / sampun supit nulya krami / pikantuk Semarang.
Anak dulur pernah kapenakaneki / kalyan ibunira / nanging sugih anglangkungi / sudagar ageng Semarang.
jeni / sedasa gotongan / sekalajeng asugih / nenggih pangeran punika.
Putra jaler jaler tinumbas dhateng pawestri / lajeng damel bandha / Raden Iskak ngalih nami / Pangeran Natakusuma.
Nengena nenggih wau kang winarni / agenti kocapa / wonten tiyang dagang sapi / kang wisma nagari Wangga.
Lereh Landhoh lereh dhusun Landhoh nenggih / wonten ara-ara / tiyang Wangga Sokawati / ing ngriku lerehanira.
Saking kidul bekta bawang nila werni / winade Juwana / mantukipun bekta trasi / winade dhateng Mataram.
Kepalanya ingkang minangka nglurahi / nami Santawignya / malebet ing Landhoh neggih / asowan Pangeran Tengah.
Sampun prapta aneng ngarsa atur bekti / matur melas arsa / manawi inggih marengi / anenggih karsa sampeyan.
Kula nuwun cucal mahesa sakedhik / satebah kewala / panjangipun kawan kaki / kinarya amben kewala.
Wau dalu emban kula ginigit anjing / milane kawula / nuwun cucal yen marengi / asanget panuwun kula.
Pangeran Tengah pangandika manis / pundi wisma / ing dhusun apa negari /
Praya amintar sarwi angiris / nuju cucalira / mehesa dhungkul den iris / pan lajeng den paringena.
Dhateng tiyang Wangga sampun den tampani / anulya pamitannya / Pangeran sampun ngilalni / wus mundur saking ing
lembu ing ngarsi / lembu tigang dasa / sadaya dipungenthani / arame suwaranira.
sampun prapta wisma / dhateng ing Wangga nagari / kocapa lembu satunggal.
Lajeng ngamuk momotane kocar-kacir / kantun cekathakan / taksih kanthil aneng geger / lembu kadya katempelan.
Mangilen ngaler ngidul ngetan nenggih / binendrong wong kathah / wonten ingkang nyejatani / datan busik wulunira.
Angamuke lembu saya anemeni / nunjang sarta nyundhang / akathah tiyang kang kanin / lembu mlajeng mlebet wana.
Santiwignya matur aris / ing bendaranira / Pangeran Wangga winarni / wus prapta aneng ing ngarsa.
Wus umatur awit purwanireng nguni / dumugi wekasan / Santiwignya aturneki / pangeran alon ngandika.
Dhateng demang rangga bekel lan ngabehi / kinen ngupayaa / lembu kang mlebeng wanadri / kang tampi dhawuh dyan mintar.
Samya bekta sanjata pedhang lan keris / kadya nglurug perang / wan dipunkepung nuli / tiyang kathah samya culat.
agalak / kathah kang samya ngisis / tan purun nyaketa / ajrih yen dipungondhang / anenggih yen kadi mantri / kang kanin punika / singa pejah ugi.
Wayah asar lembu pan sampun asayah / kengingnya dipunjaring / kabekta mantuk enggal / katur dhateng pangeran / cekathaken taksih kanthil / pangeran dawuhnya /
Santiwignya wau alon aturira / kawila kinten gusti / cucal ambenira / kados saget digdaya / gen kula nuwun rumiyin / dhateng Pangeran Tengah / ing Landhoh dalemneki.
Jeng pangeran kinen mendhet kuda / lajeng dipunkalungi / cucul amben punika / lajeng dipun sanjata / kaping gangsal boten busik / kinen anumbak / inggih boten ngemasi.
Dipunpindhah kinalungaken mahesa / binendrong dipunbedhili / pan inggih tan pasah / pangeran dhawuh sigra / cucul lajeng dipunbagi / samerang-merang / anenggih agengneki.
Sampun radin binagi tiyang sawangga / kinarya jimat nenggih / kabuntel ing sinjang / kangge susupe sedaya / wonten kang kinarya sabuk kaulesi / pethak anenggih pundhi-pundhi.
Purwanipun miwiti tekeng wekasan / Sultan Agung nimbali / klayan pamejangan / sekawan kathahira / ingutus mring Landhoh singgih / amundhi nawala / inggih saking sri bupati.
dhungkul lan sungunya / sun pundhut ing Mentawis / sira gawa pisan / sarta kirim manira / ganjaran rong pangadeg iki / pangagemingwang / panringena putra mami.
Wis bidhal saiki becik kinarya / nulya lengser sing ngarsi / sarta mundhi serat / mantri sekawan gya budhal / rewang dharat kalih (dadasi?) / mantri sekawan / pra samya nitih wajik.
Gegancangan lampahira aneng marga / kawan dinten wus prapti / inggih Landhoh desa / Pangeran Tirta Kusuma / semu kaget ingkang galih / wonten caraka / saking Mentaram nagri.
Sami lenggah mantri sakawan punika / Pangeran Tengah aglis / tedhaken ing lenggah /
donganingwang / tumekaa ingkang siwi / Rahaden Tirta Kusuma / satriya anom apekik / ingkang seneng amukim / omah desa Landhoh iki / sawiji tur sembada / tetani panggawe suci /
Wus titi ponang nawala / tinulis ing Rebo Legi / pan wolu likur tanggalnya / anenggih Sawal kang sasi / apinuju ingkang arsi / anenggih Dal taunipun / sengkalannya kang warsa / kirim blanja ingkang rayi / limang atus pitung dasa pitu ika.
Pangeran Tirta Kusuma / sareng maca ingkang tulis / (sunuk?) neng jroning wardaya / wus kadhadha semuneki /
ngayun / manggihi mantri duta / ingkang saking ing Mentawis / saben dalu genipun sami jagongan.
Serat saking Mentaram / inggih sampun den wangsuli / ingkang nyerat putranira / Raden Amir sampun wasis / kang rama paring lit / kabeh purwaning kang tembung / memanising bebasan / ngasoraken jiwa ragi / aja kaduk ngegungaken sarira.
Sultan Agung ingkang kwasa / pernah sepuh dhasar sekti / dadi ratu Tanah Jawa / sinembah para bupati / pira-pira wak mami den sruwe marang sang prabu / mulane putraningwang / gonmu nulis ingkang becik / aja kongsi
tedhak saking dhusun / kang putra aturira / kados boten nguciwani / boten benten nalar ngriki lan Mentaram.
Temtu wonten kacekira / ing dhusun klayan nagari / dipunulig saben dina / atanyah tembungireki / bok inggih tiyang nagari / kinen gantheng amalaku / mangsa silih nyandhaka / kalayan tiyang ing desi / nadyan dhusun boten sembarang dhusunnya.
Kang rama alon ngandika / iya bener sira iki / serat sampun tinulisan / sampun dadya gening nulis / katur kang rama aglis / winaca sinukmeng tembung / sadaya tandukira / rakiting aksara titi / sampun leres aksara arayak-rayak.
Dupi enjang seratira / tinampekaken tumuli / dhateng gandhek ing Mentaram / gandhek sampun anampeni / sarta umatur aris / pangeran kawula nuwun / mumpung enjang abidhal / tigang dinten dhateng ngriki / sekalangkung ingajeng rama jeng sultan.
Pangeran Tirta Kusama / pangandikanira aris / inggih sumangga
bunuka aglis / tata titining tulis / menggah ing manising tembung / kangjeng sultan grahita / pan mesem
ugi / kang sudibya wibawa gung / kang dalem kitha Mataram / kang mengkoni Tanah Jawi / pra Bupati pasisir takluk sadaya.
Pan mansur ing tanah sabrang / para raja siyam nagri / dene ambek rat Jawi / setya legawa ing tyasneki / digdaya dhasar sekti / kasubing rat Jawi punjul / ber pradhah lila ing dunya / bojakramaning sesami / pra bupati wedi asih suyut samya.
Sampun ing kadya punika / awiyos boten punapi / kawula sampun amundhi / inggih paparing tulis / saking kangjeng rama aji / panjenengan dalem wau / amundhut cucal lan singat / cucalipun dhungkul nguni / klangenaning kala swargi kangjeng rama.
Jeng Sultan sampun aduka / singatipun dhungkul gusti / inggih sampun telas sadaya / tan kantenan kang bektani / wonten ingkang taksih kidhik / damel badhe jungkat wau / slepen pituwin belabah / jujulipun kantun kidhik / gih punika kang sareng serat punika.
Mugi konjuk kangjeng rama / wiyaripun kalih kaki / panjangnya namung sekawan / sumangga jeng rama aji / kejawinipun malih / kangjeng rama sultan kintun / lorotining busana / asanget pamundhi mami / kang supadhos anyrambahi
amung punika gusti / unjuk kawula sang prabu / kapundhi ing mastaka / kacancang ing remamami / dunya kerat kawula datan suminggah.
Pan namung bekti kawula / kaunjuk dhateng sang aji / serat saking ingkang putra / Tirta Kusuma kang nami / Landhoh wismanya desi / adipati papa wilangun / narima titah ing Sukma / mugi Hyang Widi ngasihi / embun-embunan printahireng suksmanasa.
Nalinira sinerat / nuju dinten Senen Legi / tanggalnya kaping sakawan / Dulkangidah ingkang sasi / tau dal kang winarni / sengkalanya warsanipun / kali sabrang angin kisma / sampun tamat tembung titi / ingkang sampun kasebut nawala patrah.
Sultan Agung mesem ing tyas / garjiteng jroning galih / nora mambu weton desa / pasanging aksara kita / tembunge memes manis / mendah aneng praja agung / ngungkuli wong Mentaram / nora uman ing pengerti / nadya desa tlitine wong bek sujana.
Sultan Agung angandika / marang mantri catur nenggih / eh mantri sira muliha / mantri sekawan tur bekti / pan lengser sing ngarsi / mantri sekawan wus mantuk / jeng sultan angedhatyan / ingiring parekan selir / ingkang garwa amethukaken den asru.
anuwun cucal mahesa / panunggilira rumiyin.
Amatur sayektosipun / cucal damel amben sapi / dugi Wangga lajeng meta / binendrong tumbak lan bedhil / lembunipun datan pasah / margi cucal saking ngriki.
Santiwignya matur galur / purwaning kawiting nguni / cucal sampun damel jimat / tiyang sa Wangga gawe radin / walulang kaduman samerang / kadamel jimat pribadi.
Menggah wau hikmahipun / kawula sampun ngayoni / den waos tiyang sedasa / boten
inggih paman Santiwignya / cucal dhungkul sampun abis.
Kapundhut Jeng Sultan Agung / sapungkure paman nguni / Santiwignya aturira / bok menawi taksih kidhik / balung pituwin teracak / untunya manawi taksih.
Yen taksih cucale dhungkul / wontena sailir alit / kawula ngaturi arta gangsal atus arta ringgit / punika pangeran Wangga / bektani arta mring mami.
Pangeran Tengah gumuyu / daya-daya lamun taksih / kula niki basakena / kados (lengak?) ri busik / boten wuninga ing warta / sampun andika mariki.
Lah inggih dika umatur / mring Surya Kusuma adhi / pangeran ingkang mardika / dalem Wangga ing nagari / yen cucal dhungkul wus telas / Santiwignya angabektani.
Pan inggih kawula nuwun / pamit mantuk mumpung enjing / Pangeran Tengah ngandika /
pendhemi / kinen wau andhudhuka / sedaya wetah atasih .
Binage sadherekipun / damel jimat den ulesi / tatiron tiyang ing Wangga / ingkang akathah pribadi / pangeran Tirta Kusuma / sinate datan binagi.
Singat cucal balung untu / damel jimat den blingkahi / boten benten dijayanya / boten
wus mati / nging nugah ing penembahan / saget gesang kadi nguni.
Pan kadi klangenanipun / panembahan kang suwargi / sedaya pratikelira / dhungkul sampun kadi janmi / kacek boten saget ngucal / pinasthi karsa Hyang Widi.
Akathah lamun cinatur / gancange caritaneki / Raden Momok sampun seda / pinetak sakilen masjid / boten tunggilan kang rama / sampun karsane pribadi.
Warnanen ingkang winuwus / Raden Tirta menggaleki / kalih wau putranira / sami jalu pekik-pekik / ingkang bajeng Raden Rahmat /
wingking / kang putra dinama-dama / wolung warsi yusawaneki.
Pangeran Dagan winuwus / putranya ingkang winarni / Rahaden Ayu Kusuma / Ki Ageng Banyol wismeki / inggih sampun darbe putra / pepitu kathahnya siwi.
Ingkang bajeng jaler wau / raden Sadat ingkang nami / kang nenem samya wanudya / tan kocaping namineki / salebet seratnya ilang / mila tan kacriteng
sabab ingkang sami asih / pan wus lumampah tiyang palasatra / prayogine den tangisi.
Teka kurang sedhepipun / yen garwa putra ngemasi / lamun nora tinangisan / rinasan liyaning janmi / wong tuwa dulur palasatra /
ja kena godha rencana / iku bakal bilaeni.
Pira lawase wong dunung / ora wurung bakal mulih / jaler estri padha-padha / nama Cina Landa Bugis / ora wurung yen palasatra / wajib padha istiyar.
Weruha panggenanipun / kang bakal sira parani / apa baya wernanira / apa ireng ijo putih / apa wungu kuning abang / apa rungkat padhang bersih.
iku uga luwih perlu / aja tungkul dunya iki / aja mati sasar/ mulih nora weruh mergi / dadi kinjeng tanpa soca / mungguh dadi cacing iki.
Yen dadi cacing bengkanglung / dimangsa iwen lan pitik / mulane wong urip padha / elinga penggawe becik / weruha ingkang sinedya / sedya weruh gone pati.
Akathah lamun winuwus / sareng waktu wayah enjing / Pangeran Tirta Kusuma / layone dipunsirami / sampun wau sinalatan / lajeng modin ketip santri.
Amragat mahesanipun kalih totor gih serakit / nalika taksih agesang / sampun dhawuh putraneki / mila totor lawan kala / sampun pasrah ngesthi pati.
Layone binekta sampun / aneng pesareyanneki / sinare wetan kang rama / angangge / gedhong pribadi / ing awit iku kalihnya / ingkang putra anengahi.
Anulya bibaran sampun / kaji santri ingkang ngiring / sami den adhep sadaya / boten pareng lamun mulih / pitung dinten kajatira / tahlil kawan daranira.
Kang putra pangeran wau / Raden Tirtamenggaleki / anggentosi ingkang rama / Pangeran Wetan kang nami / asuyut para sentana / paprintahan kados lami.
Wus telas ing kajatipun / Pangeran Dagan kang rayi / agerah
Jawi / margi dhawuhe keng rama / nalika taksih suwargi / gening ngubur Jawi bata / cinataken rameki.
Tan kocap ing kajatipun / agenti ingkang winarni / Pangeran Wetan winarna / kang putra jaler kakalih / Raden Rahmat ingkang utawa / Raden Sahid ingkang rayi.
Raden Rahmat pamit wau / dhateng ingkang rama nenggih / kesah ngaji dhateng Dengmak / kang rama wus anglilani / enjangipun bidhalira / bekta punakawan kalih.
Anjujug griya pangulu / anenggih Demak nagari / Raden Rahmat
wektu / rahaden ayu bupati / kaleres malem Jumuwah / amaos aneng ing Jawi / lumampah dugi pandhapa / wonten murup kang
dipun wungokake / adipati sigra wungu aglis / kang garwa pinanggih / metek sukunipun.
Adipati angandika aris / saparan rinengong / ingkang garwa alon ing ature / inggih kula umatur sayekti / kula saking awi / gerah badan ulun.
Wonten murub mencorong kaeksi / ulubipun ijo / kulo ijen pan dugi cakete / santri kathah kang samya guling / inggih mung satunggil / kang kadulu murub.
Kula sawek sinjangnya sakedhik / kalih kilan kados / ingkang raka alon ngandikane / mengko esuk sun prisane iki / endi ingkang ciri / siwek bebetipun.
Adipati amiyos ing Jawi / angandika alon / marang ketip pangandikane / sira ketip modin lawan santri / kabeh aja mulih nganti mengko
santri kinen maringi / bukti sami atur.
Kathahipun kalih welas santri / modin pitu kang wong / ketip kalih satunggal lurahe / bakda sahur ketip amrintahi / salabehe
apan sarwa kekanten astane / ketib modin pan samya ngabekti / alenggah pendhapi / angantos kang dhawuh.
Adipati angandika aris / dhumateng ketip anom eh ta ketip santri pira kehe / ingkang tilem aneng ing pendhapi / iya mau bengi / ketip anom matur.
Santri amung kalih welas gusti / ageng alit anom / modine nem tiga ing ketibe / kapetengen magersari / hamba datan uning / kathah kedhikipun.
Yasupe ingsun tibeng pendhapi / bokmanawa weruh / ana ingkang jupuk
boten samar wau dalu niki / pan kula suluhi / cocog wernanipun.
Dyan dipati angandika aris / iya becik anom / santri siji kuwi gawa mrene / ketip anom sigra nyandhak astanereki / dyan Rahmat kinanthi / umarek ing ngayun.
Angandika den ayu dipati / eh santri sun takon / iya sira ing endi wismane / lawan sapa jenengireki /
Dyang dipati angandika aris / apa printah uwong / bapakmu apa mlaku gawe / Raden rahmat matur ngabekti / inggih prentah
pundhut anak sireki / yen esuk sira ngaji / omahe pengulu.
Raden Rahmat manembah tur bekti / sumangga kemawon / mung paduka wontena kersane / utusan dhateng Landhoh gusti / aparing udani / inggih bapak ulun.
Angandika rahaden dipati / liya dina ingong / ya utusan ing Landhoh bakale / wus
bakda ngaji amantuk kadipaten / putra santana asih / Raden Rahmat nenggih / andhap asor wau.
Datan winursita nguni / wus cariyos / dyan dipati utusan mantrine / dhateng Landhoh sarwi bekta tulis / tan kocaping margi / prapta Landhoh sampun.
Pangeran Wetan Tirta Menggaleki / dyan kaget Wiranom / aningali kuda kathah dipunkinten / utusan Mentawis /
salam kula katura dhateng adhi / Raden Tirta Menggaleku / Pangeran Wetan ing Landhoh.
Serat saking rakanipun / adipati Demak prajanipun / ajejuluk Patmanagara dipati / anenggih ing wiyosipun / yen pareng eklas ing batos.
Yen seneng kaliyanipun / putranira anenggih puniku Raden Rahmat ingkang taksih ngaji / dhateng griya pangulu / ing Demak kauman enggon.
Badhe kula pendhet mantu / apinantu anak kula wau / bajeng kula Raden Ajeng Rara Kuning / yen tinakdir Hyang Agung / dinadosaken ing jodho.
Nenggih Raden Rahmat putranipun / nenggih sampun tigang taun kula / ajar dhateng kadipaten nulis Jawi / Arap sampun putus / tan wonten ingkang winaos.
Atelas titining tembung / serat ingkang kasebat punika / mugi adhi serimbit samya anggalih / kula nuwun angsul / serat esaning ing batos.
Raden Tirta Menggaleku / sampun tamating pemaosanipun / mlebeng dalem sarwi bangking serat neki / pirembag lan garwanipun / bubukaning cinariyos.
Keng rayi bingah kelangkung / ingkang putra badhe kapendhet mantu / kangjeng Demak inggih dipati / pikantuk semboyanipun / estri wenanireng tanggon.
Karya serat angsul-angsul / sampun dadya pinaringaken wau / dhateng mantri ing Demak sampun tinampi / pun mantri apamit mundur /
pinuju sawek siniwi / mantri duta sampun cundhuk / mundhi serat wus cumaos.
Serat ingaturaken sampun / gya pinijet pan binuka sampun / serat angsul anenggih saking kang rayi / Raden Tirta Menggaleku / Pangeran Wetan ing Landhoh.
Urmat ingkang taklimipun / serat katuring panjenenganipun / dhateng kangjeng adipati / Patmanagara kang mengku / dalem kitha Demak kaot.
Sampuning kadya puniku / ingkang wiyosing sekathahipun / apan kula inggih sampun anampeni / ijemaning srat sedarum / kang kasebat jro wiraos.
Prakawis pun Rahmat wau / gih sumangga pan dados keranipun / tan rumaos kawula adarbe siwi / mung paduka ingkang gadhuh / sumangga kersa kemawon.
Dadosa ing jodhonipun / ingkang putra Rara Kuning wau / adhatengaken nini-nini / supados sageta lulut / tan wonten suwaleng batos.
Mung punika atur ulun / ing titining serat winuwus anuju / tanggal ping kalih dasa pinarenging sasi / Mulud taun Je ingkang gumantos.
Raden dipati ngedhatun / wus bibaran punggawa sedarum / den dipati dhawuh dhateng garwaneki / critanya bebukanipun / serat wangsulan ing Landhoh.
Den ayu bingah kelangkung / sampun lami dados karsanipun / kang panggalih den ayu karsa yektosi / nalika dalu amurub / aneng pandhapa mancorong.
Nengena ingkang winuwus / nenggih Raden Tirta Menggaleku / Pangran Wetan utusan mring Demak nagri / ngaturi mahesa selangkung / abumbung ulam ing pawon.
Sira Nursalim pangulu / nikahena iya putraningsun / Rara Kuning iya karo Raden Rahmat mas kawinnya / Kur’an iki / rolas tail emas keton.
Pangulu alon umatur / gih sandika punapa keng dhawuh / Raden Rahmat nulya dipunjanjeni / cinepeng ing astanipun / sineksenan ketib anom.
Bakda ningkah kajatipun / ambengane wali ngatur ngurus / dyan kinepang ketib modin lawan santri / kaji mantri punggawa gung / pra sentana ingkang saos.
Gumerah suwaranipun / ambegane sami dipun kepang / tyas atunggil bandhul nenggih saringgit / lan saptangan sutra alus / sedaya bingah ing batos.
pinaesan iku / ngangge cara kaji mawon.
Adat cara Demak iku / nenggih cara kaji wau / cara Arab ingkang dipunirib-irib / amrih nyawabana iku / nyawabi sageta tiron.
Sampun asar wayahipun / Raden rahmat binusanan sampun / dhasar santri binusanan cara kaji / kathah samar samya dulu / dhasar
Kang Yasa layang iki : ingsun Seh Jangkung panembahan dalem ing desa Landhoh kabupaten nagara Pathi sarta wus pirembug mupakat lawan penggalih dalem Kangjeng Sultan Agung kuwasa ing Mataram paedahe
May 26, 2010 – 5:05 am Nyuwun sewu mas kumintir yen menawi mboten keberatan kulo nyuwun perso kitab menopo ingkang dados rujukane panjenengan? kulo remen sanget kalih tulisan panjenengan mbok bilih panjenengan saget maringi perso wonten pundi kulo saged pikantuk kitab kitab ingkan panjenengan dadoske rujukan. matur suwun sak derengipun..
March 13, 2010 – 6:38 pm Sugeng enjeng Kang Mas
suwun sampun pareng sharing ..sekalian kawulo nyuwun ijin copy paste nggih ..menawi kepareng..matur suwun sepindah malih..
February 3, 2010 – 11:15 am Mas nek iso diterjemahke nang boso jowo sing umum biso dingerteni utowo nang bahasa Indonesia,wis mesti okeh pero priyayi sing bakal ngunduh kanggo kabecikan,maturnuwun
nuwun sanget wondene sampun kerso ambudidoyo kasiarno babagan kabudayan Jawi asri kados meniko.
Mugi tansah pinaringan sih kawelasan dening Yhang Moho Suci, mugi tansaho rahayu, slamet, widodo kalis ing sambekolo.
ganti ing pangucap, kulo, pribadi ngaturaken panuwun soho agunging pangaksomo wondene sakdangunipun meniko tansah munduti utawi “nyruput” tulisan-tulisan ingkang kawedar wonten ing ngriki tanpo taren rumiyin.
Sepindah malih, kulo nyuwun agunging pangaksami lan keparengo nyuwun idin palilah menawi kulo tansah munduti seratan ing ngriki.
ngetan mas dadi yo ratau kepethuk.[/quote]Lha yo monggo
Ebes : Sak jane Arema wis osi golek ojir dewe, cuma sik nang ngisore Bentoel sing
sak iki, PSSI malah nggandoli klub golek ojir. Lek aturan iku konsisten, ayas
Tayub, seni Rakyat | Medhar Kawruh
Tetela kang pamrih iku, lumrah tumraping dumadi , nanging ta
CUPLIKAN DALAM PUPUH PANGKUR http://steplesidiot.blogspot.com/
* Kados sampun kinodrat. bilih punika ageming ngaurip, punapa ta wonten tuhu,
tiyang sepi pamrihnya, sanadyan panjenaganing ratu. lan ugi brahmana pisan.
(1975-11-03) 3 Novèmber 1975 (umur 41)
Supramiatien punika terjun ing dunia hiburan Indonesia ngantos dados finalis Wajah Femina 1997. Wiwitanipun piyambakipun naming nyobi-nyobi saksampunè mbantu kancanipun daftar ing pemilihan model sebuah majalah wanita. Kaliyan bekal nol agèng ing donya modelling, Endhita pungkasaning ndèrèk sekolah modeling ing John Casablanca. Endhita miwiti babak enggal. piyamakipun mlampah ing catwalk, sinau kados pundhi berpenampilan dados model, ngantos tekun ngamati cara berdandan. Ngantos pungkasaning karier modelipun melejit sejak bergabung kaliyan Look Models. Mbotèn namung ing donya model, Endhita ugi merambah seni peran, baik ing layar kaca utawi layar lebar. Pintèn-pintèn sinetron ingkang natè dipunbintangi antawisipun , Pengantin Remaja, Petualangan si Roy (SCTV), Namaku Arjuna, lan Seperti Rembulan. Ananging debut layar lebaripun inggih punika Titik Hitam (2002). Saksampune punika Endhita ugi mbintangi Belahan Jiwa, Untuk Rena, Jatuh Cinta Lagi, Bangsal 13, lan Missing. Endhita ugi nate dados presenter kangge acara G-21 (Indosiar) lan Look Fashion (Metro TV). Ing taun 2006, Endhita kapilih dados duta pariwisata Malaysia.[1] Ing surya 25 Oktober 2011 Endhita nikah kaliyan musisi Onci ingkang punika gitaris band Ungu (grup musik) ..[2] Ing tanggal 10 November 2012 Endhita melahirkan seorang perempuan inggih punika Kaines
FeminaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Olahraga_Tradisional&oldid=18797"	Kategori: RintisanOlahraga	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.46, tanggal 16 Agustus 2007.
KETEMU TURU GUGAHEN, KETEMU TURON LUNGGUHNO, KETEMU LUNGGUH DEGNO, KETEMU NGADEG PRENEKNO KETEMU INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG
KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG
aji, ajiku si selasih ireng, Dak tandur ing lemah ireng, Ngisore lemah ireng ana dedak mateng, Ulo dedak mateng siro sun kongkon, Mlebuwo guo
swarga kanggo nyirep widadari, ayune widadari ayune .... (sebut namanya), asihe widadari asihe ..... (sebut namanya), kang jumeneng ing ati kula,
Ingsun matak ajiku si semar mesem,
mut-mutaku ???????????????
teko welas teko asih wong - - - marang aku saking
jabang bayine .......(sebutkan nama anda)
Ya Allah kula nyuwun pager Panjenengan Sageda mageri dhateng jiwa
-----------------------------------------------------
rohani, kumebul tanpo geni, wangi tanpo gondo, wong sakethi podho mati, wong
sewu podho turu, amung aku kang ora turu, pinaringan kaprayitnan kabeh."
Ingsun megeng nafas gaib, nukat gaib, neges jatining rasa.
INGSUN JUMENENG DATULLAH, UMADEG TENGAHING JAGAD,
SAKABEHING MUNGSUH SAKUBENGING COKROWOLO KANG PODHO
bakaling wong, Padha sujud, padha madhep
munggah ing pundakku, Sira tangiya. Sang cacing putih
kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya.
KIDUL, LOR, IYO IKU BAYUMUM SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI JANG NGLIMPUTI JAGAD KABEH
------------------------------------------------
Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku.
Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku.
Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang
Ana kedawang, miber ing tawang alat-alat. Macam sewu ing mripatku, macam putih ing dhadhaku, gelap
ngampar swaraku, durga mendhak kala mendhak. Teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng
kaya lintang kranginan, silak mega raup lintang ,ora nana kang dadi lanang isun dewek kang dadi
lanang,gede cilik,lanang wadon ,tua enom pada welas pada asih maring ingsun, bli nyilak-nyilak
banyu,tapi nyilak atine {wong sejagat
7. Jangan terlalu bersenang-senang, bersikap sederhana saja.
----------------------------------------------------
Niyat ingsun matek aji ajiku Suket kolonjono
Mutih 40 hari, pati geni 1 hari, mulai hari Selasa Kliwon.
“Apakah imbalannya, Kanjeng Sunan?” tanya Kyai Cakrajaya.
“Laku, celathu, tumindak2,” jawab Kanjeng Sunan Kalijaga.
"kulo nuwun KI AGENG?”(permisi KI AGENG?"). KI
AGENG KAMULYAN = "niki sinten?” (ini siapa?"). MAHLUK
JIN= "kulo Jin Kober bade nyuwun dipun dimong kaliyan panjenengan KI AGENG
(saya bernama jin kober ingin dibimbing KI AGENG). KI
AGENG KAMULYAN= " nggih monggo yen kerso maring kulo (
nuwun KI AGENG, kulo bade sedekah maring panjenengan 5 sen, mboten
nopo-nopo Ki? kulo bade maringaken teng rekeningipun panjenengan, niku saged
nopo mboten nggih Ki? (terimakasih KI AGENG, saya ingin sedekah 5 sen, tidak
apa-apa Ki? Saya ingin transfer ke
no.Rekeningnya KI AGENG, kira-kira bisa gak Ki?). KI
AGENG KAMULYAN= "Nggih mboten nopo-nopo Kober, teng riki sawontene mawon?
karo kang anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan gesang, Miyarsa, Nguningani, Ngandika.
Panengeraning Dina Kiyamat .Bebukane amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.1. Panengeran Kang Dingin.Kang dingin, yen wis asring
panggalih : trima, rila,, temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.2. Panengeran Kang KapindoKang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.3. Panengeran Kang Kaping Telu.Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.4. Panengeran Kang Kaping Pat.Kang kaping pat, yen dariji panungguling asta dibekuk, kapetelake dalah
panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.5. Panengeran Kang Kaping Lima.Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon,
iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.6. Panengeran kang Kaping Nem.Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :“Ana pujaningsun sawiji, Dzat
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.7. Panengeran Kang Kaping Pitu.Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.8. Panengeran Kang Kaping wolu.Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki :“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale,
getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning
anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.Yen wis mangkono, nuli Nur
ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucapingsun, Mikali, pangambuningsun, Israfil, paningalingsun, Ijraril, pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli tumeka maring alam Misal, nuli tumeka
maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape :1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
dengkul katemokake pada dengkul dirapet, palanangan sapalandungane sinipat karo jempol sikil aja nganti katindihan.2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur
ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene :“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika
karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :“Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Mungguh cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi sakaliring jasmani rochani.Yen wus kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis kinukud tataning sarengat, tarekat, hakekat, makrifat : * Sarengat iku lakuning badan, dununge ing lesan, *
ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu
utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
Meniko cuplikan SERAT KODRAT dados tetengeripun zaman :
Wadone pamer aurat, lanange ngumbar syahwat, sing laris obat kuwat
Wong gede seneng maksiat, wong cilik podo nekat
Wondene podo ora tobat, wegah tirakat, malah negenake maksiat
Akeh wong mlarat, uripe do kesrakat, ora kuat ngingoni brayat, batur mburi ora kerumat
Ketigo kaline asat, rendeng ngelebi jagat, lindu kaliwat-liwat, samodra munggah darat
Mulo, manungso bakal slamet tekan kiamat, yen jagat diruwat.
wis pasti..lah..iki malah metu soko jamaah...pengen dadi yahudi nasrani..jiaaanccukkk
"taebonjrot......jiaaaaannncukk...nek metu...metuwo...ora ono isine blass...netepi jamaah iku wajib...dalile wis pasti..lah..iki malah metu soko jamaah...pengen dadi
Pepeling ( Eling Eling ): W I R I D BEBUKANING WIRID
amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.Ingkang
anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit kang
telu, mawa kasebaran kembang campur bawur.Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing wewadah tunggal karo
ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh :1. Wisikan Ananing DzatWejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dzat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :“Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun, sajatining Dzat Kang Maha Suci anglimput ing Sipatingsun, anartani ing asmaningsun amratandhani ing afngalingsun”.2. Wedharan Wahananing DzatWejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli
nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.3. Gelaran Kahaning DzatWejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi
inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun
Ing Dalem Bait-al-makmurWejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun.”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoneng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-muharramWejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah wonten ing dhadhaning manungsa.Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-mukaddasWejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam ahadiyat, alam
sipat Ingsun”.7. Panetep Santosaning ImanWejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak
saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.Menggah dunungipun makaten :a. Ingkang dipun wastani Pangeran meniko Dzating gesang
sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya, tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi, boten wonten, mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung Dzating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep, dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpa wewangenan amung kaot lair batin kemawon.b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka
Pangeran”.Manawi sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados putra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.Wonten riwayating guru manawi amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, ingatasipun amejang dhateng pawestri, wenang kawewahan makaten jarwanipun.”Ingsu ankeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun”.8. SasahidanWejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodratingsun”.Menggah dunungipun makaten :Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :a. Taberi suci temen ; Minangka pambirating durgandana ing tembe, tegesipun ; ganda awon.b. Angengirangi dhahar nginum ; Minangka paluluhaning raga ing tembe.c. Angawisi sare shawat ; Minangka pangluyutaning jiwa ing tembe.d. Nyenyuda napsu wuwus ; Minangka panglenyepaning rahsa ing tembe.Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun.Sawise ganep pamejange, nuli amarah patrape paraboting ngilmu dadi wolung pangkat, kasebut ing ngisor iki :1. Pamuja.“Ana pepujaningsun sawiji,
kudratingsun”.2. Tobat utawa Panalangsa.“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeding jisimingsun gorohe ing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase ing mengko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.3. Pangruwat.“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe, Mar Marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.4. Saksi ing Dzat Kita, kaya Sasahidan.“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.5. Anucekake Sakehing Anasir.“Ingsun
dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku pangucapingsun, Mikail pangambuningsun, Israfil paningalingsun, Idjrail pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.7. Sangkan Paraning Tanazultarki.“Ingsun mancad saka ing alam Insan Kamil, tumeka ing alam Ajsam, nuli tumeka ing alam Misal, nuli tumeka ing alam Arwah, nuli tumeka ing alam Wachidiyat, nuli tumeka ing alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang tarawangan saka ing kudratingsun”.8. Pambirat Asaling Cahya.“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana, sumurup marang Dzating cahyaningsun kang awening mancur mancorong gumilang tanpa wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Sawise mangkono, nuli amarah maneh praboting amatrapake panjenenganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasebut ing ngisor iki.1. Angumpulake Kawula Gusti.“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”.2. Maha Sucekake Ing Dzat.“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.3. Angrakit Karatoning Dzat.“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.4. Angracut Jisim.“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.5. Anarik Sampurnaning Akrab.“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”.6. Angukud gumelaring Jagad.“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”.7. Ambabar Karaharjaning Turas.“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih
titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing
kudratingsun”.Ing wekasan kang kawejang dijantenana yen panggonaning patrap pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.Sawise mangkono, kang amejang maca dunga Istiqfar karo dunga Kabula, sajeroning batin anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe kang lara lara-banget, mangka during ngelmu, iku kena amisik Ananing Dzat bae.Kajabone saka mangkono, saupama kang kawejang mau during anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.Sawise mangkono banjur pada sesalaman, utamane kang kawejang mau yen karsa angabekti marang kang amejang.Sawise luwar saka pamejangan, ing kono nuli pada angepung mabengan, salamating jiwa raga, mungguh kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :1. Memule angaturi dahar Kanjeng Nabi
pitik, utawa endog, karupuk, lombok, terong.2. Memule angaturi dahar para Sahabat Rasul karo para Waliyullah, sego golong, pecel pitik, jangan menir, iwak kebo siji kagoreng.3. Memule angaturi dahar marang leluhur kang pada amedarake rahsaning ngelmu makrifat apa kang dadi dedaharane nalika isih urip, sarta nganggo kinang, kembang konyoh, kabeh iku
Kliwon), ora angetung purnama.Mungguh pakolehing enggon pamejang iku, bumi sucikang becik arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.GURU LAN MURIDI. G U R UIki pratelane wajibing wong kang pantes dadi guru, ana wolung prakara :1. Bangsaning Awirya, tegese bangsa luhur, kang isih kadrajatan.2. Bangsaning Agama, tegese bangsa ulama, kang alim ing kitab.3. Bangsaning Atapa, tegese bangsa Pandita, kang tansah ulah laku.4. Bangsaning Sujana, tegese bangsa linuwih, kang dadi wong becik.5. Bangsaning Aguna, tegese bangsa pinter, kang ulah kabisa.6. Bangsaning prawira, tegese bangsa prajurit, kang isih kasawur prawirane.7. Bangsaning Supunya, tegese bangsa sugih, kang isih kabegjan.8. Bangsaning Susatya, tegese bangsa tani, kang temen.Dene panganggoning wong dadi guru ana wolung prakara :1. Paramasastra, tegese limpad ing sastra.2. Paramakawi, tegese putus ing kawi.3. Mardibasa, tegese memantes tembung.4. Mardawalagu, tegese bisa gawe lemesing lelagon.5. Hawacarita, tegese sugih carita.6. Mandraguna, tegese sugih kabisan.7. Nawungkrida, tegese lantip ing panglepasan.8. Sambegana, tegese engetan.Uger-ugering wong dadi guru ana wolung prakara :1. Asih ing murid, dianggep anak putu.2. Tulaten pamulange, ora mawa wigah-wigih.3. Lumuh ing pamrid, ora duwe pangarah apa-apa.4. Tanggap ing sasmita, bisa anampani pasemoning murid.5. Sepen ing pangrayangan, ora dadi kira-kiraning murid.6. Ora ambalekake pitakon.7. Ora angendak kagunan.8. Ora amburu aleman, angunggul-unggulake kapinteran.Utamane wong dadi guru ana wolung prakara :1. Mulus ing sarira, ora ana cacade.2. Alus ing wicara, ora sok memisuh lan supata.3. Jatmika ing solah.4. Antepan bebudene.5. Paramarta lelabuhane.6. Patitis nalare.7. Becik labete.8. Ora duwe
agama.4. Tunggal basa.5. Sumurup ing sastra.6. Wis kaliwat tengah tuwuh.7. Tanpa lelara.8. Tanpa kuciwa.
Ayan.3. Wuta.4. Tuli.5. Bisu.6. Bocah durung dewasa.7. Wong tuwa kang wis lali.8. Wong lara banget kang wis lali.
pinangkanipun saking Gusti Allah. Tanpa rasa sejati, manungsa boten leres wonten ngarsaning Pangeran.
Rasa sejatinya jalmi, kanggonan rasaning Allah,sejati temen tegese,manungsa ingkang kanggonan, mring
punika, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa.
Wong anut rasa sejati, kalangkung suka pirena, mring pakarya becik kabeh, nyegah mring pakarya ala, siyang latri tan pegat, madhep mring tindak kang tuhu, ing ngabyantara Pangeran.
Sukma suci tansah kanthi, ngrowangi sejati rasa marma dahat
Hyang Agung, tindaknya sukma kang mulya.
Wateking rasa sejati, sengit marang kadurjanan, mring becik dahat asihe, becik trus rasaning driya, tuhu suci ing
mring Gusti Allah, Hyang Widi mengku gaibe, tan arsa ginunggung jalma, ngesti nggunggung Pangeran, iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.
Suraosing gesang ingkang nunggil kaliyan suraosing Gusti Allah, punika kahurmatan lan pangabekti, saged langgeng wonten ing pejah saha gesang, punapa malih begja utawi cilaka.
Wateknya ingkang rasa sejati, asring sungkawa marang dosanya, dosa sajroning batine, dosa alus punika, lelabeting dosa ing uni, ingkang wus den apura, kalawan Hyang Agung, pan isih sumandhing tunggal, nging asring
mencle, ngesthi ngucap satuhu, lathi lidah ingkang ngladeni, karsanya ingkang seca, ywa manabda lunyu,
Lamun anut mring rasa sejati, masthi datan kena ing rencana, ing salaminya uripe, nadyan tumekeng lampus, maksih angantepi mring yekti, dyan mati : rasa gesang, ingetung puniki ;
mring drajat, lumuntur mring sih gedhe, wondene langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejatinya iku, urmat mijil saking driya, pan puniku ingaran urmat sejati, ing ngarsaning Hyang
Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya.
Rasa ayem lan tentrem jro ati, senadyan jroning kasusahan, rasa rena ing atine, rasa marem ing kalbu, cipta rasa tunggal Hyang Widi, iku rasa kang nyata, rasanya Hyang Agung, dudu rasa dhadhaharan, nanging iku rasa nikmat jroning ati, ing ngarsanya Hyang Suksma.
Manungsa ingkang nampeni dhawuhing Gusti Allah punika ingkang kangenan rasa sejati. Gadhah kamukten salebetipun nandhang nistha, saha kabegjan salebetipun sangsara. Tindaking gesangipun mboten miturut raosing hawa napsu.
Surasa kang sejatinya, mung dhawuhe Hyang Maha Suci, surasa ingkang mirasa,
tinimbang sayekti, dening janma ingkang wus bangkit pangrasa.
Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh Hyang Widi, durung weruh mring surasa, ingkang
ngucap dudu lan iya, yen “iya” pan “iya” yekti, tan arsa tedheng wacana, yen ngucap terus ing ngati, dudu sejati puniku, rasa jati
Aneng eca jroning lara, aneng mukti jroning pati, aneng sugih jroning mlarat, aneng suka jroning sedhih neng aji jroning isin, jroning asor aneng luhur, jro kalah ana menang, aneng wujud jroning gaib, baa gaib iku tegesenya samar.
Samar mring netranya janma, wujud netranya Hyang Widi, basa wujud iku : ana, samar ing netranya janmi, Allah ingkang nyimpeni, temennya janma sadarum, tamtu tan bisa musna, welasnya sawiji-wiji, sandyan ingkang becik lawan kang ala.
Tiyang ingkang kanggenan rasa sejati punika mikir lan ngatos-atos menggah ing tindakaing gesangipun.
Sejatining rasa iku, temen ing ngarsa Hyang Widi, marma den bangkit angrasa, mring dhawuhnya Maha Suci, pan iku surasa mulya, surasa ingkang linuwih.
Panindak ing donya iku, tumindaknya para janmi, mung
Gusti, andhap asor jroning driya, lereh lirih jroning pikir, sanadyan nabda sawanda, tinimbang lan jroning ati.
panabda kang mijil iku, condhong mring rasaning ati, aneng ngarsanya Hyang Suksma, tan nabda kang guru wani, tan anut enthenging lidhah, anut pikir kang sayekti.
Lamun wus mijil ing tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus kadosan, Mring Allah kang Maha Suci, iku watek rasa nyata, marma datan
dosa mring Hyang Suksma, ing donya mring akerat neki.
Rasa jati watekipun, karya becik sakeh janmi, kalawan mring kadang warga, suka becik anglangkungi, nadyan kinarya sungkawa, utawi winales serik.
Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus tindaknya ngalam donya, arang kang eling mring asih, bobote Gusti piyambak,
Nglampahikarsa Hyang Agung, tumindak karsaning Gusti, sarasa mring Gusti Allah anunggal rasa mring Gusti, amrih tulus ing pamuja, kalawan rasa sayekti.
Puja tan mangkono iku, suwung ngarsaning Hyang Widi, endi aran kalakuwan, yen tan sabar marang juti, tan wurung anut mring dhustha, kena ginodha ing iblis.
Gesang tanpa rasa sejati punika gesang tanpa guna, kados dene ukoraneki “urip iku minangka uyahing jagad, mangka manawa uyah iku ilang asine, kang kagawe mulihake asine apa? Wus ora ana paedahe apa-apa …. kajaba mung dibuwang lan kedakan dening wong”.
Munggweng sekar : piguna gandanya arum, dene munggweng uyah, migunani mring rasa asin, janma guna mring rasa ingkang sanyata.
mijil ing pamuwus, ywa nilar kang rasa, raos sajatining urip, marga urip iku
Rasa jati : yaiku urip satuhu, rasa temen driya, uga temen jroning ati, saranduning sarira ambantu samya.
Temen ingkang : ngajak trisna myang satuhu, mring becik sanyata, myang sabar ingkang sayekti, suci, adil, tuhu, temen lan prasaja.
Ngajak blaka : kalawan seca puniku, ing
Saben rina : sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mangsa, pinundhut Hyang Maha Suci, tinggal raga,
Rasa tuhu : bangkit, eling wijilipun, pan wijil ing swarga, nalika nunggal Hyang Widi, ing kono wijilnya sajatining rasa.
Tiyang ingkang temen ing batos punika gadhah gesang langgeng, gesangipun rosa sarta mantep, boten kados dene baita ingkang kaoncat-ancitaken dening ombak.
Tyang kang wus temen batinya, gunging tindak lan manabda pan yekti, pangandelnya mring Hyang Agung, tan mandheg mangu ing tyas, pracayeng mring Gusti Hayang Agung, ing tyas tan araga-raga, mantep yekti jroning ati.
Trisnanya tan nganggang-anggang, nadyan mring Hyang Widi, tuwin mring sanak sadulur, akanthi kasucian, pan mangkono wateknya rasa satuhu, sadarum kalawan nyata, wijil saking temen ati.
Kathah tiyang sugih kencana, tuwin kathah janma asugih ngelmi, nanging tyang temen ing kalbu, punika awis arang, marma janma ingkang temen tuhu terus, iku sejatining janma, wus darbe urip sejati.
Lir urip satemennya, awit donya tumekeng akerat neki, urip langgeng wastanepun, iku uriping sukma, kang den wengku mring rasa sejatinipun, kang mawa bawa leksana,
samubarang sedyanya wurung, sanadyan angawula, myang sanadyan atapabrata mring gunung, yen tan tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi.
badanipun, tan katrima mring Hyang Sukma, malah duraka mimbuhi.
Gusti Allah temen nyata, tan arsa milih mring sawiji
mangkono munggeng Allah, nulungi janma kang yekti.
Nyata tiyang sejati rasa, tan arsa jumurung mring kang tan yekti, mangkono wataknya kalbu, sandyan aneng ngabyantara Sang Prabu, tan
tentrem marem ing ati, tan darbe murkaning kalbu, tansah gung panarima, tansah rumangsa sugih lir pendah ratu, myang badan kadya wit pisang, pisah sukma bosok nuli.
Prameswari lan Narendra, ing wuri tamtu basah lawan bacin, nadyan putri ayu langkung, wuri mangkono uga, saking dosa purwannya, tyang keneng lampus, wus tan kena sinelakan, dumrojog yen wus pinasthi.
Wit kang becik iku ora bisa ngetokake woh kang ala, lan wit kang gering iku ora bisa ngetokake woh kang becik.
Lamun janma kanggonan rasa sejati, datan alumah, anyaring karsaning budi, sanadyan mangan lan nyandhang.
Lan tinimbang lan praptanya ingkang bukti, nrima saananya, idhep-idhep nglakoni, mring karsanya Gusti Allah.
Yen wungu, ngadeg, lenggah, tansah ambudi, murih tinarima, mring Allah kang Maha Suci, mangkono ciptaning rasa.
Nambut karya kalawan tuhuning ati, ing saben arinya, antuk kedhik, nedha thithik, antuk agung, nedha kathah.
karsa, ngadeg, lenggah pan ambudi, supayeng tambahnya, kang dadya sektining batin, pamijilnya kanyataan.
ingkang ganda becik, ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta sewaraning janma.
Umpaminya : wit blimbing pan awoh blimbing, janma tuhu seca, mring rasa ingkang sejati, tamtu awoh kanyataan.
Pan iku panengran ingkang sejati, tyang temen ing driya, tan kena binekten sisip, ing donya tekeng ngakerat.
Ati becik mijilken pakaryan becik, lamun ati ala, umijil pakarya sisip, tan becik donya myang kerat.
Gandanya lampus myang ganda ingkang urip, tamtu kawistara, ganda becik marang urip, ganda ala mring palastra.
M E G A T R U H
Sapa temen, tinemenan mring Hyang Agung, pamintanya kinabuli, ing donya myang keratipun, wus malbeng bebasan neki, jangka, prapta, cipta dados.
wuwuh, mring tindak becik lan adil, ana ngarsane Hyang Agung, trisna, sabar, andhap budi, ngesthi karsanya Hyang Manon.
Watak temen ngungkuli kancana murub, nglengkungi inten kang adi, marga kanggep mring Hyang Agung, kang jumeneng ing suwardi, panggepnya datan pedhot.
Katemenan dhasarnya saking Hyang Agung, wijining rasa sejati, amung temenya Hyang Agung, kang tuhu, temen pribadi, iku temening Hyang Manon.
Marmanya janma kang tuhu temen terus, benjang kajen mring Hyang Widi, wondene ing donyanipun, ingajenan mring pra janmi, samya pracayeng ing batos.
Para manungsa, bangsa asor myang luhur, ngupaya tyang seca yekti, dadya tandha janma tuhu,
mring janmi, datan narimeng ing kalbu, tamtu mijil ingkang muring, terkadhang nulya anjotos.
iku pratandha yen arsa seca tuhu, nanging badanya pribadi, sungkan mring tindak kang tuhu, tyasnya ingkang dadya saksi, tindak mogok mring Hyang Manon.
Tiyang ingkang temen dhumateng Pangeran, dipun welas temen.
Tyang miskin anut mring rasa yekti, begjanya kinaot, nglangkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginodha mring iblis, tan was nganti mati, upamanya iku.
Akeh janma ngawula mring iblis, pan datan rumaos, lamun janma arsa
marga suwung ing rasa batine, datan darbe rasa kang sejati, pan samya ngapusi marang sukmanipun.
11 Mei iku dina ke-131 nang kalender Gregorian. Cithakan:Mei2017 10 Mei - 11 Mei - 12 Mei
Cithakan:Tapaktuan, Aceh Selatan Cithakan:Kabupaten Aceh Selatan
perang panggempuranSaka lor kulon tekane,Kang banjur ngepung wakulSaka keblat pat kalima pancer.Nakoda
Raja jimenggung wong rucah lan kinuya kuya,Wong rucah ngedhangkrang,Ing kono patine botoh lor.Marga peperangan mau,Anane pepati tanpa aji,Ing pati marga saka perang,Saka kobong ginawe karang abang,Lan mati kabingungan.Mangkono karsaning Pangeran,Wong Jawa kongsi kari separo,Cina landa kari sajodho.Wong cilik padha dadi mantri bupati,Wong gedhe kasangsaya,Ratu kaplayu kinuya kuya,Akeh omah dhuwur tanpa aji,Wong mangan wong,Lan padha bingung ora ngerti adhepe wong,Wong padha umbag, arang kang bener omonge,Omomg mung tunggal swara, tanpa tabet,Nyatane kosong, begjane kang ora kelu,Cilakane kang ngaji-aji mangeran kumandhang.Wong nganggur jinagur,Wong ladhak kacandhak,Wong wani gelis mati,Wong kendhel kecekel,Wong ndhekekel kapetel,Kang temen lumuh marga ora kapaelu,Kang bilu dilulu,Kang slingkuh kukuh bakuh,Wong pinter diingel-ingel,Kang bodho dikno kono,Wong kang mbodho begja,Wong tani setengah mati,Ora oleh mamangsan,Botoh padha butuh,Kang kalah ngrayah.Wong sugih dadi nista,Donya dadi mamala,Wong cidra mubra mubru,Buruh angkuh, kang pasrah kelumah,Kang ikhtiyar bubar,
lungguh angangsa angsa,Gagamane adol wicara,Gembar gembor ora ngerti wicarane dheweWong dura ura-ura tinarima,Wong mlincur dadi lacur,Akeh wong sesongaran ora netepi omonge dhewe,Madu balung tanpa isi temah mas picisPadha larut ora weruh parane.Wong sugih jirih,Wong bingung limung,Wong medhit etung dhuwit,Padha kecepit,Nulung kpenthung,Wong samar kasasar arangKang percaya ukume kodrat.Wong lanang ningalWong wadon dhemen omah loro,Wong wadon kumpul wong wadon,Rebut ijir golek sandhang pangan,Akeh wong lumuh bobojan njaluk pisah.Akeh donya padha muspra,Golek mulya tambel jiwa,Pindha gabah den interi,Tatakrama sirna,Agama kanggo kudhudhung,Anuruti hardane hawa napsu,Ora ngelmu ana warta bener.Akeh wong medhar ngelmu gethok tular,Medhar sabda
alim pupulasan,Njaba putih njero lanking.Kang cilik diithik-ithik,Kang gedhe mecece,Adol gawe lumuh dhewe,Kang sedhih saya perih,Kang numpuk kejupuk,Kang sregep kerungkep,Kang nyorok katabok,Kang pasrah kecagah,Kang memaki
Sosotya mawa retna dianggep mbeling,Kere munggah bale,Wong salah seleh,Wong toh pati mati,Wong goroh dienggo,Wong bener diingel-ingel.Ana Ratu kinuya kuya,Mungsuhe njaba njero,Ibarate endhog engapit sela,Gampang pecahe,Nanging rineksa Hyang Suksma,Mungsuhe kaweleh-weleh,Ratu
teguhe kinuya-kuya ora rinasa,Malah weh suka raharja,Kaesa mbelani nagara sigar semangka,Ambleg utama tan duwe pamrih,Mung netepi kasatriyane,Tambal bandha mau,Mung ngengeti
mau ijih sinengker Hyang Widhi,Mapan samadyaning rananggana,Sajroning bebaya,Minangka tapabratane,Kesempar kesandhung nora kawruhan,Kajaba wong kang kabuka rasane,Meruhi mas tulen lan kang palsu,Ing kono katon banyu sinaring,Wong becik ketitik,Wong ala ketara,Wong palsu mecucu,Begjane sing padha eling,Cilakane sing padha lali,Sing sapa krasa lan rumangsa,Bakal antuk kamulyan lan karaharjan.Nuli ana Ratu kembaran atismak bathok,Dhepe dhepe ngrerepa mring wong pidak padarakan,Nagara dadi siji, pinilih endi
tengene omah kanggo tanaman buah sing iso dipanen rutin, nek iso amben sasi
njupuk kloso kanggo klekaran, nggawe wedang teh + gorengan, mirengke Pak Kid badhe tular cerito wayang.
ingkang adiluhung, ngajaraken bab kebecikan lan pelajaran ingkang migunani.
Yen kulo ditakoni, pandhawa iku sopo wae, bakal kangelan anggenipun njawab, hiks,…
dusone	8 Januari 2009 at 9:21 pm	saya dulu
Semar, Gareng, Petruk, Bagong, Cangik, Limbuk, Buto Cakil, Buto2 babrah, Dewa Ruci, Prabu Kalapracona, Mustakaweni, Antasena, Kartapiyaga,
yu, dilakoni wae opo sing mesti dilakokno…manungso urip ing ndonyo mung sak dermo nglakoni…sing penting panjenengan “eling lan waspodo” insya alloh pikantuk ridhone “gustine” wis dadi critane jagad akeh wong pinter sing minteri sakpodo-podo lan akeh wong pinter sing keblinger…mugi2 mbak Ani piyantun ingkang kapilih marang “gusti”…..pangapurane sak durunge yo mbak ora maksud nggurui…kawulo mung kawulo alit sing percoyo yen sing
Awake dewe nduwe PANCASILA, UUD-1945, DEMOKRASI-TERPIMPIN…
Perkembangan Perilaku-Urip saiki mutlak perlu ”DEMOKRASI KANG TERPIMPIN DENING MAKNA
urut-urute pralambnag kabeh, ananging tegese, sakehing para amarsudi ngelmu pada darbe panemu dewe-dewe, bener luput amborangake ing deduga prayogane , kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
1. Gigiring Panglu : tegese gigiring mimis, iku ibarat kaelokaning Dzat, dening ora arah ora enggon, ing endi saestuning panggonane, sayekti among dumunung ana Dzating urip kita.
2. Tambining Pucang :tegese ibarat kaelokane sifating Dzat, dene binasakake dudu lanang dudu woado dudu wandu, kaya apa satemening sifate, sayekti amung dumunung ana sifating urip kita. Ana kang angarani Tambining Pucang iku leng-ing grono loro, saka pangira wau bokmanawa kaliru ing sesurupan.
Tepi : tegese iku ibarat wangenane pangawasing rahsa, sumarambah tumeka ing sifat kita.
tegese iku ibarat hawaning nafsu, wimbuh sajroning pancadriya kita.
7. Manuk Miber Angungkuli Langit : tegese iku ibarat rasaning budi, winbuh sajroning
9. Angin Katarik Ing Prau : tegese iku ibarat lakuning napas metu saka ing jasad.
10. Susuhing Angin : tegese iku ibarat paleremaning napas, dumunung ing jantung. Ana kang angarani Susuhing Anging iku rambut, saka pangira bokmanawa kajupuk saka pamrayoga bae.
11. Bumi Kapetak Sajroning Lemah : tegese iku ibarating wujud kita, asal saka ing lemah, ing tembe kapendem ing lemah, iya iku wahanane dadi daging.
12. Amek Geni Adedamar : pada karo : Geni ana Sajroning Geni, utawa : Geni Binasmi ing Geni : tegese iku ibarating wujud kita, asal saka ing geni tansah andadekake geni, iya iku wahanane dadi napsu.
13. Barat Katiyub ing Angin, pada karo : Angin Anginte Prahara : tegese iku ibarating wujud kita, asal saka ing angin, anggung angingsep anging ametokake angin, iya iku wahanane dadi napas.
14. Angangsu Pikulan Banyu, pada karo : Banyu ana Sajroning Banyu, utawa : Banyu Kinum Ing Banyu : tegese iku ibarating wujud kita, asal saka banyu tansah kailenan banyu, iya iku wahanane dadi getih, mula ana kang ngarani, banyu sajroning banyu iku getih.
15. Srengenge Pine, surasane pada karo : Kaca Angemu Srengenge : tegese iku ibarat cahya kasorotan ing, utawa srengenge ana sajroning cahya, iya iku wahanane dadi pramananing netra.
16. Wiji Ana Sajroning Uwit, Uwit Ana Sajroning Wiji : tegese iku ibarating kawula dumunung ana ing Gusti, Gusti dumunung ana ing kawula, dibasakake pangleburan papan tulis.
17. Kakanganing Pambarep, Adining Wuragil : tegese iku ibarating martabat Insan-Kamil, ing nalika tanajul, tiba ana wekasan dewe, bareng tekane ing tembe dadi wiwitan,
tegese iku ibarating jasad, busana kancana retna wahanane dadi jasad ing jero, busana wastra wahanane dadi kulit.
19. Tugu Manik Ing Samudra : tegese iku ibarat pantenging cipta terus marang pelenging paningal. Ana kang angarani, tugu manik iku kalam, bokmanawa saka pangira
dumunung ana ing babahan nawasanga sajroning jasad. Mungguh ing Kabudane, sawanganing samudra retna, iku
dumunung ana ing sirah utawa jaja, tegese kursi : palenggahan, iya iku hakekate palenggahaning Dzat, dumunung ana ing utek utawa jantung.
23. Wiji Tuwuh Ing Watu : dadi ibarating loch kalam, tegesing loch : papan, kasebut, lochilmakful, tegese papankang rineksa, iya iku hakekate sifating Dzat, dumunung ana ing jasad, rineksa ing malaekat Kiraman, tegesing kalam : panyeratan, iya iku hakekate wewayanganing Dzat, dumunung ana ing budi,
hakekating panimbanging Dzat, dumunung ana ing paningal, pamiyarsa, pangganda, pangrasa miwah pamiarsa.
ora pati andadekake perlu ing surasane, dene manawa ana pralambang elok kang kagawe cangkriman, pradikane diwawasa saka ing deduga prayoga kaya ing ngisor iki.
1. Sawarnane kang binasakake : gede, amba, dawa, duwur, luwih, sapanunggalane iku dadi ibarate Ananing Dzat.
dadi ibarat Kahananing Af’al kabeh, mungguh dununge mangkene : Ananing Dzat kita awarana Wahananing Sifat kita, tanda ing solah bawa kita, nanging wardine kang sejati iku ora prayoga manawa kagawe rerasanan ing akeh, kenane kawicarakake kalayan kang wis pada tunggal ngelmu, sarta kang wis kalumuhan deduga, tegese wis liwat tengah tuwuh, manawa kawicarakake marang kang durung darbe deduga mundak kadinginan tuwuh, amarga durung dumunung wahananing tumuwuh, lire kaya wirayating para sepuh, ingatase wong urip iku awit saka lair tumeka ing sabanjure, awiyos katuwuhan iradating Dzat kaping rolas, ing dalem satuwuhan, antara nem taun, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
1. Awit saka lair tumeka 6 tahun, katuwuhan lali, tegese durung enget (durung eling).
Dene luwihe saka iku adat katuwuhan lali maneh, tegese asring-asring kalalen, mungguh pratikele supaya aja nganti katuwuhan lali maneh, iku amung anyegaha napsu hawa, sabab sajatine kang dadi laranganing ulah ngelmu kasampurnan iku amung napsu, adat kadunungan ati awas emut, manawa tansah awas emut, tamtu nemu kamulyan ing sangkan paran, iku aku anyumanggakake ing panggalih, sarehne aku durung bisa anglakoni dewe dadi amung atur pepuji bisane kalakon oleh kamulyan.
Urip gemawang nang paran….parane “ AKARYO JAGAT “
Pakarti budi luhur soko kersa ning Allah ta’allah sing duweni singgahsana abadi
Mulo ugo menungso sing kasembadan…Ojo tho podho rumongso
Sak tenanne menungso kuwi mung kawijangan rumongso
Kabeh kuwi kudu ngerti sak tenanne marang Gusti kang akaryo jagat
Kang duweni gede rumongso kuwi kawijangane Gusti Allah
“ KANUGERAHAN “ Kanugerahan urip kuwi kudu ditoto lan diwejang
Ojo ditonton , tapi diroso…diroso opo piwulange urip sak benere
Sing koyok ngono kuwi jenengen manunggaling kapribaden kawulo urip neng donyo
Mulo…tho mulo ojo paninggung tapi kudu wilantah , wilujeng ing pandongan
Sing sak bener-benere pandongan kuwi kudu marekso neng ati lan roso karo Gusti Allah
Kahanan urip neng donyo kuwi wejowantahing kawulo Gusti
Kawulo Gusti kudu duweni doyo manunggaling roso sejatining roso urip
Sejatining roso urip kuwi doyo kanugerahaning Gusti Allah kang akaryo jagat sak isine
Kudu piye menungso neng donyo kuwi sing ngaluyur uripe…
Menungso ning donyo kuwi kudu malenggahing roso ning urip
Kudu ngerti sabenere urip kuwi soko kersane Allah ta’allah…
Nuwon sewu nek enten lepatipun pangucap sing mboten
sanget..guru sejati kui Gusti ALLAH milo monggo tangsah sembahyang lan memuji ke Agungan ipun..
February 25, 2009 – 4:12 am Punika ngelmu sangkan paraning dumadi. Titah asalipun saking Gusti Allah lan badhe wangsul dhumateng pangayunaning Gusti Allah ingkang kawasa murba lan masesa jagad.
sae mawon mas engkang sampon panjenengan serat ing nginngel puniko taksih a ngauri uri kabudayan jawi engkang adiluhong wiwet kito manungsa engkang gesang wonten alam ndonyo kathah nggendong lali mugi gusti pareng pepadang dumateng
ALhamdulillah ,tasih wonten paninggalan bongoso djawi, nuwun sewu nderek tanglet….nopo jenengan ingkang asmi Bp.Ganang Trikora Waluyo
January 18, 2009 – 11:29 pm mboten namung radi, ananging saestu awrat
seratanipun mentes, nanging ingkang maos (kulo) kopong
Ebes : Iku lo beda kota Ngalam ambek kota liyane. Lek nang kota liyane, PKL digusur
dirijiki tok, wis kadit onok enggon penampungan. Akhire kanyab sing protes,
unjuk rasa sampe antem-anteman. La wis kurang kipa opo maneh. Kudune
boyongane PKL kadit onok gejolak, soale wis onok
“Teko Bajulan (Nganjuk), aku karo sing podho mikul terus mbalik nang Goliman. Wektu iku diparingi sewek (jarit) karo sarung,”
Babaran Toko Buku Tan Khoen Swie Tahun 1922
Wonten peksi perkutut kaliyan derkuku mencok ing wit mandira, peksi perkutut ndongeng kados ing ngandhap punika :
Ana nagara, misuwur endahing patamanane, kekembangan kang tinandur ing keputren luwih satus warna, kapageran pacak suji emas, karengga ing beji, sinasrah ing watu cendhani, kinepung ing reca prunggu lan rerenggan liyane sarwa emas tinaretes ing sesotya.
Cedhak lan palenggahane sang putri, kasebaran sesotya warna-warna. Yen wayah esuk akeh kupune putih, abang, kuning, wungu, ijo, biru, lan ireng, padha miber pating saliwer golek maduning kembang, ndadekake wuwuhing asrine patamanan.
Sakehing kupu padha bungah-bungah lelangen ing patamanan. Ana ing kono padha ungkul-ungkulan bagusing elar, Wasana kupu kang putih celathu marang kupu liyane mangkene :
Delengen elarku putih resik, ora koyo elarmu katon reged pating celoneh, pating belentong sarta njuwarehi, sajatine ora ana warna kang becik ngungkuli putih, marga putih iku warna kang suci sarta bares, iya putih iku dhasare warna kabeh. Wong nulis, wong nggambar lan wong mbathik, kabeh dhasare putih, awit saka iku dluwang lan mori digawe putih, lan maneh akeh wong dhemen manganggo sarwa putih, mulane Gusti Allah nitahake kapas putih. Gamping tinitah putih, sababe omah uga becik kang putih, dalah atine manungsa becik kang putih, yaiku suci. Tembung putih sok digawe kembang lambe, dienggo ngupamakake barang kang suci utawa resik. Sarehne warna kang utama iku putih, mulane kupu kang bagus dhewe iya iku kang warna putih.
Mungguh becike putih iku mawa-mawa kanggone. Ing atase rerenggan putih iku dudu kebagusan luwih-luwih rerenggan kang dienggo ngrenggani patamanan iki, warna putih kok arani suci iku dadi pucet, ora duwe
anane kupu-kupu padha teka ing kene satemene dipikat nganggo madu, perlune dienggo rerenggan patamanan, mulane kang aran kupu bagus iya kang bisa muwuhi bagusing patamanan. Sarehne elarmu ora muwuhi kebagusan apa-apa tetep kowe iku kupu kang ala. Manawa kowe arep sumurup warna kang muwuhi kebagusan ndelenga warna kang ora pucet, dene warna kang ora pucet mangkono warna kang mbrengangang utawa menger-menger. Ora susah adoh-adoh. Delengen kembang-kembang ing petamanan iki bae, koe banjur sumurup dhewe, endi kang moncol ing rupa yaiku
sumringah. Kajaba iku warna abang becik marang mripat. Lakar abang iku padha-padha warna gagah dewe lan moncol dhewe, mulane disenengi ing akeh, dalasan bocah cilik dhemen dolanan kang warnane abang, kang adhakan dipilih dhisik. Dadi keterangane :
emas luwih endah tinimbang tembaga utawa perak. Rerenggan kang kakehan abang njuwarehi, nanging ora ana rerenggan
prada sangsaya bagus. Upama kaduk abang, genah yen ala, awit abang iku dhemenaning bocah cilik, wong tuwa ora arep. Balik warna kuning,
mangkono uga barang rerenggan kang bagus, kang pating pancorong ana ing toko-toko lan ing omahe wong sugih, kayata : paidon, pateyan, wadhah kinang, wengku gambar, wengku pangilon, lampu bron, broman lan liya-liyane, kabeh kuning. Manungsa kang becik rupane iya kang kulit kuning, dudu wong kang abang. Kang kekulitane ora kuning, mangka bakal kanggo tontonan bajur ngaya aya golek atal, iya saking dene kepengin duwe awak kuning. Mula yen kuning pancen nyenengake. Cekake mangkene : warna putih pucet, warna abang gagah, nanging ora adi, dadi njuwarehi. Dene kang ora pucet sarta ora njuwarehi malah mriyayeni yaiku kuning. Apa ora mangkono?
Kupu wungu sumambung, warna kuning iku isih njuwarehi, wruhanmu kabeh, padha-padha warna kang mungguh dhewe, ngengreng dhewe lan ora njuwarehi dhewe iya iku wungu. Tandhane, babut babut abang ala, babut kuning ala, babut ijo kurang becik, nanging yen babut wungu, banget enggone semuwa lang ngengreng, luwih-luwih yen rinengga praboting omah kang pinulas sarwa wungu yaiku meja, kursi, bangku kang padha
golek soga, mangka ora kurang kang kena digawe ngebang utawa nguningi. Apa ta sababe? Sababe yaiku warna abang lan kuning iku gunane mung kanggo tontonan utawa sesongaran, ora prasaja lan semu kaya wungu. Ing ngendi-endiya barang kang prasaja lan semuwa ora tau mboseni, mulane padha pinilala, prelune dienggo saben dina. Tuladhane kang adhakan yaiku soga. Padha elinga kang sosongaran mesthi ora lana, kanggone mung kala-kala , tur mung sawetara, kajaba
nganggo guwaya, yaiku dadi sababe pasaja tur semuwa, tegese ora ladak nganggo ngengreng
Kowe kabeh ora sumurup marang karsane kang Maha Kawasa enggone nitahake suket lan gegodhongan ginawe ijo. Iku becik pinikiren sebabe. Mara timbangen : upama sarupane gegodhongan kabeh putih, mbok manawa akeh mripat
becika abang, mesthi tinitah abang. Kang iku padha sumurupa, mulane suket lan gegodhongan tinakdir ijo, sabab warna ijo iku kang becik dhewe sarta ora mboseni dhewe. Sanyatane ora ana manungsa bosen marang warna ijo. Ing pakebonan, ing tegal, ing sawah-sawah, kabeh sarwa ijo, ewa semono ing sajrone omahe para tuwan ditanduri sadhang, pakis, pandhan, wregu, suruh lan liya-liyane, pating tremplek ana ing tembok, kongsi ketel kaya alas, pratandha saking kurang warege anggone nyawang wawarnan ijo, nanging aku ora maido, dhasar yen omah akeh ijone ana ing tembok utawa ing undhak-undhakan marakake singer. Sok uga kowe padha eling, prakara iku, mesthi ora gelem ngunggul-unggulake warna saliyane ijo. Samber lilen iku pinunjul rupa ing padha-padha gegremetan. Ules kang pinunjul mau kang kaduk iya ijo, abang kuninge mung sethithik. Upama kaduk abang utawa kuning mesthi ala. Balik kaduk ijo banget baguse. Manuk merak iya pinunjul ing rupa pada manuk, warna apa kang kaduk, iya ijo, abang wungune mung sawetara. Upama ijone mung sethithik mesthine ala. Rehne mangkono tetela kupu kang bagus dhewe iku kupu ijo.
Nuli kupu biru celathu mangkene : ujaring kupu ijo mau wis bener, nanging kurang pratitis. Awit isih ana maneh titahing Pangeran kang ngungkuli ijo, ora mboseni salawase lan luwih akeh anane, yaiku biru. Tandhane, udhara, langit, gunung, banyu segara, padha tinitah biru. Delengen kang bagus pancen mung ijo lan biru. Akeh wong seneng ngenggar-enggar marang papan kang sarwa asri, dene papan kang asri mau mulane asri sabab ijo lan biru. Ora ana wong siji-sijiya kang bosen ngeleng papan kang terang sumilak lan asri, yaiku kang katon langit biru, gununge biru lan tetuwuhane kang katon ijo lan biru. Laring
warna biru kang ana ing alam ndonya yen ketimbang lan kehing warna ijo akeh birune babar pisan. Awit ijo iku mung dumunung ing dharatan, nanging yen biru iya ing dharatan iya ing lautan, iya ing awang-uwung. Ing awang-uwung ora ana enggon salenging edom kang ora kisen biru, sumrambahe marang gunung-gunung kang katon saka kadohan. Yen wong nunggang kapal ing satengahing segara, kang katon prasasat lor kidul wetan kulon biru kabeh, kaya-kaya jagade dadi biru kabeh. Kang mangkono mau dadi tandha yen biru iku warna kang becik dhewe, katitik saka karsane Kang Maha Kuwasa anggone nitahake warna biru dikehi tinimbang liyane.
Kupu ireng celathu mangkene, heh kisanak padha sarehna dhisik, mangsa anaa warna kang akehe ngungkuli ireng, tur ora ana warna kang pasajene kaya ireng. Mangkene wijangane, ora ana warna kang kehe ngungkuli ireng sabab yen ing wayah bengi alam donya ireng kabeh, ora susah diarani ing awang-uwung, ing dharatan, ing lautan, cukup diarani ora ana enggon kang ora ireng, banjur timbangen akeh endi karo biru. Mulane dak arani ora ana kang menangan kaya ireng, awit sakehing wawarnan yen wis kapracondhang dening ireng ora ana kang kawawa nanggulangi. Sanajan bumi-langit yen katekan pepeteng kang warnane ireng, jagad kaya kinelem ing awang-uwung kang ireng meles. Mulane dak arani ora ana pasaja kaya ireng, sabab mangkono wong kang pasaja lan semuwa iku aklambli ireng, celana ireng, sepatu ireng. Akeh gagah mangsa kaya ireng, akeh pasaja kaya ireng, dalah rambut lan brengos kang bregas iya kang ireng. Gambar-gambar lan tulisan kang pasaja tur cetha iya kang ireng. Sarehne pasaja, mulane uga lana sarta kanggo ing saben dina, kaya ujare kupu wungu mau. Kang wungu sogane iya bener, nanging ireng ora kalah, yaiku wedelane.
Perkutut nglajengaken wicantenipun : Dongeng iku surasane mangkene :
Kang aran ala lan becik iku sajatine mung gumantung ana ing panganggeping ati. Apa kang lagi disenengi si ati, iku kang katon becik. Alane kalimput. Wong kang watak korupan, sadhengaha kang lagi disenengi dhene panyanane iku kang bagus dhewe.
Ana paribasan, wong dhemen ora kurang pangalembana, wong gething ora kurang pamada. Sarehne wis kinodrat dening Pangeran, manungsa padha dhemen marang awake, mulane ora ana manungsa kang jeleh ngalem awake.
Ana sesotya putih, cahyane putih wenes maya-maya, jenenge sosotya manik maya, gumlethak cedhak lan
kang biru, apadene kang ireng, ora ana kang ora bagus, kuciwane mung ora mawa cahya, upama padha mawa cahya, iba bagusmu, awit katoning warna saka dening cahya, sanajan abanga, ijoa, birua, yen tanpa cahya iya cebleh. Sanajan puthia utawa abanga, yen mawa cahya dadi wenes. Mara waspadakna wujudku iki, ora liya mung putih, warna putih iku ora mbrengangang lan ora menger-menger, nganging rehne mawa cahya, dadi putihku ora wenes maya-maya, iya aku iki kang karan sesotya manik maya. Ora mung sesotya bae, sanajan manungsa bagus rupane, karengga ing busana, yen tanpa cahya, ora ana kekuwunge, lan ora nduwe prabawa, wekasan ora kineringan lan ora pinarcaya, dadi ora pinilala kanggo ing karya, jer ngegungake marang kebagusaning rupa kabungahaning ati, lan kamukten. Ora marsudi marang luhuring pramana. Sanajan manungsa ala rupane sarta kuru, manawa luhur budine, tumemen atine, kineringan lan pinilala, akeh wong wedi asih, jalaran katon ana ing cahyane kang wingit, lungit, ngengreng, yaiku soroting budine kang wening.
Ing kono ana sesotya abang, uga cedhak lan palenggahan, arane sesotya geni maya, mamerake cahyane kang abang abramara kata kaya geni mawa.
Ana maneh sesotya kuning, mamerake kaendahane, yaiku cahyane kang kuning sumunar, arane sosotya mirah delima.
Ana maneh sesotya wungu, nuduhake cahyane kang wungu mengesm arane sesotya manik puspa raga.
Ana maneh sesotya ijo, mamerake cahyane kang ijo ngenguwung, arane sesotya tinjo maya.
Ana maneh sesotya biru, mamerake cahyane kang biru muyek, arane sesotya manik nila pakaja.
Ana maneh sesotya kang ireng, mamerake endahing cahyane kang ireng meles meleng-meleng, yaiku kang aran musthikaning bumi.
Kabeh padha endah ing rupa, ora ana kang kuciwa, kongsi sakehing kupu padha kucem. Mungguh sababe luwih endah sosotyane katimbang kupune, awit kupu mung duwe warna thok, ora duwe cahya, balik sesotya duwe warna nganggo kasinungan cahya.
Ki sanak, dongeng iku surasane mangkene :
Kuciwa banget manungsa yen mung ngudi marang kabungahan, kamelikan, pakareman, kanikmatan, kamukten, kawibawan, luhuring piyangkuh sapanunggalane. Ora nganggo nggayuh marang padhang utawa kaweningan, yaiku ulah budi.
Warna putih, abang, kuning, wungu, ijo sapanunggalane iku dadi ibarat : rahsa, lire dadi ibarat wewatekaning manungsa, dene cahya ibarat padhanging budi.
Cahya lan warna kang kasebut ing dongeng iki sajatine mung kanggo ngibaratake :
cahya lan warna kagunganing dhat kang wujud, kang gumadhuh (kaparingake) ana ing manungsa.
Wujude cahya iku : budi. Awit budhi iku wujud pepadhang kang sumorot saka gaib, madhangi (nyoroti) kabeh nyawa saka wiwitan nganti pungkasan.
Rahsa iku ya wujud nyawa. Hawane marakake manungsa asring duwe
dhemen, gething, jahil drengki, kumingsun, gumun, getun, wedi, uwas, sumelang, welas asih, loma lan sapanunggalane.
Cekake marakake manungsa duwe wewatekan dhewe-dhewe, ala utawa becik (ing basa Jawa lumrahe mung karan : pangrasa utawa ati).
Hawaning rahsa kang sumebar jenenge nafsu, iku kena kaumpamakake kukus awit nafsu iku dayane memtengi utawa gawe butheking cahya.
Sirepan nafsu utawa rahsa : manawa mligi nglumpuk ana ing Rasa (Rasul) sipate ora putih, ora abang, ora ijo, lan sapanunggalane, lire : ora bungah, susah, kepengin, dhemen, gething, lara, lan sapiturute, mung : tentrem (terange maneh manawa wis maca ing mburi).
Nalika samono ana barleyan, celathu marang sakehing sosotya : ”Heh sakehing mirah, ing samengko kowe wis padha sumurup yen moncoling rupa saka dayaning cahya, tegese : warna abang ijo tanpa gawe yen ora kanthi cahya, awit yen tanpa cahya kucem. Sanajan tanpa warna yen sinung cahya ora bisa kasilep, awit cahya iku sumorot, tumama ing pandulu. Tetela cahya iku nyawaning rupa. Tandhane si manikmaya, warnane mung putih, ewa dene rehne mawa cahya, padha diupaya ing manungsa sarta diajeni. Luwih-luwih si geniyara, mirah delima sapanunggalane, dhasar duwe warna nganggo kasinungan cahya.
Lha ing saiki kajaba saka kang rinembug iku mau, aku arep takon marang sakehing mirang padha timbangen. Pitakonku mangkene : pilih endi duwe warna kathi cahya sedheng katimbang ora duwe warna, mung cahya thok, nanging cahyane ngungkuli sakehing kang duwe warna? Apa milih duwe warna kanthi sedheng, apa milih tanpa warna nanging mawa cahya linuwih?
Sakehing mirah durung ana kang bisa mangsuli. Barleyan celathu maneh, yen aku milih tanpa warna, sok uga kasinungan cahya linuwih. Mulane aku ora pati mikir marang warna, mung mburu cahya. Awit sanajan tanpa warna yen kasinungan cahya linuwih, cahya kang linuwih iku bisa mujudake warna kang manca warna dening beninge. Mara aku delengen, aku iki rak ora duwe warna kaya mirah, ora abang, ora kuning, ora ijo, ora biru, ora ireng, ora putih, nanging sarehne urubing cahyaku ngungkuli sakehing mirah, sanadyan ta
ijo sapiturute. Yen aku pinuju abang ora kalah karo geniyara, yen aku pinuju kuning ora kalah karo mirah delima, yen aku pinuju wungu, ora kalah karo pusparaga, sabanjure ora kalah karo sakehing mirah. Dadi prasasat ngemot marang sawarnaning mirah. Apa sababe aku bisa mangkono sabab ora liya tanpa warna, pinunjul ing cahya.
Upama cahyaku linuwih nanging isih kanggonan warnam uga ora bisa mengku marang sakehing warna. Sanajan tanpa warna yen ora linuwih cahyaku iya ora bisa ngemot sakehing warna. Dadi katerangane rupa kang becik dhewe, yaiku : kang tanpa warna sarta pinunjul ing cahya. Awit iku kang urip sarta mengku marang sakehing warna.
Manungsa iku bisane momot, durung cukup yen mung lepas ing budi lan elingan. Nanging kudu : ora duwe watak. Ora duwe watak, lire : ora ngukuhi marang wewatekan atine, kayata: dhemen marang iku, gething marang iki, dhemen marang bungah, ngresula yen susah, dhemen marang becik, gething marang ala. Ringkese : Duwe pakareman sajroning ati kang ora kena
luwih padhang budine, nanging ora kumingsun, bisa ngeluk kekarepane, ora pilih kasih utawa bau kapine. Titikane wong kang mangkono : wingit cahyane. Ora galak ulat, aliya mung tajem, sarta sarwa prasaja.
Manungsa kang mangkono, kena pinilih dadi tetuwa, bisa momot marang wateke wong kang beda-beda, dening ora duwe watak dhewe.
Sosotya sanajan mencoronga kaya geni, yan isih duwe warna dhewe, ora bisa mengku marang sakabehing warna, marga cahyane kereh marang warnane, beda lan barleyan, cahyane kang ngereh marang warnane.
Sakehing mirah padha rumasa asor bareng katandhing lan barleyan. Luwih-luwih kupu. Wasana padha sayuk ing rembug, arep ngratu marang barleyan, awit barleyan kang pinunjul ing rupa.
Barleyan bareng arep dijunjung dadi ratu paratela mangkene : olehmu padha arep njunjung ratu marang aku sabab aku pinunjul ing cahya sarta tanpa warna. Pinunjuling cahyaku ndadekake uripung rupaku. Ora duweku warna kang marakake ngemot sakehing warna. Iku dhasar bener, nanging aku ini sabenere durung sampurna, isih ana maneh wujud saliyane aku kang pinunjul ing cahyane ngungkuli aku, sarta enggone bisa ngemot marang warna sampurnane ngungkuli aku. Iku bae padha dijunjung dadi ratu, awit cahyane tikel ping sewu tinimbang cahyaku, yen mencorong padha karo srengenge, balik aku mung kelip-kelip. Dene enggone ngemot warna, cethane tikel sewu tinimbang aku, aku aku mung mengku warna nanging kang bakal dak kandhakake marang kowe, mengku warna dalah rupane pisan. Lire ora mung bisa abang ijo, uga bisa manca warna kaya kupu, laya mirah, kaya barleyan, kaya watu, kaya jaran, kaya uwong, kaya srengenge, cekake bisa kaya sarupane kawujudan ing alam ndonya, dhasar bisa maujud kaya jagad gumelar katon bumi langit saisen-isene. Yen wis kaya srengenge, babar pisan ora beda lan srengenge, kongsi ora ana manungsa
Sakehing sosotya lan kupu padha gawok. Warta banjur kepengin sumurup kaya apa rupane kaca benggala.
Ana watu kang kepengi bisa nembungake kapriye rupane kaca benggala, takon marang barleyan tembunge : wujude kaca benggala iku kaya apa. Apa pancen kaya sarupane kawujudan, apa beda akro sarupaning kawujudan. Yen ora padha lan ora beda kareo sakehing kawujudan apa kena diarani bening kaya banyu?
Barleyan mangsuli, yen diaranana kaya sarupane kawujudan iya bener, nanging ora pratitis. Mula bener disebut mangkono awit kaca benggala iku pancen bisa kaya watu, bisa kaya kupu, bisa kaya barleyan lan sapirturute. Dene ora pratitise tembung mangkono, awit kena diarani beda uga karo sarupane kawujudan. Bedane mangkene : watu iku buthek, nanging kaca benggala ora buthek. Watu mrongkol sarta ala, nanging kaca benggala ora tahu diarani mrongkol sarta ala. Mirah dlima kuning sarta cilik, nanging kaca benggala ora kuning sarta ora cilik. Areng iku ireng, kaca benggala ora ireng. Cekake yen sakehing rurupan dibedakake karo kaca benggal, kabeh iya beda karo
mangkono, awit ing ngarep diarani : kaya sarupaning kawujudan. Kajaba yen disebut : bening, lah iku, bok menawa bener, parandene meksa ora pratitis, awit bening mono benere kaya banyu kang ana ing gelas. Banyu iya bener bening, nanging banyu iku bening suwung, beda lan beninge kaca benggala : bening kang mengku rurupan, sabab cahyane geguletan karo rasa, iya rasa iku kang tanpa warna, nanging ora suwung. Si cahya dadi cahyane rasa, si rasa dadi wadhahing
rupa, awit upama digoleki warna rupane, sanajan diubresa, ora ketemu ketemu.
Kang mangkono iku sok katembungake : suwung amengku ana. Utawa : ora ala ora bagus, nanging mengku ala lan bagus. Iya embuh jenenge rupa kang mangkono iku.
Sakehing sosotya kupu apa dene watu, banjur padha mara menyang panggonane kaca benggala gedhe.
Kang seba dhisik watu. Tembunge watu marang kaca benggala : he sang kaca benggala ageng, sowan kulo badhe ngratu ing tuwan, awit tuwan ingkang pinunjul ing warni sajagad. Nanging kalilana kulo ningali sarira tuwan rumiyin.
Kaca benggala mangsuli : iya becik mreneya ndeleng rupaku. Rupaku kaya rupamu.
Watu bareng teka ing ngarepe kaca benggala banget ngungune dene rupane kaca benggala jibles watu. Ora ana bedane sathithik-thithika karo watu, nuli pamit mundur.
Ora suwe kupu padha ndeleng rupane kaca benggala genti-genti. Kabeh padha ngungun awit rupane kaca benggala mung kaya kupu bae, mangkono uga sosotya, weruh rupane kaca benggala kaya sosotya. Watu lan areng ndeleng kaca benggalam katone iya kaya watu lan areng.
Kupu-kupu padha rerasan mangkene : wartane kaca benggala iku pinunjul ing rupa, jebul nyatane mung kaya kupu bae, ora duwe cahya kaya mirah, isih becik mirahe. Luwih-luwih yen katandhing karo barleyan, bagus barleyane pisan-pisan, awit kaca benggala ora duwe cahya, ora bisa kelip-kelip.
Watu lan areng calathu mangkene : kaca benggala rupane buthek lan ireng kaya rupaku. Sarehne rupaku elek mangka kaca benggala ceples kaya aku, dadi kaca benggala ya elek.
Barleyan mituturi marang kupu, areng lan watu : kowe padha sumurupa ki sanak, kaca benggala iku sanadyan pinunjul ing rupa, ora gelem mamerake rupane, ora gelem nandhing awake karo awake liyan, kaya si kupu enggone ungkul-ungkulan, padha golek ketrangan dhewe-dhewe kanggon ngalem awake. Wus jamake, sadengah kang durung sampurna karepe padha papandhingan dhiri, nanging kang sampurna mangkono.
dipamerake, iya jeneng pamer. Iku kabeh jalaran durung sampurna ing rupa. Kang akeh emoh diarano ala, njaluk diarani becik, nanging kaca benggala ora njaluk diarani becik, lan uga ora duwe panjaluk diaranana ala kaya watu lan areng. Kaca benggala gelem diarani sakarepe kang ngarani. Gelem diarani ala kaya watu lan areng, nanging diarani kelip-kelip kaya barleyan iya ora nampik, malah yen ana perlune gelem diarani kaya srengenge. Nanging aja padha keliru tampa, mungguh geleme diarani ala, ora jalaran saka panjaluke utawa saka pangarep-arepe, sarta geleme diarani bagus ora jalaran saka pamere utawa doyan marang pangalembana. Dadi geleme mau jalaran saka legawa lan mengku marang sakehing rupa. Lah saiki watu lan areng padha sumurup dhewe, yen katone buthek kang ana ing kaca benggala iku ora jalaran saka buthekin kaa benggala, satemene saking bangetng beninge. Katone ireng kaya areng iya ora sabab saka irenge, malah saking beninge kang ora kinira-kira, kongsi areng lan watu ora duwe pangira. Pikiren ta upama butheka teneh mung buthek thok-thok, ora bisa mengku rerupan.
Kupu, areng lan watu bareng ngrungu pratelaning barleyan padha rumangsa kejlomprong, wekasan percaya yen buthek kang katon ing kaca benggala iku butheke dhewe, dudu butheking kaca benggala, satemene malah saking beninging kaca benggala, awit kaca benggala uga bisa katon pating kerlip kaya barleyan, bisa ijo kaya tinjo maya.
Kahananing kaca benggala iku ibarat wataking manungsa kang wis sampurna, yaiku manungsa kang wis ora korup marang dhiri (ora korup marang wujude kang mukmin). Manungsa kang mangkono : lali marang dhiri, tegede : ora pisan duwe niyat ngatonake dhiri, gedhene papandhingan dhiri. Ujub, riya, sumengah, takabur, bidngah, sapanunggalane wis ora duwe. Mungguh sababe mangkono mau awit budine keliwat padhange, sarta sirep napsune, kahananing dhiri ora rinasak-rasakake, ndadekake bisane amot marang sawarnaning wewatekan, wasana uripe mung ngangkah kaslametaning akeh, sarta tansah gawe kepenaking atine sapadha-padha.
Wong kang mangkono suka rila diarani asor, ewadene ora nampik diarano luhur, sarta sukarilane ora dipamerake. Ora duwe pakareman sajroning atine, satemah ora ilon-ilonen, ora dhemen marang kang becik lan kang bener kanthi gething marang kang ala lan luput. Ora dhemen marang kang ala lan luput, kanthi gething marang kang becik lan bener.
Manungsa sanajan pinunjula, yen isih dhemen papandhingan dhiri, utawa duwe pakareman sajrone ati sarta duwe gegethingan, iya durung sampurna, cahyane isih kaereh ing nepsune, lire : isih teluk marang watake dhewe (rahsane).
Ana sawenehing manungsa ora njaluk diarani becik, nanging njaluk diarani ala, wong mangkono uga isih dumunung wong ngatonake becike watake, dadi isih korup marang dhiri, rehne mangkono, upama diarani becik, kang mesthi ngresula.
Ana manungsa gelem diarani sakarepe kang ngarani, diarani becik utawa ala gelem. Nanging geleme mau dipamerake. Wong mangkono uga durung resik, isih duwe panjaluk utawa pangarep kang bangsa pangalembana. Rehning mangkono, upama diarani : ora gelem, mesthi ngresula.
IKU PONANG GETIH 2 .KUNING=IKU PONANG PUSER 3 .IRENG =IKU PONANG ARI ARI 4. PUTIH =IKU PONANG KAWAH 5. PANCERE DEWE kang dene soko iku yo mung anane soko: TRI MURTI A.DZAT WAJIBUL WUJUD B.NURULLAH C.NUR MUCHAMAD Kabeh iki kang diarani kumpule lan ingsun ,ora maujud anane mung ghoib yo ugo SANGKAN KAMULANE URIP Yoiku: cahyo ghoib kang diarani bibite urip.dadi ora gampang yen arep sowan
benere jg cangkemmu kang …. :d
cen sing jenenge ilmu iku iso diperoleh nang ndi wae,
pukul 8:40 am	jon…jon…rasah mbok elek2…UGM qi wis
SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI Jenis Ajian: Pengasihan
Góra Kalwaria (Jerman Kalvarienberg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Góra_Kalwaria&oldid=1090599"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
am	Sak benere sing kakeha reko-reko rak mberasi kuwi mung wong-wong sing menteh, ora mateng yen digodok tur ya ora bisa gareng yen di pe. Arumentasine mubeng-mubeng ora bisa difahami. kakehan panemu nanging ora bisa dicerna karo nalar.
mugi-mugi sedayanipun ilmu ingkang sampun dipun amalaken kale romo yai asrori al-ishaqi, manfaat kangge kulo lan sedoyo santri nipun… tur saget ngamalipun sedoyo amalannipun, amin…
Laksmi 13 February, 2013 at 09:53 Ibu Nunuk, matur nuwun sanget
Pamor jinis punika ugi dipunwastani pamor Blarak Sinered, ananging ugi wonten ingkang mastani pamor blarak ngirid benten kaliyan pamor blarak sinered. Tuwahipun kangge nambah kawibawaan lan sae kangge pargaulan amargi dipunsayangi kaliyan tiyang ingkang wonten ing
kaliyan pamor blarak ngirid, namung wonten ing bageyan pinggiripun kados sowekan. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang pamilih. Tuwahipun kangge kawibawaan sarta keberanian. Pamor jinis punika cocog dipuncekel déning tiyang ingkang ngasta ing militer utawi prajurit.
dusone	18 Oktober 2008 at 11:46 am	genah aku reti kowe ning ngisor
ndelok penis sampeyan sing dowo itu opo,"
Gêmah arjane kalangkung | tan ana kang laku juti | samya cêkap nyandhang mangan | adoh ingkang dadya miskin | têntrêm ciptane raharja | wong ngamanca kathah
Tiyang alok mungsuh rawuh | sumêdya ngrisak ing Giri | kalam ingkang kagêm nyêrat |
Hyang Widhi “ semoga Allah mengampuni tindakanku yang salah”
21. Sang pandhita ngandika rum | marang ing wadyanirèki | kabèh padha piyarsakna | myang anêksènana sami | katgèki sun wèhi aran | si Kalammunyêng prayogi ||
Cithakan kiye digunakna nggo artikel-artikel Universitas, Perguruan Tinggi, Akademi lan sederajat.
SERAT SULUK NGABDULSALAM (Pupuh I – VII) | alangalangkumitir
Mintaningsun nenggih ing Hyang Widhi/ kang asipat jalal jamal kahar/ kang amengku ing rat kabèh/ ngudanéni sadarum/ déné kang akiring dumadi/ kang sangkan wus kasamar/ Gusti Maha Agung/ ingkang asih ing akérat/ kang murah ing donya kang tansah
jaman akhir/ maha pemurah di dunia dan selalu dipuji/ yang memberi anugrah dan menghukum//
4. Tinengeran kang nulis puniki/ apeparab pun Martadimeja/ kampung Astana wiyosé/ Nglawiyan dunungipun/ Surakarta kilèn nagari/ anistha alit mila/ sru kawélas ayun/ marmané kalunta-lunta/ pan tinilar ing bapa duk maksih alit/ anéng dhusun Prambanan//
5. Marsudi tyas amarnéng palupi/ rinesepna sanak kang amaca/ kang layang akéh pédahé/ wawasen ing jro kalbu/ ywa katungkul amemaoni/ kirang langkung ing sastra/ lan ukaranipun/ ja maoni aja nacad/ luwung meneng wacanen baé ya becik/ dadi sira utama//
Ngandhut rukun ing ngarep pan becik/ pan ing buri ngrasani kang ora/ iku sétan upamané/ jaman akir puniku/ kéh ijajil nukmeng mring jalmi/ mila dipunprayitna/ dènraharjèng kalbu/ saben dina kang kapaksa/ ingkang émut aja sira kongsi lali/ yèn sira ayun
8. Waskithanen purwané kang nulis/ dèn anyata sampun kaya-kaya/ giluten ing surasané/ wawasen ing jro kalbu/ prasudinen ingkang kaésthi/ yèn olih kanugrahan/ wruh surasanipun/ yèn wus weruh mirantia/ ywa pepéka dèn gemi angati-ati/ ywa tinggal ing
wus lumrahé sanabi wali/ kitab Kur’an tan mung lapal makna/ sejatinipun karsané/ yèn wus wruh dipunkukuh/ pan kekeren dipunprayogi/ wawasen kang sarira/ mobah mosikipun/ saben dina dènkareksa/ sampun kandheg ing rupa warna samangkin/ tuna yèn tan weruha//
Pamintèng sun mring Hyang Maha Luwih/ marang sanak kang marsudèng maca/ kadugèna sakarsané/ panjanga ingkang umur/ dèn-junjunga ing suka singgih/ jinurunga kamulyan/ gung ganjaranipun/ waspadaa panduming tyas/ kinasiha marang Hyang Suksmana Jati/ kang samar binukaa//
bebana kabèh/ mring rama Sèh Ngabdulsalam/ wonten putra satunggal/ pembarep bagus tyas terus/ bisa mantek lan midekat//
ing salat/ kawula nuwun pituduh/ sang tapa terus ngandika//
Angadeg asaling geni/ sejatiné geni cahya/ kang sumrambah badan kabèh/ iku sira ulihena/ marang sangkaning cahya/ insan kamil purwanipun/ kaping pat maca
ulihna sangkan parané/ sejatiné getihira/ purwané saking sahdad/ ping sawelas iku lungguh/ kaping rolas
Pitulas tegesé tartip/ turun-turun yèn palastra/ sulbi Kakbah ingkang kosén/ campur mring raga lan mulya/ tedhak Sri Naranata/ mudhun jurang munggah gunung/ ping wolulas awèh
1. Iya iku rasakna sayekti/ sejatiné wong sembahyang ika/ nyalatken mayité dhéwé/ pomaa dipunémut/ ingkang putra nyuwun ngabekti/ wonten putra panenggak/ langkung limpatipun/ kang wisma ing Garbaretna/ langkung wasis wignya limpat tatag trampil/ cahya mindha sasangka//
dalu/ Radèn Surya garjiténg galih/ sowan mring kabuwanan/ tan antara rawuh/ majeng umareg ing rama/ mangenjali kang rama ngandika aris/ radèn sira
karsané prapta ing latri/ teka béda lawan saban-saban/ radyan alon ing aturé/ rama kawula matur/ wingi siang kula mring mesjid/ wonten jalma satunggal/ langkung wignyanipun/ kawula tansah sinual/ sakalangkung nggén kula putek ing galih/
rabiné papat/ ing wong mangan saben dina maksih ngelih/ lawan mangan
Kados pundi kula nuwun uning/ kajarwakna ing wejanganira/ Sèh Ngabdulsalam wuwusé/ iku sasmita agung/ kang micara kitab sanusi/ bumi pinendhem lemah/ jasad sira kulup/ sayekti pinendhem karsa/ ingkang darbé karsa rupanira sami/
kendhih ing pepanas/ tigan kaluruk tegesé/ yèn sira nora muwus/ langkung ramé sajroning ati/ lanjar dèrèng akrama/ wong kang alim kulup/ wus wruh kitab kathah-kathah/ dèrèng weruh marang sampurnaning pati/ purwa madya wekasan//
Déné prawan tansah dèrèng krami/ tegesipun wong Jawa kawignya/ tan bisa maca kitabé/ nanging suluké putus/ mring sasmita kalangkung lantip/ luwar madya wekasan/ wruh surasanipun/ jejaka rabiné papat/ suksma ingkang mulya lan adi linuwih/ iku rabiné
Purba langgeng misésa sakalir/ kang jejuluk napsu mutmainah/ nyawa rahmani arané/ tegesé mangan iku/ saben dina teksih angelih/ iku sembahyangira/ yèn sira nora wruh/
yèn wus bisa salat kaji/ wus katingal jroning pancamaya/ pasthi wareg salawasé/ cébol ngungkuli gunung/ andhegena aywa ginupit/ tegesé mbok limaran/ gringsing wayang iku/ sentèg pisan nulya pisan/ sentèg pindho anigas napas siréki/ manjing pindhoné medal//
13. Déné lumpuh angideri bumi/ yèn aturu yektiné supena/ weruh negara doh-adoh/ tegesé damar murub/ tanpa sumbu puniku kaki/ Dat mutelak katingal/ endi sumbunipun/ taru ijo tanpa wreksa/ tegesipun cahya kang sumrambah kaki/ marang badan
baitané iku jasadira/ insan kamil segarané/ kuda ngrap tegesipun/ ing pandengan ingsun jarwani/ tegesé kéhing
Tapaké kontul nglayang puniki/ tegesipun dènira anglayang/ nora arah nora enggon/ tan rupa warna iku/ ulatana tapakiréki/ insan kamil punika/ taraké kang tuhu/ kang kakang barep punika/ pambarepé kang aran nyawa rahmani/ iku ratuning nyawa//
19. Kakangané yekti neptu gaib/ kang pinandeng jroning lapal Akbar/ iku awasena radèn/ wuragil adhinipun/ wuragilé nyawa nabati/ adhinipun amira/ tegesipun pancur/ ingkang
marang ing rama/ datan kawarna ing margi/ Kabuwanan wus prapti/ sang tapa anuju lungguh/ rahadyan sigra prapta/ sang tapa ngandika aris/ anak ingsun dèn-kapareng ingkang arsa//
mring rama sang yogi/ rama kawula miyarsa/ Kitab Masailah nenggih/ kathah kang mungel tulis/ jroning Kitab Sualipun/ awit rukuning Islam/ kawula dèrèng udani/ myang parluné kang rama aris ngandika//
kathahiréki/ ingkang dhingin iku sadat/ salat ingkang kaping kalih/ ping tiga jakat nenggih/ pasa Ramelan puniku/ iku kaping sakawan/ kaping lima munggah kaji/
Dudu sadat ing wawacan/ rupané sadat kang pasthi/ iku sira ulatana/ kang jejuluk insan kamil/ Lintang Johar raneki/ jroning Johar iku Rasul/ yèn sira tan uninga/ sahadat kang pasthi yakin/ sayektiné durung
Wekasané durung Islam/ déné ingkang kaping kalih/ iku jenenging asalat/ sakawan kathahiréki/ wus ta ingkang rumiyin/ salat
8. Salat kaji tegesira/ salaté makripat ening/ yèn sira wis bisa misah/ mring béda-bédaning tunggal/ iku sampurna jati/
ingkang luwih bagus/ iku dipunwaspada/ kaping lima munggah kaji/ iya marang sajeroné ing
amunggah/ ing Betolah iku kaki/ aningali Ajar Aswat/ dadi ilang dosanéki/ lan malih sun jarwani/ rukuné sadat puniku/ iya patang prakara/ tasdik taklim kurmat iki/ lan tilawat bangsa tasdik
angestokken uga/ marang Pangèran kang luwih/ ping kalih mring rupa-rupa/ yèn ngrungu tuwin ningali/ émuta ismualim/ bangsa taklim tegesipun/ ngegungken ing Pangèran/ aja sira ngrasa jati/ lan malihé ngegungena ngélmu dira//
nyulayani/ yèn sira nyulayani/ yekti rusak ngélmunipun/ rahadyan matur nembah/ kawula umatur malih/ nyuwun jarwa bédané iman lan
Yèn pisah pundi kang pisah/ tuwin yèn nunggila nenggih/ ngandika Sèh Ngabdulsalam/ sarwi gumujeng aririh/ tegesé iman niki/ rong prakara kathahipun/ dhingin iman tarékat/ iman makripat ping kalih/ sun jarwa dunungé satunggal-satunggal//
Tegesé iman tarékat/ sajroning Darusalami/ yaiku ratuning barang/ jejuluknya wa rahmani/ yaiku iman tasdik/ anama ikral kang lungguh/ ing nagri Darusalam/ iku kawruhana kaki/ yèn tan wruha sira iku durung
Tegesé iman makripat/ kang jejuluk insan kamil/ kang adhaton Bandarulah/ iku sira dèn-patitis/ yèn sira tan ngawruhi/ iman rong prakara iku/ dadi kéblating salat/ kang pinandeng jroning takbir/ lungguhipun kang lapal Allahu Akbar//
Maksudnya iman makripat/ disebut insan kamil/
yèn ngrungu tuwin ningali/ muni meneng lawan muna/ saking ati ngrasa takbir/ ngrasaa yèn kebalik/ barang polah tingkahipun/ mokal yèn mangkonoa/ nanging sajatiné yekti/ tingkahira kakanthèn tan pisah sira//
dadi balung/ kodrat budinira kaki/ iradat karep kang nyata/ ngélmu sikilira nenggih/ kayat ati sir punika/ samak
Basiran iku dumunung/ getih ingkang ijo kaki/ mutaaliman punika/ dadi ilatira kaki/ wus kumpul sakèhing sipat/ kabèh dumunung néng ragi//
12. Sun jarwani pencaripun/ dumukané siji-siji/ sipat napsiyah punika/ wujud ingkang anduwéni/ salbiyah duwé lelima/ kidam baka
Papat dumunung siréki/ alip dadi insan kamil/ lam awal dadi adiyat/ lam akir wakdal puniki/ èhé dadi
dadi aksara lip/ jamal dadi lam kang awal/ kamal dadi lam kang akir//
Sifat empat itu/ yaitu jalal jamal kamal/ yang keempat itu kahar/ jalall jadi huruf alif/ jamal jadi huruf lam awal/ kamal jadi lam akhir//
19. Déné sipat kahar iku/ kurup èhé dadinéki/ yèn sira nora weruha/ kurup kang mangkono kaki/ durung weruh ing uripnya/ yèn weruh rasané manis//
kalih dasa/ dadi uripira kabèh/ Radèn kalangkung nuwun/ mundur saking ngarsa sang yogi/ wonten putra satunggal/ langkung wasisipun/ ingkang wisma sing gapura/ majeng marek sang tapa ngandika aris/ radèn sira
5. Ana déné gegawaning Widhi/ kathahipun pan wolung prakara/ sing wahdat iku asalé/ ngalam insan jejuluk/ suksma purba ingkang rumiyin/ dadi
Ana déné ingkang kaping kalih/ suksma langgeng iku aranira/ dadi
Ajejuluk Malékat Mikail/ apan dadi malaékat toya/ darbé bala satunggalé/ amarah namanipun/ andarbéni pintu anenggih/ iya ing kupingira/ artiné pangrungu/ sun jarwani iku uga/ basa kang ala lawan basa kang becik/ suksma langgeng
11. Ki Amarah tan purun nampani/ yèn angrungu marang kabecikan/ milih ingkang ala baé/ ingkang basa tan patut/ sayektiné kang dènkaremi/ remenéki amarah/ ngumpet nora
Supiyah ingsun jarwani/ sakéhing pepéngénan/ panasten puniku/ panas baran lakunira/ ambuntoni marang ati ingkang becik/ marang ing
15. Déné ingkang kaping catur nenggih/ suksma luhur ingkang dadi iman/ pan ing ngriku kadhatoné/ kakasihé
16. Yèn ingaran déwaa ta kaki/ Mahadéwa Legi dinanira/ aputih iku rupané/ dina Legi dumunung/ ngalim aran Ngijrail nenggih/ bénjang dinten kiyamat/ amundhuti gupuh/ mring sakéhing nyawa suksma/ ingkang anèng jroning ati jiwa jisim/ kang nyampurnakken raga//
ing gerana ingkang sejati/ darbé bala satunggal/
Ingkang dhingin bumi dadi jisim/ déné kang kapindho/ banyu dadi getihira anggér/ ping teluné iku bangsa angin/ napasira kaki/ tanapas lan nupus//
Kaping paté iku bangsa api/ dadi cahyaning wong/ kang sumrambah badanira anggér/ kaping lima nyawaning nabati/ nyawa wulu yekti/ kaping
nora nana kang sinembah iki/ mung Pangran kang luwih/ kang tunggal
Nanging Allah ingkang jeneng urip/ kabèh iku layon/ pan wus tamat ngélmu kakékaté/ makripaté sira sun tuturi/ radèn angabekti/ nuwun aturipun//
13. Basa makripat puniku kaki/ yekti dipunanon/ uripira wiwit wekasané/ ananira iku saka ngendi/ kang dadi
Yèn tan wruha Darusalam kaki/ patiné neng lamong/ kelayaban tan weruh enggoné/ layak kawruh sampurnaning pati/ sampurnaning urip/ bingung mendhem pocung//
kelanjutanipun . NUwun …. W Salam
March 16, 2012 – 9:32 pm matur nuwun sanget kang
Sing jenenge wong nduwe ilmu duwur utowo lek ngarani wong jaduk iku kudune ngomonge alus lus. Piyambake kudune wedi lek gawe gelo atine liyan.
duwur kuwi opo palingo. Aku yo ora weroh.
kang gumadhuh (kaparingake) ana ing manungsa. Wujude cahya iku : budi.
Awit budi iku wujud pepadhang kang sumorot saka gaib ,
madhangi (nyoroti) kabeh nyawa saka wiwitan nganti pungkasan. Dene wujuding warna , yaiku : rahsa (hawane karan : nafsu).
Awit rahsa iku dayane mahanani sifating cahya warna-warna :
putih , abang , kuning , ijo , lan sapanunggalane. Rahsa iku ya wujud nyawa , hawane marakake manungsa asring duwe
dhemen , gething , jahil , drengki , kumingsun , gumun ,
getun , wedi , uwas , sumelang , welas asih , loma lan sapanunggalane. Cekake marakake manungsa duwe wewatekan dhewe-dhewe ,
ala utawa becik (ing basa Jawa lumrahe mung karan : pangrasa utawa ati). Hawaning rahsa kang sumebar jenenge nafsu ,
awit nafsu iku iku dayane memetengi utawa gawe butheking cahya. Sireping nafsu utawa rahsa : manawa mligi nglumpuk ana ing Rasa ,
sipate ora putih , ora abang , ora ijo , lan sapanunggalane ,
lire : ora bungah , susah , kepengin , dhemen , gething , lan sapiturute ,
Pandangan ” Jaman Edan ” dari Centhini sampai Lagu Modern | Medhar Kawruh
Pandangan ” Jaman Edan ” dari Centhini sampai Lagu Modern	13
Posted by Kang Rendra Agusta in Filologia Modern	≈ 4 Comments
baya keduman ‘melik’ (sisik melik)/
luputa bilahine kabeh jim setan datan purun paneluhan tan ana wani miwah panggawe ala gunaning wong luput geni atemahan tirta maling adoh tan ana ngarah ing mami
September 3, 2016 – 11:21 am Golekono gajah putih kang biso toto jalmo, kang manggon ono ing surokarto…
September 22, 2010 – 4:27 pm sejatine ora ono opo-opo, sing ono iku dudu
June 28, 2010 – 11:56 pm Boeat mas keboireng,
iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
Jagat iki ana, ana kang jaga !” aku isih eling marang kandhamu, tatkalane lemah dadi kawahing antarane suroboyo medion banjur krasa ana kang gosong ing batin batin panguripku, ngegirisi marang daya lantipkukaya gosonge areng klapa kang wus ilang wawakaya jasad kang limpad kelangan nyawa... .
kamangka sliramu wis ngentirake gegayuhanku mbaka sithik tumekaning
sakabehing gubrahyagene praumu durung miwiti anggone nglari nakodaning ati sawise kelakon
bait 27 berbunyi : “Dene besuk nuli ana, Tekane kang Tunjung putih, semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng
tan arupa; sing madhegani putrane Bethara Indra; agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
zaman ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; …
nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya
tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti
luhur). Saka marmaning Hayang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing
sakjung pajegira, amung sadinar sawarsa, sawah sewu pametunya, suwang ing dalem sadina, wus resik nir apa-apa, marmaning wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang teda.
ini : ”Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula,
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
seorang pandhita). Ramalan Sabdo Palon Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan
meninggal dunia. Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang
ae wes emoh2 nampung wong2 iki..
lampahing ngagesang punika kenging winastan karoban dening panyêluding wisaya. Boten rumiyin, boten sapunika, boten rampung-rampung, tansah sami cocongkrahan, labêt sami rêbat lêrês dhatêng gagandhulan tuwin tekadipun piyambak-piyambak.
Wisaya punika wontên ingkang gampil kasumuruban, lan wontên ingkang botên gampil anggenipun nyumêrêbi. Wisaning sawêr botên sanes namung dumunung wontên ing untu, lan panyêmburipun. Wisaning kalabang lan kalajêngking wonten ing êntupipun. Ananging ing samangke, lah dumunung wontên ing pundi, menggah wisaning sadaya s^erat-sêrat piwulang, ingkang sampun sumebar dados wawaosianing ngakathah? Punika botên sanes kajawi dumunung wontên ing pangertosan kita pribadi.
Kados pundi ing jagad, kawontênan panggêlaring piwulang ingkang sami kasêbut ing sêrat-sêrat, punapa inggih wontên pigunanipun ingkang langkung agêng tumrap ing gêsang kita, murih tata têntrêm lan karaharjan? Lha punika nyumanggakakên, amargi piwulang kasêbut ing dalêm sêrat-sêrat wau, sagêd nuwuhakên pangertosan warni kalih, sapisan: pengêrtosan ingkang ngênggeni wontên ing sasananing kalêrêsan. Dene ingkang kaping kalih: pangertosan ingkang ngênggeni wontên ing panasaran.
Manawi kita sagêd mangêrtos nampeni suraosing piwulang wau, punika kados dene kita manggih usada ingkang sampun sumêrêb abên-abênan lan tumanjanipun. Manawi makatên sampun tamtu kita sagêd manggih kawilujêngan lan kemulyan. Kosokwangsulipun pangertosan kita ingkang saking sêrêp panampinipun, punika kados dene kita manggih usada ingkang abên-abênan tuwin tumanjanipun dereng kita sumêrêbi. Ingkang makatên punika sagêd ugi andadosakên ing wisaya. Langkung-langkung yen pangêrtosan ingkang sêling sêrêp panampinipun wau, lajêng katularakên ing ngasanes, sarana lesan utawi sarana sêrat-sêrat, sampun tamtu badhe langkung agêng ing wisayanipun.
Kasêbut ing sêrat Paniti Sastra bab 10 ungêlipun makatên: ingkang dados wisaning tiyang nêdha punika bilih kirang telatos pamamahing têtêdhan, yen botên lêmbut ingkang dipun têdha yêkti dados sêsakit. Mênggah pikajênganipun makatên: têmbung: tiyang nêdha, mangêrtosipun nêdha kawruh. Pamamahing têtêdhan: pikajênganipun: panyuraosing kawruh. Mênggah gamblangipun makatên: tiyang ngudi kawruh punika kêdah telatos panyuraosipun, murih mangêrtos ing lair batos. Sêbab yen botên makatên, kawruh ingkang sajatosipun langkung miraos tumrap raosing manah, botên siwah
ing wusana lajêng andadosaên wisaning jiwa raga.
Kuwontênan ingkang makatên wau, sanyatanipun botên nama aneh, yen kita kajlungupa ing jurang panasaran. Sabab miturut panggêlaring sadaya sêrat-sêrat piwulang, punika prasasat mbotên wontên têmbung ingkang ukaranipun kadamêl prasojo, nanging wontên têmbung paribasan, pasemon, pralambang, tuwin pralampita. Dados prasasat kita sami kinen ambatang adêging cacangkriman. Dene mênggah pikajênganipun: Sapisan perlu kangge ngadegakên tuwin ngluhurakên. Kaping kalihipun pêrlu kangge dhadhasaring pamarsudi tumrap para siswa, supados tansah sami anandangakên kalimpadan alusing pambudi. Mila siswa ingkang kirang lantip, inggih botên sagêd nampeni piwulang wau..
Wontênipun sêrat ingkang kadhapur paribasan, pralampita, pasemon, tuwin pralambang upaminipun sêrat Maha Bharata. Sêrat Maha Bharata punika sêrat ingkang isi sawarnaning sadaya kawruh, kadosta kawruh kasukman, kawruh kadewan, kawruh kamanungsan, lan sanes-sanesipun. Sêrat Maha Bharata punika kaprinci dados pintên-pintên parwa, utawi perangan, utawi bageyan. Parwa isi pintên-pintên sloka.
Sarehning makaten kawontênanipun, dados manawi kita badhe nyuraos piwulang ingkang kasêbut ing Maha Bharata wau, kita kêdah ngengêti parwa lan slokanipun, yen botên makatên têmtu badhe klintu panyuraosipun. Jalaran têmbung satunggal kemawon umpami Krêsna, punika anggadhahi têgês pintên-pintên kemawon kadosta cêmêng, toya, pikir, rahsa, gêsang, lan sasaminipun miturut parwa lan slokanipun.
Piwulang kasêbut ing ngandhap punika nyimpên wêwados ingkang kadhapur kalimpadaning basa ingkang pikajênganipun asung piwulang dhatêng kita, yen sadaya pandamêl punika sayogi katindakna kanthi papadhanging angên-angên. Mênggah piwulang wau, kula udhari makatên:
1. Aja ngandêl pituturing wong, mênggah pikajênganipun: kita sampun ngandêl dhatêng pituturing tiyang ingkang botên kasêksen tuwin ingkang botên miturut dhatêng gumêlaring akal ingkang sampun sah dening para sarjana, sarta ingkang botên sagêd kasêksen dening papadhanging nalar.
2. Aja ngandêl marang wirayat kuna, amarga saka lawase, pikajênganipun têmbung: lawase = luwas = lawas = suwe = têbih = mêmêt = lêbêt, suraosipun punika sagêdipun kita ngandêl, inggih manawi kita sampun sagêd njajagi maksuding wirayat wau.
3. Aja ngandêl pawarta, sabab akeh wong ngandhakake, pikajênganipun sampun ngandêl pawartosipun tiyang ingkang sampun
wong wicaksana ing jaman kuna. Pikajênganipun sampun ngantos ngandêl kemawon dhatêng sadaya sêrat-sêrat: kina. Awit sêrat-sêrat wau upami mungêla abrit sagêd ugi maksudipun cêmêng. Inggih sêrat ingkang makatên punika ingkang kêdah kita jingglêng maksud suraosipun. Sêbab kados atur kula ing ngajêng, yen sadaya sêrat piwulang, punika sami dhinapur pralampita, dene badharing pralampita wau muhung saking pangêrtosan kita pribadi.
5. Aja ngandêl marang gurumu lan para pandhita, amarga saka kuwasane: pikajênganipun: mrayitnani dhatêng pratingkahing para ingkang ngakên dados guru ingkang mawi papacak: kudu manut miturut, lan kudu asih trêsna marang gurumu lan marang pandhuwuranmu sabab dhudhuwuranmu, iku dadi wakile kang maha kuwasa. Lah inggih makatên wau manawi botên kita prayitnani, têmah sagêd ugi dhumawah ing kasangsaran. Dene sanyatanipun ingkang wajib asih trêsna punika ratu tumrap ing kawula, bapa biyung tumrap ing anak, guru tumrap murid. Yen sanyata asih trêsna trus ing lahir batos sampun tamtu kawula murid sami amangsul sih katrêsnan ingkang botên mawi pinarintah.
Yen kita sagêd ngugêmi piwulang nêm prakawis inggih ing ngriku punika ênggening kasunyatan, mangêrtosipun: Têtêping ulah kawruh punika, yen sagêd kanyatahan wontên pikantukipun ingkang langkung agêng ing bab: Karaharjan, Kamulyan, tuwin Katêntrêman.
…Manawi badhe maos buku punika kêdah sampun suci lahir batin, mangêrtosipun salêbêting nampi wêjangan ing dalêm buku punika kêdah kanthi panggalih ingkang têntrêm, suci, têliti, wêning. Botên kenging grusa-grusu, srakah, rêgêd ing pikir. Sadaya punika namung murih kasêmbadaning sêdya ingkang utami, awit botên klentu anggenipun nampi suraosing buku punika.
nggo apa omahe di pik-pik QKang 😀
embun777	01-08-2009 pukul 03:04	Balas	yen di pik-pik ..
le turu ben kepenak to.. mas
ning bojo ojo entuk golek sing anyar lo mas..
04. Ana pocapanipun, adiguna adigang adigung, pan adigang, kidang adigung pinasti, adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.
05. Si kidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung
ika	11 April 2008 at 8:22 am	Kadose rencang-rencang sami sibuk. Menapa malah sampun bosen kok sami mboten ketingal. Ah mugi-mugi kemawon amargi dereng kober.
Matur nuwum mas pemangku, dereng ngertos saged wangsul kapan menika.WOntwn ingkang badhe nikah nggih? Menapa leres?
soal sulang.net, kados pundi respon ingkang sampun mlebet?
Mei 7, 2007 pukul 5:03 pm	heh, Koe…kw kok plin plan to…
kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya
melikKaliren wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan waspadaHidup didalam jaman edan,
waspada.Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaSegalanya
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung TuwanYa
Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
ing Laweyan nglajengaken katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun, Mas Cebolang nglajengaken lampah dumugi ing Majasta kapanggih Ki Jayamilasa (jurukunci pasareyan Jaka Bodho putra raja majapait ingkang ngrungkebi agami Islam). Lajeng sami jiyarah ing pasareyan Majasta.Ing Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit.
Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit
ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung Jaka Tingkir.
benjing menawi sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung saderengipun pletheking surya, yekti teguh timbul tuwin yuwana. Lumampah mangetan tumuju dhateng Pacitan.Ing Girimarta kapanggih Endrasmara, putranipun Ketib Winong ing mataram, ing ngayeng badhe ngaos dhatengPanaraga
semahipun sakawan sami rukun. Ing dalunipun rerembegan bab gesang lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang mupakat kanggenipun tiyang Jawi. Endrasmara medhar bab pratingkahing cumbana
santrinipun dherek Haji Nurgirindra dhateng griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha terbangan
katedha nyipeng. Panamuripun Mas Cebolang sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong,
ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130)Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe nyantuni monten langsening tumbal. Sang Brahmana wawanrembag kaliyan Mas Cebolang, ngandharaken bab gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab
ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana ( kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep sawatawis wanita sami gegujengan angujiwat. Dumugi dhusun Selaung kapanggih Patinggi Ki Nursubadya sarta lajeng sipeng inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-dhengipun.
sing duwe crito wayang liyane ngak.Aku jg seneng wayank he9x..
hebat,,,sing penting ojo emosi bang,,,oke?
wong koyo ngono kie ra usah ditanggepi,,,marmos,,,nyebahi,,,sok bener,,,emange yakin mlebu sorga po??
Lha, nek artine koyo ngono kuwi, malah dadi rapopo Joe. Lha dongakke wong slamet khan apik?
gaplei wong iki....waktune di entei nulis2 sing ora nggenah...mbo yao turu disik...tinimbang uripe di
kapakno yen LDII Kuwi wonge Ngueyel......jahat,...tukang ngapusi. sedulurku dewe yo wong LDII. wonge Kemaki.. koyo atos-atos-o dewe. sekti-sekti-o dewe. tapi yen karo sedulure puelite setengah urip. pengine ra keluar duwit tapi wareg yen molih neng omahku. matre wonge..
sopo ngerti sing melok moco iki , sakdulure dewe sing lagi ngolek jalane sing
wae ................. wong imame atine ijo abang, biru.... koyo ..... duwit.pARAH...PARAH....PARAH..... DUWIT...DUWIT.....DUWIT.......
lha iki malah podo nang ngendi tho iki, abu ilyas, jenglot palsu, irwan, anto, cebong cebong, cetul cetul, nenek lampir, kuntilanak...
APAKAH ITU RASA ….?? | alangalangkumitir
Jam sukat utawa jam randhèk (basa Inggris: stopwatch) ya iku piranti kang digunakaké kanggo ngukur suwiné wektu kang diperlokaké sajroning kagiyatan, kayadéné: sepira suwiné mobil isa nyampé jara 40 km, utawa sepira suwiné kanggo wong nglangi iki bisa tekan aanrijding jarak 100 meter?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.46, 2 Maret 2016.
lain…awas nek ngisruh. Ojo Padon
ING Vysya Credit Card Division ING
kekirangan toya maleh supados gemah ripah loh jinawi, kagem Mas Gobang(Agus Wahyudi Putranipun Bapak H. Munadi’ex. Camat Sulang’)menawi mangke sampun
Matur nuwum mas pemangku, dereng ngertos saged wangsul kapan menika. WOntwn ingkang badhe nikah nggih? Menapa leres?
ingsun adus banyu bumi suci sraga suci sukma suci nurkencono katonku nurmuhamad cahyoku lan ngedusi badan sedulur papat kalima pancerku.keturunan wijining awet enom.
November. “Sakniki sampun sami lulus sedoyo. Mugi-mugi pelatihan niki berkah lan sedoyo siswo sami enggal angsal gawean punopo dene
wonten LPKS Ngesti Utomo saben dinten Kemis ugi tansah ngagem Boso Jawi. Niki penting kagem sinau pranoto adicoro pinanten.
Dalam sambutannya, PJ Lurah Panjer M Nandir
pengalaman.“PBPKM wonten LPKS Ngesti Utomo dipun laksanaken kanti sae. Sedoyo program saget lumampah, kanthi mboten enten
Hammurabi (basa Akkadia, saking tembung Ammu "sedhèrèk kakung pehak rama", lan Rāpi "satunggiling pangusada"); punika raja angka enem saking Dinasti Babilonia pisanan (mréntah taun 1792-1750 SM), lan panjenenganipun mungel ugi Amraphel, raja saking Sinoar miturut Alkitab (Purwaning Dumadi 14:1).
Hammurabi mimpin wadyabalanipun nyerang Akkadia, Elam, Larsa, Mari lan Summeria, saéngga ndadosaken Kakaisaran Babilonia mèh sami agengipun kaliyan Karajan Mesir kuno saandhaping Pirngon Menes, ingkang manunggalaken Mesir langkung saking sèwu taun sadèrèngipun.
Piagam Hammurabi[besut | besut sumber]
Senadyan Hammurabi kathah sanget nglampahi peperangan naklukaken Karajan sanès, naming panjenenganipun langkung misuwur amargi ing wekdal pamaréntahanipun dipundamel kodhe resmi (angger-angger kaserat) pisanan ingkang kacathet ing donya, ingkang dipunsebat minangka Piagam Hammurabi (Codex Hammurabi).
Ing taun 1901, arkeolog Prancis nemokaken piagam kasebat nalika ngedhuk saandhaping reruntuhan tilas kutha kuna Susa, Babilonia. Piagam Hammurabi kasebat kaukir ing sainggiling tugelan watu ingkang sampun dipunratakaken mawi aksara paku (cuneiform). Piagam kasebat sadaya wonten 282 angger, nanging wonten 32 angger ing antawisipun ingkang kapecah lan awrat dipunwaos. Isinipun punika pangaturan dhumateng tumindak durjana tinentu lan ganjaranipun. Sapérangan conto isi, antawisipun:
Satunggiling tiyang ingkang boten saged ngrumat saluran toyanipun bakal dipunsuwun kanggé mbayar karugèn tangga ingkang tanahipun kebanjiran
Pemuka agama wanita saged dipunobong gesang-gesang menawi mlebet griya panggung (umum) tanpa idin
Satunggiling randha saged marisi sebagéyan saking bandha garwanipun ingkang sami agengipun kaliyan bagéyan ingkang dipunwarisi déning putra kakungipun
Satunggiling dhukun ingkang pasienipun tilar donya nalika saweg dipunoperasi saged kècalan tanganipun (dipuntigas)
Satunggiling tiyang ingkang kagungan utang saged bébas saking utangipun kanthi maringaken èstri utawi putra/putrinipun dhumateng tiyang ingkang motangi kanggé wekdal tigang taun
Sapunika, Piagam Hammurabi sampun dipunsimpen lan dipunpamèraken kanggé khalayak ramé ing Museum Louvre ing Paris, Prancis.
Teges wigatos[besut | besut sumber]
Hammurabi sasanèsipun arupi raja, punika ugi satunggiling pamimpin agami masarakat Babilonia. Kanthi mekaten, Piagam Hammurabi arupi satunggiling aturan resmi ingkang dipunlampahaken déning masarakat lan pamaréntahan Babilonia. Dipunkinten bilih rumiyin angger-angger ingkang dipunterbitaken dipundamel dados piagam (kanthi wangun prasasti) lan dipunpamèraken dhumateng khalayak ramé supados pikantuk panyarujukan.Dados angger-angger sanès dipundamel déning pamaréntah kémawon supados selaras kaliyan gagasanipun piyambak. Ing salebeting pangertosan punika, Piagam Hammurabi saged dipunanggep minangka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 13 Sèptèmber 2016.
Amênangi jaman edan ewuh aya ing pambudi mèlu edan nora tahan yèn tan mèlu hanglakoni boya kaduman melik kalirên wêkasanipun dilalah karsa Allah bêgja-bêgjane kang lali luwih bêgja kang eling lawan waspada (Serat Kalatidha, Sinom pupuh I, bait 8).
ya toh, udah mbayar larang-larang dinggo KKN, bar kui lulus, tetep wae juga akeh sing ra entuk gawean,
Raras ingkang sarkara mintasih, mring sanggyaning kang samya punikas, lawan ingkang nyarsakake, menggah suraosipun, serat Wirid Kridhamaya di, den agung aksamanta, nulus sabek sadu, yen wonten
lamun maksih kuthung, walaka niring weweka, sepen kawruh cubluk tuna ing pambudi, cupet mring panggraita.
Mboten sande kathah kang ngesemi, awit saking luputing panindak, datan pakoleh tanduke, tyas berung kadalarung, kebat kliwat nora nyukupi, sasar kurangan nalar, lalabete tan antuk, ing wuwulang prasarjana, kang wus putus mumpuni saliring kawrin, marma sanget kuciwa.
Pamenipun kula anyingkiri, nyelaki kanisthaning budaya, sangsaya
nganggur, neng wisma mengku sungkawa, labet saking kacombrengan samukawis, tanana kang tinengga.
Mangka purwaning wasita gati, kang supaya dadya pralampita, sagung pramardi budine, kang sengsem ngisep kawruh,
Kawuwusa kang warneng tulis, nenggih wonten sajuga pandhita, putus sampurna kawruhe, titis prastawa teguh, wicaksana limpat ing budi, agal
Wisnatan Wahmaya kang dhiri, ardi luhur tanana tumimbang, menggah ageng myang inggile, lan ngongkang
sajejege tanana liya kang wani, saking sru gawatira.
Tarlen amung ri sang maha yogi, lan pra cantrik manguyu
wanci Hyang Bagaskara, wus meh tunggang gunung, yeku bakda salat Ngasar, duksamana sang Pandhita Yatnajati, karsa lenggah ing langgar.
Den adhepi cantriknya kakalih, pun Jiwita kalawan Rahsaya, caket tumungkul lungguhe, Sang Wiku manah darum, marang cantrik ingkang ngadhepi, “Heh cantrik sireku, apata padha wus lama, sakarone anggonmu pada
saderengipun, sang Pandhita pinarak munggwing, madyaning pacrabakan, pun cantrik wus ngantu, maera
wartane, mhhonmu padha nenandur, palawija apa lestari, myang tanduranmu gaga, apa bisa metu”, rahsaya matur ngrerepa, “Estunipun angsal pangestu Sang Yogi, sagung taneman kula”.
Subur genjah tan wonten kang gering, kang mekaten tarlen sing berkahnya, pamuji ndika yektine, lan pangestu Sang Wiku, kang sumebar nyamati wiji, temah saged widada, thukulnya ngrembuyung, lulusa datanpa sangsaya, kang minangko dados rarabuking siti, tegal-tegal sedaya.
Nggih punika wawatek sang Yogi, dennya tansah ambek paramarta, mamayu amrih
mengke yen wus pangguh, tutura lamun sun duta, bocah telu mangko wanci madya ratri, padha kinen sewaka”
Matur nuwun sandika cantrik dwi, gya lumengser sira ngarsa Sang Dwija, sumedya nuruh kadange, njunjug mring tegilipun, katon
nambung wuwus, “Away dadi kageting ati, nggonku katemu sira, ana parlunipun, manira ngemban dhawuhnya, Sang Pandhita tekaku kinen animbali, bocah telu prasamya.
Mengko yen wus wanci tengah wengi, jeneng sira padha didawuhana, mrih ngadhepa neng ngersane, mungguh ing
kadya kula dawuhaken timbalan, dene mangke dalu, badhe sowan ngadhepi,ya ta sira Sang Pandhita, duk miyarsa atur,
badhe kangge lungguhan, ngadhepi Ri Sang Wiku Yatnajati, away nganti kuciwa.
“Heh ta kabeh bocah telu cantrik, marma sira sun timbali samya, jatine ana gatine, bocah lima sadarum, ing samengko arsa sun wangsit, dimen padha mangertiya, lan supaya weruh, tindak becik miwah ala, awit kabeh manuswa tumitah urip, wajib nampik miliha.
Ingkang becik wajib denarepi, ingkang ala pantes ginuwanga,
away ana nganti kang cicir, manira yun wedharna, ngelmuning ngidhup, kang nuntun mring karaharjan, kang supaya raharja sajroning urip, lulus tanpa sangsaya.
Cacahana limang kawruh kaki, den anastiti panampanira, ywa nganti ana kang cewet, cantrik sareng umatur, “Dhuh Sang Dwija pupundhensih, amba amituhu jarwa, mung sumedya nungkul,
Dumadi neng ngalam donya, wineruhke lelakon ala becik, lan sira kinen dudulu, gumlaring ngalam donya, wit urip puniku wis ginawe punjul, timbang sarananging gesang, titah liyane sujanmi.
Mulane wajib manuswa, analangsa sumungkem ing Hyang Widhi, ywa pegat ing siyang dalu, supyantuk nugraha, dingapura sakabehing dosa nireku, dene teranging panembah, mangkene padha dieling.
Ana sembah caturswanta, yeku sembah kang konjuk mring Hyang Widhi, catur papat tegesipun, swanteku, kaweningan, aeit sapa sumedya nembah Hyang Agung, mrih bisa konjuk Hyang Sukma, kanggo budi suci.
Mangkene menggah terangnya, tumanjane sembah kang
ranira, kaping pat sembah ing dhiri.
Tegese sembah ing rasa, dina-dina netepna yeming ati, away dhemen ngumbar
kawawa asung papadhang, neng jroning pangraseng urip.
Iku wus dadi panembah, pikantuke kanggo manggayuh mamrih, katekana sedyanipun, sedya kang mrih utama, katekane sembah jiwa patrapipun, sadina-dina den bisa, ngesema
amanggiya, rahsa sudibya ingkang ngakir.
Kaping pat sembah raga, de tegese sembah raga puniki, wekel kas sing badanipun, diajek ing panindak, kang saregep tindak kang jujur, iku wus wajibing panembah, sembah ing raga sejati.
Pikantuke sembah raga, pan kinarya anjangka mring rejeki, kadonyan sasaminipun, kang kanggo jroning gesang, kabeh mau margane bisa pikantuk, mrih katekaning pajangka, kanthi nganggo watek kadwi.
Siji teman lan antepan, lamun biso nganggo watek kadyeki, manawa inggal tinemu, ing
Wajibe janma taruna, tumitah neng donya kaki, sabisa-bisa den arah, nganggo watek nem prakawis, mangkene
ingkang kaping kalih, telu temen dene kaping pat tetepa.
Kaliamne angapura, kenenem narima kaki, mangkene katranganira, wijange sawiji-wiji, den titi ing panampi, ywa nganti ana tumpang suh, tegese tembung istiyar, ngaurip iku wus wajib, angupaya apa kang dadi butuhnya.
sabisa-bisa mangudi, ngegungna tapa kaki, tepa mring samining ngidhup, ywa dhemen tindak siya, aja nganggep lawan edir, nglegutakna asih tresna mring sasama.
Lima tembung ngapura, mangkene tegese kaki, ngaurip neng ngalam donya, darbeya
Kaping nenem tembung narima, tegese mangkene kaki, ngaurip sayogyanira, darbeya narimang takdir, ywa nyerang ing pambudi, tan prayogya temahipun, kabeh tindak sumengka, iku nir
welingku kaki, den abanget panganggepmu, away sira nyingkura, marang pitutur kang becik, sayektine bakal ana paedahnya.
sangsayanipun, mangkeneku wus dadya, pranatan adiling Widhi, sapa becik bakal antuk kabecikan.
Kadiparan cantrik sira, nggonmu tampa wangsit, apa
mbokbilih, amung kantun kadang kula kang sakawan.
Punapa wus saged pana, punapa dereng tan uninga, mbok kadanguwa
pitutur, tutur kang kawahya, samangko ingsun aganti, sumedharnya saha ngalirake piwulang”.
kenceng ing kalbu, mrih ywa nganti katriwal, kanggowa salami-lami, pan cantrik sareng umatur sandika.
Ngadika malih Sang Dwija, “Lah saiki sun nurwani, amedharake warsita, prakara panggayuh becik, padha
karna, mangliling wisik Sang Yogi, Sang Pandhita manabda malih mangkana.
Mangkene katrangira, “Silahnya sawiji-wiji, panggayuh patang prakara, kang tumrap kanggoning ngaurip, supaya angindhaki, ngancik lalakon kang bagus, lah padha wiyarsakna, wijanging panggayuh kaki,
kagungan kaping patira, guna kawiryan ranira, papat iku pedahipun, mangkene kateranganya.
Kawiryan tegese kaki, kagem ratu l;an prentah, yeku drajat kapya yen, marga wong kagem Sang Nata, tanapi pamarentah, gedhe cilik sor unggul, nanging wis mengku wibawa.
Mangkoneku pan keni, kinarya pakuwatira, uripe neng donya kiye,
sugih nanging wus mayar, bisa ajeg panganipun, lumintu sadina-dina.
Dene artawan kang dwi, mangkene mungguh terangnya, yogane ngaurip darbe, panggayuh mring kasaguhan, mrih bisa rawat bandha, ngungkuli sasaminipun, dadi aran urip mulya.
Marma welingku dieling, ywa lumuh nggayuh arta, udinen mrih bisane, awit lamun nora bisa, kalakon rawat bandha, uripmu nista kalangkung, sinatru sapadha-padha.
Katelune dipun nastiti, tegese tembung gunawan, mungguh terangnya mangkene, ngaurip sabisa-bisa, mangudi mrih sampurna, tegese sampurna putus, mumpuni saliring guna.
Kasusastran miwah ngilmi, ywa nganti dhagel tan yogya, nora nana paedahe, seje lan kang wus sampurna, ngelmu tanapi sastra, uripe nora pakewuh, anggone anggupaya boga.
Wit manungswa kang wus ngeting, sakridhaning kasusastran, kawruh gaibe apadene, iku dadi pangungsenya, janma kang tuneng sastra, lan janma sepen kawruh, tekane kanthi weh ruba.
Marmanya weh ruba awit, areo minta pitulungan, apa sing dadi butuhe, kang supaya tinuduhan, barang kang durung wikan, kang wus dadi wajibipun, ingulat tan mrih pinanggya.
Kamangka sira wus bangkit, maweh tuduh kang sanyata, yekti gedhe tarimane, kajaba gedhe trimaya, aweh
kudu weruh ngelmu gaibe, gaib kodrat tegesira, marma den bangetsira, mangudi mrih lebdeng kawruh, kanggo pikuwating gesang.
Genepe kaping pat kaki, diyatna lan den prastawa, tembung guna kawignyane, pan mangkene tegesira, sabisa-bisa janma, andarbenana panggayuh, mumupuni saliring karya.
Kang dadi praboting ngaurip, kalumrahe ing akathah, udinen awit amrih wignyane, wit manungswa kang wis lebda, mumupuni liring karya, akeh wong kang minta tulung, kinen garap pakaryannya.
Apa sing kang den senengi, ing mangka sira wus bisa, nuruti apa karepe, sayekti dahat sukanya, agung pangalemira, mring sira dene wus besus, bisa anuju sakarsa.
Apa maneh yen wus dadi, barang ingkang sira garap, pasthi ana lilirune, dhuwit ing sapantesira, tinimbang keh ing karya, wus jemak mangkono iku, mangkana tinimbanganira.
Kang mangkana iku kaki, manawa uga wus kena, kanggo pikuwat uripe, sanadyan nora sugiha, nging
Dadine banjur netepi, ana paribasan ika,
Lha ta cantrik rehning uwis, titi terange warsiteng wang, kita kira tanana kang cewet, saiki manira arsa, paring pitutur sira, nerangke sihing Hyang Ngagung, kang tumrap marang manuswa.
Rahsaya matur umaris, “Dhuh Sang Dwija pepundhen kula, kang
“Heh cantrik lilima kabeh, sira padha angrungokna, saliring warsiteng wang, samengko wiwit sun catur, pocung
Sira laju rina wengi den sujut, manembah Hyang Suksma, sajroning sujut sireka, nunuwuna wahyu nygrahaning Suksma.
Kang sinebut sastra jendra yu linuhung, awit
mengku rahmat kang linuwih, kang kawawa sung papadhang donyakerat.
Yektini pun kalamun sira wus antuk, nugrahaning
kodrating Hyang, sapa manuswa kang bangkit, gayuh marang sastra jendra ayuningrat.
Bakal antuk kanugrahaning Hyang Agung, ana catur warna, wijange mangkene cantrik, kang kapisan kaparingan kanugrahan.
Kadwinipun kayuwanan kang tumurun, dene katelunya, kabrayan ingkang wus mesthi, kaping pat genepe iku kayuswan.
Tegese catur bab mangkene kulup, tembung kanuragan, iku pinaringan gaib, luwih teguh lan nganggo meguru sira.
Dene tembung kayuwanan tegesipun, pinaringan kodrat, dening Hyang Kang Maha Luwih, keslametan lulus sajroning ngagesang.
Kang katelu tembung kebrayan kulup, mangkene tegesnya, jinampu dening Hyang Widhi, pinarengke lulus mengku kluwarga.
Kaping catur tegese kayuswan iku, antuk kamurahan, palimirmaning Hyang Widhi, uripira pinaringan urip dawa.
Bisa tutug anggonmu ngemong anak putu, janma kang mangkana, iku kena den arani, urip mulya siniyan dening Hyang Suksma.
Heh ta puthut dadi kawruhananmu, sarehning samangkya, wus titi terang baresih, pituturku mring sira kang wus kawahya.
De pikirmu apa carem apa durung, yen durung matura, mumpung ana ngarsa kami, lamun durung pan ingsun maksih kaduga.
Weh pitutur mrih bisa carem pikirmu, ywa sumelang sira, uger aku misih urip, nora kewran yen sira mung minta wulang.
samangke wus padhang, datan wonten kang ngalingi, dupi sampun nampi warsita andika.
Ingkang kantun raosing tyas lir ginrujug, kang tirta nirmala, panggesangnya wong sabumi, adhem asrep sumyah rasanira.
Uwitipun seger waluya tan alum, wus rumaos gesang, wit pantuk dayaning warih, kadya tangi garegah saking kantaka.
Mbok bilih wus kinodrat dening Hyang Ngagung, kula lan pra kadang, jer wus
Saiki wus lega rayaning tyasingsun, mung kari sajuga, pituturku mring
ing samangking, cantrik gangsal umatur nuwun sandika.
Sang Awiku malih ngandika arum, samengko sun murwa, nerangke Kawula Gusti,
gesang pisah lawan dhiri, laju bali marang, asale purwa kang nguni, manjing alam langgeng laya.
Nora owah tetep ing salami-lami, tan kena cinandra, dunung panggonanireki, ananging uga karuhun.
Kang mangkono wus tetep Kawula-yekti, kena ingaranan, mawor roroning ngatunggal, lan menenging pancadriya.
Satelenging meneng pan jumeneng ening, eling dumeling tan lali, mobah rasaning Hyang Suksma.
bisa nukseng malembat, cilik tan kena tinitik, cedhak tur nora singgolan.
Anira dhingini sagung dumadi, kawawa manuksma, nora sesek ing ngarempit, datan logro ing ngajembar.
Yen wujud dalem buta tan kena jinimpit, adoh tanpantara, cedhak rumaket neng dhiri, yeku Pangeran sanyata.
Kapriye kanthine puthut, nggonira padha
sawindhu, adhem asrep anyrambahi, marang saranduning angga, sanadyan pra kadang ugi, pan makaten ciptanira, cocog sami tan nalisir.
Ingkang mekaten puniku, wau tetela yen antuk sih, kanugrahaning Pangeran, tinurunan wahyu gaib, kinodrat dening Hyang Sukma, kula lan pra kadang sami.
Wus tinakdir ing Hyang Agung, kalamun saged nampeni, warsita ndika Sang Dwija, mboten langkung mugi-mugi, angsala barkah andika, lulus ing salami-lami.
Sageda awet lestantun, nggen kula ndherek Sang Yogi, neng donya prapteng delahan,
ngandika aris, “Lah cantrik lima sadaya, aturmu kang wus kawiji.
Banget panarimaning sun, de sira padha darbeni, tyas setya kaya mangkana, yekti bakal tak timbangi, asih tresna marang sira, timbange setyanireki.
Kajaba ta iku puthut, rehning wus antara lami, nggonmu ngadhep neng ngraseng wang, lahya yo bubaran sami, wis padha sira ngasoa sun arsa nungku samad.
Pra cantrik bubaran sampun, sosowangan samya mulih, wau ta Risang Pandhita, gya mangsa muja semadi, miminta sihing Bathara ywa ana sangsayeng
Cekap semanten rumiyin, kawula nyuwun agunging pangaksami menawi wonten kalepatan, wusana mugi sami basuki lestari nir ing sambikala
ndhèrèk nguri – uri lan ngregengaken kabudayan Jawi ingkang adiluhung kanthi ngginakaken basa Jawi ingkang trep, leres lan jumbuh kaliyan wewatonipun, dhumateng panjenengan sedaya ingkang ngersakaken sinau basa Jawa kula aturi pinarak mawon dating kacamaya basa Jawa http://www.smada-zobo.jimdo.com. Nuwun.
Bab ngenani tatacara utawi weton panulising basa Jawa ing latin punika sayektosipun sampun wonten pedomanipun kados ingkang sinerat salebeting buku “pedoman penulisan bahasa Jawa huruf latin yang disempurnakan” edisi revisi wedalan saking Balai Bahasa Jogja.
Punika wigati awit menawi nyerataken basa Jawa mawi aksara latin boten manut kaidah basa Jawa mesti kémawon kathat klènta – klèntunipun kados ing ngadhap punika ;
OJO, SOPO, ONO, KOYO, CORO, lsp…..panulisan punika kirang trep ingkang leres AJA, SAPA, ANA, KAYA, CARA…
Cobi dipunpirsani menawi panjenengan nyerataken tembung inggris GOOD BYE punapa anggènipun nyerat dados GUDBE rak boten ta ?, nyerat tembung perancis BONJOUR boten BONJUR nggih boten, mila basa Jawa ugi ngaten tembung AJA anggenipun nyerat ugi AJA boten OJO.
(pupuh sinom serat Kalatidha, R.Ng Ranggawarsita)
Rumangsa andarbèni, kudu mèlu angrungkebi, mulat sarira angrasa wani
Kula ndhèrèk remen déné kathah brayat Jawa ingkang sampun kersa rumaos bilih basa Jawa punika kedah dipunuri-uri lan dipunlestantunaken, mangga sesarengan atut runtut gegandhèngan sami saiyek saéka praya murih basa Jawa punika saged ngrembaka saindenging Jagad, lan sintena kèmawon menawi kersa kula aturi pinarak dateng kaca maya basa Jawa SMA 2 Wonosobo ing http://www.smada-zobo.jimdo.com.
KENDALISADA » Blog Archive » Serat Kridhamaya
Duh bolo konco priyo wanito Ojo mung ngaji syare’at bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe
kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare ndunyo Iri lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan
Qur’an qodim wahyu minulyo Tanpo ditulis biso diwoco Iku wejangan guru waskito Den tancepake ing jero dodo 2X Al-
aya aya wae b0cah yg bkin ne,
kl hsil mutasi, ht2 j, nti mlah jd gde, trus jd m0nster bneran,
trus nyerang jakrta, y0k ngungsi ke kalimantan..
pesen:celupin k0rupt0r dlu, bru gw pcya..
Balas	didta Says:	15 November 2008 at 5:57 am Ngeri
salam kenal nggo wong randublatung sak andinge,q wong ploso etan tp dudu alumni SMARANSA,nanging nek
APBD. Opo maneh kedudukane dewan osi medeni eksekutif. Timbang
wanyik gnok wedine. Pokoke lek urusan ojir, gnaro dadi kuendel, sipat kuping,
kadit mikir maneh. Ojir sing kudune kanggo gnaro licek koyok awak dewe,
entek dientit bos-bos iku.Ancene njaluk diublemno aranjep kabeh
kulanuwun mas kolo… ndherek tetapangan… matur nuwun, sampung kersa rawuh wonten blog kawula… mugi saged hangraketaken pasedherekan.., sugeng makaryo….
Ostrów Wielkopolski (Jerman Ostrowo) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 73.096 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 14 Sèptèmber 2016.
mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan tengen
Seririt kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote,
Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku.
Bebek, ayam, raja kaya enjang medal ing panggenan,
Negoro sugih, ombo, tapi ora nduwe duit nggo mangan, urip. Trus nyewakno omah, lahan nggo wong laine, wong lio sing sugih, awak dewe tetep mlarat, mergo ora amanah, sidiq and fatona.
wis di pilih wong liyo…sak onone wae sing durung dipilih wong liyo,sik penting ndang rabi!!!hehe
e o n k	28 April 2009 at 2:20 am	hehe…yang penganten baru!!!nek manten anyar kie gawane kepingin
kulo wong malang, mas. sak niki, macul demi segenggam berlian ten tanah sumatra.
Bom iku alat sing ngasilaké jeblugan sing ngetokaké ènèrgi gedhé lan cepet. Jeblugan sing diasilaké nyebabaké karusakan marang barang mati lan barang urip ing saubengé, sing diakibataké déning perobahan tekanan hawa lan obahé fragmèn-fragmèn sing ana ing sajroning bom, sarta serpihan fragmèn barang-barang ing saubengé. Saliyané iku, bom uga bisa mrejaya manungsa mung kanthi swarané. Bom wis dianggo sajroning maabad-abad ing paprangan konvensional lan non-konvensional.
bombos), sawijining istilah sing niru swara jeblugan 'bom' jroning basa kasebut.
Bom ya iku sanjata; istilah "bom" arang dipigunakaké kanggo nyebut bahan peledak sing dipigunakaké kanggo kaperluan sipil, umpamané jroning pembangunan lan panambangan.Piranti peledhak jroning militèr uga akèh sing ora diarani "bom". Tembung "bom" jroning militèr biasané mung dianggo nyebut sanjata peledhak sing ditibakaké tanpa pemandhu saka montor mabur. Sanjata peledhak militèr liyané kaya granat, ranjau segara, pluru kendhali, pluru, lan peledhak kedalaman ora diarani "bom".
Kacerdhasan gawéan • Tèknologi keramik • Tèknologi komputasi •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.48, 5 Maret 2017.
gubernure Lanang wedhok, kafir musrik campur adhuk. Saking mumete jare salapi " jamaah iku dewe-dewe gak opo-opo"iki hadist rowahu mbah dul opo rowahu mbah marijan?yo mending DI/TII,
Lanang wedhok, kafir musrik campur adhuk. Saking mumete jare salapi " jamaah iku dewe-dewe gak opo-opo"iki hadist rowahu mbah dul opo rowahu mbah marijan?yo mending DI/TII,
Alle Nampa hotels Hoteldeals voor Nampa Last minute Nampa
Ngono iku wanyik sik sambet, abote dadi pelatih
Arema. Ojok kalah, wong seri ae dianggep halak. Selain kudu nganem, pelatih
Arema kudu osi ngajari pemaine cikno kadit gampang terpengaruh wasit. Yak
Alam Dhataran Kedhu sing ijo lan subur ing saubengé Barabudhur.
Dhataran Kedhu iku dhataran vulkanik subur sing diubengi gunung-gunung geni ing Jawa Tengah, Indonésia; ya iku Gunung Sumbing lan Gunung Sindara ing sisih kulon, Gunung Merbabu lan Gunung Merapi ing sisih wétan, lan Paredèn Menorèh ing sisih kidul. Dhataran ikijuga wewatesan karo Dhataran Prambanan ing sisih kidul-wétané. Dhataran iki nduwèni makna wigati jroning sajarah Jawa Tengah amarga ajroning luwih saka sèwu taun dadi papan tuwuh ngremakané peradaban Jawa. Paninggalan sajarah dinasti Syailendra ya iku Barabudhur dumunung ing tengah dhataran iki.
Sawetara abad pungkasan kawasan iki utamané kutha Magelang minangka pangkalan wigati tumrap militèr Hindhia Walanda, status kutha akademi militèr iki lumaku terus nganti éra Républik Indonésia. Lokasi iki uga dihubungaké karo legendha Paku Pulo Jawa ya iku Gunung Tidar ing Magelang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhataran_Kedhu&oldid=1053432"	Kategori: Artikel ngenani Indonésia sing durung ana data koordinatKabèh artikel sing mbutuhaké koordinatBorobudurKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 23 Maret 2016.
Ojo mbingungke kanca kang, blogke sing iki kan wis di improt kabeh to isine neng come, dadi siji wae sing diurusi, iki miturut master-2 blogger ngunu kui, nek blog pribadi kui apike siji wae, ning nek blog nggo nggolek dolar, luwih okeh luwih apik. Ailupuyupulu 😆
kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso
SahabatBudaya JawaTut Wuri HandayaniIlang JawaneNyuwijiGunung,Kaendahan & KapandhitanDosa lan PangapuraWajik Klethik Gula JawaMangan ora mangan, anggere...CangkrimanSite
anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan gesang, Miyarsa, Nguningani, Ngandika.
Lyrics Music Banooye Tanha Reza Sadeghi Ft. Hadi Sadeghi ♫♫♫
Nanging…muga..muga.. Allah ijih tetep Maha Pengampun… Maha Pemgampuuun..
#Banjarnegara #Banyumas #Batang #Blora #Boyolali #Brebes #Cilacap #Demak #Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Puring Dorinda … Menawi saking naminipun njih leres sak upami dipun wastani meniko Puring India. Saged kemawon meniko … Kulo piyambak njih nembe sinau babagan Puring. Buku Puring ingkang kagem pedoman njih dereng gadah … Dados njih dereng paham Puring Dorinda meniko kalebet Puring India utawi sanes.
Foto Puring Dorinda ingkang sepindah wonten nginggil meniko benten corak pewarnaan kaliyan foto wonten ngandap.
Sak sampunipun Pak Joko ngendiko wonten telpon, sekinten minat kaliyan Puring Dorinda, Kurasi, ugi Puring Maharani hasil silangan saking panjenenganipun Bapak Gandung Pamungkas, enggal-enggal kulo cangkok.
Menawi mboten keseso, mbok bilih sak bibar bakdo nembe saged siap. Samangkih dalem tanduraken sekalian, ngantos oyot sae rumiyin.
Ingkang ngandap meniko foto Puring Kurasi …
Nyuwun pangapunten sak derengipun dalem nembe saged upload foto. Sanesipun malih samangkih ugi wonten Puring Drupadi ugi silangan Bapak Gandung, Puring Rosalini, ugi jenis-jenis sanesipun malih … Monggo 🙂
mongko, sopo engkang arep dadi panutaning liyan??
18 November 2010 pukul 7:52 am	kulo mboten patut dados panutan kang mas… jenengan niku engkang sae dados panutan… 🙂
1 TESALONIKA 4:8 | Punika awinanipun, sapasiraja sane tungkas ring paurukane puniki, ipun
kismiyatun , wonten tlatah wonosantun……….mugi2……..nopo engkang dipun pidanget aken mugi2 sageto kaleksanan………..amin. kulo mboten wonten komentar punopo-nopo……..namung sekedik……..atur kulo mugi ndados no pamrikso……..hahahah, wah basane ancur ……….wah
suwun. Sampun mampir dumateng menika blog-ipun tiyang ndeso. Salam panjenengan bade kawula sampe’aken. TrackBack URL
iki jenenge buckingham palace, cah ndeso karo Alay pasti gak eroh panggon iki, iki omahe pangeran william sing rambute butak karo kate
royal monde, sing topine dhuwur koyo
pesawat tempur generasi ke-5 sebagai elemen kunci sserangan kapal induk Inggris di Masa depan.
iki jenenge buckingham palace, cah ndeso karo Alay pasti gak eroh panggon iki, iki omahe pangeran william sing rambute butak karo kate midleton sing ayune koyo dewi quan im...ndek kene Alay
kok nyolong... crito ndobos,,bunga bank sing kanggone gus dur ae koro wong ldii mung diweh2ke,, dianggep haram,, opo meneh nyolongdaging qurban wedus sepirang2 dicolongi karo wong kathok nglembreh pura2 mbantu mbetheti wedus ae.. tenang2 ae.. ora koar2
mantranya: bismillahirohmaanirrohiim "NIAT INGSUN AMATAK AJIKU MABUR SUKMA ING AWANG-AWANG
TEKA LUTUT TEKA ASIH DADIKNO SIJI RUH LAN RAGA INGSUN MARING RUH LAN RAGANIPUN
(SEBUT NAMA ORANG YANG DITUJU) YEN DUGAL DADI MELASO YEN SENGIT DADI ASIHO DUH
GUSTI INGKANG MAHA KUWASA KAWULO NYUWUN KASEMBADAN KANIATAN LAN SAKRENTEGE
INGSUN KALIYAN SUCIKAKEN RUH LAN RAGA INGSUN SAKING DOSA-DOSA TIYANG AGENG
UTAWA TIYANG ALIT SEDOYO MUSNAH KALEBUR DADI CAHYANING BUWON. KUN FA
MARANG WONG SAJAGAD BUWONO WELAS ASIH MARANG
INGSUN TEKA LUTUT MARING INGSUN YEN DUGAL MARANG INGSUN DADIYO ASIH YEN SENGIT
MARANG INGSUN DADIYO NUNUT GUSTI INGKANG MAHA AGUNG KAWULO NYUWUN PANYUWUNAN
INGSUN DIPUN PARINGI PANJENENGAN DUH GUSTI INGKANG MAHA WELAS ASIH TUMEKAKNO CAHYANE
KEPRABON MARING BADAN INGSUN MBOTEN WONTEN LIYANE INGKANG SAIKET SATALI RUH LAN
Pepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange
iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padange srengenge.
Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa
ya rusake jiwa. Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.
Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati.
Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan.
Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.
Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.
Ana unen-unen adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.
Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.
Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmune nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “Ha” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mestine kudu diturut.
Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dewe lan samangsa kudu ngadepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagoda dening pakareman-pakareman kang di alami dek rekalane isih meger-meger urip waras-wiris.
Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padang lan gampang.
Anggane ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Ana dene sing dianggo nutupi mung estine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmune kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase nggilud pangelmon, bebasane jabo putih jero kuning (palsu). Upamane banjur madeg dadi dukun kang ngalap opahan, netepake mejani lan patukon lsp, kang dadi margane urip seneng nanging mung uriping wadag.
Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskita lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srano mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudeni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae.
Ana dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widi. Dadi kudu emut solah bawa, muna-muni iku mau kabeh atas asmaning Pangeran, kang sipate suci ora ana kang madani. Samangsa ana lekas sing katon melok, mangka banjur cengkah karo kasucianing Pangeran, iku terang banget yen ora bener (eling marang sipat 20 ing Pangeran).
Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin,krenah marang kautaman sing bener-bener kanti rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono pada wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.
Ana rembug pangelmon sing ana gandenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung purlu Mampir Ngombe.
Tembung “Mampir Ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.
Dadi terang banget uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang mung sedela banget yen ta ditandinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mestine banjur bakal kapitunan lire migunake kalawan pratitis yaiku ngobeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu sing murakabi tumrap marang urip lan pati, bisoa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure ((ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandesan pikir kang maton.
Iki lagi bisa kelakon yen enggone milih iku kanti pratitis, bisa damang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora yoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi
sakehing pambudi mau mung ditujukake marang patine, ewa semana rasane meksa isih durung rila temenan.
Mula sajroning ngudi sawiji-wiji iku kudu sing tansah weweka lan ora tinggal petung, awit satemene ora ana wong sing wong sing bisa mestekake lan saligune ora ana wong kang milalah patikanti tanpa sebab apa-apa nadyan ta wis tuwa tur pikun pisan, rasane isih sungkan (owel). Lugune wae ora ana wong sing milalah mati eklas lair batin.
Piwulang, Pranata, Prasasti, Primbon, Pucong, Ramalan., Rasa, Renungan, Sastra, Sastra Jawa, Sejarah, Sejati, Serat, Sinom, Suluk, Tafsir, Wahyu, Wedaran, Wirangrong, Wirid	Post navigation
← LAKU KANG PRAYOGA	KIDUNG ARAS →	1 Comment
July 22, 2009 – 11:14 am manungsa kang tansah ngugemi kesejatining ngagesang kedah ngangge sarana, prasarana lan wonten pundi dunungi sedayanipun wau.. nggih namung wonten saklebeting badanira..
SULUK DUMUNUNG ING SITI (1)
Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻
kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat punika, … umur skeet tahun nem
wus dumugi maring, Babakan Pajajaran. ☻
Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung angadeg Ratu, iku Indang Gunung Saketi, kang dadi
mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak bungkul cabolan, kang ginawe
ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging kawula bala, pasar ageng pan samya suka ing
Ajar Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing
lembah dhuwur lan pintu tundhaga, saha sri ing samandhepane, ngajangaken alun-alun, …. Pasowan panggenan aji,
adhu, rang-orange jinunjung inggil, anyakra kapatiyan, ing Sundha ginunggung, pating rangu rangu Sundha, pan sirnaning ratu sukma ing pati, amageng kawicaksanan.
Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha
utawi manca nagari, cekelan mangun gentra. ☻
Ki Tumenggung Sayoga nyepengi, ….ing sawancinira, angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang kang nama, Demang Elu-elu, dine Wage jaganira, anyepengi
sawancine, ing ulu balang wau, sungga watang sarampang bandring, kukuh ing pat Pakuan, sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻
Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja…..,
Amung siji ingkang nyelap, ingkang ngambek sucira angrasawani, iya iku nama ratunipun, Raja Mongkara, aneng Ujung Batagonggang …ipun, estu tan arsa kedhepa, ing titah ….aji. ☺
kadhadhak kawur, tiba ing sawah-sawah, ing tetelar aniba pating talumpuk, lir walang kawur prahara, manglkana sandhenging wani. ☺
Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira alaju, yika Badhak lolopak, sabab bareng
Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺
Puniki bumi Pasubdhan, ingkang estu warise juragan Ahing, pusaka sang Prabu
Kukubaning Ratu Sundha, apa gawe si rajenak ing riki, den ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek
pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺
Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek
prapti ika wau ingkang lisus, kawur si Badhak Lolopak, kabereg-bereg ing agin. ☺
mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. ☺
Ora kaya Ciyungwanara, jar akathi Indang Gunung Sakathi, ingkang kaparing …, ing Munting Jamparing, aja sira papa … iku, balikan sulusupana, api-api saha ngabdi. ☺
Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu, ing Kahuripanne raja, kang dhen wadhali
ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺
Ramya ingkang pancaraga, papaning bala mapan saolih-olih, bala Pajajaran
wali-walik, tan adangu Indhang Gunung, saka tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama,
rinebut, ing bala Pajajaran, Raja Mongkara dhen asandhangi dhata tangsul, kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. ☺
kawitan, dhumateng purba nagari, Pakuwan … Ciyungwanara, Ratu Agung Sundha sakti, ingapingan jeng nini, lintang saka tipun niku, timbul salir wirasa, sastra Sundha kartajani, sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥
Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang
nami, Sundha sari Sundha lengdha Sundha larang. ♥
wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥
Kang kasebut ing paparab, kang nama rara Cunggilis, kang pinangka prameswara, ing Pajajaran sang aji, ing wuri-wuri jati, ing kadhaton dhalem agung, ratu Cunggilis krama, Ciyungwanara wus mijil, putra estri kang paparab ing arja. ♥
Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname narpati, … putra jalu, amung ika wanodya, … jayeng aji,
Martingtrim ingkang yumani, iku kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran kaliyipun, kagarwa dhening nata, nanging boya amiyosi, sakaliye ing gigabug tan aputra. ♥
Mila … Banghayang, sanget kaul-kaul mambri, … kagungan waya,
saking narpati, prandene … yakeni, esi tan kena tinedhu, akathah ajar bramana, kang jinalukan jajampi, parandene oranana siji laksana. ♥
Martingtrim Merkedheng lunta, gabuk ora amutrani, nuli sang Ciyungwanara, ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang putra, menak Cicilutung gelis, kang kekasih iku
saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing nata Pakuwan, nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥
orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari
saparoning pribadi, saparo ing sunu ayu, … kang upacara, cathik-cathik raja peni, sapaliye Purbasari kang ngagem. ♥
Purbasari lan kang rama, kadi kembaran narpati, supaya wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki,yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. ♥
Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking
Budirujit … Budi …, Budisari Budigolis, Budipandhang miwah ika, rong prakara ingkang nami. ☺
Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha Luwidhingding, telung prakarane nama, Sokapura Kokaaji. ☺
kang nami, padhapenah padha bongor, padhamatang lawan…..☺
malihipun, pitung prakarane kang nami, Sindhangkempeng Sindhangbarang, sindhangayu Sindhangaji, Sindhangwangi Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺
Sampun ing kadya puniku, kng simaan rama aji, dupu rangga kapatihan, dumateng putri Pakuwan, Jeng saputri Purbasari. ☺
Dupi ingkang rama prabu, Ciyungwanara ingabdi, dening Arya Mangunkentra, Karapu Yudanegari, ing sapandum-pandum nira, Mangunkentra rada ….☺
amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
iku sun dak sigar wetan, prawatesanipun kali. ☺
Bayabang kali Cilutung, mangetan jajahan istri, Menak Pakuwan ingaran, pusaka kawuri-wuri, dupi sing kalih
Sakalir karsa kadulur, agung kacipta dumadi, nuli ika garwa lima, jeng
campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺
Padha among sanak sambung, kinalilan purba bumi, waneh ingkang leletana, kasilane den remani, dening kang padha anyewa, maring bumi ming narpati.
Sewa aning paken agung, pamule pegantang salir, ingkang mawa tatakeran, pamajeganing pangumping,
kekendhangan kang isine, lelemes buwatan sabrang, ingkang lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼
Bolong-bolong kaya dhuwit, bendher den cap sastra Sundha, kus jembar kahuripane, sawah tan mawi lalanjan, mung den wis panepadha, atur catur baktinipun, wus dadi anak Pakuwan. ☼
Palawijaning wong cilik, den elus sakamya-kamya, ora nana pajegane, sailing-elinge padha, babakti ing majikan, yen wis padha ngundhuh-undhuh, tangu gegel ing majikan. ☼
Warnanen sang Pakuaji, ing salamine amurba, ing Pajajaran tuwuhe, kewuhan dening kapadha, akarsa ing sang rara, Purbasari naminipun, mingkung dhatan arsa krama. ☼
Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa akrama ingong, sanadyan para nalendra, kang karsa
pamuji, wiwiku lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang putra. ☼
Kalangkung bebek ing pikir, reiku kang kinudhang, winadhang-wadhang wiyose, turunanira drapona, marna bangsa raja, dhupi iku teka mingkung, tan ana turun tedhakan. ☼
Saking sabrang Raja Kelir, lan Dhipati Singgapura, lan Arya Dhagdhagase, suradil pan titah raja, sakabeh ika padha, anggondhel prakara iku, ing Prabu Ciyungwanara. ☼
Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari
nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼
Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten memper dhateng rasa. ☼
Lan aki sumamung aji, mung sira tan ana liyan, kang dadi ati ewuhe, sipat matane si rama,
kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu, sing purwa teka daksina. ☼
rama, den jeng rama sampun asung, sang putri juwala purap. ☼
Ciyungwanara mangsuli, den kula pundhi kentasa, mangke kang dados parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼
Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan
kita lanat, sasampuning geni urut, kita sami medhek sowan. ☼
Ling sang Putri Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. ☼
Panuhun raja tas angin, kasabrangan pan sadaya, maketen ugi ciptane, memanten dados ing karsa, raja rama Ciyungwanara, dipun jemba ing pamuhung, ing songonging kasabrangan. ☼
Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat Sundha, nanging putra sabrang kabeh, rempage kadi mangkana, munggi kang rama
wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.®
Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun kadhalangsu. ®
Raja-raja sabrang aturnya aris, gih cobi kemawon, geni lawan toya musuhe, kang atos inggih dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. ®
Ingkang letak dadi pujajagi, kang suker tinatas entong, lagi laut kang jro jembare, kenging ugi den silulupi, lan dipun langeni, kalawan parahu. ®
Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami, kahula kang nguning, dhateng saenipun. ®
Ana gawe banyu janantrawis, warna-warna katon, banyu pecut kang munjuk mancure, akal sabrang ing sabagi-bagi, ana gawe banjir, bumi metu banyu. ®
Sigegen ingkang sabagi-bagi, kocapan sang katong, ya sang prabu Ciyungwanara jatine, kawalahan anglaladeni, maring kang ngamambri, dhateng putrinipun. ®
Prabu dereng nampani karsane, dening ewuhe putraneki, lumuhe tan apti, ewu mana para ratu. ®
Kang wus sewaka kulina ngasi-asih, ing praja gung kono, ratu
Parandene ing putri den tampik, enggo apa thongsot, buta ngengenggo apa gawene, aneng kene anjejemberi, gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. ®
Dalem Ujungtanah kang panggapti, maring putri kono, Sadhajenggi matur kasaktene, la den nemu gawe ika nuli, den panjer dumadi, musuh datan weruh. ®
Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep sawakane, dedenira jeng
Merat-merat apadu menesi, esak-esak katon lawan katon, la saka sanake, ora papa mungguhing mami, sakti kaya bellis, anyiluman kidul. ®
Jajar-jajar kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep
rerengkono, endah rama malih prahuake, anganti kang buhaya jiji, ora sudi mami, ingkang kaya iku. ®
Nuli katon macan ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning,
Ora layak temen mungguhing mami, sakti kang samono, ya ta atur-atur balik kabeh, datan ana kang kanggeping putri, Purbasari apik, nanging kersane sang Prabu. ®
Ciyungwanara mgadheg pangabekti, sanadyan tan kanggo, tan kaserep ing putri karsane, iya Endah Kitarawati, jingika kasaktin, bok menawa besuk. ®
Ana gunane ing sawuri-wuri, ngulatana ayo, dupi iki yawis teka dhewek, amung kita darma ngopeni, simpenen kepati, rang-urange gupuh. ®
Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan
saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. ®
Kadi merad sapadhaning lalis, sada kang den enggo, den panjer dadi ing wiyange, Pangroban ya sakti saking, Ujungtanah pasthi, ning mongkara windhu. ®
Telung prakara Pakuwan bangkit, cipta buhayangon, saking Juntu tudu pinangkane, patang prakara ya bisa dari, macan cipta saking, dalem Kandhanghaur. ®
Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh, sadaya pangngabakti, warnanen ika sang prabu, sabrang amateni geni, sareka budine entong.©
Banyu singsor sing dhuwur padha maribu, rebut dhingin den dhingini, duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir, sing lor sing kidul sing kulon. ©
Saking wetan campuhe wau kang banyu, prandene tanmigateni, geni manjer
dhig, angraba kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. ©
Ora pira budine pating dharug-dhug, tan bisa meteni geni, prandene kadhuk asanggup, sumagar ngarepi putri, iku dumehne wong wadhon. ©
Kaparimen yen wis geni ora purum, iku geni ngisin-isin, wong Pajajaran gumentur, surake kang para aji, raja sabrang kaliwat ing sor. ©
Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning banyu,
ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. ©
Duk angandut nuli ana ingkang laju, kang anglosot anganjerki, niyat sami tur
dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©
Angurugi geni wus jumegur-jegur, nanging ora dadi mati, mundhak dadi urub-urub, lema dadi wangwa geni, muwuhi gedhene katon. ©
Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem junti denya norong. ©
kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©
Mati urip mati urip urubipun, suwe-suwe urip jati, macan sirna geni murub, kalesan kangarah pati, ning geni lawan gumantos. ©
iku kang dadi nereging laku, ratu salawe prasami, miyarsa sembara ratu, dadi padha minangkani, anglabuhi sembara wong. ©
Ratu salawe nagara la iya ku, satriya sanusantawis, padha karsa
saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©
Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang bagja kemawon. ©
dhahang ngayoni, ing geni sakala, apara ratu wira sakti, anyipta awan deres kagiri-giri.
Ilen-ilen banjir bena amalabar, dupi ika kang geni, amsih ngenak-enak, pon masih kaya saban, gawoke para narpati, ana kang cipta, topan kagiri-giri.
Tampek geni iku ora kara-kara, dhatan dhoyong samendhing, urube tan obah, kabenan dening topan, masih ngayeg ingkang geni, ana kang nyipta gelap namber ing geni.
Parandene geni tan kage tan obah, angger urubing
ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa, suraking bala Sundha, ningali ungguling api, para sang nata, kang sami hebat ningali.
Karsa waneh ana ratu nrajang lan pana, deni dipun panahi,lan sabalanira, padha angrobi pana, ya ora nana ngudhili, kang geni waluya, kaya saban duk lagi.
Ana ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.
ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang,
ingkang anyudhuki, maring dahana, ana ingkang numbaki.
Datan ana gunane mipis dahana, prandakane kumaki, dipun wasa-wasa, panyanane la apa, den arani kaya geni, kang saban-saban, iki geni dhudhu geni.
Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang jagad, putri
pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat, camethi kalawan geni,
Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat aniba, ing Banten prananeki.
golethak sampun rupa, cemethi sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.
Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara numpak, sayembara raja putri.
Prabu Ciyungwanara ngandika liya, kamanyangan den yakti, munggapa kang salah,
dahana, suraking Pakuaji, den ini satriya, olih gawe gadhang dadi, majikan kita, pan ora pindho gaweni.
La ya iki nyata tegese wong lanang, ladining sajati, nyata tedhaking nata, wani ing Sundha negari, tangtune ika, mangsa liyana maning.
Kawarnaa jeng suputri Purbasari, pareng mulat, ing geni mepes wus lalis, dadi mujungbaheng pagulingan.
Ya sang Prabu Ciyungwanara sedhep manggihi, maring ika, Lutungkasarung den angling, ya ki mantu ingkang murba sigar wetan.
Menak pra kuwu kapurba sira, kang ngimponi, iku cacangkoking putri, pra
Lutungkasarung ing sembah ira kapundhi, si jeng rama, pati rang-urange gasik, byantarakaken dhateng ing kawula wadya.
Apa kaya adating ngadeg narpati, maha raja, Lutungkasarung muponi, sigar wetan Pajajaran ingkang murba.
Menak pra kuwu dupi ingkang ngapti aji, dupi menak, prayangan masih nyungkemi, maring sang prabu sepuh Ciyungwanara.
Sang maraja Lutungkasarung winarni, genya ripta, pan nagara anyar dadi, arah wetan pan katelah Pajajaran.
Karajaan gumelar punapa kadi, ya para raja, lan jalma ing Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning manusa.
Ya wus apa dudune mara jabali gene raja, ing Kiskendha duk ing dhingin, ya amangku garwa widadari pelag.
Mung siwane Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama.
Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking kang nami, matur dewi marapag selir akatha.
Kawandasa sisihing selir kang selir aji, amung iku, prameswari Purbasari, masih elik durung sakastaning krama.
kasarung miyarsa wartyi, pulo lingga, yen ana brahmana sakti, ingkang ana ing lingga ing kasabrangan.
Den sawawi ature ajar maniklingga wayang, rawuh aneng Sundha puri, kang sun ajap sun gondhela ingkang
sing jawi, lan lelemes sewetweton buwat Sundha.
Sigra layar ki patih dhateng jaladri sartanira, parahu pitu lumiring, lalawaran wus teka ing pulo Lingga.
Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja, den kaputus
madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran.
Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara, woten kersane sang
Iya ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung prahu
Aja lawan den ruruba iku maning isun seja, tulung usada kang jati, patih rang-urange wus age balika.
sabaitanira, sampun abalik sakabeh, lalayaran dumugi ing Pajajaran.
Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung, karsane madigda, sejanipun medhek dhewek, pun bramana sampun ngartos dhateng karsa.
Ya sang raja aris ing pamuwusipun, den estu pramana, tangtu mangsa bobat gedhe, lawan mangsa suwe laku den lalampah.
Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu, lan mangsa gelema, ing rurubaku prantine, miskin tan ngulati sugiye tan rarawat.
nama ira, ingkang sarta lulungguhe, Raden Rangga lanwan Mantri Kethebasa.
Linggihan ing Bnaten angarta dhatu, terang layan karsa, dipun prabu sepuh mangke, Raden putra inggih ing Bantana warsa.
dewinipun, lanang karya parab, Sanghyang Resi Luwiluwe, kang amangku indhahan nang Ujungkulan.
Dupi putra ingkang saking dewi matur, lanang kang namane, Sanghyang Sancakrit namane, kang amengku indhahan nang Ujungkaras.
Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung, aneng Pajajaran, dipun rangkepa patiye, patih jero patih Burbutjalang.
Rang-urange kang dadi papatihipun, arja aneng jaba, roro tumenggung anyare, kang anama ki Tumenggung Sanggrarungan.
Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, DemangGogok lempog kalawan kang nama.
Sampun sumlang bapa prakawis puniku, prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang rara.
kene, sabab dening kumet arep bapa garap.
Yata prabuLutungkasarung mituhu, sabdane babathang, dadi gumaregeten
Brubutjalang tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan.
Lutungkasarung warnane, dadi mundhak bagus katone gumawang.
Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi
deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki
awe sira, sang raja sigra trangginas, angrungrum ing prameswari.
kalangkung ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara, Purbasari
sanga sai, binakta amadhang wulan.
Sang prabu Lutungkasarung, angaras-aras kang rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.
Mangkana pamuwusipun, asang prabu ta sireki, saiki dumama eman, ing isun kalimat lewih, nanging besuk yen wis medal, ingsun males ing sireki.
sedheng babar sampun miyos lanang kang prayayi, la bagus suwarnanira, cayane gumilang bening, tan antara dangunira, kang rama anyandhak aglis.
Dhateng jabang bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira, sinumbele kang prayayi.
Prandene tan pasha iku, Purbasari aningali, kang putra dipun prajaya, anjerit lumajeng agasik, karsa ingayun ing rama, prabu Ciyungwanara aji.
Umatur ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi.
Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi, kang putra den wasa-wasa, pon tan kena ing pati.
Sareng wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih.
Yata prameswari wau, Purbasari nibang siti,
iku ing ramanipun, prabu Galuh duk ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali.
Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati,
sawadose kula ngalap, ing rama prapona benjing, yen dugi ing ajal kula, boten susah angilari.
Angadika prabu sepuh, ki mantu la tampeni, pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.
Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani,
manjinga ing dalem puri, sebab sira ora pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.
Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara,onya ing sukma lewi, sukma rasa sukma larang, gumawang tanpa cantelaning.
oranana ing rat jagat, sakabeh-kabeh tan kari.
Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane, awor daging awor getih sumarira.
Pan sinegeg caritane yan sang prabu, kawarna
buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.
Dipun aken anak jabang bayi ikut, duk umur sawulan, bias rarasan basane, ngerti dening basane, ngerti dening basane wong pathes desa.
aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang.
Kaki Pathes peres nembe tumon rungu, bocah cilik bias, kaya wong tuwa basane, pan tembene mung ta iki anake sapa.
Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger, inggih iyang iku nama wis prayoga.
Pan katelah ing desa pethis puniku, anak pupone ki tukang, esaktemening namane, wis koncara inga iyang ingkang nama.
Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut kasurupan, dudu bocah
Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong nuli gacike, silem ilang yen
Engandika sang prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha wedhi sadaya.
Sira bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga, Lingga iyang
buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing namine, ki Kalipa andaringeng manah ira.
Nembah tumon lare nabda kaya iku, bangkit yen rarasan, patitis ing wicarane, nyata iki tereheng andanawriya.
Empun nabda sira sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun aku anak temene, Linggahiyang teka dumulur ing karsa.
Ki Calangcang ngiring wus dumading aku, prapta wismanira, nyi Calangcang girap gawok, dika iki olih saking ngendi bocah.
Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok bapaneku bocah.
Sun takoni wangsulane iya iku, tan duwe bok
ing sang aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya.
Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula
ana bocah bias, rarasan ingkang samono, patut ini dudu bocah samaneya.
Nyi Calangcang sajege angimponi, Linggaiyang ora kakurangan, dumadi kasugiyane, karana lare iku, angrewangi agawe wesi, watu ingkang kinarya, wesi wus brapikul, agaweyan kang tahuna, pan sinambut palastha sadina becik, saktine sang Linggahiyang.
Lawas-lawas kirane andugi, Linggaiyang umur rolas warsa, iku teka reremane, angalasan awangun, omah wesi aneng
Dadi rante anjiret kang linggih, akeh jalma padha kagawokan, kasuhur ing kasaktene, Linggaiyang apunjul, ki Calangcang ta ingucap aris, kacung iku dingo apa gawe bale iku,
temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi, riringganing nagara.
ngarti, nititeni apa iki bocah, anaking bramana reko, dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.
Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi, Linggaiyang wus
sumered, umreging bala agung, atandha sing enda-endi, pra mantra acingak, waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.
Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil, bedhul sapa kang mrentah.
Nitir ganjur pusakaning aji, kaya cumra si
waris manira, matanira baloloken mataning pring, mada dudu ponggawa.
Wong Pajajaran surake la iki, wis karuwan
wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening
sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah,
timbulipun, ora kena saloro ngarti, bokmanawane kuhana, dudu musuh iku, puharane dadi majikan, ya
Jawi, sang prabu Lutungkasarung, sigra amiyos enggal, angliga dhuhung Linggaiyang den suduk, sapisan madhuwa raga, dadi roro den pindhoni.
Sinuduk pan dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis.
Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante
ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki.
Iku ing sakarep ira, pan si bapa uwis seja sumingkir, sulurana lungguh isun, yata lare pra samya, surak-surak ing
gumurudug iku padha tut wingking, sapuruge gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten ing pagriyan wesi.
bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti.
Kulawarga Pajajaran, padha ngiyung ing Linggaiyang ngapti, samatuke saking ngriku, karsa medhek ingkang eyang, ya sang prabu Ciyungwanara puniku, Purbasari wus ing kana, ing ayunan rama aji.
sumuhun, sinauran dening jagad, geter pater ketug muni.
Samantuke saking kana, Linggaiyang binakta mantuk dening, Dewi Purbasari agung, wus prapta pura Pakuwan, ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari.
Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai Patih sempokwaja parab ipun, katumenggung Jatipamor sakti.
saking kono ruru ira, taliti turunan aji.
Selir kidang lan majangan, besuk ana katela ingkang nami, prayayi kang katurun, ana ingkang kasebat, gih manjangan gumarang sing naminipun, taliti purba wisesa, waris Yang Sundha negari.
Ciyungwanara, angandika ingkang siwi, pitutur kang sajati, kandikane isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.
Namane ingkang sinebat, ika Dewi Brajawati, patut den ika
Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil, ponggawa kang den titi, Patih Sempokwaja wau, kalawan katumenggungan, Jatipamor apa maning, ki demang Wukubadhak ingkang
saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.
Kocapa sadhatengira, ing pulo gunung Surandhil, dhuta raja ing Pakuwan, pinanggih bramana aji, sarta ngesrahken adi, sedhah panglamaring ratu, sang prabu Linggaiyang, karsane aminta krami, Dewi Brajawati kang dinuking karsa.
Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang nanamu, ki bramana taliatma, kali ira ingkang siwi, Danyang Brajangkawat,
sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha nayangger mung
ngumbara ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.
Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali, sigra petak tumuli,
Sukaliye pinuturan, adhinira Brajawati, ana kang sudi santosa,
amundhut, sukane adhinira, putra sakalih ngastuti, ya subagja adhi sinarwehing nata.
Malak mandar darbe tedhak, amangku sundha nagari, Dangyang Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.
Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, botenamindhoni malih pramilane angupaya tandhangira.
Dhayang Talibarat nabda, tan kaping kalih adhi, kedah tinaros kentasa, punika ingkang nglakoni, kranten dede lare alit, bokmanawi mangke sigug, dados kita kesseman, ing wedra kirang panari, boten dados basa jadra ponsasmata.
Ya taDEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek dhateng jeng rama.
pinuja, ing jati dipun dandosi, sarananing katewangan, ing parahu kang den apti, dening kadangkakalih, Parwatali namanipun, kalawan sang Talibarat, kang angeteraken rayi, Brajawati lalayaran maring Sundha.
Kering marang sang potusan, saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata.
Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon wesi, mulane arjaning krama,
Anulya sigra tumurun, sing awang-awang tumuli, kang ngusap ing bathuk ira, Brajawali enggal dadi, kang sengit dumadi
dhahar urip-eripan, den tutulaken ing petis.
Den kadengangan sang prabu, iya timbul sengit maning, dhumateng sang Braja rara,
mungga kirig ika dadi, kumokod babalan pisan, dumadi kanggep alaki.
Lami-lamining tumuwuh, ana kang dadi kulilip, maring karajaan
Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan, pangganggo asu griwani.
broktak dening, anak lagi duwe pejah, samono lagi ngalahi, wong tuwa kendhang sangaja, nyingkiri wirang lan isin.
napsune metu, ika dadi banaspati, ngejer ana ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.
Mung ta apa murub iku, katone ing wektu bengi, ana kang ngarani teja, ana nengge lintang ngalih, waneh ngarani kamangmang, ana nyana tapak angin.
Waneh angrebut kang dudu, deningan sinaban bengi, kaya latune ing lintang,kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.
Parek ing lintang kemukus, datan bengi sawatawis, lawase wis sangang dina, pareng wengine tumuli, anyarengi sri narendra, Linggaiyang sami didis.
agiyak-giyak, purnama sajroning putri, waneh ingkang makidungan, anggending jala wekunyit.
sinawa musna, dhumateng jongging sawargi.
Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit suka teka dhuka,
mung siwewetengan ira, ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang mangko gadhang,
Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang, atos kabina-bina, nyata ika lamon
Brajawati wau, seja denjaragan sirna.
Ora kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing jagane, anulak
Wus kadi raja pawestri, angreh Sundha sigar wetan, apa ingsun cacangkoke, waktu nata Linggaiyang, karta
ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma.
Nanging ika obah mosik, galang-geleng ing tatampa, baleger lir gandhik bae, geger ing wong dalem pura, ana jabang tan jamak, enggal rawuh prabu sepuh, maraja Ciyungwanara.
Aningali jabang bayi, girap-girap sabdanira, la iki nuli kaprimen, ana urip tanpa rupa, iki jenenge apa, gumaluntung kaya watu, ana obah ora swara.
Kapremen dayane iki, dening iku buyut ingwang, ora kajamak rupane, nuli kapara mentala, ambrih dadi manusa, ing mangko dadi susulur, iku kang wus ora nana.
La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu luwang.
Sigra mangkat angaturi, jeng Nyai Sukati indhang, tan kawarna ing lampahe, akocap sapraptanira, si Indhang Sakati ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan.
Gulundhung wis apa gandhik, kipya-kipyahe nyi indhang, ora guna ora gawe, wong
nyi Indhang Sukati, ambabar punang paesan, kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.
Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol
Jebol dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut jalma dadi jalma.
Den saiki sun arani, si kacung munggwaya delap, si Linggawesi namane, si buyut kang gawe aran, ambridelap agesang, kanggo nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan.
Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara,
maring sang dewi reko, poma-poma nini aja aweh, panduman salamet benjing, si kacung den eling, sandenge tumuwuh.
Ya pacuwan ilok akakaca dhiri, kakaca angilo, iya kacung kon pantang sandenge, ora kena ngilo dhiri, tuwin ngilo caremin, tuwin ngilo banyu.
Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole
kasuhun ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru.
Tedhakane kacung Linggawesi, boten dados ewong, galang gulung wikan jenenge, dupi ika saking pun nyai, kang paring kamarin, saprakawis nuhun.
Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun kacung aemut.
Kula emutaken tan ing benjing, den sampuna angartos, ing basa basuki jalma kabeh, datan wande kula wanti-wanti, pun kacung kapenging, akaca ing besuk.
Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu
Prabu Ciyungwanara sru angling, la iki dengartos, kawula menak pra kuwu sakabeh, iki jabang wus sun istreni, angadeg narpati, nyuluri kang lampus.
Pan sinebut Prabu Linggawesi, ing Sundha sang katong, ya pragul menak sakabeh,
kakseni den mangko, Linggawesi ing mangke ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing
kang kalawan angati-ati, embok banaspati, kaya mau-mau.
Sapa wruha nyamber jabang bayi, la sira sakaro, ora liyan ingkang patut molek, arumaksa maring jabang bayi, mung sira sakalih, ingkang luwih patut.
Prabu jabang si Linggawesi, ya ta ika karo, Parwatali Talibarat, atur sembah ing sandika ugi, anulya sang aji, prabu sepuh mantuk.
Mring daleme wus acakapti, kocap sang katong, prabu jabang ing salami-lamine, Talibarat lan Parwatali, ingkang ngaubi maring, (?) kalekanipun.
Prabu jabang ya sang Linggawesi, diwegira mangko, umur tigang tahun jejege, darbe manah berag ing pawestri, sing aistri manjing, ing tobong den susul.
Pan bagane dipun rogohi, dipun ingok-ingok, wong jro pura agawok atine, dening iki majikan cilik, patute wus esir, maring wadon iku.
Dening ora kaliwat sawiji, ingkang manjing tobong, iya padha den sirik sakabeh, sarta lamon ing mangsa ing wengi, yen waktu nyarengi, wadon padha turu.
Den wiyak kapati den grayangi, ingiling den tonton, dadi enggo dodolan duwena, pareng tangiya iku nuli, ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul.
Den arasi den pareng ing istri, kang ati sumonggon, iya sida kuwel pareng karasmen, saoli-olihing cilik,
ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.
Kadya sekara sataman kang asri, warna-warni katon, kadya lintang gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.
Nelung tahun istri becik-becik, wus pating pancorong, sinijang abrit sakabeh, parandene prabu Linggawesi, tan karsa nyangkrami, istri cilik iku.
Karanane ingkang wus bibit, kang dhenok kang sempwo, kang mragaga dedege gedhe, kang wis sarwa gamoling kapti, mangkana sang aji, suk ing karsanipun.
Indhang Sukati awewekas jati, tumingal maring kang siwi, teka ing karemenipun, maring kang gedhe kang uwis, bandhot menthonge ambewok.
Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus
pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon.
Teka wayah babar sakapitunipun, dadi kaya dudu siwi, kaya adhine puniku, jabang pitu abecik, warnane rampak yen tinon.
Padha bae gedhene lare pipitu, prabu sepuh angrawuhi, Ciyungwanara ndulu, canggah pitu bungahi ati, kaya adhine kemawon.
Kaya adhine si Lingga iku, dudu kaya kang siwi, ya si Linggawewi iku, mutrani pipitu reko.
Lanang kabeh ing sapitunipun, Ciyungwanara ling aris, la iki ya canggah isun, pipitune sun arani, si Linggabuwana katon.
Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku sawijine maning, Linggasri namining wong.
Linggaerang Linggamurti Linggarayu, sakapitune ing benjing, kon ngudang kakang la iku, ya maring si Linggawesi, den kaya sadulur medhok.
Parwatali Talibarat aturipun, sandika ing titah aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan
Lan kang padha anggemeng kombalanipun, ora nana liyan maning, kabelani pundha iku, wadon ireng-ireng manis, ingkang bobokong anggeyol.
Prabu lare Linggawesi masih timur, karemane ingkang uwis, angrambaka bokongipun, wus tuwukan sagunging, karsa kang para samono.
Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun, ing Pajajaran muponi, sagunge menak pra kuwu, bang wetan salir kumilip, padha anjum sila panor.
Ya gul menak asribawat samya riyung, sinaroja ing bupati, Prabu Linggawesi mangun, malih kapatiyan nami, Kiyan Patih Bandhungkrayo.
pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.
Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng maring luwung, amandhikudhing jamparing, abandring cohok.
Ngayok alas arame surak gumuruh,
sariwik nganan ngering, wetan kulon ting careluk, padha
padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.
Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun, sabagi-bagiha ulin, ana pingkal silih angrok.
Rog-rogan ting bilulung ngalor ngidul, ora suwe asukati, dodolan raraton umyung, gumuruh
kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating jalegir ing bumi.
dika cang-cang, reh ipun sampun lami, jengandika cang-cang, kokalan ing druhaka, sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun
cang-cang, reh ipun sampun lami, jengandika cang-cang, kokalan ing druhaka, sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi.
wani-wani gaweya, ingkang kadi wingi uning, kula kang dadya, saksining seja pati.
Pan sejane banaspati satedhaira, tan genah wani-wani, duriyat Pajajaran, balikan kudu jaga, ing duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji.
Pasthi iku banaspati iku jaga, kemit maring sang aji, tedhak Pajajaran. Ika kang sinambangan, sok nang gunung sok
Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi kita padha, pranjangji lawan sumpah,
ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.
Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong ngarit, gone gigila, malayua genudhang, duga pegel kang
Sadangune suka-sukawan tu bocah, yawis tobat, ing wuri tat Linggawesi, satedhake dadya pangregep kewala.
Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang peteng nuli, ya kamang-mang pinangka damar ing lampah.
Mobyor-mobyor kaya obor atut margi, ing lampah, kamang-mang padha angiring, satedhake sang ratu ing Pajajaran.
Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang menginggil, ya kamang-mang iku endhas kewala.
Yen tawiri kamang-mang awake paksi wus marena, sabagi-bagi, kawarnaa Prabu Linggawesi
Kang pinangka bala ratune Linggawesi jenggerjagat, Pajajaran duk jamaning, iya iku amengku purbanagara.
Iya iku sang prabu Yang Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.
Ingkang durung susune kumaringkil, wadon ingkang, masih rata kang pepenthil, kadya kaya susuning bocah lanang.
Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal kang kawandasa.
anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa.
Mungguh sire iku Prabu Linggawesi maring bocah, kang tembe pupak sawiji, kumokod pisan ing bocah perawan pelag.
Ya sang prabu dadi ora duwe selir, maring bocah, kang wus lungse sathithik, ora esir maring bocah kang wus tarab.
Kang wus reseb padha miretan kawangking kaparek kang, lare ingkang durung gething, iya iku kang kinarsakaken nata.
Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli,
Ya mangkana Prabu Linggawesi mundhut, putrine wiliyang, Dewi Cibongas namane, gih punika nembe umur dasa warsa.
Sacareme ing kana kinarsa jatu nata Pajajaran pinangka bini ajine, malah iku sampun miyosaken putra.
Lanang ingkang sinebut ing naminipun, Prabu Linggarasa, sinungan ing kabopatenen, Karangsambung Purakadhongdhong Malangya.
Nulya Prabu Linggawesi sira mundhut putri Barisbulan, Dewi Rasati namane, iya nembe kang umur sadasa warsa.
Sinaptanan sampun pinrih jatu, ing dhatu Pakuwan, pinangka iku sang katong, careming sang sampun miyosaken putra.
Lanang ingkang sinebut saparab ipun, ing raja kaputran, Prabu Linggaening reko, pan sinukan kabopaten Sokalaya.
Lami-lami Prabu Linggawesi mundhut krama putri nira, Sunan Gunung Puntanggedhe, ingkang nata Dewi Rara Lisniutama.
Pon ya tunggal anembe yuswa sapuluh tahun wis pinuja, prameswari aneng kono, pan amurba para garwa ing Pakuwan.
Intening wadon ing pura Pakuwan agung, iku prameswara, Rara Lisni ing jenenge, ketang garwa waruju nanging kang dadya.
La yen mangking gamparan ika sang prabu, nyarengi kang garwa, lari gulingan ya age, ing karsane inguculan kang gamparan.
Arumaksa bilih kagete sang jatu, garwa
tansah pala-pala, mila sang prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.
Atahunan anggene ameteng iku, ora baba-babar, wus pirang-pirang lawase, kang dhudhukun anggrarayang sing dhi ora.
Kang sawane angarani rara busung, kawelehe ika, dening tan ana rasane, dupi busung akundhangan rasa lara.
Dupi iku ya kaya wong meteng iku, sejene mung lawas, ora na bebeleyane, kang sawane ambadhek lamon kawaya.
lamon ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.
Dupi tingal ajar lawan wiwiku, den iya sanyata, mateng sang dewi samangke, isi jabang supaya tan karsa medal.
kadesak wedale dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala.
ajar para wiku sabdanipun, gih boten gadug, boten kilap ing sang katong, mangsa boten ing gelar ing waskithaa.
Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh, paman ajar dika, aja gamam ing awale, babarane ing suka atawa dhuka.
Para ajar awale babar pamuwus, ye punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.
Tan anatara sang nata, tarengkep ana ing, nang latar lan prameswara, kalangenan den ideri, ing adining puri, awit rebah watangiku, ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa.
Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan, giyak-giyak wong jro puri, andherek ing sang aji, sarupane parekan agung, samya suka ati, pan kalilan ing
kebat, prapta nembah nuhun gusti, ing paduka gusti jandika katuuran.
Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning,ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira.
Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing, banget melang ing ila-ila ing kuna.
kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan.
Gampil mangke yen kalintang, saking wanci pacek desi, Prabu Lingawesi nabda, ya mange gak arep mulih, sira jacraweya ing mami, wis neng kene bae iku, aja balik marana, sawusing kadi kamangkin, masih kadi
Brajawati, kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan.
Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi Linggatosan, rabine kapadhan maning,
kang maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika hiji, kenang samber mata prabu, ing
wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.
Prameswari nira gupuh, Rara Lisni ical arti, duk tumingal ingkang raka, pan kadya tambuh ingkang manah, kami ruru seneng ing ati.
Pan dadining sakatemu, ora kalawan pamili, katharak-thaak ing tingkah, amundhut kacatu mulih, tiningalaken enggal, ingkang raka mukaneki.
Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan, iku kang dadi kalilip,
pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.
Marang wadana sang prabu, Linggawesi aninggali, pan mangkana tan kemutan, welinge ingdhang Sakati, ya den penging akakaca, ing pantangane sang aji.
Ora kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki.
Sareng ngilo kaca wau, katingalan sarira neki, adan geblang ya sang nata, iku dadi wesi malih, kaledhug ingkang sawara, ing lemah baleger gandhik, prapta ing kana lalawad, angandika mituturi, ya wis padha ing pasrah sira, wis karsaning Yangandum titi.
Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha pisan, laku lalis tan ping kalih.
Mapan mangsanaa iku, udan kang wus timbang siti, nuli balik ing ngawiyat, mapan reke sami neki, kembang kang wis megar ika, mangsanaa kudhup maning.
Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa, mangke gadhang timbul mijil, saking garba wewetengan, Rara Lisni tahunan iki, Linggawesi sampurna kena, ing pasentran candha warsi.
Ing pasisir kidul iku, pama ing pacendheneki, ya ta opyak para putra, pra sami gelar ngasreni, kurnapane ingkang rama, kang sampun sirna alalis.
Samapta krajaan sampun, wus gumelar pangladhenging, kangmarapit anjalana, ing margi andher awilis, tanpa pegatan lampahnya, pucuk praptangpa candhening.
Kang layon wau sang prabu, datan mangkat saking puri, saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet
pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka.
sirna, ing lalis tan kena wande, datan kena pindho laku, kudu bae amaspisani, ing pati lawan merad, tunggaleku nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.
Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge, ing jro
Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati sahure, isun jaluk kukudhung, wastra putih
Lan anjaluk kembang kang wangi, ingkang warna kalawan dasa nedha, jawada ing sawarnane, ya ing pasar kono iku, go sasajene kang gaib, boreh wangi lan lenga, suri kacinipun, lan kembang campaka pethak, karang melok aja na kari, iku sadiya kena. ☻
Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun Indhang Sakati, maragsag ing ayunan, nyi Indhang kukudhung, putih sarta ngukup menyan, sadangune muja rara den adhepi, maring kang
wis ngawur ngerusak alam. Ayas kadit
itreng, yak opo carane ngilingno gnaro-gnaro iku cikno kadit ngrusak alas. Sopo
maneh sing kudu ngilingno. Rinjab, longsor, bencana liyane terus kadit leren,
tapi menungsone kadit osi sadar. Mosok ngenteni tanah Jowo iki
awak dewe tambah soro, soale liyane kolem
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas,
Enggon Wilayah : --- bujur wetan karo --- lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Ngawi, sisi kidul batese karo Karanganyar, sisi kulon batese karo Boyolali, sisi lor batese karo Grobogan/Purwodadi.
Jumlah kecamatan nang Kabupaten kiye ana ---:
Referensi[sunting | besut sumber]
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.19, tanggal 11 Maret 2013.
hayo gek nek nyiram toilet’e sing resik…
Kang Rendra Agusta in Sastra Klasik	≈ Leave a comment
ing babasan sasmitane, de kang kinarya kidung nenggih nagri Jenggala manik, ingkang jumeneng nata, Lembu Amiluhur, tinathara ing Jenggala, ing nalika punika sri narapati, karsa nekakken suka.
saking Daha, nenggih mijil jalu, respati nimba saongka, pinaringan nama dyan Panji Sumilir, inggih Kuda Laleyan.
ingkang ngeyang angkung dennira sih, kakung putri dahat ngela-ela, mring wayah ing kadipaten, mila maksih mawantu, siyang dalu kasukan ngenting, para rimonca praja, maksih atur-atur, ing Kadhiri
pucangan, dereng tuwi salamine, awit pambabaripun, ingkang wayah kongsi sasangkin, samana sri narendra enjinge
Jenggala badhe sinuhunan, pangestu dhateng wayahe, kya patih budhal sampun, telas welingira sang aji, datan kawarneng marga, ing Pucangan rawuh, lajeng panggih lan sang retna, wiku putri nambrama mring sang patih, heh patih
aji, paduka ingaturan, tumunten rawuh, dhateng nagri ing Jenggala, wayah tuwan kadipaten ing samangkin, sampun salapan dina.
jeng paduka dereng anedhaki, sakalangkung arinta sang nata, inggih angraos lepate, ngandika sang dyah wiku, tan katen ta mangkono patih, manah ngong iki uga, kawi seseng ratu, kabeh kagunganing nata, kaya paran sumingkira rarehing aji, yekti tan kalampahan.
marmane sun iya durung prapti, ati tinjo marang wayahing wang, ing jabang bayi laire, ingsun supeneng dalu, tur kaliwat alane patih, iku
supena mami, nagri Jenggala ingkang katingal, kabeh samya kelem ing we, kaliwat genging ranu, nanging datan ana kang kentir, amung kira pisangga, kang katingal kerut, ngalor ngulon kentirira, ora ana wani kang padha nututi, tansah nangis kewala.
amung nini putri ing Kadhiri, wani nabrang rumangsang anyandhak, anggayuh-gayuh tan oleh, nulyana kang kadulu, saking kilen palwasa tunggil, rinenggeng sarwa retna, abramas pinatut, nanging tan ana kang nunggang, mung sawiji wanodya yu tur linuwih, iku ingkang anyandhak.
benjang sira angiringna mami, ingsun arsa seba mring Jenggala, nanging yen wus wedhar kiye, sandika uturipun, wus mangkana data winarni, kuneng ing Pamucangan, gantya
tanpa pilangan akethen, sakawan putranipun, ingkang
yata nalika punika, langkung emeng tyasira sri narapati, ginubel putranira.
kang pambayun Dewi Nawangsasi, minta panggiye ingkang supena, ing dalu dadya garwane, Panji Asmarabangun, raja putra Jenggala manik,
tanah Jawa, mring Jenggala andhustha ingkang anami, sang Panji Asmarabangun.
raja putra ing Jenggala manik, kang misuwur ing jagat niryawana, ing wrna binagus dhewe, guna mantra reh ayu, nora ana ingkang tumandhing, amung sang
awanggitya lawan nini putri, Nawangsasi kang sun dhaupena, kya patih alon ature, pukulun sang prabu, inggih menggah kawula gusti, kadi boten prayoga, ing tindak pukulun, wadya paduka tan kirang, ingkang sami guna ing reh mara sandi, yen amung amrihkena.
ing kabektanipun sang panji, inggih kadi boten yen lepata, dipun kongsi sagarwane, yekti kenging pukulun, angandika sri narapati, bener ing aturira, kabeh nora luput, nanging patih karsa ningwang, laku iki aja tinggal tata krami, kurmat ing padha raja.
nadyan iya laku mamaling, padha narendra ingkang andhustha, nora sawiyah tibane, lamun apesing laku, tan kuciwa angadu sekti, mengkono rehing raja, kya patih tumungkul, ngraos kalepatanira, pangandika nata dene nora sisip, utamaning narendra.
ana wong metu saking nagari, padha den balekena.
lamun ora kena pinrih bali, sun lilani angrames pisan, wong
Gagatan lan Pajaran, kanthi nira sandika rekyana patih, sang natha angedhatyan.
sang anindya mantri marentahi, sagung ing
datan nganti sang prabu, wus kalilan budhal rumiyin, marang ing tanah Jawa, telas welingipun, wadya Bugis
tanah Jawa laladan Jenggala, lajeng pinacak barise, wuwusen ingkang
adhuh rara putra ningwang, nora kaya sira nini, darbe karsa akrami, teka angrangsang mandhuwur, tan mawas ing sarira, kongsi karya walang ati, bisa gawe kangelane wong tuwa.
sang nata ing karsanira, anganti praptaning wengi,
turnya ris, dhuh pukulun sang wiku maharetna.
pun patih manungsung karsa, punika sampun antawis, paran wahananing cipta, ing supena tuwan nguri, inggih manawi, kenging winedhar saestunipun, sang dyah alon ngandika, heh wruhanira ta patih, ing samengko iya uwis mangsanira.
ingkang dadya sambekala, wus prapta sajroning puri, Jenggala kang pangrencana, nanging sira lawan mami, padha nora meningi, tumanuking wowor sambu, kya patih jinatenan, ing papasthening dumadi, sang
dangu anganti ing mongsa, anggung aneng mega putih, sedheng surup ing baskara, denyarsa manjing ing puri, mangkana kang winarni, Sang Hyang Bagaspati surup, wus silem ing anjala, sigra nateng Parang Rukmi matek mantra, wikrama
sang prabu Parang Kancana, suka tyase angideri, jinajah jroning kadhatyan, sakehing gon den
asri uparengganira, sinangi linungsir-lungsir, tiron saking ing mandrawa, lir sasana ing swarga di, sigra denya mrepeki, ing Parang Kancana prabu, prapteng jawi gapura, korine menga sisih, linebetan kori kang marang jro tilam.
sang nata ngungun tumingal, dene sagung gedhong sami, lawange tan kinuncenan, wonge kasusu aguling, kenging sisirep mandi, ing pangaribawanipun, nateng Parang Kancana, yata wau sri
ing cahya nelahi, dene kang jabang bayi, asare nunggil kang ibu, sang namur angraita, baya ta pantese iki, raja putra darbe sunu durung lawas.
rakit-rakiting jro puri, mentas kinarya kasukan, kaya-kaya durung lami, rarenggan kabeh iki, lagya bubar wangunipun, mangsah kang arsa dhustha, manglawe astanya kalih
kasatriyan, wirotama ing ajurit, tetep sang Wisnu murti, iya iki mantuningsun, mangsah malih sang nata, anglawe astane kalih, wus karangkus raja
jinajah sampun watara, eram denira ningali, marang sagung para putra, gumrah sami pekik-pekik,
bupati, praptaning wiyati, sampun lajeng lampahipun, kapungkur ing Jenggala, meh angambah ing pasisir,
kang jabang bayi, lamun tinilar lalis, dene maksih sanget timur, sinten kang sinambata, benjang yen wus prapteng akir, yekti
lumebet ing dhatulaya, sampun samya tata linggih, mring daleme ingkang
kenging pangupaya, sireping wong dalem puri, uningane kangbok saking wungu nendra.
Kudanawarsa, sang retna manjing ing puri, kyana patih sawadya keri neng jaba.
Lembu Amiluhur, wus katur purwanira, ing murcane sang panji, ing wiwitan kongsi prapta ing wekasan.
yayi aji, paraning karsa pukulun, punapa tan utusan, ngulati kulup sang panji, ingkang rayi umatur sarwi ngarepi.
dhuh kangbok ingkang minlya, waskitha mahambek ening, mugi paringa pitedhah ing pundi dununge inggih, putra tuwan pun panji, kangbok paduka pukulun, ingkang waskitheng tingal, tan samar maring ginaip, mung paduka kangbok sarira jawata.
ngandika sang wiku retna, adhuh la he yayi aji, boten katenta pun kakang, kumangas pindharesi, pinten dayaning estri, mongsa samia sang prabu, amung kawula darma, wawarah pitutur jati, putranira panji ino kasatriyan.
icale wonten kabekta, ratu sabrang surasekti, prawira sugih bala, marmane punika ngambil, putra tuwan sang panji, ratu ing sabrang pukulun, darbe putra wanodya, kakalih ayu linuwih, amumpuni mamanising pramudita.
punika ingkang amothah, minta dhaup lan pun panji, awit anggung asupena, ing mangke maksih ginaip, kula dereng kadugi, majara ken kang dudunung, ajrih sikuning dewa, nanging tan wade kawanggih, miwah antuk kanugrahaning yyang suksma.
ngandika, dhuh sagunge yayi aji, sampun tilar kaprayitnan, inggih prakawis puniki, sapintena pun panji, boten sungkawa katengsun, amung sapengkerira, Panji Ino Kartapati, wonten susah babaya daut wardaya.
nanging gaip reh punika, kula jrih popoyan
ing driya dereng andugi, ing sasmita kang badhe karya asmara.
kuneng kang samya amikir, Retna Galuh sangkaningrat, sampun ingimur
sawatawis, namung ing jawi kewala, ing jro tambuh sungkawane, lir murcatma tan panonrat, mung ketanggar wanira, cipta arsa turun apu, yen tan nuli kapanggiya.
ing jawi yekti ngecani, ing karsane rama nata, sang retna anulya
awit badhe kondur nulak, dhateng guwa Selamangleng, parari ngandheg sadaya, sang wiku datan kena, wruhanira yayi prabu, manira kakempuh tuwa.
sayekti melu prihatin, arsana nedha ing dewa, wonten guwa Selamngleng, kang rayi
angulati sang panji, sampun sadinten punika, ing satemah mindo gawe,
saking kadhatyan, makuwon sowang-sowang, sang prabu Lembu Miluhur, lan garwa wangsul gyanira.
ing jawi bubaran sami, para prawira punggawa, satria bubaran kabeh, raina wus tan winarna, surup Hyang Bagaskara, yata wuwusen ing dalu, sang
temen kawula, teka ngluluh badanipun, kaniayane si kakang.
apa wus tan darbe sekti, ginawa ing duratmaka, teka banjur ngringkus bae, dupeh pinekan wanudya, caritane si uwa, ing Pucangan uwa iku, jer ika rada
ingkang kadi raganingsun, kapugutan sihing garwa.
sanadyan resmining bumi, lalangen jroning kadhatyan, iku wus kawuri kabeh, dene yayi rasaning
Jinoli, kangbok paran kang mangkana, kadi pundi ing karsane, kula anut ing saparan, ingsun tan purun kesah, kongsi nemahana lampus, kangbok kula den cangkinga.
ngandika dyah Sekartaji, dhuh wong ayu ariningwang, sapa ingkang kaya kowe, kabeh kadang-kadang
saya dalu keh kang krasa, ing madya rtri kala, ing driya sanget margiyuh, nanging karsane sang retna.
wus pinuntu jroning galih, suka matia neng paran, nedya ngulati kakunge, mangkat ing dalu punika, datan nganti rahina, sigra samapta sang ayu, miranti acacolongan.
tan ana ingkang udani, sagunging wong dalem pura, kadya sinirepan kabeh, mangkana sampun samapta, putra sinambut sigra, jumeneng sang dyah amuwun, mara wayan waspanira.
bbinekta sangsayeng ratri, maksih timur dereng mongsa, mangkana sang dyah sambate, denira mulat
gupuh, kang pintu gumeritipun, kadi anggraita, mangkana esthuning kori, dhuh gustiku suwawi medala.
lampahipun, manggiya ingkang rahayu, basukining marga, mugi nuntena kapatih, wus mangkana sang retna prapteng ing jaba.
kagyat gugup, pulunane tan kadulu, tuwin ingkang raka raja putri ing
dupi sampun, samapta arsa lumaku, sigra wedalira, maksih menga ingkang kori,
ngendi mau kakangbok ing wedalipun, dene kehing lawang, kabeh maksih den kunceni, lajeng marang kori ingkang pojok wetan.
wus kadulu menga sisih ingkang pintu, sang retna anduga, baya kangbok
sang retna yu, tan etang pringganing dalu, karsaning jawata, kinarya tan tunggil margi, lawan raka retna galuh sang kaningrat.
sreng ing laku, wus manjing jroning wana gung, keh sato lumajar, ajrih umarek ing margi, marga ingkang liniwutan ing sang retna.
kuneng wau lampahira sang retnayu, gantya kawuwusa, kang kari sajroning
sang prabu, kagyat pamiyarsanipun, kinen amariksa sagung kang samya anangis, sampun katur purwane karunanira.
kawula nut, punapa ing reh puklun, manawi kendela, tan
ngantia neng prajaningsun, samia nanedha, ing dewa amrih basuki, sutanira kang karya rara ing driya.
nis saking kadhaton, babo tambah kang dadya sedyane, adhuh putraningsun sira kalih, sapa kang prayogi ngulat tan kulup.
nadyan akeh arinira kaki, miwah wadyaningong, tan ana wrin ing kapekasane, ing wawadi karsaning dewa
tutulunga wong tuwa kaki, sira kang katempoh, susahingsun babo ingsun kiye, sayogyane kang bisa nulungi, datan ana malih, amung sira kulup.
kang liningan umatur wot sari, sandika sapakon, ing sadarmi kawula kalie, amung idi ingkang jeng dewa ji,
ri sang karo, tan winarna wau ing lampahe, kyana patih
kakangbok, kaya priye wa haji putrane, dene anggung dadi gawe gusti, baya maring ngendi, karsane wong ayu.
tirta wiyata runa winarni, weheda wong anom, gawe eran kakangbok gawene, timur mila nora mamareni, katujune benjing, krama antuk imul.
saking goningsun bekti ing rabi, lumaku sapakon, jrih manawa ana dudukane, kadang sepuh nadyan dadi rabi, lawan ingkang runtik, cepak temen mutung.
kadi dene putri ing Kadhiri, nganggo kakangbok-kakangbok, angge gusti
radyan mesem alon ngandikane, wruhanira kang ingsun ulati, pangajapan mami, putrane wa prabu.
marang nagari, yen uwis amomong, atmajane dikongsi salawe, nora kudu ingsun angulati, marang kadang mami,
kakangbok putrane wa aji, puniku kang aris, ingsun kang angluru.
ingkang mindharawe, mingak minguk golek gon kang sepi, emoh den tunggoni, sira lawan ingsun.
dudul muwus sarwi anjegigik, bener kang mangkono, kembang gedhang kang dulit patute, yen kepanggih lawan sang retnadi, sira lawan mami ginusah lir asu.
datan arsa tinunggonan janmi, resmine angompot, kyai Dulit alon ing wuwuse, pekem alit pamegat ing margi, tan wurung sang pekik, iku karsanipun.
mesem ing tyas Reden Wukir Sari, lajeng lampahnya lon, kapara ngono ngeh
dhepok, sri kawuryan resmining dhukuhe, sakin katon patapan linuwih, asrep tyas sang
lagya eca lenggah lawan cantrik, sang wiku karaos, lamun badhe tamiyan ing mangke,
kaeksi, sinten sinambat ing sih, ing pundi pinangkanipun, miwah ingkang sinedya, rawuh andika ing ngriki, pasemane kadi kataman ing brongta.
umatur dyan Wukir Sekar, sru manggeng karsa sang yogi, kadi boten kakilapan, sayekti sampun udani, malah ulun minta sih, pitedahipun sang wiku, sang tapa mesem mojar, inggih leres sang pekik, nadyan wikan nanging kedah
ingkang mugi, pajara maring mami, minongka dadi panembung, kewran putra ing Daha, puwara umatur aris, wasta kula raden Malaya Kusuma.
inggih raden Wukir Sekar, ambatanayeng Kadhiri, mentar tinudhuh ing rama, kinen ngulati sang putri, putrane uwa ji, ing Jenggala sang prabu, nama Dewi Onengan, miruda saking jro puri, madya ratri kesahipun tanpa rowang.
purwa madya wasananya, wus katur marang sang yogi, sang resi gumuyu suka, nalika nira miyarsi, dadya ngandika aris, dhuh anakmas wong abagus, kalingane andika, mentar saking ing nagari, mati raga angulati papacangan.
supe angupaya kadang, angulari badhe swami, andheku dyan Wukir Sekar, denya kawadaseng wadi, sang tapa muwus malih, lah inggih kula jumurung, ing karsa tumuntena, kapanggih Retna Jinoli, nanging raden manawi sambadeng karsa.
angantia neng patapan, inggih boten ngantos lami, sayekti dhateng priyongga, ing
benjang saged karon jiwa, yen wus luwar kang prihatin, wonten nagri ing Jenggala, binayang karya menuhi, ing ngriki manjing rabi, lestari kongsi pipikun, mila dipun santosa, nganti wonten ing ngriki,
kapat aneng wanadri, ing sawadya balanipun, patih Kudanawarsa, Jayabadra ing Kadhiri, kyana
nganglang ing wanadri, lumayu atur uninga, marang kapat para patih, wonten gagaman prapti, saking kilen gung aselur, balanipun ayutan, kadya yun maguling jurit, sanes emperipun tiyang ing
ngunduri, nyimpang ngupaya margi, nengna malih kang winu, wus manggala Bugis mulat, yen mungsuhira wus gusis, suka tyase sagung wadyabala sabrang.
kuneng kang aors ing yuda, mangkana ingkang winarni, sira Prabu Basunonda
prabu ing Parangkancana, langkung prawira sinekti, amumpuni ing agunasaraya
raja putra ing Jenggala, Panji Inokartapati, sang dyah anggung rawat waspa, wonten arine satunggil, pawestri ayu luwih, wus diwasa wancinipun pinunjul ing sajagat, namaning Purnamasidhi, ing sadina tansah angimur ing raka.
sang dyah anggung ing udyana, mangingar-ingar ing galih, lawan nganti ingkang rama, sang retna Purnamasidhi, mring raka matur aris, adhuh kakangbok pukulun, sampun pijer udrasa, punapa angsale ugi, wanudya di mangayun ing priya.
tiwas risak kang sarira, baya yen wus dadi laki, dene maksih jro supena, ginagas kapati-pati, mogsa ngawona inggih, lalegan sakayun-ayun, raose kadiparan, kacaryan suwiteng laki, ingkang raka alon mesem
dumawuh, ing sela sumayana, epyare marang ing ati, tan panon ratapanta sababing manah.
kono yayi datan beda, lamun ginagas ing galih, kumenyut kudu nyat-nyatan, kadya rencema sang ati, ajur pating saluwir, lir coplok poking jajantung, ketang tan ana liya, amung kang pinanduk ing sih, sira iku yayi durung paja-paja.
suka ing driya, sampun pinarnahken aglis, ing tilam rinengga sri, sang Panji Asmarabangun, nulya sri Basunonda, utusan kinen nimbali, ingkang putra wus kerid prapteng byantara.
kang rayi maksih tut wuntat, sumiwi ing rama aji, kang rama kagyat aningal, ing warnane sang lir ratih, cenes ijo ngrurungih, kadya gerah pitug tengsu
lejarna brangtanira, ingsun iki antuk gawe, lunganingsun duratmaka maring nagri Jenggala, sang Panji Asmarabangun, wus kagawa
sajroning tilam, wus dangu ing praptanipun, sira sumandhinga nendra.
asugih putra, upama sun dadi wadon, nyiwur tukung ingsun
peparape becik, pating talening akathah, sang Panji Carang waspane, tuwin Panji Wangseng Sekar, tan api
mamantuningsun kang anom, pantese mantu pameran, ana nagaraning wang, Parang Kancana tan wurung, karya dhudhaning wong lanang.
galih, kumenyut miyarsa warta, ing warnane panji anem, yayah katon ing paningal, Panji Sinom Pradapa, sang retna tyasira kuwur, kawangwang kang sugih nama.
marwaseng tyas rontang ronting, katon kadi liliperan, cinegah jrih rama katong, ing jawi tan kawistara, ing jro kaya matia, amung tinedha ing kalbu, manapa pongi kaprapta.
asihing kadang ireki, yekti nora wurung prapta, si jenat sang panji anom, sang nata malih ngandika, dene sang kasatriyan, wangun mentas darbe sunu, katara durung alama.
amun mulat ing sireki, manawa dadi usada, nyuda-nyuda hardayane
sapa, dene iya raganingsun, neng kene sapa kang gawa.
lan yayi putri Kadhiri, neng ngendi datan
banjur aruntik, durung wruh purwane ingwang, praptaningsun aneng kene, baya wus karsaning dewa, anggur ingsun takona, marang iki putri ayu, apa karsane maring wang.
dene teka anungkemi sang panji alon ngandika, dhuh angger
Kadhiri, yaiku dayintaning wang, mengko ingsun prapteng kene, jajagongan lawan sira, sapa kang gawa ingwang, miwah
wastamba pun Nawangwulan, dene ingkang ayoga, nama Basunonda prabu, nagri ing Parang Kancana.
awit kawula angimpi, katingal kadi ginarwa, dhateng paduka temahe, tilar tadha lawan nendra, lami sakit kawula, anandhang brangta ing kalbu, mung paduka kang katingal.
lami-lami rama aji, welas sih marmeng atmaja, dadya temah anyenyolong, dhateng nagri ing Jenggala, angambil jeng paduka, jer kawula setyeng kalbu, lamun datan kapanggia.
lan lakine dyah Kadhiri, kawula asuduk jiwa, sruning kabyaktairage, cipta kawula mawongan, gusti kusumeng daha, datan sedya ciptamaru, amung anyethi kewala.
ing mangke kawula gusti, kami purun atur pejah, benjing paringena ingong, mring gusti nayakani dyah, nadyan amba antuka, ing sih paduka pukulun, sayektine boten retna.
wau duk angrungu, sang dyah kinanthi astanya.
Sang panji ngandika arum, heh sang putri dipun aglis undangen wong ruwanira, kinen prapta ngarsa mami, kabeh sakadangmu padha, tibalana ngarsa mami.
Benjang ingsun aweh tulung, ing brangtanira sang putri, yen wis panggih sudarmanta, karuhane yen wus pasthi, sira sinungkem maring wang, paran yen tan lila ugi.
prameswara, langkung suka esmu tangis, tangise dene kang putra, wus sinapa mring sang panji.
Entyar tyasira sang prabu, sigra-sigra sri gupati, lawan prameswari nira tuwin ingkang pra siwi, sanya umiring ing rama, umarek marang sang panji.
Sapraptane dalem pungkur, ing byantara sangapanji, sang nata arsa tur sembah, marang sang raja putra di , raden putra kipa-kipa, sarwi nyandhak astaneki.
Ngrarepa ingaturipun, dhuh paman sri
bekteni, dhuh gusti kalengkaning rat, tuhu hyang-hyang ing sabumi, sampun arsa apradata, manawi ambilaeni.
Sayekti karya papagung, sinembaha mring jeng gusti, pun bapa ngaturaken pejah, dene kami purun inggih, andhustha dhateng paduka, wrate ginubal ing siwi.
Wus katur sasolahipun, miwiti malah mekasi, styaneni nawang wulan, sadaya wus katur sami, suka panji
dewi ing Kadhiri, wus lami kawula tilar, matur prabu parang rukmi.
Karsa padukarsa kondur, dhateng ing Jenggala manik, nanging panuwun kawula, tuwan rerehna kariyin, ngantiya saking nem condra, tan wonten winancan galih.
Kudawarsaya kang sepuh, kuda wratasongka mantesi, punika ingkang taruna, anuhun sri narapati, sigra rahaden warsaya, lan wratsongka ingkang rayi.
Majeng anguswa ing suku, nira sang raja
ing galih, mung panji sinom pradapa, lam-leman dening paparti.
Kinanthi rahinten dalu, aning jroning ngudyana di, tan winarna laminira, neng nanagri parang rukmi, wuwusan ing lampahira, kusumaretna jinoli.
Lampun sami kesahipun, saking jenggala ngulati, murcanira ingkang raka, retna
ing jenggala, minggah wus panggih sang yogi.
Sinambrana ing sarwarum, peni-peni ing swargadi, sang retna langsung langkung karenan, lumat pasugatan luwih, yataraden wukir sekar,
denya andulu, marang ingkang lagya prapti, raden sumingkir angiwa, ing wuri angintip-angintip, asik ing wardayanira, dhuh iku ratuning pasthi.
Kakangbok sisugih tenung, dene arawuh pribadi, sun tatedha ing jawata, muga tulus aneng
angger anilakrami, lilananapun bapa anilakrama.wayah alun, punika sasawangipun, dede padarakan, kadi turas ing asinggih, semuniun kadya anandhang asmara.
Yogyanipun, angger weca aman ingsun, daru naning tikbra, lan sinten sinambat ing sih, sang dyah ayu tumungkul sarwi wacana.
Dhuh pukulun, kawula ratu, nagari ing tenggala, lembu miluhur sang aji, binathara kang ayoga mring kawula.
wiku, kawula minta tutulung mugi den tedahna, ingj kesahe kadang mami, punapaj gih sampun pinulung ing dewa.
Lamun durung, yen taksih sami rahayu, ing pundi dunungnya, sang pandhita ngandika ris, inggih angger sadaya maksih raharja.
Tembenipun, rakanta amanggih luhur, nanging ungggyanira, sinamar saking dewa di, dereng
Ajrih ulun, mana wikenging sisiku, amubuka kekeran, ing jawata kang akardi, inggih saking ciptaning wang kawlas arsa.
Minta pangguh lan raka tuwan puniku, saking sru kacakacaryan, mring kang nama raden panji, amung garwanipun panjij kasatriyan.
ayu, wau duk miyarsa, kusuma retna jin oli, sesek ing tyas waspanya dres mara payan.
Sampuripun, gung kinarya ngusapi luh, sarwi lon ngandika, dhuh pukulun sang ayogi, langkung nuhun, kawula sinungan tedhah.
Kula nunuwun, badhe nutugaken laku, ngulati kang gesah sang tapa ngandika aris, mangke angger kawula si nungan tedhah.
Kula nunuwun, badhe nutugaken laku, ngulati kang gesah sang tapa ngandika aris, mangke angger kawula bektani rencang.
Dimen tuduh, ing marga myang dunungipun, raja putri Daha, sayekti nunten ka panggih, sang retna yu umatur sumanggeng karsa.
Sang awiku, umanjing paomanipun, raden wukir sekar, pinuja awarna cantrik, nora nana kanggraita saselangan.
jujubah, kathok kalet sabuk banthil, wus mangkana tan dangu ginawa medal.
sapurug-purug, kathah kawruhira, punika ran ragagati, sang dyah ayu, anuta saha turira.
Langkung nuhun, lajeng bidhal sang retnayu, cantrik gatiraga, kikinthil wuri tan lebih, punakawan kakalih tansah tut wuntat.
lumaris, ragagati anjawil saking ing wuntat.
Sang dyah ayu, kagyat anolih ing pungkur, sarwi angandika, sapa anjawil ing mami, cantrik matur dhuh angger inggih kawula.
Kang adumuk, sang bagawan welingipun, cantrik yen
akeh sangsayaning margi, pan mekaten wau welingsang tapa.
Sang dyah muwus, sarwi lajeng lampahipun,
moh ana kadhas kudhis, sang dyah ayu mesem datan anggraita.
Alon muwus, sapakang maido iku, dene ucapira, supatane kadi glamit, gatiraga ingsun iki atatanya.
Sira iku, cacantrik ala ing ing gunung, nganggo punakawan, paran tategese, iki cantrik matur gusti dede punakawan.
ginawa ing ulat, mrengut ungtu maringis, ing batine sangsaya gambuh
Dhuh angger dewaning rum, sampun sawiyah dhateng wong gunung, ngala-ngala dumeh cantrik ambesisik, mangan kenthang lawan jagung, dhasar tedhake wong asor.
Sinten kula pukulun, kami puruna dhateng dewa yu, gudhe rambat anglekara awak mami, pinten kadare wong gunung, tuna budi kawruh kothong.
Sang dyah meneng tan wuwus, sampun lajeng wau lampahipun, punakawan kalih sami gunem ririh, adhi dudul ala nganggur, kari ngatheker kemawon.
Dudul nambungi wuwus, kakang dulit
sawadyane sami suka nayup, sagung ingkang sato galak tumpes tapis, cinekel minongsa tuhu, dadi kasukane kono.
Andina-dina nayup, alas pejah tan ana wong langkung, ajrih mulat ing Bugis anggigirisi, saru ing
lurahipun, katur lamun wonten wong lumaku, jlau tiga estri satunggil linuwih, kadi Hyang-hyang ing rumarum,
Punika wonten mungsuh, badhe ambujeng dewaning arum, kadi paron
Kang pindha cantrik muwus, kadiparan karsane sang ayu, teka ngangge ambruk tan lajeng lumaris, sang dyah ayu wuwusipun, kaki pedhot napas ingong.
Kaki sun minta tulung, marang sira mapaya prang pupuh, kaya priye kacandhaka awakmami, yekti binoyong ing mungsuh, asuka banjur alayon.
Kang mindha warni muwus, lamun sae ing pitembungipun, raden ayu sayekti kula nyagahi, sampun basa kaki mring sun kula dereng ngraos kempot.
Lan boten ngraos ulun, rabi ninidika sinten kang wruh, lamun
tyasipun, retna jinol amuwus, iya ingsun anut ing sareh ireki, paran pitembungan ingsun, kang mindha
andika nebut, mring kawula kangmas kenthol.
Sang dyah meneng tan muwus, osiking tyas kaya priye ingsun, maksih
wong gunung, ingkang mindha cantrik alon muwus malih, kadi pundit raden ayu, yen nurut among kang mas kenthol.
Wau ta duk angrungu,kang amindha cantrik nibagulung, sarwi muwus adhuh mati awak mami, awakku mati sadukuk, heh dudul kariya karo.
dendya andulu, retna jindi marang kang pupuh, osik ingtyas si kaki cantrik neng endi, dene teka tan kadulu, ingkang perang wong anom.
Ngandika sang retna yu, marang panakawan kakalihipun, heh sireku bature si kaki cantrik, ingsun tatanya satuhu, lukurahmu apa yektos.
merang jroning kalbu, kalingane si anjing amindha cantrik, mulane plahe mau, kaya wong edan didheplok.
Jroning jujuran terjung, mengko kinaryo cawis gustimu, tursandika wong kalih sami angambil, anyangking bumbung malebu, mrang jro jujurang sing greng.
Yata wau sang ayu, cipta antuk gawe sandinipun, ingsun iki yen tan lunga na niwasi, marang si asu kang pupuh, pira bagane wong wadon.
Ambeke wukir santun sawenang-wenang kudu ambekuk, sigra angles wau ta raja pinutri, murang
abagus, nguwuh-uwuh dhuh mirah retnaning puri, angger papagena ingsun kakangira pupoh.
radian ngandika ris, heh sireku dulit, lan dudul kapaung.
Teka sira neglir ken waweling, padha minggat karo, menyang
dulit dipun age, ngupaya awarih maring kali, kinarya nyawisi, gustimu yen rawuh.
Nunten kawula sami angambil, warih tiyang roro, wingking kula tan wikan puruge, raden wukir sekar duk miyarsi, ing tyasira kadi, kajanta keng adhuh.
Nglugas raga tilar warni cantrik, asru amiraos, nora kudu dadia cecekel, tuwan tuwas busik ala kusi, sinurtu ing putrid, putrane wa prabu.
saking pamggonane, maring ngendi paranira gusti, payo dudul dulit, umentar angluru.
Puspa ranu ingkang bikang alit, drung karuwan ingong, ambebedhog mring panjenengane, rontal buntal midyat maka gusti, tingale asengit, yen mulat maring sun.
Kaya priye putrane wa aji, ingkang ragil wadon, benget temen kang bok niayane, sun tatedha marang jawata di, dadya jatukrami, lawan jeneng ingsun.
gawe nganggo mundhut dhidhis, sikil prapteng githok, anggung gawe kinen nyambi dongeng, nora kena sambat sayah arip, banjur den dukani, sinabet ing gelung.
suwek ing saluwir, lampahira rindhik, sukunya malenthung.
Ingkang putra anggung den tangisi, dhuh woding
Tuwas tumuwuh aneng ing bumi, pijer dadi lakon, tanpa daya linilan sukane, tangeh lamun enak ing kamuktin,
layon, ingkang putra saya sru tangise, datan ana janma kang ngudani, neng jro wana werit, tebih lawan dhusun.
pamulare kathah angemperi, mangkana sang dewi, mijil waspanipun.
Locitaning driya sang lir ratih, sarwi lampah nyalon, sapa ingkang
sekartaji, mulat ingkang rayi, anjelih rinangkul.
Dhuh ragane nyawa ari mami, sih tuhu maring ngong, amung sira atmaning sun dhewe, ingkang dadya tutumbaling ati, sira iki prapti, sapa ingkang tuduh.
Dhuh ragane wong ayu mantesi, gurune wong wadon, apa ingkang ingsun walesake, ingkang rayi amatur wot sari, kawula tan mamrih, wawales puniku.
Angger paduka boten ngemasi, langkung suka ning ngong, jeng paduka duk wau asare, nanging sare tuwan lir ngemasi, mangke
Kongsi karya harda-hardaya ning galih, yekti kanjeng rama, miwah ibu prameswari, baya sami gung sungkawa.
Paran mangke ing karsa paduka inggih, punapa kundura, tuwin lajeng angulati, kakang panji kasatriyan.
mring wurunge laku mami, angupaya lakining wang.
Dene yayi dununging katresnan mami, ingkang sewu wurda, sewu wurda ping
kalihira, wuwusen wau kang prapti, dutane hyang girinata.
Hyang kaneka putra jog saking wiyati, prapteng gon sang retna, yata wau putri kalih, uninga yen ana dewa.
Tur pranata kalih nyadheku nengarsi, lir satata nembah, ing dewa muja
Obah osik sajagad sadaya uning, narada lingira, bener ing aturmu nini, nanging sun iki dinuta.
Sang hyang guru kinen mariksa sireki, kang dadi daruna, ing wiyoga nira kalih, sang dyah umatur manembah.
Dhuh pukulun kesah kawula puniki, nemah tilar pura, ngulati ing
saking kenyapuri, sasingepe nendra, nirwarta sampun alami, mila kawula anema.
Tilar pura maring wana angulati, wus katur sadaya, miwiti malah mekasih, resi narada ngandika.
Inggih lamun sampun palastra sang panji, kula den belakna tunggila kahanan jati, dene yen taksih raharja.
Amba nunten kapagiya wonten pundit, pangeran kawula, panji ing kartapati, hyang narada malih mojar.
Wruhana mu nini lakinira maksih, ya padha raharja, iya uwis rabi putri, ing sabrang ayu utama.
Putrii iku kang anwustha ring sang panji, awit nandhang brongta, kasmaran sajroning impi, dadi garwane rakanta.
Nanging lakinira tyase maksih rujit, saking geng sungkawa,
jiwaning laki, sinung titi asmara, ingkang tembang kidung, wus dadya katur saksana, tinampanan hyang kaneka putra uning, mesem
karsanira hyang odipati, sira wus mangetana, karo dipungupuh, ana ratu geng sungkawa, nagri bali aran surya legawaji, langkung
linamar ing sasra nagari, padha bareng praptanya, kabeh para ratu, panjaluke ngruda peksa, malah mandar arsa ngrabaseng ajurit, mengko si bali raja.
Ngindha sudra atilar nagari, tanpa rowang angupaya sraya, kang bisa anyirnakake, mungsuh nagara sewu, yekti sinung putrine luwih,
Prabu Surya Legawa aji, la wus padha mangkata, den prayit neng kewuh, kalihnya sandika mangkat, hyang kaneka putra
Kendel wau kagyat kang sinung ngling, dangu amawas enget ing driya, wau wangsit nguni ujare, yen kepethuk wong bagus, kalih sami wangun
Kami purun amba nilakrami, jeng padhuka satriya punapa, dewonten ing wana ijin, paran ingkang kinayun, lawan sinten pinudyeng krami, wingking pundi kang praja, sang kalih ling nya rum, ya ingsun wong kandhang mega, setyaningsun ngupaya lawaning jurit, dene paparab ing wang.
Lamun ana kang kaliye, sang namur len umatur, kamayangan kawula gusti, lajeng waleh ing nama, myang sasolahipun, wiwitan
kamipurun kawula babana dhateng ing paduka angger, sirnakna susuh ulun, binabeka sewu nagari, sami aruda peksa, ing nagari
susugun sang aji miwah prameswari sih kalintang, mulate sraya kaliye, sang nata ciptanipun, wus tan ngrasa jumeneng aji, kasrah sajroning pura, marang tamunipun, kabeh wong ing Kenya pura, sru kasmaran lam-lamen mulat sang pekik,
Ing nalika punika miyarsi, lamun sang prabu surya legawa, aminta sraya wus oleh, kineker neng kadhatun, dadaya wau kang para aji, muntap sareng krodhanya, undhang wadyanipun, kinen ngangseg gepuk kitha, sru gumuruh swaraning bendhe tinitir, kadya manengker wiyat.
jurit, katagiyan paman awak prungsang, yen adata adus getiye, mungsuh kang ambeg purun, kaya ngapa tengkeping jurit, sang ati langkung panas, mring kang para ratu, matur sri surya legawa, sampun angger tan kirang wadya ing Bali,
Alon matur sang nate smu ajrih, yen mangkaten ing karsa paduka, inggih kawula srahake, ing hyang kang murweng tuwuh, angreksa paduka kalih, angger mangke pun bapa, sumangga pukulun, sirnanipun para raja, inggih sinten yogyanipun kang paring sih, angger datheng pun bapa.
Angandika wau raden kalih, adhuh paman aywa walang driya, payo undhang
jaladri abanjir wukir, sangkep-sangkep ing aprang.
Radya kalih miyos saking puri, ginarebeg gagaman ing yuda, wus prapteng
amindha widyuta, tan winarna wus prapteng jaban nagari, panggih sungut ing aprang.
Wadya mengsah wau duk ningali, wedalira prajurit jro pura ing aben umangsah
menthang larase, sang sarotama mamprung, maring wiyat umangsah jurit, ngamuk saking gagana, anusup ing mungsuh, keh pejah ing adilaga, tan
Dyan tinundha rudka dhadhalilumepas, ratu sewu nagari, keh sambat kabranan, ana kang banjur pejah, giris wong sasra nagari, gugup wus masang, ingkang daludang putih.
Pratandhane yen sami nungkul ing yuda, samana denya jurit, wong sasra
wus ginarwa, nanging ingkang dadya padmi,
Pinaringan nama dyan panji Suparta, sandika manganjali, langkung koncemira, marang sri naratama, dhasaripe tuwa yekti, milane dahar, denira lulut asih.
Ingkang rayi rahadyan Madukusuma, sampun kinarya patih ing elih wastanya, anama Jayeng
dyan patya, noma Arya Supatra, wus tentrem nagari Bali, langkung raharja, dene kang para aji.
garwanya, lami tan antuk warti.
Saparane wong roro anggung karuna, sasambat jelih-jelih, dhuh dewa bathara, tulunga ing kawula, haywa
sampun alama, pijen apanas perih.
Menak agung asru denira karuna, dhuh dewa wadung pari, laksina winedhor, kaliwat kaniaya, tan asih ing kawlas asih, yata samana, wonten sih ing dewa di.
tatanya, dhuh kang nguwuh ing mami.
Duk punapa andika wonten ing wana, sadangune ton keksi, lawan
Ingsun iki dutane hyang Gininota, sang hyang jawata mami, lumaku ing karya, kinen tutulung sira, jer padha kawelas asih, lah payo enggal, wecaha maring mami.
Apa ingkang dadya karsanta neng wana, karo padha anangis, kang tinanya nembah,
mangetana sira karo suwitaa, marang nagara Bali, Prabu Madubrongta, ingkang jumeneng nata, kakasiye jawata di, ing benjang sira, kono
papaning yuda, lah wis mangkata tumuli, jawata muksa kang tinanya lumaris
tan winarna ing marga lampahe prapta, jroning nagara Bali, Prabu Madubrangta, nuju miyos sewaka, pepak prawira ing Bali, neng arsa nata tuwin rekyana patih
Jayeng Tilam kang marek ing ngarsa nata, ing wuri kang para ji, jejel pagelaran, wadya maneka warna, busana abra
ing nata, punika wong kakalih, kakasih Jenggala, nyuwun badhe suwita,
kang graita nuli, kendel sadaya wau ta sri bupati
osik ing tyas iki Jurudeh Prasonta, padha kawlas asih, kelangan pangeran, baya iku ngupaya, ngandika pramudyeng Bali, heh kaki prapta, sira wijil ing
Kasatriyan, musna kalawan garwa, pinulung saking jro puri, tan wonten wikan, ambalajeng ngulati
saking dene tan betah pisah kawula, lawan rahaden panji, nunten ulun kesah, ngupaya maring wana, lami datan wonten warti, marmaning dewa amba dipun tedhaki
hyang jawata dutaning Hyang Girinata, anuduh mring kang abdi, kinen suwitaa,
lawan kudu sotah melu jeneng ingwang, iya luwih prayogi, nanging sun lih aran, si Jurudeh namaa,
ingsun kanthi, aneng jro kadhatyan, mongka kakashing wang, sandika kang sinung linggih, wus ingestrenan,
wau sang aprabu, sapraptaning dalem puri, pinethuk ing para garwa, aneng wiwara ing jawi, tundhuk sami ngaras padha, sadaya sami umiring
sang Retna Kancanawungu, kinanthi marang sang aji, lenggah ing jro dhatulaya, alemek prang wadani,
lumengser maring pawongan, binage kang para cethi
pradongga munnya angungkung, badhaya tata ing ngarsi, mangkat ngadeg sareng nembah, kathah raras rum ing gendhing, sang nata alon ngandika, heh demang sun takon yekti
nanging wonten emperipun, lawan paduka tan kalih, kaot anem miwah wreda, sepuh gusti raden
kaprenah nak sanakipun, raja putri ing Kadhiri, retna Galuh Sangkaningrat, punika kang dadya padmi, pangrembene inggih kathah, sanambang putrining aji
lolos tilar puri, murca amulati priya, among lan putra babayi
inggih binekta anglangut, bayi umur kalih sasi, saking geng tresna ing priya, datan wrin ing lara pati, ing mangke dereng kapanggya, wau ta pramudyeng Bali
nyat jumeneng sang prabu, laju maring jinem wangi, kukut ingkang para garwa, ki demang
ingkang ngagung wayang wuyung, puyengan sajroning galih, gantya ingkang
tan antuk pawarti, unggyanira ingkang raka, Panji Ino Kartapati, undhakan sastra miruda, wus anedya ambek pati
ika taksih siji, putrine ingkang taruna, warnane ayu linuwih
malar oneng mring sireku, ramane ingkang pawarti, ing
ing ngarsa prabu, raka tuwan wonten ngriki, sang aPanji Kasatriyan, malah sampun jatukrami, antuk putrine sang nata, kang sepuh dyah Nawangsasi
sang nata sigra amethuk, tundhuk astane kinanthi, radyan ingaturan lenggah,
katur kabeh samula bukane, sri Narendra dhawuh maring apatih, kinen anggenteni, Bugis ingkang lampus
ngres amindha wadon, samya leng-leng kang parekan kabeh, temah bela karunaning gusti, tuwin sri bupati, miwah sang dyah ayu
trenyuh ing tyas waspanya dres mijil, mulat sang wira nom, lir ginarit wong ing dalem kabeh, temah bela
sapa ingkang tuduh mring sireki, lawan paran yayi, solahe ing pungkur
kaya priye kangjeng ibu sori, miwah rama katong,
kaya paran yayi, ing sapungkur ingsun
apa maksih arja aneng puri, miwah sutaning ngong, si Sumilir sapira gedhene, ingkang
dalu anis tilar puri, dhumateng kakangbok, oter sagung parekan enjinge, rama prabu sangsaya geng wingit, tuwin ibu sori, meh kadurus lampus
nunten rama paduka Kadhiri, umanjing kadhaton, ing Ngurawan lan Singasarine, sami marek ing rama sang aji, katiga ngaturi, utusan angluru
sampun katur sasolahing nguni, tan ana kang kalong, ing wiwitan prapteng wekasan, yata wau nalika miyarsi, ature kang rayi, sangsaya gung wuyung
sepi kabeh lalangen jro puri, tambah kang
bupati, adhuh paman katong, lah andika tutulungan gawe, sakathae wadya Parangrukmi, undhanga tumuli, arsa budhal ingsun
estri sru lulut asiye, lam-lame trus lamun tan ningali, amung siyang ratri, tansah atur-atur
kathah solahe kang para estri, denya mrih katongton, sinat mata ing sawiragane, mring wong agung kang aneng sitinggil, supe marang laki,
Puramasidhi, kang lalangen mungging, jroning tilam lulut
taman iku sawetane puri, naging nora adhoh,
saking dahat tan medha tangise, duk samana nuju aneng jawi, neng latar lan cethi, karsa namur wuyung
duk saman emban kalih prapti, sing marek sang katong, sigra-sigra wau ing solahe, sarwi
rereh sira, apa wartane ing jawi, dene praptamu iki, wong roro agawe lagu, emban kalih tur sembah, dhuh gusti
tuwuh ing sela ardi, gustiningsun sang dyah ayu, nanging gandane ngambar, teka ana kang ngulati, dhasar lan asraja putra ing Jenggala
kawula wau uninga, rama tuwan sri bupati, angirid satriya tama, marek gusti sang apanji, amba lajeng
adhuh gusti langkung pekik, kula eram mulat warnane kang prapta
tuhu yen bagus utama, tuhu yen hyang-hyanging bumi, ing ngriki tan wonten mimba, ing warna kang mindha sasi, wau ta duk miyarsi, kumepyur ing tyas sang ayu, kumesar
biyang mengko ana ngendi, si jenat ingkang prapti, kang dinangu nembah matur, wonten ing sitibentar, linadosan
tan pae lan Kasatriyan, denya sih para bupati sumuyud ing ela-ela, sasat suwita ing gusti, sang dyah ngandika malih, adhuh yen mangkono biyung, sireku apa bisa, panggih lawan Wangseng Sari, nyai emban umatur inggih sandika
yen wonten karsa paduka, kadi saged kula gusti, sang retna suka ing driya, sigra ngunus ali-ali, nya
ing samangkya, durung mendha genging wingit, ingsun
umarek ing ngarsa, ature abisik-bisik, dede dutaning aji, inggih kawula pukulun, kinengken mring sang retna, kusuma Purnamasiddhi, putrinipun sang nata ingkang taruna
kinen ngaturken pratela, katur ing andika gusti, rayi tuwan sang lir retna, wus lami kabyatan kingkin, kakenan ing pawarti, sang nata ingkang pitutur, popoyan kathah-kathah, ing warna paduka inggih, rayi tuwan kasob karoban ing warta
tumrecep maring wardaya, ing mangke kataman brangti, kang kacipta mung paduka malah tajin
wiraga, gerah anggen prawan sunthi, nedheng gerah birahi, kayungyun tyas gerahipun, mesem Sinom Pradapa, wasana ngandika aris, baya
adhuh inggih-inggih gusti, kula matur rayi tuwan, kadi-kadi anuruti, dhuh angger kula amit, nulya mentar kalihipun, wus prapta jroning taman, sang dyah maksih aneng jawi, emban kalih marek ing ngarsa lelewa
dereng wonten matur samya, pijer wuwuse pribadi, adhuh biyang adhuh biyang, gusti-gusti la e gusti, ika wong bagus sigit, ah matiya pakne nemplu, sun lunga mring Jenggala, ngupaya koredan sigit, leganing tyas antuk kagandheng pitulas
kang siji muwus tenaga, nora kaya ingsun iki, wit rawuh satriya anyar, lakiku ingsun gagering, parandene tan mati, saking sabare gendhukku, kudu
sampun kawula dinuta, gusti dhumateng sitinggil, ingutus angsung pratela, dhateng Panji Wangseng Sari, sasolahing wiyadi, sadaya wus sami katur, maring Sinom Pradapa, inggih purun ananggapi, nanging gadhah papanggil kalangkung awrat
yen paduka nyagahana, mangke nunten prapteng ngriki, sang retna alon tatanya, apa kang dadya papanggil, matur emban kakalih, inggih lungsuran ing pinjung, kalawa kasumekan, ingkang maksih
ngandika, mesem-mesem gawe liring, liliringe dhuh gusti boten prasaja
yen ta taksih ataruna, pun bibi yekti tan mulih, kendhem aneng sitibentar, tan etang kula bondheti, kuciwane ing mangkin, kawula sampu apikun, prandene duk miyarsa, ukeling swara amanis, angres ing tyas supe emeh lincak-lincak
sang dyah gumujeng ing driya, pinetik-petik kawijil, sarwi tebah-tebah jaja, ni emban umatur malih, gusti wau kang weling, manawi tuwan tan asung, badhe lumayeng wana, ngumbara anganyut pati, pan makaten wau gusti kang pitukas
mesem sarwi angandika, mara biyang dipun aglis, enya iki
anulya salin, nyamping bathik garingsing, kemben gadhung tengah pingul, pan sampun ingukupan, tinompa ing tilam rukmi, wus sinungken
manembah, grahitaning kusumeng rum, baya iki kang satriya, wus dangu ana ing ngriku
yen ingsun nora anyapa, manawa wong iki mutung, alon matur kusumeng dyah, pukulun satriya tama, mila paduka lumebu, maring taman ing wanudya, punapa ingkang kinayun
dene tanpa subasita, pinarak ing made lulut, ngandika sastra miruda, dhuwuse asarikena, dhuh sang dewataning rum, milane prapta kawula, ing langening kusuma yu
gita kawula manawa, sawastu gerah kadurus, byakta nis langening pura, yen angger nglslu ing raya, sang retna mesem umatur, katon
wonten ingkang karasa, mugi paduka tulunga, usadane lara ewuh, sang
jumanten paring ing dewa, mangkana kusumaningrum, nyat jumeneng arsa mentar, sumekan ngalewer pucuk.
saking pundi denya manjing, sadangune datan wonten sapi alas
pan sadalu, muput kula boten turu, nganglang jroning pura, boten wonten kedhang kedhing, yekti ageng kang handaka saking wana
alon muwus, dene teka padha cubluh, ya handaka anyar, wijil saking tanah jawi, kang tatanya gumuyu sampun kaduga
tan winuwus, nenggih solahireng dalu, prapta ning rahina, wau ingkang para mantri, gupuh-gupuh
sang prabu, Madubrangta saben dalu, lalangen lan garwa, sampun cinangkraman sami, wiwisikan tan ana ingkang grahita
bautipun, kalana pramudyeng Bangsul, pangremih ing garwa, satataning kakung pekik,
dhasar ayu, ing warna keh emperipun, mung kaote wreda, lan kusuma ing Kadhiri, jatmikan teng aruruh bisa wiraga
pantes lamun, kinarya apanjang kidung, ing rat pramudita, putrane sang rajeng Bali, apidek
mandhala giri, sengkangipun awangun panata brongta
supenipun, papat sisih wuwuh ayu, amindha Supraba, kalengkaning Suranadi, denya lenggah aparek lawan sang nata
wurinipun, putri Sumedhang pinunjul, kuning tan patiya, abang awak ireng manis,
kampuh, bathik semen tengah wungu, paningset binara, ngagem sengkang taru rukmi, akalpika telu sisih asembada
putri ing Kamboja punjul, pidek sasembada, ruruh sarira respati, ulesipun ijo jenar amardapa
manisipun, yayah tumetesing juruh, rema ngandhan-andhan, kang waja ireng kinesik, mung cacade rada kaduk payudara
sengkangipun, bawa mangunkung apatut, angagem kalpika, sosotya aniga sisih, sampun marek ing ngarsanira sri nata
wiraga, lir ratih ing Suranadi,
luwih adi, sarira kadi ginangsur, putri Sandi Koripan, dedeg pideg sarespati, wiragane patut bisa busana
wongaha mindha sasongka, ping pat belas andhadhari, netra lungit gilar-gilar, ngunguwung imbane kalih, waja cemeng kinesik, rema cemeng abang pucuk,
ing Talkondha nagari, citranira luwih ayu,
gedhe dhuwur tur mantesi, jaja wija netra galak kadi kilat
kaduk ingkang payudara, mateteng lambung manjalin, dalamakan geng awiyar, nanging rada kurang ati, nginggil tenggak awingit, mung cacade rada kau, kidhung tanpa wiraga, putri ing Talkondha nagri, wonten malih kang
ngunguwung, mindha putri Cempala, sang retna Wara Drupadi, garwanira sang prabu Yudhisthira
ing soka rumembe praja, nama Dewi Gendrawati, warnane
kawarna, putri ing Nusa Tembini, ingkang nama kusuma Retna Dumilah
dadi anyar, memet wiraga respati wonten malih kang sumambung wurinira
ngintip, pangucape sumambrana, mung cacade yen lumaris, amoyong saking wuri, dening resmining pambayun, pidha maja kancana, sajeruk
kang sumambung wurinira, putri ing Banjar Malathi, nama Dewi
Sidapeksa, Tejaningrat sang lir ratih, mumpuni ing mamanis, nora andhap nora dhuwur, wonten malih wurinya, putri ing Bandhung nagari, nama Dewi Pandhankurung ayu endah
ngujiwati ing pamriye, enggal pinurweng lulut, sri narendra renteng kapati, mulat ing para garwa, kaku ing tysipun, mangkana osiking driya, kaniaya sang panji lunga ing ngendi, dene tan nuli prapta
iki sagung ingkang para putri, ayu-ayu sapa kang darbeya, sayekti amung dheweke, dhuh dewa
amung den bisiki, dhuh sang panji pangeran kawula, apa tan ana impene, yen akeh putri ayu, wus
diwasane sang Hyang Bagaspati, sri narendra anganthi kang garwa, binekten tepas wangun, rinemih ing raras rum, kang pinindhani Sekartaji, wus kasok sreng ing karsa, keneng wisikipun,
kenong ginarit, kinerit ing kanaka, anas luhu mungkur, ana dhehem-dhehem dawa, ana ingkang kebut-kebut padon tapih, saweneh aririyak
ana ingkang ceblek-ceblek wentis, watuk-watuk weneh leleyangan, ing kenon gambang kinoser, ana
liyane, dimene gelem kantun, tungu sira ana ing Bali, lah wus kaki keriya, lakonana besuk, Hyang Narada sampun
dhawuh ingkang mawi wawadi, inggih nuwun sandika, kadi oten umum, sang nata asalin warna, mulih dadya kusuma yu Sekartaji, putri adi ing Daha
Demang Palang suka sampun liklih, sri Narendra mateg warna priya, tan dangu mulih kakunge, alon denya pitutur, parentahe jawata luwih, wiwitan
abdi boten nedya mingkara ing dhawuh, ngulati kadi punapa, sor ing wiyat miwah kasongga ing bumi, sinten ratu kang mimba
kadi pukulun tan ana kalih, sri narendra mesem ing wardaya, apisereng andikane, heh bedhe bangkit muwus, nora nana bisa ngacuwis, yekti pan amung sira, heh minggata gupuh, sun tan
maksih matur aris, dhuh pukulun kalengkaning jagad, apa adoh apurane, pun dasih nuwun bendu, boten saged ngawula malih, liya jeng padukendra, nguni wangsitipun, jawata dhateng kawula, inggih kinen suwita dhateng ing Bali, yen badhe manggih arja
ing wekasan makaten karsaji, jawatane mangsit tetemenan, apa dewa gawe-gawe, sang nata nyandhak gupuh, rotan ingkang ingampil cethi, asru denya ngandika, heh patimu kacung, demang Pulung gya ginebag
inggih sang prabu, lamun tuwan tan arseng dasih, sadasa kadiparan, yen arsa tinundhung, angling marang Demang Palang, payo nuli lunga asing nagri Bali, ngulati gusti lawas
salamine ngong milu sang panji, awit kuwuk bisa dadi luwak, durung nglakoni rinangket, aneng nagari Bangsul, luput thithik katiban gitik, Demang Palang lingira, ora melu ingsun,
ketang ing raka, de kakasihipun, akesah saparan-paran, yata wau wuwusen ingkang
muwus, sira iku mentar aglis, marang nagara sabrang, kono dunungipun, arimu sang Kasatriyan, nagri Parangkancana wus nata baris, ika anuli budhal
arsa bedhah nagara ing Bali, sira iku enggal akumpula, tutug karepmu ing tembe, malesi jayeng wangsul, sira bisa males anggitik, sedheng mari sungkawa, tikel
lamun mkatena, lega ing manah raose, lawan malih pukulun, kamipurun matur pun dasih, sinten tuwan paduka, alon sauripin, ingsun kang murbeng bawana, iya ingkang mong tuwuh mring sira yekti, aran Jagat Pratingkah
saking konjem ing panembahira, dahat nalongseng driyane, jawata malih muwus, lah ta uwis mangkata aglis, jawata nulya muksa, keri Demang Pulung, ing wardaya esmu suka, tan winarna lampahe sampun kapanggih, lan patih ing Jenggala
apan sami mantri ing Kadhiri, ing Ngurawan miwah Singasekar, sami kumpul sadayane, putra ing
Pulung, wus winartan purwane nguni, wiwitan lan wekasan, kongsi panggihipun, jawata angsun pitedhah, raja putra Ngurawan lan Singasari,
putra angandika aris, heh lurah yen mangkana
ingsun kabeh melu ing sireki, payo sira dadiya pangarsa, sigra budhal
sampun, lamine tan winurcita, ing muara Parangkancana wus prapti, sadaya sami minggah
lampah dharat sagung ingkang baris, ngancik paminggir sampun apanggya, lawan mantri pacalange, tinanya sauripun, inggih putra ing
tur uninga marang ing nagari, wong kakalih sampun sasanderan, datan winarna lampahe, dumrojog
mantri pepak kabeh, duta Pacalang matur, lamun wonten baris geng prapti, prajurit ing Jenggala, lawan Singasantun, ing Kadhiri myang Ngurawan, para patih ingkang anindhihi baris, ngulati gustinira
putra Ngurawan, ancarana gupuh, putra kalih tur sandika, sigra mangkat rikat anitih turanggi, kalawan upacara
wong kang nganthi ingkang ngampil-ampil, sampun dangu lampahira prapta, pabeyan mudhun kaliye, saking turanggganipun, wong pabeyan methuk ing gusti, Kudawarsaya mojar, ngendi unggyanipun, raja putra ingkang prapta, mantri tamping sigra umatur wot sari, inggih wonten pabeyan
lajeng marek wau putra kalih, sampun panggih alenggah satata, agantya pakurmatane, nulya ngancaran gupuh, tan winarna budhal ing baris, wus prapteng panangkilan, pra wadya gumuruh, sang aPanji Kasatriyan nyat jumeneng saking dhadhampar rinukmi, yata wau kang prapta
kyana patih sakawan ngrangkepi, miwah ari kalih sru karuna, Ngurawan Singasarine,
rayi tuwan Sekartaji, ing mangke sampun kagarwa, dhateng ing Bali sang katong,
maksih kabangan, temah sereng pamuwuse, heh wong becik wong Bali sira, apa babalung waja, otot kawat sungsung prungu, kulite tembaga Jawa
tingkahe amejanani, sajagat tan ana lanang, prawira mung Bali dhewe, suka kang samya
ing karamen, andina-dina mangkana, sadaya sukeng driya, tan ana rengkuh rinengkuh, ngicalaken subasaita
sang prabu ing Parangrukmi, lan patih Kudanawarsa, tuwin patih ngurawane, myang Kadhiri Singasekar, lir kadang tungig yayah, resep sami resepipun, tekon setekone samya
sapangandhap sami asih, mantri punggawa pra putra, sampun anunggil
sapraja kabeh, makethi mayuta-yuta, kang badhe umiringa, sang panji Asmarabangun, ambedhah Bali nagara
prajurit pirang nagari, angumpul dadya satunggal, swarane lir samodra rob, wus prapta ing pagelaran, sigra joli jempana, sinaos jroning kadhatun, titihane sang lir retna
gumuruh wong dalem puri, pawongan parekaninya, kang sami badhe andherek, tuwin prajurit wanudya, sami sudireng aprang, putrine kang para ratu, wolung dasa
sawidak gangsal, amung prameswari prabu, kang kari tengga nagara
lawan wadya sawatawis, mangkana ing solahira, gumer tangs ing kadhatn, sang retna kalih anembaha, maring ibu pamitan, kang ibu anggung pitutur, babo nini putraningwang
benjang yen sira kapanggih, lan gusti putra ing Daha, suwitanana nak ingong, nugrahane wong akrama, lamun bisa amawas, maring kasukaning kakung, iku musthikaning
anitih, tandhu joli lan jempana, budhal
adhi Dudul padha ngrepi, aja suwe sapakantuk, padha gawe lalagon
maksih kenya eling putrane narpati, Dudul nambung wismeng manuk, tan arsa ginawe rusoh
babasan suku tengkung, sang lir retna susila kalangkung, Dudul nambung uju wisma kakang Dulit, sosotya tanpa kukuwung, iku musthikaning wadon
samya nangis gumrumung, wonten ingkang angaturi sampun, maring patih Jayabara duk
adhuh angger dene inggih wonten ngriki, rahadyan ngandika arum, kula uwa badhe nglamong
salamine nagluru, kakang emas sang asmarabangun, sampun lami uwa datan antuk kardi, kang ati kalangkung kakung, kyana patih matur alon
angger pinujweng ngenu, raka paduka sampun
Wirun awas ing pandulu, lamun ana jawata ingkang nedhaki, sigra marek ngraup suku, Hyang Narada ngandika lon
heh katri yoganingsun, sira padha kaswasih ing laku, ingsun uwis weru sedyanira sami, mengko karsane Hyang Guru, sira ginawe lalakon
lah iki pulunamu, reksanen neng alas wong tatelu, iya benjing dimen pinanggih sang panji, ing mengko meh praptanipun, ing kene ingkang linakon
sira maliya iku, kidang ijo lan menjangan wulung,
ing pulunanipun, marbes mili karonta-ronta ing galih, alon denira umatur, dhuh pukulun kang kinaot
kawula nuwun tudhuh, wonten pundi inggih Dewi Galuh, de punika umisah lawan anak mami, pukulun apasrah sunu, Hyang Narada
benjang tuturana gupug, mukul ing Bali karaton
sira yya wancak kalbu, dumeh sutanta pan maksih timur, sang hyang maha bathara kuwasa luwih,
Andaga manjangan wulung, raden Wirun ingkang dadi kidang wilis, nenggih paripurna sampu, Hyang Narada wus tan katon
kang mindha sato sampun, rumeksa babayi aneng ngriku, duk miyarsa wonten
ratu, myang satriya wus dharat sadarum, sigra ri sang Panji Ino Kartapati, angayat jamparingipun, lumepas marwaseng sato
katiga wus kacundhuk, sirna ragane kang
salamine tan wonten katemu, sareng prapteng jroning wana wonten janmi, sang Hyang Narada pukulun, paring pitutur sajatos
rayi dalem sang ayu, Dewi Sangkaningrat sampun lampus, pinulung ing dewa tinibakken maring, nagri Bali garwanipun, denya wawarah maring ngong
punika aden sunu, kinen ngreksa pun dasih pukulun, apan serat saking putri ing Kadhiri, binakta ing jawata gung, yata wau sang wira nom
nalikanya angrungu, kumepyur tyas tarataban mangu, gupuh-gupuh sigra anambut ing siwi, ingaras-aras kalangkung, adhuh babo putraning ngong
ngandikeng garwanipun, iki yayi sutanta katemu, yata wau raja putri Parangrukmi, anjrit pan sarwi anambut, putra babayi neng
samarga mung tuwan sayekti, paraning wiyadi, dumunung ing kalbu
pan sapengker paduka inguni, kangjeng rama
sadayane, cipta rudah kadi angemasi, langening praja tis, lamun tanpa semu
sanagara geter kontrang kantring, ical manah ingong, lir binedhah parang muka gedhe, ingkang satus nagara sinekti, parandene maksih, dereng timbangipun
maksih awrat prihatin puniki, kangjeng rama katong, miwah sagung kadehane kabeh, lir kapethot manah ing wadya lit, sruning lulut asih, marang dewaning sun
dhuh pangeran kaunung ingkang sih, kawula tur wartos, byating lara kasih ta ing mangke, dahat kenging kataman ing sedhih, saha gunging tasik, luhuring semeru
nadyan sawiyar ing bumi langit, ageng laraning ngong, pepet ing tyas tan ana wengane, agung ing susuh
panedheng ulun marang dewa di, mung paduka yekti, tumuntun arawuh
neng wanadri genipun alalis, mugi sang wiranom, lah pundhuten jeng rama putrane, kawlas asih sun tilar ngemasi, manawi tan nuli, ingambil nak ingsun
lamun minongseng sato wanadri, cupet ing lalakon, pan wong agung tan ana turune, jer kawula tiwas, ing ngaurip, tan tulus anyethi, ing tuwan pukulun
amung tembe yen amengku krami, ing panuwun ingong, putranira pinarnga age,
karang aksamaning dasih, ing reh kang linakon, keh ing luput inggih salamine, dipun kadi kentar ing jaladri, titiserat mungging, ngukara kinidung
sira Panji Ino Kartapati, sadangune maos, kang pustaka saking ing garwane, mumet panonnya numpek ing ati, peteng netra kalih, nglegeyeh saluku
wungua yayi, tulunga maring sun
undhangana wadyanira yayi, karya apakuwon, ingsun lagya enak aneng kene, durung
akarya pakuwon, para wadya wus tanhang kabeh, tan antara paripurna asri, rineka praja di, wonten langenipun
langkung denira sih, marma maring kakung
wirong ingkang karsa tinut wuri, wau ta sang anom, sanget denya kabyaktan wira ge, keneng palang mamala malat
rengeng-rengeng anut irig-iring, mangarang karongron,mring rerejeng kaliyan garwane, surup ing
asadhepok lengah sang apanji, tepining jurang jro, marang kadang kadehane kabeh, kathah ingkang sami angaturi, nanging tan tinolih, pijer kalingan kung
niskramaning krami, kamanungsan saniskara, karantan renteng kapati
puteg meteg katekan kung, mangkin kakungkungan kingkin, kongang wangkaweng sungkawa, kawawas murcitama tis, tis-tis ing tyas sanityasa, netya ngusut sasat sepi
supe sowan ing manekung, ngungkang kawangkungen kengis, kongas ing reh
amanekung, nungkuma nungkama ririh, rumuruh murang ing driya, drawayeng waspa tan wis, wasana sah sing sasana, sanalika niningali
mulat malah mamalat kung, kapangpang wuwus ing wengis, sang kalengkaning
karana marakaken kung, kolu manungkul ing kami, dhuh hyang-hyang sing surya condra, sumendra ruhareng mami, anggung karya
mamardawa ngling, dhuh yayi putri ing Daha, maring di paran ing gusti, tega temen jiwaning wang, tilar ing dasih kaswasih
temah kataman ing gandrung, sapa kang kawawa gusti, tininggal kari sungkawa, kawangkungen sakenari, tan kena sun sasamura, ing pangimur kang murwani
malah milalu malt kung, iya kaya paran yayi, yayah bela
putek ing tyas nitya sasungkawanipun, kasok ing panganti-anti, lami nora nana rawuh, kang badhe lawan ing jurit, putra Jenggala wira nom
sri Narendra memasu semadinipun, ngeningken cipta nireki, minta warah ing dewa gung, gancanga ingkang lumaris, kang babala para katong
Hyang Narada datan antara tumurun, ing pasemaden wus prapta,
kadya pecat jiwa kendhang myat ing sunu, mengko durung bisa angling, yata wau duk angrungu, nenggih pramudyaning Bali, limut ing
linenggahken sarwi angandika arum, dhuh kalengkaning sabumi, pa gene cupet ing kalbu, arsa supe ing wawadi, lagya kinarya lalakon
santosakna tyasira jumeneng ratu, nora lawas nuli prapti, sang panji Asmarabangun,
marga gung, sandika sri Narapati, Hyang Narada wus tan katon
sri Narendra langkung sukanireng kalbu, saksana
undhanga kang para ratu, samapta gagaman jurit, ing samongsa
langkung methit wasisthaning ulah tanduk, dudugane tan katembing, tumambira kaduk purun, purune matur ing gusti, sang nata ngandika alon
kabeh iku yayi dhawuh ing dewa gung, luwih utamaning aji, ngenaki atining mungsuh, ambek ing ratu linuwih, ing bawana tan karya won
kyana patih sandika ingaturipun, kondur wau sri bupati, bubar ingkang
nan ingkang riringa ing kalbu, dadi tan suba siteki, rengkuhe padha sadulur, jawaben patakon mami, kabeh-kabeh kadang ingong
mungguh ing resminira lan sang prabu, apa beda lawan mami, manawa na ingkang sinung, sajatining karongron sih, rehning padha ayu anom
aturipun, inggih kangbok awak mami, sami lawan sang retna yu, wikan-wikan sampun guling, tan wruh purwaning rongron
duk wiwite kangbok nelasaken bayu, tumrecrep jantung kairis, emar-emar manuh ulun, cipta yen badhe kajodhi, watos bedhah beteng
daya den nganggowa ririh, panjengite sri Narendra, kadya anggalandhang kebo, langkung denya siya-siya, parandene kawula, boten antuk tomba ngantuk, mirsa-mirsa sampun nendra
gumer sagung para putri, gujenge kapetek ing tyas, mung
ing wardaya, dahat oneng ireng kakung, cipta kadi sinusula
dhedhep ingkang para putri, mulat sang nata sungkawa, tan
prawira anom sinekti, kaonang-onang ing jagat, sugih bala para katong, miwah prajurit wanudya, padha
benjang prajurit mengsah, wanudyane wolung puluh, kawula kang amikuta
katur ing paduka inggih, dadosa palara-lara, sokur mindhak kancaning ngong, matur putri ing Talkondha, rada kaduk sembrana, wuwuha kanca rong ewu, kang
gumer kang samya miyarsa, nata gumujeng suka, kuneng wau ta sang prabu, lajeng umanjing ing tilam
para garwa ganti-ganti, kinarsan lir saban-saban, yata malih piniraos, ing jawi wus paparentah, kya patih Jayeng tilam, angundhangi para ratu, angrarakit pasanggrahan
wonten ing dhusun Sundari, badhe pakuwon ing mengsah, rinengga tutuwuhane, miwah badhe pasunggata, tan ana kukurangan, saben wisma ngundhung-undhung, satu kang mangsake pisan
guru bakal guru dadi, ingkang warni pasugata, tuwin pakuwon sri tinon, awit saking ing pabeyan, winehan
papat, wus tampi weling ing katong, tutuwuhan nurut marga, toya-toya tan kendhat, badheg waragan aneng jun, tinata mung
ing enjang praptaning mungsuh, kuneng ing Bali nagara
dhahar lan nendra, sarirane langkung susut, netra bang apendul ing rah
saking sanget ing prihatin, sang putri Parangkancana, ature datan tinoleh, mung lalu liwung ing driya, raja putra Jenggala, kebeh wadya balanipun, samaya bela ing sungkawa
anuju dina sawiji, sang retna yu Nawangwulan, marek ing raka ature, dhuh pukulun kadiparan, yen manggung amangkana, tanpa wekas ing wulangan,
saking susah aningali, ing gusti maksih sungkawa, dadya kabeh pangangkase, angajab nunten ayuda, dhateng Bali nagara, yen paduka maksih wuyung, suka lumakyeng ayahan
saking gumering pawarti, gusti Galuh Sangkaningrat, aneng Bali panitise, dadi garwane sang nata,
badhe rinebat tumuli, garwa tuwan putri Daha, amrih wekas ng kawuron, lawan pan sampun antara, menggah sedya punika, pijer kandheg ing wulangan, paran yen tan kalampahan
karya mimirang ing bumi, wus kawentar ing pawarta, saking nagari liyane, satriya wirotama, ngadoni jayeng laga, dhateng nagari ing Bangsul, kenging rencana ning marga
angugemi ing pawarti, tur inggih dereng karuwan, putri Kadhiri sedane, lamun yen kang wicaksana, den anggep gagorohan, ing pundi wong arsa lampus, andadak kendel nunurat
yekti kandheg dening sakit, datan kober karya surat, makaten kang wus kawaos, sanadyan punika nyata,
Kartapati, ingature garwanipun, ing tyas kadi sinendhal, sanalika enget kang akarya wuyung, parentah samapteng wadya,
guntur swarane wadya gung, sang retna parentahira, kabeh sagung ing
para nata samya nut maring gusti, temah remben lampahipun, sinambi alalangyan, sri ning wana kathah
wong bandaran tur uninga, maring gusti panggih ing Poncaniti,
badhe papan ing prang pupuh, kinarya rep-arepan, lan Sundari sinami rerengganipun, nanging kuwune sang nata, ing kidul raja kapering
baris sor ing papanggungan, patih Jayeng Tilam tumut neng nginggil, tan tebih lawan sang prabu, tuwin mantri pabeyan, Demang Bangkong nangkil ngabyantara prabu, sampun dangu pangantinya,
ing pabeyan iki rinengga asri, miwah tutuwuhan penuh, apa ta kalangenan, rajeng Bali arsa tedhak pantesipun, matur prabu Basunonda, angger nalikamba prapti
Pangalasan puniki, sang nata parentahipun, ngurmati badhe mengsah, sampun katur sadaya pratikahipun, suka sagung kang miyarsa, sang panji ngandika keng galih
ratu ing Bali utama, paripurna pantes budine ening, layak kinasih dewa gung, rabi Condrakirana, gya
suka ingkang lumampah, antuk reren miwah tuwuk mangan nginum, sakarsa-karsa pan ana, gunane pramudyeng Bali
sang aPanji Kasatriyan, wungu malih wiyoga nireng krami, temah remben lampahipun, yata wus katingalan, mring sang nata
tyasira prabu, lir dinodhog ing sela, terataban gumeter swanita kumyus, ketang katresnaning garwa, wus lami datan kapanggih
gusti inggih punika, raja putra Jenggala Asmarabangun, salamine kang sangsaya, kecalan garwane nguni
nata malih ngandika ika sapa wong wadon atut wuri, gandes wong rupane ayu, wangune weton sabrang, gya tumingal Demang Bangkong alon matur, punika garwane anyar, putri saking Parangrukmi
sang prabu angres tumingal, swara seret jongga kadya kinancing, sruning wlas kalangkung-langkung, mulat solahing garwa, nulya wonten sumundhul ing
maewu-ewu, aneng wuri sadaya, samya ngiring putra babayi neng pungkur, selur ingkang bala kuswa, tan ana
Narendra asru pangandikanipun, sapa ika kang katingal, sumundhul lumakyeng wuri
balane saijab-ijab, apa iku ratu ing Parangrukmi, gagaman maewu-ewu, matur Demang Pabeyan, putranipun sang Panji
ing galih, luluh jiwa matis, trenyuh ing tyasipun
para garwa sami angrasani, saking jawi gedhong, nora
keneng apa iki yayi, matur para putri, kangbok nuhun bendu
boten wikan karsane sang aji, sumongga kakangbok, raka tuwan ing wau rawuhe, saking ningali mengsah kang prapti, menek esmu miris, marang gunging mungsuh
putri Talkondha Pinujawati, sumambung wot sinom, kula ingkang sumerep
ing lalakon kiye, wus karsaning bathara
amaragat sangsam sangang iji, mahesa lan sapi, pitik miwah wedhus
kawan likur nenggih saben ari, sanes para katong, wus pinanci juru dhewe-dhewe, miwah kang sugata wus
tan winarna sampun pendhak ari, denira makuwon, sang apanji siniweng wadyane, neng pandhapa sagung para aji, ingkang munggeng arsi, sira raden jungut
patih, tuwin sang akatong, para rukmi myang satriya kabeh, para ratu sadaya neng wuri, ngandika sang panji, paran kang rinembug
masalahe prang sang rajeng Bali, utama kinaot, nora nedya agawe wiwite, malah dedana akarya becik, paran denira mrih, sidane prang puph
kyana patih Kudanawarsa ngling, dhuh angger sang anom, sayogyane tinimbangan sareh, mugi pukulun anenjak tulis, dhateng rajeng Bali, pinet saking alus
ingantepa ngarsane sang aji, yen tan mrih prang rempon, ing pratingkah pan boten babadhe, lamun sang nata kedhah badhami, ngaturena inggih, gusti Dewi Galuh
sang aPanji Ino Kartapati, sukeng tyas rinojong, amiyarsa kang uwa ature, ri saksama kinen karya tulis, tan antara dadi, kaserat wus sinung
nata kalih kang badhe tinudhing, Trengganu sakatong, prabu
sinungken surate, wus wineling sajroning kinteki, budhal nata kalih, saampilanipun
amu bekta wadya sawatawis, kang ampil kaprabon, tigang dasa nitih kuda kabeh, sasanderan prapteng Poncaniti, sang pramudyeng
iku ngendi pinangkane, apa ratu miwah adipati, matur nata kalih, amba sami ratu
ing Tarnate prabu Banusiwi, la Trengganu katong, prabu Antisura kakasiye, ulun kinon ing gusti sang panji, ingutusung tulis, dhateng sang prabu
serat sampun tinampen tumuli, anulya winaos, wus kadriya nenggih surasane, serat lajeng sinungken kang rayi, kya patih wus
Kadhiri, nguni duk ing lalis, pinulung dewa gung
nuli wawarah dewa mring mami, lamun garwaning ngong, ing samengko wus tinurunake, nitis marang nagari
matur patih Jayeng Tilam, dhuh pukulun sri bowati, manawi sambadeng karsa, prayogi dipun wangsuli, sami ssajroning tulis, legane manah pukulun, pun Panji Kasatriyan, deg sura tan wruh ing krami, inggih kula priyongga kang mangsulana
sang nata nuju ing karsa, sampun kinen karya tulis, wau ta duk amiyarsa, caraka ciptaning galih, galak temen wong iki, rada sugih kumalungkung, kapan metu ing aprang, sun puji tandhing lan mami, kyana patih dadya denya karya surat
nulya matur mring sang nata, sampun pinaringken nuli, mring dutane Kasatriyan, sarwi ginanjar sarwa di, ngandika sri
saking Poncaniti, ri sang pramudyeng Bali, parentah samapteng gupuh, karsane sri Narendra, benjang miyos ing ajurit, maring dhusun Sundari papan ing yuda
lawan sami ing undhangan, kabeh prawira ing Bali, lamun tempuh ing
dhuh pukulun bathareng wang, paduka sampun nedhaki, tuwan anduduk kewala, inggih saking jroning puri, amung na para aji, lan amba titindhihipun, ingkang mijil in papan, sang nata sampun mangerti, nulya jeng kang kondur dhateng Dhatulaya
ing jawi sami busekan, siyaga gagaman jurit, bendhe kendhang goti nembang, kadya manengker wiyati, kuneng prajurit Bali, wuwusen duta kang mantuk prapta
solahe dinuta, miwiti malah mekasi, lawan binektan tulis, sampun katur suratipun, binuka tembungira, penget iki layang mami,
kang padha nebuta, wirotamaning sabumi, lamun datan mangkono sapa kang eram
marang solah tingkahira, pan amung wong arsa guling, pangantuke lelenggota, lamun iku kang arani, sudibyanta ing bumi, saking watiring tyasipiun, manawa kabribinan, miris yen tan sida guling, amung iku padha ngalem ing sira
yen wong Bali nora nana, ingkang sudi angarani, satriya kang kaya sira, malah suker tyase sami, sira mau ngaturi, layang marang gustiningsun, sang prabu Madubrongta, durung wenang sira panji, satriya sora weh layang mring narendra
pantes sira angsunga, layang marang jeneng mami, parandene durung timbang, lalantaran lawan patih, dene
kapaten garwa, teka ngaran-arani, maerang garwane aliyan, ingaku garwane nguni, garwanta teka ngendi, ambungen tanganmu
tan antuk wanudya, yen ora ngalaya bumi, narutuk mring nagri liyan, golek jodho ngasih-asih, ngririntih adol kardi, marang ingkang para ratu, prandene ngaku tama, polah manguthuh ing bumi, nora kaya wong Bali lanang sanyata
den agem paminggir, mangkono sireki, arep tulus ngombe banyu, lestari mangan sega, babo panji sun tuturi, dudu tandhing sira lawan
gustiku, kaya wus rampung ing wang, kang methuk krodha nireki, titi ning srat, ya ingsun dyan
sanadyan saestu perang, sampun ngantos ngaben dasih
kajawi kang para nata, myang satriya tuwin mantri pangarsi, kang raka langkung panuju, nulya sami tinata, para nata neng arsa ingkang sumambung, kang
siwi, lampahipun kapirangu, rangu ngungun ing driya, nahan lampahipun ingkang para ratu, patih pra raja panutra, gantya kawuwusa bali
kyana patih Jayeng Tilam, angundhangi sadaya para aji, datan siwah gelaripun, lan prajutit Jenggala, kyana patih Jayeng Tilam aneng pungkur, ingiring prajurit kenya, binusanan sarwa adi
nulya caruk liru papan, sami ngedalaken gagaman luwih, rame tan ana kang unggul, dangu-dangu kasoran, wadyanipun sang Panji Asmarabangun, tan ana ingkang palastra, nanging
nalikanya jeng ajengan, raden Wukir Sekar awas ningali, ing pamulunya kang pupuh, kadya Dewi Onengan, gya ingoyak kyana patih tansah mundur, nanging tansah ingambungan, prapteng pura malih warni
waluya jatining kenya, Ragil Kuning putri Jenggalamanik, langkung merang ing tyasipun, mring radyan Wukir Sekar, nahan ingkang wus purna sajatinipun, gantya ingkang kawuwusa, dyan putra Jenggalamanik
nututi dyan Wukir Sekar, lawan ngemban putranira babayi, magkana ta ciptanipun, yen tiwas ing alaga, ywa sulaya
mung tansah ngesuk kewala, mundhur-mundhur kongsi prapta jro puri, sadangunipun ingesuk, sang prabu
Types of Kampung (Javanese Architecture) | Medhar Kawruh
Bharatayudha, budaya Jawa, dhalang, filosofi, kawruh, Mahabharata, Ramayana, suluk, suluk pedhalangan, wayang, wayang kulit	Suluk-suluk yg
kelompok parafiletik, kayata Anomalodesmata. Ana uga sistematika alternatif didasaraké morfologi insang saka Franc (1960) lan disebutaké ing rengrengan ngisor iki. Franc nggolongaké Septibranchia saklompok dhewe, meski sacara molekular malah nggawe
cangkangé loro nyambung merga ana ligamen kang kuat lan mulur, ligamen iku biasané mbukak terus ananging, manawa ana gangguan, ligamen mau bakal nutup. Ligamen mau bisa nutup amarga ana otot kang bantu owah, ya iku
ana ing persendiaan jenengé umbo. ning bageyan posterior cangkang ana rong macem celah kang disebut sifon. Celah kang ana ing cedhaké anus dijenengi sifon, fungsiné kanggo ngetokaké lan nglebokaké banyu lan zat-zat sisa. Sawaliké sifon kang ana ing ngisoré sifon fungsiné kanggo nglebokaké oksigen, banyu, lan panganan.[1]
kang disebut konkiolin fungsiné dadi pelindung. Menawa teles warnané biru tuwa, ananging manawa gaing warnané soklat.
lapisanlapisan tipis paralel lan kalsit (karbonat) kang katon mengkilat.
Mantel, Mantel ana ing ngisoré nakreas kang kayata sel-sel
Organ[besut | besut sumber]
Dimulai saka cangkem, kerongkongan, lambung, usus, lan anus. Cangkem lan anusé ana ing rongga mantel. Sistem ekskresiné ngunakaké sapasang nefridium kang fungsiné kaya ginjal. Sistem
Daur Hidup[besut | besut sumber]
Kéwan iki ana kang sipaté hermaprodit lan biasané kéwan iki nduwèni alat kelamin kang kapisah. Nalika kawin ,alat kelamin jantan bakal ngetokaké sperma ning banyu lan bakalé mlebu ing awaké kéwan wadon. Ovum kang nempel ning ruang mantel, nuli netes lan metu larva kang disebut glokidium. Larva iki bakalé metu saka awaké kéwan wadon liwat sifon metuné banyu, nuli larva
ini sifaté parasit nganti 3 minggu suwené. Sawisé gedhe, larva bakal ucul saka insang utawa sirip iwak lan bakal urip bebas.[1]
^ a b c d Buku sekolah elektronik [Kistinnah, Endang Sri Lestari] (2009). Biologi 1 : Makhluk
menggunakan pranala magis ISBNHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesiesKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 3 Sèptèmber 2016.
ahlussunnah wal jamaah!?!?
wis to rek, tibang awakmu mumet angel turu, saiki takon wae neng masjidil harom, jaluk tulung wong jokam neng HUT azizia opo neng Nouzha, sms wae
#Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
kudu dijogo, kadit dieksploitasi, dientekno.
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 12
Sing unyap karep gnaro utas, tapi sing kenek
tgl 19 april yoiku Moh.Faizun wong sulang tp omahe Cabean.
cam@tjmr	14 April 2009 at 10:25 pm	@E: kayak camat tenan ae leh. Aku nganti njumbul hapeku muni nganti makaping kaping tengah wengi sisan, weleh-weleh. Sing ra nguwati iku kok isuk-isuk aku koyo
ublak cublek suweng, suwenge ting gelenter, mambu ketundung gudel. Pak empo lirak-lirik, sapa mau sing delekke. Sir sir pong dele gosong, sir sir pong dele gosong Pada kalimat apa mau sing delekke serahkan biji/ kerikil ke tangan
Keraton Pendhapi Kyai Ageng Adhiyaksa, Pendhapi Kaputren, Pendhapi Kyai Ageng Kismantoro, Pendhapi Kyai Agung Kanjeng Kyai Widoro Kandang, Pendhapi Sang Prabu Kencana Wulung,
Priyangan, cipt. Manthou’s
Sepi, sepi rasaning ati. Tengah ndalu ing tanah priyangan. Rinoso sepining atiku iki, bareng adoh soko
Kangen, cipt. Manthou’s
Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati. Rino wengi mung tansah tak
Lan getihku mblabar mili, netes ing bumi pertiwi
Iya sadawane nalar, iya sandhuwuring gelar
Kaya krikil emas isih sumebar neng taman garing
Iku lindhu sing nyathet puisi abang, kuning, ireng
Gelung-tekuk wis wudhar, pinjung kemben linukar
Serat-serat kuna pecah dluwange : kraton bedhah
Ambane pardah ing guyu sacamah pasar-pasar dhusun!
Ing kene lawatan sajangkah wis kajamah ruyung!
Kareben dadi bocah genah mrenah ora nggladrah
Kareben dadi wong pangkat urip ora kesrakat mlarat
apa isih bisa pamulangan kang ana dadekake urip tumata
Jan ora weruh subasita, trapsila, apa maneh tata krama
(kidang lan trewelu, kinjeng lan kupu mung bisa nyawang sinambi ngeleg idu)
ambengan sega kuluban, wis gusis dienggo pesta
mung kari tampah ngganda amis, angganda amis
Sliramu kuwi pancen ayu enom tur endah
Senengmu ngreridhu ngobral esem kanthi ulat sumringah
Eman, ayumu kuwi kena tinuku murah
Sineksen abyoring kartika kedhep nrithil sajak bungah
Soroh angga liniron redana sliramu pasrah
Mustika aji wis lawas oncat saka ragamu sing wantah
He kembang bangah, pumpung durung kasep lerena
Gumedher umyung gumregut arep padha bareng mbrastha
Virus AID candhala sing durung ketemu tambane kanggo usada
Uga sumandhing ngaglah ing iringmu si raja singa
Yen wis tumanduk ing awakmu kowe ra bisa bangga
Oh esemmu sayah… eseme si kembang bangah
Angin sore kang biyasane midid sumilir sumene sawetara
Aweh kurmat nyang sang bagaskara kang lagi ngaso
Temenan ora watara suwe keprungu cengere jabang bayi
Jejere bapa kang wajib miwaha dhaupe putra
Inna Lillahi Wainna Ilaihi Roji’un
Katampia ngastane Gusti ingapura sedaya dosa lan kalepatane
Sunare srengenge esuk ngusap praupane bumi rengka
Nyawuk bumi-bumi esuk tengahing lembayung labuh
“ sokur kowe, ora iso miber adoh,
sing bisa wae awujud tikus, apa kucing …….
Silramu tak anti-anti ana ing pinggiran Gisik pang-pang kene
Sliramu bali, masiya hamung sak kedhepe netra Dhiajeng
Mula, jeng …..Tak titipake kangen iki Marang gegulunge ombak
Sing sok geseh, gusuh sing wola-wali iki
angin melu nggoleki playune rasa kang sliramu gawa
uluk uluk jroning dadha winga winga
Sejarah, Sejati, Serat, Sinom, Suluk, Suntingan, Tafsir, Teks, Wahyu, Wedaran, Wirangrong, Wirid	Post navigation
← SERAT NITI MANI	SERAT HIDAYAT JATI →	2 Comments
April 6, 2010 – 2:45 am Nyuwun sewu kangmas, menawi kaset sinom jaka lodang wonten 6 pupuh.
Menapa saged pupuh 4,5 lan 6 dipun upload.
wis sakwetara wektu…aku nglamun arep gawe/pesen JAM sing angka 6-e nduwur angka 12-e ngisor, lan mutere
Posted by Kang Rendra Agusta in Babad	≈ Leave a comment
Babad ing nagari cina, nalika karaton ing jaman Jing Tya, inggih punika anyariyosaken nalika panjenenganipun sang prabu Gian Liong Khun, alelana nalamur kawula dhateng nagari Kanglam utawi Syohcyu.
Tanpa abdi tedhak sang aji, pan amindho jalma sudagaran marmatan kawruhan akeh, den iku sang aprabu kang
nagari cina nganti mangkin, prabu Kong Su punika.
Ugi tedhak Gyan Lyon Kung narpati pan mangkana gancaring
ing Jing Tya prajagung, jumeneng 18 warsa, nulya seda ginantyan putra nireki Kong Ikun Sri narendra.
Nganti lami jumeneng ngiraji, sawidak langkung sajuga warsa, tandya seda sang pamase, ginantyas putranipun ajejuluk Gong Cing narpati, jumeneng sawlas warsa, sang nala gya surud ginantyanan putra nira
Kong seda ingkang putra, Sri Am Hong jumeneng rajeng, nulya prabu Tong Tikun, tan nalami seda sang aji, nulya putra gumantya, nenggih prabu Kong Su, ratu agung binathoro, inggih ingkang jumeneng samangke iki, kalokeng jagat raya.
Bondha bandhu karatonnya luwih, sugih wadya bala
muka, bangsa lyan arsa bedah cina nagri, sayekti nora gampang.
Iku samya rumekseng jaladri, bok manawa ana mungsuh prapta, saking ing liya prajane, pinapa naprang neng laut, marma
Ing dhamparnya kangjeng Sri Bupati, yata mangkya ingkang winursita,
prakawula iku yektinipun, ingkang awit saka sira, pada mantepa setya angasta nagari, bantoni mring wak ingwang.
Mangkya wus kacihna arjeng nagri, kang mangkana banget panrimeng wang, marang sira sakabehe, prabupati duk ngrungu, matur nuhun sujud mring aji, nata antyarsa umyat, malih sabdanipun, eh sakehe punggaweng wang, karsa ningsun iya ing dina puniki, gawe pasemonira.
Suka ngandika sri narapati, lamun bisa condhong ingsun ganjar, rajatadi ingkang ngakeh, tandya nyerat sang prabu, pan mangkan ungellireki, gyonte
mangka tamburneki, sanggya bledheg, mega kang pinengka, bandera iku isthone, udan kang minangka hru,
ajrih mring narapati, nata garjita umyat yen punggawaipun, boten wonten ingkang wigya, anyondhokken pasemonnya sri bupati, ing tyas dahat tan panna.
kawula atur wruh, menggah pasemon paduka, ing sareh ning punggawa sadaya sami, tan wonten ingkang wigya.
Nanging putus dateng sastra, mila yen kapapag gusti, mugi
samengko ana ngendi, Yoh Boh matur wonten ing wisma kawula.
Sang nata tan dya mangannya, mantri pangkat ira nami,
aji, nanging nalika patikbra, ajar sastra duk ing bgudi,
Punika begya kawula, Tan Yong Boh samangke gusti, munjuk dateng padukendra, bilih kawula dinugi, bangkit nyundhuken maring, ing pasemon jeng pukulun, nanging panuwun amba, inggih kawula tan bangkit, tarlena mung
Ngahuhahecyu kalawan, tehwipun jarwa nireki, ratu sajroning samodra, sang hyang baruna manawi, drawina
Dene toyaning sagara, kang minangka arak neki, kang minangka dhedhaharan, wiwitan isining ardi, jagat ingkang kinardi,
barising nglangit, ingkang kinarya upama, Pang Sing Syu denira nulis, ingkang karya upami, inggih raja nireng laut, denira ondrawina, serat sawus sira dadi, ing ngunjukken marang kajeng sri narendra.
andikanya, Pang Sing Syu tuhu sireki, wus waskitha nindhita ing kasusastran.
Lan nawang Sing Syu warnanya, pantes yen dadi prayayi, tur putus ing tata krama, alus wicaranya manis, nulya wau sang aji, paring kurmat mring Pang
galih, ginarbeg wadya sang nata, cingak wong sajroning nagri, pan wus grah ing ta sami, yen Sing Syu tuk nugrah agung, katrima mring
ing benjing ngenjing, paringna mring Sae Agsu, Tan Yong Boh nama nira, lawan Lau Yong wong kalih, awit ingsun arsa
sabenipun, tan dangu antaranya,Ing Lon Gi abdi kabiri, bekta serat mijil saking datula.
mring pra abdi mami, yen ing dina iki, ingsun sida nglangut.
Aiwa owah sadaya prakawis, lir duk meksih ing ngong, ingsun pasrah mring sira kalih-kalihe, ingkang mangka iya sulih mami, sagung pra
kacariyos, tedak kira kangjeng sang ngarajeng, pan amedal wiwara ing wingking, anjlog ing
pasar neki, wismeng wong apipit, katah marginipun.
Sesimpangan parapatan tuwin, kang anjog liya gon, lawan wonten wisma langkung gedhe, sarta inggil lotengan nireki, Kilam Lau nami, nggih punika warung.
Lah punapa arsa ngunjuk awis, lam-ulaman kaot, warni-warni masakan kabehe, pan ing ngriki sadaya miranti, kang minda wong nagri, angandika arum, iya ingsun arsa ngunjuk awis, ingkang becik yektos, lan masakan
mindho wong cilik, dahat suka anon, de tan dangu wus cumawis kabeh, sang gya masakan tur wangunnya edi, lan araknya becik, gya ngunjuk sang prabu.
Rencang ingkang anuwangi aris, trus teng tyas sang kathong, ngunjuk sarwi dahar masakane, iwek tyeku kanjeng bupati, raos sireng galh, nora pisan emut.
marang kang ngladeni, eh babo wong anom, ingsun tanya desa kene kiye, apa ana lyan panggonan malih, kang seneng go plesir, keh lelangenipun.
Iya benjing ngenjing sun ningali, angarak Twa Pekong, ratri iki sun nginep ing kene, sawu sira dhahar sri bupati, linorodan sami, dulu tan winuwus.
Enjing wungu sang mindha wong cilik, rencang
Tandya sang namur umeksi, wonten sajuga sudagar, gedhong tur bagus bangune, loteng ira
nata prastawa myarsa, nginggil loteng sibaranipun, wonteng kang natap pradonga.
nyerap de ungel neki, yen ing ngriki pamondokan,sinten ingkang karsa mondhok, angsal atumbas sabarang, minuman lan daharan, dahar sanira pratama, sadhiya tan kakurangan.
Sang nata wani duk manjing, katingal kathah sujalma, kang dahar lawan kang ngombe, arak nganti kurang
luhur piyambak, ngriku wus ana wonge, nanging nora pati katah lan ana gon kang selo, lan resik
Sang nata rena ing galih, ningali reganing wisma, dadya lenggah sang ngarajeng, tan dangu narencang
regane larang, ingsun tan wedi bayar, janji enak rasanipun, rencang sandika gya prenah.
Ugi tan dangu sumaji, arak lawan dedhaharan, tinata neng meja andher, ing loteng kang luhur pyambak, nata dahat sukeng tyas, dahar masakan lan
teka, selur pan ngantya, sesek ingkang margi agung, wuwuh rena sri narendra.
Slaka iku reganeki, arak kalawan daharan, sang nata angrogoh
mangan iwak ngombe arak, samono kathah ireki, banjur arta dipun utang, niku tan wanara neki.
Buntelan dika punika, lan busananya sami, tinggalen mong kacekelan, sanes dinten lamun uwis, sudagar kagungan arta, gih dika tebus mariki.
lamun sira datan arsa, aweh cekel mring mami.
ing karsa ningsun, mukuli mring tukang bakmi, ingkang liwat kurang ajar, iya marang jeneng mami, apa iya sanak ira, lan mring sun tannya sayekti.
Lawan yen pareng pukulun, paduka kula aturi, kampir dateng wisma amba, saking ngriki boten tebih, sang nata kalanya myarsa, aturing Jit Cing
Yen mung makaten iku prakawisnya, tan pantes ing ngudur, lamun kangjeng paman arsa ngangge duwit, tuwin paka damel nyaur, inggih mring kang darbe pondhok.
sinungken sampun, marang tukang bakmi luwihipun, asusuki tukang bakmi mring Cyu Jit Cing,
aturi, kampir dateng wisma ulun, saking mriki boten adoh.
ywa wa lang kalbu, alit rama kawula wus lampus, namung kantun ibu lawan rama abdi, marma sumangga ywa rikuh,dene capa duka lungguh.
langkung betcik, asih sesameng tumuwuh, andina dana tan nanggop.
Dene ta putranipun, mung sajuga Cyu Jit Cing puniku, kakung ira denya pejah wus salami, mila sanget asihipun, mring Cyu Jit Cing, sang nglir sinom.
Kumpulan karemipun, lan sang gya sang paramitrasipun, sami ajar solah gelaring ngajurit, ing ngari wau sang ayu, myarsa tur ira sang
inggih tamu kula sanget nuhun, pamujnyan tamu gi Aloh ana idi, nedya mangsuli sang ayu, pan saking mlebet kemawon.
Apan wus adatipun, nagri cina kalamun wong kakung, lan pawestri lamun dudu akrap neki, nora
amrabani, sajroning wisma ngunguwung, tonda yen jalma kinaot.
Dadya besuk, wigya sakalir pangawruh, bok manawi benjang bisa atampi kamuktin, antuk pangkat saking kangjeng sri narendra.
rumuhun, inggih sampun ajar kawruh, dateng kasusastran, Jit Cing pancenipun lantip, ing samangkya sakedik-kedik wus bisa.
Tondha lamun, Jit Cing yen wus ngambil sunu, temah katri nira, nutug sami sukeng galih, nanging dereng ana
Sojah kuwi mring ibunya, anuwun pangastu neki, kang ibu alon ling ira, kulub sun paring basuki, eh ayu nireng margi, ywa ana sing sayanipun, lan poma wekasing wang, sira dipun ngati-
Wusnya Jit Cing apamitan, lan ibunya tandya mijil, panggih lan sang namur lampah, kalih budal lira aris, tan dangu sampun prapti, Ki Lam Lau
angreresiki, meja-meja duk andulu, ana tetamu prapta, gupuh denya mendet cangkir, atur segah eteh mring tamu kalihnya.
Kang dinangu lon atur ngriki salebeting nagari, boten kirang tetingalan, kang karya rena ning galih, awit naracak sami, gedhong-gedhong pinggir lurung,
dereng tedhak mrika, awit sanesipun jalmi, den larangi boten kenging yen manjinga.
Enggone Yap King Cyang radyan,
Estu karya sukeng driya, saking sri rerenggan neki,
enting, sang nalamur myarsa mesem ing wardaya.
ngenting, nganti dalu konduripun, wanci niki kleresan sudagar tindaka aglis, mariksani nanging ywa nganti kapapag dateng Yap King Cyang rahadyan, tan wurung manggih bilahi, desa mantuk-mantuk nulya,
gawan mami, dimen wonten ngrikiha ywa nganti ilang.
Boten dangu tindak kula, inggih lajeng wangsul mring mriki, kang darbe wisma nabda, kula pun Cyu Ong wawangi, de punika kang linggih, ing inggih aneng tepi pintu, puniku ipe kula, arinipun bojo mami, nami gyam ling sudagar sampun sumelang.
Ing hwa lao langkung pelag tan nana ingkang tumandhing, nata wuwuh sukeng driya, myarsa tur ring tukang bakmi, tandya ngajak Cyu jit Cing, tindak nurut ing
ngriku, sarwi mesem wuwus sira, eh sudagar reh sampeyan teka keri, samangke wus tan angsal.
waking wang, loteng ing Hwa Lao bae, dene banget kasuwur, bagusipun tan natumanding, marmengsun lilanana, minggah marang
dika minggah mring luhur, nanging dika poma ywa nganti, neng loteng karya resah, lan ywa dangu-dangu, bok konangan gusti ning wang, dyan Yap King Cyang sabennya yen rawuh ngriki, wus mesthi yen jam papat.
ywa ngati karya susah, ya maring sireku, wis enggal sira munggaha, marang loteng ingsun tut wuri ing wingking, rencang gya
Tembok-temboknya sela cendhani, tur ginosok alus kadya kaca, gumebyar padhang
pinindhak tlaga, moncar sumirat toyane, tinalang ilinipun, angelebi kang sari-sari, marga saking lotengan, yen arsa mring gunung,
ingkang taman sari, yata wau sang nalamur lampah, lawan saang Jit Cing kalihe, minggah loteng kang luhur, pan ing ngriku ngluwihi asri,
angrawit katara manawi, kang anganggit yen jaalmaaa sujana, tinutup bludru kursine, lan wonten kanthilipun, saking selaa ingkang kinardi, sinelang lawan denta, ing ukir apatut, salebetireng lotengan, apan kebak
prabotira acukup, tur ta sarwa apik lan peni, yata sri maharaja, wus sira dudulu, tumingal ana panggenan,
Ora ajrih marang pinjenengan ingsun, jeng sire kudu rung uning, iya marang asma
wonten mong gawe rusuh, kakalih sudagar manjing, mring loteng lajeng angunjuk, awis lan dhaharan neki,
punggawa agung, de Ton Kun Bun lenggah neki, ngreh wadya bala sang katong.
Kang minongka senapati nagri ngriku, nanging atine tan becik, mur kacandhala ambek dur, sawenang-wenang mring jalmi, tan pegat agawe rusoh.
Bedhang bojoning nguwong lan anakipun, tuwin angrampasi sabin, jarah ngrayah karemipun, marang darbeke wong cilik, ngegungaken geng kang
Saben nari Yap King Cwang pakaryanipun, akasukan lan pra abdi, kang sabyantu alaku dur, marang ing hwa lau
miwah kawibawanipun, tanpahe putreng narpati, tan na wang sariranipun, mung ngegungken sugih
nora weruh ing dhiri, keneng sikuning ywang manon.
Alantaran saking kangjeng sang aprabu, samana Yap King Cu lagi,
bilih wonten jalma prapti, sudagar kalih keh lipun, dateng ing ywa lau gusti, neng loteng akarya rusoh.
Krodha asruha parentah, mring pra abdi
prastawa umyat, wong kakalih lagi enak-enak lungguh, mangan enak ngumbe arak, kang siji maksih taruni.
Sajuganya sawangannya, yuswa patang puluh warsa tan luwih, Yap
enak padha lungguh, eh takecu alasan, ing samengko padha nembah amaring sun, lamun ora mangkanoa, tan wurung yen sira mati.
Kataman ing pedhang ingwang, ya ta rencang ira tukang ngladeni, weruh lamun gustinipun, prapta saha gegaman, tandya mendhak nembah anungkemi suku, ririh ngrarep atur ira, duh gustiku sang linuwih.
Pun dasih nuwun ngapura, saking tiwas inggih amba anjagi, cawisan dalem pukulun, awit tiyang
sinambi dahar lan ngunjuk, umyat kathah sujalma, sami sarta lan gegamanipun, nora pisan katon maras, malah kalih sukeng galih.
Keplok-keplok asta nira, radyan niku jalma kang samya prapti, lir sardula solahipun, lawan ana katingal, jalma mudha panganggonya sarwa murub, lumampah ngarsa pribadya, iku ingkang den sungkemi.
Lan sinuwunan ngapura, marang rencang kang jaga nglaladeni, nata wus grahita lamun, iku raden Yap King Cyang, de praptanya kroda lan sru wuwusipun, mangundhat angunda mana, marang sarira nireki.
Nanging sang nalamur lampah, mesih ayem lenggah
Iku sinarsa punapa, luhung mangke kabeh iku den aglis, kon nembah sujud maring sun, dadya tan antuk dosa, sun
lah tahu wis padha mundura aglis, lamun sira nora manut, iku parentah ingwang, nora wurung kabeh
King Cyang kala nira myarsi, saya sanget dukanipun, rumupak pan peksarsa, cumekella marang wau kalihipun, guru-guru myanga dasihnya, sadaya ngrubut sang kalih.
Cyu Jit Cing lawan sang nata, kalih sami ngadeg ing gennya linggih, nanging ing driya margiyuh, dene tanpa gegaman, mong kamengsah ira bareng dennya ambyuk, rumuket rumupek ing prang, arsa mikut ri sang kalih.
Sang nata gugup ing driya, dadya kursi cinandak karya tangkis, singa maranipun kepruk, ingkang cedhak
narik pedhang, mrepegi mring sang nata, sarwi sru sabda nireki, kecu alasan, tan wurung sira mati.
kaparat, dadi amaning praja, gawe susahe wong cilik, mengko rasakna, iki pamales neki.
ing jurit, nanging tan kuwat, temah lumayu ngiris.
Asasaran suka tumingal sang nata, kalih tumurun aris, mring loteng kang ngandhap,
bilahi, putra paduka, Yap King Cu angemasi.
Nanging lajeng winandak binuwang ngandhap, pejah tanpa ngudhili, de konca kawula, sadaya mangrubut prang, marang sang druhaka kalih, tuhu sudira, prawira ing ngajurit.
ingkang nandhang kanin, mila samangkya namung kinepang gusti.
Kinakalang sampun nganti bisa gagal, mila gusti den aglis, paduka ngiridda, inggih kang wadya bala, amikut kakalih jurit, males sedanya,
Angedangkrang ginarbeg ing wadya bala, lir tuhu nglurug jurit, swara sira umyang, tambur suling lan kendang, gumredeg lampah ing baris, aririkatan, kapungkur dalem neki.
Tan dangu lampah wus prapta, sang Yap Swa Ang sawadyabala neki, sing tebihan wus karungu, swarane kang samya prang, sang Yap Swa Ang nulya minggah marang gumuk, katingal kang bondayuda, wong kalih kinubrut jurit.
Nanging kang ngrubut kasoran, akeh pejah tuwin anandang kanin, temah mawut samya
tumingal, dene kalih langkung prakosa neki, nulya prantah balanipun, ingkang nitih turongga, kinen bantu mikut marang
kena, ing piranti kenging pinikut urip, ya ta wau sang aprabu, tan pegat pangamuknya, lan Cyu Jit Cing lir sing
narendra kagyat arsa nulungi, nanging wau sang aprabu, ugi keneng pirantya, suku nira kalih pisan, sang anlamur dawah
Tandya undang bala nira, budal mantuk marang dalem nireki, ing marga swaranya umyang, beri tambur lan kendhang, sapraptanya Yap Swa Ang ing dalemipun, lajeng geganjar ing wadya, kang mentas ing
Sami anungsun pawarta, prawitanya Yap Kong Cu nganti lalis, Yap Swa Ang ngesah atutur, mula bukaning nalar, nanging jalma nira kalih ingkang nglampus, samangke wus kinunjara, Yap Swa Ang malih sabdeki.
Mring sagung para punggawa, mangkya kula nedha tulung ngireki, si druhaka kalihipun, inggih panginepannya, aneng warung Jin O Yong I namanipun,
Badan kawula binesta, darbek kula kabeh jinarah enting, sang nata mangsuli arum, lan tutur nalar ira, bilih amejahi marang sang Yap
puniki, dene dika mipurun, mejahi dyan Yap King Cyang, boten wande inggih sami dipun lampus, dumateng de
urip, ananging samangke sapa jer nora nana sujalmi, apa maneh sun pribadyo, iya ingkang klebu sepir.
Namung ingkang gawe mesgul lan karya renceming ati, iku Jt Cing putra
Tan wurung den ukum lampus, sudagar ingkang akardi, cilaka wong pirang-pirang, Cyu Ong sarwi
Mugi antuka pitulung, mangkana cipta niraji, lamun sun niki sanyata, ratu kekalih ing widdhi, sayektine mesthi bisa, lwar
sarwi beta, sekul ulam karya ngirim.
Marang ing Cyu Ong puniku, mula nira bisa manjing, iya marang ing kunjaran, awit
marwata suta, rumongsa yen bisa urip, antuk pitulung ing sukma, wasana nabda mring Jit Cing.
Eh kulup antuk pitulung, ika Gyam Ling manjing ngriki, dadya anak kang sunduta, iya mring Khwa Shya saiki, mesthi lamun bisa luwar, nora nganti
tumut sukeng driya, mangkana nalika Gyam Ling.
mangsinipun, sang nata tandya anulis, nawala wus sira dadya, pnaringaken mring Gyam Ling, nata bibisik sabdanya, puniki nawala mami.
Yen Lao Yong amanggihi marang sira, ya aja wedi-wedi, den teteg tyas sira, mesthi tan dadi ngapa, namung poma wekas mami, iki
sarwi ngandika aris, lah uwis menenga, mundhak kawruhan kathah, namung sira ing saiki, inggal mangkata, marang Khwa Shya
urip, sang Cyu jit Cing uga, dahat suka ing driya, de pinundhut putreng aji, samarga suta agenge ingkang galih.
Nanging maksih darbe melang sawatara, bok Gyam Ling lampah neki, durung nganti prapta, aneng ing kuta raja, selak dipun ukum mati, marma ciptanya, tansah
ira, kagyat kang abdi prapti, kang jagi wiwara, matur yen wonten jalma, baya sowan atur neki, wonten prakara, inggih
dya binekta manjing, dalem ageng lawan, sineleh inggil meja, binuka sinukmeng galih, apan mangkana pocunge kang kinteki.
Sang Gan Lucin ya ta Yap Swa Ang winarna, putra nira kang jisim, sampun kalih dina, inggih dereng
wus binekto medal, kalih ggumetre jro tiyase, de arsa den ukum pejah, lan dahat ngarsa arsa, anenggih utusanipun, ingkang dateng kuta
uga, amirsani aneng kana, ing ngayap kalerehannya, pra jalma kang tumingal, awelas de nira dulu, mring kang badhe dipun kisas.
Pada renasanan sami, iya lawan rowang ira, mangkana wau wuwuse, saiki jalma sapraja, pada amanggih begya, de wus ilang amanipun, ya iku raden Yap King Cyang.
Lao Thek regeding nagri, ing samangke uwis modar, nanging owel mring karone, iku
saking pabarisan, waspada ing paningale, lamun wau ingkang menggak, inggih sang seda patya, gan Lucin den iring sagung, pra manggala jroning praja.
Kira kehnya mung dwi desi, kabeh wah ana turongga, prapta arsa tulung rajeng, sang lao yong ingkang
Inggal tumurun ing wajik, lawan wolulas manggala, nembah nungkemi padane,
sapa iku baya, sang Gan Lucin Kyu Bun de tog, dene banjur atur sembah, lan nguculi bandanya, Yap swa Ang tansah angungun, ajrih lamun atakone.
Wadya bala ingkang baris, dedep tan nana sabawa, weruh yen GAN Lucin kuwe senapatinya sang nata, lenggah geng aneng khwa shya, ajrih mendel mung andulu, jroning tyas sami anggagas.
Marang prajurit teki, amikut marang YAP Swa Ang, nulya aparentah maneh, Yap Swa
kabeh kinethok kardane, suka wong sajroning praja, mumuji mring sang nata, nyirnaken maleng praja gung, malih dawahnya sang nata.
kalih ira, dahat suka ing driya, dahat tuk raja brana gung, wijile labuh mring nata.
Sanalika kalih dadi sugih, punjul sasameng wong ya ta mangkana kang jeng sang rajeng,
kono sami prapta anembah mring rajeng, sawus ira kabeh atur bekti, gya tedhak sang aji, lan Jit Cing anglangut.
Awit ratu kudu ngudaneni, obah osiking wong pra kawula kareh kratone, ya ta samana sri narapati, tindak ira prapti, sajuga ingsun ing dusun.
Sami Ae Cing Kwan ingkang desi, suka jeng sang kathong, dene desa neng pinggir pare den, nanging reja gumlar kebo sapi, neng pangonan sami, lan tepining gunung.
Ana marga kanan keri neki, kathah kang kakayon, angayomi ayem saurute, nora kenging soroting hyang rawi, enak wong umaris, ing dusun puniku.
langkung reja neki, enak wongnya cilik, sandhang pangan cukup.
Ing tepining bengawan kang wanci, surya pan wus ngayom, surat kuning kang sa acalone, tandya umyat pondhokan sawiji,
dahar kabeh, nedya nira nutugken lumaris, ana brang den benawi, arsa ucal prahu.
Tatukone pra sudagar nenggih, wit ing wulan mengko, pan wus celak lan
prapti, marani sakeh wong, pra sudagar wus weruh adate, tandya sami amasungi duwit, sasenengnya sami, kathah kedikipun.
nyembahyangi twa pekong supadi, antuk angin becik, wilujeng sadarum.
Ywa samanggih sang sareng jaladri, ya ta sang akatong, tansah ngungun tumingal solahe, dene sami angwehi duwit, tan wruh karep neki, kang
gancare, samadyaneng bengawan puniki, ana gunung neki, nenggih gunung watu.
Wonten prahu kang nglangkungi ardi, boya mampir kana, nyembayangi gih kang numpak kabeh, mring lomosin kang luwih
langkung ing ngandhap ardi, sadaya mesti mampir, sembahyang mring pucak gunung, lan wujud kang
inggih mangke mesti mampir, sembahyang mring pucak arga, mila angumpulken duwit, kang darbe palwa iki, inggih kinarya tetuku, sapraboting sembahyang, dika mangke mesti ugi, sembahyang sujud kang
mong saapurun, gawe susah ing jalma, awit ing uniwak mami, puru isa marang sujalma utama.
Tur asekti mandraguna, bisa manjing ajur-ajir, niku anguwehi sarat, nenggih marang jeneng mami, karya dawarsa kalir, kasektene pra lelembut, Twa Pek Ong nama nira, away maneh mung lomosin, yen wani ya inggih dateng jeneng ingwang.
lomosin, mung nuwun pangestunipun, ywa
darbe kasekten kaluwih, kula arsa udani, mring ayem sadayanipun, ing tyas tan melang-melang, bok mangke angapirani, kang babaya wus prapta ngarsaning mata.
sijining kancing, apan ana aranipun, ki mbok Swi Oo nama, lamun kangjeng sri bupati amangagem kancing lilima punika.
Nora pasah dening braja, tan gesang lumebeng api, nora teles manjing tirta, sang nata ingkang den ambil, kancing
dhiri, wruh yen sedaya sami, wus ngandel mring raganipun, asta nulya ing
angin utama, tan dangu lampah wus prapti, sangandaping ngarga lomosin ing nggennya.
Sing mandrawa wus katingal, kalenteng ing nginggil wukir, jejel kang para nangkoda, sembahyang marang lomosin, atap
barung swareng ngrewong muni, kadya mecahna kuping, lan tepining gunung ngriku, jejel kaneng giyota, ingkang sami angentosi, margi ingkang numpak mring gunung sembahyang.
kawus, ya ta wektu punika, dungkap bedhug ingkang wanci, langit padhang angin kenceng gegambuhan.
Prahunya sang aprabu, langkung laju anteng lampahipun, duk
dalu, banyu braja ulekan lan lesus, palwa gonjing lumambek kadya binanting, woyam byuk marang ing prahu, tiyang punggel dadi loro.
Ya ta ri sang nalamur, sanalika ribeng tyas wulangun, dangu-dangu pinanggih sajroning galih, ngunadikannya sang prabu, ing
cinem plungken warih, iku byan tya tegesipun, serat dawahnya sang katong.
marang jeneng ingsun, ingsun ratu binataranya krawati, kasub ing jagat dibyanung, angreh sasamining
dipun bedung, jeer kawruhe dereng bontos.
Eh kabeh mitraningsun, ywa na watir iki kang
pudarku lan samudana sang maha mulya, amumuji sawus sira serat dadi, sinungken mring jit cing sampun, lawan dawuh kinen gupoh.
Nyemplungken tebngah laut, pan sakala sirna kang pakewuh, alun sirep ponca wara sirna gusis, baskara maneh kadulu, sumeblak padang katong ton.
Lir wau-waunipun, pra sudagar sukannya kalangkung, amumuji kodyansu kasekten neki, atur geng panrimanipun, nanging sakatahing uwong.
Tan na grahita lamun, ingkang ngaku kodyan su puniku, panjenengan nira kangjeng sri bupati, ginalih sudagar tuhu, ingkang darbe japa mandos.
lomosin gonipun, boten susah nganggo mampir nyembahyangi, mangke lomosin wus takut, nora wani gawe ewoh.
Marang manungsa estu, iku setan panungguning gunung, mongsa wani ganggu gawe
layar, labuh jengkar kang nompak wus munggah gisik, ya ta sang nalamur lampah.
Lan Cyu Jit Cing wus minggah ing gisik,
sadayanipun, gedhong-gedhong loro mangkana sami, lan tepining wiwara, ana tulisipun, namanya kang darbe wisma, samadyaning praja ana
sing kehe pan dame, pan nganti lingsir dalu, meksih akeh lurung lumaris, liweran sami tumbas, tetuku mring warung, nata aliyan
tinumbuk malah minwa pangaksami, nata ngunguning driyo.
Satemennya boten prelu mami, acarita dumateng sudagar, saking genging nalar kiye, tur mosa bisa tulung, jeng ngandika mring awak mami, marmane ucul lena, inggih tangan
nganti kasep boten wande kardi, patine anak ingwang.
Wusnya nabda narik tangan neki, sang amimba sudagar myarsa, mesem alon andikane, mangke ta ywa kasusu, bok manawa kawula bangkit, tutulung mring andika, nadyang geng pakewuh, ananging dika jarwaha, dateng kula inggih prakara
dika lemek, lan pun dikang kinayun, dene nganti dumugi ngriki, punapa sami harja, kang tinilar
tunggal sak ges, dene ta sedya ingsun, mung lelana ningali nagri, inggih dumateng kanglam, den sanget kasuwur, langkung bagus lawan reja, ya marmane dina iki dugi ngriki, namung nedya uninga.
Dateng sanes-sanesing nagari, de punika putra kula angkat, pun Cyu Jit Cing panengranne, sumarma mitra ingsun, inggih sampun amawiwigih, mugi
lakunipun, inggih loyah kadang amba, sepuh kengken dumateng kla mariki, ngadang kalih sujalma.
Kang satunggal kotyas sukang sami, satunggalnya Cyi Jit Cing rahadyang, ing kuta raja asale, punika yen katemu, kalih pisan dipun aturi, kampir wismanya kakang, samangke panuju, kawula panggih paduka, wonten ngriki kapasang yogya sawekti, dene sami kawula.
Kakung namung sajuga pawesti, kakang kula ingkang asusuta, pun rarasoh cun namane, yuswa nembe las taun, wus tinamtu yen badhe krami, ing sallawan wong syah sya, inggih namung kantun, ucal aari kang prayoga, ing daup pewasana nira samangkin, sakit
muji, anulaka setan ingkang pijer godha.
Marmanipun pun kakang sanget wulangun, putra
ting bilulung, ngucalken usada, nanging inggih tan pakardi, kakang kula tansah ngredatin ing driya.
Lajeng suduh mring kula nyegat ing lurung, mangke kaleresan, neng ngriki kawula
nguni wus ubaya, kakang mas yen putra neki, awaluya tan nana sakara-kara.
Badhe sinung ganjaran kang bara nabung, inggih wangsa kala, wrattri dasalek satail, lan mutyara satus ijik tah ira.
boten wang wang, sagendingi reng ngajurit, awit kula widanda sakeh ing gelar.
Ing prang pupuh, ya sanadyan mengsah ingsun, bisa rupa sasra, molah kadya bujang gaji, kang saestu kula inggih boten kewran.
jeng paduka, saupami estu tuwan tan apti, ngutuk mring kang kawlas sawun, boten wande kawula, lan kakang mas kalih sami lalu lampun, saking boten saged miyat, mring pulunan kanandhang sakit.
tumingal, panm nyanane iya ingkang ora weruh, dinalih tanting samangkya, edan owah adat neki.
Dene neng lurung karuna, kang sawene iya ana udani, lamun tas cing wismanipun, ana siluman godha, mring anaknya kadya grahita kalamun, marma nangis arsa nedha, usada mring wau kalih.
Jalma ingkang sinungkeman, warna-warna ciptanya pra sujalmi, kang
dangu tas jing wan, gwe prapta sampun, ing unggyan pang kalih ira, sumerep yen ari neki.
Aneng ing ngarsa paduka, dadi nora dedawa ing prihatin, sang nata nalika dulu, tan wan gwe kalih ira, sujud kuwi kalihing
enteng mesahipun, namung katarik welas, mring kang sujud kuwi aneng ngarsanipoun, wasana rum atur ira, duh kangjeng rama prayogi.
reregeding jagad, amegatnya waning eblis.
sameng tumuwuh, mangkana denira nagling, tuhu ambek darma ahot.
Inggih raden lamun kawula ing besuk, boten waged males becik, dateng paduka saestu, Allah ingkang ngudaneni, paring nugraha kinahot.
De paduka welasa samang tumuwuh, ya ta sri
nireng galih, nyiptan tuk sih ing hyang manon.
Ya ta lampah ira wau sang nalamur, nora dangu sampun prapti, iya tas cing dalemipun, tan dya manjng jroning panti, lan jitcing sang prawira nom.
Pan ing ngriku sampun ginelaran babut, tas cing geng pakurmat neki, nora gasanget susugun, marang tamu
kurmatipun, marang panjenengan neki, nata angarti keng batos.
Nyata temen tas cing yen sugih kalangkung, katara wisma nireki prabot ira sarwa bagus, tur alus
jeneng ingsun iki, apan dereng tau weruh apan dereng anglakoni, prang lan setan kang tan katon.
weruh dununganipun, ing mangke sami pinikir, mamrih prayoga ing laku, kang sakeca den lakoni, aiwa nganti bisa
Datengipun apan inggih sampunb dalu, dumateng gedong boten ting, bangsal geng ing taman santun, boten ting saman nireki, udya nadya aneng kebon.
Pun durcara aneng ing ngriku jujugnya, wit putra amba esti, gih aneng lotengan, boten ting denya
kang dedhaharan, samangkan warni-warni, ae log pao yan, iku larang reganya, lamun wong tan sugih duwit, yekti tan bisa tuku wit rega neki.
Langkung larang ahe log lawan paloyan, mupangat marang dhiri, marma tas cing bisa tuku barang
Denya arsa amikut kaneng lelembut, sang namur amangsuli, mangke sadiyaha, abir karya nglawan prang, tuwin abdi dira sami, ingkang prakosa, lan prawira ing
kabeh tinabuhan sami, mrecon unekna, dimen setane giris.
Amiyarsa unine kang tatabuhan, lan enggon ingkang sepi, tuwin pepojokan, sedaya selehana, pan damting ingkang anganti, padhang lir rina, uga ing loteng ngriki, lampu-lampu pasangen kang nganti padhang, eh tas cing kula warti, niku sasiluman, ya lomoh kedadeyan, gih saking
ing wuda, yen pancene den pranteni, obat pinetak kang akeh neng jro bumi.
Yen lelembut, ngliwati pendheman obat, sinuled saking tebih, dimenne palastra, upama nora pejah, uga kawus nora wani, balik anggodha, ananging reh ning ngriki.
sarira, durung tau nglakoni aprang lan lelembat, nanging rehning samangkya, wus katempuha nanggupi, temah nempuh byat, malah geng ingkang galih.
Kadya age nuli tempuh prang lan setan, samana ingkang wanci, wus nawa
padhang lir rehina, mubyar sing keh ing pandam, samana jeng sri bopati, kantun anggasa, neng loteng ngasmarani.
sajro nireng udyana, sonyata tan nana swara, mung mireng swaraneng manuk, pating caruwat kapyarsa.
sri kawuryan, ganda nira amrik arum, midid kang maruta gonda.
Katah katingal ing ratri, lintang-lintang bra ing
ana katon, mega saking ngontariksa, gumulung sagolongan, marang taman paranipun, den iring ing bayu bajra.
Rai kulitannya putih, resik tan mawi gumbala,
sinangkelit tindhak ira alon-lonan, duk prapta ing nginggil loteng, ing nguni panggenan ira, soh cus kang sandhang gerah, sanget duka denya dulu, de ngriku ana mejanya.
Lan ana daharan neki, asrunyettat duwus sira, eh iku sapa uwonge, dene
Leletek regeding bumi, dus karsa amurang tata, wani godha anak ing wong, yen gugu pitutur
amertapi, supayan tuk sih ing dewa, yen nora mangkana mangke, datan wurung sira pejah, lan manggih kawirangan, mulih ngajal wurung muhul, lan tug duk ningsun semana.
Apa kokira manawi, tan nana jalma tan bisa iya mikut marang kowe, ing samengko rasakena, sira tanding
wus lami kok lakoni, mangkya iling tanpa karya, mula ingsun eman kowe, lah inggal sira baliya, ywa nganti antug dosa, marang hyang kang maha ruhur, tutugena amertapa.
Lawan nuhuna aksami, de sira wus nandang dosa, wani malih dadi uwong, gawe wisuna anggoda mring anak rabi ing tyang, iku ageng dosanipun, lah setan enggal baliya.
Lan malih sira yen uning, iya marang jeneng
eh tababo sira ing ngendi, dene kumlungkung adigung, pinter temen micara, kaya kowe dhewe kng bisa calatu, peksa ngundurken karseng wang,
mungsuh iya lawan jeneng ingsun, sasat sira atur nyawa, sun eman mundura aglis.
Lan iku soh cun sangsara, wus piranti jodo kalawan mami, ana ingong tuwanipun, nora sarju ing driya, ya mulane angundang sakeh ing dukun, ngulama para
kasekten, lan engsun kang wus kasumbung, prawira widigdaya,
sariranya, eh take cu becik mundur marang kin, mosa menanga lan ingsun, yen sira peksa nglawan, nora wurung
ing ngajurit, tinadhahan pareng caruk, abir pedhangku mrampyang, rame de nredi nedra pupuh-pinupuh,
geng ingkang galih, ngriwut ing prang wus tan emut, yen mungsuhnya siluman, ngangseg-deseg nganan
marang sang prabu, yata Cyu Jit Cing kalawan-waan, gyaa saabdi nireki.
Wruh seluman wus kasor prang, binabujeng marang sri narapati, agupuh samya tutulung, bujeng saking ing wuntat, lawan nabuh kabeh tengaraning pupuh, tambur suling lawan kendhang, binarung marecon muni.
Mireng swara mawurahan, palayunya bingung amempis-mempis, ngalor-ngidul bina bujung, tur padhang lir rahina, ing saenggen-enggen wonten etingipun, kapengkok mandeg sedyanya, arsa pokok ing ngajurit.
Nanging duk tumolih wuntat, mungsuhira kathah datan pa wilis, lan ngrenggep sanjatanipun, gugup ulatnya biyas, langkung
jangganipun, nanging ora antara, pun siluman badhar mulih ajalipun, sang nata kagyat tumingal, mungsuh sirna pan kaeksi.
Buburon asah wardanya, ageng inggil sirahnya kaya sapi, ana kalih sukunipun, cangkemira ajembar, untu ngrangas jatha gimbal nganggo siyung, netra geng maniknya abang, wuluning
awiyat nagara ja ingkang rawuh, ing ngiring kang bayu braja, padhangi ana ing ngarsi.
Yen aja apesthi ingsun mati, den badhog wak ing wong, marang setan sisiluman kuwe, yata samana uwis byar
jodhoning ngakrami, boya kena linyok, lan tan kena yen dinaupake, mring wong Shah Sya marma bataradi, hyang Tae Pig Kim Sing, kang dhawah mring ulun.
Arumeksa marang sang sudewi, Soh Cun away ngantos, pinanggihken lawan wong liyane, wus pinesthi yen
rawoh, aneng ngriki den daupna age, ing samangke amba nuwun pamit, mring kayangan mulih, mangkana winuwus.
salamineki, Tan Cing Tan Ting iku.
Anggejanjar mring wong pekir miskin, danane tan pedhot, dadya mangke antuk walesane, kabecik marang batharadi, samana kawarni, Tan Cing lan renipun.
Sami prapta sumusul ing aji, wus sirna kang mungsoh, dahat suka yata sang ngarajeng, serat sinungaken marang Tan Cing, gupuh den tingali, jroning tyas
wong punggungwijile, nora weruh ing uda nagari, sang namur nabda ris, asanget jumurung.
asor ragi, gumujeng pan sarwi, nyepeng astanipun.
Sarwi tinuntun manjing ing panti, kapat tata lunggoh, Wan Gye matur marang saang ngarajeng, yen makaten putra kula estri, kangge begyaneki, dene angsal
ing dalu sang Wan Gye kalihe, asembahyang sarima ing windhi, de putranya mangkin, wus antuk pitulung.
Luwarsa ing babaya geng nenggih, Jit Cing lan sang katong, ugi tumut sembahyang kalihe, saawusira nuli sami, Tan Cing manjing wingking, nganti garwanipun,
Sapraptaning dalem pungkur, wus panggih lan garwaneki, Tan Cing wawarta sadaya, purwa wasananya titi, kang garwa dahat sukeng tyas, ing dalu nora
Nalikanya putranipun, sakit ginodha ing eblis, apan uwis kintu serat, marang bakal besan neki, yen sami rujuk ing rembag, sinandekna denya apti.
Ngambil mantu putranipun, wit sanget anandhang sakit, bok manawa satohanya, iya ingkang nora becik, wong sheh cyu uga wus tompa, ing paminta nira tan cing.
Nuli ing wektu puniku, tan cing karya tulis, pan kinarya sayembara, sapa kang bisa nambani, mring putranya ingkang
Dene ing nalikanipun, shoh cun waluya kang sakit, lan tinamtu ing daupnya,
wis tinamtu benjang ngenjang, jam papat den nira panggih.
Sang penganten kalihipun, wit wektyeku kang prayogi, tan cing pan sampun sadiya, saupakaraning kardi, tuwin rarengganing wisma, lan tamanan ing boten
nglumuwihi tancing denya amiwaha, awit putra mung sawiji.
Lawan badhe mantunipun, cyu jit cing jalma
rawuh, tancing kulawarga neki, prapta wus pepak sadaya, anjenengi ing karamin, sang nalamur tumut kasukan, sukan lan
ing panggih ira, penganten anulya mijil.
Pasang dupa asumujud, mring alloh nuwun basuki, sawus ira gya sumembah mring rama sang namur ragi, tan jing sagarwanya, lan sakulawarga neki.
Kang estri ayu kalangkung, kakungnya bagus linuwih, kadya gambar
ngluwari pun nagih, duk prapta ing tigang dina, pratamunya samya amit.
nyandet anak ing wong, lan malihipun punika, ki besan tanpa rowang, neng marga yekti pakewuh, lawan anglakoni
Inggih sampun lami, nuli wangsula kewala, sang nata mangsuli sagoh, ya ta jit cing wus samekta, sadaya babektanya, lan amiting garwanipun, tuwin mring
wana tratamban, ing ngriku pan bawahipun, ing ae cing kaipraja.
Mawah rena kapiyarsi, peksi engkus sasauran, aneng ing ngepang amencok, katah ingkang tlaga-tlaga, tur
ring surya hyang bagaspati wus ngayom, gumlewang lingsir wancinya, ya ta sang namur lampah, arsa kendel sedyanipun, angupaya pamondhokan.
Samana pan wus kawingking, nenggih ingkang gunungan, angambah reratan gedhe, lan wus celak
kagyat sang namur tumingal, dene ana uwong wadon, meksih taruna kang sarta, nuntun mring anak ira, sakawan pra samya kakung, kang sijilit neng gendhongan.
Wong wadon iku garbini, neng tepi kali karuna, lan gedrug-gedrug
Susahe mangkene iki, duk arsa gebyaring toya, gupuh wau sang ngarajeng, lumajeng
gandheng tangane, amenggak ing karep ira, den myarsa nglalu pejah, nanging wau sang nalamur kukuh ing panyekel ira.
Namung kula arsa uning, prawitanipun punapa, de ta anak dika kabeh, papat dika jak palastra, tur maksih alit samya, tuhu dahat karya ngungun,
dadi siya-siya tuhu, yen dika nekad palastra.
Boten wonten damel ira, kula cariyosna sami, prakara kula punika, mung sabisa anulungi, yen dudu sri bupati, mung iku kang
lan lau yong rewang mami, punggawa ageng nenggih, kun tikahe agsu lungguh, marma mesti yen bisa, kula tulung ing sireki, nadyan dosa nira sageng pindha arga.
Mesti kula lamun bisa, tutulung marang sireki, miturut adil ing praja, wong wadon kalanya myarsi,
boten wekas, mring paduka kang sayekti, sang retno wau duk arsa, ganjarken cariyos neki, nanging de nira angling, meksih kaworan pamuwun, wit enget kakung ira, denya sinyarda
Griya kawula ing desa, ingkang katingal punika, de laki amba karyanya,
Kasuwur sugih kalintang, darbe pangkat nami anlim, tumbas bebek kalawan ayam, dumateng ing laki mami, awit Kijin San apti, nyalameti putranipun, marma tetuku katah, sapuluh tailpan luwih, tigang dasa slaka langkung wolung mata.
Puniku regi ing ngayam, lakyamba suka kapati, de pepayu langkung katah, bungah tan pipicis, nanging kurang setithik, duk prapta ing wisma ulun, pariksa salakanya, siji tan nana kang yekti, kabeh palsu dembaga putih kinarya.
kakapti, lan Kijin San semu takut, mula tan papariksa, prakawise laki mami, mung pinesti lajeng dipun ukum pejah.
Inggih nyuwun pangapura wedalaken saking buwi, ning minta tebusan slaka, satus tail wawrat neki, yen amba boten
Inggih ta bojo kawula rehne amba tiyang miskin, boten gadah arta sigar, kawula pilaur mati, kalawan anglakoni, panggawe kang nora arus, wong ala salaminya, kaesihe
Boten wurung , kaliren sadaya nipun, awit boten ana, inggih ingkang
sewu begya neng ngriki panggih paduka.
Duh wong agung, mugi paringa pitilung, dateng laki amba, sasat paduka aparing, urip
langkung denya siya iku, mring samaning jalma, tan ajrih dukaning widdhi, apa cipta nira tan nana kuwasa.
Peksa digung, kumlangkung tan jrih hyang agung, sajroning duka, nata maksih songga rugi, mangu-mangu dene ta mentas kewala.
Ara-uru sang prabu meh keneng ukum, aneng ae Pik Wan, kurang
Mriksa sagung, liya-liya ing prajagung, mangkya karsa ningwang, pirukunen bae yayi, enya miki sira sun paringi arta.
Slaka satus, tail iya wawratipun, bojomu den enggal tebusen krana ing becik, tembung ira kang arum mami las
Boten estu, inggih dipun ukum lampus, wit wus gadah arta kang kinarya anebusi, dadya
Nora gampang mlebu kutheng ngaji, marma ngira adhi boten susah, amanggihi jeneng ingong, mring kutha raja iku, namung kula melang sakedhik, inggih embok manawa, kijin san tan purun,
Kaleresan ing ngriku tan tebih, wonten juga kang wisma pondhokan, kalih sami manjing age, dalu nyare ing ngriku, enjing ira
kawula duk panggih mring kijin san sanjang lamun arta, nebusi dateng thyo kwi ong arta tinampan sampun, boten dangu antawis neki, winangsulaken arta, jin san sabdanipun, tan narsa tinebus arta, kang pininta mung thyo kwi ong bojo neki, arsa winade marang.
ingkang malsu, kula boten purun nampeni, pan nganti garejegan, kijin san memisuh, katah-katah dateng amba, lajeng ngutus abdinya jeng kang ken maring, kawula
gupak lebu kabeh, samangke boten wurung, yen paduka boten nuylungi, estu tumekeng pejah, inggih anak ulun, sabrayat nandhang sangsara, awit boten wonten kang ngucalken bukti, tan wus pejah tan mangan.
Sang nalamur kalanya myarsi, ngeresing tyas temah anduhkita, dereng pinenggih pikire, mangkana osikipun, upama sun nora nulungi, dene sanget mamelas, siniyarda kalangkung, thyo kwi ong prakara nira, wasana rum andika nira sang aji, eh bibi ywa sumelang.
Ing sabisa-bisa wong tulungi, anak dika metu sing
wangsula, ing pondhokan wingi ingkang den inepi, lan gawa babektanya.
gustinya kijin san gya medal, methuk marang tetamune, nulya ngajak malebu, kalih sami tata alinggih, kalih asila krama, eh tamu kang rawuh, ing ngajeng pundi sinedya, lawan sinten pinembt wewangi neki, dene anyar katingal.
aiwa mikir sapa-sapa, ningalana kula bae, inggih ing tembe pungkur, kula eling kadarma neki, Kijin San wus myarsa, amangsuli arum, punapa thyo kwi ong sasak, lawan dika dene ta sanget mincasih, mitra dateng ing kula.
Nanging mangke inggih karsa mami, prakaranya pun, kwi
Alawan nanda teng paduka puniku, marmu kula miminta sih, sanget-sanget mring pukulun, mugi ta paring aurip, mring tiyang dama thyo kwi ong.
Marma nira iku kang jeng sang aprabu, minta sih ngesor kendiri, ywa nganti dadi dahuru, rinukum krana ning becik, awit kangjeng sang akathong.
Meksih jinja nalika nira rumuhunnya arsa
nanging sanget boten dugi, yen kijin san atinipun, dur cara gedheg ging buwi, ratu-ratu ning wong awon.
Pan mangkana kijin san wangsulanipun, eh mitra lamun sireki nora gawa satus ewu, tail wis ingsun tan apti, aiwa kakeyan cariyos.
Tanpa gawe rembugan akeh pamuwus, mundhak balebegi kuping, nata kala nira ngrungu,
sugal asru wuwusipun, eh ta apaling ngireki, samene sun arsa takon.
Apa manut apa ora marang ingsun, sun darbe akal pra
Sang kijin san nulya ing nguncalken sampun, neng plataran anggulingting, kempis-kempis nedha tulung, marang abdi nira sami, tan dangu sakeh ing uwong.
Abdi nira kijin san prapta gumrubug, tigang atus
mangrupak ing pupuh, kijin san dhawah ireki, sapa ingkang bisa mikut, ingsun ganjae bana radi, pra guru myarsa kang dawuh.
Dahat suka pra guru sami tekabur, sang kana ciptaning
wadyamu kon mundhur, denya ngepung marang mami, yen nora tan wurung mengko.
Sirah ira ingsun bentusken ing watu, tan
nguculken sampun, kijin san wau sang aji, nyandhak kursi sedyanipun arsa medal marang jawi, bok manawi ingkang mungsoh.
Meksih ngadang inggih wau wedalipun, kursinya kinarya nangkis, wonten sajuganing guru,
Nanging meksih pinarpekan ing ngebyakkan, nata tan waged mijil, meksih neng jro
kawula emenging driya, kinepung amba thithit, cipta yen bahaya, mangkana osik ira, samangko yen awak mami tan nganggo akal, kaya kwan kong ing
mudananipun, ajak ondra nira, lan den jak rukun becik, nanging wisananya, kwan kun
prajurit, kang wus siyaga, kendel namung ningali.
Mring gustinya senapati ning ngalaga, wilujeng tlampah neki, kwan untyang pan ngantya, kundur ing sanggrahanya, luwar saking ing
Duk ningali gustinya, cinepeng mengsah, kori binuka malih, arsa nganteb ing prang, nulungi bendharanya, nanging ta wau sang aji, uwis
ingkang tebih, lan buwang gegaman, lawang kinen ambuka, ngater kotyan su mring jawi, nata
leng pandulunipun, ya ta sang namur kawula, sawarga playu nireki.
Miranteni bok manawa, ana nalar ingkang kalangkung gati, ing sawanci-wancinipun, lamun kang tambur munya, mesti para polisi sadaya nglumpuk, ing
pinuju lenggah ing dalem wingking, myarsa unining tambur, gupuh denira medal, lawan para bawahnya wus sami nglumpuk, tikwan lenggah ing paseban, ing ngayab sagunging dasih.
denireki, sowan marang jeneng ingsun, ing wektyeku kijin san, pan wus enget saking genira akantu, nanging durung tidamang, siji-siji nireng jalmi.
Deleg-deleg tanpa ngucap, gya sang namur matur marang polisi, kula anama ko tyan su, badhe atur uninga, mring paduka inggih kijin san puniku, dursila nawani anerak, laranganipun nagari.
Nembaga pinendhas laka, si nlamurken dateng kabeh tyang alit, gawe susah ing sawegung, patrap sawenang-wenang, roda peksa jarah darbeke
Kalawan sarira nira, mitulungi arta wrat satus tail, ingkang kinarya anebus, nanging salaka
pinutus mangkya, ukum pati, mung ngentosi wektunipun, satus dina dipun tigas, tyo kwi ong jangga nireki.
turnya sang namur raga, ngalembana jroning driya osikipun, lah iki wong ngendi baya, wiwara nira patitis.
Amukuli dateng ulun, pan nganti satengah mati, nanging kotyan su de myarsa, jarah ngrayah ngrampas duwit, boten waged kaleksanan, jalaran
iki, sarta matur dora cara, ngawon nawon dateng mami.
Ko Tyan Su estunipun, sampun anyakra dateng ing galih, yen kawula mesthi
Mesthi kathah arta palsu, gawe pituna ing nagri, lan susahing pra kawula, ingkang pinaheka sami, kawarnaci Tyong Tik Wan, duk myarsa aturnya kalih.
nta iki mami, nora wani mutusna, samengko sira wong kalih.
Nora dangu prapta sampun, lajeng sowan mring dipati, Ciu
wonten punapi, sira sowan jeneng ing wang, tur kurmat Ci Tyong pan sarwi, ngarutken serat papriksan, prakara nira wong kalih.
Lan ganjarken namanipun, sawiji-wiji wus titi, Otyu risang adipatya, nalika nira miyarsi, Ki
sabdi katur neki, tur kurmat medal ing jaba, kondur marang dalem neki.
Ing marga nora winuwus, samana Otyu dipati,
bisa ruba, tuwin ingkang sulih suwit.
Prakaranya karya unggul, samana sang namur dhiri, nalika umyat mangkana, jroning
Nora cara darbe atur, malah gugut mring polisi, iku ageng dosa sira, samene prakara neki, sun
wong ala gawe rusaking nagara, lan uga nora keni, yen mriksa prakara, nganggo ngiloni jalma, ingkang sugih den
kaduwung sira, yen wus manggih sangsara, sinarsa ngunjara mami, de teka gampang, lah sapa ingkang
namur dhiri, pundhi kang cedhak,tinandhang kajumpalik.
nira, nata anarik pedhang, kuwonda tinugel palih, yata kawarna, Otyu abdi nireki.
Anulungi marang ingkang pini lara, kawarna uwi tigsin nguni asli nira saking nagri
Anutupa pajupan lawang ing kitha, lan jinaga prajurit, suwi tig sin budal,
udaya, lan kabeh margi-margi, wus kebekan wadya, ngrangap ingkang gegaman, jejek atam sung sun pipit, cipta babaya, sang nata nawung brangti.
iya wong sabisa metu, saking ing kimping jro kita.
Luhung ingsun sembah jurit, begjan-begjan menek
Mengsah kathah kang ngemasi, tuwin ingkang nandhang brana, tanpa wilangan katahe, nanging nata durung bisa, medal saking kepungan, numpes ngarsa wuri maju, ambyak ngurugi papejah
Rameswara ning ajurit, gumuruh lir ladu sasra, geger wong sapraja kabeh, sami tutup toko nira, solahnya ilulungan, wong cilik pan era-eru, kadya gabah ing nginteran.
Swareng tawis ting jalrit, tanpahe lir ana kraman, sang Lauwi Tig Sin duka anom, bola nira kathah rusak, tangeh mong
aswareng wadu, kinen amasang wisaya.
Tali kinalar waradin, sak ubenging marga-marga, datan dangu antarane, ana bebantu geng prapta, de tog ing lyu upraja, ga ing lyong jujulukipun, de tog iku ageng lenggah.
sampun prapta, nenggih ing dalem ira, sakatahing balanipun, ingkang palastra ing yuda.
Pinaring waragan neki, kinen metak
sanalarnya, dupi perak tan samar, yen iku kangjeng sang prabu, kaget ing driya pan kadya.
pangling marang ingwang, iya mengko sun jarwa, ingkang dadi karsanipun, mulane anglugas raga.
Mring uwi tig sin pribadi, namung lawan ari nira, kang manggihi sang ngarajeng, nata wus ngaturan lenggah, tandya wau kalihnya, sami manembah sumujud, ing pada sang binatara.
Sarwi mangrepa turnya ris, duh gusti sri maharaja, ingkang ngageng aksamane, saking sanget tiwas amba, wani prang lan ratunya, linepan ta saru siku, pun dasih tuhu tan wikan.
nglabuhi nagari, jejeg ngasta adil, mantep marang ratu.
antuk sih kang narapati, eh ta uwi tig sin, mula jeneng ingsun.
Alunganis salamur wong cilik, saka jro kadaton, marang kanglam karsa ningsun kiye, arsa mariksa sang gya nagari, patrape wong cilik, lan punggawa inmgsun.
angulati jit cing, marang pondhokipun.
nireki, ing ngunggahken malih, sun bu pangkat ruhur.
Angleresi duk puniku lagi, nenggih sang ji yu kyong, lenggah aneng dalem amung dewe, kagyat mireng abdinya atur wris, manawi ing jawi, wonten jalma rawuh.
Mring ji yu kyong pinirsa ing jawi, srat saking sang
kang lam andudulu, satlatahnya kang nagri-nagri, duk tindak ingsun prapta, ing kimpiu ingsun, kapanggih siji wanita, meksih muda bojone wong adol pitik, thyo kwi ong nama nira.
Lawan ngajak anaknya lit alit, pada lanang papat katah ira, neng pinggire kali gedhe, sedyanya arsa nglalu, nyegur kali dimene mati, kagyat ingsun tumingal, nuli ingsun tulung, pawestri mau wong glandhang, mring tepining dalan den nget, mlas sasih, marga wau wanita.
Anggarbinipa masida mati, dadi nyawane nem ingkang pejah, sumarga wong tulung age, nalika nira iku,
prakara iki, si o tyu wit pyambaknya.
Lan kijin san pan sumitra becik, yeku ingkang ngrujuki dus karta,
kalamun, si tyo kwi ong bojo nireki, ayu tur mesih mudha, andarbeni kayun, reh ing wanita utama, setyeng
iku tyo kwi ong bojone, pilalu teken lampus, arsane katjegur ing kali, ya iku jalarannya sing judheg ing
mangrepa noraga, anjaluk pangapurane, supaya kwi ong iku den wetokken saka ing buwi, nanging iku
nulya paring uninga, uwi tig sin iku, ing ngaja nuli budala, dadi siji angraba seng mengsah neki, kang duraka mring
jro kuteku, lawan para manggaleng jurit, arsa ing ngajak sowan, mring kang jeng sang prabu, wusnya samapta sadaya, tandya budal saking ing kimping jro biting, tan dangu lampah ira.
25 PESAN LUQMANUL HAKIM | alangalangkumitir
sakejaping paningal lan atimu iku sedulur, khormatana lan
Gunawan Wibisana iya Raden Kunta Wibisana iku putrané Dèwi Sukesi lan Begawan Wisrawa kang wuragil. Déné urutané : Rahwana (Dasamuka), Kumbakarna, Dèwi Sarpakenaka, lan Wibisana.
Wujudé wayang, satriya bagus. Wataké utama, awit panjanmana (panjalmané) Wisnu Anjali utawa Wisnu Kawicaksanan, ya iku kerabaté Bathara Wisnu kang nyangkul jejibahan rumeksa katentremaning jagad, sarana manjalma ana ragané pandhita. Mula sing sapa kapanjalman Wisnu Anjali, wataké suci lair batin, adoh saka laku dur angkara.
Kasatriyané ana ing Singgelapura iya Kunthara.awan Wibisana. Ing gagrag asliné, jenengé Vibishana.
Garwané Wibisana, widodari kahyangan kang sesilih Dèwi Triwati. Peputra loro, ya iku:
Dèwi Trijatha kang ing tembé dadi garwané Resi Jembawan ing pertapan Gandamadana lan banjur peputra Dèwi Jembawati, garwané Prabu Kresna
Wibisana satriya luhur ing budi. Panggalihé jujur lan adil. Marang para kadang, Wibisana kaduk tresna. Awit saking tresnané marang kadang, Wibisana tansah rumeksa marang Dasamuka, murih bisa widada jumeneng nata ing Alengka. Mula saben ana klèruné tumindak Dasamuka, Wibisana ora wigih-wigih ngèlingaké, luwih-luwih yèn kadangé wreda nganti ninggal kautaman lan keadilan
Wibisana lan Rama[besut | besut sumber]
Nalika Dasamuka ndhusta Dèwi Sinta garwané Radèn Rama Reghawa (wektu iku isih mantèn anyar lan durung jumeneng nata), ora ndadèkaké panujuning penggalihé Wibisana, awit tumindak iku ora opasisirs mungguhing ratu gung binathara, lan bisa dadi dhadhakané perang kang mahanani rusaking para kawula lan nagara. Mula wola-wali Wibisana tansah ngaturi pamrayoga supaya Rekyan Sinta dikonduraké ana astané Rama Reghawa. Menawa Dasamuka rumangsa lingsem utawa rumangsa ewuh-aya arep mbalèkaké dhéwé, Wibisana saguh minangka dadi duta kanggo ngunduraké garwané Rama mau. Nanging kabèh aturé Wibisana sing akèh-akèh mau babar pisan ora dipaèlu déning Dasamuka. malah aturé iku ndadèkaké dukané Prabu Dasamuka. Wibisana dilok-lokaé sakatoké. Disengguh dadi satriya sing wedi ing getih. Amarga Dasamuka rumangsa yèn bakal bisa ngembari kridhané Rama Reghawa sawadyabalané. Wusanané, Wibisa banjur dikepruk kecohan nganti ora ènget purwa duksina. Dasamuka nuli paring dhawuh karo buta prajineman supaya
daya iku ditulungi lan diusadani déning Anoman iya Senggana kang nalika iku nuju dadi duta ana Alengka. Wibisana banjur didhèrèkaké suwita ana ngarsané Prabu Rama ing negari Pancawati. Pasuwitané ditampa kanthi becik, Kanthi mengkono Wibisana banjur mbalik tingal ngiloni Rama nglawan Dasamuka. Amarga Prastawa iki, Wibisana uga banjur sinebut Arya Balik. Sajroné dumadi perang Giriantara (perangé Alengka mungsuh nagara Pancawati), akèh iguh pratikel lan bantuwané Wibisana marang Prabu Rama sawadyabalané, nganti akiré Alengka klakon bedhah lan Dasamuka pralaya.
Sawisé Dasamuka sirna, Alengka banjur kawengku déning Wibisana didadèkaké siji karo kasatriyan Singgelapura. Anggoné jumeneng nata, Wibisana ora suwé. Dhèwèké banjur madheg pandhita. Kalenggahan nata diparingaké marang putrané Denthawilukrama kang sawisé jumeneng nata jejuluk Prabu Bisawarna.
Raghuwangsa · Laksmana Rekha · Aditya Herdayam · Osadiparwata · Wedawati · Wanara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wibisana&oldid=1013291"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.43, 6 Maret 2016.
Bathara Kala iku putra Sanghyang Manikmaya. Bathara iki kondhang ing ruwatan sing magepokan klawan wong-wong sukerta. Kanggo ngruwat kudu dianaké tanggapan wayang kulit Lakon Amurwakala.
Tembung kala[besut | besut sumber]
Lairé Bathara Kala[besut | besut sumber]
Kacaritaaké, Sanghyang Manikmaya lagi numpak Lembu Nandhini bareng Umayi, garwané. Ing ndhuwur samodra, Manikmaya sedya lambang asmara, ananging Umayi ora gelem. Kama kang metu banjur tumiba ing samodra lan dadi raseksa. Raseksa iku terus urip lan gawéyané mangan iwak-iwak samodra.
para déwa padha ora kuwawa nandhingi. Sing bisa ngalahaké ya iku ramané dhéwé, Manikmaya (Bathara Guru). Siyungé ditugel lan dadi keris Kalanadhah lan Kaladhita. Raseksa mau banjur diwènèhi jeneng Bathara Kala. Kanggo gantiné, Kala diwènèhi wenang mangan wong-wong sing lair sukerta lan sing lali ing urip pradinan. Ing bathuké, Bathara Kala diwènèhi Rajah Kalacakra. Sapa sing bisa maca rajah mau ora bakal bisa dipangan Kala.
Kauripané[besut | besut sumber]
Bathara Kala urip bareng Bathari Durga ing kahyangan Setra Gandamayit. Dhèwèké sing nurunaké raja-raja buta (raseksa). Ing pedhalangan, Bathara Kala bisa dikalahaké déning Bathara Wisnu. Raseksa iki sembrono lan seneng ngrusak apa waé tanpa mikir dawa.
Ing ajaran Hindu[besut | besut sumber]
inggih punika putra Dewa Siwa ingkang dados dewa panguwaosipun wektu (tembung kala saking basa Sanskerta ingkang tegesipun wekdal). Dewa Kala asring dipunsimbolaken mawi wujud raksasa ingkang arupa nggegirisi, boten kados Dewa. Wonten ing filsafat Hindu, Kala minangka simbol bilih sinten kemawon boten saged nglawan hukum karma. Ewadene sampun wekdalipun nilar paken gesang ing donya, wekdal punika ugi "Kala" badhe mapag. Ewadene wonten ingkang kersa, badhe dipun brasta déning Kala. Saengga, Kala punika gadhah rupa ingkang nggegirisi, asipat meksa sadaya tiyang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Kala&oldid=1014097"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Palyer	Andhara Pradesh, Andhra Pradesh	, India
Wage ( Cemengan, Kresna, Langking).
marga sekawan / dalil kadis rasul/ kiyas kalawan ijemak / yen anyana becik liyan marga saking / sekawan dadi
sekawan prakara yen kang winarni / iman tokid makripat//
03. //Ping pat Islam sampurnaning nenggih / ingkang iman punika pan ana / semara-kandhi pecahe / sanbayan tesdik iku / ana dene tegese tokid / tunggal lah aja sira / anyana ing kalbu / yen ana roro Pangeran / batik sira anyana among satunggil / kang agung tanpa sama//
04. //Pan wus kocap ing sajroning tapsir / luwili saking
pan sadaya prabote pasrah ing Widi / caritane ing kitab//
08. //Kitab iniahol lan tashil / wajib
kinarya macah / akene tyisipun / wajib padha sembaliyanga / ing wong makmin tatkalanira ngabekti /
wong Islam limang prakawis / dhingin maca sahadat / kaping kalihipun / asalat limang wedalan / kaping tiga asung jakat-pitrali nenggih / ping pat siyam ramelan//
10. //Kaping limane pan munggah kaji / marang kakbatolah yen kuwasa / iya marang dedalane / lire yen darbe sangu / lawan padhang ingkang nyukupi / yen mangkat mantuk sira / lamun mangkaneku / wong Islam ameh kwajiban / angulati sandhang-pangan sangu kaji / kang betah sa king mekah//
11. //Jroning kitab subah sampun angling / nenggih sampurnane ingkang iman / wong ingkang semen kalbune / ngandel nern prakareku / ingkang dhingin ngadek Hyang Widi / lan ngandel malaekat / kang ping tiganipun / angandel ing kitab Kuran / wong ingkang ngandel ing Kuran iki / lan ngegungna ing Kuran//
12. //Litman asih ing Kuran wong mukinin / dadya asili ing kitab sedaya / duk ing Kuran sadurunge / tunggal lan Kuran iku / ping pat ngandel ing para Nabi / ngandel ding kiyamat / kaping nenemipun / ngandel pepesthening litah / andhap dhuwur gedhe cilik ala becik / pan saka ing Hyang Suksma//
13. //Wong angandel ing Hyang Suksma nenggih / asiha sira marang Hyang Suksma / ngegungena Pangerane / kalamun sira ayun / winales sihira Hyang Widi / anuta Nabi data / dadi to sireku / kinasihan ing Hyang Suksma / wong angandel ing Pangeran kang linuwih / waspada ing Hyang Suksma//
14. //Yen Pangeran iku pasthi urip / ing uripe tan
jroning Kuran angandika / sayektine Pangeran luwih udani / saosiking wardaya//
15. //Lan den awas sira dena eling / yen asih iku luwih kuwasa was agawe ngalam kabeh / lan kanane Hyang Agung / beda lawan kawula iki / lamun aria gawean / lawan karsanipun / lan den awas malili sira /
lan opus / iku pan dudu Hyang Suksma / pan sedaya kinarya Bening Hyang Widi/ wong
amiyarsa ing piyambakira / tan /wuta tuli jatine / sugih elmu Hyang Agung/ nora lawan akal Hyang budi / aningali tanpa netra /
Widi / nora kena/bisua Hyang Suksma / langgeng salaam-lamine / tan soda datan wuwuh / beda lawan kawula iku / gesang pejah sadaya / andhap nuli luhur / lara aNuh kepenak / asat agung kawula bubuhaneki / lan malihipun awas//
tan legi / tan karasa eca nora lara / tan adhem datan panase / tan suka datan wuyung / bedane lan kawula iki / lan den awas yen Allah / luwih saking agung / tan ana wekasanira / pangetane ngalor ngulon ngidulneki / ngandhap myang luhurira//
22. //Pasthi datan wekasanireki / para Nabi para wah samya / was
23. //Nuli sira anyanaa malih / sajatine Allah ingkang mulya / tan obah datan osike / tan kendel tan lumaku / sebab saking ganging Hyang Widi / lan sira anyanaa / yen Gusti kang agung / pasthi amor lawan sira / yen sira yun aningah ing Hyang Widi /
manungseku / tan nyakiti ragane amrih / kagungane ing donya / wenang manungseku / anyakitana saris / amrih awas ing
Hyang Widi / kang was kocap sajroning / kitab nenggih wiyaripun / ingkang bumi kasapta / ……………. kadya dirham
selehena malih / ingaran ing Sang Widi / lir siji-sawiji iku / neng ngara-ara jembar / tana makluk saudani / ing
ngaras punika / ingkang amawi pepinggir / kang wasta makluk nenggili / iya tunggala lain iku / warnane ingkang aran / jirim punika panunggil / ing alam myang kang aran inunkin ika//
05. //Apan iya alam uga / kabeh iku ngaral sami / sagung ingkang alam-alam / pan asipat ngaralsami / meneng kalawan inosik / lara lan kepenak iku / prihatin miwah suka / gumuyu deduka sami / ijo kuning biru wungu miwah pethak//
iku / mung anane Hyang Suksma / kang dude ngaral sejati / dating mulya tan darbeni sipat kathah//
07. //Langkung katliali sipatira / pan datan kena winilis / langkung kedhik kang pinanggya / sipating Pangeran nenggih / ingkang kocap sajroning / kitap Dural mung rongpuluh / sipatira Hyang Suksma /
sajawining ala pasthi / paganane Hyang Widi / myang sajroning alam iku / pasthi Pangeranira / kang agung kang
salebeting lelumutnya / pasthine iya jaladri / malih ingkang winarni / iman ping kalih puniku / asiha ing malaekat / aywa na memisuh sami / ing malaekat apa ingkang karya udan//
10. //Lan karya kekayon samya / cucukulan saking bumi / sarta titahing Pangeran / sing sapa wonge kang asih / ing malaekat sami / wuwuh kandel imanipun / sing sapa sengit marang / malaekat mernaoni / tan anacat memisuh kawetu lesan//
11. //Dadi kapir wong punika / lan weruha wong puniki / warning kang malaekat / kathah pan awarni-warni / ana darbe sawiji / kekalih sawijinipun / ana ingkang sekawan / ana tiga kang suwiwi / ana dada duta mring Nabi Muhkamad//
12. //Ana ingkang agung ngaras / ana ingkang angideri / ing ngarasira Hyang Suksma / ana ingkang aprihatin / ana nurunken warih / ana kang aniyub bayu / ana ingkang malaekat / kalane amecah wiji / saber wiji sawiji siji malaekat//
13. //Satetes kang paring udan / malaekatira sawiji / parandene nora sesak / done jisim alus nenggih / ana kang geret rawi / akathah malekatipun / ana aggeret rembulan / malaekate kathah malih / ana ingkang malaekat ngadek kewala//
14. //Ana kang rukun kewala / ana kang suju salami / ana kang warna manungsa / ana warna kewan sami / menjangan kebo sapi / menda onta kuda manuk / sagunging, sato kewan / nenggih ingkang sami suci / kang den eba dening sagung kang malaekat//
15. //Langit kang karck winarna / jumerut ijo kinardi / langit ingkang kaping tri / kinten jene batalipun / kinarya kaping tiga / langit ping sekawan nenggih / pan salaka pethak nenggih kang kinarya//
kawarna agengipun / mung langit kang ping sa pta / agenge ingkang winarni / ingkang kocap lelampahan kawan warsa//
17. //Lawan kafili leksa warna / lawan gangsad warsa malih / langit kang sapta kinarya / cahya ingkang tan nenglahi / namane punang langit / ngarabiyan jenengipun langit kang luhur pIsan / sakathahe punang langit / nenggih kebek dening sagung kang malekat//
18. //Ana kang ngreksa manungsa / ana ingkang nenulisi / dosane mukmin sadaya / lan pangabektining mukmin / wonten malekat malih / nenggih kang manjing ing kalbu / ing kalbuning manungsa / tatkala langgeng ing dikir / lamun matun dikir malaekate kesah//
19. //Nuli setan ingkang cegah / manjing kalbune wong mukmin / done kang saini punika / manungsa kalawan dikir / amaca Kuran nenggih / lan asalat
angucap / ingkang den arani drengki / sajatinira drengki / rupane pan kadi asu / neng kalbuning manungsa / punika ingkang ngadhangi / lamun ana malaekat bekta rahmat //
21. //Rahmating Hyang mahamulya / marang kalbuning wong
pandhi na angling / sing sapa wong Islam iku / ngundang asu lawan / ngundang ing celeng nenggih / ingkang tumut ngundang pan dadi wong kopar//
iku / manungsa kang asalat / cegah aja bareng bukti / lan manungsa ingkang atilar ing salat//
26. //Iman ingkang kaping tiga / asah ing kitabing Widi / sagung kitabing Hyang Suksma / kang tinedhakaken maring / para rusuling Widi / satus – sekawan kehipun / kang
kitab-saking ing Hyang Widi/ Nabi Ibrahim sedasa / jangkep sate kitab nenggih / kang sekawan winarni / kitab Toret kitab Jabur /
marang Isa Nabi/ Kuran raring Nabi Mukamad / sakathahing kitab nenggih / ingkang sami rumiyin / tan rusek parentahipun /
29. //Ngandika wali satunggal / aburaerah kang sami / utawi to wisma ingkang / kinarya dres Kuran nenggih / kang darbe dadya sugih / tan apatot
tan malih kang pangandika / wismaning kang para mukmin / kang tan kanggo anenggih / tilapat ing Kuran iku / ingkang darbe malarat / kedhik kapenedaneki / aneng denya matekate padha lunga//
31. //Setae ingkang padha teka / kang manjing wismane sami / tan malih wus acarita / ki Sahid kang putra Kabib / sakingjengira Nabi / sing saps wonge puniku / anglairaken rapal / ing Kuran lan sinung benjing / dhangan saking siksa tebih ing akerat//
32. //Lan andliapanaken benjang / siksane bapa tan bibi / sanadyan
dera Hyang Widi / aluhur ingkang darajad/ baya darajading Nabi / ngantos ing kanan-kering / mung knot lan sinung
kautanianipun / iman kaping sekawan / wong mukmin pan arsa mukmin / marang para rusul Widi sadaya//
35. //Lawan asilia to sira / mring sakehing para Nabi / wajib amilang-milanga / ing kathahing
kehipun sawiji-wiji / kang mung wajib pracayaa / lan wajib asiha sarni / pan pasthi leres sami / ingkang para Nabi wau / lamun amaidoa / won ika pan dadi kapir / aja esak unine kitab satunggal//
wonge puniku / memisuh ngina-ina / geguyu Nabi sawiji / myang malekat sawiji pan dadi kopar//
39. //Kapir kawak pan prasasat / amomisuh ing Hyang Widi / utawa para abiya / kang dadyang rusuling Widi / lire Nabi kang dadi / utusanira Hyang Agung / triwelas kathahira / tigawelas langkungneki / pan kalebet kang rong-kethi kalih-leksa//
ing agama ingkang suci / tan manungsa lan jin den ajak mring swarga//
43. //Sarni leres andikanya / Nabi para rulus sami / rineksa dening Hyang Suksma / tebih saking dosa alit / lan dosa ageng tebih / pra Nabi kang dados rusul / samya manungsa lanang / mardika pan dede abdi / samya suci lawan dede
Women ingkang luwih nistha / kocapiro kitab Juwahir / para rusul sami nistha / sami pekir sami miskin / trus kitab Lulbab muni / Nabi Suleman ing dangu / sugihira kalintang / nika ing dalem lair / ing batine anunggil pekir kang nistha//
46. //Wus kocap kadis tabsirah / Nabi Soleman
ing dasih / yen peparing dhahar ingkang eca-eca//
47. //Ingkang adi-adi samya / ingkang pinaringken dasih /
48. //Wus mupakat jroning kitab / Atkiya lawan Juwahir / manungsa kagengen wisma / yen ageng sanget pan dadi / pasek kang duweni / wonten sabda kang amuwuh / heh manungsa ta sira / karya wisma geng nglangkungi / dadi pasek heh satuhu pasekira//
49. //Lire kang ageng kalintang / iya sesakane inggil / langkung saking enem asta / sapa kang ngina srat iki / sayekti dadi kapir / buda ngareni wong iku / aja maido samya / sakathahe wong kang mukmin / batik padha peken rasane
liya / marang mukmin satunggal / mangka prasasat wong iku / anglarani jeneng ingwang//
02. //Sing sapa nglarani sami / saksat nglarani Hyang Suksma / sapa kang nglarani wonge / marang ing Pangeranira / sinung lanating donya / prapta ing akeratipun / kadis tabsirah ngandika//
03. //Sing sapa wong Islam sami / nora welas ing sesaina / samaning wong inukinin kabeh / iku durung kinasihan / dening Hyang Mahamulya / tandhaning sinihan iku / yen asih sanianing Islam//
04. //Sing sapa yun katur mating / para Nabi ing sihira / lan ing para malekate / lawan ing para utusan / iya sira asiha / maring ing jeng Nabi rosul / mrung Amad ingkang Mustapa//
05. Sing saga asih ing Nabi / lawan ing para malekat / dadya sampurna imane / lan kinasihan ing suksma / kalawan wonge sapa / samya mirangaken iku / ing sapadha-padha Islam//
06. //Sasat mirangken raring Nabi / sing sapa wonge memirang / mring Nabi duta wiyose / sasat memirang Hyang Suksma / sing sapa amemirang / ing Hyang Suksma dadya sinung / lanat ing donya akerat//
07. //Sapa sengi ing pra Nabi/ dumadya kapir wong ika / lan malih sing sapa wonge / asili inarang wong ulama / sasat asih wong ika / dhateng kangjeng gusti rasul / dadya asih ing Pangeran//
08. //Sing sapa asili wong mukinin / dadya asih ing ulama / lan asih Nabi dutane / kangjeng rasul angandika / sing sapa asih marang / wong alim sawiji iku / dadya sengit jeneng ingwang//
09. //sing sapa sengit ing mami / dadya sengit ing Pangeran / tiba naraka badhene / utawi sampurnanira / wong asih ing sasama / pan arsa asili wong iku / marang wong kang kinasihan//
10. //Droning kitab Subkah muni / kangjeng Nabi angandika / neng kitab Mustahal gone / utawi wong kang ulama / rata saking Hyang Suksma / angratoni jagad tuhu / lan sapa wong nganiaya//
11. //Ya marang wong ingkang alim / dadi rusak dhewekira / jroning kitab amiraos / lair ya ngulu modin ika / wong
punggawa lawan mantrine / amIsab lan para nata / iman kang kaping lima / padha ngandela wong iku/ ing benjang dina kiyamat//
luwih mulya luwih agung / jumeneng tanpa sesame//
18. //Pan den sauri pribadi / iya among jeneng ingwang / ratu kawasa kinaot / agawe pejah lan gesang / wau kang sami pejah / den uripaken sadarim / dening ingkang
karsa / dene wong kang kapir kabeh / samya menjing ing neraka / langgeng saya alara / wong mukmin kang pasek iku / kawratan sarnya siniksa//
21. //Kira-kira dosaneki / yen sampan kinira-nira / pinanjingken sawargane / mukmin sawiji siniksa / ingkang tinilar salat/ kitab Lubab satus taun / …………….//
22. //Tilar wektu lima dadi / siksane pancatus warsa / angling pandhita saweneh / sewu taun siksanira / tilar wektu satunggal / wektu lima limangewu / taun dadi siksanira//
23. //Iman kaping enem nenggih / padha sira angandela / untung alawan becike / kapir Islam sugih nistha / saking karsaning
sinasambi sukarila / marma lahur wong Islam / sing sapa nyana wong iku / kapir Islam dadi dhawak//
25. //Wong puniku dadi kapir / aran kapir kadariyah / dene
ing maknanira / lawan apik wewacane / kang aran uteking iman / rosy denya dedonga / anedho sihing Hyang Agung / ing dalu mutwah raina//
27. //Sihing Hyang kang marang mukmin / sadaya manggiha arja / jro kitab Subkah wuwuse / aja sira aweh
panggawening salat / sarohing salat wiraos / pan takbir Allahu akbar / tegese pan mangkana / Allah ingkang luwih agung /
31. //Dipun kongsi amiyarsa / ing talinganta priyangga / aja ambalik tekbire / den nuli sing lapal Allah / marang ing lapal akbar / aja kaselanan iku / dene kaliniah kaliyan//
32. //Nanging kekawenangneki / sethitilik yen kaselanan / apa mengkene lapale / Allahul jalimul akbar / iku pan tan
aliping lapal winuwus/ alip taplul ingkang nama//
33. //Nenggih tegese kang taplil / Allah luwih agungpIsan / yell uwis luwih gedhene / nenggihanyanaa sira / yen ing jero lan jaba / iya pasthi gusti iku / kadi lumut neng segara//
34. //Den pasthing ing lapal takbir / ywa anganggo Allahu Akla / lan aja lapal liyane / utawi ta ingkang aran / nenggih sirahing salat / amaca
kathahe / patbelas lan malihira / aksara kang apanjang / pitulas pan kathahipun / madlajam lapal
panjangnya / lan tesjid mating lam iku / lan den apik maca tahyat//
37. //Tahyat akir lan den apik / maca
lan amngan riba iku / lan manungsa totohan//
43. //Lan bobegal sami mukmin / merna ling lan
tabsir lan kutbah-iku / kang aran wong mukmin ika//
45. //Ingkang pasek anglakoni / dosa ingkang
Lan wong ingkang anglakoni / ing dosa alit sadaya / anetepi salamine / dadya pasek wong punika /
asta yen luwih / dadi pasek wong punika / sabab gorge kang wisma / ana kang angundang besuk / mangsanedina kiyamat//
48. //Heh pasek-pasek sireki / retuning pasek to sira / dadya yen kaya mengkono / pasek sanget manungsa kang / kagengen
perlu padha ngulatana / ing ngelmu agameslam / pangandikning jeng rasul / kang sinungan sill nugraha//
51. //Nyuwunken ngapura sanji / ruing gusti sang mahamulya / rnyang manuk-manuk sakehe / ingkang ana ing awiyat / samya maca istipar / pangandikane jeng rasul / wong mukmin padha ngajiya//
52. //Lamun uwis dadi alien / mangka dadi sugih sira / lan dadi bagus ing tembe / kitab Ahya sampan rembag / lawan kadis tapsirah / pangandikane jeng rasul / pesthi aleres sadaya//
53. //Lamun ana wong misuhi / marang sawiji ulama / padha lan wong amemisoh / marang Nabi pitungdasa / dene wong mukmin ika / atilar salat sawetu / siniksa benjang ing wuntat//
P A N G K U R 01. //Sates taun siksanira / manungsa kang tilar wektu sawiji / jroning kitab Lulbab iku / women malih wirayat/ ing pandhita sewu taun laminipun / atilar wektu satunggal / siksane benjang ing akir//
02. //Sakathe kang manungsa / jalu estri kang sami kapir-kapir / langgeng neraka genipun / ……………. / ejim jalu jim estri kang padha kupur / sami langgeng neng neraka / wong kapir satruning Widi//
04. //Mring kang mukmin sadaya / luwih malih asanget sihing Widi / mring wong kang ulama iku / luwih sengit Pangeran / mring wong mukmin kang pasok sadayanipun / asanget silting Hyang Suksma / mring mukmin kang ngekas sami//
05. //Jan sanget sihe Hyang Suksma / marang ingkang wong
ing Hyang Agung / lawan malih Hyang Suksma / lang kung asih mring wong mati sabil iku / jan mati salad sedaya /
sugib elmu tur rosa / angabekti ing Hyang kang Mahaluwih / angluwihi manungseku / kang mati sabilolah / aneng rasa ingapura dosanipun / kitab Lul bab was angucap / manungsa mukmin kang alim//
10. //Langkung sanget pangrusaknya / marang setan eblis samya prihatin tinimbang manungsa sew u/ kang bodho-bodho samya / tur kang padha rosa ngabekti Hyang Agung / maksih sanget pangrusaknya / manungsa mukinin kang alim//
11. //Jeng Nabi data ngandika / manungsa kang padha rosa adikir / la ilalia illahu / Mukamad rasulolah / pan iku luwih / ing utamanipun/ tinimbang lan
neng sajroning telihl manuk / manuk ijo kang warna / lincak-lincak aneng sajroning suwarga gung / jro kitab Daka angucap / rohe
gung / kitab Sukbah angucap / sampurnane ing wong aprang sabil iku / angucap ing kalimah kak / ing
mati sahid kang ngucapken iku / kang kalimah kak ngarsanya / ingkang ratu-ratu jair//
16. //Tegese jair punika / ratu ingkang melempeng caking adil / akarya sakarsanipun / nyimpang ing kukum barak / amateni durung bener kukumipun / kitab Nukayah angucap / sor-sorane pati sabil//
17. //Manungsa malebu bengat / rosa salat lawan rosa angaji / dikir rosa dedonga iku / andongakaken wong Islam / rahayuwa ing donya akeratipun / kangjeng Nabi angandika / heh sakehe uniat mami//
18. //Sing saps asalat luka / ing nalika dina Jumungah nenggih / sadurunge wayali bedhug / ingsekawan rekangat / rakangat kang dhingin wewacanipun / patekah kaping sedasa / surate palak
kaping tiga / ping sekawan tan prabeda pan tunggil / wewacane ayatipim / janma kang duwe kala / ingkang asalata sunat-sunat iku / sampuning salani amaca / astapirolah war ngalim//
kang pejah ing / rananggana / lan pinadhakaken malih//
23. //Ganjarane wong punika / pada ganjarane Nabi Ibrahim / mangka nuli wong puniku / pirepatan
25. //Kangjeng rasul yen ngandika / pasthi sidik bener pan ora sisip / ngandika malih jeng rasul / sing sapa amhawula / mring wong alim angasorken raganipun / awarali ngalap ngelminya / supaya antuk lan kanthi//
K I N A N T H I 01. //Pitung dina laminipun / pinadhaken angabekti / ing liyang pitungewu warsa / ginanjar dera Hyang Widi / ganjarane kang sadina / padha tan wong mati sabil//
02. //Mati sahid kaping sewu / kang pejah aperang sabil / aneng madyaning ranggana.
Binayah wus angling / lawan kitah mainalingah / sapa nganoraken ragi//
04. //Mring wong sugih-sugih iku / ilang neng pratigan nenggih / mungguh igamane Islam / kitab Adkiya wus angling / ala-
ngelmu / ing tabsirah wus amardi / becik-becikin narendra / punggawa satriya mantra / kang perak lawan ulama / kang manut ngelmu agami//
06. //Tapsirah caritanipun / wong a lim iku pan dadi / andel-andeling Pangeran / aneng saluhuring bumi / kang tan amor lan narendra /
ran jenengira / ingkang dhingin aja bukti//
08. //Wismaning wong tinggal wektu / lan aja sira abukti / jro wisma ana wayangnga / rerupan kang tan duweni / ……………. / …………….//
09. //Nyawa pindha-pindhanipun / lan malih aja abukti / wismane wong mangan riba / lan aja abukti malih / wismane wong mangan arak / tinemu ana ing pekih//
10. //Kang awas ta riba iku / kadas bidayah wus angling / sapa ngenoraken raga / mring wong sugih donya nenggih / saingga later asaba / neng jumbleng tan wande
kitabin / pangandikaning ulama / kang pisah lan jalma nenggih//
13. //Dadi andeling Hyang Agung / ing dalem sajagad bumi / yen asalat bar Jumungah / ngandika susunan adi / iya kangjeng rasullolah / wong nistha san.oet puniki//
15. //Mukamad ingkang rinasul / utami Allah sejati / asih raring pekir melarat / lan sanget denya ngabekti / lan rumeksa maring ayat / tyasira ywa kongsi nilib//
16. //Kitab Adkiya ammus / sapa ingkang anglakoni / kang gegampang makruh ika / siniksa benjang ing akir / wekasane dadi karam / lan sapa gegampang malih//
17. //Nglakoni karam puniku / siniksa wekasaneki / dadi kapir wong punika /
rasul / jroning mustahal kitabin / wong apik pangabektinya/ wong punika apan dadi / minangka gustining amal / apiking sandhang lan bukti//
20. //Lungguli wirang namanipun / tinggal kang asamar nenggih / aja tineta Hyang Suksma / nora angleraken enggih / ngamalikah polahira / tatapi Allah ningali//
21. //Ing apike tyasireku / lan badanira sayekti / Nabi malih angandika / sing
mustahal carita / satuhune wong kang ngelih / kinasilian ing Hyang Suksma / wong gadhah murka dunyeki//
23. //Pan dadi kekasihipun / ing setan kalangkung asih / Nabi malih angandika / wong ngelih aneng dunyek i/ dadi tuwuk ing suwarga / wong ahlul kakekat angling//
24. //Wajib wong mukmin sadarum / nembah ing wong catur siki / sawiji ingkang sinembah / iya ratu ingkang adil / nembah bapa lawan biyang / kaping pat nembah wong alim//
25. //Ingkang temen ngelmunipun / jroning kadis anwar angling / wong alim
ngaji / pinadhakaken wong ika / salate sewu rekangati / ingkang memuruk wong ika / pinadhakaken ngabekti//
27. //Ing Pangerane sewu taun / kadis jubat mangkya angling / nora wenang wong kang Islam / nyakiti ing raga amrih / kapriyayen aneng dunya / nanging wenang wong kang mukmin//
28. //Anglarani raganipun / amrih ing elmu gagami / sawarsa wuwuh alimnya / tan lawan geguru jalm i/ den arosa atelapa / atilar sandhang lan bukti//
30. //Tan ngilangken rasa iku / tigang prakawis winumi / amuwuhi ingkang palan / amari groyok laneki / ingkang dhingin maca Kuran/ sesukur makaping kalih//
31. //Siyam sunat kaping tefti / kadis tabsirah wus angling / lan kadis Juwahir ika / utawi wong pekir-pekir / kang ora tapa ing dunya / nanging sabar ingkang kapti//
32. //SuKuran sakaliripun / kumandel rila ing Widi / luwih caking wong atapa / sihira Hyang Mahaluwih / wong kang memuruk punika / ing elimu agama suci//
33. //Kang soroh ing ngelmunipun / mring wong bodho-bodho sami / tan adol ing elmunira / kang nora lobs ing pamrih / yeku kalangkung sinihan / ing Hyang kang amahaluwih//
34. //Ing dina kiyamat besuk/ wong puniku dadi gusti / atut dadi rerapekan / ing sagunging para mukmin / sakwehning ulama samodra / lan seksi peksi wiyati//
35. //Samya nedhaken puniku / pangapura ing Hyang Widi / lan malekat kiraman / nedhaken ngapura sami / yen wong memuruk punika / kang oleh benduning Widi//
36. //Wong kang adol elmunipun / aloba-loba murka mrih / ing benjung kenendhalenan / kendhah neraka api / mukmin kang sami siniksa / kang sami dosa ing nguni//
37. //Sami dhingin mentasipun / saking salebeding api / wong
mukinin ingkang siniksa / kang sanget doseng donyane / oleh rong alam iku /
02. //Wus atutuk kalih rigulam nuli / angandika Hyang kang amahamulya / wong ingkang kapir sakehe / ajana kang anjaluk / mentas saking neraka api / jinni kang kasab kalal / duk ing dunyanipun / kabutuh ing sandhang-pangan / lan sanguning mring mekah amunggah kaji / iku luwih utama//
03. //Angandika jEng Nabi sinelir / kadis tapsirah ingkang amarah / perluning wong mukmin kabeh / angulatana ngelmu / ing
iki / jalu lawan wanudya / kadis ahya muwus / najis sakathahing Islam / jalu estri angajiya sahwu sami / ngajiya bangsa arab//
04. //Mrih weruha ing basa agami / sumerepa ingkang basa arab / jro kitab dahel delinge / wus kocap sajronipun / tepsir surat asra menget i/ lan jro kitab Anwar / wajib wong mukminun / anembah ing wong sekawan / dhihin bapa lan biyang kang kaping kalih / kang Islam karo pisan//
05. //Kaping tiga rata ingkang adil / ya ta angandika kyai Ahman / kang aran ngadal ing lire / manungsa Islam iku / sasurude jengira Nabi / manungsa kang atobat / saking dosa agung / lan saking dosa lit ika / ingkang sanget atobatira Hyang Widi / anetepi ibadah//
06. //Lawan rahab den ira nglakoni /
iku kang adil mulkade / kaping sekawanipun / wong alim kang sanget denyalim / kang sanget mrih ing siksan / nira Hyang kang Agung / dadya manjing ing bidayah/ sukbalitanhit jawahir lan insan-kamil / lawan kitab atkiya//
07. //Pangandikaning Hyang Mahaluwih / jroning kitab Uddi dhawuhira / heh sagung wong Islam kabeh / ……………., ……………. / aja ta asih sira / lan aja pitambuh / mring wong kang agawe dosa/ jroning kitab insan kamil sainpun angling / manjing naranalala//
08. //Wong tan open duk aneng dunyeki / mring wong bodho-bodho ingkang dosa / atawa sira pamane / rila mring pakaryeku / wong kang
ulama / luwih utameku / tinimbang lan salat ingkang / bodho-bodho utama turuning alim / yen sarta dikiring Hyang//
12. //Angandika jeng Nabi sinelir / utawi wong ulama sadaya / pan dadi andel-andele / ing Hyang kang Mahaluhur / salagine kang para
Anyepiya sira lamun uwis / salat bar Jumutingah la wong kathah / wonten malih caritarie / ingkitab asalipun / pun Nabihat ingkang pinethik / jeng Nabi awas dika / pan iya sapuluh / prakara manungsa ingkang / nora tina rima sa’ate nenggih / kang dihin wong kang salat//
14. //Kale iya nora anglakoni. /salat bar Jumungah lan wong kathah / dene ingkang kapindhone / wong kang salat puniku / kale iya nora nglakoni / asung jakat wong ika / kaping tiganipun / wong kang purun dadi imam / ingkang maknum sadaya padha kasengit / dene kaping sakawan//
15. //Wong tetekon ingkang minggat saking / gustine ika kale wong Islam / dene kang kaping imane / iya wong kang anginum / sajeg nora katrima malih / kaping nem wong wadon kang/ mati lakinipun / lakine wong Islam ika / maksih runtik dena tinilar ngemasi / salate nora esah//
16. //Ping sapta wong wadon salat iki / makmun miring wong lanang kawula / wong wadon warni kalire / pan iya nora makmun / wong kang lanang mardika sami / kaping wolu narendra / kang jahir puniku / sing sapa mangan riba / ping sapuluh wong salat kang nora bang kit / nyegah panggawe doso//
17. //Lan wong lanang sawiji kang maksih / anglakoni ing panggawe jina / nora katrima salate / tan olih ngapureku / malah-malah wuwuh atebih / wonten malih kang kocap/ kitab kang amuwus / nenggih saking kitab Sukbah / salat limang wektu sasat sira iki / adus kungkum bengawan//
18. //Kaping tiga sadina saweng / pasthi ilang najise wong ika / dadya lebur sadosane / sarta patobatipun / wonten to pandhita kang angling / kang
naraka-wel punika / dadya siksanipun / wong ngakirken wektu tiga / lan wong ingkang padha riya-riya sami / wong kurnet
kehipun / pesthi tinemu punika / wong sakarat lamun sira aningali / ing cahya kang lelima//
22. //Yeku ngalamat pupating wiji / tannin durung wong iku tumingal / ing cahya kang lelimane / maksih dawa kang umur / warnaning kang cahya limeki cemeng abrit lan jenar / ijo putih iku / lamun aningali cahya / ingkang cemeng aglis amacaa nuli / la iaha illalah//
ingkang cemeng puniki / nenggih cahyaning setan yahudi / nuli sira macaa//
24. //La ilaha alallalah malih / hu hu hu pan tegese mangkana / nora nana Pangerane / among Allah puniku / ya Pangeraningsun sejati / yen aningali sira / kuning cahyanipun / punika cahyanipun setan / setan nasa rani arane annuli / age sira
mangke / Allah kang mahaluhur / ya ing iman nama puniki / hu kang kaping tiga / tegese ya iku / ya iku ya hu ingkang / amurbeng rat karya saliring dumadi / priyangga tanpa rowang//
27. //Lamun eling sahadat puniki / ing nalika cahya ireng ika / mati mukmin pasek rane / lamun mati wone iku / ing sahadat kang kocap iki / ing cahya ireng uga / kapir
kiye / mati kapir wong iku / ing kapire pan nasarani/ den aprayitna sira / dikir ing Hyang Agung / lawan ing Nabi
gawe lali coring sakehe pangabekti / parlu sunat tinilar//
31. //Lamun ana wong iku ningali / maring cahya kang alangkung pethak / Nabi Muhkamad wastane / nuli macaa iku / hu hu pan tegese menggin / ya iku ya iku ya / iku ya
cahya lang kung pethak / lewih sampurna patine / pasthi eling wong iku / ing sahadat kang kocap iki / karana kang mangkana / pasthi wali iku / lawan maliyek katingal / wus den pasthi para Nabi rong kethi / lan
ing manungsa sesami-sami / kadis Juwahir ngucap / lamun ana iku / wong ulama anenedha / ing Pangeran anedha kathahing santri/ mrih gawoking manungsa//
35. //Yeku cacad wckasane dadi / tumiba ing naraka jahanam / tan katarima aniale / saya geng siksanipun / kaping kalih riya nameki / tegese ingkang riya / wong amrih kadulu/ pangabektine kalawan / mrih den alema male sesami-sami / yeku tan katarima//
36. //Sangsaya dadi siksanira / kaping tiga punika sumengah / ingkang sumengah tegese / wong gawe ngamal iku / mrih karungu sami-sami / iku tan katarima / siniksa wong iku / tekabur kaping sekawan / mrih gumuriggong peksa lewili andheweki / piyangkuhue wong ika//
37. //Dentine iku ngrasa linewih / yeku ngamal
swarga / ingkang padha angalem mirinq sireki / iku lah jalukana//
38. //Dhawuh pangandikane Hyang Widi / raring malekat sakehing manungsa / kang baru aleman kabeh / denya jigabekti iku / lah sereten jungkelna sami / ing naraka jahanam / jro kitab amuwus / Juwahir kang kacarita / sapa karya pangabekti ngamal amrih / katon rinungu ing lyan//
39. //Nanging sejatine punika amrih / tiniruwa ing manungsa ingkang / tan punin pangabektine / ingkang mangkono antuk / ganjaranta sawarga lewih / nenggih kang kaping lima / ingkang aran kasud / tegese kasud punika / ngarep-arep ingilang nikmating jamni / ingkang Islam sadaya//
40. //Lawan amrih ilaming kang janmi / ingkang aran dengki wong punika / kocap ing dalem tapsire / nguni pandita balngum mete-mete ilate sarwi / marine coati kopar / nenggih dosanipun / dongaken mrih
41. //Janma amrih kaprayayen amrih / kagungan ing dunya yen kongsiya / drengki ing sami Islame / ngilangken amal iku / kang kaping enem manungsa asring / nyatur ceaning liyan wong anacad iku / ngamale sinungken marang / kang cinacat kaping pitu wong
wong kang den anu / jroning kitab Adkiya angling / ana kinarya taniba / ya ing dosanipun / wong kang nenacad ing / iya nuli den a lema anututi / ing sami sanalika//
43. //Sasampune den alert wong iki / nuli den tedhakna pangapura / iya marang Pangerane / donya akeratipun / ya antuka ralunating Widi / iku nutup ing dosa ing pribadinipun / manjing kari ing sawarga / wong
ala / kadis tapsirah wuwuse / ngandika kangjeng rasul / amertaken saking ing dalil / sajroning kitab asra / nenggih siksanipun / ……………., ……………. /
saking siksane / ngandika kangjeng rasul / wong Islam keng padha ningali / ing Musa kapan dadya / boklining Hyang Agung / lan malih ningali muka / ning wong alim sasat ngabekti Hyang Widi / sing sapa wonge ika//
47. //Dhahar lan wong ulama lan asih / trusing driya sasat wong punika / asih ing Nabi butane / ngandika kangjeng rasul / muga ngasihana Hyang Widi / msring wong ulama ingkang / rosa arne muruk / puniku luwih utamsa / mungguh ing Hyang pan ageng ganjaraneki / lewihna ing wong salat//
48. //Sates warsa ngandika jeng Nabi / sing sapa wonge iya ngawula / ……………. / ing pitung dina iku / pinadhaken ngawuleng Widi / mangka yekline sasat/ ngawuleng Hyang Agung / ya ing pitungewu warsa / laminipun mangka Allah appearing / ing dalem sadinanya//
49. //Padha ganjarane wong kang sabil / sabilolah wong sewu padhanya / ingkang sad ina timbange / jeng
ing donyeku pan telah dadi / wewiranging manungsa//
50. //Tan tela ing swami-sami / pepaes mungguhing sang Hyang Suksma / kala benjang kiyaniate / lawan malih cinatur / sangking kangjeng rasullolahi / wong ingkang asih marang / ing pekir puniku / lakuning Nabi sadaya / wong kang sengit ing pekir lakuning kapir / kapir pinigon wastanya//
51. //Lawan cinaritakaken malih / saben sawiji duwe pambuka / pambuka ing suwargane / sihing pekir iku / pangandikarie Nabi malih / yekti Allah kang mulya / asih ing wong iku / pekir kang rumekseng rayat / sandhang-bukti myang pangabektining Widi / akanthi titahing Hyang//
sawiji / kalane bobotan tinja/ lan denya nguyuh ing nguni / nora istibrak wong ika / tan tuntas panguyuhneki//
kubur / manungsa ngadon-adoni / lan wong goroh ing pangucap / caremedan remeneki / binalik cangkeme samya /
dipun tebihi / ambuwang najis punika / bidayah ilah Juwahir//
numpes puniku / ing sakehe najis-najis / manungsa kang tinggal salat / puniku patihing najis / anyegah jakat lan siyam / lawan ora munggah kaji//
19. //Jenggot ari wastanipun / ingkang kulite kaeksi / ing mangsanipun raina / kang sanget padhangireki /
wong punika / kutel jejenggole wajib / den weruhana jenggotnya / aran ketel lan kaeksi//
21. //Kulite lan rowangipun / cap-pocapan denya linggih / wajib dipun parenggena / miyat ing wulu puniki / wiwitan masuh wedana/ sunat dhinginken kang nginggil//
22. //Kang nginggil wedananipun / parlu ingkang kaping katri / amasuh tangan kalihnya / sarta
lamun luwiha / sa king nenem kang dariji / ……………. / sartane kang ponang sikil//
24. //Kang kaping pat parlunipun / amasuhi sirahneki / ingkang katanjeban rema / ping lima masuh ing sikil / den kapara nyorok marang / ing dhadhengkulira kalih//
25. //Kang kaping nem wastanipun / tartib tegese kang tartib / oral-orate punika / tan kena
nana angilingi / bataling wulu winarna / anenggih limang prakawis//
27. //Rumiyin ingkang was metu / saking ing marga kekali / liyane mini punika / kang batalken wuluneki / kang kaping kalih anendra / kang tetap saking inggili//
28. //Kang jongkeng bebokongipun / lan wong turu ngadek iki / dadi halal wulunira / wulu ingkang kaping katri / kang angilangaken akal / sabab wulu lan kagingsir//
29. //Dene ping sekawanipun / gegepokan kang dudu mukrim / wong lanang lawan wanudya / kang sama agengireki / dudu biyang dudu anak / dudu kakang dudu adhi//
30. //Dudu bibi uwa dudu / dudu ipene wong iki / kang kaping lima anggarap / ing
Hyang Widi / ya salat limang wektunya / sadina lawan sawengi / salat punika wajib / mung lelima tekbiripun / Allahuakbar lirnya / Allah
macaa kehena / panebut marang Hyang Widi / kaping pitulas malih / pan punika lapalipun / alkamdulilahi pan / tegese sakelihing puji / kagungane Allah kang amurbeng jagad//
03. //Lawan rabilalamina / tegese Pangeraneki / iya ing alam sadaya /
wajib wong mukmin malih / ngunjuken sembah puji / dhateng Pangeran kang agung / angunjukaken sembah / ing sadina tan sawengi / iya anakbudu tegese kang lapal//
05. //Angadeg nembah ing tuwan / raga kawula puniki / ing tuwan saged anembah / badan kawula kang langip / lawan wajib wong mukmin / nedha pitulung Hyang Agung / mrih kuwating agama / lapal iyakanastangin / tegesing living tuwan awak
sami / agama kapir sadarum / ing pitulas prakara / wajib sagunging wong mukmin / ananedha ing Hyang kang
nuduhena / ing iman kalawan ngelmi / lajeng mustakim kang lapal / tegese kang leres ugi / sarta sakwehing mukmin / tuwan duduhna sadarum / lawan wajibing tuwan / andedonga ing Hyang Widi / ing rapal siratalladina an ngamta//
09. //Ngalaihim lire punika / imane kang para Nabi / lan para wali sadaya / kang asih ing tuwan
10. //Kerilmahlubi punika / liyane kapir yahudi / kang sami tampi deduka / kang amungsuh kangjeng Nabi / Musa kapir yahudi / maido ing
12. //Sapa ingkang maido / dhateng ing Nabi satunggil / dadya kapir wong punika / mring Nabi sadaya nenggih / sapa maido maring / kitab satunggil puniku / atawa sakalimah / wekadane dadi kapir / marang kitab satuse punjul sakawan//
16. //Lan wajib mukmin sadaya / asujud dhateng Hyang Widi / sadalu lawan raina / tridasa sakawan nenggih / lan
salebeting lunggihipun / tumaninah pitulas / he Pangeran amba gusti / angapuraa ing dosa kawula amba//
18. //Lan malih tuwan asiha / ing raga amba puniki / lan malih paringa tuwan / ing rijeki raga mami / lan misih saha gusti / tuwening
seketnem lan malih / kawandasa ing mahrib / lan sakawan langkungipun / seketnenem ing Isa /
reruba / sadina lan sawengi / mring Pangeran ingkang mulya / tegese pan tahyat akir / sadina lan sawengi kaping lima wajibipun / lan lungguh lan sahadat / ping lima kalimah kalihi / lawan wajibing para mukmin sadaya//
puniku / lan muga salametna / atas kawulane sami / ingkang penet pangabektine sadaya//
26. //Sing sapa bendu / marang wong alim sawiji / aprasasat bendu marang / jeng Nabi ingkang sinelir / sing sapa bendu miring / jeng Nabi rasul wong iku / sasat bendu ing Allah / sing sapa bendu Hyang Widi / panggenane ing benjang aneng naraka//
27. //Sing sapa ngujung wong ika / marang wong alim sawiji / prasasat ngujung anembah / mring kangjeng Nabi sinelir / sing sapa ngujung ing Nabi / sasat ngujung ing Hyang Agung / sing sapa wonge nembah / angujung dhateng Hyang Widi / panggenane ing benjang aneng sawarga//
29. //Salat daim jenengira / sampan kendel-kendel dikir / den rasa maca salawat / lan amacaa Kuran nenggili / para Nabi pra wali / guh makaten lampahipun / yogya saini tulada / ing laku kang luwih becik / iya iku tandhane yen kinasihan//
30. //Kadin Juwahir ngandika / sing sapa ayun wong mukmin / sapocapan ling Hyang Suksma / amacaa Kuran nuli / sapocapan sayekti / lamun bIsa lugatipun / bIsa ing maknanira / tan bIsa murade malih / tiyang iku sapocapan lan
Wiwitane ingkang dumadi sadarum / saking nur Muhamad / pan kathah jejuluk neki / nenggih ingkang awasta enur
03. //Roh-rabani jejuluke kaping catur / ing kaping lima / ajejuluk imam mubin / kaping enem king a ran kainmul asya//
04. //Kaping pitu kanjulkapi ajejuluk / kaping wolunira / jejuluk badrulalami / kaping sanga ajejuluk adam awal//
05. //Ping sadasa kalam ing jejulukipun / kang kaping sawelas / jejuluk rasullolahi / roh-rahmani jejuluke kaping rolas//
06. //Alam-pakir ping telulas ajejuluk / kaping kawanwelas / ajejuluk alum-kabir / liyanipun punika malih tan kocap//
07. //Kang satengah ngucap ing sapa nohra wruh / ing
rasul / angsale kang nyawa / saking sipat jalal nenggih / lawan sipat jamal kalihe punika//
10. //Ya iradat kuna karsaning Hyang Agung / wong
12. //Saking sipat kahar lan iptikar iku / sababe anunggal / ing maklukira Hyang Widi /
15. //Nora asung anyaring alam punika / was kocap ing Kuran / surat Anbiya kang muni / Nabi Brahim den obong dening wong kopar//
16. //Datan pasah salembara ingkang wulu / tandhane kang alam / pan asung anyar liyaning / kawarnaa sipat kang manjing istigna//
17. //Ingkang dadi nama sugih ing Hyang Agung / Pangeran kang mulya / sahab dening andarbeni / sipat kathahipun kang sawelas//
18. //Ingkang wenang kekalih lan ingkang mangsuk / inama istigna / mungguh jenenging Hyang Widi / karya alam nora wajib nora mokal//
pan kinarya tandha / kanyatahaning Hyang Widi / lamun Allah punika luwih kuwasa//
24. //Nora nana ingkang kinarya rumuhun / arming nur Muhamad / nyawa rasul den arani / gedhong samar pan anggoning pasimpenan//
33. //Marang wektu luhur patang rekangatu / ngadhepi punika / pangucap paninggal nenggih / pamiyarsa pangambil sakawanira//
34. //Angandika Hyang Suksma ing Nabi rasul / lan lame punika / tuduh wektu asar iki / iya patang rekangat ngadhepi lesinira//
35. //Lan lenglengan grananira loro iku / wektu Isa ika / wektu saking aksara mim / pat rekangat ngadhepi jaianira//
36. //Lawan gigirira landhungireku / tengeh lawan kiwa / wektu subuh metu saking / aksara dal wertakena ya Mukamad//
37. //Marang umatira sadaya ing besuk / rong rekangat ingkang / sarekangat angadhepi / badanira ping kalih ing nyawanira//
38. //Jengkep lima aksara tuduhing wektu / milane patekah / ing saben rekangat wajib / amacaa sakwehing mukmin weruha//
40. //Nalikane dina jumungah ing dalu / sanget petengira / ing wektu subuh annuli / bang-bang wetan wiwit ana
ngabekti / ing Hyang Suksma dene ta salametira//
42 //Sangking ing papeteng sadalu puniku / rekangat ing awal / sukur ilang ingkang wengi / pepetenge rekangat ping kalihira//
43. //Sukur malih padhang ing rainanipun / punika purwanya / salat luhur kang
putra / Nabi smangil wulan kaji / kang anima wulan kaji mangsanira//
45. //Dyan ingundang Nabi Ibrahim pan gupuh / nalika maragad / mulut ing keblat pat iki / ing masane luhur putra sinalinan//
46. //Lawan menda tan paragat jangganipun / putra masih gesang / sira jeng Nabi Ismangil / ingkang rama suka sokur ing Hyang Suksma//
47. //Nulya Nabi Ibrahim asalat luhur / sakawan rekangat / rekangat ingkang rumiyin / sukur ing Hyang dene tan bIsa maragat//
48. //Mring kang putra rekangat ping kalihipun / sokur ing Hyang Suksma / dene tinebus kang siwi / lawan menda dene rekangat ping tiga//
02. //Heh ta Yunus selamana sami / wong kapir iku konen maca / ya ing kalimah rorone / yen ora ana purun / tuturna ing jeneng mami / sun siksane ta padha / sadhela wong iku / yen tan ana gelem Islam / lamun Islam salamet ing dunya akir / Nabi Yunus seksana//
03. //Praptaning praja amarentahi / heh sakehe manungsa ta padha / Islam sira ing mangke / lamun sira tan purun / yekti teka siksaning Widi / yen purun Islam sira / amunggah swarga gung / salamet donya-akerat / kang wong kapir tan purun ature sami / tan ana kang pracaya//
04. //Samya matur sakehing wong kapir / inggih purun kawula Islam / upami dhateng siksane / yen tan prapteng sikseku / datan purun Islam mami / tan parcaya kawula / ing dika puniku / Nabi Yunus nulya kesah / sarwi ngucap iya rasakena ugi / teka tan lebur sira//
05. //Sasampune tebih kangjeng Nabi / saking praja kitin tan katingal / nulya rawuh ing siksane / ngungkuli sagareku / kang wong kapir samya ningali / ajrih anon ing siksa / cipta nora waning / yen siksa ani banana /
ingkang siniksa/ sanagara panyanane / geseng wus dadya awu / tiningalan saking tebih / wutuh wong sanegara / dadya Nabi Yunus / anyana yen cinidranan / ing Hyang Suksma jatine wong saprejeki / siniksa pinejahan//
juragan satunggal / anaur sumanggup inggih suwawi / inggih sakarsa panduka//
10. //Sasampune malebet sakapir / nulya sangkat dhedhayung wewelah / sarwi ambabar
samya ngucap / kawula pan dudu / inggili tetiyang inggatan / ki juragan ingkang anyandhak kaundhi / sagung wong aneng baita//
13. //……………. / ……………. / ……………. / ……………. / ……………. / ……………. / sactikupe sadaya mangkana gya numus / ki juragan ingkang awas / ing petangan
sawiji / ambeneri ingkang bebundhelan / ingkang amawa cirine / wus karsane Hyang Agung / Nabi Yunus mangkana nuli / karsane
Nabi Yunus neng wetenging mina / ing tapsir akir wuwuse / jro cacat papal iku / mung sadina laminireki / neng telenging samodra / jro weteng ulam Nun / ingkang satengah angucap /
dina lan wengine / kang saweneh amuwus / kawandasa dina lan latri / aneng jro weteng ulam /
tegese kang lapal punika / yen tan ana Pangerane / among tuwan puniku / mahasuci tuwan sayekti / wonten kawula karya / niaya pukulan / dhateng ing raga kawula / milanipun niaya dene tanpa pamit / kesah amba mring tuwan//
19. //Penedipun amawia idi / kesah amba ing tuwan punika / kadya aniaya mangke / mring pribadining ulun / sanget tobatira jeng Nabi /
20. //Among tuwan ingkang luwih adi / luwih kuwasa pan among tuwan / gusti kawula yektose / mangkana kang iwak Nun / nulya
pan tumencep nuli / neng pasisir tuwuh angrembaka / kang imamba gegodhonge / mring kangieng Nabi
maknane / ingkang lapal wakdantun / makna kidang ana maknani / waknikdatun iku warak / pan
kang Mahaluwih / marmanipun kang aran mukjijat / kang ngowahi ing adate / angapesaken iko / Ing akathah wall kang ngundhi / kang dadya angrembaka / wastane kang kayu / kajeng yatin angrembaka/ wau kajeng Nabi Yunus ingkang dadi / nguni runtuking driya//
25. //Tinena wewastaning nagari / kang tinilar minggat pitulungan / sami Islam
Nabi aneng Binesawa / pan sakethi warsa punjulira malih / pan kalihewu warsa//
26. //Ingkang saweneh pandhita angoling / langkungipun ing sakethi warsa / pan kalihdasa ewune / saweneh kang amuwu s/ langkung tigangewu warsi / saweneh ana ngucap / langkung pitungewu / saking ing sakethi warsa / ana ngucap
samodra / lawan ical obah-obahing jeladri / Nabi sokur ing suksma//
28. //Lan rekangat ingkang kaping kalih / Nabi sokur denya sampun ical / pepeteng saking toyane / ping tri relcangatipun / Nabi sokur hanging nguni / petenging wengi ika / ping sakawaipun / sokur ilanging punika / saking peteng jroning weteng ulam nenggih / sokurena ing suksma//
29. //Salaimete Nabi Yunus nenggih / ing nalika mangksa wektu asar / tinetepaken wetune / asaring Nabi Yunus / karsaning Hyang kang Mahalewih / kuneng malih winarna / mahrib ingkang wektu / tetiga rekangatira / pan kadarbe ing Nabi Isa ing nguni / putrane Dewi Maryam//
30. //Dewi Maryam ingkang asesiwi / kang ana masang Bagendha Imram/ Nabi Isa nalikane / winastanan puniku / mring wong kapir ujatireki / Nabi Isa Pangeran / kang awal puniku / sarta ibune Pangeran / kang kapindho lan Allah kang Mahaluwili / punika ingaranan//
31. //Ya Pangeran ingkang kaping katri / sagung kapir nasarani samya / kang mastani Pangeran / pan Nabi Isa ngriku / nulya tobat dhateng Hyang Widi / salat tigang rekangat / mahrib ingkang wektu / asru
rekangat kaping tigane / Mahasuci Hyang Agung / asucoken ing Hyang kang kiwili / suci tan apeputra / tan garwa puniku / tan kadi
Suksma / Nabi Isa langkung jrihe / winastan putranipun / sang Hyang Suksma bening wong kapir / marmane Nabi Isa /
winarni / kang kadarbe ing jeng Nabi Mungsa / nguni tatkata antuke / saking madyan prajeku / Nabi Mungsa nedya raring mesir / lampahe tan kang garwa / nenggih putranipun / jeng Nabi Sungeb punika / pan kasasar aneng tengahing jaladri / tan uninga ing margin//
35. //Nulya paring tuduh Hyang kang tuwih / marang Nabi Mungsa karsanira / ingkang anjog ing mesire / punika to Hyang Agung / selametkun tampahing Nabi / musa saking ing panca /
sabdaning Pangeran / yen badhe menang jurite / ing wektu Isa iku / mangsanipun mirsa ing wisik / aneng gunung tursina / jeng Nabi
saking pandonga Hyang dene / punika angsalipun / salat Isa ingkang darbeni / jengira Nabi Musa / ing writaniptin / nahen malih kang winarna / angsalipun kutbali
sakehe kang manungsa / padha ta amriha sami / ngelmuning Allah kang mulya / ing lawan patang prakawis//
02. //Aja enak tyasireku / balik den rosa angaji / den lorna padhaning Islam / Islam lanang Islam estri / lan aja tekabur sira / mring pepadhaning wong mukmin//
03. //Kang anor sadayanipun / mring kangjeng Nabi sinelir / prakara kaping sakawan / lawanging elmu winami /
turu-turu / ing bakda asar sireki / anyendhekaken ing akal / balik turuwa sireki / ing wancine bakda ha / wuwuh akalira dadi//
ing wengi / wuwuh lalen atinira / lan aja ngaji ing wengi / ngdmu kang durung anti / ing atinira pan dhingin//
08. //Dadya ilang elmunipun / yen ngaji kang
ngekehan ing / akeh lupute wong ika / sing sapa keh luputeki / dadi sira anelangsa / ing dunya lawan ing akir//
11. //Sing sapa meneng wong iku / tan ing ling mating Hyang Widi / ingaranan iku setan/
wong iku / kebat lunga punang eblis / kitab Juwahir cirita / pan lumayu punang eblis / saking anak putus adam / amor ing sariraneki//
13. //Pan kadi lakuning mares / wonten seweneh pawarti / manungsa kang doyan nendra / ling karencang awakeki / aline katon gumawang / gampang panjing ingkang eblis//
14. //Marang ingjro kalbunipun / marina aja doyan gating / kitab Juwahir angucap / yen sanget warege bukti / seten gampang panjingira / mringtyase wong
16. //Juwahir ingkang amuwus / dadya entheng sarireki / wong luwe bekti ing suksma / pangandikane jeng Nabi / ing dalam kitab Mustahal / wong mukmin kang sarwa apik//
17. //Gustining anal satuhhu / apik kang
18. //Kang wajib salat winuwus / kathahe kawan prakawis / ingkang dhingin wong kang Islam / balek Islam kaping kalih / kaping tiga duwe akal / kang wus Islam ingkang janmi//
19. //Kang kaping sakawanipun / wanudya kang uwis sukci / saking ngekel lan wiladah / lan saking nipas wus suci / sartane balek wus Islam / yen tinggala salat nenggih//
20. //Kang wits pepak papat iku / wajib kala nauri / esahin salat winama / anenggih wolung prakawis / kang dhingin pinter sabarang / pratingkahe salatneki//
sajroning salat / wektu lelima puniki / mangsaning
leluhurmu " NGGER JAMAN DURJA BAKAL TUMEKA, YEN TUMEKA MANGGONO MARING UMAH LUHURMU" -Anaku jaman
Cah angon-cah angon,panekno blimbing kuwi,
Domona jlumatana kanggo seba mengko sore,
Mumpung jembar kalangane,mupung padhang rembulane,
Cak ayo cak sopo gelem melu aku
Gambar iki arupa gambar samak album utawa samak singel musik, lan hak cipta samak diduwèni déning produser utawa artis sing mrodhuksi musik sing magepokan. Panggunaan gambar samak kanthi resolusi rendah iki diyakini
kanggo diamot ing Wikipedia basa Jawa, sing dilayani déning server-server duwèké yayasan nirlaba Yayasan Wikimedia sing basisé ana ing Amérika Sarékat,
cukup ngebaki syarat panggunaan wajar ing sangisoré Undhang-Undhang hak cipta Amérika Sarékat.
Panggunaan liyané saka gambar iki, ing Wikipedia utawa panggonan liya, bisa nglanggar hak cipta.
Kanggo sing ngamot gambar: supaya ditambahaké detil informasi gambar kayata sumber lan informasi hak cipta.
Kategori sing ditambahaké: Cat:Gambar samak album
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Samakalbum&oldid=866532"	Kategori: Cithakan lisènsi panggunaan wajar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.59, 3 Agustus 2013.
marang anak putu sarwa pralambang, pasemon, lan mawa simbol. Salah sawijine wateke wong Jawa iku lantip ing panggraita, alus ing suba sita, tata krama, lan solah bawa. Salaku-lakune mesthi digalih kanthi wening ing sajroning pikir dhisik. Ora angger mlaku ‘semau gue’ lan asal tumindak.Laku pasa lan tapa brata, mungguhing wong Jawa wis dadi sega jangan lan pakulinan. Mesu brata lan laku pasa iku wis dadi peranaganing panguripan tumraping wong Jawa. Nalikane wong Jawa iku duwe pangangkah kang sinedya (cita-cita kang mulya), wong Jawa mesthi nindakake laku. Ana sing nglakoni pasa mutih, pasa ngebleng, lan pasa liyane.Cundhuk karo lakune wong Jawa iku mau, agama Islam kang duwe ajaran nindakake pasa ing wulan Romadhon, tumrape wong Jawa ora barang kang abot lan angel. Malah cocog lan trep karo pakulinan, adat, lan
tembang ”Ilir-ilir”. Ing tembang iku ana gatra sing unine mangkene: Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekna, kanggo mbasuh dodot ira, .... Saindenging jagad Jawa, sing jenenge blimbing mesthi ana limang lining. Liningan cacah lima ing blimbing iku nggambarake rukun Islam kang cacahe lima.
ing jagading pewayangan diwujudake lumantar pusakane Puntadewa kang aran ” Jimat Kalimasada”. Ilat Jawa yen dikongkon muni ”kalimah syahadah” iku kangelan, dadine ”kalimasada”.Sawise nglakoni pasa sasasi suwene, kanthi rasa seneng lan bungah padha ”ngrayakake hari kemenangan” kang arane bada. Ana sing ngarani bakda utawa lebaran. Ing dina bada iku, saanane wong Jawa malah kepara sa-Indonesia mesthi padha gawe kupat lan lepet.Apa ta werdine kupat lan lepet tumrape wong Jawa?Tumrape wong Jawa, kupat lan lepet kang dinikmati ing wektu bada iku mau ora ana liya wujud pralambang lan simbol srawunging manungsa marang Gusti, manungsa marang manungsa liyane. Kupat lan lepet iku anggone gawe ora mung sadrema didang kaya sega kang butuh wektu mung sedhela. Apa maneh saiki ana magig com utawa magig jar. Gawe kupat lan lepet iku dibuntel, ditaleni, digodhog ing kwali utawa dandang kanthi suhu panas kang dhuwur mbutuhake wektu sing suwe banget, saengga kupat lan lepet bisa mateng. Yen nggodhoge mung sedhela utawa ora taneg, kupat lan lepet ora enak rasane lan mesthi kepyar ora lengket. Proses, wujud, lan tegese lepet iku aweh wewarah mangkene:Sasuwene setaun manungsa nglakoni urip, mesthi tumindak kang becik lan ala. Becik marang Gusti lan manungsa, uga ala marang Gusti lan manungsa. Yen becik mesthi bakal diganjar dening Pangeran. Dene kalakuwane ala, manungsa kudu digodhog ing kawah candradimuka kanggo nglebur dosane marang Gusti sasuwene sesasi nglakoni pasa. Mula kupat lepet iku mau digodhog molak-malik kadi dene kawah candradimuka. Iki mujudake hubungane manungsa karo Pangeran. Hablun minalloh....Dene wujude kupat lan lepet iku senajan asale saka beras lan saka ketan, sawise digodhog wujude wis ora beras lan ketan maneh. Wis ora ijen-ijen, ora bisa kepyar kaya asale. Beda karo sega utawa ketan dang-dangan ta? Enak ta? Mantep ta? Kok kaya lagune Mbah Surip wae.....Wujud kang kaya ngono iku mau mujudake sawise sesasi pasa manungsa dikongkon ”merenung” marang kaluputane uga marang manungsa sapepadhane supaya
nganti ucul. Mula kupat lan lepet iku lengket, kenyal ora gampang ambyar. Hablun minannas.....Sing paling wigati
rapet. Tembung disilep iku tegese padha karo ditutup utawa dikubur.Maksude, wong Jawa iku sanajan uripe sarwa samun ing samudana utawa sarwa simbol lan sandi, yen pancen duwe kaluputan kanthi tanggung jawab kudu gelem ngaturake kaluputane lan nyuwun pangapura. Ora tumindak sesongaran, gumedhe, kuminter, kumalungkung, sapa sira sapa ingsun. Ora kena ndelng drajat lan pangkat. Yen pancen luput kudu gelem ngakoni yen luput. Banjur kudu gelem nyuwun pangapura. Samono uga, yen pancen sing salah wis gelem ngakoni salahe llan nyuwun pangapura, sing disuwuni pangapura ya kudu nyepura kaluputane pawongan mau.Tumrape para pejabat, elinga marang kupat lan lepet. Aja dumeh dadi pejabat terus menang-menangan, tumindak sawenang-wenang marang sapepadha llan rakyate. Panjenengan punika kedah mad sinamadan kaliyan rakyat. Amarga Panjenengan dados pejabat punika amargi dukungan saking rakyat. Sinaosa pejabat, manawi kagungan lepat, sumangga ing dinten ingkang fitri menika sami apura-ingapuranan. Supados situasi ing Rembang menika kondusif. Saged mujudake Rembang
amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.Ingkang dingin, wiwitan patrap kang dadi kawajiban, iku guru
dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit
lapis telu, mawa kasebaran kembang campur bawur.Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing wewadah tunggal karo
Nuli ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh :1. Wisikan Ananing DzatWejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dzat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :“Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun, sajatining Dzat Kang Maha Suci anglimput ing Sipatingsun, anartani ing asmaningsun amratandhani ing afngalingsun”.2. Wedharan Wahananing DzatWejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran Mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh Idlapi, nuli damar aran Kandhil, nuli sesotya
dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi
Ing Dalem Bait-al-makmurWejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun.”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoneng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-muharramWejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah wonten ing dhadhaning manungsa.Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-mukaddasWejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun”.7. Panetep Santosaning ImanWejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak riwayating para wiliyullah, nukilan saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.Menggah dunungipun makaten :a. Ingkang dipun wastani Pangeran meniko Dzating gesang kita pribadi, sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya, tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi, boten wonten, mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung Dzating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep, dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpa wewangenan amung kaot lair batin kemawon.b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang
waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados putra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.Wonten riwayating guru manawi amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, ingatasipun amejang dhateng pawestri, wenang kawewahan makaten jarwanipun.”Ingsu ankeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun”.8. SasahidanWejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodratingsun”.Menggah dunungipun makaten :Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :a. Taberi suci temen ; Minangka pambirating durgandana ing tembe, tegesipun ; ganda awon.b. Angengirangi dhahar nginum ; Minangka paluluhaning raga ing tembe.c. Angawisi sare shawat ; Minangka pangluyutaning jiwa ing tembe.d. Nyenyuda napsu wuwus ; Minangka panglenyepaning rahsa ing tembe.Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun.Sawise ganep pamejange, nuli amarah patrape paraboting ngilmu dadi wolung pangkat, kasebut ing ngisor iki :1. Pamuja.“Ana pepujaningsun sawiji,
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, sampurna kalawan kudratingsun”.2. Tobat utawa Panalangsa.“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeding jisimingsun gorohe ing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase ing mengko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.3. Pangruwat.“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing
utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.4. Saksi ing Dzat Kita, kaya Sasahidan.“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.5. Anucekake
angawin badaningsun, winalenan dening rahsaningun, kaunggahake dening
dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku pangucapingsun, Mikail pangambuningsun, Israfil paningalingsun, Idjrail pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.7. Sangkan Paraning Tanazultarki.“Ingsun mancad saka ing alam Insan Kamil, tumeka ing alam Ajsam, nuli tumeka ing alam Misal, nuli tumeka ing alam Arwah, nuli tumeka ing alam Wachidiyat, nuli tumeka ing alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang tarawangan saka ing kudratingsun”.8. Pambirat Asaling Cahya.“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
tanpa wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Sawise mangkono, nuli amarah maneh praboting amatrapake panjenenganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasebut ing ngisor iki.1. Angumpulake Kawula Gusti.“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”.2. Maha Sucekake Ing Dzat.“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.3. Angrakit Karatoning Dzat.“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.4. Angracut Jisim.“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.5. Anarik Sampurnaning Akrab.“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”.6. Angukud gumelaring Jagad.“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”.7. Ambabar Karaharjaning Turas.“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”.8. Amasang Pangasihan.“Sakahe titahingsun kabeh, kang
karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing kudratingsun”.9. Amasang Kamayan.“Sakeha machlukingsun kabeh, kang ora angendahake maring Sun, pada
pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.Sawise mangkono, kang amejang maca dunga Istiqfar karo dunga Kabula, sajeroning batin anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe kang
anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger
karsa angabekti marang kang amejang.Sawise luwar saka pamejangan, ing kono nuli pada angepung mabengan, salamating jiwa raga, mungguh kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :1. Memule angaturi dahar Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, sega wuduk, lembarang pitik, utawa endog, karupuk, lombok, terong.2. Memule
kagoreng.3. Memule angaturi dahar marang leluhur kang pada amedarake rahsaning ngelmu makrifat apa kang dadi dedaharane nalika isih urip, sarta nganggo kinang, kembang konyoh, kabeh iku pada kadonganan onga Rasul, Majmuk
enggon pamejang iku, bumi sucikang becik arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.GURU LAN
kang isih kadrajatan.2. Bangsaning Agama, tegese bangsa ulama, kang alim ing kitab.3. Bangsaning Atapa, tegese bangsa Pandita, kang tansah ulah laku.4. Bangsaning Sujana, tegese bangsa linuwih, kang dadi wong becik.5. Bangsaning Aguna, tegese bangsa pinter, kang ulah kabisa.6. Bangsaning prawira, tegese bangsa prajurit, kang isih kasawur prawirane.7. Bangsaning Supunya, tegese bangsa sugih, kang isih kabegjan.8. Bangsaning Susatya, tegese bangsa tani, kang temen.Dene panganggoning wong dadi guru ana wolung prakara :1. Paramasastra, tegese limpad ing sastra.2. Paramakawi, tegese putus ing kawi.3. Mardibasa, tegese memantes tembung.4. Mardawalagu, tegese bisa gawe lemesing lelagon.5. Hawacarita, tegese sugih carita.6. Mandraguna, tegese sugih kabisan.7. Nawungkrida, tegese lantip ing panglepasan.8. Sambegana, tegese engetan.Uger-ugering wong dadi guru ana wolung prakara :1. Asih ing murid, dianggep anak putu.2. Tulaten pamulange, ora mawa wigah-wigih.3. Lumuh ing pamrid, ora duwe pangarah apa-apa.4. Tanggap ing sasmita, bisa anampani pasemoning murid.5. Sepen ing
Utamane wong dadi guru ana wolung prakara :1. Mulus ing sarira, ora ana cacade.2. Alus ing wicara, ora sok memisuh lan supata.3. Jatmika ing solah.4. Antepan bebudene.5. Paramarta lelabuhane.6. Patitis nalare.7. Becik labete.8. Ora duwe pakareman.II. M U R I DIki pratikele wong kang wajib dadi murid, ana wolung prakara :1. Tedak turun.2. Tunggal bangsa.3. Tunggal agama.4. Tunggal basa.5. Sumurup ing sastra.6. Wis kaliwat tengah tuwuh.7. Tanpa
dadi murid, ana wolung prakara :1. Edan.2. Ayan.3. Wuta.4. Tuli.5. Bisu.6. Bocah durung dewasa.7. Wong tuwa kang wis lali.8. Wong lara banget kang wis lali.Panganggoning dadi murid, ana wolung prakara :1.
Wedha(1)Ono kidung rumekso ing wengi,Teguh ayu luputo ing loro,Luputo ing bilai kabeh,jim setan datan
tunggal(6)Sawiji wiji mulane dadi,Apencar mulaning jagad,Kasamaran dining dzat e,Kang maca kang ngerungu,Kang anurat kang ngimpeni,Dadi
Sapa weruh tembang tepus kaki,Sasat weruh reke arta daya,Tunggal pancer sauripe,Sapa weruh ing panuju,Sasat sugih pagere wesi,Rinekso wong sajagat,Kang angidung iku,Lamun dipun apalane,Kidung iku den tutug pada sawengi,Adoh panggawe ala.(12)Lawan rineksa marang Hyang Widhi,Sakarsane tineko dening Hyang,Rineksa ing jalma kabeh,Kang amaca kang angerungu,Kang anurat myang kang nimpeni,Yen ora bisa maca,Simpenono iku,Temah ayu kang sariro,Yen linakon dinulur sanendyan neki,Lan rinekso dening Hyang.(13)Kang sinedya tinekan Hyang Widhi,Kang
purna satuhu,Anirmala waluya jati,Keno ing kene kana,Ing wasesanipun,Ajejuluk Adhi suksma,Cahya jumeneng aneng artati,Anom tan keno tuwa.(15)Panunggale kawula lan Gusti,Nila ening arane duk gesang,Duk mati nila arane,Lan suksma ngubaraeku,Ing asmoro mung raga yekti,Durung darbe peparab,Duk rare iku,Awayang bisa dedolanAran Sang Hyang Jati
Duk lagya aneng gunung,Ngalih aran Asmara jati,Wayah tumekeng tuwa,Emut ibunipun,Ni panjari lungo ngetan,Ki Artati nurut gigiring Merapi,Anulya mring
galihing kangkung,Wekasane langit jaladri,Isine wuluh wungwang,Lan gigiring punglu,Tapaking
dadi,Candi sagara wetanIngobar karuhunKayangane Sang Hyang Tunggal,Sapa reke kang jumeneng mung Artati,Katon tengahing tawang.(21)Gunung Agung sagara serandil,Langit ingkang amengku buwana,Kawruh ana ing artine,Gunung sagara amung,Guntur sirna amengku bumi,Ruk
Anging kang sampun prapta,Ing kuwasanipun,Angadeg tengahing jagad,Wetan kulon lor kidul mandap myang
Tan tumama ing awak mami,Kang nedya tan raharja,Kabeh pan linebur,Sakabehing nedya ala,Larut sirno kang nedya becik basuki,Kang sineoya waluya.(25)Siyang dalu rineksa ing
lara kabeh,Usuk usuk ing luhur,Ingkang aran wesi ngalarik,Neng nabi mohamad,Kang wekasan niku,Antunggu
tan katon mangke,Arajeg gunung sewu,Jala sutra ing luhur mami,Kabeh
sewu dadya pager mami,Katon murub kang katon tumingal,Sakeh lara sirna kabeh,Luput ing tuju teluh,Tarakyana tenung jalenggi,Bubar ambyur suminggah,Sri Sedana lulut,Punika
manuk iku,Animbuhi ing jagad iki,Warnanipun sakawan,Sikile wewolu,Kulite iku sarengat,Getihipun tarekat ingkang sejati,Ototipun kakekat.(39)Dagingipun makripat sejati,
Luamah waduke ika,Manuk iku anyawa papat winilis,Nenggih manuk punika.(40)Uninipun jabrail singgih,Socanipun punika kumala,Anetra wulan srengenge,Napas nurani iku,Garananipun tursino nenggih,Angaub soring aras,Karna kalihipun,Ing gunung Arpat punika,Uluwiyah ing lohkalam wastaneki,Ing gunung manik maya.Jiwa-wedha(41)Ana kidung akandang permadi,Among tuwung ing kawasanira,Nganak ake saciptane,Kakang kawah puniku,Kang rumekso ing awak mami,Anekakaken sedya,Ing kawasanipun,Adi ari ari ika,Kang mayungi ing laku kawasaneki,Nekakaken pangarah.(42)Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi Allah kang kawuasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,Jangkep kadang ingsun papat,Kalimane pancer wus dadi sawiji,Tunggal sawujud ingwang.(43)Yeku kadang ingsung kang umijil,Saking marga ina sareng samya,Sadino awor enggone,Sakawan kadang ingsun,Ingkang nora umijil saking,Marga ina punika,Kumpule lan ingsun,Dadya makdum sarpin sira,Wewayangan in
amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.1. Panengeran Kang Dingin.Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono
ing sabar darana.2. Panengeran Kang KapindoKang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.3. Panengeran Kang Kaping Telu.Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.4. Panengeran Kang Kaping Pat.Kang kaping pat, yen dariji panungguling asta dibekuk, kapetelake dalah epek-epeke, dariji manis kaangkat, yen wis
ing kono panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.5. Panengeran Kang Kaping Lima.Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.6. Panengeran kang Kaping Nem.Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :“Ana pujaningsun sawiji, Dzat iya Dzatingsun, sifate iya sifatingsun, asmane iya asmaningsun,
kudratingsun”.Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.7. Panengeran Kang Kaping Pitu.Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun analangsa
lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.8. Panengeran Kang Kaping wolu.Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki :“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang
lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene :“Ingsun anucekake
waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.Yen wis mangkono, nuli Nur Muhammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing ana ing wadana, tanda bakal binuka kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku
kudratingsun”.Nuli anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun mancad saka alam
Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana sumurup maring
kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape :1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang,
jempol sikil aja nganti katindihan.2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur angeningake cipta.3. Nuli angeremake netra kang alon, angingkemake lambe kang adamis, untu gatuka pada untu kang rata, ilat katekuk manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene :“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh,
maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene :“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :“Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti
cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing maligening Bait al Muharram, iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku
manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa,
Sarengat iku lakuning badan, dununge ing lesan, * Tarekat lakuning ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa,
netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli panggandaning grana, kaupamakake guguring wukir ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil,
anyaritakake wewulanging Rasulullah.Tegese Ijmak, angumpulake wewejange para Wali.Tegese Kiyas, amencarake wewarahing para Pandita/Ulama.Kabeh iku dadi pambukaning kekeran kang amedarake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.Mungguh kang dadi wijining ngelmu makrifat anurut kekiyasan saka, Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad, kang kawejang marang Sayidina Ali, kinen angestokake Ananing Dzat kang kasebut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane :“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing afngalingsun”.Mungguh dununge mengkene :Kang angandika Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku iya urip kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dzat Kang Agung. Anglimputi ing sifat iku
sayekti anelakake pakartining Dzat kang Sampurna. Mula bebasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandani afngal, afngal iku dadi wahananing Dzat.Dene Dzat, enggone anyamadi sifat iku upama kaya madu kalawan manise, yekti ora kena kapisahena.Dene sifat, enggone anartani asma iku upama kaya srengenge lawan sorote, yekti ora kena yen kabedakena.Dene asma, enggone amartandani afngal iku upama kaya paesan (kaca), kang angilo lawan wewayangane, yekti saulah bawaning kang angilo, wewayangan mau melu bae.Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya samudra lawan ombake, yekti
Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora
kudrad kita kabeh, tegese mengkene, Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku enggone aningal saka angagem netra
mawa uwas sumelang ing galih, sabab wahananing wahya dyatmika iku wis kasarira, tegese, lair batining Allah wis dumunung ana ing urip kita pribadi, manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane, kasebut ing Dalil kapindo, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mengkene jarwane.”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum
Kalaratingsun”.Mungguh dununge mangkene :1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese sajatining Dzat kang amasti dingin dewe, iya iku Dzating atma, dadi wahananing alam Ahadiyat.2. Nur Muhammad, tegese cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat.3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka asmaning atma, dadi wahananing alam Wahidiyat.4. Roh Idlafi, tegese nyawa kang wening,
dadi wahananing alam Arwah.5. Kandil, tegese diyan tanpa geni, kacarita ing Hadis awarna susetya kang mancur mancorong gumantung tanpa cantelan, ing kono kahananing
enggon pakumpulaning roh kabeh, iku hakekating angen-angen, kang ingaku wewayanganing Dzat, minangka embaning atma, dadi wahananing alam Misal.6. Darah, tegese susetya, kacarita ing
metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku
pepangkataning dinding jalal, kang awarna uruh, kukus, banyu, mau pada dadi anelung warana, kasebut ing ngisor iki.Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik, ati, jantung, lan sapanunggalane, 3. Kijab Retna, dadi wahyaning jasad kang alembut, kaya ta mani, getih, sungsum, lan sapanunggalane.Kang kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Embun / Banyu Urip, dadi kahananing sukma, 2. Kijab Nur Rasa, dadi kahananing rahsa, 3. Kijab Nur Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma.Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang
kabeh iku, wis kawengku ana saroning warana, sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi, iya minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Sudi”.Mungguh dununge mangkene :Mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng, kacarita ing Hadis panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing embu-embunan, leren ana ing utek, banjur tumurung marang netra, banjur tumurun marang karna, banjur tumurun marang grana, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja (dada), banjur sumarambah ing jasad, sangkepe jumeneng Insan Kamil, mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci enggone anjenengake maligening Dzat, katata ana ing Baitullah, dadi telung kahanan, iku sajatine minangka kayektening kahanan sawiji-wiji, anandakake kalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgeng ora kena owah gingsir saka kahanan jati, kasebut ana ing dalil kaping pat, saka pangadikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi telung ayat, kapratekake ing ngisor iki :Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, mangkene jarwane :“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.Ayat kang kapindo, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, mangkene jarwane :”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.Ayat kang kaping telu, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, mangkene jarwane :”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun”.Manawa wis anampani ing Dalin pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, duwur dewe iku wahananing nugraha, kahananing kanugrahan, nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula, tunggal tanpa wangenan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayektening kahanan kabeh mau kasebut ing ngisor iki pituduhane.Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji :1. Sirah, iku wiyose kahananing
dalem Bait al makmur, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan, mangkene dununge sawiji-wiji :1. Dada, iku wiyose kahananing Bait al
anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene dununge sawiji-wiji :1. Kontol, iku wiyose Bait al mukaddas.2. Pringsilan, kahananing purba,
ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.Ing ngisor
pawestri, wenang kiniyas mangkene.Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya pada amardiya ing waskitaning sangkan-paran.Mawa wis waskita, prayoga anetepana kang dadi Santosaning Iman, iya iku sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.Riwayating guru ana maneh, ingatase amejang marang pawestri, wenang kawuwuhan mangkene jarwane :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, Fatimah iku umatingsun”.Manawa wis sumurup surasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun,
rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.
Sugeng Rawuh sedoyo Wargo ing Pedusunan V PRANTI
Paguyuban Warga Dusun V Pranti Komunitase wong
dinten meniko (Seloso Kliwon, 25 April 2017) dening
wonten iklan-iklan promosi. Mboten ngangge acara login2ngan.Kabeh menu saget diakses kanthi bebass.
Sopo wae oléh, sik penting pulsa internetmu melimpah.
doktrin "ora opo2 wong liyo iku wis qodare ahli nroko wis pantes panganane wong jobo iku haram kabeh
sok gawe ala ing liyan, apa alane gawe seneng ing
wuri-wuri/ padha sira rungokna/ ing pitutur ingsun/ éléjéme wong sujana/ lan wong wirya wiwitan lara prihatin/ amatékaken
dipuntiténi/ wus kapusthi ésthining wardaya/ katara déning solahe/ solah muna lan laku/ wus kacétha osiking ati/ aténira wus pana/ paham ing pangrungu/ wruh saosiking buwana/ bapa iku sawabe wong brangténg widhi/ widigdéng ing ngawirya//
Prabawane wong wani prihatin/ yén wus mukti nyawabi sadaya/ mring sanak wong sakadange/ nadyan liyane rawuh/ amuwuhi dahulat prapti/ tur ta mundhak suwara/ kaprawiranipun/ sugih rowang sugih [4] donya/ beda lawan wong nora gélém prihatin/ barang sinédya tuna//
gédhe cilik tuwa anom/ tan kéna sira guru/ sok sapaa dadi priyayi/ anut sikuning janma/ gandar solahipun/ sarta takdiring Hyang Suksma/ yén wong iku takdire dadi wong tani/ pan balubut
badhut/ balubut kataning basa/ kang mangkono angél dadia priyayi/ pasthi dadi urakan//
yén ala puniki/ gandarira yén dhasar pasaja/ sarta kathah kawignyane/ lan wénés sémonipun/ kathah ingkang dadi priyayi/ dene ugéring janma/ ing tindak lan tanduk/ lan tétép mantép ing basa/ sabobote ana kamukténe ugi/ tinimbang lan wong
puniki/ gandar alus solahe prasaja/ léjém priyayi dénangge/ ing solah bawanipun/ [7] pan rineka-
Nanging ana masalahe malih/ yén wong iku anggégulang tapa/ yékti ana pamalése/ mungguh ing Hyang puniku/ nora samar solahing dasih/ saosiking wardaya/ Hyang Suksma wus méngku/ Pangeran asipat rahman/ luwih murah ya rabil kang luwih asih/ asih mring wong nastapa//
Nadyan silih saliring kumélip/ kabéh iku ya sinungan mura/ sapancéne dhewe-dhewe/ nadyan mancia iku/ ora kaya wong mangun téki/ kinacék ing sésama/ ing daulatipun/
Upamane réraga puniki/ yén praua kang aran prayoga/ [9] iku minangka dhayunge/ wétara satangipun/ kang déduga iku kémudhi/ reringa iku layar/ poma
ing ngélmu punika/ angkat-angkatén karepe/ dadya ngajia ngélmu/ yén tan bisa kalimah kalih/ ujare wong ulama/ téksir ngélmunipun/ dening pusakaning tapa/ kang tawékal marang Hyang
25. Dene ingkang pamuwus sayékti/ sok niyata wong iku nastapa/ kang sarta osike dhewe/ wus lumrah ing tumuwuh/ sok janmaa kapengin mukti/ tapane ora ana/ apa marganipun/ yén wani mésu sarira/ sakarépe Hyang Suksma iya nuruti/
Karanténe wong urip puniki/ kédhik kang mukti kang dama kathah/ awédi luwe wéténge/
awak angéwuh-ewuhi/ amakewuh néng sajroning nala/ dadya arusuh nalare/ witing hawa puniku/ doyan mangan lan doyan guling/ lan ora bisa nyégah/ ujar [12] kang tan patut/ karane wékas manira/ ing wong uripe
sujanma/ kathah margénipun/ sami lan margining péjah/ sajatine pari puniku sawiji/ wiji-wijining karsa//
31. Karsa ala lawan karsa bécik/ dén katitik clékuthiking basa/ kang ala lan basukine/ kinira-kira kalbu/ bu-[13]déning wong sawiji-wiji/
Jawanira basa ngélmu jatining/ sajatine iya raganira/ akéh ana wilangane/ jaba jro ngisor dhuwur/ apadene kanan lan kéring/ sajroning
40. Nanging arang kang bisa ngréténi/ marang ati putih kang utama/ amung sandhing tongga bae/ iku upaménipun/ beda lawan ati kang kuning/ abang iréng punika/ sadaya angrangkul/ sakéhe kang sipat janma/ padha ngakét ati abang iréng kuning/ mila kathah wong ala//
Mila kathah wong bégal amaling/ céler juput brandhal lawan nayap/ lannang wadon dadi lonthe/ tuwin wong ngapus-apus/ képlék
iku kang ngadhang-ngadhangi/ marang kosiking amrih raharja/ dene kang abang gawene/ sakéh panganan iku/ lan panganggo kang adi-adi/ milane ingkang lamba/ sujanma puniku/ wit saking tigang prakara/ arang ingkang wong iku
Pan wus titi wirayating tulis/ mring kang maca tuwin kang miyarsa/ dén padha éstokna kabéh/ sabarang ungélipun/ jroning tulis kang amrih bécik/ dene kang amrih ala/ gégélitanipun/ iku padha yékténana/ poma-poma sira dén padha nastiti/ wirayat mrih prayoga//
perhatikan seksama/ supaya engkau waspada dan teliti/ riwayat supaya prayoga//
46. Lamun ora nana kang niteni/ ingkang maca tuwin miyarsa/ dadi wong ngurakan bae/ pasthi pancéne buruh/ tur katutuh lumuh ing becik/ dadi janma katula/ tula alanipun/ dene kang sumarah ingkang/ amiyarsa amaca kang durung bakit/ wong anom méksih mudha//
Basa jéjaka dipunmaknani/ jaja ngarép énggone [19] maknanya/ panganggone ing ngarepe/ liring pangarép iku/ dipunbisa abasa krami/ yén wus kapanggih tuwa/ tuwuk ing pangawruh/ wruhing
Ingkang anom sun wulang kariyin/ liring anom iku maksih tuna/ durung kathah wulangane/
Lamun ora mangkanaa kaki/ ora juménéng aning tuwa/ dadi tétuwan arane/ basa tuwuhan iku/ ngandélakén tuwane ugi/ iku wong tuwa ampas/ liring ampas iku/ wastaning raga punika/ raganira wus cape luwas ing kardi/ mangka ing jro suwunga//
mring wong anom-anom ta kaki/ padha sira estokna/ ing pitutur ingsun/ away pégat tétannya/ mring wong luwih barang kaluwihan kaki/ padha sira gulanga//
Sinaua nganam-anam kaki/ lan dén bisa sira mardi guna/ lan nglangana pakéwuhe/ dén bisa téngkas nambung/ lan anukma ing
Basa sujana puniku luwih/ angluwihi sésamaning janma/ dadi sujana arane/ karane putuningsun/ aja wirang atéki-téki/ wong wirang témah nganggrang/ liring suwung iku sirna/ liring sirna budi istyare kénting/ dadi wong
maksih anom/ ingkang wayah umatur/ inggih lérés sabda sang yogi/ nanging panuwun kula/ dhumaténg sang wiku/ pratingkahe wong ngawula/ mung punika kawula suwun rumiyin/ ingkang
62. Angandhika sang Séh Téka Wrédi/ luwih angél kaki wong ngawula/ nanging aluwih gampange/ puniku basa ewuh/ liring éwuh
64. Nanging ana bedanipun kaki/ angawula ing sang prabu tuwa/
kasabét runtik/ ingkang sangsaya dadra/ dukane sang prabu/ lélakonira dén kébat/ jroning kebat akanthia ngati-ati/ manawa
Basa taru artine winarni/ kaya godhong upamane ika/ yén lagi ana gaweane/ kalangkung ajénipun/ nora kétung mitung sukoni/ tur ta amung sadina/ gawene kang prélu/ yén uwis dadi sarahan/ iya iku maknane taruna kaki/ kang wus kocap
basa anom kaki/ liring a-[28]nom maksih nganaman-nam/ sabarang ing kawigyane/ yén wus kapanggih sépuh/ nuli bisa anamba iki/ karsa bécik lan ala/ kapirsa sedarum/ milane ana wong ngucap/ sapa bisa wonge amrangkani kudhi/ ngabdia ratu mudha//
putranya, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan (SDISKS) Paku Buwono XIII dan Kanjeng
Tukang Ngetik (Typist): Wayang Serok,
Rum 16:22 | Aku déwé uga, Tèrtius, sing nulis layang iki, ya kirim slamet marang kowé kabèh sing pada nurut Gusti.
Rum 16:2222Aku déwé uga, Tèrtius, sing nulis layang iki, ya kirim slamet marang kowé kabèh sing pada nurut Gusti. Last Verse
Wong Pinter Kang Ora Kekanthenan Ing Kautaman Iku Ora Beda Karo Wong Wuta Nggawa Obor Ing Wayah Wengi. Madhangi Wong Liya Nanging Dheweke Lakune Kesasar-Sasar. Kapinteran Kang Mangkene Iki Kang Dicakake Ing Madyaning Bebrayan Bakal
wong kuwi matoh tenan, awake isine sikut tok, yen cedak2 mesti keno sikute, tapi saiki wes tuo, wes dadi veteran
didik	28 November 2007 at 8:32 am	Mas, biyen ana pemain jenenge Tris (BrangLor), isih dikanggoke ra? Apa saiki wis
heh? ngerti ngono aku melu kowe wae 😀 tentang mlm-nya, sing iki sing
Sanungging ing karonipun, lawang bledheg kori masjid , masjid demak amrapat, karepe kang yoso kori, kulo demen dha elingo, yaiku ingkang sesanti.
nyuwun sewu nggih Om …. dalem tulis website panjenengan… J “
Jeneng Jawa iku cara pawèwèh jeneng sing dianut déning wong Jawa lan suku liya sing kaprabawan déning budaya Jawa, kayadéné wong Cina Jawa . Wong Jawa akèh sing mung nganggo siji jeneng nanging ana uga sawetara wong Jawa sing masang jeneng wong tuwané (bapaké) ing samburiné jenengé.
Jeneng Jawa umumnya asal saka basa Jawa; akèh sing njupuk utawa ngandhut unsur saka basa Sangskerta. Jeneng tembung wiwitan "Su-" lan "Wa-" akèh tinemu ing lingkungan wong Jawa. Saliyané asal saka tembung Jawa lan Sangskerta jeneng Jawa uga kaprabawan déning tembung saka Basa Arab, utamané ing tlatah sing nduwèni tradhisi Islam sing kuwat, kayadéné ing tlatah pesisir lor Jawa.
Jeneng tunggal[besut | besut sumber]
Akèh wong Jawa sing mung nganggo jeneng tunggal, tuladhané Presidhèn Indonésia kapisan lan kaloro, Soekarno lan Soeharto. Rakyat biasa akèh sing mung nduwèni jeneng tunggal, déné wong-wong sing duwé pangkat utawa kalungguhan dhuwur ing masarakat biasané nganggo jeneng luwih saka siji, nanging arang sing nganggo jeneng kulawarga.
Amaraga anané prabawa kabudayaan njaba, akèh wong sing nambahaké jeneng marang jeneng tunggalé. Tuladhané: Albertus Soegijopranoto, uskup Indonesia sepisanan, migunakaké asma baptis Albertus ing sangarepé asmané, Soegijopranoto.
Jeneng patronimik wong Jawa[besut | besut sumber]
Jeneng patronimik iku jeneng ngarep bapaké sing dipasang ing jeneng anaké. Tuladhané jeneng presidhèn Indonésia ka-4, Abdurrahman Wahid, sing dijupuk saka Wahid Hasyim, bapaké, sing njupuk saka Hasyim Asyari, (sing ngadegaké organissi pendiri Nahdlatul Ulama). Semono uga jeneng presidhèn Indonésia ka-5, Megawati Sukarnoputri, sing njupuk asma bapaké, Soekarno, presidhèn Indonésia sing kapisan.
Arab • Armenia • Bali • Bangladesh • Bulgaria • Ceko • Cina • Fiji • Filipina • Finlandia • Ethiopia • Ghana • Hawaii • Ibrani • Hungaria • Islandia • India • Indonésia • Irlandia • Italia •
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 4 Sèptèmber 2016.
BAB VIII. NUNTUN NGRASAKAKE MARANG LIRE GATHUK LAN AWOR | alangalangkumitir
NGRASAKAKE MARANG LIRE GATHUK LAN AWOR
♦ 7 Comments	Ing ndhuwur mratelakake bab pisah lan gathuking angen-angen karo Budi. Uga bab pisah lan gathuking rahsa karo Rahsa. Lan maneh mratelakake woring Budi lan Rasa.
Sarening Budi karo Rasa wis amor dadi siji, ing sabanjure yen ing layang iki ana tembung Budi, terkadhang karepe : wis karo rasa. Mangkono uga yen ana tembung Rasa, terkadhang karepe wis karo Budi.
Budi lan Rasa karo-karone karingkes maneh : Kajaten.
Ing saiki mratelakake terange kang aran gathuk, murih bisa ngrasakake.
Nganggo tuladha mangkene : Wong maca layang karo memangan, yen enggone maca mau banget enggone nggatekake marang surasaning layang, mesthi ora ngrasakake marang rasaning panganan kang dipangan. Terkadhang salebare mangan manawa ditakoni rasane : ora bisa mratelakake. Iku mulane mangkono, sabab angen-angene ora gathuk karo pangrasa ilat. Angen-angene ora nekseni marang pakartining pangrasa ilat, sabab lagi nuju marang layang, wekasan angen-angen benggang utawa pisah lang pangrasa ilat.
Dene yen angen-angen nuju marang rasaning panganan, iku angen-angen gathuk lan pangrasa ilat. Yen mangkono, pangrasa ilat dadi sa-awak karo angen-angen. Pakartining pangrasa ilat dening angen-angen. Wasana oleh-olehaning pangaweyane pangrasa ilat ya diaku dening angen-angen. Lire : angen-angen duwe kawruh saka ilat, mulane salebare mangan, angen-angen nyimpen kawruh saka ilat.
Wong kang drijine lagi nggrayangi sawijining narang kanthi diematake, kayata : nggrayangi bludru, otot utawa keketeg, sanajan wong mau ngadhepake ratan karo melek, ewadene ora sumurup kahanan kang ana ing ratan. Iku sababe angen-angene ora gathuk karo pandulune, lagi gathuk karo pangrasaning driji. Dadi ing wektu iku, angen-angen ora duwe kawruh kang saka pandulu, mung oleh kawruh kang saka pangrasa driji.
Pandulu, pangrungu, pangganda, pangrasa ilat lan pangrasa badan, kabeh yen makarti kang ora disekseni ing angen-angen, (ora gathuk karo angen-angen, tegese : angen-angen ora oleh kawruh saka piranti lelima mau.
Wong ngimpi kang angen-angen ora gathuk karo engetan kasatoan (khewani, roh jasmani) iku satangine turu : lali kabeh marang impene. Kayata : ngimpi kang durung nganti nglilir banjur turu maneh, sanajan sawengi natas ngimpi bae, nanging esuke lali kabeh marang impene. Mulane mangkono, sabab
ora disekseni ing angen-angen. Dadi angen-angen ora ngakoni marang oleh-olehing kasatoan, sasuwene pisah lan angen-angen. Dene yen kasatoan gathuk karo angen-angen, kayata : ngimpi kang katungka nglilir, iku satangine turu : kelingan marang impene, sabab engetan kasatoan ketungka tekane angen-angen, banjur gathuk dadi saawak (bongkoting kasatoan jumbuh karo pucuking angen-angen).
Aja sing turu, sanajan melek pisan, yen kasantoan tumandang ninggal angen-angen, mesthi angen-angen ora ngakoni. Kayata : solahing anggota lan pangucap kang aran bendana utawa saradan, iku panggawe tanpa seja lan ora krasa. Dadi mesthi ora diaku (ora dirumangsani) dening angen-angen.
Ora kurang wong ngimpi utawa nglindur melek-melekan, iku sabab kasatoane tumangkar, ora kereh ing nagen-angen.
Wong kang lagi O R A ngrasakake kasukuran lan panarima, ing wektu iku angen-angen O R A gathuk karo Mutmainah sabab lagi gathuk karo Amarah lan Supiyah. Kosok baline : kang lagi
supeket karo rasa kanerakan, sugih kawruh babagan kanerakan.
Angen-angen iku bisa gathuk karo kadonyan, bisa gathuk karo kaswargan, bisa gathuk karo kajaten.
Wong kang angen-angene ora tau gathuk karo kajaten (Budi Rasa), ya ora duwe kawruh kasunyatan.
Kang mung GATHUK bae karo kajaten, kawruhe ya WEWEKONING kajaten.
Kang wis AWOR karo kajaten, ya MALIGINING kajaten.
Turu, iku tegese : angen-angen ora makarti (ora nyambut gawe). Melek iku tegese : angen-angen nyambut gawe (ngawruhi).
Turu lali, iku tegese : angen-angen ora gathuk karo apa-apa, ora gathuk karo kajaten lan ora karo kadonyan. Mulane ya ora ngawruhi apa-apa.
Turu eling, iku tegese : angen-angen gathuk karo kajaten, ora gathuk karo kadonyan.
Melek lali, tegese : angen-angen ora gathuk karo kajaten, mung gathu karo kadonyan.
Melek eling, tegese : angen-angen gathuk karo kajaten sarta kadonyan.
Sing sapa wis bisa melek eling, ya bisa turu eling, sabab angen-angene wis bisa gathuk mrana-mrene, oleh kawruh kasunyatan lan kadonyan.
Rasajati, Budi utawa Manusa sajati, iku tansah sugih kawruh kabatinan kang tanpa pedhot, tansah ngrasa marang wates gedhene, sarta tansah eling tanpa pedhot, tansah ngrasa marang gaibing rasa. Emane dene asring binuntel ing wong, kang angen-angen durung bisa gathuk karo kajatene, marga isih kasar RAHSANE lan isih KESIT angen-angene.
bageane kang alus utawa laras karo kajaten, ing kono, bongkoting angen-angen bisa gathuk karo pucuking Rasa.
karo kajaten. Ing kono angen-angen lan rahsa raket utawa kumpul karo Budi.
Rehne angen-angen wis bisa nunggal karo Budi, mangka Budi duwe kajaten, dadi angen-angen ya milu duwe kawruh kajaten uga. Dadi sanajan dianggowa melek utawa turu, angen-angene nggawa kawruh kajaten. Wong mangkono iku ka-aranan wong akawruh, karepe wong akawruh kajaten, tembunge Arab wong makripat.
Wong turu lali : iku sahir kabire sirna, nanging angen-angene ora duwe kawruh kajaten, marga ora gathuk karo Budi.
Wong turu eling, iku sahir kabire sirna, nanging duwe kawruh kajaten, marga angen-angene gathuk karo kajaten.
Wong mati lali, iku sahir kabire ora sirna, nanging sahir lan kabire mau salin kang luwih alus bebakalane.
Wong mati eling, iku sahir kabire sirna dadi kajaten, sarta banjur mengkoni marang saliring sahir kabir.
Wong mati kang ngalami kaswargan iku sahir kabire ora sirna, nanging dadi luwih runtut lan laras katimbang kuwadhagan.
Wong mati kang ngalami kanarakan iku, sahir kabire ora sirna, sarta luwih alus babakalane katimbang kuwadhagan, nanging malah ora runtut lan ora laras.
(Terange kang aran sahir lan kabir, kapratelakake ing bab 10).
Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono
Javanese Culture, Javanese Manuscripts, Jurudemung, Kautaman, Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra, Maskumambang, Megatruh, Mijil, Mistik, Mitologi, Naskah Kuno, Ngelmu,
mugi kawulo saged tulusing kalbu anglampahi wejanganipun mas kumitir…………
yen wonten, kulo nggih purun nderek les privat saking mas
Kumitir, sugeng ndalu kito kepanggih malih dalu meniko, mugi-mugi enggal saget medal BAB IX , sampun kulo ajeng – ajeng Mas Kumitir. kapan saget medalipun BAB IX Mas Kumitir ?
March 5, 2011 – 4:47 pm Mugi2 berkah panjenengan saged kawulo tampi, Ki…
Ndadosno pepiling kawulo..,nuwun
- Janji2 marang awak ku nytane jebul mung palsu soko lambemu, sakjne aku ngerti koe ngpusi, Nanging ngpo awak iki tresno stgah mati🎤 .
Rum 4:13 | Para sedulur, Gusti Allah wis janji marang Bapa Abraham lan para turunané nèk bakal dikèki jagat iki. Lah Gusti Allah enggoné ngekèki prejanjian iki ora jalaran Bapa Abraham netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging jalaran dèkné pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya kuwi dèkné bisa ketampa karo Gusti Allah.
Rum 4:1313Para sedulur, Gusti Allah wis janji marang Bapa Abraham lan para turunané nèk bakal dikèki jagat iki. Lah Gusti Allah enggoné ngekèki prejanjian iki ora jalaran Bapa Abraham netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging jalaran dèkné pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya kuwi dèkné bisa ketampa karo Gusti Allah. Last Verse
lagi>! Aku ngerti Mitha. Aku percoyo bocahe ra bakal koyo ngono. Pokok’e nek nggodani Mitha meneh, awakmu ta’pateni!
AG: Cocote dijogo! Nek kowe meh gelut, tekoo neng Yogja wae, ta’untal balungmu! (sumpah, aku nggak sadar kalo melakukan dialog gaya wayang)
encen wong indo..angel men nek di kon ngehargai hak cipta..ck..ck..ck..
cecep June 13, 2008 at 9:17 am	@saesa: wah
wis nduwe tunangan wae nek aku seneng yo bakal
ce sing wis duwe pacar ki kaya dhewe dadi senopati perang, penghianat tetep wae penghianat sanajan wis ngewangi dewe supaya menang perang. Nek dadi senopati, ana penghianat seka musuh, diapik2i dhisik nek wis entuk info sing komplit, mung
karo nunggoni wong podo dolanan internet lan ps aq
walahhh piyee to bud nig jkrta wis rong taun kok ra ngerti kebon na2s.. to bud..
numpak angkot 18 mudun masjid at taubah ..wis tekan
mulih mung sedino wektu iku, cah-cah ips1 2003 opo kabre, rat kowe neng di saiki , opo kabar sjs, n sugeng.
iyo kwe Yu, lali kro maze yoooooooo….
mila mbok bilih saget reuni malah sae timbang ko dereng ngertos
lan liyo liyane pokoke top dech cocok karo yel-yele ‘SMA NEGERI 1 JAYA’, PENASARAN IKUTI WAE PERKEMBANGANE SING LUWIH UP DATE
CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS
PAMORING KAWULA GUSTI Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan
kongsi tumpangsuh.Yen ditanding boboting ngelmu iku, nyatane pancen abot lan kenceng, naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.Kaceke adoh
mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :* Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing
marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.3. Sing bisa ngayomi sasamaning ngaurip
watak demen goroh.* Kaping telu, tapane hawa napsuKudu nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.Pikir utawa ati kudu kagawe supaya meneng lan wening, ngudiya mamrih bisa tansah muja lan semedi yen kabeh wis meneng lan wening, gegayuhane mesti bakal kacekel.* Kaping lima, tapane sukma.Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.* Kaping nem, tapane cahya kang manter.Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.
ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang patine yaiku oncading
anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.Gegebengan mau katampa kanggo gagaran ngukut jiwa raga, kang asipat setroli, padange kaliwat-liwat lan sipate langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :a. Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.b. Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.c. Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.d. Putih memplak :Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.Katrangane :Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking
KAWULA GUSTIMANUNGGALING KAWULA GUSTIPara kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi
dadi ora banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh
ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya
mengkene :a. Marsudia ngelmu amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas
lekase ora kena ditinggalake salah siji yaiku :1. SyariatTegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi sadengah kang bisa dileksananikanti mana suka (suah).2. TarekatTegese kawruh mungguhing angger-angger kasebut, dadi nindakake syariat kudu kanthi dilambari pangerten apa sebab lan guna paedahe dene sawiji-wiji iki wajib utawa ora kena ditinggalake.3. HakekatTegese nuju marang kasunyatan woh mungguhing pangiludan, yaiku sing kasebut laku sing wis nyandakmarang tataran kebatinan (luwih jero maneh).4. MakrifatTegese nyumurupi kasunyatan wohing pangiludan.Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik tinarik sarta bawa mrabawani, jejere pada anduweni lungguh dewe-dewe kang mbaka siji kudu disumurupi kalawan taandes, kepriye lungguhe siraga, kepriye lungguhe si nyawa.Raga kang asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi bebadan sakarone pada samad sinamadan lan daya-dinaya.Ing sarehne raga orabisa urip yen ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :a. Siraga obah krembyah-krembyah mung karana manut sarehe si nyawa, jejere banjur dadi prabot pakarting nyawa, utawa bebadan kang dikuwasani, sing sateruse diarani KAWULA.b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer
ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi
jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :1. Wujud : Ana2. Kidam : Disik ora ana kang disiki3. Baka : Langgeng4. Muhalawatil lil kawadisi : Beda karo kang anyar5. Kiyamuhu binafsihi : Jumeneng kalawan piyambak6. Wahdaniyat : Sawiji7. Kodrat : Kuwasa8. Iradat : Karsa9. Ilmu : Kawruh10. Hayat : Urip11. Samak : Miyarsa12. Basar : Wuninga13. Kalam : Ngandika14. Kadiran : Kang kuwasa15. Muridan : Kang kagungan karsa16. Aliman : Kang kagungan kawruh17. Hayan : Kang kagungan gesang18. Samian : Miyarsa19. Basyiran : Nguningani20. Mutakaliman : NgandikaKang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu ora kena gotang salah siji, lire anetepana syarat syariate panggiludan sing kanti jangkep, yaiku anenepana laku
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Memphis, Tennessee.
Kaca-kaca ing kategori "Memphis, Tennessee"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Memphis,_Tennessee&oldid=951115"	Kategori: Kutha ing TennesseeKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.55, 3 Februari 2016.
sing nduwe warung d kritik biasane tanggepane piye
wilah saron digawé saka logam (umume sing apik perunggu), nek wilah gambang digawé saka kayu. Tabuh saron digawé saka kayu sing rada empuk, wujude kaya palu. Wilah saron ana 7, masing-masing dawane sekitar 20 cm.
^ a b (en)joglosemar.co.id(dipunundhuh tanggal 30 Mei 2011)
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang • Kethuk • Kempul • Bonang (barung • panerus • panembung) • Kenong
FrançaisItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 1 Maret 2016.
pengangguran sami reraosan ngelmi, menggah ing ngagesang, dununge kawan
Kulawirya ah hret nauri wacana,
dene rika yun weruh kaking datulah,
May 16, 2009 – 6:02 am mas nuwun sewu sakderenge bade copy paste punapa kepareng?
November 22, 2008 – 9:38 am mas alang-alang, nek panjenengan kagungan hardcopy serat centhini, menapa mboten pun upload kemawon dalam html, lajeng mangke saged dipun kroyok terjemahan pelatinan punapa malih ngaten.
September 5, 2008 – 4:38 am E alaaaa tobat .. tobat … tobat .. iseh ono
pinarak wonten blog kulo. lenggahan ing papan empuk, eyop, lan ngadep komputer sak pacitane (kopi nasgitel, jadah anget+ngudut kebul-kebul). menawi remen panjenengan kulo aturi urun rembok(comentar) sesami nyuwun kaweruh. menawi kulo kagungan klentu ing tata wicoro, kulo nyuwun
cilek meniko lahir cenger ing Ngayogyakarto tanggal wolu sasi mei(wage) tahun sewu sangangatus wolong puluh loro, menawi mboten klentu namong piambaan kemawon yoiku anak siji ontang-anteng. Kawulo alet meniko wiwit dinten niki ngasto wonten Bandarlampung ing Kantor Bahasa Provinsi Lampung. Sampun Cekap semanten kemawon atur kulo, menawi kulo kagungan klentu bab toto wicoro lan tindak tanduk kulo, kawulo nyuwon
luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampani.
inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking
jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng
wayang Kontemporer, Wayang Potehi dari China, Wayang Kanci,Wayang Thailand, Wayang Amerika, Wayang India, Wayang
diwiwiti ing Éropah saka masa Renaisans nganti akhir abad 18, periode sing dikenal Abad Pencerahan.
Filsuf lan sejarawan Alexandre Koyré nciptaake istilah revolusi ilmiah ing taun 1939 kanggo njelaske masa iki.[2]
Sejarah ilmu pengetahuanRintisan topik sajarah	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.48, 23 Oktober 2016.
Cithakan:Sajarah Indonésia Orde Baru iku sebutan kanggo mangsa pamaréntahan Presidhèn Soeharto ing Indonésia. Orde Barue nggantèkaké Orde Lama sing ngarujuk marang era pamaréntahan Soekarno. Orde Baru lair kanthi semangat "korèksi total" marang panyimpangan d’ening Orde Lama Soekarno.
Orde Baru lumaku wiwit taun 1968 nganti 1998. Jroning wektu kasebut, ékonomi Indonésia maju cepet senadyan dibarengi anané praktèk korupsi sing ngambra-ambra ing nagara iki. Saliyané iku, kasenjangan antara rakyat sing sugih lan mlarat uga tansaya amba.
Mangsa jabatan Suharto[besut | besut sumber]
Taun 1968, MPR sacara resmi misuda Soeharto kanggo mangsa jabatan limang taun minangka presidhèn, lan sabanjuré diwisuda manèh taun 1973, 1978, 1983, 1988, 1993, lan 1998.
Pulitik[besut | besut sumber]
Presidhèn Soeharto miwiti "Orde Baru" jroning donya pulitik Indonésia lan sacara dramatis ngowahi kawicaksanan jaban rangkah lan jeron nagara.
Salah siji kawicaksanan pisanan ya iku ndaftaraké Indonésia dadi anggota PBB manèh. Indonésia nalika tanggal 19 September 1966 ngumumaké arep nerusaké kerjasama karo PBB lan nerusake partisipasi jroning kagiatan-kagiatan PBB", lan dadi anggota PBB manèh ing tanggal 28 September 1966, persis 16 taun sawisé Indonésia ditampa kanggo sapisanan. Kawitane, Soeharto nduwèni sikap kang teges. Orde Lama apa Orde Baru. Pangucilan pulitik - ning Éropah Timur sering kasebut lustrasi - dilakokake marang pawongan kang sesambungan marang Parté Komunis Indonésia. Sanksi kriminal kalakokaké kanthi nggelar
lan sebagéan kang katut "dibuang" menyang Pulau Buru.
Déné sanksi nonkriminal kalakokaké kanthi pangucilan pulitik kanthi yasa aturan administratif. Instrumèn penelitian khusus (litsus) katerapake kanggo milihi kekuatan lawas kang katut ing
Indonésia sing taun 1968 mung AS$70 lan taun 1996 wis dadi luwih
Kakurangan Sistem Pamaréntahan Orde Baru[besut | besut sumber]
pembangunan Indonésia sing ora warata lan kesenjangan pembangunan antara pusat lan laladan
munculé rasa ora marem ing sawetara laladan amarga kasenjangan pembangunan, utamané ing Aceh lan Papua
kecemburuan antara padunung saenggon karo para transmigran sing olèh tunjangan pamaréntah sing cukup gedhé ing taun-taun pisanan
kabébasan pers kawates banget, akèh koran lan kalawarta sing dibreidel
panggunaan kakerasan kanggo nyiptakaké kaamanan, antara liya kanthi program "Penembakan Misterius" (petrus)
ora ana rencana suksesi (pangalihan kakuwasan marang pamaréntah/presidhèn sabanjuré)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Orde_Baru&oldid=1081973"	Kategori: Sajarah IndonésiaOrde BaruRintisan mawa topik sajarah Indonesia	Menu navigasi
siapapunASMARANDHANASamankya hamba udaniMring tatwa jatining Atmatan beda Sang Hyang WidhineJro gesang mapan ing ragaNyandhang sarwa sangsaraMung paduka
baaikSi pengung ora nglegewa,Sangsayarda denira cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur,Kandane nora kaprahSaya elok alangka longkanganipun,Si wasis waskita ngalah,Ngalingi marang si
bodoh.Mangkono ngelmu kang nyata,Sanyatane mung weh reseping ati,Bungah ingaran cubluk,Sukeng tyas yen denina,Nora kaya si punggung anggung gumrunggungUgungan sadina dinaAja mangkono wong
hidupUripe sepisan rusakNora mulur nalare ting saluwirKadi ta guwa kang sirungSinerang ing marutaGumarenggeng anggereng anggung gumrunggungPindha padhane si mudhaPradene peksa
sombongKikisane mung sapala,Palayune ngendelken yayah wibiBangkit tur bangsane luhur,Lha iya ingkang rama,Balik sira sarawungan wae
batinSejatine kang mangkana,Wis kaenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming asuwung,Tan karem karameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus,Mulih mula mulanira,Mulane wong anom sami.
berasalSINOMNuladha laku utama,Tumrape wong Tanah Jawi,Wong agung ing
Ratu Kidul,Ndedel nggayuh gegaana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung
kanthi,Jroning alam palimunan,Ing pasaban saben sepi,Sumanggem anyanggemi,Ing karsa kang wus tinamtu,Pamrihe mung aminta,Supangate teki-teki,Nora ketang
peduli meskipun susah payahPrajanjine abipraya,saturun turuning wuri,mengkono trahing ngawirya,yen amasah mesu budi,dumadya glis dumugi,iya ing sakarsanipun,wong agung ing Ngeksiganda,nugrahane prapteng mangkin,Trah tumerah dharahe padha wibawa.janji
padha jumeneng aji,Satriya dibya sumbaga,tan liyan trahing senopati,pan iku pantes ugi,tinelad labetanipun,ing sakuwasanira,enake lan jaman
sami,bengkrakan ing masjid agung,kalamun maca kutbah,lelagone dandanggendhis,swara arum ngumandhang cengkok
anaksaking duk maksih taruna,sadhela wus anglakoni,aberag marang agama,maguru anggering kaji,
wenganipun rasa tumlawung,keksi saliring jaman,angelangut tanpa tepi,yeku aran tapa tapaking hyang
Tuhanmangkono janma utama,tuman tumanem ing sepi,ing saben rikala mangsa,masah anemasuh budi,laire anetepi,ing reh kasatriyanipun,susila anoraga,wignya met tyasing sesami,yeku aran wong
agamaing jaman mengko pan ora,arahe para taruni,yen antuk tuduh kang nyata,nora pisan den lakoni,banjur njujur ken kapti,
Kabupatèn Tanjung Jabung Wétan iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Jambi. Jembar wewengkoné 5.443 km² kanthi populasi 176.771 jiwa. Kutha krajané Muarasabak. Kabupatèn ini kapérang dadi 6 kacamatan lan 60 désa.
Batang Hari • Bungo • Kerinci • Merangin • Muaro Jambi • Sarolangun • Tanjung Jabung Kulon • Tanjung Jabung Wétan • Tebo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanjung_Jabung_Wétan&oldid=1117653"	Kategori: Kabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Tanjung Jabung WétanRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 30 Januari 2017.
nggih sumonggo cak ayik’s
Pak Kidhal	5 Desember 2008 at 5:02 pm
binasaake luwih samar, tanpa rupa tanpa suwara, dudu lanang dudu wadon lan dudu wandu, tanpa prenah, tanpa panggonan, dinulu ora katon, didumuk ora karuan.
Iku teteping kahanan ana ing ndalem cipta sasmitaning kang waskita,mula para guru anggone aweh pituduh, kaaumpamakake mengkene :
Sejatine ora ana apa-apa, sakehing wewujudan, rerupan, warna lansesebutan, iku dudu sejati lan dudu panuksmane Pangeran, Dene kang kadunungan panguwasanlan kamulyan ing sabarang kabeh, iku amung
wejangan kabeh, miturut kawruh kang sanyata kaya ingisor iki :
Sadurunge gumelar sakabehing kahanan ing marcapada lan maksapada (donya lan akerat), iku kang disik mung urip kita, jumeneng ana sajroning wiji kang pinggit, sak temene ya urip kita, kang tetep sinuksma ing pageran kita, mula den bisa pada rumeksa ing urip kita pribadi, saran ngati-ati, kang gemi nastiti kang dadi witing pangauripanaja nganti ora bisa jumenegng uripe. Beda kara manungsa kang wis katerima sampurna kawruhe tetep ing pangandel, ora bakal ketempela ing pangrecana, tegese, ora susah ing kaluwen, kamlaratanlan nuju kataman ing lelara, ora wedi tekane pati. Dene kasubut wong lumprah wae, kudu nglakoni pangupaya kang ndadekake santosane uripe.
Dene urip kitaa tetelane menawa nyata rinasuk
Dena watake Gusti yaiku : tangi, tuwuk, ayem, parem, sareh iling, tetep, waspada, santosa, bunggah, waras lan raharja.
Dene watake kawula : arip, luwe, ngelak, sahwat,sering lali, bingng, pangling, uwas, susah, lara lan bilahi, kabeh mau saka pakertine pepesten kita pribadi.
Mungguh pratikele menawa arep mangesti utawa manekung, mengkene :
Wiwitane kudu ngurangi mangan, turu lan sahwat, apa dene ngurangi sekabehing kekarepan, ing tengah wengi banjur sesuci raga, adus busana lan geganda, ngedepake keblate dewe, yaiku ing jaja, yen wis tekan wayah bagun esuk banjur pati raga, nutupi pancadriya, nyegah turas, sarip lan sesuker, banjur nata mlebu metune napas, yaiku nareke napas saka puser (napas mlebu) diterusakake munggah ngliwati cekak tekan ing embun-embunan. Narike napas karo nyebut “HU” dibatin wae, sak wise napas saka embun-embunan di enengake sedela, yen wis krasa abot, banjur di wetokake sarana alon-alon tekan ing puser kabarengan nyebut “ALLAH” (ing batin).
Supaya ditindakake saben dina lan wengi, disebut shalat daim / sholat batin, tanpa rekaat tanpa wayah, paribasan shalat ngiras nyambut gawe, lungguh karo mlaku , mlaku karo ndoprok, mlayu karo leren, mbisu karo ngomong, lungo karo turu, turu karo melek, jalaran sholat dhaim iku hakekating sholat, mula tampa rukuk, tampo sujud, amung dumunung ana rahsa telenge urip.
keblate marang eneng ening kita, ajo was sumelang maneh.
Mula mengkono sebab jumeneng Dzat, Sifat, Asma, Afngal kita, iku wis dadi qur’an sejati
ingsun, adege ya urip ingsun, rukuke paningal ingsun, iktidale pamiarsaningsun, sujude pangambuningsun,
perlu nglakoni wajib saka kodrat-iradatingsun dewe, Mangkana mau pasrah anelangsa sanubari marang dzating urip kita pribadi, wis aja sumelang.
Dene shalat daim iku, menawa disemak karo
utawa karo katimbang pikukuhe iman, surasane nunggal misan bae lire mengkene :
1. Syahadat, mungguh hakekate ana laku temen dunungge ing wicara, angger nuhoni wicarane ya iku tetepe syahadat
2. Pasa, hakekate ana laku nrima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambu, kang menginake (ora ngambu-ambu sakebehe kaelekan) ya iku tetep pasane.
3. Zakat, hakekate ana laku utama, tegese sabar dumunung ana pandulu, angerbisa mbutakake mripat, ya iku nentepi zakat.
4. Shalat, hakekate ana laku utama, tegese sabar dumunung ana ing pangrungu, angger bisa anulekake tanlingan, ya iku anglungguhi shalat.
5. Haji, hakekate ana panalangsa lan nentepi janji, dumunung ana pangrasa lan solah bawa, angger bisa nyirnakake pangrasa lan mati sarira, ya iku ngakoni haji.
Kabeh mau paribasane : lesan mbisu, irung pepet, mripat wuta, kuping tuli, badan mati, yaiku kang nama tetep kuasa nindakake rukun islam sejati, sebab nyata kuasa mati sa jrone urip, urip sajrone pati, ya urip salawase.
1. Percaya ing Allah, hahekate ngestokna uripe jasad kita, sarta rumangsamenawa dadi sipating Allah sejati, lire angger jasad kita tansah
sabarang tindak tansah ngenggoni ing kautaman, mengkono mau nama ngandeling Allah.
matrapake tanduking netya lan wirasa lsp, yaiku hakekate tetep temen-temen ngandel ing malaekate Allah, sebab hakekate malaekat iku dumunung anan sajroning pancadriya yaiku :
Malaekat Mikail AS, dumunung ana ing pangganda.
Malaekat Isrofil AS, dumunung ana ing Pandulu.
3. Percaya ing utusan, hakekate ngetokna wahanane rahsa, lire angger kuwasa ngendaleni pangrasa lan ngeningake pandeleng lereme cipta mengkono iku tetep temen-temen ngandel utusane Allah.
4. Percaya ing kitab, hakekate ngestokake kahanane nyawa, lire awas lakuning urip uga eling lan ngerti ing dosa kita, mengkono mau angger tansah eling ing batin, yaiku tetep temen-temenpercaya kitabe Allah.
5. Percaya untung ala becik saka Allah, tegese tekane begja cilaka saka Allah, hakekate ngestokakemenawa nafsu iku saka wedharing budi lan pribadi, lire angger enggal pasrah nalangsa marang Dzat kita, ya iku tetep temen-temen ngandel ing takdire Allah.
6. Percaya ing dina Akhir, tegese dina wekasan, hakekate ngestokake ing pepestene pati saka wisesaning Dzat kita pribadi, lire angger karep nindaknaing tekat kita kang santosa, iku tetep temen-temen ngandel ing dina akhir saka wisesaning
Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Library, Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra, Maskumambang, Megatruh, Mijil, Mistik, Mitologi, Naskah Kuno, Ngelmu,
mboten klenthu sakmenika sedanten tasih ukara syareat/seloka/paribasan. Dino akhir sejatine dino iki ora ono dino sesuk utawa sakwise sesuk,jer mula anggitane kitho napas ampun kesupen nek kelingan yo cepet2 ditindakake,nek lali nyuwun ngapunten kaliyan Aku/Ingsun, kasampurnaake maneh ojo lali ditindakake sik jenenge sholat/
Pinus Songgon Pantai Cemara Air Terjun Tirto Kemanten Banyuwangi Pantai Rajegwesi bangsring banyuwangi banyuwangi ← Paket Wisata Kawah Ijen Murah, Open Trip Kawah Ijen Festival Gandrung Sewu
Posted by Kang Rendra Agusta in Sastra	≈ Leave a comment
Mangsa Sapta | sangkala angkaning warsi | Paksa suci sabda ji rikang pinurwa ing kidung | duk kraton Majalêngka | Sri Brawijaya mungkasi | wontên maolana sangking nagri Juddah ||
Pancasudanya Satria wibawa lakunya Api, Windu Adi , Mangsa
Mugi tansah wilujeng rahayu kinayungan bejo wibowo mukti.
semanten ugi kagem sedoyo sanak kadang sinoro wedi ingkang dahat kinurmatan.
Cithakan:Galela, Halmahera Utara Cithakan:Kabupaten Halmahera Utara
Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Kang Rendra Agusta in Sastra Nusantara	≈ Leave a comment
Kadipaten Jepara menika salah satunggaling kadipaten ingkang sampun dangu, kathah kabudayan ingkang sinimpen ing kadipaten menika wiwit saking kutha dumugi padesan. Salah satunggaling kabudayan ingkang taksih lestari dumugi dinten menika inggih menika Cariyos Ratu kalinyamat.
Cariyos Ratu Kalinyamat menika sumebar ing Kadipaten Jepara amargi tumindakipun kala rumiyin dados masyarakat tansah paring kurmat dhumateng asmanipun. Wonten ing desa Tulakan, kecamatan Keling, Kadipaten Jepara menika wonten sawijining papan pretapanipun Ratu Kalinyamat. Ing ngriku uga wonten upacara manganan lan upacara Jembul. Kanthi seseratan menika ngrembag bab pretapan ratu kalinyamat.
Cariyos Pertapan Ratu kalinyamat Asma timuripun Ratu kalinyamat menika inggih Retna Kencana, Putri sultan Trenggana raja Demak (1521-1546). Rikala taksih timur panjenenganipun dipunkramaaken kaliyan Pangeran Kalinyamat saking Aceh. Ingkang asma timuripun Raden Thoyib, putranipun Sultan Mukhayat Syah raja Aceh (1514-1528), kagem anyingkiri prang kaliyan sedherekipun, Raden Thoyib alelana njajah nagari kanthi nitih Baita ngupadi ngelmu urip. Wonten ing lelanan menika Raden Thiyib saged luwar saking aceh lajeng dumugi tlatah Tiongkok ( Cina). Panjenenganipun dipundadosaken putra angakt dening patih Tjie Hwio Gwan. Asma Wintreng menika kanthi cara Jawi dipunwastani Tjie bin Thang inggih menika asma enggal kagem Raden Thoyib. Sasampunipun gangsal taun lajeng panjenenganipun nitih baita lan dumugi ing Pelabuhan Bandar Jepara.
Kala samanten Bandar Jepara menika pelabuhan dagang ingkang sampun rejo. Raden Thoyib lajeng syiar lan paring piwulang bab Agami Islam dhateng sedaya masyarakat kanthi cara alus. Lajeng para warga ingkang saderengipun pitados dening agami Hindu lan Buda saged pitados dateng taukhid ingkang dipunbegta dening Raden Thoyib. Wusana Raden Thoyib anggadahi pikajengan ngabdi dumateng kadipaten Kalinyamat ingkang nguwasani jepara. Raden Thoyib menika sawijining taruna ingkang bagus pasuryanipun , gagah prekasa dados Ratu kalinyamat ketaman asmara kaliyan panjenenganipun. Sasampun palakrama , Ratu Kalinyamat maringaken panguwasanipun dhumateng Raden Thoyib lajeng gipunparingi asma Sultan Hadlirin ingkang ngemot teges Raja ingkang dumugi saking tlatah sabrang ingkang sinebat Pangeran Kalinyamat. Rama angkatipun Sultan Hadlirin selaminipun wonten Tiongkok menika dipunaturi tindak dhateng Jepara lan dipunjumenengaken dados patih kadipaten supados saged mbiyantu pangrehprajan ing Jepara.
Ratu kalinyamat menika gadhah sedherek utawi kangmas ingkang asma sunan Prawata. Nata ingkang kaping sekawan ing tlatah Demak Bintara. Lajeng panjenenganipun dipunpejahi dening utusanipun Arya Penangsang. Ratu Kalinyamat ngawuningi bilih keris Kyai Bethok kagunganipun Sunan Kudus taksih tumancep ing layonipun kakangipun. Sasampunipu mangretos bab kados makaten, Ratu kalinyamat sekalian sowan dhateng sunan Kudus niti priksa.
Sunan Kudus menika salah sawijining Ulama utawi guru agama kagem sunan Prawata, Sultan Pajang utawi Sultan Hadiwijaya. Sunan Kudus menika uga panyengkuyungipun Arya Penangsang wonten ing regejegan panguwaos ing Demak. Ratu Kalinyamat lajeng nyuwun adeging angger-angger sesambungan kaliyan sedanipun kakangipun. Sunan Kudus lajeng njlentrehaken bilih Sunan Prawata menika sampun nate mejahi Pangeran Sekar Sedo Lepen, ramanipun Arya Penangsang dados boten klentu menawi panjenenganipun pikantuk piwales.
Ratu kalinyamat kuciwa dhateng sunan kudus. Lajeng panjenenganipun sekalian kondur dhateng Jepara. Wonten ing madyaning margi, penjenenganipun dipunsimpangi kaliyan jongosipun Arya penangsang ngantos dados peranglan Pangeran Kalinyamat Seda.
Kanthi keranta-ranta Ratu Kalinyamat ingkang sampun kecalan tiyang kinasih, Lajeng Ratu Kalinyamat nindakaken tapa brata nyuwun pitulungan saking Gusti ingkang akarya jagad lan gadhah pangajeng-ajeng saged paring pinwales dhateng Arya Penangsang. Kocapa Ratu Kalinyamat boten badhe ngampungi anggenira tapa brata sakderenge Arya Penangsang pejah.
Salajengipun Sultan Hadiwijaya tindak dhateng pertapanipun Ratu Kalinyamat, wonten ing ngriku Ratu Kalinyamat among paring palilah dhateng Hadiwijaya supados saged mejahi Arya Penangsang.
Sultan Hadiwijaya rikuh menawi lawan tandhing kaliyan Arya Penangsang amargi taksih sami-sami kaluwarga kraton Demak BIntara. Lajeng panjenenganipun rembugan kaliyan KI Pemanahan, KI Penjawi lan KI Juru Mertani. Lajeng Sultan Hadiwijaya ngawontenaken sayembara sinten mawon ingkang saged mejahi Arya penangsang badhe dipunparingi Siti Mataram. Lajeng Danang Sutawijaya saged mejahi Arya Penangsang. Lajeng siti Mataram
dhawuhi Ki Pemanahan supados paring warta ingkang sae menika dhateng Ratu Kalinyamat saha begta ludira lan rikmanipun Arya Penangsang.
Cariyos rakyat Ratu Kalinyamat menika sasmbungan rajet sanget kaliyan mulabukanipun kadipaten Jepara, kados pundi lan sedaya bab Ratu Kalinyamat.
Tiyang saged mangertosi lan paring kurmat dhateng salah sawijining priyayi ingkang gadhah tumindak ingkang sae dhateng sesami.
Salah setunggaling cara kagem ngurmati ratu Kalinyamat inggih menika ngreksa kahanan petilasan lan kali ingkang dipungunaakaen dening ratu Kalinyamat.
Tiyang saged mangretosi sesambungan sarsilah kakeluwargan, wondene sampun kesah wonten papan tebih dados sesambungan menika boten pedhot.
Nyadran minangka upacara ingkang saged ngraketaken paseduluran wonten ing desa Tulakan.
Tiyang saged mangertosi mulabukanipun salah sawijining papan ingkang dipunwiwiti kanthi rekaos.
Tiyang saged mangretosi sejarah papan pratapan Ratu lKalinyamat menika.
Tiyang saged mangertosi kahanan kampungipun, bab alam lan adat budayanipun.
Masyarakat desa Tulakan menika tansah ngreksa alam sakiwatengenipun.
Ing papan pretapan wonten bumbung ingkang isinipun rekmanipun ratu Kalinyamat nalika nglakoni tapa brata.
Tiyang saged mundhut sawijining patuladhan saking priyayi jaman kina supados saged tumindhak kanthi permati.
Petilasan pertapan menika dipunwastani papan ingkang wingit kaliwat angker dados menawi wonten masyarakat ingkang nerak wiwaler ing ngriku mesthi angsal paukum.
Upacara tradisi Jembul menika salah sawijining upacara ingkang saged ngremenaken dhateng masyarakat desa Tulakan. Awit Upacara menika kawiwitan donga, lajeng dhahar sesarengan lan pungkasanipun wonten pagelaran ringgit purwa sedalu natas.
Toya sendang ing papan Pretapan menika dipunpitados saged paring kasarasan dhateng sinten ingkang gerah.
Kaprecayan cariyos rakyat wonten desa Tulakan menika saged dipunpirsani saking lestantunipun upacara manganan lan Jembul . Masyarakat desa Tulakan menika ngreksa bab wau supados putra-wayahipun saged nglestantunaken cariyos menika ngantos selajengipun.
opo toh..nek iki aku rak mudeng tenan maksudmuu…opo kuwi
sugiyantokenz (15:52:25) : hahahha tambah alay
Rony (17:53:46) : luwih gampang moco aksoro jowo..
Pulo Buton iku pulo ing Sulawesi Kidul-wétan sing misuwur bab prodhuksi aspal. Kutha paling gedhé ing pulo iki ya iku
tingkat II utawa Kabupatèn sing dikenal kanthi jeneng Kabupatèn Buton. Wiwitané Kabupatèn Buton kanthi kutha krajan Bau-Bau nduwèni wewengkon pemerintahan tilas karajaan Buton utawa Kasultanan Buton, ya iku nyakup sebagéyan wewengkon pulo Buton, sebagéyan wewengkon Pulo Muna, sethithik bagéan pulo Sulawesi, sarta pulo-pulo sing ana ing bagéyan kidul pulo Buton. Saiki kanthi anané pamekaran laladan, wewengkon iku kabagi djadi sawetara wewengkon kabupatèn, ya iku:
Saka kapapat kabupatèn/kutha kasebut, sing ana ing pulo Buton ya iku Kutha Bau-Bau lan sebagéyan Kabupatèn Buton. Kabupatèn Buton dumunung ing pulo Buton lan sebagéyan Pulo Muna, sdéné sebagéyan wewengkon pulo Buton dadi wewengkon kabupatèn Muna. Tumrap Kabupatèn Wakatobi arupa pulo-pulo sing ana ing sisih kidul pulo Buton, déné Kabupatèn Bombana dumunung ing dharatan Sulawesi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Buton&oldid=1045283"	Kategori: Pulo ing IndonésiaSulawesi Kidul-wétan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.48, 15 Maret 2016.
Kripik iku nyamikan sing arupa irisan woh-wohan, pala kependhem, godhong-godhongan lan liya-liyané sing digorèng nganti garing.[1] Contoné ya iku kripik gedhang, kripik téla, kripik bayem, kripik témpé, kripik apel lan kripik-kripik liyané. Karebèn rasané gurih lan garing, adaté kripik iku digorèng nganggo glepung. Adaté kripik iku digorèng, nanging ana uga sing namung dipépé utawa digaringaké. Kripik iku adate duwé rasa asin, pedhes, legi, kecut lan gurih, nanging utawa camborané rasa-rasa mau.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kripik&oldid=1023912"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.31, 11 Maret 2016.
Hanuman Jayanti / Hanuman Jayanthi dates Hanuman Jayanti / Hanuman Jayanthi
Opo lali, kowe karo aku iki …”
wis tau entuk sing ruwet isine, aku dikiro pengusaha, akeh banget sing kudu diisi. Gandeng ra mudheng aku ra ngisi.. Trus aku konsultasi, bareng tahu kalau aku dosen lan wis nggowo
Pinus Songgon Pantai Cemara Air Terjun Tirto Kemanten Banyuwangi Pantai Rajegwesi banyuwangi meru betiri ← Taman Baluran Banyuwangi Afrikanya Indonesia Paket Wisata Bangsring – Baluran Banyuwangi 1 Hari → Profil Kami	Tour Banyuwangi
payung marang wong kang kudanan, aweh teken marang wong kalunyon, aweh boga marang wong kaluwen, aweh banyu marang wong
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan
KepahiangKepahiang, KepahiangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Balas	Piye Ngapusi Tok, Gojok tenan. Titenono Q mangkat arep bales dendam golek genggek cah
sing topike kecamatan nang Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
HilirKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Minangkabau	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.35, tanggal 2 April 2013.
LDII.. Tujuan utama nya opo to LDII iku?? Mlebu surgo opo golek duit golek safa'ate sing due urip???
“Lha nek sampean duwe sapi, kate di depek mbale tah?”
“Lha wong sampean gak duwe lawang mburi, kok. Dadi melbu metune sapi yo lewat mbale, koyok tamu”
“Praen sampean iku gak pantes dadi wong sugih, dadi
nengkene aku ora iso adol pertamax yo kang. Aku wis dadi kang editane. 🙄 Mumpung prei to iki. Haiyo tekakke subuh wae yo. 😀
Ingkang enten kiranganipun saking makalah kawulo nyuwunpendapatipunIngkang sampun cekap semonten presentasi saking kawulo,kawulo Haturaken
eretan.. Wong loro, nyawang ombak lautan..
Ngucap janji, sehidup semati.. Angin laut, sing dadi saksi..
Ana lintang ana ulan.. Jejer-jejer ring ndhuwuran..
Umbrella. "Mergo kahanan aku kepekso nyambut gawe nggo
Cithakan:Kotak kampanye Perang Revolusi Amérika Sarékat - Wikipedia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Kotak_kampanye_Perang_Revolusi_Amérika_Sarékat&oldid=834949"	Kategori: Cithakan kotak kampanye Perang Revolusi Amérika SarékatKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontalKothak navigasi nganggo warna latar wuri	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.08, 14 Maret 2013.
Kana : Lek ngono, opo bedane awak dewe ambek negoro-negoro sing rakyate keluwen
Penyanyi (tukang nembang) kuwe wong sing nggunakna suarane dadi alat go
kontralto, suara cekak wong wedhon, diarani alto
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.44, tanggal 30 November 2013.
wajib suwita marang Ingsune pribadi:Rumangsa dunung manungsa weruh marang bener becikIku rumeksing adhil lan
suwitanira marang Uripe pribadiiku rasaning sasami pramana ing tindhak-tandhukmbangun turut ing karsa papesthen pandoming GustiOra ana barang dumadi sulayaPing lima, suwitanira marang Patine pribaditegese angreksa raga, gemati anggone
njenjirik kurang mangan kurang turumalah kena ingaran nora angajeni dhiritan sumurub ing arahing patiniraYen budine tan sumarah, tegese lali ing wajibAku-ne nora sadharma
mundhak amung kapitunanWus wiwit dhek jaman purwa nganti tumeka saikidurung ana wong kang bisa pramana lakuning uripNadyan Ingsun duk nguni uga jeneng numbuk-numbukmulane putuningwang Ingsun bisa anuturiawit biyen pancen ngalami priyangga.Sewe lara sewu wirang,tebsane wong ambudibenere laku utama mengkono uga sayektipara luhurmu sami rekasane uga tumpuk undhungKaya wus karsaning Hywang Samengko lagi pinanggihsewu beja sira kabeh bisa nampaUwohing cipta pramana kabeh leluhurmu sami binuka dadi pusaka Purwa mahagena yekti mulane pilih janmi kang bisa kanggonan iku nampa sabda pusaka pepundhening Tanah jawi lamun nora piniji dening Hywang SuksmaSira bae putuningwang kang sambada ing pakartianggonira nyandhi sabda warsitane pra linuwih kanthi murnining budi tegese nora tumpang suh Aku lan Ingsun-nira
kang nggolongaké Mayor minangka Level 3 (conto jroning sistem kapangkatan NATO).
Ing Indonésia, Mayor iku pangkat paling cendhèk ing jenjang perwira menengah, kang dianugerahaké marang kaptèn kang éntuk promosi munggah pangkat. Pangkat Mayor ing TNI setara karo Komisaris Pulisi ing Kepulisian Républik Indonésia (Polri).
Sebutan pangkat iki asalé saka pangkat majoor jroning katentaraan Hindia Walanda utawa het Koninlijke Nederlands(ch)-Indische Leger (KNIL). Wong pribumi Hindia Walanda/Indonésia kang naté ngancik pangkat iki ing jaman semana mung siji, ya iku Urip Sumohardjo, kang sabanjuré ing jaman perang kemerdekaan Indonésia (1945-1949) mengku jabatan minangka Kepala Staf Tentara Nasional Indonésia (TNI) kanthi pangkat Jenderal Mayor wiwit pembentukan Tentara Keamanan Rakyat, Tentara Républik Indonésia (TRI), nganti séda kanthi pangkat pungkasan Letnan Jenderal ing tanggal 17 November 1948.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mayor&oldid=1052759"	Kategori: Pangkat militèr	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 23 Maret 2016.
saiki wis ning njowo mas.. wulan wingi jik jaman ning denpasar, lampu mati jian marakke nesu tok… wekekkeke…
opo maneh aku ning kono gak nduwe motor, dadi nek boloku pas metu (mesti metu!), aku dewean ning kosan, penduduk kosan liyane jik podo durung teko. Aku koyok wong edan penunggu kos-kosan… hohoho..
paling parh maneh nek hapeku ternyata lobat!
jian koyok neroko! gak iso facebookan, gak nduwe konco, peteng pisan! dewean pisan!!! hiiiiiiiiiii………….
saged akting, uga punika rencang- rencangipun ngertos wekdal kang Seohyun nembe boten jujur.[2]
Karir Seohyeon (Seohyun) nate rilis solo kalian Jessica lan Tiffany, kapisan gadhahi judhul "Oppa Nappa" basa Korea:
^ (id)www.jullysell.com(dipuntingali tanggal 21 Januari 2012)
^ (en)snsdkorean.com(dipuntinali tanggal 21 Januari 2012)
dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 21 Oktober 2016.
Tag Archives: kampung rumah jawa	Types of Kampung (Javanese
at 8:59 am	koyo valintino rossi ae nyalip di tikungan,dus kowe kudu nyalip nang prapatan ae mumpung durung ono lampu bangjone..wakwkwkw..
cam@tjmr	17 April 2009 at 8:25 pm	kalah opo mbok puri Duz
marang Ingsune pribadi:Rumangsa dunung manungsa weruh marang bener becikIku rumeksing adhil lan kodrating
Uripe pribadiiku rasaning sasami pramana ing tindhak-tandhukmbangun turut ing karsa papesthen pandoming GustiOra ana barang dumadi sulayaPing lima, suwitanira marang Patine pribaditegese angreksa raga, gemati anggone
njenjirik kurang mangan kurang turumalah kena ingaran nora angajeni dhiritan sumurub ing arahing patiniraYen budine tan sumarah, tegese lali ing wajibAku-ne nora sadharma anggaduh pati lan uriplantaran yayah-wibi dadi saka Kana-Anu [kawah-ari-ari]mula den weruhana kabeh wajibing ngauripaja sungkan mundhak amung kapitunanWus wiwit dhek jaman purwa nganti tumeka saikidurung ana wong kang bisa pramana lakuning uripNadyan Ingsun duk nguni uga jeneng numbuk-numbukmulane putuningwang Ingsun bisa anuturiawit biyen pancen ngalami priyangga.Sewe
uga tumpuk undhungKaya wus karsaning Hywang Samengko lagi pinanggihsewu beja sira kabeh bisa nampaUwohing cipta pramana kabeh leluhurmu sami binuka dadi pusaka Purwa mahagena yekti mulane pilih janmi kang bisa kanggonan iku nampa sabda pusaka pepundhening Tanah jawi lamun nora piniji dening Hywang
pra linuwih kanthi murnining budi tegese nora tumpang suh Aku lan Ingsun-nira mrih papane
Kawruhana jenenge sa/lat kang nyata, kang kariyin ing-aran salat
kawruhana, iya iku bubuhaning sembah rasa, sakalire jumeneng aneng manusa.
Tertibipun kabeh iku kawruhana, jasadira roholah den-kawruhana, sadayane puniku aneng nging sira, lapalipun puniki ing-ucapena.
warananing suksma, poma-poma aywa kerup sanak ing wang, sapa wonge angulati ing pangeran, nora liyan aneng dhirine
sarira, sanyatane dadi wikan ing pangeran.
Iya / iku kang ngarsa wruh dipun-nyata, lan sing sapa kang wikan maring sarira,
dalilnya, maknanipun manusa tandhane ekak, tersandhane puniku patang prakara, ingkang dhihin puniku tandhaning edat.
Kaping kalih puniku tandhaning sipat, kang kaping tri ya apengaling manusa, ping sakawan obah osik saking Ngallah, rasaningsun iya rasaning manusa.
Mapan lajenging inggahan, saking ledhok gowong ika, Mas Tumenggung Ondakara, ing gowong Gajah Premade.
kuciwa, mengkana sampun palestra, ingkang mejahi punika, pandemangira Priyongga.
Secapati namanira, wus bedhah parakan ika, mengkana ingkang winarna, sagunging putra santana.
Kang dadya senapatika, sedaya samya sulaya, lan ingkang ngembani
Pangeran Jayakusuma, lan Pangeran Mangkudiningrat ika, Pangeran Anatapraja, Pangran Bubakar ika.
Lan Pangran Balitar ika, sedaya ngandikan nulya, sedaya ngandikan nulya, mring Selarong sampun prapta, lajeng tan pinaring karya.
Ing Pangran Balitar ika, nuhun mring Pagelen kewala, sena dyan
Pangeran Mangkudiningrat, lan Pangeran Natapraja, sedaya lan sedhereknya, pan kinen mring Kedhu samya.
Baris ing Langon punika, mengkana ingkang winarna, Jendral Dhekok sampun prapta, negari ing Surakarta.
Lajeng dhumateng Ngayogja, nrerig gung putra santana, ing Surakarta sedaya, lan Pangran Mangkunagara.
Samarga marga ngayuda, nanging gung kang jagi marga, sedaya tana kuwawa, saking kathah balanira.
Mengkana mapan wus prapta, Jendral negari Ngayogja, lajeng akintun nuwala, mring ri sang murtining yuda.
Bupati ingkang dinuta, Ranadiningrat namanya, mapan sampun apepanggya, lan Pangeran Suryenglaga.
Jendral Dhekok tumulya, tembung ingkang kara kara, punika ingkang nuwala, Kangjeng Pangran Mangkubumya.
Dhatenga ingkang sudara, Jendral Dhekok ri sampunnya, tabe kawula punika, dene jeng andika tanya.
Menggah karsane Ki Arya, estu yen tan gadhah karsa, rumiyen myang sapunika, ing luhure kang agama.
Ing tanah Jawa sadaya, kelamun estu panduka, tan megewedi punika, mring agamane Ki Arya.
Menggah karsane Ki Arya, estu yen tan gadhah karsa, rumiyin lan sapunika, luhuring agami Jawi.
Islame ing tanah Jawa, panenggih purun Ki Arya, papanggih lan jeng andika, nanging anedha pratondha.
Ecap lawan kang pratela, semados ing dintenira, lan pundi enggen panggiha, yen andika bekta bala.
Ki Arya gih bekta bala, yen jeng andika pribadya, Ki Arya gih pribadya, wus titi ingkang nuwala.
Kyahi Kwaron lan Ki Maja, kang rama sanget turira.
Ngaturan jumeneng nata, sabab ayuda khukumunya, kang prapta ing sabilira, lan timbangnya ngabentala.
Punika Jendral wus prapta, lamun datan jumenenga, sayekti mapan kuciwa, lan kathah pakewedira.
Ing aprang panggih bicara, sabab wus samya Nalendra, dadya tan wonten kuciwa, ing kantun asrah Hyang Sukma.
Kangjeng Pangran Mangkubumya, ngirih irih ingkang putra, sanget aris angandika, kulup
karep sira, wekasan mengkene ika, ri sang murtining ayuda, wekasan wedhar kang karsa.
Resem aris angandika, kyahi rumiyin kula, nyupena wonten nuwala, ingkang bekta tiyang astha.
Winahos mungel mengkana, parentah Kuran punika, ingkang
Ingkang bekta lajeng musna, serat serat cinemplungken toya, Kangjeng Pangran Mangkubumya, langkung lega ing tyasira.
Kyahi Kwaron mengkana, atanapi Kyahi Maja, inggih punika pratela, kalamun wangsit
dina Senen punika, enjang wus pepak sadaya, sagung ingkang siniwaka.
Sampun jumeneng punika, ingkang sinuhun Kangjeng Sultan, Ngabdul Khamid Herucakra, Kabirul Mukminin
wus aluwaran nulya, langkung lega ing tyasira, sagung ingkang wadyabala, ngulama sokur mring sukma.
Ri wusnya gentya sadina, ingkang rama ingaturan, nama Panembahan ika, Ngabdul Ngarip jejuluknya.
Ingkang ibu namanira, Kangjeng ratu ageng ika, dene namane kang garwa, Kangjeng Ratu kedhaton ika.
Wonten malih ingaturan, nama ratu ibu ika, kaprenah sepuh punika, lawan suwargi kang rama.
Wonten kang paman sajuga, Pangeran Jayakusuma, pinaringan nama ika, Pangeran Ngabehi punika.
ingkang winarna, wonten pandhita kang prapta, ing Majasta pondhokira, westa Mas Lurah punika.
Nanging pandhita lelana, saking Ngarab wijilira, sahestu sarip punika, nanging namur nama Jawa.
Saking karem mring Hyang Sukma, pan wus supe
welas ingsun mring sira, Jeng Sultan mesem ngandika, sira welas pageneya, Mas Lurah malih aturnya.
Sireku mapan kinarya, mring Allah kalipah Jawa, pan nora pinaring ika, kanthi marang wong sajuga.
Kangjeng Sultan angandika, dene lir wong ngampi sira, pan iki satanah Jawa, wus
Senadyan kabeh geseha, ingsun kanthi lawan sira, Mas Lurah aris aturnya, ingsun iki satuhunya.
Sagung ingkang senapatya, ing Mentaram pan sedaya, maksih baris neng prenahnya, ajenganira pribadya.
karseng Hyang Sukma, wahu Pangran Suryenglaga, mapan sanget rubedira.
Dadya kang nindhihi yuda, ing Pangran Dipanagara, kalih atus winetara, prajuritira pribadya.
Kalawan Jayanegara, kang baris kidul sedaya, ing
Ing ngiring kang pra ngulama, tenapi Mas Lurah ika, Kyahi Kwaron Kyahi Maja, apa dene ingkang rama.
Kangjeng Panembahan ika, ngardi wijil sampun prapta, nulya tinata sedaya, pan nedya methuk ngayuda.
Kangjeng Sultan ris ngandika, wahu dhumateng kang rama, suwawi pinara tiga, kiyahi tiyang
matur sampun tan kuwawa, kang mengsah langkung gengira, wus prapta kecepit ika.
Kangjeng Sultan ris ngandika, wahu dhumateng kang rama, suwawi apan dum karya, sampeyan anindhihan.
punapa kang karsa, dadya tan kenging ngabena.
Kangjeng Sultan angandika, Kyahi punapa kang karsa, kawula narah kewala, Kangjeng Panembahan nebda.
Kulup yen dhangan lan sira, prayoga mundur
Sira Pangran Suryenglaga, prapta lan saprajuritnya, tenapi putra santana, ing
mirsa swara mimis ika, dadya kesisaning bala, wetara ing kawandasa.
Ingkang teksih dherek ika, Kangjeng Sultan lampahira, lajeng minggah dhateng arga, kang mesah ngusir kewala.
wantu wus sepuh punika, datan saged yen kesaha.
Pan lajeng ginendhong ika, binekta mlajeng ika, dhumateng ing muridira, nerajang mengsah kewala.
Lajeng pinedhangan ika, nanging pitulung Hyang Sukma,
cundhuk lawan Nalendra, lajeng anungkemi pada.
Kangjeng Sultan lenggah ika, aneng sanginggiling guwa, ingkang dherek
lenggah ika, Sang Nata aris atanya, sira gawa bala pira, Jeng Pangran aris tuturira.
Sewu antawis kawula, ing dereng dhateng sadaya, saking saking kasesaning driya, Jeng Sultan anantun sigra.
Wahu dhumateng Ki Maja, paran mengko kang prayoga, apa banjur binanjelna, Ki Maja aris aturnya.
Pan sampun tanggel punika, ingkang rinebat punapa, luhung aso tata tata, dhumateng ing lepen Soka.
Jeng Sultan nurut aturnya, nulya aris angandika, wus adhi ingsun tarima, balanira undurena.
Ingsun arsa aso ika, tiyang maring kali Soka, lawan kabeh dhawahan, sakehe kang senapatya.
Kabeh den padha sumekta, Walonda wus astu cidra, Kangjeng Pangran tur sandika, sampun lengser saking ngarsa.
ingkang sareng ajengira, lawan Jeng Sultan punika, Ki Maja ngontel kewala.
Aneng wuri tebih ika, kalawan sawarganira, Kangjeng
Mariyem lan kalataka, giris muda tan kuwawa, nadhahi ing mimis ika, dadya ambruk kewala.
Kangjeng Sultan mapan nulya, tedhak saking ing turongga, ing supe tan ngagem warastra, nulyana marmaning sukma.
Warni cumethi punika, mapan lajeng aneng asta, Jeng Sultan namung punika,
saking Judah wijalira, nanging pedhang anggenira.
Lajeng sampuning ayuda, nusup kukusing senjata, pan
Kangjeng Sultan kawinarna, mobat mabit tembungira, wus brastha ingkang pangarsa, ing wuri saya keh prapta.
Kapir belasah bangkenya, pan sampun karsa Hyang Sukma, Mas Lurah prapta sabilnya,
kathah ika, nanging tan purun bujunga, pan amung ngedrel kewala, lawan mariyem punika.
Sampun panggih lan kang rama, Jeng Sultan ingkang winarna, pan kendul sucanira, kalih tan saged wunguha.
Ingkang lajeng sabilira, pandhita Mas Lurah ika, lan
ing kapir tumpuk bangkenya, mengkana ingkang winarna.
Dalu Pangran Behi prapta, lan Pangran Jayakusuma, lajeng ngaturi usada, dhumateng jeng Sultan nulya.
Winarna Rahaden Riya, Natareja mapan prapta, saking ing Kedhu punika, tenda bala kawan dasa.
Wus panggih lawan Ki Maja, lajeng kinengken anulya, ngaturi Jeng Sultan ika, lengser saking lepen Soka.
Esmu amrihe turira, Kangjeng Sultan ris atanya, iki sapa ingkang prapta, den Riya gugup aturnya.
Mengkana ingkang winarna, sareng enjang samya prapta, Kanjeng Panembahan ika, lan Pangran Prabu anulya.
Tumingal dhateng kang putra, kejep kalih netranira, Panembahan mapan nulya, angrangkul
Wahu dhumateng kang rama, kyahi kajeng kawula, suwawi apan dum karya, sampeyan ingkang rumeksa.
Dhumateng repot sedaya, mrih sampun keron tyas kula, lawan paman prabu ika, sedaya mongso bodhoha.
Panembahan tan lenggana, nanging Pangran Prabu ika, tyasira kedah sudira, pan sanget genya lenggana.
Mapan remen dherek yuda, jeng Sultan nuruti ika, mapan wus dadya rembagkira, Kangjeng Panembahan nulya.
pan mengsah malih barisnya, Selarong Mangir punika.
Sumongga karsa Nalendra, Kangjeng Sultan angandika, kados punapa sahenya,
Kejawi sareng kewala, sinabet mengsah punika, mring sampun ngeroni yuda, Kangjeng Sultan angandika.
Pundi kang ageng barisnya, Pangran Ngabehi turira, Selarong warti punika, kejawi karsa Nalendra.
Mas putu Dipanagara, lan kang Mas Prabu punika, ing Mangir dipunsabeta, prajurit kidul sedaya.
Punika den tindhihan, kejawi Jayanegara, wontena
kawarnaha, Pangeran Dipanagara, lan Pangeran Prabu ika.
Angsal pitulung Hyang Sukma, dhadhal kapir barisira, kang wonten Mangir punika, besmeni samarga marga.
Wus prapta Selarong ika, Pangeran Dipanagara, lan Pangeran Prabu nulya, cundhuk lan Jeng Sultan ika.
Sampun katur saneskara, mengkana wus tan winarna, sareng enjing mengsah prapta, saking nagari Ngayogya.
Ing pinalih lampahira, Kangjeng Sultan nantun ika, dhumateng Kyahi Maja, lan Pangeran Ngabehika.
Gya samya pinalih nulya, Pangeran Dipanagara, lan Pangeran Prabu ika, ingkang kinen nindhihan.
Ingkang sepalih punika, kalihnya matur sandika, sampun lengser saking ngarsa, kalawan sawadyanira.
Bupati nenem punika, Pengalasan tindhihira, lajeng campuh ing ayuda, tan wonten ingkang kuciwa. 2
Kelangkung ing ramenira, kapir kathah kang palastra, Islam pan lujeng kewala, mengkana ingkang winarna.
Pan lagya ramening yuda, wonten wong lumajeng ika, mapan ngaturi uninga, mring
kagyatira, sampun bubrah tatanira, wus kesah ingkang wawerta, wadya tinata tan kena.
Kapir lumuntak sedaya, mring Jeng Sultan ngarsanira, Ki Maja atur uninga, punika putra paduka.
Kados kaseser juritnya, sampun mundur saking arga, Jeng Sultan kelangkung marma, dhateng Raden Janegara.
Kapir saya kathah prapta, lajeng kinen nimbalana, sedaya sabalanira, wus mundur dhateng ing arga.
Lawan Kangjeng Sultan nulya, prapta ing Kerebet panggya, lan Pangran Dipanagara, pan sampun pepak sedaya.
prapta, pan nanging usar kewala, kedhik mapan winetara.
Kawan dasa mapan nulya, kinepung usar punika, pan lajeng kendel kewala, datan saged yen kesaha.
Ri wusnya dumugi samya, genipun dhahar sedaya, Pangran Ngabehi aturnya, dhumateng Jeng Sultan ika.
Punapa tan sinabeta, inggih Welandi punika, Kangjeng Sultan angandika, mapan tanggel kalih nistha.
Welandi bingung punika, kedhik lawan nihaya, suwawi lajeng kewala,
Sampun karsaning Hyang Sukma, pisah lintu marginira, ingkang usar kawan dasa, sapungkurira Nalendra.
Binujung mring usar ika, kelangkung denya gumbira, pan lajeng uwal punika, medhot pisah gamelira.
katungkul sedaya, ayuda lawan turongga, dadya datan angsal jalma, meh prapta ing lepen Soka.
Gethayu kepaluh ika, pan lajeng palastranira, nanging iku angsal bela, Welandi sekawan ika.
Kang pejah neng sandhingira, mengkana wus tan
dina ayuda, pan dereng wonten kuciwa.
Repot giris manahira, sabendina mirsa yuda, dadya rembag ngalih samya, dhumateng kulur sedaya.
Mengkana wus tan winarna, kawarnaha ingkang yuda, Jeng Sultan asring kuciwa, pan kongsi nyabrang preraga.
Pan ngalih sampun punika, Jeng Sultan pesanggrahanya, Jeng Pangran Ngabeha ika, umatur lawan Ki Maja.
Yen pareng karsa Nalendra, prayogi Konca Bulkiya, punika tinimbalana, kinen methuk yudanira.
Dhumateng kapir punika, Kangjeng Sultan ris ngandika, paman Kedhu lir punapa, bilih kapir malih ngreda.
Dados saya awratira, Pangeran Ngabehi aturnya, tinantun kang senapatya, kadugi kalih botennya.
Rumeksa bawah punika, kalih sampun kathahira, di dalem Kedhu sadaya, kados beten yen pepek.
Rumeksa Kedhu punika, kados yen boten pepeka, tinilar Konca Bulkiya, pan sampun rembag
lan Bulkiya, Ki Ngusman lan Basah ika, lajeng mepak senapatya.
Ing Kedhu pinara tiga, sakilen ngelo punika, pan kalih senapatya, nenggih Pangran Natapraja.
Mapan kelawan kang raka, Pangran Mangkudiningrat ika, kang wetan ngelo sedaya,
Saking ing psantren ika, kang ngirid gandhek punika, datan minarna ing marga, lampahira sampun prapta.
Wus cundhuk Jeng Sultan nulya, sagung prajurit Bulkiyah, sampunira ngaras pada,
Sampun dados rembagira, Jeng Pangran Dipanagara, lawan ingkang eyang ika, Jeng Pangran Prabu ika.
Kanthi prajurit Bulkiya, mapan kinen medal ika.
Li Basah wis mangkat samya, saking ngarsane Nalendra, Rahaden Jayanagara, lan Den Pengalasan ika.
Wus mangkat sakancanira, ingkang dadya tindhihira, Kangjeng Pangeran punika, Ngabehi lawan kang
purunira, mengkana ingkang winarna, Pangeran Dipanagara.
Lawan prajurit Bulkiya, sampun anyabrang peraga, nulya nerombol ayuda, wong kapir langkung bingungnya.
Dadya bubrah tatanira, mapan kathah kang palastra, wong Islam lumajeng sedaya, dadya kalindhih yudanya.
Kapir lumajeng sedaya, angungsi dhumateng Yogya, pan kekecer bangkenira, binujung samarga marga.
Kaping kalih mariyemnya, mapan wus atur uninga, dhumateng Jeng Sultan nulya, dhumateng sabrang preraga.
Dhinerek kang pra-ngulama, lajeng mesanggrahanika, aneng sekar ageng nulya, wetara satengah condra.
Kapir tan medali yuda, angentosi bantunira, ingkang saking Surakarta, mengkana pan sampun prapta.
Sedaya nagri Ngayogya, enengna kang winarna, ing sekar ageng punika, mapan pepak pra-ngulama.
Marengi Mulud wulannya, dalu sagung pra-ngulama, kalawan wadya Bulkiya, samya selawatan ika.
Seh Ngabdulrakup punika, ngulama ageng punika, heh ta Konca ingkang nedya, marga kang utama.
Pan iki kepareng uga, Kangjeng Rasul babarira, lawan mundi kang panedha, ing
Wertenipun yen kapir medaling jurit, sapan sampun lama, kapir tan purun medali, lan prelu grebeg
Lamun mengsah kapir Ngayogya medali, langkung agengira, gya nembang tengara jurit, nanging kelangkung kasesa.
Kangjeng Sultan mapan lagya miyos iki, saking pekarangan, ingkang mengsah sampun prapti, baris dher neng pasabinan.
Lajeng campuh kalawan Bulkiya nuli, lan prajurit samya, pan nanging sawonten neki, sanjata lir
Nanging sanget genira karoban tandhing, kapir kathah pejah, nanging meksa anguruggi, pati dhumateng wong
Tumenggung satunggal, Raden Jadrana nameki, ingkang dhateng Sabilolah.
Ngabdulrahma kinepung dhumateng kapir, lajeng ngamuk samya, katiga wus nedya sabil, kapir saya kathah pejah.
Nanging dereng dhumateng tendir yang widi, katiga samya wal, belasah bangkening kapir, dadya sapih ingkang yuda.
Kapir mundur dhumateng Ngayogya malih, lawan bekta samya, bangkene pengageng neki, kang alit samya tinilar.
Kangjeng Sultan parentah kinen ngukupi, mring kunarpanira, ingkang samya sabil ika, gandanira warna warna.
uninga dhateng nak rabi, mapan sampun lama, dimaya ngantos sapriki, dereng wonten priksa griya.
Yata mesem Jeng Sultan ngandika aris, kados pundi paman, punapa dipunturuti, Pangeran Behi turira.
Lan Ki Maja prayogi dipunturuti, nanging jeng paduka, kawula aturi ngalih, neng ngriki sanget watirnya.
Abdi dalem kidul kados sayah sami, yen sareng Nalendra, di dalem saler nagari, prayogi ing aben yuda.
Sampun lami tangled rame lan kapir, Kangjeng Sultan dadya, nuruti aturireki, kang paman lan Kyahi Maja.
Nulya budhal saking sekar ageng iki, sareng lan Bulkiyah, kang dherek
Sampun prapta ing dhusun jumeneng nuli, ngedhaton Jeng Sultan, nimbali pratiwa sami, kang neng ler kilen Ngayogya.
Ingkang rayi Jeng Pangeran Ngabdulrahim, Arya Adisurya, lawan ingkang putra prapti, Pangeran Sumanagara.
puniki, ingkang ler Ngayogya, kang dados pengageng neki, Tumenggung Kertanagara.
Lan Tumenggung Secanegara puniki, sewu prajuritnya, kang dados pengirid neki, Mas Tumenggung Japenawang.
Sampun pepaksotan mring jumeneng sami, nulya dhinuwuhan, mring Kangjeng Pangeran Behi, sedaya matur sandika.
Pan rumeksa dhumateng Jeng Sultan sami, baris mara tiga, sampun kinen bubra iki, anata pecalang samya.
Nulya ana bantu saking Kedhu prapti, medal ing
ramenira, wong kapir kuciwa iki, mapan kathah ingkang pejah.
Babektanya pan kathah tinilar iki, lumajeng mring Yogya, bangkenya gelasah sami, lan kecer samarga marga.
Nanging kedhik kang prapta Ngayogya kapir, pan prajurit samya, dadya
pitung dina winetawis, kapir prapta mara tiga.
Pan sedaya ingkang baris den wedali, pan samya kuciwa, sabab kathah mantuk sami, jumeneng pan sampun prapta.
Kang pecalang atur udani, meh sareng kewala, lawan kapir prapta neki, dadya sanget gugup samya.
Ingkang wonten ing Ki Cakranegareki, lan saprajuritnya, lajeng kinen methuk nuli, lan prajurit lebet samya.
Kangjeng Sultan langkung kasesa tyas neki, genira busana, mapan kalawan lumaris, tatihan lagya ginuyang.
Sampun miyos sajawining dhusun nuli, kang titihan prapta, Kangjeng Sultan nulya nitih, ngandika dhateng kang paman.
Kangjeng Pangran Ngabehi lan Ki Majeki, Mas Behi sampeyan, ngajengna wetan puniki, lan sira Dipanagara.
Pengalasan ingkang sampeyan tindhihi, lan pun Martalaya, Ki Maja dika nindhihi, marang Si Cakranagara.
Pan manira ingkang dadya dhadha iki, lan putra sentana, sandika samya tur neki, Ki Maja
Sabab kapir kang katingal aming kedhik, wus karsa Hyang Sukma, Ki Cakranagara iki, sareng celak kapir nulya.
Dipun hedrel prajurit lumajeng sami, tan kenging ngabena, nanging kasamur puniki, baledug
gamel Bupati, tan saged medula, mergi sampun den enggeni, dhumateng kapir sadaya.
sabil sampun lila, ing panjanga paduka ji, wus nurut Jeng Sultan nulya, samya ngamuk
Pangran matur wotsari, kawula boten uninga.
Teksihipun kalawan ing sabil neki, pan wahu kinepang,
Kangjeng Sultan sareng miharsa turneki, wahu ingkang putra esmu duk jroning galih, mring Pangran Dipanagara.
Lajeng mundhut turongga samusul malih, dhumateng kang paman, tan pantara Pangran Behi, prapta lawan Pengalasan.
Mertalaya Sindurja wus pepak sami, lan prajurit samya, mengkana ingkang winarna, Pangeran Mangkudiningrat.
Arsa bantu wus prapta ngarsa narpati, lan saprajuritnya, Kangjeng Sultan ngandika ris, wus
Kangjeng Sultan nulya wahu den aturi, mesanggrahan ika, dhumateng ing langon nuli, nuruti kang rayi
Lurah Suryagama nenggih tuwan Khaji, Muhamad punika, lurah gamel Mas Ngabehi, Arjawijaya punika.
Mapan sampun sedaya kula saheni, Jeng Sultan
ingkang prayoga kinardi, atata tata ing bala.
Kangjeng Pangran Ngabehi ingkang lumaris, pados pesanggrahan, tan winarna angsal nuli, winestanan dhusun Jeksa.
Nulya wangsul sohan dhateng Sri Bupati, matur sampun angsal, Sang Nata dipunhaturi, saking Salak membeng budhal.
Tan winarna ing marga Jeksa wus prapti, dhusun laku gengnya, lan ingapit dening kali, ingkang rama ingaturan.
Ingkang rama lan sagung rerepot sami, saking kulur budhal, tan winarna
Ingkang mengsah mapan wus tan saged mijil, senadyan medula lajeng pinethuking jurit, mring
dasa mantra lebet kathah neki, lawan Suryagama, lawan Suryagama, punika prajurit khaji, kathahira kawan dasa.
prajurit punika, bar Jumungah nama neki, kawan dasa kathahira.
sedaya tumenggung neki, khaji kalih pamomongnya.
Ing Jimatan, Syeh Khaji mudha puniki, satus prajuritnya, anenggih ingkang ngembani, Rahaden Resakusuma.
Suryakusumeka, dene ingkang anindhihi, Kangjeng Pangeran dipatya.
Ing Lowanu temenggungira pan kalih, Seh Jayamustafa lawan, Mas Tumenggung iki, Jayaprawira punika.
Basah kalih ingkang neng ngarsa narpati, lan prajurit samya, jero nenggih karya neki, mapan abantu kewala.
Pundi ingkang kawratan dipunbantoni, wus dadya rembagnya, sedaya kresa nerpati, nulya kinen
langkung karta, kapir datan saged iki, yen medal kedhik kewala. 115. Dadya samya kathah tyas tekabur neki, mengkana nulyana, bebendunira Hyang Widi, ing Serang mapan wus bedhah.
Pangran Serang lumajeng mring Sokawati, Sokawati bedhah, mapan lajeng nglempak sami, dhumateng Madiyun ika.
Mas Tumenggung Kretadirja, lan Pangeran iki, Serang mapan lajeng yuda.
Mas Tumenggung labet pelor wentis neki, mapan lajeng ika, kecakup binekta nuli, dhumateng ing Surakarta.
Pangran Serang lumajeng dhateng Mentawis, lan Mas Sukur ika, lawan ngaturi udani, ing Pajang ingkang winarna.
Mas Tumenggung Cakradipura pan sabil, lan Jayadipura, kantun Mas Tumenggung iki, Kerdipura lumajar.
Mring Mentawis dadya nglempak mengsah sami, dhumateng Ngayogya, dadya kapir ageng malih, nanging meksih katadhahan.
Gunung Kidul ingkang dados senapati, Pangran Singasekar, dene ingkang angembani, balambang Gunawijaya.
Lajeng sabil mudhun Pangran Singasari, mring Magiri nglempak, lawan khaji mudha iki, ing Magiri inggahan.
sedhaya punika kang samya sabil, langkung kathahira, angsalnya bela wong kapir, Den Menggung Jayanagara.
nuhun bantu mring nerpati, nulya binantonan, Kangjeng Sultan kang tinuding, Kyahi Ngusman Ali Basah.
Lajeng mangkat sagunging Bulkiyah sami, budhal saking Jeksa, anglurug dhateng Magiri, lan Raden Jayanegara.
Tan winarna ing marga Magiri prapti, lajeng campuh yuda, kelangkung ramening jurit, wong Sala mapan kuciwa.
Kathah pejah anulya lumajeng sami, Den Wirakusuma, binoyong nak rabi neki, lajeng katur dhateng Jeksa.
Mertalayeki, budhal saking Jeksa, tanapi ingkang prajurit, tan winarna marga prapta.
Pan ing temple lajeng campuh ing ajurit, langkung ramenira, nanging kuciwa wong kapir, Kurnel Gibas pan lumajar.
Mapan kathah bangkenira tiyang kapir, Islam lujeng samya, angsal bandhang mriyem kalih, wus katur mring Kangjeng Sultan.
Kinen nyabet prajurit sawetan nagri, Den Suranegara, kalawan saKoncaneki, Bupati wetan sedaya.
Pan kaliwon kalih kang kinen jenengira, kalawan ulama,
Pinejahan mring Raden Suranegari, Islam lujeng samya, angsal mariyem satunggil, sampun katur mring Jeng Sultan.
ing Ngayogya sampun prapti, lajeng ngalih namanira.
Pangran Murdaningrat dadya senapati, aneng ing Ngayogya, nanging meksa tan wigati, mengkana ingkang winarna.
Pangran Mangkudiningrat sedheng tyas neki, sareng praptanira, Pangran Murdaningrat iki, mapan
Mapan asring ing Langon kinggahan kapir, dadya repot samya.
Pan sedaya mesanggrahan kitha Giri, mengkana winarna, ingkang eyang grerah iki, Kangjeng Pangeran Muhamad.
Abu Bakar mapan lajeng kondur neki, dhateng Rahmatolah, lajeng sinareken iki, neng wukir Kedhu rong ika.
Kyahi guru Kwaron neng kutha Giri, lajeng sakit nulya, sampun prapta jangji neki, manthuk dhateng Rahmatolah.
Mapan lajeng sinare neng kutha Giri, wonte malih gerah, nenggih Den Ayu Ngabehi, kang mra sepuh Pangeran.
Mapan lajeng kondur mring Rahmatolahi, sinareken ika, wonten ing clereng puniki, mangkana ingkang winarna.
tinulungan sami, wadya lebet ika, kelangkung ing bingung neki, pundi pundi ingkang awrat.
Tinulunga wong kapir kuciwa sami, mengkana winarna, ngulami
Lajeng ngamuk kapir katah ingkang mati, Seh Ismangin nulya, dhumateng Sabilolahi, Seh Bulawi ing Susukan.
Pan tinukup Seh Bulawi lajeng sabil, kapir kathah pejah, mengkana ingkang winarni, Tumenggung Kretanegara.
Lagya sakit kedhik ing ngadhep prajurit, amung kawan dasa, tinukup dhumateng kapir, lajeng saras sakitira.
Campuhing prang kapir kathah ingkang mati, khapitanya pejah, kelawan litnanireki, kang kathah lumajeng samya.
Lajeng katur kang sirah mring Sri Bupati, malih kang winarna, Tumenggung Mondhaling neki, sakit tinulup Welonda.
Ingkang ngadhep nanging sedherekireki, Ran Mertawijaya, tan ingadhep mring prajurit, meksih tinilar barisan.
Lajeng ngamuk mapan nanging tiyang kalih, kapir kathah pejah, Ki Mertawijaya iki, lajeng prapta sabilolah.
bantheng katawan brona puniki, putung lawungira, Kyahi Tumenggung puniki, ngamuk lan keris kewala.
Langkung kathah ingkang pejah tiyang kapir, Ki Tumenggung ika, bedhil pedhang sangkuh iki, mapan tan wonten tumama.
lajeng tinimbalan, dhumateng Srinarapati, Ki Tumenggung nadarira.
Lamun gesang mapan nuhun angabekti, mesem Kangjeng Sultan, mengkana wus den lilani, lajeng ngaras ingkang pada.
Mring Jeng Sultan Ki Tumenggung mapan nuli, kinen mantuk nulya, ing wingking menawa water, Ki Tumenggung mapan nulya.
Sakit malih sampun karsaning Hyang Widi, Ki Tumenggung nulya, mantuk mring Rahmatolahi, nanging pan umur sacondra.
Ing Lowanu kahinggahan dening kapir, pinethukhing yuda, kelangkung ramening jurit, kapir kathah ingkang pejah.
Mas Tumenggung Jayaprawira puniki, wus karsaning sukma, dhumateng Sabilolahi, ing Lowanu pan kancikan.
Mapan wonten ngulama ageng satunggil, westa Seh Ngabdulah, ing papringan wisma neki, sohan dhumateng Jeng Sultan.
Pan ing karsa paduka inggih dewaji, pitajeng kalintang, dhumateng Ki Maja iki, datan pethak sajatosnya.
datan lama nuli, mantuk dhateng Rahmatolah.
Pan ing ledhok kahinggahan mengsah kapir, lajeng campuh yuda, kapir kathah ingkang mati, Mas Tumenggung Ondakara.
Sabilolah mengkana ingkang winarni, jeng Pangran dipatya, kondur dhumateng Mentawis, sampun lami ingaturan.
Marang sagung Basah ing Pagelen iki, nanging datan arsa, ingkang rama Sri Bupati, ngatag meksa datan arsa.
Kadya sampun karsanira ing Hyang Widi, Kangjeng Pangran ika, remen aneng kitha Giri,
Pangran Sumayuda kang dadya pangirid, prajurit ing Sala, mapan kathah lawan kapir, ing Mentawis kang winarna.
Pangran Mangkunagera ingkang ngadani, pasisir sedaya, kalawan monycanagari, kinerig dhateng Ngayogya.
samya, nglempak mring sakidul nagri, ngungsi mring Jayanagara.
Nanging kantun nenggih kang Basah satunggil, Ngabdullatip ika, ingkang dereng angsal kardi, tinuding dhateng Nalendra.
Ambatoni Bupati sawetan nagri, ngajengaken ika, Pangeran Mangkunegari, mengkana pan lajeng budhal.
Saking Jeksa pan sewu prajurit neki, mapan sampun prapta, palered pinethuk jurit, mring Pangran
Kang Bupati sedaya wetan Yogjeki, saprajuritnya, kinen baris wonten jawi, mengkana ingkang winarna.
Pangran Mangkunegara pan tan kuwawi, nedha bantu ika, dhateng
Langkung ageng tanpa wilangan kaheksi, Raden Ali Basah, mapan ingaturan mijil, nanging meksa datan arsa.
manebda, yen tan wani padha metuha iki, mapan ingsun wis tanpa yun, kang kaya rembugira, tanpantara mengsah ageng prapta sampun, lajeng pinethuk ing yuda, mring sagung kang pradipati.
Kelangkung rame kang yuda, tan kuwawi sagung kang pradipati, sawetan Ngayogya iku, saking karoban lawan, pan kalindhih pradipati juritipun, lajeng ngaturi uninga, dhateng Raden Basah nuli.
Yen sampun datan kuwawa, ingkang mengsah kelangkung ageng neki, Den Basah ngaturan metu, nanging meksa tan arsa, kedah rempon kewala neng jro
Jawi, tan tahan nulya lumayu, mariyem wus den tilar, kapir ngangseg ngrampit pager banon sampun, nanging datan saged celak, saking lebet den bedhili.
Kathah kapir ingkang kena, ngantos dangu wantunya tiyang kapir, kapok
Kalawan apasang ondha, nanging Islam maksih panggahing jurit, kapir lamun menek iku, jinojoh wahos samya, saking lebet sadaya ing banon sampun, lebet banon pinrantenan, dadya kapir kathah mati.
Ana ingkang ngukih lawang, kapir murtad nanging kang tengga kori, kelangkung sudiranipun, Dolah Kaji Brahimnya, lan Mas Panji Jayasumitra puniku, lan Panji Wonawijaya, kalawan prajurit neki.
Wong satus banter sadaya, langkung panggah kapir kathah kang mati, ingkang tengga kori kidul, Raden Tumenggung Wiryadirja, satus ingkang prajurit puniku, wong Kranggan lawan wong Lendhah, tindhihnya Panji kekalih.
Mas Panyji Surasantika, lan Raden Mas Panji Kancil puniki, sedaya prajurit iku, samya munggeng pelatar, Panji Rongga Tumenggung titindhihipun, mubeng jro kedhaton ika, ing jawi
sedaya anerka yen banon rubuh, prajurit pan mudhun samya, kapir saged minggah sami.
Sareng lan kukus sendawa, langkung peteng Islam datan udani, kapir sareng inggahipun, wus samya neng pelatar, lajeng mudhun
Kalawan mariyemira, ingkang meksih Jendral dipuntenggani, dadya Islam kathah iku, kang samya Sabilolah, mapan amor lan bangkene kapir iku, mengkana marmaning sukma, Islam ingkang dereng prapti.
Ing jangji medal sedaya, nunjang baris lan Jendral Usar sami, Raden Basah mapan sampun, binekta medal nulya, marang Dolah Khaji Ngisa mapan langkung, Raden Basah kesayahan, ngantos datan saged angling.
Jendral Pagen kang winarna, mapan langkung suka ing tyashing reki, anerka yen Islam sampun, sewu tumpes sedaya, sabab dulu kunarpa gelasah iku, sanadyan ana uripa, merojola nanging kedhik.
Sareng tinitik sedaya, ingkang kathah nanging tangkening kapir, kalawan murtat puniku, Jendral gela tyasira, ing Palered wus kanggenan kapir iku, sampun katur mring Jeng Sultan, mengkana solahireki.
Mapan Dolah Khaji Ngisa, ingkang sohan matur mring Jeksa iki, Kangjeng Sultan mapan dangu, kendel datan ngandika, langkung ngungun mengkana wekasan dangu, khaji ana ngendi Basah, Seh Khaji Ngisa matur aris.
Abdi dalem Raden Basah, sapunika pan dereng saged angling, sanget lami tenggengipun, wonten sela wong enggonnya, Kangjeng Sultan andangu kang sabil iku, Khaji Ngisa aturira, di dalem jajar
lan Mas Panji Surasantikahaji, Mas Panji Trunadriyeku, Panji Mukhadinata, ing punika di dalem pangiridipun, ingkang samya Sabilolah, Kangjeng Sultan ngandika aris.
Wus Khaji Ngisa muliha, ngayum ana sakehe ingkang prajurit, ingkang padha sabil iku, wus padha sulihana,
sagunging senapati, samya alit manahipun, sareng sakawonira, Raden Basah ing perang Palered iku, Bupati sawetan Yogya, sedaya pan sohan sami.
Mapan dhumateng ing jeksa atur tiwas anuwun den tindhihi, dhumateng Pangeran iku, Natapraja turhira, pan sedaya punika panuwunipun, Jeng Sultan nuruti nulya,
Jayanagara iku, Pangeran atur sembah, inggih sandika pukulun, nanging pangestu paduka, dewiji ingkang kapundhi.
sampun prapta Jalasutra lampahipun, mapan lajeng mesanggrahan, tigang dinten winetawis.
Mapan lajenging nginggahan, saking Tanjungtirta langkung geng neki, Pangran Mangkunegareku, lan kanthi kapir samya,
lajeng ing Ngelud nulya, ngantos prapta sakilen Pragi malih, Pangran Mangkunegareku, majeng pasanggrahanya, aneng Rajakusuma kang
Ingkang ler Yogya mengkana, senapati kesisan bala sami, sampun karsaning Yang Agung, prajurit tyasira, mapan kathah ingkang api api teluk, nanging kantun Panji Rongga, ngabehi punika teksih.
Tunggil lawan Tumenggungnya, giris saking kathahe mengsah kapir, kalawan murtad sedarum, sampun katur Jeng Sultan, nanging kantun Basah kekalih puniku, pinilih lawan Bulkiyah, ingkang teksih kekah baris.
Lan Pangeran Disurya, barisira mapan wontening gamping, siyang dalu aprang pupuh, mengkana kawarnaha, Jendral mapan arsa ngantep juritipun,
jurit, ingkang nadhahi puniku, Trerayem pan Bulkiya, lawan mandhung pinilih suraya iku, nadhahi kapir lan
iku, kapir lan murdat ika, medal gamping ingkang ageng dadya iku, Kangjeng Pangran Adisurya, nadhahi datan
ing Praga mengkana ingkang winuwus, Kangjeng Sultan ing ngaturan, uninga yen mengsah sami.
Sampun anyabrang Praga, ingkang paman Kangjeng Pangran Behi, mapan nuju sepi iku, tuwi mring repotira, ingkang wonten nanging Kyahi Maja iku, lawan sagung pra ngulama, prajurit Suyagameki.
Lan prajurit Suranata, mantra lebet nanging kantunnya kedhik, jajar kang alit tyasipun, pan sampun ngili samya, Kangjeng Sultan ingkang ngadhep wetareku, kalih atus sadayanya, Kyahi Maja wus tan kenging.
Tinari nanging sumongga, nulya wonten ingkang atur udani, kalamun kang mengsah sampun, prapta ing pudhak ika, Kangjeng Sultan nulya nitih turonggeku, westa Ki Wijayacala, pan arsa methuk ing jurit.
Ingkang dherek punika, kalih atus kang lamun winetawis, prapta dhusun Dhondhong sampun, kapir prapta ing Pudhak, sareng arsa mudhun lepen kapir iku, Kangjeng Sultan
sawadyanya nanging meksih letkali, dadya jeng ajengan iku, kapir langkung gengira, kuwel lawan wong murtad Ngayogya iku, pasisir moncanagara, Jendral Pagen tindhih neki.
Murtad Pangran Murdaningrat, pan punika ingkang dadya tetindhih, lan Pangran Panular iku, kapir murtad pra samya, suka suka langkung rame swaranipun, Kangjeng Sultan
dhumateng Jeng Sultan, sabab gerah anulya kondur nuli, ing kalawan Dolah iku, kalih ingkang binekta, kang prajurit sadaya tinilar iku, nanging kantun Panji Rongga, punika ingkang nindhihi.
Sasanderan lampahira, tan winarna ing marga sampun prapti, mulat mengsah langkung agung, lajeng nungkemi pada, Kangjeng Sultan ngaturan lolos puniku, nanging meksa datan arsa, kedah amethuk ing jurit.
Mengkana ingkang winarna, Kangjeng Pangran Ngabdulrahman Ngabehi, tengah dalu rawuhipun, lajeng samya ngaturan, umatur rajeng Pangran nulya cumundhuk, ing ngarsanira Jeng Sultan, mapan langkung atur neki.
SriNalendra angandika, inggih paman gumingsir dhateng pundi, yen sampun ing jangjenipun, mapan mongsa wandeya, Pangran Ngabdulrahman aris aturipun, inggih leres yen sampuna, wonten kang binudi malih.
Inggih kang mengsah punika, pan kawula wahu mirsa pribadi, mapan langkung agengipun, sarengan wonten marga, pan kawula medaling ardi kadulu, kapir punika sadaya, abdi dalem anging kedhik.
Kalih pandugi kawula, benjing enjing tan ngemungaken puniki, sanadyan kathah sinuhun, yen samya jeng ajengan, boten dados kuwatosing tyas satuhu, punika pun thole Basah, sampun wonten ing ngarsa ji.
Kapir ing baligo nata, boten wande gerombol saking wuri, punika watosing kalbu, nadyan inggih wontena, ingkang gadhah ajeng ajengan puniku, pinilih lawan suraya, datan wonten tindhih neki.
Pun thole Basah punika, lan Dolahnya kalih sampun neng ngriki, kados datan saged sampun, lamun kekah yudanya, mapan nanging tindhih Rongga Panji iku, lan abdi dalem Bulkiya, lamun pareng benjing enjing.
Ing ngriki rame senjata, Kyahi Ngusman kados bibrah tyas neki, Kangjeng Sultan dadya nurut, mring ature kang paman, ris ngandika yen mengkoten paman sampun, angur sampeyan utusan, mring Bulkiya lan pinilih.
Yen ing ngriki wus kanggenan, dhateng kapir mesakhake kasupit, sampeyan paringi weruh, yen kula sampun kesah, dhateng ardi sadaya sampeyan nusul, Kangjeng Pangran aturipun, sandika utusan nuli.
Kangjeng Sultan nulya budhal, saking Jeksa lawan sawadya neki, lingsir dalu wayahipun, minggah dhumateng arga, lepen Wunglon Kangjeng Sultan sampun rawuh, sareng enjang nulya tedhak, Kangjeng Sultan saking ardi.
Mesanggrahan lepen Sungga, tinimbali wahu dhateng kang rayi, Prangran Ngabdulrakim iku, lan Pangran Sumanagara, lawan sagung ingkang prajurit sadarum, lan ngantos sapraptanira, Bulkiya lawan
sampun kinen baris wonten pundhak, kalawan sawadyaneki.
Kapir murtad wonten Jeksa, dadya gentos panggenan neki, nanging kapir pecalangipun, aneng dhondhong punika, dadya samya jeng ajengan barisipun, lawan ingkang aneng pundhak, Kangjeng Sultan kang winarni.
Budhal saking lepen Sungga, mesanggrahan aneng kamal puniki, mengkana ingkang winuwus, Basah Pagelen samya, tiga pisan pan kalindhih yudanipun, ngungsang dhumateng Mentaram, kapir murtad mapan sami.
Ngelut lajeng baris waja, Pangran Sumayuda tetindhih neki, nulya tur uninga iku, dhumateng Kangjeng Sultan, Pangran Behi mengkana ing ngaturipun, kejawi Basah satunggal, pinethil saking ngarsa ji.
Ngabdullatip Ali Basah, ing punika kados ingkang prayogi, sabab punika rehipun, pan lajeng dhinawuhan, budhal saking kamal sawadyanipun, ngajengaken mengsah waja, lan Basah Pagelen sami.
Nenggih Pangran Natapraja, ngajengaken mengsah sawetan pragi, lawan Bupati puniku, ingkang sawetan Yogya, kidul Yogja pan sampun pepak sadarum, dhumateng sakilen praga, Kangjeng Sultan kang winarni.
ing ngadhep dening jalma, pan wus samya nendra iki.
Pitekur sendheyan saka, mapan sangking sungkawahing tyas neki, mengkana ingkang winuwus, nulya ana kang prapta, kadya daru dhateng pesanggrahanipun, nulya lenggah ngarsanira, Jeng Sultan werni pawestri.
Kalih ingkang ngiring ika, samya estri dene
langkung tambet Kangjeng Ratu lon turipun, rumiyin mapan kawula, lan paduka sampun jangji.
Ing benjang yen sampun mongsa, lan paduka boten wande kepanggih, Jeng Sultan enget tyasipun, mengkana ciptanira, baya iki kang ingaran Ratu Kidul, dene banget anomira, Kangjeng Sultan ngandika ris.
Pan sampun enget kawula, Kangjeng Ratu aris aturireki, yen pareng amba tetulung, inggih dhateng paduka, ing kawula anuwun jangji satuhu, yen sampun sirna sadaya, sagung ingkang laknat kapir.
Kawula tuwan suwunhena, dhateng Allah ingkang Rabilngalamin, mantuka malih puniku, inggih dados manungsa, dene sagung wadya paduka sedarum, sampun wonten tumut yuda, kawula ingkang nyagahi.
Sirnanipun Laknatolah, Kangjeng Sultan mapan ngandika aris, kawula tan nedha tulung, inggih mring sasama, yen agami amung pitulung Hyang Agung, Kangjeng Ratu nulya musna, mengkana ingkang winarni.
Kapir Latnaktolah samya, kang neng Jeksa karsa ngantep kang jurit, Jendral Pagen tindhihipun, sagung murtad sadaya, Pangran Murdaningrat lan Pangran puniku, Panular titindhihira, enjing nulya mangkat jurit.
uninga, dhateng Kamal yen sampun tan kuwawi, kapir langkung agengipun, Kangjeng Sultan anulya, nuding ingkang kinen nindhihi prang pupuh, pinilih lawan Bulkiya, lan sagung kang pradipati.
Ingkang lor Yogja sedaya, Kangjeng Sultan ningali iring ardi, pan katingal dhatengipun, praptane ingkang mengsah, lamun tinon kadya
mogok mapan lajeng ngamuk, wantu tiyang satunggal, lajeng sabil usar kathah ingkang lampus, tanpantara usar prapta, ing kamal dipuntadhahi.
Dhateng prajurit Bulkiya, lan pinilih lawan Kertanagari, usar mapan kathah lampus, kalindhih kapir samya, mapan lajeng binujung usar lumayu, ingkang ageng nulya prapta, Jeng Sultan marma
Kangjeng Sultan mapan ingaturan iku, wahu dhumateng kang paman, mesanggrahan panggung iki.
Syeh Muhamad Usman Li Basah iki, mapan sanget aturipun, tan sanget aprang arga, pan kawula punika tiyang wus sepuh, senadyan inggih kathah, punika pun laknat kapir.
Mapan sampun tinemaha, pan prayogi ngupados papan radin, Kangjeng Sultan dadya nurut mring ature Syeh Usman, Ali Basah ing meksih sumelangipun, kang dados matiring nala, Jeng Sultan mring repot sami.
Jeng Pangeran Ngabdulrahman, ris turira inggih
kados cekap rumeksa repot sami, lawan angampingi iku, mring kang mas Panembahan, sampun dados rembagira Den Tumenggung, Martalaya dinawuhan, lawan tuwan Sarip nuli.
Budhal Mandhung Suranata, saking panggung dhumateng kitha Giri, Kangjeng Sultan kang winuwus, saking panggung wus budhal, prapta Sela mirah pesanggrahanipun, kapir murtad mapan
Nalendra, luhung lajeng dhumateng wetan prageku, wonten ngriki ketanggelan, kalih celak kitha Giri.
Bilih karya susah samya, marang repot prayoga ingkang tebih, sanadyan ngantepa prang pupuh, sahe sawetan praga, samya rembag sadaya ing ngaturipun, Kangjeng Pangran Ngabdulrahman, Kangjeng Sultan anuruti.
Budhal saking Sela mirah, sampun prapta sawetaning
Mapan ngunduran kewala, marang breja undurira sang ngaji, pan lajeng kinodholiku, mundur malih Nalendra, dhateng badhut mengkana Sang Nata dulu, bong obongan langkung gengnya, prenahe ing kitha Giri.
Kangjeng Sultan angandika, mring kang paman Pangran Arya Ngabehi, paman pundi Besmen iku, lir kitha Giri paman, Pangran Ngabdurahman aris aturipun, kados inggih leresira, punika ing kitha Giri.
Kangjeng Sultan angandika, mring kang paman yen estu kitha Giri, kawula paman yun wangsul, dhateng sakilen Praga, nanging putra sampeyan kang dados kalbu, yen ngantos kagepok kopar,
ngantep yuda, nanging cobaning Yang Widi.
Kang wadya telas sadaya, ing tyasira kathah kang sami balik, dadya ingkang dherek iku, aneng badhut punika, nanging Basah lebet kekalih puniku, prajurit nanging Bulkiya, mantra lebet lan pinilih.
Suraya lan Suryagama, nanging sampun kantun kedhiku sami, Ki Maja sakancanipun, ingkang para ngulama, kang Tumenggung ler Yogha satunggal iku, westa Mas Jayapenawang, ing wus tan ngadhep prajurit.
Kantun tiga rencangira, Kangjeng Sultan ing tyas wus sedya sabil, Jendral Pagen barisipun, aneng Ketebon ika,
Pangran Ngabehi, yen pareng kula nenuwun, prayogi pados papan, ingkang radin wonten ngriki tanggel tuhu, yen kinarya ngantep yuda, ingkang papan kirang radin.
Mapan sampun samya nedya, Sabilolah kang papan ting slekuthik, mapan samya rembag sampun, Kangjeng Sultan ngandika, inggih mapan pundi kang radin puniku, Pangran Ngabehi aturnya, kawula dereng udani.
Ing tanah ngrika sadaya, Mas Tumenggung Japenawang turnya ris, yen pareng karsa sinuhun, prayogi ing kasuran, mapan radin lawan ageng ingkang dhusun, pan sampun rembag sadaya, Pangran Ngabehi turnya ris.
Yen sampun rembag punika, pan prayogi nunten mangkat puniki, lamun ngantos sapuniku, enjing dugi kawula, kapir murtad tan wonten prapta sadarum, ingkang baris maratiga, Kangjeng Sultan ngandika ris.
Paman ing mangke kewala, dalu lamun sampun dhadhari sasi, lagya sanget arip tuhu, sakedhap ayun nendra, Kangjeng Sultan nulya sarehan iku, mapan kelajeng anendra, ngantos wektu pajar iki.
Sanget ingkang aripira, datan wonten kang purun mungu iki, sampun
wus pajar sidik, pan langkung kasesanipun, jeng Sultan nulya Salat, bakda Subuh jeng Sultan busana sampun, budhal saking badhut nulya, prapta gening mengsah sami.
Mapan sampun enjing ika, nanging wonten marmanira Hyang Widi, pedhut ageng prapta iku, ngalingi
prapta sagung, mapan iya maratiga, ingkang Jumungah pan sami.
Kelangkung denya kasesa, ingkang kutbah nanging prelunireki, Ki Maja ngimani iku, ayat Kulhu kewala, sampun bakda lajeng sohan mring sang prabu, Ki Maja sakancanira, SriNalendra lenggah iki.
Awan sendheyan tirisan, Basah kalih ingkang munggeng ing ngarsi, lawan ingkang paman iku, Pangeran Ngabdulrahman, ingkang mengsah mapan sareng praptanipun, mariyem sampun tan mungal, ing kantun sanjata alit.
Basah kalih matur samya, nuwun amit arsa methuk ing jurit, Kangjeng Sultan ngandika rum, menenga bahe padha, dimon perok wong wus nedya sabil iku, mundhak sayah lakonira, lawan seksenhana mami.
tindhihipun, mapan cemeng kudanira, keng mengsah ing mara kalih.
Kang pelangkir medal wetan, ingkang usar medal kidul pan sami, pelor langkung deresipun, mariyem wus tan mungal, nanging kantun sanjata alit gumrudug, Basah Ngabdulkamil nulya, nuhun pamit mring Sang Aji.
Ingkang tyas pan tanderana, wantunira meksih anem puniki, lawan kalih dolahipun, Raden Prawiradirja, lawan Raden Abusongeb namanipun, samya kaduk punika, Kangjeng Sultan ngandika ris.
Mengko antinen sadhela, dimon prerak nanging meksa tan kenging, tiga nitih kuda sampun, lajeng nander kewala, methukhaken ingkang usar
Kangjeng Sultan langkung marma, nulya ngatag maring Ki Maja puniki, kinen tetulung ing pupuh, lan sagung pra-ngulama, nulya manjing mengsah saking wetan rawuh, Kangjeng Sultan nulya ngatak, mring Syeh Khaji
mring kukus sudaweki, Basah kalih kang winuwus, ingkang ngajengken usar, lan Ki Maja kelawan sakancanipun,
telas, Jendral Pagen lumayu nulya kinepung, usar ing kantun sakawan, Jendral lajeng minggah ardi.
sampuna Kangjeng Sultan karsanipun, sinapih ingkang ayuda, Jendral Pagen kados keni.
Mapan belasah bangkenya, kapir usar muted kelawan plangkir, Islam pitulung Yang Agung, mapan lujeng sedaya, ingkang tatu kewala tan wonten iku, Kangjeng Sultan langkung welas, ningali kang bangke sami.
Pan tumpukhing pesabinan, ngara ara ing lepen sanggen neki, dadya tan saged andulu, Jeng Sultan nulya budhal, sing kasuran mapan ing dalu sadalu, angalih kang pesanggrahan, ing dhusun Landhangan iki.
Kang wadya wus kathah prapta, Pangran Behi mengkana atur neki, yen pareng karsa sinuhun, sahe lajeng kewala, mupung samya angsal manah wadya sagung,
Sampun dhinahar aturnya, Pangran Behi kinen tengara muni, pinilih kang munggeng ngayun, sinambungan Bulkiya, sareng prapta Jendral Pagen barisipun, mapan wus kepanggih sepiha, mengsahan toya urip.
Kangjeng Sultan angandika, kados pundi paman lampah puniki, Pangran Ngabehi turipun, sahe lajeng kewala, mring terayem sokur Jendral wonten ngriku, anulya kinen tengara, budhal saking Banyuhurip.
Prapta dhusun Candhi ika, kendel aso nulya anatur peksi, lamun wonten mengsah rawuh, pan sewu kawetara, kedhikhipun ingkang mengsah gangsal atus, datan ngantos dhinawuhan, pan lajeng tengara sami.
Pan datan kenging tinata, rebat ngajeng sagung ingkang prajurit, saking samya ber tyasipun, pan mentas angsal manah, mengsah kagyat pan lajeng ngedrel puniku, mapan datan linegewa, wus campuh ingkang ajurit.
Wahos lawan sakuh ika, tan pantara nulya tlas wong kapir, kantun ingkang murtad iku, lawan usar punika, Basah kalih mapan awas denya dulu, kelamun ingkang sentana, Kangjeng Sultan pepaksami.
Kang eyang lawan kang paman, ingkang rayi Basah kalih anuli, ngundurken prajurit sagung, ayun atur uninga, nanging sampun prajurit sagung, kadya wus karsa Yang Sukma, sedaya praptahing jangji.
lepen puniki, kagyat mulat praptanipun, Dolah Prawiradirja, lajeng matur yen mengsah punika tuhu, sentana dalem sadaya, nanging sagung kang prajurit.
Sampun tan kenging ingampah, Kangjeng Sultan nulya mundhut turanggi, pan pun ranis westanipun, saking ing margawatya, preranakan kuda Sembrani puniku, Datan pantara wus prapta, ing lengkong Srinarapati.
Abdi pan kantun sadaya, samya nusul anging prapta pribadi, wus kepanggih bangke tumpuk, kapir kalawan
lujeng sedarum, kang tatu bahe tanana, kadya wus karsaning Widi.
Sang Nata sareng pirsa, dhateng bangke kapir lan murtad sami, mapan atumpuk tinumpuk, lepen sabin rahara, Kangjeng Sultan kendel
kang paman kalih iku, kang ngungsi Basah Iman, datan pejah kang liya wus telas iku, Kangjeng Sultan nulya tedhak, mring salebet dhusun nuli.
Ing lengkong neng jawi nata, datan saged ningali bangke sami, SriNalendra lenggah sampun,
Kang lumajeng meksih gesang, namung gangsal pratelanipun sami, liya punika sinuhun, mapan pejah sadaya, SriNalendra mapan lajeng kinen dangu, mring Panran Suryawijaya, sapa kang lumayu urip.
Lawan mati kabeh sapa, Pangran Suryawijaya ris tur neki, ingkang lumajeng puniku, paman Sontawijaya, lawan paman Purwakusuma puniku, kalih pan Welandi
Adiwinata lan malihipun, inggih paman Diwijaya, Bupati tiga ngemasi.
lengkong pan nulya, SriNalendra mesanggrahan ing Kemusuh, ngasokhaken ingkang wadya, pitung dina winetawis.
Pan sampun pepak sadaya, pradipatya kang ler Ngayogja sami, lawan Bupati ing Kedhu, Kangjeng Sultan ngandika, mring kang paman Jeng Pangran Behi puniku, kalawan Kyahi Maja, man Maja ing karsa mami.
Padha sira parentahe, lor Ngayogja ingkang ingsun lilani, ngrehna pradipatyeku, iya Si
iki, mijiya bahe maring sun, sun lilani parentah, karo iku iya prajurit mung nyatus, Ki Maja matur sandika, Sang Nata ngandika malih.
Paran padha rembugira, apa sida bedhah terayem iki, dadi bali maning iku, sedaya tur sumongga, Kangjeng Pangran Ngabehi aris umatur, yen marengi SriNalendra, prayogi lajeng puniki.
Mawi mrerayem punika, ambataken tan wonten Jendral neki, mindhak lampah wongsal wangsul, tan wonten pedahira, nanging amung tinengga ing saradhadhu, inggih dinamel punapa, luhung nulungana sami.
Di dalem kidul sedaya, kajengipun tan samya atangi, prandenipun kang ler sampun, inggih tanga sedaya, Kangjeng Sultan mapan dhahar aturipun, lan samya rembag sadaya, mring ature Pangran Behi.
Sang Nata anulya budhal, sing kemusuh ingkang dadya pangarsi, Dipati Urawan iku, lawan sakancanira,
dhawahi puniku, mring Pangran Natapraja, yen Jeng Sultan ing mangke arsa tetulung, nanging miyos wetan Praga, Pangran Natapraja
atus lan Raden Sindurjeki, lawan Kangjeng Sultan cundhuk, mengkana sampun prapta, ing Jipang Kanjeng
Pangran Dipatya, anjagenni mengsah kalih.
Ngayogya lan Raja Suma, bok manawa narombol amedali, ingkang medal tengah iku,
sapa ingkang nemu karya, poma ajana preduli.
Mapan iya wus bubuhan, pan sandika sedaya atur neki, nulya tinengeran sampun, budhal saking Jipangan, maratiga mapan sami kathahipun, Kangjeng Sultan karsanira, ngingre ri beteng ing ardi.
Bulikiya kang medal ngarga, pan pinilih medal ngereng ereng sami, nulya den mariyem iku, nanging mungel ping tiga, saking dene samya rikat ajengipun, dadya mriyem wus kaliwat, nulya ngedrel senjata lit.
kang neng jawi, kang usar murtad sedarum, wus tempuh lan Bulkiya, langkung rame sakedhap gya telas iku, kang gesang lumayu samya, mapan lajeng den tututi.
Dhateng Basah Iman samya, lawan dolah sekawan mapan nuli, pinedhangan nulya lampus, kekecer bangkenira, sagung murtad ingkang aneng beteng iku, mapan wus telas sadaya, ing ngamuk dhateng pinilih.
Angsal mariyem satunggal, sanjata lit kathah datan kawilis, kalawan kapal puniku, murtad tumpuk bangkenya, kang neng beteng Kangjeng Sultan lajeng sampun, kendel ing dhusun puluhan, ngentosi kang dereng prapti.
Lan ngasokhaken kang wadya, pan dinangu samya lujeng puniki, nanging satunggal kang tatu, mapan dat
Pangran Ngabdulrahim, lawan saprajuritipun, Kangjeng Pangran dipatya, mapan ngantun anjageni mengsah pungkur, menawa bantu prapta, punika kang den jagani.
Abaris aneng sumuran, sawadyanya liya punika sami, wus prapta ngarsa sang prabu, SriNalendra ngandika, mring kang paman Jeng Pangran Ngabehi iku, paman punapa punika, kidul datan lajeng
ing Mangir kalih lepen sat puniku, pundi kang ageng barisnya, kantenan wawrating jurit.
Tan pantara nulya prapta, kang ingutus westa Dhaheng Markincing, mengkana pan aturipun, ingkang ageng lepen Sat, sewu langkung kedhik pan
sampun tanggel punika, wektu luhur sahe Salat rumiyin, kalih samya kajengipun, angsal aso sakedhap, Pangran Behi sampun nurut aturipun, mring Seh Usman Ali Basah, pan sampun tinata sami.
Nenggih Pangran Adisurya, binebahan nyabet kang baris Mangir, kalawan sawadyanipun, kilen
sampun sagah Ki Urawan lawan sagung, sakancanipun sadaya, prajurit lor Yogja iki.
Kinen nyabething lepen Sat, Basah kalih kang tinuding nindhihi, Bulkiya pinilih iku, lan prajurit Suraya, mantra jero lan Suryagama puniku, Pangran Behi Kyahi Maja, mapan tengga Sri Bupati.
Sampun dados rembagira, lajeng bubar aSalat luhur sami, sareng sampun bakda iku, lajeng nembang tengara, nulya tata sagung prajurit sedarum, ingkang tyas samya gumbira, wantu mentas angsal hati.
Mapan sampun prejanjeyan, aja ana tulung tinulung sami, amrih santosaning pupuh, pan wis padha timbangnya, malah ngroba sadaya pan sampun saguh, ing lepen Sat sampun prapta, lagya jeng ajengan jurit.
Ing Mangir wus campuh yuda, langkung rame mapan swaraning bedhil, bareng lan mariyemhipun, Jeng Pangran Adisurya,
dhadhanira, ing tan pasah ki Tumenggu tan eling, kontal binekta lumayu, dhumateng kancanira, kawarna anenggih
paduka, mapan sampun kabereg jurit neki, Kangjeng Sultan lajeng nantun, wahu dhateng kang paman, lan Ki Maja mengkana kalih turipun, kados pundi yen ngantosa, nimbali wadya kang sami.
Ngajengken mengsah lepen Sat, kados mindhak kere, tyasipun sami, pan sampun bebahipun, ing wahu panjanjeyan, datan kenging punika tulung tinulung, yen pareng karsa Nelendra, mapan minangsulken malih.
Kangjeng Sultan esmu duga, mring kang paman lawan Ki Maja iki, tan ngandika malih iku, lajeng nitih turongga, Ki Wijayaca paman lajeng mamprung, ingkang sareng lan Sang Nata, ing Menggung Puthutlaweki.
kinarutug senjata, lan mariyem anging mungel kaping telu, Jayaca papan tan kena, ing ngampah anulya prapti.
Marang gen mariyem ika, setabelnya sadaya pan wus mati, winahosan mring puniku,
Rongga Puthutguritna puniku, mariyem binekta ngiwa, dhumateng Jeng Sultan nuli.
Kawarnaha Basah Iman, mirsa warta yen Jeng Sultan nyalirani, lajeng supe wadyanipun, pan tinilar sadaya, nanging kalih dolah kang dherek puniku, busonge Prawiradirja, tiga lajeng ngamuk sami.
Aneng saluhuring kuda, ngagem pedhang lan Jayanegareki, Puthutlawa ngagem lawung, lawan Puthutguritna, mapan nenem langkung liwung tandangipun, wus supe ing subasita, kapir murtad kathah mati.
Kang ngarsa wingking apanggih, mapan langkung kapir pangedrel neki, pinilih suraya iku, nututi pan wus prapta, lajeng ngamuk nusul kukus sendaweku, mengkana Usman Li Basah, mapan lajeng prapta sami.
Lawan prajurit Bulkiya, sareng ngamuk Ki Urawan nututi, budhalan sakancanipun, ing lepen satinilar, mantra jero Suryagama sareng ngamuk,
ingkang bangke mapan tumpuk, aneng ing ara ara, ingkang wonten satunggal kalih lumayu, pinejahan mring wong desa, mengkana sesambat neki.
karsaning sukma, Islam mapan lujeng sami.
Pan nanging tatu satunggal, ponakawanira para dipati, nanging tan punapa iku, pan kasremped kewala, dening pelor Kangjeng Sultan sampun rawuh, mariyem kinen nyemplungna, ing sumur lajeng ningali.
Belasah bangkening murtad, ngara ara mapan kebekan sami, pan kumembeng waspanisun, Kangjeng Sultan tumingal, lajeng marang pijenan ngiring wadya gung, sedya ngasokaken samya, gung wadya neng dhusun iki.
Pinililih lawan Bulkiya, pan sadinten ayuda kaping kalih, dadya sanget sayahipun, mengkana kang winarna, kapir murtad kang baris lepen Sat iku, mapan wus miharsa warta, yen tumpes kang baris mangir.
Lawan ing Selarong ika, ingkang beteng mapan wus bedhah iki, lawan tumpes kancanipun, dadya tanbuh solahnya, lajeng bodhol nekad medal ing marga gung,
Bupati wetan Yogja, kidul Yogja pan sami ngadol sedarum, dadya prang samarga marga, ing tan saged ruket ika.
ingkang prajurit sedarum, arsa malih binenjelna, ing menggah tyasnya nerpati.
Dinugi sanget sayahnya, angandika lawan mesem sang aji, heh Basah Ngusman puniku, pedhoten mungsuh ika, nanging sira dhewe aja gawa batur, dimon rame Natapraja, pan
gumuyu punapa diken lampus, wong siji kinen nyegat, mring kapir sewu neng margi.
Pan lajeng gumujeng samya, SriNalendra ingkang paman tinuding, kinen tumut ngodhol iku, mring Pangran Natapraja, Pangran Arya Ngabehi wus lengser iku, kalawan
tumenggung jawi nateku, lan Raden Sumadiningrat, mengkana ingkang winarni.
Kapir kang baris ing waja, lawan Jeksa samya miharsa warti, yen lepen Sat dhadhal sampun, Mangir Slarong tumpesan, dadya giris sadaya kang manah iku, lawan dalu sri nginggahan, marang Basah Ngabdullatip.
Lan Pagelen Basah tiga, lan ing Jeksa mapan mengkono maning, asring rinesahan iku, marang Tumenggung tiga, Mangkuyuda lawan Wiryanegareku, Tumenggung Cakranagara, dadya saprang dhadhal neki, waja Pangran Sumayuda, marang Kedhu nenggih undurireki, kinodhol Pagelen sagung, Jeksa Jendral punika, Pagen mundur dhumateng Ngayogja iku, kinodhol tumenggung
giris manahira, Pangran Mangkunagara bodhol nuli, saking Arjakusumeku, lan putra wayahira, sampun prapta Ngayogja Pangran cundhuk, lawan
Jendral Dhedhokak langkung kurda, Jendral Pagen ingkang den sarengeni, nuli atetanya iku, mring Pangran Mangkunagara, pan ing mengko Sultan neng ngendi genipun, Pangeran Mangkunagara, aris denira nahuri.
heh Pagen langgaren nulya, mangkata sawengi iki.
Lan Pangran Mangkunagara, wong Ngayogja miluwa kabeh iki, iya sahanane iku, mangkana nulya dandan, pan sedalu datan ana wong kang turu, sareng pukul lima mangkat, saking ing Ngayogja sami.
Jendral Pagen pangiridnya, langkung ageng nenggih dedamel neki, prapta Karangnongka iku, pukul pitu wetara, ingkang baris ing Karangnongka tinempuh, raja niti tan kuwawa, nulya lumajeng tur uning.
Mring Pangeran Natapraja, nulya tata sedya amethuk jurit.
Lawan tur uninga iku, dhumateng ing Lipura, tanpantara mengsah pan katingal iku, usar kang dadya pengarsa, lajeng campuh ing ajurit.
Tinindhihan pradipatya, tan kuwawa usar pan lajeng ngungsi, dhumateng pelangkiripun, nulya ngedrel prasamya,
yuda, swaranira mariyem sanjata lit, Kangjeng Sultan budhal sampun, saking dhusun Lipura, tun tumingal dhumateng kang prerang pupuh, prapta ing dhusun Sumuran, Bulkiya lawan pinilih.
Suraya kasesel ing prang, Kangjeng Sultan putusan kinen sami, majeng malih aturipun, nuwun aso sakedhap, langkung sayah sedaya pan aturipun, SriNalendra angandika, dhateng Kangjeng Pangran Behi.
Paman paran kang prayoga, ingkang kinen anadhahi ing jurit, Pangran Behi aturipun, putu Pangran dipatya, pan punika sawadya dereng prang pupuh, Kangjeng Sultan angandika, paman sampeyan dhawahi.
Mangke neng pundi enggenya, pan punika ingkang baris neng wingking, Pangran Behi nander sampun, saking ngarsa Nalendra, sampun panggih lan
Lajeng mangkat sawadyanya, prapta sampun campuh ingkang ajurit, rame malih senyjateku, mesem jeng Sultan nebda, paman Behi yen wayah sampeyan purun, mapan kenging piniharsa, mengkana Jeng Pangran Behi.
Tumingal iring ing arga, yen kang wayah inggih Pangran dipati, wus aneng ngiring ing gunung, lan Pangeran Natapraja, sawadyanya Pangeran Ngebehi matur, punika putra Nalendra, lawan pun Nataprajeki.
Sampun minggah dhateng arga, Kangjeng Sultan mapan sareng ningali, dhumateng kang putra iku, lingsem dhateng kang paman, Ki Wijayaca pagya kinetab ikuk, lajeng ngawal Jayacapa, arsa nyalirani jurit.
Mantri jero Suragama, mapan lajeng samya angrumiyini, Basah Iman
yudane kapir iku, Raden Riya Sindurja, nanging muwer kewala neng lebet dhusun, marma kapir tan uninga, ingkang ngawali kedhik.
Tinarka kathah kewala, marma menggahing tyas murtad lan kapir,
Saking kidul wetan ika, lawan kilen pan sareng ajeng neki, kapir ngedrel mriyem iku, mapan wus tan linegewa, Jendral Pagen misih sanget kawusipun, miyat Islam ajengira, rempeg wus tan ajrih bedhil.
Adat Islam yen mengkana, nora wurung tumpes kabeh wong kapir, Jendral Pagen
Pendhawa, sampun pepak, sagung kang wadya kusweku, nanging Jeng Pangran dipatya, jrih lingsem mring Sri
kawarna ing pandhawa, Pangran Behi mapan kinen nata sagung, Kangjeng Sultan karsanira, lajeng
Kangjeng Sultan mapan arsa tedhak kulup, iya marang Sambirata, sira den angati ati.
ngandika kinen tengga ing wingking, lan sagung niyaka iku, ingkang sakilen Yogja, nanging putu Sumanegara puniku, kalawan saprajuritnya, kang kalilan dherek iki.
Ing wingking mongsa bodhoha, pan sedaya katempahan mas sami, mapan ing pangreksanipun, Jeng Pangran Adisurya, Ngabdulrahim sandika pan aturipun, Kangjeng Sultan lajeng budhal, saking Pandhawa puniki.
Prajurit pinaratiga, lampahira tan tunggil marga sami, Dipati Urawan iku, lawan sakancanira, Raden Jayanagara sakancanipun, saking prayitna ing baya, Kangjeng Pangeran Ngabehi.
uninga dhateng Pangran Ngabehi, ing kejawin baris agung, mekewedi punika, wonten wingking saking ngriki prenahipun, Kangjeng Pangran nulya matah, dhumateng ki adipati.
Urawan sakancanira, ingkang ngirid Mas Tumenggung pengarsi, Sutayuda mapan sampun, Pangran ngandika heh Urawan, yen anasihing Hyang Ngagung, sira
sadaya, saking Sambirata lan sakancanipun, sampun prapta ing Kejiwan, kang baris Kejiwan sami.
langkung sanget wahu denira anawus, pan lajeng binujung samya, Kejiwan wus den enggeni.
Pangran Nataprajeku, ingkang baris Prerambanan, lawan sagung pradipati.
nanging panuwun kawula, paduka kendel neng ngriki.
Sampun ngantos tumut yuda, yen kawula dereng atur udani, gih paman gya tengareku, sampun budhal sadaya, Pangran Behi Ki Maja titindhihipun, Kangjeng Sultan ing tinengga, Dolah Khaji Badarrodin.
Lawan Dolah Puthutlawa, sakancanya mengkana Pangran Behi, lawan mengsah wus kapethuk, nanging sanget kagetnya, dereng ngantos tatapan kapethuk iku,
iku, tan eca ing tyasira, nulya mundhut titiyan pan sampun katur, nenggih Ki Wijayacapa, mapan ngawal lampah neki.
Jeng Sultan, Ki Wijayacapa pan nerajang purun, usar sanget kagetira, gung usar lumajeng gendering.
Saking sanget panasira, lan baledug marma datan kaheksi, lamun Kangjeng Sultan iku, kang dherek anging
pribadi, ingkang nyalirani pupuh, kang dherek nanging tiga, usar nyander lawan samya ngedrel bestul, Kangjeng Sultan wus kabetah, Ki Wijayacapa nuli.
Malumpat ing pagerjaran, pinggir lepen wus kalumpatan sami, usar samya menggah iku, tan
kelakon iki, kulup den prayitneng kewuh, Kangjeng Sultan pan arsa, laju tedhak marang ing
Kangjeng Sultan sampun, budhal sawadya kuswa, saking Sambirata mring Kejiwan rawuh, mapan lajeng mesanggrahan,
kelamun ingkang raka, Pangran Mangkudiningrat wus balik iku, mapan dhumateng Magelang, enengna ingkang winarni.
Laknat kapir lawan murtad, anututi mring Jeng Sultan wus prapti, ing Kejiwan lampahipun, pan nuju wektu ngarsa, Kangjeng Sultan mapan lagya Salat iku, lan sagung wadya sedaya, mapan lajeng den mriyemi.
Ingkang pelor sami dhawah, kiwa tengenira Jeng Sultan sami, sareng sampun bakda sagung, ingkang Salat sadaya, Kangjeng Sultan
tindhihipun, lan sagung wadya Bulkiya, ingkang dadya dhadha iki.
Rahaden Arya Sindurja, lan Pangeran Sumanagara sami, Pangran
sareng praptanira, ingkang medal kilen lan wetan sami, kang ler raden riya hiku, ingkang minongka dhadha, lan nata kapir lan murtad muwer neng dhusun, kelangkung denira panggah, dhasar samya kathah neki.
Pan wus tan ana kuciwa, datan purun ingkang majeng pan sami, kalih samya menggahipun, lan nata kapir lan Islam, ngantos dangu pan nanging senjatan iku, Ki Maja
dadya sareng ajengnya, rempek majeng sareng lan prajuritipun, lan nata kapir langkung panggah, lan
ing ngampah lan ginendholan, marang gamel kalih sisih.
Nanging Ki Wajayacapa, nora kena gamel pan kontal sami, dhawah tebih mapan sampun, nenggih Ki Jayacapa, pan panggenan mariyem ingkang jinujug, seta belira Welonda, kalawan ingkang ngampingi.
Pen Welonda Salawe pejah, sampun telas pejah dipun tumbaki, mariyem pan kenging sampun, tiga alit punika, ingkang kathah lan nata kapir sampun mawut, tinindhihan pradipatya, ing kedhik kang mundur urip.
Wong murtad Mendura kathah, ingkang pejah genderanira kenging, mapan tiga pisan iku, tumpuk kapir bangkenya, lawan
teracak sekawan gupak getih, lajeng kasaputing dalu, kapir ingkang lumajar, lawan murtad nanging kantun kedhik iku, ngungsi beteng ing kalasan, wong Islam kang bujung sami.
Mapan wus wangsul sadaya, Kangjeng Sultan kendel aSalat Mahrib, aneng ara ara iku, lan sawadya sadaya, sampun bakda SriNalendra lajeng
Jayaniman, ponakawan Mas Saripin westanipun, kang ngampil Seh Jagaswara, sakawan kalajeng sami.
sami, kawan dasa kathahipun, Mandura Bugis ika, lan Sepehi ingkang pisah kancanipun, lajeng kinen nguculan, megattruh ingkang gumanti.
Kawarnaha wahu ta ingkang anusul, tuwan Sarip Samparwadi,
atur Salamipun, den menggung ngusweng pada ji, Sang Nata kang tyas sumedhot.
Lajeng enget mring kang rayi Kangjeng Ratu, Kedhaton mesem tanya ris, paran Sarip ing wartamu, ingsun dhingin pan meh bali, paman Ngabehi kang kukoh.
Bawutake ngantep prang wetan prageku, marmane kalakon iki, yen nuruta ing tyas ingsun, mapan meh kaliru yekti, bareng mulat geni agung.
Kaya uga kutha Giri geni iku, tuwan Sarip atur bekti, mila punika sahestu, kinepang pun kitha Giri, murtad lan kapir sedarum.
Kang den angkah rayi dalem Kangjeng ratu, mapan inggih wreti neki, ingkang gadhah rembag tuhu, Pangran Adiwinateki, mring Jendral Pagen cariyos.
Paduka ji lamun kenging Kangjeng ratu, sampun tantu lamun gampil, marmannya lajeng kinepung, nenggih ardi kitha Giri, kemput tan kenging merojol.
mring pundi, rumiyin kawula sampun, nuhun mring rabil ngalamin, tan ayun ginepok ing wong.
Lanang liya putra paduka satuhu, punika malih wong kapir, len sageda celak iku, kawula pan ngandel yekti, inggih dhumateng Hyang Manon.
Lawan putra sampeyan sahestonipun, kalamun tan jayeng jurit, luhung kawula rumuhun, mantuk mring Rahmatolahi, nulya kapir bereg purun.
Lawan murtad kados sampun pirsa tuhu, lamun rayi dalem yekti, antawis suka kelangkung, kados wonten ingkang warti, dinugi datan merojol.
Lawan Kangjeng Panembahan sampun tamtu, kecakup pengrahos neki, rayi dalem Kangjeng ratu, mapan sanget den aturi, nyimpang saking margi sampun.
Llajeng nurut manyjing wona Kangjeng ratu, ing tan tebih saking margi, kados marmaning Hyang Agung, kapir murtad kang nututi, sadaya pan datan anon.
Ingkang wona ing osak asik sedarum, pan lawan den senjatani, kados kaku manahipun, ngulati datan kepanggih, nulya gung wona ing obong.
Panembahan kawulatoma dik deku, mapan sampun nyipta sabil, ing rayi dalem jeng ratu, tan montra susahing galih, pan eca lenggah kimawon.
Sampun telas wona kiwa tengenipun, sedaya pan kabesemi, pan anging kedhik puniku, kawula datan andugi, kahelokan ing Hyang Manon.
Datan pasha marma broma langkung agung, pesanggrahan kitha Giri, pan wetah sadayanipun, sareng tita tan kepanggih, kapir murtad lajeng bodhol.
Kangjeng Sultan atanya ing mengko iku, sakeh repot ana ngendi, apa meksih manggen iku, ana kutha Giri maning tuwan sarip matur alon.
Mapan ngalih dhateng prejasa sedarum, sabab sampun tan
tuwan Sarip atur neki, nanging nini dalem iku, nyahi Jawinata kengin, binekta mring Yogja sampun.
Pakuningrat lawan kabeh sadulurmu, wus padha meluwa mulih, anggenten ana sireku, mring
sampun, kilen kedhik watir neki, kalamun sampeyan wangsul.
samya telas manahipun, nanging kantun jahil neki, saben senapati iku, samya tinibanan tulis, ing ebang ing icuk icuk.
Singasari ing nglungge lawan Delanggu, tan purun majenga malih, dhumateng Kuwanen iku, mapan sanget kawus neki, wong pajang
sareng katingal puniku, dedamel ageng kang prapti, tinerka Bulkiya iku.
Kapir murtad lagya sanget kawusipun, tan ngetang dandan sami, lumayu arebut dhuwung, mariyem tiga kang keri, sampun katur mring sang katong.
Lajeng kinen anggitik ing Singasantun, budhal saking lunge sami, minggah dhateng Singasantun, mengkana ingkang abaris, Singasari tindhihipun.
Mapan Inggris setewer sareng andulu, dhumateng gaman Mentawis, langkung ageng nerka iku, Kangjeng Sultan kang nindaki, tan kawarna ing pupoh.
dedamel sadayanipun, kumpulnya murtad lan kapir, wolung ewu cacah kang wong.
Kangjeng Pangran Ngabehi sarawuhipun, Kangjeng Sultan pan sayekti, kalamun tanana iku, kang paman Pangeran Behi, ingkang tyas
Yen tan ana kewala sanget tekabur, marma Kangjeng Sri Bupati, mapan esmu gela tuhu, mring Ki Maja ingkang galih, langkung ngajrih mring Hyang Manon.
Wektu iku Ki Maja asring sinendhu, dhumateng Srinarapati, dene kathahen tekabur, nanging kathah kang tan nyekti, ajrih sakedhap kemawon.
Saking kathah ingkang dadya sukanipun, mengkana wus tan winarni, Pangran Behi sampun rawuh, ngirid Basah Ngabdullatip, lawan saprajuritipun.
Lajeng atur Salam mring Kangjeng sang prabu, Basah ngusweng pada aji, ri wus Pangran
nulya nantun, mring kang paman Pangran Behi, lan sampun pinaring weruh, sabarang pratingkah sami, Pangran Behi matur alon.
Lamun pareng lan karsa Kangjeng sang prabu, di dalem Basah satunggil, pun Ngabdullatip sinuhun, lawan saprajuritneki, sewu pinaringna bantu.
Inggih dhateng pun Natapraja puniku, di dalem Bupati katri, sakidul Ngayogja iku, nglempak wonten ngarsaji, dados beten ceweng sampun.
Kalih Basah Ngabdullatip mapan sampun, pirsa pakewet pan sami, sawetan margi geng iku, Kangjeng Sultan wus marengi, gya kinen dhawahken mangko.
Basah lawan Pangran Natapraja sampun, kinen lajeng baris baki, lan angradina puniku, sawetan margi geng sami, sandika Basah turipun.
Lajeng budhal Basah lan prajuritipun, saking Kuwanen wus prapti, ing Prambanan sampun pangguh, lan Pangran Nataprajeki, lajeng dhinawuhken mangko.
Ing sebarang karsanya Kangjeng sinuhun, Pangran langkung sukaneki, binantonan Basah iku, pan sewu prajuritneki, Bupati
raja niti, kawarna Kangjeng sang katong.
Mapan budhal saking Kuwanen sang prabu, lawan sawadya kusweki, ing kendaren sampun rawuh, lajeng mesanggrahan aji, Pangran Behi matah sampun.
Natapraja lan sakancanipun, Bupati wetan Yogjeki, lan raden Basah puniku, Ngabdullatip budhal sami, saking Parambanan sampun.
Datan wonten ingkang methuk perang pupuh, mapan lajeng teluk sami, wong wetan radinan iku, prapta baki tata baris, Sala langkung gegeripun.
Enengena kawarna ing daren iku, Kangjeng Sultan nulya nuding, mring sagung Bupati iku, pan kinen gitika sami, marang kang baris delagung.
Pangran Sumanagara pangiridipun, lan Raden Jayanegari, myang sagung pradipatyeku, mapan sewu kang prajurit, saking Kendaren wus bodhol.
Ambantoni marang Kasan Besariku, neng kori pan baris neki, tan winarna prapta sampun, nanging samya menggah neki, dadya yun
saprajuritipun, pan gilir rumeksa wingking, lan Pangran Adisuryeku.
Puthutlaweku, Dolah Khaji Badarodin, lan sagung ulama iku, sewu langkung mapan kedhik, ingkang rumeksa sang katong.
Neng Kendaren mengkana ingkang winuwus, kang baris Koripan sami, ingkang rembag datan ngumpul, mapan pisah pisah sami, sedaya barisanipun.
Wus kapirsa dhumateng ingkang sinuhun, kelamun mengkana sami, kang baris Koripan iku, dadya langkung amatosi, arsa tedhak jeng sang katong.
Behi, mring Ngusman Li Basah mangko.
Basah Ngusman mengkana ing aturipun, inggih kelamun marengi, mangke yen wus Salat Luhur, lan angsal aso sakedhik, wus marengi kang sunuhun.
Mring ature Seh Ngusman Li Basah iku,
Ing maryem taksih kalih welas iku, lawan jenralipun maksih, myang putra santana sagung, lan Ngayogja wonten sami, anglempak Delanggu sampun.
Ing Kelathen mapan meksih kedhik iku, myang kalitan inggih meksih, lawan ing Kartasureku, mapan Delanggu puniki, maratiga barisipun.
Jendral lawan putra santana sadarum, wonten tengah
barisipun, sedaya kang dika arid, Kasan Besari turipun, mapan inggih sewu nanging, kejawi prajuritipun.
Basah Iman Basah Ngusman rebagipun, mapan wus karuwan iki, ingkang mengsah amertelu, paran ing prayoga neki,
mantep tekadipun, rehning wong karoban tandhing, lan kuciwa papanipun.
Lamun boten mekaten tan wande iku, iren dados ngapirani, dene kawula sahestu, boten nuwun bantu malih, ing konca kula kemawon.
Kang Bulkiya tigang atus mapan sampun, dene kang kula pilih, tengah gen wurohanipun, dadosa dhumateng Saril, mapan wus sinedya batos.
Lawan sahe kang wingking pocapanipun, Basah Iman mapan milih, kang panggenan saradhadhu, dene barising Bupati, lan sagung ingkang pekewoh.
Pan kawula sumongga paduka sampun, Basah kalih atureki, Pangran Behi angandika rum, yen mengkono kang dipati, dadi katempuh maring wong.
Iya akeh Konca Bupati Mentarum, nanging durung miyatani, kinarya ngantep prang pupuh, putu Basah Ngabdulkhamid, aku jaluk hotot otot.
Kang prajurit suraya lironi ingsun, mandhung lan Suranateki, Suragama iku putu, ingkang
iki, prandene wus padha nusul, Basah Iman atur neki, mapan sumongga kemawon.
Pangran Behi malih angandika iku, dika Ki Kasan Besari, kang prajurit Pajang sewu, lawan bar Jumungah sami, sampun wonten melon pupuh.
Ing Delanggu barisa wiyagang iku, ngarepena mengsang kalih, Kalitan Kartasureku, sandika Kasan Besari, ing poma dika den kukoh.
ngarepena ingkang mungsuh, ing Kelathen bok metoni, ing poma padha den kukuh, wus padha bubuwan iki, sandika samya turripun.
Sampun rampung nulya kinen mangkat iku, nenggih Ki Kasan Besari, lan Pajang prajurit sewu, tenapi Tumenggung Katri, sing Koripan sareng bodhal.
Ngrumiyini ing Wiyagang prapta sampun, nenggih Ki Kasan Besari, lajeng tata baris, ngalurung, dene kang Bupati Katri, ing lajur pan prapta sampun.
Mapan inggih lajeng samya baris, nglurung, Koripan ingkang winarni, lajeng
Sarip Samparwadi ngirid iku, prajurit Suranateki, gusti Basah munggeng pungkur, ginarebeg sentaneki, anglir Raden
ginarebeg ngulama gung, budhal sing Koripan sami, anulya Bulkiya bodhol.
swaranya umyang, mapan langkung gegirisi, mengkana Bulkiya iku, sampun karsaning Hyang Widi, yen badhe ana
Ingkang baris wiyagang mengkono iku, lawan ing Lajur pan sami, dadya tanpa rungan iku, unine kang senjata lit, barung lan mariyemipun.
Kangjeng Sultan sakeca ing tyasipun, kantun pesanggrahan
suryadi punika, Pangran Adinegareki, Pangran Tepasonta mangko.
Pangran Wijil Pangran Mangkudipureku, neng marga kapethuk iki, satunggal suraya tatu, kenging pelor dhadha neki, butul nanging takat iku.
ingkang tyas sangsaya langkung, kuwatir pinelak prapti, Bulkiya panggenanipun, Ngusman Li Basah duk uning, lamun sinusul sang katong.
Langkung ajrih kang Bulkiya tigang atus, nirbaya wus tan kaheksi, samya rempek ajengipun, ing tan saged sareng sami, pan turut galeng kimawon.
Ingkang sabin langkung lebet paluhipun, marma turut galeng sami, prajurit Bulkiya sagung, ing ngedrelan den mriyemi, Bulkiya pan turut
Sagung putra santana Surakarteku, carob kalawan Welandi, ingkang ageng ageng iku, mapan langkung geger neki,
dhucung, mengkana Pangeran Behi, ing Surakarta pan kantun, pelajengnya panuju kapethuk iku, lan Dulah Kaji Dulkadir, lajeng ing ngancaran iku, wahos nebda Pangran Behi, heh Ngabdulkadir sireku.
Apa pangling sira iku marang ingsun, Dulah Dulkadir nahuri, inggih mapan boten pandung, ing paduka sapuniki, pan sampun murtad sayektos.
winahos malih, nanging karsaning Hyang Manon.
Mapan datan tumama Jeng Pangran iku, ngantos pugut wahosneki, Kangjeng Pangran gya rinebut, marang sagung ingkang abdi, lajeng binekta lumayu.
Ingkang abdi langkung kathah ingkang lampus, tunggal lan bangkene kapir, kang samya nunggang puniku, kareta kebutuh sami, tinututan samya jlog.
Pan wus bedhah ingkang baris tengah iku, mariyem nenem kang kari, kareta pan tiga iku, mengkana ingkang winarni, kang baris aler wus campuh.
Gung Bupati ing Sala pan tindhihipun, kalawan moncanegari, anenggih Raden Tumenggung,
purunipun, pan tan sedya mundur kalih, dangu senjatanan mangko.
Dulah Busungeb angling, ingsun pan ora lumayu, arep jupuk tumbak mami, antinen sadhela kono
Sasrawinata puniku, kasliring winahos kenging, jajanira mapan butul, niba lajeng angemasi, Bupati sedaya mawur.
Ingkang mantra mapan kathah samya lampus, mariyem tiga kang kari, ingkang ler wus bedhah iku, ing kantun kang kidul iki, Basah Iman mapan langkung.
Dening keron pan kinarya lesan iku, datan saged majeng iki, mapan langkung ewedipun, paluh lawan den borangi, lan kandel pagrenya mangko.
Sumenepa klangkung, suka denira udani, prajurit pinilih iku, mapan kathah ingkang kanin,
Sadangunya kinarya lesan puniku, majeng datan saged sami, dening boring lawan paluh, yun matur
Basah Iman ngandika pan esmu bendu, lamun padha wedi mati, wus mundura kabeh iku, ingsun tan sedya gumingsir, pan wus dadi jangjiningong.
Dulah kaji tuwan Sarip samya matur, ing meksa tan pinerduli, Raden Prawiradirjeku, lajeng nyander atur uninga, dhumateng Kangjeng sang katong.
Pan kinarya lesaning sadangonipun, males datan saged yekti, pan langkung pakewedipun, pelor langkung deresneki, putra dalem meksih manggung.
Wonten kuda kawula aturi mundur, putra dalem datan apti, mapan pangandikanipun, lingsem yen tan bedhah ugi, nenggih Delanggu puniku.
Kangjeng Sultan sareng miharsa saturipun, Raden Prawira Dirjeki, mapan langkung watosipun, nulya mundhut kang turanggi, Ki Jayacapa wus katur.
Ingkang dherek hing Den Prawiradirjeku, kalih Den Jasentaneki, tanpantara nulya rawuh, genya Basah Ngabdulkamil, Kangjeng
SriNalendra dadya langkung watosipun, nulya nenuhun Hyang Widi, mengkana pan ana lesus, saking kidul wetan iki, kang broma sangkanya tan boh.
Lajeng besmi sadaya wisma Delanggu, lawan pager pager enting, Sumenep katempuh ikuk, mapan kathah ingkang mati, kobong langkung gegeripun.
Kang prajurit pinilih sareng jengipun, ngamuk lawan wahos sami, mapan sareng Broma iku, Sumenep lumajeng iki, mengaler cinegad iku.
Mring Seh Ngusman Li Basah sakancanipun, Bulkiya samya numbaki, wangsul tinadhahan iku, marang prajurit pinilih, dadya kedhik kang marojol.
Langkung kathah bangkene Sumenep iku, wus bedhah Delanggu sami, mengkana ingkang tutulung, saking Kelathen wus prapti, nglajur tinadhahan sampun.
Marang Jayanegara Cenegareku, katika Kertanagari, bantu tan kuwawi wangsul, ingkang
Lan ing Kartasura sareng praptanipun, wiyagang wus den tadhahi, mring Kasan Besari iku, lan prajurit Pajang sami, dadya pur samya duripun.
Kawarnaha Kangjeng Sultan pan wus kondur, dhumateng Koripan malih, lajeng mesanggrahan iku, Pangran Behi sampun prapti, kalawan Ki Maja iku.
Basah kalih lajeng samya sohan iku, dhateng Kangjeng Sri Bupati, ngaturken bandhanganipun, mriyem kalih welas iki, ingkang katur mring sang katong.
Pajabrona mapan langkung kathahipun, nanging tan katur sang aji, mapan sampun lajeng sinung, kang samya, angsal pribadi, ing mariyem lawan songsong.
Lan gendera ingkang katur mring sang prabu, Sang Nata mesem tanya ris, mring kang paman Ngabehiku, punapa lujeng asami, kang sedya prang rerempon.
Pangran Behi mengkana ing aturipun, sedaya pan lumajeng sami, angsal pangestu sang prabu, nanging kathah ingkang kanin, megatruh gumanti pucung.
Konca kula mapan titiga kang tatu, ing datan punapa, sadaya jajar prajurit, Kedhu kalih suraya ingkang satunggal.
Kang Bulkiya pan lujeng sedayanipun, ing mas putu Basah, kancanipun kathah kanin, kang prajurit pinilih mapan pitulas.
Ngabehinya satunggal surawaniku, samya tan punapa, Jeng Sultan
luwar aji, mesanggrahan mengkana wus tan winarna.
aturnya, dhumateng Srinarapati, ing Kalitan ngaturaken bedhah punika.
nenggih kelangenanipun, Kangjeng suhunan Sala, ingkang toya langkung wening, mina kathah kang Jeng Sultan pan kacaryan.
Dadya enget mring kang rayi Kangjeng ratu, pan wus tigang wulan, Kangjeng Sultan ngantep jurit, ngantos supe mangkya enget ing tyasira.
Sareng mulat toya wening umbul agung lan kathah minanya, lawan wonten bulus neki, sela gilang dadya enget sela raja.
Dadya ewah Kangjeng Sultan niyatipun, kadya kenging coba, Ki Maja sring sinreng iki, pun Kalitan benyjang punapa binedhah.
Sabab Pajang pan sampun radin sedarum, nanging kantun Sala, lawan ing Kalitan iki, Boyalali punika kang dereng bedhah.
Nanging sampun sedaya tan saged matur marma Kyahi Maja, kelangkung tekaburneki, sabendina ngaturi bedhah Kalitan.
Nanging tiga punika kang dereng rembug, Seh Ngusman Li Basah, lawan Basah Iman iki, Pangran Behi kedah ing ngentos kewala.
Kyahi Maja mapan sanget aturipun, nulya tinurutan, gya nembang tengara jurit, pinertiga lampahe wadya
Kangjeng Pangeran Ngabehi iku, mapan sampun budhal, wadya geng saking ing Pengging, Kangjeng Sultan
ngandhaping asem iku, kang nglurug wus prapta, Kalitan campuhing jurit, langkung rame swarane ingkang
mrikseku, lurah nongsong ika, kalawan mantra satunggil, pan kapalan kang nama malang prawira.
Prabakesa mantra punika ranipun, kalih senderan, wus prapta kapethuk nuli, lawan usar binujung kalih lumajar.
Wangsul prapta ngarsane Kangjeng sang prabu, kasesa turira, di dalem pan wus dur sami, ingkang usar bujung marika sadaya.
Kangjeng Sultan esmu iben puniku, marang aturira, malang prawira puniki, dene durung ana kang atur uninga.
Lan prajurit dene durung ana mundur, tan dangu katingal, undurnya sagung prajurit, medal galeng sabin lawan iring arga.
Nulya katur SriNalendra nitih sampun, mring Ki Jayacapa, lajeng anerajang iki, paluh galeng kalen mapan datan wawang.
Kang prajurit sadaya sareng andulu, dhumateng jeng Sultan, samya kenden langkung ajrih, Pangran Behi lan Ki Maja gya katingal.
Lajeng sohan dhumateng Kangjeng saprabu, Basah kalih samya, prapta sagung kang prajurit, sami kendel dhedheg aneng ara ara.
Lajeng baris tumingal Sang Nata bendu, dhumateng Ki Maja, kalawan jeng Pangran Behi, sru ngandika dene padha tan ngapaha.
Mundhak gawe gedhe marang atining mungsuh, tumungkul Ki Maja, lan Kangjeng Pangeran Behi, langkung ajrih kalih tan saged matura.
Basah Ngusman mangkana ing aturipun, kawula tan ina, saKonca sampun ngrampit, ingkang beteng lan anak
Undur amba kalawan anak tumenggu, pan tan angsal marga, kapir sampun ambuntoni, lajeng ngamuk marma amba angsal marga.
Kangjeng Sultan mengkana lajeng andangu, sapa ingkang rusak, tata iku kang marahi, Basah Ngusman umatur boten uninga.
Pangran Behi lan Ki Maja datan matur, tumungkul kewala, Dulah Kaji Badarodin, ris turira kawula ingkang uninga.
Ingkang dados margenipun samya mundur, pan sareng uninga, abdi dalem wonten sabil, ing kekalih lajeng bibrah tatanira.
Mapan tangled kalawan usar sinuhun, pan kalih
sadaya sami, ingkang usar mapan sampun kathah pejah.
Nunten abdi dalem Seh Mentaram iku, prapta Sabilolah, kelajeng pengamukneki, ngulami geng ingkang
Lan satunggal abdi dalem Lurah Mandhung, pun Gagaktaruna, lajeng abdi dalem sami, mundur bibrah mapan tan kenging tinata.
SriNalendra sareng pirsa aturipun, seh khaji punika, lamun Seh Mentaram prapti, Sabillolah dadya medal ingkang duka.
Mring kang paman lawan Kyahi Maja iku, pan kinen mangsulna, sagunge ingkang prajurit, SriNalendra arsa jenengi pribadya.
Gya tinata kang prajurit pinartelu, sagung pradipatya, Mentawis lan Kedhu iki, mapan kinen medal sing kidul sadaya.
Wadya Pajang kinen medal ler sadarum, ingkang dadya dhadha, sagung prajurit jro sami, Basah kalih mapan dadya pangiridnya.
Gya tengara mangkat sareng praptanipun, ing Kalitan samya, pan lajeng kinepang kikis, nanging kapir pan lajeng kendel kewala.
Datan purun methuk neng baris iku, langkung kedhikhira, tigang atus winetawis, pan kalebet kalih arahan punika.
Lan mariyem kalih kang den adhep iku, tan purun ngungelna, anglir mitenggengen sami, dipunledhek ing kapir kendel kewala.
Basah kalih samya ngatas mring sang prabu, ayun binebasa, ing Sang Nata tan warengi, kinen nganti ungele mariyemira.
Kangjeng Sultan langkung welas ing tyasipun, marang kapir ika, kadya wus karsaning Widi, pan mengkana srinarpa usiking driya.
Lamun ingsun rusaka pasthi yen gempur, iya kadarpira, nanging kang sun kuwatiri, nora wurung pesthi banyjur marang Sala.
Lamun tumpes, iya apa kang sun rebut, nora wurung ika, kaya dhek pelengkong iki, kang sun tedha kapir murtad ing elinga.
Lan wus wengi Kangjeng Sultan nimbaliku, dhumateng kang paman, Kangjeng Pangeran Ngabehi, lan Ki Maja kalih sampun prapata ngarsa.
Ris ngandika paman Behi mapan sagung, prajurit sadaya, sampeyan ken
Gya tengara prajurit pan samya mundur, Kangjeng Sultan nulya, kondur marang Pengging malih, kapir mapan ngungelken mriyem ping tiga.
Sareng sampun kalih dina antaranipun, Kyahi Maja ngatas, kalawan Pangeran
Pundhi dhusun kang celak Kartasureku, Ki Maja aturnya, kejawi Kalinggen iki, nulya kinen karya pesanggrahan ika.
Sampun dadya gya atur uninga iku, jeng Sultan wus budhal, saking Pengging sawadyeki, tan winarna ing Kalinggen sampun prapta.
Nanging kapir sampun alit ing tyasipun, tan purun majenga, Kangjeng Sultan kang winarna, kang neng nala nanging jeng ratu kewala.
Ayun kondur dereng wonten marginipun, ngantos pitung dina,
onengnya dhateng kang rayi, ing sinamur sarya mesem angandika.
Mapan dangu mring Ki Kasan Besariku, kene pawus rata, wong ing Pajang kabeh ika, lawan pira kang dadi prajuritira.
Ingkang sira cekel dhewe prajurit iku, Kasan Besari turnya, mapan sewu kang prajurit, dene pajang pan sampun radin sedaya.
Mapan sampun sinuhun radin sedarum, Sang Nata ngandika, dhumateng Pangeran Behi, paman Behi Kasan Besari punika.
Mapan kula ganyjar nama puniku, Basah prajuritnya, sampun jangkep sewu iki, Pangran Behi
Adisurya mapan aturipun, gangsal atus nata, sabab pun Cakranegari, amba tilarha tengga wonten ngrejasa.
Sangsayenget Sang Nata mring Kangjeng ratu, mesem angandika, dhateng kang paman Ngabehi, paman Behi ing Pajang sampeyan tengga.
Pan dados sawakil kawula puniku, ing Pajang sedaya, sampeyan kang misesani, sampun yuda yen boten kapir kang prapta.
teksih tinengga prajurit tuhu, Mentawis punika, sagendhinge lan nata kapir, pan kadugi mesem Kangjeng SriNalendra.
Angandika malih mring kang paman iku, lan Si Natapraja, mapan sampeyan timbali, wetan margi punapa sampun den tata.
Prajuritnya lawan pinten kathahipun, Pangran Behi turnya, sandika nebda sang aji,
Wong Mentaram lan kedhusun gawa mundur, sun duga wus sayah, nulya budhal Sri Bupati, sing Keling gen sawadya kuswa sadaya.
Mapan nitih Ki Jayacapa puniku, ing tyasnya Nalendra, sedaya praptaha iki, ing rejasa Kangjeng ratu kang neng driya.
Dadya samya kantun kang prajurit sagung, lan ngampil Ki Maja, nanging kang saged nututi, Basah Kamil lan Raden Prawiradirja.
Abusungeb mapan samya kudanipun, sekawan punika, panggemun pun madras iki, lan pun Semar pan samya kuda payudan.
Ing Kelinggen pan lampahan tigang dalu, saking ing rejasa, sedina kewala prapti, langkung kagyat Panembahan methuk nulya.
Lan Pangeran Ngabdulmajid lawan iku, Pangran Dipakusuma, mapan iku enggal mijil, saking Yogja lajeng anukemi pada.
Nanging meksih neng luhur turongga iku, padanya jeng Sultan, sinungkeman kanan keri, mring kang rayi mapan lawan ingkang putra.
Ri sawusnya Kangjeng Sultan nulya laju, Kangjeng Panembahan, katingal gya melajengi, SriNalendra nulya tedhak
Kang prajurit sedaya pan samya methuk, lajeng lenggah tata, ing jeng ratu
Behi, apa sira Sultan kaseser ing yuda.
Ingkang ngiring pa nanging jaran tetelu, banjur nora nana, dadya ing prapta pribadi, lawan gamel
Kang putri punika pepak sadarum, ingkang sepuh samya, lajeng atur Salam sami, ingkang anem sampun ngabekti sadaya.
Raden ayu Panembahan sampun mantur, pan rayi paduka, jeng ratu kula aturi, miyos datan arsa mesem
Marma kantun punika sadaya sagung, mangke ingkang prapta, yen sohan sampeyan panggihi, nulya kondur mesem Kangjeng Panembahan.
Kangjeng Sultan kang dherek Den Ayu Sepuh, dalem tan kepanggya, lajeng mring panepeneki, SriNalendra Kangjeng ratu wus
Pan kelangkung Kangjeng ratu lingsemipun, ingkang dherek samya, prapta sowang sowang sami, Kangjeng Sultan Kangjeng ratu tan winarna.
Ingkang lagya samya sanget onengipun, mengkana winarna, Kyahi Maja lagya prapti, lawan ngampil
Panembahan ingkang manggihi sedarum, aneng ing pandhapa, ing uni sampun wineling, Panembahan
sami, kang pratiwa samya tur bekti sadaya.
Lawan ingkang praputra sentana iku, Panembahan nebda, aris sarwi mesem iki, Kyahi Maja ing mangke ratu andika.
Nora kena lamun sineba puniku, lagya mangun tapa, pan minara ingkang wakil, mapan kinen nemoni marang andika.
Nulya samya pinaring dhaharan sampun, weradin sadaya, lawan pagujengan sami, mapan sampun tan wonten ingkang tinaha.
Nulya Kangjeng Panembahan nebda arum, dhumateng Ki Maja, lan sagung kang samya prapti, wus kalilan samya mantuk sowang sowang.
Dadya sami egar tyas sedayanipun, mapan badhe panggya, lan anak rabinya sami, sampun mundur sing ngarsa jeng Panembahan.
Sultan nulya sampun paras iku, ing bakda Jumungah, dadya samya bela iki, sagung Islam lan sampun cukur
Behi prapta sampun, lan Pangran Disurya, lawan saprajuritneki, lajeng sohan dhateng Kangjeng
Ngaras pada ri wus tata lenggah sampun, Sang Nata ngandika, dene paman enggal prapti, kados pundi Pajang sawingking kawula.
Pangran Behi mengkana ing ngaturipun, lumajeng sapunika, nanging baris mundur sami, sing Kelinggen mapan baris wonten Maja.
Natapraja inggih mundur barisipun, wonten Majaraga, lan sampun kula priksani, ing sawetan radinan radin sadaya.
Kang prajurit mapan sampun cacah sewu, kapir sapunika,
nanging lamun minggah, kalihnya dereng kuwawi, lawan Basah Ngabdullatip Martalaya.
Pundi ingkang awrat kawula ken tulung, yen
wus marengi iku, ing panuhunira, Jeng Pangran Dipanagari, kang prajurit satus Mentawis binekta.
Wus kalilan Kangjeng Pangran budhal sampun, mring Pagelen
Pajang winuwus, Pangran Natapraja, lan Basah Kasan Besari, mapan asring kinggahan mring kapir ika.
Lawan murtad pan asring kaseseripun, nulya tur uninga, dadya Jeng Sultan nindaki, dhateng Pajang kalawan sawadya kuswa.
Sampun rawuh ing Kedaren kang sinuhun, lajeng mesanggrahan, mengkana kapir dhatengi, saking Bayabali langkung kathahira.
Wadya Pajang mapan tan kuwawi iku, nulya tur uninga, mring Kangjeng Srinarapati, Basah kalih kang
Langkung rame ing kapir kuciwa iku, mapan kathah pejah, kalawan kang murtad sami, pan lumajeng kenging ingkang mriyem tiga.
Pan satunggal prajurit Pajang puniku, prapta Sabilolah, bongga ing kelalung iki, Dipareja nenggih namane punika.
Basah kalih wus mundur sing Jramgulung, lan sakancanira, wus prapta Kedaren iki, ngaturaken bandhangan kang mriyem tiga.
Dadya kendhak kapir malih manahipun, tan purun medula, nulya kondur
Mapan sewu prajurit giliranipun, ing kawulanira, bantoni Kasan Besari, Pangran Natapraja mapan bantoni.
Pitung atus sawab kedhik watiripun, gunung kidulika, mapan sampun radin sami, ing Pacitan lan Ngawen mapan wus bedhah.
Basah Ngabdullatip mapan rembaghipun, pinundhut punika, wontena ngarsa nrepati, dados jangkep Basah tiga malih ika.
anging tunggu, ing tanah kewala, sakilen Ngayogya sami, ingkang kidul Pangeran Suryawijaya.
Ingkang gilir pan aming tumenggungipun, kang kidul punika, Raden Jayanegareki, ingkang kilen Pangeran Sumanagara.
peluneng barisnya, pan langkung santosa sami, ingkang eler jatos nem mapan sadaya.
Barisira Basah Khasan Besariku, mapan binantonan, sewu wadya ing Mentawis, ingkang wetan radinan mapan sadaya.
Ngantos dugi ing ardi kidul puniku, Pangran Natapraja, mapan iya den bantoni, pitung atus nenggih prajurit Mentaram.
amedali, kapir murtad Basah pan ing oyok oyok.
Ngantos prapta jatos nem pelajengipun, kapir ngodol ika, mengkana wong
lajeng lampahira, lawan saprajuritneki, sampun panggih lan Raden Jayanagara.
Basah Pajang mapan asrep manahipun, lajeng lampahira, lawan saprajuritneki, sampun panggih lan Raden Jayanagara.
Atenapi lawan Ki Mangkuyudeku, kapir murtad prapta, aneng jawi dhusun sami, lajeng ngepang saking ler lan saking wetan.
Basah Khasan Besari pan langkung gugup, prahipun adhi anak, Jayanagara nebda ris, mangke kyahi kula pan ajeng rembagan.
Kados pundi Ki Mangkuyuda puniku, mengsah sampun prapta, ing punika mara kalih, Mangkuyuda mengkana ing sahurip.
Daweg anak pan sami bubuhan iku, pan sampun babegjan, yen mundura dhateng pundi, mapan sampun samya kabetah punika.
Pan kawula ngajengken kang kedhik iku, ingkang saking wetan, pun anak ngajengna iki, ingkang kathah pan inggih kang ler punika.
sampun, nyalompret anulya, lawan nambur tata nuli, langkung gregut wadya prawira tamtoma.
samya prajurit jajar puniku, kalih kang tamtoma, sendhang pitu kang satunggil, wadya Pajang lajeng ambujung sedaya.
Pan mengkana yen yuda selamenipun, ing bujung lan nyegat, wis purun tadhah pribadi, marma saya kapir kathah bangkenira.
Ingkang aneng ajeng samya glasahiku, kang kekecer kathah, wadya Pajang kang mejahi, Raden Jayanagara bandhanganira.
Mapan angsal mriyem kekalih puniku, Kyahi Mangkuyuda, pan satunggal mriyemneki, bangke murtad monycanagara kang kathah.
Ponaraga kalawan kedhiri iku, mapan mantra samya, ing Sala mangkono maning, sampun
Mentawis, yen wis menang nulya ing aku kewala.
Natapraja nanging kantun banthengipun, Mas Tumenggung ika, Mangunagara kang dadi, mapan Mangkunegaran asring kuciwa.
Basah Nataprajan pan kalih tumenggung, ingkang sabillolah, masaran lan weru iki, dadya Pangran mundur pesanggrahanira.
Neng Tembayat nanging lamun prapta iku, prajurit Mentaram, majeng dhateng Majaragi, Basah Khasan Besari mapan mengkana.
Lamun dereng prapta ingkang gilir mundur, mapan barisira, pan aneng lingge puniki, lamun prapta majeng dhumateng ing Maja.
Kawarnaha Jendral Dhekok kang winuwus, langkung kewranira, sabab asring kawon jurit, mapan nanging kantun jahilnya kewala.
Sagung ingkang senapati ingkang agung, kang santosa prangnya, pan sinuk surat sami, nanging mungel saking residhen sadhaya.
Sala Yogja Kedhu mengkana karyeku, kang residhen samya, angicuk lan ngebang sami, ingkang serat sadaya sami ungelnya.
Nanging sagung kang tiniban surat iku, lajeng katur ika, kang serat mring Sri Bupati, malah ingkang kengkenan
Pan sedaya punika sageda teluk, nanging meksa nora, dadya Kangjeng Sultan nuli, ingkang sepuh mapan kinondurken nulya.
Pan mengkana Jendral Dhekok athinipun, mongsa tan kenaha, sabab iku mapan sami, sagung ingkang putra wayah sedaya.
Lawan ingkang abdi punika sedarum, kang Bupati samya, wonten kang kemantu iki, putra wayah buyut mapan ingkang ana.
Sareng sampun rawuh Ngayogja nulyeku, tinempahken ika, Kangjeng Sultan praptaneki, sagung ingkang putra wayah praptanira.
Myang Bupati sedaya ing praptanipun, jalu myang wanodya, pan prenyata iku sami, putra wayah
Kangjeng Panembahan iku, samya aturika, Kangjeng Sultan mengkana wangsulanira.
Gya pinaring sedaya wangsulanipun, mring Jendral mengkana, nulya Jendral aken malih, kang sinuhun sepuh kinen kintun surat.
Mring kang wayah Kangjeng Sultan prapta sampun, kalawan pratela, yen Jendral tan lepat iki, ingkang lepat pan iku residhenira.
Dene mengko residhen pan wus den okum, putu wis muliha, pan aja kedawa iki, anoleha sira putu marang ingwang.
Kangjeng Sultan pan awrat agami tuhu, malah datan arsa, ningali kang serat yekti, wus dinugi yen Jendral karenahira.
Ingkang Eyang pan saking kapipitipun, marmane mengkana, ingkang paman Pangran Behi, ingkang kinen amangsuli mring kang Eyang.
Kangjeng Sultan mapan ajrih alatipun, dhumateng kang eyang, marma tan arsa ningali, dadya sampun pitajeng dhateng kang paman.
Malah surat wangsulan tan arsa dulu, Kangjeng SriNalendra, mengkana timbalaneki, mring kang paman lawan Kangjeng Panembahan.
Myang sagung ingkang pra-ngulama puniku, padha seksanana, panuwun ingsun mring Widi, lamun estu luhure ing tanah Jawa.
mundhak karya susah iku, sedaya aturnya, mapan sandika puniki, nulya ana kang pamit mring SriNalendra.
Konduripun dhateng Ngayogya puniku, lan wineling ika, mring Kangjeng Srinarapati, mapan anglir kang mungel ngajeng punika.
Praptanira Ngayogja wus tan cinatur, mengkana winarna, Ki Maja sanget turneki, Kangjeng Sultan ngaturan bedhah ing Sala.
Sabab datan wonten kasampunanipun, yen boten rinusak, gung murtad ing Sala sami, mindhak dados wadhahe kapir punika.
Marmanira Ki Maja sanget turipun, wadosipun ika, watos mring Kasan Besari, sabab asring kaseser denira yuda.
Lamun dereng prapta prajurit Mentarum, lan asring selaya, sagung ingkang bantu sami, pan sedaya tyasira pan esmu gela.
uninga iku, mring kang dadya gela, mring sagung wadya Mentawis, marma ajrih bilih kapirsa srinata.
aturipun, dhumateng Kyahi Maja, pan samya kinen dhawuhi, marang sagung wadya Mentaram sadaya.
Nataprajeku, amrih sami santosa, Sang Nata sampun marengi, mapan lajeng kinen dhawahi punika.
Lawan kinon rumihina, Bupati wetan Yogjeki, kelamun panggih neng griya, lan raden Basah sedarum, lan Pangran Natapraja, pan lajeng kinen dhawahi, yen Sang Nata arsa bedhah Surakarta.
Prajurit Pajang punika, kabawah Nataprajeki, sawetan margi sadaya, mapan kinon ngerig
wadya gung sumahab sampun, Basah kalih punika, Kyahi Maja Pangran Behi, wus sumekta Kangjeng ratu kang winarna.
Sedangunira punika, ngladosi kang raka iki, wahu denira busana, lamun jeng ratu ningali, dhateng
kawula mapan sahestu, ing tyas mapan tan nedya, yen karya keron tyas aji, nanging netra kang kedah medal Locana.
Tan pirsa karsa Yang Sukma, kawula lamun ningali, inggih dhumateng paduka, netra kedah mrebesmili, mesem Srinarapati, punapa wandeya masku, pun kakang magut yuda, Kangjeng ratu
myang putra sentaneki, Bupati miji sadarum, sampun budhal sadaya, saking Rejasa puniki, lampahira
dasa sela puniku, sampun karsaning Sukma, Kangjeng Sultan ing tyasneki, kang katingal kewala anging kang garwa.
Aneng ing daren punika, pan dalu kinen meteki, kang boyongan nyonyah Cina, Kangjeng Sultan Salah kardi, saking tyas mring kang rayi, kinarya panglipur wuyung, enjing anulya budhal, nyare ing Maja sawengi, Basah Kasan Besari sakancanira.
Prajurit Pajang sedaya, mapan kang kinen rumiyin, ingkang dadya tinindhihira, Den Menggung Mretalayeku, lawan saKoncaneki, kang prajurit mandhung satus, lajeng kinen gitika, ingkang baris menang iki, sampun prapta ing menang campuh kang yuda.
Lan prajurit Surakarta, ing rame sakedhap iki, prajurit Sala kuciwa,
Sampun prapta Sukareja, mesanggrahan Sri Bupati, prajurit Pajang sadaya, kinon baris gawok sami, Pangran Nataprajeki, lan Basah sakancanipun, Ngabdullatip punika, kinen majeng
ing gawok pan sampun prapti, Basah Kasan Besari, ingkang methuk yudanipun, lan Raden Mertalaya, sampun campuh ing ajurit, pan kuciwa prajurit Panjang punika.
Lawan mandhung mundur samya, kalawan atur upeksi, dhumateng ing Sukareja, lamun sampun tan kuwawi, kang mengsah ageng iki, Kangjeng Sultan nuding sampun, mring prajurit Bulkiya, suraya lawan pinilih, lan prajurit nenggih prawira tamtoma.
ing sakilen gawok sami, wus kapethuk lan mengsah campuh ing yuda.
Pan anging rame sakedhap, mengkana sareng udani, mengsah kapir lawan murtad, kalamun kang Basah kalih, ingkang methuk ing jurit, mapan maksih mambu
Sultan den aturi, mring Ki Maja lajeng bedhah Surakarta.
Nanging Kangjeng Sri Nalendra, ingkang tyas pan mara
kewala, marang parentahe Nabi, pan sedaya sagung wong murtad punika.
Iya ing satanah Jawa, dene ingkang kaping kalih, ajrih bilih manggih walad, dhumateng kang samya surgi, mapan ping tiganeki, meksih enget wespanipun, duk
Kangjeng Sultan ing aturan, mapan tedhak anjenengi, saking sanget turneki, Sri Nalendra dadya nurut,
Samarga kapethuk yuda, wong Sala wus tan
kedhatengan puniki, mengsah ing Sala puniku, kalangkung dening kathah, kapir murtad Sala krerig, pan lumajeng sarta ngaturi uninga.
sakedhap sami, nulya Kangjeng Sri Nalendra, kondur mring soka rejeki, sagung kang pradipati, sedaya pan kinen
Satuhu kang tyas Nalendra, pan anging karya ngecani, mring panuwune Ki Maja, mengkana Srinarapati, tan eca ing
dina kapir prapti, kalawan murtad punika, medal margi ageng iki, Basah Khasan Besari, tan purun methuken iku, nanging
gampil tuhu, inggih lamun wontena, ingkang pantes dados margi, pan prayogi datan ngekathahi karya.
Pan wonten ngriki kewala, yen konca Pajang nglawani, pan inggih mongsa sanesa, Ki Maja sakit tyasneki, dhateng Jeng Pangran Behi, dereng dumugi puniku, genya imbal wecana, kang kinen tur uning prapti, lamun mengsah sampun prapta ing
lan sagung pradipati, Basah kalih aturipun, nanging panuwun amba, paduka sampun ningali, alenggaha aneng ing ngriki kewala.
Dene di delem sadaya, kawula suwun pan sami, tinindhihan Ki Maja, Kangjeng Sultan wus marengi, ingkang kantun ngarsa Ji, nanging ponakawan iku, gamel ngampil punika, wus dados rembag pan sami, nulya samya mundur sing ngarsa Nalendra.
mring Wiyagang nedha tulung, dhateng pelangkirira, mengkana kang Basah kalih, Pangran Behi lan Raden Jayanagara.
Saking Wiyagang sadaya, pan nglempak dados satunggil, nulya mariyem punika, dhateng pesanggrahan aji, mapan tinitir titir, kang
satunggal, ingkang nama Pangran Wijil, pan langkung dhap alitira, rebatan Kangjeng kuweni, lawan
Ing aturan magut yuda, mengkana Srinarapati, mapan meksih ping ampingan, aneng ing kajeng kuweni, langkung tyasnya nerpati, mapan tan sekeca iku, ing lingsem angandika, mengkana ngandika aris, heh Ki Maja apa ingsun sira terka.
Iya wedi ing palastra, nulya lumampah sang aji, ingkang dhereking punika, ingkang paman Pangran Wijil, gamel kalawan ngampil, ponakawan samya kantun, pan meksih lit sadaya, Kangjeng Sultan datan nitih, kang turongga mapan kinarung kewala.
ayuda, dharatan nitih turanggi, langkung tyasira kalih, mudhun
punggawa kalih punika, sedaya samya neng wingking, mindhak wespaosneki, kapir ing panyipatipun, kang den angkah sirahnya, punika punggawa kalih, sabab samya andhap alit kalihira.
Dadya leres jajanira, nanging pitulung Hyang Widi, pelor awis dhawah jaja, sampeyan kang asring kenging, koltaphira nibani, Pangran Wijil embanipun, lajeng putung sukunya, gya ing ngunduraken nuli, pan mengkana Den Dolah
dhumateng ingkang sinuhun, dadya dangu lampahnya, Sri Nalendra ngandika ris, heh ta Senthot aja mandheg
lir ginablok jajeki, ingkang pelor waja rempuk, aneng jaja punika, mapan ngantos ting parelik, dadya sepuh kang jaja medal ludira.
Jayanegara iku, tumingal mring Nalendra, lamun ingkang jaja kanin, pan lumajeng wreti mring Basah kalih.
murtadneki, nanging angrutug bedhil, kalawan mariyemipun, kang wuri sampun ngembyak, mengkana ana gandhek prapti, mapan mindha utusanira Nalendra.
Dawahi Basah kalihnya, tan kalilan magut jurit, sedaya kinen ngundurna, sagunge ingkang prajurit, dene Srinarapati, pan meksih waluya iku, sedaya ing ngandikan, mengkana kang Basah kalih, langkung cuwa nanging ajrih yen nglajengna.
Ing kantun kedhik kewala, ajengnya wahosan sami, mapan nulya dhinawuhan, sagung kang para prajurit, mring Basahira sami, sedaya pan kinen mundur, dadya kelangkung cuwa, sagunge ingkang prajurit, dadya
marga lan Sri Bupati, lajeng kendel ing daren Srinaranata.
Ngabdulmajid iku, mapan sarwi karuna, Sang Nata mesem nebda ris, wus ta adhi mapan nora dadi ngapa.
Kalamun angrungu warta, yen ingsun mengkene iki, pesthi ika lamun bela, tan wurung mundhak warteki, dadi sangsaya iki, akarya susah mring sagung, wus payo adhi mangkat, mengko yen dhadhari sasi, lawan padha asembayang dhingin ika.
Ri wus bakda Salat samya, nulya kang sasi dhadhari, wus padha mangkat Nalendra, ing marga datan winarni,
Nyungkemi pada karuna, nenggih Pangran Ngabdulrakim, Sang Nata mesem ngandika, wus sira menenga sira adhi, pa nora ngapa iki, wus jamak prajurit iku, dangu kendel Nalendra, aneng ing dhusun Kemiri, pan sarehan aneng ngandhap pelem ika.
kang Basah kalih, myang sagung prajurit iku, lajeng sohan mring narpa, atur Salam Pangran Behi, Basah kalih samya anungkemi pada.
Katiga angemu waspa, Kangjeng Sultan ngandika ris, lah wus ta padha menenga, pan nora ngapaha iki, kang wingking kados pundi, Pangeran Ngabehi matur, mila kantun kawula, mapan anata kang wingking, dene mengsah pan lajeng wangsul kewala.
Nanging pun Jayanagara, lan Basah Kasan Besari, kula ken baris Koripan, mengkana ingkang winarni,
Nanging Kangjeng ratu ika, kang tan saged muhun iki, wus nir sagung kang katingal, mapan nedya, bela yekti, dhateng Srinarapati, lamun astu pawreteku, nanging Ki Sarutoma, mapan wus ing agem iki, nanging samar tanana jalma uninga, sinasaban kasemekan, pan wonten ingkang dentosi, utusanira kang rama, Panembahan dereng prapti, kinen yektosna ugi, estuning pawerta iku, mengkana kang winarna, Sri Nalendra budhal iki, mapan saking Kemiri
anglir nguni, dadya kendel prasami, praputri denya muwun, lawan Jeng Panembahan, wus ical sungkawaneki, nanging kantun ngantos antos rawuhira.
Mengkana Srinaranata, mapan nitih tandhu iki, sampun prapta ing Rejasa, sarehan genira nitih, kagyat keparak sami, ingkang samya methuk iku, lajeng samya karuna, Panembahan melajengi, mring kang putra pan sarwi angemu waspa.
Wus cundhuk lawan Nalendra, lajeng nyandhak tandhu iki, angrangkul sarwi karuna, Panembahan mring narpati, Sang Nata ngandika ris, kyahi bok sampun muhun, kawula tan punapa, sampun limrahing prajurit, pan punika kyahi dados pratondha.
Sarwi mesem SriNalendra, prapta pesanggrahan nuli, tedhak saking tandhu nulya, Panembahan kang ngampingi, mengkana kang praputri, sedaya sareng andulu, ingkang jaja Nalendra, mapan meksih denhambeni, dadya muhun malih praputri sadaya.
Kangjeng Sultan sampun lenggah, neng jro pesanggrahaneki, Kangjeng ratu kang winarna, sareng tumingal narpati, kang jaja denhambeni, dadya mesem Kangjeng ratu, mengkana ciptanira, ingsun duga
mapan tangan ingsun kalih, tan bisa cape iki, mesem ngandika jeng ratu, kang bibi kinen ika, Panembahan sepuh iki, anguculi Kangjeng ratu nulya kesah.
Sri Nalendra angandika, dhumateng kang rama aris, kiyahi sampeyan medal, punika kang sami prapti, pan sampeyan panggihi, lajeng sampeyan ken mantuk, Panembahan turira, sandika mapan wus mijil, amanggihi marang ingkang samya prapta.
Mengkana wus tan winarna, pan kalilan mantuk sami, kawarnaha Sri Nalendra, ngandika marang kang bibi, tra sampeyan mring pundi, mangke kula mindhak lampus, Den Ayu Panembahan, mesem kesah angaturi, Kangjeng ratu mengkana ingaturi.
Mapan tan kangge kawula, sampeyan dipuntimbali, Kangjeng ratu nulya prapta, mengkana wus tan winarni, jeng ratu ibu iki, mapan sanget gerahipun, ingaturan uninga, lamun ingkang putra kanin,
mring Rahmattolahi, sinareken Ma giri, Kangjeng Sultan gerahipun, mapan sampun waluya, mengkana ingkang winarna, Pangran Natapraja kabujung yudanya.
Saking ing Pajang punika, lawan Basah Ngabdullatip, ngantos dumugi Mentaram, Tumenggung sabil satunggil, pakiringan wismeki, lan Rongga Palered iku, jajar prajurit tiga, lajeng datan wangsul malih, dhateng Pajang mengkana ingkang winarna.
Pangeran Dipakusuma, pan asring selayaneki, lawan ingkang Basah Pajang, nuhun adil mring narpati, kang rama tan ngadili, mapan lingsem tuhunipun, dhumateng Kyahi Maja, Kangjeng Sultan wus udani, mring resahe patraping Pajang punika.
lan merina mring sagung wong desa samya.
Dadya Pangran Dipakusuma, langkung gerah ing tyasneki, wahu dhumateng kang rama, lingsem mring Ki Maja iki, Kangjeng Pangran gya balik, dhumateng Surakarteku, Jendral lan Kangjeng Sunan, langkung suka ing tyasneki, lawan putra sentana ing Surakarta.
Ing wingking pan sinulihan, nenggih Pangran Ngabdulmajid, lan Raden Riya Sindurja, ing Pajang kang mesesani, kidul jatos nem sami, dene sawetan margagung, ingkang mathoki ika, pan nanging Tumenggung Katri, westa Jayadipura Cakradipura.
Kalawan Martadipura, ing Pagelen tan winarni, mapan wus tanana mengsah, nanging kantun jana iki, pan ngeca eca sami, ingkang Basah tiga iku, Pangran
prajurit Jayengan, sedaya sagung prajurit, ing kilen praga iki, pan pinaringaken iku, mring gusti Basah Iman, Ngabdulkamil mapan sami, Basah Ngabdullatip mapan kinen mangkat.
Mring Pagelen ngembanika, Jeng Pangran Dipanagari, mengkana wus tan winarna, ing Kedhu ingkang winarna,
sampun campuh pan nuli, tanana kuciwa iku, sanget karoban, Mas Tumenggung denhaturi, mundur nanging wantune
kondhanging kapir, pan langkung keringan sampun, yen nanging tikel tiga, wong kapir pan ora wani, anginggahi dhateng Mas Kertanagara.
lan nata kapir, pan nate majeng pribadya, Kadhya wus karsaning Sukma, Mas Tumenggung prapteng jangji, angsal marga Sabilolah, labet kenging pelor alit, walikat ingkang kanin, pan tinepong saradhadhu, nanging sapih kang yuda, kapir murtad kathah mati, mapan gangsal Islam kang sabil sakala.
Mapan ing Kedhu sakawan, Mentawis ingkang satunggil, mapan Rongga Pamijahan, Wirapati westaneki, ingkang tiga Ngebehi, dene Mentawis puniku, mapan jajar kewala, prajurit ingkang winarni, Mas Tumenggung Kertanagara punika.
Binekta mantuk wus prapta, tan arsa denhudani, dadya lajeng sabiklira, wus katur Srinarapati, langkung pangunguneki, mapan dereng gadhah sunu, mapan sedherekhira, meksih alit
dhateng nrepati, mapan ngaturi ngalih, neng rejasa kirang cukup, sagung repot punika, tan saged dados satunggil, toya kendel punika kados prayoga.
Pan saged dados satunggal, sagung kang rerepot sami, Panembahan sampun rembag, nulya kinen andandani, Toyakendel wus dadi, nulya budhal kang sinuhun, lan sagung repot samya, saking rejasa wus prapti, Toyakendel mesanggrahan Sri Nalendra.
Mengkana ingkang winarna, Pagelen kanggenan malih, dhumateng kapir punika, Kurnel, kleres
Dipanagara, punika ingkang jenengi, rame sakedhap iki, kapir mapan lajeng iku, malebet loji Jona, pan lajeng kinepung sami, marang sagung wadya Pagelen sadaya.
Nanging tanpa wekas ika, rinangsang kentan kadugi, sagung Pagelen punika, Jeng Pangran Dipanagari, rembag lan Basah sami, utusan anuhun bantu, nenggih dhateng Mentaram, nanging kinarya pangirid, sampun katur dhumateng Srinaranata.
Marengi wus pinaringan, anenggih ingkang tinudhing, Tumenggung Secanagara, lawan saprajuritneki, ingkang kinarya tindhih, anenggihki marga ewuh, pan Lurah Palawija, mapan sampun budhal sami, saking Toyakendel ing Pagelen prapta.
Datan ngantos magut yuda, wonten pitulung Hyang Widi, kapir murtad lajeng budhal, kang Cina binekta sami, lajeng Jona puniki, pan lajeng tinilar iku, prang samarga
padhang sadaya, sabedhahe Jana iki, mariyem ingkang kari, mapan salikur puniku, ageng alit sadaya, sampun katur mring Nrepati, enengena Pagelen ingkang winarni.
kang surat wus den wangsuli, mring Ki Maja mengkana wangsulanira.
Sampunipun tabe kula, Jendral pan kintun tulis, mring Pangran Dipanagara, mapan boten wonten ngriki, Pagelen enggeneki, Pangran Dipanegariku, kula nanging sung warta, mengkana pan kendel sami, nulya wonten malih surat ingkang prapta.
Pan inggih saking kang raka, Kangjeng Pangran
matur, dereng wonten adatnya, jumeneng lawan pribadi, marmanipun prayogi marmanipun mawi bedhama.
Pan inggih rayi paduka, datan jumeneng pribadi, sinuhun Sultan punika,
Mengkana mapan tan lama, nulya wonten surat malih, saking Jendral Dhekok ika, punika jemaneki, nanging datan tinulis, kang surat sedayanipun, ingkang prelu kewala, sampunipun ingkang
kang pra-ngulami, jumeneng ratu iki, Islam tanah Jawi iku, nadyan inggih kawula, pan badhe ngestoken sami,
Dene bab kendel ing yuda, kang sinuhun pan marengi, mengkana wus dinawuhan, sagung ingkang
ing jurit, lan Pagelen mapan sampun, Pangran Dipanagara, kinen kendel mapan sami, anglir pendah sinamber peksi srengkara.
Tata tita ingkang kendel jurit, Jendral Dhekok wus dhawuhi ika, marang sagung ing kurnele, dadya kendel sedarum, ngantos lami tan wonten jurit, mengkana bab panggihan, mapan boten tamtu, ing Jendral wakil kewala, tiyang Inggris Setewer westane reki, lawan bun ngalihika.
Mila lawan Jendral amanggihi, mring Ki Maja wus pitajeng ika, marang kalihing wakile, barang bicantenipun, yen wus kangge
Ngalikhetip, Pangran Behi Ki Maja.
Pun Setewer tembungira manis, Ki Maja kinengken kawula, dhateng Jendral Dhekok mangke, kinen anerang tuhu, ingkang datan dados karsaji, sumongga den dhawuhna, pan Jendral tumurun, dene ingkang dados duka, marginipun saking tiyang kekalih, mayor lawan Danurja.
Sapunika sumongga karsaji, pan kawula kinengken ngaturna, lamun pinundhut pejahe, pan pinejahan iku, yen punika
Kyahi Maja gumuyu nahuri, pa mung iku ingkang sira gawa, jaluk meneng prerang kabeh, Setewer ris turipun, lamun wonten pinundhut malih, sumongga den dhawuhan, kawula umatur, inggih dhateng tuwan Jendral, Kyahi Maja mapan bengis sahurneki, Setewer dhingin mula.
Jawa kabeh, lawan Danurja iku, sira tur kekarya punapi, senadyan loji ika, tanpa pedah iku, yen wus
Pun Setewer nulya pamit iki, datan kangge sagung kang bicara, nulya aprang malih mangko, Jendral tan mawi sung wruh, langkung resah ing prang ireki, wong ngili pinejahan, lanang wadon iku, nadyan rare yen kecandhak, pinejahan dadya kathah ingkang
lan wong Islam sring tumpesneki, mengkana kang winarna, ing prang mapan sagung, sampun samya katadhahan, ing prangira wong kapir asring kalindhih, yata ingkang winarna.
Pangran Dipakusuma puniki, aneng Sala langkung kinasiyan, dhumateng kang raka mangko, tan pisah siyang dalu, dhahar sare pan asring nunggil, kalawan Kangjeng sunan, Jeng Pangran anuhun, mondhok ing jawi kewala, ingkang raka Kangjeng sunan tan, nglilani, lamun pisah sadhela.
Kangjeng sunan ngupados pribadi, mapan sohan dhumateng kang uwa, Kangjeng Pangran Purbayane, mapan samya puniku, lan kang raka denira asih, mapan asring ngandika, sira iku kulup, becek neng kene kewala, tunggal ingsun neng kedhaton rikuh yekti, lan saru sawangira.
Pangran Dipakusuma turneki, mring kang rama sumongga kewala, mapan tan dumugi mangko, nulya ngandika iku, mring kang raka Jeng Sunan nuli, tunggil samya neng kreta, mubeng lajeng kondur, mengkana Jendral winarna, langkung watos Jeng Pangran nulya tinedhi, dhumateng Kangjeng Sunan.
Ing Jeng Sunan mapan angekahi, lan tinanggel lamun
rinangkul, mapan sarwi minuhunan, wus ta adhi angur muliha sireki, iya marang Mentaram.
Mapan ingsun wus tan bisa adhi, angukuhi adhi mas mring sira, mumpung durung areningong, ing mengko bengi iku, becik sira
densandi iku, lawan sira denngati ati, mengko bengi mangkata, sandika turipun, mengkana wus tan winarna, sareng dalu bakda ngisa mangkat nuli, Pangran sing Surakarta.
Kangjeng Sunan ngaterken ing jawi, mring kang rayi wus prapta tamtaman, mapan nulya mangkat mangko, samya kapalan iku, yen tinanya sandi agilir, marang lajur punika, mapan prapta sampun, Jeng Pangran nulya utusan, mring Koripan mengkana pan nuju iki, ingkang baris Koripan.
Mas Tumenggung Wiryanegareki, mundhut pethuk Mas Tumenggung nulya, methuk lawan prajurite, enjing prapta ing laju,
mangkat raden mayor anututi, lawan bedhili ika.
Lan sung wikan ring kumendam iki, lamun minggat Pangeran punika, nulya tinututan mangko, mring sagung saradhadhu, wus kapethuk lawan prajurit, Wiryanagara nulya, ingkang
Sampun panggih lan Wiryanegari, Kangjeng Pangran nulya, ingaturan, kondur mring dasa selane, mapan wus tan cinatur, Jendral langkung suwa tyasneki, nulya karya karenah, Jendral malih
Srinarapati, pan kinen minggah ika, marang ardi kidul, lan Bupati wetan Yogja, ardi kidul mapan magok purun malih, marma kinen ngradina.
Pangran Natapraja sandika turneki, nulya sagung Bupati sadaya, ing sawetan Yogja kabeh, pan kinen minggah iku,
Sampun minggah kang dados pengarsa, Mas Tumenggung Mangunnegarika, ingkang dados pangiride, anenggih Mas Tumenggung, Ranupati ngardi ing Giring, mengkana kang winarna, ngardi rakit sampun, prajurit ing prawedanan, mapan karya piranti gelar wus dadi, Mas Tumenggung tan wikan.
Lamun kapir lawan murtad sami, mawi gelar mapan
prajurit kantun sadaya, mapan nanging Mas Tumenggung Ranupati, ing Giring kang tut wuntat.
Lan satunggal sedherekireki, meksih alit pan lumajeng samya, kapir kang katingal kabeh, Mas Tumenggung ambujung, datan wikan denpahekani, kapir kaawan murtad, kang dhelik sedarum, pan lajeng nungkebi samya, Mas Tumenggung dadya pisah lan prajurit, sampun karsaning Sukma.
Mas Tumenggung mapan nandhang kanin, wentisira lawan ingkang jaja, nanging meksih takat mangko, dhawah sing kuda sampun, kudanira mapan ngemasi, sedhereknya duk mulat,
mapan ingsun wus karsa Hyang Sukma, marma sabil aneng kene, iki pretandhanipun, keris sira anggoha adhi, matura mring Nalendra, lamun sira iku, kang sun suwun gentenhana, marang ingsun lan sakeh para prajurit, wus jaken bali padha.
Mama ngantos Mas Tumenggung meling, Mas Tumenggung Ranupati mulat, mapan langkung pengamuke, pan kathah
ngaturan mundur tanapti, kapir gya ngepung samya.
Sedhereknya Mas Tumenggung iki, saged uwal wus karsa Hyang Sukma, Mas Tumenggung kari dhewe, lenggah sendhahan iku, mapan wus tan sedya gumingsir, angasta wahosira, nanging Mas Tumenggung, sampun tan saged lumampah, sedangunya pan kinarya lesan sami, pan tan purun celaka.
Pelor mapan wus datan ngundhili, nanging kalih punika labetnya, nulya Pangran Prangwedanage, wadya
kamuktenira kabeh, pan sun aku sadulur, Mas Tumenggung sugal denya ngling, pan ingsun iki iya, ngabdi mring Sinuhun, nora sedya luru donya, lan maninge nora kurang mangan dhingin, mapan gen sun ngawula.
ing akir, marang Sinuhun Sultan, Ngabdulkhamid iku, pira laraning palastra, mati kapir Pangran langkung dukaneki,
enengena kang wus utami, yata ingkang kawarna, kang prajurit iku, Mangunegaran sadaya, wus
iku, panji rongga ngabehika, ayun samya nusul ngamuk langkung ajrih, anglirken welingira.
Mas Tumenggung nulya sami, mapan langkung prihatin sadaya, wus kapethuk lan sagunge, ingkang pradipatyeku, winertenan pan wangsul sami, ajrih lajeng sadaya, ical banthengipun, wus samya mudhun sing arga, kang dipati sawetan Ngayogya sami, lawan saprajuritnya.
Mas Tumenggung Suranegareki, mapan langkung prihatin sadaya, wus tur surat marang Nataprajan, Pangran nulya wangsul bahe, kang surat lajeng katur, mring Sang Nata langkung tyas aji, mring Mas Mangunagara, dereng gadhah sunu, dadya tinurut kewala, sawelingnya saking tyas Srinarapati, mring Mas Tumenggung ika.
Namanira datan ewah sami, kawarnaha Pangran Natapraja, mapan langkung jrih isine, dhateng ingkang sinuhun, ing sabile Mangunagari, anglir kenging loropan, marma jrih kelangkung, Pangran dhateng Kangjeng Sultan, dadya estu Pangeran denira balik, dhumateng ing Ngayogya.
Pan pinethuk langkung bungahneki, Jendral Dhekok denyana punika, Pangran bekta sakanycane, tan nyana lamun kantun, sagung ingkang para Dipati, wetan Yogja sadaya, lan prajuritipun, mengkana wus tan winarna, Mas Tumenggung Suranagara tur uning, dhumateng Sri Nalendra.
Lamun Pangran Nataparaja balik, Kangjeng Sultan mesem angandika, wus tan dadi ngapa kuwe, nanging
Nataprajeku, pan tinempahaken iki, praptane kancanira, Bupati sedarum, ingkang sawetan Ngayogya, sabab nguni Pangeran
iku, Kyahi Maja Pangeran Behi, ingkang gadhah parentah, saking bosenipun, mapan sinuprih kapoka,
sadaya, wetan Yogja sampun tita puruneki, lamun kedhik kewala.
Dipunyana lamun bangkat kardi, sabab Jendral nanging gugu warta, lamun punika andele,
Kitha ageng punika yen kenging, kados sanget Kangjeng Sultan susah, sabab
ngriku panggenaneki, tata pelor sendawa.
Pangran Natapraja denturuti, marang Jendral kitha ageng ika, asring inginggahan mangko, dene pangiridipun, nenggih Pangran Nataprajeki, nanging tan saged minggah, mapan asring wangsul, pinethuken ing ayuda, neng sidikan kapir murtad kathah mati, pan asring kabujungnya.
Ingkang tengga kitha ageng iki, Mas Tumenggung Resasentanika, mapan kelangkung panggahe, awis anuwun bantu, mapan nulya dipunhinggahi, Jendral Dhekok piyambak, kang nindhihi iku, lan Sultan Sumenep ika, Jeng Pangran Dipati Mandura iki, Mas Tumenggung kuciwa.
Kengser saking kitha ageng iki, Jendral lajeng karya beteng ika, aneng Danalaya mangke, tinangledan puniku, marang sagung kang pradipati, kidul Yogja sadaya, lan wetan Yogjeku, ingkang dados tindhihira, Pangran Suryawijaya Pangran Suryadi, tanhana kang kuciwa.
nindhihana, kang prajurit iku, sewu Pagelen kang tengah, pangiridnya Den Basah Ngabdulmuhyi, sing Toyakendel budhal.
Jayanegareku, kinen ngalih denira baris, sakidul Danalaya, lan sakancanipun, Pangeran Suryawijaya, kang nindhihi ingkang
lajeng mesanggrahan, aneng dhusun Singkil mangko, sagung Basah puniku, tinimbalan wus prapta ngarsi, Pangran Suryawijaya, Suradi punika, lan Raden Jayanagara, Kangjeng Sultan ngandika mring Pangran Behi, paman sampeyan tata.
Anindhihi Basah Ngabdulmuhyi, kang prajurit Pagelen punika, dene Pangran Suryadine, mengaler
wadya jro lan pra-ngulami, mapan wus samya prapta.
Ing prenahnya sowang sowang iki, lajeng tata baris mapan samya, Sang Nata mengsanggrahane, aneng duren puniku, nanging elet kang dhusun kalih, kalawan Danalaya, samya katon iku, Basah kalih neng jejeran, mapan lajeng sadina dina ajurit, Jendral kelangkung kewran.
Ngaler ngidul ngetan ngilen iki, tinindhihan laknat kathah pejah, mapan
wus pinertelu, pan datan wonten kuciwa, samya mengnya prajurit Islam lan kapir, nulya campuhing yuda.
Ing panggenan gregol puniki, kang jinujug langkung gegerira, sagung repot laknat mangke, nanging kapalan sagung, ingkang dharat pan dereng prapti, Jendral langkung gugupnya, gya mariyem iku, mengkana kang aprang ngarsa, pelangkirnya along mundur anadhahi,
pan dereng prapti, mapan kapethuk marga, ing sahunduripun, lawan kang dharat sadaya, kapir murtad ingkang bujung wangsul sami, mengkana ingkang yuda.
Dereng wonten kang kuciwa sami, sadangunya senjatan kewala, tan saged campuh yudane, Basah kelawan iku, langkung kaku tyasira sami, laknat tan purun ngrunjang, pan wus ering iku, lawan kathah kenging ika, laknat kapir gusti Basah kang winarni, ngantos majeng pribadya.
Ingkang dhereknging dulah satunggil, Abusungeb mapan pamrihira, jeng gusti tinuta mangke, marang prajurit sagung, kadya sampun karsaning Widi, ing sadinten punika, datan saged campuh, laknat lawan wadya Islam, malah lajeng kesaputhing dalu iki, prajurit mundur samya.
Dadya kantun gusti Basah Kamil, lawan Dulah Busungeb punika, kinerutug senjatane, mring Laknattolah sagung, Kangjeng Sultan langkung tyasneki, dadya tumut punika, nenggani kang kantun, ngantos manyjing wektu ika, Mahrib ponakawan kang sowan satunggil, sengkuni westanira.
Pan ingutus ngundurken nimbali, marang Basah sengkuni punika, ajrih mring
winarna, sabendina aprang ing Danalayeki, ngantos satengah condra.
Nadyan dalu awis kendelneki, wadya kathah laknat ingkang pejah, ing beteng wis dadi mangko, Jayanagara iku, weling atur mring Pangran Behi, yen marengi Nalendra, pan prayogi kondur, sabab beteng sampun dadya, pan kawula nyagahi tengga pribadi, inggih kalamun medal.
Wektu iku samya sudaneki, purunira kapir lawan Islam, kadya wus karsa Hyang Manon, mapan tan nate campuh, nanging samya bedhilan iki, laknat lan
sadaya, nenggih juritipun, mengkana ingkang winarna, Pangran Behi umatur, mring Sri Bupati, lamun Jayanagara.
Mapan inggih kelangkung prayogi, kalih aso kang Konca sadaya, ing pareng prayogane, pan sahe mawi sangu, ngantep jurit pan benjing enjing, Basah rembag sadaya, sokur inggih lamun, wonten pitulung Hyang Sukma, saged bedhah ing angsala criyos sami, sampun laha kewala.
lajeng campuh nenggih ingkang yuda, kapethuk samya majenge, mriyem tan ngantos iku, mungel lajeng aruket nuli, senjata lit punika, ing sakedhap iku, pan lajeng caruk kewala, sangkuh lawan wahos wong kapir,
langkung purun, Jendral Dhekok kang winarna, sampun mantuk saking Danalaya iki, mapan dhateng Ngayogja.
Mapan dalu budhalireki, Sri Nalendra wus ngaturan wikan, yen Jendral wus sepi mangko, kantun kang tengga iku, Danalaya lawan puniki, Pangeran Natapraja, gela tyas sang prabu, Basah
kundur mring Toyakendele, ing Danalaya iku, mapan ingkang kinen jageni, Pangran Suryawijaya, lan Raden Tumenggung, Jayanegara punika, sakancanya lajeng datan saged mijil, kang aneng Danalaya.
Kawarnaha wahu Sri Bupati, kundurira ngobongi Ngayogja, jeng Pangran Behi ature, menawi Jendral iku, meksih sura pesthi medali, kang sinuprih punika, mapan kang tinurut, lajeng Kangjeng SriNalendra, ameng ameng mring pajang nyare ketinggi, antawis pitung dina.
winarna, yata kang winuwus, wonten Jendral malih prapta, Komasaris Dhebos westane puniki, wakil Raja Welonda.
Bekta bala langkung kathahneki, pan anglorod Jendral Dhekok ika, lajeng akintun surate, kertas ageng puniku, lan pratondha ageng puniki, dhumateng Kangjeng Sultan, wus tinampen iku, nenggih dhateng Kyahi Maja, lajeng katur dhumateng
ungelipun, sampunipun inggih kang tabe, kawula kathah kathah, Jendral Dhebos iku, sayogja nenggih katura, mapan dhateng ingkang sahudara nguni, Pangran Dipanagara.
sadaya, jumenengnya ratu Islam tanah Jawi, lan badhe dherek ika.
Angluhurken mring agami Nabi, Islam ingkang wonten tanah Jawa, kawula anuwun maleh, ing aprang kendelipun, lamun pareng nedya bedhami, mapan inggih kawula, binektanan sampun, ingkang capra Jawe Londa, marmanipun suwawi sami pepanggih, ambanarah kang karsa.
Kang sinuhun Kangjeng Sultan yekti, pan ing pundi kawula sumongga, wus titi surat johane,
iku wakil sayekti, pan wus nora kuciwa.
Nadya kapir pan padha nerpati, Sultan Ratu Islam tanah Jawa, Jendral komasaris kuwe, mapan wakil satuhu, iya Raja Welonda yekti, pratondha ingkang ecap, wus
mengkana turneki, mapan ewedhing dalil punika, ratu Islam satuhune, tan wonten saminipun, nadyan inggih Raja Welandi, pan dhatenga pribadya, datan angsal tuhu, pepanggih lan Sri Nalendra, sampun silih Jendral komisaris wakil, punika yen angsala.
Lamun ngantos Kangjeng Sultan panggih, dados ngandhaphaken kang agama, mapan
ingkang wus linilan dhingin, matur mring Sri Nalendra.
Lamun wonten kang ulama iki, purun matur pan sinatru nulya, marma ajrih sadayane, mapan ing wektu iku, Kyahi Maja tetekoneki, kathah buta repanya, lan
panggiha dhewe, pan kula dereng weruh, wertanira ratu kang dhingin, awithing Mangkurat ing saprikinipun, nganti mudhun Raja Londa, yen adate nging Jendral kang neng Betawi, Dhekok niku timbangnya.
Ingkang ngangkat ratu tanah Jawi, marma ing tyas kula luwih lega, pun punjul lawan adate, tampane tyasatuhu, gih puniku luhur agami, ing Maja turira, pan sarwi besetngut, pan meksih sanes punika,) ratu dosnnya kalawan ratu ing akir, ratu donya kang ngangkat.
Laknattolah pan ratu agami, ingkang ngangkat pan sagung ulama, putra dalem upamine, inggih ngantos apangguh, lawan kapir dalil tan kenging nyudakhaken nugrahan, suda rahmatipun, Panembahan angandika, mongsa bodho pan kula tan ngreti dalil, nging adat tanah Jawa.
Dereng wonten lir Sultan puniki, Sri Nalendra aris angandika, sampun kyahi
Kangjeng Sultan angandika aris, heh manma Japaran kang prayoga, ing dalil Kuran surupe, mapan sun iki tuhu, ingkang dadya esthining ati, nanging drema kewala, anglakoni ingsun, sabarang parentahira, lamun Kuran ingsun tan sedya gingsiri, Kyahi Maja turira.
Pan mekaten parentahing dalil, boten kenging yen paduka panggya, yen kapir punika dereng, pasrah mring badanipun, nadyan sampun pasrah upami, lamun wakil kewala, boten kenging tuhu, yen dede Raja Welonda, sapunika pan sampun pratela yekti, kedhaping Laknattolah.
Seratipun Jendral komasaris, mapan sampun anglorod punika, Jendral Dhekok kalenggahane, Jendral Pagen pan sampun, datan wonten ingkang pawerti, Jendral Dhekok punika, anggentosi estu, Jendral Pagen karyanira, mapan Jendral komisaris kang gentosi, Jendral Dhekok kang karya.
Dados dereng mindhak lir rumiyin, kala Jendral Dhekok atur surat, nging sampun jangkep semangke, nenggih wicalanipun, pedhang lawan bicanteneki, komasaris punika, amba timbangipun, Jendral Dhekok punika, timbangipun lawan Pangeran Behi, mesem srinata.
Heh tahu wusira sun turuti, lamun iku parentahe Kuran, nging padha den mantep bahe, karyaha angsul angsul, layang marang ing komasaris, Ki Maja tur sandika, wus luwar Sang Prabu, Ki Mja karya nuwala, marang Jendral wangsulan mring komasaris, winahonan tan kena.
Ingkang sura mring Pangeran Behi, mapan lawan Kangjeng Panembahan, Ki Maja bengis ature, sampeyan sampun tamtu, dereng pirsa sesikuneki, nenggih ing dalem Kuran, myang ulama sagung, punika mongsa pirsoha, dereng ngahos, nana semam sawahneki, jroning Kuran asmara.
Pangran Behi langkung ajrih, lawan Kangjeng Panembahan, sabab Kuran ampungane, dadya nanging Kyahi Maja, ingkang mangsuli punika, surat lan pretandhanipun, marang komasharis Jendral.
Ungelnya suratireki, mapan anglir aturira, Ki Maja marang sang katong, dadya
punika, Dhebos lan Dhekok surate, mengkana ijemanira, nging perlune kewala, Jendral komasaris iku, lamun mangke karsanira.
Kang parentah wangsul malih, mring Jendral Dhekok
pratondha mangko, Jendral komasaris ika, pan mawi ingalingan, kinubeng cinorek iku, pratonndha yen wus pracaya.
Marang Jendral Dhekok malih, Jendral Dhekok pratondhanya, mapan neng inggil enggene, wawernen amalang kawak,nging surat meksih ika, namtokhaken ngajak pangguh, lan mungel kang wus masesa.
saking Toyakendel budhal, myang sawadya kuswa mangko, wus prapta ing Jahalanang, Jendral nulya utusan, anrerang kang tamtu pangguh, punapa jeng Sri Nalendra.
Kelamun Srinarapati, Jendral Pagen sohan pribadya, lamun Ki Maja kimawon, mapan ngaturan
Pan namung wewah satunggil, Sarip Kasan wastanira, papat khaji Sala mangko, lan wus binektan pratondha, nanging ecap kewala, kang Jendral kalih puniku, katiga Raja Welonda.
Sab samangsane dadi, satarang paturanira,
Jadi karma nulya prapti, wahu dhumateng Ki Maja, yen Jendral wakil kimawon, nanging motlak punika, Ki Maja mapan
tata lenggah sami, ri wus Setewer manebda, kiyahi kula kinengken, dhateng Jendral sakalihnya, anuhun kang parentah, lawan ngaturaken sagung, punika ing tanah Jawa.
Sumongga karsa Nrepati, wetan wangkid Belambangan, kilen ing Banten wangkide, Jendral pan sampun sumongga, ing karsa Sri Nalendra, lan ing Sala Yogjeku, punika inggih katura.
Dhumateng Srinarapati, nging Jendral gadhah panedha, inggih tigang prekawise, ingkang rumihin punika, lamun sagung Welonda, kinon tumut manjing iku, agami Islam sadaya.
Mapan denpelahur mati, dene kaping kalihira, yen pareng Kangjeng sang katong, mapan pasisir sadaya, dipunsuwun punika, ngladosna lir adatipun, pahos dhateng Srinalendra.
Nenggih kaping tiganeki, yen datan pareng punika, nanging Jendral panuhune, teksiha kenging punika, ngambah ing tanah Jawa, nanging nuhun dagang iku, lawan kula sampun bekta.
Mapan kang pratondha sami, awerni ecap katiga, yen sampun pareng sang katong, ingkang panuhun punika, kinen lajeng ngecapa, tuwan Jendral printahipun, pan inggih dhateng kawula.
Ki Maja sugal nahuri, iku endi pasrahira, mapan kabeh sayektine, kagungane Sri Nalendra, iki ing tanah Jawa, ana dene Sala iku, mapan kang putra pribadya.
Ngayogja ingkang nagari, kang sinuhun Kangjeng Sultan, ana dene Sala kuwe, lamun nora pituruta, marang karsane kang rama, aku bahe ya wus saguh, ambubrah ing Surakarta.
Balik pasrahnya kang endi, yen upama wong totohan, durung ana kukupane, iya ing pekalahira, Setewer nulya nebda, kyahi kula tan sumurup, ingkang dados kersa dika.
Marmane kawula prapti, kinengken Jendral punika, mapan inggih masrahake, ing tanah Jawa sadaya, mapan sampun sumongga, nging Jendral parentahipun, inggih dhumateng kawula.
Mapan kinen nyadhong yekti, ingkang parentah Nalendra, Jendral nurut sakrsane, pan nanging panuwunira, mungel ngajeng punika, pundi kang linilan iku, suwawi dendhawahan.
Marmane kawula kyahi, binektanan capten tiga, pundi kang dados karsane, kang dhinawuhken kawula, lajeng kinen ngecapna, Ki Maja sugal sumahur, heh Setewer iya apa.
Ingkang sun dhawahke iki, sira durung asrah badan, Setewer alon sahure, badan punika punapa, tan sumerep kawula,
nyandhak, tuwan pan ewed puniku, prayogi malih anrerang.
Dhateng Jendral komasaris, kawula ajrih punika, Setewer dhinengerhake, mring Bun Ngaliketip ika, kagyat Setewer nebda, Kyahi Maja keprahipun, mundur kajengan andika.
Pribadi kang den turuti, ing ngajeng wahu punika, Jendral dadosa nuhune, den lampu
Punika sagung pepati, ing tanah Jawa sadaya, lawan kang wutah getihe, pasthi katempuh andika, sabab dika kang karya, Ki Maja
boten melu melu, lamun kaya karep dika.
Pun wisuh kula kiyahi, punang ing mongsa bodhowa, nulya pamit sakancane, Setewer wus mundur nulya, saking junut punika, tan winarna praptanipun,
mring kang paman ngabehiku, upami tinututhan.
Setewer punapa meksih, Pangran Ngabehi aturnya, kados sampun tebih katong, wetawis selampahira, pan lajeng sesanderan, kados sanget nepsonipun, Sri Nalendra angandika.
Kados lamun nepsuneki, Ki Maja kang kebrabehan, kados pundi wetawise, punapa tan matosana, Pangran Behi atanya, dhumateng Ki Maja iku, kados pundi Kiyahi Maja.
Pandugine benyjing enyjing, punapa tan dhatenghana, Ki Maja mengkana ture, inggih wetawis kawula, kados boten punika, pun laknat kapir puniku, nging kantun angas kewala.
Senadyan purun malih, pun Laknattolah punika, mongsa kuwatosa mangko, mapan Konca Basah tiga, kang nadhahi punika, Sang Nata anulya kondur, ewa
mangko, malah ing pengakunira, mapan inggil pribadya, marmane lanang puniku, sagung Islam juritneki.
dhateng Srinaranata, Ki Maja wus kinen iku, parentah magut ing yuda.
tanana ingkang nyata, nging ajrih ingkang sinuhun, marma kemba ajengira.
Mengkana laknat wus prapti, pan lajeng pinethuk yuda, marang Basah Pajang mangko, Kasan Besari punika, lawan sakancanira, nanging den mriyem ping telu, prajurit
punika, lawan sagung prajurite, Basah Kasan Besarika, kinen baris neng ngarsa, lan prajurit Pajang sagung, dalu sagah ngecu ika.
Nanging datan angyektosi, enjing lajeng campuh yuda, ingkang dados pengajenge, Mas Tumenggung Sutayuda, ing Kejambon punika, lawan Mas Rongga puniku, ing Ngupit Prawirahastra. 57. Lawan Mas Rongga puniki, ing guling Jayasentika, lan mas rongga tanggalane, Wirasentika namanya, lajeng kuwel ing yuda, samya tinilar lumayu, sekawan kelajeng samya.
Prapta ing Sabillolahi, laknat mapan kathah pejah, kadya wus karsa Hyang Manon, sinung pameleh punika, pan prajurit Mentaram, lawan ing Pagelen iku, ing
tinandhing mangko, prajurit Islam lan laknat, kadya tikel sekawan, dadya ngles tyasnya sang prabu, dangu datan angandika.
Langkung ajrih mring Hyang Widi, selaminya wadya Islam, datan mengkana prerange, pratondha dinukan sukma, Sang Nata ris
sampun prapta, kawarna Laknattolah, mapan sareng unduripun, lawan Kangjeng
kang baris samya sampun manggen prenahipun, mengkana wus winarna.
Heh ta anak Ngabdulmuhyi, dika kuwatir mring desa, pan desa gampang
padha lilironan, dika nata agamane, kula ingkang nata desa, Ngabdulmuhyi sahurnya, pan kawula dede kahum, sangsaya srengen Ki Maja.
Suwawi Pangran Behi, punapa leres punika, desa tandhing agamine, Pangran Ngabehi ngandika, mapan pengrasa kula,
Ayun matur pan samya jrih, Pagelen ingkang winarna, Pangran Dipanagarane, ingkang garwa nandhang grerah, langkung sanget punika, kinondurken mring Mentarum, ing Toyakendel wus prapta.
Mapan lajeng sedaneki, sinareken ing Jimatan, dadya ingkang raka mangko, Pangeran Dipanagara, mapan sanget liwungnya, wantu samya anemipun, lawan dereng gadhah putra.
Mapan kinen wangsul malih, mring Pagelen dereng karsa, pan meksih langkung ing tyase, Pangeran Dipanagara, wahu dhateng kang garwa, mengkana wus tan cinatur, Kangjeng ratu kang winarna.
Pan lagya bobot nem iki, sampun karsaning Hyang Sukma, mapan lajeng grerah mangko, sanget mapan tan kentara, nanging ingkang
Nanging ingkang tyasnya nerpati, mapan tan marem punika, lajeng akarya panepen, kinarya anglipur brongta, neng dhusun Mentaraman, pan kinontha
mawi kelangenan, nenggih kang peksi prekutut, dene kang dherek punika.
Nanging ponakawan alit, ingkang ngladosi punika, yen Jemungah kondur mangko, marang Toyakendel Salat, yen wus bakda Jemungah, lajeng sinewa puniku, sabarang paturan samya.
Pan punika wektuneki, katurnya mring Sri Nalendra, yen
Ing Pajang ingkang winarni, Basah Kasan Besarika, mapan asring selayane, lawan bantu sing Mentaram, lawan Kangjeng Pangeran, Ngabdulmajid lir puniku, dadya kondur Jeng Pangeran.
Dhumateng Mentawis iki, nanging kantun Raden Riya, Sindurja
prapta, lawan sanget isinipun, ajrih marang Sri Nalendra.
Sabab sampun kathah iki, kelajeng sesumbarira, nulya
Punapa sring ketherneki, lamun gilir marang Pajang, dadi marahi kang akeh, yen dika tan gelem ika, angur dika seleha, kula bisa golek liru, mapan wong kang kaya dika.
Cakranagara nahuri, punika wonten inggih datan ewah, kadya Konca sadaya, lamun dangu pados sangu, kiyahi boten inggiya.
Ki Maja nabda abengis, heh ta Ki Cakranagara, nanging karya sarat bahe, kalamun prapta ing Pajang, dika banjur hmpetan, datan wani temu mungsuh, gumuyu Cakranagara.
Gih yektos Kangjeng kiyahi, sinten ingkang purun pejah, nanging kula sahestune, lumampah gilir punika, lan saKonca sadaya, karsanya ingkang sinuhun, nging karya bantu kewala.
Dene kang kula bantuni, prajurit Pajang punika, nging tan wonten prajurite, wekasan kinarya bondha, gih sinten puruna, rumiyin duk anyaripun, inggih ing Pajang punika.
Pan sagung Konca Bupati, kang samya gilir punika, mapan aprang sayektose, pan pinenggih dados kondha, lir Pagelen punika, wekasan mindhak puniku, Konca kang kinarya bondha.
Dadya gela tyasnya sami, nanging ajrih yen matura, ing mangke kapareng yektos, sampeyan duka punika, kawula langkung lega, nadyan katur kang sinuhun, kawula mapan sumongga.
Sampeyan arsa mantuni, ing wahu dhateng kawula, pundi wernine tiyange, ingkang sami lan kawula, mapan ayun uninga, Ki Maja asru amuwus, heh dika Cakranagara.
Dadi pun tan arep yekti, anurut parentah kula, Cakranagara sahure, yen ingkang leres sandika, lawan teranghing karsa, sampun sakit nadyan lampus, kawula mapan sumongga.
Ing siyang kelawan latri, sumahos karsa Nalendra, tan mulat marang
Pinarak dhumateng mesjid, sampun rawuh Kangjeng Pangran, Ki Maja aris ature, mapan
ing Demak mengkaten maleh, punika Kangjeng kawula, badhe matur Nalendra, nuwun karsa kang satuhu, kantenane
sedaya wakil kewala, mapan kajeng kawula, nuhun panduman satuhu, wasesa Salah sajuga.
Kantenane gen, nglampahi, dados boten keron ika, sabab sampun gadhahane, yen Sang Nata sampun lila, ingkang Salah sajuga,
inggih leres punika, mapan nanging dremi tuhu, kula tan gadhah wasesa.
Mengkaten Pangeran Behi, ujare ngelmu punika, kagunganira Hyang Manon sekawan kang wonten donya, punika mapan samya, pinaring wasesa iku, pekaryanira pribadya.
Mapan ta dados satunggil, ratu walilan pandhita, mukmin kaping sekawane, punika kajeng kawula, pundi kinarsakhena, kang salah satunggalipun, lan pundi kang pinaringna.
Kantenan genya nglampahi, ingkang manah boten gela, lamun sampun gadhahane, Pangran Ngabehi ngandika, yen kaya mengkotena, anglir kang
nanging telu ratunira, sawiji kang masesa, yen kaya mengkoten iku, dadi saya boten tata.
Kyahi kawula pan wedi, yen melu melu punika, myang sagung ulama kabeh, tinantun samya aturnya, mapan ajrih sadaya, nanging anak murid dipun, kendel kewala.
Wonten ngulama sawiji, Seh Belawi namanira, mapan mengkana ature, kyahi pengrahos kawula, sampun leres punika, inggih lawan ngelminipun, lamun wakil winakilan.
Nanging wujudnya satunggil, ingkang jumeneng wisesa, kang rinilan mring Hyang Manon, lamun boten mekaten, mapan tan wande ura, tan jumeneng kraton
aturneki, pan nanging ajrih kewala, mapan nulya bubar mangko, marang prenah sowang sowang, kawarnaha Ki Maja, dadya sanget isinipun, kelamun tan kelakona.
Ingkang dadya Kangjengneki, ing dalu tan saged nendra, mengkana sareng enjinge, Ki Maja ing Kangjengira, sohan Srinaranata, dumugeken lajengipun, mampir dhateng Pengabehan.
Mengkana Pangeran Behi, ing dalu tan saged nebda, panuju lenggang pandhapa, Ki Maja wus prapta mangko, ri sampun
sahure, pan inggih Kangjeng kawula, dumugeken punika, ing wingi ujaring elmu, ayun kawula aturna.
Dhateng Kangjeng Sri Bupati, Pangran Behi ngandika, kyahi ing wingi mulane, pan sampun ajrih kawula, malah lamun kenaha, sampun dumugeken matur, menawa angsal duduka.
punika ujaring elmu, Pangran Ngabehi ngandika.
Sampun leres ngelmu punika, inggih pan mongsa sanesa, senadyan Kangjeng sang katong, pan mongsa inggih kilapa, menggah rahos punika, Ki Maja mujar basengut, gih sampun kula pribadya.
Ingkang sohan mring nerpati, Pangran Ngabehi ngandika, mapan sumongga kimawon, yen kenging
pakaryane, Ki Maja aris aturnya, mapan tan wonten karya, ingkang saking liyanipun, nging karya amba pribadya.
Mapan nugrahan Hyang Widi, kang linahir keneng donya, kawan prekawis kathahe, dene warnine punika, ratu lawan uliya, pandhita mukmin kang tuhu, punika kang sinung karya.
Pan inggih dhateng Hyang Widi, tan kenging lintu pakarya, lawan sami wasesane, sumongga tuwan mundhuta, ingkang salah sajuga, yen paduka milih ratu, pan nanging ratu kewala.
Wali pandhita myang mukmin, suwawi tuwan piliha, kang pundi kinarsanhake, kantenan manah kawula, lan tuwan ngandikaha, kang tan kinarsaken iku, pasraha dhateng
asru ngandika, heh iki dhingin sireku, duk ngucap kuwanen ika.
Nora kungkulan mring mami, marang Ngabdulmajid sira, dadi iki wahanane, ingsun weruh karepira, mapan jaluk wasesa, kaya Sunan Giri iku, dadi ingsun sira karya.
dadi karyanira, apa tekaburmu kuwe, ingkang bakal dadi bondha, tumungkul Kyahi Maja, mapan tan saget umatur, langkung ing kaduwungira.
Sang Nata ngandika malih, ngelmu ingkang sira karya, ampungan karepmu kuwe, mapan sarupaning jalma, iki pan pinaringan, marang
langgar, langkung gela tyas nata, dhumateng Ki Maja iku, mapan sanget tan sembada.
Kajengnya lan yektineki, mengkana Kyahi Maja, mantuk wus prapta wismane, langkung sanget mrih wirangnya, konangan kajengira, Panembahan kang winuwus, mapan lagya lalenggahan.
Kalawan Pangeran Behi, Raden Riya Natareja, ing sohan neng ngarsane, mapan aneng ing pendhapa, dangu marang Ki Maja, kang dados panuwunipun, umatur rahaden riya, wus matur niskaraneki, mesem Kangjeng Panembahan, dene teka kaya rare, Sultan den wedeni ika, ngelmu mongsa kilapa, Pangran Ngabehi umatur, pan kirang kawula.
Rumiyin daweg tinari, pan boten pambag kawula, dhateng Ki Maja kajenge, nanging ulami sedaya, tinantun mapan samya, anglir kula kajengipun, kang purun paben satunggal.
Seh Bulawi lajeng iki, tinerka yun gentosana, mila
Esmu sanget susahneki, ri wus tata samya lenggah, Ki Maja umatur alon, dhateng Kangjeng Panembahan, lan
sareng mirsa aturneki, kang rama Jeng Panembahan, lir sinapu dukaneki.
Aris ngandika sang prabu, tanya mring kang rama iki, mangke neng pundi enggenya, man Maja inggih kiyahi, Panembahan aturira, sun tinggal paseban jawi.
Katiga lengser sing ngayun, pan sampun datan winarni, tah aden
grahneki, salira gakrohosika, tan arsa den usadani, kadya wus karsa Hyang Sukma, Panembahan sring muhuni.
Saking sanget marasipun, Panembahan mring Nrepati, sampun krahos ing nala, Kangjeng Sultan yen upami, tinilar dhateng kang
iki, lawan Sultan wus sun duga, lamun kuwur tyasireki.
Kangjeng ratu tyasira rum, pan kados pundi kiyahi, kelangkung begja sampeyan, kalawan Srinarapati, mapan kawula punika, inggih dremi anglampahi.
Ing donya ngakheratipun, tan gadhah tingal kekalih, pan nanging putra sampeyan, ingkang kawula ngengeri,
Sabab laknat lami sampun, mapan tan wonten medali, marma samya kinen mirsa, wantunya prajurit jawi, lamun lami datan yuda, kathah samya mantuk iki.
saking Ngayogya sadaya, lawan kakerigan iki, dadya langkung agenggi, basah myang kang pradipati.
Parenca barisanipun, Ki Maja lan Pangran Behi, utusan atur uninga, dhumateng Srinarapati, lamun mengsah badhe prapta, dereng wonten kang nadhahi.
Dhawahi rerapot sagung, kinen samya minggah ngardi, Kangjeng ratu kang
iku, lengser ing sawetan pragi, sabab mengsah langkung gengnya, dereng wonten kang nadhahi, nanging anak mas pribadya, lan putu Somanagari.
Ingkang ngawali puniku, mring mengsah samargi margi, ing wahu tingal kawula, Basah kalih anututi, nging
Somanagara. nging males lawan lumaris, kados boten dangu prapta, wahu meh nyabrang peragi.
Sang Nata dhahar turipun, ingkang paman Pangran Behi, saking Toyakendel budhal, miyos Jatingarang iki, Laknattolah
angsal karya, dinuga lamun wus sepi, ing Toyakendel punika, malah gung kuwatirneki.
Salamenipun, sedanira ingkang rayi, dereng kondur ika, marang ing Pagelen malih, neng urip pesanggrahanya,
tetulung ing jurit, lawan Basah kalihira, praptanya kesaput wengi.
Lajeng mesanggrahan iku, aneng lepen panten iki, pan
iku, aneng dhusun ing sejati, Basah kalih sampun prapta, lajeng anengga mplo sami, lawan saprajuritira, pan samya ngentosi enjing.
Saking sanget watosipun, sebarang dipun bedhili, sareng enjang budhal nulya, saking Toyakendel iki, sedya lajeng mantuk ika, laknat murtad lawan sami.
Dhumateng Ngayogya iku, pan lajeng pinethuk ing jurit, mring Pangran Dipanagara, lawan
Sareng ajeng nyabrang iku, preraga dipun cegati, dhateng gusti Iman Basah, lan Ngusman Li Basah iki, nanging laknat meksih nyabrang, dipundrel pan kathah modir.
Samya keli bangkenipun, sing wingking binrereg iki,
kang prapta sabilnya, mapan gangsal rongga kalih.
Patra jiwa padhas iku, lan tiga sedherekneki, rongga lepen beber
sampun, pan lajeng kinon dandosi, mring Tumenggung Tamadigda, tanpantara nulya dadi, SriNalendra sampun pindhah, mesanggrahan sambiradin.
Nanging datan nunggil iku, lawan repot ageng sami, sabab datan cekap ika, Kangjeng ratu denhaturi,
nadhahi datan kuwawi, lan Pangran Dipanagara, mring sawetan Bogawanti, wus katur marang Nalendra,
wong Islam wilujeng sami, sabendina bantu prapta, saking Kedhu laknat kapir.
Panembahan mapan lapur, lamun tampi surat iki, Si Kurnelnahus punika, Ki Maja parentahneki, dhateng Kangjeng Panembahan, kengkenan dipunhaturi.
Lajeng mejahi puniku, mapan nulya den pejahi, Panembahan saking jrihnya, punika mapan ing nguni, ponakawanya pribadya, lawan kinasiyan dhingin.
Mengkana malih lapur, saking mantri sepuh iki, Pestamas Prabaleksana, mapan kampiran puniki, Jendral Dhekok utusanya, lawan bekta suratneki.
lajeng pabenika, punika khukum punapi, dene nganggo
wonten kengkenan lampus, Ki Maja suka tyasneki, rumahos yen ing ngilonan, dhumateng Srinarapati, lajeng kinen
kengkenaneki, kang westaman kramen iki, aja gawa Konca maning, padha ijenen kewala, sandika tiga turneki.
ngrungu, lamun iman kramen mati, langkung sakit manahira, dhumateng Pangeran Behi, nuwun adil mring Nalendra, mapan datan angsal iki.
Sabab iku kang tinurut, parentahira pribadi, kang wuri sira dhawuh,
sarupane mring kongkonan, mengkana wus tan winarni
wus karsa Hyang Sukma, tan supe ngibadahneki.
Dhahar ngunyjuk wus tan ayun, Panembahan Srimuhuni, lawan ingkang ibu ika, Kangjeng ratu ageng ika, marma Kangjeng SriNalendra, langkung keron ing tyasneki.
Ri wus meling kang sinuhun, mapan lajeng kondur iki, datan bekta abdi ika, nging lawan Basah satunggal, Kangjeng gusti Basah Iman,
Mring pada ingkang sinuhun, kumembeng wespa nireki, tan prebeda lan Nalendra, ri wus tata lenggah sami, gusti Basah ingandikan, lan Jeng Panembahan prapti.
Lajeng ngusweng pada iku, jeng gusti waspanya mijil, Kangjeng ratu
Mas mirah lan abdinipun, yen pareng rabil ngalamin, panggiha aneng delahan, kalawan pun kakang gusti, pan ing mangke sampun lila, lamun tinilar rumiyin.
Tan saged pun kakang dulu, risaking salira gusti, Kangjeng ratu ris turira, sarwi mesem yen marengi, sagung kalepatan samya, ingkang lahir myang kang batin.
angger ywa walang ati, muga Allah narimaha, sebarang ingkang kawijil, senadyan inggih pun kakang, mugi den ageng mas gusti.
Ngapunten mring lepatipun, sabab asring datan yekti, Kangjeng ratu aturira, kawula nuhun Hyang Widi, ing donya prapteng delahan, mugi tulusa angabdi.
Dhumateng Kangjeng sang prabu, senadyan wonten Yamani, kawula kang ngladosana, dadya kumembeng waspa ji, mengkana wus tan winarna, ing dalu Srinarapati.
Enjing Kangjeng Sultan wangsul, tedhak dhateng kulur malih, datan kantun Basah Iman, Kangjeng ratu kang winarni, sapungkurira kang raka, sampun karsaning Hyang Widi.
Saya sanget grerahipun, Panembahan yun tur uning, Kangjeng ratu datan suka, menawa ngeron aroni, marang karsane kang raka, embanya jaler sawiji.
Kyahi Soba namanipun, sareng mirsa warteki, saya sanget grerahira, Kangjeng Ratu Soban nuli, nenuhun marang Hyang Sukma, mapan
iki, Retnaningrum angandika, jeng ratu kedhaton aris.
Bok ayu kalihanipun, den ageng apunten sami, sabarang lampah kawula, menawa kasupen iki, lawan malih poma poma, sami dipunsaged kari.
Angladosi mring sinuhun, lawan malih kula titip, sampun karya susah driya, dhumateng Srinarapati, bok ayu kula nenedha, mugi dipunwelas sami.
Kalihan tan saged matur, karuna lawan nyungkemi, mring Kangjeng ratu punika, mengkana kapir sanuli, ingkang ibu nulya tedhak, Kangjeng ratu ageng iki.
Kagyat mirsa swaranipun, muhun ingkang mantu kalih, Kangjeng ratu ageng prapta, lajeng nyundhang mring kang siwi, pan lajeng tumut karuna, nulya ingkang lesan mijil.
Nanging meksih halit hiku, samya lega tyas hireki, den nyana lajeng waluya, sabab lajeng ratu hiki, mapan lajeng saged lenggah, pribadi tan den hampingi, lawan hangandika harum,
Lajeng mundhut dhahar iku, kang ibu dipunhaturi, dhahar kalawan kang rama, sami sareng karsaneki, drerapon ecu punika, dene ingkang maru kalih.
Kinen dhahar sareng iku, tunggil kalawan kang bibi, Den Ayu Sepuh punika, sedaya mapan nuruti, ri sampunya angandika, jeng ratu kedhaton aris.
Wahu dhumateng kang ibu, Kangjeng ratu ageng iki, anuhun kang pangapura, lamun wonten lepatneki, tenapi dhateng kang rama, den agung ngapunten sami.
Jeng ratu ageng nebda rum, ingkang orahira nini, mapan ingsun ora ngrasa, yen sira alit mring mami, menawa kalilan ingwang, sun apura kabeh iki.
Sebarang alat iku, narima aya Illahi, Panembahan pan mengkana, ri wus nulya denhaturi, Panembahan kondur ika, nging jeng ratu ingkang meksih.
Nenggani lawan kang maru, jeng ratu ngandika malih, ibu kawula yun nendra, nuhun sampeyan tenggani, mapan sedalu punika, kalawan bok ayu kalih.
Tulus dadosa sadulur,ing donya prapteng ing akir, Kangjeng ratu gya sarehan, kalawan kang ibu iki, singeb sinyjang cindhe ika, jelamprang dhasarnya wilis.
Mapan lajeng sare iku, sekeca yen den tingali, Kangjeng ratu ageng nulya, kang putra tinilar ririh, lingsir dalu wayahira, menawa ngaget ageti.
Mapan arsa Salat tahajut, punika nanging tan tebih, Kangjeng ratu lan kang putra, sedaya pan samya guling, ingkang ngadhep punika, samya eca tyasnya sami.
Ngantos wektu pajar iku, jeng ratu ageng tan guling, lawan atengga kang putra, sareng wektu pajar sidik, pan samya tangi sadaya, lajeng Salat Subuh iki.
Sareng sampun bakda subuh, Kangjeng ratu ageng nuli, ingkang putra
Sampun rawuh Kangjeng ratu, pasarehaning kang siwi, jeng ratu kedhaton ika, kepanggih mujung
sinedya driya, sedhakep kang asta kalih, sinjang myang kasemekan, mapan samya dening siseti.
Kangjeng ratu ageng iku, nulya angungkabi, mring singebira kang putra, pan sampun kepanggih sepi, Kangjeng ratu tamtu ika, kondur mring Rahmattolahi.
Kangjeng ratu ageng iku, ingkang putra densungkemi, pan sanget denya karuna, dadya samya kagyat iki, lajeng anangis sadaya, sagung ingkang ngadhep sami.
Kangjeng Panembahan iku, langkung kagyat lajeng prapti, tumingal dhateng kang putra, kondur marang alam suci, apan lajeng tumut karuna, mengkana sesambatneki.
Adhuh nyawa anakhingsun, sapa ingkang sun tutwuri, praputri prapta sadaya, gumruh swaraning tangis, Panembahan ciptanira, kuwatos dhateng nerpati.
Mapan ingkang singeb sampun, winangsulken lir nguni, Panembahan gya utusan, kapalan atur udani, dhateng Kangjeng Sri Nalendra,
kondur dhateng Rahmattolah, bakda Salat Sri Bupati.
Mapan lajeng pungun pungun, Kangjeng ratu kang
wonten utusanipun, Panembahan atur uning, lamun jeng rayi paduka, jeng ratu kedhaton mangkin, kondur dhateng Rahmattolah, Ki Maja lan merbesmili.
Saking kuwatos tyasipun, Ki Maja mring Sri Bupati, mengkana
Nanging mangke karsaningsun, katelu kariha iki, nging Ngabdulmajid kewala, iku kang sun gawa mulih, kang wuri
wus nitih Ki Jayacapa, nanging ngampil ingkang ngiring.
Lawan ingkang rayi iku, nenggih Pangran Ngabdulmajid, sakedhap kewala prapta, ing Kawisharja puniki, kang tangis meksih wurohan, lan jawah langkung dresneki.
Kangjeng Panembahan dulu, yen rawuh kang putra nuli, lumajeng angrangkul nulya, kalawan muhun puniki, Kangjeng Sultan angandika, sampeyan kendel kiyahi.
Wonten pundi layonipun, putra sampeyan kiyahi, Panembahan aturira, meksih
putri, Panembahan pan mengkana, langkung maras tyas nyami.
Sang Nata mesem nebda rum, wus padha menenga iki, ingsun nora apa ana, sampeyan medal kiyahi, anataha pasiraman, kula yun Salat rumiyin.
Sampun manjing wektu luhur, Panembahan matur aris, ingsun ya durung sembayang, jeng ratu sineleh ririh, Kangjeng Sultan nulya Salat, aneng sandhinging kang rayi.
Sareng sampun bakda iku, jeng ratu pinangku malih, tan wonten lamun wus
pinangku kewala, wahu denira nyirami.
Dhumateng Kangjeng sang prabu, Kangjeng ratu layoneki, tan wonten purun matura, sagung kang prahibu sami, tenapi lawan kang eyang, lajeng sami kinon iki.
Nyirami neng pangkonipun, Sri Nalendra kang praputri, mapan tan wonten lenggana, mengkana ingkang ngosoki, Kangjeng ratu ageng lawan, Kangjeng ratu anem iki.
Kalawan kang eyang ikuk, raden ayu sepuh iki, lan den ayu juru ika, kalawan wahu kang bibi, den ayuha sapa bisa, kang praputri anyirami.
Ingkang angladosi iku, anenggih wahu kang bibi, Raden Ayu
Ingkang layon Kangjeng ratu, sedalu mapan sinandhing, dhumateng Srinaranata, kang sinjang myang singebneki, lajeng ingagem sadaya, tan mawi kinumbah iki.
Ingkang gonda meksih arum, mengkana pan sareng enjing, Panembahan matur nulya, yen tebela sampun rakit, lajeng kinen, nglebethena, kang bekta sentana sami.
Ingkang pra-ngulama sagung, wus pepak aneng pendhapi, mapan nanging Kyahi Maja, datan wonten meksih baris, sentana kalih punika, anenggih Pangran Ngebehi.
Lan Pangran Suryenglageku, sedaya pan pepak sami, ri wus sinalatken ika,
dhumateng kulur punika, mapan rahmating Yang Widi.
Kang jawah langkung dresipun, kang surya datan
Praga ageng banjiripun, sinabrangan pan lestari, luwih elok dating sukma, wus prapta sawetan Pragi, Pangeran
Saking kramating jeng ratu, pinaringan mring Illahi, wanodya bekti mring priya, punika pratondhaneki, ing jimatan pan lampahan, saking Kawisharja iki.
Mapan iku kalih dalu, wektu luhur rawuhneki, wonten ing masjid Jimatan, sagung ingkang dherek sami, tyasira kadya supena, tan luwe tan sayah iki.
pratandhanipun, yen rinilan ing Hyang Widi, datan ketanggor ing sela, kang dherek wus mantuk sami, enengna ingkang wus mulya, Kangjeng Sultan kang winarni.
Sareng mangkat Kangjeng ratu, mapan tanbuh tyas ireki, rempu wus datan karsa, dadya liwung mring kang kardi, wus tan krahos aneng donya, nging sanget penamurneki.
Mengkana pan tedhak iku, mring sendhang satengah kali, mapan mawi pager sela, sing jawi datan kaheksi, Kangjeng Sultan sesarehan, neng sela pinggir warih.
Mapan dangu tan ketemu, Panembahan atanya ris, sira anggoleki sapa, lurah kalih matur aris, ngupados putra panduka, sampun dangu tan kepanggih.
Panembahan langkung gugup, nulya tumut ngupadosi, mengkana anulya ana, ingkang wong angangsu bali, dinangu mring Panembahan, dene sira teka bali.
Ingkang angsu aturipun, putra dalem Sri Bupati, mapan
waspa iki, Kangjeng Sultan angandika, wonten punapa kiyahi, pan ayun adus kawula, dereng wonten kang ngladosi.
Lajeng siram kang sinuhun, mundhut patelesan iki, kinarya namur kang rama,
turnya, kawula tan nyipeng yekti, pan anglir tiyang supena, tulak kedaloning margi.
Mapan inggih wahu dalu, nyipeng ing gegulu sami, lawan saKonca sadaya, wus katur niskaraneki, wus mungel ngajeng punika, mengkana ana wong prapti.
Saking ing kulur kaburu, nulya kinen dangu iki, mengkana pan aturira, ing kulur dipun besmani, Ki Maja lawan Pangeran, Suryenglaga mapan gendring. 159. Lumajeng arebut dhuwung, nanging Pangeran Ngebehi, wahu pan boten kantenan, mengsah lajeng anututi, wahu satingal kawula, kendel wonten bakung sami.
Di dalem prajurit sagung, baris wonten wangkit sami, neng pengasih Kyahi Maja, mesem Kangjeng Sri Bupati, Panembahan gugup ing tyas, mengkana atur ireki.
Apa nora mingser iku, Sultan sakeh repot iki, ngandika srinaranata, wonten punapa kyahi, senadyan kapir
lajeng sohan mring Nalendra, dinangu aturireki, mapan sampun wangsul laknat, mila amba mantun yekti.
angirid, kang mantri lebet sadaya, tan winarna sampun prapti, ing temon jeng gusti Basah, wus panggih lan Pangran Behi.
Lan Ngusman Li Basah iku, nulya Kangjeng Pangran Behi, nimbali dhateng kang wayah, Jeng Pangran Dipanegari, lan Pagelen Basah tiga, samya kinen jebol iki.
saking pungkur, ing ngajeng ingkang nadhahi, pan Basah kalih punika, sandika samya turneki, nging putu ja melu sira, pan akeh kuwatirneki.
Sampun dados rembagipun, dalu mapan jebol sami, mring Pagelen Basah tiga, Basah Ngabdullatip ngirid, enjing lajeng campuh yuda, angsal pitulung Hyang Widi.
Laknattolah dhadhal iku, mundur marang Kedhu malih, mapan kathah ingkang pejah, nging Islam wilujeng sami, nanging beteng sampun dadya, pan lajeng kinepung iki.
Mring Pagelen wetan iku, nulya kondur
Skalian njaluk tulung ki.. resep modif mesin C70 piye tho? Gak perlu iso banterlah, sing penting stater elektrik , mlaku kepenak ora mogok mogok.
Burung Punai Bakau, Burung Punai Bakok, Burung Punai Bakuk, Burung Punai Bukit, Burung Punai Daun, Burung Punai Dekut, Burung Punai Ekor Panjang, Burung Punai Emas, Burung
begini;”dumateng para leluwur ugi para arwah sedaya kemawon, ingkang kampir ing prapatan, ingkang kerimatan mboten kerimatan, lan ugi ingkang mapan wonten keblat sekawan,lsp-ipun, sedaya menika wau mugi2 tansah dipun paringi pangapunten dening Gusti Ingkang Moho Agung”.Lha
fatihah gawe leluhur (la padahal Ibn Taimiyah mbahne wahabi iku
dewe2 meniko ndongakke sing apik karo sopo wae, maksude sing tasih sugeng utawa pun kondur, pahalane nggih balik teng dewe2 juga mas. pokoke dewe positif thingking mawon tanpo embel2 njaluk sing neko2 mas. wong yen dewe
apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.Wejangan ke-2 Wahananing Datsajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli
Wejangan ke-3 Kahananing DatSajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, nur, rahsa, roh, napsu, budi. Iya iku minangka
ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.Wejangan ke-5 Pambuka tata malige ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jatiWejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadassajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan IngsunWejangan ke-8 Sasahidan Ingsunanekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan
iku rahsaNingsun, muhammad iku cahayaNingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan
Huns- berkata:	Akeh pak, wez akeh bukti nyata akan hal itu.
Ga iso dipungkiri Bumi Pertiwi Kampuse awak dhewe yo
Uud	22 Oktober 2008 at 5:43 am	Du, jebul awakmu ki lagi rong tahun lulus SMP ya? We lha kok ra ketara nek isih enum? 😛
dusone	21 Oktober 2008 at 4:33 pm	Wah, wektu ak smp (angkatane gak sah disebut, mundhak ketok tuwane)..aku durung iso nggitar..isone kothek’an mejo ng kelas,tp dibayar..angger bar nyanyi
kumpulonoKapeng papat, wetengiro ingkang luweKapeng limo, dzikir wengi ingkang suweSalah sawiji ne, sopo iso ngelakoni, mugi mugi Gusti Allah
piye tho iki .... opo wis ora yoni maneh?
barusan wae METU SOKO ALAS kok malah sampeyan rep MLEBU ALAS…
Ati2 Kang,,,neng alas okeh NYAMUK-e….
Java, Indonésie - 2013 Peinture sur tissu - Wukirsari, Java, Indonésie - 2013 Grand mère Wayang Kulit - Wukirsari, Java, Indonésie - 2013 Artisan créateur de marionnette Wayang Kulit - Yogyakarta, Java,
TEKA-TEKI MISTIK SYEKH SITI JENAR | alangalangkumitir
URIP KUWI PANGGONANE ROSO…NEK ROSO WIS MALENGGAH…DIMATEGESI…
SING SABENERE…WEJOWANTAHE MENUNGSO KUWI MENUNGSO SING WIS MATI..
…” SEDAKEP NANG ROSO TUMUJU ING KUAOSE PADUKO GUSTI ALLOH “…..
YO MESTINE..ONO PENGAKON NEK MENUNGSO KUWI KHALIFAH NENG DONYO..
PENGAKONE KUDU KEPRIYE MARANG GUSTI KANG AKARYO JAGAT…..
….” MANEMBAH OPO SING DIKERSAK’KE GUSTI ALLOH “…….
sakkarepmu dewe…. Nah … pingin belajar ? Monggo kangmas Kumitir kersoa miwiti gelar ngelminipun. Pangapunten ….
Boso jowo kalebu boso kang tuwo ing nuswantoro.Boso ugi kalebu boso kang luhur.Boso jowo kaperang dadi 3 kromo yoiku:
Mekaten kemawon,mugo dadio tambahan wawasan.
Raden Adjeng Kartini utawi langkung leres Raden Ajoe Kartini, (Jepara, 21 April 1879 utawi 28 Rabiul Akhir taun Jawi 1806 - Rembang, 13 September 1904), punika satunggiling pahlawan nasional R.I. Panjenenganipun satunggiling tokoh wanita saha tokoh pendidikan Jawi. Raden Adjeng Kartini punika asalipun saking latar priyantun Jawi. Senadyan panjenenganipun putri saking R.M. Sosroningrat saking garwa ingkang sepuh piyambak, nanging saking garwa ampil. Kala punika poligami punika limrah lan dipun-anggep biasa kémawon. Kartini piyambak pirsa manawi prakawis punika ndadosaken risakipun saha pasulayan ing antawis anggota kulawargi, dados piyambakipun boten sarujuk. Prakawis punika amargi piyambakipun naté sinau ing sekolah Walandi.
Radèn Adjeng Kartini punika satunggaling putri saking kulawarga Bupati Jepara ingkang dipunparingi tenger Kartini. Tanggal samangké déning bangsa Indonésia dipunpéngeti dados dinten Kartini. Kartini punika laré ingkang nomer gangsal saking Bupati Jepara. Déné pambajengipun, R.M.Sasraningrat, panengakipun R.M.Sasrabuana, panengahipun R.A.Cakradisasra, lan semendhinipun R.M.Sasrakartana. Radèn Ajeng Kartini punika pejuang émansipasi wanita Indonésia. Panjenenganipun ingkang sampun ngupadaya supados drajadipun wanita saged sami kaliyan priya.
Nalika jaman semanten, tiyang èstri boten kepareng sekolah kados déné priya. Menawi sampun ngancik yuswa rumaja lan dipunanggep pasisirs dhaup, tiyang wadon lajeng dipunpingit. Dipunpingit tegesipun boten pareng medal saking griya supados saged dipunwulang katrampilan-katrampilan ngenani pagaweyanipun wong wadon saengga saged dados garwa ingkang saé. Adat kados mekaten sampun limrah lan turun-tumurun ing jaman semanten. R.A.Kartini ugi dipunpingit déning tiyang sepuhipun. Sejatosipun Kartini kepengin uwal, boten kersa dipunpingit, nanging piyambakipun boten saged. Ing salebeting pingitan, Kartini asring ngirim layang marang kanca-kancanipun saengga kawruhipun ugi nambah.
Sinaosa dipunpingit Kartini ugi tansah sregep sinau kanthi buku-buku ingkang dipunbektakaken kancanipun, Nyonya Abendanon. Saksampunipun dipingit, nalika tanggal 8 November 1903 R.A.Kartini dipundhaupaken kaliyan Raden Adipati Jayadiningrat. Sinaosa sampun dhaup, perjuanganipun Kartini boten mandheg malah sansaya adreng anggenipun ngangkat drajadipun kaum wanita. Gegayuhanipun dipunsengkuyung déning garwane. Piyambakipun ngadhegake sekolah kagem para putri ingkang kepengin ngudi ilmu. Nalika tanggal 17 September 1904 antawisipun sekawan dinten saking anggenipun kagungan putra, Ibu Kartini kapundhut ngarsaning Gusti. Nanging, sedanipun kala wau boten
Kartini miyos ing Jepara ing tanggal 21 April 1879. Panjenenangipun putri satunggaling priyantun Jawi, Bupati Jepara, Radèn Mas Sosroningrat saking garwa ampil anami Ngasirah. Ngasirah punika larénipun Modirono utawi Ki Modirono. Miturut Pramoedya Ananta Toer, Modirono punika satunggiling mandhor pabrik gendhis ing Mayong, Jepara.[1] Sasanèsipun Kartini, Ngasirah ugi peputra Drs. R.M.P. Sosrokartono (1877-1951), kangmas Kartini ingkang misuwur dados satunggiling ahli basa weton Universitas Leiden. Lajeng kaliyan garwa padminipun, R.M. Sosroningrat pinaringan putra 8 malih.
Nami "Kartini" serta "Kartono" punika dipun-pendhet saking tembung "karta" utawi "karti" ingkang tegesipun "saé", "trepti" utawi "mukti". Tembung punika asalipun saking basa Sangskreta kṛta ingkang tegesipun "suci" utawi "dinamel".
Senadyan satunggaling tiyang wadon, tiyang sepuh Kartini marengaken piyambakipun mlebet sekolah, satunggaling sekolah Walandi. Miturut Kartini piyambak punika satunggal-tunggalipun sekolah ing Jepara.[2] Ngantos yuswa 12 taun, Kartini saged sekolah. Wonten mriki piyambakipun sinau basa Walandi. Ananging rikala sampun yuswa 12 taun, piyambakipun kedah manggèn wonten ing griya amargi sampun piningit.
Amargi Kartini gadhah kasagedan basa Walanda, lajeng wonten griya piyambakipun miwiti sinau piyambak saha nyerat kaliyan réncangipun ingkang saking Walandi. Salah satunggiling inggih punika Rosa Abendanon ingkang kathah ndukung piyambakipun.
Lajeng Kartini dipundhawuhi krama kaliyan bupati Rembang, ingkang sampun kagungan garwa tiga.[3]. Kanggé Kartini bab punika arupi satunggiling panisthan ingkang dipunadhepi kanthi tabah. Nyatanipun ingkang garwa boten patos awon dhumateng Kartini, lan Kartini dipunparingi kabébasan rélatif. Ingkang garwa mangertos punapa ingkang dados gegayuhanipun Kartini, lan Kartini dipunparingi kabébasan lan dipun paringi dhukungan kanggé ngadegaken sekolah wanita ing sisih wétan gapura kompleks kantor Kabupatèn Rembang, ing satunggiling bangunan ingkang dinten punika dipunginakaken minangka Gedhung Pramuka.
Putra kapisan lan ugi ingkang pungkasan lair ing tanggal 13 September 1904, lan sawetawis dinten sasampunipun, Kartini séda ing yuswa 25 taun. Amargi kagigihanipun Kartini, saged dipunadegaken satunggiling Sekolah Wanita déning Yayasan Kartini ing Semarang, wonten ing taun 1912, lan salajengipun wonten ing Surabaya, Yogyakarta, Malang, Madiun, Cirebon lan kitha sanèsipun. Nami sekolah kasebat inggih punika "Sekolah Kartini". Yayasan Kartini punika
Kaputusan Presidhèn Republik Indonésia No.108 Taun 1964, tanggal 2 Mei 1964, ingkang netepaken Kartini minangka Pahlawan Kamardikan Nasional sakantenan netepaken dinten klairan Kartini, tanggal 21 April, supados dipunpèngeti saben taun minangka dinten riyaya ingkang salajengipun dipunwastani pahargyan Dinten Kartini.
Serat-serat[besut | besut sumber]
Sasampunipun Kartini séda, Mr. J.H. Abendanon ngempalaken lan ndamel buku saking kempalan serat-serat ingkang naté dipunkintunaken déning R.A Kartini dhumateng para réncangipun ing Éropah. Abendanon wekdal punika mengku jabatan minangka Menteri Kabudayan, Agama, lan Karajinan Hindhia-Walandi. Buku punika lajeng dipun paringi sesirah Door Duisternis tot Licht ingkang tegesipun Rampung peteng, sumilak padhang. Buku kempalan serat Kartini punika dipunterbitaken ing taun 1911. Buku punika dipuncithak kaping gangsal, lan ing cithakan ingkang pungkasan wonten tambahan serat Kartini. Ing salebeting basa Inggris, serat-serat Kartini ugi naté dipunterjemahaken déning Agnes L. Symmers.
Terbitipun serat-serat Kartini, satunggiling pawèstri pribumi, sanget narik kawigatosan masarakat Walanda, lan pamikiran-pamikiran Kartini wiwit ngéwahi pandhangan masarakat Walanda dhumateng pawèstri pribumi ing Jawi. Pamikiran-pamikiran Kartini ingkang kasokaken ing serat-seratipun ugi dados inspirasi kanggé tokoh-tokoh kebangkitan nasional Indonésia.[4]
Pamikiran[besut | besut sumber]
Ing serat-serat Kartini kaserat pamikiran-pamikiranipun perkawis kondhisi sosial wekdal semanten, utaminipun perkawis kondhisi pawéstri pribumi. Sabagéan ageng serat-seratipun isinipun keluhan lan gugatan khususipun ingkang gegandhéngan kaliyan budaya ing Jawi ingkang dipunsawang minangka rerendheting kemajengan pawèstri. Panjenenganipun péngin wanita kagungan kabébasan nuntut èlmu lan sinau. Kartini nyerat gagasan lan gegayuhanipun, kados kaserat:
werkzaamheid lan ugi Solidariteit. Sedaya punika adhedhaasar Religieusiteit, Wijsheid en Schoonheid (inggih punika Katuhanan, Kawicaksanan lan Kaéndahan), dipuntambah kaliyan Humanitarianisme (pari kamanungsan) lan Nasionalisme (tresna marang praja).
Serat-serat Kartini isinipun ugi pangajeng-ajengipun kanggé pikantuk pitulungan saking njawi. Ing wekdal pitepangan kaliyan Estelle "Stella" Zeehandelaar, Kartini ndungkap pepénginan supados saged kados kaum mudha Éropah. Panjenenganipun nggambaraken kasangsaran pawèstri Jawi amargi kungkungan adat, inggih punika boten saged bébas lenggah ing bangku sekolah, kedah dipunpingit, dipunpalakrami kaliyan priyantun ingkang boten dipunkenal, lan kedah purun dipunmadu.
Pandhangan-pandhangan kritis sanès ingkang dipundungkap Kartini ing serat-seratipun punika kritik dhumateng agamanipun. Panjenenganipun nangletaken witèkna ngapa kitab suci kedah dipunlafalaken lan dipunapalaken tanpa dipunwajibaken kanggé dipunpahami. Panjenenganipun ndungkap ugi perkawis pandhangan: donya bakal langkung tentrem menawi boten wonten agami ingkang asring dados alesan manungsa kanggé sulaya, pepisah, lan silih nyakiti. "...Agami kedah njagi kita tinimbang ndamel dosa, nanging pinten kathahipun dosa dipundamel tiyang atas nami agami punika..."
Kartini ugi nangletaken perkawis agami ingkang dipundadosaken pangleresan dhumateng kaum priyantun kanggé poligami. Kanggénipun Kartini, sampun cekap kasangsaran ingkang dipunalami déning pawéstri Jawi, ingkang donyanipun namung wewates tembok griya lan sumadiya ugi kanggé dipunmadu. Ing bab awal punika.
Serat-serat Kartini kathah ndungkap perkawis alangan-alangan ingkang kedah dipunadhepi nalika kagungan gegayuhan dados pawèstri Jawi ingkang langkung majeng. Kartini kagungan rama ingkang kagolong majeng amargi sampun nyekolahaken putri-putrinipun éwadéné namung dumugi yuswa 12 taun, tetep kémawon konten kanggé dumugi ing mrika katutup.
Kartini tresna sanget dhumateng ingkang rama. Nanging nyatanipun, tresnanipun dhumateng ingkang rama kasebat ugi ing pungkasanipun dados alangan ageng kanggé mujudaken gegayuhanipun. Ingkang rama, ing serat, ugi dipundungkap bilih panjenenganipun tresna sanget dhumateng Kartini. Panjenenganipun dipunsebataken pungkasanipun ngidinaken Kartini sinau dados guru ing Betawi, éwadéné sadèrèngipun boten ngidinaken Kartini kanggé nglajengaken studi ing Walanda utawi kanggé mlebet sekolah kadhokteran ing Betawi.
Pepénginan Kartini kanggé nglajengaken studi-utaminipun ing Éropah panci dipundungkap ing serat-seratipun. Sapérangan réncang penanipun nyengkuyung lan ngupados mujudaken pepénginan Kartini kasebat. Lan nalika pungkasanipun Kartini mbatalaken pepénginan ingkang mèh mawujud kasebat, kadungkap wontenipun kuciwaning réncang-réncang penanipun. Niyat lan rencana kanggé sinau ing Walanda kasebat pungkasanipun malih ing Betawi mawon sasampunipun dipunwejang déning Nyonya Abendanon bilih punika ingkang paling becik kanggé Kartini lan rayinipun Rukmini.
Salajengipun, ing tengah taun 1903 nalika Kartini yuswa kirang langkung 24 taun, niyatan kanggé nglajengaken studi dados guru ing Betawi ugi pupus. Ing satunggaling serat dhumateng Nyonya Abendanon, Kartini ndungkap boten kagungan niyat malih amargi piyambakipun sampun badhé palakrama. "...Singkat lan cekak mawon, bilih kula boten badhé migunaaken kesempatan punika malih, amargi kula sampun badhé palakrama..." Kamangka ing wekdal punika pihak dhépartemèn pangajaran Walanda sampun mbikak kasempatan kanggé Kartini lan Rukmini sinau ing Betawi.
Nalika badhé palakrama, wonten éwahan panilaian Kartini perkawis adat Jawi. Piyambakipun dados langkung tolèran. Panjenenganipun nganggep palakrama badhé mbeta kauntungan piyambak ing salebeting mujudaken gegayuhanipun ngadegaken sekolah kanggé para pawèstri bumiputra wekdal punika. Ing serat-seratipun, Kartini nyebataken bilih ingkang garwa boten namung nyengkuyung gegayuhanipun kanggé nuwuhakén ukiran Jepara lan sekolah kanggé pawèstri bumiputra kémawon, nanging ugi dipunsebataken supados Kartini saged nyerat satunggaling buku.
Kartini lan agami[besut | besut sumber]
Wonten setunggal perkawis menarik bab Kartini ingkang arang dikemukakan dhumateng publik. Ing serat ingkang dipunkintun déning R.A.Kartini tanggal 27 Oktober 1902 dhumateng nyonya R.M.Abendanon-Mandri kados ingkang dipunamot ing buku Door Duisternis to Licht,
Wonten ngandap punika kapacak sawetawis irah-irahan buku ingkang wigatos perkawis utawi déning Kartini. Sasampunipun serat-serat Kartini dipunterbitaken déning Abendanon, kathah pertalan saha buku-buku komentar ingkang dipunserat perkawis Kartini.
Habis Gelap Terbitlah Terang[besut | besut sumber]
Taun 1922, déning Sekawan Sedhèrèk, Door Duisternis Tot Licht dipuncawisaken ing basa
ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku terjemahan saking Door Duisternis Tot Licht. Buku terjemahan Armijn Pane punika dipuncithak kaping sewelas. Sasanèsipun punika, serat-serat Kartini ugi naté dipunterjemahaken dhateng basa Jawi lan basa Sundha. Armijn Pane nyawisaken serat-serat Kartini ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku sadèrèngipun. Panjenenganipun milah kempalan serat-serat kasebat dados gangsal bab pembahasan. Pambagéan kasebat panjenenganipun lampahi kanggé nedahaken wontenipun tahapan utawi éwahing sikap lan pamikiran Kartini salaminipun korespondénsi. Ing buku versi énggal kasebat, Armijn Pane ugi nyiutaken cacahing serat Kartini. Namung wonten 87 serat Kartini ing "Habis Gelap Terbitlah Terang". Panyebab boten dipunamotipun sadaya serat ingkang wonten ing buku acuan Door Duisternis Tot Licht, inggih punika wontenipun kamèmperan ing sapérangan serat. Alesan sanès inggih punika kanggé njagi lampahing carios supados kados roman. Miturut Armijn Pane, serat-serat Kartini saged dipunwaos minangka satunggaling roman kagesangan pawéstri. Pupunika ugi ingkang dados salah satunggaling panjlasan alesan serat-serat kasebat dipunwilah dados gangsal bab
'[besut | besut sumber]
Serat-serat Kartini ugi dipunterjemahaken déning Sulastin Sutrisno. Mula bukanipun Sulastin nerjemahaken Door Duisternis Tot Licht ing Universitas Leiden, Walanda, nalika piyambakipun nglajengaken studi ing bidang sastra taun 1972. Salah satunggaling dosen pambimbing ing Leiden nyuwun dhumateng Sulastin supados nerjemahaken buku kempalan serat Kartini kasebat. Pangangkahipun sang dosen inggih punika supados Sulastin saged nguwaosi basa Walandi kanthi cekap sampurna. Salajengipun, taun 1979, mios malih satunggaling buku kanthi isi terjemahan
Sulastin Sutrisno mios kanthi sesirah Serat-serat Kartini, Renungan Perkawis lan Kanggé Bangsanipun (basa Indonésia: Surat-surat Kartini, Renungan
Bangsanya). Miturut Sulastin, sesirah terjemahan kedahipun miturut vèrsi basa Walandi, inggih punika: "Serat-serat Kartini, Renungan Perkawis lan Kanggé Bangsa Jawi". Sulastin nganggep, senadyan kaserat Jawi, nanging ingkang dipunkersaaken déning Kartini saleresipun inggih punika kamajengan sadaya bangsa Indonésia.
Buku terjemahan Sulastin malah kepéngin nyawisaken kanthi jangkep serat-serat Kartini ingkang wonten ing Door Duisternis Tot Licht. Sasanèsipun dipunterbitaken ing Serat-serat Kartini, Renungan Perkawis lan Kanggé Bangsanipun, terjemahan Sulastin Sutrisno ugi dipunpiginakaken wonten ing buku Kartini, Serat-serat dhumateng Ny RM Abendanon-Mandri lan Garwanipun.
Letters from Kartini, An Indonésian Feminist 1900-1904[besut | besut sumber]
Buku ingkang terbit ing taun 2008 nanging sayektinipun disertasi saking taun 1993, punika isinipun terjemahan serat-serat Kartini inggih punika Letters from Kartini, An Indonésian Feminist 1900-1904. Penerjemahipun inggih punika Joost Coté. Piyambakipun boten namung nerjemahaken serat-serat ingkang wonten ing salebeting Door Duisternis Tot Licht versi Abendanon. Joost Coté ugi nerjemahaken sadaya serat asli Kartini dhumateng Ny Abendanon-Mandri, ingkang nembé kapanggih. Wonten buku terjemahan Joost Coté, saged dipuntemokaken serat-serat ingkang kagolong sensitif lan boten wonten ing salebetipun Door
Buku Letters from Kartini, An Indonésian Feminist 1900-1904 ngamot 108 serat-serat Kartini dhumateng Ny Rosa Manuela Abendanon-Mandri lan garwanipun JH Abendanon. Kalebet ugi 46 serat ingkang dipundamel déning Roekmini, Kardinah, Kartinah, lan Soematrie.
Panggil Aku Kartini Saja[besut | besut sumber]
Sanèsipun arupi kempalan serat, waosan ingkang langkung munjer dhumateng pamikiran Kartini ugi naté dipunterbitaken. Salah satunggilipun inggih punika Panggil Aku Kartini Saja karya Pramoedya Ananta Toer. Buku Panggil Aku Kartini Saja katingalipun arupi kasil ngempalaken data saking sawetawis sumber déning Pramoedya.
Buku anggitan Pramoedya punika ningali Kartini saking "cara ningali saking kiwa" (basa Indonésia: sudut pandang aliran kiri). Buku punika dipun-bikak mawi pamedharan perkawis Perang Dipanagara utawi Perang Jawi saha dipun-tindhesipun tiyang Jawi mawi Cultuurstelsel utawi sistém "tanempeksa" ingkang kawonten déning sistém kolonialisme saha imperialisme ingkang nyekupung
suaminya. Gambaran sadèrèngipun langkung kathah kawangun saking kempalan serat ingkang dipunserat dhumateng Abendanon, lan dipunterbitaken minangka Door Duisternis Tot Licht. Wonten ing buku énggal punika, Kartini dipunwujudaken minangka pejuang emansipasi. Ing salebeting kempalan punika, serat-serat Kartini tansah dipunpunggel bagéan wiwitan lan pungkasan. Kamangka, bagéan punika nedahaken kamesraan Kartini dhumateng Abendanon. Kathah bab sanès ingkang dipunmunculaken malih déning
mèngeti 100 taun wafatipun Kartini. Isinipun nedahaken wajah sanès saking Kartini. Koleksi serat Kartini punika dipunkempalaken déning Dr Joost Coté, lajeng dipunterjemahaken kanthi irah-irahan Aku Mau ... Feminisme dan Nasionalisme. Surat-surat Kartini kepada Stella Zeehandelaar 1899-1903.
"Aku Mau ..." punika motonipun Kartini. Ungkapan ingkang namung sapenggal punika saged makili sosok ingkang boten naté katingal nanging tansah dados bahan wicanten. Kartini gadhah pamikiran ingkang wiyar, ing antawisipun bab sosial, budaya, agama, ugi bab korupsi.
Wonten sawetawis priyantun ingkang mangu-mangu bab leres utawi botenipun serat-serat Kartini. Wonten ingkang nganggep yèn J.H. Abendanon, Menteri Kebudayaan, Agama, lan Kerajinan wekdal punika, ngrékayasa serat-serat Kartini. Kasujanan punika muncul awit buku Kartini terbit wekdal pamaréntahan kolonial Walandi nembé ngayahi pulitik etis ing Hindia Walandi, lan Abendanon kalebet ingkang gadhah kepentingan lan ndhukung pulitik etis. Ngantos sapriki sabagéan ageng naskah asli serat inggih dèrèng dipunsumurupi kawontenanipun. Miturut almarhum Sulastin Sutrisno, tapak katurunan J.H. Abendanon inggih sesah dipunlacak déning Pamaréntah Walandi.
Panetepan tanggal klairan Kartini minangka dinten ageng (riyadi) ugi dados dhiskusi. Péhak ingkang kirang sarujuk, ngusulaken supados boten namung mahargya Dinten Kartini kémawon, nanging ugi mahargya sakantenan kaliyan Dinten Ibu wonten ing tanggal 22 Desember. Alesanipun inggih punika supados boten pilih kasih kaliyan pahlawan-pahlawan wanita Indonésia sanèsipun, amargi taksih wonten pahlawan wanita sanès ingkang boten kawon kaliyan Kartini kados ta Dewi Sartika lan sanèsipun.[5] Miturut pamanggih punika, tlatah perjuangan Kartini namung wonten ing Jepara lan Rembang kémawon, Kartini ugi boten naté manggul sanjata nglawan panjajah. Ugi taksih wonten sawetawis alesan sanèsipun.
Éwodéné ingkang sarujuk malah mratélakaken yèn Kartini boten namung minangka tokoh émansipasi wanita ingkang ngangkat derajat kaum wanita Indonésia kémawon, nanging minangka tokoh nasional ingkang tegesipun, kanthi ide lan gagasan pembaruanipun kasebat panjenenganipun sampun berjuang kanggé kepentingan bangsanipun. Cara pikiripun ugi sampun nglingkup perjuangan nasional.
Kartini ing budaya (inter)nasional lan populèr[besut | besut sumber]
Pamulyan marang Kartini[besut | besut sumber]
Kartini ing arta Rp. 10.000 wedalan taun 1985
Sasanèsipun dados Pahlawan Nasional R.I., Kartini dipunpèngeti werni-werni caranipun. Piyambakipun naté diagem ing arta Rupiah Indonésia kaping kalih. Ingkang sepindhah wonten ing taun 1952 lan ingkang kaping kalih wonten ing taun 1985.
Lajeng ing mèh sadaya kitha ing Tanah Jawa lan Indonésia sacara umum mesthi wonten mergi ingkang kawastanan "Jalan Kartini".
Malahan ing negari Walandi wonten bebungah pamaréntah Walandi anami Kartini prijs. Kartini wonten ing Walandi tansah dipunugemi minangka satunggiling pejuang émansipasi ing Hindia-Walandi wiwit jaman rumiyin ngantos sapriki. Pamaréntah laladan gemeente Den Haag ing taun 2007 malah nyawisaken Kartini prijs tumrap sawenèh tiyang utawi organisasi ing Den Haag, ingkang berjuang ing babagan émansipasi ala Kartini rumiyin. Sayektinipun Kartini prijs utawi "Bebungah Kartini" punika sampun ditetepaken déning satunggiling komisi. Kartini prijs punika kajengipun kanggé para tokoh wanita manca ingkang saged émansipasi.[6] Kartini prijs taun 2007 punika dipunanugrahaken dhumateng satunggiling wanita Maroko ingkang anami Rahma El Hamdaoui, ingkang berjuang mbéla émansipasi
ingkang dipunsutradarani déning Sjumandjaja. Para paraga ing filem punika antawisipun Jenny Rachman (Kartini), Nani Widjaya, Bambang Hermanto, lan Adi Kurdi. Film ingkang dipunsutradarani tokoh wedalan Moskwa punika astamiwa amergi migunakaken tigang basa: basa Jawi, basa Walandi, saha basa Melayu/Indonésia.
Prangko Kartini[besut | besut sumber]
Minangka salah satunggilipun pamulyan dhumateng R.A. Kartini saking pamaréntah negari Indonésia ugi naté dipunwujudaken arupi gambar prangko. Prangko ingkang gadhah nominal aregi satunggal atus rupiah punika dipunwedalaken taun 1979, kanggé mèngeti tanggap warsa kaping satunggal atus dinten kalairan R.A. Kartini ing taun 1879. Wonten ing latar wingking prangko punika kagambaraken rupi-rupi kagiatan wanita Indonésia, ing antawisipun wonten ing babagan kasenian (angklung) sarta panampilan ngagem busana nasional lan busana modèrn, kanggé nggambaraken kamajengan ingkang dados panggayuhipun R.A. Kartini lan para wanita sanèsipun.
Ugi mangga kapurih dipunpriksani[besut | besut sumber]
^ Pramoedya (2003:44, 47)
^ Miturut Pramoedya punika boten leres, sayektinipun wonten sekolah sanès malih, sekolah Melayu ingkang dipun-bikak ing taun 1849, lajeng sekolah punika dipun-tutup ing taun 1899.
ing Bijdragen tot de taal-, land- en volkenkunde, ISSN 0006-2294, 145:295-307
(id) Pramoedya Ananta Toer, 2003, Panggil Aku Kartini Saja. Jakarta:Lentera Dipantara ISBN 979-97312-11-6
sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa kramaHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 28 Januari 2017.
dadi kerep kesusu ra jenak. Postinganku kacau kabeh. Blogging sih dadi angen2. Dongakne wae mbesuk iso “crito” okeh! 😀
Nganggur	Posted on 29 Januari 2009	by pagarduri Timbang nganggur, mikir nglambrang tanpa dunung.
koran, tibakno gendeng anyaran ditabok setan
Iku mono ra sepiro, ibarat aku duwe tonggo
Arek e ayu temenan jarang metu nang embongan
Lagak e koyok jutawan ngalor ngidul gowo koran, tibakno gendeng anyaran ditabok setan
Iku mono ra sepiro, ibarat aku duwe
Jawa. Dheweke putra Sunan Ngundung lan Syarifah putrine Sunan Bonang.
Sunan Kudus kuwe ulama sing terkenal ora mung ulama bae, dheweke juga panglima perang sekang Kesultanan Demak. Tokoh-tokoh Wali Sanga liyane juga duwe peran gedhe mbangun Kerajaan Islam pertama nang Jawa kuwe.
Taun 1530, Sunan Kudus mbukak mesjid nang desa Kerjasan, Kudus Kulon. Pengaruhe Masjid Agung Kudus kiye gedhe banget kanggo dakwah
ngerti - lupa) : Abimanyu, Bima, Kresna, Gatotkaca, Wisanggeni, Arjuna, Betara
siji paraga ing carita wayang kang dadi raja Maespati. Arjuna Sasrabahu uga nduwèni jeneng liya, ya iku Arjunawijaya nalika isih enom. Ing carita pawayangan Arjuna Sasrabahu iku titisan saka Bathara Wisnu. Dhèwèké iku putra Prabu Kartawirya utawa kang diarani Sasrawirya. Garwane kang pisannan jenenge Dewi Citralangeni saka Tunjungpura, kang nomer loro jenenge Srinadi, putrine Begawan Jumanten saka Pertapaan Giriretna. Saliyane, dhèwèké uga nduwèni bojo kang caacahe atusan. Ana uga kang dadi selire iku Dewi Citrawati saka nagara Magada. Citrawati iku titisane Dewi Sri. Ana carita kang nyebutake yèn garwane Arjuna Sasrabahu cacahe 1000 kurang siji.[1]
Arjuna Sasrabahu nduwèni patih kang arane Patih Suwanda utawa Bambang Sumantri. Jeneng Arjuna Sasrabahu nalika isih enom ya iku Arjunawijaya. Jeneng liyane ya iku Wingsatibahu, kang tegese nduwèni sewu bahu. Jeneng iku aran saka wong kang ngurmati kekuwatane Arjuna Sasrabahu.
Jeneng Arjuna Sasrabahu iku gelar nalika dhèwèké dadi raja ing Maespati. Dhèwèké éntuk jeneng iku saka anggone nglakoni triwikrama, wujude malih dadi brahala seu, awake gedhe, sirahe ana satus, tangane ana sewu lan kabèh nyekel senjata. Arjuna nglakoni triwikrama nalika perang tandhing lawan
Putri nagara Magada, aarane Dewi Citrawati. Bambang Sumantri iku patih kang sekti mandra guna. Dhèwèké wis ngalahake ewonan raja kang nduwèni niyat arep dhaup karo Dewi Citrawati. Bambang Sumantri uga nduwèni tekad bakal ngabdi marang raja kang isa ngalahake kasektene.
Arjuna Wijaya iku satriya titsan Bathara Wisnu. Dhèwèké iku raja kang disembah déning para raja. Dhèwèké nduwèni kasekten kang tanpa tandhing. Sanajan sekti mandraguna dhèwèké kagolong raja kang ora seneng perang, lan ndiseke musyawarah kanggo ngrampungi perkara. Mula saka iku akèh raja kang ngurmati dheweke. Arjuna uga raja kang nduwèni rupa bagus, rupane mirip karo Bathara Kamajaya.
Nalika dhèwèké olèh wangsit saka Bathara Narada, yèn Dewi Citrawati, putri saka nagara Magada kang nalika iku dadi putri kang gawé rebutan para raja saka sewu nagara iku titisan Bathari Sri Widowati, dhèwèké bingung. Apa kudu ngalahake para raja-raja kanggo isa ngéntukake Dewi Citrawati lan nyelametake nagara Magada. Dhèwèké kang sekti mandra guna isa ngalahake kabèh raja, nanging iku ora dilakokake.
Saka akehe raja kang kepingin ngepek bojo Dewi Citrawati, Prabu Darmawisesa saka nagara Widarba, iku salah siji raja kang paling diwedeni. Prabu Darmawisesa lan 75 raja saka nagara liya lan para prajurite wis siyap arep nyerang Magada kanggo ngéntukake Dewi Citrawati.
Nalika Prabu arjuna bingung, Bambang Sumantri madhep kanggo ngabdi ing nagara Maespati. Banjur Prabu Arjuna nampa Bambang Sumantri anggone ngabdi ing Maespati. Ing kono Bambang Sumantri didaekake duta kanggo nglamar lan mboyong Dewi Citrawati.
Nanging sadurunge mlebu kutha Maespati, Bambang Sumantri ngajokake syarat marang Prabu Arjuna Wijaya supaya mapak Dewi Citrawati ing wates kutha minangka satriya, lan ngalahake Bambang Sumantri.
Perang gedhé antarane Arjuna lan Bambang Sumantri ing antarane gunung Salva lan Malawa, ing sajabane kutha Maespati. Para brahmana lan pujangga nggambarake yèn perang antarane Prabu Arjuna Wijaya lan Bambang Sumantri iku perang kang paling agung ing alam semesta. Perang iki luwih sangar tinimbang perang antarane Kumbakarna lan Prabu Sugriwa kang direwangi déning Anoman lan kethek kang cacahe nganti yutanan, utawa perang antanare Prabu Rama Wijaya mungsuh Prabu Rahwana ing Alengka.Perang iku uga luwih sangar tinimbang perange Arjuna mungsuh Adipati Karna utawa perange Resi Bisma mungsuh Resi Seta, utawa perange Bima mungsuh Duryudana ing Perang Baratayuda.
Perang tandhing antarane Prabu Arjuna Wijaya mungsuh Bambang Sumantri uga katon agung lan endah. Wong loro iku nganggo klambi perang kang gagah. Wong loro iku padha nyekel gandewa perang jangkepkaro busur kang sekti. Wujude padha kabeh, mung béda werna slempang. Slempang gandewa prabu arjuna wernane abang, lan slempang gandewa Bambang Sumantri wernane kuning gadhing. Wong loro iku padha numpak kereta kang digeret jaran cacahe papat. Prabu Arjuna Wijaya numpak keretane Bathara Wisnu kang sengaja disengaja ditekake saka Kahyangan Untarasegara, kang digeret jaran ireng lan putih. Dene Bambang Sumantri numpak keretane Prabu Citragada, kang digeret jaran papat wulune werna abang lan putih ing sikile. Biyen kereta iki duwéke Bathara Indra diwenehake Prabu Citradarma, raja nagara Magada.
Kereta kang digunakake déning wong loro iku padha sektine, padha apik lan endahe. Bedane mung ana ing panji utawa gendéra perange. Gendéra perange Prabu
ana gambare ula naga kanthi mbukak cangkeme. Wong loro iku banjur adhep-adhepan, kayadene Bathara Asmara lan Bathara Candra.
Perange Prabu Arjuna Wijaya musuh Bambang Sumantri akèh kang ndeleng. Perange wong loro iku ana ing panggon kang amba, ing antarane gunung Salva lan Malawa. Dideleng déning Dewi Citrawati, wong wadon titisane Bathari Sri Widowati lan 800 putri dhomas, ewonan dhayang, luwih saka sewu raja lan permaisurine, jangkep karo patih lan hulubalang krajaan, lan warga Maespati, luwih saka sayuta prajurit saka sewu nagaralan dideleng déning para dewa lan kang dipimpin Bathara Narada lan Bathf ara Indra kang sengaja mudhun saka Kahyangan Jonggring Saloka lan Kahyangan Ekacakra.
Pungkasane perang iku gawé wong kabèh ngerti yèn Arjuna Sasrabahu iku jelmaane Bathara Wisnu. Dhèwèké banjur dikenal minangka raja kang sekti mandraguna. Para raja kang sadurunge padha wani lan dadi musuhe Arjuna Sasrabahu, wiwit iku gelem manut lan ngabdi marang Prabu Arjuna Sasrabahu.
Nalika Prabu Arjuna Sasrabahu dadi raja lan patihe Suwanda, Maespati dadi nagara kang adikuwasa lan isa nguwasani 2/3 jagad. Sanajan kaya mengkono Prabu Arjuna Sasrabahu tetep mrentah supaya adil. Arjuna Sasrabahu iku raja kang seneng tentrem, lan nduwèni unen-unen Sugih tanpa banda, nglurug tanpa bala, menang tanpa angasorake.
^ Arjuna Sasrabahu (diakses tanggal 29 Maret 2011)
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 7 Januari 2017.
JawaneNyuwijiGunung,Kaendahan & KapandhitanDosa lan PangapuraWajik Klethik Gula JawaMangan ora mangan, anggere...Cangkriman	Sitemap
danlod ahang Shahab Ramezan Naro، Shahab Ramezan Naro،
bikin aku frustrasi, marahi stroke dini
nyawang kowe jengah, nggarahi pengen bubrah
mbok yo mikiri dek opo kekuranganku iki
pancene biyen ku ngidam sliramu, jujur biyen kowe ayu
mbok mbok mbok duh kepiye nasibku
8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). 10.Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). 11.Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M). 12.Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M). 13.Prabu
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese den teguh yen krungu ujar ala.10. Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut
sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas
Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake Tirakat Manusia jawa(tiyang Jawi)
bisa dihuni. Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana), kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
kang mangkono iku kang bisa nekakake kasekten gaib.Sangsaya akeh kehing kang kena tinides, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki saranane kalawan kekuwataning pikiran pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong
electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan, Jubah lan Teken. Diyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib.Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Manawa atine wong iku nganti gugur, kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos."Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar.Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur
kitab Arjoena-Sasra-Baoe, Sastra Jendra hanya diuraikan secara singkat sbb: Sastrarjendra hayuningrat,pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung
Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi.
#Cilacap #Demak #Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
cedakno rejeki kang isih adoh. lan jumedulno kang isih ono ing jero bumi.
Wilujeng rahayu kang tinemu. sumrambah kanggo wong sak omah lan tiyang kathah.
Kabupatèn iku wewengkon administratif pemerentahan ing Indonésia sing dipimpin bupati. Saliyane kabupatèn, pamérangan wewengkon administratif pamaréntahan ing Indonésia ya iku: propinsi lan kutha. Wewengkon-wewengkon administratif pamaréntahan ing Indonésia duwèni wewenang lan tanggung jawab sing padha, dadi sacara yuridis ora ana hubungan hirarki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn&oldid=1091798"	Kategori: Wewengkon administratif pamaréntahanRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
MelayuNederlandsPolskiPortuguêsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 14 Sèptèmber 2016.
Ki Hajar Dewantoro, Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa dan
Tut Hurí Handayani. Model kepemimpinan para leluhur bangsa
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye,
index.php?title=Sumpiuh,_Banyumas&oldid=189335"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia September 2013Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten BanyumasSumpiuh, BanyumasKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa IndonesiaRintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
video, Kanjeng Ratu Kidul, Kanjeng Ratu Kidul foto, Kanjeng Ratu Kidul gambar, Kanjeng Ratu Kidul hantu, Kanjeng Ratu Kidul indo, Kanjeng Ratu Kidul indon, Kanjeng Ratu Kidul indonesia, Kanjeng Ratu Kidul kl, Kanjeng Ratu Kidul malaysia, Kanjeng Ratu Kidul melay, Kanjeng Ratu Kidul
Kanjeng Ratu Kidul misteri, Kanjeng Ratu Kidul foto, Kanjeng Ratu Kidul gambar, Kanjeng Ratu Kidul video, Kanjeng Ratu Kidul melay, Kanjeng Ratu Kidul malaysia, Kanjeng Ratu Kidul indon, Kanjeng Ratu Kidul indo, Kanjeng Ratu Kidul indonesia, Kanjeng Ratu Kidul hantu, Kanjeng Ratu Kidul kl, Kanjeng Ratu Kidul, misteri foto, misteri
amkulonuwun...ikut gabung yow......Code:ing ngarso sung tulodho....ing madyo mangun karso....tut wuri handayanibl4ck f4d3
Prambanan& candi Kalasan. Sungkem Pasedhere’an saking sdoyo sdulur ing
lha ayas pingin sinau maneh luwih akeh soko osob kiwalan…. lhak pingin ketemu sam husnun alamat nang ngalam nangdhi?
pokoke sing asaib dimongno kera-kera yo iku sing tak tulis. Lek sampean
Srilangka siki) India, sing ngungsi ming Nusantara merga bangsane
Gaweya layang balesan kanggo : Bapak lan Ibu ing dalem
DUMEH DADI WONG SING LINUWIH ISIH ANA SING LINUWIH SAKA SIRA
yakinaken putra panjenengan saget maca ingkang disenengi. perkawis punika langkung di pentingke dateng proses ngremenaken utawi minat maca. umpami panjenengan gadah putra mokong utawi ndableg mboten pengin maca buku. nyuwun saran utawi pemanggih dateng kancanipun seduluripun ( sepupu, sebaya ) supados ngertos menapa remenanipun putra ingkang sanget nabet wonten manahipun menika
Kabupaten Sleman, Temanggung, Magelang, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kendal, Kulon Progo, Pati, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Wonogiri. Gelombang II
lawetan soal Arema, Maklaren karcis ndek Stadion, Memes-memes sing
Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati. Rino wengi mung tansah tak impi-impi, jroning ati kangenku setengah mati.
Jenang gulo yo mas yo mbok ojo lali, ngelingono rikolo jaman semono. Sliramu janji aku sedyo ngenteni, lair batin tresnaku terusing ati.
kanggo rujakan, leganono aku kang nandang kasmaran. Mbalung janur wong bagus tak anti anti, Ngusadani wong kangen ndang
Langgeng, Beda karo kang anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan gesang, Miyarsa, Nguningani, Ngandika.
SERAT (MANTRA-WEDHA, SUKMA-WEDA, DARMA-WEDA, JAPA-WEDA, JIWA-WEDA)
Mantra-Wedha(1)Ono kidung rumekso ing wengi,Teguh ayu luputo ing loro,Luputo ing bilai kabeh,jim setan datan purun,paneluhan tan ono wani,miwah panggawe olo,gunaning wong luput,geni atemahan tirto,maling adoh tan keno ing mami,tuju guno tan sirno.(2)Sakebehing loro tan soyo bali,Kahehing omo tan sami soyo mirudo,
wurung,Agelis nuli sinauran,Mring hyang sukma ingkang utang iku singgih,Kang agering nuli waras.(8)
ingsung duk jejaka,Ki artati aran ingsung ngalih,Sapa weruh aran ingwang.(11)Sapa weruh tembang tepus kaki,Sasat weruh reke arta daya,Tunggal pancer sauripe,Sapa weruh ing panuju,Sasat sugih pagere wesi,Rinekso wong sajagat,Kang angidung iku,Lamun dipun apalane,Kidung iku den tutug pada sawengi,Adoh panggawe ala.(12)Lawan rineksa marang Hyang Widhi,Sakarsane tineko dening Hyang,Rineksa ing jalma kabeh,Kang amaca kang angerungu,Kang
rinekso dening Hyang.(13)Kang sinedya tinekan Hyang Widhi,Kang kinarsung dumadakan kena,Tur sinisiyan pangeran,Nadyan tan weruh niku,Lamun nedya muja semedhi,Sasaji ing sagara,Dadya ngumbareku,Dumadi sariro tunggal,Tunggal jati swara awor ing Artati,Aran
kene kana,Ing wasesanipun,Ajejuluk Adhi suksma,Cahya jumeneng aneng artati,Anom tan keno tuwa.(15)Panunggale kawula lan Gusti,Nila ening arane duk gesang,Duk mati nila arane,Lan suksma ngubaraeku,Ing asmoro mung raga yekti,
angecap ing tawang,Susuhing angin endhi enggone,Lawan galihing kangkung,Wekasane langit jaladri,Isine wuluh wungwang,Lan gigiring punglu,Tapaking kuntul anglayang,Manuk miber uluke
elenge,Miwah kang banyu dikum,Myang dahana murub kabesmi,Bumi pinetak ingkang,Pawana katiyup,Tanggal pisan kapurnaman,Yen anenun sateg pisan anigasi,Kuda ngarap ing pandengan.(19)Ana kayu apurwa sawiji,Wit buwana epang keblat
Tunggal,Sapa reke kang jumeneng mung Artati,Katon tengahing tawang.(21)Gunung Agung sagara serandil,Langit ingkang amengku buwana,Kawruh ana ing artine,Gunung sagara amung,Guntur sirna amengku bumi,Ruk kang langit buwana,Dadya weruh iku,Mudya
Pan sampun kawruhan reke,Arta daya puniku,Datan keno cinangkreng budi,Anging kang sampun prapta,Ing kuwasanipun,Angadeg tengahing jagad,Wetan kulon lor kidul mandap myang inggil,Kapurba kawasesa.(23)Bumi sagara gunung myang kali,
Kabeh pan linebur,Sakabehing nedya ala,Larut sirno kang nedya becik basuki,Kang sineoya waluya.(25)Siyang dalu rineksa ing widiDinulur saking karseng Hyang SuksmaKaidep ing janma
wali angepungSakeh lara pada sumingkir,Ingkang sedya pitenah marang awak ingsun,Rinusak dening Pangeran,Iblis laknat sato moro sato matiTumpes tapis sadaya.Japa-wedha(27)Ana kidung angidung ing wengi,
lara raga.(31)Dudur molo tengayatul kursi,Lungguh neng atine surat aningam,Pengleburan lara kabeh,Usuk usuk ing luhur,Ingkang aran wesi ngalarik,Neng nabi mohamad,Kang wekasan niku,Antunggu ratri lan siyang,Kinedepan ing tumuwung
tan katon mangke,Arajeg gunung sewu,Jala sutra ing luhur mami,Kabeh pada rumeksa,Angadangi mungsuh,
pager mami,Katon murub kang katon tumingal,Sakeh lara sirna kabeh,Luput ing tuju teluh,Tarakyana tenung jalenggi,Bubar ambyur suminggah,Sri Sedana lulut,Punika
ing awak mami,Kang sangar dadi tawa,Kang geting dadi lulut,Saking dawuh sifat rahman,Iya rahmat rahayu pangereksaneki,Sarana nganggo
Ana paksi mangku bumi langit,Manuk iku endah warnanira,Sagara erob wastane,Uripe manuk iku,Animbuhi ing jagad iki,Warnanipun sakawan,Sikile wewolu,Kulite iku sarengat,Getihipun tarekat ingkang sejati,Ototipun kakekat.(39)Dagingipun makripat sejati,Cucukipun sejatining sadad,Eledan
papat winilis,Nenggih manuk punika.(40)Uninipun jabrail singgih,Socanipun punika kumala,Anetra wulan srengenge,Napas nurani iku,Garananipun tursino nenggih,Angaub soring aras,Karna kalihipun,Ing gunung Arpat punika,Uluwiyah ing lohkalam wastaneki,Ing gunung manik maya.Jiwa-wedha(41)Ana kidung akandang permadi,Among tuwung ing kawasanira,Nganak ake saciptane,Kakang kawah puniku,Kang rumekso ing awak mami,Anekakaken sedya,Ing kawasanipun,Adi ari ari ika,Kang mayungi ing laku kawasaneki,Nekakaken pangarah.(42)Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi Allah kang kawuasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,
ingsun,Ingkang nora umijil saking,Marga ina
iwak bangawan,Mawa gantal iku,Rong supit winungkus samya,Apan dadya sawungkus arta saduwit,Sawungkuse
Yudhi Hendro	Nggih, leres, mbak Ika. Supados mboten kesupen dumateng sangkan paraning dumadi…
Artikel prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged
ngeluh ana sing demonstrators padha ora nganakaké patemon marang halfway.
“Kita wis ngrambah metu karo tangan kita,” ngandika. “Nanging, sawetara wong bali sing fists nanggepi. Bisa sampeyan goyangake tangan karo sing sing tekan metu karo ajiné?”
Uga ridiculed ing demontran ‘assertions sing lagi environmentalists, nelpon mau “thugs” lan kasebut sing honking sungu minangka bukti-bukti “gangguan polusi.” Lan dipuntudhuh demonstrators saka inciting sectarian panganiaya dening nyerang wong wadon ing headscarf, nendhang dheweke, nyeret iku ing lemah lan snatching iku kepala tutup.
Erdogan ngalembana marang pemerintah kang kinerja past 10 taun, kasebut standar Rising saka urip, sing quintupling saka bank tengah dadi cadangan lan plans kanggo mbangun lan Airport.
Kanggo luwih saka limang jam, iku muncul kanggo mentheleng ing ngadeg saka Kemal Ataturk, lan ngedegaken saka modern negara Turki. Polisi pungkasanipun dipindhah ing penahanan akeh sing sing gabung marang, nanging apa Erdem Gunduz – karo artis kinerja cepet nglantek ing “ngadeg wong” – ana ing ditahan ana ora cetho awal dening.
Turkey wis wracked dening luwih saka rong minggu saka mbantah marang pamaréntahan Perdhana Mentri Recep Tayyip Erdogan. Nanging akeh sing sing gabungan Gunduz pungkasan ana ngandika padha ngadeg mung kanggo tentrem, ora njupuk pinggiran.
“Aku ngadek kabeh marang panganiaya,” ngendikane Koray Konuk, siji sing dipenjara. “Aku ngadeg ana supaya acara sing kulo wis witnessing lan acara njupuk Panggonan liwat suwene rong telung minggu bisa teka menyang standstill.”
Konuk, 45, marang CNN sing polisi sijine wong ing bis nganggo 20 wong liya sing wis gabung Gunduz, nanging Gunduz ora karo wong-wong mau.
“Aku iki namung ngadeg. Padha dipenjara wong sing mung ngadeg,” ngandika. “Punika khayal.”
Ana kang hushed tableau teka rong dina sawise polisi kesapu menyang Taksim alun lan tetanggan Gezi Park mbusak metu demontran anti-Erdogan. Ing demonstrators upaya kanggo bali menyang taman ana, mung kanggo bisa mimpin bali dening polisi.
Trade kumpulan sijine seger meksa ing Erdogan sadurungé ana, sing soyo tambah a serangan saindhenging negoro. Nanging akeh sing marched ing kothak Taksim buyar nalika ngadhepi karo Rerusuh squads digawe dening banyu Cannon.
Sing mbantah diwiwiti ing awal Mei liwat panguwasa ‘plans kanggo nguripake Park Gezi, tengah Istanbul kang pungkasan ijo papan, menyang Mal. Padha diuripake cepet menyang gedhe anti-pamaréntah demontrasi kang termasuk telpon kanggo politik ngenggalaken.
Nalika mbantah sing dipercaya kanggo ngancem aturan Erdogan, sing wis salah siji Turki paling populer pemimpin lan aken karo overseeing a
kanggo protesting ing lokal sing tetanggan ing kutha, panggolekan munggah barricades. Sauntara kuwi, ing atmosfer ing confrontations antarane polisi lan demontran wis ngowahi uglier.
“Saiki dadi ngrasa kaya ana tingkat desperation,” ngendikane Clare Murray, sing vacationing ing Istanbul saka New York kanggo minggu kepungkur. “Polisi koyone liyane nyaman karo nggunakake agresi.”
Awit ana wengi, 116 wong wis nahan sak mbantah ing Ankara lan 242 wong wis nahan
njupuk kauntungan saka mbantah liwat taman. Ana ewu kang padha panyengkuyung ing rapat umum a mil sawetara saka Taksim alun, waving panji lan nyanyi lagu ing rapat umum sing iki digunakake minangka viewed rapat umum re-Pemilu kanggo ngladosi Perdana.
Erdogan sought kanggo Kontras panyengkuyung marang karo demontran. “Atusan ewu ing kene ora kaya vandals karo bensin-bom mung tangan,” ngandika.
Sawisé tumult akhir minggu, ing kumpulan perdagangan sing ditambahake clout menyang demontrasi karo sing siji dina serangan.
Ing kumpulan melu duwe atusan ewu anggota tengen sektor sing kalebu umum layanan lan keperluan kayata listrik lan banyu sumber. Padha ora, nanging cukup kanggo anggota mati industri sing mudhun kabeh.
Ing pamaréntahan Erdogan, Turki buruh wis “domesticated kaya kewan dening kang katahan luwe,” siji buruh ing kantor Union ing Istanbul ngandika.
“Gezi Park digawe kita éling kita ora kéwan ing komplotan; kita individu,” jarene sing buruh, sing durung nyedhiyani jeneng iku.
Ing serangan sadurungé sak demontrasi anti-pamaréntah njupuk Panggonan cedhak wiwitan sasi iki.
Wong siji ngadeg silently ing Istanbul dadi Taksim kothak kanggo jam ana wengi, defying polisi sing nyuwil munggah akhir minggu anti-pamaréntah mbantah karo luh gas lan banyu Cannon lan teken atusan liyane marang vigil.
Category: Google News Tags: Turki kumpulan serangan sawise clashes ←
Pantai Cemara - paket wisata banyuwangi, paket tour banyuwangi
0811 341 1712info.tourbanyuwangi@gmail.comJl KH Agus Salim No 3A
Alas Purwo banyuwangi pantai cemara ← Air Terjun Tirto Kemanten Banyuwangi Festival Kuwung → Profil Kami	Tour Banyuwangi
BAB XI. LIMPUT-LINIMPUTAN UTAWA URUP-INGURUP : SAHIR KABIR KARO SAHIR KABIR : TUMRAP ALAM SIJI LAN SIJINE | alangalangkumitir
BAB XI. LIMPUT-LINIMPUTAN UTAWA URUP-INGURUP : SAHIR KABIR KARO SAHIR KABIR : TUMRAP ALAM SIJI LAN SIJINE
Yen kang maca iki wis ngerti KANTHI TERANG sarta bisa ngrasakake KANTHI MEMET marang kareping andharan kang kasebut mau kabeh, mesthi bisa nyandhak marang karepe pratelan ing ngisor iki.
1. Bab tegese URIP ING ALAM DONYA (1)
Tetembungan wong urip ing ALAM DONYA iku tegese : rasa dhiri kang lagi kalimputan ing rasa kajasmanian, jalaran rasa kajasmaniane kang lagi dadi peranganing rasa dhiri KANG KANDEL DHEWE. Sarehne kandel dhewe, banjur ngurupi (nglimputi) marang rasa kaswargan lan rasa kanerakan.
Awit dening rasa kaswargan kalimputan ing rasa kajasmanian, wekasane kabiring kaswargan (yaiku jagad kang aran swarga) sirna wujude, mung kari : RASANE bae. Sirnaning jagad swarga mau sabab kalangkib (ketutup) dening wujuding jagad donya. Kang mangkono mau angen-angen banjur ngira : awang-uwung kang tanpa wates jembare mung isi donya thok. Iku kena kaupamakake kacaning buku kang kalangkib, katutupan ing kaca liyane, mesthi kaca kang katutupan mau kaling-kalingan dening kaca kang nutupi. Ewa dene senajan kabire katutupan, nanging SAHIRE (RASANE) isih dirasakake uga, kayata : yen wong donya mau pinuju ngrasa : SENENG, AYEM,
Mung bae, mesthi ora kandhel kaya yen ngalami kabiring kaswargan. Mulane rasa kaswargan ing alam donya : tipis, awit saperangan gedhe rasa kajasmanian kang kandel mau. Wuwuh-wuwuh sabab sahiring kajasmanian korup marang kabire. Lire sahir korup marang kabir iku kayata : rerupan dianggep sajabaning pandulu, swara dianggep sajabaning pangrungu, asin dianggep ana ing uyahe.
(1) Tegese urip ing kene : MAKARTI, dudu KANG MAKARTI.
Kang bisa mikir dianggep dimak. Kang bisa ndulu dianggep si-mripat kasar. Rasa dhirine dianggep badane kang wadhag ………. sapanunggalane, kang ateges : BADAN WADHAG DIANGGEP BISA MIKIR LAN NGRASAKAKE SARTA DUWE KAWRUH (ngorakake ananing wujud kang alus) mangkono iku tak tembungake : sahire korup marang kabire.
Ing dhuwur mau mratelakake rasa kaswargan luhur sok mencungul ana ing donya.
KANG SOK MENCUNGUL ANA ING DONYA
Awit dening rasa kanerakan kalimput ing rasa kajasmanian, dadi KABIRING kanerakan, (jagad kang sinebut naraka) sirna wujude, mung kari RASANE bae. Sirnaning jagad naraka mau ya sabab kalangkib, katutupan ing wujuding jagad donya.
kapindhakake kacaning buki kang mawa gambar naraka : kelangkib, ketutupan ing kaca kang kebak gambar donya. Ewa dene sanajan kabire katutupan, nanging : SAHIRE (RASANE) isih sok dirasakake, yaiku yen wong donya pinuju muring, nesu,
mangkono iku wewengkoning rasa kanerakan, dudu kajasmanian. Amung bae tumrap ing donya mesthi ora kandhel kaya yen ngalami kabiring kanerakan. Mulane rasa kanerakan ing donya : tipis, awit saperangan kang gedhe saka rasa dhirine : dianggo ngrasakake rasa kajasmanian kang kandel iku. Wuwuh-wuwuh rehne sahir iku lumrahe korup marang kabir.
nanging rasane (sahire) ora melu sirna, isih sok dirasakake, yaiku : yen wong donya pinuju krasa dhemen, lam-lamen, seneng, gandrung, ngrasakake laguning gendhing utawa tembang, nyawang wewangunan kang adi endah utawa milangoni, sengsem nonton wayang, nikmat nalika mbegsa, ngrasakake marang endahing kagunan adi (kunst) ……. sapanunggalane, kang aran ngrasakake marang rasa kaendahan (schoonheidsgevoel), nges-ngesaning samubarang kang mawa nges. Rasa kang mangkono iku dudu rasa kajasmanian, nanging rasa kaswargan madya. Panunggalane rasaning jin peri. Mungguhe : marang rasa ka-endran, kang banjur sambung karo rasa kadewatan. Aluse maneh sambung karo kaswargan luhur. Nanging tumrape wong donya, mung ngrasakake saperangan cilik utawa pucuke bae, tur wis prasasat malih rasane, dene kakehan momorane.
Rasa kaswargan asor kang sok mencungul ing kajasmanian, yaiku : rasa bungah kang tinggal eling, rasa kamurkan, pangangsa, penginan lan kemilikan barang donya, bungah sabab nglakoni ngabotohan, bungah sabab mbedhang, ugal-ugalan, sesembranan utawa gawe guyon marang liyan, klejingan, cremedan, ngapus, nyolong, sapanunggalane, cekake kabungahan lan kamareman kang asor lan remeh, sarta kang gandheng karo panggawe maksiyat, katindakake tinggal nalar. Sarehne iku kalebu
katimbang donya. Sabab, bebakalane luwih alus klatimbang donya kang wadhag iki.
Rasa kaswargan asor iki, sarehning kadadeyan saka napsu kang kasar, mulane gampang bisane sambung karo rasa kanerakan. Lire, yaiku : napsu supiyah kang kasar cepak amore karo napsu amarah. Jalaran saka iku, makhluk kang padha ngalami swarga panasaran, watake akeh kang kamomoran watake kasetanan, yaiku : tegelan lan dhemen gawe kapitunan marang sapadha-padhane tumitah.
1. BAB JASMANI KANG ALUS BEBAKALANE
Kang maca layang iki aja ngira yen sawerna-wernaning bebakalan kang kasebut mau CETHA WATESE tumrap siji lan sijine, kang banjur diemper-emper lelapisan utawa sapsapan.
Antaraning jenis siji karo jinis liyane, mesthi ana panggandhenge kang awujud momorane jinis siji karo jinis liyane.
Momorane iku mujudake bebakalan kang seje maneh, sing kahanane ngemperi marang karo-karone.
Badan wadhag karo badaning napsu luamah, ana antarane, dak arani : JASMANI ALUS NYEDHAKI KADONYAN.
Badan wadhag karo badaning napsu amarah, ana antarane, dak arani : JASMANI ALUS NYEDHAKI KASETANAN.
Badan wadhag karo badaning napsu supiyah, ana antarane dak arani : JASMANI ALUS NYEDHAKI KAJIMAN.
Badan wadhag karo badaning napsu mutmainah, ana antarane dak arani : JASMANI ALUS NYEDHAKI KASUKMAN.
Kang disebut RAHSA, dening layang iki, yaiku BADANING nepsu patang prakara kang kasebut ing dhuwur iku dalah RASANE pisan.
Kang diarani, ANGEN-ANGEN, yaiku : sunaring Budi kang wis tumiba marang sadhengah badan. Sarhne sadhengah badan mesthi ana RASANE, mangka RASA mau kasorotan ing pepadhang, ing kono rasaning badan mau banjur NGRASAKAKE marang PADHANGE.
RASA rasaning padhang kang rinasa dening badan ka aranan : angen-angen. Awit saka iku, banjur ana sebutan angen-angen peteng, angen-angen padhang, angen-angen luwih dening padhang (angen-angen luhur).
Padhang lan petenge iku sejatine, gumantung ing DHASARE kang nampa sorot.
Kang doarani angen-angen SUMEBAR, yaiku : sunar kang tumiba ing JASMANI ALUS utawa NAPSU KASAR.
Ananging aja kinira yen angen-angen iku tanpa bebakalan. Sawarnane kang aran badan alus mesthi ana bebakalane.
Bebakalane iku wong Jawa ngarani : wujude. Wong Arab ngarani : jisime. Wong Walanda ngarani Staf, (wujud, tegese : ANA).
Bebakalan, (kawujudan, jisim utawa staf) iku, tumrap ing kajaten : mung KEDHER. Kedher iku kaya daya pangwasaning kajaten. Pangwasa iku makarti kanthi kawicaksanan.
Wujud disebut SIRNA, iku tumraping kasunyatan, mung kedhere kang LEREN. Dadi kang
nganakake DAYA PANGGENDENG ing wesi brani, nganakake PAPADHANG ing diyan, nganakake GENI ing pamasakan, nganakake SWARA lan KILAT ing hawa, nganakake KAROSAN ing mesin-mesin……… lan liya-liyane. Nanging ora ana kang weruh wujude electriciteit, mung weruh dayane utawa kedhere bae.
Dhiri kang kalimput ing JASMANI ALUS NYEDHAKI KADONYAN iku, kadadeyan saka kandeling napsu luamah (ngegungake dhahar guling lan syahwat). Engetane peteng, awit kang madhangi : angen-angen kang wis sumebar. Dhiri kang kalimputan ing luamah mangkono iku, lawas enggone kandheg ing jagad peteng, malah terkadhang isih momor karo donya, sabab butuh karo pepanganan. Alame ana kang ngarani De donker (jagad peteng).
Dhiri kang kalimput ing JASMANI ALUS NYEDHAKI KASETANAN, kadadeyan saka
enggone kandheg ing jagad lelara lan pepanas. Malah terkadhang momor wong donya, prelu mung
kalebu padhang. Dhiri kang kalimputan ing kandeling supiyah mangkono iku lawas enggone kandheg ing jagad madya, malah terkadhang momor karo wong donya, karanan bangsa jin utawa peri, nanging satemene isih tetep manungsa kang nyamleng karo wong donya, malah akeh sing becik watake tetulung lan ngudi kawruh kasunyatan, nindakake agama lan sapanunggalane. Alame karanan rohiyah utawa Lotering, yaiku alaming swarga madya perangan ngisor. Manawa tipis luamahe enggal marang perangan luhur.
Dhiri kang kalimputing ing JASMANI ALUS NYEDHAKI KASUKSMAN kadadeyan saka kandeling napsu luamah lan mutmainah (ngegungake luamah nanging bebudane alus), lawas enggone ngalami swarga luhur perangan ngisor. Terkadhang ya momor karo wong donya, prelu tetulung, ngopeni manungsa, mbantu marang kodrat. Alame kaaranan kadewan, nanging perangan ngisor. Manawa ora kandel luamahe, enggal marang perangan luhur.
Kang aran k a d e w a n (DEWATJAN), iku pratitising tembung : alaming angen-angen luhur, yaiku : swarganing angen-angen, dudu alaming mutmainah (swarga katentreman) nanging WIS PRASASAT ORA ANA BEDANE kadewatan, karo swarga luhur iku, awit tansah lira-liru, butuh-binutuhan, lire mangkene : rasa katentreman mematuh marang padhange angen-angen luhur, angen-angen luhur butuh marang rasa katentremaning
dhewe, yen ora karo liyane. Karo-karone ing basa Walanda ka-aranan “Negatiefvorm” tegese : kang siji ora bisa madeg dhewe yen ora karo sijine. (1) Yen rong warna wis awor, lah iku lagi MADEG. Yen madeg, ing kono banjur ana DHIRI.
weruh wineruhan) marga sangsaya nyedhaki marang kasunyatan.
Nyedhaki marang kasunyatan iku ateges nyedhaki marang manunggal.
Nyedhaki marang kasunyatan iku ateges nyedhaki marang JEJERING sakabehe KAHANAN, yaiku KANG DITUNGGALI dening kabeh kahanan.
(1) Katembungake Jawa : Tetep-tinetepan.
Tetembungan ANA ING SWARGA iku, tembung ANA ING, sajatine ora ateges manggon. Tetembungan MUNGGAH SWARGA iku tembunge MUNGGAH, ora ateges marani panggonan sing ana sa-dhuwure. Tetembungan TUMURUN ING DONYA, iku tumurune ora ateges teka saka ing panggonan kang dhuwur menyang panggonan sa-ngisore.
Ana ing swarga iku ateges kang sejati : dhiri kang lagi kalimputan ing rasa kaswargan (rasa adhem lan padhang), jalaran rasa KASWARGANE kandel banget, ngorupi (nglimputi) marang rasa kajasmanian.
Rasa kajasmanian kalimputan ing rasa kaswargan, iku tegese : rasa kajasmanian mau ya isih rinasakake ALUSE, nanging mung rinasa DADI UBARAMPENE utawa WEWENGKONE bae, ora rinasa dadi LUGUNING AWAK (DHASARE). Kang rinasa dadi BAKUNING BADAN, yaiku rasa adhem lan padhang (adheming ati, padhanging engetan).
Terange prekara iku, nganggo tuladha mangkene :
Ngupamakna wong nganggo tesmak abang, samubarang kang dinulu katone abang kabeh, warna abang iku DHASARING PANDULUNE, iku upamakna dhasaring rasa kaswargan. Sanajan dhasare mau ABANG nanging ora ateges ndulu godhong katon abang thok, isih ana ijone, nanging ijone semu abang. Barang kang putih dadi putih semu bang. Kang kuning dadi kuning semu abang. Mangkono sapiturute, sebab dhasaring pandulu : ABANG. Rasa dhasar tansah kasaklira tanpa pegat, nanging rasa liya-liyane, mung kala-kala krasane, kaya dene abang mungguhing wong nganggo tesmak abang : ora pegat-pegat rinasuk, nanging : ijo, putih, kuning, biru, wungu, mung kala-kala, tur mesthi kaworan abang.
wuwuh enake yen kaworan PAKARTINING SANG GANDA ing sawatara, kayata : binarengake karo ngrasakake GANDANE kang arum utawa sedhep. Wuwuh maneh enake yen kawuwuhan PAKARTINING PANDULU kang weruh beciking wadhahe utuwa beciking rupane panganan mau. Wuwuh maneh yen kawoworan PAKARTINING PANGRUNGU kang ngrunggu swaraning untu sing muni kriyuk-kriyuk, …. Rasa kaswargan (adhem padhang) upamakna RASA ILAT. Rasa liya-liyane kayata : kajasmanian, kadewan, kajiman lan liya-liyane, upamakna rasaning pandulu, pangganda, pangrungu, pangenyam.
Rasa kaswargan, kadewan, kajiman, kanerakan….. kabeh diaku dening rasa kajasmanian, tegese : dianggep dadi UBARAMPENING rasa kadonyan, dening WONG DONYA.
Rasa kajiman kadewan, kajasmanian …. kabeh iku diaku dening rasa kaswargan, tegese : dianggep dadi UBARAMPENING rasa kaswargan dening WONG SWARGA.
Rasa kaswargan, kanerakan, kajasmanian, kabeh diaku dening rasa kajiman, tegese : dianggep dadi UBARAMPENING rasa kajiman, dening WONG JIM.
Rasa kajiman, kajasmanian, kadwan sathithik, ……. kabeh diaku dening rasa kanerakan, tegese : dianggep dadi UABARAMPENING RASA KANERAKAN, dening WONG NARAKA.
Saliring rasa kang kasebut ing dhuwur mau kabeh KAWENGKU dening kajaten.
DIAKU karo DIWENGKU, ora padha, bedahe kapratelakake ing buri.
Rasa kaswargan luhur ora kanggonan rasa kanerakan sathithik-thithika. Rasa kanerakan ora kanggonan rasa kaswargan luhur sathithika. ***
ing dhuwur mau lagi mratelakake bab ka-SAHIRAN, saiki mratelakake KAKABIRAN.
Awit dening rasa kajasmanian kalimputan ing rasa kaswargan wekasan kabiring kajasmanian (jagad donya) sirna wujude, mung kari ALUSING RASANE (sahire) bae. Sirnaning jagad donya mau sabab kelangkib (katutupan) dening jagad
alus (bening) dadi kena kaupamakake kacaning buku kang ngemperi kacaning jandhela (gedhah). Kaweningane (pepadhange) marakake ORA MAIDO marang ananing jagad donya. Iku lire : jagad donya ana kalane katon tinonton saka jagad swarga, samangsa ana prelune, katone ana amaya-maya.
Kanggo nggampangake kanalaran iki, mangkene : ngupamakna wong ngilo nganggo kaca jendhela, ngadeg sajabane jendhela, wong mau weruh ayang-ayanganing awake dalah ayang-ayangane sakehing kahanan saburine, kayata : plataran, wit-witan, sawah, gunung. Nanging wong mau ya weruh kahanan sajroning omahe, kayata : peturon, meja, kursi, sapanunggalane, kang katone amor dadi siji karoplataran, wit-witan, sawah, gunung. Iku : yen wong mau maspadakake kahanan sajroning omah bae, mesthi ayang-ayanganing kahanan sajabaning omahe, sirna. Dene yen mung maspadakake ayang-ayange bae, mesthi kahanan sajroning omah sirna (ora katon). Kahanan sajroning omahe upamakna : BAKUNING KAHANAN ing swarga, dene ayang-ayangane ing gedhah upamakna jagad donya, tumrap panrawanganing wong swarga.
Sarehne sawiji-wijining wong swarga iku ORA PADHA PEPADHANGE, mulane ana kang cetha, ana kang maya-maya panrawangane marang jagad donya, malah ana uga ora weruh babar pisan, kagawa saka kurang weninge tingaling rasane (pramanane), yaiku kang ngalami kaswargan perangan ngisor (kasar).
Sanajan kabiring jagad donya katon mung kaya ayang-ayangan ing gedhah kang tanpa rasa, utawa katutupan ing kacaning buku, …. nanging sahire (rasa kajasmanian) dirakake uga ALUSING JASMANINE. Iku tegese mangkene : rasa adhem mau ora mung kaya adheming ATINE wong donya, nanging ngiras kaya adheming awake wong donya, nanging iku aluse, ora kasar kaya rasaning jasmani kasar.
Rasa kapenak, ya ora mung kepenaking ATI, uga kepenaking RASA JASMANI ALUS kang reraketan lan rasa ati. Rasapadhang ya ora mung padhanging ENGETAN bae, nanging ngiras dadi padhanging PANDULU kang waspada. Pepadhange engetan kang ngiras dadi
ora kelangan jagad donya. Nanging rasa kajasmanian lan jagad donya ora nguripi (nglimputi), malah korup kalimputan marang sahir-kabiring kaswargan.
Dadi ing alam swarga iku, sahir kabire ora korup marang sahir kabiring kajasmanian, malah ngorup sahir kabiring kajasmanian. Ewadene sanajan kaswargan pisan, sahir iku lumrahe sok korup marang kabire.
Mung dhiri kang wus bisa sambung karo kajaten, kang sahire ora korup marang kabire. Tumrap dhiri kang wus gathuk karo kajaten, saliring kabir iku ora ngorupi, malah korup marang kajaten.
Dhiri kang wis ngalami swarga luhur, sarehne ora kanggonan ing saliring kanerakan, ora bisa nonton marang kabiring kanerakan.
Bisane nonton, mung yen banjur ngrasuk bebakalan kasar (katembungake tumurun) kayata ngrasuk bebakalaning napsu supiyah utawa jasmani. ($)
Sarehning sawarna-warnaning bebakalan ORA CETHA WATESE tumrap jinis siji karo jinis liyane, dadi antaraning ka-mutmainah-an karo kadewan, kajiman, tuwin kajasmanian : mesthi ana bebakalan minangka panggadhenge, kang awujud momoraning ka-mutmaina-an karo liyane.
sesipatane, nanging akeh empere sarta gampang bisane weruh-wineruhan. Uga padha ana kabire, kang sawarna-warnane gampang bisane gegayutan. Jalaran saka iku, badan alus kang luhur-luhur mau ana warna-warna jenenge, nanging yen prakara iku dipratelakake ing kene, layang iki dadi karoncen.
($) Tumurun mau ana kang pancen saka karsa, ana kang
rasa kanerakan (panas, lara) jalaran : rasa kanerakane kang lago dadi peranganing rasa dhirine kang kandel dhewe. Rasa kaswargan, kadewan, kajasmanian lan kajiman, kalimputan rasa kanerakan.
Iku tegese : rasa kajasmanian lan liya-liyane isih dirasakake, nanging rinasa dadi ubarampene bae. Apa maneh
tuwuhing rasa kang kaya mangkono, ing atine. Nanging aja kinira mung mligi rasaning ATI kang kaya rasa atine wong donya ya ngiras rasa lara kang kaya laraning AWAKE wong donya. Iku rasa lara kang tumraping JASMANI ALUS NYEDHAKI KANERAKAN, kang kasebut ing dhuwur mau. Rasa rasaning jasmani alus kang lara mau, silara dadi ubarampining larane ati, raraketan amor dadi siji. Ora beda kahanane karo wong donya, yen atine panas, badane melu lara. Nanging tumrape kadonyan, durung sapira dayaning amarah enggone nggandeng marang rasa jasmanine, balik tmumrap kanerakan, iku rasaning amarah nglimputi marang rasa jasmanine. Rasa kaswargan asor (penginan marang kang remeh-remeh utawa bungah remeh enggal eling) iku mung kanggo nylundhingi ing sawatara marang rasane lara, lire : bungahe mung sedhela, banjur susah maneh kaworan muring lan ngresula kongsi lawas. Tur nalika bungah sadhela kaworan susah. Kala-kala dewe penginan kang banget sarta adreng. Nanging saking adreng lan bangeting kepinginan, kongsi krasa panas lan pegel, sarta sarehne tinggal nalar, banjur ora kaleksanankang dadi karepe, ndadekake cuwa, gela lan manglah kongsi lawas……… tansah mangkono bae salawase ngalami jagad naraka utawa “HEL”. Ora tau bisa nyandhet marang atine enggone KUDU-KUDU NGRASAK-NGRASAKAKE SING GAWE ORA KEPENAKING ATINE, kudu-kudu muring, kudu-kudu pegel sarta gemes jalaran saka thukuling pangagas kang ala banget, nganggep ala marang kang linakonan marang sapadha-padhane tumitah. Nganggep ora adil marang pepesthen kang tumiba ing awake. Nganggep ara adil marang pepesthen kang tumiba ing awake nuli krasa kuwatir ketir-ketir utawa bingung nar-naran, jalaran nguwatirake kadadeyan kang ora prelu dikuwatiri. Dadi salawase ngalami kanarakan, sajege tansah golek-golek kanggo disusahi, golek-golek kanggo dipegeli lan digethingi, golek-golek kanggo dikuwatiri, golek-golek kanggo dipanasi, golek-golek kanggo dilara ateni ($).
($) Kang golek mau ora padha ngrumangsani yen golek.
Mangkono bae selawas-lawase, ora lega yen ora golek-golek, mangka saben golek mesthi olehe, ora tau ora oleh, marga : sadhengah kang dicandhak utawa dinulu : gawe gela, susah, muring lan bingung. Rasa kadewan sethithik (angen-angen peteng) kang dumunung ing rasa kanerakan, uga rinasa mung DADI UBARAMPENING RASA kanerakan, lire mangkene : apa kang rinungu lan pinikir; mung nuwuhake gwla, susah, muring lan lara ati. Apa-apa kang dielingi dening angen-angen, mung nuwuhake panggagas sing ala, sing marakake gegethingan, cekake : tansah dirung kesusahan, lelara, pepanas, sesedih, bebingung…….. kang tanpa kendhat (aluwung ORA KELINGAN utawa ORA WERUH katimbang KELINGAN sarta WERUH, awit kaelingan lan kawruhe mau pakolehe mung nangekake SILARA lan SI PANAS), kabeh disengguh saka sa-jabaning rasa dhirine, ora rumasa pisan-pisan yen kabeh mau mung saka BONGGANE DHEWE. Mulane mangkono, awit kedhering bebakalan Amarah mau angel diendheg, tansah kudu makarti terusan, kang pakartine mujudake rasa lara lan panas.
Apa perlune rasa lara lan rasa panas mau digoleki ?
Apa sabab kepenak. Iku, ora sabab lara mau kapenak, mung sabab duwe watak kang ora cocog karo kapenak. Sing dicocogi rasa lara. Ora sabab panas iku krasa kapenak, mung sabab ora cocog karo adhem-adheman. Cocoge : panas-panasan. Ora sabab gegethingan iku nyegeri, mung sabab saka ora bisane nyandhet enggone KUDU-KUDU ngethingi apa-apa ing candhak-candhake. Ora sabab rasa kuwatir lan susah iku maremake, mung sabab saka EMOHE DIPENGING susah lan kuwatir. Jalaran ora cocoge karo watake.
Kajaba iku, ora nganggo NGELINGI MARANG PRELUNE. Aja maneh ing jagad naraka, yen wonge ngelingana marang kapreluan, sanajan ing jagad endi bae, akeh banget pakarti kang ora kanthi eling marang prelune. Mung kaswargan lan ing kadewan ING PERANGAN LUHUR kang tansah eling marang preluning panggawe (pakarti) kang linakon, awit wis sambung karo kajaten (tukang eling).
Wong naraka mau ora mung ngira awake dhewe kang nandhang lara, pangirane wong sajagad nandgang lara lan panas kabeh, sarta wong sajagad padha gegethingan lan kiyanatan. Kajaba duwe panganggep mangkono, ya duwe panganggep yen wong sajagad kudu digethingi kabeh, jalaran kinira kalakuwane ala-ala, drengki-drengki, jail-jail.
Wong naraka ora ngreti pisan-pisan yen swarga iku ana, ora ngerti pisan-pisan yen wong becik atine iku, ana. Prakara kang mangkono iku upamakna : pangrungu ora ngerti pisan-pisan yen rerupan iku ana. Pandeleng ora ngerti pisan-pisan yen rupa lan swara iku ana. Uga padha karo wong donya kang akeh-akeh, ora ngerti pisan-pisan manawa swarga lan naraka iku ana, ora ngira sathithik-sathithika yen ajagad ka-alusan iku ana, nglimputi jagad donya. Sangsaya banget ora ngretine jagad donya iku bisa sirna wujude; kalimputan ing ananing jagad ka-alusan.
Muga-muga wong urip ing donya padha nggraita marang prakara kang kaya mangkono, supaya kadunungan ing RUMASA tuwin WEWEKA. Wasana nuwuhake pamarsudi marang nalar kabecikan.
Sarehne sawarna-warnaning bebakalam iku ORA CETHA WATES TUMRAP JINIS siji karo jinis liyane, dadi antaraning RASA KANARAKAN karo KADEWATAN lan KAJIMAN sarta KAJASMANIAN, apa dene KASWARGAN, ya ana bebakalan minangka panggandhenge, kang wujud momorane kanerakan karo liyane. Momoran-momoran mau mujudake dhiri kang beda-beda sesipatane, nanging kaeh empere sarta gampang bisane weruh-wineruhan. Uga padha ana kabire, kang sa-warna-warnane gampang bisane gegayutan (momor). Jalaran saka iki,
angkrik, nyai blorong, keblek, janggitan, ilu-ilu……. akeh banget jinise. Kabeh kanggonan rasa kanerakan (kadunungan ing jail, drengki, panasten, dhemen gendhak sikara).
Kang nyedhaki kadonyan, watake momor karo wong donya, sabab kemelikan pangan kang arupa sarining pepanganan. Kang nyedhaki kajiman awujud jin asor kang dhemen gendhak sikara. Kang nyedhaki kadean awujud gandarwo luhur utawa bangsane dewa kang asor.
Ana stan kang salugu, ana kang mung pawakan bae, kang sabenere ya wong tunggale wong donya. Ana jim tulen, ana kang mung pawakan ( wong kajiman abadan alus).
dadi setan utawa jin, pangakune ya manusa. Apa maneh wong kajiman kang ngedohi kanerakan sarta nyedhaki kadonyan, ora pisan-pisan rumasa jin utawa weri, jalaran sabarang prakarane ora beda karo wong donya. Malah wong kajiman kang luhur, rumasa luwih luhur lan mulya katimbang wong donya, marga kadunungan ing kaluwihan, kasekten lan panrawangan.
Kabeh kang mung pawakan bae : kadadeyan saka manungsa ing donya, kang isih kandheg. (1).
Ing dhuwur mau mratelakake bab kanalaran utawa sabab-sababe manungsa ngalami kadonyan, kaswargan lan kanerakan.
Kang ngalami kajiman, jalarane ya marga kanggonan ing bebakalan napsu supiyah kang kandel. Kang ngalami kadewan, sabab kadunungan ing bebakalaning angen-angen luhur kang kandel, banjur ngranggoni kawicaksanan, kawaskitan lan kawaspadan apa dene kasekten.
Manungsa kang ngalami jagading jin, ora ana bedane karo manungsa ing donya. Ya wujude, ya engetane, ya watek-wateke, ya kasenengane lan liya-liyane : nyampleng wong donya, sarta kahanane ing saben bangsa ya miturut kabangsane wong donya ing kono. Kabeh ora rumangsa ngalami alaming jin, apa maneh yen gelema diarani jin.
Dene kang ngalami kadewan bedane karo kang ngalami jin iku mung sabab luwih luhur, marga luwih padhang nalare.
Bangsa dewa kang akeh-akeh rumeksa marang kaslametane manungsa ing donya, sabab rumangsa dadi leluhur utawa pepundhene. Apa maneh kang dewa kang luhur sarta kandel ka-mutmainahane. Aja maneh kang ngalami kadewan, sanajan kang ngalami jin, akeh kang padha becik bebudene, rumeksa marang wong donya, sabab rumasa dadi leluhur utawa pepundhene.
Nanging…… sarehne momoran-momoran mau ana kaduk kamutmainah-an sarta ana kang kadhuk kanerakan (ora beda karo wong donya), dadi dewa utawa jin-a, ya mesthi ana luhur ana asor.
Dewa luhur kang lugu ngenggoni sajatining dewa; ginambar ing wayang kang aran Bathara Guru. Kang sambung lan budi : ginambar ing wayang aran Bathara Narada. Kang wis nunggal misah karo kasunyatan, ginambar : SANG HYANG WENANG utawa SANG HYANG TUNGGAL. Kang kandel ka-mutmainahane sarta sambung karo rasa sejati, gimabar : Bathara Wisnu. Kang sambung lan kaswargan madya, ginambar : Bathari Durga (kang ngerehake lelembut ing pasetran ganda mayit). Kang sambung lan ka-lumawahan gunambar : Bathara Kala. (2) ……….. lan liya-liyane.
(2). Bathara Kala – Dewa kang kadadeyan saka luwamahing Dewa.
Ing alam donya : dhasaring rasane : RASANING JASMANI. Dene rasa liya-liyane kang papat, (kadewatan, ka-mutmainahan, kajiman, kanerakan) uga mecungul ing donyo sarta dadi ubarampening rasa kajasmanian, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE dening wong donya. Kang dianggep wujuding badane : bebakalaning Jasmani.
Ing swarga, dhasaring rasane : RASA ATI adhem padhang. Rasa liya-liyane kang papat uga mecungul ing swarga sarta dadi ubarampening rasa kaswargan, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE dening wong swarga. Kang dianggep wujude : bebakalaning Mutmainah.
Ing naraka dhasaring rasane : RASA ATI lara lan panas. Rasa liya-liyane kang papat ung mancungul ing naraka, sarta dadi ubarampening rasa kaneraklan, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE dening wong naraka. Kang dianggep wujude : bebakalaning Amarah.
Ing jagading jin, dhasaring rasane : RASA ATI seneng utawa bungah. Rasa liya-liyane kang papat uga mencungul ing jagading jin, sarta dadi ubarampening rasa kajiman, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE, dening wong jin. Kang dianggep wujude : bebakalaning Supiyah.
Jagading dewa, rasa dhasare : RASANING ENGETAN. Rasa liya-liyane kang papat uga mancungul ing jagading dewa, sarta dadi ubarampening rasa kadewan, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE dening wong dewa. Kang dianggep wujude : bebakalaning Angen-angen. (1)
Rasa limang warna ing duwur mau, dak arani PANCAINDRIYA, tegese : rasa lelima. Ing sabanjure yen ing layang iki ana tembung “pancaindriya”, karepe : rasa lelima kang kasebut ing duwur mau dalah bebakalane.
(1). Bebakalan warna-warna kang kasebut mau tumraping kajaten : dudu wujud, mung
kasar) arane : ndonya, janaloka utawa Aarde.
Alaming RASA ATI tetelu (kang alus lan kang kasar) arane : rohiyah, endraloka, utawa Asraal.
Alaming ANGEN-ANGEN utawa ENGETAN (kang alus lan kang kasar) arane : huluhiyah, guruloka, utawa Dewacan.
Pamerangan dadi telu ing dhuwur iku prelune mung murih ringkes.
Telung warna mau : I. Alaming Jasmani; II. Alaming Ati; III. Alaming Engetan. ….ka-aranan
Marga saka iku, kang maca lan kang nulis layang iki, manawa ngudi kalawan temen-temen, bisa manjing ajur-ajer marang endi bae.
Kang sinebut : KAJATEN, yaiku : KANG bisa makarti. Yaiku awak kang mesthi anane, ora wiwitan ora wekasan. Ing basa Arab sinebut : D A T.
Endita ANANE utawa WUJUDE, kang diwujudake sarana MAKARTI mau. Yaiku SA-LIR-ING – BE-BA-KAL-AN kang alus lan kang kasar.
Kang diarani kawujudan, ya iku KAHANANING PAKARTI tegese MAUJUDING pakarti.
Olehe ANA utawa olehe MAUJUD, ya sajroning wektu lagi makartekake wujud iku. Lire : enggone ANA sawenehing kawujudan, iya mung sajroning wekru kaalane pangawasa makartekake wujud iku.
Sirnaning pakarti : salerening makarti. Iku lire : sirnaning kawujudan : salerening makarti.
Sirnaning kawujudan ateges sirnaning bebakalan, yaiku : yen pakarti mau leren.
Makarti, uga ateges nganakake kekedher (trilling).
Pakartine uga kedhere, uga ateges : bebakalan, tembunge Walanda “staf”, tembunge Arab “anasir”.
Marga saka iku, tetela, saliring wujud, bebakalan, utawa stof iku, enggone ANA, mung nalika isih ana KEDHERING ETHER, kang durung leren. Yen kedher mau leren, genine milu leren enggone maujud.
Molah-malihing kahanane RASA, uga ateges molah-malihe kahanane bebakalan, uga ateges molah-malihing carane pangedher.
catur : supaya lumuntur. Dhihin : raga, cipta, jiwa, rasa, kaki; ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning Manon. (
pm mbok menawi sak niki dereng gaduk, nggayuh raosing serat meniko, mugi kababar menggah menopo suraosipun,, sembah nuwun kagem sesepuh
Gusti Kang Karya Jagad (Sang Pembuat Jagad), Gusti Kang Gawe Urip (Sang Pembuat Kehidupan), Gusti Kang Murbeng Dumadi (Penentu nasib semua mahluk) , Gusti Kang Maha Agung (Tuhan
nganakake geni manggon ing geni nanging ora kobong dening geni, nganakake banyu manggon ing banyu ora teles dening
Ana pandhita akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, tapake kuntul nglayang lan
Analisis “Aja Dipleroki” karya Ki Nartosabdo | Medhar Kawruh
Inter FM「Sing! Sing! Radio!」25:00-25:30
“Tetep ing alame lama, kasebut Dalil Kurani, alip lam mim, dallikale kitabul rahepa pami, lara hudan lilmuttakin, waladina tegesipun, alip punika sastra, urip boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun kitabulla,natab mlebu ala wadi,tegese rahabapi, rahaba kang nganggo sampur, hudan lil muttakiina, yen wus wuda jalu estri, den mutena wadi ala jroning ala.”
“Niku agami muchammad, saminipun agamine Nuh Nabi, nuh neh remeh kawruhipun, niku nabine bocah, remen rumat abang kuning nedi tuwuk, …”
“Panjenengan Nabi Dawud, putranira kang tuwa, Abe Salam ingkang nami, mungsuh bapa anggege keprabonira. Dawud kengser saking praja, Abe Salam kang gumanti, sawise antara warsa, Nabi Dawud
“Lamun seneng neda woh wit budi, mituruta babon, Buda-Budi karan agamane, anyebuta Dewa Batara Di, Lamun seneng bukti, woh wit kajeng kawruh, Anyebuta asmane Jeng Nabi Isa kang kinaot, mituruta Gusti
“Darmogandul matur, nyuwun diterangake bab enggone Nabi Adam lan Babu Kawa pada kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing
diarani agama Srani iku tegese sranane ngabekti, temen-temen ngabekti mrang Pangeran, ora nganggo nembah brahala, mung nembah marang Allah, mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, …”
ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman
solo kih…ra ngerti njerone GWO saiki koyo opo 😀
rasane nek eling mbiyen usung@ salon karo ampli, gawe efek gitar dewe(gayane!), latihan ning omahe pak yon….
gobang	31 Agustus 2008 at 3:45 pm	ongkrik
dwi	31 Agustus 2008 at 4:18 am	SETUJUUUUUU……
tukul…dadi ojo koyo wong goblok. mikiro, perlu bajak opo orA…..
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.48, 5 Oktober 2008.
yo apik lah podo nostalgia eh, mbok menowo ono sing ngerti kabare neri slamet, nanuk, sahid pasar, kusaeri, johang, retno (
am	omahku ra ketok soko nggonmu, tapi omahmu kadang dadi omahku (nunut turu)
dusone	4 November 2007 at 7:34 am	nostalgia jaman
9. Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal.
43. Wong wadon ilang kawirangane--- perempuan hilang malu.
44. Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang perwira/kejantanan
45. Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.
seneng gawe susah ing liyan, apa alane gawe seneng ing liyan (
GUSTI INGKANG MAHA KUWASA KULO NEMBAH NUWUN MARING PANJENENGAN :
tanggal 7 desember. masalahe saiki wanyik iki kari nglakoni 2 pertandingan engkas. lek tak delok ndik wikipedia ambek ndik
Kethuk iku salahsiji perangkat gamelan Jawa sing ditabuh. Bedha karo gong sing digantung, kenong iku diso'ake ing enggon sing fungsine kaya ayunan, dadi cara ngeso'ake mirip karo kenong, bonang lan kempyang.
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang • Kethuk •
(Gendhing • Batangan • Wayangan • Ketipung) • Bedhug
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.30, 9 Maret 2013.
Pinus Songgon Pantai Cemara Air Terjun Tirto Kemanten Banyuwangi Pantai Rajegwesi alas purwo banyuwangi ← Angklung Caruk Pantai Rajegwesi → Profil Kami	Tour Banyuwangi
Saduluruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu barengsedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat papat kalima tengah Ayo podo tumandango bebarengan Podo gawanen kalumpukno dadi siji.
nyukupi, Rasa maringi, Ya rasaning PangeranYa Rasul kang dadi wasilah lantaran mukti mulyo kecukupan,Duh Pangeran kulo nyuwun gampil, gangsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah." DEWA
soko dealere mobil. Kaya raya tenan wong kuwi yo, mugo ojo lali sodakohe. Lek aku yo gelem ae dikasih hehe.
Balas	lha…iki…para sedulur, ayo wiwit saiki awak-e dewe
mugi Gusti paring kanugrahan dumateng kangboed sabrayat agung.
panasipun, sinigeg Sang Hyang Semar, Togog nguni kekalihe martapeng Rebabu Arga.Sang Hyang Togog Sang Hyang Semar, lami martapa ing wukir,
samya ngungsi mring samodra.Sang Hyang Semar angandika, Ki Togog wonten ing pundi (2) Demit kagegeran, gara-gara ageng prapti, gonjang-ganjing kang bumi, prakempa lan sindhung riwut, peteng dhedhet liweran, kekuwung lan obar-abir, pan gumludhug swarane kocak
karsaning Sultan Ngerum, utusan mring pandhita, Syekh Bakir ingkang wewangi, masang tumbal saking gunung
wus prapta ing ngarsanipun, Syekh Bakir sang pandhita, waspada tyang kalih prapti, redi Tidhar dumrojog ing ngarsanira.Syekh Bakir lon angandika, ki sanak tiyang ing pundi, manira nembe tumingal, marang pakenira kalih, sira arsa punapi, duk prapta ngarsaningsun, sanghyang Semar lon turnya, inggih tanah Jawi mriki, prelunipun kawula pinanggih tuwan.Syekh Bakir lon angandika, sayrkti ing tanah Jawi, pan durung ana manungsa, pan isih rupa wanadri, Hyang Semar matur aris, kawula sajatosipun, ing kina makina, saderenging tuwan prapti, hamba kalih dhedhukuh Rebabu arga.Angsal sangang ewu warsa, nunten hamba mudhun mriki, dhedhukuh ing redi Tidhar, saweg angsal sewu warsi, sataun
Semar aturira, sayekti pulo puniki, sayekti dede jalmi, dhanyang tanah Jawa ulun, ingkang sepuh priyangga, putra Sanghyang Tunggal, nenggih kang jejuluk sang Bathara Manikmaya.Sanghyang Semar nggih kawula, Sabdapalon inggih mami, peparab Ki Nayantaka, ratu dhanyang tanah Jawi, sejarah duk ing uni, duk babu kawa rumuhun, nglunturken kamanira, binuwang pinupu dajil (5) Pan pinuja
dewa, nggih punika turun mami, sarupane kabeh dhanyang ing sabrang lan tanah Jawi. Jim prayangan lan peri miwah sagung kang lelembut, inggih turun kawula, tumeksa kang wingit-wingit, ilu-ilu janggitan turun kawula.Dene kang Togog punika, tetesing peksi sendari, sun cipta pan dadi jalma, pan dados kanthi mami. Mila kawula mriki, manggihi marang sang wiku, arsa taken wak ingwang, dhumateng paduka ugi, wit punapa sang pandhita karya rusak.Sadaya nak putuningwang, sadaya pan sami ngili, pan
manira iki sadermi, pan dinuta Njeng Sultan Ngerum Nagara.Iya kinen ngisenana (6) jalma marang pulo Jawi, dimen padha gaga sawah, ambukak sakeh wanadri,ingkang sun gawa mriki, jalma saking Keling iku, kehe rong leksa somah,
njeng Sultan ing Ngerum, sri narapati kang dhawuh angiseni, jalma ing pulo Jawa iku, kinen ambabatana, nging
Jawi, mung winatesan benjing rongewu lan satus taun, iku pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus tahun durung ana ratunira.(7) Jalma durung duwe tata, wong iku pan kadya peksi, yen wus jangkep satus warsa, seket siji langkung neki, Hyang Suksma karya aji, aja sira ngemong iku, sira maliha dewa, satus taun lamineki, sasirnane pangeran nitahken
inggih, nagari satus warsa laminira, tuhu sekti pinunjul, kagodha ing iblis laknat, nenggih malaekat Dajil( Nulya satus taun
lan Kedhiri, Ngurawan lan Singasantun, iku sira emonga, ngawulaa mring titis Bathara Wisnu, sira
ing Janggala kuthanipun, aran Kudarawisrengga, digdaya prawireng jurit.(9) Satus taun nuli sirna, pan Hyang Suksma anitah ratu malih, Pajajaran kutanipun, saksirnane Janggala, satus taun Pajajaran
KendilPoma sira angestokna, krana iku luwih sangking prayogi, dene Togog iku besuk, dhukuha las Lodaya, anglurahi sakeh dhemit alas mriku, sasirnane Pajajaran, Hyang Sukma nitah narpatiJuluk prabu Adaningrat, angedaton ana ing Majapait, satus taun laminipun, aturun kaping tiga, rusak sirna nagri Majapait iku,
wijilipun, pan sami mulang Qur’an, ngestokaken agami Paduka Rasul, mungkasi kang jaman Budha , tegese budi mangertiTiyang jawi kathah nilar, gama kuna nut agama Ngarabi, kutha Demak umuripun, suwidak taun sirna, turun tiga panjenenganira ratu, nulya karsaning pangeran, anitah narendra
turuning pandita agung, wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senapati(11) Amengkoni tanah Jawa, wiwit iku dumugi ing Mantawis, sewu limangatus taun, sawarsa langkungira, umurira satus taun sigra gempur, aturun kaping papat,
pan malihe wus jangkep petungipun, nulya karsaning pangeran, Nangkoda Wlanda ngejawi.Bedhah nagri Kartasura, kang ambedhah wong Cina mangun jurit, nulya karsaning Hyang Agung, nitah malih narendra, angendaton Yogyakarta prajanipun, kang sawiji ing Surakarta, aran jaman SengarekiLakune wong keh pitenah, pada lali sanak kadang pribadi, akeh
gegoda, nora kena pinilih laku kang becik (12) Jaman Sengara puniku, keh anak lali bapa, supayane sangsara ingkang tiniru, laku dur sangsaya
manungsa kang elingKarepe wong murka samya, bocah cilik wis padha karem dhuwit, larang barang kang tinuku, wong tani kathah rusak, anenandur datan ana ingkang metu, sabab nagri sampun rengka, tan mikir susahing dasih.Akeh wong kang pada jina, ora marem marang somah pribadi, (13) akeh wong kang padha nglajur, wong dora saya ndadra, kareming wong samya wadul winadul, wong temen akeh ketriwal, wong dora den anggep becikIlang adiling nagara, apan amung kasengsem bungah neki, alali marang Hyang Agung, bubrah sakehing tata, kabeh titah nandhang susah tan kapitung, angger sugih donya brana, nagara ywa kongsi miskinKang anmgampil pangawasa, apan maksih Walanda kang mbakoni, satus taun laminipun, Hyang Suksma nulya nitah, atutulung marang
iku wijilipun, angratoni tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil(14) Ratu iku langkung mlarat, datan mawi sangu ing praptaneki, duk kineker ing Hyang Agung, tan ana jalma wikan, pan kapethuk aprang unggul tan na weruh, jumeneng sri narendra, gaib tan ana udaniKang mungsuh pan samya rusak, ingkang wani prasamya anemasi, tumpes tapis ingkang
lelembut yasakna kadatonipun, juluk Sultan Herucakra, enak atine wong cilikSirna wong kang mbeg durjana, kang wong jahil kabeh prasamya wiwrin, bebotoh samya katutuh, ajrih marang narendra, apan padha awekel tetanenipun, bumi pulih berkatira, murah sandhang lan rejekiPajege wong cilik benjang, sawah sakjung setaun mung saringgit, pancenipun sang aprabu sewu sawulanira (15)
prasamya sugih, satus taun laminipun, jumenenge sri nata, sirnanira ing kutha Ketangga iku, nuli ana ratu kembar, pernahira kuthanekiSaloring redi Baita, ingkang siji kuthane iku benjing ana ing Madura iku, seket taun laminya, sasirnane nuli ana ratu
dene kuthanipun, ana ing Balebaran, lawasira amung swidak taun gempur, nulya ana Srenggi
mung tigang dasa warsa, kanjeng Sultan ing Ngerum sigra tetulung (16) Utusan mring tanah Jawa, anumpes wong Nusa SrenggiPirang yuta wadyabala, saking Rum layar ing tanah Jawi, anumpes wong Srenggi iku,sirna pan sampun telas, tedakira ratu ing Waringin rubuh, nuli jinunjung narendra, akutha ing MajapaitTelung puluh sanga sirna, sampun jangkep umure tanah Jawi, Gunung Sumbing nuli
Tanah Jawi……………..SERAT JANGKA TANAH JAWI MENIKA INGKANG GADHAH
IM IM wong aku sek pengin sms ae kok wis mbok tinggal turu. Yo mbok dibales to jane yen podo kangene.
Iki kok malah senengane turu ora atek niat, senengane keturon. La kapan ndungone turu lek carane ngono.
Submitted by dirgoworo on Mon, 06/03/2013 - 22:37 Apa kang dikarepake utawa utang, Ian ndjaluk pagawean, iki mantrane ;',,Niiat ingsun matek adjiku kemarang gawa, kadya gogroging mus¬tika, imbar ngadeg kaja tugu."(Tanpa laku, nanging jen barang kang diarah mau gede, pasa te¬lung dina, jen wis tekan ngareping
utawa arep lelungan utawa arep katemu kayo wong luhur, insja Allah bisa katrima apa kang dadi karepe. Diwatja kaping sa¬pisan saben arep
Ingsun amatak ajiku si Sri Sadono,nyang kuwero dewaneng kasugihan.Sri Sadono kang andum sandang pangan,Nyuwun gampang pados pijlo nyandhang nedho,Sarinane sawengine salawase gesang,gampang tekane,selamet kanggone lan gawe ayune sakabeh.
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON
ADI ARI ARI, GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO
SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR TUMENGO ING NGAKASA(NDUWUR),TUMUNGKUL ING PRATIWI(NGISOR),SARTA NJEJAK LEMAH KAPING 3.
aja mélik-mélik ing donya. lan sira angrasaa lara lan pati, iya iku wêwêkas ingsun marang sira poma-poma.
pangucap muwah banjar ing abanjar kang alèh maling ginanjar, kang darbé wong mêmaling dhinêndhaa.
Ana wong liwat ing banjar, tatkalaning wêngi sinapa sapisan pindho jangkêping têlu yèn ora sumaur, iya padha kalawan maling. Yèn ana wong
utama. Bupati ubal mantri, ubal lêlurah bêbêkêl pikukuh ing désa. kang pramana ing dhustha sami lêlurahé punika lakuning sastra.
Punika wontên ratu ing Atasangin, jumênêng ing adil Allah , bisikané ratu Sang Prabu ing Suryangalam, Sultaningarip, ratu puniku nyaritakakên pêpakêming aksara, kang rinêksa déné sang prabu padhangé aksara, déné padu sèwu limangatus. pêpitu pêpakêmé pamêgat padu satus patang puluh papat. Ratu iku nyata yèn amadhangi ing balané dadi wêdhar budiné mantêb ubayané ing piyambêkira, tan gingsir pangandikané sanadyan kulit dagingé.
prakara. iku wruhana dèn awas. punika têgêsé si sapa anêkakakên ing ukum Alah , sing barang pakartiné ora wênang tinut pakartiné, kaping kalih sing sapa abênakakên paréntah kêrta, tan wênang minuswa padu pradatané bêkta kalahna adêgan. Punika sira
juwawa iku paduné wong anênitik, witana tan witana paduné wong adola pakuwis picisé angrasa durung picisé.
Utawi sarat kang wajib kisas iku roro, sawiji arêp ana kang dènpatèni iku mupakat, tangan padha tangan, lan kiwa pada kiwa, lan kaping pindho iku arêpa anggota kang dèntatoni, mupakat pada waras, mangka ora dèn tugêl tangané kang têngên sêbab anatoni tangan kiwa, lan ora
ukumé, lan liyané iku mangka ora na kisas.
Punika sira ing padu pradata sinabêt tilari. satmata pramana êlos. ikralé dhéwé kang tanpa sêksi. iku sira kawruhana dadi jumênêng êmbanani sosot. kang minangka sêsocané jagat. iku sang ratu tan
sayogya trapné ing dhêndha, asunga pakantuk sapangarsa.
Punika têgêsé apacabakah, ana ta wong wadon sawiji arané nora aniti tarkani tarna kalawan ing sona, kang narka wong sêkawan. panarkané barêng sadina papat iku, dènya ta wong papat iku tarkané béda-béda tan dadia manarkané patènana kang narka iku, yèn ora pinatèn dinêndha trapna.
Punika karané wong parèntah kalih prakara, kang rumiyin parè-/14/ ntah kapindho pêparèntah. têgêsé
trapné dhêndha dasanara. puniku kawruhana wong pêparéntah aja kaburu sêngit aja kaburu ing dhêmên.
Punika pamêgat padu pradata tigang dasa prakara kang
Punika tatrapan ing pradata, saliring tarka yèn sisipan nêrkané asunga pakantuk sapangarané dhêndha dalêm.
lan ora anglakoni rukuning iman, lan dèn wruha bayaning urip, lan bayaning salat, lan dèn bêkti ing Allah Tangala, yèn ora kang anglakoni sahadat maka ora Islam, déning jinarah artané lan wênang pinatèn, déning sang ratu adil.
Punika pangandikané kang jumênêngratu kang jumênêng pangulu jêksa papatih kangadilalim. Iku dadi pêtênging nagara, ingkang dilat alim, iku pinanjingakên ing swarga luwih saking luhuré, angingkang jaja adilalim, dinakoning gunung mirap iya iku gunung antaraning swarga lan naraka, mulané ana ingkono sangu sêmajing swarga, mulané ana ing gunung bahrap déné dosané wong atuwné.
Punika kang gérah ing adilalim pinanjingakên ing naraka jahanam ing dhasaring naraka kaping pitu pisan kang dhingin gunung ing api ing gunung aktul ing antarané swarga lan naraka karané suwarga katingalan, naraka katingalan, saking gunung irap iku lawasé ana judah. Kang ana ing gunung mihrap iku amung sadina ing akhérat, yèn wus / 26/ sadina pinanjingakên ing swarga.
Punika sang ratu mila sangêt pituturé ing balané sêdaya, balané
ripé mubadir, uripé sami lan pêjah, minanjingakên naraka, yèn wong gêlêm pangabêktiné, yèn tan angawikané nasunatan pêrlu lan dèn kacakup tingalah tangala, yèn ora anglakoni sahadat, ora sêlam wêning jinarah artané lan déning pinatèn, déning sang ratu adil.
Punika pangandikané kang jumênêng ratu kang jumênêng pangulu, kang jêksa pêpatih kangadilalim, ingkang dadi pêtênging ing swarga luwih luhuré kang jaga ngadilalim tinakoning gunung ikram iya iku antaraning swarga lan naraka, yèn wus ana ingkono majing swarga, karané ana ingkono déné wong atuwané, punika kang parèntah ngadilalim pinajingakên ing naraka aja anoming dhasaré kaping pisan, utawi gunung rip, iku gunung ukuli antaraning swarga lan naraka / 27/ déning swarga katingalan kang anèng naraka tingalan, saking gunung ngarip iku lawasé anajudahi, kang ana ing gunung ngarip musadina ing akérat yèn wus olèh sadina pinajingakêning swarga.
saking Allah tangala, swarga naraka wus pinasthi tan kêna owahana, lan padha
iku panglêburan wujud kang anyar, lan mangana kang halal lan nukumé, lan anyandhang- /28/ a kang suci kang halal lan ukum. Anginum banyu kang wêning lan lumaku ing dêdalan khérat sarta lan ukum iya saking toya kang wêning. Apatut lan ukum, bêbanyu mustakmal arané. Ukumé suci balaka ora cêkakakên lan aja ana wong apadu iku kharam ujaré ukum Allah.
Maka pangandikané Sang Ratu ing Suryangalam, maring jaksanira sêdaya. jêksané kêkalih kang adil, kang wicaksana ing agama Islam. Pangandikané Sultan Ngarip ing Suryangalam. dhawuh dhatêng jêksa nira. Yèn ana wong padu wicara maring sira, wruhna alané lan bêciké donya têkèng
ukum, bèn wong lanang bêcik wong wadon tugêlên tangané ukumé maling. Sanajan ingaran ana maling mati angambil donya sasandhanag uripé wong malaku ing wêngi yèna upêti kang ora agawa obor. Sanadyan pangulu sanadyan mantria, prayia umumé maling lan trapêna parèntahira.
lumbung ana wong babusuk isiné umahé. Pakantuk pasumêngêr wolungèwu, pariwasa amêt duwèni wong tan patrama angambuk pugung angrusak duwèking wong utawi ana amêmalingi tetangga.
Punika sastha-kustha pitung prakara maling utama, maling rêtna, maling jawita, maling wong
lapadha wong wadon. Sêbda candhala pisuh-pinisuhan. padha wadon sêbda purusa wong lanang tukar lan wong wadon sigra wêcana wong lanang aja jawat wong wadon.
gustiné. Pala daraniyah wong marugul puniku dèn jinah nuli dinténi pisan. Wong ambuk pukung
kandhih déning pramana. Pramana kandhih déning ngubaya. Ngubaya kandhih déning purusa.
punika kalirnya saksi pramana sêksi kang kèndêl. Saksi pralèna saksi wong mati. Dadi adhapya, saksi kumbah sêksi sudrah tan dadiya.
Punika pagarayanganing ngastha corah kalih prakara. Ana maling dudu maling iya maling. Punika lirnya ana maling dudu maling ya dyan gawa agunting pangkikis, yèn ora bêdhah pagêr dudu maling iya kêmaling. Ya dyan pandhita amalêbu ngumah ing wong dalu-dalu maling uga. Utawa ana pagêr kêdhah,
Punika têgêsé jugulmudha, ora duwé ujar roro. Sanajan prayayi aduwé ujar roro ora dadi saksi .
Punika têgêsé atas karta basa sajan pandhitaa yèn saba pasar ora dadi sêksi. tarkané dèn angési.
Punika têgêsé rajaniti, titènana saprajané dadi andhapya.
Punika têgêsé titi swara, titènana pangucapé kang ala lan kang bêcik. Kang
aran lan kang dèn aran, iya iku têgêsé tidhar salokika.
Punika têgêsé sarudèntha, titènana sarupan, pangucap ing karoné.
Punika têgêsé caya-murcaya, ana wong ngapadu wus ing tutur ing pajêgan,
wong kêpatén sajroning apadu maka adhapya, kang upata ika.
Punika têgêsé kuthara manawa akèh arané manawa bêcik manawa ala. Awang-uwung angalap-alap kang ujar-ujaring malih tatana- /36/ na.
sakathahé amiarsa padha olih pakanthuk mangkéné pakanthukipun angalap-ngalap, angujar-ijari
kadhêndha muwah ing palakarta. Aguwa ana kala luwiyan. Kanistha raja utama, tikahi saujalma wong rasa dadia jatiné warah arigama. Arigama kandhèh déning
saking suwara kang ngapit ing nara. Anyumana ngarané nyumana nyamanalah déning ngubaya mangkéné kang linampahakên sang darma patih.
Punika wong mangandêlakên piutang, kang pinangandêlakên margi /37/ tumawa wikan, utawa ilang, kang mangandêlakên
rasi ing tarka. Kirnané nangurapi kang mami, paramartakoné kang ala lan kang bêcik, uripé kang sêdaya ngabêcik mamaya kang sêdaya ala. Karasak akarya krama ing lumampah tigang prakara.
Punika lirnya tikah ing ngarêsihi karta kang dawa déning uripakên kang mati paramarta. Yèn pati gajah, wong wadon yogya sirahana.
padhêt tuna iku ora nana warêgé kayu. Ranaduk kara tuna wiyad, ngasaara iku ora nana wareging banyu. Malamung nita wuyat lana pandhita iku warêg dé-/38/ ning kawruh, sri tut miwoya miyad wong wadon ora nana warêgé ing wong lanang.
têlung puluh, pada ngumuring taun, lan kapindho unto wadon, têlung puluh pangumur patang taun, lan kaping têlu unto patang puluh
Punika têgêse suraté wani ngalah, ora na tagané saking ora wani sikara parisuda. Ora na duwé kang olèh kamulé
dêdagêl sapa têman sarta lan salam. Yèn kang muni surat, yèn luguh ing basa kang muni surat.
corètipun nidhi basa nukak. Kawula nika, kasaka tiba kawula dika. Pakapira punika lirnya nurat lêlêburan lan jumênêng luguh ing papradi kamang kêliré lêlêbaran punika lêluwangan paèradika kangasan sarta sirah têgêsipun.
wong sasirah têgês triwara saksi bumi.
Punika yugya minangka sêksi ingkang agêng ing kangarahané kalih kang mitugu ingkang gêlar maka darma ing kawal karya sabrama sakriya ika wèsa ingkang tuhu ing karya kunang minaka tan dadia pangasi sangang prakara.
Punika lirnya ingkang ngumpat padhanya ingkang doyan liyak ingkang wanita sawala ingkang ngatukar ika aranya dosa, ingkang dosa dustha ingkang wong dama.
angawus singa tan wruh ing baya. /45/ salokané anêlap sapi, singa mangsa wirodra masa, salokané nyolong wedhus wirodra basa galak amangsa-mangsa.
Punika caritanira Sultan Adilulah kang uga dirangulah piyambêk. Déné
Gêntha ginantung ing daganira winalêsan saking parang kilan. Wontên déné Sang Prabu apêputra satugil langkung marmi nira dhatêng kang
jajawi pêjah. Mangka winoting padhati anak ing jajawi. Mangka putra ginulingakên ing marga binêrêg padhati, anaké jajawi malêbêsati ngaurip. Kang kandhêg jajawi ngadhangi.
Punika pratikahé Sang Prabu ayuna jaakên alané. Yèn ing salat Sang Prabu aja saré ing wêngi awêwara, /46/ ing bala kabèh. Sêdhêkaha apem sawêlas tangkêp wong sijiné sanagara pisan. Sang Prabu aja pêgat prihatin angligiha, anarêpiya, suku sumawa, sasari cakra, landèn agèli suwara ing bala, arané rusaking bala rusaking nagara. Déné Sang Prabu karané jumênêng Prabu Mada Raja Sasar Yalapa. Raradéné Nabi Isah amadhangi anglimputi déning Sang Prabu ngadah wicaranya, déné mantêp
Punika kawruh ana Sang Darma Patih, yèn sira akarya panglampah, kang wruh ing subasita kang atikah
wicara wiwitan lan wêkasan. Wong giniring dhatêng karta apa gunêman. Yèn langkung saking kang kalahing tarka, andhapên sawicarané tur kadhêndha wong ajarahing wong ya dyana mêmalinga
panglampah Sang Prabu. Yèn dadi winata,utang sira darbé kemulih sakawit, lan kadhêndhaa ing nawasèsa arané, bagalampah ana saloka kocap ing kuthara.
Ana Ratu angandika dhatêng Sang Darma Patih, takon wong adol wêsi wontên pukulun nakoda mara dèsa. Rawuh abêkta dagangan wêsi.
inggih pukulun pangaos kawan yuta, iya ngong kang tuku wêsinira kabèh. Nuntêna angandika dhateng balané kabèh. Kinon angusunga angandika Sang Prabu dhatêng nakoda iya sira ingsun paringi arta, makèka wêngin aturé nakoda. Inggih patih, sampuna wêjang dhatêng marêksa Sang Prabu, aturé nakoda, Pati Kaji anêndha ing yatrané wêsi. Angandika Sang Prabu wêsinira nakoda sirna tan ana kari dèn pangan ing ra- /49/ yap, durjana sira dol maring wong. apa ujaring adil undangên Jaksa Patra ing Ong durjana, ing undang jêksa
karêping Jaksané. Nakoda apangarané kagiring sira padha kulaa ring punika, lan pakanira ora gawa tutur, inggih kyai
dhatêng Sang Prabu, dhatêng mangarsané Sang Ratu Kitiran Putih. Anilisira napaki Kèlasa lan kang kutul ana gawé nira mring ingsun angucapipun kutul adhêndha lêlêrêsan Patik Kaji. Kang miraos pangucap Sang Ratu Kitiran Putih. Kang cira wicara apa,
nulya matungsang Kèlasa meksih aligih, aturipun Kuntul. sampun patik kaji wruh karihin kadi lêrês Sang Prabu iya Sang
trawali, dhatêng pakanira tanya kang ing ngigil andhap kang andhap, iku Jêksa bêbaya ingkang kalusura lan
Susmawacan aranya, ingkang asring amêt wicara udarat maka ing Jaksa kangaran pacarêsi kang tan payun kaya. baurêksa angulati sabên liyan, adriyurêksa asring
ala kawulaning wong têtubasan ing wong karèk ing pandhita tan dadiya sêksi déning tarayun anusahakên déning wong.
Apakarané ratu andiya sêksi déning amêngku wèsésa apa karané wali jatan dadiya sêksi déné aburu ajujuk. Apakarané wong èstri tan dadia sêksi. Déné tikahe wong wadon apakarané wong ing wong tan dadi sêksi déning wong ing wong.
Apakarané wong sudra tan dadi saksi déning sudra karané won linyokakêna dèn cêkêl ujaré. Angira rasané padha goroh, padha pasupadha èstri, kayudya dadi saksi. kang è- /58/s tri resik sulêksanané. Kaya walijapa dhawa walijatan dadiya saksi. déné kathah sami satmata ingkang saksi tan wênang
Wong kang wênang dadi saksi déné wêwarah tusing wong apênêd. Wong kang kulidé sawong èstri wong ing gamané. Punika
yèn saksi roro mati têtiga piliyèn kang umate wong agung.
Mangkèné ana sêksi ana parêbatan, saksi wong kalih wong têtiga, mangkana ajênêngakên. Punika warnanipun saksi pramana, saksi satmata, saksi watata, kang aran saksi pramana, kaidina déning ratu, karané wêlasan Jaksa halal, déning kang dèn arani ratu, dèn jiyad madêp Sang Prabu kocaping kothara dèn abênêr lan wiraosi sastra, ora tanjuki nagarané, dadia ngilangakên kalutuh- /59/ ing nagara. saking pariksaning Jaksa amadhangakên kang adol atuku kang utang. Dadi Sang Prabu tan kêna angandika déné sampun darbé timbalan lagésudran.
ing saksi déning ubaya dé-/ 60/ ning anêlêsakên sawirasaning wawaran.
Ana kang kocaping kothara ana pêksi mibêr angêmbara tan ana uning ing warnine pêksi, kènging laré gigol. Sawiji mangké katingalan ing akathah laré sawiji iya iku rupané uninga ing warnaning pêksi kang angêmbara ika déné nyata ing rupané lan tibané.
Ana wong ngamèk kayu, ana wong mati sandingé utawa kuda, utawa maèsaa, salire kang pêjah ing sandhinge kono yèn dhatêng ing pamicaran angilènana mutung sang mutung kapêjah angadêging pangagasana arané, lan kadhêndhaa 24000.
Punika undhang-undhang dalêm, yén ana pêpati ing sajroning kutha cinêkêl satus kawandasa jêngkal, kèh ingkang kalêbu ing jêngkal kadhendha.
Lamun ana wong kasayaban kêtêmu dènênggo déning wong liyan, yugya katêmpuhana samulyaning kang ilang, iku lokika arané salokané wong anganggo tai abuh arané.
wong liwat, tur nganiyaya, lan ora angalap arta, mangka pinatèn wong iku bakalé mati.
Lamun kapindho amatèni wong liwat, sarta angalap artané ing sanisab utawi luwih, mangka pinatèn lan pinanjara saluhuring kayu, sawusi êdusi, lan sawusé dènulêsi, lan dènsalatakên.
/73/ Lan kaping têlu lamun angalap wong iku, ing arta sanibat utawa luwih lan ora matèni, mangka tinugêl tangané lan sikilé, sangking dénpêncêng têgêsé, tangan têngên lan sikil kiwa.
Lan kaping pat, lamun amêmêdéni wong iku, ing wong liwat, ana ing dêdalan ora angalap arta, lan ora mêmaténi ing awak-awakan mangka kinunjara belaka, têgêsé Ratu kang nginunjara.
Lan lamun angucap wong iku ing wong liyan, maténana sira ingsun, lamun ora gêlêm sira, mangka sun paténi sira, kaol ésah ora nana kisas, lan ora nana diyat, lan lamun anêrêg wong iku, ing amaténi wong liyan, sangking duduké pati, mangka kari-kari amaténi mangka wong kang anêrêg iku dènkisas.
tanggal ping patbêlas. Sami alok mantri sadaya.
Yèn ana wulan roro ing andhap lawaning luhur kalah paduné Ki
saking wètan, saking kilèn, urawi kukudan, kèsah alaki rabi ing kana-kana, mulia mradika akuwat kawula dalêm.
Kutil, Ki Sayab anatuki katur dhatêng Gusti Patih Mandana Sraya rinaosan déning karta. Sira corah tiniban raja dhêndha 88000, sakathahé ing ambil
Punika Sang Bramana sêkti, si karga coba pangrasani mara karta ing. Mêdhang Kawulan dumunung dhukuhe kiwipawikêna / 85/ kiwi sawicina aduwé anak, arani duka lani asih Sang Bramana
mantri sêdaya. Rêkyana Patih Mandana Sraya angucap naga banyak-banyak. Pangawasaning Sang Gusti Patih mulih dadi banyak malih. Kyai Patih Karta Basa angucap Bramana sakti kakraping parèkah /87/ dadi pakalahipun bramana cinekelan ing alapan pangagèné déning para nayaka sadaya, kapanggih ing gêlung. sanaké wikuwigna Ni Duda, lan Ni Asih,
kapapag pasanakané aran Ki Warna dèn kanthi astane dèn ajak mantuk dhatêng griyane. Ki Galuga rabiné têtiga, Ni Sari, Ni
kang èntèng, utawa anabok, wadon asangêt ngadat anêkakakên sangking tatu, mang
/92/ Lamun ana mukul wong wadon kalawan mukul kang èntèng, utawa anabok, mangko ta’zire wong iku 10000, lan lamun pamukulê wong lanang ing wong wadon asangêt ngadat anêkakakên sangking tatu, mangka ta’zire wong iku ijtihadé hakim.
Lamun ana wong wadon cinêkêl ing wong lanang liyan, kang pada karêpé kadhêndha 7000, dêndhané kang lanang 8000, iku wong wadon wêwujang, yèn sampun jinah sangking sijiné kang lanang mangka nuli matur ing gustiné, yèn saha cina olèh tuku wirang 7000, sarta kadhêndha 24000, salokané sênggraha purusa arané.
Ana wong ananaton ing ambèning wong singadèn tontona sêpi kang darbé pati, wênang trapna ing raja, dhêndha. 24000. Kalêbêtingina dhasti.
/94/ Lamun ana wong anggawa gêni anyulut omah yèn saha cina mulya amutung sarta kadhêndha 27000, salokané iku wong angamuk tugêl arané.
Punika yèn ana wong cacab-cacaban ujar ing pasêban, ing wong akèh ana ing pasêban sinapih kang kêna dinêndha tinanggung yugya kramannya 40000.
Punika yèn ana wong têtukaran ing pasêban, utawa anibaning sabda saru, yèn kawula dhêndhané 4000, yèn wong bêcik dhêndhané 8000, kang kasisih yèn anantoni dhêndhané 10000,
/ 95/ Lamun ana wong wadon maring griyaning wong, kalaning bêngi konangan déning kang lanang mêtu omahé sarta asêksi, kadhêndha kang duwé omah 12000, salokané maling kara arané.
Yèn awus awas ing datna mingsuh Rêkyana Patih adarbé, amênga-mêngan kodhok ijo nanging cantri
Sira soma radité kapetenganingara-ingara, Mêdhang Kawulan mulih saking Majapahit, kawêngèni têgala wus angrèrèni pigir pasisir, agunêm kalih sanaké adalan si mongmong lugêdhah êmas pinêndhêm ing kêndhal kara wong abacoka kadhi pinêt ing ngaturakên Sang Prabu.
Ana déné bauwarna adhi ginawa mulih dhatêng Mêdhang, sadalan lampahé ana /96/ gadhangan têka ing umah kasamuting siyang rabiné Ki Soma sanaké Ki Radité têkèng
wong gêdhah kari ing kêndhal garadhana, niagara aduwé babaudan, arani kalêksana èstrine arani pramana. Ni Anggara awadé kampuh, maring griyané Ki Lêksana, Ni
Endhal garawang tinêgor ginawa mulih ing aturaken dhatêng Rêkyana Patih. Pinen angraosakên êmas ical ing kêndhal garawang, rinaosan
Ana rawèh tan wruh ing baya dalêm wulan aksarané, katrapan dhêndha, 80000. 4000. Sira supaya sinalokaliyan. 40000.
ring patèn. Mêpèk sato sêmbawa sadaya, rinaosan déning nayaka sêdaya.
Punika Sang Kamala Jati, ing Nusakambangan amiarsa Nagara Mêdhang Kamulan. Agêlarakên aksara, sira Patih Mandana Sraya, sasosra ing jagat,
saloka lawan pan suku sêngkaan kulumangsang wohan mulaning nganucuk manuk punika. Salokané dadia kawi gawé
pigiring margi sami agendhongan kitir wanèh uwang udhang arik dinêdêg déning wong kathah.
Ana kawiyosipun sami mantuk lan ana rinasan tan matur déning wong agung kapa wiwih déné anrima maèsa déning wong agung sadaya. Karaosan déning karta, katrapan dhêndha 40000. 40000. Sami èstri nira kabèh ing balen patining mênêng mulat kapining. Kinawi déning para nayaka
Punika paduné Ki Tunggakwarè lan Ki Juraganalun adi- /105/ kimban bandhané mariki tugak aji
katut, Ki Tugakwarèng agendhong atitir undhang arit.
Yèn kamalingan Ki Tugakwarèng aduwé ank
Kêrtabasa agunêm soring mandira pêpèk mantri sadaya, kang rinaosan cacangkrimané aksara sapauninga ing
Punika Kuthara manawa /107/ kang antuk Kyai Sènapati Jibun. Punika lwiring parakarta, sawi kuramanawa tikah ingkang yogya, kawikan ana déning Sang apatih déning anglarani. Yèn angluputêna ing bênêr, abênêrna
Punika lwiring ngasta yusta, walung praka lirnya byaklah, isakah codèkah, akana matènana,
anak lanang tunggal wênangakên kêna wong atuwané, yèn wadon anak taya ma I wong atuwa jaluk tribaganên maring anak èstri rong duman maring Sang Prabu saduman mangkana linging sastra.
Punika tingkahing pradana aduwé wong kang manèku maliring anak, diwaja kartah anunggoni pinangan gêrajahu, kawula awèh anêbusi, sawisé kawula déning pikratah kawula paweweh trikalah kawula kêna anêbusi. Pèk makah kawula kalilir- /111/ ran, dhêndha kandasa, kawula déné dosané.
Punika pramananing ngautang, saksi patra likita tulisakên bukti sinandhang ping wadon, pakantukipun. Yèn
duwéning wong liyan, binukti déning wong liyan anggêring sandhingnya, jumnêng tan inapêksa taya, mangka inganti pitung taun
dènira satuhuné los iku, kaya ujaré wong lanang, atasatumuné, iya iku amatèni ing
maka ora wênang rinungu ing atasé iku lan kaya mêngkono ukumé burhan lan kojah utawi burhan iku. Arêp ana têtèla ing dalêm pratikahé maka ora wênang tinarima ing atasé iya iku lan kaya mangkana ukumé kojah,
dengan nama Gloria Maria Fajardo 1 Sèptèmber 1957; umur 59 taun) inggih punika tiyang penyanyi lan aktris bérkébangsaan Amerika Serikat keturunan Kuba. Piyambakipun kalébét saking 100 artis top ingkang kalébét katégori artis-artis kaliyan album ingkang kasadé langkung saking 90 yuta album ing sédaya donya,[1][2] lan ing Amerika Serikat terjual 26,5 juta album.[3] Piyambakipun sampun menangaken pitu Grammy Awards, lan piyambakipun kalebet ing penyanyi Latin ingkang paling sukses.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gloria_Estefan&oldid=1099713"	Kategori: Penyanyi Amérika SarékatLair 1957Rintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi
kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.39, 21 Oktober 2016.
ana jroning ati. “apa ya mangkene iki kahanan Jawa duk rikala mbah Narto Sabdo ngripta gendhing iki” batinku. Dina iki aku bali menyang omahe eyang ing Sawangan Magelang, ee ndelalah ana sing ewuh mantu klawan swaraning pas gendhing iku mau. Ing kono aku nyawang sinawang kaendahaning gunung Merapi, dasar bubar udan gerimis hawane tambah atis. Pedhut-pedhut uga padha nyambangi ngemper-ngemper omah tinggalane Landa ana kene. Wiwit saka jaman Walanda Sawangan iku kalebu papan kanggo Vulkanische observatie kantoor. Mula tekan sakiki Sawangan dadi sawijining papan pariwisata kang regeng, apa maneh wayah
Suwe rasane aku ora dolan mrene, kira-kira wis 20 tahunan. Wiwit aku durung sekolah nganti kuliah semester tua mangkene. Kahanane saya beda, sansaya panas lan akeh bangunan. Nadyan eyang wis swarga nanging para sedulur isih padha omah-omah ana kono.Dadi aku ora keweden yen dewe. Meh surup hawane tambah adem, grimis lan pedhut uga durung ilang. Sinambi padha ngisep ses klobot karo teh Mlati , aku isih jagongan karo sedulur-sedulur. Pawon isih murup ing ngisoring paga. Jagung-jagung keng gumantung uga nambahi rasa tentreming padesan kang ora kurang pangan. Uga ora keri, para dulur padha rerasan bab Gedhong Kuning, Loji Landa sapingiring alas Babadan. Miturut critane eyang, biyen Gedhong Kuning iku kagungane Ndara Sinder. Nanging sakiki ora ana sing ngerti, isih ana sing nunggu Gedhong iku apa ora. Ana crita sing nunggu gedhong iku wus urip langgeng, dadi Siluman Lawa utawa wong Eropah mastani Vampir. Aah dadi mrinding kabeh awakku bengi iku. Saking regenging wawan rembug ora krasa yen wis meh mrepeg rahina.
Ngancik wayah esuk, aku mlaku-mlaku ana ing sakiwa-tengene desa iku mau. Sakdawaning dalan katon asri. Akeh wit-witan sing ngrembuyung godhonge, kebon sawi padha kembang kuning tenger yen bubar panen. Merapi saka kadohan katon wilis, biru maya-maya. Imbang lan jurange gunung katon cetha. Sawise entek dalan, aku lewat dalan cilik nuju Villa Landa, wong desa ngarani Gedhong Kuning.
“wah, yo blegere omah gedhene kaya ngene. Sakagurune dhuwur tur gedhe. Platarane jembar akeh wit cemara kang katon asri. Ing tengahe ana kolam iwak lan ana patung malaekat kaya ing Negara Eropah kae ya” batinku.
Sanadyan wedi nanging rasa kepengin ngerti kaendahane lan misteri Gedhong Kuning sansaya gedhe. Biyen jaman aku cilik eyang ora marengake aku dolan mrono, marga papan iku kalebu papan kramat, wingit tur angker kanggo wong desa. Alon-alon aku mlebu latar, nglewati gapura dhuwur lan pagere wesi kang hiasane kaya wujud kembang. Nyata pancen omah iku wis ora nate diresiki. Akeh sulur-sulur kang mrambat ing pager mau. Kolam tengah latar iku uga kebak lumut, warna banyune ijo lan akeh Genjer sing ana kono. Suket teki ngebaki plataran, lan sing paling gawe giris iku wit Kanthil ana kulon gedhong. Wit kanthil kang umure wus atusan taun, gedhene kira-kira yen dirangkul wong papat durung mesthi bisa. Gandane kembang Kanthil arum mrepegi sakiwa tengene gedhong iku mau. Rasane kaya ana memedi sewu sing teka. “aaaah, mung pangrasaku” omongku rada sora, kareben nora wedi.
Aku saya cerak karo gedhong, jubin marmer kang warnane kaya gadhing mratandhani yen biyen sing kagungan omah iku wong gedhe. Sanalika mendung peteng lan angin gedhe ana ing kono. Pancen sasi Desember mangkono udan ora nganggo wayah. Udan deres kaya disok-soka saka langit. Kepeksa aku ngiyup ana ing gedhong iku. Atiku dheg-dhegan ora umum, embuh ana apa. Kahanan sepi ing gedhong iku nambahi rasa
atiku, saka menara gedhong sisih tengen krungu swara Piano, kang surasane kaya lagu Elise. Ndrodog lemes awakku sanalika, ana pikiranku mung bangsa sing ala-ala wae.
“ apa njuk aku arep dadi mangsane Siluman Lawa ya” mangkono batinku.
tulung nanging ora bisa metu swarane. Aku kaya disirep, dadi ora isa obah. Aku mung meneng lan ngrungokake swarane piano Elise iku mau. Swarane piano saka oktaf cendhek munggah dadi dhuwur. Rasane sansaya ngeres ing ati. Bareng swarane wus meneng aku nyawang ngiwa-nengen rasane kaya ana sing lewat neng buri kaca lawang. Kejot rasane atiku, ana pawongan kang sepuh nyeraki aku. Pawongan kang dedege dhuwur, rekmane wus putih kabeh,
Sawise mlebu ana gedhong iku mau pawongan sepuh iku mau paring piterang bab dheweke.
wediku sansaya ilang, amarga pancen dheweke iku dudu dhemit kaya ingkeng wus diceritakake. Sawise dina iku, aku malah asring mrono lan wong-wong desa uga padha biyantu resik-resik Gedhong. Bungah rasane atik, Gedhong iku tambah regeng. Saben bengi akeh wong desa kang padha wungon ana kono. Aku uga asring dolalan Piano. Ora krasa preinanku wis rampung, aku kudu bali menyang Jakarta. Abot rasane ati, nangin aku kudu mlebu kuliah maneh. Sakdurunge bali aku mampir gedhong pamit Van Pasteurm panjenengane uga
Sawatara suwe kurang luwih nem sasi, aku kepengin bali maneh ana Magelang. Marga kangenku karo kahanan ing padesan uga tamtu merga eyang Van Pasteur. Amarga dhuwit pas-pasan aku bali numpak kreta Senja Bengawan saka stasiun Tanah Abang mudhun stasiun Lempuyangan. Bibar saka kono aku numpak bis jurusan Magelang. Sawise mudhun pretelon dalan Yogya-Magelang, aku langsung ngojek jujug Gedhong Kuning. Sawise teka ngarep Gedhong Kuning, aku mlebu nemoni Van Pasteur. Saka kadohan ing menara tengen katon pawongan tuwa kang ngawe aku. Batinku “ wah pancen aku wus diarep-arep karo Van Pasteur”. Tekan menara, Van Pasteur rikat ngrangkul aku. Kaya biasane aku klawan Eyang Van Pasteur dolanan Piano. Bombong rasaning atiku, aku uga
mung manthuk-manthuk ngiyani, kaya padatan Van Pasteur mesthi gawekake Kopi kanggo para tamune.
Wus sakjam luwih Van Pasteur ora bali-bali. Aku isih ngenteni, sapa ngerti dheweke duwe pagaweyan liya. Nganti wayah surup, kapeksa aku bali saka kono bablas gone sedulurku. Amarga Van Pasteur ora ana, aku kapeksa bali tanpa pamit. Sawise teka griyane eyang kaya padatan aku jagongan nganti esuk ing Pawon. Dakceritaake kadadeyan mau awan, bab aku jujug dhisik gone Van Pasteur. Sakanane wong neng pawon iku padha meneng cep kaya-kaya gumun karo critaku. Pakde Semiran sak jek ngendika;
“eh, tenan ora critamu kuwi? ngene lho Ren eyang Van Pasteur iku wus seda 40 dina wingi.”
“adhuh Gusti, lha ingkang kula temoni kala wau sinten” Kejot rasane atiku.
Parak esuk, aku didherekake nyekar menyang pasareyan Walanda ing sakidule Bakorwil Jateng II Magelang. Sawise seminggu ana kono, aku arep bali menyang Jakarta maneh. Dina pungkasan sakdururnge bali aku nyelakake wektu kanggo mampir neng Gedhong Kuning.Ya idhep-idhep kanggo sangu kangenku ana Jakarta. Sawise teka Gedhong Kuning, aku mung ana ngarepan gapura lan nyekel pager wesi kang dirambati sulur-sulur anyar. Marem anggone nyawang neng kono, aku mbatin alon-alon.
Angin sumribit saka gunung Merapi mrepeki Gedhong Kuning, swaraning manuk Emprit padha ngoceh kaya nguntapke gonku pamit. Aku banjur mlaku sansaya adoh saka gedhong. Alon-alon ririh saka kadohan aku krungu swara Piano nganggo titi wirama Elise. Aku mandheg, mengo memburi lan nyawang gedhong saka kadohan. Ah mrinding kabeh awakku.
“Banjur sapa sing dolanan Piano iku mau ?”
“Gendhing saka Gedhong Kuning”	Pingback: Gendhing saka Gedhong Kuning « Medhar Kawruh
“trimo ing pandum” karo sing ngawe aturan, kito-kito meniko mung nglakoni nopo-nopo ingkang dados kekarepanipun ingkang ngadah
Bathara Bayu iku, putrane Bathara Guru (Sang Hyang Manikmaya) kang nomer papat, saka Dewi Umayi. Bathara Bayu uga sinebut Hyang Pawana iya Sang Hyang Maruta. Pawana utawa Maruta iku artine angin utawa kekuwatan. Kahyangane ing Panglawung iya Puserbawana. Garwane bebisik Dewi Sumi, putrine Bathara Soma. Putrane papat: Bathara Sumarma, Bathara Sangkara, Bathara Sudarma, lan Bathara Bismakara. Dewaning angin iki klebu golonganing warga Bayu.
Begawan Maenaka (bayune Gunung). Bathara Bayu, Werkudara lan anoman duwé kuku (Pancanaka) lan kabèh ngagem kampuh poleng bang bintulaji minangka tandha bisa mangreh lakuning angin. Werkudara ing tata laire putrane Prabu Pandhu Dewanata, ratu Astina, salugune putrane Bathara bayu, mulane sinebut Bayusuta. Bathara Bayu nganthi peputra Werkudara amarga katarik mantram panggendaming dewa aran Adityahredaya (yen ing pedhalangan
gedhé dhuwur. Pandhita Durna (Drona) iki iya isih trah Bathara Bayu. Sarasilahe : Bathara Bayu peputra Bathara Sumarma, Bathara Sumarma peputra Bathara Tantra, Bathara Tantra peputra Bathara Guritna, Bathara Guritna peputra Bathara Sumbawa, Bathara Sumbawa peputra Resi Mintasaba, Resi Mintasaba peputra Resi Kuntabasuki ing Atasangin. Resi kasebut banjur peputra Resi (Prabu) Baratwaja sing banjur nurunake Bambang Kumbayana iya Pandhita Durna.
Titisan Bathara Bayu[besut | besut sumber]
Bathara Bayu tau tumurun ing marcapada jumeneng ratu ing nagara Medhanggora, jejuluk Prabu Bima. Patihe asma Suksena. Bathara Bayu wujude gagah gedhé dhuwur, kekuwatane linuwih. Watake kendhel, prasaja lan meneng. Yen pinuju pisowanan lenggahe ing mburi dhewe, nutup simpingan sisih kiwa, lan tangane malangkerik. Jumbuh karo wujue, yèn ngendhika swarane gedhé glereng-glereng, laras nem ageng kedhal sereng lan anteb. Pungkasane carita wayang sing digelar sewengi natas, miturut pakem padhalangan dipungkasi nganggo Bathara Bayu, kang diarani "tayungan". Wayang mau dijogetakke minangka tandha menang perang.. Sadhurunge tayungan, luwih dhisik perang brubuh, mawa gendhing sampak. Ratu kang kasebut ing jejer sabrangan sawadyabalane teka ing nagara kasebut ing jejer kawitan, yèn ora tumuju ing Amarta iya Dwarawati nedya ngrebut kabegjan. Satemah dadi perang amuk-amukan . Wusanane ratu sabrang sawadyabalane sirna, tumpes tapis. Menawa ratune iku malihane satriya, dewa, putri, raseksa uatea yitmane Dasamuka, banjur badhar salin wujud kang sejatine. Kang mungkasi perang brubuh yèn ing jamane Pandhawa mesthi Werkudara. Yen jamana carita Ramyana iya mesthi Anoman, dene yèn
Bathara Bayu. Anoman lan Werkudara sinebut Bayusuta iya Bayusiwi, kang tegese anak angin, karepe angin cilik, ya iku napas utaea ambegan. Tandange Anoman lan Werkudara ing perang brubuh nggambarake napas kang ngukut sakabehe pancadriya nalikane manungsa sakaratul maut. Kumpule para ratu utawa satriya kang dadi balungane lelakon, ngendhikakake maremeing panggalih dene wis bisa mbrasta reretu, satemah kahanan bali tentrem, amarga wis kalis saka sawernane rubedha. Sawise tayungan lan kumpuling kadhang, banjur tancep kayon, ya iku gunungan wayang ditancepake ing satengahing kelir, sing ateges pagelaran wayang wis rampung. gegambaraning urip, wong iku wis mati. Kayon ngono gegambaraning kayon, saka tembung kayun, tegese urip Sawise rampuingan kabèh wayang dilebokake ing kotak. Kaya manungsa yèn wis mati uga mlebu kubur. Angger angine (Bathara Bayu,Werkudara, Anoman)wis lunga, tegese manungsa bali ing ngrasane Sang Hyang Widhi Wasa.
Waraha • Narasinga • Wamana • Parasurama • Rama • Kresna • Baladewa (Balarama) • Buddha • Kalki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Bayu&oldid=1080574"	Kategori: Paraga wayangMitologi Hindhu	Menu navigasi
Kanjeng Sultan Mangkurat II. Pangeran Puger dibekali keris pusaka keraton Kanjeng Kyai
akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening
sawijine Buyute Rd. Wijayakusuma, menawinsaged kenal kalih Panjenengan, kula
unggah ungguh marang wong sing luwih sepuh, marah wong seng luwih enom lan
Kaendahan lan Intelligence parakeets wis banget dikenal. Iki ndadekake akèh wong utamané penyayang manuk ngengkel mung njaga nganti ana ing minangka wilayah bisnis njaluk paling entuk manfaat. Parakeet isih nduweni kinship karo Bethet supaya ora surprise yen ana sawetara bagéan awak sing meh podo loro wulu werna eg abang, ijo, biru, kuning, oranye nganti ungu | ungu lan rada mlengkung beak wangun. Koleksi prkit bayanlah dikarepake paling populer lan ing amarga Intelligence dianggep luwih saka jinis parakeets. Apaila kasengsem supaya parakeets, sampeyan bisa ngerti liyane babagan carane Care kanggo parakeets
sing sudhut cukup, mesthi ana kudu omah ing tembé dipigunakaké kanggo parakeet Badhak wadon nyarang, ing saben 5 endhog saben spawning, inkubasi kanggo proses hatching njupuk 18-20 dina. Nggawe atmosfer pager minangka nyaman sabisa lan tansah tetep dadi resik supaya parakeets gratis strees, supaya parakeets bisa mate lan lay endhog ing comfort.
Isi intake pangan kanggo parakeet contone pari-parian, sak
godhong karo pluru sing sak kain kabutuhan nutrisi lan Nutrition parakeet ketemu mlaku ,
Yen ing kahanan tartamtu parakeets asring pindhah saka kandhang, sampeyan kudu nyampur parakeet ngombe karo gula coklat / gula supaya kondisi strees kaya ana ing panggonan anyar sing manca kanggo wong.
Nalika kabeh cara kanggo Care kanggo parakeets cepet ngasilake wis
Kaanggit dening Kanjeng Sunan PrawataPucungJatawau: gantya mangke kang sumambung, Jeng Sunan
Budha).Esthiningsun ingkang asma Hyang Maha Agung, inggih Hyang Nurcahya, wredi cahya kang nglimputi nggih punika
cipta).Turasipun: Sang Hyang Wenang naminipun, tegese winenang, murba lawan misesani, jagad raya tuwin isen-isenira.(Turunannya: Sang Hyang Wenang
Dene ulun: angsal saking Hyang Maha Gung, maligining karsa ran Sang Hyang Tunggal maligi, lir ing tunggal campur jawi lebetira.(
bersemayam di Suralaya).Tegesipun: sura wani wredi jumbuh, laya teges pejah, sinten ingkang wani mati, pan sayekti badhe dados mligi cipta.(
cipta ening).Sifatipun: Hyang Guru lir sifat ulun, apan madha warna, lir jambe sinigar kalih, lir wong ngilo wewayangan jroning kaca.(
kaca).Yayah alun, lan segara tunggal wujud, lir kalak kenanga Wisnu Kresna dadi siji yen ta surya apan lawan
Kang sira yun: pasthi katarbuka tamtu, ing samurwatira ana ning sireki wani nganggep Pangeranireng
alam).Mung punika: pangeraning raga ulun, awit Maha Mulya amengku alam sakalir yen dumunung ing jiwa
ke Endraloka).Dunungipun: langen cipta kang satuhu, swarga panglaran san unggyaning Hyang Sidajati. Pan ing kono sirna kamanungsan kula.(
langgeng padhang wredinipun, Sang Hyang Suksma nunggal Sang Hyang Tunggal kang sawiji wus acampur lan Hyang Wenang kang amurba.(Alam luas: langgeng terang keadaannya, Sang Hyang
ngriku: byar katingal padhang nglangut, langgeng salaminya, jaba jero wus ngenggoni,
punika: amba sebut gama putus ran agama Budha, tegese anganggep budi jatinipun Budha Islam padha uga.(
Alengka kuwé jenengé kerajaan ing crita Ramayana. Raja kang naté nguwasani yakuwé Begawan Wisrawa, Rahwana, lan Wibisana.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Alengka&oldid=188981"	Kategori: Wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 00.34, tanggal 7 Juni 2013.
TANGGAP WARSA 39 PSTK-ITB(Tanggap Warsa is kromo inggil for "Anniversary")3 days full of Javanese traditional culture: wayang, batik
Ibrani 81Para sedulur, sakjané kabèh sing dirembuk karo awaké déwé iki ngomongké apa ta? Ora liya ya namung iki: awaké déwé iki nduwé Imam Gedé sing uga nyekel pangwasa nang sebelahé Gusti Allah sing kwasa déwé nang swarga. 2Imam Gedé iki ngladèni Gusti Allah nang swarga kanggo awaké déwé. Kana kuwi panggonan pangabekti sing sutyi déwé, ora ènèng liyané. Kuwi tarup pangabekti ora gawéané manungsa, nanging gawéané Gusti Allah. 3Para sedulur, kowé ngerti déwé nèk Imam Gedé kuwi kudu masrahké pawèhé lan kurbané manungsa marang Gusti Allah. Semono uga Imamé Gedé awaké déwé, Gusti Yésus Kristus, kudu nduwé apa-apa sing kudu dipasrahké marang Gusti Allah. (Lan awaké déwé ngerti nèk Dèkné masrahké badané Dèkné déwé dadi kurban.) 4Nanging semunggoné Gusti Yésus nang bumi kéné, Dèkné ya blas ora usah dadi imam, awit wis ènèng imam okèh sing masrahké kurban miturut wèt-wèté nabi Moses. 5Mung waé, tarup lan panggonan sing dienggo ngabekti lan masrahké kurban kuwi namung, gampangé omong, gambarané lan ayang-ayangé tarup sing nang swarga. Awit sakdurungé nabi Moses nggawé tarup pangabekti iki, Gusti Allah ngomong marang dèkné: “Moses, kowé kudu nggawé tarup pangabekti iki nurut sing wis tak duduh-duduhké marang kowé nang gunung Sinai.” 6Nanging Gusti Yésus, Imamé Gedé awaké déwé, dipasrahi penggawéan sing luwih gedé tenimbang penggawéané imam-imam nang bumi mau, awit Gusti Yésus nekakké lan ngrampungké prejanjian anyar, prejanjiané Gusti Allah sing nekakké kabetyikan sing luwih gedé, ngungkul-ungkuli sing ndisik. 7Semunggoné prejanjian sing ndisik ora ènèng kekurangané, mesti sing anyar ya ora usah teka. 8Nanging wujuté Gusti Allah déwé ya ora lega karo prejanjian sing ndisik, mulané Dèkné ngomong ngéné marang bangsa Israèl: “Aku, Gustimu, ngomong marang kowé, bakal ènèng waktuné, Aku, Gustimu, nggawé prejanjian anyar karo bangsa Israèl lan bangsa Yudah. 9Ora prejanjian kaya sing wis tak gawé dongé Aku nuntun wong-wong metu sangka negara Egipte, ora, awit wujuté bangsa Israèl ora nuruti prejanjiané, mulané Aku ya terus ngedohi. 10Prejanjian sing liyané sing mbésuk arep tak gawé karo bangsa Israèl uniné ngéné: Wèt-wètku bakal tak lebokké ing pikirané supaya pada dunung lan tak tulis ing atiné supaya pada seneng nuruti karepku. Aku bakal dadi Gusti Allahé lan wong-wong mau bakal dadi umatku. 11Dadiné wong-wong mau ora usah mulangi menèh marang kantya-tanggané lan ora usah ngomongi seduluré Aku iki sapa. Awit kabèh wong, wong gedé lan wong tyilik, kabèh bakal kenal karo Aku. 12Aku bakal ngétokké kawelasanku lan ngapura kabèh salahé lan dosa-dosané ora ènèng sing bakal tak éling menèh.” 13Nèk Gusti Allah ngomongké bab prejanjian sing anyar, kuwi ngekèki tanda nèk Dèkné uga netepké nèk prejanjian sing lawas wis ora kanggo gawé. Lan sembarang sing wis dianggep lawas lan ora kanggo gawé, bakal ndang
44.Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malunya.
45.Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang perwira/kejantanannya (sifat kesatria).
46.Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
197.Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.
Mas niki kirang lengkap lirikipun. Sakderengipun niku wonten lirik.
Kang Rendra Agusta said:	December 1, 2014 at 3:27 pm	jangkepupun kados pundi nggih? kula uga taksih timur punika
Sastrarjéndra hayuningrat , Pangruwat barang sakalir , Kapungkur sagung rarasan , Ing kawruh tan wontên malih , Wus kawêngku sastradi , Pungkas-pungkasaning kawruh, Ditya diyu raksasa , Myang sato
manusa , Manusa kang wus linuwih , Yèn manusa udani , Wor lan dèwa panitipun , Jawata kang minulya , Mangkana prabu Sumali , Duk miyarsa tyasira andhandhang
Ngèlmu iku kalakone kanthi laku , sinartan têmên lan tumêmên.
Daftar Pustaka (sumber-sumber) : – Sejarah Wayang Purwa – Hardjowirogo. – Sarasilah Wayang Purwa – S. Padmosoekotjo. – Wayangprabu.com – Menyingkap Serat Wedotomo – Anjar Any. – Pagelaran
Pedimen Aias wonten ing kuil Aphala, 505-510 SM, Glyptothek, Munich.
inggih punika satunggaling pahlawan wonten ing mitologi Yunani. Piyambakipun punika putra saking Telamon lan Periboia lan kalebet raja ing Salamis.[1] Aias punika ponakan Akhilles lan kakangipun Teukros. Aias gadhah peran ingkang wigati wonten Iliad anggitanipun Homeros lan wonten ing Siklus Epik, inggih punika reroncèning wiracarita babagan Perang Troya.
Sejarawan Italia, Maggiani naté manggihaken satunggaling makam Etruska ing Bologna (abad kaping 5 Masehi) mawi seratan aivastelmunsl (kulawarga Aias Telamon). Kejawi piyambakipun, wonten tokoh sanes ingkang ugi anama Aias, putra Oileus. Kagem mbedakaken, Aias saking Salamis punika asring dipunsebat "Aias Telamon," "Aias Besar," utawi "Aias Agung". Wonten ing mitologi Etruska piyambakipun kawéntar minangka Aivas Tlamunus.
Dèskripsi[besut | besut sumber]
Aias kagambaraken minangka sosok ingkang gagah lan dhuwur. Piyambakipun prajurit mawi badan paling inggil lan mawi kekuwatan otot paling kuwat ing pasukan Akhaia (Yunani). Anggènipun tempur namung Akhilles lan Diomedes ingkang langkung sekti tinimbang Aias. Piyambakipun gadhah jejuluk "Benteng Mikenai". Ingkang nggladhen Aias punika Kheiron, kentaur bijak ingkang naté nggladhen bapakipun Aias, Telamon, lan bapakipun Akhilles, Peleus. Kejawi Akhilles, Aias (sareng kalihan Diomedes) punika prajurit paling wigati ing pasukan Agamemnon, sanajan Aias boten pinter kados Nestor, Diomedes, Idomenios, utawi Odisseus. Aias boten naté kelaran nalika tempur. Kejawi punika Aias boten naté dipunbiyantu déning dewa nalika nembe perang. Aias gadhah perisai ingkang kadamel saking pitung lapis kulit sapi lan setunggal lapis perunggu.
Aias lan Hektor ijolan bebungah, ilustrasi damelanipun Andrea Alciati,
Perang Troya[besut | besut sumber]
Aias kawéntar awit saking kuwat lan kuwantunanipun, mliginipun ing kalih perang nglawan Hektor. Ingkang kapisan adhedhasar undian Aias kedah tarung kalihan Hektor. Mulanipun Aias katingal langkung unggul amargi kasil damel lara Hektor mawi tombakipun lan saged nggebug Hektor ngginakaken watu ingkang ageng. Ananging lajeng Hektor dipunbiyantu déning Zeus saéngga tarung kasebut kapungkasan mawi kasil seri. Boten wonten ingkang dados jawara, saéngga kekalihipun ijolan bebungah lajeng kondur marang pasukanipun piyambak.[2]
Kaping kalih punika Aias kalihan Hektor tempur nalika pasukan Troya nyerang pasukan Mikenai (Yunani). Aias tempur amargi njagi kapal-kapal Yunani. Piyambakipun nguncalke watu ageng lan damel Hektor badhé tewas ananging boten.[3] Apollo ngenggali kekuwatan Hektor saengga Hektor nyerang kapal Yunani malih.[4] Aias ingkang mawi gaman tombak ageng, mlumpat saking kapal lan mateni saben prajurit Troya. Pungkasan adep-adepan kalihan Hektor ingkang badhé ngobong kapal Yunani. Kekalihipun sami tarung lan saged melucuti gaman Aias ananging boten saged damel Aias kelaran.[5] Aias kepeksa kedah mundhur déné Hektoe saged ngobong setunggal kapan. Wonten ing perang kasebut,
ingkang sampun ahli ngginakaken panah. Aias jumeneng wonten ing ngajeng mawi perisainipun déné Teukros ing wingkingipun lan manah para prajurit Troya. Ing satunggaling dinten, Akhilles dukha marang Agamemnon amargi mendhet budak Akhilles lan Akhilles narik piyambakipun saking perang kasebut. Aias sareng kalihan Odisseus lan Foiniks dipunkirim déning Agamemnon kanthi ancas ngajak Akhilles supados purun tempur malih. Sanajan Akhilels nampi duginipun ananging Akhilels tetep boten purun perang malih.[6]
Sedanipun Aias[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aias&oldid=1104786"	Kategori: Pahlawan ing mitologi YunaniMitologi YunaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 23 Oktober 2016.
ora soko cangkeme imame sing nyoto2 seneng duwit iku
tekan saiki ra wani sinau agama liyane. Wedi nek imanku dewe dadi ra
R : Banyumas, Cilacap, Purbalingga, Banjarnegara
AA : Magelang, Purworejo, Kebumen, Temanggung, Wonosobo
AB : Yogyakarta, Bantul, Gunung Kidul, Sleman, Kulon Progo
Wyszków (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wyszków&oldid=1090364"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Wah kelingan jaman susah ngangsu banyu biyen, Mas. Saka kampungku, Bogorejo Tanggel, kudu numpak sepedhah ning tangga desa, Tindhik nggawa jrigen kiwa tengen…. Kapan ya Randubltung isa cukup banyu… Sayang juga alas jatine wis dirusak wong wong sing gak
mas awakmu saiki eng endhi?????
lagi. Pak RT juga bilang ke pemuda: “Maaf Cah, Kang Albert Kendel sak iki agek sibuk ngurusi ternak lele karo usaha endok pitik dadi ora iso nglatih meneh (
luwih perlu / ingaranan pepuntoning laku / Kalakuan kang tumrap bangsaning batin / Sucine lan awas emut / Mring alaming lama
berikut: Iku luwih banget gawat neki / ing rarasantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung / eneng onengira kang
pingin titip pesen basa Indonesia ae. Mumpung aku lagi dadi Budak Angon = 666 = Khalifah al Mahdi diparingi Gusti Allah SWT mu’jizat. Nek wong Inggris macem2, piye nek London didadekna danau ae?
Balas	uyayan says:	April 18, 2012 pukul 9:06 am
waduh jadi sama sama gak ngerti ni hehe…
Wayang Golek - Pangandaran, Java, Indonésie - 2013 Agus
bambaraindonésienAdverbes en indonésienAdjectifs en indonésienVerbes en indonésienTermes informels en indonésienRadicaux en indonésienCa
Terjemah Kitab Sirrul Asror – Syekh ‘Abdul Qadir Al-Jailani
kumara kang wus katam nebus dosanira,
wong2 sing durung ene neng duwur fotone
Foto taun piro iku rek,kok lagi ngonangi pisan iki seragame ireng.Except pak Kasmudy nganggo sandangan sarung
Pepeling ( Eling Eling ): - - SERAT GATOLOCO - -
sinalamur nulis, serat Gatoloco, cipteng nala ngupaya leyare, tar len muhung mrih ayeming galih, ywa kalatur sedih,
mitranipun.Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad
tepung, irung sunti cangkeme nguplik, waja gingsul tur petak, lambe kandel biru, janggut goleng semu
ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglenga, labet saking kenging kukus saben ari, pangoturik den asta.Kandutane klelet gangsal glinding, alon lenggah caket Guru tiga,
ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunya wus cilaka, iku
sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunya achirate, sapa kang neja manut, ing
langkung sakit manahnya, nanging tan kawetu ngungkapi gembolanira, kleletipun sajebug
maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.Ora ngreti nyara’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif mrepeki gya muwus aris, wong ala ingsun tannya.Bebantahan IlmuLah ta sapa aranira yekti, sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku haram.Gatoloco ngucap tannya aris, dene sira pada latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.Marma kabeh pada sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora
gumujeng nyawang Guru tiga, sarwi mangkana ujare, syara’ira kang kliru, sapa bisa angelus wadi, yekti janma utama, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadana kliwon bupati, liyane ora bisa.Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, ‘Abdu’ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga angucap, dapurmu lir antu, sajege tan kambon toya,
ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo sisip,
saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus mantun,
Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Kanjeng Rasul yen
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut, mung kari
marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang uripmu, nembah Rasul jabaning diri, kabeh sabangsanira, iku nora urus, nebut
barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan angklakoni maling, yen gelem mulangana.Nalar bangsat
endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng
panemuku tuwa dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang,
nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.Basa kelir iku raga, wayange Suksma sajati, dalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kotak, balencong pisah lan kelir, dalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi,
lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih,
tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah, matamu tan migunani,
Gatoloco mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.Apa sira winewehan, iya sapa kang menehi, kalawan saksine sapa, dina apa aneng
muwus, wasana samya ngucap gaweyane bapa bibi, Gatoloco gumuyu alatah-latah.Kiraku wong-tuwanira, loro pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.Guru tiga nulya mojar, Allah Ingkang Maha Suci, ingkang karya-
manut sun-gitiki, jalaran sira wus salah, kajedegan sira maling, lah iku duwek-mami sira-anggo tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut
pulisi, ora wurung munggah ing rad pengadilan.Mesti sira kokum peksa, yen wengi turu ning buwi, lamun rina nambut karya, saben bengi den kandangi, beda kalawan, salawase ngong tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daja seja-mami, agal alus kasar lembut ingsun-nalar.Murih aja dadi salah, Ahmad ‘Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah,
mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku
yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca
telu pisan misuh mring wang.Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami, gaweyanira Hyang Agung,
ana satengahing bumi, lawan sira kala karya raganira.Sawindu lawan sawarsa, rolas wulan pitung ari, pendak pasar ratri siyang, saejam sawidak menit, ora kurang tan luwih, wukune mung telung puluh, raganingsun duk daja, sarta wus
Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih, lamun salah ngrusak buku
wayahira.Yen gawe pesti samangkya, papestene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking ingsun, Allahku saben dina, anggawe papesten-mami, anuruti marang kabeh karsaningwang.Guru tiga sareng ngucap, Gatoloco sira iki, nyata kasurupan setan, Gatoloco anauri, bener pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing ‘alam samar, tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa saking sudarma, tumeka kalamu’llahi, sayektine ingsun asal kama petak.Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, ‘Abdu’lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining
dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci,
dene iku isih bodo kurang nalar.Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang
tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang
dara), nganggo sira mejanani, kentang rambat (katela) sanajan rupaku ala.Menyawak kang sabeng toya (slira), prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak
ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IVPangkurKacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur,
taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na Kur’an,
miyarsa, rerembugan lawan rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare ketu-mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung wang, bayar nicil seteng seteng saben esuk, sun-lowongi durung esah, isih
ana kapir Islam, beda-beda kang agami.Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane langgeng terus,
iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira santri keparat,
saking naluri, sayektine kabisanmu, mung kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang
marang kang ndarbeni.Apa ora nemu dosa, iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur, Kyai Guru saurnya, sira iku maido kitabing Rasul, Gatoloco alon
gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang
weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih
wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute, ingsun wedi bok kinira, anampik sihireng Hyang manawa nemu
marang Kang Murbeng ‘alame, tatkala patang raka’at, kabeh pada nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya luhure srengenge, pramilane lama-lama, tumurun saya andap, daja asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang tegese gesang, kang peteng iku pejah, Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira.Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul,
amratani jagad kabeh, manusane ‘alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun, amarga suruping surya.Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang
dene kalbi iku manah.Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira ora
metu mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.Sira pada ora ngreti, Rasulu’llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi
ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana,
gurumu, anggepe sawenang-wenang.Kang mangkono ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena ingowahana, papestene dewe-dewe, mulane becik narima, aywa katungkul sira, urip iku bakal lampus, aneng
nepsu, ngajeni marang sasama.Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong
iki, lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan duwe belik, iya kene iya kana, iya ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya ngandap
ing parang, kodok ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni
maneh ingaranan, martabate kasdu kuwi, lawan ta’rul ta’yin ika, mangretine kasdu kuwi.Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene
kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang tohid nenge myang
mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.Kudu ingkang awas emut, ora nana
Widdhi.Kawimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus
ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira,
mundur ika, ing tingale wali mukmin, pira martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang angin
prakawis.Wondene ingkang rumuhun, kaya tanggal ping pat nenggih, ping dwi kaya tanggal sanga, tanggal ping patbelas ping tri, tegese tanggal kaping
kaya Kang nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira,
ketuking nutu upama, wedale pangucapneki.Nyata ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang sajati.Martabate bumi iku, saurana tri prakawis, dzating roh idlafi ika, kaping pindo roh jasmani, kaping telu
dzatu’llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, loro-loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.Ingkang tanpa prenah iku, lawan
nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang sira, dimene imbuh mangreti.
ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal
gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus
padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik, alon ngucap
cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong
prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti
kalamun ing rahmatu’llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir
kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun, rumasa katiwasan, ora
wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri,
gumuyu, sira masa bisaa, ambatang cangkriman-mami, wong dapurmu saru kiwa ireng mangkak.Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi gurih kalawan, pait getir pedes asin, sepet
bokongira, ngadeg suku wolung iji, keblatira kekalih, madep ngalor lawan ngidul, sipate iku papat,
iki cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu leres sadaya, marmane amba samangkin.Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa
Mulang Para GarwaGatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.Mulane sira sadarum, kudu manut gurulaki, sabarang parentahingwang, abot enteng aywa nampik, lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan rupane ala, nanging pantes den ajeni, sinembah mring garwanira, krana aran gurulaki.Solah tingkah murih patut, satiti angati-ati, tan kena kanti sembrana, yen sira sembrana ora becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.
ngajenana mring sesami.Upama sira katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan janma, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewa, sinebut wong kurang budi.Upamane ana tamu, deng enggal sira nemoni, kang sreseh nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge grapyak sumanak, rumaket sajak gresepi, supaya tamune suka, seneng ora gelis mulih.Yen sira semu
akeh ingkang tresna asih.Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, duh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.Tetenger Sajatining Wadon Lan Sajatining LanangGatoloco alon muwus, rehning sira wus
saking karsaningwang, kepengin arsa udani, pratandane kang sanyata, apa bener sira estri.Samengko mrih genahipun, manira arsa nontoni, mring prenah tetengerira, wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh nglampahi krana saking boten limrah, nalar saru tan prayogi.Gatoloco asru bendu, tuturmu pada ngantepi, mantep lair batinira, mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut prentah-mami.Lamun
limalas, lan maneh sun-sepatani.Ananging yen pada manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli marang tilam sari,
Gatoloco duk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi.Mangkana denira muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.Rehning ceta wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya renaning driya, ing samengko sun-lilani, kabeh pada tutupana, ngagema busana maning.Yen sireku arsa weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana, becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan
pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.Gatoloco
sirik ageng jenenging wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, teja panjang kang ngemu warih (kluwung), sinjang ageming priya (
Prabu ing Tasmiten (Geniyara), kaca kang tanpa ancur (ram), gawe eram ingkang ningali, pantes yen piniyara, talatahing laut (muwara), ing tekad
grahana), bebayi sah kang saking tuntunan (puput), graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwa (welah) ingsun-wastani, parikan jenu tawa (tungkul), pan aja katungkul, ing solah kang
winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus kaprah ‘alam dunya.Putri
Wideng galeng (yuyu) Kumbayana siwi (Aswatama), tegese estri ayu utama, pratanda serat pangrembe (penget), cipta tyas tan kawetu (graita), kang wus lepas graita lantip, nget-enget ing kawignyan, pangumbaring
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok
miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng GurunadiGatoloco praptanipun, ing
brekah-pukulun, palimarmaning Hyang Widdhi, sadaya kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku aywa
‘IlmuNugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
karem ing dzatu’llah, ya sok ana asihaning.Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem af’alu’llah, mila
ati, dadine oleh sampurna, sampurnaning gesang nenggih.Martabate nyawa iku, lamun sira den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora
arit wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng
tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.
Jeneng Yudhistira, ing carita Jawa, asline dianggo déning raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas iku. Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo déning Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani.
Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. Dhèwèké lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Yudhistira dhéwé maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwé bojo kang padha, ya iku Dewi Drupadi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala.
Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunti. Dasanamane Yudhistira ya iku, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut
Rehne bab mau rinasa kurang trep ing bebrayan Jawa, mula déning para pujangga kita banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhéwé iku klebu tumindak sing nistha. Mulane ing carita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma iku dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing nagara Pancala iya Cempala. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala.
Ing versi Mahabharata India, Yudhistira pinter olah kaprajuritan lan gagah nalika perang. Yudhistira iku artine raja prajurit. Nanging ing
saka watake sing jujur, salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yèn dijaluk wong liya diwenehake. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati.
Minangka tuladha, ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan), Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing nagara Buluketiga. Sang Prabu ya manut. Dhirine dipasrahake. Ngenani wewatakane paraga siji iki, oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Awit akèh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah.
Ing lakon Baratayuda, Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung, kabèh Pandhawa rumangsa bingung. Sebab, dikaya ngapaa wae Pandhita Durna iku gurune Pandhawa. Apa iya murid arep wani marang gurune ?
Untung Prabu Kresna ora kurang iguh pertikele. Terus sing didhawuhi ngadhepi Pandhita Durna iku putra Pancala, Raden Dhresthajumena. Kresna mung dhawuh marang Werkudara supaya merjaya gajah titihane senopati pengampinmg (Prabu Prameya) kang aran Gajah Esthitama. Sawise gajah kelakon mati dikepruk gada Rujakpolo, kabèh wadya Pandhawa banjur kadhawuhan alok yèn Esthitama mati. Pamirenge Pandhita Durna sing mati mau Aswatama. Mula Pandhita Durna banjur nglumpruk otot bebayune, kaya wis kelangan daya. Kanthi ati sing bingung, urna banjur takon mrana-mrene, kalebu marang para panakawan, marang Werkudara, arjuna, Nakula, sadewa, lan sapitutrute. Kabeh anggone mangsuli padha gelem dhora yèn Aswatama pancen mati. Durna akhire takon marang Puntadewa. bareng ditakoni kaya mengkonmo mau mesthi wae Sang Prabu bingung banget, mosok arep goroh ?
Dibisiki karo Prabu Kresna yèn kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apa-apa, nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. Kresna golek cara liya, supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi"sing lirih banget wae, dene anggone ngucapake tembung "tama"sing cukup sero.
Tenan, diucapake déning Prabu Puntadewa ngono iku. Saka pangrungune Pandhita Durna, Aswatama mati, mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa, ning Sang Prabu banjur digandheng
manawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki, sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang.
Ing pungkasaning carita, Puntadewa munggah swarga bareng karo sedulur-sedulure. Puntadewa bareng karo asune moksa sing pungkasan. Tinimbang Pandhawa liyane, raja iki luwih resik atine. Ora kumalungkung, ora sok kuwasa, jujur, lan ngugemi agama kanthi ngati-ati.
Ing sorga, Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka. Dhèwèké njaluk supaya melu mlebu neraka. Kamangka, para Kurawa malah enak-enak ana surga. Jebul iku mung sawetara. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing swarga amarga ana sawetara kabecikan, nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka.
(id) Yudhistira ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Santanu | Gangga | Bisma | Satyawati | Citrānggada |
Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yudhisthira&oldid=1082447"	Kategori: Paraga wayangPandhawaParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 4 Sèptèmber 2016.
mbok sederhana wae sing gampang ditampa blogger perawan ngono lho 😀 ^O^. Wah sedino komenge wis 100 munggah, wong 354n 😀
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepayoning kautaman, ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri, kadang wredhamudha ingkang winantu suka basuki.
Namung sakderengipun, sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rohmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula. Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adi cara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping pala karma tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala.
Ing dinten punika kula lan panjenengan saged makempal ing pahargyan “ Sarasehan Paguyuban Pecinta Wayang Indonesia taun 2011”
Wayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun. Wayang dipunlakokakan dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipundamel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakterw ayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damelw ayang saking suket, tuwin kerdus, anangingw ayang jinis menika boten kathah.
Miturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budaya wayang menika saktemene bentuk asline wis ana biyen-biyen, rikala isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budayaw ayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budayaw ayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia.
Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga bisa disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakane menungsa. Kosok baline ruh kuwi mau iya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaranw ayang.
Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening bangsawan ingkang salajengipun mempengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar, ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat
Kira-kira wiwitane tahun masehi, kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah mau, bangsa Hindu sing asale saka jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire iya bisa diterima karo dening penduduk asline Indonesia.
Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kene kesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkana kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia.
Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu.Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya saka Kerajaan Kediri. Kira-kira abad 10 Prabu Jayabaya ngripta gawe gegambarane roh leluhure sing terus ditulisake ing godong lontar. Gegambaran sing kaya mangkana mau akeh sing ditiru saka gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu.
Ing jaman sakwise, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kocap cinarita terus
wayang-wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa.
Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike, amarga wis ditambah bagian kana-kene sing disik-disikane dadi kekurangane, terus digulung dadi siji.Wayang sing wujude gulungan kuwi, yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. Wiwit ana panemune wayang beber iki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah metu saka lingkungane keraton. Lan wiwit kuwi uga masyarakat saknjabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber.
Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam wis wiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kaya mangkana kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”, kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. Ing jaman kuwi, wujude wayang di owahi, digawe saka kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol- simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar, sakteruse nganti sakprene wujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa.
Yen dijupuk seka ukarane, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarane ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi maneh. Wayang dadi ora mligi boneka kang ana wewayangane. Wayang golek kang digawe seka kayu ora ngandhelake wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran boneka kang digelar dening dhalang. Umume, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawe seka tatahan kulit kewan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana
Pagelaran wayang wis diakoni dening UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang edi peni ing
Purnaning atur kula nyuwun agungig pangaksami menawi wonten ukara ingkang kirang sae. Makaten atur kula. Nuwun.
gagrag pagelaran ringgit wacucal (gaya pementasan wayang kulit) ,
abdi kriya gêndhing myang (masar ingkang) ,
Di tegal (ara-ara) Kuru , Prabu Kresna dirawuhi Resi Parasurama , Resi Kanwa ,
Prabu Janaka dan Bathara Narada , yg berniat membantu Prabu Kresna.
Ada-ada Girisa [2] Aglar ingkang samya sèba ,
Sedulur, nyuwun tulung syair-yair suluk punika dipun paring notasi, supados saged latihan piyambak…matur nuwun.
Sampeyan pados lan ngunduh file mp3 pagelaran wayang kulit kemawon , langkung gampil damel sinau
Nuwun sewu sakjatosipun ringgit wacucal punika sanesipun tuntunan ugi tontonan, namung kemawon wonten ing pagelaran ringgit punika kathah sanget kadadosan ingkang mboten nuntun nanging kepara njlomprongaken dumateng para nupiksa. tuladhanipun silsiah para Dewa, ing mriki mboten saget luwar saking ajaran Hindu lan Buddha, nanging ig Pedhalangan sakpuniko dipun enggokaken, kadosta Para Pandawa lan Kurawa punika tesih keturunanipun para Dewa, kamangka para Dewa punika Kalahiraken kanti cara “Opapatika yoni” utawi kalairaken kanti “spontan”, saklajengipun tataran manungsa lan dewa punika beda alam, beda kawontenan banjur manungsa rabi kalian dewa, lha punika namung saget dados totonan nanging mboten saget dados tuntunan, sanesipun tesih kathah menawi badhe mbikak awonipun para-para ingkang mursid ing babagan pedhalangan nanging ehemmm “mlarat” ing “susila” lan “panna” kawicaksanan.
Nyuwun pangapunten atur kula mbokmenawi mboten mranani ing penggalih nyuwun lumunturing sih samudra pangaksami, lan mboten anggadahi niat “panyaruwe” kula puika kagem Bopo ingkang kagungan situs punika namung, radi prihatin mirsani lampahing kabudayan riggit ing jaman sakpuniko.
marutanipunSampurnane manungggal yektiDadya wewadhagiraWulu kulit balungDaging otot lan ludiraSampun pepak sampurna catur anasir wewadhaging manungsaGuru Loka apa kang sayektiNgen angen nalar pikir lan akalEndra Loka
gamblang malah sak gamblang2e, tapi piye maneh lha atine jek ditutupi regetan karo Allah. Mlebu kuping kiwa mbalik metu ya kuping kiwa, ngono kuwi lak yo kebangeten tho...mbendal ngono lo mas2. Ngerti ra kowe
koyo ngene iki? moso sampe tuek sampe anak cucu? tapi pas wingi aku pulang kampung, ne ndologan wis persiapan bangun tandon gawe penampungan banyu, jare tonggo2ku banyune y soko sambongan. alhamdulillah semoga terwujud so g perlu ngangsu sampe nginep
yo ono geguritan tekan graji wesi, ketoke si cah bagus ki pagaweyane tukang nggrajeni wesi lan di
sampeyan sing diidolake konco2 tho? Lha mergo ngerti yen sampeyan kui wonge romantis, pinter ceramah, jago nyanyi lagu2 syahdu-ne Bang Rhoma, wasis olehe nggoda lan njupuk atine konco2 wedok. Istilahe
ngono lho ... wong iku mung tulisan ecek2 kok, gur ngebak2i
jaman saiki kyai ngetengi santrine yo pirang-pirang. ora mung neng malang thok,,, coba googlingkyai kondang ae gendhaan karo pedangdut dituntut nganti streess isin
amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
Wonten riwayating guru manawi amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, ingatasipun amejang dhateng pawestri, wenang kawewahan makaten jarwanipun.
“Ana pepujaningsun sawiji, Dzate iya Dzatingsung, sifate iya sifatingsun, asmane iya asmaningsun, afngale iya afngalingsun, Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, sampurna kalawan kudratingsun”.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe, Mar Marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.
kang abangsa Rochani, nirmala walya ing kahanan jati dening
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna
sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”.
Sawise mangkono, kang amejang maca dunga Istiqfar karo dunga Kabula, sajeroning batin anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.
Mungguh pakolehing enggon pamejang iku, bumi sucikang becik arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
kulo, nggih langkung sae nenggo KTM Duke 200, amargi Pulsar sampun katah lan sampun biasa
Tulus_Budi (12:36:46) : lhooo…. koq jenengan saged ngangge boso ingriss to mazzz… kulo mboten mudheng … dadine namung nonton gambaripun mawon…..
kurniaprorider (12:52:54) : Mboten mudheng bohoso londo
► Buku Amérika Sarékat‎ (suwung)
► Buku musik‎ (1 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 4 Dhésèmber 2015.
Indonesia sing enggone nang wilayah pantura, ibukota kabupaten kiye yakuwe Kecamatan Slawi.
Enggon geografis: Bujur wetan 1080 57’ 6” – 1090 21’ 30” karo Lintang kidul 60 02’ 41” – 70 15’ 30”.
Pedunung[sunting | besut sumber]
Kabupaten Tegal kuwe salah siji kabupaten paling padat nang Jawa Tengah. Sebaran populasi utamane nang sekitare Kota Tegal utawa sedawane dalan raya Tegal - Slawi.
Transportasi[sunting | besut sumber]
Dokar, salah siji alat transportasi perdesaan nang Kabupaten Tegal
Kabupaten Tegal dilewati jalur utama pantura, lan Tegal uga dadi
kecamatan nang Kabupaten Tegal kiye ana 18 tur dibagi maning dadi 283 desa. Kecamatan-kecamatan nang
Tegal. Esih nang sektor kiye uga akeh masyarakat Tegal (utamane daerah pesisir) sing duwe usaha tambak iwak bandeng karo urang windu uga sing dodol nener / benur (bibit iwak bandeng).
Perantau & Wiraswasta[sunting | besut sumber]
Masyarakat kabupaten Tegal akeh sing merantau meng kota-kota liyane nang pulau Jawa karo pulau-pulau liyane. Warga Tegal lewih seneng dadi wiraswastawan, umume usaha Warung Tegal (Warteg) sing wis terkenal banget. Pengusaha-pengusaha warteg kiye ana paguyubane yakuwe Kowarteg (Koperasi Warung Tegal).
Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.35, tanggal 22 April 2013.
kabeh wis kuwalik-kuwalik. Kera kodew sing kudune
Gusti Ingkang Moho Suci, kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti Ingkang Moho Suci.
” Sakbegjo-begjone wong kang LALI, isih begjo wong
Ki Ageng Donoloyo , Wonogiri. | Medhar Kawruh
seneng karo nganal tibak e seneng karo boneka pisan
Garudha ireng ya iku sejinis manuk pemangsa saka suku Accipitridae lan siji-sijiné anggota marga Ictinaetus. Dijenengi mengkono ya iku amarga warna wuluné kang sekabèhané wernané ireng. Senajan ana uga sapérangan jinis garudha liyané kang warnané uga ireng.
Idèntifikasi[besut | besut sumber]
Manuk kang ukurané gedhe, kanthi dhawa (saka cucuk nganti pucuk buntut) kira-kira 70 cm. Swiwi lan buntuté dawa, nganti manuk iki katon gedhé yèn lagi mabur. Sekabèhané awak wernané ireng, kajaba sikil lan sera (bongkote cucuk) kang warnané kuning. Sejatiné ana pola pucat ing bongkoté wulu-wulu primèr ing swiwi lan garis-garis samar ing buntut kang bisa katon nalika manuk iki mabur mlakang, nanging umumé ora gampang kanggoné ngamati.[1] Manuk lanang lan wadon warnané lan ukurané padha.
Swiwi yèn lagi mabur katon lurus, rada mbentuk huruf V, kanthi bongkoté swiwi luwih ciyut tinimbang tengahé, sarta wulu primèr kang paling jero mbéngkok khas, bédakaké saka garudha brontok (Spizaetus cirrhatus) wujud kang ireng. Garudha ireng uga kerep mabur alon, endèk cepak kanopi (atap tajuk) alas. Wulu Primèr luwih akèh ngepangé.
Ana 2 pose mabur, nalika gliding (ngluncur) lan soaring (umpetan). Nalika gliding wulu paling pucuk nekuk menjero, lan nalika soaring wulu iki kagelar lan katon nyamping.
Swara, biasané diswarakaké sinambi mabur duwur muter-muter, klii-ki …klii-ki utawahi-li-liiiuw. Manuk enom warnané pucet, kanthi coret-coret kuning pucet ing sisih ngisor awak lan swiwi.
Panyebaran lan kabiyasan[besut | besut sumber]
Garudha ireng nyebar amba wiwit saka India, Sri Lanka nganti Asia Tenggara, Sunda Besar, Sulawesi, lan Maluku.
Manuk iki urip mencar ing dataran rendah, alas perbukitan nganti wewengkon kang bergunung-gunung ing keduwuran sekitar 1.400 m (ing Jawa nganti sekitar 3.000 m) dpl.
Manuk iki mangsa anéka jinis mamalia cilik, kadal, manuk, lan utamané endog. Garudha ireng dikenal minangka manuk prampok susuh. Mabur éndah, manuk iki kerep katon mabur kanthi pasangan ing sisih bukit utawa pèrèng gunung. Kanthi tangkas lan gampang, garudha iki mabur metu mlebu lan ing selah-selahé tajuk wit-witan.[2] Cakaré kang kuwat kaspesialisasi kanggo nyamber lan nyengkrem mangsané kanthi èfèktif.
Susuh kang ukurané gedhé digawé saka pang-pang cilik lan gegodhongan kang kasusun kandel, dipapanaké ing cawangé wit kang duwur ing alas kang ketel. Ngendog siji utawa loro iji, bunder oval, sekitar 65 x 51 mm, kanthi warna kuning tuwa kanthi toh coklat semu abang. Ing Jawa manak ing sekitar wulan Mei.[3]
Status konservasi[besut | besut sumber]
Minangka manuk pemangsa, garudha ireng manggoni puncak rantai pakanan jero ekosistemné. Senajan populasiné isih kagolong akèh, manuk iki nyebar kawates ing wewengkon-wewengkon kang ana alasé. Garudha ireng kajaga déning undang-undang RI.[4] Wondené miturut IUCN, manuk iki kanti status LC (least concern, kanti esiko endèk).[5]
yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 22 Oktober 2016.
pm	kuwi wis onok gOS. wis ora ana alesan nganggo cangkulan. apa jangan2 kuwe ya wis dikandhani
iya, Duz en Gob, ini mumpung gak onok arek’e, awak peno lak takok ko’en yo, yok opo sedolur peno sek nganggo jengen ‘merasa sulang’
gobang	11 Desember 2008 at 2:32 pm	ya intini podo iso legowwo ae
duz!	11 Desember 2008 at 2:30 pm	arep do paidomemaido,boleh..debatmendebat,monggo..angger tetep rukun,ora jotosmenjotos..jaman wis ra primitif
weh…nek gojek ro gobang ati2 loh, wonge wis arep rabi soale. wis tuo saiki
ngributaken masalah sing sepele kaya kuwe … sing perlu diributna priben carane ben umat Islam bisa mandiri, ora pada rebutan zakat, ben ora ngisin-ngisini … ngributna masalah kaya kuwe tah cilik .. durung tentu Gusti
sahadat lah yakin karo 6 pokok aqidah … ya wis … kuwe arane wong Iman …
tembang kenangan, tembang kenangan populer, tembang kenangan pop, tembang kenangan pop indonesia, tembang kenangan terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan full, tembang kenangan album, tembang
“kabeh wong sak Porong iki ngerti lek poro pentholane GKLL iku bajingan kabeh. Podho ae ambek Minarak ambek Andi Darussalam iku. Lha,
“Lha sopo maneh. Yo Ainun Nadjib iku. Jarene ae mbelani rakyat. Sampek wong-wong akeh disumpah-sumpah koyok maling. Saiki dekne dewe sing dadi garong. Coba lek wani mreneo, sak iki ngadepi wong korban lumpur. Lek wani
Kedosan ambek wong-wong Darjo. Heng, iki lho deloken dewe surat-surat iki. Opo ngene iki jenenge lek gak dhobol (Kuwalat tahi kucing. Ya Nun
sing jenenge wong ndeso iku kabeh ngerti surat-suratan. Lha wong moco nulis ae akeh sing
"Iyo kan, ngerti kan sak iki? Lek wes ngerti ngene, lek jaremu kiro2 yo opo? Opo gak pancen bajingan kabeh, cekne tego2ne mangan daginge rakyat Darjo sing wes gak nduwe opo2 ngene iki" (
ketidakberdayaan.-Duh gusti, nedi sepunten menawi kulo pun dzolim lan mboten saged ningali kesaeyan tiyang. Ugi menawi kulo sampun suudzon kaliyan dulur sing niyate sae. Tapi mungguho dipun paringi keadilan dumateng sinten kemawon kang damel puluwan ewu dulur2 kulo teng Darjo ngalami penderitaan ingkang mekaten awrate!!!- (
katon mèlu mlayu sanalika sepur tuité liwat.
Sepur tuit sing bahan bakaré nganggo kayu glondongan, ngetokna kukus mbulek-mbulek nimbulaken suwara
silaté Tungtak, nyatané luwih pentol. Tangan tengené Rasso Rangga dipuntir lan dipotès sisan.
“Tung! Tungtaaakkkkk. …!! Gagiyan metu, umahé kobongan….”
Wong-wong mèsih nggebyuri banyu. Kiwa tengen umahé uga diguyuri, nyegah mbokan geniné mrèmbèt. Ana sajam, geni sirep. Tapi umahé Tungtak, orakalap. Malahan, dèwèké, bojoné, anaké, lan maratuwané, uga pada dilalab geni. Kabèhané dadi mayid. Kondisiné melasaken, geseng kaya liwetan sangit.
Peristiwa kuwé, akhiré dadi werta maring endi paran. Mung senajan akèh wong pada ngarti; sing ngobong
Gusti Pengeran Sing Ngecèt Mèngkrèng. Lan pancèné, Sing Gawé Urip ora saré. Paring wales keadilan maring Rasso
Ora wani gawé ontran-ontran nang telung wilayah pantura. Akhiré, pada mlebu nang “Pasukan Bantèng
tujuané kanggo wales ukum maring Landa sing markasé nang Pulosari, Brebes. Mulané siji-sijiné dalan, bèn Landa aja terus-
“Pasukan Bantèng Lorèng” mangkat liwat dalané sepur. Ana wong limalas sing pada mèlu gerilya
Bantèng Lorèng” pating besasat. Wong-wong mlayu tapi sing kaya kuwé ndadèkna curigané pasukan Landa. Akhiré dipleter. Gerilyawan “Pasukan Bantèng Lorèng” mlencar. Ana sing mlayu ngalor, ngulon, lan uga ngètan.
Kira-kira ana wong sawelasan, Pasukan Landané uga pada baèné mlencar. Wong-wong Landa sing wis paham pèta wilayah kono, gampang meruhi playoné para gerilyawan, akhiré dikepung telung
kidul. Para gerilyawan ora duwé cara liya maning, kejaba nekad pada nggebur maring kali. Sing ora bisa nglangi pada klelep, sedeng sing pada nglangi didrodoti nganggo setèn. Kampul-kampul wong-wong pada mati, lan kèli campur getih. Salah sijiné Muad Wakijan.
Saiki, embuh nang endi kubur Bapané Catim, Catim blèh ngarti babar blas. Mung untungé, ana Abah Kiai sing tinulung karo dèwèké.
pancingé ditenggar nggejegur nang njero kali, sapisan baé, ora tau nyeblak watang sing diganduli iwak. Uh! Sebel.
Saiki sorot matané Catim mbralak nyawang maring Jènggèr. Iwak
mandeg dadakan. Ditambah suwara pating jlerit krungu saka kadohan. Kebul ireng menges, mumbul menduwur ngebeki awang-awang.
Anjog nang pusaté dèsa, Catim tibané mlongo. Blèh ngerti apa sing pan dilakoni. Uteké ora bisa mikir. Dèwèké dadi panik. Akhiré Catim ngadeg ngejejer nang ngingsor wit albasia. Sawetara matané kosong
ora lanang ora wadon, ora cilik ora tuwa, ora bujang ora prawan, pada gyayapan latan mlayu maring endi paran. Umah-umah gubug
mlayu maring mushola. Nang nduwur langit, motor maburé mider nuju ngalor. Ora mupakat bom mortir ditibakna.
Saiki jlegar-jlegur suwarané mortir, nang endi paran.. Saben masyarakat Tegal sing krungu, jantungé kaya
kiyé langit Tegal kaya angus silité kètèl. Ayang-ayang wit-witan sing mbayang sadawané lemah, manglih dadi nestapa ora mupakat. Wilayah Tegal ngendong lelayu. Blèh satitik korban nyawa lan banda
nang pilingan. Alon-alon matané Niti melèk. Trus mandeng maring wong-wong sing ana nang sekitaré.
“Kepibén Abahé Niti Yu Mar?” lirih Niti nyuwara.
Sing ditakoni meneng getem. Rumangsa dadané pan jebol ganing kasunyatan sing diadepi. Lelayuné jagad sing dirasa, ngruwes ngremed ati sakabèhané warga kampung. Siji-sijiné panutan nang
suwarané Niti nembus kupingé Catim. Tapi, atiné Catim rasané kaya diiris-iris. Bisané Niti njaluk tulung karo Kang Drajat? Sedeng lungané Kang Drajat embuh maring endi, langka jebabulé lan kabaré. Enyong kan ana, tur sanggup mènèhi tetulungan karo kowen? Gelem dadi tumpuhané kowen, lan enyong pan nyambut gawé sakuwat
“Kyèh, jakwir-jakwir. …” suwarané Jènggèr nyuwèk sepi. “Mumpung durung maghrib, gagiyan bareng remojong ngubur uwong-uwong sing
Atiné nyangga aniaya sing laka padané. Lemah sing dièdek, krasa anyeb sebab tètèsan banyumatané pating dlèwèr. Catim ngremed tangané dèwèk.
Saka ujung Pedukuhan Surabayan, Bekel Subur gèjlèg, mabag wong-wong sing tembé balik sing pejaratan.
“Bekelé teka, bekelé teka….” sambut wong-wong sing meruhi.
“Ya, ya…..saiki gagiyan pada ngumpul nang mushola. Nyong
“Bekelé, saluguné kiyé ana apa. Apa ana perang maning?” Harun mbuka suwara.
“Jagad kaya-kaya pan diwalik. Niki dos pundi Bekelé?”
“Enggih Bekelé. Kula mrekitik! Urip awit jaman Jepang, kosih sapriki laka tentremé. Ati kula cop-copan rasané,”
Wong-wong pada rèang. Ora enom ora sing tuwa, ora wadon ora sing lanang, pada ngadu maring bekelé.
tugas saka atasané enyong. Saiki, sedulur kabèh kudu pada ngungsi”
“Ngungsi?” ora wadon ora lanang pada takon.
“Ngungsi maring endi bekelé?” Jènggèr coba takon.
“Daerah-daerah gunung. Sebab sewayah-wayah, tentara Landa yagyagan maring kampung-kampung, enyong sampèyan wis pada lunga!”
Ana pirang detik, laka wong sing wani takon. Ujug-ujug, Niti nyuwara:
“Bekelé! Mohon diterangna luwih gamblang. Alesané apa bisané
“Ya Nok, pimèn?”
“ Niti wis awak abang. Abah karo manèné enyong wis pada laka. Tapi senajan enyong bocah wadon, enyong mantep pan mèlu berjuwang demi Tegal demi bangsa!”
“Bagus! Kowen bocah mulya”
Enyong blèh trima! Enyong mèlu berjuwang, bela negara!”
“Bekel Subur!” ujug-ujug jasak Sargad, mèlu nyuwara.
sedulur-sedulur kabèh. Saiki ayo pada mangkat ngungsi, nggabung maring TNI Masyarakat, Laskar Rakyat
sing kudu ngliwati alas gledegan, uga nyabrang pisan kali gedé, dadi alesan warga blèh gelem rèpot-rèpot nèntèng bekakas sing bakalé ngèpoti.
Sadurungé mangkat ngungsi, Niti nyempatna dedonga nang kubur Abahé dikancani Catim, Yu Mar lan kanca batir liyané. Atiné Niti dikuwat-kuwat, laka luh banyu mata sing nètes nang kuburé Abah. Sebaliké, banyu matané sing kasimpen nang dadané, manglih mawujud semangat mbulak-mbulak kaya banyu sing lagi umeb. Niti bener-bener wis sèwot mbangkana-kanané maring Landa.
Marem dedonga, Niti nggabung maring grombolan pengungsi. Lan kaya semut, wong-wong mlaku lèwat pinggir kali. Suwasané ramyang-ramyang, kesorot gebyaré padang wulan. Banyu sadawané Kali Prepil, kinclong-kinclong. Para pengungsi trus mlaku ngidul. Suwara-suwara serangga pada ngidung kiwa tengen kali sing banyuné kicir-kicir. Waktu kiyé, pancèn ketigané ngentak-ngentak. Ora lumrah.
Tekan nang panggonan pengungsian, Bekel Subur mèin werta. Jaré, liwat
divisi. Sedeng Sumatera Barat, pasukan Landa ngerahna telung Brigade nggempur sakentrang-kentrang . Sakenané.
Resimèn Pusponegoro, Laskar Rakyat, lan CPM sing ana nang Brebes, Slawi lan Kota Tegal, rikat ngatur siasat!
rubuhna. Pokoké pating gropak suwarané.
Karuwan baé, Kartijah sing wis kepojok posisiné, pasrah maring apa sing bakal kedadèn. Lan apa sing dipikirna Kartijah, bener-bener kedadèn. Kartijah konangan!
Kaya kucing mandung weruh curut, Kopral Conrad nglarak Kartijah saka pelèdan lemari. Sedeng Kopral Parirèa lan Kopral Nur
lagi adep-adepan karo Kartijah. Rainé Kopral Nur Juwèr katon angas, matané mendelik. Sanalika suwasana nglangut, tapi nang njero dadané wong loro krasa tegang.
Nang njaba, srengèngèné sangsaya semromong kaya wangwang geni sing lagi mrengangah-mrengang ahé. Sawetara nang salah siji sudut
ngungkuli wong Landa. Apa ora kwalik Mbok? Batiné Kartijah sajero matané mandeng menteleng maring Kopral Nur Juwèr.
“Kartijah…. ..saiki nyong pan takon. Pada maring endi batir-batiré kowen kabèh?” takoné Kopral Nur Juwèr.
“Aja goroh! Adong ora walèh, kowen tak
dobol!” jawabé Kartijah nganggo omongan kasar.
Pancèn, ngadepi wong Jawa sing gelem dadi cecunguké Landa, ora perlu
“Tapi bisané wong-wong Tegal ngarti Landa pan teka. Sapa sing mèi weruh, hèh?”
“Dong embuh, sapa sing ngarti, hai?”
“Dadi kowen ora gelem walèh? Ora gelem nodokna kanca batiré kowen?”
ndedes-ndedes, sawetara Kartijah uga ora gelem walèh. Bab kiyé sing akhiré dadi suwasanané tambah panas baran.
sing lagi ketingkring nang pang wit-witan, pating bleber. Godong albasia sing wis kuning warnané, rogrog
kedadèn. Saiki, Manuk prekututé krasa ora duwé daya urip maning. Lan ujug-ujug awaké lemes, latan kejet-kejet.. Musim ketiga sing laka
gonèng angkara murkané perang. Angkara blai sing saben-saben detik jejaluk tumbal.
Ndelèn, sapa maning sing bakal dadi digdayané Ibu Pertiwi? Sedeng kedigdaya sing ana nang jiwané Kartijah, saiki ilang gandra. Muluk maring awang-awang sing duwuré ora bisa dicawèl ganing sapa baé. Kartijah, salah sijiné wong wadon pejuwang, saiki wis balik maring asalé!
wilayah Tegal sing saiki lagi diranapi. Dèwèké ora pan nyia-nyiana kesempatan sing blèh bakalan menangi maning. Lan saiki kesempatan apiké teka, ya kudu direbut.
Dèsa sing tempaté ora adoh saka Kali Cacaban, suwasanané katon
kewèdèn, sajegé dèsané dileboni Tentara Landa. Luwih aman, wargané pada ndekem nang luwengan. Bab kuwé tau dipraktèna waktu jaman perang kemerdèkaan nglawan Landa atawa Jepang. Saka pengalaman sing uwis-uwis, wong-wong dèsa pada nitèni lan waspada sadurungé ana blai sing nggawé patiné sanak
Weruh gelagat sing ora ngepènaki, agé-agé Jayeng Laga metu saka ruwangan. Sikilé Kaptèn van Dèck
trus mèpèt nang saka lawang. Mbuh apa sing bakal kedadèn. Sing jelas baé, dèwèké ora tèga ndeleng rainé Kopral Nur Juwèr sing pucet kaya mayid, lan awaké ndredeg kaya wong katisen.
deres saka langit. Apa alamé mèlu ngrasakna dugal, sebab ana Landa teka nang tlatah Tegal? Atawa mèlu nangis sebab ana kepatèn bocah perawan Kartijah? Blèh ngarti.
“Lihat! Ada yang datang” Kopral Parirèa gita-gita.
Saka kadohan, diantarané udan barat, ana sagrombolan pasukan Landa
mèsih baé mbanggel-mbanggel. Kaya-kayané kepèngin nampek maring cangkemé Jayèng Laga sing
Mbok Mirah, jelas dadi kewajiban sing utama. Senajan nyrèmpèt-nyrèmpè t blai.
Langkah sikilé Niti trus nuju ngalor. Ramyang-ramyang matané weruh kelap-kelip lampu ceplik saka umah gribig. Ora liya umahé Mbok Mirah sing dituju. Rengeng-rengeng ana suwara, kaprungu agor nang kupingé Niti ndadèkna atiné kaya disèsèt-sèsèt wilad. Jebulé suwarané Mbok Mirah sing lagi ngidung.
Niti nglangkah mlebu trus jagong nang lincak. Suwara krèat-krèot plupuh dijagongi Niti. Mbok Mirah agè ngarti dong
“Sepisan kula nyuwun pangapurané Mbok. Kaping kalih, Mbok Mirah sampun gela. Soalipun….”
“Soalipun apa, nok?”
“Anu, anu….Mbok Mirah. Waktu Kartijah ditugasi dados mata-mata teng wilayah Kedungbantèng, piyambeké kecepeng Tentara Landa. Rencang-rencang saking Laskar Rakyat telat anggènipun nulungi. Dados saniki Kartijah sampun, sampun….”
“Sampun keprimèn nok Niki?” Mbok Mirah trus mleter pitakonan.
“Nyuwun ageng pangapurané Mbok. Yèn Kartijah niku saluguné, sampun…..sampun pe…pe..pejah. Malahan, Kartijah sampun dikubur teng Dèsa Semèdo…..”
mèlu ngrasakna apa sing dirasakna Mbok Mirah. Yakuwé prasaan kèlangan, nggrentes, lan gela.
Ora kuwat ngadepi suwasana sing kaya kuwé, ujug-ujug baé Niti nyikep Mbok Mirah kambèn nangis mingseg-mingseg. Dèné Mbok Mirah, lon-lon matané mili banyu trus ndlèwèr nang pipiné sing kisut..
Apa sing dirasa bengi kiyé gonèng Mbok Mirah karo Niti, kaya-kayané dijojrot perasaan klawu. Tangis layung-layung antarané Niti karo Mbok Mirah pecah. Dèn anggoné Niti nyikep Mbok Mirah sangsaya kenceng. Sung, dèwèké ora nyangka, Kartijah sing wis dianggep dadi mbakyuné, ndisiti lunga adoh maring Arsané Pengèran. Mung
lan peteng dedet, ngindangi lungané Niti. Samana uga kidungé Mbok Mirah trus nggleser ngiringi langkahé Niti sing sangsaya ora katon, nembus maring asal peteng-dedeté Dèsa Kertaharja.
bengi ngidung. Bèn kowen sing lagi berjuwang slamet. Adoh sing blainé, adoh sing angkarané buta ijo. Tapi saiki, kowen wis lunga adoh……mboké ikhlas, mboké ngerti apa sing lagi tak adepi. Duh Gusti….Gusti Ingkang Murbèng Dumadi. Urip, jodoh lan patiné menungsa, pancèn ana ning tangané Panjenengan. Sejatiné menungsa kuwé mung saderma nglakoni apa sing dadi kekarepané Gusti Pengeran. Dèn Kartijah kuwé wis nglakoni pepestèné urip. Saiki mung sandangané sing dadi bukti, sangger Kartijah kuwé tau urip neng alam
pahlawan Diponegoro, Landa apèn-apèn bala lan moniné pan brunding. Nyatané? Wuih! Pangeran Diponegoro kur diapus janji, ditangkep lan akhiré dibuwang. Sing kaya kuwé,
“Tapi Jayèng. Kejahatané kowen sing ora bisa diampuni rayat, krana sokan ndemeni bojoné uwong. Angger ana wadon mlisning, matané kowen ijo. Kowen kenang-sepata! Pira baé, kowen ngrusak rumahtanggané uwong, éh?!”
Nur Juwèr ora semaur. Bab kuwé sing ndadèkna Niti atiné kemropok. “Gagiyan walèh. Kowen wis bosen urip apa kepibèn?”
Niti ora mung ngomong gèl, tapi uga ngamang-ngamang nganggo blati. Nur Juwèr mrekitik, weruh blati mingis-mingis kesorot cahya wulan sing nrobos gegodongan. Gonèng Niti, blati latan ditèmpèlna nang tenggorokané
“Catim karo Jènggèr? Bisa anjog nang kèné, ya?”
“Sssstttt…. aja seru-seru. Ngko wong-wong pada tangi” omongé Catim kambèn ngudari tali sing nggubed awaké Bekel Subur.
“Wis gagiyan Tim. Gelisan metu sing kèné” omongé Bekel
disiram. Ora sranta, tangané Jènggèr trus narik tangané Niti ngadohi markas. Wong loro mlayu ngidul, nang antarané wit-witan.
“Lapor Kaptèn! Tahanan lepas! Markas kebakaran”
“Gotverdomme zegh! Tolol, tolol! Suruh separo anak buahmu
Niti karo Jènggèr trus mlayu mangidul. Arah kidul sengaja dipilih, bèn Catim karo Bekel Subur aman saka kejaran pasukan Landa sing nggunakna jaran.
“Cepet Ti! Mlayu ngidul, terus…terus ngidul”
Orabada, Jènggèr tiba konseb lan gempulingan. Cangkemé
ngebeki wuwungan. Suwasana bengi sing pancèné wis peteng, katon ireng pisan kaya angus bokong wajan.
Bengok-bengoké éwonan manuk gagak, tambah gembladag atas. Paribasan kaya bledèg sing ngampar-ngampar nang wayah awan. Otomatis baé, wong-wong sing lagi turu kagèté dubilah belis. Pating pendirangan uwong-uwong metu maring njaba umah.
Nang njaba, wong-wong kampung weruh éwonan manuk gagak nang wuwungan, sangsaya dadi kèder. Sung busung, wong-wong ora mudeng, arep pan ana apa lan pan kepimèn.
Saka pusat peteng dedet, ujug-ujug ana salah siji uwong lanang nongol. Jebulé Jènggèr. Dèwèké kamitenggengen weruh warga kampungé pada njengkangkang nang lemah wis dadi mayid.
gemrojos nang awaké. Sawetara ambekané ngos-ngosan paribasané kaya digedag-gedag sètan.
“Ya Allah….pan ana apa ya?” Yu Mar ngomong dèwèk.
Jènggèr. Pan ana apa ya, Mbok?”
“Tapi kiyé mrekikiti nemen Mbok Mirah” kringeté Yu Mar katon byuk-byuken.
“Wis lah Mar, aja dawa-dawa digagas. Mbokan kedadèn temenan. Turu maning baé wis”
“Nyong wedi nemen Mbok. Mbokata impèné dadi katemahan, Jènggèr sing lagi berjuwang nemu blai”
“Hiss…..aja ngomong kaya kuwé. Jejaluk baé maring Pengèran, bèn laka sambékala. Saiki kowen turu maning wis, tenagané nggo ngèsuk”
Mbok Mirah trus dedongan lèwat kidung.
saiki wis ora duwé sapa-sapa maning. Manèné, Bapané, Mbok kwaloné, lan liya-liyané pada kukud nemu pati kabèh. Saiki mung
dèwèké maring Dariyah cukup dibekep nang ati. Kantek sih ora, mung blèh wani terus terang. Tapi sing arané jodoh, ora kaya kuwé. Ora mandeng apa wong kuwé bagus, tuwa, atawa mlarat. Majikan atawa buruh. Sing arané katresnan, jebulé ora ngukur drajat sing kaya kuwé. Sebab, gudu plajaran Matematika sing kebek rumus-rumus. Dikuncèn nana digedong ngana, sing arané jodoh tetep jodoh. Lan nyatané, iya kaya kuwé!
Embuh sing molai sapa sing miwiti sapa. Waktu Wastap nganter Dariyah balik dodol wayah sèndakala, nang tengah dalan sepi wong loro pada sikep-sikepan latan ambung-ambungan. Jaman samana, Dariyah ngrasakna sikepané Wastap anget nemen. Kecupané Wastap dirasakna ndadèkna dèwèké ora bisa klalèn. Adong pan turu, kebayang-bayang baé maring rainé Wastap lan agé-agéha tekané wayah ésuk. Dariyah keyungyun laka padané. Kepènginé kesanding lan
pan apa? Proyèk lagi sepi. Kita nganggur, pan mangan apa?” alesané Wastap.
“Kula sing kerja. Sira nggarap sawah” omongé Uun.
“Kita nggarap sawah konon Un?”
Dariyah karo Uun ora bisa diindari. Tapi Wastapé malah njarag, ora gelem megat Dariyah. Wastap tetep ndekemi Dariyah
kelara-lara. Tapi sing arané Mbok Mirah ora pedot pikir. Bèn jiwané Yu Mar ora pyang-pyangan, njaluk tulung maring wong pinter. Gonèng wong pinter, Mbok Mirah olih resèp.
Jaré, bèn jiwané Yu Mar bisa tenang kaya mauné, kudu nginung banyu putih bekas peresan caweté Jènggèr. Mbok Mirah nglakoni omongané wong pinter mau. Lan ajib temen yah? Barang Yu Mar dicekoki banyu peresan caweté Jènggèr, babar blas ora kemutan maning karo Jènggèr!
“Kaya kuwé? Kowé olang…..?” mBok Mirah niru-niru omongan Landa.
Kanca-kanca sing krungu critané Catim, gemuyu. Mbok Mirah malah kepentut-pentut ngguyuné. Cuman Yu Mar mung kepaksa mesem. Gluwèhané Catim ora mempan nggo dèwèké gemuyu lata-lata.
Lan pancèn, sajegé Jènggèr ora nana, atiné Yu Mar mègin baé kegubed lara tangis. Malem pengantèn sing diarep-arep taunan, berantakan sakarang-karang akibat Jènggèr
“Sampèyan kabèh kudu mundur maring Dukuh Rawa Wètan, mlebu maring alas jati”
“Kanggo nglindungi kula sedanten, dos pundi?” Dito sing njagongé nang mburi, urun
“Lajeng kanggé nylametna rombongan sintrèn, niku pripun?” takoné Bekel Subur sing kelingan maring Catim.
nabrak pucuk-pucuk klapa lan bablas ngranggèh ilusi
Ora gelem kalah, para penabuh gamelané males nganggo tembung tembang wangsalan.
Wadan-wadanan mangkina ndadi. Nang langit lintangé mralak.. Kunang-kunang sing pating sliwer, katon indah sajeroné bengi padang wulan. Kaya kelap-kelipé éwonan lampu sing disawang saka kadohan.
kalah males maning. Mung saiki, ora nganggo sair kasmaran, tapiné diganti nganggo sair liya.
Kaya geni kesiram banyu, sanalika suwasanané sepi. Tapi ora suwé, lamat-lamat gamelan moni maning. Mbok Mirah mrèntah
uwurna. Pating kemratak suwarané, nambah kebul menyan sangsaya mbulek. Ambuné ngebeki panggung lan sumebar maring endi-endi panggonan.
Sawetara kuwé,Yu Mar sing didapuk dadi sintrèn,
Sedeng nang adepané ana gincu, slèndang, tapih, klambi paris, benting, kemben, parem, alis mata, kacamata ireng, anting-anting, gelang, kalung, lan ora kèri kurungan ayam sing dikemuli kain mori. Kembang telon werna pitu, banyu putih, lan tambang sing nggo mbanda sintrèn, uga ana.
Gamelan sangsaya seru moniné. Gacon maju njukut tambang.
biasané, tembang Prawan Tingting uga dibolak-balik. Lumih ngubengi panggung nggawa anglo kebek dupa. Ambu kemenyan sumebar maring pojok-pojok Dukuh Rawa Wètan Dèsa Sumingkir, lan bablas nembus langit lapis pitu. Laka omongan
cangkemé jejaluk maring Sing Kuasa agé-yacha damyang Widadariné manjing maring ragané Yu Mar, bèn cepet ndadi kesurupan.
Panggung pèntas krasa nemen dikridongi hawa mrekitik, sajeroné wengi sing lon-lon yagyagan maring jagad sing peteng nggriyeng.
ngrasuk dadi kekuwatan, dadi ulung-ulung. ….” suwara Mbok Mirah ngèdap-ngédapi. Jagad Sumingkir ngandut pangariwibawa, krasa nemen mrinding
Begawan Wisrawa lan Dèwi Sukesi sing kaping loro. Sedulure ana papat, ya iku Dasamuka (Rawana), Kumbakarna, Sarpakenaka, lan Gunawan Wibisana. Kasatriyané ing Panglebur Gangsa. Garwané widodari, bebisiké Dèwi Kiswani, lan duwé putra cacah loro, ya iku Kumba-Kumba lan Aswani Kumba. Nalika Alengka diamuk déning Anoman sawadya balane, Kumbakarna maju perang . Dhèwèké nduwèni niat ingsun maju perang mbela tanah kelairane iya bumi pertiwi kang nangis jalaran kanggo ajange pabaratan.
Wujudé Kumbakarna iku buta gedhé nganggo makutha. Gedhé dhuwur ora ana kang madhani lan katon nggegirisi. Wujuding kupingé kaya kumba (kwali utawa kendhi), mulané sinung aran Kimbakarna.
Nalika Dasamuka mertapa ing Gunung Gohkarna, Kumbakarna ora kari. Sajroné mertapa, uripé Kumbakarna mung sarana banyu, necep sarining bun. Awit saka genturing tapa, Kumbakarna karawuhan Bathara Guru, Kumbakarna kaparengaké darbé panyuwun, lan apa kang dadi panyuwuné bakal diijabahi.
Satemené para déwa kang ndhèrèk tindaké Bathara Guru padha ora nyarujuki yèn Kumbakarna kaparingan nugraha, awit Kumbakarna doyan mangan manungsa. Wus akèh manungsa, brahmana, resi, widadara, widodari dalasan para déwa pisan kang dimangsa déning Kumbakarna. Bathara Guru nuli dhawuh marang Dèwi Uma supaya manjing ing tutuké Kumbakarna, dumunung ing pucuking ilaté, supaya aturé raseksa iku ora padha karo sing dikarepaké. Mula nalika ditari nyuwun nugraha apa, Kumbakarna nyuwun supaya: bisa turu kepati nganti
Cirakalasupta, aji Gedhongsanga, lan aji Pethak Gelap Sakethi. Dayaning aji Cirakalasupta yèn wus kawateg, njalari Kumbakarna bisa turu kepati atusan taun tanpa nglilir. Dayaning aji Gedhongmenga,
Miturut panemuné ngalap bojoning liyan sarana dinustha, iku panggawé nistha, dudu pakartiné satriya. Yèn miturut wataké satriya ngalap rabiné liyan iku kudu sarana perang. Kumbakarna wola-wali asung pamrayoga marang Dasamuka supaya Dèwi Sinta dibalèkaké dhisik marang Rama. Sawisé mangkono manawa Dasamuka kepingin nggarwa dhèwèké, Kumbakarna saguh ngrebut kanthi sarana taker ludhira (bandayuda) mungsuh Rama.
Nalika Alengka rinabasa wadyabala wanara nganti tumekané Patih Prahasta mengsah yuda, Kumbakarna isih kepati nendra. Bareng Prahasta mati dikepruk tugu watu karo Anila, Dasamuka lagi dhawuh wadya supaya nggugah Kumbakarna. Angel ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kumbakarna&oldid=1079612"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.08, 3 Sèptèmber 2016.
#Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Chairul Tanjung (lair ing Jakarta, 16 Juni 1962; umur 54 taun) inggih punika pangusaha saking Indonésia. Chairul Tanjung misuwur minangka konglomerat Indonésia ingkang asmanipun nate kacathet ing urutan 927 saking 1000 tiyang paling sugih sadonya versi kalawarti Forbes kanthi kasugihan USD 1 Milyar.
Chairul Tanjung ngrembakaken parusahaan Para Group, salajengipun nami kasebat dipungantos dados CT Corp. Sacara umum CT Corp kaperang dados tigang parusahaan subholding inggih punika Mega Corp, Trans Corp, lan CT Global Resources.Mega Corp inggih punika parusahaan induk kangge jasa keuangan ingkang nglayani masyarakat ing babagan perbankan, asuransi, pambeyayaan, lan pasar modal. Trans Corp punika parusahaan bisnis medhia, gaya pagesangan, lan hiburan. Wonten ing parusahaan punika, wonten kalih stasiun TV, inggih punika Trans TV lan Trans 7.
Pagesangan lan Karieripun[besut | besut sumber]
Chairul miyos ing zaman orde lama ing Jakarta. Panjenenganipun punika putranipun A. G Tanjung ingkang nyambut damel dados wartawan lan sampun ngedalaken gangsal surat kabar.[1] Nalika zaman semanten ramanipun kepeksa nutup perusahaan pers-ipun amargi benten prinsip kaliyan panguwaos pulitik ing jaman semanten.[1]
Nalika taun 1981, Chairul mlebet Universitas Indonésia kanthi milih jurusan kadhokteran waja. Amargi agengipun beaya kuliah, ndadosaken Chairul nyobi kangge sadean maneka warni barang/piranti kangge mbiyayani kuliahipun. Panjenenganipun miwiti sadean kaos, buku kuliah, lan maneka warni piranti kedhokteran. Sasampunipun Chairul lulus, lajeng nyobi kangge mbika toko piranti medhis lan ugi piranti laboratorium ananging ngalami bangkrut. Sasampunipun punika, Chairul ugi nyobi satunggalipun bidhang usaha kontraktor lan sampun ngerjakaken maneka proyek indhustri utaminipun piranti saking rotan. Sasampunipun punika Chairul nyobi mbangun perusahaan Pariarti Shindutama kaliyan kanca-kancanipun. Kawitanipun, perusahaan punika sampun nandhangi jinis ekspor. Ekspor-ipun inggih punika sepatu. Bisnis Chairul dados minggah amargi perusahaanipun angsal pesenan 160 ewu pasang sepatu lare alit saking Italia. Nalika semanten Chairul nggadhahi pamikiran ingkang benten kaliyan kanca
sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chairul_Tanjung&oldid=1099835"	Kategori: Lair 1962Kategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 21 Oktober 2016.
manusia...nimasBalasHapusKrist.19 Oktober 2009 22.33kanugrahan engkang minulya, menawi menika saestu kedadosan, mugi tansah mberkahi sedaya lan langkung pitados mring panguaosing
Derenge Kulo nyuwon ngapunten Sak katah katahe? Nami Kulo Sukowati Saking Kedirimenawi
cah. Opo aku wis didarani ora wong sulang? Melok njaluk opo tuku stiker ja`e!! Neng nggone lek Ratmi dodol tara??? Nek nggawe kaos sisan piye Wiiikkk?? Mumpung wis
RASAJATI-3 P U C U N G136. Kaping pitu sumrap mring kang adi luhungSagung kaéndahanKang pinaringken Hyang WidiDèn resepna
bumiKanthi wijang pinaringan kaluwihan138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang AgungSalir wewatekanWèh resep sawiji-wijiKawruhana ywa nganti kadamel ura139. Lamun kamu nggatosken ingkang satuhuSalir kanugrahanWiniraos kraos èdiTemah nala ening kadereng memuja140. Gesang namung lumingsir jroning sapanguAywa tanpa tanjaKélangan ingkang pangajiSilar rasa, datan wruh rèhing Hyang Suksma141. Gung pepacuh tinungkulna ingkang mungkulDimèn uningaaPangaosji mangénjaliYwa rinisak wit adrenging hardanira142. Déné manu minangka punjering suluhLangkung kagunannyaTinitah kanthi
yitnaKadarman tuking basukiDatan liya Ingkang Akarya Bawana145. Kang maujud sanggya kasunyatan misudLuhuring Hyang SuksmaGung sihé tansah ngopèniKapranata patitis ing sapangrèhnya146. Pan
sasangkul gesang madyèng alam satuTan ana manasyaLamun maneseb astutiLangkung adya Hyang Suksma manadukara148. Lambak
Tembung saru ywa sami dipun geguruNyirnakken prabawaMiwah pangajining dhiriDamel
ingkang talitiSingkirana apus kramaning panggodha161. Budi sadu katitik sajroning lakuPatrap kang utamaIku
SuksmaTan ana ginggang samrekiSatindaknya namung nut ingkang pinancya166. Tan kumrungsung
mentah datan éca dipun tedha168. Kabèh iku pepacuh ingkang satuhuÉman dèn tilarnaMilaur dipun prasudiDèn èstokna dadya darma kang utamaD U R M A169. Apa baya wewarah kang kaping asthaBrataning wong
ing kalairanCegah dhahar lan gulingPasa lan adermaTlatèn maring agamaNging
kaluwihanKaya tan ana malihJanma ingkang padhaTandhing lan kabisannyaAngrèmèhken mring sesamiDadi tan gunaNgrasuk maring agami172. Jangkepira manungku maring JawataKathah kang dipun sirikNora rupa bogaDudu pranata
udyaKanthi tlatèn talitiKineker jro nalaKinemat ingecaknaKaprasudi dipun gladhiKridhaning suksmaKarèh nut ing prayogi178. Dèn gegulang pamardi ingkang utamaDatan pegat martapiDyan awrat sinanggaDipun embat wardayaDéné yèn wus
yogiMeleng ing karsantaManekung pancadriyaManunggil karsèng Hyang WidiMat kautamanMulung myang kang pinanci181. Ingkang lagya ginadhuhan pangawasaNilarna watak dhiriMilaur prasajaTan
pakenaMiwah sir kang nalisirPoma dèn cegahaYwa jinarken ngrembakaYèn kadhung amemalahiTan gampil mendhaLir nyirep bagaspati183. Pepénginan ngangah-angah ner kasugyanNyalad adrenging karsiTan
kahanan janmiKanthi tetanya lir tambuhWicalen titah kang ngèksiMiwah kang gesang sayektos197. Dèn wangsuli apatitis miwah jujurKahana ingkang sayektiTyang wuta kathah linangkungMakaten ugi kang lalisKlayan kang urip kinaot198. Apan janmi nadyan melèk socanipunAnanging boten udaniAosing gesang satuhuAsor prabawaning budiAcecanuk nora tinon199. Iku
layon201. Urip jati kudu kinanthènan kawruhUninga jatining uripUpami lirwa binuruUwal king
katawisLosna sadarum sumaos208. Aywa nganti darbé raos wus linangkungNindakken kasucèn yektiKawentar buntasing kawruhLepat saking lampah sisipNgarsaning Hu andhap-asor209. Gung prayogi kanthi manasya
kinanthènan manah wutuhIswara cinepeng samiHastungkara ingkang mungkulWèh tentrem myang hasastaniAsmaralaya cinadhong211. Dipun èsthi tresna asih mring sadarumLir tumrap diri pribadiSamubarang
ingkang mbetahken pitulungSasagednya dèn jurungiWirya paring timbang nyuwunDamel wikaraning kaptiSung
sucining batos218. Manah drengki tan winales dimèn tatuNging binayar tindak becikWinungkus pangaksama
dhikih asring kathah godhanipunTilar rasikaning atiGung rusid minangka pangkurTan panggah megeng
Ganaresi ingkang ajumeneng ratuNggegurua pangrèh ajiTaksaka lit wisa manjurAywa sumelang
piwucal utamiYwa nganti sinélakana229. Pungun-pungun kalamun dèrèng udaniKuwatos miwah wasTanpa kumandel ing
anyakrawatiPuguh kasupèn Hyang Suksma236. Yèn mangkana lirwa mring swarga sayektiMbebujung kadonyanLupa paraning
Dipun ening ngener lukikaning GustiNyawiji sedyantaTan malang tumolèh margiNyapih sagunging angkara245. Wus nyawiji manjing jro jatining wajiUwal king walityaNgalindhih krenteg
tidha-tidha nglenggana251. Pan Hyang Widi badhé apeparing gatiMinangka pratandhaKekeran pesthining
narimah wilasa-Nya253. Luhung sami tiniling ingkang winisikTemahan trawacaKala-mangsa kang pinasthiApan samya kawruhana254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanciSwawi cumadhangaYwa manesel gesangrèkiSampun cekap
isih ana liyaKang mesthi ngungkulanaLir wiyati èmperipunTanpa wangenan inggilnya61. Wong umbag kang lumuh arisTansah rumangsa yèn bisaSabarang kardi ingembéNging datan bisa rumangsaMung samenir
aywa ngrebdaSesukan mung sakadaréGampang gumun siningkiranJer kabèh mung sandhanganDatan langgeng wontenipunAbyor sakedhap gya muspra69. Lamun tan waskithèng kalbiRasanta gampil kagodhaKayungyun ing kasukanéTemah lupa sarak
keduwung pan siyaSiku dhendha pinanggihéPapa cintraka kalakyaSinandhang ing
sakeplasan72. Rasa dhuhkita myang brantiAywa kalantur ginarbaSedyanta marlupèng ratéAngur pinupus samadyaJasad ywa nandhang rogaTinalesan manah mulungIng pepesthèning Bathara73. Mulata maring sasamiSadarum titahing
ingkang sanyata74. Kathah-kathahing pamanggihPandulu sulap mring gebyarTata lair tetaleséNgajèni maring pepadhaNora tumus jro nalaKalenggahan bandha bandhuKang minangka takerannya75. Sinten ingkang
tutur ingkang winuwusPinusus lésus pan muspra79. Dé kang tanggap rasajatiTan meleng mring barang maknaKasilep
dèn adhepiKanthi sarèh prematiTan mingkuh kèhing pakéwuhNyidhem mulading rudraWaspaos sajroning
kusutIngijir temah cethaGampil rampung kanthi rampitSanggya karya tan bingung mbebidhung nala91. Miyat
gandelken kagunannyaMiwah jajaging pangertiTan ana kang madhaniManèh lubèr bandha-bandhuWuwuh éring pangwasaDigang adigung ing budiSolah bawa pamurih ingalembana94. Béda prabawèng
donya meleng maring rèh sampurna96. Lampah aris paramartaSarèh tumanduking samiDatan sawiyah deksuraNgrèmèhken titahing WidiNungkulken ingkang alitNanging ngajèni sadarumMimpang datan ngasornaPikolèh tan damel tuniDipun gega tan mawi dipun telukna97. Lès aris rinengga basaTan karya runtik ing
panguwasaSalir préntah kudu dadiKumalungkung edir deksura daksiya100. Pan kawula tindak lupaIngélingken
dadya andhahanWaged mapanaken dhiriWeruh ing rèh myang pranatanTan trunyak-trunyuk
burus yektiSatuhu ingkang kawarnaWardayanta pindha rukmiNora betah sengadiBebener ingkang
kabidhung adrenging karsiLinimbang-limbang satuhuPinikir ingkang prenahTundhonipun anteng-antèr kanthi
dipun sanggaÈnthèng jro nalar lan budi113. Lamun kamu ngangsa-angsaKuyang nggènnya gupuh nggayuh
satruJiniret tanpa dayaGung prayogi manah sarèh dipun émutWikan dhumateng wasyasatWismaya mamrih basuki115. Pamikir ingkang kabranangSring akarya pikurihaning samiLuhung pakeken kang agungSesumber king Hyang SuksmaCinepengan kanthi kenceng jroning kalbuNenuntun gesang pakenaNugraha mangrèh hastuti116. Tembung sarèh dèn kekucaAywa
dipun sirikKang temen miwah kang burusTumus dugèng wardayaPangèsthinya bebener ingkang tinujuSanggya
pan asring dugi nyenyaruMangkono menawa bélaÉmut gambiraning ati123. Senenga mring samubarangWaspadakna aywa sengsem kepatiSupaya tan nganti
saharsa kang satuhuSinèlèhna yèn awratmBaka sithik wijang-wijang dipun rampungAngkaten ingkang
werdiPinurih emating tembungPiguna pinitayaPangastawa ingucapna ingkang cukupTan perlu linangkunganaKanyatan ingkang dèn udi127. Srengena ingkang marlupaDatan nilar tata parama becikSinuprih kang laku kliruWangsul jatining margaAywa nyimpen panas-branan jroning kalbuTembung péling mung samadyaKliwatan aneniwasi128. Déné tindak apracuraPuru
tinurutaPacalané kanthi meneping atiPranawa nulya maujudPrayitna ing satitahParan-paran parama
alangalangkumitirWEWARAHING KYAI RASAJATIP U R W A K AWewarah ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng kayuwanan.Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara.Mugi wonten pigunanipun.Kaanggit ing JakartaPungkasaning taun 1995RasajatiM I J I L1. Mijil saking jro telenging kalbiRasajati ingongNilar rupeking buwana raméMiyak rudatin lebeting batinWineca king
kadi tumètèsing wéParing wuruk mring kang ngorong nampiKadya kang jinarwiDhandhanggendhis nèkuDHANDHANGGULA5. Kawignyané wong urip punikiYèn datan wruh sapuluh prakaraNistha kuciwa dadinéDhihin karem ing ngèlmuKaping kalih bisa njinarwiPing tiga bisa
GustiAsih maring sasamaKamot jroning kalbuDasa pasrah myang sumarahPepesthèné ingkang pinanci Hyang
pigunanéKarem ngèlmu punikuIbaraté sangsam kang salitNgupaya toya gesangDatan kendhatipunDyan kudu minggaha ardaTumuruna mring jurang paparang curiTetep dipun upaya8. Ngèlmu iku ngemot rong
mpuluring umurMinangka sanguning lanaLelananing wong urip ing alam mangkinYwa nganti tan jinangka9. Nadyan akèh wong mastani pinggingKanthi
cukupKanggé olah lakuning dhiriIsarating agesangDatan badhé wurungPan ginayuh samangsanyaDèn butuhken nora bakal nguciwaniTemah ayem ing
lakuLelakoné kang sarwi pertiPermati datan gampangKapéncut ing semuGiri-godha mawa
luhurLeluhuring bebudènnyaDèn leluri temahan manggih basukiNgerti nering Hyang Suksma12. Bebener kang sirik tindak
tindak luputYwa ajrih sung pariwaraWiwarané bebener wiwit ing nguniNulad maring Hyang Suksma13. Kawruh mungguh bab bebener ugiRinaketken jroning angganiraSupaya glis kalairéMung muni nora cukupLamun datan bisa
sèstuMung meleng lenging HanindhaSagung karya pinisungsung mring Hyang WidiMrih mulyaning asmaNya15. Kapindhoné kang winastan ngèlmiIku nyakep trap ing lakuniraTan mandheg ing pangertoséKanthi
sangkan-paraning jalmaTan liya mung PangéranéKang iku mung mituhuSembah raga suksma myang atiKanthi srah lan sumarahSembah sujudipunDatan nyingkur pangwasa-NyaKanthi setya ngabekti kang Maha SuciKang ngruwat dosanira19. Pan tumanduk winedhar sadyèkiTresna-asih gung sapadha-padhaTan mbédakaken jejeréDyan janma sudra
pepadhanging rasaRasanta nggayuh banjuréSang Rasajati muwusMbabar nalar kanggo njarwaniNgèlmu ingkang
atiTinutur kanthi tuladhaWaskitha wisiking gaibDadi paran pitakonanWèh resep mring
nugrahaNugrahanirèng Hyang Widi27. Mbabar pangerti punikuTan kanthi durgamèng dhiriMung mirid wisiking suksmaSuksmané menep ing sepiTan nyahak mring kang Ma KwasaNilingken karsaning Widi28. Nora namung manut
gatiPinareng sihing BatharaMulat kang sinengker sami29. Nanging lamun tansah ngugungPepénginan daging kakiTyas
gadukaPrandéné mosik ing ati31. Wisiking Hyang marang ulunTan padha ciptanirèkiKlawan ciptaning-Sun iyaLir bumi kalawan langitKadya kulon klawan wétanMokal kalamun pinanggih32. Nanging Rasajati luhungSira tumungkul ing bumiYwa alit ing manahiraMara Sun paring pangertiWacanen Kitab WaluyaBakal ntuk ngèlmu jinarwi33. Mula dhuh sasaminingsunJarwané
asepé nuliGya winedhar jroning nalaDadya wruh dununging kikis35. Aywa kendhat dipun luruNenuwun ing siyang-ratriPinaringan kasagedannJinarwa karsèng Hyang WidiDyan sapangu
tan mesthi tumusing atiTanggap sasmitaning semuPan ngerti sajroning batos38. Tan samar ing sasamunNadyanta tan kalair ing wuwusWasis mawas sabarang kahanan jatiWaskithèng wataking diyuSumirih miwah waspaos39. Yèn kalépyan ing kalbuDatan awas waspadèng panduluBisa klèru kalimput ing alam lungitLelakoné dadi buntuKatilar larasing raos40. Ing
jatiTan maca kahananipunBegja-begjané ketanggor46. Wewéka aywa samunTinalesan driya ingkang
Limpad maca satuhuTan winates kang bisa dinuluKasasaban samubarang sarwa sisipTundhoné tan wruh ing gatiKang
maring Hyang WidiSupayantuk rèh kang puputPinaringan weruh ingong50. Yèn wus dugi neripunTumaratas rèh sepi asamunSuksma kéntar buntas
sanggya karsanipunMung sadrema sapira ingkang pinijiIngkang badhé dados wujudSinélakana rekaos52. Lamun pesthinirèkuSagung jalmi mung kudu mituhuAnampèni kalawan tulusing atiLuhung ngaturna panuwunDé paring wedhar wigatos53. Begjané wong kang ngluruNratas sepi nora karem turuKanthi resik uripé dipun prasudiSaka karsané PukulunPan kepareng bisa maos54. Poma ingkang tuwajuhKarsaning Hyang kupiya ginayuhNanging éling ywa nganti marlupèng dhiriYèn keblasuk dadi umukTan wurung dadi geguyon55. Milaur kanthi tekunAnggegulang ngrèh lampahing kayunJinumbuhna
wiyatiAbyoring lintang kaduluWijanging nalar tan éwoh58. Nyegah tutur kalanturLantip nggraita kahanan kuwurIdhep-idhep sembur adas saupamiKaèsthi pigunanipunKasmaran
Judul Iki piwulang kanggo nyinau rasa, ngleremake hawa napsu uatawa lali marang tumindhak nistha, eling marang tumindhak kang utama.
Ing ngisor iki piwulang kanggo tumindhake wong ana donya, kang supaya uwong ora tumindhak ala , utawa kang supaya murih apike, lan jalari baman marang Pangeran, ing awal tumeka jaman akhir.
Piwulang ing ngisor iki dudu pirantune gayuh ing atase bandha donya, amung piwulang kanggo nyinau marang katrenteman lan kasabaran, narima , tawakal, eling marang pangeran lan rumangsa yen kawula ura wani amasesa.
Ing ngisor iki piwulange wiwit kitik tumeka titik, utawa upamane bocah sekolah wiwit klas 1 tumeka klas 7 kayata :
Maknane ing ngisor iki wiwit tegese satitik . Titik 1 isine Bab kayata : 1. Kawruh, 2. Sedulur, 3. Pal Kodrat, 4. Kurup lima, 5.Salat, 6. Ringkesaning Kurup , 7.Pirantine.tegese :
1.Kang diarani kawruh iku tegese pepacak,tegese inggisor
tegese aja beda-bedakake, bedane wis katut pranatane jagad
Aja Kumingsun tegese aja ngaku pinter, ning pinter mung Pangeran dhewe
Aja Kuminter tegese aja nenacat kawruh utawa agama liya-liyane
Aja Kagetan tegese aja kelu barang kang elek
Kudu kenceng tapihe tegese kudu sawiji tekate utawa ora goroh
Kudu Telaten tegese kudu kulina neniteni aba –obahing jagat
Kudu Rila tegese ora ngresula utawa ora arasen utawa ora bosen
Kudu Eklas tegese ora ngresakake barang kang wus icul utawa barang kang wus kebacut
Kudu Melek tegese kudu betah melek solur banjur adus, perlune kang supaya lerem pancadriyane
Kudu adus dhen esuk sak durunge jedhul Srengenge perlune kang supaya bening pikire lan bening budine
Banjur kang diarani sedulur kuwi ana 10, sedulur 10 kena diperang dadi 3, kang sak perang 4 sedulur kang rumeksa ing jasat kayata :
Kang sak perangan maneh 4 sedulur kang asal saka Kodrat sasenetane kayata kang rumeksa pancadriya:
Roh Pati kang saka ing Bapa (titi sedulur kang rumeksa ing Jisimmu)
Banjur kang diarani Pal Kodrat, kang diarani Pal Kodrat iku akire wong arep mulih menyang jaman, kayata :
Rengganging balung Githok kang diarani palengkunging Gadhing kuwi menawa wus renggang kurang 1000 dina konduring kamuksan.
Garebeging talingan menawi tinutup wus ora nyuwara gumrebeg, kena diarani Kesekte Nagara Rahmat kuwi kurang 40 dina konduring kamuksan.
Ketire Muhamat tegese cahya kang ana Sajroning Setra, kuwi lamun wis ora ana kurang 40 dina konduring jaman kalanggengan.
Kampusing napas kang metu ing Irung, kuwi lamun wis rasake karana anyep, kena diarani Rubuhe Gunung Turdian.Kuwi kurang 7 dina kondur ing kalanggengan.
Palenggahan rasul, jroning Cethak digrayang karo ilat manawa wus ora karasa keri, kurang 3 dina mantuk mau
Karindike awak utawa sakabehe kulit, menawa ginosok, wis ora kemrisik, kurang sedina sewengi konduring kalanggengan.
Ingsun Pangeran kang sanyata , ing donya ora ana kana-kana
titipane Salat kanthi panebut- panebute manawa napas melu panebute Alah, manawa napas melu panebute Muhamat, dadi titip Alah lan Muhamat. Perlune Salat mung saka kawula kawingkuhing kodrat utawa kanggone bakal anyumurupi pacake kang kasar utawa kang alus. Kang kasar iku raga wadag, kang alus iku Sukma.Dadine Salat ilange alam Sakir utawa alam Kabir, dumununge ana jagad pesagi. Ing kana ana lalam ora padhang, ora peteng, ora wadon , ora lanang, ora wandu, ing kana ana pepadhang dudu sorote diyan, dudu sorote Srengenge, dudu sorote lintang, dudu sorote rembulan, Sorote kang Murbeng jagat dewe.wong Salat manawa ora tumeka ing kono kena diarani kandhek.
Wajibe Salat iku eling marang panebute. Anane napas metu panebute Alah kanggone bakal anyumurupi marang kodrate supaya ilang gagasane kang ora becik- becik. Anane napas mlebu panebute Muhamat, kanggone bakal anyumurupi marang uripe supaya ilang panandhange mulane den okehake lebune katimbang metune, supaya akeh elinge.
Banjur kang diarani ringkese kurup iku tembunge mangkene.
Bebakalane Alah kuwi ora ana, anane mung asalan Panguwasa. Bebakalane Muhammat iku urip, bebaklane rasul iku gaban.
Kudumen lir salate, kudu netepi pepacake , kudu ajeg panembahe.
Banjur titik 2 utawa klas 2 tembunge mangkene :
Banjur titik 3 kang diarani pepuntoning Kawruh tembunge mangkene :
Sumebare rahsa, sumekare pancadriya, lereme pancadriya jumeneng cipta, cipta kawimbuhan lelereme rahsa,
malangkah ing wates, tumeka ing wates munggah ing Kanajul Tarki jumeneng Sirolah, Sirolah malangkah ing wates, tumeka ing wates, saka ing wates angambah alam- alam antara lumebu ing BIintala Makmur jumeneng Eling.
Banjur titik 4 kang diarani soroge Kawruh, ing ngisor iki tembunge :
Sirolah rasaningsun, jumeneng ing githok, Dat olah sukaningsun jumeneng ing Tenggok, Sipat olah rupaningsun jumeneng ing bun-bunan, Wujute olah jiwaningsun jumeneng ing jantung utawa Ngutek, terusing Irung, Byar padhang kang katon aku dhewe , Dat
diarani Wiji Permati, tembunge mangkene :
Sak drurungr ana apa- apa, kang ana Gentha kakeleng, Gentha iku Ontha, Kekeleng iku samar, dadi Ontha samar,
kapadalake ing Cethak kang nganti bisa nyuwara tek-tek.
Banjur titik 6 kang diarani Wiji, tembunge mangkene, :
Dat anurunke banyu sak tetes, Pangeran tanpa kemandhang
urip langgeng tan kena ning owah, ing donya ora ana apa-apa.
Banjur titik 7 kang diarani Pepuntone Tekat gumantung ana rasa pangrasane dhewe, kendho kencenging karep utawa sedyane.
Uger –uger kawruh iku ana 3, ing ngisor iki :
Jer ana pangudi ana bathi, jer ora ana pangudi ora ana bathi.
Alah, Roh Pati, sedulurku 10, ingsun perang dadi 3, kang sak perangan 4 kang rumeksa ing jasat:
Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk, Remeng saka Rempelu, Roh Alah saka Biyung, Roh Pati saka`ing Bapa, iku sedulur kang rumeksa jisimku, Papaning nguni-uni eling mula-mulanira, urip sejati manjing jumenenging pancadriya. Telakitilililoloh rasul babagan turu, rasul manjing Muhamat babagan melek. Muhamat manjing rasul jumeneng Rahsa, rasul manjing wung wang babagan Semedi, rasul Muhamat manjing sipat tuk kabeh jumeneng Hyang Permana.”
Banjur umenga mandhuwur angucapa mangkene “Bapa ngakasa”
Banjur umenga mangisor angucapa “ ibu Pertiwi aku jaluk ……… kang nganti tumeka batin”
“ingsun angadeg ana tengah jagat madhep ngalor, Sri Kalem uriping wengi., iki pangandikane Alah ‘kun payakun’Siriyah saka Kringet, Ariyah saka Ari- ari, Wahdat saka kang Kawah, Bayu saka kang Getih, Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk, Remeng saka Rempelu, Roh Alah saka Biyung, Roh Pati saka`ing Bapa, iku sedulur kang rumeksa jisimku, Banjur umenga ing dhuwur angucapa ‘Bapa Ngakasa’, tumungkul ing bumi angucapa ‘ ibu Pertiwi aku jaluk­­……. Kang nganti tumeka batin“.
Banjur parak esuk sak durunge jedhul Srengenge dadi kena diarani Jar Sidik ,madhep mangetan angucapa mangkene:
Iki pangandikane Alah’kun payakun’,Siriyah, Ariyah, Wahdat, Bayu,,jaka ,Tilam, Plek, Remeng, Roh Alah, Roh Pati, payakun’Siriyah saka Kringet, Ariyah saka Ari- ari, Wahdat saka kang Kawah, Bayu saka kang Getih, Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk, Remeng saka Rempelu, Roh Alah saka Biyung, Roh Pati saka`ing Bapa, iku sedulur kang rumeksa jisimku. Papaning nguni-uni eling mula-mulanira, urip manjing sejati jumenenging pancadriya.
jumeneng Rahsa, rasul manjing wung wang babagan Semedi, rasul Muhamat manjing sipat tuk kabeh jumeneng Hyang Permana
Banjur umenga mandhuwur angucapa “ Bapa Ngakasa”, banjur tumungkul ing Bumi angucapa “ Ibu Pertiwi” aku jaluk ……. Kang nganti tumeka batin.
Banjur awan jam 12 madhepa ngalor, angucapa mangkene :
“ingsun angadek ana satengahing jagad, madhep
Surung tanpa gumantung, Nur Putih badan jasmani,ya ingsun Pangeran kang sanyata,ing donya ora ana apa-apa, banjur umenga mandhuwur angucapa “ Bapa ngakasa “, banjur tumungkula ing Bumi angucapa “Ibu pertiwi aku jaluk …… kang nganti tumeka batin”.
Tumindhak ngadeg mau yen ana wektu angucapa mangkene, menawi wis mbok tindakake kang kasebut ing dhuwur mau, madhep mangulon, madhep ngalor, madhep ngetan, madhep mangidul padha :
Angucapa “laujudan sirning” kaping 30
Angucapa “yahu kak samadining” kaping 30
Angucapa “ kak hu samadining “kaping 30
Angucapa “ hu kak sipat hukning “kaping 30
Ing ngisor iki etunge wong arep duwe perlu, perlu apa wae. Uwong sak durunge mangreti marang ala utawa becike, sakabehe kasisedya murih kapenake nganggoa petung. Murih matenging sedya,dadi ora rongga-runggi. Sing Pramesthi
Sing lanang wetone Slasa Legi, netune ketemu 8. Banjur dietung wiwitan uga dina Slasa Legi,Rebo Paing, Kemis Pon,sak piturute nganti ngentekake netune mau. Mengko entekke netu ana dina, ana dina Kemis Paing, uga dina Kemis Paing ora dingo.
Manawa arep duwe perlu, arep milih sasi kang dimathuki atase petung mangkene. Wetone sing duwe kajat lanang wadon dikumpulake. Netune ketemu pira, kayata : Slasa legi 10, Slasa Pon 8 sasi gunggun 18.Banjur jejera Kecik apa Krikil. 12 kang ing kono mangsut jenenge sasi kayata : Sura, Sapar, Mulut, sak piturute.
Banjur netu 18 mau diingakake siji-siji, wiwit sasi Sura,Sapar sak piturute. Nganti entek terus ditindakake kang nganti ora bisa tumindhak. Yen jalane Kecik utawa Krikil nang ngarep kono utawa nuwung.Banjur kang ditonton nang sasi kanggonan kecik akeh kang pantes dianggo ing atase petung.
Banjur ngupayaa dina kang bakal dienggo. Golekana dina kang rambah kaping pira. Tegese mangkene: wiwit tanggal sepisan dina Kemis paing iku Kemis Kepisan. Banjur Kemis wage iku Kemis kaping pindho sak piturute nganti tumeka kentekake tanggal. Petunge ing ngisor iki :
Jam 6 tumeka jam 9 : Ngijrail kalangan
Jam 9 tumeka jam 12 : Amat pacak
Jam 12 tumeka jam 3 : Jabarail Slamet
Jam 3 tumeka jam 6 : Braim rejeki
Ing ngisor iki petung menawa arep ngadegake omah. Luwih utama nganggo petung iki. Golekana dina, ketemune pira, banjur dietung mangkene :
Ing ngisor iki petunge wong arep bali jaman utawa bayi lair.
Ing ngisor iki Wilujengan wong mulih jaman, wiwit Geblag tumeka Sewu. Kayata geblage ana dina Akat Kliwon, tanggal ping 5 sasi
etung saka dina kang kanggo pendhak sapisan, upamane pendhak sepisan Rebon,
mundur 3. Manawa geblage ana tanggal ping 6 sak piturute, Sewu dinane sasine mundur 2.
Ing ngisor iki donga tangi turu kang nalika turune ngimpi, kang donga mau tegese nyuwun pangapuraning Gusti Alah.
3. Ilalahu : Nur cahya kula ingkang wening, jumeneng ing bathuk
4. Wa’ashadu : Suku kula karo
4. Manon tegese kang ngudikake Eling
******************************************************************************
1. Wujut iku wahana, wahana iku getih, mula getih iku wahanane roh
2. Ngelmu iku makripat, mula makripat iku pangawasane roh
3. Nur iku cahya, mula cahya iku dadi tandhane roh
4. Suhuk iku sakadi, sakadi iku apan, mula sapan iku dadi tandhane roh.
1. Margane pati kayata duk samadi, Gusti nunggal lawan kawula, wus ora ngalah ngalih panggon lan ora mangeran marang wujut.
2. Sangune pati : Katresnanira marang Pangeran bisane sampurna lahir tumekane bathin.
3. Ketemune pati : Pasrah utawa Semendhe kersane Pangeran
4. Panggonane Pati: dumunung telu-telune manunggal urip kang nguripi Kang gawe urip. Urip tegese getih karo napas.Wiji saking tirta Kamandhanu kang nguripi Prabawane Trimurti, patemone Bumi, Geni, banyu, angin. Kang gawe urip Purbane Premana Jati, Kuawasane Hyang Sukma.
1. Pathine urip kang ana jagat cilik nami Tri Purusa, kayata :
1. Sarining napas kawengku Kraton Wahyamaya ing Utek
2. Sarinig Getih kawengku Kraton Daryamaya ing Jantung, jumeneng Mahnimahmaya
3. Sarining Rasa kawengku Kraton Linggamaya ing Ati, jumeneng Sarimahmaya
2.Pathining urip kang ana ing jagat Gedhe nami Tri Karasa.
1. Sarining Angin kawengku Kraton Wahyamaya, saka Prabawane Lintang
2. Sarinig Banyu kawengku Kraton Daryamaya,saka Prabawane Rembulan
3. Sarining Panas kawengku Kraton Linggamaya, saka Prabawane Srengenge
1. Sarining Napas manusup gathuk karo sarining angin dadi obah-osiking kaelingan kita
2. Sarining Getih manusup gathuk karo sarining banyu dadi obah-osiking pangrasa pancering urip kita
Panarike Rupa kamireng alam Tejamaya kaya pecahing Supana
1. Sajroning sirah iku utek, sajrone utek Wahyamaya ya Bintal Makjur ingkang dumunung ing Akasa. Alip muntaklimun wakip, telenging Alip muntaklim wakip, Dat kang amurwengrat, Telenging Dat kang amurwengrat Hyang Maha Kuwasa.
2. Sajrone dhadha sak ngandhape susu kiwa iku ketek, ketek iku pamoking jantung, telenging Jantung Daryamaya, ya Bintal mukyat. Ingkang dumunung ana ing kono Alip mutabakin. Telenging Alip mutabakin sejatine kang Gesang datanpa wruh.
3. Sajrone dhadha iku Ati, Sajrone Ati Linggamaya ya Nital Mukaram. Ingkang dumunung ana ing kono Angen-angen yaiku rasa, cipta, budi, karsa winastanan Pancadriya pinancaran pangrasa pancaring urip
4. Sajrone perji, menawi Jaler Panta Purusa. Menawi Estri Pasti Kaba winastanan Nindyamaya, ya Bintal Mukadas. Ingkang dumunung ana ing kono iku Prana makarti kudhaning sang lulut, sengseme gegosokan, sengseme marindinging ilining mani saka telenging Prana
danger meniko seratanipun, menawi bade mangertos bukunipun menopo won ten?
Agus Susilo said:	October 18, 2013 at 7:19 pm	Bade nyerat sae sanget seratanipun……..
seratanipun wonten ing sragen pak, kagunganipun bapa annas sugijana
bocah cilik mangan sego..sego dipangan karo gulo..wes suwi orak ngomong jowo..dino royo njalok ngapuro..buko poso lawuh'e gereh..njegor sunge dicaplok boyo..keluputan sing akeh akeh..kito 0-0 lah yo...hehehehehheakak kopipes ajek
Prof. Dr. Raden Mas Ngabehi (Lesya) Poerbatjaraka (*Surakarta, 1884 – +Jakarta, 1964) iku ahli budaya, ngèlmuwan Jawa lan utamame nimpuna sastra Jawa Kuna.
Bubuka[besut | besut sumber]
Panjenengané iku putra salah sijining abdi dalem karaton Kasunanan; Raden Tumenggung Purbadipura (éjaan modern). Pak Purbadipura iku abdi dalem Sunan/Susuhunan Pakubuwana X sing tinresnan dhéwé, panjenengané sastrawan lan kerep nembangaké tindakan-tindakané ingkang sinuwun Sunan Pakubuwana X.
Poerbatjaraka, sing kagungan jeneng cilik Lesya, uga didhidhik ing kalangan keraton. Panjenengane sekolah ing HIS (Hollandsch-Indische School) sing suwene 7 tahun. Ing kene Lesya sinau basa Melayu, basa Landa lan kawruh dhasar liyane. Amerga panjenengane bisa basa Landa, Lesya bisa celathu karo bala tentara Walanda sing ana ing Sala. Para bala Landa iki katon yèn seneng ngobrol karo bocah sing pinter iki.
Lesya dhemen maca. Ing yuswa timur panjenengane wis bisa maca layang-layang klasik Jawa, pira-pira ing antarane awujud naskah manuskrip sing bisa ditemokake ing perpustakaan bapane. Pasrawungan pisanan karo sastra Jawa Kuna kadadéyan nalika panjenengané nemokaké buku karangan ahli Indologi kawentar, Prof. Dr. Hendrik Kern.
Buku iki sajane hadhiyah sawijining priyayi Walanda ing ingkang sinuwun Sunan Pakubuwana X. Anging panjenengane kurang ngerteni isi buku iki dadi diparingake pak Purbadipura. Mbokmenawa karsane supaya dijlentrehake. Banjur buku iki diwaca déning Lesya lan panjenengane dadi seneng banget.
Para abdi dalem keraton sing seneng sastra Jawa kala iku kerep nganakake panemonan diskusi bedhah sastra. Lesya sing isih timur seneng melu panemonan iki. Amerga wis rumangsa ngerti akeh, panjenengane tau nantang sawijining abdi dalem sepuh. Tibake iki buntute dawa lan Lesya ora kerasan manèh.
Wanci ing Batavia[besut | besut sumber]
Amerga panjenengane rumangsa luwih cocog karo pendekatan ilmiah sing kerep diwaca saka buku-buku Landa, banjur panjenengane nulis laying marang Residhen Surakarta kala iku. Sang residhen sing wis tau krungu kapinterane Lesya banjur ngirim Lesya menyang Batavia/Jakarta ing taun 1910. Ing kana Lesya dikon nyambut gawé ing Dinas Purbakala ing Museum Gajah.
Kala iku iki Lesya diparingi asma Poerbatjaraka. Asma iki katata saka gelar purba kaya asma bapane lan tembung caraka, saka aksara Hanacaraka sing uga nduwé teges duta utawa utusan. Gelar priyayi Raden Ngabehi, sing luwih ngisor tinimbang gelar Raden Tumenggung kagungan bapane uga diparingake. Banjur gelar mulya Raden Mas, panjenengane olèh pirang taun manèh nalika rabi karo sawijining wanita ningrat sing kagungan gelar Raden Ayu.
Ing muséum, Poerbatjaraka dianggep pinter lan kerep dijaluki tulung déning para pakar. Ing kene panjenengane uga nerusake pasinaonane ing sastra Jawa Kuna lan miwiti sinau basa Sansekreta.
Ing Walanda[besut | besut sumber]
Panjenengané ditugasaké ing Universitas Leiden ing Walanda dadi asistèn Prof. Dr. Hazeu, mahaguru sastra Jawa. Banjur ing tahun 1926, kamangka ora tau kuliyah, Poerbatjaraka olèh promosi lan olèh gelar dhoktor karo dhisertasiné: Agastya in den Archipel.
Sabaliné ing Museum Gajah, ing taun 1930-an, panjenengané diwèhi pagawéyan dadi kurator naskah manuskrip lan tugas kanggo katalogisasi kabèh naskah Jawa.
Sawisé iku, banjur Indonesia mardika, panjenengané dadi profésor ing Universitas Indonesia, Jakarta, Universitas Gadjah Mada, Yogyakarta lan Universitas Udayana, Denpasar, Bali. Malahan ing
1952 - Kapustakan Djawi, Djakarta/Amsterdam: Djambatan.
Th. Pigeaud, ‘In Memoriam Professor Poerbatjaraka’, BKI, 122: 1966, pp. 404–412
Wayang kulit iku salah sawijining pagelaran wayang ingkang mbabaraké lakon mahabharata utawa ramayana sing wayangé digawé saka kulit. Jinising wayang iki kang paling disenengi ing Tanah Jawa. Wayang iki digawé saka kulit kang ditatah lan diéntha kaya déné manungsa. Umumé wayang kulit nglakonaké lakon Wayang Purwa, nanging ana uga kang nganggo Crita Menak lan Babad Tanah Jawa, crita agama (Kristen, Buddha), perjuwangan, lan manéka warna crita liyané.Wayang kulit dilakokaké ing layar putih kang sinebut kelir. Déné wayang-wayang kuwi ditancepaké ing debog ana ing sisih tengen lan kiwané dhalang. Gamelan kang ana ing sisih mburi ngiringi pagelaran iki. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing
Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuw
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Wayang kulit sumebar ing tanah Jawa lan uga pérangan liya ing Nusantara, nanging wayang iki luwih disenengi dening wong Jawa Tengah lan saperangan Jawa Wétan. Ing antarané panggonan siji lan liyané duwé gagrag dhéwé-dhéwé, sing paling gedhé yaiku Gagrag Ngayogyakarta lan Gagrag Surakarta. Gagrag Banyumas lan Gagrag Pesisiran uga kondhang ing tlatahé dhéwé.Ing jaman saiki, pagelaran wayang antuk owah-owahan. Campursari lan dhagelan mlebu ing antarané pagelaran mau. Amarga wayang uga wis mlebu dadi acara televisi, suwéné pagelaran kang asliné sewengi bisa dikurangi dadi sawetara jam waé.Wayang kulit uga asring sinebut wayang purwa. Sumber caritané yaiku saka kitab Mahabharata lan Ramayana kang ditulis déning Mpu Sedah, Mpu Panuluh, lan Mpu Kanwa.
Wayang kulit umumé digawé saka bahan kulit kebo sing wis diprosès dadi kulit lembaran, saben siji paraga wayang mbutuhaké watara ukuran 50 x 30 cm kulit lembaran sing banjur ditatah nganggo piranti arupa wesi lancip. Wesi waja iki digawé luqih dhisik kanthi manéka wangun lan ukuran, ana sing lancip, pipih, cilik, gedhé lan wangunliyané sing nduwèni fungsi béda-béda.Wosé piranti mau kanggo gawé manéka bolongan ukiran ana ing lembaran wayang. Sabanjuré dipasang pérangan awak liyané ya iku tangan. Tangan wayang dumadi saka rong pérangan ya iku lengen dhuwur lan ngisor,
WONOSOBO WANGON GOMBONG KEBUMEN KUTOARJO PURWOREJO BREBES SUMPIUH KARANGANYAR BANJARAN KLAMPOK TEGAL PEMALANG PEKALONGAN WELERI REMBANG TAYU MAGELANG PARAKAN
arjuno wurung said:	June 16, 2013 at 8:50 am	ngapunten kang ,keparenga kula usul ,menawi wonten n kula nyuwun sanget njenengan kersa anyerat kalender jawi kanthi jangkep sak katranganipun, supadhos kita sdya saget nguri-uri kabudayanipun khususipun kalender jawi. rahayu! 🙂
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG AWAKIPIN NANANG HARIADI HINGSUN SAKING KODRAT ALLOH YA ROBBAL ALAMIN KLAWAN WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NYAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO THUKUL NGAKOSO SINARENGAN DOYO PANDIKO SABDO GUSTI ALLOH KANG WUJUD KANG MOHO
CCY, laras sléndro pathet manyura (Harjito) 2: Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM] 3: Gendhing Cacatingrat .Nurse Licensure Examination Results >> Exam ResultsDiterbitkan pada
Ktw. Mijil Wigaringtyas [epik garwa ampil] | Medhar Kawruh
Titi sonya, puspita kasilir, maruta wis kingis, sumrik gandanya rum.”
“Kados Gusti, sampun tengah ratri,
“Iya kok durung rawuh mréné,
Apa cidrèng janji, dora mring wak ingsun.”
sulang susah air…bungapun berguguran!!!wah nasib jenenge kuwi…
Pak Kidhal	7 Mei 2009 at 7:49 am	Sugeng ambal warsa kagem Gus Nanang lan
kandum, yo beras, yo lengo klentik
Ebes : Ayas kadit itreng, jes tak kiro regone wis mudun
Kana : Sampeyan iku yak opo bes, wis
– lawan aja asanggama tanpa damar (SC I, Pupuh 30 Sinom bait 31 baris 9)
– Kalangkung gunging panuwun (SC II, pupuh 32 Kn, bait 2 baris 1)
ndhok siji kapipilan, ndhok loro kecombaran
Pan kacaryan pasemoning ati, ingkang rinipta ing sêkarkara, nalika ing tarbukane, nulari ing pitutur, kang tutur
marang Sang Yogi, Kanjêng Sinuwun Bonang.
Lokajaya putêra sawiji, apan wontên ing nêgari Tuban, kang garwa tinilar bae, klangkung pan ndhugalipun, saba wana siyang lan latri1, ngupaya2 bêbotohan, raina lan dalu,
tangganira, kanan keringipun, yen konangan bojonira, ingkang
kang siwi, sira luwih andhugal, matia tan gêtun5, luwung nuli pinulunga, aneng donya gawe wirang awak mami, mundhak keh dosanira1.
Wus misuwur ndhugale ngliwati2, wau Raden Lokajaya Tuban, kang putêra
prabote pan sampun barindhil, wêksan kinuya-kuya, marang mungsuhipun wêtara6 wus têlung
liwat jnarga, binegal pinrih patine, sawiji dma nuju, aneng
wus enggal pêrnahipun, thukul kajêng rambutan / sami, kering miwah ing kanan, wus dadi garumbul, oyod balêbêd ing
wana denobong age1, ing sakparan-paranipun, saking agêng dahana prapti, Lokajaya tan hingkang, sakirig pêrnahipun,
Ingkang Amurba, Kang Murba marang dheweke, wasesa aneng sarira, nanging datan kapurba1, sira kapurba Yang Agung, agung ing nugrahanira.
Umatur ing Sunan Kali2, langkung nuwun patik/bêra, kalingga murda wiyose, amba matur maring Tuwan, nuwun kang babar pisan, sêjatine Suksma luhur, kang wasta iman hidayat.
Kang mantêp panrima neki3, ingkang pundi sêjatinya, amba nuwun samêloke, yen amung bangsa suwara,
ngandika aris, Seh Malaya bênêr sira, nanging sapamanggih ingeng, ingkang aran panarima, elinga mrang Kang Murba, duk apurwane ing laku, apan nora kadi mega.
Ingsun pengin lir sireki3, kapengin kang kaya sira, mring hidayat sakmêloke,/ hidayat sun durung wikan, mêloke dayat Allah, mung warta kang ingsun gugu, jêr iku andikaning Yang.
Umatur Sinuwun Kali, kawula nuwun jatinya, maring hidayat wiyose, ingkang sipat tanpa aran, kang aran tanpa sipat,
langkung ing janjine, wuwusên Sinuwun Benang, arsa salat mring Mêkah, sakêdhap netra wus rawuh1, sakbadane salat
munggaha kaji, marang ing Mêkah, iku kang mulya adi4.
Angambila toya1 her Jamjam ing Kakbah2, iku
katiga platuk bawang, kapriye ragamu benjing, apa ginawa, mulih mring jaman akir5.
Sang bêrkutut nauri ginawa pisan, tininggal
Pan mangkene partingkahe3 ingsun benjang, sun landha ingkang bêrsih, nuli ingsun sikat, sun obong neng
wadhag, mundhak wuwuh6 kontrang-kantring, mikir si wadhag, aluse durung mêsthi.
Sampurnane olehe kadi duk / kuna7, mikir wadhag ngribêdi,
Sang Yang Suksma nora akon nora cêgah, sakarsa pêribadi, wus padha kaganjar, marang Kang Murbeng Alam, wêruh padhang hawa saini, sinung kuwasa, darbe anampik milih.
Ingkang ala wajib padha singgahana, aja na kang
Bêcik êndi iku besuk jisimira, musna padha samangkin, ilang dadi cahya, lan
Pan ing pati iku akeh wicaranya, mati kêlawan mulih, ilang klawan / musna, padha hiya5 jawaba, êndi ingkang aran pati, olih pan apa, ing ngêndi têgêsneki.
Pan manungsa yen eling marang pêrkara1, gêni bumi ngin warih, bumi dadi wadhag2, gêni ing gêtihira, angin napas ingkang pêsthi, banyu punika, yêktine banyu urip.
Pan titipan yen mati padha olihna, ya marang kang nitipi, mula-mulanira3,
sirna kang wujud kalih7, dadya satunggal1, aran suwasa pêsthi2.
Sok uwonga kêmasan pêsthine bisa, gawe swasa kang bêcik, yen kang wicaksana, pan bisa amisahna, suwasa pinrihe mulih, ingkang ngulihna3, êmas kêlawan / têmbagi.
Nora bisa kêmasan rucah misahna, yen nora jalma luwih, kang ngluwihi jalma4, ingkang bisa ngumpulna, nora samar pati urip, manthêng tekadnya5, slamêt ing donya
nuli, Sang Seh Malaya, nggraita iku pêksi.
Nrajang wana munggah gunung mu/dhun jurang, ereng-ereng malipir, jurang tinêrajang, tan na baya cinipta5, wus prapta pinggir pasisir, bêbêl ing tiyas6, pakewuh ingkang margi7.
Kapangkalan samudra langkung dohira, ngêlangut datan keksi, anjêtung kewala, ana pinggir samudra, pan wontên ingkang winarni, Sang Marbudengrat, praptane sang kaswasih.
ing kene iki, kang sinêdya apa, ing / kene masa ana, tan ana busana adi, lan sarwa boja8, sêkalir sarwa pinrih1.
Lamun ana godhong ingkang kumêleyang, tiba ing ngarsa2 mami, ingkang
Marbudengrat daya-daya angandika, putu ing kene iki, akeh pancabaya, yen nora tohi pêjah5, mangsa têkaa ing ngriki, ing kene mapan, sêkalir sarwa sâpi6.
borong karsa Sang Yogi5, amba inggih datan, wruh puruiteng badan, sasat sato wana inggih, tan mantra-mantra, tan waspada badan lwih6.
Langkung mudha cacade7 ana ing jagad, siya-siya neng bumi, upama curiga, ulun datanpa wrangka, wacana datanpa siring, yata ngandika, manis Sang Nabi Hadir.
Lamun sira arsa munggah kaji, marang Mêkah kaki ana apa, ing Mêkah tilasan bae, Nabi Brahim karuhun, ingkang yasa iku ing masjid, Nabi Brahim wus
wong kapir, panêmbahe tanduk ngangka-angka, madhêp marang topek konge, nadyan wong kaji iku, yen tan wêruh araning kaji, Kakbah pan dudu lêmah, kayu watu dudu, margane tan nganggo lunga, lamun sira arsa wruh ing Kakbah jati, pan jatine hidayat1.
Bab ing salat ginita ing Gêndhing, duk mulane salat wêktu lima, tinutur mula-mulane, lah êndi dalanipun, wong tumêka marang Yang Widi, densami kawruhana, ing kamulanipun, durung ana apa-apa, sadurunge ana bumi lawan langit, iku apa kang ana.
Amung kayu kang ana karihin1, kang aran sajaratil muntaha, lan nur kang ana ing mangke, kayu ingkang
samya, dadi pitik3 iwen kabeh, dene dadine usus, dadi sawêr donya puniki, lan dadi iwak toya, sakisine iku, sira iku denwaspada, yen kinarya kêkasih marang Yang Widi, dadi ingkang sinêdya.
Lah ta iku purwanireng nguni, pan dadine sêkeh kang dumadya, ing ngalam donya pêpêke, saking Yang Mahaagung, urip iku saking
dadya matur gumuyu, sarwi ngguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula gêng luhur, antawis mangsa cêkapa1, saking pundi
tanpa têpi / nglangut lumaris, ngliyek adoh katingal, Nabi Hadir nguwuh, pa katon wau ing sira, alon
Byar1 katingal Kanjêng Nabi Hadir, Seh Malaya jêng nabi kawangwang, umancur katon cahyane, nuli katon lor kidul, wetan kulon sampun kaeksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, kalawan ndulu baskara, eca ing tyas lawan jêng nabi kaeksi, jagad ing wêwalikan.
perkawis, kang katingal ing kula, sadayane wau, sampun botên1 katingalan, amung kawan perkawis ingkang kaeksi, irêng bang kuning pethak.
Angandika Kanjêng Nabi Hadir, ingkang dhingin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, pancamaya ranipun, sêjatine têyas sayêkti, pêngarêping sarira, tegêse tyas iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun
wuwus3, pan lagi mengsêm sumringah4, dene / ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas.
Pan isine jagad amêpêki, iya ati kang
panunggale, poma denawas emut, durgamane tyas munggeng ati, panguwasane wruha, siji-sijinipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene asrêngên sabarang runtik, ndadra angumbar-umbar.
Iya iku ati kang ngadhangi, ambuntoni marang kabêcikan, kang irêng iku gawene, dene kang abang iku, iya tuduh2 napsu tan bêcik, kang sêdaya3 penginan, mêtu saking / iku, panasten panasbaranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadan.
Dene iku kang arupa kuning, kuwasane1 nanggulang2 sabarang cipta kang bêcik dadine, penggawe kang mrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung pênggawe pangrusak, binanjur jinurung, mung putih iku kang nyata, ati antêng mung siji tan ika-iki, ing prawiran kaharjan3.
Amung iku kang bisa nampani, kang sasmita sêjatine rupa, anampani nugrahane, ingkang bisa tumanduk, kalêstaren pamoring kapti4, iku mungsuhe tiga, tur samya gung-agung, balane tanpa wilangan, ingkang putih tanpa rowang amung siji, mula anggung kasoran.
Lamun bisa iya nêmbadani, sasukêr ingkang telung pêrkara, sida ing kono pamore, tanpa tuduh puniku, ing pamore / kawula Gusti, Seh Malaya duk myarsa, sêngkut pamrihipun, sangsaya birahinira, saya mantêp marang wekasaning urip, sampurnaning panunggal.
Sirna kang patang pêrkara malih, urub siji wêwolu warnanya, ing paningal amba mangke1, punapa wastanipun, urub siji wolu kang warni, pundi ingkang anyata, rupa kang satuhu, wontên kadi rêtna
pêrbeda, purwa ana êlor kulon kidulneki, wetan luhur mwah ngandhap.
Miwah irêng abang kuning putih, hiya iku uriping buwana, / jagad cilik jagad gêdhe, pan padha isenipun, tinimbangken lawan sireki, ilang warna kang jagad, sadayeku
kang warni3, kang asawang4 paputran mutyara, ingkang kumilat cahyane, Seh Malaya andulu, ingkang kadi5 paputran gadhing, cahya mancur kumilat, tumeja ngênguwung, punapa inggih punika, warna ingkang pinurih dipunulati, kang sêjatining rupa.
Kanjêng Nabi Hadir ngandika ris, iku dudu ingkang sira sêdya, kang mumpuni ambêg kabeh, tan6
mung dumunung ingkang awas, kang sasmita aneng jagad amêpêki, / dinumuk datan kêna.
nandhang rasanipun, inguripan dening Suksma, hiya iku sinung sih anandhang urip, ingakên rasaning dat.
Hiya iku sinandhang sireki4, kadi simbar kang aneng kêkayon1, ana ing raga enggone, uripe Pêrmana ku, inguripan ing Suksma luwih, masesa ing sarira, Pêrmana puniku, yen mati / melu kangelan2, lamun ilang Suksma sarira gumuling3, uripe Suksma ana.
Sirna hiya iku kang pinanggih4, uriping Suksma ingkang
Seh Malaya, inggih pundi warnane ingkang sêjati, Nabi Hadir ngandika.
Nora kêna iku yen pinurih, lan kahanan ing samata-mata, gampang angel pirantine, Seh Malaya lon matur, amba1 nuwun pamêjang malih, amba kêdah wuninga, babar pisanipun, punika2 ngaturken pêjah, amba3 nuwun anggen-anggen ingkang pêsthi, sampun tiwas kangelan.
Kanjêng Nabi Hadir ngandika ris, pêiambange kang wong, pan wruha ya sawiji-wijine, rasa mulya kang kinarya wiji, nurbuwat pinêsthi, / rasa dadinipun.
Sipat jamal iku wujud nênggih, johar wal cahya wong, ingakên rasa kang sêjatine, johar akhir wujud kang kalair, mati lawan urip, tunggal sadayeku.
Johar awal hiya lawan akhir, mati urip awor, gawang-gawang4 rina lan wêngine, sêmbah puji
awor, iku êdat ingkang sayêktine5, malaekat papat anêkseni,
Suksma ilang wus / dadi sawiji, langgêng Mahaluwih, jumbuh
Widi, sapa ingkang anon, marang kono pêsthi sampurnane6, nanging ora kêna wani-wani7, luput bênêrneki, pan saking sireku.
ginodha ing bêlis, mila denpatitis9, sira mumpung durung.
Ing suwarga nggonira ing benjing, tanpa kira kang wong, hiya nora amangan lan sare1, amung nikmat lan munpangatneki, yen kêparêng Widi, sakarsa jinurung2.
Sadurunge ana bumi langit, mung sira kang / wêruh, ingkang ana ananira dhewe,
kang wong, yen wus wêruh marang Yang Jatine5, ing Yang Suksma dadi kawuleki, mula kadi iki, manut6 mring
Hiya Allah arane kang urip, urip iku êroh, ingaranan makripat uripe, aran sahdat tunggal uripneki, sira kang pinêsthi, dadi
layon, pan wus dadi tunggal ing badane4, wêruh nora nganggo netra kalih, mirêng tanpa karni, tanpa lidhah
Enggonira aneng ngarsa wuri, wetan miwah kulon, aneng ngisor miwah neng luhure1, anglimputi ing manusa iki, miwah anglimputi, sagung2 kang tumuwuh.
Mapan cakêt3 ananing Yang Widi, parêk4 nora gêpok, adoh nora nana watesane5, pitung bumi lawan6 pitung langit, anane Yang Widi, / sadaya winêngku.
Tuhu luwih anane Yang Widi, bisa manjing atos, bisa mbrojol marang ing karêpe, punjul papak anane Yang Widi, sakeh kang dumadi, kwuningan1 sêdarum.
Nora akon lawan nora mênging, maring karêpe2 wong, ala bêcik têka3 ing dheweke, sêja4 ala ala kang pinanggih, yen
siji7, yen nora pinêsthi, tan katiban wahyu8.
Sira uga kang dadi gêgênti, sulihe Yang Manon, obah osik1 darma mlaku bae, obah polah2 iku têka3 ngêndi, lan anane ing sir, têka4 saka iku.
Seh Malaya sadaya wus tampi, nggen-anggen jro batos5, tan kaleru ing tumpang
gêsanging Yang Suksma, tan ana padhane reki, roh ilapi iku wignya.
Dadi witing gêsang kabeh Roh Ilapi1, ana rasul Allah, ananira iman yêkti2,
Mulya, ing iman klawan tauhid, pan ya Muhammad ya sira.
Ya pêpêke ing urip puniku singgih4, lan Kang Mahamulya, mulane5 badan puniki, anane donya akherat.
Ing ciptane tan ana Pangeran malih, ya dipunrumêksa6, Pangeran liyaning Widi, apan dadi ingkang wadhak.
Sarupane gêsang / uripe Yang Widi, pan ing yata tunggal, kawula kêlawan Gusti, sêkarat iku atunggal.
Datan ana kêkalih amung satunggil, kang ngêmong ing sira,
sampurna neki, ing donya têkeng akherat.
Amung Gusti kawula salat sêjati1, urip tanpa nyawa, têka donya klawan akhir, masesa purba punika.
Myang Kang Mahamulya kawula lan Gusti, yen sira arêpna, nyatane2 mêngku sêkalir, ingkang tumuwuh sêdaya.
Eroh / ilapi wastane ingkang mukmin, sêdaya ing rohyat3, ratune êroh ilapi, sipat jamal wastanira4.
titipanipun, tohid lan makripat, lan sahdat sêkarat neki, pan sasmita kang pitung dina punika.
Tinangisan pan mêtu luh mripatipun, nguni urip tunggal, saking cahya mulih adi, sasmitane kang nangis jalma punika.
Apan padha kelangan sadayanipun, Suksma tilasira3, sirna datan ana keri, sadayane catur dasa kang gumantya.
Catur dasa sirna sêkathahe4 iku, Allah lan Muhammad, kawula kêlawan Gusti, sasmitane catur ing dasa pêrkara.
Satus dina tunggal wujud tanpa / dhapur, mulih marang cahya, cahyane Muhammad jati,
Mulih kabeh marang kang nitipi iku, mulih mring duk nora, tan nana1 wujude reki, Seh Malaya
sajroning batin2, matur nêmbah liron katut ing maruta3.
Ananira ing pamolah, sêjatine aneng kandhih, pan ing
Yang Widi, ingkang jinaten pêsthi ing jisimira1.
Sêjatine ya Muhammad, ing klawan ingkang2 sêjati, Muhammad ing yêktinira, tan ana kari kêkalih, yen iman kang sêjati, ingkang iman-imanipun3, dene têgêse uga, ginênten dene Yang Widi4, apan iku kang jumênêng rasul Allah.
Ingkang mukmin yata badan, Roh Ilapi iman mukmin, kang iman maksum punika, kajabaning Roh Ilapi, ganjarane ing urip, hiya iku têgêsipun, kang antuk ing panutan, saka sêjatining urip, lamun iku luput ing godha rêncana.
Uripira aneng donya, padha lawan kêbo sapi, tanpa karya ing agêsang, kehi si-isining bumi, graitanên sayêkti, wuruk ingsun ing sireku, pênganggonira benjang1, / tan wurung
ginodha ing eblis, kabeh ingkang dumadi, tutur ingsun sira putu, pan sira ngawruhana, kang kapir dadinereki, yen wong kapir nora mulih mring Pangeran.
Pangeran Ingkang Minulya2, mungguh3 sajêroning ati, kapir iku pan kapiran, ya ing selaminireki, Pangeran datan mênging, ing saktingkah polahipun, kalih panutanira, Muhammad ingkang kaeksi4, kapir iku angalup lir pêksi dhandhang5.
Yen mêkatên kula datan mulih1, sampun eca neng ngriki kewala, amba tan wontên samare2, tan niyat mangan turu, botên luwe lan botên arip, botên ngraos kangelan, botên ngrasa iku3, amung nikmat lan munpangat, lon lingira iku
ing sira ngêrasanana, yen nora lan nugrahane, yen ana nêdya padu, angrasani kawêruh reki, ya sira kalahana, ja kongsi kêbanjur, aja nggêdhekakên sira1, denkêrakêt marang dipayaning urip, balik sikêpên uga.
Kawisayan ingkang maring pati, denkaetang2 pamanthênging cipta, rupa ingkang sakbênêre, sinêngkêr buwaneku, urip nora nana nguripi, datan antara mangsa, iya ananipun, pan wus ana ing
ing reh obah lawan osik, lawan kanugêrahan.
Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta Suksma kang sinêdya ana, iya aneng sira nggone, lir wayang sriranipun3, saking dhalang solahingreki4, minangka panggung jagad, kêlir badanipun5,
sasolahe kumêdhep lawan ningahi, tumindak saking / dhalang.
Amasesa winisesa sami, datan antara pamore karsa, jêr iku rupa-rupane6, wus ana ing sireku, pamirsane suksma sêjati, ingkang ngilo Yang Suksma, wayangan puniku, kang ana sakjroning kaca, iya sira jênênge kawula Gusti7, rupa sakjroning kaca.
Luwih gêngnya kalêpasan iki, lawan jagad ageng kalêpasan, kêlawan luwih lêmbute, saklêmbut-lêmbut banyu, maksih lêmbut ingkang kamuksan1, luwih alit kamuksan, tinimbang lan têngu, pan maksih alit kamuksan, liring luwih2 amasesa ing sêkalir, liring lêmbut alitnya.
Bisa nuksma ing agal lan alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumrêmêt iku têmahe, kaluwihan satuhu, iya luwih dennya nampani, tan kêna ingandelna, ing warah lan wuruk, densangêt pangudinira4, raganira wasuhên pernahnya ngung/kih5, wruha usiking tingkah6.
Rupanira swaranira nuli, ulihna marang kang duwe swara, jêr sira ingaku bae, sêsulih Kang Satuhu, nanging aja duwe sireki, pakarêman kang liyan, saking ing Yang Agung, dadi sarira Pangeran, obah osik1 apan wus dadi sawiji, aja roro tingalra.
Yen dadia ngroro anggêpneki, yen angrasa sira2 mêksih uwas, kêna ing rengu yêktine, yen wus siji sawujud, karêntêke tiyas sayêkti, apa sinêdya ana, kang cinipta rawuh, wus kawêngku / aneng sira, jagad kabeh jêr sira kinarya gênti, gêgênti dipunpanggah3.
Yen wus inudhêng pratingkah puniki, denawingit sarta dipunsasab, sasab awor pênggawene, nanging ing batinipun, pan sakêdhap tan kêna lali, laire sasabana, kawuh patang dhapur, padha anggêpên sadaya, kalimane kang siji iku pêrmani1, kanggo ing kene kana.
Liring mati sakjêroning urip, iya urip sakjêroning pêjah, urip bae salawase, kang mati iku napsu, badan lair ingkang nglakoni2, tinampan badan nyata, pamore
wus wruh ing namane dhewe, arjane swara muluk2, tanpa êlar ajajah bangkit. sawêngkon jagad dênta3, kabeh wus kawêngku, mantêp panrimaning basa4, saenggane sêkar maksih kudhup sami, mangke mêkar angambar5.
Wuwuh warnane lan gandaneki, wus kêna kang panca rêtna medal, saking
sadaya polahe, mung panrimane mungguh, kadya nggone nganggo sutra di, maya-maya kang srira1, rehne sarwa alus,
pertingkahe kang para rêsi, kang samya kalimputan, ing pênganggêpipun, pangocaping kawruhira, pan wus bênêr wêkasan mati tan dadi2, kawiting patêrapan.
Ana ingkang mati dadi pêksi, amung milih pencokan kewala, kayu kang bêcik warnane, sana lan
putrane, putra kang arsa mêngku, krêmênane wong siji-siji, sa/mya antuk kluwihan, ing pênganggêpipun, yen mungguhe Seh Malaya, durung karsa amung amrih pêribadi, sadayeku ingaran.
Tibanira kang tan wruh ing pêsthi, purun1 jumênêng jalma utama, kang
kangelan datan antuka kasil, tan3 bisa babar pisan.
Yen luputa nggennya nyakrawati4, pakarêman duk ana ing donya, ing pati kono tibane,
nora kadi warih, wruhe tanpa tuduhan.
Ana pandhita ingkang nglakoni, ing kamuksan wau karsanira, anjungkung kasutapane, dennyana kêna rêngkuh2,
mung tapaneki, tan mawi puruita, suwung awang uwung, mung têmêning ciptanira, durung antuk pertandha ingkang abêcik, pertingkah nundha warta3.
Tapanira kongsi raga runting4, wus mangkono wong amrih wêkasan, ing tanpa5 tutur sirnane, kmatêngên tapanipun, dene siyang kêlawan ratri, tapa iku minangka, wadhah paminipun, ngelmu kang minangka ulam, ya tanpa tapa ngelmu pan nora dadi, yen tanpa ngelmu tapa.
Jêmblang-jêmblong wurung nora dadi, apan nora kawilêt patrapan,
ingkang linêmpit winadhah jroning batin1, ngaturkên gurunira.
Pamêdhare mung graitaneki, ing nguni durung mambu ing warah, saking tan eca manahe, katur mring gurunipun, kelangkung angungun ngagengi, sinimatkên nugrahan, mring pandhita agung, wus pêsthi nganggo2 kang nyata, iku wahyu nugrahanira pribadi, sabat ingakên anak.
badanira dipunkadi wayang, kinudang neng panggung nggone, arja têtali bayu, padhang aneng panggungereki, damare dadi wulan, kêlir badanipun, kang nonton gêdhong kalpika, dêbog2 bumi têtêpe adêging ringgit, sinangga ingkang
ana ngidul mêngalor tuwin, mengkono kang sarira, ing sasolahipun, pinolahkên ing ki dhalang, yen lumampah ing wau
warna ing Yang Suksma, warnanira warnane Ingkang Sêjati, yaiku kawruhana.
dening angin, gesange kayu wau kukusnya, datan ana antarane, gêni kêlawan kukus, saking kayu wijihing gêni, wruhe eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumêlar, pan manungsa tinitah luwih pribadi, apan ingakên rasa.
Mulya dhewe sagung kang / dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, tunggal sapari-polahe, isine buwaneku, anggep siji manut sêjati, mêngku sagung kahanan, ing manungsa iku, den wau wasiseng tunggal1, anuksmani saliring jagad dumadi, yaiku Kang Sampurna.
Lah ta mara Seh Malaya nuli, lah muliha marang Pulo
mulih, datan mengeng ing batin gumawang, nora pangling sarirane, panuksmanira wujud, nanging sarta sasabe wingit,
tan ana patine ing urip, dene tampa ing guru waskitha1, datan ana ing samare, pawlinge guronipun, wus karêgêm
kawilêt ing wangsit, datan ana ing pati kacipta, nora4 pangling ing margane, margane pati luhung, kang sinêlir marang Yang Widi, datan rasa
neng nagri, suka mulya mardika, wus tumrap ing kayun, jumênêng purnama tunggal, padhang rêsik mulya langgêng
Ratuning ngalam pan sampun keksi, Ambirêta wastane punika, ngalam nênêm iku lire, sirnane wetan iku, êlor kulon kidul puniki, luhur miwah ing ngandhap, miwah kayu watu, lan bumi
likur pan ngalam sasaran, apan iku anyar kabeh, lawan ing kadim iku, Seh Malaya pan nora pangling, yen iku pan sasaran, sêjatine sampun3, ratune ngalam sadaya, kang nyir/nakkên mung ngalam Ambyah puniki, mung Ambya pribadia.
tan gingsir, wus minulya mêrdika, wus tumrap / puniku, sampurna purnama tunggal, wus atunggal ing alam Ambyah puniki, iku jatine nora.
Alam Ambêya puniku singgih, pan ta ji neng kowapan nêgara, ingkang ngrata alam kabeh, jatining alam iku, Roh Ilapi kinarya patih, dene alam Ambêya, têgêse puniku, punika ratune alani, Roh Ilapi ingkang nyirnakkên puniki, sêkathahe kang alam.
Malekat ku kathahe winilis, pan ing wêdhine ingkang sêgara, miwah udan
Ambirêtna alam kang linuwih, anyimakkên sêkathahe alam, wus sirna sampurna kabeh, iku alam satuhu1, ambirêtna rêke puniki, dadi sampurna / tunggal, Ambiya puniku, apanjang-punjung wus suka, mardika tanpa karana pan wus luwih, kêrta mulya sampurna.
Pan wus jangkep ing alam puniki, jroning pati punika1 kang ana, lan tanpa pinanggih kabeh2, pan mung jatine3 suwung, winicara suwunge reki, tan kêna ujar pisan, ana suwungipun, kang nyata pan nora kêna, dengraita ing akal kêlawan budi, yen nora lan pitêdah.
tunggal, sêmbahira jumênêng ing rupa êning, urip tanpa lawanan.
Wus tunêka sadalême pati, sadurunge ana uripira, wus
lan kang durung wruh, kang mati iku pangrasa, sirna tunggal ingkang lunga lawan keri, ilang tunggal panggonan.
Ingkang ken labête puniki, ingkang limang pêrkara wus sirna, sirnane mulya jatine, ingkang sêjati tuhu, anampani bangsa1 kang gaib, iku sirna pocapan, bangsa2 pati iku, bangsane3 kang durung wikan, kang wus wikan
mêndhak anêmbah, pan tumêlung ajrih mênawi ngungkuli, kasmaran melu mulya.
Datan kawarna ing margi, lampahe Jeng Seh Malaya, tinutur ing rêroncene, ing sakwarsa mangsa tiasa, saking kathah
ing lampahe, para seh ingkang sinihan, dene1 Kang Mahamulya, sêdalu winangsit sampun, enjang lajêng lampahira.
wau kawuwus, lampahe Jêng Seh Malaya.
Gêntia ingkang winarni, garwane Jêng Seh Malaya, kang tinilar ing wismane2,
Matur marang ibuneki, Rahaden Jaka Sahida, pan arsa takon ramane1, sadina-dina atanya2, matur ing ibunira, kang ibu kaku tyasipun, dadya blaka ingkang putra.
Adhuh anak ingsun gusti, aja takon ramanira, ramamu tambuh parane, tinundhung
eyangmnu kaku tiyase3, pan dadi bêndu ing nala, supe dhatêng yah rina, iku purwane tinundhung, dene karyane angampak.
Lungane ramanireki, sira umur pitung dina, ing sêmangkin durung katen, tan ana4 ing wartanira, mbuh
atur wuninga, dhumatêng ingkang ana5, wus katur sêdayanipun, kang aneng langkung dukanya6.
Dukane yayah sinipi7, lir nuwêk wong tanpa dosa, wadya dipunsêbar age, kinen ngupaya kang wayah, yata ganti kocapa, kang ibu sigêra nusul, ajrih
gunung mudhun jurang, tan ana baya cipta, malêbêt ing jurang cêrung, anusup anga/yam alas6.
Ing dalu midêr wanadri, mulat ing wana apadhang, Jêng Sunan
rama mami, amurca4 saking negara, saba wana pakaryane, mateni ing wong kang dagang, mbegal wong sabên dina, kasukan ing
saking dêlap kawula, badhe wuninga rama2, tilane kawula nusul, wartane wontên ing wana.
margane pinanggih, kulup marang ramanira, mênyanga Bintara age, ramanira wus sirihan, mring Ingkang Mahamulya4, wus
ngaji sarak, Ki Jaka6 datan winuwus, gênti ingkang winurcita1.
Ingkang nêpi aneng wukir, yata wau Seh Malaya, anêdha maring Yang Manen, pan sampun angsal sakcandra, nêkung neng Pandhanarang, wus / kadugi karsanipun, wus mêdhun saking aldaka.
Wus lajêng dennya lumaris, arsa mampir karsanira, maring wismane Ki Gêdhe, yata ingkang kawuwusa, Ki Gêdhe Pandhanarang,
ing wau Jêng Seh Malaya, amendha santri kompra, angêmis ing karsanipun, andhodhok munggeng plataran.
pêsthi dika tinêkanan, marang Kang Murbeng Alam3, pan asung kêncana agung, Ki Gêdhe alon angucap.
Inggih Kyai sun lampahi, paman apa tuturira, pan sampun cidra wiyose, andika pundi kang wisma, ingsun nusul mring sira, kang mindha santri lingnya rum, inggih kula uwong4 Pajang.
Lamun dika nusul mami, pan sampun anggawa bandha, apan sukêr awak ingeng, donya puniku brahala, bêcik donya ngakherat, apan botên kêna lêbur, langgeng nora
Sawuse amituturi, / Seh Malaya nulya kesah, yata alajêng lampahe, yata gênti kawuwusa, lampahe ingkang garwa, kapêthuk aneng wana gung, kêlara-lara karuna.
Kang raka ngandika aris, ana apa karyanira1, sira nusul maring ingeng, apa ana karsanira, dene sira ngupaya, kang garwa alon umatur, dhuh Gusti atur kawula.
Kawula kesah puniki, botên madosi paduka, kawula inggih wiyose, madosi putra paduka, nggih Ki Jaka Sahida, duk tinilar maksih timur, ing mangke sampun diwasa.
Mila putra kesah Gusti, amadosi jêngandika2, wikan mangke ing puruge, kang raka alon ngandika, bêcik sira muliha, ingsun dhewe kang ngaluru1, dhatêng wau putranira.
Kang garwa umatur aris, kawula ajrih dinukan, mantuk maring nagarine, amba ajrih pinêjahan, dhateng rama paduka, pêr/kawis putra pukulun, sumangga ing karsa Tuwan2.
Benang ngandika, heh Jêbeng iku sapa, Seh Malaya nêmbah matur, punika bojo paduka.
Marina nusul dhateng mami, madosi putra paduka, mila panggih lawan ingeng, nênggih pun Jaka Sahida, madosi dhateng amba, punika ing purwanipun, kawula inggih sumangga.
Masa boronga Sang Yogi, punika putra paduka, amba kesah ndhatêngake1, ngupaya ing wayah Tuwan, nggih
Ngandikane kanjêng nabi, nggen Kakbah ingkang sampurna, pan botên kesah margane, amba anuwun pitêdah, dhatêng paduka Tuwan, punapa ing karsanipun, amba atur pêjah gêsang.
Jêng Sinuwun Benang angling, Jêbeng sira wus sinihan, kinasih marang Yang Manen, tuhu sunaning sejagad, lamun sira pinanggyan, jêng nabi luwih pinunjul, ingkang nggadhuh ngelmu Allah.
Ingsun iki pan kapengin, pinanggihan kaya sira, / marang nabi kang kinaot, mundure mêksih babegal, sira wus padha
Sunan Benang ngandika rum, wuwuse lir madu mangsa.
Ana pawarta ingkang dumadi, Seh Malaya iku kawruhana, kang waskitha sampurnane, tan owah cêlakipun, lara pati pasthi pinanggih,
aja lali sastra bae, pan sastra marginipun, teki-teki pan ingkang pêsthi, lah iku tutur ingwang, marang sira / kulup, aja wêdi ing
ing Widi, pêlawangan iku masjid pelak, bisa mênga minêp dhewe, yen mênga katon mancur, kadi wulan purnama sidi, katrawangan ing wulan, /
denkawruhi, kawruhana bêncana, panca driya iku, akeh kandhêg panca driya, akeh godha lah jêbeng sakjroning pati, wong karêm
mumpung urip, lan sira têtirua, tan liyan dumunung, tan wande sarira rusak, badan iki tan wurung2
dene ngawruhi, têmah dadi brahala, wong kang takon ngelmu, pan akeh winêjang liwar, apan kathah nggoningsun tumingal kaki, wong bubrah ngelmunira.
Wus pinêsthi wong mangkono kaki, lamun nora puput ing antaka, ing blis laknat pangridune, na rupa sanak dulur, ana rupa rama lan bibi, mindha-mindha wong sanak, rupa bapa guru, asujarah ingkang iman, kang sawêneh ana suwarga kang luwih, paningaling sêkarat.
Poma-poma jêbeng lamun sakit, yaiku tingale ing sêkarat, / durung putus kawêruhe2, kang akeh ing dadulu, yen kapencut tingale pati, paningale sêkarat, ingkang gawe tuduh3, yen tingale kang
denawas rupane dhewe, elinga gamaningsun, yaiku bab ingkang pêpati, pan sira ngawruhana, Kang Eyang Tumuwuh, aja tungkul ing agêsang, mumpunga urip datan wande ngêmasi, aja rêmên kadonyan.
Luhung ingkang sinung mulya dhingin, rêmbesing madu wijiling tapa, amênthak-mênthuk sangkane, iku rêmbêsing madu, ingkang antuk rasaning ngelmi, têgês wijiling tapa, datan mamah-
Kang tan potang lara lan prihatin, akeh ingkang nyandhak-nyandhak lêpat, sênadyan sandhang pangane, dumadak sêpi sandhung, barang gawe kang den/karêpi, pan ya wus ing mupakat, akeh luwangipun, yen arsa mukti pakaryan, nadyan mukti lan potang lara prihatin, datan arsa san-pisan.
Karantêne wong urip / puniki, aja pegat niyat atêtapa, dadi roro pênyaure, kamukten klawan ngelmu, nora sêpi
marang Yang Widi, aneng donya punika, ala bêcikipun, sarira4 kang paripolah, lamun datan prayitna iku maring ning5,
denira yuda, lamun menang puniku denira jurit, bayunya langkung kathah.
lamun sêdhêng tan arsaa, anêdyaa mêlek sêdhênge ing arip, tanpa ing luwenira.
Yaiku tapane wong kang luwi, pra pandhita lawan waliyollah, kang sampurna ing tekade, yen uwong bakal iku, jiwa raga dipunsakiti, pan gung mateni raga, lali marang turu, yen ayun wruh ing duksina, milanipun jasade dipunsakiti, / pinurih mor ing Suksma.
Yen wus awor tapane pinati, dadi sarira Suksma bêlaka, dadi lawan sêdayane1, donya akheratipun, nora beda kêlawan mangkin, denawas kang sinêmbah, ing puji nggonipun, sêmbah sinêmbah pribadya, angarani dheweke iku pribadi, iya hu la hu Allah.
Sêmbah puji ingkang sampun alim, pan lumaku pan
amenek wrêksa, pênyanane densêngguh aneng ing nginggil, tan wruh yen kangsrah lêmah.
Seh Malaya anêmbah met asih, dhuh amba inggih nuwun pitêdah, ing Kakbah sami samangke, yen amunga cinatur, bangsa swara1 amba tan apti, mesêm Sang Prabu Wadat, ngasta
lajeng dhatêng ing Bintara, para wali pêpêk kabeh, Seh Malaya pan sampun, sinamadan kang para wali, mupakad juluk Sunan, Kalijaga iku, nuli samya parêmbagan, karya masjid ing Demak pan sampun rakit, saka kirang satunggal.
kaping tiga, wutuh tatalipun, wus dadi saka sêksana, sampun katur dhumatêng Sinuwun Giri, sampun ingangkat karya.
Sampun ngadêg wau ingkang masjid, duk ing para wali nadhang iman, masjid Dêmak pangadêge, satêngah kurang ngidul, ana ingkang ngalerkên malih, lêrêse klawan Kakbah,
sampun lêrês keblate masjid puniki, klawan ing Kakbahtollah.
Wusnya dadi wau ingkang masjid, duk sêmana kajêng pra ulama, masjid Dêmak pangadêge,
pra panggedhe dipunaturi, lan sudagar sêdaya, datan ana kantun, sêmana sawiji dina, apan arsa penganten
sandhangane, tan muni gangsanipun, sakprapta neng pêndhapa sêpi, tan ana kang ngaturna, tan na ngaruh-aruh1, kesahira lon-alonan, / sapraptane abusana nuli prapti2, ngungkuli
Nadyan bapa biyunge pribadi, kaki nini paman uwa kakang, yen nora padha sugihe, tan ana ingkang aruh, apa dene tinuwi-tuwi, têpane raganingwang, mau raganingsun, sêbab dene nora nyandhang, ing samangkin ingsun nganggo sarwa adi, kabeh suyud mrang ingwang.
Iku sandhangan kang denajeni, dudu wonge ingkang kinurmatan1, lah kêprabon kabeh kiye, sun rida mrang sireku, ingsun / iki arsa nututi2, lah ta padha tutugna, anggonira kayun, sêdaya eram tumingal, durung tumon jalma rida kaya iki, Ki Gêdhe Pandhanarang.
luwar wus sêtaun, lajêng ngalih mandêng surya, apan sawarsa laminira puniki, wrata sakehe lampah.
Wus katrima marang ing Yang Widi, / sampun medal ing kêramatira, dadi têka sasêdyane, ing wau jêng sinuwun, amanggihi Ki Gêdhe nuli, jêbeng sira muliha, besuk ingsun rawuh, ing dina Rêbo wêkasan, lan nuli amangkata padha
wus mulih, pan lêstari sapraptane wisma, amomong wau putrane, kelangkung dennya muwun, Kyai Gêdhe nyandhak lung uwi, nuli kinarya gêlang, dadi kêncana gung, ingênggokkên2 kang putêra, mêksih nangis Ki Gêdhe ngandika aris, marang ing putranira.
Sira arsa nunggang gajah cilik, Kyai Gêdhe nulya ngusap sela, mbêrgagah dadi gajahe, ginendhongaken sampun, Kyai Gêdhe sampun kaeksi, apa kang sinêdêya, kang cinipta rawuh, cêp menêng wau kang putra, Kiyai Pandhan/arang ngandika aris3, gajah sira muliha.
Ingkang wau kêdadeaneki, gêlang êmas sira wus muliha, apa wijilira tembe, gajah wus dadi watu, gêlang êmas dadi lung uwi, Ki Gêdhe Pandhanarang, nêlangsa ing kalbu, mantêp ing ngandikanira, Sunan Kali sêmana wau duk prapti, panggih Ki
heh Ki Gêdhe ing karsa mami, / ingsun pengin umiyat,
jêbeng sira tunggu, inggih ing karsa paduka, amba jagi ing karsa Tuwan Sang Yogi, nggih sandika kawula.
Sira jêbeng angambila warih, apan arsa ingsun atêtoya, rarêsik
bandha, anyukêri ngrêgeti sajroning ati, dadi mangran brahala.
Lamun sira arsa dadi siji, lan Pangeran Ingkang Murbeng Alam, aja rêmên donya bae, elinga Kang Tumuwuh, gêlis rusak tan langgêng singgih, wong kang karêm mrang donya, ku pitutur ingsun,
pamit, marang wau Kyai Pandhanarang, wus lêpas wau lampahe, Ki Gêdhe sigra muwus, apa têmên ing mau bengi, kang garwa matur nêmbah, pan dora puniku, / sêdalu mungkur1 kewala, amung karya gêlane ingkang pênggalih, sêdaya tan anyata.
Lan sêkehe garwa-garwa mami, ingkang mêksih trisna marang ingwang, padha mongên sutaningong, kang padha mêksih kayun, marang priya lakia malih, pan ingsun lêga rida, donya ngakheratpun, sêdaya matur karuna2, kula inggih momong marang putraneki, amba tan arsa lakya3.
Pandhanarang sigra, donyane tinilar bae1, mung kang ringkês puniku, winadhahan / ing wuluh gadhing, kinarya têkênira, sarta nggendhong rukuh, Kyai Gêdhe Pandhanarang, lan kang garwa lolos saking ing Semawis, arsa marang
wus rawuh, Ki Gêdhe arsa binegal, sira arsa mbegal marang ingsun iki, mangsa silih antuka1.
Lah ya gugunên ing tutur mami, lamun ana wong wadon satunggal, atêkên nggendhong rukuhe, / rêbutên têkênipun, aja nggêpok badane reki, pêsthi warêg kokpangan, kanggo run-tumurun, nanging poma wêkas ingwang, marenana tobata marang Yang Widi, wus enggal paranana.
bandha, payo mlaku sasêlote, wong ainbegal kacuwus, / sampun têbih kang ampel gadhing, apan arsa pinêcah,
mangkene rupanya1, lah iya sun tututane, ya ngenthir lampahipun, anututi marang sang Yogi, Ki Gêdhe Pandhanarang, wus wikan ing
inasjid denenggal, ngiinalnana jalina kabeh, lah payo ingsun tuduh, nggonipun gunung sunwatêsi, nggone ing masjidira, Ki Gêdhe tut pungkur, munggah marang ing Jabalkat, prapta luhur têkên
anulya pamitan age, ing wukir kang jinujug, ing Jabalkat wau sang Yogi, jalma kang dadi menda, ingapura sampun, densuwunkên mring Pangeran,
tanpa / wuruk, lan banter suwaranira, gya ngêcohi têlak Seh Domba wus tampi, kang riyak wus denuntal.
Wus kaiden marang ing Sang Yogi, Sunan Kali alon angandika, elinga marang kang gawe, yen dadi jalma luhung, unusane nyawa sêkalir, bakalira pan toya, lan angin puniku, gêni bumi angin toya, apan saking Ingkang Mahamulya yêkti, iku sadulurira.
Banyu bumi angin gêni langit, surya lintang kelawan sasongka, iku sanakira kabeh, jalma kang salah iku, kabeh dadi satrunireki, mulane ana lara, luput2 kang tinêmu, sing sapa atine ala, nora wande ing têmbe iku têmahi, putra wayah lan
kering, aneng ngisor miwah luhurira, nora arah nora ênggon, tan awarna tan wujud, pitung bumi lan pitung langit, winêngkonan sadaya, agal lawan alus, wêruhe tanpa tuduhan, lamun sira arsa weruh mring
Yata wau Jêng Sinuwun, Bayat arsa dentetesi, ngelmu kamuksan sêmana, ingkang kanggo donya akhir, wus tampi wau sêdaya, ing agême nabi wali.
Sunan Kali pamit sampun, anganglang jagad tumuli,
Jabalkat ing pucuk arga, pra sêhabat salat sami, munggah marang ing aldaka1, Seh Domba adan ngomati.
Langkung banter swaranipun, mirêng ing Dêmak nêgari, yata wau lama-lama, kapirsa Dêmak negari, Sunan Bayat datan seba, marang jênêng ingsun iki.
Heh jêbeng paran3 karêpmu, sira iku dentimbali, marang ing Dêmak nêgara, dutane wus aneng margi,
iki, lah uwis mangsa bodhoa, nggonmu ngowahi kang masjid.
Besuk têka dutanipun, sartane mundhi
sampun, sinauran lekum salim, sêmana wus jawat tangan, duta kalih sampun linggih, munggeng masjid lorod anyar, saking ing
ing Yang Suksma, mengkoni sêkeh agami.
Wus lami nggoningsun ngrungu, gêdhene pêsan tren neki, dene sira nora seba, iya marang jênêng mami, apa sira
Mati saking golok ingsun, mati munggah swarga luwih, aja kang jalma manungsa, kabeh sakehe dumadi, mati saking golok ingwang, nêmu2 suwarga linuwih.
Nuju ana lalêr mabur, mencok aneng golok mati, lajeng musna têkeng
kinubur pisan, munggeng ing jaratan wukir, Seh Domba asru nyuwara, aneng kubur rina wêngi.
padha ngambila supangat, kubure Seh Domba bêcik.
Bisa maca miwah sinung, suwara kang luwih bêcik, poma padha ngestokêna, lawan asung dhahar nuli, sêga golong pêpitunya, pêndhak Jumngah aja lali.
Ujube ingkang densinung, nyaosi dhahar Jêng Gusti, kaping pindhone Seh Domba, lan ngambila ingkang siti, maring kubure Seh Domba, panganên pêsthi alantip.
Gêntya wau kang winuwus, sira Jêng Sinuwun Kali, mêntas saking pamancingan, ingkang sinêdya ing galih, arsa / marang ing Bintara manggihi ing putra neki.
putraningsun, alon nêmbah esmu ajrih, iya marang ramanira, dene tanpa sangkan prapti, pan nyata sampun katrima, dadi sakarsane iki.
Jaka Sahida umatur, duk wiwit malih mukasi, ing mangke wus kêpanggihan, kang rama lega ing galih, kulup sira wus sinihan, hiya marang
Kang putra ngraup ing suku, pamit ing rama sang yogi, jêng sunan alon ngandika, / iya jêbeng sun ideni, dadya
Langkung bantêr tapanipun, wus mêdal kêramatneki, tandha sinihan mring Suksma, mangkono wau kawarni, Kanjêng Sunan Kalijaga, kêpanggih lan putra neki.
Ngandika kanjêng sinuwun, kang putra dipunparingi, ngelmu hak ingkang minulya, mulya kanggo awal akhir, partingkah ngawruhi badan, wêjange sawiji-wiji.
Wus tampi sêdayanipun, kang kalêbu lair batin, ing/sun nutugakên lampah, bantêrên tapamu kaki, lan dadia imam sira, sakehe agama luwih1.
kanan kering wus masuk, agênge pêsantren neki, kathah ingkang ngaji
rakit ing kitha, dalême Pangeran Wijil, kapariksan2 saking Dêmak, kinen aglis animbali.
ngelmu kamuksan sêmana, mulya ing tyas lair batin.
Pangeran Wijil tinundhung, heh paman mantuka nuli, Kadilangu dika alap, turun-tumurun
Gusti, sumados sakmangsa-mangsa, jêng sultan ngandika aris.
Kêlangkung ngungun ing kalbu, duk miyarsa atur neki, utusan
tan arsa ingusadanan, kang garwa langkung prihatin, wus / wêruh yen takdir Allah, lamun wus prapta ing janji.
Ngandika ing garwanipun, putra sêntanane sami, kang putra Pangran Pêmalang, Ki Gêdhe ngandika aris, kulup ingsun karyakêna, kaluwat
Bayat wus mapan, narik napas wus ngêmasi, kang keri wayang-wuyungan, pan sami mêngku prihatin.
wadosing bawana ingkang sinengker dening Sang Hyang Jagadnata , (rahasia
terletak di dekat hulu Sungai Orontes. Kutha iki dikira déning Kenneth Kitchen minangka reruntuhan Tell Nebi Mend,[1] antawis 24 km sisih kidul Homs (sek. 34°35′N 36°31′E﻿ / ﻿34.583°N 36.517°E﻿ / 34.583; 36.517) ing cedhak Al Qusayr ing panggonan kang saiki dadi Suriah kulon nanging disebutke sajroning naskah prasasti ngenani Pertempuran Kadesh minangka panggonan kang cedhak Tunip ing lemah Amurru.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kadesh&oldid=1048731"	Kategori: Situs arkéologi ing SuriahKota KanaanKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.54, 19 Maret 2016.
Dhuwur definisi mudo kurang ajar in dhuwur de...
Dhuwur definisi german rumaja michelle great ...
b. Lensa konkaf-konveks (cembung cekung)
c. Lensa plan bikonveks (datar cembung)
Sumber: Buku IPA Wasis SMP kelas 8.2008
Pakiwan utawa padusan (Basa Indonésia: Kamar mandi) iku ruwangan kanggo adus lan reresik awak. Kadhangkala pakiwan uga dipasangi wastafel (piranti ngumbah tangan) lan uga kakus.
Jinis-jinis pakiwan[besut | besut sumber]
Umumé pakiwan bisa dibédakaké dadi rong jinis, ya iku "teles" lan "garing".
Pakiwan teles biasané duwé wadhah utawa bak banyu. Saka bak iki wong sing adus bisa nyidhuk banyu nganggo beruk banjur disiramaké menyang awaké. Pakiwan jinis iki sing umum dipigunakaké ing Indonésia. Bab iki utamané amarga ilèné banyu ora ajeg saéngga perlu wadhah kanggo nampung banyu.
Pakiwan garing biasané nyadiakaké papan mligi kanggo adus. Cara adusé uga béda, ya iku nganggo pancuran (basa Inggris: "shower") utawa nganggo rendheman ing bak adus.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakiwan&oldid=1029282"	Kategori: ToiletKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.21, 11 Maret 2016.
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen... (3851)
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxlivetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015 xxxlivetube.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hjelmeland&oldid=1008956"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.52, 5 Maret 2016.
dadi kerdus iku di lempit2 dadi koyok dompet ngunu.ngunu iku jenis cowok opo?iku wong kreatip. soale wonge duwe
salonlek isine tipi,radio,hape,sapi,wedus,tutupe meteran banyu pdam,dll. ==> iku iso2 berjiwa malingwis,sing isine akeh yok opo
SERAT NITIMANI pupuh VII-XVII | alangalangkumitir
Kisanak, sampun kagalih ngalem sarta ngumpak, tur kula saweg amirengaken (90) cariyos sampeyan punika bab asmaragama wau, bok manawi jalaran saking terang anggen sampeyan damel nalar nulur-ulur patrap lan pratingkahipun andadosaken cethaning panampi kula, yen nitik warni wujuding pawestri anggenipun kapanduk marlupa ing sarira wau, sanadyan adarbeya aji suksmanyana inggih kawewahan malih, darbe aji pancasona yen mengsah priya ingkang waskita, tatela boten kuwawi angembarana kekuwatanipun, mangka punika saweg sami ijen kemawon teka ketawis boten tumading, dados saking pangadikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau genah manawi pasemon, ingkang makaten wau lajeng sampeyan tampeni tembung pangandikanipun para sujana, pralambang kapurih angudaneni aji asmara kangge lelantaran anggenipun nyumerepi asal wijining manungsa punika nalar-nalaripun (91) nyebal sanget gagagasan sampeyan wau wewatonipun medal saking punapa?, liripun makaten : kala wau wewatonipun ingkang karembag utawi suraosipun pangandika ingkang kaangge pralambang, prakawis nalar-nalaring salulut amoring jalu lan wanita teka sampeyan lajeng gadhah panampi sumimpang dhateng nalar wijining manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wujuding wijing manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wijing manungsa punika warni punapa?, asalipun saking pundi?
Sing sapane manungsa anyingetake samubarang kang tetela, lan angumpet samubarang pangawruh surasaning kitab-kitab sapepadane, mangka wong iku nuli antuk sesiku, iya iku bebenduning Allahthangala.
Kisanak, mugi-mugi sampun dadosaken ing panggalih, anggen kula purun pitanglet ingkang makaten wau jalaran dereng sumerep, saking panginten kula prekawis gampil : sareng punika kula sampun mirengaken saking cariyos sampeyan wau sampun tetela sujanma boten saged pisan-pisan yen sedya badhe nyumerepi asal wijinipun manungsa inggih sampun narimah, boten sedya badhe nyumerepi sarehning cara pepantesing jejagonganipun, katimbang kendel binasakaken cecagaking lelenggahan murih jenak prayoginipun inggih mawi gegineman, ananging sampun prakawis ingkang aneh-aneh, saupami kisanak kersa (98) nglajengaken malih cariyos bab asmara wau, sababipun teka patrap ingkang makaten saged dados jalaranipun tiyang estri lajeng meteng punika kados pundi?”.
Duk apulang asmara, kados pratingkah ingkang sampun kula pratelakaken ing (99) ngajeng, yen pinareng dening Pangeran ingkang Maha Suci, kinen dados lantaran nitahaken manungsa, kacariyos menggahing raos eca lan sakecanipun sanget ing prabeda kaliyan ing
sampun kawudar dening jiwa pramana, kawistara dumunung wonten ing lelet puletipun ing riku sapucuking pasta purusa sayekti karaos, ingkang rumiyin kadi kasendol ing mina, inggih punika wenganing dwara kekatanganing Hyang Kamajaya wau amudar rahsa rekta, sarta saking rah mreta (asrep) ing adat sengoring napas sedhatengan (100) sarta ganda ambeting hawa nalika duk makaten wau harum amrik anambar, saemper kadi gandaning sekar melati, ingkang saweg nedeng binuka ing sari, menah sadaya wau bok manawi punika satuhu gara-gara pangaribawa tumuruning cahya adi mulya tumedak lelantaran saking priya, dumarojog lajeng katampen dumunung guwa garbaning sang wanita, ing riku wanodya lajeng angarbini utawa binasakaken meteng.”
Kasebut wonten wewijangan ngelmi, ingkang kaping nem dipunwastani kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas awit dene pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran (102) kang Maha Suci sejati, anggenipun kersa jumenengan maligening Dad, minangka Betullah katata wanoten konthpling manungsa, punika sejatosipun inggih dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-satunggal anandakaken kalarating Dad kang Maha Mulya, lajeng boten kenging ewah gingsir saking ing kahanan jati, kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping nem nukilan amendet saking kitab Insan Kamil mratelakaken wewangsiting Pangeran kana Maha Suci sejati, dhateng Kangjeng Nabi Mukammad Rasulullah ayat ingkang kaping tiga, kajarwakaken makaten : sejatine ingsun nata malige ana ing sajroning Betalmukadas iku omah enggoning pasucian ingsun, jumeneng ana kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ana sajroning pringsilan iku nutpah, iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku manikem, sajroning manikem (103) iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran iya ingsun, Dad kang anglimputi ing kahanan jati jumeneng ana ing
(115) Ing bab kaping gangsal nyariosaken salebeting jaman Dwaparayoga, tegesipun jamaning kamokalan ing riku para manungsa wiwit suda ing kasektenipun, sami ngangge badan karsa awit anedha wowohan, tutuwuhan ing siti wekasan ing salami-lami karsa saya tumangkar sami nuwuhaken akal, dados sacumbananipun lan wanita sami alampah raga, sang wanita inggih mawi sarana anggarbini, menggah tumurunipun wiji wau kacariyos bilih manungsa namakaken enenging cipta dangunipun boten kirang sapandurat (sagadag kendeling tiyang gegineman kanthi memanah). Punika daya panggendenipun daweg kuwawa nirik wiji, sumusuping wiji punika lajeng kuwawa mor sarahsa kalawan pramana, kuwawa rumesep mring utek lajeng rembes dhateng panon, ingkang dipun wastani panon punika toya sari sesarining uteg ingkang dumunung wonten (116) satelenging manik, kataman panusuping wiji, panon boten kawawa temahan kawedalaken ingkang temtu lajeng wuwuh karsa dhateng sajumbana, yen cinegah punika mimbuhi dhateng urubing pramana tuwin mimbuhi
inggih bab kama wau, punapa tunggilipun toya seni punapa tunggilipun toya idu, punapa tunggilipun erah, teka lajeng dados jabang bayi.”
Wiyosipun, ingkang rumiyin Sanhyang Pramana punika bilih kataman ing daya asrep taksih pengkuh ing kahananipun, yen kataman ing daya pepanas temah kumringet, menggah kringet wau inggih punika ingkang dipun wastani mani, ing mangke mani ing saben kenging daya asrep lajeng pupul, manawi kenging dayaning pepanas kuwawa amer, menggah aner tuwin pupuling mani wau lajeng mahanani kumulut, kumuluting mani punika dipun
sakiwa tengening jantung, makaten ugi sedaya kahananing (120) jerowan, awitipun inggih saking jantung, ing salami-lami jantung kuwawa
sampurnanipun warni gumana, bok manawi inggih punika ingkang kacariyosaken warnining jabang bayi wau, ewa dene menggahing panampi suraos ingkang makaten wau kula sumangga ing sampeyan piyambak.”
Dlil punika anedhahaken pangandikaning Pangeran Kang Maha Sukci Sejati dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah. Kados punika mratelakaken wewulang pangandikanipun Kangjeng
punika sami dados pambukaning kekeran, ingkang medaraken rasaning gaib sajatosipun ngagesang supados waskita ing gesangipun, wekasan saged sampurna ing sangkan paran. Menggah bebukaning cariyos ingkang rumiyin mendet saking kekiyasan murad lan maksuding suraosipun nukilan, serahing Kitab Dakaikul Akaik kacariyos tegesipun alus sejati utawi sejating alus.
Wonten malih mendet saking kekiyasan murad maksuding suraosipun alusing carita utawi caritaning kahalusan. (126) Kitab kekalih wau condong ing suraosipun Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah ingkang kawejangaken dhateng Sayidina Ngali, kinen angestokaken ananing dat ingkang kasbut ing dalil sepisan, wangsiding Pangeran Kang Maha Suci Sejati, kajarwakaken kados ing ngandhap punika :
Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku ingsun ora ana Pangeran liya nanging ingsun, amartani ing asmaningsun, amratandhani ing afngalingsun sejatine Dat Kang Maha Suci anglimputi ing sipat ingsun mratandhani ing afngal ingsun. Juru Patanya :
Ingkang binsakaken ngandika ora ana Pangeran nanging ingsun menggah ing sajatosipun Dat Kang Maha Suci punika inggih gesang kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dat Kang Maha Agung anglimputi ing sipat punika inggih rupa kita pribadi sayekti kawimbuhan warananing Dat kang elok. Hanartani asma, punika inggih nama kita pribadi, sayekti kaaken, pasebutaning Dat kang wisesa.
Amratandhani afngal, punika inggih solah bawa kita pribadi, sayekti nelakaken pakartining Dat kang sampurna. Mila ing bebasanipun, wahananing Dat punika anyamadi sipat, sipat punika hanartani asma, asma punika mratandhani afngal, (131) afngal punika dados wahananing Dat.
tunggilipun kasebut ing ngajeng wau, dalil ingkang kaping kalih condong suraosipun sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha Suci Sejati dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken dados ing ngandhap punika :
Sejatine Ingsun Dat kang murba amisesa, kang kuwasa nitahake sawiji-wiji, dadi pada sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, kang minangka bebukaning Iradat Ingsun, (135) kang dhingin Ingsun anitahaken kayu, aran, sjaratul yakin tumuwuh ana ing sajroning Alam Ngadam Makdum ajali abadi. Nula cahya aran
sesotya aran Darah. Nuli dinding jalal aran Kijab, iku minangka warnaning kalaratingsun.
Kandil, tegesipun dilah, inggih punika dilah tanpa
tegesipun warana kang agung, kacariyos ing kadis medal saking sorot amanca warni, ing nalika mosik nganakaken tigang
kisanak, kula dereng mangretos, ingkang binasakaken kakekating jasad punika : 1. Uruh, 2. Kukus, 3. Toya, mangka yen saking pamireng kula sarta ingkang sampun limrah sakathah ing tiyang ingkang mastani ingkang binasakaken jasad punika : kulit, daging, erah, otot, bayu, balung sungsum, menggah sulayaning tembung ingkang makaten wau mugi-mugi kisanak kersaa nerangaken, saiba bingahipun ing manah kula.”
Iman, punika lahiring pramana, sumondha ing rahsa, dados kahananing Nur, tegesipun cahya, ingkang binsakaken cahya punika sulaking netya, amratandhani gesanging pramana, dene pramana punika amisesa ing salira, tunggil sasana kaliyan rahsa, sami dumunung salebeting jiwa, ngibaratipun kados simbar tuwuh wonten ing wreksa, ananging boten tumut nyandhang saniskara, luwe sapanunggilanipun boten tumut kaleson, trekadangan ginggang saking sasana, manawi ngantos kangsiran pramana salira
karkating pramana sajati kantun karkating atma sajati.
“Menawi sampeyan kepingin mirengaken suraosipun kitab kekalih wau, dalil ingkang kaping tiga, utawi suraosipun Serat Wirit Hidayatjati sarta cunduk kaliyan nukilan, sorahing kitab
“Sampun kepanjang-panjang kisanak, kacuthela samanten kemawon wicantenan sampeyan sadaya wau, bok manawi kamirengaken para santri ingkang cubluk ing budi, kakinten sampeyan maiben dhateng suraosing kitab, (155) kawastanan tiyang kufur temah dados garejeg wewinihing pasulayan punika kirang prayogi. Menggah ing prasananipun yen sampeyan gegujengan sarta rerembangan lelawanan kaliyan manungsa ingkang alus marsudi ing budi, tembung sampeyan sadaya wau bebasan nayuh alingan sada, pangonan welut diedholi udhet, ampingana rambut pinara pitu, kados boten kekilapan, sedyaning manah sampeyan badhe pitanglet, saderengipun kalahir wicanten sampeyan sadaya wau kula sampun nyediani wangsulan kados ing ngandhap punika :
“Kisanak, bokmanawi (187) rumambatipun inggih lelantaran saking kalantipaning pangreti, awit suraosipun wewayangan ingkang kaping wolu kasebut ing ngajeng wau, kacariyos menggah dunungipun makaten : ingkang dipun wastani Pangeran punika inggih dating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Mukhammad punika inggih sipating cahya pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dikir, la illa ha ilallah, Mukhammad Rasulullah, tegesipun boten wonten Pangeran nanging Allah, Nabu Mukhammad punika utusaning Allah. Ananging manawi kakekatipun ingkang dipun wastani Allah punika afngaling rasul, dumunung ing kahanan kita, Mukhammad punika sipating cahya (188) dumunung ing gesang kita, sejatining gesang kita punika dating Pangeran kang maha suci sejati, kayektosipun kasebut ing dalem daliling Kur’an, manawi Pangeran kang maha suci punika kawasa mijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah dipun basakaken kayun sidaraeni, tegesipun gesanging kahananing kalih, wonten ing alam sahir gesang, wonten ing alam khabir kita inggih gesang, sarta boten kasupen dat kita kang maha agung, boten kenging gingsir, saking sipat kita kang elok, boten kasamaran asma kita wisesa, boten kekirangan afngal kita kang sampurna. Dados pepuntoning ing tokit (189) ingkang bontos dhateng bab tekad, sampurnaning gesang kita punika boten wonten kraos utawi boten wonten ketingal punapa-punapa, amung waluya sajati langeng, anglimputi ing alam sadaya, pramila lajeng boten uwas sumelang panggalih.” @@@
golek jodho ki kudu ndelok telung perkoro
Iki sing dadi tandane zaman kalabendu Lindu ping pitu sedina Lemah Lemah bengkah Manungsa pating galuruh, akeh kang nandang lara Pagebluk rupa-rupa Mung setitik sing mari akeh-akehe
kalabendu iku wiwit yen, Wis ana kreta mlaku tanpa jaran Tanah jawa kalungan wesi Prau mlaku ing nduwur awang-awang Kali ilang kedunge Pasar ilang kumandange Wong nemoni wolak-walik ing zaman Jaran doyan sambel Wong wadon menganggo lanang jaman
Wong wadon ilang kawirangane, wong lanang ilang kaprawirane Akeh wong lanang ora duwe bojo Akeh wong wadon ora setia karo bojone Akeh ibu pada ngedol anake Akeh wong wadon ngedol awake Akeh wong ijol bojo Akeh udan salah mangsa Akeh prawan tuwa Akeh randa ngalairake anak Akeh jabang bayi nggoleki bapake Wong wodan ngalamar wong lanang Wong lanang ngasorake, drajate dewe Akeh bocah kowar Randa murah regane Randa ajine mung sak sen loro Prawan rong sen loro Dudo pincang payu sangang wong Jaman
edan Wong wadon nunggang jaran Wong lanang lungguh plengki Wong bener tenger-tenger Wong salah bungah-bungah Wong apik ditampik-tampik Wong bejat munggah pangkat Akeh ndandhang diunekake kuntul Wong salah dianggap bener Wong lugu kebelenggu Wong mulya dikunjara Sing culika mulya, sing jujur kojur Para laku dagang akeh sing keplanggrang Wong main akeh sing ndadi Linak lija lingga lica, lali anak lali baja, lali tangga lali kanca Duwit lan kringet mug dadi wolak-walik kertu Kertu gede dibukake, ngguyu pating cekakak Ning mulih main kantonge kempes Krungu bojo lan anak nangis ora di rewes jamannya jaman
nang endi-endi sing nganem yo mek utas. Konflik
nulis. Opo maneh wis onok ide nang pikiran. Ide ojok kakean dipikir, langsung ditulis ae jes. Opo maneh umak wis duwe
sing higus koyok Pak Irwan iku lo.
Ayas beranggapan gnaro sing duwe blog iku …di atas rata-rata lah. Ayo nulis terus…..malas utas awij
By: caknun on Februari 15, 2008 at 10:19 pm
kejot manèh panggalihé Sang Resi bareng ngawuningani isi njeron cupu iku, katon ana gegambarané jagad saisiné: srengéngé (surya), rembulan lan lintang-lintang, tathit lan méga, warna-warna téjané.
"Cupu iki saka sapa, Anjani ?,"pandanguné Resi Gotama.
Dèwi Anjani ora wani dora, amarga wedi yèn kena soté (upatané) ingkang rama, mula dhèwèké matur walaka (blaka) manawa cupu manik Asthagina iku paringané ingkang ibu, Dèwi Windradi. Resi Gotama nuli dhawuh marang Endang Suwareh supaya ngaturi Dèwi Windradi. Sawisé marak, Dèwi Windradi dinangu déning sang Resi, saka sapa pinangkané cupu manik sing kanggo dolanan Anjani. Dèwi Windradi ora wangsulan, kaya-kaya ana bab kang disingidaké. Brol, waspané tumetes nelesi pipiné.
"Hé Windradi, kowé iku duwé kuping apa ora ? Ana wong ditakoni kok meneng waé ora wangsulan. Kepara adol tangis. Apa nék ngono iku terus enték perkarané, iya ? Kaya-kaya ana bab kang winadi sing mbok dhelikaké. Coba yèn aku isi mbok-anggep garwamu, kowé blakaa, ora perlu wedi,"
Nganti ambal kaping telu Sang Resi anggoné mundhut priksa, nanging Sang Dèwi Windradi tetep meneng waé ora wangsulan. Wasana ndadèkaké dukané Sang Resi Gotama.
"Hem, becik temen tekonmu iku Windradi. Ana wong diajak guneman kok mung meneng waé ora wangsulan, malah njegegreg kaya patrapé tugu,"
Mandi sabdané Sang Resi Gotama, sanalika Dèwi Windradi malih dadi tugu watu. Padha kaget kang samiya mulat. Dèwi Anjani angrerepa supaya Sang Resi njabel "soté"(upatané). Nanging Sang Resi Gotama ora merduli. Kepara tugu watu kedadèyané Dèwi Windradi malah dibuncang anglayang ing gegana. Pungksané tugu watu tiba ing tapel wates kukuban nagara Alengka. Ing tembé tugu iku bisa dadi sarana patiné Patih Prahasta kang dikepruk mustakané nganggo tugu iku déning Jaya Anila, senopatiné Prabu Ramawijaya. Mbarengi sirnané Prahasta, tugu bisa bali dadi wujudé Dèwi Windradi manèh.
Sawisé iku, Resi Gotama banjur nyawataké cupu manik Asthagina. Para putrané kadhawuhan mbujung kumleyangé cupu. Anèhé bareng tiba ing bantala, cupu mau dadi sendhang (tlaga kang banjur diarani tlaga Madirdha iya tlaga Sumala. Guwarsa lan Guwarsi kang mbujung kumleyangé cupu, ngira yèn cupu kecemplung ing sendhang. Kekaroné nuli nyemplung sendhang bebarengan. Bareng mentas saka sendhang, kekaroné salin wujud dadi pragosa alias kethèk. Déné Dèwi Anjani lan Endang Suwareh kang tumeka ing sendhang iku ora nyemplung, nanging mung suryan (raup) lan wijik tangan karo sikilé. Wanita kekaroné uga banjur salin wujud dadi menungsa nanging pasuryan lan tangané metu wuluné kadidéné kethèk.
Bisané ruwat, Dèwi Anjani banjur kadhawuhan déning ingkang rama, Resi Gotama, supaya mbangunaké tapa "nyanthok" ana ing bengawan Bagiratri. Tembé mburiné Anjani nglairaké putra wujud wanara séta kekasih Bambang Senggana iya Anoman, Endhang Suwareh uga nglairaké wanara ulesé ireng mulus (lutung) banjur kaparingan asma Kapi Suwidha. Sabanjuré Guwarsa uga kadhawuhan tapa ngalong ana alas Sonyapringga lan banjur salin asma dadi Subali. Déné Guwarsi kang kadhawuhan tapa ngidang ana ing alas Dhandaka uga banjur salin asma dadi Sugriwa.==Cupu manik Asthagina== Mauné Subali iku wujud manungsa lumrah, kepara wujudé satriya bagus, kanthi asma Guwarsa iya Anjanarka. Dhèwèké bisa salin wewujudan kaya ngono iku, amarga kepingin ndarbèni cupu manik Asthagina duwèké mbakyuné kang sesilih Dèwi Anjani.
Dèwi Anjani duwé dolanan wujud cupu manik kang banget éndahé. Yèn tutupé cupu dibukak, ing njeron cupu iku katon ana jagad saisiné, lan bisa kanggo mangerteni kahanan marcapada utawa lelakon apa kang bakal dumadi samengkoné.
Mula Guwarsa klawan adhiné kang asma Guwarsi utawa Anjaningrat iya banjur kepéngin ndarbèni cupu ajaib iku. Sekawit cupu iku ditembung mung arep disilih sawetara, nanging Anjani ora mènèhaké. Wusana Guwarsa lan Guwarsi enték kesabarané. Cupu manik arep direbut saka tangané Anjani, lan mesthi waé Anjani iya ngukuhi cupu dhuwèké iku. Wusanana dadi padudon ramé.
Endang Suwareh (Suwarsih), pamomongé Anjani gagé misah bocah telu kang padha regejegan nanging dikipataké nganti tiba klumah. Dèwi Anjani banjur lumayu sowan ramané, Resi Gotama.
Äna apa kok padha oyak-oyakan kaya patrapé bocah cilik ?,"pitakoné Resi Gotama.
Guwarsa matur, "Rama, Kakangmbok Anjani gadhah cupu manik ingkang wujudipun saklangkung saé sanget. Cupu wau saged kanggé mriksani lelampahan ingkang badhé dumados. Lha kula kepingin saged ngampil boten kétang namung sakedhéping netra, nanging boten dipun keparengaken déning kakangmbok Anjani,"
"Mboten dhing rama. Piyambakipun meksa kepingin ngrebat cupu gadhahan kula,"Anjani suwala.
"Wis..wis, damar mancung cinupet, kowé kabèh ora susah padha regejegan. Coba endi saiki cupu sing marakaké ramé iku ?,"pangandikané Resi Gotama.
Pucet sanalika pasuryané Dèwi Anjani. Dhèwèké kelingan piwelingé ibuné, aja pisan-pisan cupu iku kepriksan déning Sang Resi Gotama. Barang iku pancèn wadi banget. Cupu kang kanggo rebutan iku mau banjur disuwun déning Sang Resi Gotama. Dèwi Anjani sangsaya luwih wedi marang dukané ramané ketimbang ibuné.
Wusana cupu manik Asthagina iku dicaosaké. Kaget Sang Resi Gotama dupi priksa wewujudané cupu manik kang éndah sumorot anelahi. Sangsaya kejot manèh panggalihé Sang Resi bareng ngawuningani isi njeron cupu iku, katon ana gegambarané jagad saisiné: srengéngé (surya), rembulan lan lintang-lintang, tathit lan méga, warna-warna téjané.
Dèwi Anjani ora wani dora, amarga wedi yèn kena soté (upatané) ingkang rama, mula dhèwèké matur walaka (blaka) manawa cupu manik Asthagina iku paringané ingkang ibu, Dèwi Windradi. Resi Gotama nuli dhawuh marang Endang Suwareh supaya ngaturi Dèwi Windradi. Sawisé marak, Dèwi Windradi dinangu déning sang Resi, saka sapa pinangkané cupu manik sing kanggo dolanan Anjani. Dèwi
Windradi, kowé iku duwé kuping apa ora ? Ana wong ditakoni kok meneng waé ora wangsulan. Kepara adol tangis. Apa nék ngono iku terus enték perkarané, iya ? Kaya-kaya ana bab kang winadi sing mbok dhelikaké. Coba yèn aku isi mbok-anggep garwamu, kowé blakaa, ora perlu wedi,"
Bisané ruwat, Dèwi Anjani banjur kadhawuhan déning ingkang rama, Resi Gotama, supaya mbangunaké tapa "nyanthok" ana ing bengawan Bagiratri. Tembé mburiné Anjani nglairaké putra wujud wanara séta kekasih Bambang Senggana iya Anoman, Endhang Suwareh uga nglairaké wanara ulesé ireng mulus (lutung) banjur kaparingan asma Kapi Suwidha. Sabanjuré Guwarsa uga kadhawuhan tapa ngalong ana alas Sonyapringga lan banjur salin asma dadi Subali. Déné Guwarsi kang kadhawuhan tapa ngidang ana ing alas Dhandaka uga banjur salin asma dadi Sugriwa.
Subali lawan Prabu Maésasura[besut | besut sumber]
Nalika Subali lan Sugriwa mbangunaké tapa, kekaroné disraya déwa ngalahaké kraman kang munggah ana kahyangan, ya iku Prabu Maésasura, nata Guwa Kiskendha. Prabu Maésarura iku wujudé buta gedhé nanging asirah maésa (kebo), déné patihé kang aran Lembusura, wujudé buta asirah lembu/ sapi.
Sadurungé mlebu ana kedhatoné Prabu Maésasura kang wujud guwa, Subali weling marang Sugriwa supaya nunggu ana jaba. Mengko yèn sing mili saka jero guwa banyu rupané abang, iku ateges sing mati Maésasura lan Lembusura. Yen sing mili metu rupané putih, tegesé sing mati Subali, mula Sugriwa didhawuhi énggal nablek guwa iku karebèn buta loro iku mati.
Anggoné perang ana jero guwa ramé lan suwé banget. Nalika Maésasura-Lembusura léna, déning Subali kekaroné dicandhak, sirahé diadukumba. Sirah ajur
gagé ditableg, lan Sugriwa banjur munggah kahyangan nyuwun kanugrahan widodari Dèwi Tara. Déwa banjur maringaké Dèwi Tara dadi garwané Sugriwa lan kraton Guwa Kiskedha uga banjur diparingaké Sugriwa. Sugriwa kalilan jumeneng nata ana nagara Guwa Kiskendha kanthi jejuluk Narpati (Prabu) Jaya Sugriwa.
Aji Pancasona[besut | besut sumber]
Kacarita, Subali kang ana sajroning guwa akhiré bisa metu. Dhèwèké kandha yèn wis trima, nuli ambegawan ing Sonyapringga kanthi peparab Resi Subali. Anggoné tapa ing Sonyapringga, Subali éntuk kanugrahan aji Pancasunya (Pancasona) kang dayané senajan sedina mati kaping pitu janji isih kambah ing pratala, utawa kasiliring samirana lan kasiram banyu, bisa bali urip manèh. Mula Subali iya digdaya banget.
Subali lawan Dasamuka[besut | besut sumber]
Nalika Dasamuka lagi nganglang jagad ngambah gegana, dumadakan ngungkuli pertapané Subali saéngga tiba njungkel ing bantala. Dasamuka muring-muring lan ngamuk. Subali arep dipatèni, ning wasana Dasamuka kalah. Dasamuka banjur nglenggana lan banjur nyuwita. Déning Resi Subali Dasamuka kaparingan aji Pancosona, mula tambah digdayané.
Dasamuka sing dhasar wataké angkara murka ora seneng yèn ana pawongan sing ngungkuli kadigdayané, senajan iku guruné pisan. Mula Dasamuka banjur golèk rekadaya supaya Subali ngucik Dèwi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Subali klakon ngrebut Dèwi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Sugriwa banjur kacekel lan disawataké adoh, tumangsang ana wit asem dhampit gedhé. Kejepit pang nganti ora bisa obah.
Subali tiwas[besut | besut sumber]
Sugriwa banjur utusan marang abdiné, Jembawan, supaya golèk pitulungan. Ana dalan Jembawan kepanggih Radhén Rama Reghawa lan Laksmana saka Ayodya kang nuju nggolèki garwané Rama, Rekyan Sinta kang didhusta Dasamuka. Jembawan nyuwun pitungan marang Rama. Saka pitulungané Rama, Subali bisa tiwas ketaman panah Guhyawijaya.
Sugriwa sawadyabalané banjur nyuwita marang Rama reghawa mbiyantu adeging nagara anyar ing alas Pancaloka. Nagara anyar iku banjur karan nagara Pancawati, déné Rama Reghawa banjur jumeneng nata kanthi jejuluk Prabu Ramawijaya. Sugriwa banjur jinunjung dadi sénopati agung kanthi pangkat ratu utawa narpati. Mula iya banjur éntuk sesebutan Narpati Jaya Sugriwa. Sugriwa sawadyabalané mbiyantu Prabu Ramawijaya ngrabasa ing Alengka numpes memalané jagat kang siandhang déning Prabu Dasamuka.
Rekha · Aditya Herdayam · Osadiparwata · Wedawati · Wanara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Subali&oldid=1013270"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.42, 6 Maret 2016.
abaris, wau ingkang kawarnaa, Kanjeng Susunan Metawis, sampun waskitheng warti, yen yudaning balanipun, aprang samya daleya, ing ngayuda tan nedhasi, pra Tumenggung tan tumemen ing ngayuda.
kalbu, mring kang baia sadaya, anulya Sunan Metawis, Prajurit jro kapilih samya ngandikan.
Wong gandhek ingkang dinuta, campake datan winarni, kang prajurit Suryanata, wong kapilih sampun prapti, ing ngarsane Nrepati, kang duka dalem wus dhawuh, ana ingkang pinenthang, ana ingkang den pejahi, lan pinerung ingkang
galih, dening yudane kang bala, tan masah ngrangsang Kumpeni, dalu-dalu Narpati, pu tusan sampun lumaku, animbali kang putra, Pangeran Mangkunegari, sampun prapta baris Pangran Dipatya.
Tumanduk dutaning Nata, marang Pangeran Dipati, jeng ngandika ing angandikan, ing rama paduka Aji, ing mangkya Jeng Narpati, rama paduka Sang
Tan ana ngentas ing karya, mungsuh Kumpeni akedhik, kandhanira pan akathah, kaya paran Ki Dipati, kang putra matur ans, kawula asru anuwun, mangsa borong paduka, panawang dalem prajurit, boten
rumeksa marang mami, dening kajabane iku, wong jro sira hirida, kabeh adunen ngajurit, Nangkragnyaha jagabaya Sury anata.
Sarageni nameng yuda, kaum miwah para kaji, padha adunen
prajurit Nata, wong jro ingkang nganindhihi, ipe dalem
Metawis, tan wani ngrangsang amaju, tan wani ngrangsang dhadha, mung sami bedhil bedhil, samya aprang angagem mriyem kewala.
Sareng banjel ing ngayuda, para tumenggung Metawis, Pangeran Mangkudin ingrat, Kanjeng
miranti, sareng wau angkatipun, ngaler ngilen lampahnya, dhatan kawarna ing margi, ing Karapyak panggih
utusanira Sang Prabu, samiya mawi nawala, katur ing Pangran Dipati, dyan winaca sasmitane kang nawala.
Dumuka dalem dhawuha, sakeh niyaka Metawis, myang prajurit jro sedaya, Kemalon Kumpeni kedhik, kandhanira prajurit, akathah tan ana ewuh, apa tan daya nira, nuli rangsangna tumuli, iya
jurit, ngrangsang jagang sigra nulya atengara.
Gugup ajrih ing parentah, para tumenggung Metawis, prajurit wong ing Metaram, tanapi Pangran Dipati, ingkang ngabdi wus rakit, Prajurit
anindhihi mantri jawi, Wiranata para tumenggung wong jaba.
Saking Ler kilen gen medal, sakanca nira wong jawi, mantri jro Pan gran Dipatya, lan sagung kang Sarageni, saking Ler amiyosi, mung kang kilen ingkang suwung,
ngayuda, sumedya andhengah pati, dening marganipun sampun kepepetan.
Ingkang anadhahiyuda, kang kidul Bugis lan Bali, kalawan prajurit Jawa, Kidul wetan anadhahi, Kumpeni dharat kanthi, Pangran Bintara wus magut, ingkang nadhahi wetan,
Kumpeni dharat lan Nusar, pangagengipun Kumpeni, Uprup anindhihi yuda, tanapi Bugis lan Bali, Ler kilen kang nandhahi, wong pasisir Bugis wangsul, kanthi Welandi dharat, sedaya wis miranti, kadya gerah swarane wong pabarisan.
Tanbuh polahe wong Jawa, Kemalon mempen awiwrin, dhedhem neng sajroning jagang, sedaya anderah pati, kang nglanggar sareng prapti, lawan
saking turanggane ambruk, kathah ingkang kabranan, akathah ingkang ngemasi, lebu mawur kasirat dening ludirá.
ngarsi, ing Pangran Dipati katur, katrima ing ngapura, kalih lajeng tumut jurit, ulet awor ararne ingkang
kang wetan wong Metawis, rame denya aprang pupuh, wong Kumpeni apanggah, bala Metawis angkih, dadya kuwel pan
denira jurit, wong Metaram kathah tatu, akathah ingkang pejah,
Kaji, samya miris prajurit jro wong Metaram.
Akiwul-kiwul tan tahan, Kumpeni angedrel wani, mas Rangga Surasentika, 1 ) mundur lan sakeh prajurit, larut den soki mimis, dening ingkang ngaprang kidul, tan sembada ing rana, pan kadya wong neningali, miwah ingkang kidul wetan pan mangkono.
Uprup pan ragi awegah, amengsah Pangran Dipati, Kumpeni ngumpul sedaya, dragunder Usar
Saking danguning ngayuda, kanjeng Pangeran Dipati, pangreksane kang ngamulya, yen kena adining mimis, kadi tan dadi takir, tanapi prajuritipun, dangu-danguning yuda, ana ingkang nandang kanin, saya kathah prajurit kang kaprajaya.
Wong jero tatu pitulas, nulya Pangran Dipati, angrasa kabiyatan lawan, alon undure lumaris, tinutulan ing bedhil, mariyem sinurung-surung,
Pangran Dipatya, sabalane ingkang kondur, kendel Pangran Adipatya.
Palenggahan wus pepanggih, lan pra niyaka Metaram, lir kojem peteng mukane, kanjeng Pangran adipatya, kendel datan ngandika, langkung kweran manahipun,
Dipatya, kaya yen kathah rusake, wadyabala ing Metaram, nulya Pangran Dipatya, bubar sabalane wangsul, ing candhi amasanggrahan.
Atata ingkang prajurit, miwah wadya ing Metaram, wus samya amondhok kabeh, dyan Pangran Adipatya, utusan mring Metaram, atur uninga Sang Prabu, Susunan ing Kabanaran.
nanging datan winarna, kang pangandika Sang Prabu, duka salebet wardaya.
Mring pra tumenggung Metawis, ingkang leleda ngayuda, Sang Nata sanget dukane, daliya tiwas ngayuda, pra prajurit Metaram, putusan sampun tinundhung, kang pitungkas Sri Narendra.
Sakathahe ingkang ngabdi, lebet ngandikan sedaya, mantuk mring Metaram kabeh, nanging kang para niyaka, kantuna pabarisan, datan winarna wus rawuh, prajurit jro Kabanaran.
Sapraptane ingkang ngabdi, nata ingkang pangandika, marang ing wadyabalane, padha
ing ngrana, kang bala bubar agupuh, kang bibiting tan winarna.
Wonten kawarnaa malih, Ideller nagri Semarang, wus adandan sabalane, Kumpeni dragunder Usar, Bugis, Bali, Makasar, wong pasisir kilen tumut, miwah wong jaga Semarang.
Ideller wus ngudaneni, yen Kumpeni ingkang nglanggar,
langkungi, mangidul leres lampahnya, anjujur ardi lampahe, henengena ingkang lumampah, ingkang ngajeng-ajengan, ing Kemalon kang winuwus, wadyabala ing Metaram.
saking ing Semarang, lelampah ageng baiane, prapta saking ler lelampah, Kemalon binantonan, pra niyaka pra tumenggung, sigra atengara bubar.
Samya wahana turanggi, tan abekta wadya dharat, sumedya mapag lampahe, Kumpeni ingkang lelampah, dening Pangran Dipatya, mapan kantun datan tumut, lan prajurit jro kewala.
Maksih neng pondhok ing Candhi, sedaya tumut umangkat, bala Metaram lampahe, para tumenggung sedaya, wanci sandhaping ngasar, ler kilen Gondhang kapenthuk, lan Kumpeni
Saking wantering Kumpeni, kaleleh ingkang sekawan, kapisah lawan bature, awor lan wadya Metaram,
lajeng apilenggahan, ing jawi baia gumuruh, pra samya atata tata.
Prayayi ageng Kumpeni, prasamya apilenggahan, lawan pra tumenggung kabeh, myang pangeraning Bintara, lariha wis sedaya, lajeng amangan anginum, myang urmat ingkang senjata.
anulya apirem bagan, prayogane ing lampah, Ideller ing karsanipun, lantas dhumateng Metaram.
Kemalon dipun bantoni, saking negeri Semarang, nenggih Deller pangagenge,
Dipatya, utusan mring Metaram, atur uninga Sang Prabu, Susunan ing Kabanaran.
Utusan sampun weneling, yen Kumpeni binantonan, sarta atur
bubar, ngetan sadaya baiane, myang sagung para nayaka, nenggih ing pabarisan, ingKemalon sampun rawuh, ing Wedhi
saking wingking, bala ka Mangkunegaran, tan purun celak lampahe, Kumpeni sampun uninga,
prajurit Metaram gupul, mapag Kumpeni kang prapta.
Sarta sampun atur uning, mring Sang Nata ing
Larut kang atengga beteng, lajeng marang Kabanaran, Ideller laju lampahe, alerep ing Pejagalan, sedalu enjing bubar, alereb
lampahnya,wong desa sadaya suwung, wong Metaram kudhandhangan.
ngambil kang pacak barise, kawarnaa sang Prabu, kang lumampah kang minggah wukir, ing Terong palanggeran, mangaler tumurun, saking ngardi masanggrahan, ing Cembirit sawadyabala Nerpati, wong Kalang sudagaran.
masanggrahan mung kalih latri, enjang Sang Nata bubar, ngaler lampahipun, lan wadya lebet
ngadhol sabalanipun, wau lampah ira Nrepati, lajeng mring Sokawatya, cinatur wus
Sentika warnaa, Metaram ingucap maneh, pra niyaka kang kantun, angangdhol marang Kumpeni, pangeran Adipatya, lan sabalanipun, para tumenggung sadaya, mondhok wonten ing Ngumpak umangkat nuli, prapta tengah
rakit pabarisan, wong desa wus tarub kabeh, wong Metaram wus tarub, kula bumi ingkang sepalih, lumadi ing Ngayogya, kang sapilih tumut, wadyabala ing Metaram, ingkang nganut
wong Metaram yudane, long linongan yen dalu, wong Kumpeni mring Yogya malih, wau wadya Metaram, mubeng lampahipun,
kaplajar, saking ngathiwule kang para prajurit, ngengadhol purun aprang.
Sadina pisan miwah ping kalih, kadhang ping tiga prang ping sakawan, aprang leres pangodhole, sedaya tan
munggeng pandengan upami, marma ewet tyasira.
Pangran Dipati emeng kang galih, pra tumenggung
mantri jro ingkang angiring, wadyabala tinilar, sadaya pan kantun, Srageni miwah wong jaba, pra tumenggung niyaka
ingkang para tumenggung, Wiradigda Sury anegan, tumenggung Jayan ingrat, Mandaraka kantun, Janapura
manahe ingkang prajurit, tuwuh dana myang boja.
Mangkudiningrat, pangeran Purubaya lawan ingkang rayi, pangran Mangkukusuma.
Pra tumenggung kang sedaya kari, baris sawetaning lepen Ngumpak, wadyabala sapungkure, Pangeran Dipati gupuh, dipun langgar marang Kumpeni, saking Yogya kang nglarag, pan tinubruk purun, sarta angedrel senjata, kang abaris sawetaning Ngumpak kali, geger
Dhasar tinilar Pangran Dipati, ingkang kantun lir sasapu wudhar, salang tunjang palayune, lumayu rebut dhucung, dhatan wonten kang mugareni, tan wonten kang ngapanggah, Kumpeni amburu, lir denawa
mangsa, Nander Maprung kang kacandhak den pateni, demugi Perambanan.
Kendel pamburune wong Kumpeni, dyan nulak walanda sabalanya, mring Ngayogya sabalane, tan ana ingkang kantun,
Pra pangeran pra tumenggung sami, pamondhokan wong Mangkunegaran, neng luwak Wedhi pondhoke, atur uninga sampun, dhateng Kanjeng Pangeran Dipati, putusan sampun prapta, ing Kedhung wus katur, ing Kanjeng Pangran Dipatya, tan winarna purwa wekasaning jurit, sampun katur sadaya.
Nulya Kanjeng Pangeran Dipati, lajeng atur uninga keng rama, Susunan pasanggrahane, ing Tempuran kang Prabu, bumi luwak ing Sokawati, utusan lumaksana, tan wamanen rawuh, pasanggrahan ing Tempuran, sampun katur munggeng ngarsa awotsari, nuwun kula dinuta.
Ing putra dalem Pangran Dipati, kang sembah bekti katur paduka, atur uninga wiyose, katindhih yudanipun, tiwas aprang lawan Kumpeni, purwa madya wasana, sedaya wus katur, emeng ing tyas Sri Narendra, wau ingkang karsa Kanjeng Sri Bupati, anenggih ingkang putra.
rawuh, lan kang raka sampun kapanggih, kang rayi tur pranata, atata lungguh, Kanjeng Pangeran Dipatya, Mangkunegara ingkang pangandika aris, Yayimas paran karsa.
Kanjeng Rama Sang Sri Narapati, dening para dhewe kang lumampah, kang manah langkung kepyure, ingkang rayi umatur, ingkang salam rama Nrepati, dhawuha ing sampeyan, pangandikanipun, ingkang dhawuh ing kawuia, lumakua kulup babantua jurit, marang kakang ira.
Kawula sinektanan wong kapilih, sawewelinge Sri Narapata, katur mring kang raka kalih, dyan kang rayi sinuguh, mring kang raka anginum sami, dhahar
sampun, ingkang rayi masanggrahan, sabalane sinugata mondhok sami, pirang antara nira.
Pangran Adipati sakalih, rereb ing Waladana, amung kalih dalu, enjing lajeng sak abala, lan kang rayi lampahe
wong Jawa Sarageni lan Panumbak, mantri jaba pepak kabeh, kalangkung sukanipun, dening Senapati kang prapti, kadya ulam kasatan, kasrambahan banyu, gumantos Gustine
pra tumenggung aledhekan, pra sentana niyaka bingar kang galih, purun malih angkatnya.
Andrawina amekar kang galih, nutug samya wuru-wuru dawa, dyan luar bubar kabeh, mring pamondhokanipun, antarane mung
sawengi, nengka baris Guneman, gantiya winuwus, nagri Metaram Ngayogya, kula bumi sedaya sampun lumadi, mring Kumpeni Ngayogya.
Sampun radin tarub wong Mela wis, Deller mantuk dhateng ing Semarang, lawan wong pasisir kabeh, lan Nuprup salam mantuk, medal Kedhu deny a lumaris, lan pangeran Bintara, marang Salam mantuk, mampir medal ing Semarang, sabalane mring Salakerta
ing Ngayogya, lan sabalanipun, pirang dina antaranya, wus rerembag sawadyabala Kumpeni, lan sagung pra niyaka.
Arsa nglanggar ingkang abaris, mring Guneman
tunjang pan arebut dingin, lan wong cilik awor, kang saweneh tan etang Gustine, pamberege anander Kumpeni, kang kacandhak mati, mila ajrih kantun.
Dening Kanjeng Pangeran Dipati, nulya mundur alon, lawan mantri lebet prajurite, datan
Prambanan sami, amondhok Kumpeni, Perambanan kumpul.
Kumpeni ararangkah bibiting, sawadya punang wong, narub aken wong cilik lampahe, kiwo tengen padhusunan ngenting, lumadi Kumpeni, wong bumi wus tarub.
Ingkang kandhegGalodhogan bans, ingkang wini raos, pangran Dipati sabalane, pra pangeran sabalane nunggil, pra tumenggung sami, pirem bagan sampun.
Mangkat ing Galodhogan lumaris, ngidul ngetan ngalor, samya kandheg jurit ing barise, pra pangeran tumenggung miranti, myang kang wadya alit, pamondhokan sampun.
Dening Kanjeng Pangeran Dipati, denira mirantos, Pam asar ing pasanggrahane, amung mantri jero kang kinanthi, nulya animbali, garwa putranipun.
Sabab gerah Pangeran Dipati, dyan kang Eyang rawoh, sareng rawuh putra garwa kabeh, saking ardi ing Kedungwaringin, Pam asaran panggih, pasanggrahanipun.
Dening bala kang ngakathah baris, Barija ponang wong, angleresi ing wulan Siame, nulya garwa penirah ken aji, dhumateng Tasaji, masanggrahani
winiraos, wong Kumpeni bubar sabalane, saking Prambanan rumaket jurit, nyang wong Bugis Bali, Barija jinujug.
Suramangunjaya atur uning, ing Gusti agupoh, yen Kumpeni Prambanan lampahe, sampun mangkat angglanggar mariki, dyan Pangran Dipati, atengara guguh.
dhedhep pangajengan sami, ngantos dangu wanci, lingsir kilenipun.
Dungkap ing ngasar ngantos kang jurit, tan
jurite, nora tahan pra pangeran ngisis, pra pangeran nuli, mangetan lumayu.
Nora nana kang amongga pulih, larut samya bodhol, Kumpeni lajeng ngaler lampahe, lajeng campuh lan Pangran Dipati, mantri jro nadhahi, arame prang pupuh.
Gya ingedrel mantri nadhahi, apanggah ing kewoh, Pangran Dipati panggah jurite, kan tun
ajurit, kacampuh agalong, wong Jawane wus angisis kabeh, kantun Kumpeni lan wong Bugis Bali, acampuh tumuli, ulet yudanipun.
Pangran Dipati karoban tandhing, mung mantri jro kang wong, lan kapendhak pira ing kathahe, langkung kirang sawidak kang ngabdi, para mantri jawi, sedaya wus larut.
Iba kathahe ingkang Kumpeni, tur asru ambendrong, tarung pandhih sahandhap ngasare, ngantos
atebih, kasaput ing wengi, Brija mondhok sampun.
Dening ingkang mentas kawon jurit, kewran manah elom,
ngetan mondhok pinggir ing kali, tekeng amiranti, kesah balanipun.
Prapta dhusun Senggaringan uning, sedaya wus mondhok, aputusan tur uning surate, mring Susunan kang neng Sokawati, Tempuran kang ngaji, yen tiwas Sang Prabu.
Ingkang lukita datan winarni, Kumpeni kang mondhok, neng Banjo
Prambanan tanggon, mangan nginum pra upeksir kabeh, sarta utusan surat tur uning, dhumateng Sang Aji, ing Sala
dhateng Semarang tur uning, lumepas kang kinon, tur uninga yen lanang jurite, kawarnaa Pangeran Dipati, pra niyaka sami, bubar sawadya gung.
Prapta siji kapanggih sepi, dening para sinom, para garwa miwah putra kabeh, lajeng ngili mring
Wonten Karangmanjangan abaris, nulya wonten rawoh,
Sunan kang aning ing Sokawati, mangkat sawadya katong,
Nulya Pangeran Dipati Mangkunegara, tinantun ing Ramaji, kang rama ngandika, kulup Adipatya, wong kang matur sanggup wani, kaya tan paran, kang wis kalakon jurit.
Mapan sira anindhihi ing ngajuda, apa ñora ngoncati, kang sanggup mengkana, ature ingkang putra, anuwun duka Nrepati, kang kalampahan, tan wonten ingkang yekti.
Tan sembada sanggupe neng ngarsa Nata, duka dalem ing mangkin, ingaben Sang Nata, katindhiyan priyonggo, bilih manteb ing ngajurit, panawang kula, abdi dalem ing mangkin.
Sedayane sami alit ingkang manah, kininten boten kenging, kabakalan Sang Nata, samya ngethat sedaya, sareng mirsa sang Nrepati, aturing putra,
putra, sumongga karsa Nrepati, datan antara, nulya kasaput ing wengi.
Pra nayaka sedaya kinen rembagan, dyan
lah kulup Ki Adipati, Mangkunegara, ing mengko karsa mami.
Yen mangkono payo rebut pagaweyan, ing Kedu sun leboni, pan sira kariya, ing kene den prayitna, arinira Ki Dipati, Anom sun tilar, Gunung Kidul prayogi.
kariyin, minggah ing arga, tan kawarna ing margi.
Pangran Adipati Anem sampun minggah, ing ardi Kidul wus prapti, lan sabalanira, lan Jcang maratuwa, Suradiningrat Metawis, Suyanapura, lawan Jayanegara.
Dyan Sang Nata umangkat ngaler sabala, kang tumut ing Nrepati, wong jro sedaya, Rangga Wirasentika, Tumenggung
anging kanthi baiane piyambak, ajengaken Kumpeni, kang baris Prambanan, lawan mengsah ing Sala, rubuhan Pangran Dipati, Mangkunegara, aterken ing Nerpati.
Lan jagani Kumpeni mengsah Prambanan, lajeng Pangran Dipati, rakit
Lan Tumenggung Natayuda Mangkuyuda, Wiraguna lan malih, Tumenggung Wiradigda, kandhane Mantri Jaba, Susunan ingkang winarni, Amasanggrahan, ing Ngleter kawan latri.
prapta, Bugis Bali wong Jawa, wus miranti ing
Kumpeni kagiyat, nulya ngarutug bedhil.
Sareng peteng dening kukusing mendawang, prajurit ngamuk wani, samya majeng rampak, prajurit sareng numbak, wong Kumpeni kathah mati, titiyang Jawa, miwah Bugis myang Bali.
San sisane kang pecah sami lumajar, ngungsi magelar malih, dening tiyang Jawa, pre tumenggung
wangsul mangilen malih, dening Sri Narendra, kandheg Secang semana, mirsa Welandi kang mati, slikur sedaya, dening Bugis lan Bali.
Tiyang Jawi kang pejah boten kapetang, akathah kang ngemasi, Welandi kang kacandhak, kacepeng maksih gesang, wewolu katur Nerpati, bala Sang Nata, gangsal kang nandhang kanin.
asesegah, suyud ing Sri Bupati, nulya wonten Praga, Bupati lan sagarwa, lan putranipun
dhumateng Sri Narendra, jujug Jagalatan nenggih, lajeng asowan, ing Kanjeng Sri Bupati.
pasanggrahan, salebeting Kerapyak, ing Margawati anenggih, rakiting kitha, lir kedhaton
Demang Kenthi, he, Ki Kenthi sira paringena, ukiran tunggak semine, marang Mangkuprajeku, ingkang tapak asta Sang Aji, kinen amanjingena, marang
prajurit, rakit aneng ngajengan, atap munggeng ngayun, miwah kang para sentana, pan tinantun arembug dening prakawis, lan Raden Mangkupraja.
Pra sentana ing Kedhu wus gilig, nanging Pangran Purbaya kang malang, pan maksih magel rembuge, nulya tinundhung metu, ingkang para sentana mijil, marang ing pagelaran, nenggih ingkang kantun, prajurit lebet kewala, ingkang sowan atap munggeng ing ngarsa ji, sampun grahiteng ing
paweh kula ukiran ugi, sampun andika pacak, Mangkupraja matur, inggih sampun kula pacak, nanging dede dhuwung wasiyat Sang Aji, kula angge menika.
Ngandika malih Sri Narapati, dika pundhut kang dhuwung wasiyat, kula bandhinge warnane, dhuwung utusan sampun, sadhatenge katur Nrepati, Sang Nata angandika, pundi werninipun, kang ngangge dhuwung ngandika, dyan ngaturaken dhuwung ing Sri Narapati, Sang Nata angandika.
Mara ta bocah ukiran iki, becik endi lan ukiran ingwang, sira sawanga karone, prajurit samya matur, inggih pened damelan Aji, pangandikaning Nata, ya bener aturmu, ya becik gaweyan ingwang, teka sedheng dedege semene iki, wadyabala
Narapati, wong kaya Mangkupraja, wong kudu malincur, anak wong dadi bupatya, rabi putrì rasanya tan wruh ing becik, kongangane duk tilar.
Teka teluk duk kidhang ajurit, nora ngamuk cundhuk angawula, mengko anedheng pikire, singa menang amilu, desitun ing wong tan idhep ngisin, iya si Mangkupraja, wus gawanen metu, mring masjid nulya binekta, prapteng masjid mas Rangga ingkang tinuding, lawan Singanegara.
Amundhuta ingkang pati urip, Raden Mangkupraja aturira, sarwya dres mijil waspane, sumangga ingkang Prabu, nanging anak kawula kalih, sampun ta pinejahan, tim balan Sang Prabu,
anulya ingkang garwa, nenggih Raden Ayu, Mangkupraja sareng mirsa, yen kang raka linawe sampun ngemasi, nulya anjrit aniba.
Raden Ayu gumuling neng siti, nora emut ing purwa duksina, tan antara sanglilire, gegulungan Sang Ayu, pegat-pegat genira nangis, tresnane ingkang raka, nanging kang
angsal kori, Raden Ayu angamuk karuna, wong seba langkung gegere, akedah ngrebut duwung, nora angsal panderah pati, anggujeg angamuka, ing manah wus liwung, arsa belani kang raka, sarta nangis Raden Ayu kontrang-kantring, kang sowan wus prayitna.
kinacingan, inugur den sampun, ingkang layon Mangkupraja, sinucenan sinalataken tumuli, pangulu Suryanata.
Ingkang layon kapasrahaken aglis, marang Mantri Kedhu JagaSatan, pinetak Juiraw astane, kang putra kalihipun, Mangkupraja nulya tinari, tinantun kalih pisan, dhumateng Sang Prabu, tresnaning lan ramanira,
kalih pisan pan sami aturnya, sumangga karsa Sang Rajeng, angandika Sang Prabu, lah imbaran putra sakalih, kaimbar Suryanata, lawan ki Pangulu, sasampunira den imbar, linuwaran wau kang putra kakalih, kang karsa Sri Narendra.
Ngabehi, aran Mangkuwijaya, kang anem ranipun, Rahaden Mangkudiwirya, sinung lenggah gangsal atus putra kalih,
kapernah nuli, wonten dhusuning Juma, pan antaranipun, amung kalih dasa dina, Sri Narendra akarsa mangkat tumuli,
Prabu, pirembagan lan pra Dipati, Sang Nata angandika, dhumateng Tumenggung, Wiradigda Mandaraka, mingarasi nulat Jagalatan
masanggrahan Narpati, caketing padhusunan, Gawon wastanipun, ing kali Anyo wastanya, nulya wonten
para niyaka, Pangran Adiwijaya Purbaya malih, Pangran Mangkukusuma.
munggeng ngarsi, nulya Sri Naranata, pan kagiyat andulu, yen wadyabala pangarsa, samya buyar ical tatane kang baris, nulya Sri Naranata.
Prajurit lebet ing tatagan lis, payo bocah majuwa ing yuda, padha adharata kabeh,
kaprawasa, tinumbakan Kumpeni akathah mati, ingkang gesang lunlajar.
Samya ngungsi mring Toyamas malih, ingkang pejah mapan kalih welas, kajawi Bugis Baline, limalas ingkang lampus, Kasunanan bala kang mati, Sarageni satunggal, Bugis siji lampus, ingkang atatu lilima, wonten malih
Magangipun mas Rangga satunggil, wastanipun pun Suradirana, wijilipun rumiyine, magang rumuwunipun, Saking Kanjeng Pangran Dipati, Arya Mangkunegara, kagadhuhken niku, mring patih Kudanawarsa, kalah
nenggih pangajengipun, Pangran Purubaya lan malih, Pangran Mangkukusuma, wong desa wus tarub, samarga-marga sesegah, tan winarna dhusun Bageien wus prapti, Sri Nata masanggrahan.
pra niyaka dereng rawuh Sri Bupati, taksih mlampah neng wuntat.
Pra niyaka ingkang sampun prapti, aneng Welaran bedhug wayahnya, nuju ing Rebo dinane, ping pitu tanggalipun, wulan
Pan sawelas Kumpeni kang mati, pan sedasa kang kacandhak gesang, miwah wong Bugis Baline, limalas ingkang
Ungaran, ing Bagelen dening balane Sang Aji, kakalih kang pralaya.
banjar tut wuri, wong Kumpeni sawidak, wong Bugis wong Bangsul, kathahipun kalih belah, sapraptane lajeng lumebet ing loji, ing Ungaran sedaya.
Sunan kang ngepung wus miyarsa warti, yen babantu Kumpeni wus prapta, Susunan tengara age, bubar sawadyanipun, mring Semarang ing ambal malih,
sabalanipun, sedya purun mapag ing jurit, akarsa ngrebut sasak, ngandika Sang Prabu, heh, Tumenggung
mas Rangga, kalawan kanca m an trine, kang Kulon pra Tumenggung, samya dhedhep para prajurit, wonten ing pakarangan, lan prajurit jero, samedale saking Wetan, dhedhep wonten ing
gumrudug bareng tambure, wong Kasunanan maju, datan kandheg dennya mbedhili, surak sarta agiyak, Kumpeni lumayu, mariyemira kabandhang, lawan obat punika sampun akenging, waos binang satunggal.
Wong Kumpeni nenem kang ngemasi, Kasunanan satunggal kang pejah, wong nenem tatu kathahe, wong jawi roro tatu, sampun mundur ingkang ngajurit, Sri Nata masanggrahan, ing wayah wus surup, duk ngoncati
Maksih ageng kang bantu Kumpeni, mondhok saler lepen sedaya, lan bala Bugis Baline, Arungbinang tumenggung, atenapi sagung pra mantri, wong Banyumas lan Rema, pamerden pan tumut, ya ta wau Sri Narendra, pirembagan sadalu lan pra dipati,
sampun, nulya bubar Sri Narapati, sabalanya mangetan, Bupati Tumenggung, lampah neng wingking sedaya, amung ingkang prajurit lebet neng ngarsi, ing talaga Ji prapta.
Injing mangkat mangilen lumaris, Sri Narendra wus prapta ing Benda, injing lajeng mangkat maleh, ing Wirasaba rawuh, nulya ingkang para
kirang langkunga wong sewu, pangagenge ing wong Jawa, wetarane kirang langkunga wong sewu, pangagenge ing wong Jawa, Tumenggung Yudanegari.
Kalawan Ki Kandhuruwan, Jawi krama kalawan Wira mantri, Ki Wiradigda Tumenggung, Ian Tumenggung Ngurawan, ing pamerden Banjar panjer Ngromo tumut, tanapi wong ing Banyumas, datan kawarna ing margi.
Sareng wayah lingsir Wetan, ing Ngungaran won Klimpeni duk aprapti, dening baiane Sang Prabu, sampun rakit sedaya, neng sajroning pakarangan dennya kumpul, Kumpeni lampah atata, baya tata pinggir kali.
Sawetaning pakarangan, wong Kumpeni tan uninga Nrepati, lajeng eca lampahipun, Kumpeni ingkang wuntat, ingkang ngidul sigra aneijang purun, mring kang baia Kasunanan, lajeng
Langkung ramening kang yuda, alah wau ulet wus mati binedhil, caruk pedhang tumbak dhuwung, sareng Mayor palastra, wong Kumpeni kang gesang samya lumayu, Sunan kandheg ngara-ara, kang lajeng bujung Kumpeni.
Pangeran kakalih pisan, Cakrajaya lawan Kartanegara, wau Walandi kang lampus, ing
ingkang lampus, saestu Sri Naranata, antuk pitulungan Hyang Widi.
Walandi kacandhak gesang, kawandasa sekawan dipun telasi, luknang siji sampun lampus,
dhuwung, kathah bandhangan senjata, butamal mawarni-warni.
Dening bala Kasunanan, ingkang pejah dhelan Suryanegari, Ki Mangunnegara lampus, prajurit jro kang pejah, nanging gangsalipun kang tatu pepitu, wong jaba mati satunggal, pepitu kang nandhang kanis.
Pangeran ing Purubaya, lan pangeran Mangkukusuman nenggih, kadukan dhateng Sang Prabu, kang mantri pinundutan, datan wonten kang kantun rerehanipun, nanging kantun kang lelenggah, wau pangeran kekalih.
Kala prang ing dina Ngakhad, ping salawe tanggal Sura kang sasi, Susunan sakbalanipun, andhatengken
ing Toya urip, atata sakbalanipun, samya apamondhokan, dening bala Kumpeni sakantunipun, kang masih gesang ing Rana, lumayu ngungsi ing Loji.
Miwaha tiyang Jawa, pra Tumenggung sakarine kang mati, sedaya kumpul
wonten ing Bandung, Sang Nata gen masanggrahan, wonten dhusun Toyaurip.
Antara sedasa dina, wong Kumpeni wong Jawa, Bugis, Bali, ingkang angungsi lumayu, marang loji Ngungaran, pan antara sapeken ing laminipun, nulya wonten byantu prapta, Kumpeni saking Tetegil.
Kapitan Lerek wastanya, kawandasa kathahe wong Kumpeni, dening Buhugis lan wangsul, pan anging wolung dasa, kapitane Dhaeng Mabelah ranipun,
Ingkang karsa Sri Narendra, marang Kedhu pra niyaka angiring, wonten dening ingkang kantun, neng Bagelen baris, pangran Purubaya lan sakancanipun, lan pangran Mangkukusuma, lawan sakancane mantri.
Ing rembag sampun mufakat, injing bibar sabala Sri Bupati, Toyaurip wus
Kawarnaa kang tinilar, pangran kalih kantun Bagelen baris, Toyaurip anggenipun, nulya mangkat m
ingkang kawon aprang Jenar rumiyin, umangkat sabalanipun, mantuk dhateng Semarang, pra Tumenggung kekalih ika
wus kumpul, mangkat sabalanira, pan sumedya anglanggar ing barisipun, ingkang wonten Rendhetan,
ingkang loji dadi sampun, samektaning prayoga, dyan kapitan Kalereg sabalanipun, mangkat dhateng ing Ngungaran, Ngungaran Kumpeni prapti.
Kawarnaa Sri Narendra, ingkang wonten ing Telaga miranti, pepakan pra niyaka gung, samya apirembagan, duk semana wau ta ingkang rinembag,
tansah pirembagan, yen maksih neng Kedu ugi.
Angraos tan angsal karya, mila kewran m anahe Sri
enjing mangkat Sang Aji, lajeng lampahe Sang Prabu, dyan prapta ing Nglempuyang, pan sadalu enjing mangkat Sang
Prabu, yen wonten tiyang prapta, pan sumedya angabdi dhateng Sang Prabu, awasta pun Kertapraja, sumawita ing Nerpati.
Serta mbekta tiyang kraman, kawandasa kathahe yamang ngabdi, wastane pangagengipun, awasta Mangkuyuda, katarima angabdi dhateng Sang Prabu, pun Kertopraja anulya, dinangu mring Sri
Kartapraja sun atanya, ana ngendi barise wong pasisir, Kartapraja nembah matur, tiyang ing Pekalongan,
barisipun wonten dhusu ing Sidayu, tan antara enjing mangkat, lajeng sawadya lumaris.
Prapta dhusun Pemasaran, kalih dalu enjang budhal lumaris, lajeng kersane Sang Prabu, mring kitha Pakalongan, linangkungan ingkang bans ing
padhusunan kang tinempur, pan griya ingobongan, dening wadya ingkang lumampah ing ngayun, prapta nagri Pakalongan, kuthane wus den anciki.
Prapta kitha Pakalongan, nuju dina Jumungah ingkang sasi, Jumadiawal Sang Prabu, tanggal kaping kawan welas, wadyabala samya suka manahipun, antuk tedha antuk sandhang, antuk
samekta ing ngajurit, saking Kidul wetan nempuh, bala ing Kasunanan, sareng campuh kang nindhihi yudanipun, Pangeran Adiwijaya, wong Kasunanan nindhihi.
lumayu, wong pasisir tiga pisan, lumajeng binereg wani.
Samya anggebyur ing toya, wong pesisir kathahpejah ing kali, wong Kasunanan kang buru, sami mendhet bandhangan, rajabrana akathah ing warnenipun, emas arta sesandhangan, senjata waos turanggi.
Dhuwung kandel lan myang pedhang, pan tinilar pagriyan kitha sami, ngeca-eca punggawa gung, wanci
lan Mekasar pangagenge win arni, Arung Galesong ranipun, wong Bali wolungdasa, samya geger
Narapati, anglanggar ing alun-alun, nulya campuh ing yuda, prang senjata dangu ararne acampuh, Ki Tumenggung Wiradigda, dhadhane
Suryanegara tatu, sikilipun kang kiwa, nulya kandheg kang ngaprang sedaya mundur, sawarnine pra
Prajuriting jro sedaya, minger ngetan anikung ingkang
wong Kumpeni nulya atata malih, muter gedhong teras kumpul, gedhong teras lojinya, wadyabala Kasunanan kang ngabujeng,
sabalanipun, angangseg loji sadaya, nanging tan saged nabrangi.
Tarung senjata kewala, kaletan bengawan Sang Aji, wus prapta ing ngalun-alun, lan prajurit sedaya, katimbalan sagung kang para Tumenggung, sampun prapta ngarsa Nata, mukalir konjem ing siti.
Sang Nata asru ngandika, kaya paran karep ira ngajurit, para Tumenggung umatur, duka dalem Sang Nata, sakalangkung pakewed ing margenipun, lan obat mimis wus telas, Sang Nata ngandika malih.
Yen niku sira dhanana, wong Kumpeni Semarang ambantoni, lan Tegal gelak bebantu, dadya abot sinongga, ngularana kang cethek sabranganipun, payo padha sinabrangan, padha nganteb ing ngajurit.
Anulya tengara bubar, pra niyaka pinaring obat mimis, mring ngalinen lampahipun, dene ingkang tumilar, anjagani sakiduling lepen
Sang Nata tangginas ngatag, kang prajurit jro nabranga sami, niyaka ingkang lumayu, uninga ing Sang Nata, sampun nabrang nindhihi, dyan wangsul mengsah sedaya, Kumpeni medal mbedili.
Bugis wangsul lan Mekasar, wonten kari sarta ngarutug bedhil, prajurit kapilih majung, anglancangi ing yuda, wastanipun Banjarsotang pan angamuk, pjuh sampuh lan Welanda, anulya wonten nglancangi.
Pangagenge wong keraman, balanira Mangkuyuda ngemasi, pejah
Punjul pipitu kang pejah, pan sakawan ingkang kacepeng ngurip, Rumgelasong sawadyeku, muwer
sabalane sangangpuluh, punjul wawalu sadaya, ingkang ngemasi kajawi.
Kang pejah pan tigang dasa, langkung tiga wong Bali lawan Bugis, ingkang pejah mung sapuluh, prajurit Kasunanan, ingkang pejah lilima tatu tetelu, wong Jawa pejah titiga,
dhuwung, maryam mimis sobatnya, nulya katur dhumateng wau Sang Prabu, langkung suka Sri Narendra, Sri Natanira lumaris.
Sasampunira ayuda, mangkat Kanjeng Sri Bupati, masanggrahan jroning kitha, ing Pakalongan negari, gumerah swaraning jalmi, wan tu men tas menang pupuh, andum bandhangan kathah,
sampun prapti, nagri kapanggih sepi, lajeng kaobongan sampun, kitane wus kaobar, Pangeran lan pra Bupati, sabalane wangsul dhateng Pakalongan.
Sindujaya, para Tumenggung pasisir, sawarnine kapilut serat Sang Nata.
Sedaya arsa nungkula, arsa nungkul ing Nrepati, kerid marang
Pakalongan lan malihm, ki Tumenggung Cakrajaya nagri Batang.
Lan Tumenggung Jay engrana, ing Wiradesa negali, Tumenggung Cakranegara, ing Pemalang lawan malih, ing Barebes negali, den Suralaya ranipun, inggih amung punika, lan karsa cundhuk Nerpati, gennya kumpul aneng negati ing Batang.
Wus lajeng atur uninga, lan Sunan kang nganeng
ntika, mapaga mring wong pasisir, marang Batang padha sira timbalana.
Kirida marang ing sira, l^jens mring ngarsa marni, tan kawarna solah ira, lukita datan winarni, pra Tumenggung WHS prapti, ing Beji sabalanipun, kairid mring mas Rangga, Sang
bedhil barondongan, senjata mariyem muni, kang prapta sabalanira, kadheg sajawining baris, kang karsa Sri Bupati, pasisir kang pra Tumenggung, dhuwung wus
munggeng ing ngajengan, kathah dinangu Nrepati, dinangu wong pasisir, kang sami cundhuk Sang Prabu, akathah sami gujengan, Sunan sukane tan siwi, Ki Tumenggung Cakrajaya nagri Batang.
Sampun kalihaken nama, dhumateng Sri Narapati, ran Tumenggung Danureja, Sindujaya wus pinaring, kagempalken negari, ing Batang cacah wong sewu, Tumenggung Jayengrana, ing Wiradesa ingalih, wus anama Ki Tumenggung Amongraja.
Anenggih mung punika, namanipun kang den elih, sedaya
Kapundhut ing Sri Narendra, nenggih pan kinarya rabi, ing dina Senen aningkah, Jumadilawal kang sasi, Nata genira kawin, salawe prah tanggalipun, Jimawal ingkang warsa, sengkalane kang winarni, Swara Ardi Angobahaken ing Jalma.
Kalangkung inguparengga, kadya pangan ten Nerpati, menang aprang
Perambanan, Bilman Kapitan Kumpeni, myang Bugis lawan Bali, miwah tiyang Jawinipun, nenggih
Kumpeni, pan let sadina rong dina, lajeng angeleledhek jurit, wangsul marang Tasaji, Kumpeni tan ana metu, mempen neng Parambanan, linaledhek
ing yuda, kang putrì ngangsuli tulis, mring
ingkang rayi, Pangeran Mangkudiningrat, sabalane mangkat sami, arsa tulung ngajurit, ngidul leres lampahipun, nulya Pangeran Dipatya,
Nuju ing dina Selasa, Dulkangidah ingkang sasi, ping salikur ingkang tanggal, Jimawal
nanging tan purun merpeki, angengadhol bala saking katebihan.
Mung mantri jro kawandasa, kang purun celak Kumpeni, anulya wonten satunggal, mantri jro purun nglancangi, anumbak mring Kumpeni, Jawidenta
Mantrine Pangeran Timur, Pangeran Mangkudiningrat, ambalik marang Kumpeni, ingkang samya abaris ing Perambanan.
Dening kang menang ayuda, kandheg kasaput ing wengi, sarta jawah deres prapta, wau Pangeran Dipati, wangsul m
samya akasukan, sawadya Pangran Dipati, kang tansah andón asmara, kawamaa wong Kumpeni, ingkang wonten Metawis, ing Ngayodya barisipun, bantu mring Perambanan, Kapitan Songrat Kumpeni, sabalane Bugis wangsul lan wong Jawa.
Sapraptane Perambanan, sabalane wong Kumpeni, lajeng umangkat anglanggar, mring kang bans ing Tasaji, lampahe wong Kumpeni, angobong-ngobong ngrangramu, dening Pangran Dipatya, ingkang wonten ing Tasaji,
Pangran Dipati, rembagan lan pra m antri, sedaya ing ngaturipun, eca angoncatana, mangaler bala lumaris, prapta
dhumateng Tasaji, nanging kapanggih sepi, denobongipondhokipun, Kumpeninulyanulak, wangsul ngiIen
niralumaris, arerep ing Jatimalang, kateguwan ler ing ardi, dening kang para rabi, lajeng ngetan
Kanjeng Pangeran Dipatya, asring anglanggar Kumpeni, kang ngabaris Perambanan, let kalih dinten ajurit, trekadhang tigang latri, sapeken lalaminipun, nanging boten winarna, menang kalah ing ngajurit, asring ngepur yudane sapi maesa.
Nulya Pangran Adipatya, kalawan bala prajurit, dhumateng ngardi Tambahan, nyunati kang putra estri, atmaja kang
Dening Pangran Dipatya, anom kang wonten ing wukir, ardi Telasih gembira, lan Jayanegari, Sujanapura Tumenggung, mudhun marang Metaram, sabalane sampun prapti, rebut tedha lan rebut wong ing Metaram.
Munggah tumurun ing arga, dyan linanggar mring Kumpeni, kang abaris
anulya Pangran Dipati, Anem lawan Jayaningrat wus lumajar.
Tumenggung Sujanapura, lumajeng minggah ing ardi, Kun peni lajeng lampahnya, pamondhokan baia Gadhing, nulya Pangran Dipati, Anem aputusan gupuh, tur uninga kang raka, Kanjeng
Dipatya, ingkang karsa den tulungi, enjing tengara umangkat, mangidul minggah ing wukir,
sabala wus prapta wukir, sareng panggih lan keng raka, kang rayi lajeng ngabekti, Jayaningrat ngabekti, Jayanegara angujung, dhateng Kanjeng Pangeran, Dipati Mangkunegari, wus dinangu
kang bans bala Gadhing, ingkang lumampah ing ngayun, Janingrat Janapura, sabalane wong Metawis, lan Pangeran Dipati Anem neng ngarsa.
lan Welanda, m antri lebet ngamuk wani, ingedrel ing Kumpeni, tan kandheg pangamukipun, Kumpeni dyan lumajar,
enggenipun, wadya tarung senjata, mila kandheg pra prajurit, jroning bata Kumpeni asru nyenjata.
kandhegipun, sarta aturing bala, kang sepuh-sepuh ngaturi, milanipun boten lajeng dipun rangsang.
Dadya kinepung kewala, kiwa tengen den obongi, nulya surup Sanghyang ngarka, Kanjeng
Ing dalunya los wus minggat, marang Ngayogya angungsi, amor Kumpeni akathah, sagung kang mantri jawi, kinen boyong ngawong dhusun, kang tumut ing
angrayahi, sawarnine kang wus tumut ing Welanda.
Kebo sapine den rayah, sami den dum kang prajurit, nanging ingkang
Pangran Dipati, mring mantri jro jaba sedaya, lamun ora bareng jurit, mring mantri yen jurit, yen atilara lumayu, sapa kang dhinginana, lumayu ingsun pateni, mung saiki ingsun duwe pangapura.
Sabab ingsung wedi wirang, yen temua lan kiyai, mring rama Sunan ing benjang, ature pra mantri jawi, sami lan upatanipun, benjang tekeng ing rana, tan lumayu ing ngajurit, yen tinilara mantri jro
anenggih, arsa kundur tumuli, mangaler barisanipun, dening mungsuh wus lunga, mring Ngayogya wong Kumpeni, mila wangsul mangaler Pangran Dipatya.
Mila mangkat saha bala, Kanjeng Pangeran Dipati, sarwa bekta beboyongan, wau ta nenggih kang rayi, Pangeran Adipati, Anem punika kang kantun, kalawan Jayaningrat, Jayapura samya kari, nulya minggah ing ardi sabalanira.
Sababe ajrih tinilar, pramila minggah ing wukir, wau lampahe Pangeran, kang ngaler Pangran Dipati, tan kawarna ing margi, ing Tambakan nulya rawuh, panggih lan
wus rakit, atata prajuritipun, atata wus malatar, ngandika Pangran Dipatya, mring Ki Patih lan sakehe mantri jaba.
lumaris, angleledhek Kumpeni, Kumpeni tan purun metu, tan wonten purun medal, eca dhedhep wong Kumpeni, nora purun medal saking pabitingan.
Dennya ngleledhek sadina, nulya kasaput ing wengi, Kanjeng Pangeran Dipatya, arereb wonten ing Wedhi, enjing pan mangkat malih, atata sabalanipun, nulya atata-tata, ing ngara-ara miranti, Wringinruluh enggene atata-tata.
Lan mantri lebet sedaya, lawan tiyang ngampil-lampil, dening sakeh wadyabala, Srageni lan mantri jawi, kinen majenga sami, marang Prambanan lumajung, pra Tumenggung sedaya, lawan sagung mantri jawi, sabalane Pangeran Mangkudiningrat.
wangsul, muntab ing ngara-ara, lelurung dhendheng lumaris, kang gandera amyang anglir gula drawa.
Tanantara campuhing ajurit, wonten sawetaning Prambanan, sakilen Taji pernahe, senjata ingkang tarung, sru gumrudug swaraning bedhil, wong mantri jaba bubar, Srageni lumayu, Pangeran Mangkudiningrat, Danawarsa
dhingin pelayune, Kumpeni sanget bujung, wau Kanjeng Pangran Dipati, ingkang maksih alarywan, aneng Wringinrubuh, lan mantri jro kewala, kawandasa sawidak la wan kang ngampil, pangeran Adipatya.
Sareng mirsa swarane kang bedhil, wau Kanjeng
nulya majeng Pangeran Dipatya, lan mantri jro prajurite, kawandasa akumpul, mapagaken marang Kumpeni, kang kidul kilen nrajang, sarta bendhe ngungkung, gong beri tambur gumerah, wong Kumpeni ing kalih Kotes den jogi, kidul
dharat tilar turanggi, binindrong ing senjata, tan kandheg angamuk, anumbak marang Welanda, wong Kumpeni kang ngajeng kathah kang mati, kang wingking kagegeran.
Lajeng anerak bala Kumpeni, kang kapalan pan sami lumaywa,
Ngamuk dharat numbak mring Kumpeni, Kumpeni ngajeng kathah kang pejah, sasmita tutumbak bae, Kumpeni ingkang kantun, pan lumajeng arebat urip, Pangeran Adipatya, kandheg lampahipun, pramila kandheg sakedhap,
sayah dharat gennya jurit, wantu dharat asayah.
Embeljeblokan papaning jurit, angantosi tunggangan turangga, sareng angsal turanggane, nulya lajeng abujung, mring Kumpeni para prajurit, Kumpeni kang kacandhak, akathah kang lampus,
Bali nira, wong Kumpeni kang kacandhak den pateni, sekarine kang pejah.
Kumpeni dharat mogok ngadhepi, ing kakalen sawetan Prambanan, sarta gumrudug bedhile, Kumpeni ambek purun, Jeng Pangeran ngatag prajurit, payo maneh dharata, prajurit dyan mudhun, majeng ngadharat sedaya, nulya ngamuk nulya lumajeng Kumpeni, ngungsi biting Prambanan.
Prambanan, nulya ingkang rawuh, Ki Patih Kudanawarsa, mentas kembel pisah lan bature sami, sigra atur uninga.
Yen mengsah taksih ageng ing wingking, medal margi ageng ler punika, wcnten ing Taji enggene,
Jayaprabawa, akathah babandhangane, waos, senjata, dhuwung, myang gendera miwah turanggi, mundur Kanjeng Pangeran, sonten wayahipun, rereb pamondhokan, luwâk Wedhi enjinge budhal lumaris, dhateng Karangmenjangan.
Sarta ingkang para mantri jawi, sami ambekta sirah kang mengsah, sarta mbekta bandhangane, Karangmenjangan rawuh, nulya ingkang pra mantri jawi, sedaya dinukanan, miwah pra Tumenggung, dhuwung samya pinundhutan, sabab dening prajanji baia rumiyin, sampun wonten kang tilar.
Yen kariya prang tilar prajurit, mantri lebet janji pinejahan, wesana atilar kabeh, mila dhuwung kapundhut, pan kinarya liruning pati, pinrih padha wedhiya, nulya dalanipun, Ki Tumenggung Wiranata, kesah minggat sarta sabature balik, lumebet dhateng Sala.
Nuju gerah Pangeran Dipati, sadhatenge aprang Perambanan, anglir konduran gerahe, maksih agerahipun, enjang mangkat Pangran Dipati, saking Karangmenjangan, saras gerahipun, nulya prapta
dhumateng ing Karangkunan, tinjo marang panggenane ingkang rayi, marmane tan uninga.
Kumpeni kesah datan udani, ingkang raka pegel ingkang manah, midhanget ingkang rayine, bubar mring Yogya dalu, dyan Kumpeni Yogya Metawis, bubar saking Metaram, mring Semarang laju, Ki Tumenggung Danawarsa, ingkang kandheg
enjang pan binayujung, nenggih Kanjeng Pangra Dipati, wonten sima katingal, neng pucuking gunung, sapamirsa kang senjata, dyan umangkat atulung ing ajurit, mring Patih Danawarsa.
Dalu pukul pat dennya lumaris, baya menangi lajeng
law an sawadyabalane, enggene garwanipun, sabab ajeng aninengkebi, garwa ratu bendara, pepek pra Tumenggung, Bupati mantri sedaya, Pangran Adipati Anom sampun prapti, asowan ingkang raka.
Kendheng wus prapta, miwah arinipun, Kanjeng Pangeran Dipatya, Anem wangsul mring ngardi Kidul Sularsih,
munggeng ing baita, anginum sarta tandhake, kang prajurit jro tumut, neng perahu egar kang galih, tan kawarna semana, wonten gandhek rawuh, utusane ingkang rama, jeng Susunan sarta wau mawi tulis, andhawuhken timbalan.
Ingkang putra Pangeran Dipati, sasmitane timbalaning serat, Susunan nenggih lampahe, sampun mangkat Sang
pra tumenggung sedaya, kadhawuhan gupuh, lajuwa marang Metaram, pra Tumenggung karyaa kutha tumuli, aran desa Pabrekan.
Ingkang rayi tangginas tinuding, Pangran Mangkuningrat den kebat, mangkat mring Metaram age,
menawi rawuh nuli Sri Bupati, kadhaton dereng dadya.
Den eman sagung para Bupati, satemah pra Tumenggung kadukan, kadamel alun-alune, yekti duka Sang Prabu, yen kedhaton pan dereng dadi, den eman mring kang putra, kang para Tumenggung, dukaa marang kang putra, kang ngadhemi mila utusan Nerpati, ing adheg kersa nira.
ing wayahe, sareng sadinten kang rama prapti, sawadya Nerpati, ing Pabrekan rawuh.
lagya prapti, piyangkah nglangkungi, sanes adatipun.
Dhatengken piyangkah Nrepati, sabalane kaot, apepandhan gegaman lampahe, dening Kanjeng Susunan duk prapti, rengat jroning galih, duka tan kawetu.
putrane, Pangran Dipati ngraos tur isin, tan ngandika aji, rengat jroning kalbu.
rakit, ing andikan katong, kadhawuhan
rawuh, saking Sòkawati sabalane, Ardi Kendheng prapta ing Metawis, lawan ratu malih, garwane Sang Prabu.
nulya antara ing wolung bengi, mangkono anuli, putrane Sang Prabu.
Wasta Pangran Ngabehi akrami, kang karsa Sang
Kalih likur Rejeb ingkang sasi, ambandhung patemon, tunggal dina pan sareng ningkahe, Jayengrana pan katriman
Sring kadukan Pangran Adipati, sawadyá punang wong, ngaben puyuh dherek lan naraneng, lan pra Tumenggung para Bupati, tutug siyang latri, kasukan amung.
Datan pegat dandan waos bedhil, prajurit pan yektos, tuwin Siman dandani waose, kala semana griya Metawis, dan larang binukti, wong kekere agung.
Malah kongsi mangan padha jalmi, kekere raratan, pra sentana samya lit manahe, datan angsal galih ing nrepati, genti wulan malih, nulya wonten rawuh.
Nama den Sutadiwirya prapti, lan arine yektos, raden Suraprameya namane, saking Sala cundhuk mring Metawis, mring
Metawis, nenggih warni waos, kyai Liyep cakra muwah bendhe, katur mring Pangeran Adipati, wasiyat kang katri, sedayane katur.
Pangeran Dipati luntur kang esih, ing man ah katonton, marang raden Suraprameyane, kapatedhan dhuwung saput rati, turangga lan malih, sulam naosipun.
Dhateng Kanjeng Pangeran Dipati, wus tarung pasemon, kala timur pan papacangane, dadya
ering ing Sang Katong, nanging Sang Dyah asanget tresnane, dhateng kang raka Pangran Dipati, pinisah upami, lenggana kalangkung.
Suraprameya lan malih, Suradiwiryeki, pinundhut Sang Prabu.
Sangalas tanggal Arwah kang sasi, pan pukul sapuloh, mangsa
citrane kinaot, pan pinundhut ing embah milane, sagung para niyaka akemit, kang rineksa anging, bendara jeng ratu.
Nanging Kanjeng Pangeran Dipati, ing tyas sanget keron, ketang keronron karoban rume,
wus tanpa yayah bibi, locitaning galih, dhuh sariraningsun.
Durung tutug dhendhane Hyang Widi, dhateng raganing ngong, padha lawan si dhengkah wong kae, kálodane lamun ora sudi, kakangmas Dipati, bisa gawe wuyung.
Wiyahing wong wus amukti sari, pedah awaking ngong, wong planyahan nyampuri kulane, lit katepang anggayuh trenggani, sarira ngong asih, menawa tan tulus.
Gudhe pandhak papa sun lampahi, semut bang kutha ron, kukus gunung ingsun kapalake,
pangawe sari, s^jroning siniwi, ing wadya gung-agung.
nulya lajeng miyos, kang kacipteng ing nala lulute, Jeng Pangeran Dipati ningali, natar patirtaning, sang akarya wuyung.
Kadya ulam kasrambanan warih, m an ah sang wiranom, sang dyah ayu sänget pitambuhe, Pangran ngindhik-indhik, cinandhak astaning, sang dyah saking
panukmaning sarwa sari, sarira ngong ukih, lir cintaka nglayung.
Mulat ing lautan mangsa katri, tansah minta jawah, sapa ingkang pinalar yen
Andi mapan jeng paduka arih, dhateng raganing ngong, nirbata biyung wus lola-lale, wiyahe kakung yen dereng olih, kathah
kang saweneh, anung ping pisan asring andhingini, milanya pawestri, ngangkah dereng tutug.
Pangran Dipati ragi nglangkungi, wruh wedaling raos, kaping sanga pwestri mareme, eka dwi tri catur panceki, sat sapta myang wali, astha jangkepipun.
sabene, pinundhut m ring Kanjeng Pangran Dipati, anulya tinitip, aken wismanipun.
Patine, nama Tumenggung Kudanawarsi, lawan wonten malih, niyaka pinundhut.
Ki TumenggungMangkuyuda tuwin, kapundhut Sang Katong, Ki Suramangunjaya wus dening, Ki Tumenggung Kartadirya tanapi, kang karsa Nrepati, mring papat Tumenggung.
Samya dinamel wedanajawi, pinisah kang enggon, mapan dhatan sakeca manahe, dening Kanjeng Pangeran Dipati, tan eca kang gahh, denira Sang Prabu.
Sa bab ingkang rama Sri Bupati, lamine rawoh, saking pakalongan sawadyane, sanget dennya angowahowahi, mring Pangran Dipati, sanes adatipun.
Myang para Pangeran sakit kang gahh, alit manah yektos, yen sampun aningali lurahe, Pangran
dinten Kemis, Arwah ingkang sasi, salawe. prahipun.
Punggawa Sala dyan prapta malih, sawadya punang wong, Raden Tumenggung Pakudiningrat, saha garwa saking Sala Nagri, cundhuk ing Sang Prabu.
Arum Galesong kapala Bugis, tetelukan mungsoh, saking Pakalongan rumiyine, sabature minggat datan kari, Ramelan kang sasi, nuju bakda subuh.
nanging madaka hi Panaragi, semana Sang Aji, sanget dukanipun.
Dhateng Ki Dipati Panaragi, dukane Sang Katong, dening amadaka ing surate, nanging kasimpen sajroning galih, kang winarna malih, kaduwung Tumenggung.
Seba mring Sang Nata nanging wakil, sawadya punang wong, sowan mring Metaram geng manahe,
Surengkewoh, sampun balik kawon ingjurite, aprang lan Surabaya Kumpeni, utusan tur uning, mring Metaram rawuh.
Siang dalu pirembagan sami, kang karsa Sang Katong, ingkang badhe kang linumgake, Pangran Dipati mring Pranaragi, Pangran Adipati, tan lengganeng kayun.
Dening ingsung arsa anindaki, karsanireng Katong, arsa tulung pasisir lampahe, pra Tumenggung pasisir kajodhi, kawon dennyajurit, sampun
Luhung ngetan Sri Narapati, pened Sang Akatong, angulari wong bali jurite, kathah wangsul wetan winitawis, yen ta Sri Bupati, legeg manahipun.
ingsun den aturi, ngetan mring si kulup.
bedhah dening marni, mugi awak ingsun.
Muliha aran bae wak marni, banget wirang irg ngong, pan den ina mring Rongga
Mring mas Rongga telenging ajurit, ing m an ah angontor, lan malihe Nata sarawuhe, saking Pakalongan Sri Bupati, mung mas Rongga ugi, kang tinantun-tantun.
Barang karsa mas Rongga jampuni, sabature dados, pan ginugu mas Rangga ature, Pangran Dipati boten tinari, genti ya winarni, ing
rinten dalu pan lajeng lampahe, sedya ngungsi mring Sunan Metawis, kang ngalahken jurit, Kumpeni
sing abrek lan badhol, dina Akad ping tigalikure, wulan Sawal Jimawal kang warsa, sawadya lumaris, sareng angkatipun.
Pangran Mangkuningrat pan sami, sareng samya bodhol, wolung dalu ing Pojok praptane, injingipun wonten gandhek prapti, gandhek ninimbali, lan surat Sang Prabu.
Pangran kalih tinimbalan sami, ngandika Sang Katong, sabab sun atata miyan mangke, saking Banten prapta ing Metawis, Pangran Adipati, Asar angkatipun.
Boten mawi bala mantri Jawi, tinilar ponang wong, mung mantri jero binekta kabeh, pan lancaran wangsul mring Metawis, rereb tengah wengi, wonten Gombang Palur.
Enjing mangkat lajeng mring Metawis, Pabrekan dyan rawoh, wanci lingsir wetan ing praptane, lajeng lumebet kadhaton aji, panggih lan Nerpati, dyan tinundhung metu.
Nulya pendhak eq|inglpun maiih, SultanBanten rawoh, Panembahan Tapa sabalane, namung kalih atus winatawaie, gegamannya sami, waos tempak iku.
Ngodhing kalewang berang myang cundrik,
gangsal welase, DuUcangidah ingkang ponang sasi, Jimawal kang warsi, Semana Sang Prabu.
Miyos pagelaran Sri Bupati, wadya samya saos, pra sentana pra niyaka andher, prajurit urmat tata abaris, dyan katingal prapti, ngandika Sang Prabu.
lenggah lan Sunan ing kursi, tan adangu nuli, binekta malebu.
Kakanthen asta lan Sri Bupati, lumebet kadhaton, pilenggahan apocapan akeh, sinegah dhahar warna adi, sampun dhahar sami, dyan katundhung metu.
ngetan marang Kaduwang, sipeng kalih dalu margi, prapta Kaduwang, kitha kapanggih sepi.
Bupatine Kaduwang pan sampun kesah, Rebo Wage duk prapti, tanggal ping sadasa, ing sasi DuUcangidah, Jimawal
saking kang rama Susunan, amatedhani uning, yen Kanjeng Susunan, Metawis semana sampun
Metawis, ing dina Akhad, angkate Sri Bupati.
Tanggal gangsalwelas sasi Dulkangidah, datan kawarna margi, lajeng masanggrahan, sawadyabala nira, tatabaris Sokawati, kang tinanggenah, marang ing
Kalih pisan baris eler wonten Sangkal, kanthi manca negari,
Gepak ngaler prapta bedhah pabitingan, bitingan sigra prapti, jero kangjujurang, pakewuh ingkang papan, tan kenging nitih turanggi, myang para garwa, dharat sadaya sami.
Bedhahipun Kemis Pahing ingkang tanggal, ping sangalas kang sasi, nenggih Dulkangidah, tahunipun Jimawal, rereb sadalu ing margi, lajeng mring kitha, Ka magetan wus prapti.
Sawarnine jro kitha wus kabesmenan, anulya kang papatih, Kamagetan prapta, wasta pun Kartadikja, cundhuk
Ingaturan rereb Pangeran Dipatya, ing tulung dening ngabdi,
Pangeran ingkang kapalan, pitungatus wetawis, kajawi kang dharat, sewu yen winettara, lajeng denira
kacandhak wonten Ngrana, kacepeng gesang, kalawan wonten malih.
Sentana rawuh kacandhak gesang, dening ingkang papatih, patih Panaraga, aran Brantanegara, lumajeng dhasar wong mengi, pedhot
man tri Panaraga, kawus arebut urip, angungsi mring wana, weneh minggah ing arga, pawestri tan wonten kari, ngungsi mring wana, sedaya samya ngili.
Kala aprang bedhahe ing Pranaraga, ing Sebtu Wage uni, salikur kang wulan, ing sasi Dulkangidäh, tunggil Jimawal kang warsi, sengkala
suka kang galih, samya angrarayah, mewah ingkang binukti.
Kang kacepeng gesang pun Martamenggala, nulya dipun luwari, lan sakadangira, linuwar sedaya, sampun sinypatan sami, Mertamenggala, umatur anyanggupi.
Andhatengken rabinipun ingkang rama, Dipati Pranaragi, sarta kang butamal, saguh Mertamenggala,
ngumpulken tiyang, mantri ing Pranaragi, sarta tur boyongan, bedhaya lan butamal, katur mring Pangran Dipati, roro sedaya, kathah kaumpet ugi.
Wong ing Pranaraga wus cundhuk sedaya, kawarnaa Sang Aji, lan sawadyabala, medal ler Sri Narendra, kutha Madiun wus prapti, sawadyanira, ing Madiun wus sepi.
Dipati, dening Pangeran, Madiun mirsa warti.
Yen Dipati Suradiningrat wus pejah, sigra Pangeran kalih, cundhuk mring Sang Nata, lawan sabala nira, myang Tumenggung Jagaragi, cundhuk mring Nata, samya den supatani.
nulya Sang Nata, injing mangkat tumuli.
Sri Narendra saking Madiun wus bubar, dhumateng Pranaragi, tan kawarneng marga, Pranaraga wus prapta, kang putra Pangran Dipati, kalangkung urmat, mring
bandhangan tur den paesi, sinegah dhahar, Sang Nata neng pendhapi.
Pra sentana tumenggung mantri bupatya, tuwuk dhateng wadya lit, enting suka Nata, ngigel ingkang bedhaya, boyongan tur den
Dipati nyalingkuhaken bedhaya, ngendhak bedaya kalih, pun Srimpi westanya, lan pun Sampet semana, sarta dipun karemeni, kakalih pisan, mring Pangeran Dipati.
Nenggih ingkang garwa Pangeran Dipatya, Sang Putra Sri Bupati, ran Ratu Bendara, kalampahan kasoran, marang bedhaya kakalih, sareng amirsa, kang rama Sri Bupati.
Yen kang putra angendhak ingkang bedhaya, kakalih den kasihi, Nata ngemu duka, dhumateng ingkang putra, nulya semana Sang Aji, punang boyongan, kawangsulaken malih.
Kang bedhaya kakalih katur Sang Nata, sedaya katur malih, Sang Nata tan arsa, taksih angemu duka, meksa Pangeran Dipati, sanget nelangsa, nuhun duka Sang Aji.
Nuhun pangapunten dhateng Rama Nata, lilih duka Nrepati, sedaya boyongan, malih samya tinampan, miwah bedhaya kakalih, katur ing Nata, boyongan para rabi.
bebedhayan, kakalih binusanan, ajeng lekas sampun wanci, ing bakda Ngisa, ingkang bedhaya kalih.
Pun Sarimpi lan pun Sampet kalih pisan, nunten bedhaya kalih, kapundhut Sang Nata, bedhaya kalih pisan, sira
kaparingken mring wang, mengko kaya mengkana, bedhaya pinundhut malih, nyuwani manah, sapa bisa nglakoni.
Karsanira Sang Nata cuwanang manah, kaya mangkene iki, mengko uwis sapa, mendah harjaa jaman, baya ta Allah puniki, marang wak ingwang, misesa Allah iki.
Dening nuju ing wulan Kaji gamelan, sangsaya anglek malih, Pangeran Dipatya, injing sowan Garbegan, sampuning medal kang ngardi,
anggeges raosing driya, ngandika jroning galih, aku nganti apa, pipisahan Sang Nata, tan kawawa nambak brangti, raosing driya, Pangeran Adipati.
Putra Nata garwane Pangran Dipatya, uning kang raka branti, dhumateng bedhaya, nulya ratu bendara, nuhun bedhaya kakalih, dhateng kang rama, Semana Sri Bupati.
Pinaringken bedhaya nanging satunggal, kang wasta pun Sarimpi, lilih Sri Narendra, dukane mring kang putra, Kanjeng Pangeran
Ranadipura, lan jampangi Kumpeni, kang wus ngancik liya, Giyanti Matesehan, nulya kalampahan kenging, Ranadipura, wus sekeca kang galih.
Ranadipura wus nunggil Mangkuyuda, sapanedhane nenggih, pun Ranadipura, boten purun karehna, dhumateng Mas Rongga malih, kedah wontena, Kanjeng
Saderenge Ki Ranadipura kena, utusan sarta tulis, marang ing
Nata wus lajeng mangetan, bedhaya ingkang maksih, pinundhut Sang Nata, pun Sampet wastanira,
tekeng Bantar, Nata taksih bedhayan, asring nayub Sri Bupati, andina-dina, tan pegat pulang resmi.
Sakalangkung Marioneng kinasihan, malah Pangran Dipati, Anem pan kedanan, mring Marioneng
Pan ciptane Kanjeng Pangeran Dipatya, Anom Mangkunegara, iku kaya paran, karsane Rama Nata, wus kanggo mring ingsun dhingin, ing mengko karsa, malah dadi kakasih.
jeng Jipang mengkana, Yen sampeyan nelasi, mring pun Sampet nistha, pejah kedhok kewala, kaping kalih anglingsemi, rama lan putra, kaping tigane malih.
Kadi dadya corahipun ing akathah, wände gennya mejahi, dhasar taksih tresna, wonten kabar semana, wonten priyayi tur mantri, magang ing Jipang, punika den telasi.
Ingkang nama Ki Surs Adimenggala, dosanipun akedhik, dumeh arang Seba, pinriksa laranira, korengan suku sathithik, purwane duka, nulya dipun telasi.
Tinelasan ing dhuwung wasta pun Baryah, tambur dennya nelasi, purwane ing kuna, Ki Sura Adimgala, Sang
sesegah, rumiyin mring Sang Nata, rabine ayu prak ati, ingkang ngaturan, sesegah mring Nrepati.
atowong dennya ngladosi, kang toya wedang, punika den telasi.
Sri Narendra kawilut atur Mas Rongga, dilalah wus pinasthi, karsane Hyang Sukma, pramilane kang putra, Kanjeng Pangeran Dipati, asring kadukan, mring kang rama Nrepati.
Jeng Pangeran Dipati lajeng lampahnya, ngaler sampun angancik, bumi warung wus prapta,
Dipati arsa lajenga, ngaler dhateng pasisir, kewedan ing toya, rawa kali keh bena, jeblog paluh
Saupami angger sampeyan lajuwa, inggih dhateng pasisir, kenging tan kenginga,
rumiyin, benjang yen katiga, angger langkung kang karsa, pun paman dhateng suwawi, karsa sampeyan, Jeng Pangran ngandika ris.
Anenggih ingkang winarni, Pangeran ing Buminata, Pangran Bintara wastane, saking negar! ing Saia, cundhuk
Kanjeng Pangran Dipatya, masih kasoran alungguh, praptane Pangran Bintara.
Pangran Bintara ing nguni, lenggah kalasa kewala, sakalangkung ing lingseme, anglek. sajroning wardaya, andhengku dennya lenggah, pan datah antara dangu, kapernahken pamondhokan.
Sarta segah den aturi, mentah mateng mring kang putra, kalangkung ngupa sukane, kuda dhuwung ingaturan, arta miwah busana, sagarwa lan putranipun, wus samya amasanggrahan.
putra, ngabeni ingandaka, anggelak ing mangsanipun belaha lan rama Nata.
Aja liya kang nanggeni, walate rama andika, tinemua kula dhewe, sanadyan kula pejaha, sedheng kula wus tuwa, sineksenan punggawa gung, gumujeng Pangran Dipatya.
Gumer prajurit pra mantri, pra tumenggung pra punggawa, prajanjeyan dhewe-dhewe, ana kang narik curiga, weneh ana karuna, kalangkung prasecanipun, dhateng Pangeran Dipatya.
Genti Sang Nata winarni, ingkang angancik ing Tambar, sakehe wadyabalane, pinarag gering neng Tambar,
ngerig mring Sokawaiya, asiane titindhihipun, Wiradigdaya ing iindak.
Ing margo datan winami, ing Sokawati wus prapta, ing Sokawati bumine, sampun lumadi sedaya, mring Ki Wiradigdaya, nanging Pangalusan iku, ingkang mampang ing parentah.
Pramila datan lumadi, wong desa ing Pangalusan, mila mampang wong desane, sabab Ki Ranadipura, angsal ingkang parentah, anenggih ing gustinipun, Kanjeng Pangeran Dipatya.
Anulya dipun inggahi, marang ing wong Sokawaiya, pan arsa ginempur age, Ranadipura wus perang, lawan wong Sokawaiya, wong Sokawati kaburu, Wiradigdaya wus pejah.
Semana Pangran Dipati, wuwuh awon mring kang rama, nanging sanget panlangsane, wali-wali aputusan, serat dhateng Mas Rangga, bebolehi purwanipun, katura marang kang rama.
Kena tan kenaa ugi, kasuwun marang Sang Nata, denlancangi satakere, atemahan durung ana, parentahe Sang Nata, nulya inginggahi sampun, temahan kalah tur pejah.
ing Narendra, sarta kapirsa ing Kedhu, Pangeran Adiwijaya.
Seda aprang lan Kumpeni, Pangran Adiwijaya, ing Sumareja wartine, lindhu ping tiga sadina, Kanjeng Pangran Dipatya, kagagas ing alanipun, ningali karsaning Nata.
Kanjeng Pangeran Dipati, sareng mirsa ingkang paman, putek wimbuh ing manahe,
Pangran Dipati, sapa bisa nglakonana, yen mengkene ing karsane, rama anggugu mas Rongga, anulya wonten dhuta, saking kang Rama Sang Prabu, carik wasta Sindusastra.
Anuju Pangran Dipati, bubar saking pasanggrahan, mring Metaram baiane, sabab mirsa ingkang warta, Pangran Adiwijaya, yen seda ngrana apupuh marma arsa tutulunga.
Purwane kala rumiyin, Pangeran Adiwijaya, saking Metaram angkate, dhateng ing Kedhu wus prapta, arsa ngumpulken baia, sareng prapta wonten Kedhu, Menoreh apamondhokan.
Kumpeni ingkang ngabaris, ing Trayem sampun uninga, dyan dandan saha baiane, umangkat asasanderan,
Kalawan baris Kumpeni, Terayem ingkang pangarsa, semana ta ing lampahe, Kanjeng Pangeran Dipatya, asring nambur mring ngarsa, kelawan prajuritipun, trakadhang mung wong sedasa.
Metaram, sedaya tinundhung mantuk, dhateng negari Metaram.
Sarta Sang Nata nimbali, Jayaningrat Pakalongan, Pangran Bintara maliye, ingandikan mring Narendra, dhumateng Panaraga, lawan malih kang kapundhut, sira pun Ranadipura.
ka Talang kala rumuhun, kang nanggung Ranadipura.
Menawa minggat ing margi, kang nanggung Pangran Diptya, ajeng boten katurake, ajrih parentahing Nata, sarta Ranadipura, anggendhol sänget jrihipun, amopo Ranadipura.
Yen pineksa umpami, katura Ranidipura, dhumateng Panaragane, kadita minggat ing marga, mung kakalih katura, mring
Katong, kabekta mring Panaraga, kaatur mring Sang Nata, ingkang malih boten purun, nenggih Pangeran Bintara.
Pejah gesang kedah nunggil, mring Pangeran Dipatya, kang putra sanget ature, mring kang paman ing Bintara, kang paman ingaturan, sowan mring raka Sang Prabu, ingkang wonten Panaraga.
Benjang sampuna papanggih, lan raka paduka Nata, nuwun wangsula asae, nunggila lawan kawula, sinangonan kang rama, Pangran Bintara tumurut,
ing Pajagalan, kendeî sahabalanipun, rinten dalu parembagan.
Kalawan ingkang patih, ingkang wasta Kudanawarsa, miwah ingkang pangulune, ingkang ngawasta Ki Himan, mantri miji sedaya, sami pakewed ing atur,
Jawi, paran temahe ing benjang, kang mungsuh dadi bungahe, yen ingsun maksih kumpula, dadi pilih ing Nata, abanget kawatir ingsun, lan akeh liring negara.
Kudanawarsa tur ans, ing mangke rama Sang Nata, acidra sanget owahe, ing mangke lagya punapa, wong Jawa dereng tata, semangsa rata ing besuk, parentah Allah punika.
Kang dadya rudati marni, selir tuwin para garwa, mila Ranadipurane, menawa kartaning jaman, pineksa pinundhuta, kadi bedhaya rumuwun, ingkang saking Panaraga.
Ngandika Pangran Dipati, iya iki watir ing wang, priye mantri miji kabeh, ature miji sedaya, yen suwawi ing karsa, sampuna tanggal ing laku, mumpung dereng karta jaman.
Wiwite belah kang galih, lan kang Rama Sri Narendra, lan Pangeran Dipatine, neng Pajagalan Metaram, Kemis Wage dinanya, ing tanggal ping kalih puluh, ing sasi
sengkalani, ponang Liman lan Turonggo, Angrasa Wani Galihe,Kanjeng Pangeran Dipatya, Harya Mangkunegara, sampun nekad karsanipun, pisah lan Rama Sang Nata.
Para Tumenggung Metawis,sampun rembag sahabala, pra Pangeran rembag kabeh, sampun mupakat sedaya, kang pisah lan Sang Nata, kang tebih-tebih wus kumpui, mantri Tumenggung sedaya.
Panaragine, ingkang boten nunggil rembag, lan Pangran Dipatya, samya nusula mring Prabu, mangetan mring Pranaraga.
Saweneh mangkat ing wengi, sangking jrihe mring Pangeran, Dipati sanes galihe, saking ngajrihe ing marga, semana kalampahan, den aterken ing Delanggung, marang nagri Pranaraga.
Nanging kathah ingkang nunggil, sabiyantu tumut nekat, nunggil lampah sak balane, dene Pangeran Purbaya, dhasar wanter piyambak, dadya sumerep ing kayun, nekad lan
Kanjeng Pangeran Dipatya, nulya bubar sabalane, ing Pabegalan Metaram, dhumateng Sumaredya, sampun prapteng sawadyagung, anglir madu gula kentar.
ngajurit, bareng sapati-gesang, eklas janjinipun, aja na cidra ngubaya, sapa ingkang ngoncatana ing
Prabu, ingkang wonten ing Pranaragi, sakpraptane ngutusan, Sindusastra matur, dhumateng Kanjeng Bintara kelawan malih, Janingrat Pakalongan.
umatur malih, prakawis putra Nata, ing mangke Sang Prabu, anenggih panawang kula, sanes trage ing mangke lawan rumiyin, kula ajrih matura.
Pangran Bintara matur nambungi, kathah-kathah lawan Jayaningrat, Pangran Dipati angone, gegasah manah Prabu, putra Nata Pangran Dipati, padhami lan Welanda, ngangkat raadeg Prabu, entrage purun panduka, Sri Narendra wimbuh putek ingkang galih, duka
duka Nrepati, pra niyaka sedaya, ngandikan arembug, tansah tinantun ing rembag, pra niyaka pra mantri miwah prajurit, miwah
mantri ingkang anungkul, ingkang saking Pajang Metawis, katur ing Naradipa, pinirsa turipun, ing Kanjeng Sri Naranata, pan ing mangke putra Pangeran Dipati, tan pened sedya nira.
andher neng ngarsi, pepek sawadyabala.
Wonten mendhapa ing Pranaragi, samya prajanji sarta supata, saur-manuk omyang kabeh, riseksana Sang Prabu, sigra narik curiga aglis, sarta muwun Sang Nata, sarta punggawa gung, sedaya narik curiga,
Sarywa muwun ngandika Nrepati, kabeh padha sira pirsakena, kang kaya si kulup kuwe, bocah kudu kumingsun, kudu mungsuh mring ingsun jurit, tur amangsa enjuwa, wong kudu kumenthus, ginawe becik tan
ingkang boyongan, Sang Nata asru delinge, Suryakusuma besuk, lamun kongsi kacekel urip, sutn karya pagamelan, ngarit kudaningsun, sing sapa ingkang nyekela, ingsun ganjar reyal
sahabala lajeng lumaris, ing mangke kang sinedya, arsa nglanggar nuruh, mring Pangeran Adipatya, ingkang
sahabalane, parembagan sang Prabu, lan Mas Rongga tansah tinari, aturipun Mas Rongga, dhumateng Sang Prabu, yen suwawi
wingking, dhumateng Raden Suryokusuma, wadya alit ingkang dherek, Sang Nata ngndika sru, iya bener undhangna aglis, Mas Rongga awot sekar, angundhangi sampun, wau kang baris pangarsa, wus angancik ing bumi tanah Matesih, anarubken wong desa.
Wong wadon samya dipun boyongi, ingkang bangga samya pinejahan, sarta ngobong wismane, den rayah darbekipun, ya ta genti ingkang winarni, Pangeran Adipatya, semana kawuwus, kang baris Kusumareja, sring
Kang lukita pan datan winarni, Deller suka layon wus kabekta, sarta ingkang mastakane, ingkang pam an rumuhun, Pangran Adiwijaya uni, ingkang seda ing rana, sareng dhatengipun, lan layone ingkang rama,
Adipatya, ing tyase anekung, ngabekti ing kabatinan, tur narima sihipun KangMubeng Bumi, linajeng mring Metaram.
osiking tyas raosing galih, lir pendah ingkang Rama, taksih gesang rawüh, sarta Pangeran Dipatya, akasukan
barise, semana kang tinuduh, medal kilen ing Sri Bupati, Tumenggung Jayadiija, kakanthi Tumenggung, Wiratanu Alap-alap, lawan Jayanegara kalawan malih, Pangeran ing Bintara.
Kawarnaa Pangeran Dipati, ingkang masanggrahan Sumareja, sareng Sang Nata barise, majeng sabalanipun, wonten Bangsri Sang Sri Bupati, Pangran Mangkukusuma, aminggat ing dalu, balik seba mring Sang Nata,
seba malih mring Sang Nata, marang Bangsri lan mantri jero kakalih, anenggih wartanira.
wonge padha balik, Suryakusuma seba maring wang, wonge padha balik kabeh, uwong kudu kumingsun, kudu mungsuh marang ing mami,
Ingkang rayi linampahken jurit, wasta Pangeran Mangkudiningrat, lan Mangkuyuda kanthine, mangetana
prapta ing Langgung barise, genti ingkang winuwus, tuan Deller nagri Semawis, wus eca ingkang rembag,
Ideller amepak Kumpeni, mangkat saking ing nagri Semarang, tulung Pangran Dipatine, bala Kumpeni agung, lan Ki Adipati Semawis,
titilare Pangran Harya, kang sadherek Kanjeng Pangeran Dipati, ingkang wonten ing sabrang.
awali-wali, ingkang serat kandhutan, amrih sampun temtu, Deller lan Pangran Dipatya, aja kongsi abadhami lan Kumpeni, kathah pemuting serat.
Lan malihipun ingkang papatih, Pangran Dipati ingkang anama, Kudanawarsa w astane, lumuh sanget turipun, Gusti sampun kongsi papanggih, supami badhamiya, lan Janingrat ing Metaram, sanget ture sampun Gusti apapangtih, lan Kumpeni Semarang.
Karsanira Pangran Adipati, saestu bedhami apapanggiha, lan Kumpeni Idellere, dadya dri kanca rembug, tansah sami sawaleng pikir,
Umangkat ngetan kang bala lumaris, bekta segah prapta pamondhokan, ing Barawatu wastane, saestu boten purun, papanggihan lawan Kumpeni, amung segah kewala, ingkang
pribadi, Danawarsa tan purun panggiha, pineksa sanget ajrihe, Deller pegel tyasipun, sring seratan sinerat sami, lawan Pangran Dipatya, Deller seratipun, samana
yudanipun, saking eler linanggar jurit, mring Pangran ing Bintara, lan sabalanipun, lan Tumenggung Alap-alap, ingkang ngabdi Sang Nata kang wonten Bangsri, menang genira yuda.
Pangran Purbaya kawon ing jurit, lumajeng ngidul sarewangira,
baiane, kathah kacandhak lampus, Sumareja katur tumuli, ing Pangeran Dipatya, sedaya wus katur, Kanjeng Pangeran Dipatya, neng Kusumareja kewran ingkang galih, kang pam an katon aprang.
tyasipun, wau Kanjeng Pangran Dipati, aneng Kusumareja, ing pramilanipun, arsa ngawaking, priyongga, sampun rembang lan mantri lebet prajurit,
Nulya arereb kasaput wengi, aneng Camethuk pinggiring arga, injing mangkat sabalane, sarta putusan sampun, mring Ideller wadya Kumpeni, kang wonten Paserenan, pan asuka weruh, yen Pangeran Adipatya, sampun mangkat angaler wetan lumaris, Kanjeng Pangran Dipatya.
Paserenan, pan den antep purun, mring Kanjeng Pangran Dipatya, nulya sareng umangkat Pangran Dipati,
benawi, pan mangaler sarengan lumampah, Deller kang kilen lampahe, Pangran sabalanipun, medal wetan genya lumaris, Deller kilen lelampah, sareng lampahipun, neng Kadhadhong masanggrahan, pan sedalu Ideller arereb sami, wonten ing Samedhangan.
Dening Susunan kang wonten Bangsri, lolos ing dalu sabala nira, kandheg neng Purwasarine, bubar malih ing dalu, kandheg wonten ing
suba, Pangran Dipati karsane, binjang samya tetemu, mangke kedah ngajak lumaris, marang ing Sokawatya, lajuwa anjujul, marang kang Rama Susunan, wong Kumpeni Ideller dhateng nututi, laju yuda kenanga.
Ideller pan sareng mangkat, wong Kumpeni lumampah andhingini, Pangran Dipatine pungkur,
dening Pangran Dipati, rereb lawan balanipun, garompol pagedhangan, mung sadalu injing mangkat
Semana Pangran Dipatya, yun papanggih lan Deller wus
lampahipun, Pangeran A dipatya, sakadange tìtìga ingkang lumaku, lan juru basa Kibastam, samya ngangge-angge sami.
Kanjeng Pangeran Dipatya, baten karsa kedah panggih ing ngriki, tan gega ing aturipun, ingkang abdi sedaya, yen saestu Kumpeni Deller tutulung, panggiya ngriki kewala, sampun mring Sumengka Gusti.
Deller isin asebaa, kedah Pangran Dipati den aturi, mring Sumengka milanipun, padya sande panggiya, nulya Pangran Dipati bubar
tetemu, samya aparembagan, sasampune parembagan Idller wangsul, marang ing baris Sumengka, Danawarsa wangsul malih.
Prapta Batu perembangan, rembagipun tansah abenjang pikir, ana ngaturi tetemu, lan Deller kang satengah, nanging kathah
angkatipun, dumateng ing bang wetan, arsa nglanggar Pangran Dipati jinujug, Anen kang putra Susunan, wonten Madiun negari.
Ideller anulya mangkat, mangkat saking Sumengka wong Kumpeni, Kumpeni baris ing Butuh, Deller laju mring Sala, dening
pinareg prang datan dangu, wastane Bupati nira, nama pun Purwanegari.
wus kacandhak ing ngrana pan sampun lampus, tinigas mustakanira, rabine wus den boyongi.
Wong Madiun ingkang pejah, pan wolulas katur Pangran Dipati, bebandhangan samya katur, aglar neng pagelaran, pra prajurit asowang munggeng ing ngayun, ngaturaken bebandhangan, sarta boyongan pawestri.
rereb jro kitha Madiun, bala samya pamondhokan, atata para prajurit.
Nulya kang darbe Magetan, Jagaraga tumenggunge katuding, muliya mring nagrinipun, antara tigang dina, Pangran Adipati mangkat sing Madiun, marang nagri Pranaraga, mangidul bala lumaris.
Nulya rereb Kapulangan, sadalu enjing nulya lumaris, taksih injing nulya rawuh, ing kitha Pranaraga, daweg tata kang abdi dereng acucul, wadya aramya kang prapta, punika ngaturi uning.
Yen kidul kilening kitha, wonten mengsah tiyang ing Pranaragi, ingkang tumut Sangu Prabu, bala kathah kaplajar, kang raramu
lumaris, lingsir kilen wayahipun, padaleman jro kitha, binesmenan sedáya tan wonten kantun, Kanjeng Pangeran Dipatya, sapraptanira ing jawi.
Wonten sajawining kitha, aningali mengsah wong Pranaragi, kang dadya titindhihipun, Wasta den Sumabrata, anakipun Suradiningrat karuhun, kang pejah wonten ing Ngrana, punika ingkang nindhihi.
Lajeng kabereg kewala, mring kang bala Kanjeng Pangran Dipati, anyander pabujungipun, mengsah ngenthir lumajar, ngantos dhateng ing ngardi wetan gen buru, semana wong Pranaraga,
dhusun Wanakarta, mung sadalu injing bubar ngilen rawuh, arereb ing Kasatriyan, sakidul kitha miranti.
Kidul kilen Pranaraga, masanggrahan sakidul lepen alit, anulya kang rayi rawuh, Pangran Mangkudiningrat, sahabalane sowan kang raka sampun, rumiyini kang dimita, medal kidul Pranaragi.
Lajeng pinutus kang raka, anelasah mring mengsah
bandhanganipun, Kanjeng Pangeran Dipatya, mundur pupuh kang gumanti.
D U R M A Pangran Adipati aneng
Jujur wana wangetan lampah Sang Nata, sumedya nglanggar jurit, marang ingkang putra, Pangran
ingkang wadyabala, sedaya angresula, sa’bab lampahe Sang Aji, nefod tan laryawan, awis tan manggih bukti.
Tinangisan kang putra Sri Naranata, sedaya tan winarni, lajeng Sri Narendra, dening manca negara, kang tumut Pangran Dipati, bubar sedaya, sumingkir mring wanadri.
Pan sedalu genira apirembagan, lan sagung ingkang abdi, lan kang rayi Pangran, Arya Mangkudiningrat, Jayaningrat ing Metawis, Sujanapura, samya tinari-tari.
Miwah ingkang apatiti Kudanawarsa, myang kang para prajurit, tan wonten wisesa, sami ngareh kewala, dherek sakarsane Gusti, Pangran
tan beda, sami narah ing karsa, ing Gusti dhateng nglampahi, kang pangandika, Pangeran Adipati.
Yen mangkana batur kabeh aturira, datan kena
Amung mantri lebet dening kang para niyaka, kendel kewran ing galih, dhatan pahan tara, riris barat kang prapta, lepen kasatriyan alit, banjir sekala, tan kenging den sabrangi.
Ingkang mondhok sakilen kali Ksatriyan, nabrang ngetan tan keni, maksih kelen toya, Pangran Mangkudiningrat, lan Kudanawarsa patih, sabalanira, lan Janingrat Matawis.
Lan Sarageni poleng neng sakilen toya, kelawan tiyang Bugis, maksih kilen toya, dene kang aneng wetan, Janapura lan Srageni, cemeng myang abang, kang panumbak den kanthi.
Injing Pangran Dipati nembang tengara, mantri jro wus arakit, ingkang wadyabala, angantos darnel sasak, kang wonten kilening kali, maksih tan obah, kilen kali miranti.
Ingkang wetan taksih wonten wetan toya, nanging sampun arakit, ya ta kang winama, lampahe Jeng Susunan, rahina wengi lumaris, Sri Nara Nata, duka samargi-margi.
Sarawuhe Susunan ing Pranaraga, wadyane wus rinakit, andharat sedaya, samya angepung kitha, denyana Pangran Dipati, won ten ing kitha, wusana kitha sepi.
Ngangah-angah cuwa manah Sri Narendra, langkung pegel kang galih, saya ngangah-angah,
Pangeran Dipati Mangkunegara, takyin sampun miranti, wonten kidul kitha, neng
pangawak kanan, sira ingkang nindhihi, mantri jro sedaya, lan si kulup Dipatya, Anom sabala prajurit, wong
jajaranan, Wirarana nindhihi, Ingsun dadi dhadha, kapilih ngarsane wang, pinilih miwah wong Bah, sun pangku
blekithi, bubul abra sinang, saking kathahing bala, lir segara tanpa tepi, pangucapira, sedaya padha
ingsun ing benjang, panguntape kang prajurit, pasthi yen menang, amilihi turanggi.
Ana ngucapana milihi wanodya, kang ayu-ayu kuning, kocap ing carita, Pangeran Adipatya, akathah kang para selir, lajeng lelampah, Sun an lan
Dipatya, lan kang abdi pra prajurit, wonten Satriyan, wus prayitneng ing jurit.
Sampun medal saking pamondhokan ira, sabalane prajurit, sampun dandan sasak, kang wonten wetan toya, maksih tata kilen kali, kang wetan toya, maksih neng wetan kali.
Yen Pangeran Dipadi neng wetan toya, datan antara nuli, medal Kasunanan,
Adipati kuwur ingkang manah, nulya kang para rabi, kinen nabrang sasak, ngidul lajeng minggaha, pan angilen pinggir ardi, pan sareng mangkat, lan Pangran Adipati.
Anindhihi gegaman kang wetan toya, pangran Dipati
sakilen lepen wus prapta, sawingking Sarageni, Poleng pernahira, kaparing padhusunan, kang wekas kilen ngenggeni, Kanjeng Pangeran, mangkudiningrat malih.
Wetanipun Jayaningrat ing Metaram, sawetanipun malih, patih Danawarsa, sabalane wus tata, wetan pisan Sarageni, Poleng wus tata, samya gambireng jurit.
Pangawate kang kiwa wong Kasunanan, sampun cam puh ing jurit, wong Mangkunegaran, Tumenggung Janapura, lan Srageni
ana katingal, nanging Allah kang mulya, ngandika Pangran Dipati, prajurit ingwang, wong jero para mantri.
mungsuh keh pejah, larut sedaya ngisis.
Balanipun Susunan kang pejah ngrana, gangsal tatu kang mati, prajurit kewala, malah saged langkunga, kang bala lumayu jurit, Mangkunegaran, kang lumayu wus bali.
Sunan duka tan sipi, majeng ngamuk yuda, lawan wong Jagasura, wong Jagabaya akanthi, lan Suryanata, tinindhihan
kathah kang pejah, weneh sayah andhelik.
Nora kongsi anabrang sakilen toya, pan gawat dadi siji, wus kumpul Sang
Kalih atus kirang langkung tan akathah, nulya ingkang prajurit, wong Mangkunegaran, kang wonten sabrang wetan, ingkang lumaywa wus prapti, kumpul sedaya, ingkang para prajurit.
Ingkang ngasta tengen Pangeran Dipatya, cape jinejak bedhil, tan bisa gulawat, mung parentali kewala, mobat-mabit mring prajurit, payo mangsaha, aja na ngucap ajrih.
Sunan lir wong binayang kari semana, sarta dipun bedhili, gen prang lingsir wetan, ngantos dumugi Asar, sunan kinalang ing jurit, tu sinurakan, dangu-dangu anuli.
Pangran Mangkukusuma kang kaprawasa, pan tatu dening mimis, ingkang anyenjata, warta Jayawiguna, anulya lajeng ngemasi, Kanjeng Susunan, kang manah saya miris.
turanggi, wong Kasunanan, sangsaya kathah mati.
Sirna gempang larut baiane kang rama, pinelak ing turanggi, kagebyur ing toya, saya kathah kang pejah, Kanjeng Pangeran Dipati, kalangkung suka, unggul genira jurit.
tan kena, ngamuk kinepung prajurit, nyampang curiga, lajeng dipun pejahi.
Jayaprameya, dening baiane Sang Aji, kang pejah ngrana, nematus winetawis.
Sanes ingkang pejah kagebyur ing toya, sartane ingkang kanin, katututan pejah, sedaya sangang dasa, pan nanging kirang kakalih, kacepeng gesang,
kacandhak, Kanjeng Pangeran Dipati, enget ing driya, lahir
sakehe bandhangan sami, wus kapendhetan, dening para prajurit.
Kathah angsal bandhangan kang beboyongan, pawestri kang sapalih, pinendhet piyambak, mring kang angsal boyongan, sapalih katur ing Gusti, ingkang butamal, pinendhetan pribadi.
Ingkang ngasta tengen Pangeran Dipatya, cape kala ajurit, kang jejek senjata, kestul panandres munya,
sawetan Bengawan, Pangeran Adipati, baiane kang rama, ingkang kecepeng gesang, sedaya ngapunten sami, wus kaluwaran, wong Jaya lan wong
rereb kidul pradesan, wastane ing Demung, sadalu enjinge budhal, nulya rereb dhusun ing
aputusan, mring Eyang Ratu Ibune, Ibunipun Sang Prabu, lan nimbali manca negari, sawetane ing arga, Wilis ponang gunung, lan nimbali Jeng Pangeran, Prabu Jaka ijem ingkang Sarageni, kalawan wong tamtama.
Duksemana kautusan ngusir, marang Sutawirya ing
wastanipun, samya angsal babandhangan, gong sekawan katur Pangran Adipati, neng Tulung pasanggrahan.
Saben ari anata prajurit, wonten Tulung pan patbelas dina, nulya budhal sabalane, ngidul ngetan lumaku, wangsul dhateng ing Pranaragi, prapta wetaning kitha, dhusun Tegalsantun, masanggrahan wonten Karta, tuan Deller angaturi obat mimis, kalih etong Semarang.
Katur Kanjeng Pangran Adipati, anggur lan mawis kalih gotongan, sampun katur sedayane, suka sajroning kalbu, nulya wonten putusan prapti, Brahimwiranegara, ing Malang cumundhuk, papatihipun kang prapta, mbekta rencang kalih dasa atur bekti, katur Pangran Dipatya.
Nunten katolak mantuk tumuli, patih ing Malang pan binusanan, sarta pinisalin kabeh, kelambi nyamping dhuwung, marang Kanjeng Pangeran Dipati, sarta Wiranegara, kapatedhan sabuk, sasaput rati kencana, lan kaparing dhuwung saput kajeng singgih, inggih sruwa kencana.
Bupatine Madiun tinuding, kang ngawasta raden Sumadiija, Jeng Gusti
Tumenggung Katawengan, sarta lawan pangulune, utusan sampun katur, marang Kanjeng Pangran Dipati, ingkang angirid sowan, nenggih ab dinipun, Kanjeng Pangran Adipatya, wasta Tandhawijaya ingkang angirid,
rawa prapti, sowan Pangran Dipatya, lan sabalanipun, sarta ngaturken prasetya, pan katrima ing Kangjeng
pranata atur sembahe, amba tuwan ingutus, animbali manca negari, ing bang wetan sedaya, ing mangke pan sampun, ingkang sowan ing panduka, Kartasana ngebleg Pace ing Carubin, katura ing
aprang pilih tandhinge, ingkang cahya umancur, widigdaya prawireng jurit, wi mbuh manah satunggal, limpad setya tuhu, apracaya ing prawira, sabda giri ingkang
Wonten dhusun Semampir salatri, injang budhal rawuh masanggrahan,
ingkang prapta, akathah angsal-angsale, sangkelat bang lan wungu, lan baludru ijo lan kuning, rasukan striwel landa, sae kancingipun, anenggih kancing toyamas, sarta angsal hermawar ingkang kakirim, saking Ideller Semarang.
Dening rasukan cara Welandi, kikintune Susunan ing Sala, lawan surat kikintune, sedaya sampun katur, nulya Kanjeng Pangran
nulya mangkat sabalane, amasanggrahan Tugu, tanggal pisan Sura kang sasi, Akad Pahing dinanya, Edal taunipun, nulya wonten dhuta prapta, saking ingkang Eyang Ratu Ibu nenggih, wasta pun Nagayuda.
Wirapraya lan punika malih, saestu kautus amundhut surat, pepenedaning lampahe, mring kang wayah wus katur, tinupiksa kang punang tulis, mring Pangran Adipatya, punang dhuta wau, sampun ing angsulan serat, ngaturaken marang kang Eyang kang tulis, duta sampun lumepas.
Srageni Poleng lawan wong Bugis, menang prange kang mengsah lumajar, pejah siji wong Polenge, siji anandhang tatu, ingkang mengsah pejah satunggil, ingkang tatu tan ketang, bebandhangan antuk, senjata karben pan gangsal, nulya dhateng Tumenggung Secanegari, kang tumut Jeng Susunan.
Sowan cunduk ing Pangran Dipati, sarta atur kang dhuwung tinatah, saput ratri lan malihe, turangga ules dhawuk, nulya wonten utusan prapti, saking nagri Pamalang,
sasmitaning tulis, wiyose raden Wiranegara, anuwun nagri karsane, nenggih kang dipun suwun, sawetane ing
Tinundhung sarta binektan tulis, mapan sarwi Jeng Pangran utusan,
kang rama Susunan semana, angantep barang karsane, nenggih ingkang pinutus, kabayane wong Sarageni, abang ireng kanthinya, kabayan
ingkang putra, sarta lawan putusane, pun Driyamenggaleku, karsanipun Sri Sarapati, apasrah ingkang
Rama kala careme, lan kang putra apatut, sasi Sura Edal kang warsi, Kanjeng Pangran Dipatya, kang saguh angrebut, pan negari ing Metaram, mring
garwa, ingkang wonten dhusun Kebon amiranti, methuka Sumareja.
cemeng poleng akanthi, ijem myang perang tandang, meranggo kang lawung, wong Bugis lan Tamtama, Sarageni lampahe pinggir benawi, dhusun ing Kasampangan.
Caketing lajeng sampun rinampid, dyan pinapag prang neng Kasampangan, wong Jawa Bugis Baline, Kumpeni tindhihipun, pan sakawan nindhihi jurit, prang wetan Kasampangan, menang yudanipun, wong Mangkunegaran menang, wong ing Sala akathah ingkang ngemasi, Welanda pejah satunggal.
Sarageni lan Numbak kang mati, pejah gangsal ingkang tatú gangsal, wong Sala lumayu kabeh, Bugis Bali
Wong Kumpeni kang wonten ing ngloji, anggontori mariyem lirgerah, saking 1er kilen pernahè, Kasampangan
Dipati, sahabala wonten Tambakbaya, mung kalih dalu lamine, enjang tengara umyung, mangkat ngilen bala lumaris, lajeng mring Sumareja,
Nulya wonten utusan kang prapti, utusane kang rama Susunan, katur bedhaya lampahe, pun Sam pet wastanipun, katur Kanjeng Pangran Dipati, semana Jeng Pangeran, cangkrangen grahipun, awor panastis semana, Septu manis
nulya Pangran Dipatine, ngangsuli serat sampun, nulya Kanjeng Pangran Dipati, ingkang rayi dinuta, anglanggar anglurug, ya marang Surawijaya, ingkang wonten ing Kathithang gennya baris,
Pangran Mangkudiningrat dyan prapti, wangsul-malih marang Sumareja, sampun katur ing lampahe, Pangran Dipati wau, aputusan
Nulya Kanjeng Pangeran Dipati, pan akarya rakit padaleman, kinendha alun-alune, pager rajeg angepung, sami wonten lebet prajurit, yen dalu pukul sapta, tutup pintunipun, datan keni tiyang liwat, lamun enjing
Kudanawarsa, asring dhateng putusane, seratan wongsal-wangsul, dening Kanjeng Pangran Dipati, aneng
Saben sonten pepek ngarsa Gusti, munggeng ngarsane Pangra Dipatya, kinula wisudha kabeh, dinadar leler tuwuk, nulya ingkang putra kang rayi, Pangran Mangkudiningrat, nenggih sunatipun, ping pitulikur kang tanggal, nguyu-uyu ing sasi
ing wengi, nutug gennya andrawina, pra punggawa mulih kabeh, Kanjeng Pangeran Dipatya, andón pulang asmara, lan pra selir garwanipun, anulya wau semana.
kocapa, ingkang paman winiraos, ing Kadhiri enggenira, Pangeran Prabu Jaka, dhateng kang putusanipun, anenggih ngaturi serat.
Katur Pangran Dipati, yen tiyang kanjeng bang wetan, ing Kadhiri panggenan, sedaya ingkang tinedha, sarta atur uninga, yen wonten putusan rawuh, saking nagri Belambangan.
kang rama Kanjeng Susunan, angoncati andikane, ingkang dhateng ingkang
Jayasundirga, tan winarna ing lampahe, prajurit Mangkudiningrat, sampun prapta ing ngrana, Jayasundirga wus campuh, kalih pun Surawijaya.
Jayasudarga kalindhih, sabalane pan lumajar, katimbalan sakancane, marang ing Kusumareja, sampun prapta sedaya, sedaya datan winuwus, nulya wonten ingkang prapta.
nguninganana, sawarnine pra tumenggung, lampahe Pangran Bintara.
Dening Susunan kang warti, wonten satengahing wana, ardi Kendheng Panggenane, dhusun Tambak ira baya, Pangeran Adipatya, pirembagan balanipun, amrih prayoganing lampah.
Rembag ingkang baia sami, angraos dipun karenah, mring kang rama salampahe, kaping kalih pra punggawa, ingkang samya mangetan, ngraos watir lampahipun, ature para punggawa.
Suwawi kula aturi, Gusti tindakan priyongga, anarengi lampahe, Gusti ing rama panduka, Pangeran Adipatya, kalulun ing aturipun, para Tumenggung sedaya.
Mupakat rembag wus gilig, dyan Pangeran Adipatya, ingundhangan sabalane, dandan arsa umangkata, saking Kusumareja, wus dandan sawadya agung, anulya tengara budhal.
Kanjeng Pangeran Dipati, mangkat saking Somareja, ing Jumungah Kaliwone, nuju tanggal kawanwelas, punang sasi semana, ing Rabiyulakiripun,
Adipatya, lajeng ngetan lampahipun, rereb dhusun Kateguwan.
Sadalu enjing lumaris, rereb dhusun Kalengisan, kalih dalu enjing bodhol, rereb mulur kalih dina, enjing wonten kang prapta, Juleksana wastanipun, sarta ngaturken bebestan.
dipatya, nenggih ing mangke lampahe, sakancanipun sedaya, sampun campuh ing yuda, ing Keija enggene campuh, Brajamusthi lan mas Rongga.
jawah, Pangran Mangkudipura, lampahipun samya maju, lan sagung mancanegara.
Kendel wonten Jagaragi, bupati ingkang tinilar, ing Sokawati enggone, kelawan sabalanira, menggung Ranadipura, Ki Cakrajaya Tumenggung, lan Tumenggung Kertadiija.
Mantri sekawan wus prapti, wonten dhusun ing Sesedhah, nulya Rongga sabalane, Brajamusthi kanthinira, semana lampah ira,
yudane, nabrang mangilen mas Rongga, sakilening bengawan, Pangran Dipati kawuwus, ingkang lagya lelampah.
nulya dinten Kemisipun, pra mantri jawi sedaya.
Kinen umangkat rumiyin, kinen rebat baita, Bengawan Sokawatine, lan sagung manca negara, padha rebuta palwa, wong Paserenan ja kantun, padha saosa baita.
Kanjeng Pangran Adipati, rereb aneng alas tnwa, anenggih ing an tarane, amung kalih welas dina, injing tengara budhal, pingkalih ing tanggalipun, ing sasi
Sakeber surate, Welandi ing Perambanan, ingkang ngaturi surat, punang surat sigra katur, ing Kanjeng
putusan mring Garobogan, animbali ingkang paman, Dipati Puger ing wau, sarta amawi nuwala.
Mangkudipurane, dhapur ngaturi uninga, sakancanira aprang, Dipati Anem kang mungsuh, gennya aprang wonten sendhang.
Menang genipun ajurit, kandheg genya bujung mengsah, Pangran Mangkudipurane, wonten ing Ngawi genira, Pangran Mangkudipura, angsal babadhangan katur, senjata lawan gandera.
Limalas mengsah kang mati, kacepeng gesang titiga, tiyang Bugis satunggale, kabur kupingnya sedaya, katur Pangran Dipatya, rencange Pangran Madiun, kang pejah nanging satunggal.
Kang tatu nanging kakalih, nulya Pangran Adipatya, budhal sawadya baiane, mangetana jujur wana, rereb tengahing wana, ing
Awis ingkang manggih bukti, ardi Kendheng tengah wana, kalangkung awis tedhane, kathah kaliren kang bala, kelawan awis toya, tan ana kang manggih banyu, kasatan tan ana mangan.
Kang bala samya asedhih, anulya Pangran Dipatya,
masanggrahan, sadalu enjing budhal, rereb ing Kawu sadalu, enjing budhal lajeng ngetan.
nulya rawuh, ing Ngawi kilen Bengawan.
Masanggrahan dhusun Ngawi, wadyabala samya muwah, akathah beras parine, wadyabala tuwuh nedha, eca manahing baia, riringgitan saben dalu, samya egar wadyabala.
Adipati, saking Ngawi sampun budhal, mangilen sahabalane, sedya anjog Sokawatya, dening manca negara, tinilar kinen anggepuk, ingkang baris Pranaraga.
Ingkang wonten Pranaragi, awasta Mertamenggala, Suradiningrat anake, kelawan pun Natabrata, ngadeg neng Pranaraga, Pangran Dipati dyan rawuh, ing Tempel
enjing lqjeng ing lampahe, rereb wonten Ngara-ara, ing Lencong wastanira, amung arereb sadalu, enjing
sadalu enjing budhal, dhusun Pacangakan rawuh, arereb ing ka Padhangan.
Antarane tigang latri, nulya wonten duta prapta, saking
Dyan ponang duta lumaris, marang Ideller Semarang, ing marga tan winiraos, nulya Pangran Adipatya,
salatri, pun Ranadipura prapta, atur uninga lampahe, rumiyin ingkang tinilar, wonten ing
yudane, tinukup marang mas Rongga, Braja musthi kanthinya, Pangran Dipati amuwus, marang mantri jro sekawan.
lan malih sakancanipun, wasta Jaya alap-alap.
Mantri sekawan tur bekti, sami umatur sandika, umangkat saking ngarsane, ing
rumiyina, marang ing Paserenan, lampahe lajeng acampuh, mengsah lawan Wiranata.
Dennya prang bedhil-binedhil, acampuh elet bengawan, kasaput dalu yudane, dennya prang sapih maesa,
atur weruh, ing Gusti Pangran Dipatya.
Wus katur Pangran Dipati, ingkang rereb masanggrahan, dhusun Nglarangan wastane, kalih dalu enjing budhal, Pangeran Adipatya, ngidul ngetan lampahipun, agenti ingkang winarna.
Susunan ingkang winarni, masanggrahan Sida karsa, lawan sawadya baiane, Sunan wus miyarsa warta, yen linanggara ing yuda, wus bolos sawadyanipun, mangaler agurawalan.
Baiane kang angantuni, ran Tumenggung Ngalap-alap, ing Lemahireng enggone, bans wonten ngara-ara, sareng amirsa warta, yen Pangran Dipati rawuh, prapta kidul Waladana.
Pangran Dipati lumaris, kalawan sabalanira, kang baris Lemahirenge, Ki Tumenggung Ngalap-alap, lumajeng asasaran, ingkang samya abubujung, tinatrap Sri Natanira.
Pangeran Mangkudiningrat, ingkang bubujung ngajurit, lan patih Kudanawarsa, sawarnane mantri jawi, ingkang samya nututi, pun
kang mantri jawi, datan kandheg dennya bujung, mapan angsal bandhangan, sakawan ingkang turanggi, kang kekalih katur Pangran Adipatya.
Dening Pangran Adipatya, arereb ing ngardi Wijil, mangkat wanci bedhug tiga, enjinge nulya kapanggih, kalawan kiya patih, Kudanawarsa cumundhuk, sarta atur uninga, yen mengsah taksih ngantuni, Wiranata ingkang taksih wonten wuntat.
Kiya patih Danawarsa, katuduh kinen mangsuli, marang mengsah Wiranata, dening Pangran Adipati, lajeng ngilen lumaris, kelawan sabalanipun, anulya ingkang paman, Pangran Purbaya apamit, pan anglalar kang garwa marang Tembayat.
Tirtayuda kang tinuding, Kanjeng Pangran Dipati, wonten Nglungge mung nem dalu, injing tengara budhal, sarta putusan malih, marang Sala sarta amawi nuwala.
Semana ingkang dinuta, mantri ran Jayakintaki, dening ta ingkang tinilar, wonten sakilening margi, anenggih ingkang rayi, kelawan sabalanipun, Pangran Mangkudiningrat, Pangran
marang ing Sala Kumpeni, sarta amawi tulis, mantri jaba sampun kumpul, apatih Pranawarsa, pra Tumenggung samya
utusan atur udani, menang genipun jurit, ing Jatinom gennya campuh, mengsah lan Alap-alap, angsal pepejah kekalih, sampun katur nulya wonten duta prapta.
Awasta pun Tirtayuda, ingkang saking ing Semawis, sarta bekta nuwala, saking Deller ing Semawis, kelawan surat malih, saking Sakeber wus katur, ing Pangran Adipatya, lan Jayengrana winarni, ingkang mantu kang rama Sri Naranata.
Kang narub akena minggah, ardi Kidul kang rumiyin, kan tun taksih neng Ngaldaka, kabunyang lampahnya kari, binujuk mring wong wukir, kacepeng wonten
kawula nuwun gesang, saestu kawula alit, nedha sckul amung sckul sakeletan.
Tutur duka ing wardaya, Kanjeng Pangeran Dipati, tan pedah rama Susunan, sira katrimanan putti, Wong cilik rabi putrì, bobote padha lan ingsun, sira amilih
pedhang dalem sampul mijil, Jayengrana lajeng tinuwek ing pedhang.
sasi, nenggih Rejeb sasinipun, sirahe Jayengrana, wus tinigas lawan malih, atinipun den untai Jagaulatan, Mila nguntal atinira.
Jagaulatan punagi, sok kacekela ing rana, Jayengrana dina iki, ingsun untai
bedhel raraga nira, saking pedhangipun mandi, nulya Pangran Adipatya, utusan marang
Dening ta Ki Singayuda, ingkang tuduh antuk kardi, kang nyepeng pun Jayengrana, kaganjar pan dados mantri, anulya wonten prapti, Welandi ingkang acundhuk, mung Wlandi satunggal, saking kang rama Nrepati, Jeng Pangeran kalangkung ngandon asmara.
Anenggih ingkang dinuta, marang Sakeber wus prapti, sarta angaturi surat, lawan turanggi satunggal, kalangkung dening prayogi, turongga pan sampun katur, dhateng Pangran Dipatya, lami aneng ardi wijil, nulya wonten ingkang ponang duta prapta.
Saking Rekyana Hapatya, Kudanawarsa tur uning, yen menang genipun yuda, Kaduwang wus den anciki, dening genipun jurit, ing Jumuwah ping sanga,
putusan marang Kumpeni, mring Sakeber ing ngardi Gamping
Sunan rumiyin, Wiranata mangke teluk marang Sala.
Singra Pangran Adipatya, pan sampun ngangsuli tulis, mring Uprup nagri ing Sala, nulya Pangran Adipati, ngadegken Sarageni, kawandasa kathahipun, winastan Tanuastra, nenggih
keris, dhuwungipun Kartawirya, Kartawirya wus ngemasi, sarta atur turanggi, gangsal welas kathahipun,anulya gandhek prapta, ingkang saking ing Semawis, bekta surat saking Ideller Semarang.
Kudanawarsa kang rawuh, saking kutha Kaduwang, ngaturken boyongan malih, ing Kaduwang semana pan sampun ladhang.
Narengi Ki Cakrajaya, Kertadiija sareng prapti, ingkang saking Sokawatya, munggeng ngajengan wotsari, lampah kawula gusti, angradin mengsah pan sampun, Gusti ing Sokawatya, ing mangke pan sampun radin, sampun ladhang kang mengsah pan sampun sirna.
Sarta ngaturaken tiyang, sakawan kang cundhuk mantri, wasta pun Surajenaka, saking rama panduka Ji, ing mangke rama Haji, ing Semawe enggenipun, tumut bumi
kecipta punang tulis, nedha lilah arsa ngangkat Surapringga.
Kanjeng Pangran Adipatya, nglilani ngangsuli tulis, marang Pangran Prabu Jaka, ingkang wonten ing Kadhiri, nulya Pangran Dipati, krama angsal lan nakipun, Tumenggung Pringgalaya, kala dinten Akad uni, tanggal ping pat sasi Arwah tahun Edal.
Sinengkalan ponang warsa, Trus Pandhita Bahing Bumi, wonten malih ingkang garwa, Kanjeng Pangran Dipati, ran Raden
Nulya patih Danawarsa, ngaturken sirahing mantri, Kertawirya ing Kaduwang, kang madeg bans rumiyin, mangke sampun ngemasi, kacepeng ing yudanipun, tumenggung Mangundirja, ka Magetan kang darbeni, sarta ngaturaken ingkang beboyongan.
Pitulikur kathahira, lati ngaturaken turanggi, waos dhuwung lan senjata, katur ing
Janingrat wau, sampun pakawinira, neng Sumareja rumiyin, ngardi Wijil kapanggihaken semana.
Lan ingkang abdi sedaya, tumenggung mantri prajurit, bebedhayan taledhekan, adhahar anginum mawis, dina Selasa wengi, sangalas ing Ruwahipun, sadalu
Kang garwa maksih akathah, kang rikat-rikat kinanthi, Pangeran Mangkudiningrat, kinen ngluruga tumuli, marang kilening margi, umangkat sabalanipun, Pangeran Adipatya, maksih wonten ardi Wijil, nora pegat kasukan angunggar baia.
Nulya wonten tiyang prapta, saking kang rama Nerpati, kathahipun kawandasa, cundhuk Pangran Adipati, anulya wonten malih, saking Manoreh ing Kedu, ingkang putra Pangeran, Adiwijaya rumiyin, ingkang sampun aseda wonten ing Ngrana.
Rahaden Adikusuma, sowan ing Pangran Dipati, nulya kinula wisuda, ing Kanjeng Pangran Dipati, anulya wonten malih, dutane kang rayi rawuh, Pangran Mangkudiningrat, tur uninga atur tulis, mring kang raka Kanjeng Pangeran Dipatya.
Yen Kawon genipun yuda, amengsah lawan Welandi, Kumpeni mung kalihdasa, ingkang saking Boyolali, seket wong Bugis-Bali, perang wonten Jurang Kadut, baiane ingkang pejah,
akathah ingkang akanthi, wong Tanuwastra pan tumut, lan raden Suralaya, ing Barebes kang negali, Jagalatan ingkang dadya matapita.
Sampun arakit sadaya, umangkat sing ngardi Wijil, nuju ing dina Selasa, Kemise Wage anuli,
PRABU KAMULYAN kepada keturunannya dengan pesan seperti ini "NGGER ATI-ATI MARING AWAKMU DEWEK MAREKNE MARING GUSTI SANG MAHA TUNGGAL, SIRA BAKAL NEMONI JAMAN MANUNGSA KANG NGAKU BECIK DEWEK KANIYAYA MARING SEJENE MANUNGSA PERUPANE IKU MERTANDANI MANUNGSA KELEBON DONYA, ELINGO NING ATIMU AJA GOGONI HAWA NEFSUNE DEWEK SUPADOS URIPMU AYEM TENTREM SAGED MERTELAKEN LAN KATUNGGON PUSAKA NGILMU LADONYA KERAJAAN MEDANG KAMULYAN, PUSAKA AMPUH IKI MANJING JERO ATIMU NGILMU IKI PANURUNAN PANGUCAPAN MBOTEN SAGED DITIMPAHAKEN MARING WATU, KAYU, GEGODONGAN UTAWA SALIYANE YEN SAMPUN JAMANE NGANAK CUCU INGSUN BAKAL WEDARAKEN KANGGE NGADEMAKEN MANUNGSA KELEBON DONYA LAN NGANGKARA"
gendjerOleh satenong mungkur sedot sing tolah-tolihGendjer-gendjer saiki wis digawa
umobGendjer-gendjer mlebu kendil wedange umobsetengah mateng dientas digawe iwaksetengah mateng dientas digawe iwaksega sa
Pepeling ( Eling Eling ): - - WIJINING URIP - -
Marxisme ‎ (← pranala | sunting)
Ekonomi ‎ (← pranala | sunting)
Barang ‎ (← pranala | sunting)
Sekolah ‎ (← pranala | sunting)
Abraham Maslow ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/Kata/K-L N-Pep ‎ (← pranala | sunting)
Lembaga sosial ‎ (← pranala | sunting)
Analisis kebutuhan ‎ (← pranala | sunting)
Walkie talkie ‎ (← pranala | sunting)
Peretas bersertifikat ‎ (← pranala | sunting)
Ngarep ‎ (← pranala | sunting)
Dinamika kelompok ‎ (← pranala | sunting)
Kesenian dari barang bekas ‎ (← pranala | sunting)
Korea-Amerika ‎ (← pranala | sunting)
Perilaku konsumen ‎ (← pranala | sunting)
Kebutuhan primer ‎ (← pranala | sunting)
Pendidikan Pastoral Klinis ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Anchovy ‎ (← pranala | sunting)
Layanan elektronik ‎ (← pranala | sunting)
Dataran gigir ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:55hans/Daftar judul/K ‎ (← pranala | sunting)
Kebijakan sosial ‎ (← pranala | sunting)
Pengembangan masyarakat ‎ (← pranala | sunting)
Afiliasi ‎ (← pranala | sunting)
Konflik peran ‎ (← pranala | sunting)
Ketamakan ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/Daftar judul ‎ (← pranala | sunting)
Bathik iku kasil kerajinan tèkstil ingkang ngginaaken malam (lilin) lan canthing kanggo mènèhi motif utawa gambar ing kain. Bathik wis suwé ana, kurang luwih kawit 2000 taun kepungkur. Asal tembung bathik ya iku ambathik saka tembung amba lan titik (basa Jawa) sing maknané: nggambar utawa nulis.
Werna-werna utama bathik Jawa ya iku werna biru nila lan soklat. Celupan biru lan soklat sing digabung kain putih iku dadi perlambang 3 déwa Hindhu (Siwa, Wisnu, lan Brahma).
Bathik iku uga salah sawijining cara gawé rerupan ing bahan sandhangan. Kejaba iku, bathik uga ngrujuk marang rong perkara. Sing sepisan, cara mernani (gawé werna) kanthi migunakaké malam kanggo nulak werna ngresep ing kain. Ing literatur Internasional, tèknik iki ditepungi kanthi peparab wax-resist dyeing. Pangertèn kaloro ya iku kain utawa busana sing digawé kanthi migunakaké cara kasebut, klebu kagunan motif-motif tartamtu sing khas.
Bathik Indonésia, kanthi midhangetaké sakabèhané tèknik, tèknologi, sarta motif lan budaya sing gepok-sénggol, déning UNESCO wis ditetepaké dadi Warisan Kamanungsan kanggo Budaya Lisan lan Ora Wujud Barang (Masterpieces
Sajarah gawé bathik[besut | besut sumber]
Tèkstil bathik saka Niya (Cekungan Tarim), Tiongkok
Dhetil ukiran kain sing dianggo Prajnaparamita, reca seka Jawa Wétan ing abad ka-13. Ukiran kembang-kembang sing rumit iki mèmper karo bathik Jawa jaman saiki.
Seni gawé kelir ing kain kanthi migunakaké malam iku tèknik lawas saka jaman kuna. Panemon ing Mesir nuduhaké yèn cara iki wis ditemokaké ing abad ka-4 SM, kanthi ditemokaké kain bungkus mumi sing dilapisi malam kanggo gawé pola. Ing Asia, tèknik kaya bathik uga ditrapaké ing Tiongkok jaman Wangsa Tang (618-907) sarta ing India lan Jepang jaman Periodhe Nara (645-794). Ing Afrika, tèknik kaya bathik ditepungi Suku Yoruba ing Nigeria, sarta Suku Soninke lan Wolof ing Senegal.
Ing Indonésia, bathik dipercaya wis ana wiwit jaman Majapahit, lan dadi populèr nalika pungkasané abad XVIII utawa wiwitané abad XIX. Bathik kang diasilké ya iku kabèh bathik tulis nganti wiwitané abad XX lan bathik cap nembé ditepungi sakwisé ana Perang Donya I utawa taun 1920-an.[2] Tembung "bathik" asalé saka basa Jawa, nanging bathik ana ing Jawa ora kacathet sajarah metuné. G.P. Rouffaer duwé pandhapat yèn tèknik bathik iki dimungkinaké ana lan ditepungaké saka India utawa Srilangka nalika abad kaping 6 utawa kaping 7. Sakliyané iku, J.L.A. Brandes (arkéolog saka Walanda) lan F.A. Sutjipto (arkéolog saka Indonésia) duwé kapercayan yèn tradhisi
prabawa saka Hindhuisme ananging bisa dingertèni yèn wewengkon mau duwé tradhisi kuna kanggo gawé bathik.[3]
G.P. Rouffaer uga nglapuraké yèn pola gringsing wis ditepungi wiwit abad kaping 12 ing Kediri, Jawa Wétan. Dhèwèké uga nyimpulaké yèn pola kaya mau iku mung bisa digawé nganggo wewujududan kang jenengé canthing, mula dhèwèké banjur duwé pendhapat yèn canthing ditemokaké ing Jawa ana ing jaman semono.[3] Dhetil ukiran kain kang mèh kaya pola bathik dianggo déning Prajnaparamita, ya iku ana ing reca dèwi kawicaksanan buddhis saka Jawa Wétan abad kaping 13.
Dhetil klambi kang nampilaké pola sulur wit-witan lan kembang-kembang kang angèl mèh kaya pola bathik tradhisional Jawa kang bisa ditemokaké jaman saiki. Iki nudhuhaké yèn gawé pola bathik paling angèl lan mung bisa digawé nganggo canthing wis ana ing Jawa wiwit abad kaping 13 utawa malah sadurungé iku uga wis ana.
Legendha ana ing literatur Melayu abad kaping 17, Sulalatus Salatin nyritakaké Laksamana Hang Nadim kang diwènèhi préntah déning Sultan Mahmud kanggo berlayar menyang India kanggo golèk 140 lembar kain serasah kanthi pola 40 jinis kembang ana ing saben lembaré. Merga ora bisa netepi wajib kang diwènèhké Sultan Mahmud, dhèwèké banjur gawé dhéwé kain-kain mau. Nanging kapal kang dinggo banjur kèrem ana ing lelaku bali lan mung bisa nggawa patang lembar kang ndadèkaké Sultan kuciwa.[4]
Ana ing literatur Éropah, tèknik bathik iki pisanan dicritaké ana ing buku History of Java (London, 1817) tulisané Sir Thomas Stamford Raffles. Dhèwèké tau dadi Gubernur Inggris ing tlath Jawa nalika jaman Napoleon saka Walanda. Taun 1873 saudagar Walanda Van Rijekevorsel mènèhi saklembar bathik kang olèh nalika ana ing Indonésia marang Museum Etnik ing Rotterdam lan wiwitané abad kaping 19 iku bathik wiwit ana ing mangsa kajayané. Nalika dipamèraké ana ing Exposition Universelle ing Paris taun 1900, bathik Indonésia ngagètaké publik lan seniman.
Budaya bathik[besut | besut sumber]
Bathik ya iku kerajinan kang duwé pangaji seni dhuwur lan dadi bagéan kang ora bisa dipisahaké saka budaya Indonésia (khususé budaya Jawa). Wong wadon Jawa jaman dhisik ndadèkaké ketrampilan ana ing babagan bathik dadi pagawéyan, dadi ing jaman dhisik pagawéyan mbathik duwé kalungguhan kang èksklusif nganti ditemokaké jinis "Bathik Cap" kang ana kamungkinan wong lanang bisa mlebu ana ing pagawéyan mbathik iki. Ana pangecualian kanggo fénoména iki, ya iku bathik pesisir kang duwé garis maskulin kaya kang ana ing motif bathik "Mega Mendhung", bathik saka laladan pesisiran biasané dilakokaké denong para wong lanang. Tradhisi mbathik wiwitané dadi tradhisi kang turun temurun, iku ndadèkaké sok sok motif bathik bisa dingertèni yèn iku bathik saka kulawarga ngendi. Motif bathik kang dinggo bisa nuduhaké statusé wong. Saiki ana motif bathik khusus kang dinggo déning para kulawarga ing Kraton Yogyakarta lan Kraton Surakarta. Bathik dadi salah siji warisan leluhur Jawa kang nganti saiki isih ana. Bathik pisanan ditepungaké menyang nagara manca déning Présidhèn Soeharto, ya iku nalika ana ing konfrènsi PBB.
Piranti kanggo gawé bathik[besut | besut sumber]
Piranti kanggo gawé bathik ing Muséum Nasional Indonésia. Saka ndhuwur tengah: canthing, saka kiwa nengen: sikat kayu kanthi rambut serat klapa, kaliper wesi kanggo ngukur, uga kaliper, panjepit, palu, lan file.
Cara gawé bathik[besut | besut sumber]
Awalé bathik digawé ing sandhuwuré bahan kanthi werna putih sing kagawé saka kapas sing diarani kain mori. Diwasa iki bathik uga digawé ing sandhuwuré bahan liya kayata sutra, poliester, rayon lan bahan sintetis liyané.
Motif bathik dibentuk nganggo cuwéran lilin kanthi migunakaké alat sing diarani canthing kanggo motif alus, utawa kuwas kanggo motif mawa ukuran gedhé, saéngga cuwéran lilin mresep jroning serat kain. Kain sing wis dilukis nganggo lilin banjur dicelup kanthi werna sing dikarepaké, biasané diwiwiti saka werna-werna enom. Panyelupan banjur dilakokaké kanggo motif liya kanthi werna luwih tuwa utawa peteng. Sawisé makaping-kaping ngliwati prosès pawernan, kain sing wis dibathik dicelupaké menyang bahan kimia kanggo nglarutaké lilin.
Foto wong mbathik, koleksi Troopen muséum.
Prodhuksi kain bathik ing Jawa, Hindhia Walanda, 1912.
Sawijining wanita migunakaké malam lan canthing kanggo gawé Bathik Tulis ing Yogyakarta, Indonésia.
Jinis motif bathik[besut | besut sumber]
Banji[besut | besut sumber]
Banji ya iku motif bathik kang isih dianggo déning bathik Banyumas kang digawé kanthi motif gedhé lan wernané soklat utawa ireng sarta digawé sacara bedésan.[5] Bedésan ya iku salah sijiné cara nggawé bathik tanpa ngilangi lilin bathik ing tengah-tengah prosèsé nggawé bathik kanthi prosès kang
Ceplok[besut | besut sumber]
Ceplokan utawa ceplok ya iku motif bathik kang ing njeroné ana gambar-gambar kang wujudé bunderan, rosèt, lintang lan variasi liyané.[5] Kanthi gambar kang ana ing motif ceplokan iku isih ngandhut segi papat lan bunderan, semono uga motif ceplok uga bisa digolongake ing motif géometris.[5]
Jinising bathik[besut | besut sumber]
Bathik tulis ya iku kain kang dihias kanthi tèkstur lan corak bathik digawé nganggo tangan.[7] Cara nggawé bathik iki kira-kira mbutuhaké wektu antarané 2 nganti 3 sasi.[7]
Bathik cap ya iku kain kang dihias kanthi tèkstur lan corak bathik kang dibentuk nganggo cap (biasané digawé saka tembaga).[7] Prosès kanggo gawé bathik cap iku kira-kira mbutuhaké wektu 2-3 dina.[7]
Bathik lukis ya iku bathik kang digawé kanthi cara nglukis langsung ana ing kain putih.[7]
Bathik&oldid=1081840"	Kategori: BathikSeniKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 4 Sèptèmber 2016.
Prabu Pandhu Dewanata kagunga garwa aran Dewi Madrim lan Sewi Kunthi. Prabu Pandhu peputra lima lanang kabeh diarani Pandhawa. Artinya Prabu Pandhu Dewanata punya 2 istri namanya Dewi Kunthi dan Dewi Madrim. Prabu Pandhu punya anak 5 semua laki-laki disebut Pandhawa. ( Kulina Basa Jawa kangge Kelas IV, 2011)Garwane
Antasena. (Kulina Basa Jawa kangge Kelas II,2011)Arjuna Sasrabahu raja ing Maespati. Arjuna Sasrabahu uga kasebut Arjuna Wijaya. Garwane Arjuna Sasrobahu kang pisannan jenenge Dewi Citralangenisaka Tunjungpura, kang nomer loro jenenge Srinadi, putrine Begawan Jumanten saka Pertapaan Giriretna. Saliyane, dheweke uga nduweni bojo kang caacahe atusan. Ana uga kang dadi selire iku Dewi
lan DNA saka 2 keturunan kang isih urip Maria Theresa, Ratu Anne saka Rumania lan adiné, Pangéran André de Bourbon Parme.[2] Tès DNA kang dilakokaké ya iku yén DNA mitokondria lan hasilé mbuktèkaké yèn jantung iku bener-bener duwén Louis XVII.[2]
Jantung Louis saiki mapan ana ing salah sijiné guci pérak ing Saint-Denis Baslique cepaké Paris, ing ngendi para Raja Prancis dikubur, kalebu wong tuwané Louis XVII, Raja Louis XVI lan Marie Antoinette.[2]
Sakwéné pirang-pirang tahun akèh laporan lan teori babagan Raja Louis XVII (Pangéran Louis-Charles), bocah enom saka Raja Louis XVI lan Ratu Marie Antoinette saka Prancis.[3] Jantung kang entes waé ditès diyakini déning pira-pira pawongan yèn iku duwéné raja enom Louis XVII, kang DNA-né wis diuji lan saiki akèh kang percaya yèn Louis mati ing kunjara.[2] Ananging awak kang dianggep minangka Louis mau luwih tuwa lan luwih duwur katimbang Louis kang sebeneré.[2]
Sebagiyan wong ana sing percaya yèn Louis sakwéné ana ing kunjara digantèni déning pawongan liya lan jantung kang ditès DNA-né iku duwéné seduluré ya iku Pangéran Louis-Joseph (1781-1789) kang mati nalika isih bocah lan
arloji saka Jerman kang nganti matiné kekeh ngaku minangka Pangéran Louis-Charles (Louis XVII).[4] Naundorff ya iku saka 30 wong kang ngaku miangka Louis XVII.[4]
Pangéran Louis-Charles, anak saka Louis XVI lan Marie Antoinette saka Prancis, dikunjara sakwéné Rèvolusi Prancis lan diyakini wis mati ing kunjara.[4] Ananging, ana pira-pira kabar simpatisan monarki duwéni semangat yèn Dauphin enom ora ana ing kunjara, ateges dhèwèké ana ing salah sijiné papan panggonan kang dirahasiakaké.[4]
Naundorff ngaku-ngaku yèn dhèwèké ya iku Pangéran lan nganggep mayité digantikaké déning mayit bocah enom kang budheg uga bisu, uga yèn dhèwèké wis diumpetaké ing salah sijiné papan panggoan kang rahasia ya iku Menara Kuil nganti dhèwèké isa mlayu saka panggonan iku.[4][5] Naundorff uga ngaku-ngaku yèn dhèwèké banjur direbut manèh déning pasukan Napoleon lan disimpen ing pira-pira dungeons ing sekabèhané Éropah, nganti akhiré mlayu nalika pertengahan umur 20an.[4]
Ucul saka kasunyatan yèn Naundorff ora isa ngomong Basa Prancis kanti apik, dhèwèké kasil ngeyakinaké mantan anggota pengadilan Louis XVI yèn dhèwèké ya iku Dauphin.[4] Naundorff kayané ngerti sekabèhané babagan kang ngenani pribadhiné saka pengadilan kerajaan.[4] Ananging Putri Marie-Thérèse, adhiné Pangéran Louis, ora ngakoni Naundorff.[4] Dhèwèké pernah ndeleng foto-foto wong kang ngapusi iki, lan Putri Marie ngrasa yèn tukang apus iki ora ana padhané karo adhiné lan nolak kanggo ndeleng Naundorff.[4] Senajan dhèwèké pernah ndeleng wong kang ngaku-ngaku liyané, kang ora diwakili déning mantan anggota pengadilan kerajaan.[4]
Nalika 1836, Naundorff nggugat Marie Thérèse kanggo prabotan kang diduga duwéné.[4] Kosok waliké, kepulisian Raja Louis-Philippe malah nyekel dhèwèké, njaluk sekabèhané dokumèné lan deportasi marang Inggris.[4] Naundorff mati nalika tahun 1845, ing Delft, Walanda.[4]
Leazar Williams[besut | besut sumber]
nalika awal abad kaping 19.[6] Nalika tanggal 3 Maret 1823, Wiliams nikahi bocah wadon Prancis kang umuré lagi 14 tahun ya iku Madeline Marie Jordan.[6]
Nalika jaman enomé William nggolèk cara supaya bisa dadi Kaisar, banjur William ngaku-ngaku yèn dhèwèké ya iku anak saka Louis XVI lan Marie Antoinette kang ilang.[6] Senajan kanca-kancané nganggep iki pinemu williams kang salah ananging pira-pira bangsawan Éropah percaya yèn William minangka pewaris kerajaan Prancis.[6] William mati nalika tahun 1858.[6]
Louis_XVII_saka_Perancis&oldid=1048863"	Kategori: Raja Prancis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.13, 19 Maret 2016.
GEGURITAN-PAHLAWAN PENDHIDHIKAN	February 27, 2013CRENINDIE	BASA JAWA	Leave a comment
Kuwi kabeh ora bisa dadi pangalangmu ngabdi dening bangsa
Ndadikake ingsun jalma wasis, budi pekerti paramarta lan yogya
Disaksiake kartika kang sumebyar ing tawang lan rembulan
Mung liwat bayu bengi iki dak layangke guneman cilikku
[size=medium]Gambuh[/size]
[size=medium]Maskumambang[/size]
[size=medium]Megatruh[/size]
Gunarti, Pati, kawit 2 Maret – 17 Agustus 2010
Eko Arifianto, Blora, kawit 30 Agustus – 3 Desember 2010
salire, ingkang asih ing akerat, sakeh
miyarsi miwah ta ikang nganurat, luwih malih kang ngadarbe, utawa ingkang nimpena panAgung sawabeka, pinedaken sira
Pitung leksa warsa malih, muruh kang toya punika, maring tawang kumukuse, kukus dadi langit sapta, dening nguruh punika, dadi bumi lapis pitu, sawiyare langit hika.
Ya ta, bunder-bunder sami, wiyaripun lalampahan, yen manuk miber lampahe, lalampahan sewu warsa, luhure pitung kasa, ngaras kursi kalam heluh, luhur malih dinding djadjal.
Pan kawilar langit ugi, lintang wulan lawan surya, handadeken kawulane, pira-pira malaekat, dadi saking dahana, pan kathah warnanipun, samawi muji ing Pangeran.
Lan andadekaken kalih, ing sadjaratul muntaha, tan wali-wali karsane, Maha sutjining Pangeran, kocap ing dalem kur’an, angadika kun payakun, ing ngarsa pan mukaromah.
pan tegese lamine, dadine djagad nem dina, pepek luhuring ngaras, tuturing kadis niwuwus, angandika rasulullah.
Ingkang dinadeken dihin, ing Allah iku rohingwang, pinencar dadi salire, kang lahir miwah kang samar, ingkang dingin tinitah, ingaranan iku naptu, jatine nur kang cahya.
Ingkang dingin Djabrail, mikail ping kalihnya, israpil kaping tigane, idjrail kaping saKawan, sakehe malaekat, punika pan
tebihipun lalampahan, pan sewu tahun ika, punika hibere manuk, lawan malih cinarita.
Papahesan warni-warni, tan kawasa amarnaha, kagunganipun Hyang Manon, miwah ta kang dinding djalal, langse tunda-tumunda, minangka kakayonipun, Pangeran kang Maha mulya.
Kuciwa suwarga hadi, tan kawasa hamarnaha, wonten maleh kagungane, helah
pangandikane Hyang Manon, tan kaduga ing kawula, Allah kang luwih wikan, wonten maleh kang
tanpa wilangan, yen godong punika alum, kang muni sadjroning surat.
Manungsa hanandang sakit, yen godong sampun ngaliyang kasebut surat namane, manungsa sampun atuwa, pupus maksih taruna, yen godong punika runtuh, ngidjaril sigra hangalap.
Ingkang runtuh nora pasthi, ana enom ana tuwa, kang runtuh pasthi-pasthine, tandhane wus tekeng mangsa, punika takdireng Hyang, lawan malih kang tinutur, kang bumi wau punika.
Caritane kang pratiwi, sinangga dening malaekat,
cinawisan, widji pirang-pirang tuwuh, ing bumi awoh sapisan.
Kang dadi widjine sapi, hagede ponang wowohan, pinasthi de rang Hyang Manon, yen wowohanipun telas, maksih aglis palastra, genti nitahaken
sinambar ing gelap, sirna tekeng kedatone, risampunipun mangkana, yat alah Tangala, tinitahaken ing makluk, kang ingaranan ibnu jan.
Punika ingkang genteni, djumeneng ing ngalam ndunya, pan wolung leksa tahune, deneng kalakuhaneka, sami durakeng Allah, djangkep pandjenenganipun, rinusak dening Pangeran.
ngalami-lami, wau ing antaraneka, mangkana kang winiraos, kala dereng sinung lanat, dening Allah Tangala, wontene langit kapitu, gene bakti marang Allah.
risampunipun mangkana, saIdjajil kocapa, panapti wau tumurun, saking langit kaping sapta.
Malaekat pitung kethi, samya hangiring sadaya, sanget adjrih mring Hyang Manon, risampunipun mangkana, Idjajil kawarnaha, sampun djangkep sewu tahun, haning langit kaping lima.
Hiya sing kaya Idjajil, wus dilalah karsaning Hyang, wus luhur andap wekase,
hangabekti ing Pangeran, wus djangkep sewu warsa, Idjajil wau tumurun, ingkang sinedya ing manah.
Dateng langit kaping kalih, hingiring para malaekat, prapta langit kapindone, hangabekti ing Pangeran, sarta para malaekat sampun jangkep sewu tahun, wanguwung ngabektinika.
Hanuli tumurun malih, hingiring para malaekat, lengser saking langit pindho, sang Idjajil karsa neka, dateng langit kapisan, hing dalem ndunya wus rawuh, ya ta sami
praptala, kacaryanira lampahe, haningali ing praptala, dening luwih kaWuryan, ningali sagara gunung, lungse
ingsun namane, hiku hiya wruhanira, ingkang anom Adham, hiya iku kakasih ingsun, kang sun cecadang suwarga.
Himanira angluwihi, hiya saking imanira, miwah ing kedadehane luwih saking dadinira, barang sakalirira, sumawana ngelmunipun, angluwihi ngelmunira.
Lan saktine angluwihi, hiya saking saktinira, apa dene ing cahyane,
Idjajil, manahipun sampun angrasa, yen linungsur kadatone, mareng Hyang murba wisesa, lawan maleh miharsa, kalamun Allah kang Agung, anitahaken kawula.
Adham kang sinambat ing sih, kinarya ratu ing ndunya, dadi ing pangidepane, sakehing kawulaning Hyang, sami kinen anuta, ing Bagindha
weneh atos lawan empuk, kang dinuta lon angucap.
Djabrail ayun ngambil, siti kalamun kagawa, nulya sinupa tan alon, he Djabrail ta hiya, ragane sira arsa, angambila marang ingsun, lah muga sira kenaha.
Bebendunipun Hyang Widhi, semune bumi wus wikan, kalamun arsa ginawe, tapele Bagindha Adham, bumi pan sampun wikan, Adham punika ing
israpil matur Hyang Suksma, hya Pangeran ingkang luwih, amba den supatani, ing bumi kalangkung-langkung, mangka Allah Tangala, angandika
ingkang anama idjrail, risaksana wus prapti, sinapa sarenge rawuh, lah apa karya nira, Ngidjrail sira mring kami, pan sinapa alon widjiling wacana.
Praptaningsun maring sira, den utus dening Hyang Widhi, mapan kinen mundut sira, sumaur ing djuru bumi, sira sun supatani, yen ngambila awak ingsun, muga sira kenaha, dudukanipun Hyang Widhi, lah mundura paningsun sanget lenggana.
amba dinuta, dening Hyang kang Maha Suci, mapan ingsun ora hawedi hing sira.
Adjrih ing Allah Tangala, dene ta sira bupati, ingsun ta
aja ana liyane maleh, ngalap nyawa sakalir, sira kang kadya pangayun, wus misuwur miyarsa, angandikane Hyang Widhi, yen Ngidjrail kasedahan ngalap nyawa.
Sinung djudjuluk dening Hyang, sira malaekat Ngidjrail, malaekat maut
sawidji, dyan winulet tumuli, ingkang bumi dadi endhut, linawet dadya juga, dene malaekat Ngidjrail, pan
tumulya dipun wuwuhi, karanipun aran sahwat, sakehe manungsa sami, lan sapindahe maleh, milanipun ana napsu, inggih tapel Adham, iku purwane kariyin, cinarita risampunipun mangkana.
Milane sakeh manungsa, budine sawidji-widji, ana becik ana ala, ana ireng ana kuning, ana waleh lan demit, ana kasap ana
bodonipun, pan saking takdiring Hyang, lara pati nora gingsir, wus pinasthi tulis lohi mahpul lolah.
Mapan Allah kang misesa, anitahaken ing mukmin, sinung budi lan tekiyar, luwih saking herunatik, lan nitahaken maleh,
kewan, tan ana budine malih, amung turu lawan sahwat, aminum kalawan bukti, datan anyipta maleh, kang sato kewan puniku, beda lawan manungsa, sinung eling sinung lali, sinung pudji tobat lawan solawat.
kewan, manungsa iku ya dening, agenge deradjatira, sinungan sih anglangkungi, saking malaekat sami, lamun penet budinipun, tan ana sahwat neka, iku manungsa sinelir, Nabi wali kakasihira Hyang Sukma.
Merga saking suka wirya, pan saking lara prihatin, margane luhur wong ika, saking ngandap asor ugi, margane lara pati, saking lali marganipun, sampunira mangkana, tapel dinadeken nuli, Hyang Wisesa anulya mangke ngandika.
puluh taun, lamine ndut punika, banger gandane abacin, milane manungsa arum gandanya.
Risampunipun mangkana, winuwuhan endhut malih, tapel Adham kinarya, saking karsaning Hyang Widhi, punang tapel wus dadi, luwih saking bagusipun, sakehing kang rurupan, tan ana ingkang tumanding, ing
Risampunipun mangkana, Kawarnaha sang Idjajil, arsa wruh ing tapel Adham, malaekat sadaya ngiring, ing
sampun, sang Idjajil angucap, ing malaekat pitung kethi, he malaekat salaminipun neng ndunya.
Pan ingsun nora tumingal, ing rurupan luwih pekik, ananging tapelipun Adham, hiya kang luwih pekik, angucap sang Idjajil datenging sakathahipun, ingkang para malaekat, lah ta sira saupami, ya kinana anut ing Hyang tapel Adham.
Apa gelem apa ora, malaekat kang pitung kethi, sami angucap sadaya, dumateng sira Idjajil, tan lenggana ing kapti, saparentahing Hyang Agung, amba datan lenggana, sapakenipun Hyang Widhi, hila-hila
kami, iki apa asilipun, angidepa ing lemah, pasthi ingsun tanapti, yen idepa masa ta angluwihana.
Mapan djenengingsun iya, mangkana usiking ati, malah ta ingsun rusaka, tapel punika
Adham, yata ngucap sang Idjajil, heh malaekat ingsun tutur maring Sisira.
Sadjroning tapel Adham, akathah ingsun tingali, sanepane ngalam djembar, apa hiya amepeki, ingsun wau ningali, langit ngaras kursinipun, suwarga lawan naraka, atanapi ingkang bumi, sun tingali anging kaya ana omah.
Tanpa lawang kang lir omah, wau ta ingsun parani, arsa ingsun pandjingana, anging ta luwih aperit, tan kawasa sun mandjing, lesu lupa awak ingsun, iku kang linarangan, gene ngiman ingkang sutji, pan punika
Idjajil, ing salebeting djejantung, nanging rineksa uga, dening Hyang kang Maha Suci, liya niku
tapel Adham tumuli, arsa pinandjingan nyawa, dening Hyang kang Maha sutji, sinampurnaken ugi, bagindo dham raganipun, kang nyawa
Sampuning tiniyup sira, sasangka dening Djabrail, nyawa manah kasusahan, tan kuwasa amandjingi, dening katingal rupit, nyawa matur ing Hyang Agung, inggih Pangeran amba, tan kawasa ngong mandjingi, dene peteng sadjroning nyawa punika.
luwih saking awratipun, pecate saking badan, sampune mangkana nuli, pinandjingken nyawa djroning tapel Adham.
ing Hyang Widhi, saure Hyang yarakim makumululah.
Risampunipun mangkana, nyawa punika wus mandjing, ing guwa garbaning Adham, nyawa nuli nyarambahi, nugrahaning Hyang Widhi, mandjing utek dateng kulkum,
ambekta busana sampun, mapan saking ing swarga, busana sAgung piranti, saka praboning nata, adimulya.
Kampuh kalawan rasukan, paningset kancingan adi, sarta kalawan makutha, pinatiking retna adhi, tuhu lamun linuwih, kakasihira Hyang Agung, kang Nabi Adham, sinung wiwara Hyang Widhi, luwih uga wiwaraning Adham.
Artinira kang wiwara, palawanganing dumadi, kang dingin iku pangucap, pamiyarsa aningali saking ngandap kakalih, ing pardji
saking wadana, ing sakathahipun, wiwara pitung prakara, panggaota dina deken Hyang Widhi, kang dunung panca ndriya.
Panggaotane karna kakalih, mapan iku hiya amiyarsa, ingurip pakumpulane, ana dene kang rawuh, sotya kalih iku ningali, miwah ta ingkang grana, panggaotanipun, pan mambu saliring ganda, ana dene kang rawuh ing lesan nenggih, sinedahan pangucap.
Iku wiwara kawan prakawis, kang kakalih wiwara ing ngandap, kang turas medalken wurih, tetoya sartanipun, kang satunggal wiwar ing inggil, ingkang menga tan menga, kaprenah ing ngembun, wus djangkep patang prakara, ingaranan wiwara punika nenggih, babahan nawa sanga.
Puser jangkep kawan prakawis, kang sasanga-sasangane tunggal, kang minangka tetaline, napas kang mandjing metu, kang minangka talining urip, pudji tanpa pegatan, napas djatinipun, lah kaki
Dham gumilang gilang cahyane, linungguhaken sampun, papalangkan kencana adhi, piturun saking suwarga,
djimanten nelahi, nilapa kadja kumala mirah, bra muruk singasanane, senenipun umancur, anelahi ing pitung swargi, sampunipun mangkana, ngandika Hyang Agung, dateng para malaekat, lah sudjuda sira ing kakasih mami, Adham
ana malaekat, tan asudjud ingkang anama Idjajil, tan milwa asudjuda.
Tan legana ing Hyang Widhi, nora arsa melu sudjuda,
ingarane dening Hyang, dene sanget leganane, legana ing Hyang Agung, iblis lanat pinasthi kapir, lan malih kawuwusa, kang sami asudjud, ing mangke Bagindo Adham, sakathahe malaekat pitung langit, sami sudjud sadaya.
Satus taun laminipun nenggih, pra malaekat sudjud mring Adham, punika ta sahenggone, malaekat sudjudipun, dudu sudjudeng pangabekti, winastan sudjud hurmad, saumpaminipun, ing sudjudeng para kadang, Nabi Yusup kurmate kang den wastani, risampunipun mangkana.
Sampun djangkep satus taun ugi, pra malaekat sudjudeng Adham, tan nganggokno sapakone, wus jangkep satus taun, sudjudipun mangkana tangi,
kaping kalihipun, sukuring Baginda Adham, malaekat aningali maring iblis, saya adjrih ing Allah.
Sasampunipun mangkana iblis, sinung lanating Tangala,
Adham, sapa kang nyegah deweke, yata sang iblis matur, ya Pangeran kang Maha Suci, ta wontene ingkang nyegah, karane tan sudjud, dumateng Baginda Adham, dene Adham asale cemerduk nguni, dadine saking lemah.
Amba tuwan pandadeken nguni, saking geni amawa
ing karsaningwang, sira iblis ingsun dadekaken kapir, dadi isining naraka.
Iblis matur ing Hyang Maha Suci, nanging amba aneda ing tuwan, nora mati salawase, mbendjing ta amba lampus, sareng rusak sakeh dumadi, sareng umureng ndunya, kaping kalihipun, kang ulun tedaking tuwan, weni ngena kawula punika bendjing, ngadjak maring naraka.
dene oleh wenanging Pangeran, angrencana ing lampahe, pakartine djinurung, nora kena sira ing pati, risampunipun mangkana, bagindho dam sinung, busana saking suwarga, hadi-hadi pinurun saking suwargi, tan Kkwasa marnaha.
Suwarganipun langkung apekik, wau ingkang nama Nabi Adham, gumilang gilang cahyane, anelahi sumunu, kadi wulan purnama sidhi,
Manahipun kalangkung kuwatir, angrasa mangya bagindho Adham, dene ta dudu djinise, yata ing marmaneng ulun, sinung tingal wau dumeling, aningali wanita, luwih saking ayu, sangkane kang
wedale, saking ing lambungipun, saka mantyan kang manah aring, anom sasamanira, kacaryan andulu, wau ta
tembung, heh ta tuwan dereng nikah, la ta sampun tuwan anyekel tumuli, ngentosi karsaning Hyang.
Langkung sihe Hyang dateng ing Nabi, Adham sartanipun Babu Kawa, lulus minangko somahe,
Nanging pepacuh ingsun sawidji, ingkang dawuh marang sira
somahe, sira ning suwarga gung, odjo mangan uwohing kuldi, poma adja nanerak, ing laranganingsun, atanapi somahira, lamun sira mangana salah sawidji, yekti kena duraka.
Lamun sira mangan wohing kuldi, yekti sira nganihaya uga, maring awakira dewe, wowohan kuldi iku, pan larangan iku binukti, poma-poma pacuan, ngandika Hyang Agung, kang tan ana hing suwarga, kawruhana denira kawan prakawis, tan kena wong wuwuda.
Kaping kalih tan ana wong nangis, ping tiga wong luwe tan kena, miwah ta kang kaping pate, wong katelaking banyu, nora nana kang dipun iling, pun iblis satrunira,
karasanipun kekalih, bagindo dam ning dalem suwarga, angraket lawan somahe, malaekat mangkya rawuh, atetanya mring Adham aris, heh Adham sun atanya, mring sira satuhu, asih marang garwa tuwan, ana urip Nabi dam wacana manis, kalangkung asih amba.
asih ing kakung, Babu Kawa saure manis, pan nora asih ingwang, dumatenging kakung, batine asih ing priya, lahiripun pangucape nora asih, batin asih ing priya.
Nabi Adham langkung mukti sari, sarta lawan rabinipun Kawa, amung ketang pawelinge, Pangeran ingkang Agung, Nabi
kang sinungan nugraha luwih, mangkana cinarita, ing wirayatipun, wong ana djroning suwarga,
Nora nana wong nguyuh angising, ning suwarga minangka titinja, sarira medal kringete, gandanipun mrik arum, upamane keraton adji, ing Bagindha Sulaeman, angreh djagad iku, nisthaning wong ning suwarga, sakarsane sinembadan ing Hyang Widhi, ingayap sureng nggana.
Kawarnaha wau ta sang iblis, aning
ing dalem suwarga, sang iblis karsa yun, arsa munggah ing suwarga, karsanira sang iblis anggoda ugi, dateng Bagindha
warna, anggoda angrencana, ing pakartinipun, iblis sinung panguwasa, kedep netra munggah dateng
kewetan manahipun, dene kori suwarga kinunci, tan kuwasa mandjinga, apikiring kalbu, endi
sapta, ngancik luhuring kori, sami marep ing njaba, sang naga andulu, sang iblis mara ing merak, kang ing lawang aning suwarga ingkang
rencanane iblis, pan sampun karsaning Hyang.
Saking panguwasaning sang iblis, yata merak kapencuting manah, ningali ing mamangsane, uler taun
wowohan kuldi Sarate, pan ageng sawabipun, ping kalihipun tan kena pati, malih tan kena tuwa, iku sawabipun, ni
lamun tuwan punika tan wikan, mangke amba tuduhake, ing prenah wohing kayu, papethetan kang nama kuldi, kalangkung sri kaWuryan Babu Kawa muwus, pan hiya iku hawisan, sakalangkung pepacuhipun Hyang Widhi, kang duwawuh ing amba.
Luwih sanget pepacuh Hyang Widhi, kang dumawuh mring
sinungan, wohing kuldi siningkir ira Hyang Widhi, sanget pepacuhing Hyang.
Ya ta luwes pangucape iblis, aturipun dateng Babu
tuwan punika, yata iblis matur, inggih amba
punika, gengipun mangke uwohe, awiyar godongipun, risampuning mangkana nuli, rawuh ni Babu Kawa, ing prenahing kayu, sadedeg inggiling wreksa, pan kasundul sirahe Kawa woh kuldi, warnanipun kaWuryan.
tan eling, Babu Kawa kalane semana, supe marang Pangerane, supe ing somahipun, kanikmaten wawohane kuldi, supe ing djiwa raga, liwungetan tutur, yata karane mangkana, wong asalat adhan ngamati tabir, siam adus djinabat.
kalih winisuhi, dene asta kang ngalap.
ndriyane, yata nulya sinebut, wohing kuldi ingkang sawidji, karine kang den dahar, wau karsanipun,
Sarwi ambekta wohing kuldi, arsa marek Bagiendo Adham, Sarawuh Kawa tataken, he heh Kawa apa iku, ingkang sira sungaken mami, dene adi kaWuryan, ing suwarnanipun, umatur
Suksma, dene sanget pamacuhe, mapan sira wus ngrungu, yena woh-wohan nama kuldi, pethetan ingawisan, Babu Kawa matur, nggih mangkya
maringwang, sarta tuwan wau kinen, dening Hyang Maha luhur, tuwan kinen dahara kuldi, sartane lawan amba, yen tuwan tan purun, dahara kuldi punika, pan dinukan tuwan denipun Hyang Widhi, tinundung saking suwarga.
Nabi Adham angandika malih, apa temen kaya udjarira, ni Babu Kawa ature, kathah supatanipun, kang malaekat datenging kami, supomine linanyaka, ingukum Hyang Agung, mugi-mugi lah kenaha, dukaning Hyang lan mugi antuka malih, babenduning Pangeran.
Yata Baginda Adham wus kanti, dening ature wau kang garwa,
sakalangkung wau nikmat neka, lan maleh ageng sawabe, utusane Hyang Agung, kang apadjar amituturi, dihin tan kena tuwa, kaping kalihipun, punika tan kena pedjah, kang ping tiga langgeng tan owah ing suwargi, sing sapa mangana.
Ya ta sampun takdiring Hyang Widhi, sanalika geter manah neka, amiyarsa ing wartane, Adham mangan pisan, ing woh wohan kang nama kuldi, saksana
Adham nglilir, ngrasakake wahing beka rencana, merang dateng Pangerane, Bagindha Adham ngungun, risampuning wau ambukti, ing wohing kuldi ika, anenggih winuwus, binendha mring Hyang Suksma, Nabi Adham panggonane den racuti, makutha
Panedane kang anurat, ing Hyang Suksma tetegna imaneki, ing ndunya ngakerat rawuh, mugi dipun dohena, den Hyang Suksma sriking maring Hyang Agung, dohena wudjud lalinya, bidangah munapek mukir.
Ing sakehing ingkang maca, kang myarsa den Agung ngapura neki, dumateng ingkang anurun, karana ingkang nyerat, datan wikan tanduk ukara myang tembung, lenggana langkungan nika,
Hyang Agung, dene tuwan kadukan, de Hyang Suksma satemahipun ing besuk, yen tuwa amba alapa, kabedan dening Hyang Widhi.
Wanten kayu satunggal, wimastan punika kayu adjir, punika ingkang anguwuh, dateng
ana ing ingkang nama kayu garu, inguwah ing Adham Kawa tuwan
Adham tambuh polahipun, kalawan ni Babu Kawa, alara denira nangis.
Risampunipun mangkana, mapan sareng dinukan ing Hyang Widhi, lawan ingkang tenggo pintu, marak kalawan ula, sarto iblis sareng kadukan Hyang Agung, Allah Tangala ngandika, ing malaikat Djabrail.
Tundunge saking suwarga, Adham Kawa merak kalawan iblis, sareng dinukan Hyang Agung,
Ngucap rabana lalamna, tangisipun marang Hyang Maha Suci, patobatipun kalangkung, wonten ing gunung selan, ya Pangeran luwih peteng
dateng ingsun dawah, sun kaniaya pribadi.
Pahilamta rapirlana, laku nana minal kasiherin, tegese lapal puniku, yen tuwan tan ngapura, ing kawula yen tan angsung rahmat mringsun, yektine awak kawula, saking tuna akal mami,
Datan wikan dalu siang, Nabi Adham aning gunung selani, ra karaosing polahipun,
tibanipun, ing keling luhuring arga, ana dene peksi merak tibanipun, wau tiba bumi bustam, hulaning bumi sraneki.
Nabi Adham kawuwusa, gelan siang ratri anangis, nutuhing saliranipun, duraka ing Pangeran, ping kalih he Nabi Adham tangisipun, pisah lawan garwaneka, sakalangkung angredatin.
Tumenga-tenga ing tawang, duk tumenga ningali ing langit, nggene tumenga setaun, milanipun tumenga, kalangkung anutuh saliranipun, kadudon wus kalampahan, ngaraling kawula lali,
wuwusipun, Musa ing Nabi Adham, Bapa Adham kalangkung sihing Hyang Agung, datan wonten kadi tuwan, kinasihan ing Hyang Widhi.
Pan ginunggung-gunggung tuwan, djinuluken pitratolah linuwih, lan malih tuwan djinundjung, dening Allah Tangala, pinandjingken ing suwarga kang luwih luhur, sarta lawan somah tuwan, kinen muktya sarimbit.
Lan malih sakarsa tuwan, pan djinurung dening Hyang Maha Suci, pasihane Hyang kalangkung, dateng sarira tuwan, nanging wonten pepacuhipun
kitab tuwan tored ingkang dumeling, Bagindha Musa muwus, inggih aleres tuwan, djroning kitab tored apan sampun tutur, ingkang kocap djroning sastra, duk tuwan dereng dumadi.
Wus kocap djroning toret ika, dereng grama-grama tuwan dumadi, langkung limangkem satahun, sampun mungele serat, inggih sampun
inggih tuwan kapindo kardi, dene tuwan anenutuh, dumateng ing kawula, sak derenge lalampahan kang tumuwuh, pan darma-darma lumampah, ing lara kalawan pati.
Mung Allah kang luwih wikan, saderenge mapan wus pinasthi, ing ngilmune pun Hyang Agung, tan kena inguwahan, yata klawan Nabi Musa bantahipun, meneng mangkya Nabi Adham, tan wonten undake malih.
Risampunipun mangkana, kawarnaha wau ingkang prihatin, sampun jangkep satus taun, laminipun samana, Nabi Adham kang aning pucuking gunung, angabekti ing Pangeran, aneda ngapura ing Widhi.
Sanget merang mring Pangeran, Nabi Adham naneda mugi-mugi, ngapuraha dusanipun, mring Pangeran kang mulya, tinarima Nabi Adham tobatipun, dening Allah Tangala, dene nalangsa tan sipi.
waspanira dadi mirah mancur mancur, risampunipun mangkana, wonten parmaning Hyang Widhi,
puniku, wau kang warnaha, mapan sampun Nabi Adham salatipun, bakdane salat punika, dene weteng tingal neki.
Ningali padange pajar, risaksana Nabi Adham duk eling, engete suwarga
Yata ing nalika ika, Nabi Adham aningali dumeling, kang tulise lahi mahpul, wau
nanging tuwan luwih weruh, angapura ing dosa, ingkang
dateng tuwan, tinarima tobat tuwan mring Widhi, dosa tuwan ing Hyang Agung, gih sampun ingapura, kinarsaken tuwan asalat subuh, kaleh rakangata salam, tuwan lampahana nuli,
Asudjud Bagendha Adham, sakalangkung sukuripun mring Hyang Widhi,
ayun, kocapa tumiba ing lemah, siyem dadi mirah hadi,
Karikil siyem luk neka, kados mirah waspa Kawa rumiyin, panebute wongsal-
prameswarinipun, rawuh saking madinah, sareng mulat rabi dateng kakungipun, ya ta sami rarangkulan,
lailalahu Mukamad darusululah, Adham pungkur ing Hyang Widhi,
risampunipun mangkana, cinarita aning Balki,
Alami ana ing kana, Kawarnaha Babu Kawa garbini, tumeka ing mangsanipun, mangkana
sampun tuwan tumut-tumut, linge Bagindo Adham, yayi sira kang minangka wadahipun, mapan pancer saking ingwang,
rupa bayi lanang, ingaran Bagindha HEsis.
Risampunipun mangkana, Babu Kawa mituhu ing
ingkang kantun, mung kalih dasa kembaran, kang djalu kalawan estri,
Putra jalu ingkang pelak, oleh estri ala
Duk waune wonten timbalaneng sukma, Djabrail ingkang kapti, dateng Nabi Adham, timbalaneng Pangeran, putra djalu lawan estri, putrane Adham, kinen sami kapanggih.
Nora kena panggih sareng sakembaran, minangka dulur
Wonten maleh Baginda Adham, ingkang nama pun Kabil, sareng sakembaran, nama Adham Ngaliman, warnane ayu linuwih, malih kocapa, ingkang
kang nama Abil nora duwe mendho, dene Kabil punika, agadah mendho satunggil, Abil tan gadhah, hanging luthi kinardi.
Tinarima kurbane Abil punika, dening Hyang Maha Suci, dene kurbanika, Kabil tan tinarima, deneng Hyang Kang Maha Suci, pan lulus ika, Abil rabi ya luwih.
Ingkang manut parentahipun ingkang rama, lan parentahing wihi, dene kang lenggana, ing parentahing rama, wau
Anglangkungi manise ingkang woh-wohan, asri wohipun dadi, iku karan neka, ical wohipun sirna,
sinungan lanat, dera Hyang Maha Suci.
Yata kunarpanera Abil cinandak, pinonodong dening Kabil, kang layon ingemban, Kabil adjrih ing rama, tan embuh polahipun Kabil, alam samana, dereng ana wong mati.
Durung wonten wong pinendem djuring luwang, kunarpane kang rayi, tansah ingembanan, arsa siningidna, kunarpanira pun Abil, mider lumampah prapta ing desa miskin.
Yata wonten peksi dandang atarungan mati ingkang sawidji, kang
luwih, wong tuwa amba, pan lenggana ing tuwan, tuwan cegah dahar kuldi, wonten suwarga, wong mangkana binukti.
Tan atara ananderekaken turangga, pun Kabil cinamethi, rempupuning sirah, Kabil sampun palastra, sampuning mangkana balik, kapaten neka, pun Kabil mati kapir.
Wus pinasthi wong nyileh ngulihena, wong utang anyauri, ingkang utang pedjah anyauri ing pedjah, utang lara nyaur sakit, kang utang wirang nyaur isin.
ingsun lah ta sira nanedaha, maring Hyang Maha Suci, ing sun tananeda, kathah wirang manira, dateng Hyang kang Maha Suci, sira nedhaha,
Sampun prapta ing ngarsa Bagindha Adham, lingira Djabrail, dateng Nabi Adham, nugrahaning Pangeran, dateng putra tuwan Sis, warna woh-wohan, paringing Hyang Widhi.
Karanipun Bagindha Esis punika, kang turun widadari, dening putra tuwan, sadaya kekembaran, jalu kalawan
Nabi Adham djumeneng kalipatulah, ing ndunya lamineki, limangatus warsa, lan kalih dasa
Djabrail rawuh bekta parmaning Hyang, dumateng Nabi Esis, tuwan katurunan,
kadjenge Anwas punika, langkung baktine widi, Anwas namanira, tinuting kaum neka, Anwas punika ngemasi,
pelak, rupa tandingan, ingkang wasta Mahpa Kalil, kathah kang
berkat, ing wong ngatuwa mami, linge iblis lanat, tuwan karyaha emas, rupane den kadi djanmi, wong tuwa tuwan, pethanen
apeputra, djaluka putra neka, kekasihipun Mud Abil, wus djinulukan, Edris bronta Hyang Widhi.
A S M A R A N D A N A
Angling malaekat Ngidjrail, pan tuwan mangkin ngandikan, sareng amba samangke, munggah dateng langit pisan, Nabi Edris angucap tan lenggana ing Hyang Agung, amba kumambanging karsa.
Yata malaekat Ngidjrail, samana rupa manungsa, Sri Pandhita busana neka, ingaken napa wong sanak, maring Edris ta hika, asih sinihan kalangkung, raket genipun sasanak,
Nabi Edris lan Ngidjrail, genipun aprasanakan, tansah linggih aning sanding, Bagindho Idris angucap, linggih kadi punapa, punika saumpaminipun, gen tuwan mbekta mring amba,
Ngidjrail lingipun aris, mangsa amba kewedana, daweg tuwan amba gendong, munggah dateng langit pisan, sampunipun mangkana, Nabi Edris dyan sinambut,
Edris wus uning, yen cinoba polah neka, yata lestari lampahe, Bagindo Edris tumingal, woh-wohan sri kaWuryan, tur dadi woh-wohan ning gunung, mateng-mateng
Edris amuwus, yektine amba tan arsa.
Ngalapa anggur puniki, supami dereng kantenan, tan ana idjab kabule, mring kang darbe tetaneman yekti amba tan arsa, darbeking wong nara
tuwan matura ing Allah, kang murba misesa, lah punapa asilipun, amba darbe prasanakan.
Manon, dateng Ngidjrail lahhiya, hing mangke tekanana, Edris ing pandjalukipun, malaekat Ngidjrail angucap,
Edris ngandika, inggih amba punika, kepingin kawula weruh, ing prenahipun naraka.
Yata andikane Widhi, lah Ngidjrail turutana, Edris iku
Edris ngandika, nenggih amba sampun weruh, teraju woteng naraka.
Amba punika yun uning, ing warnanipun suwarga, Ngidjrail lingira lon, sun adjrih yen mangkanaha, Edris binekta minggah, maring langit kaping pitu, sampun prapta ing suwarga.
Risaksana Nabi Edris, aningali ing suwarga, langkung kacaryan galihe, kalangkung
inggih kadi pundi, tuwan minggah awak bradja, amba matur ing Hyang Manon, kalawan tuwan mangkana, karasan aning suwarga, sanadyan andika rasul, dereng minggah ing suwarga.
Yata parmaning Hyang Widhi, dateng Ngidjrail saksana, lah hiya ta didimene, kakasih ingsun ning suwarga, Baginda Edris iya, sanget bektinipun mring ingsun, lan malihe wus kathah.
Kabecikan mring mami, aSabar lilahing dunya, seca
pan sampun pinangeran, kalangkung pamulenipun, sami nembah ing brahala.
Titilare Nabi Edris, kitab ingkang tigang ndasa, punika pan ora kanggo, sampun kawan atus warsa, genya nembah brahala, yata sakathahe kaum, punika
Nabi Nuh ikang linuwih, minulyaken ing Pangeran, pinedahan ing Hyang Manon,
tan ana kang ngidepa, nanging kaum wolung puluh, ingkang sami nandang iman.
Wolung puluh djalu estri, kang samya milya agama, ing Nabi Nuh sarengate, saksana Allah Tangala, dawuhken pangandika, dumatenging
matur ing Hyang, ya Pangeran kang mulya gung, tuwan ingkang luwih wikan.
bekta parmaning Hyang Agung, Djabrail nulya ngucap.
Lah Enuh salam Hyang Widhi, ingkang dumateng ing tuwan, wiyose kawula kinon, dening Hyang Kang Maha Mulya, inggih ing mangke tuwan, kinen madung kayu djedun, tuwan karya abaita.
para Nabi sadaya, wus pinacek kang perahu, mung kurang bahan sakawan.
Nabi Nuh nulya ngupahi, ing awit apem tatiga, pun kawit lingipun lon, tiga malih yen warega, dumateng kawula, nadyan malih wuwuh sewu, kawula mangsa warega.
dadi, langkung dene kukuh neka, Nabi Nuh baitane, pandjangipun sewu egas, baita tunda tiga, ingkang inggil cawisanipun, panggenane anak Adham,
Ngandika Hyang Maha Suci, he Nuh sira undangana, kaumira sarupane, ing Masrik pangetanira, Mahrip pangulonira, yata ingsun dangan sampun, sakehe kaum sedaya.
Lah sapa arep urip, lah pada sira islam, anuta ing sarengate, ing Nabi kakasihing Hyang, lan sartane munggaha, sira ing luhuring perahu, sampune sira undangan.
Ing sakehing kaum kapir, sadaya wus winangsitan, besuk ana banyu gedhe, jagad kinelem sadaya, anglebur kaum kapir, lebur kelem dening banyu, nadyan putrane srinata.
ing bendjing, pelingane saking lemah, agenge sak lenge dami, nglingipun kaum kapir, sumberane aran guntur, pan gumuyu
sewu jodho nulis Djabrail nekani, dumateng Baginda Enuh tuwan kinen mepeka, kewan sewu djalu estri, miwah
sarta lawan djodonipun, suku ro lan suku pat, giniring dening Djabrail, sato kewan kaunggahaken baita.
Blekedaba karanggeyan, buntute dipun gendoli, dening
munggah, sato kewan munggah sami, sawarnanipun kawrating baita.
Mapan dadi kawan pangkat, ing sapangkate kanginggil, punika gening manungsa, djalu kalaan pawestri, kang sapangkate malih, henggene beras lan pantun, kang sapangkate ngandap enggone sakehe widji, ngandap pisan enggone sato kewan.
tanpa wilangan, mahido tuturing Nabi, sami kapir kang tan munggah ing baita.
Wonten wau cinarita, kenahan sinambat wangi, ingandikan dening rama, tan asuwe nulya prapti, sapraptane tinari, wau dening Nabi Enuh, lah ta paya kenahan, munggah apalwa tumuli, adja melu sira kaya kaum kapir.
Umatur sira kenahan, tan arsa amba ing mangken, tumuta munggah ing palwa, ya wonten toya upami, nggih kawula ngungsi, dateng ing pucuking gunung, rama kadi lengkara, wirayat tuwan puniki, pinten genge sumberan guntur puniki.
Upami gelemna djagad, ing Masrik tumeking Mahrip, kinten kawula lingkara, ewa mangkana menawi,
ana gunung kocapa, kalane keleming bumi, saking gaibing Pangeran, barang karsane pan dadi, djagad dadi djaladri, wong kapir kinelem banyu, ingkang putra lenggana, ing karsane rama Nabi, pun kenahan djinulukan Unuk sira.
parentahipun, milanipun akathah, umate pan sami kapir, amung wolung ndasa nandang iman.
Sampun kawrating baita, umate kang anut Nabi, yata Nabi Nuh samana matur ing Hyang Maha Suci, inggih ta kadi pundi, anak amba mboten anut, yekti punika pedjah, yata andikaning Widhi, dudu anak ing tan manut maring bapa.
Yata guntur ingkang medal, wurine wong adol uthi, duk mancur ing praptala, agenge salenge dami, kathah kapir ningali, angucap sarwi gumuyu, baya iki kang aran, guntur sumber saking bumi, mendahane semana ngelemna djagad.
Sumber mancure saking tawang, sumber wuwuh wiyar malih, saya wuwuh kathah neka, lumayu
Djagad wus dadi samodra, ing Masrik tumekeng Mahrib, tan ana daratan kocap, lebur sakathahing kapir, kang samya ngungsi wukir, djalu
awor kewan ingkang mati, kawarnaha ikang wonten hing baita.
Kacarita panem candra, Nabi Nuh ngambang djaladri, baita kadi wong towab, amider ing puser bumi, yata kaume Nabi, sami mendem ning perahu, palwa kathah tindjanya, manungsa kewan ngisingi, gandanipun djroning palwa belarongan.
Nabi Nuh mangkya angrasa, djroning palwa kathah nadjis, Nabi Nuh wau saksana, sirahe gadjah ginarit, dening kukune Nabi, medal celeng estri djalu, celeng dados sitinjo, yata iblis lanat nuli, dase celeng ginarit medal tikusnya.
Sakehe sangunipun, miwah panganggone mukmin, cinacah tikus semana, Nabi Nuh macan ginarit, metu sadjodho kucing, dadya mamangsa ing tikus, Baginda Nuh
tuwan ngatak, dateng blegedaba nguni, tuwan ngucap ing kami, kinen minggah ing perahu, blegedaba duk munggah, kawula munggah tut mburi,
lelaken punang kucing, kanten wruh dadi uning, babisikan nguwuh-uwuh, risampuning mangkana, sasatron asu lawan kucing, ora atut prapta ing dina kiamat.
Risampunipun mangkana, lamine sampun nem sasi, kawit saking wulan rejeb, tanggal
andjing, winur lan getih kindjir, cinarita iblis rawuh, lenggah ing ngarsanira, ing Nabi Nuh sarwi angling, ya Nabi Nuh kathah kabecikan tuwan.
kaum saidering bumi, sasat tuwan aweh batur ing kawula.
Sami-sami lawan amba, bendjing wonten ing yamani, marga saking tuwan uga, kaum tuwan mati kapir, kelem dening djeladri, nalangsa Baginda Enuh, nanutuh ing sarira, rumangsa meranging Widhi, pan kadudan polahe marang
anenggih remen kawula, akathah amba nemeni, pratingkah amba ugi, katura ing Nabi Nuh, nggih kawula winenang dening Hyang Kang Maha Suci, remen ama
remen kawula, titiyang nora ngabekti, sartanipun amangan barang kang karam.
Kalawan remen kawula, anerak parentah Nabi, lawan wong ora jinabah lawan wong kang riya kibir, lan wong cidra ing djandji, wong ngumpet lawan mameruh, luwih malih wong djinah, kajailan lawan drengki, nggih punika sasat dulur kawula.
Dene asengit kawula, wong anut parentah Nabi, anglampahi pakoning
duk samana lenggana ing yayah rena.
Datan anut ing parentah, inggih amba kang marahi, nuruti sapakon amba, putra Adham nama Kabil, parentah rama Nabi, Adham wau mboten anut,
saking ramane, pan saking marmanipun, ingkang ala oleha becik, mangke lunga angrangkah kang ayu
rancananingsun, yata sampun ature eblis, lan malih cinarita, wau Baginda Nuh, Allah Tangala ngandika, heh Djabrail konen anggaweya masdjid, sarta sakaumira.
Abahane perahu kinardi, Djabrail pan umedun sira, Djabrail iku wuwuse, ya Nabining Hyang Agung, salaming Hyang dateng ing Nabi, tuwan kinen karyaha, ing masdjid puniku, sarta kaum kawan ndasa, bahanipun baita andika kardi, gawe panggenanira.
Pakumpulane wong angabekti, Baginda Nuh sampun lumaksana, pan sampun dadi masdjide, wonten malih winuwus, Baginda Nuh pan sampun lami, mulih kerahmatollah, dene umuripun, sangang atus sangang warsa, sadjenenge katurunan Djabrail, ping seket sadjenengnya.
Putranipun Nabi Nuh anenggih, andun paran sami papisahan, yata kang putra arane, Hesam kekasihipun, dateng tanah Ngarap anenggih, ing
Putranipun Nabi Nuh kang mati, kelem toya namanipun Kenahan, inggih Unuk djudjuluke, pan kantun anak putu,
nenggih Pasan puniku, apeputra Palehan nenggih, Paleh iki apeputra, ingkang nama Rungu, sira Rungu
Wonten kang cinarita malih, akakasih to sang ratu Darham, ageng luhur dedege, pan langkung kuwatipun, adjujuluk sri natapati, sung radja Unlul Anwat, satus gas kang luhur, nenggih mangkya kukutha, prenahipun ing pucuking gunung wedi,
kaWuryan tanduran dadi, ing nagara punika, pitung atus tahun, tan ana wong ingkang
uninga tan arsa ing wong mati, sami nembah brahala.
Yata Allah andadeken Nabi, nenggih Hud Alaihi Salam, Nabi Hud apti karsane asru pangadjakipun, mandjing islam agama suci, nanging ta kaumira, tan ana kang purun, Nabi Hud lingipun ngucap, anebuta
kami, ingsun ora anuting to sira, nganggo kawruh ingsun dewe, mapan kaluhuringsun, iya
ing Nabi Hud, ingkang luput dening gegering, amurah kang pinangan, tulus kang tinandur, nanging kapir kapailan, larang pangan gering pan kathah kang mati, dumadi apuyengan.
Dadi apes tan betahing ngelih, kaum kapir
duk ing samana, sira lungaha den age, lawan sakehe kaum, ingkang anut agami suci, iku gawanen lunga, dene saliyaniku, heh ta Hud kawruhanira, ana
kehipun, ingkang tengga tutuping angin, kinen amengakna, ing leng-lenganipun,
Malekat kang tengga angin, kesangeten upami mengaha, sairung sapi wiyare, rusaking ing temahipun, djagad tuwan katempuh angin ical isine ndunya, katut sirna larut, Allah Tangala ngandika, wengakana sak lengeng ali-ali, matur malih
Lah ta batur pada ngati-ati, angin iki kaya ngaberna, maring ing wong
cinarita pitung ndina pitung bengi, ageng punang maruta.
Bilahine Pangeran ndatengi, kapir ingkang sami kasangkala, ingkang mendem ing
jangkep pitung ndina, pitung bengi wong kapir tan ana kari, radja Darham wus sirna.
umuripun, Bagindha Hud neng ndunya, kalih atus pitung ndasa warsi, tan ketang wiwingkingan.
Wonten malih cinarita, Nabi Saleh tatkalanipun nguni, marentah ing kaumipun, sami kinen anuta, ing
ing nguni, tan anuting Nabinipun, rinusak ing Pangeran, duk tinempuh dening angin sirna
mudjidjatipun, ingkang kawula teda, tuwan nyipta unta medal saking watu, sartane unta punika, anak-anak anusoni.
Susune unta punika, dipun sarta kenaha dene puhi, marek kana pitung dusun, puhanipun kang unta puniku, lan malihe kang watu tuwan cipta iku, kang medal unta punika, nulya tuwan cipta malih.
Wau dadosa telaga, lan dadi pangangsone wong sami, punika kang amba djaluk, Nabi Saleh semana, ya ta kendel pitenggenen tanpa muwus, rumangsa ora kaduga, yata rawuh Djabrail.
ndesa ingkang dipun djaluk, liyane kang pitung desa, akathah mandjing agami.
Tuwan sanggupana uga, saking pangandikaning Hyang kang luwih, Djabrail musna sampun, Nabi Saleh ngandika, dateng kaum pitung desa kang andulu, kasektenipun samana, ing Baginda Saleh huning.
Dateng kaum pitung desa, apepak kang wonten ngarsane
sawawekas manira, marang sira kaum sadaya angling, inggih amba dateng anut, ing saparentah tuwan, yen katekan ing paneda ulun wau,
ingkang gemati, ing rahina lawan ndalu, yen sira angrusaka,
Risampunipun mangkana, punang unta langkung din gemateni, deres duduh susunipun, den apuh saben dina, wade puhan maring desa liyanipun, wong pitung ndesa sapunika, yata sami sugih-sugih.
Guna saking wade puhan, sugih emas salaka wartra adi, dateng Kawan atus taun, lamine cinarita, risampunipun mangkana wonten winuwus, kapir ing desa liyan, angsal pituturing iblis.
prenahipun unta, kapir nenem punika darbe wuwus, dateng kaum pitung desa, ingsun arsa amateni.
wong pitung ndusun, sampunipun mangkana, unta wau
pinaten dening kapir, angandika maring kaum, wau kang pitung ndesa, kinen medjahana kapir nenem wau, ingkang amateni unta, Nabi Saleh langkung runtik.
Ya ta kaum pitung desa, alenggana tan purun amateni, dene wus rembuge kayun, pan sampun
bilahine Pangeran andatengi, wong pitung desa tinemu, wong kapir nenem ika, ing waune sama abaranipun, bebendune Hyang kang prapta, ireng raraine kapir.
Yata kaum pitung desa, analangsa neda ngapura ing Nabi, kalangkung kaduwungipun, asalin warnanira, ireng ireng rupane rarainipun, yata kapir pitung ndesa, umatur dateng ing Nabi.
djalu, punika tuwan bektaha, miriya sami samangkin.
Baginda Saleh suminggah, sarta kaumipun ingkang sami mukmin, lah payomire karuhun, adja parik lan kopar, pitung desa punika arsa ginempur, dening Hyang kang Maha mulya, punika wus manjing kapir.
Yata sampun mire tebah, Nabi Saleh sakaumipun sami ngiring, kawarnaha kang kantun, kaum kang pitung desa, kupingipun samya sinumpelan
Tan purun pisah lan tuwan, pedjah gesang kawula anut wingking, yata angalih lumaku, dateng nagari ngadjam, lami-lami ngalih dateng mekah sampun, sampunipun
narpati, ing Ngerum lawan ing Kupah, ing Bustam lawan ing Kuris, atur upeti sadaya, idep parentah neka, dumateng sang radja Namrud, para ratu kumawula.
Salaminipun dumadi, dereng uninga ing gerah, ngelu mules apa dene, prihatin dereng uninga, lamun ta inggih nora, linulut dening Hyang Agung, tinuwukan sakarsanya.
Yen kala miyos tinangkil, alenggah ing papalangkan, kancanane kang abyor, pinatiking nawa retna, miwah ta kursinira, kathahipun
Papatihipun kakalih, kang tengen pun patih Uman, papatih kiwa wastane, akakasih patih Kajar, lir pendah gunung sekar, angandika raja Namrud, dateng sakep
ingwang, kang saking nusantara, utawa silih wong babul, kaya apa tingalira,
Pan ingsun ratu linuwih, mapan ratu binathara, sapa kang amada ingong, nujum sepuh aturira, inggih tinggal kawula, wonten uga ta sang prabu, ingkang
Animbali ing kakasih, ipun ingkang nama Kajar, kinen tenggo nggenya sare, sampun tenggo ing sang nata, sarwi asikep pedang, awatara tengah dalu, kocapa garwane
genipun nendra, Kajar satingalira, dumateng ing somahipun, nulya mangke tinakonan.
Apa karyanira prapti, aturipun garwanira, inggih kawula wiyose, mboten kelar ngampah manah, dingin kala pasian, ora kadi mangkatingsun, tresna ingsun maring tuwan.
Ajeng salubana mami, lingipun sang patih Kajar, kaya apa polah ingkang, dening ingsun lagya tengga, srinaranata nendra, lawan malih damar murup, padang yakti kauningan.
inggih ta sampun tumiba, nutpah ing biyangira, tumuruning wau dalu, agetun sri naranata.
Nglingipun sri narapati, patih apa dayanira, kyai patih umatur alon, yen sambada abathara, wong meteng binedelan, angandika radja Namrud, pasthi rusak kang nagara.
Tanpa dosa den pateni, becik-becike ta umat, yen metu lanang pinaten, risampunipun mangkana, rabine patih kajar, meteng sampun mangsanipun, lamine wus sangang wulan.
Sampun katur narpati, yen rabine Kajar wawrat, yen medal lanang pinaten, sing adarbe anak lanang, djroning mangsa punika, pinaten dera sang prabu, kathah lare
sasoring gunung, apeputra djroning nguwa.
Saksana tinilar mulih, babayi kari ing
garwanira, kaluron ing wau dalu, sun bucal ing hara-hara.
Kajar matur ing narpati, yen rabine awaweka, ngandika mangke sang katong, endi rupane wekanta, ature patih Kajar, kaluron ing wau dalu, djabang bayi medal pedjah.
Kajar lunga tinut wuri, dening djadjeneng sang nata, saking takdiring
Punika kang jabang bayi, tineda dening camera, sampun katur ing sang katong, kalangkung suka sang nata, sampuning lama-lama, Kajar sarta garwanipun, amarani putranira.
Prapta ing guwa ningali, dumateng hing putranipun, lir wulan mabyor cahyane, binekta tan awikan, datan arsa nusuha, putra dateng ibunipun, yayah
sinenggah Pangeran, lintang gingsir duk dinulu, Nabi Nuh dudu Pangeran.
Yata aningali sasi, nenggih ika ta Pangeran, wulan gingsir saking gone, wruh ta yen dudu
Eh salah sira Ibrahim, salingsir sira lan ingwang, dudu lumrahe wong akeh uwis sira mreneya, yata ki patih
saking djrih duraking rama, mila retja tinampan, pinundi ingayunanipun,
anyegah, ing dalem kur’an dalile, latak budus sahitana, waminas sahitana, kana lir rahmaniriku, ngasi bareke punika.
Tegese lapal puniki, heh rama sampun anembah, ing brahala satuhune, iku panggawening setan, wonten tamu ratira, satuhune setan iku, rama penggawe
angujungi brahalane, Nabi Ibrahim semana, asuker manahira, andingini mbekta wadung, reca sami winadungan,
Kinarekaken sawidji, pangagengipun kang reca, wadung sinandang pundake,
karsa ngrusak ing brahala, putrane patih Kajar punika tingkah tan patut, bramantya sri naranata.
Ibrahim dipun timbali, prapta ngarsane sang nata, saksana nulya tinaken, ature kang tinakenan, ing brahala tuwan, kang ageng anandang wadung, punika ingkang angrusak.
Lah pener tuwan takeni, supami mboten ngakena, pan wonten cihna bektine wadung sumampir ing pundak, sri narendra kemengan, dening wus uning sang prabu, wau tan bisa angucap.
Saksana dipun takeni, reca kang ageng punika, dening ki patih ling nya lon, lah Pangeran sapa ingkang, ngrusak sakehing reca, kang alit-alit puniku, agles iblis mandjing reca.
Andjawab takene patih, reca kang ageng punika,
dumateng sri naranata, lah sampun tuwan gega, kalangkung nalangsanipun, Ibrahim bisa angucap.
Kalamun tuwan padoni, yekti kawon padu tuwan, Ibrahim bisa papadhon, akathah
alit mula mboten patut, dedora lan palenyokan.
Ature Nabi Ibrahim, punapa ta darunanya, brahala ginawe dewe, selarine kalir djanma, pinetha ing wong atuwa, luluhur kang sampun-sampun, sampune dadi kang rupa.
binaboyong ing wong kathah, Nabi Brahim tan obah, sampun mangkana winayung yung, taline tinunda
songgod, nanging to nora kabangkat, kalangkung dening awrat, marmane nora kajunjung, pan senggot ing ginondelan.
Sakeh malaekat gendoli, kalangkung ing welasira, mangka katur sang katong, yen senggot mboten kawawa, langkung genipun awrat, angandika radja Namrud, sira kehana titiyang.
Ya ta sakathahe kapir, malah tan antuk panggenan, sesek kang anarik senggot, rame suwarane gumerah, wuwuh-wuwuh tan obah, awrat gene gondolan wau, dening kang
wonten ugi Saratipun, lah inggih tuwan munduta.
Ing sakathahe pawestri, sarta sami wuwudaha, sartane angore-ore, punika ingkang anarik, pasthi kelar punika, yen tan makaten sang prabu, yektose mboten kaangkat.
ingobong dening wong kopar, dahana langkung agenge, mila lit punang dahana, lagi mangan ingandap, ing mangke ageng kang urub, kadi pundi karsa tuwan.
Upami kula nulungi, ing tuwan kadi punapa, elar amba sun bebere, nuli sun nyelem segara, elar ambekta toya, dahana sun siram banyu, yekti pejah kang dahana.
Karsa tuwan kadi pundi, punapa tuwan tulunga, Nabi Ibrahim muwuse, yen tuwan dinuta ing Hyang, gih langkung karsa tuwan, yen tan ngutus sampun, risampunipun mangkana.
Ya ta kesah Jabarail, anulya Mikail
Amba datengaken riris, api pejah kenging warsa, lan kapir punika kabeh, sun petak dateng ing buminya, demene tutumpesan, Nabi Ibrahim amuwus, sampun yen tan dinuta ing Hyang.
atutulung, sun tiyubing kang sasangka,
Dimen tumpes pada mati, Nabi Ibrahim amuwus, yen tuwan tulung maring ngong, yen tan ingutus dening Hyang, sampun
pangucapira, kadi pundi wekasane, nggen tuwan ingobong kopar, inggih kadi punapa, tuwan tan aneda tulung, dateng Pangeran kang mulya.
Lingipun Nabi Ibrahim, kang wiraos malaekat, mundur teka pindo gawe, kadar geni saking sapa, neda tulung Pangeran, tan wontena sampunipun, Allah sipat samak besar.
Amiyarsa aningali, lara patine patingkah, sampun karsaning Hyang Manon, Ngidjrail, sigra angucap, inggih aleres tuwan,
kang sekar-sekar, prasamya nedeng kang sari, sekar woh-
lah ta patih Umad, miwah ta patih Kajar, tingalana si Ibrahim, asri kaWuryan, kauban dening api.
Lah ta paran karsa nira patih Umad, matur rekyana patih, yen sembada tuwan, lah tuwan ngumpulna, sagunging bala ing babil,
Saking pangreksane Hyang Kang Maha mulya, dateng Nabi Ibrahim, gugutuke kopar, sela geng kadi udan, ingkang tumiba ing geni, muluk ing
ika, rinaksa ing Pangeran, nora gesang dening api, prapta sinapa, dening Nabi Ibrahim.
Sapa sira saka ngendi pinangkanira, matur sang radja
dateng ngawiyat, pan katut dening angin, tiba gunung ngekap, yata ngabekti sira, rama ibu samya nangis, langkung sungkawa, nata lan prameswari.
De lingira sang nata maring patih Umad, miwah ing para
ika, sun asrah bulu bekti, ing radja brana, patih umatur nyariwis.
Lah patik pra punika atur kawula, karanten si Ibrahim, saktine mangkana, tan geseng ing dahana, amangeran dateng geni, mila wiyana, dateng kang punang api.
Nata bAail mituhu ing aturira, yata kathah kapingin, ing sagunge kopar, kathah ingkang anembah, amangeran marang geni, lah kawuwusa, balane Umad sami.
Sri narendra kalangkung prihatinira, dening kalih prakawis, dingin putranira, binekta ing maruta, tan
ingkang pawestri, nama Dewi Sara, kathah mantri satriya, anglamar sang radja putri, ratu ing manca, pra
kang rama, duh anak ingsun nini,
Adja sira amegelaken ing nala, yen sira nora krami, pan kalakon uga, ing Ngesam
djandji kawula dateng ing rama, pundi kang amba pilih, ratu sinatriya, miwah putraning nata, utawi silih wong cilik, kitha ing desa, ingkang amba senengi.
Sampun tuwan mambengi karsaningwang, singaha kang sun pilih, sampun tuwan malang, yen
dateng ngara-ara, sakeh mantri satriya, sing sapa pinilih putri, punika hiya, dadi kang jatu krami.
Wonging kutha miwah wonging desa, ratu putra narpati, bupati satriya yen piliha uga, pasthi dadi jatu krami, wusing ngundang, yata wus pepak sami,
Wus misuwur sayembarane sang nata, kathah wong kang niningali, dateng ara-ara, sang retna Dewi Sara, nitih idjem pan adi,
ginarebeg ika, ing sakehing pawongan, embanya lawan cethi, kang upacara, lumampah munggeng warsi.
Nabi Ibrahim ningali wong langkung kathah, risaksana murugi, ing prenahe ika, ing ara-ara jembar, sang putri mangkya ningali, jempananira,
cethi, sang Dewi Sara, sampun malebeng puri.
Sampun bubar sakathahe susuruhan, miwah wong ningali, wus mulih sadaya, kathah sami angucap, kang pinilih nini putri, wong tan karuan, pinangkane pinilih.
Gih kawula punika kawulaning Hyang, titiyang saking babil, inggih
putra ningwang, ingkang katuju manah, sira kang ginawe laki, kapundut sira, matur Nabi Ibrahim.
Gih kawula purun yen tunggal agama, yen nora tunggal yekti, pan amba lenggana, kemengan sri narendra, dangu denira anggalih, angrasa awrat, salina ing agami.
Angandika srinara nata Ngesam, sira uga Ibrahim, estu kumalancang, njaluk rusak kang tata, agama kang dingin-dingin, luluhuringwang, ingkang ingsun
Amung Allah Pangeran ingkang sinembah, lawan tegese malih, ing satuhunira, Ibrahim mitra ning Hyang, yata islam sri bupati,
ginempur tan ana keri, salin agama, anut Nabi Ibrahim.
Wong ing kitha wong ing desa nandang iman, anut agami suci, wong ingkang lenggana, wong ing kitha wong ing desa, djinarah dera narpati, parentahira, sarengat kang kinanthi.
Kawuwusa ta sang prabu, kalangkung denira bekti, ngedohi ingkang cinegah, pakoning Hyang den lakoni, jembaraken kang sarengat, agama Nabi Ibrahim.
Ya ta mangke wus misuwur, arsa manggihaken putri, para mantri ingundangan, pan sampun samakta sami, panggihipun Dewi Sara, kalawan Nabi Ibrahim.
Kalangkung pinundjung-pundjung, lir wong mantu angsal gusti, gawok
lan bagus, sarimbit cahya nelahi, tan ana ing kang kuciwa, sami brangti ing Hyang Widhi, rama ibu sami suka, ningali putra sarimbit,
Ya ta mangke sanga prabu, mandhita bekti Hyang Widhi, arsa seren dateng putra, ing mantu Nabi Ibrahim, lingipun sri naranata, dumateng Nabi Ibrahim.
Tuwan djumenenga ratu, lenggah ing Ngesam nagari, kawula arsa megawan, andika muktiya sami, nyakrawati bahudenda, kawula muji Hyang Widhi.
Nabi Ibrahim amuwus, ta pa yun dadi narpati, dereng wonten karsaning Hyang, kalawan amba puniki, ingutus dening Pangeran, anyelamaken ing kapir.
garit ati, kang yayah rena ngandika, lah meluha aja nangis.
Kalangkung pracayanipun, dumateng Nabi Ibrahim, ingsun pasrah ing Pangeran, kang akarya bumi langit, kang putra suka miyarsa, ing wuwuse rama kalih.
Cinarita wus lumaku, wong Ngesam kang sami ngiring, sang
Panjalukira sun turut, nanging aja bukak pethi, risampunipun mangkana, bandar matur ing narpati, tinutur sapolahira,
pethi, lah apa daganganira, ingsun pan arsa udani,
Pinereng binuka sampun, kang pethi isi pawestri, duk
Pastine mangke sun pundut, karampas
ingkang netra wuta, Dewi Sara muwus aris.
Tutugena sang prabu, karsanira maring mami, menawi sira tan wikan, hiya putri Ngesam mami, kang anama Dewi
ngaturken kawula, pangestri dadosa cethi, dumateng raka paduka, hing kandjeng Nabi Ibrahim.
Asale pawestri iku, kawula manggih ing ngardi, tan kantenan wis manira, tan kuwawi anggaduhi, datan kena pinedakan, dening wong estri tan kenging.
Lamun amba arsa ngrangkul, pan ciker asta ngong sisih, supami kawula ngaras, grana tumbung yen sun lirik, amoler netra kawula, pawestri sangar kepati.
Dewi Anjar wastanipun, kawula tan purun gusti, kanggenan pun
saking dusun kanan kering, pan sami lumebu islam, anuting agama suci, cinarita satus desa, kang anut Nabi Ibrahim.
Anut ing sarengatipun, agama Nabi Ibrahim, miwah ing betal mukadas, padukuhan kangkung resmi, sinuceken ing Pangeran, wowohan taneman asri.
Sumawana masdjidipun, panggenanipun ngabekti, kang sekar asri
sabilolah, ingiring Nabi Ibrahim, kaumipun kang saduman, atengga wisma ing wingking.
Ya ta ingkang sabilolah, wau ta kang nama Nabi Ibrahim, prapta ing nagari babul, sampun ajeng-ajengan, yata ngucap sakathahe wong babul, Ibrahim lawase lunga, mengko iki prapta malih.
Kauming baitul mukadas, nora pisah lawan sakehe mukmin, tebeh lawan kaum babul,
kalimah kalih, lailah hailalahu, Ibrahim kalillolah, estokna pangucap puniku wau, tan ana Pangeran liyan, ingkang
katrima panedanira, dening Hyang kang Maha Suci.
Wonten ta wau kang prapta, lamuk kathah anyokoti wong kapir,
sukma, maring sira antinen lanat kapir, pasthi mengko ana lamuk, bilahining Pangeran, maring sira kalamun sira tan anut, yekti lamuk amangsa, marang sira
Kaliwata ingsun merang, yen manuta marang sira Ibrahim, dening sira anak ingsun, mapan ingsun wus tuwa, nora patut salin agamaningsun, mapan iya luhurira, ingkang ingsun wuri-wuri.
Nabi Ibrahim ngandika, ing akerat keduwung ndika mbindjing,
sakathahe kaum manut agami, miwah desa liyanipun, sadaya wus miyarsa, yen ing babul rusak gempur dening lamuk, gengipun lamuk punika,
Anjar wau dipun timbali, dumateng ing ngarsanipun, Sarawuhnya ngayunan, Dewi Sara graita ing manahipun, kang waja pan thinithikan, pamrihe aja ngungkuli.
Dumateng sarira nira, kang wedana alise den irisi, pinulas wedananipun peksane Dewi Sara, aja sira anglangkungi kaya ingsun,
sasampuning asih lulut, datenging Dewi Andjar, parmaning Hyang Dewi Andjar wuwuh ayu, katurunan ing nur buat, cahyanipun anelahi.
Sang retna yu Dewi Sara, manah serik wau duk ningali, satingkah sapolahipun, wau ing
ingkang raka Nabi Ibrahim, lah tuwan bekta agupuh, nini Andjar punika, suker deleng adja kumpul wismaning sun, Nabi Ibrahim saksana,
prapta nagari Kelap, desa Kelap punika pan sampun teluk, sampun anuting agama, sarengat Nabi Ibrahim.
Ing Kelap sampun tinilar, desa Djeran punika wus kalindih, desa Miskin sampun cunduk, manjing agama islam, wus tinilar bahama ing dusunipun,
Lumayu ngungsi ing wana, rabana ngili Sabala ngiring, nagari tinilar suwung, risampuning mangkana, lampahe Nabi Ibrahim wus rawuh, ing desa Betal Mukadas, pinapaking prameswari.
Wus pinarak lenggah jajar, ingkang raka wau lawan kang rayi, langkung suka manahipun, Dewi Sara tumingal, ingkang raka ngiring boyongan Agung, bala
pun Dewi Anjar, pan punika kalebu ing udjaringsun, yen tuwan menanga aprang, inggih ta pun agi mami.
Anjar akuwu ken ningkah, lawan tuwan kang raka anauri, menawa sira restu, kaya ingudjarira, yen kelakon benjang temahipun, anduweni serik manah, pun anjar kalawa ami.
Prameswari aturira, inggih boten sebab saking ambeki, yen supaminipun puniku, yen praptaning Djabrail sru amuwus,
nanging nora nemu banyu, anjar anangis ika, tan mbuh tingkah nora kelar panasipun, sarwi mikul putranira,
yata iline kang toya, amecah dados kekalih.
Winastanan toya djam-djam, Dewi Anjar sukur maring Hyang Widhi, ningali karamatipun, wau dateng kang putra, cinarita ing kanan kirining dusun, miyarsa ing bumi Mekah, ana bebayi linuwih.
Wong padesan kathah prapta, djalu estri sami ngatur-aturi, sapraptanira amuwus, lah sinten asma tuwan, lan malihipun dipinangkanipun, sumaur kang tinakenan, inggih kawula puniki.
Titiyang Btal Mukadas, pun kawulanipun Nabi Ibrahim, ni Anjar kakasih ingsun, dene lare punika, ingkang nama Ismail miyosken banyu, sadjatine putranira, kang nama Nabi Ibrahim.
Ya ta kang sagung miyarsa, sami bekti dateng Nabi Ismail, yata sami atur-atur, wastra myang
kinuswa-nuswa, langkung tresnanipun maring Ismail, yata lami-lami sampun, Nabi Ibrahim ika, kesah mring Betal Mukadas tan andangu, honeng dateng prameswara, kalangkung sihipun kalih.
Yen wonten Betal Mukadas, honeng dateng putra Nabi Ismail, sampun prapta tan adangu, wus kapanggih kang putra, yata dumateng ing garwanipun, kang anama Dewi Sara, mring Betal Mukadas malih.
Nabi Ibrahim semana, manah keron putra lan prameswari, kang nala tansah gumantung, marang putra kewala, Nabi Ismail kang dadi paraning kalbu, putrane amung satunggal, tresnanya tan den
Putra tuwan lah tuwan karyaha kurban, kang anama Ismail, sampun lah wong liyan, ingkang anembeleha, tuwan sembeleh pribadi, putra andika, ingkang tuwan kasihi.
Den paragat gulune tengen lan kiwa, tuwan lah kadi pundi, mangkya karsa tuwan, punika karsaning Hyang, yen wonten atur upami, lah eca amba, matur dateng Hyang Widhi.
Suka lilaha utawi mboten lilaha, lah inggih kadi pundi, yata aturira, Ibrahim ing Pangeran, sumonggo karsa Hyang Widhi, datan lenggana, anut karsa Hyang Widhi.
Dumeh ane anak amba mung satunggal, kinarsaken Hyang Widhi, pedjah gesangira, tan
garwa, kang nama Dewi Sara, lingipun Nabi Ibrahim, lah wruhanira, anak ingsun Ngismail.
Ya ta Nabi Ibrahim karsa lumampah, mring goning Nabi Ismangil, dumateng ing
kang putra, ingkang anama Ismangil, panggil ni Anjar, angling Nabi Ibrahim,
Heh ta Anjar siramana putranira, anjar sigra ngedusi, sampuning dinusan, kang putra binusonan, sumunu cahya nelahi, kinanthi sigra, dening Nabi Ibrahim.
Dewi Anjar matur sarwi awot sekar, tuwan bekta mring pundi, gusti putra tuwan, Nabi Ibrahim modjar, ingsun gawa
djatine ika, putra tuwan Ngismail.
Sinembeleh ing rama kinarya kurban, sang Dewi anauri, hiya ngendi ana, wong
rama popoyana ngandika Nabi Ibrahim, lah mengko nyawa, sira ingsun poyani.
Hiya ingsun kadawuhan dikaning Hyang, pan saking Djabrail, andawuhi karsa, maring ingsun nguni nyawa, anyawa kagyat sira kaki, pan sira uga, kinarsaken Hyang Widhi.
Ingsun kinen anembeleh maring ing sira, kinarya kurban kaki, ature kang putra, awot sekar ing rama, lah inggih rama sumawi, amba punika sukalila ing Widhi.
Allah ta daweg rama sampun kalayadan, parentahing Hyang Widhi, daweg dipun enggal, lah tuwan lampahana, mangkya prenahipun pundi, nembeleh amba, rama dipun lestari.
Nanging ambalah tuwan sungana ana sela, sunkarya balang iblis, kanggoda
Rahi amba sampun tuwan tingalna, lah ta tuwan sasambi, milane tan pasah, sanget ing tresna tuwan,
puniki, wus sinaSaban, muselat tan kaeksi.
Dyan ingayat sinembeleh nora pasah, matur Nabi Ismangil, lah tuwan ngungkurna, inggih dateng kawula, sampun tuwan tingali, menawi tuwan, mboten
sarwi mungkur kewala, yata Nabi Ibrahim, nulya mungkur sigra, anembeleh kang putra, sigra prapta Djabrail, ambekta menda, saking hing suwarga adi.
Tuhu ageng lemu kang domba punika, ulesipun aputih, ireng
dateng Nabi Ibrahim, salam mring Pangeran, dumateng tuwan, pangandikane Hyang Widhi, dumateng tuwan, tuhu Nabi sinelir.
ing mangke tuwan, kinen dening Hyang Widhi.
Kinarsaken tuwan akarya akakbah, ing mekah karya mandjing,
nulya linakonan, pan sampun karya masdjid, ing prenah kang rata, ing pinggir tinumpukan, binekta sela geng alit, wus temu gelang, pininggiran wus dadi.
Gening salat ing masdjid punika andap, wusing undangan sami, sakathahe islam,
djanmi, djatine malaekat, dene lampah kawula, ingutus dera Hyang Widhi, kinen ngrusaka, dateng ing kaum kapir.
suwawi kawula melu ngiringa, para malaekat angling, langkung karsa tuwan, nanging tan pakeming Hyang, malekat arsa lumaris,
kathahipun kalih welas, sadaya arupa djanmi, samya apekik-pekik, sembada penganggonipun, titiyang kalih welas, dudulur mandjing
kawan desa puniki, rinusak dera Hyang Agung, malekat kalih welas, lampahipun sampun prapti, ing wismane Nabi Lud sampun alenggah.
nora layak ingucap, tiyang kawan ndesa kapir, tan adangu rawuh kang saking
pekik-pekik, yata kapir kang manah marwata suta.
kathahe kalih welas, sira wetokno nuli, dayohira iku pan arsa sun djamah.
Lah yen djalu maring sira, Bagindha Lud
inggih amba wus tobat, sadaya mandjing agami, ingkang samya rampal pra samya waluya.
Kapir kathah-kathah ngucap, wong batur kanca pribadi, ingkang melu ing agama, payo pada den pateni, payo kinepung sami, malekat wau kinepung, wong kapir
mepak wau ing sakehing putra, miwah wayahipun kabeh, Ismangil sampun rawuh, Nabi Iskak sampun alinggih,
dateng rama pramila punapa, sinung nugrahan waune, kang rama lingira rum, hiya saking tigang prakawis, dingin pracaya ing Allah, tan anyipta ingsun, kang pinangan besuk ing wang, kapindone pan
Pira-pira kang dadi narpati, pira-pira kang dadi maksiyat, kang dadi Nabi pan akeh, lawan malih
kangjeng rasul kang dadi panutup Nabi, Mukamad kang mustapa.
Sampunipun ta alami-lami, akocapa kang neda warisan, ing titilare ramane, neda pusakanipun, ingkang
Adham, ingkang dateng ing Nabi Mukamad bendjing, pan terus maring tuwan.
Angandika malaekat Ngidjrail, dateng mangkya wau Nabi Iskak, lah ta tuwan duk waune, agae laranipun, ingkang nama Bagindha Ismangil, tuwan angkuh kawula, sapa ngenanipun, yektine sakit kang manah, wruhan tuwan anak putu tuwan bendjing, akeh dadi kawula.
Bendjing turune Nabi Ismangil, asihing Hyang kang nama Mukamad, luwih saking Nabi kabeh, turun tumurun ing besuk, anglawana prang adjurit, kalah djinarah dadya, kawula ing
Iskak samana, analangsa neda ngapura Hyang Widhi, sanget ing tobatira.
Risaksana Djabrail prapti, sarwi bekta parmaning Pangeran, dyan Djabrail wuwuse, kendela adja muwun, tinarima tobat ing Widhi, tuwan
Ingkang yuswa tigang astus nenggih, pan sinare ing Betal Mukadas, kakalih iku putrane, wasta Hekil kang sepuh, Nabi Yakup kang wuragil, patutan saking putra; nipun Bagindha Lud, dene pun Hekil punika, ingkang dadya anata desa parasi, Nabi Yakup winarna.
ingong, dadi ratu tembe sira, sakehe kadangira, kawisesa ing sireku, kabeh para sanakira.
Lintang kang sawelas bendjing, wahananing sanakira, dene wulan wahanane, besuk tembe yayahira, wulan pan ibunira, adja mamang anakingsun, kabeh sudjud marang sira.
wikan, pan ibu kuwalonipun, Nabi Yusup ingkang wikan.
tatkalaning katon kang rama, wus tebih tan katingal, Yusup dening ramanipun, liwat satengahing
Ya ta lampahe lumaris, saya tebih lampahira, wus
kalangkung pracayaningong, katungkul ngandeling sanak, duhat kaliruningwang, tan kadiya awak ingsun, tan ngandel pangreksaning Hyang.
Ing mangke kaweleh kami, kapiyandelen ta ingwang, tan pracaya ing Hyang Manon, yata tiniban dening Hyang,
rarasan wus rembug kabeh, pahekanira tan pajar, dumateng ramanira, yen sampun
sebit wutuh semana, Nabi Yakup tumingal, ing kulambi maksih wutuh, menggah kewedan ing ndriya.
Para putra matur malih, dumateng ing ramaika, heh rama amba sikepe, kang asu alas punika,
Kang putra mangkat tumuli, amburu asu alas, yata amanggih lampahe, nudju asu alas tuwa, wus gugruk untunira, sinikep tinaleh gupuh, ingaturan ing rama.
Nabi Yakup ana keni, ing asu alas punika, heh macan sira manggene, amangan lare lit ika, nora awelas sira, amangan ing
sampun rinakit, kang nama Malik punika, dagangan kathah warnane, tebusa ingkang tumandang, winataken ing unta, salireng daganganipun, saksana nulya lumampah.
sun ngaku kawula, tinawakaken sigra, dening sanak tuwa sampun, katebusa ing adagang.
Kang dagang umatur adjrih, sumahur saking kadohan, inggih ta pira regane, kawula tuwan punika, manira kang nebusa, kang para kadang sumahur,
dinum sami, dening para sanak neka, sanak ingkang tuwa dewe, ika tan panyindum duman, ingkang nama Yahuda, mangkana ta Nabi Yusup, nalangsa maring Pangeran.
Sanak tan wruh rupa djati, tinutup dening Pangeran, hanging rama wruh jatine, ing rupa pekik kalintang, ing cahya kang gumilang, temah asih ramanipun, mung Yusup telenging ndriya.
Ya ta wong dagang nuli, amung surating panumbas, miwah ta ingkang awade, asung surating adagang, Nabi Yusup binekta, dening wong adagang wau kang wade, nulya mamekas.
Baginda Yusup ing rama, ciptanya ingkang manah, wus tebih Baginda Yusup, binekta dening wong dagang.
Anulya matur ing gusti, kang nama Malik punika, lare sun tan wruh parane, palayune
tuwan neda ing Hyang Agung, Djabrail mukul bumiya, dadi atemahan adhi.
Udan angin kukus rata, peteng awor udan awu karikil, watara satiganipun paksi genge kang udan, penyanane dagang kadya manggih kewuh, pangulune dagang modjar, ingkang nama sira Malik.
Heh rowang sapa anandang, dosa sira tobata mumpung mangkin, dereng tumiba kang kewuh,
anem apekik mene rawuh, prapti desa bendjing-endjing, ing desanipun narpati.
sampun, asiram ing bengawan, kawuwusa sakathahing ulam rawuh, amarani cahya
nata ing Nabi Yusup, pekik ing cahya kalintang cahyanipun anelahi.
Wadya bala kagawokan, denya mulat ing Yusup rupa pekik, sang nata alon amuwus, tetanya ing adagang, heh ta dagang endi ta pangulunipun,
yata ing ngupayaha, Nabi Yusup sinuba-suba kalangkung, denipun sri naranata, lumintu saking djro puri.
aningali selur, atakon tinakonan, yo ing ngendi aran Malik wismanipun, sumaur kang tinakonan, ingsun yo
nungsung, tanpa nedengeng sekar, lagi konyas gandanipun Nabi Yusup, mapan sinungan ika, dening Hyang bumi Mesir.
Sampuning mangka prapta, wong tumingal ing griyanipun Malik, endjing sonten apan rawuh, sakehe wong nagara, wong ing desa Mesir mandjing wismanipun, supenuh tanpa wilangan, kederan omahe Malik.
tumingal, ing wong pekik kaliwat, rupane datanpa tanding, dereng amulat, kadi rupa sang kepi.
prenah neka, lan sapa sinambat wangi, sasampunira, genep satahun malih.
Dalu ngimpi katon ingkang kepi kuna, tatakon ta sang
prenahanira, ingkang putra nauri, nora sun tetanya, leng leng manah kawula, kang putra niba anangis, kang yayah rena, langkung
wulang, ing dalu tanpa nendra, rineksa ing yayah bibi, prinenah griya, carancang ta sang putri.
dateng yayah rena, amengkul pada nangis, rama neda luwar, kawula saking griya, ing carancang rama adji, wus wruh kawula, ing prenahe kang kepi.
Ucapipun kang kepi dateng kawula, wonten ing bumi Mesir, inggih karep ingwang, lah rama utusan, dumateng negari Mesir, sang putri ika,
punang nawala, mring nata sowan anuli, kang pangaksama, kawula gusti.
Anakingsun pawestri areping sira, kalapa prameswari, iku
maring desanira, ngateraken sang putri, wus titi kang surat, sampuning maca surat, langkung suka sri bupati, ing wartanika, nata ing kemas kang nulis.
Putri temas kalok ing ayu kalintang, tuhu yen
aglis, hungeling serat, nata ing temas nerpati.
Asung surat inggih sampun katupiksa, kalangkung suka mami, katarima uga, ingsun ing karsadika, sun tanggapi asta kalih, ing karsadika, nata ing temas narpati.
bupati, pawonganira, sewu anaking mantri.
Engkang songolas sewu nunggang kuda, lan sewu unta midjil, amot dunya brana, kang sarwa endah-endah, lan titiyang kawan desi, amikul dinar, kagungane sang putri.
ngatersamya, ing lampahing sang putri, wangsulereng marga, kalintang laranira, ingkang manah yayah bibi, sang
ing nawa retna, kertas payung rinukmi.
Nata ing Mesir mpun prapta Sabalanira, saupacara asri, miwah kang pawongan,
sampun ta tuwan Karuna, dika binektan ingadji, sang putri ngandika, heh babu dudu ika, wong kang kepi dening mami, tan supe ingwang, dudu ratu ing Mesir.
Ing semu runtik wau ta sri naranata, semana ta sang putri, amiyarsa swara, heh sang
ingsun papayani, lah aja maras, nini ajwa prihatin.
Para cahaya ta nini mring atinira, sirna peteng ing galih, hangandel pawekas, ing swara kang
dening Hyang kang Maha mulya, sinarupa sang putri hing Ngedjin gentinya, ing sapangulingan, lawan sang nata ing Mesir, putri Djaleka, rineksa ing Hyang Widhi.
Tan kuwasa ing kakung waweneh ika, angrabosing sang putri, tuhu maksih kenya, sinedya ing Baginda, Yusup denipun Hyang Widhi, putri Djaleka, putri Djaleka, tan pegat tatengga brangti.
Mung kagugu salebeting mari manah, kang katingal ing wengi, sadjroning supena, lir wonten sumandinga, hanging ta swara kang adil linge kang swara, Yusup pinanggih
kolapa, didol dening Malik dumateng sang prabu, sri narendra atatanya, ing sira kang nama Malik.
Lamun sira wade bocah, hiya endi rupaningong
amodjar lalimangke wismanipun ageng alit wong kang mulat, djalu estri samya brangti.
Sang prabu taken ning dagang, wau ingkang nama juragan Malik, ngendi olehira nemu, ing rare nebusana, ya Malik nembah matur ing sang prabu, ing purwa madya wasana, tinutur ing sri bupati.
gusti pukulun, paduka bathara tebas, sawrate rare puniki.
Kalawan emas salaka, lan mutyara wastra mirah kang adi, kumarincing
lan brana tinimbangi, maksih awrat Nabi Yusup, pan winuwuh wuwuhan, kehe brana tan ketung ngakathahipun,
panora kuwasa ingsun, kalawan brananingwang, yen sira sung amuhunga harta iku, ngling Malik inggih bathara, kawula sanggup
pan sampun emut, gagetun wardayanira, kaduwung padoling nguni.
Risampunipun mangkana, cinarita sang nata langkung asih, ing sir Baginda Yusup, tan kena tebah sira, hartanipun sang nata kang telas wau, kang kinarya ing panumbas, angilen dera Hyang Widhi.
Sampun katur ing sang nata, gedongipun ing mangke kebak malih, mangkana sangsaya yuyuh, sih mulene kalintang, sri narendra dumateng ing Baginda Yusup, kadya putra gene yogya, kinanthi siyang lan latri.
Risampunipun mangkana, cinarita sang nata langkung asih, ing sira
sapalinggihira sang putri, lali yen ana sang prabu, kagagas saya ketang, nora liyan kang dadi paraning dulu, yen ngucapa ing wardaya, iki kang kepi ing inguni.
Ya ta sang putri sinungan, panguwasa mangkya dera Hyang widi, lingipun sang
Sapa kaki aranira, sauripun Yusup paran mami, yata sang putri angutus, ngungkabi medalna, ing pangangge dateng ing sedahanipun, katur kinon ngangge
ngling pawonganipun, paranta polahingwang, teka asih ing punakawan sang prabu, ingkang aran Yusup ika, matur pawongan pra sami.
Sinten kang mboten asiha, warnanipun Yusup kalangkung pekik,
putri asiram, aganda wida kang marbuk wangi, sampun siram salin kampuh, angangge-angge sang dyah, kang pangangge radja
dening dyah, rencanane setane Baginda Yusup, kalbune Yusup tinebak, myang kalbuning sang radja putri.
Ingadu-adu ta hiya, Nabi Yusup tinebah dening belis, sareng kalih astanipun, yata kagiwang ika, nulya munggah Yusup dateng djinem arum, atangkep
Sang putri nututi enggal, pan cinandak kulambinipun sebit, ing wuri
dateng andikanipun sang prabu, ingkang kaya udjarira, sapa ingkang dadi saksi.
djroning pura, sun pracaya maring sira ta ugi, nora nyana Yusup ingsun, sira ta dadi dustha, nulya matur wau Baginda Yusup, inggih ta kang kadi amba, yen wonten priksa sang adji.
Anging mongsa kaidepa, duk semana wonteng kang dadi saksi, sang nata nulya sumaur, lah sapa saksinira, lingnya Yusup rare alit ing kang weruh, rare lanang kang awayah, patang puluh dina latri.
Punika ta saksi amba, delingira sang nata esmu runtik, andakara sira Yusup, dihana rare wayah, patang puluh dina dadi saksi iku,
weruh, hing tingkahe Yusup ika, kalawan djaleka uni.
Saking parmaning Pangeran, rare pasuson punika bisa angling, tanpa yun amba sang prabu, yen
muwus, saya wuwuh panerka, pan sang nata maring Nabi Yusup iku, yen kaparik ing Pangeran, wuwuh tresnane sang adji.
lampah kang dudu, anedaha ing pangapura, saking reseping tyas neki.
Risampunipun mangkana, nora kena kukus kamule neki, sampun lumrah wretanipun, ing puri trusing djaba, sakathahe rabining mantri amupus, anggunem sadina-dina, ing polahe prameswari.
Risampunipun mangkana, amiyarsa wau sang prameswari, ginunem ing siyang ndalu, putri adi ing temas, yen
Sun undang sun kon mulata, maring punakawanipun narpati, ingkang
Hyang asmara, lir wulan purnama sidhi.
Miwah horeg sanegara, estrinipun sami brangti, kocapa sang prabu mangkya, arerasan lan apatih, sartane
wong tetelu, ingkang satunggal, djuru larehe narpati, winastan angupas sri narendra.
Kang sawidji tengga lawang, winastan tunggal
ingkang sareng winarangka, lan Baginda Yusup punika, ing dalune angimpi, takon dateng Nabi Yusup, wahanane
lah ta ingsun mamekas, lah engeten narpati, yen ana wong winarangka tanpa dosa.
Kang tengga lawang winekas, sinung lali dene Hyang Widhi, miwah ta sri naranata, punika pan sinung lali, karanya sinung lali, dening ta Baginda Yusup, mekas wong tengga lawang, amengeti ing narpati, tan pracaya dateng kang murba ing alam.
Samana Yusup ginita, winarangka pinggir margi, kocapa ana wong dagang, saking bumi ngesam nguni, ing
ika marepeki, ing prenahe Yusup ika, saking kodrating Hyang Widhi, unta punika angling, tutur dateng Nabi Yusup, amba saking kenahan, rama tuwan kawelas sih, rinten dalu anangis kecalan putra.
Langkung ngoneng dateng tuwan, udjar unta puniki, tan wonten liyan kang wikan, mung Nabi Yusup pribadi, ingkang miyarsa
anauri, inggih kawula uning, punika ta Nabi Yusup, kang putra Nabi Iskak, kang wayah Nabi Ibrahim, pisah putra
sapa kang wuwuh djaba, sumaur wong dagang kami, Nabi Yakup punapa wonten ing griya.
Lah punapa karyanira, atakoning rama mami, sumaur ana wong mekas, maring wang wong ing nagari, winarangka ing Mesir, gadang wus binekta matur, kapanggih mungging djaba, wus katur salam nuli, matur dateng kang rama
dateng ing tuwan, dening kawula puniki, pan winekas dening wong arip kasian.
Wonten ing Mesir nagara, akirim salam lan bekti, wekase katura tuwan, Nabi Yakup maras angling, sapa arane ugi, kang
kados wikan to pukulun, ngimpen paduka nata.
Leres genipun angerti, ingipen Yusup punika, miyarsa udjar sang katong,
Yusup bener ngerti impen, ature kang tinakenan, inggih amba ing kina, angimpi lawan pundjuru, lare ing
Yusup ika, Nabi Yusup ngandika, ajwa sudjud maring ingsun, matur duta ing sang nata.
Saking sih ing pamulen mami, ing mangke
godong ingkang idjo, dening godong sapta king ika, matura sira uga, mangkana dateng sang prabu, dipun kadi tuturingwang.
lah pada kurmata kabeh, yen prapta ing Yusup ika, sakehe kang pawongan, ingkang sami ayu-ayu, pinanggene sri
angundanga, dumateng tuwan puniku, aken medalena tuwan.
Ya ta Nabi Yusup nuli, medal saking djro warangka, sampun mangkya
mulat, anglir tan djanma idepa, rawuh ingarsaning nata, pinengkul djadjanira, binekta derang sang prabu, alenggah ing patma sana.
Kalangkung sihe narpati, ing Baginda Yusup ika, wau ta ing sawedaling, saking djrone warangka neka, kalangkung pamulen nata, sang prabu ing
inggih akathah kang udan, dadi kang sarwa lata, metu kang sarwa tinandur, beras pari langkung mirah.
Ingkang kantun pungkur malih, wahanane impen tuwan, pitung tahun ing lamine, ing tembe tan wonten udan, anuli terang pisan, gaga sawah mboten metu, sarta
dipun gaga amuwah, sampun wonten wana talun, nohar tuwan ken karyaha.
Ing lumbung dipun gumati, kerangkeng wadahe beras, panggenane kang tinundon, beras pira dipun kathah, sri narendra ngandika,
saking warangka, kocapa ta sang nata, ing Mesir hingundang sampun, ing
Inggih pra samya ngayom mami, ing sakathahe pra manca, ingkang katudjua katon, ing
lan mirah, ing mutyara Agung-Agung, munggeng padoning makutha.
Tinurut ing mirah adhi, ing nila djumanten abrang, pan kumala
darbeningwang, asrah ing sira punika, miwah saisine pura.
Paningsun lunga ngunduri, ambegawan ta kewala, risampunipun sang
risampunipun mangkana, wonten ingkang kocapa, Djaleka sang murtiningrum, tan wikan ing polahira.
katong, abusana sarwa endah, saka prabune nata, amah kutha abrang murub, apucak manik ing toya.
Kangiring sagunge mantri, saha busana turangga, sami ngiring sang katong, kalih kethi wuri ngarsa, kalih kethi ing kahan, kalih kethi
Heh Yusup madega dingin, saurana wong punika, anguwuh sira wong wadon, nulya mangkya pinaranan, prapta ingarsanira, ningali Baginda Yusup, mring wong
ala tuwa ing rupane, netra belek rikma gimbal, tur nembahi brahala, yektine ingsun tanpayun, Djabrail mangko modjar.
Heh Yusup alapen ugi, Djaleka iku denira, wus pakene Hyang Manon, pinangka ing rabi tuwan, punika wus kasurat, ing sadjroning lohkilmakpul, Yusup djodone Djaleka.
Saking parmaning Hyang Widhi, wau ta putri Djaleka, minulyakaken ing rupane, ingusap ing larira, dening Djabrail ika, waluya anom tur ayu, asoring rupaning kuna.
Henting sukaning nerpati, ningali putri Djaleka, langkung sukur ing Hyang Manon, angrasa kadudonira, dahad pamadanira, winelehakeh Hyang Agung, kaluputan gula drawa.
D A N D H A N G G U L A
Risampunipun mangkana nerpati, kinawinke dening malaekat, putri Djaleka djodone, ing prameswarinipun, Nabi Yusup nata ing Mesir, sang retna yu Leka, wus binekta mantuk, malebeting dalem pura, wus pinarik ing maligenipun asri, ingayaping pawongan.
Tan kawarna resmining djinoring puri, miwah langene hing djroning tilam, kang tinutur caritane, senewaka sang prabu, dening bala punggawa
wong ing kutha tan kena winilang, pan dadi sakeh kitrine, langkung pamudjinipun, wadya bala punggawa mantri, wong kutha wong ing desa, amudji sang prabu, bela balila ing dunya, ratu Nabi ambek pala adil, rupa tanpa tandingan.
Mapan sakeh kawulaning Widhi, kang manungsa tan ana kang mada, ing Nabi Yusup citrane, kang sarira pinundjul, cahyanipun mapan nelahi, lan malih cinarita, nenggih wonten ndusun, cinarita padusunan, wonten djanma sasomah langkung prihatin, ngabekti mring Pangeran.
Ingkang djalu warnane apekik, ingkang estri pan ayu utama, adjrih bakti ing kakunge, tan lenggana ing kayun, barang karyanipun kang laki, wau kang linampahan, dening garwanipun, saben dina apuasa, djalu estri dening sakalangkung miskin, langkung dening kasiyan.
Nanging tetep genipun ngabekti, perlu sunat ing pasomahipun pisan, luwih ageng ngibadahe, ing panggaotanipun, wade suket ingkang binukti, saben dina puasa, bukti
warnanipun ayu, ing marga ana wong liwat, wade suket warnane anom apekik, ngendeg kinen lerena.
ningali, lare anom kang atapa, warnane abagus, anguwuh amulya munggah, ing pangguwan suket binekta
Ingsun arsa ngabekti rumiyin, pundi gene toya pekenira, ingkang sakulah toyane, sun arsa ngambil wulu, tan nauri wadon serani, lamun ta sira karsa, takon gone banyu, lah mangke sira munggaha, ana toya rare anom angunggahi, suketipun tinilar.
matiya, lamun awakingsun, kena ing panggawe djinah, rare anom sedyane alebu pati, niba saking luhuran.
Saking parmaning Hyang Widhi, tibanipun sinangga ing malaekat, datan karasa ing tibane, prapta ing wismanipun, rabinira atanya aris, dangu temen ki omah, dening lagi rawuh, pundi oleh-oleh tuwan, wade suket lakinya alon nauri, rabine aneng wuntat.
Heh rubiyah wruhanira, ing sedina iki ingsun tan olih, rubiyahipun sumaur, punapa karya buka, ingasahur temahan mangke anglantur, puasa nginep punika,
apem rika mengke geseng temahipun, wus sedenge iku nyawa, wus warah wong ika mulih.
Kakung ngucaping rubiyah, apa temen ucaping wong iki, apa ika angguguyu, nini tetangganira, ingakng estri saksana tumurun, ing pawon prapta genira, pangapeman den ungkapi.
Kebek isine lir sabran, saking parmaning Hyang kang asung redjeki, dumateng kawulanipun, ingkang sedya atapa, temen-temening Allah piyandelipun, dumadi Allah Tangala, ing karsa anembadani.
Wonten malih cinarita, ana priya branti maring Hyang Widhi, kang katrima tobatipun, maring Allah Tangala ing wong priya ingkang andarbeni kayun, dumateng sireng wanudya, langkung seneng atineki.
Alami sira ngupaya, ing pawestri nanging datan marengi, ingkang katudju kang kakayun, pawestri kang
darbe karsa, tan uninga estri kang den karsani kesah saking griyanipun, pan tumut alulungan, ing wong kathah djalu estri rowangipun, kapingine Saba paran, ngidep sadaya ing margi.
Pan tunggal Sabale pandjang, wong kathah djalu kalawan estri, mangkana sami aturu, wauta kawarnaha, tiyang djalu kang andarbeni kayun, dateng estri kang angarah, sapolahipun den liring.
Sapraptanipun sinapa, dening ngestri sapa kang prateng kami, kakung brangti lon amuwus, ingsun arsa ing sira, pan wus lami raganingsun brangta wuyung, nanging ta dereng tinekan, ing mangke lagya pinanggih.
Ingsun demen maring sira, tresnaningsun mring sira anglangkungi, pawestri alon amuwus, mring wong lanang kang branta, lah tahya yen sira tresna maringsun, lah ta sira adjedjepa, wong punika djalu estri.
wong akeh iki guling, ingsun adjrih ing Hyang Agung, ingsun tanya ing sira, Allah Tangala apa ta kena turu, Allah kena
tobat kakung maring Hyang Widhi, anutuh sariranipun, tobat neda ngapura, djalu estri sanget tobatipun, anglampahana
kang tuwa, ingkang anom pun Tikan djudjulukipun, adjembar kang tataneman, woh-wohan dinulu asri.
Djedjembaran lampahipun, kalih welas edjam ingkang pesagi, sendeng woh-wohan ngunduh, pan kinarya dedana, sing ateka punika sami ngunduh, yata pirang-pirang unta, angusung wowohan sami.
punika, mapan sinung bilahi dening Hyang Widhi, tanduran pinangan tikus, kalangkung dening ama, malah rusak desa punika pan suwung, dene agawe maksiyat, tan wonten kang leng-leng brangti.
Kocapa nagari Mesir, wonten kang djumeneng nata,
Anenggih nagari Mesir, sasampunipun radja rukiyat, ginentenan nagarane,
wonten dening papatihe, akakasih patih Iman, akarya kalangenan, malige kanca da murub, luhur pitung puluh egas.
Hamakutha binuka sri, apucak maniking toya, pakadja inten mancorong, alenggah
pan ingsun iki Pangeran, kendel kang tinakonan, atur alon djuru tenung, inggih patikbra bethara.
Ing nudjum kawula hening, wonten tatiyang satunggal, taksih wonten ingibune, salebeting
ugi, wong meteng sira bedela, tan mbuh lanang tan mbuh wadon, isine kang wawetengan, pan sampun linakasan,
lagya ambobot, arsa rinuntuhaken welas, siningidaken guwa, wus jangkep ing mangsanipun, babar djalu
kawula mipil putra, sang radja Pirngon anyambut, ing rare pinangku garwa.
Musa suker aningali, ing Pirngon djandjenggot nata,
alon, bramantya sri naranata, Musa arsa pinedang, yata prameswari gupuh, anyandak sarwi angucap.
Lah ta tuwan kadi pundi, angidep tingkah ing bocah,
Saking parmaning Hyang Widhi, Djabrail ngadang ika, nulya menggok ing
dateng mangke sri narendra, atur kawula sang katong, mangke putra tuwan Musa, mateni tanpa dosa, Musa ageng manahipun,
Sumur tinutupan sela, ageng nudju kawan desi, gen nginumi raja kaya, ingkang dipun ngen sakakalir, ing desa tepis
Sang Dewi nangis-nangis alara, Baginda Musa ningali, langkung dene welasira, Nabi Musa anulungi, dahat welas aningali, kang sela kinarya tutup, sumur sampun binuka, mapan djinundjung pribadi, aglis sang dyah kang toya sumur tinimba.
Dening dyang angon mendo, wus nginum kang
wareg sadayeki, sang retna yun nembah matur, inggih kawula awarta, langkung dening gawok mami, wonten tiyang satunggal kuwawi buka.
Tutupipun sumur rama, pinangkane saking Mesir, inggih
wismanipun, inggih Musa saurnya, pan sampun dipun senggahi, sampun
sami pethak sadaya, wus sinung dadi opahe, ingkang putih wus pinaring djandjinira.
Dening semut kathah telas, den untali dening nageki, saking djungkat kang
sidji ta sadinar, saking parmaning Hyang Widhi, nanem tuwuh sami miyos, yata mirah ingkang lathi, adol panuku neka, ingkang satus katinipun, apangadji sadinar, suka sugih sanagari, sakathahe kaum kapir ing nagara.
Dahad maido sadaya, tan ana parcaya ing ati, saya darung pulahira, yata wau ing Medayin, bilahining Hyang prapti, langkung
kewan wus kabesmi, amung ingkang kaliwatan, dukuhipun Nabi Sungib, gung udan ketes dadi, mirah kang sarya
ing Widhi, ya Pangeran kang mulyagung, tuwan kang luwih wikan, pan lesan amba puniki, tanpa sekat lawan lesan kenging ing dahana.
Saking radja Pirngon tuwan, lawan derek amba singgih, ingkang nama arunda dosa, kenginga kawula kanthi, tinarima Musaki, dening Hyang Maha luhur, Nabi Musa mulya djatya, duking kongkon wus wineling, wus
Hyang suskma, anari ing Pirngon adji, kinen anandanga iman, saderek kalih nauri, inggih ta kadi pundi, gen tuwan wau
ula naga putih, sesek ingkang panataran, wong Bani Srail ningali, suka cipta ning ati, pracaya ing Nabi Musaku, wong Bani
lah hiya wruhane reki, Baginda Musa punika sinungan sih Hyang Widhi, dadi Nabi linuwih, sinung sarengat ginunggung, dipun djuluki ing Hyang, ing Allah kang Maha Suci, Nabi Musa djinulukan kalammulah.
Langkung sinungan mudjidjat, asta tengenipun midjil, medal cahya kadi wulan, djungkat tinibaken siti, pan dadi ula
Kalangkung pracayanira, mring Musa punika Nabi, sami madep dalu siyang gede cilik djalu estri, sami pracayengati, yen Musa Nabi
putra manah keron, pasrah maring ing Hyang Widhi, Nabi Harun wus adandan pradjuritan.
Saha sikeping ngayuda, tan arsa munduring westhi, kawarnaha Nabi Musa, wus lumampah Harun ngiring, sampun prapta ing widjil, lawang cinacang ta wau,
lingipun Nabi Musa, heh Pirngon ta ingsun iki, ingutus mring Hyang, nelamaken bupati.
Lah ta Pirngon yen sira puruna islam, sinungan hing Hyang Widhi, pan tigang prakara, ingkang dingin ta sira, wus dadi ratu ing Mesir, pan winuwuhan, marentah wong sabumi.
Kaping kalih sira Pirngon sampun tuwa, dinadeken nemalih, kaping tiga neka, mapan ta umurira, mapan
Patih aman matur sarwi angot sekar, kasinggiyan narpati, pan tuwan Pangeran, yen tuwan tumuruta, ing ature Musa
Djungkatipun tinibakaken ing lemah, dadi naga angadjrihi, siyung kadi macan, tulale kadi
toya amung sacangkir, barise kopar, lir toya ing djaladri.
Radja Pirngon lingipun ing Nabi Musa, heh paya sapa
ing Nabi Musa, wus ambawa iman suci, Baginda Musa, dateng ing Bani Srail.
Ya ta lami genipun adep-adepan, islam kalawan kapir, wonten wong satunggal,
kawarni, yata dipun sulah, denipun anut ing Musa, kocapa ta tiyang Mesir, kenging sesalat, bilahining
punika tan sami, ana kang maido, ana ingkang pracaya atine, ana ing lairipun awedi, ana batin wani,
Maturipun kaum ingkang mukir, tan pracaya ingong, iku kitab tulisane dewe, ngaku paringane Hyang Widhi, kaum ingkang kapir, sami ageguyu.
Cinarita Musa tatkalaning, wau sapa temon, munadjating gunung tursinane, parmaning Hyang
kursi kene, mapan kursi saking ing swargi, kancana pinatik, ing retnadi mancur.
Nabi Musa matur ing Hyang Widhi, tuwan luwih anom, kaum amba ta maido kabeh, angandika Hyang Maha Suci, sun akon ing nguni, siyam karanipun,
ingkang kawula teda djatine, dumateng ing Hyang kang Maha Suci, amba ayun uning, ing sawecanipun.
tetiyang estri, kawula tan kenging temu gustiningsun.
ngaksi, dateng Hyang Manon, yata cinarita sawurine, sakehe Musa dateng wukir, wong ing
ngedjar ingkang naure, ingocoring sadjroning tapel nuli, pun samiri angling, mring tetangganipun,
pinda sapi, wong Bani Srail, tigang kethi sudjud.
Ananging wong kang tan sudjud ing sapi, Nuhun ing Hyang
Harun amarani, angandika alon, heh wong Bani Srail sira kabeh, adja nembahi brahala sapi, iku durakani, kapir temahipun.
Langkung asrep manahe wong kapir, Nabi Harun menthos, pituture Harun tan
kadi pundi tuwan ing karsane, kaum amba sami nembah ing sapi, parmaning Hyang Widhi, jabrail rawuh.
Kala tuwan kesah duk ing nguni, tan pasrah Hyang Manon, mapan tuwan pasrah sadulure, Harun tuwan pracaya hing wingking, yen pasraha huni, mring Allah kang Agung.
Musa ananeda ing Widhi, tuwan luwih anon, tinarima panedane, Djabrail pan ambakta wukir, ngungkuli ing Mesir, ning tawang kang gunung.
Wong ing Bani Srail langkung adjrih, ing gunung lir andjok, wong ing Bani Srail tobat kabeh, anut ing Baginda Musa ta sami, pakone den lampahi, sudjud ing Hyang Agung.
Ya ta andikaning Hyang Widhi, Musa nulis alon, kalawan kancana ing mangsine, Baginda Musa matur ing Hyang Widhi, tan gadah mas mami, angsal pundi ingsun.
Parmaning Hyang Djabrail angling, angalapa godong, patang lembar kang beda rupane, Saranane kancana kinadi, warnane wus uning, godong wus tunuduh.
Dyan kinarya ing Musa wus dadi, sakeh wong tan anon, nanging wonten prenah misane, pun karuh ingkang sinambat wangi, Karun wus abangkit, ing wisma atiru.
tan mituhu ing pitutur nutukena mulang sarak, piyangkuhe sapa sira sapa ingsun, wus njandji takdir Suksma, Karun pinasthi ing kapir.
hangomongi cacah-cacah, tan patut lawan agami.
Nekaken kamuktenira, mangan nginum hingayap ping pawestri, pipilahan ayu-ayu,
pengung, kang kaya udjarira, kapingin ing wong duraka kang winantan, ingkang kaya Karun ika, ingsun welas aningali.
dateng ngara-ara, wiyarsa sampun den ta rubi.
Sakeh kang laku maksiyat, samya ngiring pangangge adhi-adhi, ing ara-ara gumuruh, wor swaraning gamelan, sami ngigel wanita ginenti kakung, arame ing
ing tontonan dinulu warni-warni, panggawenira sang Karun, nganggo awenang-wenang, saya datengaken ing
kang andjurung, hasti amita upaya, Nabi Musa kang pinanggih.
Selire Karun samana, meteng tuwa upah pan sampun janji, dirham sewu opahipun, kinen sira ngucapa, muni oleh djinah wawetenganipun, mapan
kathah kang mirsa, rare ning wetengan angling.
Bramantya Baginda Musa, aturipun dateng Hyang Maha Suci, Pangeran amba kang Agung,
Ya ta cangkemipun suwak, neda tulung tobate djerit-djerit, bumi mipit saya kukuh, suku tan kena obah, nguwuh-huwuh Nabi Musa gustiningsun, tobatlah tuwan kawula, aneda ngapura ing gusti.
Lah harta amba sadaya, tuwan duma ing kaum tuwan sami, lila ing sadayanipun, punapa karsa tuwan, Nabi Musa miyarsa sangsaya bendu, Karun sangsaya Karuna, gulu kapipit ing bumi.
anggo gawe angrik wuwuh, teking ari kiyamat, sanget durakane ing Nabi pun Karun, kinen dening Nabi Musa, anedanaha brangti.
ingkang nyata kang aningali, tatiyang dusun Tambiyah, duk lagi sambung tegale, mahoni pager pagagan, ngandut dalima mulat, ing wong ngalit-alit rawuh, kathahipun kalih welas.
Titiyang ing Bani Srail, rinaub tangan kewala, yata wus kacakup kabeh, nulya sira winadahan, ing cangkoking dalima, ingaturaken ratunipun, kang nama radja Harkiyah.
Dedegipun ageng inggil, wong sanagara Tambiyah, wolung puluh gas luhure, dening sang radja Harkiyahh, pan luhure satus gas, kapir saturun tumurun, kocap kang saking pagagan.
Bekta wong ing Bani Srail, utusane Nabi Musa, kang kalih welas kathahe, aning cangkoking dalima, tinampa asta kiwa, ing ngaturaken ratunipun, suka sang radja Harkiyah.
Sampun menggah ingkang alit, nagari tuwan Tambiyah, yen nenggaota ing prage, ing ratu Baginda Musa, angling radja Harkiyah, dateng ing papatihipun, lah patih sun kurang apa.
Pan ingsun birama sakti, nora na ngungkuli mring wang, pira ta iku gedene, balane kang aran Musa, mangsa nora padaha, balane lan ratunipun, kyai patih nuwun turira.
Radja Harkiyah mangkya ling, dateng ing papatihira, heh patih sun tingalane, wong rolas kang aning dalima, dyan patih marik ngarsa, cangkok dalima wus katur, radja
ngalahaken Pirngon iki, rekyana patih matur sembah.
Dumateng sri nara pati, tuhu gusti ing punika, atur kawula sang katong, ingkang
binukti, dening saweripun Musa, lir surya kembar netrane, ilate kadya dahana, nunten age cinandak, pan dados ta
rekyana patih, gusti sanadyan paduka, nora nonggo ing yudane, ing ratu Baginda Musa radja Harkiyah mudjar, lah ta patih karsanipun, mengko amirsaha sira.
Humatur rekyana patih, sarta kang mantri punggawa, saumpami rembuk sang katong, ing ngriki wonten pandita, lah tuhu binethara, kang aran pandhita Balhum, atapa pucuking arga.
Sabdaning kalangkung mandi, pan cipta Balhum punika, amastani supamine, ngarani pedjah nuli pedjah, saking mandining ing sabda, daweg tinedanan tulung, ngandika raja Harkiyah.
Lah iya ta patih becik, sira ingkang
Lampahe sampun lumaris, sampun ambekta ruruba, radja Harkiyah ngadaton, wus lumebet dalem pura, yata kang wuwuse, kang aran pandhita Balhum, sanget kasutapanira.
tembe tinemu, yen ingsun nurut ing sira.
Kemengan manahipun kapir, dutane radja Harkiyah, rumangsa tan angsal
kageming kira-kira, ingkang sedya ing manahe, harsa marik ingkang garwa, pamekas kinasihan, ngaturaken rurubanipun, yata pamit nulya mangkat.
Sang duta lingipun manis, marang garwaning pandita, inggih tan
Bok inggih tuwan tampeni, pawehe radja Harkiyah, ginawe sandang pangangge, neda guna sakti tuwan, yata langkung kewedan, kang manah Baginda Balhum, dene ginubel ing garwa.
dateng ing Baginda Musa, tan kuwasa kesah ingong, sampun angsal tigang dina, lampahe kaum tuwan, mider-mider inggih wangsul, dateng prenahipun lama.
Kaum kalih welas uni, kang numbas desa Tambiyah, pinariksa de sang katong, matur kaum kalih welas, wula dateng tegal, wonten wong sawidji rawuh, luhure sadasa egas.
Rinakup dening wong sidji, kaum tan kalih welas, linebokake kelothokane, dalima ageng satunggal, katur radja Harkiyah, ageng inggih ta sang
ing Hyang, tuwan kang luwih wikan, dene amba
Allah Tangala, dene teka salah gawe, naneda mamurung lampah, lah tuwan walesena, dateng awakipun Balhum, punapa saukum tuwan.
Tinarima dening Hyang Widhi, ature Baginda Musa, yata pinecat limane, pandita Balhum dening Hyang, dinadekaken kupar, dening Hyang kang Maha luhur, tur polah tingkah camera.
Saking adiling Hyang Widhi, imane Balhum punika, pinandjingaken asune,
awoh, woh-wohan awarna-warna, tur manis-manis, samya, wus pinangan dening kaum, langkung
Kang tan mituhu ing Nabi, tan arsa nutu wawastra, agatel tuwuh tumane, binuwangan wuwuh prapta, kang mituhu parentah, kang wastra lungset tinutu, dados alus mulih
anganggo lalap, dyan ambeng musnah kabeh, duka ta Baginda Musa, dateng ing kaumira, kawuwusa sami kundur, mantuk ing Mesir negara.
Kocapa ing Bani Srail, wonten wong tuwa satunggal, asanget kasutapane, alila ing darbenira, narima titahing Hyang, tetepa baktinipun, ta angumbar napsunira.
Tur Sabar ing anak rabi, karana lamun wus tuwa, amung satunggal putrane, abagus manah rahardjo, langkung dinama-dama, tan sinung lampah tan patut, dening yayah rena neka.
Cinarita maksih alit, sawekipun paladjengan, rare abagus warnane, nanging kang rama wus tuwa, abentur lampah neka, mangkana wau winuwus, andarbeni lembu satunggal.
Tan andarbeni malih-malih, kalangkung gumatenira, pan asanget musakate, angucap ing dawakira, ingsun iki wus tuwa, paran ta ing wekas ingsun, yen mulih ing karamattolah.
Anak ingsun maksih alit, sayektine durung bisa, angrawati ing sapine, sapa baya kang angona, yen ingsun tilar pedjah, mumpung urip awakingsun, panedaningsun maring Hyang.
wana, djundjung asta sarwi muwus, amba matur dateng tuwan.
Kawula atitip sapi, langkung pracaya kawula, ing tuwan amba andarbe, sapi lanang mung satunggal, lan amba darbe anak, amung satunggal pan djalu, kang dados woting wardaya.
Nanging mangke maksih alit, ing bendjang sak pungkuringwang, menawi pandjang umure, anak kawula punika, lah tuwan paringna, titipan kawula lembu, kadarbeya anak-anak amba.
pedjah ingsun, wawekasingsun mring sira.
Ingsun ta atitip sapi, mring Allah kang Maha mulya, kalangkung pracayaningwang, sun uculaken ing wana, yen ageng putranira, den teda ing Hyang Agung, den pracaya ing Pangeran.
Risampuning lami-lami, sudjanma sampun pralena, kalangkung ing musakate, dumadi rondo kasiyan, putranipun satunggal, djalu warnane abagus, kadi putrane
maksih anglangkung, baktinira ing ibunipun, lunga teka anembah, sudarma ginusti-gusti, saparentahe ibu datan lenggana.
anarima titahing Hyang, dalu datan apati guling, tansah salat awabin, puasa rahinanipun, rondo ayu kasian, anetepi ing agami, amumuri lampahane kang priya.
mugi den tularana, dening Hyang kang Maha Suci, putraneka matur sarwi awot sekar.
Lah ibu beda punapa, mapan salire kapardi, tan prabeda dados tapa, ingkang ibu anauri, duh putraningsun kaki, pun biyang welas kalangkung, dulu ing sira nyawa, kaki sun tutur-tuturi, ramanira duk kalane dingin gesang.
Marang ingsun amamekas, udjare titip sapi, maring Hyang kang Maha mulya, sapine lanang sawidji, tinitipan uning, ingumbar ing wana Agung, iku sira tedaha, maring Hyang kang Maha Suci, ingkang putra umatur sarya wot sekar.
Kadi punapa tur amba, dateng Hyang kang Maha Suci, rehe aneda titipan, ingkang ibu anauri,
ulesipun, lembunipun punapa, hecane kawula nedi, ingkang ibu awarta ing putranira.
putra awot sekar, mring ibu anuwun pamit, yata mentar sarta ambekta pusara.
tumulya ngangkat salat, sasampune angabekti, djunjung asta ngadeg matur Hyang Suksma.
Hyo gustine Nabi Musa, gustine Nabi Ibrahim, kawula matur ing tuwan, pun bapa titip sapi, djalu amung satunggil, ing mangke kawula suwun, kaparingna amba, tinarima ing
wikan ingkang gusti, angambus suku kalih, dinadung kang lembu tutut, semu-semune kadya, ki Djaka kinen nitihi, gustinira wus wikan ing semu neka.
Djaka Sungkana angucap, sarwi ngelus-elus sapi, lamun ingsun winekasa, mring ibu kinen nitihi, dene nora wineling, dateng ing ibuningsun, sapi micaraning nala, lah gusti suwawi mulih, pan kawula
sungkana nuli, awarta ing ibunipun, yen lembune wus prapta, kang ibu angandikaris, hiya iku kaki dadi sapinira.
Djaka langkung asih, dumateng lembunipun, sampunipun mangkana, kang ibu ngandika ris, anak ingsun
amiring, boten lenggana ing kayun, upami winadeya, pinten ibu angregeni, ingakng ibu amodjar ing putranira.
djandjinen kang atuku, putranipun wot sekar, inggih ibu nuwun pamit, sigra mangkat sarta lembune binekta.
Risampunipun mangkana, sapraptanipun ing margi, mapan wong bagus taruna, tanya mring wong sade sapi, ki Djaka den takeni, lah anak
Sun tukune rolas dinar, nanging adja nganggo warti, dumateng ing ibunira, adja pindo kardi malih, ki Djaka nauri, lawu adjrih
atatanya, payu sapinira kaki, ingkang putra atur sembah, wonten wong anom apekik, arsa anuntun sami, ing saregine tinuku, ning marga parapatan, wau genipun kapanggih, ingkang arsa numbas sapi kawula.
Inggih tinumbas nem dinar, malah tikel den undaki, tinumbas ta rolas dinar, nanging dipun warti malih, dateng ibu mami, punika milane wurung, kang ibu
ingkang ibu anauri, yen wus pepayon regi, sira wartaha maringsun, lawan sira djandjia, lawan ingkang tuku sapi, putranipun apamit saha awot sekar.
Lestari medaling djaba, sarya mangkya nuntun sapi, sampun tebih lampahira, ageng wus
ing sun tuku, sapi nulya sun bekta, ingkang wade anauri, inggih suka ta kawula rolas dinar.
Nanging tuwan antosna, kawula awati dingin, dateng ing ibu kawula, yen sampun pesthen regi, kang anumbas nauri, adja ta kukehan laku, adja nganggo awarta, dateng
mulih, pan sampun kaping sakawan, genya kesah wade sapi, yen kesah wangsul malih, mila papadjengan wurung, dening amindo karya, kedah ngangge ta wawarti, dateng ibu saking djrihing renaneka.
Sapraptanipun ing wisma, anulya dipun takeni, nora payu sapinira, ingkang putra nauri, inggih kadi rumiyin, tunggil kang arsa atuku, tinumbas kalih welas,
wadeni punika, ingkang nganyang nom apekik, kaping sakawan mangkin, tan liyan tigang puniku, wau kang arsa tinumbas, wangsul
kawula panggih, kang ibu anauri, aduh nyawa putraningsun, mengko ingsun wawarta, maring sira putra mami, wruhanira iku ta dudu manungsa.
Ingkang nganyang sapinira, pan dudu djanma sayekti, iku uga malaekat, anyoba ing sira kaki, tandane sira kaki,
Apa kinen awadeya, utawi ika pinenging, kang putra amit awot sekar, kesah sarta nuntun sapi, lampahipun lestari, yata dateng marga agung, risaksana katingal, wau kang anganyang sapi, kyai
ing mangke kados pundi, apan tuwan kula tantun, punapa winadeya, punapa tuwan ling menging, yen winade lah pinten waweling tuwan.
Hyang kang Maha Suci, wus sun wekas lah kaki si mundur.
Lah wis sira muliha, ana uga sih Hyang Widhi, bendjing
Wus pinatur kawitan tekaning wekasan, ingkang ibu
titiyang Bani Srail, wonten sudagar, langkung dening sugih.
Loro sanak sami djalu cinarita, kang tuwa aran Amil, langkung sugih neka, ing wastra dunya brana, wekanipun amung satunggil, djalu winarna, tan darbe dulur malih.
Musa, dawek prihatin ing galih, mila sungkawa, Nabi Musa ing galih.
Pinahido wau dening kaum neka, ing Mesir bani israil, esamana neka, kaume Nabi Musa, udjare kaum kang mukir, lah ngendi ana, wong mati urip malih.
Yen wus pedjah sakathahe manungsa, sayektinipun uwis, tan ana wicara ing malih lalampahan, mapan
suwarga naraka mangkin, nora na liyan, pati mung sawidji.
Kaum matur lengkara tuwan punika, wong mati urip malih, yata
dateng ing kaum sami, mahido sadaya, mila Baginda Musa, kalangkung dening prihatin, mugi anaha, pamelehing Hyang Widhi.
Sinungkeman mayit dipun anak neka, sasambate melas asih, lah ta nyawa sapa, kang mateni ing sira, apa
niyaya ing sira, pamitra kalih anangis, humyang gumerah, djalu estri anangis.
Wantunipun wong duwe anak satunggal, kananihaya mati, awet tangisira, nadyan silih telasa, dunyaningsun kabeh iki, sun karya bea, aneda sun ing Widhi.
Kang mateni anak ingsun karuhana, pan sampun pitung
dateng ing Nabi, Musa kalamulah, sampun prapta pangayunan, yata wong ing Bani Srail, pepek sadaya,
Baginda, Musa sinunga cipta, sampun kadugi ing galih, yata ngandika, Nabi Musa mring Amil.
Tresna temen sira maring anakira, ingkang sampun ngemasi, hiya kaya ngapa, aran wus pralena, basah yen urip malih, Amil karuna, ature melas asih.
Boten kedah gusti kawula aneca, ing gesangipun malih, mapan sampun pedjah, sampun karsaning Allah, nanging amba gusti, lah kantenana, wonge ingkang medjahi.
Nadya telas dunya kawula sadaya, wikana mami, ingkanganiyaya dateng anak kawula, lah sinten tiyange gusti, yata ngandika, Nabi Musa mring Amil.
Yen mangkana sira ngulatana, sapi ingkang linuwih, saking sapi kathah, Amil
tuwawi, kirang artanira, warta ing manira, ingsun ingkang amuwahi, mangkat tur sembah, Amil lunga ngulari.
ingkang anduweni sapi, yata hakecap, wau djuragan Amil.
Apa ta sira ta ki Djaka putraningwang, ingkang andarbe sapi, saure ki Djaka, lah ta inggih kawula, ingkang andarbeni sapi, linge djuragan, Amil melas
linge ki Djaka, punika sampun pasthi.
Reginipun lembu kawula punika, sacermane kang sapi, dados
maring sira, dunya rawuh ing akir, nanging sapinira, ingkang dadi usada, malih udjaringsun kaki, sakarsanira, pan sira iku dunya mami.
Nauri ki Djaka inggih aneda, inguculan kang sapi, saking ing cancangan, tinuntun wus binekta,
ingkang darbe usada, lembu kang endah ing warni, gawok sadaya, titiyang Bani
sakebekipun emas, tataker wilulang sapi, yata ngandika, Nabi Musa ing murit.
Lah ta paya sapi iku pragatna, gupuh kang
Pan kinarya takering ngebekan emas, dening djuragan Amil, gedonge satunggal, ingkang kinuras kawrat, dening
Angandika Nabi Musa kalamulah, lah kukumen kakalih, anake ki Kamal, si Robil si Kadah, trangginas djuragan Amil, narik curiga, anggoco maring robil.
Tatunipun djadja terus ing walikat, anulya kang sawidji, Kadah
ing wong kathah, sami dipun opahi, patukuning lampah, pan ingaku anak, Baginda Musa ngestreni, Djaka Sungkana, ngaku
Hyang punika pan nora keni, lah tuwan sing lumana.
Ingkang samar prenah pinggir bedji, tingalan polah kalahiran, sampun tuwan salah gawe,
Nulya wonten wong prapta sawidji, manggih dinar wurung genya siram, wangsul agupuh lampahe, wonten malih wong rawuh, lajeng siram sadjroning bedji, yata wau kocapa, kang adus rumuhun, kari duk adus ing
rineksa ing Suksma, Djabrail lon wuwuse, adiling Hyang kang Agung, wong kang mati bapaknya uning, mateni tanpa dosa, maring bapakipun, inkang mateni ika, karanipun emase cicir pinanggih, dening kang nemu emas.
Dinaripun bapaknya kang manggih, dingin ilang punika ingalap, dumateng ing wong tuwane, kang kelangan mas wau, inggih mangke adiling Widhi, kang ngutang ngalap dinar, ingkang ngutang lampus, kang nora nauri dawak, adiling Hyang anak putu kang nauri, gaib kukum Hyang sukma.
Nora wenang ratu para Nabi, ngukumaken kalakuhaneka, mung kinon kaum laire, dening kang gaib iku, yekti Allah ingkang ngukumi, adiling sipating
Djabrail ngandika, salame Hyang Agung, ing wuntat Baginda Musa, wruhan tuwan ing djaman mangsa puniki, kathah kawulaning Hyang.
Pina-pira ngelmuning Hyang Widhi, sinedahken mring kawulaning Hyang, ing mangke pan tuwan kinen, lungaha angeguru, ingkang nama Baginda Kilir,
Musa wuwuse aris, mila amba marik dateng tuwan, saking kawula bodhone, wiyosipun geguru, tuwan uga kang sun tutwuri, saking cupet kawula, malampah winuruk, sampun kirang pangapura, ing kawula tuwan wedjang ilmu gaib, lah tuwan wuruk ramal.
Baginda Kilir mangkya nauri, inggih mangke hemeng kadi tuwan, kadi punapa wiyose, tuwan arsa geguru, aprakawising ngelmu gaib, ing ngi laduni ramal, pan tegesipun, lah kirang punapa tuwan, amba
ingutus ing Hyang Agung, tuhu ta sakti prang lan kapir, ing mangke karsa tuwan, arsa ageguru, datan kadugi kawula, pasang cipta tuwan kadi karya sandi, ing pandugi kawula.
Baginda Musa mangkya nauri, inggih sarta kawula punika, dede karsa ningsun dewe, dapur dara kasendu, anglakoni pakoning Widhi, geguru tuwan, pan kinen tut pungkur, ing lampah sadjontro tuwan, yata mesem ing
Nabi Kilir mangkya anauri, menawi tuwan tan bisa Sabar, tut wingking amba wiyose, pami tuwan tut pungkur, dateng amba kawuladji, menawi datan Sabar, temah bendjing padu, sampun tuwan salah cipta, kula djadjandji tuwan tan sampun mabeni, dateng tuwan kendelan.
Karanipun tuwan amba djandji, menawi tuwan
parahu binutul, dados wong gendak sikara, tuwan uga Baginda Kilir nauri, udjar manira apa.
Ing saderenge amba wus djandji, tuwan punika sisih punapa, angowahi ing djandjine, satingkah polahingsun, tuwan sampun amba waleri, angling Baginda Musa, lah inggih ta sampun, amba tuwan ngapuraha, daweg supe nggih sapisan puniki, aneda
Apan awake djenenge Nabi, teka amateni tanpa dosa, hiya apa ta arane, teka wedi ing ingsun, atut wuri Baginda Kilir, Nabi Musa anabda, tembunge angungun, lah inggih kadi punapa, rare kalih pan sami tuwan pendemi, dadosipun punapa.
Ya ta anentak Baginda Kilir, inggih wau udjare amba punapa, mundur teka pinda gawe, sadereng-derengipun, wus djinandji kaya wong kawikan, yen tuwan nora Sabar, ingartine niku,
sampun leres saking tuwan, inggih amba ingkang dede, sumangga tuwan pukul, lamun amba mabeni malih, yata sami lumampah, wong rore andulur, yata rawuh ngara-ara,
kadya punapa karsa tuwan, lah ta punapa hasile, bebantah luluh-luluh, kang binantah inggih punapi, bebantah ngarah apa, kangelan kalangkung, kawula mboten anduga, karsa tuwan Baginda Kilir nauri, kudjar amba punapa.
ngadiling Hyang kang gaib, mila mangke tuwan.
Kakilapan sasmita kang gaib, tuwan dingin inggih udjubriya, tuwan gung gung sarirane, milanipun tuwan kasendu, maring Allah kang Maha Suci, Nabi Musa anabda, pamuwuse Harun, inggih leres saking tuwan, amba tanya dumateng tuwan kadi pundi, ingkang wau punika.
Baita wau ing pinggir benawi, milane tuwan batos puniki, inggih punapa karane, kalawan malihipun, rare alit tuwan pedjahi, karanipun punapa, lawan malihipun, banon rubuh ngara-ara, wus bangun tigang dina tigang latri, kangetan
mangkya nauri, wruhan tuwan baita punika, titiyang miskin kang darbe, minangka panganipun, pakardine kang anambangi, lah baita punika, luwih bagusipun, milanipun amba belah, demen cacadipun tambalan ing bendjing, dening kang darbe palwa.
Wruhan tuwan punika ing mbendjing, pipundutan kang darbe nagara, bahita saking baguse, mila
tembe, mila kawula butul adja kungsi kangge ing kapir, adja kamot wong kathah, inggih djatinipun, ika milane sun rusak, wonten dene wau rare
inyang sanak tuwa, lawan malih gawe durakaning Hyang Widhi, milane amba pedang.
Wonten dening banon ingkang rigrin, milanipun amba ambangun ika, wonten sipapendemane, yen nora babangun, yekti bendjing binangun ugi, mring kang darbe nagara, wong kathah kang bangun, apanggih kang papendeman, pan ingambil pendeman dening kang manggih, dene wau kang gadhah.
Inggih punika wong pekir miskin, lakinipun pan sampun pedjah, tinilar meteng rabine, bendjing yen sampun metu,
anuwun runtik, den agung palamerta.
Mila kawula bekta rumiyin, dimene ta aweta pinangan, adja kambil ing liyane, lah inggih
Ya ta Baginda Musa wus mulih, apapanggih lawan ingkang raka,
kaWuryan patamanan sari, toya wening saking sumberan, tepine mawi malige, nenggih astananipun, sagunge ingkang para Nabi, kalangkung sri kaWuryan, gandane mrik arum,
alenggah, ing malige Nabi Harun angling aris, dateng Baginda Musa.
Ya ta remen amba aningali, langkung penet astana nika, senggo wontena karsane, ing Pangeran kang Agung, ingsun suka mati ing ngriki, tumuli sasarayan, wau Nabi Harun, kasilir
Yusak kekasihipun, Nabi Yusak ingkang ganteni, kalenggahan kang rama, kang sapungkuripun, kang ngidep kaum sadaya, Nabi Musa punika ingkang ngestrini, kang wasta Nabi Yusak.
Sakathahe wong Bani Srail, angestokaken ing
nyawa tuwan, Baginda Musa ature, ing pundi marganipun, dutaning Hyang mangkya nauri, saking ing lathi tuwan, Nabi Musa tembung, pan lathi amba punika, pan larapan sapocapan mring Hyang Widhi, Idjrail mangkya ngucap.
Ing karna tuwan wedaling urip, yata matur Nabi Musa lingnya, karna punika wiyase, punika ta kang ngrungu, andikaning
ngucap, lah saking ing suku, ature Baginda Musa, suku amba punika lumampah uni, manggih gunung tursina.
kalayan sandang pangane, sampun ta kadi kaum, amba ingkang lampah tan yekti, sampun ta
minthuk-minthuk, lawan ardjane sarira, pangombone kang uler punika mudji, ya mudji ing Pangeran.
Pujinipun subkana ya rabi, kang Maha Suci kang wruh ing karsa, sung rahmat awal akire, kang sung redjeki mring tuwan, kang asung urip ing
lumampah aris, tan kawarna ing marga, mangkana andulu, wong papat dedungkir lemah, pakaryane karya luwange wong mati, Nabi Musa tatanya.
Lah ta punika karya punapi, anauri kang dedungkir lemah, inggih karya panggenane, kawulaning Hyang Agung rowangipun sawidji nauri, wernane kadi tuwan, Nabi
tatanya, punapa luwang gawene, kang tinakonan muwus, karya luwangipun wong mati, geng alite
Panggening kawulaning Widhi, ingkang pedjah warnane lir tuwan, dedege ageng alite, miwah nom sepuhipun, inggih sami lan tuwan ugi, suwarane lir tuwan, miwah semunipun, sami ugi lawan tuwan, ingkang darbe caosan kubur puniki, Nabi Musa ngandika.
Yen mangkana sun djadjale ugi, yata Nabi Musa mandjing luwang, tetalangan tatekene, djungkatipun djinuluk, aning wingking anduduk bumi, pundi tateken tuwan, punika kang ewuh,
mantuk ing karahmatolah, sampun mangkya ginenteni.
Dening Baginda Istikla, lami-lami kaum ing Bani Srail, datan nana ingkang anut, dateng Nabi Istikla, kaumira asanget lenggananipun, sami nembah ing brahala, tan nana ngidep ing Nabi.
Ngandika Nabi Istikla, heh ta sira kaum ing Bani Srail, hidep pitutur ingsun, nebuta nama Allah, ingkang andadekaken ing sira iku, ingkang andadaken ing sira iku, ing bumi kalawan langit.
Lan malih sira nebuta, Nabi Musa utusaning Hyang Widhi, ingkang sinungan djejuluk, pun
kasilir dening angin, Nabi Saleh kaumipun, ginempur ing Pangeran, Nabi Ibrahim kaume pinangan lamuk, iku ta
Ya ta wau cinarita, sakathahe wong ing Bani Srail, angungsi mring ratu agung, sang radja Djati Pura, gih punika
bebecikipun, andel-andeling aprang, wong sakethi kuda tetungganganipun, risampunipun mangkana, kaume ing Bani
hinggih gusti atur kawula sang prabu, wonten ta Nabi Istikla, amba arsa den pademi.
Pan kinon amba nuruta, langkung dene amardi mardi gusti, nanging kawula tan purun, anut Nabi Istikla, nekakaken gagering wong kathah lampus,
besuk, ana bilahining Suksma, mring sira wong Bani Srail.
Wong ing Bani Srail ngucap, wruhanira ingsun
kang wong sadusun, kang gugah saya manggilan, wikan yen wong sami mati.
Sami ambekta kitha, dasa depa kandek bata pinggir, kutha kapan luhuripun, pan pitungatus egas, tinunggonan djadjar ta
rarangin, lan sinung sun-sungsun pitu, satunda kang rumeksa, ngewu-ewu sikep sabusananipun, kalawan malih sinungan, ing gedong wesi kinunci.
heh ta sapa sinten tuwan, nama kang pinangka pundi.
Apadjar kang tinakenan, hiya hingsun kang anama Idjrail, ingsun
rumeksaha, maring ingsun sak djrone dina iki, yen ana wong lanang rawuh, nuli sira rampakgo, wus siaga tumbak bedil lawan tulup, lan sira kemita ngandap, sun aning gedong kinunci.
Wesi pura sami ika, sri narendra sampun
sampun marem kang manah, tan asuwe malaekat Idjrail rawuh, kang kemit tan ana wikan, sigra malekat Idjrail.
Ya ta parmaning Pangeran, nulya rawuh bilahining Hyang Widhi, sigra ula naga rawuh, ambebet ing nagara, wiyaripun sadjrone nagara iku, wiyar kalih welas edjam, wetan mangulon kang nagri.
Anebuta nama Allah, lawan tuwan kinen mardi ngabekti, maring Hyang kang Maha luhur, risampunipun mangkana, Nabi Yunus amardi ing
ing sakathahe kapir, dahat pamahidonipun, Nabi Yunus kocapa, manahipun kalangkung sung kawonipun, ananutuh ing
ngawohaken ing atine wong kapir, pasthi kapir tan daluru, yekti anandang iman, nanging ewuh kang manahingsun denadu, lawan kapir lanattolah, paningsun nora kadugi.
Nabi Yunus dahat kewran, Nabi Yunus lunga mamutungi, alolos tengahing dalu, amutungi Pangeran,
malekat Djabrail, bekta parmaning Hyang Agung, heh Nabi Yunus tuwan, kadi pundi mangke tuwan Nabi Yunus, wonten ing
ing Nabi Ismail, sadaya bature kang wong.
Sapa sinten kang tuwan dadeken ratu, sukur yen tuwan pribadi, ingkang djumenenga ratu, ngandika Nabi Ismangil, Talut kang dadiya katong.
Kaum Bani Srail sadaya matur, anake rondho tur miskin, nama Talut punika, ngandika Nabi Ismail, sasmitaning Hyang maringong.
Ngularana karsa sakinah iku, yasa paing kang anenggih, ing karda djumeneng ratu, maring alas ing wukir, wus lumampah kang tinundah.
denipun Talut, ngucap wong ing Bani Srail, micara tan rowangipun, pan karda Talut kang manggih,
Sampun lumrah adjedjuluk ratu Talut, marentah ing Bani Srail, ginarebeg
Lamun besuk anglurug wonten ing ngenu, yen sira amanggih kali, sing sapa sira kang nginum, bari liwat denya ngambil, tunggal lan agama ning wong.
Lan sing sapa mawi reren ngambil banyu, yektine kang daru
wadya wong sakethi tigang atus, wus pirang ndina lumaris, sakathahe manggeh banyu,
mung sakethi samya nginum, adangu reren benawi, pinasthi dera Hyang Agung , apisah saking agami, lupa lara manah
Hyang Agung, sinung nugrahaning Widhi, sampurna ing patinya wong.
Uluk salam sarta djawat tangan sampun, sri narendra tanya aris, dateng wong kang lagi rawuh, ing pundi kayun kawingking, lan sinten sinambat kang wong.
Kang tinanya lingipun saking ing gunung, arsa marik ing
sandjata tuwan punapi, lingipun sang Nabi Dawud, tan kanggo sandjata sami, mila wonten wona inggong.
Remen ingsun amateni satru rusuh, ingkang galak tuwin nadjis, ing wang guwa sun lebur, sang nata mundut baruti, angkere kalangkung abot.
Wus ngambil langkere pan sampun katur, ingageken ganti-ganti, dening wong kang tigas atus, arata nora kuwawi, Nabi Dawud nganggo.
Wus anitih ing ngesti sang radja Djalut, sartane nganggo baruti, awratipun satus pikul, lawan
watu dening Nabi Dawud, tumindak inguwuh malih, Nabi Dawud dening watu, lah tuwan bektanen kami, menawa tuwan arepot.
Gutukneno dumateng ing radja Djalut, satunggil sela askalbil, tuhu watu sun linuhung, bendjing dadiya
Dawud munggah gunung, kalangkung meranging galih, cinacat ing radja Talut, angabekti siyang latri, amudji maring Hyang Manon.
Radja Talut ngandika ing balanipun, lah ta pada tinututi, pinatenana Nabi Dawud, mumpung durung ngupatani, Nabi Dawud maringong.
Kaum Bani Srail wong pitung puluh, engkang sami atut wingking, ing Nabi Dawud
Dawud munggah wukir kawarnaha radja Talut, anglilir mangkya ningali, ing polah punika gawok.
ngadatona radja Talut, ingsun nora nupatani, adjrih marang Hyang kang Agung, sigra radja Talut mulih, sampun prapta ing kadaton.
Cinarita samana sang radja Talut, linungsur dera Hyang Widhi, tinampik ing balanipun, bonggo
Gemah hardja ing Mesir sarwa tinuku, wong sesawah samnya dadi, suka sugih
gunge satus kurang sidji, asih ing putra sepuluh, asih ing kawula cilik, asmarandanane akon.
miyos saking malige, lelepenipun madju pat, ingkang minongko toya, puwan susu lawan madu, kang sapindah toya tawa.
Titiyang ing Bani Srail, wau ingkang dadi tukang, wondene widadarining, kenya ingkang pipilihan, wau ingkang kinarya, warnanipun sriyu ayu, pra samnya aning suwargan.
Udjubriyane tan sipi, linulut dening Pangeran, luhuripun kang malige, nenggih tigang atus egas, myang
ginadjar suwarga luhur, runtik sang nata ngandika.
Ingsun den idep-idepi, mapan ingsun iki iya, wus gawe suwarga dewe, risampunipun mangkana, radja Sadad kocapa, miyosing warganipun, sarta selir
Angandika dateng mantri, mengko yen tekan suwarga, pada angalapa kabeh, woh-wohaning djro swarga, sartane milihana, ana dene ingsun ladju, minggah ing malige retna.
Amudji marang Hyang Widhi, kitab Djabur kang winaca, pirengen swaraning kang wong, kang mirsa mangu tan ngucap, kang tarula ta enggar,
denipun miyarsa, kamanis ening swara, tuhu sih Nabi linuhung, kang swara tanpa tandingan.
Sang nata kalok ing bumi, kinadjrihan parang muka, pradjurit tan ana tandinge, ing sasamanipun nata, ing mangke kawuwusa, birahi Baginda Dawud, angabekti ing
saking tuwan, tan wonten kalangkungan, mila amba kami purun, matur dumatenging tuwan.
sarira tan katingal, rekma rawuh ing djedjengku, pelak lir mega drawela.
Tan mbuh polahe nerpati, tumingaling Dewi Wuryan, datan kuwasa sang
Tan ana liyan kaeksi, amung wau kang asiram, kang dadi brangta wirange, kang anama Dewi Wuryan, garwanipun kang patya, ingkang nama Iman Tabut, yata endjing ingandikan.
Breman tabut nulya prapti, wus
ngremasi, saking aprang lan kupar, alara-lara tangise, ingkang nama Dewi Wuryan, sapedjahe kang raka, mangkana Baginda Dawud, risampunipun teking ngidah.
Nabi Dawud angraosi , ing Wuryan sarwi anglamar, liwat agung babektane, nanging ta sang Dewi
neka, nanging tan wonten owahe, ni Wuryan tan arsa krama, yata langkung kemengan, ingkang galih Nabi Dawud, dening wau Dewi Wuryan.
Tan arsaha palakrami, maksih kaetang lakinya, kalangkung teguh tuhune,
putranira, yen ta katekana iku, lah Wuryan sira kramaha.
Ya ta misuwur ing warti, lamun mangke Dewi Wuryan, wonten sih
Wuryan turneka, inggih kang kawula suwun, dumateng kersa paduka.
Yen mangke kawula panggih, kalih tuwan puputraha, djalu
Dawud narpati, kundur dateng dalem pura, amaca djabur sang katong, mulya Djabrail prapta, mawa parmaning Suksma, angucap ing Nabi Dawud, inggih tuwan sanggupan.
Pandjaluke Wuryan Dewi, aneda putra satunggal, Nabi djumenenga katong, kedepa isining djagad, kaprentaha sadaya, dening putra tuwan besuk, Nabi angucap srinata.
Mapan sampun djodo tuwan, Dewi Wuryan puniki, pinasthi maksih parawan, ni Dewi Wuryan puniki, saben sare lan laki, Wuryan kalih Iman Tabut, pan nulya sinalinan, peri denira Hyang Widhi, yen kawuwus
asta sami, marek dateng Nabi Dawud, aneda leleresan, samya matur ing narpati, kadi pundi inggih laleresan tuwan.
Pun kakang punika gadah, menda satus kirang sidji, menda kawula satunggal, punika kang dipun tedi, pamrihe kang anedi, djangkepa mendane satus, nanging amba tan suka, katah sandi mangarahi, kadi pundi punika leresan tuwan.
Nabi Dawud angandika, yekti kalah ing kasugih, menda kalebu ing wong murka, apan sanake kang miskin, duwe kambing sawidji prandene maksih den djaluk, mendaha dja sugiha, mangkana tiyang
karaos ing galih, lara genipun nangis, wau ta Baginda Dawud, pan karasa ing manah, yen kacoba ing Hyang Widhi, atur tobat ing Allah sarwi karuna.
Allah Tangala ngandika, ya sira tobat ing mami, balikan sira tobata, marang kang andarbe rabi, ingkkang sira rebuti, ingkang nama Iman Tabut, andjaluka ing kalal, Baginda Dawud tumuli, andatengi ing djarate ingkang paman.
Dawud uwis, ingsun ngapura mangkin, gelap kang sarira Dawud, gumade apuraha, dosanira mring Hyang Widhi, ing sun darma angucapaken ning sira.
Lah mulia ngadatona, Dawud dateng dalem puri, Nabi
rukmi, duk binuka lawang suwarga loka.
Iman Tabut atur neka, dateng ing Hyang Maha Suci, suwarganipun punapa, sapangkat suwarga adi, angandika Hyang Widhi, heh wruhanira Iman Tabut, suwargane wong ngapura, wong kadudon sami-sami, hiya iku suwargane wong
tanpa tangan tanpa suku, Dewi Wuryan semana, umatur dateng ing Nabi, duk ing kina tuwan ananggupi putra.
Langkunga saking akathah, djalu ingkang dadi Nabi, satemah putra kainan, Nabi Dawud lingira ris, sasmitaning Hyang Widhi, ana uga dosanipun, miwah to dosanira, pangulu lawan papatih, dosa samar kang durung tobat ing Suksma.
Papekan para ngulama, angruwat putra nerpati, ngandika sang Dewi Wuryan, inggih kawula puniki, dosa samaring ati, alaki Baginda Dawud, swara tanpa tandingan, Nabi tur dadi nerpati, lamun ingsun ningali ing kakung liyan.
Kang abagus warnanira, ana uga ati mami, aremen ing kakung liyan, mangke sun tobating Widhi, yata sang djabang bayi, nulya wedal sirahipun, Nabi Dawud ling neka, ingsun iki ratu Nabi, ingsun adjrih ing Allah
tobat maring Hyang Agung, katrima tobat neka, yata putrane narpati, nulya medal astanipun kalih ika.
lingipun ngucap, tan kirang sihe narpati, pinara sewu tan ana pamalasingsun ing gusti, ewa mangkana ugi, ana uga atiningsun, ingsun pingin gentya, ing lungguhe gusti mami, sun tobatken yata medal kang ambekan.
Risampunipun mangkana, putranipun sri bupati, sinung kakasih Suleman, sampuning alami-lami, warnanipun sang pekik, wus umur sapuluh tahun, Nabi Dawud samana, tumingal ana wong prapti, ing kang prapta wong padu rebut wicara.
Ameng-ameng alaledang, wong nangis dipun parani, tinaken dening Suleman, ature wau kang nangis, kawula gadah kambing, mangan taneman agung, sampun padu ngukuman, ing rama tuwan nerpati, menda
ingkang putra nauri, ing sapenet-penetipun, yen manggih ing kuwula, ingkang darbe kebon uning, anyepenga ing menda ingkang sawarsa.
Yen dening kebon punika, kang nandes pinangan kambing, kasrah kang darbe menda, setaun kinen mbeciki, yen wus lir wingi uni, wangsul kang darbe rumuhun, menda inggih wangsula, maring kang darbe uni, ingkang rama anurut ukume putra.
Wonten malih cinarita, wonten estri ayu luwih, nanging datan arsa krama, kakung kang arsa tinampik, tetiga kang tinampik, sekawan gunem wus rembug, sareng matur sadaya,
Ature kang tinakonan, inggih kawula puniki, ingaturaken adjinah, tiyang sakawan kang uning, kang sanggup dadi
tumingal, pawestri nangis ing puri, sinambat djinah lan suna, ingkang rama anauri, hiya ingsun pasrah ugi,
lan asu, sekawan pan sareng uning, Nabi ngandika aris, asu apa warnanipun, lawan wayahe apa, kang
punika, sekawan atur salingsir, Nabi Dawud nauri, hiya bener anak ingsun, estri punika hiya,
ingkang kinarya geganti, putra sepuh kalawan prayaganira,
iki, ing pitakening Pangeran, sakathahe anak mami, ing salah sawidji, kang djawab djumeneng ratu, anganggeya mahkutha, kalpika lawan camethi, suk aling Hyang kathahipun kalih dasa.
inggil, awas wuta toya api aranana.
Sakehe putra sadaya, tan wonten kang djawab iki, Baginda Suleman, kang
Pernahe maronge netra, ingidung kang luwih pahit, atinipun wong kasian, ing dunya kang luwih manis, atine wong kang sugih, angaranan wuta iku, atine bodo ika, dening kang nama ningali, hiya iku wong kang akeh ilmunira.
Kalawan dina ngakerat, kang aglis dunya puniki, gunging langit parmaning Hyang, ingkang dateng para Nabi, lan djembare kang budi, punika adiling ratu, luhure kang luwih wiyat, atinipun wong kang arip, langkung ngandap saking toya wong kang Sabar.
Langkung atos saking sela, punika atine kapir, panas luwih ing dahana, atine wong kereng ugi,
wus misuwur wong ing Mesir, lamun Baginda Suleman, sampun djumeneng narpati, kang rama sampun
Suleman, djumeneng nagaring Mesir, marintah isining dunya, barang salire kumelip, bumi wetan ing masrik, ing mahgrib pangulonipun, manungsa lan djin setan, mega mendung lawan angin, satu kewan ing toya miwah daratan.
Awaged salire basa, tinutur tutur nagari, ing Mesir kalangkung gemah, mirah ingkang sarta binukti, kathah kang sugih temu kang sarya tinandur, wana geng dadi desa, miwah ta ingkang nagari, langkung gemah kang griya pipit-pipitan.
Wonten dene kang ngamparan, miwah kathahe hedjin, wau ingkang sami karya, karya sulam prang wedani, papi sutra wilis, wonten dene wiyaripun,
pinatik ing nawa retna, ing ngluhuripun pinardi, sutra mandala giri, pating kaprethip dinulu, sami tiba ing
angideri ingamparan, sinangga dening para edjim, Nabi Suleman tinangkil, manuk ingkang
munggeng panepen ngabekti, sartanipun akaskil, pakaryanya nganam sumbul, risasampunipun dadya,
sihipun Hyang Widhi, tanna lyan kang den esthi, amung nugrahan Hyang Agung,
dateng ngawiyat, hingiring sakeha edjim, sakeh para narpati, yen kalanira tumurun, Nabi Suleman salat, yen wus bakda pan lumaris, sampun prapta genipun cangkrama sang nata.
Sakathahe ingkang wadya, geng alit pra samya nangkil, ana ing patepining samudra, ing ngara-ara
Sisili wastane mina, agengipun sadjaridji, matur ing Nabi Suleman,
sakepel pinangan, pangrasane kang nyukani, mangsa djaluka malih, dene alit ulamipun, matur malih kang mina, maksih luwih kirang mami, waregana amba punika
kami, sampun age andum boga, nyamikan wowohan sami, dateng sakeh kumelip, yen dereng kawula tuwuk, sang nata kagawokan, ingature ulam alit, nuduh asta
Nabi, sampun telas kang nasi, kirang wuwuh telas sampun, anyandak pepanganan, myang woh-wohan kabeh henting, ulam alit mangan maksih ngrasa kirang.
Sampune kang sekul telas, woh-wohan panganan enting, miwah ingkang sarya medja, pinanganing mina alit, pan kadya den saponi, kang ulam pan durung tuwuk, sili mangan kewala,
dene kalampahan mangkin, amba punika alit, tur sidji tan bisa tuwuk, daweg Nabi Suleman, saisine bumi langit,
Mendah tuwan wuningaha, ulam nuk kang nguntal Nabi, Yunus dukala ing kina, ulam geng kagiri-giri, ning samudra lir wukir, punika malih mina gung, mangsa katuwukana, nulya musna ulam alit, nata ing Mesir andjenger tan bisa ngucap.
Ngrasa pameleh Hyang Suksma, ngrasa kabendon galih, ing waune ika
tuwan nenedeng Widhi, mapan ingapura sampun, tobat tuwan mring Allah, gen tuwan dados narpati, tuwan mengku ing masrik mahrib sadaya.
Punika tuwan ngrasaha, sing kuwasa ning Hyang Widhi, tuwan ingedep sadjagat, saking pasihane Widhi, pan tuwan anglangkungi, ing manah tuwan karuhun, tuwan supe Hyang Suksma, Djabrail tan
ngarsa, dene semut kathah mati, nora idep djer kedepkan, sumaur sang radja Namli, nadyan sira puniki, dinawuhan ing sang prabu,
kedep balane sang milan, punapa kukum narpati, nulya ngandika Nabi, Suleman wus djamakipun, ingkang cilik
mring narpati, ingsun sanggup nambani, yen ingsun sinungan hukum, dening sri naranata, balaningsun akeh mati, ngidep ngiles dening balane sang milan.
gunung, sampun karya luwangan, djero-djero sampun dadi,
liman kalebu ing luwang, kang semut samya ngantupi, kang dereng kalbu
Kang dunya brana barus, pinaring paringken sami, ing kaum pekir kasian, anak yatin lan musapir, malah wuwuh nora suda, tura ture wong ngupami.
Ingkang dateng ing sang prabu, Nabi Suleman harteki, kang rawuh lamun asraha, animpeni maning galih, wong ngatur-atur sinuda, sinumpet dera Hyang Widhi.
Kehe garwane sang prabu, tigang atus garwa patmi, pan kawan atus punika
satus ingkang dadya dahar, tan yun dahar kak king ngabdi.
lan guling, tan pegat muji Pangeran, wonten ing sadjroning puri.
Lamun miyos sanga prabu, sineba ageman neki, bra
Ing putri kalangkung ayu, kekasih sang putri Balki, anenggih nagara Saba, nagaranipun djim kapir, lir widadari tumedak, kalangkung gawok mami.
pinarek ratu dyah, ing malige taman sari, kayu mas woh-wohanira, sosotya djumanten wilis.
Ngisore malige banyu, saking pranti toya mili, mancur midjil ingkang toya saking malikge awening, cucupanira mas pelak, andja ing taman amili,
Lah gawanen surat ingsun, sira aturna ugi, mring kang sira tutur ika, wus tinampen serat narpati, cinucuk bineteng wiyat, lampahe pelatuk aglis.
Sampun prapta kang pelatuk, nagri Saba; ngarseng Dewi, nulya ingkang serat
prabu, sinuksma ing dalem galih, galih, mapan ta sampun kaduga, sawiraos ingkang tulis, sang putri ing Balki agya,
tinaretes ing kancana, lan rukmi kalangkung adi, pitung kembaran, pitung kembaran amuncar, ingkang karya ejim luwih.
Tuhu saksana sampun lumaku, pan sareng lampahe paksi, tan kawarna sampun prapta, wau ing nagaring Mesir, kandeg widjil ping sapta, palatuk matur ing adji.
Lah inggih gusti pukulun, sun bekta utusan neki, sang putri Saba punika,
ing margi, lampahipun sampun prapta, ingarsanira sang putri, aturipun kang dinuta, dumateng sang lir hapsari.
Pan kawula tuwan utus, aturira radja Mesir, inggih sampun katampanan, dumateng sang radjeng Mesir, gawok kawula tumingal, ing kagungane sang adji.
Kedeping parentahipun yen miyos pinayung paksi, pinarak aning damparan, pan sinungga dening angin, pangiringipun jim setan, kang kumelip marak adji.
Kathahipun namung rong puluh, endi kang katengen mami, lan sun gawani
yata wau sampun prapta, kang duta nagareng Mesir, duta wus munggeng ayunan, yata matur narpati.
Mapan kawula ingutus, angaturaken kapal estri, rong puluh pundi biyangnya, lan anakipun kang pundi, lan
Kang katengen ing sang ayu, isine djun gedah iki, mapan iku hiya ugo, karingete djaran sami, dening butuleng sesotya, binolong ing uler iki.
Nabi Suleman amuwus, muter pura sun sanggupi, hiya ingsun kirim surat, marang ing sang
tinutur sapolah neka, kang serat sampun katampi, seratipun dyan binuka, cinaos ungeling tulis.
Minta ngapura kang nurun, dene paksa kumaluwih, dening tembang gambuh ika, kinarya tembang kinanthi, lan malih kinarya tembang, pinaron tembang midjil.
Dyan Kawarna ing dalu sakeh jim, setan kumpul mangko, nagri Saba pinuter karsane, ing dalu ngalih sareng sawengi, lelembut dun neki, kang kinen angusung.
Binakta sampuning ngusung aglis, keh manungsa tan non, wus
narpati, nging tan kaparduli, kaselak sak prabu.
Ing pisungsunge ratu bupati, atur-atur kang wong, siya-siya Belkithi ature, wonten kang kawuwus malih, walang samya ngunsi, dumateng sang prabu.
Dening adjrih minongso ing paksi, wangsul paksi alon, walang matur angungsi uripe, mring paduka wong minongso paksi, neda tulung gusti,
kang amapak wau arsa nedi, yata ling nauri, kang wong amimikul.
Iki wong tan weruh sesiku dening, yunisak ken katong, kang anjaluk tinundung lungge, ling tetakon djedjaluk tan pulih, pan cinupet ugi, dening Hyang kang
yata wonten anakipun estri, djuragan puniki, sawidji pan ayu.
Yata wau ningali wong guling, cahyanipun marong, punang prawan nika satingale, anggubeling yayah rena neki, sarya nangis-nangis,
kabeh rembug maca kitab djabur neki, pan yata sagung ngalim, malebut kedatun.
Kinen maca kitab djabur singgih, ingkang djim mangko, gumeter djin miber tan kaeksi, yata runtuh ingkang ngali-ali, tumibeng warih, djroning segara gung.
kumelip satu kewan sami, nusung pan geger tri, wong ing warigaluh.
Sesek kang kewan kumutuk djrihi, asrang srangan kiwong, pra samnya ngulari ing ratune, prayetna sagunge
Satu kewan kang tinut parani, tinut pungkur golong, wus panggih djin bakta damparane, wus ginarebek aselur lan
nuli, nata rubuh alon, ingkang wadya wus uninga kabeh, yen sang nata lamun wus ngemasi, paksa
Ngucap wong ing Bani Srail, tan penet kitab punika, suwawi sami ingobong, awu binucal sagara,
aranira, Bulkiya sumaur alon, wong ing bani israil ingwang, kang anama Bulkiya, ingsun iki ta angrungu, kang nama Nabi Mukammad.
kalih, sangapan lawan Bulkiya, yata hapan atatakon, ing pundi pinangka ndika, lan sinten nama tuwan, yata Bulkiya sumahur, kawula nama
kitab, kang nama Nabi Mukammad, sinelir dera Hyang Agung, ing marga amba tumingal.
Ulam kathah ageng alit, amudji Nabi Mukammad, lan wonten ulam sawiyos, abagus sisik kancana, netranipun
karyanira, dene ingkang di kaluru, kang nama Nabi Mukamad.
Pan ing mangke dereng lahir, maksih tangeh djenengira, djenenge Mukammad tembe, panutup
melu ing prenah, ing ulam kang sun upaya, bekta pethi tembaga, yata pra samya lumaku, apan kalawan Bulkiya.
Apan sampun bekta pethi, sampun ingisen puwan, wus prapta pulo lampahe, saksana pethi binuka,
anom nora wikan, karyane ulam puniku, risampunipun mangkana.
Wus pinikul punang pethi, binekta liwating wana, ngucap sagunge kekayon, ingsun iki ngalapa, usapana ing tembaga, dadi kancana kang sepuh, satengah kayu angucap.
Ingsun usapena ugi, ing watu dadi selaka, setengah udjare kayon, usapena pipinira, yektine dadi dinar, kang satengah linge kayu, yen ingsun den usapena.
Ing dalamakane sikil, bisa ngambah ing toya, sakathahe kekayon, kang padjar pinethik enggal, yata wau kang ulam, djroning
Sang hapan wau ningali, duk ngadep lawange guwa, aningali wong asare, ing prenahipun astana, satunggal tanpa rewang, sedakep warna abagus, kang asta tengen tumumpang.
Ing kambung ingsemu apinggir, ing djadja ragi mangandap,
punika Nabi Suleman, kang prentah sining dunya, icaling layon rumuhun, binakto maring ing wana.
Maksik mawi ali-ali, mamlukat saking suwarga, punika amba unuse, Mulkiya alon angucap, sinaut ing taksaka, tutug geni amurup, punapa nauri sabda.
ing astana, lan apa karyanira, Bulkiya wuwuse arum, inggih ta lampah kawula.
Mider-mider angulati, kang rama Nabi Suleman, wong ing
sigra napa dateng kawula prapti, saking pundi asalipun, lan pundi kang sinedya, lawan sapa ingkang
manggih wong satunggal marga, ingkang prapta den takoni.
Lah saking pundi Bulkiya, kang tinaken nulya mangkya nauri, dene tuwan wruh maringsun, sumaur ingsun wikan, saking surat tan nana manungsa rawuh, nanging
sinten ta nama tuwan, padjar aran Aspa bisa aranipun, paman nira iki hiya, ibune Baginda Kilir.
Lah ta sira iki sapa, kang tinakon wuwusipun amanis, Bulkiya kekasihipun, ngrungu Nabi Mukammad, nanging amba kasasar
luhure lalampahan, pan sawarsa pan maksih katingal biru, Bulkiya mangkya tumingal, ing
kadi pundi gunung iku, kang sisih kadi punapa, kang tinaken anauri.
Gunung sisih bumi emas, wiyaripun punika anglangkungi, pan sesek malaekat agung,
manggih laut keh ulam, lawan wonten ulam langkung agengipun, yata asusalam,
Makame wong tuwa amba, ingsun iki lami anganti-anti, ing pupute adjal ingsun, sang Bulkiya lumampah, manggih pulo tenggah wonten witing kayu, godonge mung sakawan, ingencokan dening paksi.
Abagus paksi kancana, netranipun manikem mulya adi, pan mutyara cucukipun, lare djumanten mancar, wulunipun kum-kuman kang punang manuk,
sampun, gawokan sakehe miyarsa, kang ibu tansah kinanthi.
wong ing kudjaran, babu nasrah angling aris.
Wong kundjaran dipun tantun, yen sira nurut ing mami, ana uga tasih ingwang, wong kunjaran
kayu samnya, babu wuwuh sugih, numbas dadanane yuda, wonten kawuwusa malih.
Kang ngaluwat ning wana gung, Karmiya
putra Nabi Suleman, katurunan Djabrail, pan sampun ayun ayunan, hangandika Djabrail.
Karmiya mring Ngababul, wruhanira besuk ugi, ana bilahining Suksma, maring wong Bani Srail, rinusak ing babu Nasrah, iku besuk ratu luwih.
Sakeheng ratu kang mandukul, linurugan mring
saking tambet ingsun, ing pundi kayun kawingking, sinten sinambating nama, Nabi Karmiya nauri, gih amba wong pagunungan, Karmiya kakasih mami.
Panengsun arsa tetamu, ing babu Nasrah sadjati, katingal
ing pamangsen ambenri, ing batuke babu Nasrah mancur kang Ludira midjil, wong atuwane tumingal, paran batuk medal getih.
Nakipun matur ing ibu, sun binalang dening
sigra angamuk, sabalane ngobrak ngabrek, papati pating djalempah, kang kagarwa ing narpati,
nata atangkep kori, kocap biyange babu Basrah, kang kagarwa ing narpati, matur dateng sri narendra, wuwuse alus
rinangkul dening sang nata, ngandika Redjami,
Babu nasrah anakingsun, sira djumenenga adji, dene ingsun ambagawan, sampun lumrah sanagari, ing mangke babu Nasrah, djumeneng ratu ing Babil,
Endi nagara Madukul, kang tan seba maring kami, rekyana patih turira, inggih mung tigang nagari, kang tan ngidep mring paduka, inggih nagari ing
papadjanganipun, astana miwah ing masdjid, nandes sadaya rinayah, wonten
Nabi Karmiya, salamet sadaya sami, wonten malih kang kocapa, ing caritanipun Nabi.
Djakariya kang djudjuluk, sirahe wong Bani Srail, anyegah panggawe ala, akene panggawe becik, yata sami ngidep samya, sakehe wong Bani Srail.
Nabi Djakariya sepuh, ananeda ing Hyang Widhi, kapingin agadah putra, lanang kang dadi
mangke tuwan lumaris, pecakena Nabiyan tuwan, karanten kinen amilih.
Dene tan ngungsi Hyang Agung, tan neda tulung ing Widhi, duk kinepung dening kupar, neda tulung kayu uni, kinen ningidaken tuwan, kalakon djro kayu iki.
Yata tugel kayunipun, sartane wetenge Nabi Djakariya, wus
Srail mawur, rinayah dening wong kapir, ing rupa dunya brana kang kumerbut kumarincing, miwah radja kayanira,
asakit sariranipun, minulyaken Pangeran, sakalangkung bektinipun mring Hyang Agung, lawan kasabaranira, rena satitah ing Widhi.
Mapan hiya nora nana, para Nabi kang nrima suker sakit, pan amung Baginda Ayub, luwita malanira, tan angrasa yen sakit piyambakipun, mapan saliri ing yuswa, saking kodrating Hyang Widhi.
Duk rumiyin cinarita, Nabi Hayub kalangkung dening sugih, radja brananipun Agung, miwah ta radja kaya, sarta ingkang tanem tuwuh apan agung, sugih garwa lawan putra, sakalire pan asugih.
Pan kawulanipun kathah, mangkya dateng cobanipun Hyang Widhi, bilahining Hyang kang rawuh, mring Nabi Hayub ika, pan ingambil wau dunya brananipun, Nabi Ayub datan uwah, pangabektine Hyang Widhi.
Sadadenge cobaning Hyang, risampuning dunyanipun enting, nulya pitik iwenipun, wus telas sami pedjah, ing sampuning telas pitik hiwenipun, nulya tetanemanira, pinundut dera Hyang Widhi.
Sampunipun katelasan, nulya putra djalu lawan estri, wau mapan pedjah sampun, prandening nora owah, bektinipun wau ta Baginda Hayub, anarima titahing Hyang, asrah tanpa darbe osik.
Suka ing satitahira, Nabi Hayub pracaya ing Hyang Widhi, nulya para garwanipun, telas pedjah sadaya, amung kantun garwa satunggal kang sepuh, paran dene datan owah, wulu salembar tan gingsir.
sadaya, remuk bubrah linut dening sasakit, belarongan gandanipun, sarta laler mamangsa, kebeg singgat wau sariranipun, paran dene datan owah, pangabektine mring Hyang Widhi.
Tan ana liyan mangkana, para Nabi ingkang sinungan sakit, nanging uga Nabi Ayub, anarima ing lara, saparane Baginda Hayub tinandu, tan nana purun sandinga, dening ganda mis abacin.
Wonten adjawining desa, amung garwa satunggal kang tut wingking, kang ngladosi daharipun, kalane asembahyang, uler ngambil cinuthat saking genipun, sinelehaken wawadah, sampunipun angabekti.
dumateng ing Hyang Widhi, amung ugi kang tutuk, mugi sinunga waras, ingkang lidah pinangan ing uler adjur, mugi sinungana waras, yata
tulung dateng ing Hyang Maha luhur, Baginda Hayub angucap, milane amba puniki.
Neda waras tutuk amba, lawan lidah hamba menawi enting, pinangan ing uler adjur, satemah yen telasa, sayektine kawula tan bisa nebut, dateng Allah Tangala, cupet amba angabekti.
Ya ta saking parmaning Hyang, sinung waras mulya lir wingi nguni, kang sarira Nabi Hayub, kadya mas sinepuhan, ingkang garwa pangling wau tingalipun, rawuh saking ing lulungan, waluya amuwuh pekik.
Kang cahya gumilang gilang, lir sasangka purnama anelahi, ginadang suwarga luhur, Nabi Hayub minulya, dene luwih agenge kalilanipun,
ngandika, dateng kaumipun samya tinari, lah ta sapa ingkang sanggup, angluputaken pedjah, lah menawi ana manggih saratipun, ing kaluputan ing pedjah sakathahipun tinari.
Hilyas, inggih amba rumiyin miyarsa tutur, warta saking wongatuwa, wangsul dados anem malih.
Wonten kang ginawe serat, ing titiyang kang luluput ing pati, ingkang pandjang umuripun, prapting dina kiyamat, salamine nggih datan kena lampus, malah yen sampuna tuwa, wangsul dadi anom malih.
Saking ing kemate kang Sarat, ing sami karsanipun Hyang Widhi, radja Dulkarnaen anembung, ing Nabi kalih pisan, gih punapa kang kinarya
Inggih udjaring pawarta, dateng amba wonten sumber satunggil, pan ing Djulman prenahipun, miwah ta kang sumberan,
ngaterna mring prenah sumber sawidji, Nabi kakalih umatur, ing ewet punapa, ingsun teda angiring tuwan puniku,
yata nulya ngundangan, Nabi Kilir ngandika tembunge arum, kadi pundi daya tuwan, yen prapta peteng ing bendjing.
Sing Ngabdul karnaen ngandika, daya hamba ambekta sosotya di, minangka
bendjing nora prapta, ingsun ing rolas warsi.
Kuda paprang ingsun tilar, kathahipun nika sakawan kethi, srahna maring putraningsun, sarta gantyaning nata, kyai
Nabi Kilir saurira, tuwan rerancanga kuda sami, yen karsa ngalampahipun, kuda kinen nuntuna, sing kadohan supadosta
Nabi Kilir saksana wau anemu, ing sasumberan satunggal, toyane kalangkung
Toya ing kendi walulang, sampun kebak wau kang toya urip,
Telas toya sawadhah sawewadah, Nabi Kilir wungu getun tan sipi, dening toya sat
Lah punapa karya tuwan, Baginda Kilir tan kocap, Ngabdul Karnaen sabalanipun nganti, aning djagat peteng
satigane sawung, Ngabdul Karnaen grahita, watu iki dadi sarat panjang umur, budal saking prenahira,
nalangsa, sami ngucap mangkana, deningsun tan djumput agung pan amung ngambil satunggal.
Samana pra samya mulih, Dulkarnaen Iskandar, minulyaken ing Hyang Manon, marentah sakeh nagara, masrik ing pangetanya, ing magrib pangulonipun, ginacangaken lumampah.
Kang lelakon satus warsi, linampahan mung sadina, hangideri djagad kabeh, pinggir bumi rinadjegan, ing wesi temu gelang, ingkang
anendra, kuping sisih den kemuli, karsa sisih lemekira, dening djudja, untu landep mawi siyung,
bendjang akireng djaman, pager punika bedah, angrusak manungsa iku, kewan kayu pan pinangan.
Nora kinubur ing bumi, winadahan ing krenda mas, sineleh wonten ing pulau, wonten malih kang kocapa, wau Baginda Ilyas, mider-mider ing wana gung, rumeksa kewan daratan.
Yen dening Baginda Kilir mider-mider ing samodra, prapta ing kiyamat tembe, ngreksa isine samudra, tan pegat bektinira, maring Hyang kang Maha luhur, kala munggah ing daratan.
Yen minggah nagara kapir, kang sami nembah brahala, sanget-sanget pituture,
Takaburipun nglangkungi, rumasa tanpa tandingan, ingsun ratu agung dewe, datan ana ingkang murba, tuhu ngaku Pangeran, kang djudjuluk Duka Yanus, ratu agung tanpa sama.
Duka Yanus ratu kapir, wonten hulu balang neka, tiyang nenem bagus anom, titiyang nenem kapir punika, pan hiya cinarita,
katong, kang rare nenem punika, kinarya ulu balang, dening sang Duka Yanus, nyampurnaken salir karya.
Sapa ingkang sira hungsir, Tamlika nauri sabda, endi maning pangungsine, ngungsi mring Allah Tangala, ingkang asipat rahman, yata pra samya rembug, Duka Yanus kawarnaha.
Wadya bala sami ngiring, satriya nenem punika, sami anampar segawon, ageng-ageng ingkang suna, pan sami arante emas, yata prapta ing wana gung, sadina amburu sang sam.
Satriya nenem prasami, hagolong tilar bendara, wus sami bucal pangangge,
saking parmaning Pangeran, guwa punika tan katon, dening wong kang araresah, saking laminira, nenggih tigang atus tahun, lamine turu djro guwa.
Cinarita Seh Ngandul Kahpi, ingkang adarbe carita, ana dene kang saweneh, kang sare
Pangraos Seh Ngandul Kahpi, gen guling liyan sapisan, saking kapati sarene, turu sore
Rowange sadaya angling, lah inggih sakarsa tuwan, nanging sampun suwe-suwe, lampah tuwan galing galan, menawi kadangonan, ing sang
dening djama sugih wuku, beda lawan wong akathah.
Wonten kang ngawehi roti, pinaraning ki Tamlika, arsa tinumbas rotine, kang
lampahipun mangka, punika dirhaming kuna, rong atus tahun ana, baya gen tuwan anemu, hakathah
Pan ratu manira mangkin, ratu asih ing agama, yen sira mangkana artine, katur maring sang katon, yata datan antara, katur maring ratunipun, yen
Sampun tigang atus tahun warsi, samangke laminira, Duka Yanus panjenengane, ing kocaping
lah undangen rowang tuwan, ingsun arep wruh rupane, ingkang wonten djroning guwa, lah tuwan paranana,
samya kapanggih pedjah, kapitu suna kathahe, tiyang kang aning sadjroning guwa, punika
wau salat tangat, sawuse bakda tingale, ana wong kakung rawuh, warnanipun anom apekik, mundurira Mariyam, kang prapta amuwus, adja wedi sira Maryam, ingsun dudu manungsa ingkang sadjati, pan ingsun
punika wau wus mandjing, ing prenahe djumala.
Risampunipun alami-lami, yata wawrat wau Dewi
risampunipun mangkana, Dewi Maryam ngucap wong Bani Srail, dalu pantaran siyang.
Maryam kalangkung merang, angucap ing kalbu, tan kawiyos ing wacana, baya angur tumuliya ingsun mati,
angur baya matiya ing wana, nora dedawa wiraos, yata wawratipun, sedenga wau alahir, miyos djalu kang putra, warnane abagus, cahya lir wulan purnama, widadari suwarga sariya nuruni, tulung Maryam puputra.
Ingkang putra pinangku tumuli, Dewi Maryam kang manah kewedan, arsa
angucaping Dewi Maryam, adja sira ing ngucaping djanmi, pasraha ing Pangeran.
Lamun sira dipun tetakoni, angucapa yen lagi puwasa, dene yen meksa tetaken, lah tatakona iku, maring anakira
sampun prapta wismane ing Bani Srail, kathah prapta tumingal.
ing ngendi, aduwe anak lanang, sapa ramanipun, nembe tumon kaya sira, hapuputra sira durung nduwe laki, baya olehe reramban.
Sapa ingkang sira tiru nini, luhurira pada wong utama, pandhita agung tapane, agawe lingsemipun, sanakira kang
Dewi Maryam anauri aris, adja takon ingsun lagi pasa, lah sira takona dewe, ing bebayi nak ingsun, anauri wong
kadi putra Adham inguni, Nabi Sis namanira, iku tanpa ibu, ingsun dinadeken ing Hyang, tanpa bapa lah tobata ing Hyang Widhi,
Dinosan sira maring Hyang Widhi, hatobat maring ibu Maryam, nedaha angapurane, kaliwat sira iku, amamirang ing ibu mami, gawok kang amiyarsa, bayi bisa muwus, sampuning alama-lama, cinarita umur pitung welas warsi, sampun mangkya diwasa.
Katurunan wahyuning Hyang Widhi, Djabrail ingutus dening Hyang, alenggah alon wuwuse, salaming Hyang Agung, dateng tuwan Ngisa linuwih, pan tuwan katurunan, djuga kitabipun, kitab Indjil lumrahena,
kathahe, Nabi Ngisa lumaku, wong misaya ulam kaeksi, Nabi Ngisa angucap, mring wong wari galuh, yen sira ayun sampurna, raganira ing ndunya rawuh ing akhir, nandanga sira iman.
Wong udjud nambung wecana manis, para Nabi ing kakina-kina, ana uga kasaktene, karane iku tinut, ing kaume anut agami, kalamun sira Ngisa, endi ta tandanipun, endi ta kasakteninira, iki ana wong tuwa nora ningali, lah iku mulyakena.
Nabi Ngisa neda ing Hyang Widhi, dyan tumurun
tingalipun padang, ing wong budug aken amarasena iki, dinamon nulya waras.
Wong kang belang dinamon tumuli, yata waras wong
iku Nabi, ingsun anut ing agamanira, kang asri-asri sajene, woh-wohan adja kantun, djuwadahan kang gurih manis,
ing klangit, daharan warna-warna, hasri yen dinulu, ana manut ana ura, ingkang anut punika pra samya ngiring, dateng Baginda Ngisa.
tan ngambah ing siti, gawok sakeh tumingal.
Sakathahe wong ing Bani Srail, ingkang sami wus anandang iman, agawe bekti lampahe, dening kang nora anut, ngayem-ayem sakehe sengit, ing Nabi Ngisa, maido kalangkung, winastanan bisa nyulap, Nabi Ngisa pinahido ing wong kapir, Nabi Ngisa sungkawa.
Pakumpulan sakehe wong kapir, arsa ngepung dateng Nabi Ngisa, samekta lawan sikepe, sadaya sampun rembug, Nabi Ngisa dipun nulari, saking parmaning Suksma, winarya Toya Nus, gina guru ing wong kopar, saudjare ingidep dening wong kapir, barang sudarmanira.
Sang Toya Nus rinupak dening Pangeran, sasolahe winarni, kadi Nabi Ngisa, rupa miwah swara, yata wong ing
ingsun melu maring sira, munggah mring luhuring langit, linge Nabi Ngisa, ibu tuwan kantuna, bendjing tuwan pan pinanggih, lawan kawula, bedjing dina kang kari.
Nabi Ngisa binekta mring Mekah, munggah mring luhur langit, wong kapir
gede cilik ngulari, kitha wong ing desa, wana miwah ing arga, ing djurang reng-
dateng Toya Nus kang mati, kalara-lara, nangis wong Bani Srail.
Kawarnaha wau ta Baginda Ngisa, wonten luhuring langit, ing langit kaping pat, bendjing akir djaman, punika tumurun malih, maring ing dunya, anulung ing djurit.
Nabi Ngisa cacawisanipun aprang, bendjing ing djaman akir, aprang lawan djaddjal, lanat tulah ing bendjing, Nabi Ngisa kang metoni, patine djaddjal
satus warsa, lan seket tigang warsa, katurunan Djabrail, sadjenengira, Nabi Ngisa ing nguni.
Djabrail tumurun ping kalih welas, lan umuripun Nabi, Ngisa aning dunya, mung tigang ndasa satiga, warsa laminipun ugi, malih kocapa Nabi Mukamad
Trahing ngarap luluhuripun ing kina, saking Nabi
Katurunan ing cahya dening Pangeran, kang cahya anelahi, wau ta kang
tumurun kabeh, sudjud ing Nabi Mukamad, sami maca shalawat, sato kewan kayu watu, sadaya maca shalawat.
Akale sawu duman nenggih, saduman sakeh manungsa, kang sangang atus sangane, datenging Nabi
mingkail, punika pan sampun musna, Mukamad lumampah alon, anusul ing wana wasa, kocapa sanak neka,
lunga dagang maring Ngesam, wong djuhud iku kanthine, wong djuhud ika angucap, punapa kranten tuwan, Mukamad tan
Katidjah, putranipun radja Ngerum, nguni ngunggahi Ngabdulah,
Karanipun angunggahi, supena ningali cahya, kalangkung dene brantane, sapraptanipun ning Mekah, Ngabdulah cahyanira, nutpah wau wus tumurun, dumateng garwa Aminah.
Katidjah hika anganti, agra griya aning Ngesam, kalangkung dene sugihe, ing wastra dunya brana, sasampunipun, Abu Talip kang winuwus, lawan sira Abu Bakar.
wong kang luwih uga, Talib ngandika, dateng mangkya putranipun, ingkang anama
dateng kitha, wonten satunggal kang kantun, kari
sinten ingkang kari, kang tengga dagangan tuwan, ingkang tinakon saure, gih kaponakan kawula, Mukamad wastaneka, retna
ing tingal kawula huga, linuhuraken Hyang Manon, Abu Talib angandika, kaponakan kawula, adreng kilinyoking wuwus, retnaKatidjah utusan.
kawarna ing marga, ing Mesir pan sampun rawuh, sampun tata pamondokan.
Samana kathah kang prapti, wong pekir miskin kasiyan, sami djadjaluk lampahe, Mukamad welas tumingal, pan sampun pinaringan, sumawana kang
denipun dagang, saking parmaning Allah, dagangan kang telas sinung, ing pekir miskin kasiyan.
Hingilen dening Hyang Widhi, satunggal dadi sadasa, Be Sarah buka
marga, ing Mekah pan sampun rawuh, Be Sarah sampun tinanggap.
Polahe dukaning Mesir, retna Katidjah miyarsa, kalangkung suka manahe, risampunipun mangkana, sang retna ayu Katidjah, dumateng ing wismaniupun, hing Abu Talib samana.
Retna ayu Katidjah angling, heh Abu Talib ing wang, arsa dateng ing putrane, ingkang kakasih Mukamad, Abu Talip samana, nimbali ing putranipun, Mukamad pan sampun prapta.
Katidjah langkung pracaya, yata ngucap wau kalimah kalih, Dewi Katidjah
ing rama punika suwung, wangsul malih prenahira, ing Nabi dutaning Widhi.
wong telung puluh, kang sami nandang iman, yata wahu wonten ingkang winuwus, hakakasih Habu Djahal, ing mangke miyarsa warti.
Ing Mekah anut sarengat, djalu estri samya anut agami, anut ing
Abu Djahal, wong ing kures kinerik tan ana kantun, lingipun sang Abu Djahal, wruhanira mengko iki.
kalangkung kuwanen ira, tuhu yen Ngumar pradjurit.
Wonten malih kocapa, wong ing Mesir yata miyarsa warti, wonten wong djumeneng ratu, hakukutha ing Mekah, anyalini ing kitab ingkang rumuhun, kakasih Nabi Mukamad, mardi ing agama suci.
Wong Mesir samya lumampah, maring Mekah mandjing agama suci, anut ing
kathah ingkang sami anut, sarengat Nabi Mukamad, wonten wong Mesir pradjurit.
lan wong Betal Mukadas, lan wong djuhud prapta nut Baginda Rasul, duwuh wuwuh kang nandang, ing iman agama suci.
semune luhur, si napa ing Abu Djahal, sampuning ngancaran ing galih.
Kawula miyarsa warta, yen ing Mekah wonten ubatan luwih, sagung ing kasektenipun, ngadegaken agama, kang satengah kapencut kasaktenipun, kathah kang anut sarengat, kathah nyanyari agami.
Abu Djahal nulya ngucap eblis lanat wau ingkang tinari, kados pundi ta sang wiku, lah paran karsa tuwan, gening
iku ingsun nora rembug, aran Nabi Mukamad, andap alus abagus, bangkit ing wuwus,
Mukamad rawuh, Abu Djahal ngandika, lah ta paran karsa ndika ta sang wiku, manira tan darbe hakal, kedah sun kepung ing wengi.
mring Abu Djahal, Djuber matur dening waki sampun dalu, penet ugi bendjang endjang, nutugena karsa malih.
Kocapa bangun rahina, Abu Djahal mepek kaume sami, yata Djuber
Djahal, cinarita sakathahing edjin rawuh, mandjing ing agama islam, anut ing sarengat Nabi.
kang sami makmum, kang ngimani Nabiyulah, makmum manungsa lan edjin.
Wonten gantining rerasan, Nabi duta ing ngendikaning Widhi, bakda Ngisa lampahipun, apan anitih Burak, Djabrail kang bekta
tuwas telasena ugi, Nabi duta angling sampun nora telas.
Djabrail nulya ngucap, inggih ta sampun pasthi, yen supamine telas suguhing tuwan bukti, humat tuwan sayekti, ing
ngucap, kang manah leleng tan sipi, ing sapa miyarsanira, pawartane Djabrail, kaduwunge tan sipi,
pangabektine Hyang Widhi, teka ing dina kiyamat, tan ana sarengat malih, panutugipun Nabi, pinilih dera
pira-pira sukur ing Hyang, maring Hyang kang Maha Suci, sampuning mangko neki, Nabi Mukamad tumurun, saking ing dinding djalal, ningali
sakabatipun sami, kagawokan sakabat ingkang miyarsa.
yayi, kang manuk sira pangganga, nanging sun kumbahe disik, marang prenahe warih, sarta ingsun bari anus, wus prapta
ayu, ana kakung satunggal, djinodoken laki rabi, pangraose sampun tigang ndasa warsa.
Malah putrane tatiga, kang estri sampun laki, kang djalu sampun diwasa, sampuning alami-lami, pangrasanipun ugi, asiram sira silulup, timbul tumuli mentas, wangsul dadi kakung malih, satingale ing desthar kulambinira.
Paksi wau kula kinumbah, maksih tetesing ingkang wawih, sampun ing ngrasuk busana, kang paksi wau cinangking, ngucap sadjroning ati,
Sapraptanipun ing wisma, rabine dipun tuturi, wiwitan teka wekasan, rabine nulya nauri, sira iki nyaleming, pituture teka gadur, pira suwene uga, ingsun uga lagi angracik, bakal bumbu ing manuk kang dikumbah.
Apa kena lembah sangar, ing dedalan sira iki, baya owah akalira, tumulya enget nguni, duk maido ing Nabi, dutaning Hyang Maha
yektine ingsun merang, sasat anut lare cilik, solah tingkah ing sun iki wong wus tuwa.
Nora patut kaya ingwang, melua ngadep-adepi, melu ing agamanira, Nabi duta nangis-nangis, waspanipun dres midjil, tumetes sariranipun,
sinung asih Hyang Widhi, anuta ing agamaningsun, anandanga hing iman, yata parmaning Hyang Widhi, Djabrail saksana tumurun enggal.
nugrahaning Pangeran, maring wong sawidji-sawidji, pinaringken djinaluk maring kawula.
Dumeh iku paman tuwan, asih marang tuwan uni, tingkah kalahiran, tan kena winor ing batin, nugrahaning Hyang Widhi, iman punika ing kalbu, kendel Nabi Mukamad, nalangsa maring Hyang Widhi, Abu Talib sampun puput yuswanira.
Wonten malih cinarita, sakathahe kaum kapir, nenepiking
linuwih, wong rubiyah sarwi ateteken djungkat.
Sang Abu Djahal ngandika, dumateng kang wau prapti, heh tuwan pundi pinangka, kang titanya lingira ris, wong rubiyah praptapi, pitekur pucuking gunung, krana manira prapta, kawula miyarsa warti, wonten lare gelaraken kasantikan.
manuk sakeh kapir, ing beciking pinapasan pinatenan.
Sumaur sang eblis lanat, lah iku luwih prayogi, ing wengi sira hangadanga, adja wong akeh kang dingkik, dadalane kinempit, wonten malih kang winuwus, mau Nabi
inggih dumatenga tuwan, tuwan kinen ing Hyang Widhi, kesaha saking ngriki, tuwan lolosa ing dalu, karana kinen mentar, Abu Djahal arsa prapti,
malebet guwa tumuli, akathah elenge tak saka, Abu Bakar anyumpeli, ing lenge kalawan wastra, Abu Bakar angresiki.
Ing lawange guwa wau, wonten ta ula sawidji, awor lawan tarulata, sinempar nyokot tumuli, rasukan wastra Abu Bakar,
wus mulih sarowangira, Nabi duta kang winarni, yata medal saking guwa, sakabat pra samya ngiring.
Pinayungan mega mendung, wong Madinah aningali, ing lampahe Nabi duta, pinayungan mega putih, samana kathah kang mapak, akathah sami ngabekti,
Ing Madinah sampun rawuh, dimene Nabi dutadi, ingalap sagunging islam, winarah warah ing ngelmi, wonten malih kang kocapa,
suwarga, bramantya radja reradji, tinabuh ingkang gamelan, kang swara nyenyep
Dukun Sabit lon amuwus, akathah tunggale iki, ingdjroning peteng mamangan, ing daging kalawan getih hawuwuh kalabang manak, mangan bung
rawuh, sauta djaran saesthi, Abu Djahal atetanya, sing Surakah ing pradjurit, heh kaya ngapa Surakah, genira sun kon ngulari.
Sun djadjah sakehe dusun, miwah gunung tepis wiring, ing madinah nora nana, punika
Mukamad aning Madinah, Abu Bakar kang kinanthi, paningsun iki wus tata, arsa budal anglurugi.
Wong Mekah kang nandang iman, sapratigan anetepi agami, asalat
barisipun, djurang kandak Madinah, wulan sawal nuju tanggal pitu, Nabi Mukamad naneda, maring Hyang kang Maha Suci.
Ya Mukamad salaming Hyang, maring tuwan pandonga tuwan ugi, pan Abu Lahap puniku, miwah ta Abu Djahal, wus pinasthi tan ana ing parmanipun, nanging ingkang nama Ngumar, tinarima tuwan ugi.
Risampunipun mangkana, kaum islam barisipun sakedik, kang melu Baginda rasul, nanging wong bani bakar, sumawana wong Madinah sampun
Sampun campuh kang ayuda, iblis lanat wau ingkang botohi, kapir langkung purunipun, sami
nyambut kundalinipun, nama Baginda Abas, ingkang nyekel wau sangga
pradjurit, sang iblis lanat lumayu, kaum kapir tumingal, saya wuwuh kathah wuwuh ingkang rawuh, nulungi
sadaya tan nana kantun, risampunipun mangkana, wau ta Nabi dutadi.
Sampun dumateng ing Mekah, kocapa ta sampuning lami-lami, wonten ratu kapir rawuh, kekasih ratu Hedjan, ratu agung wonten malih ratu rawuh, kekasih radja Partayar, kalawanm
Hasikep panah lan pedang, wus lumampah sakaum samya ngiring, tan Kawarnaha ing ngenu,
nulya prapti, malaekat pitung ewu, kinen tetulung samya, dening Allah lir manungsa warnanipun, sami
amba aneda amin tuwan, amba arsa aprang sabil.
Hanelukaken ta amba, maring para ratu manca negari, ingkang sami dereng matur, dateng sarengat tuwan, malah mandar manut Baginda rasul, hangandika rasululah, manira langkung ngamini.
dundumanipun, gene andum djarahan, wus warata sawidji tan ana kantun, apepek miskin kasiyan, sampuning halami-lami.
Bibah kanipun, Kapysah Djenap Maemumah, Supiyah gadah namiki.
manahipun nora sardju, yata Djabrail prapta, ing Nabi mulya angling.
Hamba dinuta ing Pangeran, salaming Hyang dateng tuwan ugi, lah putra tuwan puniku, retna Dewi Patimah, pan ing mangke kinen dening Hyang kang Maha Agung, tuwan
sekar, tan lenggana nanging hamba hanedi, sri kawin kawula suwun, risampunipun mangkana, Djabrail ingutus dening Hyang Agung, lan malaekat pitung leksa, bekta gegawan pra sami.
Teturun saking suwarga, kang kumrebut miwah kang kumarincing, warna-warna kang tumurun, tinampa ing malaekat, sampun prapti, wisma ning
wau kang djinaluk, ing Allahe Tangala, sakeh estri ingkang cundaka ing kakung, ing laki miwah ing Allah, ing dina ngakerat bendjing.
langkung sukur, risampunipun mangkana, wonten kocapa malih.
Cinarita ratu kopar, adjedjuluk radja Lahat narpati,
wus wangsul mring djaba, cecek muni ing guwa, ginutug guwa ing kapir, nudju tumenga, mudjoni wadja gempil.
Kawarnaha Baginda Ngali ning wisma, melang-melang ing galih, ingkang patetan, haloman kang punang sekar, kang manah
saking ngriki, penet ing Mekah, tuwan amba gendoli.
Lamun tuwan awismaha ing Madinah, ing Mekah yekti sepi, mapan rasululah, timur mila ing Mekah, enggone kang utah getih, ing penet tuwan tetepi.
Wong Madinah matur dateng rasululah, peneta tuwan gusti, wisma Amadinah, tuwan wisma ing Mekah, ing Madinah yekti sepi, mapan ta tuwan, kinarsaken ing Widhi.
Kinen ngalih tuwan dumateng ing Madinah, kalawan duking nguni,
Yogya kawuwusa ugi, kang sipat Nabi Mukamad, Sultan ing Arab
Kang siniya ing Hyang Widhi, Baginda Ngali miyarsa, saking rasul pinangkane, kang sinung rahmading Hyang, ing
ingwang, yen wus tutug panulise, simpenen ing omahira, sawapipun akathah, ngedohaken setan iku, luput niyayaning radja.
salawase urip mangke, tekane tetaganira, sing sapa amacaha, gawanen simpenen iku, pada lawan munggah kadjya.
Lan sasaminipun malih, madikaken wong satunggal, adoh saking durakane, sasedyane dinuluran, ngandika rasululah, lamun winacaken iku, ing wong lara aglis waras,
Hingapura dosa neki, dening Hyang kang Maha mulya, kang sipat Nabi barkate, lan wonten warta Mukamad, anak Kasan punika, kinatudjon ing Hyang Agung, kang bangsa ansari ika.
Saking Seh Mahpul namaki, Seh Mahpul ingkang miyarsa, saking djurerah asale, kang sinung rahmading ning Hyang, Aburerah punika, asale uni angrungu, saking
lemah banyu, Nabi rasul tan mangkana.
Tuhu kang badan rukani, nyawa roh ing lapatulah, yayah sakeh nyawa kabeh, kahanane kang pi pindjya, sung supangate umat, asih ing mukmin tan surut, ing dunya rawuh ngakerat.
Panutug kang bangsa Hasim, lawan bangsa Kures ika, lawan Ngarab bangsane, lan bangsa ing kraming Mekah, lan bangsa ing Madinah, lan bangsa Haptaki ika, lawan bangsa
pasarirane Nabi, duta wau yen pinundjul, pantara nora andap, luhuripun anumusi, yen andjeneng ing
ingkang djaridji, lir sate kirang riris, kuku lir manik ing banyu, miwah kang dalamakan,
cahya hening, amadangi sabuwana, pangandikanipun awis, kedik guyuning gusti, ing kathah ing esemipun, kedik sukaning ndriya, kathah wiranging Hyang Widhi, yen sasare kang djadjamang ke subawa.
Suwara kadi bramara, tan pegat denipun mudji, sawungunipun anendra, tumulya aglis ngabekti,
Kang sarira Nabi duta, tanda dutaning Hyang Widhi, ing
ngiring, rinaksa ing Hyang Widhi, kalangkung mudjidjatipun, watu bisa rerasan, wulan tumedun ing ngarsi, lan sedane daridji mancur kang toya.
pracaya ing Suksma, nekaken unta ning Widhi, asih mukmin ananuntun wong kasasar.
senen kemis bel puniki, cahyanipun anerus ing pitung swarga.
pawestri lawan wawangi, nanging salat kang dadi telenging ndriya.
Lawan asih ing datengan, ing badja kramaning gati, kang manah nora kagungan, abecik, ingkang
ing ngayun, saksana andulu cahya, medal saking mihrab cahya kadi sasi, Abu Bakar karuna.
Gumeter padanipun tan sipi, datakena mangkya ambawaha, kaum samya nangis kabeh,
sukure, kang suka sugih iku, ing lomane sugih hingambil, miwah kang pekir miskin ika, sabare pinundut, lan malih
amalesa mumpung mangke, wuwus walesan wuwus, lamun arta sira wehi, kalamun sira kena, ing pamukul
nyamethi sira, salamine dereng uninga kang runtik, sira kagawe udjar.
Linge Nabi salah sira Ngali, adja sira angucap mangkana, menawa sira kesupen, pan djatining tumuwuh, linaleken dera Hyang Widhi, angling Hyang Djati Suksma, tan kena ing turu,
Duk ing kuna mapan tuwan angling, sapa ingkang ngaras puseringwang mandjing suwarga tembene,
anakingsun Patimah adja prihatin, panggih ingsun lan sira.
Balik sira neda ing Hyang Widhi, tedaken sakehe
linge rama ing wot siratal mustakim, gensun panggih lan sira.
Halami ta ingsun bendjing nini, kira-kira wolung warsa, lan wolung puluh
ingsun neda ing Pangeran, liwatena ing wot siratal mustakim, liwatena ing siksa.
Tumulya ngandikaning Hyang Widhi, apa udjarira ananeda, apa
Mukamad, liwatana ing mustakim linge Hyang Widhi, lah hiya liwatena.
Ingsun panggih ibu nira nini, kalawan anak lakinira, lan sakabating sun kabeh, umatingsun akumpul, ibunira suwarga luwih, tuhu asri kawurya, pangayunanipun,
galih sampun udani, yen kinon ngambil nyawa.
Aning djawi sarta neda kori, sang Ngidjrail arupa wong Arab, ageng luhur ing
ing mangke maksih ning kori, ngantos parentah
hiya iku kang ngamisah-misah, ing kadang-kadang garwane, kang megataken kayun, ingkang ngalap kenak nini, iku ingkang akarya, ing sira
Nabiyullah, yun ayunan sapraptanipun Ngidjrail, angaturi ing salam.
Salaming Hyang dateng tuwan ugi, inggih tuwan kang sinungan berkat pira-pira pasihane, dateng tuwan tan surut, Nabi duta atanya aris, punapa karya tuwan, nuruni maringsun, bilik ngambil nyawaningwang, pan sumangga, karsanipun Hyang Widhi, Ngidjrail matur lingnya.
Amba kinen dening Hyang kang luwih, kinen ngambil dateng nyawa tuwan, lamun tuwan upamine, akinen amba wangsul, yekti amba wangsul tumuli, punapa karsa tuwan, dateng lampahingsun, ngandika sang adi nuta, aning ngendi wong
apa sira weruh, yen ningalan nyawaningwang, ing lampahe
pan ingsun winawarah, sabta langit tutur kabeh, amengakaken pintu, malaekat apajar sami, amapak maring tuwan, samya nganti sampun,
amba weruhana, ing umat amba polahe, bendjing sapungkuringsun, apa ana Kur’an angadji, utawa wong sembahyang, miwah ta ing besuk, puasa wulan ramelan, ngling Ngidjrail sampun tuwan walang galih, suwarga asrah ing tuwan.
Amba kinen ing Hyang Maha Suci, asung dateng ing tuwan, suwarga punika kabeh, asrah ing tuwan besuk, nora asrih ing para Nabi, kasrah ing umat tuwan, lamun sampun tutug, sampun
Ya ta Ngidjrail ngambil tumuli, nyawanipun wus prapta ing dhadha, Nabi aririh pudjine,
leksa, angebeki ing wiyat, andulur tumurun praptane apathan-pathan, sampun menga sakeh lawang suwargi, widadari ngabosan.
Wus pinundut nyawa tan asari, wus pinundut dumateng ngawiyat, sakehe nyawa nangis kabeh, cahyanipun sumunu, yata nerusing pitung bumi, lawan pitung akasa, djagat kebek sampun, sami kasenena cahya, nyawa rasul tansah kahanan djati, sampun manggih ing ngaras,
Para sakabat sadaya ningali, dateng cahya duk minggah ing wiyat, yata sami nangis kabeh, sasambate mlas ayun, nora lawas ing dunya iki, puwara tuwan tilar, paran polahingsun, sapa ingkang pitutura, sapa ingkang madangna ati mami, sapa ingkang muruka.
sami nangis lara-lara pan pinetek kalih dinten kalih wengi, seseg wong asalat.
Malaekat ingkang pitung langit, nyalataken ing nyawa Mukamad,
kinubur wus mundur maca selawat, ingkang yuswa ing ndunya Nabi dutadi, sawidak warsa tiga.
Ngumar, ing dalu sira asare, supena ningali putra, kapanggih ing suwarga, kang putra alon amuwus, heh rama atur kawula.
Karanten amba puniki, pinandjinaken suwarga, dening tuwan ngukum mangke, dateng ing dosa kawula, genep satus pukulan, Baginda Ngumar wus wungu, langkung sukur ing Pangeran.
Sampune alami-lami, pralena Baginda Ngumar, Baginda Ngusman gantine, ingkang djumeneng kalipah, yata Baginda Ngusman, cinarita gentine, kalipah wus ginentenan.
lulut ing Hyang Manon, djumeneng ratu ing Ngesam, sinugih dunya brana, kathah mitra karuhipun, para ratu nusantara.
Maha wiyah mituturi, dumateng ing putranira, genira djumeng katong, yektine nora yuwana, yen isih macaning Hyang, pama-pama anakingsun, adja ngrusak
ing Baginda Ngali salat, ing masjid bekta sekine, asale sekin punika, amanggih duk ing kuna, sinimpen salaminipun, mangke
lelamar, nanging tan arsa krama, amomong sariranipun, tetep pangabektinira.
Sang Abu Rerah kawarni, dinuta Yadjid cilaka, ing
dumateng Abu Rerah, kang tinaken nulya muwus, dinuta Yadjid ing Ngesam.
Amba kinen ngraosi, dateng Sri Banun punika,
ingsun maksa udjar, kang dingin salaming wang, upamine yen Sri Banun, yen arsa manira arsa.
Sang Abu Rerah kawarni, Sri Banun tinari nulya, Sang Abu Rerah ature, kadi pundi karsa ing tuwan, yYdjid arsa ing tuwan, Sri Banun kendel tan muwus, semune anampik karsa.
aksara tinulis pudak, binuka amrik sumyar, amlas asih ungelipun, punika ungeling surat.
kawarnaha ing marga, wus prapta Abu Rerah, aningali ing Sri Banun, sampun mangkya pala krama.
engit ing wawelingipun, mangawiyah ramanira.
Punika ingkang waweling, adja sira angrerusak, maring
lampahipun samana, ing Madinah sampun rawuh, amondok ing ara-ara.
Ratu Kupah kang kawarni, hapti magkya atulunga, dumateng
dumateng ing Kupah, wonten kapapak ing margi, wong Kupah awarti, yen radja Kupah puniku, kagiwang ing ruruba, ing mangke tumut
enak kang ati, kang mendem putu mami, linekasan tan asantun, kang mendem wau prapta, binuka ingkang kuwali, takdiring Hyang dadi bubur
Kalangkung ing welasira, ing buyut sinakit-sakit, rinangkul-rangkul kang wayah, aduh buyutingsun kaki, temahan sira kaki, pinalara buyutingsun, dening Yadjid cilaka, teka ungelana kaki, adja lawan amuwuhi ing aksara.
Kang wayah matur wot sekar, ing eyang Djenal Abidin,
Ingkang anulak malarat, kang nulak sapangat Nabi, ingsun dewe kang anonggo, duraka maring Hyang Widhi, tan betah sun
duking nguni, sang nata Ngadjerak punika,
Dapiyah neggih, sampune bekti kawula, wiyose suka udani, pan Madinah ing mangkin, rineksa nata ing Ngesam,
anak putu rasullulah, pan rinusak dening Yadjid, rama panduka kanga Ali, punika pan sampun lampus, uwo
kawelas asih, ngadjeng sihing pitulungan djengandika.
Dening sang Yadjid cilaka, pitenahipun nglangkungi, angangge
sipi, heh Mukamad Napiyah sanget kantaka.
Putra saking ing Madirda, Ibrahim sadar ningali, ing rayinipun kantaka, sak sana mangkat tumuli, mring Madinah dingin, sabalanipun tut
tata sabalaniri, pirang-pirang yuta kethi, sasikeping ngadjurit, yata djin punika rawuh, bala saking Madirda, sami adarat lir djalmi, kang satengah ning luhur sikep
adjrih, wau tumingal, ing tandange ngadjurit.
Ingkang nama Seh Mukamad Anapiyah, langkung denipun giri, sang Yadjid cilaka, sampun ngrasuk bawana, kapabrone den ulapi, sampun amindo, awor kawula alit.
Mukamad Anapiyah pegel kang manah, dening kapanggih, sang Yadjid cilaka, adangu latan, wekasan nora kapanggih, pegel kang manah, anelasken ing budhi.
Sarupane wong sadaya ingamukan, kang aning djroning baris, tumpes
lan sakatahahe bala, tumpes pedjah den puniki, sirna payudan, herop sagara getih.
Mukamad Anapiyah ingkang kawarna, kabendon ing Hyang Widhi,
estri punika, sampun apala krama, kambil garwa Iskak kocapa.
Wontening pasenaga ………………………., mandjing islam nata ing
putri Cempa ingkang sepuh, punika sampun akrama,
Ingambil garwa nerpati, Brawidjaya Madjalengka, kalangkung sihe sang katong, kocapa Ibrahim Asmara, prapteng nagari Cempa, ing ngarsanipun sang prabu, wus lenggah ayun-ayunan.
Ngandika srinara pati, dateng Ibrahim Asmara, druwis pundi pinangkane, ing pundi wingking kaharsa, lan sapa namanira, Ibrahim
sembadaha uga, lan karsane sang nata, mandjing islam sang prabu, anuta ingkang sarengat.
dateng putrane, …………….. saksana………….. nagari cempa, tan kawarna ing ngenu, prapta nagari ing cempa.
pundi kayun kawingking, lan sapa sinten sinambat, ngling mulana saking tulen, nama Ibrahim Asmara, dening lampah kawula, yen
ing desa myang ing kutha, gede cilik lanang wadon, miwah kang mantri punggawa, kang satriya sentana, sadaya
bekti dateng Pangerane, langkung kasabaran nira, miwah ta dananira, lir toya mili sang ayu, tan ana ingkang
Sampun winuruk sang adji, wus bangkiting kitab
wawelek kabeh, raseksi ingkang wanudya, ambebana pinudya, dumateng sanake kakung, tinarima pudjanira.
rupa manungsa, padang sadjronning guwa, pun damar kakasihipun, saya ageng Arya Damar.
wong wadon kuning, samana wus linampahan, wong wadon kuning hingangge, Brawidjaya manuli mulya, wadon kuning punika, wawrat djangkep sasinipun, miyos djalu putranira.
yata ingkang dinuta, mantri kapracaya ing ratu, kekasih Arya Bebangah.
Putra randa randu gunting, kawula ingkang kawarga, wus wineling ing sang katong, lampahe sang Arya Bangah, tan kawarna ing marga, ing Cempa pan sampun rawuh, utusan miyarsa warta.
Sang putri sampun akrami, tole Ibrahim Asmara, pan mulana saking tolen, angowahi ing
bangkite kinongkon, angowahi ing wawekas, wus katur ing sang nata, duta ing ngandikan sampun, malebeting dalem pura.
Lingipun sang nara pati, dumateng sang Arya Bangah, paran utusan lampahe, duta matur awot sekar, inggih patik bathara, ingutusan dera sang Prabu, Brawidjaya Madjalengka.
Sarta lawan prameswari, ingutusan marik ing tuwan, inggih anglawat wiyose, dumateng paduka nata, sedane rama nata, dahat nata ing Madjalangu, kalangkung pangungunira.
Sampuning mangkana nuli, duta wau pinaringan, pinangadeg ing
Babangah lumaku, tan kawarna ning marga.
Sampun prapta ing Madjapahit, lampahe Arya
Tiwastan angsal pakardi, putri Cempa sampun krama, panggih tiyang saking tulen, nama Ibrahim Asmara, sampun putra titiga, nanging kawula sang prabu, neng Cempa ngaken dinuta.
lampus, pakiriman saking Cempa, ingkang warni gegelang lawan kakalung, punika djandjine kina,
Hyang, sampun limpat manah kapandhitanipun, pan agung karamatira, nanging tan arsa kaeksi.
angutus, pradjuriting Madjalengka, sasikeping ing adjurit.
Pinapa binodjo krama, dening radja ing Kambodja narpati, nagara Kambodja
Kambodja, pan kawula dinuta ing narpati, Brawidjaya Madjalangu, sun kinon mamundhuta, ingkang dera
kaponakanipun sang prameswari, saking Cempa angsalipun, yata Radja Kambodja, ngaturaken pamundutipun sang prabu, sarta radja
Madjapahit sampun, katur sri nara nata, prameswari asih mring putra kakung, Brawidjaya langkung
Pangeran, atilawat asalat sami ginuyu, dateng ing wong Madjalengka, sudjut rukuk ing babisik.
Hucape wong Madjalengka, bodho temen wong ing Cempa iki, percil cacing nora ayun, babi gurih tan doyan, saben wektu madep ngulon wong tatelu, sidakep ngadek barengan, tutug nuli nganan ngiring.
Sampune alama-lama, putra Cempa arsa pamita nuli, tinari dera sang prabu, sun srah ing panggaweyan, sakarepe Dipati Harya Tumenggung, nagari ngong pilihana, endi kang dera senengi.
Adja mulih maring Cempa, sun miyarsa ing cempa wus kalindih, ing kucing kutha wus ginempur, lah adja mulih sira, angur sira arabiya anakingsun, sinareng krama katiga, kang
akrama, kambil mantu Arya Tedja ing Tubin, pernah kaponakanipun, Ranggalawe ing Tuban, pan punika kapernah ing putunipun, ing Rahaden Wiltikta, punggawa ing Madjapahit.
Handunung Pangeran Rahmad, adedukuh ing desa Ngampel Gading, djuluk Pangeran Makdum, dening Ngalim Burerah, pala krama angsal sura pringga sampun, yata malih cinarita, kang wonten Pase nagari.
ing Belambangan, djumenenga prabu anom ing bendjing, Patih Belambangan matur, heh patik bra bathara, wonten adjar tapa ing pucuking gunung, ing satingkah pari polah, adjar punika pan luwih.
Sanes kawan adjar kathah, nora pati arsa ngucap-ucapi, tur mandi ing sabdanipun, agamane pra beda, nora arsa nembah
nganggo djubah lawan kethu, aresik tiningalan, amadjeng ngulun denya nembah dewanipun, menawi waged punika, anambanana sang
marga, ing aturan kang tapa pun tumurun, datan kawarna ing marga, ing belambangan wus prapti.
ing wang, sampun tuwan nembah brahala iku, satuhune
mulana ngunduri sigra, anusup ing wana sepi.
Garwa tinilar hawawrat, sang mulana neda mring Hyang Widhi, tinarima ing
ing sagara, winadahan ning pethi nulya linurung, ing nguncalaken ning toya, aderes ilining warih.
Ing sagara pekhikaru, umbak timbul rinaksa ing Hyang Widhi, wonten malih kang winuwus, wonten baita dagang, nganti arus dangu genipun alabuh, ningali pethi kumambang, murub
ing Tandes wismanipun, tan kawarna ing marga, palayare ing Tandes pan sampun rawuh, bebayi wus katur enggal, ing Nyai
Nyai Geng Pinatih mudjar, gih sumangga sukur sewu ta mami, tuwan sutah ngaken sunu, sampunipun mangkana, wus winuruk alandep panggrahitanipun, kitab Kur’an sampun limpat, usul pekik sampun luwih.
Tri wulan ning Ngampel Denta, aning Tandes panggih ibu sesasi, kang ibu manah kapencut, aningali kang putra, ingkang ibu ngandika
brangta, ing putra wuwuse manis, gusti anakingsun nyawa, wruhanira sira ugi, dudu anak sayekti,
surasane kang ati, kadi kang putra satuhu, kang putra banter lampah, sangsaya brangti ing Widhi, asring nepi munggah gunung patukangan.
Pangeran ing Ngampel Denta, lalima putra kawarni, pawestri ingkang
putra respati, estri ingkang wuragil, putra djalu ingkang sepuh, Kalipah Adji Ngusman, ingkang anom
Manira iki wong djawa, andika tetiyang pundi, Ddjisarabidin nulya ngucap, wong Tulen manira iki, yata sareng anglilir, kang kaping kalih emut pratingkahe supena, kakalih sami nora pangling, sawungune sareng getun ing wardaya.
ika, wong dagang dipun parani, saking pituturing sukma, nudju nakkoda Garesik, ingkang dipun tunuti, Mulana munggah parahu, nulya alayar nenggah, wus silem pasisir nuli, ning lahut tan manggih angin pancawara.
Nora kena linabuhan, alun geng kagiri-giri, Mulana nulya naneda, dateng Hyang
pungkur, sarwi ambekta toya, kacahos mendeg ing wingking,
inggih kawula anedi, pikantuka kawula ing berkat tuwan.
Wonten malih cinarita, prameswari Madjapahit, pinaringaken putranira sampun wawrat sepuh uni, Harya Damar wineling, pinenging nganggeya iku, yen babar putranira, kang kinandut
Sampuning wayah diwasa, pamitan Ngadjawa kalih, puruhita ing Ngampel Denta, sinau tata agami, langkung sihe sang yayi, mring satriya kalihipun, putra saking Palembang, kang rayi umatur aris, mring
hiya karsanira yayi, nanging ingsun ora arsa, maksih remen aning ngriki, kang rayi nuhun pamit, arsa maring Madjalenggu, yata sampun linilan, budal tan kawarna ing margi, lampahira wus prapta ing Madjalengka.
Sampun lumebu ing suwita, langkung siniyaning adji, kapracaya ing Brawidjaya, mapan sinungan kekasih, sarta
wong kang atut pungkur, satengah wisma pisan, wuwuh ingkang
ing Pancaran wismanipun, sendi dadukuhira, Malaka lawan Wilis, ingkang djalu Raden Makdum Ibrahim ing Bonang.
mandjing agama islam, angucap kalimah kalih, kathah ingkang sisinau maca Kur’an.
prapta ing ngampel gading, wus panggih lan sang pandhita, sak garwa samya ngabekti, sampuning lami-lami, kocapa mangkya sang prabu, madja pahit ngandika, dateng ing punggawa mantri, pecat tanda terung nora nana seba.
Katudju ki Tanda prapta, sowan dateng
Giri iku, bisa ngalulut djanma, cacade dermi nyalini, ing agama asengit dateng brahala.
duwung, ligan kinen nyarungna, dumateng ing cantrik
wonten wong angkling ga duwung, nanging tan darbe polah, angucap mosik tan keni, kasat mata ing kathah,
Budal skolah lali kathok’an
Nusântara, utawa sok-sokan tinulis Nuswantara ing basa Jawa, iku konsèp pulitik. Tembung iki kabangun saka rong tembung nusa (pulo) lan antara (liya). Ing konsep kanagaran Jawa, praja Karaton dibagi dadi telu:
Nagara Agung iku tlatah saubenging kutha krajan Karaton panggonané sang Raja maréntah. Mancanagara iku tlatah-talatah ing tanah Jawa lan saubengé sing budayané isih mèmper Nagara Agung, ing panggonané wis ing "pinggiran". Dideleng saka pojok ndeleng iki, Madura lan Bali iku tlatah "mancanagara". Saliyane iku Lampung lan uga Palembang mbok manawa isih bisa diarani "mancanagara".
Banjur Nusantara iku tlatah sajabané pangaribawa budaya Jawa, ananging (kadhang kala) isih diklaim dadi laladan jajahan ning endi para paguwasane kudu mbayar upeti.
Ing kanggonan basa modèrn, tembung "Nusantara" biasané ngarani kapulowan Asia Kidul-Wetan utawa tlatah ing ngendi budaya lan basa Austronesia dilestarèkaké. Dideleng saka pojok deleng iki, Malaysia, Filipina lan mbok manawa Taiwan uga kalebu tlatah Nusantara banjur Papuwa dudu manèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusantara&oldid=1025793"	Kategori: Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.05, 11 Maret 2016.
Djawa WJS Poerwadarminta, djoeroe koentji ’wong sing pinatah ngrekso pakoeboeran oetawa papan sing kramat’.
Kebumen • Kendal • Klaten • Kudus • Magelang • Pati • Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
Kongkow-kongkow: WAYANG CENK BLONK (Wayang Kulit Interaktif
Holiday Inn Express Hotel & Suites Nampa
Rodeway Inn & Suites - Nampa
lungguh ing ati kenakna kang mari kangen, sang adi cahya kang lungguh ing makrifat, kenakna kang nagarungu paimanan ya aku lanang sejati.
SULUK TIYANG TILAR SHALAT (bagian 02) | alangalangkumitir
aguguyu wong ngabekti, satengah amadani, wus sasat maido rasul, kapire wus tetala, kaya tingkah wong Yahudi, pesthi langgeng dadi dasaring
Wong tumeka ing ngasalat, ngangkat qasdu datan runtik, yen iya iku kawruhana, ing tinggal sajroning
ana Gusti kawula, yen meksih kawula Gusti, iku dereng utami, dereng tilar salatipun, tegese satunggal-satunggal kaleka maksih
Jatenipun tingalira, pareng akasih ing Hyang Widhi, kawula pan ora
wonten malih, kang asung marga kang luhur, poma dipun narima, ing siyang
tumeka tingalira, kumawula ing Hyang Widi, wong ing kalawan panembah, sarta kalawan pamuji, ing siyang kalawan lastri, supaya lamun kadulu, lamun tan muji lan nembah, elinga maring Hyang Widhi, kita darbe cipta ala.
wustha, iku tingal jroning ati, sampun angloro tingal, sapatemon ing Hyang Widhi, kalamun aningali, kados pundi patrapipun, upama tan nemua, nora warna nora rupi, kaya paran sapatemon ing Hyang
August 8, 2010 – 1:45 pm nuwun sewu, nopo sami saged tilar shalat ? lha shalat niku punopo to ? menawi hamba saged tilar shalat niku sanes tauhid ingkang kawulo ngertosi. menawi namung rumaos, ngadep, niku batal tauhidipun amargi mboten
Nadyan nggenya kalepatan, pamrih wau mung halus kebuntel daging, tindakingweweka iku kulo lampah kang awrat, umpamine dadosa ngulama guru,kebatinan sesaminya
yekti tan uwal sing pamrih.. [
* Mengsah pamrih tandhing aprang, srana tan khendat, anggenya teteki, neger kresaning
hyang agung, kabeh sesampunira, panjenengane katleyek myang kabentus, ing tawang
amengku nagari cina nganti mangkin, prabu Kong Su punika.
To Kong seda ingkang putra, Sri Am Hong jumeneng rajeng, nulya prabu Tong Tikun, tan nalami seda sang aji, nulya putra gumantya, nenggih prabu Kong Su, ratu agung binathoro, inggih ingkang jumeneng samangke iki, kalokeng jagat raya.
parang muka, bangsa lyan arsa bedah cina nagri, sayekti nora gampang.
Awit langkung santosa ing nagri, lan okeh ing wadya bala tontra, asta tus ewu kathahe, seje titindhihipun, kang pratiwalan praprajurit, kabeh sudireng lana, lan wadya ing laut, ugi kathah tanpa wilang, lan palwa prang kang sami linapis wesi, ugi
piniwakeng pradasih, lenggah ing dampar emas, ing ngayap praharum, manggung ketanggung biyana, ingkang
nagri, ecane prakawula iku yektinipun, ingkang awit saka sira, pada mantepa setya angasta nagari, bantoni mring wak ingwang.
Suka ngandika sri narapati, lamun bisa condhong ingsun ganjar, rajatadi ingkang ngakeh, tandya nyerat sang prabu, pan mangkan ungellireki,
lumampah mangka tamburneki, sanggya bledheg, mega kang pinengka, bandera iku isthone, udan kang minangka hru,
ajrih mring narapati, nata garjita umyat yen punggawaipun, boten wonten ingkang
sri pamasa kawula atur wruh, menggah pasemon paduka, ing sareh ning punggawa sadaya sami, tan wonten ingkang wigya.
Nanging putus dateng sastra, mila yen kapapag gusti,
Sang nata tan dya mangannya, mantri pangkat ira
Lan nawang Sing Syu warnanya, pantes yen dadi prayayi, tur putus ing tata krama, alus wicaranya manis, nulya wau sang aji, paring kurmat mring
ageng kang galih, ginarbeg wadya sang nata, cingak wong sajroning nagri, pan wus grah ing ta sami, yen Sing Syu tuk nugrah agung, katrima
iya ing benjing ngenjing, paringna mring Sae Agsu, Tan Yong Boh nama nira, lawan Lau Yong wong kalih, awit ingsun arsa
saben-sabenipun, tan dangu antaranya,Ing Lon Gi abdi kabiri, bekta serat mijil saking datula.
paring jruh mring pra abdi mami, yen ing dina iki, ingsun sida nglangut.
Aiwa owah sadaya prakawis, lir duk meksih ing ngong, ingsun pasrah mring sira kalih-kalihe, ingkang mangka iya sulih mami, sagung
ing Swi Lyong Cin, padhusunan agung.
Iku dhusun jaban baluarti, sang nata sukanon, dene langkung rejati kalane, jroning desa ana
langkung gedhe, sarta inggil lotengan nireki, Kilam Lau nami, nggih punika warung.
Lah punapa arsa ngunjuk awis, lam-ulaman kaot, warni-warni masakan kabehe, pan ing ngriki sadaya miranti, kang minda wong nagri, angandika arum, iya ingsun arsa ngunjuk awis, ingkang becik yektos,
ing kene, sawu sira dhahar sri bupati, linorodan sami, dulu tan winuwus.
Sapinten telas sireki, inggih lajeng kula bayar, kang darbe wisma wuwuse, inggih sakarsa andika, sang nata gya
Tandya sang namur umeksi, wonten sajuga sudagar, gedhong tur bagus bangune, loteng
Lan nyerap de ungel neki, yen ing ngriki pamondokan,sinten ingkang karsa mondhok, angsal atumbas sabarang, minuman lan daharan, dahar sanira pratama, sadhiya tan kakurangan.
Sang nata wani duk manjing, katingal kathah sujalma, kang dahar lawan kang ngombe, arak nganti kurang genya, dadya sang nlamur lampah, ninggali mring lotheng ing ngriku, ugi wus tan na enggennya.
Lan kanan keri sireki, ing tembok na tulisannya, kang endah-endah jarwane, lan golek mawarna rupa, karya rengganing wisma,
senadyan regane larang, ingsun tan wedi bayar, janji enak rasanipun, rencang sandika gya prenah.
Ing margi ageng kaeksi, untaping jalma kang samya, aningali ing karamen, ana lunga ana teka, selur pan ngantya, sesek ingkang margi agung, wuwuh rena sri narendra.
Tan anongga rosanipun, marang sang sudireng westhi, awit wus kalokeng jana, sri Gyan Liong Kun
Yen puniku, Jit Cing ken derek maring sun, gih luwih prayoga, nanging sing paminta mami, bok ayu ywa melang-melang driya nira.
Dene Jit Cing inggih kula ajak, nglangut dateng lyan nagara, sang retno mangsuli aris, kula sampun lega lita trusing driya.
wingking, pamit marang ibunya, angroning kamal.
Saenipun Jit Cing inggih dimen tumut, nderekken paduka, salampah ywa nganti kari, dadya wonten rowang paduka lumampah.
Sojah kuwi mring ibunya, anuwun pangastu neki, kang ibu alon ling ira, kulub sun paring basuki, eh ayu nireng margi, ywa ana sing sayanipun, lan poma wekasing wang, sira dipun ngati-ati, aneng paran ywa nganti karya wisuna.
Kang putra umatur nembah, gih ibu ywa walang galih, tar les pangastu paduka, ingkang amba pundhi-pundhi, lawan panuwun mami, mugi jeng paduka ibu, inggih sampun sungkawa, rehning amba tilar anis, boten lami anuli wangsul kawula.
Wusnya Jit Cing apamitan, lan ibunya tandya mijil, panggih lan sang namur lampah, kalih budal lira aris, tan dangu sampun prapti, Ki Lam Lau pondhokipun, ing nguni
namanya, kalih nglajengken lumaris, tan nadangu wus prapto jroning nagara.
Ing sirki yen wayah ira, sang nata nulya ngulati, podhokan ingkang prayoga, tan dangu praptawa meksi, ana suwe sa adi lawan ana tulisipun, Jin O Yong i jarwanya, ngriku enggone wong becik, pamondhokan sadayanya pra sudagar.
denya mendet cangkir, atur segah eteh mring tamu kalihnya.
Kang dinangu lon atur ngriki salebeting nagari, boten kirang tetingalan, kang karya rena
pamondhokan agung, dene ingkang kagungan, raden Yap King Cwang wawangi, putra nira Tetog Yap Swa Ang punika.
sudagar apti, inggih arsa mriksani, ngentosi lamun Yap King Cu gih dereng tedhak mrika, awit sanesipun jalmi,
sanesing praja, mariksani ping sedesi, tindak mriku dadyan umyat mung sapisan.
Estu karya sukeng driya, saking sri rerenggan neki, tanpahe pura narendra, o sudagar saupami, kula criyos na sami, asri renggaing wawangun, manawiti gang dina, inggih dereng waged enting, sang nalamur myarsa mesem ing wardaya.
konduripun, wanci niki kleresan sudagar tindaka aglis, mariksani nanging ywa nganti kapapag dateng Yap King
kisanak sinten rannipun, wit kularsa cangkrama, kula titip gawan mami, dimen wonten ngrikiha ywa nganti ilang.
Ing hwa lao langkung pelag tan nana ingkang tumandhing, nata wuwuh sukeng driya, myarsa tur ring tukang bakmi, tandya ngajak Cyu jit Cing, tindak nurut ing marga gung, kalih tansah
tindak sang rajeng, saking doh wus kadulu, suya sadi munggul kaeksi, langkung inggil lotengnya, pinarpeken gupuh, sang nata
minggah loteng lawan Cyu Jit Cing, nanging pinenggak lawan kang jagi ing ngriku, sarwi mesem wuwus sira, eh sudagar
Lamun nganti kadengangan mami, boya wurung kula ginebugan, sang namur lon wangsulane, sira ywa walang kalbu, mesti ingsun wus ngati-ati, ywa ngati karya susah, ya maring sireku, wis enggal sira munggaha, marang loteng ingsun tut wuri ing wingking, rencang gya lumaksana.
Minggah loteng nata lan Cyu Jit Cing,
Gunung kalih ing nginggili reki, sinung umbul kang pinindhak tlaga, moncar sumirat toyane, tinalang ilinipun, angelebi
loteng kang luhur, pan ing ngriku ngluwihi asri, rerengan lan prabotnya, edi sarwa alus,
lan lyanipun, ana gelas kang kinardi, ing ngukir ponca warna, yata sang a prabu, manjing jrambah ing
kursine, lan wonten kanthilipun, saking selaa ingkang kinardi, sinelang lawan denta,
maharaja, wus sira dudulu, tumingal ana panggenan, langkung resik gumri ning luwih prayogi, kinarya alenggahan.
Ora ajrih marang pinjenengan ingsun, jeng sire kudu rung uning, iya marang asma ingsun, wus sirang ngling sri bupati, rencang pinarpekan gupoh.
Gya cinekel tangan kalawan sukunipun, rinangkus dadi sawiji, lir nyekel ayam
uncalken marang siti, rencang ajrih bengok-bengok.
Dhuh sudagar mangke kawula anut, sakarsa nira umiring, nanging amba nyuwun
gupuh, dhaharan kalawan awis, away sumelang ing kalbu, lamun gusti nira runtik, tempuhna dhewe maring ngong.
loteng lajeng angunjuk, awis lan dhaharan neki, cawisan gusti sang anom.
Bedhang bojoning nguwong lan anakipun, tuwin angrampasi sabin, jarah ngrayah karemipun, marang darbeke wong cilik, ngegungaken geng kang lungguh.
Tiyang praja Ae Pik Wan ngriku,
Iya mula nira bisa yasa iku, ing hwa lau lir swarga di, rapenggan lan wangunipun, saking
lan pra abdi, kang sabyantu alaku dur, marang ing hwa lau sami, byang-ubyung ngandhatan pedhot.
Akasukan-sukan dahar lawan ngunjuk, ing ngari puniku lagi, Yap King Cu neng dalemipun, siniwi ing
Kamuktennya miwah kawibawanipun, tanpahe putreng narpati, tan na wang sariranipun, mung ngegungken sugih duwitnya sapa sira sapa ingong.
Kumalungkung digung tan weruh sipengung, yen bakal prapteng bilahi, iya ing dina puniku, jer nora weruh ing dhiri, keneng sikuning ywang manon.
prapti, dumrojog nembah turnya lon.
Duh rahadyan kawula ngaturi weruh, bilih wonten jalma prapti, sudagar kalih keh lipun, dateng ing ywa lau gusti, neng loteng akarya rusoh.
Aiwa nganti kalayatan, jeng paduka radyan tedhak kaaglis, amikut kang gawe rusoh, kang sanget kurang ajar, mring paduka Yap King Cyang nalika ngrungu,
kalih, ingsun ganjar baranagung, lah poma wekasing wang sapa wani kabeh nrajang walering sun, mesthi ingsun ukum kisis, sawusnya dawah pradasih.
Yap King Cyang anulya minggah, marang loteng lan sagung guru neki, saprapta nira ing luhur, radyan prastawa umyat, wong kakalih lagi enak-enak lungguh, mangan enak ngumbe arak, kang siji maksih taruni.
akatah dasihipun, eh bangsat sira ngakuwa, sapa aran nira kalih.
Pun dasih nuwun ngapura, saking tiwas inggih amba anjagi, cawisan dalem pukulun, awit tiyang punika
sinambi dahar lan ngunjuk, umyat kathah sujalma, sami sarta lan gegamanipun, nora pisan katon maras, malah kalih
jalma mudha panganggonya sarwa murub, lumampah ngarsa pribadya, iku ingkang den sungkemi.
lan sru wuwusipun, mangundhat angunda mana, marang sarira nireki.
Nanging sang nalamur lampah, mesih ayem lenggah alon
dahar ngunjuk, kabeh cawisan nira, wus pun pangan entek ing mangke sireku, prapta angirid wong katah, sarta lan gegaman neki.
Iku sinarsa punapa, luhung mangke kabeh iku den aglis, kon nembah sujud maring sun, dadya tan
tahu wis padha mundura aglis, lamun sira nora manut, iku parentah ingwang, nora wurung kabeh padha
Cyang kala nira myarsi, saya sanget dukanipun, rumupak pan peksarsa, cumekella marang wau kalihipun, guru-guru myanga dasihnya, sadaya ngrubut sang kalih.
Sang nata gugup ing driya, dadya kursi cinandak karya tangkis, singa maranipun kepruk, ingkang cedhak tinendhang,
dadi amaning praja, gawe susahe wong cilik, mengko rasakna, iki pamales neki.
Gon mukarya sawenang-wenang mring jalma, tandya
putra paduka, Yap King Cu angemasi.
Pun druhaka boten kenging pinarpekan, kang maju-maju mati,
purwaneki, de putreng sun ngantya, iya tekeng palastra, apa kancanira sami, tan nana ingkang, ngrowangi
ginarbeg ing wadya bala, lir tuhu nglurug jurit, swara sira umyang, tambur suling lan kendang, gumredeg lampah ing baris, aririkatan, kapungkur dalem neki.
Tan dangu lampah wus prapta, sang Yap Swa Ang sawadyabala neki, sing tebihan wus karungu, swarane kang samya prang, sang Yap Swa Ang nulya minggah marang gumuk, katingal kang bondayuda, wong
ing piranti kenging pinikut urip, ya ta wau sang aprabu, tan pegat pangamuknya, lan Cyu Jit Cing lir sing amet
kagyat arsa nulungi, nanging wau sang aprabu, ugi keneng pirantya, suku nira kalih pisan, sang anlamur dawah gumuling ing
Mring sagung para punggawa, mangkya kula nedha tulung ngireki, si druhaka kalihipun, inggih panginepannya, aneng warung Jin O Yong I namanipun, Cyu
Badan kawula binesta, darbek kula kabeh jinarah enting, sang nata mangsuli arum, lan tutur nalar ira, bilih amejahi marang sang Yap Kong Cu, Cyu Ong kalanya myarsa, kagyat ing tyas estu ajrih.
Gumeter ngesah wuwusnya, o ah blahi yen makaten puniki, dene dika mipurun, mejahi dyan Yap King Cyang, boten wande inggih sami dipun lampus, dumateng de ton
tan wurung sami bilahi, nanging umami anaha jalma kang kena tinuding.
Namung ingkang gawe mesgul lan karya renceming ati, iku Jt Cing putra ningwang, becik-becik aneng panti, rumeksa wong tuwa nira, wasana melu mring mami.
Mugi antuka pitulung, mangkana cipta niraji, lamun sun niki sanyata, ratu kekalih ing widdhi, sayektine mesthi bisa, lwar saking
Marang ing Cyu Ong puniku, mula nira bisa manjing, iya marang ing kunjaran, awit akeh
rumongsa yen bisa urip, antuk pitulung ing sukma, wasana nabda mring Jit Cing.
sukeng driya, mangkana nalika Gyam Ling.
Lao Yong amanggihi marang sira, ya aja wedi-wedi, den teteg tyas sira, mesthi tan dadi ngapa, namung poma wekas mami, iki prakara, sira kang
ngandika aris, lah uwis menenga, mundhak kawruhan kathah, namung sira ing saiki, inggal mangkata, marang Khwa Shya den
Cyu jit Cing uga, dahat suka ing driya, de pinundhut putreng aji, samarga suta agenge ingkang galih.
kagyat kang abdi prapti, kang jagi wiwara, matur yen wonten jalma, baya sowan atur neki, wonten prakara, inggih kang
binekta manjing, dalem ageng lawan, sineleh inggil meja, binuka sinukmeng galih, apan mangkana pocunge kang kinteki.
binekto medal, kalih ggumetre jro tiyase, de arsa den ukum pejah, lan dahat ngarsa arsa, anenggih utusanipun, ingkang dateng kuta raja.
Lao Thek regeding nagri, ing samangke uwis modar, nanging owel mring karone, iku sujalma
Kira kehnya mung dwi desi, kabeh wah ana turongga, prapta arsa tulung rajeng, sang lao yong ingkang dawah, kinen
sakedhap linampus, Gan Lucin ing prapta nira.
Bun de tog, dene banjur atur sembah, lan nguculi bandanya, Yap swa Ang tansah angungun, ajrih lamun atakone.
Marang prajurit teki, amikut marang YAP Swa Ang, nulya aparentah maneh, Yap Swa ANG
kinethok kardane, suka wong sajroning praja, mumuji mring sang nata, nyirnaken maleng praja gung, malih dawahnya sang nata.
suka ing driya, dahat tuk raja brana gung, wijile labuh mring nata.
Sanalika kalih dadi sugih, punjul sasameng wong ya ta mangkana kang jeng sang rajeng, karsa
sami prapta anembah mring rajeng, sawus ira kabeh atur bekti, gya tedhak sang aji, lan Jit Cing anglangut.
kabeh, nedya nira nutugken lumaris, ana brang den benawi, arsa ucal prahu.
Kaleresan ingkang darbe panti, wus gadah palwajong,
Tatukone pra sudagar nenggih, wit ing wulan mengko, pan wus celak lan tahun
sakeh wong, pra sudagar wus weruh adate, tandya sami amasungi duwit, sasenengnya sami, kathah kedikipun.
twa pekong supadi, antuk angin becik, wilujeng sadarum.
Ywa samanggih sang sareng jaladri, ya ta sang akatong, tansah ngungun tumingal solahe, dene sami angwehi duwit, tan wruh karep neki, kang mangkono
samadyaneng bengawan puniki, ana gunung neki, nenggih gunung watu.
Wonten prahu kang nglangkungi ardi, boya mampir kana, nyembayangi gih kang numpak kabeh, mring lomosin kang luwih sinekti,
iki, inggih kinarya tetuku, sapraboting sembahyang, dika mangke mesti ugi, sembahyang sujud
pra lelembut, Twa Pek Ong nama nira, away maneh mung lomosin, yen wani ya inggih dateng jeneng ingwang.
Sanadyan sang hyang baruna, nata ratuning jaladri, mesti ajrih mring wak ingwang, anut manut prentah mami, ywa maneh
mring bilahi, awit niki pra nangkoda, marma kedah nyembahyangi, nggih dateng sang lomosin, mung nuwun pangestunipun, ywa namanggih sangsara, rencana tengah jaladri, pinukunan arsa namung sapala.
Saestu tan dadi ngapa, janji amanggih
warni-warni, siji-sijining kancing, apan ana aranipun, ki mbok Swi Oo nama, lamun kangjeng sri bupati amangagem kancing lilima punika.
Nora pasah dening braja, tan gesang lumebeng api, nora teles manjing tirta, sang nata ingkang
nulya ing ngangkat, pulih malih kanang warih, kadya saban ya ta ingkang darbe palwa.
lampahnya laju, lan tuk angin utama, tan dangu lampah wus prapti, sangandaping ngarga lomosin ing nggennya.
Sing mandrawa wus katingal, kalenteng ing nginggil wukir, jejel kang para nangkoda, sembahyang marang
Lan waraning tetabuhan, tambur gembreng lawan suling, umyeng lir karengen wiyat, barung swareng ngrewong muni, kadya mecahna kuping, lan tepining gunung ngriku, jejel kaneng giyota, ingkang sami angentosi, margi ingkang numpak mring gunung sembahyang.
Prahunya sang aprabu, langkung laju anteng lampahipun, duk dumugi antara tengah jaladri, tebih elor lawan
dedet arawati wagyut, baskara tan nana katon.
Peteng lir tengah dalu, banyu braja ulekan lan lesus, palwa gonjing lumambek kadya binanting, woyam byuk marang ing prahu, tiyang punggel dadi loro.
Ya ta ri sang nalamur, sanalika ribeng tyas wulangun, dangu-dangu pinanggih sajroning galih,
nyerat mungal byan tya cinem plungken warih, iku byan tya tegesipun, serat dawahnya sang katong.
yen waniya marang jeneng ingsun, ingsun ratu binataranya krawati, kasub ing jagat dibyanung,
yekti, iku kena dipun bedung, jeer kawruhe dereng bontos.
cing sampun, lawan dawuh kinen gupoh.
Nyemplungken tebngah laut, pan sakala sirna kang pakewuh, alun sirep ponca wara sirna gusis, baskara
angliwati lomosin gonipun, boten susah nganggo mampir nyembahyangi, mangke lomosin wus takut, nora wani gawe ewoh.
tan dangu nuli prapta, ing plabuhan agung, palwa kendel gulung layar, labuh jengkar kang nompak wus munggah gisik, ya ta sang nalamur lampah.
Lan Cyu Jit Cing wus minggah ing gisik, kendel amirsa kang plabuhan, karenan umyat sang rajeng, tepining darmaga gung, kathah palwa kang wira-
gumebyar muncar cahyane, radin sadayanipun, gedhong-gedhong loro mangkana sami, lan tepining wiwara, ana tulisipun, namanya kang darbe wisma, samadyaning praja ana pasar neki, ageng tur sarwa ana.
Dedagangan pepak warni-warni, lurung-lurungnya jembar arata, gumrining resik
padang lir rahina, mubyar sing kehe pan dame, pan nganti lingsir dalu, meksih akeh lurung lumaris, liweran sami tumbas, tetuku mring warung, nata aliyan
mring jalma, kang tinumbuk malah minwa pangaksami, nata ngunguning driyo.
kisanak punapa kadi, dene kalangkung gita, tingalnya sun dulu, aririkatan lumampah, kang tinanya sumaur kula puniki, saweg ribet tyas kula.
Satemennya boten prelu mami, acarita dumateng sudagar, saking genging nalar kiye, tur mosa bisa tulung, jeng ngandika mring awak mami, marmane ucul lena, inggih tangan ulun, arsa dugekken lumampah, lamun nganti
kasusu, bok manawa kawula bangkit, tutulung mring andika, nadyang geng pakewuh, ananging dika jarwaha, dateng kula inggih prakara punapi, jalma wau myarsa.
Mring sabdanya sang mindha wong grami, dahat suka lan alon tatanya, sudagar pun dika lemek, lan pun dikang kinayun, dene nganti dumugi ngriki, punapa sami harja, kang
lan lau yong tunggal sak ges, dene ta sedya ingsun, mung lelana ningali nagri, inggih dumateng kanglam, den sanget kasuwur, langkung bagus lawan reja, ya marmane dina iki dugi ngriki, namung nedya uninga.
Dateng sanes-sanesing nagari, de punika putra kula angkat, pun Cyu Jit Cing panengranne, sumarma mitra ingsun, inggih sampun amawiwigih, mugi dika jarwaha, sapa nalaripun, de lampah kalangkung gita, bok manawa kula waged mitulungi, jalma wau duk myarsa.
nira, nenggih lakunipun, inggih loyah kadang amba, sepuh kengken dumateng kla mariki, ngadang kalih sujalma.
Kakung namung sajuga pawesti, kakang kula ingkang asusuta, pun rarasoh cun namane, yuswa nembe las taun, wus tinamtu yen badhe krami, ing sallawan wong syah sya, inggih namung kantun, ucal aari kang prayoga, ing daup pewasana nira
sakitipun nganti anelasken gending, bingung lir nemdem kluwak.
Inggih sampun, den undangaken puniku, hwe syo pra ngulama, saben dau kinen muji, anulaka setan ingkang pijer godha.
Marmanipun pun kakang sanget wulangun, putra mung sajuga, pawestri ayu linuwih, mangkya sakit anyepaki dateng pejah.
Karya bingung, saben dinten ting bilulung, ngucalken usada, nanging inggih tan pakardi, kakang kula tansah ngredatin ing driya.
Wonten rawuh, sujalma mangagem luhung, busana sarwa mas, twarek kong aparing wangsit, yen ing dinten punika ana wong prapta.
Sangkanipun saking kuta raja iku, kotyas su namanya, sajuganya sami Jit Cing, mung puniku kang bisa amaluwakna.
pekong mring kakang mami, mila nira inggih wau bangun enjing.
Lajeng suduh mring kula nyegat ing lurung, mangke kaleresan, neng ngriki kawula panggih, lan paduka wangsitnya tuhu tan cidra.
Sang twa pekong gih dasar pulunan ulus, inggih maksih beja, lah tasu mongga sang kalih, kula turi dateng wisma ingsun kalas.
Atutulung marang kang kawelas sayun, inggih alun
Marmanipun sumongga kalih den gupuh, kula turi tedhak, amba wus sadya joli, nitih ana kawula umiring wuntat.
japa montra donga iku, nyingkirken lerembat, guna dhesthi boten
Ing prang pupuh, ya sanadyan mengsah ingsun, bisa rupa sasra, molah kadya bujang gaji, kang saestu kula inggih boten
kurmatipun, marang panjenengan neki, nata angarti
dedhaharan, samangkan warni-warni, ae log pao yan, iku larang reganya, lamun wong tan sugih duwit, yekti tan bisa tuku wit rega neki.
Lajeng kengkenan ametuk, mariki garwanya jit cing, lawan paduka kalihnya, marang kuta raja nenggih, wan gye kakalih myara, jroning tyas anawung brangti.
Sang namur uga wus amit, lan tan cing tan ting kalihnya, tandya budhal sang ngarajeng, kang kalih tur kurmat, ngater ing tindhak ira, ngantya sak
wayahe, samana ing tindak ira, ngambah wana tratamban, ing ngriku pan bawahipun, ing ae cing kaipraja.
Mawah rena kapiyarsi, peksi engkus sasauran, aneng ing ngepang amencok, katah ingkang tlaga-tlaga, tur wening toya nira, iliningwe yen dinulu, tanpahe kaya salangka.
Gumebyar amba lerengi, kasorot sunar, ring surya hyang bagaspati wus ngayom, gumlewang
uwong wadon, meksih taruna kang sarta, nuntun mring anak ira, sakawan pra samya kakung, kang sijilit neng gendhongan.
ingsun palastra, nyebir kali sak anakku, saking nora kuwat nyandhang.
nglalu pejah, nanging wau sang nalamur kukuh ing panyekel ira.
Yen lumrehe wong nulungi, antuk ganjaran kencana, tuwin arta ingkang akeh, nanging magke malah ora, tompa ingkang ganjaran, namung nampa
mangsuli sugal, jer dika murang krama, pundi wonten adatipun, wong kakung tur dudu akrab.
Namung kula arsa uning, prawitanipun punapa, de ta anak dika kabeh,
maksih sumruwet kabeh, napa malih kula sawang dika niku awawrat, dadi siya-siya tuhu, yen dika nekad palastra.
retno mangsuli wuwus, tanpa gawe jroning kalam.
Boten wonten damel ira, kula cariyosna sami, prakara kula punika, mung sabisa anulungi, yen dudu sri bupati, mung iku kang bisa tulung, yen dika kula epal, mesthi lamun boten balik,
tikahe agsu lungguh, marma mesti yen bisa, kula tulung ing sireki, nadyan dosa nira sageng pindha arga.
iku karo punggawa, sami ageng lenggah neki, marma nira bok nganten dika jarwaha.
Saking dahat boten wekas, mring paduka kang sayekti, sang retno wau duk arsa, ganjarken cariyos neki, nanging de nira angling, meksih kaworan pamuwun, wit enget kakung ira, denya sinyarda
Makidupuh ngarseng nata, sarwi atur ira aris, kawula wong nista dama, meskin tan sameng dumadi, kawula sheh ko ugi, meksih sentana pukulun, dene laki kawula, Thyo Kwi Ong nama nireki, pan wus darbe anak sakawan punika.
Griya kawula ing desa, ingkang katingal punika, de laki amba karyanya, wade bebek kalawan pitik, ingkang karya ngingoni, sahanak brayat sadarum, duk kala wingi nira, lakyamba keneng bilahi, pinitenah marang Kijin San wong kaya.
tetuku katah, sapuluh tailpan luwih, tigang dasa slaka langkung wolung mata.
Puniku regi ing ngayam, lakyamba suka kapati, de pepayu langkung katah, bungah tan pipicis, nanging kurang setithik, duk prapta ing wisma ulun, pariksa salakanya, siji tan
Sugih guru kang ngajar prang, tan kewran gelar ing jurit, lan abdinya
papariksa, prakawise laki mami, mung pinesti lajeng dipun ukum pejah.
Inggih nyuwun pangapura wedalaken saking buwi, ning minta tebusan slaka, satus tail wawrat neki, yen amba boten bakit, badhe dipun wade ulun, dateng lurah wong
anak kawula sadarum, papat amba ajak, supaya bareng amati, lamun boten anak amba tumut pejah.
Boten wurung , kaliren sadaya nipun, awit boten ana, inggih ingkang angingoni, tan wus asang sarag layang saparannya.
Kawlas awun, wus judeg pamikir ulun, tan namalih akal, liyane mung lalu mati, sewu begya neng ngriki panggih paduka.
akaping pitu, boten supe amba, pitulungan nira yekti, run tumurun mangestu paduka.
Sanalamur myarsa tur ingkang kadyeku, dahat duka nira, jroning tyas,
dukaning widdhi, apa cipta nira tan nana kuwasa.
Peksa digung, kumlangkung tan jrih hyang agung, sajroning duka, nata maksih songga rugi, mangu-mangu
bojomu den enggal tebusen krana ing becik,
sanget welas siran dulu, dene sanak ira, papat pisan meksih alit, sandhang papapinitenah marang jalma.
Sang aprabu, pan kumumbeng waspanipun, ya ta sang kusuma, saking suka nireng galih, wit ciptanya kang priya mesti yen medal.
Nora gampang mlebu kutheng ngaji, marma ngira adhi boten susah, amanggihi jeneng ingong, mring kutha raja iku, namung kula
prakawis sireki, kados pundi nanging prayoganya, saniki muliha age, supaya bisa ngrembug prakara nta wau sang dewi, kala nira myarsa, dawahnya sang namur, matur nuwun tandya mentar, kawuwusa wau kangjeng sri bupati, nuli ucal pondhokan.
Kaleresan ing ngriku tan tebih, wonten juga kang wisma pondhokan, kalih sami manjing age, dalu nyare
tinampan sampun, boten dangu antawis neki, winangsulaken arta, jin san sabdanipun, tan narsa tinebus arta, kang pininta
sampun maleh kabeh, kijin san ingkang malsu, kula boten purun nampeni, pan nganti garejegan, kijin san memisuh, katah-katah
tireyab-reyab, badan gupak lebu kabeh, samangke boten wurung, yen paduka boten nuylungi, estu tumekeng pejah, inggih anak ulun, sabrayat nandhang sangsara, awit boten wonten kang ngucalken bukti, tan wus pejah tan mangan.
Sang nalamur kalanya myarsi, ngeresing tyas temah anduhkita, dereng pinenggih pikire, mangkana osikipun, upama sun nora nulungi, dene sanget mamelas, siniyarda
natha tandya dawuh, mring jit cing kinen wangsula, ing pondhokan wingi ingkang den inepi, lan gawa babektanya.
kalih sami tata alinggih, kalih asila krama, eh tamu kang rawuh, ing ngajeng pundi sinedya, lawan sinten pinembt wewangi neki, dene
Serep-serep mitra maring urip, ning sakula warganya sadaya, awit thyo kwi ong anake papat pra sami kakng, meksih alit
tuh lan sadaya slaka, nanging jebul wau, dadi palsu wang dembaga, nongka arta satus tail saking mami, duh babo mitra ningwang.
Awelasa marang kang kaswasih, mitra aiwa mikir sapa-sapa, ningalana kula bae, inggih ing tembe pungkur, kula eling kadarma neki, Kijin San wus myarsa, amangsuli arum, punapa thyo kwi ong sasak, lawan dika dene ta sanget mincasih, mitra dateng ing kula.
lajeng kula pitakeni, marang ingkang nedya layon.
Alawan nanda teng paduka puniku, marmu kula
sih ngesor kendiri, ywa nganti dadi dahuru, rinukum krana ning becik, awit kangjeng sang akathong.
Mimenta sih tembung ngira manis arum, nanging sanget boten dugi, yen kijin san atinipun, dur cara gedheg ging buwi, ratu-ratu ning wong
tan apti, aiwa kakeyan cariyos.
Tanpa gawe rembugan akeh pamuwus, mundhak balebegi
ing pupuh, kijin san dhawah ireki, sapa ingkang bisa mikut, ingsun ganjae bana radi, pra guru myarsa kang dawuh.
Dahat suka pra guru sami tekabur, sang kana ciptaning galih, mong saruwung tan kapikut, gondra sasira wong siji, jer sun prawireng palugon.
Nora wurung bakal tompa awak ingsun, ganjaran kang bara nadi, wusnya ngarti kakadyeku, gupuh sami marepeki, nedya mikut sang akathong.
eh jin san prentaha aglis, iku wadyamu kon mundhur, denya ngepung marang mami, yen nora tan wurung mengko.
nalamur suka ing nguculken sampun, kijin san wau sang aji, nyandhak kursi sedyanipun arsa medal marang jawi, bok manawi ingkang mungsoh.
Meksih ngadang inggih wau wedalipun, kursinya kinarya nangkis,
kathah kang pejah, kijin san abdi neki.
Sang mudananipun, ajak ondra nira, lan den jak rukun becik, nanging
nabda sang anamur lampah, eh jin san paran kapti, apa jaluk gesang, apa arsa palastra, lamun sira arep urip, lah dipun enggal, iku wadya neki.
nanging kena ngapa, dene ta teka nira, murka canda lagedegi, lah dipun enggal, wadyamu kon sumingkir.
Sang kijin san parentah malih ing bala, ken mundur ingkang tebih, lan buwang gegaman, lawang kinen ambuka, ngater kotyan su mring jawi, nata
Kabeh abdinya kijin san arsa tulung ajrih yen gusti neki, iya pinaten rumuhun, dadya mendel
Ing mengko katanggor sira, antuk tanding peng-pengan sura sekti, samana lampahnya laju, sang nata sampun prapta, ing daleme polisi
pinukul munya kumrapya, iku tambur pan kinardi.
Miranteni bok manawa, ana nalar ingkang kalangkung gati, ing
Sang cityong jujuluk ira, duk pinuju lenggah ing dalem wingking, myarsa unining tambur, gupuh
Nembaga pinendhas laka, si nlamurken dateng kabeh tyang alit, gawe susah ing sawegung, patrap
dateng kijin san puniku, nata nulya carita, lelakone thyo kwi ong sadayanipun, tuwin bojonya denyarsa, nglalu jegur marang kali.
Kalawan sarira nira, mitulungi arta wrat satus tail, ingkang
pun tyo kwi ong supaya den uripi, wit arsa den ukum lampus, amarga pinitenah, marang jinsan
kijin san aturanipun, malah pinutus mangkya, ukum pati, mung ngentosi wektunipun, satus dina dipun tigas, tyo kwi
jroning driya osikipun, lah iki wong ngendi baya, wiwara nira patitis.
Tur wijang sapatah-patah, sajeg ingsun durung
Amukuli dateng ulun, pan nganti satengah mati, nanging kotyan su de myarsa, jarah ngrayah ngrampas duwit, boten waged kaleksanan,
Ko Tyan Su estunipun, sampun anyakra dateng ing galih, yen kawula mesthi gugat, atur priksa mring polisi, marma ngriyini tur ira, mrih resik awak nireki.
nuli, paduka mariksanana, Ki Jin San wisma nireki.
Mesthi kathah arta palsu, gawe pituna ing nagri, lan susahing pra kawula, ingkang
ajrih, ngrampungi iki prakara, sanadyan ingsun wus uning, Ki Jin San pancen wong ala, rereged ngrusak wong cilik.
Ana ing Ki Jin San iku, sanget denya mitra becik, lan Otyu sang adipatya, marmanya becike iki, prakara sun turken marang, sang adipati
adipayi, nulya parentah ing wadya, Ci Tyong pribadi wasana, joli laju lampah neki.
Nora dangu prapta sampun, lajeng sowan mring dipati, Ciu namasineng lenggah, dene ta wewangi neki, Otyu nalika tumingal, Tik Wan Ci Tyong asumiwi.
Tatanya ngandika arum, eh Ci Tyong wonten punapi, sira sowan jeneng ing wang, tur kurmat Ci Tyong pan sarwi, ngarutken serat papriksan, prakara nira wong kalih.
Lan ganjarken namanipun, sawiji-wiji wus titi, Otyu risang adipatya, nalika nira miyarsi, Ki Jin San ingkang prakaran, lajeng manabdaris.
Tik Wan muli asireku, prakara wus ana mami, mangke kula kang mernata, Ci Tyong sabdi katur neki, tur kurmat medal ing jaba, kondur marang dalem neki.
prakawis, pundi ingkang bisa ruba, tuwin ingkang sulih suwit.
Prakaranya karya unggul, samana sang namur
rusaking nagara, lan uga nora keni, yen mriksa prakara, nganggo ngiloni jalma, ingkang sugih den rewangi, ginawe menang, yen mangkono tan adil.
Dadi ilang angger pranataning praja, eh Otyu
wisiseng praja, babo eling den eling, away kaduwung sira, yen wus manggih sangsara, sinarsa ngunjara mami, de teka gampang, lah sapa ingkang
Sanget lingsem duka agya abdi neki, Ko Tyan Su sipenyakit, pikuten den kena, ywa nganti bisa gagal, dene iku kumawani, mring jeneng ing wang, yen wus pikuten muli.
Banjur bae sapunen bebokong ira, ping satus dimen modir, yata prakawula, tandang arsa mikuta, prayitna sang namur dhiri, pundhi kang cedhak,tinandhang kajumpalik.
Ana ingkang tinabok akalayaban, tiba kuwalik-walik, siji nora nana, bisa perak lan nata, kabeh samya mlayu ngisis,
saking gemes ninggali, duka nira dahat, yayah manglebur jagat, tandya manjing dalem wingking, ing ngriku manggya, pedhang nulya sang
Anulungi marang ingkang pini lara, kawarna uwi tigsin
prajurit, suwi tig sin budal, ngidin kang wadya kuswa, kabeh margi jro nagari, samiji naga, sagegamaning jurit.
Kawarna awau sang namur kawula, sawusnya amejahi, otyu sang dipatya, osik ireng wardaya, nora wurung awak mami manggih babaya, mestine den ulati.
Mring sang gya ning para pratiwaning praja, becik sun medal jawi,
pawilang kadi truna ning udaya, lan kabeh margi-margi, wus kebekan wadya, ngrangap ingkang gegaman, jejek atam sung sun pipit,
ingwang, nora nekad palastra, iya wong sabisa metu, saking ing kimping jro kita.
Gumuruh samya nadahi, sami alon mring uwongnya, lah iya iku uwonge, bangsat ingakng gawe resah, cekelen aiwa gagal, ya ta wau sang kaprabu, mengsah wus derah palastra.
Rameswara ning ajurit, gumuruh lir ladu sasra, geger wong sapraja kabeh, sami tutup toko nira, solahnya ilulungan, wong cilik
lampahe, lau wi tig sin sampun prapta, nenggih ing dalem ira, sakatahing balanipun, ingkang palastra ing yuda.
pangamuken ajrokake, arsa pinisir sanalarnya, dupi perak tan samar, yen iku kangjeng sang prabu, kaget ing driya
Maweh kredyan ingkang abdi, temah anandhang pusara, gawe dura keng dasihe, duh gusti suhunan
lui tig sin dene kowe, nora pangling marang ingwang, iya mengko sun jarwa, ingkang dadi karsanipun, mulane
ngaturan, manjing aneng dalem agung, pusara gya ing nguculan.
saking sanget tiwas amba, wani prang lan ratunya, linepan ta saru siku, pun
kimpiu ingsun, kapanggih siji wanita, meksih muda bojone wong adol pitik, thyo kwi ong nama nira.
ingkang mutusi prakara iki, si o tyu wit pyambaknya.
Lan kijin san pan sumitra becik, yeku ingkang
bangsat karepe, basa delok kalamun, si tyo kwi ong bojo nireki, ayu tur mesih mudha, andarbeni kayun, reh ing
sing judheg ing kalbu, nuli sun paring arta, satus tail dinggo anebus kang laki, ananging
Mring wismane kijin san panggih, sun maminta mangrepa noraga, anjaluk pangapurane, supaya kwi ong iku den wetokken saka ing
sami atata sanggrah aneki, nulya paring uninga, uwi tig sin iku, ing ngaja nuli budala, dadi siji angraba seng
punggawane, prayayi jro kuteku, lawan para manggaleng jurit, arsa ing ngajak sowan, mring kang jeng sang prabu, wusnya samapta sadaya, tandya budal saking ing kimping jro biting, tan dangu lampah ira.
// Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi…
sasmita jaman edan dari jaman ke Jaman.
Pupuh 257 [tembang Pocung], bait 41-43
41. Nawung kridha kang mênangi jaman gêmblung / iya jaman edan / ewuh aya ing pambudi / yèn mèluwa edan yêkti nora tahan //
42. Yèn tan mèlu anglakoni wus tartamtu / boya kadumanan / melik kalling donya iki / satêmahe kalirên wêkasanira //
43. Wus dilalah karsane kang Among tuwuh / kang lali kabêgjan / ananging sayêktinèki / luwih bêgja kang eling lawan waspada //
[ Sikap orang yang akan memenangkan Jaman Edan, serba sulit
Era kemerdekaan, 1990, anonim, [tembang Sinom]
luwih begja wong ngedan ora konangan// Transleterasi :
wicarane kawistiwa kawu ana tilik sumarah nyang hyang Suksma.”
“Dhuh biyung emban, wayah apa iki?
[dhuh emban, sekarang sudah pukul berapa?,
Serat ini milik Tumenggung Dipokardjono, Seorang priyagung di Sokawati (Sragen)
bedakake, bedane wis katut pranatane jagad
kang diarani Salat iku lebu wetune napas, titipane Salat kanthi panebut- panebute
mung saka kawula kawingkuhing kodrat utawa kanggone bakal anyumurupi pacake kang kasar utawa kang alus. Kang kasar iku raga wadag, kang alus iku Sukma.Dadine Salat ilange alam Sakir utawa alam Kabir, dumununge ana jagad pesagi. Ing kana ana lalam ora padhang, ora peteng, ora wadon , ora lanang, ora wandu, ing kana ana pepadhang dudu sorote diyan, dudu sorote Srengenge, dudu sorote lintang, dudu sorote rembulan, Sorote kang Murbeng jagat dewe.wong Salat manawa ora tumeka ing kono kena diarani kandhek.
Papaning nguni-uni eling mula-mulanira, urip sejati manjing
rasul manjing wung wang babagan Semedi, rasul Muhamat manjing sipat tuk kabeh jumeneng Hyang Permana.
Sumebare rahsa, sumekare pancadriya, lereme pancadriya jumeneng cipta, cipta kawimbuhan lelereme rahsa, jumeneng Sirahsa, Sirahsa kawimbuhan lereme angin angambah alame manungsa lumebu ing bantala Mukaram Alah kak, Alah kak malangkah ing wates, tumeka ing wates munggah ing Kanajul Tarki jumeneng Sirolah, Sirolah malangkah ing wates, tumeka ing wates, saka ing wates angambah alam- alam antara lumebu ing BIintala Makmur jumeneng Eling.
Sirolah rasaningsun, jumeneng ing githok, Dat olah sukaningsun jumeneng ing Tenggok, Sipat olah rupaningsun jumeneng ing bun-bunan, Wujute olah jiwaningsun jumeneng ing jantung utawa Ngutek, terusing Irung, Byar padhang kang katon aku dhewe , Dat ingsun,aku jaluk Weca sak weca wija, sak temen-temene lan aku jaluk ………. Apa kang ginayuh waton nganggo ukuran.
Banjur titik 5 kang diarani Wiji Permati, tembunge mangkene :
Sak drurungr ana apa- apa, kang ana Gentha
Jawi mantra. Banjur ilat iku kapadalake ing Cethak kang nganti bisa nyuwara tek-tek.
Yen wis purun antara jam 6 ngadhega madhep ngulon, banjur angucapa :
Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk, Remeng saka Rempelu, Roh Alah saka Biyung, Roh Pati saka`ing Bapa, iku sedulur kang rumeksa
Banjur parak esuk sak durunge jedhul Srengenge dadi kena diarani Jar Sidik ,madhep
saka kang Getih, Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk,
“ingsun angadek ana satengahing jagad, madhep ngalor Bambang Sunar Buwana uripe rina,iki pangandikane Alah’kun payakun’,Pangeran tanpa kemandhang, Surung
ing donya ora ana apa-apa, banjur umenga mandhuwur angucapa “ Bapa ngakasa “, banjur tumungkula ing Bumi angucapa “Ibu pertiwi aku jaluk …… kang nganti tumeka batin”.
Ing ngisor iki etunge wong arep duwe perlu, perlu apa wae. Uwong sak durunge mangreti marang ala utawa becike, sakabehe kasisedya murih kapenake nganggoa petung. Murih matenging sedya,dadi ora rongga-runggi. Sing Pramesthi mangkene :
Dina kang digawe geblake bapa biyunge maratuwane
Retine mangkene. Sing lanang wetone Slasa Legi, netune ketemu 8. Banjur dietung wiwitan uga dina Slasa Legi,Rebo Paing, Kemis Pon,sak piturute nganti ngentekake netune mau. Mengko entekke netu ana dina, ana dina Kemis Paing, uga dina Kemis Paing ora dingo.
Banjur goleka sasi wiwit tanggal 1 tumeka tanggal 30, kang ana dina Gara kasihe lan wedalane kang duwe kajat. Lan wedalane ning bakal arep dikangkat kaya dene temanten lanang wadon, utawa Tetakan lan Sunatan.
Ing ngisor iki Wilujengan wong mulih jaman, wiwit Geblag tumeka Sewu. Kayata geblage ana dina Akat Kliwon, tanggal ping 5 sasi Jumadilakir
Dene pendhak pindho di etung saka dina kang kanggo pendhak sapisan, upamane pendhak sepisan Rebon, Pendhak kapindhone dina Setu legi.
Ing ngisor iki donga tangi turu kang nalika turune ngimpi, kang donga mau tegese nyuwun
Ilalahu : Nur cahya kula ingkang wening, jumeneng ing bathuk
2. Sarinig Banyu kawengku Kraton Daryamaya,saka
gathuk karo sarining angin dadi obah-osiking kaelingan kita
3. Sarining rasa manusup gathuk karo sarining panas dadi obah-
1. Sajroning sirah iku utek, sajrone utek Wahyamaya ya Bintal Makjur ingkang dumunung
dhadha sak ngandhape susu kiwa iku ketek, ketek iku pamoking jantung, telenging Jantung Daryamaya, ya Bintal mukyat. Ingkang dumunung ana ing kono Alip mutabakin. Telenging Alip mutabakin sejatine kang Gesang datanpa wruh.
WilisRinenggo winangun arja, dening tuan pawalopean. Manulyo tusdhani prasamyanalika, panjenengane Kanjeng
lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
topike kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
search jenengmu kok malah no result (kecuali nek mung baskoro thok…kuwi akeh resulte)
btw, adhimoe ayoe lan pinter tenan
Ati bungah sing karuan.. Ndeleng riko liwat ngarepan..
nuwun kagem artikel punika. Mugi-mugi tansah migunani kagem tiyang
dreamstime.com/x/ramayana-ballet-prambanan-indonesia-yogyakarta-sep-show-temple-sep-yogyakarta-based-epic-hindu-poem-31059433.jpg\",\"RAMAYANA BALLET AT AT PRAMBANAN,
“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah “
Piro-piro jare paman wong beras kopine,telung karung jare paman yoro katenono
Piro-piro welas janjine, telung tahun yoro antenonoLae-lae wis kepalang yoro adoh umahe
Ojo enak jare paman wedang-wedangan wong sing weruh jare paman wong larange kopi
Ojo enak lenggang-lenggangan, wong sing weruh larane ati.
Bantal cilik jare paman yoro ulesono, pagerane jare paman sang ono letter’e
Nulih ngulon jare paman wong umahe kanjeng, nulih ngetan jare paman wong weringin pitu
Nulih uwong ojo kari mandeng, durung karuan wong diempet mantu
Yoro Lae-lae yo kepalang wong adoh umahe.
banyuwangi, cilik, kabupaten banyuwangi, kamus using, Keraton, lae lae, lentera jiwa, Manunggaling Kawula Gusti, paman,
pandamel kabetahaning donya, sarana andum damel sesarengan, miturut kasagedanipun piyambak-
semoga temen2selalu dalam karahayon Alloh S.W.T
December 21, 2010 – 7:05 am Maturnuwon sanget artikelipun mas kumintir..
Mas kumintir,tlg tulis artikel tentang keselarasan antara Agama,kepercyaan lan kebatinan..
November 14, 2010 – 1:13 pm 3 pusoko ampuh saking eyang semar, 1. Welas asih 2. Tepo sliro 3. Budi pekerti luhur
November 7, 2010 – 9:08 am semar barang kang samar nanging nyoto
*Guling-guling ngakak sambil meluk Ch**a..*
Juli 25, 2007 pukul 1:07 pm	halah… 😀
Juli 25, 2007 pukul 1:17 pm	Aho… 😆
Juli 25, 2007 pukul 1:18 pm	Jaman wis edan tenan
Joe, nuwun sewu, melu ngguyu 😀 😀 😀
TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI | alangalangkumitir
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam
dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.” (Mantra Wedha, bab 205,
padhang, kang urip tan kenaning pati, mulya tan kawoworan, elinge tan kena lali, iya rasa iya rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”
Niat yang paling awal, “Niyatingsun shalat, roh idlafi kang shalat, iya iku rohing Pangeran. Pangeran iku lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
Niat yang paling awal, “Niyatingsun shalat, roh Abadi kang shalat, iya iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”
“Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”
“jagad gedhe” (makrokosmos). Jagad = alam, cilik = kecil (sempit, gedhe =
Iku talining barat, Kawruhana iku !! Manjing atos nora rénggang, Bisa mrojol ing kérép dipun kawruhi, Kang
amadhakkén jalmi, Amarentah kaya sato kewan, Kébo, sapi, miwah iwen. Aja sira prih wéruh, Kaya wong, pan nora ngréti. Aja kaya si Soma, kVbone pinukul. Sababe sinau maca, Yen bisaa nora beda padha urip,
banyu miwah angin, Pan srengenge, lintang lan rémbulan, Iku kabeh aneng kene. Ségara, jurang, gunung, Padhang péténg, padha sumandhing, Adoh kalawan pérak, Wus aneng sireku. Mulane ana wong agucap, Sapa bisa wong iku njaringi angin, Jaba jalma utama.
témén tumaném ing ati, Atinira tan nganggo was-was, Waspadha marang ciptane. Tan ana liyanipun, Muhung cipta harjaning ragi, Miwah harjaning wuntat. Ciptane nrus kalbu, Nuhoni ingkang wawénang. Wénangira kawula punika pasthi, Sumangga ring
Wruhanira wong ahli ilmu puniku, Sarta tekat ingkang bécik, Cinadhang suwarga mbesuk. Swarga pépitu yékti, Ana luhur, ana asor !
6. Ingkang ala pasthi cinadhang ing mbesuk, Pinrénah aneng Yunani. Dene ingkang bécik iku, Pasthi cinadhang ing mbenjing, Aneng suwargadi kaot.
punika dadi, Dédalan kang yéktos, Lamun arsa wruh ing Pangerane. Luwih angel,
mérém sipate Hyang Widi, Katingal mancorong. Lamun mélek katingal ing Date, Ing salwiring kang katingal kabeh. Jémbar padhang iki, Pratandha Hyang Agung.
wékas ingsun sami, Aja laku awon, Ing sabarang sarak larangane ! Dipun eman wéruh ngelmu iki, Supayane mbenjing, Ngakerat
Ingkang sampun tédhas ilmu iki, Tan darbe pakewoh, Ing sabarang lakuning uripe, Upamane sarah munggeng jladri, Tan karsa pribadi, Mung lakuning alun.
Denira krahayon. Pan ginadhang prapteng salalise. Gusti Allah yen amundhut urip, Mring kawula sami, Ngaget praptanipun :
Pan mangkana neng dunya duk urip, Lamun thithik kabécikanira, Ngakhirat thithik rahmate. Yen akeh bécikipun, Pésti akeh rahmat tinampi. Upamane wong dagang, Paitane agung, Pésthi akeh bathinira. Lamun thithik paitane, duk ing kuni, Pésthi thithik
Undha-usuk pangkating urip : Kang rumiyin pangkating kawiryan, Prihatin pangkat pindhone. Karo Karseng Hyang Agung. Gung kawula darma nglakoni, Béja, cilakanira, Atas lokil makpul. Pan wus pinasthi Hyang SUksma. Lire : Béja, cilaka pasthi ndhaténgi. Papésthen rong prakara.
Tingkatan martabat dalam hidup : Pertama kemewahan, Duka-cita
Tunjung tanpa sélaga, Sapa gawe iku ? Kalawan jénénging Allah, Lan Muhammad anane ana ing éndi ? Ywan sirna ana apa ?
nénggih, Godhong ijo ingkang tanpa wéksa, Modin tan ana bédhuge, Sétek pisan wus rampung, Tanggal pisan purnama sidi, Panglong grahana lintang, Iku sémunipun, Kang sampun awas ing cipta.
angangsu pikulan warih, Amek géni pan nganggo dédamar, Kodhok angémuli lenge, Rangka manjing ing dhuwung, Miwah baita mot ing jladri, Kuda ngrap ing pangéngan, Lan gigiring punglu, Tapake kuntul anglayang, Kakang mbarép miwah adhine wuragil, Tunjung tanpa sélaga.
Ana papan ingkang tanpa tulis. Wujud napi artine punika, Sampyuh ing solah sémune, Nir asma kawuleku, Mapan jati rasa séjati, Ing jro pandugeng toya, Marang ing Hyang Agung. Pangrasa sajroning rasa, Syéktine kang rasa nunggal lan urip, Urip langgéng
slaga inggih nyatanira, Rokhilafi satuhune. Datullah ananipun, Yeku sabda ingkang arungsit. Iku pan bangsa cipta, Hananira iku. Tandha kang darbe pratandha. Kang sumendhe, aja angrasani Gusti, Purwane
Godhong ijo tanpa wréksa iki, Semunira ing masalah ing rat, Lah iya urip jatine. Dudu napas puniku, Dudu swara lan dudu osik, Dudu paningalira, Dudu rasa pérlu, Dudu cahya kantha warna, Urip jati iku, nampani sakalir, Langgéng tan kéna owah.
Pasémne kang modin puniki, Pan bédhuge muhung aneng cipta, Iya ciptanira dhewe. Nanging sira puniku, Pan ingakén sulih Hyang Widi. Cipta iku Muhammad, Tinut ing tumuwuh. Wali, mukmin datan kocap. Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,
puniki. Ingkang makmum apan jénéngira. Dene ta génti arane, Yen imam Allah iku, Ingkang
19. Ingkang bangsa suwara puniki, Ilmuning Dat lawan kanthi Allah, Ya iku tétép tapane. Sirnane roro iku,
dadya kakalih, Apan kadi suksma jroning toya, Luwih angel péngrétine. Yen sira wus andulu, Jroning laut kang purweng jati, Iku sabdaning tingal, Sampurneng pandulu. Sirnaning rasa samudra, Ing sagara Purba ingkang anamadi,
Tégése laku satindak iki, Ananira ingkang Johar Awal, Rasa Nur jati uripe. Ananing urip iku !! Anging Allah sifate Urip, Nunggal kahananira, Iku jatinipun. Uripnya padha kang ana, Ananing Hyang ingkang tansah anglimputi, Nadyan
22. Tégése ménéng amangun éning, Ananira manuksma ing rasa, Rasa karsa sejatine. Iku suksmaning laut. Solah bawa sampun manunggil. Mapan solahing Allah,
Tagged: Kefilsafatan, Kesusastraan Jawa, Ketuhanan, Ki Ageng Selo, Pangdangan Kesusilaan, Pepali	Post navigation
← SULUK TEGESIPUN AKSARA ALIP	SULUK DEWARUCI →	4 Comments
May 7, 2012 – 4:03 am sugeng tetepangan kang mas Kumitir,nderek ngangsu kaweruh kejawennggih
tansah nitis wae bali urip dadi manungsa maneh kang kasinungan urip bungan lan seneng, kanggo opa istingarohe, awit ana ing alam donya mono uripe ora suwe, lire ora suwe nganti bisa nyandak umur 1000 tahun. Dadi yen ta nganti ora nyumurupi jamaning pati, uripe tanpa guna.Lakune pikire tuna dungkap ing jaman akerate bakal
lan katentremaning ati ora ana. Anane mung tansah bingung lan liwung sarta ora idep ing dalane, mula mengkono awit ora mikir marang beda-bedaning kahanan sarta nyingkur marang tataning agama.Mangka kang kudu dienut iku agama kang luwih suci kang bisa nuceni Dzat lan sipat, ya sipat kang murah ing salawase. Mula ing reh iki kudu sing bisa mikul lan pikulane kudu sing satimbangan, aja ana layanane sing abot sisih. Ing saupamane krenah pangupayaning sandang lan pangan, dipinter ngembat bebarengan, ora kena ditinggal siji.Yen ngebotake salah siji uga kena. Tumrap wong sing nengenake marang pangan, saben dina kudu nyambut gawe, murih bisane mangan wareg, awit pangan iku cagaking ngaurip. Mung wae uripe kudu mawa tekad amrip bisa kacukupan. Anyukupi jabo-jero. Dadi samangsa dibabar bisa katora ing kaluwihane, ngugemi budaya sing sejati.Kanyatan mungguhing ngaurip iki titikane saka gebyaring sandangan, ing saenggon-enggon ora bakal ngisin-isini. Nanging kudu disumurupi pamrihe sing sejati. Aja nganti kadrem ing kaendahan wae sanajan mengkono kudu kaudi murih bisane kacekel, mung wae pangudine ora prelu saben dina kudu sing kalawan sabar lan
Pangandikanipun Tamu	Fondy di Sugeng Rawuhmas AW di Sugeng RawuhZuama bin Laden di Sugeng Rawuhgladiol84 di Sugeng Rawuhbume di Sugeng Rawuhgladiol84 di Sugeng Rawuhmas AW di Sugeng Rawuhmas AW di Sugeng RawuhMr WordPress di Sugeng Rawuh	KategoriKategori
Ebes : Oyi, ayas utujes. Soale pemerintahe ilal, rakyat kere tambah akeh
Kana : Tapi lek wis kedadean, kudune kabeh kudu introspeksi
nguruse sing kadit bener, sampek jumlahe gnaro kere tambah akeh. Pemerintah wis nyediakno ojir kanyab tapi kok sik akeh gnaro ewul
Propinsi Nusa Tenggara Kulon utawa Nusa Tenggara Barat ing basa Indonésia, iku propinsi ing Indonésia. Propinsi iki katata jroning 7 kabupatèn lan 2 kutha, Kutha krajanne ya iku Mataram.
Deleng uga: Dhaptar Provinsi ing Indonésia · Dhaptar kabupatèn lan kutha ing Indonésia
IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.04, 4 April 2017.
topike kecamatan nang Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
_Malang&oldid=180674"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten MalangDau, MalangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Pak Kidhal	19 Desember 2008 at 6:02 am	Ooo, ya ya, mudheng
Sugeng ro Sugik pak Kidh. Dhisik omahe lore pak Kardi “sang pengadil”, terus pindah ning prapatan arah Tanjung.
Awakmu yo terkenal kok dus: gelandang lapangan brangtengah sing nek
SERAT PEDHALANGAN RINGGIT PURWA I | alangalangkumitir
mungging baia Marcukundha. Ingkang mungging ngarsa,: Sang Hyang Narada, sang Hyang Kuwera, sang Hyang Sriyana, sang Hyang Surya, sang Hyang Yamadipati, sang Hyang Brama, sang Hyang Patuk, sang Hyang Tamboro. Ingkang rinembag: Gegering Suralaya, dene wonten nataning raseksa nama prabu Sengkanturunan, badhe anginggahi Suralaya, nedya nyuwun jodho widadari nama Dewi Ngruna tuwin Dewi Ngruni. Sang prabu wau sampun anduta patihipun, kanthi prajurit rotadanawa, pacak baris wonten ing Repatkapanasan, sarta damel pasanggrahan, ing mangka Dewi Ngruna tuwin Ngruni wau sampun kaparingaken dados jodhonipun sang Hyang Surya, dados sang Hyang Girinata dhawuh dhateng sang Hyang Surya kinen angatos-atos, tuwin dhawuh dhateng sang Hyang Narada kinen ambekta para jawata, kanthi prajurit dorandara dhumateng
angentosi kondurira sang Hyang Girinata. Dereng dangu sang Hyang Girinata kondur, ingkang garwa methuk ing njawi wiwara, lajeng lenggah satata, ngandikakaken kawontenanipun ing pancaniti.
Ing bale Marcukundha, sang Hyang Narada, sang Hyang Brahma, sang .Hyang Sriyana, tuwin sang Hyang Patuk, Tamboro, para jawata pepak mungging ngarsa. Ingkang rinembag: Siyaga ing damel, para jawata ingkang sapalih tengga kahyangan, ingkang sapalih bidhal dhateng Repatkapanasan.
Madeg patih ditya, nama patih Jaksendra, carakanira prabu Sengkanturunan, kaliyan para punggawa, nama Kalajaksa, Kalajaksina, Kalajakjara, tuwin kyai Togog, Sarahita. Rembag anggenipun damel pasanggrahan, dereng dangu dhatengipun para jawata sami tumurun anggunturi sela, lajeng prang rame, patih Jaksendra sawadyanipun sami unggul ing yuda,
parikan bab dhawuhipun sang Hyang Guru, manawi wonten ratuning danawa anginggahi ing kahyangan anyuwun jodho garwa kakalih wau. Ingkang garwa sami sungkawa. Wusana lajeng matur, manawi anggenipun maringi tigan nyatunggal-nyatunggal kaengremaken sawer ageng, sapunika sampun netes sadaya, tigan gadhuhanipun Dewi Ngruna netes peksi kakalih, ingkang sepuh brondhol, tigan gadhuhanipun Dewi Ngruni netes warni naga ageng satunggal, sawer alit-alit kathah. Sang Hyang Surya ngandika: “Tigan wau paringipun sang Hyang Guru,” lajeng sami tinimbalan mangarsa, ingkang warni peksi kaparingan nama, ingkang sepuh nama peksi Sempati, ingkang enem nama peksi Jathayu.
Sawer naga kaparingan nama naga Gumbang, sawer ingkang alit-alit nama sawer wisa. Peksi kalih lajeng sami saba, Jathayu lajeng miber kalangan ing gagana, sawer naga dalah sawer alit-alit sami saba sapurug-purug, Dewi Ngruna lajeng batangan (badheyan). Sinten ingkang kawon ngemong anakipun, Dewi Ngruni sagah, ingkang kinarya badheyan: Lembu, kabadheya jaler estrinipun, nanging lembu wau purusipun katekuk dhateng lakang, Dewi Ngruni ambadhe: Estri. Sareng dipun celaki katingal purusipun, lajeng merang. Peksi kakalih tuwin sawer sadaya sampun sami marek ing ibu, sareng sumerep kang ibu Dewi Ngruni kalingseman, sawer alit-alit sami nyakoti peksi kakalih wau, nanging sawer kathah ingkang pejah dipun cucuki, ingkang ibu Dewi Ngruni duka, badhe anjemalani peksi kakalih, lajeng dipun sotaken dhateng Dewi Ngruna.” Yayi Ngruni angrewangi anakira, kok kaya budining diyu.” Sanalika Dewi Ngruni santun warni diyu, lajeng nangis sambat nyuwun aksama. Dhawuhipun sang Hyang Surya, Dewi Ngruni kadhawuhan nyuwun ruwat dhateng sang Hyang Wisnu, tuwin peksi Jathayu kinen nyuwita. Lajeng sami pangkat, peksi Sempati kadhawuhan martapa ing redi Windu, sawer naga kadhawuhan manggen ing jaladri dalah kadangipun sawer alitalit sadaya, lajeng
Madeg kahyangan Utarasagara, sang Hyang Wisnu anuju lenggah, kaadhep parepat tiga : Semar, Nalagareng, Petruk, rembag denira kahyangan kaancikan mengsah saking Parangsari. Kasaru dhatengipun Dewi Ngruni (denawa estri), kaliyan kang putra peksi Jathayu. Dinangu Dewi Ngruni matur purwa duksina, sarta nyuwun waluya jati, warniya estri ayu malih kados ing nguni. Sang Hyang Wisnu rumaos bilih peksi Jathayu punika ingkang wayah piyambak, amargi ing ngajeng putranipun sang Hyang Wisnu nama Dewi Kastapi katarimakaken peksi Brihawan, puputra tigan kalih kapundhut sang Hyang Guru, kaparingaken sang Hyang Surya. Dene peksi Jathayu kasuwunaken suwita, katampen, ananging Dewi Ngruni tinuduh dhumateng nagari Parangsari andhustha putri atmajanipun prabu Sengkanturunan, kakasih retna Jathawati, lamun lebda ing karya, benjing badhe ingusadanan mamalanipun, Dewi Ngruni sandika lajeng pangkat.
Sang Hyang Narada rawuh, sasampuning lenggah, ngandika bab pabarisaning para jawata sami kasor, sang Hyang Narada mundhut tulung. Sang Hyang Wisnu matur sandika, nanging namung ngaturaken susulih peksi Jathayu. Sang
punggawa kathah kang pejah, sinamber peksi Jathayu, denawa alit-alit dhadhal, sang Hyang Narada tuwin peksi Jathayu dhateng
ing pandhapi, kaadhep denawa punggawa, kasaru dhatenging Togog, Sarahita, atur uninga, manawi patih Jaksendra dalah punggawa sami pejah dening sarayaning dewa warni peksi nama Jathayu. Sang nata sakalangkung duka, adhawuh dhateng para punggawa danawa kapurih siyaga dadameling prang. Kasaru dhatengipun ingkang garwa nama retna Diwati atawan tangis, atur pariksa manawi ingkang putra retna Jathawati ical kacidra danawa estri saking gagana, dutanira sang Hyang Wisnu, ing kahyangan ing Utarasagara. Sang prabu Sengkanturunan langkung duka, lajeng pangkat anglurug sawadyanira dhateng Utarasagara.
Madeg Utarasagara, sang Hyang Wisnu, dhatengipun sang Hyang Narada kaliyan peksi Jathayu, paring pariksa ungguling ayuda. Sang Hyang Narada lajeng pamit kondur, kasaru dhatengipun Dewi Ngruni ambekta Dewi Jathawati, badhe kadhaupaken kaliyan peksi Jathayu. Dene Dewi Ngruni ingkang warni diyu lajeng dipun usadani ingusap mukanipun dening sang Hyang Wisnu, Dewi Ngruni waluya jati sulistya warni ing nguni-uni. Dereng dangu dhatengipun sang Hyang Surya, sakalangkung suka mirsa Dewi Ngruni. Sarehning sampun waluya lajeng kasuwun, sang Hyang Wisnu marengaken, nanging Dewi Ngruni mboten purun, kajiat puguh saha matur sang Hyang Wisnu. Satemah sulayaning rembag, sang Hyang Wisnu apancakara, sang Hyang Surya kasor, lumajeng dhateng Jonggringsalaka.
Madeg ing Jonggringsalaka, sang Hyang Guru miyos, ingkang mungging ngarsa sang Hyang Narada miwah para jawata. Kasaru dhatengipun sang Hyang Surya, matur lamun Dewi Ngruni tuwin putrì saking nagari Parangsari, kapendhet sang Hyang Wisnu, mangka ingkang unggul ing yuda putranipun ingkang nama peksi Jathayu. Sang Hyang Narada kautus mundhut Dewi Ngruni tuwin putri boyongan nama Dewi Jathawati, kabektaa dalah peksi Jathayu. Sang Hyang Narada pangkat.
Madeg sang Hyang Wisnu, Dewi Ngruni lawan peksi Jathayu, Dewi Jathawati. Sang Hyang Wisnu adhawuh dhateng Dewi Ngruni supados puruna mantuk, sarta dhawuh dhateng peksi Jathayu badhe kadhaupaken angsal Dewi Jathawati. Kasaru rawuhipun sang Hyang Narada andhawuhaken timbalanipun sang Hyang Guru, sampun katampen sadaya. Dewi Ngruni, peksi Jathayu, Dewi Jathawati, kapundhut kaaturaken sarta sampun kapratelakaken, bilih sang Hyang Wisnu badhe andhaupaken peksi Jathayu angsal Dewi Jathawati. Sang Hyang Narada pangkat, Dewi Ngruni, Jathawati, peksi Jathayu sami andherek.
Madeg ing Jonggringsalaka, sang Hyang Guru, ingadhep para jawata. Dhatengipun sang Hyang Narada ambekta Dewi Ngruni, Jathawati, peksi Jathayu. Dewi Ngruni dhinawuhan manut sang Hyang Surya, Jathawati kadhaupaken angsal peksi Jathayu. Kasaru sang Hyang Patuk sowan mangarsa, atur pariksa dhatengipun mengsah saking nagari Parangsari, ingkang
pisowanira ingkang unggul ing yuda. Tanceb kayon.
dhampardenta, siniwi ing para wadya, ingkang mungging ngarsa patih Suwelacala, santana ngiras punggawaning praja, raden Dhukut, Kurantil, Tolu, Gumbreg, Kuningan, rembag,: Srinata badhe mangun prang ambedhah Suralaya, amargi nyuwun jodho widadari pipitu, sang Hyang Endra mboten amarengaken, mila sang nata nyuwun jodho widadari pipitu wau, saking panuwunipun ingkang garwa Dewi Sinta, adreng nyuwun kamaru kaliyan widadari pipitu. Inggih punika, Dewi Supraba, Dewi Gagarmayang, Dewi Tunjungbiru, Irimirim, Warsiki, Prabasini, Surendra. Wontenipun ingkang garwa gadhah panuwun makaten wau, awit sajatosipun, Dewi Sinta punika ibunipun prabu Watugunung, amargi prabu Watugunung nalika taksih alit nama raden Dite, saking dremba panedhanipun ngantos kathuthuk ing enthong dening ingkang ibu Dewi Sinta. Raden Dite (prabu Watugunung) lajeng kesah sapurug-purug, dene Dewi Sinta sasedanipun ingkang raka kalunta-lunta dumugi samadyaning wana, ngantos kapupu ing punggawa, katur sang prabu Watugunung, lajeng kagarwa ngantos patutan satunggal jalu nama raden Sindhula, ananging Dewi Sinta sareng rnirsa bilih sang nata punika putranipun, langkung merang, lajeng gadhah panuwun maru widadari wau. Sang nata dhawuh dhateng patih Suwelacala, kinen bidhal
prabasuyasa, ngentosi konduripun srinata, ngiras amriksani ajaring beksa bedhaya tuwin sarimpi. Boten antawis dangu srinata kondur, ginem ing bab pancaniti, lajeng tindak dhateng pambojanan.
lajeng ngundhangi para wadya danawa. Sasampuning samapta lajeng bidhal dhateng Suralaya sawadya balanipun.
Madeg ing ka-Endran, sang Hyang Endra pinuju miyos, ingkang mungging ngarsa para putra,: sang Hyang
putra sami kadhawuhan mirantos dadameling yuda, lajeng kadhawuhan anjagi dhateng Repatkapanasan, kanthi prajurit dorandara. Sasampuning siyaga lajeng bidhal, dumugining Repatkapanasan, wadya ing Gilingwesi sampun apacak baris, mila lajeng tempuh prang, prajurit dorandara kaseser, sami ngungsi malebet ing karang ka-Endran, lajeng tutup sakatheng, sang Hyang Endra langkung sungkawa. Kasaru rawuhipun sang Hyang Girinata kaliyan sang Hyang Narada, dhawuh dhateng sang Hyang Endra kinen ngupados sraya,: Pandhita martapa ing wukir Candrageni. Sang Hyang Girinata sampuning dhawuh lajeng kondur dhateng ing Jonggringsalaka. Sang Hyang Narada kantun, sarta sagah ngupados sraya, sang Hyang Narada lajeng mangkat.
Madeg ing padhepokan Kandhayana, ing ngandhaping waringin Jamurpitu, Dewi Sriyati kaliyan ingkang putra Bambang Srigati, katilar ingkang raka prabu Setmata dhateng wukir Candrageni. Ingkang putra Bambang Srigati ngajak ingkang ibu nusul ingkang rama dhateng wukir Candrageni, lajeng pangkat kaliyan ingkang ibu, kadherekaken parepat tiga, : kyai Semar, Nalagareng, Petruk, lampahipun medal ing wana, kapapag para wadya ing Gilingwesi, ingkang sami babantu dhateng Repatkapanasan,
Kalagragalpa pejah jinemparing. Para ditya alit-alit bibar ngungsi gesang, Bambang Srigati lajeng lampahipun kaliyan ingkang ibu, parepat tiga tan kantun.
Madeg ing wukir Candrageni, prabu Setmata, ingkang suwau nata ing Mendhangkamulan, kasiku dening sang Hyang Girinata, amargi mendhet garwa Dewi Sriyati, Ing mangka Dewi Sriyati punika sesengkeranipun sang Hyang Girinata, lajeng kasebut nama resi Setmata, misuwur mancanagari guna kasaktenipun, resi Setmata nuju lenggah kaliyan ingkang rayi ipe nama sang Hyang Sriyana, dereng dangu kadhatengan tiyang estri kakalih, satunggal nama pun Mayi, tiyang ing dhusun Karja, nyuwun pitaken,: Barangipun awarni supe kancana ical, winarah ing resi, lamun susupenipun badhe pinanggih. Setunggalipun nama pun Milak,
kakalih wau lajeng sami lumengser saking ngarsa mantuk dhateng griyanipun, lajeng kasaru dhatengipun ingkang garwa Dewi Sriyati kaliyan ingkang putra Bambang Srigati, sang resi sakalangkung suka. Dereng dangu kasaru rawuhipun sang Hyang Narada, andhawuhaken timbalanipun sang Hyang Girinata, lamun sang resi kapinta sraya dening sang Hyang Endra, anyirnakna mengsah saking Gilingwesi nama prabu Watugunung. Sasampunipun andhawuhaken, sang Hyang Narada kondur makahyangan, resi Setmata pamit ingkang garwa, lajeng semadi rnatek aji pameling. Boten dangu kapal mawi elar (kapal Sembrani) dhateng, katitihan ing resi Setmata kaliyan sang Hyang Sriyana, napak ing gagana dumugi ing karang ka-Endran, sapengkeripun resi Setmata, Bambang Srigati pamit ingkang ibu nedya nusul ingkang rama, lajeng pangkat.
Madeg ing karang ka-Endran, sang Hyang Endra,
ginem ngarsa-arsa dhatengipun ingkang uwa sang Hyang Narada, ingkang sagah ngupaya sraya. Dereng dangu sang Hyang Narada rawuh ambekta resi Setmata kaliyan sang Hyang Sriyana. Sasampunipun bage-binage, sang Hyang Narada ngandika, bilih resi Setmata sagah kapinta sraya. Sang Hyang Endra langkung suka, resi Setmata kadhawuhan anyirnakaken mengsah saking ing Gilingwesi, sagah. Kasaru dhatengipun Bambang Srigati, sang Hyang Endra andangu,” Sinten lare dhateng punika”, resi Setmata matur, : Bilih punika ingkang putra Bambang Srigati. Sasampunipun para jawata sami siyaga dadameling yuda, lajeng bidhal saking karang ka-Endran, kanthi prajurit dorandara umiring resi Setmata. Sareng dumugi ing Repatkapanasan, para wadya dorandara tempuh prang kaliyan wadya ditya saking Gilingwesi, para dorandara prangipun kaseser, resi Setmata kaliyan Bambang Srigati magut ing yuda, para wadya ing Gilingwesi kathah kapupu pejah, kuwandanira muksa, patih Suwelacala lalayu, mantuk dhateng ing Gilingwesi, nedya matur ing gustinipun.
Madeg prabu Watugunung, kaadhep ingkang putra raden Sindhula, tuwin para punggawa, ginem angarsa-arsa carakanira ingkang kautus ambedhah ing Suralaya. Dereng dangu dhatengira patih Suwelacala, atur pariksa, bilih para rayi sami sima ing rana dening pamukipun resi Setmata. Sang prabu Watugunung duka yayah sinipi, lajeng angundhangi para wadya, kebut bidhal dhateng Suralaya, nedya ngantep prang. Raden Sindhula kaliyan patih Suwelacala kantun tengga praja.
Madeg ing pabarisan, para dewa tuwin resi Setmata, ingkang taksih makuwon ing Repatkapanasan, ing ngriku sami mangalembana dhateng kadibyaning resi Setmata, tuwin ingkang para jawata saking Suralaya,
dhatengipun dorandara ngaturi priksa, bilih mengsah saking Gilingwesi dhateng, sadaya wau lajeng sami angirabaken para prajurit dorandara, ingkang dados senapati Bambang Srigati, tuwin resi Setmata, sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sareng dumugi ing rana, tempuh prang langkung rame. Bambang Srigati tandhing lawan raden Dhukut, raden Dhukut pejah jinemparing. Prabu Watugunung mangsah, kapapagaken kaliyan resi Setmata, prang langkung rame, gantya kalindhih. Dangu-dangu prabu Watugunung kenging kacepeng, tinaman sagung dadamel tan pasah, lajeng katrap rodhining pedhati, piniles ing pedhati sirna, kuwandanira musna dados dewa, sakantunipun wadya ing Gilingwesi sami teluk, saweneh wonten ingkang lumajeng.
Madeg sang Hyang Endra, dhatengipun para ingkang sami unggul ing yuda, sang Hyang Endra langkung suka, sang Hyang Narada ugi langkung suka lawan ngungun dhateng kadibyanipun resi Setmata, lajeng kairid sowan dhateng ing ngarsanipun sang Hyang Girinata.
Madeg ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang Girinata miyos, ingadhep para jawata, dhatengipun sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sang Hyang Yamadipati, matur solahira dinuta. Dereng dangu dhatengipun sang Hyang Narada ambekta resi Setmata, katur sang Hyang Girinata, denira mungkasi kardi. Sang Hyang Girinata lajeng adhadhawuh, resi Setmata katetepaken madeg nata malih wonten ing medhangkamulan, nama prabu Setmata, inggih prabu Wisnupati, lawan praja ing Gilingwesi kabawah dhateng Medhangkamulan, sang prabu Setmata matur sandika, lajeng bidhal, para jawata sami umiring, sapraptaning praja Medhangkamulan lajeng sami lenggah satata, kasaru dhatengipun punggawa, atur uninga, wonten danawa kathah damel reresah wonten alun-alun, inggih punika para danawa, wadyanipun prabu Watugunung sisaning pati. Resi Setmata medal kaliyan para jawata, prang sampak, danawa sami pejah sadaya. Lajeng sami lenggah mangun bojana andrawina, sang Hyang Bayu uwin ingkang raka sang Hyang Brama pamit kondur. Tanceb kayon.
Jejer ing Suralaya, sang Hyang Pramesthiguru, miyos ing pancaniti, siniwi sang Hyang Narada, sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sang Hyang Endra, sang Hyang Panyarikan, sang Hyang Patuk, sang Hyang Tamboro, pepak para dewa kang anangkil, ingkang rinembag,: Ing Suralaya badhe kainggahan mengsah saking Jurangparang, dutanira prabu Karungkala. Awit sang yaksendra tinampik panglamarira maring Dewi Mumpuni, ingkang samangke sampun pinaringaken dados garwanira sang Hyang Yamadipati. Sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, wadya dorandara kinen sami pacak baris wonten Repatkepanasan, sasampunira dhawuh, sang Hyang Pramesthiguru lajeng kondur ngadhaton.
Hyang Pramesthiguru, pinethuk ingkang garwa Dewi Uma, kinanthi binekta lenggah satata. Sang Hyang Pramesthiguru imbal wacana mring garwa, bilih ing Suralaya badhe kainggahan mengsah saking Jurangparang. Kang garwa esmu sungkawa, sang Hyang Guru minggah ing sanggar pamelengan.
Madeg ing paseban njawi, sang Hyang Narada, sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sang Hyang Endra, sang Hyang Panyarikan, sang Hyang Yamadipati, sang Hyang Patuk, sang Hyang Temboro. Ginem, : Denira tampi dhawuhing sang Hyang Guru, kinen sami pacak baris wonten Repatkapanasan, sasampunira siyaga lajeng bidhal.
Madeg ing Saptapratala, Dewi Superti, kasaru rawuhira sang Hyang Anantaboga, sang Hyang Anantaboga dhawuh mring kang garwa Dewi Superti, kinen adamel gambaripun para widadari sadaya, sarta sawarnining anaking para dewa, kang sampun kangkat ambekta gamaning ngrajurit kinen tumut aprang. Sasampuning tampi dhawuh, Dewi Superti lajeng tindak ing panyeratan, lajeng anggambar para widadari, sampun dados, Dewi Superti lajeng medal ing njawi murugi kang putra Bambang Nagatatmala, Dewi Superti ngandika mring putra, dipun purih sampun kesah-kesah, awit saking dhawuhing sang Hyang Narada, anakipun para jawata ingkang sampun kuwawi nyepeng gagamaning ngayuda, kadhawuhan dados prajurit, sarta lajeng baris dhateng Repatkepanasan, mapag ing yuda. Dewi Superti sasampuning dhawuh mring
Nagatatmala, ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, Bambang Nagatatmala dhawuh mring Semar, kados punapa gambaring widadari. Semar matur, bilih kang ibu sare kapendheta. Sasampuning malebet panyeratanipun ingkang ibu, ingkang gambar kapendhet Bambang Nagatatmala, lajeng kabekta medal tinedahaken Semar, sarwi kinen mastani satunggal-satunggaling widadari. Semar matur, “Punika gambaripun Dewi Mumpuni, garwanipun sang Hyang Yamadipati, saweg panggih enggalenggalan, dereng patos carem”, Bambang Nagatatmala dahat kasmaran ing panggalih, lajeng andangu dhateng Semar, “Kahyanganipun ing pundi, sang Hyang Yamadipati punika?”.
Semar matur,” Ing Argadumilah”. Bambang Nagatatmala dhawuh mring Semar kinen andherek, sendika, lajeng pangkat, Bambang Nagatatmala lajeng ambutul bumi Kasapta, dumugi dharatan lajeng mumbul ing ngawiyat, kairing Semar, Nalagareng, Petruk, nedya dhateng kahyangan Argadumilah. Madeg ing kahyangan Argadumilah, sang Hyang Yamadipati tuwin sang Hyang Brama. Ginem,: Sang Brama amit arsa ngluruk, sang Hyang Yamadipati murugi kang garwa Dewi Mumpuni, kang garwa Dewi Mumpuni rinungrum dipun ariharih datan purun anglawani karsaning kakung, Dewi Mumpuni lajeng malebet ing ndalem, emban ingutus sang Hyang Yamadipati amundhut gantos mring sang dyah, emban lajeng kesah, emban damel reka-reka, damel piyambak, lajeng ingaturaken mring sang Hyang Yamadipati, sanget bingahira, lajeng pangkat arsa nglurug, palataranira sami dipun awoni sadaya waradin, lajeng bidhal, sakesahira kang raka sang Hyang Yamadipati, Dewi Mumpuni medal dhateng ing patamanan, kasaru dhatengira Bambang Nagatatmala, anjujug wonten ing njawi patamanan kaliyan Semar, Bambang Nagatatmala ngandika mring Semar, kinen nangisi. Semar lajeng tangisan, ing lebet patamanan, sang dewi mundhut andha, emban ngupados sampun angsal, lajeng ingaturaken, ing njawi banon wonten tiyang nangis, Dewi Mumpuni mireng tiyang sami nangis, lajeng amenek ing andha, nganguk ing njawi, uninga Bambang Nagatatmala dipun tangisi, sang Dewi Mumpuni lajeng mandhap pitaken Semar, Semar matur, “Punika bandaranipun pinuju sakit, sarta punika putranipun sang Hyang Anantaboga”, Dewi Mumpuni lajeng maringi ganten, Bambang Nagatatmala wungu, sang Dewi Mumpuni lajeng pinondhong, binekta malebet ing patamanan emban sumerep lajeng kesah, atur uninga ing sang Hyang Yamadipati, dhateng Repatkepanasan.
Madeg ing Selapanangkep, para danawa dewa ingkang tengga kori ing Suralaya, nama bathara Cingkarabala, kasaru dhatengira Bambang Nagatatmala tuwin Semar, tanya-tinanya, Semar, nedha menganipun kori, bathara Cingkarabala boten suka, wusana dados prang, bathara Cingkarabala kenging kacepeng, lajeng dipun engkuk-engkuk, sareng uwal lumajeng, Bambang Nagatatmala tuwin repat tiga lajeng lampahipun.
Madeg ing njawi bale Mar’cukundha,
Cingkarabala, atur uninga mring sang Hyang Narada, bilih wonten satriya sumengka pangawak braja. Sang Hyang Narada dhawuh mring para dewa, kinca sami mantuk mring kahyanganipun piyambak-piyambak, lajeng sami mantuk sawongan-sawongan. Mangkana lampahira sang Hyang Yamadipati, dumugi ing margi kapapak embanira sang Dewi Mumpuni, dinangu matur, atur uninga, bilih kang garwa Dewi Mumpuni pinothapotha satriya saking Saptapratala wonten ing patamanan, sang Hyang Yamadipati sareng mirang aturing emban lajeng rikat lampahira. Mangkana ing salabeting taman, sang kusuma Dewi Mumpuni, tuwin Bambang Nagatatmala, saweg lenggah ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, kasaru rawuhira sang Hyang Yamadipati, dadya prang, sang Hyang Yamadipati kasor, lumajeng atur wuninga ing ngarsanira sang Pramesthiguru.
Madeg ing Suralaya, sang Hyang Guru, miyos lenggah ing bale Marcukundha, siniweng para dewa, kang munggeng ngarsa Hyang Narada.
uninga, bilih garwa Dewi Mumpuni dipun remeni kaliyah satriya saking Saptapratala, anakipun sang Hyang Anantaboga, sapunika wonten ing lebet petamanan, sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, para dewa dhinawuhan anyepeng, lajeng sami pangkat.
Madeg ing patamanan Argadumilah, Bambang Magatatmala, tuwin Dewi Mumpuni, ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, kasaru rawuhira sang Hyang Narada, tuwin para prajurit dorandara, sasampunira tinanya, Bambang Nagatatmala cinepeng ing kathah, para dewa kasor, lajeng sami lumajeng mring ngarsanira sang Hyang Guru.
Madeg ing Suralaya, sang Hyang Guru, miyos lenggah ing Marcukundha, kasaru dhatengira sang Hyang Narada, tuwin para dewa, sang Hyang Narada atur uninga, bilih prajurit dorandara prangira sami kasor, samangke Bambang Nagatatmala taksih wonten patamanan, sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, kinen animbali sang Hyang Anantaboga, sandika, lajeng pangkat mring Saptapratala.
Madeg ing Saptapratala, sang Hyang Anantaboga, lenggah, kasaru rawuhira sang Hyang Narada tuwin sang Hyang Panyarikan, sang Hyang Narada andhawuhaken timbalanira sang Hyang Guru, sang Hyang Anantaboga sandika, lajeng bidhal mring Suralaya.
Madeg sang Hyang Guru, lenggah ingadhep para dewa, kasaru praptanira sang Hyang Narada tuwin sang Hyang Anantaboga. Sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Anantaboga, paring uninga ing lepatira kang putra Bambang Nagatatmala, sang Hyang Guru dhawuh malih mring sang Hyang Anantaboga sandika sagah. Sang Hyang Guru dhawuh mring para dewa, kinen angiring mring patamanan, sandika, lajeng pangkat mring taman Argadumilah.
Madeg ing taman Argadumilah, Bambang Nagatatmala, tuwin Dewi Mumpuni, ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, kasaru rawuhira kang rama sang Hyang Antaboga, ingiring para dewa, Bambang Nagatatmala
para dewa sami bingah sadaya. Sang Hyang Anantaboga lajeng amit mantuk, rinilan lajeng pangkat.
Madeg ing Saptapratala, sang kusuma Dewi Suparti, lenggah ingadhep para parekan, kasaru rawuhira kang raka sang Hyang Anantaboga, sasampuning lenggah, sang Hyang Anantaboga, wawarta mring garwa Dewi Superti, bilih kang putra Bambang Nagatatmala, lepat lambangsari kaliyan garwanira
melebet ing ndalem angungkeb-ungkeb dangu, wungu lajeng anjedhul saking Saptapratala, lajeng minggah ing Suralaya.
Mangkana lampahira Dewi Superti, dumugi Repatkepanasan, lajeng uninga kawah Candradimuka, wonten mancur sacakra manggilingan, lajeng cinepeng, inggih punika tirta gesang, lajeng malebet ing nglebet kawah Candradimuka, layonira kang putra Bambang Nagatatmala,
kang putra wau tinetesan toya pagesangan, lajeng gesang, kang putra Bambang Nagatatmala jinarwan mring kang ibu, ingemutaken mantuk mring Saptapratala, pinenging wonten ing Suralaya, kang ibu Dewi Superti sanget kuwatirira. Bambang
Madeg ing Suralaya, sang Hyang Brama, sang Hyang Sambu, sang Hyang Kuwera, sang Hyang Panyarikan, tuwin para prajurit dorandara. Ginem, : Sang Hyang Brama dhawuh pacak baris wonten sangandhaping Suralaya, sasampuning sarembag lajeng bidhal.
Madeg ing nagari Jurangparang, sang prabu Karungkala, miyos ingadhep patih ditya Kalamuka, tuwin para punggawa ditya, pepakkang
lajeng dhawuh mring para punggawa ditya, kinen siyaga dadameling prang. Sasampuning siyaga lajeng bidhal sawadya balanira maring Suralaya.
Madeg baris kang tugur wonten sangandhaping Suralaya, para dewa tuwin prajurit dorandara. Ginem, sampun dangu
dadya prang, wasana para dewa kasor ing prangira, lajeng lumajeng, arsa atur uninga ing ngarsa sang Hyang Guru.
Madeg ing Suralaya, sang Hyang Guru miyos ingadhep sang Hyang Narada, ginem,: Sang Hyang Guru, angarsa-arsa para dewa kang baris tugur, boten watawis dangu dhatengira para dewa prajurit dorandara, atur uninga, bilih kainggahan mengsah saking Jurangparang, raja ditya prabu Karungkala, sawadyanira, dadya prang, para dewa sami kasor sadaya, sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, kinen minta sraya dhateng ing Amarta, sang Hyang Narada sandika, lajeng pangkat.
Madeg ing nagari Amarta, prabu Yudhisthira, miyos ingadhep kang rayi raden arya Wrekodara, raden
sasolahira sampun katur sadaya, lajeng tinampen, pan kasaru rawuhira sang Hyang Narada, sasampuning lenggah satata, sang Hyang Narada andhawuhaken timbalanira sang Hyang Guru, ingutus minta sraya, awit ing Suralaya kainggahan mengsah saking
Madeg ing ngandhaping Suralaya, prabu Karungkala, ing Jurangparang, tuwin para punggawa ditya, kang mentas aprang kaliyan para dewa, taksih sami pacak baris, kasaru dhatengira sang Hyang Narada, kanthi raden arya Wrekodara, tuwin raden Janaka, lajeng aprang. Raja ditya prabu Karungkala tandhing kaliyan raden Janaka, prang rame. Danguning prang, raja ditya prabu Karungkala jinemparing pejah,
Jejer prabu Dremamikukuhan ing nagari Medhangkamulan, inggih ing Purwacarita, nuju miyos siniwi mungging sitinggil binatarata, lenggah dhampar denta, siniwi ing para wadya, ingkang mungging ngarsa
Brahmanacrita, punggawa tuwin para empu pepak mungging ngarsa, ingkang ginunem, tata tentreming praja. Kasaru rawuhira sang Hyang Narada,
punika,: uwi, gembili, kimpul sapanunggalanipun, pala kesimpar punika,: waloh, bligo sapanunggalanipun,: pala adeg punika, : jagung, tebu, otek sapanunggalanipun, kadhawuhan nanem ing nagari Medhangkamulan, supados mirah tedha. Sasampuning katampen, sang Hyang Narada lajeng kondur makahyangan, sang prabu lajeng dhawuh dhumateng patih Jakapuring, kinen maradinaken dhateng padhusunan, lajeng bibaran.
Madeg ing kadhaton, risang prameswari nata Dewi Darmastuti, pinuju lenggah ing prabasuyasa, ngentosi kondurira srinata. Sarawuhira saking pasewakan, srinata lajeng lenggah satata, ingkang ginunem, kawontenaning pancaniti, lajeng tindak ing pambojanan.
Ing pangurakan patih Jakapuring, punggawa, : kyai empu Cakut, kyai Tuwa, kyai Baru, rembag badhe lampahipun, sasampuning samapta, lajeng bidhal kapalan.
Madeg ing Suralaya, ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang Guru nuju
Dhatengipun sang Hyang Narada, matur sarehing dinuta. Sang Hyang Guru utusan nyataken dhateng ing Purwacarita, ingkang kautus sang Hyang
nagari Najran, (tanah sabrang) pinuju miyos ing pandhapi, ingkang sumiwi patih Talkandha, punggawa sawatawis, ingkang ginunem, : Ingkang putra putrì nama Dewi Sakati, supena ginarwa empu ing Gajali, ing tanah Jawi, punika sang putrì sanget kayungyuning driya, anggubel datari kesah saking ngarsaning rama nata. Sang nata lajeng anuruti, wasana lajeng tindak dhateng tanah Jawi, ambekta wadya nitih palwa.
Madeg empu Hanggajali, mungging tepining samodra, ngemban dhawuhira sang Hyang Guru, kinen damel gagamaning ayuda. Sang Hyang empu nuju damel warastra, dhuwung sasaminipun, ingkang ngladosi kyai lurah Semar, Nalagareng, Petruk, sabibaring pandhe, empu Hanggajali leladhang. Sigeg, prabu Sarkil, ingkang numpak palwa, kadi binuncang ing dewa, baita kerem, prabu Sarkil kentir ing tirta samodra, sareng empu Hanggajali sumerep, prabu Sarkil tinulungan kabekta dhateng ing gisik, lajeng taken-tinaken, sami waleh nama tuwin sedyanira. Empu Hanggajali tinantun dadya mantunipun, lajeng kabekta dhateng nagarinipun prabu Sarkil sarwi numpak baita malih, parepat tiga andherek.
Madeg ing nagari Najran, Dewi Sakati, dhatengipun ingkang rama prabu Sarkil, sampun ambekta empu Hanggajali, wasana ajeng kadhaupaken, empu Hanggajali tan suwala, watawis laminipun Dewi Sakati anggarbini, empu Hanggajali pamit mantuk dhateng pulo Jawi, awit taksih anglampahi ayahaning Hyang Girinata, kinen pandhe dadamel, lajeng bidhal numpak baita, parepat tiga tan kantun.
Madeg patih Jakapuring kaliyan para punggawa, kyai empu Cakut, kyai Tuwa, kyai Buru, sami andum wiji dhateng tiyang padhusunan, kacarita jawata kalih ingkang malih emprit sami ngrisak taneman pantun, katinggal risak tanemanipun gaga padhusunan wau, jinemparing dening patih Jakapuring, lajeng babar dadya jawata kalih, sang Hyang Pritanjala, sang Hyang Tantra, patih Jakapuring madhep mangarsa, pinaringan pariksa, bilih dinuta sang Hyang Girinata, anuweni hanggenipun mandum wiji wau, rehning sampun, sang Hyang Girinata sanget bingahipun, sarta winangsit lamun badhe kadhatengan dutaning Hyang Girinata malih. Patih Jakapuring kinen mantuk saprikancanipun dhateng praja, jawata kakalih lajeng makahyangan, patih Jakapuring saprikancanira sami mantuk dhateng Medhangkamulan.
Madeg ing Purwacarita (Medhangkamulan), Prabu Dremamikukuhan lenggah kalawan kang garwa Dewi Darmastuti, kasaru dhatengipun ingkang rayi
celeng ngamuk, srinata miyos kaliyan patih Jakapuring, para punggawa mapag pangemuking celeng, sami kasoran, sang nata krodha anglepasi jemparing, celeng kenging jinemparing babar dados Kalagumarang, lajeng wangsul dhateng wana Krendhayana. Dereng dangu sang Hyang Endra rawuh, sang nata anembah, sang Hyang Endra maringaken gangsa Surendra, handadosna tuladanira tiyang ngarcapada, sang prabu matur nuwun, sang Hyang Endra lajeng makahyangan.
Madeg ing wukir Andaga, puthut Jantaka kaliyan anak-anakipun warni buron wana, ginem badhe dhateng praja Purwacarita, nedya pados tedha, lajeng bidhal.
Madeg prabu Dremamikukuhan, miyos siniwi patih Jakapuring, para punggawa, kasaru sowanipun punggawa, atur pariksa bilih ing dhusun-dhusun, sadaya taneman sami risak hadhapan, lajeng bidhal kanthi para punggawa.
Madeg ing dhukuh Dhadhapan, bagawan Kanda, tuwin kang rayi bagawan Nada, kaadhep ingkang putra kakalih nama raden Sengkan, raden Turunan, patih Jakapuring dumugi ngriku matur dinuta ingkang raka nata, mundhut pitulung sarana icaling ama sadaya, bagawan Kanda ambektani ingkang putra kakalih raden Sengkan tuwin raden Turunan wau, kanthi abdi kalih anama Wayungyang kaliyan Candramawa, raden Sengkan dipun wulang mantra sarana, makaten, : Hong wirineh,
kenthongan kaliyan matek mantra kadya ing nginggil wau, raden Turunan ngasta towok, kyai Wayungyang ngedalaken pangabaran, warni sagawon ayutan, kyai Candranawa ngedalaken kucing langkung kathah, sagung ama sami sima sadaya. Ing ngriku puthut Jantaka kródha ngamuk punggung, kasarengan rawuhipun prabu Dremamikukuhan, lajeng mapagaken puthut Jantaka, kenging kacepeng teluk, nyuwun papan sarta nyuwunaken papanci anakipun, ingkang taksih gesang, lajeng pinaringan papanci, nanging kang wami lembu, maesa lajeng kaingah dados sarananipun tiyang anggarap sabin, puthut Jantaka tinuduh dhateng wana Lokapala, kesah. Sang nata sawadyanira mangun suka andrawina.
Ngaturaken sudeng ambal warsa Bengawan Ingkang kaping sepindhah. 🙂
wibisono	· Desember 13, 2009 - 2:23
omahmu sing jarang isine iseh urip ra.
Kangen penekan (manjat) wit jambu nggon mu… kala
amargi boten wonten ingkal kawulo ngerti kcuali Komendan Hendrix….
endhi2 karo bos,piye pak anake wis piro,anaku 1 lanang..,piye kbre konco2..,to : joko,sepurane Ko lagi smpt mbalez,
lali iki ono alamat website kanggo konco-2 sedulur kabeh sing arep golek-kerjo lan sing kepingin duwe usaha klik http://www.golek-kerjo.co.cc
konco2 alumni SMPN 1 kabeh; melu ngramekna Facebook Group SMPN I Randublatung ya, sisan golek kanca2 lawas gae ngraketake silaturahmi…
jenenge konco-konco SPM wis lali kabeh. Nanging nak liat fotone mungkin dadi eling. Piye moderator opo
Sugeng ndalu bapak ibu pejabat Kab. Kendal....
Kulo tiang ndeso badhe nyampeakken keluhan kulo,.... sakderengipun kulo nyuwun pangapunten, meniko daerah Sukorejo ngantos perbatasan Batang kok mergine langkung awon sanget,... napa panci di damel kados ngoten nggeh,... kok mboten enggal di dandosi,...
estu nyuwun pangapunten, sampun kathah ingkang ciloko amargi marginipun kados KALI ASAT,....
nopo anggaran ngge ndandosi margi niku mboten wonten,... kadose kuo nggeh mbayar pajek lo pak bu...
nyuwun sewu menawi kulo lancang mboten sopan, tapi mugi- mugi saged dados masukan supados wonten problem solving ngipun,..... matur nuwun
Matur nuwun mas Unang Alim Ardhiyadi, kahanan kados mengaten ugi tasih katah wonten pundi-pundi. Lha kita dereng saget nyangkupi ingkang sae margi tasih katah jawah (hujan). Nyuwun didongaken nggih mugi-mugi sak sampunipun mboten onten jawah saget enggal didandosi marginipun. salam kagem keluarga nggih Mas.
Ngopi 10000 Banyuwangi Banyuwangi Batik Festival 2016 banyuwangi festival festival kuwung ← Pantai Cemara Hutan Pinus Songgon → Profil Kami	Tour Banyuwangi
mas Haris? Sing leres mawon, njenengan badhe medhal saking sekolahan niki?”
Waaakaakakak.. yayaya.. hehehe..
Balas	“Sakbegjo-begjone wong kang LALI, isih begjo wong kang ELING”… lan waspadha…
Yayayaya.. Salam Cinta Damai dan Kasih Sayang
zulhaq	20-07-2009 pukul 23:27	Balas	selamat malam kangboed,
Manunggaling roso… Maring roso jati… Jatining roso Sejati… Yo iku Sejatining Manungso… Ilang Rasane.. Ilang Manungsane.. Anging
NKRI-ku iki wus di TITAH/FITRAH-ke karo Gusti Ingkang Maha…Kanggo Bangsa Nuswantara… Kok di-obok2 ki karepe yok opo…
Tansah Paring Karaharjan dumateng sadaya Sedulur Tunggal-Sikep NKRI…
ngungib jes, kudune lak malah seneng
Kana : Soale durung itreng orip ngrayab sumbangane, mergo durung onok aturane
Ebes : Aturane sing gawe wali kota, la sak iki wali kotane kadit onok, durung dipilih. Masiyo wis onok aturane wali kota, duduk jaminan lek sumbangane luwih murah. Sing jelas, kudu disiapno ojir sing akeh kanggo kanae sing ublem
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
wong angapus gita, tan patut lan yatmakane, dening wong mudha punggung, cumanthaka paksa kuwawi,
tansah brangta kingking, kasaputan betaning manah bawa, lawase tilar kakunge, anembang pangan turu, yrn raina anggung prihatin, raga anggung
tilar, meh prapta ing kayun, kagyat dening wong
ngayuh madya tur angaras pipi, marma nangis karuna.
Tigang warsa kirang kalih sasi, patilare babu gustinira, during katon ing pangipen, balik duk uripipun, lamun lunga ing wengi kepi (hlm. 2), angirimi asmara, babu watekipun, anging wau kaswapena,
wong dadi edan, dening manah nglampus, sinamun ing brangta mreng Hyang, sinengker tan birahi maring Hyang Widi, rena satitahing Hyang.
Meneng sang dyah anuksma ing ati, amiarsa ature kawula, amicareng jro driyane, aris
angga, lucita tinemu rehe, marmane anggeng wuyung kagrahita ing manah rusit, ing mangsa murgedha twan, kerwan
walahar ageng,panimpangan durgameng margi, galintungan ing sela, sinaput ing lumut, udaka adres garuntal, parang rejeng ing tepi curing angringin, sek tuwuhing
parenhg lawan taluktak, lan sorak aumung, kewran Ni Selabrangta, kang kaesti punika rasaning pati, ing twas ngesthi
tilam, ing apulang luluh, sabpada ingsep sekar, pangrengihe kadya sambate anjahi, sajroning
munya celung, mincok ing pang ing tarurasim, Cukcak mreking wohan, polahe ataliksik ing pang, sajalwestri ing tahen angarih-arih, lwir wong arabi anyar.
pangastuti, arsa tumut ashalat, ku karsanepun, sampun ambabar mushalla, depun pasang ing sela gennya ngastuti, sampun angangkat kamat.
Anjeneng sira anjum pangesthi, kang madheping liyan sinangketan, tan menge ing liyan tingale, kapti anunggal kahyun, wus abener pengadegneki, umadhep maring kiblat, punika kang pardhu, kalbune madhep ing amar, wus
kashdu taarudh ta’yin wus kuwyang, ing jro lekase sembahe, pareng lan takbirepun, aksarasdha kang den parengi, cipta dhatenging nama Allah ingkang agung, ihram maring kang sinembah, sampun mi’raj semabahe datan kalingling, anging ananing purba.
kinarya lara pan puji, singgih anebuting priyangga, ing pralambinepun, iku sembah kang sinihan, lwir punapa marga ing
sembahe, kalimput ing (hlm. 8) siddhi luhung, dadya sirna sembahing dasih, lir sudama lan surya, ing
sunat wajah punika, patihah kang pardhu, amiwiti nebut nama, ingkang murah ing dunya asih ing mukmin, ing tembe ing akhirat.
Alhamdu iku sampun kaesthi, sakehing puji katur ing Allah, pangeraning ngalam kabeh, kang murah ing dunyeku, ingkang asih sakehing mukmin, ing tembe ing akhirat, iya iku rat, ing biinjang hari kiamat, kang sinembah ingkang pinalampahan
away kang kayeku, kawula kang pinurikan, wong dhalalat kawula tuwan bendoni, tan tuwan tarimaha.
Wiyosing patihah sampun kaesthi, amaca ayat Ni Selabrangta, sunat punika ayate, rukung ika kang pardhu, mangke rukung Ni
ature, asujud tan asantun, anrehaken anggoteki, ingkang sapta prakara, den sartaken iku, anggaota kang minulya, den srahaken lwir toya sekaring ardi, kewut maring segara.
Angangkat sirah sarwi alinggih, thumaninah ing linggihe ika, rena sukur satihahe, lan aprecaya iku, kang asipat pangapureki, sujud ping kalih ika, kadya kang rumuhun, anjeneng mimi rakaat, sampun jangkep kang kaping kalih, mangke atetah awal.
Sunat abngadh punika jenenge puniki, tahyat awal mangke kwruhana, tetiga mangke kathahe, sunat abngadh puniku, yen kelalen asujud sahwi, kocap ing dalem surat, den wruh jatinepun, lungguh tshyst lsn salawat, kang punika (hlm. 9) pan kangken abngadhireki, jangkep tigang perkara.
Ajeneng malih arsa miwiti, rakangate kang ing pungkur dhawak, kalih rajangat kathahe, ing shalat ngasar iku, pan sekawan rekangatneki, sampun jangkep
amujeteng Hyang Agung, amaca tasbih lan donga, tan aseru dongane osiking ati, ing sembah utama.
Wonten pangandika sang dutadi, amarsa swaraning amujya, dening sanget swarane, sang dutadi
jrone baktinepun, kaya giage wusan, karsanepun angayun-ayun kandhuri, ika den arsa-arsa.
Lawan sembahe ingkang sepalih, ye ngabakti sapisan kewala, tan wruh ing ala becike, lisane sasar susur, tata lapadz kang den kawruhi, suanat pardune ika, mapan nora weruh, tan ayun atata kena, iya ingkang kena sembah
gumarenjeng, tibeng parang semembur, winya wening lumutnya welis, ing pinggir Mandhalika, arok Pacar banyu, paksi angundhadheng sela, wuluh lumung ing parang lawan ampiji, Wilaja mangalasah.
Pring sadhapur munggeng kanan keri, gesing dumudul lumung ing toya, Cindaga pundhaknya ngure, akiswa aneng watu, Pakis ana ing tepi, kasongan wraksa praba, sinomnya susunuh, danguning andong ambabar, Sanggakasa ing parang awor Taluki, mayang lagya ambabar.
Selabrangta mandheg denya ngringring sari, katon kanga sung brangta.
Suwe tah wau denya alinggih, Ken
napsu, wus lali ing jiwaraga, sampun leash sarirane den larani, wus amindha kunarpa.
ingkang karihin, iya ngalame manusya, sarengat tata kramane (hlm. 11), pindho ngalam Malakut, kang den tarik minging ing ati, madhep ing Hyang tan luwar, kaping tiganepun, Jabarut wastane ngalam, iya iku alame roh kang utami,
jiwaraga nur kesthi, suh sirna tan wratmaka, tan ana kaetung, sampun katilar ing tingal, ing jumeneng punika nora
saking griya, Ni Centhini gustine depun aturi, Ni Nyai lah mantuka.
Kadya ta wong nguyahi jaldra, atur kawula ing pakanira, anedha tapa ing rame, anguninga wagtu, depun teteping pangabekti, saolahe sarengat, punika den ketung, alinggih ing arah wenang, batal haram den wicara den astiti, lampahe ahlul iman.
kakung, wus temahe estri alaki, winangun dening priya, sampun kramanepun, kang rama nabi Suleman, kang ingaran
tinuting satya ayu, ingkang sapa muruk ing ngilmi, ing aksara sakecap, maksud dadi guru, sing murtad
Kacang lan Tebu wulung, Tales cina lan kathah Uwi, winor lan Kapas warsa, ing pinggiripun, pinangeran santen sara, tinaneman Suweg sudha lan Kembili, ing pinggir Purwasata.
lampahepun, nora ketang Nimbok Centhini, dennya mawi wongwongan, dadya sirandalu, dudkuh asri pinggir toya, tustheng manah ing
dene asri dinulu, sapa sinten kang andarbeni, dening tuhu kawuryan, Ki Munthel sumaur, singgih dhekah Wanantaka, Mangunarsa
ing gustineki, gusti wonten pagiryan, tuhu sri alangu, singgih dhekah Wanantaka, masjid alit linepa sela cendhani, natar kederan toya.
Angaji swaranya rum amanis, keh irine kakung pakanira, saking wuri lelewane, ing tindak tandukepun, sesolahe
waspada ing panyandhake, kadya datan aluput, wus
Mangunarsa wonten ing masjid, sampun wikan lamun adhatengan, ribiyan indah warnane, sampun tumampeng semu, depun regep ing
sabdanya rum mijil amanis, banggi wonten sihing Hyang, atamihan luhung, angucap Ken selabrangta, tan wong luhung duraka maring Hyang
tuwan kinaken, angundang ing sireju, ambaktaa tarebang gusti, rakanira dhatengan, adoh sangkenepun, nenggih
Munthel paran pedahira, sumireng dyah puwarane, saking pangrengengingsun, lumampaha den kadya nabi, iku maksih ampungan, si jajal anguru, Ki Munthel anurut sabda, inggih leres wus datan sepi, nanging kirang
kaki, kaya ngapa ing mangke karsantan, ana angucap mangkene,Iman lan Islam iku, kayangapa bedane kali, muwah
tunggal iku rukun sawiji, Iman Islam kalihe punika, lwir bawang bang pralambine, punapa karsanepun, yen bedaa nisbat
dening dhastar lan kulambi, punika yen tan wruha(hlm. 190).
punika zahir, bathinepun ingucap, kang Iman genepun, anuhun anut andika ing cegahe punika depun singgahi, anerahaken sarira.
Bedane punika zahir bathin, ingkang Iman lan Islam punika, lwir Bawang bang pralambine, galih lan carmanepun, yen dinulu katon sawiji,
ika, pira kathahe rukune, apa tegese rukun, Santri Munthel mangke nauri, manira amiarsa, ing tegese rukun, punika
kalih ing malekate, ping tiga kitab luhung, ping sekawan utusan nabi, lawan dina wekasan, kaping limanepun, ping nemnya ing untung ala, untung becik pasthi yen saking Hyang Widi, iku pamanggih ingwang.
Yen wonten saking salah sawiji, kang wus kocap kang enem perkara, kupur ilang agamane, maka wong Islam iku, tanpa pedhah yen kalbeng kapir,
wedi kekalih, kang karihin iku wedi dosa, lawan awedi kupure, wong am jenenge iku, ana dene ingkang ping
dadi randhanira, papa ageng wipalane, yen kelampahan iku, mapan sinung ganjaran adi, pan wus ubayaning Hyang, asung swarga iku, ing dasih anandhang Iman, Ni Centhini wuwusira amisinggih, mangke manira Tanya.
Kadi pundi karsane puniki, ingkang syahadat kalih kalimah, ki santri
gama, luhung, syahadat kalih kalimah, Ni Centhini tumungkul anuksmeng ati, mindah Ki Mangunarsa.
Ni Centhini winardi ing wangsit, Bok Rubiyah manira atanya, dusing wong wadon kathahe, kang pinardhoken iku, pira kene mungguh pawestri, ing karsa pakanira, lah nedha den ketung, akeh wong kang
panlelima mungguh pawestri, kekalih ing wong lanang, puniku kang pardhu, kayapa ing pakanira,
woladat, kaping tigane, nipas sekawenipun, lelimane benjing yen mati, mayit iku dinusan, pinika kang
manira atanya, apardhu punapa tegese, Ni Rubiyah sumaur, ingkang pardhu artine singgih, tsawab yen linampahan, pakarti puniku, ginanjar dening pangeran, yen tinilar pardhu iku andosani, tur sarwi sinikseng Hyang.
Rubiyah nedha ucapena, manira yun wruh tegese, Ni Rubiyah sumaur, ingkang makruh amnira manggih, tsawab yen sininggihan,
Rubiyah nedha ucapena, manira yun wruh jatine, Ni Centhini sumaur, ingkang wenang artine singgih, lan tsawab sininggahan,
semaur, kang janabat punika nenggih, inggaran hadats akbar, ingkang
winenang niyat puniki, cihnane nora kacukupan, ingkang toya wudhu, den sartaken lan janabat, nora wenang
pira kathahe, santri Munthel sumaur, Bok Rubiyah manira manggih, ingkang pardhu dinusan, ing masalah
kaping pindhone, lamun angipi iku, anekaken wetune mani, dadya pardhu dinusan, kaping tiganipun, campuhing asmaragama, limang lintang hasyapad
ing jawi, ingaran juru basa, kang niyat puniku, tansah ing hadharatullah, niyat iku dudu basa swara mijil, iku jatining niyat.
Kadi pundi karsane puniki, ing janabat (hlm. 23)
nedha ucapena, anauri ki santri wencana aris, manira amiarsa.
Amet wudhu yen sampun abresih, wong iku dening adus
lamun wiwara, depun suci ing wewasuh zahir bathin, iku marga sampurna.
Najis punapa wastane iki, ing wong lanang yen adus janabat, pundit rupane najise, pan suci mani iku, ing wanita pan halal kawin, mila pardhu
purwanipun, iku ashale lenggana, jinateken dening Hyang dusira iki, dadya pardhu dinusun.
Yen tan nastiteken puniki, nora antuk jeneging manusa, kebo sapi pepadhane, weneh manira ngerungu, ing wanita nora andusi, uwus dening wong lanang, wuruke wong kupur, ika karyanen paesan, kang ingaran Pathimah putra jeng Nabi, paran dene dus
sumuk tekeng reraine, tunggal pusakanepun, ing istinja lan
punika ing wuri, kadi pundit karsa pakanira, wong roro paran karsane, Mnagunarsa amuwus, Anggungrimang wau tinari, jawaben
teguhaken ing nala, iya iku Iman arane kayeki, manira amiarsa.
Kang Islam iku wus aneng wuri, sampun sira anandhang ing Iman, tan lenggana ing pakone, ashalat lan ashiyum, ing Ramdhan lan munggah haji, lan zakat lamun teka, ing
amiarsa, kol wetan puniku, undhak-undhaking
Kang ing pundi kakewuhe iki, ing syarengat daweg ucapena, manira yun wruh jatine, Anggungrimang amuwus, pakewuhe
Nenggih puniku lampah wong luwih, tansah ginaken ing jiwaraga, den soraken sarirane,
ing pralambinepun, tibaning windu anila, tiningalan ing warih katon jro bumi, hakekating awiyat.
Kadi undi karsane puniki, lintang ingaran windu anila, sudama mapan kayone, Anggungrimang amuwus, nenggih lintang katon ing warih, ingaranan sudarma, dening ranu surud, ingaranan windutara, lintang iku
brastha ingkang saliyane (hlm. 26), ingaran tsarik iku, tingaling wong kang ahli tohid, dening ahli mangripat, tanpa tingal kawruh, amangeran lagi nora, iya iku ing sirullah lungguhneki, iku wong karem ing dzat.
Wong tetiga ingkang kekasih, Nabi Wali mukmin am, tan tunggal pelayarane, nora beda tinemu, karem ing dzat mangke ing
ing sih, kadi dok lagi nora.
pangeran, kalih kupur agung, gumuyu Syeh Mangunarsa, sabda guru sinamun kawijil, amoring tatakrama.
Selabrangta winardi ing wangsit, Bok Rubiyah manira atanya, wonten masalah mangkene, turuning wong kang luhung, angluwihi ing pangabakti, ing wong bodho punika, paran jatinipun, gumuyu ing
ana angucap mangkene, sajoroning turu iku, wonten uga ingkang atangi, sajrone meneng ika, ana kang lumaku, ana bisu bisa ngucap, Mangunarsa wuwusira amisinggih, wuwuse Selabrangta.
Anenggih turune wong kang arip, mingraj reke ing paturunira, munajab ing patangine, kadi pundi puniku, Mangunarsa sira nauri, iki tah Boh
jenenging paningal, punika pinaka dohe, jatining tinggal iku, ingaranan hijab nazari, iku tatebeng cahya, arane puniku,
baranepun, yen antuk nugraning Hyang, kang tinedha tuduhena marga singgih, anenuwiyeng lampah.
waspa mijil deres saking locana, tan bisa megeng tresnane, awekasan amuwus, nggih puniku kang sun ulati, punika sanakingwang,
serawuhira, arine rinangkul, mas mirah ingsun pangeran, sanakira Jayengrasmi sampun mati, linabuh ing Tunjung
Singgih sanake lanang wus mati, tan bisa denya amegegng tresna, luluh dening kepatene, sakehe kang angrungu,
kang saweneh asaji warih, geger sapakarangan, tangise gumuruh, rame padha abusekan, tan pantara dukuh pating jalerit, swaraning wong karuna.
Wonten tetangga elet sakelir, dhudha kakalih randha sanunggal, dhidha Seladhawastane, gita nulya tetulung, gupuh denya anyangking kodhi, lan kaki dhudha Selaga, medla
tumingal maring arine pejah, rinigep ing twas trenane, angrupek idhepepun, tingal tunggal kang depun esthi, anancang ulat kang lyan, kang parane ing dulu (hlm. 30), anane purba kewala, Mangunarsa
nggeningsun ngawula, gusti asih sadina amemarahi, angapura ing mindha.
Ni Selabrangta meneng tanpa ling, kaputungan manah
Munthel amituturi, sampun dinawa kang sampun pejah, mangsa dadia gesange, titahing Hyang den ketung, sangketane tan owah gingsir, sampun kocap ing (
wong anglawad wus samya prapta, sakathahe wong sanake, lanang wadon wus rawuh,
mapan maksih dereng dinusan, Ki Amongraga prapti, kagyat kang tumingal, anulya asembahyang, kalih rakangat sira
dinulur ing Widi, Syeh Amongraga, tan minging tingalneki.
Wus araga sarirane ika, eloking Hyang kaaksi, Amongraga sira, ngecani ing
Kang Centhini katon teka kaya edan, met bunglon den susoni, sing
saparaneki, antuk jenenge anggusti, wadon Turida, mesem angrungwa ing ling.
Ki Panurta angucap ing mantunira, undangen
alara, sang kakung angrerepa, katuwane awak mami, padha apriya, ingsung tan pathuk singgih.
Ni perawan angling iku arinira, anut wuri ing kami, Ni Wulanjar mujar, Ri Rara
tuwa tan wruh ing wayah, manhe kaya dok uni, lakunya owah, untune kari siji.
dadine jagat iki, nyata iku tandha, pracinaning kabisan, ing Hyang sarya dumadi, iku ingaran tapadh dhal iku yayi.
Ana dene dalil kang ingaran Kuran, sabdanira Hyang Widi, ingkang sinuratan, mangsi lawan dhaluwang, sing sapa maedo kapir, ing patang madhab, madhuleden wruh yayi.
Sabdaning Hyang kasurat mangsi dhaluwang, tan basa swara yayi, perihen ing
Sajrone parimana wus kajajagan, dening budi kang luwih, ika kang anjajag, kakang manira nedha, yen tan mangkana yayi, dadya luluyang ambeke welakeki.
Akeh kang wong kalurung tan tatakrama, ala den dalih becik,
katungkul aja-jorongan, anggungaken ing dhiri, kajatmikan ilang, dening angaku bisa, tan patuh ing syara singgih, kabura-bura,
Gerah alangu swaranya andesmara, pater swaranya aris, lwir madyaning dyah, kang kesisan calumpring.
Werah weneh jurang perangnya lit asinggara, toyanya juging curing, asri swaranira, petung lunung ing marga, gumerisik kang Wuluh gadhing, lwir madyaning dyah, kang
lan arinira, Ki jayengraga wuwuse, kakang pundi dinunung, sakecaning lampah puniki, sampun awirandongan, Jayengsmara muwus, ana wong sanak manira, kang atapa ing ancala olah nepi, aran Syeh Malangkarsa.
Punika yayi sun dunung mangke, iku rowangingsun angumbara, dok ingsun ngaji bangiwen, kaliwat pananepun, ing Paciran dhimin, ing mangke olah tapa, akeh sisyanepun, menawi yayi miarsa, ing wartane si kakang inguni-uni, lah kaka sinengeran.
Nora adoh yayi saking riki, nora liwat lampah kalih rina, ing Ardi Palwa enggone, Ki
kawula medal ing jaba, wonten wong kepanggih reren, bale patemon agung, wong kekalih pelag suwarni, manira boya
Anambut wastra jingga sumampir, karsanira apa dhatengan, asta keri nyangking jambe,
saking pundi dinunung, anak ingsun nedha lumaris, awon lungguh ing jaba, anginuma banyu,
nyarundeng, anambeleha sawung, ana suwap ingsun kekalih, lawan dhendheng menjangan, kang wewadhah
kewalik gentalepun, panindane den singgih dhihin, mesem Jayengsmara, arine dinulu, wikan lamun salah driya, Jayengraga wikan lamun den kawruhi, yen ambek kamanusan.
Ni rangdha Tilarsa papoyan glis, iku nyawa karo (hlm. 41) arinira, lintang dening pamujine,
sesaose wus rawuh, tiningalan tuhwa lep arsi, sekul mungguh ing panjang, ing sesajenepun, tan
kesah kalih pawongane, sampun manira susul, sing negara norakepanggih, angres rangdha Tilarsa, ngerengen waranepun, lah ta nyawa
anane langgeng tan owah, sashipate tetep ing dzat datan gingsir, iku wajib ing Allah.
Muhal ing Allah yen kena mati, pepadha kelawan anak-anak, apesing Hyang muhal kabeh, mengkana wenangepun, anging Allah nenggih puruki, purba misesa jagad, angrusak
wajib mungguh ing Hyang, andadekaken jagad kabeh, muhal iku yen wurung, ing wenange dene lastari, kedadehaning
dadya angangka-angka, yayi wancinepun, ing mindha nora kundur, jaman mangkin akeh kang wong jail ilmi, mider
Wajibing Rasul nenggih puniki, amertaken sabdaning pangeran, abener (hlm, 43) ing wartane, puniku kewajibepun, ana dene
Anan dene wajibe wong mukmin, angestaken sabdaning pangeran, wartane utusan kabeh, pardhu jenenge iku, lampahena ing zahir bathin, saolahe sarengat, punika den ketung, muhale purba wasesa,
ing Islam, ngucap insya’allahu, ing panggawe kang dereng yekti, kadya wong asembahyang, bibi saminepun, hukum Islam tan mangkana, ing yektine hukume wus den linggihi, dadya tan wenang syaka.
Ing salahe bibi kari wuri, karsaning Hyang bibi nora wikan, ing polah iki jatine, punika salehepun, Ni Bok rongdha mangkya nauri, nyawa maniran
katon ing ati, kwir driya pinandam, tan kena aturu, Jayengraga tan asiha, pasthi ingsun mati sedhih
mantuk, Jyengraga tansah ing wuri, sarya kakanthen asta, Jayengraga rawuh, sira mangking
tan samnya lan wong akeh ingsun lama tan payon, wus akrama tinilar estri, dene adarbe lara, ketang
amuwus aris, lah ingsun iki wus pisakena, lamaren saking sukane, lamun binjang wus temu, lah si biyang
agagujengan, anutur ing pawartane, kang wus tumakeng laku, nenggih kina ika wong luwih, nora panggih syah wungga, yen
den ajrihi, pan lintang sungkemira, dhateng rekanipun, anendhal wastra sampiran, den ulesi ingapit-apit gaguling,
angipi apulang yun, Jayengsmara katon ing wengi, ngerowangi sacumbana, Ni Suwarsa lulut, kena ing
wong amoyang den tangisi, sira uga pan iya.
Ni Tilaras lengleng driyaneki, sing kang den cekel muksa ing tangan, semang
Jayengrasmi, ing wau sun gubela, sarywa ngusap ing luh, suka cacadening jana, salungane ing wuri kari prihatin, sun sidhep tan mangkana.
iki, kaya wong kena guna, teka lengleng mangu, wingo ongsun dhedhayohan, wong amoyang awasta Ki
rame, saking panarkaningsun, anakira sampun apanggih, lawan tetamunira, Jayengsmara dangu, anging ingsun nora
dulu zhahire, wikan ing bathinipun, sesolahe wong jatmika, tindak tandukepun, sumaur dhukun
Kakange mangke den papoyani, kakang rangdha manira saloka, ing wong estri wani wong len, wonten
len sampun semu baluru, semuning wong riningring-ringring, nora manggya wirang, ing wong satya tuhu, wonten
jajulukira, wus ana pepacangane, anging ginagat wurung, jejalukan nora nekani, warange salah tampa, ika karsanepun, menawa den gawe
penyananingsun ing twas, sun sidhep andarung, weruha yen mampir griya, sun anginep ing kene teka sawengi, baya
rangdha andhulu, ing anake anjerit kepati, lah babu anglilira, arinira rawuh, lah ta nyawa
Warsikeng dangu, polahe den gugu, ing tilam kantu ketapil, marmane dadi edan.
mintar kang ingujaran, sampun sinung pangrupak depun tampani, dene dhukun Rubana.
pangidhepepun, kagyat kang Pakung malesat, minangsa ing Pakis amilat mudiding, mingser
sata patra, genggeng-genggeng lumut-lumut, arjuna atur araras, sarya mangku sedhih ika den kemuli,
mincok ing wetu, Pencuk ika ena miranti, mencok ing tahen ragas, tumiling ing banyu, Cangak
awurahan paksi ingkang munya, derkuku ngungkung swarane, sinerenging paksi Siung, Prenjak Cucak Umung
kitri ing pinggir ranu, morang dalan kang mujang ranti, perang ambabar mayang, gandarnya mrik arum, pamedharing mayang mekar, kadya gelung lukar sedhenge karasmin,
Kedhangsu, Nangka wulan Kecapi, angkatan abra sinang, sakare sumawur, anggrek lawan puspa Japa, andho-
ing banjarane, kalangenan dening dulu, upacaranipun aradin, warnane kang kusuma, winuryan alangu, arjuna lawan Jamirah, Parijata
Amongkarsa, samya mangun laku, asru brangta nireng sukma, anom-anom padha mangun sela murti, tan asih ing kadunyan.
Gupuh-gupuh arsa anemani, Ni Ulengan arsa olah-olah, nora nganti ing rowange, marang pawon agupuh, karsanira angambil
sumenga ingkang den kiringi, yen tuhwane wikan, denya muksmeng laku, tanpa yun kawantaraa, kang sawaneh
Kedhiri kakang wus ulati, muwah ing Lebuasta.
Parandene kakang tan kepanggih, karan manira dhateng ing tuwan, menawi
segara keni, panggih puniku mangsa mangkiya, kang ora hal iku dene, ewuh ingsun angrungu, kang ora hal tah iku yayi, lwir lelandhiping pedhang, nugrahaning kawruh, mapan kang aran nugraha,
kaloka arsa ing akeh, kanugrahan puniku, nenggih uga welasaning sih kacane yen nugraha, ing pralambinepun,
kadyanggane toya sing ing tawa, akimpul uga karone, ing pakumpule iku, nora kena ngaran jeladri,
Yen wus sirna anging toya asin, kawinuhan asine segara, tawa sirna kajatene, asin jeladri iku, kang jumeneng nora kekalih, nanging ingkang segara, kang sedya purba agung, iku yayi depun awas, kang ingaran
mantep rupane dheweke, kang sinihin kalimput, dadya jeneng rupa pribadi, limput tan nana wikan, kedya doking dangu,
kakang nenggih miarsa, ing Wanantaka wartamne, wonten rubiyah rawuh, wastanepun Ken Selabrangti, anomyu lumampah, lan titiyangepun, pra samya
wonten rubiyah rawuh, wastane singgih, menawa ngalih aran, Selabrangta iku, amuwus Ki Jayengraga, sabda gugul
anggeningsun arunggu, santri Munthel ingkang awerti, kangken sisihanira, dening ipe (hlm. 55) nepun, awasta Syeh Mangunarsa,
wuwuse, inggih tiyang puniku, kang ing uni, pan gepah sinambrama, wus samya alungguh, ing ngarsane Malangkarsa,
ing kene, santri Munthel sumaur, lah ki reke manira nenggih, dhateng ing Wanamarta, ngemban tulisepun,
awicaksana, nastiti ing laku, nastiti ing laku, lah tuwan nedhakena, amongraga ina reke kasewa sih, tuwan tuwan tatedha kena.
Syeh Malangkara ngociteng ati, ingulatan sajrone wardaya, punapa baya samune, Syeh Amongraga iku, santri Munthel mangke mring riki, angemban salam dunga, pan ingsun dereng wruh, maring Ki Syeh Amongraga, Jayengsmara
ing sababe, apungguh kurang ilmu, yen angucap nora sayekti, lwir yen lulut ing deyah, ing waktu pan suwung, amung napsune sadina, aneng pawon angadhep kopat Serabi, Lepet kelawan Jenang.
Balik Syeh amongraga wong luwih, sampun antuk (hlm. 56) jatining lumampah, pan wus wukma sapolahe, ika manira ngerungu,
Jayengraga, sampun wikan anulya dera tampani, dera Ki Jayengraga.
Wicana dening Ki jayengraga, nawalanira Syeh amongraga, anyahi ati tanduke, punika layangepun, suta tuwan pan Tambangraras, punika tur upiksa, ngerama kalihepun, Tambangraras agesang, putra tuwan Amongraga sampun prapti, wonten ing Wanantaka.
tan kena amuwus, sihira mring Selabrangta, layang tiba ing siti tan den kawruhi, kantu Ki
Syeh Malangkarsa angling ing ati, iki sih iwuhing wong lumampah, kewuhan dening tresnane, tapane akeh
kama dera Hyang Widi, kinon amiarsaa, pituturing Rasul, sing tan aidhep ing warta, jinangjeken dadi isining
ingsun angrungu, singgih ana sabdaning Widi, sing sapa sinung lara, ing sadina iku, wawalese siksanera, anglampahi ing dhuh setahun iki, iku sun amiarsa.
Karane nini ika wong luwih, belai ingkang nyiwane margi, saya wuwuh biraine, punikasun angrungu, ingkang mungguh sunate wali, ika anedha lara, nora yun katungkul,
Nenggih sunat kang mungguh ing Nabi, asih ing sajrone sengit ika, asengit sajrone sihe (
anut ing marga gung, Ki Munthel katemeng liring, ana lingggih ing lirang den lelendhehi, sarwa
wikan, pundi parnahipun, wismane gueti Panurta, anauri Ki Lungsir Wencana (hlm. 60) aris, nenggih gusti manira.
Suka manahe Ki Munthel angling, yen mangkana bapa tuduhena, manira iki kiningken, ambakta suratepun, Tambangraras atur upaksi, lamun wonten agesang, Amongraga rawuh, ing mangke kirim nawala, asung warta ing sanak mwang yaya bibi, yen wonten ing Wanantaka.
Suka manahe Ki Lungsir angling, manira iki malih
Kang kineken nenggih womten jawi, singgih kangken sisiyan kawula, ing wau dening iene, Ki
punika tanduke, punika seratepun, suta tuwan sung salam bakti, katur ing bibi rama, kawula sung weruh, yen atmaja tuwan gesang, putra tuwan Amongraga sampun prapti, wonten ing Wanantaka.
Muwah ariku Ki Jayengrasmi, lawan ariningsun
amuwus aris, anenggih tah suta tuwan, Ki Jayengsmara wastane, kelawan, Jayengraga punika uni, wonten ing
gunung, karsaningsun yayi Prihatin (hlm. 62), ing wukir Muncar ika, ana kang sun ruruh, ingsun aduwe wong sanak, kalih siki dok
Angrundhaya lingepun, nulya mintar seka ring riki, menawi tah panggia, lawan sanakingsun, anengih padha wibawa, bagus anom pandhita partameng kawi, tur bagus ing aksara.
mandra kidul kilen, sinauran ing gerah saha girisi, mendhung acaladara.
Ingendi gening araryan iki, apan nora manggih panginepan, ana wraksa rob godhonge,
wayahepun tengange liwat sadhidhik, lwir butul kang akasa.
andugeng, rame kang wong gumuyu, sawenehan ana kekawin, carita wewayangan, kang asegak umung, ana
sarowangira, padha lunga adus, samya siram maring toya, kang saweneh rowange angajak mulih, samya ngambil kaluban.
Ki Samursa kepanggih ing gai, ngunduh jangan kelor lan kalintang, jur botor kacang lan Gudhe, sampun angundhuh Kimpul, den tingali ana wong prapti, Ki Samursa anapa, wong endi kadulu, samaur Ki Angundhaya, atatanya
teka ing akeh, lah barenga katengsun, tunggal wisma elet sekelir, adan pareng
sajia woh den age, ana tetamu rawuh, wus kacaran wau kang prapti, dok dhateng panataran, Carik
mami, kinon wali jajah desa, amegat wong laki mangko, akeh mangke den alara, dalem Panurta uga, lungane nora weh weruh, sun melu saparanira.
Norana becike iki, lanang wadon pada ala, saya katonton alane, wong tuwa kinarya paran, megataken wong krama, baya
teka runtuh, nulya ngucap dhuh mambu wangi, wangi-wangi aenak, daya temen ingsun, ana wong mara ing griya,
swaraning pating kurintih, aenak cengelira.
Enak temen gedhene awangi, kehe batur minangsa, pinangan tekeng balunge, siji bobohaningsun, thinethelan padha binukti, yatena wadon Turida, amangke baya ingsun, tinekaken ing wekasan, kang sun tedha syukur matia ing riki, lah ta mangsanen ingwang.
Lah mangsanen ingsun depun aglis, teka kena ing sekarepira, urip tan kajamak akeh, sura denawa muwus, tulusna karepmu iya amateni, syukur ingsun matia.
aywa maras babo atinira, pan sun raksa sira mangke, langkung wlas atiningsun, aningali ing sira nini, denira kawlasarsa, jeneng putuningsun, angucap wadon Turida, sinten
uriptengsun, aneseki ing jagad iki, tan jamak lan wong kathah, kiyai wakiningsun, baya angur palastra,
Ni wadon Ken Raras, tansah ing wuri parnahe, sarwi gameli pinjung, gegamelan tansah ing wuri, angling wadon Turida, babo
ing aldaka, surya mubyar dinulu ngebeki langit, sigra adan lumampah.
Ni Turida lampahe lumaris, layan mangke Nibok Raras, nuju pangonan lampahe, rare ngon ika agung, kanan (hlm. 68) keri samya kepanggih, Kebo Sapi agelar, Menda mangsa agung, wadon Turida lumampah, rara sedaya samya marani, kawok samya tumingal.
Padha ngucap wong endi puniki, dene ayu medal saking wana, pawestri roro kathahe baya iki wong langit lunga rangkat pantes won gik, samya na ing dedalan, lawan kakungepun, lah payo padha pinaran, pinagetan wong akeh ing arsaneki, lah padha tinakonan.
Ana rareng wus baleng sawiji, bok penganten ingsun atatanya, ing pundi mangke wismane, dhateng pundi wong ayu, sampun lunga ta sira yayi, gusti sampun idhepan, raden ujar ingsun, balik wong ayu wangsul,
limar pathi, mesem wadon Turida.
Pinter temen rare angon iki, aja juwet sira anjajawat, lah padha
mangke lampahe, rare angon kabeh wangsul, kang saweneh ana tut wuri, Kebo Sapine iolang, Wedhus Banyakepun, pan rare
ngalor angedul angedul, Ni Turida sampun lumaris, prapta ing pringgabaya, awang-uwung iku, anuju ing padhukuhan,
samya andhedhangir, tandurane pan asri kawuryan, Bekatal Sumangka Gudhe, Lambon lan Kacang wulung, Balungka asri lan Tales wangi, samya ramya neng tegal, adhedhangir
batur wong endi puniku, semu anyar mangke katingalan, Ki Lengar mangke wuwuse, agi tumoning wau, dhadhayuhan sapa puniki, semune maring wisma, santri Kobar muwus, dhedhayuhan sapa ika,
Ni Turida lampahe lumaris, sampun manjing mangke korinira, arsa araryan ing mangke, anjujug bale kedul, teka
jinujung mangke, lintang panujuningsun, pantes temen wong dadi nyai, Ni Turida angucap, wong ideran tengsun, arsa dhateng Argasalah, atataken marmane
alah sira kaesi-esi, lamun sira tulusa, dadi nyai ingsun, lag karo padha sun alap, lah lungguha ing pati (hlm. 70)
datan tresna, nedha dhateng amba mangke, banggi sampun aguru, sualepun teka ngiwuhi, Ki Perajan angucap, tembene angrungu, masalah ingkang mangkana, sun batange masalahe ni bok nyai, manira miarsa.
Sadurunge ana bumi langit, sira ingsun babo dok semana, ana ing cahya enggone, yen matiya sireku, mulih-mulih ing bumi yayi, mulih dok kaya ora, iku sun angrungu, kaya pa ing karsanira, iya iku
tegese, suwe panggya tengsun, nora sotah panggih wong iki, panggiha lan wong sasar, Ken Raras
Turida mangke muwus aris, lah kantun paman ingsun kesah, kariya nglamong ing akeh, Ki Perajan
Ni Indhang amuwus, kagyat Ni wadon Turida, amiarsa ing swara kadya papekil, nora na katingalan.
Ni Turida mangke atur aris, sapa sinten mangke asung swara, nora na katingal mangke, Ni Bok Indhang amuwus, iya ingsun babo puniki, langkung tan welasingwang, babo anakingsun, tumingal ing brangtinira, iya
Turida angling, paran karsa mangke pakanira, Ni Indhang alon wuwuse, paran marmaningsun dangu, padha nangis ana ing riki, lah paran karsanira, anangis pan kawlasarsa, yen sun rungu kaya sinendhal
dening kakung, anging ingsun bingung ngulati, mara ing
lampahe, prapteng geger lampahira, ing jurang wingit muwah, saksana tumulya rawuh, jurang munya sumarawang.
agalak, ing jurang pating saruwung, saweneh munya angakak.
adhuh mati ingsun kakang, aglis wadon Turida, anyandhak arinireku, adhuh mati ariningsun.
Rinangkul Ken Raras aglis, adhuh mati
matinya ing akeh marga, pejah adelap urip, wakingsun paran deranti jasad.
Dadining ana sireki, dok ana ing wong atuwa, ing kuna wong tuwa mengko, saenggenku kawlasarsa, alit mila tan dreman, lelakuning
sumawur ririsira, pethak tejane sumunu, sumirat neleni jagad (hlm. 76).
Maletuk kang riris alit, Ni Turida
Ni Turida mangko, angucap ing arinira, ika dhukuh araras, lah yayi mampir ing riku, yayi padha atatanya.
kang garwa wau ingkang prapta, mesem sajrone kalbune, angesthi pati sampun, tingal kang lyan kang den alapi, den srahaken mring sukma, amusthi pandulu, alinggih ing sela gagilang, Ki Syeh Rasmi alinggih ing sela kelir, lwir dewaning asmara.
ketara semu tejane, iling ing wingi tengsun, wawekasane Ni Indhang uni, kang asih ing manira, Ni Turida Muwus, sun bencanane si kakang, Ni Turida kakunge depun geruti, kakang rerasana.
rong kecap rong reyal mangke, anglilira sun bangun, wong bentoyeng kae puniki, bagus bisa atapa, wong anglengkang-lengkung,
denrarempah, binekta ing pungkur, kakebonan parnahira, NiTurida lakine depun garuti, kakang menawa tiba.
nagucap asih asih, wong lanang nora wirang, ningali maringsun, wong lanang pantes pinancal, Ki Syeh Rasmi garwane den arih-arih, ingemban sarwi ngrarempah.
Ki Syeh Rasmi mangke kang winardi, sedhatenge mangke garwanira, tansah apulang sih mangke, Ni Ken Raras zmuwus, lakinira tansah tinagih, winastan amaleca, sira kakungepun, dening ana tah wong teka, nora nganti rerh angantiya wengi, mesem
payodara tansah ing pipi, sang dyah sira lelewa, tansah adus luh, wong
tansah ingkang den uculi, baya aisi apa (hlm. 79).
Anelek mangke kang apulang rasmi, Ki Syeh Raras lang Syeh Rasmi ika, lir madu manis rerasane, wonten gantining wuwus, kusuma di winuwus, malih sira Syeh Amongraga, lawan garwanepun, saicale wangsanira,
adoh lor lawan kedul, ing samodra parnahireki, sampun araga sukma, Amongraga iku, tan awarnaa ing marga, sakesahe ing Wanantaka inguni, nulya prapteng samodra.
mudhun, toya mijil asri awening, saking ing wrasaganda, gandanepun arum, amadhapa sastra tunggal, sekar mirah asalaga sasutya di, sarining sari sukma.
Antya muncar lwir woh widadari, pan kencana godhongepun sutra, sutra bang lan wilis mangke, sutra pethak lan dadu,
ing natar, yasa kambang ing taman ulame asri, sekar ngebaki jagad.
Wus kaloka kanan lawan keri, ing segar yen ana wong tapa, dhukuhe antyan warnane, iku wiyosing catur,
lengleng tumingal manahe, mangke saya kadulu, yen lakine luwih ing janmi, ya ta mangke Hyang Sukma, kang asung puniku, kaluwihaning (hlm. 80) kawula, Amograga nyata tumeka ing Widi, dening luwih ngakathah.
Amongraga mangke sira angling, lah ta yayi akarya dadana, karyaa dalem ing akeh, saking nugrahan agung, karsaning Hyang ingkang
picis lan pangangge akeh, lungsir sinjang lan
Wonten malih pandhita winardi, saking sabrang mider angejawa, Ki ragarunting arane, amiarsa wartenepun, ing segar
takoni ana amiarsa, wartane pandhita mangke, saking parengeningsun, kang atapa ing Puluwesi, nenggih
mangke, nora wikan sireku, den titipi (hlm. 81) arane kaki, tuwas sira kabotan, ing prelambinepun, lah padha rakita layar, tiyangira rakiten depun abecik, babaren layarira.
Ora ingsun tah jebeng puniki, apanggiha lawan kang dedana, arah sun jaluk danane, yen uga nora ewuh, nyata tulus tapane luwih, lah ta poya dandana, kitab aywa kantun, binakta ing
gumuruh, akun ageng lwir bedhil muni, toya jangkar alit surak, swaranya kumrusuk, katerajang dening palwa, sumarung adresing toya kang prapti, wus prapteng tepinira.
Amongraga sampun ngudaneni, lamun ana pandhita kang prapta,
swara pating jelegur, Ragarunting kagyat tan sipi, palwa muluk wus sigar, katempuh ing alun, kitabe pating
biyang, wus kasileb kang muncul kasileb malih, ramya agugulungan.
Santri kathah tur pating jalerit, ngaduh-
wuwuse, lawas ingsun lelaku, durung nemu kang kadya iki, yen aran pancaroba, santrine sumaur, kadi pundi ing karsa, shahabat agung sedya aganti angling, mangko sih ulih dana.
Ragarunting angesthi Hyang Widi, karsanira anedha nyang Hyang Sukma, dening kalangkung sakire, amicara jro kalbu, baya sakti pandhita iki, semu mawi bencana, tan pantara rawuh, sun tedha muga
sumaur wencana manis, sampun kirang (hlm. 83) prayatna.
Manira mangkin atutur jati, sampun kirang mangke panarima, yen sedayaa panggih mangke, awingit semunepun, kang partapa ing Puluwesi, tan kena sembrana, manira angrungu, punika ahlul dadana, ragasukma tekane nora na uning, kadya dhukuh tatiban.
ing warta iku jatine, lah bapa anakingsun, untapena ingsun puniki, den dadi kelakohan, nakodha
ing banjaran asri, santri kathah tumon padha cingak, gawok katon pepadone, eong amet dana agung, lanang wadon samya ngusungi, dnya tanpa pegatan, lwir sumber dinulu, sutra bang lan sutra
sarasah lan imar, cindhe sekar pethala lan natar wilis, tuwin wiyosan jawa.
Ragrunting lengleng aningali, ena jumblang
dunya agung, paningal sampun kaboyong, tandhane wong tingale durung patitis, tingal dadi warana.
Ki Syeh Amongraga ika alinggih, sampun wikan yen sira dhatengan, pandhita ala sedyane, pan kinawruhan sampun, ing
dinulur dening Hyang Widi, cihnane yen sinihan.
Ki Ragarunting ika ngulati, ana ngendi baya kang awisma, ragane wus lunga mangke, tejanepun wus suwung, santrinira samya nauri, ragane wus anuksma, pandhita amuwus, santri padha ngulatana, Amongraga sira
lan cengengepun, aningali ing dhukuh adi, lir aningali swarga, pan luwih dinulu, emane kang wisma sunya,
padha marenea, apa iki ana pa memedeni, santrine padha prapta.
mangke tejanira, lwir pindah lalidhah mangke, adan mangke alungguh, ing mendhapa saking Hyang Widi, arsa anjawat tangan, mangke karsanepun, Amongraga mangke ngucap, lah ta aywa den wawa-wawa wong ngarbi,mangu pandhita sabrang.
Paran karsa prapta sireng riki, lan ing pundi (hlm. 85) kae wismanira, Ki Ragarunting saure, ing sabrang wismaningsun, arsa panggih ing jenengneki, kasusra yen kawas, amongraga muwus, idhepan ujaring jana, akeh kang wong idhepan ujar tan yakti, manira wong duraka.
kawula iki, saking pundi pinaka, kawula anuhun, Ki Amongraga angucap, muga estu sinungana de Hyang Widi, yen mangsa adhatengan.
Sanalika woh lan sedhah prapti, nanyamikan sagunging dhaharan, tembako sarta genine, tuwin ing
Amongraga mangkya sira angling, lah anedha mangke sami dhahar, lawan santrinira kabeh, Ragarunting amuwus, sampun waneh mangke ningali, Amongraga angucap, pamusthi pandulu, sasajen kabeh wus
Amongraga mangke muwus aris, marganingwang reke akeh saar, ngandelaken sastrane, nora kelawan guru, yen kadhega ujaring tulis, pan iku tatakrama, lampahe wong luhung,
tan pethuk kawruhe, punapa marmanepun, karsa tuwan ingkang sejati, Ragarunting tinembang, tinug
mangkya anauri, yen ing zhahir tuh apakanira, ing batin anom jatine, pasthi anom sireku, Amongraga (hlm. 87) mangkya
Kadi pundi ing karsanireki, ing tegese kang tuha punika, atuduh ing bener mangke, tan kena aran dudu, ing tuduh manira iki, Amongraga angucap, wus zhahir puniku, endi kang bener punika, wong
mangke, wong tuha kang satuhu, datan gingsir ing amarnahi, amnira amiarsa, yen masalah iku, angucap Ki Amongraga, durung rena manira ujar puniki, maksih ujar kalahar.
Undhage mangke kadi puniki, ingwang tuha wau kang wus iya, Ki Ragarunting saure, udhage ujar iku, kang wus nyata maring Hyang Widi, iku ujaring warta, Amongraga muwus, lah ta paran ujuding Hyang, endi gone ananing Hyang ari kaki, Ragarunting angucap.
Nora kena mangke sang Hyang Widi, enggon warna muhal yen rupaa, sapa ngaran kupur mangke, Amongraga
mangkya muwus aris, kayangapa karsa pakanira, ana ngucap mangkene, endi sukma satuhu, padha
Sing sapa takon Allah sejati, padha mengko wenang ingukuman, wenang
menawa kokum temahe, Amongraga amuwus, nadyan mangke dhateng ing pati, mangsa wong gumingsira, ing
muwus ing santri, mara kabeh cekelen den inggal, lah ingukumaken age, kelawan rabinepun, lah wis ana aywana kari, santri kumrab sedaya,
pangapura, iku karsanepun, Amongraga pan wus wikan, tan pantara anedha maring Hyang Widi, muga waluya kena.
Punika wau karsanireki, dudu ingsun kang akarya ala, tan adoh lan sarirane, pan ala becik iku, pasthinira
angucap, lah ing mangke manira anedha idzin, lah mangke uripena.
Sanalika santri samya ngelilir, Amongraga angucap mangkana, ki santri uripa kabeh, santri
awak, Ragarunting anereng wuwuse singgih, mangsa tan nglampahana.
Amongraga angucap ing rabi, kayangapa yayi karsanira, jinaluk
kenging pasthi lenggana, kang sun tedha matiyeng astaning gusti, punika kang tinedha.
Amongraga mangke muwus aris, datan arsa iku nglampahana, Ki ragarunting wuwuse, luwih ing tuwan iku, wong pawetri darma
Selabrangta sira nulya mijil, atur pamit dhateng ingkang raka, tansah dinulu kakunge, Amongraga sung semu, garwanira tansah den lingling, Selabrangta wus tampa, wirasaning semu, Ragarunting wus pamitan, santri kumrab sabature samya ngiring, sampun numpak ing palwa.
Amongraga pan kari alinggih, amusthi sira ing tingalira, anyipta tan katon mangke, pan sukma jatinepun (hlm. 90), dhukuh ilang tan ana kari, kabeh dadi segara, dening karsanepun, garwane muksa sing palwa, Ragarunting kagyat denira ningali, muksane Selabrangta.
umbak ika, muksa pan tambuh parane, swara pating jelegur, lwir kang gunung guntur swareki, wenenh kang kadya gerah, udan awor lesusu, derajate Amongraga, sakarsane dinulur dening Hyang Widi, tandhane wong sampurna.
Sampun tumedhak sira mring siti, Amongraga kalih ingkang garwa, ing guwa parnahe reren, ing guwa Langse iku, parnahepun denya alinggih, tulus amangun tapa, kalih garwanepun, wonten mangke wong tapa, jrone guwa awasta Ki
amuwus, sampun wikan sajrine ati, yen ana wong atapa, ing jro guwa iku, angucap sajrone nala, baya iki wong tapa asrah ing pati, tapane wus tumeka.
Amongraga asung salam aris, sampun sira wus sinauran, ngalekum salam saure,
Amongraga, pira baya yen ana sihe Hyang Widi, luwih nugrahaning Hyang.
mangke, pumika karsanepun, ulih guru ingkang sejati, kaya bisa nyangkinga, maring awakingsun, ing dunya raweng
mangke saking guwa, miyanga segara age, yen ugasira purun, nyata sira yen anak mami, iku margane teka, manira angrungu, Ki Durmengbudi angucap, pan sandika kawula mangke nglampahi, sigra mijil sing guwa.
Amongraga mesem aningali, ing anake yen sampu tumka, ingawe ping tiga mangke, prapta ing ngarsanepun, Durmengbudi
Perandeningsun lawan sireki, wis atunggal saking karsaning Hyang, aywa pindho gawe mangke, mapan ujaring ilmu, nora beda karsaning Widi, luwih ing tampanira, sejatining pangawruh, tan ana lyan amolah, Durmengbudi
pan ananing Hyang Agung, nora esah lan sira kaki, lwir kadya wewayangan, lawan kang angilo, polahe tansah pinolah, tan pra beda eneng usikira kaki, iku saking Hyang Sukma.
Kabeh-kabeh jebeng janma iki, pan sawiji mangke jatinira, kang amurba sakabehe, purbane ana iku, rong parkara asalireki, iku sira den awas, Adam purwanepun, iku
kawruhana, kang manjing ing dasih mangke, dok pinanjingken iku, ngeroh idhapi wiwitaneki,
elar, dening sihe guru, bisa ngambah gagana, tan asuwe anulya prapta sireki, dhukuh segara sabrang.
Ing Palimbang denira alinggih, sapraptane geger sanagar, nulya linggih ing masjide, lanan wadon
dereng ningali, wong lumampah kang kadya punika, luwih mungguh pangerane, Ragasmara amuwus, saking pundi tuwan puniki, Amongraga angucap, tanpa wisma tengsun, aywa sira salah tampa, iya ingsun aparab Ki
wana wasa, pinggir marga ing riku gening pepanggih, aliru pangawikan.
kaping kalih mring kaswargan, anging akeh laku kundur sing pawestri, nenggih pangrungungningwang.
Amongraga reke angling malih, lah nedha linggih ing mendhapa, wong tetiga samya rereh, awon inggih ing lebu, sarwi udud baguse linggih, sarwi mangke amucang, Ragasmara muwus, inggih manira nedha, Ragasmar ciptane kadya angipi, tustha ing manahira.
ing kawruh puniku, aywa na mawi warana, sira ingsun pan tunggal jatinireki, lah mangke aranana (hlm. 95).
Ragasmara mangke muwus aris, kang pundi reke kang ingaranan, ing karsa andika mangke, Amongraga amuwus, aranan mandhapa iki, dening tah teka ana, iku karsanepun, kabeh iki kabeh ika, aranana sedhah woh tembako iki, lah samya aranana.
Nenggih reke ananing Hyang Widi, pan parnahe ana gedong ratna, tigang parkara jatine, iku ingsun angrungu,Amongraga
pan ing jagad tuha pakanira, yen pinet mangke zhahire, jatinepun puniku, nora beda lan mami, tunggal yen padha sukma, ananira iku, ing idhep tuha andika, ilmu kawruh manira nututi, mesem Ki Amongraga.
Ragasmara pan tinembang malih (hlm. 96), kadya pundi karsa pakanira, ana angucap mangkene, ilmu lan kawruh iku, kaya apa bedane kaki, muwah
rekekang ingaran ilmi, ingkang manjing maring jiwaraga, kang endi rasa jatine, nugraha jatinepun, pan manira mangke amanggih, iku
punika mangke, Ragasmara amuwus, pan ing kawruh lampah sejati, tingale ika tan lwar, maring kang aluhur, wiyosing kang nama Allah, ilmu kawruh jatine nora kekalih, manira amiarsa.
Prelambine ingkang ilmu iki, kadya sekul mangke semunira,
ingsun anglangut, dereng manggih kadya sireki, kakang kadi andika, Amongraga muwus, pan ingsun kadya
tunggala zhahir lan batin, dunya roweng akhirat.
Anging tah yayi emani iki, engenira areren lan ingwang, nora na sangune mangke, resebe manah ingsung, nora kadyasarwya ambukti, rehe amuji ing Hyang,
kamurahan saking Hyang Widi, si kakang arsa dhahar, sanalikar rawuh, sarwane kang dhaharan, sekul pethak sumakta
dinoking liring, nanging sampun atampa, Ragasmara iku, yayi sampu kesamaran, tingkah iki den wikan jatining napi, kabeh anging
sampu istipara, iku bagusepun, sampun denira dhaharan, Selabrangta adan tinembang ing laki, kinon ambukti sira.
Sampun dhahar Ni Ken Selabrangta, saya wuwuhwau tingalira, kadulur Hyang Sukma mangke, Amongraga
puniku, lan tegese pardhu ika, Amongraga garwane donoking (hlm. 98) liring, lah yayi saurana.
Aywa sira yayi salah tampi, saurana yayi arinira, pan ingsun asaryan mangke,
anauri, ing tegese tah kakang punapa, kang pardhu ika tegese, Selanbrangta amuwus, ing jatine mangke puniki, kang aran pardhu ika, langgeng jatinepun, mapan nora kena owah, kang wus teka ing jatine ika yai, manira amiarsa.
Karanepun syarengat puniki, pinugeran tan kena lenggana, anglamapahi amar mangke, pan pedhadepun agung, ingkang teka ing antep
nora ana basa hukum tsawab, kang sunat iku tegesa, margane langgeng iku, ananira ayayi puniki, sampune
dening apa kang sampun tumeka jati, alon Ki Amongraga (hlm. 99).
Yen uga yayi ingkang wus jati, ing pasthine kena tunggalena, sampun telase pardhune, nora aetang pardhu, lampahepun kang sampun jati, tansah anunggal karsa, manira angrungu, tansah mangke ingayunan, ing kawruhe nora no daluwang mangsi, dening wus olih tsawab.
Dadi tan etang waktu puniki, dening waktu wus anunggal, tansah papaesan mangke, Ragasmara amuwus, ayu temen bok kakang iki, luwih saking akathah, pan dereng anemu, pawestri kaya si kakang, Amongraga gumuyu tur sarya angling, yayi adaya pisan.
lah ta yayi andika iki, amundur wong punapa, Amongraga muwus, semana denira aprang, mara-mara den padha mara sireki, yayi sira den awas.
Wong adagang padha ting saleri, padha mampir tumon dhukuh anyar, pan samya kagyat manahe, lanang wadon aselur, tuha anom samya ningali, dhukuhe Amongraga,
wewayangan, ing tegese kanyatahaning Hyang Widi, iku pamiarsengwang.
Selabrangta mangke takon malih, kadya pundi ing karsa andika, wonten masalah mangkene, sajrone kakung iku, tur pawestri jatine yayi, sajrone wanita, wonten kakungepun, lah yayi den (hlm. 100) padhangena, anauri Ki Ragasmara amanis, kakang manira nedha.
Ing pasthine ing wong lanang iki, ing jasade ingaranan lanang, dening amurba estrine, sarta lan tandhanepun, nanging mangke maksih pawestri, dening maksih kapurba, dening erohepun, iku tah estri jasad, lir kurungan ananing jasad puniki, kakang manira ngrengwa.
Sejatine ingkang lanang iki, ananing roh mangke ingkang purba, amurba ing jasad mangke, prandening nyawa iku, ingaranan maksih pawestri, dening sira kapurba, ing estrine iku, dede satuhune lanang, satuhune kang lanang ananing widi, arah dening amurba.
Wong pawestri tah kadi punendi, ing jatine karsa pakanira, Ki Ragasmara saure, nora beda puniku, ing jatine kang wong pawestri, tan beda lan wong lanang, manira angrungu, manira kakang atanya,
yayi yudanira, perang gedhe iki mangke, sarwi sira guyu, suka-suka sarwi ngeploki, padha wong surengrana, digbya ing laku, mara-mara bendanana, sanegara wong aprang kadi iki, mangsa ingsun manggiha.
kakang puniki, punapa rinasanan, Amongraga muwus, lah yayi padha mulimbang, Ragasmara sira mangke anauri, kakang manira nedha.
Wonten mangke winama ing kawi, wong anglangut mangke anglelana, ing Nusa Jawa parnahe, si tanah wus dinunung, Lombok Patani mwang Kuti, Pasir Bali prang Pelimbang, Madura (hlm. 101) dumunung, Surawesthi, Sedayu ing Giri lawan Gresik, Galegang Pranaraga.
Pajang Mataram wus den jajahi, ing Tambayat lawan ing Kajoran, Kudus lawan Demak mangke, padha dumunung, ing Carebon sampun kawingking, tuwin mangke Jepara, Ampeldenta iku, pradata wus den jajah, ing tategal Betawi Banten
dening Hyang Sukma, tan kawarna wonten satengahe margi, tengahe wana wasa.
Madya latri lampahe kinawi, Jatiswara denira lumampah ing brangti, dening angrengen swara, marmane anglangut, nenggih wonten sanakira, anglelana aparab Syeh Amongraga, iku ujaringswara.
Den ulati nora kepanggih, kapan baya iku katemu, Ki Amongraga wastane, Amongraga winuwus, natkalane liwat ing margi, katingal tejanira, Amongraga mancur,
Kalih Ragasmara iki, Ki amongraga angucap, sapa sinten wewangine, Ki Jatiswara angucap, manira Jatiswara, wong ideran andon nglangut, (hlm. 102), sedya angulati wangsa.
Aparab Ki Amongraga, ujare tutur punika, Ki Amongraga wuwuse, sapa kang awarteng sira, Jatiswara angucap, anenggih ujaring tutur, manusa winong dening Hyang.
Syeh amongraga sirangling, ing pundi ta wismanira, muwah kang anedha kaki, Ki Jatiswara angucap, tanpa wisma manira, Ki
kekasihing Hyang Sukma, Ki Amongraga amuwus, yayi ingsun wong duraka.
Muhal iki tutur yayi, yen uliha sih Hyang Sukma, wong kesasar ingsun mangko, lumakwa tan wruh jatinya, manira mbek welaka, wus
wong kasihan mindha ina, nora wikan ing krama, Syeh Amongraga amuwus, arum amanis sabdanya.
atuha iku, kang ingaku sapa puniki, anging Hyang Kang Wisesa, polahira iku, kawula darma punapa, Jatiswara
wonten taman, pinggir margi ingarsa asri angrawit, kagyat Ki jatiswra.
ing anane taman, tandhane yen luwih mangke, anging tah karsaningsun, atatanya ujar sejati, lamun mangke kajawab, estu yen wong
mangke manira, beda yen wong idhep mangke, tulus ingsun balilu, Ragasmara wau tinari, yayi menawi wikan, sira ujar iku, Ki Ragasmara
angucap, manira angrungu, nenggih mangke mangke kanugrahan, araningwang sejatine janma iki, manira amiarsa.
Jatiswara angling ing jro ati, wong puniki
sampun ewuh, bulata bisa manira, lah ta yayi sampun sampun warana kajatin, Jatiswara angucap.
anging mangke manira puniki, lah anedha mangke pangapura, karoseng dede kramane, Amongraga amuwus, pindho karya pakanereki, kawilang
manira amiarsa, tegese kang Islam mangke, tegese Islam iku, pasthi ka[ir
ngrungu, ing kapire dene tan iling, lemut tan ana wikan, dening sih Hyang Agung, kawibuwan sihing Sukma, upamane lir katrapan api, sirna tan ana ngucap.
mangke manira manggih, ananing kanugrahan, kang purba puniku, jenenge yen wewayangan, dadya ananing dasih puniki, mulih ing jatinira.
Ana dene enggene puniki, sapa wruha sajrone panunggal, kang tunggal dhewene, iku manira ngrungu, anging iya wikan pribadi, wikan ing dhewekira, tan kena winuwus, prandene kang sampun nyata, ing lampahe tan
iki sehene, luwih ing wong lumaku, ingakathah ahlul surambi, nyata lamun sampurna, amongraga iku, ingsun mider anglelana, durung manggih ing wong kang kadya puniki, nyata sinisihan ing Hyang.
Selabrangta mangkya sira angling, pan manira kae amiarsa, wonten masalah mangkene, tegese nabi iku, kadi pundi karsanereki, tegese isbat
reke sajrone kang isbat, kang jro napi tah reke, iku manira ngrungu, pan tegese napi puniki, mesem
Ingkang napi anenggih puniki, sejatine kang aneng paesan, kang isbat tunggal jatine, nora liyan puniku, ing
wong atuwanira, pira kehe wong atuha kang sejati, lan mangke ucapena.
Jatiswara mangke anauri, nenggih mangke wong atuwaningwang, tigang parkara kathahe, yen ingkang zhahir iku, kang istoken raga puniki, kang awal Nabi Adam, manira angrungu, ing batin Nabi Mushthagha, sampun kandheg ing kahanan ari kaki, iku jatining sukma.
Wonten ujaring semu puniki, sira ingsun anaking Cemara, pan putuning Asu mangke, iku pangrunguningwang, kabeh-kabeh anaking Anjing, mesem Ki Amongraga, Ragasmara muwus, sampun tah mangke winejang, Amongraga gumuyu tur
sapa tampa semune wadi, dadi wadaning lampah, janma luhung, lir kadya landheping pedhang, kang atanggap ing jati
nyatanepun, ing anake Asu puniki, lamun nyata punapa, endi nyatanepun, angucap Ki Amongraga, dening apa yen ora nyataa iki, Jatiswara angucap.
Apa karane katon puniki, lamun nyata anaking Cemara, Amongraga tah saure, apa
layang-layang, awor lawan mendhung, kang mendhung-mendhung ing sukma, gebyar-gebyar tejane kawula luwih, awor padhanging andra.
mangkin, sigra nulya pinaran, Amongraga muwus, saktine Ki Jatiswara, sampun prapta ing sapadha wong luwih, mesem Ki Jatiswara.
Jatiswara mangkya sira angling, lah ta payo ingsun ulatana, wus murca saking arsane, Amongraga tan kantun, sareng muksa sarowangneki, Jatiswara neng guwa, mancur tejanepun,
Amongraga, nora nana sasambate, anging sih karsaningsun, sumbalinga dadi prajurit, mengke sun dadi toya, yen uga
Amongraga ing mangke sampun uninga, solahe den kawruhi, Amongraga sira, tambuh tekaning
ngling, duk kapan neng palwa, teka nunggal baita, gawok ing manahireki, Ki Amongraga, wuwuh sukanireki.
Tahu ta tengsun ana ing sagara, Jitiswara mangkya ngling, kewuhan ing yuda, Amongraga punika, sun senggih kundura
kerah swaraneki, umbaknya piyak, Amongraga ningali.
Tansah mesem ing ati Ki Amongraga, polahe den tingali, mring Ki
gengnika, karsaning Amongraga, angesat sagara, sun aduning kang toya, kelawan geni punika, geni wus mumbal, swara lwir gereh muni.
Mumbal-mumbal kang geni amangsa toya, mumbul ing luhur warih, endi ta anaa, geni amangsa toya, luwihe Ki Amongraga, datan ginanthi dhandanggendhis.
bagus anom jatmika asih ing santri lumaku lawan kundhang.
Asung pangan wong kang luwe iki, asung sandhang maring wong kawudan, adana weweh lampahe, tur ambek wakca sadu, nora gingsir ing pangabakti, nora kibir ing lampah, nora nggungken ilmu, lakone tansah ing karsa, den srahaken tingale nyata yen napi, iku tuten ing lampah.
Pan Islam tansah den simpen, ing kapire sadina den sebar, den
Wong ngangsu ika pating saleri, tuha anom perawan wulanjar, rangdha somahan rowange, liwat ing
maring kang wong alelewa, dalahane karsane arep alaki, padha gumuyu suka.
Samya gumuyu sakehe santri, aningali ing
wau karsanepun, anuju ana wong medal, Ki Marebut karsane dhateng ing kali, arsa adus karamas.
kaketegepun sumyar, wong endi kandulu, dening nora asaraba, nora wikan ing soba sela wong iki, mesem Ki Jatiswara.
ambakta landha, depun cangking ing beruk wandhahireki (hlm. 110), arsa adus karanas.
karsa tetakena mangke, maring kang sampun luhung, yenanaa kang asih iki, mara ing awakingwang, ika karsanepun, wingi ingsun amiarsa, nanggih mangke ing riki wonten wong ngarib, manira yun wikana.
tah karsa tuwan, wus apanggih kelawan manira iki, angling Ki Jatiswara.
Marmanepun kawula maring riki, nenggih tuwan kasusra ulama, tur sarya murah wartane, kadunung ilmu agung, memarahi ing mudha iki, amupu ing wong nistha, manira angrungu, Ki Ragamana angucap, kalingane
metu, sampun kesthiwancananeki, sigra atur pawohan, munggeng bokor sampun,
mangke, larangan ujar iku, kang sinihin dening Hyang Widi, pilih ingkang jatinya, ing ujar puniku, manira iki duraka, aneng dunya pan
ngangge warana, kaki anakingsun, pan sampun ana ing para, Jatiswara mangkya sira anauri, paman manira nedha.
Paman wonten tah ujar puniki, sing sapa awas maring
padha kakulaka kabeh, wartaning laku iku, mungpung ana kang sampun jati, kang sampun wruh ing paran, wekasaning laku, padha sira miarsaa, malah mandar mundhaka budinireki, pah padha angadhepa.
Samandening bapa ingsun iki, maksih tuna ing
ing paran, dening tan temen lakune, pilih ingkang wong purun, anerajang larangan iki, akeh medhot belabar, dadya tan sinung wruh, katungkul
tumrap wiji saking Hyang ilmu wastanepun, lamun sampun sawurena, yen wus radin lelere nira sejati,
amuwus, depun nyata ing rohireki, ika pinaka toya, ilmuning Hyang Agung, lan asangua rerasan, sampun kandheng ing sembah kelawan puji, yen ayun wruh ing paran.
Yen pinuhung syarengat puniki, ingaranan reke maksih bathal, dening tan wikan jatine, nyatane maksih kandheg tatan-tatan, pasthi gampang yen kena ing papan tulis, manira amiarsa.
amuwus, nenggih mangke manira manggih, iku mulane awas, ananing Hyang iku, sawuse teka ing coba, iya iku duraka ing Hyang sejati, manira amiarsa.
Mapan wonten kocap ing jro dalil, ingkang coba kelawan bencana, damaring wong urip mangke, iku manira ngrungu, Jatiswara mangkya nauri, nyata lamun mangkana, ing wuwus puniku, ki santri padha angucap, kadi pundi jatining warta puniki, manira yudha wikan.
Tamatepun carita puniki, ing wening isinen jam dwi welas, Rabingulakhir wulane, tanggale kawlas iku,
SANGET APRESIASI. MOGI SEDOYO SASURATAN JAWI KUNO SAGET DIPUN MENGGAHAKEN WONTEN MRIKI
SERAT NABI YUSUP (terjemahan) | alangalangkumitir
Suguhan pesta krajan Manchu-Han ing Tao Heung Museum of Food Culture, Hong Kong—tuladha budhaya panganan kang dadi subyèk gastronomi.
Gastronomi utawa tata boga ya iku seni utawa èlmu ngenani panganan kang apik (good eating).[1] Panjelasan kang luwih ringkes nyebutaké gastronomi minangka samubarang kang gegayutan karo énaké panganan lan ombèn-ombèn .[1] Sumber liya nyebutake yèn gastronomi minangka studi ngenani sesambungan antarane budaya lan panganan, ing ngendi gastronomi ngrembug pirang-pirang komponèn budaya kanthi panganan minangka pusaté (seni kuliner).[1][2] Sesambungan budaya lan gastronomi kawujud amarga gastronomi ya iku produk budidaya ing kagiyatan tani saéngga pangejawantahan werna, aroma, lan rasa saka sawijining panganan bisa ditelusuri asal-muasalé saka lingkungan panggonan bahan bakuné diasilaké.[3]
Rong atus taun kapungkur, tembung gastronomi kang wiwitan ana ing jaman modern ya iku ing Perancis ing puisi anggitane Jacques Berchoux (1804).[4] Senajan popularitas tembung mau sansaya mundhak kawit nalika iku, gastronomi isih angel didefinèkaké.[4] Tembung gastronomi asalé saka Basa Yunani kuno gastros kang ateges "lambung" utawa "weteng" lan nomos kang ateges "hukum" utawa "aturan".[4] Gastronomi ngemot studi lan apresiasi saka sekabehing panganan lan ombèn-ombèn.[1] Saliyane iku, gastronomi uga ngemot kawruh kanthi pepak ngenani panganan lan ombèn-ombèn nasional saka pirang-pirang nagara gedhé ing sakubengé dunya.[1] Peran gastronomi ya iku minangka landésan kanggo mangerténi kepriyé panganan lan ombèn-ombèn digunakaké sajroning kaanan-kaanan tertamtu.[1] Lumantar gastronomi bisa kanggo mbangun sawijining gambaran saka persamaan utawa perbedaan pendekatan utawa prilaku marang panganan lan ombèn-ombèn kang digunakake ing pirang-pirang nagara lan budaya.[1]
Bidhang gastronomi[besut | besut sumber]
produksi, lan panyuguhan saka panganan lan ombèn-ombèn saka pirang-pirang nagara-nagara ing sakubenging dunya.[1] Gastronomi praktis ngemot teknik lan standar kang gegayutan karo konvèrsi bahan mentah dadi produk panganan kang spesifik saka segi nasional, regional, lan
tuladhane juru masak lan kabèh wong kang sesambungan karo pelanggan kalebu pelayan. Cekaké, konvèrsi
liyane .[1][6] Bidhang iki ndokumèntasèkaké maneka macem prosedur kang kudu ditindakaké kanggo ningkataké kasuksèsan jroning ngolah sawijining suguhan.[1] Parencanaan téorètis kang kudu diambah sawijining wong nalika nyepakaké acara, menu, suguhan, lan ombèn-ombèn ya iku bagéyan saka gastronomi téorètis.[1] Fungsi gastronomi téorètis ya iku minangka sumber kreativitas kang nginspirasèkaké ciniptane panganan klasik lan nasional dunya kang suwéné pirang-pirang abad.[1] Koki lan profésional panganan lan ombèn-ombèn nyelarasaké kaprigelan praktis kanthi nggunakaké téorètis kanggo nyempurnakaké pasinaonan lan èfisiènsi ngolah bahan pangan.[1]
kang mbutuhaké pambijèn utawa pangukuran.[1][6] Bidhang iki uga dadi pangubung antarane industri panganan skala cilik dadi industri massal.[1] Gastronomi tèknis ngemot évaluasi saka panganan instan, instalasi anyar, lan évolusionèr, métodhe produksi anyar lan kaprigelan, lan piranti kang mbutuhaké kanggo miwiti produksi.[1] Saliyané iku gastronomi tèknis nduwèni
ing bidhang gastronomi tèknis kalebu tèknisi, ilmuwan panganan, spesialis operasional kang nyambut gawé ing area iki. Juru masak konsultan uga nduwèni peran ing bidhang iki.[1]
Gastronomi panganan[besut | besut sumber]
Gastronomi panganan gegayutan karo panganan, ombèn-ombèn, lan panggawéné.[1] Tuladhane, gastronomi panganan ngrembug ngenani peranané anggur lan ombèn-ombèn liyané sajroning gegayutané karo panganan, ya iku nyelarasaké lan nyempurnakaké kanikmatan kang diolihi.[1] Wong-wong mau kang nyambut gawe ing bidhang gastronomi panganan banget gegayutan karo ngrembakané produk panganan lan ombèn-ombèn kang owah manut owahing wektu lan mangsa amarga wektu dadi salah sijiné pertimbangan utama sajroning gastronomi panganan.[1]
ngrembug transformasi fisiokimiawi saka bahan pangan nalikané proses masak lan fenomna sensori nalika dikonsumsi.[7] Èlmu iki dicirèkak dengan penggunaan métode ilmiah kanggo mahami lan ngendalèkaké owahing molekulèr, fisiokimiawi, lan struktural kang kedadèyan ing panganan ing tahapan gawé lan konsumsi.[8] Métode ilmiah kang digunakaké ngemot pangamatan kanthi jero, panggawéyan lan pangujèn hipotesis, ekperimen kang kakontrol, objektivitas sains, lan reproduksibilitas èksperimèn.[8] Gastronomi molekulèr ora padha karo tipe utawa gaya masak.[9] Seni masak kang adhedhasar èlmu
nduwèni variasi iklim amarga bentangan laladan kang amba saka lor tekan kidul.
Gastro-géografi[besut | besut sumber]
Gastro-géografi ya iku géografi kang ngususaké dhiri marang panganan lan masakan, pelaku gastronomi, lan koki.[1] Informasi kang digunakaké déning ahli géografi diolihi saka manéka bidhang kayata biologi, meteorologi, astronomi, géologi, lan antropologi.[1] Géografi ngrembug sesambungan antarané papan panggonan lan asosiasi makluk urip, kayata manungsa, karo habitaté. Kanthi tembung liya, gastro-géografi ngemot studi ngenani sipat-sipat bumi, vègetasi, iklim, banyu, lan lingkungan lan sesambungane karo panganan lan ombèn-ombèn.[1]
Tuladhané kaya Perancis, kang katilik saka segi gastro-géografi ana ing laladan kanthi variasi iklim[1]. Ing sisih kidul, laladan Mediterania ngasilake woh-wohan lan janganan kang kebak rasa lan sedhep[1]. Angin segara kang atis lan sinar srengéngé kang cukup ndukung tuwuhing tanduran anggur[1]. Dene ing sisih lor ana kerang-kerangan, tiram, remis, lan lobster[1]. Krim, mentega, lan bawang Perancis kang apik diasilaké ing en:Échiré ing suhu kang luwih atis[1]. Panganan wigati tumrap para pendhudhuk kang bisa disimpen sadawaning mangsa atis bisa ditemoni ing sisih tengah, wétan, lan kidul-wétan nagara mau[1]. Adhedhasar bédaning laladan mau, saben laladan nduwèni panganan khas kang bedha-bedha lan unik.[1]
Gastro-historik[besut | besut sumber]
Gastro-historik nduwèni urusan karo sajarah karamahtamahan lan gastronomi.[1] Èlmuwan-èlmuwan utamané èlmuwan sosial lan ahli sajarah kang asalé saka bidhang kang béda-béda katut ing studi gastro-historik ya iku kang ngemot prabawa manungsa ing lingkungané lan prabawa lingkungan marang manungsa utamané kang gegayutan karo panganan.[1] Gastro-historik nlusuri saben jejak kang ditinggalake déning manungsa saka aktivitasé ing mangsa biyèn wiwit saka tulisan, teknologi, artefak, seni, fotografi, filem, video, cathethan, lan masakan khas.[1] Saka sumber-sumber
purba ya iku babagan kang dirembug déning gastronomi historik.[11] Masarakat Mesir nalika iku nduwèni hierarki status sosial kang nemtokaké jinis panganan kang dkonsumsi, tuladhané, sapérangan pandhita ora éntuk mangan iwak utawa daging, banjur budak utawa buruh
Gastronomi lan pariwisata[besut | besut sumber]
Perkebunan anggur ing Switzerland-laladan padusunan dadi target wisata gastronomi.
Panganan khas Indonésia-Panganan laladan setempat dadi penarik wisatawan.
Panganan khas Korea-panganan dadi bagéyan dadi idèntitas masyarakat tartemtu.
Sairing mundhaké kompetisi ing antarané papan panujon wisata, kabudayan lokal dadi babagan kang wigati minangka produk lan aktivitas kanggo narik turis.[3] Gastronomi nduwèni peran penting ing babagan iki ora mung amarga panganan kang dadi pusat pengalaman wisatawan, nanging uga gastronomi dadi pambéntuk identitas kang signifikan ing masyarakat era pascamodern.[4] Kang dadi penyurung saka wisata gastronomi ya iku motivasi saka para wisatawan dhéwé lan uga mobilitas kang sansaya mundhak saéngga nggampangaké aksès marang manéka jinis panganan lokal.[4] Saliyane iku, panggolèkan panganan lokal gegayutan karo katertarikan turis kanggo nekani apa kang dipercaya minangka komunitas lokal asli.[4] Panganan lokal uga gegayutan karo
lan akèh kang nggunakaké pariwisata kanggo nawakaké gastronomi.[3] Nanging ana pratandha yèn pola promosi kaya mau kurang efektif tinimbang kang dikarepaké. Panyebabé ya iku pamisahan bidhang
liya kang diadepi ya iku asosiasi antarané panganan tartemtu karo laladan tartemtu katantang mobilitas panganan, gaya kulinèr lan punjulé dediferensiasi masakan.[4]
Gastronomi minangka èlemèn saka identitas budaya lokal[besut | besut sumber]
Ing struktur ékonomi premodern, sadurungé diciptakaké sistem transportasi jarak adoh lan perdagangan panganan lintas nasional lan iklim, pertanian lan industri panganan luwih akèh
lan cara urip ngrembaka kanthi cara béda-béda lan ménéhi kontribusi ing karakter sawijining laladan.[12]
Saka sudut pandang wisatawan, panganan kanthi idèntitas lokal setara karo lelungané ngubengi muséum lan monumèn.[13] Pariwisata ndadèkaké wong-wong bisa ngrasakaké idèntitas lokal mau, ing sisi liya para wisatawan mau mènèhaké kalodangan tumrap
massa minangka bagéyan penting saka idhèntitas bangsa ing endi "blender raksasa" kang jenengé globalisasi wis ngontaminasi, lan ngancam èksistènsiné.[5] Sansaya gampang anggoné akses marang panganan saka pirang-pirang nagara, cumawis saben taun, wis nyiptakaké kabingungan antarané sesambungané panggonan lan wektu tartemtu saka sawijining panganan.[5] Definisi saka masakan nasional ya iku masakan asli kang dikonsumsi sajroning jangka wektu kang cukup déning sawijining populasi saéngga populasi mau bisa dikandakaké ahli ing masakan mau.[5] Peran gastronomiya iku nglestarèkaké budaya utawa tradisi panganan mau, salah salah sijiné kanthi cara ngrembug sajarah masakan mau lan sesambungané karo nagara mau.[5]
Salah siji contoh panganan nasional kang wis dinunya amarga proses globalisasi ya iku masakan Jepang.[14] Proses "kontaminasi" déning globalisasi diwiwiti ing pungkasan abad ka-19 nalika sapérangan dhokter militer Jepang gawé kampanye opini publik kang nyatakaké yèn para wajib militèr bangsa Jepang luwih pendhèk tinimbang wong-wong kang asalé saka Éropah amarga panganané mawa beras.[14] Akibaté nalika periode 1920, angkatan dharat lan angkatan laut Jepang ngadopsi panganan Wétan kang digawé saka daging lan roti gandum.[14] Nalika wektu kang padha, para ahli nutrisi, kaum intelektual, lan pangusaha restoran mromosèkaké adaptasi panganan Wétan dadi luwih cocog karo seléra masakan Jepang.[14] Asilé ya iku masakan kayata korokke (kroket), donatsu(varian donat), lan karé[14] Ing periode 1950, kombinasi saka panganan Jepang lan panganan Wétan iki kang maujud "Masakan Jepang" kang ditampa akèh wong nganti sepréné.[14]
Wisata gastronomi laladan padésan[besut | besut sumber]
Sapérangan panjalukan pariwisata saiki mokusaké dhiri ing laladan padésan.[15] Sawijining wujud wisata padésan wis ngrembaka ngasilaké 27% lelungan wisata ing sakubening dunya (1994) lan 20% saka wisata nasional ing Perancis.[15] Salah siji babagan utama kang nyurung ya iku gastronomi minangka warisan budaya lokal. Kanthi tembung liya, gastronomi bisa dadi bumbu utama saka aktivitas wisata.[15]
Ing laladan padésan, pariwisata lan gastronomi nduwèni potensi kolaborasi karo agrikultur ngasilaké
Minangka pangubung antarané pariwisata karo ékonomi agraris padésan, peran gastronomi bisa diintegrasèkaké karo aspèk-aspèk perkembangan padésan lumantar aktivitas kayata:
nyurung spesialisasi panganan lokal kalebu produksi lan promosi panganan organik,[16]
ningkataké kualitas panganan lan nyiptakaké kesadaran anané kabutuhan kanggo mertahanaké lan ningkataké
nguwataké kesan lokal lan idèntitas régional lumantar perkembangan lan promosi saka mèrek panganan spèsifik ing panggonan mau. Ora lali aspek budaya lan warisan lokal uga kagawa[16]
Gastronomi Indonésia[besut | besut sumber]
Gastronomi Indonésia kawujud saka perpaduan budaya lan panganan saka India, Timur Tengah, Cina, lan bangsa Éropah kayata Portugis lan Walanda.[17] Panganan pokok ing Indonésia ya iku sega kajaba ing Maluku lan Papua ing endi sagu, kenthang, lan ketéla pohung luwih umum.[17][18] Kaya nagara-nagara ing laladan Asia Tenggara, panganan lawuh ing Indonésia disuguhake luwih sithik tinimbang panganan pokoké.[17] Ciri khas liyané ya iku sambel kang ménéhi rasa pedhes tumrap panganan Indonésia.[17][18]
Wiwitané, budaya lan masakan India kang banget mrabawani Indonésia tuladhané ana ing bumbu kayata jinten, ketumbar, jahé, lan karé kang kerep disuguhaké karo santen.[17] Sawisé iku, prabawa pedangang saka Arab Saudi mélu njembaraké masakan Indonésia kayata masakan saté kang kainspirasi saka masakan Arab ya iku Kebab, semana uga masakan kang nggunakaké daging wedhus.[17] Ora mung pedagang Arab, para pedagang saka Cina uga membawa bahan pangan saka nagarané kayata mi, kacang kedelé, lan maneka macém sayuran [1].[17]
Kolonisasi dénin bangsa Walanda ngenalaké cita rasa anyar lan bahan pangan kayata mrica kang asalé saka Mèksiko, asalé kacang saka Amérika kanggo bumbu saté lan gado-gado.[17] Ketéla pohung saka Karibia lan kenthang saka Amérika Kudul.[17] Ora mung iku, macem-macem janganan kayata kubis, kembang kol, kacang lanjaran, wortel, lan jagung diimpor mlebu ing Indonésia saengga nyiptakaké macem-macem masakan anyar [2].
Kadeleng saka segi gastronomi praktis, sapérangan masakan khas Indonésia gegayutan karo perayaan tartemtu kayata perayaan agama.[18][19] Tuladhané nalika dina riyaya déning umat Muslim, masakan nggunakaké ketupat ya iku masakan kang umum disuguhaké.[19] Nalika "Selamatan", ya iku tradisi dengonga sadurungé kagiyatan tartemtu kayata kawinan utawa mbangun omah, tumpeng utawa sega kuning kang kawujud kaya krucut disuguhaké.[19] nalika Nyepi kang dirayakaké umat Hindu biyasané disuguhaké roti garing lan manisan.[19] Ing Dina Kamardikan, ana budaya nganakaké lomba mangan krupuk kanggo bocah-bocah lan lomba gawé tumpeng tumrap para wanita.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gastronomi&oldid=1112782"	Kategori: AntropologiOlah-olahan lan ombèn-ombènGastronomiKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Anakmu wis telu lanang kabeh….? Edian tenan..
Pak Ribut kih iso ae, aku ngopeni anak siji ae ngelu sirahku…. opo meneh telu… salut kanggo
Dénivelé (m) : 200Circuit 2 : Dénivelé (m) : 300Circuit 3 : Dénivelé (m) : 600Circuit 4 :
PENDHIDHIKAN	February 27, 2013CRENINDIE	BASA JAWA	Leave a comment
Posted November 24, 2011 at 3:26 AM	yo…ngene iki karepku……seneng aq….cek..wong SH ora ketinggalan.iki yo
Mas q jga mw, tpi q msh warga bru, jdi KTA’a blum kluar, jdi gmana mas?
Blas di emailq ja ea mas?
Posted Desember 29, 2011 at 1:51 PM	sugeng rahayu poro sadulur mugi2 gusti mangestonI,↲
Setia hati terate amrih becik poro anggota pun dados. . .njunjung tinggi nopo ajaran ing terate, .tasih katah poro
Cuplikan[sunting | sunting sumber]
Duh bolo konco priyo wanito Ojo mung ngaji syare’at bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoro (Duhai
Akeh kang apal Qur’an haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati
Posted by Teddy Wirawan Trunodipo pada Agustus 21, 2008
1. Rambut tegese : rambataning urip manungso. Wani urip kudu wani nempuh pepalanging urip yaiku kudu wani meres keringet lan baut rogo uga obahing balung.
2. Rambut kang ketel lan subur biasane ana tumane tegese : tumanjakno nggonmu urip, oleh-olehe enggonmu nyambut gawe.
3. Tumo gendong jenenge LINSO tegese : elengo nggonmu dadi manungso ora mung pijer karem ing kamukten nanging uga kudu bersyukur lan manembah marang Gusti Kang Murbeng Dumadi
4. Linso mecah ana KOOR tegese : lamun wus ketug pepet hening. KOOR semana uga
pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng wirang jrih lalisIngkang cilik tan tolih ring
Nong nduwuran… sun sawang teko kadoan yoro…
sawijining tèknik lawas saka jaman kuna. Panemon ing Mesir nuduhaké yèn cara iki wis ditemokaké ing abad ka-4 SM, kanthi ditemokaké kain bungkus mumi sing dilapisi malam kanggo gawé pola. Ing Asia, tèknik kaya bathik uga ditrapaké ing Tiongkok jaman Wangsa Tang (618-907) sarta ing India lan Jepang jaman Periodhe Nara (645-794). Ing Afrika, tèknik kaya bathik ditepungi Suku Yoruba ing Nigeria, sarta Suku Soninke lan Wolof ing Senegal.
Ing Indonésia, bathik dipercaya wis ana wiwit jaman Majapahit, lan dadi populèr nalika pungkasané abad XVIII utawa wiwitané abad XIX. Bathik kang diasilké yaiku kabèh bathik tulis nganti wiwitané abad XX lan bathik cap nembé ditepungi sakwisé ana Perang Donya I utawa taun 1920-an.[2] Tembung “bathik” asalé saka basa Jawa, nanging bathik ana ing Jawa ora kacathet sajarah metuné. G.P. Rouffaer duwé pandhapat yèn tèknik bathik iki dimungkinaké ana lan ditepungaké saka India utawa Srilangka nalika abad kaping 6 utawa kaping 7. Sakliyané iku, J.L.A. Brandes (arkéolog saka Walanda) lan F.A. Sutjipto (arkéolog saka Indonésia) duwé kapercayan yèn tradhisi bathik yaiku asli saka dhaérah kaya Toraja, Flores, Halmahera, lan Papua. Wilayah-wilayah mau dudu wilayah kang kena pangaruh saka Hindhuisme ananging bisa dingertèni yèn wilayah mau duwé tradhisi kuna kanggo gawé bathik.[3]
G.P. Rouffaer uga nglapuraké yèn pola gringsing wis ditepungi wiwit abad kaping 12 ing Kediri, Jawa Wétan. Dhèwèké uga nyimpulaké yèn pola kaya mau iku mung bisa digawé nganggo wewujududan kang jenengé canthing, mula dhèwèké banjur duwé pendhapat yèn canthing ditemokaké ing Jawa ana ing jaman semono.[3] Dhetil ukiran kain kang mèh kaya pola bathik dianggo déning Prajnaparamita, yaiku ana ing reca dèwi kawicaksanan buddhis saka Jawa Wétan abad kaping 13.
Dhetil klambi kang nampilaké pola sulur wit-witan lan kembang-kembang kang angèl mèh kaya pola bathik tradhisional Jawa kang bisa ditemokaké jaman saiki. Iki nudhuhaké yèn gawé pola bathik paling angèl lan mung bisa digawé nganggo canthing wis ana ing Jawa wiwit abad kaping 13 utawa malah sadurungé kuwi uga wis ana.
Ana ing literatur Éropah, tèknik bathik iki pisanan dicritaké ana ing buku History of Java (London, 1817) tulisané Sir Thomas Stamford Raffles. Dhèwèké tau dadi Gubernur Inggris ing tlath Jawa nalika jaman Napoleon saka Walanda. Taun 1873 saudagar Walanda Van Rijekevorsel mènèhi saklembar bathik kang olèh nalika ana ing Indonésia marang Museum Etnik ing Rotterdam lan wiwitané abad kaping 19 kuwi bathik wiwit ana ing mangsa kajayané. Nalika dipamèraké ana ing Exposition Universelle ing Paris taun 1900, bathik Indonésia ngagètaké publik lan seniman.
Bathik yaiku kerajinan kang duwé pangaji seni dhuwur lan dadi bagéan kang ora bisa dipisahaké saka budaya Indonésia (khususé budaya Jawa). Wong wadon Jawa jaman dhisik ndadèkaké ketrampilan ana ing babagan bathik dadi pagawéyan, dadi ing jaman dhisik pagawéyan mbathik duwé kalungguhan kang èksklusif nganti ditemokaké jinis “Bathik Cap” kang ana kamungkinan wong lanang bisa mlebu ana ing pagawéyan mbathik iki. Ana pangecualian kanggo fénoména iki, yaiku bathik pesisir kang duwé garis maskulin kaya kang ana ing motif bathik “Mega Mendhung”, bathik saka dhaérah pesisiran biasané dilakokaké denong para wong lanang. Tradhisi mbathik wiwitané dadi tradhisi kang turun temurun, kuwi ndadèkaké sok sok motif bathik bisa dingertèni yèn kuwi bathik saka keluwarga ngendi. Motif bathik kang dinggo bisa nuduhaké statusé wong. Saiki ana motif bathik khusus kang dinggo déning para kulawarga ing Kraton Yogyakarta lan Kraton Surakarta. Bathik dadi salah siji warisan leluhur Jawa kang nganti saiki isih ana. Bathik pisanan ditepungaké menyang negara manca déning Présidhèn Soeharto, yaiku nalika ana ing konfrènsi PBB.
komoditas pangentukan punika misteri Bank komoditas pangentukan punika misteri
Kanggo sawetara saka bank-bank, investor, komoditas dagang data sanget cocog
Nanging kanthi keterangan kang supaya lacking, ICCR anggota kaya adhine Nora Nash saka sadulur kang
Mimpin dening netepake kanggo nandur modal ing cara socially sadar, Finn iku klompok wis ngangap babagan bank-bank ‘komoditas aktivitas wiwit 2008, nalika lunjakan ing energi lan tetanèn produk nyebabake pangan riots ing Afrika. Ing Jeksa Agung bisa ngetokake iku manawa bank-bank-dagang aktivitas artificially drive munggah prices pangan.
tenan dadi investasi ing aset fisik kayata aluminium warehouses ora drive munggah prices. Nanging ngiwa unanswered akeh Finn dadi pitakonan apa kang wis dilakoni bank ing sektor.
(Goldman dipindhah ana alamat kanggo kritik saka sawijining Metro International logam bisnis, ngumumake punika badhe nawaraken pelanggan akses langsung kanggo disimpen aluminium.)
Ing statement dikirim menyang Finn lan bakal dirilis digunakake durung alamat siji kang ngembake domestik: sing ora njaba bank-bank piyambak mirsa, manawa kanggo carane amba sing dadi komoditas dagang penyelundupan iku, pinten padha perdagangan, utawa pinten dhuwit padha gawe.
“We kaya pambocoran liyane sing,” Finn ngandika.
Iku dipercaya kanggo njaluk pesenan kang. Nalika negara paling bank-bank sing dibutuhaké kanggo nyampekano informasi aktivitas sing ing sawetara bisnis konsumen-madhep kayata kredit, ana requirement padha kanggo menyang Mulane ing
lan uga ora nyedhiyani bayangan sing akurat saka ukuran bisnis.
Paling bank-bank laporan sawetara nomer, nanging siji saka paling gedhe – Morgan Stanley (Xetra: 885836 – kabar) – wis ora sijine tokoh sing dollar sawijining komoditas bathi ing luwih saka dasawarsa, nglaporake mung taun-taun ing persentasi owahan menehi sekuritase filings. Ana nyedhiyani biaya, gaji bonus utawa tokoh, nggawe iku mokal kanggo guess ing relatif untung.
Inggris Consulting tenan yen makaryakke luwih saka 100 kanggo riset scrutinize keterangan umum lan tumindak pitakonan kanggo ngira dagang bathi kanggo investasi bank-bank.
Jeksa Agung bisa ngetokake sing wis dadi tambah akeh penting minangka politikus pencet bank-bank kanggo liyane kaweruh menyang risiko lagi njupuk dening ndhuweni logam warehouses utawa chartering lenga tankers, lan sawetara ngupaya para panuku sing fisik komoditas Holdings.
kacarita … wong lagi kerep disarèkaké ing arcane peraturan filings,” Senator Sherrod Brown, Demokrat kanggo Ohio, ngandika ing minggu kepungkur iku pangrungon.
Ing lack of kajelasan liwat dagang operasi wis dawa dadi Jeksa Agung bisa ngetokake vexing tengen liyane desks sarta, kayata manca lan ijol-ijolan equities. Nanging saiki debat liwat bank-bank apa kudu diijini terus dagang supaya aktif ing mentahan pasar materi wis mung sharpened fokus ing wilayah.
Ing jumlah, sing amba dhuwit: ndhuwur sepuluh global bank-bank bebarengan digawe babagan $ 6 milyar dagang komoditas taun pungkasan, mudhun 24 persen saka ing 2011, miturut koalisi.
Ing bank-bank wong lagi nyediakake aturan lan investor kabeh informasi sing lagi menehi.
“Our keterangan ing baris sing cocog karo kabeh syarat Reporting lan investor
tengen menehi telung inti garis bisnis nanging ora break mudhun pangentukan menyang “produk” tingkat kaya komoditas.
Pangritik ucapake keterangan isih tetep akeh kang dikarepake.
“Wong-wong pancene ora marang kita akeh,” ngendikane Robert McCullough, lan wong ahli ekonomi energi sing ngginakaken enem taun litigating lan listrik pasar manipulasi cilik marang Morgan Stanley.
“Yen wanted sing ngira apa sing posisi ing listrik ing taun 2001, enem taun pengadilan iki ora cekap kanggo njaluk iku,” ngandika.
Ing syarat financial risiko sistem, sing cadangan Federal, kang ngatur bank-bank, nduweni daya kanggo nggawe kunjungan ing Staff lan panyuwunan data mranata saka bank-bank ing komoditas aktivitas. Agensi uga tansah ing situs Staff ing bank-bank sing darmabakti kanggo ngawasi komoditas.
Nanging sing ora cukup, miturut sawetara examiners mantan.
“Ana sing paling sophistication longkangan antarane pengatur lan bank padha aturan,”
“Ing komoditas sing endi transaksi canggih liyane njupuk Panggonan,” ngandika.
Siji Bank pakaryan babagan penyimpanan file sing diklumpukake dening panganan diarani “FR Y-9C.” Ing questionnaire mbutuhake rincian bank-bank pitutur marang Federal cadangan kabeh saka carane akeh dhuwit padha nglampahi ing pos kanggo pinten dhuwit padha supaya komoditas dagang.
Nanging amarga peraturan accounting aturan beda-beda saka cara bank-bank laporan sing pangentukan kanggo investor, ing panganan kang bisa questionnaire kerep metokake resemblance sethitik kanggo bank-bank ‘lan Sekuritas Komisi filings.
Goldman Sach, kanggo Kayata, kacarita mung $ 100 yuta ing “komoditas lan” bathi dagang menyang panganan ing 2012. Ing pakaryan babagan penyimpanan file dhewe karo detik, Bank ngandika iku digawe $ 575 yuta komoditas dagang. Industri sumber bener pegged Goldman dadi komoditas bathi nyedhaki $ 1,25 milyar kanggo taun.
Takon babagan tokoh liyane, sing juru wicoro kanggo Goldman Sach ngandika: “We nyampekano informasi tokoh ing cara kita required sing uga ora cocog karo cara kita bener ngukur kinerja tartamtu bisnis dagang..” Panjenenganipun nolak kanggo nyedhiyani tokoh kanggo bank iku komoditas bathi dagang.
JPMorgan Chase (Liyane OTC: JPMSZ – kabar) lan Citigroup Inc (NYSE: C – kabar) nyedhiyani padha komoditas dagang tokoh menyang panganan lan detik. Nanging kaya Goldman, loro bank-bank ing ngelekake investor sing detik filings yen tokoh ora makili kanthi kinerja sing amarga padha ngilangi pangentukan ing kapentingan, lan “integral” bagean dagang revenue.
Sawetara bank-bank liyane wis dijupuk tampilan sing sing komoditas bisnis sing alit patut manungsa waé akeh.
Ing Deutsche Bank lan Barclays Bank, komoditas bathi uga nuduhake munggah ing occasional pangentukan transcript utawa investor presentation, nanging sanadyan Bank ndudhohake ing filings pinten dhuwit iku ndadekake dagang ing sektor. Ing sawijining laporan taunan 2012, Deutsche Bank mung Cathetan komoditas “bathi padha ngisor” dibandhingaké 2011. Barclays (LSE: BARC.L – kabar) ndadekake ora sebutno saka babagan iku kinerja ing sawijining laporan taunan.
JPMorgan kacarita saklawasé $ 2,4 milyar ing komoditas dagang bathi kanggo 2012, kang ana ing koran liyane saka Goldman lan
B. Ngocapake swara sing dirungokake khanti bener
D. Nggolongake gambar khanti dasar kabar sing dirungokake
bapak Mbakyu kangmas Mbah putri mbah kakung Coba tirokna swarane kewan utawa barang sing tau korungoke, banjur mbedheken
Kring … kring cit … cit …
Iki swarane …. Iki swarane …. Wenehana tandha garis (----) saka ukara menyang gambar sing cocok
Adik turu Iku bapak Embah putri Iki ibu
Bunderan ing ngisor iki isenana nganggo angka sing cocog karo gambare
Bangsane kembang Piranti sikatan Standar kompetensi :Wicara
Kompetensi dasar :A. Nerangake isi gambar
Kompetensi dasar : A. Maca seru aksara, wanda, tembung lan ukara sederhana
Wenehana tandha ( x ) ing aksara a, b, utawa c sangarepe wangsulan sing koanggep paling bener
Didhawuhi bapak, ibu kudu patuh lan dirungokake yaiku nganggo ….
Topi dienggo ing sirah yen sepatu dienggo ana ing …..
Pitik jago unine kukuruyuk yen pitik babon unine ….
Kwek kwek b. embek c. petok petok
Bulik tindak pasar nitih becak rodane becak ana ….
Ibu Ima lagi masak sayur bayem ana ing ….
Juli 2, 2007 pukul 11:28 am	1. Yen nganggo speedy mending kowe nganggo proxy-ne UGM, dadi lumayan cepet, seolah-olah kowe ngakses nganggo jaringan
wis njeblug tagihan XPlorku dadine minggat neng Bebas, bajigur tenan meh mbayar tagihan Xplor nganti ngere mangan sego ndog
mesak’e tenan.. bathi’ne mung limangatus
dipecicili pisan … sing nduwe Kertu AS, label’e MHS
ning koq yo kurang inpormasi .. oalah…
Sing / Rao Mah Sing (We Come to Sing)
kelingan jaman dewe ijek TK. Pas kuwe ngeterno aku muleh bar seko omahem. Eeee saiki wis duwe anak. Mugo-mugo dadi sumber
saiki tambah pinter, ngk usah di apus2i maneh, mengko dadi
Kuning-kuning kurungan sukmo. Sun gedong-dong redong-redong
Kuwe arep luru opo ndok? Arep luru semar kuning?
Ora ono semar kuning Yo aku iki semar kuning
kanthi wiyar minangka idéologi nagara ingkang nampik Buddhisme bibar dhawahipun Dinasti Goryeo. Pehak kerajaan Joseon ngangungaken werna putih minangka perlambang Konfusianisme lan ngginakaken keramik putih minangka perabot ingkang wigati wonten ing lingkungan kasebut.[1] Keramik putih lajeng dados barang pecah belah ingkang paling kathah dipunproduksi lan dipunremeni ing periode Joseon.[1]
Ing wiwitan periode Dinasti Goryeo (935-1392), nalika keramik ijo tasih kathah dipunginakaken, keramik putih namung dipunproduksi kanthi gunggung ingkang sekedhik.[3] Wiwit saking dhawahipun kaum panguwaos Goryeo ing taun 1392, Konfusianisme nggantos Buddhisme minangka idéologi lan keramik ijo ingkang sadèrèngipun dipunremeni wiwit dipuntilaraken.[3] Pamarentahan Joseon nglampahi upaya khusus kanggé njagi produksi lan pangelolaanipun. Sansaya dangu masarakat Joseon wiwit ngginakaken jinis keramik énggal punika kanthi wiyar wonten ing padintenan.[3] Lajeng produksi keramik putih tuwuh kanthi cepet.[3]
Sajarah keramik putih punika kapérang dados tiga periode.[3] Periode kapisan ingkang kawiwitan saking madegipun Dinasti Joseon ing taun 1392 dumugi abad kaping 17 kala punika keramik mawi corak tatahan dipunproduksi sawetara lajeng ical.[3] Lajeng keramiki mawi corak biru (cheonghwa) dipundamel kanthi modifikasi gaya wiwitan keramik Cina kangge dipuntrepaken kalihan gaya Korea.[3] Ing periode kaping kalih, saking abad kaping 17 tengahan abad kaping 18 medal keramik ingkang dipunlukis mawi glasir coklat lan kondhang ing wiwitan abad kaping 18.[3] Keramik corak abrit ugi medal ing periode punika.[3] Ing periode kaping 3, saking abad kaping 18 dumugi abad kaping 19, keramik putih wiwit dipunproduksi kanthi ageng ananging kuwalitasipun sansaya mangandhap.[3] Keramik mawi corak biru, sapérangan dipunglasir biru-kobal ugi kondhang wonten ing periode punika.[3]
kados teknik sanggam wonten ing keramik ijo.[3] Saking periode kaping kalih lan salajengipun, kadang kala désainipun dipunwukir awujud relief lajeng cara sarta pola wukiran ingkang kados mekaten sansaya kathah dipunginakaken.[3] Motif kondhang ing periode kasebut inggih punika taneman pring mawi kembang plum, pring kalihan wit cemara, seruni, simbol-simbol agami Buddha lan umur ingkang dawa, méga, kéwan bertuah, anggur, anggrèk, ulam, kepa, yuyu lan manuk.[3]
Pusat produksi[besut | besut sumber]
Wiwitanipun tungku ingkang damel keramik putih sapérangan ageng wonten ing sekitar wewengkon kutha krajan ing Gwangju (Gyeonggi), Gunung Gwanak lan Gunung Bukhan. Ananging banjur nyebar dhateng sadaya provinsi.[3] Gwangju ingkang kalebet tungku astana kerajaan tasih dipunginakaken minangka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Keramik_putih_Joseon&oldid=1014561"	Kategori: Keramik KoréaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.03, 6 Maret 2016.
Sumangga dipun sekecakaken sinambi udud lan nyruput kopinipun….. mugya sekar macapat sinom punika sagetha damel renaning panggalih kita sedaya. nuwun.
← SULUK DUMUNG ING MANAH	SULUK DUMUNUNG
panjenengan sidoarjo pundi? kulo nggih sidoarjo…
May 18, 2011 – 12:31 pm Ceritane durung rampung, lha kopi jahe panase trus piyekangmas? Salam and kangen selalu.
May 18, 2011 – 12:26 pm Ceritane durung rampung, lha
mugi-mugi kang mas tansah paringaken barokah saking Gusti Akarya Jagad,,, salam
ejang meniko ki kumitir sak keluargo tansah kinayungan berkah, rohmat sarto barokahipun saking gusti kang moho kuwaos….amin
sak derengipun kulo nyuwun agunging lir samudro pangaksami, kawontenen kulo saweg ijin ing wanci meniko, inggih meniko anggen kulo ngunduh file-ipun ki kumitir. mugio saged migunani tumrapaing kulo pribadi lan tiyang sanesipun.
SAK MAJASE Angga Artis Smule Mbok Poniyem
Kurnia Dewi By Mbok Poniyem Laros Banyuwangi
KEMBANG WARU Duet Heboh Gandrung Farid Vs
nyiram bunga, wis bocahe ayu gelem nandhur-nandhur sisan he he he 
bupati.6. / 1885 – 1905 / Raden Mas Tumenggung Tjokrokusumo / Putra Tumenggung Tjokronegoro II7. / 1905 – 1920 / Raden
panggawe alagunaning wong luputgeni atemahan tirtamaling adoh tan ana ngarah ing
“Nyong asli wong banyumas, wit lair wis ngerti jenenge mendoan kue dudu hak perorangan dadi ora setuju blas meng keputusan mendoan dadi hak perorangan.”
Kradenan kue salah sijine kelurahan nang sumpiuh. Lurahe jenenge Nurul Bahiyah, S.H. Kradenan dibagi ana 2 Rw. Rw I, ana 7 RT. Rw II ana 6 RT. Akeh sekolahan
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.14, tanggal 3 November 2011.
Melinggih Kelod | Banjar Begawan, Payangan, Indonésie Location :
mutusaké kanggo ngajak saduluré loro Kevin Jonas lan Joe Jonas kanggo anggawé grup musik dhewé.[1] Awalé jeneng kang dienggo ya iku Sons
Amerika SerikatPenyanyiKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 28 Januari 2017.
Pancen ono pecake tatu ring awak isun
Sing arep nggisir teka isun mulyaaken Blambang
Pandawa (Miturut Mahabharata) – Bag.3 (Tamat) | Yoga Hart
Pandawa (Miturut Mahabharata) – Bag.3 (Tamat)
05/10/2012 pada 12:53 PM	(Wayang Dan Budaya Jawa)
Tags: Bharatayudha, budaya Jawa, Hindu, Mahabharata, Pandawa, wayang, wayang kulit	* KRESNA DUTA. Ing pasanggrahan Upaplaya , Pandawa rerembugan karo Prabu Kresna ,
Prabu Baladewa , Setyaki , Prabu Drupada , Drestajumna , Prabu Matsyapati ,
menawa Pandawa arep nyuwun separo praja Hastina ,
sabab negara Hastina kuwi sabenere tilarane Prabu Pandu.
Prabu Drupada banjur utusan para Brahmana Pancala minangka dutane Pandawa ,
banjur genti Korawa sing matah duta Sang sanjaya menyang Upaplaya.
Sanjaya (Arya Sanjaya) kuwi atmajane Widura (Yamawidura) ,
kejaba dadi parampanane Praja Hastina , Sanjaya uga kusire Prabu Drestarastra.
Sanjaya pinaringan Diwyacaksuh (Soca Bathara) dening Begawan Abiyasa ,
mula sanajan tanpa mara ing papan paprangan , bisa ngaturi weruh marang Prabu Drestarastra ,
Amarga para duta saka Pandawa lan saka Korawa padha ora oleh gawe ,
Pandawa lan Korawa padhadene sengkud ngumpulake wadyabala.
Para Ratu kang nedya mbiyantu Pandawa padha wirid wadyabalane menyang Upaplaya ,
semono uga para Ratu kang mbiyantu Prabu Duryudana padha wirid wadyabalane menyang Hastina.
arep nyuwun pambiyantune Prabu Kresna menawa Bharatyudha kudu dumadi.
saperangan yaiku Wadyabalane Dwarawati sing padha asikep sanjataning ayuda maneka warne ,
sing saperangan maneh namung Salirane Sang Prabu Sri Bathara Kresna ,
Tanpa mangu-mangu utawa mikir dawa , Arjuna milih salirane Prabu Kresna.
Prabu Duryudana banget kalegan penggalihe krungu ngendikane Arjuna.
Sawise rampung bab rembugan , Prabu Duryudana banjur tindak menyang Mandura ,
Nanging Prabu Baladewa ora nedya melu cawe-cawe marang anane Bharatayudha.
Sapungkure Prabu Duryudana , Prabu Kresna lan Arjuna banjur tindak menyang Upaplaya.
Amarga duta saka Pandawa apadene saka Kurawa pada ora oleh gawe ,
Pandawa minta pambiyantune Prabu Kresna dadi dutane Pandawa kang pungkasan ,
pamrihe bisaa ngrembug Prabu Duryudana supaya ora ngukuhi sing dadi wewenange Pandawa ,
malah Prabu Yudhistira trimah senajan Prabu Duryudana mung gelem maringi 5 dhusun.
Tindake Prabu Kresna bareng tekan ing tegal Kuru (Kurusetra) ,
ketemu karo Maharesi Parasurama , Maharesi Kanwa , Prabu Janaka sing wis padha asalira dewa ,
lan Maharesi Narada. Para dewa nedya mbiyantu pakaryane Sang Prabu Kresna.
Ing Hastina , Prabu Duryudana ora maelu marang pituture para pinisepuh lan Prabu Kresna ,
penggalihe mbeguguk ngutha waton , mandar nedya mikut lan mrajaya Prabu Kresna.
Prabu Kresna duka , banjur tiwikrama dadi gedhe pindha prabata ,
salirane sumorot pindha baskara , ing salirane katon cetha wela-wela para dewa ,
Amarga diarih-arih dening para Mahresi Kaswargan lan para pinisepuh Hastina ,
suwe-suwe penggalihe Prabu Kresna lilih lan bali marang wujude kang sejati.
* DEWI KUNTI MBUJUK KARNA ,
BATHARA INDRA MUNDHUT PUSAKANE KARNA.
Sapungkure Prabu Kresna , Dewi Kunti mbujuk Prabu Karna supaya manunggal karo Pandawa ,
nanging penggalihe Prabu Karna kenceng nedya mbiyantu Kurawa menawa nganti dumadi Bharatayudha ,
bisane dheweke jumeneng ratu ing Awangga (Ngawangga) jalaran saka Prabu Duryudana.
Sapungkure Dewi Kunti , Prabu Karna dirawuhi Bathara Surya sing atur pepenget ,
nedya mundhut pusaka gawan nalika Prabu Karna lair ,
yaiku Kotang Kaswargan lan Anting-anting Kawaca sing dumadine saka Amreta ,
Nanging amarga Prabu Karna ora nate nulak pamundhute brahmana ,
mila nalika Bathara Indra memba brahmana mundhut pusakane ,
Prabu Karna mulungake nanging nyuwun lintu sanjata ingkang saklangkung ampuh.
Dening Bathara Indra diparingi sanjata sakti awujud lembing aran Wasewi.
Sanjata kuwi mung bisa dienggo mateni musuh siji , banjur bali marang Bathara Indra maneh.
* BHARATAYUDHA. Sawise cetha nyata menawa Bharatayudha ora kena disinggahi ,
Pandawa lan Kurawa padha tata-tata mepak wadyabalane ing satepine Tegal Kurusetra.
Sadurunge Bharatyudha kawiwitan , Prabu Kresna maringi wejangan marang Arjuna ,
amarga Arjuna nglokro atine , ngrumangsani kang bakal diadhepi isih kagolong kulawarga.
Wejangan itu kang karan Bhagawadgita (Sansekerta).
Basane Kawi “Gitaning Bhagawan” , dene tegese “Kidunging Gusti”.
Kang sinebut Bhagawan (Gusti) yaiku Prabu Bathara Kresna , panjanmane Sang Hyang Wisnu.
Wondene Mahasenapati Kurawa yaiku Resi Bhisma , nanging amarga sulaya rembug ,
sajerone Resi Bhisma dadi Mahasenapati , Prabu Karna pratignya ora melu campuh perang.
amarga tinempuh dening Srikandhi sing tanpa kendhat ngudani warastra (panah).
Kajaba netepi prasetya : “ora nedya mrawasa apa maneh mrajaya wanita” ,
Resi Bhisma ora samar menawa salugune Srikandhi kuwi titise Dewi Amba.
Resi Bhisma wis priksa yen dina iku panjenengane wis tekan ing janjine.
Duk ing nguni nalika Resi Bhisma ngleboni sayembara mundhutake garwa kanggo Wicitrawirya ,
amarga ingina (dihina) dening para Narendra lan raja putra ,
sayembara pilih malah salah kedaden dadi sayembara perang tandhing ,
sing salugune wis duwe kekarepan nedya milih Prabu Salwa ,
nyuwun marang Resi Bhisma supaya bisa kaleksanan dadi garwane Prabu Salwa.
Dening Resi Bhisma dililani , nanging Dewi Amba ditampik dening Prabu Salwa.
Pamrayogane Prabu Salwa supaya Dewi Amba suwita leladi dadi garwane Resi Bhisma ,
nanging Resi Bhisma ora bisa nampa , sabab wis nglampahi wadat ing saklawase.
Nganthi ping pindho Dewi Amba sowan menyang kedhaton Soka , keratone Prabu Salwa.
Jalaran mrana-mrene dadi tampikan , banget nelangsa keranta-ranta penggalihe Dewi Amba.
Banjur nyeyuwun marang Jawata supaya bisa males marang Resi Bhisma ,
sing dianggep dadi tuk-ing kanelangsan lan kasangsarane uripe.
Bharatayudha dina kasawelas sing madeg Mahasenapati Kurawa yaiku Pandhita Drona.
Ing dina kaping limalas , saka ature Prabu Kresna supaya Pandawa namakake sandi-upaya ,
nganti krungu dening Pandhita Drona , yen “Aswatama mati”.
Bima banjur mateni gajah sing arane “Aswatama” , lan banjur mbengok sora “Aswatama mati”.
Pandhita Drona midhanget pambengoke Bima kaget , atine nratab ,
amarga pambayuning Pandawa kuwi ora tau micara dora (goroh).
Wangsulane Prabu Yudhistira mbenerake yen “Aswatama mati” ,
nanging banjur disusuli pangandika lirih ora kaprungu dening Pandhita Drona , “Aswatama gajah”.
Pawarta patine Aswatama , atmajane kang kinasih ,
nguculi kawaca (baju zirah) , banjur ngeningake cipta.
Drestajumna age-age nyedhaki Pandhita Drona lan nigas janggane.
Sasedane Pandhita Drona , Prabu Duryudana rerembugan karo gegedhuging wadyabala Kurawa.
Golong giliging rembug , kang jinunjung dadi Mahasenapati yaiku Prabu Karna.
Prabu Karna duwe panyuwun kusir sing satimbang karo Prabu Kresna kang ngusiri kretane Arjuna ,
Prabu Karna nggarwa putrining Prabu Salya kang asmane Dewi Sutikanthi.
Panyuwune Prabu Karna uwi gawe duka lan serik atine Prabu Salya kang rumangsa ingina ,
senajan wasanane Prabu Salya nyaguhi dadi kusir kretane Prabu Karna.
nalika Mahasenapati Karna arep nglepasake jemparing Wijayacapa marang Arjuna ,
Prabu Salya nyruwe yen pangincenge Mahasenapati Karna kedhuwuren.
Satemene Prabu Salya pancen atine luwih condhong marang Pandawa.
Jemparing Pasupati ngenani janggane Mahasenapati Karna njalari palastra.
Bharatayudha ing dina kaping pitulas kuwi , Sata Kurawa mung kari Prabu Duryudana.
supaya nyuwun marang Prabu Salya kersa jumeneng Mahasenapati Kurawa.
Prabu Salya ngaturi maneh supaya Prabu Duryudana kersa bedhamen (berdamai) marang Pandawa ,
nanging Aswatama duwe pinemu menawa Prabu Salya kuwi telik sandining (mata-mata) Pandawa ,
kang momor sambu (menyamar dan bergabung) kaliyan Kurawa.
Prabu Salya muntab penggalihe , nanging diarih-arih dening Prabu Duryudana.
Aswatama senajan wis lilih amarga dilelipur dening Resi Krepa ,
Ing Dina kaping Wolulas Prabu Salya jumeneng Mahasenapati Kurawa.
Senajan mangsah yudha namung karo wadyabala sing kari saprapat ,
Prabu Salya nglepasake pusakane Rudrarorastra karo matek mantra ,
(Ing Padhalangan dicaritakake matek aji Candhabirawa).
Dayane pusaka bisa ngetokake wadyabala asura maneka warna (ditya , buta , raseksa , yaksa) ,
Manawa asura kuwi ana sing dipateni siji , mandar dadi loro , loro dadi papat , lan
Prabu Yudhistira sing wis nate diparingi mangerti wewadi pengapesane dening Prabu Salya dhewe ,
banjur ngangseg maju nyedhaki dununge Prabu Salya kanthi musthi Pustaka Kalimahosadha ,
Prabu Duryudana kang perang tandhing lumawan Bima , wasana uga nemahi palastra.
Mula sawise ngasoake salirana sawatara suwene , Prabu Kresna , Pandawa lan Dewi Dropadi ,
tindak menyang papan panggonan kang suci kanggo ngleremake penggalih lan sesaji.
Aswatama , Resi Krepa lan Kartamarma menyang pasanggrahane Pandawa.
Ing sajerone turu kepati , Dewi Srikandhi , Drestajumna , Pancakumara , dipejahi dening Aswatama.
Prabu Kresna , Pandawa lan Dewi Drupadi , nalika kondur menyang pasanggrahan ,
banget kagete nalika ngerti pasanggrahane sirna lan entuk palapuran saka abdi ,
menawa kabeh satrya ing sajerone pasanggrahan diprajaya dening Aswatama.
Nalika Aswatama sumurup para Pandawa tumuli nguncali suket kusa sing wis dimantrani.
nanging cumlorot ngenani Dewi Uttari kang nalika semana lagi ngandhut.
Jabang bayi sing dikandhut Dewi Uttari pejah , nanging diuripake maneh dening Prabu Kresna ,
sarana Kembang Wijaya Kusuma , sabab durung tiba wancine.
mbeneri Bathara Pasupati nalika samana lagi miyos siniwaka ,
Sarawuhe Bathara Narada ing padunungane kang lagi padha perang tanding yudha ,
banjur ngendika sora supaya Aswatama lan Arjuna pada ngracut sanjata sing dilepasake.
Saka dhawuhe Bathara Narada , kanthi ati kang banget susah amarga rumangsa dewa ora adil ,
Aswatama banjur masrahake Cuddamanni (Cundamanik) marang Pandawa.
Cundamanik banjur digawe rerenggan makuthane Prabu Yudhistira.
Saparipurnaning Bharatayudha , saindenging jagad raya padha bela sungkawa.
SERAT BASUKI LAN RAHARJA | alangalangkumitir
padha, wedia ing kukum, matrapna yudanagara, yen atemu ing karone dadi becik, becik slamet raharja.
03. Pan puniki karsane kang nganggit, sarjuning tyas susanta ngumala, nglepasken panggraitane, graitane wong punggung, anggung
04. Sakarepe kisruh ngrusak ati, ati tiwas ing pati tan awas, yekti kathah ing was-wase, wuwusen sujanma yu, kang
iku nyumuki, marang sakabehe badanira, sumrambah kabecikane, cupet cilakanipun, suka sukur ingkang pinanggih, uga manggih kagungan, sinebut
acumadhonga, ing Gusti Kang Agung, gungna langgenging Hyang Suksma, suksma nrima ing panuwune
tandhaning wong kurang budinya, ana pratandha ngawake, solah pangucapipun, kang kanggonan tulening budi, yen katenan balak, ing sariranipun, winales ing kabecikan, sring nyukakken marang ing sesami-sami, wong
Dene purwaka palaning budi, kaping kalih idhep mantepira, ingkang beciki awake, lan wruh saliranipun, ingkang luhur dipun andhapi, tur nora pala cidra, marang sanakipun, dene tandha
Tandha kaping pat jatmikeng budi, momot ujar tandha kaping lima, ngucap barang pangucape, sarta kalawan ngelmu, tandha ping nem akerep dikir, kerep maca istigpar, eling uripipun, lamun awekasan pejah, kaping pitu kalamun nandhang prihatin, panrimane nugraha.
Nuli ilang gonira prihatin, dene linimput ing panarima, sartandhap asor budine, wus jangkep kaping pitu, budi ala ginonjak eblis, iya pitung prakara,
pawong sanak, Manawa soring dheweke, Dene kang kaping telu, Tata krama den orak-arik, Ingkang kaping sakawan, Akereng tur lengus, Ping lima jail wadulan, Kaping name nyanyuwe panggawe becik, Dene kaping
12. Nora sabar ing bilahi, wus ajangkep kang sapta prakara, iku pancabaya gedhe, raosna jroning kalbu, marang kojah ingkang kawuri, kalamun sira bisa, matrapken pitutur, kang wus sinebut ing ngarsa, iku dalan umarek mring Maha Suci, sarta lawan nugraha.
kang supaya bakuh, iklasna tinggal kang ala, liring ala ingkang adoh marang becik, becik ingkang raharja.
dimen adoh ing sasare, sasare ing panemu, panemune wong ahli ngelmi, akeh kang nablegena, marang badanipun, iku ngelmune gupala, nora wande yen kekel aneng yumani, tiwas pati tan awas.
Wong kang sampun binuka ing ngelmi, datan ana ingkang kinareman, amung umadhep gustine, ngreksa sakehe lacut, amung sabar madhep ing Gusti, tan pisan dhinginana, karsaning Hyang Agung, tan duwe daya upaya, amung rila sokur pasrah maring Gusti, iku tekad
bokmanawa sira ta, tinarbukeng kawruh, iku ijeh bokmanawa, nanging uga lakonana ingkang margi, sarta palaling suksma.
Iku ingkang ngalingi ing gaib, ujar kitab sipatul ngukala, iku kaki kijab gedhe, lan malih dipun purun, sira kaki ambuwang dhuwit, aja keket ing asta, marisaken kupur, ngangelaken ing sakarat,dunya brana jroning pati mikatoni, tur dadi
supayane ing pati semu patitis, tetepna ing tyasira.
napsu kang amrih lali, coba nepsu kang ala linawan, den mungsuh ing sabenere, sayekti
padha ngawruhana kaki, prakara sipat kalihdasa, lan mangerti ing tegese, gaib ngawruhana iku, sakabehe wong Islam sami, yen tan weruh
jangkep wus den etung, ingkang sipat kalih dasa, sayektine wujud iku ingkang pasthi, yektine datan ana.
Wujud iku amung Maha Suci, datan ana malih kang gumelar, awal tumekeng akhire, tegese ujar iku, kabeh iki
33. Makhluk kabeh ngalindung Hyang Widhi, ingkang jahat arah nem prakara, iuke den ayomi kabeh, kang saweneh na wuwus, den arani johar lan jisim, saweneh ana ngucap, Alah aneng dhuwur, Iku bodho tumpa-tumpa, Jeng Pangeran ingkang karya bumi langit, Tan kaya
Nora kena kacipta ing galih, yen onoa rupan kaya ngapa, iku jomblah makluk kabeh, kale suci sadarum, kang kumrenteg sajroning ati, kabeh iku den ijad, dudu Maha Agung,
35. Lamun antuk pitulung Hyang Widhi, iya pesthi tan kalawan-lawan, kang sarta lawan takdire, nanging sira yen ayun, mring pangawruh ingkang sayekti, aja sawiyah-wiyah, den ngambah
Waspadakna ingkang dadi sirik, lakonana kang kinon ing sarak, poma aja ngelirake, kang cinegah ing rusul, ngedohana ingkang atebih, iku laku utama, lakune wong luhung, mokal jaising Pangeran, dunungena kang terang padha semangkin, iku wong asih suksma.
Amung weruha manungsa iki, marang wujuding Hyang Maha Mulya, anitik saking lapile, dalilipun walahu, pan kalaka pi samawati, andadekaken
Lan sing sapa wonge angarani, ing pangeran arahing kahanan, utawa ing panggonane, yekti kapir wong iku, dadi batal islamireki, kopar kapir kapiran, esah murtadipun, sakuthu ing kukumira, lan sing sapa sakuthu maring Hyang Widhi,
lan kang anyar, Iki dalilipun, Lan asipat wakhdaniyat, Pan sawiji boya ana kang kekalih, Mokal yen ana liyan.
iki ingkang nuduhake, inallaha puniku, satuhune Hyang Maha Suci, ngalakuli saean, kadir lajonipun, ing atase iku barang, saben-saben sawiji pan dipun pasthi, langkep tan kena cidra.
Marang sakabehe kang dumadi, kabeh iku padha kinawruhan, sipat kayat pan
netra kakalih, dalile sipat kalam, iki pungkasipun, wakalamallahu Musa, taklimana wus ngandika Maha Suci, mring
46. Yen wus gograk usika kang dhiri, ridhonira ing Suksma tumeka, Suksma nglela katon dhewe, wuwuh kawruh kang dhuwur, yen wus nora akiwir-kiwir, nora angayawara, kawruhe pangawruh,iku pangawruh utama,utamane ing badanira puniki, nyuwuna
rumasa ing Gusti keh sisip, luwih kurang ing ngibadahira, ing Gusti kang dadekake, den akeh nutuh-nutuh, maring
saking kirang geyongane, langkung cupet ing kawruh, basa kawi dereng udani, saking ambeg sembrana, dados purun-purun, anglampahaken sarkara, boten ketang kalamun dipun esemi, mring janma liyanira.
Kalayan malih wau kang nulis, langkung kirang ing
Akal ingkang tan pantes ing bumi, Gusti Allah mugi nglironana, Ginanti kabecikane, Ya ingkang Maha Luhur, Dhuh tuwanku rabul ngalamin, Sanget panangis amba, Mring Gusti Kang Agung, Rabi ya sir muga-muga, Agampilna marang ati ingkang becik, Tuwan
51. Langkung murah man walatu ngansir, samaliye ing panuwun amba, Tuwan sampun ngangelake, dhumateng manah ulun, ginampilna dhateng kang becik, kadi ta ingkang ina, ringan gampilipun, lawan malih muga-muga, antuka sih sapangate kangjeng Nabi, ngleberana kang
52. Ingkang nyerat langkung ngarsi-arsi, sapangate ing para ambiya, miwah sakabat pa dene, tanapi wali kutub, ingkang sampun kabukeng gaib, nadyan pasek kang nyerat, nanging batinipun, boten nyulayani sarak, bok manawi wonten pangapureng Widhi, wingking sinten uninga.
Penulis sangat berharap, safaatnya para ambiya,
Dene kuwatire ingkang nganggit, sabab kathahing maksiyatira, meh boten wonten ta ngate, kaya paran ing besuk,yen tan antuk apureng
54. Boten wonten kang yogya nulungi, maring kawula ingkang duraka, ingkang kados amba kiye,
Mung puniku watone kang nganggit, nanging boten pisan amesthekna, sabab jais pangerane, tobat kula gumlundhung, saking sanget–sangeting sisip, mung nganti palaling Hyang, laleberanipun,
saking sisip, kaya wong kang ora duwe dosa, iku nabi ngandikane, iku geyongan agung, dalil kadis dhawuhe Gusti, sing sapa tan percaya, yekti dadi kupur, pramila
sampun putus maring ngelmi, prayogane ngekehana ngamal, aja kongsi ngelmu bae, ngelmu datanpa laku, iku kaki kurang prayogi, laku tan ngangge ngelma, iku nora tutug, dadi wuta temahira, lah pikiren ajana ambeg gumampil, gempal wekasanira.
ngelmu, nora dadi ngelmunireki,sababe tanpa ngamal, wong kang ngelmu iku, marmane ngamal tinulak, tanpa ngelmu pramila den sami ngesthi, ngelmu
Ngelmu putus sarta ngamal salih, iku begja yen sira kanggonan, ingkang tinemu
60. Dedalane wong keparek Gusti, kudu nemen ing ngibadahira, sarta kirang dhahar sare, lan cegah saking dudu, dudu dipun singkiri, ngambaha ing dadalan, dalaning kang agung, rupane dalan kang jembar, dalil Kuran lan Kadise Kangjeng Nabi, lan ijmaking ngulama.
apa amar kang aneng ing kana, aja sira ngemengake, cilaka temah luput, luput muput tumekeng buri, buri dadi rarasan, dinakwa tan uruscegah ing rusul dohana, ningna ing tyas kang mardu supaya bening, ningna tekad
ala lan becik, wus aneng kodrating Hyang, duk neng lokhil makpul, mila tan eram ing liyan, naming Alah puniku kang den erami, dene langkung kuwasa.
Bisa ngingoni marang sakalir, lawan bisa manasaken surya, lan
wong ingkang ahli supi, ora nana ingkang winedenan, liyane Gusti Kang Gawe, pan kabeh iki makluk, nora nana bisa mbayani, kabeh den anggep padha, tan prabedeng dunung, sanadyan suwarga nraka, kukumipun puniku maksih khawadis, kabeh kukume
panemune wong ahli ngarip, ingkang sampun makripat Hyang Suksma, kaya mengkono anggepe, tan karem sawarga gung, maring nraka yo nora wedi, tan ana kang kinasat, liyane Hyang Agung, iku wong kang brangteng Suksma, wus rumesep ngelmu ngamal dadi siji, ngalih marang
ingkang paningal, paningal kang alus, lulus luwes temah lawas, yen wus tan awas iku manungsa kang uwis, dhapur buh kang mangkana.
babasan pudhak cengkar, kayon pinggir laut, kalamun ingsun babara, sayektine wicara datanpa kardi, judheg masa bodhoa.
bapak Mbakyu kangmas Mbah putri mbah kakung Coba tirokna swarane kewan utawa barang sing tau korungoke, banjur mbedheken swara apa iku
Petog … petog … Dug …dug …
tandha garis (----) saka ukara menyang gambar sing cocok
Kasur, bantal, guling, slimut iku piranti kanggo ….
maneh ing kursimu Coba pimpinen ndonga Bukaen LKS Basa Jawa kaca 27 B. Coba tindakno tuladha iki!Nggosok papan tulis
A. Praktekno gambar ing ngisor iki!B. Opo sing kok ucapke nalika:Ketemu guru ing dalan
Njaluk pangapura marang kancamu amarga garisane mook ceklekne
pada senengKabeh pada sorak-sorak yen ora kena balTim sing menang atine tambah bungah lan bangga
B. Wacanen ukara iki kanthi lagu lan pocapan sing bener!Maca buku
A. Jangkepana ukara ing ngisor iki kanthi milih tembung sajroning kotak!
Ngrumat Mancing Masak Bal-balan Nandur Bu Bani ……. pari ing sawah Pak Mali ……. bebek ing kandang Tebe lan kanca-kacane lagi ……. Ibu lagi ……. ing pawon Tito lan Anto lagi ……. Iwak B. Ukara ing ngisor iki tulisen nganggo ukara jejeg sambung!Anita nyilih buku ning perpustakaan
Ratih numpak bi sing ……. a. stasiun b. terminal c. bandara B. Jangkepana ukara ing ngisor iki nganggo tembung sing mathuk!
Pak Mundir lagi ……. kembang Mira lagi ……. Pak Indra maos ……. Bocah-bocah ……. Ing
Pepeling ( Eling Eling ): - - WEJANGAN URIP - -
LABETING KARTIYASALabeting kartiyasa punikaAwit saking pambudayaning gita dursilaRinuwat kanthi mrihatini adrenging
brataWosing rasa kang ginubel graitoGraitaning karsa, dumununging cipta.Tan ana angkaraTan
jangkahKabeh awit gumelaring pratingkahKabeh ngemu tulusing ibadah.Ngaminana marang donga kang pinujiKunjuk Ing
wuna palilahe Hyang AgungAwit kuwi Kagunganipun.Aja ninggal trapsilaAja nggugu kersaning pribadiAja dumeh wus katam kitabeNajan wus apal donganeNajan wus guntur sujudeNing durung kaparingan ridhaning Allah.Mula dudu rapale, ning
asmaning mung kanggo mupusDipeh prana nalika daruna dumatengTebining dhandhaka anyatraniLubering ludira
Sing Gawe UripDudu kuwi wahdatulwujud.” minta ampunan
sih utamiAwit diniyati tan kenging rinuyit,Anggraitaa murih wekasanipun jrihMuncrat handalidir
Manunggal kuwi ‘ra teges samiHamung celak raket ring GustiHamung Allah kang pinuji-pujiYa mung jalma najan wali.Nyuwun ngapura mring Hyang WidhiWani nranyak mring Malikul’alamWus madhani Sing Gawe
Banyu lisning sun manjingo menyang banyu nur sejati
Banyu nur sejati sun manjingo menyang banyu nur sejati rasane
Lamun aku mati njaluk adus atine kitab Al qur’an
Asal ingsun saking turune kanjeng nabi Adam ingkang sampun suwargi gusti
IP kiyeSumbanganGawe akunMlebu log	Bilik jeneng
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.06, tanggal 7 April 2013.
Tari Gandrung Banyuwangi Margo Utomo Hill View, Cottage Di Kalibaru Banyuwangi »
Pepeling ( Eling Eling ): FILSAFAT KUPAT LEPET
Para leluhur Jawa iku, satindak sapecak anggone paring wewarah marang anak putu sarwa pralambang, pasemon, lan mawa simbol. Salah sawijine wateke wong Jawa iku lantip ing panggraita, alus ing suba sita, tata krama, lan solah bawa. Salaku-lakune mesthi digalih kanthi wening ing sajroning pikir dhisik. Ora angger mlaku ‘semau gue’ lan asal tumindak.Laku pasa lan tapa brata, mungguhing wong Jawa wis dadi sega jangan lan pakulinan. Mesu brata lan laku pasa iku wis dadi peranaganing panguripan tumraping wong Jawa. Nalikane wong Jawa iku duwe pangangkah kang sinedya (cita-cita kang mulya), wong Jawa mesthi nindakake laku. Ana sing nglakoni pasa mutih, pasa ngebleng, lan pasa liyane.Cundhuk karo lakune wong Jawa iku mau, agama Islam kang duwe ajaran nindakake pasa ing wulan
Kanggo ngulang rukun Islam, para wali yasa tembang ”Ilir-ilir”. Ing tembang iku ana gatra sing unine mangkene: Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekna, kanggo mbasuh dodot ira, .... Saindenging jagad Jawa, sing jenenge blimbing mesthi ana limang lining. Liningan cacah lima ing blimbing iku nggambarake rukun Islam kang cacahe lima. Tembung Kalimat Syahadat, ing jagading pewayangan diwujudake lumantar pusakane Puntadewa kang aran ” Jimat Kalimasada”. Ilat Jawa yen dikongkon muni ”kalimah syahadah” iku kangelan, dadine ”kalimasada”.Sawise nglakoni pasa sasasi suwene, kanthi rasa seneng lan bungah padha ”ngrayakake hari kemenangan” kang arane bada. Ana sing ngarani bakda utawa lebaran. Ing dina bada iku, saanane wong Jawa malah kepara sa-Indonesia mesthi padha gawe kupat lan lepet.Apa ta werdine kupat lan lepet tumrape wong Jawa?Tumrape wong Jawa, kupat lan lepet kang dinikmati ing wektu bada iku mau ora ana liya wujud pralambang lan simbol srawunging manungsa marang Gusti, manungsa marang manungsa liyane. Kupat lan lepet iku anggone gawe ora mung sadrema didang kaya sega kang butuh wektu mung sedhela. Apa maneh saiki ana magig com utawa magig jar. Gawe kupat lan lepet iku dibuntel, ditaleni, digodhog ing kwali utawa dandang kanthi suhu panas kang dhuwur mbutuhake wektu sing suwe banget, saengga kupat lan lepet bisa mateng. Yen nggodhoge mung sedhela utawa ora taneg, kupat lan lepet ora enak rasane lan mesthi kepyar ora lengket. Proses, wujud, lan tegese lepet iku aweh wewarah mangkene:Sasuwene setaun manungsa nglakoni urip, mesthi tumindak kang becik lan ala. Becik marang Gusti lan manungsa, uga ala marang Gusti lan manungsa. Yen becik mesthi bakal diganjar dening Pangeran. Dene kalakuwane ala, manungsa kudu digodhog ing kawah candradimuka kanggo nglebur dosane marang Gusti sasuwene sesasi nglakoni pasa. Mula kupat lepet iku mau digodhog molak-malik kadi dene kawah candradimuka. Iki mujudake hubungane manungsa karo Pangeran. Hablun minalloh....Dene wujude kupat lan lepet iku senajan asale saka beras lan saka ketan, sawise digodhog wujude wis ora beras lan ketan maneh. Wis ora ijen-ijen, ora bisa kepyar kaya asale. Beda karo sega utawa ketan dang-dangan ta? Enak ta? Mantep ta? Kok kaya lagune Mbah Surip wae.....Wujud kang kaya ngono iku mau mujudake sawise sesasi pasa manungsa dikongkon ”merenung” marang kaluputane uga marang manungsa sapepadhane supaya tetep lengket anggone paseduluran lan kekancan. Ditaleni kenceng. Iku mujudake kencenging tali silaturohmi. Aja gampang cengkah lan regejegan saengga ”memecah persatuan lan kesatuan”. Kudu ndawakake tali silaturohmi, aja nganti ucul. Mula kupat lan lepet iku lengket, kenyal ora gampang ambyar. Hablun minannas.....Sing paling wigati mungguhing kupat lan lepet iku ing teges simbule wong Jawa. Yen ngaku dadi wong Jawa kudu duwe watek kaya kupat lepet. Kupat mono kerata basane kula lepat. Dene lepet kerata basane disilep sing rapet. Tembung disilep iku tegese padha karo ditutup utawa dikubur.Maksude, wong Jawa iku sanajan uripe sarwa samun ing samudana utawa sarwa simbol lan sandi, yen pancen duwe kaluputan kanthi tanggung jawab kudu gelem ngaturake kaluputane lan nyuwun pangapura. Ora tumindak sesongaran, gumedhe, kuminter, kumalungkung, sapa sira sapa ingsun. Ora kena ndelng drajat lan pangkat. Yen pancen luput kudu gelem ngakoni yen luput. Banjur kudu gelem nyuwun
elinga marang kupat lan lepet. Aja dumeh dadi pejabat terus menang-menangan, tumindak sawenang-wenang marang sapepadha llan rakyate. Panjenengan punika kedah mad sinamadan kaliyan rakyat. Amarga Panjenengan dados pejabat punika amargi dukungan saking rakyat. Sinaosa pejabat, manawi kagungan lepat, sumangga ing dinten ingkang fitri menika sami apura-ingapuranan. Supados situasi ing Rembang menika kondusif. Saged mujudake Rembang Bangkit ingkang Gemah Ripah Loh Jinawi, Tata Tentrem Karta Raharja. Baldatun Thoyyibatun waa Robbun Ghofur.Mangan kupat jangane sante, menawi lepat nyuwun pangapuntenMinal ’aidin
Ungkapan &#8216;urip iku mung saderma mampir ngombe&#8217;, atau &#8216;urip sing sak madya&#8217;, atau &#8216;urip kudu tansah eling lan
Pajajaran tahun 1170 – 1284 Saka.Kerajaan Pajajaran : Prabu Surya Miluhur Prabu Banjaran Sekar Prabu
punopo engkang dados tugas kawulo, langkung rumiyen monggo kito sareng-sareng tansyah muji syukur ing ngarso dalem Alloh SWT, engkang sampon maringi kenikmatan dumateng kito sedoyo,
engkang sampon mbeto ajaran agami islam sangking jaman jahilliyah ngantos jaman sak meniko.mugi-mugi kanti waosan solawat kolo wau, mbenjang ing yaumil qiyyamat kito angsal syafaatipun lan kito di akeni dados umatipon amin allohumma amin
Nomer tigonipun Kawulo matursembah nuwon dumateng pembagi acara engkang sampon maringi wedal dumateng kawulo ingdalem acoro ing dalu/siang meniko.
Nomer sekawanipun. tengmriki kawulo kados engkang sampon dipun
engkang kalampah ing dalu/siang puniko. Sebagai wakil ketua panita sepindah kawulo maturnuwon engkang katah dumateng bapak,ibuk lan sederek sedoyo engkang sampon angkrawuhi acoro ing siang puniko, nomer kalih ipun kawulo maturnuwon sanget dumateng bapak kepala desa soho sak perangkatipun engkang sampon maringi izin sekaligus sebagai pelindung ingdalem acoro ing siang puniko. Nomer tigo nipun matur sembahnuwon kawulo aturaken dumateng poro kawulo mudo engkang sampon ngabiantu sedoyo tenogo lan pikiranipun sahinggo acoro ing siang meniku saget kalampah kanti sae ing siang puniko. Nomer Sekawanipun, mboten kesupen ngucapaken matur sembah nuwon dumateng masyarakat desa…….. engkang sampon maringi
mboten saget motor punopo-punopo dumateng semua pihak engkang sampun maringi
lan segenap panitia nyuwon pangapunten engkang katah mbok menawi ingdalaem pelaksanaan acara ing siang puniko mboten saget sempurno kados engkang sampon dipu7n rencanake, sedoyo puniko kranten keterbatasan kulo lan rencang-rencang sebagai mangungso lumrah.
engkang katah mbok bilih wonten klenta klentunipun kawulo
Tombo ati, iku limo perkarane~Kaping pisan, moco Qur'an lan maknane~
Salah sawijine sopo biso ngelakoni, mogi-mogi gusti
Karipta dening : Upik Triwulandari) Ngendikane simbah Aku bocah wedok Kudu tansah manut pitutur Duwe kepribadian sing luhur Amrih uripku boten ajur Ngendikane simbah Aku bocah wedok Tandang gawe ra pareng grusa-grusu Tansah sumringah ra pareng mecucu Mulane wajahku katon ayu Aku bocah wedok Kudu sregep umbah-umbah Nyapu ngepel ojo wegah Sopo ngerti
Mulo uripku ra bakal rekaos Ngendikane simbah Aku bocah wedok Ora pareng cupet pikire Bijaksana jembar wawasane Yen suk dadi pemimpin Bakal adil marang rakyate
bocah wedok Aku pengen tansah ayu cerdas Yen bisa kaya MISS WORLD 2013 Lembahane mblarak sempal Pinter lan apik pikir, budi, lan akal Sopo ngerti aku biso gawe kapal Ngendikane simbah Bocah wedok ra pareng isinan Nanging ra pareng nggragas ing panganan Mengko mundhak salirane koyo plembungan Amargo aku bocah wedok Ra pareng kakehan dolanan Ra pareng kakehan jejogedan Mengko ra kober
ing manah jujur marang negri Bumi Pertiwi pengabdianku tumus jroning ati Aku bocah wedok Iku ngendikane simbah. ( Oktober 2013, Taman
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Tembang.
► Tembang Dolanan‎ (15 Kc)
Kategori iki isi 39 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 39 kaca.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 27 Novèmber 2008.
» Jual Buku Layang Swara: Radio Tubes
Jual Buku Layang Swara: Radio Tubes
Judul: Layang Swara: Radio Tubes
ikut action…. piye amrihe melu mbangun masyarakate lan bangun deso bareng2 karo
saiki dadi ra nggenah ngono kui kepriye? aku iki adhine mbahmu… koe nek pinter yo dinggo mulyaake agomo. ojo malah ngece ngono kui… wah jan kelakuakmu kui wes dudu wong islam
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.?2.
BREBES MUH HIFNI AZIZ SD N3 BREBES SMP N1 BREBES RAIHAN RAKHA SD MANGKUKUSUMAN 1 SMP N1 BREBES RIZALATUN NADILA SD N3 BREBES SMP N1 BREBES ROMELDA ARASSY SD N3 BREBES SMP N1 BREBES TSANIKA IZZATYA SD N3 BREBES SMP N1 BREBES AGUNG BIPAYANA ADIWIBOWO SD N3 BREBES SMP N2 BREBES ANGGA
KULON 04 SMP N1 SLAWI MUTIARA NURUL IMANI SD SLAWI KULON 03 SMP N1 SLAWI REDAIVA MELVIN E.P SD UJUNGRUSI 01 SMP N1 SLAWI RIFKI AKFAL PRAMUDIA SD SLAWI KULON 03 SMP N1 SLAWI SARI MURDAYANTI SD TEMBOK LUWUNG 01 SMP N1 SLAWI
Parigi,_Pangandaran&oldid=180128"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa BaratKecamatan nang Kabupaten CiamisParigi, CiamisKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Sadwara (siklus 6 harian) | Medhar Kawruh
Esuk Nyuling Sore Nyuling, Sulinge Arek Surabaya
yo pancen tenan sakiki no warung mkn sing wis
kulo pesen enthunge mawon, soale kulo dereng saget wangsul.
Enthung ……. ga’ono tunggale sing mung wong Randu ayo podo bali golek enthung
soale wis suwe buanget gak mangan enthung, sapa ngerti sampean dadi
(Dilih saka Kecamatan Kedunggalar, Ngawi)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kedunggalar,_Ngawi&oldid=1036398"	Kategori: Kabupatèn Ngawi	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 14 Maret 2016.
► Pembagian administratif nang Papua Barat‎ (1 C)
Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
kagem sadherek-sadherek Bengawan! Mugi tan kendhat anggenipun ngeblog! Kagem Ki Blonty, mugi tansah
Suluk-Suluk Pedhalangan – Bag.06 (Selesai)
18/05/2013 pada 10:16 AM	(Wayang Dan Budaya Jawa)
Tags: Bharatayudha, budaya Jawa, dhalang, filosofi, kawruh, Mahabharata, Ramayana, suluk, suluk pedhalangan, wayang, wayang kulit
Ada-ada Jugag [1] Pandhita akarya wangsit ,
Sêndon Pananggalan Siyang tan para ratri ,
Suluk Pathêt Nêm Ageng [4]
nihan wijiling sabda. Hyang Girinata (Bathara Guru)
lan para Narendra dalah raja putra kasoran dening Resi Bhisma (Dewabrata).
Dewi Amba sing salugune wis duwe kekarepan nedya milih Prabu Salwa ,
agawe Pandhita Drona sanalika pepes penggalihe ,
kawaca (baju zirah) , banjur ngeningake cipta.
Manawa asura kuwi ana sing dipateni siji , mandar dadi loro , loro dadi papat , lan sateruse.
supaya pada seleh gegaman lan oran diparengake lumawan.
(Ing Padhalangan sinebut Layang Kalimasada) karo matek mantra.
Pustaka Kalimahosadha malih dadi Tumbak Bajra kang ampuhe kagila-gila ,
Bayi kang pamburine mbabar priya pinaringan asma Parikesit.
Mahabharata, Pandawa, wayang, wayang kulit	* ARJUNA NGGARWA DEWI ULUPI LAN DEWI SUMBADRA. Ing sawijining dina , ana durjana nyolong sapine brahmana.
Ana sing ngarani yen Dewi Ulupi kuwi atmajane Resi Kanwa , pandhita ing gunung Yasarata.
Sawise ketemu , Arjuna lan Prabu Kresna tindak menyang ardi Rewataka ,
Saka Rewataka , Arjuna ndherekake Prabu Kresna menyang Dwarawati.
DADU. Weruh kaendahane kadhaton Indraprastha (Amarta) ,
Dropadi supata ora bakal gelungan yen durung kramas getihe Dursasana.
Awit dina kuwi , Pandawa didherekake Dewi Dropadi manjing menyang
supaya Pandawa bali adhedepok ing alas Kamyaka ,
Bima ngupaya tunjung kaswargan , amarga nalika ana angin prahara gedhe ,
dumadakan ana kembang tunjung sing banget aneh tumiba ing ngarsane Dewi Dropadi.
Kembang tunjung kuwi amakutha sewu , warnane sumunar lan gandane arum ngambar-ambar ,
Dewi Dropadi banjur nyuwun supaya Bima mundhutake sing isih seger.
ngaku ahli ngopeni jaran (gamel) lan lakune jaran (panegar).
Sadewa ganti asma dadi Tantripala , ngaku ahli ngrukti sapi.
Dewi Dropadi ganti asma Sairandri , ngaku ahli leladi prameswari ,
para Pandawa tansah ingalembana dening Prabu Matsyapati ,
Sairandri (Dewi Dropadi) banget diasihi dening sang Prameswari Dewi Sudesna.
mahasenapati Wiratha mati diprajaya gandarwa ,
Agomo kanggo bujuki wong2 islam indonesia sing bodo2, lan sing gelem
lah jebul pengikute imam jail..ndi ono dalil infak persenan, ndi ono dalil tobat karo kafarohe istighfar 2000 kali..dll dll dllnya...Nek sok mati neng akhirat ditakoni karo malaikat kanggo ngringankan dosane opo isok alasan
Agomo kanggo ajak2 wong2 islam indonesia sing pinter2, lan sing gelem melebu suwargo
agomo kuwi wis ceto lan sempurna, kito umat islam yo mutabi' karo kanjeng Nabi Muhammad...ngono kok ono perkoro anyar maneh, koyoto infak persenan, tobat kafarohe istighfar 2000 dll3nya..iku opo gak jenenge taek bonjrot.. sory yo...he..he..he..
seng salafi yo salafi... tp ojo
sekarang sampean masuk groupnya salafi versi indonesia. salafi yo salafi neng ojo ngenyek LDII.. ngono yo ngono neng ojo ngono...hehee.. piss nggeh mas2 kabeh^^
iku yo sopo horo..lah kok sampean ngomong salafi versi indonesia...lah jan2ne sampean iku ngerti salafi po ora...sampean
berbai'at karo imamame islam jamaah!!.Sampeyan kuwi kudu isok bedakno negoro Amerika karo wong Amerika.Opo
Wis kadit rahasia maneh jes, lek aranjep iku dadi rasap
KIDUNG PURWAJATI 1. Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad, panduluku
dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang
mungsuhira lerep datan ana wani, teguh ayu pajudan.8. Lamun ora bisa maca kaki, winawera kinarya ajimat, teguh ayu penemune, lamun ginawa nglurug, mungsuhira datan udani, luput senjata uwa, iku pamrihipun, sabarang pakaryanira, pan
sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras.10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya.11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma
Sapa kang wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu……sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang….iku,
samadi, sesandi ing nagara, …..dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara, …..aran Sekar jempina.15. Somahira ingaran Panjari, milu urip lawan milu pejah, tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa.16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing asmara mor raga jati, durung darbe peparab, duk rarene iku, awajah bisa dedolan, aranana Sang Tyasjati Sang Artati, jeku sang Artadaya.17. Dadi wisa mangka
purwane dadi.21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa
awak mami, kang nedya tan raharja, sadaya linebur, sakehing kang nedya ala, larut sirna kang nedya becik
ingkang sedya ora teka, ingkang teka ora nedya iku singgih lebur sakehing wisa.27. Yen kinarya atunggu wong
arman java (01:44:52) : kok yo angel temen to mas
ra mudeng aq . jane pieto mahami boso ne wong2 tuo iki
k3mpot (09:31:35) : jaman mbiyen awet jaman sakniki niku sak tenane
dadi wong kuwi ojo sing rumongso biso nanging sing biso rumongso ”
banyu buthek nganggo pikulan banyu bening…………..
cha`e` (10:39:56) : wah…aq orang jawa asli tp gk begitu ngerti dengan pepatah jawa….pgn
mboten anggadahi pitutur leres ugo katah ugi ngagem rasuk an ingkang mboten trep dateng aurot ipun
kudu biso mbedakno KIWO Karo TENGEN
KIWO : IKI HOWO TENGEN :ANTENG LAN DI ANGEN ANGEN…cik uripmu biso mulyo
Menawi wonten gambare, kula nyuwun den (menawi pikantuk).......
He he he ... pake bahasa wetan ah sekali
Jenis Spesies Kantong Semar (Nepenthes) di pulau Sumatera, Indonesia
Wayang Golek BAMBANG SURYANINGRAT Bagian 4 (Tamat ...
Ngelmu pring dari Air Kata-Kata Sindhunata | Medhar Kawruh
idreke males, yo podo ae. Tapi lek ayas tahil, sing ngramal koyoke shio
tikus iku digambarno sing kipa-kipa tok ; sregep, utun. Padahal tikus iku
nyolongan, ngutilan, ngentit, nilep. Tikus iku musuhe petani. Onok kipae, pasti
onok eleke. Sing penting awak dewe njukuk sing kipa ae
tho? 1. Ngenteke abab, tenogo nggo ngetik.2. Ngenteke ragat, online?3. Ngibadah maring gusti Allah,SWT kanthi dasar Al-qur'an lan Hadist, opo ono tho jamane nabi mbiyen do udur ngene iki? yo nang kene iki do udur kabeh, ndo
siji gek kepiye arep syahadat nunggalke Dzat sing Moho Tunggal.
la iku .. gustine sing d sembah ngbludak .. piye
nyuwun doa ne konco2 kemawon mugi2 sageto nambahi niat kulo anggone ngangsu kaweruh ,,,
Posted 26 Juni 2013 at 3:11 am Permalink Rahayu sedoyo,ajaran manunggale kaulo kalawan gusti niku
Oleh: husnun | Desember 9, 2008 bahasa malangan : sembelih nafsu kewan
Kana : Idul Ahda tahun iki lancar bes, kadit onok alangan
Ebes : Alhamdulillah, mugo-mugo Idul Adha iki nggowo berkah kanggo kabeh
Kana : Oyi, onok sing nyembelih wedus, onok sing ipas
Ebes : Lek iku mek perlambang jes, yak opo awak dewe osi ngalahno nafsu kewan sing onok nang awak dewe. Kadang-kadang nafsu kewane luwih gede, makane kelakuan ngeluwihi kewan. Lek wis nyembelih kewan, kudune nafsu kewan sing onok kudu diilangi, paling
Cithakan:Panai Hilir, Labuhanbatu Cithakan:Kabupaten Labuhanbatu
IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Kana : Iki peringatan lek Indonesia wis kusam krisis energi
Ebes : Oyi, sak jane krisis iku wis suwe. Kota-kota nang luar Jawa wis biasa lek
listrike ketam pirang-pirang dino. Gnarone kadit osi idrek opo-opo, wong
Enengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum ingkang ginupta
wah jon, nek dadi wong islam wae angele koyo ngene, nggawe agama anyar wae yuk, ben ra dihujat..
Oktober 27, 2007 pukul 1:09 am	saya Islam aliran bid’ah….
Tanha Tanha Raaton Mein - Faraz - Music VideoTanha Tanha (Aman Fandan Ft.Harry Rexx) | Music - Deep Soulful Sad PianoTanha Tanha - Bollywood Sing Along - Rangeela - Jackie Shroff & Urmila Matondkarakele tanhaShaan -
KappaTVTanha Tanha Dil Dhadke (Full Song) Film - Angaaraytanha tanha instrumental melodyTanha Tanha - Song -
Cah wulung sak angkatanku paling Meta, Siti, Jemik, Nonik, Andang, Atik, mbuh sopo meneh wis lali kabeh jew…:D
Mr.Har…..aku asli Wulung lho…mosok lali rek??sebelum stasiun pasti lewat rmhku….wah sing
sampe tulisan iki moencoel neg kene (saiki).
Anakku wis telu lanang kabeh. Anakmu lanang opo
nggowo pepes nila khas “Ikan Bakar Cianjur” ya…..
Konco fisika sing terkoneksi sopo wae Pak Penul, aku sing kadang sok telponan cuman karo Agung Sriy. Saiki deweke ning mBloro Kota kerjane, anak e’ siji.
golek upo sek yo….(tiap hari aku mantau randublatung terus lhoo…)
Sukrie…? Mbuh tetep gal eling aku…..
Agung Sriyono…? Anake siji…?…. Salam seko diriku yo nek telpon2an meneh karo ‘beliau’…
Sueneng banget ngerti kabare konco sekolah wis podo dadi uwong…
sebabe wis biasa mangan sing gak biasa (kakehen kata ‘biasa’ tambah bingung aku…)
30. MAMIK LANANG, KONCONE DHEWE
awakem,saiki neng jkrta bud awakem, piye enak ra dadi wong jkrta…Musim pelem bud..Ndang blanthongi neng sugihan..
koq alumnus 1996 kabeh….tur mung Hendrik sing ak ngerti………lha 1995 ne podho ning endi
Kanggo kagunan liya saka Layang-layang, pirsani Layang-layang (disambiguasi).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.36, 14 Maret 2013.
B. Materi Ajar Wong urip ing donya iki duwe butuh. Saben dinane nindakake pagawean. Pagaweaniku kanggo nyukupi butuhing urip. Nalika ngaso, warna-warna kagiyatan kang dilakoni, tuladhane maca Koran, ngrungokake radio, nonton tv, saliyane iku ana wong sing seneng golek pawarta anyar. Pawarta iku bisa lumantar Koran, pawarta saka radhio lan pawarta saka TV. Pawarta asipat informative, isine ngabarake marang khalayak umum.
Supaya bisa ngrungokake pawarta lan nanggapi pawarta kanthi bener, para siswa kudu :
pokok-pokok isine pawarta kang korungokake (sapa kang martakake, ana ngendi kedadeane, kepriye kahanane, lsp)!
Coba jlentrehna nganggo basamu dhewe ngenani isine pawarta mau sarana lesan!
Garapen pitakonan-pitakonan ing LKS DAMAR kaca 4 – 5 !
a. Ana ngendi memtri sawah di anakake ?
b. Sapa kang ngrawuhi upacara memetri sawah ing Bantul ?
c. Masarakat kalipur dening acara puanapa kemawon, nalika upacara memetri sawah di anakake?
d. Apa wae kebudayaan kang wis di dhaku dening negara liya ?
e. Gubernur ngendi wae kang wis ndaftarake seni budaya dhaerahe marang Departemen Kebudayaan dan Pariwisata ?
• Kangen, cipt. Manthou’s
Jenang gulo yo mas yo mbok ojo lali, ngelingono rikolo jaman semono. Sliramu janji aku sedyo
Klopo mudo enake kanggo rujakan, leganono aku kang nandang kasmaran. Mbalung janur wong bagus tak anti anti, Ngusadani wong kangen ndang
Ojo Gawe-Gawe, cipt. Manthou’s Bola bali dikandani, bola bali wis di aturi. Mas,.kok ora digape. Jare ngono kok malah ngene, jare ngene lah kok malah ngono. Mas, iye karepe.
Aku ngulon sampeyan ngetan, nduwe bojo koyo jethungan.Mas,ora karuan. Mbiyen piye saiki kepiye sampeyan wis ngerti
keakraban wong Sulang, cilik gedhe anom tuwa lanang wadon, brungkat kimpul kerig lampit dho njegur kene kabeh.
Dhuh anakku sing huayu dhewe sak brang wetan, koq nggak mecungul-mecungul si ndhuk. Mbok metuwo tah, awak peno nek metu ameh dinobatno mbarek sing
nggon artikel sing huanyur. ndhok kono awak kon sing dirembug. Mudheng tah! oye oye.
cah pasar	14 Oktober 2008 at 12:17 pm	mping ….mping
Yoedi_P	13 Oktober 2008 at 1:33 pm	Sugeng rawuhhhh… Pak Jup….. kangen kalian ceritane pak! sing bahasa nasional utawa sing bahasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumpiuh,_Sumpyuh,_Banyumas&oldid=1103805"	Kategori: Sumpyuh, BanyumasKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 22 Oktober 2016.
♦ 4 Comments	RITUAL AGUNG UPACARA ADAT
Sujeo inggih punika setunggal sèt piranti kanggé dhahar ingkang wonten ing tradisi kulinèr Korea. Sujeo punika wonten séndhok lan sumpit. Tembung sujeo punika asalipun saking tembung sutgarak (
sumpit). Ananging sujeo asring ateges séndhok kemawon tanpa mawi sumpit. Nalika dhahar, sendhok lan sumpit punika boten dipunginaken kanthi sareng lan ugi boten dipuncekel kaliyan kalih asta, ananging séndhok lan sumpit punika dipunginakaken kanggé gantosan. Nalika boten dipunginakaken sumpit dipunsukakaken ing sanginggilipun meja.
Sujeo punika dipunsadé kanthi dipunkemas ngginakaken karton utawi kanthong gombal mawi bordiran khas Korea ingkang gadhah motif simbol-simbol umur ingkang dawa.[1] Minangka piranti kangge dhahar, sujeo dipunwastani minangka piranti ingkang paling wigati wonten ing pagesangan. Kejawi punika sujeo dados lambang pagesangan ingkang makmur. Awit saking punika, sujeo asring dipuncaosaken minangka bebungah, mliginipun kangge ulang taun bayi lan ugi adicara mantenan. Sapunika, sujeo ugi dipunsade minangka cenderamata.
Panggunaan sumpit lan sendhok nalika dhahar punika kalebet budaya Korea ingkang unik, amargi boten kapanggihaken wonten ing budaya kuliner ing Asia Wétan sanèsipun kados ing nagara Cina lan Jepang.[2]
Menawi dipunteliti saking kasilipun pangedhukan (penggalian) wonten ing situs arkéologi, séndhok punika sampun langkung rumiyin dipunginakaken déning tiyang Korea tinimbang sumpit.[3] Séndhok sampun dipunginakaken déning tiyang
kaliyan sup ingkang dipunwastani jjigae utawi ugi guk. Awit saking punika, rumaos sisah sanget bilih tiyang Korea kasebut dhahar tanpa ngginakaken séndhok. Bènten kalihan sumpit Jepang utawi sumpit Cina ingkang padatanipun dipundamel saking bahan kayu. Amargi sendhok lan sumpit tiyang Korea punika dipundamel saking logam kadosta kuningan, perunggu, perak, utawi baja ingkang tahan marang karat. Wonten ing kabudayan Korea ngginakaken séndhok lan sumpit kanthi wekdal ingkang sami punika dipunanggep boten sopan, mliginipun nalika nembé dhahar kaliyan tiyang sepuh. Padatanipun sumpit namung dipunsukaken ing sanginggilipun meja lan boten dipunlebetaken wonten ing sajroning dhaharan amargi mitosipun punika saged damel sial amargi kados persembahan dhaharan kanggé kuburan para leluhur [4].
wikipedia.org/w/index.php?title=Sujeo&oldid=1112885"	Kategori: CS1 maint: Extra textKoréaPiranti pawon KoreaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.07, 30 Januari 2017.
Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel, kepuyuh-puyuh, malah sok nganti kepentut-pentut. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan, Lasirin ora nate keri, mesthi melu munggah pangung. Ndhagel. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusan-wungkusan wujud apa wae. Rokok, jajanan, malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. Minangka ijole, Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau.
Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi,
“Eeeee….. karepe dhewe. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur, nanging
ngono wangsulane Lasirin karo plerak-plerok nggregetake, nalikane penonton padha alok supaya
blerok sing ora jelas basane, nanging wose padha marem banget atine.
Cekake, Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Jenenge saya moncer. Malah-malah amarga saking moncere, wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”, katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin, sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa.
“Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton, banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. Sing nonton dadi sepi. Sing nanggap uga melu gela. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran tanggapane, sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik.
Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono, janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone, sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane, tetembangane, lan solah tingkahe Lasirin ing panggung. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Kesel ragane, kesel pikirane, lan uga kesel jiwane. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae!
Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi, dheweke ora nate ngandhaake asal usule. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan, wong kleyang kabur kanginan, akandhang langit akemul mega. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae, yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. Bandha ora gableg. Apa maneh rupa, paribasane mbuwak mbuntel. Jan ala tenan. Ora ana baguse sithik-sithika.
Wusana dheweke minggat saparan-paran. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun, bapake Pak Bandi, ketua rombongan sing saiki. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin, nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak, luwih-luwih dadi dhagelan, Lasirin nekad nyaguhi.
Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi, sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. Tekade arep mbujang selawase. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung, yen perlu hengga puput nyawane.
Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh.
Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. Dheweke ngerti banget underan perkarane, gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi.
“Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan, si Marno Singkek kuwi, nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. Dhuh Gusti, dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun, Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin, wola-wali meh saben wengi, sangsaya ketara pupus panalare.
Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Embuh carane, sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. Ora ana dalan liya maneh. Ya mung iki siji-sijine syarat-sarengat amrih pakumpulan kethoprak Mangun Budaya bali moncer. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi, Pak Bandi unjal ambegan. Landhung banget. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi.
“Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta, Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap, anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak, sajake wis padha lali carane. Macul wis dha wegah, mbakul gak dha gableg modhal. Yen pengin dadi pegawe, njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya, Pak Dhe, aku welasana. Wis ta, sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. Sing dirimuk durung kumecap. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba, karo sedhela-sedhela watuk menggeh-menggeh. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Sing siji kepengin ngeman awak, sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. Lasirin gedheg-gedheg. Banjur nggigil maneh.
“Sampeyan… rak ngerti dhewe ta, Lik, awakku… wis gapuk kaya ngene…. Apa ya … isih kuwawa… mbadhut?” wangsulane Lasirin karo menggeh-menggeh ngampet mengine.
“Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Marno Singkek, Nardi Meler, apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Tenan iki, Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak
satleraman. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. Sepi. Kekarone dadi meneng-menengan. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. Tangane Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. Nganti sawetara wektu, hengga rada lerem watuke Lasirin. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki.
“Ya wis….. nek pancen…. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. lan uga…. para warga kabeh…. mengko tak cobane…..ning ana sarate….”, wangsulane Lasirin sawise nimbang-nimbang sawetara. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. Yen pancen ngono tenan, dheweke malah rumangsa dosa marang kanca-kancane ngethoprak kabeh.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”, ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade.
“Sarate apa, Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine.
“Pisan…. aku gelem bali manggung…. yen wis waras…. lan ora nggigil maneh…. Dene angka loro…. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. lan dibocengake…. nganti tekan panggonane sing nanggap…ya mung kuwi sarate….”.
“Beres, Pak Dhe! Tak sanggupi. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!”
Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane.
wis katon sehat. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane.. Ora kena melek bengi, lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh, mesthine kudu melek bengi, penthalitan, lan pethakilan ing ndhuwur panggung, sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae.
Lasirin bali manggung. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung. Laris manis. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Bisa nglancarake dalan pangane kanca-kancane.. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene.
Kosok balen karo Pak Bandi. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah, nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Yen nganti ana apa-apane Lasirin, dheweke sing rumangsa paling luput, jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh.. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Carane, kala-kala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing
pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane, Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan, mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Wis padha diniyati setengah sambatan. Mula Lasirin uga ora dijawil. Luwih-luwih sedina sadurunge, nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin, sing ditiliki katon gumlethak lara. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan.
Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan, sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. Bengi kuwi kepeksa dipasangi Pak Bandi dhewe. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. Banjur liyane padha kepancing niru, nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. Swasana dadi rame semrawut. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton, nanging wis ora digubris babar pisan. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga.
Keber ngarep dikerek mundhun. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra. Bareng keber ngarep ditutup, para penonton padha genti ngrangsang para pengrawite.. Mula para penabuh
tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. Pancen bener. Pawongan sing nganggo sandangan putih-putih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan.
“Hidup Lasirin! Hidup Lasirin! Hidup Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah.
“Merdekaaaa!” aloke Lasirin karo ngepelake tangan tengene.
“Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak, uga karo ngangkat tangane.Keber bali dibukak. Lasirin klakon ndhagel, dikancani Pak Bandi lan Damin. Swasana malik grembyang. Penonton padha lega atine. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok, lan amplopan kanggo nyawer. Siji baka siji layang pesenan lelagon saka penonton dileksanani. Penonton saya kranjingan. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Kaya dudu sabaene. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. Terus lan terus anggone nglucu, nglawak, ndhagel, nembang, sinambi jogedan pethakilan. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan, kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat.
Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening
sembah nuwun pangestunipun Oom, mbok bilih kepareng dalem badhe tansah ngugemi dhawuh panjenengan.
nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati. Rino wengi mung tansah tak impi-impi, jroning ati kangenku
Stadsgemeenten: Magelang · Surakarta · Salatiga · Semarang · Pekalongan · Tegal
Regentschappen: Banjarnegara · Banyumas · Batang · Blora · Boyolali · Brebes · Cilacap · Demak · Grobogan · Japara · Karanganyar · Kebumen · Kendal · Klaten · Kudus · Magelang · Pati · Pekalongan · Pemalang · Purbalingga · Purworejo · Rembang · Semarang · Sragen · Sukoharjo · Tegal · Temanggung · Wonogiri · Wonosobo
7° 44′ ZB, 109° 0′ OL
Pepeling ( Eling Eling ): - - SERAT RASA JATI - -
LUKITANING RASA JATIRasa sejati pinangkanipun saking Gusti Allah. Tanpa rasa sejati, manungsa boten leres wonten ngarsaning Pangeran.PUPUH IASMARANDANA01Rasa sejatinya jalmi, kanggonan rasaning Allah, sejati temen tegese, manungsa ingkang kanggonan, mring
punika, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa.05Wong anut rasa sejati, kalangkung suka pirena, mring pakarya becik kabeh, nyegah mring pakarya ala, siyang latri tan pegat, madhep mring tindak kang tuhu, ing ngabyantara Pangeran.06Sukma suci tansah kanthi, ngrowangi sejati rasa marma dahat
Hyang Agung, tindaknya sukma kang mulya.09Wateking rasa sejati, sengit marang kadurjanan, mring becik dahat asihe, becik trus rasaning driya, tuhu suci ing
mring Gusti Allah, Hyang Widi mengku gaibe, tan arsa ginunggung jalma, ngesti nggunggung Pangeran, iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.Suraosing gesang ingkang nunggil kaliyan suraosing Gusti Allah, punika kahurmatan lan pangabekti, saged langgeng wonten ing pejah saha gesang, punapa malih begja utawi cilaka.PUPUH IIDHANDHANGGULA01Wateknya ingkang rasa sejati, asring sungkawa marang dosanya, dosa sajroning batine, dosa alus punika, lelabeting dosa ing uni, ingkang wus den apura, kalawan Hyang Agung, pan isih sumandhing tunggal, nging asring
anjunjung mring drajat, lumuntur mring sih gedhe, wondene langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejatinya iku, urmat mijil saking driya, pan puniku ingaran urmat sejati, ing ngarsaning Hyang
ing Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya.08Rasa ayem lan tentrem jro ati, senadyan jroning kasusahan, rasa rena ing atine, rasa marem ing kalbu, cipta rasa tunggal Hyang Widi, iku rasa kang nyata, rasanya Hyang Agung, dudu rasa dhadhaharan, nanging iku rasa nikmat jroning ati, ing ngarsanya Hyang Suksma.Manungsa ingkang nampeni dhawuhing Gusti Allah punika ingkang kangenan rasa sejati. Gadhah kamukten salebetipun nandhang nistha, saha kabegjan salebetipun sangsara. Tindaking gesangipun mboten miturut raosing hawa napsu.PUPUN IIIS I N O M01Surasa kang sejatinya, mung dhawuhe Hyang Maha Suci, surasa ingkang mirasa,
tinimbang sayekti, dening janma ingkang wus bangkit pangrasa.02Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh Hyang Widi, durung weruh mring surasa, ingkang
Tan ngucap dudu lan iya, yen “iya” pan “iya” yekti, tan arsa tedheng wacana, yen ngucap terus ing ngati, dudu sejati puniku, rasa jati tan arsa, yen dudu
Hyang Widi, basa wujud iku : ana, samar ing netranya janmi, Allah ingkang nyimpeni, temennya janma sadarum, tamtu tan bisa musna, welasnya sawiji-wiji, sandyan ingkang becik lawan kang ala.Tiyang ingkang kanggenan rasa sejati punika mikir lan ngatos-atos menggah ing tindakaing gesangipun.PUPUH IVK I N A N T H I01Sejatining rasa iku, temen ing ngarsa Hyang Widi, marma den bangkit angrasa, mring dhawuhnya Maha Suci, pan iku surasa mulya, surasa ingkang linuwih.02Panindak ing donya iku, tumindaknya para janmi, mung
Gusti, andhap asor jroning driya, lereh lirih jroning pikir, sanadyan nabda sawanda, tinimbang lan jroning ati.05panabda kang mijil iku, condhong mring rasaning ati, aneng ngarsanya Hyang Suksma, tan nabda kang guru wani, tan anut enthenging lidhah, anut pikir kang sayekti.06Lamun wus mijil ing tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus kadosan, Mring Allah kang Maha Suci, iku watek rasa nyata, marma datan
dosa mring Hyang Suksma, ing donya mring akerat neki.08Rasa jati watekipun, karya becik sakeh janmi, kalawan mring kadang warga, suka becik anglangkungi, nadyan kinarya sungkawa, utawi winales serik.09Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus tindaknya ngalam donya, arang kang eling mring asih, bobote Gusti piyambak,
tumanem angga pribadi.12Nglampahi karsa Hyang Agung, tumindak karsaning Gusti, sarasa mring Gusti Allah anunggal rasa mring Gusti, amrih tulus ing pamuja, kalawan rasa sayekti.13Puja tan mangkono iku, suwung ngarsaning Hyang Widi, endi aran kalakuwan, yen tan sabar marang juti, tan wurung anut mring dhustha, kena ginodha ing iblis.Gesang tanpa rasa sejati punika gesang tanpa guna, kados dene ukoraneki “urip iku minangka uyahing jagad, mangka manawa uyah iku ilang asine, kang kagawe mulihake asine apa? Wus ora ana paedahe apa-apa …. kajaba mung dibuwang lan kedakan dening wong”.PUPUH VP O C U N G01Munggweng sekar : piguna gandanya arum, dene munggweng uyah, migunani mring rasa asin, janma guna mring rasa ingkang sanyata.02Ngandel
darbe urip ing klanggengan.08Rasa jati : yaiku urip satuhu, rasa temen driya, uga temen jroning ati, saranduning sarira ambantu samya.09Temen ingkang : ngajak trisna myang satuhu, mring becik sanyata, myang sabar ingkang sayekti, suci, adil, tuhu, temen lan prasaja.10Ngajak blaka :
suwarga.12Saben rina : sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mangsa, pinundhut Hyang Maha Suci, tinggal raga,
saben ari myarsa swaranya dosa.14Rasa tuhu : bangkit, eling wijilipun, pan wijil ing swarga, nalika nunggal Hyang Widi, ing kono wijilnya sajatining rasa.Tiyang ingkang temen ing batos punika gadhah gesang langgeng, gesangipun rosa sarta mantep, boten kados dene baita ingkang kaoncat-ancitaken dening ombak.PUPUH VIP A N G K U R01Tyang kang wus temen batinya, gunging tindak lan manabda pan yekti, pangandelnya mring Hyang Agung, tan mandheg mangu ing tyas, pracayeng mring Gusti Hayang Agung, ing tyas tan araga-raga, mantep yekti jroning ati.02Trisnanya tan nganggang-anggang, nadyan mring Hyang Widi, tuwin mring sanak sadulur, akanthi kasucian, pan mangkono wateknya rasa satuhu, sadarum kalawan nyata, wijil saking temen ati.03Kathah tiyang sugih kencana, tuwin kathah janma asugih ngelmi, nanging tyang temen ing kalbu, punika awis arang, marma janma ingkang temen tuhu terus, iku sejatining janma, wus darbe urip sejati.04Lir urip satemennya, awit donya tumekeng akerat neki, urip langgeng wastanepun, iku uriping sukma, kang den wengku mring rasa sejatinipun, kang mawa
samubarang sedyanya wurung, sanadyan angawula, myang sanadyan atapabrata mring gunung, yen tan tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi.07Nadyan janma kang
lidhah, badanipun, tan katrima mring Hyang Sukma, malah duraka mimbuhi.08Gusti Allah temen nyata, tan arsa milih mring
lan malih ingkang bendara myang abdi, yen rasanya tunggal tuhu, yayah nulungi putra, myang bendara nulungi mring abdinipun, pang mangkono munggeng Allah, nulungi janma kang yekti.11Nyata tiyang sejati rasa, tan arsa jumurung mring kang tan yekti, mangkono wataknya kalbu, sandyan aneng ngabyantara Sang Prabu, tan
kanthi tentrem marem ing ati, tan darbe murkaning kalbu, tansah gung panarima, tansah rumangsa sugih lir pendah ratu, myang badan kadya wit pisang, pisah sukma bosok nuli.15Prameswari lan Narendra, ing wuri tamtu basah lawan bacin, nadyan putri ayu langkung, wuri mangkono uga, saking dosa purwannya, tyang keneng lampus, wus tan kena sinelakan, dumrojog yen wus pinasthi.Wit kang becik iku ora bisa ngetokake woh kang ala, lan wit kang gering iku ora bisa ngetokake woh kang becik.PUPUH VIIMASKUMAMBANG01Lamun janma kanggonan rasa sejati, datan alumah, anyaring karsaning budi, sanadyan mangan lan nyandhang.02Lan tinimbang lan praptanya ingkang bukti, nrima saananya, idhep-idhep nglakoni, mring karsanya Gusti Allah.03Yen wungu, ngadeg, lenggah, tansah ambudi, murih tinarima, mring Allah kang Maha Suci, mangkono ciptaning rasa.04Nambut karya kalawan tuhuning ati, ing saben arinya, antuk kedhik, nedha thithik, antuk agung, nedha kathah.05Lamun dakan mangkono ingkang pambudi, tan dadya tyang nyata, tan nrimeng pandumnya Widi,
mijil ingkang ganda, arunya pan angambari, myang tinariksa mirana.12Tuhuning tyas mijil ingkang ganda becik, ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta sewaraning janma.13Umpaminya : wit blimbing pan awoh blimbing, janma tuhu seca, mring rasa ingkang sejati, tamtu awoh kanyataan.14Pan iku panengran ingkang sejati, tyang temen ing driya, tan kena binekten sisip, ing donya tekeng ngakerat.15Ati becik mijilken pakaryan becik, lamun ati ala, umijil pakarya sisip, tan becik donya myang kerat.16Gandanya lampus myang ganda ingkang urip, tamtu kawistara, ganda becik marang urip, ganda ala mring palastra.Sa-ngalam donya punika betah tiyang temen.PUPUH VIIIM E G A T R U H01Sapa temen, tinemenan mring Hyang Agung, pamintanya kinabuli, ing donya myang keratipun, wus malbeng bebasan neki, jangka, prapta, cipta dados.02Pangarsaning paminta, yen kanthi laku, wus wajib bangkit anampi, yen mring laku kang satuhu, tan kekilapan Hyang Widi, mring tyang tuhu
wuwuh, mring tindak becik lan adil, ana ngarsane Hyang Agung, trisna, sabar, andhap budi, ngesthi karsanya Hyang Manon.06Watak temen ngungkuli kancana murub, nglengkungi inten kang adi, marga kanggep mring Hyang Agung, kang jumeneng ing suwardi, panggepnya datan pedhot.07Katemenan dhasarnya saking Hyang Agung, wijining rasa sejati, amung temenya Hyang Agung, kang tuhu, temen pribadi, iku temening Hyang Manon.08Marmanya janma kang tuhu temen terus, benjang kajen mring Hyang Widi, wondene ing donyanipun, ingajenan mring pra janmi, samya pracayeng ing batos.09Para manungsa, bangsa asor myang luhur, ngupaya tyang seca yekti, dadya tandha janma tuhu,
gemblung, yen ingapusan mring janmi, datan narimeng ing kalbu, tamtu mijil ingkang muring, terkadhang nulya anjotos.12iku pratandha yen arsa seca tuhu, nanging badanya pribadi, sungkan mring tindak kang tuhu, tyasnya ingkang dadya saksi, tindak mogok mring Hyang Manon.Tiyang ingkang temen dhumateng Pangeran, dipun welas temen.PUPUH IXM I J I L01Sapa
yekti Hyang Agung.02Tyang miskin anut mring rasa yekti, begjanya kinaot, nglangkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginodha mring iblis, tan was nganti mati, upamanya iku.03Akeh janma ngawula mring iblis, pan datan rumaos, lamun
marga suwung ing rasa batine, datan darbe rasa kang sejati, pan samya ngapusi marang sukmanipun.05
PATRAPE MANEKUNG (SEMADI) | alangalangkumitir
SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGA
Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang cinipta dadi, kang sinedya ana, kang kinarsan teka saka parmaning Kang Kawasa, mungguh pratikele Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
Wiwit angurangi dahar sare, anyegah sahwat ambirat napsu hawa ing sawatara dina, banjur pasa anglowong sarta ambisu ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akekonyoh (damel) ganda wida jebab wangi (minyak wangi), adedupa madep mangetan utawa mangulon angarepake keblate dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit
tanapas anpas nupus, aja nganti tumpang suh kumpule dadi siwiji, ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono panariking napas, wekasane manawa sareh anarik napas maneh saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake panjenenganing
dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun, ……………… anung………….. metu saka ing kudratingsun”. Manawa wis mangkono, adat pada sanalika bae kayektenan kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe.
Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.
1.Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.
3.Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.
5.Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.
6.Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.
Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah.
Ing mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki.
Kang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku.
Kang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.
1.Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.
2.Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku
kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah.
Kang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.
1.Sir Ibtadi tegese rahsa purba, iya iku dadi wahyaning asmaranala.
2.Sir Kahiri tegese rahsa wisesa, iya iku dadi wahyaning asmaratura.
3.Sir Kamali tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning asmaraturida.
4.Sir Ngaji tegese rahsa mulya, iya iku dadi wahyaning asmaradana.
Kang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.
1.Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake anggaotaning badan, dingibaratake roh kewani tegese kaupamakake nyawa kang anguripi sato kewa.
2.Roh Nabati tegese nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.
3.Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake
wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.
6.Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.
7.Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma.
Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah.
Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.
Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa
Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.
1.Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.
2.Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.
3.Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.
4.Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.
5.Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegesesuksma rahsa.
6.Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.
7.Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.
Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese
Kang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasebutan.
1.Napsu Luwamah tegese angangsa, darbe hawa amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat kahananing ati kang asorot ireng,
iku loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane ing bebalung wahyane saka grana (irung)
kapatitisake witing napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh.
Kang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan, manawa kaetungdalah kang arangkep nama dadi pitung
dinamani budi safi utawa ati safi tegese ati wening dadi ngibarat pangrasaning budi.
Dene manawa kapatitisake pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi
Kang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi rong
wadag karo badan alus iku ora kena pisah, sangkan parane anunggal kahanan sajati, upama satu munggwing rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung sajroning badan wadag.
Dene pratikele angluluh badan wadag mau, saka wsiyat dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.
Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung
kapasrahena marang kang adarbe rupa sakaliring swara kita kaulihena marang kang adarbe swara, paninggal
mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andeprok, lumayu sarwa alinggih, ambisu karo
dibalekne sakniki dho nganggo weke dhewe. Puenak lan mawi tepo sliro. teng howo ngriki yo agemane dhewe ngriki sing enak, pas tur tekan nggon. Agemane piyantun kutub masiyo dipas-pasno yo gak pas nanging mergo kandel ketok guedhe, nah lek rumongso ketok gedhe dadine koyo sing nduwe “adigang adigung adiguno”
January 11, 2010 – 3:38 pm yo mbo’ di indonesa aken Mas!!
December 2, 2009 – 1:26 pm prayoginipun mila samidene angesthi dhateng kaskaya budi Jawi ingkang tansah saged momot lan kamot mrih hayuning nusa bangsa lan negari sarta jenjem tentreming pribadi, rahayu
December 2, 2009 – 5:27 am Mas,kula pngen di wadarne menawa asal.
Amargi nggih meniko ingkang d arani pasrah.
Mlah sai soale mboten terikat komunitas yg skr semakin slg menyalahkan lan brutal.
August 23, 2009 – 3:15 pm Mas kumitir nek saget kulo nyuwun .babagan tetes titis tetes dipun sukani wedaran ipun
May 20, 2009 – 3:29 pm aku pengin manuggal tapi jeh angel
May 10, 2009 – 2:51 am Ampun kuwatos Agemanipun sampun meh dalem wangsulakan, langkung sae ngangge Agemanipun piyambak. menawi ngangge agemanipun tiyang sanes boten saget tambah sae,
April 1, 2009 – 6:09 pm NUWUN SEWU , Manekung utawi samadi niku salerese nggih sunah nabi ing basa arabe disebut I’tikaf sranane ngilangake ,
dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan. Manungsa lagake wus keminter, najan mangkono ora ngerti apa kang ana sajroning
M E D I T A S I | alangalangkumitir
♦ 45 Comments	Dalam olah batin, meditasi
Sedhiyan sumsum balung kanthi pawarna Wright. Sedhiyan nedahaké leukemia limfoblastik akut
ditengeri déning panikelan sacara ora normal utawa transformasi maligna saka sèl-sèl pambentuk getih ing sumsum balung lan jaringan limfoid. Sèl-sèl normal ing njeron sumsum balung digantèkaké déning sèl ora normal utawa abnormal. Sèl abnormal iki metu saka sumsum lan bisa ditemokaké ing njeron getih perifer utawa getih pinggir. Sèl leukemia mangaruhi hematopoiesis utawa prosès pambentukan sèl getih normal lan imunitas awak panandhang.
Leukemia ya iku kanker kang kadadéan ana ing sèl-sèl getih (sèl getih putih). Leukemia biasané diwiwiti saka sumsum balung, panggonané ana ing sèl-sèl getih iku dhéwé. Mangkono, sèl-sèl getih putih sing sakjané fungsiné kanggo sistem pertahanané awak malih lan mrodhuksi sèl kang ora kakontrol.
Tembung leukemia tegesé "getih putih", amarga ing awaking panandhang ditemokaké akèh sèl getih putih sadurungé diterapi. Sèl getih putih sing katon akèh arupa sèl sing isih enom, upamané promielosit. Cacahé sing tansaya akèh bisa ngganggu fungsi normal sèl liyané.
Leukimia (kanker getih) iku penyakit sing ditengeri kanthi saya akèhé gunggung sèl getih putih (leukosit). Panikelan iki cepet banget lan ora kakontrol, uga wangun sèl–sèl getih putihé ora normal. Ing pamriksan mikroskopis apus getih pinggir katon sèl getih putih enom, gedhé-gedhé lan sèlé isih mawa
fatal akibaté senajan iku leukemia limpositik sing wis taunan (chronic lymphocytic leucaemia), sing biyèn disebut dadi jinis leukemia sing isa tahan suwé nganggo pangobatan sing intènsif.[1]
Penyakit leukemia duwé andhil 4% saka kabèh penyakit kanker sing nyebabaké pati.[1] Penyakit leukemia ing Amérika Sarékat manggoni urutan nomer lima minangka penyakit kang angka kadadéané kira-kira 12-15 per 100.000 pendhudhuk.[butuh rujukan]
Lakuning alamiah panyakit: akut lan kronis[besut | besut sumber]
Leukemia akut ditengeri kanthi lakuning panyakit sing cepet banget, mematikan, lan memburuk. Yèn ora énggal diobati panandang bisa tilar donya ing étungan minggu tekan dina. Éwadéné leukemia kronis lumakuning panyakit ora patiya cepet saéngga nduwèni pangarepan urip sing luwih suwé, nganti luwih saka setaun.
Klasifikasi leukimia akut[besut | besut sumber]
* LMA karo sèl sing mateng (M1)
* LMA cetha karo sèl sing mateng (M2)
* LMA karo sèl premielosit lan granul akèh (M3)
predominan sing kalibat: limfoid lan mieloid[besut | besut sumber]
Banjur, panyakit diklasifikasikaké mawa jinis sel sing ditemokaké ing sedhiyan getih pinggir.
Nalika leukemia mangaruhi limfosit utawa sel limfoid, mila disebut leukemia limfositik.
getih[besut | besut sumber]
Leukemia leukemik, yèn cacahing leukosit ing njeron getih luwih saka normal, ana sel-sel abnormal
Leukemia aleukemik, yèn cacahing leukosit ing njeron getih kurang saka normal, ora ana sel-sel abnormal
Prevalensi papat tipe utama[besut | besut sumber]
Leukemia limfositik akut (LLA) arupa tipe leukemia paling asring dumadi ing bocah-bocah. Panyakit iki uga ana ing wong diwasa sing utamané wis yuswa 65 taun atawa luwih
Leukemia mielositik akut (LMA) luwih asring dumadi ing wong
sing yuswané luwih saka 55 taun. Sok-sok uga panandhangé wong diwasa enom, lam mèh ora ana ing bocah-bocah.
Leukemia mielositik kronis (LMK) asring dumadi ing wong diwasa. Bisa uga dumadi ing bocah-bocah, nanging sithik banget.
Tipe sing asring dumadi ing wong diwasa ya iku LMA lan LLK, senadyan LLA asring dumadi ing bocah-bocah.
mung siji nanging kumpulan saka akèh faktor risiko. Sapérangan faktor sing bisa mangaruhi frékuènsi leukemia, kayata:
Radiasi[besut | besut sumber]
Radiasi bisa ningkataké frékuènsi LMA lan LMA. Ora ana lapuran ngenani gegandhèngan antarané radiasi karo LLK. Sapérangan lapuran sing ndhukung:
Leukemia ditemokaké ing korban urip kadadèyan bom atom Hiroshima lan Nagasaki, Jepang
Faktor leukemogenik[besut | besut sumber]
Saka lapuran para ahli, kedadéan leukemia ana gandhèngané karo phenil butazon sing asring diwènèhaké marang panandhang sing ngeluh lara pasendhian lan uga ana gegandhèngané karo chloramphenicol, obat pilihan utama kanggo panandhang mriyang tipes. Panelitèn ing Cina yèn ana risiko leukemia ing wong sing éntuk pangobatan chloramphenicol ping 11-12 dibandhingaké karo wong sing ora éntuk pangobatan iku.[1]
Epidemiologi[besut | besut sumber]
Ing Afrika, 10-20% panandhang LMA nduwèni kloroma ing sekitar orbita mata
Ing Kenya, Tiongkok, lan India, LMK ngenani panandhang yuswa 20-40 taun
Herediter[besut | besut sumber]
Virus bisa njalari leukemia kayata retrovirus, virus leukemia feline, HTLV-1 ing wong diwasa.
Dilapuraké saka asil risèt panelitèn ing unggas kayadéné manuk pelikan, mencit, tikus, lan sapi manawa panyebabé leukemia iku sajinis mikroorganisme sing lolos saka saringan kuman, nanging isih isa kétok mawa mikroskop èlèkron. Awalé mikroorganisme iku dijenengi virus RNA.[1]
Wis disepakati jenengé virus Epstein-Barr sing nyebabaké penyakit Burkitt (sajinis tumor kelenjar limpe sing disebut limpoma lan kedadéan ing bocah-bocah sing digandhèngaké karo kedadéané kaganasan leukemia limpositik akut).[1]
Infèksi virus Epstein-Barr ing wong sing ngalami pamudhunan imun iki digandhèngaké karo kedadéan kaganasané nasopharynx carcinoma (kanker getih krongkongan) sing saliyané ora gampang ditulung lan asring ngakibataké fatal karo nyebabaké sarcoma monoblastik ing Afrika.[1]
Virus sing nyebabaké leukemia ing manungsa isih dadi padhebatan para ahli ing pirang-pirang dekade iki. Iki diwiwiti saka lapuran Gross sing nélakaké wis ditemokaké virus C ing mikroskop èlèktron saka panandhang leukemia murine. Lapuran taun 1970 yèn virus C iku ditemokaké ing panandhang kanker sajinis limpo sarcoma lan fibrosarkoma ing gabon lan kethèk liar.[1]
Faktor turunan[besut | besut sumber]
Katon anané kacenderungan kedadéan leukemia akut luwih akèh kedadéan ing anggota keluarga tinentu.[1]
Dhiagnosa[besut | besut sumber]
Secara kasar dhiagnosa leukemia bisa dijejegaké saka pamriksan mikroskopis préparat apus getih pinggir. Nanging biyasané asring dibutuhaké pamriksan biopsi sumsum balung. Kanggo nemtokaké subtipe lan morphologi sèl getih, dibutuhaké pamriksan bio kimia[1].
Perkembangan pamriksan kanggo nemtokaké drajat lan pangumpulan penyakit. Naging kaya iki, dibutuhaké dhiagnosa sing trep kanggo nemtokaké angkah
Gejala akibat anané sèl leukemia sing mlebu ing sumsum balung. Lumebuné iki ngakibataké kurangé panggawéan sèl getih sing liyané kanthi pirang-pirang konsekuènsi. Ya iku, gampang kedadéan panggetihan amarga prodhuksi sèl pangempel getih tansaya kurang saéngga panandhang katon pucet, lemes, lan bobot awaké kurang amarga nafsu mangan mudhun lan amarga sèl leukemia mlebu ing saluran cerna[1].
Gejala liyané amarga sèl leukimia mlebu ing organ vital liyané kayata ing kelenjar limpe, organ ati lan limpa. Akibaté ya iku ditemoni panggedhéan kelenjar limpe (limpadenopati) lan panggedhéan organ ati lan limpa (hepato splenomegali)[1].
Ing dhaérah sirah lan gulu isa dideleng yèn sèl leukemia mlebu ing kulit lan balung. Akibaté, katon gejala panggetihan utawa pangumpulan pambuluh getih walik nganti ditemoni bintik–bintik panggetihan ing sakupengé bal mripat utawa sok-sok wernané semu kuning (jaundice). Ing awalé penyakit gejala iki ing ndhuwur mungkin katon séhat kaya ora lara[1].
Mlebuné sèl leukemia ing kulit disebut leukemid lan bisa mbentuk borok utawa bisul utawa kulit werna semu kuning[1].
Bintik–bintik panggetihan ing kulit isa dadi kawigatèn pamriksa lan mikiraké kamungkinan gejala leukemia[1].
Ing mripat, sèl leukemia mlebu isa ing bagéan mripat diawali saka uvea (rongga bal mripat ngarep), choroid, retina karo ing pasarafan mripat ing bagéan njero saéngga pandelengan kaganggu utawa ana pambuluh getih walik mripat sing ngalang-ngalangi[1].
Katon ing saraf utek akibat saka mlebuné sèl leukemia ing saraf utek utawa akibat kelainan metabolisme utawa amarga panyandhetan ilènan banyu utek lan sumsum balung mburi[1].
Sok-sok kedadéan lumpuh saraf utek ka-7 sing ngurusi otot–otot rai sing asring ditemoni ing leukemia limpositik akut[1].
keluhan lan kelainan klinik (pangobatan paliatif)
Diusahakaké supaya panandhang sacara fisik lan méntal ana ing kondhisi paling apik.
Kuduné digatèkaké èfèk samping utawa prabawa ora becik (toksisiti) saka obat–obat sing diwènèhaké. Dadi, milih obat–obatan sing toksisitasé asor amargi ora arang timbul sing kaluwihan ing obat–obatan (idiosinkrasi)
Diwatesi gunggung sèl leukemia kanthi nganggo busulfan sing bisa mangaruhi sèl–sèl indhuk (sèl stem) sing dadi bakal sèl leukemia.
Faktor umum, psikologis, lan status ékonomi panandhang kuduné dadi tetimbangan pangobatan panandhang leukemia.
ngatasi infèksi sok-sok kudu kombinasi. Upamané ya iku gabungan penisilin (trimetin lan
suwé bisa nimbulaké èfèk samping ya iku kedadéan tuwuhé jamur. Kahanan kaya iki bisa diatasi kanthi mènèhi ampotirisin B. Ing leukemia kronis mungkin dibutuhaké panyinaran limpa dikanthèni wènèhi obat alkilating kayadéné L-penil alanin mustard utawa gabungané busulfan lan khlorambusil. Mènèhi obat anti-leukimia tunggal ora dianjuraké. Yèn kaya mangkéné biyèn tau diwènèhi aminopterin lan
Anemia (kurang getih). Iki amarga prodhuksi sèl getih abang kutang utawa akibat panggetihan.
Kainfèksi akèh penyakit. Iki amarga sèl getih putih kurang apik panggunaané, yèn kaya mangkéné gunggungé kakèhen nanging bisa malih dadi ganas, saéngga ora kuwat nglawan infèksi lan bendha asing sing mlebu menyang awak. Saliyané iku, ing leukemia, obat–obatan anti-leukimia ngedhunaké kakebalan.
Panggetihan. Kedadéan iki akibat anané sèl leukemia sing neken ing sumsum balung saéngga sèl pangempel getih prodhuksiné kurang.
Kalium lan kalsium getih ningkat utawa ana sing ora ningkat;
Patogénésis[besut | besut sumber]
Leukemia akut lan kronis arupa sawijining wangun kaganasan utawa maligna sing mijil saka panikelan klonal sèl-sèl pambentuk sèl getih sing ora kakontrol. M
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi Genteng Batu
BAWANA LANGIT sak isinipun sampun sayang banget marang manungsa.
khendel, njagi swasana jagqd agung menika.
gelar ipun Hamengkhubuwana, Hamangku Allam.
mankane ana aran ” aja nguyahi segara ing tlatah Djawa “.
sindiran kagem kawruh manca kang sampun dikepenak ake ilmi Djaw Manggon nang bumi Swargo iki.
saiki kwaruh iku dadi kali gedhe, nguya nguya ilmi Djawa.
wis wayahe ilmi Djawa medal ake walate.
pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku ….
SAFI’IL ANAM WA’ALIHI WASAHBIHI
MUGI PADUKA NGABULNA SADAYA PANYUWUN KULA
January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
Pacet : Mangga kula derekaken sami lenggah.
Matur nuwun dene panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.
Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing
Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun
kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.
Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling
paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.
K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora
patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.
Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe
Menak Sopal : Kula mireng suwanten gembludug ing salebeting panepen,
Sopal : Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang,
Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih, Den ?
Ngawur bae, bojoku teng tangsi kuwi ora di ukum, le ! nanging …meteng – patang – sasi.
Utri : Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri
Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.
ke kiri, Pengeran Lembu Peteng datang.
Nuwun sewu, menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur
Kaya ngoten niku ora apa-apa ! Mendah yen apa-apa,
putrane pengayoman, mesthine luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.
Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati Bedalem,
piyambak kedadosan punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos,
Yayi Adipati Kalang kundur ing Tanggul Angin, tetanen prajurit lan laskarmu, marang sira Tih Danapati bali menyang Bethak.
Nanging kok benten ing Tunggul, sasi niki Tunggul paceklik kathah omo
tikus, wereng, lan sapanunggalane, mila pari padha gabuk boten saget panen.
Sawah-sawah dadi subur. Pramila teka kula ngriki badhe ngampil pusaka
niku, Kang. Benjeng enggal kula wangsulake.
Becak : Yen pengin weruh, … kana le jupukna lan kowe gawea wedang.
Setelah memberikan tumbak, Dadap tulak kembali masuk.
Terjadi dredah dan tumbak direbut oleh Besari.
Becak : Olehmu meksa-meksa kaya arep kok nggo mateni uwong wae.
Besari : Boten kula selaki, pancen arep dak nggo mateni uwong.
Becak : Aja, aja Besari aja, balekna
Danapati : Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur
kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.
Para Nayaka, Sentana serta tamtamaning Negari sedaya sami saiyek saeka kapti, sami nyangkul karyaning negari, anjejekaken kawibawan dalem.
Bedalem : Tih Danapati, sira pinangka sesulih ingsun, tumindak-a kang adil pana marta. Lir-e paringa ganjaran marang kawula kang gedhe labuh labete tumrap Negara, kosok baline aja sira mawas endek
duwuring kalungguhan, asor luhuring pangakat, sapa bae kawula kang luput
Bedalem : Matur nuwun Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten
Pramada : Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi
wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.
Pramada : Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada. Aku bakal nggunakake wasesaku, Bedalem kowe bakal dak sowanake dadi rangketan.
Bedalem : Tatanen prajuritmu metua njaba.
Besari : Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan,
kula pecahe sirahe Patih Pramada. Keparenga nyuwun pamit.
kang adus ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.
marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis
Kalang : Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur ing Palagan, dene Kakang Bedalem ugi dumugining seda.
Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula
ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.
Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela
Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara
Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu kowe, Mursada.
Mursada : Yoh, aku bakal lunga, nanging Kalang bakal ana kedadeyan apa tumrap kowe. Ora bakal lana, Kalang !!!
Ringgit : Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah
Kalang : Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling
papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.
Aku jaluk wiwit saiki ayo mbudi daya, nglumpukake para nom-noman nambahi wilangane prajurit, aku bakal misahake saka panguasa ing Mojopahit. Aku bakal babela. Balela …
Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik
padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??
Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah,
angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang
Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.
Empu : Mangga, mangga, katuran pinarak. Sarawuhipun kula atur pambagya wilujeng.
Pramada : Ya, hayo ayo, dak derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?
Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang
tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.
Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki,
Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para
Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos
Pramada : Dikepenake lungguhmu; Lho Sang Empu sajak kaya ngembeng sungkawa? Ana apa to?
Empu : Ibu ! Kula pun Kembangsore, ….Lho Nini Kembangsore
yo gene aku ora ngerti. Mangga…mangga ibu, lenggah ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.
Kalang : Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan
Patine Pangeran Kalang ora susah dipikir disik, sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.
Peprentahan suk siboyong sisih Lor, karo negranti dawuh-dawuh saka
reyvandha.ir, payvandha.ir, pyyvandha.ir, peyandha.ir, peycandha.ir, peyoandha.ir,
peyvandha.iv, peyvandha.ix, epyvandha.ir, pevyandha.ir, peyvandah.ir, ipeyvandha.ir, jpeyvandha.ir, wpeyvandha.ir, zpeyvandha.ir, pbeyvandha.ir, pmeyvandha.ir, pekyvandha.ir, pewyvandha.ir, peycvandha.ir, peywvandha.ir, peyvfandha.ir, peyvacndha.ir, peyvankdha.ir, peyvanodha.ir, peyvandgha.ir, peyvandhha.ir,
nuwun Pak, mugi dados amal ibadah ingkang sae, lan mugi njenengan se keluarga dipun
…. Pinggir Rel : Pos 3 RW 15 .. (setahun kepungkur)
by admin • 4 August 2014 rong puluh tahun wus lumaku
pra dak selaki aku nate nyimpen rasa
pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu
Indonesia - InggrisInggris - IndonesiaMelayu - InggrisInggris - Melayu
KangXi: ms. 1372, aksara 5
Dae Jaweon: ms. 1879, aksara 16
Hanyu Da Zidian: jilid 6, ms. 4058, aksara 9
Mengendali kahanan, sejuk elok segar langgeng….. Ajejuluk ” hamengkubuwana ”
Supapor, kew, sawitree57, Huy54
nesu, muring, sereng. Cocok kanggo pasemon ngetokake unbeg2ing ati kang nembe nbesu, muring, jengkel, sereng, uga kanggo pasemon crita perang.
Mbak Dewi, Bapak-Bapak saha Ibu-ibu ingkang kinormatan,
Seratan KSM bab Pasemoning Tembang Macapat menika sae lan migunani
kangge kita sedaya, napa malih ingkang “kadar basa Jawinipun” taksih
bokmenawi damel serat protes dhateng Kementerian Pendidikan &Kebudayaan gegayutan kaliyan badhe dipun resmeakenipun Kurikulum 2013, ing pundi pelajaran basa Jawi alon nanging pesthi bade ical.
SENA WANGI ( Sekretariat Nasional Pewayangan Indonesia sampun ngintu
serat dhateng WAMEN Pendidikan & Kebudayaan Bidang Kebudayaan ingkang
sing kakung seniman sing wadon seniwati ,kayane nglumpuk,
panjak2 =janji sabar mbok ojo kesusu,sawahe jembar2 pari ne lemu2,oeo eo… 😀 😀
Edmart said:	May 30, 2014 at 4:26 am	Mangga lho, anggenipun ngeja basa Jawi dipun
Sumonggo kulo aturi ngadiroso tetembangan ingkang adiluhung, nguri-nguri budoyo mugi hambudoyo 🙂 Salam nembang,
indols said:	May 30, 2014 at 6:07 pm	mboten
Wis diajari tata cara cik isa nyastra jendra durung tanggap wae
Ndang dadiya Sinatriya kang Lungit Linungit
aturipun para pepundhen; sinaosa sampun kaping tiga dipun tangletaken menika ringkesan saking Eyang Jaya mugi anambahi wijang. Nuwun. Salam budhaya Rahayu3x
1. Macapat= maca papat-papat..anggenipun nyekar patang wanda- patang wanda,menawi mboten nyekapi. papat wanda ing wiwitaning gatra.(punika rumiyin, menawi sapunika..kajumbuhaken tembungipun.lir ipun sampun ngantos medhot tembung)
2. Macapat = maca limpat../ ingkang maca mangertosi tegesing tembang, ngertos cengkok , lan pamacanipun leres.
3. Maca pat= Maca nraju pat…rumiyin wonten ingkang ngginakaaken tembang macapat punika
sabdadewi said:	February 18, 2015 at 8:49 pm	Sugeng dalu @ Galih Priyo Atmoko,
Wah saestu elok meniko, pranyoto mocopat meniko saged dipun artosaken warni warni miturut papan lan kagunanipun, monggo sami dipun uri uri supados tetep lestari lan tambah ngremboko 🙂 …
ki gondrong sabandalu said:	January 11, 2016 at 10:19 am	Nuwun sewu Bu Sabdadewi. Pripun manawi sakedhik kula urun rembag bab urutaning tembang Jawi kususipun macapat. Manawi boten lepat nami sekar macapat punika mujudaken urutaning gesang manungsa limrah, awit lair ngantos dumugi sedanipun. dados kawiwitan saking
sabdadewi said:	January 14, 2016 at 2:35 pm	Wilujeng sore Ki Gondrong Sabandalu,
Maturnuwun infonipun, ngapunten yen mboten runut 🙂 …
Nuwunsewu, mbok bilih kulo klentu, tembang Pucung niku sejatine artine sanes pocong.
Aslinipun macapat cacahe enten tigowelas, nanging jaman islam penetrasi, cacahe di akoni mung songo,
Jika Anda belum bisa unduh sedulur papat kalimo pancer
Kesawasidi (Prabu Kresna) kepada Raden Arjuna, sebagai berikut:
1. “kapisan bambege surya, tegese sareh ing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya.
2. Kapindho hambege candra yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune bisa
hima, tegese hanindakake dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen becik antuk nugraha.
5. Kalima ambeging maruta, werdine tansah sumarambah nyrambahi sagung gumelar; lakune titi kang paniti priksa patrape hangrawuhi sakabehing kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta.
TEMBANG KINANTHI 83 Mangka kanthining tumuwuh,Salami mung awas eling,Eling lukitaning alam,Dadi wiryaning dumadi,Supadi nir ing sangsaya,Yeku pangreksaning urip. Padahal
penghalang budi. 86 Dene awas tegesipun,Weruh warananing urip,Miwah
ing kapti,Dadi kawruhe kinarya,Ngupaya kasil lan melik.
bukti sepi. 93 Kawruhe mung ana wuwus,Wuwuse gumaib gaib,Kasliring thithik tan kena,Mancereng alise gathik,Apa pandhita antiga,Kang mangkono iku kaki,
keheningan jiwa. 95 Kaunanging budi luhung,Bangkit ajur ajer kaki,Yen mangkono bakal cikal,Thukul wijining utami,Nadyan bener kawruhira,Yen ana kang nyulayani.
menggembirakan hati orang lain.Jangan sakit hati dan dendam. 97 Yeku ilapating wahyu,Yen yuwana ing salami,Marga wimbuh ing nugraha,Saking heb Kang mahasuci,Cinancang pucuking cipta,Nora ucul ucul
anakku. 98 Mangkono ingkang tinamtu,Tampa nugrahaning Widhi,Marma ta kulup den bisa,Mbusuki ujaring janmi,Pakoleh lair batinnya,Iyeku budi premati.
said: Waalaikumsalam warohmatullohi wabarokatuh ……..
Serat Nitimani (Syech SITI JENAR) (P#1 Pupuh I-VI)
(1) Serat Nitimani punika, duk nalika murwenggita, jroning warsa lumaksana, tinengeran candra sangkala, rasaning janma kaesthi juga, *** (taun Jawi 1816).
Mangkya wau kang pustaka, ing karsa arsa tinata, kaewah ukaranira, kawewahan lan rinengga, duk kala mangriptanira, aniti pranata mangsa, almenak ing taun Jawa, purnama ing wulan sela, kuranthil ing wukunira, panuju ing mangsa sadha, tinengran candra sangkala, Raden Mas Aryasuganda, amandeng ngesti bathara, @@@ (taun Jawi 18210.
Ingkang kinarya bebuka, kinantha petha saloka wangsalan tembung surasa, mung kinarya langgen driya, pralambang tumraping putra, kang supaya cinangua, mring weka kang maksih dama, ngularana kasebut ngandhap punika :
saking pugaling laku, yen katleku, tan dangu amanggih bendu, reh rinengu, ruwaten budi rahayu, akaton sumeh ing semu.
(1) Lamun tandhing, marsudiya ing tyas ening, mamrih ering, kang supadi tan kajungking, den dumeling, gone ngliling dimen eling, yen wus
(2) Yen wus menang, manggalih aja gumampang, kudu nimbang, mrih
cuwa, sampun kawustareng netya, wrananana, ing suka dhanganing karsa, kang
gela, jroning nala sampun daga, sengadiya, langkung condong ing wardaya,
Lamun getun, ywa bebangun ati gumun, mbok wulangun, kanduk ing ati
Yen angunjung, neng ngarsaning pra linuhung, srana irung, mrih nganaken tandha dekung.
Yen sejarah, mrih astana janma pejah, den cecegah, karenanira bangsa
sumungkem, den kojem nganti tumanem, dadya tegen, amrih antuk kang pangalem.
Yen sembahyang, ywa ginggang neng tepeting Hyang, mrih sumimpang, panggodhaning para dhayang.
Lamun salat, ulat madhepa ing keblat, jroning niyat, nut srengat Nabu Mukhamad.
Aja cihak, ngaku anake si bapak, mbok kacentak, yen pangawruh durung pepak.
Lamun mamak, panganggone cihak-cihak, yeka nracak, weh cingak kang pada cedhak.
Aja ciya, ngaku putrane si rama. Yen sanyata, durung wruh ing tata krama, yen sulaya panganggepe siya-siya, mundhak ewa, atine kang pada miyarsa.
Ywa kesusu, ngaku putrane si ibu, jroning kalbu, lamun durung ambeg merdu, yen ginuyu, marang wong kang pada ngrungu.
Ywa sumuci, ngaku wayahe si kaki, yen sajati, durung weruh ing leluri, yen tan yekti, karya ewa kang miyarsi.
(9) Ywa gumampang, ngaku wayahe si eyang, yen tan damang, alurane klayan terang, yen kasimpang, yekti bakal newu wirang.
Ing sasampunipun amratelakaken pasemon tembung paribasan kasebut ing ngajeng wau, sedya andumugekaken panganggitipun kadapur cariyos, pinindha kadi sujanma sami gegineman satunggal, asesilih nama Sang Murwenggita, ingkang satunggal asilih nama Juru patanya. Anggenipun sami rermbagan kados ing ngandhap punika :
“Sarehning kula sawetawis lami, anggen kula mboten pepanggihan kaliyan sampeyan supami lajeng kersa jenak lelenggahan saiba kados menapa badhe bingahing manah kula.”
“Kisanak mbok inggih prayogi.”
“Ing sayektosipun kula badhe nyuwun (10) pitulung ing sampeyan, mugi-mugi karsa andhanganaken lajeng amudari dhateng reruweding gagasing manah kula. Prasajanipun ing wektu samenika, mbok menawi ingkang binasakaken saweg nedheng birai, dene thethukulaning manah kula, teka kadereng kumedah-kedah kepengin pala krami amomong pawestri, nanging tansah mangu-mangu. Dereng saged angleksanani, karana dunungipun wanita punika, upami papan badhe pandhedhering wiji, saestunipun kedah milih ingkang prayogi. Wangsul titikan pamilihipun candraning wanita ingkang awon utawi ingkang sae ing warni, solah tenaga, tuwin pasemon ingkang kados punapa ?”.
sembarangan dan pasanganyapun harus dipilih baik-baik. Sang Murwenggita :
“Mugi-mugi sampun andadosaken cuwaning panggalih, kula boten saged anglegani ing karsa sampeyan, karane dereng nate sarawungan dhateng pangawruh ingkang makaten wau. Candraning wanita ingkang pantes kaagem garwa padmi (bojo), utawi pantes kaagem garwa paminggir, kalanggenan (selir), punika kacariyos kasebut wonten salebeting Serat Iman Supingi, ingkang awon utawi ingkang sae kados punapa, punika boten terang, margi kula dereng nate maos Serat Iman Supingi wau. Dene bilih kersa amirengaken kula acariyos, wonten piwulang medal saking para sepuh, tiyang dusun tanah pareden kaanggep utawi boten, gumantung wonten ing karsa sampeyan, pratelaning piwulang kados ing ngandhap punika :
Dununging tembung tiga wau makaten : ingkang rumiyin tembung bobot, pikajengipun amiliha wanita ingkang asli, dene titikanipun saking turun sarasilah bapakning pawestri ingkang
Darahing agama, tegesipun trahing para ngulama, ingkang alim ahli kitab-kitab.
Darahing ngatapa, tegesipun trahing para pandhita, ingkang alal brata leksana.
Drahing sujana, tegesipun trahing para linangkung, ing olah pangawikaning budi dhateng kalimpatan utawi kawicaksanan.
Darahing ngagune, tegesipun trahing para pinter, ingkang olah dhateng kabangkitan.
Darahing prawira, tegesipun trahing para prajuritr, ingkang olah dhateng kawanteran, sarta ingkang asub ing kasudiranipun.
Darah supatya, tegesipun trahing para tani ingkang wekel sarta temening manah.
Ingkang kaping kalih tembung bebet, inggih punika (13) tumrap dhateng bapakning wanita, ingkang badhe kapendet wau amiliha darah ing supudya, tegesipun : bangsa sugih arta utawi raja brana sarta ingkang taksih kathah kabegyanipun.
“Kisanak, nyuwun pangapunten, kula anyelani cariyos sakedhap, bapakning pawestri dumugi kaki buyut, canggah, wareng, teka mawi katitik ing atasipun tumraping jejodhowan punika badhe perlu kangge punana?.”
“Karsanipun para sepun tanah pareden ingkang makaten wau menggah patitisipun kula dereng terang, amung kinten-kinten mbok manawi inggih titikan lare pawestri, badhe kapendet wau, pikajengipun amiliha darahing winahyu”.
“Inggih leres, yen ingkang badhe karabi : bapa, kaki, buyut, canggah, warengipun. Wangsul ingkang badhe kapendet bojo wau anakipun, (14) prabeda punapaa kaliyan anaking para bodho, sudra lan apes, angger sae ing warni, utawi seneng ing pamilihanipun.”
“Punika kekilapan, kula boten terang ingkangdados karsanipun, menggah nalar ingkang makaten wau, sarehning boten kenging tiningalan kaliyan netra, pramila anitik sarasilah darajatin bapa, ing sapangingil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking rahayuning batos, dene rahayuning batos punika terkadang kapinujon, asring pinareng tumus mahanani dhateng wewatekaning atmajanipun.”
inggih leres, pancen prelu anitik dhateng sarasilah ing bapa wau. Ingkang kasebut ing nginggil saweg kalih tembung, bobot kaliyan bebet, jangkepipun tigang tembung bibit, punika pikajengipun kados pundi?.”
“Ing sapunika kula dumugekaken tembung bibit, pikajengipun, tumrap dhateng wanita ingkang badhe kapendet wau, amiliha ingkang sae warninipun saha ingkang kathah kasagedanipun. Sekarang
Dene candra wewijanganing warni ingkang sae, saestunipun ing Serat Iman Supingi inggih sampun boten kekirangan, ananging
wewaton, bok manawi medal saking gagasaning piyambak kados ing ngandhap punika :
Warni bongoh, punika prabaning angga ingkang pupuk, ingkang mengku pangraos lega, pawestri ingkang makaten wau, mbok menawi saged ambuka don tuju langgening asmaragama.
Sengah, punika prabaning wadana ingkang pupuk, ingkang mengku pangraos sedhep, estri ingkang makaten wao bok manawi saged ambuka panggendaming (16) asmara tantra.
Dlongeh, (semu anggendonaken gujeng) punika sesemuning wadana
tuwin prasaja, inggih punika bok manawi kawontenan ingkang kasebut saged anggendam panduk senenging pramana.
Ndenakaken (edemipun angecakaken), punika pasemoning wadana liringing netya tuwin kedaling wicara, ingkang amengkoni prabawaning panggalih seneng tuwin kepareng, ingkang ambuka tanduk angkuning rumaketipun, mbok manawi punika kawontenan ingkang kasebut saged ambuka panggendaming, asmara nala.
Sumeh, punika pasemoning wadana ingkang kapraban ambeg sareh, mbok menawi punika kawontenan ingkang kasebut saged ambuka panggendaming asmara nada (dana).
(17) Manis, punika seneng ing guwaya utawi kocak ing paningal ingkang amengkoni prabawaning pramana wingit, inggih punika mbok manawi kawontenan ingkang kasebut saged ambuka panggendaming asamara tura.
Mrak ati, punika panduk ing tingal, tuwin wicara ingkang amengkoni prabaning pramana wingit, inggioh punika mbok manwi kawontenan ingkang kawastanan saged ambuka panggendaming asmara turida.
Jatmika, punika ingkang amengkoni heneng heninging cipta ingkang ambuka sorot serating pramana, inggih punika mbok menawi kawontenan ingkang kasebut saged ambabaraken prabaning prabawa.
Susila, punika ingkang kedaling ilat panduk ing mripat, polah ing solah bawa, amengkoni budi temen trima legawa, ingkang nukulaken panduk empaning pangira, benering panuju, tepaning sujana, (18) anggendam graita ing nugraha, ambuka wenganing mangsa kala, tinamu-tamu atining tata krama, inggih punika mbok manawi kawontenen ingkang kasebut sampun ginenglanggening pramana.
Kewes, punika pratitis, panduking wicara. Mbok manawi punika kawontenan ingkang kasebut saged amengkoni prabaning praman.
Luwes, punika cucut lemesing wicara tuwin solahing hangga, ingkang amengkoni prabaning pramana.
Gandes, punika wedaling wicara tuwin solahing raga, ingkangamemalatsih, mbok manawi punika kawontenan ingkang kasebut amengkoni prabaning pramana.
Demes, punika ayem panduk wedaling wicara tuwin lenggahing trapsila, (19) mbok manawi punika ingkang kasebut amengkoni prabaning pramana.
Seded, punika dedegan ingkang inggil ingkang isi, tegesipun ingkang sambada.
Gendruk, punika badan ageng ingkang kendo nanging isi.
Srenteg, punika dedegan ageng ingkang kirang inggil kaliyan agengipun, ananging isi tuwin kenceng.
Rangkung, punika dedegan ingkang inggil kiriang isi semu ngrupak.
“Menggah plompanging polatan kula tuwin anjenger deleg-deleging patrap kula ing (20) sadangu-dangunipun, sampeyan nyariyosaken bab candraning wanita, anggitanipun para pinisepuh ing dusun tanah pareden, punika sakalangkung andadosaken gumuning manah kula. Bab tembungan utawi suraos sampun pinten-pinten yasanipun para sujana, ing jaman kina-kina ingkang kula sumerepi, dereng wonten pisan-pisan ingkang ngemperi, kados anggitan ingkang sampeyan cariyosaken punika, kenging binasakaken elok utawi langka, dene wonten anggitan ingkan makaten, kadosta :
Anyebutaken warni bongoh, punika prabaning angga ingkang pupuh, serta saged ambuka don tuju langgening asmaragama.
Warni sengoh, punika prabaning wadana ingkang pupuk sarta saged ambuka panggendaming asmara tantra.
Manis, punika ingkang amengkoni (21) pramana wingit.
Mrak ati, punika ingkang mengkoni prabaning pramana wingit.
Woten malih ingkang angka 8 anyebutaken jatmika, punika ingkang amengkoni heneng-heninging cipta, sadaya wau wawatonipun mendet saking punapa?, dene teka saged amestani, ingkang mengkoni warni pasemon, sarta ingkang dados gumuning manah kula dene wonten sesebutan heneng-heninging cipta. Kaliyan malih ingkang angka 9, anyebutaken susila punika ingkang kedaling ilat, panduking mripat, polahing
ambuka wenganing mangsa kala, tinamu-tamu atining tata krami, inggih punika sampun gineng langgening pramana.
Ingkang andadosaken saya wimbuh eraming (22) manah kula, dene wonten ngangge tetembungan ingkang makaten punika wewatonipun ukara : mendet saking punapa, saking remen kula dhateng tetembungan wau, awit manawi kamirengaken kedaling lesan sekeca, dados sanget anggen kula amarsudi, murih sageda sumerep tegesipun, dangu-dangu njungkel kraos mumet meksa dereng saged mangretos, wekasan nyuwun pitulungan ing sampeyan, mugi kersaa merdeni kados pundi suraosipun tembung wau.
“Sarehning kula ingkang cariyos tembung wau, saestunipun rak inggih sampun apil mawi sanget, suprandosipun ing suraos dereng saged mangretos, dene yen sampeyan kedereng kedah uninga werdinipun tembung utawi suraos sadaya wau, benjing yen wonten tiyang pejah saged gesang malih. Ketangletna mbok manawi punika saged njarwani, kala wau kula sampun matur (23) cariyos tanpa wewaton medal saking gagasan, ananging kauningana ing sampeyan wontenipun gagasan wau medal saking pinisepuh ing tanah pareden, kulinanipun ing lampah ngambah laladan sepi mbok manawi binuka ing mangsa kala, saking warah ingkang tambuh mangsanipun dumunung ing teja maya, momor jawata sinambi amudar weda memulang mring ajarira. Pramila wiyosipun tembung lan suraos ingkang makaten wau mbok manawi taksih caruk kamomoran saged uninga, yen dereng ngambah ing ngendra bawan.”
“Menggah kinten-kinten sampeyan punika kisanak, kados-kados inggih leres pancen kamomoran tembung pangandikaning jawata, ing mangke sarehning prelu badhe tumunten kula leksanani, mugi-mugi arsaa paring rembag tembung ing ngarcapada, sarta ingkang turut nala-nalaripun, supados kula (24) sagda mangertos kados pundi ingkang wajib linampahan?.”
“Kinsanak, inggih prayosi, sayektosipun anggen kula amratelakaken cariyos sedaya wau, amung minangka kangge ancer-ancer. Serta kangge ngrameni anggenipun sami rerembagan, sejatosipun ing palakrami, boten kadamel prelu, ndadak mratitisaken candraning wanita, awit dumunungipun makaten : ... Kadosta manising ulat, indah ayuning warni, dhemes prigeling solah, punika among kangge minangka sarana amemalat dhateng thukuling sesenenganipun para priya, pramila lajeng wonten pralambang tembung paribasan : “bebukaning pala krami dudu banda dudu rupa amung ati pawitane”, tegesipun dudu banda punika sanes kasugihanipun raja brana, dudu rupa tegesipun sanes ayu indahing warni, ingkang binasdakaken condong utawi jodho.
Punika amung dumunung wonten seneng parenging panggalih, runtut utawi rujuk kalih-kalihipun, temahan sami angrumentah ing bapak kaliyan anak, dene pangangepe bapa binasakaken kencana wingka, pikajengipun tembung makaten wau tur kawujudanipun warni wingka, katon warni kencana. Genahipun makaten : sejatosipun warni awon suprandosipun katingal sae, dene empan mapanipun suraos ingkang makaten wau kadosta : wonten sujanma priya, seneng dhateng wanudya, ing kamangka wanita wau dedegipun inggil tur kera, yen lumampah mayuk-mayuk kados enggrang, punika priya ingkang seneng wau, boten kapanduk ing manah gela utawi cuwa, kepara lajeng rumntah ing kawelasanipun. Dene sirung
priya ingkang seneng wau boten kapanduk ing manah elik, mutung, kapok kawus tuwin merang, patrap ingkang makaten wau kepara amimbuhi seneng utawi asihipun.
Kosok wangsulipun ing tembung paribasan makaten : wong sengit ora kurang ing pamada, empan mapanipun makaten kadosta : priya sengit dhateng wanodya, tur gandes yen micara, demes luwes ing tenaga, punika boten dadosaken ena, malah amimbuhi ewa, trekadang lajeng gela. Dene sesaminipun yen katrapaken dununging pagesangan makaten kadosta : wonten sujana bilih ing kelahiran, tiningalan ing kathah sampun kawilang mukti lan wibawa, liripun : anenedha tuwin sandang pangangge mboten kekirangan, wonten ing wisma ngedingkrang, ongkang-ongkang lenggah ing kursi goyang, sarta mawi ngunjuk wedng punika dereng kintenan yen kadunungan trimah, lan senenging manah, trekadangan badanipun nglayung (27) saya kera, saking anggenipun ngrantes, ngraosaken daya-daya sageda langkung malih, saking ingkang sampun linampahan wau, trekadangan lajeng wonten ingkang lajeng nglambrang, kasurang-surang berangkangan mudhun jurang, munggah anggraning arga lan anusup wana-wasa, lelana jajan praja. Dene munggah tumraping kasenengan priya lan wanodya ing atasing jejodhowan wau, mbok manawi boten aprabeda.
Wonten malih saksi minangka prtandha tur kayekten, sandhunganipun sampeyan piyambak inggih sampun nate mangguli, dhateng lelampahaning para priya, ingkang aneh kang gumunaken kadosta sampun mengku garwa utawi kelanggenan tuwin selir, tur indah ing warni tuwin asli, sandunganipun inggih wonten ingkang warni bongoh utawi sengoh, garwa utawi seliripun wau. Ingkang anggumunaken teka lajeng kagungan penggalih ngupados malih, mendhet wanodya tur mboten warni boten asli. Yen tiningalan (28) dening priya senesipun, boten pisan tumimbang kaliyan garwa, tuwin selir kelanggenanipun ingkang sampun winengku wau, ing wasana menggah sih lan remenipun ngantos saged ngawonaken.
“Ki sanak, kula ngengetaken ketrecetipun anggen sampeyan cariyos yen tetelanipun garwa, selir, utawi kelanggenan wau bilih wonten ingkang warni bongoh utawi sengoh, kacariyos warni bongah punika saged ambuka don tuju langgening asmaragama, utawi warni sengoh punika kacariyos saged ambuka panggendaming asmara tantra, bilih estu makaten, saiba ingkang priya anggenipun kasengsem tansah salulut, teko boten makaten kepara lajeng siningkur, punika kados pundi?.”
“Bongoh, sengoh punika anggen kula mewahi piyambak, amung kangge upami kemawon, yen nitik saben seksi-
(29)seksi sadaya upami ingkang sampun kapratelakaken ing nginggil wau, tetelanipun palakrami punika terang yen gumantung wonten ing kasenenganing priya piyambak-piyambak, dene kasenengan wau boten kenging katemtokaken, liripun makaten kadosta indah ayuning warna boten temtu ndadosaken kasenenganing priya, Perkawinan
ingkang dereng winasis pamawasing ulat liring utawi guyu nuksweng semu, supados angatos-atos ing pamilihipun, karana menggah dununging wanita punika tumrapipun dhateng priya, binasakaken amung, swarga nunut liripun makaten yen pinuju saged karaharjan ing gesangipun pikantukipun wanodya wau amung saged mimbuhi dhateng seneng tuwin asringing (30) prajanipun, yen pinuju lepat ing pamilihipun mangka angsal wanita ingkang ambeg durta, tegesipun pawestri ingkang awon kelakuwanipun punika badhe saged narik
pramila saderengipun kapendhet garwa sasaged-saged kapratitisna ing pamilihipun, awit bilih sampun kalajeng rumentah ing sih kawelasan tuwin katresnan, saestu awrat ing pambiratipun, temahan badhe ngengetaken dhateng
Ing mangke kula nandukaken ing pamuji tumrap ing sampeyan, sarta para muda jejaka ingkang saweg nedheng birai, punika amung minangka dadosa kekudangan ing tembe yen palakrami, mugi-mugi wontena sih pariparmaning Pangeran Kang Maha Kuwasa, jinurung ginanjara krama antuk wanodya ingkang indah ing warni, sarta pantes ing solah bawa lan ambeg tepa ing rasa, tuwin dana ing tepa (31) utawi ingkang temen tobatipun rila dhateng ing atasing kasaenan, sabab kalakuwaning wanodya ingkang makaten wau watak lajeng kasaenan sarta kinurmatan ingkang kakung, awit pambekaning wanita ingkang makaten punika angrabasa dhateng bebudhening priya ingkang lajeng saged nukulaken dumateng rumentahing kawelasan tuwin katresnan.
“Amit kisanak, kepareng kula nyelani sakedhap, kados pundi suraosipun pitembungan tigang bab nginggil wau :
Temen tobatipun rila, dene teka gadhah suraos ngrabasa dhateng bebudining priya, ingkang lajeng nukulaken dhateng rumentahing kawelasan tuwin katresnan, lo punika kula dereng mangretos.
Kisana, pitembungan tiga ing nginggil wau, wewijanganipun makaten :
Tepa ing rasa (rasa tepa) punika pikajengipun sageda sumingkir saking lumuh tuwin rikuh ing loyan, sabab yen boten kadunungan tepa ing rasa (rasa tepa) wau sok ngawontenaken watak iren tuwin meren, ingkang pandukipun lajeng drengki.
Dana ing tepa, punika pikajengipun sageda sumingkir saking panyaru tuwin panyikuning liyan, sabab yen boten kadunungan dana ing tepa wau, asring ngawontenaken watak : dahwen tuwin salah open ingkang pandukipun lajeng dados srei.
Dana ing tepa, artinya mampu menjauhkan diri
kados pundi kisanak punapa sampun terang?.”
“Menggah saking panampining manah kula inggih sampun terang kisanak, suwawi kula aturi ndumugekaken malih anggen sampeyan nglahiraken pamuji wau.”
“Inggih kisanak, ing sasampunipun pikantuk garwa wanodya ingkang kalakuwanipun kados ing kasebut wau, menggah ing kasaenanipun mugi-mugi saged angsal ingkang angeblegi, kados ingkang kasebut ing Serat Darma Laksita, yen pangundang asmarangipun sageda angsal kados ing Serat Candrarini.”
“Kisanak kula nyelani, serat kekalih Darma Laksita lanCandrarini punika anggitanipun sinten, utawi nyariyosaken punapa, amargi kula dereng nate sumerep sarta maos serat kekalih wau ?.”
“Menwi sampeyan tanglet serat kekali wau bilih boten klentu kados-kados anggitanipun Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangkunegara ingkang kaping sekawan upami kula pratelakaken ing ngriki badhe kamonceran sanget, bilih sampeyan kersa badhe maos serat wau prayogi tindak ing griya kula kemawon, lakar sampun sawatawis lami anggen sampeyan boten tetuwi.”
“Kisanak, prayogi sanes dinten kemawon kula tetinjau sampun amung nyelani bab punika, suwawi kadumugekaken kekudangan wau minangka dadosa pamuji supados aemahana saged kadugen.”
“Kula dumugekaken sedyaning manah, anggengudang minangka pamuji kula (35) wau kasaenan tuwin pangudang asarangipun, utawi samangke pamuji kula malih mugi dageda angsal wanodya
pambeging pangrengkuh sageda angsal ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa.”
Wondene wewijanganipun tembung ing inggil wau ingkang rumiyin : sama, beda, dana, denda.
Tembung sama tegesipun pada, pikajengipun gadhahana wewatek asih dhateng sakehing dumadi.
Beda tegesipun seje, geseh utawi milah, pikajengipun anggadhahana watek kulina sarta saged animbang, inggih punika putusing tepa.
Dana tegesipun nganjar, pikajengipun gadhahana watek remen asung kasenengan
(36) tuwin kabungahan dhateng sakehing dumadi.
Denda tegesipun kukum, pikajengipun gadhaha watek putus lan patitis, pamiyak tuwin malih nalar ingkang awon utawi dhateng ingkang sae,
Guna tegesipun pangawikan utawi kapinteran, pikajengipun sageda sumerep lan mangretos dhateng wewenang lan wajibing lan pandamelaning pawestri.
Busana, tegesipun pangangge, pikajengipun sageda uninga lan ngetrapaken dhateng raja tdai darbekipun ingkang pancen kasandhang.
Baksana, tegesipun pangan, (37) pikajengipun sageda uninga lan nandukaken ubet kekayaning laki ingkang pancen katedha.
Sasana, tegesipun dunung utawi panggenan, pikajengipun sageda uninga tuwin memantes lan memangun anggenipun gegriya.
Ingkang kaping tiga kala wau ambeging pangrengkuh ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa, wewijanganipun makaten :
Sawanda, tegesipun sarupa, sawangu utawi sawarna, pikajengipun sedya nyawiji badan, empan mapanipun gadhahana ambeg pangrengkuhipun lan rumeksanipun dhateng priya dipun kadosn rumeksa dhateng badanipun piyambak.
pikajengipun gadhaha ambeg pangrengkuhipun dhateng priya dipun kados dhateng nyawanipun piyambak.
Kajawi ingkang kasebut ing inggil wau, wonten malih wajibing pawestri ingkang sampun apalakrami, pepiridan saking serat Pustaka Raja Weda inggih punika piwulanganipun Sang Begawan Drawa dhateng putrinipun peparab Dewi Rara Sarawasri, ingkang pawingkingipun dados prameswarining Batara Aji Jayabaya ing Kediri, manawi kula cariyosaken sedaya mindhak kemonceren, pramila amung badhe kula petik saprelunipun kemawon pratelanipun kados ing ngandhpa punika :
Menggah pawestri ingkang sampun nambut silaning akrami, punika kedah netepi punapa ingkang dados wajibing estri kathahipun tigang pangkat, satungi-tunggiling pangkat wonten tigang
Kejawi punika ingkang dados wigaripun sadaya lelampahan wau manawi kadunungan pambekan, tamban, tamben, tambuh tuwin lumuh.
Wondene wewijanganipun ingkang dados wajibing estri tigang pangkat ing inggil wau makaten :
Kedah gemi, nastiti, ngati-ati, tegesipun gemi boten mborosi. (40)Nastiti boten anyelakaken dhateng pakewed. Ati-ati boten anyelakaken dhateng kalepatan.
Kedah tegen, mugen, rigen tegesipun tuwin pakangsalipun makaten : tegesn boten andamel gela, rigen dados pakolih, mugen dadosaken ing piyandel.
Sampun kisanak, samanten kemawon manawi panginten kula sampun nyekapi ingkang wajibing estri wau.
“Inggih sanget ing panyuwun kula kisanak, ananging sampeyan kersaa nggancaraken rumiyin menggah wajibing estri wau empan mapanaken kados pundi?.”
“Menggah empan mapanipun makaten : ing sasaged-saged wanita punika kedah kadunungan pambekan makaten kados ing ngandhap punika :
Manawi dipun pasrahi sampun mborosi, ananging kedah ingkang gemi.
Manawi dipun pitados sampun weya, ananging kedah ingkang nastiti.
Manawi dipun andel sampun sampun dleya, ananging kedah ing ngati-ati.
Manawi dipun tambuhi sampun ngresula ananging kedah ingkang nelangsa.
Manawi dipun eringi sampun daga, ananging kedah ingkang nggrahita.
Menawi dipun ajeni sampun piangkuh, ananging kedah ingkang rumangsa.
Menawi dipun welasi sampun lelewa, ananging kedah ingkang susila.
(42)Manawi dipun asihi sampun andaluya, ananging kedah ingkang waskita.
Menawi dipun tresnani sampun ngadi-adi ananging kedah ingkang wicaksana.
Yen dipun remeni sampun langguk, ananging kedah nglanggatana.
Makaten ugi estri punika kedah anguningana tumaduking tembung : sabar, maklum, tawekal, liripun makaten :
Manawi dipun sabari sampun dadra, ananging kedah ingkang narima.
Manawi dipun maklumi sampun sumangkeyan, ananging kedah weweka.
Manawi dipun tawekali sampun mamengku, ananging kedah ingkang pasrah.
Sampun kisanak, ing wasana pamuji kula mugi sampeyan nunten sageda kaleksanan. Amengku garwa ingkang indah ing warni sarta ingkang (43) gadhahi pambekan kados ingkang kula cariyosaken ing inggil wau.
“Amin, amin, mugi pinaringana dening Allahutangala, pujinipun mitra kula tumunten anemahana. Kisanak sekelangkung ing panuwun kula, ananging taksih wonten uwas lan sumelanging manah kula, mbok menawi ing tembe milih dhateng wanita ingkang wajib tinampik. Punika kula dereng uninga, wnita ingkang kados punapa?.”
“Menggah titikan ciri-diri sarandhuning badan ingkang nandakaken wanodya ingkang awon kelakuwanipun, punika ugi sampun kasebut ing salebeting Serat Iman Supingi wau. Kamonceran saupami kapratelakaken ing ngriki, kula amung badhe nyariosaken ingkang medal saking gagasan kula (44) piyambak. Bilih sedya angupaya rasa kenya, tegesipun estri ingkang taksih prawan. Panitikanipun ingkang rumiyin manawi payudara ngadeg margi alit sampun katingal anggandhul, utawi yen ngandhulipun wau margi saking ageng, kawaspaosaken katawis sampun boten isi panthenging wana-wana katingal sampun kendo, sarta wanguning guwaya warni sulak wilis kawistara kirang seneng, lambung ramping, bokong mekar, mbok manawi saged ningali wuluning baga warni cemeng sarta kasar punika dipun tampika, awit sedaya punika titikan tetengering kenya ingkang sampun nate sinanggama ing kakung. Utawi malih yen wonten pawestri ingkang ababipun
sanadyan tlampukaning mripat ugi ketingal biru, senadyan palapukaning maripat katingal kandel, manawi pethak dhelenging maripat ugi katingal biru punika prayogi dipun tampika, awit adat pawestri ingkang makaten wau asring gadhahi simpenan penyakit dumunung wonten ing wadosipun.
Utawi malih yen wonten wanodya ingkang swaranipun drabah kadi swaraning jalma priya ingkang awor sumurak, punika yen saged inggih dipun tampika, sebab pawestri ingkang makaten wau ing adat sok asring nggadhahi watek hewan utawi panasen dhateng sesaming jalma, sarta boten triman ing pandum, watak daya-daya kesesa boten saranta ing manah.
“Punika sampun radi lega raosing manah kula, mugi kisanak kersaa dumugekaken ing sesampunipun daup dados jatu krami, patrapipun tiyang anggenipun mengku dhateng wanodya, wajib lan rumeksanipun kados pundi?.”
“Yen bab prekawis punika saking pamanah kula manwi kenging tamban tegesipun sareh, benjing kemawon manawi sampeyan saestu tetinjo dhateng pondok dunung kula, amaosa Serat Wulang anggitanipun para sujana ing kina-kina antawis inggih wonten, ingkang amratelakaken bab rumeksaning estri wau tur pratitis sarta terang, lajeng gampil anggen sampeyan nampeni suraosipun.”
“Kisanak, bab anggen kula (47) badhe sowan sarta nggledahi serat-serat kagungan sampeyan punika prekawis temtu, sampun boten susah kerembag malih. Wangsul atur kula kala wau tembung tat lair wicanten panjawab kula nywun rembag, ananging sejatosipun rak nyuwun wulan ingkang tulen, medal saking gagasan sampeyan piyambak, bab rumeksaning pawestri wau kados pundi prayoginipun?”
“Kisanak, manawi sampeyan tanglet saking pamanggih kula piyambak, dereng mangertos pisan-pisan dhateng prakawis punika, ewa dene manawi karsa pamanggih dadakan, mendhet saking rerancangan tethukulaning manah kula bab rumeksaning wanita wau, kinten-kinten murih prayogi kados ing ngandhap punika :
Ingkang rumiyin bab pawestri ingkang taksih rara kenya, ingkang dereng mangsa binasakaken manawi dereng kel (ngarapsari) (48) sampun ngantos sinanggama ing kakung, awit ing adat sok asring lajeng dados pawestri lenjeb. Terkadang sok asring lajeng boten saged ngadahi anak, dene ingkang makaten wau mbok manawi margi saking kudup sarining rasa wigar, jalaran saking kasengka rinabasa ing mangsa, wekasan kekayanganing Sanghyang Asmara saben-saben ketaman ing raos kadi kaagar, saestu lajeng karaos bigar, kinten-kinten mbok manawi inggih punika ingkang binasakaken dados purusente. Dene bab rumeksaning estri tumraping palakrami, punika kedah jembar, sabar utawi paramarta, ananging kedah ngenggeni tepa, prayitna, liripun sampun ngantos lena karana wewatekaning wanita punika asring kadunungan, manah cekak, budi rupak, calak mapak, jangkah cendak. Utawi sampun kacariyos (49) kasebut ing warah saking pangandikanipun Kangjeng Nabi Sulaeman, yen sujanma pawestri punika kang kadunungan kirang jejeg ing piyandelipun, liripun manah kirang antepan gampil dhateng ewah gingsiripun, asring kelayu dhateng priya sanesipun ingkang jalaran kepengin saking sabab wirya, rahsa, sarjana, guna, rupa.
Wewijanganipun makaten : wirya tegesipun kaluhuran, pikajengipun wanita punika asring melik dhateng priya ingkang langkung luhur saking bojonipun.
Rahsa, tegesipun inggih rahsa, pikajengipun wanita punika asring kadunungan raos kepingin kedah sinanggama ing kakung sanes ingkang sebab saking bosen, kemba utawi kirang marem sesaminipun.
Sardana, tegesipun sugih arta utawi raja brana, pikajengipun wanita punika asring (50) kepingin dhateng arta utawi raja-brana, ingkang sabab saking kirang kasamektanipun.
Guna, tegesipun kasagedan, pikajengipun wanitra punika asring kepingin dhateng priya sanesipun ingkang sugih kasagedan, utawi dedamelan ingkang langkung saking bojonipun.
Rupa, tegesipun inggih rupa, pikajengipun wanita punika asring kelayu, dhateng priya ingkang warni bagus langkung saking bojonipun. Punapa malih ingkang kasebut wonten serat panitisastra punika sesaminipun lepen utawi oyoding kajeng, lampahipun amenggak-menggok yen kekenceng sok lajeng ical manisipun. Mila lajeng kakiyasan, benjing manawi wonten peksi gagak awulu petak tuwin tunjung tuwuh ing sela, punika bok manawi pawestri saged leres lampahipun, bilih saking pangandikanipun maha Prabu Widayaka (Ajisaka) pakareman utawi senggama punika bilih pawestri satunggal saminipun kaliyan priya (51) wolu, pramila awit saking pangandikanipun wara Dewi Drupadi : boten wonten tiyang estri tuwuk ing kakung. Sareng wanten suraos ingkang makaten panengahing pandawa Raden Arjuna lajeng memarsudi dhateng solah kridhaning sanama. Analangsa ing Bathara wekasan katarima ing sasedyanira sinungan Aji Asmaragama.”
“Sarehning ing lami-laminipun kula dereng nate sumerep saha mireng, ingkang binasakaken nama aji asmaragama punika warni punapa, sarta patrap pangangge anggenipun nandukaken kados pundi ?”
“Manawi tanglet kawujudanipun warni punapa punika kula dereng terang, amung kinten-kinten ingkang nama aji asmaragama wau bok manawi tegesipun makaten : aji punika tegesipun kaaji-aji rerenggan (52) utawi pakurmatan, dene asmara tegesipun sengsem, sanggama salulut, dene ingkang binasakaken salulut wau tegesipun pepuletan, momoran utawi kekumpulan. Dados pikajengipun ingkang binasakaken aji asmaragama wau bok menawi boten klintu anggen kula mastani rerenganing sengsem, pepuletan amoring jalu lan wanita.”
“E…., e….., boten nyana pisan-pisan, yen ingkang binasakaken aji asmaragama punika patrap amoring jalu lan wanita. Duk wau saking panginten kula
“Sayektosipun kula dereng terang, bebasan inggih sagaduk-gaduk (53) ing manah kula badhe mratelakaken, ananging sarehning medal saking kinten-kintening panggagas bilih wonten geseh sulayaning suraos utawi kithal kiranging tembung, boten langkung nyuwun pangapunten sarehning patrap amoring jalu lan wanita limrahipun binasakaken wados, sakalangkung
Lampahing asmaragama, kalamun pasta purusa dereng kiyat lan santosa, ing driya aywa kasesa, nandukaken pancakara, kang mangkono wau mbok manawa, blenjani neng wiwara, dayane datan widada, temah dela (gela) kang wardaya, terkadang amanggih ewa, lan
lumaksana, kasengka mangsa ing yuda, marma dayane sapala, tan lama nulya marlupa, kacarita inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang Pramana.”
“Amit kisanak, nyuwun pangapunten, kula nyelani cariyos sakedhap. Sarehning boten wonten tiyang sanes, kula badhe matur sampeyan ananging kadamela wados bebasan suket godong aja krungu sayektosipun kula punika golongan kerep kepranggul dhateng tindak ingkang makaten, ananging ing sarehning bodho kirang pambudi, dados datan mawi dipun-nganglangi dhateng nalar-nalaripun saben-saben kepanggih sabab ingkang (55) makaten, lajeng kepanduk ing raos pegel utawi anyeling manah kawimbuhan sanget lingsem saupami wujuding pasta purusa punika boten gegandhengan kaliyan angga kita, bok manawi lajeng kula gebagi sanalika, supados lajeng kapok lan mituruta, sareng pakewed panggenanipun ing wekasan amung muring-muring ananging boten kantenan ingkang kula rengoni, pramila kula sareng mirengaken cariyos sampeyan ingkang binasakaken tembung katitik asmara, punika kados pundi tegesipun?.”
“Yen sampeyan tanglet tegese utawi werdi bab tembung basa sastra kawi sapanunggalanipun, punika ing sayektosipun kula rak dereng sumerep sarta dereng terang menggah patitisipun, dene anggen (56) kula cariyos sadata wau sayektosipun saking aneniru, nurut serat uatawi anurut cariyos liyan, dene bilih sampeyan sidanak, kersa teges utawi werdi bebasan ing sawonten-wontenipun kula inggih angaturi kasebut ing ngandhap punika :
Kala wau ingkang sampeyan tangletaken tembung katitih asmara, mbok manawi wewijanganipun makaten : katitih punika tegesipun kalindih utawi kaendih, werdinipun kadesek, kasesek, kaseselan, katumpangan utawi kasoran, dene tembung asmara tegesipun birai, brangta utawi kasengsem. Dados pikajengipun tembung katitih asmara wau mbok manawi katumpangan utawi kasoran ing sengsem.”
“Kisanak, menggah kasenengan ing alam donya punika punapa wonten ingkang (57) ngungkuli malih kados senenging priya dhateng wanodya, tuwin wanodya dhateng priya teka wonten tembung katumpangan utawi kasoran ing sengsum.”
“Yen menggah kasenengan ing alam donya, punika kula boten saged amestani, dumunung wonten pinaringipun piyambak-piyambak, dene ingkang binasakaken katitih asmara wau sebab kalindih ing rubeda, menggah kawujudan ingkang asring murugaken dhateng tumanduking asmara, kinten-kinten kathahipun gangsal golongan, pepencaran kaperang dados kalih dosa bab, kapratelakaken kados ing
mbok manawi punika inggih dumunung wonten sesirikan busananing sarira, kadosta dhateng raga, driya jiwa sesaminipun sanadyan tumadukipun amung dhateng tri busana, yen menggah tetabetanipun bok manawi inggih tumus dhateng dunung kekayanganing prasa, utawi rahsa, pramila duk wau daya sarenging driya, ingkang tumus ing pasta purusa kirang santosa karana dereng kawinbuhan saking daya kridhaning prasa, utawi rahsa, amargi prasa utawi rahsa : katitih (59) brangta kasengsem saweg pinuju ngraosaken tumanduking rubeda wau ing salah satunggilipun.
Kajawi ingkang kasebut ing inggil, wonten malih kalebet rubeda ingkang asring murugaken tumanduking asmaragama, ingkang binasakaken kasor prabawa wonten kalih bab kados kang kasbut ing ngandhap punika :
Yen priya boten kepadan karsa, ingkang solah asmaragama.
Saking sabab boten nunggil bangsa prasaning rahsa utawi rahsaning rahsa.
Dene ingkang binasakaken kasor prabawa wau mbok manawi patrapipun makaten, empaning cipta boten kapandan dening mapaning pramana, ing wekasan prasa tuwin rahsa katamaning raos welas utawi engah, inggih rubeda patrap makaten wau ingkang binasakaken tumanding kang sanes bangsa.
“Sareng kula sampun mirengaken bab rubedaning asmaragama ingkang kasbut ing inggil wau, sadaya lajeng kapanduk narimah ing manah, layak awis saged kaleksanan, kerep kuciwanipun jalaran saking kathahipun rubeda ingkang murungaken, dene rubeda kathahipun samanten wau murih sageda sumimpang setiyaripun kados punapa?.”
“Prasajanipun kisanak, yen kagungan sampeyan punika saupami yen sinentor ing udaka wimba, tegesipun sinentor ing toya padasan sampun boten kersa wungu, punika sampun boten kenging dipunsetiyari malih, sesaminipun upami suku dipunwastani apus utawi tali, pikajengipun lemes dados tali saestunipun boten kenging kadamel lumampah, dene yen boten tumindakipun wau manawi amung jalaran saking kenging rubeda, (61) kados ingkang sampun kapratelakaken ing inggil wau, kinten-kinten mbok manawi setiyaripun kedah maluya krida, wewijanganipun tembung wau, amaluya tegesipun memulih, krida tegesipun gagas utawi
gumelening prasa tuwin prasa, mbok manawi lajeng saged lumaksana, kang tanpa sangsaya.
Pramila pamilihing kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa, punika
langgening pramana, dene ingkang binasakaken susila pamoring lulut wau, woring sekaliyan binuka tanpa rubeda, amung pinanggih seneng pareng.
“Sarehning dereng sumerep nalar-nalaripun dados namung kapanduk eram tuwin gumuning manah, kadosta : namung kapanduk gela, ewa, cuwa, jinja sesaminipun kalih dasa bab wau, teka kalajeng boten tumindak ingkang binasakaken daya santosaning pasta purusa punika warni punapa?.”
“………………………………………………………. pangraos cuwa, engah, utawi cengah, alawanan kaliyan wanita ingkang sanget kuciwa (64) ing warni, inggih boten kapanduking raos gela, ewa, kemba lelawanan kaliyan wanita ingkang gandanipun awon, inggih boten kapanduking raos, geg, gigu, elik, punika ingkang sanget nggumunaken, dene anggenipun saged sumingkir nyimpang pepalanging jurang, sageda dhateng sakathah ing rubeda punika mugi kawastanana priya ingkang gadhah lampah makaten wau, punapa pancen boten kadunungan apiking pangraos utawi raos, punapa pancen tanpa sebut.”
“Priyan ingkang gadhah patrap makaten wau inggih leres gumunaken anggenipun sumimpang saking rubeda, katandha saben-saben tumanduk dene widada saged gembira ing asamarangipun, ing mangke kula cariyos kangge timbangan minangka saksi, supados katingala nalar-nalaripun, kinten-kinten priya ingkang (65) makaten punika kados sujanma ingkang binasakaken lembon, inggih punika sujanma ingkang karem sanget dhateng nendra, mila binasakaken karem sanget margi tanpa mawi mangsa, saben dinten netranipun karaos sanget arip, kadereng kumedah anendra, sarta boten mawi milih tuwin anampik ing dunung, bebasan inggih sadawah-dawahing badanipun inggih lajeng saged nendra tur kalayan sakeca, terkadang ngantos kelantur ing wanci, wonten malih sesaminipun sujanma ingkang binasakaken anggrangsang ing dremba, inggih punika sujanma ingkang ngangsa-angsa karem ambukti, mila binasakaken karem boten mawi mangsa, saweg tuwuk teka kadereng kedah anedha, tanpa mawi pilih tampik ing tetedhan, bebasan ing sawonten-wontenipun inggih purun bukti tur kalayan eca terkadhangan ngantos kelanduk ing taker, (66) punika saking kinten-kinten kula piyambak, bab asmaragama wau bok manawi inggih boten aprabeda. Samangke sareng katitik saking lelampahanipun para sujanma ingkang remen dhateng bukti, utawi sujanma ingkang remen nendra kados-kados inggih sampun terang, priya ingkang gadhah kelakuwan tanpa tampik dhateng wanodya wau mbok manawi inggih pancen karem dhateng raosing asmara.”
“Yen saking pamanggih kula kados-kados inggih sampun leres, janma priya ingkang tanpa tampik wanita punika. Jalaran saking karem asmara. Sapunika kula pitanglet saking pamanggih sampeyan piyambak kenging dipun wastani priya ingkang boten kadunungan apiking pangraos utawi raos, punapa priya tanpa sebut sarta kelakuan makaten wau sae punapa awon?.”
“Kisanak, dunungipun wanita ingkang makaten wau yen kula kapurih mastani, nyuwun pangapunten ingkang kathah-kathah, senadyan dipun peksa kalayan santosa meksa mopo boten saged amratelakaken, awit kula sampun sumerep yen sampeyan piyambak inggih sampun saged mastani dunungipun priya ingkang makaten wau, saestu inggih terang yen tanpa sebut jalaran saking anggenipun sanget ngungun dhateng sabiyantuning daya ingkang ngangsa-angsa karem dhateng asmara ngantos kalimput, boten ngalih dhateng sakathah ing rubeda ingkang dados sesirikaning busana. Suwawi kisanak sami nggalih ingkang sampun kula sipati kemawon, pinten-pinten kathah ing priya ingkang sami nandhang sangsara inggih jalaran saking penyakiting senggama wau (68) kinten-kintening manah kula, mbok manawi punika inggih jalaran wektu sanggama, kapanduking rubeda sesirikan busana, boten mawi milih nampik ing dunung, mangka ingkang dipun dunungi nalika nendra wau, kang talemek nuju wonten barang ingkang gateli kadosta : uler, rawe, kemaduh, semut, klabang sesaminipun, rak inggih badhe kapanduk damel sesakiting seliranipun. Punapa malih sujanma ingkang karem ambukti tanpa tampik ing tetedan kadosta : pepedes, kekecut, lelegi, sesepet, utawi gurih sesaminipun tanpa mawi kagalih panedhanipun, sarampunging panedha mbok manawi inggih kraos, tumrap (69) penyakiting sariranipun. Suwawi kisanak, kula aturi mestani piyambak sadaya pakareman ingkang dadosaken kasangsaraning sarira punika kenging dipun wastani awon puna sae?.”
“Sampun kaping rambah-rambah anggen kula pitanglet dhateng lare ingkang saweg umur kawan tahun tur wicantenipun taksih pelo, suprandosipun teka saged amestani bab pakareman ingkang dadosaken sengsaraning badan punika boten pakoleh, kilap pamanggihipun lare wau, kula boten terang. Dene yen kula kaliyan sampeyan, sarehning janma sampun sepuh sarta priksa ing nalar, kilap anggenipun mastani saestunipun amung dumunung wonten ing batos kemawon, yen ta menggah saking panampining manah kula, cariyos sampeyan bab (70) katitih ing asmara utawi priya ingkang tanpa tampik wanita, kados-kados inggih sampun terang. Sapunika saking atur pamuji kula saupami pinareng karenan ing panggalih, kisanak kersa anglajengaken cariyos malih bab tumanduking asmaragama ingkang tanpa sangsaya, saiba badhe bingah ing manah kula.”
“Kisanak inggih prayogi, bilih kersa mirengaken lahiring gagasan, sagaduk-gaduking manah kula dumugekaken cariyos malih bab tumaduking asmaragama ingkang tanpa sangsaya, inggih punika nami susila pamoring lulut tuwin babar langgen mangsah ing pancakara, kinarya warananing pamicara kados ing ngandhap punika :
(71) Kalamun pasta purusa wus kiyeng kiyat santosa, kwehning
Nanging ta dipun prayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa, mring wanita mengsahira, supaya leganing driya, wruhanta
Gambira, dumunung wuri puruna, yen tinempuh dening gada, watakira prasanira, nuli bebantuning prapta, pepinginan ing jro
ing tindak kesah saranta, pangangkah amung muriha, keri prasaning wanita, kalamun wus sawetara, jumpuhing prang lama-lama
anebur ing barunastra, lir ombak samodra bena nganggen lumut satepinya, samodra karoban
baga, yen iku tan sinucekena, ing sawusing pancakara, manawa pasta purusa kataman ing roga jaba, ubengan ing aranira. Kang
dereng ngireng prasa, kawistara sarabira, kiyat kiyeng saliranya, sawanda kejeng sedaya, dene lamun wus mangkana, sira darbeya sedya, tetulung mring mengsahira, tumraping
kalawan dipun waspada, amawasa ing sasmita, adat wantuning wanita yen wus liwung pamuhira, nulya agawe lelewa, pratingkah solah ing angga, wit saking kirang prasaja, sejatine karsanira, biyantu solahing pasta, kinen nuju amrenakna, mring dununging prasanira, kang supaya tinrajanga, (76) sinenggol pucuking pasta, ing kono dipun turuta, sakarsanireng wanodya, yen pinareng datan lama, wanita amudar prasa, yekti ana
jenenging Hyang Kamajaya, aliya tandha mangkana, kang sayekti kawistara, kawawas sawarnanira, ing hangga sakojur wanda, angler
menggah tetakeran, panimbang mendhet saking tepa, pamawas wujuding warni, panuja kaleganing wanita ingkang makaten wau, kados-kados sampun
panggalih manungsa punika beda-beda, wonten ingkang sanget karsa, wonten ingkang amung sawatawis, trekadangan asring wonten priya ingkang muda tama, tegesipun priya ingkang taksih katabetan lare, tuwin busuk tumandukipun amung kangge memainan, nalar ingkang makaten punika, mboten kenging dinugi, amung gumantung wonten seneng lan keparingipun priya piyambak, wondene menggah patrap salebitipun sanggama wau, priya kedah mawas ulat lirining wanita punapa dene saliranipun piyambak, yen sampun kapanduking panggalih : lega, carem, tuwin marem sesaminipun upami tiyang nenedha, karaos sampun tuwuk, duk wau sang wanita amudhar prasa, priya anyarengana sami wedalipun, dene manawi panggalihing priya taksih kapanduking raos cuwa, utawi gela, jalaran saking (78) kirang lega, punika pamudar ing prasa priya sampun anyarengi, nanging menggah leksananing patrap ingkang mekaten wau, priya asring kapanduk ing raos kadi kalayu pamudharing prasa punika dipun gantosa ing pamaretipun. Dene anggenipun kesesa wau awit kadereng wiyosipun Hyang Kamajaya, punika tinulaka dening japa mantra, kados ing nngadhap punika :
Kedah manggen wonten gajeging gela, sampun kadamel lega, prasaning rahsa badeh rasa kawudhara, ing riku wujuding wisaya, sang pasta purusa kedah kakendelaken rumiyin dumunung wonten sajawi, utawi salebeting wiwara punika gumantung wonten seneng lan pinareng ing kalih-kalihipun, sarehning sang wanita duk wau wus saweg kaleson sayah denira panca kara, priya darbeya sedya jangkah tindak utami tetulung dumateng mengsah, paring usada mrih (79) waluya kasrakat ing salira denya ketiban gada, punika usadanipun kedah tinuju ing prana (ati), dene lelantaran tumandukipun wau kalayan angagema sarana kados ing ngandhap punika :
Dingin tembung manuhara, manis sedheping wicara, lelewa solahing angga, lan kedap liringing netya, tuwin den biyantono, ing
prabeda, kedah nuju ing prasa, kadi duk wau bebuka, klawan priya engeta, wewadine sang wanita, darbe
kerep den godan, ing adate datan lama, raksasa nulya palastra.makaten ing salajengipun ngantos kaping pinten rambahan, dene manawi dampun kraos marem ing panggalih, yen wanita amudar prasa, priya kedah nyarengana sami wedalipun, mbok manawi inggih punika ingkang binasakaken priya widagda nuju prasa, tuwin undagi ing asmaragama, wondene enggal lan danguning wanci nalika prang bratayuda wau, punika boten kenging dinugi, muhung gumantung wonten seneng lan peparengipun piyambak-piyambak.”
“Elo, boten nyana, yen dangu-dangu kisanak lucu, kok sampuna kula sumerep rumiyin wiwitaning rembag, bab asmaragama sarta ing
sumerep pisan-pisan seg, kula wastani sampeyan wau anyariyosaken serat wiwaha, perangipun Prabu
mangsa daging satra darbe aji sukmanyana.”
“Sampun klentu panampi, tembung makaten wau gagasaning manah kula piyambak, dene kok pejah gesangipun boten prabeda sami dumunung wonten ing lak-lakan.”
“Leres kisanak, boten aprabeda sami dumunung wonten ing cetak, kaot ngandhap kaliyan nginggil, kula sampun midangetaken cariyos gagasan sampeyan bab asmaragama kasebut ing inggil wau saking pamanggihing manah kula inggih sampun ajeng sanget, kados-kados (82) panguja kalenganing wanita samanten wau inggih sampun anyekapi katandha saking saliranipun sampun kapanduk ing marlupa, kados saupami kasengkakaken malih langkung saking punika anggenipun panca barkah, bok manawi lajeng kataman rubeda sesirikaning busana temah
nyebutaken awit saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka (Ajisaka), sadaya pakareman tuwin ing atasing asmaragama satunggal janma pawestri sesaminipun kaliyan priya wolu, punapa malih pangandikanipun Wara Dewi Drupadi, boten wonten wanodya tuwuk ing kakung, wasana tumraping asmaragama wau daya kekuwataning wanita kenging binsakaken mung sapele, teka boten pisan pisan tumimbang kekuwataning (83) priya, duk wau nalika saweg sapisan warninipun sang wanita kados sampun kapanduking raos lega, carem, utawi marem, katandha saking marlupaning sarira, dene ingkang rambah kaping kalih purunipun tumindak malih jalaran saking kapeksa, kataman usada saking panembranganing priya, sarehning rumaos dunungipun wanita punika kawenang kapurba lan kawisesa dening pangwasaning priya, mangka ing laksananipun bebasan tumindak kaliyan tanpa banda, saestunipun sang wanita
“Inggih leres kisanak wonten sulayanipun, ananging teka leres kemawon, punapa gunanipun pinarsudi yen boten makatena. Menggah tetukulaning manah panggagas kula ingkang (84) samanten wau, tetimbanganing utawi pipiridan mendhet saking kekiyasaning suraos, wonten wicaraning sujanma wanita ingkang sampun yayah ing priya, inggih punika pawestri ingkang sampun yayah sinanggama ing kakung, kacariyos menggah carem tuwin marem leganing manah sarta sakecaning raos yen nuju anglampahi sinanggama ing kakung, punika boten awit saking gora lan antering pasta tuwin danguning wanci namung kumedah sageda kaprenah alelawanan akaliyan priya ingkang undagi ing asmaragama, sarta
wanci, punika lajeng kapanduk ing raos boten sakeca, wewijanganipun makaten : gora antaraning pasta andamel sebab, antaraning pasta temahan damel sakit tumrap dhateng raosing baga, danguning wanci damel raos pegel (85) tuwin kanyel, tumraping manah, dene yen kaprenah lelawanan kaliyan priya ingkang cubluk mangka nuju alit lan celaking pasta tambah enggaling wanci, punika lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, ewa menggah wicaraning janma wanita ingkang makaten wau, kangge minangka saksi lajeng katimbang malih, kadosta : gora antaraning pasta tuwin danguning wanci sesaminipun, upami kadi sujanma buktii, kekathahen ngantos keladuking taker, saestunipun inggih badhe kapanduk ing raos sakit tumraping saliranipun, upami kadi sujanma nendra ngantos kelanturing wanci, saestunipun inggih badhe kapanduk lesu, lungkrah, lesah, tumraping saliranipun, dene yen alit celaking pasta enggaling wanci sesaminipun, kadi sujanma ambukti utawi nendra kirang saking taker, saestunipun (86) inggih lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, mbok manawi raosing wanita ing atasing bab asmaragama wau inggih boten aprabeda.”
Yen tan menggah bebakunipun ingkang prelu patrap tuwin solah ing asmaragama, ing atasing priya kedah santosa, pamenggah wiyosing Hyang Kamajaya, tuwin kedaha widagda lan waskita, nuju prasaning wanita. Wondening empan lan mapanipun makaten : ingkang rumiyin tumrap dhateng bedanipun piyambak, kedah nyerahaken saniskara tuwin angadem-adema angkara dhatenging driya, pikantukipun boten adamel kaget ing para jawata wekasan katarima, saged kuwawa menggah kasesaning wiyosing Sanghyang Kamajaya, temahan badhe saged kadugen ing sakarsa-karsanira. Ingkang kaping kalih : kedah nggegasah tuwin (87) nyenyongah dhateng angkara serenging driya, lajeng
kisanak, anggen sampeyan ngiyas bakunipun ingkang prelu bab asmaragama, tumraping priya kedah nyarehaken saniskara, lan gegasah dhateng hawa angkaraning wanita makaten wau wewatonipun mendet saking punapa?.”
“Menggah tetukulaning panggagas, ingkang makaten wau inggih medet saking murad maksuding cariyos kula, bab asmaragama kasebut ing inggil wau, dene yen sampeyan kirang pitados kenging kanyatakaken, saupami wonten sujanma priya nyanggama sanget harda kaserenging driya ing tindak tanduk kaliyan daya-daya, ing adatipun asring boten saged lama wiyosing (88) kama amudhar prasa. Dene kasok wangsulipun yen wanita sinanggama pinuju boten rena wus sepen nir harda serenging driya, kinten-kinten sandyan kinrubuta dening priya lan sepinten danguning wanci, mbok manawi amung dadosaken raganing baga tan saged amudar prasa.
Wondene ingkang kasebut saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau, saking kinten-kintening manah kula mbok manawi tembung dedamelanipun pra sujanma, saking karsanipun pamacakipun tembung wau amung kinarya pasemon, ngerang-ngerang tumrap dhateng para sujanma ingkang cubluk ing manah tuwin cekak cupeting pambudi, pikajenganipun supados amarsudiya dhateng saolah kridaning aji asmara (utawi jampi yasaning Batara), awit menggah musthikaning rahsa mulya jenaking Hyang Kamajaya, ingkang piningit dumunung satelenging baga punika, tangeh sanget yen kenginga (89) tinarik saking bodho bundu budening manah, kajawi amung gumantung wonten wasisi lan undagining priya, kanti katariman wahyaning mangsa kala saged binuka saking pranawaning rahsa kang sampurna, dene pumurihing para sujanma, pamarsudining kawruh ingkang makaten wau, awit aji asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi dhateng asal wijinira manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng sejati asal wijilira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira, pae ingkang sampun angudaneni ing purwa madya wasananing sarira, wekasan sirna uwas sumelanging driya, tetep jumeneng manungsa jati kang
Aya Ing Pambudi Melu Edan Ora Tahan Yen Tan Melu Anglakoni Boya Keduman Melik Kaliren Wekasanipun Dilalah Kersaning Allah Begja - Begjane Kang Lali Luwih Begja Kang Eling Lan
ing pancaniti siniwi ingkang putra Ditya Wahmuka twin Ditya Arimuka, miwah patih Trimuka**1 saha para punggawa pepak. Ingkang rinembag ingkang
negari ingkang samya anyuwun jodho.**3 Kasaru datengin caraka saking Srawanti Pura. Ditya Kala
ing galih anggenira arsa mangsuli.**6 Ingkang putra kakalih ingkang warni Ditya, nama Ditya Wahmuka twin Arimuka matur supados kawangsulan mawi adeking sayembara prang**7. Sinten engkang saget ngawonaken piyambakipun dados jatu krama kaliyan ingkang mbakyu putri titiga wau. Sang nata asmu suka. Caraka kinen matur gustinira, bilih ingkang putra kinarya sayembara prang, sinten ingkang saged ngawonaken kadangira nama Ditya Wahmuka twin Arimuka punika dadosso jatu kramanipun**8, caraka lajeng amit mundur, kaliyan bidal. Sang nata dawuh angrakit kalangan ing
Coba diteliti.2 Madeg ing gupit Mandragini, sang padni Wara Swargandini pinarak ing pananggap praba suyasa, ing ngadep ingkang putra Dewi Ambika, Ambiki twin Dewi Ambaini,**1 pepak para parekan, ginem ; dangu sang nata anggenira amanconiti. Kasaru kondorira sang nata, pinenthuk ing garwa,
punggawa. Patih Trimuka dawuh ngrakit kalangan ing alun-alun saha dawuh siyaga ingutus undang-undang angadegaken sayembara prang**1. Sinten ingkang saged ngawonaken putra nata, Ditya Wahmuka twin Ditya Arimuka badhe kaganjar putra nata Dewi Ambika, Ambiki twin Ambaini.**2 Sasampunipun samapta lajeng
Ditya ingkang dinuta maring Praja Gyanti Pura sampun sacandra dereng wonten dateng. Sang Prabu miji Punggawa
barisan Ditya ing Gyanti Pura, sulayaning rembag dadya prang, wasana sesimpangan margi**5. KamusSrawanti Pura Srawanti = sowan Pura =
Madeg ing nagari Ngastino Prabu Santanu, mios ing pandapi ingadep ingkang putra Raden Arya Dewa Brata twin Patih Jaya Prayitna, miwah para punggawa pepak. Ginem ; ingkang putra Dewa Brata tinantun krama tan arsa, awit anglampahi wahdat,**1 sang nata dawuh animbali ingkang putra Raden Citra Gada miwah Raden Citra Sena. Sampun mangarsa, lajeng tinantunan krama, matur bilih tan karsa, awit anglangkahi ingkang raka Raden Dewa Brata, asmu meksa, kang putra Dewa Brata dangu-dangu karsa.**2 Lajeng dinawuhan malebet sayembara dateng ing Praja Gyanti Pura, sarto wineling kinen mampir ing Pratapan Wukir Retawu nyambut Punakawan Semar, Gareng, Petruk lajeng
ingkang raka Raden Dewa Brata, anyariosaken punapa sedya nira, sarta nyambut parepattira titiga. Sang Begawan Abiyasa angaturaken, Raden Dewa Brata lajeng
Wija Mantri matur tiwasing margi. Ditya sami pejah sedaya dening Raden Dewa Brata.**2 Sasampunika lajeng dateng Gyanti Pura
ing nagari Gyanti Pura, Prabu Darma Muka, mios ing pandapi, ingadep Patih Trimuka twin para punggawa pepak**1. Ginem ; sang nata andangu denira angrakit kalangan ing alun-alun sampun mirantos**2. Patih Trimuka atur uninga bilih Ratu Srawanti Pura Prabu Citra Muka sawadyanira dateng sampun masanggrahan**3. Wonten ing alun-alun sang nata lajeng dawuh dateng Patih Trimuka kinen ndawuhi ingkang putra Didya Wahmuka twin Arimuka, kinen ndawuhi medal ing jawi. Patih matur sendika, lajeng sowan mring
matur, ingutus ingkang rama Prabu paring uninga, bilih Ratu Srawanti Pura sampun dateng masanggrahan wonten ing alun-alun dinawuhan medalli**2. Didya Wahmuka lajeng medal ing jawi, dumugi ing alun-alun didya Wahmuka twin Arimuka, uninga Prabu Citra Muka sawadyanira sampun masanggrahan lajeng bramantya, prang rame, gentos kalindih. Danguning prang Prabu Citra Muka kalimpe cinepeng sinabetaken ing siti mboten saged obah**3. Para
mring kang rama Prabu. Didya Wahmuka twin Arimuka dinangu matur, bilih mengsah Srawanti Pura sampun kawon. Kasaru datengipun Raden Dewa Brata, matur sedya malebet sayembara**4. Didya Wahmuka twin Arimuka medal ing jawi. Dumugi alun-alun lajeng prang rame, gentos kalindih.
kakalih lajeng kinen malebet cupu manik, Raden Dewa Brata kundur, ingkang garwa maksih sare lajeng katilar pangkat kedereaken parepattigo**6. Dewi Ambika wungu sare mulat kanan kering, kang garwa tan wonten lajeng anusul**7. Lampahira Dewa Brata dumugi ing wana katututtan ingkang garwa Dewi Ambika Raden Dewa Brata kandeg**8. Dewi Ambika arsa tumut Raden Dewa Brata datan
kenging Dewi Ambika pejah**10. Kuwandanira rinungkebban musna**11. Ing ngantariksa wonten swara; E..e..e., Dewa Brata, utang iku bakal nyaur, mula sing ngati-ati, pamalesku besok ing prang Brata Yuda, ana putri prajurit saka ing pancala Reja,
Arya Citra Sena**5, lajeng pondongan, wus binekta mring papreman, Raden Arya Dewa Brata matur mring rama Prabu Santanu, nyuwun
Madeg ing nagari Srawanti Pura, Prabu Citra Muka, mios ingadap Patih Trimuka twin para punggawa pepak**1. Ginem ; sang Prabu miyarsa warta bilih putri ing Gyanti Pura sampun kaboyong dateng ing Ngastina**2. Sang nata lajeng dawuh kinen sami siyaga. Sang Prabu arsa lumurug maring Praja Ngastina**3, sampun samapta balanira.
ing Suralaya, sang Guru lenggah ing Marcukandha madhep sang Narada twin para Dewa, Sang Hyang Brama, Sang Hyang Endra, Sang Hyang Panyarikan, Sang Hyang Bayu**1, ginem ; Sang Hyang Guru dawuh dateng Sang Hyang Narada kadawuhan
sare sedaya**2. Raden Arya Citra Gada twin Raden Arya Citra Sena lajeng binekta mring Kahyangan**3. Para garwa sami kaget, uninga ing garwa binekta sang Narada, samya lumajeng matur ing rama**4. Prabu Santanu dupi uninga lajeng klenger**5. Sawungunipun sang Prabu lajeng dateng Talkandha, nedya Ambegawan, Raden Dewa Brata lajeng utusan parepattiga nimbali kang rayi Bagawan Abiyasa. Tan dangu Begawan Abiyasa dateng mangarsa, karsanira kang raka Raden Arya Dewa Brata sang Abiyasa pinasrahan karaton Ngastina twin putri kalih wau kagarwa**6. Ingkang ibu Dewi Durgandini kantun mungging kadhaton momong para putra**7. Raden Arya Dewa Brata ambegawan nedya nusul kang rama Prabu Santanu**8. Begawan Abiyasa matur sandika**9. Kasaru geger ing jawi, datengipun parang muka saking Srawanti Pura, Prabu Citra Muka sawadya balanira dadamel reresah**10. Begawan Abiyasa mios ing jawi. Uninga Prabu Citra Muka sawadya balanira damel reresah angobongi paseban lajeng jinemparing Maruta, Prabu Citra Muka sawadyanira babuncang ing Maruta sirna sadaya**11. Begawan Abiyasa lajeng lenggah ing
Judul Ojo Ngece Karo Wong Ora Duwe, Mahesa Feat Vita Gandrung, Lagu Pengamen Cilik
Mingkar mingkuring angkara,Akarana karanan mardi siwi,Sinawung resmining kidung,Sinuba sinukarta,Mrih kretarta pakartining ngelmu luhungKang tumrap neng
14)Sejatine kang mangkana,Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming ngasuwung,Tan karem karameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus,Mulih mula mulanira,Mulane wong anom sami.
pramila ingkang badhe ngersaaken komplitipun serat Wedhatama (terdiri 100 pupuh) sumonggo katuraken pinarak wonten lesehan kawula: ALI BABA
ora nglegewaSangsayarda denira cacariwisNgandhar-andhar angendhukurKandhane nora kaprahSaya elok alangka longkanganipunSi wasis waskitha ngalahNgalingi marang si
Kab.Jawa Tengah Banjarnegara Banyumas Purwokerto Batang Blora Boyolali Brebes Cilacap Kroya Demak Grobogan Purwodadi Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi Genteng Batu
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing
Tengu?) inggih punika makhluk ingkang wonten ing legenda Jepang [1]. Salah satunggaling Kami ingkang nunggu gunung, utawi yōkai kasebut raket sanget hubunganipun jalihan peksi garudha utawi gagak. Busanan ingkang kaginakaken punika mirip kalihan busana pandhita yamabushi ingkang menempa awakipun piyambak wonten ing wana lan ing gunung [2]. Tengu punika gadhah irung ingkang dawa, praupan ingkang abrit, gadhah setunggal pasang swiwi (sayap), sarta kuku suku ugi asta ingkang dawa sanget. Tengu punika saged mabur kanthi bebas ing angkasa sinambi mbeta tongkat ingkang dipunwsastani kongōzue, pedhang ingkang ageng (tachi), sarta tepas ingkang awujud kados godhong (hauchiwa). Pakaryanipun menghalangi tiyang ingkang gadhah kekajengan pengin nyinau babagan agami Buddha.[3] Nama sanesipun inggih punika Gehō-sama (
tuan sihir?). Wonten ing Basa Jepang, wonten ungkapan Tengu ni naru ingkang ateges "sangat bangga dengan diri sendiri". Ungkapan punika saged ugi asalipun saking ungkapan "hana ga takai" (irungipun dhuwur).
Asal-usul Tengu[besut | besut sumber]
Tengu punika gadhah irung ingkang dawa kados dipunkenal tiyang zaman sapunika punika asiling gambaran tiyang wonten ing abad tengahan. Wonten ing cariyos Konjaku Monogatari-shū, tengu dipungambaraken saged mlayu ing awang-awan. Kejawi punika minangka memedi awjud peksi rajawali ingkang damel tiyang-tiyang kesurupan. Gambaran kasebut dipun-prakirakaken mendhet model saking memedi Temma wonten ing konsep agami Buddha ingkang kagambaraken kagungan awak manungsa lan gadhah swiwi ugi [2].
Model tengu ingkang wiwitan punika mbog bilih éwah nalika paruh kapisan zaman Muromachi. Wonten ing kempalan carita rakyat Otogizōshi wonten cariyos Tengu no Dairi ('Astana Tengu) tokoh utaminipun punika anama Kurama Tengu. Kejawi punika, Ushiwakamaru dipunkabaraken pikantuk piwulangan seni pedhang saking Tengu ing Kuil Kurama. Wonten ing Hikayat Heike, tengu dipungambaraken kados manungsa ananging boten kados manungsa, peksi ananging boten kados peksi, anjing ananging boten kados anjing, asta lan sukunipun kados asta lan sukunipun manungsa, praupanipun kados anjing, gadhah swiwi ing tengan lan kiwa, sarta saged mabur."
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tengu_(mitologi)&oldid=1012889"	Kategori: Folklor JepangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.49, 6 Maret 2016.
ngarep seko limbahan moge huehehehe.. Lek iso, footstep nganggo sing iso ditekuk wae ben lewih aman lek pas
dhahar daging wong. Mula wong-wong ing Medhangkamulan padha susah atine. Malah akeh sing padha ngapusi menyang panggonan liya. Padha wedi yen didhahar Dewatacengkar.
Nalika rakyat padha susah, teka satriya bagus kanga ran Ajisaka. Ajisaka mertamu marang Mbok Randha. Mbok Randha crita kedadean ing Negara Medhangkamulan.
Ajisaka trenyuh atine. Ajisaka duwe abdi loro cacahe kanga ran Dora lan Sembada. Dora lan Sembada ditinggal ana ing Pulo Majethi. Wong loro mau didhawuhi njaga keris. Ajisaka weling marang Dora lan Sembada.
Dora lan Sembada ora kepareng nusul yen ora ditimbali.
Kerise ora kapareng diwenehake sapa bae kajaba Ajisaka dhewe.
Sawijining dina, Ajisaka nemoni Dewatacengkar. Ajisaka saguh didhahar Dewatacengkar, nanging duwe panyuwun, yaiku lemah saambane ikete. Dewatacengkar nyaguhi.
Ajisaka njereng ikete. Jebul ikete amba banget. Ambane nganti tekan segara kidul. Dewatacengkar ngetutake. Nalika tekan sapinggire segara kidul, Dewatacengkar kecemplung segara. Dewatacengkar badhar dadi baya putih.
kang njupuk. Wusanane Dora lan Sembada padha pasulayan.
Dora lan sembada perang tandhing. Loro-lorone mati kabeh. Kanggo pangeling-eling lelakon iku, Ajisaka
Kancil Lan Baya Kancil wis bisa ngapusi macan ing jenang dodol karo sabuk. Mula anggone lumayu sipat kuping. Kuwatir menawa bisa...
PAK TANI Pancen luhur bebudenmu Urip prasaja ora kesusu Ana ing desa kang asri Urip rukun dadi petani Tanduran
sugih tangis ojo sugih beko. lan ojo sugih lewo lan ojo sugih catur. Lan ojo
wani marang bopo biyungiro lan ojo wani marang guru lan sedulur iro kabeh”
by admin • 6 May 2016 candra wes angslup gumanti baskara
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta
komtemplasi dan prosesi ritual panjang, akhirnya Bung Karno, ditemui sosok wanita cantik yang tak lain adalah Nyi Blorong sendiri.
"Andika!! Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu
…. Pinggir Rel : Pos 3 RW 15 .. (setahun
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus
Leszno (Jerman Lissa) iku kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 63.787 jiwa.
Dadi kemutan pas neng papua, meh aben ndina mangan ra keri lawuh iwak laut, ya mbuh sing arane iwak deho2,
jawa ora hobby maning mangan iwak laut, gatel, ganti iwak banyu tawar bae…
Posted by mbokefatih | Tuesday, 16 December 2008, 21:56 wektu sekiye rega iwak laut ning tegal lagi murah, perajin iwan asin pada ngresulah. biaya kanggo nagkep iwak ning tengah laut larange ora lumrah. Senajan rega solar wis deturunnya dadi limangewu rupiah, nanging reha sembako larange esih gawe susah…. mung angger tek gatekna,
Kethoprak,” Sopo sing kumo wani misuhe Adipati, Prabu Angkling Dharma, kang isih lungguh NATA Praja (Yang masih syah), cepet cekelan, rangket lan banda(Bondo/ikat), gawa marak seba, cilik-e isih wujud uripgedhehe bangke, larak-en, gawa mrene”. Ternyata generasi peneruse Angling Dharma
redaktur: DP. Raharjo, Dedi Kuspendi. Asisten Redaktur: Sugeng Riyadi, Sumaryono.
Rakeyan Wuwus, 891 - 895)
samudro sun arungi sing ono hang biso mbatesi welas iki masio ilang nyowo sun belani paran baen sun lakoni kanggo riko siji sijine mung... Lirik Lagu Dalan Anyar Didi Kempot ...ilang.. neng dalan anyar kowe karo sopo, aku ngerti dewe neng ngarepe moto.. neng dalan anyar kowe karo sopo, neng
Kab.Jawa Tengah Banjarnegara Banyumas Purwokerto Batang Blora Boyolali Brebes Cilacap Kroya Demak Grobogan Purwodadi Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga
nyai danyang lan kabeh sedulur gaibku kang ngrekso ing kene gede cilik tua anom. Wetan kidul kulon lor duwur ngisor siro kabeh podo tak
Ngobahke Driji (Free 15191 Movies) Bokong Sialan (Free 54085 Movies) Bokongé (Free 80716 Movies) Bokongé Bolongan (Free 21779 Movies) Bokongé Cam (Free 586 Movies) Bokongé
Gunging Éndah Wadon (Free 70771 Movies) Gunging Éndah Wadon Jeng (Free 20 Movies) Gunging Éndah Wadon
telas, sampun mboten wonten ingkang saged kawulo paringaken. Panjenengan ngaos kemawon wonten
BUDI pekerti saiki mulai dadi wacana ing masyarakat, akeh kang padha beda pangerten anggone nanggepi masalah budi pekerti, tapi iku mau dadi becike amarga saiki perkara budi pekerti wis mulai dadi kebutuhan urip masyarakat kudu diajarake marang putra-putrane supaya besuke gedhene dadi uwong kang bisa ngajeni marang wong tuwane lan masyarakat sekitare.
Saiki angger ana bocah nakal, bocah sekolah padha gelut, tumindak kriminal, lan sapanunggalane, menawa ana kedadeyan sing kaya iki trus sing dituding jare sekolah sing anggone nggulawenthah ora becus dadine bocah iku padha nakal, padahal tanggung jawab babagan pendidikan iku tanggung jawabe wong tuwa, sekolah, lan masyarakat.
maneh, menawa ora saiki mulai dipikirake babagan kasebut, budi pekerti iku hubungan langsung karo babagan tumindak, solah bawa, pangucapan. Pendidikan budi pekerti mbutuhake keteladanan kanthi tumindak kang becik, tumprap sapa bae kang arep menehi pendidikan budi pekerti. Budi pekerti seliyane kanthi cara menehi keteladanan uga kebiasaane urip sedina-dinane kanthi urip nganggo perilaku sing apik
loro-lorone padha apike. Sing penting, kanthi niyat sing becik kanggo nyiapake generasi sing arep teka sing meliki budi pekerti kang luhur.
Saiki penanaman budi pekerti ing sekolah bisa nganthi cara kegiatan permainan/dolanan, tembang, tari, diskusi sing isine penjabarane babagan budi pekerti trus saben dinane sekolah kudu gatekake marang
pendidikan iku marang siswa-siswine dadine saben perubahan tingkah polahe bisa ditlusur nganti premati supayane kasil, perubahan iki ora bisa diukur nganti nilai sing awujud angka-angka, tapi nitikberatake marang conto-conto jelas lan becik. Guru sing dadi sentral kudu bisa dadi tauladhan kanggo siswa-siswine, pancen ya bisa digalih yen guru iku sosok sing kudu digugu lan ditiru, nganti paribasan iku sakjane
pendidik sing dadi personifikasi nilai-nilai kabecikan sing arep ditanemake, kanthi nyuplik ajarane Ki Hajar Dewantara yaiku ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani, sing didadekake dasar anggone menanamkan budi pekerti marang siswa-siswinye. Yaiku yen ning ngarep kudu dadi tuladha kanthi tindak-tanduk kang luhur, sopan santun tepa selira, lan menghargai wong liyan, tumindak iku sing didadekake conto, yen ing tengah kudu maringi pitutur atau petunjuk, supayane siswa-siswine bisa nindakake apa kang dadi piwulang babagan budi pekerti luhur iku, yen ing buri kudu dorong atau motivasi supayane pada gumregah anindakake tindak-tanduk berbudi luhur sesuai karo ajarane piwulang babagan budi pekerti mau. Ananging saja disalahaken angger nganti ana bocah/siswa/siswi sing jur nakal, sebab kenakalan utawa sethithike budi pekerti sing tertanam iku disebabake maring perkara sing werna-werna. Kadhang akeh kekeliruan sing muncul ing masyarakat yaiku kelemahan sing saklawase iki dirasakake akeh wong sing mung ngandhalake informasi/penjelasan thok babagan budi pekerti dadi sifate mung verbalisme tanpa diikuti karo tindakan sing nyata apa sing diinformasiaken iku, dadi angger wong Jawa jare “bisane mung jarkoni” artine bisa ngajar ora bisa nglakoni.
Nang babagan pendidikan budi pekerti perlu diterangake apa sing kudu dilakoni/ditindakake babagan kabecikan, kedisiplinan, kemasyarakatan, lan panunggalane trus apa manfaate kanggo awake dhewe lan
saka wong tuwane, awit cilik bocah kudu mulai diajari/ditanamke nilai-nilai budi pekerti sing apik, trus wong tuwane kudu dadi tuladhane tumprap putra-putrine neng omah kanthi diajari unggah-ungguh, sopan santun, tepa selira, lan ngormati liyan kanthi cara sing sabar lan premati banget marang aben ana perubahan tingkah polah, tindak tanduk putra-putrine supayane dadi wong sing pinunjul sarta berbudi pekerti luhur.
Ing lingkungan masyarakat iki uga bisa bentuk pribadine bocah, mula masyarakat uga duweni kewajiban melu nanamke nilai budi pekerti tumprap pergaulan ing masyarakat kanthi conto-conto tumindake kang becik para tokoh masyarakat sing padha dadi
saka guru-gurune, lan ing masyarakat yaiku para tokoh masyarakat, saengga sing dadi pengangen-angen yaiku masyarakat kang berbudi luhur bisa dadi kasunyatan ing
nopo kemawon, salam dumateng sedaya sederek, mugio tansah pinaringan rahayu wilujeng kalis sedaya sengkala…
Sakmeniko keparengo dalem derek nyruput ugi nyemak kemawon Mbak Yu, pangapunten dangu mboten mampir dateng pendopo, maklum lha wonten tengah e wono mboten wonten signal:)
hehehee,,,, 🙂 podo ae karo mbojok nduk… gak perlu sampek loro loro nyikso pikir yen hasile ijek urung pasti ngertine neng ngendi…
sabdadewi said:	April 4, 2014 at 8:02 am	Sugeng enjang @ Paman Cah Bodoh,
Menika tembung emut emutan..eling elingan
js said:	May 1, 2014 at 2:01 am	Sugeng dalu ugi Mas SUARA……
Inggih ngapunten , menawi sedoyo ingkang sampun kulo tulis andadosaken salah , mbikak wewadi , medar lan nglanggar wewaler…..
Sejatosipun , dalem anggadahi niat ingkang leres , mboten pengarep ngarep pangalembono kinurmatan lan sanesipun , dalem namung nyenyuwun supados sedoyonipun sageto mireng mirsani kasunyatan ingkang sampun digelar Gusti.Ingkang Moho Welas…..
Bumi ingkang sampun digelar meniko sejatine damel piwulang luhur , ngilmu bener tur pener , sageto manungso manunggal ing roso , manunggal kalian sifat alam lan sifat Gusti Ing Akaryo Jagad…..sifat , roso , tindak laku adedasar adil , wicaksono lan welas asih……..
Kita sedaya sakderma nglajengaken urip, ngormati URIP
Mugiho kita sedaya saged ngempal aken ” puzle puzle ” kawruh tinemu sedaya sederek kang kinayungan bedjo bedjo ning urip
kawruh, urup sharing lan katampi nrimo sedaya kawruh
Tinemu kawruh sejati..sejatining kawruh ..tinemu khakekatipun lampah laku yg siji.
Sing kang , ingkang gumantung tanpa cantelan..Bumi ing Jagad Agung, Semesta Raya
Siji kang sumbering tulis tanpa papan…Bumi sak isinipun
Wujuding manungsa kedah khormat lan welasih marang Allamdunya
Eyang Ardi Slamet, Ardi Merapi, lan Eyang Ardi bromo sampun menyapa
” SUGENG ENJANG KAGEM PANJENENGAN SEDAYA ”
Statistik Distribusi BPS Kab Brebes's Blog
Bukake Bitch bukake bukakke bukkake bukake child bukake clip bukake cum drinking bukake cum shot bukake facial bukake femme. T
brayat, sampun dangu mboten komen amargi nembe sempat ngunduh PdLS wekdal puniko.
Balas	On 2 Januari 2010 at 20:34 donoloyo said: Sugeng Tepang, kulo saking tlatah alas donoloyo
Balas	On 3 Juli 2010 at 18:09 srengenge said: ngisi
Bismillah, kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang
Kang tinulis dudu ajaran, kang tinulis dudu tuntunan, iki serat sakdermo mahami, opo kang tinebut ing Kitab Suci, iki serat amung mangerteni, tindak lampahé Kanjeng Nabi.
Mugi-mugi dadiho pitutur, marang awak déwé ingsun, syukur nyumrambahi para sadulur, nyoto iku dadi sesuwun, ing ngarsane Dzat Kang Luhur.
Mangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi
urip niki, mulo kénging nampik milih, pundhi ingkang dipun lampahi, anggoning ngabdi marang Ilahi.
kagem ingkang baligh, ngaqil, eling tur kinarasan, menawi lali ugi
balék, kiat, ngakal, papat sampun kinebatan, wonten maleh ingkang lintu, Islam, balék lawan ngakal, dados sarat nglampahi siam.
Muridan kaping limolas, aliman, hayan pitulasé, lawan samian ampun supé, banjur basiron madep manteb, mutakalliman ingkang tetep.
makna ingkang wigati, makna saéstu limang wektu, pramila ingsun
Semono ugi awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti, ingkang tansah angrencangi.
nglatih jiwo lan rogo, tumindak becik kanthi lélo, ngraosaken sarané liyan, ngudari sifat kamanungsan, supados angsal teteping iman.
lan ngombé jroning ari, ananging pasaning jiwa, iku kang kudhu dén reksa, tumindak asih sepining cela.
Semanten ugi pasaning ati, tumindak alus sarengé budi, supados ngunduh wohing pakerti, pilu mahasing sepi, mayu hayuning bumi.
kiyamat memang ngono mas, mejid-te luwih apik timbang omahe, neng ngendi-endi okeh mejid apik, ning kosong isine. Wonge dho milih neng
kandi asal mula/ para wali Jawa kabèh/ ingkang dhihin Sunan Bonang/ iku kamulinira/ panceran tedhaking Rasul/ saking Syekh Jumadilkubra// Jumadilkubra sisiwi/ lanang ika kang peparab/ Syekh Molana Samsu Tamrès/ jumeneng pandhita Cempa/ akrama putra Cempa/
‘kaping sakawan satengah/ para wali ing nusa Jawi nami/ Sunan Kali Jaga ulu/ tedhak saking Syekh Aswa’/
Arya ing Tuban/ apuputra ika ingkang pernami/ Radèn Arya Tumenggung/ Wilatikta mengkana/ Wilatikta puputra Radèn Sahidun/ iku Sunan Kali Jaga/ …’ (
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi
tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang tumungkul saka sela-selaning bumi aku … ngrumangsani mung
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan. 78. Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur. 79. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab. 80. Wong nyengit
teman akrab atau saudara kandung… PJOB lup U pull
Michael Keliex Sudrajad says:	December 18, 2013 at 6:43 pm	Kulo ingkang tiang megelang mun remen sanget, dados kathah sederek, gampil rejeki, keturutan menopo ingkang diremeni tur guyub
gabung ten pboj dados kathah sederek,nambah ilmu , gampil nyade , trus pados peksi mboten kudu
Sura utawa jroning kalèndher Hijriah disebut Muharam iku sasi pisanan ing Kalèndher Jawa. Tumraping wong Jawa, sasi iki dianggep wigati banget amarga dadi sasi kang pisanan. Ing sasi Sura iki sawetara masarakat Jawa isih mèngeti kanthi manembah marang Gusti kang gawé urip.[1]. Utamané ing dina wiwitan ya iku Siji Sura, sawetara masarakat ana kang ngayahi panyucèn dhiri kanthi adus ing kali, sendhang, segara, utawa ing ngomah lan sawengi muput ora turu. Déné klompok masarakat liyané ana kang nanggap lan nonton wayang kulit lan ana uga kang ziarah menyang panggonan suci lan nglakoni tapabrata utawa mèdhitasi. Tanggal siji Sura uga wektu kang becik kanggo ngresiki pusaka, kaya keris, tumbak lsp.[2]. Ing kapercayan Jawa isih akèh kang percaya ora gelem nganakaké pahargyan wigati kayadéné mantu (palakrama) ing sasi Sura.
Umur sasi[besut | besut sumber]
Umur utawa cacahing dina ing kalèndher Jawa iku saben taun ora ajeg. Nanging kanggo sasi Sura cacahing dina ana ing taun 1 /kapisan (Alip), 2 /kapindho (Éhé), 3 /katelu (Jimawal), 4 /kapapat (Jé), 5 /kalima (Dal), 6 /kaenem (Bê), 7 /kapitu (Wawu) utawa 8 /kawolu (Jimakir) tetep padha, ya iku 30 dina. Kanggo luwih cethané, umur utawa cacahing dina ing sasi kalèndher Jawa bisa mirsani tabel ing ngisor iki:
Tabel umur utawa cacahing dina ing Taun Jawa (Kalèndher Sultan Agung
Joglosemar:Javanese Calendar and its Significance to Mystical Life
Muharram – Safar – Rabiul awal – Rabiul akhir – Jumadil awal – Jumadil akhir – Rajab – Sya'ban – Ramadhan – Syawal – Dzulkaidah – Dzulhijjah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sura&oldid=968239"	Kategori: Sasi HijriyahSasiPetungan WektuKalèndher JawaRintisan mawa topik wektu	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 1 Maret 2016.
MRIPATKU,MACAN PUTIH ING DHADHAKU,GELAP NGAMPAR SUARAKU,DURGO
MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI,TEKO ASIH MUNGSUHKU,
KODHENG MADHEP MANUT SOKO REPKU,SONGKO KERSANING
MENDHUNG CAT TAN KATON,WONG SEWU PODHO
LAMUR,PITOS TAN ONO WERUH,SONGKO KERSANING
NAPAS INGSUN, YAKUB KARSANINGSUN,
MUSA LESANINGSUNG, DAWUD SWARANINGSUN, SAHABAT PAPAT DAGING
GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG
INGSUN,OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG
INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE
MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YO IKU SI
SRI SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
kusvsipun ngangge anasir geni,tulodonipun ngangge toya nak menawi siram,ngangge hanasir agni menawi ajeng jamasan kangge angresik i prang2 perkawis antawasipun,rambut utawi wulu,kulit,daging,getih,urat saraf ugi balung sumsum lan saged Den niataken kangge pangobat tiyang sasakit kelawan niat engkang sae,energi agni kangge ngbong sasakit puniko hakikatipun jamasan
kulo sampun nampi serat. Perkawis Sholawat Wahidiyah puniko damelan/gawe-gawe K.H. Abdoel Madjid Ma’roef piyambak. Mboten anggadahi isnad minal adillah. Milo ulama’-ulama’ Kediri khususipun ugi ulama’-ulama’ Nahdhatul Ulama’ mboten wonten ingkang ngamalaken Sholawat Wahidiyah. Malah santri-santri Lirboyo kaliyan panjenenganipun Kiai Marzuqi Dahlan lan Mahrus Ali dipun haromaken ngamalaken Sholawat Wahidiyah, jalaran ajaranipun katah bertentangan kaliyan syari’at. Matsalan pelajaranipun: Sopo-sopo wonge wis ngamalaken Sholawat Wahidiyah zaman 41 dino ditanggung ing yaumil qiyamah slamet tur mlebu suargo sak anak turune. Puniko naminipun ‘ujub bil a’mal wal ‘ujub bil a’mali minal kabaairi. Wafilhadis :…………………..………………..…………. Puniko hadis awih weruh kaliyan terang bilih Rasulullah kemawon kaliyan keluargo mboten wani tanggung jawab/mboten tanggung jawab
wushul/…..kejawi tiyang-tiyang ingkang anut syari’atipun. Ugi dawuh………….Wafi riwayat…………………….. tiyang puniko kebujuk howo nafsu ….naudzubillah mindzalik. ……………moco sholawat …….sebab sholawatipun wonten ………..
Iwak kutuk utawa gabus iku sajinis iwak galak sing urip ing banyu tawa. Iwak iki dikenal kanthi jeneng manéka warna ing saben panggonan: aruan, haruan (Mly.,Bjn), kocolan (Btw.), bogo (Su.), bayong, bogo, licingan (Bms.), kutuk (Jw.), lan sapanunggalané. Jroning basa Inggris uga
aruan. Jeneng ilmiahé ya iku Channa striata (Bloch, 1793).
Iwak kutuk iku jinisé iwak kang urip ing banyu kang tawa.[1] Iwak iki nduwèni dasanama kayata: aruan, haruan (Mly.,Bjn), kocolan (Btw.), bogo (Sd.), bayong, bogo,
striped snakehead lan aruan.[1] Iwak gabus nduwèni jeneng èlmiah Channa striata.[1]
Iwak kutuk kalebu iwak dharat kang ukurané lumayan gedhé.[1] Iwak kutuk bisa urip nganti ukurané 1 meter. Iwak gabus nduwèni ndhas kang ukurané gedhé lan rada gèpèng mèmper kaya ndhas ula, mulané iwak gabus diarani snakehead.[1] Iwak kutuk nduwèni sisik-sisik kang ukurané gedhé ing dhuwur ndhasé.[1] Iwak kutuk awaké gilig dawa kaya pluru. Sirip ing gegeré dawa lan sirip ing buntuté bunder ing pucuké.[1]
Bagéyan ndhuwur iwak kutuk saka ndhas nganti buntut wernané peteng, wernané ireng rada soklat utawa ijo.[2] Ing bagéyan ngisor awaké iwak gabus rupané putih.[2] Werna putih iki katon wiwit ing janggut memburi.[2] Bagéyan kiwa tengené ana corat-corèt kandel utawa striata kang rada burem.[2] Werna iki biyasané padha karo habitat ing sekitaré.[2] Iwak gabus nduwèni cangkem gedhé kanthi untu kang gedhé-gedhé lan landhep.[2]
Iwak kutuk nduwèni habitat ing Pakistan bagéyan wétan, Nepal bagéyan kidul.[2] Saliyané iku iwak kutuk uga urip ing India, Bangladesh, Sri Lanka, Tiongkok bagéyan kidul.[2] Iwak kutuk uga urip ing Asia Kidul-wétan kalebu Indonésia bagéyan kulon.[2] Ing Indonésia spesies gabus kang urip ya iku spesies Channa.[2] Iwak kutuk iki biyasané nyebar ing sisih kulon Garis Wallace.[2] Ananging saiki iwak gabus uga urip ing bagéyan wétan Indonésia.[2]
Salah siji iwak kang paling cerak karo iwak gabus ya iku iwak toman utawa Channa micropeltes.[2] Iwak iki dawané awak bisa luwih saka 1 meter lan aboté luwih saka 5 kg.[2]
Kagunan albumin iwak kutuk[besut | besut sumber]
Wis kinawruhan yèn iwak iki sugih banget kandhutan albumin, salah siji jinis protèin wigati. Albumin diperlokaké awak manungsa saben dina, utamané jroning prosès mariné tatu.
Bisa kanggo tamba lara jantung lan diabétes[besut | besut sumber]
Ing pasar-pasar Kabupatèn Blora sing diliwati kali musi, akèh ditemoni para pedagang kang dodol iwak kutuk. Sanajan iwak kutuk rada jarang (langka) kadang-kadang wong sing pengaweane mancing lan nyaring akèh éntuk iwak kutuk lan di dol ning pasar. Ciri-ciri iwak kutuk : awake rada dawa, bageyan gegere mlenthu kandhi warna ijo semu ireng, dene wetenge rata kanthi werna putih utawa krem, endhase rada gepeng lan meh memper kaya ula. Senajan daging iwak kutuk rasane gurih tur gempol, nanging akèh wong ora doyan jalaran wujude kang memper karo ula. Sejatine iwak kutuk mono wujudake golongan iwak tawar urip ing rawa-rawa, kali, awah, lan kalenan kang banyune miline ora sepiro banter, banyu kanthi kadhar uyah (garam) endhek lan malah uga banyu kang reged kanthi kadhar oksigen sethitik lan sifate karnivora, pakanane umume ya iku cacing, kodhok, anak-anak iwak lan urang.Satemene iwak kutuk mujudake kéwan asli Indonesia, akèh tinemu perairan Jawa,Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, Bali, Lombok, Flores lan Ambon. Iwak kutuk ing pasar akeh-akehe kiriman saka Kalimantan.Saliyane kaya umume iwak kutuk kanggo lawuh, prayata iwak kutuk nduwèni khasiat kang banget migunani munggah kasarasaning manungsa. Iwak kutuk ngandhut protein albumin kang dhuwur banget.dene protein albumin kasebut banget mbiyantu marang proses marasake tatu, mligine amarga operasi utawa pembedahan.Ing padésaan kulina menehake lawuh iwak kutuk marang bocah-bocah kang mentes disunat ing pangkah supaya enggal waras, senajan mbok manawa para sedulur mau ora ngerti alasane sacara medhis.Nanging prayata pancen tatu mau luwih cepet garing lan cepet waras.Manfaate protein albumin munggah kasarasaning manungsa :
Ngandut zat allisan kang migunani kanggp ngedhunake kadar lemak darah saengga ngurangi resiko stroke, serangan jantung,
(en) snakeheads.org Website ngenani snakeheads
(en) Artikel ngenani problem snakehead ing Florida, Amérika Sarékat
(id) Potensi Serum Albumin dari Ikan Gabus, artikel ing Kompas OL, diaksès 27/10/07
Iwak Arwana • Iwak mas • Iwak lodan • Iwak lumebu wuwu • Iwak Cupang • Iwak Tonggkol • Iwak Tengiri • Iwak
IwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 4 Sèptèmber 2016.
Nuwun inggih Ki Pandanalas, lêrês sapunikå sampun siyang, nêmbé tindak pundi Ki.
Balas	On 23 Mei 2011 at 11:55 Kartojudo said: nembe tindak tindak…
Balas	On 23 Mei 2011 at 12:59 punakawan bayuaji said: He he he he….
Taksih siyang Ki, mangké Ki PA dukhå lho, lha Tlatah Nuswantårå taksih awan padang jingglang kok, dèrèng sontên.
On 23 Mei 2011 at 13:08 Kartojudo said: ..O..lha Ki Pa tindak tindak teng peken anyar..eh..baru je ..
On 23 Mei 2011 at 13:23 punakawan bayuaji said: pekan anyar
On 23 Mei 2011 at 13:31 Kartojudo said: Ha..ha..haaa !
Balas	On 24 Mei 2011 at 16:07 Honggopati said: Matur nuwun P. Satpam, sampun ngunduh pertempuranipun Rara Wilis kaliyan Ibu tirinipun
Balas	On 24 Mei 2011 at 20:16 gembleh said: matur nuwun Ki Ajar pak
Tanah Jawi (XXIV) Cariyos Prabu Brawijåyå lan têdhak turunipun] Panji Inu
Matur nuwun Ki Bayuaji lantaran Ki Punokawan.
Sugeng dalu ugi kagem mas Dwie, maturnuwun apresiasinipun, inggih leres sakmeniko sastra jendra sejatine serat ingkang sinengker 🙂 , cacahipun :
anaking (anakku), adi ing (
Wisnu kangken prabu, Brahma kangken rama, Isora kangken resi. Nya
ing bwana, nya mana kreta lor kidul kulon wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening akasa; pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.
babar ing pustakanipun: nora catur sagara wulan.
Mula nibakeun sastra duk ing teja (di)wasa, huwus ing wulan katiga pun. Ini babar ing pustakanipun: nora
"Niku sing maringi, jarene RamaYadi, tiyang Bintaro lewat tiyang Baciro" (
jayabaya bait 161161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu andhe dukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha-
wonten gunung inggih punika gn Wilis, gn brantas punika tasih wonten etan gn Wilis (sumber Gn Wilis sisih etan.Manawi sisih etanipun Gn Lawu punika manawi tasih dipun arani bengawan inggih punika bengawan Madiun (atau kali Madiun), mabanipun tasih adinipun bengawan Brantas, nanging manawi dipun ukur sampun wiyar.Nyaosi pirsa kemawon, bilih ngantos sak punika dateng Madiun tasih kathah penganut agami Jawi.Catetan punika namun urun rembug mawon nggih.
Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga
Bharatayudha (4) Ranjapan – Abimanyu gugur | Wayang Indonesia
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung
dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing
Balas	On 8 Juli 2010 at 15:50 Samy said: nomer siji durung ana lho Ki..
On 8 Juli 2010 at 15:55 damel said: Nomer piro yo ……
Balas	On 8 Juli 2010 at 16:06 Budi Prasojo said: Matur suwun, nomer pinten mawon
kawelasan panjenengan, mugi panjenengan kerso medar kitab PBM 09 sonten puniko, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani panggalih panjenengan kula nyuwun samudra pangaksami, waduk gajah mungkur wonten tlatah wonogiri, menawi wonten lepating atur nyuwun
kawelasan panjenengan, mugi panjenengan kerso medar kitab PBM 09 sonten puniko, hambok bilih wonten atur kula ingkang
lelono jagad said: bar pitulikur kok telung puluh siji,njur seket siji.
sing diwedar ndik Harian KR Ngajogjokarto, bukan di ADBM
hayoo…, nek kepingin 1 kitab 1 hari, jenengan matur Ki Is dewe.
Balas	On 9 Juli 2010 at 15:33 pandanalas said: ooo..ngono tho…
dek jaman semono khan ancene ki SHM nggone ngetik selembar/hari…
On 9 Juli 2010 at 15:02 tmulyono said: Dherek dedonga, mugi-mugi Ki Ismoyo enggal pinaringan saras. Nyuwun pangapunten telat, nembe saged sowan wekdal puniko. Matur nuwun
Balas	On 9 Juli 2010 at 15:24 Ki Drana said: Sugeng sinten…
Mugi-mugi enggal dhangan Ki Ismoyo, lajeng saged gegojegan lan gegujengan kaliyan cantrik mentrik sedoyo.
Balas	On 9 Juli 2010 at 20:08 gembleh said: sesoenggoehnja
jang soedah sanget merindoeken kehadiran Ki Ismojo.
Balas	On 9 Juli 2010 at 20:16 gembleh said: Matur nuwun Ki Ajar pak Satpam,
Jingklong-ipun sampun kula tepuk supados mBoten saged mabur sak enggeng-enggen.
Mugi-mugi Ki Ismoyo enggal-enggal kaparingan kasehatan.
Matur nuwun Ki Arema, sampun ngundhuh rontal 09..
Balas	On 10 Juli 2010 at 13:02 arga said: Kulo Sowan…….
‘njenengan nyambut damel nopo mbah mubeng2
sesepuh kwa sedoyo ugi poro sedulur mhasiswa kwa sugeng dalu.
Ass wr wb..selulur sedanten
Assalamu’alaikum….sugeng dhalu ki alus kaliyan sesepuh ugi
Eyang ronggo s@sugeng sonten eyang wonten mriki sampun dalu.ustad rihlah
@nur langit salam salim kenal yo sedulur kwabeh
@mbah singo dongso….sugeng ndalu mbah….
nate maringi pembelajaran kados riyen njih?
blokke sakniki kadose njih sampon mboten meriah kados riyen.
poro wong alus sedulur kabeh ……………kulo nderek ngamalaken ijazah panjenengan mugi
dudu merga lara, mung males wae le ngangkat,
prf. Ing. Milslav Pavlík, CSc. dc. Ing. Karel Lrenz, CSc. dc. Ing. Karel Lrenz, CSc. dc. ing. arch. Henri
Ing. arch. Ivan Vrel, CSc. dc. Ing. arch. Jan Jehlík dc. Ing. arch. Iv Oberstein, CSc. prf. Ing. arch. Mirslav Baše dc. Ing. arch. Jan Jehlík prf. Ing. arch. Karel Maier, CSc prf. ing.
Szczytna (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szczytna&oldid=1090922"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 14 Sèptèmber 2016.
sugeng siang sederek2 KWA,,kawulo nyuwun agunging pangapunten menawi ganggu wekdalipun sederek2 KWA,, kawulo bade criyos pengalaman laku prihatin ingkang kawulo lampahi,,rumiyin kawulo bingung mslh pados pedamelan, sajroning kebingungan dikandani kalian bopo kawulo, ” le, yen kowe pengen drajat, pangkat, gawean sing duwur cobo kowe bar maghrib sajroning 3 dino yen iso dino sing neptune ketemu 40 nyekar neng poro leluhurmu nganggo kembang 7 rupo, mengko lak cepet anggonmu duweni gegayuhan ” trus kawulo praktekke kanthi bimbingan bopo kawulo,,sajroning nyekar 3 dino kawulo namung dungo nyuwunke pangapunten menawi wonten dosa utawi kalepatan saking poro leluhur kawulo,,Alkhamdulilah saged kawulo angsal pedamelan ingkang sae,,meniko
wingi persami SMP jarene kowe teka? Sopo wae sing teka? R :rame po.. keajaiban dunia ki, angkatane dewe teka wong 7,
bocah cilik bae bisa mbuange. ora usah dibuang kabeh- ora usah disemprot karo obat larang, cukup prentah bocah kon
pating njlekunang. Lah kudu dibasmi wong anak lanang inyong gila pisan maring arane coro. Wis kang
nak wes reti artine tulung kandani aku yo……..
(padahal kirain itu bahasa jepang tauk….)
“waduh..kudu nyebrangi lautan yo…
@Pak JDD,tp alas2 akeh sing uwis
Maturnuwun pencerahanipun, yen ‘wong’ karo ‘manungso’ kuwi sejatine bedo … Reply
indols said:	April 27, 2013 at 6:18 pm	kyk ngendikane pak anom,gaman sing paling ampuh mung kajobo kerukunan,lan mungsuh awak’e ki wernane telu,kebodohan ,kemunduran
mombrot koyo JGG : Jeng Ginak Ginuk … qeqeqeqe…
Podo karo aku sampeyan, aku yen nontok wayang rumangsaku soyo suwe soyo ngantuk, bareng pas wayahe goro-goro… mak gemebyar melek mripatku… opo meneh yen ono bintang tamune lawakan lan sinden sing kondang koyo iki 😀 …
nggeh,rukun agawe santoso,crah agawe bubrah,?
Cerah opo cerai?… yen cerai wis ndang ayo bali kawin maning 😉 …
indols said:	April 28, 2013 at 12:01 am	crah,krah,gelud ( bahasane wong Nganjuk ) cerai yo jo sampek,,aq yo rung duwe garwo eg.. 😀 .
Eklek ipun kecemplung kalen,timbang gulek aluwung balen
jeruk]sakjane aq pengin wayang sengkuni,tapi kok g enek wong bakul ya,enek’o bakul sing didol cuma bolo tengen karo Buto2 😀
Pak JDD msti pideone lucu wi ,tp sayang g iso ndelok,mrgo plsae g enek,sesasi cma ngsi 5rbu.. 😀 .
Hwehehehe… angger jeruk`e import teko jerman (jeruk manis) yo ra po-po nuw, mripat dadi iso ngrasakno legi kecut merem melek ngethap-
lha lek aku JDD senengane melu komentar gawe ngisi wektu, yo maklum lah, profesiku kan ‘pengacara’ alias pengangguran tapi banyak acara :D.. qeqeqe..
Aku walik`ane karo sampeyan, sampeyan duwe BB utowo telpon sing isok di gawe internetan,
ngrasakno nlongsone sampeyan, sorone wong golek duit nang jakarta, okeh wong pengangguran, dadi preman cuma gawe mangan… untunge
anak buahe harmules eh hercules, isok njaluk sego sak rombonge, rombong cicilan maneh… @!@#$%^&*?”…. hwadaaaahhh…
Sampeyan sing dowo sepure ae, sepuranen wong sing tahu njaluk sego nang sampeyan, itung-itung amal nang wong pengangguran lan preman, mugo-mugo preman kuwi ndang cepet sadar, yen dungo sampeyan apik mengko pesti ono balesane, lak iyo ngono ta cak?!… awake dewe iki masiyo wong gak duwe tapi isih duwe pangerten lan nurani, seje karo wong konglomelarat sing penggaweane ngenthiti duwek pajek negoro mung gawe foya-foya nuruti seneng karepe udele dewe, wong ngono kuwi podho-podho mentolo, bedane maling cilik karo maling kelas kakap sampeyan lak wis ngerti dewe seh cak… gak iyo ta?!…
Sik sik sik… gak ngonone, awak`e dewe iki kok malah koyok wong ludrukan…
singkatane ‘jeng dewa dewi’… asline dadi lanang isok dadi wedok yo isok… wakakakaaakkk… lha tambah bingung sampeyan engkok… Wis
Kopissus eh Kopassus :wink:…
Yo wis cak yo, sing ngati-ati, senajan isih bujang sing penting iso mandiri lan sabar
ngemeng2 saia neng kene wes meh enek 3 minggu,di seneni sing duwe omah g
Yen weruh sejatining manunggaling rasa kawulaning gusti.
Belajar mangga 7 th vegetarian, 15 th tdk
Ponijo : Bapakku ampuh tênan lho… isa mlathok glugu sak sabêtan langsung sigar loro…
Sariman : Isih kalah kuwi karo bapakku… Nék bapakku mlathok
ismoyo said: Nuwun sewu Adi Pandanalas,
Rombongan, nyuwun ngapunten menawi mboten mampir, menawi piyambakan tamtunipun mampir.
Sanes wekdal, rejaning jaman mbok menawi saged sowan dalemipun adi Pandanalas. Nuwun.
ngapunten Ki Ismoyo, komenipun dipun cegat kalian Pak Spam (sanes Pak Satpam).
Iseng-iseng ningali spam, lha kok wonten komenipun Ki Is.
Lare Dusun said: Sugeng enjang para kadang padepokan, Kulo nderek absen enjing.
Balas	On 12 November 2010 at 09:06 Widura said: Monggo, Ki …
Balas	On 12 November 2010 at 09:35 pandanalas said: BonDes … : Bocah nDeso
Lare Dusun said: Kadosipun Ki Pandan Alas kagungan gandhok wiyar kangge nyimpen kosa kata engkang kathah. Mugi-mugi mboten kawratan bilih paring dumateng kito wargo padepokan.
Balas	On 12 November 2010 at 10:35 pandanalas said: nyuwun sewu nek mboten pas anggen kulo NGOKOAKEN Lare
Lare Dusun said: Ki Pandan Alas, kulo kinten wargo padepoken sami reno ing penggalih bilih pinaringan simpenan kosa kata saking Ki Ageng soho sesepuh sanesipun kangge nambah
Lha nggih niku sing pundi ?????
Balas	On 12 November 2010 at 19:54 gembleh said: Sugeng dalu Ki Punakawan BA,
keparenga nyuwun uninga, punapa ular2 ingkang edi peni punika salah setunggaling
Bab “ngèlmu ènténg jodo” kagêm kadang kulå Ki Pandanalas. Terus terang “takut kualat”; Kulå picados bilih Ki Pandanalas punikå kagungan ngèlmu kadigdayan yang nggêgirisi mênawi perkawis “ngèlmu
Balas	On 12 November 2010 at 18:37 honggopati said: Sugeng dalu P. Satpam,
Nuwun sewu sedinten mgoten saget sowan.
Balas	On 12 November 2010 at 18:38 honggopati said: Sugeng dalu Ki Sanak sedoyo.
Balas	On 12 November 2010 at 18:54 bancak said: dinten meniko ingkang diwedar ongko pinten Pak
nanging ingkang 47 kok taksih macet nggih…?
ya Ki? Nopo Ki Puna kagungan sejarahipun KGPAA Mangkunegara IV ki? Matur nuwun.
Djojo’s, …….. monggo ngendiko piyambak kalihan Ki Ajar. Menawi boten klentu Cantrik lan Mentrik wonten Padepokan Djojo’s pancen boten dipun sedia’aken barak, milo meniko menawi ndalu sami wangsul. Nate wonten kedadosan Turangganipun Cantrik wonten ingkang bade nyolong, lajeng dipun bujeng dening Ki Ajar kanti rog-rog asem, nanging si maling kelajeng ngedalaken senjoto rahasia, ….. paser alit, ngengingi samparan Ki Ajar.
Kocap kacarito Ki Ajar lajeng dawah nggeblag bantolo, ……. lajeng pikantuk pitulungan saking tanggi tepalih lajeng dipun obati dening Ki Tanu
Balas	On 13 November 2010 at 19:00 punakawan bayuaji said: Nuwun
sugeng dalu, sumangga katuran pinarak.
Balas	On 14 November 2010 at 22:35 gembleh said: Matur nuwun ugi,
lha Ki Ajar pak Satpam sing ngajari…..!!!
Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi Genteng Batu
Karangreja • Kejobong • Kemangkon • Kertanegara • Kutasari • Mrebet • Padamara • Pengadegan • Purbalingga • Rembang
IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.07, 6 Oktober 2016.
oldid=1012358"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.25, 6 Maret 2016.
lan kuasa ora ono sing cemluit mergo uripe ayem lan tentrem, wong cilik bengok-bengok ora ono sing ngreken mergo negorone paceklik, wong cilik ojo melu-melu ngeyel lan ngomel “Ayo moco Istighfar sing akeh, ben ketularan ayem lan tentrem, Amerika serah no wae marang
On 18 Februari 2011 at 21:33 arga said: Monggo Ki GundUL, penjenengan tindak wonten ngajeng sinambi nggendhong Ki Gembleh.
sidhik ing paningal samyå sêdhakêp mangékapådå amêsu budi amrih wêwah waskithaning manah. Nggayuh kamulyan, mugi sêdåyå titah pikantuk kanugrahaning Gusti Ingkang Sih Katrésnanipun Tanpå Watês Tanpå Wilangan.
Hong Wilahing Sêkaring Bhawånå Langgêng,
anèng sajroning kalbu wêningé sagung dumadi,
lan iyå krånå mangkono dadi lêlantaran tumuruné kanugrahan Pangêran Gusti Kang Mângku Lêlakon,
said: Sugeng eheeem ugi Ki Puna,
Menawi bal-balan mawi bal-geni wonten paguyubanipun menapa mBoten Ki ?
Menawi wonten, ingkang mandegani punika bekas begal napa
amargi sampun dangu boten blusukan, sempet salah mlebu gandok… jebul gandoke kenya kinyis kinyis…. isin aku, heheh
Ki Ajar pak Satpam pancen konsisten,
Balas	On 19 Februari 2011 at 20:08 kompor said: sugeng dalu, Kangmas
sampun rampung maos lontar106 ki. Wiwit enem sampun diwulang quick reading kaliyan para sesepuh padepokan.
Mangke upami maos bab per-mblumbangan nembe diaos alon alon supados sukete saged dipun bedaaken pundi ijo, pundi sampun.
@ Ki Satpam,matur nuwun lontaripun.
Sugeng malam minguan kagem para cantrik / mentrik sedaya mawon.
Balas	On 20 Februari 2011 at 05:47 Budi Prasojo said: Nuwun Sewu soho nyuwun ngapunthen ingkang kathah Ki Pak Satpam, amargi mboten tumut nbulet. Kulo niki prasojo dadhos mbothen saged mbulet, milanipun langsung mlebet gedhong pusoko…………Suwun Nggiih.
Balas	On 20 Februari 2011 at 07:10 P. Satpam said: lho…
mboten usah KONGGRES, lha wong pun jelas sing dados ketuanya kok.
kantun: “setuju!!!!”, terus keplok-keplok bareng.
Balas	On 20 Februari 2011 at 07:57 pandanalas said: Keplok2 bareng nopo
kulo niku taksih ijo ijo ki. Kulo ajrih yen disugest kaliyan njenengan mangke klepek klepek tumut teng tlatah Pakanbaru.Pripun?. Mblaik. Lha mangke kulo di dukoni tiang sepahipun
On 20 Februari 2011 at 14:16 pandanalas said: Ha ha ha ngestoaken ki
Panjenengan tambah sepuh tambah sampurno ilmu ngelese….
Mangke kulo dak sowan teng Tambun njih, saperlu nepangaken pasederekan kaliyan mentrik2 panjenengan
Simbok……? …klenger!!!!!/
Balas	On 20 Februari 2011 at 12:37 pandanalas said: Kulo koq mboten donk…bab sing bungkusan niku lho
Balas	On 20 Februari 2011 at 12:42 djojosm said: Niku lho masih ngagem CD lan dereng disunat alias taksi wonten k***P-ipun. Yen taksih dereng donk mangga sunat malih mawon.
Balas	On 20 Februari 2011 at 14:18 pandanalas said: Tambah mboten DONK…terutama sing **** niku
Balas	On 20 Februari 2011 at 20:16 yani said: waduh….harus nunggu rontal lagi neh. kapan guru mau berbagi rontal ilmu lagi?
Balas	On 22 Februari 2011 at 07:09 wiek said: Tangkyu.
Balas	On 22 Februari 2011 at 07:53 Honggopati said: Matur nuwun P. Satpam, sing digandulke neng Ki YP sudah tak unduh, langsung tak ogrok.
Kucing Sing Pinter NgalembanaDiterbitkan pada Sunday, 16 April 2017 Pukul 21.119 Nov 2012 Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.11, 5 Maret 2016.
wonten Jawi kados mboten wonten nggih. Biasanipun yen kampung-kampung Jawa Tengah, malem 21-an, 29-an sami bancakan wonten mesjid.
Nanging kados sakmangke sampun luntur adat kolo wau.
cantrik yudha said: ki Gembleh lali ngasih salam pak SATPAM,
“jam sakmene kok pak SATPAM durung mbuka
(mlayuuuuu sek…..duko ra pareng….. !!
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
@ Kagem sederek sedoyo, sugeng dalu lan sugeng rahayu…
ungkapan bahasa jawa biasa disebut “sepi pamrih rame gawe”.
Iku dadya "sastra cetha" tanpa tulis
Minangka pamundutipun para kadang sutresnaning budaya jawi, menika tuladha atur sabda tama kangge ular-ular ing saklebeting pahargyan temanten.Assalamu,alaikum Wr. Wb.Kawula nuwun, kalawau kadang pranatacara nyebataken bilih kula ingkang badhe paring sabdatama utawi ular-ular wulang utami dhumateng temanten sarimbit. Pancenipun dereng darajat menawi kula paring sabdatama, jer demung Sabda mekaten, boten wonten ingkang pantes hangagem, kajawi naming Pangeran ingkang dados tuking samukawis, mandhapipun dhateng salah satunggaling Raja ingkang nembe siniwaka. Mbok menawi tembung sabdatama ing riki, mengku teges wulang utami dhedhasar sadaya Sabda-sabdaning Pangeran, ingkang sampun kawahnya ing serat-serat suci.Sanadyan kanthi awrating manah, karana ing mriki kathah rawuhipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh, saha para wasis babagan wulang utami, parikedah boten saged hambantah, minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati, sawatawis suka wawasan ing babagan prayogining bebrayan, jer nyatanipun sanadyan langkung wasis tuein pinter anakmas temanten sekaliyan menawi kaliyan kula, nanging tumraping gesang patembayatan bebrayan, saestu langkung rumiyin kula. Mbok menawi menika ingkang kangge gada supados kula kapeksa suka wawasan tumraping gesang patembayatan bebrayan enggal.Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh. Punapadene panjenenganipun para tamu ingkang satuhu luhuring budi, keparenga sami paring pangestu dhumateng kula, supados saged dumugining purug anggen kawula hamakili panjenengan sadaya, suka wawasan tumrap theg kliweripun patembayatan bebrayan enggal.Anakmas temanten sarimbit,Gegaran tumrap gesang bebrayan enggal punika salah satunggalipun kedaha nindakaken pakarti gangsal prekawis ingkang sinebat Malima. Malima ing mriki saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu lan metu.Mlumah, punika nglumahaken tangan, utawi kridaha lumahing asta tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika aja seneng ngathung, utawi nggadhahi watak ingkang remen njagekaken dhateng pawewehing liyan. Punika pakarti ingkang boten sae.Mengkurep, punika ngurepaken asta, tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika senenga paweweh marang liyan sing tanpa pamrih. Senenga tetulung marang sapa wae sing mbutuhake pitulung, nanging aja nganti diweruhi dening wong akeh. Upama nindakake dana driyah, tangan tengen menehi dhuwit, paribasane tangan kiwa aja nganti weruh.Modot, punika modot pikirane, modot nalare, tegesipun dados tiyang tumitah wonten ing alamdonya punika kedah tandah mbudidaya murih undhaking kawruh, dimen jembar wawasanipun.Mlebu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang lerekipun dhateng kasaenan, kedah katampi saha dipun lebetaken dhateng manah utawi sanubari, minangka dados gegebenganipun tiyang gesang bebrayan.Metu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang sae ingkang migunani dhumateng bebrayan agung, kedah dipun tularaken dhateng tiyang sanes.Kajawi nindakaken Malima, resepipun bebrayan sae, punika kedah Dana ing tepa, Tepa ing rasa, saha Temen tobating rila.Miturut ngendikanipun Ki. Sri Sadhono Among Rogo, Tepa ing rasa tegesipun tepa punika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipun piyambak boten sakeca lan prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes.Dana ing tepa tegesipun raos pangraos makaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking watak srei, drengki, jahil, methakil, dahwen, panasten, kamiopen.Temen tobating rila tegesipun kakung, kanthi temen tresna dhateng garwa, martobat sampun tuman rabi malih, rila legawa narima trusing batos garwa satunggal boten telas salamanipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa Putri, semanten ugi, adatipun saged nyaketaken sih tresnanipun kakung.Kajawi punika ugi kedah nindakaken Sacatur, inggih punika Sarupa, sajiwa, Sawanda lan Saekapraya.Sarupa, tegesipun kekalihipun rumaos manawi garwanipun punika bagus/ayu piyambak.Sajiwa, tegesipun kedah saged momong watak, satunggal-satunggalipun.Sawanda, tegesipun adeging bebrayan, pamoring jiwa kekalih.Saekapraya, tegesipun kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami.Hambok bilih namung semanten kemawon anakmas temanten, menggah anggen kula suka wawasan saha nularaken ing babagan wulang utamining bebrayan. Minangka puputing atur, menawi wonten keladuking pangucap saha kiranging seserepan babagan wulang utami nyuwun pangapunten.
kitab Arjoena-Sasra-Baoe, Sastra Jendra hanya diuraikan secara singkat sbb:Sastrarjendra hayuningrat, pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
golek iso: neptu dino,wulan lan
Saat Sultan HB X naik tahta, ia memeroleh gelar Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati-ing-Ngalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing
Gusti Allah wae… mripate klilipen dunyo…, kalap, nggugu karepe dewe, … suwe suwe tambah ora kajen… VOX POPULI VOX DEI, SUARA RAKYAT ADALAH SUARA TUHAN
Sumonggo kerso, kulo juntrungaken panjenengan ngasto
Maturnuwun apresiasinipun, kulo ugi tumut nderek manghayu bagio lan sembah sungkem. Mugi saget hanyengkuyung moncere Nuswantoro … _/\_ …
Jaya jaya wijayanti… Ayu hayu rahayu ❤ ….
Yen dereng pirso, nyuwuno sepuro marang Eyang Eyang kang lungit linungit.
Ksatria Majapahit said:	February 15, 2017 at 11:33 pm	Menurut ramalan Jayabaya, akan ada
Kresna Mulyadi (Saudara kembar Kak Seto Mulyadi)
Suyitno YP, Ndayakaken Tembung Krama Salebetipun Wucalan Basa Jawi Ing Tataran Sekolah Dhasar.
Wekdal meniko asring dipunprangguli reribed salebetipun ngginakaken basa Jawi krama. Langkung-langkung manawi ngunggak dhateng pangginanipun basa jawi krama ing kalanganipun siswa SD/MI, SMP/MTs, menapa dene ing SMA/
kacipuhan mucalaken basa karma dhumateng para siswa, pramila perlu mbudidaya cara ingkang murih wucalan basa karma saged
ungguhipun, lajeng siswa katuntun ngginakaken ing ukara krama lan basa krama.
Bersama Ibu Tumenggung Sri Ratna Saktimulya, koordinator Bidang Pelestarian
Sudaryanto, Ilmuwan Peneroka Hakikat Bahasa, Sedayanipun Menika
Anggegulang). Anggen kita njingglengi tigang prakawis kasebat, temtu kemawon kanthi pangajab muriha basa Jawi tetep panggah eksis ing ombyaking jamana ingkang sarwi ngedap-edapi menggahing ewah-ewahipun ing awal millennium tiga menika. Malah mboten waton eksis kemawon, nanging inggih kepara ojo gesangipun ing antawisipun basa-basa ingkang gesang ing sakindenging bumi pertiwi Nuswantara, mliginipun ing antawisipun basa nasional Indonesia saha basa asing Inggris. Onjo ing riki, kejawi kawistara wela-wela blegeripun, ugi angambar-ambar kawibawanipun pinangka sawe-nehing basa ingkang kaeringan karana kebak ing piguna, utamanipun ing brebayan ageng ing tlatah pripinsi kalih (Jawa Tengan lan Jawa Timur) saha ing dhaerah istimewa setunggal (Ngayogyakarta Hadiningrat).
Menawi ing wekdal kongres menika sami nglempak para sarjana sujana saha para priyagung pangipuk pamemetri basa Jawi – ingkang sedayanipun temtu kemawon inggih para sutrisna basa Jawi dalah sastra lan budaya sanesipun – temtunipun kanthi panganggep bilih sedaya para ingkang nglempak ing kongres menika mboten naming kersa (mau), kuwagang (mampu), saha wanton (berani) –cekakipun sembada (sanggup) – paring pangimpuk, nanging langkung-langkung ugi pinitados kagungan sih-tresna ingkang mboten baen-baen dhateng basa Jawi. Panganggep menika saestu saged pun amini boboting leresipun awit sedaya para ingkang nglempak ing kongres, kersa rawuhipun awit estu kapiji dening pangarsa saking tigang tlatah (Jatim, Jateng, DIY), saha para pinilih ingkang kawawas dening tim KBJ VI prayogi lan saged urun
sembada. Naming emanipun, kita kirang – malah kepara mboten nate – migatosaken kanthi estu-estu bab sih tresna wau: sih-tresna ingkang kados menapa ingkang cundhuk kalihan pepenginaan kita mujudaken panggah lestantunipun lan pangrembakanipun basa Jawi; kamangka inggih sih-tresna menika syarat mutlak anggen kita saged mujudaken pangajab wau.
Inggih karana statusipun sih-tresna ingkang kados mekaten wau, keparenga ing kalodhangan sakmenika kula ngandharaken prakawis jinis-inising sih-tresna wau ingkang tundhonipun sageda kangge cepengan anggen kita njingglengi kanthi leres (bener) lan pener tumuju dhumateng pangajab kita. Namung, sakderengipun atur andharan prakawis jinis-jinis wau, keparenga kula mratelaken sesambetan ingkang raket antawisipun “bandha” kalihan “manah” (ingkang kebak ing pangangen-angen). Pratela menika dados wewujudanipun sawenehing bandhanipun tiyang Jawi – bandha ingkang linangkung-langkung ingkang mboten saged kakerta aji.
Inggih sampun cekap semanten anggen kula ketak-ketik, menawi enten klentu bab kula nulis utawi sinebut kula namung saget nyuwun gunge samudra pangaksami. Matursembah nuwun attensinipun, dan Kongres Bahasa Jawa berikutnya, ke-VII,
Teater Musikal Ciliwung Larung | Konservasi DAS Ciliwung
"Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip,akerat kuwi ngalame wong mati; mulane kowe pada kanthil-kumanthil marangkahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya." (
"Sanyatane, donya iki ngalame wong mati, iya ing kene iki anane swarga lan naraka, tegese, bungah lan susah. Sawise kita ninggal donya iki, kita bali urip langgeng, ora ana bedane antarane ratu karo kere, wali karo bajingan." (
NLP REMBANG 0821-4150-2649 [TELKOMSEL]
Pelatihan NLP Rembang , NLP Training Rembang, Neo NLP Rembang, Kursus NLP Rembang, Belajar NLP Rembang, Sertifikasi NLP Rembang, NLP
“Lan ora den perintah (kabeh manungso) kejobo supoyo nyembah marang Allah klawan ati sing ikhlas (yo iku nindaake ajarane) agomo kanthi
tansah nyateti amal-amal sing becik lan sing olo, banjur nerangake marang karone amal kui; Sapane wong kang anduweni niat nindaake perkoro apik banjur ora sido nindaake ing mengkono Allah tetep nyatet sawijining nilai kebagusan (ganjaran sing samporno), lan yen niate sing apik mau banjur ditindak’ake ing mengkono Allah nyatet (dadi) 10 amal kebagusan malah biso den tambah maneh dadi 700 lan biso lueh maneh songko ganjaran kui. Lan kanggone wong kang anduweni niat olo banjur ora sido nindak’ake ing mengkono Allah nyatet ing sawijining nilai kebagusan, lan yen niate sing olo mau banjur ditindak’ake ing mengkono Allah nyatet dadi sawijining amal olo.” (HR. Muttafaqun ‘alaih).
Kagem poro sederek ingkang kinasih, Kulo ngaturaken Sugeng wilujeng manghayubagyo Warsa Enggal 2013, Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng kito sedoyo.
Tunggal Lanang said:	January 7, 2013 at 5:24 pm	rahayu.. nduk Dewi… whaaaaaa..rak tenan to.. jebul tambah pinter lan wus mrenahi mati… urip .. ganti wadag… huahahaha.. untung ganti wadae swemok
maju terus jo noelh mburi ndak kelingan jaman kawitan badaningsun… huahahaha.
Maturnuwun, amarga njur mlebu ana ing … Eng ing eeeng 🙂 … Utawa malah kesasar ana ing
“Sedulur Papat Lima Pancer”. Konsep sedulur
ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah.
Jejer ing nagari Ngastina, Prabu Krisna Dipayana, mios ing pancaniti, ingkang samiwi putra Arya Prabu Drastarastra, twin para Pandu Dewanata, miwah Arya Widura, ingkang mungging ngarsa nata dahyang Asmara Santa**1. Ingkang rinembag anggalih putra Dewi Kunthi Nali Branta anggening anggarbini sampun wanci dereng ambabar**2. Kasuru sowanipun patih Jaya Prayitna. Angirid Arya Prabu Bismaka ingutus kang raka Prabu Basudewa, atur uninga, Praja mandura kadatengan parangmuka ing garba sumanda**3, matur nyuwun sih wilasa : kang paman Prabu Krisna Dipayana kaparengna anuwun angampil putra kakang Arya Prabu Pandu Dewanata**4. Sri Krisna Dipayana sampun maringaken Arya Prabu Pandu Dewanata dinawuhan sandika**5. Arya Prabu Bismaka
garwa, anggening anggarbini kang putra Dewi Kunthi Nali Branta sampun wanci, kinen ngalempak ing Pura, sarta kaki Pandu Dewanata pininta sraya maring Mandura**3. Arya Prabu Pandu Dewanata lajeng rinangkul kang Paman Resi Wara
ing paseban jawi, rekyan patih Jaya Prayitna, twin Arya Prabu Bismaka, rembag badhe anguntapaken ing kondorira sang Raja
Yaksa sawadya punggawa ditya, twin patih Kala Madenda**3, patih Kala Druendra atur uninga, manawi samangke Prabu Basudewa minta sraya mring Ngastina, Prabu Pandu Dewanata sampun pangkat saking Praja sedya mring Mandura**4.
Endra yaksa sampun mumpuni, manawi sang Prabu karsa ambiyantu, ing wingking kemawon prayogi utusan
Bisma**1, amanggihhi ingkang putra Arya Prabu Pandu Dewanata**2, anuwun idin arsa mring Mandura, pinanti sraya prang**3, Sang Resi suka jumurung, mangastuti**4, Arya Prabu Pandu lajeng amit sampun rinillan lajeng bidal dalah parepattiga, Semar, Nala Gareng, Petruk**5.
lampahipun Arya Prabu Pandu Dewanata kapapag baris ditya saking Praja Garba Sumanda, pasulayaning rembag dadya prang, Danawa pejah sadaya**1. Arya Prabu Pandu Dewanata lajeng lampahipun kaderekaken Semar, Nala Gareng, Petruk**2.
ing nagari Mandura, Prabu Basudewa**1, lenggah twin rayi Arya Prabu Setyajid**2, ginem ; Sang Prabu anganti-anti lampahira kang rayi Arya Prabu Bismaka**3. Kasaru datengipun kang raya Arya Prabu Bismaka, matur salirring reh dinuta**4, sampun angsal ing karya, katungka rawuhipun Arya Prabu Pandu Dewanata**5, Sri Basudewa jumeneng angurmati rawuhipun Arya Pandu Dewanata**6. Lajeng lenggah satata. Sasampuning jarwan jinarwan dupi rerep sawatawis Arya
utusan angantep Prabu Basudewa, ngaturaken putri, punapa lumawan ing prang**3. Lagya echa ngandika, nuliya miyarsa susumbar, Arya
mangkrakkuraya, singa manabda, tengara mijil prang. Arya Ugrasena panggih kaliyan punggawa, prang. Punggawa ditya pejah, Patih mangsah, Arya Ugrasena kalindih**4. Patih yaksa jinemparing Arya Prabu
pinethuk ingkang raka Prabu Basudewa**7. Binekta lenggah ing pancaniti, ingaturran manjing kadaton karsa, adreng anuwun pamit awit kang rayi anggenipun anggarbini sampun winanci. Prabu Basudewa umiring twin kang garwa Dewi Maera ingiring ari
Hyang Brama, Sang Hyang Endra, miwah Sang Hyang Maha Darma, Sang Hyang Yamadipati. Sang Hyang miwah ngandika maring Sang Hyang Narada kawontenannipun geger ing Surolaya, gara-gara mageterran tan amendo**1. Resi Narada matur, awitipun Dewi Kunthi badhe ambabar jabang bayi datan luar**2, amargi nyuwun titimbangan kaliyan lairipun Surya Putra, medal saking Karno**3, Sang Hyang Narada twin Sang Hyang Darma ingutus kinen anekseni medalipun jabang bayi saking ngemban-embannan sarta
ing Wukir Giri Purna, sang resi Wara Bisma**1, ingadhep para siswa. Sang nata Wara Bisma kapi dereng ing karsa**2. Denira arsa twin maring praja Ngastina, karsa nguningani pambabarira ingkang putra Dyah Dewi Kunthi Nali Branta**3, para sisa sami kinen tengga ing pacrabakan sang resi Dewa Brata lajeng tindak**4.
Madeg ing nagari Ngastina, Prabu Krisna Dipayana lenggah madyaning datu laya kaliyan garwa, tansah angrakethi putra Dyah Kunthi Nali Branta**1. **. Enget saking wacaning para maharesi nata twin Prabu Basudewa, dalah
pambagya, sami anuhun, Sri Krisna Dipayana awawarta, Dewi Kunthi sampun matek karaos jabang bayi ngentosi dawuhipun Sang Hyang pada winenang, dereng dangu dadiya ngandika, kasaru rawuhira Sang Hyang Kaneka Putra miwah Sang Hyang
dawuhe Sang Hyang Sukma kawekas nini Kunthi dennira anggarbini den etok aken ing emban-emban**6, Hyang Narada anyelakki Dyah Kunthi sarwi angening aken panca driya. Prabu Krisna Dipayana twin Arya Prabu Pandu Dewanata, Prabu Basudewa, kaliyan sami anyelakki**7. Mangkono semadi nira Sang Hyang Kaneka Putra wus katarima, Dyah
sinungsu supe anting-anting manik raja tawa**16, aran kyai balumbang**17, sarwi winangsit Arya Punta Dewa**18, ing tembe kadangira lima**19, kaliyan ingkang
maring putra Arya Widura, miwah patih Jaya Prayitna, samya mijil mapag ing ngadilaga, prapta ing
jinemparing**26. Patih Druwendra mangsah angirid wadya, prang barubuh, sampak, Patih Jaya Prayitna ngamuk punggung, dadal
Ya mung slirahmu sing isa nambahi endahe sore iki nalika candek ayu sumunar neng netram,tetep pa dadi lintangku panjer sore sing tansah setya
iku kalakoné mangkéné: Nalika Maria kang ibu lagi pacangan karo Yusuf, sadurungé tunggal sapaturon, tinemu wis ngandheg marga saka Roh Suci. 19 Sarèhné Yusuf bojoné iku wong mursid sarta ora gelem mirangaké Maria ana ing ngarepé wong akèh, mulané sumedya medhot pacangané kanthi sesidheman. 20 Nanging bareng lagi duwé gagasan mangkono iku, tumuli ana malaékating Pangéran ngatingali sajroning
banjur ngèstokaké kayadéné kang kadhawuhaké déning malaékating Pangéran, lan nampani Maria dadi bojoné, 25 nanging ora diwori turu, nganti tumekané wus mbabar putra, kang banjur dinamakaké Yésus.
1 Nalika Yésus wus miyos ana ing Bètlehèm, wilayah Yudéa, yaiku nalika jamané Raja Hérodès, lah ana para pandhita saka Wétan padha teka ing Yérusalèm 2 lan takon-takon, "Rajanipun tiyang Yahudi ingkang nembé miyos punika wonten ing pundi? Margi kula sampun sami sumerep lintangipun wonten ing Wétan, déné anggèn kula mriki punika badhé sami sujud wonten ing ngarsanipun." 3 Bareng
para ahli Torèt bangsa Yahudi, lan padha kadangu ana ngendi Sang Kristus bakal miyos. 5 Unjuké kang padha kadangu, "Wonten ing Bètlehèm, wilayah Yudéa, awit ingkang sampun kaserat déning nabi, makaten: 6 Anadéné sira, hé Bètlehèm wilayah Yéhuda, sira iku babar pisan ora kang
banjur nimbali para pandhita mau kanthi sesidheman, padha kadangu kanthi tlesih bab wektu katoning lintangé; 8 nuli padha didhawuhi menyang Bètlehèm sarta kaweling, "Padha mangkata, titi-priksanen sing tlesih bab Sang Timur iku, déné samangsa wus ketemu, énggal padha ngaturana uninga marang aku, supaya aku iya bisa mrana nyembah marang Panjenengané." 9 Para pandhita sawisé ngrungu dhawuhé raja iku, banjur padha mangkat. Lah nalika iku, lintang kang wis kadeleng ana ing Wétan mau, nuntun lakuné para pandhita nganti tekan papan kang katuju, lan banjur mandheg ing sandhuwuré padunungané Sang Timur. 10 Bareng weruh lintangé, padha bungah banget. 11 Banjur padha lumebu ing omah lan ndeleng Sang Timur karo Maria kang ibu, nuli padha sujud nyembah marang Panjenengané. Tumuli padha mbukaki pethiné raja-brana, Padha nyaosaké pisungsung marang Panjenengané arupa mas, menyan lan blendok mur. 12 Sabanjuré, sarèhné padha diélingaké ing sajroning impèn, supaya aja bali sowan ing ngarsané Hérodès, mula mulihé menyang tanahé padha metu dalan liya. 13 Sapungkuré para pandhita mau tumuli ana malaékating Pangéran, kang ngatingali marang Yusuf ing sajroning impèn lan dhawuh,"Tangia, Sang Timur lan kang ibu ungsèkna menyang Mesir, sarta manggona ing kana nganti Ingsun paring pangandika marang sira. Awit Hérodès bakal nggolèki Sang Timur lan arep nyédani Panjenengané." 14 Yusuf tangi lan ing bengi iku uga nambut Sang Timur dalah kang ibu, tumuli ngungsi menyang
anggoningsun nimbali Putraningsun." 16 Bareng Hérodès pirsa yèn Panjenengané diapusi, banget dukané, banjur dhawuh matèni sakèhé bocah lanang ing Bètlehèm lan sakubengé, sing umur rong taun sapangisor, manut wektu kang kadangokaké kanthi tlesih marang para pandhita. 17 Kang mangkono iku, katetepan kang kapangandikakaké lantaran nabi Yérémia, 18 "Ana swara kaprungu ing Rama, panangis lan pangadhuh kang banget; Rahèl nangisi anak-anaké lan emoh kalipur, awit anak-anaké wus padha ora ana." 19 Bareng Hérodès wis séda, ana malaékating Pangéran kang ngatingali marang Yusuf ing sajroning impèn ana ing Mesir, kang dhawuh, 20 "Tangia, Sang Timur lan kang ibu gawanen bali menyang Israèl, amarga sing padha ngarah sédané Sang Timur wus padha mati." 21 Yusuf banjur tangi, nambut Sang Putra lan kang ibu tumuli mangkat menyang Israèl. 22 Ananging bareng krungu pawarta, yèn Arkhélaus nggentosi kang Rama Hérodès jumeneng raja ing Yudéa, dadi sumelang yèn mrana. Éwadéné sarèhné diparingi pitedah ing sajroning impèn, banjur ngener menyang wilayah Galiléa. 23 Satekané ing kono, tumuli manggon ing kutha kang aran Nasarèt. Kang mangkono iku supaya katetepan apa kang kapangandikakaké déning para nabi, yèn Yésus bakal kasebut: Wong Nasarèt.
1 Ing nalika samana Yohanes Pambaptis rawuh ing pasamunan wilayah Yudéa, nggelaraké piwulang, pangandikané, 2 "Padha mratobata, amarga Kratoning Swarga wis cedhak!" 3 Déné satemené iya panjenengané iku kang kapangandikakaké déning Nabi Yésaya, mangkéné, "Ana swara kang nguwuh-uwuh ana ing pasamunan: Padha nyawisna margining Pangéran, lurung-lurung kagem Panjenengané padha lencengna." 4 Yohanes iku
ing kali Yordan, kalawan ngakoni dosané. 7 Nanging bareng panjenengané pirsa para Farisi lan para Saduki padha teka nyuwun kabaptis, banjur padha dipangandikani, mangkéné, "Hé, tetesaning ula bedhudhak, sapa kang marahi kowé nyingkiri bebendu kang bakal teka? 8 Yèn mangkono padha metokna woh kang sembada marang pamratobat. 9 Lan aja padha duwé pikiran, mangkéné: Aku rak padha duwé Rama Abraham. Awit aku pitutur marang kowé, sanadyan saka watu iki Allah kwaos mijilaké anak kanggo trahé Abraham. 10 Karodéné wadung wis cumawis ing poking wit-witan; saben wit kang ora metokaké woh kang becik, mesthi kategor lan kacemplungaké ing geni. 11 Aku iki mbaptisi kowé kabèh nganggo banyu amrih patobatmu, nanging kang bakal rawuh nungka aku, iku luwih kwasa
diklumpukaké ing lumbung, nanging mrambuté bakal diobong ing geni kang ora kena sinirep." 13 Nalika samana Yésus saka Galiléa rawuh ing Yordan murugi Yohanes, karsané supaya dibaptis. 14 Nanging Yohanes menggak, unjuké, "Kawula ingkang prelu Paduka baptis, lah kok Paduka murugi kawula." 15 Nanging Yésus paring wangsulan, pangandikané,"Wis ta, cikbèn saiki mangkono, amarga iya mangkono iku patuté Aku lan kowé padha netepi sakèhé karsané Allah." Yohanes tumuli sumarah. 16 Sawisé kabaptis, Yésus banjur mentas saka ing banyu, lah ing kono langit tumuli piyak lan Panjenengané pirsa Rohing Allah tumedhak pindha manuk dara, nedhaki Panjenengané. 17 Banjur ana swara saka swarga, kang ngandika, "Iki Putraningsun, kang kinasih, kang
marang Panjenengané, mangkéné, "Manawi Panjenengan Putranipun Allah, sumangga séla-séla punika Panjenengan sabdakaken dados roti." 4 Nanging Panjenengané paring wangsulan, pangandikané, "Ana tulisan, mangkéné: Uripé manungsa iku ora mung saka roti baé, nanging saka sakèhing sabda kang miyos saka ing lésaning Allah." 5 Iblis tumuli nambut Panjenengané menyang kutha Suci lan dijumenengaké ana ing ndhuwur payoné Padaleman Suci, 6 banjur munjuk marang Panjenengané, mangkéné, "Manawi Panjenengan Putranipun Allah, sumangga kula aturi anjlog mangandhap, awit wonten seratan makaten: Pangéran bakal ndhawuhi para malaékaté tumrap sira, sarta sira bakal ditadhahi ing tangané, supaya sikilira aja nganti kesandhung ing watu." 7 Pangandikané Yésus, "Ana manèh tulisan mangkéné: Sira aja nyoba Pangéran Allahira." 8 Iblis banjur nambut Panjenengané manèh munggah ing gunung kang dhuwur banget lan diaturi mirsani sakèhé kraton ing donya dalah kamulyané, 9 nuli munjuk mangkéné, "Punika sadaya badhé kula aturaken dhateng Panjenengan, anggeripun Panjenengan karsa sumungkem sujud dhateng kula." 10 Yésus banjur ngandika, "Wis, lungaa, sétan!" Sabab ana tulisan mangkéné: Pangéran Allahira kang kudu sira sembah lan Panjenengané Piyambak kang kudu sira bektèni." 11 Iblis banjur ninggalaké Panjenengané; lah ing kono tumuli ana malaékat-malaékat kang padha marek lan ngladosi Panjenengané. 12 Nanging bareng Yésus miyarsa pawarta, yèn Yohanes wis kacepeng, Panjenengané banjur tindak sumingkir menyang Galiléa, 13 pindhah saka Nasarèt lan dedalem ana ing Kapèrnaum, ing sapinggiring sagara wilayah Zébulon
Kali Yordan, Galiléa, panggonané bangsa-bangsa kang ora wanuh marang Allah. 16 Bangsa kang manggon ing pepeteng, iku wis ndeleng Pepadhang kang gedhé, sarta wong kang padha manggon ing tanah kang kalimputan ing wewayanganing pati, iku wis kaplethèkan Pepadhang." 17 Wiwit nalika iku Yésus nggelaraké piwulang, pangandikané, "Padha mratobata, amarga Kratoning Swarga wis cedhak!" 18 Nalika pinuju tindak ing sapinggiring Tlaga Galiléa, Panjenengané pirsa wong loro padha sadulur, yaiku Simon kang karan Pétrus karo Andréas saduluré, lagi padha nibakaké jala ing tlaga, amarga padha dadi juru-amèk-iwak. 19 Panjenengané banjur ngandika marang wong loro iku, dhawuhé, "Payo, padha mèlua Aku, kowé bakal padha dakdadèkaké juru-amèk-wong." 20 Sanalika banjur padha ninggal jalané, ndhèrèkaké Panjenengané. 21 Sabanjuré nalika tindak saka kono, Panjenengané pirsa wong loro manèh, uga padha sadulur, yaiku Yakobus anaké Zébédéus karo Yohanes saduluré, ana ing prau lagi ngréwangi Zébédéus bapakné anggoné nyulami jalané. Panjenengané banjur nimbali wong loro iku. 22 Sanalika padha ninggalaké prauné lan bapakné, nuli padha ndhèrèkaké Panjenengané. 23 Yésus tumuli ndlajahi sawilayah Galiléa kabèh, memulang ana ing papan-papan pangibadahé wong kono, sarta
bab Panjenengané iku banjur sumebar ing wilayah Siria kabèh; sakèhé wong kang nandhang lelara banjur padha digawa menyang ngarsané, kang rupa-rupa lelarané lan sangsarané, wong kasurupan, wong ayan lan wong lumpuh, sarta Panjenengané tumuli marasaké wong-wong iku. 25 Wong golongan akèh padha gumrudug ndhèrèkaké Panjenengané, saka Galiléa, Dékapolis, Yérusalèm, Yudéa sarta saka sabrangé Yordan.
1 Bareng Yésus pirsa wong golongan iku, banjur minggah ing gunung lan sawisé lenggah, para sakabaté padha ngadhep ing ngarsané. 2 Panjenengané tumuli medhar sabda, paring piwulang, pangandikané, 3 "Rahayu wong kang mlarat ing budi, awit iku kang padha nduwèni Kratoning Swarga. 4 Rahayu wong kang prihatin, awit iku kang bakal padha kalipur. 5 Rahayu wong kang lembah-manah, awit iku kang bakal padha tampa warisan bumi. 6 Rahayu wong kang kaluwèn lan ngelak marang karsané Allah, awit iku kang bakal padha kawaregan. 7 Rahayu wong kang ambek-welasan, awit iku bakal padha olèh piwelas. 8 Rahayu wong kang resik atiné, awit iku bakal padha sumurup marang Allah. 9 Rahayu wong kang dhemen gawé tentrem, awit iku kang bakal padha kasebut para putraning Allah. 10 Rahayu wong kang kaaniaya marga nindakaké karsané Allah, awit iku kang padha nduwèni Kratoning Swarga. 11 Rahayu kowé, menawa kowé diwewada lan dianiaya sarta didakwa nindakaké sarupaning piala kang ora nyata, marga saka Aku. 12 Padha bungaha lan sukarenaa, sabab gedhé ganjaranmu ana ing swarga, awit iya kaya mangkono anggoné wong-wong padha nganiaya para nabi sadurungé kowé." 13 "Kowé iku uyahing bumi. Lah yèn uyah iku ilang asiné, arep diasinaké nganggo apa? Wus ora ana gunané manèh kajaba mung dibuwang lan diidak-idak ing wong. 14 Kowé iku pepadhanging jagat. Kutha kang ana ing ndhuwur gunung iku ora kaling-kalingan. 15 Lan manèh wong nyumed lampu iku ora disèlèhaké ing sangisoré genthong, nanging ditumpangaké ing cagak-lampu, temah madhangi kabèh kang ana ing jero omah iku. 16 Samono uga padhangmu iya sorotna marang wong, temah padha sumurup marang panggawému kang becik, banjur padha ngluhuraké Ramamu kang ana ing swarga." 17 "Kowé aja padha ngira, yèn Aku teka supaya mbatalaké Torèt utawa kitabé para nabi. Tekaku iki ora supaya mbatalaké, nanging nyampurnakaké. 18 Awit satemené Aku pitutur marang kowé: Nganti langit lan bumi iki sirna, dadia aksara kang cilik dhéwé utawa titik siji baé ora ana kang kabuwang saka ing Torèt, sadurungé iku kabèh kalakon. 19 Mulané sing sapa mbatalaké salah siji saka pepakoning angger-angger iki, sanadyan kang cilik dhéwé, sarta mulangaké mangkono marang wong, iku bakal kasebut kang cilik dhéwé ana ing Kratoning Swarga. Nanging sing sapa nindakaké lan mulangaké pepakoning Torèt kabèh, iku bakal kasebut kang gedhé ana ing Kratoning Swarga. 20 Mulané Aku pitutur marang kowé: Menawa anggonmu netepi karsané Allah ora ngungkuli para ngulama lan para Farisi, kowé mesthi ora bakal lumebu ing Kratoning Swarga." 21 "Kowé wis padha krungu, yèn wus kapangandikakaké marang para leluhur: Sira aja mematèni, sing sapa mematèni kudu diladèkaké marang pangadilan. 22 Nanging Aku pitutur marang kowé: Sing sapa nepsu marang saduluré, kudu diladèkaké marang pangadilan; sing sapa ngunèkaké saduluré: Kapir, kudu diukum déning pangadilan agama, lan sing sapa ngunèkaké: Murtad, kudu kacemplungaké ing naraka murub. 23 Mulané menawa kowé lagi lumaku nggawa pisungsung menyang misbyah, mangka banjur kèlingan yèn sadulurmu lagi duwé ganjelan ing atiné tumrap kowé, 24 pisungsungmu tinggalen ana ing ngarepé misbyah kono, nuli maranana sadulurmu mau, rukuna dhisik, sawisé iku banjur balia, nyaosna pisungsungmu. 25 Endang rukuna karo lawananmu nalika lagi lumaku bebarengan menyang pangadilan, supaya kowé aja nganti diladèkaké déning lawananmu mau marang jaksa, jaksa banjur masrahaké kowé marang pambantuné, temahan kowé dilebokaké ing pakunjaran. 26 Satemené Aku pitutur marang kowé: Kowé ora bakal metu saka ing kono, sadurungé kowé nyaur utangmu nganti sah." 27 "Kowé wis padha krungu pangandika mangkéné: Sira aja laku jina! 28 Nanging Aku pitutur marang kowé: Sing sapa mandeng wong wadon kalawan derenging napsu marang dhèwèké, iku wus laku jina sajroning atiné. 29 Mulané menawa mripatmu tengen dadi jalaraning piala, cuplaken banjur buwangen, amarga luwih becik kélangan salah siji saka péranganing badanmu katimbang badanmu sakojur kacemplungaké ing naraka. 30 Lan manèh menawa tanganmu tengen dadi jalaraning piala, kethoken banjur buwangen, amarga luwih becik kélangan salah siji péranganing badanmu katimbang badanmu sakojur kacemplungaké ing naraka. 31 Uga ana pangandika mangkéné: Sing sapa megat bojoné, kudu mènèhi layang pegat. 32 Nanging Aku pitutur marang kowé: Sing sapa megat bojoné ora jalaran saka laku jina, iku ndadèkaké bojoné laku jina lan sing sapa ngalap bojo wong wadon kang kapegat mau, dadi laku jina." 33 "Kowé wis padha krungu, yèn para leluhur padha tampa pangandika mangkéné: Aja nglairaké sumpah palsu, nanging tetepana sumpahira ana ing ngarsaning Pangéran. 34 Nanging Aku malah pitutur marang kowé: Aja supata babar pisan, dadia demi swarga, awit iku dhamparing Allah, 35 dadia demi bumi, awit iku ancik-anciking sampéyané, dadia demi Yérusalèm, awit iku kuthané Nata Agung. 36
utawa ngirengaké rambutmu saeler baé. 37 Yèn iya, kandhaa: Iya, yèn ora, kandhaa: Ora. Saluwihé saka iku, asalé saka pangawak dursila." 38 "Kowé wis padha krungu pangandika mangkéné: Mripat winales mripat, untu winales untu. 39 Nanging Aku pitutur marang kowé: Kowé aja nglawan marang wong kang gawé piala marang kowé, malah sapa kang napuk pipimu tengen, pipimu kiwa ulungna pisan. 40 Lan menawa ana wong kang arep prakaran karo kowé, sedyané ngepèk klambimu, jubahmu pasrahna pisan. 41 Apadéné menawa kowé dipeksa dikon ngiringaké lakuné wong samil, iringna nganti rong mil. 42 Yèn ana wong njejaluk marang kowé, wènèhana lan aja nulak wong kang arep utang marang kowé." 43 "Kowé iya wis padha krungu pangandika: Sira tresnaa marang sapepadhanira lan sengita marang mungsuhira! 44 Nanging aku malah pitutur marang kowé: Padha tresnaa marang mungsuhmu; wong kang nganiaya kowé padha dongakna slamet, 45 sarana mangkono kowé padha dadi putrané Ramamu kang ana ing swarga, kang mlethèkaké srengéngé marang wong ala lan wong becik, sarta nurunaké udan marang wong kang ambek adil lan kang ora. 46 Déné menawa kowé tresna marang wong kang nresnani kowé, iku kowé olèh pituwas apa? Para juru-mupu-béya rak ya tumindak mangkono, ta? 47 Lan menawa kowé awèh salam mung marang sadulur-sadulurmu baé, kaluwihanmu apa? Wong kang ora wanuh marang Allah rak ya tumindak mangkono, ta? 48 Mulané kowé padha sampurnaa, kaya Ramamu ing swarga iya sampurna."
1 "Padha diéling, aja padha nglakoni kamursidanmu ana ing sangareping wong, supaya katona ing wong iku, awit yèn mangkono, kowé ora bakal nampa ganjaran apa-apa saka Ramamu kang ana ing swarga. 2 Mulané yèn kowé dedana, aja kokwara-warakaké kaya adaté para wong lamis ana ing sinagogé-sinagogé lan ing lurung-lurung, pamrihé supaya dialem ing wong. Satemené Aku pitutur marang kowé, iku wus padha tampa pituwasé. 3 Nanging menawa kowé dedana, tanganmu kiwa aja nganti sumurup apa kang ditindakaké tanganmu tengen. 4 Dadi anggonmu dedana iku aja nganti katon; Ramamu kang nguningani tindakmu kang ora katon iku, bakal paring piwales marang kowé." 5 "Déné menawa kowé padha ndedonga, aja kaya para wong lamis, amarga wong iku padha seneng ndedonga adeg-adegan ana ing papan-papan pangibadah lan ing pojok-pojoking lurung, pamrihé supaya katona ing wong. Satemené Aku pitutur marang kowé: Wong iku wus padha tampa pituwasé. 6 Nanging menawa kowé ndedonga, lumebua ing kamarmu, lawangé inebna, banjur ndedongaa marang Ramamu kang ora katon. Déné Ramamu kang pirsa tindakmu kang ora katon iku bakal paring piwales marang kowé. 7 Apamanèh, sajroné ndedonga, aja nganggo tembung akèh-akèh kaya adaté wong kang ora wanuh marang Allah, awit iku padha nduwèni pangira, yèn marga saka akèhing tetembungané, pandongané bakal katrimah. 8 Dadi aja tiru-tiru wong iku, awit Ramamu pirsa apa sing kokbutuhaké, sadurungé kowé matur. 9 Marga saka iku ndedongaa mangkéné: Dhuh, Rama kawula ingkang wonten ing swarga, Asma Paduka mugi kasucèkaken. 10 Kraton Paduka mugi rawuh. Karsa Paduka mugi kalampahan wonten ing bumi kadosdéné wonten ing swarga. 11 Kawula mugi kaparingan rejeki kawula sacekapipun ing dinten punika. 12 Saha Paduka mugi ngaputen kalepatan kawula, kadosdéné kawula inggih ngapunteni tetiyang ingkang kalepatan dhateng kawula. 13 Punapa déné kawula mugi sampun ngantos katandukaken dhateng panggodha, nanging mugi sami Paduka uwalaken saking piawon. Awitdéné Paduka ingkang kagungan Kraton saha wisésa tuwin kamulyan ing salami-laminipun. Amin. 14 Sabab, menawa kowé padha ngapura kaluputaning wong, Ramamu ing swarga iya bakal ngapura marang kowé. 15 Nanging menawa kowé ora ngapura marang wong, Ramamu iya bakal ora ngapura kaluputanmu." 16 "Anadéné menawa kowé padha pasa, ulatmu aja kokgawé aclum kaya para wong lamis, awit iku padha nyengungusaké ulaté, supaya wong-wong padha weruh yèn lagi pasa. Satemené Aku pitutur marang kowé: iku wus padha tampa pituwasé. 17 Nanging kowé menawa pasa, sirahmu lenganana lan raupa, 18 supaya anggonmu pasa aja ketara marang wong, ngemungna kauningan ing Ramamu kang ana ing papan pasingidan. Ramamu kang pirsa sajroning pasingidan iku bakal paring piwales marang kowé." 19 "Aja padha nglumpukaké bandha ana ing donya; ana ing donya bandha bakal karusak déning renget lan taiyèng, apadéné dibabah lan dicolong déning maling. 20 Nanging padha nglumpukna bandha ing swarga, ana ing swarga bandha ora karusak dadia déning renget utawa déning taiyèng, sarta ora dibabah lan dicolong déning maling. 21 Amarga ing ngendi dunungé bandhamu, iya ana ing kono dunungé atimu. 22 Diyaning badan iku mripat; menawa mripatmu waras, badanmu sakojur kapadhangan. 23 Nanging menawa mripatmu cacad, badanmu dadi peteng kabèh. Dadi menawa pepadhang kang ana ing kowé dadi peteng, saiba ta petengé iku." 24 "Ora ana wong kang bisa ngawula marang bendara loro, awit ora wurung bendarané kang siji bakal disengiti; sijiné ditresnani, utawa bakal nengenaké marang kang siji lan nyepèlèkaké marang sijiné. Kowé ora bisa ngawula marang Allah lan marang Mamon. 25 Mulané Aku pitutur marang kowé: Aja padha sumelang ing bab uripmu, bab apa kang bakal kokpangan utawa kokombé, lan bab badanmu, apa kang bakal kokanggo. Ajiné urip iku apa ora ngungkuli pangan, lan ajiné badan apa ora ngungkuli sandhangan? 26 Padha delengen manuk-manuk ing awang-awang, padha ora nyenyebar lan ora derep, sarta ora tetandho ana ing lumbung, éwadéné padha kaparingan pakan déning Ramamu kang ana ing swarga. Apa kowé ora kinacèk luwih banget katimbang karo manuk-manuk iku? 27 Sapa ta
bab sandhang-panganggo? Padha nyawanga kembang bakung ing ara-ara anggoné tumuwuh, ora nganggo nyambut-gawé lan ngantih. 29 Éwadéné Aku pitutur marang kowé: Sanadyan Salomo sajroné sagunging kaluhurané, pangagemané ora madhani salah sijining kembang iku. 30 Mulané yèn suket ing ara-ara kang dina iki isih ana, sésuk diobong, iku dipanganggoni nganti kaya mangkono déning Allah, saya manèh kowé, hèh, wong kang cupet ing pangandel! 31 Awit saka iku aja padha sumelang kanthi calathu: Apa kang padha dakpangan? Utawa: Apa kang padha dakombé? Lan manèh: Apa kang padha daksandhang? 32 Awit iku kabèh diupaya déning bangsa-bangsa kang ora wanuh marang Allah; kowé aja mangkono, awit Ramamu ing swarga wus pirsa, yèn iku mau kabèh dadi kabutuhanmu. 33 Ananging Kratoning Allah lan apa kang dadi karsané, iku padha upayanen dhisik, nuli samubarang iku mau kabèh bakal kaparingaké marang kowé. 34 Mulané aja padha sumelang ing bab dina sésuk, amarga dina sésuk iku kadunungan kasusahan dhéwé. Kasusahan sadina, wus cukup kanggo sadina."
1 "Aja padha netepaké luputing wong, supaya kowé aja ditetepaké luputmu. 2 Amarga wewaton kang kokanggo ngukumi, yaiku kang bakal dianggo ngukumi kowé. Sarta takeran kang kokanggo nenaker, yaiku kang bakal dianggo naker kowé. 3 Kepriyé déné kowé weruh tatal kang ana ing mripaté sadulurmu, mangka glondhong kang ana ing mripatmu dhéwé, kowé kok ora weruh? 4 Kepriyé déné kowé kok bisa kandha karo sadulurmu: Mara, tatal sing ana ing mripatmu iku dakilangané, mangka mripatmu dhéwé ana glondhongé? 5 Hé, wong lamis, ilangana dhisik glondhong sing ana ing mripatmu, mengko kowé bakal kanthi pramana anggonmu ngilangi tatal sing ana ing mripaté sadulurmu." 6 "Barang kang suci aja kokwènèhaké marang asu, lan mutiyaramu aja kokuncalaké marang ngarepé babi, supaya ora diidak-idak sarta banjur
Padha thothok-thothoka, temah bakal kawenganan. 8 Sabab saben wong kang nyuwun, tampa, sing golèk, nemu lan sing
kang ala padha mangerti ing bab pawèwèh kang becik marang anak-anakmu, saya manèh Ramamu kang ana ing swarga, mesthi peparing kang becik marang wong sing padha nyenyuwun marang Panjenengané." 12 "Mulané sabarang panggawé sing kokkarepaké ing bab tumindaké wong marang kowé, iku iya tindakna uga marang wong, awit iya mangkono iku surasané Torèt lan kitabé para nabi. 13 Padha lumebua liwat ing lawang kang ciyut, awit amba lawangé lan jembar dalané kang anjog ing karusakan, mangka akèh wong kang padha metu ing kono. 14 Kosok-baliné ciyut lawangé lan rupit dalané kang anjog ing urip, mangka mung sathithik wong kang nemu iku." 15 "Sing waspada marang para nabi palsu, kang padha nekani kowé nganggo nylamur kaya wedhus gèmbèl, mangka sajatiné iku asu ajag kang galak. 16 Bakalé kowé bisa nitik marang bab mau saka wohé. Apa ana wong ngundhuh anggur saka thethukulan eri, utawa woh anjir saka rerungkudan? 17 Dadiné wit kang becik metokaké woh becik, wit kang geringen wohé iya ora apik. 18 Wit kang becik ora bisa metokaké woh kang ala, lan wit kang geringen ora bisa metokaké woh kang becik. 19 Sarupané wit kang ora metokaké woh kang becik, mesthi kategor lan banjur kacemplungaké ing geni. 20 Dadiné wong-wong mau bakal katitik saka wohé. 21 Kang bakal lumebu ing Kratoning Swarga iku dudu angger wong kang ngucap marang Aku: Gusti, Gusti, nanging mung wong kang nglakoni karsané Ramaku kang ana ing swarga. 22 Ing dina wekasan bakal akèh wong kang padha matur marang Aku: Gusti, Gusti, punapa kawula mboten sampun medhar wangsit atas asma Paduka, sarta sampun nundhungi dhemit atas asma Paduka, punapa malih sampun ngawontenaken mukjijat kathah atas asma Paduka? 23 Ing waktu iku bakal padha dakblakani mangkéné: Aku durung tau wanuh karo kowé. Padha sumingkira saka ing ngarepku, hé, wong kang padha duraka." 24 "Mulané saben wong kang ngrungokaké tembungku iku mau lan banjur dilakoni, iku kayadéné wong wicaksana, kang ngadegaké omahé ana ing sandhuwuré watu padhas. 25 Bareng udan deres, banjur banjir sarta ana angin gedhé, kang nempuh omah mau, nanging ora ambruk, amarga katalesan ing watu padhas. 26 Nanging saben wong kang ngrungokaké tembungku iku mau mangka ora dilakoni, iku upamané kaya wong kang bodho, kang ngadegaké omahé ana ing sandhuwuré wedhi. 27 Bareng udan deres, terus banjir, sarta ana angin gedhé kang nempuh, omah mau banjur ambruk lan banget rusaké." 28 Kacarita, bareng Yésus wis mungkasi pangandikané iku mau, wong kabèh padha gumun banget marang piwulangé, 29 jalaran anggoné mulang kaya kang kagungan pangwasa, ora kaya para ahli Torèt.
1 Sawisé Yésus tumedhak saka ing gunung, wong golongan pirang-pirang padha ngetut buri Panjenengané. 2 Lah ing kono ana wong lara kusta marek sarta sujud marang Panjenengané, unjuké, "Gusti, manawi Paduka karsa, inggih tamtu saged mbirat najis kawula." 3 Panjenengané nuli mulungaké astané, ndemèk wong mau sarta ngandika, "Aku karsa, birata najismu." Padha sanalika iku kabirat kustané temahan dadi resik. 4 Yésus banjur ngandika marang wong mau, dhawuhé, "Poma bab iki aja kokkandhakaké marang sapa-sapa. Wis lungaa, awakmu tuduhna marang imam lan saosa kurban, sing dipréntahaké déning Musa, minangka paseksi marang wong." 5 Nalika Yésus lumebet ing kutha Kapèrnaum, ana sawijining opsir panatus marek ing ngarsané sarta darbé atur panyuwun, unjuké, 6 "Gusti, réncang kawula sakit lumpuh, nggluntung wonten ing griya, langkung sanget anggènipun ngraosaken sakit." 7 Panjenengané banjur ngandika, "Aku dakmrana, dakwarasné." 8 Nanging atur wangsulané opsir mau, unjuké, "Gusti, kawula mboten pantes nampèni Paduka wonten ing gubug kawula, mugi karsa ngandika satembung kémawon, réncang kawula tamtu lajeng saras. 9 Amargi kawula piyambak punika tiyang ingkang kaerèh lan inggih ngerèh prajurit. Manawi kawula akèn dhateng ingkang satunggal: Lungaa! lajeng késah; utawi dhateng sanèsipun: Mrénéa! inggih lajeng dhateng. Tuwin dhateng réncang-tumbasan kawula: Iku lakonana! inggih lajeng dipun lampahi." 10 Bareng Yésus miyarsa kang mangkono iku, Panjenengané kaéraman, banjur ngandika marang kang padha ndhèrèkaké, "Satemené Aku pitutur marang kowé: Pangandel kang saméné gedhéné iki Aku durung tau tumon ana ing satengahing bangsa Israèl. 11 Aku pitutur marang kowé: Bakal akèh wong kang teka saka ing wétan lan ing kulon kang padha mèlu kembul bujana karo Abraham, Ishak lan Yakub ana ing Kratoning Swarga, 12 mangka para putraning Kraton bakal padha kabuwang menyang pepeteng ing jaba, ing kono bakal ana tangis lan keroting untu." 13 Yésus banjur ngandika marang opsir panatus mau, "Wis, mundura, katekana kaya kang dadi pangandelmu." Sanalika iku uga abdiné waras. 14 Bareng Yésus rawuh ing omahé Pétrus, Panjenengané pirsa embokné maratuwa nggluntung ana ing paturon, lara panastis. 15 Tumuli didemèk tangané, panasé banjur ilang, nuli ngladèni tamuné. 16 Soréné akèh wong kang padha kesurupan sétan kang padha digawa menyang ngarsané Yésus. Sétané padha ditundhungi sarana pangandika lan sarupané wong kang nandhang lelara padha disarasaké. 17 Bab iki kelakoné supaya katetepana apa kang kapangandikakaké déning Nabi Yésaya, "Panjenengané wus ngrembat karingkihan kita lan nyanggi lelara kita." 18 Bareng Yésus pirsa wong golongan padha ngrubung Panjenengané, banjur dhawuh supaya padha nyabrang. 19 Nuli ana sawijining ahli Torèt kang marek sarta munjuk, "Guru, kula badhé ngetut wingking Panjenengan dhateng pundia kémawon tindak Panjenengan." 20 Yésus ngandika, "Asu-wawar padha duwé rong, lan manuk ing awang-awang padha duwé susuh, nanging Putraning Manungsa ora duwé panggonan kanggo nyèlèhaké sirahé." 21 Wong liyané, yaiku salah sijining muridé, matur marang Panjenengané, "Gusti, kawula mugi Paduka parengaken késah rumiyin badhé ngubur bapa kawula." 22 Nanging Yésus ngandika, "Kowé mèlua Aku, déné wong mati cikbèn padha ngubur wong mati panunggalané." 23 Yésus banjur minggah ing prau, para sakabaté padha ndhèrèk. 24 Dumadakan ana prahara ing sagara kono, prauné nganti ketungkeban ing ombak, nanging Yésus saré. 25 Para sakabaté tumuli padha marek mungu, unjuké, "Dhuh, Gusti, nyuwun tulung, kawula sami katiwasan." 26 Panjenengané banjur ngandika marang para sakabat, dhawuhé, "Yagéné kowé padha wedi, hé, wong kang cupet ing pangandel?" Panjenengané banjur jumeneng lan ndukani angin sarta sagara, tumuli sirep. 27 Wong-wong padha gumun, pangucapé, "Iki wong apa ta, déné dalah angin lan sagara kok iya padha ngéstokaké dhawuhé!" 28 Bareng Panjenengané wis mentas ing sabrang, yaiku ing wilayahé wong Gadhara tumuli dipethukaké wong loro kang padha kasurupan dhemit, tekané saka ing pakuburan sarta banget mutawatiri, nganti ora ana wong siji-sijia sing wani liwat ing dalan kono. 29 Lah tumuli sakaroné padha nguwuh seru, unjuké, "Prekawisipun punapa ta Panjenengan kaliyan kawula, dhuh, Putranipun Allah? Punapa rawuh Panjenengan badhé misakit kawula sadèrènging mangsanipun?" 30 Sawatara adoh saka ing kono ana babi sapantha gedhé, kang lagi diengon. 31 Dhemité nuli padha duwé panyuwun marang Panjenengané, unjuké, "Manawi kawula sami Paduka dhawuhi késah, mugi kawula kadhawuhana manjing ing babi sapantha punika." 32 Panjenengané banjur ngandika, "Padha lungaa!" Banjur padha metu lan manjing ing babi-babi mau. Babi sapantha iku kabèh nuli padha mlayu gumrudug medhun saka ing èrèng-èrènging jurang, ambyur ing sagara temahan padha mati klelep ana ing banyu. 33 Kang padha ngengon babi mau padha mlayu sarta bareng wis tekan kutha, padha nyritakaké lelakon iku mau kabèh, uga bab wong-wong kang kapanjingan dhemit mau. 34 Lah ing kono wong sakutha padha metu methukaké Yésus lan bareng wis padha weruh Panjenengané, padha nyuwun kanthi adreng, supaya Panjenengané karsa nilar wilayahé.
1 Yésus tumuli minggah ing prau banjur nyabrang lan rawuh ing kuthané piyambak. 2 Banjur ana wong lumpuh nggluntung ing paturon diusung menyang ngarsané. Bareng Yésus pirsa pangandelé wong-wong iku, nuli ngandika marang kang lumpuh, "Hé, nggèr, diteguh atimu, dosamu wis kaapura." 3 Lah tumuli ana ahli Torèt sawatara sing padha ngunandika, "Wong iku nyenyamah marang Allah." 4 Nanging Yésus pirsa kang dadi panggraitané wong-wong mau, mulané banjur ngandika, "Yagéné kowé padha duwé panggraita kang ala ana ing atimu? 5 Gampang endi kandha: Dosa-dosamu wis diapura, karo kandha: Ngadega lan lumakua? 6 Nanging supaya kowé padha mangerti, yèn Putraning Manungsa duwé pangwasa ngapura dosa ana ing bumi iki," -- banjur ngandika marang kang lumpuh --: "Ngadega, paturonmu angkaten lan muliha!" 7 Wongé iya banjur ngadeg lan mulih. 8 Wong golongan bareng padha ndeleng bab iku, padha wedi lan banjur padha ngluhuraké Allah, kang wis paring pangwasa nganti samono marang manungsa. 9 Sawusé Yésus jengkar saka ing kono, banjur pirsa wong kang jenengé Matius linggih ing pabéyan iku, nuli dipangandikani, "Mèlua Aku!" Matius banjur ngadeg lan ndhèrèkaké Panjenengané. 10 Kacarita nalika Yésus lenggah dhahar ana ing omahé, ana juru-narik-pajeg akèh lan wong-wong dosa kang padha teka ndhèrèk dhahar kalawan Yésus dalah para sakabaté. 11 Bareng para Farisi weruh kang mangkono iku, banjur kandha marang para sakabaté, "Yagéné gurumu kok mangan bebarengan karo juru-narik-pajeg lan wong dosa?" 12 Yésus midanget, nuli ngandika, "Wong waras iku ora butuh dhokter, sing butuh iku wong sing lara. 13 Wis, padha sumingkira, padha sinaua ngerti isining pangandika, kang surasané: Kang sunkarsakaké iku dudu kurban, nanging kawelasan. Sabab tekaku iki ora ngundang wong mursid, nanging wong dosa." 14 Kacarita para sakabaté Yohanes padha sowan ing ngarsané Yésus, lan munjuk, "Kawula kaliyan tiyang Farisi sami netepi siyam, nanging para sakabat kok mboten?" 15 Yésus banjur paring wangsulan marang wong-wong iku, "Apa iya bisa para dhayohé bawahan manton padha susah-susah sasuwéné pengantèné isih ana? Nanging bakal ana wektuné, pengantèn iku kabedhol, ing kono bakal padha pasa. 16 Lan uga ora ana wong nambal sandhangan lawas nganggo suwèkan anyar, awit tambalané iku bakal nyuwèkaké sandhangan mau, temahan malah saya amba bedhahé. 17 Mangkono anggur kang anyar iku iya ora diwadhahi ing kanthong kulit kang lawas, amarga yèn mangkono kanthong kulité mesthi bedhah, angguré banjur wutah, kanthong kulité rusak. Nanging anggur kang anyar iku diwadhahi ing kanthong kulit anyar, dadi loro-loroné tetep kanggo ing gawé." 18 Sajroné Yésus ngandika mangkono iku, nuli ana lelurahing papan pangibadah kang marek sujud lan matur, "Anak kawula èstri saweg kémawon tilar donya éwasemanten mugi Paduka karsa rawuh saha numpangi asta, tamtu badhé gesang malih." 19 Yésus banjur jumeneng sarta tedhak bebarengan karo lurah mau kanthi para sakabaté. 20 Nalika iku ana wong wadon kang lara nggrajag getih wus rolas tahun lawasé, kang nyedhaki Panjenengané saka ing buri lan ndemèk gombyoking jubahé. 21 Amarga duwé osik mangkéné, "Angger aku bisa ndemèk jubahé, mesthi waras." 22 Nanging Yésus banjur minger, mirsani wong wadon iku mau sarta ngandika, "Diteteg atimu, nggèr, pracayamu kang mitulungi kowé." Wiwit ing nalika iku wong wadon mau dadi waras. 23 Bareng Yésus rawuh ing omahé lelurah mau, sarta pirsa panyuling lan wong golongan kang padha ribut, 24 banjur ngandika, "Wis, padha sumingkira; bocahé ora mati, mung lagi turu." Nanging wong-wong padha nggeguyu Panjenengané. 25 Sawisé wong golongan iku padha sumingkir, Panjenengané nuli lumebet sarta ngasta tangané si bocah. Bocahé banjur tangi. 26 Pawartané lelakon iku banjur sumebar ing satanah kono kabèh. 27 Nalika Yésus nglajengaké tindaké saka ing kono, ana wong wuta loro padha nututi lan nywara sora, unjuké, "Dhuh, tedhakipun Daud, kawula mugi Paduka welasi." 28 Bareng Panjenengané wis lumebet ing dalem, wong wuta mau padha marek ing ngarsané, Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau, "Apa kowé padha ngandel yèn Aku bisa nindakaké mangkono?" Atur wangsulané, "Inggih, Gusti, kawula sami pitados." 29 Panjenengané banjur ndhumuki mripaté wong-wong mau sarta ngandika, "Padha katekana kaya kang dadi pangandelmu." 30 Mripaté banjur kaelèkaké. Yésus banjur manti-manti marang wong-wong mau, "Poma, aja nganti bab iki kaweruhan ing wong." 31 Éwasamono saunduré tumuli padha nyuwuraké Panjenengané ana ing sawratané wilayah kono kabèh. 32 Saunduré wong-wong mau banjur ana wong bisu kapanjingan sétan kang kairid ing ngarsané Yésus. 33 Bareng sétan wis ditundhung, kang bisu mau bisa guneman. Wong-wong padha kaéraman kabèh, pangucapé, "Kang kaya mangkono iku durung tau kelakon ana ing Israèl." 34 Nanging ujaré para Farisi, "Anggoné nundhungi sétan iku kanthi pangwasané panggedhéning para dhemit." 35 Yésus tumuli tindak
nyarasaké sakèhing lelara lan memala. 36 Bareng Panjenengané pirsa wong golongan iku, trenyuh banget panggalihé marga saka welas; awit wong-wong mau padha katon sayah lan ora kopèn kaya wedhus kang ora ana pangoné. 37 Panjenengané banjur ngandika marang para sakabaté, "Panèné gedhé, nanging kang derep mung sathithik. 38 Mulané padha nyuwuna marang Gusti kang kagungan panèn, supaya karsa maringi wong derep kanggo panènané iku."
1 Yésus tumuli nimbali sakabaté rolas sarta padha diparingi pangwasa nundhungi sétan lan nyarasaké sarupaning lelara lan sarupaning memala. 2 Déné
aja padha nyimpang menyang dalané wong kang ora wanuh marang Allah lan aja lumebu ing kuthané wong Samaria, 6 nanging luwih becik padha maranana wedhus-wedhusé Banisraèl kang padha ketriwal. 7 Padha mangkata lan padha memulanga mangkéné: Kratoning Swarga wus cedhak. 8 Wong lara padha warasna, wong mati tangèkna, biraten najisé wong lara kusta; sétan-sétan padha tundhungana. Kowé wis padha nampani kanthi lelahanan, mulané wènèhna kanthi lelahanan uga. 9 Aja padha nggawa emas utawa salaka lan tembaga ana ing sabukmu. 10 Aja padha nggawa sangu kanggo ana ing dalan; aja nggawa kotang rangkep utawa trumpah. Sabab wong nyambut-gawé iku wis sapantesé yèn tampa pituwas. 11 Menawa kowé lumebu ing kutha utawa ing désa, golèka wong kang pantes, banjur manggona ana ing kono nganti salungamu. 12 Menawa kowé lumebu ing omahé wong, ulukana salam. 13 Menawa kanthi pantes nampani salammu, salammu tumanduk marang wong-wong iku, nanging menawa ora pantes, salammu iku bali marang kowé manèh. 14 Déné yèn ana wong kang ora nampani kowé lan ora ngrungokaké tetembunganmu, endang lungaa lan metua saka omah utawa kutha kono, sarta ketabna lebuné sikilmu. 15 Satemené Aku pitutur marang kowé: Bésuk ing dina pangadilan kang sinangga déning Sodom lan Gomora bakal luwih ènthèng katimbang karo kutha iku." 16 "Lah kowé padha dakutus kayadéné wedhus gèmbèl menyang ing satengahing asu ajag, mulané dingati-ati kaya ula lan dibarès kaya manuk dara. 17 Nanging sing waspada marang wong kabèh; sabab ana kang bakal ngladèkaké kowé marang pradata agama, kang banjur nggitiki kowé ana ing papan-papan pangibadahé. 18 Lan marga saka Aku, kowé bakal padha diirid menyang ngarsané para kang padha ngasta pangwasa lan para raja, minangka paseksi tumrap wong-wong mau lan tumrap para wong kang ora wanuh marang Allah. 19 Anadéné menawa kowé padha kelakon diladèkaké, aja padha sumelang ing bab kepriyé lan apa kang bakal kokaturaké, amarga ing sanalika iku uga kowé bakal kaparingan apa kang prelu kokaturaké. 20 Awit dudu kowé kang celathu, nanging Rohé Ramamu kang ngandika lantaran kowé. 21 Sadulur bakal masrahaké padha sadulur marang paukuman pati, samono uga bapa masrahaké anaké, lan anak-anak bakal padha wani marang wong-tuwané lan banjur dipatèni. 22 Lan kowé bakal disengiti ing wong kabèh marga saka Aku; nanging sing sapa mantep tumeka ing wekasan, bakal slamet. 23 Menawa kowé dianiaya ana ing sawijining kutha, padha ngungsia menyang kutha liyané; awit satemené Aku pitutur marang kowé: Sadurungé kowé ndlajahi kutha-kutha Israèl kabèh, Putraning Manungsa wus rawuh. 24 Mungguh sakabat iku ora ngungkuli guruné, utawa abdi iya ora ngungkuli bendarané. 25 Tumraping sakabat wis cukup, yèn nganti karengkuh padha kaya guruné, lan tumrap abdi, yèn karengkuh padha kaya bendarané. Menawa kang duwé omah disebut Bèèlzebul, apa manèh brayaté saomah. 26 Mulané wong iku aja padha kokwedèni, awit ora ana barang kang kasasaban, kang ora bakal kawiyak, lan ora ana barang kang kadhelikaké, kang bakal ora kaweruhan. 27 Apa kang dakpituturaké ana ing petengan, iku kandhakna ana ing padhangan; lan apa kang kokrungokaké kanthi bisik-bisik, iku padha wartakna saka ing payon-payon. 28 Aja wedi marang wong-wong kang bisa matèni raga, nanging ora bisa matèni nyawa, aluwung wedia marang Panjenengané, kang bisa ngrusak karo-karoné ana ing naraka, iya jiwamu iya ragamu. 29 Manuk glathik loro apa ora mung payu saasarion? Éwadéné siji baé ora ana kang tiba ing lemah, yèn ora saka karsané Ramamu. 30 Mangka kowé iku, malah dalasan rambutmu wis padha diétung kabèh. 31 Mulané aja padha wedi, amarga ajimu iku ngluwihi manuk glathik pirang-pirang. 32 Saben wong kang ngakoni Aku ana ing ngarepaning manungsa, iku iya bakal dakakoni ana ing ngarsané Ramaku kang ana ing swarga. 33 Nanging sing sapa nyélaki Aku ana ing ngarepaning manungsa, iku iya bakal daksélaki ana ing ngarsané Ramaku kang ana ing swarga." 34 "Kowé aja padha ngira, yèn tekaku nggawa pirukun ana ing bumi. Tekaku iku ora nggawa pirukun nanging pedhang. 35 Sabab tekaku iku njalari wong crah karo bapakné, anak wadon karo embokné; mantu wadon karo embokné maratuwa, 36 karodéné mungsuhé wong yaiku para kang nunggal saomah kabèh. 37 Sing sapa nresnani bapa utawa biyungé nganti ngungkuli Aku, iku ora pantes tumraping Aku, lan sing sapa nresnani anaké lanang utawa wadon ngungkuli Aku, iku ora pantes tumraping Aku. 38 Sing sapa nampani ora manggul salibé lan ngetut-buri marang Aku, iku ora pantes tumraping Aku. 39 Sing sapa ngéman nyawané, bakal kélangan nyawané, lan sing sapa kélangan nyawané marga saka Aku, iku bakal olèh nyawané. 40 Sing sapa nampani kowé, iku dadi Aku sing ditampani. Lan sing sapa nampani Aku, iku dadi nampani kang ngutus Aku. 41 Sing sapa nampani nabi marga saka anggoné dadi nabi, bakal tampa pituwasing nabi, lan sing sapa nampani wong mursid, marga saka anggoné mursid, bakal tampa pituwasing wong mursid. 42 Apadéné sing sapa awèh banyu adhem sacangkir baé marang salah sawijining wong cilik iki, marga iku sakabatku, Aku pitutur marang kowé satemené: wong iku mesthi bakal tampa pituwasé."
1 Sawisé Yésus mungkasi piwelingé marang sakabaté rolas, Panjenengané banjur tindhak saka ing kono, bakal memulang lan nggelaraké Injil ana ing kutha-kuthané. 2 Kacarita ana ing pakunjaran Yohanes midhanget pawarta bab pakaryané Kristus, 3 banjur ngutus sakabaté supaya munjuk marang Panjenengané, mangkéné, "Punapa Paduka punika ingkang pinasthi rawuh, punapa kawula kedah sami ngentosi sanèsipun?" 4 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Wis, padha mundura, wartakna marang Yohanes apa kang kokrungu lan kokdeleng: 5 wong picak padha ndeleng, wong lumpuh padha lumaku, wong lara kusta padha kabirat najisé, wong budheg padha krungu, wong mati padha katangèkaké lan wong mlarat padha kawartanan kabar kabungahan. 6 Rahayu wong kang ora rumangsa isin ngakoni Aku." 7 Saunduré para utusan mau, Yésus wiwit medhar pangandika marang wong golongan iku bab Yohanes, mangkéné, "Kowé padha menyang pasamunan arep ndeleng apa? Arep ndeleng glagah sing diobat-abitaké déning angin? 8 Utawa arep apa kowé mrana? Arep ndeleng wong kang nganggo sandhangan kang sarwa alus? Wong kang manganggo sarwa alus iku panggonané ana ing kraton. 9 Dadi arep apa kowé mrana? Arep ndeleng nabi? Iya, bener, lan Aku pitutur marang kowé, malah kang ngungkuli nabi. 10 Awit iya iku kang kapratélakaké ing Kitab, mangkéné: Lah, Ingsun ngutus malaékatingsun lumaku ndhisiki Sira, arep nyawisaké dalanira ana ing ngarepira. 11 Satemené Aku pitutur marang kowé: Ing antarané wong-wong kang lair saka wong wadon, ora ana tokoh kang luwih gedhé katimbang Yohanes Pambaptis, éwasamono wong kang cilik dhéwé ana ing Kratoning Swarga, iku luwih gedhé katimbang Yohanes Pambaptis. 12 Sabab wiwit nalika Yohanes Pambaptis tumapak ing gawé nganti sapréné, Kratoning Swarga iku karuda-peksa lan para kang ngruda-peksa iku mbudidaya arep ngrebut pangwasa. 13 Sabab sakèhing nabi lan kitab Torèt iku padha meca nganti satekané Yohanes. 14 Sarta, -- menawa kowé padha gelem nganggep mangkono --, iya wong mau iku Élia kang bakal rawuh. 15 Sing sapa duwé kuping, ngrungokna. 16 Dakpadhakaké apa wong golongan iki? Upamané kaya bocah-bocah kang lelungguhan ana ing pasar, cluluk marang kancané mangkéné: 17 Aku wis padha nyuling kanggo kowé, nanging kowé ora padha njogèd. Aku wis padha ngidungaké kidung pangadhuh, nanging kowé ora padha tangisan. 18 Sarèhning Yohanes iku teka tanpa mangan tanpa ngombé, mulané wong-wong padha ngucap: Wong iku kepanjingan sétan. 19 Tekané Putraning Manungsa nganggo mangan lan ngombé, lan wong-wong padha ngucap: Delengen kuwi, wong grangsangan lan seneng ngombé anggur, kancané para juru-narik-pajeg lan wong dosa. Nanging kawicaksananing Pangéran iku anggoné kabeneraké marga saka pandamelé." 20 Panjenengané banjur wiwit nenetah marang kutha-kutha awit padha ora mratobat, mangka ana ing kono Panjenengané
mukjijat-mukjijat kaya kang wus kalakon ana ing tengah-tengahmu, mesthi wis biyèn-biyèn anggoné padha mratobat lan sedhih
Kapèrnaum, apa kowé bakal kaluhuraké nganti sundhul ing langit? Ora, kowé bakal kacemplungaké ing teleng palimenganing pati. Sabab menawa ing Sodom kalakon ana mukjijat-mukjijat sing tumindhak ana ing tengah-tengahmu, kutha iku mesthi lestari tekan sapréné. 24 Nanging Aku pitutur marang kowé: Bésuk ing dina
swarga lan bumi, kawula ngaturaken agenging panuwun, déné bab punika sadaya Paduka damel wados tumrap tiyang wicaksana saha tiyang wasis, nanging Paduka lairaken dhateng laré-laré. 26 Inggih, Rama, pancèn makaten karsa Paduka." 27 "Samubarang kabèh wus kapasrahaké marang Aku déning Ramaku, lan ora ana wong kang mangerti marang Sang Putra, aliya Sang Rama, lan ora ana wong kang mangerti marang Sang Rama, aliya Sang Putra lan wong kang wus jinatènan saka karsané Sang Putra. 28 Hé, para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrénéa, Aku bakal gawé ayemmu. 29 Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah-manah, satemah kowé bakal padha olèh ayeming nyawamu. 30 Amarga pasanganku iku kapénak lan momotanku iku ènthèng."
1 Ing nalika samana, mbeneri dina Sabat, Yésus tindak nglangkungi paganduman. Para sakabaté padha luwé, mulané banjur padha nyethuti wewulèn sarta dipangan. 2 Para Farisi bareng weruh, padha munjuk marang Panjenengané, "Lah, sakabat Panjenengan sami nindakaken prakawis ingkang mboten pareng katindakaken ing dinten Sabat." 3 Nanging Panjenengané ngandika marang wong-wong mau, "Apa kowé ora maca bab tumindaké Daud dalah para pandhèrèké nalika padha kaluwèn? 4 Bab anggoné banjur padha lumebu ing Padalemaning Allah lan anggoné padha mangan roti sesaosan, kang pancèné ora kena kapangan déning Daud utawa déning pandhèrèké, kajaba déning para imam? 5 Mangkono uga apa kowé ora maca ing Torèt, yèn ing dina Sabat para imam padha nerak pranataning Sabat ana ing Padaleman Suci, lan ora padha kaluputan? 6 Aku pitutur marang kowé: Ing kéné ana kang ngluwihi Padaleman Suci. 7 Menawa kowé pancèn mangerti apa karsané pangandika iki: Kang sunkarsakaké iku kawelasan, dudu kurban, mesthi kowé ora ngukum wong kang ora kaluputan. 8 Amarga Putraning Manungsa iku iya Gustiné dina Sabat." 9 Sawusé tindak saka ing kono, Yésus banjur lumebet ing papan pangibadahé wong-wong mau. 10 Ing kono ana wong kang tangané mati sasisih. Wong-wong banjur padha matur marang Panjenengané, "Ing dinten Sabat punapa dipun parengaken nyarasaken tiyang?" Pamurihé supaya bisa nggugat Panjenengané. 11 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong iku, "Menawa panunggalanmu duwé wedhus siji, mangka wedhusé iku kacemplung ing luwangan pinuju dina Sabat, apa ora banjur dicekel lan dientasaké? 12 Iba ta kacèké ajiné manungsa katimbang karo wedhus? Mulané kalilan baé nindakaké kabecikan ing dina Sabat." 13 Panjenengané banjur dhawuh marang kang tangané mati sasisih mau, "Tanganmu athungna." Wong mau tumuli ngathungaké, temah dadi waras pulih kaya tangan sijiné. 14 Ananging para Farisi banjur padha metu sarta padha rerembugan bab anggoné bakal nyédani Panjenengané. 15 Bareng Yésus miyarsa bab iku, banjur tedhak saka ing kono. Akèh wong golongan kang padha ndhèrèkaké, lan Panjenengané nyarasaké wong-wong mau kabèh. 16 Nanging klawan kenceng padha ora diparengaké nyuwuraké Panjenengané, 17 supaya
marang Panjenengané, sarta bakal ngundhangaké pangadilan marang sakèhing bangsa. 19 Panjenengané ora bakal nganakaké padudon lan ora bakal alok-alok. Siji baé ora ana wong krungu swarané ing lurung-lurung. 20 Glagah kang pepes ora bakal dikethok lan uceng-uceng kang urubé melik-melik ora dipatèni nganti Panjenengané wus ndadèkaké menangé kabeneran. 21 Apadéné bangsa-bangsa bakal padha ngarep-arep marang Panjenengané." 22 Sawusé iku wong-wong mau banjur nggawa wong kang kasurupan, tur picak lan bisu, menyang ngarsané, Panjenengané banjur marasaké wong iku, satemah kang picak lan bisu mau banjur bisa guneman lan ndeleng. 23 Wong-wong golongan kabèh padha kaéraman sarta padha calathu, "Wong iku sajaké tedhaké Daud." 24 Nanging bareng para Farisi krungu bab iku, banjur padha ngucap, mangkéné, "Wong iku anggoné nundhungi dhemit nganggo pangwasané Béèlzebul, panggedhéning para dhemit." 25 Sarèhné Yésus pirsa pikirané wong-wong iku, Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau, "Saben kraton, kang ora manunggal iku mesthi ambruk lan saben kutha utawa omah kang ora manunggal iku ora bisa lestari. 26 Menawa Iblis nundhung Iblis, iku
jenengé Béèlzebul, lah nganggo jenengé sapa anak-anakmu olèhé nundhungi? Mulané anak-anakmu iku kang bakal padha ngadili kowé. 28 Nanging menawa anggonku nundhungi sétan iku kanthi pangwasané Rohing Allah, satemené Kratoning Allah wis ana ing kowé. 29 Utawa kepriyé bisané wong lumebu ing omahé wong kang rosa lan njarah rayah barang darbèké, yèn wong sing rosa iku ora dibanda dhisik? Menawa uwis, lagi bisa ngrampog omah mau. 30 Sing sapa ora ngrujuki marang Aku, iku nglawan marang Aku, lan sing sapa ora mèlu ngumpulaké karo Aku, iku mbuyaraké. 31 Mulané Aku pitutur marang kowé: Sakèhing dosa lan panyenyamahing wong bakal kaapura, nanging panyenyamah marang Roh Suci iku bakal ora diapura. 32 Yèn ana wong nglawan Putraning Manungsa, iku bakal kaapura, nanging menawa nglawan Roh Suci, iku bakal ora kaapura, dadia jaman saiki, samono uga ing jaman bésuk. 33 Menawa uwité becik. wohé iya becik; menawa uwité ora becik, wohé iya ora becik. Amarga ketitiking wit iku marga saka wohé. 34 Hé, tetesaning ula bedhudhak, kepriyé anggonmu bisa ngucapaké barang-barang kang becik, lah wong kowé dhéwé ala? Sabab apa kang kaucapaké ing cangkem iku saka bludaging ati. 35 Wong becik iku metokaké barang-barang kang becik saka simpenané kang becik lan wong ala metokaké barang-barang kang ala saka simpenané kang ala. 36 Nanging Aku pitutur marang kowé: Saben tembung kang tanpa guna, kang diucapaké déning wong, iku bésuk ing dina pangadilan kudu kapratélakaké kanthi tanggung jawab. 37 Awit anggonmu bakal kabeneraké iku adhedhasar tembungmu lan anggonmu bakal kapatrapan paukuman iku iya adhedhasar tembungmu." 38 Nalika samana ana ahli Torèt lan para Farisi sawatara, kang padha matur, "Guru, kula sami kapéngin sumerep pratandha saking Panjenengan." 39 Nanging paring wangsulané, "Golongan kang ala lan ora setya iki njaluk pratandha, nanging bakal ora kaparingan, kajaba mung pratandhané Nabi Yunus. 40 Awit padha kaya Yunus anggoné ana ing wetengé iwak telung dina telung bengi, mangkono uga Putraning Manungsa bakal ana ing jeroné telenging bumi telung dina telung bengi. 41 Bésuk ana ing pangadilan wong-wong Niniwé bakal tangi bareng karo golongan iki lan bakal ngadili golongan iki. Sabab wong-wong Niniwé iku sawusé ngrungokaké piwulangé Yunus, banjur padha mratobat, lah satemené kang ana ing kéné iki ngungkuli Yunus. 42 Bésuk ing wektu pangadilan, Raja saka Kidul bakal kawungokaké bareng karo golongan iki lan bakal ngadili golongan iki, awit rawuhé saka pungkasaning bumi, banjur mirengaké bab kawicaksanané Salomo, lah mangka ing kéné ana kang ngungkuli Salomo." 43 "Mungguh roh jahat iku menawa wus metu saka ing wong, banjur nglembara golèk panggonan menyang papan-papan kang cengkar lan suwung. Nanging ora olèh. 44 Tumuli ngucap mangkéné: Aku dakbali menyang omah sing daktinggal kaé. Banjur bali, omahé tinemu suwung, wus resik kasaponan lan katata becik. 45 Roh jahat mau banjur lunga ngajak roh pepitu liyané kang luwih ala katimbang roh iku, tumuli padha lumebu sarta manggon ana ing kono. Wekasan wong mau alané ngluwihi sing uwis. Mangkono uga bakal kadadéané golongan kang ala iki." 46 Nalika Panjenengané lagi ngandika marang wong golongan iku, ingkang ibu lan sadhèrèk-sadhèrèké padha ana ing jaba, nedya ketemu karo Panjenengané. 47 Banjur ana kang munjuk marang Panjenengané, "Lah punika ingkang ibu tuwin sadhèrèk-sadhèrèk Panjenengan sami wonten jawi saha ngangkah sagedipun kapanggih kaliyan Panjenengan." 48 Nanging, Yésus paring wangsulan marang kang munjuk, pangandikané, "Sapa ta Ibuku? lan sapa ta sadulur-sadulurku?" 49 Panjenengané banjur mulungaké astané marang para sakabaté sarta ngandika, "Iki ibuku lan sadulur-sadulurku! 50 Sabab sing sapa nglakoni karsané Ramaku kang ana ing swarga, yaiku sadulurku lanang lan wadon sarta ibuku."
1 Ing dina iku Yésus miyos saka ing omah mau lan banjur lenggah ing pinggir tlaga. 2 Tumuli ana wong akèh padha gumrudug marek lan ngrubung Panjenengané, mulané Panjenengané banjur minggah ing prau lan lenggah ing kono, déné wong akèh mau padha ngadeg ana ing gegisik. 3 Panjenengané banjur ngandika akèh-akèh marang wong-wong mau nganggo pasemon, dhawuhé, "Ana juru nyebar wiji metu arep nyebar wiji. 4 Sajroné nyebar iku wijiné ana kang tumiba ing pinggir dalan, banjur ana manuk kang padha teka, nucuki. 5 Ana kang tumiba ing watu padhas, kang ora akèh lemahé. Wiji mau énggal thukul, amarga lemahé tipis. 6 Nanging bareng srengéngé wus saya dhuwur, banjur alum, wekasan dadi garing, sabab ora ana
ora ngetokaké woh. 8 Lan ana manèh kang tumiba ing lemah becik; iku banjur metu wohé, ana kang tikel satus, ana kang tikel sawidak lan ana kang tikel telung puluh. 9 Sapa kang duwé kuping ngrungokna." 10 Para sakabaté tumuli padha ngadhep lan matur, "Punapa sababipun, déné anggèn Panjenengan ngandika dhateng tiyang-tiyang punika kok mawi pasemon?" 11 Paring wangsulané Yésus, "Kowé padha kaparingan kamurahan diparengaké mangretèni wadi-wadining Kraton Swarga, nanging wong-wong iku padha ora kaparingan. 12 Amarga sapa kang duwé, iku bakal kaparingan, malah nganti lubèr, nanging sing sapa ora duwé, apa baé kang kaduwé, bakal dipundhut. 13 Iya iku sababé anggonku paring pangandika marang wong-wong iku nganggo pasemon, awit sanadyan mripaté padha ndeleng, nanging ora weruh, lan sanadyan padha ngrungokaké, nanging padha ora krungu lan ora ngerti. 14 Lah ana ing wong-wong iku katetepan pamecané Yésaya, kang ngandikakaké: Sira bakal krungu lan krungu, nanging ora mangerti, sira bakal ndeleng lan ndeleng, nanging ora sumurup. 15 Amarga atiné bangsa iki ndableg lan kupingé jampeng sarta mripaté dieremaké, supaya aja padha ndeleng
jalaran bisa ndeleng lan kupingmu, amarga bisa krungu. 17 Awit satemené Aku pitutur marang kowé: Akèh para nabi lan wong mursid kang padha kepéngin ndeleng apa kang padha kokdeleng, nanging ora kelakon
bab juru nyebar iku. 19 Menawa ana wong kang krungu pangandika bab Kratoning Swarga, mangka ora mangerti, banjur si pangawak dursila teka ngrebut apa kang kasebar ing atiné; yaiku wiji kang kasebar ing pinggir dalan. 20 Déné wiji kang kasebar ing watu padhas, yaiku wong kang ngrungokaké pangandika sarta énggal-énggal nampani pangandika mau kanthi bungah, 21 nanging ora ana oyodé ing batiné, dadi ora antepan. Bareng tuwuh panyiya-nyiya utawa panganiaya marga saka pangandika iku, wong mau banjur énggal murtad. 22 Sabanjuré kang kasebar ing satengahing eri, yaiku wong kang ngrungokaké pangandika, banjur sumelanging donya lan daya pamblithuking kasugihan padha ngendhih pangandika mau, satemah ora metu wohé. 23 Nanging kang kasebar ing lemah becik iya iku wong kang ngrungokaké pangandika lan mangerti, mulané iya banjur metu wohé, ana sing tikel satus, ana sing tikel sawidak, ana sing tikel telung puluh." 24 Panjenengané medharaké pasemon liyané marang wong-wong mau, pangandikané, "Kratoning Swarga iku umpamané kaya wong kang nyebar wiji becik ing pategalané. 25 Nanging nalika wong-wong padha turu kabèh, satruné teka nyebar wiji alang-alang ing tengahé gandum,+ banjur lunga. 26 Bareng gandumé thukul lan wiwit metu wewulèné, alang-alangé iya katon. 27 Batur-baturé sing duwé pategalan padha marani lurahé lan matur: Bendara, punapa sanès wiji saé ingkang panjenengan sebar ing pategilan panjenengan? Saking pundi kambengan punika? 28 Wangsulané lurahé: Iku panggawéné satru. Batur-baturé matur manèh: Punapa panjenengan ngersakaken, supados kula sami mbedholi kambengan punika? 29 Nanging wangsulané: Aja, sabab anggonmu padha mbedholi alang-alang iku, bisa uga ngatutaké gandumé. 30 Cikbèn padha thukul bebarengan nganti mangsané panèn. Ing wektu iku aku bakal tutur marang sing padha derep: Klumpukna dhisik alang-alangé lan bentèlana, banjur obongen, sawusé iku gandumé klumpukna ing lumbungku." 31 Panjenengané medharaké pasemon liyané manèh marang wong-wong mau, pangandikané, "Kratoning Swarga iku upamané kaya wiji sawi kang kajupuk lan kasebar déning wong ana ing pategalané. 32 Padha-padha wiji, wiji sawi iku pancèn cilik dhéwé, nanging yèn wus thukul, gedhéné ngluwihi janganan liya-liyané, malah banjur dadi wit-witan, nganti manuk-manuk ing awang-awang padha saba mrono lan nusuh ing pang-pangé." 33 Panjenengané medharaké pasemon liyané manèh marang wong-wong mau, pangandikané, "Kratoning Swarga iku upamané kaya ragi kang kajupuk ing wong wadon, kacarubaké ing glepung trigu patang puluh liter nganti mumbluk kabèh." 34 Sakèhé prakara iku mau kabèh didhawuhaké déning Yésus marang wong akèh kanthi pasemon lan ora ana kang kapangandikakaké kang ora dhapur pasemon, 35 supaya
ngucapaké prakara kang kineker wiwit jagat tinalesan." 36 Yésus banjur nilar wong golongan mau sarta banjur kondur. Para sakabaté tumuli padha marek lan matur, "Pasemon kambengan ing pategilan punika mugi Panjenengan terangaken dhateng kawula." 37 Yésus banjur maringi wangsulan, pangandikané, "Wong kang nyebar wiji becik iku Putraning Manungsa. 38 Pategalan iku jagat. Wiji kang becik iku para putraning Kraton, déné alang-alangé iku para anaké si pangawak dursila. 39 Satru kang nyebar wiji alang-alang iku Iblis. Wektu panèn iku wekasaning jaman lan kang padha derep iku malaékat. 40 Kang iku kayadéné alang-alang banjur kaklumpukaké lan kaobong ing geni, mangkono uga ing wekasaning jaman, 41 Putraning Manungsa bakal ngutus para malaékaté kadhawuhan nglumpukaké saka ing Kratoné samubarang kabèh kang dadi sandhungan lan sakèhing wong kang nglakoni duraka, 42 padha kacemplungaké ing pawon murub; ing kono kang bakal tinemu panangis lan keroting untu. 43 Lah ing nalika iku para wong sampurna bakal padha mancorong kaya srengéngé ana ing Kratoning Ramané. Wong kang duwé kuping, ngrungokna." 44 "Kratoning Swarga iku umpamané kaya raja-brana kang kependhem ing pategalan, kang ketemu déning wong banjur dipendhem manèh. Marga saka bungahé, wong mau
umpanané kayadéné wong dagang kang golek mutiyara kang adi. 46 Bareng wis olèh mutiyara kang banget ajiné, banjur
kaya krakad kang ditibakaké ing sagara, banjur ngumpulaké iwak warna-warna. 48 Bareng wus kebak banjur digèrèd mentas menyang ing gegisik, wongé tumuli padha linggih milihi iwak-iwak kang becik sarta diwadhahi, déné iwak kang ora becik dibuwang. 49 Iya kaya mangkono kaanané bésuk ing wekasaning jaman. Malaékat-malaékat bakal padha teka misahaké para wong kang ala saka tengahé para wong mursid, 50 padha kacemplungaké ing pawon murub; ing kono kang tinemu panangis lan keroting untu. 51 Kowé apa padha mangerti iku mau kabèh?" Atur wangsulané para sakabat, "Inggih, Gusti." 52 Yésus banjur ngandika, "Mulané saben ahli Torèt kang nampani piwulang bab Kratoning Swarga iku upamané kaya wong kang duwé omah, kang metokaké barang anyar lan barang lawas saka ing pasimpenané." 53 Sawisé rampung anggoné paring pasemon-pasemon mau, Yésus banjur tindak saka ing kono. 54 Sarawuhé ing kutha asalé, wong-wong ing kono padha diparingi piwulang ana ing sinagogé. Wong-wong mau padha kaéraman, pangucapé, "Wong iku olèhé kawicaksanan lan pangwasa nindakaké mukjijat saka ing ngendi? 55 Apa iku dudu anaké tukang kayu? Embokné jenengé rak Maria, lan saduluré Yakobus, Yusuf, Simon lan Yudas? 56 Lan sadulur-saduluré wadon rak padha ana ing kéné kabèh? Dadi olèhé iku kabèh saka ing ngendi?" 57 Wong-wong mau satemah padha serik atiné marang Panjenangané. Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau, "Kang jenengé nabi iku ana ing ngendi-endi kajèn, kajaba ana ing papan asalé lan ing omahé dhéwé." 58 Mulané Panjenengané ora nindakaké mukjijat akèh ana ing kono, jalaran saka anggoné padha ora pracaya iku.
1 Nalika samana Hérodès, raja-wilayah, midhanget pawarta bab Yésus, 2 banjur ngandika marang para abdiné, "Iku Yohanes Pambaptis; wus wungu saka ing antarané wong mati, mulané pangwasa kang ngéram-éramaké iku makarya ana ing Panjenengané kaya mangkono." 3 Amarga Hérodès pancèn biyèn wus dhawuh nyepeng Yohanes, banjur dibesta lan dilebokaké ing pakunjaran, gegayutan karo lelakoné Hérodias, garwané Filipus, sadhèrèké. 4 Jalaran Yohanes ngèngetaké Herodès, "Mboten kénging panjenengan mundhut garwa Hérodias!" 5 Sanadyan Hérodès kagungan karsa nyédani Yohanes, nanging ajrih karo wong akèh, amarga iku padha nganggep nabi marang panjenengané. 6 Éwadéné bareng pinuju wiyosané Hérodès, putriné Hérodias, mbeksa ana ing satengahing pahargyan, nengsemaké panggalihé Hérodès, 7 nganti Hérodès nglairaké sumpah bakal maringi apa baé, sing disuwun. 8 Wasana, marga saka wus diajani ingkang ibu, putri mau banjur munjuk, "Keparenga kula nyuwun sirahipun Yohanes Pambaptis wonten ing ngriki, linambaran baki." 9 Raja dadiné sungkawa panggalihé, nanging marga saka wus supaos lan marga saka anané para tamu, banjur dhawuh maringaké, 10 sarta utusan nigas janggané Yohanes ana ing pakunjaran 11 lan mustakané digawa ana ing talam kapasrahaké marang putri mau, banjur disaosaké marang ibuné. 12 Sawusé iku para
midhanget pawarta iku, banjur tindak sumingkir saka ing kono, nitih prau, arep miyambak menyang panggonan kang sepi. Nanging bareng wong golongan padha krungu bab iki, tumuli padha nusul, lumaku ing dharatan saka ing kutha-kuthané. 14 Nalika Panjenengané minggah ing dharatan, lan pirsa wong golongan kang akèh banget cacahé, panggalihé trenyuh marga saka welasé marang wong-wong mau. Panjenengané banjur marasaké sing padha lara. 15 Soréné para sakabaté padha sowan ing ngarsané lan matur, "Panggénan punika sepi tur wancinipun sampun lungsé. Pramila tiyang kathah punika Panjenengan parengaken supados sami késah dhateng dhusun-dhusun tumbas tedha piyambak-piyambak." 16 Nanging Yésus ngandika marang para sakabat, "Ora usah padha lunga, kowé baé padha mènèhana mangan." 17 Unjuké para sakabat, "Ing ngriki kawula sami mboten gadhah punapa-punapa, kejawi roti gangsal lan ulam toya kalih." 18 Dhawuhé Yésus, "Gawanen mréné, wènèhna Aku." 19 Panjenengané banjur paring dhawuh marang wong golongan supaya padha linggih ana ing pasuketan. Lan sawisé nampani roti lima karo iwak loro mau, Yésus banjur tumenga ing langit ndedonga nyuwun berkah, tumuli nyuwil-nyuwil roti lima karo iwak loro mau, diparingaké marang para sakabat, lan para sakabat banjur padha ngedum marang wong golongan mau. 20 Kabèh banjur padha mangan nganti wareg. Sawisé mangkono wong-wong nuli padha ngumpulaké cuwilan-cuwilan turahané nganti rolas wakul kebak, 21 sing mèlu mangan mau cacahé wong lanang kira-kira limang èwu, iku wong wadon lan bocah-bocah ora kapétung. 22 Sawisé iku Yésus banjur meksa marang para sakabaté, supaya padha nunggang prau, ndhisiki tindaké menyang sabrang, déné wong golongan padha kadhawuhan mulih. 23 Bareng wong golongan wis padha kadhawuhan mulih, Yésus banjur minggah ing gunung piyambakan, arep ndedonga. Bengi iku Panjenengané piyambakan baé ana ing kono. 24 Nalika iku lakuné prauné para sakabat wis sawatara stadi saka pinggir lan lagi montang-manting katempuh ing ombak, amarga anginé nampek. 25 Bareng wayah giliraning rondha kaping pat Yésus tindak nusul para sakabaté, tindaké napak ing sagara. 26 Nalika para sakabat weruh Panjenengané tindak ing sandhuwuring banyu iku, padha kagèt lan alok, "Ana memedi!" banjur padha jerit-jerit, marga saka wediné. 27 Nanging Yésus tumuli ngandika marang para sakabat, dhawuhé, "Padha ditatag atimu! Iki Aku, aja wedi!" 28 Pétrus banjur munjuk marang Panjenengané kalawan mbengok, "Gusti, manawi saèstu Panjenengan, mugi andhawuhana kawula murugi Panjenengan kaliyan napak ing sanginggiling toya." 29 Panjenengané banjur dhawuh, "Mrénéa!" Pétrus banjur mudhun saka ing prau, lumaku napak ing banyu, marani Yésus. 30 Nanging bareng kena angin gedhé, banjur wedi, satemah wiwit ambles, tumuli mbengok, "Gusti, nyuwun tulung!" 31 Yésus énggal-énggal mulung astané, nyepeng Pétrus sarta ngandika, "Hé, wong kang cupet ing pangandel, yagéné kowé mangu-mangu?" 32 Banjur padha munggah ing prau, anginé tumuli mendha. 33 Wong saisiné prau padha sujud ana ing ngarsané lan matur, "Panjenengan punika saèstu Putranipun Allah." 34 Sawisé nyabrang, padha mentas ana ing Genesarèt. 35 Bareng wong-wong ing panggonan kono wis padha ora pangling marang Yésus, banjur padha awèh weruh marang sawewengkon kono kabèh. Wong-wong banjur padha ngirid sakèhing wong lara, digawa marang ngarsané. 36 Kalawan matur, keparenga mung
iku banjur ana para Farisi lan ahli Torèt sawatara saka ing Yérusalèm kang padha marek marang ngarsané Yésus sarta matur, 2 "Punapa sababipun, déné sakabat Panjenengan kok sami nerak adat-tata-caranipun para leluhur kita? Manawi badhé nedha kok sami mboten wisuh tangan rumiyin?" 3 Nanging Panjenengané paring wangsulan marang wong-wong mau, pangandikané "Yagéné kowé kok
ngipat-ipati bapa utawa biyungé kudu mati. 5 Éwadéné kandhamu: sing sapa kandha marang bapa utawa biyungé: Punapa ingkang maédahi tumraping panjenengan ingkang mesthinipun kula aturaken, punika sampun kanggé kurban pisungsung, 6 lah wong iku banjur wis ora kuwajiban ngajèni bapakné utawa biyungé manèh. Dadiné kowé wis ngorakaké
Ingsun kanthi lambéné, déné atiné adoh karo Ingsun. 9 Tanpa guna anggoné padha ngabekti marang Ingsun, déné piwulang kang diwulangaké iku pepakoning manungsa." 10 Yésus banjur nimbali wong golongan, kang dipangandikani mangkéné, 11 "Padha ngrungokna lan mangertia: Kang njemberi wong iku dudu kang mlebu ing cangkem, nanging kang metu saka ing cangkem, iku kang njemberi wong." 12 Ing nalika iku para sakabaté padha marek ing ngarsané lan munjuk, "Punapa Panjenengan pirsa, bilih para Farisi sareng mireng pangandika punika wau lajeng sami serik manahipun?" 13 Panjenengané paring wangsulan, "Sadhéngaha thethukulan kang dudu tanemané Ramaku ing swarga iku bakal kabedhol saoyod-oyodé. 14 Jarna baé wong-wong iku, iku wong picak nuntun padha wong picak. Yèn wong picak nuntun wong picak, loro-loroné mesthi padha kecemplung ing luwangan." 15 Pétrus tumuli munjuk marang Panjenengané, "Pasemon punika mugi Panjenengan terangaken." 16 Panjenengané banjur ngandika, "Dadi kowé iya padha durung mangerti? 17 Apa kowé padha ora mangerti, yèn samubarang kang lumebu ing cangkem, iku parané menyang weteng banjur dibuwang ing pakiwan? 18 Nanging samubarang kang metu saka ing cangkem iku asalé saka ing ati sarta iya iku kang njemberi marang wong. 19 Amarga saka
iya iku kang gawé jembering wong. Nanging mangan ora nganggo wisuh iku ora njemberi wong." 21 Yésus banjur jengkar saka ing kono tindak menyang wilayahé Tirus lan Sidon. 22 Tumuli ana wong Kanaan saka ing jajahan kono kang teka kanthi nguwuh-uwuh, "Dhuh, Gusti, tedhakipun Daud, mugi melasi kawula, anak kawula èstri kapanjingan dhemit, mesakaken sanget." 23 Nanging Panjenengané ora maringi wangsulan babar pisan. Para sakabaté padha marek lan nyuwun marang Panjenengané, unjuké, "Tiyang punika kadhawuhana késah, déné kok ngetutaken kita kaliyan bengok-bengok." 24 Panjenengané banjur paring wangsulan, pangandikané,"Aku mung kautus marani wedhus-wedhus Banisraèl kang padha ilang." 25 Nanging wong wadon mau banjur marek lan sujud marang Panjenengané sarta matur, "Dhuh, Gusti, nyuwun tulung!" 26 Nanging Panjenengané paring wangsulan, pangandikané, "Ora becik, wong njupuk rotiné bocah-bocah banjur diuncalaké marang asu." 27 Atur wangsulané wong wadon mau, "Kasinggihan Gusti, nanging segawon rak inggih sami nedha cuwil-cuwilan ingkang dhawah saking méjaning bendaranipun." 28 Ing kono Yésus tumuli paring wangsulan, pangandikané, "Hèh, wong wadon, gedhé pangandelmu, mulané katekana apa kang dadi karepmu." Wiwit nalika iku uga, anaké wong wadon mau dadi waras. 29 Yésus sawisé jengkar saka papan kono, banjur tindak menyang sapinggiring sagara Galiléa lan minggah redi, tumuli lenggah ing kono. 30 Banjur ana wong golongan kang padha gumrudug marek ing ngarsané nggawa wong lumpuh, wong pincang, wong picak, wong bisu lan liya-liyané akèh, padha kaaturaké ing ngarsané Yésus, lan Panjenengané banjur marasaké wong mau kabèh. 31 Satemah wong golongan padha kaéraman ndeleng wong bisu padha guneman, wong pincang padha waras, wong lumpuh padha lumaku, wong picak bisa ndeleng, lan kabèh banjur padha ngluhuraké Allahé Israèl. 32 Sawusé iku Yésus tumuli nimbali para sakabaté, padha dipangandikani mangkéné, "Atiku trenyuh banget saka welasku marang wong golongan iki. Wis telung dina anggoné padha ngetutaké Aku, mangka padha ora duwé apa kang kena dipangan. Aku ora bakal akon mulih wong-wong iku, kanthi padha kaluwèn, gèk-gèk padha ambruk ana ing dalan." 33 Para sakabaté banjur padha munjuk marang Panjenengané, "Wonten ing papan ingkang sepi punika saking pundi kita angsal roti ingkang kathah, ngantos nuwuki tiyang kathah ingkang samanten cacahipun?" 34 Pangandikané Yésus marang para sakabat, "Kowé padha duwé roti pira?" "Pitu," atur wangsulané para sakabat, "sarta wonten ulam alit-alit sawatawis." 35 Yésus banjur dhawuh marang wong golongan iku, supaya padha lungguh ing lemah. 36 Sawisé mangkono Panjenengané banjur mundhut roti pitu lan iwak-iwak mau, sawisé saos sokur, banjur padha dicuwil-cuwil lan diparingaké marang para sakabat, sarta para sakabat padha ngedum marang wong golongan. 37 Wong kabèh banjur padha mangan nganti wareg. Sawisé mangkono turahané diklumpukaké, nganti dadi pitung kranjang kebak. 38 Anadéné kang mangan wong patang èwu cacahé, mung wong lanang baé, ora kapétung wong wadon lan bocah-bocah. 39 Sawisé dhawuh marang wong golongan, supaya padha mulih. Panjenengané banjur nitih prau tindak menyang wilayah Magadan.
1 Para Farisi lan Saduki padha marek arep nyoba marang Yésus. Wong-wong iku padha nyuwun marang Panjenengané, supaya ngatingalaké pratandha saka ing swarga. 2 Panjenengané paring wangsulan marang wong-wong iku, pangandikané, "Ing wayah soré kowé kandha, 'Iki bakal terang', marga langité abang sumilak; 3 lan ing wayah ésuk kowé kandha, 'Dina iki ora becik', marga langité abang surem. Kowé bisa mbédakaké rupaning langit, nanging tandha-tandhaning jaman ora ngerti. 4 Golongan kang ala lan ora setya iki njaluk pratandha, nanging bakal ora kaparingan, kajaba mung pratandhané Nabi Yunus." Panjenengané banjur tindak nilar wong-wong mau. 5 Nalika para sakabat padha nyabrang sagara, padha lali ora nggawa roti. 6 Yésus ngandika marang para sakabat, "Padha diawas, padha kang waspada marang raginé para Farisi lan Saduki!" 7 Para sakabat padha rerembugan bab pangandika iku, pangucapé, "Anggoné ngandika mangkono iku rak marga kita padha ora sangu roti." 8 Bareng Yésus pirsa apa sing padha dirembug iku, tumuli ngandika, "Yagéné kowé padha rerembugan bab ora ana roti, hé, wong kang cupet ing pangandel? 9 Apa kowé durung padha mangerti? Apa padha ora kèlingan bab roti lima kanggo wong limang èwu lan pirang kranjang sing kokklumpukaké? 10 Mangkono uga bab roti pitu kanggo wong patang èwu lan pirang kranjang kang kokklumpukaké? 11 Kepriyé ta déné kowé kok padha ora mangerti, yèn kang dakkarepaké iku dudu roti. Nanging padha diwaspada marang raginé para Farisi lan Saduki!" 12 Ing kono para sakabat lagi padha mangerti, yèn dhawuhé Gusti iku mau, ora supaya waspada marang ragining roti, nanging marang piwulangé para Farisi lan Saduki. 13 Bareng Yésus rawuh ing wilayah Kaisaréa Filipi, banjur ndangu marang para sakabaté, "Wong-wong ngarani, Putraning Manungsa iku sapa?" 14 Atur wangsulané para sakabat, "Wonten ingkang cariyos: Yohanes Pambaptis, wonten ugi ingkang mastani: Élia; wonten malih ingkang mastani: Yérémia utawi salah satunggaling nabi." 15 Panjenengané banjur ndangu, "Nanging kowé dhéwé padha ngarani Aku iki sapa?" 16 Déné Simon Pétrus ngaturi wangsulan, aturé, "Paduka punika Mésias, Putranipun Allah ingkang gesang!" 17 Nanggapi aturé Pétrus, Yésus banjur ngandika, "Rahayu kowé! Simon anaké Yunus, amarga kang medharaké marang kowé iku dudu manungsa, nanging Ramaku kang ana ing swarga. 18 Lan Aku dhawuh marang kowé: Kowé iku Pétrus, lan ing sandhuwuring watu karang iki, Aku bakal mbangun
koktalèni ana ing donya bakal katalènan ana ing swarga, lan apa kang kokuculi, bakal kauculan ana ing swarga." 20 Panjenengané banjur ngawisi para sakabaté, supaya ora ngandhakaké marang sapa baé, yèn Panjenengané iku Kristus. 21 Wiwit nalika iku Yésus mratélakaké
Panjenengané kudu tindak menyang Yérusalèm, lan bakal nandhang sangsara warna-warna marga saka panggawéné para pinituwa, para pangareping imam lan para ahli Torèt sarta banjur disédani, lan ing telung dinané kawungokaké. 22 Nanging Pétrus narik Panjenengané, karo munjuk, "Gusti, mugi Gusti Allah nebihaken bab punika! Sampun pisan-pisan Gusti ngantos kataman ingkang makaten punika." 23 Nanging Panjenengané banjur méngo sarta ngandika marang Pétrus, "Hé, sétan, sumingkira. Kowé iku dadi sandhunganku, sabab kowé ora mikir apa kang kagalih déning Allah, nanging mung manut pikiraning manungsa." 24 Yésus banjur ngandika marang para sakabaté, "Menawa ana wong kang arep ngetut-buri
marga saka Aku, iku bakal nemu. 26 Apa gunané wong olèh donya iki kabèh, yèn kélangan nyawané? Lan apa kang bakal dipasrahaké minangka ijolé nyawané? 27 Awit Putraning Manungsa bakal rawuh ngagem kamulyané Ingkang Rama, ginarebeg ing para malaékaté; ing nalika iku Panjenengané bakal ngganjar marang sawiji-wijining wong manut panggawéné. 28 Satemené Aku pitutur marang kowé: Wong-wong kang padha ana ing kéné iki ana kang ora bakal padha mati, sadurungé weruh Putraning Manungsa rawuh ing Kratoné."
1 Nem dina sawisé iku Yésus ngajak Pétrus lan Yakobus sarta Yokanan saduluré, miggah ing gunung kang dhuwur, prelu miyambak. 2 Panjenengané banjur katon santun cahya
padha dikatingali Musa lan Élia, kang padha ngandikan karo Panjenengané. 4 Pétrus banjur matur marang Yésus, "Gusti, iba saénipun, bilih kawula sadaya wonten ing ngriki. Manawi Gusti marengaken, kawula badhé damel tarub tiga, satunggal kagem Gusti, satunggal kagem Musa saha satunggalipun malih kagem Élia." 5 Sajroné lagi matur, dumadakan ana méga padhang kang ngayomi wong golongan, sarta banjur ana swara kaprungu saka sajroning méga, pangandikané, "Iki Putraningsun, kang kinasih, kang damel renaning penggalihingsun. Iku sira rungokna!" 6 Krungu kang mangkono iku para sakabat padha sumungkem ing bumi lan banget wediné. 7 Yésus banjur nyelak njawili para sakabaté, sarta ngandika, "Padha ngadega, aja wedi." 8 Lan bareng padha melèk, mandeng mendhuwur, para sakabat padha ora weruh sapa-sapa, kajaba mung Panjenengané, Yésus piyambak, ora ana wong liyané manèh. 9 Nalika padha mudhun saka ing gunung, Yésus paring piweling marang para sakabaté mau, pangandikané, "Tetingalan iku mau aja kokkandhak-kandhakaké marang sapa baé, nganti Putraning Manungsa kawungokaké saka ing antarané wong mati." 10 Para sakabaté tumuli padha matur pitakon, "Manawi makaten, punapaa déné para ahli Torèt sami cariyos, bilih Élia pinasthi rawuh rumiyin?" 11 Panjenengané paring wangsulan, "Pancèn Élia bakal teka mbenakaké samubarang kabèh, 12 nanging Aku pitutur marang kowé: Élia wis teka, mung baé wong-wong ora wanuh marang wong iku, malah digawé sawenang-wenang. Mangkono uga Putraning Manungsa iya bakal nandhang sangsara marga saka panggawéné wong-wong mau." 13 Nalika iku para sakabaté padha mangerti, yèn kang kapangandikakaké iku Yohanes Pambaptis. 14 Bareng wis padha bali tekan panggonané wong golongan, ana wong kang marek sujud ing ngarsané Yésus, 15 lan matur, "Gusti, anak kawula mugi Panjenengan welasi. Piyambakipun sakit ayan, lan sangsara sanget. Asring dhawah ing latu lan inggih asring dhawah ing toya. 16 Sampun kawula bekta dhateng ngajenging para sakabat Panjenengan, nanging sami mboten saged nyarasaken." 17 Yésus banjur ngandika, "Hé, golongan kang ora duwé pangandel lan kang keblinger, nganti pira lawasé anggonku isih kudu tetunggalan karo kowé kabèh? Nganti pira lawasé anggonku isih kudu tahan ana ing antaramu? Bocahé gawanen mréné!" 18 Yésus banjur nggertak dhemité klawan sereng, satemah metu saka ing bocah iku lan wiwit nalika iku bocahé dadi waras. 19 Para sakabat tumuli padha marek marang ngarsané Yésus lan bareng wis karo Panjenengané piyambakan, banjur padha matur, "Punapa sababipun déné kawula sami mboten saged nundhung dhemit wau?" 20 Panjenengané banjur ngandika, "Jalaran kowé padha kurang pangandelmu. Sabab satemené Aku pitutur marang kowé: Saupama kowé duwé pangandel sawiji sawi baé, kowé bisa akon gunung: Sumingkira saka ing kéné mrana. Gunungé iku mesthi ngalih, sarta ora ana barang kang mokal tumraping kowé. 21 Jinis iki ora bisa katundhung yèn ora sarana ndedonga lan pasa." 22 Nalika padha ngumpul ana ing Galiléa, Yésus ngandika marang para sakabat, "Putraning Manungsa bakal dipasrahaké marang tangané manungsa, 23 sarta bakal padha nyédani Panjenengané lan ing telung dinané Panjenengané bakal kawungokaké." Para sakabat banjur padha susah banget. 24 Bareng padha lumebu ing Kapèrnaum, para juru-mupu-pajegé Padaleman Suci padha marani Pétrus lan calathu, "Guru, Panjenengan punapa mboten asok paos Padaleman Suci kalih drakhma?" 25 Wangsulané Pétrus, "Inggih asok!" Nalika Pétrus lumebu ing omah, Yésus ngrumiyini kalawan ndangu, "Simon, panemumu kepriyé? Sapa sing dipundhuti béya utawa pajeg déning para raja ing donya iki, para rakyaté apa wong manca?" 26 Aturé Pétrus, "Tiyang manca!" Yésus ngandika marang Pétrus, "Dadiné rakyaté ora. 27 Nanging supaya aku kabèh aja dadi sandhungan tumrap wong-wong iku, kowé mancinga menyang sagara. Iwak kang kena kokpancing dhisik dhéwé iku cekelen, angapna cangkémé, kowé bakal nemu dhuwit patang drakhma ana ing jeroné. Jupuken bayarna marang wong-wong iku, kanggo Aku lan kowé."
1 Ing nalika iku para sakabat padha marek ing ngarsané Yésus lan matur pitakon, "Sinten ta ingkang pinunjul wonten ing Kratoning Swarga punika?" 2 Yésus banjur nimbali bocah cilik siji, diadegaké ana ing satengahé para sakabat, 3 lan ngandika, "Satemené Aku pitutur marang kowé: Menawa kowé ora mratobat lan dadi kaya bocah cilik iki, kowé ora bakal lumebu ing Kratoning Swarga. 4 Dadi sing sapa ngesoraké awak lan dadi kaya bocah cilik iki, yaiku kang pinunjul ana ing Kratoning Swarga. 5 Karodéné sing sapa nampani bocah pepadhané iki atas saka jenengku, iku Aku kang ditampani. 6 Nanging sing sapa dadi sandhungan tumrap salah sijiné bocah cilik saka ing antarané bocah-bocah cilik iki, kang pracaya marang Aku, iku luwih becik dikalungi watu panggilingan banjur dicemplungaké ing sagara baé. 7 Bilai jagat karana sakèhing sesandhungané. Sandhungan iku pancèn kudu ana, nanging bilai wong kang njalari tekané. 8 Menawa tanganmu utawa sikilmu dadi sandhungan tumrap kowé, kethoken lan buwangen, amarga luwih becik tumraping kowé, urip kanthi tangan kuthung utawa buntung, katimbang karo tanganmu lan sikilmu karo-karoné wutuh nanging kacemplungaké ing geni langgeng. 9 Sarta menawa mripatmu dadi sandhungan tumrap kowé, cuplaken lan buwangen saka ing awakmu, amarga luwih becik tumrap kowé lumebu ing urip kalawan pécé katimbang kacemplungaké ing geni naraka kalawan ganep mripatmu. 10 Poma, aja nganti ngrèmèhaké salah sijiné bocah saka ing antarané bocah-bocah cilik iki. Amarga Aku pitutur marang kowé: Malaékaté ing swarga tansah padha mandeng marang pasuryané Ramaku kang ana ing swarga. 11 Déné rawuhé Putraning Manungsa iku prelu nylametaké kang ketriwal." 12 "Panemumu kepriyé? Menawa ana wong duwé wedhus satus, banjur ana siji kang ketriwal, apa ora bakal ninggal sing sangang puluh sanga ana ing pagunungan tumuli lunga nggolèki wedhus kang ketriwal mau? 13 Satemené Aku pitutur marang kowé: Menawa bisa ketemu, kabungahané tumrap wedhus sing siji iki ngluwihi katimbang wedhus sangang puluh sanga kang ora ketriwal. 14 Mangkono uga dudu karsané Ramamu kang ana ing swarga, yèn salah siji bocah saka ing antarané bocah-bocah cilik iki ilang." 15 "Menawa sadulurmu gawé dosa, paranana lan élingna dhedhèwèkan. Menawa nggugu marang kandhamu, iku tegesé kowé wus ngentas sadulurmu. 16 Déné yèn ora nggugu, kowé ngajaka wong siji utawa loro engkas, supaya marga saka katrangané seksi loro utawa telu, prakarané banjur rampung. 17 Éwadéné yèn ora gelem manut, aturna marang pasamuwan. Lan yèn meksa ora manut karo pasamuwan, anggepen wong kang ora wanuh marang Allah utawa juru-narik-pajeg. 18 Satemené Aku pitutur marang kowé: Samubarang kang koktalèni ana ing donya iku bakal katalènan ana ing swarga lan apa kang kokuculi ana ing donya iku bakal kauculan ana ing swarga. 19 Lan manèh Aku pitutur marang kowé: Menawa panunggalanmu ing donya ana wong loro kang saiyeg nyuwun apa baé, panyuwuné iku bakal dikabulaké déning Ramaku kang ana ing swarga. 20 Sabab ing ngendi ana wong loro utawa telu padha nglumpuk kalawan nganggep marang jenengku, ing kono Aku ana ing tengahé." 21 Sawisé iku Pétrus nuli marek lan munjuk marang Panjenengané, "Gusti, manawi sadhèrèk kawula gadhah kalepatan dhateng kawula, ngantos kaping pinten anggèn kawula kedah ngapunten? Punapa ngantos kaping pitu?" 22 Yésus paring wangsulan, "Aku pitutur marang kowé: Aja mung ping pitu, malah ngantia kaping pitung puluh ping pitu. 23 Kang iku bab Kratoning Swarga kena kaupamakaké kaya raja kang karsa étang-étangan karo abdiné. 24 Bareng wiwit étang-étangan, ana wong siji kang duwé utang saleksa talènta kasowanaké. 25 Sarèhné wong iku ora bisa ngesahi utangé, rajané banjur dhawuh, supaya wong iku dalah anak-bojoné lan sakèhé barang-darbèké padha didoli kanggo nglunasi utangé. 26 Abdi mau tumuli sumungkem sujud ana ing ngarsané raja lan munjuk: Dhuh, Gusti, mugi wontena kasabaran dhateng kawula, sedaya sambutan kawula badhé kawula lunasi. 27 Rajané trenyuh ing galih marga saka welasé marang abdi iku, mulané abdiné banjur diluwari, utangé dililakaké. 28 Nanging saunduré abdi mau banjur kepethuk karo kanca abdi liyané kang utang marang abdi iku satus dinar, tumuli dicekel lan ditekak guluné, calathuné: Utangmu sauren! 29 Kanca abdi mau banjur sumungkem kanthi ngucap: Kula aturi sabar rumiyin, sambutan kula badhé kula lunasi. 30 Nanging kang motangaké ora ngrèwès, malah kancané mau banjur kapasrahaké marang pakunjaran nganti salunasé utangé. 31 Bareng kanca-kancané padha déné abdi weruh apa kang kalakon, temah padha banget sedhihé, banjur padha marek marang gustiné, nglapuraké kabèh apa kang wis
sunlilakaké kabèh, marga sira matur memelas marang Ingsun. 33 Apa sira ora wajib melasi marang kancanira padha déné abdi, kayadéné Ingsun iya wus melasi marang sira? 34 Gustiné duka banget. Abdi mau banjur kapasrahaké marang juru panyiksa, nganti sapundhaté utangé kabèh. 35 Samono uga Ramaku kang ana ing swarga iya bakal tumindak mangkono tumraping kowé, menawa kowé siji lan sijiné ora gelem ngapura marang kaluputané sadulurmu kanthi trusing ati."
1 Bareng Yésus wis mungkasi pangandika iku mau, Panjenengané banjur tindak saka Galiléa menyang wilayah Yudéa ing sabrangé Yardèn. 2 Wong golongan padha gumrudug ndhèrèkaké tindaké, Panjenengané nuli nyarasaké wong-wong iku ana ing kono. 3 Para Farisi banjur marek ing ngarsané, sumedya nyoba Panjenengané, aturé, "Tiyang punapa dipun parengaken megat sémahipun awit saking sadhèngaha sabab?" 4 Panjenengané paring wangsulan, "Apa kowé padha ora maca, yèn Kang Nitahaké anggoné nitahaké manungsa wiwit wiwitan mula wus arupa lanang lan wadon? 5 Lan pangandikané: Mulané wong lanang iku kudu ninggal bapa-biyungé sarta banjur manunggal karo rabiné, temah loro-loroné dadi daging siji. 6 Mulané wus mari dadi loro, mung daging siji. Awit saka iku, apa kang wis katunggilaké déning Allah, aja ana manungsa kang misahaké." 7 Para Farisi mau nuli munjuk marang Panjenengané, "Manawi makaten, punapaa déné Musa dhawuh supados nyukani serat pegat manawi megat sémahipun?" 8 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong iku, "Marga saka wangkoting atimu, Musa marengaké kowé megat bojomu, nanging wiwitan mula ora mangkono. 9 Malah Aku pitutur marang kowé: Sing sapa megat rabiné, kejaba jalaran saka laku jina lan banjur rabi karo liyané, iku dadi laku bandrèk." 10 Para sakabat tumuli padha munjuk marang Panjenengané, "Manawi kados makaten punika kawontenanipun tiyang ingkang sesémahan, langkung saé mboten émah-émah." 11 Nanging Panjenengané ngandika marang para sakabat, "Ora kabèh wong nyandhak marang tembungku, mung kang wis padha kaparingan bisa ngerti. 12 Ana wong kang ora bisa omah-omah, awit wiwit lair saka ing guwa-garbané ibuné, kaanané wis kaya mangkono lan ana wong kang didadèkaké mangkono déning wong liya lan ana manèh kang nggawé awaké dhéwé mangkono saka karepé dhéwé marga saka Kratoning Swarga. Sing sapa bisa ngerti, iku mangertia." 13 Tumuli ana wong kang padha nggawa bocah cilik-cilik marang ngarsané Yésus, supaya ditumpangana asta sarta didongakaké; nanging banjur padha disrengeni déning para sakabat. 14 Nanging Yésus ngandika, "Cikbèn bocah-bocah iku, aja kokalang-alangi anggoné padha marek ing ngarsaku, sabab Kratoning Swarga iku duwèké wong-wong kang kaya mangkono iku." 15 Panjenengané nuli numpangi asta marang bocah-bocah mau, banjur tindak saka ing kono. 16 Lah tumuli ana wong anom marek ing ngarsané Yésus lan matur, "Gusti, kasaénan kados punapa ingkang kedah kula lampahi, supados kula ngalami gesang langgeng?" 17 Panjenengané ngandika marang wong iku, "Apa sababé, déné kowé takon marang Aku bab apa kang becik? Kang becik iku mung Siji. Éwadéné menawa kowé kepéngin lumebu ing urip, tetepana sakèhing pepakon." 18 Unjuké wong mau, "Pepakèn ingkang pundi?" Yésus tumuli
wong anom iku marang Panjenengané, "Punika sadaya sampun kula tetepi, kula taksih kirang punapa malih?" 21 Yésus ngandika marang wong iku, "Yèn kowé arep sampurna, wis lungaa, barang darbèkmu kabèh dolana, lan pepayoné kabèh wènèhna marang wong miskin, satemah kowé oléh bandha ana ing swarga, banjur mrénéa, mèlua Aku." 22 Bareng krungu pangandika kang mangkono iku, banjur mundur kalawan sedhih, amarga wong anom mau duwé bandha akèh. 23 Yésus tumuli ngandika marang para sakabaté, "Satemené Aku pitutur marang kowé, yèn wong sugih iku angèl banget bisané lumebu ing Kratoning Swarga. 24 Sapisan manèh Aku pitutur marang kowé, luwih gampang unta lumebu ing bolonganing dom katimbang wong sugih lumebu ing Kratoning Allah." 25 Para sakabaté bareng krungu kang kaya mangkono iku, padha ilang babar pisan semangaté sarta padha ngunandika, "Yèn mangkono iku, sapa kang bisa kaslametaké?" 26 Yésus banjur mandeng marang para sakabat sarta ngandika, "Tumraping manungsa bab iku mokal, nanging mungguhing Allah samubarang kabèh bisa kelakon." 27 Pétrus tumuli matur, unjuké, "Kawula sadaya punika sampun sami nilar samukawis lajeng ndhèrèk Panjenengan; ingkang punika kawula sami badhé angsal punapa?" 28 Yésus banjur ngandika, "Satemené Aku pitutur marang kowé, bésuk ing waktuning pamulihan, menawa Putraning Manungsa lenggah ing dhampar kamulyan, kowé kang wis padha ndhèrèk Aku, iya bakal linggih ing dhampar rolas sarta ngadili taler Israèl rolas. 29 Lan saben wong kang marga saka jenengku wus ninggal omahé, saduluré lanang utawa wadon, bapa-biyungé, anak-anaké apadéné palemahané, iku bakal tampa sembulih tikel satus lan bakal olèh warisan urip langgeng. 30 Ananging akèh pangarep kang bakal dadi pamburi lan para pamburi bakal dadi pangarep."
1 "Anadéné bab Kratoning Swarga iku kena diupamakaké kaya bendara kang ing wayah ésuk umun-umun metu arep mburuhaké pagawéan ing kebon angguré. 2 Bareng wis mupakat karo para buruh iku
manèh, nuli weruh wong-wong kang padha nganggur ana ing pasar. 4 Tumuli kandha marang wong-wong mau: Kowé iya padha menyanga ing kebon anggur lan aku bakal mènèhi kowé ing sapatuté. Wong-wong mau uga banjur padha mangkat. 5 Kira-kira jam rolas lan jam telu awan metu manèh lan iya nindakaké kaya ing ngarep mau. 6 Lan watara jam lima soré iya metu manèh sarta mrangguli wong-wong liyané kang padha nganggur, banjur kandha marang wong-wong iku: Yagéné kowé padha nganggur ana ing kéné sadina muput tanpa gawéan? 7 Wangsulané wong-wong marang bendara mau: Awit mboten wonten tiyang ingkang mberahaken padamelan dhateng kula. Wong iku tumuli dikandhani: Kowé iya padha menyanga ing kebon anggurku. 8 Bareng wus surup sing duwé kebon anggur kandha karo mandhoré: Buruh-buruh mau padha undangen, padha wènèhana buruhané, wiwit sing mlebu kèri dhéwé nganti tekan sing mlebu dhisik dhéwé. 9 Wong-wong kang kira-kira jam lima wiwit nyambut-gawé padha teka, lan diopahi nyadinar. 10 Sawusé iku kang mlebuné ésuk dhéwé padha mara, iku padha ngira bakal tampa opah luwih akèh, mangka iku iya tampa sedinar wong siji. 11 Nalika padha nampani opahé, padha protès marang kang duwé kebon anggur. 12 Tembungé: Tiyang-tiyang punika mlebetipun kantun piyambak, dados namung nyambut-damel sajam, mangka lajeng panjenengan damel sami kaliyan kula ingkang nyambut-damel awrat sadinten muput saha sami kebentèren. 13 Nanging kang duwé kebon anggur mangsuli marang wong mau: Aku rak ora luput karo kowé. Kowé karo aku rak wis padha mupakat nyadinar sadina? 14 Tampanana bagéanmu, banjur lungaa. Iki wis dadi karepku mènèhi wong kang mlebu kèri dhéwé padha karo kowé. 15 Apa aku ora wenang nindakaké apa kang dakkarepaké nganggo duwèkku dhéwé? Utawa, apa kowé mèri, déné aku iki loma? 16 Iya kaya mangkono iku, kang dadi pamburi bakal dadi pangarep lan kang dadi pangarep bakal dadi pamburi." 17 Nalika Yésus arep tindak menyang Yérusalèm, Panjenengané nimbali sakabat rolas ndhéwé sarta ana ing dalan Panjenengané ngandika marang para sakabat iku, 18 "Lah, Aku lan kowé padha menyang Yérusalèm lan Putraning Manungsa bakal diulungaké marang para pangarepé imam lan para ahli Torèt; wong iku bakal nibakaké paukuman pati marang Panjenengané, 19 sarta masrahaké Panjenengané marang wong-wong kang ora wanuh marang Allah, supaya dipoyoki lan disapu banjur disalib, sarta ing telung dinané bakal kawungokaké." 20
Panjenengané banjur ngandika marang wong wadon iku, "Apa sing kokkarepaké?" Aturé wong wadon iku, "Gusti mugi ndhawuhaken supados anak kawula kekalih punika mbénjing sami linggiha ingkang satunggal wonten ing tengen lan satunggalipun ing kiwa Panjenengan wonten ing Kraton Panjenengan." 22 Nanging Yésus mangsuli, "Kowé iku padha ora ngerti kang koksuwun. Apa kowé bisa ngombé ing tuwung, kang kudu dakombé?" Karo-karoné padha munjuk marang Panjenengané, "Inggih saged." 23 Panjenengané paring pangandika marang sakabat loro iku, "Tuwungku pancèn bakal kokombé, nanging bab linggih ing tengenku utawa ing kiwaku, iku Aku ora wenang nglilani. Iku bakal kaparingaké marang wong-wong, kang wus cinadhang déning Ramaku." 24 Sakabat kang sapuluh, bareng krungu kang mangkono iku, padha nepsu marang sadulur loro mau. 25 Éwasamono Yésus banjur nimbali marek para sakabat lan ngandika, "Kowé padha ngerti, yèn para pangrèhé bangsa-bangsa iku tumindaké kaya bendara marang rakyaté, lan para panggedé padha nindakaké pangwasa kanthi sawenang-wenang marang kang kabawah ing pangwasané. 26 Déné ana ing antaramu aja kaya mangkono, nanging sapa sing ngangkah dadi gedhé ana ing antaramu, iku dadia peladènmu, 27 lan sing sapa kepéngin dadi pangarep ana ing antaramu, iku dadia budhakmu. 28 Kayadéné Putraning Manungsa rawuhé, ora supaya diladosi, nanging supaya ngladosi sarta masrahaké nyawané minangka tebusan kanggo wong akèh." 29 Nalika padha metu saka Yèrikho, wong sagolongan gedhé padha ndhèrèkaké Panjenengané. 30 Ana wong picak loro linggih ing pinggir dalan krungu yèn Yésus langkung, banjur padha nywara sora, "Gusti, mugi karsa melasi kawula, dhuh Putranipun Daud!" 31 Wong golongan banjur padha nyendhu supaya padha meneng. Éwasamono malah saya seru anggoné padha nywara aturé, "Dhuh, Gusti, mugi melasi kawula, dhuh Putranipun Daud!" 32 Yésus banjur kèndel anggoné tindak sarta nimbali wong loro mau, lan ngandika, "Apa sing padha kokkarepaké supaya daktindakaké marang kowé?" 33 Wong loro mau ngaturi wangsulan marang Panjenengané, "Dhuh Gusti, supados mripat kawula sageda sumerep." 34 Klawan trenyuh ing galih awit saka welasé, Panjenengané banjur ndumuki mripaté wong loro mau, lan sanalika padha bisa ndeleng, banjur padha ndhèrèkaké Panjenengané.
1 Bareng tindaké wis cedhak Yérusalèm, wis tekan ing Bètfagé ing Gunung Zaitun, Yésus banjur utusan sakabaté loro, 2 dhawuhé marang para sakabaté mau, "Padha menyanga ing désa ngarepmu iku, ing kono kowé bakal énggal mrangguli kuldi wadon kacancang karo beloné ana ing sandhingé, padha uculana padha gawanen mréné. 3 Déné menawa ana wong aruh-aruh marang kowé, padha kandhaa: Gusti kang ngarsakaké. Panjenengané bakal énggal mbalèkaké." 4 Bab iku kalakoné supaya katetepana apa kang kawedharaké déning nabi, pangandikané, 5 "Tutura marang putri Sion: Delengen, Rajanira ngrawuhi sira, alus ing panggalih, lan klawan nitih kuldi wadon, sarta beloning kuldi momotan." 6 Sakabat-sakabat mau banjur mangkat lan nindakaké kaya kang kadhawuhaké déning Yésus. 7 Kuldiné karo beloné digawa, banjur dilarabi sandhangané. Panjenengané tumuli nitih. 8 Wong golongan kang akèh cacahé iku padha njèrèng panganggoné ana ing dalan, ana manéh kang padha mecoki pang-panging wit-witan, padha disebar ana ing dalan. 9 Lan wong golongan kang padha lumaku ana ing sangareping Panjenengané lan kang lumaku ana ing saburiné padha nguwuh-uwuh pangucapé, "Hosana konjuk ing Putranipun Daud, binerkahana ingkang rawuh atas asmanipun Pangéran. Hosana wonten ing ngaluhur." 10 Nalika Panjenengané lumebet ing Yérusalèm, wong sakutha kabèh padha horeg, lan padha ngucap, "Sapa ta wong iki?" 11 Wong golongan padha mangsuli, "Iku Nabi Yésus saka Nasarèt ing Galiléa." 12 Yésus banjur lumebet ing Padaleman Suci sarta nundhungi wong kang padha adol-tinuku ana ing Padaleman Suci, méja-méjané wong juru-tukar dhuwit lan bangku-bangkuné wong adol manuk dara padha digolingaké, 13 Panjenengané ngandika marang wong-wong iku, "Wus tinulis, Padalemaningsun bakal kasebut dalem pamujan, nanging kokdadèkaké guwaning bégal." 14 Tumuli ana wong wuta lan wong pincang padha marek ing ngarsané Yésus ana ing Padaleman Suci lan Panjenengané banjur nyarasaké wong loro iku. 15 Éwadéné bareng para pangarepé imam lan para ahli Torèt padha weruh mukjijat-mukjijat kang katindakaké, sarta bocah-bocah kang padha nguwuh-uwuh ana ing Padaleman Suci, "Hosana konjuk ing Putranipun Daud!", atiné padha jèngkèl banget, 16 banjur matur marang Panjenengané, "Panjenengan punapa mireng ingkang dipun cariyosaken laré-laré punika?" Yésus ngandika marang wong-wong iku, "Iya, krungu; apa kowé durung tau maca: Paduka sampun nyawisaken puji lantaran cangkemipun laré-laré saha bayi-bayi?" 17 Panjenengané banjur nilar wong-wong mau, miyos saka kutha menyang Bètania lan nyaré ana ing kono. 18 Ing wayah bangun ésuk nalika wangsul menyang kutha, Yésus kraos kerapan. 19 Bareng pirsa wit anjir ana ing pinggir dalan, Panjenengané tumuli murugi, nanging ora manggih apa-apa ana ing wit iku, kajaba mung godhong thok, banjur ngandika, "Ora bakal metu wohmu manèh ing salawas-lawasé!" Padha sanalika wit anjir mau dadi garing. 20 Weruh kang kaya mangkono iku para sakabat padha kaéraman sarta munjuk, "Kadospundi, déné wit anjir punika lajeng dados garing sanalika?" 21 Nanging Yésus paring wangsulan lan ngandika marang para sakabat, "Satemené Aku pitutur marang kowé, menawa kowé pracaya lan ora mangu-mangu, kowé bakal ora mung nindakaké apa kang wus kelakon tumraping wit anjir iku, nanging malah saupama kowé guneman marang gunung iki, 'Kaangkata lan kajegurna ing sagara', iku bakal kelakon. 22 Lan apa baé kang koksuwun ing pandonga kalawan pracaya, kowé bakal kaparingan." 23 Yésus lumebet ing Padaleman Suci, lan nalika Panjenengané lagi memulang para pangarepé imam lan pinituwané bangsa Yahudi padha marek ing ngarsané, lan padha matur, "Atas pangwaos punapa Panjenengan nindakaken sedaya punika? Saha sinten ingkang maringi pangwaos punika dhateng Panjenengan?" 24 Yésus paring wangsulan, "Aku iya arep takon marang kowé lan yèn kowé wis mangsuli Aku, Aku iya bakal kandha marang kowé, Aku tumindak mangkono iku atas pangwasa saka ngendi. 25 Pambaptisé Yohanes iku saka ngendi? Saka swarga apa saka manungsa?" Wong-wong mau banjur padha nimbang-nimbang lan padha rembugan, "Yèn aku padha kandha: saka swarga. Wong iku bakal kandha: yèn mangkono yagéné kowé ora pracaya? 26 Nanging menawa aku kandha: Saka manungsa, aku padha wedi karo wong golongan iku, awit wong iku kabèh padha nganggep Yohanes iku nabi." 27 Banjur padha ngaturi wangsulan marang Yésus, "Kula sami mboten sumerep." Yésus tumuli ngandika marang wong-wong mau, "Yèn mangkono Aku iya ora kandha marang kowé atas pangwasa saka ngendi kabèh iku daktindakaké." 28 "Nanging kepriyé panemumu? Ana wong duwé anak lanang loro. Wong mau marani kang pambarep lan kandha: Nggèr, dina iki kowé nyambuta gawé ana ing kebon anggur. 29 Anaké mangsuli: Inggih, pak. Nanging ora mangkat. 30 Wong mau banjur marani anaké lanang kang angka loro sarta dikandhani mangkono uga, nanging anaké mangsuli: Kula mboten purun. Sawusé iku kaduwung, nuli mangkat. 31 Anak loro mau endi sing
ndhisiki kowé lumebu ing Kratoning Allah. 32 Sabab Yohanes nekani kowé kanthi ngambah margining Allah, nanging kowé padha ora pracaya, mangka para juru-mupu-béya lan para wanita tuna-susila padha pracaya. Déné kowé kabèh sanadyan padha weruh, ora keduwung lan sabanjuré pracaya marang panjenengané." 33 "Kowé padha ngrungokna pasemon liyané. Ana sawijining bendara kang nanduri kebon-angguré lan masang pager ngubengi kebon-anggur iku sarta ngedhuk jugangan pamipitan anggur sajroné pakebonan anggur iku, apadéné mbangun panggung pajagan, banjur nyéwakaké keboné marang tani-tani kang nggarap séwan, tumuli lelungan menyang nagara liya. 34 Bareng mangsané ngundhuh wus cedhak, bendara iku kongkonan réwang-réwangé menyang anggoné para kang nyéwa, njupuk pametu kang dadi pandumané. 35 Nanging para kang nyéwa iku padha nyekel réwang-réwangé bendara mau; nggebugi kang siji, matèni sijiné, lan mbenturi watu sijiné manèh. 36 Bendara iku banjur kongkonan manèh réwang-réwang liyané, luwih akèh katimbang kang dhisik, nanging para kang nyéwa iku nggawé para réwang mau padha kaya kang dhisik. 37 Wasana banjur kongkonan anaké, celathuné: Bakal padha éring marang anakku. 38 Nanging bareng wong-wong kang nyéwa weruh anaké mau, banjur padha rasanan mangkéné: Iku ahli warisé, payo padha kita patèni lan kita padha ndarbèni warisané. 39 Anaké mau banjur dicekel lan diuncalaké menyang sanjabaning kebon anggur, sarta dipatèni. 40 Mulané samangsa kang duwé kebon anggur mau wus teka, iku bakal nindakaké apa marang kang padha nyéwa iku?" 41 Kang padha kadangu munjuk, "Bendara wau badhé nyirnakaken tiyang-tiyang duraka punika lan nyéwakaken kebon angguripun dhateng tiyang-tiyang sanèsipun ingkang badhé ngladosaken pamedalipun ing mangsanipun." 42 Yésus ngandika marang wong-wong iku "Apa kowé durung tau maca ing Kitab Suci mangkéné: Watu kang ditampik déning tukang-tukang gawé omah, iku wis dadi watu pojokan. Kadadéan iki saka Pangéran, sarta élok ana ing pandeleng kita. 43 Mulané Aku pitutur marang kowé, yèn Kratoning Allah bakal kapundhut saka ing kowé lan bakal kaparingaké marang sawenèhing bangsa kang bakal metokaké wohé. 44 Lan sing sapa tiba ing watu iku, bakal ajur mumur lan sing sapa katibanan bakal remuk." 45 Bareng para pangareping imam lan para Farisi krungu pasemon-pasemon mau, padha rumangsa yèn Panjenengané iku ngandika bab awaké. 46 Lan nalika padha mbudi-daya nyekel Panjenengané, wong-wong iku padha wedi marang wong golongan, amarga iku padha nganggep nabi marang Panjenengané.
1 Yésus tumuli medhar pangandika manèh marang wong-wong mau nganggo pasemon, pangandikané, 2 "Kratoning Swarga upamané kaya ratu kang nganakaké pahargyan nikah kanggo putrané. 3 Banjur utusan abdi-abdiné nimbali para kang kauleman, ana ing pahargyan iku, nanging padha ora gelem nekani. 4 Nuli utusan manèh abdi-abdi liyané, dhawuhé: Sing padha diulemi kandhanana mangkéné: Lah Ingsun wus nyawisaké bujananingsun, sapiningsun lan kéwaningsun lemon wis padha kasembelèh, sarta samubarang wus cumepak, padha tekaa ing pahargyan. 5 Éwadéné iku padha ora maèlu lan lunga sumingkir. Sawenèh menyang pategalané, sawenèh ngurusi dagangané, 6 déné liyané padha nyekel, nganiaya lan matèni para abdiné ratu iku. 7 Mulané ratu iku duka lan banjur utusan wadyabalané kadhawuhan numpes para kang gawé pepati iku lan ngobongi kuthané. 8 Sawisé iku nuli ngandika marang para abdiné: Bujana manton wis cumawis, nanging wong-wong sing diulemi padha ora pantes. 9 Mulané padha menyanga simpangan-simpanganing dalan, lan saben wong kang kokprangguli ing kono padha ulemana menyang pahargyan manton iki. 10 Para abdi tumuli padha metu menyang dalan-dalan, padha ngumpulaké kabèh wong kang diprangguli, dadia wong ala, mangkono uga wong becik, nganti papan pahargyan manton dikebaki wong kang padha lungguh kembul bujana. 11 Nalika ratu lumebet karsa manggihi kang padha kembulan, panjenengané pirsa ing kono wong siji kang ora manganggo sandhangan pésta. 12 Panjenengané banjur ngandika marang wong mau: Hé, kanca, kepriyé déné kowé lumebu ing kéné ora nganggo sandhangan pésta? Wong mau meneng baé. 13 Raja iku banjur ngandika marang para abdiné: Bandanen tangané lan sikilé, nuli uncalna menyang panggonan kang peteng dhéwé, ing kono kang bakal ana panangis lan keroting untu. 14 Sabab akèh kang katimbalan, nanging mung sathithik kang pinilih." 15 Para Farisi banjur lunga, ngrancang kepriyé carané njiret Panjenengané. 16 Nuli kongkonan murid-muridé marek marang Panjenengané bebarengan karo wong-wong Hérodian, matur, "Guru, kula sami sumerep, bilih Panjenengan punika jujur saha mulang bab margining Allah kanthi jujur, punapa déné Panjenengan mboten preduli dhateng sinten kémawon, amargi Panjenengan mboten mawang tiyang. 17 Ingkang punika mugi Panjenengan ngandika dhateng kula sadaya, kadospundi penggalih Panjenengan, menggah mbayar paos dhateng Kaisar punika kénging punapa mboten?" 18 Nanging Yésus pirsa alaning sedyané wong-wong mau, banjur ngandika, "Yagéné kowé padha nyoba marang Aku, hé wong-wong lamis? 19 Aku tuduhana dhuwit kang kanggo pajeg iku!" Wong-wong mau banjur ngaturi Panjenengané dhuwit dhinar siji. 20 Panjenengané nuli ngandika, "Iki gambaré lan tulisané sapa?" 21 Atur wangsulané, "Gambar saha seratanipun Kaisar." Panjenengané banjur ngandika, "Mulané saosna marang Kaisar apa kang dadi kagungané Kaisar lan marang Allah apa kang dadi kagungané Allah." 22 Bareng wong-wong mau krungu pangandika mangkono iku padha kaéraman, tumuli ninggal Panjenengané lan lunga bablas. 23 Ing dina iku ana para Saduki kang padha ngarani yèn ora ana tanginé wong mati, padha marek ing ngarsané Gusti Yésus lan padha matur pitakon, 24 tembungé, "Guru, Musa ngandika, menawi wonten tiyang pejah mboten tilar anak, sadhèrèkipun tiyang wau mendheta wulanjaripun dados sèmahipun, supados nyukani turun dhateng sadhèrèkipun punika. 25 Kelampahan ing satengah kula sadaya wonten sadhèrèk jaler pitu; lan ingkang kapisan sasampunipun émah-émah lajeng pejah. Sarèhné mboten nilar anak, dados nilaraken wulanjaripun dhateng sadhèrèkipun. 26 Makaten ugi ingkang kaping kalih saha ingkang kaping tiga, ngantos dumugi ingkang kaping pitu pisan. 27 Wasana sapengkeripun sadaya punika wau ingkang èstri inggih lajeng pejah. 28 Ingkang punika bénjing ing dinten patangèn, tiyang pitu wau pundi ingkang dados sémahipun tiyang èstri punika, sadaya rak sampun naté gesang sesarengan kaliyan piyambakipun." 29 Yésus mangsuli, pangandikané marang wong-wong iku, "Kowé iku padha kesasar, jalaran kowé padha ora ngerti bab Kitab Suci lan bab pangwasané Allah. 30 Awit bésuk ing jaman patangèn ora ana wong kang omah-omah utawa diomah-omahaké, nanging padha kaya malaékat kang ana ing swarga. 31 Apadéné bab tanginé wong mati apa kowé ora maca apa kang kapangandikakaké marang kowé déning Allah, nalika Panjenengané ngandika: 32 Ingsun iki Allahé Abraham, Allahé Iskak lan Allahé Yakub? Panjenengané iku dudu Allahé wong mati, nanging Allahé wong urip." 33 Wong golongan kang padha ngrungokaké, padha kaéraman ing bab piwulangé. 34 Para Farisi bareng krungu, yèn Yésus wis mbungkem cangkemé para Saduki, banjur padha nglumpuk. 35 Nuli salah siji saka panunggalané wong-wong iku, yaiku ahli Torèt, matur pitakon kanggo nyoba marang Panjenengané, 36 "Guru, angger-angger ing salebeting Torèt punika ingkang ageng piyambak ingkang pundi?" 37 Panjenengané ngandika marang wong iku, "Sira tresnaa marang Pangéran Allahira kalawan gumolonging atinira, lan gumolonging nyawanira, sarta gumolonging budinira. 38 Yaiku angger-angger kang gedhé lan luhur dhéwé. 39 Déné angger-angger kang kapindho kang padha karo iku, yaiku: Sira tresnaa ing sapepadhanira dikaya marang awakira dhéwé. 40 Kabèh isining Torèt lan kitabé para nabi iku gumantung ing angger-angger loro mau." 41 Nalika para Farisi lagi padha nglumpuk, Yésus ndangu marang wong-wong mau, pangandikané, 42 "Kepriyé panemumu bab Kristus? Iku tedhaké sapa?" Wangsulané kang padha kadangu, "Tedhakipun Daud." 43 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong iku, "Yèn mangkono, kepriyé déné Daud marga saka katuntun déning Roh kok nyebut Gustiné, yaiku nalika ngandika: 44 Pangéran wis dhawuh marang Gustiku: Sira linggiha ana ing tengeningsun, nganti sakèhing mungsuhira wus Sunpapanaké ing sangisoring tlapakanira. 45 Dadi yèn Daud nyebut Panjenengané iku Gusti, kepriyé déné Panjenengané iku dadi tedhaké?" 46 Ora ana siji baé kang bisa mangsuli Panjenengané, lan mangkono uga wiwit ing dina iku ora ana kang wani matur pitakon manèh marang Panjenengané.
iku padha lakonana kabèh lan padha tetepana, nanging aja padha tumindak nulad tindak-tanduké, awit wong-wong iku padha memulang, nanging ora padha nglakoni dhéwé. 4 Mula mangkono, awit padha mbongkoki momotan-momotan kang abot lan rekasa olèhé nggawa, banjur ditumpangaké ing pundhaké wong, mangka awaké dhéwé nyénggol baé ora gelem. 5 Panggawéné kabèh iku padha katindakaké supaya disawang déning wong, awit padha ngambakaké sabuk-sabuk sembahyangané lan nggedhèkaké gombyok-gombyoking jubahé; 6 Padha seneng lungguh ing papan kang kajèn ana ing pésta-pésta, lan marang palungguhan kang nomer siji ana ing papan pangibadah, 7 apadéné seneng nampa pakurmatan ana ing pasar-pasar lan disebut déning wong, "Rabbi". 8 Nanging kowé aja disebut "Rabbi", amarga mung siji Rabbimu lan kowé kabèh padha-padha sadulur. 9 Apamanèh kowé aja nyebut sapa baé ing bumi iki "rama", awit mung siji Ramamu, yaiku Panjenengané kang ana ing swarga. 10 Kowé aja gelem disebut panutan, amarga mung siji Panutanmu, yaiku Kristus. 11 Sing sapa gedhé dhéwé ana ing
lan para Farisi, wong-wong lamis, awit kowé nutup lawang-lawang Kratoning Swarga tumraping wong, sabab kowé dhéwé ora mlebu lan wong-wong kang arep lumebu kokalang-alangi. 14 Bilai kowé, hé, para ahli Torèt lan para Farisi, wong-wong lamis, amarga kowé padha ngemplok omahé randha-randha
lan para Farisi, wong-wong lamis, sabab kowé padha ngambah segara lan ndlajah dharatan, supaya kowé olèh wong sing mlebu ing panunggalanmu, lan menawa kalakon mangkono, wong iku kokgadhang mlebu naraka, kang alané tikel loro katimbang karo kowé. 16 Bilai kowé, hé, para panuntun kang picak, kang clathu: Sing sapa supata demi Padaleman Suci, supatané iku ora absah; nanging sing sapa supata demi emasé Padaleman Suci, supatané iku katemahan. 17 Hé, kowé wong-wong bodho lan picak, endi sing luwih
supatané iku ora absah, nanging sing sapa supata demi pisungsung kang ana ing misbyah, supatané iku katemahan. 19 Hé, wong-wong picak, endi sing luwih gedhé maknané, pisungsungé apa misbyah kang nucèkaké pisungsungé? 20 Mulané sing sapa supata demi misbyah, iku supatané demi misbyah lan uga demi barang-barang kang tumumpang ing kono. 21 Lan sing sapa supata demi Padaleman Suci, iku iya supata demi Padaleman Suci lan uga demi Panjenengané kang adedalem ing kono. 22 Apadéné sing sapa supata demi swarga, iku iya supata demi dhamparing Allah lan iya demi Panjenengané kang lenggah ing kono. 23 Bilai kowé, hé, para ahli Torèt lan para Farisi, wong-wong lamis, awit dalah godhong slasih lan adas tuwin jinten iku kokbayar
lan kasetyan iku koklirwakaké. Sing siji kudu ditindakaké, sijiné aja dilirwakaké. 24 Hé, kowé, pemimpin-pemimpin kang picak, lemud koksaring saka ing ombèn-ombènmu, nanging unta kokulu. 25 Bilai kowé, hé, para ahli Torèt lan para Farisi, wong-wong lamis, sabab njabané tuwung lan pinggan padha kokresiki, mangka ing njeroné kebak isi rampasan lan kamurkan kang tanpa kendhali. 26 Hé, wong Farisi kang picak, resikana dhisik njeroné tuwung iku,
kang dilabur putih; njabané pancèn katon apik, nanging njeroné kebak isi balungé wong mati lan rereged warna-warna. 28 Samono uga kowé, lairmu katon mursid ana ngareping wong, nanging ing batinmu kebak isi lelamis lan duraka. 29
mursid ing pakuburan, 30 lan ngucap: Saupama aku padha urip ing jamané para leluhurku, mesthi aku ora padha mèlu sekuthon karo wong-wong iku ing bab ngwutahaké getihé para nabi. 31 Nanging marga kang mangkono iku, kowé padha dadi seksi tumrap awakmu dhéwé, yèn kowé kabèh iku padha turuné wong-wong kang nyédani para nabi. 32 Dadi kowé padha ngganepi lelakoné leluhurmu! 33 Hé, ula, hé para tetesaning ula bedhudhak, kepriyé anggonmu bisa oncat saka paukumaning naraka?" 34 "Mulané, delengen, Aku ngutus nabi-nabi lan wong-wong
tumrap sawatara liyané saka panunggalané iku bakal padha koksapu ana ing papan-papan pangibadahmu, lan kokoyak-oyak saka ing kutha kang siji menyang kutha sijiné, 35 supaya padha katempuhna marang kowé sakèhé getih resik kang wus kawutahé ana ing bumi, wiwit saka getihé Abil kang mursid iku, nganti tekan getihé Zakharia anaké Bérékhya,
marang golongan iki. 37 Yérusalèm, Yérusalèm kang matèni para nabi lan mbenturi watu marang wong-wong kang kautus nemoni kowé, wus nganti ping pira anggonku kepéngin nglumpukaké anak-anakmu, kaya babon anggoné nglumpukaké kuthuk-kuthuké ing sangisoring swiwiné, nanging kowé padha ora gelem. 38 Titènana, omahmu iki bakal ditinggalaké dadi suwung. 39 Lan Aku pitutur marang kowé: Wiwit saiki kowé ora bakal padha ndeleng Aku manèh, nganti kowé padha kandha: Binerkahana Ingkang rawuh atas asmanipun Pangéran."
1 Sawisé iku Yésus miyos saka Padaleman Suci lan tindak saka ing kono. Para sakabaté tumuli padha marek ngaturi Panjenengané mirsani tata pangrakiting bangunan Padaleman Suci. 2 Panjenengané ngandika marang para sakabat, "Apa kowé padha ndeleng iku kabèh? Satemené Aku pitutur marang kowé, ing kéné bakal ora ana watu siji baé kang lestari tumumpang ing watu liyané, kabèh bakal dijugrugaké." 3 Nalika Panjenengané lenggah ing Gunung Zaitun, para sakabat padha sowan ing ngarsané piyambakan lan matur, "Gusti mugi ngandika dhateng kawula, bénjing punapa punika sedaya badhé kalampahan, saha punapa pratandhanipun rawuh Paduka saha pratandhanipun wekasaning jaman?" 4 Yésus paring wangsulan lan ngandika marang para sakabat, "Padha diawas, aja nganti ana wong kang nasaraké kowé! 5 Amarga akèh wong kang bakal teka nganggo jenengku lan ngucap: Aku iki Sang Kristus, sarta bakal nasaraké wong akèh. 6 Kowé bakal krungu swaraning perang utawa kabar-kabar bab perang. Nanging
bangsa, kraton nglawan kraton. Bakal ana pailan lan lindhu, ing pirang-pirang panggonan. 8 Nanging iku kabèh mung lagi wiwitaning sangsara ngarepaké jaman anyar. 9 Ing nalika iku kowé bakal padha kaulungaké marang panganiaya lan kowé bakal dipatèni, sarta kowé bakal disengiti déning sakèhing bangsa marga saka jenengku. 10 Ing kono bakal akèh wong kang ninggal pangandelé sarta padha ulung-ingulungaké lan sengit-
wuwuhé duraka, satemah katresnané wong akèh padha dadi ngabar. 13 Nanging sing sapa mantep tekan ing wekasan, iku bakal kaslametaké. 14 Sarta Injiling Kraton iki bakal kawartakaké ing saindenging jagat minangka paseksi marang sakèhing bangsa. Sawisé iku bakal tekané dina wekasan." 15 "Anadéné samangsa kowé padha weruh 'ambeksiyaning juru pangrusak' ngadeg ing panggonan suci, kang kapangandikakaké lantaran Danièl -- sing sapa maca siyagaa -- 16 wong-wong ing Yudéa padha ngungsia menyang pagunungan. 17 Wong kang lagi ana ing payon aja mudhun njupuk barang-barang saka ing omahé. 18 lan wong sing lagi ana ing pategalan aja mulih njupuk sandhangané. 19 Cilaka wong kang lagi ngandheg lan kang lagi nusoni ing wektu iku. 20 Padha ndedongaa, supaya anggonmu padha ngungsi ora kelakon ing mangsa bedhidhing utawa ing dina Sabat. 21 Amarga ing wektu iku bakal ana sangsara gedhé; kang durung tau kalakon wiwit wiwitaning jagat nganti sapréné lan uga ora bakal kalakon manèh. 22 Lan saupama dina-dinané sangsara iku ora dicepetaké, sarupaning wong ora tulus slamet; nanging marga wong-wong kang pinilih, dina-dina iku bakal dicepetaké. 23 Ing wektu iku, menawa ana wong kang kandha marang kowé: Delengen Mésias ana ing kéné, utawa Mésias ana ing kana, kowé aja padha ngandel. 24 Sabab Mésias-mésias palsu lan nabi-nabi palsu bakal muncul sarta padha gawé pratandha-pratandha gedhé lan kaélokan-kaélokan kanggo nasaraké, saupama bisa iya tumrap para kang pinilih. 25 Lah Aku wus ngandhakaké iku marang kowé sadurungé kelakon. 26 Mulané yèn ana wong kandha marang kowé: Lah Panjenengané ana ing pasamunan, kowé aja banjur mrana; utawa: Panjenengané ana ing kamar singidan, kowé aja padha ngandel. 27 Sabab kayadéné kilat muncul saka ing wétan sumunar nganti tumeka ing kulon, iya mangkono iku bésuk bakal rawuhé Putraning Manungsa. 28 Ing ngendi ana bathang, ing kono manuk garudha bakal padha gegrombolan." 29 "Sawisé kasangsaran ing wektu iku, banjur sanalika srengéngé bakal dadi peteng lan rembulan bakal ora nyunaraké padhangé sarta lintang-lintang bakal padha runtuh saka ing langit, apadéné pikukuh-pikukuhing langit bakal padha gonjang-ganjing. 30 Ing nalika iku bakal katon pratandhané Putraning Manungsa ana ing langit lan sakèhing bangsa ing salumahing bumi bakal padha ngadhuh-adhuh, banjur padha ndeleng Putraning Manungsa rawuh nitih me'ganing langit, ngagem pangwasa lan kamulyan gedhé. 31 Panjenengané tumuli bakal ngutus para malaékaté kanthi swaraning kalasangka kang banter banget, lan iku bakal padha ngumpulaké wong-wong pilihané saka ing kéblat papat, saka tepining langit tekan ing tepi sisihé. 32 Padha sinaua saka wit anjir, kang mangkéné: Menawa pang-pangé memes lan wiwit semi, kowé padha ngerti, yèn wis mèh mangsa panas. 33 Samono uga, menawa kowé padha weruh lelakon iku mau kabèh, padha mangertia, yèn wus cedhak, wus ana ing ngarep lawang. 34 Satemené Aku pitutur marang kowé, golongan iki ora bakal sirna, nganti iku mau kabèh kelakon. 35 Langit lan bumi bakal sirna, nanging tembung-tembungku ora bakal sirna pisan-pisan. 36 Mung baé, mungguh dina lan waktuné iku, ora ana wong siji-sijia kang mangerti, dadia para malaékat ing swarga ora, mangkono uga Sang Putra, iya ora, kajaba mung Sang Rama piyambak." 37 "Sabab kayadéné nalika jamané Nuh, iya mangkono uga bakalé rawuhé Putraning Manungsa. 38 Marga padha kaya dhèk jaman sadurungé banjir patopan, wong-wong padha mangan lan ngombé, omah-omah lan ngomah-omahaké, nganti dina anggoné Nuh lumebet ing prau, 39 lan padha ora nglegéwa nganti tekané banjir kang nyirnakaké wong-wong mau kabèh, mangkono uga bésuk ing dina rawuhé Putraning Manungsa. 40 Ing wektu iku bakal ana wong loro ana ing pategalan, kang siji bakal kapulung, sijiné bakal katinggal. 41 Bakal ana wong wadon loro kang padha nggiling nganggo watu panggilingan, siji bakal kapulung sijiné katinggal. 42 Mulané padha rumantia, amarga kowé ora ngerti ing dina apa Gustimu bakal rawuh. 43 Nanging iki kawruhana: Saupama kang duwé omah ing wayah bengi ngerti wayahé tekané maling, mesthi banjur jaga-jaga, ora bakal olèh omahé dibabah. 44 Awit saka iku, kowé uga padha rumantia, amarga Putraning Manungsa iku rawuh ing wayah kang ora koknyana." 45 "Sapa abdi kang setya lan pinter, kang tinanggenah déning bendarané nglurahi para kalèrèhané, kapasrahan nyadhongi pangan marang para kalèrèhané ing wektu kang katemtokaké? 46 Rahayu abdi kang nalika bendarané rawuh ketemu nindakaké mangkono. 47 Satemené Aku pitutur marang kowé, bendara iku bakal netepaké abdi mau mengku sabarang kagungané kabèh. 48 Nanging menawa abdi iku ala lan nggagas ing sajroning atiné, mangkéné: 49 Bendaraku nyumenékaké rawuhé, banjur wiwit nggitiki kanca-kancané padha déné abdi lan mangan ngombé bebarengan karo wong-wong kang dhemen mendem, 50 bendarané abdi iku mau nuli rawuh ing dina kang ora kanyana lan ing wayah kang ora disumurupi, 51 abdi mau bakal dipatèni sarta dipatrap padha karo para wong lamis. Ing kono bakal ana tangis lan keroting untu."
1 "Ing wektu iku bab Kratoning Swarga kaupamakaké kaya prawan sapuluh, kang njupuk lampuné tumuli mangkat methuk pangantèn lanang. 2 Lima saka kang sepuluh iku bodho, déné kang lima wicaksana. 3 Kang bodho mau nggawa lampuné ora nganggo nggawa lenga sèrepan, 4 déné kang wicaksana, nggawa lampu lan lenga ing wadhahé. 5 Nanging sarèhné pangantèné suwé ora teka-teka, prawan-prawan mau padha ngantuk lan banjur turu. 6 Bareng wayah tengah wengi ana wong alok-alok: Lah iku pengantèné! Padha pethukna! 7 Prawan-prawan mau padha tangi lan nata lampu-lampuné. 8 Prawan-prawan kang bodho banjur nembung marang kang wicaksana: Aku padha wènèhana lengamu sathithik, awit lampuku padha arep mati. 9 Nanging prawan-prawan kang wicaksana padha mangsuli klawan celathu: Aja, mbokmenawa ora nyukupi kanggo aku lan kowé. Aluwung padha lungaa menyang enggoné sing adol lan tukua kanggo awakmu dhéwé. 10 Nanging nalika lagi padha lunga arep tuku, pengantèné teka, lan kang wis miranti padha bareng pengantèné lumebu ing pahargyan, lawangé banjur dikancing. 11 Sawusé mangkono prawan-prawan liyané iya teka lan matur: Bendara, bendara, kawula nyuwun kori! 12 Nanging pangantèné mangsuli, tembungé: Satemené Aku pitutur marang kowé: Aku ora wanuh karo kowé. 13 Mulané padha melèka, awit kowé padha ora weruh iya dinané lan wayahé." 14 "Awit bab iku kayadéné wong kang arep lelungan marang ngamanca, banjur ngundangi abdi-abdiné, lan mitayakaké barang darbèké marang abdi-abdiné mau. 15 Marang kang siji bendara iku mènèhi limang talènta, marang sijiné rong talènta, lan marang sijiné manèh satalènta, siji lan sijiné miturut kabisané dhéwé, lan bendara mau banjur énggal mangkat. 16 Kang tampa limang talènta banjur lunga, laku dagang nganggo dhuwité iku
tampa satalènta iku lunga ndhudhuk lemah gawé luwangan, lan nyimpen dhuwité bendarané. 19 Sawusé watara lawas
teka, banjur étung-étungan karo abdi-abdiné. 20 Kang tampa limang talènta ngaturaké bebathèn limang talènta, klawan matur: Bendara, panjenengan mitadosaken gangsal talènta dhateng kula; lah punika kula angsal bathi gangsal talènta. 21 Bendarané kandha marang batur iku: Prayoga hé abdi kang becik lan tumemen; kowé wus tumemen tumrap prakara kang cilik, kowé bakal dakpitayani prakara kang gedhé; mara lumebua mèlu ngrasakaké kabungahané bendaramu. 22 Kang tampa rong talènta uga maju, klawan matur: Bendara, panjenengan mitadosaken kalih talènta dhateng kula; lah kula angsal bathi kalih talènta. 23 Bendarané kandha marang batur iku: Prayoga hé abdi kang becik lan tumemen; kowé wis tumemen tumrap prakara kang cilik, kowé bakal dakpitayani prakara kang gedhé; mara lumebua mèlu ngrasakaké kabungahané bendaramu. 24 Kang tampa satalènta uga banjur maju klawan matur: Bendara, kula ngertos, bilih panjenengan punika tiyang kereng ingkang ngenèni ing papan ingkang mboten panjenengan sebari lan ngempal-ngempalaken saking papan ingkang mboten panjenengan tanemi. 25 Mila kanthi ajrih, kula lajeng késah nyimpen talènta panjenengan ing salebeting siti. Lah mangga panjenengan tampèni punapa ingkang dados kagungan panjenengan! 26 Bendarané banjur mangsuli: Hé, abdi kang ala lan kesèd, kowé wis ngerti, yèn aku ngenèni ing papan kang ora daksebari lan ngumpul-ngumpulaké saka papan kang ora daktanduri. 27 Yèn mangkono, kowé kuduné masrahaké dhuwitku marang wong kang nglakokaké dhuwit, lan samangsa aku teka aku nampani bali, iku dalah saanakané. 28 Mulané talèntané iku jaluken, banjur wènèhna marang kang duwé sapuluh talènta iku. 29 Sabab sing sapa duwé, bakal kaparingan, lan bakal duwé nganti lubèr-lubèr. Nanging saka wong kang ora duwé, bakal kapundhutan sabarang darbèké kabèh. 30 Anadéné abdi kang tanpa guna iku uncalna menyang pepeteng kang peteng dhéwé. Ing kono bakal ana tangis lan keroting untu." 31 "Bésuk menawa Putraning Manungsa rawuh ngagem kamulyané lan sakèhing malaékat padha ndhèrèkaké, Panjenengané banjur lenggah ing dhampar kamulyané. 32 Sakèhing bangsa nuli bakal kaklumpukaké ana ing ngarsané lan Panjenengané bakal misah-misahaké bangsa-bangsa iku siji lan sijiné, kayadéné pangon anggoné misah-misahaké wedhus-gèmbèl karo wedhus-bérok, 33 lan pangon iku mapanaké wedhus gèmbèl ana ing tengené, déné wedhus jawa ana ing kiwané. 34 Tumuli Sang Nata bakal ngandika marang kang ana tengené: Hé, para kang binerkahan déning Ramaningsun, mara, padha tampanana warisan Kraton, kang wus kacawisaké marang sira wiwit dumadining jagat. 35 Awitdéné nalika Ingsun kerapan, sira nyaosi dhahar Ingsun; nalika Ingsun kasatan, sira nyaosi kang kanggo ngunjuk; nalika Ingsun neneka, sira nyaosi palereban; 36 nalika Ingsun kelukaran, sira ngagem-ngagemi Ingsun, nalika Ingsun gerah, sira niliki Ingsun; nalika Ingsun kinunjara, sira mara nemoni Ingsun. 37 Ing kono para wong kang lakuné bener iku bakal padha munjuk: Gusti, kala punapa kawula sumerep Paduka kerapan lajeng kawula nyaosi dhahar, utawi kasatan lajeng kawula nyaosi ngunjuk? 38 Kala punapa kawula sumerep Paduka neneka lajeng kawula nyaosi palereban, utawi kelukaran kawula agem-agemi? 39 Kala punapa kawula sumerep Paduka gerah utawi kinunjara, lajeng kawula marek manggihi Paduka? 40 Sang Nata bakal paring wangsulan, pangandikané marang wong-wong iku: Satemené Ingsun pitutur marang sira: Sepira kang sira tindakaké marang salah siji saka sedulur-seduluringsun kang cilik dhéwé iki, iku sira tindakaké kagem Ingsun. 41 Sawusé mangkono Panjenengané iya bakal ngandika marang kang ana ing kiwané: Hé wong kang padha kena ing laknat, sumingkira saka ing ngarsaningsun, menyang ing geni langgeng, kang wis kacawisaké kanggo Iblis lan para malaékaté. 42 Awit nalika Ingsun kerapan, sira ora nyaosi dhahar Ingsun; nalika Ingsun kasatan, sira ora nyaosi ngunjuk; 43 nalika Ingsun neneka, sira ora nampani Ingsun ing brayatira; nalika Ingsun kelukaran sira ora ngagem-agemi Ingsun; nalika Ingsun gerah lan ana ing kunjara, sira ora niliki Ingsun. 44 Ing kono wong-wong mau iya bakal padha mangsuli klawan munjuk: Gusti, kala punapa kawula sumerep Paduka kerapan, utawi kasatan, utawi neneka, utawi kelukaran utawi gerah, utawi kinunjara lan kawula mboten ngladosi Paduka? 45 Panjenengané banjur bakal mangsuli wong-wong mau klawan ngandika: Satemen-temené Ingsun pitutur marang sira, sepira kang ora sira tindakaké marang kang cilik dhéwé iki, iku iya ora sira tindakaké kagem Ingsun. 46 Anadéné wong-wong iku bakal padha lumebu ing paukuman langgeng, déné para wong kang lakuné bener bakal lumebu ing urip langgeng."
1 Sawisé Yésus mungkasi pangandikané kabèh iku mau, banjur ngandika marang para
supaya kasalib." 3 Ing nalika samana para pangareping imam lan para pinituwaning bangsa padha nglumpuk ana ing padalemané Imam Agung kang asma Kayafas, 4 pirembugan bab anggoné arep nyekel Yésus kanthi paékan lan nyédani Panjenengané. 5 Nanging padha celathu, "Aja pinuju ing riyaya, supaya aja ndadèkaké gègèr ing satengahé umat." 6 Nalika Yésus ana ing Bétania, ana ing omahé Simon kang lara kusta iku, 7 ana wong wadon kang marek ing ngarsané Yésus, nggawa guci watu isi lenga jebad kang larang regané, banjur diesokaké ing mustakané Yésus, nalika lagi lenggah dhahar. 8 Nanging para sakabat bareng weruh padha muring-muring, pangucapé, "Apa karepé pangecèh-ecèh iku? 9 Sabab lenga iku rak kena didol payu larang, lan didanakaké marang wong-wong miskin." 10 Nanging Yésus pirsa, banjur ngandika marang para sakabat, "Yagéné kowé padha ngganggu-gawé wong wadon iki? Awit panggawé becik kang katandukaké marang Aku. 11 Wong-wong miskin iku salawasé ana ing kowé, nanging ora salawasé Aku ana ing kowé. 12 Amarga anggoné ngesokaké lenga ing awakku iku, kanggo nyawisaké anggonku bakal kakubur. 13 Sanyatané Aku pitutur marang kowé, ana ing ngendi baé Injil iki diwartakaké ing saindenging jagat, apa kang katindakaké iku bakal kacaritakaké uga minangka pangéling-éling marang wong wadon iku." 14 Sawisé iku salah sawijining sakabat rolas, kang jenengé Yudas Iskariot, marani para pangareping imam, 15 lan matur, "Panjenengan badhé maringi punapa dhateng kula, supados kula masrahaken tiyang punika dhateng panjenengan?" Para pangareping imam banjur ngulungaké telung puluh sèkel pérak marang Yudas. 16 Lan wiwit nalika iku Yudas golèk wektu kang cocog kanggo masrahaké Yésus. 17 Ing dina wiwitaning riyaya Roti Tanpa Ragi, para sakabat padha marek ing ngarsané Yésus lan matur, "Gusti ngersakaken wonten ing pundi anggèn kawula nyawisaken papan kagem dhahar Paskah?" 18 Panjenengané ngandika, "Padha menyanga kutha, menyang enggoné si Anu lan kandhaa: Dhawuhipun Guru: Wektuku wus cedhak, Aku arep mahargya Paskah karo para sakabatku ana ing omahmu." 19 Para sakabat banjur nindakaké kaya kang kadhawuhaké déning Yésus lan nyawisaké Paskah. 20 Bareng wus soré, Panjenengané lenggah dhahar bebarengan karo para sakabaté rolas. 21 Lan sajroné padha mangan, Panjenengané ngandika, "Satemené Aku pitutur marang kowé, yèn salah siji saka ing antaramu bakal ngiyanati Aku." 22 Para sakabat padha sedhih banget sarta wiwit padha munjuk mbaka siji genti-genti, "Rak sanès kawula, ta, Gusti?" 23 Déné minangka wangsulan, Panjenengané ngandika, "Sing bebarengan karo Aku nyelupaké tangan ing mangkok iki, iya iku kang bakal ngulungaké Aku. 24 Putraning Manungsa pancèn bakal jengkar, kaya kang katulis tumrap Panjenengané, nanging bilai wong kang awit saka pokal-gawéné Putraning Manungsa kaulungaké. Saupama wong iku ora kalairaké, iku luwih becik." 25 Yudas kang bakal ngulungaké Panjenengané banjur matur, "Rak sanès kawula, ta, Guru?" Panjenengané ngandika marang Yudas, "Kowé wus kandha dhéwé!" 26 Nalika padha mangan, Yésus mundhut roti, lan sawusé saos-sokur, banjur nyuwil-nyuwil roti iku sarta maringaké marang para sakabat lan ngandika, "Padha tampanana, panganen, iki badanku." 27 Panjenengané nuli mundhut tuwung lan sawusé saos-sokur banjur maringaké marang para sakabaté, pangandikané, "Padha ngombéa kabèh saka ing tuwung iki. 28 Sabab iki getihku, getihing prajanjian kang kawutahaké kanggo wong akèh, murih apuraning dosa. 29 Nanging Aku pitutur marang kowé: Wiwit saiki Aku ora bakal ngombé manèh pametuning wit anggur iki, nganti tekan wektuné Aku lan kowé padha ngombé kang anyar ana ing Kratoning Ramaku." 30 Sawisé padha ngunjukaké kidung pamuji, banjur padha mangkat menyang Gunung Zaitun. 31 Yésus banjur ngandika marang para sakabat, "Ing bengi iki kowé kabèh bakal padha kecuwan marga saka Aku. Sabab wis tinulis, mangkéné: Ingsun bakal nggebag juru pangoné lan wedhus-wedhusé ing pepanthané bakal kabuyaraké. 32 Nanging sawisé Aku tangi, Aku bakal ndhisiki kowé kabèh menyang Galiléa." 33 Pétrus tumuli matur marang Panjenengané, "Sanadyan sadaya sami kecuwan dhateng Gusti babar pisan kawula mboten badhé kecuwan." 34 Pangandikané Yésus marang Pétrus, "Satemené Aku pitutur marang kowé: Ing bengi iki, sadurungé jago kluruk, kowé bakal nyélaki Aku kaping telu." 35 Pétrus matur marang Panjenengané, "Sanadyan kawula kedah pejah sareng kaliyan Gusti, kawula mboten badhé nyélaki Gusti." Para sakabat kabèh iya padha matur kaya mangkono. 36 Yésus banjur tindak karo para sakabat menyang ing panggonan kang aran Gètsémani, lan Panjenengané ngandika marang para sakabat, "Padha linggiha ing kéné, sasuwéné Aku lunga mrana prelu ndedonga." 37 Panjenengané ngajak Pétrus lan anaké Zébédéus loro, Panjenengané banjur wiwit sungkawa ing galih lan gorèh. 38 Panjenengané nuli ngandika marang sakabat telu mau, "Atiku sedhih banget, nganti kaya arep tumeka ing pati. Padha tetepa ana ing kéné lan padha melèka ngancani Aku." 39 Panjenengané banjur tindak maju sethithik sumungkem wedanané lan ndedonga, klawan matur, "Dhuh, Rama Kawula, manawi kepareng, mugi tuwung punika sumingkira saking Kawula, nanging mboten awit saking pikajeng Kawula, nanging karana karsa Paduka." 40 Panjenengané banjur murugi sakabat mau lan padha ketemu turu. Panjenengané ngandika marang Pétrus, "Apa kowé padha ora kuwat melèk ngancani Aku sajam baé? 41 Padha melèka lan ndedongaa, supaya kowé aja kena ing panggodha. Roh iku pancèn cumadhang, nanging sipating manungsa iku ringkih." 42 Kang kaping pindhoné Panjenengané tindak manèh lan ndedonga, "Dhuh, Rama Kawula, manawi tuwung punika mboten saged sumingkir, kajawi Kawula ombé, lah kalampaha ing sakarsa Paduka." 43 Lan nalika Panjenengané wangsul manèh, para sakabat ketemu padha turu, sabab mripaté mbliyut. 44 Panjenengané banjur nilar para sakabaté manèh tindak ndedonga kaping teluné, pandongané padha kaya kang uwis. 45 Sawisé mangkono banjur murugi para sakabaté lan ngandika, "Apa kowé isih padha turu lan ngaso? Lah wis tekan wektuné Putraning Manungsa kaulungaké marang tanganing wong-wong dosa. 46 Padha tangia, payo padha lunga, kang ngulungaké Aku wus cedhak." 47 Nalika Yésus isih ngandika, Yudas, yaiku salah sawijining
kanthi nggawa pedhang lan penthung. 48 Déné kang ngulungaké Panjenengané wis awèh tandha marang wong-wong mau klawan
Rabbi," sarta nyucup Panjenengané. 50 Yésus tumuli ngandika marang Yudas, "Hé, kanca, prelumu apa kowé teka mréné?" Wong-wong mau banjur padha ngangseg lan nyepeng Panjenengané. 51 Salah siji saka kang padha ndhèrèk Yésus gumragèh tangané ngunus pedhangé lan nyabet abdiné Imam Agung, merung kupingé. 52 Yésus tumuli ngandika marang kang medhang iku, "Pedhangmu balèkna ing rangkané, awit kabèh wong kang olah-pedhang, bakal tiwas déning pedhang. 53 Utawa apa kokkira yèn Aku ora bisa nyuwun marang Ramaku lan Panjenengané sanalika bakal ngirimaké marang Aku malaékat luwih saka rolas legiun? 54 Yèn mangkono, banjur kepriyé anggoné katetepan tulisan-tulisan kang mratélakaké yèn pancèn kudu kalakon kaya mangkono iku?" 55 Ing nalika iku Yésus ngandika marang wong akèh mau, "Kowé padha teka arep nyekel Aku kok kaya ngadhepi bégal kanthi nganggo pedhang lan penthung? Mangka saben dina Aku linggih lan memulang ana ing Padaleman Suci lan kowé ora nyekel Aku. 56 Nanging kabèh iki kelakon supaya katetepan tulisan-tulisané para nabi." Para sakabat kabèh banjur padha ninggal Panjenengané lan padha lumayu sumingkir. 57 Para kang nyekel Yésus banjur ngirid Panjenengané menyang dalemé Imam Agung Kayafas. Ing kono para ahli Torèt lan para pinituwa wus padha nglumpuk. 58 Pétrus ngetutaké Panjenengané saka kadohan nganti tekan ing
arep nyumurupi kepriyé kedadéané prakara. 59 Para pangareping imam, malah sapepaké Pradata Agama padha golèk seksi palsu kang nglawan Yésus, supaya bisa nyédani Panjenengané, 60 nanging padha ora bisa nemu, sanadyan akèh seksi palsu kang padha maju. Wasana ana loro kang maju, 61 lan matur, "Tiyang punika naté cariyos: Aku bisa mbubrah Padalemané Allah lan bisa mbangun manèh sajroning telung dina." 62 Imam Agung banjur jumeneng lan ngandika marang Panjenengané, "Apa kowé ora mangsuli apa-apa marang pandakwané seksi-seksi iki?" 63 Nanging Yésus kèndel baé. Imam Agung banjur ngandika marang Panjenengané, "Demi Allah kang asipat gesang, kowé kandhaa marang aku kabèh, apa kowé iku Kristus, Putraning Allah?" 64 Yésus ngandika marang Imam Agung, "Kowé wus nyebutaké. Éwasamana Aku pitutur marang kowé kabèh: Wiwit saiki kowé padha ndeleng Putraning Manungsa lenggah ing satengené Kang Mahakwasa lan rawuh nitih méganing langit." 65 Ing kono Imam Agung banjur nyuwèk pangagemané lan ngandika, "Wong iki ngucapaké panyenyamah. Yagéné kita kok isih mbutuhaké seksi-seksi? Lah sapunika panjenengan sampun mireng anggènipun nyenyamah. 66 Kadospundi panimbang panjenengan?" Wong-wong padha mangsuli klawan celathu, "Tiyang punika kedah kaukum pejah." 67 Banjur padha ngidoni pasuryané lan njotosi Panjenengané; déné liyané napuki. 68 kanthi ngucap: "Hé, Kristus, coba kandhakna marang aku kabèh, sapa kang napuk kowé?" 69 Nalika samana Pétrus linggih ana ing jaba, ana ing plataran. Banjur ana sawijining abdi wadon kang nekani lan alok, "Sampéyan inggih tumut kaliyan Yésus, tiyang Galiléa niku?" 70 Nanging Pétrus sélak ana ing ngarepé wong kabèh, pangucapé, "Kula mboten ngerti sampéyan niku kandha napa." 71 Bareng dhèwèké menyang ing régol, ana abdi liyané kang weruh, banjur kandha karo wong-wong kang ana ing kono, "Wong iki iya mèlu Yésus, wong Nasarèt iku." 72 Nanging Pétrus sélak manèh kanthi sumpah, "Kula mboten wanuh kalih tiyang niku." 73 Ora let suwé wong-wong sing padha ngadeg ana kono padha marani Pétrus lan celathu, "Satemen-temené kowé iya panunggalané wong iku, omonganmu kanthi cetha mratélakaké kowé iku sapa." 74 Pétrus banjur wiwit nyupatani awaké dhéwé lan sumpah, "Kula mboten wanuh kalih tiyang niku." Ing nalika iku uga banjur ana jago
1 Bareng wis ésuk, pangareping imam kabèh lan pinituwaning bangsa padha nglumpuk lan gawé keputusan tumrap Yésus nedya nyédani Panjenengané. 2 Lan sawisé mbanda Panjenengané, wong-wong iku banjur ngirid Panjenengané lan masrahaké marang Pilatus, Gubernur ing wilayah kono. 3 Nalika Yudas, sakabat kang ngulungaké iku weruh Panjenengané bakal kasédanan, temah kanthi keduwung, banjur mbalèkaké dhuwit telung puluh sèkel pérak marang para pangarepé imam lan pinituwa, 4 kalawan matur, "Kula damel dosa, kanthi ngulungaken rah resik." Nanging wong-wong iku padha mangsuli, "Apa urusané iku karo aku sakkanca? Mesthiné kowé dhéwé kang ngrampungi prekara iku!" 5 Lan karo nguncalaké dhuwité iku ana sajroning Padaleman Suci, Yudas sumingkir saka kono lan nggantung. 6 Para pangareping imam padha njupuki dhuwit mau lan padha kandha, "Dhuwit iki ora kena kalebokaké ing pethi pisungsung, sabab iki dhuwit getih." 7 Sawisé padha rembugan banjur tuku palemahané kundhi nganggo dhuwit iku minangka pakuburané wong-wong manca. 8 Mulané palemahan mau sapréné diarani: Palemahan Getih. 9 Kang mangkono iku dadi wus katetepan pangandika lantaran Yérémia kang dhawuh, "Padha nampani dhuwit telung puluh sèkel pérak, yaiku ajiné wong manut katetepaning rega ing satengahé bani Israèl, 10 lan dhuwit mau banjur katukokaké palemahané kundhi, kaya anggoné Pangéran dhawuh marang aku." 11 Yésus banjur kaadhepaké ing ngarsané gubernur, lan gubernur nuli ndangu Panjenengané klawan ngandika, "Punapa panjenengan rajanipun tiyang Yahudi?" Yésus ngandika, "Panjenengan piyambak mastani makaten." 12 Déné tumrap panggugat marang Panjenengané déning para pangarepé imam lan para pinituwa, Panjenengané ora paring wangsulan apa-apa. 13 Pilatus banjur ngandika marang Panjenengané, "Punapa Panjenengan mboten mirengaken gugatanipun para seksi ingkang samanten kathahipun punika?" 14 Panjenengané ora paring wangsulan, nganti ndadèkaké gumuné Pilatus. 15 Anadéné ing saben mangsa riyaya, adaté gubernur nglilani luwaré tawanan siji kang dikarepaké wong akèh. 16 Mangka ing nalika iku ana wong siji kang kawentar alané, jenengé (Yésus) Barabbas. 17 Sarèhné wong-wong wus padha nglumpuk, Pilatus ngandika marang wong-wong iku, "Sapa sing kokkarepaké supaya dakluwari, (Yésus) Barabbas, apa Yésus kang kasebut Kristus?" 18 Sabab Pilatus wus pirsa, yèn wong-wong iku padha masrahaké Panjenengané awit saka drengkining ati. 19 Nalika Panjenengané lagi lenggah ing kursi pangadilan, garwané utusan matur, "Sampun ngantos panjenengan tumut-tumut ing prekawisipun tiyang mursid punika, awit wau dalu damel sisah kula salebetipun ngimpi karana Panjenenganipun." 20 Nanging para pangarepé imam lan para pinituwa, padha ngojok-ojoki wong golongan supaya nyuwun Barabbas kaluwarana lan Yésus diukum pati. 21 Gubernur banjur mangsuli lan ngandika marang wong golongan iku, "Saka ing antarané wong loro iku sapa kang kokkarepaké supaya dakluwari?"
padha matur, "Tiyang punika kasaliba!" 23 Éwadéné Pilatus ngandika, "Iku awit saka kadurakan apa kang wus katindakaké?" Nanging wong golongan iku sangsaya seru pambengoké, tembungé, "Tiyang punika kasaliba!" 24 Bareng Pilatus pirsa, yèn pambudidayané bakal tanpa guna, nanging malah wiwit gègèran, panjenengané tumuli mundhut banyu sarta wijik asta ana ing ngarepé wong golongan iku karo ngandika, "Aku ora kaluputan tumrap getihé wong iki; padha rampungana dhéwé!" 25 Lan wong kabèh padha mangsuli klawan matur, "Rahipun dhumawaha ing kawula lan anak-anak kawula." 26 Pilatus banjur ngluwari Barabas nuruti karebé wong akèh iku, lan sawisé nindakaké paukuman sapu marang Yésus, panjenengané banjur masrahaké Yésus supaya kasalib. 27 Para prajurité gubernur banjur ngirid Yésus mlebu ing gedhong pangadilan lan nglumpukaké prajurit sabataliyon wutuh ngepung Panjenengané. 28 Lan sawusé ngrucat jubah agemané, para prajurit iku banjur ngagemaké jubah wungu marang Panjenengané, 29 sarta padha nganam makutha eri diagemaké ing mustakané, apadéné ing
salam bekti, dhuh Rajanipun tiyang Yahudi!" 30 Lan karo ngidoni Panjenengané, banjur padha njupuk glagahé iku mau sarta kagebagaké ing mustakané. 31 Sawusé padha moyoki Panjenengané, tumuli padha ngrucat jubahé lan ngagemaké pangagemané piyambak, banjur nglarak Panjenengané metu arep disalib. 32 Nalika padha lumaku metu menyang njaban kutha, kepethuk wong saka ing Kiréné, jenengé Simon. Para prajurit meksa wong iku supaya manggul salibé Yésus. 33 Lakuné banjur tekan ing panggonan kang aran Golgota, tegesé pacumplungan. 34 Padha nyaosi ngunjuk Panjenengané anggur kang dicampur rempelu; lan bareng ngedhapi, Panjenengané ora karsa ngunjuk. 35 Sawisé padha nyalib Panjenengané, para prajurit banjur padha ngedum-edum pangagemané sarana dilotré. 36 Para prajurit nuli padha lungguh, njaga Panjenengané. 37 Sarta padha masang pandakwa bab kaluputané Panjenengané sarana tulisan ana ing sandhuwuré mustakané, uniné, "Iki Yésus rajané wong Yahudi." 38 Nalika samana ana bégal loro kasalib bareng karo Panjenengané, siji ana ing tengen, sijiné ana ing kiwa. 39 Anadéné wong-wong kang padha liwat, padha ngala-ala marang Yésus, kambi gèdhèg-gèdhèg 40 lan padha ngucap, "Hé, kowé, kang arep mbubrah Padaleman Suci lan mbangun sajroné telung dina, luwarana awakmu dhéwé: Déné menawa kowé iku Putrané Allah, mudhuna saka ing salib!" 41 Mangkono uga para pangarepé imam padha moyoki bareng karo para ahli Torèt sarta para pinituwa, pangucapé, 42 "Wong iku wis nylametaké wong liya, nanging nylametaké awaké dhéwé ora bisa! Menawa wong iku rajané Israèl, saiki karebèn mudhun saka ing salib lan aku bakal padha pracaya. 43 Wong iku wis kumandel marang Allah, déné saiki karebèn Allah sing nylametaké, yèn pancèn Allah kepareng ing penggalih, sabab wong iku rak wus kandha: Aku iku Putrané Allah." 44 Dalah bégal-bégal kang bareng disalib iya ngala-ala Panjenengané mangkono. 45 Wiwit jam rolas nganti tekan jam telu ana pepeteng
punapaa déné Paduka nilar Kawula? 47 Krungu kang mangkono iku wong sawatara kang padha ngadeg ana ing kono padha ngucap, "Wong iki ngundang Élia." 48 Sanalika ana wong siji saka antarané wong-wong iku mlayu, njupuk jamur karang, lan sawisé dicelupaké anggur kecut, diubetaké ing glagah banjur kacaosaké Panjenengané supaya kaunjuk. 49 Nanging wong-wong liyané padha ngucap, "Wis ta enengna baé, kita arep padha weruh, apa Élia rawuh nylametaké wong kuwi." 50 Yésus banjur nywanten sora, nuli masrahaké nyawané. 51 Ing kono geberé Padaleman Suci suwèk dadi loro wiwit saka ndhuwur nganti tekan ngisor, lan ana lindhu, sarta parang-parang padha bengkah, 52 apadéné kubur-kubur padha menga, lan akèh para suci kang wus padha mati, padha katangèkaké. 53 Bareng wis padha metu saka ing kubur, lan sawisé wunguné Panjenengané, para suci kang katangèkaké iku padha lumebu ing kutha suci sarta padha ngaton marang wong akèh. 54 Panggedhéning prajurit lan para kang njaga Yésus bebarengan padha ngrasakaké lindhu lan nyipati apa kang wus kelakon, padha banget wediné, lan padha ngucap mangkéné, "Sanyata Panjenengané iku Putraning Allah." 55 Ing kono ana wong wadon akèh kang padha ngawasaké saka kadohan, yaiku wong-wong wadon kang padha ndhèrèkaké Yésus saka ing Galiléa prelu ngladosi Panjenengané. 56 Ing antarané yaiku: Maria Magdaléna, lan Maria ibuné Yakobus lan Yusuf, sarta ibuné anak-anaké Zébédéus. 57 Bareng soré ana wong sugih teka saka Arimatéa, jenengé Yusuf, kang uga wus dadi muridé Yésus, 58 wong iku séba ing ngarsané Pilatus nyuwun layoné Yésus. Pilatus banjur dhawuh maringaké marang wong mau. 59 Bareng Yusuf wis njupuk layoné, tumuli ngulesi layon iku nganggo mori putih kang resik, 60 lan banjur nyarèkaké layon iku ana ing pakuburané kang anyar, kang tinatah ana ing padhas, lan sawisé ngglundungaké watu gedhé ana ing lawangé pasaréan, nuli mulih. 61 Maria Magdaléna lan Maria sijiné padha ana ing kono padha linggih ing ngarep pasaréan. 62 Ésuké, yaiku sawisé dina pacawisan, para pangareping imam lan para Farisi padha nglumpuk ing ngarsané Pilatus 63 lan padha matur, "Tuwan, kula sami ènget, bilih juru panasaran punika nalika taksih gesang, cariyos makaten: Sawisé telung dina Aku bakal tangi. 64 Awit saking punika, mugi panjenengan ndhawuhaken, supados kuburipun kajagi ngantos dumugi tigang dintenipun. Manawi mboten mekaten, saged ugi para sakabatipun lajeng dhateng mandung Piyambakipun, nunten cariyos dhateng tiyang kathah, "Panjenengané wus wungu saka ing antarané wong mati, satemah juru panasaran ingkang kantun badhé langkung awon katimbang ingkang rumiyin." 65 Pangandikané Pilatus marang wong-wong mau, "Kowé padha daklilani nggawa prajurit, padha mangkata, padha jaganen kaya kang kokkarepaké." 66 Sawisé padha mangkat, wong-wong iku padha njaga pasaréan, sarta kabantu déning para prajurit nyègel watuné.
1 Bareng dina Sabat wis kliwat, ing wayah bangun ésuk, ngarepaké dina kapisan ing minggu iku, Maria Magdaléna karo Maria sijiné padha lunga niliki pasaréan. 2 Lah tumuli ana lindhu gedhé, awit ana malaékating Pangéran tumedhak saka langit lan nyelak ngglundhungaké watuné, nuli dilenggahi. 3 Pasuryané katon kaya kilat, pangagemané putih kaya salju. 4 Awit saka wediné marang malaékat, sing padha jaga gumeter wedi banget nganti kaya wong mati. 5 Ananging malaékat mau ngandika marang wong-wong wadon iku, "Kowé aja padha wedi, sabab aku ngerti, kowé padha nggolèki Yésus kang disalib iku. 6 Panjenengané ora ana ing kéné, awit wis wungu, kaya kang wus kapangandikakaké. Padha mrénéa, delengen papan panggonané sumaré. 7 Lan diénggal padha lungaa sarta kandhakna marang para sakabaté, yèn Panjenengané wis wungu saka ing antarané wong mati lan mangertia, Panjenengané ndhisiki kowé tindak menyang Galiléa. Ana ing kana, kowé bakal padha ndeleng Panjenengané. Lah mangertia, Aku wis tutur marang kowé." 8 Wong-wong wadon iku banjur énggal-énggal padha lunga saka ing pasaréan klawan wedi lan kanthi kabungahan gedhé, padha lumayu arep awèh warta marang para sakabaté Yésus. 9 Lah sanalika Yésus methukaké wong-wong wadon iku lan ngandika, "Bagéa!" banjur padha nyedhaki Panjenengané lan nyandhak sampéyané sarta nyembah Panjenengané. 10 Yésus tumuli ngandika marang wong-wong wadon iku, "Aja padha wedi. Padha lungaa, awèh pawarta marang sadulur-sadulurku supaya padha menyang Galiléa, ana ing kana bakal padha ndeleng Aku." 11 Nalika wong-wong wadon iku padha mangkat, lah wong sawatara sing padha njaga padha lumebu ing kutha, ngaturi pawarta marang para pangarepé imam, bab kabèh kang kalakon. 12 Lan sawusé ngumpul karo para pinituwa sarta gawé putusan, banjur padha mènèhi dhuwit akèh marang para prajurit, 13 sarta dhawuhé, "Kowé padha kandhaa mangkéné, 'Ing wayah bengi para sakabaté padha teka nyolong layoné, nalika aku padha turu.' 14 Déné menawa prekara iki kapireng déning gubernur, aku bakal padha matur panjenengané, supaya kowé ora nemu reruwed." 15 Bareng wis padha nampani dhuwité, para prajurit banjur padha nglakoni kaya anggoné padha kawarah. Lan carita iku sumebar ana ing antarané wong Yahudi nganti sapréné. 16 Para sakabat sawelas nuli padha mangkat menyang Galiléa, menyang gunung kang wus kadhawuhaké Yésus marang para sakabat mau. 17 Bareng padha ndeleng Panjenengané banjur padha sujud, nanging sakabat sawatara padha mangu-mangu. 18 Yésus banjur nyelaki para sakabat lan ngandika, "Sakèhé pangwasa ana ing swarga lan ing bumi wis kaparingaké marang Aku. 19 Mulané padha lungaa, sakèhing bangsa padha dadèkna muridku, klawan dibaptisi ing asmané Sang Rama, Sang Putra lan Sang Roh Suci, 20 lan padha diwulanga netepi sabarang kang wis dakdhawuhaké marang kowé kabèh. Lah, Aku nunggal karo kowé ing sadina-dina, nganti tumeka ing wekasaning jaman."
ing ngarsanira, kang bakal nyawisaké marginira; 3 ana swarané wong kang nywara sora ana ing pasamunan:
kang manggon ing Yérusalèm, padha sowan panjenengané sarta padha dibaptisi ana ing Kali Yordan kalawan padha ngakoni dosané. 6 Yohanes ngagem ageman wulu unta lan ing lambungé ngagem sabuk lulang, apadéné dhaharané walang lan madu alas. 7 Déné panjenengané iku ngundhangaké pawarta klawan ngandika, "Ing sapungkurku, Panjenengané kang luwih kwasa tinimbang aku rawuh; tumungkul nguculi talining trumpahé baé aku ora pantes. 8 Aku mbaptis kowé sarana banyu, nanging Panjenengané iku bakal mbaptis kowé sarana Roh Suci." 9 Nalika samana Yésus rawuh saka Nasarèt ing wilayah Galiléa, lan Panjenengané banjur dibaptis déning Yohanes ana ing Kali Yordan. 10 Bareng Panjenengané mentas saka ing banyu, sanalika pirsa langit piyak, sarta Roh kang pindha manuk dara nedhaki Panjenengané. 11 Nuli ana swara saka swarga, "Sira iku Putraningsun kang kinasih, kang ndadèkaké renaning galihingsun." 12 Sawisé iku, Roh tumuli nuntun Panjenengané menyang pasamunan. 13 Sajroné patang puluh dina, Panjenengané ana ing kono kagodha déning Iblis. Pamanggèné sesarengan karo kéwan alas, déné malaékat-malaékat padha ngladosi. 14 Sawisé Yohanes katangkep, Yésus rawuh ing Galiléa, nggelaraké Injilé Allah, 15 lan ngandika, "Wis tekan waktuné, Kratoné Allah wis cedhak, padha mratobata, lan pracayaa marang Injil!" 16 Nalika pinuju tindak urut pinggiré Tlaga Galiléa, Yésus pirsa Simon karo Andréas saduluré Simon, lagi padha nibakaké jala ing tlaga, amarga wong iku padha tukang golèk iwak. 17 Yésus banjur ngandika marang wong-wong iku, "Ayo, padha mèlua Aku. Aku bakal ndadèkaké kowé tukang golèk wong." 18 Sanalika banjur padha ninggal jalané, ndhèrèkaké Panjenengané. 19 Bareng nglajengaké tindak sawatara, Panjenengané pirsa Yakobus anaké Zébédéus lan Yohanes saduluré, lagi padha ana ing prau ndandani jalané. 20 Panjenengané banjur nimbali wong-wong iku, lan tumuli padha ninggal Zébédéus, bapakné, ana ing prau karo para buruhé, lan padha ngetut-buri Panjenengané. 21 Yésus lan para sakabaté banjur padha tekan ing Kapèrnaum. Bareng dina Sabat, Panjenengané énggal-énggal mlebet ing papan pangibadah sarta memulang. 22 Wong-wong padha gumun banget marang piwulangé, awit Panjenengané iku maringaké piwulang kayadéné kang kagungan pangwasa, lan ora kaya para ahli Torèt. 23 Ing papan pangibadah kono, dumadakan ana wong kang kepanjingan roh jahat, lan bengok-bengok, 24 "Punapa prekawis kawula sadaya kaliyan Panjenengan, dhuh Yésus saking Nasarèt! Panjenengan rawuh punika punapa badhé numpes kawula? Kawula ngertos Panjenengan punika sinten: Inggih Panjenenganipun ingkang suci, pinangkanipun saking Allah." 25 Nanging Yésus tumuli ndukani roh jahat iku klawan ngandika, "Menenga, metua saka wong iku!" 26 Roh jahat iku ngontang-antingaké wong mau sarta njerit kanthi swara sora banjur metu saka wong mau. 27 Wong kabèh padha gumun, temah padha takon-tinakon, kalawan ngucap, "Apa ta iki? Piwulang anyar mawa pangwasa. Apadéné paring dhawuh marang roh-roh jahat lan iku iya padha manut marang Panjenengané." 28 Pawarta bab Panjenengané banjur sumebar ing endi-endi nyrambahi wilayah Galiléa kabèh. 29 Lan sawisé medal saka ing papan pangibadah, Yésus karo Yakobus lan Yohanes banjur énggal-énggal tindak menyang omahé Simon lan Andréas. 30 Ibuné maratuwa Simon nggléthak nandhang lara
padha matur marang Panjenengané bab kang lara iku. 31 Panjenengané nuli nyelaki ibu mau, sarta nangèkaké klawan narik tangané; lan panasé tumuli ilang, banjur ngladèni tamu-tamuné. 32 Bareng soré, nalika srengéngé wus surup, wong-wong padha nggawa sakèhé wong kang padha nandhang lara lan kesurupan sétan kaaturaké marang Panjenengané. 33 Wong sakutha kabèh padha uyel-uyelan ngumpul ana ing ngarep lawang. 34 Panjenengané banjur nyarasaké wong akèh kang padha nandhang lara warna-warna sarta nundhungi sétan akèh; lan Panjenengané ora marengaké sétan-sétané padha kandha-kandha, awit wis padha wanuh marang Panjenengané. 35 Ésuk umun-umun, nalika isih peteng, Panjenengané wungu banjur miyos, tumuli tindak menyang papan kang sepi lan ndedonga ana ing kono. 36 Simon lan sakancané padha nusul nggolèki Panjenengané. 37 Bareng wis ketemu Panjenengané, banjur padha matur, "Tiyang sadaya sami madosi Panjenengan." 38 Panjenengané paring wangsulan marang Simon sakancané, "Ayo padha menyang panggonan-panggonan liyané, menyang kutha-kutha sakiwa-tengené kéné supaya Aku iya nggelaraké piwulang ana ing kono, awit iya iku preluné anggonku rawuh ing donya." 39 Panjenengané banjur nggelaraké piwulang ing sawilayah Galiléa kabèh, ana ing papan-papan pangibadahé wong-wong ing kono sarta nundhungi sétan-sétan. 40 Ana wong kang nandhang lara kusta sowan ing ngarsané Yésus nyuwun pitulungan marang Panjenengané kalawan jèngkèng, matur, "Manawi Panjenengan karsa, Panjenengan saged mbirat najis kawula." 41 Karana trenyuh déning welasé, Panjenengané mulung astané lan ndemèk wong mau sarta ngandika, "Aku karsa, birata najismu!" 42 Sanalika kustané ilang, temahan wong iku birat najisé. 43 Panjenengané banjur énggal ndhawuhi wong iku sumingkir lan diwanti-wanti kanthi pangandika, 44 "Kowé aja nganti kandha-kandha apa baé marang sapa baé, nanging lungaa, tuduhna awakmu dhéwé marang imam, sarta nyaosna kurban, kaya kang wis kadhawuhaké déning Musa kanggo pasucèné awakmu, minangka paseksi marang wong-wong." 45 Éwadéné sapungkuré saka kono, wong mau wiwit martak-martakaké lan nyebar-nyebaraké lelakon mau menyang ngendi-endi, satemah Panjenengané ora bisa lumebet ing kutha kanthi terang-terangan, nanging lereb ana ing njaba, ing panggonan-panggonan kang sepi, lan wong saka ing endi-endi padha terus marani marek ing ngarsané.
1 Let sawatara dina, sawisé Panjenengané rawuh manèh ing Kapèrnaum, wong-wong wus padha krungu wartané yèn Panjenengané ana ing dalem. 2 Banjur akèh wong kang padha teka nglumpuk nganti ora ana enggon manèh, dalah ing ngarep lawang baé iya ora ana; lan Panjenengané banjur medhar pangandika marang kang padha nglumpuk iku. 3 Ana wong-wong teka karo nggawa wong lumpuh, digotong wong papat, disowanaké marang Panjenengané. 4 Sarèhné padha ora bisa nggawa marang ngarsané Panjenengané marga anané wong golongan, wong-wong iku padha mbukak payon ing sandhuwuré Panjenengané; lan sawusé mbukak payon, wong-wong iku banjur ngudhunaké paturon panggonané kang lumpuh iku nggléthak. 5 Bareng Yésus nguningani pangandelé wong-wong mau, banjur ngandika marang kang lumpuh, "Nggèr, dosa-dosamu wus kaapura!" 6 Nanging ana ahli Torèt sawatara kang padha lungguh ana ing kono, lan iku padha mikir, 7 "Yagéné wong iku kok kandha mangkono? Wong iku nyenyamah marang Allah. Sapa kang kwasa ngapura dosa kajaba mung Allah piyambak?" 8 Sarèhné panggalihé Yésus pirsa yèn kaya mangkono iku anggoné padha mikir, Panjenengané banjur ngandika marang para ahli Torèt iku, "Yagéné kowé padha duwé pikiran kang kaya mangkono ing sajroning atimu? 9 Endi kang luwih gampang, kandha marang kang lumpuh iku: Dosamu wus kaapura, apa kandha: Tangia, paturonmu angkaten lan lumakua? 10 Nanging supaya kowé padha ngerti, yèn Putrané Manungsa iku duwé pangwasa kanggo ngapura dosa ing bumi," -- Panjenengané banjur ngandika marang kang lumpuh, -- 11 "Aku kandha marang kowé, ngadega, paturonmu angkaten lan muliha menyang omahmu!" 12 Kang lumpuh iku banjur ngadeg, tumuli ngangkat paturoné sarta sumingkir liwat ing sangarepé wong-wong, nganti wong kabèh padha kaéraman lan banjur ngluhuraké Allah, klawan padha ngucap, "Kang kaya mangkono iku kita padha durung tau weruh." 13 Yésus banjur tindak manèh menyang pinggir tlaga; lan wong golongan iku kabèh padha sowan ing ngarsané. Panjenengané banjur memulang marang wong-wong iku. 14 Bareng langkung ing kono, Panjenengané pirsa Lèwi anaké Alféus lungguh ana ing kantor pajeg. Panjenengané banjur ngandika marang Lèwi, "Mèlua Aku!" Lèwi tumuli ngadeg lan ndhèrèkaké Panjenengané. 15 Kacarita Panjenengané dhahar ana ing omahé Lèwi; akèh juru-tagih-pajeg lan wong dosa padha mangan bareng karo Yésus lan para sakabaté, sabab pancèn ana wong akèh kang padha ndhèrèkaké Panjenengané. 16 Para ahli Torèt saka golongan Farisi bareng weruh yèn Panjenengané dhahar karo wong-wong dosa lan para juru-tagih-pajeg, banjur padha kandha marang para sakabaté, "Yagéné wong iku kok mangan awor karo para juru-tagih-pajeg lan wong-wong dosa?" 17 Bareng Yésus midhanget, Panjenengané banjur ngandika marang para ahli Torèt iku, "Wong-wong waras ora mbutuhaké dhokter, nanging wong-wong lara iku kang mbutuhaké. Aku teka ora supaya ngundang wong-wong kang mursid, nanging supaya ngundang wong-wong dosa." 18 Nalika para sakabaté Yohanes lan para Farisi pinuju padha pasa; padha sowan sarta matur marang Panjenengané, "Sabab punapa déné para sakabatipun Yohanes lan murid-muridipun para Farisi sami siyam, nanging sakabat-sakabat Panjenengan kok sami mboten siyam?" 19 Yésus ngandika marang wong-wong mau, "Rak ora bisa ta tamu-tamu kang mahargya pangantèn padha pasa, nalika pangantèn lanang isih lungguhan bareng karo para tamu? Sasuwéné isih nyandhing pangantèn lanang, tamu-tamu ora kena pasa. 20 Nanging bakal tumeka ing waktu, nalika pangantèn kabedhol saka ing antarané para tamu, lan ing waktu iku wong-wong iku bakal padha pasa. 21 Ora ana wong nambalaké potongan kain anyar kang durung mengkered marang sandhangan lawas; déné menawa mangkono tambalané kain anyar mau bakal nyuwèkaké, kang anyar nyuwèk kang lawas, lan suwèké dadi luwih banget. 22 Lan ora ana wong ngisèkaké anggur anyar ing kanthong kulit lawas; awit menawa mangkono angguré bakal ngrusak kanthongé, satemah dadia angguré apadéné kanthongé bakal dadi rusak lan muspra; nanging anggur anyar kuduné diwadhahi ing kanthong kulit kang anyar." 23 Kacarita ing sawijiné dina Sabat, Yésus tindak langkung pategalan gandum; lan para sakabaté padha methiki wulèn gandum. 24 Wong-wong Farisi banjur padha matur marang Panjenengané, "Panjenengan pirsani, sabab punapa tiyang-tiyang punika sami nindakaken padamelan ingkang mboten dipun parengaken ing dinten Sabat?" 25 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong Farisi iku, "Apa kowé padha ora tau maca apa kang katindakaké déning Daud lan para pandhèrèké, nalika ngalami kekurangan lan kaluwèn, 26 kepriyé anggoné padha mlebu ing Padalemané Allah, nalika jamané imam agung Abyatar lan dhahar roti caosan -- kang ora pareng dipangan kejaba mung déning para imam -- lan iya maringaké roti iku marang para pandhèrèké?" 27 Apadéné Panjenengané ngandika marang wong-wong Farisi, "Dina Sabat iku dianakaké kanggo manungsa, ora kok manungsa kanggo dina Sabat; 28 mula, Putrané Manungsa iku malah iya Gustiné dina Sabat."
1 Yésus banjur mlebet manèh ing papan pangibadah. Ing kono ana wong kang tangané mati sasisih. 2 Wong-wong padha ngawasaké Panjenengané apa iya arep marasaké wong iku ing dina Sabat, supaya bisa padha nggugat Panjenengané. 3 Panjenengané banjur ngandika marang wong kang tangané mati sasisih iku, "Mara, ngadega ing tengah kéné!" 4 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong kang padha ngawasaké iku, "Ing dina Sabat iku wong diparengaké nindakaké kabecikan apa nindakaké piala, nylametaké nyawa apa matèni?" Nanging wong-wong iku padha meneng baé. 5 Panjenengané tumuli mirsani wong-wong ing sakiwa-tengené kalawan duka lan kanthi sekel ing galih karana wangkoting atiné. Panjenengané ngandika marang kang tangané mati sasisih iku, "Tanganmu athungna!" Wong iku banjur ngathung, lan tangané wus kapulihaké. 6 Wong-wong Farisi iku, bareng wus padha metu, nuli padha sekongkelan karo para golongané Hérodès gawé rancangan, kepriyé bisané nyédani Panjenengané. 7 Yésus lan para sakabaté banjur sumingkir tindak menyang tlaga; sarta kumpulaning wong akèh
Sidon. Kumpulaning wong kang akèh cacahé iku padha sowan ing ngarsané, marga wus padha krungu bab samubarang kang katindakaké déning Panjenengané. 9 Panjenengané banjur dhawuh marang para sakabaté supaya nyawisaké prau kagem Panjenengané marga anané wong golongan, supaya wong golongan iku ora ngesuk-esuk Panjenengané. 10 Amarga Panjenengané wus nyarasaké wong akèh, mula sakèhé wong kang nandhang lelara padha dhesek-dhesekan ngangseg nyedhak, murih bisané ndemok Panjenengané. 11 Roh-roh jahat iku saben-saben ndeleng Panjenengané, banjur padha sujud ana ing ngarsané sarta ngucap klawan sora, "Panjenengan punika Putranipun Allah!" 12 Nanging kanthi wanti-wanti Panjenengané menging roh-roh jahat supaya ora padha ngandhakaké bab Panjenengané. 13 Yésus tumuli minggah ing gunung sarta nimbali wong-wong kang dikarsakaké lan wong-wong iku padha sowan ing ngarsané. 14 Panjenengané netepaké wong rolas, kang kasebut rasul-rasul déning Panjenengané, supaya ndhèrèkaké tindaké, lan kautus nggelaraké Injil, 15 sarta padha diparingi pangwasa nundhungi sétan. 16 Panjenengané netepaké wong rolas iku, yaiku: Simon, kang diparingi jeneng Pétrus, 17 lan Yakobus, anaké Zébédéus, lan Yohanes saduluré Yakobus, lan Panjenengané maringi jeneng marang karo-karoné Boanèrges, kang
wong Zélot, 19 apadéné Yudas Iskariot, kang ngiyanati Panjenengané. 20 Yésus tumuli mlebet ing sawijining omah, lah wong golongan banjur teka manèh bareng-bareng, nganti padha ora kober dhahar. 21 Bareng para sadhèrèké padha krungu, banjur padha marani arep ngajak Panjenengané sumingkir, marga Panjenengané iku diarani éwah. 22 Déné para ahli Torèt kang teka saka Yérusalèm padha ngucap, "yèn Panjenengané iku kepanjingan Bèèlzebul," lan "anggoné nundhungi sétan kanthi pitulungané panggedhéning sétan." 23 Panjenengané banjur nimbali lan ngandikani wong-wong mau kanthi upama, "Kepriyé bisané Iblis nundhung Iblis? 24 Menawa ana kraton nglawan awaké dhéwé, kraton iku ora bisa lestari madeg, 25 lan menawa ana brayat pecah nglawan awaké dhéwé, brayat iku ora bisa lestari. 26 Mangkono uga menawa Iblis brontak nglawan awaké dhéwé sarta kapecah-pecah, Iblis ora bakal tetep ana, nanging wus tumeka ing pungkasané. 27 Nanging ora ana wong bisa mlebu ing omahé wong
manungsa bakal kaapura. 29 Nanging, sapa baé kang nyenyamah marang Roh Suci, ora bakal olèh pangapura ing salawas-lawasé, nanging kaluputan marga anggoné nindakaké dosa kang langgeng." 30 Panjenengané ngandika mangkono, jalaran wong-wong mau padha ngarani menawa Panjenengané kapanjingan roh jahat. 31 Ibu lan sadhèrèk-sadhèrèké tumuli padha teka; sasuwéné ngadeg ana ing jaba, padha kongkonan wong ngaturi Panjenengané. 32 Wong akèh padha lungguh ngupengi Panjenengané lan padha matur, "Lah punika ibu sarta sadhèrèk-sadhèrèk Panjenengan sami wonten ing jawi madosi Panjenengan." 33 Panjenengané banjur paring wangsulan marang wong-wong iku, "Sapa ibuku lan sadulur-sadulurku?" 34 Kanthi mirsani wong-wong kang padha lungguh ngupengi Panjenengané, banjur ngandika, "Iya iki ibuku lan sadulur-sadulurku! 35 Awit sing sapa nindakaké karsané Allah, iya iku sadulurku lanang, lan sadulurku wadon apadéné ibuku."
1 Yésus wiwit memulang manèh ana ing pinggiring tlaga. Wong golongan kang luwih déning akèh padha nglumpuk ana ing ngarsané, nganti Panjenengané minggah ing prau kang lagi labuh, banjur lenggah ing kono; déné wong golongan kabèh padha ana ing dharatan sapinggiring tlaga. 2 Panjenengané banjur mulangaké prakara akèh marang wong golongan iku ngagem pasemon. Ing piwulangé iku, Panjenengané ngandika marang wong-wong mau, 3 "Padha rungokna! Ana wong metu arep nyebar wiji. 4 Nalika nyebar, sebarané iku sebagéan tiba ing sapinggiring dalan, lan manuk-manuk banjur teka sarta nuthuli wiji-wiji iku nganti entèk. 5 Liyané tiba ing palemahan kang campur watu, ing kono lemahé ora akèh; wiji-wiji iku énggal thukul, awit lemahé tipis. 6 Nanging bareng srengéngé saya dhuwur, banjur mati déning panas lan marga ora duwé oyod, temah dadi garing. 7 Ana manèh kang tiba ing erèn, lan eriné tuwuh dadi dhuwur sarta sebarané kelindhih banget, temahan mati lan ora ngetokaké woh. 8 Déné liyané tiba ing lemah kang becik, lan banjur ngetokaké woh; marga tuwuh subur, temahan ngetokaké woh; ana kang tikel telung puluh, ana kang tikel sawidak, ana kang tikel satus." 9 Panjenengané banjur ngandika, "Sapa kang duwé kuping kanggo ngrungokaké, iku ngrungokna!" 10 Nalika Panjenengané piyambakan, para pandhèrèké karo sakabaté rolas iku padha nyuwun katrangan bab pasemon mau. 11 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong iku, "Kowé kabèh wus padha kaparingan wewadining Kratoné Allah, nanging tumrap wong-wong jaba samubarang kapratélakaké nganggo pasemon, 12 supaya: Sanadyan pancèn ndeleng, nanging padha ora weruh; sanadyan pancèn ngrungokaké, nanging padha ora ngerti, supaya sarana mangkono iku ora padha mratobat lan kaparingan pangapura." 13 Panjenengané tumuli ngandika marang wong-wong iku, "Kowé apa padha ora ngerti pasemon iki? Banjur kepriyé anggonmu ngerti sakèhing pasemon liyané? 14 Wong kang nyebar iku nyebar pangandika. 15 Déné wong-wong kang ana ing sapinggiring dalan, papan kasebaré pangandika, yaiku wong-wong kang padha ngrungokaké pangandika; Iblis banjur énggal-énggal teka nyirnakaké pangandika kang lagi baé kasebar. 16 Mangkono uga, kang kasebar ing palemahan kang campur watu-watu, yaiku wong-wong kang nalika krungu pangandika, banjur énggal-énggal nampani pangandika iku kalawan bungah. 17 Nanging pangandika iku ora ngoyod ing atiné; dadi panampané pangandika mau mung tahan sadhéla baé; kanthi mangkono, bareng kelakon ana panganiaya lan panguya-uya kang awit saka pangandika iku, wong-wong mau énggal padha murtad. 18 Déné liya-liyané, yaiku kang kasebar ing erèn, iku wong-wong kang padha ngrungokaké pangandika, 19 nanging sumelanging urip ing donya lan godhaning kasugihan tuwin kamélikan marang prakara-prakara liyané banjur nlusup lan nglindhih pangandika iku, temah dadi tanpa woh. 20 Mungguh kang kasebar ing lemah kang becik, yaiku wong-wong kang ngrungokaké sarta nampani pangandika, apadéné ngetokaké woh, kang siji tikel telung puluh, lan sijiné tikel sewidak, sarta sijiné manèh tikel satus." 21 Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau, "Anané lampu iku rak ora supaya dipapanaké ing sangisoré genthong utawa dipapanaké ing longan ta? Apa ora supaya ditumpangaké ing cagak lampu? 22 Sabab ora ana barang kang sinamar kajaba supaya kawiyak, lan ora ana barang kang winadi kejaba supaya kawedharaké. 23 Sapa kang duwé kuping kanggo ngrungokaké iku ngrungokna!" 24 Panjenengané banjur ngandika manèh, "Padha titènana, apa kang padha kokrungu. Ukuran kang kokanggo ngukur, bakal kanggo ngukur kowé; malah tumrap ing kowé ukurané bakal ditambahi. 25 Sabab sapa kang duwé, bakal kaparingan, lan sapa kang ora duwé, dalah apa kang diduwèni bakal kapundhut." 26 Yésus banjur ngandika, "Bab Kratoné Allah iku kaya mangkéné: Upamané kaya wong kang nyebar wiji ing lemah, 27 ing wayah bengi wong mau turu, lan ing wayah awan tangi, déné wiji iku thukul sarta tuwuh, lan wongé iku dhéwé ora ngerti kepriyé kelakoné. 28 Bumi iku tan kena ora mesthi ngetokaké woh, wiwitané arupa gagang, banjur wewulèné, nuli gandumé kang mentes ana ing wulèné. 29 Samangsa wohé wus tuwa, wong iku énggal ngeriti, awit wus tekan wayahé panèn." 30 Yésus banjur ngandika, "Kratoné Allah iku beciké kita upamakaké apa, utawa beciké kita gambaraké nganggo pasemon apa? 31 Iku kayadéné wiji sesawi kang nalika disebar ing lemah, iku wujudé cilik dhéwé saka sakèhing wiji ing bumi. 32 Nanging bareng wis disebar, banjur tuwuh lan dadi gedhé dhéwé saka sakèhing sayuran sarta ngetokaké pang kang gedhé-gedhé, nganti manuk-manuk ing awang-awang padha bisa nusuh ana ing ayomané." 33 Ngagem pasemon akèh kang kaya mangkono iku, Panjenengané mbabaraké pangandika marang wong-wong iku, saukur karo sagaduking pangertèné, 34 lan Panjenengané ora ngandika tanpa pasemon marang wong-wong iku, nanging yèn marang para sakabaté piyambak, Panjenengané nerangaké samubarang kanthi kusus. 35 Ing dina iku bareng wus surup, Yésus ngandika marang para sakabaté, "Ayo padha mangkat nyabrang." 36 Karo ninggal wong golongan, para sakabat banjur padha ndhèrèkaké Panjenengané kang wus ana ing prau bebarengan karo prau-prau liyané. 37 Tumuli ana prahara kang gedhé, lan ombaké ngebyuki prau, nganti prauné mèh kebak banyu. 38 Déné Yésus ana ing buritan saré ngagem bantal. Para sakabat banjur mungu Panjenengané lan matur, "Guru, punapa Panjenengan mboten menggalih, bilih kawula sami katiwasan?" 39 Sawisé wungu, Panjenengané banjur ndukani anginé kanthi sereng sarta ngandika marang tlaga, "Sirepa! Antenga!" Anginé nuli sirep lan tlagané dadi anteng. 40 Panjenengané banjur ngandika marang para sakabaté, "Yagéné kowé padha wedi? Apa kowé padha ora pracaya?" 41 Para sakabat dadi wedi banget, sarta padha rerasanan, "Sejatiné Panjenengané iku sapa ta, déné angin lan tlaga baé padha mbangun turut marang dhawuhé?"
1 Nuli Yésus lan para sakabaté padha tekan sabranging tlaga, ing wilayahé wong Gerasa. 2 Lagi baé Panjenengané mandhap saka ing prau, ana wong kang kerasukan roh jahat saka ing pakuburan, methukaké. 3 Wong mau manggon ana ing pakuburan lan ora ana wong siji baé kang bisa mbanda wong mau, sanadyan nganggo ranté pisan, 4 amarga wong iku sikil lan tangané wus kerep diranté, nanging ranténé dipedhot lan dibedhat, mangka ora ana siji baé wong kang bisa nelukaké. 5 Rina-wengi wong iku terus ana ing pakuburan-pakuburan lan gunung-gunung karo bengak-bengok sarta ngantemi awaké dhéwé nganggo watu. 6 Bareng weruh Yésus saka ing kadohan, wong mau banjur mlayu lan nyembah Panjenengané, 7 sarta mbengok klawan sora, "Punapa urusan Panjenengan kaliyan kula, dhuh, Yésus, Putranipun Allah ingkang Mahaluhur? Demi Allah, sampun ngantos nyiksa kula!" 8 Wong mau matur mangkono, jalaran Panjenengané ngandika, "Metua saka wong iku, hé, roh jahat!" 9 Panjenengané banjur ndangu marang wong iku, "Sapa jenengmu?" Wong iku tumuli matur, "Nama kula Legion, awit kula punika kathah." 10 Wong iku kanthi adreng nyuwun supaya Panjenengané ora nundhung roh-roh jahat iku saka ing wilayah kono. 11 Ing kono ana babi sapantha gedhé lagi padha golèk pangan ana ing èrèng-èrèngé gunung. 12 Roh-roh jahat iku banjur padha nyuwun marang Panjenengané karo matur, "Panjenengan ndhawuhana kula supados sami pindhah ing babi-babi punika, babi-babi punika badhé kula lebeti." 13 Yésus marengaké roh-roh jahat iku; lan roh-roh jahat mau tumuli padha metu banjur mlebu ing babi-babi iku; pepanthan babi mau tumuli gumrudug mudhun liwat èrèng-èrèng kang njuleg ambyur ing tlaga, cacahé wetara rong èwu, lan padha klelep ing kono. 14 Para kang angon babi-babi mau banjur padha mlayu awèh warta marang wong-wong ing kutha lan ing kampung-kampung sakiwa-tengené. Wong-wong banjur padha metu arep weruh apa kang wis kelakon. 15 Wong-wong mau padha sowan ing ngarsané Yésus lan padha ndeleng wong kang kapanjingan sétan Legion iku lungguh ana ing kono, wis nganggo sandhangan sarta waras budiné, satemah wong-wong iku padha wedi. 16 Wong-wong kang padha weruh lelakon mau banjur padha nyritakaké marang wong-wong kang padha teka iku, apa kang tumanduk ing wong kang kapanjingan sétan lan bab babi-babi mau. 17 Wong-wong banjur padha nyuwun, supaya Panjenengané jengkar saka ing wilayahé. 18 Nalika Yésus minggah ing prau, wong kang kapanjingan sétan mau nyuwun marang Panjenengané supaya diparengaké ndhèrèk. 19 Yésus ora marengaké, nanging ngandika marang wong iku, "Muliha menyang omahmu, menyang krabatmu lan kandhakna marang wong-wong mau sabarang kang katindakaké déning Allah marang kowé sarta anggoné Panjenengané melasi kowé!" 20 Wong iku banjur lunga sarta wiwit martakaké ana ing tanah Dékapolis samubarang kang wis katindakaké déning Yésus marang wong mau, temah wong kabèh padha gumun. 21 Nalika Yésus nyabrang manèh kalawan nitih prau, wong golongan kang akèh cacahé teka padha ngrubung Panjenengané. Nalika Panjenengané ana ing pinggir tlaga, 22 tumuli ana wong saka panunggalané para pangareping papan pangibadah teka, jenengé Yairus. Bareng weruh Panjenengané, wong iku banjur sujud ing ngarsané, 23 lan kanthi adreng nyuwun marang Panjenengané lan matur, "Anak kawula èstri saweg sakit mèh pejah, mugi Gusti rawuh saha numpangi asta dhateng anak kula wau, supados wilujeng lan lestantun gesang." 24 Yésus banjur tindak bareng karo pangareping papan pangibadah mau. Lan wong golongan kang akèh cacahé ndhèrèkaké Panjenengané. 25 Ana wong wadon kang lara nggrajag-getih wus rolas taun lawasé, 26 sing banget anggoné nandhang sangsara, wis bola-bali ditambani dhokter pirang-pirang, nganti ngentèkaké barang darbèké kabèh, mangka iku ora mitulungi, nanging larané malah dadi luwih nemen. 27 Marga wus krungu pawarta bab Yésus, wong wadon iku tumuli teka nrambul ing satengahé wong golongan, banjur ndemèk jubahé Panjenengané saka ing buri. 28 Sabab pamikiré, "Yèn aku ndemèk, sanadyan ta mung jubahé Panjenengané, aku bakal kawarasaké." 29 Sanalika nggrajag-getihé banjur dadi mampet, apadéné iya ngrasakaké yèn awaké wus waras. 30 Sanalika iku uga Yésus ngraosaké saka ing sarirané piyambak ana daya kang metu, Panjenengané banjur minger ing satengahé wong golongan lan ngandika, "Sapa kang ndemèk jubahku?" 31 Para sakabaté banjur padha matur marang Panjenengané, "Gusti pirsa tiyang golongan sami ndhesek-ndesek Gusti, éwasemanten Gusti ngandika: Sapa kang ndemèk Aku?" 32 Panjenengané banjur mirsani mubeng, nedya nguningani wong kang tumindak mengkono. 33 Déné wong wadon mau sarèhné nyumurupi apa kang kelakon tumrap awaké, banjur kanthi wedi lan gumeter marek sarta sujud ing ngarsané Yésus, apadéné ngaturaké kabèh ing sanyatané marang Panjenengané. 34 Panjenengané tumuli ngandika marang wong wadon iku, "Hé, nggèr, pracayamu wus mitulungi kowé. Mundura kanthi tentrem-rahayu, lan warasa saka lelaramu." 35 Nalika Panjenengané isih ngandika, wong sawatara saka ing omahé pangareping papan pangibadah mau nusul teka lan matur, "Putra putri panjenengan sampun tilar, punapa ginanipun panjenengan taksih ngribedi Guru?" 36 Nanging Yésus, kanthi ora nggatosaké marang tetembungan kang kaucapaké iku, ngandika marang pangarepé papan pangibadah iku, "Aja wedi, pracayaa baé!" 37 Yésus ora marengaké ana wong kang ndhèrèk Panjenengané kejaba Pétrus, Yakobus lan Yohanes, saduluré Yakobus. 38 Bareng wus padha tekan omahé pangareping papan pangibadah iku, Panjenengané pirsa kaributan, wong-wong kang nangis lan sesambat kalawan sora. 39 Bareng wis mlebet, Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong iku, "Yagéné kowé padha ribut lan nangis? Bocahé ora mati, nanging turu." 40 Wong-wong iku banjur padha nggeguyu Panjenengané. Sawisé ndhawuhi metu wong-wong iku kabèh, Panjenengané tumuli ngajak bapak lan ibuné bocah mau sarta kang padha ndhèrèk Panjenengané, banjur mlebet ing papané bocah mau. 41 Kanthi ngasta tangané, Panjenengané ngandika marang bocah iku, "Talita kum," kang ateges, "Hé, gendhuk, Aku dhawuh marang kowé, tangia!" 42 Sanalika bocah wadon iku tangi sarta mlaku mrana-mréné; bocah iku umuré rolas taun. Wong kabèh tumuli padha banget kaéraman. 43 Panjenengané paring dhawuh wanti-wanti marang wong-wong iku, aja nganti ana wong kang ngerti bab mau, sarta ndhawuhi supaya bocahé diparingi mangan.
1 Yésus banjur jengkar saka kono lan rawuh ing papan asalé, déné para sakabaté padha ndhèrèkaké Panjenengané. 2 Ing dina Sabat, Panjenengané wiwit memulang ana ing papan pangibadah, lan wong akèh kang padha ngrungokaké gumun banget, klawan ngucap, "Wong iku anggoné olèh iku kabèh saka ngendi? Lan kawicaksanan apa kang kaparingaké marang wong iku? Sarta kepriyé déné pangwasa kang ngéram-éramaké kang kaya mangkono iku bisa katindakaké sarana tangané? 3 Apa wong iku dudu tukang kayu, anaké Maria, saduluré Yakobus, Yosès, Yudas lan Simon? Lan apa sadulur-saduluré wadon ora padha manggon ing kéné ing satengah kita?" Wong-wong iku temah padha nampik Panjenengané. 4 Yésus banjur ngandika marang wong-wong iku, "Nabi iku mesthi kajèn ana ing ngendi-endi, kejaba ana ing papan asalé lan ing satengahé kulawargané sarta ing omahé dhéwé." 5 Ana ing kono Panjenengané ora saged nindakaké pangwasa kang ngéram-éramaké liyané, kajaba mung nyarasaké wong lara sawatara sarana numpangi asta. 6 Panjenengané gumun banget awit saka anggoné wong-wong mau padha ora pracaya. Yésus banjur tindak ndlajahi désa-désa karo memulang. 7 Panjenengané nimbali marek sakabat rolas iku sarta wiwit ngutus para sakabat mau ngloro-ngloro. Panjenengané maringi pangwasa marang para sakabat tumrap roh-roh jahat, 8 apadéné ndhawuhi para sakabat supaya ora sangu apa-apa kanggo ana ing dalan, kejaba mung teken; aja padha nggawa roti, aja nggawa kanthong, dhuwit ing sabuk iya ora, 9 nanging kena nganggo trumpah, lan aja padha nggawa sandhangan rangkep. 10 Panjenengané banjur ngandika marang para sakabat, "Ing endi baé, yèn kowé padha mlebu ing sawijining omah, kowé padha manggona ana ing kono nganti salungamu. 11 Déné menawa ana panggonan kang ora nampa kowé lan uga ora ngrungokaké kandhamu, nalikané kowé padha ninggal papan kono, ketabna lebu kang tumèmpèl ing tlapakanmu minangka paseksi marang wong-wong mau." 12 Para sakabat banjur padha lunga martakaké supaya wong padha mratobat, 13 lan padha nundhungi sétan akèh, apadéné medhaki wong pirang-pirang nganggo lenga dadi lan warasé. 14 Raja Hérodès iya midhanget bab Yésus, awit asmané wus misuwur, lan wong padha ngandhakaké, "Yohanes Pambaptis wus kawungokaké saka ing antarané wong mati, mulané pangwasa kang ngéram-éramaké iku makarya ana ing Panjenengané." 15 Déné wong-wong liyané padha ngucap, "Iku Élia!" Nanging wong-wong liyané padha nuturaké, "Iku nabi kayadéné nabi-nabi ing jaman biyèn." 16 Nalika Hérodès midhanget prakara iku, banjur ngandika, "Dudu, iku Yohanes, kang wus daktigas guluné, iku wus katangèkaké." 17 Amarga Hérodès piyambak wis dhawuh supaya nangkep Yohanes lan mbanda panjenengané ana ing kunjara, awit Hérodès ngalap Hérodias, garwané Filipus sadhèrèké Hérodès, dadi garwané. 18 Yohanes pancèn naté ngèngetaké marang Hérodès, "Mboten wenang panjenengan mengku sémahipun sadhèrèk panjenengan!" 19 Mulané Hérodias ngendhem serik marang Yohanes lan ngudi bisané nyédani panjenengané, nanging ora bisa, 20 sabab Hérodès éring marang Yohanes, amarga pirsa yèn Yohanes iku priya mursid lan suci, mulané Hérodès ngayomi panjenengané. Lan manèh, samangsa midhanget pangandikané Yohanes, Hérodès kuwur panggalihé, éwadéné remen midhangetaké. 21 Wusana ana wewengan kang becik tumrap Hérodias, nalika Hérodès ing dina wiyosané damel bujana kanggo para panggedhéné lan para opsiré sarta para wong kang kajèn-kéringan ing Galiléa. 22 Nalika putrané putri Hérodias mlebu sarta banjur mbeksa, iku gawé renané Hérodès lan para tamuné. Raja Hérodès banjur ngandika marang putriné iku, "Kowé nyuwuna marang aku apa kang kokkarepaké, mesthi bakal dakparingi!" 23 Panjenengané nuli sumpah marang putri iku, "Apa baé kang koksuwun marang aku bakal dakparingaké marang kowé, sanadyan nganti separoning kratonku pisan!" 24 Putri mau banjur metu sarta matur marang ibuné, "Prayoginipun kula nyuwun punapa?" Déné ibuné mangsuli, "Sirahé Yohanes Pambaptis." 25 Putri iku banjur énggal baé mlebu kanthi rerikatan marek ing ngarsané raja sarta nyuwun kalawan matur, "Ing wekdal punika ugi, kawula kepéngin bilih panjenengan maringaken dhateng kawula, sirahipun Yohanes Pambaptis wonten ing baki!" 26 Raja Hérodès dadi banget sungkawa ing galih, nanging marga saka sumpahé lan karana para tamuné, panjenengané ora karsa nulak panyuwuné putri iku. 27 Panjenengané banjur énggal ngutus prajurit lan dhawuh supaya nggawa mustakané Yohanes. Prajurit iku tumuli mangkat, banjur nigas janggané Yohanes ing pakunjaran. 28 Nuli nggawa mustakané Yohanes ana ing baki sarta masrahaké marang putri iku, kang banjur ngaturaké marang ibuné. 29 Bareng para sakabaté Yohanes krungu prakara iku, banjur
ana ing ngarsané Yésus lan padha ngaturaké marang Panjenengané apa kang wus padha katindakaké lan kawulangaké. 31 Panjenengané banjur ngandika marang para rasul, "Ayo padha menyang panggonan kang sepi lan padha ngasoa sadhéla." Amarga wong akèh padha lunga-teka, temah padha ora kober mangan. 32 Banjur padha mangkat numpak prau ndhéwé menyang panggonan kang sepi. 33 Nanging nalika padha mangkat, wong akèh padha weruh lan iya padha ngerti tujuané. Tumuli wong akèh saka sakèhing kutha, kanthi laku dharat padha nusul rerikatan mrana lan padha tekan panggonan kono, ndhisiki para rasul lan Yésus. 34 Nalika wus ndharat, Yésus pirsa wong golongan kang akèh cacahé, banjur tuwuh welasé marang wong golongan iku, awit padha kayadéné wedhus kang ora duwé pangon. Panjenengané nuli wiwit mulang wong golongan iku pirang-pirang prakara. 35 Bareng wayahé wus wiwit peteng, para sakabaté padha sowan ing ngarsané lan matur, "Panggènan punika sepen, mangka wancinipun sampun wiwit peteng. 36 Tiyang-tiyang punika kadhawuhana sami késah dhateng kampung-kampung tuwin dhusun-dhusun ing sakubengipun panggènan punika, supados sami tumbas tedha piyambak." 37 Nanging Panjenengané paring wangsulan, "Kowé padha mènèhana mangan!" Para sakabat banjur padha munjuk marang Panjenengané, "Kawula punapa kedah sami késah tumbas roti pengaos kalih atus dinar, lajeng kawula sukakaken dhateng tiyang-tiyang punika supados sami nedha?" 38 Panjenengané tumuli ngandika, "Kowé padha duwé roti pira? Padha delengen!" Bareng wus padha cetha cacahé, banjur padha matur, "Wonten roti gangsal, sarta ulam loh kalih." 39 Panjenengané tumuli dhawuh marang wong-wong mau, supaya kabèh padha lungguh
iwak loro iku, Panjenengané nuli tumenga ing langit ngucap sokur, banjur nyuwil-nyuwil rotiné lan maringaké marang para sakabaté supaya padha ngladèkaké marang wong-wong mau, apadéné Panjenengané ngedum-edum iwak loro iku marang wong-wong mau kabèh. 42 Wong kabèh mau banjur padha mangan nganti wareg. 43 Lan para sakabat tumuli padha ngukupi cuwilan-cuwilan sisané roti dadi rolas wakul lan uga turahan-turahané iwak. 44 Déné wong lanang kang padha mèlu mangan roti iku cacahé limang èwu. 45 Yésus banjur ndhawuhi para sakabaté, munggah ing prau lan mangkat ndhisiki nyabrang menyang Bètsaida; déné wong golongan didhawuhi mulih. 46 Sawusé pisah saka wong golongan, Panjenengané banjur minggah ing gunung ngarsakaké ndedonga. 47 Bareng wengi prauné wus ana ing tengahé tlaga, déné Panjenengané piyambakan ana ing dharatan. 48 Nanging bareng pirsa para sakabat rekasa anggoné ndhayung, marga anginé nampek, watara jam telu bengi Panjenengané nusul para sakabat kalawan tindak napak ing banyuné tlaga, karsa nglancangi para sakabat. 49 Bareng para sakabat padha weruh Panjenengané tindak napak ing banyuné tlaga, padha ngira yèn Panjenengané iku memedi, banjur padha bengok-bengok, 50 sabab kabèh padha meruhi Panjenengané, temah padha wedi banget. Nanging Panjenengané banjur énggal ngandika marang para sakabat, "Padha ditatag atimu! Iki
awit padha durung ngerti, sanadyan wis ngalami lelakon bab roti mau, jalaran saka wangkoting atiné. 53 Bareng wus padha nyabrang, Yésus lan para sakabaté padha ndharat sarta labuh ing Génésarèt. 54 Sawusé padha mentas saka prau, sanalika wong-wong padha weruh Panjenengané. 55 Mulané banjur padha mlaku rerikatan ndlajahi sawilayah kono kabèh sarta wiwit padha nggotongi wong-wong lara kang nggléthak ana ing paturoné, menyang panggonan kang kaprungu dadi paleremané Panjenengané. 56 Ana ing ngendi baé Panjenengané rawuh, ing désa-désa, ing kutha-kutha, utawa ing kampung-kampung, wong-wong padha nyèlèhaké kang lara iku ana ing pasar lan nyuwun marang Panjenengané, kalilanana ndemèk sanadyan mung gombyoking jubahé baé. Déné sakèhing wong kang padha ndemèk Panjenengané iku padha dadi waras.
1 Nalika Para Farisi lan wong sawatara saka golonganing ahli Torèt kang teka saka Yérusalèm, padha nglumpuk sowan ing ngarsané Yésus. 2 Wong-wong mau padha weruh para sakabat sawatara padha mangan nganggo tangan kang najis, yaiku ora wisuh dhisik. 3 Sabab para Farisi, kayadéné wong-wong Yahudi liyané, ora mangan yèn ora ngwisuhi tangané dhisik, amarga padha netepi padatan warisané para leluhuré; 4 lan samangsa mulih saka pasar, iya padha ora mangan yèn ora nucèkaké awak. Sarta akèh manèh padatan liyané kang diwarisi supaya ditetepi, kayata: bab ngumbah tuwung lan kendhi sarta piranti-piranti prunggu, apadéné paturon. 5 Para Farisi lan para ahli Torèt mau banjur padha munjuk pitakon marang Panjenengané, "Kènging punapa déné sakabat-sakabat Panjenengan kok mboten sami nindakaken padatan warisanipun para leluhur, nanging sami nedha mawi tangan najis?" 6 Panjenengané ngandika marang wong-wong mau, "Cocog banget Yésaya anggoné meca bab kowé, hé wong-wong lamis! Kaya kang wus katulis: Bangsa iki ngurmati Ingsun kalawan lambé, nanging atiné adoh saka Ingsun. 7 Dadi, tanpa teges anggoné ngluhuraké Ingsun, déné kang diwulangaké iku pepakoné manungsa. 8 Kalawan ninggal pepakèné Allah, kowé padha netepi padatané manungsa." 9 Panjenengané mbacutaké pangadikané marang wong-wong mau, "Pinter tenan anggonmu nyisihaké pepakèné Allah, murih kowé padha nglestarèkaké padatané leluhurmu. 10 Amarga Musa wus dhawuh: Kowé ngajènana bapakmu lan ibumu! Lan uga: Sing sapa ngipat-ipati bapakné utawa ibuné, iku kudu kaukum pati. 11 Nanging kowé padha memulang: Menawa ana wong kang matur bapaké utawa ibuné: Sadaya bantuan ingkang mesthinipun dados wewenang panjenengan saking kula, sampun kula dadosaken kurban, -- yaiku pisungsung katur marang Allah, -- 12 dadiné, kowé ora ngolèhaké wong iku nindakaké apa-apa manèh kanggo bapaké utawa ibuné. 13 Kang mangkono iku, sarana nglestarèkaké padatané leluhurmu iku, kowé padha nggawé pangandikané Allah batal. Kejaba iku kowé isih padha nindakaké prakara rupa-rupa kang iya kaya mangkono iku." 14 Yésus banjur nimbali marek manèh wong golongan sarta ngandika, "Kowé kabèh padha ngrungokna marang Aku lan padha nggatèkna. 15 Ora ana barang saka sajabané wong kang mlebu ing sajroné awaké, iku bisa gawé najisé wong mau, nanging apa-apa kang metu saka ing wong, iku kang gawé najisé wong iku." 16 Sapa baé kang duwé kuping kanggo ngrungokake', ngrungokna! 17 Bareng Panjenengané wis lumebet ing sawijiné omah, sumingkir saka wong golongan, para sakabaté banjur munjuk pitakon marang Panjenengané bab pasemon mau. 18 Panjenengané tumuli ngandika marang para sakabat, "Dadi, kowé apa iya padha ora nyandhak? Apa kowé padha ora nggatèkaké, yèn samubarang kang saka ing jaba mlebu ing wong, iku ora bisa gawé najisé wong mau, 19 amarga iku ora mlebu ing atiné, nanging ing wetengé, apadéné banjur metu dibuwang ana ing pakiwan?" Kaya mangkono anggoné Panjenengané mratélakaké, yèn sakèhing pangan iku kalal. 20 Panjenengané ngandika manèh, "Apa kang metu saka ing wong, iya iku kang gawé najisé wong mau, 21 sabab iya saka ing njero kono,
umuk, tindak-tanduk tanpa budi. 23 Sakèhé piala iku asalé saka ing jero lan gawé najisé wong." 24 Yésus jumeneng banjur tindak saka kono menyang wilayah Tirus. Bareng wis lumebet ing sawijiné omah, Panjenengané ngarsakaké aja ana wong siji baé kang ngerti, éwasamono rawuhé tetep ora bisa kasidhem. 25 Malah nalika iku uga, ana wanita kang anaké wadon kepanjingan roh jahat; bareng krungu bab Panjenengané, banjur agé-agé sowan ngrungkebi sampéyané. 26 Wanita iku wong Yunani, keturunan Siro-Fénisia. Wong mau banjur nyuwun marang Yésus, supaya karsa nundhung sétané metu saka anaké wadon. 27 Yésus nuli ngandika marang wanita iku, "Bocah-bocah iku dhisik karebèn padha wareg, awit rak ora patut njupuk rotiné bocah-bocah mau banjur diuncalaké marang asu." 28 Éwadéné wanita iku matur, "Kasinggihan, Gusti. Nanging segawon ing ngandhap méja punika rak inggih sami nedha rontoganing rotinipun laré-laré wau." 29 Yésus banjur ngandika marang wanita iku, "Marga saka pitembunganmu, kowé muliha, sétané wus metu saka anakmu wadon." 30 Nalika mulih tekan omahé, wanita iku mrangguli anaké teturon ing ambèn lan sétané wis lunga. 31 Sawisé iku Yésus jengkar saka wilayah Tirus lan tindak langkung Sidon menyang tlaga Galiléa, nratas tanah Dékapolis. 32 Wong-wong tumuli nggawa wong kang budheg lan angèl guneman sowan ing ngarsané, nyuwun supaya Panjenengané numpangi asta marang wong iku. 33 Sawusé wong mau kadhèwèkaké saka wong golongan, dadi mung kari karo Yésus, Panjenengané banjur nglebetaké drijiné ing kupingé wong iku, sawusé kecoh banjur ndumuk ilaté wong mau. 34 Sawisé mangkono, kanthi tumenga ing langit Panjenengané unjal ambekan, banjur ngandika marang wong mau, "Éfata!" tegesé: Mengaa! 35 Sanalika kupingé padha kabukak, apadéné bundhelaning ilaté udhar, banjur bisa guneman kanthi cetha. 36 Panjenengané tumuli meling wong golongan, aja padha kandha-kandha marang sapa baé. Nanging sangsaya keras Panjenengané meling wong-wong golongan iku, sangsaya mempeng anggoné padha martak-martakaké. 37 Déné wong golongan kabèh padha kaéraman banget lan padha ngucap, "Panjenengané iku wus nggawé samubarang dadi becik, wong-wong kang budheg padha dadi bisa krungu, lan wong-wong kang bisu padha dadi bisa guneman."
1 Ing nalika iku, ana manèh wong golongan kang akèh cacahé lan marga padha ora duwé pangan, Panjenengané banjur nimbali para sakabat sarta ngandika, 2 "Atiku kok welas marang wong golongan iki, awit wus telung dina iki padha ngetutaké Aku terus, mangka padha ora duwé pangan. 3 Menawa dakkon padha bali menyang omahé kanthi weteng luwé, rak iya bakal padha ambruk ana ing dalan, sabab ing antarané wong golongan iki ana sawatara kang adoh asalé." 4 Para sakabaté padha munjuk marang Panjenengané, "Wonten ing pasamunan punika, saking pundi tiyang sagedipun angsal roti kanggé nuwuki tiyang-tiyang punika?" 5 Panjenengané banjur ndangu para sakabat, "Kowé padha duwé roti pira?" Para sakabat tumuli padha matur, "Wonten pitu." 6 Panjenengané nuli ndhawuhi wong golongan iku lungguh ana ing lemah. Sawisé mangkono, Panjenengané banjur mundhut roti pitu mau, lan sawisé saos sokur, nuli nyuwil-nyuwil roti iku sarta maringaké marang para sakabat supaya ngedum-dumaké, lan tumuli padha mbagé roti iku kanthi rata marang wong golongan. 7 Para sakabat uga duwé iwak loh cilik-cilik sawatara, lan sawusé saos sokur, Panjenengané banjur dhawuh supaya iku iya didum-dumaké. 8 Wong-wong tumuli padha mangan, nganti wareg. Para sakabat banjur padha ngukupi cuwilan-cuwilan sisané roti, dadi pitung wakul. 9 Anadéné wong golongan iku cacahé watara patang èwu. Banjur padha didhawuhi mulih. 10 Panjenengané nuli énggal minggah ing prau bareng karo para sakabaté lan tindak menyang wilayah Dalmanuta. 11 Para wong Farisi tumuli padha sowan, banjur wiwit bebantahan karo Yésus. Kanggo nguji, wong-wong mau nyuwun pratanda saka swarga marang Panjenengané. 12 Kalawan ngresula penggalihé, Panjenengané ngandika, "Généya wong-wong jaman iki padha nyuwun pratandha? Satemen-temené Aku pitutur marang kowé, wong-wong iki babar pisan ora bakal kaparingan pratandha." 13 Panjenengané banjur nilar wong-wong iku lan minggah manèh ing prau tindak menyang sabrang. 14 Para sakabat lali ora nggawa roti, kejaba mung duwé roti siji kang ana ing prau. 15 Yésus banjur ngèngetaké marang para sakabaté, pangandikané, "Padha diawas, lan dingati-ati marang raginé wong Farisi lan raginé Hérodès." 16 Para sakabat banjur rerasan anggoné padha ora duwé roti. 17 Bareng Yésus pirsa, banjur ngandika, "Yagéné kowé padha rerasan bab anggonmu ora duwé roti? Apa kowé padha durung paham lan uga durung ngerti? Apa atimu wus dadi kethul? 18 Kowé iku duwé mripat apa padha ora ndeleng, lan kowé iku duwé kuping apa padha ora ngrungu? Apa kowé padha ora kèlingan, 19 nalika Aku nyuwil-nyuwil roti lima kanggo wong limang èwu; kowé padha ngukupi cuwil-cuwilan roti dadi pirang wakul kebak?" Para sakabat padha matur marang Panjenengané, "Kalih welas wakul." 20 "Lan nalika roti pitu kanggo wong patang èwu, kowé padha ngukupi cuwil-cuwilan roti pirang wakul kebak?" Para sakabat banjur matur marang Panjenengané, "Pitung wakul." 21 Panjenengané banjur ngandika marang para sakabat, "Apa kowé isih padha durung ngerti?" 22 Yésus lan para sakabaté banjur rawuh ing Bètsaida. Wong-wong tumuli nggawa wong wuta sowan ing ngarsané Yésus, sarta padha nyuwun supaya Panjenengané karsa ndemèk wong wuta mau. 23 Panjenengané tumuli ngasta tangané kang wuta mau lan nuntun wong iku menyang sajabané désa. Bareng wus ngecohi mripaté apadéné numpangi asta wong iku, Panjenengané banjur ndangu, "Apa kowé weruh apa-apa?" 24 Bareng wong wuta mau wiwit bisa weruh banjur munjuk, "Kawula ningali tiyang-tiyang kadosdéné wit-witan nanging ketingalipun sami mlampah." 25 Yésus banjur numpangaké astané manèh ing mripaté wong iku, lan wong mau bisa ndeleng temenan sarta wis waras, temahan bisa ndeleng apa baé kanthi cetha. 26 Panjenengané tumuli ndhawuhi wong mau mulih menyang omahé, karo dingandikani, "Aja mampir ing désa kono!" 27 Yésus dalah para sakabaté banjur tindak menyang désa-désa sakiwa-tengené Kaisaréa Filipi. Ana ing dalan, Panjenengané ndangu marang para sakabat, "Wong-wong padha ngarani Aku iki sapa?" 28 Para sakabat padha ngaturi wangsulan marang Panjenengané, aturé, "Wonten ingkang mastani Yohanes Pambaptis, wonten ugi ingkang mastani Élia, sanèsipun malih mastani salah setunggalipun para nabi." 29 Panjenengané banjur ndangu marang para sakabat, "Nanging kowé padha ngarani Aku iki sapa?" Petrus nuli matur, "Panjenengan punika Mésias!" 30 Panjenengané banjur wanti-wanti anggoné meling para sakabat supaya aja martakaké marang sapa baé bab Panjenengané. 31 Yésus tumuli wiwit mulang marang para sakabaté, yèn Putraning Manungsa iku kudu nglampahi sangsara akèh,
wungu manèh. 32 Bab iki dingandikakaké kanthi ngeblak. Nanging Pétrus banjur narik Panjenengané minggir sarta ngèngetaké kanthi temenan. 33 Nanging Panjenengané banjur minger lan kalawan mirsani para sakabaté, ndukani Pétrus kanthi keras,
sakabaté sarta ngandika marang wong iku kabèh, "Saben wong kang arep ngetut-buri Aku, iku nyingkura awaké dhéwé, manggula salibé lan mèlua Aku. 35 Awit sing sapa arep nylametaké nyawané, iku bakal kélangan nyawané, nanging sing sapa kélangan nyawané marga saka Aku lan marga saka Injil, iku bakal nylametaké nyawané. 36 Apa gunané wong olèh jagat iki kabèh, nanging kélangan nyawané? 37 Awit apa ta kang kena diwènèhaké kanggo ngijoli nyawané? 38 Sabab sing sapa isin karana Aku lan marga saka tetembunganku ana ing ngarepé wong-wong kang ora setya lan dosa iki, Putraning Manungsa iya bakal lingsem marga saka wong iku, menawa bésuk Panjenengané rawuh ngagem kamulyané Ingkang Rama, bareng karo para malaékat suci."
1 Panjenengané ngandika manèh marang wong-wong iku, "Aku pitutur marang kowé, satemené wong kang ana ing kéné iki ana kang bakal ora mati, sadurungé padha ndeleng Kratoning Allah rawuh kalawan pangwasa." 2 Nem dina sawisé iku, Yésus ngajak Pétrus, Yakobus lan Yohanes, supaya padha ndhèrèkaké Panjenengané minggah ing gunung kang dhuwur, miyambak. Yésus tumuli santun rupi ana ing ngarepé sakabat telu mau. 3 Pangagemané dadi putih gilap; gawé putih kang kaya mangkono iku, tukang cuci ing donya iki ora ana kang bisa. 4 Para sakabat telu padha weruh Élia karo Musa, lagi padha wawan-pangandika karo Yésus. 5 Pétrus nuli matur marang Yésus, "Rabbi, saiba prayoginipun kita sami wonten ing ngriki. Keparenga kawula sami damel tarub tiga; kagem Gusti, kagem Musa, sarta kagem Élia." 6 Anggoné matur mangkono iku, amarga Pétrus ora ngerti kudu matur apa, sabab para sakabat iku padha dadi wedi banget. 7 Banjur ana méga nglimputi kang padha ana ing papan kono, lan ana swara saka sajroning méga iku, "Iki Putraningsun kekasih; padha èstokna dhawuhé." 8 Dumadakan, nalika sakabat telu iku ndeleng sakubengé, padha ora weruh wong liyané kang bareng karo para sakabat mau, kajaba mung Yésus piyambak. 9 Anadéné nalika padha mudhun saka ing gunung, Panjenengané paring piweling marang sakabat telu iku, supaya ora nyritakaké marang sapa baé apa kang wus padha dialami mau, sadurungé Putrané Manungsa wungu saka ing antarané wong mati. 10 Para sakabat telu iku padha ngugemi pangandikané kalawan padha rerasan, apa tegesé, "wungu saka ing antarané wong mati". 11 Banjur padha munjuk pitakon marang Panjenengané, "Kénging punapa para ahli Torèt sami cariyos bilih Élia kedah rawuh rumiyin?" 12 Panjenengané banjur ngandika, "Mula pancèn mangkono, Élia rawuh dhisik prelu mulihaké samubarang. Nanging kepriyé déné kok katulis mungguh Putrané Manungsa yèn Panjenengané iku kudu nandhang sangsara akèh sarta disawiyah? 13 Nanging Aku pitutur marang kowé: Élia uga wis rawuh, lan wong-wong iya tumindak sawenang-wenang marang Élia kaya kang wis katulis tumrap panjenengané iku." 14 Nalika Yésus, Pétrus, Yakobus lan Yohanes rawuh ing panggonané sakabat-sakabat liyané, Panjenengané lan sakabaté telu mau pirsa wong golongan akèh padha ngrubung para sakabat lan ahli-ahli Torèt kang lagi padha bebantahan. 15 Bareng wong golongan weruh Panjenengané, padha gumun banget, banjur énggal-énggal padha methukaké Panjenengané. 16 Yésus banjur ndangu marang para sakabat, "Kowé iku padha bebantahan prekara apa karo wong-wong iku?" 17 Ana wong siji saka antarané wong golongan iku, matur, "Guru, punika kawula nyowanaken anak kawula, jalaran laré punika kapanjingan roh ingkang damel bisu. 18 Saben-saben roh punika nyerang laré punika, lajeng mbanting ing siti; cangkemipun lajeng muruh, untunipun kerot-kerot, badanipun dados kaken. Kawula sampun matur dhateng para sakabat Panjenengan, supados nundhung roh punika, nanging sami mboten saged." 19 Yésus banjur ngandika, "Hé, golongan kang ora pracaya, nganti kapan anggonku bakal padha tetunggalan karo kowé? Nganti kapan anggonku kudu nyabari kowé? Bocahé gawanen mréné!" 20 Wong-wong banjur nggawa bocahé diaturaké Panjenengané. Bareng roh iku weruh Yésus, sanalika iku uga banjur ngobat-abitaké bocahé nganti tiba ing lemah, nggulung-nggulung kalawan muruh cangkemé. 21 Panjenengané banjur ndangu marang bapaké bocah mau, "Wis pira lawasé anggoné kataman mangkéné iki?" Atur wangsulané, "Sampun wiwit alit mila. 22 Sarta roh punika asring nguncalaken laré wau dhateng latu utawi dhateng toya, kanthi sedya badhé nyirnakaken. Éwadéné manawi Panjenengan saged nindakaken punapa-punapa, mugi Panjenengan karsa mitulungi kawula lan paring piwelas dhateng kawula." 23 Yésus banjur ngandika marang bapaké bocah iku, "Kandhamu: Manawi Panjenengan saged? Tumrap wong kang pracaya samubarang bisa kelakon!" 24 Sanalika bapakné bocah iku banjur matur kalawan sora, "Kawula pitados. Mugi karsa paring pitulungan dhateng kawula ingkang kirang pitados punika!" 25 Bareng Yésus pirsa yèn wong golongan padha gumrudug, Panjenengané banjur ndukani roh jahat iku, pangandikané, "Hé, roh kang nggawé bisu lan budheg, Aku dhawuh marang kowé:
dadi kaya mati, nganti wong akèh padha ngarani, "Bocahé wus mati." 27 Nanging Yésus banjur ngasta tangané bocah mau lan ngadegaké, bocahé banjur ngadeg. 28 Bareng Yésus wis lumebet ing sawijining omah, para sakabaté padha munjuk pitakon marang Panjenengané nalika ora ana wong liya, "Sabab punapa kawula mboten saged ngésahaken roh punika?" 29 Panjenengané banjur ngandika, "Jinis iki ora bisa katundhung kajaba mung sarana pandonga." 30 Yésus lan para sakabaté banjur padha bidhal saka kono, nglangkungi Galiléa; déné Panjenengané ngarsakaké supaya ora ana wong kang ngerti; 31 awit Panjenengané lagi mulang marang para sakabaté. Panjenengané banjur ngandika, "Putrané Manungsa bakal kapasrahaké marang tangané manungsa lan iku bakal nyédani Panjenengané, sarta telung dina sawisé disédani Panjenengané bakal wungu manèh." 32 Para sakabat padha ora ngerti marang pangandika mau, nanging padha ora wani nyuwun pirsa marang Panjenengané. 33 Yésus lan para sakabaté banjur tekan Kapèrnaum. Bareng wus ana ing dalem, Panjenengané banjur ndangu para sakabat, "Apa kang padha kokrembug ana ing dalan mau?" 34 Nanging kabèh padha meneng baé, sabab nalika ana ing dalan mau padha bebantahan bab sapa kang pinunjul ing antarané para sakabat iku. 35 Yésus banjur lenggah lan nimbali sakabat rolas iku sarta ngandika, "Menawa wong kepéngin dadi kang dhisik dhéwé, iku dadia kang kèri dhéwé saka antarané wong kabèh lan dadia paladèné wong kabèh." 36 Panjenengané mundhut bocah, mapanaké ing satengahé para sakabat, sarta kalawan mbopong banjur mangku bocah mau lan ngandika marang para sakabat, 37 "Sing sapa nampa bocah iki demi jenengku, iku Aku kang ditampani. Sing sapa nampa Aku, iku dudu Aku kang ditampani, nanging Panjenengané kang ngutus Aku." 38 Yohanes matur marang Yésus, "Guru, kawula sami sumerep wonten tiyang ingkang sanès golongan kawula sadaya, nundhung sétan atas asmanipun Gusti; tiyang punika lajeng kawula penging, amargi sanès golongan kawula sadaya." 39 Nanging Yésus banjur ngandika, "Iku aja kokpenging, awit ora ana wong kang nindakaké mukjijat atas jenengku, sanalika iku uga banjur nyenyamah Aku. 40 Sapa baé kang ora nglawan kita, iku ana ing pihak kita. 41 Satemené Aku pitutur marang kowé: Sapa baé kang mènèhi ngombé marang kowé banyu sacangkir, marga kowé iku pandhèrèké Kristus, wong iku mesthi ora bakal kélangan ganjarané." 42 "Sapa baé kang njalari siji saka antarané bocah-bocah cilik kang pracaya marang Aku iki gawé dosa, wong iku luwih becik menawa guluné dikalungi watu panggilingan, banjur kacemplungaké ing sagara. 43 Menawa tanganmu njalari kowé nindakaké dosa, iku kethoken; luwih becik kowé lumebu ing urip kalawan kuthung, katimbang kalawan ganep tanganmu nanging dibuwang menyang naraka, ing geni kang ora kena disirep; 44 ing papan kang singgaté ora mati, lan geniné ora kena kasirep. 45 Menawa sikilmu dadi sandhungan tumrap kowé, kethoken, awit luwih becik kowé lumebu ing urip kalawan buntung, katimbang kalawan ganep sikilmu, nanging kacemplungaké ing naraka; 46 ing papan kono singgaté ora mati, lan geniné ora kena kasirep. 47 Menawa mripatmu njalari kowé gawé dosa, iku cuplaken; awit luwih becik kowé lumebu ing Kratoning Allah kalawan pécé, katimbang karo ganep mripatmu, nanging kacemplungaké ing naraka, 48 ing papan kang singgaté ora mati sarta geniné ora kena kasirep. 49 Awitdéné saben wong bakal diuyahi sarana geni. 50 Uyah iku becik; nanging menawa uyah dadi tawar, nganggo apa anggonmu bakal mulihaké asiné? Kowé padha duwéa uyah ana ing batinmu sarta padha tansah rukuna siji lan sijiné."
1 Saka ing kono, Yésus banjur tindak menyang wilayah Yudéa lan menyang wilayah sabrangé Kali Yordan, sarta wong golongan banjur gumrudug menyang ngarsané; tuwin kaya kang wis dadi padatan, Panjenengané tumuli mulang manèh marang wong golongan. 2 Para Farisi banjur padha nyedhak, lan kanggo nyoba Panjenengané, wong-wong iku banjur padha munjuk, "Punapa tiyang jaler dipun kéngingaken megat sémahipun?" 3 Nanging Panjenengané banjur paring wangsulan marang wong-wong mau, "Musa wis ndhawuhi apa marang kowé?" 4 Déné wong-wong iku matur, "Musa marengaken tiyang jaler damel serat-pegat kanggé megat sémahipun." 5 Yésus banjur ngandika marang wong-wong iku, "Musa nyerat dhawuh iku tumrap kowé marga saka wangkoting atimu. 6 Mangka saka wiwitaning tumitah, Allah nitahaké manungsa lanang lan wadon. 7 Mulané wong lanang iku bakal ninggal bapa lan biyungé, rumaket karo rabiné, 8 sarta wong loro iku banjur dadi daging siji, wis ora loro manèh, nanging dadi daging siji. 9 Kang iku, apa kang wis katunggilaké déning Allah, aja dipisahaké déning manungsa." 10 Sawisé tekan omah, para sakabat padha miterang manèh marang Yésus bab iku mau. 11 Panjenengané banjur ngandika marang para sakabat, "Sapa baé kang megat somahé banjur ngrabèni wong wadon liyané, iku laku jina tumrap rabiné. 12 Lan menawa sing wadon mau megat somahé, banjur ningkah karo wong lanang liyané, iku iya laku jina." 13 Wong-wong banjur padha nyowanaké bocah-bocah cilik menyang ngarsané Yésus, pamrihé supaya Panjenengané ngasta bocah-bocah iku; nanging para sakabaté nyrengeni wong-wong iku. 14 Bareng Yésus pirsa, Panjenengané duka, tumuli ngandika marang para sakabat, "Cikbèn bocah-bocah iku padha sowan marang Aku, kowé aja padha ngalang-alangi, awit iya wong kang kaya mangkono iku kang nduwèni Kratoné Allah. 15 Satemené Aku pitutur marang kowé: Sapa baé kang ora nampani Kratoning Allah kaya bocah cilik, iku ora bakal lumebu ing kono." 16 Panjenengané banjur ngrangkuli bocah-bocah iku apadéné padha dibarkahi kalawan katumpangan asta. 17 Nalika Yésus nglajengaké tindaké, ana wong kang lumayu sowan ing ngarsané, banjur sujud lan matur, "Dhuh, Guru ingkang utami, punapa ingkang kedah kawula lampahi, supados angsal gesang langgeng?" 18 Yésus tumuli ngandika marang wong iku, "Yagéné kowé ngarani Aku utama? Siji baé ora ana kang utama, kejaba mung Allah. 19 Kowé mesti wus ngerti pepakon-pepakon iki: Sira aja mematèni, sira aja laku jina, sira aja nyenyolong, sira aja ngucapaké paseksi goroh, sira aja ngapusi wong liya; sira ngajènana bapa lan biyungira!" 20 Wong mau banjur matur marang Panjenengané, "Guru, kawula sampun netepi sadaya punika wiwit kawula taksih anèm." 21 Sajroné mandeng wong iku, Yésus ketuwuhan rasa tresna marang wong mau, Panjenengané banjur ngandika, "Mung kari saprakara kakuranganmu: Lungaa, dolen kabèh apa kang kokduwèni, lan iku wènèhna marang wong-wong miskin, temahan kowé bakal duwé bandha ing swarga; banjur balia mréné, lan mèlua Aku!" 22 Bareng krungu pangandika kang mangkono iku, wong mau dadi peteng polatané, banjur sumingkir kalawan sedhih, awit wong iku barang
Kratoning Allah." 24 Para sakabat padha kagèt awit saka pangandikané Yésus iku. Nanging Panjenengané nglajengaké pangandikané iku, "Hé, bocah-bocah, iba angèlé lumebu Kratoning Allah. 25 Luwih gampang unta nlusup ing bolonganing dom, katimbang wong sugih lumebu Kratoning Allah." 26 Para sakabat sangsaya kagèt, nuli padha rasanan, "Banjur sapa kang bisa kaslametaké?" 27 Yésus mirsani para sakabat, sarta ngandika, "Tumraping manungsa iku pancèn mokal, nanging tumraping Allah ora, sebab tumraping Allah samubarang bisa kelakon." 28 Pétrus banjur matur marang Panjenengané, "Kawula sampun sami nilar samukawis lan sami ndhèrèk Gusti." 29 Yésus ngandika, " Satemené Aku pitutur marang kowé, wong kang krana saka Aku lan krana saka Injil, wus ninggal omahé, utawa sedulur-seduluré lanang, apa sedulur-seduluré wadon, utawa ibuné, apa bapakné, utawa anak-anaké, apa palemahané, 30 saiki uga bakal tampa pituwas tikel satus: Omah, sedulur-sedulur lanang, sedulur-sedulur wadon, ibu apadéné anak-anak dalah palemahan, sanadyan kanthi panganiaya rupa-rupa, lan urip langgeng ing jaman kang bakal kelakon. 31 Nanging akèh wong kang dhisik dhéwé bakal padha dadi kèri dhéwé lan kang kèri dhéwé bakal padha dadi kang dhisik dhéwé." 32 Yésus lan para sakabat lagi ana ing dalan, munggah menyang Yérusalèm; lan Yésus tindak ana ing
wiwit ngandikakaké apa kang bakal kelakon tumrap Panjenengané, 33 "Kita padha munggah menyang Yérusalèm, lan Putrané Manungsa bakal kaulungaké marang para pangarepé imam lan para ahli Torèt,lan iku bakal padha netepaké paukuman pati tumrap Panjenengané, sarta bakal padha ngulungaké Panjenengané marang bangsa-bangsa liya; 34 Panjenengané bakal dipoyoki, sarta diidoni, apadéné digebagi lan disédani; nanging sawusè telung dina Panjenengané bakal wungu." 35 Yakobus lan Yohanes, anak-anaké Zébédéus, banjur padha nyedhaki Yésus sarta matur marang Panjenengané, "Guru, karsaa Panjenengan ngabulaken punapa kémawon ingkang sami kawula suwun!" 36 Panjenengané tumuli ngandika marang wong loro iku, " Apa kang padha kokkarepaké supaya daktindakaké?" 37 Wong loro mau banjur padha munjuk marang Panjenengané, "Mugi marengaken kawula, bénjing wonten ing kamulyan Panjenengan, ingkang satunggal linggih ing sisih tengen lan setunggalipun ing sisih kiwa Panjenengan." 38 Nanging Yésus ngandika, "Kowé iku ora ngerti apa kang padha koksuwun. Kowé apa bisa ngombé tuwung kang dakombé, utawa dibaptis srana baptisan kang kabaptisaké ing Aku?" 39 Atur wangsulané wong loro mau marang Panjenengané, "Kawula saged." Yésus banjur ngandika, "Kowé pancèn bakal padha ngombé tuwung kang dakombé lan kabaptis srana baptisan kang kabaptisaké ing Aku; 40 Nanging bab lungguh ing sisih tengenku utawa ing sisih kiwaku iku dudu wewenangku mènèhaké; nanging iku diparingaké marang para kang wis cinadhangaké." 41 Anadéné sakabat kang sapuluh bareng krungu iku mau, banjur padha nepsu marang Yakobus lan Yohanes. 42 Yésus tumuli nimbali para sakabat mau lan ngandika, "Kowé padha ngerti, yèn kang kaanggep pamaréntahé bangsa-bangsa, iku padha tumindak kaya bendara tumrap bangsa iku, lan para panggedéné padha tumindaké sawenang-wenang. 43 Nanging ing antaramu aja kaya mangkono; sing sapa kepéngin dadi wong gedhé, iku dadia paladènmu, 44 sing sapa ngangkah dadi pangarep ana ing antaramu, iku dadia abdiné wong kabèh. 45 Awit Putrané Manungsa iku anggoné rawuh ora supaya diladosi, nanging supaya ngladosi, apadéné supaya masrahaké nyawané minangka panebusé wong akèh." 46 Yésus lan para sakabaté tumuli padha tekan Yérikho. Nalika Panjenengané tindak medal saka ing Yérikho, kadhèrèkaké para sakabaté lan wong golongan gedhé; ana wong ngemis wuta, jenengé Bartiméus, anaké Timéus, ndhéprok ing pinggir dalan. 47 Bareng krungu, yèn iku Yésus saka Nasarèt, banjur wiwit nywara sora, "Dhuh, Yésus, Putranipun Daud, mugi melasi kawula!" 48 Wong akèh banjur padha menging, supaya meneng. Nanging malah sangsaya sora anggoné mbengok, "Dhuh, Putranipun Daud, mugi melasi kawula!" 49 Yésus banjur kèndel, sarta ngandika, "Undangen wong iku!" Wong-wong banjur padha ngundang wong wuta iku lan dingandikani, "Diteteg atimu, ngadega, Panjenengané nimbali kowé." 50 Wong iku banjur nguculi jubahé, tumuli ngadeg lan énggal-énggal sowan Yésus. 51 Yésus ndangu marang wong iku, pangandikané, "Karepmu, kowé nyuwun dakkapakaké?" Wong wuta mau banjur munjuk, "Rabuni, kawula nyuwun sageda sumerep!" 52 Yésus banjur ngandika, "Lungaa, pangandelmu wus mitulungi kowé!" Sanalika iku uga wong wuta mau bisa weruh, banjur ndhèrèkaké tindaké Yésus.
1 Bareng Yésus lan kang padha ndhèrèkaké wis nyelaki Yérusalèm, ing sacedhaké Bètfagé lan Bétania, kang dumunung ing gunung Zaitun,Yésus ngutus sakabaté loro, 2 Pangandikané, "Padha menyanga désa ngarep iku. Satekamu ing kono kowé bakal mrangguli beloning kuldi kang kacancang, kang durung tau ditunggangi wong. Iku uculana banjur tuntunen mréné. 3 Menawa ana wong aruh-aruh marang kowé, " Yagéné kowé padha nindakaké iku? Kowé kandhaa: Gusti kang ngarsakaké; Panjenengané bakal énggal mbalèkaké mréné" 4 Sakabat loro iku banjur padha lunga, tumuli nemokaké beloné kuldi kacancang ing jaban lawang ing pinggir dalan; beloné banjur diuculi. 5 Ana wong kang ngadeg ing kono ngaruh-aruhi sakabat loro iku, "Apa kang padha kok tindakaké; généya kowé padha nguculi belo iku?" 6 Sakabat loro iku banjur ngandakaké kaya kang wis kapangandikakaké déning Yésus; temah wong-wong iku ngejaraké sakabat loro iku. 7 Sakabat loro mau banjur nuntun beloning kuldi, menyang ngarsané Yésus, sarta nglambari belo iku nganggo sandhangané dhéwé; Panjenengané banjur nitihi. 8 Akèh wong kang padha nggelar sandhangané ing dalan, déné wong-wong liyané padha nggelar pang-pang sagodhongé olèhé mancasi saka ing pategalan. 9 Déné kang padha mlaku ana ing ngarep dalah kang padha ngetutaké, padha giyak-giyak, "Hosana! Pinujia Panjenenganipun ingkang rawuh ing asmaning Pangéran. 10 Pinujia Kraton ingkang rawuh, Kratonipun rama kita Daud, Hosana wonten ing ngaluhur!" 11 Sarawuhé ing Yérusalèm, Panjenengané banjur lumebet ing Padaleman Suci. Ana ing kono Panjenengané mirsani samubarang, nanging sarèhné wis surup, banjur tindak menyang Bétania, kadhèrèkaké sakabaté rolas. 12 Ésuké nalika Yésus lan para sakabaté rolas padha bidhal saka Bétania, Yésus kraos luwé. 13 Saka kadohan Panjenengané pirsa wit anjir kang wis ana godhongé. Panjenengané tindak nyelaki, mbokmenawa bisa manggih apa-apa ana ing wit iku. Nanging sarawuhé ing kono, Panjenengané ora manggih apa-apa kajaba mung godhong-godhong, amarga pancèn durung mangsané anjir awoh. 14 Panjenengané ngandika marang wit anjir iku, "Aja nganti ana wong kang mangan wohmu manèh ing salawas-lawasé!" Para sakabaté padha krungu pangandikané iku. 15 Sabanjuré Yésus lan para sakabaté padha rawuh ing Yérusalèm. Sawusé Yésus lumebet ing Padaleman Suci, Panjenengané nuli wiwit nundhungi wong-wong kang padha dol-tinuku ing plataraning Padaleman Suci. Panjenengané ngglimpang-ngglimpangaké méja-méjané juru-tukar dhuwit dalah bangku-bangkuné wong adol manuk dara, 16 sarta Panjenengané uga ora marengaké wong nggegawa barang liwat plataraning Padaleman Suci. 17 Panjenengané banjur paring piwulang sarta ngandika marang wong-wong iku, "Apa ora wus tinulis: Padalemaningsun bakal kasebut dalem pamujan kanggo sakèhing bangsa? Nanging kowé wus padha ndadèkaké guwaning bégal!" 18 Para pangareping imam lan para ahli Torèt padha mireng anané lelakon iku, banjur padha golèk akal anggoné arep nyirnakaké Yésus; marga wong-wong iku padha wedi marang Panjenengané, awit wong golongan kabèh padha kaéraman marang piwulangé. 19 Bareng wis soré, Yésus lan para sakabat banjur bidhal saka kutha. 20 Ing wayah ésuk umun-umun, Yésus lan para sakabaté nalika padha langkung ing panggonané wit anjir mau, pirsa yèn wité anjir wis garing saoyod-oyodé pisan. 21 Pétrus banjur kèlingan, tumuli matur marang Panjenengané, "Rabbi, kula aturi mirsani, wit anjir ingkang Panjenengan supaosi punika sampun garing." 22 Yésus paring wangsulan marang para sakabat, "Padha pracayaa marang Allah! 23 Satemen-satemené Aku pitutur marang kowé: Sapa baé kang ngucap marang gunung iki: Kaangkata lan kauncalna ing sagara, angger ora mangu-mangu ing sajroning atiné, nanging pracaya yèn apa kang kaucapaké iku mesthi kelakon, iku mesthi iya bakal kelakon. 24 Mulané Aku pitutur marang kowé: Apa baé kang kokdongakaké lan koksuwun, padha pracayaa yèn kowé wis padha tampa, iku mesthi iya bakal padha kelakon tumrap kowé. 25 Samangsa kowé padha ngadeg ndedonga, menawa ana wong kang kaluputan marang kowé, apuranen dhisik, supaya Ramamu kang ana ing swarga iya ngapura kaluputan-kaluputanmu. 26 Nanging menawa kowé padha ora ngapura, Ramamu kang ana ing swarga iya bakal ora ngapura kaluputan-kaluputanmu." 27 Yésus lan para sakabaté banjur rawuh ing Yérusalèm manèh. Nalika Panjenengané tindak ing plataraning Padaleman Suci, pangareping imam, ahli-ahli Torèt lan pinituwa-pinituwa padha sowan ing ngarsané, 28 lan padha matur marang Panjenengané, "Mawi pangwaos punapa anggèn Panjenengan nindakaken pandamel-pandamel punika? Tuwin sinten ingkang maringi pangwaos kanggé nindakaken pandamel-pandamel wau?" 29 Yésus ngandika marang wong-wong iku, "Aku arep takon saprakara marang kowé kabèh. Iku wangsulana dhisik, mengko Aku iya bakal ngandhakaké marang kowé, sarana pangwasa apa anggonku nindakaké panggawé-panggawé iku. 30 Pambaptisé Yohanes iku saka swarga apa saka manungsa? Coba, padha wangsulana." 31 Wong-wong mau banjur padha rembugan dhéwé, kalawan ngucap, "Upama aku padha kandha: Saka ing swarga, mesthi diwangsuli: Yèn mangkono, yagéné kowé padha ora pracaya marang Yohanes? 32 Nanging apa iya aku arep padha kandha: Saka manungsa!" Wong-wong iku padha wedi marang wong golongan, awit kabèh padha nganggep Yohanes iku nabi sejati. 33 Dadiné banjur padha mangsuli marang Yésus, kalawan matur, "Kula sami mboten ngertos." Yésus tumuli ngandika marang wong-wong iku, "Yèn mangkono, Aku iya ora bakal kandha marang kowé, sarana pangwasa apa anggonku nindakaké panggawé-panggawé iku."
1 Yésus banjur wiwit ngandika marang wong-wong mau sarana pasemon, "Ana wong gawé pakebonan anggur lan dipageri mubeng. Wong iku banjur ndhudhuk jugangan papan kanggo meres angguré sarta ngadegaké panggung pajagan. Sawisé mangkono pakebonan iku diséwakaké marang wong-wong kang bakal padha nggarap, banjur lelungan menyang papan kang adoh. 2 Bareng wis tekan mangsané, wong mau kongkonan abdi marani wong-wong kang padha nggarap, supaya nampa sapéranganing pametuné pakebonan mau. 3 Nanging abdi iku dicekel déning wong-wong mau lan digebugi banjur dikon bali tanpa gawé. 4 Wong kang duwé pakebonan tumuli kongkonan abdi liyané. Abdi iku dipenthungi déning wong-wong mau nganti tatu sirahé sarta diwirang-wirangaké. 5 Wong mau banjur kongkonan abdi siji manèh, lan abdi iki malah dipatèni. Mangkono uga, isih akèh manèh liyané, ana kang digebugi lan ana kang dipatèni. 6 Isih ana wong siji manèh, yaiku anaké kang ditresnani. Wasana wong kang duwé pakebonan anggur iku kongkonan anakké mau, supaya marani wong-wong kang padha nggarap, pamikiré: Anakku mesthiné diéringi. 7 Nanging wong-wong iku padha rasanan: Lah iki ahli warisé. Payo padha dipatèni baé, supaya warisané dadi duwèk kita. 8 Wong-wong mau tumuli nangkep lan matèni anaké kang duwé pakebonan anggur iku sarta banjur padha mbuwang menyang sajabané pakebonan anggur. 9 Saiki apa kang bakal katindakaké déning kang duwé pakebonan anggur iku? Wong mau bakal teka lan numpes wong-wong kang nggarap kebon angguré, nuli masrahaké pakebonané anggur mau marang wong-wong liya. 10 Kowé apa padha ora maca tulisan iki, Watu kang ditampik déning para juru gawé omah, iku wus dadi watu pojokan. 11 Kelakoné iku déning Pangéran, lan dadi prakara kang ngéram-éramaké ing pandeleng kita." 12 Wong-wong mau banjur padha mbudi-daya bisané nangkep Panjenengané, nanging padha wedi marang wong golongan, awit padha ngerti yèn kang dingandikaké ngagem pasemon iku wong-wong mau; mula banjur padha lunga ninggal Panjenengané. 13 Wong-wong mau banjur kongkonan wong Farisi lan wong Hérodian sawatara sowan ing ngarsané Yésus, sedyané arep njiret Panjenengané sarana pitakonan. 14 Kongkonan mau padha sowan lan matur, "Guru, kula sami sumerep bilih Panjenengan punika jujur, tuwin mboten ajrih dhateng sinten kémawon, amargi Panjenengan mboten mawang tiyang, nanging kanthi leres mulangaken bab marginipun Allah. Ingkang punika, mbayar pajeg dhateng Kaisar punika kénging punapa mboten? Kula sami kedah mbayar punapa mboten?" 15 Nanging sarèhné Yésus pirsa marang lamisé wong-wong iku, banjur ngandika marang kongkonan mau, "Yagéné kowé padha nyoba marang Aku? Aku jupukna dhuwit dinar siji, dakdelengé!" 16 Wong-wong iku iya banjur ngaturaké dhuwit dinar siji. Panjenengané nuli ndangu marang wong-wong mau, "Iki gambaré sapa lan iki tulisané sapa?" Atur wangsulané, "Gambar tuwin seratanipun Kaisar." 17 Yésus banjur ngandika marang wong-wong iku, "Aturna marang Kaisar apa kang wajib kaaturaké marang Kaisar lan marang Allah apa kang wajib kaaturaké marang Allah." Wong-wong mau padha banget kaéraman marang Panjenengané. 18 Wong-wong Saduki kang duwé panemu yèn ora ana patangèn saka ing antarané wong mati; ana sawatara kang sowan ing ngarsané Yésus lan padha matur pitakon, 19 "Guru, Musa sampun nyerat dhawuhipun dhateng kita, manawi wonten tiyang ingkang gadhah sadhèrèk jaler tilar donya, nilar sémah mboten tilar anak, tiyang punika kedah mendhet sémah randhanipun wau punapadéné nuwuhaken turun kanggé sadhèrèkipun ingkang tilar wau. 20 Wonten sadhèrèk jaler pitu; ingkang nomer satunggal émah-émah, nanging tilar donya mboten nilar anak. 21 Ingkang nomer kalih lajeng mendhet sémah randha punika, lan ugi lajeng pejah tanpa nilar anak; lan semanten ugi ingkang nomer tiga. 22 Makaten ing salajengipun, pitu-pitunipun sami mboten nilar anak. Wasana, sasampunipun punika, tiyang èstri wau inggih lajeng pejah. 23 Ing dinten patangèn, nalika tiyang-tiyang wau sami tangi, tiyang èstri punika badhé dados sémahipun sinten? Amargi pitu-pitunipun sampun naté sami dados sémahipun." 24 Yésus ngandika marang wong-wong iku, "Apa dudu iki kang njalari kowé padha keblinger, marga anggonmu padha ora ngerti Kitab Suci apadéné pangwasané Allah? 25 Awit samangsa padha tangi saka ing antarané wong mati, wong-wong iku padha ora sesomahan, nanging uripé padha kaya para malaékat ing swarga. 26 Déné prakara patangèné wong mati, apa kowé padha ora maca ing kitab Musa, bab grumbul eri, kepriyé Allah olèhé ngandika marang Musa: Ingsun iki Allahé Abraham, Allahé Ishak, lan Allahé Yakub? 27 Panjenengané iku dudu Allahé wong mati, nanging Allahé wong urip. Banget anggonmu keblinger!" 28 Ing antarané para ahli Torèt, ana siji kang sawisé krungu anggoné wong-wong Saduki lan Yésus padha bebantahan, apadéné neksèni yèn Yésus olèhé paring wangsulan marang wong-wong iku trep banget, banjur sowan marang Panjenengané nyuwun pirsa, "Saking sadaya pepakènipun Allah, pepakèn pundi ingkang utami?" 29 Yésus paring wangsulan, "Kang utama yaiku: Rungokna, hé Israèl, Pangéran iku Allah kita, Pangéran iku siji. 30 Lan kowé, tresnaa marang Pangéran Allahmu kalawan gumolonging atimu, lan kalawan gumolonging nyawamu, sarta
kaya marang awakmu dhéwé. Ora ana pepakon liyané kang ngungkuli pepakon loro mau." 32 Ahli Torèt mau banjur matur marang Panjenengané, "Kasinggihan, Guru, pangandika Panjenengan, bilih Allah punika setunggal, mboten wonten sanèsipun kajawi Panjenenganipun, punika leres. 33 Pancèn, tresna dhateng Allah kalawan gumolonging manah, kalawan gumolonging pengertosan, tuwin kalawan gumolonging kakiyatan, punapa déné nresnani sasami kados dhateng awakipun piyambak, punika langkung utami katimbang sakathahing kurban obaran lan kurban sanèsipun." 34 Yésus pirsa, menawa wong iku anggoné ngaturi wangsulan kanthi wicaksana, mulané Panjenengané banjur ngandika, "Kowé iku ora adoh saka Kratoné Allah!" Sabanjuré ora ana wong kang wani nyuwun pirsa apa-apa manèh marang Panjenengané. 35 Nalika Yésus paring piwulang ana ing Padaleman Suci, Yésus ngandika, "Kepriyé déné para ahli Torèt bisa mratélakaké, yèn Kristus iku Putrané Daud? 36 Daud piyambak marga saka katuntun déning Roh Suci ngandika mangkéné: Pangéran ngandika marang Gustiku: Lenggaha ing tengeningsun, nganti Ingsun nyèlèhaké mungsuh-mungsuhira ing sangisoring tlapakanira. 37 Daud piyambak nyebut Panjenengané iku Gusti, banjur kepriyé anggoné Panjenengané iku dadi putrané?" Déné wong golongan kang akèh cacahé iku padha ngrungokaké Panjenengané kanthi seneng. 38 Ing sajroning piwulangé, Yésus ngandika, "Padha diwaspada marang para ahli Torèt, kang padha dhemen mlaku mider-mider nganggo jubah dawa lan seneng nampa pakurmatan ing pasar-pasar, 39 kang padha dhemen lenggah ing panggonan kang utama ana ing papan pangibadah sarta palenggahan kang kinurmatan ing pésta-pésta, 40 kang padha nyaplok omah-omahé para randha, lan seneng ndedonga kang dawa-dawa kanggo ngapusi. Wong-wong iku mesthi bakal padha olèh paukuman luwih abot." 41 Nalika Yésus lenggah ngajengaké pethi pisungsung, Panjenengané banjur nggatosaké wong golongan anggoné padha nglebokaké dhuwit ing pethi mau. Akèh wong kang sugih padha nyemplungaké pisungsung gedhé. 42 Banjur ana randha miskin kang uga teka, nglebokaké wang tembaga rong kèpèng, pengajiné sadhuwit, yaiku dhuwit rècèh kang cilik dhéwé. 43 Yésus nimbali para sakabat, Panjenengané banjur ngandika, "Satemené Aku pitutur marang kowé, menawa randha miskin iku nyaosaké luwih akèh katimbang karo wong-wong kabèh kang wis padha nglebokaké dhuwit ing pethi pisungsung. 44 Awit wong-wong iku padha nyaosaké saka kalubèrané, déné randha iku nyaosaké saka kamlaratané, apa kang diduwèni kabèh, yaiku kang dadi nafkahé."
1 Nalika Yésus jengkar saka Padaleman Suci, ana sakabaté siji kang matur marang Panjenengané, "Guru, sumangga Panjenengan pirsani;
Andréas padha matur dhéwékan marang Panjenengané, 4 "Gusti mugi ngandika dhateng kawula sadaya, bénjing punapa punika wau badhé kelampahan, sarta punapa pratandhanipun samangsa sadaya punika dumugi ing pungkasanipun?" 5 Yésus banjur wiwit ngandika marang sakabat papat, "Kowé padha diwaspada supaya aja ana kang nasaraké kowé! 6 Bakal ana wong akèh kang padha teka nganggo jenengku, karo kandha: Iya aku iki Panjenengané, sarta bakal nasaraké wong pirang-pirang. 7 Menawa kowé padha krungu swaraning perang utawa kabar-kabar perang, aja geter atimu. Iku kabèh kudu kelakon, éwadéné iku durung tekan pungkasané. 8 Awit bangsa siji bakal nempuh marang bangsa liyané, lan kraton siji marang kraton liyané. Ing endi-endi bakal ana lindhu sarta paceklik. Kabèh iku dadi wiwitaning kasangsaran, ngarepaké jaman anyar. 9 Nanging kowé, padha dingati-ati marang awakmu dhéwé! Kowé bakal padha diladèkaké marang pradata agama; kowé bakal padha digebugi ana ing papan pangibadah sarta bakal padha diadhepaké ing ngarsané para pangwasa lan para raja marga saka Aku, minangka paseksi tumrap wong-wong iku. 10 Nanging Injil kudu diwartakaké dhisik marang sakèhing bangsa. 11 Déné samangsa wong-wong iku padha nggiring kowé, nedya masrahaké kowé, kowé aja padha sumelang, bab apa kang kudu kokucapaké, nanging padha ngucapna apa baé kang nalika iku kaparingaké marang kowé, awit dudu kowé kang padha kandha, nanging Roh Suci kang ngandika. 12 Sadulur bakal masrahaké saduluré supaya dipatèni, samono uga bapa masrahaké anaké sarta anak-anak bakal padha nglawan lan matèni wong tuwané. 13 Kowé bakal padha disengiti déning wong kabèh marga saka jenengku. Nanging sing sapa tahan nganti tumeka ing wekasan, iku bakal kapitulungan." 14 "Samangsa kowé padha weruh 'Pangrusak kang ambeg siya' mapan ana panggonan kang ora samestiné -- sing sapa padha maca, iku mangerti - para kang manggon ana ing Yudéa padha ngungsia menyang pagunungan. 15 Kang pinuju ana ing payon, aja mudhun njupuk barang saka omahé, 16 lan kang lagi ana ing pategalan aja mulih njupuk sandhangané. 17 Nanging cilaka banget para ibu kang lagi ngandheg lan kang padha nusoni ing waktu iku. 18 Padha ndedongaa, supaya iku ora kelakon ing mangsa adhem. 19 Amarga ing dina-dina iku bakal ana panyiksa kaya kang durung tau kelakon, wiwit wiwitaning donya kang dititahaké déning Allah nganti sepréné, lan iya ora bakal kelakon manèh. 20 Lan saupama Pangéran ora nyepetaké wektuné, ora ana wong siji baé kang bakal kapitulungan; nanging marga saka para wong pilihan, kang wus kapilih déning Panjenengané, wektuné kacepetaké. 21 Ing nalika iku menawa ana wong kang kandha marang kowé: Delengen, Mésias ana ing kéné, utawa: Delengen, Panjenengané ana ing kana, kowé aja padha ngandel. 22 Sabab bakal ana Mésias-mésias palsu lan nabi-nabi palsu bakal padha muncul lan bakal padha gawé pratandha-pratandha sarta mukjijat-mukjijat, karepé, bisaa kanggo nasaraké para wong pilihan. 23 Déné kowé padha diawas! Aku wus ngandhakaké iki kabèh marang kowé sadurungé." 24 "Nanging ing dina-dina iku, sawisé panyiksa mau, srengéngé bakal dadi peteng lan rembulan ilang padhangé 25 sarta lintang-lintang bakal padha rontog saka ing langit, apadéné para pangwasa kang ana ing langit bakal padha guncang. 26 Ing nalika iku wong-wong bakal padha weruh Putraning Manungsa rawuh sarana méga ngagem sakèhing pangwasa lan kamulyané. 27 Apadéné Panjenengané banjur bakal ngutus malaékat-malaékat sarta bakal nglumpukaké para wong pilihan kagungané saka kéblat papat, saka pungkasané bumi tekan pungkasané langit. 28 Padha sinaua saka kaanané bab wit anjir: Samangsa pangé wiwit lemes lan semi, kowé padha ngerti, yèn wus mèh mangsa panas. 29 Uga samangsa kowé padha weruh prakara-prakara iku kelakon, kowé padha ngertia, yèn wis mèh tekan waktuné, wus ana ing ngarep lawang. 30
sirna, nanging tetembunganku ora bakal sirna. 32 Déné mungguh dinané utawa waktuné, iku ora ana wong siji baé kang sumurup, mangkono uga para malaékat ing swarga, dalah Sang Putra iya ora, kajaba Sang Rama." 33 "Kowé padha jaga-jagaa, tansah padha melèka! awit kowé padha ora sumurup kapan waktuné. 34 Iku upamané kaya wong kang lelungan, ninggal omahé lan dipasrahaké marang para abdiné, padha kabubuhan ayahané dhéwé-dhéwé; sarta mréntahaké marang kang jaga régol supaya melèk. 35 Mulané padha melèka, awit kowé padha ora sumurup, kapan kang duwé omah iku arep teka, apa ngarepaké wengi, apa tengah wengi, apa wayah jago kluruk, apa bangun ésuk, 36 supaya samangsa kang duwé omah iku dumadakan teka, ora mrangguli kowé lagi padha turu. 37 Anadéné kang dakkandhakaké marang kowé, iku dakkandhakaké marang
para ahli Torèt padha ngrancang kepriyé anggoné nangkep lan nyédani Yésus kanthi réka-daya jahat, 2 awit padha rasanan, "Aja sajroning riyaya, supaya ora gawé ributé rakyat." 3 Nalika Panjenengané ana ing Bètania, ana ing omahé Simon kang wis tau lara kusta, lagi pinarak dhahar, ana wong wadon teka nggawa botol marmer isi lenga jebad narwastu tulèn, kang larang regané. Sawisé mecah guluné botol iku, wong mau banjur ngesokaké lengané ing mustakané Yésus. 4 Ana wong sawatara kanthi rasa ora trima padha rasanan, "Apa gunané mbuang-buang lenga jebad narwastu iku? 5 Sabab lenga iku rak kena diedol luwih saka telung atus dinar, lan kena diwènèhaké marang wong-wong miskin." Wong-wong iku banjur nyrengeni wong wadon mau. 6 Nanging Yésus ngandika, "Enengna baé wong iku. Yagéné kowé padha gawé répoté? Wong iku wus nindakaké panggawé becik marang Aku. 7 Sabab wong-wong miskin rak tansah ana ing antaramu, lan samangsa-mangsa kowé duwé karep, kowé bisa nindakaké panggawé becik marang wong-wong miskin; balik Aku iki ora salawasé bebarengan karo kowé. 8 Wong wadon iku wis nindakaké apa kang bisa dilakoni. Sarta wis njebadi badanku kanggo pacawisané panguburanku. 9 Satemené Aku pitutur marang kowé, "Ana ing ngendi baé Injil kawartakaké ing saindenging jagat, apa kang wis katindakaké déning wong wadon iku bakal kacaritakaké minangka pangéling-éling." 10 Yudas Iskariot, panunggalané sakabat rolas, tumuli menyat marani para pangarepé imam, kanthi sedya masrahaké Panjenengané. 11 Bareng krungu, wong-wong iku padha bungah lan janji bakal mènèhi dhuwit marang Yudas. Déné Yudas tumuli golèk cara anggoné arep masrahaké Yésus ing waktu kang cocog. 12 Ing dina
padha matur marang Yésus, "Gusti ngarsakaken kula sami késah cecawis wonten ing pundi kagem dhahar Paskah Gusti?" 13 Panjenengané banjur ngutus sakabaté loro, lan ngandika marang utusan iku, "Padha menyanga ing kutha; ing kana ana wong kang nggawa jun isi banyu bakal methukaké kowé. Kowé padha ngetutna wong iku, 14 lan ana ing omah kang dileboni, kowé kandhaa marang kang duwé omah mau: Guru meling: Kamar endi kang bakal kanggo mangan Paskah karo para sakabatku? 15 Wong iku banjur bakal nuduhaké marang kowé kamar lotèng, kang jembar kang wis kacawisaké. Iya ing kono iku kowé padha nyawisna bujana Paskah kanggo Aku lan kowé kabèh!" 16 Sakabat iku banjur padha mangkat, lan bareng tekan kutha padha ngalami kabèh kaya kang dingandikakaké déning Yésus mau; tumuli padha nyawisaké Paskah. 17 Bareng wis soré Panjenengané rawuh bareng karo sakabat rolas. 18 Nalika padha lungguh sarta padha mangan, Yésus ngandika, "Satemené Aku pitutur marang kowé, ana siji saka panunggalanmu kang bakal ngiyanati Aku, iya kang lagi mangan karo Aku." 19 Para sakabat banjur wiwit padha sedhih sarta siji-siji padha matur marang Panjenengané, "Rak sanès kawula ta, Gusti?" 20 Panjenengané tumuli ngandika marang para sakabat, "Wong iku iya salah siji saka panunggalanmu wong rolas, kang nyelupaké roti ing mangkok bebarengan karo Aku. 21 Sabab Putraning Manungsa bakal jengkar kaya kang wis tinulis mungguhing Panjenengané, éwadéné bilai wong kang dadi margané Putraning Manungsa kaulungaké. Luwih becik, saupama wong iku ora lair." 22 Nalika Yésus lan para sakabaté lagi padha dhahar, Panjenengané mundhut roti, saos sokur, nyuwil-nyuwil roti mau banjur maringaké marang para sakabat, kalawan ngandika, "Padha tampanana, iki badanku." 23 Panjenengané banjur mundhut tuwung, ngaturaké panuwun lan maringaké tuwung iku marang para sakabat. Kabèh banjur padha ngombé saka tuwung mau. 24 Apadéné Panjenengané ngandika marang para sakabat, "Iki getihku, getihing prajanjian, kang kawutahaké kanggo wong akèh. 25 Satemené Aku pitutur marang kowé: Aku bakal ora ngombé manèh wohing wit anggur, nganti tumekaning dinané Aku bakal ngombé kang anyar ana ing Kratoné Allah." 26 Sawisé padha ngunjukaké kidung pamuji, banjur padha lunga menyang Gunung Zaitun. 27 Yésus nuli ngandika marang para sakabat, "Kowé kabèh, bakal gonjing imanmu, awit wis tinulis: Ingsun bakal nggebag juru pangoné, lan wedhus-wedhusé bakal padha buyar. 28 Nanging samangsa Aku wis katangèkaké, Aku bakal ndhisiki kowé menyang Galiléa." 29 Pétrus banjur matur marang Panjenengané, "Sanadyan sadaya sami gonjing imanipun, kawula mboten." 30 Yésus banjur ngandika marang Pétrus, "Satemené Aku pitutur marang kowé, ing dina iki, ing wayah bengi iki uga, sadurungé jago kluruk kaping pindho, kowé wus nyélaki Aku rambah kaping telu." 31 Éwadéné kalawan luwih nandhes Pétrus matur, "Manawi kawula kedah pejah sareng-sareng kaliyan Gusti, kawula mboten badhé nyélaki Gusti." Liya-liyané kabèh iya padha munjuk mangkono. 32 Yésus lan para sakabaté banjur rawuh ing panggonan kang jenengé Gètsémani. Yésus ngandika marang para sakabaté, "Padha lungguha ana ing kéné, sajroné Aku ndedonga." 33 Panjenengané ndhawuhi Pétrus lan Yakobus sarta Yohanes ndèrèk. Yésus wiwit kraos sungkawa banget sarta giris ing galih. 34 Panjenengané nuli ngandika marang sakabat telu iku, "Atiku sedhih banget, nganti kaya arep mati. Kowé padha ana ing kéné lan padha meléka" 35 Sawisé majeng sawatara, Yésus banjur sumungkem ing bumi sarta ndedonga, supaya yèn bisa waktu iku sumingkira saka Panjenengané, 36 sarta matur, "Dhuh Abba, dhuh Rama, tumrap Paduka samukawis saged kelampahan; tuwung punika mugi Paduka singkiraken saking Kawula, namung kémawon sampun pikajeng Kawula, nanging karsa Paduka." 37 Yésus banjur wangsul lan manggih sakabat telu iku padha turu. Panjenengané nuli ngandika marang Pétrus, "Simon, apa kowé turu? Apa kowé ora kuwat melèk sajam baé? 38 Padha melèka lan ndedongaa, supaya kowé ora kena ing panggodha; roh iku pancèn becik niyaté, nanging sipating manungsa, ringkih." 39 Panjenengané banjur tindak manèh lan ndedonga nganggo tembung-tembung kang padha. 40 Nalika rawuh manèh, Yésus manggih sakabat telu iku lagi padha turu, awit mripaté mbliyut, apadéné padha ora ngerti apa kang kudu diaturaké marang Panjenengané. 41 Panjenengané rawuh kang kaping teluné banjur ngandika marang sakabat telu iku, "Apa isih padha turu lan ngaso? Wis cukup, wis tekan waktuné, delengen, Putraning Manungsa kaulungaké marang tangané para wong dosa. 42 Padha tangia, ayo padha lunga. Kang ngulungaké Aku wus cedhak." 43 Nalika Yésus isih ngandika, Yudas panunggalané sakabat rolas, dumadakan teka bareng karo wong golongan kang padha nggawa pedhang lan penthung
yaiku wongé, iku tangkepen, jaganen sing kuwat." 45 Sawisé teka, Yudas énggal-énggal nyelaki Panjenengané, banjur matur, "Rabbi," lan nyucup Panjenengané. 46 Wong-wong mau banjur nyandhak lan nangkep Panjenengané. 47 Saka ing antarané wong-wong kang ana ing kono iku ana kang ngunus pedhang, lan nyabetaké pedhangé marang abdiné Imam Agung, lan merung kupingé. 48 Yésus nuli ngandika marang wong-wong iku, "Kowé kok kaya ngadhepi bégal, padha teka karo nggawa pedhang lan penthung kanggo nangkep Aku? 49 Saben dina Aku rak iya nunggal karo kowé, memulang ana ing Padaleman Suci; lan kowé ora padha nangkep Aku. Nanging supaya kelakona kang tinulis ing Kitab Suci." 50 Para sakabat banjur ninggal Panjenengané, padha mlayu kabèh. 51 Ana nom-noman ndhèrèkaké Panjenengané, nutupi badané mung nganggo kemul lawon. Wong-wong padha arep nangkep nom-noman iku, 52 nanging nom-noman mau ninggal lawoné, mlayu wuda. 53 Yésus banjur kairid menyang dalemé Imam Agung. Para pangareping imam, pinituwa lan ahli Torèt padha nglumpuk ana ing kono. 54 Déné Pétrus ndhèrèkaké Panjenengané saka kadohan nganti tekan plataraning Imam Agung, banjur lungguh awor para pengawal, sinambi gegeni. 55 Para pangarepé imam dalah warganing Pradata Agama kabèh, padha golèk paseksi kang nglawan Yésus, supaya Panjenengané bisa dipatrapi paukuman pati, nanging ora olèh. 56 Sabab akèh wong kang awèh paseksi palsu nglawan Yésus, nanging paseksi-paseksi iku siji lan sijiné ora cocog. 57 Banjur ana wong sawatara kang ngaturaké paseksi palsu, nglawan Panjenengané kalawan pandakwa, mangkéné, 58 "Kula sampun sami mireng tiyang punika wicanten makaten: Aku bakal ngrubuhakaé Padaleman Suci kang kagawé srana tanganing manungsa iki lan sajroné telung dina Aku bakal mbangun liyané, kang dudu gawéané tanganing manungsa." 59 Bab iki, paseksiné wong-wong iku uga cengkah karo liyané. 60 Imam Agung banjur jumeneng ana ing satengahing parepatan, nuli ndangu marang Yésus, "Apa kowé ora mangsuli babar pisan? Kepriyé mungguh paseksiné wong-wong kang ndakwa kowé iku?" 61 Nanging Panjenengané kèndel baé, ora paring wangsulan apa-apa. Imam Agung ndangu Yésus manèh, pangandikané, "Apa kowé iku Mésias, Putrané Kang Pinuji?" 62 Paring wangsulané Yésus, "Iya Aku iki Panjenengané, lan kowé bakal padha weruh Putrané Manungsa lenggah ing satengené Kang Mahakwasa lan rawuh ana ing méganing langit." 63 Imam Agung banjur nyuwèk-nyuwèk agemané lan ngandika, "Kanggé punapa kita taksih mbetahaken seksi malih? 64 Panjenengan sampun sami midhanget panyenyamahipun dhateng Allah. Kadospundi pamanggih panjenengan?" Wong-wong kabèh saiyeg padha netepaké Yésus kudu kaukum pati. 65 Wong sawatara banjur wiwit ngidoni Panjenengané, lan nutupi pasuryané sarta njotosi kalawan kandha marang Panjenengané, "Hé, nabi, coba bedhèken!" Dalah para pengawal iya mèlu padha ngantemi Yésus. 66 Nalika iku Pétrus isih ana ngisor, ana ing plataran. Banjur ana wong wadon, abdiné Imam Agung, kang teka, 67 lan bareng weruh Pétrus gegeni, banjur namataké rainé, lan ngucap, "Sampéyan niku rak enggih tansah sareng kalih Yésus, tiyang Nasarèt niku." 68 Nanging Pétrus sélak, wangsulané, "Kula mboten ngerti lan enggih mboten mudheng napa sing mang karepké niku." Pétrus banjur pindhah menyang èmpèr ngarep. (Nuli ana jago kluruk.) 69 Bareng wong wadon mau weruh Pétrus manèh, banjur iya kandha-kandha marang wong-wong kang ana ing kono, "Tiyang niku enggih saking panunggalané." 70 Nanging Pétrus sélak manèh. Ora let suwé wong-wong kang ana ing kono padha calathu manèh marang Pétrus, "Sampéyan niku genah tunggalé, napa malih sampéyan tiyang Galiléa!" 71 Nanging Pétrus banjur wiwit supata lan sumpah-sumpah, "Kula mboten kenal tiyang sing mang kandhakké niku!" 72 Sanalika iku uga jago kluruk kaping pindhoné. Pétrus banjur kèlingan marang pangandikané Yésus, "Sadurungé jago kluruk ping pindho, kowé wus nyélaki Aku kaping telu." Banjur nangis sesenggrukan.
liyané kabèh padha nglumpuk rembugan. Wong-wong iku banjur mbanda lan ngirid Yésus sarta ngladèkaké marang ngarsané Pilatus. 2 Pilatus nuli ndangu Panjenengané, "Punapa Panjenengan rajanipun tiyang Yahudi?" Yésus paring wangsulan, ngandikané, "Panjenengan piyambak ingkang ngandika makaten." 3 Para pangarepé imam banjur padha ngaturaké pandakwa akèh tumrap Yésus. 4 Pilatus ndangu manèh marang Panjenengané, pangandikané, "Punapa Panjenengan mboten mangsuli punapa-punapa? Kula aturi menggalih, kathah sanget pandakwanipun tiyang-tiyang punika dhateng Panjenengan." 5 Nanging Yésus tetep ora mangsuli apa-apa, temah Pilatus nganti gumun banget. 6 Ing dina riyaya wis dadi padatan, Pilatus ngluwari wong tawanan siji, sing dikarepaké déning wong akèh. 7 Nalika iku ana wong, jenengé Barabas, kang ditawan bareng karo para pemberontak kang sajroné keributan padha gawé pati. 8 Wong akèh banjur munggah lan wiwit padha nyuwun kanthi banget, supaya Pilatus nindakaké kaya kang dadi padatan kanggo wong akèh. 9 Déné Pilatus nanggapi wong akèh kalawan ngandika, "Apa kowé padha kepéngin supaya aku ngluwari rajané wong Yahudi iki?" 10 Jalaran Pilatus ngerti, yèn para pangarepé imam padha ngulungaké Panjenengané marga saka drengkiné. 11 Nanging para pangarepé imam padha ngojok-ojoki wong akèh supaya Pilatus ngluwari Barabas. 12 Pilatus nanggapi manèh lan ngandika marang wong akèh, "Banjur aku kudu nindakaké apa marang wong kang padha koksebut rajané wong Yahudi iku?" 13 Wong akèh nuli padha mbengok manèh, "Kasaliba kémawon!" 14 Pilatus banjur ngandika manèh marang wong-wong iku, "Banjur dosané apa, ta?" Nanging wong akèh sangsaya sora mbengoké, "Kasaliba tiyang punika!" 15 Sarèhné Pilatus nedya gawé mareming atiné wong akèh, mulané iya ngluwari Barabas kanggo wong akèh mau; Yésus banjur digebagi sarta dipasrahaké supaya disalib. 16 Para prajurit tumuli ngirid Yésus menyang plataran wewengkon dalem gubernuran; sarta banjur padha ngundang prajurit kabèh supaya nglumpuk. 17 Wong-wong iku banjur ngagem-agemi Panjenengané jubah wungu, lan sawusé nganam-anam makutha eri, banjur diagemaké ing mustakané. 18 Sawusé mangkono banjur padha ngucapaké salam marang Yésus, pangucapé, "Ngaturaken kasugengan, rajanipun tiyang Yahudi!" 19 Banjur padha menthungi mustakané nganggo glagah lan padha ngidoni nuli padha jèngkèng nyembah Panjenengané. 20 Sawusé padha moyoki Panjenengané, para prajurit banjur padha nglukari agemané jubah wungu mau lan ngagemaké agemané piyambak. Para prajurit tumuli padha ngirid Yésus metu arep nyalib Panjenengané. 21 Nalika samana ana wong liwat jenengé Simon, wong Kiréné, bapakné Aleksander lan Rufus, kang lagi bali saka njaban kutha. Wong iku dipeksa supaya manggul salibé Yésus. 22 Para prajurit iku nuli ngirid Panjenengané menyang panggonan kang aran Golgota, kang ateges: pacumplungan. 23 Tumuli padha nyaosi Panjenengané anggur kang dicampuri mur, nanging Panjenengané ora karsa. 24 Wong-wong iku banjur padha nyalib Panjenengané sarta ngedum-edum pangagemané sarana kalotré kanggo nemtokaké pandumané dhéwé-dhéwé. 25 Wayah jam sanga ésuk para prajurit padha nyalib Panjenengané. 26 Ana tulisan kang nélakaké kaluputané Yésus, uniné, "Rajané wong Yahudi." 27 Bareng karo Panjenengané, para prajurit iya nyalib bégal loro, kang siji ing satengené, sijiné ing sakiwané. 28 Sarana mangkono, kayektènan apa kang katulis ing Kitab Suci kang muni, "Panjenengané kaétang golongané para durjana." 29 Wong-wong kang padha liwat ing kono, padha ngala-ala Yésus, kanthi gèdhèg-gèdhèg padha ngucap, "Hé, kowé kang arep ngrubuhaké Padaleman Suci lan arep mbangun manèh sajroné telung dina, 30 luwarana awakmu dhéwé lan mudhuna saka salib!" 31 Mangkono uga para pangarepé imam karo para ahli Torèt, iya padha moyoki karo rasanan, "Wong iku wus mitulungi wong liya, nanging mitulungi awaké dhéwé ora bisa! 32 Saiki Mésias, Rajané Israèl iku karebèn mudhun saka salib, supaya kita padha weruh lan pracaya." Dalah kang padha kasalib bareng karo Yésus iku iya padha moyoki Panjenengané. 33 Bareng wus jam rolas, ana pepeteng kang nglimputi satanah kabèh nganti jam telu. 34 Ing wayah jam telu iku Yésus nywanten
wong kang padha ngadeg ana ing kono bareng krungu kang mangkono mau, padha ngucap, "Delengen, wong iku ngundang Élia." 36 Banjur ana wong kang énggal-énggal teka, nyelupaké spons ing anggur kecut, dituncepaké ing glagah, tumuli ngaturi ngunjuk marang Yésus, sarta ngucap, "Ayo padha dientèni lan dideleng, apa Élia teka ngudhunaké wong iku." 37 Yésus banjur nywanten sora lan séda. 38 Nalika iku geberé Padaleman Suci suwèk dadi loro, saka ndhuwur tekan ngisor. 39 Panggedhéné prajurit kang ngadeg adu-arep karo Yésus, bareng nyumurupi kaya mangkono anggoné séda, banjur ngucap, "Sanyata, wong iku Putraning Allah." 40 Ana uga wong wadon sawatara kang padha ngawasaké saka kadohan, yaiku Maria Magdaléna, Maria ibuné Yakobus-nom lan Yosès, sarta Salomé. 41 Wong-wong iku kabèh wis ndhèrèkaké Yésus lan ngladosi Panjenengané nalika ana ing Galiléa. Ing kono iya isih ana wong wadon liyané kang akèh cacahé, kang padha teka ing Yérusalèm bebarengan karo Panjenengané. 42 Bareng wayahé
Agama kang kajèn kèringan, kang iya nganti-anti marang Kratoning Allah, nékad sowan Pilatus sarta nyuwun layoné Yésus. 44 Pilatus gumun nalika midhanget menawa Yésus wis séda. Banjur nimbali panggedhéné prajurit lan ndangu, apa Panjenengané wus séda. 45 Sawisé midhanget aturé panggedhéning prajurit mau, Pilatus banjur maringaké layoné marang Yusuf. 46 Yusuf nuli tuku mori alus, lan ngudhunaké
ing kubur kang tatahan ing watu. Banjur ngglundhungaké watu nutup lawanging kuburan. 47 Maria Magdaléna lan Maria ibuné Yosès
Salomé padha tuku rempah-rempah wangi kanthi sedya bali manèh menyang pasaréan arep njebadi Yésus. 2 Wayah bangun ésuk ing dina kapisan ing minggu iku, sawisé srengéngéné mlethèk, wong-wong wadon mau padha lunga menyang pasaréan. 3 Banjur padha rasanan, "Sapa kang bakal ngglundhungaké watuné kanggo kita saka lawanging pasaréan?" 4 Nanging bareng padha ndeleng saka cedhakan, banjur padha weruh yèn watuné wis ngglundhung, mangka watu mau gedhé banget. 5 Nuli padha lumebu ing pasaréan lan padha weruh priya nom-noman lenggah ing sisih tengen ngagem jubah putih, mulané padha kagèt. 6 Nanging priya nom-noman mau tumuli ngandika marang para wong wadon iku, "Aja padha wedi! Kowé padha nggolèki Yésus saka Nasarèt, kang wus kasalib iku. Panjenengané wus wungu. Ora ana ing kéné. Padha delengen! Iki panggonan kang kanggo nyarèkaké Panjenengané. 7 Nanging saiki padha lungaa, kandhaa marang para sakabaté lan Pétrus: Panjenengané tindak ngrumiyini kowé kabèh menyang Galiléa; ing kana kowé bakal padha ndeleng Panjenengané, kaya kang wus dingandikakaké marang kowé kabèh." 8 Wong-wong wadon mau banjur padha mlayu metu saka pasaréan, amarga padha giris lan geter, apadéné ora kandha apa-apa marang sapa baé, marga padha wedi. Déné wong-wong wadon iku kanthi ringkes nerusaké sakèhing piwelingé malaékat mau marang Pétrus lan kanca-kancané. Sawusé iku Yésus piyambak lumantar para sakabat martakaké saka wétan nganti tekan kulon pawarta kang suci lan kang ora bakal kena kasirnakaké, bab pawartaning karahayon kang langgeng. 9 Bareng Yésus wis wungu nalikané isih ésuk umun-umun ing dina kapisan ing minggu iku, kang dhisik dhéwé Panjenengané ngatingal marang Maria Magdaléna, kang saka wong iku, Panjenengané wis nundhung sétan pitu. 10 Wong wadon mau nuli lunga wewarta bab iku marang wong kabèh, kang biyèn padha ndhèrèkaké Panjenengané, lan kang ing waktu samana lagi padha susah lan nangis. 11 Nanging bareng padha krungu, yèn Yésus wungu lan wis kadeleng déning Maria, wong-wong iku padha ora ngandel. 12 Sawisé iku, Panjenengané ngatingal ngagem rupi kang béda marang wong loro panunggalané, nalika sakaroné padha lumaku menyang njaban kutha. 13 Wong loro mau banjur bali padha wewarta bab iku marang murid-murid liyané, nanging iya padha ora ngandel. 14 Pungkasané, Panjenengané ngatingal marang sakabat sawelas, nalika lagi padha mangan, sarta banjur netah marang wong sawelas iku bab cupeting pangandel lan wangkoting atiné, déné padha ora ngandel marang wong-wong kang wus padha ndeleng Panjenengané sawisé wungu. 15 Panjenengané banjur ngandika marang para sakabat sawelas mau, "Padha lungaa menyang saindenging jagat, padha martakna
Pratandha-pratandha iki bakal mbarengi para wong kang pracaya: Wong-wong pracaya iku bakal padha nundhungi sétan sarana jenengku, bakal padha guneman nganggo basa-basa anyar. 18 Bakal padha nyekel ula, lan sanadyan ngombé racun kang matèni, ora bakal cilaka; bakal padha numpangi tangan marang para kang lara, lan iku bakal padha waras." 19 Sawisé Gusti Yésus ngandika kang mangkono marang para sakabat, Panjenengané banjur kasengkakaké menyang swarga lan lenggah ing satengené Allah. 20 Déné para sakabaté iku banjur padha lunga memulang ing endi-endi, sarta Gusti nyarengi makarya, apadéné ngekahaké piwulangé sarana pratandha-pratandha.
1 Téofilus ingkang minulya, sampun kathah tiyang ingkang sami ndhapuk cariyos bab lelampahan-lelampahan ingkang kadadosan wonten ing antawis kita, 2 kadosdéné ingkang sami kita tampèni saking tiyang-tiyang, ingkang saking wiwitan sami nyipati piyambak lan sami dados paladosing Pangandika. 3 Awit saking punika, sasampunipun kula nitipriksa kadadosan wau sadaya, saking wiwitanipun kanthi premati, putusaning manah kula, kadadosan-kadadosan wau kula damel buku, ingkang isinipun runtut, saha ingkang lajeng kula aturaken ing ngarsa panjenengan punika, 4 ing pangangkah, supados panjenengan saged nguningani, bilih sadaya ingkang sampun kawulangaken dhateng panjenengan punika leres saèstu. 5 Nalika
padha mursid ana ing ngarsané Allah lan tansah nindakaké pepakon lan pranataning Pangéran, tanpa cacad. 7 Nanging ora kagungan putra, sabab Élisabèt iku gabug lan sakaroné wus padha sepuh. 8 Ing sawijining dina, nalika pinuju giliraning golongané, Zakharia nindakaké ayahan ngimami ana ngarsaning Pangéran. 9 Sabab nalika diundhi kaya adaté, kanggo namtokaké imam kang nampa ayahan, panjenengané kang katuding lumebet ing Padaleman Suci ngobong dupa ana ing kono. 10 Ing waktuné ngobong dupa, umat kabèh kumpul ana ing jaba padha sembahyang. 11 Imam Zakharia banjur dikatingali malaékating Pangéran, jumeneng ing satengening misbyah padupan. 12 Pirsa lelakon iku, Imam Zakharia kagèt lan dadi ajrih. 13 Nanging malaékat mau banjur ngandika, "Aja wedi, Zakharia, awit pandongamu wus kabul, lan Élisabèt, bojomu, bakal nglairaké anakmu lanang, iku jenengna Yohanes. 14 Bocah iku bakal ndadèkaké bungah lan senenging atimu, malah akèh wong kang uga bakal bungah marga saka lairé bocah mau. 15 Sabab iku bakal pinunjul ana ing ngarsaning Pangéran, lan bakal ora ngombé anggur utawa minuman keras liyané, sarta bakal kapenuhan ing Roh Suci wiwit saka ing rahiming ibuné. 16 Apadéné bakal njalari akèh wong Israèl padha mratobat marang Pangéran, Allahé, 17 sarta bakal lumaku dadi cecala ndhisiki tindaké Pangéran kanthi roh lan pangwasané Élia, supaya bisa mbalèkaké atiné para bapa marang para anaké, sarta nuntun wong mursal marang kamursidan. Dadiné nyawisaké umat kang sembada tumrap ing Pangéran!" 18 Zakharia banjur munjuk marang malaékat mau, "Kadospundi anggèn kawula saged mangertos, bilih bab punika saèstu badhé kalampahan? Sabab kawula sampun sepuh, saha sémah kawula sampun lungsé ing wanci." 19 Paring wangsulané malaékat, "Aku iki Gabrièl sing ngladosi Allah lan aku diutus ndhawuhi kowé, sarta nglantaraké pawarta kabungahan iki marang kowé. 20 Satemené, kowé bakal bisu lan ora bisa guneman nganti tekan titimangsa kalakoné iku kabèh, amarga kowé ora ngandel marang dhawuhku kang mesthi bakal kelakon ing waktu kang wus katamtokaké." 21 Nalika iku wong akèh padha ngentèni Imam Zakharia. Wong-wong iku padha gumun, déné suwé temen anggoné ana ing Padaleman Suci. 22 Bareng miyos, panjenengané ora bisa ngandika apa-apa marang wong akèh iku lan wong akèh iku banjur mangerti, yèn Zakharia mentas tampi wahyu ana ing Padaleman Suci. Panjenengané banjur paring sasmita marang wong akèh, lan tetep bisu. 23 Bareng waktuning ayahané wus rampung, Zakharia banjur kondur. 24 Kacarita ora let suwé Élisabèt, garwané banjur ngandheg lan sajroning limang sasi ora tau metu-metu, pangucapé, 25 "Ya iki pandamelé Pangéran marang aku anggoné karsa ngluwari wirangku ana ing ngareping wong akéh." 26 Bareng wus nyandhak nem sasiné, Allah ngutus malaékat Gabrièl menyang Nasarèt, ing wilayah Galiléa, 27 nemoni prawan kang pacangan karo wong kang aran Yusuf, tedhaké Daud. Prawan mau asmané Maria. 28 Nalika malaékat mau lumebet ing omahé Maria, banjur ngandika, "Salam, kowé kang kinasihan, Pangéran tansah nganthi marang kowé." 29 Krungu pangandika mangkono iku Maria kagèt, lan pitakon ing sajroning ati, apa tegesé iku. 30 Malaékat nuli ngandika, "Aja wedi, Maria, awit kowé olèh sih-kanugrahan ana ing ngarsaning Pangéran. 31 Lah kowé bakal ngandheg lan bakal nglairaké anak lanang. Iku jenengna Yésus. 32 Bocah mau bakal pinunjul lan
Panjenengané bakal jumeneng dadi Rajaning para turuné Yakub nganti salawas-lawasé, sarta kratoné iku bakal ora ana wekasané." 34 Maria banjur matur marang malaékat mau, "Punika sagedipun kalampahan kadospundi, jalaran kawula dèrèng émah-émah?" 35 Paring wangsulané malaékat, "Roh Suci bakal nedhaki kowé, sarta kwasané
kang wus tuwa iku, iya lagi ngandhut anak lanang, déné sapréné wus nem sasi, mangka wus diarani gabug. 37 Amarga tumraping Allah ora ana barang kang mokal." 38 Maria banjur munjuk, "Sumangga, kawula punika abdinipun Pangéran; tumrap kawula kalampaha kadosdéné ingkang Paduka ngandikakaken." Sawusé mangkono malaékat mau banjur jengkar nilar Maria. 39 Ora watara suwé, Maria énggal-énggal tindak menyang kutha ing pagunungan Yéhuda. 40 Bareng lumebet ing dalemé Zakharia tumuli uluk-salam marang Élisabèt. 41 Kocapa nalika Élisabèt midhanget
antarané wong wadon kabèh, lan binerkahana kandhutanmu. 43 Sapa ta aku iki, déné nganti karawuhan ibuné Gustiku? 44 Amarga sanyatané, bareng aku krungu uluk-salammu, bayi kandhutanku nggronjal, marga saka senengé. 45 Rahayu wong kang wus pracaya, sabab apa kang kapangandikakaké déning Pangéran, mesthi bakal kelakon." 46 Maria banjur medhar pangandika mangkéné: "Nyawaku
abdiné. Lah wiwit saiki sakèhing wong turun-temurun bakal ngarani aku rahayu, 49 jalaran Kang Mahakwasa wus nindakaké pakaryan-pakaryan kang pinunjul marang aku sarta suci asmané. 50 Rahmaté turun-tumurun tumrap wong kang wedi asih marang Panjenengané. 51 Panjenengané ngatingalaké pangwaosé kalawan pakaryaning astané lan mbuyaraké wong kang gumunggung atiné. 52 Panjenengané nglèngsèraké wong-wong kang kwasa saka ing kalenggahané, lan ngluhuraké wong-wong kang asor. 53 Panjenengané nglubèraké samubarang kang becik marang wong kang kaluwèn, lan nundhung wong kang sugih kanthi nglaha. 54 Panjenengané nulungi Israèl, abdiné, awit ènget marang rahmaté, 55 kaya kang wus kaprasetyakaké marang leluhur kita, marang Abraham lan tedhak-turuné, ing salawas-lawasé." 56 Maria anggoné ana ing omahé Élisabèt mau watara telung sasi, banjur kondur. 57 Bareng Élisabèt anggoné ngandheg wis tekan ing lèke, banjur nglairaké jabang-bayi lanang. 58 Nalika tangga-teparoné lan sanak-saduluré krungu pawarta yèn Allah wis paring sih kamurahané kang samono gedhéné iku, padha mèlu bungah. 59 Ing wolung dinané wong-wong mau padha teka saprelu anggoné arep netaki bayiné lan mènèhi jeneng Zakharia manut jenengé bapakné. 60 Nanging ibuné kandha, "Aja, jenengé kudu Yohanes." 61 Pangucapé wong akèh mau, "Sanak-sanakmu ora ana kang jenengé mangkono." 62 Banjur padha takon marang bapakné kanthi sasmita, bakal dijenengaké sapa anaké iku. 63 Zakharia njaluk lambaran kang biasané kanggo nulis lan banjur nulis, "Jenengé Yohanes." Wong kabèh dadi padha gumun. 64 Sanalika iku uga cangkemé kabuka lan ilaté uwal, temahan banjur bisa omong lan ngluhuraké Allah. 65 Para tangga-teparoné padha kataman ing wedi, lan kabèh lelakon mau banjur dadi rerasanané wong-wong ing satlatah pagunungan Yudéa kabèh. 66 Wong kabèh kang krungu prakara iku, padha ngrasak-ngrasakaké ing sajroning ati, sarta pangucapé, "Bakal dadi apa bocah iki bakalé bésuk?" Amarga kaayoman ing astaning Pangéran. 67 Zakharia, bapakné, marga saka kapenuhan ing Roh Suci, banjur medhar wangsit, pangucapé, 68 "Pinujia Pangéran, Allahé Israèl, sabab wus nuwèni umaté lan paring pangluwaran. 69 Panjenengané nukulaké sunguning karahayon kanggo kita ana ing tedhaké Daud, abdiné, 70 -- kaya kang wis kapangandikakaké wiwitan mula lantaran para nabiné kang suci -- 71 supaya kita luwar saka mungsuh-mungsuh kita lan saka tangané sakèhé wong kang padha sengit marang kita. 72 Minangka anggoné nedahaké sih-rahmaté marang leluhur kita lan anggoné ènget marang prasetyané kang suci, 73 yaiku supaos kang kapangandikakaké marang Abraham, bapa leluhur kita, yèn Panjenengané paring kanugrahan marang kita, 74 supaya kita luwar saka ing tanganing mungsuh, bisa ngabekti marang Panjenengané tanpa rasa wedi, 75 ing sajroning kasucèn lan apa kang bener ana ing ngarsané, sajegé urip
saprelu nyawisaké dalan kagem Panjenengané, 77 lan mènèhi pangertèn marang umaté bab
rawuh minangka anggoné milujengaké kita, Surya-ésuk saka ing ngaluhur, 79 kagem madhangi sakèhing wong kang manggon ing pepeteng lan ana ing ayang-ayanganing pati, apadéné ngeneraké sikil kita marang dalaning karahayon." 80 Anadéné bocah mau saya mundhak gedhéné lan rohé saya santosa, sarta banjur manggon ing ara-ara samun nganti tumeka ing dina anggoné kudu ngaton marang Banisraèl.
1 Nalika samana Kaisar Agustus paring dhawuh, dianakna cacah-jiwa tumrap wong saindenging jagat. 2 Iki cacah-jiwa kang kapisan kang kaanakaké nalika Kirénius jumeneng gubernur ing Siria. 3 Mulané wong-wong kabèh banjur padha mangkat arep ndhaftaraké, saben wong menyang kuthané dhéwé-dhéwé. 4 Mangkono uga Yusuf iya mangkat saka Nasarèt, wilayah Galiléa menyang Yudéa, kuthané Daud, kang aran Bètléhèm -- amarga asalé saka ing brayat lan tedhaké Daud -- 5 supaya didhaftaraké bebarengan karo Maria, pacangané, kang lagi ngandheg. 6 Bareng wus tekan kono, Maria anggoné ngandheg wus tekan wektuné babaran, 7 banjur mbabar putra kakung, kang pambajeng, nuli digedhong lan disèlèhaké ing pamakanan, sabab padha ora komanan panggonan ana ing papan panginepan. 8 Kacarita ing tlatah kono ana para pangon kang padha nginep ing ara-ara njaga pepanthaning kéwané ing wayah bengi. 9 Dumadakan ana malaékating Pangéran jumeneng ing sacedhaké sarta padha kasorotan ing cahya kamulyané Pangéran satemah padha wedi banget. 10 Malaékat mau tumuli ngandika marang wong-wong
padha wedi, lah kowé padha dakwartani kabungahan gedhé, kang bakal kaparingaké tumrah sabangsa kabèh: 11 Ing dina iki wus miyos Juruslametmu, yaiku Kristus, kang jumeneng Gusti, ana ing kuthané Daud. 12 Déné kang minangka tengerané marang kowé, mangkéné: Kowé bakal mrangguli bayi kagedhong sumèlèh ing pamakanan." 13 Dumadakan ana balatantra
ana ing ngaluhur lan tentrem-rahayu ana ing bumi, ing antarané manungsa kang dadi renaning panggalihé." 15 Sapengkeré para malaékat menyang
padha sapocapan mangkéné, "Payo, padha menyang Bètléhèm, ndeleng apa kang wus kelakon ing kana, kaya kang wus kapangandikakaké déning Pangéran marang kita." 16 Banjur padha énggal-énggal mangkat, tumuli ketemu karo Maria lan Yusuf, apadéné Jabang-bayi, kang sumèlèh ing pamakanan. 17 Bareng wus padha nyumurupi, banjur padha nyritakaké apa kang wis kapangandikakaké bab Jabang-bayi iku. 18 Wong kabéh kang padha krungu critané para pangon mau padha gumun. 19 Nanging Maria nyathet iku mau kabèh ana ing sajroning atiné lan dirasak-rasakaké. 20 Para pangon tumuli padha bali kalawan memuji lan ngluhuraké Allah, marga sabarang kang wis dirungu lan dideleng iku, cocog karo kang wis kapangandikakaké marang wong-wong mau. 21 Bareng wis ganep wolung dinané, Bayi mau kudu disupiti lan banjur kaparingan asma Yésus, yaiku asma kang kapangandikakaké déning malaékat sadurungé kinandhut kang ibu. 22 Nalika wus tekan dinaning panucèné miturut angger-anggeré Musa, Bayi mau banjur diasta menyang Yérusalèm arep dicaosaké marang Pangéran, 23 kaya kang katulisan ing angger-anggering Pangéran, "Sakèhing anak lanang pambarep kudu kasucèkaké kagem Allah", 24 lan padha saos kurban, manut apa kang kadhawuhaké ana ing angger-anggering Pangéran, arupa manuk deruk sajodho utawa piyik dara loro. 25 Ing Yérusalèm ana wong asmané Siméon, wong mursid lan ngabekti marang Allah, kang nganti-anti marang panglipuring Israèl sarta kang ingayoman ing Roh Suci. 26
pitedahé Roh Suci, Siméon tindak menyang Padaleman Suci. Nalika Yésus, Bocah iku, diasta mlebu déning wong tuwané arep nindakaké kaya kang wus katamtokaké déning angger-anggering Torèt tumrap Bocah mau, 28 Siméon banjur mbopong Bocahé klawan memuji marang Allah, unjuké, 29 "Dhuh, Pangéran, mugi Paduka sapunika marengaken kawula késah kalayan tentrem-rahayu, miturut pangandika Paduka, 30 jalaran mripat kawula sampun sumerep kawilujengan ingkang mijil saking Paduka, 31 ingkang sampun Paduka cawisaken wonten ing sangajenging bangsa sadaya, 32 inggih punika pepadhang ingkang medharaken karsa Paduka tumrap bangsa-bangsa sanès saha ingkang dados kamulyaning umat Paduka, Israèl." 33 Kang rama lan kang ibu padha kaéraman banget marang kabèh kang diucapaké tumrap Panjenengané mau. 34 Siméon banjur mberkahi wong-wong mau lan ngandika marang Maria, kang ibu, "Sayektosipun Laré punika sampun pinasthi dados margining dhawah lan tanginipun tiyang kathah ing Israèl, sarta minangka pratanda ingkang badhé njalari pasulayan, 35 supados osiking manahipun tiyang kathah kababar. Lan ing bénjing panggalih panjenengan badhé katuwek ing pedhang." 36 Apadéné ing kono iya ana nabi wadon, asmané Hana, putrané Fanuèl, saka taler Asyèr. Panjenengané wus sepuh banget. Sawusé krama banjur gesang bebarengan karo garwané pitung taun, 37 lan tekan saiki randha, yuswané wolung puluh papat taun. Panjenengané ora tau nilar Padaleman Suci, rina wengi anggoné ngabekti kalawan pasa lan ndedonga. 38 Nalika iku panjenengané iya mrono lan ngunjukaké panuwun marang Allah, sarta ngandikakaké bab Bocah mau marang sakèhing wong kang padha nganti-anti pangluwarané Yérusalèm. 39 Sawusé ngrampungaké kang kudu dilakoni kabèh miturut angger-anggeré Pangéran, banjur padha kondur menyang kutha asalé, yaiku Nasarèt ing Galiléa. 40 Bocah mau saya mindhak ageng lan tambah kiyat, kapenuhan ing kawicaksanan sarta sinungan ing sih-kanugrahaning Allah. 41 Saben taun samangsa riyaya Paskah, wong tuwané Yésus tindak menyang Yérusalèm. 42 Nalika Yésus wus yuswa rolas taun, padha tindak menyang Yérusalèm kaya adaté yèn pinuju dina gedhé. 43 Sarampungé pahargyan, nalika padha kondur, Yésus kantun ana ing Yérusalèm, wong tuwané ora pirsa. 44 Sarèhné dikira yèn Putrané awor karo wong-wong kang padha mulih tunggal dalan, mulané padha mbacutaké tindaké nganti sadina, banjur padha madosi Panjenengané ana ing antarané para sanak-kadang lan para pitepungané. 45 Bareng ora pinanggih, banjur padha wangsul malih menyang Yérusalèm karo madosi terus. 46 Kacarita sawusé telung dina pinanggih Panjenengané ana ing Padaleman Suci lagi lenggah ana ing satengahé para guru agama, midhangetaké sarta mundhut pirsa piwulangé. 47 Sakèhé wong kang ngrungokaké Panjenengané padha éram marang kapinteran lan paring wangsulané. 48 Bareng wong tuwané pirsa, padha njenger. Kang ibu banjur ngandika marang Panjenengané, "Anggèr, yagéné tumindakmu marang aku sakloron kok mangkono. Ramamu lan aku padha nggolèki sliramu kanthi kuwatir." 49 Aturé marang rama-ibuné, "Punapaa déné panjenengan madosi kula? Panjenengan punapa mboten pirsa, bilih kula kedah wonten ing dalemipun Rama kula?" 50 Nanging rama-ibuné padha ora nyandhak marang apa kang dingandikakaké iku. 51 Panjenengané banjur kondur bebarengan karo kang rama lan kang ibu menyang Nasarèt; sabanjuré tetep terus kaemong déning rama-ibuné. Déné kang ibu nyathet prakara iku mau kabèh ana ing sajroning penggalihé. 52 Yésus saya mindhak ageng, lan saya mindhak kawicaksanané, apadéné saya kinasihan déning Allah lan manungsa.
1 Sajroning papréntahané Kaisar Tibérius wis nyandhak limalas tauné, nalika Pontius Pilatus jumeneng gubernur ing Yudéa, lan Hérodès jumeneng raja-wilayah ing Galiléa, Filipus sadhèrèké jumeneng raja-wilayah Ituréa lan Trakhonitis, sarta Lisanias jumeneng raja-wilayah Abiléné, 2 apadéné Hanas lan Kayafas jumeneng Imam Agung, Allah paring pangandika marang Yohanes, putrané Imam Zakharia, ana ing ara-ara samun. 3
tinulis ing kitab pamecané Yésaya, "Ana swaraning wong kang nguwuh-uwuh ana ing ara-ara samun. Padha nyawisna margining Pangéran, lencengna lurung-lurungé kagem Panjenengané! 5 Saben jurang bakal kaurug, lan saben gunung lan gumuk bakal
Pangéran." 7 Yohanes banjur ngandika marang wong akèh kang padha sowan nyuwun baptis, "Hé, turuning ula
sembada. Lan aja padha nduwèni pangrasa: Abraham iku rama leluhur kita! Awit aku pitutur marang kowé: Allah kwaos akarya turuning Abraham saka watu-watu iki! 9 Wadungé wus cumepak ana ing poking wit, lan saben wit kang ora metokaké woh kang becik, bakal ditegor sarta dicemplungaké ing geni." 10 Wong akèh mau banjur padha nyuwun pirsa, "Menawi makaten, punapa ingkang kedah sami kula tindakaken?" 11 Paring wangsulané, "Sing sapa duwé klambi loro, supaya mènèhi wong kang ora duwé, lan sing sapa duwé pangan, iya tumindaka mangkono." 12 Ana juru-narik-pajeg kang uga teka arep nyuwun baptis, iku padha nyuwun pirsa, "Guru, kula kedah sami nglampahi punapa?" 13 Paring wangsulané, "Aja padha nagih ngluwihi kang wus katamtokaké tumrap kowé!" 14 Para prajurit uga padha nyuwun pirsa, "Menawi kula, punapa ingkang kedah sami kula lampahi?" Paring wangsulané Yohanes, "Aja ngrampas lan aja meres, cukupna nganggo blanjamu dhéwé." 15 Nanging sarèhné wong akèh lagi padha nganti-anti lan ngarep-arep Mésias, kabèh padha nggraita apa Yohanes iku Panjenengané, 16 Yohanes banjur paring wangsulan, pangandikané, "Aku iki mbaptisi kowé nganggo banyu, nanging Panjenengané kang pangwasané ngungkuli aku, bakal rawuh lan sanadyan mung nguculi talining trumpahé baé, aku ora patut. Panjenengané bakal mbaptisi kowé ngagem Roh Suci lan geni. 17 Panjenengané wus ngasta piranti kagem ngresiki gandum lan papan panutoné; gandumé kaklumpukaké ing lumbungé, nanging mrambuté bakal diobong ing geni kang ora bisa sinirep." 18 Kanthi paring pitutur liyané kang akèh Yohanes nggelaraké Injil marang wong akèh. 19 Ananging bareng panjenengané melèhaké Hérodès, raja-wilayah kono, bab lelakoné karo Hérodias, garwané sadhèrèké, tuwin bab anggoné nindakaké sakèhing piala liya-liyané, 20 raja iku saya wuwuh durakané, srana anggoné ngunjara Yohanes. 21 Nalika wong akèh iku wus padha kabaptis lan nalika Yésus uga kabaptis sarta lagi ndedonga, langit tumuli piyak, 22 banjur katedhakan ing Roh Suci arupa manuk dara. Nuli ana swara kang kaprungu saka ing langit mangkéné, "Sira iku Putraningsun kang kinasih, kang ndadèkaké keparengingsun." 23 Nalika Yésus wiwit makarya, yuswané kurang luwih telung puluh taun lan manut pangirané wong-wong, Panjenengané iku
ing kono lawasé patang puluh dina lan banjur kagodha déning Iblis. Sajroné ana ing kono iku Panjenengané ora dhahar apa-apa sarta sawusé iku kraos luwé. 3 Iblis nuli matur marang Yésus, "Amargi Panjenengan Putranipun Allah, sumangga séla punika kadhawuhana dados roti." 4 Paring wangsulané Yésus, "Ana tulisan mangkéné: Uripé manungsa iku ora mung saka roti baé." 5 Iblis tumuli nambut Yésus munggah ing papan kang dhuwur sarta ing sakedhap nétra banjur nedahaké sakèhing kraton ing jagat marang Panjenengané. 6 Iblis nuli matur, "Panjenengan badhé kula aturi pangwaos punika sadaya dalah kamulyanipun, awit punika sadaya sampun dipun pasrahaken dhateng kula saha kula saged nyukakaken dhateng sinten kémawon ingkang kula kajengaken. 7 Milanipun menawi Panjenengan nyembah dhateng kula, sadaya punika badhé dados kagungan Panjenengan." 8 Nanging Yésus paring wangsulan, "Ana tulisan mangkéné: Pangéran Allahira, iku kang kudu sira sembah, sarta iya mung Panjenengané iku kang kudu sira bektèni!" 9 Sawisé iku Iblis tumuli nambut Yésus menyang Yèrusalèm lan kajumenengaké ing payoning Padaleman Suci kang dhuwur dhéwé, banjur matur, "Menawi Panjenengan Putranipun Allah, sumangga kula aturi anjlog saking ngriki, 10 awit wonten seratan makaten: Tumraping Sira, Panjenengané bakal dhawuh marang para malaékaté supaya rumeksa marang Sira 11 lan iku bakal padha nadhahi Sira ana ing tangané, supaya sikilira aja nganti kesandhung ing watu." 12 Yésus paring wangsulan, "Ana pangandika mangkéné: Sira aja nyoba marang Pangéran, Allahira!" 13 Iblis sawusé mungkasi sakèhing panggodhané banjur mundur saka ing ngarsané, golèk wektu kang cocog. 14 Yésus banjur kondur menyang Galiléa kanthi pangwasaning Roh. Anadéné pawarta bab Panjenengané iku tumuli sumebar ana ing wilayah kono kabèh. 15 Nalika samana Panjenengané memulang ana ing sinagogé kono sarta sakèhing wong padha ngalembana. 16 Yésus nuli rawuh ing Nasarèt, panggonané nalika kagulawenthah, lan kaya adaté bareng dina Sabat banjur rawuh ing papan pangibadahé sarta jumeneng arep maos Kitab Suci. 17 Nuli
kadhawuhan martakaké kabar-becik marang wong-wong miskin; lan Panjenengané wis ngutus Aku 19 supaya martakaké
Sawisé mangkono kitab banjur katutup kaparingaké manèh marang kang kawogan, nuli lenggah. Wong kabèh kang ana sinagogé padha mandeng marang Panjenengané. 21 Yésus banjur wiwit paring piwulang, pangandikané, "Ing dina iki, sajroné kowé padha ngrungokaké, pangandika mau wus kelakon." 22 Wong kabèh iku padha mbeneraké Panjenengané apadéné padha kaéraman marang éndahing pitembungan kang dingandikakaké, banjur padha alok mangkéné, "Apa Iku dudu anaké Yusuf?" 23 Yésus tumuli ngandika, "Kowé mesthi bakal ngucapaké paribasan marang Aku mangkéné: Hé, dhukun, warasna awakmu dhéwé. Kabèh kang padha dakrungu bab kang wus kelakon ana ing Kapèrnaum, iku uga tindakna ana ing kéné, ana ing tanah asalmu kéné." 24 Lan pangandikané manèh, "Aku pitutur marang kowé, sanyatané ora ana nabi kang kajèn ana ing tanah asalé. 25 Sarta Aku pitutur marang kowé, lan pituturku iki nyata: Dhèk jamané Élia, nalika langit mineb lawasé telung taun nem sasi, kang njalari anané pailan kang nggegirisi ana ing satanah kabèh. Sanadyan ing Israèl akèh randhané, 26 éwasamono Élia ora diutus menyang ing salah sawijining randha-randha mau, nanging menyang ing omahé randha ing Sarfat, wilayah Sidon. 27 Apadéné nalika jamané Nabi Élisa ing Israèl akèh wong kang lara kusta, nanging siji baé ora ana kang kabirat najisé, kajaba Naaman, wong Siria." 28 Bareng krungu kang mangkono iku, wong kabèh kang ana ing papan pangibadah kono padha nepsu banget. 29 Banjur padha ngadeg, Yésus digawa metu menyang sanjabaning kutha, terus didhabyang menyang pèrènging gunung, kang ana kuthané iku, supaya Panjenengané dijorogaké saka kono. 30 Nanging Panjenengané banjur tindak nratas ing tengahé wong-wong mau, jengkar saka ing kono. 31 Yésus banjur rawuh ing Kapèrnaum, yaiku kutha ing Galiléa, sarta ing dina Sabat memulang ana ing kono. 32 Wong-wong padha kaéraman krungu piwulangé, amarga pangandikané kanthi pangwasa. 33 Ing papan pangibadah kono ana wong kang kasurupan sétan, iku nguwuh kanthi swara sora, 34 "Dhuh, Yésus saking Nasarèt, punapa urusan Panjenengan kaliyan kawula? Punapa rawuh Panjenengan badhé nyirnakaken kawula? Kawula mangertos, Panjenengan punika sinten, inggih punika Ingkang Suci, utusaning Allah." 35 Nanging banjur didukani déning Yésus, pangandikané, "Menenga! Metua saka wong iku!" Wongé banjur kabanting déning sétané ing satengahing wong akèh; sétané nuli metu lan babar pisan ora njalari larané wong mau. 36 Kabèh wong padha éram, banjur padha rasanan, "Tembungé kok ngédab-édabi banget! Anggoné ndawuhi kalawan wibawa lan pangwasa, temahan roh-roh reged padha metu." 37 Pawarta bab Panjenengané iku banjur sumebar tekan ing ngendi-endi ing wilayah kono. 38 Sawisé iku Yésus jengkar saka papan pangibadah kono lan tindak menyang omahé Simon. Nalika iku ibuné maratuwa Simon lagi lara panas banget, banjur disuwunaké pitulungan marang Panjenengané. 39 Yésus nuli jumeneng ing sandhingé, nundhung panasé, wasana panasé banjur ilang. Wong wadon mau nuli tangi lan ngladèni para tamuné. 40 Bareng wus surup, wong-wong padha
padha dadi waras. 41 Sétan-sétan uga metu saka wong akèh kalawan bengok-bengok, "Panjenengan punika Putranipun Allah." Awit padha mangerti, yèn Panjenengané iku Mésias. Nanging banjur didukani, ora diparengaké kandha mangkono. 42 Bareng wus ésuk Yésus miyos lan banjur tindak menyang panggonan kang sepi. Nanging wong akèh padha nggolèki lan iya ketemu. Kabèh padha mbudidaya nggondhèli Yésus, supaya aja padha ditilar. 43 Nanging padha dingandikani, "Injilé Kratoning Allah iku iya kudu dakwartakaké menyang kutha-kutha liyané, sabab iya iku preluné anggonku kautus." 44 Panjenengané banjur memulang ana ing papan pangibadah ing Yudéa.
1 Ing sawijining dina Yésus pinuju jumeneng ana ing pinggiring tlaga Genesarèt, wong akèh padha ngangseg arep ngrungokaké pangandikané Allah. 2 Nuli pirsa prau loro ana ing pinggir tlaga. Juru-amèk-iwaké wus padha mudhun saka prau, lagi ngumbah jalané. 3 Panjenengané banjur minggah ing salah sijiné prau iku, yaiku prauné Simon, lan dhawuh, supaya prauné rada didohaké saka ing dharatan. Banjur lenggah lan memulang marang wong akèh mau saka ing kono. 4 Bareng wis rampung, tumuli ngandika marang Simon, "Parakna ing panggonan kang jero, jalamu tibakna supaya olèh iwak." 5 Atur wangsulané Simon, "Guru, sampun sadalu muput anggèn kawula sami nyambut damel kanthi saèstu, mboten angsal punapa-punapa, éwadéné margi saking dhawuh Panjenengan, kawula inggih badhé ndhawahaken jala." 6 Sawisé ditibakaké, padha olèh iwak akèh banget, nganti jalané wiwit bedhah. 7 Kanca-kancané kang ana ing prau sijiné padha diawé, dikon mara ngréwangi. Iya banjur padha teka, prauné loro pisan diemoti iwak, nganti mèh kèrem. 8 Nalika Simon Pétrus nyumurupi kang mangkono iku, banjur nyungkemi Yésus sarta munjuk, "Gusti, Gusti mugi karsa nilar kawula, awit kawula punika tiyang dosa." 9 Amarga Simon lan wong-wong kabèh kang ana ing kono padha sumlengeren, déné samono akèhé iwak sing kejala; 10 samono uga Yakobus lan Yohanes, anak-anaké Zébédéus, kang padha dadi kancané Simon. Yésus nuli ngandika marang Simon, "Aja wedi, wiwit saiki kowé bakal njala wong." 11 Sawusé minggiraké prauné, banjur padha ninggal samubarang kabèh sarta ndhèrèkaké Yésus. 12 Kacarita nalika Yésus ana ing sawijining kutha, ana wong kang awaké sakojur kena kusta. Bareng ndeleng Yésus banjur sumungkem ing bumi lan matur, "Gusti, menawi Gusti karsa, tamtu saged mbirat najis kawula." 13 Yésus nuli mulung astané, ndemèk wong mau kalawan ngandika, "Aku karsa, birata najismu!" Sanalika iku uga lelarané kusta banjur sirna. 14 Wong mau tumuli diwaleri, supaya aja kandha-kandha marang sapa baé sarta dipangandikani, "Lungaa, awakmu tuduhna marang imam lan nyaosna kurbaning pasucènmu, kaya kang wus dipréntahaké déning Musa, minangka paseksi marang wong-wong iku." 15 Éwasamono pawarta bab Yésus iku malah saya sumebar nganti adoh, lan banjur akèh wong kang padha gumrudug sowan ing ngarsané arep ngrungokaké pangandikané sarta supaya lelarané kasarasaké. 16 Nanging Yésus banjur sumingkir menyang papan-papan kang sepi, ndedonga. 17 Ing sawijining dina nalika Yésus pinuju memulang, ana wong Farisi lan ahli Torèt sawatara kang padha lungguh ngrungokaké. Iku padha teka saka ing désa-désa ing Galiléa lan Yudéa, sarta saka ing Yérusalèm. Kwasaning Pangéran ana ing Panjenengané, mula saged nyarasaké wong lara. 18 Banjur ana wong sawatara kang teka ngusung wong lumpuh ana ing paturoné; iku padha mbudidaya bisané mlebu nyowanaké ana ing ngarsané Yésus. 19 Sarèhné ora bisa nggawa mlebu, marga saka akèhing wong kang ana ing kono, banjur padha munggah ing payon, nuli mbukak payon iku lan wong kang lara diudhunaké sapaturoné ana ing satengahé wong akèh, pas ana ing ngarsané Yésus. 20 Yésus bareng pirsa pangandelé wong-wong mau, tumuli ngandika, "Hé, sadulur, dosamu wus kaapura." 21 Nanging para ahli Torèt lan para wong Farisi padha mikir ing sajroning ati, "Sapa ta wong iki, déné nyenyamah marang Allah mangkono? Sapa kang bisa ngapura dosa kajaba Allah piyambak?" 22 Nanging Yésus nguningani pikirané wong-wong mau, mulané banjur ngandika, "Apa sing padha kokpikir ing sajroning atimu? 23 Gampang endi dhawuh: Dosamu wis kaapura, karo dhawuh: Ngadega, lumakua! 24 Nanging supaya kowé padha ngerti, yèn Putraning Manungsa iku kwasa ngapura dosa ana ing bumi," banjur ngandika marang kang lumpuh iku, "Dhawuhku marang kowé: Ngadega, paturonmu angkaten lan muliha!" 25 Sanalika iku uga wong mau banjur ngadeg ana ing ngarepé wong akèh mau, ngangkat paturoné, tumuli mulih, wong kabèh padha kaéraman lan padha ngluhuraké Allah. 26 Sarta padha wedi banget pangucapé, "Dina iki aku kabèh wus padha nyumurupi prakara-prakara kang nggumunaké banget." 27 Sawusé mangkono Yésus banjur tindak. Nuli pirsa juru-narik-pajeg linggih ana ing pabéyan, jenengé Lèwi. Iku dipangandikani mangkéné, "Mèlua Aku!" 28 Lèwi banjur ngadeg, samubarang kabèh ditinggal lan ndhèrèk Yésus. 29 Lèwi tumuli nganakaké bujana gedhé kagem Panjenengané ana ing omahé lan akèh juru-narik-pajeg lan wong-wong liyané kang padha mèlu kembul mangan. 30 Para Farisi lan ahli Torèt padha grundelan karo para sakabaté Yésus, tembungé, "Yagéné kowé padha mangan lan ngombé awor karo juru-narik-pajeg lan wong dosa?" 31 Yésus banjur paring wangsulan, pangandikané, "Wong waras iku ora butuh dhokter, mung sing lara. 32 Tekaku iki ora ngundang wong mursid, nanging wong dosa, supaya padha mratobat." 33 Wong-wong Farisi mau banjur matur manèh marang Yésus, "Murid-muridipun Yohanes asring sami siyam sarta sembahyang, makaten ugi muridipun para tiyang Farisi, nanging punapaa déné para murid Panjenengan kok sami nedha lan ngombé?" 34 Paring wangsulané Yésus, "Apa bisa para mitraning pangantèn lanang dikon pasa, sajroning pangantèné isih ana ing kono? 35 Nanging bakal ana wektuné, pangantèné kabedhol saka ing antarané, ing kono banjur bakal padha pasa." 36 Lan manèh Panjenengané iya paring pasemon marang wong-wong mau, "Ora ana wong golèk tambalan kanthi nyuwèk klambi anyar kanggo nambal klambi lawas. Yèn mangkono, kang anyar iku uga bakal suwèk, tur tumraping sing lawas iku tambalan kang saka suwèkané kang anyar mau ora bakal cocog. 37 Mangkono uga ora ana wong kang madhahi anggur anyar ana ing kanthong kulit lawas, awit menawa mangkono, anggur anyar mau bakal mbedhahaké kanthongé, angguré dadi wutah, lan kanthongé rusak. 38 Nanging anggur anyar iku kudu diwadhahi kanthong kulit kang anyar uga. 39 Lan ora ana wong kang wus ngombé anggur lawas banjur kapéngin ngombé anggur anyar, sabab banjur bakal ngucap: Anggur kang lawas iku énak banget."
1 Ing sawijining dina, pinuju dina Sabat, nalika Yésus tindak nglangkungi pategalan gandum, para sakabaté padha methiki wulèné, banjur diremed, isiné dipangan. 2 Nanging ana wong Farisi sawatara kang padha ngelokaké, "Yagéné kowé padha nindakaké kang ora diparengaké ing dina Sabat?" 3 Yésus tumuli paring wangsulan, pangandikané, "Apa kowé padha ora maca bab apa kang katindakaké déning Daud sapandhèrèké kabèh nalika kraos luwé, 4 banjur lumebet ing Padaleman Suci, mundhut roti caosan, nuli didhahar, lan para pandhèrèké iya banjur padha diwènèhi, mangka ora ana kang diparengaké mangan roti iku kajaba mung para imam." 5 Nuli ngandika manèh, "Putraning Manungsa iku iya Gustiné dina Sabat." 6 Kacarita pinuju ing dina Sabat liyané Yésus lumebet ing papan pangibadah banjur memulang. Ing kono ana wong kang tangané tengen mati. 7 Para ahli Torèt lan para wong Farisi padha ngulataké Yésus, apa bakal nyarasaké wong ing dina Sabat, supaya bisa olèh dhadhakan anggoné nglepataké Panjenengané. 8 Nanging Panjenengané pirsa pikirané wong-wong mau, tumuli ngandika marang kang tangané tengen mati, "Ngadega, mapana ing tengah kéné!" Wongé banjur ngadeg mapan. 9 Yésus tumuli ngandika marang wong-wong mau, "Aku takon marang kowé: Apa kang kepareng ditindakaké ing dina Sabat, kabecikan, apa piala, nylametaké nyawa apa matèni?" 10 Sawusé ngandika mangkono nuli mirsani wong-wong saubengé, banjur ngandika marang kang mati tangané, "Tanganmu athungna!" Wong mau iya banjur nindakaké mangkono, wasana tangané waras. 11 Wong-wong mau tumuli padha nepsu banget, sarta padha rembugan bab apa kang bakal katindakaké marang Yésus. 12 Kacarita ing nalika samana Yésus minggah ing gunung saprelu ndedonga; anggoné ndedonga marang Allah nganti sawengi muput. 13 Bareng wus raina para muridé padha ditimbali, banjur dipilih rolas, kang padha
darbèkmu kang wus dijupuk déning wong, aja kok jaluk bali. 31 Apa kang kokkarepaké supaya wong tumindak marang kowé, iku iya tindakna marang wong. 32 Sarta menawa kowé tresna marang wong kang nresnani kowé, iku apa pituwasmu? Amarga wong-wong dosa iya padha nimbangi katresnaning liyan. 33 Awit menawa kowé padha gawé becik marang kang mbeciki kowé, iku pituwasmu apa? Wong-wong dosa rak iya padha tumindak mangkono. 34 Lan manèh menawa kowé ngutangi marang wong kanthi pangarah supaya olèh apa-apa saka wong mau, iku apa pituwasmu? Wong-wong dosa rak iya padha ngutangi marang para wong dosa, supaya tampa manèh kang ajiné padha. 35 Nanging kowé, padha tresnaa marang satrumu lan padha becikana, sarta silihana tanpa ngarep-arep piwalesé, temah bakal gedhé ganjaranmu, apamanèh kowé bakal padha dadi putraning Allah Kang Mahaluhur, amarga Panjenengané nindakaké kasaénan marang wong kang padha ora weruh ing kabecikan lan marang para wong ala. 36 Kowé sing padha ambek-welasan, kaya anggoné Ramamu iya ambek-welasan." 37 "Aja padha ngadili, supaya kowé iya ora bakal padha diadili. Lan aja padha ngluputaké, supaya kowé iya ora
dioyog lan kang lubèr, bakal kaesokaké ing pangkonmu, amarga ukuran kang kokanggo ngukur, iku iya bakal kanggo ngukur kowé." 39 Yésus banjur ngandika manèh marang wong-wong mau kalawan pasemon mangkéné, "Wong wuta apa bisa nuntun pepadhané wong wuta? Apa karo-karoné ora bakal kacemplung ing luwangan? 40 Murid iku ora ngungkuli guruné, nanging sapa baé kang wus tamat pasinaoné, bakal padha karo guruné. 41 Yagéné kowé weruh tatal kang ana ing mripaté sadulurmu, mangka glondhong kang ana ing mripatmu dhéwé, kowé ora sumurup? 42 Kepriyé déné kowé bisa ngucap marang sadulurmu: Sadulur, tatal kang ana ing mripatmu iku dakilangané. Mangka glondhong kang ana ing mripatmu, kowé ora sumurup. Hé, wong lamis, glondhong kang ana ing mripatmu iku ilangana dhisik, temah kowé bakal bisa ndeleng kalawan cetha lan bisa ngilangi tatal kang ana ing mripaté sadulurmu!" 43 "Ora ana wit kang becik ngetokaké woh kang ala, lan iya ora ana wit kang ala ngetokaké woh kang becik. 44 Sabab saben wit iku katitik saka wohé. Awit ora ana woh anjir dipethik saka bebondhotaning eri, lan ora ana woh anggur diundhuh saka gegrumbulan eri. 45 Wong kang becik iku ngetokaké prakara kang becik saka ing simpenaning atiné kang becik, déné wong kang ala iku ngetokaké barang kang ala saka ing simpenaning atiné kang ala. Sabab kang diucapaké déning cangkem, iku mbludag saka ing sajroning ati." 46 "Généya kowé kok nyebut Aku: Gusti, Gusti, mangka kowé padha ora nglakoni pituturku? 47 Saben wong kang marani Aku lan ngrungokaké pituturku sarta nglakoni -- kowé bakal dakkandhani wong iku kena dipadhakaké sapa --. 48 Iku kaya wong kang ngadegaké omah: Wong iku gawé kedhukan kang jero, sarta pondhasiné kapasang ana ing watu karang. Bareng ana banjir lan banjir mau nrajang omah iku, omahé ora bakal oyag amarga santosa banget. 49 Nanging sing sapa ngrungokaké pituturku mangka ora nglakoni, iku kaya wong kang ngadegaké omah tanpa pondhasi. Bareng ana banjir kang nrajang, omah iku ambruk, sarta rusaké banget."
1 Bareng wus rampung anggoné ngandika marang wong akèh, Yésus banjur tindak lumebet ing Kapèrnaum. 2 Ing kono ana opsir kang duwé batur,
sawatara, sowan ing ngarsané, nyuwun supaya Panjenengané karsa rawuh nyarasaké batur mau. 4 Wong-wong mau iya banjur sowan sarta nyuwun tulung kanthi adreng, aturé, "Tiyang punika pantes kapitulungan, 5 amargi tresna dhateng bangsa kita, saha inggih tiyang punika ingkang ngyasakaken kita papan pangibadah." 6 Yésus banjur tindak bebarengan karo wong-wong mau. Bareng wus cedhak karo omahé opsir iku, opsir iku kongkonan para mitrané matur marang Panjenengané, "Dhuh, Gusti, mugi sampun dados damel Panjenengan, amargi kawula mboten pantes Panjenengan rawuhi; 7 awit saking punika kawula inggih rumaos mboten pantes sowan ing ngarsa Panjenengan. Nanging Panjenengan mugi karsa ngandika satembung kémawon, temahan réncang kawula tamtu badhé saras. 8 Amargi kawula piyambak inggih tiyang ingkang kapréntah, sarta inggih mbawahaken prajurit. Menawi kawula akèn dhateng salah satunggaling prajurit punika: Lungaa, piyambakipun inggih lajeng késah. Punapa déné menawi kawula akèn dhateng satunggalipun: Mrénéa, inggih lajeng dhateng; utawi dhateng réncang kawula: Iki tindakna, inggih lajeng dipun tindakaken." 9 Bareng Yésus midhanget atur kang mangkono iku, Panjenengané éram, nuli minger mriksani wong akèh kang padha ndhèrèkaké sarta ngandika, "Aku pitutur marang kowé, pangandel kang saméné gedhéné iki Aku durung tau tumon, sanadyan ing antarané wong Israèl!" 10 Bareng kongkonan mau wus padha bali lan wus tekan ing ngomah, baturé wus ketemu waras. 11 Sawusé iku Yésus tindak menyang kutha kang aran Nain. Para sakabaté padha ndhèrèkaké, lan iya ana wong akèh kang padha gumrudug mèlu ndhèrèk uga. 12 Bareng tindaké wus cedhak karo gapuraning kutha, ana layon kapikul metu, iku bocah lanang, anak ontang-anting, embokné wus randha. Wong akèh saka ing kutha padha ngiringaké. 13 Nalika Gusti pirsa randha mau, trenyuh banget panggalihé marga saka welasé, banjur ngandika marang randha mau, "Aja nangis!" 14 Yésus banjur nyelaki lan bandhosané diasta. Kang padha mikul mandheg. Panjenengané tumuli ngandika, "Anggèr, Aku dhawuh marang kowé: Tangia!" 15 Kang mati tumuli njenggèlèk, linggih lan wiwit guneman, banjur dipasrahaké marang ibuné. 16 Wong kabèh padha wedi lan banjur padha ngluhuraké Allah, pangucapé, "Ana nabi agung kang karawuhaké ing
sakiwa-tengené kabèh. 18 Nalika Yohanes nampa pawarta bab lelakon iku kabèh saka para sakabaté, 19 banjur ngundang sakabaté loro, kadhawuhan matur marang Gusti, "Punapa Panjenengan punika ingkang pinasthi rawuh, punapa kawula taksih kedah ngentosi sanèsipun?" 20 Bareng wis padha ana ing ngarsané Yésus, banjur matur, "Kawula sami kautus déning Yohanes Pambaptis, kadhawuhan matur pitakèn: Punapa Panjenengan punika ingkang pinasthi rawuh, punapa kawula taksih kedah ngentosi sanèsipun?" 21 Nalika samana Yésus pinuju marasaké wong akèh kang
padha kaparingan pandeleng. 22 Yésus banjur paring wangsulan, pangandikané, "Padha mundura, aturna marang Yohanes apa kang kokdeleng lan kokrungu: Wong wuta padha ndeleng, wong lumpuh padha lumaku, wong budhugen padha kabirat najisé, wong budheg padha krungu, wong mati padha katangèkaké, lan wong mlarat padha kawartanan kabar kabungahan. 23 Lan rahayu wong kang ora nampik Aku." 24 Bareng utusané Yohanes wus padha mundur, Yésus banjur wiwit medhar pangandika marang wong akèh iku bab Yohanes, mangkéné, "Apa prelumu lunga menyang ara-ara samun? Apa arep ndeleng glagah kang mobat-mabit marga kanginan? 25 Utawa arep apa kowé mrana iku? Apa arep ndeleng wong kang manganggo sarwa alus? Wong kang manganggo éndah lan kang uripé méwah iku panggonané ana ing kraton. 26 Dadi apa prelumu mrana? Apa arep ndeleng nabi? Bener, lan Aku pitutur marang kowé, malah ngungkuli nabi. 27 Awit ana pangandika, mangkéné: Lah Ingsun dhawuh marang utusaningsun supaya ndisiki Sira, lan nyawisaké dalanira ana ing ngarepira. 28 Aku pitutur marang kowé: Ing antarané wong kang kalairaké déning wong wadon ora ana kang ngungkuli Yohanes, éwadéné kang cilik dhéwé ana ing Kratoning Allah iku ngungkuli wong iku." 29 Wong akèh kang padha ngrungokaké pangandikané, kalebu para juru-mupu-béya, kabèh padha ngakoni marang adiling Pangéran, amarga wus padha dibaptis déning Yohanes. 30 Nanging wong-wong Farisi lan para ahli Torèt padha nampik marang karsané Allah tumrap awaké dhéwé, sarana anggoné padha ora gelem dibaptis déning Yohanes. 31 Yésus banjur ngandika, "Wong-wong jaman iki bakal dakupamakaké apa lan dakpadhakaké karo apa? 32 Wong-wong iku upamané kaya bocah-bocah kang linggih ana ing pasar lan kang padha alok sesauran: Kowé wus padha daksulingi, kok ora njogèd. Aku wus padha ngidungaké kidung pangadhuh, kowé kok ora nangis. 33 Amarga Yohanes Pambaptis iku teka tanpa mangan roti sarta ngombé anggur, kowé banjur kandha: Iku wong kepanjingan sétan. 34 Sawusé iku Putraning Manungsa rawuh, Panjenengané dhahar lan ngunjuk. Kowé banjur ngucap: Delengen, Iku rak wong kang karem mangan lan tukang minum, kancané para juru-mupu-béya lan wong dosa. 35 Nanging kawicaksananing Allah iku kabeneraké déning sakèhing wong kang padha nampani." 36 Tumuli ana wong Farisi kang ngaturi dhahar Yésus ana ing omahé. Yésus iya banjur rawuh, nuli lenggah dhahar. 37 Ing kutha kono ana wong wadon kang wus kondhang dosané. Nalika krungu, yèn Yésus lagi dhahar ana ing omahé wong Farisi mau, banjur mrono karo nggawa botol marmer isi lenga wangi, 38 nuli ngadeg karo nangis ana ing pengkerané Yésus, cedhak sampéyané, nganti luhé crocosan nelesi sampéyané, diusapi nganggo rambuté, lan banjur diambungi sarta dijebadi kalawan lengané wangi mau. 39 Bareng para Farisi kang ngaturi Yésus weruh kang kaya mangkono iku, banjur duwé osik mangkéné, "Menawa Panjenengané iku Nabi, mesthi pirsa, sapa lan wong apa sing nggepok sarirané iku; mesthi pirsa, yèn iku wong kang kondhang dosané." 40 Yésus nanggapi sarana ngandika, "Simon, ana prakara kang arep dakpituturaké marang kowé." Simon mangsuli, aturé, "Sumangga, kula aturi ngandika, Guru." 41 "Ana wong loro kang padha duwé utang, kang siji limang atus dinar, sijiné sèket dinar. 42 Sarèhné padha ora bisa nyaur, kang ngutangi banjur nglilakaké utangé wong loro mau. Wong loro iku endi kang luwih tresna marang kang ngutangi?" 43 Atur wangsulané Simon, "Kula kinten inggih ingkang sambutanipun kathah, lajeng dipun lilakaken punika." Pangandikané Yésus, "Bener penemumu iku." 44 Banjur ngandika marang Simon manèh kalawan mirsani wong wadon mau, "Kowé weruh wong wadon iki? Aku mau mlebu ing omahmu, kowé ora mènèhi banyu kanggo wisuh sikil, nanging wong iki nelesi sikilku nganggo luhé, banjur ngusapi nganggo rambuté. 45 Kowé ora ngambung Aku, nanging wiwit nalika Aku mlebu, wong wadon iki tansah ngambungi sikilku. 46 Kowé ora nglengani sirahku, nanging wong wadon iki njebadi sikilku nganggo lenga wangi. 47 Mulané Aku pitutur marang kowé: Dosané kang akèh iku wus kaapura, amarga wus nindakaké katresnan akèh. Nanging kang kaapura sathithik, iya nindakaké katresnan sathithik." 48 Banjur ngandika marang wong wadon mau, "Dosamu wus kaapura." 49 Wong kang padha linggih mangan bebarengan karo Panjenengané, padha mosik mangkéné, "Sapa ta, Panjenengané iku, déné kok nganti bisa ngapura dosa?" 50 Nanging Yésus nuli ngandika marang wong wadon mau, "Pangandelmu kang mitulungi kowé, mundura klawan tentrem-rahayu!"
1 Ora let suwé sawisé iku, Yésus banjur tindak ndlajah kutha-kutha lan désa-désa martakaké Injilé Kratoning Allah, kadhèrèkaké déning sakabaté rolas, 2 lan uga déning wong wadon sawatara kang wus padha kawarasaké saka anggoné kasurupan roh-roh reged utawa anggoné nandhang lelara warna-warna, yaiku Maria kang karan
liyané manèh isih akèh. Wong-wong wadon iki padha ngladèni rombongané Yésus sapandhèrèké srana barang darbèké. 4 Nalika wong akèh padha gumrudug teka, yaiku wong-wong kang ndhèrèkaké Yésus saka kutha siji menyang kutha liyané, Panjenengané banjur ngandika kanthi pasemon, 5 "Ana juru nyebar metu nyebar wijiné, sapérangan tumiba ing pinggir dalan, banjur kapidak-pidak ing wong lan manuk-manuk ing awang-awang padha nucuki nganti entèk. 6 Ana kang tumiba ing padhasan, lan bareng wus thukul banjur garing, amarga ora olèh banyu. 7 Ana manèh kang tumiba ing satengahing tethukulan eri, kang banjur thukul bebarengan, temahan wijiné kelindhih banget, temahan ora ngetokaké woh. 8 Lan ana uga kang tumiba ing lemah becik, iku thukul sarta metu wohé tikel satus." Sawusé ngandika mangkono Yésus banjur nguwuh mangkéné, "Sapa kang duwé kuping kanggo ngrungokaké, ngrungokna!" 9 Para sakabaté
kanugrahan diparengaké nyumurupi wewadiné Kratoning Allah, nanging tumrap wong-wong liyané prakara iku kagiyaraké kanthi pasemon, supaya sanadyan padha ndeleng, ora weruh, lan sanadyan padha krungu, ora mangerti. 11 Déné pasemon mau tegesé mangkéné: Wiji iku pangandikaning Allah. 12 Kang tumiba ing pinggir dalan iku wong kang wus padha krungu, banjur diparani Iblis, kang tumuli njupuk pangandika mau saka ing sajroning atiné, supaya aja padha pracaya lan kaslametaké. 13 Kang tumiba ing padhasan iku wong kang bareng krungu pangandika mau banjur ditampani kalawan bungah, nanging iku ora ana oyodé, anggoné pracaya mung sadhéla lan bareng kena cobaning ngaurip banjur padha murtad. 14 Kang tumiba ing thethukulan eri iku wong kang padha ngrungokaké pangandika, nanging sajroné thukul iku tumuli kalindhih ing rasa sumelang, kasugihan lan kanikmataning ngaurip, satemah ora bisa ngetokaké woh kang mateng. 15 Anadéné kang tumiba ing lemah becik iku wong kang sawusé padha ngrungokaké pangandika, tumuli disimpen ing sajroning ati kang becik, sarta mantep lan ngetokaké woh." 16 "Ora ana wong nyumed lampu, kang banjur ditutupi nganggo genthong utawa didèkèk ing longan, nanging mesthi tumuli ditumpangaké ing cagaké, supaya kabèh wong kang lumebu ing omah padha bisa ndeleng padhangé. 17 Sabab ora ana barang kasidhem, kang ora bakal kababar, ora ana wadi, kang ora bakal kawiyak lan dimangertèni wong akèh. 18 Awit saka iku, kepriyé anggonmu ngrungokaké, iku gatèkna. Amarga sapa kang duwé iku bakal kaparingan, nanging sapa kang ora duwé, dalah apa kang kanyana dadi duwèké, iku uga bakal dipundhut." 19 Yésus banjur dipurugi déning kang ibu lan sadhèrèk-sadhèrèké, nanging marga saka akèhé wong, padha ora bisa nyedhaki Panjenengané. 20 Tumuli ana wong kang ngunjuki uninga, aturé, "Ingkang ibu saha sadhèrèk-sadhèrèk Panjenengan wonten ing jawi badhè kapanggih kaliyan Panjenengan." 21 Nanging Panjenengané mangsuli, pangandikané, "Ibuku lan sadulur-sadulurku iku wong kang padha ngrungokaké pangandikaning Allah lan banjur dilakoni." 22 Ing sawijining dina Yésus nitih prau kadhèrèkaké para sakabaté, tumuli padha dipangandikani mangkéné, "Ayo padha menyang ing sabranging tlaga." Banjur padha mangkat. 23 Nalika lagi padha lelayaran iku, Yésus saré. Dumadakan ana prahara ing tlaga kono, satemah prauné klebon banyu lan padha kataman ing bebaya. 24 Para sakabat banjur sowan, ngwungu Yésus, unjuké, "Guru, Guru, kawula sami katiwasan!" Panjenengané iya tumuli wungu, angin lan banyu kang ngamuk iku padha didukani, temah lerem, kaananing tlaga dadi anteng. 25 Panjenengané nuli ngandika, "Pangandelmu iku ana ing ngendi?" Kabèh padha wedi lan kaéraman, sarta padha sapocapan mangkéné, "Sapa ta Panjenengané iku, déné nganti angin lan banyu padha ngéstokaké dhawuhé?" 26 Yésus lan para sakabat banjur ndharat ing tanahé wong Gerasa, ing sabrangé Galiléa. 27 Bareng Yésus wus minggah ing dharatan, tumuli ana wong lanang saka ing kutha kono kang sowan ing ngarsané, wong iku kepanjingan sétan-sétan, sarta wus suwé anggoné ora nganggo sandhangan lan ora manggon ing omah, nanging ana ing pakuburan baé. 28 Nalika ndeleng Yésus banjur mbengok lan sumungkem ana ing ngarsané sarta matur kalawan swara sora, "Punapa urusan Panjenengan kaliyan kawula, dhuh Yésus, Putraning Allah ingkang Mahaluhur? Kawula nyuwun, mugi Panjenengan sampun ngantos misakit kawula." 29 Anggoné matur mangkono iku amarga Yésus wus dhawuh supaya roh-roh ala iku padha metu saka wong mau. Awit wong iku wus kerep dilarak-larak déning roh mau, mulané kanggo njagani, wong mau banjur diranté lan diblenggu, nanging kabèh mau dipedhot, lan wongé nuli digiring déning sétan menyang ing papan-papan kang sepi. 30 Yésus banjur ndangu, "Sapa jenengmu?" Atur wangsulané, "Legion," awit sétan kang nyurupi iku akèh. 31 Sétan-sétan iku nuli nyuwun marang Yésus, aja nganti didhawuhi lumebu ing juranging pati. 32 Kacarita ing kono ana babi kang akèh banget cacahé lagi padha golèk pangan ana ing èrèng-èrènging gunung. Sétan-sétan mau banjur nyuwun, supaya diparengaké lumebu ing babi-babi iku. Iku diparengaké. 33 Sétan-sétan mau banjur padha metu saka wong iku lan manjing ing babi-babi. Pepanthan babi iku tumuli gumrudug mlayu ing tepining jurang lan ambyur ing tlaga dadi lan patiné. 34 Bareng para pangon babi padha nyumurupi lelakon mangkono iku, banjur padha mlayu lan nyritakaké bab iku ana ing kutha lan ing kampung-kampung ing sakiwa-tengené. 35 Wong-wong nuli padha metu arep nyumurupi apa kang mentas kelakon. Banjur padha sowan ing ngarsané Yésus sarta padha nyumurupi wong kang wus ditinggal déning sétan-sétané mau linggih cedhak ing sampéyané Yésus, wus manganggo lan wus waras. Wasana padha wedi. 36 Wong-wong kang wus padha nyumurupi dhéwé iku padha nyritani kang lagi padha teka iku, kepriyé anggoné wong kang kapanjingan sétan iku wus kaslametaké. 37 Wasana wong kabèh ing laladané Gerasa padha nyuwun marang Yésus, supaya karsa tindak saka ing kono, marga padha wedi banget. Panjenengané banjur minggah ing prau lan wangsul nyabrang. 38 Wong kang wus koncatan sétan mau nyuwun supaya diparengna ndhèrèk, nanging Yésus ndhawuhi lunga, pangandikané, 39 "Kowé muliha menyang omahmu lan critakna kabèh apa kang wus katandukaké déning Allah marang kowé." Wong mau iya banjur lunga lan ndlajahi sakutha kabèh kalawan nyritakaké apa kang wus katindakaké déning Yésus tumrap ing awaké. 40 Kacarita bareng Yésus wangsul, banjur dipethukaké déning wong akèh, awit kabèh pancèn padha ngantu-antu rawuhé. 41 Banjur ana wong kang sowan, jenengé Yairus, kepalané papan pangibadah, nuli tumungkul sujud ana ing ngarsané Yésus, nyuwun supaya Yésus karsa rawuh ing omahé, 42 amarga anaké wadon ontang-anting, kang kira-kira umur rolas taun mèh mati. Yésus nalika tindak mrana, sarirané kadhesek-dhesek ing wong akèh. 43 Nalika samana ana wong wadon kang lara nggrajag getih wus rolas taun lawasé, ora waras-waras, sanadyan wus ditambani sapa baé. 44 Iku banjur maju nyedhaki Yésus saka ing buri lan ndemèk gombyoking jubahé. Padha sanalika pampet anggoné nggrajag getih. 45 Yésus banjur ngandika, "Sapa kang ndemèk Aku?" Sarèhné ora ana kang ngaku, Pétrus nuli matur, "Guru, tiyang kathah sami ngrubung lan sami ndhesek Panjenengan makaten." 46 Nanging Yésus ngandika, "Ana wong kang ndemèk Aku, sabab Aku krasa ana daya kang metu saka Aku." 47 Bareng wong wadon iku mau mangerti, yèn kauningan, banjur marek kalawan gumeter, sumungkem ing ngarsané, apadéné tumuli mratélakaké marang wong akèh, apa sababé ndemèk Panjenengané sarta anggoné sanalika banjur waras. 48 Yésus nuli ngandika marang wong mau,
iku kang teka lan matur, "Anakmu wus mati, aja ngribeti Guru manèh." 50 Nanging Yésus midhanget sarta banjur ngandika marang Yairus, "Aja wedi, kumandela baé, anakmu bakal slamet." 51 Sarawuhé ing omahé Yairus, Yésus ora marengaké wong siji-sijia ndhèrèk mlebu karo Panjenengané, kajaba Pétrus, Yohanes lan Yakobus tuwin bapakné sarta ibuné bocahé. 52 Wong kabèh padha nangisi bocahé kalawan ngadhuh-adhuh. Nanging Yésus ngandika, "Aja padha nangis, bocahé ora mati, mung turu." 53 Wong-wong iku padha nggeguyu Panjenengané, amarga padha weruh, yèn bocahé wis mati. 54 Yésus banjur ngasta tangané bocah kang mati iku sarta nguwuh, pangandikané, "Hé, nggèr, tangia!" 55 Nyawané bocah mau tumuli bali lan sanalika iku uga bocahé tangi. Yésus banjur dhawuh mènèhi mangan. 56 Wong tuwané bocah mau padha kaéraman, nanging padha ora diparengaké martak-martakaké lelakon mau marang sapa baé.
Banjur padha diutus martakaké Kratoning Allah lan marasaké wong-wong lara, 3 sarta padha dipangandikani mangkéné, "Aja padha nggawa apa-apa kanggo ana ing dalan, aja nggawa teken utawa kanthong uba-rampé, roti utawa dhuwit, utawa klambi rangkep. 4 Lan menawa kowé wus ditampani ana ing sawijining omah, kowé lerema ana ing kono lan anggonmu mbacutaké lakumu iya saka ing kono. 5 Déné menawa ana wong kang ora gelem nampani kowé, metua saka ing kutha kono lan ketabna bledug kang ana ing sikilmu, iku minangka pepéling tumrap wong mau." 6 Para sakabat banjur padha mangkat ndlajahi désa-désa, ngabaraké Injil sarta marasaké wong lara ing sakèhing panggonan. 7 Kocapa Hérodès, raja-wilayah, midhanget sakèhing lelakon mau, banjur rumangsa kuwatir, awit ana wong kang kandha, yèn Yohanes wus diwungokaké saka ing antarané wong mati. 8 Ana manèh kang kandha, yèn Élia ngatingal manèh, lan uga ana kang kandha, yèn salah sijining nabi jaman kuna wis wungu. 9 Nanging Hérodès ngandika, "Yohanes wus daktigas guluné. Sapa ta sejatiné wong iki, kang kawartakaké nindakaké prakara-prakara kang mangkono iku?" Tumuli ngudi bisané ketemu karo Yésus. 10 Bareng para rasul wus padha bali, padha matur marang Yésus bab apa kang wus padha katindakaké. Banjur padha didhawuhi ndhèrèk Panjenengané nyingkir menyang kutha kang aran Bètsaida. 11 Nanging wong akèh padha weruh, lan tumuli padha nututi. Kabèh padha ditampani déning Yésus lan padha dipangandikani bab Kratoning Allah. Déné kang mbutuhaké kawarasan padha kawarasaké. 12 Bareng wus ndungkap wayah bengi para sakabat rolas padha sowan ing ngarsané sarta matur, "Tiyang kathah punika mbok sami dipun dhawuhi késah dhateng dhusun utawi kampung-kampung sakiwa-tengenipun ngriki, pados pasipengan saha tedha, amargi ing ngriki punika kita wonten ing panggénan ingkang kapencil." 13 Nanging banjur padha dipangandikani, "Kowé kang kudu mènèhi mangan wong-wong iku!" Atur wangsulané, "Ingkang wonten ing kawula mboten langkung saking roti gangsal kaliyan ulam kalih, kajawi menawi kawula lajeng sami késah tumbas tetedhan kanggé sadaya tiyang punika." 14 Amarga ing kono kira-kira ana wong lanang limang èwu. Yésus banjur dhawuh marang para sakabat, "Padha konen linggih panthan-panthan, kira-kira nyèket-nyèket." 15 Para sakabat padha ngèstokaké dhawuh mau, kabèh wong dikon linggih. 16 Yésus nuli mundhut roti lima lan iwak loro mau, banjur tumenga ing langit, rotiné banjur diberkahi lan dicuwil-cuwil, sarta diparingaké marang para sakabat supaya didumaké marang wong akèh. 17 Kabèh padha mangan nganti wareg. Turahané diklumpukaké dadi rolas wakul. 18 Ing sawijining dina nalika Yésus pinuju ndedonga piyambakan, para sakabaté padha sowan ing ngarsané. Banjur padha didangu, "Wong akèh iku padha ngarani Aku iki sapa?" 19 Atur wangsulané, "Yohanes Pambaptis. Wonten ugi ingkang mastani Élia, wonten malih ingkang mastani salah satunggaling nabi ing jaman kina ingkang sampun wungu." 20 Yésus nuli ndangu marang para sakabat, "Lah yèn kowé, Aku iki kokarani sapa?" Atur wangsulané Pétrus, "Mésias ingkang saking Allah." 21 Banjur padha dipenging déning Yésus, supaya aja ngandhakaké bab iku marang sapa baé. 22 Yésus ngandika manèh, "Putraning
Torèt, nuli disédani, lan ing telung dinané bakal kawungokaké." 23 Kabèh banjur padha dipangandikani, "Saben wong kang kapéngin
nanging njalari tiwas lan kapitunané awaké dhéwé? 26 Awit sapa baé kang isin marga saka Aku lan pituturku, Putraning Manungsa iya bakal lingsem marga saka wong iku, bésuk menawa Panjenengané rawuh kanthi kamulyané piyambak, lan kamulyané Kang Rama sarta para malaékat kang suci. 27 Aku pitutur marang kowé: Satemené ing antarané wong kang ana ing kéné iki, ana kang bakal ora ngrasakaké pati, sadurungé padha nyumurupi Kratoning Allah." 28 Kira-kira wolung dina sawisé paring piwulang mau kabèh, Yésus banjur minggah ing gunung arep ndedonga; Pétrus, Yohanes lan Yakobus kadhawuhan ndhèrèk. 29 Kacarita, nalika Panjenengané ndedonga iku, pasuryané banjur malih, lan pangagemané dadi putih mancorong. 30 Tumuli ana priya loro padha imbal-pangandika karo Panjenengané, yaiku Musa lan Élia. 31 Sakaroné padha ngatingal ing sajroning kamulyan, sarta padha reraosan bab tujuané tindaké Yesus menyang ing Yérusalèm minangka ngrampungaké pakaryané. 32 Nalika samana Pétrus sakancané padha keturon; bareng tangi padha weruh Yésus sajroning kamulyané, lan priya loro kang padha jumeneng cedhak Panjenengané. 33 Kocapa, bareng priya loro mau padha arep mundur saka ing ngarsané Yésus, Pétrus munjuk marang Yésus, "Guru, saiba saénipun menawi kita sami wonten ing papan ngriki. Mugi sapunika kawula dipun parengaken sami damel tarub tiga, satunggal kagem Panjenengan, satunggal kagem Musa, satunggalipun kagem Élia." Nanging Pétrus ora mangerti apa kang diaturaké iku. 34 Sajroné Pétrus matur mangkono iku banjur ana méga teka ngayomi. Bareng padha kalimputan ing méga mau, wong-wong iku padha wedi. 35 Saka ing sajroné méga mau tumuli ana swara kaprungu mangkéné, "Iki Putraningsun, pilihaningsun, padha èstokna dhawuhé!" 36 Nalika swara iku kaprungu, Yésus katingal piyambakan. Para sakabat padha nyimpen lelakon iku, lan nalika samana padha ora martakaké apa kang kadeleng mau marang sapa baé. 37 Ésuké, bareng padha mudhun saka ing gunung, ana wong akèh kang gumrudug sowan ing ngarsané Yésus. 38 Ana siji kang nguwuh, unjuké, "Guru, kawula nyuwun, mugi Panjenengan karsa mirsani anak kawula, jalaran laré punika anak kawula ontang-anting. 39 Saben-saben piyambakipun katempuh ing roh, lajeng dhadhakan njerit, nunten dipun ontang-antingaken ngantos muruh cangkemipun. Roh punika tanpa kèndel anggènipun nyiksa saha mèh mboten naté purun ngeculaken piyambakipun. 40 Kawula sampun nedha tulung dhateng para sakabat Panjenengan, supados nundhung roh punika, nanging sami mboten saged." 41 Yésus banjur ngandika, "Hé, wong-wong kang ora pracaya lan kang keblinger, nganti pira lawasé anggonku kudu tetunggalan karo kowé lan nyabari kowé? Anakmu
diwarasaké sarta dipasrahaké marang bapakné. 43 Wong kabèh padha kaéraman, marga saka nyumurupi kwasaning Allah kang samono gedhéné iku. Nalika wong kabèh isih padha kaéraman awit saka sakèhing pandamelé, Yésus tumuli ngandika marang para sakabaté, 44 "Rungokna lan gatèkna kabèh tembungku iki: Putraning Manungsa bakal diulungaké marang tanganing wong." 45 Nanging para sakabat ora mangerti marang pangandika iku, amarga tegesé isih peteng tumrap wong iku kabèh, mulané ora bisa mudheng. Éwasamono padha ora wani miterang Panjenengané bab pangandika mau. 46 Kacarita para sakabat padha padudon bab sapa kang pinunjul saka ing antarané para sakabat mau. 47 Nanging Yésus ora kekilapan tumrap pikirané wong-wong iku. Jalaran saka iku banjur mundhut sawenèhé bocah cilik, diadegaké ing sandhingé, 48 sarta ngandika marang para sakabaté, "Sapa baé kang nampani bocah iki ing sajroning asmaku, ateges Aku kang ditampani; lan sapa baé kang nampani Aku, iku nampani Panjenengané kang ngutus Aku. Awit kang cilik dhéwé ing antaramu kabèh, iku kang gedhé dhéwé." 49 Yohanes tumuli matur, "Guru, kawula sami sumerep tiyang nundhung sétan atas asma Panjenengan, lajeng kawula penging, amargi sanès patunggilan kita." 50 Yésus banjur ngandika, "Aja kokpenggak, sabab sapa baé kang ora nyulayani marang kowé, iku ana ing pihakmu." 51 Bareng wus cedhak wektuné karo anggoné bakal kasengkakaké menyang swarga, Yésus banjur adreng panggalihé arep tindak menyang Yérusalèm, 52 Panjenengané tumuli ngutus wong sawatara, kang ndhisiki tindaké. Wong-wong mau padha mangkat, banjur padha lumebu ing salah sawijining désané wong Samaria arep nyawisaké samubarang kagem Panjenengané. 53 Nanging wong-wong Samaria padha ora gelem nampani rawuhé, amarga karsané bakal tindak menyang Yérusalèm. 54 Nalika sakabaté loro, yaiku Yakobus lan Yohanes, nyumurupi kang mangkono iku, banjur matur, "Gusti, punapa Panjenengan ngarsakaken supados kawula sami ndhatengaken latu saking langit, numpes tiyang-tiyang punika?" 55 Nanging Yésus nuli nolèh ndukani sakabat-sakabat mau. 56 Banjur padha pindhah menyang désa liyané. 57 Nalika padha mbacutaké lakuné, ana ing tengah dalan iku ana wong kang matur marang Yésus, "Kawula badhé ngetut-wingking Panjenengan, dhatenga pundi kémawon tindak Panjenengan." 58 Paring wangsulané Yésus, "Asu ajag padha duwé rong lan manuk padha duwé susuh, nanging Putraning Manungsa ora kagungan papan kagem nyèlèhaké mustakané." 59 Banjur ngandika marang wong liyané, "Mèlua Aku." Aturé wong mau, "Keparenga kawula késah ngubur bapak kawula rumiyin." 60 Nanging pangandikané Yésus, "Cikbèn wong mati padha ngubur wong mati, nanging kowé iku lungaa, ngundhangna Kratoning Allah ana ing ngendi-endi." 61 Lan ana liyané manèh kang matur, "Kawula badhé ngetut-wingking Panjenengan, Gusti, nanging keparenga kawula pamitan rumiyin dhateng brayat kawula." 62 Nanging Yésus ngandika, "Saben wong kang wus nyekel waluku, mangka banjur nolèh marang kang ana ing buri, iku ora pantes tumrap Kratoning Allah."
1 Sawusé iku Gusti netepaké wong pitung puluh manèh saka para murid liyané padha diutus ngloro-ngloro ndhisiki Panjenengané, menyang saben kutha lan panggonan kang bakal dirawuhi. 2 Kabèh padha dipangandikani, "Panèné pancèn gedhé, nanging sing derep mung sathithik. Mulané padha nyenyuwuna marang Kang Kagungan panèn, supaya karsa ngintunaké wong-wong kang derep ing panènan. 3 Padha mangkata, lah kowé padha dakutus kayadéné cempé menyang satengahé asu ajag. 4 Aja padha nggawa tas utawa kanthong uba-rampé tuwin trumpah, sarta sajroné ana ing dalan iku aja uluk-salam karo sapa baé. 5 Menawa kowé lumebu ing sawijining omah, padha ngucapa mangkéné dhisik: Tentrem-rahayu mugi wonten ing dalem ngriki. 6 Anadéné menawa ing kono tinemu putraning tentrem-rahayu, uluk-salammu bakal lestari ana ing kono. Nanging menawa ora, uluk-salammu bakal bali marang kowé. 7 Kowé tetepa ana ing kono, mangana lan ngombéa apa kang disuguhaké marang kowé, amarga wong nyambut-gawé iku wus samesthiné olèh pituwas. Aja ngolah-ngalih papan anggonmu nginep. 8 Lan menawa kowé lumebu ing sawijining kutha sarta ditampani ana ing kono, mangana apa kang disuguhaké marang kowé. 9 Wong kang padha lara ing kono warasna, apamanèh wong-wong padha tuturana: Kratoning Allah wus nyedhaki kowé. 10 Nanging menawa kowé lumebu ing sawijining kutha, mangka kowé ora ditampani, lungaa menyang dalan-dalan gedhé ing kutha iku sarta nguwuha mangkéné: 11 Dalasan bleduging kuthamu kang tumèmpèl ing sikilku padha dakketabaké ana ing ngarepmu, nanging sumurupa: Kratoning Allah wus cedhak. 12 Aku pitutur marang kowé: Ing dina iku Sodom bakal luwih ènthèng tanggungané katimbang karo kutha iku." 13
satengah-tengahmu, mesthi wus biyèn-biyèn wong-wong ing kono anggoné mratobat kalawan manganggo bagor lan linggih ing awu. 14 Nanging bésuk
kaluhuraké nganti sundhul ing langit? Ora, kowé bakal kaudhunaké nganti tumeka ing teleng palimengan. 16 Sapa baé kang ngrungokaké kowé, iku ngrungokaké Aku lan sapa baé kang nampik marang kowé, iku nampik marang Aku. Mangka kang nampik marang Aku, iku nampik marang Panjenengané kang ngutus Aku." 17 Kacarita murid pitung puluh mau padha bali kanthi bungah sarta padha munjuk, "Gusti, dalasan sétan-sétan sami nungkul dhateng kawula awit saking asma Panjenengan." 18 Yésus banjur ngandika, "Aku pirsa sétan tiba saka ing langit kaya cumlèrèting kilat. 19 Lah kowé wus padha dakparingi pangwasa ngidaki ula lan kalajengking, tuwin ngalahaké kakuwataning mungsuh, satemah ora ana kang mbebayani tumrap kowé. 20 Nanging sanadyan mangkono, aja padha mbungahi marga saka roh-roh iku padha nungkul marang kowé, nanging padha bungaha marga jenengmu wus kacathet ana ing swarga." 21 Ing nalika iku Yésus sukarena ing sajroning Roh Suci banjur matur, "Dhuh, Rama, Gustinipun langit kaliyan bumi. Kawula ngunjukaken genging panuwun, déné prakawis punika sadaya Paduka damel wados tumrap para tiyang wicaksana lan winasis, nanging Paduka lairaken dhateng laré alit. Inggih, Rama, Kawula saos panuwun wonten ing ngarsa Paduka, déné punika ingkang dados keparenging panggalih Paduka. 22 Samubarang kabèh wus kapasrahaké marang Aku déning Ramaku lan ora ana wong kang sumurup Kang Putra iku sapa, kajaba Kang Rama, mangkono uga Kang Rama iku sapa,
mripat kang ndeleng apa kang padha kokdeleng. 24 Amarga Aku pitutur marang kowé: Akèh nabi lan ratu kang kepéngin nyumurupi kang padha kokdeleng, nanging ora kelakon, sarta kang kepéngin ngrungokaké apa kang kokrungu, nanging ora bisa kelakon." 25 Ing sawijining dina ana ahli Torèt ngadeg sumedya nyoba marang Yésus, aturé, "Guru, punapa ingkang kedah kula lampahi, supados angsal gesang langgeng?" 26 Paring wangsulané Yésus, "Kang tinulis ing Torèt kepriyé? Apa kang kokwaca ing kono?" 27 Atur wangsulané wong iku, "Kowé tresnaa marang Pangéran,
budimu. Lan tresnaa marang sapepadhamu dikaya marang awakmu dhéwé." 28 Pangandikané Yésus marang wong mau, "Wangsulanmu iku bener; iku lakonana, temah kowé bakal urip." 29 Nanging sarèhné wong mau arep mbeneraké awaké dhéwé, mulané banjur matur marang Yésus, "Lajeng ingkang dados sesami kula punika sinten?" 30 Paring wangsulané Yésus, "Ana wong lumaku mudhun saka ing Yérusalèm menyang Yérikho; iku tumiba ing tanganing para bégal, banjur ora mung diblèjèdi baé, nanging nganggo dipilara nganti setengah mati, nuli ditinggal. 31 Kapinujon ana imam kang liwat ing kono. Lan weruh wong mau, nanging terus lumaku baé, metu ing sabrangé dalan. 32 Mangkono uga wong Lèwi, kang lagi lelungan, satekané ing kono lan weruh wong mau, iya mung liwat baé, metu ing sabrangé dalan. 33 Tumuli ana wong Samaria, kang lagi lelungan uga liwat ing kono. Bareng weruh wong mau, trenyuh atiné marga saka welasé. 34 Wong mau banjur diparani, sawusé disoki lenga lan
duwé panginepan diwènèhi dhuwit rong dinar, sarta diweling: Tiyang punika karimatana, bab wragadipun, langkungipun saking samanten, kula ingkang badhé nglintoni, bénjing menawi kula wangsul. 36 Lah manut panemumu, wong telu iku sing endi kang dadi pepadhané wong kang dibégal mau?" 37 Atur wangsulané, "Inggih tiyang ingkang nandukaken kawelasan dhateng piyambakipun punika." Pangandikané Yésus, "Wus mundura, lan nglakonana mangkono uga!" 38 Nalika tindaké Yésus lan para pandhèrèké tekan ing sawijining désa. Ing kono Panjenengané ditampi déning wong wadon kang aran Marta ana ing omahé. 39 Wong iku duwé sadulur wadon jenengé Maria, iku linggih cedhak ing sampéyané Gusti lan tansah ngrungokaké pangandikané, 40 déné Marta répot banget anggoné leladi, mulané banjur marek sarta munjuk, "Gusti, punapa Panjenengan mboten manggalih, bilih sadhèrèk kawula négakaken kawula lelados piyambak? Mila mugi kadhawuhana ngréncangi kawula." 41 Nanging Gusti paring wangsulan, pangandikané, "Marta, Marta, kowé iku nyumelangaké lan mrihatinaké prakara akèh, 42 mangka kang prelu iku mung siji. Déné Maria wus milih panduman kang becik dhéwé, kang ora bakal kajupuk déning sapa baé."
1 Ing sawijining dina Yésus ndedonga ana ing sawenèhing panggonan; bareng wus rampung, ana sakabaté siji kang munjuk, "Gusti, kawula mugi sami Panjenengan wulang ndedonga, sami kados ingkang dipun wulangaken déning Yohanes dhateng para muridipun." 2 Yésus banjur paring wangsulan, pangandikané, "Menawa kowé padha ndedonga, munjuka mangkéné: Dhuh Rama, asma Paduka mugi kasucèkaken. Kraton Paduka mugi rawuh. 3 Kawula mugi sami kaparingan rejeki kawula sacekapipun ing saben dintenipun. 4 Saha mugi karsa ngapunten dosa kawula, awitdéné kawula inggih sami ngapunten dhateng saben tiyang ingkang kalepatan dhateng kawula. Punapa malih mugi kawula sampun ngantos sami katandukaken dhateng panggodha." 5 Banjur padha dipangandikani manèh mangkéné, "Menawa panunggalanmu ing wayah tengah wengi menyang ing omahé mitrané lan kandha: Sadulur, mbok aku kokutangi roti telung iji baé. 6 Sabab ana mitraku kang lelungan mampir ing omahku, mangka aku ora duwé apa-apa, kang kena daksuguhaké. 7 Apa iya sing ana ing sajroning omah bakal mangsuli: Aja ngribedi aku, ta, lawangé wus dakkancing, aku lan anak-anakku wus padha mapan turu, aku ora bisa tangi ngladèni kowé. 8 Aku pitutur marang kowé: Sanadyan oraa tangi lan ngladèni, marga iku mitrané, nanging marga saka anggoné ora idhep isin iku, mesthi iya bakal banjur tangi, mènèhi apa kang dibutuhaké. 9 Mulané Aku pitutur ing kowé: Padha nyenyuwuna, temah bakal kaparingan; padha ngupayaa, temah bakal olèh, padha thothok-thothoka, temah bakal kawenganan. 10 Amarga saben wong kang nyenyuwun, bakal tampa, lan kang golèk, bakal olèh, tuwin kang thothok-thothok, iku bakal kawenganan. 11 Endi ana kang jeneng bapa, dijaluki iwak anaké, mènèhi ula, kanggo ijolé iwak? 12 Utawa, menawa njaluk endhog, apa iya banjur diwènèhi kalajengking? 13 Dadi, yèn kowé, sanadyan ala, padha mangerti ing bab pawèwèh kang becik marang anak-anakmu, apamanèh Ramamu kang ana ing swarga mesthi bakal maringi Roh Suci marang kang padha nyenyuwun." 14 Ing sawijining dina Yésus nundhung sétan kang marakaké bisu, saka ing sawenèhing wong. Bareng sétané wus metu, wongé bisa guneman. Wong akèh padha kaéraman. 15 Nanging ana sawenèh kang padha ngucap mangkéné, "Anggoné nundhung sétan iku nganggo pangwasané Béèlzebul panggedhéning para sétan." 16 Lan ana manèh kang nyuwun pratandha saka swarga, kanggo nyoba marang Yésus. 17 Nanging Yésus ora kekilapan marang pikirané wong-wong mau, mulané banjur ngandika, "Saben kraton kang pecah, iku mesthi rusak, lan saben brayat kang wargané padha dredah, mesthi rusak. 18 Menawa Iblis iku
muridmu anggoné nundhung nganggo pangwasané sapa? Mulané iya iku kang bakal padha ngadili kowé. 20 Nanging menawa Aku nundhung sétan nganggo pangwasaning Allah, sayektiné Kratoning Allah wus rawuh ana ing satengahmu. 21 Menawa ana wong kang rosa sarta gegamané ganep kanggo ngreksa omahé dhéwé, barang darbèké bakal slamet. 22 Nanging menawa katekan wong
dadi jarahan. 23 Sing sapa ora nyarujuki Aku, iku nglawan marang Aku sarta sing sapa ora nglumpukaké bebarengan karo Aku, iku mbuyaraké." 24 "Samangsa roh jahat iku wus metu saka ing wong, banjur nglembara menyang papan-papan kang suwung kanggo manggon, nanging sarèhné ora olèh, nuli muni mangkéné: dakbalènané manèh omah kang wis daktinggal. 25 Banjur bali, omahé ketemu wis disaponi resik lan tumata becik. 26 Tumuli metu, lunga ngajak roh liyané cacahé pitu kang luwih jahat, sarta banjur padha mlebu lan manggon ana ing kono, satemah wong mau alané ngluwihi katimbang sadurungé." 27 Nalika Yésus isih ngandika, ana wong wadon kang nguwuh marang Panjenengané saka ing satengahé wong akèh, unjuké, "Rahayu ibu ingkang sampun nggarbini saha ingkang nesepi Panjenengan." 28 Nanging Yésus banjur ngandika, "Kang rahayu iku wong-wong kang padha ngrungokaké lan nggatèkaké pangandikaning Allah." 29 Bareng wong akèh padha ngrubung Panjenengané, Yésus nuli ngandika, "Wong-wong ing jaman iki, iku ala, padha nyuwun pratandha, nanging ora bakal kaparingan kajaba mung pratandhané Yunus. 30 Sabab kayadéné Yunus anggoné dadi pratandha tumrap wong-wong ing kutha Niniwé, samono uga Putraning Manungsa iya bakal dadi pratandha tumrap wong-wong ing jaman iki. 31 Bésuk ing dinané pangadilan, ratu kang saka ing tanah Kidul iku bakal wungu bareng karo wong-wong jaman iki lan bakal ngadili wong-wong iku. Amarga ratu iki rawuh saka ing pungkasaning bumi arep mirengaké kawicaksanané Salomo, mangka satemené kang ana ing kéné iki ngungkuli Salomo. 32 Bésuk ing dina pangadilan, wong-wong ing Niniwé bakal padha tangi bebarengan karo wong-wong jaman iki, lan bakal ngadili wong-wong iki. Amarga wong-wong Niniwé iku bareng ngrungokaké pituturé Yunus banjur padha mratobat, mangka satemené kang ana ing kéné iki ngungkuli Yunus." 33 "Ora ana wong nyumed lampu kang banjur disèlèhaké ing panggonan kang ndhelik utawa ditutupi genthong, nanging ditumpangaké ing cagak-lampu, supaya wong kabèh kang mlebu omah bisa ndeleng padhangé. 34 Mripatmu iku dadi lampuning badanmu. Menawa mripatmu becik, badanmu sakojur dadi padhang, nanging menawa mripatmu jahat, badanmu dadi peteng. 35 Mulané padha diwaspada, pepadhang kang ana ing kowé iku aja nganti dadi peteng. 36 Menawa badanmu sakojur padhang lan ora ana pérangané kang peteng, mesthi kabèh dadi padhang, iya kaya yèn kowé kena ing soroting lampu." 37 Bareng Yésus wus rampung anggoné memulang, ana wong Farisi ngaturi dhahar ana ing omahé. Panjenengané iya banjur lumebet sarta lenggah dhahar. 38 Wong Farisi mau bareng weruh Yésus kok ora wijik dhisik sadurungé dhahar, dadi gumun. 39 Nanging Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau, "Kowé para Farisi, kowé padha ngresiki jabaning tuwung lan pinggan, nanging ing jeromu kebak rampasan lan piala. 40 Hé, wong-wong bodho, Panjenengané kang nitahaké sisih jabané iku apa iya ora nitahaké njeroné? 41 Mung baé isiné iku danakna, lah ing mengko sakabèhé bakal dadi resik tumrap kowé. 42 Nanging bilai kowé, hé, para Farisi, amarga kowé padha mbayar pra-sapuluhan saka godhong merdinah, inggu lan sawarnané jejanganan, nanging kowé padha nglirwakaké kaadilan lan katresnaning Allah. Prakara-prakara iku kudu dilakoni, tanpa nglirwakaké sing liyané. 43 Bilai kowé, hé, para Farisi, amarga ana ing papan pangibadah kowé padha seneng linggih ing ngarep lan seneng tampa pakurmatan ana ing pasar. 44 Bilai kowé, amarga kowé iku kayadéné kuburan kang tanpa tenger; wong-wong kang lumaku ing sandhuwuré padha ora weruh." 45 Tumuli ana sawijiné ahli Torèt kang mangsuli, aturé, "Guru, menawi Panjenengan ngandika makaten punika, ateges ugi ngrèmèhaken golongan kula." 46 Nanging Panjenengané banjur mangsuli, pangandikané, "Kowé iya padha bilai, hé, para ahli Torèt, amarga kowé padha ngemoti wong kalawan momotan kang ora bisa kaangkat, nanging kowé dhéwé ora nganti ndumuk momotan iku nganggo drijimu siji baé. 47 Bilai kowé; amarga kowé padha mbangun pasaréané para nabi, mangka leluhurmu dhéwé
padha mbangun pasaréané. 49 Mulané kawicaksananing Allah ngandika: Ingsun bakal ngutus para nabi lan para rasul, marang wong-wong iku, sarta panunggalané iku ana separo kang bakal dipatèni lan kang dianiaya. 50 Supaya tumrap wong-wong jaman iki katempuhna getihé sakèhé para nabi kang wus kawutahaké, wiwit nalika bumi katitahaké, 51 wiwit saka
pitutur marang kowé: Kabèh iku mau mesthi bakal katempuhaké marang wong-wong jaman iki. 52 Bilai kowé, hé, para ahli Torèt, amarga kowé wus padha njupuk kuncining kawruh; kowé dhéwé ora lumebu, nanging wong kang arep lumebu padha kokalang-alangi." 53 Bareng Yésus wus jengkar saka ing papan kono, para ahli Torèt lan para wong Farisi padha ngincim-incim marang Panjenengané lan ngebyuki Panjenengané kalawan pitakonan warna-warna, 54 apadéné padha mbudidaya gawé pasangan kanggo nyepeng Panjenengané adhedhasar apa kang kapangandikakaké.
1 Nalika samana éwon wong akèhé kang padha nglumpuk, nganti padha suk-sukan. Yésus banjur paring piwulang, kang dhisik marang para sakabaté, pangandikané, "Padha diawas marang raginé para Farisi, yaiku bab lamising budiné. 2 Ora ana barang kang katutupan kang ora bakal kawiyak, lan ora ana barang kang kadhelikaké kang ora bakal kaweruhan. 3 Mulané apa kang kokkandhakaké ana ing petengan iku bakal kaprungu ana ing padhangan, sarta apa kang kokkandhakaké kalawan bisik-bisik ana ing kamar, iku bakal kawartakaké saka ing payon. 4 Aku pitutur marang kowé, hé, mitra-mitraku, aja wedi marang wong-wong kang bisa matèni badan, nanging sawisé mangkono ora bisa apa-apa manèh. 5 Kowé bakal padha daktuduhi, sapa kang kudu kokwedèni. Padha wedia marang Panjenengané, kang sawusé matèni iya kwasa nyemplungaké wong menyang naraka. Sabeneré Aku pitutur marang kowé: Iya Panjenengané iku kang kudu
marang kowé: Saben wong kang ngakoni Aku ana ing sangareping wong, iku iya bakal diakoni déning Putraning Manungsa ana ing
ngucapaké tembung kang nglawan marang Putraning Manungsa, iku bakal diapura, nanging sing sapa nyenyamah marang Roh Suci, iku bakal ora diapura. 11 Menawa kowé padha diladèkaké marang ngarsané para pradataning agama ing dalem pamujan, utawa marang ngarsané para pamaréntah lan para kang ngasta pangwasa, aja padha sumelang, kepriyé anggonmu bakal mbélani awakmu lan apa kang kudu kokaturaké. 12 Amarga ing wektu iku uga Roh Suci bakal muruki kowé apa kang kudu kokaturaké." 13 Tumuli ana wong panunggalané wong akèh iku kang matur marang Yésus, "Guru, Paduka mugi karsa ndhawuhi sadhèrèk kawula, supados andum warisan kaliyan kawula." 14 Nanging Yésus ngandika marang wong mau, "Sadulur, sapa sing ngangkat Aku dadi hakim utawa dadi panengah ana ing antaramu?" 15 Banjur ngandika marang wong akèh, "Padha diwaspada lan diprayitna tumrap sakèhing kamurkan, sabab sanadyan wong duwé bandha nganti akèh banget, uripé ora gumantung marang kasugihané iku." 16 Sawusé mangkono banjur padha dipangandikani ngagem pasemon, mangkéné, "Ana wong sugih, pametuning palemahané akèh banget. 17 Banjur mikir: Kepriyé ya, rékané, aku ora duwé panggonan kanggo nyimpen pametu samono akèhé iku. 18 Tumuli kandha: É́naké mangkéné baé: lumbung-lumbungku dakbubrahané, banjur gawé kang luwih gedhé
wus duwé bandha akèh banget, cukup kanggo urip pirang-pirang taun, mulané ngasoa, mangana, ngombéa lan seneng-senenga." 20 Ananging dhawuhé Allah marang wong mau: Hé, wong kang bodho, bengi iki uga nyawanira bakal kapundhut saka ing sira. Lan apa kang wus sira cawisaké iku, arep kanggo sapa? 21 Iya kaya mangkono iku kadadéané wong kang nglumpukaké bandha kanggo awaké dhéwé, mangka ora duwé kasugihan ana ing ngarsané Allah." 22 Yésus banjur ngandika marang para sakabaté, "Mulané Aku pitutur marang kowé: Aja padha sumelang ing bab uripmu, apa kang bakal kokpangan, lan aja sumelang ing bab awakmu, apa kang bakal koksandhang. 23 Amarga urip iku ajiné ngungkuli pangan, lan badan iku ngungkuli sandhangan. 24 Padha delengen, manuk gagak iku ora padha nyebar lan ora derep apadéné ora duwé gudhang utawa lumbung, éwasemono padha diparingi pangan déning Allah. Ajimu rak banget anggoné ngungkuli manuk-manuk iku! 25 Sapa ta panunggalanmu kang marga saka sumelang bisa nambahi umuré saasta? 26 Dadi yèn kowé ora bisa nindakaké bab kang sepélé baé iku, kepriyé déné kok nyumelangaké bab liya-liyané? 27 Padha tamatna kembang bakung kaé, ora ngantih ora
sijining kembang iku. 28 Dadi, yèn suket ing ara-ara, kang saiki isih ana, sésuk kabuwang ing geni, iku dipanganggoni déning Allah nganti kaya mangkono, saya manèh kowé, hé, wong kang cupet ing pangandel! 29 Mulané aja padha mrihatinaké apa kang bakal kokpangan lan kokombé sarta aja melang-melang. 30 Awit iku kabèh kang diupaya déning wong kang ora wanuh marang Allah. Ramamu rak ora kekilapan, yèn iku kabèh dadi kabutuhanmu. 31 Nanging Kratoning Allah iku padha upayanen, nuli kabèh iku mau bakal diwuwuhaké marang kowé. 32 Aja padha wedi, hé pepanthan cilik! Amarga Ramamu wus kepareng maringaké Kraton iku marang kowé. 33 Barang darbèkmu dolana kabèh, banjur dedanaa! Gawéa kanthong-kanthong kang ora bisa lawas, nglumpukna rajabrana ing swarga, kang ora bakal entèk, kang ora bakal katekanan maling sarta ora bakal karusak déning renget. 34 Amarga ing ngendi dunungé bandhamu, iya ing kono dununging atimu." 35 "Lambungmu tetep sabukana lan lampumu tetepa murub. 36 Sarta kowé padha kayaa wong-wong kang nganti-anti rawuhé bendarané saka pahargyan mantèn, supaya menawa wis
banjur padha didhawuhi mangan bebarengan, sarta bendara mau kang bakal ngladèni. 38 Menawa rawuhé ing tengah wengi utawa ing wayah bangun ésuk mangka para abdi mau ketemu mangkono, begja wong-wong iku. 39 Nanging padha mangertia: Saupama kang duwé omah ngerti tekané maling jam pira, mesthi ora bakal ngenengaké baé omahé dibabah. 40 Mulané kowé kabèh padha tansah rumantia, awit rawuhé Putrané Manungsa iku ing wektu kang ora koknyana." 41 Pétrus banjur munjuk, "Gusti, ingkang Panjenengan karsakaken kanthi pasemon punika punapa kawula sakanca, punapa inggih dhateng tiyang sadaya?" 42 Paring wangsulané Gusti, "Sapa ta kang dadi pangruktining omah kang setya lan pinter, kang bakal diangkat déning bendarané dadi tetuwaning para abdi kang tinanggenah ngedum pangan marang para abdi kabèh ing wayah kang wus katemtokaké? 43 Begja abdi kang ketemu nindakaké kuwajibané nalika bendarané rawuh. 44 Aku pitutur marang kowé: Satemené bendarané mau mesthi bakal ngangkat wong iku dadi abdi kang tinanggenah ngawasi sakèhing barang kagungané. 45 Nanging menawa abdi mau duwé gagasan mangkéné: Bendaraku kok ora rawuh-rawuh, banjur wiwit menthungi para abdi lanang lan wadon, sarta mangan lan ngombé nganti mendem, 46 samangsa bendarané rawuh ing dina kang ora kanyana lan ing wayah kang ora disumurupi, mesthi wong mau bakal ditigas lan dipadhakaké karo wong kang ora setya. 47 Anadéné abdi kang ngerti marang karsané bendarané, mangka ora cecawis utawa ora nindakaké apa kang dikersakaké déning bendarané, iku bakal digebugi marambah-rambah. 48 Nanging kang ora ngerti marang karsané bendarané, mangka banjur nindakaké apa kang kagolong kena ing ukuman gebug,
kapundhutan luwih akèh manèh." 49 "Tekaku iki saprelu nekakaké geni ing bumi lan sapira kang dakkarsakaké, geni iku wis murub! 50 Aku kudu kabaptis, lan sapira gedhéné kasusahaning atiku, sadurungé iku kelakon! 51 Apa pangiramu, tekaku ing bumi iki nggawa katentreman? Ora, Aku pitutur marang kowé, dudu pirukun, nanging crah. 52 Amarga wiwit saiki wong lima kang tunggal saomah bakal crah, kang telu nglawan kang loro, kang loro nglawan kang telu. 53 Kabèh bakal padha crah, bapa karo anaké lanang, lan anak lanang karo bapakné, embok karo anaké wadon, lan anak wadon karo embokné, embok maratuwa karo mantuné wadon, lan mantu wadon karo embokné maratuwa." 54 Ana manèh pangandikané Yésus marang wong akèh, "Menawa kowé padha weruh mendhung kandel ing sisih kulon, kowé banjur bisa kandha: Arep udan, lan tumuli iya kelakon mangkono. 55 Sarta menawa ana angin saka kidul, kowé banjur kandha: Mengko bakal panas banget, lan iku iya tumuli kelakon mangkono. 56 Hé, wong lamis, pratandhané bumi lan langit kowé padha bisa nitèni, yagéné kowé ora bisa nitik kaanané jaman iki? 57 Lan manèh yagéné kowé padha ora netepaké dhéwé apa kang bener? 58 Amarga, menawa kowé karo lawananmu padha arep ngadhep marang pamaréntah, ana ing dalan ngudia rukun karo wong mau, supaya kowé aja nganti diladèkaké marang hakim, lan hakim banjur masrahaké kowé marang pambantuné sarta pambantu iku tumuli nglebokaké kowé ing pakunjaran. 59 Aku pitutur marang kowé: Kowé ora bakal metu saka kono sadurungé kowé mbayar utangmu nganti lunas."
diunjukaké déning wong-wong mau. 2 Yésus paring wangsulan, "Apa pangiramu wong-wong Galiléa mau luwih gedhé dosané katimbang karo dosané wong-wong Galiléa liyané kabèh, déné kataman lelakon kang kaya mangkono iku? 3 'Ora', kandhaku marang kowé. Nanging menawa kowé ora padha mratobat, kowé kabèh bakal padha tiwas kanthi patrap mangkono. 4 Utawa manèh apa pangiramu wong wolulas kang padha mati kebrukan menara ing Siloam kaé kaluputané ngluwihi wong ing Yérusalèm liyané kabèh? 5 'Ora', kandhaku marang kowé. Nanging menawa kowé kabèh padha ora mratobat, bakal tiwas kanthi patrap mangkono." 6 Yésus banjur paring pasemon mangkéné, "Ana wong kang duwé wit anjir, kang katandur ing pakebonané anggur, banjur diparani digolèki wohé, nanging ora olèh. 7 Tumuli kandha marang kang nggarap kebon anggur iku: Delengen, iki wus telung taun anggonku teka nggolèki wohé, kok ora ana. Mulané tegoren baé wit iki! Kanggo apa urip ana ing lemah kéné tanpa guna! 8 Atur wangsulané wong mau: Bendara, kajengipun gesang setaun malih, siti sakubengipun badhé kula paculi lan wit punika badhé kula rabuk. 9 Mbokmenawi taun ngajeng saged awoh; menawi mboten, inggih lajeng kategora kémawon." 10 Ing sawijining dina, pinuju dina Sabat, Yésus memulang ana ing papan pangibadah. 11 Ing kono ana wong wadon kang kapanjingan roh wus wolulas taun, satemah lara lan dadi wungkuk, ora bisa ngadeg jejeg. 12 Bareng Yésus pirsa wong mau, banjur ditimbali sarta dipangandikani mangkéné, "Hé, Bu, lelaramu wus ilang." 13 Tumuli ditumpangi asta, lan sanalika iku uga wong wadon mau bisa ngadeg jejeg manèh lan banjur ngluhuraké asmané Allah. 14 Nanging pangarepé papan pangibadah iku nepsu, jalaran Yésus nyarasaké wong ing dina Sabat, banjur kandha marang wong akèh, "Ana dina enem sing kanggo nyambut-gawé. Mulané tekaa ing salah sijiné dina iku supaya diwarasaké, aja ing dina Sabat." 15 Nanging Gusti paring wangsulan, pangandikané, "Hé, wong-wong lamis, apa panunggalanmu ing dina Sabat ora nguculi sapiné utawa kuldiné saka ing kandhang banjur digawa menyang pangombèn. 16 Wong wadon iki tedhak-turuné Abraham mangka wus wolulas taun lawasé kabanda déning Iblis, apa ora prelu diuculi bandané ing dina Sabat?" 17 Nalika Panjenengané ngandika mangkono iku, kabèh kang nglawan padha kisinan, nanging wong akèh padha bungah awit saka sakèhé pandamel becik kang ngéram-éramaké kang wus katindakaké déning Panjenengané. 18 Yésus banjur ngandika, "Kratoné Allah iku upamané apa, lan kena dakupamakaké apa? 19 Iku kena kaupamakaké wiji sawi, kang kajupuk lan kasebar déning wong ana ing pakebonané, banjur thukul lan dadi uwit, nganti manuk-manuk ing awang-awang padha nusuh ana ing pang-pangé." 20 Lan pangandikané manèh mangkéné, "Kratoné Allah iku, kena dakupamakaké apa? 21 Iku upamané kayadéné ragi kang dijupuk déning wong wadon lan dicampuraké ing glepung trigu patangpuluh liter, nganti kemrasukan kabèh." 22 Yésus banjur ndlajahi kutha-kutha lan désa-désa karo memulang, lan banjur nglajengaké tindaké menyang Yérusalèm. 23 Tumuli ana wong kang munjuk mangkéné, "Gusti, tiyang ingkang kawilujengaken punika punapa namung sakedhik?" 24 Paring wangsulané Yésus marang wong-wong kang ana ing kono, "Padha ngudiya lumebu ing lawang kang ciyut! Sabab Aku pitutur marang kowé: Akèh wong kang ngudi lumebu, nanging ora bisa. 25 Menawa kang kagungan dalem wus jumeneng lan ngancing lawangé, lan kowé ngadeg ana ing jaba sarta wiwit dhodhog-dhodhog lawang kalawan matur: Gusti, kawula nyuwun kori! Panjenengané bakal paring wangsulan mangkéné: Aku ora wanuh, kowé iku sapa? 26 Kowé bakal matur: Kawula sampun naté sami nedha lan ngombé wonten ing ngarsa Panjenengan, sarta Panjenengan sampun paring piwulang wonten ing margi-margi ing kitha kawula. 27 Nanging Panjenengané bakal ngandika marang kowé: Aku ora wanuh, kowé iku wong ngendi, padha sumingkira saka ngarepku, hé wong kang padha gawé piala! 28 Ing kono bakal ana panangis lan keroting
padha kabuwang ing jaba, 29 sarta bakal ana wong kang padha teka saka ing wétan lan kulon tuwin saka ing lor lan kidul, padha bakal kembul bujana ana ing Kratoné Allah. 30 Lah satemené ana wong kang kari dhéwé bakal dadi kang kawitan, lan ana wong kang kawitan bakal dadi kang kari dhéwé." 31 Ing nalika iku ana wong Farisi sawatara kang padha sowan lan matur marang Yésus, "Panjenengan kula aturi sumingkir saking ngriki, awit Hérodès ngangkah badhé nyédani Panjenengan." 32 Paring wangsulané Yésus, "Padha lungaa, kandhaa marang asu wawar iku: Aku nundhungi sétan lan marasaké wong, ing dina iki lan sésuk, déné ing telung dinané Aku bakal wus rampung. 33 Nanging ing dina iki, lan sésuk tuwin
lan mbenturi watu marang wong-wong kang padha diutus nemoni kowé. Wus makaping-kaping anggonku arep nglumpukaké anak-anakmu, padha kaya babon anggoné nglumpukaké kuthuk-kuthuké ana ing sangisoring swiwiné, nanging kowé ora gelem. 35 Lah omahmu bakal kapasrahaké suwung marang kowé. Nanging Aku pitutur marang kowé: Kowé bakal padha ora ndeleng Aku manèh nganti tumeka ing wektuné kowé padha kandha mangkéné: Binerkahana kang rawuh atas asmané Pangéran."
1 Ing sawijining dina Sabat, Yésus rawuh ing omahé panggedhéné wong Farisi, arep dhahar ana ing kono. Wong kabèh kang ana ing kono padha maspadakaké Panjenengané kanthi temenan. 2 Ing kono ana wong lara busung ngadeg ing ngarsané. 3 Yésus banjur ngandika marang para ahli Torèt lan para Farisi mangkéné, "Marasaké wong ing dina Sabat iku kena apa ora?" 4 Kabèh padha meneng baé. Panjenengané banjur ngasta tangané wong kang lara mau lan nyarasaké sarta ndhawuhi lunga. 5 Sawusé mangkono banjur ngandika marang wong-wong mau, "Sapa panunggalanmu, kang anaké utawa sapiné kecemplung ing sumur, ora banjur énggal-énggal nulungi dientasaké, sanadyan ing dina Sabat?" 6 Wong-wong mau ora ana kang bisa ngaturi wangsulan. 7 Bareng Yésus pirsa tamu-tamu padha milih palinggihan ing ngarep dhéwé, banjur padha dipangandikani pasemon mangkéné, 8 "Menawa kowé diulemi jagong mantèn, kowé aja linggih ing ngarep dhéwé, awit mbokmenawa kang duwé gawé wus ngulemi wong kang luwih kajèn katimbang karo kowé, 9 supaya wong kang ngulemi kowé lan wong mau aja padha marani kowé lan kandha marang kowé: Kula aturi pindhah, palenggahan punika kagem sadhèrèk punika. Kowé banjur kapeksa ngalih linggih ing buri dhéwé kanthi wirang. 10 Mulané, menawa kowé diulemi, linggiha ing buri dhéwé. Mbokmenawa mengko sing duwé omah banjur marani lan kandha marang kowé: Sadhèrèk, mangga kula aturi lenggah ing ngajeng. Temahan kowé katon anggonmu kajèn ana ing ngarepané para dhayoh liyané kabèh. 11 Sabab sing sapa ngluhuraké awaké dhéwé, bakal kaasoraké, lan sing sapa ngasoraké awaké dhéwé bakal kaluhuraké." 12 Yésus uga banjur ngandika marang wong kang ngaturi rawuh Panjenengané, "Menawa kowé nganakaké pésta ing wayah awan utawa bengi, kowé aja ngulemi mitra-mitramu, utawa sadulur-sadulurmu, utawa sanak-kadangmu utawa tangga-teparomu kang sugih-sugih, amarga iku bakal padha genti ngulemi kowé, dadi kowé wus olèh piwales. 13 Nanging, menawa kowé nganakaké pésta, ngulemana wong-wong kang mlarat, kang cacad, kang lumpuh lan kang wuta. 14 Yèn mangkono kowé bakal rahayu, amarga wong iku kabèh ora padha duwé kang dianggo males marang kowé. Déné kowé bakal tampa piwales bésuk ing dina tanginé para wong mursid." 15 Krungu pangandika kang mangkono iku, ana tamu kang matur marang Yésus, "Rahayu tiyang ingkang sami badhé kasegah nedha wonten ing Kratoning Allah." 16 Nanging Yésus ngandika marang wong mau, "Ana wong nganakaké pésta gedhèn lan ngulemi wong akèh. 17 Bareng wus ndungkap wayahé bujana, baturé dikongkon kandha marang wong kang padha diulemi: Sumangga sami karsaa rawuh, amargi sadayanipun sampun cumawis. 18 Nanging kabèh, mbaka siji, padha nyuwun ngapura. Wong kang kapisan matur mangkéné: Kula mentas tumbas pategilan, kula badhé ningali mrika, mila kula nyuwun pangapunten. 19 Wong liyané matur mangkéné: Kula mentas tumbas lembu gangsal rakit, kula badhé késah nyobi lembu-lembu punika, mila nyuwun pangapunten. 20 Wong liyané manèh matur: Kula saweg kémawon émah-émah, mila mboten saged sowan. 21 Batur mau banjur mulih ngaturaké iku kabèh marang bendarané. Kang duwé omah nepsu banget sarta kandha marang baturé: Énggal menyanga ing dalan-dalan lan lurung-lurungé kutha, wong mlarat, wong cacad, wong wuta lan wong lumpuh padha iriden mréné. 22 Baturé tumuli matur: Bendara, sadaya dhawuh panjenengan sampun kalampahan, éwasemanten papanipun taksih tirah. 23 Bendarané banjur kandha marang baturé: Menyanga ing lurung-lurung lan ing dalan-dalan cilik, wong-wong sing ana ing kono padha peksanen mlebu mréné, amarga omahku kudu kebak. 24 Awit aku pitutur marang kowé: Wong kang padha diulemi dhisik mau siji baé ora ana kang bakal ngrasakaké suguhanku." 25 Nalika Yésus tindak kadhèrèkaké wong akèh gumrudug, Panjenengané tumolèh banjur ngandika marang wong-wong mau, 26 "Menawa ana wong kang sowan ing ngarsaku, mangka ora sengit marang bapakné, ibuné, bojoné, anak-anaké, sadulur-saduluré lanang utawa wadon, malah uripé dhéwé pisan, iku ora bisa dadi muridku. 27 Sing sapa ora manggul salibé lan ngetut-buri Aku, iku ora bisa dadi muridku. 28 Sabab sapa ta panunggalanmu kang menawa arep ngadegaké menara, ora linggih dhisik ngétung-étung, apa dhuwité cukup kanggo ngragadi nganti sarampungé. 29 Supaya menawa wus rampung pondhasiné, mangka ora bisa mbacutaké, sakèhé wong kang weruh aja nganti padha ngécé, 30 mangkéné: Wong iku wani ada-ada gegawéan, nanging kok ora bisa ngrampungaké! 31 Utawa, ratu ngendi sing menawa arep perang nglawan ratu liyané, ora lenggah dhisik prelu nimbang-nimbang, apa wadyabala sepuluh èwu iku cukup kanggo nglawan kang nekani kalawan nggawa bala rongpuluh èwu? 32 Menawa ora, mesthi banjur utusan, mumpung mungsuh iku isih adoh, prelu nakokaké sarat-saraté bedhamèn. 33 Mangkono uga saben wong panunggalanmu, kang ora bisa ninggal sabarang darbèké kabèh, iku ora bisa dadi muridku. 34 Uyah iku pancèn migunani, nanging menawa ilang asiné, apa kang kanggo mulihaké rasa asiné? 35 Wus ora ana gunané, kanggoa lemah utawa kanggoa rabuk, mung banjur dibuwang baé. Sing sapa duwé kuping kanggo ngrungokaké, ngrungokna!"
1 Para juru-narik-pajeg lan wong dosa padha sowan ing ngarsané Yésus ngrungokaké piwulangé. 2 Para Farisi lan para ahli Torèt padha grundelan, pangucapé, "Wong iku kok nampani para wong dosa lan mangan bebarengan." 3 Panjenengané banjur paring pasemon, mangkéné, 4 "Sapa panunggalanmu, kang duwé wedhus satus, mangka ana siji sing ilang, apa ora banjur nggolèki sing ilang iku nganti saketemuné, sing sangang puluh sanga ditinggal ana ing ara-ara samun? 5 Lan menawa wis ketemu, nuli dipanggul kalawan bungah, 6 sarta satekané ing omahé, banjur ngundangi mitra-mitrané lan tangga-teparoné sarta padha dikandhani: Payo, padha bebarengan bungah-bungah karo aku, sabab wedhusku kang ilang wis ketemu. 7 Aku pitutur marang kowé: Iya kaya mangkono iku ing swarga bakal ana kabungahan gedhé marga ana wong dosa siji kang mratobat, ngluwihi kabungahan kang tumrap wong sangang puluh sanga kang ora usah mratobat." 8 "Samono uga, endi ana wong wadon kang duwé dhuwit dirham sepuluh, mangka ilang siji, kok ora banjur nyumed damar lan nyaponi omahé, nggolèki njlimet nganti saketemuné? 9 Lan menawa wis ketemu, banjur ngundangi mitra-mitrané lan tangga-teparoné sarta padha dikandhani mangkéné: Dhuwitku dirham kang ilang wus ketemu. Payo, padha bungah-bungah bebarengan karo aku. 10 Aku pitutur marang kowé: Samono uga para malaékaté Allah bakal padha bungah-bungah, jalaran ana wong dosa siji kang mratobat." 11 Yésus ngandika manèh, "Ana wong duwé anak lanang loro. 12 Anak kang wuragil matur marang bapakné: Bapak, keparenga kula nyuwun sapéranganing barang darbé ingkang dados panduman kula. Bapakné
pandumané kabèh, sawusé mangkono nuli lunga menyang nagara kang adoh. Ana ing kana bandhané diebrèh-ebrèh dianggo nguja kekarepané nganti entèk kabèh. 14 Kapinujon ing tanah kono ana paceklik kang nggegirisi, wong anom mau banjur wiwit nandhang kacingkrangan. 15 Tumuli ngèngèr marang wong ing tanah kono, banjur dikon ngrumati babi-babiné ana ing pategalané. 16 Nuli kepéngin ngisèni wetengé kalawan ampas pakan babi iku, nanging ora ana wong kang gelem mènèhi. 17 Banjur ngrumangsani kaanané, temahan ngudarasa mangkéné: Buruhé bapakku pirang-pirang lan padha bisa mangan nganti turah-turah, mangka aku ana ing kéné bisa mati kaliren. 18 Aku dakmulih menyang ing dalemé bapakku lan matur: Bapak, kula sampun nglampahi dosa dhateng swarga lan dhateng Bapak, 19 kula sampun mboten pantes kawastanan putranipun Bapak malih; keparenga kula kadadosna berahipun Bapak kémawon. 20 Banjur ngadeg lan mulih marani bapakné. Nalika isih adoh, bapakné wus ngawasaké tekané, atiné trenyuh banget marga saka welasé. Tumuli diplayoni, banjur dirangkul lan diambungi. 21 Anaké matur: Bapak, kula sampun nglampahi dosa dhateng swarga tuwin dhateng Bapak. Kula sampun mboten pantes kawastanan putranipun Bapak malih. 22 Nanging bapakné préntah marang batur-baturé: Énggal jupukna jubah kang apik dhéwé, nuli enggokna, drijiné anggonana ali-ali lan sikilé anggonana trumpah. 23 Banjur njupuka pedhèt sing lemu, belèhen. Payo padha mangan lan seneng-seneng. 24 Sabab anakku iki wus mati, urip manèh, wis ilang, ketemu. Banjur padha wiwit sukan-sukan. 25 Nalika iku anaké pambarep lagi ana ing pategalan. Bareng mulih lan wus cedhak karo omahé, krungu swaraning tetabuhan lan wong kang padha tetembangan nganggo jejogèdan. 26 Banjur ngundang salah sawijining batur lan ditakoni, apa tegesé iku kabèh. 27 Aturé batur mau: Punika ingkang rayi rawuh, déné ingkang rama sampun dhawuh mragat pedhèt ingkang lema, amargi kepanggih malih kaliyan putranipun kanthi wilujeng. 28 Anak pambarep mau temah nepsu lan ora gelem lumebu ing omah. Bapakné nuli metu lan ngarih-arih. 29 Nanging diwangsuli mangkéné: Sampun mataun-taun anggèn kula ngladosi Bapak lan mboten naté nerak wewaleripun Bapak, nanging Bapak mboten naté maringi cempé satunggal kémawon, kanggé bingah-bingah kaliyan kanca-kanca kula. 30 Nanging sareng putranipun Bapak ingkang ngebrèh-ebrèh`raja-darbèkipun Bapak, kadamel mblunthah kaliyan sundel-sundel, saweg kémawon dhateng, Bapak lajeng mragat pedhèt ingkang lema kanggé piyambakipun. 31 Bapakné kandha: Anakku, enggèr, kowé iku salawasé urip bareng karo aku, lan apa saduwèkku iku duwèkmu. 32 Awaké dhéwé kabèh wus samesthiné kudu padha bungah-bungah lan seneng-seneng, jalaran adhimu wis mati urip manèh, wis ilang ketemu."
1 Ana manèh pangandikané Yésus marang para muridé, "Ana wong sugih duwé juru-reksa-bandha, diwadulaké menawa ngawut-awut barang darbèké. 2 Mulané banjur diundang lan dikandhani mangkéné: Aku krungu apa bener tumindakmu kang kaya mangkono? Mara, aku wènèhana palapuran tumrap rereksanmu, amarga kowé wus ora kena nerusaké pagawéanmu. 3 Juru-reksa-bandha mau nuli mikir: Gèk aku arep nyambut-gawé apa yèn aku nganti dipecat. Macul aku ora bisa, ngemis aku isin. 4 Iya, aku ngerti apa kang bakal daklakoni supaya menawa aku sida dipecat saka ing pagawéanku dadi juru-reksa-bandha, ana wong kang gelem nampa aku ing omahé. 5 Wong kang padha utang marang majikané padha diundangi siji-siji. Wong kang kapisan dikandhani mangkéné: Pira utangmu marang majikanku? 6 Wangsulané: Lisah satus tong. Banjur dikandhani: Enya iki layang-utangmu. Linggiha, gawéa layang-utang liyané, saiki uga, kang muni: Sèket tong. 7 Wong kang kapindho ditakoni: Lah kowé utangmu pira? Wangsulané wong mau: Gandum satus dhacin. Banjur dikandhani: Enya iki layang-utangmu. Gawéa layang-utang liyané, tulisen: Wolung puluh dhacin. 8 Majikané banjur ngalem marang juru-reksa-bandha kang ora jujur iku, marga saka anggoné duwé akal kang mangkono iku. Sabab para anaking jagat iki tumrap kang tunggal golongan, akalé ngluwihi para ahli-warising pepadhang. 9 Lan Aku pitutur marang kowé: Padha mbanguna memitran kalawan migunakaké Mamon kang ora jujur, supaya menawa Mamon mau wus ora bisa mitulungi kowé manèh, kowé banjur ditampani ana ing tarub kang langgeng." 10 "Sapa kang tumemen tumrap prakara-prakara kang sepélé, iya tumemen ing prakara-prakara kang wigati. Lan sapa kang ora tumemen tumrap prakara-prakara kang sepélé, iku iya ora tumemen ing prakara-prakara kang wigati. 11 Dadi, menawa kowé ora kena dipracaya ing bab Mamon, kang ora jujur iku, sapa kang bakal mitayakaké bandha kang sayekti marang kowé? 12 Lan menawa kowé ora kena dipracaya tumrap baranging liyan, sapa kang bakal pracaya marang barangmu? 13 Ora ana batur kang bisa ngladèni bandara loro. Amarga menawa mangkono, mesthi bakal sengit marang kang siji lan tresna marang sijiné, utawa setya marang kang siji lan nyepèlèkaké marang sijiné. Ora bisa kowé ngawula marang Allah lan marang Mamon." 14 Pangandika mau kabèh iya kaprungu déning para Farisi, kang padha mata-dhuwiten, satemah padha ngrèmèhaké Panjenengané. 15 Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau, "Kowé padha mbeneraké awakmu dhéwé ana ing sangareping wong, nanging Allah nguningani isining atimu. Sabab apa kang dianggep pinunjul lan disenengi déning manungsa, iku dianggep asor
Wiwit wektu iku Kratoning Allah kaundhangaké lan saben wong mbudidaya sakatogé, kepéngin lumebu ing kono. 17 Ananging luwih gampang sirnané langit lan bumi, katimbang karo bataling titik siji baé kang ana ing angger-anggering Torèt. 18 Saben wong kang megat somahé, banjur rabi liyané, iku laku jina; lan sapa kang ngrabèni wong wadon kang dipegat déning kang lanang mau, iku iya laku jina." 19 "Ana wong sugih kang tansah manganggo jubah wungu lan kain kang alus, sarta saben dina asuka-rena kanthi méwah. 20 Lan ana wong ngemis jenengé Lazarus, awaké sakojur gudhigen; nggléthak ana ing sacedhaké régoling omahé wong sugih mau, 21 sarta kepéngin banget olèh gogrogan saka ing méjané wong sugih iku kanggo nambani luwéné. Nanging malah diparani asu-asu sing padha ndilati gudhigé. 22 Wong miskin mau banjur mati, nuli digawa déning para malaékat menyang pangkoné Abraham. Wong sugih mau iya mati, banjur dikubur. 23 Lan nalika wong sugih mau kang lagi nandhang sangsara ana ing sajroning teleng-palimengan iku tumenga, nuli weruh Abraham ana ing kadohan mangku Lazarus. 24 Banjur nguwuh-uwuh, aturé: Dhuh, Rama Abraham, mugi karsa paring kawelasan dhateng kula. Lazarus mugi kadhawuhan nyelupaken pucuking drijinipun ing toya, kanggé ngasrepaken ilat kula, amargi kula nandhang sangsara sanget wonten ing urubing latu punika. 25 Nanging Abraham mangsuli, pangandikané: Anggèr, élinga, yèn kowé wus tampa samubarang kang becik salawasé uripmu, nanging Lazarus tampa samubarang kang ora becik. Saiki wong iku tampa panglipur, déné kowé nandhang sangsara banget. 26 Kajaba saka iku ing antarané kowé lan aku karo Lazarus ana jurang kang ora kena diliwati, supaya wong ing kéné kang arep padha menyang panggonanmu utawa wong kang ana ing panggonanmu padha arep mréné, ora bisa. 27 Aturé wong mau: Manawi makaten, panyuwun kula, dhuh Rama, Lazarus mugi kadhawuhan dhateng griyanipun bapa kula, 28 awit sadhèrèk kula taksih gangsal, supados sami kaèngetna kanthi saèstu, amrih ing bénjingipun sampun ngantos sami lumebet ing papan kasangsaran punika. 29 Nanging pangandikané Abraham: Iku wus padha nduwèni paseksiné Musa lan para nabi liyané. Iya iku kang kudu padha digatèkaké. 30 Aturé wong mau: Mboten, Rama, dèrèng cekap. Nanging manawi wonten tiyang pejah ingkang ndhatengi, tamtu sami badhé mratobat. 31 Pangandikané Abraham: Menawa ora padha nggatèkaké paseksiné Musa lan para nabi liyané, mesthi iya ora kena dikandhani, sanadyan kang ngandhani iku wong kang tangi saka ing antarané wong mati."
1 Yésus ngandika marang para muridé, "Ora kena ora mesthi bakal ana panasaran, nanging bilai kang njalari anané panasaran iku. 2 Luwih becik menawa wong iku dikalungana watu panggilingan lan banjur dicemplungaké ing sagara, katimbang nasaraké wong kang isih ringkih pracayané iki. 3 Reksanen awakmu dhéwé! Menawa sadulurmu duwé kaluputan welèhna; menawa kaduwung, apuranen. 4 Saupama anggoné kaluputan marang kowé ngantia kaping pitu sadina lan kaping pitu uga anggoné marani kowé sarta pratéla: Aku kaduwung, iya kudu kokapura." 5 Para rasul nuli munjuk marang Gusti, "Kawula mugi sami kaparingan kapitadosan!" 6 Paring wangsulané Gusti, "Menawa kowé duwé pangandel sanadyan gedhéné mung sawiji sawi baé, lan yèn kowé banjur ngucap marang wit anjir iki: Rungkada, tumancepa ing sagara; mesthi bakal nurut marang préntahmu iku." 7 "Sapa panunggalanmu kang duwé batur, kang mluku utawa angon raja-kayané, saulihé saka pategalan apa banjur dikandhani: Ayo, endang mangan! 8 Apa ora malah kosok-baliné, dikandhani mangkéné: Aku cawisana mangan. Nganggoa sabuk lan ngladènana aku nganti sarampungé anggonku mangan lan ngombé. Lan sawusé iku kowé lagi kena mangan lan ngombé. 9 Apa batur mau banjur diwènèhi panarima, marga saka anggoné wis nglakoni apa kang dipréntahaké? 10 Mangkono uga kowé. Menawa kowé wis nglakoni kabèh kang kapréntahaké marang kowé, kowé banjur padha matura: Kula sadaya punika namung abdi-abdi ingkang tanpa gina, amargi namung sami nindakaken punapa ingkang dados kuwajiban kula." 11 Nalika tindak menyang Yérusalèm, Yésus miyos ing sauruting tapel-watesé Samaria lan Galiléa. 12 Bareng lumebet ing sawijining désa, ana wong lara kusta sepuluh sowan marang Panjenengané, nanging mung ngadeg kapara adoh, 13 sarta padha nguwuh kanthi sora, unjuké, "Dhuh, Guru, kawula mugi sami Panjenengan welasi!" 14 Panjenengané nuli mirsani wong-wong mau lan ngandika, "Kowé padha lungaa, awakmu priksakna marang para imam!" Kocapa, sajroné padha lumaku iku, padha birat najisé. 15 Ana siji kang bareng weruh yèn wus waras, banjur bali ngluhuraké Allah kanthi swara sora. 16 Nuli nyungkemi sampéyané Yésus, ngunjukaké panuwun. Mangka iku wong Samaria. 17 Yésus banjur ngandika, "Apa mau ora wong sepuluh kang birat najisé? Lah, kang sanga endi? 18 Apa panunggalané iku ora ana kang bali ngluhuraké Allah, kajaba mung wong manca iki?" 19 Banjur ngandika marang wong mau, "Ngadega, lungaa, pracayamu kang wus mitulungi kowé." 20 Bareng wong Farisi padha matur pitakon bab bésuk kapan bakal rawuhé Kratoné Allah, Yésus nuli paring wangsulan, pangandikané, "Rawuhé Kratoning Allah iku tanpa pratandha-pratandha kang katon, 21 sarta wong iya ora bisa kandha: Lah ana ing kéné, utawa ana ing kana! Amarga satemené Kratoning Allah iku ana ing antaramu." 22 Banjur ngandika marang para muridé, "Bakal tumeka ing wektuné, kowé padha kepéngin nyumurupi salah sijining dinané Putraning Manungsa, nanging ora bakal bisa nyumurupi. 23 Sarta wong bakal ngandhani kowé: Lah, ana ing kana; lah ana ing kéné! Kowé aja mrana lan aja kèlu. 24 Awitdéné kaya kilat anggoné gumebyar saka ing tepining langit ing sisih kéné tekan ing sisih kana, iya kaya mangkono uga Putraning Manungsa ana ing dina bakal rawuhé. 25 Nanging Panjenengané kudu nandhang sangsara akèh dhisik lan katampik déning wong-wong ing jaman iki. 26 Sarta kayadéné nalika jamané Nuh, iya kaya mangkono kaanané bésuk ing dina-dinané Putraning Manungsa. 27 Wong-wong padha mangan lan ngombé, padha omah-omah lan diomah-omahaké, nganti tumeka ing dinané Nuh lumebet ing prau; banjur ana banjir gedhé, kang numpes wong kabèh. 28 Uga kaya kang kelakon nalika jamané Lut: wong-wong padha mangan lan ngombé, padha dol-tinuku, padha nenandur lan padha yeyasa. 29 Nanging ing dina oncaté Lut saka Sodom, banjur ana udan geni lan udan welirang saka ing langit, kang numpes wong kabèh. 30 Iya kaya mangkono bésuk kababaré ing dina Putraning Manungsa. 31 Sapa baé kang dina iku pinuju ana ing payon, mangka barang-barangé ana ing jero omah, aja mudhun njupuki; mangkono uga kang lagi ana ing pategalan, aja mulih. 32 Élinga marang somahé Lut! 33 Sapa kang ngudi rumeksa marang nyawané, bakal kélangan nyawané, lan sapa kang kélangan nyawané, iku bakal nylametaké nyawané. 34 Aku pitutur marang kowé: Ing bengi iku bakal ana wong loro kang tunggal sapaturon, kang siji bakal kapulung, sijiné bakal katilar. 35 Ana wong wadon loro kang lagi padha nggiling gandum, kang siji bakal kapulung, sijiné bakal katilar." 36 Menawa ana wong loro ing pategalan, kang siji bakal kapulung, sijiné bakal katilar. 37 Para murid banjur padha munjuk marang Yésus, "Wonten ing pundi, Gusti?" Paring wangsulané, "Ing ngendi ana bathang, iya ing kono manuk-manuk garudha bakal padha nglumpuk."
1 Yésus paring pasemon marang para muridé, kang wosé supaya tansah padha ndedonga, aja nganti bosen. 2 Pangandikané, "Ing sawijining kutha ana hakim kang ora wedi marang Allah lan ora ngajèni marang wong. 3 Ing kutha kono ana randha kang pijer marani hakim mau lan matur: Panjenengan mugi paring kaadilan dhateng kula anggèn kula gadhah prakawis kaliyan lawan kula. 4 Hakim mau sawatara lawasé ora gelem nuruti karepé randha, nanging wasana banjur ngunandika mangkéné: Sanadyan aku ora wedi marang Allah lan ora ngajèni marang wong siji-sijia, 5 mung baé sarèhné randha iki tansah gawé susahku, prayogané dakwènèhané kaadilan baé, supaya aja pijer teka lan wekasané ngamuk aku." 6 Gusti banjur ngandika, "Padha gatèkna apa kang dikandhakaké déning hakim kang ambek sawenang-wenang iku! 7 Apa Allah ora bakal paring kaadilan marang para pepilihané kang rina-wengi padha sesambat marang Panjenengané? Lan apa Panjenengané anggoné arep paring pitulungan disumenèkaké? 8 Aku pitutur marang kowé: Panjenengané bakal énggal paring kaadilan. Nanging menawa Putraning Manungsa rawuh ana ing bumi, apa bakal isih manggih wong kang pracaya?" 9 Marang wong sawatara kang nganggep awaké dhéwé sampurna sarta ngrèmèhaké marang wong liya, Panjenengané paring pasemon, mangkéné, 10 "Ana wong loro padha mlebu ing Padaleman Suci arep ndedonga; kang siji wong Farisi, sijiné juru-tagih-pajeg. 11 Wong Farisi iku ngadeg lan ndedonga sajroning atiné mangkéné: Dhuh Allah, kawula ngunjukaken genging panuwun wonten ing ngarsa Paduka, déné kawula mboten sami kaliyan tiyang-tiyang sanès, sanès rampog, sanès tiyang ingkang tumindak sawenang-wenang, sanès tiyang ingkang lampah jina saha mboten kados juru-tagih-pajeg punika. 12 Kawula siyam kaping kalih saminggu. Saking sadaya pamedal kawula, kawula pisungsungaken saprasedasanipun. 13 Kosok-baliné juru-tagih-pajeg iku mung ngadeg kepara adoh, malah tumenga marang langit baé ora wani, nanging mung ngelus dhadha sarta munjuk mangkéné: Dhuh Allah, kawula tiyang dosa mugi Paduka welasi. 14 Aku pitutur marang kowé: Wong iki mulih klawan kaanggep bener déning Allah, déné sijiné mau ora. Awit sing sapa ngluhuraké awaké dhéwé, bakal kaasoraké, déné kang ngasoraké awaké dhéwé, iku bakal kaluhuraké." 15 Tumuli ana wong kang padha teka nyowanaké anak-anaké kang isih cilik marang ngarsané, supaya padha digepok ing astané. Sumurup kang mangkono iku para sakabaté padha nepsu marang wong-wong mau. 16 Nanging banjur padha
iku kang nduwèni Kratoning Allah. 17 Aku pitutur marang kowé: Satemené sing sapa anggoné nampani Kratoning Allah ora kaya bocah cilik, iku ora bakal lumebu ing kono." 18 Kacarita ana sawenèhing panggedhé matur pitakon marang Yésus mangkéné, "Dhuh, Guru ingkang utami, punapa ingkang kedah kula lampahi, amrih angsal gesang langgeng?" 19 Paring wangsulané Yésus, "Yagéné kowé ngarani Aku utama? Ora ana wong siji baé kang utama kajaba mung Allah piyambak. 20 Mesthiné kowé wus nyumurupi kabèh
sampun kula lampahi wiwit anèm mila." 22 Midhanget kang mangkono iku Yésus banjur ngandika, "Isih ana siji kang kudu koklakoni: Kabèh barang darbèkmu edolana lan dum-dumna marang wong-wong miskin, temah kowé bakal duwé bandha ana ing swarga, nuli mrénéa, mèlua Aku." 23 Bareng wong mau krungu pangandika iku, banjur sedhih, amarga sugih banget. 24 Banjur dipirsani déning Yésus sarta dipangandikani, "Pancèn angèl banget tumraping wong sugih bandha, bisané lumebu ing Kratoning Allah. 25 Amarga luwih gampang unta nlusup ing bolonganing dom, katimbang karo wong sugih lumebu ing Kratoning Allah." 26 Wong-wong kang padha krungu padha ngucap, "Yèn mangkono, sapa kang bisa olèh karahayon?" 27 Pangandikané Yésus, "Apa kang mokal tumraping manungsa, iku ora mokal tumraping Allah." 28 Pétrus munjuk, "Kawula punika sampun sami nilar sadaya gadhahan kawula lajeng ndhèrèk Paduka." 29 Pangandikané Yésus, "Aku pitutur marang kowé, satemené saben wong kang marga saka Kratoning Allah ninggal omahé, bojoné utawa saduluré, wong tuwané utawa anak-anaké, 30 iku bakal tampa piwales tikel-matikel, ing jaman saiki uga, lan ing jaman kang bakal kelakon bakal tampa urip langgeng." 31 Yésus banjur nimbali sakabaté rolas sarta dipangandikani mangkéné, "Saiki Aku kabèh padha menyang Yérusalèm lan kabèh kang katulisan déning para nabi tumrap Putraning Manungsa, iku bakal kayektènan. 32 Sabab Panjenengané bakal dipasrahaké marang bangsa-bangsa kang ora wanuh marang Allah, dipoyoki, disiya-siya lan diidoni, 33 sarta dipecuti banjur disédani, lan ing telung dinané bakal wungu." 34 Nanging para sakabat padha ora mangerti babar pisan bab iku kabèh; padha kesamaran sarta padha ora nyandhak marang isining pangandika mau. 35 Bareng tindaké Yésus wus mèh tekan Yèrikho, ana wong wuta linggih ing pinggir dalan, ngemis. 36 Nalika krungu wong akèh padha liwat, wong mau takon, "Apa iku?" 37 Ana wong kang mangsuli, "Yésus kang saka Nazarèt langkung." 38 Wong wuta iku banjur nywara sora, "Dhuh, Yésus, Putranipun Daud, kawula mugi Panjenengan welasi!" 39 Wong-wong kang padha lumaku ing ngarep padha ngélikaké wong mau, dikon meneng. Nanging pambengoké malah saya seru, "Dhuh, Putranipun Daud, kawula mugi Panjenengan welasi!" 40 Yésus banjur kèndel lan dhawuh nyowanaké wong mau. Bareng wus ana ing ngarsané, Yésus ndangu, 41 "Karepmu dakkapakaké?" Unjuké, "Dhuh, Gusti, kawula nyuwun sageda sumerep." 42 Yésus nuli ngandika marang wong iku, "Bisaa weruh! Pangandelmu kang mitulungi kowé." 43 Sanalika iku uga wong mau bisa weruh, banjur ndhèrèkaké tindaké Yésus kambi ngluhuraké Allah. Kabèh wong kang padha nyumurupi lelakon iku padha saos puji marang Allah.
1 Yésus banjur lumebet ing Yèrikho lan tindak nratas kutha kono. 2 Ing kono ana wong aran Zakhéus, juru-tagih-pajeg kang sugih. 3 Wong mau ngudi bisané ndeleng Yésus iku kaya apa, nanging ora bisa marga kaling-kalingan wong akèh, jalaran saka cendhèking dedegé. 4 Mulané banjur lumayu ndhisiki wong akèh, nuli mènèk wit anjir supaya bisa ndeleng Yésus, kang bakal miyos kono. 5 Nalika tindaké Yésus tekan panggonan kono, banjur tumenga lan ngandika, "Zakhéus, énggal mudhuna, amarga dina iki Aku prelu lerem ana ing omahmu." 6 Zakhéus énggal-énggal mudhun lan nampi Yésus kanthi bungah. 7 Nanging wong kabèh kang weruh padha kedumelan, pangucapé, "Kok karsa lerem ana ing omahé wong dosa." 8 Nanging Zakhéus banjur ngadeg lan munjuk marang Gusti, "Gusti, sabarang gadhahan kawula, ingkang sapalih badhé kawula sukakaken dhateng tiyang miskin sarta manawi wonten tiyang ingkang sakinten kawula peres, bandha peresan wau badhé kawula wangsulaken tikel sekawan." 9 Pangandikané Yésus, "Ing dina iki brayat kéné katekan karahayon, amarga wong iki iya tedhaké Abraham. 10 Sabab Putraning Manungsa iku rawuhé prelu nggolèki lan mitulungi rahayu wong kang ketriwal." 11 Yésus banjur paring pasemon marang wong kang padha ngrungokaké pangandikané, sabab tindaké wus cedhak kutha Yérusalèm sarta panyanané wong-wong mau yèn Kratoning Allah bakal énggal kababar. 12 Panjenengané banjur ngandika, "Ana priyagung tindak menyang sawijining negara kang adoh, panjenengané bakal kajumenengaké raja ana ing kana, sawisé iku nuli kondur. 13 Banjur nimbali abdiné sapuluh, padha kapasrahan dhuwit sapuluh mina, pangandikané: Dhuwit iki anggonen dagang nganti tumeka sakondurku. 14 Nanging panjenengané iku disengiti déning wong-wong ing negarané, mulané tumuli padha nusuli kongkonan, padha dikon munjuk: Kawula sami mboten trimah, manawi tiyang punika jumeneng raja, ngerèh kawula sadaya. 15 Kacarita nalika panjenengané kondur, sawusé kajumenengaké raja, banjur dhawuh nimbali para abdiné, kang padha dipasrahi dhuwit, awit kepéngin nguningani bebathèné siji-siji anggoné laku dagang. 16 Wong kang kapisan séba lan munjuk: Gusti, arta panjenengan samina angsal bathi sadasa mina. 17 Pangandikané
Nuli kang kapindho séba sarta munjuk: Gusti, arta panjenengan samina angsal bathi gangsal mina. 19 Pangandikané marang wong iku: Déné sira ngwasanana kutha lima. 20 Abdi kang katelu séba lan munjuk: Gusti, lah punika arta panjenengan samina, kawula simpen, kawula bundheli ing kacu. 21 Awit kula ajrih dhateng panjenengan. Amargi panjenengan punika kereng, karsa mundhut ingkang sanès kagungan panjenengan, punapa déné ngundhuh ingkang sanès sebaran panjenengan. 22 Pangandikané marang wong mau: Hé, abdi kang ala, sira bakal dakadili manut ujarira dhéwé. Sira wus ngerti, menawa aku iki wong kang kereng, kang njupuk kang dudu duwèkku, sarta ngundhuh kang dudu sebaranku. 23 Yèn mangkono, yagéné dhuwitku ora kokpasrahaké marang wong kang nglakokaké dhuwit, supaya sakondurku kenaa dakpundhut dalah saanakané. 24 Banjur ngandika marang wong-wong kang ana ing kono: Jupuken dhuwit samina iku, wènèhna marang kang nggawa sapuluh mina. 25 Unjuké wong-wong mau: Gusti, piyambakipun sampun mbekta sadasa mina. 26 Paring wangsulané: Aku pitutur marang kowé, saben wong kang duwé, bakal kaparingan, nanging kang ora duwé, bakal kapundhutan, malah iya kang diduwèni pisan. 27 Nanging kabèh satruku iki, kang padha ora seneng menawa aku jumeneng rajané, iku padha ladèkna mréné, padha patènana ana ing ngarepku." 28 Sawusé ngandika mangkono, Yésus banjur tindak ngrumiyini wong-wong mau, menyang Yérusalèm. 29 Bareng wus cedhak désa Bètfagé lan Bètania kang dumunung ing gunung kang aran Gunung Zaitun, Yésus nuli ngutus sakabaté loro 30 kalawan kaparingan piweling mangkéné, "Padha menyanga ing désa ing ngarep kaé. Salebumu ing kono, kowé bakal mrangguli belo kuldi cancangan, kang durung tau ditunggangi ing wong. Iku uculana lan gawanen mréné. 31 Lan menawa ana wong kang takon marang kowé: Punapaa kok panjenengan uculi, wangsulana mangkéné: Gusti ingkang ngarsakaken." 32 Kang kautus banjur padha mangkat lan tinemuné kaya sapangandikané Yésus mau. 33 Nalika lagi padha nguculi kuldi mau, wong kang duwé kuldi padha ngaruh-aruhi, "Kénging punapa kuldinipun kok sampéyan uculi?" 34 Wangsulané kang kautus, "Gusti ingkang ngarsakaken." 35 Kuldiné tumuli dituntun menyang ngarsané Yésus, banjur dilarabi jubahé, Yésus nuli dibantu anggoné nitih belo iku. 36 Sasuwéné tindak, para sakabaté padha njèrèng jubahé ana ing dalan kang dilangkungi. 37 Bareng cedhak karo Yérusalèm, ana ing dalan kang mudhun saka Gunung Zaitun, sakèhé murid kang ndhèrèkaké tindaké padha wiwit giyak-giyak lan memuji marang Allah kanthi swara cetha marga saka anané mukjijat-mukjijat, kang wus padha dideleng. 38 Mangkéné pangucapé, "Binerkahana Sang Raja ingkang rawuh atas asmaning Pangéran, tentrem-rahayu wonten ing swarga, saha kamulyan wonten ing ngaluhur!" 39 Ana wong Farisi sawatara kang awor karo wong akèh, iku matur marang Yésus, "Guru, Panjenengan mugi karsa ndukani para murid panjenengan punika." 40 Paring wangsulané, "Aku pitutur marang kowé: Menawa wong-wong iku padha meneng, watu-watu iki bakal padha nywara sora." 41 Bareng tindaké wis saya cedhak lan pirsa kutha iku banjur muwun, 42 Pangandikané, "Adhuh, iba beciké menawa ing dina iki uga kowé nyumurupi apa kang prelu kanggo tentrem-rahayumu! Nanging ing saikiné bab iku sinamar tumrap mripatmu. 43 Sabab bakal tumeka wektuné, mungsuhmu padha makuwon ing saubengmu, sarta ngepung lan ngrampid kowé saka ing ngendi-endi. 44 Kowé bakal kagempur nganti wrata karo lemah, bareng karo anak-anakmu, sarta mungsuhmu ora bakal nglestarèkaké watu siji baé kang tumumpang ing watu liyané ing tembokmu, awit kowé ora nyumurupi wayahé anggoné Allah nuwèni kowé." 45 Yésus banjur lumebet ing Padaleman Suci, wong kang padha dodolan ana ing kono padha ditundhungi kabèh, 46 padha dipangandikani mangkéné, "Ana tulisan: Padalemaningsun iku dalem pamujan, kok kadadèkaké guwaning bégal." 47 Saben dina Panjenengané memulang ana ing Padaleman Suci. Para pangareping imam lan para ahli Torèt apadéné para panggedhèning bangsa Israèl padha ngudi nyirnakaké Panjenengané, 48 nanging padha ora ngerti patrapé kepriyé, amarga wong kabèh padha tansah kepranan marang Panjenengané sarta padha kepéngin ngrungokaké piwulangé.
1 Ing sawijining dina nalika Yésus pinuju memulang marang wong akèh ana ing Padaleman Suci sarta martakaké Injil, para pangareping imam, para ahli Torèt lan para pinituwa padha sowan ing ngarsané, 2 tuwin munjuk marang Yésus, "Kula sami kapangandikanana, menggah anggèn Panjenengan nindakaken samukawis sadaya punika kanthi pangwaos punapa, saha sinten ingkang maringi pangwaos punika dhateng Panjenengan?" 3 Paring wangsulané Yésus, "Aku iya arep takon saprakara marang kowé. Aku kandhanana: 4 Pambaptisé Yohanes iku saka swarga apa saka manungsa?" 5 Wong-wong mau banjur padha rembugan, ujaré, "Menawa aku padha kandha: Saka swarga, wong iku mesthi kandha: Yagéné kowé padha ora nganggep? 6 Nanging yèn aku padha kandha: Saka manungsa, wong-wong mesthi bakal padha mbenturi nganggo watu marang kita, amarga padha yakin, yèn Yohanes iku nabi." 7 Nuli padha matur, yèn padha ora mangerti saka ngendi baptisané iku. 8 Yésus banjur ngandika, "Yèn mangkono Aku iya ora gelem kandha marang kowé, kalawan pangwasa kang endi anggonku nglakoni samubarang kabèh iku." 9 Yésus banjur paring pasemon mangkéné marang wong akèh, "Ana wong gawé pakebonan anggur, nuli diséwakaké marang wong-wong tani, banjur lelungan menyang papan kang adoh nganti sawatara lawasé. 10 Bareng wus tumeka ing mangsané, tumuli kongkonan abdi siji nemoni wong-wong mau, padha dikon ngladèkaké pandumaning pametuné pakebonan. Nanging abdi iku banjur digebugi déning wong-wong tani mau, lan dikon bali nglenthung. 11 Sawusé mangkono wong iku kongkonan batur liyané, nanging iku iya digebugi lan diwirang-wirangaké déning para wong tani mau lan dikon bali nglenthung. 12 Sabanjuré nuli kongkonan manèh kang kaping teluné, nanging iku iya ditatoni déning wong-wong mau sarta tumuli diuncalaké menyang sanjabaning kebon. 13 Kang duwé pakebonan banjur kandha mangkéné: Apa kang kudu daktindakaké? Dakkongkonan anakku kang kinasih, mesthi bakal diéringi. 14 Nanging bareng wong-wong tani iku weruh anaké mau, banjur padha rembugan: Iku ahli-warisé, ayo dipatèni baé, supaya warisané dadi duwèk kita kabèh. 15 Anaké mau banjur diuncalaké menyang sanjabaning pakebonan anggur sarta banjur dipatèni. Saiki apa kang bakal dilakoni déning kang duwé pakebonan anggur iku tumrap wong-wong mau? 16 Kang duwé pakebonan bakal teka lan nyirnakaké wong-wong tani mau sarta keboné anggur banjur diséwakaké marang wong-wong liyané." Krungu kang mangkono iku wong-wong mau banjur kandha, "Aja pisan-pisan nganti kelakon mangkono!" 17 Nanging Yésus tumuli mirsani marang wong-wong iku lan ngandika, "Menawa mangkono apa tegésé nas iki: Watu kang tinampik déning para juru gawé omah, iya iku kang wus dadi watu pojokan. 18 Sapa baé kang tiba ing watu iku, bakal ajur mumur, lan sapa baé kang ketiban, bakal remuk." 19 Para ahli Torèt lan para pangareping imam banjur padha ngudi nyepeng Panjenengané sanalika iku uga, amarga padha mangerti, yèn wong-wong iku kang dikarsakaké ana ing pasemon mau, nanging padha wedi marang wong akèh. 20 Marga saka iku para ahli Torèt lan pangarepé imam-imam padha tansah maspadakaké marang Yésus. Banjur ngutus telik sandi kang éthok-éthok dadi wong mursid, supaya padha njiret Panjenengané sarana pitakonan, temah bisa ngladèkaké Panjenengané marang wewenang lan pangwasané gubernur. 21 Wong-wong mau padha ngaturaké pitakonan marang Panjenengané mangkéné, "Guru, kula sami mangertos, bilih sadaya pangandika tuwin piwulang Panjenengan punika leres sarta bilih Panjenengan mboten pados pangalembana, nanging kalayan temen-temen mulangaken margining Allah. 22 Kula sami kepareng ngaturaken pajeg dhateng Kaisar punapa mboten?" 23 Nanging Yésus ora kekilapan marang kaculikané wong-wong mau, mulané banjur ngandika, 24 "Aku tuduhana dhuwit dinar. Iki gambaré sapa lan iki tulisané sapa?" Atur wangsulané kang kadangu, "Gambar lan seratanipun Kaisar." 25 Yésus nuli ngandika, "Yèn mangkono, Kaisar caosana apa kang wajib kokcaosaké marang Kaisar, lan marang Allah apa kang wajib kokcaosaké marang Allah." 26 Dadiné wong-wong ora bisa njiret krana pangandikané ana ing ngarepé wong akéh. Wong-wong mau padha kaéraman krungu paring wangsulané iku lan banjur padha meneng. 27 Nuli ana wong Saduki sawatara, yaiku kang ora ngakoni anané patangèn, padha sowan ing ngarsané Yésus lan matur pitakon marang Panjenengané, 28 "Guru, Musa paring dhawuh dhateng kula sadaya makaten: Menawa ana wong kang duwé sadulur lanang, tilar donya, mangka somahé isih urip, nanging ora tinggal anak, saduluré mau wajib ngrabèni somahé iku, supaya bisa nukulaké turun kanggo kang wus tilar donya mau. 29 Kalampahan wonten sadhèrèk jaler pitu, ingkang angka satunggal émah-émah, wusana lajeng tilar donya mboten tilar anak. 30 Tiyang èstri wau lajeng karabi déning ingkang angka kalih, 31 lajeng déning ingkang angka tiga, tuwin makaten salajengipun, urut-urutan karabi déning sadhèrèk pitu wau, nanging sadaya sami tilar donya mboten tilar anak. 32 Wekasanipun tiyang èstri punika inggih tilar donya. 33 Lah sapunika kadospundi tiyang èstri punika, bénjing ing dinten patangèn, lajeng sinten ingkang dados sémahipun, amargi pitu-pitunipun sami naté dados sémahipun?" 34 Yésus nuli paring wangsulan, pangandikané, "Wong-wong ing donya iki, padha omah-omah lan diomah-omahaké, 35 nanging wong-wong kang padha kaanggep pantes tampa panduman ana ing donya liyané iku, lan ana ing patangèn saka ing antarané wong mati, iku bakal ora omah-omah lan ora diomah-omahaké. 36 Sabab padha ora bisa mati manèh; kaanané kaya para malaékat sarta padha dadi putraning Allah, awit wus padha katangèkaké. 37 Anadéné mungguh tanginé wong mati iku, Musa iya wus mratélakaké ana ing sajroning carita bab grumbul eri, anggoné nyebut Pangéran: Allahé Abraham, Allahé Ishak, tuwin Allahé Yakub. 38 Panjenengané iku dudu Allahé wong mati, nanging Allahé wong urip, awit kang ana ing ngarsané kabèh iku wong urip." 39 Krungu pangandika kang mangkono iku banjur ana ahli Torèt sawatara matur, "Guru, paring wangsulan Panjenengan punika kasinggihan sanget." 40 Awit wong-wong mau wus padha ora wani matur pitakon apa-apa manèh marang Yésus. 41 Yésus banjur ndangu marang wong-wong mau, "Kepriyé déné wong kok bisa ngarani Mésias iku tedhaké Daud, 42 mangka Daud piyambak ana ing Kitab Masmur ngandika mangkéné: Dhawuhé Pangéran marang Gustiku: Sira lenggaha ana ing tengeningsun, 43 nganti tumeka mungsuhira wus padha Ingsun dadèkaké ancik-anciking talapakanira. 44 Dadi Daud nyebut Panjenengané, 'Gusti', kepriyé déné uga dadi tedhaké?" 45 Nalika wong kabèh padha ngrungokaké, Yésus banjur ngandika marang para sakabaté, 46 "Padha ngawékanana para ahli Torèt, kang padha seneng mlaku-mlaku nganggo jubah landhung lan seneng tampa pakurmatan ana ing pasar sarta seneng linggih ing ngarep dhéwé ana ing papan pangibadah lan ing papan kang ingajènan ana ing pahargyan, 47 kang padha mangan omahé randha-randha nganti entèk, sarta kang nasaraké wong kalawan donga kang dawa-dawa. Wong iku mesthi bakal tampa paukuman kang luwih abot."
1 Bareng Yésus tumenga, pirsa wong-wong sugih padha nglebokaké pisungsungé ana ing pethi pisungsung. 2 Tumuli iya mirsani randha miskin kang nglebokaké pisungsung rong kèpèng. 3 Banjur ngandika, "Aku pitutur marang kowé: Satemené kang dipisungsungaké randha miskin iku luwih akèh katimbang wong kabèh iku. 4 Amarga wong-wong kabèh iku ngaturaké pisungsung saka kasugihané, nanging randha iki ngaturaké saka ing kamiskinané, malah nyaosaké sakèhing darbèké kang kanggo uripé." 5 Bareng ana wong sawatara kang padha rembugan bab Padaleman Suci lan padha ngalem déné nganggo rinengga ing watu-watu kang éndah sarta barang pisungsung warna-warna, Yésus banjur ngandika, 6 "Apa kang padha kokdeleng iku - bakal tekan wektuné ora ana watu siji baé kang lestari tumumpang ing watu liyané; kabèh bakal padha karubuhaké." 7 Wong-wong mau banjur padha matur pitakon, "Guru, bénjing punapa kelampahanipun punika? Saha punapa ngalamatipun manawi punika badhé kelampahan?" 8 Paring wangsulané, "Padha diwaspada, supaya kowé aja nganti disasaraké. Amarga bakal ana wong akèh kang padha teka nganggo jenengku lan kandha: Iya aku iki Panjenengané lan iki wus ndungkap wektuné. Kowé aja ngetut-buri wong-wong iku. 9 Sarta menawa kowé krungu pawarta bab peperangan lan kraman, aja padha kagèt. Awit iku kabèh mesthi kudu kelakon dhisik, éwadéné iku durung ateges, yèn bakal énggal tumeka ing wekasaning jaman." 10 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau, "Bakal ana bangsa kang nglawan padha bangsa, kraton nglawan padha kraton, 11 lan bakal ana lindhu kang nggegirisi sarta ing kana-kéné bakal ana pageblug pès lan paceklik, apadéné bakal kelakon uga ana prakara-prakara kang medèni tuwin ngalamat-ngalamat kang nggegirisi saka langit. 12 Nanging sadurungé iku kabèh, kowé bakal padha dicekel lan dikaniaya; kowé bakal dipasrahaké menyang papan-papan pangibadah lan ing pakunjaran-pakunjaran sarta bakal padha diirid marang ngarsané para ratu lan para pangwasa marga saka jenengku. 13 Iku bakal dadi jalarané kowé kabèh bakal padha nglairaké paseksi. 14 Mulané sing padha mantep baé, aja ngrancang-ngrancang dhisik bab kepriyé anggonmu bakal mangsuli. 15 Sabab Aku dhéwé kang bakal maringi marang kowé tembung-tembung lan kawicaksanan, satemah kowé ora bisa dilawan utawa dibantah déning mungsuh-mungsuhmu. 16
ana panunggalanmu sawatara kang bakal dipatèni, 17 apadéné kowé bakal padha disengiti déning wong kabèh marga saka jenengku. 18 Nanging ora ana rambutmu saeler baé kang bakal ilang. 19 Menawa kowé padha tetep mantep, kowé bakal padha nampa uripmu." 20 "Menawa kowé nyumurupi Yérusalèm kakepung ing wadyabala, mangertia, yèn karuntuhané wis cedhak. 21 Ing nalika iku wong-wong kang ana ing Yudéa padha ngungsia menyang pagunungan, lan wong-wong kang ana ing jero kutha padha sumingkira, sarta wong-wong kang ana ing padésan aja lumebu ing kutha manèh, 22 amarga, iya iku mangsa tekané piwales, kang dadi kayektèné sabarang kang wus katulis kabèh. 23 Nanging mesakaké banget para wong kang lagi ngandheg, utawa kang lagi nusoni bayi ing wektu iku! Amarga bakal ana kasangsaran gedhé ing saindenging nagara, lan bangsa iki bakal tampa deduka. 24 Wong-wong mau bakal padha tiwas kena landheping pedhang sarta bakal padha kabandhang dadi tawananing bangsa-bangsa kabèh, sarta Yérusalèm bakal kaidak-idak déning bangsa kang ora wanuh marang Allah, nganti tumeka sarampungé jamané bangsa-bangsa iku." 25 "Apadéné bakal ana ngalamat ing srengéngé, ing rembulan lan ing lintang-lintang, sarta ing bumi, para bangsa bakal padha wedi lan bingung marga saka gumleger lan mawalikaning sagara. 26 Wong-wong bakal padha mati kawedèn déning giris amarga kuwatir marang apa kang bakal nekani jagat; sabab kabèh pangwasaning langit bakal gonjing. 27 Ing nalika iku wong bakal padha nyumurupi Putraning Manungsa rawuh nitih méga, ngagem pangwaos lan kamulyan gedhé. 28 Anadéné menawa iku kabèh wiwit kelakon, padha njenggèlèka lan tumengaa, amarga wus cedhak anggonmu bakal kaluwaran." 29 Yésus banjur paring pasemon mangkéné, "Padha mawanga wit anjir lan wit apa baé. 30 Menawa kowé padha nyumurupi yèn wus padha semi, kowé padha mangerti dhéwé, yèn wus ngarepaké mangsa panas. 31 Mangkono uga menawa kowé padha nyumurupi lelakon mau, padha mangertia yèn Kratoning Allah wus cedhak. 32 Aku pitutur marang kowé: Satemené wong-wong jaman iki bakal ora sirna sadurungé iku mau kelakon kabèh. 33 Langit lan bumi bakal padha sirna, nanging pangandikaku ora bakal sirna babar pisan." 34 "Padha jaganen awakmu dhéwé, supaya atimu aja nganti mung mikir bab pésta gedhèn lan endem-endeman, apadéné kasusahaning urip, supaya kowé tansah siyaga samangsa Dinaning Pangéran kang rawuhé dhadhakan iku aja nganti nempuh marang kowé kaya kalajiret. 35 Amarga Dina iku bakal nungkeb sakèhing wong kang dumunung ing bumi iki. 36 Padha tansah jaga-jagaa lan ndedongaa, supaya kowé diparingi kakuwatan kang njalari padha ora bakal ngalami lelakon iku lan supaya kowé padha bisa sembada anggonmu ngadhep Putraning Manungsa." 37 Yèn wayah awan Yésus memulang ana ing Padaleman Suci, déné yèn bengi miyos lan nyaré ana ing Gunung Zaitun. 38 Ésuké, nalika isih umun-umun wong akèh padha marek marang ngarsané ana ing Padaleman Suci, ngrungokaké pangandikané.
amarga padha wedi karo wong akèh. 3 Yudas, kang peparab Iskariot, panunggalané sakabat rolas tumuli kasurupan déning Iblis, 4 banjur lunga marani para pangareping imam lan para lelurahing jaga-baya Padaleman Suci, prelu rembugan bab anggoné bakal ngulungaké Yésus. 5 Wong-wong padha bungah lan sarujuk bakal padha awèh opah. 6 Yudas nyaguhi sarta wiwit nalika iku tansah golèk dalan bisané ngulungaké Yésus, ora nganti kasumurupan ing wong akèh. 7 Bareng tekan dinané riyaya Roti Tanpa Ragi, yaiku dina anggoné wong-wong padha nyembelèh cempéning Paskah, 8 Yésus
wong loro mau, "Karsa Paduka anggèn kawula sami nyawisaken wonten ing pundi?" 10 Paring wangsulané Yésus, "Menawa kowé padha lumebu ing kutha, kowé bakal kepethuk wong kang nggawa jun isi banyu, iku banjur etutna tekan omah kang dileboni, 11 lan kandhaa marang kang duwé omah iku: Guru ndangu dhateng panjenengan: Endi kamaré, sing kena dakanggo mangan Paskah bebarengan karo para sakabatku? 12 Wong iku banjur bakal nuduhaké marang kowé kamar gedhé ing dhuwur kang wus katata. Kowé padha nganakna pacawisan ana ing kono." 13 Sakaroné banjur padha mangkat, tinemuné iya trep kaya kang kapangandikakaké déning Yésus. Nuli padha nyawisaké Paskah. 14 Bareng wus tumeka ing wayahé, Yésus banjur lenggah dhahar bebarengan karo para rasulé. 15 Tumuli padha dipangandikani, "Aku wus kepéngin banget dhahar Paskah iki bebarengan karo kowé kabèh, sadurungé Aku nandhang sangsara. 16 Awit Aku pitutur marang kowé: Aku ora bakal mangan iku manèh, nganti iku wus kelakon ana ing Kratoning Allah." 17 Sawusé mangkono Panjenengané banjur mundhut tuwung, saos sokur nuli ngandika, "Iki tampanana lan edumen kang warata, 18 sabab Aku pitutur marang kowé: wiwit saiki Aku ora bakal ngombé pametuning wit anggur manèh, nganti Kratoning Allah rawuh." 19 Tumuli mundhut roti, saos sokur, banjur
kaparingaké marang para sakabat kalawan ngandika, "Iki badanku kang kaparingaké marga saka kowé. Iki tindakna minangka pangéling-éling marang Aku." 20 Mangkono uga tuwungé, sawusé dhahar, pangandikané, "Tuwung iki prajanjian anyar kang sarana getihku, kang kawutahaké marga saka kowé! 21 Nanging, delengen, tangané wong kang ngiyanati Aku, nunggal karo Aku ana ing méja kéné. 22 Sabab Putraning Manungsa pancèn bakal jengkar miturut ing pepesthèné, nanging bilai wong kang dadi margané anggoné kaulungaké." 23 Banjur padha wiwit takon-tinakon, panunggalané iku sapa ta
dianggep gedhé dhéwé. 25 Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau, "Raja-rajané para bangsa iku mréntah marang kawulané lan kang padha ngwasani iku diarani kang paring pangayoman. 26 Nanging kowé kabèh iku ora mangkono, malah kang gedhé dhéwé ana ing antaramu iku dadia kaya kang anom dhéwé lan kang dadi panuntun dadia kang ngladèni. 27 Amarga sapa ta kang luwih gedhé: kang linggih mangan, apa kang ngladèni? Rak kang linggih mangan? Ananging Aku iki ana ing satengah-tengahmu dadi kang ngladèni. 28 Kowé kabèh iku kang tansah tetunggalan karo Aku sajroné Aku kena ing godha-rencana. 29 Sarta Aku wus nyawisaké Kraton kanggo kowé kabèh kayadéné Ramaku anggoné wus nyawisaké marang Aku, 30 supaya kowé padha bisa mangan lan ngombé tunggal saméja karo Aku
banget anggoné nginteri kowé, kaya gandum, 32 nanging kowé wus dakdongakaké, supaya pracayamu ora ilang. Lan kowé, menawa wus mratobat, sadulur-sadulurmu padha santosakna." 33 Atur wangsulané Pétrus, "Gusti, kawula cumadhang mbélani Panjenengan, sanadyan ngantosa dipun kunjara lan dumuginipun pejah pisan." 34 Nanging Yésus ngandika, "Aku pitutur marang kowé, Pétrus: ing dina iki bakal ora ana jago kluruk, sadurungé kowé nyélaki Aku nganti ping telu." 35 Yésus banjur ngandika manèh, "Nalika kowé padha dakutus kaé, ora nggawa wadhah dhuwit, kanthong utawa trumpah, apa kowé tau padha kekurangan apa-apa?" 36 Aturé para sakabat, "Mboten babar pisan." Pangandikané Yésus, "Nanging saiki iki, sapa kang duwé wadhah dhuwit, gawanen, mangkono uga kang duwé kanthong; lan kang ora duwé pedhang, ngedola jubahé kanggo tuku. 37 Amarga Aku pitutur marang kowé, nas ing Kitab Suci iki iya kudu kayektènan tumraping Aku: Panjenengané bakal kaétang kagolongaké para kraman. Amarga apa kang katulis tumrap ing Aku iku lagi kelakon." 38 Unjuké para sakabat, "Gusti, punika wonten pedhang kalih." Paring wangsulané Yésus, "Wus cukup." 39 Yésus
padha dipangandikani, "Padha ndedongaa, supaya aja nganti kena ing panggodha." 41 Panjenengané banjur misah dohé kira-kira sapambalang watu, nuli jèngkèng ndedonga, aturé, 42 "Dhuh Rama, manawi Paduka marengaken, mugi tuwung punika kapundhuta saking Kawula. Nanging sampun pikajeng Kawula, namunga karsa Paduka ingkang kalampahan." 43 Banjur diketingali malaékat saka ing langit kang nyantosakaké Panjenengané. 44 Panjenengané giris banget lan saya ngepeng anggoné ndedonga. Riwéné nganti kaya tètèsing getih kang padha tumiba ing lemah. 45 Banjur jumeneng saka anggoné ndedonga lan tindak
padha turu? Tangia lan ndedongaa, supaya aja padha kena ing panggodha." 47 Sajroné isih ngandika, ana wong sagrombolan teka, kairid déning panunggalané sakabat rolas kang jenengé Yudas, iku banjur nyelaki Yésus arep nucup. 48 Yésus banjur ngandika marang wong iku, "Hé, Yudas, anggonmu ngulungaké Putraning Manungsa apa sarana nucup?" 49 Kang padha ndhèrèk Yésus, bareng ngerti apa kang bakal kelakon banjur padha munjuk, "Gusti, punapa kepareng kawula lawan srana pedhang?" 50
padha teka sumedya nyekel Panjenengané, "Apa Aku iki kokanggep bégal, déné anggonmu padha teka sikep gegaman pedhang lan penthung? 53 Mangka saben dina Aku ana ing tengahmu, ana ing Padaleman Suci, kowé ora padha nyekel Aku. Nanging iki wektumu, lan iya iki pangwasané pepeteng iku." 54 Yésus banjur dicepeng lan digawa lunga saka panggonan kono, diirid menyang dalemé Imam Agung. Anadéné Pétrus ngetutaké saka ing kadohan. 55 Wong-wong padha dadèn geni ana ing satengahing plataran lan banjur padha linggih gegeni. Pétrus iya mèlu linggih ing kono. 56 Nuli ana abdi wadon weruh Pétrus linggih cedhak geni, banjur ditamataké, tumuli alok, "Wong iki iya panunggalané." 57 Nanging Pétrus sélak, pangucapé, "Mboten, kula mboten wanuh kalih wong niku!" 58 Ora let suwé ana wong liyané kang weruh Pétrus lan banjur alok, "Sampéyan niku inggih tunggalé." Nanging wangsulané Pétrus, "Dédé, kula dédé." 59 Lan kira-kira let sajam ana wong liyané manèh kang alok kanthi yakin, "Temenan, wong iki iya tunggalé, sabab iki iya wong Galiléa." 60 Nanging Pétrus mangsuli, pangucapé, "Dédé, kula mboten ngerti napa sing mang kandhakké niku." Sanalika iku uga, nalika Pétrus ngucap mangkono iku, ana jago kluruk. 61 Yésus banjur minger mirsani Pétrus. Pétrus nuli kèlingan, yèn Gusti wis ngandika, "Sadurungé jago kluruk ing dina iki, kowé wis nyélaki Aku kaping telu." 62 Pétrus nuli metu lan nangis kelara-lara. 63 Yésus dipoyoki déning wong-wong, kang padha nahan Panjenengané, sarta digebagi. 64 Pasuryané ditutupi déning wong-wong lan disuwuni pirsa, "Coba, bedhèken sapa sing nggebugi Kowé iku?" 65 Kajaba iku isih akèh manèh panguman-umané marang Panjenengané. 66 Bareng wus ésuk, para pinituwaning bangsa Yahudi, para pangareping imam lan para ahli Torèt padha nganakaké parepatan, Yésus banjur diladèkaké marang ngarsané Pradata Agama. 67 Nuli padha ndangu, "Menawa Kowé iki Mésias, kandhaa marang aku kabèh." Paring wangsulané Yésus, "Sanadyan Aku kandha marang kowé kabèh, kowé bakal padha ora ngandel; 68 lan sanadyan Aku takon apa-apa, kowé kabèh bakal ora mangsuli. 69 Wiwit saiki Putraning Manungsa wus lenggah ana ing satengening Allah Kang Mahakwasa." 70 Wong-wong mau banjur padha ngucap, "Yèn mangkono, Kowé iku Putraning Allah?" Paring wangsulané Yésus, "Kowé dhéwé kang padha kandha, yèn Aku iki Putraning Allah." 71 Banjur padha kandha, "Apa preluné kita isih padha golèk paseksi manèh. Kita wis padha krungu dhéwé saka pangucapé."
1 Ing kono warga Pradata Agama kabèh banjur padha ngadeg, Yésus diladèkaké marang ngarsané Pilatus. 2 Nuli wiwit padha nggugat, aturé, "Kula sadaya sampun sami nyumerepi, bilih tiyang punika nasaraken bangsa kula, sami dipun penging ngaturaken pajeg dhateng Kaisar, saha ngaken, bilih piyambakipun punika Kristus, inggih punika Raja." 3 Pilatus banjur ndangu marang Yésus, "Punapa Panjenengan punika Rajanipun tiyang Yahudi?" Paring wangsulané Yésus, "Panjenengan piyambak sampun mastani." 4 Pilatus nuli ngandika marang para pangareping imam lan marang wong akèh iku, "Tumraping aku wong iki ora tinemu kaluputané." 5 Nanging wong-wong mau saya banget panggugaté, aturé, "Tiyang punika ngojok-ojoki rakyat supados mbaléla kanthi piwulangipun radin ing sa-Yudéa, kawiwitan saking Galiléa, lan sapunika sampun dumugi ing ngriki." 6 Bareng midhanget atur mangkono iku Pilatus banjur ndangu, apa wong iku wong Galiléa. 7 Bareng pirsa yèn Yésus iku saka wilayah kang kalebet bawahé Hérodès, nuli kaladosaké marang ngarsané Hérodès, kang ing wektu iku pinuju ana ing Yérusalèm. 8 Bareng Hérodès pirsa Yésus, banget renané, amarga wus suwé anggoné kepéngin pirsa, awit wus kerep midhanget bab Panjenengané, apadéné ngajeng-ajeng bisané nguningani anggoné Yésus damel mukjijat. 9 Akèh kang kadangokaké marang Yésus, nanging Panjenengané ora paring wangsulan babar pisan. 10 Nalika samana para pangareping imam lan para ahli Torèt padha maju lan ngaturaké pandakwa-pandakwa kang abot. 11 Hérodès dalah para prajurité banjur padha nggeguyu lan moyoki Panjenengané, tumuli ngagemi jubah kamulyan sarta banjur mangsulaké marang ngarsané Pilatus. 12 Ing dina iku uga Hérodès karo Pilatus banjur padha memitran, awit mauné padha sesatron. 13 Pilatus banjur nimbali para pangareping imam lan para panggedhé sarta wong akèh, padha kadhawuhan nglumpuk, 14 nuli padha dipangandikani, mangkéné, "Kowé padha ngladèkaké wong iki marang aku kokdakwa nyasaraké rakyat. Kowé padha sumurup dhéwé, yèn wus dakpriksa, nanging mungguh ing aku, bab kang kokdakwakaké kabèh tumrap wong iku, ora tinemu. 15 Hérodès uga ora nemokaké kesalahané, sabab wong iku banjur dibalèkaké mréné. Satemené apa kang ditindakaké iku ora ana kang murwat kapatrapan
wajib ngluwari wong siji kanggo wong-wong mau. 18 Nanging wong kabèh mau tumuli padha mbengok bebarengan, "Kasirnakna tiyang punika! Barabas kaluwarana kanggé kula sadaya!" 19 Barabas iku kalebokaké ing pakunjaran marga kasangkut ing kraman ing sajroning kutha lan gawé pepati. 20 Pilatus ngandika manèh marang wong-wong mau kanthi swara kang sora, karsané ngluwari Yésus. 21 Nanging wong-wong padha mangsuli kanthi swara sora uga pambengoké, "Kasaliba, kasaliba!" 22 Pangandikané Pilatus kang kaping teluné, "Nglakoni piala apa ta wong iki sabeneré? Aku ora bisa nemokaké kaluputané kang kena ing paukuman pati. Dadi mung bakal dakpatrapi ukuman cemethi banjur dakluwari." 23 Nanging kalawan bengok-bengok wong-wong padha nyuwun kanthi adreng, supaya Panjenengané kasalib, lan wekasané wong-wong mau menang kalawan bengok-bengoké iku. 24 Pilatus banjur ndhawuhaké karampungan, panyuwuné wong-wong mau dituruti. 25 Sarta nuli ngluwari wong kang kalebokaké ing pakunjaran marga kasangkut ing kraman lan matèni wong, ngetrepi panyuwuné wong-wong mau, déné Yésus nuli kapasrahaké marang wong-wong mau supaya dipatrapi manut sakarepé. 26 Nalika padha ngirid Yésus iku, ana wong kang jenengé Simon, saka ing Kiréné, kang lagi baé teka saka ing jaban kutha, iku diendheg banjur dikon manggul salibé Yésus lan mlaku ing sawingkingé. 27 Sarta ana wong akèh kang padha ndhèrèkaké Panjenengané; ing antarané akèh wong wadon kang padha nangisi Panjenengané. 28 Yésus nuli minger mirsani wong-wong wadon mau lan ngandika, "Hé para putriné Yérusalèm, aja padha nangisi Aku, awakmu dhéwé lan anak-anakmu baé kang padha tangisana! 29 Amarga sumurupa, bakal ana wektuné wong padha duwé pangucap mangkéné: Rahayu wong wadon kang gabug lan weteng kang ora tau nglairaké anak, sarta susu kang ora tau nusoni. 30 Wong-wong banjur bakal padha ngucap marang gunung-gunung: Aku padha jugrugana! Lan marang punthuk-punthuk: Aku padha urugana! 31 Amarga menawa kaya mangkéné iki panggawéné wong marang kayu kang urip, saya manèh kang garing bakal dikapakaké?" 32 Ana durjana loro kang uga padha kairid bakal kaukum pati bebarengan karo Panjenengané. 33 Satekané ing panggonan kang aran Pacumplungan, Yésus banjur disalib ana ing kono, mangkono uga durjana loro mau, kang siji ana ing tengen, sijiné ana ing kiwané Yésus. 34 Yésus tumuli munjuk, "Dhuh Rama, tiyang-tiyang punika mugi Paduka apunten, amargi sami mboten mangertos punapa ingkang dipun tindakaken." Agemané banjur kaedum-dum sarana kaundhi. 35 Wong akèh padha ngadeg ing kono lan maspadakaké sakabèhé. Nanging para panggedhé padha nyenyamah Panjenengané, pangucapé, "Wong-wong liya padha dipitulungi, cikbèn saiki mitulungi awaké dhéwé, menawa pancèn Mésias, Pilihané Allah!" 36 Mangkono uga para prajurit iya padha moyoki Panjenengané lan padha nyaosi anggur kecut, 37 karo ngucap, "Menawa kowé rajané wong Yahudi, tulungana awakmu dhéwé!" 38 Ing sandhuwuré mustakané ana tulisan, kang uniné mangkéné, "Iki rajané wong Yahudi." 39 Durjana kang padha digantung mau ana siji kang ngala-ala marang Yésus, pangucapé, "Kowé iku rak Kristus? Énggal, tulungana awakmu dhéwé lan aku kabèh." 40 Nanging sing siji banjur nyaruwé, ujaré, "Apa kowé ora wedi marang Allah, jalaran kowé tampa paukuman kang padha? 41 Aku lan kowé iku pancèn wus pantes diukum, padha tampa piwales kang murwat karo panggawé kita, bareng Panjenengané iki ora nindakaké kaluputan apa-apa." 42 Banjur munjuk, "Dhuh Yésus, mugi Panjenengan karsa ngèngeti dhateng kawula, manawi Panjenengan rawuh jumeneng Raja." 43 Paring wangsulané Yésus, "Aku pitutur marang kowé, satemené ing dina iki uga kowé bakal bebarengan karo Aku ana ing Firdaus." 44 Bareng watara jam rolas, banjur ana pepeteng kang nglimputi satanah kabèh, nganti jam telu, 45 amarga srengéngé ora sumunar. Kacarita gubahing Padaleman Suci suwèk ing tengah dadi loro. 46 Yésus banjur ngandika kanthi sora, "Dhuh Rama, kawula masrahaken nyawa Kawula wonten ing asta Paduka." Sawusé ngandika mangkono banjur masrahaké nyawané. 47 Nalika panggedhéning prajurit nyumurupi lelakon iku, tumuli ngluhuraké Allah, pangucapé, "Nyata, yèn wong iki tanpa kaluputan." 48 Sakèhé wong kang padha gegrombolan nonton, bareng wus nyumurupi apa kang kelakon mau, padha mulih kalawan tebah-tebah dhadha. 49 Sakèhé wong kang wus wanuh marang Yésus, kalebu uga para wong wadon kang padha ndhèrèkaké Panjenengané saka Galiléa, padha ngadeg ana ing kadohan, ndeleng lelakon iku kabèh. 50 Ana wong kang jenengé Yusuf, warganing Pradata Agama, wong kang becik lan mursid. 51 Iku ora mèlu nyarujuki putusan lan tumindaking Pradata Agama, asalé saka Arimatéa, sawenèhing kutha Yahudi, kang nganti-anti marang Kratoning Allah. 52 Iku séba ing ngarsané Pilatus, nyuwun layoné Yésus. 53 Sawusé layon diandhapaké, banjur diulesi mori alus, sarta disarèkaké ing kubur kang tinatah ing pepunthuk parang, kang durung tau kanggo. 54 Nalika samana pinuju dina pacawisan, ngarepaké Sabat. 55 Apamanèh wong-wong wadon kang wus ndhèrèkaké Yésus saka ing Galiléa, iku iya padha mèlu ngiringaké sarta maspadakaké pasaréan mau lan
1 Ananging bareng dina kapisan ing minggu iku, ing wayah ésuk umun-umun, wong-wong wadon mau padha menyang pasaréan, karo nggawa anggi-anggi kang wus dicawisaké. 2 Watuné tinemu wus kaglimpangaké saka ing pasaréan. 3 Bareng padha lumebu, ora nemu layoné Yésus. 4 Nalika lagi padha ngadeg kalawan kuwur atiné marga saka kaanan kang mangkono iku, dumadakan ana priya loro padha jumeneng ing cedhaké, pangagemané mencorong. 5 Wong-wong mau padha wedi lan padha tumungkul. Nanging priya loro mau nuli padha ngandika mangkéné, "Yagéné, déné kowé padha nggolèki Kang Gesang ana ing antarané wong mati? 6 Panjenengané ora ana ing kéné, wus wungu. Élinga marang apa kang wis kapangandikakaké marang kowé kabèh, nalika isih ana ing Galiléa, 7 yaiku, yèn Putraning Manungsa pinasthi kaulungaké marang tanganing wong-wong dosa lan banjur kasalib, sarta wungu ing telung dinané." 8 Wong-wong wadon iku mau iya nuli kèlingan marang pangandikané Yésus. 9 Lan sabaliné saka ing pasaréan, banjur padha nyritakaké iku kabèh marang sakabat sawelas lan marang sadulur liyané kabèh. 10 Déné wong-wong wadon mau yaiku Maria saka Magdala, lan Yohana sarta Maria ibuné Yakobus, tuwin wong-wong wadon liyané kang padha bebarengan uga nyritani marang para rasul. 11 Nanging tembung-tembungé iku dianggep ngayawara, padha ora ngandel marang wong-wong wadon iku. 12 Éwasamono Pétrus banjur ngadeg lan mangkat rerikatan menyang pasaréan. Bareng nginguk manjero, mung weruh ulesé thok. Nuli lunga lan mikir-mikir, apa kira-kira kang mentas kelakon iku. 13 Ing dina iku uga ana wong loro, panunggalané para murid, arep padha menyang désa Émaus, adohé saka Yérusalèm watara sewelas kilomèter. 14 Wong loro mau padha rasanan sabarang kang mentas kelakon. 15 Nalika lagi padha rasanan lan rerembugan mau, Yésus piyambak rawuh nyelaki lan banjur nyarengi lakuné. 16 Nanging wong mau pandelengé padha ketutupan, mulané padha pangling karo Panjenengané. 17 Yésus tumuli ngandika marang wong loro iku, "Apa kang padha kokrembug sajroné lumaku iki?" Banjur padha mandheg kanthi sedhih. 18 Kang siji kang jenengé Kléopas, mangsuli, "Punapa namung Panjenengan piyambak tiyang manca ing Yérusalèm, ingkang mboten sumerep bab ingkang mentas kelampahan wonten ing ngriku, ing salebetipun sawatawis dinten punika?" 19 Paring wangsulané, "Lelakon apa ta iku?" Unjuké kang kadangu, "Lelampahanipun Yésus tiyang Nazarèt, ingkang jumeneng nabi, ingkang kagungan pangwaos ing pandamel saha pangandika wonten ngarsanipun Allah sarta wonten ngajengipun bangsa kula sadaya. 20 Nanging para pangajengipun imam saha para pangagenging bangsa kula sami ndhawahaken paukuman pejah dhateng Panjenenganipun, lajeng kasalib. 21 Mangka kula sadaya kala rumiyin sami gadhah pangajeng-ajeng, inggih Panjenenganipun punika ingkang rawuh badhé ngluwari bangsa Israèl. Déné lelampahan wau sadaya sapunika sampun tigang dintenipun. 22 Nanging lajeng wonten tiyang èstri sawatawis panunggilan kula ingkang sami damel kagèt kula. Awit tiyang-tyang èstri wau énjing umun-umun sampun sami dhateng pasaréan, 23 nanging layonipun mboten wonten. Lajeng sami wangsul, cariyos, bilih sami sumerep malaékat, ingkang sami ngandika, bilih Panjenenganipun wungu saking sédanipun. 24 Nunten wonten kanca kula sawatawis ingkang sami dhateng pasaréan, pinanggihipun pancèn leres kados ingkang dipun cariyosaken para tiyang èstri wau, sami mboten sumerep Panjenenganipun." 25 Yésus tumuli ngandika marang wong-wong mau, "Hé wong kang padha cupet nalaré lan lamban pamikiré, temah ora pracaya marang samubarang kabèh, kang wus kapangandikakaké déning para nabi! 26 Mésias apa ora pinasthi nglampahi iku mau kabèh, banjur lagi nampi kamulyané?" 27 Yésus tumuli njlèntrèhaké sabarang kang wus katulis ing Kitab Suci, bab Panjenengané, wiwit kitab-kitabé Musa lan kitab-kitabé para nabi. 28 Bareng wus cedhak désa kang diparani, Yésus kaya-kaya arep nglajengaké tindaké. 29 Nanging dicandhet déning wong-wong mau, unjuké, "Kula aturi pinarak wonten ing griya kula, awit sampun badhé dalu, surya sampun serap." Panjenengané iya banjur lumebet karo wong-wong mau. 30 Bareng lenggah arep dhahar bebarengan, nuli mundhut roti, diberkahi banjur dicuwil-cuwil, diparingaké marang sakaroné. 31 Sanalika, mripaté wong loro iku banjur kabuka, temah ora pangling karo Panjenengané, nanging Yésus banjur ilang saka ing pandelengé. 32 Wong loro mau tumuli padha sapocapan mangkéné, "Atiku rak wus padha mangah-mangah, nalika Panjenengané ngandika marang aku kabèh ana ing dalan lan nalika Panjenengané nerangaké Kitab Suci mau?" 33 Sanalika iku uga, banjur padha ngadeg lan bali menyang Yérusalèm. Ana ing kono padha weruh sakabat sawelas padha ngumpul bebarengan karo para sadulur-sadulur liyané, 34 sarta padha ngucap, "Gusti nyata yèn wus wungu lan wus ngatingal marang Simon." 35 Wong loro mau iya tumuli nyaritakaké lelakoné sajroné ana ing dalan, sarta anggoné ora pangling manèh marang Yésus, bareng Panjenengané nyuwil-nyuwil roti. 36 Nalika padha rembugan bab iku mau, Yésus dumadakan jumeneng ana ing tengahé sarta ngandika, "Tentrem-rahayu anaa ing kowé kabèh." 37 Kabèh padha kagèt kaworan wedi, lan ngira weruh memedi. 38 Nanging Panjenengané banjur ngandika, "Yagéné kowé padha kagèt lan apa sababé déné kowé padha kethukulan rasa mangu-mangu ana ing sajroning atimu? 39 Delengen tanganku lan sikilku: Iki Aku dhéwé; grayangana Aku lan satitèkna, yèn memedi rak ora ana dagingé lan balungé, kaya kang padha kokdeleng ana ing Aku iki." 40 Ngandika mangkono iku karo nedahaké astané lan sampéyané. 41 Bareng kabèh durung padha ngandel marga saka bungahé lan isih padha kaéraman, Panjenengané nuli ngandika, "Ing kéné apa ana kang kena dipangan?" 42 Banjur dicaosi iwak gorèngan sairis. 43 Iku tumuli ditampani lan didhahar ana ing ngarépé wong-wong mau. 44 Banjur padha dipangandikani mangkéné, "Iki pituturku kang dakkandhakaké marang kowé kabèh, nalika Aku isih nunggal karo kowé, yaiku yèn kabèh kang wus katulisan tumraping Aku ana ing sajroning kitab Torèté Musa lan kitabé para nabi sarta kitab Mazmur, iku kudu kelakon." 45 Panjenengané banjur mbukak pikirané wong-wong mau supaya padha ngerti marang Kitab Suci. 46 Pangandikané, "Ana tulisan mangkéné: Mésias pinasthi nandhang sangsara lan ing telung dinané wungu saka ing antarané wong mati. 47 Karodéné manèh: pawarta bab pamratobat lan apuraning dosa kudu kaundhangaké marang sakèhing bangsa atas asmané, wiwit saka ing Yérusalèm. 48 Déné kowé kang padha dadi seksiné bab iku mau kabèh. 49 Sabanjuré kowé bakal padha dakkirimi apa kang wus dijanjèkaké déning Ramaku. Nanging kowé padha anaa ing kutha kéné dhisik, nganti kowé wus padha kaparingan kasektèn saka ing ngaluhur." 50 Sawusé mangkono para muridé banjur kadhawuhan ndhèrèk Yésus menyang jaban kutha, ing sacedhaké Bétania. Ana ing kono Panjenengané nuli ngangkat astané, para muridé padha diberkahi, 51 lan nalika mberkahi mau, Panjenengané banjur nilar para muridé tuwin mitrané menyang swarga. 52 Para murid banjur padha sujud nyembah marang Panjenengané, nuli padha bali menyang Yérusalèm kalawan bungah banget, 53 sarta tansah padha ana ing Padaleman Suci lan ngluhuraké Allah.
1 Ing kala purwa Sang Sabda iku wus ana, déné Sang Sabda iku nunggil karo Allah sarta Sang Sabda iku Allah. 2 Panjenengané iku wiwit ing kala purwa wus nunggil karo Allah. 3 Samubarang kabèh katitahaké déning Panjenengané, lan samubarang kang dumadi ora ana sawiji-wijia kang ora katitahaké déning Panjenengané. 4 Ana ing Panjenengané iku dununging urip, sarta urip iku kang dadi pepadhanging manungsa. 5 Pepadhang iku sumunar sajroning pepeteng, sarta ora kalindhih déning pepeteng. 6 Ana priya rawuh kautus déning Allah, asmané Yohanes. 7 Rawuhé dadi seksi, kapatah neksèni bab pepadhang, supaya alantaran panjenengané, wong kabèh padha pracaya. 8 Panjenengané iku dudu pepadhang piyambak, mung kapatah neksèni bab pepadhang. 9 Pepadhang kang sejati kang madhangi saben wong, iku lagi ngrawuhi jagat. 10 Panjenengané wus ana ing jagat, lan jagat iku katitahaké déning Panjenengané, nanging jagat iku ora wanuh marang Panjenengané. 11 Rawuhé murugi kagungané, nanging para kagungané iku ora gelem nampani. 12 Nanging sakèhé wong kang nampani Panjenengané iku kaparingan wewenang dadi para putraning Allah, yaiku wong kabèh kang padha pracaya marang asmané, 13 kang lairé ora saka ing getih, iya ora saka kareping daging utawa saka karepé wong lanang, nanging saka ing Allah. 14 Sang Sabda wus dadi manungsa, sarta dedalem ana ing antara kita, sarta aku lan kowé kabèh wus padha nyawang kamulyané, yaiku kamulyan kang kaparingaké marang Panjenengané yaiku Putra Ontang-
nywanten sora, pangandikané, "Iya Panjenengané iku kang dakkarepaké nalika aku pitutur mangkéné: Panjenengané kang rawuh nungka aku wus ngrumiyini aku, amarga anané sadurungé aku." 16 Amarga saka kasampurnané, kita kabèh wus tampa ganjaran sih-rahmat kang tanpa kendhat. 17 Sabab angger-angger iku anggoné
rahmat lan kayektèn iku pinangkané saka Yésus Kristus. 18 Ora ana wong siji-sijia kang wus tau weruh Allah. Sang Putra Ontang-anting kang ana ing pangkoné Sang Rama, iku kang nerangaké kawontenané. 19 Iki paseksiné Yohanes nalika wong Yahudi saka Yérusalèm kongkonan para imam lan para wong Lèwi, supaya matur pitakon, "Panjenengan punika sinten?" 20 Yohanes ngaken kanthi barès, "Aku iki dudu Kristus." 21 Kang dikongkon banjur padha matur pitakon, "Manawi makaten panjenengan punika sinten? Punapa Élia?" Yohanes paring wangsulan, "Dudu." 22 Ing kono kang dikongkon padha matur, "Panjenengan punika sinten, supados kula sadaya sami saged mratélakaken dhateng ingkang ngèngkèn kula. Pangaken panjenengan tumrap sarira panjenengan kados pundi?" 23 Pangandikané Yohanes, "Aku iki swarané wong kang nywara sora ana ing pasamunan: Padha
dikongkon mau ana wong Farisi sawatara. 25 Banjur padha nyuwun pirsa manèh, "Punapaa déné panjenengan mbaptis, manawi panjenengan sanès Kristus, sanès Élia, sanès nabi?" 26 Yohanes mangsuli, pangandikané, "Aku mbaptis nganggo banyu; nanging ing satengahmu Panjenengané wus jumeneng, kowé padha ora wanuh, 27 yaiku Panjenengané,
mau ana ing Bétania, ing sabrangé kali Yordan, panggonané Yohanes mbaptis. 29 Ésuké Yohanes pirsa Yésus murugi; panjenengané banjur ngandika, "Delengen iku Cempéning Allah kang mbirat dosané jagat. 30 Iya Panjenengané iku kang dakkarepaké nalika aku kandha mangkéné: Ana Priya rawuh nungka aku, kang wus ngrumiyini aku, amarga anané sadurungé aku. 31 Mauné aku dhéwé iya ora wanuh marang Panjenengané, mulané aku teka lan mbaptis nganggo banyu supaya Banisraèl wanuh marang Panjenengané." 32 Lan manèh paseksiné Yohanes mangkéné, "Aku wus ndeleng Roh tumedhak saka swarga kaya manuk dara, dedalem ing sarirané. 33 Mauné aku iya ora wanuh marang Panjenengané, nanging kang ngutus aku mbaptis nganggo banyu, wus ngandika: Menawa sira weruh Roh iku nedhaki sawenèhing wong lan dedalem ing sarirané, Panjenengané iku kang bakal mbaptis sarana Roh Suci. 34 Aku wus ndeleng lan neksèni yèn Panjenengané iku Putraning Allah." 35 Ésuké Yohanes jumeneng ana ing papan kono manèh, karo muridé loro. 36 Nalika pirsa Yésus langkung, Yohanes ngandika, "Lah iku Cempéning Allah!" 37 Muridé loro mau padha krungu anggoné Yohanes ngandika mangkono iku, banjur ndhèrèkaké tindaké Yésus. 38 Nanging Yésus tumuli nolèh. Panjenengané pirsa menawa murid mau padha ndhèrèkaké, banjur ngandika, "Kowé padha golèk apa?" Aturé kang padha kadangu, "Rabbi, pakèndelan Panjenengan wonten ing pundi?" (Rabbi tegesé: Guru.) 39 Pangandikané Yésus, "Ayo, kowé bakal padha weruh!" Banjur padha sowan lan weruh pakèndelané, sarta ing dina iku banjur padha manggon ing kono karo Panjenengané; déné mungguh wayahé iku watara jam papat. 40 Murid loro kang wus krungu pangandikané Yohanes banjur
saduluré, banjur dikandhani, "Aku wus padha ketemu karo Mésias (tegesé: Kristus)." 42 Simon mau nuli diirid menyang ngarsané Yésus. Yésus banjur mirsani marang Simon sarta ngandika, "Kowé iku Simon anaké Yohanes. Kowé bakal dijenengaké Kéfas (tegesé: Pétrus)." 43 Ésuké manèh Yésus karsa tindak menyang Galiléa. Panjenengané pinanggih karo Filipus, banjur ngandika, "Mèlua Aku!" 44 Filipus mau wong saka Bètsaida, kuthané Andréas lan Pétrus. 45 Filipus ketemu Natanaèl, banjur dikandhani mangkéné, "Aku wus padha ketemu karo kang kasebutaké déning Musa ing sajroning Kitab Torèt sarta déning para nabi, yaiku Yésus, putrané
pirsa Natanaèl sowan ing ngarsané, banjur ngandika, "Lah, iku wong Israèl sejati, kang ora kadunungan cidra." 48 Natanaèl banjur munjuk, "Panjenengan nguningani kawula saking pundi?" Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Sadurungé Filipus ngajak kowé, Aku weruh kowé ana ing sangisoré wit anjir." 49 Natanaèl munjuk manèh, "Rabbi, Panjenengan punika Putranipun Allah, Panjenengan punika Rajanipun Israèl." 50 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Amarga Aku pitutur marang kowé: Aku weruh kowé ana ing sangisoré wit anjir, kowé banjur pracaya? Kowé bakal weruh lelakon-lelakon kang luwih nggumunaké katimbang karo iku." 51 Yésus banjur ngandika, mangkéné, "Satemené Aku pitutur marang kowé, kowé bakal padha weruh langit menga, lan para malaékaté Allah padha munggah-mudhun marang Putraning Manungsa."
1 Ing dina kateluné ana pésta mantu ing Kana, wilayah Galiléa, sarta ibuné Yésus ana ing kono. 2 Yésus dalah para sakabaté uga diulemi mrono. 3 Bareng padha kekurangan anggur, ibuné Yésus nuli ngandika marang Panjenengané, "Padha kentèkan anggur." 4 Pangandikané Yésus, "Ibu, panjenengan ngersakaken punapa dhateng Kula? Dèrèng dumugi wekdal Kula." 5 Nanging ibuné Yésus banjur dhawuh marang para peladèn, "Apa sadhawuhé marang kowé padha lakonana." 6 Ing kono ana genthong watu wadhah banyu enem, sadhiyan kanggo sesuci manut adaté wong Yahudi, isiné saben genthong mau rong klenthing utawa telung klenthing. 7 Yésus nuli dhawuh marang para peladèn mau, "Genthongé pada kebakana banyu!" Tumuli diisèni nganti kebak. 8 Yésus banjur ngandika, "Saiki cidhuken, lan aturna marang pitayaning gawé!" Banjur padha ngaturaké. 9 Pitayaning gawé iku bareng ngicipi banyu kang wus dadi anggur mau -- lan ora mangerti saka ngendi pinangkané, awit kang mangerti mung para peladèn kang padha nyidhuki banyuné -- nuli ngaturi pangantèn lanang, 10 sarta matur, "Saben tiyang nyegah anggur punika ingkang saé rumiyin, lan sasampunipun para tamu ngunjukipun kathah lajeng nyegahaken ingkang kirang saé. Nanging panjenengan kok nyimpen anggur ingkang saé ngantos sapunika." 11 Prakara iku mau katindakaké Yésus ing Kana wilayah Galiléa, dadi wiwitaning mukjijat-mukjijat lan sarana mangkono Panjenengané wus mbabaraké kaluhurané. Para sakabaté nuli padha pracaya marang Panjenengané. 12 Sawusé mangkono Yésus banjur tindak menyang Kapèrnaum, bebarengan karo kang ibu lan para sadhèrèké tuwin para sakabaté, lan ana ing kono mung padha kèndel sawatara dina baé. 13 Nalika ngarepaké riyaya Paskahé wong Yahudi, Yésus tindak menyang Yérusalèm. 14 Ana ing Padaleman Suci Yésus pirsa wong-wong kang adol sapi, wedhus, manuk dara, apadéné wong-wong préyalan padha dhasar ana ing kono. 15 Panjenengané mundhut tampar kagem pecut, banjur nundhungi wong-wong
kadhawuhan mangkéné, "Kabèh iki padha singkirna saka ing kéné! Padalemané Ramaku aja kokanggo papan bakulan." 17 Para sakabaté tumuli padha kèlingan menawa ana tulisan mangkéné, "Katresnan Kawula dhateng Padaleman Paduka punika ngantos nggrantesaken manah Kawula." 18 Wong-wong Yahudi nuli padha matur marang Yésus, "Panjenengan saged damel mukjijat punapa ingkang saged Panjenengan katingalaken dhateng kula sadaya, bilih Panjenengan wenang nindakaken kados makaten?" 19 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Bubrahen Padaleman Suci iki, sajroning telung dina bakal dakadegaké manèh." 20 Unjuké wong Yahudi, "Padaleman Suci punika kabangun ing salebetipun kawan dasa enem taun, mangka Panjenengan kok badhé ngadegaken salebeting tigang dinten?" 21 Nanging kang dipangandikakaké Padaleman Suci iku sarirané piyambak. 22 Ing tembé, sawusé Yésus wungu saka ing antarané wong mati, para sakabaté lagi padha kèlingan, yèn Panjenengané wis tau ngandika mangkono mau, banjur padha pracaya marang Kitab Suci lan marang pangandika kang kadhawuhaké déning Yésus. 23 Nalika Yésus ana ing Yérusalèm sajroné riyaya Paskah, wong akèh padha pracaya marang Panjenengané, amarga padha weruh mukjijat-mukjijat kang katindakaké. 24 Ananging Yésus piyambak ora nganggep marang pracayané wong-wong mau, karana Panjenengané wus pirsa wong-wong mau, 25 sarta ora prelu ana wong kang nyaosi paseksi bab manungsa marang Panjenengané, jalaran Panjenengané wis pirsa piyambak apa kang ana ing batiné manungsa.
1 Ana wong Farisi jenengé Nikodémus, pangarepé wong Yahudi, 2 sowan ing ngarsané Yésus ing wayah bengi, sarta munjuk, "Rabbi, kawula sami mangertos bilih rawuh Panjenengan dados guru punika kautus déning Allah, amargi mboten wonten tiyang ingkang saged nindakaken pratandha kados ingkang Panjenengan tindakaken punika, manawi Allah mboten nunggil." 3 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Satemené Aku pitutur marang kowé: menawa wong ora kalairaké manèh, iku ora bisa weruh Kratoning Allah." 4 Unjuké Nikodémus, "Kadospundi sagedipun tiyang kalairaken, manawi sampun sepuh? Punapa saged lumebet malih dhateng guwa-garbaning ibunipun, lajeng kalairaken malih?" 5 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Satemené Aku pitutur marang kowé: menawa wong ora kalairaké saka banyu lan Roh, iku ora bisa lumebu ing Kratoning Allah. 6 Apa kang lair saka ing daging, iku asipat daging lan apa kang lair saka Roh, iku asipat roh. 7 Aja
punika sagedipun kalampahan kadospundi?" 10 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Kowé iku guruné wong Israèl, kok ora mangerti prakara iku? 11 Satemené Aku pitutur marang kowé: Kang padha dakrembug iku, iya kang padha daksumurupi, sarta kang padha dakseksèni iya kang padha daktingali, éwadéné kowé ora padha nampani paseksiku. 12 Menawa nalika kowé dakpituturi bab kadonyan padha ora ngandel, kepriyé bisamu padha ngandel saupama daktuturana bab kaswargan? 13 Ora ana wong siji-sijia kang wus sumengka menyang swarga, kajaba mung Panjenengané kang wus tumurun saka swarga, iya iku Putrané Manungsa. 14 Kayadéné Musa anggoné manjer ula ana ing pasamunan, iya mangkono uga Putrané Manungsa anggoné pinesthi kapanjer, 15 supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengané nduwèni urip langgeng. 16 Awitdéné Allah anggoné ngasihi marang jagat iku nganti masrahaké Kang Putra Ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengané aja nganti nemu karusakan, nanging nduwènana urip langgeng. 17 Sabab Allah anggoné ngutus Kang Putra ngrawuhi jagat iku ora supaya ngadili jagat, nanging supaya jagat kapitulungan rahayu déning Panjenengané. 18 Sing sapa pracaya marang Panjenengané, iku ora bakal diukum; déné sing sapa ora
iku mangkéné: Pepadhang iku wus tumeka ing jagat, nanging manungsa padha luwih rumaket marang pepeteng, katimbang karo pepadhang, amarga panggawé-panggawéné ala. 20 Sabab sapa baé kang nindakaké piala mesthi sengit marang pepadhang lan nyingkur pepadhang, supaya aja nganti katon panggawéné kang ala iku. 21 Nanging sing sapa tumindak bener iku marani pepadhang, supaya tetéla yèn panggawéné iku ditindakaké ana ing patunggilané Allah." 22 Sawisé mangkono Yésus tindak menyang Yudéa kadhèrèkaké déning para sakabaté; banjur kèndel ana ing kono sarta mbaptis. 23 Déné Yohanes anggoné mbaptis ana ing Ainon, sacedhaké Salim, awit ing kono akèh banyuné. Wong-wong banjur padha teka mrono supaya dibaptis, 24 awit nalika samana Yohanes durung kalebokaké ing pakunjaran. 25 Nalika samana ana bebantahané para muridé Yohanes karo wong Yahudi bab sesuci. 26 Para murid mau tumuli padha sowan marang Yohanes lan matur, "Rabbi, tiyang ingkang sesarengan kaliyan panjenengan wonten ing sabrangipun lèpèn Yordan saha ingkang sampun panjenengan seksèni punika inggih mbaptis sarta tiyang kathah sami murugi mrika." 27 Yohanes mangsuli, pangandikané, "Wong ora bisa nduwéni apa-apa menawa ora kaparingan saka ing swarga. 28 Kowé dhéwé padha bisa gawé paseksi yèn aku wus pitutur: Aku iki dudu Kristus, nanging aku kautus lumaku ndhisiki Panjenengané. 29 Kang nduwèni pangantèn wadon iku pangantèn lanang; déné mitrané pangantèn lanang kang ngadeg ing sacedhaké lan nilingaké, iku bungah banget ngrungokaké swarané pangantèn lanang iku. Iya iku kabungahanku lan samengko kabungahanku wus ketutugan. 30 Panjenengané iku pinesthi saya mundhak, nanging aku iki saya suda. 31 Kang rawuhé saka ing ngaluhur iku ngungkuli sakabèhé, kang pinangkané saka ing bumi iku iya saka ing bumi, lan rembugé iya tumrap prakara-prakara kang ana ing bumi. Kang rawuhé saka ing swarga iku ngungkuli sakabèhé. 32 Panjenengané paring paseksi bab apa kang wus dipirsani lan apa kang wus dipiyarsakaké, nanging ora ana wong siji-sijia kang nampani paseksiné. 33 Sapa kang nampani paseksiné iku, ngakoni yèn Allah iku bener. 34 Sabab kang
Putra, sarta wus masrahaké samubarang kabèh marang Panjenengané. 36 Sing sapa pracaya marang Sang Putra, iku nduwèni urip langgeng, nanging sing sapa ora mituhu marang Sang Putra, iku bakal ora ngalami urip, nanging malah langgeng anggoné nampani bebenduné Allah."
1 Bareng Yésus pirsa yèn wong Farisi wus padha krungu pawarta menawa Panjenengané olèh murid sarta anggoné mbaptis luwih akèh katimbang Yohanes, 2 -- sanadyan dudu Yésus piyambak kang mbaptis, nanging para sakabaté -- 3 Panjenengané tumuli nilar Yudéa, tindak wangsul menyang Galiléa. 4 Panjenengané kudu nglangkungi Samaria. 5 Banjur rawuh ing sawijining kutha ing Samaria, kang aran Sikhar, cedhak karo palemahan kang biyèn diparingaké déning Yakub marang Yusuf, putrané. 6 Ing kono ana sumuré Yakub. Yésus kraos sayah saka anggoné tindak, banjur lenggah ana pinggiring sumur kono. Nalika samana kira-kira jam rolas. 7 Tumuli ana wong wadon Samaria teka arep ngangsu. Yésus ngandika marang wong mau, "Aku wènèhana ngombé!" 8 Déné para sakabaté wus padha menyang kutha tuku pangan. 9 Wong wadon Samaria mau banjur munjuk, "Kadospundi Panjenengan, tiyang Yahudi kok mundhut ngunjuk dhateng kula tiyang Samaria?" (Awit wong Yahudi ora srawung karo wong Samaria.) 10 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Menawa kowé mangerti ing peparingé Allah, lan sapa Panjenengané kang ngandika marang kowé: Aku wènèhana ngombé, mesthi kowé kang nyuwun marang Panjenengané, banjur kowé diparingi banyu urip." 11 Unjuké wong wadon mau, "Gusti, Panjenengan mboten kagungan timba, mangka sumuripun lebet, saking pundi anggèn Panjenengan angsal toya gesang punika? 12 Punapa Panjenengan nglangkungi leluhur kula Yakub ingkang maringaken sumur punika dhateng bangsa kula. Panjenenganipun ugi ngunjuk saking sumur punika, samanten ugi para putra dalah kéwanipun." 13 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Sapa baé kang ngombé banyu iki bakal ngelak manèh, 14 nanging sapa baé kang ngombé banyu pawèwèhku, bakal ora ngelak ing salawas-lawasé. Malah banyu pawèwèhku mau ana ing jeroné wong iku bakal dadi sumber, kang mancur terus tumeka ing urip langgeng." 15 Unjuké wong wadon mau, "Gusti, kula Panjenengan paringi toya punika, supados sampun ngantos ngelak, sarta mboten sisah ngangsu mriki malih!" 16 Pangandikané Yésus, "Lungaa, undangen bojomu, nuli balia mréné!" 17 Unjuké wong wadon mau, "Kula mboten gadhah sémah." Pangandikané Yésus, "Bener kandhamu, menawa kowé ora duwé bojo. 18 Sabab anggonmu bebojoan wus ambal kaping lima, mangka kang saiki iku dudu bojomu. Pancèn bener kandhamu kang mangkono iku." 19 Unjuké wong wadon mau, "Gusti, sapunika kula sampun cetha, bilih Panjenengan punika nabi. 20 Para leluhur kula anggènipun sujud wonten redi punika, mangka Panjenengan ngandika, bilih Yérusalèm panggènanipun tiyang sami manembah." 21 Pangandikané Yésus, "Ngandela marang Aku, hé, wong wadon, bakal tumeka ing waktuné kowé padha manembah marang Allah, ora ana ing gunung iki, lan iya ora ana ing Yérusalèm. 22 Kowé iku padha manembah marang kang ora padha kokweruhi. Aku iki padha manembah marang kang padha dakweruhi. Awit karahayon iku mijilé saka bangsa Yahudi. 23 Nanging bakal ana waktuné, malah saiki wus tekan waktuné para wong manembah kang sejati iku anggoné padha manembah marang Allah ing sajroning Roh lan kayektèn, awit para wong kang kaya mangkono iku kang dikarsakaké déning Allah. 24 Allah iku Roh, lan sapa baé kang padha manembah marang Panjenengané, anggoné manembah iku kudu ing sajroning roh lan kayektèn." 25 Aturé wong wadon mau, "Kula mangertos bilih Mésias badhé rawuh, ingkang ugi kasebut Kristus; punika sarawuhipun badhé nyumerepaken samukawis dhateng kula sadaya." 26 Pangandikané Yésus, "Iya Aku iki Panjenengané kang lagi ngandikan karo kowé." 27 Nalika samana para sakabaté teka, sarta padha gumun déné Yésus imbal-pangandika karo wong wadon. Nanging ora ana siji-sijia kang munjuk, "Punapa ingkang Panjenengan karsakaken?" utawa, "Tiyang punika Panjenengan ngandikani punapa?" 28 Wong wadon mau nuli ninggal juné ana ing kono, banjur lunga menyang kutha lan crita marang wong-wong ing kono, 29 "Ayo padha delengen, ing kana ana wong kang ngandhakaké marang aku sakèhing lelakonku. Apa sajaké wong iku Kristus?" 30 Wong-wong mau tumuli padha mangkat menyang sanjabané kutha sowan marang ngarsané Yésus. 31 Nalika samana para sakabaté munjuk marang Panjenengané, aturé, "Rabbi, sumangga Panjenengan dhahar!" 32 Nanging Panjenengané paring wangsulan, pangandikané, "Aku duwé pangan kang ora padha kokmangertèni." 33 Para sakabat tumuli padha sapocapan, "Apa ana wong kang wis nyaosi dhahar marang Panjenengané?" 34 Pangandikané Yésus, "Kang dadi panganku yaiku anggonku nglakoni karsané Panjenengané kang ngutus Aku, sarta ngrampungaké ayahané. 35 Rak ana kandhamu mangkéné: Kurang patang sasi nuli panèn. Nanging Aku pitutur marang kowé: Padha delengen ing kiwa-tengenmu lan tamatna pategalan-pategalan, kang wis katon kuning iku mangsané dienèni. 36 Saiki uga kang padha derep wus tampa bawon, sarta nglumpukaké woh kang tumuju marang urip langgeng, satemah kang nyebar lan kang derep loro-loroné padha bungah. 37 Awit tumrap iki, bener bebasan kang mangkéné: Kang siji nyebar, sijiné kang ngenèni. 38 Kowé padha dakutus ngenèni kang dudu garapanmu. Wong liya kang padha nggarap, lan kowé kang padha ngundhuhi pametuning garapané." 39 Sakèhing wong Samaria ing kutha kono iku padha pracaya marang Panjenengané awit saka paseksiné wong wadon mau, "Panjenengané wus mbedhèk sakèhing lelakonku." 40 Wong-wong Samaria mau bareng wis sowan ing ngarsané Yésus, padha duwé atur panyuwun, muga karsa lereb ana ing omahé. Panjenengané iya banjur lereb ana ing kono rong dina, 41 sarta mundhak akèh manèh kang padha dadi pracaya awit saka pangandikané, 42 lan padha tutur marang wong wadon mau, "Aku wus padha pracaya ora marga saka kandhamu iku, amarga aku dhéwé wus padha ngrungokaké Panjenengané, lan aku wus padha mangerti, yèn Panjenengané iku nyata Pamartaning jagat." 43 Sawisé rong dina Yésus tindhak saka kono menyang Galiléa, 44 sabab Yésus piyambak wus neksèni yèn nabi iku ora kajèn ana ing nagarané dhéwé. 45 Sarawuhé ing Galiléa, wong-wong ing kono banjur padha nampèni Panjenengané, marga wus padha ndeleng sakèhing pandamelé ana ing Yérusalèm nalika riyaya, sabab wong-wong mau uga mèlu nekani riyaya iku. 46 Yésus tumuli rawuh manèh ing Kana, wilayah Galiléa, panggonan nalika Panjenengané ndamel banyu dadi anggur. Anadéné ing Kapèrnaum ana punggawa kraton duwé anak lanang kang lagi lara. 47 Nalika punggawa mau krungu warta menawa Yésus saka Yudéa rawuh ing Galiléa, banjur sowan Panjenengané sarta nyuwun supaya karsa rawuh nyarasaké anaké, awit anaké iku wis mèh mati. 48 Yésus ngandika marang punggawa mau, "Yèn ora ndeleng pratandha lan mukjijat, kowé ora pracaya." 49 Unjuké punggawa mau, "Gusti, mugi karsa rawuh sadèrèngipun anak kawula pejah." 50 Pangandikané Yésus, "Balia, anakmu urip." Punggawa mau pracaya marang pangandikané Yésus, banjur bali. 51 Nalika isih ana ing dalan, punggawa mau kapethuk abdi-abdiné kang padha nusul ngabari, menawa anaké urip. 52 Tumuli padha ditakoni, wayah apa anaké wiwit waras. Wangsulané, "Kala wingi siyang jam satunggal, anggènipun mantun bentèripun." 53 Bapakné mau banjur kèlingan yèn ing wayah iku dipangandikani Yésus, "Anakmu urip." Punggawa kraton mau dalah sabrayaté kabèh tumuli padha pracaya. 54 Iku pratandha kang kapindho kang katindakaké déning Yésus, nalika kondur saka Yudéa menyang Galiléa.
1 Sawusé iku, ana riyayané wong Yahudi, Yésus tindak menyang Yérusalèm. 2 Ing Yérusalèm, sacedhaké Gapura Wedhus, ana blumbang, kang ing tembung Ibrani diarani: Bètèsda, kang ana bangsalé lima. 3 Ing bangsal-bangsal kono akèh banget wong lara pating gluntung: wong wuta, wong pincang, wong lumpuh. Padha ngentèni kocaking banyu. 4 Awit samangsa ana malaékaté Pangéran tumedhak ing blumbang kono ngocak banyuné; sarta menawa banyu mau kocak, sapa baé kang nyegur dhisik dhéwé dadi waras, sanadyan apa baé lelarané. 5 Ing kono ana wong kang nandhang lara wus telung puluh wolu taun lawasé. 6 Bareng Yésus pirsa wong mau nggluntung ana ing kono sarta Panjenengané nguningani menawa wong mau wus lawas anggoné mangkono iku, banjur dipangandikani, "Kowé apa kepéngin waras?" 7 Atur wangsulané wong kang lara mau, "Bendara, mboten wonten tiyang ingkang nyemplungaken kawula dhateng blumbang samangsa toyanipun wiwit kocak. Angger kawula saweg murugi, lajeng wonten tiyang sanès ingkang nyemplung ngrumiyini kawula." 8 Yésus banjur ngandika, "Tangia, paturonmu angkaten, lan lumakua!" 9 Sanalika wong mau dadi waras, nuli ngangkat paturoné lan banjur mlaku. Nanging dina iku pinuju dina Sabat. 10 Amarga saka iku wong-wong Yahudi padha ngelokaké wong kang lagi baé waras mau, pangucapé, "Iki dina Sabat, kowé ora kena ngangkat paturonmu!" 11 Nanging wangsulané wong mau, "Tiyang ingkang nyarasaken kula punika ingkang dhawuh dhateng kula: Paturonmu angkaten, lumakua!" 12 Wong-wong mau banjur padha takon, "Sapa wongé kang akon marang kowé: Paturonmu angkaten, lumakua?" 13 Nanging wong kang lagi baé waras ora mangerti, iku sapa, amarga Yésus wus nylimpet ana ing satengahé wong akèh kang ana ing kono. 14 Sawisé mangkono Yésus mrangguli wong mau ana ing Padaleman Suci, banjur dipangandikani, "Kowé wus waras, aja gawé dosa manèh, supaya kowé aja nganti kataman kang luwih banget." 15 Wongé nuli lunga, nyaritakaké marang wong-wong Yahudi menawa kang marasaké iku Yésus. 16 Lan marga saka iku, wong-wong Yahudi padha ngudi arep nganiaya Yésus, amarga Panjenengané nindakaké kang mangkono iku ing dina Sabat. 17 Nanging Yésus ngandika, "Ramaku makarya nganti sapréné, mulané Aku uga nindakaké pagawéanku." 18 Marga saka iku wong Yahudi mundhak nemen manèh anggoné ngarah nyédani Panjenengané, awit ora ngamungaké nerak dina Sabat baé, nanging uga marga mastani yèn Allah iku Ramané piyambak, dadi sarirané dipadhakaké karo Allah. 19 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Satemené Aku pitutur marang kowé: Sang Putra ora bisa nindakaké apa-apa saka awaké dhéwé, menawa Panjenengané ora weruh kang katindakaké déning Sang Rama. Sabab apa kang katindakaké déning Sang Rama,
ditindakaké piyambak marang Panjenengané, malah iya bakal nedahaké marang Panjenengané pandamel kang luwih agung manèh katimbang karo iku, nganti kowé padha gumun. 21 Awit padha kaya Sang Rama anggoné nangèkaké lan nguripaké wong kang padha mati, mangkono uga Sang Putra iya nguripaké saben wong kang dikarsakaké. 22 Sang Rama ora ngadili sapa baé, nanging wus masrahaké pangadilan iku marang Sang Putra, 23 supaya wong kabèh padha ngurmati marang Sang Putra kayadéné anggoné ngurmati Sang Rama. Sapa kang ora ngurmati marang Sang Putra, iku uga ora ngurmati marang Sang Rama kang ngutus Panjenengané. 24 Satemené Aku pitutur marang kowé: Saben wong kang ngrungokaké pituturku, sarta pracaya marang kang ngutus Aku, iku nduwèni urip langgeng, lan ora katut kaukum, jalaran wus pindhah saka pati marang urip. 25 Satemen-temené Aku pitutur marang kowé, bakal tumeka wektuné, malah wus tumeka, menawa wong mati padha krungu swantené Putraning Allah, lan sapa kang ngrungokaké iku bakal urip. 26 Sabab padha kaya Sang Rama kagungan gesang ing sarirané piyambak, mangkono uga Sang Putra iya wus kaparengaké kagungan gesang ing sarirané piyambak. 27 Sarta manèh wus kaparingan pangwasa ngasta pangadilan, amarga Panjenengané iku Putraning Manungsa. 28 Kowé aja padha gumun marang prakara iku, sabab bakal tumeka waktuné yèn sakèhing wong kang ana ing kubur padha krungu swantené, 29 kang kalakuané becik bakal metu lan tangi nuju marang urip langgeng, nanging kang kalakuané ala bakal tangi nuju marang paukuman. 30 Aku ora bisa nindakaké apa-apa saka awakku dhéwé, anggonku ngadili iku manut karo apa
Menawa Aku neksèni bab awakku dhéwé, paseksiku iku ora bener. 32 Ana liyané kang neksèni mungguh ing Aku lan Aku mangerti yèn paseksi kang kalairaké bab Aku iku bener. 33 Kowé wus padha kongkonan marang Yohanes, lan wong iku wus neksèni bab kayektèn. 34 Nanging Aku ora mbutuhaké paseksi saka manungsa, déné Aku tutur mangkono iku supaya kowé padha kapitulungan rahayu. 35 Yohanes iku minangka lampu kang murub lan kang madhangi, nanging kowé iku mung sawatara mangsa baé anggonmu gelem ngrasakaké padhangé. 36 Nanging Aku iki nduwèni paseksi kang ngungkuli paseksiné Yohanes, yaiku sakèhing pagawéan kang kaparingaké Sang Rama marang Aku, supaya daktindakaké. Pagawéan iku iya kang daktindakaké saiki, lan iku dadi paseksi anggoné Sang Rama ngutus Aku. 37 Sang Rama kang ngutus Aku, Panjenengané
ora tetep dumunung ana ing kowé, awit kowé padha ora pracaya marang Panjenengané kang kautus. 39 Kowé padha nitipriksa Kitab-kitab Suci, awit pandugamu marga saka iku kowé nduwèni urip langgeng. Nanging sanadyan Kitab-kitab Suci iku neksèni bab Aku, 40 éwasamono kowé padha ora gelem marani Aku supaya nduwèni urip iku. 41 Aku ora mbutuhaké pakurmataning manungsa. 42 Nanging tumrap kowé, Aku wus mangerti, menawa ing atimu padha ora kadunungan katresnan marang Allah. 43 Tekaku iki ing asmané Ramaku, nanging kowé padha ora nampani Aku. Menawa ana wong liya teka demi jenengé dhéwé iku bakal koktampani. 44 Kowé iku anggonmu bisa padha pracaya kepriyé, déné padha ngarah urmat-ingurmatan, mangka kaurmatan kang saka Allah piyambak iku ora padha kokupaya. 45 Kowé aja padha duwé pangira yèn Aku kang bakal nggugat kowé ana ing ngarsané Sang Rama; kang nggugat kowé, yaiku Musa kang dadi dununging pangarep-arepmu. 46 Sabab menawa kowé padha pracaya marang Musa, mesthiné iya pracaya marang Aku, amarga panjenengané wus nyerat bab Aku. 47 Nanging menawa kowé padha ora pracaya marang seratané Musa, kepriyé anggonmu bakal padha pracaya marang kang dakkandhakaké?"
1 Sawisé mangkono Yésus tindak menyang sabrangé tlaga Galiléa, yaiku Tlaga Tibérias. 2 Wong golongan padha gumrudug ndhèrèkaké Panjenengané, amarga padha ndeleng mukjijat kang wis katindakaké tumrap wong-wong kang padha lara. 3 Yésus tumuli minggah ing gunung, banjur lenggah ana ing kono karo para sakabaté. 4 Nalika samana wus ngarepaké Paskah, riyayané wong Yahudi. 5 Bareng Yésus mirsani sakiwa-tengené lan pirsa wong golongan padha gumrudug sowan, banjur ngandika marang Filipus, "Ing ngendi anggon kita padha arep tuku roti, supaya wong-wong iku bisa padha mangan?" 6 Anggoné ngandika mangkono iku mung kagawé nyoba, awit wis pirsa piyambak apa kang bakal katindakaké. 7 Unjuké Filipus, "Roti pangaos kalih atus dinar mboten badhé nyekapi kanggé tiyang samanten kathahipun punika, sanadyan namung sami kapanduman nyakedhik." 8 Panunggalané sakabat yaiku Andréas saduluré Simon Pétrus, nuli munjuk, 9 "Punika wonten laré ingkang mbekta roti gangsal iji kaliyan ulam loh kalih, nanging punika punapa ginanipun kanggé tiyang samanten kathahipun?" 10 Yésus ngandika, "Wong-wong iku konen padha linggih!" Anadéné ing kono akèh suketé, wong-wong mau banjur padha linggih, kang lanang cacahé watara limang èwunan. 11 Yésus tumuli mundhut roti mau, lan sawusé saos sokur, banjur diedum-edum marang kang padha linggih ing kono, mangkono uga iwaké, olèhé arep padha mangan sakarepé. 12 Sawusé padha wareg, Yésus nuli dhawuh marang para sakabaté, "Cuwilan turahané padha klumpukna, supaya aja ana kang kebuwang!" 13 Banjur iya diklumpukaké, olèh rolas wakul kebak isi cuwilan roti lima mau, yaiku sisané kang wis padha dipangan déning wong-wong mau. 14 Bareng wong-wong mau padha ndeleng mukjijat kang katindakaké déning Yésus iku, nuli padha ngucap, "Panjenengané iku nyata Nabi kang bakal rawuh ing jagat." 15 Sarèhné Yésus pirsa yèn sedyané wong-wong iku padha teka arep meksa Panjenengané kajumenengaké ratu, banjur sumingkir minggah ing gunung manèh piyambakan. 16 Nalika ngarepaké surup, para sakabaté padha mudhun menyang tlaga, banjur padha nunggang prau, 17 arep nyabrang menyang Kapérnaum. Bareng wus wengi, Yésus durung rawuh, 18 mangka ombaké tlaga gedhé, amarga katempuh ing angin banter. 19 Bareng olèhé padha ndhayung mau wis olèh watara lima utawa enem kilomèteran, padha weruh Yésus tindak napak ing banyu nyelaki prauné, satemah padha wedi. 20 Nanging Panjenengané banjur ngandika, "Iki Aku, aja padha wedi!" 21 Para sakabat banjur ngaturi Panjenengané minggah ing prau, lan sanalika iku uga prauné tekan dharatan kang katuju. 22 Ésuké wong akèh kang isih padha ana ing sabranging tlaga, padha sumurup yèn ing kono ora ana prau manèh kajaba mung siji mau, mangka Yésus ora nitih bareng karo sakabaté, mung para sakabat dhéwé kang mangkat. 23 Nanging tumuli ana prau liyané sawatara teka saka Tibérias ana ing sacedhaké panggonan padha mangan roti, sawusé Gusti saos sokur. 24 Bareng padha weruh yèn Yésus ora ana ing kono dalah para sakabaté, banjur padha nunggang prau, nusul menyang Kapèrnaum, nggolèki Yésus. 25 Bareng wong-wong mau ketemu Panjenengané ana ing sabrangé tlaga, nuli padha munjuk, "Rabbi, kala punapa anggèn Panjenengan dumugi ngriki?" 26 Yésus paring wangsulan pangandikané, "Satemen-temené Aku pitutur marang kowé, kowé padha nggolèki Aku iku ora marga kowé padha weruh pratandha, nanging marga wus padha mangan roti nganti wareg. 27 Padha tumandanga ing gawé aja supaya olèh pangan kang bisa rusak, nanging supaya olèh
tumeka ing urip langgeng, kang bakal diparingaké marang kowé déning Putraning Manungsa;marga iya Panjenengané iku kang wus ditengeri nganggo cap déning Allah Rama." 28 Wong-wong mau banjur padha munjuk, "Kawula kedah sami nglampahi punapa supados nindakaken padamelan ingkang kakarsakaken déning Allah?" 29 Yésus paring wangsulan marang wong-wong mau, "Iki pagawéan kang dikarsakaké Allah, yaiku supaya kowé padha pracaya marang kang kautus déning Allah." 30 Unjuké wong-wong mau, "Pratandha punapa ingkang Panjenengan tindakaken, supados kawula saged sami ningali sarta lajeng pitados dhateng Panjenengan? Panjenengan nglampahi pandamel punapa? 31 Para leluhur kawula sami nedha manna wonten ing pasamunan, kados ingkang sampun sinerat: Padha diparingi roti saka ing swarga." 32 Pangandikané Yésus, "Satemen-temené Aku pitutur marang kowé: Dudu Musa kang maringi roti marang kowé saka ing swarga iku, nanging Ramaku kang maringi roti sejati kang saka swarga marang kowé kabèh. 33 Awitdéné roti kang saka ing Allah yaiku roti kang tumurun saka ing swarga sarta kang nguripi jagat." 34 Unjuké wong-wong mau, "Gusti, kawula mugi Panjenengan paringi roti punika ing salaminipun!" 35 Pangandikané Yésus, "Aku iki rotining urip; sing sapa marani Aku, iku ora bakal luwé manèh, sarta sing sapa pracaya marang Aku, iku ora bakal ngelak manèh. 36 Nanging Aku wus mituturi kowé: Sanadyan kowé wus padha ndeleng Aku, éwadéné padha ora pracaya. 37 Kabèh kang diparingaké Rama marang Aku, iku bakal padha marani Aku. Sarta sapa kang marani Aku ora bakal daktampik. 38 Sabab anggonku tumurun saka swarga iku ora supaya nglakoni karepku dhéwé, nanging karsané kang ngutus Aku. 39 Déné karsané Rama kang ngutus Aku iku mangkéné: Kabèh kang wus kaparingaké marang Aku iku aja nganti ana kang ilang, nanging supaya daktangèkna bésuk ing wekasaning jaman. 40 Sabab karsané Ramaku iku, yaiku supaya saben wong kang ndeleng Kang Putra lan pracaya marang Panjenengané, iku nduwènana urip langgeng, sarta supaya Aku nangèkaké bésuk ing wekasaning jaman." 41 Wong-wong Yahudi banjur padha nggrundeli Panjenengané, awit ana pangandikané, mangkéné, "Aku iki roti kang tumurun saka swarga." 42 Padha grenengan, mangkéné, "Apa iku dudu Yésus anaké Yusuf? Aku rak padha wanuh karo bapa lan ibuné? Kepriyé déné duwé pangucap: Aku tumurun saka swarga?" 43 Yésus banjur paring wangsulan, pangandikané, "Aja padha grundelan. 44 Ora ana wong kang bisa marani Aku, menawa ora digèndèng déning Sang Rama kang ngutus Aku, lan Aku bakal nangèkaké wong iku mbésuk ing wekasaning jaman. 45 Ing kitabé para nabi ana tulisan, mangkéné, 'Wong kabèh bakal kawulang déning Allah.' Saben wong kang wus ngrungokaké sarta nampani piwulang saka Sang Rama, iku marani Aku. 46 Kang mangkono iku ora ateges ana wong kang wis weruh marang Sang Rama. Mung kang pinangkané saka ing Allah iku kang wis ndeleng Sang Rama. 47 Satemen-temené Aku pitutur marang kowé: Sing sapa pracaya, iku nduwèni urip langgeng. 48 Aku iki rotining urip. 49 Leluhurmu padha mangan manna ana ing pasamunan, lan wis padha mati. 50 Aku iki roti kang tumurun saka swarga: Sing sapa mangan roti iki, iku ora bakal mati. 51 Aku iki rotining urip, kang wus tumurun saka swarga. Menawa wong mangan roti iki, bakal urip ing salawas-lawasé. Anadéné roti kang dakparingaké, yaiku dagingku, kang bakal dakparingaké kanggo uripé jagat." 52 Wong-wong Yahudi tumuli padha padudon, pangucapé, "Wong iku kepriyé bisané mènèhaké dagingé supaya padha dakpangan?" 53 Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau, "Satemen-temené Aku pitutur marang kowé. Menawa kowé ora mangan dagingé Putraning Manungsa lan ora ngombé getihé, kowé padha ora kadunungan urip. 54 Sapa wong kang mangan dagingku lan ngombé getihku, iku nduwèni urip langgeng,
sejati. 56 Wong kang mangan dagingku lan ngombé getihku, iku dadi tetep ana ing Aku, lan Aku ana ing wong iku. 57 Padha kaya Rama kang gesang ngutus Aku lan Aku urip déning Sang Rama, mangkono uga sing sapa mangan Aku iku iya bakal urip déning Aku. 58 Iki roti kang wus tumurun saka swarga. Dudu roti kaya kang dipangan déning para leluhurmu, lan banjur wus padha mati. Sapa baé kang mangan roti iki bakal urip ing salawas-lawasé." 59 Iku mau kabèh dipangandikakaké Yésus ing Kapèrnaum nalika Panjenengané mulang ana ing papan pangibadah. 60 Bareng krungu kang mangkono mau akèh kang padha ngucap mangkéné, "Tetembungan iki keras temenan, kang betah ngrungokaké baé sapa?" 61 Yésus pirsa sajroning panggalih menawa muridé padha grenengan ing bab iku mau, banjur dipangandikani, "Apa tembung iki ndadèkaké kowé kecenthok? 62 Banjur kepriyé saupama kowé padha weruh Putraning Manungsa sumengka menyang padunungané kang dhisik? 63 Roh iku kang nguripaké, daging ora ana paédahé. Tembung-tembung kang dakdhawuhaké marang kowé iku roh lan urip. 64 Nanging ing panunggalanmu ana kang ora pracaya." Yésus pancèn pirsa wiwit wiwitan mula, sapa wongé kang padha ora pracaya, lan sapa kang bakal ngulungaké Panjenengané. 65 Panjenengané banjur ngandika, "Mulané kowé wus padha dakdhawuhi mangkéné: Ora ana wong kang bisa marani Aku, kajaba menawa Sang Rama maringi wewenang marang wong iku." 66 Wiwit nalika iku para muridé akèh kang padha mundur, ora ndhèrèkaké tindaké manèh. 67 Yésus ngandika marang sakabat rolas, "Apa kowé ora padha arep lunga uga?" 68 Atur wangsulané Simon Pétrus, "Gusti, ingkang kawula purugi sinten? Pangandika Panjenengan punika pangandikaning gesang langgeng. 69 Saha kawula sampun pitados lan sumerep, bilih Panjenengan punika Ingkang Suci saking Allah." 70 Yésus paring wangsulan, "Rak Aku dhéwé kang milih kowé wong rolas iki, nanging
Panjenengané ora karsa mider-mider ana ing Yudéa, awit wong Yahudi padha ngarah sédané. 2 Nalika iku ngarepaké riyayané wong Yahudi, yaiku riyaya Tancebing Tarub. 3 Kang iku para sadhèrèké Yésus padha matur marang Panjenengané, "Sumangga Panjenengan tindak dhateng Yudéa, supados para murid Panjenengan inggih sami saged ningali pakaryan ingkang Panjenengan tindakaken. 4 Sabab mboten wonten tiyang ingkang tumindak kanthi sesidheman, manawi ngangkah dados kawigatosanipun tiyang kathah. Manawi Panjenengan nindakaken pakaryan ingkang makaten punika, sumangga Panjenengan ngedhèng dhateng jagat." 5 Sabab para sadhèrèké piyambak iya padha ora pracaya marang Panjenengané. 6 Yésus tumuli ngandika marang para sadhèrèké mau, "Durung tekan waktuku, nanging tumrapé kowé kabèh, tansah ana waktuné. 7 Jagat iku ora bisa sengit marang kowé, nanging sengit marang Aku, amarga Aku neksèni yèn panggawéné jagat iku ala. 8 Kowé padha mangkata nekani riyaya iku. Aku durung mangkat mrana, amarga durung tekan waktuku." 9 Sawisé ngandika mangkono, Panjenengané banjur kantun ana ing Galiléa. 10 Nanging bareng para sadhèrèké wis mangkat nekani riyaya mau, Panjenengané iya tindak mrana, nanging ora ngeblak, dadi kanthi sesidheman. 11 Nalika riyaya, wong-wong Yahudi padha nggolèki Panjenengané, lan ngucap, "Wongé ana ing ngendi?" 12 Saka antarané wong akèh mau kaprungu rerasanan bab Panjenengané. Ana kang ngucap mangkéné, "Iku wong becik." Liyané manèh, "Ora, iku nasaraké wong akèh." 13 Éwadéné ora ana wong siji-sijia kang wani rembugan ngeblak bab Panjenengané, amarga padha wedi marang wong Yahudi. 14 Bareng wus nengah-nengahi riyaya, Yésus lumebet ing Padaleman Suci sarta memulang. 15 Wong Yahudi padha kaéraman, pangucapé, "Wong iku olèhé kawruh kang kaya mangkono iku saka ing ngendi, rak ora nganggo sinau!" 16 Yésus paring wangsulan, "Piwulangku iki dudu piwulangku dhéwé, nanging piwulangé kang ngutus Aku. 17 Saben wong kang gelem nglakoni karsané, mesthi bakal mangerti piwulangku iki, apa saka Allah, apa saka tetembunganku dhéwé. 18 Saben wong kang rembugé saka karepé dhéwé iku ngarah kaluhurané dhéwé. Nanging wong kang ngupaya kaluhurané kang ngutus, iku kang temen, sarta ora kadunungan cidra. 19 Apa dudu Musa kang ndhawuhaké angger-anggering Torèt marang kowé? Nanging panunggalanmu ora ana siji-sijia kang netepi angger-anggering Torèt mau. Sabab apa kowé padha ngarah patiku?" 20 Atur wangsulané wong akèh, "Panjenengan punika kapanjingan dhemit. Sinten ingkang badhé nyédani Panjenengan?" 21 Yésus paring wangsulan marang wong-wong mau, "Mung ana panggawé siji kang daklakoni, mangka kowé kabèh padha gumun. 22 Dadiné, Musa ndhawuhaké pranatan tetak marang kowé -- sanyatané pranatan tetak iku ora saka Musa, nanging saka para leluhur kita -- lan ing dina Sabat kowé iya padha netaki wong. 23 Menawa wong ditetaki ing dina Sabat, supaya angger-anggeré Musa aja nganti katerak, yagéné kowé padha panas atimu marang Aku, awit Aku marasaké badan sakojur ing dina Sabat? 24 Anggonmu ngukumi aja manut apa kang katon, nanging ngukumana kanthi adil." 25 Wong Yérusalèm sawatara padha ngucap, "Apa dudu Wong iku kang diarah patiné? 26 Delengen, Panjenengané ngandika kanthi sakepénaké baé pangucapé, sarta wong-wong ora padha madoni apa-apa. Apa sajaké para panggedhé kita iya wus pirsa menawa Panjenengané iku Kristus? 27 Nanging mungguh Wong iku kita wus mangerti pinangkané, mangka samangsa Kristus iku rawuh, ora ana kang weruh pinangkané." 28 Nalika Yésus memulang ing Padaleman Suci, Panjenengané ngandika mangkéné, "Pancèn kowé padha wanuh marang Aku, lan iya padha weruh asal-usulku saka ngendi; nanging tekaku ora saka karepku dhéwé. Aku diutus déning Panjenengané kang asipat leres, kang kowé padha ora wanuh. 29 Aku wanuh Panjenengané, amarga Aku mijil saka Panjenengané, lan iya Panjenengané iku kang ngutus Aku." 30 Wong-wong mau padha ngarah nyekel Panjenengané, nanging ora ana kang nganti nggepok sarirané, amarga durung tekan wektuné. 31 Ananging ing antarané wong akèh iku, akèh kang padha pracaya marang Panjenengané sarta pangucapé, "Menawa Kristus rawuh, apa iya bakal nindakaké mukjijat luwih akèh katimbang karo kang katindakaké déning Panjenengané iki?" 32 Para Farisi padha krungu yèn wong akèh padha grenengan kaya mangkono bab Panjenengané, mulané para pangareping imam lan para Farisi banjur padha kongkonan para tukang jaga Padaleman Suci dikon nyekel Panjenengané. 33 Yésus banjur ngandika, "Mung kari sawatara mangsa anggonku ana ing antaramu, nuli Aku bakal sowan marang kang ngutus Aku. 34 Kowé bakal padha nggolèki Aku, nanging ora bakal ketemu, awit kowé padha ora bisa marani padununganku." 35 Wong-wong Yahudi nuli padha sapocapan, "Panjenengané iku arep tindak menyang ngendi, nganti aku padha ora bisa ketemu Panjenengané? Apa arep marani wong kang padha ngumbara ing antarané wong Yunani, arep memulang wong Yunani? 36 Apa tegesé tembung kang diucapaké: Kowé bakal padha nggolèki Aku, nanging ora bakal ketemu karo Aku, sarta kowé ora bakal padha bisa marani padununganku?" 37 Bareng dina wekasan, yaiku nalika gedhé-gedhéning riyaya mau, Yésus jumeneng sarta ngandika, "Sing sapa ngelak, iku maranana Aku lan ngombéa! 38 Sing sapa pracaya marang Aku iku kaya suraosé kitab: ana ing batiné bakal mili ilèn-ilèn banyu urip!" 39 Kang dikarsakaké iku mau yaiku Roh, kang bakal ditampa déning wong-wong kang padha pracaya marang Panjenengané; sabab nalika samana Roh durung rawuh, amarga Yésus durung kamulyakaké. 40 Ana wong sawatara ing antarané wong akèh iku kang padha krungu pangandika iku mau, banjur padha ngucap, "Panjenengané iku sanyata Nabi kang padha kita anti-anti." 41 Liyané padha ngucap, "Panjenengané iku Kristus." Nanging kang liyané manèh ana kang
wong golongan padha diya-diniya bab Panjenengané. 44 Ana panunggalané sawatara kang padha arep nyekel Panjenengané, nanging ora ana kang nganti wani nggepok sarirané. 45 Wong jaga mau tumuli padha bali menyang ngarsané para pangarepé imam lan para Farisi, sarta dikandhani, "Kena apa wongé kok ora kokgawa?" 46 Wangsulané wong-wong iku, "Dèrèng naté wonten tiyang ingkang wicanten kados tiyang punika!" 47 Wangsulané para Farisi marang para wong jaga mau, "Apa kowé iya wus padha disasaraké? 48 Apa ana ing antarané para panggedhé lan ing antarané para Farisi kang padha pracaya marang wong iku? 49 Nanging wong akèh iku padha ora weruh ing Torèt, padha kena ing musibat." 50 Nikodémus, salah sijining wong panunggalané, kang biyèn tau sowan Panjenengané, ngucap, 51 "Punapa angger-anggering Torèt kita ngukum tiyang, sadèrèngipun tiyang punika dipun priksa sarta dipun yektosi pratingkahipun?" 52 Wangsulané wong-wong mau, "Punapa panjenengan inggih tiyang Galiléa? Sumangga panjenengan titi-priksa Kitab Suci, satemah panjenengan badhé uninga bilih mboten wonten nabi ingkang rawuh saking Galiléa." 53 Wong-wong iku mau banjur padha mulih sowang-sowangan,
1 nanging Yésus tindak menyang gunung Zaitun. 2 Bareng wayah bangun ésuk Panjenengané rawuh manèh ing Padaleman Suci, lan wong kabèh padha sowan ing ngarsané; Panjenengané banjur lenggah mulang wong-wong iku. 3 Para ahli Torèt lan para Farisi tumuli padha ngajokaké marang Panjenengané wong wadon kang kacekel nalika laku bandrèk. 4 Wong-wong iku padha mapanaké wong wadon mau ana ing tengah, banjur padha matur marang Yésus, "Rabbi, tiyang èstri punika kacepeng nalika saweg lampah bandrèk. 5 Musa ndhawuhaken dhateng kita wonten ing angger-anggering Torèt, supados tiyang-tiyang èstri ingkang makaten punika dipun benturana séla. Ingkang punika kadospundi pamanggih Panjenengan?" 6 Wong-wong mau padha munjuk mangkono kanggo nyoba Panjenengané, supaya olèh jalaran kanggo nglepataké Panjenengané. Nanging Yésus tumungkul banjur nyerat ing lemah kalawan racikané. 7 Bareng wong-wong mau ora uwis-uwis olèhé padha takon, Panjenengané nuli jumeneng sarta ngandikani wong-wong mau, "Sapa ing antaramu kang tanpa dosa, iku miwitana mbenturi wong wadon iku nganggo watu." 8 Panjenengané banjur tumungkul manèh sarta nyerat ing lemah. 9 Ananging sawisé wong-wong mau krungu pangandika iku, tumuli padha lunga mbaka siji, wiwit saka kang tuwa dhéwé. Wekasané kari Yésus piyambak lan wong wadon kang isih tetep ana ing kono. 10 Yésus tumuli jumeneng, sarta ngandika marang wong wadon iku, "Hé, wong wadon, ana ing ngendi wong-wong mau? Apa ora ana kang ngukum kowé?" 11 Atur wangsulané, "Mboten wonten, Gusti." Yésus banjur ngandika, "Aku uga ora ngukum kowé. Lungaa, lan wiwit saiki aja gawé dosa manèh!" 12 Yésus paring dhawuh manèh marang wong akèh, "Aku iki pepadhanging jagat; sapa kang ngetut-buri Aku, ora bakal lumaku ana ing pepeteng, nanging bakal nduwèni pepadhanging urip." 13 Unjuké para Farisi, "Panjenengan neksèni sarira panjenengan piyambak, paseksi punika mboten leres." 14 Dhawuh wangsulané Yésus marang wong-wong mau, "Sanadyan Aku neksèni awakku dhéwé, nanging paseksiku iku nyata, amarga Aku mangerti sangkan-paranku. Nanging kowé padha ora mangerti sangkan-paranku iku. 15 Anggonmu padha ngadili iku nganggo ukuraning manungsa, Aku ora ngadili wong siji-sijia, 16 lan menawa Aku ngadili, anggonku ngadili iku bener, amarga Aku ora ijèn, nanging Aku bebarengan karo Panjenengané kang ngutus Aku. 17 Ing sajroning Torètmu wus katulis, yèn paseksiné wong loro iku
mungguh ing Aku." 19 Wong-wong mau padha munjuk, "Rama Panjenengan wonten ing pundi?" Paring wangsulané Yésus, "Kowé padha ora wanuh marang Aku lan Ramaku. Menawa kowé wanuh marang Aku, mesthi iya wanuh marang Ramaku." 20 Pangandika mau kadhawuhaké Yésus, nalika Panjenengané paring piwulang ana ing Padaleman Suci, sacedhaké panggonan caos pisungsung. Lan ora ana wong siji-sijia kang nyekel Panjenengané, amarga durung tumeka ing wektuné. 21 Yésus tumuli ngandika manèh marang wong golongan, "Aku iki bakal lunga, lan kowé bakal padha nggolèki Aku, nanging kowé bakal padha mati sajroning dosamu. Aku lunga menyang papan kang kowé padha ora bisa mrana." 22 Pangucapé wong-wong Yahudi, "Apa panjenengané iku arep ngendhat, déné kagungan pangucap: Ing ngendi paranku, kowé padha ora bisa mrana?" 23 Pangandikané Yésus, "Pinangkamu iku saka ngisor, Aku iki saka ngaluhur, pinangkamu saka ing donya iki, nanging Aku ora saka ing donya iki. 24 Mulané Aku mau pitutur marang kowé, menawa kowé bakal padha mati sajroning dosamu. Amarga menawa kowé padha ora ngandel yèn Aku iki Panjenengané, kowé bakal padha mati sajroning dosamu." 25 Pangucapé wong-wong mau, "Panjenengan punika sinten?" Yésus paring
dakadili, nanging Panjenengané kang ngutus Aku iku bener, apa kang dakrungu saka Panjenengané, iku kang dakdhawuhaké marang jagat." 27 Wong-wong kang kadhawuhan iku ora mangerti menawa Panjenengané ngandikaké bab Sang Rama. 28 Mulané Yésus ngandika, "Bésuk samangsa kowé wus nyengkakaké Putraning Manungsa, nuli kowé lagi bakal padha mangerti yèn Aku iki Panjenengané, sarta ora nglakoni apa-apa saka karepku dhéwé, nanging apa kang dakwarahaké iku miturut kaya anggonku wis diwulang déning Ramaku. 29 Kang ngutus Aku iku nunggil karo Aku. Panjenengané ora marengaké Aku ijèn, awit Aku tansah nglakoni kang dadi karsané." 30 Bareng Yésus wus ngandika bab iku mau kabèh, wong akèh padha pracaya marang Panjenengané. 31 Yésus banjur ngandika marang wong-wong Yahudi kang padha pracaya, dhawuhé, "Menawa kowé padha ngantepi pituturku, kowé sanyata padha dadi muridku, 32 sarta bakal padha ngerti kayektèn, lan kayektèn iku bakal mardikakaké kowé." 33 Wong-wong mau padha mangsuli, "Kula sami tedhak-turunipun Abraham, lan dèrèng naté ngawula dhateng sok tiyanga; kadospundi Panjenengan ngandika: Kowé bakal padha mardika?" 34 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Satemené Aku pitutur marang kowé: Saben wong kang nglakoni dosa iku dadi baturé dosa. 35 Anadéné batur iku pamanggoné ora tetep ana ing omah, nanging Putra iku pamanggoné tetep ana ing omah salawasé. 36 Kang iku menawa Kang Putra wus mardikakaké kowé, kowé iya padha mardika temenan." 37 "Aku mangerti menawa kowé iku tedhak-turuné Abraham, nanging kowé padha ngarah matèni Aku, awit pituturku ora olèh papan ana ing kowé. 38 Apa kang wis dakdeleng mungguh ing Ramaku, iya iku kang dakucapaké. Mangkono uga kowé, padha nglakoni apa kang kokrungu saka bapakmu." 39 Wong-wong Yahudi padha mangsuli, unjuké, "Rama kula punika Abraham." Pangandikané Yésus, "Menawa kowé padha dadi putrané Abraham, kowé mesthi padha nglakoni apa kang katindakaké déning Abraham. 40 Nanging kang koktindakaké yaiku ngarah matèni Aku, wong kang wus nglairaké kayektèn marang kowé, yaiku kayektèn kang wus dakrungu saka Allah; panggawé kang kaya mangkono iku ora katindakaké déning Abraham. 41 Kowé kabèh padha nglakoni paggawéné bapakmu dhéwé." Unjuké wong-wong mau, "Lair kula punika mboten saking bédhang. Kula sami gadhah Rama satunggal inggih punika Allah." 42 Pangandikané Yésus, "Menawa Allah iku Ramamu, kowé mesthi padha tresna marang Aku, awit Aku mijil saka ing Allah, saiki Aku ana ing kéné. Apa manèh tekaku iku ora saka karepku dhéwé, nanging saka Panjenengané kang ngutus Aku. 43 Sabab apa kowé padha ora mangerti tembungku? Iku awit kowé padha ora bisa nyandhak pituturku. 44 Kowé mijil saka bapakmu, yaiku Iblis, lan kowé padha seneng nglakoni kekarepané bapakmu iku. Mangka iku tukang matèni wong wiwit wiwitan mula, sarta ora urip sajroning kayektèn, awit kayektèn iku ora dumunung ing bapakmu. Samangsa ngucapaké goroh, pangucapé iku saka awaké dhéwé, amarga pancèn iku tukang goroh lan bapakné sakèhing goroh. 45 Nanging sarèhné Aku iki mituturaké kayektèn marang kowé, kowé padha ora ngandel marang Aku. 46 Sapa panunggalanmu kang mbuktèkaké menawa Aku tumindak dosa? Menawa Aku ngandhakaké kayektèn, sabab apa kowé ora pracaya marang Aku? 47 Sapa baé kang mijil saka Allah, iku mesthi ngrungokaké pangandikané Allah; kowé iku padha ora ngrungokaké, awit kowé ora mijil saka Allah." 48 Wong-wong
dhemit, nanging Aku ngluhuraké Ramaku sarta kowé padha ora ngajèni Aku. 50 Nanging Aku ora ngudi marang kaluhuranku: Ana siji kang ngupaya lan Panjenengané iku uga kang ngadili. 51 Satemené Aku pitutur marang kowé: Sapa kang netepi ing pituturku iku ora bakal ngalami mati ing salawas-lawasé." 52 Pangucapé wong-wong Yahudi, "Saiki aku padha mangerti yèn Kowé iku kapanjingan sétan. Sabab Abraham wus séda, mangkono uga para nabi, mangka Kowé iku duwé pangucap: Sapa baé kang netepi ing pituturku, bakal ora ngalami mati ing salawas-lawasé. 53 Kowé apa ngungkuli leluhurku Abraham kang wus séda! Para nabi iya wus padha séda; Kowé iku ngaku-aku sapa, ta?" 54 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Menawa Aku ngluhuraké awakku dhéwé, kaluhuranku iku ora ana gunané sathithik-thithika. Ramaku iku kang ngluhuraké Aku, iya Panjenengané iku kang koksebut Allahmu. 55 Mangka kowé padha ora wanuh marang Panjenengané, nanging Aku wanuh marang Panjenengané. Saupama Aku muni yèn ora wanuh, Aku dadi wong goroh padha kaya kowé. Nanging Aku wanuh marang Panjenengané, sarta netepi pangandikané. 56 Abraham leluhurmu rena panggalihé déné bakal nguningani dinaku, lan iya wis nguningani sarta ndadèkaké bingahé." 57 Pangucapé wong-wong Yahudi sabanjuré, "Umurmu durung nganti sèket taun, kepriyé anggonmu wis weruh Abraham?" 58 Paring wangsulané Yésus, "Satemen-temené Aku pitutur marang kowé: Sadurungé Abraham ana, Aku wis ana." 59 Ing kono wong-wong banjur padha njupuki watu, arep mbenturi Panjenengané; nanging Panjenengané ngilang, sarta nilar Padaleman Suci.
1 Nalika Yésus langkung, Panjenengané pirsa wong kang wuta wiwit lair mula. 2 Para sakabaté banjur munjuk pitakon marang Panjenengané, "Rabbi, sinten ingkang damel dosa, tiyang punika piyambak punapa tiyang-sepuhipun, déné ngantos lairipun wuta makaten?" 3 Paring wangsulané Yésus, "Dudu wong iki, lan iya dudu wong-tuwané, nanging iku supaya pakaryan-pakaryané Allah kababara ana ing wong iku. 4 Aku lan kowé kabèh kudu padha nindakaké ayahané Panjenengané kang ngutus Aku, mumpung isih awan. Ana mangsané bengi lan ora ana wong kang bisa nglakoni pagawéan. 5 Sasuwéné Aku ana ing donya, Aku iki pepadhangé jagat." 6 Sawusé ngandika mangkono iku, Panjenengané banjur kecoh ing lemah, lan nggawé luluhan nganggo kecoh lan lemah mau, tumuli dilèlètaké ing mripaté wong wuta iku. 7 Panjenengané banjur ngandika, "Lungaa, adusa menyang blumbang padusan ing Siloam." Siloam tegesé "Kang diutus". Wong wuta iku nuli mangkat lan adus; banjur bali manèh lan wus bisa ndeleng. 8 Nanging tangga-tanggané lan wong-wong kang mauné weruh anggoné papriman banjur padha ngucap, "Apa wong iku dudu kang adaté papriman?" 9 Ana kang mangsuli, "Bener, iya iku wongé." Ana manèh kang ngucap, "Dudu, mung madha rupa baé." Wong iku dhéwé banjur ngucap, "Leres, inggih kula punika tiyangipun." 10 Wong-wong banjur padha takon, "Kepriyé mripatmu bisané melèk?" 11 Wangsulané, "Tiyang ingkang namanipun Yésus damel luluhan siti, lajeng dipun lèlètaken ing mripat kula; kula tumunten dipun dhawuhi: Lungaa menyang Siloam, adusa! Kula lajeng mangkat, lan sasampunipun adus tumunten saged ningali punika." 12 Wong-wong mau takon manèh, "Wong iku saiki ana ngendi?" Wangsulané, "Kula mboten sumerep." 13 Wong kang mauné wuta mau banjur padha kairid ngadhep para Farisi. 14 Anadéné
marang wong mau, kepriyé bisané melèk. Wangsulané, "Piyambakipun nglèlètaken luluhan siti ing mripat kula, kula lajeng adus, samangké kula saged ningali." 16 Sawenèhing para Farisi mau ana kang ngucap, "Wong iku ora saka ing Allah, awit ora netepi
gawé mukjijat kang kaya mangkono iku?" Temahan padha diya-diniya. 17 Para Farisi banjur ndangu manèh marang wong kang mauné wuta iku, "Panganggepmu marang wong iku kepriyé, rèhné kowé kang dielèkaké mripatmu?" Aturé kang kadangu, "Panjenenganipun punika nabi." 18 Nanging wong-wong Yahudi padha ora ngandel yèn wong iku mauné wuta lan lagi baé bisa ndeleng, nganti padha nimbali wong tuwané, 19 sarta kadangu, "Apa iki anakmu kang kokkandhakaké yèn wuta wiwit lair mula? Yèn mangkono kepriyé déné saiki anakmu bisa ndeleng?" 20 Wangsulané wong tuwané mau, "Ingkang sami kula mangertosi, bilih punika anak kula, saha wuta wiwit lair mila, 21 nanging kadospundi déné sapunika saged ningali, kula sami mboten mangertos, sarta sinten ingkang ngelèkaken mripatipun, kula ugi sami mboten mangertos. Anak kula sampun diwasa, panjenengan dangu piyambak, piyambakipun badhé saged ngaturaken kawontenaning badanipun piyambak." 22 Aturé wong tuwané kang kaya mangkono iku awit padha wedi marang wong Yahudi, marga wong Yahudi wis padha sarujuk, yèn saben wong kang ngakoni Panjenengané iku Kristus, bakal disébrataké saka papan pangibadah. 23 Mulané wong tuwané mau matur, "Piyambakipun sampun diwasa, kula aturi ndangu piyambak." 24 Wong-wong mau banjur padha nimbali sepisan manèh marang wong kang mauné wuta iku, sarta dipituturi, "Kowé ngurmatana Allah; aku padha mangerti yèn wong iku wong dosa." 25 Wangsulané wong mau, "Tiyang punika punapa tiyang dosa, kula mboten mangertos; nanging satunggal prakawis ingkang kula mangertosi, kula suwaunipun wuta lan sapunika saged ningali." 26 Pitakoné manèh, "Kowé dikapakaké? Kepriyé anggoné ngelèkaké mripatmu?" 27 Wangsulané wong mau, "Kula sampun matur dhateng panjenengan lan panjenengan mboten midhangetaken; punapaa déné panjenengan badhé midhangetaken malih? Punapa panjenengan inggih kepéngin dados muridipun?" 28 Wong mau nuli dipisuhi, pangucapé, "Kowé iku muridé, nanging aku kabèh iki murid-muridé Musa. 29 Aku padha mangerti yèn Allah wis ndhawuhaké pangandika marang Musa, nanging mungguh Wong kaé aku padha ora weruh pinangkané." 30 Wong mau tumuli mangsuli, "Lah, punika rak anèh, déné panjenengan malah sami mboten mangertos pinangkanipun, mangka Panjenenganipun sampun ngelèkaken mripat kula. 31 Kula sami sumerep, bilih Allah punika mboten midhangetaken dhateng tiyang dosa, nanging nyembadani tiyang-tiyang mursid sarta ingkang nglampahi karsanipun. 32 Wiwit rumiyin ngantos samangké dèrèng naté kepireng bilih wonten tiyang ingkang saged ngelèkaken mripatipun tiyang ingkang wuta lair mila. 33 Manawi tiyang punika mboten saking Allah, Panjenenganipun mboten saged nindakaken punapa-punapa." 34 Wangsulané wong-wong iku, "Kowé iku kalairaké sajroning dosa babar pisan, kok arep mulang aku?" Wong iku katundhung metu. 35 Yésus midhanget menawa wong kang mauné wuta mau wis katundhung. Bareng Panjenengané mrangguli wong mau banjur dipangandikani, "Apa kowé pracaya marang Putraning Manungsa?" 36 Atur wangsulané, "Panjenenganipun punika sinten, Gusti, supados kawula pitados dhateng Panjenenganipun?" 37 Pangandikané Yésus, "Kowé ora mung weruh Panjenengané baé, nanging Panjenengané kang lagi ngandikan karo kowé, yaiku Panjenengané." 38 Unjuké wong mau, "Kawula pitados, Gusti." Wong mau banjur sungkem sujud marang Panjenengané. 39 Pangandikané Yésus, "Tekaku ing jagat iki arep ngadili, supaya sing sapa ora ndeleng padha bisa ndeleng, lan sing sapa ndeleng padha dadia wuta." 40 Pangandika iku kaprungu déning para Farisi sawatara kang lagi ana ing kono, wong-wong iku tumuli munjuk, "Kula punika punapa inggih sami wuta?" 41 Yésus paring wangsulan marang wong-wong mau, "Saupama kowé wuta, kowé padha ora duwé dosa. Nanging sarèhné kowé padha kandha: Aku padha ndeleng, dadi tetep dosamu."
1 "Satemené Aku pitutur marang kowé: Sapa kang mlebu kandhang wedhus ora metu lawang, nanging mènèk témbok, iku maling lan rampog; 2 nanging sapa kang lumebuné liwat lawang, iku pangoné wedhus. 3 Pangon iku kang diwengani déning kang tunggu lawang sarta wedhus-wedhusé padha nilingaké swarané, lan tumuli diundangi manut jenengé dhéwé-dhéwé sarta banjur digiring metu. 4 Menawa wedhusé kabèh iku wus digiring metu, pangoné lumaku ing ngarep lan wedhusé padha ngetut-buri, marga wedhus-wedhus mau padha nitèni swarané. 5 Nanging wong liya mesthi ora ditut-buri, malah ditinggal mlayu, marga wedhus-wedhus iku ora padha wanuh marang swarané wong-wong liyané." 6 Pasemon iku dingandikakaké déning Yésus marang wong-wong mau, nanging padha ora mangerti tegesé pangandika iku. 7 Yésus tumuli ngandika manèh, "Satemené Aku pitutur marang kowé: Iya Aku iki lawangé wedhus-wedhus iku. 8 Sakèhing wong kang tekané sadurungé Aku, iku maling lan rampog, lan wedhus-wedhus iku padha ora ngrungokaké marang wong-wong iku. 9 Aku iki lawangé; sapa kang mlebuné metu ing Aku, iku bakal kaslametaké, sarta bakal mlebu lan metu, apadéné bakal nemu pangonan. 10 Maling iku tekané mung arep nyolong lan matèni sarta nyirnakaké; Aku iki teka supaya wedhus-wedhus padha duwé urip, lan uripé iku kanthi kalubéran. 11 Iya Aku iki pangon kang utama. Pangon kang utama iku ngetohaké nyawané kanggo wedhus-wedhusé, 12 nanging wong opahan kang dudu pangon, sarta dudu kang duwé wedhus-wedhus iku dhéwé, samasa weruh ana asu ajag teka, wedhusé ditinggal mlayu, temah asu ajag iku nubruki lan mbuyaraké wedhusé. 13 Anggoné lumayu iku jalaran mung wong opahan, lan ora gumati marang wedhus-wedhusé iku. 14 Aku iki pangon kang utama lan Aku nitèni wedhus-wedhusku lan wedhus-wedhusku padha wanuh marang Aku 15 kayadéné Sang Rama anggoné tepang marang Aku sarta Aku wanuh marang Sang Rama, sarta Aku ngetohaké nyawaku kanggo wedhus-wedhusku. 16 Aku isih duwé wedhus liyané manèh, kang ora saka ing kandhang kéné; wedhus-wedhus iku iya kudu dakgiring uga, lan bakal padha ngrungokaké swaraku sarta bakal dadi pepanthan siji, lan pangon siji. 17 Sang Rama ngasihi Aku, jalaran Aku ngulungaké nyawaku supaya daktampani manèh. 18 Ora ana wong sijia baé kang ngrebut nyawaku, nanging dakulungaké miturut karepku dhéwé. Aku kwasa ngulungaké, lan kwasa ngukup manèh. Dhawuh iki kang daktampa saka Ramaku." 19 Marga saka pangandika kang mangkono iku nuli tuwuh pasulayan manèh ing antarané wong-wong Yahudi. Akèh panunggalane' kang ngucap, mangkéné, 20 "Wong iku kapanjingan dhemit sarta ora waras; yagéné padha kokrungokaké?" 21 Wong liyané ngucap, "Iku rak dudu tembungé wong kang kapanjingan dhemit; apa dhemit bisa ngelèkaké mripaté wong-wong wuta?" 22 Ora antara lawas, ana riyaya pèngetan adeging Padaleman Suci ing Yérusalèm; nalika samana mbeneri mangsa bedhidhing. 23 Yésus lagi tindak-tindak ana ing Padaleman Suci, ing bangsal Salomo. 24 Wong-wong Yahudi banjur padha ngrubung Panjenengané lan padha munjuk, "Ngantos pinten dangunipun anggèn Panjenengan damel mangu-manguning manah kula? Manawi Panjenengan punika Kristus, mugi Panjenengan blakakaken dhateng kula sadaya." 25 Paring wangsulané Yésus, "Kowé wus padha dakkandhani nanging padha ora pracaya; panggawé kang daklakoni atas asmané Ramaku, iku kang padha neksèni mungguh ing Aku, 26 nanging kowé padha ora pracaya, amarga kowé dudu panunggalané wedhus-wedhusku. 27 Wedhus-wedhusku padha nilingaké swaraku, sarta Aku wanuh marang wedhus-wedhusku lan wedhus-wedhusku padha ngetut-buri Aku, 28 apadéné padha dakwènèhi urip langgeng, lan wedhus-wedhusku mesthi ora bakal padha nemu karusakan salawas-lawasé lan ora bakal ana wong kang ngrebut wedhus-wedhus iku saka tanganku. 29 Ramaku kang maringaké wedhus-wedhus iki marang Aku, Panjenengané iku ngungkuli samubarang kabèh, lan ora ana wong kang bisa ngrebut wedhus-wedhus mau saka astané Ramaku. 30 Aku lan Ramaku iku siji." 31 Wong Yahudi tumuli njupuki watu manèh, arep kanggo mbenturi Panjenengané. 32 Pangandikané Yésus marang wong-wong mau, "Akèh panggawé becik kang saka Ramaku kang daktuduhaké marang kowé. Panggawé iku mau endi kang njalari kowé arep padha mbenturi Aku nganggo watu?" 33 Wangsulané wong-wong Yahudi, "Anggonku arep mbenturi kowé iku ora marga panggawé kang becik, nanging marga anggonmu nyenyamah marang Allah, iya iku amarga kowé iku manungsa kok ndadèkaké awakmu iku Allah." 34 Yésus paring wangsulan, "Apa ora katulis ing Kitab Torètmu, mangkéné: Ingsun wus ngandika: Sira kabèh iku allah. 35 Menawa wong kang padha kadhawuhan pangandikané Allah iku diarani allah -- mangka Kitab Suci iku ora kena dibatalaké -- 36 apa kowé isih kandha karo Panjenengané kang sinucèkaké déning Sang Rama sarta kang wus kautus menyang jagat iku: Kowé nyenyamah Allah! Amarga Aku wus ngandika: Aku iki Putraning Allah? 37 Saupama Aku ora nglakoni pakaryané Ramaku, kowé aja pracaya marang Aku. 38 Nanging menawa Aku nglakoni iku mau, mangka kowé padha ora gelem pracaya marang Aku, padha pracayaa marang pakaryan-pakaryan iku supaya kowé padha sumurup lan mangerti yèn Sang Rama iku ana ing Aku lan Aku ana ing Ramaku." 39 Sepisan manèh wong-wong mau padha arep nyekel Panjenengané, nanging Panjenengané luput saka tangané wong-wong mau. 40 Yésus tumuli tindak manèh menyang sabrangé Yordan, ing panggonané Yohanes biyèn mbaptisi, banjur lereb ana ing kono. 41 Lan akèh wong kang sowan marang ngarsané sarta padha ngucap, "Yohanes pancèn ora damel pratandha apa-apa, nanging kabèh kang dingandikakaké déning Yohanes mungguh wong iki, iku nyata." 42 Lan akèh wong ing kono padha pracaya marang Panjenengané.
1 Nuli ana wong kang lagi lara, jenengé Lazarus, manggoné ing Bétania, ing désané Maria lan Marta, saduluré wadon. 2 Maria iku wong wadon kang wus tau njebadi sampéyané Gusti kalawan lenga wangi, sarta banjur diusapi nganggo rambuté. 3 Anadéné Lazarus kang lagi lara iku saduluré. Wong wadon loro iku banjur padha kongkonan munjuk marang Panjenengané, mangkéné, "Gusti, tiyang ingkang Panjenengan tresnani punika sakit." 4 Yésus bareng midhanget pawarta iku, Panjenengané banjur ngandika, "Larané iku ora ndadèkaké patiné, nanging bakal mbabaraké kaluhuraning Allah, awit marga saka larané iku
Lazarus lara, Panjenengané njarag kèndel rong dina manèh ana ing palerebané iku. 7 Sawisé mangkono Panjenengané banjur ngandika marang para sakabaté, "Payo padha bali menyang Yudéa manèh." 8 Unjuké para sakabat, "Rabbi, nembé kémawon tiyang-tiyang Yahudi sami nyobi mbenturi Panjenengan mawi séla, punapa Panjenengan taksih ngersakaken tindak mrika malih?" 9 Paring wangsulané Yésus, "Sadina iku apa ora rolas jam? Sapa kang lumaku ing wayah awan, sikilé ora kesandhung, amarga ndeleng padhangé jagat iki. 10 Nanging menawa wong mlaku ing wayah bengi, sikilé kesandhung, amarga ora kadunungan pepadhang." 11 Mangkono pangandikané, tumuli disambeti manèh, "Lazarus sadulur kita lagi turu, déné anggonku mrana prelu arep nggugah anggoné turu." 12 Para sakabaté banjur munjuk, "Gusti manawi piyambakipun tilem, badhé saras." 13 Nanging karsané Yésus turu kang ateges mati, mangka panyanané para sakabat kang kapangandikakaké turu iku turu salumrahé. 14 Marga saka iku Yésus nuli ngandika sabarèsé, "Lazarus wus mati; 15 nanging sokur déné nalika iku Aku ora ana ing kana, kang mangkono iku luwih becik tumrap kowé, supaya kowé padha bisa sinau pracaya. Payo, saiki kita padha mrana." 16 Tomas, kang karan Didimus, banjur kandha marang kanca-kancané para sakabat, "Payo, kita padha béla pati marang Panjenengané." 17 Sarawuhé Yésus, Lazarus tinemu wus dikubur patang dina. 18 Désa Bétania iku dunungé cedhak karo Yérusalèm, dohé watara rong mil. 19 Ing kono sakèhing wong Yahudi wus padha teka ing omahé Marta lan Maria prelu nglipur anggoné kesripahan saduluré. 20 Nalika Marta krungu yèn Yésus rawuh, nuli menyat methukaké, nanging Maria kari ana ing omah. 21 Marta banjur munjuk marang Yésus, "Gusti, manawi Panjenengan wonten ing ngriki, sadhèrèk kula tamtu mboten pejah. 22 Nanging sapunika ugi kula mangertos, bilih punapa ingkang Panjenengan suwun dhumateng Allah, tamtu badhé dipun sembadani." 23 Pangandikané Yésus, "Sadulurmu bakal tangi." 24 Unjuké Marta, "Kula inggih mangertos bilih piyambakipun badhé tangi bénjing ing dinten patangèn, ing wekasaning jaman." 25 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Aku iki patangèn lan kauripan. Sing sapa pracaya marang Aku bakal urip, sanadyan wus mati. 26 Lan saben wong kang urip sarta pracaya marang Aku, iku ora bakal mati ing salawas-lawasé. Apa kowé pracaya marang iku?" 27 Unjuké Marta, "Inggih Gusti, kula pitados bilih Panjenengan punika Kristus, Putranipun Allah, ingkang badhé rawuh ing jagat." 28 Sawusé munjuk mangkono, wong wadon iku banjur lunga ngundang Maria saduluré, lan mbisiki mangkéné, "Guru wus rawuh, nimbali kowé." 29 Maria bareng krungu banjur mak nyat ngadeg marani Yésus. 30 Nalika iku Yésus durung lumebet ing désa, isih ana ing papan nalika Marta methuk Panjenengané. 31 Nalika wong-wong Yahudi kang padha ana ing omahé Maria prelu nglipur, weruh Maria mak nyat ngadeg sarta metu, nuli padha ngetutaké, dikira yèn Maria arep menyang kuburan lan nangis ana ing kono. 32 Satekané Maria ing panggonané Yésus, bareng weruh marang Panjenengané, banjur nyungkemi sampéyané sarta munjuk, "Gusti, saupami Panjenengan wonten ing ngriki, sadhèrèk kula mesthi mboten pejah." 33 Bareng Yésus pirsa Maria nangis, mangkono uga wong-wong Yahudi kang padha ngetutaké, satemah Panjenengané sungkawa ing panggalih. Panjenengané trenyuh banget lan tumuli ngandika, 34 "Anggonmu ngubur ana ing ngendi?" Kang kadangu banjur munjuk, "Gusti, sumangga kula aturi mirsani!" 35 Yésus nuli muwun. 36 Pangucapé wong-wong Yahudi, "Delengen, semono anggoné ngasihi!" 37 Nanging ana sawenèh kang muni, "Panjenengané kang wus ngelèkaké mripaté wong wuta, apa iya ora bisa murungaké patiné wong iki?" 38 Yésus tumuli sungkawa manèh ing
saduluré kang ngajal mau, munjuk, "Gusti, sampun mambet, amargi anggènipun tilar sampun sekawan dinten." 40 Pangandikané Yésus, "Apa Aku ora wus pitutur marang kowé: Angger kowé pracaya, kowé bakal weruh kamulyaning Allah?" 41 Watuné tumuli disingkiraké. Yésus banjur tumenga sarta matur, "Dhuh Rama, Kawula saos sokur dhumateng Paduka, déné Paduka sampun miyarsakaken Kawula. 42 Kawula sumerep, bilih Paduka tansah miyarsakaken Kawula, nanging amargi tiyang kathah punika sami ngrubung Kawula, Kawula munjuk makaten supados tiyang kathah punika sami pitados bilih Paduka ingkang ngutus Kawula." 43 Sawusé matur mangkono, Panjenengané nuli nguwuh kalawan swara sora, "Lazarus, metua!" 44 Wong kang mati banjur metu, tangan lan sikilé isih
layad menyang omahé Maria lan padha nyumurupi dhéwé apa kang katindakaké Yésus, dadi pracaya marang Panjenengané. 46 Nanging ana kang nemoni para Farisi lan nyaritakaké apa kang wus katindakaké Yésus iku. 47 Para pangarepé imam lan para Farisi padha ngaturi marepat pradataning agama, banjur padha rembugan mangkéné, "Punapa ingkang kedah kita tindakaken, jalaran Tiyang punika damel mukjijat kathah? 48 Manawi piyambakipun kita etogaken, sadaya tiyang sami badhé pitados dhateng Piyambakipun, sarta tiyang-tiyang Roma badhé dhateng lajeng ngrebat papan suci kita dalah bangsa kita." 49 Nanging ana panunggalané, yaiku Kayafas, kang jumeneng Imam Agung ing taun iku, banjur ngandika, "Panjenengan sami mboten mangertos punapa-punapa, 50 lan sami mboten nggalih bilih langkung maédahi tumrap panjenengan, manawi wonten tiyang satunggal pejah kanggé bangsa kita, katimbang tiyang sabangsa sadaya tiwas." 51 Prakara iku dingandikakaké ora saka panjenengané piyambak, nanging marga jumeneng Imam Agung ing taun iku, panjenengané medhar pameca, yèn Yésus bakal nglampahi séda kanggo bangsa iku, 52 lan ora mung kanggo bangsa iku baé, nanging uga supaya ngempalaké sarta nunggilaké para putraning Allah kang pating slebar. 53 Wiwit ing dina iku wong-wong mau padha sarujuk bakal nyédani Panjenengané. 54 Marga saka iku Yésus wus ora ngedhèng manèh ana ing antarané wong-wong Yahudi, nanging Panjenengané banjur tindak saka ing kono menyang laladan sacedhaké pasamunan nuju menyang kutha kang aran Éfraim, banjur lereb ana ing kono karo para sakabaté. 55 Nalika samana riyaya Paskahé wong Yahudi wus cedhak, lan wong akèh saka laladan kono padha menyang Yérusalèm, arep padha sesuci sadurungé Paskah iku. 56 Wong-wong mau padha
riyaya?" 57 Anadéné para pangarepé imam lan para Farisi wus padha ndhawuhaké préntah, supaya saben wong kang weruh padunungané, nuli ngaturana uninga murih kena kacepeng.
1 Nem dina sadurungé riyaya Paskah, Yésus rawuh ing Bétania panggonané Lazarus kang wus katangèkaké saka ing antarané wong mati. 2 Ana ing kono Panjenengané disegah dhahar lan Marta ngladosi, déné Lazarus iya ndhèrèk kembul dhahar karo Yésus. 3 Maria banjur njupuk
Yudas Iskariot, kang bakal ngulungaké Panjenengané, banjur ngucap, 5 "Yagéné lenga nared iku ora diedol telung atus dinar, banjur didanakaké marang para wong miskin?" 6 Pangucapé kang mangkono iku ora amarga saka anggoné nggatèkaké nasibé wong-wong miskin, nanging amarga iku gawéné nyolong, kerep nylingkuhaké dhuwit kang dadi rereksané. 7 Yésus tumuli ngandika, "Etogna baé Maria tumindak mangkono, iku pacawisan kanggo dinané anggonku kakubur. 8 Awit wong-wong miskin iku salawasé tansah ana ing antaramu, nanging Aku ora salawasé ana ing antaramu." 9 Akèh wong Yahudi kang padha krungu warta, menawa Yésus ana ing kono, banjur padha teka ora mung marga saka Yésus baé, nanging uga padha arep ndeleng Lazarus, kang wus katangèkaké saka ing antarané wong mati. 10 Para pangarepé imam tumuli padha rerembugan, sumedya matèni Lazarus pisan, 11 sabab marga saka wong iku akèh wong Yahudi kang padha nyingkur para pangarepé imam, sarta pracaya marang Yésus. 12 Ésuké bareng wong akèh kang padha teka mahargya riyaya krungu pawarta, menawa Yésus isih ana ing dalan arep tindak menyang Yérusalèm, 13 wong-wong iku banjur padha njupuk godhong-godhong palem, nuli metu padha methukaké Panjenengané, kambi surak-surak, "Hosana! Pinujia lan binerkahana Panjenenganipun ingkang rawuh atas asmanipun Pangéran,
rawuh, nitih beloné kuldi." 16 Ing wiwitan para sakabaté Yésus ora mangerti marang prakara iku, nanging sawusé Yésus kaluhuraké, lagi padha kèlingan, yèn kang katulis iku kagem Panjenengané lan kang wus katindakaké iku uga kagem Panjenengané. 17 Wong akèh kang padha ndhèrèkaké Panjenengané nalika nimbali Lazarus metu saka ing kubur lan nangèkaké saka ing antarané wong mati, padha neksèni bab Panjenengané. 18 Mulané Panjenengané dipethuk déning wong akèh iku, marga padha krungu pawarta, menawa Panjenengané kang nindakaké mukjijat iku. 19 Para Farisi banjur padha rerasanan, "Kowé wus padha weruh dhéwé, yèn kowé padha ora olèh gawé babar pisan; delengen, wong sajagat kabèh padha ngetut-buri wong iku." 20 Ing antarané wong-wong kang padha nekani riyaya arep ngabekti iku, ana wong Yunani sawatara. 21 Wong-wong iku padha marani Filipus, kang saka Bètsaida, wilayah Galiléa, padha kandha, "Sadhèrèk, kula sami kepéngin badhé sowan manggihi Yésus." 22 Filipus nuli lunga ngandhani Andréas; Andréas lan Filipus banjur padha munjuk marang Yésus. 23 Nanging Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Wus tekan wektuné Putrané Manungsa kaluhuraké. 24 Satemené Aku pitutur marang kowé: Menawa wiji gandum ora tumiba ing lemah, lan mati, tetep saelas baé; nanging menawa wiji iku mati, bakal ngetokaké woh akèh. 25 Sing sapa nresnani nyawané, iku bakal kélangan nyawané, nanging sing sapa ora nresnani nyawané ana ing donya iki, iku kang bakal ngrumati nyawané kanggo urip kang langgeng. 26 Sing sapa leladi marang Aku, iku ngetut-buria Aku lan ing ngendi padununganku, paladosanku ana ing kono uga. Sing sapa leladi marang Aku, iku bakal diajèni déning Sang Rama. 27 Saiki nyawaku trenyuh, lan Aku bakal matur apa? Rama, Paduka mugi ngluwari Kawula saking kawontenan punika? Ora, awit iya iku preluné anggonku teka ing wektu iki. 28 Rama, Paduka mugi ngluhuraken asma Paduka!" Tumuli ana swara saka swarga, "Ingsun wus ngluhuraké, lan Ingsun bakal ngluhuraké manèh!" 29 Wong akèh kang padha ngadeg ana ing kono lan krungu swara mau padha ngarani, yèn iku mau swaraning gludhug. Sawenèh ana kang ngucap, "Iku malaékat kang imbal pangandika karo Panjenengané." 30 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Swara mau kaprungu ora marga saka Aku, nanging marga saka kowé. 31 Samengko ana pangadilan ing ngatasé jagat iki: Samengko uga panggedhéné jagat iki bakal kabuwang metu; 32 déné Aku, samangsa wus kasengkakaké saka ing bumi, Aku bakal nggèndèng sakèhing wong supaya padha marek marang Aku." 33 Pangandikané kang mangkono iku kanggo mratélakaké patrap bakal sédané. 34 Wong akèh tumuli padha mangsuli, "Pamireng kula saking angger-anggering Torèt, bilih Mésias punika badhé tetep gesang ing salami-laminipun; kadospundi déné Panjenengan ngandika, bilih Putraning Manungsa kedah kasengkakaken? Menggah Putranipun Manungsa punika sinten?" 35 Yésus nuli ngandika, "Mung kari sadhéla manèh pepadhang iku ana ing antaramu. Sasuwéné pepadhang iku ana ing kowé, padha lumakua, supaya pepeteng iku aja nganti nglimputi kowé; sing sapa lumaku ana ing pepeteng, iku ora weruh menyang ngendi parané. 36 Sasuwéné pepadhang iku ana ing antaramu, padha pracayaa marang pepadhang iku, supaya kowé padha dadi putraning pepadhang." Sawusé ngandika mangkono, Yésus tumuli tindak sesingidan. 37 Sanadyan Yésus wus nindakaké mukjijat samono akèhé ana ing ngarepé wong-wong iku, éwadéné padha ora pracaya marang Panjenengané, 38 supaya kayektènana pamedhar wangsité Nabi Yésaya, mangkéné, "Gusti, sinten ingkang pitados dhateng pawartos kawula? Punapa déné sinten ingkang kawedharan asta pangwaosing Pangéran?" 39 Marga saka iku wong-wong padha ora pracaya, jalaran Yésaya wus ngandika uga, mangkéné, 40 "Panjenengané wus micakaké mripaté lan mangkotaké atiné, supaya aja padha nganti ndeleng sarana mripaté, lan mangerti sarana atiné, satemah padha mratobat sarta sunwarasaké." 41 Bab iki dingandikakaké déning Yésaya, amarga wus ningali kamulyané sarta wis ngandikakaké bab Panjenengané. 42 Ewadéné, akèh uga ing antarané para pangarep kang padha pracaya marang Yésus, nanging marga saka para Farisi, pracayané mau ora kanthi blak-blakan, supaya aja nganti padha disébrataké. 43 Awitdéné padha luwih seneng marang kaurmatan kang saka manungsa katimbang karo kaurmatan kang saka Allah. 44 Nanging Yésus banjur nywanten sora, pangandikané, "Sing sapa pracaya marang Aku, iku ora pracaya marang Aku, nanging pracaya marang Panjenengané kang ngutus Aku. 45 Sarta sing sapa ndeleng Aku, iku ndeleng Panjenengané kang ngutus Aku. 46 Aku wus teka ing jagat dadi pepadhang, supaya saben wong kang pracaya marang Aku, aja tetep ana ing pepeteng. 47 Lan menawa wong ngrungokaké pitembunganku, nanging ora nindakaké, Aku ora dadi hakimé, awitdéné tekaku iki ora supaya ngadili jagat, nanging supaya nylametaké. 48 Sing sapa nampik Aku, lan ora nampani pitembunganku, iku wus ana kang ngadili, yaiku pangandika kang wus dakwedharaké, iku kang bakal ngadili bésuk ing dina wekasan. 49 Awit Aku paring pangandika iku ora saka Aku dhéwé, nanging saka Rama kang ngutus Aku; Panjenengané iku kang paring dhawuh marang Aku, supaya ngandhakaké apa kang kudu dakkandhakaké lan kang dakpréntahaké. 50 Lan Aku mangerti, yèn dhawuhé iku urip kang langgeng. Dadiné apa kang dakkandhakaké iku anggonku nglairaké kaya kang kadhawuhaké déning Sang Rama marang Aku."
1 Nalika ngarepaké dina riyaya Paskah, Yésus wis pirsa, menawa wis tekan ing titi-mangsa anggoné bakal jengkar saka ing donya iki sowan marang ngarsané Sang Rama. Padha kayadéné Panjenengané anggoné tansah ngasihi marang para kagungané kang ana ing donya, mangkono uga saiki Panjenengané anggoné ngasihi iku nganti tumeka ing wekasané. 2 Nalika padha kembul dhahar, Iblis wis mbisikaké pangrantam ing atiné Yudas Iskariot, anaké Simon, supaya nyidrani Panjenengané. 3 Yésus pirsa, menawa Sang Rama wis masrahaké samubarang kabèh marang Panjenengané sarta menawa Panjenengané iku pinangkané saka ing Allah lan wangsul marang Allah. 4 Yésus banjur jumeneng sarta lukar pangagemané. Panjenengané mundhut lawon banjur diubetaké ing sarirané, 5 tumuli ngesokaké banyu ing wadhah, sarta wiwit mijiki sikilé
suku kawula?" 7 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Apa kang daktindakaké, saiki kowé durung nyandhak maknané, nanging bésuk kowé bakal mangerti." 8 Pétrus munjuk marang Panjenengané, "Paduka sampun ngantos mijiki suku kawula ing salami-laminipun." Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Menawa Aku ora mijiki kowé, kowé ora duwé panduman ana ing Aku." 9 Unjuké Simon Pétrus marang Panjenengané, "Gusti, sampun ngamungaken suku kawula kémawon, nanging dalah tangan saha sirah kawula pisan." 10 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Sapa baé kang wis adus, ora susah adus manèh, kajaba mung wisuh sikilé baé, awit badané sakojur wis resik. Mangkono uga kowé iku wis resik, mung baé ora kabèh." 11 Awit Panjenengané pirsa sapa kang bakal ngulungaké Panjenengané. Marga saka iku Panjenengané ngandika, "Kowé iku ora kabèh resik." 12 Sawusé mijiki sikilé para sakabat mau, Panjenengané ngagem agemané manèh banjur mapan lenggah sarta ngandika, "Apa kowé padha mangerti maknané panggawéku marang kowé iki mau? 13 Kowé padha nyebut Aku Guru lan Gusti, lan panyebutmu iku bener, awit Aku iki pancèn Guru lan Gusti. 14 Dadi menawa Aku iki kang dadi Gusti lan Gurumu wus mijiki sikilmu, dadi kowé iya padha wajib wisuh-winisuhan sikil. 15 Awit Aku wis maringi tuladha marang kowé, supaya kowé kabèh uga nindakaké kaya kang wis daktindakaké marang kowé. 16 Satemen-temené Aku pitutur marang kowé: Abdi iku ora ngungkuli bendarané, utawa utusan iya ora ngungkuli kang ngutus. 17 Menawa kowé padha mangerti prakara iku kabèh, rahayu kowé, menawa kowé kabèh padha nglakoni. 18 Dhawuhku iki ora tumrap kowé kabèh. Aku pirsa, sapa kang wis dakpilih. Nanging kudu kayektènan tulisan kang surasané mangkéné: Tiyang ingkang tumut nedha roti Kawula, punika sampun ngagagaken tungkakipun dhateng Kawula. 19 Samengko kowé padha dakdhawuhi sadurungé bab iku kelakon, supaya menawa bab iku kelakon, kowé padha pracaya, yèn iya Aku iki Panjenengané. 20 Satemen-temené Aku pitutur marang kowé, sing sapa nampani wong kang dakutus, iku nampani Aku; lan sing sapa nampani Aku, iku nampani Panjenengané kang ngutus Aku." 21 Sawisé Yésus ngandika mangkono, Panjenengané banget trenyuh ing galih, banjur paring paseksèn mangkéné, "Satemen-temené Aku pitutur marang kowé: Wong siji saka panunggalanmu bakal ngulungaké Aku." 22 Para sakabat nuli padha pandeng-pandengan, karo mangu-mangu sapa kang dikarsakaké iku. 23 Salah sijining sakabaté, yaiku sakabat kang dikasihi Panjenengané, lungguh sèndhèn sandhing Panjenengané, ing sisih tengené. 24 Sakabat iku mau disasmitani déning Simon Pétrus sarta dituturi, "Nyuwuna pirsa sapa kang dipangandikakaké iku." 25 Sakabat kang lungguh cedhak Yésus mau tumuli nolèh sarta matur marang Panjenengané, "Gusti, sinten tiyangipun?" 26 Yésus paring wangsulan, "Wongé iya iku kang bakal dakwènèhi roti sawusé dakcelupaké." Sawusé ngandika mangkono, banjur mundhut roti sarta kacelupaké nuli kaparingaké marang Yudas anaké Simon Iskariot. 27 Lan sawisé nampani roti iku, Yudas nuli kapanjingan Iblis. Yésus tumuli ngandika marang Yudas, "Apa kang arep koklakoni, iku énggal tindakna!" 28 Ananging ora ana wong siji-sijia ing antarané para sakabat kang padha kembulan iku kang mangerti, apa karsané Yésus ngandika mangkono marang Yudas iku. 29 Sarèhné Yudas kang ngreksa kas, ana kang duwé pangira menawa Yésus ngutus wong iku tuku apa-apa kang prelu kanggo riyaya iku, utawa didhawuhi maringi apa-apa marang wong miskin. 30 Yudas nampani roti iku banjur énggal-énggal lunga. Nalika iku wayahé wis bengi. 31 Sawisé Yudas lunga, Yésus banjur ngandika, "Samengko Putraning Manungsa kaluhuraké sarta Allah kaluhuraké ana ing Panjenengané. 32 Menawa Allah kaluhuraké ana ing Panjenengané, Allah iya bakal ngluhuraké Panjenengané ana ing sarirané piyambak, malah Panjenengané tumuli bakal kaluhuraké. 33 Hé, anak-anakku, anggonku nunggal karo kowé mung kari sadhéla. Kowé bakal padha nggolèki Aku, kayadéné anggonku wus ngandikakaké marang wong Yahudi: Menyang ngendi paranku, kowé ora bakal padha bisa mrana; mangkono uga saiki Aku pitutur marang kowé. 34 Aku maringi pepakon anyar marang kowé, iya iku supaya kowé padha tresna-tinresnanana; dikaya anggonku wis tresna marang kowé, kaya mangkono uga kowé iya padha tresna-tinresnanana. 35 Kanthi mangkono wong kabèh bakal padha mangerti, yèn kowé padha dadi muridku, yaiku menawa kowé padha tresna-tinresnan." 36 Simon Pétrus tumuli munjuk, "Gusti, Gusti tindak dhateng pundi?" Paring wangsulané Yésus, "Menyang ngendi paranku, kowé ora bisa ndhèrèk Aku saiki, nanging bésuk kowé bakal padha ndhèrèk Aku." 37 Pétrus munjuk marang Panjenengané, "Gusti, punapaa déné kawula mboten saged ndhèrèk Gusti samangké? Kawula badhé ngetohaken nyawa kawula kagem Gusti." 38 Paring wangsulané Yésus, "Nyawamu bakal koketohaké kagem Aku? Satemen-temené Aku pitutur marang kowé: Sadurungé jago kluruk, kowé wis nyélaki Aku ambal kaping telu."
1 "Atimu aja melang-melang; padha kumandela marang Allah; uga kumandela marang Aku. 2 Ing dalemé Ramaku akèh panggonan. Menawa ora mangkono, kowé mesthi dakkandhani. Awit Aku mrana prelu nyawisaké papan kanggo kowé. 3 Déné menawa Aku wis mrana lan wis nyawisaké papan kanggo kowé, Aku bakal bali manèh lan ngajak kowé menyang padununganku, supaya ing ngendi padununganku, kowé uga padha ana ing kana. 4 Lan menyang ngendi paranku, kowé iya padha mangerti dalané mrana." 5 Tomas munjuk marang Panjenengané, "Gusti, kawula mboten mangertos dhateng pundi tindak Panjenengan, dados kadospundi anggèn kawula sumerep marginipun mrika?" 6 Pangandikané Yésus, "Aku iki dalané, sarta jatiné kayektèn lan urip. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, menawa ora metu Aku. 7 Menawa kowé padha wanuh marang Aku, mesthi kowé kabèh iya wanuh marang Ramaku. Wiwit saiki kowé wanuh marang Panjenengané sarta wis padha ndeleng Panjenengané." 8 Filipus munjuk marang Panjenengané, "Gusti, kawula mugi sami Paduka tedahi Sang Rama punika, supados kawula sami marem." 9 Pangandikané Yésus, "Wis samono lawasé Aku nunggal karo kowé, Filipus, éwasamono kowé ora wanuh marang Aku? Sapa baé kang wis ndeleng Aku, iku wus ndeleng Sang Rama; kepriyé déné kowé kandha: Kawula mugi sami Paduka tedahi Sang Rama? 10 Apa kowé ora ngandel yèn Aku iki ana ing Sang Rama lan Sang Rama ana ing Aku? Apa kang dakkandhakaké marang kowé iku, ora saka karepku dhéwé, nanging saka Sang Rama, kang dedalem ana ing Aku, Panjenengané iku kang nindakaké pakaryané. 11 Padha ngandela marang Aku, yèn Aku ana ing Sang Rama lan Sang Rama ana ing Aku; utawa saora-orané, padha ngandela, marga saka pakaryan-pakaryan iku. 12 Satemené Aku pitutur marang kowé: Sing sapa pracaya marang Aku, iku bakal nindakaké uga pakaryan kang daktindakaké, malah pakaryan-pakaryan kang ngungkuli iku. Awit Aku sowan menyang ngarsané Sang Rama; 13 lan apa baé kang koksuwun atas saka jenengku, Aku bakal ngleksanani, supaya Sang Rama kaluhurna ana ing Sang Putra. 14 Menawa kowé padha nyuwun apa-apa marang Aku atas saka jenengku, iku Aku kang bakal ngleksanani." 15 "Menawa kowé padha tresna marang Aku, kowé padha netepana pepakonku, 16 Aku bakal nyuwun marang Sang Rama lan Panjenengané bakal maringi kowé Juru Pitulung liyané, supaya Panjenengané nunggil karo kowé, ing salawasé, 17 yaiku Rohing Kayektèn. Jagat ora bisa nampani Panjenengané, amarga jagat ora sumurup lan ora wanuh marang Panjenengané, nanging kowé padha wanuh marang Panjenengané, amarga Panjenengané nunggil karo kowé lan bakal dedalem ana ing kowé. 18 Kowé ora bakal daktinggal lola, Aku bakal mbalèni kowé. 19 Mung kurang sadhéla jagat ora bakal ndeleng Aku manèh, nanging kowé ndeleng Aku, awit Aku urip, lan kowé iya bakal urip. 20 Ing waktu iku kowé bakal padha mangerti, yèn Aku ana ing Ramaku lan kowé padha ana ing Aku, tuwin Aku ana ing kowé. 21 Sing sapa nduwèni sarta netepi pepakonku, iya iku kang tresna marang Aku. Sing sapa tresna marang Aku, iku bakal ditresnani déning Ramaku lan Aku uga bakal nresnani sarta bakal nglairaké sariraku marang wong iku." 22 Yudas, dudu Yudas Iskariot, tumuli munjuk marang Yésus, "Gusti, sababipun punapa déné Panjenengan badhé nglairaken sarira Panjenengan dhateng kawula sadaya, lan mboten dhateng jagat?" 23 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Menawa ana wong kang tresna marang Aku, iku bakal netepi piwulangku sarta bakal ditresnani déning Ramaku lan Aku karo Sang Rama bakal padha ngrawuhi sarta dedalem ana ing wong iku. 24 Sing sapa ora tresna marang Aku, iku ora netepi piwulangku; lan piwulangku kang kokrungu iku ora saka Aku, nanging saka Sang Rama kang ngutus Aku. 25 Kabèh iku mau dakkandhakaké marang kowé, mumpung Aku isih nunggal karo kowé; 26 nanging Juru Pitulung,
wis dakkandhakaké marang kowé. 27 Kowé padha daktinggali tentrem-rahayu. Tentrem-rahayuku dakwènèhaké marang kowé, lan apa kang dakwènèhaké iku ora kaya pawèwèhé jagat marang kowé. Atimu aja melang-melang lan aja giris. 28 Kowé wis padha krungu, yèn Aku wis kandha marang kowé: Aku lunga, nanging bakal nekani kowé manèh. Menawa kowé tresna marang Aku, kowé mesthi padha bungah amarga Aku lunga sowan menyang Ramaku, sabab Sang Rama iku ngluwihi Aku. 29 Lan saiki uga kowé padha dakkandhani sadurungé bab iku kelakon, supaya samangsa kelakon, kowé padha pracaya. 30 Aku ora pitutur akèh manèh marang kowé, awit panggedhéné jagat iki teka, mangka ora duwé pangwasa sathithik-thithika ingatasé Aku. 31 Nanging supaya jagat mangerti, menawa Aku tresna marang Sang Rama sarta menawa Aku nindakaké samubarang kang didhawuhaké Sang Rama marang Aku. Mulané
pang kang ana ing Aku kang ora metu wohé, dipagas lan kang metu wohé, diresiki, supaya mundhaka akèh wohé. 3 Kowé iku wis padha resik awit saka pangandika kang wis dakwulangaké marang kowé. 4 Kowé tetepa dumunung ing Aku lan Aku ana ing kowé. Padha kaya pang ora bisa metu wohé saka awaké dhéwé, menawa ora tetep dumunung ana ing wit anggur, mangkono uga kowé ora bisa metokaké woh menawa ora tetep dumunung ana ing Aku. 5 Aku iki wité anggur lan kowé iku pang-pangé. Sing sapa tetep dumunung ana ing Aku, lan Aku ana ing wong iku, iku kang metokaké woh akèh, awit menawa pisah saka Aku, kowé padha ora bisa tumindak apa-apa. 6 Sing sapa ora tetep dumunung ana ing Aku, iku dibuwang metu kaya pang mau, temah dadi garing, tumuli padha dikukupi lan banjur dicemplungaké ing geni, sarta kaobong. 7 Menawa kowé dumunung ana ing Aku lan piwulangku dumunung ana ing kowé, padha nyuwuna apa baé kang kokkarepaké, kowé bakal kasembadan. 8 Kang dadi margané Ramaku kaluhuraké, yaiku menawa kowé padha metokaké woh akèh sarta marga saka mangkono kowé padha tetéla yèn dadi muridku." 9 "Kayadéné Sang Rama wis nresnani Aku, mangkono uga Aku iya wis nresnani kowé; padha tetepa dumunung ing katresnanku iku. 10 Menawa kowé netepi dhawuhku, kowé bakal tetep dumunung ing katresnanku, kayadéné anggonku wus netepi dhawuhé Ramaku sarta tetep dumunung ana ing katresnané. 11 Kabèh iku dakkandhakaké marang kowé, supaya kabungahanku dumununga ing kowé lan kabungahanmu dadia sampurna. 12 Dhawuhku iku mangkéné, yaiku supaya kowé padha tresna-tinresnanana, dikaya anggonku wus nresnani kowé. 13 Ora ana katresnan kang gedhéné ngluwihi katresnané wong kang ngetohaké nyawané kanggo nglabuhi mitra-mitrané. 14 Kowé iku mitraku, menawa kowé padha nglakoni apa kang dakdhawuhaké marang kowé. 15 Aku ora ngarani abdi manèh marang kowé, sabab abdi iku ora mangerti apa kang katindakaké déning bendarané, nanging kowé wus padha daksebut mitra, jalaran sabarang kang wis dakrungu saka Ramaku, iku wis daksumurupaké kabèh marang kowé. 16 Dudu kowé kang padha milih Aku, nanging Aku kang milih kowé. Aku wis netepaké, supaya kowé padha lunga lan metokaké woh lan wohmu iku lestaria, sarana mangkono apa kang koksuwun marang Sang Rama atas saka jenengku, kajurungana déning Panjenengané marang kowé. 17 Iki dhawuhku marang kowé: Padha tresna-tinresnanana." 18 "Menawa kowé padha disengiti déning jagat, élinga yèn jagat wis sengit marang Aku sadurungé kowé. 19 Saupama pinangkamu saka ing jagat, mesthi jagat tresna marang kowé awit dadi duwèké. Nanging sarèhné pinangkamu ora saka ing jagat, malah Aku wus milih kowé saka ing jagat, mulané jagat sengit marang kowé. 20 Padha élinga marang pitutur kang wus dakwulangaké marang kowé: Kang jeneng abdi iku ora ngungkuli bendarané. Menawa Aku iki wis dikuya-kuya, kowé uga mesthi bakal dikuya-kuya; menawa wong-wong iku netepi dhawuhku, mesthi iya netepi pituturmu. 21 Nanging iku kabèh bakal katandukaké marang kowé marga saka Aku, awit padha ora wanuh marang Panjenengané kang ngutus Aku. 22 Saupama Aku ora teka lan ora mituturi wong-wong iku, mesthi padha ora duwé dosa. Nanging saiki wong-wong iku ora duwé alesan ing bab dosané. 23 Sing sapa sengit marang Aku, uga sengit marang Ramaku. 24 Saupama Aku ora nindakaké pakaryan ana ing satengahé wong-wong iku, kang durung tau ditindakaké déning wong liya, mesthi ora padha dosa. Nanging saiki sanadyan wis padha weruh marang iku kabèh, wong-wong iku padha sengit marang Aku lan marang Ramaku. 25 Nanging pangandika kang katulis ana ing kitab Torèté wong-wong iku kudu ditetepi: Tiyang-tiyang punika sami sengit dhateng Kawula tanpa sabab. 26 Menawa Juru Panglipur kang bakal dakutus saka Sang Rama rawuh, yaiku Rohing Kayektèn kang miyos saka Sang Rama, Panjenengané iku bakal
iku dakkandhakaké marang kowé, supaya kowé aja padha kena sandhungan banjur nampik aku. 2 Kowé bakal disébrataké saka sinagogé, malah bakal ana waktuné saben wong kang matèni kowé, padha ngira menawa saos pangabekti marang Allah. 3 Wong-wong iku tumindak mangkono, amarga padha ora wanuh marang Sang Rama lan marang Aku. 4 Nanging kabèh iki dakkandhakaké marang kowé, supaya menawa tekan ing waktuné kowé padha éling, yèn Aku wus ngandhakaké marang kowé." "Prakara iki ora dakkandhakaké marang kowé saka wiwitan mula, awit nganti saiki Aku isih tetunggalan karo kowé, 5 nanging saiki Aku lunga sowan marang ngarsané Panjenengané kang wis ngutus Aku, lan ora ana siji baé saka panunggalanmu kang takon marang Aku: Panjenengan tindak dhateng pundi? 6 Ananging marga kowé padha dakkandhani bab iku mau, temah atimu sedhih. 7 Déné kang dakkandhakaké marang kowé iki bener: Luwih maédahi tumrapé kowé, menawa Aku lunga. Sabab menawa Aku ora lunga, Juru Pitulung iku ora bakal nekani kowé, nanging menawa Aku lunga, Aku bakal ngongkon Juru Pitulung marang kowé. 8 Déné menawa Panjenengané rawuh, iku bakal ngyakinaké jagat bab dosa, bab kayektèn, lan bab pangadilan; 9 bab dosa, amarga padha tetep ora pracaya marang Aku. 10 Bab kayektèn, awit Aku sowan marang ngarsané Sang Rama lan kowé padha ora ndeleng Aku manèh; 11 bab pangadilan, amarga panggedhéné jagat iki wis kaukum. 12 Isih akèh prakara kang prelu dakkandhakaké marang kowé, nanging saiki kowé durung bisa nampa. 13 Nanging samangsa Panjenengané rawuh, yaiku Rohing Kayektèn, iku bakal nuntun kowé marang sakèhing kayektèn. Awit Panjenengané ora bakal pitutur saka sarirané dhéwé, nanging sabarang kang dipiyarsakaké iku kang bakal dingandikakaké sarta Panjenengané bakal martakaké prakara-prakara kang arep kelakon. 14 Panjenengané bakal ngluhuraké Aku, amarga bakal martakaké marang kowé apa kang katampi saka Aku. 15 Apa sakagungané Sang Rama, iku iya duwèkku; mulané Aku pitutur, mangkéné: Juru Pitulung bakal martakaké marang kowé apa kang wis katampi saka Aku." 16 "Mung kari sadhéla kowé bakal ora padha ndeleng Aku manèh lan sadhéla engkas kowé bakal padha ndeleng
marang kita: Kari sadhéla nuli kowé padha ora ndeleng Aku, sadhéla manèh banjur padha ndeleng Aku? Sarta: Aku lunga menyang ngarsané Sang Rama?" 18 Banjur padha sapocapan, "Apa ta tegesé pangandika: Mung kari sadhéla? Aku padha ora mangerti apa kang dipangandikakaké iku." 19 Yésus pirsa, yèn para sakabaté padha sumedya munjuk pitakon marang Panjenengané, banjur ngandika, "Apa kowé padha rerasanan apa kang dakngandikakaké mau, yaiku: Mung kari sadhéla nuli kowé bakal ora padha ndeleng Aku lan sadhéla manèh kowé bakal padha ndeleng Aku? 20 Satemen-temené Aku pitutur marang kowé: Kowé bakal padha nangis lan sesambat, nanging jagat bakal bungah; kowé bakal padha nandhang susah, nanging kasusahanmu bakal malih dadi kabungahan. 21 Samangsa wong wadon lagi nglarani, iku ngrasakaké susah, nanging samangsa wis nglairaké bayiné, wis ora kèlingan manèh marang larané, marga saka bungahé déné ana manungsa kalairaké ing donya. 22 Mangkono uga kowé samengko iya padha nandhang susah, nanging Aku bakal nemoni kowé manèh, temahan bakal padha bungah atimu lan ora ana wong siji-sijia kang bisa ngrebut kabungahanmu saka kowé. 23 Ing dina iku kowé ora bakal padha miterang apa-apa marang Aku. Satemené Aku pitutur marang kowé: Samubarang kang koksuwun marang Sang Rama, iku bakal kaparingaké marang kowé atas saka jenengku. 24 Nganti sapréné kowé durung njaluk apa-apa atas saka jenengku. Padha nyenyuwuna, kowé mesthi bakal padha kaparingan, supaya sampurna kabungahanmu. 25 Iku mau kabèh dakkandhakaké marang kowé sarana pasemon. Bakal tumeka ing waktuné anggonku mituturi kowé ora nganggo pasemon manèh, nanging kanthi ngeblak anggonku mituturi kowé bab Sang Rama. 26 Ing dina iku kowé bakal padha nyenyuwun atas saka jenengku. Aku ora pitutur marang kowé, yèn Aku kang bakal nyuwunaké kowé marang Sang Rama, 27 awitdéné Sang Rama piyambak nresnani kowé, amarga kowé wis padha tresna marang Aku, lan pracaya yèn Aku iki pinangkané saka ing Allah. 28 Aku mijil saka Sang Rama, lan wus teka ing donya; Aku ninggalaké donya manèh sowan marang Sang Rama." 29 Unjuké para sakabaté, "Lah, sapunika Panjenengan ngandika kanthi ngeblak, mboten mawi pasemon malih. 30 Sapunika kawula sami mangertos, bilih Panjenengan pirsa samukawis lan mboten prelu tiyang munjuk pitakèn dhumateng Panjenengan. Pramila kawula sami pitados, bilih Panjenengan punika mijil saking Allah." 31 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Apa kowé saiki padha pracaya? 32 Lah, bakal tumeka ing waktuné, malah iya wis tekan waktuné, kowé padha kabuyaraké, padha menyang paranmu dhéwé-dhéwé, lan Aku koktinggal ijèn. Nanging Aku ora ijèn amarga Sang Rama nunggil karo Aku. 33 Anggon-Ku mulangaké iku mau kabèh marang kowé, supaya kowé olèh tentrem-rayahu ana ing Aku. Ana ing donya kowé padha nandhang panganiaya, nanging padha diteteg atimu, Aku wis ngalahaké donya."
1 Kaya mangkono mau pangandikané Yésus. Panjenengané banjur tumenga marang langit sarta matur, "Dhuh Rama, sampun dumugi wancinipun; mugi Putra Paduka kaluhurna, supados Putra Paduka ngluhuraken Paduka. 2 Kadosdéné anggèn Paduka sampun maringi pangwaos mengku sawarnining agesang dhateng Sang Putra, makaten ugi Sang Putra inggih badhé maringi gesang langgeng dhateng sadaya ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Sang Putra. 3 Wondéné gesang langgeng punika manawi tiyang sami wanuh dhateng Paduka, Allah ingkang sejatos, sarta dhateng Yésus Kristus utusan Paduka. 4 Kawula sampun ngluhuraken Paduka wonten ing bumi sarana anggèn Kawula sampun ngrampungaken pakaryan ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula supados katindakaken. 5 Déné sapunika, dhuh Rama, mugi Paduka ngluhuraken Kawula wonten ing ngarsa Paduka piyambak kanthi kaluhuran ingkang sampun Kawula darbèni ing ngarsa Paduka sadèrèngipun jagat tinalesan. 6 Kawula sampun medharaken asma Paduka dhateng para tiyang ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula saking jagat. Tiyang-tiyang punika kagungan Paduka sarta sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, saha sampun sami ngèstokaken pangandika Paduka. 7 Sapunika sampun sami mangertos, bilih sadaya peparing Paduka dhateng Kawula punika pinangkanipun saking Paduka. 8 Amargi sadaya pangandika ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula punika sampun Kawula tampèkaken dhateng tiyang-tiyang wau saha sampun dipun tampèni. Punapadéné sampun sami mangertos saèstu, bilih Kawula mijil saking Paduka lan sami pitados, bilih Paduka ingkang ngutus Kawula. 9 Kawula ndongakaken tiyang-tiyang punika. Sanès jagat ingkang Kawula dongakaken, nanging tiyang-tiyang peparing Paduka dhateng Kawula, awit tiyang-tiyang punika inggih kagungan Paduka, 10 lan sadaya gadhahan Kawula inggih kagungan Paduka sarta kagungan Paduka inggih gadhahan Kawula, saha Kawula sampun kaluhuraken wonten ing tiyang-tiyang punika. 11 Kawula sampun mboten wonten ing donya malih, nanging tiyang-tiyang punika taksih wonten ing donya, tuwin Kawula sowan dhateng ngarsa Paduka. Dhuh Rama ingkang Suci, tiyang-tiyang punika mugi Paduka reksa wonten ing asma Paduka, inggih punika asma Paduka ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, supados tiyang-tiyang wau sami dados satunggal kadosdéné Paduka kaliyan Kawula. 12 Salaminipun Kawula nunggil kaliyan tiyang-tiyang punika, Kawula ingkang ngreksa wonten ing asma Paduka, ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula; Kawula sampun njagi tiyang-tiyang punika lan mboten wonten tiyang satunggal kémawon ingkang ical, kajawi namung tiyang satunggal ingkang sampun pinasthi risak, supados kayektosan suraosing Kitab Suci. 13 Nanging samangké, Kawula sowan dhateng ngarsa Paduka, lan Kawula ngaturaken sadaya punika ing salebetipun Kawula taksih wonten ing donya, supados kabingahan Kawula wonten ing tiyang-tiyang wau sangsaya sampurna. 14 Tiyang-tiyang wau sampun Kawula sukani pangandika Paduka, lan sami dipun sengiti déning jagat, amargi pinangkanipun mboten saking jagat, kadosdéné pinangka Kawula punika inggih mboten saking jagat. 15 Kawula mboten nyuwun, supados tiyang-tiyang wau kapundhuta saking donya, nanging supados Paduka reksa saking piawon. 16 Tiyang-tiyang wau pinangkanipun mboten saking jagat, kadosdéné pinangka Kawula punika inggih mboten saking jagat. 17 Mugi sami Paduka sucèkaken ing kayektosan; inggih pangandika Paduka punika kayektosan. 18 Kadosdéné Paduka sampun ngutus Kawula dhateng jagat, makaten ugi Kawula inggih ngèngkèn tiyang-tiyang wau dhateng jagat; 19 sarta Kawula nucèkaken badan Kawula kanggé tiyang-tiyang wau, supados ugi sami sinucèkaken ing kayektosan. 20 Mboten namung kanggé tiyang-tiyang punika kémawon anggèn Kawula ndedonga, nanging ugi kanggé tiyang-tiyang sanèsipun ingkang sami pitados dhateng Kawula margi saking piwucalipun tiyang-tiyang wau, 21 supados sadaya sami dadosa satunggal kadosdéné Paduka, dhuh Rama, wonten ing Kawula, sarta Kawula wonten ing Paduka, murih sami dadosa satunggal ing Paduka lan Kawula, supados jagat pitados, bilih Paduka ingkang ngutus Kawula. 22 Kawula sampun nyukakaken kamulyan, ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula, dhateng tiyang-tiyang punika, supados sami dados satunggal, kadosdéné Paduka lan Kawula inggih dados satunggal. 23 Kawula wonten ing tiyang-tiyang punika sarta Paduka wonten ing Kawula supados sampurna anggènipun dados satunggal, sarta supados jagat mangertos, bilih Paduka ingkang sampun ngutus Kawula saha bilih Paduka nresnani tiyang-tiyang punika kadosdéné anggèn Paduka nresnani Kawula. 24 Dhuh Rama, ingkang dados pikajeng Kawula, Kawula wontena ing pundi kémawon, tiyang-tiyang punika tansah nunggila kaliyan Kawula, inggih punika tiyang-tiyang ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, supados sumerep dhateng kamulyan Kawula ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, awit Paduka nresnani Kawula wiwit sadèrèngipun jagat tinalesan. 25 Dhuh Rama ingkang adil, jagat punika pancèn mboten wanuh dhateng Paduka, nanging Kawula wanuh dhateng Paduka, sarta tiyang-tiyang punika sami mangertos, bilih Paduka ingkang sampun ngutus Kawula. 26 Punapadéné asma Paduka sampun Kawula sumerepaken dhateng tiyang-tiyang punika sarta inggih badhé Kawula sumerepaken, supados katresnan ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula punika wonten ing tiyang-tiyang punika, sarta Kawula inggih wonten ing tiyang-tiyang punika."
1 Sawisé Yésus ngandika mangkono, banjur miyos saka ing kono tindak menyang sabrangé kali Kidron bareng karo para sakabaté. Ing kono ana patamanan kang tumuli dilebeti bareng karo para sakabaté. 2 Yudas, kang ngulungaké Yésus iya weruh panggonan iku, amarga Yésus asring nglempak karo para sakabaté ana ing kono. 3 Yudas banjur teka ing kono kanthi prajurit sapantha lan para tukang jaga Padaleman Suci, kang diutus déning para pangarepé imam
ngandika marang wong-wong mau, "Kowé padha nggolèki sapa?" 5 Wangsulané kang padha kadangu, "Yésus wong Nasarèt." Pangandikané Yésus, "Iya Aku iki." Yudas kang ngulungaké Panjenengané, uga ngadeg ana ing kono bareng karo wong-wong mau. 6 Bareng padha dipangandikani, "Iya Aku iki," tumuli padha mundur sarta tiba ing lemah. 7 Yésus banjur ndangu manèh marang wong-wong mau, "Kowé padha nggolèki sapa?" Unjuké wong-wong mau, "Yésus wong Nasarèt." 8 Yésus paring wangsulan, "Aku wus pitutur marang kowé: Iya Aku iki wongé. Menawa Aku kang padha kokgolèki, wong-wong iki karebèn padha lunga." 9 Mangkono iku supaya ngetrepi pangandika kang mangkéné, "Tiyang-tiyang ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula mboten wonten satunggal kémawon ingkang kawula icalaken." 10 Simon Pétrus kang asikep pedhang, banjur ngunus pedhangé, disabetaké marang abdiné Imam Agung, kupingé kang tengen kaperung. Abdi mau jenengé Malkhus. 11 Yésus tumuli ngandika marang Pétrus, "Pedhangmu wrangkakna; apa Aku ora kudu ngombé isining tuwung peparingé Sang Rama marang Aku?" 12 Prajurit sapantha lan panggedéné sarta para tukang jaga, kang dikongkon déning wong Yahudi, banjur nyekel Yésus nuli kabanda, 13 Panjenengané kajujugaké luwih dhisik menyang dalemé Hanas, awit iku marasepuhé Kayafas, kang jumeneng Imam Agung ing taun iku; 14 lan iya Kayafas iku kang wus paring pamrayoga para pangarepé wong Yahudi, "Luwih maédahi menawa wong siji mati kanggo sakèhing bangsa." 15 Simon Pétrus karo sakabat siji liyané ngetutaké Yésus. Sakabat iku mau tepang karo Imam Agung, banjur mlebu menyang plataraning dalemé Imam Agung bareng karo Yésus, 16 nanging Pétrus kari ing jaba cedhak régol. Sakabat liyané iku kang tepang karo Imam Agung, nuli metu manèh, rembugan karo wong wadon kang njaga régol, banjur ngajak Pétrus mlebu. 17 Abdi wadon kang tunggu régol mau ngelokaké Pétrus, "Sampéyan rak inggih panunggalané sakabaté tiyang niku?" Wangsulané Pétrus, "Sanès!" 18 Ing nalika iku para abdi lan para tukang jaga Padaleman Suci wus padha gawé bedhiyang, marga ing wektu iku hawané adhem, wong-wong iku padha ngadeg gegeni ana ing kono. Pétrus uga ngadeg gegeni awor karo wong-wong mau. 19 Imam Agung banjur ndangu marang Yésus bab para sakabaté lan bab piwulangé. 20 Wangsulané Yésus, "Anggèn Kula mituturi jagat punika wonten ing ngedhèngan: Kula wicanten kanthi ngeblak dhateng jagat punika: Kula mucal salaminipun wonten ing papan pangibadah lan ing Padaleman Suci, panggènanipun tiyang-tiyang Yahudi sami makempal; kula mboten naté wicanten kanthi sesidheman. 21 Punapaa déné panjenengan pitakèn dhateng Kula? Mangga pitakèna dhateng tiyang-tiyang ingkang sampun sami mireng punapa ingkang sampun kula wucalaken dhateng tiyang-tiyang wau; sayektos, tiyang-tiyang wau sampun sami mangertos punapa ingkang Kula wucalaken." 22 Nalika Panjenengané ngandika mangkono iku, ana tukang jaga kang ngadeg sacedhaké kono, napuk pasuryané Yésus kambi kandha, "Kaya mangkono iku wangsulanmu marang Imam Agung?" 23 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Menawa wangsulanku iku luput, tuduhna luputé, nanging menawa bener, sabab apa kowé napuk Aku?" 24 Yésus banjur kapurugaké kalawan kabanda menyang ngarsané Kayafas kang jumeneng Imam Agung. 25 Simon Pétrus isih ngadeg gegeni. Wong-wong kang ana ing kono padha ngelokaké Pétrus, "Sampéyan rak inggih sakabaté, ta?" 26 Pétrus sélak, pangucapé, "Sanès." Sawijiné abdiné Imam Agung, kalebu sanaké
iya sélak manèh, lan nalika iku ana jago kluruk. 28 Sawisé iku, Yésus kairid saka dalemé Kayafas menyang gedhong pangadilan. Nalika iku wayahé isih ésuk. Kang padha ngirid Panjenengané iku ora lumebu ing gedhong pangadilan, supaya aja kena ing najis, awit arep padha mangan ing pahargyan Paskah. 29 Mulané Pilatus kang miyos manggihi wong-wong mau, sarta ngandika, "Panggugatmu marang Wong iku bab prakara apa?" 30 Wong-wong mau padha mangsuli, aturé, "Manawi Tiyang punika sanès durjana, kula sami mboten ngladosaken dhateng Panjenengan!" 31
dhateng tiyang." 32 Kang mangkono iku supaya kayektènana pangandikané Yésus, kang dingandikakaké kanggo mratélakaké kepriyé patrap bakal sédané. 33 Pilatus banjur lumebet manèh ing gedhong pangadilan, nuli nimbali Yésus sarta ngandika, "Punapa Sampéyan punika ratunipun tiyang Yahudi?" 34 Yésus paring wangsulan, "Panjenengan ngandika makaten punika punapa saking panggalih panjenengan piyambak, punapa wonten tiyang sanès ingkang munjuk makaten dhateng panjenengan bab ingatasipun Kula?" 35 Pilatus ngandika, "Punapa kula punika tiyang Yahudi? Bangsa Sampéyan piyambak lan para pangajenging imam ingkang ngladosaken Sampéyan dhateng kula; Sampéyan tumindak punapa?" 36 Yésus paring wangsulan, "Kraton Kula mboten saking donya ngriki; manawi kraton Kula saking donya ngriki, mesthi tiyang-tiyang Kula sami nglawan, supados Kula sampun ngantos kaulungaken dhateng tiyang Yahudi. Nanging kraton Kula mboten saking ngriki." 37 Pilatus banjur ngandika, "Dados, Sampéyan punika punapa raja?" Paring wangsulané Yésus, "Panjenengan sampun mastani, bilih Kula punika raja. Inggih punika prelunipun Kula lair lan inggih punika prelunipun Kula dhateng donya punika, supados Kula neksèni ing kayektosan; saben tiyang ingkang asalipun saking kayektosan, sami mirengaken swanten Kula." 38 Pangandikané Pilatus, "Kayektosan punika punapa?" Sawisé ngandika mangkono, Pilatus tumuli miyos manggihi wong-wong Yahudi manèh sarta ngandika, "Mungguh ing aku Wong iku ora ana kaluputané apa-apa. 39 Nanging kowé padha duwé padatan, samasa riyaya Paskah aku nglilani luwaré wong siji kanggo kowé. Apa dadi karepmu supaya aku nglilakaké luwaré rajané wong Yahudi kanggo kowé?" 40 Wong-wong mau padha mbengok manèh, "Sampun Tiyang punika, nanging Barabas kémawon!" Anadéné Barabas iku bégal.
1 Pilatus nuli dhawuh nggawa Yésus supaya digebagi. 2 Para prajurit padha nganam eri kagawé makutha, banjur ditrapaké ing mustakané. Wong-wong iku padha ngagemaké jubah wungu, 3 nuli padha maju sarta ngucap, "Sugeng, rajanipun tiyang Yahudi!" Wong-wong mau banjur napuk Pasuryané. 4 Pilatus nuli miyos manèh sarta ngandika marang wong-wong mau, "Padha tontonen, iku Wongé dakwetokaké ana ngarepmu, supaya kowé padha mangerti, yèn mungguh ing aku, ora nemu kaluputané Wong iku." 5 Yésus tumuli miyos, ngagem makutha eri lan jubah wungu. Pilatus ngandika marang wong-wong mau, "Sawangen Wong iku!" 6 Nalika para pangarepé imam lan para wong jaga padha ndeleng Panjenengané, banjur padha mbengok, "Kasaliba, kasaliba!" Pangandikané Pilatus, "Gawanen lan saliben; awit mungguh ing aku Wong iku ora ana kaluputané apa-apa." 7 Wangsulané wong-wong Yahudi, "Kula sami gadhah angger-angger, lan miturut angger-angger wau, Tiyang punika kedah kaukum pejah, amargi ngaken-aken Putranipun Allah." 8 Bareng Pilatus mireng atur kang mangkono iku, saya wuwuh ajrihé, 9 banjur lumebet ing gedhong pangadilan manèh sarta ngandika marang Yésus, "Asal Panjenengan saking pundi?" Nanging Yésus ora paring wangsulan. 10 Mulané Pilatus banjur ngandika, "Punapa Panjenengan mboten purun criyos dhateng kula? Punapa Panjenengan mboten sumerep, bilih kula punika gadhah pangwaos ngluwari Panjenengan lan ugi kwaos nyalib Panjenengan?" 11 Paring wangsulané Yésus, "Panjenengan mboten kagungan pangwaos punapa-punapa tumrap Kula, manawi pangwaos wau mboten kaparingaken dhateng panjenengan saking nginggil. Pramila: tiyang ingkang ngulungaken Kula dhateng panjenengan, dosanipun langkung ageng." 12 Wiwit nalika iku Pilatus ngangkah ngluwari Panjenengané, nanging wong-wong Yahudi padha mbengok, "Manawi panjenengan ngluwari tiyang punika, panjenengan sanès mitranipun Kaisar. Sabab tiyang ingkang ngaken-aken dados raja, punika nglawan dhateng Kaisar." 13 Bareng Pilatus mireng atur mangkono iku, tumuli dhawuh ngedalaké Yésus lan banjur lenggah ana ing kursi pangadilan, ing panggonan kang aran Litostrotos, ing basa Ibrani: Gabata. 14 Ing nalika iku pinuju dina pacawisan Paskah, kira-kira jam rolas. Pilatus banjur ngandika marang wong-wong Yahudi, "Sawangen rajamu!" 15 Wong-wong mau padha bengok,
Kaisar." 16 Wasana Pilatus banjur masrahaké Yésus marang wong-wong mau supaya disalib. Wong-wong mau padha nampani Yésus. 17 Kalawan manggul salib, Yésus miyos lan tindak menyang panggonan kang aran Pacumplungan, ing basa Ibrani: Golgota. 18 Ing kono, wong-wong mau padha nyalib Panjenengané, bareng karo wong loro liyané, dumunung ana ing kiwa lan tengené, déné Yésus ana ing tengah. 19 Pilatus uga dhawuh masang tulisan ana ing sandhuwuré salib, uniné, "Yésus saka Nasarèt Rajané wong Yahudi." 20 Akèh wong Yahudi kang padha maca tulisan mau, amarga papan panyalibé Yésus iku cedhak kutha, lan tulisan mau nganggo basa Ibrani, Latin, lan Yunani. 21 Para pangarepé imam bangsa Yahudi banjur padha matur marang Pilatus, "Panjenengan sampun nyerat: Rajané wong Yahudi, namung pangakenipun: Aku iki Rajané wong Yahudi." 22 Wangsulané Pilatus, "Apa kang wus daktulis, tetep katulis." 23 Sawisé para prajurit mau padha nyalib Yésus, banjur padha njupuk pangagemané dipara papat, saben prajurit sabagéan -- lan agemané jubah iya kajupuk. Jubah iku ora nganggo dondoman, tenunané lajuran wiwit saka ing dhuwur tekan ngisor. 24 Mulané para prajurit mau padha rembugan, "Iku aja didum-dum dadi suwèkan, nanging payo padha diundhi kanggo nemtokaké sapa kang olèh." Iku supaya kayektènan kang katulis ing Kitab Suci: "Sandhangan Kawula sami dipun dum-dum, saha jubah Kawula dipun undhi." Kang mangkono iku wus katindakaké déning para prajurit
mirsani kang ibu lan sakabat kang ditresnani ngadeg sacedhaké kono, banjur ngandika marang kang ibu, "Ibu, punika ingkang putra!" 27 Nuli ngandika marang sakabat mau, "Lah iku ibumu!" Wiwit nalika iku sakabat mau banjur mboyong ibuné Ye'sus menyang omahé. 28 Sawisé iku, sarèhné Yésus pirsa, yèn samubarang kabèh wus rampung, banjur ngandika, -- supaya kayektènana kang katulis ing Kitab Suci --: "Aku ngelak!" 29 Ing kono ana wadhah kang kebak isi anggur kecut. Tumuli ana wong kang nyelupaké spons ing anggur kecut mau, nuli katuncepaké ing pang hisop, banjur diaturaké ing tutuké Yésus. 30 Sawusé necep anggur kecut mau, Yésus tumuli ngandika, "Wus rampung!" Panjenengané banjur nungkulaké mustaka lan masrahaké nyawané. 31 Sarèhné pinuju dina pacawisan lan supaya ing dina Sabat layon-layon ora tetep ana ing kayu salib -- sabab dina Sabat iku dina Sabat kang pinunjul -- mulané para pangarepé wong Yahudi padha teka sarta duwé panyuwun marang Pilatus supaya sikilé wong-wong kang ana ing kayu salib padha karemukana, lan layoné diudhunaké. 32 Mulané para prajurit banjur padha mara sarta ngremuki sikilé wong siji lan sijiné kang disalib bareng karo Yésus. 33 Nanging bareng tekan enggoné Yésus lan weruh menawa Panjenengané wus séda, wong-wong iku ora padha ngremuk sampéyané. 34 Éwasamono salah sijiné prajurit panunggalané iku njojoh lambungé Yésus nganggo tumbak, lan sanalika metu getihé lan banyuné. 35 Wong kang ndeleng dhéwé bab iku, iku kang neksèni, lan paseksèné iku nyata, sarta wong iku mangerti, yèn paseksiné iku nyata, supaya kowé uga padha pracaya. 36 Sabab kelakoné iku mau supaya kayektènan kang katulis ing Kitab Suci, "Ora ana balungé kang diremuk." 37 Lan ana tulisan manèh kang mratélakaké, "Wong-wong bakal padha nyawang Panjenengané, kang wus dijojoh." 38 Sawusé iku mau, Yusuf saka Arimatéa duwé atur panyuwun marang Pilatus, supaya
Yahudi.) Pilatus uga nglilani panyuwuné iku. Mulané tumuli sowan sarta ngukup layoné Yésus. 39 Nikodémus uga teka mrono. Wong iku kang sakawit sowan ing ngarsané Yésus nalika wayah bengi. Nikodémus nggawa caruban lenga mur lan lenga garu, boboté watara sèket kati. 40 Wong-wong
Sacedhaking papan panggonané Yésus kasalib iku ana patamanané lan ing patamanan mau ana kuburan anyar kang durung tau dianggo ngubur wong. 42 Sarèhné pinuju dina pacawisané wong Yahudi, sarta kuburané iku cedhak, mula Yésus banjur disarèkaké ana ing kono.
1 Ing dina kapisan ing minggu iku, wayah ésuk umun-umun, nalika isih peteng, Maria Magdaléna menyang pasaréan lan weruh menawa watu tutupé guwa wis
diwartani, "Gusti dipun pendhet tiyang saking pasaréan, lan kula mboten sumerep wonten ing pundi anggènipun nyarèkaken." 3 Pétrus lan sakabat liyané mau banjur padha mangkat menyang pasaréan. 4 Sakaroné padha mlayu bebarengan, nanging sakabat liyané iku playuné luwih rikat katimbang Simon Pétrus, satemah luwih dhisik tekané ing pasaréan. 5 Lan bareng nginguk menjero, weruh yèn ulesé wus sumèlèh ing lemah; nanging dhèwèké ora mlebu. 6 Simon Pétrus olèhé nututi iya nuli tekan sarta banjur mlebu ing pasaréan, lan weruh ulesé sumèlèh ing lemah, 7 déné lawon riwé kang mauné ana ing mustakané Yésus ora awor karo ulesé, nanging wus kalempit sumèlèh kadhèwèkaké ing panggonan liya. 8 Sakabat liyané kang dhisik tekané ing pasaréan mau iya nuli mlebu, banjur ndeleng sarta pracaya. 9 Awit salawasé sakabat-sakabat mau durung padha mangerti isiné Kitab Suci kang mratélakaké, yèn Panjenengané pinesthi wungu saka ing antarané wong mati. 10 Sakabat loro iku mau tumuli padha mulih. 11 Nanging Maria Magdaléna ngadeg ing sajabané pasaréan karo nangis. Sajroné nangis nginguk ing pasaréan, 12 weruh ana malaékat loro ngagem ageman putih, padha lenggah, kang siji ana ing ulon-ulon, sijiné ana ing dagan tilas panggonan sumaréné Yésus. 13 Malaékat iku banjur padha ngandika marang Maria, "Ibu, kena apa kowé nangis?" Aturé Maria, "Gusti kula dipun pendhet tiyang lan kula mboten sumerep wonten ing pundi anggènipun nyarèkaken." 14 Sawusé matur mangkono, tumuli nolèh memburi sarta weruh Yésus jumeneng ana ing kono, nanging ora mangerti, menawa iku Yésus. 15 Yésus nuli ngandika, "Ibu, kena apa kowé nangis? Kowé nggolèki sapa?" Maria ngira yèn iku juru taman, banjur matur, "Bapak, manawi sampéyan ingkang mendhet Panjenenganipun, kula sampéyan criyosi, wonten ing pundi anggèn sampéyan nyarèkaken, kula pendhetipun." 16 Yésus tumuli ngandika, "Maria!" Maria banjur minger sarta munjuk ing basa Ibrani, "Rabuni!" Jarwané: Guru. 17 Pangandikané Yésus, "Aja nggondhèli Aku, awit Aku durung sowan menyang ngarsané Ramaku, nanging lungaa nemonana para Sadulurku, lan padha kandhanana, menawa Aku arep sowan menyang ngarsané Ramaku lan Ramamu ing ngarsané Allahku lan Allahmu." 18 Maria Magdaléna nuli lunga wewarta marang para sakabat, "Aku wus ndeleng Gusti!" sarta kang mangandikani bab-bab iku mau uga Panjenengané. 19 Bareng ing wayah bengi ing dina kapisan minggu iku para sakabaté Yésus padha nglumpuk ana ing sawenèhing papan, lawangé padha kakancing awit saka wediné marang wong Yahudi. Ing nalika iku Yésus rawuh jumeneng ana ing tengah-tengahé para sakabat sarta ngandika, "Tentrem-rayahu anaa ing kowé kabèh!" 20 Sawisé ngandika mangkono, tumuli nedahaké astané lan lambungé marang para sakabat. Para sakabat iku padha bungah nalika ndeleng Gusti. 21 Yésus banjur ngandika manèh, "Tentrem-rahayu anaa ing kowé kabèh! Kayadéné Rama anggoné ngutus Aku, mangkono uga saiki Aku ngutus kowé." 22 Sawusé ngandika mangkono, Panjenengané banjur ndamoni para sakabat lan dipangandikani, "Padha nampanana Roh Suci. 23 Menawa kowé padha ngapura dosané wong, iku dosané diapura, lan menawa kowé padha netepaké dosané, iku dosané isih tetep ana." 24 Nanging Tomas, panunggalané sakabat rolas iku, kang karan Didimus, nalikané Yésus rawuh pinuju ora nunggal karo kanca-kancané. 25 Mulané, para sakabat liyané padha ngandhani, "Aku wus padha ndeleng Gusti!" Nanging Tomas ngucap, "Sadurungé aku ndeleng tabeté paku ana ing astané lan sadurungé aku ndulek tilas paku iku nganggo drijiku tuwin lambungé daklodok nganggo tanganku, aku ora pracaya babar pisan." 26 Bareng tekan wolung dinané, para sakabaté Yésus padha ana ing jero omah iku manèh sarta Tomas iya ana ing kono. Nalika lawangé padha kakancing, Yésus rawuh banjur jumeneng ana ing tengah-tengahé para sakabat sarta
ing lambungku lan kowé aja nganti ora pracaya manèh, nanging pracayaa!" 28 Tomas mangsuli, unjuké, "Dhuh Gusti kawula, Allah kawula!" 29 Pangandikané Yésus, "Amarga kowé wus ndeleng Aku, temah kowé pracaya. Rahayu wong kang padha ora ndeleng, nanging pracaya." 30 Isih akèh manèh pratandha liyané kang katindakaké déning Yésus ana ing ngarepé para sakabaté, kang ora kasebut ana ing kitab iki, 31 nanging apa kang wus katulis, supaya kowé padha pracaya, yèn Yésus iku Kristus, Putrané Allah, sarta supaya sarana pracayamu, kowé padha nduwènana urip ana ing asmané.
1 Sawisé iku, Yésus ngatingal manèh marang para sakabaté ana ing pinggir Tlaga Tibérias; déné anggoné ngatingal mau mangkéné: 2 Ing pesisir kono kang padha
liyané. 3 Simon Pétrus tumuli kandha marang kanca-kancané mau, "Aku arep lunga golèk iwak." Wangsulané kancané, "Aku iya padha mèlu kowé." Banjur padha mangkat nunggang prau, nanging sawengi iku padha ora olèh apa-apa. 4 Nalika wus bangun ésuk, Yésus jumeneng ana ing gisik. Nanging para sakabaté padha ora mangerti, yèn iku Yésus. 5 Yésus tumuli ngandika, "Hé, bocah-bocah, apa kowé padha duwé lawuh?" Wangsulané, "Mboten." 6 Pangandikané Yésus, "Jalamu tibakna ing satengené prau, temah kowé bakal padha olèh." Jalané nuli ditibakaké, nanging ora kena ditarik, awit saka akèhing iwaké. 7 Sakabat kang dikasihi déning Yésus tumuli kandha marang Pétrus, "Iku Gusti." Bareng Simon Pétrus krungu, yèn iku Yésus, tumuli nganggo sandhangané, marga isih ngliga; banjur ambyur ing tlaga. 8 Para sakabat liyané nusul nganggo prau, jalaran ora adoh saka ing dharatan, mung watara satus mèter, kambi nggèrèd jalané kang kebak iwak iku. 9 Samentasé ing dharatan, para sakabat padha weruh geni areng, lan iwak tumumpang ing geni mau sarta roti. 10 Yésus ngandika marang para sakabat, "Njupuka iwak sawatara, saka anggonmu mentas njala mau!" 11 Simon Pétrus banjur munggah prau lan ngentas jalané menyang dharatan, jala iku kebak iwak gedhé-gedhé: cacahé nganti satus sèket telu. Nanging sanadyan nganti samono akèhé, jalané ora bedhah. 12 Pangandikané Yésus marang para sakabat, "Padha mrénéa, sarapana." Ora ana ing antarané para sakabat iku kang wani munjuk pitakon marang Panjenengané, "Paduka punika sinten?" Amarga wus padha mangerti, yèn Panjenengané iku Yésus. 13 Yésus tumuli majeng, sarta mundhut roti mau, banjur diparingaké marang para sakabat, mangkono uga iwaké. 14 Iku wus kaping teluné anggoné Yésus ngatingal marang para sakabaté sawisé wungu saka ing antarané wong mati. 15 Sawisé padha sarapan, Yésus ngandika marang Simon Pétrus, "Simon anaké Yohanes, apa kowé tresna marang Aku ngluwihi wong-wong iki?" Unjuké Pétrus, "Inggih Gusti, Gusti pirsa, bilih kawula remen dhateng Gusti." Pangandikané Yésus, "Rumatana cempé-cempéku!" 16 Pangandikané Yésus manèh marang Pétrus kang kapindhoné, "Simon, anaké Yohanes, apa kowé tresna marang Aku?" Unjuké Pétrus, "Inggih Gusti, Gusti pirsa, bilih kawula remen dhateng Gusti." Pangandikané Yésus, "Engonen wedhus-wedhusku!" 17 Pangandikané Yésus marang Pétrus kang kaping teluné, "Simon, anaké Yohanes, apa kowé tresna marang Aku?" Pétrus dadi sedhih atiné amarga Yésus ndangu kang kaping teluné, "Apa kowé tresna marang Aku?" Pétrus banjur munjuk, "Dhuh, Gusti, Gusti pirsa samukawis, inggih pirsa, bilih kawula remen dhateng Gusti." Pangandikané Yésus, "Engonen wedhus-wedhusku! 18 Satemen-temené Aku pitutur marang kowé: Nalika kowé isih enom, kowé sabukan dhéwé lan kowé lumaku menyang ngendi baé kang kokkarepaké, nanging samangsa kowé wus tuwa, kowé bakal mulung tanganmu lan wong liya kang bakal nyabuki kowé, banjur nggawa kowé menyang panggonan kang ora kokkarepaké." 19 Bab iku dipangandikakaké kanggo nélakaké kepriyé anggoné Pétrus bakal mati lan ngluhuraké Allah. Sawusé ngandika mangkono mau, tumuli dhawuh marang Pétrus, "Mèlua Aku!" 20 Bareng Pétrus nolèh, weruh sakabat kang dikasihi déning Yésus ndhèrèk, yaiku sakabat kang nalika bujana lungguh cedhaké Yésus, sarta munjuk, "Gusti, sinten tiyangipun ingkang badhé ngulungaken Gusti?" 21 Nalika Pétrus weruh sakabat iku mau, nuli munjuk marang Yésus, "Gusti, piyambakipun punika lajeng kadospundi?" 22 Pangandikané Yésus, "Saupama dakkarepaké, supaya iku tetep urip nganti satekaku, iku rak dudu urusanmu. Nanging kowé: Mèlua Aku!" 23 Banjur sumebar pawarta ing antarané para sadulur-sadulur, yèn sakabat iku mau ora bakal mati. Nanging Yésus ora ngandika marang Pétrus, yèn sakabat mau bakal ora mati, nanging, "Saupama dakkarepaké, supaya iku tetep urip nganti satekaku, iku dudu urusanmu." 24 Iya sakabat iku, kang neksèni lan wus nulis bab iku mau kabèh, lan kita padha mangerti, yèn paseksiné iku nyata. 25 Isih akèh bab-bab liyané manèh kang katindakaké déning Yésus, nanging
1 Téofilus, ingkang kinurmatan, ing kitab kula ingkang kapisan, kula nyariyosaken sakathahing pakaryan lan piwulangipun Yésus, 2 ngantos dumugi ing dinten anggènipun kasengkakaken dhateng swarga. Sadèrèngipun, Panjenenganipun sampun paring dhawuh lantaran Roh Suci dhateng para rasul pepilihanipun. 3 Sareng sampun rampung anggènipun nandhang sangsara, Panjenenganipun lajeng ngatingal dhateng para rasul wau, sarta kalayan pratandha kathah paring bukti, bilih Panjenenganipun gesang. Amargi ngantos kawan dasa dinten laminipun anggèning wongsal-wangsul ngatingal saha paring pangandika bab Kratoning Allah dhateng para rasul wau. 4 Ing sawijining dina nalika Yésus dhahar bebarengan karo para rasul, padha ora diparengaké ninggal Yérusalèm, sarta padha didhawuhi tetep ana ing kono, ngentèni janjiné Sang Rama, kang mangkéné pangandikané, "Kowé wus padha krungu saka Aku, 5 Menawa Yohanes iku anggoné mbaptis nganggo banyu, nanging ora suwé manèh kowé bakal padha kabaptis sarana Roh Suci." 6 Para rasul kang padha ngumpul iku nuli nyuwun pirsa, "Gusti, punapa sapunika anggèn Panjenengan badhé mulihaken kraton tumrap Israèl?" 7 Paring wangsulané, "Kowé ora prelu nyumurupi mangsa lan waktu, kang katamtokaké déning Sang Rama piyambak, manut pangwaosé. 8 Nanging kowé bakal padha tampa pangwasa, samangsa Roh Suci wus nedhaki kowé kabèh, sarta kowé bakal padha dadi seksi-seksiku ana ing Yérusalèm lan ing Yudéa sarta Samaria kabèh, tuwin tumeka ing pungkasaning bumi." 9 Sawisé ngandika mangkono, Panjenengané nuli sinengkakaké menyang swarga, sineksènan déning para rasul, banjur wus ora katingal, amarga kaaling-alingan méga. 10 Nalika lagi padha tumenga ing langit ngawasaké anggoné' Panjenengané sumengka iku, dumadakan ana priya loro jumeneng ing sacedhaké, padha ngagem ageman putih, 11 kang tumuli mangandikani mangkéné, "Hé, wong-wong Galiléa, yagéné kowé padha ngadeg tumenga ing langit? Yésus, kang sinengkakaké menyang swarga, nilar kowé kabèh iki, bakal rawuh manéh kanthi patrap kaya kang padha kokdeleng nalika Panjenengané minggah menyang swarga." 12 Para rasul banjur padha bali menyang Yérusalèm saka gunung Zaitun, kang saka Yérusalèm adohé mung salakon ing dina Sabat. 13 Satekané ing kutha, nuli padha munggah menyang kamar ing dhuwur, kang
Simon wong Zélot sarta Yudas anaké Yakobus. 14 Kabèh padha saiyeg anggoné mempeng ing pandonga, bebarengan karo wanita sawatara sarta Maria, ibuné Yésus, tuwin para sadhèrèké Yésus. 15 Ing nalika samana Pétrus banjur jumeneng ana ing satengahé para sadulur tunggal pracaya, kang lagi padha nglumpuk, cacahé watara satus rong puluh, sarta ngandika, 16 "Hé, para
nyekel Yésus. 17 Mauné wong iku klebu ing golongan kita sarta mèlu nindakaké ayahan leladi iki." 18 Yudas iku wis tuku palemahan sarana opahing pialané, banjur tiba krungkeb, wetengé bedhah, nganti jeroané mbrodhol kabèh. 19 Bab iku
ing kitab Masmur tinulis mangkéné: 'Kémah-kémahipun dadosa suwung, sampun ngantos wonten ingkang ngenggèni.' Sarta:'Kalenggahanipun kapendheta déning tiyang sanès.' 21 Awit saka iku anaa siji kang diwuwuhaké marang kita saka panunggalané wong-wong kang tansah kekumpulan karo kita, nalika Gusti Yésus isih tetunggilan karo kita, 22 yaiku wiwit saka pambaptisé Yohanes nganti tekan dina sumengkané Yésus menyang swarga, nilar kita, supaya mèlu dadi seksi bab wunguné." 23 Wong-wong banjur ngusulaké wong loro: Yusuf kang karan Barsabas lan kang uga karan Yustus, tuwin Matias. 24 Kabèh nuli padha ndedonga lan munjuk, "Dhuh, Gusti, Paduka ingkang nguningani manahipun sadaya tiyang, mugi karsa paring pitedah, tiyang kalih punika pundi ingkang Paduka pilih, 25 supados nampèni kalenggahan lelados, inggih punika kalenggahan rasul, ingkang katilar déning Yudas, ingkang sampun késah dhateng panggénan ingkang samesthinipun tumrap tiyang wau." 26 Banjur padha diundhi, satemah kang kena Matias, mula banjur kawuwuhaké marang para rasul sawelas.
1 Bareng ing dina riyaya Péntakosta, wong-wong kabèh padha nglumpuk. 2 Dumadakan ana swara saka langit, saèmper sumiyuting angin gedhé, kang ngèbeki saomah kang kanggo lelungguhan, 3 banjur padha ndeleng urubing geni ilat-ilatan, kang ambyar lan nibani saben wong mau kabèh. 4 Tumuli wong kabèh padha kapenuhan ing Roh Suci sarta banjur padha wiwit guneman nganggo basa-basa liya, kaya kang kawisikaké déning Roh iku supaya kaucapaké. 5 Nalika samana ing Yérusalém ana wong-wong Yahudi kang salèh saka sarupaning bangsa ing sangisoring langit. 6 Bareng ana swara mangkono mau, tumuli wong akèh padha teka kumrubut sarta padha gumun, amarga saben wong krungu para rasul lan para murid iku padha guneman nganggo basané wong-wong mau. 7 Kabèh padha njenger kaéraman, banjur padha ngucap, "Wong-wong kang padha guneman iku rak wong Galiléa, ta? 8 Kepriyé déné kita dhéwé-dhéwé padha krungu anggoné guneman nganggo basa kita dhe'wé, yaiku basa kang kita anggo ana ing nagara asal kita: 9 kita iki wong Partia, Média, Élam, kang padha manggon ing Mésopotamia, Yudéa lan Kapadokia, Pontus lan Asia, 10 Frigia lan Pamfilia, Mesir lan ing wewengkoné Libia kang cedhak karo Kiréné, wong-wong neneka saka Roma, 11 iya wong Yahudi iya wong kang ngrasuk agama Yahudi, wong Kréta lan wong Arab, kita krungu wong-wong iku padha guneman nganggo basa kita dhéwé-dhéwé bab pakaryan-pakaryan agung kang katindakaké déning Allah." 12 Kabèh padha kaéraman sarta bingung lan padha takon-tinakon, mangkéné, 13 "Apa ta tegesé iki?" Nanging wong liyané ana kang moyoki, ujaré, "Wong iku rak lagi padha mabuk anggur manis." 14 Pétrus tumuli jumeneng dalah para kanthiné sawelas, sarta ngandika kalawan swara sora marang wong-wong mau, "Para Sadhèrèk Yahudi saha panjenengan sadaya ingkang sami manggèn ing Yérusalèm, mugi sami nggatosaken saha ngretos punapa ingkang kula andharaken. 15 Tiyang-tiyang punika mboten sami mabuk, kados panginten panjenengan, amargi sapunika saweg jam sanga énjing. 16 Nanging inggih punika ingkang kapangandika
Rohingsun marang sakèhing manungsa; anak-anakira lanang lan wadon bakal padha medhar wangsit, lan wong nom-nomanira bakal padha nampa wahyu, sarta wong-wongira kang wus tuwa bakal padha olèh impèn. 18 Uga para abdiningsun lanang lan wadon bakal sunesoki Rohingsun ing dina-dina iku, lan bakal padha medhar wangsit. 19 Sarta Ingsun bakal nganakaké kaélokan-kaélokan ana ing dhuwur, ana ing langit lan pratandha-pratandha ana ing ngisor, ana ing bumi: getih lan geni sarta kumeluning kukus. 20 Srengéngé bakal dadi peteng ndhedhet lan rembulan bakal dadi getih sadurungé tekan dinaning Pangéran kang agung lan luhur iku. 21 Anadéné saben wong kang nyebut asmané Pangéran iku bakal kapitulungan rahayu. 22 Para Sadhèrèk Israèl, sami mirengna andharan kula punika: Ingkang kula kajengaken inggih punika Yésus saking Nasarèt, satunggaling priya ingkang sampun kapiji déning Allah saha ingkang sampun kapratélakaken dhateng panjenengan sadaya kalawan pangwaos-pangwaos, tuwin kaélokan-kaélokan sarta pratandha-pratandha ingkang katindakaken déning Allah lantaran Panjenenganipun, wonten ing tengah-tengah panjenengan sadaya, kadosdéné ingkang sampun panjenengan mangertosi. 23 Panjenenganipun ingkang kaulungaken déning Allah miturut karsa saha rancanganipun punika sampun panjenengan salib sarta panjenengan sédani lumantar tanganipun bangsa-bangsa ingkang duraka. 24 Nanging lajeng kawungokaken déning Allah, kauwalaken saking sangsaraning pejah, amargi mboten badhé Panjenenganipun lestantun kawengku déning pangwaosing pejah punika. 25 Awit Daud ngandika bab Panjenenganipun makaten: Aku tansah mandeng marang Pangéran, amarga Panjenengané jumeneng ing tengenku, satemah aku ora kéguh. 26 Mulané atiku sukarena lan ilatku surak-surak; malah badanku bakal lerem sajroning pangarep-arep, 27 amargi Paduka mboten masrahaken kawula dhateng jagatipun tiyang pejah, sarta mboten négakaken Abdi Paduka ingkang suci ngalami risak. 28 Paduka paring sumerep dhateng kawula bab margining gesang; Paduka badhé nglubèraken kabingahan dhateng kawula wonten ing pangayunan Paduka. 29 Para Sadhèrèk, kula badhé cariyos dhateng panjenengan sadaya kanthi blaka-suta bab Daud, leluhuripun bangsa kita. Panjenenganipun sampun séda saha kasarèkaken, saha pasaréanipun dumugi ing dinten punika taksih wonten. 30 Nanging panjenenganipun punika jumeneng nabi saha pirsa, bilih Allah sampun paring prajanji dhateng panjenenganipun kalayan supaos, bilih Allah badhé nglenggahaken tedhakipun Daud piyambak wonten ing dhamparipun. 31 Margi saking punika panjenenganipun uninga sadèrèngipun saha ngandikakaken bab wungunipun Mésias, inggih punika nalika ngandika, bilih Panjenenganipun mboten dipun tégakaken wonten ing jagatipun tiyang pejah, saha bilih sariranipun mboten badhé ngalami risak. 32 Inggih Yésus punika ingkang kawungokaken déning Allah, saha tumrap prakawis punika kula sadaya ingkang sami dados seksinipun. 33 Punapadéné sareng Panjenenganipun sampun jinunjung déning asta tengenipun Allah tuwin tampi saking Sang Rama, Roh Suci ingkang kaprasetyakaken punika, Panjenenganipun lajeng ngesokaken Roh punika kados ingkang sampun panjenengan sumerepi saha panjenengan pireng wonten ing ngriki. 34 Amargi sanès Daud ingkang minggah dhateng swarga, malah Daud piyambak ngandika makaten: Pangéran wus ngandika marang Gustiku: 35 Sira lenggaha ing satengeningsun, nganti mungsuhira kabèh wus padha sundadèkaké ancik-anciking tlapakanira. 36 Awit saking punika, umat Israèl sadaya kedah mangertos kalayan saèstu, bilih Allah sampun njumenengaken Yésus ingkang panjenengan salib punika, dados Gusti lan Kristus." 37 Bareng wong-wong mau padha krungu pangandika mangkono iku, atiné padha trenyuh, banjur padha matur pitakon marang Pétrus lan para rasul liyané, "Para Sadhèrèk, punapa ingkang kedah sami kula lampahi?" 38 Paring wangsulané Pétrus, "Sami mratobata sarta panjenengan piyambak-piyambak sami kabaptisa ing asmanipun Yésus Kristus, murih angsal pangapuntening dosa panjenengan, satemah panjenengan sami badhé nampèni peparing, inggih punika Roh Suci. 39 Awitdéné ingkang kaparingan prajanji punika panjenengan sadaya saha putra-putra panjenengan tuwin tiyang-tiyang ingkang taksih tebih, sapinten ingkang badhé tinimbalan déning Gusti Allah kita." 40 Tuwin kalawan pangandika-pangandika liyané akèh manèh panjenengané paring paseksi lan pambereg marang wong-wong kabèh, pangandikané, "Sami sumingkira saking patunggilanipun tiyang-tiyang ingkang keblinger." 41 Wong-wong kang nampani pangandikané Pétrus mau padha kabaptis. Ing dina iku, cacahé para murid wuwuh watara telung èwu. 42 Wong-wong mau padha ngantepi ing piwulangé para rasul lan anggoné tetunggalan sarta padha tansah nglumpuk, saprelu nyuwil-nyuwil roti lan ndedonga. 43 Wong kabèh padha kadunungan rasa wedi, awit para rasul iku padha nganakaké mukjijat lan pratandha akèh. 44 Sarta wong kang pracaya kabèh padha lestari manunggal, sakèhing barang darbèké padha dianggep duwèké wong akèh. 45 Apadéné tansah ana panunggalané kang ngedol barang darbèké, banjur didum-dumaké marang wong kabèh, miturut kabutuhané. 46 Sadina-dina tansah padha nglumpuk ana ing Padaleman Suci kalawan tegen sarta saiyeg. Padha nyuwil-nyuwil roti ana ing omahé kanthi giliran, padha mangan bebarengan kalawan bungah lan ati kang tulus, 47 karo memuji marang Allah, apadéné padha disenengi déning wong sabangsa kabèh. Sarta manèh ing saben dinané cacahé wong kang padha kapitulungan rahayu diwuwuhi déning Gusti.
1 Ing sawijining dina, ngarepaké wektu sembahyang, yaiku jam telu awan, Pétrus lan Yohanes padha minggah menyang Padaleman Suci. 2 Ing kono ana wong lumpuh lair mula, mulané saben dina digéndhong lan dipapanaké ing sacedhaké gapuraning Padaleman Suci kang aran Gapura Éndah, supaya ngemis marang wong kang padha lumebu menyang Padaleman Suci. 3 Bareng wong mau weruh Pétrus lan Yohanes arep lumebet menyang Padaleman Suci, banjur nyuwun peparing. 4 Sakaroné padha mirsani wong iku sarta Pétrus tumuli ngandika, "Aku pandengen." 5 Wong mau iya banjur mandeng marang sakaroné kanthi pangarep-arep bakal
iku, ngadega lan lumakua!" 7 Panjenengané banjur ngasta tangané tengen wong mau, nulungi anggoné ngadeg. Sanalika iku uga sikilé lan poloké wong mau dadi kukuh, 8 tumuli mlumpat sarta mlaku mrana-mréné, banjur ndhèrèk sakaroné lumebu menyang Padaleman Suci, kalawan jingkrak-jingkrak sarta memuji marang Allah. 9 Wong-wong kabèh weruh anggoné mlaku karo memuji marang Allah iku 10 sarta iya banjur padha ora pangling, yèn wong iku kang adaté lungguh ngemis ana ing Gapura Éndah ing Padaleman Suci, satemah padha kaéraman lan gumun banget marang apa kang wus kelakon mungguh ing wong mau. 11 Sarèhné wong iku tansah ngetutaké Pétrus lan Yohanes, mulané wong akèh kang padha gumun banget iku kabèh padha teka ngrubung ana ing srambi kang aran Srambi Salomo. 12 Bareng Pétrus pirsa wong akèh iku, banjur ngandika, "Para Sadhèrèk Israèl, punapaa déné panjenengan sadaya sami gumun dhateng lelampahan punika saha punapa sababipun déné panjenengan sami ningali dhateng kula kekalih, kados-kados ingkang murugaken tiyang punika saged lumampah, margi saking pangwaos utawi kamursidan kula kekalih piyambak? 13 Allahipun Abraham, Ishak lan Yakub, Allahipun leluhur kita sampun mulyakaken Abdinipun, inggih punika Yésus ingkang panjenengan ulungaken saha panjenengan tampik wonten ing ngarsanipun Pilatus, sanadyan Pilatus mutusaken bilih Panjenenganipun kedah dipun luwari. 14 Nanging panjenengan sampun nampik Ingkang Suci saha Leres, sarta milih tiyang ingkang damel pepejah, supados kaparingaken dhateng panjenengan. 15 Dados panjenengan nyédani Panjenenganipun ingkang dados Sumbering Gesang, nanging lajeng sampun kawungokaken déning Allah saking antawisipun tiyang pejah; saha tumrap bab punika kula ingkang sami dados seksinipun. 16 Punapa déné margi saking pitados dhateng asma Yésus punika, mila asma punika sampun kelampahan ngiyataken tiyang ingkang panjenengan sumerepi saha ingkang panjenengan tepangi punika; sarta inggih kapitadosan punika ingkang njalari sarasipun tiyang punika wonten ing ngajeng panjenengan sadaya. 17 Para Sadhèrèk, kula mangertos, bilih anggèn panjenengan sami tumindak makaten punika, amargi saking kiranging pangertosan, sami kados para pangageng panjenengan sadaya. 18 Nanging kanthi patrap makaten, Allah sampun kelampahan nuhoni punapa ingkang kala rumiyin kapangandikakaken lantaran para nabinipun, inggih punika bilih Mésias ingkang kautus punika kedah nandhang sangsara. 19 Awit saking punika, sami èngeta saha sami mratobata, supados dosa panjenengan kaapunten, 20 supados Pangéran lajeng paring wekdal ingkang damel lega saha ngutus Yésus, ingkang wiwit sakawit sampun katamtokaken dados Kristus kanggé panjenengan sadaya. 21 Kristus punika kedah lenggah wonten ing swarga ngantos dumugi titimangsa pulihipun samukawis sadaya, kadosdéné ingkang sampun dipun ngandikakaken déning Allah lumantar para nabinipun ingkang suci nalika jaman rumiyin. 22 Rak sampun dipun ngandikakaken déning Musa, 'Gusti Allah bakal njumenengaké nabi saka ing antarané para sadulurmu, padha kayadéné aku. Yaiku padha ngrungokna marang panjenengané
ing antarané umat.' 24 Punapadéné sadaya nabi ingkang naté nglairaken pangandika, wiwit Samuèl saha sapengkeripun, sampun sami meca bab jaman punika. 25 Inggih panjenengan sadaya punika ingkang marisi pameca-pameca punika saha angsal bagéan tumrap ing prajanjian ingkang dipun wontenaken déning Allah kaliyan leluhur kita, nalika Panjenenganipun ngandika dhateng Abraham: Marga saka turunira, sakèhing bangsa ing salumahing bumi bakal binerkahan. 26 Lan ingkang rumiyin inggih kanggé panjenengan sadaya punika anggènipun Allah njumenengaken Abdinipun saha ngutus Panjenenganipun nuwèni panjenengan sadaya, supados panjenengan sami kabarkahan saha nuntun panjenengan piyambak-piyambak nilar sakathahing piawon panjenengan."
1 Nalika Pétrus lan Yohanes lagi ngandikani wong akèh, dumadakan padha katekan para imam lan lelurahé jaga-baya Padaleman Suci sarta para wong Saduki. 2 Wong-wong iku padha nepsu banget, jalaran sakaroné padha mulang marang wong akèh sarta wewarta, menawa ana ing Yésus ana patangèn saka ing antarané wong mati. 3 Banjur padha dicepeng lan ditahan nganti dina candhaké, amarga wayahé wus wiwit peteng. 4 Nanging wong kang padha ngrungokaké
wong Yahudi lan para pinituwa sarta para ahli Torèt padha nganakaké parepatan ana ing Yérusalèm 6 karo Imam Agung Hanas lan Kayafas, Yohanes lan Aleksander apadéné wong kabèh, kang kagolong trah Imam Agung. 7 Pétrus lan Yohanes banjur diadhepaké marang ngarsaning parepatan tuwin wiwit dipriksa
sami kapriksa bab pandamel saé dhateng tiyang sakit saha kedah nerangaken kalayan pangwaos punapa tiyang punika anggènipun kasarasaken, 10 pramila panjenengan sadaya dalah sabangsa Israèl sami kula aturi uninga, bilih punika margi saking asmanipun Yésus Kristus saking Nasarèt, ingkang sampun panjenengan salib, nanging ingkang sampun kawungokaken saking antawisipun tiyang pejah déning Allah -- inggih margi saking Yésus punika tiyang punika saged ngadeg, pinanggih sampun saras wonten ing ngarsa panjenengan sapunika. 11 Yésus punika séla ingkang kabucal déning para juru yasa padaleman -- inggih punika panjenengan piyambak -- éwadéné sampun dados sélaning pojokan. 12 Kaliyan malih mboten wonten karahayon wonten ing sintena kémawon, kajawi wonten ing Panjenenganipun, amargi ing sakurebing langit punika mboten wonten asma sanèsipun ingkang kaparingaken dhateng manungsa, ingkang dados margining karahayon kita." 13 Bareng parepatan nguningani kakendelané Pétrus lan Yohanes mangka pirsa, yèn sakaroné iku mung wong lumrah lan dudu wong pasinaon, banjur padha éram, sarta padha ora pangling, yèn loro-loroné iku padha dadi pandhèrèké Yésus. 14 Nanging sarèhné padha mirsani wong kang diwarasaké iku ngadeg ana ing sandhingé para rasul, dadi ora bisa mbantah apa-apa. 15 Para rasul tumuli didhawuhi metu saka papan parepatan, pradata banjur rembagan, 16 pangandikané, "Tiyang punika kedah kita punapakaken? Awit sampun nyata, tumrap sadaya tiyang ingkang manggèn ing Yérusalèm, bilih kekalihipun sami ngawontenaken mukjijat ingkang nyolok, ingkang mboten saged kita sélaki. 17 Namung kémawon supados bab punika sampun ngantos saya sumebar wonten ing satengahing tiyang kathah, prayoginipun tiyang kalih punika kita ancam saha kita awisi, supados sampun ngantos rembagan malih kaliyan sintena kémawon atas asmanipun Yésus." 18 Bareng sakaroné wus didhawuhi lumebu, padha diawisi supaya babar-pisan aja rembugan utawa memulang manèh kalawan asmané Yésus. 19 Nanging Pétrus lan Yohanes padha mangsuli, "Panjenengan kula aturi menggalih piyambak, pundi ingkang leres wonten ing ngarsaning Allah: nurut dhateng panjenengan sadaya punapa dhateng Allah. 20 Amargi tumrap kula sadaya mboten saged mèndel anggèn kula sami rembagan bab punapa ingkang sampun sami kula tingali sarta ingkang sampun sami kula pireng." 21 Pradata saya banget anggoné ngancam marang para rasul mau, nanging wekasané iya banjur padha dililani mundur, sabab parepatan ora manggih bab kang kena kanggo ngukum, sarta wong akèh padha ngluhuraké asmané Allah, awit saka anané bab kang mentas kelakon. 22 Jalaran wong kang kasarasaké sarana mukjijat iku umuré wus luwih saka patang puluh taun. 23 Sawusé kaluwaran, Pétrus lan Yohanes banjur murugi mitra-mitrané sarta banjur nyariyosaké bab apa kang wus didhawuhaké déning para pangareping imam lan para pinituwa. 24 Bareng para mitrané krungu bab iku, banjur padha bebarengan nyebut marang Allah, unjuké, "Dhuh Pangéran, Paduka ingkang nitahaken langit, bumi, saganten tuwin saisinipun sadaya, 25 sarta ingkang sampun ngandika kanthi pakaryanipun Roh Suci lumantar abdi Paduka Daud, leluhur kawula sadaya, makaten: Yagéné para bangsa padha waringuten, lan para suku-bangsané padha ngangen-angen prakara kang tanpa guna? 26 Para raja ing donya padha siyaga lan para panggedhé padha nglumpuk arep lumawan marang Pangéran lan marang Jebadané. 27 Awitdéné sayektosipun Hérodès saha Pontius Pilatus, kaliyan para bangsa tuwin suku-bangsa Israèl sampun sami nglempak wonten ing kitha ngriki, sumedya nglawan Yésus, Abdi Paduka ingkang suci, ingkang Paduka jebadi 28 supados nglampahi sadaya ingkang sampun Paduka tamtokaken wiwit sakawit déning pangwaos saha karsa Paduka. 29 Déné sapunika, dhuh Pangéran, Paduka mugi karsa nguningani pangancamipun dhateng kawula sadaya, saha para abdi Paduka mugi sami kaparingan kakendelan kanggé martosaken pangandika Paduka. 30 Mugi Paduka karsa mulungaken asta Paduka, ingkang ndhatengaken kasarasan, punapa déné ngawontenaken pratandha-pratandha saha mukjijat-mukjijat kalayan asmanipun Yésus, Abdi Paduka ingkang suci." 31 Nalika padha ndedonga iku, panggonané
sagolonganing wong kang wus pracaya iku padha tunggal ati lan tunggal budi, lan ora ana wong siji-sijia kang ngucap, yèn barang darbèké iku duwèké dhéwé, nanging samubarang padha diduwèni bebarengan. 33 Sabanjuré para rasul anggoné neksèni bab wunguné Gusti Yésus kalawan pangwasa kang gedhé sarta kabèh padha kalubèran ing sih-rahmat. 34 Sabab ora ana wong siji-sijia ing panunggalané kang kekurangan, amarga wong kabèh kang duwé palemahan utawa omah, iku padha diedol, pepayoné digawa, 35 dicaosaké ing ngarsané para rasul, banjur didum-dum marang saben wong, manut kabutuhané. 36
1 Ana wong lanang jenengé Ananias karo somahé aran Safira, adol palemahané. 2 Kanthi sarujuké somahé, wong
palemahan iku? 4 Saupama palemahan iku ora diedol, apa iku ora tetep dadi duwèkmu, lan sawusé diedol, apa pepayoné iku ora tetep kokkwasani? Yagéné kowé kok ngrancang pratingkah mangkono ana ing atimu? Dudu manungsa kang kokgorohi, nanging Allah." 5 Bareng Ananias krungu pangandika mangkono iku, banjur nggeblag pegat nyawa, temah wong kabèh kang krungu bab iku padha wedi banget. 6 Para nom-noman tumuli padha teka, ngulesi mayité, banjur digotong metu sarta dikubur. 7 Sawusé watara telung jam somahé Ananias lumebu, nanging ora sumurup apa kang mentas kelakon. 8 Pétrus banjur ngandika, "Aku kandhanana, apa palemahan iku kokedol kalawan rega samono?" Wangsulané wong wadon iku, "Inggih samanten." 9 Pangandikané Pétrus, "Yagéné kowé sakloron padha sekuthon nyoba marang Rohing Pangéran? Delengen, wong-wong kang mentas ngubur somahmu padha ngadeg ana ing ngarep lawang, iku uga bakal nggotong kowé metu." 10 Wong wadon iku banjur nggeblag sanalika iku uga ana ing ngarsané Pétrus lan pegat nyawa. Nalika para nom-noman padha lumebu, wong wadon mau tinemu wus mati, banjur digotong metu lan dikubur ing sacedhaké sing lanang. 11 Wong sapasamuwan kabèh sarta wong kang krungu bab iku padha banget wediné. 12 Anadéné para rasul padha nganakaké pratandha lan mukjijat akèh ana ing antarané wong akèh. Wong kabèh kang padha pracaya tansah padha nglumpuk ana ing Srambi Salomo ing sajroné patunggalan kang raket. 13 Wong-wong liyané ora ana kang wani ngemori, nanging wong-wong akèh iku padha banget anggoné ngajèni marang para wong kang pracaya iku. 14 Cacahé wong kang padha pracaya marang Gusti iku saya wuwuh-wuwuh, lanang lan wadon, 15 malah padha nggawa wong-wong kang lara menyang dalan gedhé, kasèlèhaké ing ambèn utawa klasa, supaya menawa Pétrus langkung, saora-orané ana sing kena ayang-ayangané. 16 Dalah saka kutha-kutha ing sakubenging Yérusalèm padha teka gumrudug nggawa wong kang padha lara utawa kang padha kabidhung ing roh reged. Kabèh padha
tumindak. 18 Para rasul padha ditangkep lan dilebetaké ing pakunjaran umum. 19 Nanging bareng bengi ana malaékaté Pangéran kang ngengakaké
nggelarna sakèhé pangandikaning urip iku marang wong akèh." 21 Para rasul padha mbangun miturut marang piweling mau sarta bareng bangun ésuk, padha lumebet ing Padaleman Suci lan banjur wiwit memulang ana ing kono. Nalika samana Imam Agung lan para pandhèrèké dhawuh marang Pradata Agama supaya marepat, yaiku pakumpulané para pinituwaning bangsa Israèl, sarta banjur dhawuh mapag para rasul menyang pakunjaran. 22 Nanging bareng para abdi tekan ing pakunjaran, para rasul ora ketemu ana ing kono. Banjur padha bali ngaturi uninga, 23 aturé, "Wau pakunjaran pinanggih taksih kuncèn kekah, sarta sadaya tiyang jagi wonten ing papan jaginipun ing ngajeng kori, nanging sareng kula bikak, ing nglebet mboten wonten tiyangipun satunggal-satunggala." 24 Bareng pemimpining jaga-baya Padaleman Suci lan para pangareping imam krungu katrangan mangkono iku, padha kuwur atiné, banjur rerasanan bakal kepriyé kadadéané. 25 Nanging banjur ana wong teka kang pratéla, "Kauningana, tiyang-tiyang ingkang sampun panjenengan lebetaken ing pakunjaran punika, samangké wonten ing Padaleman Suci memulang dhateng tiyang kathah." 26 Pemimpiné jaga-baya lan para punggawané banjur padha menyang Padaleman Suci, nyepeng para rasul, nanging ora kanthi roda-peksa, jalaran wedi,
rak wus padha dakwanti-wanti aja memulang demi Jeneng kuwi? Nanging nyatané, Yérusalèm wus kokkebaki piwulangmu, lan kowé sumedya nekakaké walating getihé Wong iku marang aku." 29 Pétrus lan para rasul banjur padha mangsuli, aturé, "Kita kedah langkung mbangun-turut dhateng Allah katimbang dhateng manungsa. 30 Allahipun leluhur kita sampun mungokaken Yésus, ingkang sampun panjenengan gantung ing kajeng salib saha panjenengan sédani. 31 Inggih Panjenenganipun punika ingkang sampun sinengkakaken ing ngaluhur déning Allah kalayan astanipun ingkang tengen, kajumenengaken dados Panuntun tuwin Juruwilujeng, supados Israèl saged mratobat saha tampi pangapuntening dosa. 32 Déné ingkang sami dados seksinipun prakawis punika, kula sadaya saha Roh Suci ingkang sampun kaparingaken déning Allah dhateng tiyang sadaya ingkang mbangun-turut dhateng Panjenenganipun." 33 Mireng atur mangkono iku, kabèh padha muntab sarta banjur padha ngangkah nyédani para rasul. 34 Nanging ing Pradata Agama iku, ana wongé Farisi, nama Gamalièl, ahli Torèt kang kajèn banget ana ing antarané wong akèh, kang nuli ngadeg sarta usul, supaya para rasul padha didhawuhi metu sadhéla. 35 Sawusé mangkono banjur ngaturi pamrayoga, "Para Sadhèrèk Israèl, kula aturi sami manggalih saèstu, punapa ingkang badhé panjenengan tandukaken dhateng tiyang-tiyang punika! 36 Amargi kala rumiyin sampun muncul Téudas, ingkang ngaken tiyang linangkung saha ingkang gadhah panganut kirang langkung tiyang kawan atus; nanging tiyang wau lajeng dipun pejahi, para panganutipun sadaya sami buyar saha sirna. 37 Sasampunipun tiyang punika, nalika dipun wontenaken cacah-jiwa, Yudas muncul, tiyang Galiléa. Kathah tiyang ingkang kasèrèd ing pambalélanipun, nanging Yudas punika inggih tiwas, sadaya panganutipun sami buyar. 38 Awit saking punika atur kula dhateng panjenengan sadaya: Sampun tumindak punapa-punapa tumrap tiyang-tiyang punika. Sami kaetogna kémawon, awit manawi kakajengan saha pandamelipun punika asalipun saking manungsa, tamtu badhé sirna, 39 nanging manawi asalipun saking Allah, panjenengan sadaya mboten badhé saged nyirnakaken tiyang-tiyang punika; bokmanawi mangké badhé kabuktèn ugi, bilih panjenengan sami nglawan dhumateng Allah." Pamrayoga iku dituruti. 40 Pradata Agama iku banjur nimbali lan mecuti para rasul sarta nglarang
jalaran wus padha kaanggep pantes nandhang sangsara marga saka asma Yésus. 42 Sarta saben dina padha nglajengaké anggoné memulang ana ing Padaleman Suci lan ana ing omah-omah tuwin martosaké Injil, kang mratélakaké, yèn Yésus iku Mésias.
1 Ing nalika iku, bareng cacahé para murid saya wuwuh, tumuli thukul panggrundel ing antarané wong-wong Yahudi kang basané Yunani marang wong-wong Ibrani. amarga para rasul ing paladèn saben dinané nglirwakaké pandumané para randhané wong-wong mau. 2 Mulané rasul rolas banjur nimbali para murid kabèh, padha diklumpukaké lan dipangandikani, "Aku padha rumangsa ora prayoga, menawa marga saka leladi bab pangan nganti nglirwakaké paladosan bab pangandikaning Allah. 3 Mulané, para Sadulur, padha miliha wong pitu saka ing antaramu, kang wus katitik becik, lan kapenuhan ing Roh sarta kawicaksanan, supaya aku padha bisa ngangkat wong-wong mau kanggo ayahan iku, 4 satemah aku kabèh bisa nggatèkaké pikiran kita mung ana ing pandonga lan ing paladosan pangandika." 5 Usul iku dituruti déning wong sapasamuwan kabèh, banjur milih Stéfanus, wong kang kapenuhan ing pracaya lan Roh Suci, sarta Filipus, Prokhorus, Nikanor, Timon, Parménas, tuwin Nikolaus, wong kang ngrasuk agama Yahudi saka Antiokhia. 6 Wong-wong iku padha diaturaké ing ngarsané para rasul, lan para rasul banjur padha ndongakaké sarta numpangi asta. 7 Pangandikaning Allah saya
penuh ing rahmat lan pangwasa, nganakaké mukjijat-mukjijat lan pratandha-pratandha ana ing antarané wong akèh. 9 Nanging banjur ana wong sawatara saka pasamuwan Yahudi, kang kasebut pasamuwané wong-wong mardika -- para wargané pasamuwan iku wong saka ing Kiréné lan Alèksandria -- bebarengan karo wong Yahudi sawatara saka ing Kilikia lan tanah Asia, kang padha bebantahan karo Stéfanus, 10 nanging padha ora bisa nglawan kawicaksanané sarta Roh kang nuntun wicarané. 11 Nuli padha ngojok-ojoki wong sawatara supaya padha duwéa atur mangkéné, "Kula sampun sami mireng tiyang punika nyenyamah dhateng Musa saha Allah." 12 Kanthi patrap mangkono wong-wong mau padha gawé ributé wong akèh lan para pinituwa tuwin para ahli Torèt; tumuli padha bebarengan nangkep lan ngglandhang Stéfanus, diladèkaké ing ngarsané Pradata Agama, 13 sarta banjur ngajokaké seksi-seksi palsu kang padha matur mangkéné, "Tiyang punika mboten kèndel-kèndel anggènipun nglairaken tetembungan ingkang nyenyamah dhateng panggènan suci punika saha dhateng angger-anggering Torèt, 14 amargi kula sampun sami mireng wicantenipun, bilih Yésus, tiyang Nasarèt punika badhé mbibrah panggènan punika tuwin badhé nyantuni adat-tata-cara peparingipun Musa dhateng kita." 15 Kabèh kang padha lenggah ing
sumangga sami karsa midhangetaken. Allah ingkang Mahamulya sampun ngatingal dhateng leluhur kita Abraham nalika taksih wonten ing Mésopotamia, sadèrèngipun dedalem wonten ing Haran, 3 saha ngandikani makaten: Sira lungaa saka ing tanahira lan saka ing sanak-sadulurira sarta menyanga ing tanah kang bakal suntedahaké marang sira. 4 Panjenenganipun lajeng jengkar saking tanahipun tiyang Kasdim, saha dedalem wonten ing Haran. Sasédanipun ingkang rama, lajeng kadhawuhan déning Allah pindhah saking ngriku dhateng tanah ngriki, ingkang sami panjenengan dalemi sapunika. 5 Wonten ing ngriku Allah mboten maringi warisan dhateng panjenenganipun, siti sapecak kémawon mboten, nanging paring prajanji, badhé maringaken tanah punika dados kagunganipun turun-tumurun, sanadyan kala samanten dèrèng peputra. 6 Saha Allah nunten ngandika, bilih tedhak-turunipun badhé dados tiyang neneka wonten ing nagari manca punapa malih badhé kadadosaken budhak sarta dipun aniaya laminipun kawan atus taun. 7 Nanging bangsa kang bakal dikawulani iku - makaten pangandikanipun Allah -- bakal sunukum, lan sawusé iku, bakal padha metu saka kono tuwin bakal ngabekti marang Ingsun ana ing panggonan kéné. 8 Allah lajeng maringi prajanjian tetak dhateng panjenenganipun, sarta makaten anggènipun Abraham peputra Iskak, ingkang nunten dipun supiti ing wolung dintenipun. Déné Iskak nurunaken Yakub, tuwin Yakub nurunaken bapa-leluhur kita taler kalih welas. 9 Margi saking drengkinipun, para bapa-leluhur kita wau lajeng nyadé Yusuf dhateng tanah Mesir, nanging Allah nunggil kaliyan panjenenganipun, 10 sarta dipun luwari saking sakathahing sangsaranipun saha kaparingan sih-rahmat tuwin kawicaksanan, nalika wonten ing ngarsanipun Firaun, raja ing Mesir, lajeng kawisudha déning Firaun dados tiyang ingkang ngasta pangwaos tumrap ing tanah Mesir tuwin tumrap kedhatonipun sadaya. 11 Ing saindenging tanah Mesir lan ing tanah Kanaan lajeng kadhatengan paceklik saha kasisahan ageng, ngantos leluhur kita mboten saged angsal tedha. 12 Nanging sareng Yakub midhanget, bilih ing tanah Mesir wonten gandum, lajeng utusan para leluhur kita mrika. Punika ingkang kapisan. 13 Sareng lampahipun ingkang kaping kalih, Yusuf walèh dhateng para sadhèrèkipun, satemah asal-usulipun Yusuf lajeng kauningan déning Firaun. 14 Yusuf lajeng utusan mapag Yakub, ramanipun, saha sadaya sanak-sadhèrèkipun, cacah-jiwa wonten pitung dasa gangsal. 15 Yakub lajeng tindak dhateng Mesir, wasana séda wonten ing ngrika dalah para leluhur kita. 16 Layonipun sami kabekta dhateng Sikhèm, kasarèkaken wonten ing pasaréan, ingkang sampun dipun pundhut déning Abraham sarana arta pérak saking para putranipun Hémor ing Sikhèm. 17 Nanging saya celak kalampahaning prajanji ingkang dipun paringaken déning Allah dhateng Abraham, bangsa wau saya mindhak kathah wonten ing Mesir, 18 ngantos wonten raja sanès ingkang ngasta pepréntahan ing tanah Mesir, ingkang mboten ngretos bab Yusuf. 19 Raja punika nindakaken paékan dhateng bangsa kita, para leluhur kita dipun siya-siya saha dipun purih mbucali bayi-bayinipun, supados sami pejah. 20 Kala samanten punika Musa miyos; panjenenganipun saé ing ngarsanipun Allah, lajeng kagulawenthah wonten ing dalemipun ingkang rama tigang wulan laminipun. 21 Lajeng kabucal, nanging tumunten kapupu déning putra putrinipun Firaun, ingkang nggulawenthah kados putranipun piyambak. 22 Musa nunten kawulang ing bab kasagedanipun tiyang Mesir sadaya, satemah lajeng kadunungan kawibawan ing wicara saha pandamel. 23 Sareng sampun yuswa kawan dasa taun, panjenenganipun kagungan karsa badhé nuwèni para kadangipun inggih punika tiyang Israèl. 24 Nalika punika panjenenganipun pirsa tiyang dipun aniaya déning tiyang Mesir, nunten dipun pitulungi saha dipun bélani, tiyang Mesir wau dipun pejahi. 25 Pangintenipun, para kadangipun badhé mangertos, bilih panjenenganipun dipun agem déning Allah ngluwari para kadangipun wau sadaya, nanging sami mboten mangertos. 26 Énjingipun panjenenganipun rawuh malih, kapinujon wonten tiyang Israèl kalih ingkang saweg kerengan, tumunten mbudidaya badhé ngrukunaken, pangandikanipun: Para Sadulur, kowé iku rak padha sadulur? Yagéné kok padha siya-siniya? 27 Nanging tiyang ingkang nganiaya dhateng kancanipun punika lajeng mabeni Musa, aturipun: 28 Sinten ingkang ngangkat panjenengan dados pangageng saha hakim kula? Punapa panjenengan kagungan karsa badhé mejahi kula, kadosdéné anggèn panjenengan mejahi tiyang Mesir kala wingi punika? 29 Sareng midhanget atur makaten punika, Musa lajeng ngungsi saha dados tiyang neneka wonten ing tanah Midian. Wonten ing ngriku peputra kakung kalih. 30 Sareng sampun kawan dasa taun, lajeng wonten malaékat ingkang ngatingal dhateng panjenenganipun wonten ing ara-ara samun ing redi Sinai, wonten ing latu murub ing grumbul eri. 31 Musa
Ingsun iki Allahé leluhurira, Allahé Abraham, Ishak lan Yakub. Musa satemah gumeter saha ajrih mirsani. 33 Lajeng dipun ngandikani déning Pangéran: Copoten trumpahé sikilira, amarga panggonan kang sira idak iku lemah kang suci. 34 Ingsun wis nggatosaké kalawan temenan marang kasangsaraning umatingsun kang ana ing tanah Mesir, sarta wis miyarsakaké pasambaté, tuwin Ingsun wis tumedhak bakal ngluwari; mulané mrénéa, sira bakal sunutus menyang tanah Mesir. 35 Musa ingkang sampun dipun tampik déning tiyang-tiyang wau sarana pangucapipun: Sinten ingkang ngangkat panjenengan dados pangageng saha hakim? -- inggih Musa punika ingkang kautus déning Allah dados pangageng sarta juru pangluwar, lumantar malaékat, ingkang sampun ngatingal dhateng panjenenganipun wonten ing grumbul eri. 36 Inggih panjenenganipun punika ingkang ngirid medal tiyang-tiyang wau sarana nindakaken mukjijat-mukjijat tuwin pratandha-pratandha wonten ing tanah Mesir, wonten ing Saganten Abrit tuwin wonten ing ara-ara samun, ngantos kawan dasa taun dangunipun. 37 Inggih Musa punika ingkang ngandika dhateng tiyang-tiyang Israèl: Allah bakal ngangkat nabi kaya aku iki kanggo kowé saka ing antarané para sadulurmu. 38 Inggih Musa punika ingkang dados pantawis wonten ing salebeting pasamuwan ing ara-ara samun, ing antawisipun malaékat ingkang medharaken pangandika dhateng panjenenganipun wonten redi Sinai kaliyan leluhur kita; saha inggih panjenenganipun ingkang tampi pangandika-pangandika ingkang gesang, supados kaparingaken dhateng kula lan panjenengan sadaya. 39 Nanging leluhur kita mboten sami mbangun-turut dhateng panjenenganipun, malah dipun tampik. Ing salebeting manah sami kepéngin wangsul dhateng tanah Mesir. 40 Dhateng Harun aturipun tetiyang punika makaten: Kula sadaya panjenengan damelaken sesembahan sawatawis, ingkang badhé ngirid lampah kula, amargi Musa ingkang sampun nuntun kula sadaya medal saking tanah Mesir -- kula sami mboten sumerep kadospundi kawontenanipun. 41 Kala samanten lajeng sami damel reca pedhèt, sarta brahala punika nunten dipun sajèni, saha lajeng sami sukan-sukan tumrap punapa ingkang dipun damel piyambak punika. 42 Allah lajeng mengkeraken tiyang-tiyang wau, sami dipun uja anggènipun sami nyembah dhateng wadya-balaning langit, kados ingkang sampun kaserat wonten ing kitabipun para nabi makaten: Apa sira tau nyaosaké kurban sembeléhan lan pisungsung marang Ingsun, sajroné patang puluh taun ana ing ara-ara-
sesembahan. Mulané sira bakal sunbuwang nganti tekan ing sabranging tanah Babél. 44 Kémahing Paseksi wonten ing satengahing leluhur kita wonten ing ara-ara samun, ingkang kayasa awit saking dhawuhipun Allah dhateng Musa, miturut conto ingkang sampun dipun tingali. 45 Kémah wau tinampèn déning leluhur kita sarta lajeng kabekta lumebet dhateng tanah punika kalayan katuntun déning Yosua, inggih punika nalika tanah punika karebat saking bangsa-bangsa sanès, ingkang katundhung déning Allah saking sangajenging leluhur kita; makaten ngantos dumugi jamanipun Daud. 46 Daud sampun tampi sih-rahmat wonten ing ngarsanipun Allah saha nyuwun, supados dipun parengna mbangun padaleman kagem Allahipun Yakub. 47 Nanging Salomo ingkang yasa padaleman kagem Allah. 48 Namung kémawon Ingkang Mahaluhur mboten dedalem ing yasaning tanganipun manungsa, kados ingkang kapangandikakaken déning nabi makaten: 49 Langit iku dhamparingsun, sarta bumi iku ancik-anciking sampéyaningsun. Padaleman apa kang bakal sira yasa kagem Ingsun? Mangkono pangandikaning Pangéran, papan apa kang bakal dadi panggonan palerebaningsun? 50 Apa dudu astaningsun piyambak kang yasa samubarang iki kabèh? 51 Hé, tiyang ingkang sami ndableg, wangkot ing manah, sarta mbudheg, sampéyan tansah sami nglawan Roh Suci, sami kados leluhur sampéyan, inggih makaten ugi sampéyan sadaya. 52 Nabi-nabi pundi ingkang mboten dipun aniaya déning leluhur sampéyan. Malah sami mejahi tiyang-tiyang ingkang langkung rumiyin memeca bab rawuhipun Sang Kayektèn, ingkang sapunika sampun sampéyan cidrani lan sampéyan sédani. 53 Sampéyan sampun sami tampi angger-anggering Torèt, ingkang dipun paringaken lumantar para malaékat, nanging sami mboten sampéyan tetepi." 54 Bareng
sarta dadi padha kerot-kerot, gregeten marang Stéfanus. 55 Nanging Stéfanus kapenuhan ing Roh Suci, tumenga ing langit, banjur pirsa kamulyaning Allah lan Yésus jumeneng ing tengening Allah. 56 Nuli ngandika, "Sanyata, aku weruh langit menga lan Putraning Manungsa jumeneng ing tengené Allah." 57 Wong-wong nuli pada bengok-bengok ngebyuk marang Stéfanus kambi nutupi kupingé. 58 Banjur diglandhang menyang sanjabaning kutha, lan dibenturi watu. Para seksi padha cucul jubah ana ing ngarepé wong anom kang jenengé Saulus. 59 Stéfanus sajroné dibenturi watu mau, ndedonga unjuké, "Dhuh Gusti Yésus, mugi karsa nampèni roh kawula." 60 Kalawan jèngkèng nuli nywanten sora, "Dhuh Gusti, dosa punika mugi sampun Paduka tempahaken dhateng tiyang-tiyang punika." Sawusé munjuk mangkono iku banjur séda.
1 Saulus uga nyarujuki bab anggoné Stéfanus disédani iku. Ing nalika iku pasamuwan ing Yérusalèm wiwit ngalami panganiaya kang banget. Wong kabèh padha buyar, pating slebar menyang tlatah Yudéa lan Samaria, kejaba para rasul. 2 Para wong salèh padha ngubur
wong lanang lan wong wadon padha diglandhang lan digawa menyang pakunjaran. 4 Wong-wong kang buyar mau padha ndlajahi ing satanah kabèh karo ngabaraké Injil. 5 Lan Filipus tindak menyang sawenèhing kutha ing Samaria martakaké bab Mésias marang wong-wong ing kono. 6 Nalika wong akèh ngrungokaké apa kang diwartakaké déning Filipus sarta nyumurupi pratandha-pratandha kang ditindakaké, banjur padha saiyeg nampani pawartané iku. 7 Amarga wong akèh kang padha kapanjingan roh reged, rohé mau padha metu kalawan bengok-bengok, lan uga akèh wong lumpuh sarta wong pincang kang padha diwarasaké, 8 temahan ana kabungahan gedhé ing kutha kono. 9 Ing kutha kono ana wong jenengé Simon, kang wiwit biyèn dadi tukang sihir lan gawé éramé rakyat Samaria, apadéné ngaku-aku wong kang pinunjul. 10 Wong-wong, gedhé, cilik, padha nganut marang wong iku, pangucapé, "Wong iki wujuding pangwaosé Allah kang kasebut Pangwaos Agung." 11 Mulané padha manut marang wong iku, jalaran wis suwé anggoné gawé éram sarana sihiré. 12 Nanging saiki padha pracaya marang Filipus, kang martakaké Injilé Kratoning Allah sarta bab asmané Yésus Kristus tuwin padha kabaptis, wong lanang dalasan wong wadon. 13 Simon dhéwé iya dadi pracaya lan sawusé dibaptis, tansah rumaket marang Filipus sarta sumlengeren nyumurupi pratandha-pratandha lan mukjijat-mukjijat linuwih kang wus kelakon. 14 Bareng para rasul ing Yérusalèm padha midhanget, yèn wong ing tanah Samaria wus padha nampani pangandikaning Allah, Pétrus lan Yohanes padha kautus mrana. 15 Sarawuhé ing kono, sakaroné banjur padha ndedonga supaya wong-wong ing Samaria padha kaparingan Roh Suci. 16 Amarga Roh Suci durung tumedhak marang wong siji-sijia ing antarané wong-wong mau, awit mung padha dibaptisi ing asmané Gusti Yésus. 17 Mulané kabèh banjur padha katumpangan asta déning para rasul mau, satemah padha katedhakan Roh Suci. 18 Bareng Simon sumurup, menawa anggoné padha pinaringan Roh Suci iku marga katumpangan astané para rasul, banjur nawèni dhuwit marang para rasul, 19 karo matur, "Kula mugi kaparingan kasektèn punika ugi, supados tiyang ingkang kula tumpangi tangan, inggih lajeng katedhakan Roh Suci." 20 Nanging Pétrus banjur ngandika marang wong mau, "Dhuwitmu sirnaa bareng karo kowé, amarga kowé ngira, yèn kowé bisa nuku peparinging Allah nganggo dhuwit. 21 Kowé ora duwé panduman utawa wewenang tumrap prakara iki, amarga atimu ora jujur ana ing ngarsané Allah. 22 Mulané mratobata saka durakamu iki sarta ndedongaa marang Pangéran, supaya niyating atimu iki kaparingan pangapura, 23 amarga aku sumurup, yèn atimu iku wus kayadéné rempelu kang pait lan kajiret ing piala." 24 Simon mangsuli, aturé, "Mugi panjenengan karsa ndongakaken kula dhateng Pangéran, supados sadaya pangandika panjenengan tumrap kula punika sampun ngantos kelampahan." 25 Para rasul mau sawisé paring paseksi lan martakaké bab pangandikaning Gusti banjur padha
Filipus, mangkéné, "Ngadega, lan mangkata mangidul liwat dalan kang mudhun saka Yérusalèm menyang Gaza." Dalan iku sepi. 27 Filipus jumeneng, banjur tindak. Ana priyagung Étiopia, panggedhé, lan juru kahartakané Kandaké, ratu nagara Étiopia, kang tindak menyang Yérusalèm prelu ngibadah. 28 Nalika samono panjenengané lagi kondur nitih kréta kambi maos kitabé Nabi Yésaya. 29 Filipus banjur kadhawuhan déning Roh, "Mronoa, cedhakana kréta iku!" 30 Filipus banjur énggal-énggal murugi lan mireng priyagung iku lagi maos kitabé Nabi Yésaya. Filipus matur, "Panjenengan punapa mangertos ingkang panjenengan waos punika?" 31 Paring wangsulané, "Kadospundi anggèn kula saged mangertos, manawi mboten wonten ingkang nuntun?" Filipus banjur didhawuhi minggah lan lenggah ing sandhingé. 32 Anadéné nas kang diwaos iku surasané mangkéné: Kayadéné wedhus, Panjenengané katuntun menyang papan panyembelèhan, lan kaya cempé kang ora nyuwara ana ing ngarepé wong kang ngguntingi wuluné, mangkono anggoné Panjenengané ora mbikak tutuké. 33 Sajroning kaasorané Panjenengané ora tampi kaadilan; sapa kang bakal nyaritakaké tedhak-turuné? Sabab nyawané kapundhut saka ing donya. 34 Priyagung mau banjur ngandika marang Filipus, "Kula pitakèn dhateng panjenengan, sinten ingkang dipun ngandikakaken déning nabi punika? Punapa sariranipun piyambak, punapa tiyang sanès?" 35 Filipus tumuli wiwit cariyos, wiwit saka nas iku, banjur martosaké Injilé Yésus. 36 Sakaroné padha nglajengaké tindaké, nuli rawuh ing papan kang ana banyuné. Priyagung mau banjur ngandika, "Lah punika wonten toya. Punapa wonten pambenganipun, manawi kula dipun baptis?" 37 Wangsulané Filipus, "Manawi panjenengan pitados kanthi gumolonging
banjur dhawuh ngendhegaké krétané lan sakaroné nuli padha mandhap marani banyu, Filipus lan priyagung mau, sarta priyagung iku nuli dibaptis déning Filipus. 39 Bareng sakaroné wus padha mentas saka ing banyu, Rohing Pangéran tumuli nambut Filipus, lan ora kasumerepan déning priyagung iku manèh. Panjenengané banjur nglajengaké tindaké kalawan renaning panggalih. 40 Nanging Filipus tinemu wus ana ing Asdod, tindak nglangkungi tlatah kono sarta ngabaraké Injil ana ing kutha-kutha kabèh nganti tekan Kaisaréa.
1 Anadéné Saulus atiné isih kebak pangancam sarta pangigit-igit arep matèni para muridé Gusti, banjur sowan ing ngarsané Imam Agung, 2 lan nyuwun layang pangwasa kang arep digawa menyang papan-papan pangibadah ing Damsyik, supaya samangsa mrangguli wong lanang utawa wong wadon kang padha nganut Margining Gusti, banjur kena ditangkep lan digawa menyang Yérusalèm. 3 Sajroné lumaku iku, bareng wus cedhak kutha Damsyik, dumadakan nuli ana cahya tumlorong saka ing langit kang nglimputi wong mau. 4 Saulus banjur tiba ing lemah sarta krungu swara kang ngandikani mangkéné, "Saulus, Saulus, yagéné sira nganiaya Ingsun?" 5 Atur wangsulané Saulus, "Paduka punika sinten, Gusti?" Pangandikané Gusti, "Ingsun iki Yésus, kang sira aniaya iku. 6 Nanging ngadega, lumebua ing kutha, ana ing kono sira bakal didhawuhi apa kang kudu sira lakoni." 7 Anadéné wong-wong kang dadi kanthining lakuné, padha njenger, marga pancèn padha krungu swara mau, nanging ora weruh wong siji-sijia. 8 Saulus banjur ngadeg lan ngelèkaké mripaté, nanging ora bisa ndeleng apa-apa. Tumuli dituntun lumebu menyang Damsyik. 9 Nganti telung dina lawasé anggoné ora bisa ndeleng sarta ora mangan lan ngombé. 10 Ing Damsyik ana muridé Gusti jenengé Ananias, iku didhawuhi déning Gusti ing sajroning tetingalan, "Ananias!" 11 Unjuké, "Kawula, Gusti." Dhawuhé Gusti, "Ngadega, menyanga lurung kang aran Lurung Kenceng, menyanga omahé Yudas, golèkana wong kang saka Tarsus kang jenengé Saulus, saiki lagi ndedonga, 12 lan sajroning tetingalan weruh wong aran Ananias kang lumebu sarta numpangi tangan, supaya bisa ndeleng manèh." 13 Ananias mangsuli, unjuké, "Gusti, kawula sampun mireng saking tiyang kathah bab tiyang punika, bilih kathah sanget piawon ingkang dipun tindakaken tumrap para suci kagungan Paduka ingkang wonten ing Yérusalèm, 14 saha anggènipun mriki punika kalayan mundhi dhawuh saking para pangajenging imam supados nangkepi sakathahing tiyang ingkang nyebut asma Paduka." 15 Éwadéné Gusti ngandika, "Sira mangkata, jalaran wong iki piranti pilihaningsun kanggo martakaké asmaningsun marang bangsa-bangsa liya sarta para raja lan wong-wong Israèl. 16 Ingsun piyambak bakal nuduhaké marang wong iku, sapira akèhing kasangsaran, kang bakal kasandhang awit saka asmaningsun." 17 Ananias tumuli mangkat mrono lan lumebu ing omah kono. Saulus banjur ditumpangi tangan sarta tembungé, "Saulus, sadulurku, Gusti Yésus, kang wus ngatingal marang kowé ana ing dalan kang kokliwati, iku ngutus aku marani kowé, supaya kowé bisa ndeleng manèh lan kapenuhan ing Roh Suci." 18 Padha sanalika, kaya-kaya banjur ana kulit tipis kang rupané mèmper sisik padha rontog saka mripaté, satemah Saulus bisa ndeleng manèh, banjur ngadeg sarta kabaptis. 19 Déné sawisé mangan, kakuwatané nuli pulih. Saulus ana ing satengahing para murid ing Damsyik sawatara dina. 20 Nalika iku Saulus iya martakaké bab Yésus ana ing papan-papan pangibadah sarta pratéla yèn Yésus iku Putraning Allah. 21 Wong kabèh kang ngrungokaké padha éram lan ngucap, "Apa iku dudu sing ana ing Yérusalèm arep numpes wong kang nyebut jenengé Yésus iku, sarta tekané ing kéné iku apa ora sumedya nangkepi wong-wong mau banjur diladèkaké ing ngarsané para pangareping imam?" 22 Nanging Saulus saya mundhak gedhé prabawané lan gawé judheging wong-wong Yahudi kang manggon ing Damsyik, jalaran anggoné awèh paseksi, menawa Yésus iku Mésias. 23 Bareng wus sawatara dina, wong Yahudi padha ngrembug bab rancangan anggoné arep matèni Saulus. 24 Nanging sedya kang ala iku kaweruhan déning Saulus. Rina-wengi wong Yahudi padha jaga ing gapura-gapuraning kutha, supaya bisa matèni Saulus. 25 Nanging ing wayah bengi banjur dipapag déning para muridé kaudhunaké saka bètènging kutha nganggo kranjang. 26 Satekané Yérusalèm Saulus banjur ngudi bisané nunggal karo para murid, nanging kabèh padha wedi, awit padha ora ngandel, menawa Saulus iku uga wus dadi murid. 27 Mung baé banjur ditampa déning Barnabas lan dilantaraké menyang ngarsané para rasul sarta padha dicaritani, bab
kalawan asmané Gusti kanthi kendel ana ing Damsyik. 28 Saulus lestari tetunggilan karo para rasul ana ing Yérusalèm lan kanthi kendel memulang demi asmané Gusti, 29 apadéné uga rerembugan lan bebantahan karo para wong Yahudi kang basané Yunani, nanging wong-wong iku padha ngarah patiné. 30 Mung baé, bareng bab iku kasumurupan déning para sadulur tunggal pracaya, banjur padha ngungsèkaké Saulus menyang Kaisaréa lan saka ing kono
tentrem, padha kabangun sarta padha wedi-asih marang Pangéran. Cacahé saya wuwuh akèh marga kapitulungan déning Roh Suci. 32 Nalika samana Pétrus tindak mider-mider, tetuwi menyang ngendi-endi. Panjenengané uga ngrawuhi para suci ing Lida. 33 Ana ing kono mrangguli wong
paturonmu tatanen!" Sanalika iku uga wong mau banjur tangi. 35 Wong ing Lida lan Saron kabèh padha weruh wong mau, satemah banjur padha mratobat marang Gusti. 36 Ing Yopé ana murid wadon jenengé Tabita -- ing basa Yunani: Dorkas. Wong wadon iku akèh banget anggoné nindakaké kabecikan lan dedana. 37 Nanging nalika samana wong iku lara banjur tilar-donya. Sawusé disucèni, layoné nuli diturokaké ana ing kamar ndhuwur. 38 Lida iku cedhak karo Yopé. Bareng para murid padha krungu, yèn Pétrus ana ing Lida, banjur kongkonan wong loro sowan ing ngarsané, ngaturaké panyuwun mangkéné, "Kula aturi énggal rawuh dhateng panggènan kula!" 39 Pétrus nuli énggal-énggal tindak bebarengan karo wong-wong mau. Bareng wis rawuh ing kana, banjur didhèrèkaké menyang kamar ndhuwur. Para warandha padha ngadeg ing sacedhaké apadéné kalawan nangis padha nuduhaké kabèh klambi lan sandhangan, gawéané Dorkas nalika isih urip. 40 Nanging kabèh nuli didhawuhi metu déning Pétrus. Panjenengané banjur jèngkèng lan ndedonga. Sawusé mangkono nuli minger ngadhepaké layon mau sarta ngandika, "Tabita, tangia!" Tabita nuli melèk lan bareng ndeleng Pétrus, banjur njenggèlèk linggih. 41
wadon mau wis urip. 42 Lelakon iku sumebar ing sakutha Yopé sarta akèh wong kang padha dadi pracaya marang Gusti. 43 Sawusé mangkono Pétrus isih lereb ana ing Yopé sawatara dina, ana ing omahé wong
mursid, dalah sabrayaté kabèh ngabekti marang Allah, sarta akèh sedhekahé marang umat Yahudi tuwin tansah ndedonga marang Allah. 3 Watara jam telu awan Kornélius ing sajroning tetingalan sumurup kalawan cetha ana malaékaté Allah kang lumebet ing omahé lan ngandikani, "Kornélius!" 4 Kornélius mandeng marang malaékat mau lan matur kalawan wedi, "Wonten punapa, Gusti?" Paring wangsulané malaékat mau, "Sakèhing pandongamu lan sedhekahmu wus padha sumengka marang ngarsaning Allah sarta Allah ènget marang kowé. 5 Déné saiki kongkonana wong sawatara menyang Yopé, methuk wong aran Simon, kang peparab Pétrus. 6 Wong iku nginep ana ing omahé tukang walulang, kang jeneng Simon, omahé ing pinggir sagara." 7 Sapengkeré malaékat kang ngandikani mangkono mau, Kornélius banjur nimbali abdiné loro tuwin prajurit siji kang mursid, panunggalané kang tansah tetunggalan karo panjenengané, 8 sarta sawisé diparingi katrangan bab sakabèhé, nuli padha diutus menyang Yopé. 9 Ésuké nalika utusan mau isih padha ana ing dalan lan wus cedhak karo kutha, watara jam rolas awan, Pétrus minggah ing payon arep ndedonga. 10 Banjur kraos luwé lan kepéngin dhahar, nanging nalika dhaharan lagi dicawisaké, dumadakan rohé kalimputan ing pangwaosing Allah. 11 Panjenengané pirsa langit menga sarta banjur ana barang kang wujud lawon amba, poncoté papat katalènan, kaudhunaké menyang lemah. 12 Lawon mau isi sakèhing kéwan kang sikilé
lan mangana kéwan-kéwan iku!" 14 Nanging Pétrus munjuk, "Mboten Gusti, sabab kawula dèrèng naté nedha punapa-punapa ingkang haram saha najis." 15 Tumuli kapireng swara manèh kang kaping pindhoné, dhawuh, "Apa kang wis kapangandikakaké halal déning Allah, aja kokarani haram." 16 Bab iku nganti kelakon kaping telu lan sawisé iku lawon mau banjur kaangkat menyang langit manèh. 17 Nalika Pétrus isih judheg bab maknaning tetingalan kang mentas ditampèni mau, wong-wong kang diutus déning Kornélius, sawisé takon-takon bab omah palerebané Pétrus, wus ana ing ngarep régol, 18 sarta banjur ngundang sawenèhing wong lan takon, apa Simon kang peparab Pétrus lereb ana ing omah kono. 19 Nalika Pétrus isih manggalih bab tetingalan mau, banjur dipangandikani déning Roh, "Lah ana wong telu nggolèki sira, 20 mulané ngadega, mudhuna lan mangkata bebarengan karo wong-wong iku, aja mangu-mangu, sabab Ingsun kang ngutus wong-wong iku." 21 Pétrus banjur mandhap sarta ngandika marang wong-wong mau, "Inggih kula punika tiyang ingkang sampéyan padosi; punapa prelunipun sampéyan sami mriki?" 22 Atur wangsulané, "Kornélius, perwira ingkang manahipun tulus saha ngabekti dhateng Allah, punapadéné ingkang sampun kondhang saé wonten ing antawisipun bangsa Yahudi, tampi wangsiting Allah lumantar malaékat suci, supados ngaturi rawuh panjenengan dhateng griyanipun saha mirengaken punapa ingkang badhé panjenengan ngandikakaken." 23 Wong-wong mau banjur didhawuhi nginep ana ing kono. Ésuké sawisé wungu, Pétrus tumuli tindak bebarengan karo wong-wong mau sarta
sanak-saduluré lan para mitrané. 25 Nalika Pétrus rawuh, Kornélius methukaké kambi sumungkem ing ngarsané sarta sujud. 26 Nanging diadegaké déning Pétrus kalawan dingandikani, "Kula aturi jumeneng, kula punika namung manungsa limrah." 27 Pétrus nuli lumebet kambi ngandikan karo Kornélius lan pinanggih wong akèh kang wus padha nglumpuk. 28 Tumuli padha dingandikani mangkéné, "Panjenengan sadaya sami mangertos, bilih tiyang Yahudi punika dipun awisi sanget srawung kaliyan tiyang-tiyang ingkang sanès Yahudi utawi lumebet ing griyanipun. Nanging Allah sampun paring pitedah dhateng kula, bilih kula mboten dipun parengaken nyebut sok sintena najis utawi haram. 29 Inggih punika sababipun kula lajeng mboten kawratan mriki. Pramila kula kepéngin sumerep, punapa sababipun déné kula panjenengan dhatengaken?" 30 Aturé Kornélius, "Kawan dinten kapengker, ing wekdal kinten-kinten sami kaliyan sapunika, inggih punika jam tiga siyang, kula saweg ndedonga wonten ing griya. 31 Dumadakan wonten priya jumeneng ing ngajeng kula, pangagemanipun gumilap ingkang lajeng ngandika, 'Kornélius, pandongamu wus kapiyarsakaké déning Allah lan sedhekahmu wus kaèngetan ana ing ngarsaning Allah. 32 Mulané kongkonana wong menyang Yopé methuk Simon kang peparab Pétrus, kang lagi mondhok ing omahé Simon, tukang walulang, ing pinggir sagara.' 33 Awit saking punika kula énggal-énggal kéngkénan tiyang sowan panjenengan saha panjenengan sampun rawuh kalayan renaning penggalih. Sapunika kula sadaya sampun nglempak ing ngriki, wonten ing ngarsanipun Allah, badhé mirengaken punapa ingkang kadhawuhaken déning Allah dhateng panjenengan." 34 Pétrus banjur medhar pangandika mangkéné, "Kula sampun mangertos saèstu, bilih Allah mboten mbédak-mbédakaken tiyang. 35 Saben tiyang saking golongan bangsa punapa kémawon, ingkang ngabekti dhateng Pangéran saha ingkang nindakaken punapa ingkang leres, punika ndadosaken keparengipun Allah. 36 Punika pangandika ingkang kadhawuhaken dhateng tiyang-tiyang Israèl, nalika Panjenenganipun martosaken bab tentrem-rahayu lantaran Yésus Kristus ingkang jumeneng dados Gustinipun tiyang sadaya. 37 Panjenengan sadaya sampun nguningani samukawis ingkang sampun kelampahan wonten ing saindenging tanah Yudéa wiwit saking Galiléa, sasampunipun baptisan ingkang
Panjenenganipun tindak mider-mider kalayan nindakaken kasaénan sarta nyarasaken sakathahing tiyang ingkang kawasésa déning Iblis, amargi Allah nunggil kaliyan Panjenenganipun. 39 Wondéné kula sadaya punika sami dados seksi tumrap sadaya ingkang dipun tindakaken wonten ing tanahipun tiyang Yahudi saha ing Yérusalèm; wasana lajeng kasédanan sarana kagantung ing kajeng salib. 40 Ing tigang dintenipun Yésus punika dipun wungokaken déning Allah saha sampun dados keparenging Allah, bilih Panjenenganipun lajeng ngatingal, 41 mboten dhateng tiyang sabangsa sadaya, nanging namung dhateng para seksi, ingkang sadèrèngipun sampun katemtokaken déning Allah, inggih punika dhateng kula sadaya ingkang sampun ndhèrèk nedha lan ngombé kaliyan Panjenenganipun, sasampunipun Panjenenganipun wungu saking antawisipun tiyang pejah. 42 Punapadéné Panjenenganipun sampun paring ayahan dhateng kula sadaya, martosaken dhateng tiyang sabangsa sadaya saha dados seksi, bilih inggih Panjenenganipun punika ingkang pinasthi déning Allah dados Hakim tumrap tiyang ingkang gesang saha ingkang pejah. 43 Inggih Panjenenganipun punika ingkang dipun seksèni para nabi sadaya, bilih sinten ingkang pitados dhateng Panjenenganipun, badhé tampi pangapuntening dosa margi saking asmanipun." 44 Nalika Pétrus lagi ngandika mangkono iku, wong kabèh kang ngrungokaké pangandika padha katedhakan Roh Suci. 45 Sakèhing wong pracaya saka golongan tetakan kang ndhèrèkaké Pétrus, padha éram, jalaran padha sumurup, yèn Roh Suci iku uga kaparingaké marang bangsa-bangsa liya; 46 amarga padha krungu anggoné wong-wong mau banjur padha guneman nganggo basa ilat lan ngluhuraké Allah. Pétrus banjur ngandika, 47 "Apa ana kang bisa ngalang-alangi wong-wong iki padha dibaptisi nganggo banyu, marga wus padha tampa Roh Suci kayadéné kita?" 48 Banjur dhawuh, supaya wong-wong mau padha dibaptisi ing asmané Yésus Kristus. Sawusé iku nuli padha nyuwun, supaya Pétrus lereb ana ing kono
padha krungu, menawa bangsa-bangsa liya uga nampani pangandikaning Allah. 2 Bareng Pétrus rawuh ing Yérusalèm wong-wong golongan tetakan padha padudon karo panjenengané, 3 pangucapé, "Panjenengan sampun lumebet ing griyanipun tiyang-tiyang ingkang mboten tetak saha dhahar sesarengan kaliyan tiyang-tiyang wau." 4 Nanging Pétrus banjur nerangaké samubarang kabèh kanthi runtut, pangandikané, 5 "Kula saweg ndedonga wonten ing kitha Yopé, dumadakan roh kula kalimputan ing pangwaosipun Allah, kula lajeng sumerep tetingalan: wonten barang ingkang wujud lawon wiyar, gumantung ing poncotipun sekawan kaedhakaken saking langit ngantos dumugi ing ngajeng kula. 6 Sareng kula tamataken, kula sumerep sawarnining kéwan wonten ing lebetipun, kéwan suku sekawan, kéwan wanan, kéwan rumangkang saha peksi-peksi. 7 Kula lajeng mireng swanten ingkang ngandika dhateng kula: Ngadega, Pétrus, nyembelèha lan mangana! 8 Nanging kula matur, 'Mboten, Gusti, amargi dèrèng naté wonten barang ingkang karam utawi ingkang mboten resik, ingkang lumebet ing cangkem kawula.' 9 Éwadéné swanten saking swarga wau lajeng ngandika dhateng kula ingkang kaping kalihipun, 'Apa kang kapangandikakaké déning Allah, menawa iku halal, aja kokarani haram!' 10 Bab punika kalampahan ngantos kaping tiga, sadaya wau nunten kaangkat malih dhateng langit. 11 Sanalika punika wonten tiyang tiga ingkang ngadeg ing sangajenging griya, ingkang kula sipengi; tiyang-tiyang wau utusan saking Kaisaréa murugi kula. 12 Kula nunten dipun ngandikani déning Roh, 'Mangkata bebarengan karo wong-wong iku lan aja mangu-mangu!' Sadhèrèk enem punika tumut. Sareng kula lumebet ing griyanipun tiyang wau, 13 tiyang punika tumunten nyariyosaken dhateng kula sadaya, anggènipun sumerep malaékat jumeneng ing griyanipun saha ngandika dhateng piyambakipun, 'Kongkonana wong menyang Yopé methuk Simon kang peparab Pétrus. 14 Iku bakal awèh pawarta marang kowé, kang bakal nekakaké karahayon tumrap kowé dalah sabrayatmu kabèh.' 15 Sareng kula wiwit wicanten, tiyang-tiyang wau lajeng sami katedhakan Roh Suci, sami kadosdéné kita kala rumiyin. 16 Kula nunten kèngetan dhateng pangandikaning Gusti, 'Yohanes mbaptis nganggo banyu, nanging sira kabèh bakal kabaptis kalawan Roh Suci.' 17 Dados manawi Allah maringaken rahmatipun dhateng tiyang-tiyang wau sami kadosdéné dhateng kula nalika kita wiwit pitados dhateng Gusti Yésus Kristus, kadospundi anggèn kula saged nulak karsanipun Allah?" 18 Bareng krungu kang mangkono iku, pasamuwan banjur bisa nampa sarta padha ngluhuraké Allah, pangucapé, "Dadiné Allah uga paring pitobat marang bangsa-bangsa liya, kang nuntun marang urip." 19 Kacarita marga saka panganiaya kang kelakon sawusé Stéfanus kaukum pati, akèh sadulur tunggal pracaya padha buyar nganti tekan Fénisia, Siprus lan Antiokhia, déné anggoné martakaké Injil mung marang wong Yahudi. 20 Nanging ana sawatara panunggalané wong Siprus lan wong Kiréné, kang teka ing Antiokhia lan banjur wawan-rembug karo wong-wong kang nggunakaké basa Yunani sarta martakaké Gusti Yésus. 21 Astané Gusti nunggil karo wong-wong mau, satemah akèh kang padha dadi pracaya sarta mratobat marang Panjenengané. 22 Pawarta bab wong-wong mau keprungu déning pasamuwan ing Yérusalèm; Barnabas banjur kautus déning pasamuwan menyang Antiokhia. 23 Bareng wis rawuh ing kono lan pirsa sih-rahmating Allah, Barnabas bingah. Sarta paring pitutur marang wong-wong mau, supaya padha tetep setya marang Gusti, 24 awit Barnabas iku saé penggalihé, kapenuhan ing Roh Suci lan pracaya. Temahan ana wong akèh kang padha kawuwuhaké ing pasamuwané Gusti. 25 Barnabas banjur tindak menyang Tarsus madosi Saulus. Bareng wus pinanggih tumuli diajak menyang Antiokhia, 26 sarta padha tetunggilan karo pasamuwan nganti sataun lawasé, sinambi memulang marang wong akèh. Ana ing Antiokhia kono para murid wiwit padha kasebut Kristen. 27 Nalika samana ana nabi sawatara kang rawuh ing Antiokhia saka Yérusalèm. 28 Ana siji kang asmané Agabus, jumeneng sarta marga saka kwaosing Roh ngandika, yèn ing saindenging jagat bakal katekan paceklik gedhé, kang iya kelakon nalika jamané Klaudius. 29 Para murid banjur padha mutus arep nglumpukaké sumbangan miturut kekuwatané dhéwé-dhéwé, bakal dikirimaké marang para sadulur tunggal pracaya ing Yudéa. 30 Iku iya
Kurang-luwih ing wektu iku, Hérodès wiwit tumindak keras marang wong pasamuwan sawatara. 2 Panjenengané dhawuh nyédani Yakobus, sadhèrèké Yohanes, sarana pedhang. 3 Bareng pirsa, menawa bab iku ndadèkaké senengé atiné wong Yahudi, banjur nglajengaké tindaké kang mangkono iku sarta dhawuh nahan Pétrus. Nalika iku pinuju dina riyaya Roti Tanpa Ragi. 4 Bareng Pétrus wus dicepeng, Hérodès dhawuh supaya dikunjara kanthi dijaga déning prajurit patang regu, saben regu wong papat. Karsané, salebaré Paskah bakal kaladèkaké ing ngarepé wong akèh. 5 Iya kaya mangkono iku anggoné Pétrus katahan ana ing pakunjaran. Nanging pasamuwan kalawan adreng ndongakaké panjenengané marang Allah. 6 Nalika bengi sadurungé kaladèkaké ing ngarepé wong akèh déning Hérodès, Pétrus saré kaapit déning prajurit loro, kabanda nganggo ranté loro, astané karanté karo tangané prajurit mau. Kejaba saka iku, ing ngarep lawang ana prajurit kang padha jaga. 7 Dumadakan ana malaékaté Pangéran jumeneng ing sacelaké Pétrus lan sèl kono kapadhangan ing cahya. Malaékat mau banjur nyablèk Pétrus, supaya wungu kalawan ngandika, "Énggal tangia!" Ranténé nuli ucul saka ing astané Pétrus. 8 Malaékat iku banjur ngandika, "Sabukana lan enggonen trumpahmu!" Iku iya ditindakaké. Malaékat tumuli ngandika, "Jubahmu anggonen lan ngetutna aku!" 9 Panjenengané iya banjur tindak medal ndhèrèkaké malaékat sarta ora pirsa, yèn apa kang ditindakaké déning malaékat iku kelakon temenan, rumangsané mung pirsa tetingalan. 10 Bareng wus padha nglangkungi pajagan kapisan lan kapindho, nuli rawuh ing gapura wesi kang anjog ing kutha. Lawangé iku menga dhéwé. Bareng wus rawuh ing jaba, banjur padha tindak tekan pungkasaning dalan; dumadakan malaékat mau banjur nilar panjenengané. 11 Bareng wus ènget kanthi cetha bab kawontenané, Pétrus nuli ngunandika, "Saiki aku ngerti temenan, yèn Gusti wus ngutus malaékaté sarta ngluwari aku saka ing astané Hérodès lan saka samubarang kabèh, kang dikarepaké déning wong Yahudi." 12 Sawusé manggalih sadhéla, banjur tindak menyang omahé Maria, ibuné Yohanes kang uga karan Markus. Ing kono wong kang padha nglumpuk ndedonga, akèh. 13 Bareng panjenengané nothok lawang régol, ana abdi wadon jenengé Rodé teka arep nyumurupi sapa kang thothok-thothok iku. 14 Wong wadon mau ora pangling menawa iku swarané Pétrus, nanging marga saka bungahé, ora banjur ngengakaké lawang, nanging énggal-énggal lumebu ngaturi pirsa, yèn Pétrus ana ing ngarep régol. 15 Wong iku banjur dilokaké, "Kowé iku ngomyang." Éwasamono tetep anggoné matur, menawa iku nyata temenan. Banjur padha kandha, "Iku malaékaté." 16 Nanging Pétrus terus baé anggoné thothok-thothok. Bareng padha ngengakaké lawang lan ndeleng panjenengané, padha kagèt kaéraman. 17 Nanging Pétrus tumuli paring sasmita sarana astané, supaya padha meneng, banjur padha dingandikani, kepriyé anggoné Gusti nuntun medal saka pakunjaran. Pangandikané, "Yakobus lan para Sadulur kita padha kandhanana bab iki." Banjur miyos lan tindak menyang panggonan liya. 18 Ésuké para prajurit padha ribut-ribut, padha takon-tinakon apa kang wus kelakon ing ngatasé Pétrus iku. 19 Hérodès banjur dhawuh madosi Pétrus, nanging ora ketemu, nuli dhawuh mriksa para kang jaga, kang wusanané padha dipatèni. Hérodès nuli tindak saka Yudéa menyang Kaisaréa sarta lereb ana ing kono. 20 Kacarita Hérodès duka banget marang wong Tirus lan Sidon. Wong-wong mau padha saiyeg bebarengan sowan menyang ngarsané sarta padha kelakon bisa ngrimuk Blastus, punggawa kraton, supaya mbiyantu wong-wong mau. Banjur padha nyuwun bedhami, awit nagarané iku olèh pangan saka wilayahé raja. 21 Ing dina kang wus katamtokaké, Hérodès ngagem busana keprabon banjur lenggah ing dhampar lan paring pangandika marang wong-wong mau. 22 Ing kono rakyat padha nampani pangandika iku kanthi surak-surak, sarta ngucap, "Punika swantening déwa, sanès swantening manungsa!" 23 Padha sanalika Hérodès banjur kagebag déning malaékating Pangéran, jalaran ora ngunjukaké pakurmatan marang Allah. Panjenengané séda dipangan cacing-cacing. 24 Kacarita pangandikané Allah saya sumebar lan saya akèh kang ngrungokaké. 25
1 Nalika iku ing pasamuwan Antiokhia ana nabi lan guru
wilayah, lan Saulus. 2 Ing sawijining dina, nalika lagi padha nindakaké pangibadah marang Gusti sarta pasa, Roh Suci ngandika, "Barnabas lan Saulus padha pijinen, supaya padha nglakoni ayahan, kang wis suntemtokaké tumrap sakaroné." 3 Mulané banjur padha pasa lan ndedonga, sarta sawisé ditumpangi asta, sakaroné padha dililani mangkat. 4 Sakaroné, kang padha kautus déning Roh Suci iku, nuli tindak menyang Séléukia; saka ing kono padha lelayaran menyang Siprus. 5 Bareng wus rawuh ing Salamis, banjur padha martosaké pangandikaning Allah ana ing papan-papan pangibadahé wong Yahudi, sarta Yohanes ndhèrèkaké minangka pambantu. 6 Nuli padha ndlajahi saindengé pulo mau, nganti tekan ing Pafos; ana ing kono kepanggih wong Yahudi, jenengé Baryésus. Iku dadi tukang sihir lan nabi palsu. 7 Apamanèh dadi
supaya Gubernur aja nganti pracaya. 9 Nanging Saulus, kang uga asma Paulus, kang kapenuhan ing Roh Suci, nuli mencerengi wong mau 10 lan ngandika, "Hé, anak Iblis, kang kebak ing kaculikan lan piala, kowé iku mungsuhé sakèhing kayektèn, apa kowé ora uwis-uwis anggonmu ngingeraké Margining Pangéran, kang lenceng iku? 11 Saiki delengen, astaning Pangéran nempuh marang kowé, kowé dadi picak, sawatara dina kowé ora bisa weruh srengéngé." Lan sanalika iku uga wong mau rumangsa kalimputan ing pedhut lan pepeteng, banjur grayah-grayah golèk wong kang nuntun. 12 Ndeleng apa kang mentas kelakon iku, Gubernur banjur pitados, sarta kaéraman marga saka piwulangé Gusti iku. 13 Paulus sakanthiné banjur tindak saka Pafos lan lelayaran menyang Pérga ing Pamfilia. Nanging Yohanes tumuli misah lan bali menyang Yérusalèm. 14 Saka Pérga padha nglajengaké tindaké menyang Antiokhia ing Pisidia. Bareng dina Sabat sakaroné tindak menyang papan pangibadah, tumuli lenggah ana ing kono. 15
bokbilih panjenengan sami kagungan pangandika minangka pambangun saha panglipur tumrap umat punika, sumangga kula aturi ngandikakaken." 16 Paulus banjur jumeneng sarta sawusé paring sasmita kalawan astané, nuli ngandika, "Para Sadhèrèk Israèl saha para ingkang sami ngabekti ing Allah, kula aturi sami midhangetaken. 17 Allahipun bangsa Israèl sampun milih leluhur kita, tuwin kadadosaken bangsa ingkang ageng, nalika dados tiyang neneka wonten ing tanah Mesir, tumunten kairid medal saking nagari wau déning Panjenenganipun sarana ngangkat astanipun. 18 Salebetipun kawan dasa taun Panjenenganipun nyabari pratingkahipun wonten ing ara-ara samun. 19 Sarta sasampunipun nyirnakaken bangsa pepitu ing tanah Kanaan, Panjenenganipun lajeng mbagé-bagé tanah wau dhateng leluhur kita kadadosaken tanah pusaka. 20 Sasampunipun watawis kawan atus sèket taun, lajeng kaparingan hakim-hakim ngantos dumugi ing jamanipun Nabi Samuèl. 21 Sasampunipun makaten sami nyuwun kaparingana raja. Allah nunten maringi Saul, anakipun Kish, saking taler Bényamin, laminipun sekawan dasa taun. 22 Sasampunipun Saul kasingkiraken, Allah lajeng ngangkat Daud, kajumenengaken raja. Tumrap Daud punika, Allah sampun pratéla, 'Ingsun wus manggih Daud, anaké Isai, wong kang ndadèkaké keparenging panggalihingsun sarta kang nglakoni sakèhing karsaningsun'. 23 Inggih saking trahipun punika, Allah -- ngetrepi kaliyan ingkang sampun kaprasetyakaken -- miyosaken Juru-wilujeng tumrap tiyang Israèl, inggih punika Yésus. 24 Nalika ngajengaken rawuhipun, Yohanes sampun ngatag-atag dhateng bangsa Israèl sadaya, supados sami mratobat saha kabaptis. 25 Salajengipun, nalika Yohanes sampun mèh rampung anggènipun nindakaken ayahanipun, panjenenganipun ngandika makaten, 'Aku iki kokkira sapa? Aku iki dudu Panjenengané. Sayektiné Panjenengané iku bakal rawuh sawisé aku. Nadyan nguculi agemé trumpah saka ing sampéyané baé, aku ora pantes'. 26 Lah para Sadhèrèk ingkang kalebet trahipun Abraham, saha para ingkang sami ngabekti dhumateng Allah, kabar kawilujengan punika sampun kaparingaken dhateng kita. 27 Para ingkang sami manggèn ing Yérusalèm saha para pangagengipun sami mboten purun ngakeni Yésus. Sarana anggènipun ndhawahaken paukuman pejah tumrap Panjenenganipun, sami dados kayektosaning pangandikanipun para nabi, ingkang kawaos ing saben dinten Sabat. 28 Sanadyan tiyang-tiyang mboten manggih bab-bab ingkang njalari Yésus kaukum pejah, éwasemanten sami nyuwun sédanipun dhateng Pilatus. 29 Saha sasampunipun sami nglampahi sadaya ingkang sinerat tumrap Panjenenganipun, Panjenenganipun lajeng kaedhakaken saking kajeng salib tuwin kasarèkaken. 30 Nanging nunten kawungokaken déning Allah saking antawisipun tiyang pejah, 31 sarta ngantos sawatawis wekdal anggènipun ngatingal dhateng para ingkang sami ndhèrèk Panjenenganipun saking Galiléa dhateng Yérusalèm. Inggih tiyang-tiyang punika ingkang sapunika sami dados seksinipun wonten ing sangajengipun umat punika. 32 Déné kula sadaya sapunika sami martosaken kabar-kabingahan dhateng panjenengan sadaya, inggih punika, bilih prajanjian ingkang kaparingaken dhateng para leluhur kita punika, 33 sampun dipun tetepi déning Allah tumrap kita, para turunipun, sarana anggènipun mungokaken Yésus, kados ingkang kaserat ing masmur ingkang kaping kalih: Sira iku Putraningsun! Ingsun wis jumeneng Ramanira ing dina iki. 34 Allah sampun mungokaken Panjenenganipun saking antawisipun tiyang pejah saha mboten badhé kapasrahaken malih dhateng karisakan. Bab punika kapratélakaken déning Pangéran wonten ing pangandikanipun, makaten: Ingsun bakal netepi prajanji-prajanji kang suci kang kena kapracaya tumrap sira, kang wis sunparingaké marang Daud. 35 Awit saking punika wonten ing masmur sanèsipun pangandikanipun makaten: Paduka mboten badhé masrahaken Abdi Paduka ingkang suci dhateng karisakan. 36 Awit Daud nglampahi karsaning Allah ing jamanipun, lajeng séda saha kasarèkaken nunggil kaliyan para leluhuripun, punapadéné pancèn kaulungaken dhateng karisakan. 37 Nanging Yésus ingkang kawungokaken déning Allah, mboten ngalami makaten. 38 Pramila ndadosna ing kauningan, para Sadhèrèk, margi saking Panjenenganipun punika, panjenengan sadaya sami kawartosan bab pangapuntening dosa. Déning angger-anggeripun Musa, panjenengan mboten badhé saged kaleresaken. 39 Déné wonten ing Panjenenganipun saben tiyang ingkang pitados, kaleresaken. 40 Pramila sami kula aturi waspada, supados sampun ngantos kalampahan tumrap panjenengan punapa ingkang sampun kapangandikakaken wonten ing kitabipun para nabi, ingkang suraosipun: 41 Padha diéling, hé wong kang padha seneng ngina, padha érama lan sirnaa, sabab Ingsun nindakaké pakaryan ing jamanira, yaiku pakaryan kang sira ora bakal ngandel, saupama dicaritakaké marang sira." 42 Nalika Paulus lan Barnabas miyos, wong-wong padha nyuwun supaya sakaroné ing dina Sabat candhaké karsa paring pangandika manèh bab mau. 43 Sarampungé nindakaké pangibadah, wong Yahudi lan para wong kang ngenut agama Yahudi kang padha ngabekti marang Allah, padha ndhèrèkaké Paulus lan Barnabas; rasul loro iku padha paring piwulang lan pitutur marang wong-wong mau, supaya padha lestari dumunung ana ing sajroning sih-rahmaté Allah. 44 Ing dina Sabat candhaké, mèh wong sakutha kabèh padha nglumpuk ngrungokaké pangandikaning Allah. 45 Nanging bareng wong Yahudi padha weruh wong akèh iku, banget anggoné padha mèri lan karo misuh-misuh padha mbantah apa kang dingandikakaké déning Paulus. 46 Nanging Paulus lan Barnabas kanthi kendel ngandika, "Pancèn pangandikanipun Allah punika kedah kawartosaken dhateng panjenengan sadaya langkung rumiyin, nanging panjenengan sami nampik lan nganggep mboten pantes tampi gesang langgeng. Pramila kula lajeng sami murugi bangsa-bangsa sanès, 47 awit dhawuhipun Pangéran dhateng kula kekalih, mekaten: Sira wus suntetepaké dadi pepadhang tumrap bangsa-bangsa liya, supaya sira dadi marganing karahayon nganti tumeka ing pungkasaning bumi." 48 Krungu kang mangkono iku, wong kabèh kang saka panunggalané bangsa-bangsa liya padha bungah sarta padha ngluhuraké pangandikaning Pangéran, sarta wong kabèh kang kapasthèkaké déning Allah tampa urip langgeng, padha dadi pracaya. 49 Pangandikané Pangéran banjur kawartakaké ing saindenging tanah kono. 50 Wong Yahudi padha ngojok-ojoki wong-wong wadon kajèn kéringan kang bekti marang Allah sarta para panggedhé ing kutha kono. Wong-wong mau banjur njalari anané panguya-uya marang Paulus lan Barnabas, temahan sakaroné padha ditundhung saka wilayah kono. 51 Nanging, Paulus lan Barnabas nuli padha ngetabaké lebu kang ana ing samparané, minangka pamelèh marang wong-wong mau, banjur tindak menyang
satemah wong Yahudi lan wong Yunani akèh kang padha dadi pracaya. 2 Nanging wong-wong Yahudi kang nampik pawartosé, padha gawé panasing atiné wong-wong kang dudu Yahudi, temahan wong-wong mau padha ora seneng marang para Sadulur kang pracaya iku. 3 Mulané Paulus lan Barnabas lereb ana ing kono nganti sawatara mangsa. Sakaroné padha memulang kanthi kendel, déné Gusti nyantosakaké pawartos bab sih-rahmaté iku sarana paring pangwaos, kanggo nganakaké pratandha-pratandha lan mukjijat-mukjijat. 4 Nanging golonganing wong akèh ing kutha kono pecah dadi loro; ana kang nganut wong Yahudi, lan ana kang nganut rasul-rasul iku. 5 Wong-wong Yahudi mau dalah para pangarepé, bebarengan karo para wong kang dudu Yahudi, banjur padha sarujuk bakal nyiksa lan mbenturi rasul loro mau nganggo watu. 6 Bareng rasul-rasul mau nguningani bab iku, banjur sumingkir menyang kutha-kutha ing Likaonia, yaiku Listra lan Dèrbé sarta ing wilayah sakiwa-tengené. 7 Ana ing kono padha nerusaké martosaké Injil. 8 Ing Listra ana wong lanang kang mung lungguh baé, jalaran sikilé pepes, lumpuh wiwit lair mula, durung tau bisa lumaku. 9 Nalika Paulus memulang, wong lumpuh iku ngrungokaké. Paulus mirsani lan nguningani, menawa wong mau kadunungan pangandel lan kena diwarasaké, 10 banjur ngandika kalawan sora, "Ngadega jejeg!" Wong mau banjur mlumpat ngadeg lan mlaku mrana-mréné. 11 Bareng wong akèh nyumurupi apa kang mentas ditindakaké déning Paulus, tumuli padha nguwuh-uwuh nganggo basa Likaonia, "Déwa-déwa wus padha tumedhak ing tengah-tengah kita dadi manungsa." 12 Barnabas disebut Zéus, déné Paulus diarani Hèrmès, amarga panjenengané kang paring pangandika. 13 Imaming déwa Zéus, kang kuilé ana ing jaban kutha, nuli teka ing gapuraning kutha karo nggawa sapi-sapi lanang lan reroncèn kembang kang arep dicaosaké minangka kurban, bebarengan karo wong akèh. 14 Mireng kang mangkono iku Barnabas lan Paulus banjur nyuwèk-nyuwèk agemané lan lumajeng menyang satengahing wong akèh iku kambi nywanten sora, 15 "Para Sadhèrèk, kadospundi déné panjenengan sami tumindak makaten? Kula punika sami manungsa limrah kadosdéné panjenengan sadaya. Kula wonten ing ngriki punika prelu ngabaraken Injil dhateng panjenengan, supados panjenengan sami nilar tumindak ingkang tanpa gina punika saha lajeng mratobat dhateng Allah ingkang asipat gesang, ingkang sampun nitahaken langit kaliyan bumi saha saganten dalah saisinipun sadaya punika. 16 Ing jaman kapengker bangsa sadaya anggènipun sami lumampah ing marginipun piyambak, dipun kèndelaken kémawon déning Allah, 17 nanging Panjenenganipun inggih tansah ngatingalaken kamirahanipun, inggih punika srana maringi jawah sarta mangsa kamirahan dhateng panjenengan sadaya saking langit, sarta hasiling siti ing mangsanipun, dhateng panjenengan sadaya. Panjenenganipun paring tedha dhateng panjenengan sarta panggalih panjenengan tinuwukan ing kabingahan." 18 Sanadyan para rasul padha ngandika mangkono, éwadéné mèh-mèh baé ora bisa menggak anggoné padha arep caos kurban marang para rasul iku. 19 Nanging banjur ana wong Yahudi kang padha teka saka Antiokhia lan Ikonium, kang padha ngojok-ojoki wong akèh, wasana padha kèlu marang wong-wong iku. Paulus banjur dibenturi watu lan kasèrèd menyang sanjabaning kutha, jalaran dikira wus séda. 20 Nanging bareng karubung déning para muridé, panjenengané nuli wungu lan banjur lumebet ing kutha. Ésuké banjur tindak menyang Dèrbé bebarengan karo Barnabas. 21 Ing kutha Dèrbé kono, Paulus lan Barnabas padha ngabaraké Injil, temahan akèh kang padha pracaya marang Yésus. Sawusé iku, kondur menyang Listra, Ikonium lan Antiokhia. 22 Ana ing kutha-kutha mau, rasul sakaroné padha nyantosakaké atiné para kang pracaya marang Yésus sarta paring piweling, supaya padha mantep ing pracaya, apadéné padha dingandikani, menawa sadurungé bisa lumebu ing Kratoning Allah iku, kita kudu nglakoni kasangsaran. 23 Ana ing
padha netepaké pinituwa-pinituwa kanggo pasamuwan iku, lan sawusé ndedonga lan pasa, para pinituwa mau padha disaosaké marang Gusti, kang padha dipracaya iku. 24 Sawisé mangkono tumuli ndlajahi saindenging Pisidia lan banjur rawuh ing Pamfilia. 25 Ana ing kono sakaroné padha nggelaraké pangandika ana ing Pérga, banjur tindak menyang Atalia. 26 Saka kono padha lelayaran menyang Antiokhia; iya ana ing kono iku anggoné biyèn padha kasaosaké marang sih-rahmating Allah supaya wiwit nglakoni ayahan, kang saiki wus dirampungaké iku. 27 Sarawuhé ing kono banjur nglumpukaké pasamuwan, padha dicariyosi
lawanging pracaya marang bangsa-bangsa liya. 28 Sakaroné padha lereb ing kono nganti rada suwé, nunggil karo para murid mau.
1 Tumuli ana wong sawatara saka Yudéa teka ing Antiokhia, kang padha mulang marang para sadulur tunggal pracaya ing kono, mangkéné, "Manawi panjenengan sadaya mboten sami nglampahi tetak manut adat-tata-cara ingkang dipun warisaken déning Musa, panjenengan mboten badhé saged kawilujengaken." 2 Nanging Paulus lan Barnabas banget anggoné padha nglawan lan
nganti tekan ing jaban kutha, banjur padha nglajengaké tindaké ngliwati Fénisia lan Samaria, sadalan-dalan padha nyariyosaké pamratobaté wong-wong kang dudu Yahudi. Iki banget ndadèkaké bungahé para sadulur tunggal pracaya ing kono. 4 Sarawuhé ing Yérusalèm, para utusan padha ditampa déning pasamuwan lan para rasul sarta para pinituwa, banjur padha nyariyosaké samubarang kabèh kang wis katindakaké déning Allah lumantar pandamelé. 5 Nanging nuli ana wong sawatara kang kalebu golonganing wong Farisi, kang wis manjing pracaya, kang padha ngadeg lan matur, "Ingkang sanès tiyang Yahudi kedah dipun tetaki saha dipun wajibaken netepi angger-anggeripun Musa." 6 Para rasul lan para pinituwa banjur padha nganakaké parepatan, ngrembag prakara iku mau. 7 Bareng wus sawatara suwé anggoné padha bebantahan, Pétrus banjur jumeneng sarta ngandika, "Para Sadhèrèk, panjenengan sadaya sampun sami nguningani, bilih sampun wiwit kala rumiyin mila kula kapiji déning Allah saking antawis kita, supados lumantar kula bangsa-bangsa sanès sami mireng pawartos bab Injil satemah lajeng sami pitados. 8 Mangka Allah, ingkang nguningani manahing manungsa, sampun paring paseksi dhateng tiyang-tiyang wau, sarana sami kaparingan Roh Suci kadosdéné kita, 9 punapadéné Panjenenganipun babar pisan mboten mbéda-mbédakaken tiyang-tiyang wau kaliyan kita, sasampunipun nucèkaken manahipun sarana pitados. 10 Pramila kadospundi déné panjenengan sadaya sami nyobi dhateng Allah kanthi patrap ngetrapaken momotan ing pundhakipun para murid, ingkang leluhur kita utawi kita piyambak mboten kiyat nyanggi? 11 Kosok-wangsulipun, kita pitados bilih kita badhé tampi karahayon margi saking sih-rahmatipun Gusti Yésus Kristus kadosdéné sadhèrèk-sadhèrèk punika." 12 Kabèh kang padha marepat banjur padha mèndel, tumuli padha mirengaké cariyosé Paulus lan Barnabas bab pratandha lan kaélokan kang katindakaké déning Allah lumantar rasul loro iku ana ing antarané bangsa-bangsa liya. 13 Bareng Paulus lan Barnabas wus rampung anggoné cariyos, Yakobus banjur ngandika, "Para Sadhèrèk, sami kula aturi midhangetaken atur kula: 14 Sadhèrèk Simon mentas nyariyosaken, bilih wiwit wiwitan mila Allah sampun ngatingalaken sih-rahmatipun, inggih punika anggènipun milih saking antawisipun bangsa-bangsa sanès wau, satunggaling umat kagem asmanipun. 15 Bab punika cocog kaliyan pangandikanipun para nabi, kados ingkang kaserat, suraosipun: 16 Sawisé mangkono Ingsun bakal wangsul sarta
padha ngupaya marang Pangéran, mangkono uga bangsa liya kabèh kang tumrapé bangsa-bangsa mau asmaningsun kasebut, mangkono pangandikané Pangéran, kang nindakaké iku kabèh, 18 kang wis kauningan wiwit sakawit. 19 Awit saking punika pamanggih kula, kita sampun ngantos damel rekaosipun para sadhèrèk saking bangsa-bangsa sanès, ingkang sami mratobat dhateng Allah. 20 Prayoginipun kita kintun serat dhateng sadhèrèk-sadhèrèk punika, supados sami nyirik tetedhan ingkang sampun kajemberaken déning brahala, saha nebihi lampah jina, punapadéné nyirik dagingipun kéwan ingkang pejahipun mboten karana kasembelèh, tuwin rah. 21 Amargi sampun wiwit jaman rumiyin angger-anggeripun Musa punika kaundhangaken wonten ing saben kitha, saha dumugi sapriki ing saben dinten Sabat kawaos wonten ing papan-papan pangibadah." 22 Wasana para rasul
kautus menyang Antiokhia, bebarengan karo Paulus lan Barnabas, yaiku Yudas kang peparab Barsabas lan Silas. Iku wong kang padha kajèn ana ing
sadhèrèk panjenengan, katur para Sadhèrèk ing Antiokhia, Siria lan Kilikia ingkang aslinipun saking bangsa-bangsa sanès. 24 Kula sampun sami mireng, bilih wonten tiyang sawatawis panunggilan kula, ingkang sami damel gorèhing panggalih saha damel kuwur panjenengan sarana piwulangipun, mangka mboten sami kula weling. 25 Pramila kula sampun sami sarembag saha mutus kèngkènan tiyang sawatawis manggihi panjenengan sesarengan kaliyan sadhèrèk Barnabas tuwin Paulus ingkang kula tresnani, 26 inggih punika sadhèrèk kalih ingkang sampun ngetohaken nyawanipun margi saking asmanipun Gusti kita Yésus Kristus. 27 Wondéné ingkang kula kèngkèn sadhèrèk Yudas saha Silas, ingkang badhé ngaturaken kalayan lésan piweling ingkang kaserat punika dhateng panjenengan. 28 Amargi Roh Suci lan kula sampun damel putusan, supados panjenengan sampun ngantos kabebahan nglangkungi ing samesthinipun: 29 Sami nyirika sesajèning brahala, rah saha daging kéwan ingkang pejahipun mboten karana kasembelèh, punapadéné lampah jina. Punika sadaya manawi sami panjenengan singkiri, panjenengan sampun tumindak saé. Cekap samanten atur kula, mugi sami ginanjar wilujeng." 30 Bareng wus padha pamitan, Yudas lan Silas padha bidhal menyang Antiokhia. Ana ing kono wong sapasamuwan banjur padha ditimbali marepat, layangé nuli diparingaké. 31 Bareng wus diwaca, padha bungah awit layang mau isi panglipur. 32 Anadéné Yudas lan Silas, sarèhné
nganti sawatara suwé anggoné mituturi para sadulur tunggal pracaya lan nyantosakaké atiné. 33 Lan sawusé ana ing kono sawatara mangsa, banjur padha diaturi déning para sadulur kondur kanthi tentrem menyang ngarsané kang ngutus. 34 Nanging Silas ngarsakaké isih kantun ana ing kono. 35 Paulus lan Barnabas anggoné ana ing Antiokhia nganti sawatara suwéné, padha bebarengan karo wong akèh liyané memulang sarta nggelaraké pangandikané Gusti. 36 Nanging bareng wus sawatara lawasé Paulus banjur ngandika marang Barnabas, "Prayogané saiki kita padha bali niliki para Sadulur ing saben kutha, kang wis padha kita sebari pangandikané Gusti, kepriyé kaanané." 37 Barnabas kepéngin uga ngajak Yohanes kang apeparab Markus; 38 nanging Paulus ngandika kanthi keras, ora prayoga yèn ta ngajak wong kang wus ninggal lunga ana ing Pamfilia lan ora gelem diajak nyambut-gawé bebarengan. 39 Bab iki ndadèkaké pasulayaning sakaroné, temahan padha pepisahan. Barnabas ngajak Markus lan banjur lelayaran menyang Siprus. 40 Déné Paulus milih Silas, lan sawusé kacaosaké déning para sadulur tunggal pracaya marang sih-rahmaté Gusti, 41 banjur mangkat ndlajahi Siria lan Kilikia, sarta nyantosakaké pasamuwan-pasamuwan ing kono.
1 Paulus uga rawuh ing Dèrbé lan Listra. Ing kono ana murid jenengé Timotius, ibuné wong Yahudi kang wus dadi pracaya, déné bapakné wong Yunani. 2 Timotius iku wis kaseksènan beciké déning para sadulur tunggal pracaya ing Listra lan ing Ikonium. 3 Karsané Paulus, iku dadia kanthiné ing lampah. Paulus banjur dhawuh supaya Timotius ditetaki marga saka anané wong Yahudi kang padha ana ing wilayah kono, awit wong kabèh padha sumurup, yèn bapakné iku wong Yunani. 4 Sajroné ndlajahi kutha-kutha iku, Paulus lan Silas padha masrahaké putusané para rasul lan para
padha kasantosakaké pracayané lan saya suwé saya wuwuh cacahé. 6 Tindaké nglangkungi tanah Frigia lan tanah Galatia, amarga dipambengi déning Roh Suci nggelaraké Injil ana ing propinsi Asia. 7 Sarawuhé ing Misia, banjur padha ngangkah lumebet ing Bitinia, nanging Rohé Yésus ora marengaké. 8 Bareng wus nglangkungi Misia, banjur tekan Troas. 9 Benginé Paulus mirsa tetingalan: ana wong Makédonia ngadeg lan matur marang panjenengané, "Panjenengan kula aturi nyabrang mriki saha mitulungi kula sadaya!" 10 Bareng Paulus wis mirsa tetingalan mau, aku kabèh banjur padha ngarah mangkat menyang Makédonia, awit marga saka anané tetingalan mau, aku padha namtokaké, yèn Allah wus nimbali kita kakarsakaké nggelaraké Injil marang wong-wong ing kono. 11 Aku banjur padha mangkat nunggang prau saka Troas, terus ngener Samotraké, lan ésuké nuli menyang Néapolis. 12 Saka ing kono banjur padha menyang Filipi, kutha kawitan ing wilayah Makédonia, kalebu kutha-koloni Roma. Aku padha nginep ana ing kutha kono sawatara dina. 13 Nalika dina Sabat aku padha menyang sanjabaning gapurané kutha, lumaku urut pinggir kali, banjur mrangguli papan pangibadahé wong Yahudi, kang manut pangiraku ana ing kono. Sawisé linggih, aku nuli padha rembugan karo wong-wong wadon kang padha ngumpul ana ing kono. 14 Ing antarané wong wadon panunggalané, jenengé Lidia, mèlu ngrungokaké. Wong mau dadi bakul kain wungu, pinangkané saka Tiatira, wong kang bekti ing Allah. Atiné wus binuka déning Gusti, mulané nggatèkaké marang apa kang kapangandikakaké déning Paulus. 15 Sawisé kabaptis sabrayaté kabèh, banjur matur mangkéné, "Manawi panjenengan sampun sami manggalih, bilih kula saèstu pitados dhateng Gusti, sumangga sami kula aturi rawuh saha nyaré ing griya kula." Mangka banget panyuwuné, nganti aku kabèh padha nuruti. 16 Ing sawijining dina nalika aku padha menyang papan pangibadahé iku, aku padha
iku abdiné Allah kang Mahaluhur, kang martakaké dalaning karahayon marang kowé kabèh." 18 Kang mangkono iku ditindakaké nganti pirang-pirang dina. Ananging bareng Paulus wis ora tahan manèh marang anané gangguan mau, nuli minger sarta dhawuh marang roh iku, "Atas asmané Yésus Kristus, dhawuhku marang kowé: Metua saka wong wadon iki." Sanalika iku uga roh mau iya banjur metu. 19 Bareng para bendarané wong wadon mau weruh, yèn pangarep-arepé olèh kauntungan wis ilang, banjur padha nangkep Paulus lan Silas, padha diglandhang menyang pasar kaaturaké marang pamaréntah. 20 Sawisé padha diajokaké ing ngarsané para panggedhéné kutha kono, nuli padha matur, "Tiyang punika sami damel ributing nagari kita ngriki, amargi sami tiyang Yahudi 21 sarta sami mulangaken adat-tata-cara ingkang mboten kénging kita tampi utawi kita lampahi, awit kita punika tiyang Roma." 22 Anadéné wong akèh iya padha mèlu nglawan marang Paulus lan Silas. Para panggedhéning kutha mau banjur dhawuh mblèjèdi pangagemané sarta nggebugi. 23 Sawusé digebagi bola-bali banjur padha dijeblosaké ing pakunjaran. Panggedhéné pakunjaran didhawuhi njaga kanthi ketat. 24 Sarèhné mangkono préntahé, mulané sakaroné nuli dilebokaké ing kamar pakunjaran kang ana ing tengah dhéwé, sarta padha kabelok sikilé. 25 Watara wayah tengah wengi Paulus lan Silas padha ndedonga kalawan ngidungaké pamuji marang Allah, déné wong ukuman liyané padha ngrungokaké. 26 Dumadakan banjur ana lindhu gedhé, pondhasiné pakunjaran nganti horeg; lan sanalika iku uga lawang-lawangé padha menga, lan ranténé wong kabèh padha ucul. 27 Panggedhéné pakunjaran gragapan tangi lan bareng weruh lawangé pakunjaran padha menga, banjur ngunus pedhang arep nglalu, awit ngira yèn wong-wong ukuman wus padha mlayu. 28 Nanging Paulus tumuli nywanten sora, pangandikané, "Sampun nyilakani badan piyambak, awit kula sadaya taksih wonten ing ngriki!" 29 Panggedhéné pakunjaran dhawuh nggawa obor lan lumayu mlebu, apadéné nuli sumungkem ana ing ngarsané Paulus lan Silas kalawan gumeter. 30 Tumuli padha diirid metu, karo matur, "Dhuh, para Sadhérék ingkang kula urmati, punapa ingkang kedah kula lampahi, supados wilujeng?" 31 Banjur dingandikani, "Kula aturi pitados dhateng Gusti Yésus Kristus, temah panjenengan badhé wilujeng, panjenengan dalah brayat panjenengan." 32 Banjur diwartani pangandikané Pangéran, samono uga wong saisiné omahé kabèh. 33 Ing waktu iku uga sakaroné padha diresiki tatuné, sarta ing bengi iku uga panggedhéné pakunjaran mau dalah kulawargané padha kabaptis. 34 Sakaroné banjur didhèrèkaké menyang omahé lan padha disegah. Panggedhéné pakunjaran mau banget bungahé, déné awaké dhéwé lan brayaté wus padha dadi pracaya marang Allah. 35 Ésuké, para panggedhéning kutha banjur utusan para bawahané nglantaraké dhawuh marang panggedhéné pakunjaran mangkéné, "Wong loro iku padha luwarana!" 36 Panggedhéné pakunjaran banjur nerusaké dhawuh mau marang Paulus, aturé, "Para pangagenging kitha sampun paring dhawuh, supados panjenengan sami kaluwaran. Awit saking punika panjenengan sami kula aturi medal lan tindak kanthi wilujeng!" 37 Nanging Paulus banjur paring pangandika marang wong-wong mau, "Kula sami tiyang Roma dipun gebagi wonten ing sangajengipun tiyang kathah tanpa dipun adili, lajeng kalebetaken ing pakunjaran. Sapunika kula sami badhé kaluwaran sidheman? Mboten kénging makaten punika. Para pangageng punika supados rawuh piyambak ngirid kula medal." 38 Para bawahan mau banjur ngaturaké bab iku marang para panggedhéning kutha. Bareng padha mireng, yèn Paulus lan Silas iku wong Roma, temahan padha ajrih. 39 Banjur padha rawuh nyuwun pangapura, sakaroné tumuli kairid medal sarta diaturi nilar kutha kono. 40 Lan banjur padha nilar pakunjaran lan tindak menyang omahé Lidia, manggihi para sadulur tunggal pracaya ing kono, sarta sawisé paring panglipur sakaroné banjur padha tindak.
1 Paulus lan Silas tumuli padha tindak langkung Amfipolis lan Apolonia, banjur tekan Tésalonika. Ing kono ana papan pangibadahé wong Yahudi. 2 Kaya adaté, Paulus nuli lumebet mrono, sarta nganti telung dina Sabat terus-terusan anggoné rerembagan karo wong Yahudi bab pérang-péranganing Kitab Suci. 3 Panjenengané nerangaké lan nedahaké, yèn Mésias iku kudu nandhang sangsara lan wungu manèh saka ing antarané wong mati, banjur ngandika, "Menggah Mésias punika inggih punika Yésus, ingkang kula wartosaken dhateng panjenengan." 4 Ana sawatara panunggalané wong-wong mau kang padha yakin lan banjur manunggal karo Paulus lan Silas lan uga ana wong Yunani sawatara akèh kang padha bekti ing Allah, samono uga para wanita kang kajèn ora sathithik cacahé. 5 Nanging wong-wong Yahudi iku padha mèri lan dibantu déning wong ala sawatara kang kluyuran ing pasar, padha gawé ribut sarta ngisruhaké kutha kono. Wong-wong iku padha nyerang omahé Yason, sedyané arep ngladèkaké Rasul Paulus lan Silas marang parepataning rakyat. 6 Nanging bareng padha ora ketemu, Yason lan sadulur sawatara padha diglandhang menyang ngarsané para panggedhéning kutha, kalawan nywara sora, "Tiyang-tiyang ingkang sampun sami damel ributing jagat sadaya punika ugi sampun sami dumugi ing ngriki, 7 tuwin Yason punika nampèni tiyang-tiyang wau wonten ing griyanipun. Tiyang punika sami nglawan dhateng pranatan-pranatanipun Kaisar, sami mratélakaken, bilih wonten raja sanès, inggih punika Yésus." 8 Nalika wong akèh lan para panggedhéning kutha padha mireng, banjur padha ribut. 9 Nanging bareng Yason lan sadulur-sadulur tunggal pracaya liyané padha masrahaké dhuwit tanggungan, banjur padha dililani mundur. 10 Nanging ing bengi iku uga Paulus lan Silas diaturi déning para sadulur tunggal pracaya ing kono supaya énggal tindak menyang Béréa. Sarawuhé ing kono banjur padha tindak menyang papan pangibadahé wong Yahudi. 11 Wong-wong Yahudi ing kutha kono atiné padha luwih longgar tinimbang para wong Yahudi ing Tésalonika, sabab padha nampani pangandika kalawan legawa sarta saben dina padha niti-priksa Kitab Suci supaya bisa sumurup, apa iku kabèh wis bener mangkono. 12 Akèh panunggalané kang dadi pracaya; uga ora sathithik panunggalané bangsa Yunani, lanang lan wadon kang kajèn. 13 Nanging bareng wong-wong Yahudi ing Tésalonika padha ngerti, yèn Paulus ana ing Béréa uga martakaké pangandikaning Allah, banjur padha teka mrono ngojok-ojoki lan nggorèhaké atiné wong akèh. 14 Nanging para sadulur tunggal pracaya banjur padha ngaturi Paulus supaya énggal tindak menyang pasisir, déné Silas lan Timotius isih padha kantun ana ing Béréa. 15 Wong-wong kang nguntapaké Paulus padha ndhèrèk tekan Aténa, banjur padha bali kalawan diwéling supaya Silas lan Timotius énggal padha nusul. 16 Paulus sajroné ngentosi ana ing Aténa iku, banget sungkawa ing galih, amarga nguningani kutha kono kebak reca-reca brahala. 17 Awit saka iku, ana ing papan pangibadah banjur wawan pangandika karo wong-wong Yahudi lan wong-wong kang padha bekti marang Allah, apadéné saben dina ana ing pasar karo wong-wong kang ketemu ana ing kono. 18 Uga ana ahli pikir sawatara saka golongan Épikuros lan Stoa kang padha saraséhan karo panjenengané. Ana kang ngucap, "Apa ta kang arep dikandhakaké tukang ngocèh iku?" Nanging liyané kandha, "Sajaké wong iku nggiyaraké piwulangé déwa-déwa manca." Sabab kang diwartakaké iku Injil bab Yésus lan patangèn. 19 Wong-wong mau banjur padha ngaturi Paulus rawuh ing Aréopagus lan matur, "Punapa kula sami kepareng mirengaken piwulang énggal ingkang panjenengan wulangaken punika? 20 Amargi kula sami panjenengan wartosi prakawis-prakawis ingkang anèh. Pramila kula sami kepéngin mangertos, punapa tegesipun punika sadaya." 21 Wong-wong Aténa lan wong-wong manca kang padha manggon ing kono iku ora kober nindakaké bab liyané kajaba mung ngandhakaké lan ngrungokaké samubarang kang anyar. 22 Paulus banjur jumeneng ana ing Aréopagus lan ngandika, "Para Sadhèrèk ing Aténa, kula sumerep, bilih panjenengan sadaya punika tumrap punapa kémawon sakalangkung bekti dhateng para déwa. 23 Amargi nalika kula mider-mider wonten ing kitha panjenengan saha ningali barang-barang ingkang panjenengan pundhi-pundhi, kula inggih mrangguli misbyah ingkang kaseratan makaten: Konjuk ing Allah ingkang mboten kasumerepan. Wondéné ingkang sami panjenengan sembah-sembah, sanadyan panjenengan mboten tepang punika, inggih punika ingkang badhé kula wartosaken. 24 Allah ingkang nitahaken jagat saisinipun sadaya punika, sarèhning jumeneng Pangéraning langit lan bumi, pramila mboten dumunung wonten ing kuil-kuil damelanipun manungsa, 25 sarta ugi mboten dipun ladosi tanganing manungsa, kados-kados Panjenenganipun kakirangan punapa-punapa; amargi inggih Panjenenganipun punika ingkang paring gesang sarta napas saha samukawis ingkang dados kabetahanipun manungsa sadaya. 26 Bangsa lan umat sadaya punika kadadosaken déning Panjenenganipun saking tiyang satunggal, supados sami ngenggèni jagat punika sadaya, punapadéné Panjenenganipun sampun namtokaken mangsa-mangsa tuwin wates-watesing pamanggènipun. 27 Punika supados tiyang sami madosi Panjenenganipun saha kanthi gagap-gagap sageda pinanggih kaliyan Panjenenganipun, sanadyan Panjenenganipun punika mboten tebih kaliyan kita piyambak-piyambak. 28 Jalaran wonten ing Panjenenganipun, kita punika gesang, ébah, lan wonten, kadosdéné ingkang ugi sampun kapratélakaken déning para pujangga panjenengan: Sabab kita punika ugi sami dados tedhak-turunipun Allah. 29 Sarèhning kita punika tedhak-turunipun Allah, mila kita mboten kénging gadhah pamanggih, bilih kawontenanipun Allah punika kadosdéné pepethan emas, pérak utawi séla, ingkang kadamel srana kagunan saha kawasisanipun manungsa. 30 Tanpa ngèngeti malih dhateng jamanipun manungsa kirang pangretosan, Allah sapunika martosaken dhateng manungsa, bilih wontena ing pundi-pundia kémawon, tiyang sadaya kedah mratobat. 31 Amargi Panjenenganipun sampun namtokaken dinten anggènipun badhé ngakimi jagat kanthi adil, lumantar Tiyang ingkang sampun kapiji; mawi dipun buktèkaken dhateng tiyang sadaya, srana anggènipun kawungokaken saking antawisipun tiyang pejah." 32 Wong-wong mau bareng krungu bab tanginé wong mati, banjur ana kang padha moyoki, lan ana liyané kang padha ngucap, "Sanès wekdal kémawon kula sami badhé mirengaken sesorah panjenengan bab punika malih." 33 Paulus banjur tindak saka ing satengahé wong-wong mau. 34 Éwasamono iya ana wong sawatara kang nunggal karo Paulus lan padha dadi pracaya, kayata Dionisius, warganing pradata Aréopagus, lan wong wadon kang aran Damaris, sarta uga wong-wong liyané bebarengan karo wong-wong mau.
1 Sawisé mangkono Paulus banjur nilar Aténa, tindak menyang Korintus. 2 Ana ing Korintus
Klaudius dhawuh, supaya wong Yahudi kabèh padha ninggal Roma. Paulus banjur pinarak ing omahé. 3 Sarèhné pagawéané padha, Paulus banjur manggèn ing kono. Sakaroné nyambutgawé bebarengan, amarga padha-padha tukang gawé kémah. 4 Saben dina Sabat, Paulus memulang ana ing papan pangibadah lan ngudi ngyakinaké wong-wong Yahudi lan wong-wong Yunani. 5 Bareng Silas lan Timotius rawuh saka Makédonia, Paulus bisa mligi nyebar pangandika sarta paring paseksi marang para wong Yahudi, yèn Yésus iku Mésias. 6 Nanging bareng wong-wong iku padha madoni lan nyenyamah, panjenengané nuli ngetabaké lebu kang ana ing pangagemané tuwin ngandika, "Getihmu nempuha marang awakmu dhéwé; aku resik, ora luput. Wiwit saiki aku bakal marani bangsa-bangsa liya." 7 Sawisé mangkono banjur miyos saka kono, lan banjur tindak menyang omahé wong kang aran Titius Yustus, kang ngabekti marang Allah lan kang omahé sandhing papan pangibadah. 8 Nanging Krispus, panggedhéné papan pangibadah, dadi pracaya marang Gusti dalah sabrayaté sarta wong Korintus akèh, kang padha ngrungokaké pangandikané Paulus, banjur dadi pracaya, nuli padha kabaptis. 9 Ing sawijining bengi, Gusti ngandika marang Paulus sarana tetingalan, "Aja wedi! Terusna anggonmu martakaké pangandika lan aja lèrèn! 10 Amarga Ingsun nunggal karo kowé lan ora ana wong kang bakal nyekel lan nganiaya marang kowé, awit umatingsun akèh ana ing kutha kéné." 11 Mulané Paulus nganti sataun nem sasi anggoné manggèn ana ing kono sarta mulangaké pangandikané Allah ana ing satengahé wong-wong iku. 12 Ananging bareng Galio jumeneng gubernur ana ing Akhaya, wong-wong Yahudi banjur bebarengan nglawan Paulus, lan ngadhepaké panjenengané ing pangadilan, 13 aturé, "Tiyang punika mbudidaya ngyakinaken tiyang-tiyang supados ngabekti dhateng Allah kanthi patrap ingkang cengkah kaliyan angger-anggering Torèt." 14 Bareng Paulus arep ngaturaké panjawab, Galio ngandika marang wong-wong Yahudi mau, "Hé, wong-wong Yahudi, saupama pandakwamu iku bab pelanggaran utawa kadursilan, wus samesthiné menawa aku nampani prakaramu, 15 nanging menawa ana padudon bab tembung utawa jeneng, utawa angger-angger tumrap kowé kabèh, iku urusen dhéwé; aku emoh ngakimi prakara kang mangkono iku." 16 Banjur padha ditundhung saka pangadilan. 17 Wong iku kabèh banjur nyekel Sostenès, panggedhéné papan pangibadah, lan digebugi ana ing pangadilan, nanging Galio babar pisan ora mreduli bab iku. 18 Paulus isih lereb sawatara dina manèh ana ing Korintus, banjur pamitan marang para sadulur tunggal pracaya ing kono lan sawisé paras ana ing Kèngkréa, jalaran kagungan nadar, tumuli bidhal lelayaran menyang Siria. Priskila lan Akwila padha ndhèrèk. 19 Bareng wus rawuh ing Éfesus, Priskila lan Akwila ditilar déning Paulus ana ing kono. Panjenengané piyambak lumebet ing papan pangibadah lan rerembagan karo wong-wong Yahudi. 20 Wong-wong mau padha nyuwun marang panjenengané, supaya karsa lereb sawatara suwé ana ing kono, nanging ora karsa. 21 Panjenengané pamitan kalawan ngandika, "Kula badhé mriki malih, manawi Allah ngarsakaken." Banjur bidhal saka Éfesus. 22 Bareng wus rawuh ing Kaisaréa sawusé munggah ing dharatan lan paring salam marang pasamuwan, nuli tindak menyang Antiokhia. 23 Sawusé lereb sawatara dina ana ing kono, panjenengané banjur tindak manèh ndlajahi satanah Galatia lan Frigia kabèh, nyantosakaké atiné para murid. 24 Nalika samana ana wong Yahudi jenengé Apolos, asalé saka Alèksandria, teka ing Éfesus. Iku wong kang micara lan kawruhé bab isining Kitab Suci mumpuni banget. 25 Wong iku wus tampa piwulang bab Margining Pangéran. Kalawan semangat sarta patitis anggoné nglairaké piwulangé bab Yésus, nanging kang disumurupi mung bab baptis manut piwulangé Yohanes. 26 Anggoné wiwit memulang kalawan kendel ana ing papan pangibadah. Nanging bareng Priskila lan Akwila krungu, Apolos banjur diajak menyang omahé sarta diwènèhi katrangan kanthi cetha lan tliti bab Margining Allah. 27 Sarèhné Apolos kepéngin nyabrang menyang Akhaya, sadulur-sadulur tunggal pracaya ing Éfesus nuli nggawani layang kanggo para murid ing kono, supaya ditampa. Satekané ing Akhaya, marga saka sih-rahmaté Allah banjur dadi wong kang migunani banget tumrap para wong kang padha pracaya. 28 Awitdéné kanthi semangat anggoné mbantah wong-wong Yahudi ana ing ngarepé wong akèh sarta mbuktèkaké adhedhasar Kitab Suci, menawa Yésus iku Mésias.
1 Nalika Apolos isih ana ing Korintus, Paulus wus ndlajahi tanah-tanah pagunungan lan rawuh ing Éfesus. Ana ing kono panjenengané kepanggih karo murid sawatara. 2 Iku padha didangu mangkéné, "Punapa panjenengan sampun sami nampèni Roh Suci, nalika sami pitados?" Nanging banjur padha matur, "Dèrèng, malah kula dèrèng naté sami mireng, bilih Roh Suci punika wonten." 3 Paulus nuli ndangu, "Manawi makaten, panjenengan sami kabaptis nganggé baptisan punapa?" Atur wangsulané, "Nganggé baptisanipun Yohanes." 4 Pangandikané Paulus, "Baptisanipun Yohanes punika baptisan pamratobat, sarta panjenenganipun lajeng ngandika dhateng tiyang kathah, bilih kedah pitados dhateng ingkang rawuhipun kantun, inggih punika Yésus." 5 Nalika padha krungu bab iku, banjur padha kabaptis ing asmané Yésus. 6 Lan nalika Paulus numpangi asta wong-wong mau, banjur padha katedhakan Roh Suci sarta padha wiwit guneman nganggo basa warna-warna tuwin padha medhar wangsit. 7 Wong-wong mau gunggungé kira-kira ana rolas. 8 Sajroning telung sasi, Paulus rawuh ing papan pangibadah lan memulang kanthi tatag; sarana dhébatan mbudi-daya supaya padha kadunungan kayakinan bab Kratoning Allah. 9 Ananging bareng ana sawatara kang wangkot lan tetep ora gelem diyakinaké, malah ngala-ala Margining Pangéran ana ing ngarepé wong akèh, Paulus banjur nilar wong-wong mau, para muridé dipisah saka wong-wong kang wangkot iku, sarta ing saben dinané memulang ana ing papan pamulangané Tiranus. 10 Bab iki ditindakaké rong taun lawasé, satemah wong saisining propinsi Asia kabèh, wong Yahudi lan wong Yunani padha ngrungokaké pangandikané Gusti. 11 Lumantar Paulus, Allah ngawontenaké mukjijat-mukjijat kang ngédab-édabi, 12 malah nganti kacu utawa lawon kang tau diagem déning Paulus ditumpangaké ing wong lara, temahan dadi lan warasé sarta roh-roh jahat padha metu. 13 Ana dhukun Yahudi sawatara kang mider-mider ing tanah kono, kang padha nyoba nyebut
Wong-wong kang nindakaké mangkono iku cacahé pitu, yaiku putrané pangareping imam Yahudi, kang asma Skéwa. 15 Nanging roh jahat iku mangsuli, "Kang asma Yésus iku aku wis wanuh, lan Paulus aku wis weruh, nanging kowé, sapa kowé iku?" 16 Wong kang kasurupan roh jahat iku banjur nubruk marang wong-wong mau, padha kalah rosa, mulané kalah, temahan kalawan kawudan lan ketaton padha lumayu saka omahé wong iku. 17 Bab iku kasumurupan déning sakèhing wong ing Éfesus, wong Yahudi lan wong Yunani, temah kabèh padha wedi, sarta asmané Gusti Yésus dadi saya kondhang. 18 Akèh wong panunggalané kang wus padha pracaya, padha teka ana ing ngarepé wong akèh lan ngakoni panggawéné. 19 Uga akèh wong panunggalané kang wus tau nindakaké sihir, kang banjur nglumpukaké buku-bukuné lan diobong ana ing ngarepé wong akèh. Ajiné buku-buku iku
kelakon iku mau kabèh, déning panuntuné Roh, Paulus kagungan karsa arep tindak menyang Yérusalèm nglangkungi Makédonia lan Akhaya. Pangandikané, "Sawisé mrono aku iya kudu weruh Roma." 22 Banjur utusan pembantuné loro, yaiku Timotius lan Érastus, kadhawuhan ndhisiki menyang Makédonia, déné panjenengané piyambak kantun ana ing Asia sawatara mangsa. 23 Nalika samana tuwuh kaributan gedhé marga saka
sathithik marang wong kang padha nunggal sapagawéan. 25 Wong-wong iku padha diklumpukaké dalah para tukang-tukangé kang tunggal sapagawéan sarta padha dituturi mangkéné, "Hé, para Sadulur, kowé kabèh padha sumurup, yèn kecukupan kita iku marga saka pagawéan iki! 26 Mangka saiki kowé padha sumurup lan krungu, yèn Paulus iki ora mung ana ing Éfesus baé, nanging uga mèh ana ing saindenging Asia, wus mbebujuk lan nasaraké wong pirang-pirang kalawan mratélakaké, yèn apa kang digarap déning tanganing manungsa iku dudu déwa. 27 Marga saka iku, ora mung pagawéan kita baé kang bakal ana
sa-Asia kabèh lan wong sajagat kang wus maju, bakal sirna kaluhurané." 28 Wong-wong mau bareng krungu kang mangkono iku banjur padha banget nepsuné, sarta padha nywara sora, "Kaluhurna Dèwi Artémis, sesembahané wong Éfesus!" 29 Kaanan ing sakutha kabèh banjur dadi kisruh, wong-wong kabèh padha gumrudug menyang papan pagelaran-tontonan lan ngglandhang Gayus sarta Aristarkhus, sakaroné padha wong Makédonia, kang padha dadi kanca tindaké Paulus. 30 Bareng Paulus arep tindak menyang satengah-tengahing wong akèh iku, dipenggak déning para muridé. 31 Malah ana panggedhé sawatara kang asalé saka Asia, kang wis dadi mitrané Paulus, iku padha utusan ngèngetaké marang panjenengané, supaya aja tindak menyang papan pagelaran-tontonan. 32 Wong-wong kang padha nglumpuk ana ing papan iku padha bengok-bengok, ana kang nywara sora mangkéné, ana kang mangkono, sabab kaanané kumpulan iku kisruh ora karuwan, kang akèh malah padha ora sumurup apa preluné nglumpuk iku. 33 Banjur ana wong kang jenengé Alèksander kang dipurih maju déning wong-wong Yahudi. Wong iku tampa katrangan saka wong akèh bab apa kang kelakon, banjur kumlawé tangané, arep awèh katrangan minangka panjawab marang wong akèh. 34 Nanging bareng wong-wong padha ngerti, yèn iku wong Yahudi, banjur padha nywara sora bebarengan nganti suwéné kira-kira rong jam, "Kaluhurna Artémis, sesembahané wong Éfesus!" 35 Nanging tumuli disirep déning panitraning kutha, pangucapé, "Hé, wong-wong Éfesus! Sapa ta kang ora ngerti, yèn kutha Éfesus
mulané Sadulur kabèh, padha tenanga lan aja kesusu tumandang. 37 Déné mungguh wong-wong kang padha kokgawa mréné, iku ora ngrampog kuilé sesembahan kita sarta ora nyenyamah asmané. 38 Dadi menawa Démétrius lan tukang-tukangé duwé prakara karo sawenèhing wong, rak wus ana pangadilan lan ana gubernur, dadi karebèn padha gugat-gugatan ana ing kono. 39 Déné yèn ana bab liyané kang kokkarepaké, iku prayogané dirampungaké ana ing parepataning rakyat kang absah. 40 Amarga kita bakal padha nemu bebaya, yèn nganti ana pandakwa, menawa anggon kita ing dina iki padha gawé kaributan iki; awit ora ana dhasaré kang kena kanggo mbeneraké anané kumpulan kang kisruh ora karu-
1 Bareng kaributan wis sirep, Paulus tumuli nimbali para murid padha disantosakaké atiné lan sawisé pamitan banjur bidhal menyang Makédonia; 2 ndlajahi wilayah kono sarta nyantosakaké atiné para sadulur tunggal pracaya ing kono kalawan pitutur akèh-akèh. Banjur rawuh ing tanah Yunani. 3 Sawusé telung sasi ana ing kono, panjenengané arep lelayaran menyang Siria. Nanging ing nalika iku, wong-wong Yahudi padha ngrancang arep nyédani panjenengané. Mulané
Sekundus, sakaroné wong ing Tésalonika, Gayus saka Dèrbé, Timotius, lan wong loro saka Asia, yaiku Tikhikus lan Trofimus. 5 Nanging wong-wong iku padha mangkat dhisik lan ngentèni aku kabèh ana ing Troas. 6 Nanging sawusé riyaya Roti Tanpa Ragi, aku kabèh padha budhal lelayaran saka Filipi lan sajroné limang dina tekan Troas sarta ketemu karo sadulur-sadulur mau kabèh. Ana ing kono aku padha nginep pitung dina. 7 Nalika ing dina kapisan ing minggu iku, aku padha nglumpuk nyuwil-nyuwil roti. Paulus reraosan karo para sadulur tunggal pracaya ing kono, jalaran karsané arep bidhal ésuké. Anggoné ngandikan iku nganti tengah wengi. 8 Ing kamar ndhuwur kang padha dakanggo kumpulan iku, akèh lampuné. 9 Ing kono ana wong nom-noman jenengé Éutikhus, linggih ing cendhéla. Sarèhné Paulus suwé banget anggoné ngandikan, wong anom
wus mati. 10 Nanging Paulus banjur mandhap, ngrungkebi wong anom iku, dirangkul kalawan ngandika, "Aja padha kuwatir, wong iki isih urip." 11 Bareng wangsul minggah, Paulus banjur nyuwil-nyuwil roti lan dhahar, isih ngandikan manèh nganti suwé, nganti mèh ésuk, banjur bidhal. 12 Déné wong-wong padha ngeteraké wong nom-noman kang wus urip mau mulih, temahan kabèh padha banget anggoné kalipur. 13 Aku padha ndhisiki nunggang kapal lan lelayaran menyang Asos. Ana ing kono anggonku bakal padha methuk Paulus, awit piwelingé mangkono, déné panjenengané piyambak ngarsakaké tindak miyos ing dharatan. 14 Bareng wis kepanggih karo aku kabèh ana ing Asos, banjur kadhèrèkaké menyang kapal, tumuli mbacutaké lelayaran menyang Mètiléné. 15 Sawusé bidhal saka kono, ésuké tekan sangarepé pulo Khios. Ing dina candhaké aku padha menyang Samos lan let sadina manèh tekan Milétus. 16 Paulus wus ngrancang ora bakal pinarak ing Éfesus supaya aja kesuwèn ana ing Asia. Sabab karsané ngénggalaké tindaké, supaya sabisa-bisa ing dina riyaya Péntakosta wis rawuh ing Yérusalèm. 17 Marga saka iku Paulus banjur utusan wong saka Milétus menyang Éfesus nimbali
anggonku tetepungan karo kowé wiwit tekaku ana ing Asia iki; 19 anggonku kalawan andhap-asor ngabdi marang Gusti. Sajroning pangabdi iku aku kerep banget ngetokaké eluh nganti crocosan sarta ngalami pangrantamé wong Yahudi pirang-pirang, kang arep matèni aku. 20 Sanadyan mangkono, aku ora tau nglirwakaké apa kang migunani tumrap kowé kabèh. Kabèh wus dakcaritakaké lan dakwulangaké marang kowé, ana ing sangarepé wong akèh utawa ana ing pakumpulan-pakumpulan ing omahmu; 21 aku tansah ngyakinaké marang wong-wong Yahudi lan Yunani, supaya padha mratobat marang Allah sarta padha pracaya marang Gusti kita Yésus. 22 Nanging ing saikiné aku lelungan menyang Yérusalèm kayadéné tawanané Roh, aku ora ngerti apa kang bakal kelakon tumraping aku ana ing kana, 23 kejaba kang diwedharaké déning Roh Suci marang aku ana ing saben kutha, yèn aku bakal kinunjara lan sinangsara. 24 Ananging aku sathithik baé ora mreduli marang nyawaku, angger aku bisa tekan garis pungkasaning lakuku lan ngrampungaké bubuhan kang
padha ora weruh aku manèh, kowé kabèh kang wis padha dakparani supaya dakwartani bab Kratoning Allah. 26 Mulané ing dina iki, aku pratéla marang kowé kalawan temen-temen, menawa aku resik, ora kalèpètan getihé sapa baé. 27 Sabab aku ora nglirwakaké ing bab martakaké sakèhing karsané Allah marang kowé. 28 Mulané awakmu sarta pepanthan kabèh padha reksanen, amarga kowé kang padha dipiji déning Roh Suci
Aku sumurup, yèn saungkurku bakal ana asu ajag kang galak kang padha nekani kowé lan kang ora ngéman marang pepanthan mau. 30 Malah saka ing antaramu bakal ana wong kang padha muncul lan mulangaké prakara kang palsu, pamurihé supaya bisa nggèndèng para murid saka dalan kang bener tuwin banjur padha nganut marang wong-wong mau. 31 Mulané padha diwaspada lan padha diéling, yèn aku telung taun lawasé, anggonku rina-wengi ora kendhat-kendhat kalawan eluh mituturi marang kowé dhéwé-dhéwé. 32 Déné saiki kowé padha dakpasrahaké marang Gusti lan pangandikaning sih-rahmaté, kang kwasa mbangun kowé lan ngganjar marang kowé warisan kang katamtokaké tumrap wong kabèh kang wis kasucèkaké déning Panjenengané. 33 Pérak, emas utawa sandhangan, aku ora tau kepéngin, saka sapa baé. 34 Kowé dhéwé padha sumurup, yèn kalawan tanganku dhéwé anggonku nyambut-gawé, amrih bisané olèh apa kang dadi kabutuhanku sarta kabutuhané para kang padha mèlu aku. 35 Tumrap ing sadhéngah prakara aku wis awèh tuladha marang kowé, yèn wong padha kuwajiban nyambut-gawé mangkono kagawé mbiyantu wong-wong kang sèkèng sarta kudu éling marang pangandikané Gusti Yésus, sabab Panjenengané piyambak wis ngandika: Luwih begja wong wèwèh, katimbang karo nampani." 36 Sawisé ngandika mangkono Paulus banjur jèngkèng lan ndedonga bebarengan karo wong-wong mau kabèh. 37 Wong kabèh padha nangis sesenggrukan lan banjur padha ngrangkul Paulus kalawan ngambungi bola-bali. 38 Kabèh padha susah, apa manèh marga ana pangandikané, yèn bakal padha ora sumurup marang pasuryané manèh. Nuli padha nguntapaké panjenengané menyang kapal.
1 Sawusé pepisahan karo wong-wong mau, aku banjur padha budhal terus ngener menyang Kos. Ésuké tekan Rodos lan saka kono aku nuli padha menyang Patara. 2 Ana ing kono olèh kapal, kang bakal menyang Fénisia. Aku padha nunggang kapal iku, nuli mangkat. 3 Sawisé mangkono ing sisih kiwa katon Siprus, nanging mung padha dakliwati baé sarta banjur terus lelayaran menyang Siria. Wasana tekan ing Tirus, jalaran momotaning kapal dibongkar ana ing kono. 4 Aku padha nemoni para murid sarta nginep ana ing kono pitung dina. Marga kawisik déning Roh, para murid mau padha nyaosi pamrayoga marang Paulus, supaya aja tindak menyang Yérusalèm. 5 Nanging bareng wis kliwat waktuné, aku banjur padha mangkat nerusaké laku. Para murid saanak-bojoné padha nguntapaké aku kabèh nganti tekan ing njaban kutha; ana ing pesisir aku padha jèngkèng ndedonga. 6 Sawisé pamitan aku padha munggah ing kapal, déné wong-wong mau kabèh padha mulih menyang omahé dhéwé-dhéwé. 7 Saka Tirus aku padha menyang Ptolemais, nuli padha mentas mungkasi anggonku padha lelayaran. Aku banjur padha salaman karo para sadulur tunggal pracaya sarta nginep sadina ana ing panggonané wong-wong mau. 8 Ésuké aku padha mangkat saka kono lan banjur tekan Kaisaréa, njujug ing dalemé Filipus, juru-warta Injil, yaiku panunggalané wong pitu, kang kapilih ana ing Yérusalèm. Aku padha nginep ana ing kono. 9 Filipus iku kagungan putra èstri papat, isih prawan, kang padha ginanjar bisa medhar wangsit. 10 Sawusé lereb sawatara dina ana ing kono, ana nabi kang rawuh saka Yudéa, asmané Agabus. 11 Panjenengané manggihi aku kabèh, banjur mundhut paningseté Paulus, diagem nangsuli sampéyané lan astané
bangsa-bangsa liya." 12 Krungu kang mangkono iku, aku kabèh dalasan para murid ing panggonan kono banjur padha matur marang Paulus, supaya aja tindak menyang Yérusalèm. 13 Nanging Paulus maringi wangsulan mangkéné, "Yagéné kowé padha nangis lan gawé trenyuhing atiku? Amarga aku wus rila, ora ngemungaké dibanda baé, malah sanadyan nganti dipatèni pisan ana ing Yérusalèm marga saka asmané Yésus." 14 Sarèhné ora karsa
ing kutha Kaisaréa, aku nuli padha tata-tata banjur mangkat menyang Yérusalèm. 16 Para murid ing Kaisaréa iya ana sawatara kang padha mèlu ngeteraké aku kabèh menyang omahé Manason, kang bakal padha dakpondhoki. Wong iku saka Siprus, kang wis suwé anggoné dadi murid. 17 Nalika aku padha tekan Yérusalèm, sadulur tunggal pracaya kabèh padha nampa aku kalawan bungahing ati. 18 Ésuké Paulus tindak bebarengan karo aku kabèh menyang dalemé Yakobus; para pinituwa kabèh wus padha ana ing kono. 19 Sawusé salaman, Paulus banjur nyariosaké kanthi rinci apa kang wis katindakaké déning Allah ana ing antarané bangsa-bangsa liya sarana paladosané. 20 Krungu kang mangkono iku, kabèh padha ngluhuraké Allah. Banjur padha matur marang Paulus, "Sadhèrèk, panjenengan nguningani, bilih tiyang Yahudi éwon cacahipun ingkang sampun sami pitados saha sami sregep anggènipun netepi angger-angger. 21 Ananging tiyang-tiyang wau sami mireng pawartos bab panjenengan mulang dhateng tiyang Yahudi sadaya, ingkang sami manggèn ing satengahing bangsa-bangsa sanès, supados sami nilar angger-anggeripun Musa, sami panjenengan awisi sampun ngantos netaki anak-anakipun tuwin manut tata-cara kita. 22 Mila lajeng kadospundi sapunika? Tetiyang punika tamtu sami badhé mireng bilih panjenengan sampun rawuh mriki. 23 Awit saking punika, sumangga kula aturi nindakaken ingkang kula aturaken punika: Ing antawis kita wonten tiyang sekawan ingkang sami gadhah nadar. 24 Panjenengan kula aturi ngajak tetiyang wau sesarengan nindakaken tata-cara sesuci, sarta kula aturi nyanggi wragadipun, supados sami saged cukur rambut. Margi saking makaten, tiyang sami badhé saged sumerep, bilih pawartos sadaya bab panjenengan ingkang sami dipun pireng punika mboten nyata babar pisan, saha bilih panjenengan lestantun netepi angger-anggering Torèt. 25 Wondéné bangsa-bangsa sanès, ingkang sampun sami pitados, punika sampun sami kula kintuni serat, ingkang isi putusan kita, inggih punika: bilih kedah sami nyirik tetedhan sesajèning brahala, rah, daginging kéwan ingkang pejah karana mboten kasembelèh, punapa déné lampah jina." 26 Ing dina candhaké Paulus banjur ngajak wong-wong mau lan sawusé sesuci bebarengan, nuli padha lumebu ing Padaleman Suci. Ing kono Paulus mratélakaké, kapan pundhaté dina pasucèn iku, yaiku samangsa kurban tumrapé wong-wong mau kacaosaké. 27 Nalika ngarepaké pundhaté pitung dinané, wong-wong Yahudi kang teka saka Asia padha weruh Paulus ana ing Padaleman Suci, banjur ngojok-ojoki rakyat lan nangkep panjenengané, 28 karo nywara sora, "Hé, wong-wong Israèl, tulung! Iki wongé kang ana ing ngendi-endi mulang marang wong-wong supaya nglawan bangsa kita lan angger-anggering Torèt sarta panggonan iki! Lan saikiné malah ngajak wong-wong Yunani lumebu ing Padaleman Suci sarta najisaké panggonan suci iki!" 29 Amarga sadurungé padha sumurup Trofimus wong Éfesus bebarengan karo Paulus ana ing kutha lan ngira, yèn diajak Paulus lumebu ing Padaleman Suci. 30 Wong sakutha kabèh padha ribut, wong akèh padha teka kumrubut lan banjur nangkep Paulus, disèrèt metu saka Padaleman Suci sarta sanalika iku uga lawanging Padaleman Suci padha ditutup. 31 Nalika wong-wong mau padha ngrancang arep nyédani panjenengané, panggedhéning wadya-bala mireng kabar, yèn wong sakutha Yérusalèm padha ribut. 32 Wong iku banjur ngajak wadya-balané dalasan opsir-opsiré marani wong akèh mau. Bareng wong-wong padha nyumurupi rawuhing panggedhé sawadya-balané iku, banjur lèrèn anggoné nggebugi Paulus. 33 Panggedhé mau nyelaki Paulus, banjur nangkep sarta mbanda nganggo ranté rangkep loro, tuwin ndangu sapa panjenengané iku lan apa kang ditindakaké. 34 Nanging wong akèh iku ana kang nywara sora mangkéné, ana kang mangkono. Marga saka ributé wong, panggedhé mau ora bisa ngretos apa kang sabeneré kelakon, mulané banjur dhawuh nggawa Paulus menyang bètèng. 35 Bareng tekan undhak-undhakan, Paulus kapeksa digotong déning para prajurit, marga saka akèhé wong kang ngebyuk sek-sekan. 36 Rakyat kabèh gumrudug nututi karo nywara-sora, "Kasingkirna tiyang punika!" 37 Nalika Paulus arep digawa lumebu menyang bètèng, panjenengané matur marang panggedhéning prajurit mau, "Punapa kula kepareng matur dhateng panjenengan?" Paring wangsulané, "Kowé kok bisa basa Yunani! 38 Dadi kowé iku dudu wong Mesir, kang durung suwé iki nuwuhaké pambrontakan lan mimpin para wong kang gawé rerusuh lan nggawa gegaman patang èwu cacahé, menyang ara-ara-samun?" 39 Atur wangsulané Paulus, "Kula punika tiyang Yahudi, saking Tarsus, warga kitha ingkang misuwur ing Kilikia. Kula nyuwun kalilana wicanten dhateng tiyang kathah punika." 40 Bareng Paulus wis dililani déning panggedhéning prajurit iku, banjur jumeneng ana ing undhak-undhakan, tumuli kumlawé astané murih tenangé wong akèh mau. Bareng wis padha tenang, panjenengané banjur ngandika nganggo basa Ibrani mangkéné:
1 "Sadhèrèk-sadhèrèk saha Bapak-bapak, sumangga sapunika sami kula aturi midhangetaken panjawab kula dhateng panjenengan." 2 Nalika wong akèh krungu anggoné ngandika ngagem basa Ibrani, saya mundhak tenangé. Panjenengané banjur ngandika, 3 "Kula punika tiyang Yahudi, kalairan Tarsus ing tanah Kilikia, nanging ageng kula wonten ing kitha ngriki, kadhidhik kalayan tliti déning Gamalièl ing bab netepi angger-anggeripun para leluhur kita, satemah kula lajeng dados tiyang ingkang mempeng ing pangabekti dhateng Allah, kados panjenengan sadaya punika. 4 Punapadéné tiyang-tiyang ingkang sami nganut Margining Pangéran punika, sami kula kuya-kuya ngantos pejah; jaler-èstri sami kula tangkepi tuwin kula lebetaken dhateng pakunjaran. 5 Menggah prakawis punika panjenenganipun Imam Agung saha Pradataning Pinisepuh sapepakipun sami saged paring paseksi, kula inggih kaparingan serat-serat kanggé para Sadhèrèk ing Damsyik, lajeng késah mrika badhé nangkepi tiyang-tiyang ing ngriku, ingkang sami nganut Margining Pangéran wau, badhé kula bekta dhateng Yérusalèm supados sami kaukum. 6 Nanging sareng lampah kula sampun celak Damsyik, ing wanci siang, dumadakan wonten cahya ingkang tumlorong saking langit nglimputi kula. 7 Kula lajeng dhawah ing siti saha mireng swanten ingkang ngandika dhateng kula makaten: Saulus, Saulus, yagéné sira nganiaya marang Ingsun? 8 Atur wangsulan kula: Paduka punika sinten, Gusti? Pangandikanipun: Ingsun iki Yésus saka Nasarèt, kang sira kuya-kuya. 9 Tiyang-tiyang ingkang sami sesarengan kaliyan kula, inggih sumerep cahya wau, nanging swantening Panjenenganipun ingkang ngandika dhateng kula, sami mboten mireng. 10 Kula lajeng munjuk: Gusti, punapa ingkang kedah kawula lampahi? Paring wangsulanipun Gusti dhateng kula: Ngadega, mangkata menyang Dhamsyik. Ana ing kana sira bakal diparingi sumurup, apa kang kudu sira tindakaké. 11 Sarèhning kula mboten saged ningali, jalaran saking kénging cahya ingkang mblerengi mripat wau, mila kanca-kanca ingkang tunggil lampah kaliyan kula lajeng nyepeng tangan kula, kula katuntun dhateng Damsyik. 12 Ing ngriku wonten tiyang nama Ananias, tiyang ingkang netepi angger-anggering Torèt saha kaseksènan saé wonten ing satengahing tiyang Yahudi sadaya ing ngriku. 13 Tiyang punika dhateng, saha ngadeg ing sacelak kula tuwin wicanten: Saulus, sadulurku, kowé bisaa ndeleng manèh! Sanalika punika ugi kula saged ningali malih saha sumerep piyambakipun. 14 Ananias lajeng wicanten: Allahé leluhur kita wus
pinasthi dadi seksining Panjenengané ana ing ngarepé wong kabèh ing bab samubarang kang wus kokdeleng lan kokrungu. 16 Lan saiki kepriyé, déné kowé isih mangu-mangu? Ngadega, lan kabaptisa sarta dosamu karesikana kalawan nyebut asmané Gusti! 17 Sasampunipun makaten, kula lajeng wangsul dhateng Yérusalèm lan nalika kula saweg ndedonga wonten ing Padaleman Suci, roh kula linimputan ing pangwaosipun Allah. 18 Kula ningali Panjenenganipun, ingkang lajeng ngandika dhateng kula: Diénggal, mangkata saka Yérusalèm, amarga wong-wong ora bakal nampa paseksinira bab Ingsun. 19 Atur wangsulan kula: Gusti, tiyang-tiyang punika sami sumerep, bilih kawula punika ingkang ndhatengi papan-papan pangibadah saha ingkang nglebetaken tiyang-tiyang ingkang sami pitados dhateng Paduka dhateng pakunjaran sarta ingkang mecuti tiyang-tiyang wau. 20 Salajengipun nalika rahipun Stéfanus, seksi Paduka, kawutahaken, kawula wonten ing ngriku, saha kawula ngrujuki pandamel punika, punapa déné kawula nengga panganggénipun tiyang-tiyang ingkang sami mejahi. 21 Nanging pangandikanipun Gusti dhateng kula: Mangkata, sabab Ingsun bakal ngutus sira menyang panggonané bangsa-bangsa liya kang adoh saka kéné." 22 Sawusé wong akèh padha ngrungokaké Paulus nganti tekan pangandikané kang mangkono iku, banjur wiwit nywara sora, "Wong iku kasirnakna baé saka bumi, ora pantes urip!" 23 Wong-wong mau terus baé anggoné bengok-bengok karo nguncalaké jubahé sarta nyawur-nyawuraké lebu mandhuwur, 24 mulané panggedhéning prajurit banjur dhawuh nglebokaké Paulus menyang bètèng sarta mriksa lan mecuti panjenengané, supaya bisa kasumurupan apa sababé déné wong-wong iku padha bengok-bengok mangkono ing bab panjenengané. 25 Nanging nalika Paulus diprenahaké arep dipecuti, panjenengané banjur ngandika marang opsir kang nglakoni wajib, "Punapa panjenengan dipun parengaken mecuti warganagari Roma, punapa malih tanpa dipun adili?" 26 Krungu katrangan mangkono iku, opsir mau banjur lapur marang panggedhéning prajurit, aturé, "Punapa ingkang badhé panjenengan tindakaken? Tiyang punika warganagari Roma?" 27 Panggedhéning prajurit banjur murugi Paulus lan ndangu, "Kandhaa, apa bener kowé iku warganagari Roma?" Atur wangsulané Paulus, "Inggih." 28 Panggedhéné prajurit banjur ngandika manèh, "Anggonku dadi warganagari Roma iku sarana tuku kalawan rega larang." Paulus mangsuli, "Nanging kula gadhah wewenang punika wiwit lair mila." 29 Wasana wong-wong kang kuwajiban mecuti nuli énggal-énggal mundur. Déné panggedhéné prajurit iku bareng ngerti yèn Paulus iku wong Roma, iya wedi, mangka panjenengané kang dhawuh mbanda. 30 Éwasamono panggedhéné prajurit mau kepéngin nguningani kalawan tliti apa kang dadi pandakwané wong-wong Yahudi marang Paulus. Mulané ésuké dhawuh nimbali Paulus saka pakunjaran lan dhawuh, supaya pangarepé imam lan Pradata
banjur mandeng para warganing Pradata Agama sarta matur, "Para Sadhèrèk, ngantos dumugi dinten punika kula tetep gesang kalayan raosing manah ingkang resik wonten ing ngarsanipun Allah." 2 Nanging Imam Agung Ananias dhawuh marang wong-wong kang padha ngadeg cedhak Paulus, supaya napuk tutuké Paulus. 3 Paulus nuli mangsuli, aturé, "Allah badhé napuk panjenengan, hé, témbok ingkang kalabur pethak. Panjenengan lenggah wonten ing ngriki badhé ngadili kula miturut angger-anggering Torèt, nanging panjenengan piyambak nerak angger-anggering Torèt, jalaran dhawuh napuk kula." 4 Wong-wong kang padha ana ing kono ngucap, "Kowé iku nyenyamah marang Imam Agungé Allah!" 5 Paring wangsulané Paulus, "O, para Sadhèrèk, kula mboten mangertos bilih panjenenganipun punika Imam Agung. Pancèn wonten seratan makaten: Sira aja ngucapaké tembung ala marang panggedhéning bangsamu!" 6 Sarèhné panjenengané pirsa, yèn ing antarané Pradata iku ana kang kalebu golonganing wong Saduki lan ana kang kalebu golonganing wong Farisi, mulané banjur nywanten sora ana ing ngarsaning Pradata Agama, "Para Sadhèrèk, kula punika tiyang Farisi; kula dipun ladosaken dhateng ngarsanipun Pradata punika, jalaran kula ngajeng-ajeng dhateng tanginipun tiyang pejah." 7 Bareng panjenengané ngandika mangkono, wong-wong Farisi lan wong-wong Saduki padha padu satemah wong akèh banjur pecah dadi rong golongan. 8 Amarga wong Saduki iku padha nganggep, yèn patangèn iku ora ana lan iya ora ana malaékat utawa roh, balik wong Farisi nganggep loro-
tiyang punika mboten gadhah kalepatan! Mbokmanawi wonten roh utawi malaékat ingkang sampun ngandikani piyambakipun." 10 Temahan kaanan ing kono saya kisruh banget. Panggedhéning prajurit kuwatir, menawa Paulus nganti dipothèng-pothèng déning wong-wong mau, mulané nuli dhawuh marang prajurit-prajurit, supaya padha mudhun ngrebut Paulus saka satengahing wong akèh lan digawa menyang bètèng. 11 Benginé Gusti rawuh jumeneng ana ing sandhingé lan ngandika marang panjenengané, "Sing teteg atinira, sabab kayadéné anggonira kalawan kendel neksèni Ingsun ana ing Yérusalèm, mangkono uga sira iya prelu neksèni ana ing Roma." 12 Bareng wus raina wong-wong Yahudi nganakaké komplotan lan sumpah kalawan nyupatani awaké dhéwé, ora bakal mangan utawa ngombé sadurungé nyédani Paulus. 13 Komplotan iku gunggungé patang puluh luwih. 14 Wong-wong mau padha nemoni para pangareping imam lan para pinituwané bangsa Yahudi lan pratéla, "Kula sampun sami sumpah kalayan nyupaosi badan kula piyambak, mboten badhé nedha utawi ngombé sadèrèngipun mejahi Paulus. 15 Awit saking punika mugi panjenengan sadaya sesarengan kaliyan Pradata Agami karsa ngaturi rembag dhateng pangagenging prajurit supados ngladosaken Paulus dhateng ngarsa panjenengan malih, kados-kados panjenengan badhé mriksa prakawisipun ingkang langkung tliti. Déné kula sadaya mangké sampun sami mirantos badhé mejahi piyambakipun sadèrèngipun dumugi ing ngarsa panjenengan." 16 Nanging keponakané Paulus, yaiku putrané sadhèrèké putri, krungu bab rancangan cegatan iku lan banjur menyang bètèng. Bareng wus diparengaké mlebu, nuli matur bab mau marang Paulus. 17 Paulus tumuli ngaturi sawijining opsir lan matur, "Nèm-nèman punika kula aturi nyowanaken dhateng ngarsaning pangagengipun prajurit, jalaran wonten prakawis ingkang prelu dipun uningakaken ing panjenenganipun." 18 Opsir iku banjur nyowanaké wong anom iku menyang ngarsané panggedhéning prajurit lan matur, "Kula dipun undang Paulus, tahanan punika, dipun tedhani tulung supados nyowanaken laré anèm punika dhateng ngarsa panjenengan, awit wonten bab ingkang prelu dipun aturaken dhateng panjenengan." 19 Panggedhéning prajurit mau banjur nganthi wong anom mau diajak miyambak, nuli didangu, "Apa kang arep koklapuraké marang aku?" 20 Wangsulané, "Tiyang-tiyang Yahudi sampun sami sarujuk badhé nyuwun dhateng panjenengan, supados bénjing-énjing panjenengan ngladosaken Paulus malih dhateng ngarsaning Pradata Agami, kados-kados Pradata wau kepéngin angsal katrangan ingkang langkung tliti saking piyambakipun. 21 Nanging panjenengan sampun ngantos midhangetaken tiyang-tiyang wau, amargi wonten panunggilanipun ingkang cacahipun langkung saking kawan dasa, ingkang sampun mirantos badhé nyegat. Tiyang-tiyang wau sampun sami sumpah kalayan nyupaosi badanipun piyambak mboten badhé nedha saha ngombé sadèrèngipun mejahi Paulus. Sapunika sampun sami siyaga, kantun ngentosi putusan panjenengan." 22 Panggedhéné prajurit banjur dhawuh marang wong anom mau supaya mulih kalawan dingandikani mangkéné, "Kowé aja kandha-kandha marang sapa-sapa, yèn kowé wus nglapuraké bab iki marang aku." 23 Sawisé mangkono panggedhéné prajurit mau banjur nimbali opsir loro sarta didhawuhi mangkéné, "Siyagakna prajurit rong atus kang bakal menyang Kaisaréa karo prajurit jaranan pitung puluh sarta prajurit kang sikep gegaman tumbak rong atus, kira-kira jam sanga bengi iki. 24 Cawisna uga kuldi tunggangan sawatara kanggo Paulus, lan supaya koksowanaké ing ngarsané Gubernur Féliks." 25 Panggedhéné prajurit mau nuli damel serat, surasané mangkéné: 26 "Salam kula, Klaudius Lisias, katur ing ngarsanipun Gubernur Féliks ingkang minulya. 27 Tiyang punika dipun tangkep déning tiyang-tiyang Yahudi. Sareng badhé dipun pejahi, kula lajeng dhateng kalayan mbekta wadya-bala prelu menggak saha ngluwari piyambakipun, awit kula mireng, bilih tiyang punika warganagari Roma. 28 Amrih sagedipun nyumerepi punapa sabab-sababing pandakwanipun dhateng tiyang wau, lajeng kula ladosaken dhateng Pradataning Agaminipun. 29 Tumrap kula lajeng sampun cetha, bilih pandakwanipun punika gegayutan kaliyan angger-anggering Torètipun tiyang-tiyang wau, namung kémawon mboten wonten pandakwa ingkang njalari kénging paukuman pejah utawi kedah kalebetaken ing pakunjaran. 30 Salajengipun kula tampi palapuran, bilih wonten komplotan ingkang badhé mejahi tiyang wau. Awit saking punika kula lajeng énggal-énggal kèngkènan nyowanaken dhateng ngarsa panjenengan. Wondéné para ingkang sami ndakwa sampun sami kula kèn, supados sami ngajengaken prakawis punika dhateng panjenengan." 31 Para prajurit banjur padha nindakaké kaya kang kadhawuhaké. Ing bengi iku uga, Paulus digawa menyang Antipatris. 32 Ésuké para prajurit jaranan padha dikon mbacutaké lakuné karo Paulus, déné liyané padha bali menyang bètèng. 33 Satekané ing Kaisaréa, para prajurit jaranan ngaturaké layangé lan masrahaké Paulus marang Gubernur. 34 Bareng wus maos layang mau, Gubernur nuli ndangu marang Paulus, asalé saka propinsi ngendi. Bareng mireng, yèn Paulus saka Kilikia, 35 banjur ngandika, "Aku bakal mriksa prakaramu, yèn wong kang padha ndakwa marang kowé wus teka ing kéné." Banjur dhawuh, supaya Paulus ditahan ana ing
sawatara lan pengacara, jenengé Tertulus. Wong-wong mau padha sowan ing ngarsané Gubernur sarta
minulya, margi saking pambudi-daya panjenengan kula sadaya tansah ngraosaken karaharjan saha jalaran saking kawicaksanan panjenengan, kathah sanget éwah-éwahan saé ingkang tumindak tumrap bangsa punika. 3 Bab punika sadaya wontena ing pundi kémawon tansah kula tampi kalayan agenging panuwun. 4 Nanging supados sampun ngantos kadangon anggèn kula ngribedi dhateng panjenengan, kula nyuwun, mugi panjenengan karsa midhangetaken atur kula sakedhap kémawon kalayan panggalih panjenengan ingkang sampun misuwur lubèripun punika. 5 Menggahing kula sadaya sampun tetéla, bilih tiyang punika dados penyakit pès, tiyang ingkang damel kisruh wonten ing satengahing tiyang Yahudi sajagat, saha bilih tiyang punika salah setunggaling pangajengipun aliran Nasrani. 6 Malah sampun nyobi ngrisak kasucèning Padaleman Suci. Awit saking punika lajeng kula tangkep saha badhé kula adili manut angger-anggering Torèt kula. 7 Nanging pangagenging prajurit Lisias lajeng rawuh mambengi saha ngrebat piyambakipun kanthi roda-peksa, 8 sarta dhawuh, supados sadaya tiyang ingkang ndakwa sami sowan ing ngarsa panjenengan. Manawi panjenengan mriksa piyambak, tamtu badhé nguningani sadaya prakawis ingkang kula gigataken punika." 9 Lan wong-wong Yahudi iya padha nyarujuki pandakwa iku lan matur, yèn iya pancèn mangkono. 10 Gubernur banjur paring sasmita marang Paulus, yèn wis diparengaké ngaturaké panjawab. Paulus banjur matur, "Kula sumerep, bilih sampun mataun-taun anggèn panjenengan ngasta pangadilan tumrap bangsa punika. Pramila tanpa raos mangu-mangu anggèn kula badhé ngaturaken panjawab tumrap prakawis punika wonten ing ngarsa panjenengan: 11 Panjenengan saged nguningani, bilih mboten langkung saking kalih welas dinten kapengker punika anggèn kula dhateng Yérusalèm prelu nindakaken pangibadah. 12 Mboten naté wonten tiyang ingkang nyumerepi kula saweg dredah utawi damel kaributan, dadosa wonten ing Padaleman Suci, utawi ing papan pangibadah, mekaten ugi wonten ing panggènan sanès ing salebeting kitha punika. 13 Tiyang-tiyang punika mboten saged mbuktèkaken wonten ing ngarsa panjenengan, punapa ingkang sapunika kagigataken tumrap kula punika. 14 Namung kémawon kula ngakeni wonten ing ngarsa panjenengan, bilih kula ngabekti dhateng Allahipun leluhur kula sadaya kalayan nganut Margining Pangéran punika, inggih punika Margi ingkang déning tiyang-tiyang wau dipun wastani aliran. Kula ngugemi sadaya ingkang kaserat ing angger-anggering Torèt saha ing kitabipun para nabi. 15 Kula gadhah pangajeng-ajeng dhateng Allah, sami kaliyan tiyang-tiyang punika, bilih badhé wonten patangènipun tiyang pejah, tiyang ingkang mursid utawi tiyang mursal. 16 Awit saking punika kula tansah ngudi gesang kalayan raosing manah ingkang murni wonten ing ngarsaning Allah saha wonten ing ngajenging manungsa. 17 Sareng sampun sawatawis taun dangunipun, kula wangsul dhateng Yérusalèm prelu badhé nyukani bantuan dhateng bangsa kula saha caos pisungsung. 18 Nalika kula saweg nindakaken punika sadaya, wonten tiyang Yahudi sawatawis ingkang dhateng saking Asia, sami pinanggih kula wonten ing Padaleman Suci sasampunipun kula nucèkaken badan kula, mboten kaliyan tiyang kathah utawi mboten nuwuhaken kaributan. 19 Inggih tiyang-tiyang punika ingkang pancènipun kedah sowan ing ngarsa panjenengan saha ngajengaken panggigat, manawi gadhah prakawis kaliyan kula. 20 Éwasemanten, tiyang-tiyang ingkang sapunika wonten ing ngriki punika kajengipun sami munjuk, piawon punapa ingkang pinanggih wonten ing kula, nalika kula wonten ing ngarsaning Pradata Agami. 21 Punapa mbokmanawi namung margi saking pangucap kula, nalika kula ngadeg wonten ing satengahing tiyang-tiyang wau, inggih punika: Margi saking bab patangènipun tiyang-tiyang pejah, kula ing dinten punika dipun ladosaken wonten ing ngarsa panjenengan." 22 Nanging Féliks, kang wus nguningani temenan bab Margining Pangéran, karsané ngundur prakara iku, pangandikané, "Yèn panggedhéné prajurit Lisias wus mréné, aku bakal mutus prakaramu." 23 Banjur dhawuh marang opsir, supaya Paulus tetep ditahan, nanging kanthi kalonggaran, sarta para mitrané kang padha ngladèni, aja dipenggak. 24 Let sawatara dina Féliks rawuh karo garwané, Drusila, putri Yahudi, banjur dhawuh nimbali Paulus sarta nuli midhangetaké katrangané bab pracaya marang Yésus Kristus. 25 Nanging nalika Paulus matur bab kayektèn, bab ngendhalèni dhiri, lan bab pangadilan kang bakal kelakon, Féliks banjur rumaos ajrih, nuli ngandika, "Cukup saméné baé dhisik, saiki mundura; bésuk yèn aku pinuju sela, kowé bakal daktimbali manèh." 26 Karodéné panjenengané ngajeng-ajeng nampi dhuwit saka Paulus, mulané kerep ditimbali diajak ngandikan. 27 Nanging bareng wus ganep rong taun, Féliks digentosi Pèrkius Féstus lan kanggo nyenengaké atiné wong Yahudi, Féliks nglestarèkaké Paulus katahan ana ing pakunjaran.
1 Telung dina sawisé rawuh ing propinsi iku, Féstus banjur tindak saka Kaisaréa menyang Yérusalèm. 2 Para pangareping imam lan wong-wong Yahudi kang kajèn kéringan padha sowan lan ngaturaké pandakwa mungguhing Paulus, 3 sarta nyuwun kamirahan, kang gawé ruginé Paulus, yaiku supaya Paulus didhawuhi menyang Yérusalèm. Sabab wong-wong mau padha ngrancang arep nyédani panjenengané ana ing dalan. 4 Nanging Féstus paring wangsulan, menawa Paulus tetep ditahan ana ing Kaisaréa, déné panjenengané piyambak bakal énggal-énggal kondur mrana. 5 Pangandikané, "Mulané wong-wong panunggalanmu kang padha nyekel pangwasa supaya padha mrana bebarengan karo aku lan ngajokaké pandakwané, menawa ana kaluputané." 6 Féstus anggoné lereb ana ing Yérusalèm ora luwih saka wolu utawa sapuluh dina, banjur kondur menyang Kaisaréa. Ésuké panjenengané nggelar pangadilan lan dhawuh ngladosaké Paulus. 7 Bareng Paulus wus disowanaké, wong Yahudi kabèh kang teka saka Yérusalèm padha ngadeg ngepung lan ngaturaké gugatan akèh kang abot tumrap panjenengané,
wong Yahudi, nuli maringi wangsulan marang Paulus, pangandikané, "Apa kowé saguh menyang Yérusalèm, supaya diadili ana ing kana ana ing ngarepku bab prakara iki?" 10 Nanging Paulus matur, "Sapunika kula wonten ing ngarsaning pangadilanipun Kaisar, kula kedah dipun adili wonten ing ngriki. Kadosdéné ingkang sampun panjenengan uningani saèstu, sakedhik kémawon kula mboten damel kalepatan dhateng tiyang Yahudi. 11 Dados, manawi kula saèstu lepat lan nindakaken piawon ingkang pantes kaukum pejah, kula éklas pejah, nanging manawi punapa ingkang kagigataken tumrap kula punika kabuktèn mboten leres, mboten wonten tiyang ingkang wenang masrahaken kula dhateng tiyang-tiyang punika minangka kamirahan. Kula nyuwun minggah bandhing dhateng Kaisar!" 12 Bareng wus karembag karo para anggotaning pangadilan, Féstus banjur ngandika, "Kowé nyuwun munggah bandhing marang Kaisar, yèn mangkono kowé kudu sowan ing ngarsané Kaisar." 13 Let sawatara dina, Raja Agripa karo Bèrniké rawuh ing Kaisaréa minangka pakurmatan marang Féstus. 14 Sarèhné lereb ana ing kono sawatara dina, Féstus nyariyosaké prakarané Paulus marang Raja, aturé, "Ing ngriki wonten tiyang tahanan tilaranipun Féliks. 15 Kala kula wonten ing Yérusalèm, para pangajenging imam saha para pinisepuhipun tiyang Yahudi sami nggigat tiyang wau, saha nyuwun supados tiyang punika dipun ukum. 16 Kula mangsuli, bilih tiyang Roma mboten gadhah adat masrahaken dakwa, sadèrèngipun dipun aben-ajengaken kaliyan ingkang sami ndakwa saha dipun lilani ngaturaken panjawab tumrap gigatanipun. 17 Pramila tiyang-tiyang wau lajeng sami tumut mriki sesarengan kaliyan kula. Énjingipun kula lajeng ngawontenaken parepatan pangadilan saha akèn ngladosaken tiyang punika. 18 Nanging sareng tiyang-tiyang ingkang sami nggigat ngadeg ngupengi tiyang wau, sami mboten ngajengaken gigatan bab pandamel awon, kados panginten kula. 19 Tiyang-tiyang wau namung sami padudon bab-bab ingkang gegayutan kaliyan agaminipun saha wonten tiyang nama Yésus ingkang sampun pejah, mangka Paulus mratélakaken kanthi yakin, bilih Yésus wau gesang. 20 Sarèhning kula ajrih anggèn kula mriksa prakawis ingkang kados makaten punika, kula lajeng naros piyambakipun, punapa purun dhateng Yérusalèm, supados prakawisipun dipun adili wonten ing ngrika. 21 Nanging Paulus minggah bandhing. Pramila nyuwun, supados lestantun dipun tahan, ngantos prakawisipun kaputus déning Kaisar. Milanipun lajeng kula préntahaken, supados tiyang punika lestantun katahan ngantos saged kula sowanaken dhateng ngarsanipun Kaisar." 22 Agripa ngandika marang Féstus, "Kula kepéngin mirengaken panjawabipun tiyang punika piyambak." Atur wangsulané Féstus, "Bénjing-énjing panjenengan badhé mindhangetaken." 23 Ésuké Agripa lan Bèrniké padha rawuh kalayan sakèhing ubarampé upacara kaprabon sarta bareng wus lumebet ing gedhong pangadilan bebarengan karo para panggedhéning wadya-bala lan para panggedhé ing kono, Féstus banjur dhawuh, supaya Paulus disowanaké. 24 Féstus nuli ngandika, "Raja Agripa saha para priyagung ingkang sami lenggah ing ngriki sesarengan kaliyan kula sadaya. Sami kula aturi mirsani tiyang punika, ingkang dipun gigat déning tiyang Yahudi sadaya, wonten ing Yérusalèm saha wonten ing ngriki. Tiyang-tiyang sadaya sami ndhatengi kula saha sami pratéla kaliyan bengok-bengok, bilih tiyang punika mboten pantes gesang langkung dangu malih. 25 Nanging tumrap kula sampun cetha, bilih tiyang punika mboten nglampahi prekawis ingkang kénging kaukum pejah sarta sarèhning tiyang punika nyuwun minggah bandhing dhateng Kaisar, mila kula lajeng mutus badhé nyowanaken ing ngarsanipun Kaisar. 26 Namung kémawon mboten wonten alesan ingkang maton, ingkang kedah kula aturaken ing serat dhateng ngarsanipun Kaisar bab tiyang punika. Inggih jalaran saking punika mila lajeng kula ladosaken wonten ing ngarsa panjenengan sadaya, mirungganipun panjenengan Raja Agripa, supados sasampunipun kapriksa lajeng wontena ingkang saged kula serat. 27 Amargi pamanggih kula, mokal nyowanaken tiyang tahanan tanpa kinanthènan gigatan ingkang dipun ajengaken tumrap tiyang wau."
1 Agripa tumuli ngandika marang Paulus, "Kowé wus
"Dhuh, Raja Agripa, kawula rumaos tampi kabegjan, déné ing dinten punika kawula dipun parengaken ngaturaken panjawab wonten ing ngarsa panjenengan tumrap sadaya gigatanipun tiyang-tiyang Yahudi dhateng kula, 3 punapa malih margi panjenengan nguningani saèstu bab adat utawi tata-cara tuwin padudonipun tiyang Yahudi. Awit saking punika kula keparenga nyuwun wonten ing ngarsa panjenengan, mugi karsa midhangetaken atur kula kalayan sabar. 4 Sadaya tiyang Yahudi sami nyumerepi gesang kula wiwit anèm, amargi wiwit wiwitan mila kula gesang wonten satengahing bangsa kula ing Yérusalèm. 5 Sampun dangu sanget anggènipun sami pitepangan kaliyan kula saha manawi purun, sami saged suka paseksi, bilih kula gesang kadosdéné tiyang Farisi manut golongan ingkang keras wonten ing salebeting agami kita. 6 Déné sapunika kula kedah ngadhep wonten ing ngarsaning pangadilan punika, jalaran kula ngajeng-ajeng dhateng kaleksananing prajanjian, ingkang dipun paringaken déning Allah dhateng para leluhur kita, 7 saha ingkang dipun antos-antos déning taler kita kalih welas ing salebetipun sami nindakaken pangibadahipun rinten-dalu kaliyan tegen. Inggih margi saking pangajeng-ajeng punika, dhuh, Raja Agripa, kula dipun gigat déning tiyang-tiyang Yahudi. 8 Kadospundi, déné panjenengan sadaya manggalih mokal, bilih Allah nangèkaken tiyang pejah? 9 Sanadyan kadospundia kémawon, kula piyambak naté nginten, bilih kula kedah tumindak keras nglawan asmanipun Yésus saking Nasarèt. 10 Bab punika kawula tindakaken ugi wonten ing Yérusalèm. Kula mboten namung nglebetaken para suci kémawon dhateng pakunjaran, nanging sasampunipun kula tampi pangwaos saking para pangajenging imam, kula inggih nyarujuki, bilih tiyang-tiyang punika sami kaukum pejah. 11 Wonten ing papan-papan pangibadah, kula asring nganiyaya tiyang-tiyang wau, saha sami kula peksa supados sami nyélaki kapitadosanipun, punapadéné margi saking sanget muntabing manah kula, tiyang-tiyang wau sami kawula oyak-oyak, malah ngantos dumugi nagari-nagari manca." 12 "Lan ing salebeting kawontenan ingkang makaten punika, nalika kula kanthi kebak pangwaos sarta mundhi dhawuhipun para pangajenging imam, lumampah dhateng Damsyik, 13 dumadakan, dhuh, Raja Agripa, ing wanci siang, wonten ing tengah margi kula sumerep cahya ingkang nglangkungi padhanging surya, tumurun saking langit ingkang lajeng nglimputi kula saha kanca-kanca ingkang sareng kula. 14 Kula sadaya nunten sami rebah ing siti, tuwin lajeng mireng swanten ingkang ngandikani kula mawi basa Ibrani: Saulus, Saulus, yagéné sira nganiaya Ingsun? Rekasa tumraping sira nglawan marang Kang ngwasani sira. 15 Kula tumunten munjuk: Paduka punika sinten, Gusti? Paring wangsulanipun Gusti: Ingsun iki Yésus kang sira aniyaya. 16 Nanging saiki tangia lan ngadega. Ingsun ngatingal marang sira iku prelu netepaké sira dadi paladèn sarta seksi tumrap samubarang kabèh kang wus sira deleng saka Ingsun lan kang bakal Ingsun katingalaké marang sira ing tembé. 17 Sira bakal Ingsun sengker saka bangsa iki tuwin bangsa-bangsa liyané, sarta sira bakal Ingsun utus marani bangsa-bangsa iku, 18 supaya ngelèkaké mripaté, satemah banjur padha ninggal pepeteng, marani pepadhang sarta uwal saka ing pangwasaning Iblis lan ngungsi marang Allah, karebèn padha olèh pangapuraning dosa marga saka pracaya marang Ingsun, apadéné banjur tampa warisan ana ing satengahé para kang wus kasucèkaké. 19 Awit saking punika, dhuh, Raja Agripa, kula mboten naté mboten mbangun miturut dhateng wahyu saking swarga punika. 20 Nanging ing sakawit kula martosaken dhateng tiyang-tiyang Yahudi ing Damsyik, ing Yérusalèm saha ing tanah Yudéa sadaya, tuwin ugi dhateng bangsa-bangsa sanès, bilih kedah sami mratobat lan ngabekti dhumateng Allah, punapadéné lajeng nglampahi pandamel-pandamel ingkang laras kaliyan pamratobat wau. 21 Inggih margi saking punika tiyang-tiyang Yahudi lajeng sami nangkep kula wonten ing Padaleman Suci saha ngangkah pejah kula. 22 Nanging margi saking pitulunganipun Allah, kula saged gesang ngantos dumugi samangké sarta saged nglairaken paseksi dhateng tiyang-tiyang alit saha dhateng para pangageng. Wondéné ingkang kula wartosaken punika mboten sanès kajawi ingkang sadèrèngipun sampun kawartosaken déning para nabi lan ugi déning Musa, 23 inggih punika, bilih Mesias kedah nandhang sangsara saha Panjenenganipun punika ingkang rumiyin piyambak badhé wungu saking antawisipun tiyang pejah, saha Panjenenganipun badhé martosaken pepadhang dhateng bangsa punika saha dhateng bangsa-bangsa sanès." 24 Bareng Paulus ngaturaké bab iku mau kabèh minangka panjawab, Féstus banjur ngandika kalawan sora, "Kowé iku gendheng, Paulus! Kawruhmu kang akèh iku njalari kowé dadi édan." 25 Nanging Paulus nuli matur, "Kula mboten gendheng, dhuh, Féstus ingkang minulya! Kawula ngaturaken kasunyatan kalayan pikiran ingkang saras! 26 Raja Agripa ugi nguningani prakawis punika sadaya, awit saking punika kula kalayan tatag saha tanpa tèdhèng aling-aling matur wonten ing ngarsanipun. Kula yakin, bilih sadaya punika mboten wonten satunggal kémawon ingkang dèrèng naté kapirengaken, awit prakawis punika mboten kalampahan wonten ing panggénan ingkang kepencil. 27 Punapa panjenengan, dhuh, Raja Agripa, pitados dhateng para nabi? Kula sumerep, bilih panjenengan pitados." 28
supados mboten namung panjenengan kémawon, nanging ugi tiyang-tiyang sanès ingkang wonten ngriki saha mirengaken atur kula punika, énggal utawi dangu, sami dados kadosdéné kula, kajawi blenggu punika." 30 Raja, Gubernur tuwin Bèrniké lan wong kabèh kang padha lenggah banjur padha jumeneng. 31 Nalika miyos, padha reraosan, "Tiyang punika mboten nglampahi pandamel ingkang kénging kaukum pejah utawi paukuman kunjara." 32 Agripa ngandika marang Féstus, "Tiyang punika sajatosipun sampun saged luwar, upami mboten minggah bandhing dhateng Kaisar."
1 Bareng wus diputus, aku kabèh bakal lelayaran menyang Italia, Paulus lan wong tahanan liyané
supaya padha nyukupi kabutuhané. 4 Sarèhné nampek angin, anggonku padha lelayaran saka ing kono mlipir ing pesisiring pulo Siprus, 5 banjur nrajang sagara ing sangareping Kilikia lan Pamfilia, nuli padha tekan Mira ing wilayah Likia. 6 Ana ing kono, opsir mrangguli kapal saka Alèksandria, kang arep lelayaran menyang Italia. Aku kabèh padha dipindhah mrono. 7 Nganti pirang-pirang dina anggonku padha lelayaran mèh ora bisa maju, sarta kalawan rekasa banget anggonku padha bisa
anggonku ngliwati tanjung mau, tumuli tekan panggonan, kang aran Palabuhan Éndah, ing sacedhaké kutha Laséa. 9 Nalika samana wus akèh wektu kang muspra. Wektu puwasa wus kliwat, mulané menawa mbacutaké anggonku padha lelayaran mbebayani. Awit saka iku Paulus nuli ngèngetaké marang wong kabèh, pangandikané, 10 "Para Sadhèrèk, saking pangraos kula, anggèn kita sami lelayaran punika badhé manggih alangan kathah saha badhé kapitunèn ageng, mboten namung baita samomotanipun kémawon, nanging dalasan gesang kita pisan." 11 Éwadéné opsir mau luwih ngandel marang juru-mudhi lan nakodha tinimbang karo pangandikané Paulus. 12 Sarèhné palabuhan iku ora kapénak kanggo labuh ing mangsa adhem, mulané wong-wong mau kang akèh padha sarujuk, menawa mbacutaké laku lan mbudidaya bisané tekan kutha Féniks, sarta banjur lèrèn ana ing kono sajroné mangsa adhem iku. Kutha Féniks iku sawenèhing palabuhané pulo Kréta, kang adhepé ngidul ngulon lan ngalor ngulon. 13 Ing nalika iku ana angin sumilir saka kidul, mulané wong-wong padha ngira, yèn sedyané mesthi bakal kaleksanan. Banjur padha mbedhol jangkar lan layar mlipir cedhak banget karo pulo Kréta. 14 Nanging ora antara suwé nuli ana prahara saka pulo iku, kang diarani angin "Lor-Wétan". 15 Kapalé kabuncang lan ora bisa nahan tumempuhing angin saka ngarep. Mulané aku kabèh banjur pasrah manut ing salakuné angin. 16 Wasana aku padha kéntir tekan pasisiring pulo cilik kang aran Kauda; ana ing kono kalawan rekasa anggonku padha bisa nggondhèli sekocining kapal. 17 Bareng sekoci mau diunggahaké ing kapal, wong-wong padha masang piranti kanggo nylametaké kapalé srana diubedi tali. Sarèhné sumelang menawa kapalé bakal kandhas ing
menyang sagara. 19 Ing telung dinané padha mbuwangi dhéwé pirantining kapal. 20 Bareng nganti sawatara dina srengéngé utawa lintang-lintang ora katon sarta tansah kaancam ing angin prahara kang nggegirisi, aku kabèh wus ora duwé pangarep-arep yèn bakal slamet. 21 Lan sarèhné wong-wong wus suwé anggoné padha ora mangan, Paulus tumuli jumeneng ana ing satengahé sarta ngandika, "Para Sadhèrèk, manawi sami ndhahar atur kula, supados mboten lelayaran saking pulo Kréta, kita tamtu mboten ngraosaken kasisahan saha mboten kapitunan makaten punika! 22 Éwadéné sapunika ing salebeting kasangsaran punika, keparenga kula ngaturi pamrayogi, sami kula aturi tatag kémawon ing salebeting panggalih, amargi panunggilan panjenengan satunggal kémawon mboten wonten ingkang badhé tiwas, kajawi namung baitanipun. 23 Awit kala wau dalu wonten malaékating Allah, inggih punika Allah, ingkang kula sembah tuwin ingkang ndarbèni kula, jumeneng wonten ing sandhing kula 24 sarta ngandika: Aja wedi, Paulus! Kowé kudu sowan marang ngarsané Kaisar lan sanyatané marga sih-rahmating Allah, wong kabèh kang bebarengan karo kowé ana ing kapal iki bakal padha slamet, marga bareng karo kowé. 25 Milanipun dipun tatag kémawon panggalih panjenengan, para Sadhèrèk! Awit kula pitados dhateng Allah, bilih sadaya tamtu badhé kalampahan, kados ingkang kapangandikakaken dhateng kula wau. 26 Ananging kula sadaya kedah ngandhasaken kapal punika wonten ing salah satunggaling pulo." 27 Ing benginé kang kaping patbelas aku kabèh isih terus diontang-antingaké ana ing sagara Adria. Nanging bareng tengah wengi wong-wong kapal padha krasa, yèn wus cedhak karo dharatan. 28 Banjur ngukur jeroné banyu sagara nganggo bandhul
ing salah sawijining karang, mulané wong-wong padha mbuwangi jangkar papat kang ana ing buritan sarta aku padha ngarep-arep, muga-muga énggal ésuk. 30 Nanging wong-wong kapal padha sumedya minggat saka kapalé, sarta padha ngudhunaké sekoci, éthok-éthok arep mbuwangi jangkar saka ing ngarep. 31 Mulané Paulus banjur matur marang opsir lan para prajurit, "Manawi tiyang-tiyang punika mboten tetep wonten ing kapal, panjenengan sadaya mboten badhé wilujeng." 32 Para prajurit banjur ngethoki talining sekoci, tumuli diceguraké. 33 Bareng wus ngarepaké raina, Paulus ngajak wong kabèh, padha didhawuhi mangan, pangandikané, "Sampun kawan welas dinten dangunipun anggèn panjenengan sami ngantos-antos kémawon, nahan luwé mboten dhahar punapa-punapa. 34 Pramila kula ngaturi pamrayogi, sami karsaa dhahar rumiyin. Bab punika prelu kanggé kawilujengan panjenengan. Ing antawis panjenengan mboten wonten satunggal kémawon ingkang badhé kécalan rambuting sirahipun sanadyan namung saeler kémawon." 35 Sawusé ngandika mangkono, panjenengané nuli mundhut roti, lan sawusé saos sokur marang Allah ana ing ngarepé wong akèh, rotiné banjur dicuwil-cuwil sarta wiwit dhahar. 36 Wong kabèh banjur padha lejar atiné pulih semangaté, lan iya banjur padha mangan. 37 Gunggungku kabèh kang ana ing kapal iku ana rong atus pitung puluh enem. 38 Sawusé padha wareg, momotan gandum padha dibuwangi menyang sagara, supaya kapalé dadi ènthèng. 39 Lan bareng wus awan, wong-wong padha ndeleng teluk kang pesisiré warata. Sanadyan padha durung tau weruh dharatan ing kono, éwasamono banjur netepaké bisané ngandhasaké kapalé ana ing kono. 40 Tali-talining jangkar dikethoki, jangkaré padha ditinggal ana ing dhasaring sagara. Tali-tali kemudhi padha diuculi, banjur masang layar panampek, supaya angin bisa nyurung kapalé menyang pesisir. 41 Nanging banjur nabrak wedhi dhasaré sagara, temahan kapalé kandhas. Pérangan kang ngarep ambles ora bisa obah, déné kang buri remuk marga saka panempuhing alun kang nggegirisi. 42 Nalika samana para prajurit sedyané arep matèni pasakitan kabèh, supaya ora ana siji-sijia kang bisa nglangi minggat. 43 Nanging opsire kepéngin milujengaké Paulus. Mulané niyaté para prajurit mau digagalaké sarta préntah, supaya wong-wong kang bisa nglangi padha ndhisiki nyegur ing sagara lan munggah ing dharatan, 44 déné wong-wong liyané nusul migunakaké blabag utawa remukané kapal. Dadiné wong kabèh mau padha bisa munggah ing dharatan kanthi slamet.
1 Bareng aku kabèh wus tekan pasisir kanthi slamet, aku lagi padha ngerti, yèn dharatan iku pulo Malta. 2 Pendhudhuk pribumi ing pulo kono becik banget tangkepé marang aku kabèh. Padha gawé bedhiyang gedhé sarta banjur ngajak aku kabèh mrono, jalaran wus wiwit udan, lan hawané adhem. 3 Nalika Paulus mundhut kayu garing sabongkok lan ditumpangaké ing geni mau, ana ula mandi kang metu, amarga saka panasé. 4 Bareng wong-wong padha ndeleng ula kumlawèr kanthil ing astané Paulus, banjur padha rerasanan, "Wong iki mesthi wong kang dosa pati, sabab sanadyan wis bisa oncat saka bebaya ing sagara, Déwi Kaadilan ora marengaké lestari urip." 5 Nanging Paulus nuli ngipataké ula mau menyang geni, déné panjenengané babar pisan ora apa-apa. 6 Éwadéné wong-wong padha ngira, yèn bakal abuh utawa bakal séda sanalika iku uga. Nanging dientèni nganti suwé, padha weruh, yèn panjenengané ora apa-apa, satemah mbalik panemuné, ngarani yèn Paulus iku déwa. 7 Ora adoh saka ing panggonan kono ana palemahan, kagungané panggedhéné pulo iku, asmané Publius. Panjenengané nampani lan paring pamondhokan marang aku kabèh lawasé telung dina kanthi sumanak. 8 Kacarita nalika samana ramané Publius saréan baé marga gerah bentèr lan désèntri. Paulus banjur tindak lumebet ing kamaré nuli ndedonga sarta banjur numpangaké astané ing sarirané, satemah dadi saras. 9 Sawisé lelakon kang mangkono iku, wong-wong lara liyané ing pulo kono padha sowan, lan iya padha disarasaké. 10 Awit saka iku wong-wong mau banget anggoné padha ngajèni marang aku kabèh sarta bareng aku padha mangkat, padha nyangoni apa sakabutuhanku. 11 Sawusé telung sasi, aku padha mangkat saka kono, nunggang kapal saka Alèksandria kang sajroné mangsa bedhidhing labuh ana ing pulo kono. Kapal mau nganggo lambang Dioskuri. 12 Aku padha mampir ing kutha Sirakusa lan lèrèn ana ing kono telung dina. 13 Saka ing kono banjur lelayaran turut pesisir, nuli tekan Regium. Sadinané manèh banjur ana angin saka kidul lan ing dina kapindhoné padha tekan Putioli. 14 Ana ing kono kepanggih karo para sadulur tunggal pracaya, banjur diaturi nginep pitung dina. Sawisé mangkono nuli bidhal menyang Roma. 15 Para Sadulur tunggal pracaya ing kono wis padha krungu warta bab tekaku kabèh, banjur padha methuk nganti tekan papan kang aran Forum Apius lan Très Tabérné. Bareng Paulus mirsa para Sadulur mau, banjur ngunjukaké panuwun marang Allah sarta iku ndadosaké santosaning panggalihé. 16 Bareng aku wis padha tekan Roma, Paulus diparengaké dedalem piyambak karo prajurit siji kang ngawal. 17 Sawusé telung dina Paulus ngaturi rawuh para panggedhéning bangsa Yahudi lan bareng wus padha nglumpuk, banjur dingandikani mangkéné, "Para Sadhèrèk, sanadyan kula mboten kalepatan dhateng bangsa kita utawi dhateng adat utawi tata caranipun para leluhur kita, éwadéné kula dipun tangkep wonten ing kitha Yérusalèm saha lajeng dipun pasrahaken dhateng tiyang Roma. 18 Sareng kula sampun kapriksa, sami sumedya ngluwari, amargi mboten wonten kalepatan kula satunggal kémawon, ingkang pantes kapatrapan paukuman pejah. 19 Ananging tiyang-tiyang Yahudi sami mabeni, mila kula lajeng kapeksa minggah bandhing dhateng Kaisar, nanging mboten kanthi sedya badhé nggigat bangsa kita. 20 Pramila kula lajeng ngaturi rawuh panjenengan sadaya prelu badhé pirembagan, amargi saking pangajeng-ajengipun bangsa Israèl punika kula lajeng karanté." 21 Nanging banjur padha mangsuli, "Kula mboten sami tampi serat-serat saking tanah Yudéa bab panjenengan, punapa déné inggih mboten wonten satunggal kémawon saking sadhèrèk-sadhèrèk kita ingkang mriki martosaken bab ingkang awon tumrap panjenengan. 22 Nanging kula sami kepéngin mireng saking panjenengan, kadospundi pamanggih panjenengan, awit kula sami sumerep, bilih aliran punika wonten ing pundi-pundi dipun lawan." 23 Banjur padha namtokaké dinané. Ing dina kang wus katamtokaké iku, ana wong akèh padha teka ing dalem pondhokané Paulus. Panjenengane nuli paring katrangan lan paseksi bab Kratoning Allah sarta ngyakinaké bab Yésus adhedhasar angger-anggeré Musa lan kitabé para nabi. Pamulangé wiwit ésuk nganti soré. 24 Ana kang banjur padha nganggep marang pangandikané, nanging iya ana kang tetep ora pracaya. 25 Banjur padha bubar tanpa mupakat ing panemu. Nanging Paulus isih ngandikakaké saprakara iki, kang mangkéné, "Saèstu kasinggihan pangandikanipun Roh Suci lumantar Nabi Yésaya dhateng leluhur kita, suraosipun: 26 Sira maranana bangsa iki lan tutura: Sira bakal padha krungu lan krungu manèh, nanging ora mangerti, bakal ndeleng lan ndeleng manèh, nanging ora sumurup. 27 Sabab atiné bangsa iki ndableg, lan kupingé wus dadi budheg, tuwin mripaté padha dieremaké; supaya aja nganti ndeleng lan kupingé aja nganti krungu tuwin atiné aja nganti ngerti banjur mratobat temah sunwarasaké. 28 Pramila kauningana, bilih kawilujengan ingkang saking Allah punika lajeng kaparingaken dhateng bangsa-bangsa sanès ingkang sami purun mirengaken." 29 Sawisé Paulus ngandika mangkono, wong Yahudi banjur padha bubar kalawan akèh béda-bédaning panemu. 30 Kacarita Paulus nganti genep rong taun anggoné manggèn ana ing dalem kang diséwa piyambak. Wong kabèh kang sowan padha ditampi. 31 Panjenengané martakaké Kratoning Allah lan mulang bab Gusti Yésus Kristus kalawan terang-terangan sarta
tedhaké Daud, 4 lan miturut Rohing kasucèn Panjenengané iku Putrané Allah, katitik ana ing wunguné saka ing antarané wong mati, yaiku Yésus Kristus, Gusti kita. 5 Lantaran Panjenengané, aku padha nampa sih-rahmat sarta kalenggahan rasul marga asmané, kadhawuhan nuntun marang sakèhing bangsa kang ora wanuh marang Allah, supaya padha pracaya lan mbangun-turut. 6 Kowé uga padha klebu ing antarané wong-wong mau, kowé kang wus padha katimbalan dadi kagungané Yésus Kristus, 7 marang para Sadulur kabèh kang manggon ing Roma, kang padha ditresnani déning Allah, kang katimbalan lan
jagat. 9 Sabab Allah, kang dakladosi kanthi gumolonging atiku ing sajroné martakaké Injil bab Sang Putra, iku kang dadi seksiku menawa ing sajroné pandongaku, aku tansah ngèlingi marang kowé: 10
saprelu andum ganjaran kasukman, supaya kowé padha dikuwataké, 12 yaiku, supaya aku ana ing antaramu lan mèlu kalipur déning pracaya kita, aku déning pracayamu, lan kowé déning pracayaku. 13 Para Sadulur, karepku supaya kowé padha mangerti, yèn aku wis kerep duwé niyat niliki kowé -- nanging nganti sapréné tansah ana alangan -- supaya ana ing tengah-tengahmu aku bisa nemu wohé, padha kaya ana ing satengahing para bangsa kang ora wanuh marang Allah. 14 Aku kapotangan budi marang wong Yunani, mangkono uga marang bangsa-bangsa kang ora wanuh marang Allah, wong wasis lan wong bodho. 15 Iya kang mangkono iku, kang njalari aku uga kepéngin martakaké Injil marang kowé kang padha manggon ing Roma. 16 Sabab aku ora isin mungguhing Injil, awit Injil iku kakiyatané Allah kang njalari kaslametané saben wong kang pracaya, wiwitané wong Yahudi, nanging uga wong Yunani. 17 Sabab ing kono kapratélakaké anggoné Allah mbeneraké, kang metu saka ing pracaya lan nuntun
saka ing swarga tumrap sarupaning duraka lan pialaning manungsa kang nindhes prakara kang bener marga déning pialané. 19 Awit kang disumurupi mungguhing Allah iku wis cetha tumrap wong-wong mau, jalaran Allah wis mratélakaké marang wong-wong mau. 20 Awitdéné kawontenané Allah kang ora katon, yaiku kakiyatané kang langgeng sarta kaallahané, bisa katon lan dimangertèni, saka ing pakaryané, wiwit dumadiné jagat, satemah wong-wong mau padha ora bisa sélak. 21 Amarga sanadyan padha mangerti marang Allah, wong-wong mau ora padha ngluhuraké Panjenengané kang jumeneng Allah, utawa ora padha saos sokur marang Panjenengané. Nanging pangangen-angené dadi padha tanpa guna, lan atiné kang bodho padha dadi peteng. 22 Wong-wong mau padha rumangsa pinter, nanging satemené bodho. 23 Kamulyané Allah kang langgeng dilironi wewujudan kang mèmper manungsa kang ora langgeng, manuk-manuk, ke'wan-kéwan sikil papat, utawa
banjur nguja pepénginaning atiné kang jember, satemah badané dianggo jember-jinemberan. 25 Wong-wong iku iya padha nglironi prakara kang bener mungguhing Allah sarana apus-apus, sarta padha memuji lan ngabekti marang titah kanthi nglalèkaké kang nitahaké, kang mesthiné pinuji-puji ing salawas-lawasé, Amin. 26 Mulané Allah nguja wong-wong mau padha nuruti hawa-napsuné kang nistha, sabab kang wadon padha ora awor turu salumrahé karo bojoné, nanging padha nyulayani kodrat. 27 Mangkono uga kang lanang, padha ninggal patrap sapaturon kang lumrah karo kang wadon, nanging klawan ati kang ngangah-angah tanpa isin nindakaké iku karo pepadhané wong lanang, satemah wong-wong iku padha nampani piwales kang mruwat karo durakané. 28 Dadi sarèhné padha rumangsa ora prelu ngakoni Allah, mulané Allah nguja wong-wong mau marang pangangen-angen kang nistha, satemah padha nindakaké patrap kang ora patut, 29 kebak ing sarupané kadurakan,
ajar, gumunggung, umuk, julig, ora mbangun-turut marang wong tuwa, 31 tanpa budi, ora setya, ora welasan, tegelan. 32 Sabab sanadyan padha mangerti marang pepundhutaning angger-anggeré Allah, yaiku yèn saben wong kang padha nglakoni kaya mangkono mau pantes kaukum pati, wong-wong mau malah ora mung nglakoni dhéwé, nanging iya nyarujuki marang kang padha nglakoni mangkono.
1 Mulané, hé manungsa, sapa baé kang ngadili wong liya, kowé dhéwé ora duwé dhasar
Kita rak padha mangerti yèn paukumané Allah iku tumindhaké kanthi adil ing atasé sapa baé kang nglakoni
manungsa kang ngadili wong kang tumindak mangkono mau, mangka kowé dhéwé uga nglakoni, apa kowé ngira, yèn kowé bakal luput saka
pamratobat? 5 Nanging marga saka wangkoting atimu kang ora gelem mratobat iku, dadiné kowé numpuk bebendu tumrap awakmu dhéwé, nganti tumeka ing dinané kababaring bebendu lan paukumané Allah kang adil, 6 Panjenengané bakal males marang saben wong miturut panggawéné, 7 yaiku urip langgeng tumrap wong kang taberi nglakoni panggawé becik, tansah ngupaya kamulyan, lan kaluhuran sarta prakara kang ora bisa sirna, 8 nanging wong kang mburu kapentingané dhéwé, ora mbangun-turut marang apa kang bener, rumaket ing duraka, iku bakal padha nampa deduka lan bebendu. 9 Panandhang lan kasangsaran bakal tumama marang saben wong kang nindakaké piala, wiwitané wong Yahudi, samono uga wong Yunani, 10 nanging kamulyan, kaluhuran lan tentrem-rahayu bakal kaparingaké marang wong kabèh kang nindakaké kabecikan, wiwitané wong Yahudi, mangkono uga wong Yunani. 11 Sabab Allah ora pilih-kasih. 12 Awit sakèhing wong kang gawé dosa
ing sajroning kawengku ing angger-anggering Torèt, iku bakal padha diadili sarana angger-anggering Torèt. 13 Amarga wong kang bener ana ing ngarsané Allah iku dudu kang ngrungokaké angger-anggering Torèt, nanging kang netepi angger-anggering Torèt. 14 Menawa bangsa-bangsa liya kang ora nduwèni angger-anggering Torèt marga saka naluriné nglakoni apa kang kamot ing angger-anggering Torèt, iya wong-wong iku mau kang dadi angger-anggering Torèt tumrap awaké dhéwé, sanadyan ora nduwèni angger-anggering Torèt. 15 Kang mangkono iku, wong-wong mau padha nélakaké, menawa pepakoné angger-angger wus katulis ana ing atiné lan swaraning atiné mèlu neksèni, sarta pangangen-angené padha genti ngluputaké utawa genti mbeneraké. 16 Bab iku bakal tetéla ing dina samangsa Allah lantaran Kristus Yésus ngadili manungsa, cocog karo Injil kang dakwartakaké. 17 Nanging menawa kowé iku nyebut awakmu dhéwé wong Yahudi, sarta ngandelaké marang angger-anggering Torèt, apadéné ngegungaké Allah, 18 sarta mangerti kang dadi karsané, lan marga kawulang ing angger-anggering Torèt, bisa mbédakaké endi kang becik sarta endi kang ala, 19 lan menawa kowé yakin, yèn kowé iku dadi panuntuné wong wuta, sarta pepadhangé wong kang ana ing pepeteng, 20 panggulawenthahé wong bodho, guruné wong kang durung diwasa; marga ana ing angger-anggering Torèt iku, kowé kadunungan wujuding kawruh sarta kayektèn. 21 Banjur
Torèt, nanging menawa kowé nerak angger-anggering Torèt, tetakmu iku ora ana gunané manèh. 26 Dadi menawa wong kang ora tetak netepi angger-anggering Torèt, apa iku ora bakal dianggep padha karo wong kang wus tetak? 27 Yèn mangkono, wong kang ora
diarani Yahudi iku dudu tata-lairé, lan kang diarani tetak kang sejati iku uga dudu tetak ing tata-lairé. 29 Nanging kang diarani wong Yahudi sajati iku yaiku kang ora katon Yahudiné, lan tetak kang sejati iku tetaking ati yaiku tata karohanèn, dudu tata-lair. Lan iku olèh pangalembana saka Allah, dudu saka manungsa.
1 Yèn mangkono, apa ta kaluwihané wong Yahudi, lan apa ta paédahé tetak iku? 2 Akèh banget lan ing sakèhing prakara, kang kapisan: Sabab iya marang wong iku mau pangandikané Allah dipitayakaké. 3 Dadiné kepriyé, menawa ana ing antarané wong-wong mau ana kang ora setya, apa bab anggoné ora setya mau bisa njalari wurunging prasetyané Allah? 4 Babar pisan ora! Malah kosok-baliné: Allah iku asipat bener, lan manungsa kabèh tukang goroh, kaya kang katulis, surasané, "Supados Paduka katitik manawi leres ing sapangandika Paduka, saha unggul manawi Paduka dipun adili." 5 Ananging menawa duraka kita iku nélakaké yèn Allah iku bener, banjur apa kang bakal padha kita kandhakaké? Apa Allah iku ora adil yèn ta ngetingalaké bebenduné? -- Omonganku iki nganggo cara manungsa. -- 6 Mesthi baé ora! Yèn mangkono, kepriyé Allah anggoné bakal ngadili jagat? 7 Nanging menawa marga saka gorohku iku, apa kang bener tumraping Allah malah sangsaya nglubèraké kaluhurané, yagéné aku kok isih diadili manèh padha kaya wong dosa? 8 Kena apa kita ora kandha, "Payo kita padha nglakoni panggawé ala baé supaya tuwuh kang becik saka ing kono." Pancèn ana pitenahing wong kang ngandhakaké menawa kita kandha mangkono. Wong kang kaya mangkono iku wus samesthiné tampa paukuman. 9 Banjur kepriyé? Apa kita luwih unggul katimbang wong liya? Babar pisan ora! Sabab ing ngarep kita rak wis ndakwa, menawa wong Yahudi lan wong Yunani iku kabèh padha nandhang dosa. 10 Kaya kang wis katulis, surasané, "Ora ana wong kang bener, siji baé ora ana. 11 Ora ana wong siji baé kang duwé pangertèn, ora ana wong siji baé kang ngupaya Allah. 12 Wong kabèh padha nylèwèng, kabèh tanpa guna, ora ana kang gawé becik, siji baé ora ana. 13 Gurungé iku kaya kubur menga, ilaté dianggo mbujuki, lambéné ngemu wisa. 14
didèlèh ana ing dalané, 17 lan dalaning tentrem-rahayu ora dimangertèni; 18 padha ora duwé rasa wedi-asih marang Allah." 19 Nanging kita padha mangerti, yèn kabèh kang kamot ing kitab Torèt iku katujokaké marang wong-wong kang kawengku ing angger-anggering Torèt, supaya wong kabèh padha kabungkem telaké, lan sajagat kabèh iki kapatrapan ing pangadilané Allah. 20 Sabab ora ana wong siji baé kang kabeneraké ana ing ngarsané Allah marga saka anggoné netepi angger-anggering Torèt; awit iya marga saka angger-anggering Torèt iku wong padha mangerti dosa. 21 Nanging saiki, tanpa angger-anggering Torèt, kaya kang kapratélakaké ing kitab
wong kabèh kang pracaya, awit ora ana bédané. 23 Marga wong kabèh wus padha gawé dosa sarta kélangan kamulyaning Allah, 24 lan awit saka
pangandel marang rahé. Bab iki katindakaké kagem ngatingalaké kaadilané, sabab Panjenengané wus ngèndelaké dosa-dosa kang wus kapungkur ing wektu kasabarané Allah. 26 Karsané yaiku kagem ngatingalaké kaadilané ing jaman saiki, supaya tetéla menawa Panjenengané iku bener, lan uga mbeneraké wong kang pracaya marang Yésus. 27 Yèn mangkono, apa kang kena kanggo dhasar gumunggung? Ora ana. Banjur dhasaré apa? Apa adhedhasar panggawé? Ora, nanging adhedhasar pangandel. 28 Marga kita yakin, yèn manungsa iku anggoné kabeneraké awit saka pracaya, ora marga saka anggoné netepi angger-anggering Torèt. 29 Karomanèh, Allah iku apa mung dadi Allahé wong Yahudi baé? Apa Panjenengané iku dudu Allahé bangsa-bangsa liyané uga? Iya, bener. Panjenengané uga dadi Allahé bangsa-bangsa liya. 30 Tegesé, menawa Allah iku pancèn mung siji, Panjenengané bakal mbeneraké wong kang padha tetak awit saka pracaya, lan wong kang padha ora tetak iya awit saka pracaya. 31 Yèn mangkono, apa aku padha mbatalaké angger-anggering Torèt awit saka pracaya? Babar pisan ora! Kosokbaliné, aku malah padha njejegaké.
marga saka pandamelé, panjenengané bisa gumunggung, nanging ora ana ing ngarsané Allah. 3 Sabab apa kang kapratélakaké déning Kitab Suci?, surasané, "Abraham banjur kumandel marang Allah, lan iya bab iku kang ndadèkaké panjenengané kaétang bener déning Allah." 4 Tumrap wong kang nyambut-gawé iku, opahé ora kena kaanggep ganjaran, nanging pancèn haké. 5 Déné tumrap wong kang ora nyambut-gawé, nanging kumandel marang Panjenengané kang mbeneraké wong duraka, kumandelé iku kang kaétung bener. 6 Kayadéné Daud iya nyebut rahayu tumrap wong
rahayu wong kang kaluputané ora kaétang déning Allah." 9 Pangandika bab rahayu iku apa kalakoné mung kanggo wong kang tetak baé, apa iya kanggo kang padha ora tetak uga? Aku rak wis kandha, menawa tumrap Abraham iku pracayané kaétang dadi apa kang bener. 10 Déné anggoné kaétang mangkono iku genahé kepriyé? Sadurungé apa sawisé tetak? Ora sawisé tetak, nanging sadurungé. 11 Pratandha tetak iku ditampani minangka cap tumrap apa kang bener adhedhasar pracayané ing sadurungé tetak. Iya kang mangkono iku anggoné panjenengané banjur bisa dadi bapa tumrap para wong pracaya kang ora tetak, supaya wong-wong iku mau kabeneraké, 12 lan uga dadi bapa tumrap para wong kang tetak, yaiku para wong kang ora mung padha tetak baé, nanging uga padha napak tilas pracayané Abraham, leluhur kita, nalikané durung tetak. 13 Sabab janji kang kaparingaké marang Abraham satedhak-turuné, menawa bakal marisi jagat, iku ora lantaran angger-anggering Torèt, nanging adhedhasar apa kang bener lantaran pracaya. 14 Awit menawa wong-wong kang pangarep-arepé adhedhasar angger-anggering Torèt padha mèlu tampa panduman kang kaprasetyakaké Allah, pracaya iku banjur dadi muspra lan prasetyané dadi batal. 15 Amarga angger-anggering Torèt iku nekakaké bebendu, nanging menawa ora ana
kanggo tedhak-turuné Abraham kabèh, ora mung kang urip miturut angger-anggering Torèt baé, nanging uga kang
iku wis suntetepaké dadi bapa tumrap sakèhé bangsa," -- ana ing ngarsané Allah kang dipracaya, yaiku Allah kang nguripaké wong mati sarta kang srana sabdané nitahaké apa kang ora ana dadi ana. 18 Sabab sanadyan ora ana dhasaring pangarep-arep, éwasamono Abraham tetep kagungan pangarep-arep lan pracaya yèn panjenengané bakal dadi bapa tumrap sakèhé bangsa, miturut apa kang wus kapangandikakaké, "Cacahing turunira bakal dadi samono akèhé." 19 Lan pracayané ora dadi kendho, sanadyan rumangsa yèn sarirané wus lungsé, awit yuswané wis watara satus taun, sarta Sara wus lungsé ing wanci. 20 Éwasamono panjenengané tetep ngugemi prasetyané Allah, tanpa mangu-mangu saka ora pracayané, nanging panjenengané kasantosakaké ing pracayané, sarta ngluhuraké Allah, 21 kanthi kebak pangandel menawa Allah mesthi kwaos mujudaké apa kang wus kaprasetyakaké. 22 Mulané bab iki kaétung dadi prakara kang mbeneraké. 23 Tetembungan iki, yaiku, "bab iki kaétung tumrap panjenengané", iku anggoné katulis ora mung mligi kanggo Abraham baé, 24 nanging iya katulis kanggo kita uga; sabab kita bakal kaétung kaya mangkono uga, awit kita padha pracaya ing Panjenengané kang wus ngwungokaké Yésus, Gusti kita, saka ing antarané wong mati. 25 Yaiku Yésus kang wis kaulungaké awit saka panerak kita, sarta kawungokaké supaya kita padha kabeneraké.
1 Mulané kita kang wis padha kabeneraké awit saka pracaya, kita padha urip kalawan rukun karo Allah marga déning Gusti kita, Yésus Kristus. 2 Panjenengané iku kang njalari kita padha olèh dalan kang anjog ing sih-rahmat marga saka pracaya. Ana ing sih-rahmat iki dumunung kita sarta kita bombong sajroning pangarep-arep bakal tampa kamulyaning Allah. 3 Lan ora mung iku baé. Kita malah iya padha bombong sajroning sangsara kita, awit kita padha mangerti menawa sangsara
pangarep-arep iku mesthi ora bakal nguciwani, awit sihé Allah wis kaesokaké ing ati kita déning Roh Suci, kang wis pinaringaké marang kita. 6 Awitdéné ing nalika kita isih padha apes, ing wektu kang katemtokaké déning Allah, Kristus wis nglampahi séda kanggo kita para wong duraka. 7 Sabab ora gampang wong gelem mati nglabuhi wong bener -- éwadéné kanggo wong utama, bisa uga ana wong kang wani mati. -- 8 Nanging Allah wus ngatingalaké sihé marang kita ing bab iki, nalika kita isih kawengku déning dosa, Kristus wis nglampahi séda kanggo kita. 9 Luwih manèh, awit kita saiki wis padha kabeneraké sarana rahé, mulané kita mesthi bakal kaslametaké lantaran Panjenengané saka bebenduning Allah. 10 Sabab, menawa ing nalikané kita isih padha dadi satru wis
kaslametaké awit saka gesangé. 11 Ora mung iku baé! Kita malah iya bakal padha ngalembana marang Allah marga déning Yésus Kristus, Gusti kita, awit lantaran Panjenengané kita saiki wus padha oleh pirukun iku. 12 Mulané, padha kaya tekané dosa ing jagat jalaran saka wong siji, sarta tekané pati marga saka dosa mau, mangkono iku pati wus nyrambahi marang wong kabèh, jalaran wong kabèh mau wis padha gawé dosa. 13 Sabab sadurungé ana angger-anggering Torèt ing jagat wus ana dosa. Nanging dosa mau ora kaétung menawa ora ana angger-anggering Torèt. 14 Sanadyan mangkono, wiwit jamané Adam tumekané Musa, pati uga wis ngwasani wong-wong kang dosané ora padha karo panerak kang katindakaké déning Adam, iya iku kang dadi gegambarané Panjenengané kang bakal rawuh. 15 Nanging sih-rahmaté Allah iku ora padha karo paneraké Adam. Sabab, menawa jalaran saka paneraké wong siji wong kabèh padha tumiba ing pangwasaning pati, luwih agung manèh sih-rahmat sarta peparingé Allah kang kalubèraké marang wong akèh, kang marga saka wong siji, yaiku Yésus Kristus. 16 Lan sih-rahmat iku ora timbang karo dosané wong siji. Awit pangadilan tumrap paneraké wong siji iku
Sabab, yèn marga saka paneraké wong siji, pati wis ngwasani marga saka wong siji iku, méndahané manèh wong kang wis
siji, yaiku Yésus Kristus. 18 Dadiné padha kaya panerak siji nekakaké paukuman marang wong kabèh, mangkono uga marga saka panggawéné wong siji kang bener, njalari wong kabèh padha kabeneraké supaya urip. 19 Sabab, padha kaya pambangkangé wong siji njalari wong kabèh padha dadi dosa, mangkono uga marga saka pambangun-turuté wong siji wong kabèh banjur padha dadi wong bener. 20 Nanging bareng angger-anggering Torèt kaparingaké, panerak dadi saya akèh, menawa dosa saya akèh, sih-rahmat dadi saya lubèr, 21 supaya, padha kayadéné dosa nduwèni pangwasa ing alam pati, mangkono uga sih-rahmat iya bakal nduwèni pangwasa kang
kandhakaké? Apa kita kepareng padha ndlarung ing sajroning dosa, supaya wuwuha gedhéné sih-rahmat? 2 Babar pisan ora! Kita rak wis mati tumraping dosa, kepriyé anggon kita isih padha bisa urip ing sajroning dosa mau? 3 Apa kowé padha ora mangerti, yèn kita kang wus padha kabaptis ana ing Kristus Yésus, iku wis padha kabaptis ana ing sédané? 4 Dadi, kita wus padha ndhèrèk kakubur kalawan Panjenengané, sarana baptising pati mau, supaya padha kayadéné Kristus wus kawungokaké saka ing antarané wong mati déning kamulyaning Sang Rama, mangkono uga kita bakal urip ana ing sajroning urip kang anyar. 5 Sabab yèn kita wis padha nunggal kalawan apa kang padha karo sédané, kita iya bakal padha nunggal kalawan apa kang padha karo wunguné. 6 Amarga kita padha mangerti yèn kamanungsan kita kang lawas iku wis ndhèrèk sinalib, supaya si dosa sirna pangwasané, lan kita padha ora ngawula marang dosa manèh. 7 Sabab, sapa kang wis mati, iku wis luwar saka ing dosa. 8 Dadi menawa kita wis padha ndhèrèk mati karo Kristus kita padha ngandel yèn iya bakal padha urip karo Panjenengané. 9 Amarga kita padha mangerti, yèn Kristus sawisé kawungokaké saka ing antarané wong mati, ora séda manèh: Pati wis ora ngwasani Panjenengané manèh. 10 Awit sédané iku, séda tumraping dosa, mung sapisan kanggo salawasé; lan gesangé iku gesang lumados marang Allah. 11 Samono uga anggonmu mawas iya mangkénéa: Kowé wis padha mati tumraping dosa, nanging kowé padha urip lumados marang Allah ana ing Kristus Yésus. 12 Mulané dosa aja nganti ngwasani badanmu kang kena ing pati manèh, supaya kowé aja nganti nuruti pepénginané. 13 Sarta kowé aja masrahaké gegelitaning badanmu marang si dosa kanggo gegamaning kadurakan, nanging badanmu saosna marang Allah, kaya wong kang mauné mati, nanging saiki urip. Sarta gegelitaning badanmu iku saosna marang Allah, minangka gegaman kanggo nindakaké
kawengku ing angger-anggering Torèt, ananging kawengku ing sih-rahmat? Babar pisan ora! 16 Apa kowé padha ora mangerti, menawa kowé masrahaké awakmu marang sawijining wong dadi abdi kang mituhu, iku ateges kowé dadi baturé wong kang kudu kokpituhu, embuh ing bab dosa kang nggèndèng kowé marang pati, embuh pamituhu kang nuntun kowé marang kang bener? 17 Nanging puji sokur marang Allah! Ing mauné kowé iku dadi baturé dosa, nanging saiki kanthi gumolonging atimu kowé wis padha mituhu marang piwulang kang katerusaké marang kowé. 18 Kowé wis padha kaluwaran saka ing dosa lan dadi abdining apa kang bener. 19 Bab iki dakpituturaké cara manungsa, awit kamanungsanmu kang ringkih. Sabab kayadéné kowé wis masrahaké gegelitaning badanmu dadi baturing jejember lan duraka tumuju marang kadurakan, mangkono uga kowé saiki kudu masrahaké gegelitaning badanmu dadi abdining kabeneran kang tumuju marang kasucèn. 20 Sabab nalika kowé padha dadi baturing dosa, kowé padha ora kawengku déning kabeneran. 21 Lan apa pikolèhmu saka iku mau kabèh kang njalari saiki kowé rumangsa isin? Wekasané iku kabèh, yaiku pati. 22 Nanging saiki bareng kowé wus padha kauwalaké saka ing dosa lan bareng kowé wis padha dadi abdining Allah, kowé padha ngundhuh woh kang nuntun kowé marang kasucèn sarta wekasané iku urip langgeng. 23 Awit pituwasé dosa iku pati, balik peparingé Allah iku urip langgeng ana ing Kristus Yésus, Gusti kita.
1 Para Sadulur, apa kowé padha ora mangerti, -- awit aku pitutur marang kang padha paham ing bab angger-angger, -- menawa angger-angger iku ngwasani wong kanggo ing sajegé urip? 2 Sabab wong wadon iku kacencang déning angger-angger marang somahé, sasuwéné somahé isih urip, nanging menawa somahé mati, wong wadon mau uwal saka ing angger-angger kang nancang mau. 3 Dadi sajroné somahé isih urip, wong wadon dianggep laku bédhang yèn dadi bojoné wong lanang liyané. Nanging menawa bojoné iku wis mati, wong wadon mau wis uwal saka angger-angger, lan ora laku bédhang, menawa dadi somahé wong lanang liya. 4 Iya kaya mangkono iku, para Sadulurku, kowé iya wis padha mati tumrap ing angger-anggering Torèt, jalaran saka sarirané Kristus, supaya kowé dadia kagunganing liyan, yaiku kagungané Panjenengané, kang wis kawungokaké saka antarané wong mati, supaya kita padha ngetokaké woh, kagem Allah. 5 Awit nalika kita isih padha urip ana ing daging, hawa-napsuning dosa kang kagugah déning angger-anggering Torèt, iku makarya ana ing gegelitaning badan kita, satemah kita padha ngetokaké woh kanggo si pati, 6 Nanging saiki kita wis kauwalaké saka ing angger-anggering Torèt, awit kita wis padha mati tumrap kang mauné ngunjara kita, satemah saiki kita leladi ana ing kaanan kang anyar, manut ing Roh, ora ana ing kaanan lawas manut ing tulisané angger-anggering Torèt. 7 Yèn mangkono apa sing arep kita kandhakaké? Apa angger-anggering Torèt iku dosa? Babar pisan ora! Kosok baliné, malah marga saka angger-anggering Torèt iku aku mangerti dosa. Awit aku uga ora ngerti apa kang diarani mélik iku, menawa angger-anggering Torèt ora dhawuh, "Sira aja mélik!" 8 Nanging marga saka pepakon mau, dosa olèh jalaran kanggo nenangi sarupaning kamélikan kang ana ing aku, sabab
aku mati. Pepakon kang mesthiné nuntun marang urip, tumraping aku malah dadi jalaraning pati. 11 Awit saka ananing pepakon iku, dosa olèh jalaran
bener lan becik. 13 Yèn mangkono, apa kang becik iku kang njalari patiku? Babar pisan ora! Nanging supaya tetélaa yèn iku mau si dosa, dosa iku migunakaké kang becik kanggo nekakaké patiku, satemah marga saka pepakon mau, wujudé dosa dadi saya cetha manèh. 14 Sabab kita mangerti, menawa angger-anggering Torèt iku sipaté rohani, nanging
Awit apa kang daktindakaké iku mau dudu kang dakkarepaké; nanging apa kang daksengiti, iku kang daktindakaké. 16 Dadi menawa aku nindakaké bab kang ora dakkarepaké, iku ateges aku ngakoni yèn angger-anggering Torèt iku becik. 17 Menawa mangkono dudu aku manèh kang nindakaké, nanging dosa kang ana ing sajroning atiku. 18 Sabab aku mangerti, yèn ing aku iki, yaiku aku cara kadagingan, ora ana kang becik. Sabab karep nindakaké kang becik pancèn ana ing aku, nanging nglakoni apa kang becik, ora. 19 Sabab dudu kang dakkarepaké, yaiku kang becik, kang daktindakaké, nanging kang ora dakkarepaké, yaiku kang ala, kang daktindakaké. 20 Dadi yèn aku nindakaké apa kang ora dakkarepaké, ateges dudu aku manèh kang nindakaké, nanging si dosa kang dumunung ana ing aku. 21 Kang iku, aku nemu wewaton mangkéné: Menawa aku kepéngin nindakaké kang becik, kang ala wis cumepak ana ing aku. 22 Sabab sajroning batinku, aku seneng marang angger-anggeré Allah, 23 nanging ana ing gegelitaning badanku weruh ana angger-angger liya kang cengkah karo angger-anggering akal-budiku, sarta njalari aku dadi tawananing angger-anggeré dosa kang ana ing gegelitaning badanku. 24 Aku iki pancèn wong
marang angger-anggeré Allah, nanging sarana daging aku ngawula marang angger-anggeré dosa.
1 Kang iku saiki wis ora ana paukuman manèh tumrap wong kang padha ana ing Kristus Yésus. 2 Sabab angger-anggeré Roh kang paring urip, wis ngluwari kowé kabèh ana ing Kristus, saka angger-anggering dosa lan pati. 3 Awit apa kang ora bisa ditindakaké déning angger-anggering Torèt jalaran tanpa daya marga déning daging, wis katindakaké déning Allah sarana ngutus Kang Putra piyambak, padha karo manungsa kang nandhang dosa, Panjenengané wis matrapi paukuman tumrap dosa ana ing sajroning daging, 4 supaya apa kang dadi pangajabé angger-anggering Torèt katetepana ana ing kita, kang ora padha urip nuruti daging, nanging manut marang Roh. 5 Sabab wong kang urip miturut daging, iku padha ngangen-angen prakara-prakara kang saka ing daging; nanging wong kang uripé manut marang Roh,
rahayu. 7 Sabab pepenginaning daging iku nyatru marang Allah, awit ora cundhuk marang angger-anggeré Allah, lan pancèn iya ora bisa. 8 Wong kang urip miturut daging iku ora bakal ndadèkaké keparengé Allah. 9 Balik kowé iku padha ora urip miturut daging, nanging miturut Roh, mangkono iku menawa Rohing Allah pancèn dedalem ana ing kowé. Nanging sing sapa ora kadunungan Rohé Kristus, wong iku dudu kagungané Kristus. 10 Nanging menawa Kristus dedalem ana ing kowé, sanadyan badan iku mati marga saka dosa, nanging roh iku urip awit saka kabeneraké. 11 Menawa Rohé kang wis mungokaké Yésus saka ing antarané wong mati iku dedalem ana ing kowé, dadiné kang wis mungokaké Kristus saka ing antarané wong mati iku iya bakal
iki padha dadi wong kang kapotangan, nanging ora marang daging supaya urip nuruti daging. 13 Sabab menawa urip nuruti daging, kowé bakal padha mati; nanging menawa déning Roh kowé matèni panggawéning badanmu, kowé bakal padha urip. 14 Sakèhé wong kang katuntun déning Rohé Allah, iku padha dadi putrané Allah. 15 Awit kowé padha ora nampani rohing pangawulan kang njalari kowé dadi wedi manèh, nanging kowé wis padha nampani Roh kang njalari kowé dadi putrané Allah. Marga saka Roh iku kita banjur padha nyebut, "Abba, Rama!" 16 Roh iku neksèni bebarengan karo roh kita, yèn kita iku para putrané Allah. 17 Déné menawa kita iki dadi putra, dadi iya ahli waris, tegesé wong kang padha nduwèni hak nampani prasetyané Allah, kang bakal katampa bebarengan karo Kristus, yaiku menawa kita padha ndhèrèk nandhang sangsara karo Panjenengané, supaya kita iya ndhèrèk kamulyakaké bareng karo Panjenengané. 18 Sabab aku yakin, yèn kasangsaraan ing jaman saiki iku ora kena katandingaké karo kamulyan kang bakal kaparingaké marang kita. 19 Sabab kanthi cecengklungen sakèhing titah anggoné padha nganti-anti marang wektu kababaré para putrané Allah. 20 Awit sakèhing titah wis katelukaké
Panjenengané kang nelukaké, 21 ananging sajroning pangarep-arep, marga titah iku dhéwé uga bakal kaluwaran saka ing pangawulaning karusakan, lan lumebu marang kamardikan lan kamulyané para putrané Allah. 22 Sabab kita padha mangerti, yèn nganti sapréné sakèhing titah iku iya padha sesambat lan iya padha ngrasakaké larané wong kang arep nglairaké. 23 Ora mung wong-wong iku baé, nanging kita kang wis kaparingan Roh minangka ganjaran wiwitan, uga padha sesambat sajroning ati kalawan nganti-anti wektuné kaangkat putra, yaiku pangluwaraning badan kita. 24 Sabab kita padha kaslametaké ana ing pangarep-arep. Nanging pangarep-arep kang katon iku dudu pangarep-arep manèh, marga kepriyé wong isih ngarep-arep barang kang wis dideleng? 25 Nanging menawa kita ngarep-arep marang apa kang ora kita deleng, anggon kita ngarep-arep iku kalawan sabar. 26 Mangkono uga Roh iya mbiyantu kita ing sajroning karingkihan kita; awit kita ora mangerti kepriyé kuduné anggon kita ndedonga; nanging Roh piyambak ngaturaké panyuwun marang Allah, kanthi pasambat kang ora kaucapaké. 27 Sarta Allah kang nitipriksa sajroning ati, pirsa karsané Roh, yaiku menawa Panjenengané nyenyuwun kanggo para suci, nyondhongi karsané Allah. 28 Saiki kita padha mangerti, yèn Allah uga makarya ana ing samubarang kabèh, minangka beciké wong kang padha tresna marang Panjenengané, yaiku para kang tinimbalan miturut ing karsané Allah. 29 Marga wong kabèh kang wis kapilih saka ing wiwitan déning Panjenengané, iku iya katamtokaké saka ing wiwitan dadi madha rupa karo citrané Kang Putra, supaya Kang Putra iku dadi pambarep ana ing antarané sadulur kabèh. 30 Wong-wong kang padha katamtokaké saka ing wiwitan iku iya padha katimbalan. Lan kang wus padha katimbalan, iku iya padha kabeneraké. Apadéné kang wus kabeneraké, iku iya padha kamulyakaké. 31 Kang iku apa kang bakal kita kandhakaké tumrap kabèh mau? Menawa Allah ana ing pihak kita, sapa kang bakal nglawan kita? 32 Kang ora ngéman Kang Putra piyambak, nanging malah nganti masrahaké Panjenengané kanggo kita kabèh, apa iya kalakon ora maringaké samubarang kabèh marang kita bareng lan Panjenengané? 33 Sapa kang bakal nggugat para pilihané Allah? Apa Allah kang mbeneraké wong-wong mau? Sapa kang bakal matrapi paukuman? 34 Apa Kristus Yésus kang wis séda? Malah luwih saka iku, apa kang wis wungu, kang lenggah ana
apa kaluwèn, apa kawudan, apa bebaya, apa pedhang? 36 Kaya kang wis katulisan, "Margi saking Paduka, kawula sami wonten ing salebeting bebaya pejah sadinten muput, kawula sami kaanggep kados ménda sembelèhan." 37 Nanging tumrap iku mau kabèh, kita padha ngluwihi wong-wong kang menang, lantaran Panjenengané kang wus ngasihi kita. 38 Sabab aku yakin, menawa pati utawa urip, para malaékat apa para pangwasa, kang saiki ana utawa kang bakal ana, 39 apa sakèhing pangwasa kang ana ing dhuwur utawa ing ngisor, utawa sawenèhing titah liyané, ora bakal bisa misahaké kita saka ing sihé Allah, kang ana ing Kristus Yésus, Gusti kita.
1 Aku ngandhakaké apa kang bener ana ing Kristus, aku ora goroh. Sabab osiking atiku mèlu neksèni marga déning Roh Suci, 2 menawa aku nandhang prihatin banget, lan tansah sedhih. 3 Malah aku saguh nampa ipat-ipat, sarta kapisah saka Kristus marga para
Panjenengané iku Allah kang kudu pinuji-puji ing salawas-lawasé. Amin. 6 Éwadéné pangandikané Allah iku mokal yèn ta nganti gagal. Awit ora kabèh wong kang asalé saka Israèl iku wong Israèl, 7 lan iya ora kabèh kang kagolong putrané Abraham iku tedhaké Abraham kang sejati,
"Ing watara pendhak mangsa iki Ingsun bakal rawuh, sarta Sarah bakal duwé anak lanang." 10 Malah ora mung iku baé. Kang luwih cetha manèh yaiku Ribka kang mbobot saka priya siji, yaiku Ishak, bapa leluhur kita. 11 Sabab nalika bayi-bayi mau durung padha lair, lan durung nglakoni panggawé becik utawa ala, -- supaya rancangané Allah bab pamilihé tetepa, ora adhedhasar panggawé nanging adhedhasar timbalané -- 12 dingandikakaké marang Ribka, mangkéné, "Sing tuwa bakal ngawula marang sing enom," 13 iya kaya kang katulis, surasané, "Yakub sunkasihi, nanging Ésau sunsengiti." 14 Yèn mangkono, apa kang bakal kita kandhakaké? Apa Allah ora adil? Mokal! 15 Sabab Panjenengané wis ngandika marang Musa, mangkéné, "Ingsun bakal melasi marang sapa baé kang sunkarsakaké sunwelasi, sarta Ingsun bakal paring sih-kamirahan marang sapa baé kang sunkarsakaké sunparingi sih-kamirahan." 16 Dadi bab iku ora gumantung marang kareping wong utawa réka-dayaning wong, nanging gumantung marang sih-kamirahané Allah. 17 Marga ing Kitab Suci ana pangandika marang Firaun, mangkéné, "Ya mangkono iku sababé anggoningsun ngangkat sira, yaiku supaya Ingsun bisa ngatingalaké pangwaosingsun ana ing sira, sarta asmaningsun supaya kasuwurna ing salumahing bumi." 18 Dadi Panjenengané maringi sih-piwelas marang sapa baé kang dikarsakaké, lan Panjenengané mangkotaké sapa baé kang dikarsakaké. 19 Saiki kowé arep kandha marang aku, "Yèn mangkono, apa manèh kang isih kaanggep luput déning Panjenengané? Sabab sapa kang bisa nglawan karsané?" 20 Nanging, hé manungsa, kowé iku sapa ta déné kok madoni Allah? Apa iya bisa ta, kang kagawé kandha marang kang nggawé, mangkéné, "Yagéné déné anggonmu gawé aku kok kaya mangkéné?" 21 Apa tukang grabah iku ora duwé wewenang tumrap lempungé; saka prongkolan kang padha, sapérangan kagawé barang kang mulya, sapérangan
pangwaosé, Allah paring kasabaran kang gedhé marang wadhahing bebendu, kang wus kacawisaké marang karusakan, 23 mangka iku malah kagem ngatingalaké anggoné sugih kamulyan marang wadhahing sih-piwelasé, kang wis kacawisaké marang kamulyan? 24 Yaiku kita, kang wis padha katimbalan, ora mung saka ing antarané wong Yahudi baé, nanging uga saka ing antarané bangsa-bangsa liya, 25 kaya kang wus kapangandikakaké uga ana ing kitab Hoséa,
ing panggonan kang wong-wongé dipangandikani, "Sira iku dudu umatingsun," ing kono wong-wong mau bakal dipangandikani, "Para Putrané Allah kang gesang." 27 Lan Yésaya nguwuh ing ngatasé Israel, mangkéné, "Sanadyan Banisraèl iku cacahé kaya wedhiné sagara, nanging mung kekarèné baé kang bakal kaslametaké. 28 Sabab apa kang wus kapangandikakaké, bakal tumuli katindakaké déning Pangéran ana ing bumi, kalawan sampurna lan tumuli." 29 Kaya kang sadurungé wus kaweca déning Yésaya, mangkéné, "Saupama Pangéran kang murbèng dumadi ora nyisakaké turun marang kita, kita wus dadi kaya Sodom lan padha kaya Gomora." 30 Yèn mangkono, apa kang bakal kita kandhakaké? Sanyatané: Bangsa-bangsa liya kang padha ora ngupaya apa kang bener, wus padha kabeneraké, yaiku kabeneraké marga saka pracaya. 31 Nanging: Bangsa Israèl sanadyan ngupaya apa kang bener lantaran angger-angger, ora bisa netepi angger-angger mau. 32 Yagéné kok ora? Sabab bangsa Israèl anggoné ngupaya ora adhedhasar pracaya, nanging adhedhasar panggawé. Bangsa iku padha kasandhung ing watu sandhungan, 33 kaya kang katulis, surasané, "Lah ing Sion Ingsun sèlèhi watu tetanggoran lan watu gedhé kang njalari wong tiba, lan sapa kang kumandel marang Panjenengané, ora bakal kawirangan."
1 Para Sadulur, kang dadi pepénginaning atiku lan pandongaku marang Allah yaiku, supaya wong-wong mau padha kaslametaké. 2 Amarga aku neksèni, yèn pancèn padha mempeng anggoné padha ngabekti marang Allah, nanging tanpa pangertèn kang bener. 3 Sabab, amarga padha ora mangerti marang pakaryaning Allah kang mbeneraké, sarta ngupadi beneré dhéwé, mulané padha ora sumuyud marang apa kang bener tumraping Allah. 4 Sabab Kristus iku kang dadi kawusanané angger-anggering Torèt, satemah saben wong kang pracaya banjur kabeneraké. 5 Sabab Musa nyerat apa kang bener miturut angger-anggering Torèt, mangkéné, "Sapa kang nglakoni angger-angger, iku bakal urip marga saka iku." 6 Nanging apa kang bener awit saka pracaya, iku uniné mangkéné, "Aja ngunandika ing sajroning atimu: Sapa ta kang bakal sumengka menyang swarga?" yaiku kanggo ngaturi Kristus tumedhak, 7 utawa, "Sapa ta kang bakal mudhun menyang teleng-palimenganing pati?" yaiku: Kanggo nginggahaké Kristus saka ing antarané wong mati. 8 Nanging kepriyé uniné? Mangkéné, "Pangandika iku cedhak karo kowé, ana ing cangkemmu lan ana ing atimu." Yaiku pangandika bab pracaya, kang dakwartakaké. 9 Sabab, menawa sarana cangkemmu kowé ngakoni yèn Yésus iku Gusti, lan atimu ngandel menawa Allah wus mungokaké Panjenengané saka ing antarané wong mati, kowé bakal kaslametaké. 10 Sabab, sarana ati wong anggoné
Awit Kitab Suci mratélakaké, mangkéné, "Sapa kang pracaya marang Panjenengané, ora bakal kawirangan." 12 Sabab wong Yahudi lan wong Yunani iku ora ana bédané. Awit, Gustiné wong kabèh, iku sejatiné padha, sarta lubèr kadarmané marang sadhéngaha wong kang padha nyebut marang Panjenengané. 13 Awitdéné, "sapa kang nyebut asmaning Pangéran bakal kaslametaké." 14 Nanging kepriyé wong bisa nyebut marang Panjenengané kang durung dipracaya? Kepriyé wong bisa pracaya marang Panjenengané, menawa durung tau krungu bab Panjenengané? Kepriyé wong bisa krungu bab Panjenengané menawa ora ana kang martakaké? 15 Lan kapriyé wong bisa martakaké bab Panjenengané, menawa ora kautus? Kaya kang katulis, surasané, "Iba anggoné nyenengaké tekané wong kang padha nggawa pawarta becik." 16 Ananging ora saben wong padha nampani pawarta becik iku mau. Sabab Yésaya matur, mangkéné, "Dhuh Pangéran, sinten ingkang badhé pitados dhateng punapa ingkang sami kawula wartosaken?" 17 Dadiné, pracaya iku thukulé awit saka apa kang karungu, sarta apa kang karungu iku marga saka pangandikané Kristus. 18 Ananging aku takon: Apa wong-wong iku ora padha krungu? Sejatiné wis padha krungu, "Swarané wong-wong kang martakaké wis sumrambah ing salumahing bumi. Sarta pawartané wis tekan ing pungkasaning jagat." 19 Nanging aku takon manèh: Apa kirané Israèl ora mangerti? Wiwitané ana pangandikané Musa, mangkéné, "Ingsun bakal ndandèkaké kumèrènira marang wong-wong kang dudu umat, sarta ndadèkaké nepsunira marang bangsa kang bodho." 20 Lan kalawan kendel Yésaya ngandika, "Ingsun wis marengaké wong kang ora ngupaya Ingsun padha nemokaké Ingsun. Ingsun wus ngatingal marang wong-wong kang ora nakokaké Ingsun." 21 Balik tumrap Israèl pangandikané, mangkéné, "Sadina muput astaningsun mulung marang bangsa kang ora mbangun-turut sarta maido."
1 Kang iku aku takon: Apa kirané Allah wis nampik umaté? Babar pisan ora! Awit aku dhéwé iya wong Israèl trahé Abraham, saka suku Bényamin. 2 Allah ora nampik umaté kang kapilih wiwit biyèn. Apa kowé padha ora mangerti, apa kang wis kapangandikakaké ing Kitab Suci bab Élia, nalika nggugat Israèl ana ing ngarsané Allah, 3 "Dhuh Pangéran, para nabi Paduka sampun sami dipun pejahi, misbyah-misbyah Paduka sampun dipun brukaken, namung kawula piyambak ingkang taksih gesang, mangka tiyang-tiyang punika sami kepéngin mejahi kawula." 4 Nanging kepriyé pangandikané Allah marang Élia mau? Mangkéné, "Ingsun isih ngèngèhaké wong pitung èwu kagem Ingsun, kang ora tau sujud nyembah marang Baal." 5 Mangkono uga ing wektu saiki, iya ana sisa sapantha kang pamilihé adhedhasar sih-rahmat. 6 Menawa bab iku kelakoné
kang pinilih iku kang bisa olèh. Déné liyané, atiné wus padha kawangkotaké, 8 kaya kang katulis, surasané, "Allah ndadosaké wong-wong mau padha kaya turu kepati, maringi mripat kang ora kanggo ndeleng, lan kuping kang ora kanggo ngrungokaké, nganti tumeka ing dina iki uga." 9 Apadéné Daud munjuk, "Méja pakembulanipun dadosa kalajiret lan pasangan, séla sandhungan, punapadéné piwales tumrap tiyang-tiyang punika. 10 Saha mripatipun sami kadamela peteng, satemah sami mboten ningali, sarta gegeripun kadamela wungkuk ing salaminipun. 11 Kang iku aku takon: Apa wong mau anggoné padha kesandhung iku supaya tiba? Babar pisan ora! Nanging awit saka paneraké, karahayon banjur tumiba marang bangsa-bangsa liya, supaya padha mèri. 12 Awit menawa panerak mau ateges kasugihan tumraping jagat, lan kagagalané
marga aku iki dadi rasulé para bangsa kang dudu bangsa Yahudi, aku nganggep yèn bab iki dadi kamulyaning anggonku leladi, 14 yaiku mbokmenawa aku bisa nuwuhaké rasa mèri ing sajroning batiné para Sadulurku tunggal bangsa miturut daging, sarta bisa nylametaké marang sawatara wong panunggalané wong-wong iku. 15 Sabab yèn panampiké iku ateges pirukun tumrap ing jagat, panampané wong-wong iku apa nduwèni teges liya kajaba urip saka ing antarané wong mati? 16 Menawa jladrèn kang sapisanan iku suci, dadiné jladrèné kabèh uga suci, lan yèn oyodé suci, pang-pangé uga suci. 17 Mulané, menawa pang-pangé wis ana sawatara kang dikethoki, lan kowé kang dadi thukulan alas wis kacangkokaké minangka gantiné, temahan mèlu olèh bagéan saka oyodé wit zaitun kang kebak tlutuh iku, 18 kowé aja padha gumunggung marang pang-pang iku! Menawa kowé padha gumunggung, padha diéling, yèn dudu kowé kang nyangga oyodé, nanging oyod iku kang nyangga kowé. 19 Bisa uga kowé bakal kandha: Ana pang kang padha dikethoki, iku supaya aku kacangkokaké. 20 Iya bener! Anggoné padha dikethoki iku, awit saka anggoné ora pracaya, lan kowé bisa jejeg iku mung marga pracaya. Kowé aja umuk, nanging malah wedia! 21 Sabab, menawa Allah ora ngéman marang pang-pang kang asli, Panjenengané ora bakal ngéman marang kowé uga. 22 Mulané waspadakna sih-kamirahané Allah, nanging uga pandamelé kang keras, yaiku pandamelé kang keras tumrap wong kang wis padha tiba, nanging kamirahané tumrap kowé, samono iku menawa kowé tetep ana ing kamirahané, menawa ora, kowé iya bakal padha kapagas uga. 23 Nanging pang kang wis padha kapagas mau uga bakal kacangkokaké, menawa ora puguh anggoné ora pracaya, jalaran Allah kagungan pangwasa nyangkokaké iku manèh. 24 Sabab menawa kowé kang dadi pangé wit zaitun alas wis padha kakethok, lan cengkah karo kaananmu iku, kowé wis padha kacangkokaké ing wit zaitun sejati, méndahané manèh pang-pang kang asli, mesthi bakal kacangkokaké ing wit zaitun asliné dhéwé. 25 Para Sadulur, supaya kowé aja padha rumangsa pinter, karepku kowé padha mangertia wewadi iki: Wong Israèl iku sapérangan padha mangkotaké atiné, nganti tekan ganeping cacahé wong-wong saka bangsa-bangsa liyané kang sowan marang Allah. 26 Kanthi patrap kang mangkono, wong Israèl bakal kaslametaké kabèh, kaya kang katulis, surasané, "Saka ing Sion bakal rawuhé Juru-wilujeng, Panjenengané bakal nyingkiraké sakèhing pamblasaré Yakub. 27 Lan iki prasetyaningsun karo wong-wong iku, nalika Ingsun mbirat dosané." 28 Mungguhing Injil, wong-wong iku padha dadi mungsuhé Allah marga kowé, ananging mungguhing pilihan, wong-wong iku padha dadi kekasihé Allah, marga para leluhuré. 29 Sabab Allah ora keduwung tumrap peparing lan timbalané. 30 Sabab iya padha karo kowé ing biyèn, anggonmu padha ora mbangun-turut marang Allah, nanging saiki wus padha nampa sih-kawelasan marga wong-wong iku padha ora mbangun-turut, 31 mangkono uga, wong-wong iku saiki iya padha ora mbangun-turut, supaya marga saka sih-kawelasan kang wis koktampa, wong-wong mau uga bakal nampa sih-kawelasan. 32 Sabab Allah wis ngungkung manungsa kabèh ana ing kaanan ora mbangun-turut, supaya Panjenengané bisa nélakaké sih-kawelasané marang wong-wong kabèh mau. 33 Wah, saiba gunging kasugihan, kawicaksanan
marginé ora kena katlusuran. x - 34 Sabab, sapa ta kang nyumurupi marang panggalihané Pangéran? Utawa, sapa ta kang bisa dadi paramparané? 35 Utawa, sapa ta kang wus tau nyaosaké samubarang marang Panjenengané, satemah Panjenengané kudu paring leliru? 36 Awitdéné samubarang kabèh iku saka Panjenengané, krana Panjenengané sarta kagem Panjenengané; kamulyan kagema Panjenengané salawas-lawasé! Amin.
1 Kang iku para Sadulur, marga saka sih-kamirahané Allah, aku pitutur marang kowé, padha nyaosna badanmu minangka kurban kang urip, kang suci lan kang dadi
madha rupa kaya donya iki, nanging padha salina marga saka budimu kaanyaraké, satemah kowé bisa mbédakaké endi kang dadi karsané Allah: Apa kang becik, kang dadi keparengé lan kang sampurna. 3 Adhedhasar sih-rahmat kang kaparingaké marang aku, aku pitutur marang saben wong ing antaramu: Aja padha mikiraké prakara-prakara kang luwih dhuwur
marang kowé dhéwé-dhéwé. 4 Sabab padha kaya badan siji, kita nduwèni gegelitan kang akèh, nanging ora kabèh gegelitan iku duwè ayahan kang padha, 5 mangkono uga kita iki, sanadyan akèh, padha dadi badan siji ana ing Kristus; ananging siji-sijiné kita padha dadi gegelitan tumrap liyané. 6 Iya mangkono iku, kita iki padha duwé ganjaran kang béda-béda, miturut peparing kang kaparingaké marang kita: Menawa ganjaran iku kanggo meca, tindakna miturut pangandel kita. 7 Menawa ganjaran kanggo leladi, iya padha leladia; menawa ganjaran kanggo memulang, iya padha memulanga; 8 menawa ganjaran kanggo awèh pitutur, iya padha awèha pitutur. Sing sapa ngedum-edum, tindakna kanthi éklasing ati; sapa kang mimpin, tindakna kanthi taberi; sapa kang nélakaké kawelasan, tindakna kanthi bungah. 9 Tresna iku aja lamis! Padha sengita marang piala sarta nglakonana panggawé becik. 10 Kowé padha tresna-tinresnanana dikaya sadulur, lan padha dhisik-dhisikan anggonmu urmat-ingurmatan. 11 Kasregepanmu aja nganti kendho, rohmu ngalad-alada, lan padha leladia marang Pangéran. 12 Padha bungaha sajroning pangarep-arep, disabar sajroning kasusahan, dimantep anggonmu ndedonga! 13 Padha mèlua nanggung kekurangané para suci lan padha awèh panginepan! 14 Berkahana sapa kang nganiaya kowé, berkahana lan aja koksupatani. 15 Mèlua bungah karo wong kang bungah, lan nangisa karo wong kang nangis. 16 Padha ditunggal ati ing sajroning uripmu bebarengan; aja mikiraké prakara kang dhuwur-dhuwur, nanging enerna uripmu kanggo prakara-prakara kang prasaja. Aja kuminter! 17 Aja males ala marang wong kang gawé piala; padha nindakna apa kang becik tumrap wong kabèh. 18 Sabisa-bisa, yèn pancèn gumantung marang kowé, uripa kanthi rukun karo wong kabèh. 19 Para Sadulurku kang kinasih, kowé dhéwé aja nganti padha nandukaké piwales, nanging prakara iku pasrahna marang bebenduné Allah, sabab ana tulisan, mangkéné, "Pamales iku wewenangingsun. Ingsun kang bakal malesaké," mangkono pangandikaning Pangéran. 20 Nanging, "Menawa mungsuhmu kaluwèn, wènèhana mangan; yèn ngelak, wènèhana ngombé. Sabab kanthi patrap mangkono iku, kowé gawé wirangé, prasasat numpuk mawa ing sirahé." 21 Kowé aja nganti dikalahaké déning piala, nanging piala iku kalahna sarana kabecikan.
1 Saben wong sumuyuda marang pangwasa kang mbawahaké, sabab ora ana pangwasa kang asalé ora saka Allah; lan para pangwasa kang ana iku padha katetepaké déning Allah. 2 Mulané sing sapa mbaléla marang pamaréntah, ateges mbangkang marang pranatané Allah, lan sapa baé kang mbaléla, bakal nekakaké paukuman tumrap awaké dhéwé. 3 Awit sing sapa tumindak becik, ora usah wedi marang pamaréntah, mung menawa nglakoni panggawé ala baé. Apa kowé gelem urip tanpa wedi marang pamaréntah? Nindakna apa kang becik, temah kowé bakal olèh pangalemé. 4 Awit pamaréntah iku abdiné Allah kanggo kabecikanmu. Nanging menawa kowé nindakaké piala, pancèn iya kudu wedi, marga ora tanpa gawé anggoné pamaréntah iku nganggar pedhang. Pamaréntah iku abdiné Allah kanggo malesaké bebenduné Allah tumrap kang padha nindakaké piala. 5 Mulané kita prelu padha sumuyud, ora mung marga bebenduné Allah baé, nanging uga marga saka osiking ati kita. 6 Iya marga saka iku anggonmu padha mbayar pajeg. Awit kang padha ngurusi iku mau padha dadi abdiné Allah. 7 Mbayara marang wong kabèh apa baé kang kudu kokbayar. Pajeg marang wong kang wenang nampani pajeg, béya marang wong kang wenang nampani béya; pakèring marang wong kang wenang nampa pakèring lan pakurmatan marang wong kang wenang nampa pakurmatan. 8 Kowé aja padha duwé utang apa-apa marang sapa baé, kajaba mung utang tresna-tinresnan. Awit sing sapa nresnani
wus kacakup ana ing pangandika iki, yaiku, "Tresnaa marang sapepadhanira dikaya marang awakira dhéwé!" 10 Katresnan iku ora nindakaké piala marang sapepadhané, mulané katresnan iku ngganepi angger-anggering Torèt. 11 Prakara iki kudu koktindakaké, sabab kowé mangerti kaanané wektu saiki, yaiku wus tekan wanciné kowé tangi saka anggonmu turu. Awit saiki wektu kang kanggo nylametaké kita wus saya cedhak, katimbang nalika kita dadi wong pracaya. 12 Wektuné wis lingsir wengi, wis mèh raina. Mulané payo kita padha ngrucat sakèhing panggawé kang peteng, sarta sikep gegamaning pepadhang! 13 Payo kita padha urip kang patut, kaya ing wayah awan, aja padha nguja memangan lan mendem-mendeman; aja padha laku jina lan ngumbar hawa-napsu; aja padha tukar padu lan kumèrèn. 14 Nanging padha ngrasuka Gusti Yésus Kristus lan aja nuruti watak kang asipat daging kanggo ngumbar pepénginané.
1 Wong kang ringkih pracayané iku tampanana, lan aja ngrembug panemuné. 2 Ana wong kang yakin, yèn kena mangan sawernaning pangan, nanging wong kang ringkih pracayané mung mangan jejanganan baé. 3 Sapa kang mangan, aja ngrèmèhaké kang ora mangan, sarta sapa kang ora mangan aja ngadili wong kang mangan, awit Allah wus kepareng nampa wong mau. 4 Kowé iku sapa ta, déné kok ngadili baturing liyan? Wong iku ngadeg apa tiba, iku rak urusané bendarané dhéwé. Nanging wong iku bakal tetep ngadeg, marga Pangéran kwaos njaga wong mau supaya terus ngadeg. 5 Ana wong kang nganggep yèn ana dina kang luwih wigati katimbang dina-dina liyané, nanging ana manèh kang ngarani menawa kabèh dina iku padha baé. Saben wong iku yakina kanthi temenan ana ing sajroné atiné dhéwé. 6 Sapa kang nggondèli salah siwijining dina, anggoné tumindak mangkono mau kagem ngurmati Gusti. Déné wong kang mangan, nindakaké kang mangkono iku kagem Gusti, awit wong iku ngaturaké panuwun marang Allah. Lan sapa kang ora mangan, wong mau nindakaké iku kagem Gusti, lan uga ngaturaké panuwun marang Allah. 7 Sabab ora ana siji baé ing antara kita kang uripé kanggo awaké dhéwé, lan ora ana siji baé ing antara kita kang patiné kanggo awaké dhéwé. 8 Marga menawa kita urip, urip kita iku kagem Gusti, lan menawa kita mati, mati kita iku iya kagem Gusti. Dadiné, urip utawa mati, kita iki padha dadi kagungané Gusti. 9 Sabab, iya minangka iku Kristus wus séda lan wungu manèh, supaya Panjenengané jumeneng Gusti tumrap wong-wong mati apadéné kang isih urip. 10 Nanging mungguhing kowé, yagéné kowé kok ngadili sadulurmu tunggal pracaya? Utawa yagéné kowé kok ngrèmèhaké sadulurmu iku?
Awit ana tulisan, surasané, "Demi gesangingsun," mangkono pangandikaning Pangéran, kabèh dhengkul bakal padha sujud ana ing ngarsaningsun, sarta sakèhé ilat bakal ngluhuraké Allah." 12 Dadiné saben wong ing antara kita bakal ngaturaké panjawab kita dhéwé-dhéwé marang Allah. 13 Mulané kita aja padha adil-ingadilan manèh! Nanging luwih becik kowé nganut panemu iki: Kita aja nganti dadi jalarané sadulur tunggal pracaya kita tiba utawa kesandhung! 14 Aku mangerti lan yakin ana ing Gusti Yesus, yèn ora ana barang kang najis saka kaanané dhéwé; mung kanggo wong kang nganggep sawijining barang iku najis, tumrapé wong mau barang iku dadi najis. 15 Sabab yèn kowé nglarakaké atiné sadulurmu tunggal pracaya marga saka apa kang kokpangan, dadiné kowé ora urip awewaton katresnan manèh. Kowé aja gawé rusaké sadulurmu marga saka panganmu, sabab Kristus wus séda kanggo wong iku. 16 Kanthi mangkono, kowé aja nganti gelem dipitenah bab apa kang becik tumrapmu. 17 Sabab Kratoné Allah
Awit sapa baé kang ngladosi Kristus kanthi patrap mangkono, iku dadi keparengé Allah sarta kaajènan ing wong. 19 Mulané payo kita padha nggayuh marang apa kang ndadèkaké rukun sarta bangun-binangun. 20 Kowé aja mbubrah pakaryané Allah marga déning pangan! Samubarang kabèh iku suci, nanging wong dadi luput, yèn pangané njalari wong liya kesandhung. 21 Beciké kowé aja mangan daging sarta aja ngombé anggur, utawa nindakaké apa baé kang dadi sandhungan tumrap sadulurmu tunggal pracaya. 22 Antepana kang dadi keyakinanmu iku tumrap awakmu dhéwé ana ing ngarsané Allah. Rahayu wong kang ora ngukum awaké dhéwé tumrap apa kang dianggep becik katindakaké. 23 Nanging sing sapa mangan kanthi mangu-mangu, iku ateges wis kaukum, awit anggoné nindakaké iku ora kadhasaran pracaya. Mangka
aja ngupaya kasenengan kita dhéwé. 2 Saben wong ing antara kita, kudu ngudi kasenengané sapadha-padha, murih beciké supaya padha kabangun. 3 Awit Kristus uga ora ngupaya karemenané piyambak, nanging kaya kang katulisan, surasané, "Tembung-tembung panacadipun tiyang ingkang sami nyacad Paduka, dhumawah dhateng kawula." 4 Ujer samubarang kang biyèn wus katulis, iku katulis minangka piwulang kanggo kita, supaya kita gondhèlan kanthi kenceng ing pangarep-arep kalawan sabar mantep sarta panglipur kang saka ing Kitab Suci. 5 Muga-muga Allah kang dadi etuking
tunggal tembung, kowé padha ngluhuraké Allah, lan Ramané Gusti kita, Yésus Kristus. 7 Mulané kowé padha tampa-tinampanana, padha kaya Kristus anggoné uga wus nampani kita, kagem kaluhurané Allah. 8 Kang dakkarepaké yaiku, marga kayektèné Allah, Kristus wus dadi peladosé para wong tetakan, kanggo ngukuhaké prasetyané kang wus kaparingaké marang para leluhur kita, 9 sarta supaya para bangsa padha bisa ngluhuraké Allah, awit saka sih-palimirmané, kaya kang katulis, surasané, "Mila kawula badhé ngluhuraken Paduka, wonten ing satengahing para bangsa, saha memuji asma Paduka kanthi pangidung mazmur." 10 Lan saterusé mangkéné, "Hé para bangsa, padha bungah-bungaha bareng karo umaté." 11 Lan manèh, "Hé para bangsa, padha saosa puji marang Pangéran, sarta sakèhé suku bangsa padha memujia marang Panjenengané." 12 Sarta sabanjuré pangandikané Yésaya, "Bakal ana sogol thukul saka tunggaké Isai, kang bakal jumeneng ngerèh para bangsa, sarta iya Panjenengané iku kang bakal dadi pangarep-arepé para bangsa." 13 Muga-muga Allah, etuking pangarep-arep, menuhi kowé kabèh
pangarep-arep . 14 Para Sadulur, aku dhéwé pancèn yakin mungguhing kowé, yèn kowé wus padha sugih kabecikan, mumpuni ing sakèhing kawruh, sarta kaconggah padha éling-ingélingaké. 15 Éwadéné marga saka sih-rahmat peparingé Allah marang aku, ana ing layang iki ing kana-kéné aku rada wani awèh pepéling marang kowé kabèh, 16 yaiku menawa aku kepareng dadi peladosé Kristus Yésus minangka imam kanggo bangsa-bangsa liya, ing bab martakaké Injilé Allah, supaya bangsa-bangsa mau bisa katampi déning Allah, minangka pisungsung kang dadi keparengé, kang kasucèkaké déning Roh Suci. 17 Dadi aku bisa nglairaké panggunggung ana ing patunggilané Kristus tumrap peladosanku ana ing ngarsaning Allah. 18 Awit aku ora bakal kumawani nyritakaké bab liyané, kajaba samubarang kang wis katindakaké déning Kristus lantaran aku, yaiku nuntun bangsa-bangsa liya marang pambangun-turut, srana pangucap sarta panggawé, 19 kanthi kwasa awujud tandha pangéram-éram sarta kanthi pangwaosing Rohé Allah. Iya mangkono iku, sajroning mider-mider wiwit saka Yérusalèm nganti tekan Ilirikum, aku wis martakaké Injilé Kristus sakatogé. 20 Lan sajroné martakaké mau aku nganggep dadi utamaning lakuku, menawa anggonku martakaké ora ana ing panggonan-panggonan kang asmané Kristus wus dimangretèni ing wong, supaya anggonku mbangun iku aja nganti ana ing dhasar kang wis kapasang déning wong liya, 21 nanging padha karo kang katulis, surasané, "Wong kang padha durung kawartanan bab Panjenengané, bakal padha ndeleng Panjenengané, sarta kang padha durung tau krungu pawartané, bakal padha mangerti." 22 Ya marga saka iku aku tansah kepalang anggonku arep nemoni kowé kabèh. 23 Nanging saiki, sarèhné aku wus ora duwé papan nyambut-gawé manèh ana ing wilayah kéné, sarta sarèhné aku wis sawatara taun kepéngin nemoni kowé kabèh, 24 mulané ing lakuku menyang Spanyol, bisaa mampir menyang padununganmu, lan ketemu karo kowé, temah kowé banjur padha bisa ngeteraké aku mrana, sawisé aku bisa ngrasakaké seneng sawatara marga bisa ketemu karo kowé kabèh. 25 Ananging wektu saiki, aku lagi ana ing sajroning lakuku menyang Yèrusalèm, ngeteraké sumbangan kanggo para suci. 26 Sabab para sadulur ing Makédonia lan ing Akhaya wis padha gawé putusan nyumbang apa-apa marang wong-wong miskin panunggalané para suci ing Yérusalèm. 27 Prakara iku wis diputusaké kanthi éklas, lan pancèn wis dadi kuwajibané. Sabab, menawa bangsa-bangsa liya wis padha tampa panduman bandha karohanèné wong Yahudi, bangsa-bangsa mau iya wajib ngladèni uga marang wong Yahudi kalawan bandha kadonyané. 28 Kang mangkono, menawa aku wis nindakaké ayahan iku sarta wis masrahaké wohing pambudidayané bangsa-bangsa liya mau, aku tumuli mangkat menyang Spanyol liwat ing kuthamu. 29 Lan aku mangerti, menawa anggonku tilik kowé, aku bakal nindakaké kanthi kebak berkahé Kristus. 30 Ananging marga Kristus, Gusti kita, lan marga katresnan kang sumberé saka Roh, kowé padha dakpituturi, para Sadulur, supaya mbudidaya bebarengan karo aku ana ing pandonga marang Allah kanggo aku, 31 supaya aku kauwalaké saka wong-wong ing Yudéa kang padha ora mbangun-miturut, lan supaya peladosanku kanggo Yérusalèm iku katanggapana kanthi becik déning para suci ing kono, 32 supaya aku bisa kanthi kebak kabungahan nemoni kowé awit saka karsané Allah, lan anggonku bebarengan karo kowé bisa
wanita tunggal pracaya kang dadi pelados ana ing pasamuwan Kéngkréa, 2 supaya koktampani ana ing patunggilané Gusti, kanthi patrap kang samesthiné tumrap para suci, sarta wènèhana, pitulungan samangsa dibutuhaké. Sabab wong iku wus awèh pitulungan marang wong akèh, klebu aku dhéwé. 3 Salam marang Priska lan Akwila, kanca-kancaku sapagawéan ana ing Kristus Yésus. 4 Wong-wong mau wus padha ngetohaké nyawané kanggo uripku. Ora mung aku baé kang awèh panarima, nanging iya sakèhing pasamuwan kang dudu Yahudi. 5 Uga salam marang pasamuwan kang ana ing omahé. Salam marang Épénétus, sadulur tunggal pracaya kang daktresnani, kang dadi woh kang kapisanan saka wilayah Asia kagem Kristus. 6 Salam marang Maria, kang wus nyambut-gawé tanpa ngétung sayah kanggo kowé kabèh. 7 Salam marang Andronikus lan Yunias, sadulurku tunggal bangsa, kang wis tau kinunjara bareng aku, kang padha kajèn ana ing antarané para rasul, sarta kang anggoné dadi Kristen sadurungé aku. 8 Salam marang Ampliatus kang daktresnani ana ing Gusti. 9 Salam marang Urbanus kancaku sapagawéan ana ing Kristus, sarta salam marang Stakhis, kang daktresnani. 10 Salam marang Apèlès, kang wus katitik tahan uji ana ing Kristus. Salam marang wong kang padha klebu kulawargané Aristobulus. 11 Salam marang Hérodion, kancaku tunggal bangsa. Salam marang wong kang padha klebu kulawargané Narkisus, kang ana ing patunggilané Gusti. 12 Salam marang Triféna lan Trifosa, kang padha mempeng banget anggoné lelados kagem Gusti. Salam marang Persis, kang daktresnani, kang wus mbudi daya kanthi mempeng kagem Gusti. 13 Salam marang Rufus, wong kang pinilih ana ing Gusti, sarta salam marang ibuné kang tumraping aku uga dadi ibuku. 14 Salam marang Asinkritus, Flégon, Hèrmès, Patrobas, Hèrmas sarta para Sadulur tunggal pracaya kang padha tetunggalan karo sadulur-sadulur. 15 Salam marang Filologus lan Yulia, Néréus sarta saduluré wadon, lan Olimpas, apadéné sakèhé para suci kang padha tetunggalan karo sadulur-sadulur mau. 16 Padha sesalamana kalawan pangambung kang suci. Salam marang kowé kabèh saka sakèhing pasamuwané Kristus. 17 Nanging kowé padha dakpituturi, para Sadulur, padha diwaspada marang para wong kang nyebar pasulayan, gawé sandhungan, cengkah karo piwulang kang wis koktampa. Singkirana wong-wong iku. 18 Sabab wong-wong kang kaya mangkono iku, padha ora lelados marang Kristus, Gusti kita, nanging padha ngawula marang wetengé dhéwé. Lan kanthi tetembungan kang muluk-muluk sarta basané kang manis, padha ngapusi marang wong-wong kang tulus atiné. 19 Pawarta bab kasetyanmu wus keprungu wong akèh. Mulané aku bungah banget ing ngatasé kowé. Nanging karepku, kowé padha wicaksanaa tumrap apa baé kang becik sarta kalis saka
Gusti kita, nunggila ing kowé kabèh. 21 Salam marang kowé kabèh saka Timotius, kancaku sapagawéan, lan saka Lukius, Yason apadéné Sosipatèr, kanca-kancaku tunggal bangsa. 22 Kula Tèrtius ingkang nyerat serat punika, inggih kintun salam dhateng panjenengan sadaya ing patunggilanipun Gusti. 23 Salam marang kowé kabèh saka Gayus, kang awèh panginepan marang aku, lan marang
nunggila ing kowé kabèh! Amin. 25 Kagem Panjenengané, kang kwasa nyantosakaké kowé kabèh, -- manut Injil kang dakwartakaké, sarta pawarta bab Yésus Kristus, cocog karo kawiyaké wewadi kang sumimpen pirang-pirang abad lawasé, 26 nanging kang saiki wis kababar, sarta wis kawartakaké déning kitab-kitabé para nabi, manut dhawuhé Allah kang langgeng marang sakèhing bangsa, kanggo nuntun marang ing pambangun-turuting pracaya -- 27 kagem Allah, iya mung Panjenengané piyambak kang kebak kawicaksanan, awit saka Yésus Kristus: sakèhing kamulyan langgeng ing salawas-lawasé! Amin.
1 Saka Paulus, kang katimbalan dadi rasulé Kristus Yésus, awit saka karsané Allah, lan saka Sostenès, sadulur kita tunggal pracaya, 2 marang pasamuwané Allah kang ana ing Korintus, yaiku para kang sinucèkaké ana ing Kristus Yésus, sarta kang padha katimbalan dadi wong suci, dalah sakèhé wong ing endi-endi, kang padha nyebut asmané Gusti kita Yésus Kristus, yaiku Gustiné wong-wong mau lan iya Gusti kita. 3 Sih-rahmat lan tentrem-rahayu saka Allah, Rama kita, lan saka Gusti Yésus Kristus, anaa ing kowé kabèh. 4 Aku tansah saos sokur marang Allahku karana kowé kabèh, awit saka sih-rahmaté Allah kang kaparingaké marang kowé ana ing Kristus Yésus. 5 Awitdéné ana ing Panjenengané, kowé wus padha dadi sugih samubarang, iya sarupaning pitembungan lan sawarnaning kawruh, 6 laras karo paseksi bab Kristus, kang wus kateguhaké ana ing antaramu. 7 Satemah kowé padha ora kekurangan ing bab sadhéngah ganjaran, sajroné kowé padha nganti-anti kababaré Gusti kita Yésus Kristus. 8 Panjenengané iya bakal neguhaké kowé nganti tumeka ing wekasan, temah kowé padha tanpa cacad bésuk ing dinané Gusti kita Yésus Kristus. 9 Allah, kang wus nimbali kowé marang patunggilané Kang Putra Yésus Kristus, Gusti kita, iku setya tuhu. 10 Éwadéné panjalukku kanthi banget marang kowé kabèh, para Sadulur, marga saka asmané Gusti kita Yésus Kristus, kowé kabèh dipadha saiyeg sarta aja nganti ana pasulayan ing antaramu; nanging kowé dipadha manunggal, tunggal budi sarta tunggal pangrasa. 11 Sabab, para Sadulurku, aku wus diwartani déning wong-wong saka
saka kowé? Utawa apa kowé padha kabaptis ing jenengé Paulus? 14 Aku saos sokur déné siji baé saka ing antaramu ora ana kang dakbaptis kajaba Krispus lan Gayus, 15 satemah ora ana wong kang bisa kandha yèn kowé padha kabaptis ing jenengku. 16 Aku iya mbaptis brayaté Stéfanas. Kejaba iku aku ora kèlingan, apa isih ana wong liyané manèh kang dakbaptis. 17 Sabab Kristus anggoné ngutus aku iku ora supaya mbaptis, nanging supaya ngabaraké Injil, lan bab iku ora nganggo kawicaksananing tembung, supaya salibé Kristus aja nganti tanpa guna. 18 Awit pawarta bab salib iku pancèn kaanggep bodho tumrapé wong kang bakal padha tiwas, nanging kanggo kita kang padha kapitulungan rahayu, pawarta iku dadi kakiyataning Allah. 19 Sabab ana tulisan mangkéné, "Ingsun bakal nglebur kawicaksanané para wong wicaksana, lan kapinterané para wong pinter bakal sunsirnakaké." 19: 20 Ana ing ngendi wong kang wicaksana? Ana ing ngendi ahli Torèt? Ana ing ngendi juru bantah ing jaman iki? Allah rak wus ndadèkaké kawicaksanané jagat iki bodho? 20: 21 Awit sarèhné sajroning kawicaksanané Allah jagat ora wanuh marang Panjenengané kalawan kawicaksanané, mulané wus dadi keparengé Allah mitulungi rahayu marang para wong kang padha pracaya marga saka kabar Injil kang kaanggep bodho. 22 Wong Yahudi padha ngudi pratandha, lan wong Yunani padha ngupaya kawicaksanan, 23 balik aku padha martakaké Kristus kang sinalib: Mungguhing wong Yahudi dadi sandhungan lan tumrap kang dudu Yahudi kaanggep bodho, 24 nanging tumrap para kang katimbalan, wonga Yahudi, wonga kang dudu Yahudi, Kristus iku dadi kakiyataning Allah lan kawicaksananing Allah. 25 Awit apa kang kaanggep bodhoning Allah iku luwih wicaksana katimbang karo manungsa, lan karingkihaning Allah iku luwih rosa katimbang karo manungsa. 26 Padha ngélingana baé, para Sadulur, kepriyé kaananmu nalikané kowé padha katimbalan, miturut ukuraning manungsa ora akèh kang kalebu wong wicaksana, ora akèh wong kang kalebu gedhé wibawané, ora akèh kang kalebu wong luhur. 27 Nanging kang kaanggep bodho mungguhing jagat, kapilih déning Allah kanggo mirangaké para wong wicaksana, apadéné kang kaanggep
kanggo mirangaké kang rosa, 28 lan kang asor sarta nistha mungguhing jagat, iku kapilih déning Allah, malah kang ora ana ajiné kapilih déning Allah kanggo ngorakaké kang aji, 29 supaya aja ana manungsa siji baé kang gumunggung ana ing ngarsané Allah. 30 Nanging awit saka Panjenengané, kowé wis padha ana ing Kristus Yésus kang marga saka Allah wus dadi kawicaksanan tumrap kita. Panjenengané wis ngleresaké, nucèkaké sarta nebus kita, 31 mulané kaya kang katulis, suraosé, "Sing sapa gumunggung, iku gumunggunga ana ing Pangéran."
1 Mangkono uga nalikané aku nemoni kowé, para Sadulur, tekaku ora kanthi pitembungan kang muluk-muluk utawa nganggo kawicaksanan kang luhur anggonku nglantaraké wewadining Allah marang kowé. 2 Sabab aku wis mutusaké menawa ora duwé sedya nyumurupi apa-apa ana ing antaramu kajaba Yésus Kristus, yaiku Panjenengané kang sinalib. 3 Lan manèh tekaku nemoni kowé iku kalawan apes lan wedi banget sarta gumeter. 4 Anggonku guneman utawa anggonku martakaké ora nganggo tembung-tembunging kawicaksanan kang ngyakinaké, nanging kanthi buktining kakiyatané Roh, 5 supaya pracayamu aja gumantung marang kawicaksananing manungsa, nanging kakiyataning Allah. 6 Sanadyan mangkono aku padha nglairaké kawicaksanan ana ing kalangané wong kang wis padha mateng kawruhé, nanging dudu kawicaksanané jagat iki, lan dudu kawicaksanané para pangwasané jagat iki, yaiku pangwasa kang bakal kasirnakaké. 7 Nanging kang padha dakwartakaké iku kawicaksanané Allah kang kineker sarta winadi, kang wis kacawisaké déning Allah ing sadurungé jagat dumadi, kanggo kamulyan kita. 8 Lan pangwasaning jagat iki ora ana kang nyumurupi kawicaksanan iki, awit menawa padha nyumurupi mesthi ora nganti padha nyalib Gusti kang minulya. 9 Nanging kaya kang tinulis, suraosé, "Kang ora tau kadeleng ing mripat, lan ora tau rinungu ing kuping, sarta kang ora tau tuwuh ing atining manungsa, kang wus kacawisaké déning Allah, iku mau kabèh kanggo para kang padha nresnani Panjenengané." 10 Awit Allah wis nglairaké bab iku marang kita sarana Roh, sabab Roh iku nitipriksa samubarang kabèh, dalah bab kang winados ing Allah. 11 Awit sapa ta ing antarané manungsa kang bisa nyumurupi apa kang tinemu ana ing atiné, kajaba mung rohé manungsa iku dhéwé kang ana ing batiné? Mangkono uga ora ana wong kang sumurup apa kang dumunung ing Allah kajaba Rohé Allah. 12 Kita ora nampani rohé jagat, nanging Roh kang asalé saka Allah, supaya kita padha bisa nyumurupi apa kang dadi sih-peparingé Allah marang kita. 13 Lan sarèhné aku padha awèh katrangan bab-bab karohanèn marang wong-wong kasukman, anggonku ngrembug bab sih-kamirahané Allah iku nganggo tetembungan kang ora diwulangaké marang aku kabèh déning kawicaksananing manungsa, nanging déning Roh. 14 Nanging manungsa kadonyan ora nampani apa kang asalé saka Rohé Allah, awit bab iku tumraping wong mau kaanggep bodho; sarta wong iku ora bisa ngerti, awit bab mau mung bisa kawawas cara kasukman. 15 Balik wong kasukman iku nitipriksa samubarang kabèh, nanging awaké dhéwé ora katiti déning liyan. 16 Sabab, "Sapa ta kang nyumurupi panggalihé Pangéran, nganti bisa atur pirembag marang Panjenengané?" Nanging aku padha kadunungan panggalihé Kristus.
1 Anadéné aku, para Sadulur, nalika iku ora bisa guneman karo kowé kaya marang wong kasukman, nanging mung kaya marang wong kadagingan kang isih kaya bayi ana ing Kristus. 2 Kang dakwènèhaké marang kowé iku susu, dudu pangan kang akas, sabab kowé durung bisa nampa. Malah ing waktu saiki uga, kowé iya durung bisa. 3 Marga kowé isih wujud manungsa kadagingan. Sabab, menawa ing antaramu tinemu rasa kumèrèn sarta pasulayan, apa iku ora dadi tandha-yekti, yèn kowé kabèh iku manungsa kadagingan tuwin pratingkahmu apa ora cara manungsa lumrah? 4 Awit yèn kang siji kandha, "Aku golongané Paulus," lan liyané kandha, "Aku golongané Apolos," apa iku ora nélakaké yèn kowé iku mung manungsa lumrah? 5 Dadi Apolos iku apa? Paulus iku apa? Iku para abdi kang dadi lantarané anggonmu padha dadi pracaya, miturut ayahané dhéwé-dhéwé kang kaparingaké déning Pangéran. 6 Aku kang nandur, Apolos kang nyirami nanging Allah kang nuwuhaké. 7 Mulané kang penting iku dudu kang nandur utawa kang nyirami, nanging Allah kang nuwuhaké. 8 Anadéné kang nandur, lan kang nyirami iku padha; siji-sijiné bakal padha nampani pituwasé dhéwé-dhéwé, laras karo kangèlané. 9 Awit aku kabèh iki padha bebarengan nyambut-gawé kagem pakaryané Allah, déné kowé iku padha dadi
kaparingaké marang aku, aku kang dadi ahli gawé omah kang trampil wis masang pondhasiné, lan wong liya padha nerusaké mbangun ing sandhuwuré. Nanging saben wong kudu nggatèkaké, kepriyé anggoné padha mbangun ing sandhuwuré iku. 11 Sabab ora ana wong kang bisa masang pondhasi liyané kajaba kang wus dipasang, yaiku Yésus Kristus. 12 Embuh anggoné mbangun ing sandhuwuré iku mau migunakaké emas, pérak, watu aji, kayu, suket garing utawa damèn, 13 bésuk garapané saben wong mau bakal kawiyak, awit dinané Gusti kang bakal nélakaké. Amarga kebabaré dina iku srana geni, garapané saben wong bakal kadadar ing geni mau. 14 Menawa garapané bisa lestari, wong iku bakal tampa pituwas. 15 Menawa garapané kobong, wong iku bakal ora tampa pituwas, nanging wongé dhéwé bakal kapitulungan rahayu, mung baé kaya wong kang oncat saka geni. 16 Apa kowé padha ora sumurup, yèn kowé bebarengan iku padha dadi padalemaning Allah, sarta Rohé Allah iya dedalem ana ing kowé? 17 Menawa ana wong kang ngrusak padalemaning Allah, Panjenengané bakal ngrusak wong mau. Sabab padalemaning Allah iku suci, yaiku kowé kabèh. 18 Aja nganti ana wong kang ngapusi awaké dhéwé. Yèn ing antaramu ana kang rumangsa wicaksana miturut jagat iki, karebèn wong iku dadi bodho, supaya dadi wicaksana. 19 Awit kawicaksanané jagat iki kaanggep bodho tumrap Allah. Sabab ana tulisan suraosé, "Panjenengané nangkep para wicaksana sajroning kajuligané." 20 Lan ing panggonan liya, mangkéné, "Pangéran pirsa pikirané para wong wicaksana, menawa iku kabèh tanpa guna." 21 Mulané aja nganti ana wong kang ngegungaké para manungsa, amarga samubarang kabèh iku dadi darbèkmu: 22 dadia Paulus, Apolos, utawa Kéfas, dadia jagat, urip utawa pati, dadia wektu saiki utawa wektu kang bakal kelakon. Kabèh iku darbèkmu, 23 nanging kowé padha dadi kagungané Kristus, sarta Kristus iku kagungané Allah.
1 Kang iku, aku padha dianggepa kaya mangkono iku: dadi abdiné Kristus, kang pinitaya rumeksa ing kekerané Allah. 2 Wondéné para abdi kang kaya mangkono iku, saraté kudu katitik katemenané. 3 Tumraping aku dakanggep sepélé, apa kowé utawa sadhéngah pangadilaning manungsa kang ngadili marang aku. Malah awakku dhéwé iya ora dakadili. 4 Sabab aku pancèn ora rumangsa apa-apa mungguhing awakku dhéwé, nanging ora awit saka iku anggonku kabeneraké. Kang ngadili aku iku Gusti. 5 Mulané kowé aja ngadili sadurungé tekan waktuné, yaiku sadurungé Gusti rawuh. Panjenengané kang bakal nyunari samubarang kang sumimpen ana ing pepeteng, lan kang bakal nglairaké ciptaning ati. Ing kono saben wong bakal olèh pangalem saka Allah. 6 Para Sadulur, kandhaku iki mau daketrapaké marang awakku dhéwé lan marang Apolos, marga saka kowé, supaya marga saka tuladhaku iku, kowé padha sinau ngerti apa ta tegesé unèn-unèn, "Aja ngungkuli apa kang tinulis," supaya ing antaramu aja nganti ana kang kumlungkung kanthi ngegungaké kang siji ngrèmèhaké sijiné. 7 Awit sapa ta kang nganggep kowé iku kinacèk? Lan apa ta kang kokdarbèni kang ora saka anggonmu tampa? Déné yèn marga saka anggonmu tampa, yagéné kowé kok kumalungkung, kaya-kaya ora saka anggonmu tampa? 8 Kowé iku wus padha wareg, kowé wus padha dadi sugih, tanpa aku kowé wus padha dadi raja. Saiba beciké yèn ta pancèn nyata mangkono, menawa kowé wus padha dadi raja, satemah aku iya padha mèlu dadi raja karo kowé! 9 Sabab mungguhing panemuku Allah maringi papan kang asor dhéwé marang aku kabèh, para rasul, padha karo wong kang wus kapatrapan ing paukuman pati, marga aku wus padha dadi tontonaning jagat, para malaékat sarta manungsa. 10 Aku iki padha bodho awit saka Kristus, nanging kowé padha wasis ana ing Kristus. Aku padha apes, nanging kowé padha rosa. Kowé padha mulya, nanging aku padha ora kajèn. 11 Nganti tumeka ing waktu iki aku padha luwé, ngelak,
ora wanuh marang Allah, yaiku ana wong kang ngepèk somahé bapakné. 2 Éwadéné kowé kok padha kumlungkung. Apa ora luwih becik kowé padha prihatin, satemah nyingkiraké wong kang duwé pratingkah mangkono mau saka ing tengahmu? 3 Sabab aku, sanadyan ing tata lair adoh, nanging sacara rohani adu-arep, lan kanthi cara kang mangkono, kaya-kaya aku wis matrapi paukuman marang wong kang nglakoni mangkono iku. 4 Menawa kowé padha kumpul ing asmané Gusti Yésus, sarta aku uga nunggal sajroning Roh, kanthi pangwaosé Yésus, Gusti kita, 5 wong iku kudu kapasrahaké marang Iblis, satemah dagingé rusak, supaya sukmané kapitulungan rahayu bésuk ing dinané Gusti. 6 Ora becik gumunggungmu iku. Apa kowé padha ora sumurup, yèn ragi sathithik iku rumasuk ing jladrèn kabèh? 7 Buwangen ragi kang lawas iku, supaya kowé padha dadi jladrèn kang anyar, sabab kowé rak pancèn tanpa ragi. Awit Cempéning Paskah kita uga wus disembelèh, yaiku Kristus. 8 Mulané payo kita padha pésta, ora nganggo ragi kang lawas, ragi piala utawa duraka, nanging nganggo roti kang tanpa ragi, yaiku kamurnèn lan kayektèn. 9 Aku wus nulis ana ing layangku marang kowé, supaya kowé aja srawung karo wong kang padha laku cabul. 10 Kang dakkarepaké iku ora karo sakèhing wong kang laku cabul ing jagat iki, utawa karo wong kabèh kang srakah sarta tukang njarah-rayah, utawa wong kabèh kang padha nyembah brahala, amarga yèn ta mangkonoa kowé mesthi kudu padha metu saka jagat iki. 11 Nanging, anggonku nulis marang kowé iku mau mangkéné: kowé aja nganti srawung karo wong, kang sanadyan wong mau ngaku sadulur tunggal pracaya, nyatané laku cabul, srakah, nyembah brahala, gawéné mitenah, seneng endem-endeman utawa tukang njarah-rayah; kowé aja pisan-pisan mangan bebarengan karo wong kang kaya mangkono iku. 12 Sabab kanggo apa aku padha ngakimi wong-wong kang ana sanjabaning pasamuwan? Wong-wong kang ana ing sajroning pasamuwan iku rak kang kuduné kokhakimi? 13 Para wong kang padha ana ing sanjabaning pasamuwan, iku bakal dihakimi déning Allah. Wong kang padha nandukaké piala iku tundhungen saka ing tengah-tengahmu.
1 Apa ana wong ing antaramu kang menawa prakaran karo padha sadulur, wani golèk kaadilan marang wong kang padha ora pracaya, ora marang para suci? 2 Utawa apa kowé padha ora sumurup, yèn para suci bakal ngadili jagat? Lan menawa pangadilané jagat iku ana ing tanganmu, apa kowé ora saguh ngrampungi prakara-prakara kang rèmèh? 3 Apa kowé
padinan, apa banjur kokpasrahaké marang wong kang ora kepétung ana ing pasamuwan? 5 Bab iki dakkandhakaké, supaya kowé padha rumangsa isin. Apa siji baé ora ana ta ing antaramu kang wicaksana, kang bisa ngrampungi prakarané para saduluré kang tunggal pracaya? 6 Apa sadulur kang prakaran karo sadulur liyané, malah golèk kaadilan marang wong-wong kang ora pracaya? 7 Bab anané prakara kang tuwuh ana ing antaramu iku baé, wus nélakaké kekalahanmu. Yagéné kowé ora luwih becik nandhang sangsara marga digawé sawenang-wenang? Yagéné kowé ora luwih becik nandhang kapitunan? 8 Ananging kowé dhéwé malah padha tumindak sawenang-wenang lan padha gawé pituna kanthi ngapusi, lan iku malah koktandukaké marang para sadulurmu tunggal pracaya. 9 Utawa kowé padha ora sumurup, yèn wong kang padha ora adil iku bakal ora tampa warisan Kratoning Allah? Aja padha kesasar. Wong kang laku cabul, nyembah brahala, seneng laku jina, wong lanang kang kawin karo padha lanang, lan pasangané wong-wong mau, 10 kang nyenyolong, srakah, seneng endem-endeman, tukang mitenah lan tukang njarah-rayah, iku ora bakal tampa warisan Kratoning Allah. 11 Sawenèhing panunggalanmu biyèn iya kaya mangkono iku, nanging kowé wis padha masrahaké awakmu supaya diresiki, kowé wis padha kasucèkaké, wis padha kabeneraké ing asmané Gusti Yésus Kristus lan ing Rohé Allah kita. 12 "Samubarang diparengaké tumraping aku", nanging ora samubarang maédahi. Samubarang diparengaké tumraping aku, nanging awakku dakjaga aja nganti dikwasani déning apa baé. 13 Pangan iku kanggo weteng, lan weteng kanggo pangan: nanging sakaroné bakal dilebur déning Allah. Badan iku ora kanggo laku cabul, nanging kagem Gusti, lan Gusti kanggo badan. 14 Allah wus mungokaké Gusti; kita iya bakal katangèkaké marga saka pangwaosé. 15 Apa kowé padha ora sumurup, yèn badanmu iku dadi gegelitaning Kristus? Kang iku gegelitaning Kristus apa bakal dakjupuk, tuwin dakdadèkaké gegelitané pelacur? Babar pisan ora! 16 Utawa, apa kowé ora sumurup, yèn sing sapa rumaket marang pelacur, iku dadi nunggal sabadan? Rak ana pangandika mangkéné, "Loro-loroné bakal dadi daging siji." 17 Balik sing sapa rumaket ing Gusti, iku dadi nunggal roh kalawan Panjenengané. 18 Padha ngedohana laku cabul! Sarupaning dosa liyané kang dilakoni wong iku tumindaké sanjabaning badané. Nanging wong kang nindakaké laku cabul iku ateges dosa marang badané dhéwé. 19 Apa kowé padha ora sumurup, yèn badanmu iku padha dadi padalemané Roh Suci kang dedalem ana ing kowé, Roh Suci kang kaparingaké marang kowé déning Allah, sarta menawa awakmu iku dudu awakmu dhéwé? 20 Sabab kowé wus padha tinuku lan wus kabayar lunas: Mulané padha ngluhurna Allah srana badanmu!
1 Saiki, masalah kang kasebut ing layangmu marang aku. Becik menawa wong lanang ora sesomahan, 2 nanging ngélingi anané bebaya laku cabul, beciké saben wong lanang duwé somahé dhéwé lan wong wadon iya duwé somahé dhéwé. 3 Sing lanang netepana kuwajibané marang sing wadon, mangkono uga sing wadon marang sing lanang. 4 Sing wadon ora ngwasani badané dhéwé, nanging sing lanang. Mangkono uga sing lanang iya ora ngwasani badané dhéwé, nanging sing wadon. 5 Kowé aja padha cegah-cinegah, kajaba kalawan padha sarujuké kanggo sawatara mangsa, supaya kowé bisa mligèkaké waktu kanggo ndedonga. Nanging sawusé iku padha kumpula manèh, supaya Iblis aja nganti nggodha kowé, awit saka anggonmu ora kuwat nahan napsumu. 6 Bab iki dakkandhakaké marang kowé minangka palilah, ora minangka préntah. 7 Sanadyan mangkono saiba beciké menawa wong kabèh padha
sesomahan lan para randha, dakprayogakaké, supaya padha tetep kaya aku iki. 9 Nanging menawa ora kuwat nyegah napsuné, karebèn padha omah-omah. Awit luwih becik omah-omah tinimbang ngangah-angah marga déning hawa-napsu. 10 Mungguh para wong kang padha sesomahan -- dudu aku, nanging Gusti kang ndhawuhi, -- supaya wong wadon aja nganti pegatan karo somahé. 11 Lan yèn pegatan, tetepa anggoné ora jejodhoan utawa rukuna manèh karo sing lanang. Lan wong lanang ora kena megat somahé. 12 Nanging marang wong liya aku -- dudu Gusti -- mituturi mangkéné: Yèn ana sadulur tunggal pracaya duwé somah kang ora pracaya, mangka wong wadon iku gelem manggon tetunggalan, sadulur mau aja nganti megat sing wadon iku. 13 Lan wong wadon menawa duwé somah kang ora pracaya, mangka wong lanang iku gelem manggon tetunggalan, wong wadon mau aja nganti megat sing lanang iku. 14 Amarga wong lanang kang ora pracaya iku, wis kasucèkaké marga saka sing wadon, lan wong wadon kang ora pracaya mau wis kasucèkaké marga saka sing lanang. Saupama ora mangkono, anak-anakmu iku rak banjur dadi anak-anak kang najis, mangka saiki padha suci. 15 Nanging menawa kang ora pracaya iku kepéngin pegatan, iya karebèn megat; menawa mangkono iku sadulur lanang utawa wadon mau padha ora kacencang ing wajib. Nanging Allah nimbali kowé supaya padha urip ing sajroné atut-rukun. 16 Sabab kepriyé anggonmu bisa sumurup, hé wong wadon, menawa kowé ora bakal nylametaké somahmu? Utawa kepriyé anggonmu sumurup, hé wong lanang, menawa kowé ora bakal nylametaké somahmu? 17 Sabanjuré, saben wong iku lestaria uripé kaya kang wus katetepaké déning Gusti, lan ing sajroning kaanan kaya ing nalikané katimbalan déning Allah. Iya iki pranatan kang dakwènèhaké marang sakèhé pasamuwan. 18 Menawa ana wong kang katimbalan wus tetak, aja mbudidaya ngilangi tandaning tetaké. Lan menawa ana wong kang katimbalan ora tetak, aja banjur nglakoni tetak. 19 Sabab tetak utawa ora tetak iku ora penting. Kang prelu netepi angger-anggeré Allah. 20 Saben wong iku tetepa ing timbalané kaya nalikané katimbalan déning Allah. 21 Menawa nalikané katimbalan kowé dadi batur tukon, iku aja kokgrantesaké! Nanging menawa kowé bisa dadi wong mardika, gunakna kamardikanmu iku kanthi prayoga. 22 Sabab batur tukon kang katimbalan ing Gusti iku dadi wong mardika kagungané Gusti. Mangkono uga wong mardika, kang katimbalan déning Kristus, iku dadi abdiné Kristus. 23 Kowé wus padha tinuku lan wus kabayar lunas. Mulané kowé aja padha dadi batur tukoning manungsa. 24 Para Sadulur, saben wong iku tetepa ana ing ngarsané Allah, kaya nalikané katimbalan. 25 Saiki bab para wong kang durung omah-omah. Aku ora olèh dhawuh saka Gusti tumrap bab iki. Nanging aku nglairaké panemuku kayadéné wong kang kena dipracaya, awit saka palimirmané Allah. 26 Kang iku panimbangku, ngélingi gawating kaanan ing waktu saiki, becik menawa wong iku kaanané ora owah. 27 Menawa kowé wus kacancang ing wong wadon, aja ngarah pegaté! Menawa kowé durung kacancang ing wong wadon, ora prelu golèk! 28 Éwadéné menawa kowé omah-omah, iku kowé ora dosa. Lan yèn ana prawan omah-omah, iku iya ora dosa. Nanging wong-wong kang mangkono iku bakal nandhang kasusahan mungguh ing daging, mangka karepku kowé aja nganti ketaman ing kasusahan iku. 29 Para Sadulur, kang dakkarepaké mangkéné: Waktuné wus kari sathithik! Mulané ing waktu kang mung kari sadhéla iki, wong lanang kang padha sesomahan tumindaka kaya-kaya ora sesomahan; 30 lan wong kang padha nangis, dikaya ora nangis; lan kang bungah dikaya ora bungah; sarta para wong kang tetuku, dikaya ora nduwèni kang dituku. 31 Dadiné, wong kang padha nganggo barang-barang kadonyan iki, dikaya ora nganggo. Sabab donya kang wujudé kaya saiki iki, bakal sirna. 32 Kang dakkarepaké, supaya kowé padha urip tanpa was-sumelang. Wong lanang kang ora sesomahan, tansah nggatèkaké prakara-prakara kang mungguh ing Gusti, kepriyé murih dadi keparengé Gusti. 33 Déné wong lanang kang sesomahan, tansah nggatèkaké prakara-prakara kadonyan, kepriyé bisané gawé senengé sing wadon, 34 lan marga saka mangkono pikirané banjur kabagé-bagé. Wong wadon kang ora sesomahan, sarta para prawan, padha tansah nggatèkaké prakara-prakara kang mungguh ing Gusti, supaya jiwa-ragané dadi suci. Nanging wong wadon kang sesomahan tansah nggatèkaké prakara-prakara kadonyan, kepriyé bisané gawé senengé sing lanang. 35 Kabèh iki mau dakkandhakaké kanggo kabutuhanmu dhéwé, ora nedya ngalang-alangi kekarepanmu, nanging supaya kowé padha nglakoni samubarang kang patut sarta supaya anggonmu leladi marang Gusti tanpa alangan. 36 Déné menawa ana wong duwé pangira, yèn anggoné ngrengkuh marang pacangané kurang samesthiné, menawa prawan mau sangsaya tuwa, mangka duwé rasa adreng kudu neningkahan, menawa pancèn karepé mangkono, karebèn neningkahan. Iku ora dosa. 37 Déné menawa ana wong kang atiné yakin, ora kapeksa lan bisa ngerèh kekarepané, sarta wus kenceng sedyané ora arep omah-omah karo pacangané, iku tumindak becik. 38 Dadi wong kang omah-omah karo pacangané, iku tumindak becik, déné kang ora omah-omah karo pacangané, iku tumindak luwih becik. 39 Wong wadon somahan iku kacancang salawasé somahé isih urip. Nanging yèn bojoné wus tilar donya, wong wadon mau wenang neningkahan manèh karo sapa baé kang dikarepaké, anggeré wong kang pracaya. 40 Nanging mungguhing panemuku, luwih binerkahan, menawa wong mau tetep kaya mangkono. Lan pangrasaku, aku iya kadunungan Rohé Allah.
1 Mungguh daging sesajèning brahala iku, kita padha sumurup, "Kita kabèh padha duwé kawruh." Kawruh kang mangkono iku marakaké kumenthus, nanging katresnan iku mbangun. 2 Menawa ana wong duwé pangira, yèn duwé "kawruh" iku ateges durung bisa nggayuh kawruh kang kuduné digayuh. 3 Nanging wong kang tresna marang
jagat satemené ora ana, lan ora ana Allah liyané kajaba mung Panjenengané." 5 Sabab, sanadyan ta ana kang sinebut "ilah", dadia ing swarga, utawa ing bumi -- sarta pancèn bener ana "ilah" akèh, lan "gusti" akèh kang kaya mangkono iku --, 6 nanging mungguh ing kita mung ana Allah siji, yaiku Sang Rama, kang dadi etuking samubarang kabèh, lan kita padha urip lumados marang Panjenengané, sarta Gusti iya mung siji, yaiku Yésus Kristus, kang lumantar Panjenengané samubarang katitahaké lan kita padha urip. 7 Déné kang duwé kawruh mangkono iku ora saben wong. Ana wong, kang awit saka anggoné isih kacancang ing brahala-brahala, anggoné mangan daging iku kaya mangan sesajèning brahala. Lan amarga pangrasaning atiné ringkih banjur dadi cacad. 8 "Pangan iku ora njalari kita saya cedhak karo Allah. Kita padha ora kapitunan apa-apa menawa ora mangan, lan ora bathi apa-apa menawa kita padha mangan." 9 Nanging poma kowé padha diawas, aja nganti wewenangmu iku dadi sandhungan tumrap wong kang padha ringkih. 10 Awit menawa nganti ana wong kang weruh kowé kang duwé kawruh, lagi mangan ana ing omahing brahala, apa wong kang
tunggal pracaya, dadi nemu tiwas marga saka "kawruhmu", mangka Kristus wus nglampahi séda kanggo wong iku. 12 Menawa kanthi patrap mangkono, kowé gawé dosa marang para Sadulurmu tunggal pracaya sarta natoni pangrasaning atiné kang ringkih, iku sajatiné kowé gawé dosa marang Kristus. 13 Mulané menawa pangan dadi sesandhungan tumrap sadulurku tunggal pracaya, ing salawasé aku ora arep mangan daging manèh, supaya aja nganti dadi sesandhungan tumrap sadulurku.
1 Apa aku iki dudu wong mardika? Apa aku iki dudu rasul? Apa aku ora wis ndeleng Yésus, Gusti kita? Kowé iku apa ora dadi wohing garapanku ana ing Gusti? 2 Sanadyan kanggoné wong liya aku iki dudu rasul, nanging tumraping kowé aku iki rasul. Amarga uripmu ana ing Gusti iku minangka tandha cap tumraping karasulanku. 3 Iki panjawabku marang wong kang padha nacad aku. 4 Apa aku ora duwé wewenang mangan lan ngombé? 5 Apa aku ora duwé wewenang ngajak wong wadon tunggal pracaya kang dadi somahku ing sajroning lakuku, padha kaya para rasul liyané lan para sadhèrèké Gusti apadéné Kéfas? 6 Utawa apa mung aku lan Barnabas baé kang ora duwé wewenang kabébasaké saka ing pagawéan kanggo golèk pangan? 7 Sapa ta kang wus tau mèlu maju perang kanthi wragad dhéwé? Sapa ta kang nanduri kebon anggur lan ora mangan wohé? Utawa sapa ta kang angon pepanthan wedhus lan ora ngombé susuné? 8 Kandhaku kang mangkono iku apa mung gagasaning manungsa baé? Angger-anggering Torèt rak iya mratélakaké mangkono, ta? 9 Sabab ing angger-anggeré Musa ana tulisan mangkéné, "Sira aja mbrangus cangkeming sapi kang lagi kanggo nggiling." Apa Allah iku nggumatosi sapi? 10 Apa dudu kita kang kakarsakaké? Iya, bab iki katulis kanggo kita, yaiku: kang mluku iya kudu mluku kanthi pangarep-arep, lan kang nggiling iya kudu nggiling kanthi pangarep-arep olèh pandumané. 11 Kang iku menawa aku kang wus padha nyebar wiji kasukman kanggo kowé kabèh, apa ora kena aku padha ngenèni pametumu tata kadonyan? 12 Menawa wong liya padha wenang ngarep-arep panduman saka kowé, luwih-luwih aku kabèh! Nanging aku padha ora
padha nahanaké samubarang, supaya aja nganti ngalang-alangi pakabaraning Injilé Kristus. 13 Apa kowé padha ora sumurup, yèn wong kang padha leladi ing papan kang suci iku pangané iya saka ing papan suci, lan wong kang padha leladi ing misbyah, iku iya padha olèh panduman saka ing misbyah kono? 14 Mangkono uga Gusti iya wus mranata, para kang ngabaraké Injil, iku uripé iya saka anggoné ngundhangaké Injil iku. 15 Nanging aku, ora tau migunakaké wewenang iku mau siji-sijia. Anggonku nulis kabèh iki, ora supaya aku uga nampa pituwas kang kaya mangkono. Sabab aku aluwung mati katimbang tumindak mangkono.
anggonku nindakaké iku mung manut karepku dhéwé, pancèn aku wenang nampa pituwas. Nanging menawa ora saka karepku dhéwé, iku dadi ayahan kang kabubuhaké marang aku. 18 Yèn mangkono banjur apa pituwasku? Pituwasku yaiku: Aku diparengaké ngabaraké Injil tanpa pituwas, lan aku ora migunakaké wewenangku anggonku dadi juru ngundhangaké Injil. 19 Sanadyan aku iki mardika tumraping wong kabèh, éwadéné aku ngabdèkaké awakku marang wong kabèh, supaya aku kepareng nggèndèng wong akèh. 20 Dadiné, tumrapé wong Yahudi aku dadi kaya wong Yahudi, supaya aku bisa nggèndèng wong Yahudi. Tumrap para wong kang kawengku ing angger-anggering Torèt aku dadi kaya wong kang kawengku ing angger-anggering Torèt, -- sanadyan aku dhéwé ora kawengku ing angger-anggering Torèt -- supaya aku bisa nggèndèng para wong kang kawengku ing angger-anggering Torèt. 21 Tumrapé wong kang padha ora kawengku ing angger-anggering Torèt, aku dadi kaya wong kang ora kawengku ing angger-anggering Torèt -- sanadyan uripku iku ora
dadi kaya wong ringkih, supaya aku bisa nggèndèng marang wong kang padha ringkih. Tumrap sarupaning wong aku dadi kaya wong-wong mau, supaya sabisa-bisa aku nylametaké wong sawatara saka ing
padha ora sumurup, yèn ana ing glanggang, wong kang padha mèlu iku kabèh padha lumayu, nanging mung siji kang tampa ganjaran? Mulané padha lumayua amrih kowé bisa tampa ganjaran. 25 Saben wong kang mèlu balapan, iku njaga awaké ing
supaya sawisé ngabaraké Injil marang wong liya, aja nganti aku dhéwé ditampik.
1 Anadéné karepku, para Sadulur, supaya kowé padha mangerti, yèn para leluhur kita padha ingauban ing méga, lan kabèh wus padha lumaku nratas sagara. 2 Supaya dadi pandhèrèké Musa, kabèh wus padha kabaptis sarana méga lan sarana sagara. 3 Wong kabèh mangan pangan kasukman kang padha, 4 lan wong kabèh ngombé ombèn-ombèn kasukman kang padha uga, awit padha ngombé saka ing parang kasukman kang ngetutaké lakuné; déné parang mau yaiku Kristus. 5 Éwadéné akèh saka panunggalané kang padha ora ndadèkaké keparengé Allah, iku padha katumpes ana ing pasamunan. 6 Kabèh iki mau wis kelakon minangka tuladha lan pepéling tumrap kita, supaya kita aja nganti padha kepéngin marang piala, kaya kang wis katindakaké déning wong-wong mau, 7 lan kita aja nganti padha dadi wong nyembah brahala kaya sawenèhing panunggalané, kaya kang katulis, suraosé, "Wong sabangsa iku padha lungguh, mangan lan ngombé; banjur padha ngadeg lan seneng-seneng jejogèdan." 8 Kita aja padha laku cabul, kaya kang padha katindakaké déning sawenèhing panunggalané, temahan ana wong telu likur èwu kang padha mati sadina. 9 Karomanèh kita aja padha nyoba marang Kristus, kaya kang padha katindakaké déning sawenèhing panunggalané, satemah padha tiwas déning ula. 10 Sarta aja padha grundelan kaya sawenèhing panunggalané, satemah padha ditumpes déning malaékating pati. 11 Kabèh iki mau wus tumempuh marang wong-wong mau minangka conto, lan katulis supaya dadi pepéling tumrap kita kang padha urip ing pungkasaning jaman kang wus wiwit kelakon. 12 Mulané sapa kang rumangsa ngadeg jejeg, dingati-ati aja nganti tiba! 13 Kang padha kokalami iku pacoban-pacoban kang lumrah, kang ora ngluwihi kakuwataning manungsa. Sabab Allah iku setya tuhu, mulané ora bakal négakaké kowé kacoba ngluwihi saka ing kakuwatanmu. Menawa kowé kena ing pacoban, Panjenengané bakal maringi
marang kowé iku kaya marang wong kang padha duwé pangertèn. Padha timbangen dhéwé apa kang dakpituturaké! 16 Tuwunging pamuji sokur kang kita sukuri iku, apa ora dadi wujuding patunggilan
kang akèh, dadi badan siji; marga kabèh padha olèh panduman saka roti siji iku. 18 Padha titènana bangsa Israèl jasmani: Wong kang padha mangan kurban iku rak padha ndhèrèk ing paladosaning misbyah, ta? 19 Apa ta kang dakkarepaké kandha mangkono iku? Apa sesajèning brahala iku ana tegesé? Utawa, apa brahala iku ana maknané? 20 Ora! Déné kang dakkarepaké, sesajèné wong-wong iku mau tumuju marang roh-roh jahat, ora marang Allah. Lan ora dadi karepku yèn kowé padha tetunggalan karo para roh jahat. 21 Ora bisa kowé padha ngombé ing tuwungé Gusti lan iya saka ing tuwungé para roh jahat. Ora bisa kowé padha tampa panduman ing méjané Gusti lan iya ing méjané para roh jahat. 22 Utawa apa kita nedya memungu bentèring panggalihé Gusti? Apa iya karosan kita ngungkuli Panjenengané? 23 "Samubarang diparengaké", nanging ora samubarang iku maédahi. "Samubarang diparengaké", nanging ora samubarang mbangun. 24 Aja nganti ana wong kang mung golèk untungé dhéwé, nanging saben wong ngaraha untunging liyan. 25 Kowé padha kena mangan apa baé kang diedol ana ing pasar daging, aja nganggo neges apa-apa marga saka osiking ati. 26 Sabab, "bumi saisiné kabèh iku kagungané Pangéran." 27 Menawa kowé padha diulemi déning wong kang ora pracaya, lan uleman iku koktampani, padha mangana apa baé kang disuguhaké marang kowé, aja nganggo neges apa-apa marga saka osiking ati. 28 Nanging yèn ana wong kang ngandhani kowé, "Iku sesajèning brahala!" aja kokpangan, marga saka kang ngandhani mau lan iya awit saka osiking ati. 29 Kang dakkarepaké osiking ati iku dudu osiking atimu dhéwé, nanging osiking atiné wong liya iku. Mbokmenawa ana wong kandha, "Yagéné ta, déné kamardikanku kok ditemtokaké déning osiking atiné wong liya? 30 Menawa aku mèlu mangan apa-apa kanthi saos sokur, yagéné aku kok dicacad marga saka panganan kang daksukuri iku mau?" 31 Mulané, dadia kowé mangan, dadia kowé ngombé, dadia nglakoni apa baé liyané, kabèh iku mau lakonana kagem kaluhurané Allah. 32 Kowé aja nganti padha gawé sandhungan, dadia marang wong Yahudi, dadia marang wong Yunani, apadéné marang pasamuwané Allah. 33 Dikaya aku iki iya ngarah nglegakaké atiné wong kabèh ing bab apa baé, ora kanggo kapreluanku dhéwé, nanging kanggo kabutuhané wong akèh, supaya padha kaslametaké.
1 Padha nulada marang aku, dikaya aku iya nulad marang Kristus. 2 Aku ngalem kowé, sabab ana ing samubarang prakara kowé padha tetep éling marang aku lan padha ngantepi tata cara kang dakwulangaké marang kowé. 3 Nanging karepku, kowé padha nyumurupana bab iki, yaiku sesirahé saben wong lanang iku Kristus, déné sesirahé wong wadon iku kang lanang, sarta sesirahé Kristus iku Allah. 4 Saben wong lanang kang ndedonga utawa medhar wangsit kanthi sirah kudhungan, iku ngina sirahé dhéwé. 5 Nanging saben wong wadon kang ndedonga utawa medhar wangsit sirahé tanpa kudhung, iku ngina sirahé dhéwé, sabab padha baé karo wong wadon kang nggundhuli sirahé. 6 Sabab wong wadon menawa ora gelem kudhungan, iku aluwung cukura pisan. Nanging menawa cukuran iku njalari wong wadon iku ina, beciké iya padha nganggoa kudhung. 7 Déné wong lanang iku ora prelu nganggo kudhung, awit wong lanang iku nyunaraké citra lan kamulyaning Allah. Déné wong wadon iku nyunaraké kamulyaning wong lanang. 8 Marga wong lanang iku asalé ora saka wong wadon, nanging wong wadon kang asalé saka wong lanang. 9 Sarta wong lanang iku anggoné katitahaké ora marga saka wong wadon, nanging wong wadon kang katitahaké marga saka wong lanang. 10 Mulané wong wadon iku nganggo pratandhaning kawibawané ana ing sirahé, marga saka para malaékat. 11 Éwadéné, ana ing Gusti ora ana wong wadon tanpa wong lanang, lan ora ana wong lanang tanpa wong wadon. 12 Awit kayadéné anané wong wadon iku saka wong lanang, mangkono uga anané wong lanang iku lantaran wong wadon; lan samubarang kabèh iku pinangkané saka Allah. 13 Padha timbang-timbangen dhéwé: Apa pantes wong wadon ndedonga marang Allah, sirahé kok ora kudhungan? 14 Saka kodraté dhéwé rak wus tetéla tumrap kowé, yèn asor mungguhing wong lanang, samangsa rambuté diingu dawa? 15 Nanging tumrap wong wadon ngingu rambut iku dadi lan kamulayané. Awit rambut iku kaparingaké minangka kudhung. 16 Nanging yèn ana wong ngèyèl, aku utawa pasamuwan-pasamuwané Allah padha ora duwé pakulinan kang kaya mangkono iku. 17 Ing sajroné aku awèh pituduh-pituduh sabanjuré iki aku ora bisa ngalem kowé, awit anggonmu padha kumpulan iku ora ndadèkaké mundhak becik, nanging malah mundhak ala. 18
ngandel. 19 Awit ing antaramu pancèn kudu ana golongan-golongan, supaya ing mengko katitik sapa saka ing antaramu kang padha tahan uji. 20 Menawa kowé padha kumpulan iku ora nedya kembul bujanané Gusti. 21 Sabab nalikané padha kembul mangan iku, saben wong ndhisiki njupuk pangané dhéwé, satemah kang siji kaluwèn, sijiné mendem. 22 Apa kowé ora duwé omah dhéwé kang kena kokenggo mangan lan ngombé? Apa kowé padha arep ngrèmèhaké pasamuwané Allah, sarta mirangaké wong kang padha ora deduwèn? Apa ta kang kudu dakkandhakaké marang kowé? Apa aku kudu ngalem kowé? Tumrap prakara iki, aku ora ngalem. 23 Sabab apa kang wus daktampa saka Gusti iku, iya wus dakterusaké marang kowé, yaiku, yèn Gusti Yésus, ing wayah bengi nalika Panjenengané ndungkap kaulungaké, mundhut roti, 24 lan sawusé saos sokur, tumuli nyuwil-nyuwil rotiné sarta ngandika, "Iki badanku, kang kaulungaké marga saka kowé; iki padha tindakna kanggo pangéling-éling marang Aku!" 25 Mangkono uga tuwungé, sawusé dhahar, pangandikané, "Tuwung iki prajanjian anyar kang kaecap kalawan getihku. Saben-saben kowé padha ngombé, iku padha tindakna kanggo pangéling-éling marang Aku!" 26 Awit saben-saben kowé padha mangan roti iki sarta ngombé ing tuwung iki, iku ateges kowé padha martakaké sédané Gusti nganti tumeka ing rawuhé. 27 Dadi sing sapa kanthi sawiyah-wiyah anggoné mangan roti sarta ngombé ing tuwungé Gusti, iku dosa marang sarira lan rahé Gusti. 28 Mulané saben wong ndadara awaké dhéwé, lan sawusé mangkono lagi mangan roti lan ngombé ing tuwung iku. 29 Sabab sing sapa mangan sarta ngombé ora kalawan ngakoni bab sarirané Gusti, iku bakal nekakaké paukuman marang awaké dhéwé. 30 Mulané akèh ing antaramu kang padha ringkih lan laranen, sarta ora sathithik kang padha nemahi pati. 31 Nanging menawa kita padha ndadar awak kita dhéwé, kita ora bakal tampa paukuman. 32 Déné menawa kita padha tampa paukuman saka Gusti, iku kita padha kaperdi, supaya kita aja nganti kaukum bebarengan karo jagat. 33 Mulané para Sadulurku, samangsa kowé padha kembul mangan, padha entèn-ingentènana. 34 Déné yèn ana wong kang luwé, beciké mangan dhisik ana ing omahé, supaya anggonmu padha kembul mangan iku aja nganti nekakaké paukuman. Mungguh bab-bab liyané bakal dakpranata bésuk satekaku.
1 Saiki bab peparingé Roh. Para Sadulur, karepku kowé padha nyumurupana ing sanyatané. 2 Kowé rak padha sumurup, yèn ing nalikané kowé durung padha wanuh karo Allah, kowé padha kagèndèng marang brahala-brahala kang bisu. 3 Mulané kowé padha daksumurupaké, menawa ora ana wong kang guneman marga saka Rohé Allah kok bisa kandha, "Yésus kena ing ipat-ipat!" lan uga ora ana wong kang bisa ngakoni, "Yésus iku Gusti," yèn ora marga déning Roh Suci. 4 Peparing iku warna-warna, nanging Roh iku mung siji. 5 Lan wujuding paladosan iku rupa-rupa, nanging Gusti iku mung siji. 6 Apadéné panggawé kang ngéram-éramaké iku manéka warna, nanging Allah mung siji kang nindakaké samubarang ana ing wong kabèh. 7 Nanging saben wong kaparingan wedharané Roh kanggo kapreluaning wong akèh. 8 Sabab, kang siji kaparingan déning Roh ganjaran bisa guneman kanthi kawicaksanan, sijiné tampa peparing bisa guneman kanthi kawruh iya saka Roh iku uga. 9 Kang siji kaparingan pracaya, iya déning Roh iku mau, lan sijiné tampa peparing bisa marasaké iya saka Panjenengané uga. 10 Kang siji peparing bisa nganakaké mukjijat, sijiné pamedhar wangsit, sijiné manèh kabisan mbédak-mbédakaké sawarnaning roh. Kang siji kabisan guneman nganggo basa roh, sijiné manèh kabisan njarwakaké basa roh mau. 11 Nanging iki mau kabèh katindakaké déning Roh siji iku uga, kang paring ganjaran marang saben wong dhéwé-dhéwé ing sakarsané. 12 Sabab, kayadéné badan iku siji, mangka anggotané akèh; sarta sakèhing anggotané badan iku sanadyan akèh, padha dadi badan siji; mangkono uga Sang Kristus. 13 Marga sajroning Roh siji kita kabèh wus padha kabaptis dadi badan siji, padha kaombénan saka Roh siji, dadia wong Yahudi, dadia wong Yunani; dadia batur tukon, dadia wong mardika. 14 Awitdéné badan iku pérangané rak ora mung siji, nanging akèh. 15 Saupama sikil kandha mangkéné, "Sarèhné aku dudu tangan, mulané aku ora klebu péranganing badan," apa bener yèn sikil iku ora klebu péranganing badan? 16 Lan saupama kuping kandha mangkéné, "Sarèhné aku dudu mripat, mulané aku ora klebu péranganing badan," kang iku
ana ing ngendi? Saupama badan sakojur iku mung wujud kuping, panggandané ana ing ngendi? 18 Nanging Allah wus mrenahaké anggota iku, ing papané dhéwé-dhéwé ana ing badan, manut ing sakarsané. 19 Saupama kabèh iku mau mung dadi anggota siji, banjur badané iku ana ing ngendi? 20 Pancèn anggotané iku akèh, nanging badané mung siji. 21 Kang iku mripat ora kena kandha marang tangan mangkéné,
kena kandha marang sikil mangkéné, "Aku ora butuh kowé." 22 Malah péranganing badan kang katoné ringkih dhéwé, iku kang dibutuhaké banget. 23 Lan anggotaning badan kang miturut wawasan kita ora pati ana ajiné, iku padha kita paèsi ngluwihi liyané. Sarta péranganing badan kita kang saru, iku padha
wus pantes iku ora prelu karumat mangkono. Ujer Allah anggoné ndhapuk badan kita iku kalawan paring pangaji-aji kang linuwih marang pérangan kang rupané ora pantes, 25 supaya ing sajroning badan aja nganti ana pasulayan, nanging kabèh pérangan kang béda-béda kaanané iku malah padha reksa-rineksa. 26 Mulané yèn ana pérangan siji kang lara, pérangan liyané kabèh padha mèlu ngrasakaké; menawa ana siji kang ingajénan, kabèh padha mèlu bungah. 27 Kowé iku padha dadi sarirané Kristus, sarta siji-sijiné padha dadi pérangané. 28 Lan Allah wus netepaké wong sawatara ana ing pasamuwan: sapisan dadi rasul, kapindho dadi nabi, ping teluné dadi guru. Sabanjuré ana kang kaparingan ganjaran nganakaké mukjijat, marasaké, leladi, nenuntun, sarta kabisan migunakaké basa roh. 29 Apa kabèh iku dadi rasul utawa nabi utawa guru? Apa kabèh mau padha tampa peparing nganakaké mukjijat, 30 utawa marasaké, utawa migunakaké basa roh utawa njarwakaké basa roh? 31 Mulané padha nggayuha marang peparing-peparing kang luwih penting. Anadéné aku nuduhaké kowé dalan kang ora ana tandhingé.
1 Sanadyan aku bisa ngucapaké sarupaning basané manungsa lan malaékat, nanging yèn sepi ing katresnan, aku padha baé kaya gong kang ngumandhang utawa kecèr kang gumenjrèng. 2 Sanadyan aku kadunungan peparing bisa medhar wangsit, ngerti sarupaning wewadi lan sumurup sakèhé kawruh, sarta sanadyan aku duwé pangandel kang sampurna nganti bisa mindhah gunung, nanging yèn aku sepi ing katresnan, iku aku ora aji babar pisan. 3 Lan sanadyan aku ndanakaké sabarang darbèkku kabèh, malah sanadyan aku masrahaké badanku supaya diobong, nanging yèn sepi ing katresnan, iku ora maédahi apa-apa marang aku. 4 Katresnan iku sabar; katresnan iku loma; ora kumèrèn, ora gumunggung lan kumenthus. 5 Katresnan iku ora saru polahé lan ora golèk kepénaké awaké dhéwé. Katresnan iku ora gampang nepsu lan ora nyimpen kaluputaning liyan. 6 Katresnan iku ora bungah awit saka anané tumindak kang ora adil, nanging awit saka kayektèn. 7 Katresnan iku nutupi samubarang, ngandel ing samubarang, ngarep-arep samubarang, nyabari samubarang. 8 Katresnan iku ora ana entèké; pamedhar wangsit iku bakal ana pungkasané; basa roh bakal sigeg; kawruh bakal sirna. 9 Awit kawruh kita iku ora ganep, lan pamedhar wangsit kita ora sampurna. 10 Nanging satekané kang sampurna, kang ora sampurna iku bakal sirna. 11 Nalika aku isih bocah, gunemanku kaya bocah, pangrasaku kaya bocah, pamikirku kaya bocah. Bareng saiki aku wus diwasa, kaananku kaya bocah mau wus dakbuwang. 12 Amarga kita saiki padha ndeleng gambar kang ora cetha ana ing pangilon, nanging bésuk kita bakal padha ndeleng adu arep. Saiki aku mung sumurup ora kalawan sampurna, nanging bésuk aku bakal sumurup kanthi sampurna, padha kaya anggonku kapirsanan. 13 Dadiné kari telung prakara iki, yaiku: Pracaya, pangarep-arep lan katresnan, nanging kang pinunjul dhéwé ing antarané iku, yaiku: katresnan.
1 Padha nggayuha katresnan lan ngudia ganjaran-ganjaran saka Roh, luwih-luwih peparing bab medhar wangsit. 2 Sapa kang ngucapaké basa roh, iku pangucapé ora tumuju marang manungsa nanging marang Allah. Sabab ora ana wong kang ngerti basané, déning Roh wong iku ngucapaké bab-bab kang winadi. 3 Balik sapa kang medhar wangsit iku, anggoné ngucap marang manungsa awujud pambangun, pitutur sarta panglipur. 4 Sing sapa guneman nganggo basa roh, iku mbangun awaké dhéwé; balik sapa kang medhar wangsit iku mbangun pasamuwan. 5 Aku seneng baé menawa kowé kabèh padha bisa ngucap nganggo basa roh, nanging luwih seneng manèh menawa kowé padha medhar wangsit. Sabab sapa kang medhar wangsit iku luwih migunani katimbang karo kang ngucap nganggo basa roh, kajaba menawa wong iku iya banjur nerangaké jarwané, satemah pasamuwan kabangun. 6 Kang iku para Sadulur, saupama aku nekani kowé lan ngucap nganggo basa roh, iku apa paédahé tumraping kowé, menawa aku ora mratélakaké bab wahyu, apa kawruh, apa pamedhar wangsit apa piwulang? 7 Iku padha baé karo piranti kang tanpa nyawa, nanging bisa muni, kayata suling lan clempung - yèn iku swarané ora béda, kepriyé bisané wong nyumurupi lagu apa kang diunèkaké nganggo suling utawa clempung mau? 8 Utawa menawa swarané slomprèt ora cetha, sapa kang bakal siyaga ing perang? 9 Mangkono uga kowé, kang padha guneman nganggo basa roh: menawa kowé ora migunakaké tembung-tembung kang cetha, kepriyé bisané wong padha ngerti kang kokucapaké? Dadiné tetembunganmu tanpa guna kaya guneman karo angin! 10 Ana basa rupa-rupa ing jagat iki -- embuh pira cacahé -- éwasamono ora ana siji baé ing antarané basa-basa mau kang tanpa teges. 11 Nanging menawa aku ora ngerti marang basa mau, aku rak ateges dadi wong manca tumraping wong kang migunakaké basa iku, lan wong iku dadi wong manca tumraping aku. 12 Mangkono uga kowé: Kowé pancèn padha nggayuh marang peparingé Roh, nanging luwih becik manèh padha ngudia, supaya kowé bisa migunakaké kanggo pambanguning pasamuwan. 13 Mulané sing sapa ngucapaké basa roh, nyenyuwuna supaya bisa njarwakaké. 14 Sabab yèn anggonku ndedonga nganggo basa roh, iku rohku kang ndedonga, nanging akal budiku ora ngasilaké apa-apa. 15 Kang iku apa kang kudu daktindakaké? Aku arep ndedonga nganggo rohku, nanging aku uga ndedonga nganggo akal-budiku; aku arep ngidung lan memuji nganggo rohku, nanging uga ngidung lan memuji nganggo akal-budiku. 16 Sabab, menawa anggonmu muji sokur mung nganggo rohmu, wong lumrah kang padha ana ing kono, kepriyé anggoné padha bisa ngamini pamuji sokurmu iku? Wong mau rak ora padha ngerti apa kang kokucapaké? 17 Sabab sanadyan pamuji sokurmu iku becik banget, nanging wong liya ora kabangun. 18 Aku saos sokur marang Allah, déné anggonku ngucapaké basa roh iku ngluwihi kowé kabèh. 19 Nanging ana ing pasamuwan aku luwih seneng ngucapaké limang tembung kang bisa dingretèni kanggo mulang wong liya, katimbang tembung pirang-pirang èwu ing basa roh. 20 Para Sadulur, pikiranmu aja kaya bocah. Ing bab piala baé dikaya bocah, nanging ing bab pikiran dikaya wong diwasa. 21 Ing angger-anggering Torèt ana tulisan mangkéné, "Ingsun bakal ngandikani bangsa iki lumantar wong kang basané séjé, sarta lumantar lambéné wong manca; éwasamono bangsa iku ora bakal ngrungokaké marang Ingsun, mangkono pangandikané Pangéran." 22 Dadiné basa roh iku minangka pratandha kanggo wong kang padha ora pracaya, ora kanggo wong kang padha pracaya; déné pamedhar wangsit iku minangka pratandha kanggo wong kang padha pracaya, ora kanggo wong kang padha ora pracaya. 23 Kang iku menawa pasamuwan kabèh padha nglumpuk, lan saben wong padha guneman nganggo basa roh, nuli ana wong njaba utawa wong kang ora pracaya padha lumebu, apa wong iku ora bakal padha ngarani, yèn kowé padha ngomyang? 24 Balik menawa kabèh padha medhar wangsit, nuli ana wong kang ora pracaya utawa wong anyar lumebu, iku bakal kayakinaké déning wong akèh, sarta dititi-priksa déning wong akèh mau; 25 sakèhé wewadi kang sumimpen ana ing batiné bakal kelair, satemah bakal sumungkem sujud marang Allah sarta ngakoni, "Sanyata Allah ana ing tengah-tengahmu." 26 Kang iku saiki kepriyé, para Sadulur? Samangsa kowé padha kumpulan, saben wong padha nyaosna: kang siji masmur, sijiné piwulang utawa wahyu, utawa peparing basa roh, utawa njarwakaké basa roh, nanging kabèh iku mau katindakna kanggo mbangun. 27 Déné menawa ana kang ngucap nganggo basa roh, beciké wong loro utawa akèh-akèhé wong telu baé, giliran, lan anaa siji kang njarwakaké. 28 Nanging menawa ora ana wong kang bisa njarwakaké, beciké wong-wong mau ana ing pasamuwan padha menenga baé, mung mosika ana ing atiné dhéwé, lan munjuk ana ing ngarsaning Allah. 29 Mungguhing nabi-nabi -- beciké anaa loro utawa telu saka ing antarané kang padha medharaké pitutur, déné liyané padha nimbang-nimbanga kang padha diwedharaké mau. 30 Nanging menawa wong panunggalané kang padha lungguhan iku ana kang kaparingan wahyu, prayogané kang dhisik iku menenga. 31 Marga kowé kabèh
manut marang nabiné. 33 Awit kang dadi keparengé Allah iku dudu kaanan kang kisruh, nanging kaanan kang kebak tentrem-rahayu. 34 Padha kaya ana ing sakèhé pasamuwané para suci, yèn pinuju kumpulan wong wadon padha menenga, marga padha ora diparengaké guneman, nanging prelu padha sumuyud, kaya kang kapangandikakaké ana ing angger-anggering Torèt. 35 Déné menawa kepéngin nyumurupi apa-apa, beciké padha takona marang somahé ana ing omah. Awit ora pantes tumraping wong wadon menawa guneman ana ing pasamuwan. 36 Apa pangandikané Allah iku wiwité saka kowé? Utawa, apa tekané pangandika iku mung marang kowé dhéwé? 37 Menawa ana wong kang rumangsa dadi nabi utawa wong kasukman, iku kudu éling, menawa apa kang daktulis marang kowé iku, dhawuhé Gusti. 38 Nanging menawa wong iku ora
Sadulurku, padha ngudia supaya tampa peparing medhar wangsit, lan aja ngalang-alangi wong kang guneman nganggo basa roh. 40 Nanging samubarang kabèh iku tumindaka kalawan patut lan tumata.
1 Para Sadulur, ing saikiné aku arep ngélingaké bab Injil kang wus dakwartakaké marang kowé, kang iya wus padha koktampa, lan uga kokantepi. 2 Iya Injil iku kang dadi margané kowé padha kapitulungan rahayu, anggeré kowé padha mantep anggonmu ngugemi, kaya kang wus dakwartakaké marang kowé, kajaba yèn anggonmu padha dadi pracaya iku mung tanpa guna. 3 Sabab kang wigati banget wus dakterusaké marang kowé, iya kaya kang wus daktampa dhéwé, yaiku yèn Kristus wus nglampahi séda marga saka dosa-dosa kita, nyondhongi surasaning Kitab Suci, 4 menawa Panjenengané wus kasarèkaké, sarta ing telung dinané wus kawungokaké, cundhuk karo surasaning Kitab Suci, 5 apadéné Panjenengané wus ngatingal marang Kéfas nuli marang para sakabaté rolas. 6 Sawisé iku, banjur ngatingal marang sadulur luwih saka limang atus bebarengan; kang akèh nganti sapréné isih padha urip, salong iya wis padha mati. 7 Nuli ngatingal marang Yakobus, banjur marang para rasul kabèh. 8 Déné kang kèri dhéwé, ngatingal marang aku, padha kaya marang anak kang lair durung mangsané. 9 Sabab aku iki kang asor dhéwé
marga saka sih-rahmaté Allah, aku dadi kaya aku saiki iki, lan sih-rahmat kang kaparingaké marang aku iku ora kothong. Kosok-baliné, aku wis nglakoni pagawéan luwih akèh katimbang para rasul kabèh; mung baé dudu aku,
rasul liyané, kaya mangkono anggonku padha martakaké, lan kaya mangkono anggonmu padha pracaya. 12 Anadéné yèn diwartakaké, menawa Kristus kawungokaké saka ing antarané wong mati, yagéné ing antaramu kok ana kang ngarani menawa ora ana tanginé wong mati? 13 Yèn ta ora ana tanginé wong mati, dadi Kristus iya ora kawungokaké. 14 Mangka menawa Kristus ora kawungokaké, dadi kang padha dakwartakaké iku kothong lan pracayamu iya kothong. 15 Malah aku iya banjur padha katitik dadi goroh ing ngatasé Allah, awit aku padha martakaké, yèn Panjenengané wis mungokaké Kristus, mangka ora mungokaké, iku mau saupama bener yèn ora ana wong mati katangèkaké. 16 Sabab menawa nyata wong mati ora katangèkaké, dadi Kristus iya ora kawungokaké. 17 Lan menawa Kristus ora kawungokaké, pracayamu iku dadi tanpa guna, lan kowé isih padha kawengku ing dosamu. 18 Apadéné mungguh para wong kang wis padha mati ana ing Kristus, dadiné iya padha sirna. 19 Menawa anggon kita ngarep-arep marang Kristus iku mung ing sajroné urip iki baé, dadi kita kalebu wong kang cilaka dhéwé ing antarané manungsa kabèh. 20 Nanging kang bener yaiku menawa Kristus wis kawungokaké saka ing antarané wong mati, minangka kang kawitan saka panunggalané kang wis padha mati. 21 Sabab, sarèhné tekané pati iku marga saka wong siji, mangkono uga tanginé wong mati iya marga saka wong siji. 22 Awit padha kaya ana ing Adam wong kabèh padha mati, mangkono uga ana ing Kristus wong kabèh iya bakal padha kauripaké manèh. 23 Nanging saben wong manut urut-urutané: Kristus minangka kang kawitan, sawisé iku kang padha dadi kagungané, bésuk ing sarawuhé. 24 Sawisé mangkono tumeka pungkasané jaman, yaiku samangsa Panjenengané masrahaké Kraton marang Allah Sang Rama, sawisé Panjenengané nyirnakaké sakèhé papréntahan, pangwasa sarta kakuwatan. 25 Sabab Panjenengané pinesthi ngratoni nganti tumeka sakèhing mungsuhé padha disèlèhaké ana ing sangisoring sampéyané. 26 Mungsuh kang pungkasan, kang disirnakaké iku pati. 27 Marga, "Samubarang kabèh wis ditelukaké ing sangisoring sampéyané". Nanging menawa ana pangandika: Samubarang katelukaké, dadi wis tetéla yèn Panjenengané kang nelukaké samubarang kabèh ing sangisoré sampéyané Kristus iku mau, mesthi ora kalebu ing kono. 28 Déne bésuk samangsa samubarang kabèh wis kelakon katelukaké ing sangandhapé Kristus, Panjenengané piyambak kang jumeneng Putra iku bakal nelukaké sarirané marang kang nelukaké samubarang kabèh marang Panjenengané mau, supaya Allah jumeneng ngabèhi ing sakabèhé. 29 Yèn ora mangkono, apa paédahé nglakoni kabaptis kanggo wong mati? Menawa babar pisan ora ana wong mati katangèkaké, sabab apa déné padha gelem kabaptis kanggo wong mati iku? 30 Lan uga aku kabèh -- yagéné aku sawayah-wayah padha gelem nemahi bebaya? 31 Para
manungsa, nalika ana ing Éfesus aku nganti gelut karo kéwan galak, bab iku apa ta paédahé mungguhing aku? Menawa wong mati padha ora katangèkaké, "Payo padha mangan lan ngombé, awit sésuk kita padha mati." 33 Kowé aja padha kesasar: Pasrawungan kang ala iku ngrusak padatan kang becik. 34 Padha diéling manèh kang temenan lan aja gawé dosa manèh! Sabab ing antaramu ana kang ora wanuh marang Allah. Bab iki dakpituturaké, supaya kowé padha rumangsa isin. 35 Nanging mbokmenawa ana wong kang takon, "Wong mati iku kepriyé anggoné katangèkaké? Lan tekané manèh nganggo badan kang kaya apa?" 36 Hé wong bodho! Apa kang koksebar iku ora bakal thukul sarta urip, menawa ora mati dhisik. 37 Lan apa kang koksebar iku dudu wujuding tanduran kang bakal thukul, nanging wiji las-lasan, upamané wiji gandum utawa wiji liyané. 38 Nanging Allah maringi wujud, kaya kang kinarsakaké, saben wiji, kaparingan wujud dhéwé. 39 Sarupané daging iku ora padha: Daging manungsa béda karo daging kéwan, béda karo daging manuk, béda karo daging iwak. 40 Ana badan kaswargan lan ana badan kadonyan, nanging kamulyané kang kaswargan ora padha karo kang kadonyan. 41 Kamulyaning srengéngé béda karo kamulyaning rembulan, sarta kamulyaning rembulan béda karo kamulyaning lintang-lintang, lan kamulyaning lintang kang siji béda karo kamulyaning lintang sijiné. 42 Mangkono uga mungguh bakal tanginé wong mati. Kang kasebar iku nandhang karusakan, kang katangèkaké
iku badan kasukman. Yèn ana badan wadhag, uga ana badan kasukman. 45 Kaya kang tinulis, suraosé, "Manungsa kawitan, Adam, iku dadi titah kang urip." Nanging Adam kang wekasan iku dadi sukma kang nguripaké. 46 Anadéné kang dhisik tekané iku dudu kang kasukman, nanging kang wadhag, sawusé iku nuli kang kasukman. 47 Manungsa kang kawitan iku asalé saka lemah sarta asipat kadonyan, déné manungsa kang kapindho asalé saka swarga. 48 Titah-titah kadonyan iku padha karo kang asalé saka lemah mau, déné titah-titah kaswargan iku padha karo Panjenengané kang asalé saka swarga. 49 Sarta kayadéné kita wus kadunungan rupa kadonyan, mangkono uga kita iya bakal kadunungan rupa kaswargan. 50 Iki kang dakpituturaké marang kowé, para Sadulur: Daging lan getih ora bisa tampa panduman Kratoning Allah, lan kang kena ing rusak iku ora tampa panduman kang ora rusak. 51 Padha gatèkna, aku nglairaké wewadi marang kowé: Kita bakal padha ora ngalami mati kabèh, nanging kita kabèh bakal padha malih rupa, 52 ing sakedhap nétra, bareng karo uniné kalasangka kang wekasan. Awitdéné kalasangkané bakal muni, para wong mati banjur bakal katangèkaké kalawan kadunungan kaanan kang ora kena ing rusak lan kita padha malih rupa kabèh. 53 Sabab kang kena ing rusak iki kudu ngrasuk kang ora kena ing rusak, lan kang kena ing pati iki ngrasuk kang ora kena ing pati. 54 Lan sawisé kang kena ing rusak iki ngrasuk kang ora kena ing rusak, sarta kang kena ing pati
ing ngendi kaunggulanmu? Hé pati, ana ing ngendi entupmu? 56 Mungguh entupé pati iya iku dosa, lan pangwasané dosa iku angger-anggering Torèt. 57 Nanging puji sokur konjuk ing ngarsané Allah, kang paring kaunggulan marang kita marga saka Yésus Kristus, Gusti kita. 58 Mulané para Sadulurku kang kinasih, kowé padha dibakuh, ditanpa gingsir, lan tansah disregep anggonmu nglakoni ayahané Gusti! Awit kowé padha sumurup, yèn ana ing patunggilaning Gusti, kangèlanmu mesthi ora muspra.
1 Bab nglumpukaké dana kang tumuju marang para suci, iku padha tindakna manut pituduh-pituduh kang wus dakwènèhaké marang pasamuwan-pasamuwan ing Galatia. 2 Ing dina kapisan ing saben minggu, sawiji-wijining panunggalanmu -- adhedhasar apa kang padha koktampa -- padha nisihna sawatara lan simpenen ana ing omah, supaya anggonmu padha nglumpukaké iku
dakkongkon ngeteraké pisumbangmu menyang Yérusalèm, nganggo padha kinanthènan layang. 4 Menawa prelu aku iya mèlu mangkat, wong iku
Bisa uga ana ing Korintus aku bakal tetunggalan karo kowé nganti sawatara suwé, utawa mbokmenawa ing sajroné mangsa bedhidhing, temah kowé padha bisa awèh pitulungan ing bab anggonku nerusaké lakuku. 7 Sabab karepku sapisan iki ora mung sakeplasan baé anggonku bakal niliki kowé, malah menawa Gusti marengaké anggonku tetunggalan karo kowé iku bisaa nganti rada suwé. 8 Nanging aku bakal lèrèn ana ing Éfesus nganti riyaya Péntakosta. 9 Marga ana ing kono, ana wewengan tumraping aku, kanggo nindakaké ayahan kang agung lan penting, sanadyan akèh wong kang padha nglawan. 10 Déné samangsa Timotius teka, padha ngaraha supaya sajroné ana ing satengahmu iku aja duwé rasa wedi, sabab wong iku nglakoni ayahané Gusti padha kaya aku. 11 Mulané aja nganti ana wong kang nyepélékaké! Malah wènèhana pitulungan, amrih bisané nerusaké lakuné kanthi slamet, supaya bali nemoni aku, awit dakanti-
anggonku mrayogakaké wus bola-bali supaya niliki kowé bareng karo para Sadulur tunggal pracaya liyané, nanging durung dadi karepé nglakoni ing wektu saiki. Sedyané arep teka mengko yèn wus ana wektu kang becik. 13 Padha meléka! Padha dibakuh ing pangandel! Dadia kendel, disantosa! 14 Sakèhing ayahanmu lakonana kanthi katresnan. 15 Ana manèh panjalukku marang kowé, para Sadulur. Kowé padha sumurup yèn Stéfanas sabrayaté iku kang kawitan padha mratobat ana ing Akhaya, sarta wus padha ngabdi marang paladosan kanggo para suci. 16 Mulané padha manut-mituruta marang wong kang kaya mangkono iku lan saben wong kang mèlu tumindak ing gawé sarta padha nglakoni rekasa. 17 Aku bungah awit saka tekané Stéfanas, Fortunatus lan Akhaikus, amarga wong-wong iku padha minangka gantimu; 18 sabab para Sadulur iku padha gawé segering atiku lan atimu. Mulané padha ngajènana wong kang kaya mangkono iku. 19 Salam kanggo kowé kabèh, saka sakèhé pasamuwan ing Asia Cilik. Akwila, Priskila dalah pasamuwan kang ana ing omahé padha kirim salam sajroning Gusti mawantu-wantu marang kowé. 20
anggonku nulis iki: Salam saka Paulus. 22 Sapa kang ora tresna marang Gusti, iku kenaa ing ipat-ipat. Maranata! 23 Sih-rahmaté Gusti Yésus, nunggila ing kowé kabèh. 24 Tresnaku anaa ing kowé kabèh sajroning Kristus Yésus.
1 Saka Paulus, kang awit saka karsaning Allah dadi rasulé Kristus Yésus, lan saka Timotius sadulur kita tunggal pracaya, marang pasamuwaning Allah ing Korintus karo sakèhing wong suci ing sawrataning Akhaya. 2 Sih-rahmat lan tentrem-rahayu saka Allah, Rama kita, lan saka Gusti Yésus Kristus anaa ing kowé kabèh. 3 Pinujia Allah, Ramané Gusti kita Yésus Kristus, Rama kang kebak sih palimirma lan Allah kang dadi sumbering panglipur, 4 kang nglipur aku kabèh ing sajroning kasusahanku, satemah aku padha bisa nglipur wong-wong kang nandhang sarupaning kasangsaran kanthi panglipur peparingé Allah marang aku dhéwé. 5 Sabab kaya anggonku padha nampani panduman ing sangsarané Kristus kalawan lubèr, samono uga marga saka Kristus aku padha kaparingan panglipur nganti lubèr. 6 Yèn aku padha nemu kasusahan, iku dadi panglipur lan karahyonmu; déné yèn aku padha kalipur, iku iya dadi panglipurmu, satemah kowé padha olèh kakuwatan kang njalari kowé padha sabar ing sajroning kasangsaran kang padha kaya kang daksandhang. 7 Lan pangarep-arepku kabèh tumrap kowé iku tetep, awit aku padha sumurup, menawa padha kaya anggonmu mèlu kapanduman kasangsaranku kabèh, kowé iya padha mèlu kapanduman panglipur. 8 Sabab karepku kabèh, para Sadulur, supaya kowé padha sumurup mungguhing sangsara kang dakalami ana ing Asia Cilik; aku padha nandhang sangsara kang samono gedhéné lan aboté, nganti aku padha ora duwé pangarep-arep yèn bisa urip. 9 Malah aku kabèh rumangsa kaya wus kapatrapan paukuman pati. Nanging bab iku anggoné kelakon supaya aku aja padha nganti ngendelaké marang awakku dhéwé, nanging ngemungna marang Allah kang nangèkaké para wong mati. 10 Panjenengané wus nguwalaké lan bakal nguwalaké aku kabèh saka ing pati kang nggegirisi banget iku: Iya marang Panjenengané iku anggonku nggantungaké pangarep-arep, yèn Panjenengané bakal ngluwari aku kabèh manèh, 11 marga kowé uga mbiyantu aku kabèh kanthi pandonga, supaya akèh wong kang padha saos sokur mungguhing sih-rahmat kang kaparingaké marang aku kabèh, marga saka akèhé pandongané tumrap aku. 12 Iki kang padha dakegung-egungaké, yaiku paseksiné swaraning atiku, yèn lakuku ana ing jagat iki, apa manèh ing bab gegayutanku karo kowé kabèh, iku temen lan murni kang asalé saka Allah, ora marga saka kawicaksanan cara kadonyan, nanging marga saka dayaning sih-rahmaté Allah. 13 Sabab kang padha daktulis iki mung apa kang bisa kokwaca sarta kokngertèni. Lan pangarep-arepku muga-muga kowé padha bisa ngerti kabèh, 14 kayadéné anggonmu wus padha ngerti sawatara saka aku kabèh, yaiku yèn kowé bakal ngegung-
iki, aku mauné wus tau ngrancang arep niliki kowé dhisik, supaya kowé olèh sih-rahmat kang kaping pindhoné. 16 Banjur arep nerusaké lakuku menyang Makédonia, saka Makédonia bali manèh menyang panggonanmu, lan kalawan pitulunganmu aku bisa nerusaké lakuku menyang Yudéa. 17 Dadi, apa anggonku ngrancang mangkono iku sapénaké baé? Utawa apa mung manut pepénginanku dhéwé, temahan aku banjur duwé ujar "iya, iya" lan "ora, ora"? 18 Demi Allah kang setya tuhu, janjiku marang kowé ora "iya" lan "ora". 19 Awit Yésus Kristus, Putraning Allah, kang wus padha dakwartakaké ana ing antaramu, yaiku déning aku lan Silwanus sarta Timotius, dudu "iya" lan "ora", nanging kosok-baliné ana ing Panjenengané iku kang ana mung "iya". 20 Sabab Kristus iku "iya" tumraping sakèhé prasetyané Allah. Iya iku sababé anggon kita marga saka Panjenengané, banjur ngucap "Amin" minangka kamulyaning Allah. 21 Sabab Panjenengané kang wus nyantosakaké aku kabèh bebarengan karo kowé ana ing Kristus, yaiku Allah kang wus njebadi, 22 lan wus maringi tandha cap marang kita yèn kita iku dadi kagungané lan kang maringi Roh Suci ana ing ati minangka panjer tumrap sakèhing prakara kang wus kacawisaké kanggo kita. 23 Nanging aku nyebut marang Allah minangka seksiku kang nguningani isining atiku menawa anggonku ora teka ing Korintus iku sabab aku ngéman kowé. 24 Ora marga saka anggonku padha kepéngin mréntah, apa kang kudu kokpracaya, awit pracayamu santosa. Nanging aku padha kepéngin mèlu mbiyantu tumrap kabungahanmu.
1 Ing sajroning atiku aku wus netepaké, menawa aku ora bakal nekani kowé manèh kalawan susah. 2 Awit, menawa aku kang gawé sedhihmu, sapa manèh kang bisa gawé bungahku kajaba kang padha sedhih marga saka aku. 3 Lan iya iku karepé layangku iki, yaiku supaya menawa aku teka, aja nganti aku sedhih marga saka wong-wong, kang kuduné padha gawé bungahku. Sabab aku yakin ing bab kowé kabèh, menawa kabungahanku iku iya kabungahanmu. 4 Sabab anggonku nulis marang kowé iku kanthi was-was lan sedhihing ati kang banget lan kanthi nètèsaké eluh akèh, ora supaya kowé dadi sedhih, nanging supaya kowé padha sumurup sapira gedhéné katresnanku marang kowé kabèh. 5 Déné menawa ana wong kang gawé sedhih, iku dudu atiku kang digawé sedhih, nanging kowé kabèh, utawa saora-orané wong sawatara ing antaramu. Aku ora mbanget-bangetaké prakara iki. 6 Wong kang kaya mangkono iku wus cukup nampa paukuman saka wong akèh ing antaramu, 7 malah kosok-baliné kowé padha ngapuraa lan nglipura wong iku, supaya aja nganti ngenes marga saka bangeting sedhihé. 8 Mulané aku pitutur marang kowé kabèh, padha nandukna katresnan marang wong mau. 9 Awit iya iku tujuané anggonku nulis layang marang kowé, yaiku kanggo ndadar kowé, apa kowé padha tetep mituhu ing samubarang kabèh. 10 Awit sapa kang kokapura kaluputané, iku
martakaké Injilé Kristus, aku wus kawenganan lawang kanggo makarya déning Gusti ana ing kana. 13 Nanging atiku ora rumangsa tentrem, sabab aku ora kepethuk karo Titus, sadulurku tunggal pracaya, mula aku banjur pamitan lan mangkat menyang Makédonia. 14 Nanging puji sokur konjuk ing Allah, kang ana ing Kristus tansah nuntun aku kabèh ana ing dalaning kaunggulané. Lan lumantar aku kabèh Panjenengané nyebar aruming kawruh bab Panjenengané ing saenggon-enggon. 15 Awit kagem Allah aku kabèh iki dadi ganda kang arum saka Kristus ana ing tengah-tengahing wong kang padha nemu karahayon lan ana ing antarané wong kang padha nemu karusakan. 16 Tumrap kang nemu karusakan, aku kabèh iki gandaning pati kang njalari pati, lan tumrap kang nemu karahayon, gandaning urip kang nguripaké. Nanging sapa ta kang kaconggah nglakoni ayahan kang kaya mangkono iku? 17 Awit aku kabèh ora padha karo wong akèh liyané, kang padha mburu nawak-nawakaké pangandikaning Allah. Kosok-baliné ana ing Kristus aku padha ngucap ing samesthiné kanthi maksud-maksud kang murni awit saka dhawuhing Allah lan ana ing ngarsané.
1 Apa aku padha wiwit ngalem marang awakku dhéwé manèh? Utawa apa prelu aku kaya wong-wong liya padha nuduhaké layang pangalembana marang kowé kabèh utawa saka kowé? 2 Kowé iku layang pangalembanaku kang katulis ing atiku lan kang disumurupi sarta kang bisa kawaca déning wong kabèh. 3 Awit wus tetéla, menawa kowé iku layangé Kristus, kang katulis ing sajroné aku padha leladi, katulis ora nganggo mangsi, nanging nganggo Rohé Allah kang asipat gesang, dudu ing lèmpèngan watu, nanging ing lèmpèngan daging, yaiku ing atiné manungsa. 4 Iya kaya mangkono iku gedhéning kayakinanku marang Allah lantaran Kristus. 5 Kalawan awakku dhéwé aku padha ora bisa nganggep samubarang iku pagawéanku dhéwé; ora, anggonku bisa nindakaké samubarang iku marga saka pakaryaning Allah. 6 Panjenengané uga kang wus mbisakaké aku padha dadi abdining prajanjian kang anyar, kang ora saka angger-angger kang katulis, nanging saka Roh, sabab angger-angger kang katulis iku matèni, déné Roh iku nguripaké. 7 Pranatan leladi kang nuntun marang pati iku katulis ing watu nganggo aksara. Éwasamono nalika kaparingaké kinanthènan kamulyaning Allah, kang njalari wong Israèl padha ora betah nyawang marang wedanané Musa, sanadyan sunaré kang mancorong mau banjur mbleret. Menawa paladèn mau dumadiné kanthi kamulyan kang kaya
biyèn kaanggep luhur, iku dudu apa-apa menawa katandhing karo kamulyan kang pinunjul iki. 11 Awit menawa kang bisa mbleret baé kinanthènan kamulyan, apamanèh kang tetep ora mbleret yèn oraa kinanthènan kamulyan kang ngluwihi iku. 12 Sarèhné aku padha duwé pangarep-arep kang kaya mangkono, mulané aku padha tumindak kanthi kendel banget, 13 ora kaya Musa, kang nganggo nutupi wedanané, supaya mripaté wong-wong Israèl aja nganti padha ndeleng ilanging cahyané kang mbleret iku. 14 Nanging budiné wong-wong iku wus padha dadi kethul, sabab nganti ing dina iki tutup iku mau isih tetep nutupi wong-wong mau, pamacaning prajanjian kang lawas tanpa kaungkap, marga mung ana ing Kristus piyambak tutup iku kabukak. 15 Malah nganti ing dina iki, saben maca kitab Musa, isih ana tutup kang nutupi atiné. 16 Nanging wong kang mratobat marang Gusti, iku tutupé banjur kasingkiraké. 17 Awit Gusti iku Roh; lan ing ngendi ana Rohé Gusti ing kono ana kamardikan. 18 Lan kita kabèh iki padha ngatonaké kamulyané Gusti kalawan rai kang ora katutupan. Amarga kamulyan mau
1 Kang iku sarèhné aku wus padha nampani ayahan iki, marga saka
aku masrahaké awakku supaya ditimbang-timbang déning wong kabèh sarana osiking atiné, ana ing ngarsané Allah. 3 Menawa Injil kang padha dakwartakaké isih meksa katutup uga, mesthi iku katutup tumrap wong kang bakal padha nemu karusakan, 4 yaiku wong kang ora pracaya, kang angen-angené wus dipicakaké déning ilahé jaman iki, temahan wong mau ora padha ndeleng cahyaning Injilé kamulyaning Kristus, kang dadi citrané Allah. 5 Awit kang padha dakwartakaké iku dudu awakku dhéwé, nanging Yésus Kristus kang jumeneng Gusti, lan aku kang padha dadi abdimu marga saka karsané Yésus. 6 Awit Allah kang wus ngandika, "Saka ing pepeteng bakal ana pepadhang kang sumorot!" Panjenengané uga kang nyorotaké pepadhangé ana ing ati kita, supaya kita kapadhangan ing kawruh bab kamulyané Allah kang katingal ana ing wedanané Kristus. 7 Nanging rajabrana iki kawadhahan ing grabah, supaya tetéla menawa kakuwatan kang ngédab-édabi iku asalé saka Allah, dudu saka awakku dhéwé. 8 Mungguhing samubarang aku iki padha katindhes, nanging ora remuk kejepit; aku padha kentèkan akal, nanging ora kélangan pangarep-arep; 9 aku padha dikuya-kuya, nanging ora ditinggal ijèn; aku padha kabanting, nanging ora nemu bilai. 10 Aku tansah nggawa sédané Yésus ing badanku, supaya sugengé Yésus uga kawedhar ana ing badanku. 11 Awit aku kang isih urip iki, tansah kaulungaké marang pati marga saka Yésus, supaya gesangé Yésus uga kawedhar ing badanku kang ora langgeng iki. 12 Kanthi mangkono iku, pati tansah nandukaké dayané ana ing badanku, déné urip nandukaké dayané ana ing kowé. 13 Nanging sarèhné aku padha kadunungan rohing pracaya kang padha, kaya kang tinulis, "Aku kumandel, mulané aku ngucap", awit saka iku aku iya pracaya lan marga saka iku aku uga ngucap. 14 Sabab aku padha sumurup menawa Panjenengané kang wus mungokaké Gusti Yésus, iya bakal nangèkaké aku bareng karo Yésus. Lan bebarengan karo kowé kabèh kasowanaké ing ngarsané. 15 Jalaran iku kabèh kelakoné marga saka kowé, supaya sih-rahmat kang sangsaya
saka iku aku padha ora rumangsa semplah, malah sanadyan kamanungsanku kang lair sangsaya rusak, nanging kamanungsanku kang batin kaanyaraké saben dina. 17 Awitdéné kasangsaran kang ènthèng saiki iki, iku ngolèhaké kamulyan langgeng kang ngluwihi samubarang tumrap aku kabèh, banget anggoné ngungkuli kasangsaranku. 18 Marga kang padha dakgatèkaké dudu kang katon, nanging kang ora katon, awit kang katon iku anané mung sawatara mangsa, mangka kang ora katon iku langgeng.
1 Awit aku padha sumurup, menawa kémah padunungan kita ing bumi iki kabongkar, Allah wus nyawisaké panggonan ing swarga kanggo kita, kang langgeng, kang ora kagawé déning tanganing manungsa. 2 Salawasé kita ana ing kémah iki, kita padha sesambat, marga kita kepéngin banget ngenggoni papan padunungan kaswargan, 3 jalaran ana ing kono kita padha nganggo sandhangan sarta ora bakal tinemu wuda. 4 Sabab salawasé isih manggon ing kémah iki, kita sesambat déning aboté momotan, awit kita kepéngin nganggo sadhangan kang anyar iku, tanpa cucul sandhangan kang lawas, supaya kang kena ing pati kauntal déning urip. 5 Nanging iya Allah kang malah nyadhangaké kita tumrap bab iku, lan kang maringi Roh marang kita minangka jaminan. 6 Awit saka iku atiku tansah padha tatag, sanadyan aku padha ngerti, menawa salawasé aku padha manggon ing sajroning badan iki, isih adoh karo Gusti, -- 7 sabab urip kita iki sarana pracaya, ora sarana apa kang kena kadeleng -- 8 nanging atiku padha tatag, lan aku kabèh luwih seneng pindhah saka ing badan iki lan manggon nunggil karo Gusti. 9 Marga saka iku aku padha ngudi, sajroné aku padha manggon ing badan iki, utawa ana ing sajabané, supaya aku
cundhuk karo kang padha kita lakoni dhéwé-dhéwé ing sajroné urip iki, dadia kang becik, dadia kang ala. 11 Kang iku sarèhné aku padha sumurup bab wedi marang Gusti, mulané aku ngudi ngyakinaké wong-wong. Tumrap Allah sedyaku iku wus cetha, lan pangarep-arepku uga mangkonoa tumrap osiking atimu. 12 Awit aku ora padha mbecikaké awakku dhéwé manèh marang kowé, nanging aku padha awèh margané kowé bisa ngegung-egungaké aku kabèh, supaya kowé bisa ngadhepi para wong kang gumunggung tumrap prakara tata lair, ora tumrap prakara-prakara tata batin. 13 Sabab menawa aku padha ora bisa ngemudhèni dhiri, iku marga demi Allah, lan saupama bisa, iku marga demi kowé. 14 Sabab iya sih-katresnané Kristus kang ngwasani aku kabèh, awit aku wus padha sumurup, menawa wong siji wus mati kanggo wong kabèh, dadiné kabèh wus padha mati. 15 Lan Kristus wus nglampahi séda kanggo wong kabèh, supaya wong kang padha urip, uripé ora lumadi marang awaké dhéwé manèh, nanging lumadia marang kang wus séda lan kang wus kawungokaké marga saka wong-wong mau. 16 Mulané wiwit saiki aku ora padha nyawang wong siji baé manut ukuraning manungsa manèh. Lan menawa aku wus padha tau mawas Kristus manut ukuraning manungsa, saiki aku ora padha mawas Panjenengané kanthi patrap mangkono manèh. 17 Dadi sapa kang ana ing Kristus, iku dadi titah anyar: Kang lawas wus sirna, lan kang anyar satemené wus teka. 18 Lan kabèh iku pinangkané saka Allah, kang lumantar Kristus wus ngrukunaké kita kalawan Panjenengané lan kang wus masrahaké ayahan kanggo ngrukunaké iku marang aku kabèh. 19 Awit Allah lumantar Kristus ngrukunaké jagat karo Panjenengané, ora ngétang paneraké, lan masrahaké pawarta karukunan iku marang aku kabèh. 20 Mulané aku iki iya padha dadi utusané Kristus, kang ateges Allah paring pitutur marang kowé kabèh lumantar aku; atas asmané Kristus panjalukku marang kowé: Padha gelema karukunaké karo Allah. 21 Panjenengané kang ora tepang karo dosa, wus kadosakaké marga saka kita, supaya ana ing Panjenengané kita kabeneraké déning Allah.
1 Anadéné aku iki sarèhné padha dadi kanca tunggal ayahan, pituturku marang kowé kabèh, supaya aja nganti padha gawé
miyarsakaké sira, lan ing dina kaslametan, Ingsun mitulungi sira." Satemen-temené, iya waktu iki waktu kang prayoga iku; iya dina iki dina kaslametan iku. 3 Ing prakara apa baé aku ora padha gawé dhadhakan wong padha kesandhung, supaya anggonku padha leladi aja nganti dicacad. 4 Nanging ing sadhéngah prakara aku nélakaké menawa aku iki padha abdining Allah, yaiku: Kebak kasabaran sajroning nandhang kasangsaran, ing karupekan, lan ing karibedan, 5 ing sajroné kasiksa, kakunjara lan kaributan, rekasa, kepeksa melèk, lan nglakoni puwasa; 6 ing kasucèning ati, ing kawruh, kasabaran, lan kadarman; ing Roh Suci lan ing sih katresnan kang salugu; 7 ing sajroning martakaké kayektèn lan pangwaosing Allah; kanthi migunakaké gegamaning kaadilan kanggo nempuh utawa nanggulangi; 8 nalika diaji-aji lan nalika dirèmèhaké; nalika diundhat-undhat utawa nalika dialem; nalika kadakwa dadi juru apus, nanging kena dipracaya, 9 kaya wong kang ora ana kang wanuh, nanging kondhang; kaya wong kang mèh mati, mangka padha urip, kaya wong kang disiksa nanging ora mati, 10 kaya wong kang sedhih, nanging tansah bungah-bungah; kaya wong kang mlarat nanging nyugihaké wong akèh; kaya wong kang ora duwé apa-apa, nanging aku padha nduwèni samubarang kabèh. 11 Hé wong Korintus! Aku wus padha kandha kanthi blak-blakan marang kowé, atiku menga amba tumrap kowé! 12 Kowé iku padha olèh papan kang jembar ana ing atiku, nanging aku mung koksedhiyani papan kang rupek ana ing atimu. 13 Mulané saiki, supaya padha-padha, -- anggonku pitutur iku kaya marang anak-anakku --: Atimu wengakna kang ngeblak! 14 Aja nganti kowé padha dadi pasangan kang ora timbang karo wong kang ora pracaya. Sabab apa kayektèn iku bisa kapadhaké karo kadurakan? Utawa kepriyé bisané pepadhang tetunggalan karo pepeteng? 15 Apa Kristus iku bisa kapadhakaké karo Bélial? Panduman apa kang diduwèni bebarengan déning wong kang pracaya lan wong kang ora pracaya? 16 Apa gegayutané padalemané Allah karo brahala? Awit kita iki padha dadi padalemané Allah kang gesang kaya kang dingandikaké déning Allah mangkéné, "Ingsun bakal dedalem bebarengan karo wong-wong mau, lan gesang ana ing tengah-tengahé, lan Ingsun bakal dadi Allahé, lan wong-wong mau bakal padha dadi umatingsun. 17 Mulané: Sira padha metua saka panunggalané wong-wong iku, lan sira misaha, mangkono pangandikané Pangéran, lan aja padha gepok-sénggol karo kang najis, tumuli sira bakal padha suntarimah. 18 Lan Ingsun bakal dadi ramanira, sarta sira bakal padha dadi putraningsun lanang lan wadon.
mangkono kita nyampurnakaké kasucèn kita sajroné wedi-asih marang Allah. 2 Aku padha wènèhana papan ana ing atimu; aku ora tau kaluputan marang sapa baé, ora gawé kapitunaning sapa baé lan uga ora ngasil-asil marang sapa baé. 3 Anggonku kandha mangkono iku ora marga saka arep matrapi paukuman marang kowé, awit mau wis dakkandhakaké, menawa kowé wis padha olèh papan ana ing atiku, temahan kita bareng urip lan bareng mati. 4 Karo kowé iku aku blak-blakan banget, lan uga banget anggonku ngegung-egungaké kowé. Sajroné aku padha nandhang susah, aku kebak panglipur, lan kalubèran kabungahan. 5 Nalika aku padha teka ing Makédonia, aku padha ora bisa tentrem. Malah ana ing endi-endi aku padha nemu kasusahan: Saka jaba ana pasulayan lan saka jero ana rasa wedi. 6 Nanging Allah kang nglipur marang wong kang padha lembah atiné iku wus nglipur aku kabèh marga saka tekané Titus. 7 Ora mung marga saka tekané baé, nanging uga marga saka panglipur kang dialami ana ing tengah-tengahmu. Awit wong iku wus nyaritakaké marang aku mungguhing
gawé sedhihmu marga saka layangku iku, nanging aku ora kaduwung. Pancèn aku tau kaduwung, marga aku sumurup menawa layang iku nyedhihaké atimu, sanadyan mung sawatara mangsa, 9 nanging saiki aku bungah, ora marga anggonmu wis sedhih, nanging marga
marang karahayon kang ora gawé getun, nanging kasusahan kang saka ing jagat iki nuwuhaké pati. 11 Sabab padha gatèkna saiba kasedhihan kang nyondongi karsané Allah iku malah marakaké kowé saya mempeng anggonmu padha nélakaké menawa ora salah, jèngkèl, wedi, kangen, greget, paukuman! Ing bab iku kabèh kowé wus padha nélakaké menawa ora kaluputan. 12 Mulané, anggonku wis nulis layang marang kowé, iku ora marga ana kang luput, utawa marga ana kang nandhang susah jalaran panggawé kang salah, nanging supaya gumatimu marang aku dadi cetha tumrap kowé ana ing ngarsané Allah. 13 Iya marga saka iku aku padha kalipur. Lan kajaba saka panglipur iku, aku padha saya bungah manèh amarga saka kabungahané Titus, sabab kowé kabèh wis padha ngayemaké atiné. 14 Sabab menawa aku nglairaké pangalembana tumrap kowé marang Titus, iku kowé ora gawé gelaku; nanging padha kaya anggonku tansah ngandhakaké apa kang bener marang kowé, samono uga pangalembanaku ana ing ngarepé Titus iku iya wis kayektènan temenan. 15 Lan katresnané marang kowé saya mundhak gedhé, yèn ngélingi marang pamanutmu kabèh, kepriyé anggonmu nampani tekané kalawan wedi lan geter. 16 Aku bungah banget, awit aku bisa pracaya marang kowé ing sabarang prakara.
1 Sadulur-sadulur, aku padha awèh weruh marang kowé bab sih-rahmat kang kaparingaké marang pasamuwan-pasamuwan ing Makédonia. 2 Awit sajroning tampa pacoban kang abot kang
iku wis padha wèwèh manut kakuwatané, malah ngluwihi kakuwatané. 4 Sarta metu saka prentuling atiné dhéwé padha njaluk kanthi banget marang aku, supaya uga padha olèh kanugrahan mèlu ing sajroning ayahan ngladèni marang para suci. 5 Déné kang padha dipasrahaké iku ngluwihi pangiraku, awit nganti padha nyaosaké awaké dhéwé marang Allah dhisik, sabanjuré iya marang aku kabèh uga awit saka karsané Allah. 6 Awit saka iku aku padha ngatag marang Titus, supaya nekani kowé lan ngrampungaké ayahan sih-katresnan, kang biyèn wis miwiti ayahan iku. 7 Mula saikiné, padha kaya anggonmu wis sugih ing samubarang, -- ing pracaya, ing pamicara, ing kawruh, ing tumemenmu anggonmu mbiyantu, lan ing sih-katresnanmu marang aku kabèh -- samono uga kowé iya padha pinunjula ing ayahan sih-katresnan iki. 8 Anggonku mituturi mangkono iku ora ateges préntah, nanging
pambudidayané wong-wong kang padha awèh pambiyantu. 9 Marga kowé wis padha sumurup marang sih-rahmaté Gusti kita Yésus Kristus, yaiku menawa Panjenengané, kang amarga saka kowé dadi mlarat, sanadyan Panjenengané iku sugih, supaya kowé dadia sugih marga kamlaratané. 10 Iya iki panemuku tumrap bab iku, kang mbokmenawa maédahi tumrap kowé. Pancèn wis wiwit taun kang kapungkur anggonmu wiwit nindakaké lan sumedya ngrampungaké uga. 11 Mulané saiki, rampungna kang koktindakaké iku! Wondéné anggonmu ngrampungaké iku cundhukna karo éklasing
awewaton apa kang kokduwèni, ora awewaton apa kang ora kokduwèni. 13 Awit anggonmu dieboti iku ora supaya wong liya padha kaènthèngna, nanging supaya dadi timbang. 14 Mulané beciké saiki kaluwihanmu kanggoa nyukupi kakuranganing liyan, supaya kaluwihaning liyan mengko genti kanggo nyukupi kekuranganmu, temahan banjur dadi timbang. 15 Kaya kang katulis, "Wong kang olèh akèh, ora turah lan kang olèh sathithik ora kurang." 16 Nanging puji sokur konjuk marang Allah, kang maringi katemenan kang kaya mangkono uga ana ing atiné Titus ing bab anggoné mbiyantu kowé, 17 déné nganti nuruti panjalukku, malah saka bangeting tumemené anggoné tumandang ing gawé, banjur metu saka karepé dhéwé mangkat nemoni kowé. 18 Lakuné dakkanthèni sadulur kita, kang wus olèh pangalembanané pasamuwan kabèh bab anggoné nggelaraké Injil. 19 Lan ora mung iku baé! Sadulur mau uga wis kapiji déning pasamuwan-pasamuwan kanggo ngancani anggonku padha nindakaké ayahan sih-katresnan iki, kang daktindakaké minangka kaluhuraning Gusti lan minangka bukti bab legawané atiku. 20 Sabab aku kabèh padha arep nyingkiri bab iki: Menawa ana wong kang nacad anggonku nindakaké ayahan sih-katresnan kang wohé akèh banget iku. 21 Awit aku padha mikiraké kang utama, ora mung ana ing ngarsané Gusti baé, nanging uga ana ing ngarepaning wong. 22 Karodéné wong loro mau padha dakkanthèni sadulur kita, kang wis dakuji lan katitik anggoné tansah mbudidaya mbiyantu, lan saiki saya banget anggoné mbudidaya marga saka gedhéning piandelé marang kowé. 23 Déné Titus, iku kancaku lan réwangku nyambut-gawé kanggo kowé; lan sadulur-sadulurku liyané iku padha dadi utusaning pasamuwan-pasamuwan lan minangka kaluhurané Kristus. 24 Awit saka iku buktining katresnanmu lan pangalembanaku marang kowé kabèh, iku tuduhna marang para Sadulur mau ana ing ngareping pasamuwan-pasamuwan.
1 Déné bab leladi marang para suci ora prelu aku nulis manèh marang kowé. 2 Sabab aku wis sumurup mungguh legawaning atimu, mulané kowé padha dakalem ana ing ngarepé wong Makédonia. Tembungku, "Akhaya wis cecawis wiwit taun kang kapungkur." Lan kasregepanmu wus dadi pangatag-atag tumrap wong akèh. 3 Nanging anggonku kongkonan sadulur-sadulur iku supaya pangalemku marang kowé aja nganti tinemu tanpa guna, nanging supaya tetéla anggonmu cecawis kanthi temenan kaya kang wis dakkandhakaké, 4 supaya, menawa wong-wong Makédonia teka bareng karo aku, aja nganti nyumurupi anggonmu durung cecawis, satemah aku kabèh -- supaya ora nyebut kowé kabèh -- rumangsa padha kawirangan ing bab kayakinanku iku. 5 Mulané dakanggep prelu, yèn sadulur-sadulur iku dakbereg mangkat ndhisiki, supaya bisa ngurus luwih dhisik dana kang wus dadi kasaguhanmu biyèn, temahan mengko wis cumawis minangka tandha-buktiné kamurahaning atimu lan dudu dana peksan. 6 Iki gatèkna: Wong kang nyebar
kanthi sedhih utawa marga kapeksa, awit Allah iku ngasihi wong kang misungsung kanthi bungah. 8 Lan Allah kwaos nglubèraké sawernaning sih-rahmat marang kowé kabèh, supaya kowé padha tansah kacukupan ing samubarang lan padha linuwihna anggonmu nglakoni sarupaning panggawé becik. 9 kaya kang katulis, "Panjenengané ngedum-edum, Panjenengané maringi marang wong miskin, kaadilané tetep ing salawas-lawasé." 10 Panjenengané kang nyawisaké winih kanggo kang nyebar, lan roti kanggo pangan, Panjenengané uga bakal nyawisi winih marang kowé lan ditikelaké sarta nuwuhaké pametuning bebeneranmu; 11 kowé bakal disugihaké ing sarupaning kamurahané ati kang nuwuhaké pamuji sokur konjuk marang Allah marga saka aku. 12 Awit ayahan katresnan kang kokladèkaké iki ora mung nyukupi kabutuhané para suci baé, nanging uga nglubèraké pamuji sokur marang Allah. 13 Lan marga saka anggonmu mantep ing sajroning leladi iki, wong iku padha ngluhuraké Allah awit saka pambangunturutmu ing bab ngakoni Injilé Kristus lan marga saka murahing atimu ing bab ngedum-edum samubarang
konjuk marang Allah marga saka sih peparingé kang ora kena winirasa iku!
marang kowé: Kowé aja meksa aku ngatonaké kuwanènku ana ing ngarepmu kayadéné niyatku arep tumindak keras marang wong-wong sawenèh kang ngira menawa uripku iku padha nurut tata kadonyan. 3 Aku kabèh iki pancèn isih urip ana ing donya, nanging aku ora padha perang cara kadonyan, 4 awit gegamaning perangku iku dudu gegaman kadonyan, nanging gegaman kang kadunungan pangwaosing Allah, kang bisa njugrugaké bètèng. 5 Aku padha nyirnakaké sakèhing siasaté manungsa lan ngambrukaké saben bètèng kumalungkunging manungsa kanggo nglawan pangawruh marang Allah, sarta padha nawan sarupaning pangangen-angen, daktelukaké marang Kristus, 6 sarta aku padha sumadhiya ngukum sakèhing duraka, menawa pambangun-turutmu wus dadi sampurna. 7 Sawangen apa kang ana ing sangareping mripatmu! Menawa ana wong kang yakin temenan dadi kagungané Kristus, iku supaya mikir ing sajroning atiné, yèn aku uga padha dadi kagungané Kristus kaya wong
diparingaké déning Gusti marang aku kabèh kanggo mbangun, ora kanggo ngrusak kowé, aku ora bakal kewirangan. 9 Nanging aku emoh yèn katoné kaya aku arep medèn-medèni kowé srana layang-layangku. 10 Awit, manut gunemé wong, layang-layangé pancèn tegas lan keras, nanging yèn adu-arep katon ora sapiraa lan tembung-tembungé rèmèh. 11 Nanging wong kang kandha mangkono iku kuduné ngerti menawa anggonku tumindak samasa adu-arep, padha baé karo tembung-tembungku ing layang-layangku, samasa aku ora adu-arep. 12 Pancèn aku padha ora wani nggolongaké utawa nandhingaké awakku karo wong-wong kang ngalem awaké dhéwé. Wong iku ngukur awaké nganggo ukurané dhéwé lan nandhing awaké mung karo awaké dhéwé. Bodho banget wong iku! 13 Kosok-baliné aku padha ora gelem ngegungaké dhiri nganti ngluwihi wates, nanging mung tetep ing sajroning watesing ayahan kang wus katetepaké déning Allah kanggo aku kabèh, sumrambahé nganti tekan kowé uga. 14 Marga anggonku padha martakaké Injilé Kristus wis luwih dhisik tekan panggonanmu, dadiné aku ora ngliwati watesé wilayahing pagawéanku, kaya-kaya menawa durung tekan panggonanmu. 15 Aku ora padha ngegungaké pagawéan kang dilakoni déning wong liya, ana ing wilayah pagawéan kang ora kanggo aku, nanging pangarep-arepku, menawa pracayamu saya mundhak, aku bakal olèh pakurmatan luwih gedhé manèh ana ing antaramu, yèn katandhing karo wilayah pagawéan kang katemtokaké kanggo aku. 16 Iya, uripku iki pancèn supaya padha bisa martakaké Injil menyang ing laladan kang luwih adoh katimbang karo laladanmu, lan ora ngegung-egungaké wohing pagawéan kang wus katindakaké déning liyan ana ing wilayah kang katemtokaké kanggo wong mau. 17 "Nanging sapa kang ngegung-egungaké, iku ngegungna ana ing Pangéran." 18 Awit dudu wong kang ngalem awaké dhéwé kang tanggon, nanging wong kang dialem déning Pangéran.
1 Iba beciké yèn kowé padha sabar tumrap aku kang rada bodho iki. Pancèn kowé padha nyabari aku! 2 Sabab aku cemburu ing ngatasé kowé kanthi cemburuning Allah. Awit kowé wis padha dakpacangaké karo wong lanang, kang nuntun kowé kayadéné prawan suci marang Kristus. 3 Nanging aku sumelang mbokmenawa angen-angenmu kasasaraké saka kasetyanmu kang sejati marang Kristus, padha kaya Hawa
dakwartakaké, utawa awèh roh kang béda karo kang wis koktampa utawa Injil kang béda karo kang wus koktampa. 5 Nanging manut panemuku sathithik baé aku ora kalah karo rasul-rasul kang pinunjul iku. 6 Menawa aku kurang pinter ing bab guneman, nanging ora mangkono ing bab kawruh, awit aku wis padha mratélakaké marang kowé ing sadhéngah waktu lan ing sabarang prakara. 7 Apa aku dosa menawa aku ngasoraké awakku dhéwé kanggo ngluhurake kowé, marga aku martakaké Injilé Allah marang kowé tanpa opah? 8 Pasamuwan-pasamuwan liya wis
ngladèni kowé! 9 Karo manèh nalika aku ana ing satengahmu, aku nandhang kakurangan, aku ora gawé rubeding wong, awit apa kang kurang wis dicukupi déning para Sadulur tunggal pracaya kang teka saka Makédonia. Ing samubarang prakara dakjaga aja nganti dadi gawému, lan saterusé aku bakal mangkono. 10 Demi apa kang bener miturut Kristus kang ana ing aku, dakantebaké kandhaku menawa panggunggungku iku ora bakal kaalang-alangan déning sapa baé kang ana ing wilayah-wilayah Akhaya. 11 Sababé apa, kok ora? Apa marga aku wis ora tresna marang kowé? Allah kang nguningani. 12 Nanging apa kang daktindakaké bakal dakterusaké kanggo ngawékani wong kang padha golèk dhadhakan kanggo nuduhaké, yèn wong-wong iku padha kaya aku sakanca ing sajroning prakara kang bisa diegung-egungaké. 13 Awit wong-wong kang mangkono iku rasul-rasul palsu, wong kang padha tumindak cidra, kang nyamar dadi rasulé Kristus. 14 Prakara iku ora nggumunaké, sabab Iblis uga mindha-mindha dadi malaékating Pepadhang. 15 Dadi dudu prakara kang anèh, menawa batur-baturé uga mindha-mindha dadi abdi-
ngarani aku bodho. Déné menawa kowé uga nganggep mangkono, aku tampanana kayadéné wong kang bodho, supaya aku bisa gumunggung sawatara. 17 Apa kang dakkandhakaké, iku anggonku ngandhakaké ora kaya wong kang guneman manut pangandikaning Allah, nanging kayadéné wong kang bodho, kang nduwèni kayakinan menawa bisa gumunggung. 18 Amarga akèh wong kang nglairaké panggunggung cara kadonyan, aku kepéngin gumunggung uga. 19 Sabab kowé padha gelem nyabari wong kang bodho, marga kowé iku padha luwih déning wicaksana. 20 Jalaran kowé sabar, menawa ana wong nganggep kowé batur-tukon, menawa ana wong nggrogoti kowé, menawa ana wong ngwasani kowé, menawa ana wong ngetokaké gumunggungé marang kowé, menawa ana wong napuk kowé. 21 Aku kudu ngakoni kanthi isin banget, yèn ing bab kang kaya mangkono iku aku kabèh padha ora keduga. Sanadyan mangkono menawa ana wong kang wani ngegung-egungaké sawijining prakara -- kandhaku iki ing sajroning kabodhoanku --
Aku iya trahé Abraham! 23 Apa wong-wong iku abdiné Kristus? -- kandhaku iki kaya wong ora waras -- aku luwih manèh! Anggonku keraya-raya luwih akèh, luwih kerep dikunjara, digebugi kaliwat-liwat, kerep kaancam ing bebaya pati. 24 Aku digebugi déning wong Yahudi kaping patang puluh kurang siji nganti ambal kaping lima, 25 aku disabeti ambal kaping telu, aku dibenturi watu sapisan, kaping telu aku nunggang prau kèrem, sadina sawengi aku kompal-kampul ana ing tengah sagara. 26 Lakuku kerep diancam ing bebaya banjir lan ing bebaya bégal, bebaya saka wong Yahudi lan saka wong-wong kang dudu Yahudi, bebaya ana ing kutha lan bebaya ana ing pasamunan, bebaya ana ing tengah sagara, lan bebaya saka sadulur-sadulur palsu. 27 Aku kerep rekasa lan nyambut-gawé abot; aku kerep melèk; luwé lan ngelak; aku kerep pasa, katisen lan kawudan, 28 lan tanpa nyebutaké prakara
apa aku ora rumangsa mèlu apes? Yèn ana wong kesandhung, apa atiku ora remuk déning kasedhihan? 30 Menawa prelu kudu
menawa aku ora goroh. 32 Ana ing Damsyik gubernur kang kaangkat déning Raja Arétas ndhawuhaké njaga Damsyik, karsané nyepeng aku. 33 Nanging aku kaudhunaké nganggo kranjang metu cendhéla, menyang sajabané bètèng, temah
arep nyritakaké bab tetingalan lan wahyu-wahyu kang daktampa saka Gusti. 2 Aku wanuh sawenèhing wong ana ing Kristus; patbelas taun kepungkur -- embuh ing sajroning badan, aku ora mangerti, embuh ing sanjabaning badan, aku ora ngerti, Allah kang nguningani -- wong iku dumadakan diangkat menyang swarga tataran katelu. 3 Aku iya wanuh wong iku, -- embuh ing sajroning badan embuh ing sanjabaning badan, aku ora ngerti, Allah kang nguningani -- 4 dumadakan diangkat menyang Firdaus lan krungu pangandika kang ora kena dikandhakaké, kang ora kena kaucapaké déning manungsa. 5 Iya wong iku kang dakegung-egungaké, nanging awakku dhéwé ora bakal dakegung-egungaké, kajaba mung bab kaapesanku. 6 Awit saupama aku arep ngegungaké awak, aku dudu wong bodho manèh, awit aku ngandhakaké apa kang bener. Nanging aku nahan dhiri, supaya aja ana wong kang ngukur awakku luwih saka apa kang dideleng ana ing aku utawa kang dirungu saka aku. 7 Lan supaya aku aja ngunggul-unggulaké awak marga saka anané wahyu-wahyu kang linuwih iku, aku banjur kaganjar eri ing dagingku, yaiku kongkonané Iblis kang milara aku, supaya aku aja nganti ngunggul-unggulaké awak. 8 Mungguh bab iku aku wus kaping telu ngaturaké panyuwun marang Gusti, supaya kongkonané Iblis iku sumingkir saka aku. 9 Nanging paring wangsulané Gusti marang aku, "Sih-rahmatingsun iku wis cukup tumrap sira, awit kwasaningsun iku malah kasampurnakaké ana ing sajroning kaapesan." Awit saka iku aku luwih seneng ngegung-egungaké kaapesanku, supaya pangwaosé Kristus dumunung ana ing aku. 10 Mulané aku seneng lan rila ana ing kaapesanku, ing sajroning kasiksa, ing karubedan, ing panguya-uya lan kasangsaran marga saka Kristus. Awit yèn aku apes, iku aku kuwat. 11 Aku pancèn wis dadi bodho, nanging kowé kang padha meksa marang aku. Beneré aku kokalembana. Tumrap samubarang kabèh aku ora kalah karo para rasul kang pinunjul iku, sanadyan aku ora ana tegesé babar pisan. 12 Titikané yèn aku rasul iku wis katuduhaké ana
pasamuwan-pasamuwan liyané, kajaba mung saprakara, yaiku déné aku dhéwé ora nganti dadi gawému? Anggonku ora adil iki apuranen! 14 Satemené iki wis kang kaping teluné anggonku cecawis arep nemoni kowé, lan aku ora bakal dadi gawému. Awit dudu barang darbèkmu kang dakgolèki, nanging kowé dhéwé. Marga dudu anak-anak kang padha wajib nglumpukaké bandha kanggo wong tuwané, nanging wong-tuwa kanggo anak-anaké. 15 Awit saka iku aku kanthi bungah masrahaké barang darbèkku, malah aku masrahaké awakku kanggo kowé kabèh. Dadi menawa aku tresna banget marang kowé, masa iya saya suda anggonku ditresnani? 16 Ya pancèn mangkono, aku dhéwé ora dadi gawému. Nanging kandhamu, sarèhné aku iki julig, kowé dakjiret kalawan akal. 17 Dadi, apa wus tau aku njupuk kauntungan saka kowé lumantar wong kang saka ing antarané wong kang dakkongkon nemoni kowé? 18 Pancèn aku wus njaluk tulung marang Titus supaya mangkat lan aku banjur akon sadulur liyané iku supaya ngancani. Apa Titus njupuk kauntungan saka kowé? Apa aku sakloron ora tumindak manut roh kang padha, lan apa aku sakloron ora tumindak manut cara kang padha? 19 Wis kepara suwé anggonmu padha ngira, menawa aku bakal mbeneraké awakku dhéwé ana ing ngarepmu. Nanging aku kandha ana ing ngarsané Allah lan demi Kristus, yèn kabèh iku kanggo mbangun pracayamu. 20 Awit aku sumelang, menawa bésuk samasa aku teka, kowé ora padha tinemu kaya kang dakkarepaké lan kowé ketemu aku ora kaya kang padha kokkarepaké. Aku sumelang ing
menawa aku teka manèh, Allahku bakal ngesoraké aku ana ing ngarepmu, sarta aku bakal sedhih awit déning wong akèh kang ing wektu kapungkur padha nglakoni dosa lan mangka durung mratobat saka panggawéné kang jember, laku cabul lan pamblunthah kang padha ditindakaké.
1 Iki kang kaping teluné anggonku nemoni kowé: Sahing prakara iku menawa wis ana katrangané seksi loro utawa telu. 2 Tumrap wong-wong kang ing waktu kang kapungkur padha nglakoni dosa, lan sakèhé wong liyané, wis dakkandhakaké luwih dhisik lan bakal dakkandhakaké sapisan manèh -- saiki sajroné aku adoh karo kowé kabèh padha kaya nalika tekaku kang kapindho -- menawa
ora apes ana ing ngarepmu, malah nindakaké pangwaosé ana ing antaramu. 4 Sabab sanadyan Panjenengané wis kasalib marga saka kaapesan, nanging gesang awit saka pangwaosé Allah. Pancèn aku kabèh iki apes ana ing Panjenengané, nanging bakal padha urip bebarengan karo Panjenengané kanggo kowé marga saka pangwaosé Allah. 5 Awakmu dhéwé ujinen, apa padha isih teguh ing pracaya. Titinen awakmu! Apa padha ora yakin ora tahan uji, menawa Kristus Yésus dumunung ana ing kowé? Awit yèn ora mangkono, kowé ora tahan uji. 6 Nanging pangarep-arepku, kowé bakal padha sumurup menawa dudu aku kang padha ora tahan uji. 7 Pandongaku marang Allah, supaya kowé aja nindakaké piala, ora supaya aku padha katitik tanggon, nanging supaya kowé padha nglakoni apa kang becik, sanadyan aku dhéwé katon padha kaya ora tahan uji. 8 Marga aku kabèh padha ora bisa nglakoni apa-apa kang sulaya karo kayektèn, nanging kang bisa daklakoni yaiku kang cundhuk karo kayektèn. 9 Awit aku padha bungah, menawa aku apes nanging kowé padha rosa. Déné kang padha daksuwun, yaiku supaya kowé dadi sampurna. 10 Iya iku sababé anggonku nulis prakara-prakara iki saka kadohan, supaya menawa aku mengko ana ing antaramu, aku ora kapeksa tumindak kereng miturut wewenang kang kaparingaké déning Gusti marang aku, kanggo mbangun, ora kanggo ngrubuhaké. 11 Wasana, para Sadulurku, padha bungaha, ngudia dadi sampurna. Tampanana sakèhing pituturku. Padha disarujuk, lan padha olah atut-rukun, temahan Allah etuking sih-katresnan lan tentrem-rahayu bakal nunggil karo kowé! 12 Padha salam-salamana kanthi pangambung suci. Sakèhé
saka manungsa lan ora déning kekarepané manungsa, nanging déning Yésus Kristus lan Allah, Sang Rama, kang wis mungokaké Panjenengané saka antarané wong mati, 2 lan saka sakèhé sadulur tunggal pracaya kang dadi kanthiku, marang pasamuwan-pasamuwan ing Galatia: 3 Sih-rahmat anaa ing kowé kabèh lan
saka jagat-ala kang saiki iki, manut karsané Allah lan Rama kita, 5 kang sayogya kaluhurna ing salawas-
banjur kèlu marang injil liyané, 7 kang satemené dudu Injil; mung jalaran ana wong kang ngisruhaké kowé lan kang sumedya ngingar-inger Injilé Kristus. 8 Nanging sanadyan aku kabèh utawa malaékat saka ing swarga martakaké marang kowé injil kang béda karo Injil kang wus padha dakwartakaké marang kowé, iku kenaa ing laknat! 9 Kaya anggonku biyèn wus padha mituturi, saiki iku dakkandhakaké sapisan manèh: menawa ana wong kang martakaké marang kowé kabèh injil kang béda karo kang wus koktampani, iku kenaa ing laknat! 10 Dadi kepriyé saiki: kang dakgolèki iku senengé manungsa apa renané Allah? Apa aku ngudi gawé senengé manungsa? Saupama aku isih kepéngin gawé senengé manungsa, dadi aku dudu abdiné Kristus. 11 Amarga aku wis tau nerangaké kanthi cetha marang kowé, para Sadulur, menawa Injil kang dakwartakaké iku dudu injil kang saka manungsa. 12 Awit anggonku nampani ora saka manungsa, lan iya dudu manungsa kang mulangaké bab iku marang aku, nanging marga saka wangsité Yésus Kristus. 13 Sabab kowé wis padha krungu bab uripku biyèn ana ing wewengkoné agama Yahudi: Luwih déning banget
kanca-kanca akèh tunggal bangsa sabarakanku; aku dadi wong kang sregep banget ngleluri adat-tata-carané para leluhurku. 15 Nanging bareng Allah, kang wis miji aku wiwit aku isih ana ing guwagarbaning ibuku, lan nimbali aku marga saka sih-rahmaté, 16 kepareng mbabaraké Kang Putra ana ing aku, supaya aku martakaké Panjenengané ana ing antarané bangsa-bangsa kang dudu bangsa Yahudi, aku babar pisan ora njaluk rembugé manungsa. 17 Aku uga ora lunga menyang Yérusalèm nemoni para wong kang wus dadi rasul sadurungé aku, nanging aku menyang tanah Arab, lan saka ing kono bali manèh menyang Damsyik. 18 Sawusé telung taun aku banjur menyang Yèrusalèm prelu nemoni Kéfas lan aku nginep ing dalemé limalas dina. 19 Nanging aku ora ketemu rasul liyané siji-sijia, kajaba Yakobus, sadhèrèké Gusti Yésus. 20 Padha gatèkna: Ana ing ngarsané Allah aku mesthèkaké, menawa kang daktulis marang kowé iki nyata. Aku ora goroh. 21 Sawisé iku aku banjur menyang wilayah Siria lan Kilikia. 22 Nanging pasamuwan-pasamuwané Kristus ing Yudéa tetep ora padha weruh marang rupaku; 23 mung padha krungu, menawa wong kang biyèn nguya-uya wong-wong mau, saiki martakaké iman kang biyèn diarah sirnané. 24 Lan wong-wong mau banjur padha ngluhuraké Allah marga aku.
1 Sawusé mangkono, bareng wis luwih saka patbelas taun, aku menyang Yèrusalèm manèh karo Barnabas, déné Titus uga dakajak. 2 Anggonku mrana mau awit saka wangsité Allah. Lan tumrap sadulur-sadulur ing kono aku nerangaké bab Injil kang dakwartakaké ana ing antarané para bangsa dudu Yahudi -- sajroning rerembugan mirunggan karo para kang kajèn-kéringan --, supaya anggonku mbudi-daya tekan saiki iku aja nganti muspra. 3 Nanging Titus kang bebarengan karo aku iku, sanadyan wong Yunani, éwasamono ora kudu tetak. 4 Pancèn ana pandheseké wong-wong kang ngaku-aku sadulur, kang padha nyusup mlebu, saprelu malangi kamardikan kita ana ing Kristus Yésus, supaya kanthi mangkono kita padha dadi kawulané. 5 Nanging sathithik baé aku padha ora gelem mundur lan emoh teluk marang wong-wong mau, supaya kayektèné Injil bisa tetep ana ing kowé. 6 Lan mungguh para wong kang kaanggep kajèn-kéringan iku -- kepriyé bab kalenggahané biyèn, iku ora prelu tumrap aku, sabab Allah ora mawas wong adhedhasar kalungguhan -- sanadyan kapriyé baé, aku ora dipeksa nindakaké prakara kang liya déning wong-wong kang kajèn iku. 7 Nanging kosok-baliné, sawisé wong-wong iku padha ngerti menawa aku wis dipracaya martakaké Injil marang wong-wong kang ora tetak, padha kaya Pétrus kanggo wong-wong kang tetak 8 -- awit Panjenengané kang wis maringi kakuwatan marang Pétrus dadi rasul tumrap wong-wong kang tetak, -- Panjenengané uga kang wis maringi kakuwatan marang aku kanggo wong-wong kang ora tetak. 9 Lan sawusé nyumurupi sih-rahmat kang kaparingaké marang aku, Yakobus, Kéfas lan Yohanes, kang kaanggep padha dadi saka-guruning pasamuwan, banjur sesalaman karo aku lan Barnabas minangka pratandhaning patunggalan, supaya aku marani marang wong-wong kang ora tetak, padha karo Yakobus, Kéfas lan Yohanes marang para kang tetakan; 10 mung aku kabèh kudu tansah éling marang wong-wong miskin lan pancèn iya iku kang padha dakprelokaké kalawan temen-temen. 11 Nanging nalika Kéfas teka ing Antiokhia, tanpa tèdhèng aling-aling dakpadoni, sabab panjenengané lepat. 12 Awit sadurungé ana wong sawatara saka golongané Yakobus teka, panjenengané kembul dhahar karo sadulur-sadulur tunggal pracaya kang ora tetak, nanging satekané wong-wong mau, banjur mengker lan misah marga ajrih marang sadulur kang tetak. 13 Lan para wong Yahudi liyané uga mèlu-mèlu tumindak lamis kaya Kéfas, dalah Barnabas dhéwé iya banjur kèlu. 14 Nanging bareng aku ngerti tumindaké iku ora cocog karo kayektèné Injil, aku matur marang Kéfas ana ing sangarepé wong kabèh, "Manawi panjenengan, tiyang Yahudi, gesang kadosdéné tiyang ingkang sanès Yahudi lan mboten kados tiyang Yahudi, kadospundi déné panjenengan kok badhé meksa sadhèrèk-sadhèrèk ingkang mboten tetak supados gesang kados tiyang Yahudi?" 15 Aku kabèh iki wong Yahudi adhedhasar keturunan, dudu wong dosa saka bangsa-bangsa liya. 16 Kita padha ngerti menawa ora ana wong siji baé kang kaanggep bener marga saka nglakoni angger-anggering Torèt, nanging mung marga pracaya ana ing Kristus Yésus. Mulané aku uga wus padha pracaya marang Kristus Yésus, supaya aku padha kaanggep bener, ora marga saka nglakoni angger-anggering Torèt. Awit, "Ora ana wong siji baé kang kaanggep bener", marga nglakoni angger-anggering Torèt. 17 Nanging menawa aku dhéwé ing sajroné padha ngudi supaya kaanggep bener ana ing Kristus iku nyatané wong-wong dosa, apa iku banjur ateges menawa Kristus iku jumeneng paladosing dosa? Babar pisan ora. 18 Awit menawa aku mbangun manèh apa kang wis dakrusak, iku aku ngétokaké menawa aku iki nerak angger-anggering Torèt. 19 Sabab aku wis mati marga saka anggger-anggering Torèt kanggo angger-anggering Torèt, supaya aku urip kagem Allah. Aku wis ndhèrèk kasalib karo Kristus, 20 nanging aku urip, éwadéné dudu aku dhéwé manèh kang urip, mung Kristus kang gesang ana ing aku. Urip jasmaniku kang saiki dakalami iki, urip marga saka pracaya ana ing
Awit saupama ana kang kabeneraké marga saka angger-anggering Torèt, sédané Kristus iku dadi tanpa guna.
1 Hé wong Galatia kang bodho, sapa ta kang mblithuk kowé? Yésus Kristus kang kasalib iku rak wus katerangaké kanthi gamblang ana ing ngarepmu? 2 Kang arep dakngertèni saka kowé, mung iki: Apa anggonmu wus padha nampani Roh iku marga saka nglakoni angger-anggering Torèt, apa marga pracaya marang pangundhanging Injil? 3 Apa nganti samono bodhomu? Kowé wus miwiti kalawan Roh, apa kowé saiki arep mungkasi kalawan daging? 4 Apa muspra baé kabèh kang wis padha kokalami kang samono akèhé iku? Mongsok yèn muspra! 5 Dadi saiki kepriyé, apa Panjenengané kang maringi Roh marang kowé nganti lubèr-lubèr lan nindakaké mukjijat ana ing antaramu, anggoné nindakaké mangkono iku, marga kowé nglakoni angger-anggering Torèt, apa marga pracaya marang pangundhanging Injil? 6 Iya kanthi patrap mangkono iku anggoné Abraham pracaya marang Allah, sarta iya iku kang njalari kaanggep bener déning Allah. 7 Dadi kowé ngerti menawa wong-wong kang urip saka pracaya iku padha dadi putrané Abraham. 8 Lan Kitab Suci, kang sadurungé wis sumurup menawa Allah nganggep bener marang wong-wong kang dudu Yahudi marga saka pracaya, wis luwih dhisik martakaké kabar kabungahan marang Abraham, "Iya ana ing sira sakèhing bangsa bakal diberkahi." 9 Dadi wong-wong kang urip saka pracaya, iya iku kang padha diberkahi bebarengan karo Abraham kang pracaya iku. 10 Awit wong kabèh, kang uripé saka ayahaning angger-anggeré Torèt iku kabawah ing laknat, sabab ana tulisan mangkéné, "Kenaa ing laknat wong kang ora setya anggoné nglakoni samubarang kang katulis ana ing kitab angger-anggering Torèt." 11 Lan iya wus cetha yèn ora ana wong kang kaanggep bener ana ngarsané Allah marga saka nglakoni angger-anggering Torèt, awit, "Wong kang kaanggep bener iku bakal urip marga saka pracaya." 12 Awit angger-anggering Torèt iku dhasaré dudu iman, nanging sapa kang nglakoni angger-angger, iku bakal urip déning angger-angger. 13 Kristus wis nebus kita saka laknaté angger-anggering Torèt srana jumeneng laknat piyambak marga saka kita, sabab ana tulisan mangkéné, "Kenaa ing laknat saben wong kang digantung ing kayu salib!" 14 Yésus Kristus wus nglampahi iku, supaya berkahé Abraham ana ing Panjengenané sumrambah marang bangsa-bangsa liya, temahan marga saka pracaya, kita bisa nampani Roh kang kaprasetyakaké. 15 Para Sadulur, beciké aku daknganggo conto padinan. Layang wasiyat kang wis kaabsahaké iku, sanadyan saka manungsa, ora ana wong kang bisa mbatalaké utawa nambahi. 16 Anadéne prasetya iku kabèh kapangandikakaké marang Abraham lan marang turuné. Panjenengané ora ngandika, "Marang turun-turuné" kang kaya-kaya ateges wong akèh, nanging mung wong siji, "lan marang turunmu", yaiku Kristus. 17
sawisé patang atus telung puluh taun, nganti prasetya iku ilang kakuwatané. 18 Sabab menawa kang kaabsahaké déning Allah iku asalé saka angger-anggering Torèt, mesthiné iku asalé ora saka prasetya; nanging malah marga saka prasetya,
ing prasetya iku -- lan angger-anggering Torèt iku kaparingaké lumantar malaékat-malaékat marang astané sawijining pantara. 20 Déné anggoné jumeneng pantara iku ora mung makili wong siji baé, mangka Allah iku siji. 21 Menawa mangkono, apa angger-anggering Torèt
nguripaké, mesthiné apa kang bener iku pancèn tuwuh saka angger-anggering Torèt. 22 Nanging Kitab Suci wis ngurung samubarang marang pamengkuning dosa, supaya awit saka pracaya marang Yésus Kristus janji mau kaparingaké marang wong kang padha pracaya. 23 Nanging sadurungé pracaya iku ana, kita kawengku ing pangreksané angger-anggering Torèt, kakurung nganti pracaya iku wis kababar. 24 Dadi angger-anggering Torèt iku minangka panuntun kita nganti Kristus rawuh, supaya kita kaanggep bener marga saka pracaya. 25 Nanging saiki bareng kita wis pracaya, wis ora kabawah manèh ing pangreksané panuntun mau. 26 Sabab marga saka pracaya marang Yésus Kristus kowé padha dadi putrané Allah. 27 Awit kowé kabèh, kang padha kabaptis ana ing Kristus, wis padha ngrasuk Kristus. 28 Ing bab iki ora ana wong Yahudi utawa wong Yunani, ora ana batur utawa wong mardika, ora ana lanang utawa wadon, awit kowé kabèh padha dadi siji ana ing Kristus Yésus. 29 Mangka yèn kowé kagungané Kristus, ateges kowé padha dadi trahing Abraham lan padha dadi ahli-waris miturut prasetyané Allah.
1 Kang dakarepake mangkéné: Sajroné ahli-waris durung diwasa, ora ana bédané sathithik-thithika karo abdi, sanadyan iku kang ngwasani samubarang, 2 nanging kawengku ing wali lan pamomong nganti tumeka ing waktu kang wis katemtokaké déning bapakné. 3 Samono uga kita: Sajroné durung diwasa kita iya kawengku déning para rohing jagat. 4 Nanging bareng wis tekan ing ganepé mangsa, Allah ngutus Kang Putra, kang miyos saka wanita, miyos kawengku ing angger-anggering Torèt, 5 saprelu nebus sakèhing wong kang padha kawengku ing angger-anggering Torèt, supaya kita bisa katarimah dadi putra. 6 Lan sarèhné kowé iku padha dadi putra, mulané Allah wis ngutus Rohé Kang Putra marang sajroning ati kita, kang nyebut, "Abba, Rama!" 7 Dadiné kowé kabèh iku wus dudu batur manèh, nanging putra; lan yèn kowé kabèh iku putra, kowé iku uga padha dadi ahli-waris marga pakaryaning Allah. 8 Biyèn, nalika kowé durung wanuh marang Allah, kowé ngawula marang kang kokanggep Allah, nanging sajatiné dudu Allah. 9 Nanging saiki sawisé kowé wanuh marang Allah, malah luwih saka iku, sawisé Allah tepang karo kowé, kepriyé déné kowé mbalik manèh marang roh-roh donya kang apes
kangélanku kanggo kowé iku dadi muspra. 12 Para Sadulur, panjalukku marang kowé, kowé padha dadia kaya aku, sabab aku uga wis dadi padha kaya kowé. Durung tau kowé kaluputan marang aku. 13 Kowé padha sumurup, menawa aku martakaké Injil marang kowé kang wiwitan iku jalaran lelara kang ana ing awakku. 14 Sanadyan kaya mangkono kaanané awakku, kang dadi pacoban kanggo kowé kabèh, éwadéné ora kokanggep kaya barang kang nistha lan kang njijiki, nanging kowé wis padha nampani aku padha kaya nampani malaékaté Allah, malah padha kaya nampani Kristus Yésus piyambak. 15 Kaya apa begjamu nalika samana! Lan saiki ana ngendi kabegjanmu iku? Awit aku bisa neksèni mungguhing kowé, yèn bisaa mangkono, kowé wis padha nyuplaki mripatmu, kokwènèhaké marang aku. 16 Apa aku banjur dadi satrumu, marga aku mratélakaké bab kayektèn marang kowé? 17 Wong-wong iku kanthi mempeng padha ngudi nggèndèng kowé, nanging ora kalawan tulusing ati, awit karepé bakal misahaké kowé, supaya kowé nganut marang wong-wong mau kalawan tumemen. 18 Pancèn becik menawa wong kalawan sregep ngudi ing bab-bab kang becik, anggeré terus mangkono, lan ora mung yèn aku lagi ana ing antaramu baé. 19 Hé anak-anakku, iya marga saka kowé aku ngrasakaké lara kaya nglarani manèh, nganti sipat-sipaté Kristus katon cetha ana ing kowé. 20 Kaya apa kangenku kepéngin ana ing tengah-tengahmu ing waktu iki lan banjur bisa rerembugan kalawan swara kang béda, awit aku wis kentèkan akal ing ngatasé kowé iku. 21 Coba wangsulana pitakonku, hé kowé kang padha kepéngin urip kawengku ing angger-anggering Torèt, apa kowé padha ora ngrungokaké angger-anggering Torèt? 22 Rak ana tulisan, yèn Abraham iku kagungan putra loro, kang siji saka abdi lan sijiné saka wanita mardika? 23 Nanging putra saka abdi iku miyosé manut tata kadagingan, déné putra saka wanita kang mardika iku awit saka prasetya. 24 Iki sawijining pralambang. Sabab wanita loro iku mralambangi prajanjian loro: kang siji asalé saka gunung Sinai lan nglairaké anak-anak pangawulan, yaiku Hagar -- 25 Hagar iku gunung Sinai ing tanah Arab -- lan padha karo Yérusalèm kang saiki, awit uripé ana ing pangawulan saanak-anaké. 26 Nanging Yérusalèm kaswargan iku wanita kang mardika lan iya iku ibu kita. 27 Awit ana tulisan, "Padha bungaha, hé wong gabug kang ora tau nglairaké! Padha bungaha lan surak-suraka, hé kowé kang ora tau nglarani! Sabab kang ditinggal bojoné, bakal duwé anak luwih akèh tinimbang kang duwé bojo." 28 Lan kowé para Sadulur, padha kayadéné Ishak, kowé uga padha dadi anaking prasetyan. 29 Nanging padha kaya biyèn, kang kalairaké manut tata kadagingan, nguya-uya marang kang kalairaké miturut Roh, samono uga saiki iki. 30 Nanging kepriyé surasané nas Kitab Suci? "Tundhungen batur wadon iku saanaké, sabab anaké batur wadon iku ora bakal mèlu kapanduman warisan karo anaké wanita kang merdika iku." 31 Awit saka iku, sadulur-sadulur, kita iki dudu anak-anaké batur wadon, nanging padha dadi anak-anaké wanita kang mardika.
1 Supaya kita mardika temenan, Kristus wus mardikakaké kita. Awit saka iku ngadega kang jejeg lan aja gelem dietrapi pasangan pangawulan manèh. 2 Satemen-temené, aku, Paulus pitutur marang kowé: Menawa kowé tetak, Kristus bakal ora migunani babar pisan tumrap kowé. 3 Sapisan manèh dakpituturaké marang saben wong kang tetak, menawa wong iku wajib nglakoni sakèhing angger-anggering
rahmat. 5 Marga saka Roh, lan awit saka pracaya kita nganti-anti padha kabeneraké kaya kang kita arep-arep. 6 Sabab tumraping wong-wong kang ana ing Kristus Yésus, bab tetak utawa ora tetak iku ora ana paédahé, kacaba mung pracaya kang
banjur ora manut ing kayektèn manèh? 8 Pambujuk supaya ora manut manèh iku ora saka Panjenengané, kang nimbali kowé kabèh. 9 Ragi sathithik wis bisa njalari jladrèné mekar. 10 Ana ing Gusti aku yakin mungguh ing kowé, menawa kowé ora nduwèni panemu liya kajaba panemu iki. Nanging sapa kang ngisruhaké kowé, iku bakal nyangga paukumané, sanadyan sapa baé wong iku. 11 Lan manèh, tumrap aku, Sadulur-sadulur, menawa aku isih martakaké bab tetak, généya aku isih dikuya-kuya? Sabab yèn mangkono, salib iku ora dadi sandhungan manèh. 12 Beciké wong-wong kang padha mbujuki kowé iku padha ngebiria awaké sisan baé! 13 Para Sadulur, kowé wus padha katimbalan, supaya mardika, nanging aja nganti kowé migunakaké kamardikan iku dadi dhadhakan tumrap urip tata kadagingan, nanging padha ladèn-linadènana srana katresnan. 14 Sabab angger-anggering Torèt kabèh iku kacakup ing pangandika siji iki, yaiku, "Sira tresnaa marang sapepadhanira dikaya marang awakira dhéwé." 15 Déné menawa kowé padha kerah lan padha mangsa-minangsa, padha diawas, aja nganti padha tumpes-tinumpes. 16 Maksudku yaiku: Lakumu padha manuta marang Roh, satemah kowé ora nuruti pepénginaning daging. 17 Awit pepénginaning daging iku
nindakaké apa kang kokkarepaké. 18 Ananging menawa kowé padha masrahaké awakmu supaya dituntun déning Roh,
kang wus daktindakaké biyèn -- menawa sapa kang nindakaké bab-bab kang kaya mangkono iku, ora bakal tampa warisan
ngemudhèni dhiri. Ora ana angger-angger kang nglawan iku mau kabèh. 24 Lan sapa kang dadi kagungané Kristus Yésus, iku wis nyalib daging dalah sakèhing hawa napsu lan pepénginané. 25 Menawa kita urip marga saka Roh, urip kita uga katuntun déning Roh 26 lan kita aja mendem drajad, aja padha tantang-tantangan, sarta aja padha drengki.
1 Para Sadulur, yèn ana wong kang tinemu nglakoni panerak, kowé kang kasukman, kudu nuntun wong iku marang dalan kang bener kalawan budi kang sarèh, karo njaga awakmu dhéwé, supaya kowé aja kena ing panggodha. 2 Padha tulung-tinulungana ing bot-répot! Iya kaya mangkono iku anggonmu netepi angger-anggeré Kristus. 3 Sabab yèn ana sawenèhing wong kang rumangsa menawa awaké aji, mangka babar pisan ora aji, iku
kaanané wong liya. 5 Sabab saben wong bakal mikul tanggungané dhéwé. 6 Lan wong kang nampani piwulanging pangandika iku ngedumna samubarang kang becik marang wong kang awèh piwulang iku. 7 Aja padha kesasar! Allah ora kena digawé geguyon. Awit apa kang disebar ing wong, iya iku kang bakal dienèni. 8 Sabab sing sapa nyebar ing dagingé, bakal ngenèni karusakan saka dagingé -- nanging sapa kang nyebar ing Roh, iya bakal ngenèni urip langgeng saka ing Roh iku. 9 Aja nganti kita bosen anggon kita gawé kabecikan, awit menawa wis tekan ing kala-mangsané, kita bakal ngenèni, anggeré kita ora nganti nglokro. 10 Awit saka iku mumpung isih ana wewengan, ayo padha gawé becik marang wong kabèh, luwih-luwih marang sadulur-sadulur kita kang nunggal pracaya. 11 Padha delengen, sapira gedhéné aksara-aksara kang daktulis marang kowé nganggo tanganku dhéwé. 12 Wong-wong kang cara lair seneng nonjolaké awaké dhéwé, iya wong-wong iku kang padha mbudidaya bisané meksa kowé supaya tetak, karepé mung supaya padha ora dikuya-kuya marga saka salibé Kristus. 13 Sabab wong-wong kang padha tetak iku iya padha ora netepi angger-anggering Torèt. Nanging karepé supaya kowé padha tetak amrih wong mau bisa gumunggung ing bab kaananmu tata lair. 14 Déné aku ora pisan-pisan gelem gumunggung, kajaba ing salibé Gusti kita Yésus Kristus, sabab marga saka Panjenengané jagat wis disalib kanggo aku lan aku kanggo jagat. 15 Sabab tetak utawa ora tetak ora ana paédahé, nanging dadi titah kang anyar iku kang ana paédahé. 16 Lan tumrap wong kabèh kang lakuné katuntun déning wewaton iki, tentrem-rahayu lan rahmat muga tumurun marang wong-wong iku lan marang Israèl kagungané Allah. 17 Sabanjuré aja ana kang gawé ribedku, marga ing awakku ana tilas-tilas tatu tandha kagungané Yésus. 18 Sih-rahmaté Gusti kita Yésus Kristus nunggila ing
ing Éfesus, iya para wong kang padha pracaya ana ing Kristus Yésus. 2 Sih-rahmat lan tentrem-rahayu saka Allah, Rama kita lan saka Gusti Yésus Kristus anaa ing kowé kabèh. 3 Pinujia Allah lan Ramané Gusti kita Yésus Kristus, kang wus mberkahi kita ana ing Kristus kalawan sarupané berkah kasukman kang ana ing swarga. 4 Awit iya ana ing Panjenengané iku Allah wis milih kita sadurungé jagat katitahaké, supaya kita padha suci tanpa cacad ana ing ngarsané. 5 Marga saka sih-palimirmané wiwit wiwitan mula Panjenengané wus kepareng netepaké kita
ing Panjenengané, kita kaparingan tebusan, yaiku pangapuraning dosa marga saka rahé, manut gunging sih-rahmaté, 7: 8 kang wus kalubèraké marang kita kalawan sagunging kawicaksanan lan pangertèn. 9 Marga Panjenengané wis medharaké wewadining karsané marang kita, miturut rancanganing-keparengé, yaiku kang wiwit sakawit wus katetepaké ana ing Kristus. 10 Minangka pacawisan ganeping mangsa anggoné nunggilaké samubarang kabèh ana ing Kristus, kang dadi sesirahing samubarang kang ana ing swarga apadéné ing bumi. 11 Ana ing Kristus, awit iya ana ing Panjenengané iku aku kabèh padha olèh warisan kang kaprasetyakaké -- aku kang saka wiwitan wis padha kapilih déning Panjenengané cocog karo karsané Allah, kang nindakaké samubarang manut putusaning karsané -- 12 supaya aku kang sadurungé wis padha duwé pangarep-arep ana ing Kristus, kepareng dadi srana pamujining kaluhurané. 13 Ana ing Panjenengané kowé kabèh uga padha kaecap kalawan Roh Suci kang kaprasetyakaké iku, -- awit kowé wis padha ngrungokaké
warisan kita nganti kita padha tampa tebusan kang njalari kita dadi kagungané Allah, supaya memuji kaluhurané. 15 Mulané, aku iki sawisé krungu warta bab pracayamu ana ing Gusti Yésus lan bab tresnamu marang sakèhé para suci, 16 ora kendhat anggonku saos sokur marga saka kowé kabèh. Lan aku tansah ngélingi kowé sajroning pandongaku, 17 supaya Allahé Gusti kita Yésus Kristus, yaiku Sang Rama kang mulya iku, karsa paring Rohing kawicaksanan lan wahyu marang kowé, supaya wanuhmu marang Panjenengané kanthi bener temenan. 18 Sarta murih Panjenengané madhangaké mripating atimu, supaya kowé ngerti mungguh pangarep-arep apa kang kamot ing timbalané: Iba gedhéning warisan kamulyané kanggo para suci, 19 lan iba gunging pangwaosé tumrap kita, kang pracaya, cocog karo dayaning pangwaosé kang gedhé, 20 kang katindakaké ana ing Kristus kalawan anggoné mungokaké saka antarané wong mati lan nglenggahaké ing swarga ana ing sisih tengené, 21 banget anggoné ngungkuli luhuré sakèhing pamaréntah lan pangwasa sarta wisésa tuwin kraton lan sadhéngaha jeneng kang kena sinebut, ora ngamungaké ana ing donya iki baé, nanging uga ing jaman kang bakal kelakon. 22 Karodéné samubarang wis kapapanaké ing sangisoring sampéyané Kristus lan Panjenengané wis kaparingaké marang pasamuwan minangka sesirahing samubarang kang sarwa dumadi. 23 Déné pasamuwan iku kang dadi sarirané, yaiku kapenuhan kasampurnan ing Panjenengané,
padha dumunung ana ing kono, awit kowé manut lakuning donya iki, lan mbangun-miturut marang pamaréntahé pangwasaning akasa, yaiku roh kang saiki lagi nandukaké dayané ana ing satengahé para wong duraka. 3 Satemené biyèn aku kabèh uga padha klebu ing antarané wong-wong iku, nalika urip ana ing sajroning hawa-napsuning
deduka, kayadéné wong-wong liyané. 4 Nanging Allah kang sugih kawelasan, awit saka gedhéning katresnan kang kalubèraké marang kita, 5 wis nguripaké kita bareng karo Kristus, sanadyan kita wis padha mati awit saka kaluputan-kaluputan kita -- marga saka sih-rahmat kowé padha kapitulungan rahayu -- 6 lan ana ing Kristus kita padha ditangèkaké lan uga diparingi papan bareng karo Panjenengané ana ing swarga, 7 supaya ing jaman kang bakal kelakon Panjenengané ngatingalaké marang kita anggèné sugih sih-rahmat kang lubèr-lubèr cocog karo kasaénané marang kita ana ing Kristus Yésus. 8 Sabab anggonmu padha kaslametaké iku saka sih-rahmat marga pracaya; lan iku dudu wohing pambudidayamu, nanging peparingé Allah, 9 iku dudu wohing panggawému; supaya aja ana wong kang
katitahaké ana ing Kristus Yésus, supaya padha nglakoni panggawé becik kang kacawisaké Allah sadurungé. Panjenengané ngarsakaké supaya kita padha urip kaya mangkono. 11 Mulané ngélingana, menawa biyèn kowé -- wong-wong kang
tetak tata-lair srana tanganing manungsa. -- 12 Nalika samana kowé tanpa Kristus, ora klebu warga Israèl lan ora olèh panduman tumrap prasetya kang kaprasetyakaké, tanpa pangarep-arep lan tanpa Allah ana ing donya. 13 Nanging saiki kowé ana ing Kristus Yésus, kowé kang nalika samana "adoh", saiki wus dadi "cedhak" marga saka rahé Kristus. 14 Marga iya Panjenengané iku tentrem-rahayu kita, kang wus nunggilaké sakaroné dadi siji lan kang wus ngrubuhaké tembok singgetan, yaiku sesatron, 15 awit Panjenengané sarana sédané cara manungsa, wus mbatalaké angger-anggering Torèt dalasan sakèhing pepakon lan katamtuané, supaya sakaroné dadi manungsa anyar siji ana ing Panjenengané, lan kalawan mangkono iku banjur njalari anané tentrem-rahayu, 16 lan kanggo ngrukunaké sakaroné ana ing badan siji, karo Allah srana salib, kanthi ngilangaké sesatron ana ing salib iku. 17 Panjenengané rawuh lan martakaké tentrem-rahayu marang kowé kabèh kang "adoh" lan tentrem-rahayu marang wong-wong kang "cedhak", 18 awit iya marga saka Panjenengané iku kita sakaroné ana ing Roh siji padha olèh dalan marang ngarsané Sang Rama. 19 Marga saka iku, kowé dudu wong manca lan wong neneka manèh, nanging wus nunggal dadi sagolongan karo para suci lan nunggal dadi brayating Allah, 20 kang kabangun kanthi dhasar para rasul lan para nabi, kalawan Kristus Yésus kang minangka watu pojokan. 21 Ana ing Panjenengané sawetahing bangunan iku tuwuh, tinata kanthi becik dadi Padalemaning Allah kang Suci, ana ing sajroné Gusti. 22 Ana ing Panjenengané iku kowé uga padha mèlu kabangun dadi Padalemaning Allah, ana ing sajroné Roh.
1 Iya iku sababé aku iki, Paulus, dikunjara marga saka Kristus Yésus kanggo kowé wong-wong kang dudu Yahudi, 2 Kowé rak wis padha krungu bab ayahaning sih-rahamaté Allah, kang kapitayakaké marang aku marga saka kowé kabèh, 3 yaiku anggonku wis kasumurupaké bab wewadi iku srana wahyu, kaya kang wis daktulis ing dhuwur kanthi ringkes. 4 Yèn kokwaca, kowé bisa nyumurupi pangertènku bab wewadiné Kristus, 5 kang ing biyèn-biyèné ora kawartakaké marang anak-anaké manungsa, nanging kang saiki kawedharaké sajroning Roh marang rasul-rasul lan nabi-nabiné Gusti kang suci, 6 yaiku menawa wong-wong dudu Yahudi, marga saka Injil mèlu dadi ahli waris lan
makaryaning pangwaosé. 8 Aku, wong kang asor dhéwé ing antarané para suci kabèh, wis kaparingan sih-rahmat iki, kanggo martakaké marang wong-wong dudu Yahudi bab kasugihané Kristus, kang ora kena kinira-kira iku, 9 sarta kanggo nerangaké marang wong kabèh apa isiné ayahaning wewadi kang wis atusan taun kineker ing
katindakaké ana ing Kristus Yésus, Gusti kita. 12 Ana ing Panjenengané kita olèh kakendelan lan dalan kang anjog ing ngarsané Allah kalawan kebak ing pangandel marga saka pracaya kita marang Panjenengané. 13 Mulané panjalukku marang kowé kabèh, aja nganti padha semplah nyawang marang kasangsaranku marga saka kowé, awit kasangsaranku iku kamulyanmu. 14 Iya iku mulané aku sujud ana ing ngarsané Sang Rama, 15 kang saka Panjenengané sakèhing trah kang ana ing swarga lan ing bumi padha kaparingan jeneng. 16 Aku ndedonga supaya
ngawruhi marang sihé kang ngungkuli sakèhing kawruh iku. Aku ndedonga, supaya kowé padha kapenuhan kasampurnaning Allah. 20 Kagem Panjenengané, kang kwaos nindakaké luwih akèh tinimbang apa kang kita dongakaké utawa kita pikir, kaya kang kacetha ana ing daya-kakuwatan kang makarya ana ing kita, 21 iya Panjenengané iku kang sayogya kasaosan kamulyan turun-tumurun nganti salawas-lawasé ana ing pasamuwan lan ana ing Kristus Yésus. Amin.
1 Mulané, aku kang dadi wong ukuman marga saka Gusti, mituturi kowé, supaya kowé kang wus padha katimbalan iku, uripmu laras karo timbalan mau. 2 Ditansah andhap-asor, sarèh lan sabar. Padha lairna katresnanmu sarana tulung-tinulung. 3 Lan ngudia lestariné anggonmu tetunggalan ing Roh sarana tentrem-rahayu kang minangka taliné: 4 Mung ana badan siji, lan iya Roh siji, kayadéné anggonmu wus padha katimbalan marang pangarep-arep siji kang dumunung ana ing timbalanmu, 5 mung ana Gusti siji, pracaya siji lan baptis siji, 6 mung ana Allah siji, Ramané wong kabèh, Allah kang mengku samubarang, lumantar samubarang, lan ana ing
rahmat undha-usuk manut ukuran peparing kang saka Kristus. 8 Mulané ana pangandika mangkéné, "Nalika sumengka dhateng ngaluhur, Panjenenganipun ngasta tiyang-tiyang tawanan, Panjenenganipun paring ganjaran-ganjaran dhateng manungsa." 9 Déné, "Panjenengané wis sumengka" iku rak ateges menawa Panjenengané iya wis tumedhak menyang péranganing bumi kang ngisor dhéwé? 10 Panjenengané kang wis tumedhak, iya Panjenengané kang wis sumengka ngungkuli sakèhing langit,
pamulang, 12 supaya padha nyamektakaké para suci anggoné nindakaké ayahan leladi, minangka pambanguning sarirané Kristus, 13 nganti kita kabèh wus padha bisa nggayuh manunggaling pracaya lan kawruh kang bener tumrap Putraning Allah, kadiwasan kang sampurna, lan
manungsa kang mblasukaké, 15 nanging kalawan tatag ngandhemi kayektèn sajroning katresnan, kita mundhak-mundhak ing samubarang ngener marang Kristus kang jumeneng sesirah. 16 Iya marga Panjenengané iku
pakaryané saben pérangan iku -- kepareng tumuwuh sarta mbangun dhiri ana ing sajroning katresnan. 17 Mula iki dakkandhakaké lan daktandhesaké marang kowé ana ing patunggilané Gusti: Uripmu aja kaya lakuning wong-wong kang ora wanuh marang Allah manèh, kang pangangen-angené tanpa guna 18 lan kang peteng pikirané, adoh saka urip kang asalé saka Allah, marga saka bodhoné lan marga saka wangkoting atiné. 19 Pangrasané wis kethul, temahan padha masrahaké awaké marang hawa-napsu lan kanthi srakah nglakoni sakèhing panggawé kang rusuh. 20 Nanging ora kanthi patrap kang mangkono iku anggonmu padha sinau bab Kristus. 21 Awit kowé wis krungu bab Panjenengané lan nampani piwulang ana ing Panjenengané manut kayektèn kang kawedhar ana ing Yésus, 22 yaiku menawa kowé, ing bab lakumu kang biyèn, kudu ngrucat kamanungsan lawas, kang nemahi rusak awit saka anané hawa-napsu kang nasaraké, 23 supaya kowé padha dianyaraké ing roh lan pikiranmu, 24 lan ngrasuk kamanungsan anyar, kang wis tinitahaké manut karo karsaning Allah ing kayektèn lan kasucèn kang satuhu. 25 Awit saka iku aja padha goroh lan ngucapa kang bener marang para Sadulur siji lan sijiné, awit kita padha-padha dadi gegelitaning badan siji. 26 Menawa kowé nepsu aja nganti gawé dosa: Nepsumu kudu wus ilang, sadurungé srengéngé angslup, 27 lan aja awèh papan marang Iblis. 28 Wong kang gawéné nyolong, aja nyolong manèh, nanging becik nyambuta-gawé kanthi mempeng lan nglakoni pagawéan kang becik nganggo tangané dhéwé, supaya bisa mbiyantu wong kang kekurangan. 29 Aja nganti ana tembung reged kawetu saka ing cangkemmu, nanging munga tembung kang becik kanggo mbangun, supaya kang krungu olèh sih-rahmat, cocog karo kabutuhané. 30 Lan kowé aja gawé sekelé Rohing
buwangen saka ing antaramu, samono uga sadhéngahing piala. 32 Nanging kowé, siji lan sijiné dipadha sumanak, kebak ing sih-katresnan lan apura-ingapuraa kayadéné Allah ana ing Kristus iya wus ngapura marang kowé kabèh.
1 Awit saka iku padha nulada marang Allah, dikaya putra-putra kang kinasihan 2 lan padha uripa ing katresnan, kayadéné Kristus Yésus uga wis ngasihi kowé kabèh lan masrahaké sarirané kanggo kita minangka pisungsung lan kurban kang arum kagem Allah. 3 Nanging, kaya kang pantes tumraping para suci, laku-cabul lan sarupané pratingkah rusuh utawa kasrakahan iku aja nganti tinemu ana ing antaramu, sanadyana mung kasebut baé. 4 Samono uga aja ngucap tetembungan kang kotor, clemang-clemong utawa sembranan -- marga iku kabèh ora pantes -- nanging luwih prayoga ngucapa pamuji sokur. 5 Awit padha élinga temenan bab iki: Ora ana sundel, wong kang najis utawa kang srakah, yaiku kang nyembah brahala, olèh panduman ana ing
nekakaké dedukaning Allah tumrap wong-wong duraka. 7 Marga saka iku aja nganti kowé kekancan karo wong-wong iku. 8 Pancèn, biyèn kowé iku pepeteng, nanging saiki kowé iku pepadhang ana ing Gusti. Mulané uripa kaya putra-putraning pepadhang. 9 Marga wohing pepadhang iku mung sarupaning kabecikan, kaadilan lan kayektèn. 10 Lan titi-priksanen apa kang dadi keparengé Gusti. 11 Aja mèlu-mèlu pratingkahé pepeteng kang ora metokaké woh apa-apa. Nanging kosok-baliné welèhna pratingkah-pratingkah iku: 12 Awit mung ngucapaké baé apa kang katindakaké déning wong-wong iku ana ing pasingidan, iku wis jeneng saru. 13 Nanging samubarang kang wis kawiyak déning pepadhang iku dadi katon, awit kabèh kang katon iku pepadhang. 14 Awit saka iku ana pangucap, "Meléka, hé kowé kang turu lan tangia saka antarané wong mati, temahan Kristus bakal madhangi kowé." 15 Marga saka iku, padha gatèkna temenan kepriyé mungguhing uripmu, aja kaya wong kang bodho, nanging dikaya wong kang pinter, 16 lan pigunakna waktu kang isih ana, awit jaman iki ala. 17 Mulané aja padha bodho, nanging udinen supaya kowé ngreti, apa kang dadi karsané Gusti. 18 Lan aja nganti kowé mendem anggur, awit anggur iku nggugah hawa-napsu, nanging kapenuhana ing Roh, 19 lan padha ngucapa tumraping siji lan sijiné nganggo masmur, kidung pamuji lan kidung kasukman. Ngidunga lan surak-suraka kagem Gusti kanthi tulusing ati. 20 Tansah saosa sokur marang Allah Rama kita tumrap samubarang ing asmané Gusti kita Yésus Kristus. 21 Diandhap-asor tumraping siji lan sijiné ana ing sajroné wedi-asih marang Kristus. 22 Para wong wadon, manut mituruta marang somahmu dhéwé kayadéné marang Gusti, 23 awit kang lanang iku sesirahé kang wadon, kayadéné Kristus iya sesirahing pasamuwan. Iya Panjenengané kang jumeneng Pamartaning sarirané. 24 Awit saka iku kayadéné pasamuwan sumuyud marang Kristus, mangkonoa uga para wong wadon marang kang lanang tumraping sabarang prakara. 25 Para wong lanang, padha tresnaa marang somahmu kayadéné Kristus anggoné wis ngasihi pasamuwané nganti masrahaké sarirané kanggo pasamuwan iku, 26 supaya dadi suci, sawusé Panjenengané nucèkaké pasamuwan srana padusan banyu lan pangandika; 27 kanthi mangkono pasamuwan kapapanaké ana ing ngarsané, éndah tanpa cacad lan ora njengkerut utawa sapepadhané, satemah pasamuwan dadi suci lan tanpa cacad. 28 Mangkono uga para wong lanang padha kudu tresna marang somahé dhéwé kaya marang awaké dhéwé: Sing sapa tresna marang somahé dhéwé, iku nresnani awaké dhéwé. 29 Marga ora tau ana wong sengit marang awaké dhéwé,
padha kaya Kristus marang pasamuwan, 30 awit kita iki gegelitaning sarirané. 31 Marga saka iku wong lanang bakal ninggal bapa lan biyungé lan rumaket marang somahé, temahan sakaroné iku dadi daging siji. 32 Iki wewadi gedhé, nanging kang dakkarepaké yaiku gegayutané Kristus karo pasamuwan. 33 Dadi tumraping kowé: Padha tresnaa marang somahmu dhéwé kaya marang awakmu dhéwé, déné para wong wadon padha ngajènana marang kang lanang.
1 Para bocah, manut-mituruta marang wong-tuwamu ana ing patunggilané Gusti, mangkono iku kang bener. 2 "Sira ngajènana bapa-biyungira", iki pepakon kang wigati, kaya kang kacetha ana ing prasetya iki, 3 "supaya sira slamet lan dawa umurira ana ing donya." 4 Lan kowé para bapa, aja padha gawé seriking atiné anak-anakmu, nanging gulawenthahen ing bab piwulang lan pepéling kang saka Gusti. 5 Para batur, manut-mituruta marang bendaramu kang ana ing donya kanthi wedi lan geter sarta kalawan tulusing ati, padha kaya anggonmu manut-miturut marang Kristus, 6 aja mung menawa ana ing ngarepé baé kanggo nyenengaké atining wong, nanging dikaya abdiné Kristus kang kalawan gumolonging ati nindakaké karsané Allah, 7 lan kang kanthi éklas anggoné leladi, kaya wong kang lelados marang Gusti lan ora marang manungsa. 8 Kowé padha sumurup, menawa saben wong, apa batur-tukon, apa wong mardika, yèn wus nindakaké kabecikan, bakal tampa pituwasé saka Gusti. 9 Lan kowé para bendara, iya mangkonoa uga pangrengkuhmu marang para baturmu lan aja nganggo pangancam. Élinga, menawa Gustiné wong-wong mau lan Gustimu ana ing swarga, lan Panjenengané iku ora pilih kasih. 10 Wasana, padha dadia santosa ana ing patunggilané Gusti, lan ing kakiyataning pangwaosé. 11 Padha nggawaa gegamané peranging Allah, supaya kowé bisa nglawan kajuligané Iblis; 12 awit anggon kita perang iku ora nglawan daging lan getih, nanging para pamaréntah, para pangwasa, para panggedhéning jagat kang peteng iki, para roh ala kang ana ing langit. 13 Mulané padha nggawaa sakèhing praboté peranging Allah, supaya kowé bisa nindakaké panglawan ing tekané dina kang ala iku lan tetep ngadeg jejeg, sawusé kowé ngrampungaké iku kabèh. 14 Mulané padha ngadega kang jejeg, pinggangmu sabukana ing kayektèn lan nganggoa kotang-waja arupa kaadilan, 15 sikilmu nganggoa trumpahing suka-lila tumrap pangundhanging Injilé tentrem-rahayu; 16 ing kaanan apa baé padha nganggoa pangandel minangka tamèng, sabab iya tamèng kang kaya mangkono iku kang kena kokanggo
pedhang Roh, yaiku sabdaning Allah, 18 kanthi sakèhing pandonga lan panyuwunmu, padha tansah ndedongaa ana ing patunggilaning Roh, sarta padha meléka ing sajroné pandongamu iku kanthi panyuwun kang tanpa kendhat kanggo para suci kabèh; 19 uga kanggo aku, supaya menawa aku ngucap, aku diparingana tetembungan kang bener, lan supaya kanthi kendel anggonku nggiyaraké kekeraning Injil, 20 kang dakladosi nganti aku dadi utusan kang dikunjara. Padha ndedongaa, supaya aku bisa nglairaké bab iku kalawan kendel, awit pancèn kudu mangkono. 21 Supaya kowé uga padha sumurup marang kaananku, mula Tikhikus, sadulur kita tunggal pracaya kang kinasih lan abdi kang tumemen ana ing Gusti, bakal awèh sumurup marang kowé bab iku mau kabèh. 22 Iya kanthi maksud kang mangkono mau anggonku kongkonan Tikhikus nemoni kowé kabèh, supaya kowé padha ngerti kaananku lan supaya nglipur atimu. 23 Tentrem-rahayu lan katresnan kang kanthi pracaya saka Allah Sang Rama lan saka Gusti kita Yésus Kristus nunggila ing para Sadulur kabèh. 24 Sih-rahmat nunggila ing wong kabèh, kang padha nresnani Gusti kita Yésus Kristus kanthi katresnan kang ora bisa sirna.
1 Saka Paulus lan Timotius abdi-abdiné Kristus Yésus marang sakèhing para suci ana ing Kristus Yésus kang ana ing Filipi lan para pamomongé pasamuwan sarta para Dhiaken. 2 Sih-rahmat lan tentrem-rahayu saka Allah Rama kita lan saka Gusti Yésus Kristus anaa ing kowé kabèh. 3 Aku saos sokur marang Allahku, saben-saben aku ngélingi marang kowé kabèh. 4 Lan saben aku ndongakaké kowé kabèh, anggonku ndedonga tansah kalawan bungah. 5 Aku ngunjukaké panuwun marang Allahku marga saka anggonmu padha tetunggalan ing bab Injil wiwit ing dina wiwitan nganti sapréné. 6 Tumraping iku aku yakin banget, menawa Panjenengané, kang miwiti pakaryan becik ana ing antaramu, iku bakal nglajengaké nganti tumeka ing wekasané, ing dinané Kristus Yésus. 7 Pancèn wis sapantesé menawa aku mikir mangkono tumraping kowé kabèh, awit kowé padha klebu ing atiku, amarga kowé kabèh padha olèh panduman ing sajroning
kaparingaké marang aku, iya nalikané aku dikunjara, iya nalikané mbélani sarta ngantepi Injil. 8 Awit Allah kang dadi seksiku, kaya apa kangenku marang kowé kabèh kalawan sih-katresnané Kristus Yésus. 9 Lan iya iki pandongaku: Muga-muga katresnanmu saya mundhak-mundhak ing kawruh kang bener lan ing sarupaning pangertèn, 10 satemah kowé padha bisa milih apa kang becik, supaya kowé padha dadi resik lan ora cacad ndungkap dinané Kristus, 11 padha kapenuhan wohing kayektèn pakaryané Yésus Kristus minangka kamulyan lan pamuji tumrap Allah. 12 Kang dakkarepaké, para Sadulur, supaya kowé padha sumurup, menawa apa kang wus dakalami iki, malah njalari majuning Injil, 13 satemah dadi cetha tumrap sakèhing punggawa kraton lan wong liya-liyané kabèh, menawa aku dikunjara marga saka Kristus. 14 Apa manèh Sadulur ing patunggilané Gusti, akèh-akèhé wus nampa keyakinan marga saka anggonku dikunjara lan dadi luwih kendel sarta ora kalawan wedi anggoné nglairaké pangandikaning Allah. 15 Ana wong martakaké Kristus amarga drengki lan dhemen pasulayan, nanging ana uga kang martakaké Panjenengané kalawan sedya kang becik. 16 Wong iki padha martakaké Kristus marga saka tresna, awit padha ngerti, menawa aku ana ing kéné kanggo mbélani Injil, 17 nanging liyané marga saka kabutuhané dhéwé lan ora kanthi kekarepan kang éklas, pangirané bisa ngundhakaké aboté kasangsaranku ana ing pakunjaran. 18 Nanging ora dadi apa, awit sanadyan ta kepriyé baé Kristus kawartakaké, apa kanthi sedya kang palsu, apa kanthi jujur. Tumrap iku aku bungah. Lan aku bakal tetep bungah, 19 awit aku sumurup menawa kawusanané iki kabèh iku karahayonku sabab saka pandongamu lan pitulunganing Rohé Yésus Kristus. 20 Amarga kang banget dakpéngini lan dakarep-arep, yaiku yèn tumraping samubarang kabèh aku ora bakal kewirangan, nanging kaya sing uwis-uwis, mangkono uga saiki, Kristus kanthi cetha kaluhuraké ana ing badanku, dadia sarana uripku, utawa sarana patiku. 21 Awit mungguh ing aku urip iku Kristus, déné mati iku kabegjan. 22 Nanging menawa aku kudu urip ana ing donya iki, iku tumraping aku ateges nyambut-gawé ngetokaké woh. Dadi endi kang kudu dakpilih, aku ora ngerti. 23 Aku kabereg déning rong prakara: Aku kepéngin lunga lan nunggal karo Kristus -- iku pancèn luwih déning becik; 24 nanging urip ana ing donya iki isih luwih prelu marga saka kowé kabèh. 25 Lan ing sajroning keyakinan iki aku mangerti: aku isih bakal manggon lan urip bebarengan manèh karo kowé kabèh, supaya kowé padha sangsaya maju lan bungah-bungah ana ing sajroning pracaya, 26 temahan sangsaya mongkog anggonmu ana ing Kristus Yésus marga saka aku, samangsa aku nekani kowé manèh. 27 Mung baé kelakuanmu kacundhukna karo Injilé Kristus, supaya menawa aku teka aku ndeleng, déné menawa aku ora teka aku krungu, yèn kowé padha mantep tunggal roh lan saiyeg padha mbudidaya sakatogé kanggo pangandel kang tuwuh saka Injil 28 kalawan ora wedi babar pisan marang mungsuhmu. Iku mau kabèh tumraping mungsuh-mungsuhmu dadi pratandhaning karusakan, nanging tumrap kowé kabèh dadi pratandhaning karahayon, lan iku asalé saka Allah. 29 Amarga kowé wis padha kaparingan kanugrahan ora mung supaya pracaya marang Kristus baé, nanging uga supaya nandhang sangsara kagem Panjenengané, 30 padha kaya tarungku kang wus kokdeleng biyèn, lan kang saiki kokrungu mungguh ing aku.
1 Dadi sarèhné ana ing Kristus iku ana pepéling, ana panglipuring katresnan,
Dipadha sarujuk, tunggal katresnan, tunggal budi, tunggal sedya, 3 sepi ing pamrih utawa pangalembana kang tanpa guna. Nanging kosok-baliné kalawan andhap-asor kang siji nganggepa marang sijiné luwih utama katimbang awaké dhéwé; 4 lan saben wong aja mung mikir marang kabutuhané dhéwé, nanging élinga uga marang kabutuhaning liyan. 5 Ing sajroné anggonmu padha urip bebarengan padha kadunungana pangangen-angen lan pangrasa kang uga tinemu ana ing Kristus Yésus, 6 kang sanadyan ngagem wujuding Allah, éwadéné anggoné sadrajat karo Allah iku ora kaanggep barang darbé kang kudu dikekahi, 7 nanging malah wus nyuwungaké sarirané piyambak, lan ngagem wujuding abdi, sarta wus dadi padha karo manungsa. 8 Apamanèh ing sajroné wujud manungsa iku Panjenengané wis ngasoraké sarirané lan sumuyud nganti séda, malah nganti séda ana ing kayu salib. 9 Iya iku sababé Allah banget anggoné banjur ngluhuraké Panjenengané lan maringi asma marang Panjenengané ngungkuli sadhéngahing jeneng, 10 supaya ana ing asmané Yésus, samubarang kang ana ing langit lan kang ana ing bumi lan kang ana ing sangisoré bumi, padha sujud 11 lan sakèhing ilat padha ngakonana, "Yésus Kristus iku jumeneng Gusti", murih kaluhuraning Allah, Sang Rama! 12 Para Sadulur kang kinasih, kowé iku tansah padha mituhu, mulané padha tansah udinen karahayonmu kalawan wedi lan geter, ora mung kaya nalikané aku isih ana ing satengahmu, nanging luwih-luwih saiki ing waktu aku adoh karo kowé; 13 awit iya Allah kang makarya ana ing kowé, iya ing bab kekarepan, iya ing bab panggawé miturut sakeparengé. 14 Lakonana samubarang kabèh tanpa panggrundel lan pambantah, 15 supaya kowé ora padha nistha lan ora padha ciri, padha dadi putraning Allah kang tanpa cacad ing satengahing golongan kang jahat lan mblasar iki, satemah ana ing satengahing wong-wong iku kowé sumunar dadi pepadhang ana ing jagat, 16 kanthi ngandhemi sabdaning urip, supaya aku bisa mongkog ing dinané Kristus, déné ora nglaha anggonku nglakoni balapan sarta ora nglaha anggonku kangélan. 17 Nanging sanadyan getihku kawutahaké ana ing kurban lan pangibadahing pracayamu, aku bungah, lan aku bungah bebarengan karo kowé kabèh. 18 Lan kowé iya padha bungaha kaya mangkono, lan bungaha bebarengan karo aku. 19 Nanging ana ing sajroning Yésus aku kepéngin endang bisané kongkonan Timotius nemoni kowé, supaya ayem atiku menawa wis krungu bab kaananmu. 20 Awit aku ora duwé wong
rak wis padha ngerti bab kasetyané kang wus kauji lan anggoné wus ngréwangi aku ing bab anggonku ngladèni Injil, kayadéné anak anggoné ngréwangi bapakné. 23 Iya iku kang tumuli arep dakkongkon, sawusé cetha tumraping aku kepriyé kadadéané prakaraku, 24 nanging ana ing Gusti aku pracaya, menawa aku dhéwé
lan kanca nyambut-gawé sarta kancaku sapeperangan, kang kokkongkon nulungi aku ing bab kabutuhanku. 26 Awit banget kangené marang kowé kabèh lan uga prihatin marga kowé krungu anggoné lara. 27 Pancèn iya lara temenan nganti mèh mati, nanging Allah paring kawelasan, lan ora mung marang Épafroditus baé, uga marang aku, supaya kasusahanku aja tumpa-tumpa. 28 Iya iku sababé anggonku kongkonan luwih cepet, supaya samangsa ketemu kowé, kowé padha bisa bungah manèh lan kuwatirku suda. 29 Mulané tampanana ana ing patunggilaning Gusti kalawan sakèhing kabungahan lan wong kang kaya mangkono iku padha ajènana. 30 Marga saka ayahané Kristus, nganti mèh tinggal donya lan ngetohaké nyawané kanggo ngganepi apa kang isih kurang sajroning anggonmu padha leladi marang aku.
1 Wasana Sadulur-sadulurku, padha bungaha ana ing patunggilané Gusti. Tumraping aku ora ana angèlé nulis manèh lan awèh katemtuan bab iki marang kowé. 2 Dipadha ngati-ati tumraping asu-asu, dipadha ngati-ati karo wong-wong kang nglakoni panggawé ala, dipadha ngati-ati karo para juru tetak. 3 Awit iya kita iki wong tetakan, kang padha ngabekti marga saka Rohé Allah lan mongkog ana ing Kristus Yésus lan ora ngandelaké prakara-prakara tata-lair, 4 sanadyan aku uga duwé dhasar kanggo ngandelaké prakara-prakara tata-lair. Yèn ana wong liya rumangsa bisa ngandelaké prakara-prakara tata-lair, aku iki luwih manèh: 5 Ditetaki ing dina kang kawolu, trahé
iki tukang nguya-uya pasamuwan, ing bab netepi angger-anggering Torèt aku tanpa cacad. 7 Nanging apa kang biyèn dadi kabegjan tumraping aku, saiki dakanggep kapitunan marga saka Kristus. 8 Malah samubarang kabèh dakanggep kapitunan, marga wanuh marang Kristus Yésus, Gustiku, kang mulyané ngungkuli iku mau kabèh. Iya marga saka Panjenengané iku aku wis mbuwang samubarang kabèh iku lan dakanggep uwuh, supaya aku olèh Kristus 9 lan dumunung ana ing Panjenengané, iku ora jalaran aku bener marga netepi angger-anggering Torèt, nanging aku bener
yaiku wanuh marang Panjenengané lan dayaning wunguné sarta nunggal ing sajroning sangsarané, temahan aku dadi madha-rupa karo Panjenengané ana ing sédané, 11 supaya wekasané aku olèh patangèn saka ing antarané wong mati. 12 Ora kok kaya-kaya aku wis kadunungan bab iki utawa wis sampurna, nanging iku dakoyak, mbokmenawa bisa kecandhak, awit aku iya wus dicandhak déning Kristus Yésus. 13 Para Sadulur, aku dhéwé ora rumangsa menawa aku wis bisa nyandhak, nanging iki kang daktindakaké: Kalawan nglalèkaké apa kang wis ana ing samburiku sarta ngener marang apa kang ana ing sangarepku, 14 lan aku lumayu nuju marang tujuan supaya olèh ganjaran, yaiku timbalan kaswargan kang saka ing Allah ing sajroné Kristus Yésus. 15 Awit saka iku payo kita, kang padha sampurna iki duwéa pikiran kang mangkono. Lan menawa tumraping salah sawijining prakara panemumu séjé, Allah kang bakal nélakaké prakara iku marang kowé. 16 Mung baé tataraning pangertèn kang wus kita gayuh iku terusna nurut dalan kang wus kita liwati. 17 Para Sadulur, padha nulada marang aku lan gatèkna wong kang lakuné padha kaya aku kabèh, kang padha dadi tuladhamu. 18 Awit, kaya kang wis kerep banget dakkandhakaké marang kowé kabèh, lan kang saiki dakpratélakaké manèh kalawan nangis, akèh wong kang uripé
angené mung tumuju marang prakara kadonyan. 20 Sabab kita iki wargané swarga lan saka kono uga kita nganti-anti Gusti Yésus Kristus kang jumeneng Juruwilujeng, 21 kang bakal nyantuni badan kita kang nistha iki, temahan dadi madha-rupa karo sarirané kang mulya, manut pangwaosé kang bisa nelukaké samubarang kabèh marang Panjenengané.
1 Awit saka iku Sadulur-sadulurku kang daktresnani lan kang dakkangeni, kang dadi kabungahanku lan makuthaku, padha disantosa ana ing Gusti, hé Sadulur-sadulurku kang kinasih. 2 Éudia dakpituturi lan Sintikhé iya dakpituturi, dipadha sarujuk ana ing Gusti. 3 Lan aku uga duwé panjaluk marang kowé, Sunsugos, kancaku kang setya: Iku padha tulungana. Awit wong-wong iku wis padha nyambut-gawé bebarengan karo aku ana ing pakabaran Injil, sarta bebarengan karo Klèmèns lan kanca-kancaku nyambut-gawé liyané, kang jenengé padha kapacak ana ing buku kauripan. 4 Padha tansah bungah-bungaha ing sajroning Gusti! Dakbalèni manèh pituturku: Padha bungah-bungaha! 5 Kabecikanmu iku disumurupana déning wong kabèh. Gusti wus celak! 6 Aja padha nyumelangaké bab apa baé, nanging sakèhing pepénginanmu padha aturna marang Allah ana ing pandonga lan panyuwun kalawan saos sokur. 7 Tentrem-rahayu kang saka ing Allah, kang ngungkuli saliring budi, bakal rumeksa marang ati lan pangangen-angenmu ana ing Kristus Yésus. 8 Wasana, Sadulur-
kang sinebut kautaman lan pantes dialem, iku kabèh tansah padha udinen. 9 Lan apa kang wis padha koksinau
tentrem-rahayu bakal nunggal karo kowé kabèh. 10 Aku bungah banget ana ing Gusti, déné wusanané pangangen-angen lan pangrasamu tumrap aku tuwuh manèh. Kowé pancèn tansah padha nggatèkaké, nanging ora ana kobermu. 11 Bab iki dakkandhakaké ora marga kakurangan, awit aku wis sinau nyukupi awakku dhéwé ing sadhéngah kaanan. 12 Aku mangerti kakurangan iku apa lan iya ngerti kalubèran iku apa. Ing sadhéngah bab lan ing sadhéngah prakara ora ana kang dadi wadi tumrap aku; ing bab kawaregan, ing bab kaluwèn, ing bab kalubèran apa ing bab kakurangan. 13 Sakèhing prakara bisa daksangga ana ing Panjenengané kang paring kakuwatan marang aku. 14 Nanging iya prayoga tumindakmu, déné kowé wis padha mèlu ngrasakaké karibedanku. 15 Lan kowé dhéwé uga padha sumurup, hé wong-wong Filipi, nalikané aku miwiti ngabaraké Injil, nalikané aku mangkat saka Makédonia, ora ana pasamuwan siji-sijia kang mèlu ngrasakaké pawèwèh lan panampa bebarengan karo aku, kajaba kowé. 16 Amarga ana ing Tésalonika baé kaping pisan pindho kowé wis ngirimaké apa kang dadi kabutuhanku marang aku. 17 Mung baé kang dakudi dudu pawèwèh iku, nanging wohé, kang sangsaya nggedhèkaké kauntunganmu. 18 Saiki aku wis tampa sadéngah kabutuhanku saka kowé, malah
kita kaluhurna ing salawas-lawasé! Amin. 21 Aku titip salam marang saben wong suci ana ing Kristus Yésus. Salam marang kowé saka sadulur-sadulur tunggal pracaya kang bebarengan karo aku. 22 Salam marang kowé saka sakèhing para suci, luwih
marga saka karsané Allah, lan saka sadulur kita Timotius, 2 marang para Sadulur kang suci lan kang pracaya ana ing patunggilané Kristus, kang ana ing Kolosé. Sih-rahmat lan tentrem-rahayu saka Allah, Rama kita, anaa ing kowé kabèh. 3 Saben-saben ndongakaké kowé, aku tansah padha saos sokur marang Allah, Ramané Gusti kita Yésus Kristus, 4 awit aku wis padha krungu bab pracayamu ana ing Kristus Yésus, mangkono uga bab katresnanmu marang para suci kabèh, 5 marga saka pangarep-arep marang apa kang wis kacawisaké marang kowé ana ing swarga. Mungguh pangarep-arep mau ing sadurungé wis kokrungu saka pangandikaning kayektèn, yaiku Injil, 6 kang wis padha koktampa. Injil mau ngetokaké woh lan mekar sumrambah ing sajagat, malah iya tekan ing antaramu wiwit ing dina anggonmu padha krungu lan mangerti temenan marang sih-rahmaté Allah. 7 Iku mau kabèh wis koksumurupi saka Épafras kancaku leladi kang daktresnani, kang tumraping kowé dadi abdiné Kristus kang setya. 8 Iya wong iku kang ngabari aku bab katresnanmu ing patunggilané Roh. 9 Marga saka iku, wiwit aku olèh kabar mau, tanpa kendhat anggonku ndongakaké kowé. Kang daksuwun supaya kowé kaparingan sakèhing kawicaksanan lan kawruh kasukman kanggo nyumurupi bab karsané Pangéran. 10 Temah uripmu ana ing ngarsané bisa kaya kang wis samesthiné lan ndadèkaké keparengé tumrap sadhéngah prakara, lan sajroné nindakaké sakèhing panggawé becik bisa ngetokaké woh, lan manèh kawruhmu bab Allah saya mundhak. 11 Apadéné kowé padha kasantosakaké sarana daya pangwaosing kamulyané Pangéran, supaya anggonmu nanggung samubarang kabèh kalawan tumemen lan sabar. 12 Sabanjuré padha saosa sokur kanthi bungah marang Sang Rama, kang wis ndadèkaké kowé patut kapanduman apa kang wis katamtokaké tumrap para suci ana ing pepadhang. 13 Panjenengané wis ngluwari kita saka pangwasaning pepeteng, kapindhah menyang kratoné Sang Putra kang kinasih. 14 Ana ing Panjenengané anggon kita nduwèni tebusan, yaiku pangapuraning dosa. 15 Panjenengané iku
ana ing bumi, kang kasat mripat, lan kang ora kasat
Panjenengané lan lumadi kagem Panjenengané; 17 Panjenengané iku ana sadurungé samubarang kabèh ana, lan samubarang kabèh iku nunggil ana ing Panjenengané; 18 Panjenengané iku jumeneng dadi mustakaning sarira, yaiku pasamuwan. Panjenengané dadi pambajeng, kang ndhisiki wungu saka ing antarané wong mati, mulané luwih utama ing
dedalem ana ing Panjenengané, 20 sarta ngrukunaké samubarang kabèh kang ana ing bumi lan kang ana ing
kang mauné urip adoh saka Allah, sajroning ati lan pikiranmu dadi mungsuh tumrap Panjenengané, kaya kang katitik saka panggawému kang ala, 22 saiki wis karukunaké ana ing sarira kadagingané Kristus sarana sédané, supaya kowé padha tinemu suci tanpa cacad lan resik anggonmu kasowanaké ana ing ngarsané. 23 Marga saka iku, kowé kudu padha mantep ing pracaya, tetep santosa ora kéguh, lan aja nganti nylèwèng saka ing pangarep-areping Injil kang wis padha kokrungu lan wis kagelaraké ana ing salumahing bumi sakurebing langit, lan aku iki, Paulus, kang wis dadi abdiné. 24 Saiki aku bungah déné aku kepareng nandhang
kanthi jangkep marang kowé, 26 yaiku kekeran kang sumimpen sajroning pirang-pirang abad lan turun-tumurun, nanging kang saiki wis kawedharaké marang para suci kagungané. 27 Iku padha diparingi sumurup sapira ajiné lan mulyané wewadi mau ana ing antarané para bangsa liya, yaiku: Kristus ana ing satengahmu, lan iya Kristus iku kang jumeneng pangarep-arep marang kamulyan. 28 Iya Panjenengané iku kang dakwartakaké samangsa aku padha mituturi lan mulang saben wong bab sarupané kawruh kanggo nuntun saben wong marang kasampurnan kang ana ing Kristus, 29 iku kang dakudi lan daklabuhi kanthi ngetog kakuwatan, laras karo pangwasané kang makarya kanthi kuwat ana ing aku.
1 Amarga karepku, supaya kowé padha sumurup, sapira gedhéné kangèlanku kang dakalami kanggo kowé lan para wong kang ana ing Laodikia, lan iya kanggo sapa baé kang durung tau ngreti marang pribadiku, 2 supaya padha kalipur atiné, lan padha manunggal sajroning katresnan, satemah bisa nggayuh aji sarta kayakinaning pangertèn apadéné nyumurupi kekerané Allah yaiku Kristus, 3 sabab ana ing Panjenengané sumimpen sakèhing ajiné kawicaksanan lan kawruh. 4 Bab iki dakwedharaké marang kowé, supaya aja nganti ana wong kang mbebujuk kowé nganggo pitembungan kang éndah. 5 Sabab sanadyan aku dhéwé ora ana ing satengahmu, nanging ana ing sajroné roh aku lan kowé padha tetunggalan, lan aku rumangsa bungah nyumurupi uripmu kang tumata lan pracayamu kang santosa ana ing Kristus. 6 Kowé wis padha nampani Kristus Yésus, Gusti kita, mulané uripmu tetepa ana ing Panjenengané. 7 Padha dinganti ngoyod ana ing Panjenengané lan kabanguna lelandhesan Panjenengané, saya wuwuha santosaning pracayamu, kayadéné kang wis kawulangaké marang kowé lan atimu kebak panuwun. 8 Diprayitna, aja nganti ana kang nawan kowé nganggo ngèlmu filsafaté kang ngayawara lan manut piwulang turun-temurun lan roh-rohing jagat, kang ora manut marang Kristus. 9 Sabab ana ing Panjenengané iku, sawetahé kasampurnaning kaallahané Allah dedalem ana ing sarirané, 10 lan kowé wis padha kapenuhan ana ing Panjenengané, kang jumeneng mustakané sarupaning pamaréntah lan pangwasa. 11 Ana ing Panjenengané anggonmu padha katetakan, dudu tetak kang katindakaké déning manungsa, nanging sarana supité Kristus kang awujud pangrucating badan kang dosa, 12 marga ana ing Panjenengané kowé padha ndhèrèk kakubur sarana baptis, lan ana ing Panjenengane ndhèrèk katangèkaké uga lantaran pracayamu marang pakaryané kwasaning Allah, kang wis mungokaké Panjenengané saka antarané wong mati. 13 Mangkono uga kowé, sanadyan ing mauné kowé padha mati déning panerakmu lan ora tetak sacara lair, wis diuripaké déning Allah bareng karo Panjenengané, yaiku sawisé Panjenengané ngapura sakèhing panerak kita, 14 sarana mbatalaké layang pratandha utang, kang adhedhasar katemtuan-katemtuaning angger-angger kang ndakwa lan ngancam marang kita. Déné iku wis kalebur sarana kapaku ana ing kayu salib. 15 Panjenengané wis mblèjèdi para pamaréntah lan para pangwasa sarta padha kadadèkaké tontonan umum, ana ing arak-arakan kaunggulané. 16 Marga kang mangkono, aja nganti ana wong kang ngadili kowé bab mangan lan ngombé, utawa bab dina riyaya, sasi anyar lan dina Sabat. 17 Sabab iku kabèh mung dadi wewayangané apa kang bakal kelakon, déné wujudé yaiku Kristus. 18 Aja nganti kaunggulanmu iku diwurungaké déning wong kang katoné andhap-asor lan ngibadah marang malaékat, sarta manèh ngegung-egungaké wangsit bab kaanan kang ora katon, apadéné
kadonyan, 19 mangka ora ngugemi marang sirah, kang njalari badan sakojur kasangga lan kaiket dadi siji déning otot-otot lan ros-rosan, tuwuh miturut caraning Allah. 20 Menawa kowé wis ndhèrèk mati bareng karo Kristus lan luwar saka para rohing jagat, yagéné kowé kok isih nurut marang pranatan rupa-rupa, kaya-kaya kowé isih padha urip ana ing donya, 21 kayata: aja ndemèk iki, aja ngicipi kuwi, aja nyénggol iki, 22 kabèh iku mung tumrap barang kang bakal rusak sajroné kagunakaké lan mung nuruti préntah lan piwulangé manungsa. 23 Pranatan-pranatan mau sanadyan katoné kebak kawicaksanan, nganggo pangibadah rerékané dhéwé, kayata: andhap-asor, nyiksa-awak, iku ora ana paédahé kajaba mung kanggo kamaremaning urip kadonyan.
1 Marga saka iku yèn kowé wis padha ndhèrèk katangèkaké bareng karo Kristus, padha ngupayaa sabarang kang ana ing ngaluhur, yaiku papan pamanggèné Kristus, kang lenggah ing satengené Allah. 2 Padha nggatèkna apa kang ana ing ngaluhur, aja kang ana ing bumi. 3 Sabab kowé wis padha mati lan uripmu iku ndèrèk sinengker nunggil karo Kristus, ana ing Allah. 4 Yèn Kristus kang dadi urip kita iku ing tembé ngatingal, kowé iya bakal padha ndhèrèk ngaton karo Panjenengané ana ing kamulyan. 5 Mulané kowé padha matènana samubarang kang asipat kadonyan kang ana ing awakmu, yaiku laku-cabul, tindak rusuh, ngumbar hawa napsu, kapéncuting daging, mangkono uga budi srakah, kang padha karo panyembah marang brahala, 6 kabèh iku njalari dukané Allah marang para wong duraka. 7 Ing mauné kowé iya padha nglakoni mangkono, nalika kowé isih padha rumaket marang prakara-prakara mau. 8 Nanging saiki, iku mau kabèh buwangen, yaiku nepsu, brangasan, piala, pitenah lan tembung-tembung kotor kang kokucapakaké. 9 Aja nganti kowé padha goroh-ginorohan manèh, marga kowé wis padha ngrucat kamanungsan lawas sapratingkahé, 10 lan wis ngrasuk kamanungsan anyar kang tansah kaanyaraké, supaya olèh kawruh kang bener miturut citrané Kang Nitahaké; 11 ing kono wis ora ana wong Yunani utawa Yahudi, wong tetakan lan wong kang ora tetakan, wong Barbar utawa wong Skit, abdi utawa wong mardika, nanging Kristus iku kang sakabèhé lan ana ing samubarang kabèh. 12 Mulané sarèhné kowé wis padha dadi pepilihané Allah, kang wis kasucèkaké lan kinasihan, padha duwéa welas-asih, loma, andhap-asor, alusing budi, lan sabar. 13 Padha sabar-sinabarana, apura-ingapuraa menawa ana kang duwé niat kepéngin males pialané, kayadéné Allah anggoné wis ngapura kowé, kowé uga tumindaka mangkono. 14 Lan kang ngungkuli iku kabèh: nindakna katresnan, iku kang ngesuhi lan nyampurnakaké. 15 Muga tentrem-rahayuné Kristus ngerèh ana ing atimu, marga iya kaya mangkono iku anggonmu padha katimbalan dadi badan siji. Padha saosa sokur. 16 Muga-muga pangandikané Kristus dumunung ana ing antaramu kalawan lubèr, satemah anggonmu padha wulang-winulang lan éling-ingélingaké nganggo sakèhing kawicaksanan apadéné sinambi ngidungaké masmur, kidung pamuji sarta kidung kasukman, kowé padha saos sokur marang Allah sajroning atimu. 17 Lan sadhéngah apa kang koktindakaké kalawan tembung utawa kalawan panggawé, iku kabèh lakonana ing asmané Yésus, kanthi saos sokur marang Allah, Rama kita lumantar Panjenengané. 18 Para wong wadon, padha sumuyuda marang somahmu, dikaya sapatuté ana ing Gusti. 19 Para wong lanang, somahmu tresnanana lan aja nganti kokkasari. 20 Para bocah, padha manut-mituruta marang wong-tuwamu ing sadhéngah prakara, sabab iku ndadèkaké keparengé Gusti. 21 Para bapa, aja nglarakaké atiné anakmu, supaya aja nganti semplah. 22 Para batur, mituhua marang bendaramu kadonyan ing sadhéngah prakara, aja mung ana ing sapangarepan anggonmu gawé senengé, nanging diklawan tulusing ati kang marga saka wedi marang Gusti, 23 lan sadhéngah apa kang koktindakaké iku tindakna kalawan terus ing batin kayadéné kagem Gusti, ora kanggo manungsa. 24 Kowé wus padha sumurup, yèn Gusti bakal maringi warisan kang wus katemtokaké minangka ganjaranmu. Kristus iku bendara, lan kowé dadi abdiné. 25 Sapa baé kang gawé kaluputan, iku bakal nanggung kaluputané, marga Gusti ora mbédakaké wong.
1 Para bendara, tumindaka adil lan jujur marang baturmu, élinga yèn kowé uga duwé bendara kang ana ing swarga. 2 Sing tegen ndedonga, lan sajroné mangkono iku padha diwaspada kambi saos sokur. 3 Aku kabèh iya dongakna, supaya Allah maringi wewengan tumrap anggonku padha nyebar pangandika, lan bisa nyaritakaké
kanthi sakèhing kawicaksanan tumrap wong njaba, sarta padha nggemènana waktu. 6 Tetembunganmu sing tansah kebak katresnan, aja cemplang, satemah kowé sumurup, kepriyé anggonmu bakal padha mangsuli pitakoné saben wong. 7 Sakèhé kabar bab kaananku bakal dikandhakaké marang kowé kabèh déning Tikhikus, sadulur kita kang kinasih, abdi kang setya lan kanca tunggal paladosan ana ing Gusti, 8 kang dakkongkon nemoni kowé supaya kowé nyumurupi kaananku kabèh lan supaya nglipur atimu. 9 Lakuné dikanthèni Onésimus, sadulur kita kang setya lan kinasih, wong saka ing antaramu, iku bakal padha nyaritakaké marang kowé samubarang kabèh kang kelakon ana ing kéné. 10 Salam marang kowé saka Aristarkhus, kancaku kinunjara, lan saka Markus keponakané Barnabas -- tumrap wong iku kowé rak wis diweling -- yèn nekani kowé tampanana. 11 Lan salam saka Yésus kang apeparab Yustus. Saka antarané para wong tetakan, iya mung wong telu iku kancaku tunggal-gawé kagem Kratoné Allah; iku padha ndadèkaké lipuring atiku. 12 Salam kanggo kowé saka Épafras, kang asalé saka ing antaramu, iku abdiné Kristus Yésus, kang tansah ngganter anggoné ndongakaké kowé, supaya kowé tetep tanggon, kayadéné wong-wong kang diwasa lan kang yakin temenan marang apa kang dadi karsané Allah. 13 Mungguh Épafras iku aku bisa awèh paseksi, bab anggoné keraya-raya nyambut-gawé kanggo kowé lan para wong ing Laodikia lan ing Hiérapolis. 14 Salam marang kowé saka Lukas, dhokter kang kinasih lan saka Démas. 15 Salamku marang para Sadulur tunggal pracaya ing Laodikia; uga marang Nimfa lan pasamuwan kang ana ing omahé. 16 Sarta manèh samangsa layang iki wis diwacakaké ana ing antaramu, udinen supaya diwacakaké uga ana ing pasamuwan Laodikia, lan layang kang marang Laodikia supaya uga diwacakaké ana ing ngarepmu. 17 Lan Arkhipus kandhanana mangkéné: Poma gatèkna, kawajiban lelados, kang wis koktampani ing Gusti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uri_Lupolianski&oldid=1099568"	Kategori: Tokoh IsraèlLair 1951	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 21 Oktober 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Artikel basa mawa data panyatur Ethnologue 18 lawas"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Artikel_basa_mawa_
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 13 Januari 2016.
Jorono : Ojo nesu dhisek to, sempak teles kuwi artine : Salam Kompak Anti Males… (karo mamerke untune sing gedhine sak pecok-pecok )
Jarono : lha sampeyan iki piye?… haket biyen, sing jenenge jago kuwi yo ayam.
Jogelo : Oh iyo… yo… jebul aku sing salah, yen ngono tak bede`i iso po ra kowe njawab :
Jorono : Oalah Gusti paringono Honda Jazzz… wong bodoh kok dipelihara…. hayoo mesti wae kuwi ndase lele, wong kuwi jenenge iwak lele, woooo!!…..
Jogelo : Lha saiki kowe sing genti nesu, mergo guyonanku ora level. Kuwi jenenge ora iso dijak guyon…
Wis wis, iki ono omyangan sing super serius… tahun iki negorone dhewe yo arep duwe gawe PEMILU, musim kampanye, akeh wong
Dijupuk songko wiwinciri’ku karo wong edan2
Agan2 lan sista2 sing sabendino turut ratan
Klambi compang camping rusuh uelek koyo kowe
Kadang malah ora nganggo klambi blas lan ora duwe isin koyo sing moco iki
Biasane ndleming dewe karo tembok sinambi sedakep karo murep
Sakjane umpomo iso mikir sejernih iler sapi
Mulane isone mung wira wiri turut ratan sinambi omong2 dewe
Golek dalan piye amrih ora loro pikir lan iso nglakoni carane adus
Wong edan iku, roh’e wis setengah mlebu nang alam liyo
Moto batin’e wis ketutup dening fatamorgana owah songko alam dunyone
Mangkane iku ngguyu2 dewe tanpo konco
(sing protes tak sawat jemblem?) Seje maneh karo WONG GEMBLUNG
Pisan2 kek’ono sego utowo ngombe ben ayem atine
Ngono2 o biyen tau waras lan nulung uwong
Jogelo : Yo wis, iki mendunge peteng arep udan, Aku arep njajal ngitung bintang nang langit, mumpung musim banjir jeee…
Jorono : !@#$%^&*!… (karo mlongo)
pundhut lan tampilaken ten pendopo. Meniko sampun kulo edit bola-bali sedintenan wingi, monggo dipun waos maleh, mbok menawi enten sing kirang, monggo dilajengake lan dibabaraken ten mriki 🙂 ….
senyum said:	January 30, 2014 at 5:47 pm	@mbakyu Dewi,
inggih mbakyu, yen kirang nggih kirang, yen sampun cekap nggih cekap, semangke wonten tambahanipiun lan wonten wektu dibabar maleh… atur katresnan kangge sedoyo makhluk Gusti Allah…. mung sasi ngajeng senyumnya agak kecut sedikit… kathah gambaran ingkang unforgettable and make miserable (ngomong opo iki rek..) … pangapunten nggih mbakyu… hihihi
Nggih monggo yen ajenge ‘prihatin’ sakwetoro,
wkakakaaakkk…. Jaman edan… yen ora edan ora konangan… eh kumanan (?)
Hmmm, jare arep dadi guru spiritual plus-plus,
” URIP KEDAH GUYUB RUKUN , RUKUN AGAWE SANTOSO ”
Maqom Kawulo Ono Ing Dunyo Hikam Mbah Mishbah
“Yen siro dipapakake dening Allah ono ing maqom asbab,
tegese mergawe nuli siro anduweni karep manggon ono ing maqom tajrid tegese
arep ibadah tanpo mergawe, iku saktemene setengah sangking kesenengane nafsu.
Yen siro dipapakake dening Allah ono ing maqom tajrid nuli siro karep manggon
kang mukmin iku mesthine kudu nyampurnakake iman kanthi mikir-mikir ayat-ayate
Allah lan ngakeh-ngakehake ibadah luwih-luwih kapan ngerti yen tujuan urip iku
miturut Al-Qur’an yo iku ibadah.
sakwuse ono semangat ibadah kadangkadang anduweni panemu yen salah suwijine
perkoro kang ngrepoti ono ing olehe ibadah yo iku mergawe. Banjur kepingin
lepas soko mergawe lan arep urip melulu ibadah. Kekarepan kang koyo ,angkene
iki kalebu stengah sangking kesenengan nafsu kang samar. Sebab dewekne
ninggalake kedudukan kang ditetepakr dening Allah kanggo awake.
samar karana dhohire dewekne anduweni karep anjungkung ibadah, nanging batine
bisoho ing dino mburi dihormati wong akeh. Akibate
ganguane setan, anduweni karep mergawe koyo wong-wong akeh.
Kekarepan kang mengkono iki prasasat ngelorot awake dewe sangking cita-cita
kang luhur lan sangking kedudukan kang luhur. Kerono karepe wong
sumbere rizqine disediakake dening Allag lan naliko mergawe kawulo mau biso
selamet agamane. Ora anduweni marang milike wong liyo, lan penggaweane iku ora
babar pisan. Mulane kekarepan tajrid (sepi sangking sebab tekone rizqi) kang
koyo mangkono iku dianggep setengah sangking syahwat (kang aran syahwat yo iku
grumegahe nafsu anggoleki opo kang cocok Karo watak) kerono siro ora gelem
mapakake awak miturut opo kang dikersakake Allah lan siro nyatujoni opo kang
marang Allah. Nanging saktemene siro iku anduweni
marang siro. Akhire siro banjur ninggalake opo
ulama arifin wis podo dawuh “Madepe masyarakat marang murid sakdurunge
sampurnane awake iku podo karo racun kang biso mateni wong.” Lan terkadang
sebab oleh niro tajrid ninggalake sebab iku siro nuli ninggalake opo kang dadi
wiridan niro lan siro nuli arep-arep pawewehe masyarakat.
dianggep kelorot kerono siro anduweni karep bali marang masyarakat sakwuse
lagi ningali pergaulan karo wong ahli dunyo iku bahe wus biso dimangerteni yen wong
kang mangkono suwijine wong kang asor cita-citane. Dadi yen siro ngelakoni
suluk iku wajib netepi ono ing opo kang wus adi kersane Allah lan kudu ridho. Yen
ono ing maqom tajrid ojo nganti ninggalake tajarrud nuli mergawe. Lan yen ono ing maqom asbab ugo ojo ninggalake sebab nuli
tajrid. Hinggo Allah dewe kang mindahake sangking siji kedudukan marang
kedudukan liyo. Ojo nganti metu sangking kedudukan
Dawuhe syekh Zaruq mangkene : “Wong kang ibadah iku werno
1. Wong kang dipapakake ono ing maqom sebab. Hukume Wong iku kudu
ridho kudu sabar lan pasrah marang Allah. Tandane yen dewekne ono ing maqom
sebab dewekne biso ajeg ono ing penggawean iku kelawan oleh hasil kang kaprah. Artine
ono ing sakjerone nglakoni asbab iku tansah biso nindakake kuwajiban agama.
2. Wong kang dipapakake ono ing maqom tajrid. Hukume wong iku kudu
syukur lan mempeng ibadah ora leren-leren lan ora sembrono. Tanda-tandane
dewekne tansah biso nindakake kewajiban-kewajiban agama lan mengo sangking masyarakat.
tajrid lan maqom asbab, hukume wong iku kudu ngati-ngati ono ing perkoro olehe
pindah sangking siji sebab marang sebab liyo, kang akhire biso duweni panemu
yen maqom sebab ora patut kanggo dewekne, hinggo sah tegese bener-bener yen
aran himmah yo iku grumegete ati tumuju marang maksud tertemtu. Gedhe cilik
himmah luhur lan asore himmah gumantung marang gedhe utowo cilike maksud. Himmah
wong Islam kang paling gedhe yo iku himmahe wong kang arep ngamalake opo kang
ora ndidik ragane murid-muridku, nanging ndidik jabang bayine murid-muridku kabeh. Kyai among nyai among, kabeh kang ngemongi anak didikku ewang-ewangono supaya pada mbangun-turut, dadi bocah kang pinter lan mulya dunya akhirate, mangerteni apa sejating urip. Kabeh saka kersaning Gusti. (
Sugeng enjing kangmas saha mbakyu ugi para mitra kinasih Nalika bagaskara ngetokake cahyaning. Kawula gumegrah njratal, mlayu sipat kuping. nyikat waos,a mbilas pasurnyan lajeng jamasan, ah.. suegere pol kancariyos dinten punika dinten ingkang pinunjul, amargi kawula ndherek PPSMB dentinogenesis wonten ing Fakultas gigi universitas gadjah mada Dipun wucal kalian para apnitya pinilih. Kanthi dunga ugi pangestunipun bapa-biyung-kaki-nini- wonten ndalem Kawula sampun lila legawa nindhaaken pakaryan ing
Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi sadaya kalepatan
Aswatama Nate Gawe Dredah Ing Suralaya | Wayang Indonesia
Aswatama iku putra tunggale Brahmana Drona kalawan Dewi Krepi saka nagara Tempuru. Ngenani laire Aswatama, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Resi Baratamadya ing Hargajembangan duwe anak lanang telu, yaiku Kumbayana (nalika dhewasa jenenge dadi Drona), Kumbayaka lan Dewi Kumbayani.
Saka katelune sedulur iku, Kumbayana sing menjila dhewe. Kumbayana kondhang sektine, wasis babagan andon yuda, prigel ngolah sanjata, sugih japa mantra lan uga dadi dwija.
Nanging Kumbayana duwe pratingkah sing kerep nerak paugeran lan uga umuk. Ramane wis makaping-kaping aweh pitutur supaya Kumbayana (jeneng cilike Drona), aja seneng mburu hawa nepsune lan kudu panggah njaga martabate wanita. Ananging, Kumbayana ora ngrewes babar blas pitutur ramane iku. Wusanane, Kumbayana malah ninggalake Hargajembangan.
Nalika iku, ing Nagara Tempuru, Prabu Purunggaji duwe putra loro, sing lanang aran Krepa lan sing wadon aran Dewi Krepi. Sawijining wengi, Dewi Krepi ngimpi dadi sisihane Kumbayana. Sawijining wektu sabanjure, nalika Dewi Krepi
Tanpa kanyana-nyana jaran sembrani sing sejatine Dewi Krepi iku ketemu kalawan Kumbayana kang nalika iku krasa sedhih amarga lakune sedya nggoleki sedulur sapegurone, Sucitra, kandheg ing sapinggiring samodra. Sawise wawanrembug sauntara,
wujud jaran saengga ngandhut jabang bayi. Sabanjure Kumbayana ditampa dadi mantune raja Tempuru. Bayi kang lair saka guwa garbane Dewi Krepi arupa bayi lanang sing dlamakan sikile kayadene jaran, samono uga rambute. Bayi lalang iku dijenengi
kaprajuritan lan wulangan ngelmu liyane bebarangan kalawan kulawarga Kurawa lan Pandhawa. Dwijane ora liya ya Kumbayana utawa Brahmana Drona. Watake Aswatama iku kendel, pinter
Cundhamanik. Ing palagan perang Bharatayuda, Aswatama dadi prajurit kang menjila.
Kacihna ing prastawa cecongkrahan kalawan Prabu Salya, Aswatama dadi pehak sing bener, ananging amarga Prabu Salya iku maratuwane Prabu Duryudana, wusanane Aswatama sing disalahake. Aswatama antuk ukuman kudu lunga saka Astina. Aswatama banjur mulih ing nagara Tempuru.
Sawise Bharatayuda rampung, Aswatama kanthi dhedhemitan kasil lumebu Karaton Astina lan kasil ndhusta Dewi Banowati, prameswarine Prabu Duryudana. Ananging Banowati ora gelem dadi sisihane Aswatama. Aswatama kasil metu saka Karaton Astina lan tetep dumunung ing Nagara Astina. Dene Banowati sabanjure palakrama kalawan Arjuna.
Apa kang dumadi iku ndadekake Aswatama tansah ngigit-igit marang Arjuna. Nalika
merjaya bayi iku awit Parikesit bakal sinengkakake minangka Raja Astina.
Aswatama lumebu ing Karaton Astina liwat trowongan sing digawe dhewe. Ing prastawa iki Aswarama kasil merjaya Drestadjumpena kang nalika iku nembe turu kepati. Aswatama uga kasil merjaya Pancawala, sarta uga merjaya Dewi Banowati. Dewi Srikandhi uga gugur ing prastawa iku.
pusaka panah Pasopati kang sabanjure ngenani pundhake Aswatama.
Aswatama banjur milih mlayu metu, ananging bisa kacekel dening para Pandhawa. Badane Aswatama diremuk dening Bima kanthi gada Rujakpolo. Prastawa patine Aswatama iki kababar ing lakon Aswatama
Aku nduwe tresna sing spesial nggo ibuku saben taun.
Reply	touringrider says:	November 4, 2012 at 9:32 am	Foto sing ndi mas? Nggawe Nikon kabeh sing jelas.wkwkwk.
Reply	Mas Wiro says:	November 4, 2012 at 2:36 pm	Mosok Nikon hasil’e ngono?
Patung Dewi Durgha, ndik GWK gak dadi2…kalah wis
BTS, anten komunikasi tampak bersahabat, gak gede
Tapak Jejak PB IX Serat-Cemporet Angitan SINUWUN PAKOEBOEWONO IX digubah oleh RNg Ranggawarsita saking dhawuh dalem Sinuhun Pakubuwana IX.
Serat Cemporet anggitanipun RNg Ranggawarsita saking dhawuh dalem Sinuhun Pakubuwana IX. Wonten ing dhudhahan buku punika, ingkang kangge landhesan inggih punika buku Serat Cemporet weton Balai Pustaka taun 1987.
Alih aksara lan jarwan dening Sudibjo Z Hadisutjipto. Ing buku punika Serat Cemporet mujudaken asil alih aksara ing aksara Latin, dene basanipun basa Indonesia tuwin basa Jawi.
Serat asil karyanipun “pujangga Jawi pungkasan” punika nate dados pirembagan mirunggan dening swargi Prof Dr RNg Purbacaraka. Ing buku anggitanipun, Kepustakaan Jawa, Purbacaraka ngandharaken bilih serat punika inggil sanget tata basanipun. Cariyos ingkang dipunbabar narik kawigaten lan saget damel ngungunipun ingkang maos.
Ananging, Purbacaraka ugi nyaruwe serat punika. Panyaruwenipun inggih amargi tata basanipun ingkang kalebet inggil punika. Kamangka ing salebeting serat punika kathah andharan cariyos ingkang paraganipun warga karang pradesan, warga trah pidak pedarakan, ingkang adhakan nalika gineman ing padintenan mboten ngginakaken tata basa kados ingkang kaserat ing serat punika.
Para paraga ingkang kapacak ing serat ingkang kaserat ing tetembangan macapat, kaperang dados 32 pupuh, nglimputi para manungsa, sato kewan, para dewa tuwin maneka warna titah alus ingkang sadaya wau srawung lan sapatemon antawis satunggal lan satunggalipun ing rerangkening cariyos ingkang dipunbabar.
Serat Cemporet kawiwitan kanthi pupuh Dhandhanggula, 54 pada, ngemot babaran cariyos ingkang saget dados tepa tuladha ing bab ngudi karahayon lan pepenget supados mboten kablusuk ing asoring budi. Dene cariyos ingkang dipunkajengaken inggih punika bab pungkasan ing Pustaka Rajawedha, inggih punika lelampahanipun nagari Purwacarita.
Nagari Purwacarita kondhang minangka nagari ingkang aman, tentrem, karta raharja, awit saking pangaribawanipun Sang Nata ingkang jejuluk Sri Mahapunggung. Sang Nata wau sanget ngugemi darma, pinunjul ing saliring pangawikan. Kawitanipun, Raja Suwelacala ing Purwacarita, peputra cacah nenem. Sadaya sami kalimputan kapinunjulan ing sawenehing pangawikan. Wonten ingkang pinunjul ing tetaten, dedagangan, mbebedhag ing wana lan sapanunggalanipun.
Salajengipun, putra ingkang wuragil, Jaka Kanduyu, sinengkakaken ngaluhur nglenggahi dhampar keprabon ing Purwacarita. Jaka Kanduyu punika ingkang salajengipun jejuluk Sri Mahapunggung. Kiyambakipun nampi kanugrahaning Hyang Hutipati saengga tansah ngugemi kawicaksanan ingkang sampurna.
Salajengipun Sang Prabu Manuhun ing Bagelen, inggih punika kakangkipun Sri Mahapunggung, nandhang sungkawa amargi peputra kalih ingkang kekalihipun nandhang cacat. Ingkang setunggal cebol, setunggalipun wujil. Ingkang cebol asma Raden Jaka Pratana, ingkang wujil asma Raden Jaka Sangara.
Saking genturipun memuji lan ndedonga, Sang Nata wau pikantuk sasmitaning jawata supados manggihi satunggaling buyut ingkang dedunung ing Sendhangkulon. Buyut punika asma Samalangu, putranipun Buyut Salinga, putunipun wiku sekti ingkang asma Resi Samahita.
Ki Buyut pikantuk sasmita saking sisihanipun, jin wanita ingkang asma Dyah Ratna Sriwulan, ing kabuyutan badhe karawuhan nata ing Bagelen. Sasampunipun mangertos werdinipun rawuhipun Sang Nata, Samalangu lajeng nyumadhiyakaken pitung lembar ron tal werni jene ingkang dipunwadhahi kothak alit lan dipuntutup.
Salajengipun Sang Nata mundhut sastra wedhar tanpa aksara. Milih sakajengipun. Sasampunipun sastra wedhar kapundhut, dipuntiti priksa, wonten seratan ingkang ungelipun he ta kita nata den apti, amet Srini Sarana, mangka pager ayu. Sang Nata lajeng mundhut ron tal malih. Ambal kaping tiga, seratanipun sami.
Saking bingungipun mboten saget njarwakaken sasmita punika, Sang Nata lajeng mindeng dhateng putranipun Ki Buyut, inggih Srini, ingkang mbarep, lan Sarana adhinipun. Miterat Sang Nata, Srini kabiji mumpuni anjagi isining kedhaton, dene Sarana kabiji mumpuni anjagi krajan.
Satunggaling panaliti sastra Jawa saking nagari Jepang, Toyoda Kazunori, mbiji menawi Serat Cemporet mujudaken karya sastra cakrik roman karyanipun RNg Ranggawarsita.
Ananging, roman punika kaserat ing cakepan tembang macapat, ingkang katelah minangka geguritan tradhisional Jawi.
Serat Cemporet dipunserat ndalem taun 1870 M utawi taun Jawi 1799. Karya sastra punika, miterat Toyoda ing andharan tinulisipun asesirah Serat Cemporet, A Pujangga Ranggawarsita Romance ingkang nate dipunbabar ing Fakultas Ilmu Budaya UGM Yogyakarta, sawetawis wekdal kapengker, dipunserat awit dhawuh dalem Sinuhun Pakubuwana IX (1862-1893).
Manuskrip Serat Cemporet dipunsimpen lan dipunrumat wonten ing kapustakan Karaton Kasunanan Surakarta lan kapustakan Reksapustaka Pura Mangkunagaran. Naskah Serat Cemporet dipunbabar kangge bebrayan umum ndalem taun 1896 lan ndalem taun 1921.
Wonten ing serat punika, panganggitipun, inggih RNg Ranggawarsita, ngginakaken sawenehing tetembungan tuwin ukara ingkang kalebet ing tetembungan tuwin ukara Jawi klasik. Kados kawitan cariyos ing Serat Cemporet ingkang dipunbabar wonten ing dhudhahan buku minggu kapengker, cariyos ing serat punika lataripun jaman krajan Jawi, inggih punika krajan Purwacarita, ndalem abad XI Masehi, utawi jaman Jawi-Hindhu.
Ing Serat Cemporet, underanipun cariyos inggih kedadosan wonten ing gangsal krajan, antawisipun inggih punika Pagelen, Jepara lan Prambanan, tuwin punjering krajan, inggih punika Purwacarita.
Menawi dipuntandhingaken kaliyan cariyos Tantu Panggelaran saha Babad Tanah Jawi, wonten bab-bab ingkang memper. Kadosdene cakepan tembang macapat minangka sarana panyeratipun ingkang kondhang minangka sarana tumrap tiyang Jawi kangge nglairaken pikiranipun saha raosing manah.
Paraga kakung ingkang menjila ing Serat Cemporet inggih punika Pangeran Pramana saking Krajan Pagelen. Dene paraga putri ingkang menjila inggih punika Dewi Suretna saking Krajan Jepara.
Sasampunipun mbabar cariyos bab lelampahanipun Sang Nata ing nagari Purwacarita, inggih Sinuhun Sri Mahapunggung tuwin Sang Nata ing Pagelen, inggih Sri Manuhun, ugi dipuncariyosaken lelampahanipun Raja Sri Sadana ing krajan Jepara ingkang kagungan prameswari asma Dewi Rajataadi. Sri
gadhah watak remen peparing dhateng sinten kemawon. Bab punika ndadosaken murinanipun ingkang rama amargi tansah nelasaken sepinten kemawon arta tuwin raja brana gadhahanipun. Lan amargi watakipun ingkang remen peparing punika, lajeng dipunparingi asma Kusuma Rara Artati. Ancasipun supados saget ngendhaleni watak remen peparing punika.
Ananging, ingkang putri mboten saget mareni watakipun ingkang gampil nelasaken raja brana lan arta kangge peparing punika. Bab punika inggih amargi watakipun ingkang loma lan sanget sih dhateng sinten kemawon ingkang kesrakat. Cariyos dipunlajengaken kahanan ing krajan Prambanan. Sang Nata ing Prambanan, Sri Kala, lan prameswarinipun, Dewi Jempina, nurunaken sekawan putra.
Para putra Nata ing Prambanan punika, Dewi Karagam, Dewi Jonggrangan, kekalihipun kados kembar, Raden Jaka Sangkala tuwin Raden Jaka Pramada. Salajengipun ugi dipuncariyosaken kahanan ing krajan Pagebangan ingkang dipunprentah dening Raja Sri Malaras, asma timuripun Raden Tunggulametung.
Sri Malaras dalah prameswarinipun, Ken Kadresan, nurunaken putra kalih. Kekalihipun inggih punika Raden
yaiku Nipon lan Aldo. Bocah loro iku seneng anget nggawe ulah. Sampek kanca-kancane sing
liya ora gelem nyedhek amarga mesthi diusili. Wektu iku sawise sekolah Nipon
Nipon : Do, ayo engko dolan ! ( Nggeplek pundake Aldo)
Aldo : Gaweanmu dolan ae . Koyo wong pinter wisan.
Nipon : Halah gayamu, gelem opo ora kowe ?
Nipon : Yo emboh... Pokoke dolan ben koyo cah gaul ngono
Aldo : Emmm.. ayo lek ngono. Tapi wegah aku lek sampek
Aldo : Gek nggawa duit opo ora ?
Nipon : Halah, kuwi dirembug engko ae... Yo wis aku arep
Aldo : Oke-oke.... Engko kowe neng o omahku.
Sawise iku Nipon lan Aldo dolan. Nipon lan Aldo ora
kelingan yen iki mau wayahe kelompok drama B. Jawa kanggo ujian praktek kelas
3. Ing sawijining panggon, Deni lan Parman nunggu bocah loro maeng. Bocah loro
kuwi ora ngerti marang ngendi parane Nipon lan Aldo.
Parman : He, enek sing ngerti Nipon karo Aldo ?
Deni : Lha yo nyandi cah loro ki, maeng opo ndak krungu
Parman : Opo jajal diparani neng omahe ?
Parman : Yo omahe Aldo ae sing enek wong tuwane
Deni : Lek ora enek piye ? Gek iki urung latihan blas
Parman : Halah kuwi masalah keri, sing penting anggotane
Deni : Yo wis kowe rono ae, aku neng kene karo nggae
Parman : Hmmm, yo lekno. Sing apik lho yo critane ?
Banjur Parman mara menyang omahe Aldo. Ing kono Parman
maneh lan nerusake nggawe teks drama karo Deni. Akhire ditunggu sampek maghrib
Deni : Piye bocah iki ? kok ora enek ketok ?
Parman : Lha yo piye neh, lek panggah ora gelem kelompok
Deni : Nah, setuju aku. Yo wis aku pamit. Ki mesthi wong
Parman : Oke, dirembug sesuk neng
Deni mulih amarga wis maghrib. Sesuke neng sekolahan Deni
lan Parman rembugan bab drama B. Jawa. Kanggo ngisi waktu ngenteni Aldo lan
Parman : Ayo sakiki nggawe musik kanggo dramane. Sing
Deni : Yo angel lho kuwi, lha kowe opo iso ?
Parman : Sing penting lagu daerah lho...
Deni : Ojo, diganti liyane ngono lho.
Parman : Jajal kowe iso opo ora ? (ngekekne gitar marang
Parman : Lha kuwi opo ora yo lagu pop.... hahaha
Deni : Hahaha, lha aku ora iso lho..
Parman : Kene lek ngono aku ae.
Deni : (Ngekekne gitar) Aku sing nyanyi yo ?
Deni : Haha, apik kuwi... yo uwis nggae kuwi ae...
Parman : Lha kowe dhekingi nyandi ae ?
Supardi : Nyapo aku sing kok takoni....
Parman : Lha wayahe kan kelompok, kowe yo wis diomongi...
Pak Guru : He he, enek opo iki ?
Deni : Niki, Pak. Nipon kalih Aldo dhekwingi mboten purun
Pak Guru : Weh weh, lha nyapo kok ora kelompok ki ?
Aldo : Lha ancen ora diomongi to, Pak.
Pak Guru : Iyo to le ? Ora kok omongi ?
Deni : Sampun, Pak. Tapi mboten dugi.
Pak Guru : Lha kwi kowe ora teko...
Pak Guru : Halah wis ora usah ngeyel, ndang gek kelompok
Sawise ngono, bocah papat kelompok nggae drama. Amarga
gotong royong akhire kelompoke iso nampilake drama kang apik lan akeh
Parman : Apik banget gayamu cah, jan pantes dadi artis.
Deni : Lho yo jelas lah, sopo disek...
Parman : Di, Do, nyapo meneng ae ki.... wis
Pak Guru : Lha yo ngono, lek gotong royong bareng kan iso
Nipon : Kula nyuwun pangapunten, Pak. Nika sampun mboten
Pak Guru : Yo wis ora opo-opo. Makane ojo diterusne lekmu
Nipon lan Aldo mulai ngrubah sikape. Pirang wulan sawise
brawijaya kahadep putri nipun ingkang sulistiyo ing warni lan para prajurit
Putri pusparini ingkang sulistiyo warni mahanani kathah para taruna saking
njaban rangkah ingkang pingin ngayunaken sang putri. Ananing manah sang prabu
brawijaya mandeg mangu, amargi sang prabu mboten purun kadadosan derdah saking
panolak ing sang putri. Mula saking menika sang prabu brawijaya
pusparini kepriye?, opo wis sumadya anggoniro
Putri : “ Saderengipun kula ngaturaken sembah rama. Ngenani bab
sayembara dalem namong nyadhong dhawuhipun rama.”
sembahmu tak tompo. yo…mugo-mugo sayembara mengko kalakon
pawongan telu ngadep ing ngarsaku,opo iyo arep
sadereng ipun, kula ngaturaken sembah. Nami
kula raden kusuma. Kula badhe nderek sayembara.”
Taruna 2 : “ Nyuwun palilah sinuwun mugi-mugi kula saget ngrampungi sayembara
menika.” ( mlampah dhateng ngajeng . Menthang gendewa sasampunipun dilanjutaken
sayembara ora ono kang bisa ngrampungi, sayembara enggal ingsun wusanani”
Sesarengan kalian sabdanipun sang prabu, repepeh-repepeh lembu suro sowan
ngarsanipun sang prabu, badhe nderek mupu sayembara.
Lembu suro : “Nuwun sewu sinuwun
lepat nyuwun pangapuro. Kula pun lembu suro
mbok menawi kula saget angrampungi sayembara.”
putri sampun dipun galih sanget-sanget. Mangke mindak
Putri : “ mbok emban kepriye anggonku anglakoni digarwo dining lembu suro sin ora
umum kaya sa’dengahe manungsa. Mbok emban aku njaluk eguh pratikelmu, kepriye
amprih aku ora digarwo dining lembu suro? Coba pikirno, kepriye pratikelmu mbok
Emban : “ Nyuwun sewu gusti, menawi pamikiran kula mekaten, panjenenga kedah
anggadahi setunggal panyuwun ingkang aurat damatheng lembu suro.”
Putri : “ Lha iyo mbok emban kira-kira opo panyuwunku mengko?”
Emban : “ Eguh pratikel kula pripun menawi lembu suro dipun kengken ndamel sumur
: “ Iyo yen ngono mbok emban, mengko yen lembu suro mlebu ing kaputren tak
jalukane bebono sing kaya mbok emban aturaken.
panjalukmu opo ? enggal kondho mengko enggak kula laksanani.
Putri : “ Yen sliramu biso gawe sumur ing puncake gunung kelud
sajroning sewengi, aku gelem dadi garwomu, lembu suro.
Lembu suro : “ Opo nggawe sumur iku
kudu ana ing puncake gunung kelud ? opo ora ono papan seng cedak sakiwo tengen
: “ Ora lembu suro , aku wes mantep njaluk digawekne sumur ing puncake gunung
kelud , mbesok samongsa awake dewe diresmek ake dadi temanten bisa ados bareng
koyo mengkono ojo kuatir diajeng, bakal tak
turuti panjalukmu mugo-mugo biso ngelaksanani panjalukmu.
Sasampunipun lembu suro angerteni panyuwunipun gusti putri sigro milar saking
kaputren terus bablas. Mlajeng ing sapuncaking gunung kelud sareng kluarga sang
prabu brawijaya. Dumugi ing gunung kelud , lembu suro nggina’aken sungu nipun
kangge ngeduk siti ingkang badhe damel sumur. Sak antawis dangu lembu suro
sampun mboten ketingal saking pinggire sumur. Dados lembu suro sampun tebih
mlebet wonten sajroning sumur. Ningali kedadean menika putri pusparini tansoyo
kuatir. Menawi lembu suro saget minangkani pamundhutipun. Sang putri nyuwun
dhumatheng rama nipun inggal laksanakaken tumindak, supados
aku ngerti karepmu lan mengko dhisik tak mikir kepriye cara ne iki ?
Sang prabu ketawis gugup lan mandeg mangu, menggalih kadospundi cara nipun
prajuritku wae podho siyaga . dina iki ana perintah kudu sigro dilaksanakne
yaiku nguruk sumur kanggo watu lan lemah ing sak kiwo tengen e sumur, ojo
katalumpen. saiko ugo laksanakno sampek sumur kebak watu lan lemah.
Prajurit : “ inggih sinuwun nggestoaken dhawuh.”
tulung …ojo di uruk aku ana jerone sumur iki.
murka ngantos ngedalaken sumpah kangge prabu brawijaya lan sedaya kawula nipun
amargi cuwo penggalih ipun lembu suro.
Lembu suro : “ hey.., brawiyaya mbesok
bakal kepethuk piwalesku kang makaping kaping. Yaiku Kediri bakal dadi kali,
blitar dadi latar, tulungagung dadi kedung.”
Sajroning sumpahe lembu suro saben kaleh windu sepisan bakal ngerisak sedaya
ku kabeh lembu suro wes sumpah arep ngerusak wewengkon kita kabeh, mula saka
iku ayo kabeh wae nyuwun pandonga marang gusti kang murbeng dumadi supaya bumi
nuswantara kita tetep gimah ripah loh jinawi ora ono alangan sawiji
beraksi lagi? Thu May 29, 2008 9:01 pm Tapi klu cuaca hujan rosi gak ada nyalinya.._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
Ambon, Banyumas, gendhu-gendhu rasa, jelajah, makan-makan	Menungsa pancen makhluk ciptaane Gusti Alloh sing maen pisan. Neng njerone ana sistem tubuh sing rumit, siji lan sijine
liyane. Seliyane kuwe, tubuh menungsa juga dipengaruhi lingkungan luar. Macem-macem rupane sing bisa mempengaruhi kaya kondisi suhu, cuaca, panas apa adem, seneng apa sebel lan liya-liyane.
Siki inyong arep crita sing ana neng awake inyong
“GUSTI… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman uga kasembadan, sekalian pasang keparenga marak sowan ing ngarsanipu sedulur
GUSTI INGKANG MAHA SUCI tumurun dumateng…sejatining ingsun….”
“………..(Asma Sejati) Jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. Arsa sipatemon kelawan sedulurku tuwa kang ana ing bang wetan. kang aran mutma’inah, sedulurku tuwa kang ana ing bang kidul kang aran aluamah, sedulurku tuwa kang ana ing bang kulon kang aran amarah, sedulurku tuwa kang ana ing
semua ‘titah dumadi’ sebagai saudara sebagaimana disebut dalam ‘Wejangan Paseksen”:
Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
Raos Manah Dalem ing babagan ” Bawaraos KawRUH Jowo, Jawa, Jawi “
sulistyawan akhirjaman said:	July 22, 2013 at 5:26 am	Sarujuk jeng Dewi,
Ananging ugi dadosipun boten saged dipun ingkari, konsep kamanunggalan (sedulur papat
saking Setunggal Gusti Murbeng Dumadi ingkang sami, setunggal amanah keselametan ingkang sami.
sabdadewi said:	July 22, 2013 at 6:45 pm	@ Sulistyawan Akhirjaman,
Sugeng dalu, sugeng rawuh lan Maturnuwun sengkuyungipun, nuwun injih pramilo pranoto jawoto saking Setunggal Gusti Murbeng Dumadi meniko mugi dados inspirasi lan keselametan ingkang sesami 🙂 …
Jagad Sasmitojati said:	January 27, 2014 at 12:52 am	pamuji rahayu
kados pundi kabaripun, tansah lami paman mboten sambang
lan nyambangi padepokan sariramu wong ayu, mugya kalis ingribed rubeda gudha rencana, mendhag durga kalis ing sambekala, rahayu basuki suka renaning penggalih.. tinebihne ing sabarang dudu …. Rahayu…
paman ngumbara njajah desa milang kori.. prihatin, lara lapa nggulo wentah
marang gumelaring jagad rehne lagi reresik nduk… mugo geg enggal moncering
sabar sareh lilo lan legowo marang sabarang tumitah jejibahan gesang yo,
pasrah sareh lan jembar manah welas asih marang sakabehing, lir bumi pertiwi
kang lumeber tresnaning marang sakabehing manungsa ras lan bangsa
serta suku … mboh kuwi agemane bedha ning nyatane bumi pertiwi
tansah ngayomi kanthi jembaring asih katresna kang tanpa pepindha.
ojo nduweni rasa mangkel lan sudrakesel nesu… awit kuwi mau mung
bakal gawe kuciwaning ati yo nduk… kae… gelaring jagad kang ombere
kuwi yen di jabarke ora entek nganti 7 rinten klawan nadlu.. ujunge marang sarira pribadi nunggal. ewadene yo nduk.. paman jarang nyambangi ing ndonya maya.. ning tansah ngawat ngawati lelampahmu. ning ojo nggresulo. paman tresna lan asih marang sliramu lahir tumus ing bathin….. paman pesen marang sliramu wong ayu…. Rahayu rahayu rahayu sagung pratitah. nuwun
para pinisepuh, kadang kadeyan, sanak sinarawedi, sagotrah sawayah wayah
nuwun sampun kerso anjangsana ten pendopo lan paring wewaler.
Inggih tansah kulo ugemi pepeling lan katresnan panjenengan ugi welas asih tanpo wates ingkang tumitah jagad gesang meniko.
Pangestunipun poro sedoyo kadang lan sinarawedi, pertiwi mbangun, mbangun moncering
Sugeng rawuh ten pendopo, maturnuwun apresiasinipun 🙂 …
podo ae kabeh ora enek sing dipilih.. ijek podo aran aran . ora sak tumpleke gusti dewe.., kujur kujur
weruh dununge urip , weruh sejatining AKU, weruh dununge gusti
wedaranipun, ternyata ada dua kitab di jagat ini : kitab kering dan kitab basah 😉 …
Satrio Jowo said:	November 13, 2014 at 4:43 pm	@ Jeng Dewi…Matur sembah nuwun. menawi kulo saget katampi wonten paseban Pendopo maya puniko….mugi Panjenengan lan sedoyo para dulur, para kadhang ingkang guyub ing pendopo punika. tansah keparingan
Pélog iku salah sijiné titilaras ing gamelan.[1] Saliyane Pelog, ana uga Slendra.[1] Pelog béda karo Slendra , ing Pelog ana angka 4 (papat) karo 7 (pitu). Laras Pelog duwé 7 nada ya iku 1 2 3 4 5 6 7.[1]
Durung ana ahli kang bisa mesthèkaké kapan laras Pelog wiwit ana ing tanah Jawa.[1] Para empu Karawitan uga ora ana sing ngerti babagan iki.[1] Nanging sing jelas, laras Pelog iku kalebu ing larang anyar ing donya karawitan ing Jawa.[1] Amarga, asliné laras Gamelan ing Jawa iku biyèn mung slendra.[1]
Watak lan Pathet[besut | besut sumber]
Ing Bali, Pélog digunakake kanggo kahanan sing seneng, amarga asring dienggo kanggo acara nikahan lan kanggo iringan Tari.[2]
Ing Jawa, ana telung pathet.[2] Pathet iku kapérang dadi Nem, Lima, lan Barang.[2]
Pathet Nem[besut | besut sumber]
Umume ditulis "Pelog Nem’’.[2] Pathet iki dienggo ing swara kang cendhek kanthi adhedasar 2 karo 3.[2] Perangan swara ing pathet iki asring disilih déning pathet liyané.[2] Ing pelog pathet 5 dienggo kanggo pagelaran wayang sadurungé tengah wengi.[2]
Pathet Lima[besut | besut sumber]
Umume ditulis "Pelog Lima".[2] Pathet iki adhedhasar swara angka 5 karo 1.[2] Pathet iki dienggo selang-seling karo pelog pathet nem ing pagelaran wayang nalika isih bukaning wengi nganti tengah wengi.[2]
Pathet Barang[besut | besut sumber]
Pathet iki nganggo swara angka 6, 2, lan 3 dadi dhasaré.[2] Tinimbang Pelog liyané, pathet Barang luwih dhuwur swarané lan luwih sigrag.[2] Beberangen karo Sléndra Manyura, pathet iki dienggo ing wayah ésuk, wiwitané wengi, pungkasané wengi, lan kanggo upacara-upacara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pélog&oldid=990005"	Kategori: GamelanGamelan Jawa	Menu navigasi
Bahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.07, 2 Maret 2016.
Pol. Bambang P. ( T ) Slamet Hadi Serka Setyo Purnomo. Serka Setyo Purnomo. Serka Setyo Purnomo.
Sirnakna ing tingalipun, ing liyan kang den tingali,
wontên malih singiringwang, nênggih saking Syeh Mukidin, Kangjêng Syeh Mukidin
berkedudukan (sebagai pemimpin/Nabi Musa) malah kalah keluhurannya, (Kang)jeng
Sunan (Gunungjati) berkata pelan. 40. Ngelmu iku tan pasthi neng janma luhur, tan pasthi
neng janma singgih, tan pasthi neng janma sêpuh, ana Nugraha pribadi,
masanipun, angulah kalêpasan, têrantame wus patitis, angungkuli pangawikaning
iku, acêgah napsu hawa, ing nala dumilah wêning, konang-konang kahananing kene
Syeh Malaya, Dhuh pukulun Sang Ayogi,
bilih makatên kang sabda, ulun kapencut ing kapti, kados Jêng Nabi Kilir, kêdah
kesdu anggêguru, amba nyuwun pitêdah, mangke dumunung ing pundi, nadyan
mengheningkan batin. 10. Mêpêg gêlaraning hawa, amung anyipta sawiji, tanjane
ingkang sinêdya, wontên parmaning Hyang Widdhi, sakala Nabi Kilir, prapta aneng
ngarsanipun, apindha lare bajang, ganda ngambar marbuk wangi, duk mangeja
kawula nyuwun têtanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring,
lamat-lamat nyamut-nyamut, nglangut tanpa wêkasan, Ngandika Jêng Nabi Kilir,
Syeh Malaya menyembah dan berkata, Paduka Sang Maha Yogi,
Geguritan Imam Khotib Utomo: Guru Kang Sejati	Posted by Kumpulan Fiksi on 04/11/2013 in Geguritan	GURU KANG SEJATI
Dak enteni tekamu nganti tekane pati!!!
“Kagungan Dalem Gangsa Kangjeng Kyai Sekati saka Kagungan Dalem Bangsal Ponconiti Kamandhungan Lor Keben Kraton dilenggahake wonten Kagungan Dalem Bangsal Pagongan Lor lan Pagongan Kidul ingkang
November 2013 22.41ojo seneng nyempitna kuwasane gusti alloh...................syirik karo ora kuwi gumantung atine.., ora koo cangkemmu..............
jowo, ora usah serik ati, wong jowo tanpo agomo wis mulyo uripe, mulo tanah jowo ora di tumuruni agomo, sebab wong jowo ora tau gegeran karo sapodo padane umat koyok utekmu sing keminter.. sinau disik sing tenanan, golek guru sing lungid ing pambudi, ben ngerti toto kromo ugo tatanan budoyo.....................HapusBalasmbah_kamil@yahoo.co.id10 Desember 2013 20.56budaya dan agama tidak bisa satu mas... jangan di campur aduk... blajar
Ingkang jilid XL sampung kawulo tampi kanti bingahing manah, namung kemawon ingkang jilid XXX+IX dereng
Andheng-2 cedhak alis, jarene…klilipen wae kok manis…
Yen manggone ana pipi, manise yen diusapi…
Andheng-2 ana bathuk, jarene… manise yen manthuk-2…
Yen manggone ana janggut, manise yen manggut-2…
Andheng-2 ana gulu, jarene…manise yen sambat ngelu…
Yen manggone ana ing lathi niku, eseme ngungkuli madu…
(nyuwun pirsa Ki Pls, andheng-2ipun wonten pundi nggih..?)
pandanalas said: nembe ngertos namine..dereng padhos priyinipun…
Balas	On 30 Desember 2009 at 10:04 pandanalas said: ki wie…
nek wonten wekdal radhi longgar, mbok kulo tak nyambangi teng gandok panjenengan….
sopo ngerti isih ono suguhan pohung godhok + gulo
boten wonten pohung godhog kaliyan gula aren, wontene namung
Balas	On 30 Desember 2009 at 10:49 djojosm said: @ Kang PLS link sing nduwuwr mboten saged kang sing teng andap saged. Barterane napa nggih wonten malaikat langit (ozawa) nanging fileipun 720 MB ngintune pripun.
pesangon …. Matur Suwun, Ki?
Balas	On 30 Desember 2009 at 13:07 pandanalas said: 27 ki…
at 14:07 pandanalas said: pengin ngantri gandok 27…
Balas	On 30 Desember 2009 at 14:25 Atrakdj said: Dereng rawuh tho Ki….taksih mulang
ngaturi pirso bilih ki Senopati niku sampun kawentar dados ki Ajar Tetumbuhan
On 30 Desember 2009 at 16:22 wiek said: Matur nuwun ki
sakjane meh nggae opo tho Nyi..
Balas	On 30 Desember 2009 at 18:22 Gendut said: Sangu gae malam tahun baruan wis komplit tenan, JDBK 39,40 MADBB 15,16 PDLS 25, 26. Pokoke semalam suntuk sinau rontal He3. Sugeng
tembang dolanan zaman dulu? Pak jenthit lolo lobah, wong mati orang obah, yen obah medeni bocah, yen urip goleko
Monggo dipun lajeng, kulo sampun mumet sirahe, ki…
menggebu. Tuesday, August 19, 2008, 11:25:37 PM "Awake manungso sing panas, wis dipolna atine tetep panas. Sing biso ngademna panase awake manungso ya mung wong
jawanipun nggih mbakyu.. :)..
sabdadewi said:	December 27, 2013 at 8:14 pm	Sugeng dalu @ Ki
mas sdayane mbok yoo andamel bahasa jawa translate supayane kawula kawula sageta gampang anggene melajari bahasa jawa ingkang
* Kagem poro pinisepuh lan sedulur sedoyo ingkang minulo,
pangaksami, mbok bilih enten seratan ingkang kirang lan mboten dados kerso ing
‘Lingga Yoni’ “…Purwaning dumadine manungsa. Tan liya saka dening Roh Suci kang sinabatumurun. Gumelar aneng alam donya. Kang sarwa tuwuh manuwuh. Dedalane Manunggal. Kinentenan sarwo mijil. Gelar gumelare manungsa. Saka dening manunggaling rasa sejati.
Mula sakabehing para manungsa. Elinga purwaning dumadi. Sun jarwani marganipun. Nalika
widada lan dadi. Tulusing kang kinandut sangang sasi nandang sangsara mbenjang miyos wanita miwah kakung ingkang
tanpo cantolan, lungguhe ono batinku kang sekti kang kanggonan wekasan urip sejati yoiku… arane, ora ono ingsun kejobo Gusti ora ono Gusti kejobo ingsun. Duuuhh sejatine… wenehono pituduh lamun mripat durung nganti weruh, wenehono krungu lamun kuping durung nganti krungu, wenehono roso lamun kulit durung nganti kroso,
sabdadewi said:	March 8, 2014 at 10:43 am	@ Ngwäng,
Maturnuwun, sampun kerso ngawiti lan nguri-uri, ugi ngraketake
sabdadewi said:	December 14, 2014 at 9:49 am	Sugeng enjang @ Kangmas SUARA,
Maturnuwun, nuwunsewu maksute pripun nggih? 🙂 ….
sabdadewi said:	March 8, 2014 at 2:37 pm	@ ¥hredaya, Anggapathi, Poro Sedulur lan Pinisepuh ingkang minulo,
Pamuji rahayu, ngaturaken sugeng memayu hayuning dinten Bethari
nggih mboten nopo2 to kangmas, senajan bibite soko nuswantoro nanging yen cocok di tandur ning monco nggih malah sae niku, mergo saget dados moncere namine bongso… he he he…
GARUDA said:	April 12, 2014 at 9:15 am	Ngapunten, uluk salam kagem sedaya ni pun
bibit sampun thukul ing manca, thukul, mekara.
Gelar ingkang sampun gumelar ing panca banua. NUSWANTARA.
Ing tanah kita piyambak : ‘wonten ilmu cubluk nguyahi segara’……sakmeniko dados kali ageng lan deres. Kathah ingkang kintir.
Mugi mugi kali kali Nusantara saged bening agung, segar nggih.
Mangga mugi niat njenengan , saged to tinemu sumber bening, loh sumber toya bening lan Agung…niti, titi lan wasis ing sejarah. Sedaya tinemu kedhah kagem kesaean bumi, bangsa negari kita.
Tegakkan persaudaraan, sedaya satu darah ibu pertiwi. Guyub rukun jagi bumi langit sak isinipun…..
latif caso said:	March 21, 2014 at 12:05 pm	Duwe rasa ora duwe
tanpo cantolan, lungguhe ono batinku kang sekti kang kanggonan wekasan urip sejati yoiku… arane, ora ono ingsun kejobo Gusti ora ono Gusti kejobo ingsun.
Salam karaharjan kagem sedoyo sederek lan pinisepuh…..
sedulur papat lima pancer, cocog kaliyan panutaning Dharma inggih Panca Dhiami Buddha, jumbuh dhasaring Negari Republik Indonesia.
2. Larikan sekawan mengku teges: loka pala jejeg (keblat papat)m
3. Wiwitaning nulis, kawiwitan adeg2 kalih, mengku tegfes: nedahaken sangkan paraning dumadi, inggih rama ibu (bapa biyung)
4. Madyaning nulis, pada lingsa, setunggal (I) nedahaken madyaning gesang ingkang dereng ndungkap.
5. Wusananing nulis pada lungsi, kalih (II) nerangaken mulih mula-mulanira (sangkan paraning dumadi).
Dados cethanipun adeg2, pada lingsa, pada lungsi mengku teges jatining gesang: Purwa, Madya, Wasana.
diterangkanpenulisan pitutur Adhi Luhung dalam ‘kidungan’: adeg2 ageng (mangajapa becik), madyaning kidung ‘ndra’ yang maksudnya ‘mandrawa’ sasmita tengah2. Wusananing
nyimak mawon ,salam wedang (awe awe kadang) kopi (teko teko ngokopi) trus di umbe,sinambi ududtan,
sabdadewi said:	April 19, 2014 at 1:26 am	@ Mas Indols,
Pripun khabar pawartosane?… senang bersua dengan njenengan kembali, mugi sendaten ing kahanan becik lan rahayu 🙂 …
Wonten priyagung ingkang sowan , dolin marang jalma manunsa tlatah njawi inkang jumawa…
Maringi paweling sasmita, supados sagedto “nyandra dimuka” lan nyasmitaning sastro jendra kahanan.
Wong ana “mbahe LINTU ” INGKANG nglampahaken waskitaning nyastra jendra, wujud nglampahi : …program keluarga berencana nunggal ing kahanan
mangga dipun waskitani, Nyuwun pirso mbah google probo.
Pendapanipun kedah wonten mbahu rekso….sederek ayu raharjaning lampah.
Salam keep smile kagem kanca kanca njih..
sabdadewi said:	April 22, 2014 at 6:40 pm	Sugeng dalu @ Kangmas SUARA,
mugi sedaya tinemu Bejo lan seger sedaynipun
Mugio bawa rasa dulur Jawi nyastro kahanan
Wujud resiking raga lan lampah sae manungswanipun
Guyub rukun, gayeng , rukun siji marang sijine
Rukun, saling menjujunjung antar kawan, wujud lelampahanipun laku Jawi.
Lembah manah, sabar, sumeh wujud bebrayaning manusia Jawa.
Santun solah bawa, body languange marang sapadapada kang urip ing mayapada
Sehatipun Jiwa, kawujud ing solah bawa, solah basanipun
Santun, sigap, ringan tangan ringan kaki pragmatis solah bawanipun
Saged nrima sedaya kahanan ing ukara, saged nampi, saged ngormati ukara tinemu sederek lintu, welas wujud saling isi dalam diskusi.
Akumulasi olah jiwa adedasar wening ati , seger waras ing raga lan fikir
sesama.” (Raden Mas Panji Sosrokartono).
Arees said:	May 16, 2014 at 12:32 am	Kedawan ura-ura ora tekan-tekan parane….wong kabeh kuwi mung rasa, ora kena diujar ora kena diucap….yo mung iso dirasaake…..salam kenal mbakyu, blog panjenengan top markotop..
sabdadewi said:	May 16, 2014 at 7:45 pm	@ Arees,
Maturnuwun attensinya, ugi salam kenal, sugeng rawuh ten pendopo, monggo dipun sekeco`ake hidangan artikel ingkang sederhana meniko, mugi remen lan pikantuk kasarasan 🙂 …
Ilmi Jawa saka gepok tular, tutur tinular
Wujud lesan utawi serat utawi ” seratan sign ”
Sejatine tulis, cuman sak dulit saking tinemuning raosing manah
Niku sebabe wonten aran wong jowo ora duwe kitab kering.
” kedawan ura ura ora tekan parane ”
TEMBUNG MENIKO SEJATINE WUJUDE INGKANG NGENDIKAN PIYAMBAK
Ngapunten ojo sok alok liyan..ngapunten lo…
” memang dawa uran urane, yen wis tekan Parane ”
tinemuning raos saking laku lampah urip, dados yen ditembung ora ono enteke.
Yen durung tinemu tembung, belajar mboten usah alok
Menika saret dalem nyegat kebiasaan ngendikan negatif.emut : kecap sak kecap……
Ngapunten dalem negesi supados wonten khormat sesama teman disini.
Belajar marang sedaya, teliti sabar ing sedaya He he he
Pralaya said:	June 3, 2014 at 8:09 am	“Petha Pralaya” (karipta dening leluhuring tiyang Jawi kang Njawani)
” Nora susah takon dosa den rumangsa-a jroning ati lawan ngiras ngrasakake adiling Hyang Wasesa, sakedhap solah janmi kenceng adil penuh miturut lekasira melu wiwit ing pakerti budi utama manut urut tumekeng mangsa wusana, wusana kang linakonan ora kena mengko dhingin daruna padha saloka nora kurang nora luwih marma tan ana pesthi yen ora ginawe manus anane pasthi ika, manungsa kang karya pasthi mesthi cidra papestene dadi
pasthi becikminangka panjangkaning Idhup anane wong sandonya perlu dadi sawidji iya amung rumeksa ing uripira lamun luput ing panjaga,
ingaranan ngrusak urip tanampi ing ananira sandhang purba janmi yen sisip minangkani kadi ngetok jangganipun lali kang ngrasakna karsa sisip ing sakawit kang nglakoni yo kang ngakoni melu bubrah,
enak penak mung neng ndonya bungah susah mung saiki, pati urip swarga neraka anane uga saiki suci reget samangkin gingsir langgeng miwah kudus purbaning Gusti punika ing mbenjang hiya samangkin pan saiki hiya kanggo selaminya.
mbesuk iku embuh paran, wus nora marak sumandhing durung prapta
yen angruruh Suryantara hiya padha mangkin wektune maksih amurba uga yen wus tan murbani, mumpung durung sinepi cepakna samene iku terus ambangun jaya tama, mbangun candi
durung tinempuh wus saguh embuh apa ananya, sapa kang mitambuh keni begja kang weruh “Kumandhang lan suwara” kang ana Petha
tumangguh panggah dasar kajibah “molah-malik amulihi, mulih ana ing kamulya mulanira,
mula padha rumangsa-a kadi kang wus kajarwi, rumeksa-a uripira anane wong sabumi, mung mangkono ananipun luputing kang pangreksa sababpe tan ana malih amung bingungpangrehing rasa kumambang”.
(kaserat dening Yupiter Koesuma Utomo, S.IP) 25/03/2014
SUARA said:	June 4, 2014 at 12:14 am	JAWI .. JAWA HINGGIL
” bumi gedhene cuman sak mrica ”
Sedaya kalinuwihan kagem njagi bumi langit sak isine
Baskoro said:	June 11, 2014 at 8:37 am	KEJAWEN
wonten nginggil meniko,dalem ngaturaken agunge matur sembah nuwun sanget.
sabdadewi said:	December 7, 2014 at 8:14 pm	@ Jagad Pawening Jati,
Maturnuwun, kulo ugi tumut ngangsu kawruh, bab sanepan inggil meniko kalebet manah paweninge jagad ing diri ingkang sejati 😉 …
djoyo kawulo said:	December 10, 2014 at 3:59 am	“DJOWO.”
randu we said:	November 7, 2015 at 12:02 pm	duwe roso ora duwe roso duweni
yen wis diparingi yo ucapno maturnuwun karo sing maringi
dadi ucap syukur ki yo sak akehe sing wis kok anggo kuwi mau
sak kujur awak pucuk rambut tekan tlapakan sikil ono piro itungen dewe,
durung getih, idu, luh, kringet, umbel, utek, sumsum, balung lll (lan liyo liyane)
bayangno trus kapan iso leren ucap syukurmu?
saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken
sedya, pan kuwasanipun, adhi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kuwasaneki, ngenakaken pengarah.
2. Ponang getih ing rahina wengi, angrowangi Allah kang kuwasa andadekaken karsane, puser kuwasanipun, nguyu-uyu sembawa mami,
nuruti ing panendha,kuwasanireku,jangkep kadangingsun papat, kalimane
saking margaina sareng samya sadina awor enggone,
@ kangmas bengawan : sugeng enjang ki lurah
@ mas adim, mas zenzen, mas ojibuaku, pakdhe kusman :
mukti kinasihing gusti…..injih ki,mboten punopo2,mbok bilih saes wekdal sanes kesempatan saged silaturahmi,nyambung paseduluran ngakeh2i bolo…..sumonggo….sugeng beraktivitas…nuwun….
@ kangmas bengawan : monggo ndherekaken, pesen
Sugeng siang,slm pamuji rahayu kagem pini sepuh lan slm paseduluran
gymnos (wudo) lan sperma (wiji) utawa tetanduran wiji kabuka arupa klompok tetanduran wiji sing wijiné ora kalindhung déning bakal woh (ovarium). Saka tetanduran ngembang (Angiospermae, utawa Magnoliophyta), wiji utawa bakal wiji mesthi kalindhungi penuh déning bakal woh saéngga ora katon saka njaba. Ing Gymnospermae, wiji kaèkspos langsung utawa ana ing antarané godhong-godhong panyusun strobilus utawa runjung. Ing mlinjo contoné, "pêntil"é (ya iku wijiné) wiwit saka "kroto" nganti mlinjo mateng bisa dideleng, sauntara ing tusam wiji ana ing runjungé.
Gymnospermae wis urip ing bumi wiwit periode Devon (410-360 yuta taun kepungkur), sadurungé éra dinosaurus. Ing wektu iku, Gymnospermae akèh diwakili déning klompok sing saiki wis punah lan dadi batu bara: Pteridospermophyta (paku wiji), Bennettophyta lan Cordaitophyta. Anggota-anggotan liyané bisa nerusaké keturunané nganti saiki. Angiospermae sing ditemoni saiki dianggep minangka panerus saka salah sawijining klompok Gymnospermae purba sing wis punah (paku wiji).
Jroning klasifikasi tetanduran modhèrn, Gymnospermae ora duwé status taksonomi amarga akèh pituduh yèn tetanduran ngembang (
Pteridospermophyta, wis punah nanging dianggep minangka moyang Angiospermae
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.34, 2 Maret 2016.
6). Anggone Latihan Pramuka Mangkat Jam Pitu Esuk.
7) Pak Guru Maca Buku Yen Dikramakake...
A. Pak Guru Nyerat Buku B. Pak Guru Mundhut Buku
C. Pak Guru Maos Buku D. Pak Guru Nyuwun Buku
A. Sapa Ingkang Mucal? B. Sapa Ing Mucal?
ga jadi wes, ga maen2 sama yg jago krama inggil
aku mbok diajari bikin blog pake wordpress dong
sugeng manghayu bagyo ambal warsa, Mugi tansah pinaringan rahayu, kasarasan lan karaharjan, ugi tansah kasugengan bregas seger waras niring sambikolo berkah ring Gusti 🙂 …
“jagad cilik lan jagad gedhe’, kawula lan
sabdadewi said:	June 2, 2013 at 5:36 pm	@ JS,
One-ness / Manunggaling Kawula Lan Gusti, Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe.
lha dha lah… Maturnuwun lan sugeng rawuh m4stono, presiden republik buto cakil ingkang sampun kerso anjangsana wonten ing pendopo maya, Nyuwun lilane penggalih dumateng pak presiden mugi kerso paring pitedah
aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
unen-unen ‘jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe’.
Penajaman piwulang tersebut menyatakan bahwa jumbuhing (hubungan spiritual) dimaksud atas kendali ‘Kang Murbeng Dumadi’
Manunggaling kawula lan Gusti atau Jumbuhing Jagad cilik lan jagad Gedhe.
nanging saweg sak meniko kulo nyelo atur nepangaken kulo pun Lare Cubluk. Matur nuwun nemu pangertosan ingkang adi luhung. Sungkem kagem Bu Dewi, OCM, KSM dan semuanya.
sabdadewi said:	July 13, 2013 at 3:07 pm	@ Lare Cubluk,
Maturnuwun, sugeng pepanggihan maleh mas Lare Cubluk, senang
njenengan lagi. Sumonggo dipun kersaaken lan dipun rembug crios lan caturan meniko, kulo nggih sami-sami tasih belajar ngangsu kawruh bab pangertosanipun. Lajeng kulo nggih kangen marang KSM lan
Lare Cubluk said:	July 23, 2013 at 4:26 am	Dimana gerangan dikau OCM, KSM dan punggawa lain ?
Bu Dewi, nopo sampun sami boyongan ? nopo saweg sami mbangun pendopo malih? wonten pundi dunungipun kuko tak ndherek ngglossssor sinau.
sabdadewi said:	July 23, 2013 at 1:29 pm	@ Lare Cubluk,
Mboten boyongan ten pundi-pundi mas, nggih sabar mawon, menawi KSM lan OCM meniko tasih pekathik utawi sibuk lintunipun, lajeng mboten nggadah wektu mampir ten pendopo, Lha kulo niki nggih tasih bocah wingi dereng saget mbabar pangandikan ingkang cetho, isane mung ramah yen enten tamu rawuh 🙂 …
Yen ruang utama sepi, menawi kerso monggo kulo aturi pinarak ningali ruang dapur, ruang spa lan
sabdadewi said:	August 4, 2013 at 8:37 pm	@ Elang,
Sugeng rawuh mas Elang, maturnuwun sampun kerso anjangsana, ngapunten sakderengipun bilih menawi topik lan komentaripun ndamel njenengan sedanten radi kabotan. Sing pesti kudu sabar
Balas	On 13 Juli 2010 at 05:29 honggopati said: Sugeng enjang Ki Widura dangu mboten ngabyantoro.
Balas	On 13 Juli 2010 at 05:41 honggopati said: Pak Satpam.
Wonten pundi nylempitipun nggoleki wiwit bakdo subuh koq durung ketemu.
rumaos kulo kulo mboten ngapusi meniko, wong kulo matur ADBM 11 mboten PBM 11, lak nggih ADBM 11 nylempit tenan
at 09:55 pandanalas said: saweranku wis tinompo miSS ???
Balas	On 13 Juli 2010 at 09:00 pandanalas said: he..he…he…
namung gumujeng kemawon koq ki,..sampun sawetawis gringgingen anggen kulo madeg dados pawongan
Balas	On 13 Juli 2010 at 09:47 glagah_merah said: monggo-monggo Ki sempu lan sedoyo cantrik PBM sumonggo kita sami dolan wonten gandok gen gandoke rada rejo, menawi rame lak
We..lha..tiwas kulo wis lomba ngudal udal ADBM 11..nganti moco Tundun malih…jebul sik dereng mulai tho ?…ra ilok ah …isin aku… hikssss
On 13 Juli 2010 at 10:32 lelono jagad
mbok diwedar sisan wae…sekalian nunggu asupan lontar soko ki Ismoyo
Balas	On 13 Juli 2010 at 12:26 glagah_merah said: Nuwun sewu Ki Pandanalas, miturut pemanggih kula medare saenipun mboten sareng, kaping kalih, siang meniko kalih
ning kepareng matur…(duka ora ya Ki Arema?)
bilih wonten padhepokan tetanggi, sampun wedar ngantos rontal 13…
kula setya tuhu dados cantrik padhepokan PDLS lan GS..
Balas	On 13 Juli 2010 at 13:55 P. Satpam said: Ngendikane Ki Arema
Balas	On 13 Juli 2010 at 14:20 damel said: Suwun ki ….pun ngunduh ….
Balas	On 13 Juli 2010 at 14:32 lelono jagad
Balas	On 13 Juli 2010 at 16:46 djojosm said: Kulo injih sampun ngunduh kang Satpam, matur nuwun
On 13 Juli 2010 at 16:45 honggopati said: Matur nuwun Ki Arema,
Moga-2 persediaan cepet enthek, dadi aku iso nguber sing liyane … he he heee 🙂
Balas	On 13 Juli 2010 at 20:40 gembleh said: Tak kira dina iki bakal nampa sing ana ukarane …ana tutuge…..!
jebul malah rontal sak ombyok langsung diwedhar….!
Balas	On 14 Juli 2010 at 05:37 honggopati said: He.. he doane Ki Widuro kokawon to Ki.
Sampun kuwatos Ki Widuro mangke kulo ingkang maos, Ki Widuro
Otis minangka anak ruju saka 6 sedulur.[1] Nalika enom, dhèwèké dhuwe bakat bisnis.[1] Nanging amarga mlarat, usahane dadi gagal.[1] Nanging kabèh mau ora gawé Otis dadi aras-arasen.[1] Taun 1845, dhèwèké pindah ing Albania, New York saperlu nyambut gawé.[1] Dhèwèké nyambut gawé minangka ahli mekanik ing sawijining pabrik kasur O.Tingley & Company.[1] Taun 1852, dhèwèké ngalih ana ing Yonkers, New York.[1] Ing kono dhèwèké nyambut gawé ana perusahaan kasur Maize & Burns.[1]Josiah Maize, wong kang duwéni perusahaan kasur mau mbutuhake lip kanggo ngangkut piranti kang abot, kang arep digawa ing lante dhuwur.[1] Senajan lip kang didhuweni ora anyar nanging daya cipta Otis kasil anggone ngatasi perkara-perkara keamanan.[1]
Senajan Otis dudu penemu kang wiwitan, dhèwèké kasil anggone nemokake komponen kang paling wigati ing mesin modern ya iku sistem pengereman.[2] Lip dhéwé wis ana kawit abad telu sadurunge mmasehi.[2] Nanging, mesin penggerake isih nggunakake tenaga manungsa utawa kewan.[2] Sawise pertengahan abad sangalas, sawise James Watt nemokake mesin uap, tenaga penggerak iki nggunakake mesin uap.[2] Nanging, fasilitas keamanan lip ing wektu iku isih minim, mula isih akèh wong kang wedhi nggunakake.[2] Ndeleng kasunyatan mau, Otis kepengin ngrancang sawijining lip kang aman kanggo wong kang nggunakake.[2] Amarga digegeri déning anak buwahe, banjur Otis ngrancang lip kang bisa ngangkut manungsa utawa barang kanthi aman nganti tumuju ing lante paling dhuwur ing gedhung kang anyar.[2] Pungkasane, nalika ing pameran Crystal Palace ing New York taun 1853, Otis mamerake panemone mau marang masarakat.[2]
kanthi aran Otis Elevator Company.[2] Otis tinggal donya ing tanggal 7 April 1861.[2] Dhèwèké ninggalake anak loro ya iku Charles lan Norton kang
PenemuLair 1811Pati 1861Kategori ndhelik: Kaca nganggo cithakan kothakinfo mawa paramèter sesirahArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.27, 25 Oktober 2016.
oldid=1009747"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.20, 5 Maret 2016.
tilawatil Wedhatama: “Nuladho laku utomo tumpraping wong tanah jawi wong agung ing ngeksi gondo
Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga
Peta lokasi {{{jeneng}}}
Koordinat : 00°54'43,78" - 01°30'00" LU dan 116°27'40,54" - 116°49'21,08" BT.
Motto: "Gerbang Sepadu"
Kabupatèn Penajam Paser Lor utawa Penajam Paser Utara, iku sawijining kabupatèn ing Provinsi Kalimantan Wétan, Indonésia. Kutha krajané ya iku Penajam. Kabupatèn iki wewatesan karo Kabupatèn Kutai Kartanagara ing sisih lor, sisih wétan karo Selat Makassar lan Kutha Balikpapan, sisih kidul karo Kabupatèn Pasir lan sisih kulon karo Kabupatèn Kutai Kulon. Penajam minangka kabupatèn paling anom ing provinsi Kalimantan Wétan lan minangka pamekaran saka Kabupatèn Pasir.
^ http://www.penajam.go.id/pemerintahan/index.php?jns=4
Babulu • Penajam • Sepaku • Waru
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Penajam_Paser_Lor&oldid=1018818"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Penajam Paser LorRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 10 Maret 2016.
ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
ingkang kangge mutusi prakawis, Serate Djeng Nabi, Isa Rahu’llahu. Artinya, Serat Arab jaman waktu
sedoyo pangalembono namung kagem Gusti Alloh Kang Moho Kawoso. Duh Gusti, kawulo tansah nyadhong sih wiloso Dalem Gusti…
Punggol SAFRA, Canon PowerShot EOS M3, Children's Activities in Singapore, Family in Punggol, Living in Punggol, Pizza Hut at SAFRA Punggol, SAFRA, SAFRA Punggol, Safrasg, Splash Kidz Amaze SAFRA, Things to do in Punggol	0
wayahipun, saliyane kanggo werna unik uga banget merdu Booms gedhe lan cocok kanggo ngawula minangka manuk master kanggo chatter manuk liyane.
Minangka wis nuding metu sadurungé kolibri sanget warna jinis karo wangun lan dedeg piadeg karo ukuran sing ora akeh beda, adhedhasar jinis manuk kolibri bisa dipérang dadi wolung, yaiku:
syukur kunjuk dhumateng ngarso dalem Allah SWT inggih awit rahmat soho berkahipun
Ingkang tansah kaparingaken dumateng panjenengan sedoyo dalasan kula.
Kanthi lumaraping serat munika minongko gantosing pisowan kula wonten ngarso
Panjenengan, mbok bilih sepen ing pambengan soho dangan ing penggalih,
Saperlu : Kula suwuni donga pamuji, soho nyuwun pamit
Ing wasono awit kepareng rawuh panjenengan kula sakulawargo sakdereng lan
punika, minangka gantosing pisowan kula. Kanthi adhaping manah keparenga kula
pendaupanipun lan penikahipun tiyang estri ingkang nami Rahma Binti Suryono . Pendaupanipun lan penikahipun ingkang sampun
Candhi Barabudhur, iku jeneng candhi Buddha kang ditemokaké ana ing tlatah Kabupatèn Magelang, Propinsi Jawa Tengah. Dunungé candhi iki kurang luwih 100 km ing sisih Kidul-Kulon saka Semarang lan 40 km ing sisih Lor-Kulon saka Yogyakarta. Candhi iki yasané pamaréntah wangsa Syailendra ing kiwa tengening abad kaping 9
Jeneng Barabudhur[besut | besut sumber]
Sawenèh panemu, jeneng Barabudhur kasusun saka tembung ''Biara'' lan ''bedhuhur''. Vihara duwèni teges komplèk wangunan utawa pasareyan, déné bedhuhur utawa budhur ya iku lemah sing dhuwur. Tembung-tembung iku karoncé dadi tembung Barabudhur. Nanging pendapat iki isih nuwuhaké akèh panyaruwé saka para winasis. Prasasti Sri Kahulun 824 nyebut tembung bhudhara sing dadi tembung Barabudhur.[1].
Taun madeg[besut | besut sumber]
Candhi Barabudhur dibangun taun 750-842 AD. Nganti saiki akèh panemu bab madegé Barabudhur, kinira ginawé bebarengan karo candhi-candhi Budha kang duwèni arsitèktur mirip kayata Candhi Sari, Kalasan, Sewu, lan Plaosan sing dibangun taun 778-782 AD. Ana bukti kang tinemokaké ing sakngisoré bukit Barabudhur arupa huruf Palawa sing diukir huruf Jawa negesaké wangunan Barabudhur ginawé antarané abad 7-10 masèhi. cathetan kanthi tanggal 732 AD nyebut raja Budha saka dhinasti Syailendra, ing taun iku raja saka dhinasti
ing sakiwa tengené, sisih wétan ana candhi Canggal, sisih lor ana candhi Sengi lan kulon madeg candhi Pringapus lan Selagriya déné sisih kidul ana wangunan lingga-yoni simbul suci Hindu. Semana uga sakupengé candhi
panggonan kanggo nyimpen samubarang kang ana gayutan karo sang Budha.[1].
Panjenengané biksu Narada Mahatera nandur wit Bodhi utawa ''Ficus Religiosa'' utawa ''Acwata'' ing komplèk Borobudur. Wit Bodhi penting kanggoné umat Budha, amarga ing sangisoré wit iki sang Budha antuk nugraha (kewahyon) dadi wong kang suci.[3].
Struktur Barabudhur[besut | besut sumber]
Candhi Barabudhur bentuké punden maundak, sing tumata saka enem tingkat awujud bujur sangkar, telung tingkat awujud bunder mlungker lan sawijining stupa utama sing dadi puncaké. Saliyané iku ing kabèh tingkat kasebar pirang-pirang stupa. Dhuwur wangunan iki asliné 42 m, nanging amarga kesamber kilat dhuwuré susut nganti kari 35,29 m. Barabudhur manggoni aréa 14,165 m kubik kanthi amba 120 m. 2 yuta watu andhesit kasusun ana ing Barabudhur kanthi volume 55.000 kubik m. Aboté wangunan iki kurang luwih 350.000 ton, Barabudhur saguh nampung 5.000 pengunjung.[4]. pondasi Barabudhur bentuké persegi kanthi siku-siku kang lincip.
Sang Buddha[besut | besut sumber]
Sang Buddha utawa Sidharta Gautama miyos taun 563 sm, Panjenengané putra saka Ratu Maya garwa saka Raja Chuddodana panguwasa Kapilawastu India. Ing yuswa 29 taun Sidharta mutusaké dadi begawan lan nganglang bawana ngupadi wahyu ninggalaké keraton. Buddha Gautama, antuk wahyu ing yuswa 35 taun (531 SM).
Pokok ajaran Buddha[besut | besut sumber]
Pokok Ajaran Buddha percaya déné manungsa mesti ngalami reinkarnasi. Supaya manungsa bisa olèh urip kang sampurna uwal saka reinkarnasi manungsa kudu percaya marang 4 ajaran ''Catur Aryasatyani ya iku
kasengsaran bisa diwedhar kanthi 8 dalan utama Hasta Arya Marga.[5].
Sadurunge Sidharta antuk wahyu, panjenengané ngalami makaping-kaping reinkarnasi. Panjenengane ngalami urip awujud kéwan, carita iki dibèbèraké ana ing Jataka Mala anggitan Aryacura. Crita iki uga di tatah ana ing undhak-undhakan kang ana ing Barabudhur kanthi jeneng rèlièf Jataka. Salah sijiné kura-kura kang nylametaké kapal kerem, kethèk kang nylametaké anak putuné, lan gajah kang nylametaké serdadu sing kesasar lan kaluwèn.[6].
Tingkatan anèng Barabudhur[besut | besut sumber]
Tingkatan anèng Barabudhur nyimbolake 10 dalan Dacabhumi kanggo nggayuh urip sampurna kaya dene Sang Budha kang dianut penganut Budha Mahayana ya iku, 1.
Kamadhatu dumadi saka 3 dalan, Pramudita, Vimala, dan Prabhakari. Nggambaraké sipat manungsa kang kaya kéwan.
Rupadhatu dumadi saka Arcismati, Sudurjaya, Abhimuki dan Durangama. Nggambaraké sipat manungsa kang wis ngrèrèhaké nepsu-nepsu ala nanging isih nduwèni sipat lan wujud manungsa. digambaraké kanthi relièf Lalitawistara, Jataka, Awadana, lan Gandawyuha.
Arupadhatu dumadi saka Acala, Sadhumati, dan Dharmamegha. Nggambaraké manungsa kang wis uwal saka nepsu lan wujud. Nyimbulaké ora ana awal lan akir (nonbegining no ends), ing tingkatan iki ora tinemokaké tatahan relief, bentuke bunder, nyimbulaké kamanteban kang digayuh manungsa ing ngalam meditasi.[7]
Ing saben tingkatan ana relief-relief sing padha ditatah ing tembok candhi. Relief-relief iki carane maca miturut saubenging dom jam utawa nganggo basa Kawi diarani mapradaksina. Tembung iki sangkane saka basa Sansekreta daksina sing tegese iku kidul. Aneng Barabudhur Gunggung Panel (gambar relief) 1460 panel ing tingkat Kamadhatu ana 160 panel relief, ngandhut carita kang dijupuk saka Karmawibangga, nyritakake lelakune manungsa ing donya kang kebak luput "sapa nandur, ngunduh". Manungsa isih sengsara utawa samsara. Nanging relief iku ora bisa dinulu amarga papane kang ana ing dasar. Rupadhatu nduwèni 1300 panel ya iku,
120 panel nyritakake Lalitawistara, manggon ing tembok sisih nduwur tingkat sepisan.
120 Nyritakake lelampahan sang Budha ana ing Jataka lan Awadana manggon ing tembok sisih ngisor.
372 Nyritakake terusan carita Jataka Awadana, manggon ing undhak-undhakan sisih nduwur.
129 Nyritakake terusan carita Jataka Awadana, manggon ing undhak-undhakan sisih ngisor.
128 panel relief kang dijupuk saka manuskrip Gandawyuha, nyritakake Sudharta nggoleki pitedah saka 6 guru. Njajah 110 kutha ketemu Budha Maitreya aneng kahyangan Tusita, Maitreya nduduhke kraton kang edi. Sudharta uga ketemu Mancjuri sing nudhuhake
Jataka Awadana kang manggong ing undhak-undhakan tingkat kapindho.
88 panel Nyritakake biografi Maitreya minangka Budha, mapan ing tembok utama tingkat kapindho
72 panel nggambarake carita Samanthabadra minangka Budha pungkasan ing bumi, manggon ing tembok utama
panel nggambarake carita Maitreya lan relief-relief kang ora kaweruhan caritane.[8]
Arca[besut | besut sumber]
72 arca Wajrasattwa ngubengi pucuk arupadhatu.
276 ngubengi 3 alur sisih ngisor,sekabehe ngadep ana ing 4 pancer.
92 patung Manushi kasusun miturut 4 pancer. Wetan- Kanakamuni, Kidul- Kacyapa, Kulon-Cakyamuni, Lor- Maitreya.[9]
Dhyani Budha, utawa posisi Budha meditasi ana 5 ya iku:
Wairocana-Zenith (tengah).[9]
Kanthi urutan Pradakshina yaitu laku kang ngubengi kanthi arah jarum jam
Relung ing pager mlangkah 4 baris kapisan Rupadhatu siseh wétan
amarga iki donya internasional liwat UNESCO menehi kawigaten marang restorasi Barabudhur.[11] Barabudhur tinetepake minangka warisan donya taun 1991 déning UNESCO.[12]
^ a b (id) Larisa.
Candhi Barabudhur · Candhi Kalasan · Candhi Mendut · Candhi Muara Takus · Candhi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Barabudhur&oldid=1109806"	Kategori: Candhi ing Jawa TengahSitus Warisan Donya ing IndonésiaPapan wisata ing Jawa TengahPapan wisata ing MagelangKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
wc wilayah Hargo Binangun, sedot wc wilayah Harjo Binangun, sedot wc wilayah Pakem Binangun, sedot wc wilayah Purwo Binangun
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-tube-tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
nurkahuripan said:	December 20, 2013 at 1:18 am	Salam mbakyu dewi,kang ngawang,poro sepuh&sedulur
mergo ora ngerti bab goib lan liya-liyane, tapi kadang sugih ipen, werno-werno ipene lan angenane, mulo kuwi
Lan piye carane nglakoni supoyo kenal karo lam-kir ugo jiwa kuwi ?
ora ngarep opo opo , ora eling ra pateken , ora waspodo ora pateken, mati yo ben pancen uwong bakale mati sing langgeng mung gusti pangengeran. sopo aku ra perduli mengko bakal ngerti dewe lak wes tekan panggone, Sing penting iki loh ananing aku…akhirnya benar benar menemukan suwung ing pamrih yang
SEMBILAN POKOK AJARAN SYEKH SITI JENAR
Neng Khusnulll...ReplyDeleteRiska mbemSunday, 05 September, 2010Halo mbak inuung :)wew, posting tentang lebaran juga? aku onok award iki gawe sampean. di jupuk nggeh :)ReplyDeleteNuySu
iku purbaNE, rasa wisesane karsa, sempurnane otot-bayunira, lungguhe ing syulbi, hiya iku
Well Come....Selamat Datang....Sugeng Rawuh.....
wong nek wis tuwek iku biasane wis gak doyan Ledom.. *eh…
javanais : Sugeng rawuh ing Wikipedia mawi basa Prancis!
sugeng enggal warsa Romawi 2016, mugi sedoyo samsara kalis ing sambikolo lan rahayu samya pinanggih ❤ …
Me-Ow said:	July 20, 2016 at 11:56 am	Meniko boso nopo.
Kabupatèn Wajo iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Selatan, kutha Sengkang iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Wajo ketata saking 13 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Wajo&oldid=1102724"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IISulawesi KidulKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
isBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 22 Oktober 2016.
Siji Mangkane Loro Mangkono, Nanging Anggunggung Cacade Dhewe Adate Ora
“Geni Dadi Sucining Jagad, Dewa Sang Hyang Girinata Dadi Raja, Gagamaning Naga
109. “Sigaraning Nyowo Iku Saling Jangkeping Warni, Rahayu Ing Mana, Ngertos Ungga Unggu lan Wasis”
“Wayang Wolu Kinarya Tunggal, Pancaboma Marga Tunggal, Angesthi Sirna Rakseng Bawana, Rupa
115. “Gusti Iku Ora Ono Sing Padho, Mulo Ojo Nggambar-Nggambarake Wujuding Gusti”
119. “Weruh Marang Gusti Iku Ateges Wis Weruh Marang Awake Dhewe, Lamun Durung Weruh Awake Dhewe, Tangeh Lamun Weruh Marang
“Durung Punjul Kasusu Kaselak Jujul, Kaseselan Hawa, Cupet Kapepetan Pamrih, Tangeh Nedya Anggambuh Mring Hyang Wisesa”
Maturnuwun, sugeng rawuh ten pendopo, sumonggo kerso nge-link mbak 🙂 …
bejo bejane wong, isih bejo wong sing iso ngelakoni.
Wah, apik tenan mas Khusnul, maturnuwun…
@all…sugeng enjing.salam ta’dim..
absen meneh trus ngilang..cling….
104…testing testing setetes langsung bunting..
lampeye2_ora_5981.trc[oracle@lampeye trace]$
Sanghyang Narada, Sanghyang Brama. Ingkang rinembag, ing suralaya badhe
kaancikan mengsah saking negari nusantara, Prabu Kalimantara**1. Badhe nyuwun jodho Dewi Supraba**2. Sanghyang Giri Nata andawuh para
jawata kinen pacak barin dateng repat kapanassan amangsulna para ditya ingkang
sami badhe minggah ing kahyangan**3,
saking negari nusantara, kaleres ari nata Prabu Kalimantara,
nama Raden Arda Dedali, twin para punggawa**1,
sasampunning samapta, bidal, lampahipun dumugi ing tengahing margi, kapapagaken
krama daat lenggana**2. Mboten watawis dangu kasaru datengipun
mengatasi. 7 Madeg Prabu Kalimantara, ing nagari
Nusantara, ingadep patihira nama Sarotama**1,
ginem: dennira utussan ingkang rayi Raden Arda Dedali, kanti punggawa ditya
dateng ing suralaya, dereng wonten wangsul**2.
Mboten dangu kasaru datengipun Raden Arda Dedali, dinangu matur, bilih para
dawuh dateng rikyan patih, kinen ngundangngi wadya bala, samekta ing ngayuda,
Sakutrem dados pangajeng, lajeng tempuk prang**2.
Rame sami ngedallaken pangabarran, Bambang Sakutrem kabuncang ing maruta
pak Karno. 9 Madeg resi Manu Mayasa ing wukir sapta
arga, sang resi pinuju mios ing pacrabakan den adep kakalihira rewanda pethak
nama Puthut Supalawa**1, ginem;
ngraossi Bambang Sakutrem dene dangu anggennira kesah, sang resi ngajak
madossi. Mboten dangu Bambang Sakutrem dawah cumlorot saking gagana.
Palepattira titiga ugi dawah saking gagana**2.
Lajeng tinampen Puthut Supalawa, sineleh aken ngarsanipun ingkang raka.
Palepattira titiga ugi dawah, tinampen Supalawa**3.
anyirnakaken Prabu Kalimantara**2. Garuda matur sandika, ananging
panuwunnipun kaga raja kaparengna**3. Sanghyang
amuk kapapakaken Puthut Supalawa, kabiyantu Bathara Bayu. Para wadya ing
Nusantara dadal larut tan wonten kantun**7.
Balas	On 14 Juli 2010 at 14:05 Kartojudo said: ..Njihh Ki…panjenengan Nomer !
Sugeng siang Ki Djojosm..sugeng rawuh !
Balas	On 14 Juli 2010 at 14:13 djojosm said: Sugeng siang Ki KartoJ, kapan tindak teng Tambun????Kita saged lesehan teng Wulan Sari jamur goreng ipun nyossssss
Celak padepokan kulo injih wonten cabangipun namung masakan jamur gorengipun kirang pas. Sumonggo
On 14 Juli 2010 at 13:52 djojosm said: Maksad kulo badhe ngetik Kulo nomer pinten toh??
Balas	On 14 Juli 2010 at 14:25 Ken Padmi said: Ki Djojo kok olehe
babar blas mergo ora nduwe jaran, ora duwe bondo.
Saiki wis tua isone nyawang lukisane ni KP nang FB karo mbathin,
sejathosipun …pancen ayu banget koq…..hikss
Balas	On 15 Juli 2010 at 14:15 pandanalas said: hmmm….
kulo njih taksih penasaran kaliyan kenyo setunggil niki…
nembe ngetrend artis mirip artis … xixixi
On 14 Juli 2010 at 14:18 Budi Prasojo said: Nomer pinten Ki?
anyar wis ana cicilane, sinaosa “mbencekna” ning ngangeni je….!
Ki Ajar pak Satpam, kula kangen kalih ukara “ana-
Balas	On 15 Juli 2010 at 06:06 honggopati said: Sugeng enjang Ki Arema,
Sugeng enjang Dimas Satpam (nuwun sewu jalaran soko panduluku P. Satpam isih luwih enom tinimbang aku).
Balas	On 15 Juli 2010 at 06:51 djojosm said: Sugeng enjing Ki Arema, Ki Ismoyo.
Sugeng enjing Dimas Honggopati (nuwun sewu jalaran soko panduluku Ki Hongopati , P. Satpam isih luwih enom tinimbang
Balas	On 16 Juli 2010 at 06:25 honggopati said: Sugeng enjang poro kadang.
Monggo siap-siap tindak makaryo (ngupoyo upo).
Balas	On 16 Juli 2010 at 06:30 honggopati said: Lha kok ketiwasan durung ngaturake panuwun to iki mau.
Matur nuwun Ki Arema, Ki Satpam, ingkang sampun kerso maringi tutuge.
Balas	On 16 Juli 2010 at 07:13 sI_TolE said: Sugeng enjang… Pagi yang gelap diguyur hujan di tlatah
Sowan malih, sak sampunipun absen sawetawis wekdal. Lha kok wes
Maturnuwun pencerahan lan urun rembug diskusinipun 🙂 …
Kulo ugi ngaturaken sugeng rahajeng lan selamet kagem pak Jokowi lan pak JK, sugeng
apa temen jokowi kui luwih becik tinimbang prabowo?
lha wong simbok kidul bae ngendikan yen jane sing apik ki ya prabowo.
Lolipop inggih punika kembang gula gula paling favorit ingkang sampun wonten kawit jaman rumiyin. Asal-usulipun kembang gula lollipop diduga saking cara manungsa purba kangge ngempalaken madu kanthi ngginakaken tongkat. Piyambakipun lajeng ngonsumsi madu ingkang sampun dipunkempalaken langsung saking tongkat kasebut. Cikal bakal kembang gula lollipop ingkang langkung modern kinten-kinten dipuntemuaken ing masa kabudayan Arab, Cina, dan Mesir Kuno. Wonten wekdal punika, masyarakat ndamel kembang gula kanthi cara nyampur woh-wohan utawi kacang-kacangan kanthi madu lajeng dipuncoblos kanthi pang supaya gampang dipunnikmati.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lollipop&oldid=982412"	Kategori: Kembang gulaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 2 Maret 2016.
by admin • 19 January 2014 • 0 Comments esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
Assalamu’alaimum wr. Wb. Bapak – bapak, ibu – ibu warga negari Indonesia ingkang kinurmatan. Ing saben tanggal 10 November bangsa kita In...
Sèptèmber 1943; umur 73 taun). Fahmi Idris iku pengusaha.[1] Saliyané dadi pengusaha, Fahmi Idris uga dadi pulitikus ing nagara Indonésia.[1] Fahmi Idris iku Menteri Perindustrian ing Kabinet Indonésia Bersatu kang dilantik nalika tanggal 7 Desember 2005.[1] Sadurungé iku, Fahmi Idris njabat dadi Mentri Tenaga Kerja lan Transmigrasi ing kabinet kang padha uga.[1] Ananging jabatané dadi Mentri Tenaga Kerja lan Transmigrasi banjur digantekake karo Erman Suparno nalika ana perombakan kabinet.[1] Perombakan kabinet iku kadadéyan nalika sasi Desember taun 2005, lan dirombak karo Presiden Yudhoyono.[1] Fahmi Idris ngugemi agama Islam.[1]
Fahmi Idris iku lulusan saka Universitas Indonésia (UI) ing bidhang ilmu ékonomi.[2] Fahmi iku aktivis, mulane banjur seneng ing donyaning pulitik.[2] Nalika taun 1965-1966, Fahmi Idris njabat dadi Ketuwa Senat Fakultas Ekonomi UI.[2] Sawise lulus saka Universitas Indonésia, Fahmi banjur nduwèni usaha.[2] Nalika taun 1984, Fahmi Idris banjur nggabung karo Parté Golongan Karya utawa kang diarani Golkar.[2] Nalika taun 1998 nganti 2004, Fahmi Idris njabat dadi Ketua DPP Golkar ing Jakarta.[2] Ing taun kang padha uga Fahmi banjur dilantik dadi Mentri Tenaga Kerja lan Transmigrasi.[2] Fahmi njabat dadi Mentri Tenaga Kerja ing Kabinet Reformasi Pembangunan pimpinan B.J. Habibie.[2]
^ a b c d e f g (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fahmi_Idris&oldid=1099281"	Kategori: Mantri Indhustri IndonésiaMenteri Kabinet Indonésia BersatuTokoh GolkarTokoh ICMIAlumni Universitas
Aertikel Cerita Motivasi. 1 | "WONG EDAN BAGU"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vevelstad&oldid=875830"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.56, 17 Novèmber 2013.
Nek wong gede konangan selingkuh malah kondang
Cepet-cepet gage do golek hotel murahan
Lagi krusak-krusek la kok yo ana gropyokan
Sing nggropyok polisi numpak pick-up bakul kursi
Dadi bocah ojo mung,mabok wae. ra mikir,
Tumindak culiko mbok yo di pikir dowo.
Rasah neko neko urip sing prasojo.
Nek ora ngugu, awas mengko ciloko
Kalo, tampah, serok, asale seka pring
Pikulan, tepas, tenggok, digawe nganggo pring
Mangan enak, mancing iwak, walesane ya pring
Jangan bung, aku gandrung, jebule bakal pring
Nek ngono pancen penting, kabeh sing nang nggon wit pring
Eling awake, eling pepadhane, eling patine, lan eling gustine
Wong urip kudu eling, iso urip seka pring
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang tumungkul saka sela-selaning bumi aku … ngrumangsani mung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skage&oldid=875257"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Kancil Lan Baya Kancil wis bisa ngapusi macan ing jenang dodol karo sabuk. Mula anggone lumayu sipat kuping. Kuwatir
ILMU MANUNGGALE ROSO SEJATI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ngerti kang endi umahku neng kene?”“Kan ana petane neng njaba,” jawab
Sinartan nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Agung, kula sak kluarga hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan supitan yoga kula ingkang nami, AGUS TUNGGAL HARDIAN mbenjang ing,
Wanci : tabuh 09:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun.
Mapan ing : Griyo kulo Bambanglipuro Rt 12 Rw 10 Bantul, Ngayogjokartohadiningrat
Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kawula awit agunging kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Agung tansah peparing berkah wilujeng ing sedayanipun. Amin.
ngungun hiya iku putrane Bethara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan, tumurune tirta brajamusti, pisah kaya ngundhuh, hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane
gela iku dudu wektu nira, nganggo simbol ratu tanpa makutha, mula sing menangi enggala den
sugeng enjang mbah arifyanto???
kabeh wis podo apal, yen slirane gelem gunaake, misal sliramu arep ngaji, qiroah, balasidan maune suaramu iku elek iso dadi apek, sliramu mlompati tembok kang duwur utowo ajian kijang kencono iku yo iso, arep nambani wong loro, lan sak panunggalane iku dasare mong soko pitung ayat ing surat Arra’du iku mau”..
bunga gede, masarna produk angel, moso otak e kok koyok amrik, sing sugih pajek2 yen iso diturunno koyo ning amrik george mbush, sing sugih2 wus gampang nambah duit ra perlu akeh keringet, rego lapak pasar larang, sing duwe duit akeh justru yen nabung nang bank duit nambah, sing cilik2 duit
ben yen oleh proyek pemerintah utawa swasta konco kabeh ora perlu nang rentenir, ra perlu ning bank riba, ra perlu nang
sing dibutuhno manungso. lha saiki kepriye iki, sing jenenge alat tukar kan duit,
rb alasane kanggo surpey? aku yo kok goblok e, ngekei, wuakakakakakak, janCOOOOK
umkm koe ora usah ngurutu ora usah mangkel kabeh iku pacobaning urip alam wes ngatur rezekie dewe2 nek koe bakal gelem tabah lan sabar ono gek kondisimu saiki aku yakin koe bakal sogeh lan keturutan opo seng dadi kekarepamu … tapi engko disek alam sek ngatur rezekine wong seng gek duwur-duwur seng utange luweh akeh teko awakmu … tapi saiki awakmu kudu sabar lan nerima kabeh bakal oleh kari gelem sabar opo enggak olehe ngantri bagiane teko alloh
oga, iku si jaringan ra percayan agomo mgnkn ra percaya marang sing ghoib, utwa mungkin sing waliakane,
sing ora syirik tur ‘aneh’2x, lha nabi sulaiman ae iso ngomong karo kewan kok, miber karo angin, lan liya2ne. hehehe….
sing karyawanne dhuwe rekening nang bank, cuma rekening anggota koperasine fitur e koyo biasa, cuma diwatesi anggota koperasine njupuk dhuwite ning batesanne tertentu, dipotong bulanan kanggo iuran jamsostek, soale mbah, kurang ajar e karo bank duit2 wong2 koyok ngene sing empet2an nabung, iku justru bungane cilik tur ternyata justru ra nambah2 sebgaian digawe bayar bunga sing luwih gede kanggo nasabah2 gede, kapindo duit e digawe ngutangi meneh wong2 iki, dadi duite akumulasi wong2 iki mbalik
sedulurku 4-5pancer sedulurku kang metu bareng sadina lan ora metu bareng sedina sedulurku kang metu sakaing margaina lanora metu sakaing margaina ayu.. pada tumandang bebarengan pada gawanen kalumpukna dadi siji.BACA
Oke poro konco seng wes ora sabar karo ndi alamat download e, lha iki mengko tak
Surakarta. Abdi dalêm panèwu kasêpuhan, pangarangipun kala ing dintên Sêtu Pon tanggal kaping 25 wulan Sura ing taun Alip, ôngka 1779. Kapisungsungakên dening ingkang wayah Radèn Ngabèi Karyarujita, abdi dalêm mantri gowong ing Surakarta, konjuk ing panjênêngan dalêm Bandara Kangjêng
pun sarta kawêwahan saking parimbon sanèsipun dening Ngabèi Wirapustaka. Nalika kaping 12 wulan Ruwah ing
êndhog. Pinis[1] barêng tinetesan banyu uyah lanang sawatara, dèn urutake ing kawêt, wiwit saka silit kodhok tumêka ing dakar, sabên sare suruping srêngenge.
Cabe wungkuk kapêthêt ing bongkot sarta ing pucuk sapatute, pinipis lêmbut tanpa uyah, winor ing êndhog pitik kate têmbeyan, kaubêk banjur kaombe karo pincangan, sabên salapan dina: ajêjamu.
Untu kang wis mati ora pasah disisigi, kagosoka ing arêng trasi (= trasi gosong)
Ênjêt dadi panawane wong kêna ing antup, sabarang kewan kang mawa antup, kaya ta: kalabang, kalajêngking, kêtonggèng, tawon, kamitêtêp sapanunggalane, diusap-usapake ing tatuning antup.
Sadurunge diolah supaya ora buthuk, diwur-wuri bubukan kopi, anaa rong sendhok, iku kêna dirawati nganti pirang-pirang dina, luwih manèh marang daging liya-liyane saya luwih takat. Br. 1909 no 47.
Jamal Jamil alon muwus, wontên saratipun ugi,
Yèn ana wong cinakot ing ula, panawane tatune dikêcêri bako enak, cinêlup ing banyu dhisik.
Yèn wong cinakot ing ula mandi (mawa wisa) panawane diombèni pêrêsan bako enak saprapat sendhok, awake digangsura ing srêbèt sing nganti karasa panas, tabêting
tatu ditèmpèlana wêsi (lading, bêndho) saanane, waluya padha sanalika. Br. 1915 no 35.
Wong cinakot ing ula mandi, tatune digosoka ing papah senthe kang nganti lênyu, gatêle
Êmas winor ing liwêtan, sêgane pinangan, dadi sarana ora bisa kêtularan pathèk karo wong pathèkên tunggal saomah.
ing omah, sarana dikukusi gombal ingobong.
rupane kaya wit lo, sarta nulutuh, wong utawa kewan kêna ing talutuh ingas, banjur gatêlên akêkerogan, yèn kokukur banjur lonyoh, wong kêna ing talutuh ingas panawane rada angèl, urang mêntah didhêplok, kinarya amborèhi kang kêna ing talutuh mari padha sanalika, Br. 1915 no 35.
a. Sabuk cindhe pitung ubêt, bisa ambalèkake gêgaman, gumadul ora bisa pasah, dening cindhe duwe daya pêrêt.
b. Cindhe kêna ginawe sarana wong kêna ing ulêr, kang karasa gatêl
ing wong wadon), sinihan ing wanita, (mungguh ing wong lanang).
Gêtihe winor ing lênga wangi kinarya pilis, sinihan ing panjênêngan ratu.
Cakare linêbokake ing wuluh gadhing, tinindhihan kasur paturon, dadi sarana katêkan [katê...]
[...kan] barang kang kinarêpake, lan dadi panulak pitênah ing wong ala.
Lare kang isih kumêbung ingusap-usapake bathuk, linulutan ing sujanma.
Balunge kinaluku, diombe ing wong tuwa marahi kuwat.
Wit cêmbirit rupane kaya wit pule, wohe kaya kleca, thukul ing pagunungan, iku anduwèni daya kaya racun.
Yèn jaran kêbluk, supaya dadi ringas, asarana dicêmêthi wilah, panggêbuge dikagètake, iku banjur mari kêbluk.
winoworan lêmpuyang, aran jamu cabe lêmpuyang, marahi kuwat.
Yèn wong lumaku cêdhak wit rawe supaya ora gatêlên, munia kaya unining kêthèk, nguk-nguk. Rawe iku amêsthi tawa. Sanadyan pinêthik, banjur kinêla utawa ginudhang, ora anggatêli, Br. 1915 no 35.
Saka pêndhêm sarta liya-liyane kang kêna karusak dening rayap, dhasar lan ubênging saka diurugana lêbu utawa lêmah garing kang mawur, diwori bungkil sacukupe, banjur disoki lênga kacang kang warata, tinungka disoki banyu ing ngêjun, iku banjur diomahi ing sêmut gatêl, karo mêmangan bungkil doyanane, yèn ana [a...]
Wit rambutan ora gampang awohe, kudu ana thukulan rambutan lanang wadon, dadi kayadene wuni, rambutan lanang mung kêmbang, banjur gogrog, barêng lan kêmbanging rambutan wadon, bisa dadi woh; dening sarining kêmbang lanang
pambalange, nganggoa sarana tangane dikanthili ati kancil sing wis dipe garing.
kelor kinêla mênir winayokake sawêngi, banjur pinangan, dadi asarana ora bisa kêtularan pathèk karo wong pathèkên kang tunggal
macan, ula sapêpadhane, [sa...]
[...pêpadhane,] padha malayu kabarasak dening ora tahan ambune.
c. Diombèkake rajakaya kêbo sapi lara, klèlèt sakêcik bisa anggagasake sabêdhug, payu didol ing wayah esuk, bêcik aja mêngkono, iku kalêbu laku kadurjanan ngapusi; lara
winor ing santên kanil, kinukusake dang, linolohake, banjur ingêdusan banyu krambil ijo.
Kêji iku thêthukulan ing kêbon padhane latêng, kêji iku rupa loro:
a. Kêjibêling godhong sarta gagange ijo. Wong bisa mamah bêling banjur rênyah sarta ajur ora ambêlèr cangkêm, manawa disaranani mamah [ma...]
[...mah] godhong kêji dhisik.
b. Kêjiwêsi godhong sarta gagange sêmburat wungu, wong bisa mamah wêsi dadi êmpuk sarta pulên, ora nglarani untu, mênawa disaranani mamah godhong kêjiwêsi dhisik. Dj. I. 1914. no 12.
Amrih ora enggal wêtuning kama, ajêjamua kunir lanang, murmak daging, pinipis lêmbut, nganggo uyah lanang, banjur ingulêd
wong kêna godhong utawa tlutuhing kêmadhuh, panawane diborèhi ing tempe bosok, (diulêg lêmbut) mari
banjur ora doyan mangan, dening ilate krasa lara yèn ginawe mangan, kang duwe gugup, kewane tinarka lara, banjur didol murah, blantike kang ngêdolake.
Kang muni ing Dj. J. 1916 no 109 saranane godhong jati disêsêlake sangisoring ilat.
Tangan kêthèk kinêthok nuju dina Anggara Kasih, banjur ingêpe
durèn. Dj. I. 1914 no 12.
Ingombe dadi panawane wong kalêbon warangan, ora sida tiwas.
maca kabar ora bêcik, bisa ngrusaka[5] mripat, dening angên-angên isih tumandang ing gawe, bêcik nontona gambar, tur padha bae
bisa mari sayahe padha sanalika, untalana tike pangaji sêtèng, lan kuping, bungur, sikile papat pisan wêdhakana jur-juran tike pêngaji sêtèng manèh, isa pulih kaya wingi uni.
Nundhung tikus, jirit amoh diclubake ing lênga, steen oli banjur disèlèhake ing longan, tikuse ora kêlar ambune banjur padha lunga, yèn nganti kêcak ing lênga mau: mati. Br 1909 no 47.
murwèng sato muka kang linuwih / tukang winiraos / iku agung
sêrut nênggih / lan luhe wong nangis / dinggo sipat iku //
insyaallah wong liya ningali / pasthi datan wêroh / lamun lungan pan dèn usapake / saka omah paidahe nênggih / tan kêna dèn ambil / duwèke wong iku //
jalwèstri[8] / wus titi kikmati / sato muka luhung //
Masang glodhog tawon dhowan, supaya sêrêpan nuli diênggoni, sajroning glodhog kinumbah ing banyu kumbahan iwak wêdhus Jawa.
Pratikêle ngundhuh tawon dhowan, supaya ora diantup, asarana godhong srikaya pinusus, utawa lêmpuyang pinipis kinarya borèh tangan.
Tawon dhowan sakglodhoge kêna ginawe isarat marahi sugih dhayoh, dipêndhêm ana ing ngarêp lawang omah, sangisoring talang.
Yèn murih lêgine woh jêruk, sabên esuk anglumpukna têlèk pitik ing kandhang, yèn wis akèh banjur dipêndhêm sacêdhaking wit jêruk,
wong ingantup, utawa cinokot ing babaksalu kalabang irêng sarana ingusap-usap utawa binorehan ing talethong jaran mau.
Tlethong gajah garing yèn winor ana ing patarangan pitik, kuthuke dadi kuthuk trondhol.
Godhong tapakliman kêna ginawe sarana dadi têguh timbul, pinipis binorèhake ing awak, ora têdhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda.
Godhong tapakliman, thukul ing latar utawa ing kêbon, krakêt karo lêmah, ambane mung sadriji-driji, yèn ginawe kosokan adus utawa dianggo borèh, gêgaman landhêp ora bisa tumama (têdhas), mlurut kados dipun lisahi. Dj. I. 1914. no 12.
Nyêlubake dariji ing timah ajèr ora krasa panas Zie. Jarak cina.
Kayu timaha dadi saranane wong misaya mina (= wong golèk iwak ing kali) nganggo piranti kayu timaha watêke sêrêpan, olêh iwak akèh.
Yèn tangi turu, aja ngalih panggonan turu manèh, ora bêcik, ora marêm, malah kaya wong mêntas digêbugi, padhane wong anggranyah ora warêg, malah ngêlèh. Dj. I. 1916 no 112.
kang tugêl ana ing babahan, ora kobêr ambabah pijêr kukur-kukur bae, wusana wurung pambabahe.
Nanging woh (= êmpu) senthe enak dipangan, digorèng banjur dibêsta, brètèn mung digodhog [digodho...]
[...g] bae: wis enak, sirikane ora kêna dikumbah. Dj. I. 1916 no 112.
Kêmbang suruh yèn dianggo sumping dadi panawane wong nunggang prau ana ing bangawan, baya ora wani nyikara.
Lênga salira dadi sarana tambane wong kêna ing gêni, wong kêsokan malam, utawa lênga sapêpadhane kêna ing panas, dilêngani ing
yèn diluku banyune ingombe dadi tambane wong lara sabarang gêlis waras. [wa...]
ginawe nundhung kodhok ing balumbang yèn nuju muni mêntas ana udan, kêrikan lan bubutan sungu mau dibyukake ing balumbang, kodhok ora kêlar ambune banjur padha minggat.
rinajah kêlar? of kiyar ? yèn wis anglawêd mawa puji, sang dewa sanjata akas-akas, kurang ambagal wis akukuh, ora ana patine; jamu
liyane; pamisah gampang bae, mung sarana diobong, uwabe banjur mêtu dening kambon gas (hawa) ambune kaya bawang, iku iya wisa, dene warangan mau yèn kêgêpok ing barang kang rasa adhêm, banjur salin sipat dadi putih kaya galêpung, diarani: warangan putih iku uga iya wisa.
Warangan putih yèn diwowori walirang bang, bisa dadi cèd lan obat kêmbang api.
Pêlikan warangan ing ngêndi-êndi ana, nanging kang akèh dhewe tanah Dhitslan. TP. 1912 no 90.
sikil) yèn wong turu dibêdhol wulune puhun, sanadyan lembon, amêsthi tangi; dening larane.
Wuluh dikêthok sandhing rose, ditutupake ing wudêl, banjur disabuki, saka dayaning isarat mau dicakot ing sato galak, ora pasah.
Kinaluku banyune ingombèkake wong nglarani arêp duwe anak, enggal lair.
2. Pringsilane pinangan ing wong priya sawabe kinasihan ing wanita.
3. Pusêre pinangan, lakune ngluwat pitung dina pitung bêngi, bisa kasamaran sabarang paripolahe [pa...]
[...ripolahe] ora kadêngangan ing liyan.
4. Buntute kinêthok pinapara papat pinêndhêm pajupat ing pojok pomahan, watêke yèn kambah ing durjana, durjana banjur bingung, ora bisa lunga saka ing kono.
5. Walang kapa yèn nuju wajangan kêna kacêkêl, palanangane lan kuwadonane kakêthok kinarya jimat, yèn duwe anak mêtu lanang
b. Panitike wêdhus wadon mêtêng ora, cangkêm irunge kabungkêm ing tangan watara samênit, manawa banjur nguyuh, iku
nambani mata lara, isi 2, disipatake ing tlapukan.
Marahi bêtah mêlèk, putihing êndhog pitik,
a. Bung pring, bungkuse kang bakal dadi clumpring ing jaba ana lugute, bisa tumancêp ing awak, rasane lara sumêngkrang.
b. Papah arèn iya ana lugute, nanging alus, ora têdhas marang awak, mung anggatêli bae.
Lênga kang kêna inguntal dadi sarana têguh timbul, supaya ora bisa minggat sarana dikancing ing karingêt irung panjupuke tinutul ing jadah utawa curak binuntêl ing jadah banjur diuntal.
Yèn arêp gawe ampuhing gêgaman, sarana kalênganana ing lênga cêndhana kang kêrêp.
Pangantèn wadon kang mêntas tinêmbe ing pangantèn lanang nganggo lêngkang, sunthi pinipis lan apyun bênggala, ana ing pipih.
Buntut lingsang kinêthok, pinêndhêm ana tulakaning sawah, dadi
[...og] Zie Brambang.
Pangapêsaning pitik, ana ing têlih, yèn têlèhe dipèpèdake manjêro, ora bisa muni keok-keok Dj. I 1916 no 109. Pitik Cêmani.
Yèn ana bocah lara panas arêp plênthingên, supaya mêtuning plênthing mung sathithik, sarta manggon kang bêcik, isarate diguyang ing banyu kêmbang
ilating paksi kinardi / dhinahar ingkang paidah / ing
brotol binuktwèng pawèstri / sawabipun kinasihan / dyah ika marang ing laki / buntut winor lan gulunya / binasmi nulya binukti //
ing pawèstri sawabipun / linuwih samining èstri / laripun kinarya gêlang / elingan sabarang kardi / lawan malih ingkang êlar / winor ing sabuk prayogi //
kinasihan sawabipun / lamun suwitèng narpati / yèn sinèlèh soring bantal / patilêman sawabnèki / tiningalan sarwa endah / tur rinêksa ing Hyang Widhi //
wêwêdhak ingkang sahwat / sirna sagunging panyakit //
suku kalih sawabipun / lamun pinêndhêm ing sabin /
saking ing lêlara / nênggih ati wau malih / ingusapakên ing dakar / bêtah sahwat sawabnèki //
mring wong akèh myang yèn arsa / sugih lan yèn arsa dadi / sabarang kang tinanêman / puwasaa tigang ari //
dèn kadya puwasa agung / winatêka donganèki / punika mèle kang donga / alahuma barkat saking / gusti bagendha Suleman / mung iku tan ana malih //
kalamun arsa sirèku / sinihan wong kathah malih / ati ilat winor barang / olah-olahan binukti / lamun arsa matènana / ing wong durjana mêmaling //
ingkang kiwa tapakipun / sinundêp ing dhudhuk nênggih / insyaallah yêkti pêjah / lamun arsa sugih ngilmi / ati binukti lan uyah / gorèng wus titi kang paksi //
wirit saking Ratu Mas Trêngganasasi putrane Prabu Brawijaya wêkasan ing Majapait, wahdat tanpa krama mrênyanyang akayangan ana ing alas Bago (Majapait) marang R. Jayèngrêsmi (Sèg[12] Amongraga) Zie Tjent Purwaka.
Godhong plasa kalap godhonge kanggo buntêl sêga pulên, dalah kang ênom kanggo buntêl bako, bisa ayêm
diombènana banyu dêgan krambil ijo winoran prusi sasogok têlik, pathèkè gogrog, ora thukul manèh lan ora duwe lêlara balung, ngêrês linu sapêpadhane.
Jamune pangantèn wadon kang mêntas tinêmbe ing gati pangantèn lanang, dlima putih ingurêkan isine, banjur diisena ganthi, mêsoyi, pucuk, majakan, cêngkèh, kapulaga, isine cubung
dimamah sing lanang, mulu saka ing lathi. Zie. Lêngkang.
Dhèndhèng mêntah ginigit, idune dinulit banjur ingusapake tatune wong ingantup, utawa cinakot ing kalabang kang mawa upas,
nuli ingusapan ragi tape, padha asatan, yèn kinira wis rumêsêp, gêgaman iku wis dadi ampuh.
siji, nuli ingusap-usapake ing gêgaman, nyata banjur dadi ampuh.
Yèn anak putu pathèkên, supaya ora bisa nular marang sadulur-sadulure kang nunggal paturon, bocah kang pathèkên mau awake digêbêga ing dhèdhès kang warata.
gosong, diulêd karo banyu banjur disaring ing srêbèd, nuli dikothok nganti anjêndhêl, awujud candu,
dhinêplok, banjur ingêkum panggonan kang dijênu: dadi tawa.
Jênu digêcak runyah-runyah banjur dikècèk lênga
nganti ambaludhuk, ora dikosoki [di...]
[...kosoki] banjur dikêsat ing jarit sarta banjur ditambani kecekan jênu mau kang warata, mêngko yèn turu ngalisêg, ora gatêlên, sorene manêh dipindho banjur diping têlu sabanjure, ora nganti lawas garing, wusana mari.
a. Wong ora bisa mêndêm ngombe jênèwêr akèh yèn didhasari ngombe lênga dhisik, sathithik.
b. Wong mêntas mêndêm bangêt, tangi turu banjur
banjur digosokake ing wuluning jaran, wulu iku banjur anjêgrig kaya jaran lara ora bisa nguyuh, kang duwe gugup, didol sapayu-payune.
1. Ngèdhêpake, nganggo ali-ali untu jaran kang
2. Mêdèkake, sarana simpên undhuk jaran, minôngka jimat; undhuk jaran iku ênggone ing sagara, bangsaning iwak, rupane kaya jaran.
irunge diêlus-êlus ing tangan mambu kringêt kèlèk, sajrone 3 Jumungah jaran iku amêsthi wis cumbu asih trêsna marang kang duwe: mari kêsit.
Yèn murih kawong yèn mêntas cumbana cewoka iras kakumbahana ing tlawah pangombèn.
Ing pasisir kidul (Pacitan), wong golèk iwak mung sarana wisaya janur kuning sinambung-sambung kanggo klamar panggiring iwak, iwak wêdi nêrak kalamar
ing wit jarak Cina, banjur dithuthuki ing ulêg-ulêg, bêngkunge bisa pulih, ora ilang ampuhe. R. D. 1909 no 82.
c. Godhong jarak Cina kinosokake ing sikil, ngambah ing pacêrèn, utawa ing banyu kalèn kang anggatêli: tawar.
wong arêp gawe wisaya jala murih sêrêpan bisa olêh iwak akèh, tampange kang
siji digala mas, sijine salaka sijine manèh wêsi.
sarap sawan, [sa...]
[...wan,] cacing racak, yèn dianggo ing wong tuwa lêksana slamêt.
amêsthi miturut kêndhit têlêsing gêcêkan sukêt.
Anaking manuk grija kang lagi kêmili-kili ingêtim, makolèhi pinangan ing wong tuwa kang wis suda kakuwatane dadi rosa kaya wong nom.
Wong gudhigên, dikumbah ing wedang pitik mangêt-mangêt: [ma...]
[...ngêt-mangêt:] esuk sore karo sabun ijo kakosokan kang rêsik, banjur ditambani pupur gadhung, diwur-wurake ora nganti sapasar bisa mari Zie Jênu. Br. 1909 no 53.
wong pathèkên, supaya ora bisa nular marang wong liya, inguntalan gêdhang mas nganggo dhèdhès sathithik.
Godhong gadhung sinandhing turu antara saasta doh cêdhake, dadi sarana panulaking lêmut ora gêlêm
saka wetan ngulon / lamat bêcik dhayohan bakale / pandhitadi utawa wong luwih / lamun dhandhang muni /
lamun ana paksi gagak muni / saka kidul kulon / iya iku ala ngalamate / arsa padu rêbut sawalèki / lamun gagak muni / kulon sangkanipun [sang...]
ngalamate apan arsa rabi / yèn saking lor kulon / gagak muni
prasanakane / muwah kadang ingkang wisma têbih / lamun gagak muni / mencok wuwungipun //
Trêngganasasi, putrane Prabu Brawijaya wêkasan, ing Majapait, wahdat tanpa krama mrênyanyang akayangan ana ing alas Bago (Majapait) marang Jayèngrêsmi (= Sèg Amongraga) [A...]
[...mongraga)] Zie Tjent Purwaka.
Lumrahe wong akèh yèn ana gagak muni gaok-gaok ana sacêdhaking omahe wong lara, ingaran awèh sasmita ala, ngalup marang kang lara gêlis mati, satêmêne ora mêngkono, gagak iku landhêp panggandane, yèn ana wong lara rêkasa iku wis anggônda kaya sawa, digolèki panggonane arêp dimôngsa karo muni gaok-gaok, dadi ora apa-apa.
Wong yèn wêruh nuju ana gagak adus ing banyu kang ora mili, banyu iku yèn
Kumbahan iwak kang amis-amis, yèn sabên dina siniramake ing wit kang wohe kêcut, bisa malih dadi sêgêr, yèn sêgêr dadi lêgi.
Banyak kang wis tuwa disêmbêlèh banjur digodhog, dijupuk balunge: gampang, balung banyak siji nuli dipe nganti garing, banjur didhêplok lêmbut nganti lumêr, iku dadi tambane wong tuwa kang wis suda kêkuwatane, pulih balung otote dadi kêncêng; balung banyak siji dadi 2 bagean, dijuri karo [ka...]
[...ro] wedang pitik tanpa adu: diombe.
a. Yèn ana brakutut mati swarane jamonana godhong katu 10 lêmbar pinusus, karo uyah 3 wuku yèn wus mumut, diglintiri dadi 3 banjur inguntalake nganggo amiliha dina Paing, sing wis kalakon: mari sarta banjur muni.
b. Yèn brakutut mati swarane kang wis bangêt, jamonana godhong katu 8 lêmbar, uyah rong wuku nganggo ênjêt samênir pinusus, diglintiri dadi têlu, banjur
sawuku: pinipis lêmbut, jinamokake.
d. Yèn brakutut pilêrên, supaya waras, ginuyang pususaning godhong kolang-kaling nganti klumut têkan ing kulit.
e. Yèn brakutut gêring supaya waras, sabên wayah jam 5 esuk ingêbun-êbunake, ingumbar ing lêmah wêdhèn, utawa ana ing pasukêtan, suwene patang jam, kurungane kang gêdhe, têlung kesuk bae wis waras.
f. Yèn arêp ambêcikake swarane brakutut, supaya nglowong utawa logro jamona[15] godhong pare belungan 5 lêmbar, kapulaga têlu pucuk sakêcik, pinipis lêmbut,
Musthika bêras, gêdhe kasiyate linulutan ing rijêki, pandokoke ana ing padaringan.
Godhong bako iku anduwèni racun, mulane yèn ginawe susur ngêndêmi, wong udud srutuning ora doyan, mumêt, sing doyan malah kêtagihan.
winor lêmah dagan, disawurake ing payon omah ing wayah bêngi, wonge krasa mrinding banjur padha turu. Dj. I. 1916 no 112.
Pangapêsaning baya ana ing mripat, mulane yèn nêmu bêbaya arêp diuntal baya, enggal anggrayanga mripate,
Yèn ana bayi beka nangis ing wayah bêngi, aja gugup, ora bêcik, anggorèhake atining bayi, prayoga sarèh, bayi nuli diêmban, êmbun-êmbunane dikopyok ing banyu adhêm, sarta
mari nangis banjur turu. Dj. I. 1916 no 112.
Pangapêsaning babi ana ing kuping, sanadyan babi gêdhe yèn dicêkêl kupinge tanpa daya, miturut sakarêping wong. Dj. I. 1916. no 109.
Ing ngisor iki araning babakan sawatara kang ana gawene kaya ta:
a. Srikaya, babakan lan godhonge dadi jamune bocah kêlangkèt: ora bisa lêmu.
c. Tingi, ginodhog nganti kênthêl, ginawe nyoga jarit.
d. Pucung (wit kaluwak) kanggo parêm.
e. Jarak cina, dadi tômba untu lara pinangan ing ulêr, winor ing kinang.
f. Jêruk sawit, babakaning jêruk pêcêl dalasan oyod, godhong, kêmbang, pêntil sarta wohe, kanggo borèhe wong lara panastis.
g. Babakan mundhu lan godhonge karo babakan [babaka...]
[...n] pêlêm sarta têgêran, winor dadi siji ginodhog, kanggo anggadhung têngahan kêmbên dadi ijo.
Bèbèk ana kandhang dicêkêl ora muni wèg-wèg Zie Papah gêdhang.
Pangapêsaning bèbèk ana ing githok, githok diênêtake bèbèk banjur andhoko ora bisa muni: wèg-wèg. Sulak panggiringan bèbèk diwêdèni bangêt marang bèbèk, wêdi yèn sulak iku angênani githoke. Dj. I. 1916 no 109.
Godhong jarak dipipis kang lêmbut, banjur diulêd karo ênjêt, dadi tômba bubul, dipopokake ing bubul satlapakane pisan têkan ugêl-ugêling
sikil, kabuntêl ing godhong senthe irêng, ditalèni kang kukuh, banjur dipanggang ing gêni anglo, yèn krasa kapanarsên[18] kêna diinggati,
falsafah pancer dan panunggalan jawa itu sendiri? 🙂 …
SUARA said:	July 6, 2014 at 7:37 am	AJI SAKA
Menang tandang , merga nyebar kawruh mulyaning ….
Mugi mugi pengetahuan tentang Medang saged moncer amargi kathah ingkang dereng
Society’ meniko ugi sampun kulo link-aken ingkang
apresiasinipun, sajak`e kok remen tenan, keraos gayeng, ayem lan tentrem, semono ugi monggo dipun grahapi 🙂 …
Nuwunsewu, PHDI meniko grup nopo nggih? 🙂 …
Inggih leres, sifat feminin meniko energi ingkang langkung linuwih 🙂 …
sabdadewi said:	July 26, 2014 at 8:06 pm	Sugeng dalu @ Ngwäng,
Oh nggih maturnuwun, lha kulo niki yen
pinjui ugi wohing salira dalem : Sri yesus.
Dewi Maria ibuning Allah, kawula tiyang dosa sami nyuwun pangestu dalem,
sabdadewi said:	October 2, 2015 at 3:37 pm	Maturnuwun sanget wedarannya mas Tomy,
PRO sedulur,,, sahabat lan kanca batire iyong kabeh, Kususe Pro Kadhangku… Ketahuilah…
Gusti ingkang Maha Suci. Kula nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang Maha Suci. Sirolah, Datolah, Sipatolah. Kula sejatine satriya/wanita. Nyuwun wicaksana, nyuwun panguwasa. Kangge tumindak satriya/wanita sejati. Kula nyuwun kangge anyirna’ake tumindak ingkang
Jeneng siro mijilo Panjenengan Ingsun kagungan karsa arsa…….(
permohonannya). Yen tumrap kebutuhan Raga utawi Panca Driya, tumandang gawe lan liya-liyane…..(sebut keinginannya). Jeneng sira Mijilo Panjenengan Ingsun kagungan karsa arsa……(
WIRID HIDAYAT JATI. R.Ng. Ranggawarsita:
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh ilapi, nuli damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warnaning kalaratIngsun.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang anglimputi ing kahanan jati.
Sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kahanan jati.
Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas;
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman;
Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun.
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
menuliskannya. (“Sanajan banyu kabeh segoro dhadhi mangsi, ora cukup kanggo nulis kabeh dawuh”).
Dados tetekaning manungsawa Utama nglampahing pambudi luhur ing Mayapada
Uluk karahardjan kagem pini sepuh sedaya ing tlatah Nusantara NKRI tercinta
sabdadewi said:	December 18, 2014 at 7:07 pm	Maturnuwun @
Trapipun sesuai kahanan allam titik sumebaring jalma utama Jowo kang lelono nglanglang jagad.
Kang jejer kaparin gelaran Raja, Rajawali, Satriyo Puncak
Ajejuluk satri utomo singidan kagungan ilmu lungit linuwih lan sengit marang opo wae kang ngrusuhi bawono
Sattiking tetes rembesing manah lampah DJAWI.
MUGIO TINEMU SEMBODO AGUNG MUSTIKANING BANYU BENING BUMI JOWO.
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekaken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen durung lebur atempur, Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili
“Ora nyebar kembang nanging nyebar kabecikan. Sejatining Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparenga paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang nglangkungi prapatan punika.”
DHEK jaman berjuang//njur kelingan anak lanang; Biyen tak openi//ning saiki ono ngendi. Jare yen wis menang//keturutan sing digadhang; Bien ninggal janji//saiki opo lali. Ning gunung//tak ingoni (cadhongi) sega jagung; Yen mendhung//tak kudhungi (silihi) caping gunung. Sukur bisa nyawang//gunung desa dadi rejo; Dene ora ilang//nggone lara lapa.
"Karep kulo niku, yen ijih yo ning ngendi, yen wis mati, kuburane yo ing ngendi, ben ora semumpel ing
sabdadewi said:	January 6, 2014 at 4:50 pm	@ Yohanes Hardi,
Maturnuwun sengkuyungipun, ugi kulo aturaken sugeng rahayu lan bagyo manghayu warsa 2014 dumateng panjenengan lan keluarga :)…
dosene… kanggo ngrampungaken skripsine… tapi semono gah jare kula wong kampung kang bodohh.. makane kawula tanglet marang kang risang.. lamun kawula ngadepi mahasiswa kang ngangge elmu niki pripun nggihh jalan keluare…
prayoginipun kiRemagelung Junti lamun penjenengan ngadepi mahasiswa kang ngangge elmu niki nggih kedah kosokwangsulipun ngginakkaken elmu niki ingkang sami, dadosipun saged tempuk lan ngabar sareng2 mboten wonten ingkang manjur ki…he…he…he…
kang mas kumambang kula boten ngertos lamun selama niki wonten mahasiswa kawula bilih konsultasi skripsi karo kawula nggangge ilmu kaya niki..
dados kawula saniki mesti waspada…waspada..waspada.. bilih wonten mahasiswa kawula ngangge ilmu kaya meketen niki..
Angger dikongkon adus mesthi wangsulane.. “Ngapa ndadak adus barang… Coro wae ora tau adus tetep kimpling koq”…
Kacamatan ing Jawa TimurKabupatèn MalangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.45, 15 Maret 2016.
Banjaran Cerita Pandhawa (36) Pandhawa Dadu | Wayang Indonesia
Sugeng Tanggap Warsa katur mas Indra. Mugi-mugi tansah lancar, sukses saha tansah diparingi kekiyatan saking Gusti Allah SWT anggenipun nglampahi gesang menika kanthi samubarang ingkang sae, diparingi rahayu, saras saha kalampahan menapa ingkang
amanggen wonten ngriki, mung netepi nami ulun, nami Ki Lurah Semar, kula nglimput saliring samar kang wujud, anglela ampungan padhang, den enget Sang Nata benjing.
Yen wonten manusa Jawa, Jawi angangge mata siji, nami sepuh gaman kawruh, niku momongan-kula, tiyang jawan sun-wruhke bener lan luput, sigra tedhak Sri
Narapati, kalangkung pangungunipun, njethung anenggak waspa, angandika he Sahid kawruhanamu, ing besuk nagri Blambangan, aran nagri Banyuwangi.
Ya iku tengeranira, Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang wignya, wani lungguh anjajari maring ingsun, tan wruh asal
Jawa, Sabdapalon isih ana sabrang nglimput, tengerane iki sendhang, banyune yen mari wangi.
Maturnuwun lan sugeng pepanggihan, nuwun injih mas BB, roso kuwi luwih abot
Maturnuwun sengkuyung lan semangatipun, jaya jaya wijayanti kagem Nuswantara gandolaning ati… 😉
SUMBER KAWRUH BUTHEK LAN BENING, KAWACA ING KALIMATNYA
angie, mbok yao… eling lan waspodo. panjenengan mesti ora ngerti pituture wong tuwo.
nderek rahayu mabagyo kagem tanggap warsanipun ki Ismoyo..mugi2 tansah pinaringan kasihatan tuwin hidayah sangking Gusti Engkan murbeng Dumadhi…mugi2o gesang engkang sampun kelewat handadosaken amalan kasaenan,..gesang engkang badhe kalampahan mugio langkung endah manekowarni..
nyuwun gunging samodra pangaksami, dhalem telat anggenipun nderek bebingah amargi nembe anglampahi topo ngrame wonten alas engkag enggal….hiksss
Balas	On 2 Januari 2010 at 11:15 pelangisingosari said: O…, kulo
Balas	On 2 Januari 2010 at 11:54 Atrakdj said: Weh…Ki Pandanalas koq dangu Ki…kulo kinten taksih dolanan…..nyebul trompet !
Panjenengan ndak pundi kemawon Ki ? kalih dinten mboten ketingal..sedoyo kadang sami kangen sedoyo lho !
Balas	On 2 Januari 2010 at 12:05 pandanalas said: wah…malah podho sami remen tho ki..mboten wonten sing mbelingi…hiksss
niki nembe kemawon saged gumujeng maleh, amargi nembe wonten ‘sabin’ enggal engkang kedhahdipun garap rumiyin supadhos mboten
niku remen engkang rungkut2 tur sungup2…hikss
Balas	On 2 Januari 2010 at 12:44 gagakseta said: Matur Nuwun Ki Pandan,
Kosokwangsulipun, kagem Ki Pandan saklebeting warsa enggal 2010, tansah pinaringan barokah lan hidayah saking Gusti Ingkang Maha Kuwaos, lancar tuwin sukses anggenipun makarya lan ngayahi tugas-tugas ingkang dipun
wong panjenengan njihh remen wae koq !….kulo ugi remen….asal
tonggo,…namung suket2 engkang sampun tumbuh liar lho ki…nek sukete sampun wonten sing ngrumat,..kulo
pinyin:Lǜ chá) iku jeneng tèh sing digawé saka godhong tanduran tèh (Camellia sinensis) sing dipetik lan ngalami prosès pemanasan kanggo nyegah oksidasi, utawa bisa uga ateges ombènan sing diasilaké saka nyedhuh godhong tèh kasebut.
Tèh ijo arupa ombènan populer ing dharatan Tiongkok, Taiwan, Hong Kong, Jepang, Wétan Tengah, Asia Kidul-wétan lan tansaya dikenal uga ing negara Kulon sing biyèné kagolong bangsa sing ngombé tèh ireng.
Gugus katekin sing akèh kakandhut jroning tèh ijo ing wangun molekul epigallocatechin-3-gallate (EGCG) bisa ngadhangi tumorigenesis ing tahap inisiasi, promosi lan progresi.[1][2]
Tèh ijo Jepang[besut | besut sumber]
Tèh ijo (ryokucha) iku tèh sing umum ing Jepang saéngga yèn disebut "tèh" (ocha) mula sing dimaksudaké akèh-akèhé arupa tèh ijo, lan nembé disebut minangka tèh Jepang (nihoncha) yèn pancèn sumadya pilihan tèh liyané. Tèh biasané didol kanthi rega sing gumantung marang kualitas lan pérangan saka tanduran sing digawé tèh.
Tèh kapilih saka godhong tèh kelas dhuwur sing disebut Tencha. Tèh dijenengaké Gyokuro amarga werna ijo pucet sing metu saka godhong tèh. Godhong dilindhungi saka cahya srengéngé saéngga aromané wangi banget.
Tèh ijo mawa kualitas dhuwur sing digiling dadi bubuk tèh lan dianggo upacara ngombé tèh. Matcha nduwèni aroma sing wangi saéngga dipigunakaké minangka perasa tumrap ès krim rasa tèh ijo, manéka jinis jajanan tradhisional Jepang (wagashi), manéka permèn lan coklat.
Tèh ijo sing biasa diombé sadina-dina, digawé saka godhong sing diumbaraké kena cahya srengéngé.
Tèh jinis bancha kanthi campuran wulir beras sing durung disosoh (genmai) sing digawé dadi brondong. Tèh iki nduwèni aroma wangi wulir beras sing setengah gosong.
Tèh jinis sencha sing godhongé dilindhungi sawetara wektu saka cahya srengéngé sadurungé dipanèn. Aroma tèh kabusecha luwih lembut sethithik tinimbang tèh sencha.
Tèh kasar sing digawé saka panènan sing kapindho antara mangsa panas lan mangsa gugur. Godhong tèh kanggo tèh bancha biasané luwih gedhé tinimbang godhong tèh sencha lan aromané ora patiwangi.
Higdon JV, Frei B. Dijupuk 2010-07-09. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tèh_ijo&oldid=833537"	Kategori: Rintisan mawa topik panganan lan ombènanTèh	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.13, 14 Maret 2013.
ati iku lima ing wernane. kaping pisan maca qur an angen-angen sak maknane. Kaping pindho shalat wengi lakonono. Kaping telu wong kang saleh kancanana. kaping
suwun sanget.Saged ambiyantu kawula ngrampungaken tugas.Nuwun.BalasHapusvirus13 Oktober, 2011ceritanya kurang banyakBalasHapusSupriyanto13 Oktober, 2011matur suwun
ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
“kukuting djagad lan wiji kang gumelar iki, iku tekane djajal laknat …”. Sorotan lain Serat Praniti Wakya juga membahas tentang pandangan Prabu Haji Jayabaya
“… Ingsun iki pandjenenganing Wisjnu Murti, kebubuhan agawe rahardjaning bumi, dene panitahingsun mung kari pindo, katelu ingsun iki, ing sapungkuringsun saka Kediri nuli tumitah ana ing Djenggala, wus ora tumitah maneh, karana wus dudu bubuhan ingsun, gemah rusaking djagad, lawan kahananing wus ginaib,
Ngerso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati ing Ngalaga, Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama, Kalifatullah. Ingkang Jumeneng Kamping X ing
tahan uji (gathot) dan bisa jadi suri tauladan dimasyarakat (kaca / ngaca).166. idune idu geni, sabdane malati, sing mbregendhul mesti mati, ora tuwo enom padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada, garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira, tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa, nanging inung pilih-pilih sapa.-
suwi ora mrono kang, lek wes mlebu kota lek ora enek guide e mesti bingung. wong biasane
594 derajad pesagi (#26th)
Orion, utawi pemburu, inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang wonten ing garis langit ekuator. Rasi lintang punika inggih sala satunggaling rasi lintang ingkang paling padhang lan paling saé wonten ing langit.[1] Nama Orion punika inggih saking mitos Yunani ingkang tegesipun pemburu. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika inggih Beta (Rigel lan Alpha (Betelgeuse), satunggaling raksasa biru - pethak lan abrit.
Wonten ing mitos Yunani, Orion punika putra saking dewa laut, Poseidon, lan ratu monster Euryale. Poseidon ingkang sampun paring kekiyatan déning Orion kanggé mlampah wonten ing segara. Masarakat Sumeria pitados bilih rasi lintang punika, utawi ingkang dipunsebat "Uru An-na" (cahyaning surga), nggambaraken tokoh pahlawan masarakt Sumeria ingggih punika Gilgamesh ingkang tarung nglawan banteng surga. Gud An-na punika ingkang nyarujui wonten ing rasi lintang Taurus. Mitos pejahipun Orion punika inggih dipungayutaken kaliyan wontenipun rasi lintang Scorpius, ingkang papanipun adhep ajeng kaliyan Orion wonten ing langit. Rasi lintang Orion punika gadhah manéka warna budaya. Wonten ing mitos Hungaria, Orion punika dipunindhentifikasi kaliyan Nimród, pemburu ageng, lan minangka bapak mitos Hungaria.
Wonten ing lintang kidul, Orion ketingal béda wonten ing langit. Wonten ing Australia lan New Zealand, sabukipun lan pedhangipun misuwur minangka satunggaling pot utawi panci. Wonten ing Afrika Selatan, tigang lintang ingkang paling padhang ingkang nyusun sabukipun Orion inggih dipunsebat Drie Konigs (tigang raja) utawi Drie Susters (tigang sedherek putri).[2] Sabukipun ugi dipunsebat Driekoningen (tigang raja) ing dhaptar lintang Walanda ing abad kaping 17 lan 18. Wonten ing Amerika Selatan, tigang lintang ingkang paling nonjol dipunmangertosi minangka The Three Marys.
Rasi lintang Orion punika gadhah area ingkang ambanipun 594 drajat persegi lan ngewrat tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika paling sae dipuntingali wonten ing garis lintang antawisipun +85° lan -75° lan paling sae dipuntingali wonten ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Januari. Orion ngewrat kathah lintang ingkang padhang wonten ing langit, inggih punika:
Beta Orionis utawi Rigel (sukunipun), inggih lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Orion, inggih kalebet lintang ingkang paling padhang nomer enem wonten ing langit. Beta Orionis kalebet lintang raksasa biru ingkang mapan wonten ing bageyan sukunipun rasi lintang Orion ing sisih kering. Punika ugi kalebet lintang ingkang paling sepuh ingkang ing wekdal samangke badhe dados satunggaling supernova lan lapisan kulitipun badhe ewah dados satunggaling lintang kerdil werna pethak. Beta Orionis papanipun kirang langkung ing jarak 800 taun cahya.
Alpha Orionis utawi Betelgeuse (tanganipun), inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang orion punika, ingkang ugi kalebet kalihwelas lintang ingkang paling padhang wonten ing langit. Betelgeuse inggih bahu sisih tengen saking Orion ingkang papanipun kirang langkung 640 taun cahya.
Gamma Orionis utawi Bellatrix (tentara estri), inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer 21 wonten ing langit. Bellatrix inggih minagka bahu sisih kering saking Orion ingkang ing rikala wekdal dipunmangertosi minangka Amazon star.
Epsilon Orionis utawi Anilam inggih punika lintang ingkang mapan wonten ing punjering rasi Orion, lan kalebet lintang ingkang paling padhang nomer 30 wonten ing langit.
Zeta Orionis utawi Alnitak, tebihipun kirang langkung 800 taun cahya.
Kappa Orionis utawi Saiph minagka suku tengenipun Orion, tebihipun kirang langkung 720 taun cahya.
Iota Orionis utawi misuwur kanthi nama Hatsya utawi Na'ir al Saif, inggih punika bageyan pedhangipun Orion.
Sigma Orionis, inggih kalebet lintang ganda ingkang tebihipun 1.150 taun cahya.
Lambda Orionis utawi dipunsebat ugi dados Meissa lan Heka, inggih kalebet lintang binar ingkang dipundamel saking raksasa biru lan kurvcaci biru pethak ingkang panas.[3]
^ Dolan, Chris. "Orion". Diarsip saka asliné ing 2013-02-15. Dijupuk 2011-11-28. ^ Three Kings and the Cape Clouds at psychohistorian.org
^ (en)Orion(dipunundhuh tanggal 16 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Orion&oldid=1119437"	Kategori: Rasi lintang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.33, 14 Februari 2017.
neng ngisor Gapura, saiki dinten bodo, menawi lepat nyuwun pangapura. Met
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun
kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
Bawa Sekar Ageng Rarabentrok dhawah gendhing Gambirsawit (merong, kethuk 2 kerep), laras
Indonesia mardika.Wasana wosing pangidungtarlen amung amemuji:Mugi bangsa Indonesia,sepuh anem jalu estri,sami kersa amanunggal,gumeleng
ngono to... koyone semrawut tambahno nek udan ngono wi jemek jan.. tenan... Kaos Reog sing apik tur murah no neng endi yo.... (ge oleh2
widura, Ki gembleh, Ki truno podang.
Wis kabeh wae, ra apal aku….Sing durung kasebut, mboten pareng dukå.
Sadelå maneh DONGENG ARKEOLOGI & ANTROPOLOGI” kaping 6 bakal kawedar.
Monggo para kadang ingkang remen dedongengan kaliyan kula pun cantrik bayuaji, saged nginguk wonten gandok “Jejak Masa lalu“.
Ning dongenge mengko mbengi yen pådå arep mapan sare.
Saiki nglumpuke suket disik nggo pakan ingon-ingon råjåkåyå, sinambi nggiring wedhus, sapi lan dulur-dulure menyang kandang.
Balas	On 10 Februari 2010 at 18:48 arga said: Kulo remen sanget maos dongeng panjenengan Ki,
monggo …. ingkang asring njih …..
kadang, cantrik bayuaji ngaturi uningå bilih DONGENG ARKEOLOGI & ANTROPOLOGI [kaping-6] sampun kawedar wonten gandhok
atur, cantrik bayuaji nyadong dukå. Nyuwun agung ing sih pangaksami.
Menawi wonten ukårå lan carios ingkang tetelå kirang prayogå, lelampahan carios lan pamanggih ingkang mboten leres kalian sayektosipun, mugi panjenengan kerså paring ngendikå, kulå pun cantrik bayuaji kanthi jembaring manah purun nampi.
Sadåyå wau, sagedå nambah kasampurnanipun dongeng puniki.
Sabibaripun maos, sumanggå kula aturi ngaso. Pituturipun pun biyung: “cuci kaki, bobo!!!. hicks….
tetangga samping “OMAH” Hadir nunggu “CANTOLAN”
Balas	On 11 Februari 2010 at 08:51 yudha pramana said: hikss…., lali….., ngapunten
Balas	On 11 Februari 2010 at 11:07 Gendut said: Matur sembah nuwun Ki Seno, Ki Ismoyo kitabipun sampun kulo unduh.
Balas	On 12 Februari 2010 at 07:15 Bilung Sorowito said: Matur nuwun Ki Seno sampun ngunduh.
- Wis pengen rabi nak gung iso
- Dawuh Imam Khasani, Ojo kapok
mondok suk nak anak e gak di pondokne dadi wis kapok mondok.
- Nang ilmu Fikih onog 2 wong gak
opo2 gak sholat, yoiku keturon lan lali. Tapi eneng siji ngkas, nang fiqih gak
- Sampean apal Al-Qur’an tenang
wae, ga usah promosi! PD. Mesti akeh sing marani, InsyaAlloh Gusti Alloh
dungokne sing elek senajan atine sampean mangkel tetep di dungakno sing apik.
bantale bareng, sarunge bareng, ojo FBan dewe, kudu omong-omongan.
FB gak opo2, tapi ojo nganti lali karo tonggo, karo konco, kudu disopo, ojo
- Nang dalan enek paku dileh,
enek telek diresiki, enek ri di elih -> Shodaqoh
dewe, metu dewe gak gawe mahrom. Iyo nak saget gawe
ojo numpak taksi dewe cah, iso di gondol ngko.
Saluran Mampet Prambanan 0851-00542556 Jasa Ahli saluran Mampet Prambanan 0877-3810-2989 » Artikel
Parakeets manuk siji spesies manuk duwe werna-werna werna jas lan isih sedulure parrots. Awak parakeet manuk kang wis utamané beaks cilik lan BENGKONG kaya parrots ing umum. Tipe iki dikarepake manuk dening kanca-kanca kicaku amarga wis Intelligence kanggo dilati macem-macem trik lan pirembagan.
Manuk parakeet wis ana kabeh wektu nanging ora patiya kondhang, bisa digunakake minangka parakeet manuk manuk masteran kanggo rocks manuk humming lan manuk cendet. Nanging saiki Parakeet Manuk wis dikenal lan kang kanca incara kicaku. Manuk sing mung bab 10 taun lan iki pari-parian pangan utama.
misuwur amarga teori strukturasi lan pandangan ngenani masarakat modern.[2]
Dhèwèké dianggap minangka salah sawijining kontributor sosiologi modern.[3] Telung tahap kang paling penting bisa diidentifikasi ing akademise. Kang wiwitan ya iku melu njabarake sawijining visi anyar ngenani apa sosiologi iku, ngandharake pemahaman teoritis lan metodologis saka bidang mau manut reinterpretasi kritis tumrap klasik.[4] Ing
Konstitusi Masarakat (1.984), ndadekake dhèwèké dadi misuwur ing donya internasional ing bidhang sosiologis.[5]
Asil karya[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 22 Oktober 2016.
Sugeng rahayu kagem sedoyo sekaliyan, Ngapunten sakderengipun, yen bab sastra jendra kaping-3 meniko radi kabotan lan kedawan criosipun :)…
nglakoni budaya lan seni pedalangan ( wayang ) sebagai simbol manungswa urip ing ngalam ndonya lan bakal urip ing ngalam
JDD said:	January 23, 2013 at 8:19 pm	@ Tunggal Lanang,
Maturnuwun kirimane, ora beton aspal ning betong nongko… sing penting tetep
kacang kwaci sambil ngopi lan ngbrol ngalor ngidul ngetan bali ngulon… ora kroso ee… jebul wis parak isuk… gagrak enjang… pagelaran wayang ugi mpun rampung :
sabdadewi said:	July 5, 2013 at 10:11 am	@ Lesungpipi3t,
Maturnuwun, sugeng rawuh mas Pipiet, injih leres, Bakti Bina Bangsa
oebay says:	June 14, 2012 at 5:04 pm	iki pecel mbenjeng mriki malih nggiiiiihhhhhh kuwi tho mas ? aku malah ra ngerti lek enek sego jagunge ? nyobak lek ngunu
Artikel iki ditulis ing tepat Nanging, yen sampeyan pengin ndeleng artikel sing gegandhengan sampeyan bisa ndeleng informasi
InterWiki utawa Pranala antarbasa kuwi cara kanggo gawé pranala menyang wikipedia basa liyané ing World Wide Web. Panganggo ora perlu mènèhi kabèh URL, cukup mènhi tandha kang mèmper nalika gawé pranala jroning wiki.
Jroning perangkat lunak kang dipigunakaké déning Wikipedia, yaiku MediaWiki, ana fasilitas kanggo gawé sacara otomatis pranala lintas basa. Contoné, pranala [[en:InterWiki]] otomatis digawé pranala menyang artikel abasa Inggris kanthi iarah-irahan artikel InterWiki.
Nalika Sang Nata Murud ing Kasidan Jati:
Ndilalah, Beja, dan Wahyu Kuwasa: Lan Wis Tekan Jaman
pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang tumungkul saka sela-selaning bumi aku … ngrumangsani mung
Mugi sadaya ibadah saum saha ibadah sanesipun ing wulan Ramadhan 1433H katampi dening Gusti Allah. Aamin.
Balas	On 14 Agustus 2012 at 19:11 bancak said: sugeng sonten
Balas	On 14 Agustus 2012 at 22:04 ki gundUL said: sugeng dalu ki,
Kisanak sadoyo, monggo ingkang kagungan “tit-tit” dipun siagakaken.
Balas	On 9 April 2010 at 08:30 Atrakdj said: Kulo njihh kagungan “tit-tit” Ki…sampun selalu
dodolane babar blas langka enake. Ingatase dodolan dawet rasane kaya rujak sepet. Arep tek wei weruh mbok serik atine, ………. ya wis ngonoh muga2 suwe2 weruh dewek.
mayokaken dagangan peng-pengan temenan. Ana tukang gorengan awake nganti ireng gosong merga nguber-uber regol sekolah sing mbukak. Deweke pindah2 sekang sekolah siji meng sijine ngoyok-oyok bocah kon tetuku.
Monggo Ki Bayuaji, do’a dipun pimpin.
kulo taksih sepen, wontene cantrik sing lemu, duwur mung rodho telmising siji neh cilik duwur mung ya ngono iku kakehan
Balas	On 10 April 2010 at 16:37 giendeng said: Sugeng sonten Ki Arema…
Semanten ugi sedaya Cantrik Mentrik ingkang samya sowan ngabyantara wonten gandhok.
Dinten punika Sabtu malem Minggu, kawula namung ngemutaken, mliginipun dumateng para cantrik, sampun ngantos malem minggu kagem nindakaken pakaryan ingkang mboten wonten pigunanipun. Mendra saking wisma tanpa garwa dalah putra alias ijen tanpa rowang, namung badhe pados lelipur manah ingkang pungkasanipun saget ndadosaken cengkaripun bale wisma.
Pramila, kawula aturi wonten bale wisma kemawon sinambi gegojekan kaliyan garwa dalah putra. Parandene Ki Ageng Arema karenan ing penggalih badhe medhar rontal SUNdSS-02 dalu punika, mugi Gusti Ingkang Akarya Jagad paring bebana dumateng panjenenganipun ingkang sampun
Balas	On 10 April 2010 at 19:34 Kentang said: Nyuwun sewu, ngrepoti malih, dhateng pundhi nggih panggenanipun SUNdSS-01? Matur suwun sakderengipun
Balas	On 10 April 2010 at 20:13 djojosm said: @ Ki Kentang panjenengan pirsani komenipun ki Bayuaji ingkang mirip
by Kristanto Basuki on Wednesday, August 11, 2010 at 9:05am
nyiptakake djalmomanungso. Ugo marang asal - usule
---------------------------------------------------------
Sak durunge bumisutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggonedjalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjuterogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot isehanyar - anyaran.
1. Bandjor nalikodjabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggaweudjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso.
2. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasanenggawe udjute: Werno.]
3. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokakekuwasane nggawe udjute: Kulet.]
4. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokakekuwasane nggawe udjute: Uthek.]
5. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokakekuwasane nggawe udjute: Otot. ]
6. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasanenggawe udjute: Balong.]
7. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokakekuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng.
Lan iki kang disebotsempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwiuwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek tekoing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang mohokuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutjikuwi, uwes sempurno.
bopo lanbiyunge djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan:
8. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokakekuwasane, nggawe asal - usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Geteh puteh.artine: [ welas asih ]
2. Bungkos. artine: [kang nggawe kekuatan ]
3. Ari - ari. artine:[ kang ndjogo sukmo ]
4. Geteh abang.artine: [kang nglawan bebayan]
Bandjor sak teruse,Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kangmanggon ono ing ragane djabang bayi, kang udjute koyo mengkene:
1. Djoborolo. manggonono ing [ kulite djabang bayi ]
2. Mokoholo. manggonono ing [ balunge djabang bayi ]
3. Hosoropolo.manggon ono ing [ nyawane djabang bayi ]
4. Hodjorolo. manggonono ing [ daginge djabang bayi ]
Bandjor naliko umuredjabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane,nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute koyo mengkene:
1. Budi. ing ndjeronebudi ono, [ pikiran.]
2. Roso. ing ndjeroneroso ono, [
Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnaneGusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumimulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gustikanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji.
Utjol soko dalan kangtjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: DuhGusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwessempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro,djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki.
Awet kahuripan siroing bumi mulyo kene ora idjen ketjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggusedulor papat kang asmone, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rinoklawan wengi kang dadi utusane Gusti.
Amergo kuwingelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos Gusti pareng wartokanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marangdino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lanminggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumo, kangndadegake, kahuripane siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abanglan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduwenikasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi mulyoiki.
luweh disek nggawe ukom kanggone Ingsoen, bandjorsukmo kang iseh durong ono isine ing bumi sutji. Ketjobo kang luweh disek teko,asmone, Ingsoen ing bumi sutji, ora ono Gusti ketjobo Ingsoen. Lan beniheIngsoen kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti, ndadegake sipate Ingsoensutji, ono ing asmone Ingsoen.
-------------------------------------------------
Ingsoen benih kangmoho sutji, kang biso nggawe sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekakeopo kang dadi kekarepane Ingsoen. Awet Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggonono ing ragane Ingsoen, kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatanmarang asal - usule Ingsoen. Luweh, luweh Ingsoen iki rasane manungso kangditjiptakake Gusti, kang tekane soko: (1. Lemah.) ( 2. Geni.) ( 3. Banyu.) ( 4.Angin.) Bandjor teko rasane Ingsoen kang lima jo kuwi: ( l. Tjahyo.) ( 2.Roso.) (3. Sukmo.) (4. Angkoro murko.) ( 5. Budi.) semono, ugo budi kuwi talirupane Ingsoen, kang moho sutji, tan keno, reget kanggo sak lawase.
supoyo Ingsoen biso,nglebor marang kesalahane.
-----------------------------------------------------------
Ingsoen nduwenikesalahan, marang ragane Ingsoen, kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti.Awet Ingsoen tansah nglalekake, marang asal - usol Ingsoen, kang tekane sokoGusti. Bandjor reget kuwi teko, ngrusak kahuripane Ingsoen, kanggo sakmbendinane. Lan akhire Ingsoen nduweni roso ngapusi, angkoro murko, lali, kangtekane amergo kesalahane Ingsoen dewe. Sebab Ingsoen uwes ora tahu manehmangerteni, marang kasempurnane Ingsoen kang diparingi Gusti, ugo marangsedulor papat kang momong Ingsoen, rino klawan wengi Dungo: ( Gusti kang mohopangaksumo, kang kuwoso pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ingsoen nglebormarang kesalahane Ingsoen, ugo marang dusane Ingsoen kang nggawe, sengsaranekahuripane Ingsoen. Sirno bebayan soko, kuwasane Gusti kang moho pangaksumo,sirno bebayan kanggo sak lawase. Ingsoen sempurnakake udjute Ingsoen, kangmahune sirno. Slamet sempurno marang udjute Ingsoen kang moho sutji sokokuwasane Gusti.)
------------------------------------------------------
Ingsoen nglebor dusaneIngsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo,Hodjorolo, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Kakang kawah adi Ingsoen siari - ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagateGusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kangpantjer, kang tinitah Gusti. Dungo: Gusti engkang welas asih lan mohopangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabehkesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasaneGusti, ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.
----------------------------------------------
Gusti kang mohokuwoso, kang ngawenake sukmane Ingsoen, karo ragane Ingsoen, lan pengulune poroMidodari. Bandjor disaksekake, sedulor Ingsoen kang papat, kang asmone:Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, lan Hodjorolo, kang mangku roso, ugo kangpareng tjahyo kahuripane Ingsoen. Bandjor Gusti maringi kuwasane, marangsedulor Ingsoen kang papat kang diutos Gusti, ndjogo, kahuripane Ingsoen ingbumi mulyo kene, supoyo Ingsoen biso nduweni kahuripan kang sempurno:
1. Djoborolo. kangmaringi pangomongan marang Ingsoen.
2. Mokoholo. kangmaringi roso marang Ingsoen.
3. Hosoropolo. kangmaringi pangelingan marang Ingsoen.
4. Hodjorolo. kangmaringi wisikhan marang Ingsoen.
Bandjor Ingsoennebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwikasempurnan
Sumbu utawa uceng ya iku bolah, kawat utawa kayu papan urupe geni ing lilin utawa diyan, uga ing kompor lenga. Sumbu ngrembesake lenga utawa lelehan lilin marang urupe geni kanthi daya kapilaritas. Urupe geni ing lilin lan diyan uga ditemtokake saka sumbune, ya iku saka kandel, amba, daya rembes lan daya tahan saka geni kang murub. Umume sumbu kagawe saka kapas.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumbu&oldid=969157"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 1 Maret 2016.
saiki program e versi bayar, jadi sing iso gur sing tuku. biar gak
saiki ngepos e nang kartasura ngarep kopasus..
lha blog e bar ta tiliki wis iso tur apik kok.. lha arep digawe piye?
he he.. yo ngko nek aku iso yo ta kei ngerti..
Maturnuwun apresianipun, wanodya kusumaningati kodrating kang sampurna jiwa raga wus gambuh lair batin lan kukuh jatining manungso 😉 …
Paman Dalbo said:	July 7, 2013 at 6:20 pm	Nuwun…
lindhu lan grahana, Dalajate salin-salirt, Pepati tanpa aji, Anutug ing jaman sewu, Wolung atus ta
Semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing samuwan,
bait 28 : Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.
tuladha yoni Jawi ing lebeting tembung tembung kito sedaya
admin said:	May 4, 2014 at 8:30 am	@ SUARA,
“Mugi ingkang dereng angsal jodoh diparingi jodoh ingkang sae. Ingkang dereng angsal pendamelan diparingi pendamelan ingkang sae, Al
cumping said:	November 8, 2016 at 9:23 pm	wujud mijillipun kramaning satria utama
paramarta. Basa angenaki krama tumraping kawula.8. Watak pratala atau bumi atau lemah (Tanah); tansah adedana lan karem paring bebungah marang kawula.
1. “kapisan bambege surya, tegese sareh ing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya. Prabawane maweh
pamrihe lamun sarwa sareh nora rekasa denira misesa, ananging uga dadya sarana karaharjaning sagung dumadi.
2. Kapindho hambege candra yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune bisa amet prana
hanindakake dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen becik antuk nugraha.
nagara.7. Kasapta hambeging samodra, tegese jembar momot myang kamot, ala becik kabeh kamot ing
guwa garbanya dipercaya melahirkan para penguasa Tanah Jawa, dan berikutnya adalah Takhta Pakuwon Tumapel.
Telas purwwa wetan ing Kawi. Kaputer sawetan ing Kawi. Sama awedhi
Mangko ta siraji Dhangdhang Gendhis ngadekaken tumbak. Landheyan ipun tinancepaken ing lemah. Sira ta alinggih ri pucuk ing tumbak. Tur angandhika:
Samangka ta wado Deha kapalayu, apan pinakadhin ing prang sampun
Raja Dandhang Gendis mundur dari pertempuran, angungsi maring Dewalaya. Gumantung ing awang-awang, tekan ing undhakan, pakathik, juru paying, lawan mawa tadhah sedhah, tadah toya,
bertiga muksa lawan kadhaton pisan. Irika ta sira Ken Angrok huwus ing jaya satru, mulih maring Tumapel. Kaputer bhumi Jawa den ira, saka kala panjeneng ira huwus kalah ing Deha warna-warna janma iku.
Balas	On 8 Juni 2011 at 07:51 pandanalas said: sing anyar endi ki…….sebah behhh
Balas	On 8 Juni 2011 at 15:21 ki GundUL said: endi sing
said: matur nuwun Ki Ajar pak Satpam,
Nyuwun sèwu, nyuwun pangapuntên, radi sawêtawis dangu mbotên sowan padépokan. Sumånggå samyå dêdongå: Mugi tinêbihnå ing rêridu, tansah pikantuh sih kanugrahaning Gusti Ingkang Måhå Wikan. Rahayu ingkang tansah pinanggih.
Lha mosok leluhur trahing kusumå rêmbêsing madu penguasa Tanah Jawa kok doyan må limå?
indonesia, tembang kenangan, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan
kudu dienggo, omonganku kudu di rungokkan, pokoke sing ngganggo ngudokke kui biasane sukmbening tembe ganjarane kencing manis. :roll: Iki wis okeh buktine, nek kurang bukti coba sampean amati sing wis kena penyakit kui, apa dheweke nduwe
Tanah Jawi Bagian 09 Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 1 Karajan Dêmak lan Karajan Pajang +/- tahun 1500 – 1582 Wiwitané ing Tanah Jåwå ånå agåmå Islam ing antarané tahun 1400 – 1425, katulis:
Sang Prabu Kêrtawijåyå ing Måjåpait iku wis tau kråmå karo putri såkå ing Cempå (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapêrnah ibu alit karo Radén Rahmat utåwå Sunan Ngampél (sacêdhaké Suråbåyå). Sunan Ngampél kagungan putrå kakung siji, asmå Sunan Bonang, lan putrå putri siji, asmå Nyai Gêdhé Malaka.
sing ndeplok..ono sing ngrendo..ono sing
pandanalas said: wulan poso gedhe godhane….iki buktine..sakjane ra meh nulis…koq pengin nulis juga…akhire nulislah
Balas	On 31 Agustus 2010 at 16:16 Kartojudo said: Nopo lemes Ki…koq ra meh nulis….
September 2010 at 08:13 glagah_merah said: nyuwun pangapunten ki Ismoyo kulo mendhet piyambak wonten bangsal pusaka, mesakaken para canrik ingkang gantuk amargi kalawau dalu iktikaf
Balas	On 1 September 2010 at 09:37 pandanalas said: ono tutuge….endi candhake
momongan 🙂 ( supaya bisa nulis puisi ttg momongan, hehehe )
kadhatonipun kêkalih, satunggil nåmå ing kuthå Kartå, satunggilipun ing sagantên kidul, sabab Kanjêng Ratu Kidul punikå sampun kagarwå ing kangjêng sultan. Ing sabên-sabên kangjêng sultan amêsthi têdhak anyaré ing sagantên kidul. Utawi bilih kangjêng sultan miyos sinéwåkå, pårå jim pêri prayangan inggih lajêng sowan, nanging ingkang uningå namung kangjêng sultan piyambak. Kalih déné sampun misuwur, yèn kangjêng sultan wau sakalangkung sêkti sartå kuwåså, balanipun manungså utawi jim pêri prayangan sami ajrih asih.
Kacariyos ing sagantên kidul ngriku wontên ingkang jumênêng ratu, wanodyå anglangkungi ayunipun. Ing sajagad botên wontên ingkang nyamèni, anåmå Ratu Kidul, angrèh sawarniné lêlêmbut ing tanah Jawi sadåyå, kålå samantên Kanjêng Ratu Kidul pinuju wontên ing dalêm, pinarak ing kathil mas, tinarètès ing sêsotyå, ingadhêp pårå jim pêri prayangan. Kanjêng Ratu Kidul kagèt aningali gègèripun ulam ing sagantên. Sartå toyanipun panas kados
Kanjêng Ratu Kidul, sakalangkung sukå ing galihipun. Sartå gårå-gårå wau inggih sampun sirnå, utawi ulam ingkang sami pêjah inggih sampun gêsang malih. Kanjêng Ratu Kidul nyêmbah sarwi angujiwati, lumampah
sampéyan ingkang kagungan. Sénåpati astané lajêng dipun kanthi, kabêktå lumêbêt dhatêng ing pasaréan, sami pinarak.
ing kulå. Sénåpati manahipun kados dèn unggar, Kanjêng Ratu Kidul lajêng pinondhong andumugèkakên karsanipun. Kacariyos Sénåpati anggènipun wontên sagantên kidul tigang dintên tigang dalu, tansah sih-sinisihan kalihan Kanjêng Ratu Kidul. Sénåpati wau ing sabên dintên dipun wêjang ing ngèlmunipun tiyang umadêg ratu, ingkang ngèdhêpakên sakathahé manungså lan jim pêri. Sénåpati angandikå, bangêt panarimaningsun, ing sakèhé wurukirå, lan ingsun ya pracåyå, balikaning bésuk. Yèn ingsun anêmu mungsuh, kang sun kongkon ngaturi ing sirå såpå,
wong ing Mataram amêsthi ora ånå kang wêruh marang ing sirå. Kanjêng Ratu Kidul matur, makatên punikå gampil kémawon. Bilih sampéyan karså animbali dhatêng kulå, sêdhakêp suku tunggal, nuntên tumêngåå
ing Mataram. Wêwêkasirå kabèh yå bakal ingsun èstokakên.
Sénåpati sampun mangkat, angambah toyå sagantên kados angambah dharatan. Sarêng dumugi ing Parangtritis
mudhun nulyå prapti | pinggir tasik sigrå amangrêpå | abukuh ing palungguhé | sigrå mangsah macundhuk | lawan Sénåpati Matawis | manêmbah ing
Balas	On 2 Februari 2012 at 06:29 P. Satpam said: Lho… sing pundi?….
sampun dipun leresaken Ki lan sampun dipun tempel wonten gandokipun.
Balas	On 1 Februari 2012 at 22:17 gembleh said: matur nuwun Ki Bayu.
Balas	On 1 Februari 2012 at 22:10 gembleh said: Sugeng dalu pak Satpam……….
bancak’ane rontal 27 langsung diwedhar nggih….?????
lobah, wong mati ora obah, yen obah medheni obah, wong urip golek’o duit”.
Titik ekstrim ing Antarktika · Dhaptar pulo ing Antarktika lan sub-Antarktika · Zona lingkungan Antarktika
Jalur banyu: McMurdo Sound · Segara Ross · Segara Weddell
tanpa pratélan horizontalKothak navigasi nganggo warna latar wuri	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 25 Mèi 2013.
Resep Ca Kangkung	Resep Ca Kangkung Udang Bahan :
Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga
Nuwun sewu, nembih saged medhal saking sanggar, mesu diri mantunaken laku anggayuh kitab 23 lan 24, Insya Allah mbenjing sampun saged kulo
Pas ki Truno “njajan” iwak gabus, dumadhakan ono kenyo 2 sing mlebu warung…
ndilalah pas wektu kuwi, ki Trun gek nginguk lawang…mergo
gunging samudro pangaksami, sampun sawatawis dangu mboten sowan dumateng paseban amargi angayahi
kromoinggile opo yo ] engkang kawulo pasrahaken dumateng anak kulo pembarep. Pramilo kawulo ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpo
kawulo bilih wonten lepatipun kawulo nyuwun gunging samudro pangaksami. Nuwun
Balas	On 28 Mei 2010 at 09:05 Gendut said: We Lha, nulis komen nganggo kromo inggil sampai kemringet malah
WONG pinter iku isih kalah karo wong beja. Sampeyan kena wae pinter sundhul langit, nanging yen ora beja, ora bakal kumanan apa-apa. Semono pentinge unsur beja utawa begja, nganti-nganti kepinteran wae bisa dikalahake? Apa ya merga kuwi utawa gegandhengan karo kuwi, wejangan-wejangane Ki Ageng Soerjamentaram banjur disebut kawruh begja? Uga jalaran kuwi, nalika medhar ngenani jaman edan, Ranggawarsita uga ngelingake ngenani wong sing paling begja?
Yen ana bocah nganggo jeneng Beja (biasane ditulis: Bejo), bokmenawa ana sambung rapete karo pengarep-arepe wong tuwane supaya ing tembe buri anake tansah entuk kabejan. Bisa wae malah laire jabang bayi kuwi mujudake kabejan gedhe tumrap keluwarga kasebut. Utawa maneh, beja dene nduwe anak kanthi slamet, yen ora malah beja merga entuk anak lanang.
Apa tenane beja kuwi? Beja karo begja, dakkira, ora ana bedane. Teges sing dikandhut kurang luwih untung, mujur, utawa entuk anugrah sing gawe senenge ati. Mula ora aneh yen tembung beja banjur nduwe sambung rapet karo bagya. Indonesiane bahagia. Sebab, soksapa sing entuk kabejan tegese uga entuk kabagyan.
Senajan mangkono, kabagyan ora banjur dadi jaminan urip sing becik lan ganep. Sebab, isine urip iku ora mung kabagyan. Beja-cilaka iku sandhangane manungsa. Mula ora jeneng ngayawara yen George Loewenstein kandha, “Saperangan tegese urip iku kanggo ngalami seneng lan susah. Urip kang tanpa kendhat saka kabagyan, temene dudu urip sing apik.”
Kayadene “falsafah” jroning kawruh jiwa yaiku “langgeng bungah susah”, anane rasa seneng lan susah sing gilir gumanti.
Senang kuwi apa? Susah iku ya apa? Rasa senang kerep dipadhakake karo rasa bagya, dene rasa susah kerep dipadhakake karo rasa cilaka. Kena-kena wae, nanging yen ditlesih maneh, mesthi ana bedane antarane seneng lan bahagia, antarane susah lan cilaka.
Rasa seneng thukul yen karep keturutan, lan rasa susah thukul yen karep ora keturutan. Dadi, seneng lan susah iku gumantung saka karep, dudu gumantung marang kahanan sing dumadi. Kaanan iku netral, nanging sikap marang kaanan mau sing ora netral. Sikap marang keadaan iku gumentung marang karep.
Mula, aja seneng yen lagi nampa kabegjan. Aja susah yen lagi nandhang kasangsaran utawa kacilakan. Upama seneng ya senenga sacukupe, upama susah ya susaha “sacukupe”.
Isih sambung rapet karo beja, Ki Ageng Soerjomentaraman mapanake kawruh beja sawetah minangka kawruh sepisanan sing kudu disinaoni sadurunge ngancik kawruh bab kawruh, kawruh bab ungkul, kawruh laki-rabi, kawruh pangupajiwa, lan kawruh pamomong.
Ana pasinaon kawruh jiwa mau urut-urutan, jalaran sawise krasa beja sawetah, wong mesthi krasa ribed ana nggon bab kawruh. Mula wong banjur butuh sinau kawruh bab kawruh. Sawise udhar reribed ing bab kawruh, wong banjur krasa ribed ing sesrawungan. Sarehne masyarakat kita ing donya iku dhasare sesrawungan ungkul-ungkulan, mula wong perlu ngerti marang rasa ungkul sing ana ing awake dhewe. Mangkono sapiturute.
Bali marang perkara beja, mental relativitas khas Jawa tansah nyusupake “beja” jroning kahanan kaya ngapa wae, kalebu nalika ana kacilakan utawa kasangsaran. Arepa lagi nandhang kacilakan, upamane tetep isih ana sing muni, “Isih beja sing tugel mung sikile.”
Yen mangkono, paham sing menehi unsur beja kanthi khusus iki paham sing kepriye? Pratelan beja temene nuduhake manawa sadhuwure manungsa iki isih ana sing luwih kuwasa. Iki laras karo unen-unen manca: man proposes but God disposes, manungsa kang ngrekadasaya nanging Gusti kang nemtokake.
Kanthi ananane unsur begja, temene wong diprentah supaya ora kumalungkung. Dumeh pinter banjur rumangsa kanthi kepinterane mesthi kabeh bisa diatasi. Dumeh prigel, banjur rumangsa yen kanthi keprigelane mau ora bakal ana siji-sijia sing bakal cicir utawa cewet.
Nanging beja uga ngemu pangarep-arep. Ã¬Eh sapa ngerti bejane wongÃ–Ã® mujudake pratelen sing nuduhake pangarep-arep iku, sanajan ing kono uga dumunung unsur putus asane.
Yen mangkono, apa kudu “ngawula beja”? Iki unen-unen maneh sing dakkira khas Jawa. Iku uga sambung karo pratelan ing ndhuwur. Katone “ngawula beja” iku mung nuduhake patrap pasrah sumarah, nanging temene uga nuduhake manawa manungsa kudu gelem ngumawula.
Nanging ngenut prinsip “beja” uga bisa dadi pawadan kanggo mlayu saka saka kanyatan riil. Amarga saka etungan lan nalar ora ketemu, ora bakal bias keranggeh, mula banjur ngarep-arep kanthi beja.
Pancen cathetan empirik nuduhake manawa ana-ana wae wong sing katone manut petungan ora mungkin entuk anugrah, nanging jebule nampa bola-boli. “Ndilalahe yen wong beja”, ngono sing bisa diomongake .
Nanging beja uga ora titik ngono wae. Isih ana bacutane. Beja uga nuntut syarat utawa “rasionalisasi”. Upamane pratelan “beja dene akeh bala, dadi ana ngendi-ngendi ora nganti kapiran.”
Dadi, sepisan maneh, nduwe kayadene “rasionalisasi”. Nanging tumrap begja sing gedhe lan dhuwur ajine tur ora kinaya ngapa sadurunge, banjur diarani begja kemayangan.
Banjur, beja sing hakiki kuwi kepriye? Sing tekane ora kinaya ngapa, apa malah sing tekane wis bisa dipretung lan diramalake? Sing adhedhasar pangudi apa sing “thenguk-thenguk nemu kethuk”?
Sing genah RNg Ranggawarsita wis ngrespons bab beja iki kanthi pratelan kang cetha nalika ngadhepi jalan edan (kalatidha): sabegja-begjane kang lali/ isih begja kang eling lan waspada. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
Dursilawati Ngraketake Paseduluran Kalawan Pandhawa | Wayang Indonesia
Dewi Dursilawati kalebu salah sijine warga Kurawa kang cacah 100. Dursilawati adhine Prabu Duryudana, dadi ora liya ya putrane putri Prabu Drestarastra lan Dewi Gendari.
Saka sedulur cacah 100 iku, Dewi Dursilawati mujudake siji-sijine kang lair wadon. Ing crita Baratayuda Dewi Dursilawati sinebut kanthi aran Dursalah. Minangka putrane putri raja, uripe Dursilawati tansah kaugung, uripe sarwa cukup, kepara turah-turah.
Kabeh pepenginane Dursilawati tansah disembadani dening Prabu Drestarastra lan Dewi Gendari, apamaneh Dewi Dursilawati iku siji-sijine anak wadon.
Dewi Dursilawati ora tau metu saka kaputren kedhaton Astina, kejaba yen
palakrama kalawan Jayadrata kawiwitan nalika Prabu Duryudana lan sedulur-sedulure golek daya upaya kanggo ngadhepi Bima utawa Werkudara. Wektu iku Kurawa pancen krasa tansah kaganggu dening Pandawa kang sedya njaluk bali hake yaiku praja Astina saka regemane kulawarga Kurawa.
Ing jagad pedhalangan, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Jayadrata iku kedadeyan saka bungkuse Bima. Nalika para kurawa golek jago, padha ketemu kalawan Arya Jayadrata. Karana setyane marang kulawarga Kurawa, Jayadrata banjur dipacangake lan palakrama kalawan Dewi Dursilawati.
Pasopatine Arjuna. Sadurunge nemahi pati, Jayadrata kasil mateni Abimanyu, putrane Arjuna.
Lan sabubare perang Baratayuda iku, Dewi Dursilawati kerep mertamu ing Astina kanthi pangajab bisa mbangun paseduluran maneh kalawan kulawarga lan anak turune Pandawa. Dewi Dursilawati ora tau kendhat ngupaya supaya bisa sesambungan raket maneh minangka sedulur kalawan kulawarga Pandawa kang nguwasani Astina.
Mligi babagan Arya Surata ing jagad pedhalangan kondhang minangka putrane Arya Jayadrata kalawan Dewi Dursilawati lan minangka patih kasatriyan Mandukara kan dikuwasani dening Arjuna, ing paraga iki Arya Surata kondhang kanthi aran Patih Rata.
Laire Dursilawati bebarengan kalawan Duryudana lan sedulure Kurawa liyane kang cacahe 100. Mula bukane, nalika Dewi Gendari nglairake, pranyata ora wujud bayi lumrah nanging mung arupa getih kenthel. Gendari banget murinane meruhi kang lair saka guwa
cacah satus, sing paling gedhe, kaanggep pambarep, banjur dijenengi Duryudana. Dene adhi-adhine Duryudana salah sijine ana sing wadon kang banjur dijenengi Dewi Dursilawati.
prameswarine, kabeh entek dinggo totohan. Sabanjure Pandawa kaningaya dening para Kurawa. Dewi Drupadi diwudani dening para Kurawa. Prabu Drestarasta sawise nguningani kahanan iku mrentahake supaya kabeh totohane Pandawa dibalekake.
Dolanan nganggo totohan iku sabanjure dibaleni. Ananging wusanane para Pandawa kalah maneh. Pandawa kudu mbayar kalahe iku kanthi cara katundhung
said: Wah…kulo mung kepasrahan matuni + njogo kebon jagung koq ki…sing nandur wong liyo
Balas	On 24 Desember 2010 at 19:12 Truno Podang said: Wah malem
Sing mboten kangge, wit jagunge, biasane nggo
honggopati said: Nderek absen dalu, nanging nuwun sewu langsung bade pamitan, awit mripat sampun wiwit
Balas	On 24 Desember 2010 at 21:38 yudha pramana said: HOREE…..horee NOMER SIDJI
Balas	On 24 Desember 2010 at 21:47 yudha pramana said: sapa tho sing senengane Ngogrok-OGROk
kadang2 pakDHE…. mboten sering2 AMAT.
kulo waos sakmeniko kemawon, mugi-mugi mbenjing enjing Pak Satpam kerso medhar rontal malih.
Balas	On 24 Desember 2010 at 22:33 Biting said: Seng ora natalan, moco rontal wae,
Balas	On 24 Desember 2010 at 22:49 yudha pramana said: nGREmeng dhewe…!!??
Bayuaji, …. nuwun sewu, ….. kulo nlisik ing seratan Sampurasun, …. boten manggih babagan sesembahan Agami poro leluhur, ip Sang Hyang Tunggal lan Sunan Ambu. Menawi boten klentu Ambu meniko
Balas	On 25 Desember 2010 at 06:00 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, dongengipun sampun kulo simpen.
Balas	On 25 Desember 2010 at 17:55 djojosm said: Mboten tindak pundi pundi Ki, mangke
padepokan PdLS ngunduh gawe…ki Arema kedah diaturi pirso iki…panjenengane kagungan klangenan Jagong Manten
Balas	On 25 Desember 2010 at 16:56 honggopati said: Sugeng sonten,
Awak rodo kesel, awit bubar ngeterake ibune bocah-bocah
Ciputra Sun, Jl Ronggowarsito. (Proposed)
Wis usaha, wis nggolek ra entuk2, yo sing sabar…
sing jenenge garwo (sigaraning nyowo) iku khan nggo sak lawase urip, Yo kudu bener2 entuk sing apik (
Sekoci utawa kapal panyelamat iku prau tegar (rigid) utawa ngembang (inflatable) kang dirancang kanggo nyelametake nyawa manungsa kadadean ana ing banyu utawa segara. Sekoci umumé ngerujuk ing kendharaan kang digawa déning kapal minangka wangun sekoci uga dimumpangatake ing para panumpang lan awak pakal jroning ing kadadean utawa kahanan kang bebayan/darurat.Wangun sekoci ana ing tlatah Britania Raya, ngerujuk ana ing jinis kapal kang disediakake ana ing, umumé diawaki déning relawan, lan nduwèni mupangat kanggo nulong utawa mbiyantu kapa-kapal kang ada bebayan utawa darurat ing sakubenge pelabuhan.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sekoci&oldid=984430"	Kategori: PrauKapalTransportasiTransportasi segaraRintisan mawa topik transportasiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 2 Maret 2016.
Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung
Matursembah nuwun sampun kerso paring panggraito bab Nuswantoro, meniko sumbangsih kagem memayu hayuning bawono 🙂 ….
Punjering ing lembah manah lan resik e rogo kito.
Tata caranipun , sakjatosipun saged tinemu ing pribadi masing2
Sedaya gumantung ‘trah’, tata rah rah, grade keturunan kito
Menika asal wonten, sesbutan, aran si mbah, buyut, canggah,…ngantos eyang sap 7 menapa sak inggilipun
Ing umumipun kasebut : ” kenali diri sendiri “.
Sakiringipun sae lampah kita, saged tinemu rasa, raos.
Sejatining diri, manunggal kawula ning gusti, warangka manjing curiga lan sakpinunggalipun.
Sedaya menika sarana tinemu mustikaning laku Jawa. Nusantara kang Agung
Kedah di lampah aken kagem bela tanah air negeri kita.
Mboten wonten lintu, kagem njagi bumi kita kang elok, sejuk, segar, makmur menika.
Bumi Nusantara, Indonesia Raya yg kita cintai bersama ini.
Sugeng dalu kagem mas Haryono, der Dew, kang Latif
sabdadewi said:	April 27, 2014 at 7:22 pm	@ Pujangga SUARA,
Monggo kulo aturaken pinarak, ampun sungkan lan ewuh pakewuh, pendopo meniko saget poro kadang lan pinisepuh damel
Injih wong di ungkap pun menawi mboten ke jatah mboten saged
Ilmi menika njih urip, menawi kagem cinta tanah air njih saged…
Mugi aura adiluhung ndadosaken magnet kawruh Adiluhung Rawuh
Joyo jayaning aji ing pangestutining loh cahyoning ati
Sumeh sumeleh ing cahyaning rerem babagan ing Pendapa
latif caso said:	April 30, 2014 at 8:59 pm	@ suara
Ngapunten proso kulo,kulo thok! Sing mboten uluk salam blash, Maklum biasanipun koment ng fb. Niki mawon saget coment ten mriki amarga di damelaken jeng sabda dewi,jare sabdo palon kok rodho pikun.Mamulo mbok menawi
Sugeng rerembagan kang Latif, kang Yon, d dew, K. Abr, Js, kahuripan lan sedaya
Waskitaning : awas wasis ing samitaning TEMBUNG.SWARGO DONYA…ya bumi iki kang aran swargo.
” jalma manungsa : jaganen mulyakno, peliharanen bumi sak isinipun IKI ‘
latif caso said:	April 30, 2014 at 9:25 pm	Lali
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18pornshow.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
saget damel ‘cermin’ kagem generasi nuswantoro ingkang sampun ‘drain
ing jenang dodol karo sabuk. Mula anggone lumayu sipat kuping. Kuwatir menawa bisa...
PAK TANI Pancen luhur bebudenmu Urip prasaja ora kesusu Ana ing desa kang asri Urip rukun dadi petani Tanduran digulawenthah ngati...
#warisanpunakawan #punakawan #heritage #wayang #wayangkulit
#budayaindonesia #java #character #design #boy #komik #comic #komikstripdari InstagramBagong Infogrphic #warisanpunakawan #punakawan #heritage #wayang #wayangkulit
ngelanjutin gerakan nirlaba ini gaezz :D #warisanpunakawan #punakawan #heritage #wayang #wayangkulit
Hasan-Husen prajurit Islam nu kawentar gagah sakti mandraguna. Tebeh
Herman ki kurang nrimo, jabatan Polda kan wis apik ora sembarang polisi iso dadi
Jawi, Njarijosakên risakipun nagari Dêmak, madêgipun karaton ing Padjang, tuwin rêdjanipun bumi ing Mataram,
gusti punikå | kang dados gègèring djawi | pakathik tuwan | nênggih ingkang angarit ||
Pérangan Kang Kaping Pindho — Bab 1 — Karajan Dêmak lan Karajan
Giri. Nalikå Hadiwijåyå jumênêng ratu ånå ing Pajang, Blambangan lan Panarukan kabawah ratu agåmå Syiwah ing Blambangan, kang ugå mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran adipati yaiku: Suråbåyå, Tuban, Pati, Dêmak, Pêmalang (Têgal),
alinggih | nèng wurining gusti sowang-sowang | lanté lêlurah djadjaré | Ki Agêng ing Matarum | pan alinggih wontên ing wuri | nirå Dipati Padjang | ri sampuné wau | Ki Adipati ing Padjang |ingestrénan dhatêng Susunan ing Giri | djumênêng Sultan
Nalikå Hadiwijåyå jumênêng ratu ånå ing Pajang,
– Blambangan lan Panarukan kabawah ratu agåmå Syiwah ing Blambangan, kang ugå mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).
– Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran adipati yaiku: Suråbåyå, Tuban, Pati, Dêmak, Pêmalang (Têgal), Purbåyå (Madiyun), Blitar (Kadhiri), Sêlarong (Banyumas), Krapyak (Kêdhu sisih kidul kulon, sakuloné Bêngawan Sålå).
Lha kalau tlatah Malang, wekdal punika kaprintah sinten njih….
Balas	On 4 Desember 2011 at 08:31 gembleh said: Yang jelas buka oleh Adipati Gembleh Hanggemblehi,
nalika wekdal sak manten Panjenenganipun Adipati Gembleh nembe jumeneng Nata wonten ing Tlatah Le-Ben ingkang sampun kawentar wentar ngantos dumugi ing tlatah manca
Balas	On 5 Desember 2011 at 21:49 cantrik yudha said: sugeng dalu ki
Posted by Priyanto on Agustus 24, 2012 at 12:47 am
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1433H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.
ing kawula kabeh kang pangabekti awedi ing Pangeran” (
arep angaweruhi, yan kepotangan dening Pangeran ing jroning ati angandel, alungguh amangan turu, si salwiraning karya sampun lali ing Pangeran).
sing wong tan ana gurune, setan minaka gurune, yen tan ana kang ginuroaken ameta wong sanak kang asring mamarahi kabcikan
wus weruh ing alane ing napsune iku, tan den itung tresnane, lan karepe. Lamun asring angucap-ucap tan kawasa meneng atine dening anambat ing
arep amamarahi becik ing wong, arep anyegah ing wong alaku
arep weruh elmu syareat sekira-kirane kang kinon anglampahakna, ingkang nora kawasa ora, muwah ingkang aninggahana lan
kataragal den aris, arep winaleraken rumuhun, anging laku kang darurat, arep uga linampahaken yan teka. Sing angaranipon arep hebat dening amedeken amet kabcikan ikuta saking sugih nugraha uga)
ana wong kapir arep dadi Islam, ujare wong iku besuk ingsun Islam, nuli besukane mati durung ta asadat, nora dadi wong Islam iku)
ingsun ora arep, yen ingsun aidepa kupur wong iku)
ati iku ana limang prekara, kaping pisan maca Qur’an sak-maknane, kaping pindho shalat wengi lakonana, kaping telu dzikir wengi ingkang suwe, kaping papat wetengira ingkang luwe, kaping lima wong
Kabupatèn TangerangSepatan Wétan, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.47, 16 Juli 2016.
ugi kagem Bpk Yohanes Hardi ingkang kinurmatan,
tumbuhlah rahman rahim ( hmm ngormati kahanan ilmi terkini sing keh diugemi ).
lakuning nyawidji nandur kabejikan marang manungsa ne lan jagad agung sak isine.
laku mulya iku kang nampi sedaya tuntunan kang ngaku nomor sidji
rasa marang sedaya wujude saged apa wae kagem njagi kahanan negeri lan bumi sak isine.
iku kang mangadeg jejuluk DIGDAYA TANPA AJI.
iso apa wae, jaga uriping sing gawe urip ora rumangsa lan ora pingin kethara.
Asam amino iku sembarang senyawa organik kang nduwèni gugus fungsional karboksil (-COOH) lan amina (biyasané -NH2).Ing biokimia asring artiné diciutaké: loro-loroné kaiket ing siji atom karbon (C) kang padha (disebut atom C "alfa" utawa
Gugus karboksil mènèhi sipat asam lan gugus amina mènèhi sipat basa. Yèn wanguné larutan, asam amino nduwèni sipat amfoterik: cenderung dadi asam ing larutan basa lan dadi basa ing larutan asam. Prilaku iki bisa kedadèn yèn asam amino dadi zwitter-ion. Asam amino kagolong senyawa kang paling akèh disinaoni merga salah sawijiné fungsiné wigati banget ing organisme, ya iku minangka panyusun protein.
Struktur asam amino umumé ya iku siji atom C sing ngiket papat gugus: gugus amina (NH2), gugus karboksil (COOH), atom hidrogen (H), lan siji gugus sisa (R, teka residue) utawa disebut uga gugus utawa ranté samping kang mbédakaké sawijining asam amino karo asam amino liyané.
Atom C pusat dijenengi atom Cα ("C-alfa") selaras karo mènèhi jeneng senyawa kang gugusé karboksil, ya iku atom C kang iketané langsung karo gugus karboksil. Mula gugus amina uga keiket ing atom Cα iki, senyawa kasebut iku asam
Asam amino biyasané diklasifikasikaké miturut sipat kimia ranté samping kasebut dadi patang klompok. Ranté samping bisa gawé asam amino nduwèni sipat asam lemah, basa lemah, hidrofilik yèn polar, lan hidrofobik yèn
Amerga atom C pusat nalèni papat gugus kang béda, mula asam amino—kejaba glisina—nduwèni isomer optik: l lan d. Cara prasaja kanggo ngidhèntifikasi isomeri iki saka gambar rong dhimènsi ya iku nganggo cara "nyurung" atom H menyang mburi pamaca (ngadohi wong kang maca). Umpama saarah ubengan dom jam (ubengan menyang tengen) ndadèkaké urutan karboksil-residu-amina mula iki kasebut tipe d. Umpama urutan iki kedadèn saka arah ubengan walikané dom jam, mula iku kasebut tipe l. (Aturan iki diteèpungi ing basa Inggris CORN, saka singkatan COOH - R - NH2).
Umumé, asam amino alami sing diasilaké eukariota iku tipe l senajan sapérangan kéong laut ngasilaké tipe d. Dhindhing sèl bakteri akèh ngandung asam amino d.
kasusun saka asam amino kang dadi monomeré. Monomer-monomer iki kesambung karo roncèn peptida, kang ngiket gugus karboksil duwèkané sawijining monomer karo gugus amina duwèkané monomer sisihé. Réaksi sing nyambungaké iki (disebut translasi) kang alami kedadèn ing sitoplasma kang diéwangi ribosom lan tRNA.
Ing polimerisasi asam amino, gugus -OH kang dadi bagéan gugus karboksil sawijining asam amino lan gugus -H kang dadi bagéan gugus amina asam amino liyané ucul lan mbentuk banyu. Mula, réaksi iki kagolong réaksi dehidrasi. Molekul asam amino kang wis ngeculaké molekul banyu dijenengi wangun résidhu asam amino.
Zwitter-ion[besut | besut sumber]
Asam amino kang wanguné ora kaion (kiwa) lan sing wanguné zwitter-ion
Amarga asam amino nduwèni gugus aktif amina lan karboksil sisan, dat iki dianggep minangka asam lan basa (yèn sabeneré pH alaminé biyasané diprabawai gugus-R kang diduwèni). Ing pH tinentu kang disebut
–COO-). Titik isolistrik iki spésifik gumantung ing jinis asam aminoné. Ing kahanan iki, asam amino nduwèni wangun zwitter-ion. Zwitter-ion bisa dièkstrak saka larutan asam amino kang dadi struktur kristal putih kang nduwèni titik lebur kang dhuwur merga sipat dipolaré. Akèh-akèhé asam amino bébas ana ing wangun zwitter-ion ing pH nétral uga pH fisiologis kang cedhak netral. Amarga duwé muatan négatif lan positif, asam amino bisa ngalami réaksi marang asam uga basa.[1]
Asam amino dhasar (standar)[besut | besut sumber]
Protein disusun saka sapérangan asam amino kang digandhèngaké déning roncèn peptida. Senajan mangkono, ing awal pambentukané protein mung kasusun saka 20 asam amino sing ditepungi kanthi jeneng asam amino dhasar utawa asam amino baku utawa asam amino kang nyusun protein (proteinogenik). Ya asam-asam amino iki sing disandhi déning DNA/RNA kanggo kodhe genetik.
Ing ngisor iki 20 asam amino sing nyusun protein (singkatan ing kurung nuduhaké singkatan telung huruf lan sakhuruf kang asring kanggo ing kajian protein), diklompokaké miturut sipat utawa struktur kimiawiné:
dhasar sapérangan senyawa wigati ing metabolisme (utamané vitamin, hormon lan asam nukleat).
Pangiket ion logam wigaèti kang diperlokaké ing réaksi enzimatik (kofaktor).
Asam amino esensial[besut | besut sumber]
Asam amino digunakaké makluk urip kanggo nyusun protein utawa kanggo rangka molekul-molekul wigati. Iki disebut esensial ing spesies organisme yèn spesies iku merlokaké nanging ora mampu mrodhuksi dhéwé utawa terus kekurangan asam amino. Kangggo nyukupi kabutuhané iki, spesies iku kudu masok saka njaba (lumantar panganan). Istilah "asam amino esensial" iki mung kanggo organisme heterotrof.
Kanggo manungsa, ana 8 (ana kang nyebutaké 9) asam amino esensial
kasebut "setengah esensial" amarga awak manungsa diwasa séhat bisa nyukupi kabutuhané. Asam amino karnitina uga nduwèni sipat "setengah esensial" lan asring diwènèhaké kanggo kepentingan pangobatan.
Asam jengkolat, sawijining asam amino sing nyebabaké gejala "jengkolen"
^ (id) Réaksi Asam Basa Marang Asam Amino
(en)Situs iki ngamot biosintesis manéka asam amino panyusun protein [1]
Inggris 1811 - 1815 o Bupati Kerajaan Nederland 1815 - 1828 p Dalem Adipati Kusumahyuda / Dalem Ageung 1828 - 1833 q Dalem Adipati Kusumahdinata /
Prabu Hulukujang (766-783 M). 6. Prabu Gilingwesi, menantu no. 5,(783-795 M). 7. Pucukbumi Darmeswara, menantu no. 6, (795-819 M).8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu
Prabu Munding Ganawirya (964-973 M). 16.Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M). 17.Prabu Brajawisesa (989-1012 M). 18.Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M). 19.Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M).20.Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030â€“1042 M ) Kecuali Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) - Darmeswara (no. 7)
dening Allah ono ing maqom asbab tegese mergawe, nuli sira anduweni karep manggon ono ing maqom tajrid tegese arep ibadah tanpa mergawe, iku saktemene setengah sangking kesenengan nafsu kang samar.
Yen sira dipapa'ake dening Allah ana ing maqom tajrid nuli sira karep
Tanda-tandane yen wong kang ngamal iku ngendel-ngendelake ngamale ya iku naliko dewekne ngelakoni ma'siat nuli kurang pengarep-ngarepe marang rahmate
hadu…ora sambang sedina wae oleh nomer atusan…
mangkat wong Bhatil maring dalâm kâdhaton. Kpanggih Sang Amurwwabhumi sêdhang ing anadhah. Têhêr sinudhuk sirå dén ing wong Bathil. Duk sirå kasurnnan, Wrêhaspati ing Landhêp, masan irå anadhah sandhé jabung sampun
Sampun ing lihå Sang Amurwwabhumi, mâlayu wong Bathil. Angungsi ring Sang Anusapati, matur wong Bathil: ‘Sampun mokta sirå råmå
saka 1169/1247M, dicandikan di Kagenengan.]
Layone Sang Prabu dicandhi ånå ing Kagenengan (cêdhak Malang). Anusapati nggênténi jumênêng Nåtå.
Anusapati. Ling ira Panji Tohjaya: ‘Kaka, wonten kris ira bapa? Antuk ipun Gandring akaryya? Isun tedhan ipun ing sira.’
Tohjaya, sinungklang tumuli. Duhung ira kang ingangge ring uni, sinungaken ing wong ira. Ling ira Panji Tohjaya: ‘Duweg
ngomah rakyo ora dadi wanita karier to yo.
krenggosan, awake gumeter, raine pucet.
Dumadakan playune kandheg ing kali gedhe kang banjir, apa maneh wayahe wis surup lan isih udan deres. Kancil arep nyabrang ora wani, klintar-klinter golek dalan ora ana, arep nyabrang ora wani, amarga kaline amba
“Lha kebeneran kowe cil, Wis suwe kore dak arep-arep. Kowe mesthi dak caplok saiki, mergo kowe ngapusi aku”.
“O, Baya! Sarehna dhisik olehmu arep nyaplok aku! Ngertia tekaku mrene iku diutus dening kanjeng Nabi Sulaeman ratuning jagad. Aku didawuhi nacahake pira kehe baya utawa bajul sing manggon ana kali iki. Kowe sakancamu arep diganjar daging nyetenggok. Mula kanca-kancamu undangen kabeh aja ana kang keri. Kabeh konen jejer-jejer saka pinggir kene tekan pinggir kana, kareben gampang anggonku ngetung”.
nyaho dimangsa. Sing inget kana purwadaksi, purwa wiwitan, daksi lekasan. Hartina sing apal kana diri, asal
lucu dimana _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. c4
awakmu ngerti Iz, wong saben dino lewat omahe.. wong nek beliau wahing ae krungu soko omahmu..he..he
opo Pak Tris Fisika…kualat kowe is…isok dadi berkong awakmu nlho..wkk..wkk…
jaman2 SD biyen. Masiyo wis sepuh ngono, lek wayah pramuka sing disenengi
wong jember awake dewe trus nggoleki jane piye lan opo ae sing kaetane karo sejarah jember. sejarah jember pancen luweh akeh sing lisan
sakjane indrakila iku sing dilakoni yo koyok ngene iki. tapi kok koyo’e indrakila saiki lagi gak mood. paling gara2 lagi keno AUTIS. (jare arek2 sing wis
iku montor sport sing nduwèni mesin prodhuksi saka Pagani ing Italia. Debut mroduksi ing taun 1999 lan dipungkasi ing taun 2011. Nganti Juni 2009, 206 Zonda wis dibangun, kalebu uga panggon ujiné. Kaloro coupe 2-linggihan lan vèrsi konvèrsi wis bisa. Konstruksi utamané saka serat karbon.[1] Pirang-pirang tèknik Zonda wiwitan dilakokaké déning juwara siji Formula Siji, ya iku Juan Manuel Fangio.[1] Monor iku wiwitané diwènèhi jeneng Fangio F1, ananging, sakwisé dhèwèké mati dianggo jeneng panggonan ing Argentina.[1]
didukung mesin kang nduwèni kapasitas 5.987 cc (365 cu in) Mercedes-Benz M120 V12 sing mrodhuksi 389 hp (290 kW; 394 PS) ing 5200 rpm lan £ 420 · ft (569 N · m) ing 3800 rpm sing mlebu ning gear-5 nganggo tranmisi manual gearbox.[2] C12 bantere bisa nganthi 60 mph (97 km / h) ing wektu 4,2 detik lan nganthi 100 mph (160 km / jam) ing wektu 9,2 detik. Percepatan nglewati seprapat mil ya iku 12,2 detik 123 mph (198 km / jam). Percepatan lateral ing
cu in) versi mesin AMG-tuned sing bisa ngasilakake 550 PS (405 hp kW/542). Iki bisa ndadekake batere mph (100 km / jam) ing wektu 3,7 detik, ngandhi 100 mph (160 km / jam) ing wektu 7,5 detik lan ngrampungaake seprapat mil ing wektu 11,3 detik. Percepatan lateral ing skidpad ya iku 1,18 g (11,6 m / s ²), bisa ngasilake banter paling dhuwur 208 mph (335 km / jam), lan nduwèni rega US $ 350.000.[2] Zonda S nduwèni modhel
Zonda S 7.3[besut | besut sumber]
Zonda S 7.3 taun 2002 digunakake, luwih gedhé nganggo mesin V12 7.3 L nggusur (445 cu in) digawe lan diprodhuksi déning Mercedes-Benz AMG sing mrodhuksi 547 hp (408 kW; 555 PS) lan £ 553 · ft (750 N · m ), supaya bisa ngontrol traksi lan ABS digawé standar. Mobil iki diklaim bantere saka 0 nganthi 62 mph (100 km / jam) ing wektu 3,7 detik sing bantere paling dhuwur ya iku 208 mph (335 km / jam).[2] ing sasi Februari 2003 majalah otomotif Inggria Evo nyoba ngecek banteré montor iku mlaku ing Autobahn lan ngandaraké yèn top speed-é 208 mph (335 km / jam).[2]
^ a b c (id)www.pagani.com(diundhuh 23 Agustus 2011)
^ a b c d e (en)www.supercars.net(diundhuh 23 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 4 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kleczew&oldid=1090637"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Lor), Prambanan, Klaten (lokasi)
* Candi Bogang, Bogang , Selomerto, Wonosobo
ACARA WAYANG GOLEKNYA YABalasHapusBalasanAnthonie Eka12 Juli 2013 02.52penggemar berat wayang
Sugeng dalu.Kulo badhe tanglet menawi pawargo wonten nopo mboten dhateng
Saktemene shalat iku wajib kanggone wong-wong sing podho iman kanthi wayah kang wis ditentok’ake”. (
ingkang sampun mangertos tur normal) kanthi wekdal ingkang sampun dipun tentoaken inggih puniko sedinten sedalunipun 5 wkdal (Duhur, Ashar, Maghrib, Isya lan Shubuh).
Ndadosno kawuningan, bilih saksampunipun kito ngakeni (Iman) dumateng Allah lan Rasulipun tegesipun kagungan Syahadat, kito ugi kedah nindaaken ibadah shalat, amargi syahadat puniko minongko fondasinipun tiang Islam, wondene shalat minongko dados cagak’ipun.
“Sejatine shalat iku minungko sakane/cagak’e agomo, sapane wong kang nglakoni shalat mulo temen dewek’e wis ngedekake agomo lan sopo kang ninggalake shalat mulo temen dewek’e wis ngembruk’ake agomo”. (HR.Al-Baihaki).
Menawi kito presani saking hadits puniko ketingal cetho bilih shalat puniko minungko satunggaling ibadah ingkang paling wigatos soho dados sakanipun agami. Pramilo supados agami puniko mboten ambruk sumonggo kito tindak’aken Ibadah shalat 5 wekdal puniko, syukur menawi saged nambahi sunnah-sunnahipun. Kito kedah emut bilih kanthi nindak’aken shalat punikopiambakipun saged dipun tebihaken saking tumindak awon (maksiat) lan kemungkaran.
nentoaken sae botenipun amal-amal sanesipun binjang ing dinten kiamat.
“Mulo-mula kang dihisab (songko amale manungso) ing dino kiamat yoiku shalat. Yen nilai shalate apik amal-amal liyane melu apik, yen
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. c4
Gunung wayang ya iku gunung sing manggon ana ning Pulo jawa, Indonésia.[1] Dhuwure gunung iki ya iku 2181 meter.[1]. Gunung wayang duwé kawah sing jembare 750 m ning sisih kulan ana 4 fumarol laladan.
Teges Gunung Wayang[besut | besut sumber]
Tembung "wayang' wonten ing nama Gunung Wayang ingkang manggen wonten ing sisih kidul Bandung sejatosipun sanes kapundhut saking kata "Wayang". Wayang wonten ing ngriki kapundhut skaing tembung "wa" kaliyan "yang". "wa" ngemu teges angin utawi angin lembut, kaliyan "yang" ingkang ngemu teges dewa. Dados miturut etimologi kata, gunung punika tegesipun "Angin Surgawi" utawi "ANgin Dewata ingkang Lembut", minangka nggambaraken kaendahan alam ingkang wonten ing sakiwa tengenipun gunung.[2]
Sajarah Gunung Wayang[besut | besut sumber]
Gunung Wayang sampun dangu dipuntepang kaliyan masyarakat, wonten ing taun 1914 Dr. N.J. Krom ngandharaken bilih wonten ing pucuking Gunung wonten arca ingkang kadamel saking watu cadas ingkang proses pandamelanipun kasar lan wonten ugi 40 arca sanesipun. Wonten ing salah satunggaling pasarean wonten pecahan-pecahan tembikar, kapak batu kaliyan tembikar.
Pupuh Sinom[besut | besut sumber]
Papan Wisata[besut | besut sumber]
Nalika wonten ing taun 1930-an Pangalengan sampun dados objek wisata ingkang misuwur amargi kaendahaning alam ingkang permai. Apel kaliyan kapas mutunipun sae, papan punika ugi kathah dipunbangun hotèl. Nji Anah, Zangeres-Dichteres wonten ing Tjiandjoer, nyerat pupuh ingkang salajengipun dados buku panduan wisata, Beschrijving van Pangalengan en Omstreken ingkang dipunjangkepi kaliyan foto-foto, peta ingkang ukuranipun rinci sanget. pupuh sinom ingkang dipunserat déning Nji Anah kasebat, inggih punika :
Ginanipun Gunung Wayang[besut | besut sumber]
Gunung wayang sapunika dipun-ginakaken energi panas buminipun (Geotermal), satemah saged nambah cadangan energi kangge Pulau Jawa kaliyan Bali. Ananging kawontenanipun energi panas bumi punika gayut kaliyan air ingkang ngresep wonten ing lebetipun lemah. Kawontenanipun geotermal punika ugi gayut kaliyan kawontenanipun hutan.
^ a b (id)[1](dipunundhuh tanggal 15 Juli 2012) Cacad sitiran:
id)Dari Gunung Wayang, Angin Dewata Berembus(dipunundhuh tanggal 29 September 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Wayang&
nungKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsSlovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 10 Maret 2016.
Ambon, Banyumas, gendhu-gendhu rasa, Jalan-jalan, jelajah, makan-makan, serba-serbi	Dina Setu kiye inyong lan kanca-kanca
ora nana sangune…. jan nelangsa pisan, nggo pelampiasan yahhh… ppaling dolan maring pinggir laut, eeeeehhhh dadi siki teyeng ngelangi senajan ngnaggo gaya watu….. terus ketilem, blebek-blebek,,,,glek, nginum banyu asin
mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem. (
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu
melu antri ah… sak mburine Ki Arga, Ki PA, lan ni MN
Balas	On 20 Juli 2010 at 16:04 djojosm said: Aku melu ning mburine Ki si_TolE
Wah, boten sios jawah Ki… hananging alhamdulillah, awit sonten punika wonten rencana badhe silaturahmi. Halaman 4…
Balas	On 20 Juli 2010 at 16:57 pandanalas said: ora wani nulis : ono canda-e ……
lelono jagad said: ONO !!!!!!!!!
On 20 Juli 2010 at 17:23 iban said: di tinggal memburi sedhelo kok wis bukak gandhok anyar,
tak tinggal meneh ah.., sopo ngerti wis wedar kitab.
Balas	On 20 Juli 2010 at 21:04 gembleh said: sing mBencekna……ana tutuge…..nongol maneh.
sugeng nDalu Ki Ajar pak Satpam.
Balas	On 20 Juli 2010 at 22:45 P. Satpam said: enak to …
sumånggå samyå énggal sêsuci, magitå-gitå tåtå- tåtå sowan wontên ngarsanipun PanjênênganiPun Gusti Allah. Sholat Maghrib. Nuwun
Balas	On 21 Juli 2010 at 21:23 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, dongengipun sampun kulo simpen.
Balas	On 21 Juli 2010 at 19:46 sukasrana said: matur nuwun, sampun ngundhuh.
Balas	On 21 Juli 2010 at 20:29 damel said: Nuwun …
Balas	On 21 Juli 2010 at 20:32 sI_TolE said: Sugeng ndalu…
Balas	On 21 Juli 2010 at 21:25 arga said: PBM-15 sampun kulo undhuh.
Balas	On 21 Juli 2010 at 21:42 gembleh said: matur nuwun,
Meniko namung sambang sekedap, mbenjing enjing (isuk uthuk-uthuk, jam 03.30 berangkat nganglang Madiun-
Balas	On 22 Juli 2010 at 11:42 . said: heh…
tapi,kulo sakjatosipun ingkang aneh,lha wong boten gadah asmo.
Balas	On 21 Juli 2010 at 23:55 Mahesa said: Matur nuwun Ki
kedermawananMangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiriKapan wae lebarane, sugeng
Reply	Toto says:	9 August 2007 at 17.15	Wah hebat Ekoz, apal kabeh profile konco-2 sing teko reuni wingi.
Reply	Pingback: Foto-foto Reuni Kiriman M. Irawan -
Download music irani Download Music Milad Teta Eshgh e Ma Download New Music by Milad Teta Eshgh e Ma Milad Teta Milad Teta Eshgh e Ma
cepet-cepetlah aku nutup retsleting biadab ituh.. huhu*
A : *asem!* waduh,, matur nuwun nggih, pak..! *
tetep nyengir,, trus siap-siap nggosip sama satpam n karyawan yang lain.. huehe,, ndak ding..*
eh,, mas-mas yang lagi mbenerin apa tadi,, tiba-tiba nimbrung…
X (gak tau namanya) : ngopo..? rit-e melorot po?! Ana sing semledhot po piye kok nganti melorot? *tertawa puas*
A : *asem..!! ngeloyor
cecangkriman gegujenganing para ahli budi, ing tanah pedusunan tembung wicaranipun makaten ing jagad sakurebing langit, salumahing bantala inggih salebeting alam donya punika isi kathahipun manungsa, kacariyos amung kekalih awarni jalu lan wanita, yen makaten pawestri punika inggih boten aprabeda (190) sami tinitah jumeneng manungsa sajati, ananging sareng kula mirengaken cariyos sampeyan sadaya ingkang sampun kasebut ing inggil wau, ingkang kadunungan dating Pangeran kang amaha suci amung jaler kemawon, punapa sababipun teka aprabeda.”
Pringsilan, kahananing purba punika wonten wirayatipun guru manawi amedaraken rahsaning ngelmi pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas, ing atasing amejang dhateng pawestri, wenang kiniyas makaten : ing nalika Pangeran kang maha suci karsa anata malige ana ing dalem Betal Mukadas, jumeneng wonten ing baganing Siti Hawa, punika ingkang wonten salebeting baga : (192) puruna, ingkang wonten antaraning puruna retna, inggih punika mani,
Wonten malih gelaring wanita yen nuju sinangama ing priya, lajeng ambiyantu ing solah obahing raga dadosaken keras maju munduring pasta,
panggosok anuwuhaken dhateng bantering hawa inggih punika gegolonganing rubeda, (195) saged ngenggalaken pamudaring prasa.
nate nyumerepi, pinten-pinten sujanma pawestri, anggenipun murih supados dipuntresnani dhateng semahipun wonten ingkang sami mawi (197) sarana merdhukun utawi maguru aji pangasihan, menggah patrap ingkang makaten wau bebatosanipun kenging dipunwastani leres punapa lepat?.”
“E…., e…., kisanak, kula ngengetaken, sampun enggal-enggal gadhah pangrengkuh tuwin sumengguh nganggep jumeneng dating Pangeran kang maha suci, ing ngriki wonten tetembungan dolananing lare alit makaten : cohung, ora gombak ora (200) kuncung mung anggepe kaya tumenggung, ora jogan ora longan mung anggepe kaya Pangeran. Menggah patrap ingkang makaten wau saestu ageng ing sesikunipun, tur awrat ing kukumipun. Wonten malih cariyos ing Serat Wedatama, inggih tunggilipun ingkang kula cariyosaken ing ngajeng wau, dumunung ing pungkasan kalih dasa sekar gambuh makaten :
Nanging ajwa kesusu, aja pisan wani ngaku-
ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel ngandeling takdir, akantya awas emut, den memet yen arsa momat.
Manungsa wiwit lare dumugining akil baleg, manungsa dewasa agegulang ngelmu rasa, surasa sakyeh pustaka dhateng pangulangipun dumugi ngelmi kang sanyata kasampurnaning manungsa kadi kang wus pinatela ing ngajeng wau sadaya, sarana suruping panampa jatining Allahuthangala, wujude ing badanira karana wus pira-pira, kasebut aneng pustaka, dating Pangeran kang maha kawasa, dumunung wonten manungsa, kang mangka seksi pratandha den cocoken ing
rawat waspa, sesambate (204) melas arsa, iku kang kinarya tandha badane Allahuthangala, bok manawi inggih punika ingkang binasakaken manungsa mendem kitab tasawuf kabatan ing donga sepi, utawi donga sepi (suwung).
Ing salebetipun badhe pulang asmara priya kaliyan wanodya, ing mangka priya ingkang adarbe karsa sanget harda dhateng wanodya, ing sadangunipun apulang asmara hardaning karsa wau, layap liyep luyutipun ngantos dumugi
priya dhateng wanodya dados pikantukipun sami ugi kaliyan pawestri, kinten-kinten bok manawi kadadosanipun bebayi ing tembe inggih pawestri.
Dene kosok wangsulipun yen wanodya, mangka ing sadereng-derengipun sanget kayuyun darbe atmaja priya, saolah kridaning leksana, nunggil kadi ing inggil wau sadaya kinten-kinten bok manawi kadadosaning bebayi lahiripun ing tembe inggih medal wujud kekalih kembar sami priya.
Dene yen makaten saupami lan wanodya sesarengan sami adarbe karsa saolah keidanira nunggil (213) kadi ing ngajeng wau sadaya, badhe gadhah bebayi pinten punika saestunipun para winasis rak inggih sampun galih piyambak sarta inggih sampun gadhah panimbang, menggah kodrating Pangeran kang maha suci dhateng ing atasing manungsa, sayekti kadamel beda kaliyan babi celeng rawa yen garbini, lahirira genjike langkung sadaya.
“Kisanak, mugi sampun dadosaken panggalih, gegiliran gentos kula cariyos, sampeyan mirengaken, ing serat Paramayoga mratelakaken ing lelampahanipun Kangjeng Nabi Adam kaliyan garwanipun nama Babu Kawa, dhateng kagungan putra rambah kaping gangsal sami medal dampit, ing riku atmaja wau badhe kajodhokaken sulayaning rembak sami
dumugining mangsa kamaning priya saged dados manungsa, kaparingan nama Sayidina Sis, dene kamaning wanita boten saged dados manungsa, amung dados erah (215) kemawon, sarehning sampun tetela asaling atmaja wau saking priya, Babu Kawa lajeng ngawon miturut ing pranata karsaning priya, kisanak menggah suraos ingkang makaten wau panampi sampeyan leres punapa lepat?.”
Utawi malih panduk penden-pendening budi, ati, sir, tuwin karep, punika lajeng mahanani layap liyeping prasa ambuka sadaya langening pramana, inggih punika wenganing krida ingkang nami supe, manggen wonten pun temen idhep, punapa saged dados rak inggih boten. Aprabeda sanget kaliyan patrap makaten : oanduk pendening tingal, (223) pangucap, panggonda tuwin pangrunu mahanani layap liyepingrahsa, buka daya langening atma, inggih punika wenganing krida, ingkang emut manggen wonten pun tetep madhep peparengan kaliyan wahyaning mangsa kala, karsanira Pngeran kang maha mulya karsa nitisaken wijining manungsa, yen makaten bok manawi inggih saged dados menggahing patrap pratingkah ingkang makaten punika sanadyan wujuding toya sajun, rak inggih kengging binasakaken beda-beda.
“Mangke ta kisanak, anggen sampeyan lajeng cumeples, saged amestani boten (224) kenging kadamel gampil punika saking pundi, mung tetumpukani, cecaruban, wolak-waliking tembung ing ngajeng wau, suraosipun sampeyan punapa sampun mangretos?.”
Ingkang rumiyin wutah kajenging karsa kalimpekaken wenganing dwara, punika pikajengipun sampun ngantos kalebeting wadhah, menggah sasaminipun pratingkah ingkang makaten wau prasasat toya kabucal ing siti kemawon, layak saged amestani boten saged dados, awit saestunipun boten dangu, (225) toya lajeng asat ingkang kaping kalih tembungipun kala wau makaten, panduk pendeng-pendenging budi, ati, sir, tuwin karep mahanani layap-liyeping prasa, ambuka daya langening pramana punika pikajengipun kahananing wiji suwung amung medalaken toya blaka, dados sesaminipun, upami nanem turus kajeng dhadhap ingkang sampun aking, yen nalaripun inggih leres boten saged semi.
pikajengipun, punika kenging binasakaken jangkep, sesaminipun prasasat ana nem turus kajeng dhadhap ingkang taksih seger, tambah (226) nyarengi mangsa nuju gesanging tetrubusan, yen nalaripun inggih leres lajeng saged sami.
cariyos sampeyan sadaya wau, punika rerembagan bab prakawis ngelmi punapa dedongengan, punapa tembung gegujengan, yen ta kula westani tembung dedongengan utawi gegujengan, dakik-dakiking cariyos ungel wileting tembung menggah patrapipun boten makaten, yen ta saupami kula kawastanan angrembag gaibing ngelmi inggih sanes, awit titikan satunggal-satunggaling golongan lampahipun (227) boten wonten, ing mangka kacariyos ngelmi punika wonten ingkang lampah mutih, saben nedha tanpa lawuh, namung sekul thokthok, laminipun pitung dinten, trekadangan wonten ingkang ngantos pitung dinten, tuwin malih lajeng wonten ingkang lampah pati geni, tilem ing papan ingkang sepi-sepi kadosta kramatan sesaminipun, bilih sampun rampung anggen ipun anglampahi ing riku lajeng nandukaken panyobi, wonten ingkang badanipun kasuduk ing duwung utawi kapentung, warni-warni punapa ngelmi ingkang kalampahan wau, wangsul cariyos sampeyan ingkang sampun gumelar (228) ing inggil wau gegolonganipun bab prakawis punapa?, mugi kersa paring pitedah supados gamp[il anggen kula ngraosaken.”
“Kisanak, duka sampeyan, kula piyambak inggih dareng sumerep. Amung mugi-mugi sampun andadosaken panggalih, kula badhe anyariyosaken wonten tembung paribasan dedamelanipun tiyang pinuju pejah, sawek ketaman pegeling manah, makaten prasasat kadi pepethaning patok nanging bisa manthuk-manthuk, sairip kadi rupaning jodhog, nanging bisa delog-delog. Sayektosipun kisanak kula inggih saweg sepisan punika angraosaken patitisipun pangandika sampeyan, leres sejatosipun ingkang nama ngelmi (229) punika menggah kalampahanipun kedah mawi lampah, wondene anggen kula saged mastani makaten wau ing Serat Wedatama, tunggilipun ingkang kula cariyosaken ing ngajeng wau, sekar pucung amung mendhet sekawan pada, dumunung pada wiwitan, ungelipun makaten :
liniput, kerem ing karamat, karana karobaning sih, sihing suksma ngrebda sakardi gengira.
“Kados pundi kisanak, rak inggih leres menggah ngelmi punika kedah mawi akanthi lampah, dados cocok sanget kaliyan pangandika sampeyan wau?.”
“Pramila sandyan dipun wastanana, dheyos mawi bebedan utawi reca mawi clana, inggih nariman awit manawi kapanduk dhateng nalar ingkang makaten wau, sinten manungsa ingkang saged amilih karana sampun anyeplesi dhateng
lali iya digepuk. Boten langkung ing mangke bebasan amung pasrah jiwa raga, mugi-mugi lumuntura asih welasing sumitra, aparinga berkah sajarwa leksanane kang sanyata, tumitah ing alam donya.”
namining, manik, utek, utawi polo, sarta sampun sok nedha ulamipun.
buron wana sasaminipun inggih punika ingkang binasakaken manungsa purun ngangge dhateng patrap awon, ing mangke kacariyos wonten tembung pangandikaning para sujana, suraosipun makaten : sing sapa manungsa gelem nglakoni tumindak marang panggawe nintha sayekti bakal anemu papa, wondene pangandikanipun para sujana ingkang makaten wau, bok manawi karsanipun asung pralambang minangka pasemon, saking sanget pangowelipun dhateng para manungsa ingkang sami kadunungan muda miwah paguning budi, awit para sujanma anggenipun purun nglampahi dhateng pandamel nista wau jalaran saking dereng nate (242) pisan-pisan srawungan dhateng atining tata krami, utawi dereng nate pisan-pisan kapranggul raosaken dhateng suraosing ngelmi sejati, kasampurnaning manungsa prmila binasakaken dereng uninga ing tata krami, utawi malih binasakaken dereng srawungan ing ngelmi, punika menggah liripun makaten : dik wau pratelaning wewejangan ingkang sepisan, ingkang sampun kasebut ing ngajeng winastanan wisikan ananing dat, sampun anyebataken menggah dating Pangeran kang maha suci punika, manawi karsa micara muhung ngagem lisan kita, yen karsa anganda muhung ngagem grana kita, yen karsa miyarsa, muhung ngagem ing talingan kita, yen karsa ningali muhung ngagem ing netra kita.
ingkang kaping wolu dipun wastani sasahidan, sampun nyebutaken makaten : iya sejatine kang (243) ingaran Allah iku badaningsun kang ingaran rasul iku rahsaningsun, kang ingaran Mukhammad iku cahyaningsun.
Wondene pratelaning cariyos ingkang makaten wau, manawi kirang gumatok ing panggalih, ing ngriki wonten cariyos malih kangge minangka saksi, nukilan mendhet saking surat maksuding
mratelakaken kadis pangandikanipun kangjeng Nabi Mukhammad rasulullah, kajarwakaken makaten : aningali Ingsun ing Pangeran Ingsun, iya kalawan Pangeran Ingsun.
Tembung mikrad, tegesipun angluhuraken paningal saking adam maring asaling Pangeran, ing mangka klajeng wonten manungsa, ingkang
afngale Allah, inggih punika tetep rahsaning Allah.
Semangga kisanak, karaosaken kalayan sayektosipun ingkang ngantos dumugi ing dalem raos, bok manawi inggih lajeng kraos liripun makaten sinten manungsa ingkang purun nglampahi (246) dhateng tindak lan pandamel nista, inggih punika sami ugi kaliyan damel kanistaning Pangeran, sinten manungsa ingkang purun agawon-awoning salira, inggih punika sami ugi kaliyan angawon-awoning Pangeran. Sinten manungsa, ingkang purun damel sawiyah-wiyah dhateng salira, inggih punika sami ugi kaliyan adamel sawiyah-wiyah ing Pangeran. Sinten manungsa, ingkang purun angremehaken salira, inggih sami ugi kaliyan angremehaken dhateng Pangeran. Sinten manungsa, ingkang andamel camah ing Pangeran.
“Kisanak, kula sanget kepengin sumerep tembung sakedik punika, pipiridan saking punapa dene wonten tembung islam ingrasul, punika gadhah
sakedik gadhah teges kathahipun samanten, saking panginten kula pepatokanipun pancen sanes kaliyan tembung ing ngajeng wau sadaya liripun makaten kala wau sampun nyebutaken tembung islam, tegesipun pasrah utawi slamet, tembung rasul tegesipun inggih rahsa dados bilih wonten tembung islaming rasul punika tegesipun (248) rak inggih slameting rahsa, prmila kula kaget dene boten makaten tegesipun punika kados pundi?.”
Niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyaku amancurat mancorong kadi cahyaning Pangeran kang maha kuwasa. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang makaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. Ing sasampunipun
pratingkah sami busana ingkang sarwa pantes, sarta angeganda wida, sasampunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhanten ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salebeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika (256) :
Ingkang rumiyin, amuntu pangesthi, sedya jumeneng ing betal mukadas, tegesipun niyat anjenengaken kahanan salebetipun puraya pasuciyan dumunung ing konthol.
Ingkang kaping kalih, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara nala, tegesipun senseming manah, inggih punika kahananing birahi, tegesipun sengsem utawi branta, tumus dados jumemening purba, tegesipun wiji dumunung ing pringsilan.
Ingkang kaping tiga, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara tura, tegesipun sengseming pandulon, inggih punika wahananing hawa, tumus dados jumenenging kanta, tegesipun jengereng, dumunung ing mani.
Ingkang kaping sekawan, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara turida, tegesipun sengseming pamirengan, inggih punika wahananing karsa, (257) tumus dados jumeneng ing warna, dumunung ing madi.
Ingkang kaping gangsal, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara nada, tegesipun sengseming sapocapan, inggih punika wahananing cipta, tumus dados jumeneng ing rupa, dumunung ing wadi.
Ingkang kaping nenem, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara tantra, tegesipun sengseming pangrasan, inggih punika wahananing pangrasa, tumus dados jumeneng ing suksma, dumunung ing manikem.
Ingkang kaping pitu, lajeng amusthi ngesthi aji asamaragama, tegesipun sengseming salulut, inggih punika wahananing wisesa, tumus dados jumeneng ing atma, dumunung ing rahsa.
Wondening sang wanita ingkang rumiyin ugi muntu pangesthi sedya dumunung ing Betalmukadas, tegesipun niyat anjumenengaken kahanan salebeting puraya pasucian, dumunung ing baga. Ingkang kaping kalih lajeng amusthi ngesthi pambukaning (258) aji asamara nala, tegesipun sesngseming manah, inggih punika wahananing birahi, tegesipun sengsem utawi brangta, tumus dados jumeneng ing purba, tegesipun wiji, dumunung ing purana. Ingkang kaping tiga, kaping sekawan, kaping gangsal, kaping nenem, dumugi kaping pitu, boten aprabeda kados pamusthining kakung wau.
Ing sasampunipun samekta pangruktining sakaliyan, lajeng sami kakaronsih, andumugekaken karsa, dene patrap lan pratingkah tumanduking pulang asmara, saestunipun bab makaten punika kadamel pipingitan, sinten ingkang saged uninga amung kinten-kinten yen anithik lelabuhanipun, wiwit duk murwani wau dumugining ngendhon kados inggih sae, liripun bok manawi inggih kados caraning manungsa, sarta boten angicalaken ing tata krami, kados-kados bok manawi inggih punika (259) ingkang kasebut anggendam langening pramana, ambuka kahananing atma, ingkang badhe pinurwaning wicaksana.
Wonten malih cariyos lelampahan Seh Siti jenar inggih Seh Lemah Abang, pepuntoning tekadipun murtat ing agama ambucal dhateng sarengat saking karsanipun negari, patrap ingkang makaten wau kagalih ambebaluhi andamel risaking pangadilan,
wiyosipun ludira nlutuh awarni seta, amesat kawandha muksa, datan ana kawistara nulya ana swara lamat-lamat kapiyarsa, surasa paring wasita, dene ta carita kula lugu mung methik Pustaka, pamacakipun rinenga ing kidung Kinanthi sekarira, pratelanya kasebut ing ngandhap punika :
andhemi, iku panganggone donya, tekeng pati nguciwani.
Sajti-jatining ngelmu, lunguhe cipta pribadi, mustinen pangesthinira, ginileng dadi sawiji, wijanging ngelmu jatmika, neng kahanan eneng-ening.
“Kisanak, anggen sampeyan cariyos kula sturi kendel rumiyin, kula badhe pitanglet, sampeyan punika punapa pinuju gerah, warninipun kula tingali kados kenging sesakit benter minggah, lajeng lungkrah, dhateng kaengetan lajeng bibrah, gegineman inggih lajeng boten saged genah, temtunipun ingkang mirengaken inggih sisah. Suwawi ta kisanak, kagaliha anggen
andadosaken ing panggalih, sewu-sewu ing kalepatan kula, mugi-mugi kisanak aparinga pangaksama, karana anggen kami purun wicanten akathah-kathah ingkang makaten wau, sampun kagalih yen punika medal saking Santya Budya, miwah martaning manah kula boten pisan-pisan darbeya kedal ingkang samanten kasaripun, rak inggih sampun terang lan tetela yen punika medal saking sawantah pegel sarta sempelah ing manah kula blaka, dene menggah wontenipun thethukulan ingkang makaten wau inggih jalaran saking gluyur-glayaring cariyos samp[eyan, liripun makaten : menggah cariyos duk ing jaman (270) kina-kina kadosta
Ingkang kasebut wonten ing Serat Centhini, kacariyos wonten satunggaling wanodya anama Retna Dewi Tambangraras (276) sampun awanci dewasa, salebeting batos sedya boten purun apalakrama manawi boten kagarwa dening priya ingkang saged angresmeni wonten salebeting supena, ing wasana lajeng wonten satungiling priya taksih jejaka ingkang karem bangun leksana brata, ajejuluk Seh Amongraga darbe sedya mlebet dhateng patembayaning Sang Dewi wau, duk saweg dumuginipun anjujug lenggah ing pandhapi pinangihan dening yayah renaning Sang Dewi. Sasampunipun bage binage Seh Amongraga ajarwa nglairaken sejating sedyanira, ing riku Sang Dewi Tambangraras tinimbalan dening ingkang rama, kinen manggihi dhateng
pangrasane (277) sinanggama kalayan Seh Amongraga, ngantos dumugi karsa pamudharing prasanira, pramila Sang Retna Tambangraras lestantun lajeng dados garwanipun Seh Amongraga.
Wondening bilih sampeyan pitanglet tembung ingkang asring saged amberat kanepsoning liyan, punika dipun wastani tembung pangalem, panembah pangluluh, punika pangasih-asih sarta akauti panujuning prana lan empan mapaning tata krami, yen ta menggah patrap ingkang makaten wau tumrap dhateng sujana priya utawi janma wanita sami wanita dipun
dhateng priya tembung wau kawastanan pangungrum utawi tembung manuhara, pramila ingkang kasebut ing Pustakaraja Weda jamanipun Maha Prabu Aji Pamasa ing Nagari Witaradya, pamacaking tembung mawi sinawung ing kidung sekar Kinanthi suraosipun makaten :
Wangsul wicanten sampeyan ingkang kathah-kathah wau, sedyaning panggalih badhe amelehaken dhateng kula, ananging sejatosipun sampeyan dereng tampi sarta dereng mangretos dhateng suraosing cariyos kula sedaya wau, dados kalebet ing tembung salah surup utawi lepat panampi, duk waunipun, kula anyariyosaken lelampahanipun para wali utawi lelampahanipun para auliya sami ambucal sarengat boten angagem sacara lampahing raga.
Lajeng anyariyosaken malih lelampahanipun Seh Siti Jenar ugi ambucal sarengat, wasana sareng
saraganipun, dados menggahing suraosing cariyos ingkang makaten wau genahipun sinten manungsa duk gesangipun wonten ing alam donya (287) ambucal sarengat boten ngangge dhateng sacaraning raga, wekasan sareng dumugi ing delahan kumpul raga kaliyan nyawanipun, mila kula ngalam, kacariyos lelampahanipun ingkang makaten wau sae.
Ing mangke kula angulur malih cariyos supados kaanggea minangka saksi tuwin tetimbangan kaliyan cariyos ing ngajeng wau, duk nalika ing jaman
saking marasepuh anama Begawan Bagaspati, kacariyos sareng katempuh ing karya nuju prang adu prabawa lelawanan
Candhabirawa sami sakala medal saking guwa garba, awarni lare bajang tur kera ing riku Bambang Narasoma lajeng ngandika
saking Bapa Bagawan Bagaspati tekan ing saiki isih ana ing tanah pegunungan mesthine ya aka kekurangane sawatara, ing dalem sadina-dinane lagi bisa nganakaken rerampadan kehe telung puluh piring, dene ing emben yen ingsun wus tumeka ing praja sanadya jaluka kareman rerampadan satus piring sadina klawan pepanganan kang enak-enak ingsun bisa anutugi, balik ing samengko ora luwih ingsun mung jaluk pangapura ing sira”. Candhabirawa mangsuli makaten :
mungguh tumrape marang ingsun, yen sira tuwuk pambuktinira dadi ingsun tan entuk mangan sarta luwe, yen sira tansah karem nendra ingsun melek salawase, yen sira anjurungi nepsu angkara murka tumrape raganingsun kadi binasmi ing salawase, mulane aprabeda duk ingsun isih melu marang Bagawan Bagaspati raganingsun saben-saben lemu-lemu thipluk=thipluk awit si
sasampunipun kapratelakaken pabenipun Raden (293) Narasoma kaliyan Ji Candhabirawa wau, menggah gagathukanipun lampah sekawan golongan : 1. Sarengat, 2. Tarekat, 3. Kakekat, 4. Makrifat kasebut ing ngajeng wau kula sumonga ing sampeyan.”
Amurwani wit anom kariyin, lire anom iku isih tuna, durung akeh luwangane, beda lawan kang sepuh, lire sepuh iku nyepuhi, nyepuhi
mangkono kaki, tan jumeneng arane wong tuwa, tuwa mung tuwane bae, (296) basa tuwa puniku, angandelaken tuwane sami, yeku wong tuwa ampas, kapapas ing kawruh, lire ampas iku raga, raganira wus cape luwasing kardi, mangka ing jro suwunga.
Aja iku wong cupet ing budi, duk anome tan purun tatannya, ngandelaken kuwat rosane, tan
“Leres kisanak, lakar cocog sanget kaliyan lelempahanipun badan kula, nalika taksih anem wiwit duk (297) mila gegolongan royal (blunthah) karem nyemataken dhateng sahwat tuwin tetedhan malah dumugi sapunika sanajan suda inggih namung sawetawis, wangsul kalajenganipun cubluking, kethuling pambudi kula pangasahipun kamurih landep utawi lantiping pangrahita, boten langkung kula amung nyumanggakaken ing sampeyan, ing mangke kula andumugekaken kuwur, kuwur, kodhung tuwin bingunging manah kula, sabab angraosaken suraosing cariyos sampeyan wau, dene wonten tiyang pejah nyawa kumpul kaliyan jasadipun, punika menggah patrap lan pratingkahipun kados pundi?.”
Wonten pralambang dinapur kadi rerembananging peksi tetiga ingkang 1. Awarni peksi gemak, ingkang kaping; 2. Awarni peksi platuk bawang, ingkang kaping; 3. Awarni peksi prekutut, kacariyos menggah lelampahanipun nuju satunggaling wektu peksi gemak wau, saba wonten pepangul hardi satepining samodra sarta kekipu wedhining gisik, boten antawis dangu ing riku kedhatengan peksi (299) platuk bawang, ing sasampunipun
Wontên malih kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau kagalih
Wau kang murweng don luhung, atilar wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing jamaning pati,
gendhu-gendhu rasa, info, jelajah, senyum	Ana sing takon dadine inyong crita:
Ning tataran Jawa Dwipa kira-kira neng sekitare Gunung Slamet ana kerajaan cilik sing ketlingsep sejarah alias
ya kebone ramane lan kakine inyong. Tapinen ana versi liyane sing nyebutna Ciwunut kuwe ngablak-ngablak sekang kebone kakine inyong terus tekan ngidul nganti maring perek Karang Blimbing (endi maning kuwe?). Dadi, sedulur kabeh angger pengin ngerti Ciwunut neng endi,
NTB), cengkeh (gweh, meh kelalen), terus cemara nggo inepan manuk prit, utawa pines (njaluk man rakim), nangka bunder (ning legok ana), gandaria (ananne ning
layang ulem bahasa jawa supitan Tuladha Serat Ulem
gambare ono sing lagi ngremo….ono sing dadi suporter…. 😀
ingkang bakul dawet kagem takjilan. sumonggo mas,tak pados upo rumiyin kagem mangkeh sonten……nuwun…pamit njih….
Matursembah nuwun… Damailah Negeriku, Sejahteralah Nusantaraku.
SUARA said:	May 13, 2014 at 7:38 pm	……………. CAKRAMANGGILINGAN SYSTEM …………..
Kagem sederek sedaya, nderek urun rerembagan
Sugeng rawuh lan maturnuwun sampun kerso anjangsana ten pendopo, supados kito sedoyo saget nguri-uri lan pikantuk kawruh budoyo sejatining bongso, monggo dipun lanjut wewedar hayuning ulasanipun bab Medang meniko, maturnuwun sanget
sumangga dipun penggalih. aneh to? Nuwun.
sabdadewi said:	July 8, 2014 at 7:41 pm	Sugeng dalu @ Bpk Adi Heru Husodo,
Maturnuwun, sugeng rawuh ten pendopo, Menawi inggih leres, Thailand, Malaysia lan lintunipun
nulise wektu sik podo ngangsu kawruh kae,
“lha piye, biyen durung paham je karo opo sing dimaksudke sukses kuwi, lha saiki rodo mudeng ngono kang”, suwun-suwun
sejatining gesang…, mugya saged mrenani gesang kita sedaya…, kula namung saged urun rembug mbok bilih sageda migunani tumrap sasami. amargi kita sedaya ujudipun kangge lumantaraning Gusti, hanetepi titah Gusti..,
manunggaling cahya sejati, kados bab nginggil meniko ingkang dipun serat Kidimas Wongalus…, matur sembah nuwun ..
Nuwun ki. Pembabaran panjenengan mugoi ndadosaken warna-warni petunjuk kagem nglampahi samudra makrifat sinten kemawon.
Yth kangmas Hadi Wirojati, sami-sami kangmas. Kulo injih kepengen meguru kalihan panjenengan ingkang langkung tresno nguri-uri budaya olah rasa ingkang adiluhung meniko.
fotografi kilat.[1] Dhèwèké biyasa diarani Land.[1] Land lair taun 1909. Land nemokake fotografi kilat nalika taun 1947.[1] Land uga ahli fisika.[1] Sadurunge Land nemokake fotografi kilat, proses fotografi suwe banget, malah nganti pirang-pirang dina.[1] Kanthi fotografi kilat, ora mung cepet nanging uga bisa ngirit bayare.[1] Kanggo nemokake sistem fotografi kilat, Land kudu ninggalake Harvard lan nindakake panaliten ngenani polarisasi cahya.[1] Rong taun candhake, dhèwèké kasil nemokake sawijining filter polarisasi, kang dadi lensa
ngurus babagan produksi filter, kacamata, lan lampu.[1] Sawise sepuluh taun, ya iku taun 1947, Land nemokake flm kilat polaroid kang digunakake kanggo poto.[1] Wiwitane, filem iki digunakake ing kamerane dhewe, banjur diwenehake marang masarakat.[1] Sawise iku, taun 1963, Land nemokake polacator, ya iku filem berwarna kang wiwitan kang bisa diproses kathi wektu kang cepet utawa kilat ya iku wektune mung semenit.[2] Panemon iki ndadekake fotografi ngalami revolusi nganti sansaya ngrembaka ing donya.[2] Land tinggal dunya nalika taun 1991.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Edwin_Herbert_
Posted by sabdadewi in Bahasa Nusantara Adalah Induk Dari Bahasa Sansekerta, ~ Bahasa & Sastra ~	≈ 54 Comments
Pamuji rahayu kang samya pinanggih kagem poro sedulur lan sederek sedoyo…
opo ngendi maneh kuwi. Wong jowo dasare nriman, wes babahno wong ngomong opo, sing penting nyatane. leres toh pak dhe….?
Seplawan....24 BAB II PERTENGAHAN....26 2.1 Pangeran Benowo Putra Sultan Pajang....26 2.2 Pelarian aAgung Tahun 1677M....31 2.3 Raden Ajeng Rara Tungle....36 2.4 Kanjeng Raden Adipati Aryo Danurejo....40 2.5 Hadiah Garwo Dalem Sesuhunan Prabu Hamangkurat Agung....45 2.6 Kyai Brengkel....49 BAB III PRA PERANG DIPONEGORO 3.1 Raden Ngabehi Resodiwiryo....55 3.2 Peristiwa Dengan Pepatih Dalem Kasunanan....62 BAB IV PERANG JAWA DI TANAH BAGELEN....71 4.1 Pangeran Kusumoyudho....72 4.2 3 Oktober 1828 Di Bagelen....80 4.3 Raden
Perundingan Khianat....94 BAB V KADIPATEN BRENGKELAN....104 5.1 Raden Adipati Brengkelan....104 5.2 Kanjeng Raden
LahirSUYUDANA LAHIR1 Jejer ing nagari Ngastina, Prabu Krisna Dipayana mios ing pancaniti, ingkang sumiwi putra Raden Arya Dastrarastra twin Raden Arya Widura, miwah patih Gandamana, Resi Dewa Brata pinuju tugur wonten Ngastina, awit Retna Anggendari anggenira wawrat sampun dewasa**1. Ingkang dipun rembag anggening anggarbini Dewi Anggendari wau, dene sampun dewasa dereng wonten antawisipun lair jabang bayi**2. Srinata lajeng angarsa tindak ing kaputren
LDII.2 Madeg ing gupit mandragini, sang padmi wara Dewi Ambiki twin Retna Ambini, miwah putra Dewi Kunthi Nali Branta. Imbal wacana, dene sang nata dangu dennira mios ing pancaniti. Dereng watawis dangu kasaru rawuhipun nata Krisna Dipayana, pinethuk ing garwa, miwah Dewi Kunthi methuk aken ing raka Raden Arya Pandu Dewanata, Dewi Madrim tan pisah, sampun satata lenggah. Sri Krisna Dipayana imbal wacana, anggenira dangu mancaniti. Sang prabu
ing nagari Gumbarja, Sri Yaksendra prabu Kala Werdati, ingadep patih Kala Pramuka, emban yaksi nama Yaksiki**1, ingkang rinembag, badhe males ukum dateng raja Ngastina, duksedaning rama dening prabu Krisna Dipayana**2. Emban Yaksiki amambengngi, luung anduta punggawa ditya rumiyin supados adamel margi ngiras mepag wadya bala, awit dereng
samampta, lajeng bidal Togog twin sarahito dadya cucuking lalampah**2. Mangkono lampahira. Sareng dumugi ing margi kapapag wadya Ngastina ingkang andum barana dateng para fakir miskin. Wasana sulayaning rembag dadya prang**3. Mboten wonten kang kasarran lajeng
Swara**2. Ingkang rinembag, putra kakalih sami kepengin suwita ing nagari Ngastina**3. Wasi Teja nata suking galih**4. Bambang Teja Sabawa twin Bambang Teja Swara nuun pamit rinillan. Lajeng bidal ingiring cantrik kakalih, lajeng lampahipun. KamusWasi Teja Noto = Wasi;
Madeg ing jonggring saloka, Sang Hyang Guru miyos lenggah ing marcukanda, ingadep para jawata, ingkang mungging ngarsa Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brama, twin Sang Hyang Endra, Sang Hyang Sambu, Sang Hyang Yamadipati**1. Sang Hyang Miwah ngandika marang Sang Hyang Kaneka Putra**2. Punapa ingkang dados gegering suralaya**3. Sh Narada matur; punika pratigya nira Retna anggendari, karya cacangkoking prang Bratayuda Jaya Binangun**4, Sri Krisna Dipayana sampun anekseni, ing benjing dadosing prang, Sang Hyang Narada sampun tumurun maring Ngastina**5.
garwanira kang putra raden Arya Dastrarastra dyah anggendari arsa ambabar**5, marma sang resi gugup arsa tindak marang ing Ngastina**6,
Yaksendra dupi miyarsa duka yayah sinipi, lajeng dawuh dateng patih Kala Pramuka, kinen siyaga kaprabaning ngayuda karsa
Madeg ing nagari Ngastina, ing dalem kaputren prabu Krisna Dipayana, anjenengi dennira arsa ambabar Dyah Anggendari**1. Kasaru rawuhira resi Bismo. Prabu Krisna wawarta, lalampahan nira ingkang putra**2.Resi Bisma matur; punika sampun karsaning jawata,kaelokaning lalampahan lahiripun jabang bayi badhe ujud satus kaselappan wanodya**3. Kasaru gara-gara andatengi, rawuhira Sang Hyang Kaneka Putra, praptanira sasanti mring prabu Krisna Dipayana**4, ngungudang ngandika; eeee, kaki prabu Krisna Dipayana, wruha nira, ingsun iki angemban dawuhe Hyang Sukma Kawekas**5, iku sutanira kang anggarbini, wus kinarsakake dene Hyang Sukma Kawekas**6 sutane Dyah Anggendari lair satus kaselappan wanudya, iku diarani Kurawa**7, ing tembe iku dadi mungsuhe anak Kunthi Nali Branta**8, ing tembe prang Bratayudha Jaya Binangun**9. Sang Dyah
inggih bela prasetya, ing tembe prang jaya binangun hamba dadoso tatawuring prang, saraya nira putra kula Pandawa**4.
aja sira walang ati, amarga kabeh-kabeh mau atas karsaning jawata luwih**2, ing tembe putra nira kang pamadya wus pinasthi anurun aken para nata ing tanah jawa, suwunnen kewala marang jawata**3. Sri Krisna Dipayana amit mring putra arsa miyos sineba, Dyah Kunthi twin Dyah Madrim sumongga, nyuwun idin arsa semedi, kang rama anjurungngi, sigra jumeneng arsa
ing pancaniti, ingkang sumiwi putra Raden Arya Pandu
Sri Krisna Dipayana jumeneng ing dampar ngandika**1;
karsa martapa wonten ing sapta arga, wukir retawu, sisilih Begawan Abiyasa**3. Para ratu manca praja samya saur paksi ; kang putra tinarik astanira, linenggah aken ing dampar**4. Para nata manca praja twin para punggawa, patih, samya ngabekti mring Sri Pandu Dewanata**5. Kasaru geger ing jawi, praptanira kang Parang Muka saking
kinantennan kang rayi Raden Arya Widura**7. Sang resi Dewa Brata, patih Arya Gandamana miwah para punggawa samya medal ing jawi, amethuk aken mengsah**8. Dupi prapta ing jawi, sampun panggih kaliyan mengsah, ayun-ayunan sak langkung remening prang prabu Kala Werdati pejah dening sang resi Dewa Brata, lajeng sampak, patih Arya Gandamana twin Raden Arya Widura ngamuk punggung,
dipimpin: Ki Ageng Butuh, Ki Ageng Pengging, Ki Ageng Bayubiru, Ki Ageng Sela, Nyai Ageng Giri, Nyai Ageng Serang, Nyai Ageng Malaka, Nyai Ageng Blambangan,
niku jenis kewan ingkang urip, wonten zat ingkang nguripi, yen mboten wonten zati penguripipun nggih disebut jasad utawi bathang macan kucing… hehe
terbayang ngisis, lah kok mak mbedhundhuk kebayang ngiblis??… oalah kepikir nopo maleh niki?? wonten hubungan nopo ngiblis kalean ngisis nggih??… yo wis badhe ngisis maleh nggih… 🙂
senyum said:	September 2, 2014 at 11:39 am	@JDD
Macan ya macan lan kucing nggih kucing, bentenipun ageng lan alit kemawon, prinsipipun sami kemawon sami kewanipun,
priyantun sepuh adiluhung : ” njangkar …”
@ PS, ora pantes nyenkuyung aran jeneng mu iku..
ngisin ngisini bumi lan tuntunan Jowo wae…
senyum said:	August 14, 2014 at 11:15 pm	@jeng Dewi,
Jagad (Sang Pembuat Jagad), Gusti Kang Gawe Urip (Sang Pembuat
Kehidupan), Gusti Kang Murbeng Dumadi (Penentu nasib semua mahluk) ,
geni, nganakake banyu manggon ing banyu ora teles dening
kidung dhandhanggula, digambarkan sebagai berikut: Ana pandhita
akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi
nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, tapake
iku wong sing agamane Islam? Opo sing duwe ide Inkusisi ning Spanyol iku wong Islam? Sampeyan
Kados sampun kita semerepi sadaya bilih rikala tanggal 10 November 1945, ing kotha Surabaya wonten prastawa perang ageng ing antawisipun arek – arek Surabaya ngusir penjajah ingkang mbonceng Inggris (sekutu) lumarap ing tanah Jawi. Saking semangat arek-arek Surabaya lan kalajengipun pejuang rakyat ing daerah sanesipun. Ing salajengipun damel horehing donya, ngantos Dewan Keamanan PBB tumut campur tangan ngengingi prastawa punika.
Indonesia. Ing pengetan punika boten kula jlentrehaken sedaya prastawa ing tanggal 10 November 1945, nanging semangatipun ingkang kedhah kita betahaken. Semangat pejuangan pahlawan kangge nindakaken pejuang ing babagan pembangunan.
Kanthi rahmating Allah SWT Pahlawan Indonesia sampun saged ngrebat wilayah Surabaya. Kula mboten saget ngalekaken mekatin kemawon pejuanganipun arek Surabaya ingkang dipun pimpin dening panjenenganipun pejuang ageng, inggih punika semangat Bung Tomo, ingkang kanthi sora ngagungaken asmaning pangeran :
“ALLAHU AKBAR! ALLAHU AKBAR!”
Jiwa lan semangat 10 November taksih wonten ing jaja-jaja bangsa Indonesia kangge mbangun negari Indonesia. Kanthi berjuang “Sepi ing pamrih rame ing gawe”.
Kathah para pejuang ingkang ndepani bantala mbela bangsa lan negari. Kangge putra lan puthu ing tembe. Pramila mangga sesarengan kita lajengaken punapa ingkang dados pejuanganipun para pahlawan.
Ing salabeting kita merdika kita taksih berjuang, mboten kangge merangi penjajah nanging kangge merangi kemiskinan lan kebodohan.
Pramila mboten wonten awonipun mangga kangge ngenget jasa pahlawan., kita ngeningaken cipta sekedhap kangge para pahlawan ingkang sampun gugur ing medan juang. Mugi-mugi amal lan kesaenanipun ketampi ing sisihing Gusti.
Kula cakepi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kirangipun atur mawantu – wantu nyuwun pangaksama. Mugi – mugi bangsa kita angsala taufik lan hidayah.
Wassalamu’alaikum wr. Wb. Nuwun.
cuman sayang podo takon sing paling cepet numpak opo neng jember ? kapal terbang? lho wong lapangan
sing metu slah siji-ne yo blog iki…
aq ki cah jkarta,..lahir neng purworejo.
ono no hp misterius 2 ngehubungi aq ae,…tak lacak, nah iki sing
Jean-Baptiste-Gabriel-Joachim Dausset (lair 19 Oktober 1916; umur 100 taun) piyambakipun inggih punika imunolog Perancis. Piyambakipun angsal Bebungah Nobel Fisiologi utawa Kedhokteran nalika taun 1980 sesarengan kaliyan Baruj Benacerraf sarta George Davis Snell kangge panemuan kaliyan pencirian gen ingkang njangkep wonten ing kompleks histokompatibilitas mayor.
Amargi Bebungah Nobel ingkang nate dipuncepeng sarta anugerah saking Televisi Perancis, Dausset saged ndamel Pusat Studi Polimorfisme Manungsa (CEPH) nalika taun 1984, ingkang sapunika asmanipun sampun dipungantos dados Foundation Jean Dausset-CEPH.
Cithakan:Penghargaan Nobel dalam Fisiologi atau Kedhokteran Cithakan:Penghargaan Wolf bidang Kedhokteran
NobelLair 1916Rintisan biografi èlmuwan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 18 Oktober 2016.
lan nyuwun pirso …… AMALAN NIKU ARTINE NOPO NGGIH???????
Lakunane po mung koyo ngunu ae?
SATRU SAKETI PADA MATI SAYUTA PADA WUTA SEWU PODO TURO YA INGSUN SEJATINING ILAFI PINAGKANE AMA KABEH PINANGERAN JITMA KABEH LA ILAHA ILLALLAH MUHAMMADUR RASULLULLAH.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 29 Maret 2013.
Kabar kongo .com " Mangudi ing tumindak kang becik,lan sugih paring
Nyuwun Sewu, meh klentu nulis “cantik uda” untung dereng di click ….
Balas	On 14 Oktober 2010 at 22:17 cantriek yudha said: podo ndhuwe TIMUNe…ra pareng
ndhusel2 ki RANGGA sugeng dalu ki,
Balas	On 14 Oktober 2010 at 22:10 Widura said: Malem nGGer Satpam …
cantriek yudha said: Halaman-e DEWE2 ki RanGGA, ra pareng
Balas	On 14 Oktober 2010 at 22:11 cantriek yudha said: sugeng dalu ki SENO
Balas	On 14 Oktober 2010 at 22:15 cantriek yudha said: we-lah sing Dhuwe Kunci “SEREP” ning
Ngarep GANdok…..Mblayuuu, Eiit-eiit
Sejak pagi Dijowal jawil karo cantrik dan mentrik, mung iso mringis lan mesem, nanging yen sing jawil mentrik ayu ,, ya langsung ngguyu ….
Padmi said: Saiki koh pada sregep niliki halaman unduh.. pancen pada nekat kiye para cantrik angger sakau. Jlalatan tekan ngendi-endi ora.
Balas	On 15 Oktober 2010 at 10:35 Kartojudo said: Lha kepiye Jeng, arep ngunduh…..ya ora bisa..ya terpaksa turun
monggo..momggo katuran mlebet Ki Tatas lan Ki Masngabehi
nyuwun pangapunten, badhe ngersakne ngunjuk menopo?
mangke ingkang kagungan duka lho Ki….. he he
Balas	On 15 Oktober 2010 at 15:56 miss nona said: Waduh nyuwun pangapunten, wedange isih dimasak, 20 menit lagi yo..
Eh koyoe wis dadi, monggo njuk’ane disruput, tapi alon2 yo, isih panas iki
Balas	On 15 Oktober 2010 at 16:33 emprith said: Ki Kartojudo ki kok ngoten, lisah lan korek lak kagem masak damel wedang.
menawi ngagem aji html kok kadose dereng diwedar ki, ngapunten menawi dipu singidaken gandok sebelah kados wingi
nyuwun ngapunten Ki…. wonten layar kula ugi taksih petengan…
Balas	On 15 Oktober 2010 at 19:52 bancak said: leres kangmas, panci peteng dipet tanpo lintang, duko menawi kadang sanes ingkang sampun
GAWE WIRANG WAE Balas	On 15 Oktober 2010 at 22:20 sukasrana said: lha enggih niku, nek dha ribut rak dadi mirang-mirangke ta ???
mênawi taksih dèrèng cêkap nggih ngagêm åndhå kemawon.
tembok (apa ta jenenge jaman biyen iku) sisih lor wonten angin-angin.
Mbok kulo tak bancik IP ne kemawon…
Balas	On 16 Oktober 2010 at 09:07 P. Satpam said: he he he ….
lingsem kulo menawi dipun tangkleti IP, rumiyin mboten patos sregep sinau.
eh…, IP menapa ingkang dipun kersaaken Ki Pandan?
On 16 Oktober 2010 at 09:15 pandanalas said: Nganu Pak Lik…IP bangsal kencono
Balas	On 16 Oktober 2010 at 00:12 cantrik bayuaji said: Nuwun
Wanci madyå ratri cantrik Bayuaji sowan, ngêndit buntêlan:
Balas	On 16 Oktober 2010 at 06:06 honggopati said: Matur nuwun P. Satpam sampun kepareng ngunduh.
Matur nuwun Ki Ismoyo, awit scaning panjenengan poro kadang saget nyicipi pasugatanipun terus-terusan.
Matur nuwun Ki Arema ingkang sampun paring gandok kanti dijagi Satpam ingkang simpatik.
Balas	On 16 Oktober 2010 at 06:11 honggopati said: Matur nuwun Ki Bayuaji dalah kadang cantrik ingkang sampun mbedah masalah “wirang”. Yen mboten klentu
Milanipun poro koruptor sampun mboten gadah isin, awit imanipun sampun mboten wonten.
Balas	On 16 Oktober 2010 at 06:47 sukasrana said: matur nuwun. sudah ngundhuh.
Balas	On 16 Oktober 2010 at 09:12 pandanalas said: Pengin mbuktiin endi sing asli..
sapa ngerti ana mentrik sing rawuh, tak jak ngobrol dhewe sak durunge gandhok dadi rame.
Balas	On 16 Oktober 2010 at 19:17 sukasrana said: nyalawadi, … sepi mamring kok sing digoleki mentrik, … ngatos-atos ki, lola-laline nek enten setan liwat lho, …
Balas	On 16 Oktober 2010 at 19:28 sukasrana said: katur dhumateng sanak kadang ingkang:
keparenga kula nyuwun seserepan perkawis tata cara adat jawi “ngundhuh mantu”.
mangga kersa, badhe kababar ing riki utawi lumantar serat maya yahoo.
POt ngarep PEnDOPO Pdls…!!!
Eeeh-Eeett,…pak De tetep ning POS JAGA, kunci
biar cantrik yang Ambel. seKalian masoek nGAbsen,
Balas	On 16 Oktober 2010 at 22:09 cantriek yudha said: monGGo2 kiSANAK…NIsanak, wektune BOYOngan
Balas	On 16 Oktober 2010 at 22:29 kompor said: siap-siap, atur napas,ambil ancang-ancang,
Pagelaran WAYANG KULIT dalam Rangka Dies Natalis UNDIP 55
September 28th, 2012 | Author: Suyatno FKM UNDIP
Tiramisù (Tiramesù) ya iku roti keju kang diwur-wuri bubuk kakao ing dhuwure.[1] Roti iku dadi panganan trakhir kang dipangan karo sendok, saengga kelebu panganan "al cucchiaio" (karo sendok) Roti iki ora digawe saka adonan lan ora dipanggang.[1] Bahan kanggo nggawe ya iku biskuit kang wis dikum ing banyu kopi lan keju mascarpone.[1][2] Biskuit disusun lan dilapisi karo krim kocok sadurunge diademake ing njero lemari es supaya wujude roti ora remuk rikala disugatake.[1][2] Sing dadi tandharoti iki ya iku tekstur roti kang lembut karo rasa kopi lan keju kang kuat.[2] Biskuit kang diarani biskuit Savoiardi, endhog pitik, gula, kopi lan bubuk kakao iku bahan utama kanggo resep tiramisu asli.[2] Miturut resep asline, roti iki wujude bunder lan ora dicampuri ombenan kang ngandhut alkohol kaya dene rum, anggur, Marsaka utawa konyak amerga pisanane digawe kanggo bocah cilik lan wong tuwa.[2][3]
Asal-usul lan panggawe tiramisu kereb dadi bahan padudon, nanging dikira-kira dadi roti panemuan kang anyar.[3] Tiramisu ora kasebut ing njero literatur kuliner nganti tahun 1983.[3] Ana ing buku La marca gastronomica kang diterbitake tahun 1998, Fernando lan Tina Raris nulis yèn Tiramisu iku roti panemuan anyar.[3] Senajan kaya ngono, wong kaloron iku ngarani yèn resep tiramisu arep padha karo resep roti sugatan pungkasan kang ana ing buku masak Yunani.[4] Saliyane iku, Fernando lan Tina Raris ngutip saka artikel kang
jenenge "Le Beccherie" ing Treviso mawa panemu tiramisu.[4] Cerita liya ngomongake roti iki asale saka kutha Siena.[4] Ana uga ahli roti liyane kang nyebutake tiramisu digawe kanggo ngurmati marang Cosimo III kang arep teka ing kutha Siena.[4]
Resep Tiramisu[besut | besut sumber]
ditim karo diudheg nganggo mixer nganti ngembang lan wernane maleh pucet.[5][6] Tambahake ½ perangan liquer diudheg nganti rata banjur dientas lan diademake.[5][6]
Gula lan keju dikocok nganggo mixer nganti lembut.[5][6]
Krim kenthel dikocok nganggo mixer nganti kaku. Adonan kuning endhog lan adonan keju dilebokake banjur diudheg nganti rata.[5][6]
Turahan liquer mau diudheg barung kopi encer. Biskuit dikum ana jerone nganti empuk.[5][6]
Sendhokake adonan keju lan biskuit gentenan ing gelas.[5][6] Dipungkasi karoo lapisan keju. Gelas ditutup karo plastik.[5][6] Ademake ing lemari es nganti arep disugatake.[5][6]
Wur-wuri coklat bubuk ing dhuwur tiramisu mau.[5][6]
Gambar Tiramisu kang wis dadi[besut | besut sumber]
^ a b c d (id)ngobrolin Tiramisu (dipunundhuh
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 29 Agustus 2016.
mantab, wani ...""Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
pamrih."Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : "maksudipun"."
"Barang sanesipun saged dipun wastani ngriribedi lan ngrawati lampah, kenging dipun wastani ugi : Ngendoni niyat utawi "ngeker ancas lan
berubah."Ingkang tansah dados ancasipun lampah kula mboten sanes namung sunyi pamrih, puji kula mboten sanes namung sugih, senengipun sesami."
semu."Perlunipun lan maksudipun inggih punika nyukani urunan piwulang, pitedah lan tulada dhateng para sederek ing ngriki, ingkang asor inggih ingkang luhur, ingkang mlarat ingkang sugih."
"Jen kersa njangoni, sampun njangoni uwas, nanging njangoni mantep lan pasrah. Punika sangunipun wong lanang." Sumber : www.
lha wong karnaval biasa sing tradisional wae biasane ning Jember ramene koyo ngono, opo maneh karnaval unik koyo JFC.
On 19 September 2011 at 22:00 arga said: Sugeng dalu Pak Satpam
segala nafsu angkara murka, 3. Ngelmu wewadining bumi kang sinengker hyang
Kyahi empu nyamektakaken ubarampening wilah tuwin tosan waja, sinambi nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah. (1. Kyahi empu
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten. (2.
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun tindakaken turun-tumurun antawisipun: tumpeng, sekar setaman, sekar telon, pisang raja,
6. Sasampunipun punika keris ingkang sampun dipun garap mawujud, lajeng ngancik tataran nyepuh, kyahi empu nyamektakaken bumbung ingkang dipun isi lisah klapa dipun jangkepi mawi lampah srengat tuwin sajen, padatanipun namung sekar telon, tumpeng alit, recehan kangge lelembut tumbas jajan peken saha wangen-wangen kukusing menyan. Dhuwung dipun mantrani kanthi kalarasaken kaliyan ingkang andhawuhing damel. Dhuwung dipun besmi ngantos marong lajeng dipun celupaken wonten ing salebeting bumbung ingkang dipun iseni lisah klapa. Wonten ingkang pucukipun dipun obong malih lajeng katindakaken sepuh dilat punika latu ingkang marong mawi dipun dilat dening kyahi empu ingkang sekti, padatanipun wewahan donganipun
Elok tenan, isa2 wae Gus mbok gathuk2ne…Insinyur pesawat shalih tenan sliramu… Isa maca kahanan, dadi renungan, sing
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kutha Denpasar.
Kategori iki isi 5 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 5 kaca.
Denpasar Kidul, DenpasarDenpasar Kulon, DenpasarDenpasar Lor, DenpasarDenpasar Wétan, DenpasarP
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kutha_Denpasar&oldid=848695"	Kategori: Kutha ing BaliKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
NederlandsWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 13 April 2013.
oya boss, URL-nya diisi dong… http://savedesea.wordpress.com/ gitu…”
Posted by savedesea | Sunday, 19 April 2009, 18:16 lah sing nganggo andhuk cilik sapa kuwe… budhi ya… budhi andhuk??? hehehehe……
Ekalaya kasil ngalahake Arjuna ing kaprigelan manah 06/02/2009 by Prabu Ekalaya iku raja nagara Paranggelung. Dheweke duwe jeneng liya Palgunadi Ekalaya. Prameswarine Ekalaya jenenge Dewi Anggraini sing kondhang kasetyane. Ekalaya mujudake raja sinatriya sing adreng nggegulang dhiri ing ilmu kaprajuritan lan ilmu perang. Dheweke antuk warta yen ing nagara Astina ana sawijining guru sing mulang ilmu manah marang Pandhawa lan Kurawa. Ekalaya banjur nemoni guru kondhang kasebut sing ora liya Resi Drona. Ekalaya ora ditampa dadi siswane Drona. Nanging dheweke panggah pengin meguru marang Drona lan banjur tumuju ing tengahing alas gedhe. Ing tengah alas iku Ekalaya gawe patung sing wujude memper Drona. Ing papan kono Ekalaya ajar manah kanthi kairingan rasa yakin yen dheweke ditunggoni dening Resi Drona. Saben arep gladhen manah, luwih dhisik Ekalaya timpuh ing ngarepe patung Drona kanggo njaluk pangestu supaya kasil dadi satriya sing wegig temen-temen ing kaprigelan manah. Ing antarane siswa-siswane Drona sing pinter lan wegig dhewe ing kaprigelan manah yaiku Arjuna. Sawijining dina, Arjuna mbebedhag ing alas gedhe. Dheweke lumebu ing alas gedhe iku lan kanthi ora sengaja nyedhaki papane Ekalaya gladhen manah. Asu ing ngiringi Arjuna mbebedhag njegog-njegog amarga weruh Ekalaya. Arjuna sing cubriya amarga asune ora leren-leren anggone njegog banjur nggoleki apa sing dadi sababe. Arjuna banjur nututi playune asu. Dene ing arah liya, Ekalaya sing krungu panjegoge asune Arjuna banjur ngarahake panahe ngener asale swara asu njegog kasebut. Wusana pitung panah ngeplas bebarengan saka gandhewane Ekalaya. Lan bebarengan iku, swara asu njegog banjur kandheg saknalika. Kamangka nalika menthang gandhewane Ekalaya ora ngerti ana ngendi dununge asu sing njegog-njgeog iku. Dheweke mung ngenerake panahe ing arah asale swara asu njegog. Arjuna kaget amarga asune leren njegoge lan luwih kaget maneh nalika weruh ing congore asu ana panah pitu tumancep. Weruh kaanan mangkono kuwi, Arjuna dadi muntab lan banjur nggoleki sapa sing manah asune. Wusana Arjuna sapatemon kalawan Ekalaya. Kekarone banjur sarujuk tetandhingan manah. Ananging Arjuna ora kasil ngasorake kaprigelan
amarga piwulang gurune. Sabanjure Ekalaya nuduhake patung memper Drona sing dianggep gurune kuwi. Arjuna dadi kaget nalika weruh yen patung kuwi pancen patunge Drona. Dheweke banjur lunga ninggalake Ekalaya lan ngadhep Resi Drona. Ing sangarepe Drona, Arjuna nutuh yen Drona ora temen-temen anggone nggegulang manah dheweke. Drona dhewe kaget krungu panutuhe Arjuna iku. Drona banjur sumpah yen kabeh ilmu kaprigelan manahe wus diturunake marang Arjuna, nanging Arjuna panggah ora precaya kanthi bukti kalah nalika andon kaprigelan manah kalawan Ekalaya. Sabanjure Drona kairing Arjuna nemoni Ekalaya. Sawise sapatemon lan takon tinakonan, Drona njaluk kasetyane Ekalaya kanthi bukti nyata yen pancen dheweke pengin dadi siswane Drona. Ekalaya banjur ngikrarake kasetyane ing tembung lan tumindak, uga masrahake jiwa ragane marang Drona. Wusana Drona ngethok
prigel manah lan ora ana sing ngalahake ing arcapada. Ananging Ekalaya banjur ngucap sumpah yen dheweke bakal males tumindak deksiyane Drona iku ing perang Baratayuda. Sumpahe Ekalaya kawujud nalika Drona gugur ing pabaratan Baratayuda dening Drestadyumna sing kapanjingan rohe Ekalaya. Posted in Basa Jawa | Tagged arjuna, ekalaya, wayang kulit
kulo koleksi bukunipun sjak 11 taunan yg lalu,kulo kpengen sanget ktemu ki gatot margono,menawi angsal kulo dikirimi nomer hp nipun ki
bukunipun sjak 11 taunan yg lalu,kulo kpengen
maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :
kembang nanging nyebar kabecikan. Sejatining Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparenga paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang nglangkungi prapatan punika.”
Mantra Sugih BandaIng wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep
mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane
mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang bangsa pan,
ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung
panjenengan ki, memang itulah eling lan waspada, eling marang Gusti lan waspada marang awake dhewe,
Ngabehi September 10th, 2009 pukul 10:32
Nuwun sewu, sms penjenengan sampun kula bales lumantar email Ki, sumangga dipun bikak rumiyin. Kala wau enjing saweg wonten mergi tumuju dateng papan pakaryan. Suwun 0 0 i
penuh TIPU DOYO kang TANPO KENAL TUWUK lan SEMARAH anggene Nggayuh KEMELIKAN DONYA BRONO.
dimanapun )… Eling dawuhe mbah : mangan sitik sitik ben gak kaget wetenge, ojo kesusu ben ga keseleg… Lek urung tau mangan ojo ngomong wis ngrasakne wareg … Matur suwun. 1 0 i Rate This
1 April 1872(1872-04-01) (umur 66)
John Frederick Denison Maurice (1805-1872) ya iku sawijining teolog Inggris lan uga dadi tokoh pemimpin obahan sosialis.[1] Dhèwèké ditahbiske nalika taun 1834, dhèwèké uga dadi tokoh kang misuwur ana ing babagan intelektual lan sosial ing Kutha London.[2] Dhèwèké uga melu menehi sumbangan ana ing babagan pendidikan ing Queen's College kanggo pendidikan perempuan (1848), lan Men's College (1854).[2] Nalika taun 1853 dhèwèké ngetokake esai-esai teologi lan uga
tekane Kristus kang kaping lorone nanging realita iki wis ana ing sejarah manungsa.[2] Etika lan teologi moral kang duwé peran penting ana ing karya-karya tulise kang isine luwih akèh perhatiane marang iman Kristen lan kehidupan moral.[2] Ana ing The Kingdom of Christ, tulisane kang paling misuwur, Maurice menehi argumen yèn persekuthuan manungsa padha manungsa dadi ekspresi lan cerminan saka persekuthuan manungsa karo Allah.[2] Persekuthuan manungsa padha manungsa kang rusak, nyebabake rusake uga hubungan antarane manungsa karo Allah.[2]
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.05, 25 Oktober 2016.
Naliko jagad Gonjing, Dahana mangalat sumamburat ing Angkasa, Samudra kocak lir kinebur,Ono Udan ning dudu banyu nanging kerikil panas lan Geni. ing mongko amung siji Manungsa kang bisa kalis ing Rubeda, yoiku Jalmo kang wis kuwawa mancik sajatining Andong Waringin, satemah Lebur sajiwa ngabekti marang ALLOH kang memayu jagad..Mulo elingo sing sopo suci adoh soko
mantranya:KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN.AMATAK AJIKU PAMEPESAN,AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INGSUN CEKEL IKI.INGSUN
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
KEBERMAKNAAN KIDUNG RUMEKSO ING WENGI CIPTAAN SUNAN KALIJAGA
Wong Acèh iku jeneng suku sing manggon ing pucuk lor pulo Sumatra. Agamané Islam lan basa sing dipigunakaké ya iku basa Aceh sing isih kerabat karo basa Campa.
Riwayat jeneng Aceh[besut | besut sumber]
Sawijining dina ana puti Hindustan ilang digolèki déning seduluré nganti tekan pulo Sumatra. Satekané ing Aceh saduluré banjur ketemu puteri mau. Marang para padunung dijlèntrèhaké manawa putri kasebut iku “aci”-né utawa adiné.
Amarga putri iku kinurmatan, para padunung percaya yèn panjenengané katurunan bangsawan uga. Saka mupakat para padunung, putri iki banjur diangkat dadi ratu (raja). Kanggo mènèhi jeneng negeri sing anyar iku banjur disebut waé “Aci”, dijupuk saka tembung sing wiwitan kaprungu diucapaké déning seduluré. Sabanjuré sebutan “Aci” iku owah dadi “Aceh”.
Crita liya, miturut Valentijn (1688), Aceh asalé saka tembung “Acai”, uga istilah Hindustani, sing tegesé éndah. Miturut dongèng iku istilah iki asring dipocapaké déning wong-wong India sing teka saka Hindustani nalika tekan Aceh, sawisé ndeleng kaéndahan talatah iki saka kapal. Amarga kasengsem wong-wong India mau banjur nyebut “Acai”, “Acai”. Merga saka iku negeri iki banjur diarani Acai, tanah Acai lan wusanané owah dadi tanah Aceh, tegesé tanah éndah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Acèh&oldid=1013572"	Kategori: AcehSuku bangsa ing IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 6 Maret 2016.
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga
Mangsa Cilikan[besut | besut sumber]
Bapaké jenengé Achmad lan ibuné Dalifah. Wiwit umur setaun wong tuwané wis tilar donya lan Dorce diasuh déning simbahé ya iku Siti Darama. Jroning umur rong taun Dorce lan simbahé pindhah menyang Jakarta.
Karier musiké diwiwiti kanthi nyanyi bebarengan karo kelompok Bambang Brothers jaman isih ana ing SD. Ing SMP Dorce tansaya ora duwé kawigatèn marang pelajaran sekolah lan luwih musataké kawigatèn marang karir nyanyi. Saliyané iku Dorce uga wiwit krasa kacondhongan kasengsem dmarang pria. Bab iki uga dimanfaataké supaya penampilan ing panggung tambah nyengsemaké, ya iku nglawak kanthi imba-imba dadi wanita. Sebab iku dhèwèké banur olèh jeneng Dorce Ashadi, saka Myrna pamimpin kelompok tari waria Fantastic Dolls.[1] Dorce kerep tampil ing Trans TV, mandhu acara Dorce Show.
^ Di Balik Nama Dorce Gamalama, Kapanlagi.com (diakses 22 Jan 2008)
IndonésiaPelawak IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 28 Januari 2017.
Geguritan Imam Khotib Utomo: Kanca Katresnan |
in Geguritan	KANCA KATRESNAN Geguritan: Imam Khotib Utomo Ing sajroning ati
Ora ana sing pantes tetembungan agawe ngungkapake rasaku marang sliramu
“Hey wong-wong kang iman, podho takwao siro kabeh marang Allah lan ngucapo klawan pangucap kang bener, yekti Allah kerso ndandani (mbagusake) amal-amalmu lan paring pangapuro marang dosa-dosamu. Lan sopo wae kang tha’at marang Allah lan Rasule / utusane, sejatini dhewek’e kui wis intuk kamulyan kang gedhe”. (QS. Al-Ahzab : 70-71).
Saking ayat puniko kito saget mangertosi bilih tiyang ingkang tansah taqwa (sae tumindak’ipun) lan sae tur leres pangandikanipun, tiyang kolo wau badhe pinaringan kabegjan wonten donyo ngantos akhiratipun; inggih puniko amalipun kacatet dados amal hasanah tur dipun ngapuro duso-dosanipun, menopo maleh tiyang puniko tansah iman lan tha’at dumateng Allah lan Rasulipun.
Wonten ing satunggaling hadits, Rasulullah Saw. ugi ndawuh :
“Sapane wong kang iman marang Allah lan dino akhirat bechik maturoo sing apik utowo mendelo, lan sapane wong sing iman marang Allah lan dino akhirat bechik amolyakno (ngormat) marang tonggo-tepruhe, lan sapane wong sing iman marang Allah lan dino akhirat bechik amulyakno (ngormat) marang dayohe”. (HR.Bukhari & Muslim).
Hadits puniko kanthi jelas nedahaken bilih sinten ke-mawon ingkang iman lan percados dumateng Allah soho dinten akhirat (piwalesanipun Allah), tiyang puniko kedahipun :
Ngendikan kanthi sae (leres, jujur, sopan), menawi mboten saged inggih mendel ke-mawon
Ngormat utawi mulyaaken dumateng tanggi-tanggi wonten lingkunganipun.
Ngormat utawi mulyaaken dumateng tiang ingkang dedayoh.
Pangertosan “ngormat / mulyaaken” ingkang dipun kajengaken inggih puniko “bilih kito kedah ipun tansah tumindak sae, jujur, tulus ikhlas, njagi manahipun tiang sanes sampun ngantos ter singgung saking pangandikanipun tiyang ingkang dipun adepi, ugi tansah njagi akhlakul karimah saben dintenipun”.
sakmenika nembe dipun cobi kangge tuwi gandhok pbm-17. (padune arep pamer, ….)
sakwangsulipun, mangga kula aturi mirsani kothak pos (mailbox).
Balas	On 24 Juli 2010 at 18:38 sI_TolE said: Sami-sami Ki… nderek bingah, manawi sendarenipun saget bermanfaat kagem panjenengan.
he he he…. sumonggo bermigrasi ngagem linux 🙂
Balas	On 24 Juli 2010 at 20:59 Widura said: U(sus)Buntu 10.4 memang
(tinimBang andadosaken mangkel, kula mBoten wantun mBikak senthong 4, paling2 isine…ana tutuge…)
Balas	On 24 Juli 2010 at 21:15 Arema said: Sugeng dalu Ki
Kados punten kawontenan tlatah lendut benter?
Hikss…, pada kena akal-akalane Pak Satpam
Ki Arema ngendiko, bilih panjenengan biasanipun kundur ing tanah Jawi wulan
nyuwun pangestu lan nyuwun pandonga panjenengan sedaya, enjang punika wargi tlatah Lendut-Benter gadhah gegayuhan nemtokaken sinten ingkang kawogan jumeneng mandegani tlatah Lendut-Benter.
Mugi Gusti paring berkah saha pepadhang dumateng para kawula
napa kagungan info , GIS di ubuntu?
Balas	On 25 Juli 2010 at 17:35 banuaji said: langsung di https://help.ubuntu.com/community/UbuntuGIS saja, ki…
On 25 Juli 2010 at 18:39 sI_TolE said: Kados pundi Ki Sukra, sampun dipun install, punapa taksih mawi live CD? Monggo lho, dipun install, kajengipun saget dipun
taksih ngginakkaken cd ki. sakalangkung kepengin, nanging dereng wantun ng-install amargi hd kelajeng dipun format ntfs. kajawi menika datanipun kathah sanget (primary hd=500gb). miris ki.
kalawau, sakbibaripun ngginakkaken ubuntu 10.04. lare kula pindah winxp, nanging suwantenipun dados bisu (program crash). dereng nate kedadosan ing saklaminipun ngginakkaken versi 9.40. saksampunipun registry dipun ewahi saged wangsul kados wingi uni.
pramila, katinimbang was-was, kula aluwung milih nyebar godhong kara sakperlu pados hd rumiyin.
ambatang, Ki Dalang kang tuwà Dewe. Abdulmanap kanthi Wicak ambatang, mênàwà tuwà Dewe Liya wayangé ora.
Cahya blencong true light. Blencong derived from Hyang Widhi that indescribable in wayang performance. Blencong asale saka wahananing Gustavo Kang Murbeng Dumadi. Light Cahya
Ora ana kang kajàbà PARA Maha Singh Maha Singh NYAWIJI.
Yen puppet .. let tinanggap, wayangé kalawan sinimpên sajroning kothak
PUNAKAWAN : Semar-Gareng-Petruk-Bagong Dikirim KEPEMIMPINAN PUNAKAWAN : Semar-Gareng-Petruk-Bagong dengan kaitan (tags) Bagong., FILSAFAT PEWAYANGAN, gareng, Kepemimpinan, Mbilung, Petruk,
pagelaran wayang, disebut Gatholoco sebagai Kyai Sepi, artinya sěpi tanpà ànà, ànàné ginělar yěkti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpà rèh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
“Sapa sing nggawe mesthi nganggo”, who planted plane “ngundhuh wohing Pakarti”. Evil
kulo sampun nampi serat. Perkawis Sholawat Wahidiyah puniko damelan/gawe-gawe K.H. Abdoel Madjid Ma’roef piyambak. Mboten anggadahi isnad minal adillah. Milo ulama’-ulama’ Kediri khususipun ugi ulama’-ulama’ Nahdhatul Ulama’ mboten wonten ingkang ngamalaken Sholawat Wahidiyah. Malah santri-santri Lirboyo kaliyan panjenenganipun Kiai Marzuqi Dahlan lan Mahrus Ali dipun haromaken ngamalaken Sholawat Wahidiyah, jalaran ajaranipun katah bertentangan kaliyan syari’at. Matsalan pelajaranipun: Sopo-sopo wonge wis ngamalaken Sholawat
bil a’mali minal kabaairi. Wafilhadis :…………………..………………..…………. Puniko hadis awih weruh kaliyan terang bilih Rasulullah kemawon kaliyan keluargo mboten wani
SWT katah mboten wushul/…..kejawi tiyang-tiyang ingkang anut syari’atipun. Ugi dawuh………….Wafi riwayat…………………….. tiyang
mboten boten sepi kok, lha kae di share kaping 50 lebih. lajeng kulo duduk manis mawon dados ‘woman behind the scene’ 😉 Pendopo sepi komentare nanging kathah sing ngunjungi, kados kadang sinarawedi ingkang mboten katon ing netra 🙂 Rahayu ❤
latif caso said:	March 7, 2016 at 11:17 pm	Wong Indonesia mawon sing mboten entos/
Sampeyandalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwana X (lahir di Surakarta, 29 November 1866 – meninggal di Surakarta, 1 Februari 1939
pancen kabeh podho pingin urip mulyo, WIWITAN Rekasa. Pancen N
Strzegom (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strzegom&oldid=1090812"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
FALSAFAH GATOLOCO " Ngemot Falsafah Kawruh Kawaskitan "
Miturut babon aslinipun Kagubah dening : Prawirataruna Ing awale abad 20 Masehi
Katiti-pariksa Sarta kasalinan aksara Latin Dening : R. Tanoyo Penerbit S. Mulyo, Solo
asungsun tiga pontange, bongkot tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis
ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng achirat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekasingwang.
Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah,
Ora ngreti nyara’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu,
sapa aranira yekti, sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku haram.
mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi,
kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.
Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang
myang panewu wadana kliwon bupati, liyane ora bisa.
Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga
ora kulak kawruh, satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.
Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora
becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.
Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu teka silit, titenana kewala, iki tuturingsun, Guru tiga duk
anauri, mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane
Sembahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang
Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora
pamuwuse, yen sireku tan purun, amulangi mring jawab maling, payo pada cangkriman, nanging pamitengsun, badenen ingkang sanyata, lamun sira telu
urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.
ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.
Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhena dunungge panggonanira.
karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.
Wekasan kaliru tampa, tan weruh temah ndurakani, manut kitab mengkap-mengkap, manut dalil tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.
Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah,
tuwa, tan pisah lan rai-mami, Gatoloco mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.
pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.
nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gelap.
Yen tan bisa ndunungena, kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro kuwi, ora kena angukuhi matanira.
urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira
tan ana buntut sawiji, basa asu ma’na asal, buntut iku wus ngarani, ingsun jinising janmi ora buntut lir awakmu, balik sira wong
Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut Rasulu’llahi, sebute wong ‘Arab iku,
Guru tiga duk miyarsa, sru nyentak sarwi nudingi Gatoloco sira gila, Gatoloco anauri, ingsun gila sayekti, yen weruh kaya dapurmu, wedi bok katularan, ora duwe mata kuping, kawruhira
Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene wujud tanpa nyawa, sira ora duwe budi, Kyai Guru nauri, samya misuh trukbyangamu, Gatoloco angucap, iku banget trima-mami, krana sira telu pisan misuh mring wang.
Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami,
duk daja, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.
Badanku kena ing rusak, urip-mami wangawuhi, saobah-osiking
Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami,
Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih,
becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.
Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking
tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.
Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa
ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, ‘Abdu’lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.
Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco asru ngucap, den enggal nyuduk mring mami, sapisan nyuduk
kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.
Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadaya, sira agama punapi, saurira
Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata setan ingkang minda janma.
kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.
Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus cinakup, tan kaya Guru tiga, bodone kepati-pati, cupet kawruh peteng nalar
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang minda warni (slira), becik ingsun ngenteni lan ura-ura.
slira), prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping
ngendi srayanira najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun mundura, yeku
Kacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawentar manca praja, wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru, ‘alim jamhur tanpa sama, kang nama Hasan Besari.
Kajuwara yen ‘ulama, mila unggul ginuron
ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing
sampun kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na puniku, udreg paben grejegan, santri kalih mara merak
Punika setan katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing syara’ Rasulu’llah , ingkang leres dipun wadung lemah putung, yen pokah rebah binubrah, agami den
mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal metakil,
boten pasah saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.
Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana, sanalika dennya ngontor asru
Kerigen santri ‘ulama, ora kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.
Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana bisa mada, amadani marang mami.
Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis tekeningsun, kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.
Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi, nyipeng wonten kita Pungkur, Hasan Besari ngucap, lamun
sireku mring ngarsanipun, Guruning santri Cepekan, Kiyai Hasan Besari.
Kinen sareng lampah-kula, Gatoloco maleleng ngiwi-iwi, gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun macucu boten sumaur,
Jenang sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (
dlima), sanajan guru pinunjul, alim jamhur ‘ulama, wadung pari (ani-ani) ingsun uga wani mungsuh, mrica kecut
Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih
santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.
mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.
Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung, lan syara’ Rasulu’llah, pancen wajib pinatenan dimen lampus, lamun maksih awet gesang akarya sepining masjid.
Gatoloco alon ngucap, ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.
Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir
muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.
Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen
Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-
Sira iku bisa kanda, lamun kapir Suksmane manjing geni, Suksmane wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.
gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng achirat, anggawa dudu duwekmu, dunya
asare, mahrib lawan bakda ‘isya, sayekti tanpa guna, sipat urip duwe irung, pada weruh marang wayah.
Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira ora lampus, Kyai Guru duk miyarsa.
Ketune binanting siti, muring-muring ngucap sora, mring ngendi
ngulihke, ingsun tan rumasa nyelang, titipan tri prakara, Gatoloco gya gumuyu, sira urip tanpa mata.
Parentahe ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dewe, kinen sujud kaping lima, rina wengi mangkana, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam.
sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku,
purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul,
amratani jagad kabeh, manusane ‘alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun, amarga suruping surya.
Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang
Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira ora sembahyang, Gatoloco aris muwus, sembahyang langgeng tan pegat.
Sujud-mami sujud eling, keblatku tengahing jagad, bareng napasku sujude, napasku metu mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.
Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran
wuwuse, wus dadi prasetyaningwang, kalamun bantah kalah, kabeh
ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.
mangkono ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.
Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena
sabar tawakal, ingkang sumeh aja nepsu, ngajeni marang sasama.
Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku
Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan duwe belik, iya kene iya kana,
ngalayang, pambarep adine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.
Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong
sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.
Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang ‘ilmi.
Ingkang sarah munggeng laut, gagak kuntul saba sami, duk mencok si kuntul ika, si gagak ana ing ngendi, gagak iku nulya teka, si kuntul miber mring ngendi.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang
iku, tingalira mring Hyang Widdhi, ana dene kang ma’rifat, iku nenge lawan mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.
Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.
Kudu ingkang awas emut, ora nana liya maning, lamun sira tinakonan, apa pangajape Widdhi,
Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira, pramilane samya wajib, den weninga prabedanya, anggenira
Ingkang angin tegesipun, penet tan kena pinurih, tegese wus
wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.
Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira, katepeking lampah nenggih, panjriting tangis ping tiga, ketuk nutu ping
tuhune iku pangucap, martanipun achir kadi.
Kaja kapilaku iku, ing tekade kang wus tampi, calereting
ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang sajati.
kuwi, ing hakekate dzatu’llah, tan liya pesti sireki, krana sajatine sira, poma aja pindo kardi.
Martabat nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas
sejanira angupaya mungsuh, sagung pondok guru santri den lurugi, binantah ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.
Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, mila saya camahipun, ya ta genti winiraos.
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng den ideni, kaiden ingkang amengku, sinome guwa katongton.
estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkono.
Gumendung si asu ala, lancang pangucap kumaki, deksura tindak sembrana, adol bagus marang mami, ingsun tan pisan sudi, andeleng marang dapurmu,
Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng wiku, lamun kapata nyata, manira arsa nandingi, bantah kawruh sakarsane ‘ilmu apa.
Mlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami,
Lupitwati, apa dene para ceti cantrikira.
Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco alon mojar, apa temen tan
Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.
wong kabeh aneng ngriki, sun-badene bener luput saksenana.
Ananging kalamun salah, aja padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,
Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik, alon ngucap saiki narima kalah.
Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong estri, wong kapir lawan wong
Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan
wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma
Kabeh ingkang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, pangucape pirang kecap, mangka
dapurmu anjejinggis kaya antu lara ngelu, Gatoloco angucap, mbuh bener mbuh luput iki, sun-badenen diajeng cangkrimanira.
Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk
adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-
masa bisaa, ambatang cangkriman-mami, wong dapurmu saru kiwa ireng mangkak.
pedes asin, sepet kecut ganepe wolung prakara.
Gatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki,
enteng aywa nampik, lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.
murih patut, satiti angati-ati, tan kena kanti sembrana, yen sira sembrana ora becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.
Ananging yen pada manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli
muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.
Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku aywa sumelang, uga bakal sun-sambungi, lah
Pamedaran 2:27 | Wong-wong kuwi bakal nglakokké pangwasa nganggo teken wesi lan bangsa-bangsa mau bakal diremuk kaya barang gawéan lempung.
Wis wis ora weruh mbakyu Dewi sing ayu dhewe, opo jare
kagem nyerat meniko,, lah pripun toh tiang sepuh meniko terus terusan nongkrong kiwo tengen kulo loh mbakyu, pirang sasi dados tukang ketik mawon, kulo sing penting ngabari kemawon, sakderengipun bade wonten kedadosan langkung ageng maleh. Sak dermo kemawon mbakyu. urip mung mampir
senyum said:	September 20, 2013 at 5:11 pm	mbakayu lan sedherek sedulur sedoyo,
yen dipikir pikir rahim ibu kuwi sering diarani jagat cilik loh, lah wong yen kepingin weruh isine jagat cilik kudu nganggo roket jenenge roket “kunam” yen miber nggih dados angker petheng kelek, yen medhun nggih koyok manuk emrit, lah inggih leres toh mbakayu?. Tiang jaler saking rat meniko yen badhe tidhak dumateng angkasa golek aura kosmik jagat cilik nggih ngangge piranti “kunam” meniko, leres toh mbakayu?
Lah yen sampun mantun ndeleng angkasa ing rahim ibu meniko, roket bali medhun alias loyo maning dados manuk emprit toh mbakayu sing ayu dhewek? yen reketipun dereng disunat jenenge roket sing ono kulupe, makuthune ora ketok, mung untup untup isin2 siliden ning kulup…
Tiang jaler yen wis disunat roketipun kuwi jenenge roket karo nganggo makutho, yen dereng sunat roketipun medhun ketutup kulup niku diwarah mboten gadah aura kosmik saking jagat cilik. aura kosmik makutho niku mbakayu Dewi sing ayu dhewek, nggih mboten saget kangge nerangi daerah weteng, saklajengipun aura saking tiang jaler sing roketipun gadah kulup meniko aura jagatipun nggih mung untup2 kemawon mbakayu Dewi sing ayu dhewek.
Yen tiang sing sampun sunat nggih jelas sanget aura kosmik jagat cilikipun saget maringi cahyo kosmik dumateng weteng saking sing gadah makutho roket meniko. Kados mekaten dongeng jalma sing gadah roket diwajibake sunat, dongeng saking kayanganipun kados mekaten mbakayu Dewi sing ayu dhewek.
mbakyu, sosis niku isine daging pun campuran kalean pengental tal, lah nek KONRO MAKASSAR nggih langkung gurih la wong taksih kathah sungsumipun mbakyu…
Maturnuwun, nggih sae niku, maem sumsum kangge
September 25, 2013 at 7:06 pm	@ Ksatria Rama Jaka Surya,
Maturnuwun pencerahanipun, nggih saya setuju kaliyan njenengan,
nurkahuripan said:	September 26, 2013 at 8:17 am	Seeep mbakyu…
sabdadewi said:	September 26, 2013 at 8:21 pm	@ Ksatria Nurkahuripan,
Maturnuwun sampun kerso anjangsana, mugi sedanten ing kahanan becik lan rahayu :)…
sabdadewi said:	September 27, 2013 at 2:27 pm	@ Ksatria Anggapathi,
Sugeng rawuh, wellcome aboard 🙂 …
mriku wonten rondho ayu tenan… walah lah kok saget nemoni sedinan… wis wis dados mboten saget time tracking mbakyu, sagetipun tracking mlintar mlintir mutar muter kemawon wonten hotel mlati… mbakyuke Dewi sing ayu dhewek…..
gunung Semeru yang kini entah ada di mana….
senyum said:	December 4, 2013 at 12:19 am	Kangmas Blencong,
nuwun sewu kangmas.. ora wani pakewuh nyauri sakdurunge sing mbaurekso istana njawab.. (lirik2 sing duwe istana)
isin aku kangmas, wong numpang kok koyok sing duwe istana ora panteskangmas… dadi pakewuh mas… ngapunten nggih mbakyu Dewi… kang duwe istana…
Kangmas Blencong, nopo mantranipun saget dirapal nopo mboten nggih? menawi saget kulo cobi ngarapal sopo ngerti putune bayu
angin wae kangmas….. ngapunten ingkang kathah loh kangmas…
admin said:	December 4, 2013 at 6:28 am	@ Ksatria Senyum,
Monggo Ki dipun wangsuli mawon, ampun sungkan lan pakewuh, ruang rogosukmo meniko kantor praktek lan konsultasi plus-plus njenengan kiyambak :wink:…
Kagem poro kadang sedoyo ugi sumonggo kerso mangsuli supados saget sesarengan asah asih lan asuh :)…
Paman Dalbo said:	December 3, 2013 at 3:19 pm	Nuwun..
saget toh kangmas? mung rasane pakewuh yen latihan nyebul kain rok-e wong wadon ben berlambai lambai koyo film-e Marlyn Monroe rok-e berkibar kibar uapik tenan loh kangmas, hihihi ora pareng nggih kang mas?, … ngapunten nggih kangmas…
Anggapathi… sing adhem ayem kemawon nggih… nuju gemah ripah loh jinawi.. tata tentrem kertaraharjo… matur suwun sanget kang…
at 9:25 am	Haha. Lha kok nggowo ombe dewe nopo iwk, nggawe
wilujeng dalu mbakyu Dewi sing kenes galak….
Matur sembah nuwun awit saking babaran kawruh kupat, saget nambah wawasan….
sabdadewi said:	August 13, 2013 at 12:28 pm	@ GP,
Maturnuwun lan sugeng rawuh, monggo dipun sekecak`aken hidangan ketupat rasa panggraita meniko 😉 …
Maturnuwun anjangsananipun lan sampun kerso nampi segahan ketupat meniko, mugi saget ndadosaken paseduluran ugi kawruh marang sesami. Rahayu ❤
nurkahuripan said:	August 13, 2013 at 4:10 pm	Wawasan
“ing ngarso sung tuladha, ing madya mbangun karso, tut wuri handayani”,
ngenteni ter-teran koran Jawa Pos, Surya, Malang Pos, Memo lan sak liya-liyane. Nek korane podo teko, " Cak QUL " panggilane wong-wong sing tuku koran iki langsung ngrakit dadi siji koran-koran sing isih mrenco-mrenco. Sing mesti kudhu dirakit disik yaiku koran Jawa Pos. Amarga koran iki ono 3 bendel kabehe. Lha gek kene, aku pingin menehi ngerti marang peno kabeh sing durung ngerti sopo sejatine " Cak Qul" iki.Wis sampeyan simak yo ??? Pawongan iki lahir nggawe
ngerti wis ta ? Jaman semono mlebu SMP 4 iku nggawe wis nggawe tes tulis, pengumumane di umumno gek papan pengumuman gede.. sing ndelok podo antri.
Mbalek nang kang Fatqul sing rambute wis akeh wan e iki, hehehe... riko tak takoni ngerti opo ora? pendidikane paling duwur opo hayoo?? "Nah. tak wenehi weruh
Utomo Malang. Tapine pancene Fatqul biyen emoh dadi guru.. kan guru iku biyen bayaren mek sithik..opo maneh sing sing sukuan..
Amarga Fatqul iki uripe mung karo ibune sing jaman disik dodol rokok gek ngarepe SD siji sisih wetan. Dadine deweke duwe prinsip nggolek gawean sing
koyok sing dilakoni Cak Li " Romli " sing nyambi mijet bapak-bapak anggota polisi. Lan sing paling adoh nang
ngedol tiket.. ngedole wis mesti.. njupuke bathi mung 1000-2000 ra luwih teko iku. Opo maneh yo...?? lha ono maneh sing sik anyar dilakoni.. yoiku dodolan pulsa, sing lawas maneh yoiku nyediakno tikcet bus n kapal api wong sing lungo
tebak marang wong sing riko adepi nek durung ngerti aten-atenane ugo sejatine wong iku. Mungkin ae.. saiki peno kabeh wis podo joyonyo ( he..he lakok maleh nang honocoroko). Tapi yo iku pesenku mung siji.. ojo adigang-adigung adiguno.. Ojo gede rumonso tapi yo ojo rumongso gede. Urip ki mek sak dermo... sakdermo mampir ngombe... wis sampen pikir dewe opo karepe..!!!! pesenku mung siji... Riko kabeh ojo nyalahno tulisan sing tak gawe boso lan tulisan campur aduk
Posted by Poenk Poerwa on 12.18
Crito iki tak bagi marang pepadhan. Karepku mung siji. Ben lelakon kang dialami Pak Pon bisa kanggo eling-eling wong liyo. Jalare wong urip ki ora podho. Ono sing kuat nandhang sugih. Nanging ono sing ra kuat.Di awali soko guyon pari keno. Pak Pon sing penggaweyane ider susu Cap Nasional mampir sarapan ing warung "sak anane" gek ngarep SMA Islam Kepanjen.
Omong-omong omplong, aku takon marang dheweke, asale produk susu kuwi saka ngendi. Jarene saka Sragen. Teruse dak takoni yen pak Pon kuwi
siji, Pak Pon kuwi wis duwe anak buah. Kabehe
ing Kalimantan wis iso di nggo urip mulyo. Ora nganti 2 tahun usahane wis gedhe. Opo sing dikepingini keturutan. Nangin ono siji sing durung. Yaiku ora kagungan putro. Karo sisihane Pak Pon sempat di kongkon rabi maneh. Nanging Pak Pon koyoke nrimo banget marang kahanan tanpa putro. Nanging sing Maha Kuwasa kayake duwe pesten seje. Usahane Pak Pon kang wis maju lan dadi dalane urip mulya ing tempo ra suwe muspro. Omahe Pak Pon diobong karo anak buahe entek babar blas. Kajaba kuwi, ono maneh coban sing Kuwasa, nalika Pak Pon karo bojone numpak sepeda ketabrak mobil sing nganti dadekno patine bojone.Ngrongoke crito koyo mengkono atiku dadi mak nyus.. mbayangke piye ngadepi coban kang gedhe. Untunge, Pak Pon kuat nandang brontho.. urip sengsara, ngrumangsani nek ora kuat dadi wong sugih. masiyo biyen pas bapake sik ono sembarang iso keturutan. Nek kancane sangu sekolah mung 100 repes, Pak Pon wis sangu 500 repes.
Sak wise nglakoni urip ing Kalimantan kang akeh liku-likune. Pak Pon nyoba ngranto nang Malang. Tanpa sisihan dheweke ngayahi penggawean loper susu Nasional karo nggowo sepeda onthel. Karo ngudhut rokok surya ku, Pak Pon tak selani omongan " Tapi kan wis tahu sugih mas?"" Yo durung pak sik kate sugih, sempat wis nganyang innova anyar sik rego Rp 182 yuto, nanging durung keturutan."
Nek nyimpulne crito candhake, dulur-dulur pak Pon kang cacahe kari 10 teko 12 dulur. Akeh sing podho berhasil ing Ngayogyakarto. Saben tahun iso ngadhakno reuni keluarga. Nanging Pak Pon dhewe isih semoyo amargo ngrumangsani dadi wong gelandangan gek Malang. Nanging deweke ora gelem yen ono dulure sing mbyantu ngrintis usaha maneh. Lha, iki mung crito lho yo. mugo-mugo iso dadi tepa tuladha marang lelakoning urip. Dongaku marang Pak Pon sing mung
sabdadewi said:	November 22, 2014 at 2:17 pm	Sugeng siang @ Pak JS,
Kanjeng Ratu Pramodhawardani. Suaminya, Prabu Rakai Pikatan membangun Prambanan.
raja, ingkang temen tinemu ilmi Djawi sadar betul pirsa sejatining pirsa asal usul ipun sadar sejatosipun jiwa raga nipun : gen unggul.
waskita, santun, digdaya sadar sesadarnya jasad dan keilmuannya UNGGUL.
ILMI NUNGGAL nyawiji tamtu saged PIRSA MENAWI BIBIT SAE KEDAH TUMBUH SUMREBAG Ing tlatah Pusaka Djawi meniko.
SUPADOS SAGED NJAGI TLATAH SWARGO DUNYA KAPARING ASMA djawadwipa Menika.
panggraito lumampah saking resiking manah katresnan unggul kagem pamilik ilmi djawa inggil masa lalu inggih menika kang misuwur kajuluk raja , Ratu.
khormat lan mboten khormat ing manah kagem eyang eyang djawi masa lalu saged kawaos lan diraos aken ing kalimat.
mugi dulur latif saged manggraito manah piyambak, sampun kagungan khormat menapa dereng kagem priyantun2 agung kang kagungan lelampahan djawi.
SD 20). Si Mbok Wis Mulih Saka Sawah. Ukara Kasebut Yen Didadekake Krama...
A. Alus Bapak Sampun Kondur Saking Sabin
B. Alus Bapak Wis Kondur Saka Sawah
C. Alus Bapak Wis Wangsul Saka Sawah
D. Alus Bapak Sampun Wangsul Saking Sabin
21). Ukara Ing Ngisor Iki Sing Klebu Krama Alus...
B. Budhe Maringi Sangu Aku C. Bapak Lagi Maos Koran
25). Balung Klapa , Ethok-Ethok Ora Ngerti . Balung Klapa...
A. Tgese Pathok B. Tegese Menthok C. Tegese Bathok D. Tegese Klothok
26). Anake Pitik Arane.. .
A. Bledug B. Munyuk C. Kuthuk D. Beyes
27). Sukiran Negor Kayu Nganggo Graji. Kang Dhapuk Lesane Ukara Kasebut...
A. Negor B. Graji C. Parmin D.
PITUTUR JAWA: No. 01 | "WONG EDAN BAGU"
a. Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marga wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga, mula perlu dingertekake. Awit yen ora
Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing diajak nyatur wong kemplu, pamrih sing kaya mangkono mesti katekane. Nanging tumraping wong mursid: “Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu
Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendhana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya
Ora ana sêgêring awak kaya wong nyatur alaning wong, ambêcikake awake dhewe, upama ora nyatur bae kêpriye: êmoh awake, mundhak ora sumyah.
ora mêngkono, banjur malik ilat liru ngalêm, iku wis dadi oyoding atine manungsa, mulane aja gèt-gètên ngrungu panyaturing wong, awit wong kang nyatur iku iya isih dicatur ing wong liyane manèh. Liding gunêm, sok anaa wong dhêmên nyatur: atine èlèk:
utawa pangalembana, luwih-luwih nganti memaoni. Awit wicaramu durung karuan bener. Sing mesti panacad mau gawe serik, pangaleme nuwuhake wisa dene waonane ora digugu, kabeh swara
sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita, ora ana liya, ya dumunung ana ing
kesusu mbecikake kalakuwane liyan, yen awakmu dhewe rumangsa durung bisa ngenggoni rasa sabar lan tepaslira. Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane, iku sawijining wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane, manungsa kang utama.
b. Nutuh wong kaluputan iku wis cumepak ana ing lambe, yagene ora kotuturi sadurunge kaluputan.
Menawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik, aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene maoni lan nglahirake panacad. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe
lan panacad iku padha bae panindake. Lire, tarikane napas padha, kedaling ilat padha lan obahing lambe ya padha. Sok ngonoa nadyan rekasane utawa gampange padha, nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate uga malah sering kosokbalen. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek
Ngrasani alaning wong, iku ora mung gawe pitunaning wong kang dèn rasani bae, iya uga gawe pitunane dhewe.
Lêlabuhan bêcik iku suwargi R. ms H. Jayadiningrat, bupati kaparak kiwa, iku ora tau nyatur alaning wong, luwih manèh angrasani alaning nagara, wis ora pisan-pisan, yèn ana wong nyatur alaning wong utawa ngrasani alaning nagara, disêlani pangandika: bêcik seje gunêm kuwi bae: jagomu si genjong apa wis waras awake … kang nganggit layang iki wêruh dhewe.
sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer, yen klawan laku kaya mangkono iku, kowe bisa ngendhakake watak kang panasbaran, lan bisa ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis.
Kabushiki Gaisha Bandai Namuko Gēmusu?) iku sawijining perusahaan pangembang dolanan vidéo kanthi basis ing Jepang. Sapérangan prodhuk dolanan
sasi Mei 2005, diumumaké yèn Namco lan panggawé dolanan Bandai padha gabung lan mbentuk perusahaan anyar sing disebut
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 14 Maret 2013.
radio online, roso, suganda muji saputro, waldjinah, waljinah	Yen tak roso,
Wedokan Saiki Wes Pinter Mp3 (6.85 MB)	Download Hip Hop Dut – Wedokan Saiki Wes Pinter Mp3 (6.85 MB)	By tulusPosted
Belilah kaset/CD Original dari lagu Hip Hop Dut – Wedokan Saiki Wes
Ing. Karel Sigler, DrSc., doc. Ing. Jan Šavel, CSc., Ing. Josef Škach, CSc., doc. Ing. Daniela
Autotrof utawi autotroph inggih punika nyukani panganan piyambak (auto punika piyambak, trophos nyukani panganan) autotrof nahanaken gesangipun piyambak tanpa dhahar punapa kémawon saking makluk urip sanès. Autotrof damel molekul organik saking CO2 saha bahan mentah anorganik sanès. Organisme autotrofik inggih punika sumber pamungkas senyawa-senyawa organik kanggé sadaya organisme non-autotrofik. [1]. Autotrof inggih punika organisme ingkang sécara piyambak sagéd menuhi bahan organik ingkang dipunbetahaken kanthi cara mensintèsis saking bahan anorganik. [2](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). Autotrof inggih punika au•to•trof n Bio inggih punika organisme ingkang sacara piyambak saged jangkepi bahan organik ingkang dipunbetahaken kanthi cara mensintesisipun saking bahan anorganik.[3](dipunundhuh tanggal 15 Oktober 2012). Autotrof inggih punika autotrof n Bio inggih punika organisme ingkang secara piyambak saged jangkepi bahan organik ingkang dipunbetahaken kanthi cara mensintesisipun saking bahan anorganik.[4](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). Mikrobia autotrof inggih punika mikroorganisme ingkang saged mensisntesis piyambak kebetahan gesangipun. Sumber energi ingkang dipunginaaken mikroorganisme autotrof inggih punika sinar matahari fotoautotrof saha asil reaksi oksidasi boten ginaaken sinar matahari Kemoautotrof.[5](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012).
Autotrof utawi autotrophy (trofein Yunani, mangan), ing biologi, inggih punika asma ingkang dipunparingaken kangge organisme ingkang gesang kangge ngasilaken panganan piyambak saking fiksasi karbon dioksida ngelampahi fotosintesis utawi kemosintesis. Autotrof inggih punika kuwalian saking heterotrophy. Makluk urip kaliyan karakteristikipun punika dipunsebat autotrof utawi autotrofik. Tuladhanipun saking autotrof inggih punikabakteri Cyanobacteria, protista ganggang, saha tanduran kéwan lan jamur inggih punika heterotrof. Autotrof punika maringi utawi produser panganan piyambak. Autotrof pinika organisme ingkang ngasilaken senyawa organik kompleks kadasta karbohidrat, lemak, saha protein saking zat-zat sederhana. Umumipun ginaaken energi cahya kaliyan fotosintesis utawi anorganik reaksi kimia kemosintesis.
Autotrof kapérang saking fototrof, lithotrophs, utawi chemotrophs. Fototrof angginaaken cahya dados minangka energi, déné lithotrophs angginaaken senyawa anorganik, kadosta hidrogen sulfida, belerang unsur, amonium, saha wesi ferrous, kaya ngurangi agèn kangge biosintesis saha
ing ilmu biologi ugi dipunsinauni mikrobia autotrof. Inggih punika mikroorganisme ingkang saged mensintesis piyambak kabetahan gesangipun. Sumber energi ingkang dipunginaaken mikroorganisme autotrof inggih punika cahya srengéngé fotoautotrof lan asil réaksi redhuksi oksidasi tanpa ngginaaken cahya srengéngé kemoautotrof. Fototrof lan kemolitotrof saged asring ginaaken CO2 dados sumber karbon saha dipunginaaken istilah autotrof kangge gambaraken gaya hidup ingkang samikaliyan punika. Sedaya mikroorganisme autotrof ngginaaken CO2 dados sumber karbon kanggé pertumbuhan. Nitrogen punika saking senyawa inorganik kadasta NH3, NO3-, utawi N2.[7](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012).
^ >.Campbell,Neil A,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Autotrof&oldid=1078224"	Kategori: BiologiKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 3 Sèptèmber 2016.
becak.._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari
Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi Genteng Batu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carlos_Mencia&oldid=1106754"	Kategori: Lair 1967Wong uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
@mahasajaya ngapunten mas salam sedulur sak durunge. Dudu Kesakten sing digolek, kesakten iku yo ono ne nang cerito ne wayang wong wae. Sak jatine ngilmu yo makbul donga ne lan selamet awake dunyo lan akhirat. Sekti ojo di golek, ning slamet lan donga sing makbul sing di jalok. Wong iku sejati ne yo suwung ora ono opo opo ne. nek Tibo Ya lara nek luwe ya mangan. opo ono sing isa ora mangan nganti sak windu. he he nek arep golek sekti yo gampang arep terbang ya numpak pesawat, arep mlaku nang banyu ya numpak perahu, kabeh ya isa dilakoni gampang kok. sekti ne wong ya iku sing isa tafakur lan pikiran kanggo di golek manfaate. nyuwun ngapura ne nek ono sing
Sugeng Enjing Sedulur Kabeh.. Salam Salim… Rahayu
qobiltu mbah kyai WongAlus.nderek nyuwun idhi palilah mugi saget berkah hidayah dados o
wong koyo aku iki contone yo sbagai tim pengembira wae ki,la yo piye menne.aku iki kan wong sing ra iso opo2,qeqeqeqe
La nek wis koyok ngene,yo wis ra ngapek ngapek lah,nrimo opo adane wae,
WIS…..WIS…..OJO PODO RIBUT…….MNGKO MUNDHAK DADI TAMBAH RAME NEK DITUNGGANGI…YO CAH….AYU LAN CAH…..BAGUS BAGUS…..WIS PODHO NGAMALKE PO DURUNG IKU..PELAJARANE………SIMBAH KOK NGAMLAKE DRG MANJING2 YO CAH……WIS TUWO
menikmati dolanan bolakaki. carane dheweke karo neraske dolanan main. ning gawe kuwi wis mesti kowe disyaratkan ngenal nuli mahami Tutorial dolanan
mulus yakni awake dhewe mung wajib nggoleki dhuwur informasi kanggo main nuli taruhan luwih dhisik, model lan ragam dolanan jero ana, nuli uga risiko dolanan jero ana. Pengembangan main bola on-line tambah ekspress, banjur nuli kepraktisan nyawiske cacah gambler tambah
nuli strategi jero mumpuni. prakara apa ae sing wajib kowe golek lan kengerteni jero games main bola on-line? Judi Bola Online Itubola.net
nang awalnya meruhi judi bola online itubola.net, ngrupakne mubarang hal jero mulus banget, ngeling games iki suah akeh didolankekne amarga nganggo akses net kanggo ndolanke dheweke. karo iki kabeh, nganti kowe dadi bisa neraske game neng kene. lan ngerti cara neraske main Bola, jero arep
banget. sadurung neraske pelajari \ aturan major main bola kuwi. sugih pun pangaweruhan awake dhewe saputer pengembangan donya
rega cilik. ning dudu bertanda kowe neraske tanpa kalkulasi sing linuwih.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Føresvik&oldid=1005553"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.52, 5 Maret 2016.
langgananq nggawe banyu sabun utowo wing colek diudek karo
“Kanca-kancaku ngaji mbiyen wis pada ora ana (
Ambarawa-Magelang (Sugiyopranoto KM 3) Kelurahan Ngampin Rt 02/Rw 01 Krajan ,
sabdadewi said:	December 19, 2012 at 5:36 pm	@ Ki Sondong Mandali,
Replay: Mb/ms?… Nuwun sewu, kulo tiyang estri sami kaliyan njenengan mbak 😀 .
sabdadewi said:	December 26, 2012 at 8:11 pm	@ Lita,
Sugeng rawuh mbak Lita, maturnuwun, monggo saget di
wetonipun disarengi kaliyan lelaku poso/siam menopo mboten? Mugi2 mb Dewi tansah keparingan sehat, slamet lan rahayu 🙂
Replay: Bab siam niku nggih sae, meniko sak kerso panjenengan mawon 🙂 …
dewi said:	December 26, 2012 at 11:07 pm	@ Lita,
Met kenal mbak Lita, kalau saya nggak pernah puasa apit weton
Podo kyk mbokq,biasae njenang sengkolo,enek sing rupane putih yo enek juga sing rupane abang,si mbok ngomong nek
sabdadewi said:	December 10, 2013 at 11:32 am	@ Javanesse,
Maturnuwun, sugeng rawuh ten pendopo, ugi sugeng
Maturnuwun wewaler lan pawigatosanipun, kami tunggu pencerahan-pencerahan selanjutnya, Ugi sugeng enggal warsa 2014 :)…
(* Ngapunten, bahasanya campur-campur 😉 )
salut wis…kagem mbak U Dewi,…
sabdadewi said:	December 22, 2013 at 11:09 am	@ AyemMo,
Maturnuwun, sugeng pepanggihan lan sugeng rawuh ten
sabdadewi said:	February 16, 2014 at 8:18 pm	@ Tri Rahayu,
sugeng rawuh ten pendopo dan semoga bermanfaat artikelnya 🙂 ….
mahani said:	October 8, 2015 at 12:43 pm	salam Rahayu
kawulo badhe nyuwun pangestunipun ngamalaken kagem weton kawulo mugi selamet lan rahayu….. matur suwun
sabdadewi said:	December 6, 2015 at 5:18 pm	Wilujeng sore Ibu Purwo,
Maturnuwun bu, sugeng rawuh ten pendopo nggih, seneng sekali bisa berkenalan dengan
inggih punika satunggalipun tilas petinju profesional kelas abot saking Inggris (kebangsaanipun Kanada, ananging lair lan ageng London, Inggris).[2] Lennox Lewis mbekta bendera Kanada nalika Olimpiade ananging menawi adu tandhing ingkang umum Lennox mbekta bendera Inggris.[2] Karier paling inggil ingkang sampun kacepeng Lennox inggih punika minangka juwara sejati tinju ingkang boten saged dipunkalahaken (undisputed champion), satunggalipun gelar ingkang dipunparingi dhumateng petinju ingkang saged nggabungaken gelar WBA kaliyan kalih gelar sanesipun saking WBC / WBO / IBF.[2] Sawetawis petinju misuwur ingkang sampun nate dipunkalahaken déning Lennox Lewis inggih punika Mike Tyson, Evander Holyfield, Hasim Rahman, lan Riddick Bowe.[2] Lewis nggadhahi inggil 195 cm lan abot 112 kg lan misuwur minangka spesialis tinju jap kiwanipun ingkang cepet.[2] Lewis nggadhahi rekor 41 menang, 2 kalah, 1 imbang, kanthi menang KO cacah 32.[2] Lennox nate pikantuk medali emas ing Olimpiade Seoul 1988.[3] Nalika semanten Lennox menang KO saking petinju Riddick Bowe (salah satunggalipun
^ a b (id)[1] dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 21 Oktober 2016.
musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing
Manungso yen tekat madep mantep, ora ono laku kang biso nuntun marang katekane gegayuhan yen mung sinartan wewaton wani ning gampang wedi ing pakewuh. Amargo opo-opo kang di anggep gampang lumrahe banjur nuwuhake watak gumampang temahane ora kober tumandang. Sing gampang bae ora kecandak .Opo maneh sing angel tangeh biso kelakon. Yen wedi ing pakewuh , ati tansah tido-tido, wekasan panyandake mesthi sarwo tuno. Lan penggayuhe yo luput .Amargo keprabawan soko
angel/ewuh kudu di tandangi mantep lan madhep. Tekade ojo nglokro wusanane mung lungguh karo nglamun (maklum jenenge manungso) Kabeh gegayuhan kudu di ayahi kanti tekat kang kuwat lan iman sing mantep, percoyo marang
@ari hermana@raden ajisaka
Cilembu… kok ra sido…. piyeeeee..!! tuwas aku wis mgiler…. hehehehehee..
@Bekel Wagiman WW, sugeng dalu ki bekel kados pundi pawartosipun….?? sumangga
gondrongX, Sugeng Rawuh Kyai kawula cantri nyenyadhong lumunturing sih samodra pangaksama mugiya Kyai paring 234-nipun badhe kawula damel ngobong para jim priprayangan wonten KWA.
wonten gebang….lha kadose kok wonten acara cerito seru ingkang dipun bahas lan rembug
segenap sedulur kwa, mugi rahayu ingkang sami pinanggih…
@Salim dumateng Poro pini sepuh KWA , semua bolo wong alus dan khusus Mbah muh Yusuf / ki budak gemblung mugi rahayu kangge
Ing. Christian Diedrich Dr.-Ing. Thomas Bangemann Dr.-Ing. Jörg Hähniche Dipl.-Ing. Axel Pöschmann Dipl.-Ing. Christoph
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fatfucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Aji Mumpung: Amerangi Jaman Edan: lan Ngundhuh Wohing Penggawe: | "WONG EDAN BAGU"
ANA tetembungan “aji mumpung” lan “ngaji pupung”. Tetembungan mau loro-lorone bener, bedane “aji mumpung” luwih mengenake tembung aran, yaiku ananing aji-aji sing jenenge “mumpung”, dene “ngaji pupung” nengenake tembung tanduk, yaiku ngaji-aji utawa ngregani banget marang kalodhangan utawa kesempatan. Dadi surasane padha bae, ing tetembungan aji mumpung kalodhangan kang bisa aweh kauntungan iku dianggep kadidene aji-aji, dene ngaji pupung kalodhangan mau diaji-aji lan diurmati banget.
Aji iku tegese duwe pangaji kang larang utawa “sangat berharga”. Diaji-aji iku tegese diumpati, dipundhi-pundhi. Aji iku asring kanggo sesebutaning ratu utawa pendhite, upamane ing tembung Kanjeng Dewaji Sang Aji Panembahan. Aji-aji iku nduweni sifat kang
Aji mumpung iku nduweni surasa kang negatif lan ironis, kayadene tetembungan “bandha nekad”, “modal dengkul”. Aji mumpung ora nduweni sifat sakral utawa supranatural senajan nduweni “nilai ekonomis”. Aji mumpung utawa ngaji pupung klebu ewoning sifat utawa tumindak kang ora becik.
Kanggone wong sing ngaji pupung, mumpung utawa kesempatan perlu diaji-aji lan dimanfaatake kanggo golek kauntungan. Mumpung-mumpung iku upamane: mumpung kuwasa, mumpung lagi nglungguhi “jabatan sing basah”, mumpung dipercaya nyekel dhuwit, mumpung dadi anggota DPR. Aji mumpung iku mung golek kauntungan kanggo awake dhewe, kulawarga utawa golongane, kanthi gawe rugine negara lan masyarakat. Aji mumpung iku bisa dadi sumbering korupsi sing ngrugekake wong akeh.
Mumpung iku uga duwe teges kang becik, yaiku menawa kalodhangan mau digunakake kanggo tujuwan kang becik, upamane: mumpung isih enom ngudiya kawruh kang migunani, mumpung lagi ora akeh gaweyan, resik-resika omah. Mumpung iku nuduhake amane kesadharan ngemani wektu, marang kalodhangan kang yen wis kliwat ora bakal bali maneh. Manungsa kudu metung wektu supaya ora dioyak-oyak wektu, supaya ora keri karo playuning wektu. Wong sing ngaji pupung iku duwe kesdharan manawa kalodangan mau ora dimanfaatake, yen wis kliwat ora bakal bali maneh. Mula kalodhangan mau kudu dimanfaatake kanggo golek kauntungan sing akeh.
Kedereng kekarepan lan kamurkan numpuk banda, banjur akeh pranatan utawa wewaler kang diterak. Wusanane, yen wis kebak sundukane, bisa kadenangan lan dadi prakara ing pengadilan. Saliyane mlebu tahanan, yen wis divonis hakim kudu mlebu lembaga pemasyarakan, malah isih kudu mbalekake dhuwit sing wis dikorupsi.
Wong sing ngaji pupung iku kaya-kaya wis ilang rasa kamanungsane. Wong mau ora nduwe welas marang sapadha-padha kang uripe luwih rekasa. Jiwane kebak angkara murka, mentingake dhiri pribadi lan ora ngrewes kasangsaraning liyan. Korupsi lan aji mumpung kang wis ngambra-ambra iku gawe saya sangsarane rakyat. Ya sifat aji mumpung mau sing nyebabake Indonesia ora bisa enggal dadi negara sing maju.
Aji mumpung iku tansah gandheng kunca karo korupsi, kolusi, lan nepotisme (KKN). Muga-muga niate pamarentah ngadani peprentahan kang resik lan mbrasta korupsi ora mung mandheg ana ing rembug (wacana), nanging nyata-nyata dileksanani, saengga sing jenege aji mumpung iku dudu aji-aji maneh. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah Selalu Lurr… Semoga
kathah ingkang nyebataken punika prahara alam, nanging sakjatosipun ugi amargi sembrananing manungsa. Amargi srakahing para punggawa. Amargi kita sadaya sami kesupen dateng kawruh “Sangkan paraning dumadi”, ngengingi asal lan tujuanipun
hawa benter/ Alaska hawa asrep / Indonesia…hawa nepsu.//
Nepsu pados jabatan, pados kuwaos, pados donyabrana, pados sembarang kalir kanthi patrap ingkang tebih saking kasantunan. Sakraup kemawon sampun cekap kok sakranjang rumaos taksih kirang. Supe kaliyan wejanganipun para sepuh: Tiji tibeh, pejah setunggal pejah sedaya. Mukti setunggal mukti sedaya.
Miturut para ahli, senajan jawah nggrejih pinten-pinten dinten, manawi alas boten dipun babat, manawi lepen boten dipun serbu griya, manawi selokan boten dipun sumpel runtah lan plastik, manawi kuburan boten dipun sulap dados kantor, manawi tambak boten dipun urug dados pabrik…boten bakal wonten kedadosan prahara banjir bandang kados ingkang dipun alami kitha Jakarta ing awal Tahun Babi 2007 punika.
Manungsa, khususipun para pangageng jaman sakpunika, sajak sampun boten gadhah sesambutan batin kaliyan alam lingkungan lan Gusti, ingkang sampun paring panggesangan lan karaharjan.
Jaman punika saged dipun wastani jaman gemblung, jaman edan, kadosdene tembang Pucung pethikan Serat Centhini:
Nawung kridha kang menangi jaman gemblung/ Hiya jaman edan/ Ewuh aya ing pambudi/ Yen melu edan yekti nora tahan/ Yen tan melu anglakoni wus tartamtu/ Boya kedumanan/ Melik kaling donya iki/ Satemahan kaliren temahanira.//
Miturut Jangka Jayabaya, pitedhah ingkang kedhah dipun ugemi inggih punika kalimat pungkasanipun: Sakbeja-nejane sing lali, esih beja sing eling lawan waspada.
Sumangga sami eling dateng pandam, pandom lan panduming dumadi. Pandam punika tegesipun cahya ingkang sumunar. Pandom ateges arah, tujuan gesangipun manungsa. Panduming dumadi ateges keselarasan takeran sebab-akibat saking Gusti ingkang Maha Kuwaos (Damardjati Supadjar: Filsafat Ketuhanan, 2000).
Mangga sami dipun anggit lan raosaken Macapatan saking Ki Hadi Suranto ingkang kapacak Kalawarti Basa Jawi Damarjati edisi paling enggal 28 Februari 2007:
“Cegah dhahar lawan nendra/ Hardeng
Mrih raharjaning praja/ Kinayoman ing Hyang Widhi/ Ya mangkono kang kaweca jroning Wedha.//”
Manawi kahanan ingkang boten sakeca akibat prahara punika boten enggal dipun ewahi dening kita sadaya, menungsa ingkang dipun wastani menus-menus ora rumangsa, donya punika lajeng saged dados neraka. Kadosdene ingkang dipun ngendikakaken Ki Endraswara saking Ngayogyakarta Hadiningrat:
“Wong cilik bakal padha mendelik, wong tani rumangsa ditaleni, wong dora malah ura-ura, wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah.”
Jayabaya nyebataken ngengingi Jaman Tri-Kali. Sepindah, Jaman Kali Swara: sakderengipun taun 700. Kaping Kalih, Jaman Kali Yoga: taun 701 dumugi 1400. Kaping Tiga, Jaman Kali Sengara: taun 1401 dumugi 2000. Khusus Jaman Kali Sengara dipun perang dados 5 perangan inggih punika:
Wondene abad millennium utawi abad 21 dipun sebataken ngangge sebatan Kala Surata: taun 2001-2100, kanthi ancer-ancer Darmana (omber manahipun); Watara (ngatos-atos) lan Isaka (pangeran). Manawi boten dipun gatekaken, boten namung prahara alam ingkang tambah ngedab-edabi, ugi prahara kabudayaan lan peradaban ingkang badhe nambah risaking gesang kita sadaya lan anak putu.
Tandha-tandhanipun sampun kathah: “Kali ilang kedhunge; Pasar ilang kumandhange; Wong wedok ilang wirange; Wong lanang ilang kaprawirane”. Jangka Jayabaya nyebataken “Akeh tesmak bathok, mlorok ora ketok; akeh wong wadon rebutan guru laki; akeh bayi lahir bingung nggoleki bapake; akeh wong mati mung merga dicokot lemut”.
Kangge ngowahi kahanan supados boten katerak cakra manggilinanipun Jaman Gemblung, kita sadaya kedhah saiyeg saekapraya “Amerangi Jaman Edan”.
Tata, ateges wonten rencana kangge ngatur samudayanipun.
Titi, ateges kedhah ngawasi kanthi ngatos atos lan teliti, sampun ngantos wonten ingkang ketriwal.
Tentrem, ateges ayem, aman, tenang, ngremenaken manah.
Kaping kalih, kedhah sakmadya ing sabarang kalir, boten kenging srakah, ngaya, lan ngayawara.
Kaping tiga, tepa slira, boten namung ngutamakaken akal (otak) nanging ugi raos (batos), ngengeti bilih dipun jiwit punika kraos sakit inggih sampun ngantos remen njiwit tiyang sanes.
Kaping sekawan, empan papan, inggih punika keluwesan dipun selarasaken dateng kawontenan, wonten subasita lan tata kramanipun.
Kaping gangsal, bener lan pener, ateges boten waton gondhelan dateng aturan nanging ugi wewates, adat, tatacara ingkang taksih dipun ugemi masyarakat.
Kaping nem, rukun lan urmat, kadosdene pitedah tiyang sepuh: “Crah agawe bubrah, rukun agawe santosa”, utawi “Ajining diri suka lathi, ajining raga saka busana, ajining awak saka tumindak.”
Kaping pitu, luwes lan toleran, kados dene petatah-petitih “Ngono yo ngono ning mbok aja ngono”, utawi
Kula pitados bilih kajawi saking ajawan Jawi werni pitu ing nginggil punika taksih kathah ajaran sanesipun ingkang boten kalah mentesipun. Nanging kula ugi pitados manawi ajaran ingkang pitu punika dipun laksanakaken ing sakdinten-dintenipun, Insya Allah Gusti Ingkang Mahawelas lan Asih boten bakal badhe nambah kasengsaran kita kanthi prahara-prahara saklajengipun. Mugi-mugi kita sadaya saged damel langit mlengkung dados kubah mesjid, gereja, klenteng, vihara, ingkang aromanipun swarga. Amin. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
ANA tetembungan sing unine “Sapa sing nandur bakal ngundhuh”. Unen-unen iku ana sambung-rapete karo “Ngundhuh wohing penggawe” utawa “ngundhuh wohing pakarti”. Lire, kahanan sing disandhang saiki ora uwal saka penggawe utawa pakarti sing wis ditindakake. Kahananing urip, bungah susah, begja cilaka, sugih mlarat, kabeh mau keh-sithike mujudake wohing pakartine dhewe.
Apa kabeh sing nandur iku mesthi ngundhuh? Lha nek tandurane ora thukul, sawahe puso, apa sing bakal diundhuh? Yen sing ditandur penggawe sing ora becik adate bakal ana wohe; yen sing ditandur iku kabecikan durung mesthi wohe bakal dirasakake. Sing ngundhuh ora mesthi sing nandur, tarkadhang sedulur utawa anak putune. Tumindak becik utawa nandur kabecikan kuwi apike kawawas minangka kewajiban, dadi ora perlu diarep-arep pituwase.
Pakarti kang ora becik iku mesthi ana undhuh-undhuhane. Mula manungsa iku kudu bisa mawas dhiri, pakarti apa bae sing wis katindakake sing undhuh-undhuhane bisa gawe ora kepenaking uripe. Kanthi mangkono manungsa ora bakal gampang nyalahake wong liya, nyalahake nasib, nyalahake takdir, sing ateges uga nyalahake Sing Gawe Urip.
“Sing sapa salah seleh”, tegese sapa sing tumindak culika iku bakal nemu kasangsaran. Manungsa iku percaya menawa Gusti Allah iku Mahaadil. Manungsa percaya menawa ana hukum sing luwih adil ing sandhuwuring hukum negara utawa masyarakat. Saben negara duwe pranatan utawa hukum dhewe-dhewe. Hukum gaweyane manungsa iku tarkadhang kurang adil, luwih-luwih cak-
sogokan utawa suap-menyuap wis kaprah ing proses pengadilan. Sing diarani “mafia peradilan” iku dudu mitos utawa critra kang ngawayara.
Hukum sing luwih adil yaiku hukum alam, hukum karma, hukum gaweyane Sing Mahaadil. Senajan manungsa bisa ngendhani pamidanane hukum negara, manungsa ora bisa uwal karo Mahahukum gaweyane Sing Akarya Jagat. Asring ditembungake menawa “Gusti Allah iku ora sare”, lire sakabehing tumindak ala lan becik iku tansah kapirsan. Ananing Gusti Allah iku uga “Maha Pengampun”. Sakabehing dosa iku yen wis disadhari, diakoni, lan sabanjure wong mau mertobat, mesthi bae bakal pinaringan pangapura.
Tetembungan “Ngundhuh wohing penggawe” iku bisa diarani “kearifan lokal” utawa kawaskithaning masyarakat Jawa anggone merdeni lan mahami urip lan panguripane. Dadi, sumbering undhuh-undhuhan iku dumunung ana pakartine dhewe, mula manungsa kudu tansah ngati-ati nalika tumindak utawa makarti.
Apa sakabehing panandhang iku asale mesthi saka pakartine dhewe? Apa lindhu gedhe, tsunami, lendhut panas sing nuwuhake panandhang tumrap sebageyan masyarakat Indonesia uga mujudake wohing pakarti? Dosa utawa pakarti ora becik apa sing nuwuhake panandhang mau? Nalika pemerintah ngundhakake rega
sing tambah gawe rekasane rakyat, yen petani rugi marga pamarentah ngimpor beras, iku apa ya rakyat cilik utawa petani sing dosa?
Pakarti iku ana sing sifate “makro” ana sing sifate “mikro”, ana sing sifate kolektif, ana sing sifate pribadi. Pakarti ora becik utawa dosa iku ana sing arupa dosane wong akeh, dosane negara, dosa turun-temurun, lan dosa pribadi. Dosa sing kaya ngono mau tarkadhang sing ora melu-melu ya katut ngundhuh; dadi, ora pilih-pilih, sapa bae ngundhuh wohe. Ananing proses mau durung rampung, sifate isih sementara. Sabanjure mbokmenawa ya mung sing makarti sing ngundhuh wohe.
Sakabehing tumindak iku kudu dipetung utawa dilimbang-limbang kanthi premati, awit kabeh mau sing bakal ngundhuh ora liya
salam kagem poro sesepuh & bolo wong alus.
@ki gatoloco : salam salim ki,konsultasi lewat FB saget mboten ki?
lembu suro@,, sugeng dalu..
ki ageng stad ifrit@.. sugeng dalu
wong subang@,,mantabz ki,,
On 17 Desember 2009 at 10:42 k4ng t0mmy said: Ingkang kinyis-kinyis wonten kalih Ki.
kangen kalih Ki MarT, sampun tigang dinten absent, mBok menawi nemBe kadhemen.
Balas	On 2 Februari 2011 at 21:32 cantrik bayuaji said: Nuwun
Ing taun 1268 Prabu Kârtånagårå angganjar rêcå marang ratu ing Dharmmåçråyå (Darmåsråyå) ugå dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing bésuké kâlêbu jajahan Majapait, rajané darah Warman jêjuluk Tribuwånå (Mauliwarman) kagungan garwå bångså Mêlayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dadi garwané Radén Wijåyå biyèn.
Balas	On 2 Februari 2011 at 21:50 gembleh said: Matur sembah nuwun Ki Bayu,
kawula setya tuhu ngrantos candhak’ipun.
Balas	On 2 Februari 2011 at 22:07 arga
Onok drakula loro jenenge Bedhes ambek Blegedhus.
Drakulo loro iki wis sak wengi gentayangan golek
“Waduh awakmu kok isok oleh getih akeh ?”.
“Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! ” jare Bedhes.
Mari ngono drakulo loro iku miber bareng. Gak sui terus anjlok ndhik wuwungane
“Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?” takok Bedhes.
“Yo kethok rek !! Sing cedhake pos satpam iku se ,” jare Blegedhus .
“Wah hebat awakmu . .” jare Bedhes.
“Lho opoko masalae ? ” takok Blegedhus.
“Soale aku mau gak kethok . .” jare Bedhes.
Balas	On 3 Februari 2011 at 09:34 sukasrana said: alesan thok, dhasar bedhes drakula nggragas, …
Monggo dipadosi ndik gandok hlhlp-097.
Balas	On 3 Februari 2011 at 07:55 Honggopati said: Sugeng enjang P. Satpam, Ki Seno, Ki Ismoyo dalah poro cantrik sedoyo? E,
Opo aku arep mbok pakani wedhi?!
SB padhepokan sepi. Apalagi ing wayah sepi wong, …. midangetaken tembang2 Ki SB soyo nggreget-ing ati.
Monggo dilajeng, nopo malih lagunipun Nyi
Nganti etungan sasi rasane, …. Nggonku ngenteni, …….
Lha gandhok enggal badhe dipun bikak sepindah ?
Balas	On 3 Februari 2011 at 22:07 sukasrana said: inguk-inguk langsung entuk. matur
Podang said: Whaduh Ki Senopati Mahisa Arema po yo? Sugeng dalu Ki, …… sami wilujeng nggih?
Balas	On 3 Februari 2011 at 23:13 pelangisingosari said: Pangestunipun Ki Truno.
Mugi-mugi Ki Truno dalah keluarga inggih makaten ugi.
Nuwun. Sugêng dalu ngancik madyaning wêngi
kelanjutane gandok iki mengko piye yo, opo poro cantrik lan mentrik wis dianggep lulus kabeh. Opo Poro pinisepuh ( Ki Is, Ki Arema lan P. Satpam) wis bosen yo.
wilujeng Enjang ugi Missss Nona. Lha kok sa’meniko Miss Nona awis2 gegojegan kalih poro Cantrik, nopo saweg jutek?
ugi Missss Nona. Lha kok sa’meniko Miss Nona awis2 gegojegan kalih poro Cantrik, nopo saweg jutek-jutek-jutek?
Balas	On 4 Februari 2011 at 10:24 Kartojudo said: Wa’alaikumsalam wr. wb, …… wilujeng Enjang ugi Missss Nona. Lha kok sa’meniko Miss Nona awis2 gegojegan kalih poro Cantrik, nopo saweg
lam wr. wb, …… wilujeng Enjang ugi Missss Nona. Lha kok sa’meniko Miss Nona awis2 gegojegan kalih poro
@Kagem Mas Truno, ….. kulo boten saweg jutek mas, namung saweg sariawan.
@Kagem Oom YP, ….. kulo boten seweg jutek jutek Oom, namung saweg ngg…p-sari awan-awan.
@Kagem Oom Wiek, …… kulo boten saweg jutek3x Oom, namung saweg jutek mawon.
@Kagem Paman KY, …… kulo boten saweg jutak3x paman, namung saweg cublak-cublak suweng mawon.
Balas	On 4 Februari 2011 at 17:42 miss nona
ngono iku piye hukume, cah ?".
durung kenal sing disembah iku yo percuma, mek nggugurne kewajiban tpi ra oleh opo2,,,Sopo sing mok sembah, opo sing mok sembah?? 5 wektu, nypo kok mek 5 wektu???SalamBalasHapusAgus Tri Atmadi17 Juli 2014 10.20
Wayang Garing, Wayang Banten Tanpa Gamelan dan Pesinden | Wayang Indonesia
ing endi kocapa Prabu Suyudana kasebatipun kaliyan Begawan Kumbayana, miwah kaliyan Senapati Adipati Karna, agung Mendura Baladewa, serta Tumenggung Jayadrata. Sapiye-piye sakpangandikane, mboten wonten kang ngabuka suara…”, dan seterusnya.
wayang golek Sunda, wayang kulit Jawa, wayang Menak (Cirebon dan Banjar), wayang Parwa (Bali), dan wayang Sasak (Lombok, Nusa Tenggara Barat).
@ki ageng jembar jumantara…asswrwb…sugeng ndalu…sugeng rawuh…tansah
@bengawan.candhu : Assalamu’alaikum…..wr. wb.
PRIPUN KABARIPUN..? ki bengawan.candhu
nopo ki joker sampun nelpon panjenengan ki bengawan.candhu
ingkang wayah…kadang sepah malah kerso uluk salam kaliyan kawulo ingkang langkung anem…dados rikuhipun manah…nopo malih kaparingan nmr kawulo saking panjenengan…malah tambah isin kawulonipun ki….piyambakipun matur bilih mnedukung acr gathering ing parangkusumo lan kerso brpartisipasi….namung kawulo matur,nenggo diskusi rumiyin kaliyan para sesepuh terutama kaliyan ki wongalus….nuwun….
Sugeng sonten kagem sedulur lan poro pinisepuh sedoyo,
@ Ki Kapal Api pesen setunggal kopinipun Ki
sumuk. Ki Akik, mboten nopo2 lah, 123 it’s OK, sing penting mbayare mangke sabtu nggih. monggo dipun lanjut Ki, kulo badhe ngaso
wong alus …..bagaimana ? nyuwun sewu kagem sesepuh wong alus , kulo nyuwun pengijasahan ASR damel kulo amalaken,
kulo kale bojo kulo sampun ngamalaken tapi dereng enten reaksinipun, nopo karena dereng diijasaken, matur nuwun
amiyarsi, ngandika Sapa ingkang angucap, dene tan katon warnane, Ponang cacing umatur, Kawula lur mangrêti wangsit, duk wau
Sunan Benang angandika aris, Wus pasthine kodrating Hyang Suksma, cacing ngrungu dadi uwong, Mandi sabda Sang Wiku, Iya uwis tarima mami, sêtyanira
pratandha, luwihing Hyang Agung, tan kêna kinayangapa, kaki sira duk durung winulang bangkit, sinihan ing Hyang
Ingsun iki upamane yayi, ngadhêp madu aneng jroning gêdah, mung wêruh maya-mayane, durung wruh rasanipun, sun kêpingin kaya sireki, nyabrang sagara rahmat, yen kêna riningsun, ingsun yayi pirsakêna, basa lêmbu nusu ing anakireki, nggêguru marang sahbat.
kang saka rawa, pra Mukmin sadarum, sun bubuhi saka rawa, kayu jati milihana kang prayogi, nuli padha
punang sarpa glis kesah, canthoka lon rawuh, muwus matur Punapa-a, ngandika HU luwar kawula asakit, langkung nuwun
Lon nauri Kangjêng Sunan Kali, Artine HU HUCULA kang sarpa, aja mangsa salamine, Punang canthoka nuwun, Datan sagêd mangsuli kang sih, amung pakarya tuwan, arsa ngusung kayu, kula sagah ndhatêngna, mring Bintara yen sampun glondhongan Gusti, kawula
wus lami, tan engêt ing wardaya, supe prajanipun, wus amor lan kidang sangsam, supe kadi cinêluk lumayu nggêndring, ngungun Kangjêng
heran Kangjeng Suhunan (Kalijaga). 41.
Nulya tindak tan dangu kêpanggih, lan muride kang aran Ki Supa, turune Empu kinaot, angsal sih gurunipun, mila Supa sêkti linuwih, lan malih muridira, wong
Kangjêng Sunan Kali ngandika ris, Luwih bangêt ing
“lah kowe ngapa bae, sering meng jawa ora emut
Bauingenieur (Dipl. Ing. TH. FH, Dr. Ing., M. Sc.) (m w)
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahir dipun ijabahi
iku sing paling normal (plus romantis…) Opo maneh pas iku di taman omahQ akeh Melati
aq lagi golek lagu “lumba-lumba” lagune sopo ngono, lali… ono sing kelingan?
inggris sing becik ketitik sing ala ketara pada akhir jaman kalabendhu kurang lebih
Ya pelepas rindu hampir 15 th melepas ‘ keduniawian ‘
Idep2 pingin pirso ” jeroning kedung ”
Tinemu ing lelampahan batos kemawon sederek senyum.
Awigena mastu silah mring Hyang Jagad Karana
Jinatur tutur katela-tela tulat mrih lapdeng paradya
Matur suwun… mugi sesami sedulur saget saling asah asih asih…
Monggo disekecakaken kang… ditenggo nasehat nasehatipun…
Sugeng dalu sederek Js, smile B.hood, BB, Nurkahuripan
hi me said:	May 10, 2014 at 11:50 pm	Sugeng dalu
saking sedoyo blog blog tercinta meniko… monggo dilajengaken trainingipun kagem liyanipun mawon nggih…. kulo sampun bosen trainingipun lan kulo anggep sampun cekap… kagem mbakyu Dewi… matur suwun panggenan pendopo blog ipun…. kagem sedulur sedoyo lan pinisepuh ngapunten sanget yen dalem sampun mboten wantun ngomong nopo nopo maleh mesakke sedulur sedoyo, ketingalipun kok kulo dados OVERACTING… ngapunteeeennn nggih…
(1956-09-19) 19 Sèptèmber 1956 (umur 60)
Drs. Suryadharma Ali MSi. (lair ing Jakarta, 19 Sèptèmber 1956; umur 60 taun) inggih punika Mentri Agama Indonésia wiwit 22 Oktober 2009.[1] Saderengipun dados mentri agama, panjenenganipun nate kadhapuk dados Mentri Nagara Koperasi lan Usaha Kecil Menengah wonten ing Kabinet Indonésia Bersatu.[1] Panjenengani
taun 1984.[1] Wonten ing taun 1985, Suryadharma Ali ngayahi karieripun ing PT. Hero Supermarket, ngantos dumugi taun 1999, panjenenganipun dados Deputi Direktur perusahaan ritel kasebat. Sanesipun punika, Suryadharma ali ugi aktif ing organisasi ritel ing Indonésia.[1] Suryadharma Ali kagungan garwa ingkang asmanipun Dra. Hajjah Wardhatul Asriah, lan kagungan putra cacah sekawan ingkang asmanipun inggih
Wiwit taun 1985-1999 nyambut damel ing PT Hero Supermarket, Tbk, ingkang pungkasan dados
^ a b c d e (id)Pemimpin Islamis kebangsaan(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
^ (id)Suryadharma Ali Ketua Umum DPP PPP 2007-2012(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
^ a b (id)Suryadharma Ali(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
ICMIMantri Agama IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIMentri Kabinèt Indonésia BersatuAnggota DPR 2009-2014Mantri Koperasi lan Pangudi Cilik Madya IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 4 Sèptèmber 2016.
suwun sanget pro Kyai ugi poro Ustad mugi-mugi sedaya perjuanganipun manfangati dateng sedaya
Uwis, yog, wis isa meneh komputere.
wah, jeh dieling-eling tenan yo iki ?
Wham bam thank you, ma’am, my qusoeitns are answered!
Mengenai Sang Murbeng Dumadi, Kaki Semar mengatakan “Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan, jaman,bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
pula[sunting | sunting sumber]
Wikisource memiliki naskah sumber yang berkaitan dengan artikel ini:
lair 19 Oktober 1959) iku walikutha Yerusalem, Israèl wiwit taun 2008. Dhèwèké nggantèni Uri Lupolianski. Barkat iku latar wuriné nimpuna informatika lan tèknologi komputer (ICT).
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.00, 7 Januari 2017.
Lare Dusun said: Ki PA kadosipun njenengan kedhah jajah deso milang kori wonten solo ojo bali sakdurunge ketemu kori – ne Mbak Mita….
Balas	On 21 Juni 2011 at 17:17 pandanalas said: nyuwun palilah panjenengan dados
kaping-13: Keris, Dhuwung atau Tosan Aji (
Candik Ålå. Angrok Sri Ranggah Rajasa Bhatara Sang Amurwabhumi pralåyå.
Kain-kain selintru bergetar tertiup angin yang basah, wayah surup.
sandhé jabung sampun ing surup amasang sandhé Guntur menggelagar
Balas	On 21 Juni 2011 at 22:09 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, kala SMP rumiyin nate dipun wucal suryasengkala-candrasengkala, nanging sakmeniko sampun kesupen. Kapan-kapan kepengin sinau malih, sugeng dalu
Balas	On 22 Juni 2011 at 16:10 mita said: Prajñaparamita ? ……….. niku artinipun napa njih?
mugi-mugi pinaringan panjang yuswo, tansah sehat tuwin saged kaleksanan sedoyo gegayuhanipun, Amin.
Sugeng Tanggap warso dumatheng Ki Gembleh, Eyang Djoyosm, Ibu Nunik…
Mugi-mugi tansah pinayungan engkang Murbeng Dumadi lan tentrem kalis ing sambikolo … Amin…
Sugeng Tanggap warso dumatheng Ki Gembleh, Eyang Djoyosm,
Ibu Nunik…ki Kartojuda, ki Pandanalas, kisanak-nisanak sedaya….
Mugi-mugi tansah pinayungan engkang Murbeng Dumadi lan tentrem
Kartojuda, ki Pandanalas, kisanak-nisanak sedaya….
Sakwentawis batam radi panas sampun sakwentawis wekdal mboten
Wau dalu nrerek majelis dzikir radi lingsir wengi ndungkap jam 2.00 dados mboten saged tahajud namung saged sholat mutlak mawon…
Mugi-mugi sanes wekdal saged kaparingan kekuatan Allah kangge
lan waspada ing zaman kalabendu Jawa. aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa, cures ludhes
Maleske tenan og. Nek wis ngono kwi sakjane nang rum wis males banget, tapi yo mbuh ngopo ngono kwi rasane lagi pgn chat dadi ra metu seko room. Lha mau kwi rasane wis ra tahan to, yowis aq metu seko
kwi sakjane yo males, tp meh ra dijawabi yo sakke yo. Dadine yo takjawab sakkarepq wae. Kambek turu2, nyante2, chat karo wong liya, po mbek ngopo lah. wis pokoke ngono
diutamakan… monggo sedulur sedherek sedoyo dipun kedapi… kulo sampun nedho kale (2) porsi.. wareg tenan mbakyune sing ayu dhewek… 🙂
sabdadewi said:	October 8, 2013 at 12:53 pm	@ Senyum,
anggep edan 😀 kan sing waras ngalah yo…
Kitab sutyi prejanjian anyar ing Basa Jawa Suriname sing gampang (JVNNT) -
sutyi prejanjian anyar ing Basa Jawa Suriname sing gampang (JVNNT)
SUARA said:	April 14, 2014 at 2:34 am	Welas asih wonten trap papan ipun,
Welas asih marang jalma manungsa ingkang utama, ingkang prawiro, manungso ingkang sae. Menika laku sae.
Jaman lepen lepen kados sak meniko..tega lara tega… Marang jalmo manungso.
Manungso wis dados BANG dahar SATo. Sasmito
Mas, mbak sabda…parameter yg kedah ditegeli, njih manungsa inkang mboten kagungan duga ……inggih para koruptor, sakpinunggalanipun.
Menawi tinemu manunggal kawulaning gusti….manungsa sejati kita tahu…manungsa kang kintir marang lepen…kito pirso.
Mugi mugi kita sedaya saged tinemu sejatining diri, tinemu manuggaling , ….baru tahu laku satriya…tega…, tega…. Marang jalmo bongso dhahar sato…
Terutama ingkang jelas merugikan alam, merusak alam utk saku pribadi.
Ngapunten sanget mugi tanah air Indonesia , soul leluhur ngapunteni kita ingkang kirang waskita….
sabdadewi said:	April 14, 2014 at 10:26 am	Sugeng karahayon @ SUARA,
muncul jejer “laku mancala putero”, muncul sifat satriyo sejati..rawe rawe rantas, etc. lumantar njagi karaharjan Negari.
Itulah wujud “kendel yen wis duwe piyandel”, babagan belo negari.
waskita, titi teliti…nglampahi lampah ‘satriyo utomo’.
Manunggal rasa kawula ( bahasa Indonesia : aku ) ing Gusti..bagusing
Kang senyum , der Dew, kang WE, kang Js, kang Jdd, etc.sedayanipun
Ngaturaken, ” BeJo Karaharjan, ing Manah kang Wening ”
” salim kagem sederek sekawan ing sedayanipun ……. “
keduman… yo wis kang aku ora melu melu urusan wong wong sing podho melu kedanan wis… amnesti internasional di jaman
AJISAKA niku.. sampun nempel mbimbing wonten kawulo… loh pripun niki kang? bingung kulo… ngono yo ngono… kok roh mbah e ora direwes loh… yo wis kang sakkersane… mung ati2 menyang leluhur kito, tiyang sepah kito nggih… 🙂
” Keep smile ing alam ndonya ”
SUARA said:	April 21, 2014 at 11:39 pm	One for all,
kang senyum, der dewi, kang js,
kang jdd, kang bb, lan lintunipun.
gada wesi kuning pun tinampi ing indra lan grananingTi…
ati ketemu ……….landeping lathi lan… i …
ngapunten Dalem mboten wantun nampi undangan panjenengan
koyok Q…. gudhu tipe ce…tp lek nemu kodew koyok umak ndek dalan yo g popo c… nayamul… masio ngene diumbah yo sek ketok rodo apik…)
kanggo Klangenan ing ngarep utawa panggonan saka lomba, ana sawetara kritéria sing kudu dijupuk menyang wawasan, kalebu mental lan fisik rasio / katon.
Ing pilihan saka manuk tledekan gunung, ing bab kawitan kanggo Wigati punika faktor mental. Iki mental Highly qualified kanggo nemtokaké apa manuk bakal lomba utawa ora.
Manuk apik bisa dikenal saka wulu werna padhang, neat lan mengilap. Yen wulu watara dheweke katon kurang lan matted, iku wujud manuk ing kondisi apik, amarga saka lack saka care lan Nutrition ora nyukupi.
Kajaba iku, ing manuk karo wulu kurang lan tangles biasane ora duwe apik mental. Amarga katon rambute iku salah siji saka
tutuge” sing mBencekna wis lingsir saka jagad persenthongan.
Kula hadir Ki Ajar pak Satpam.
Kartojudo said: Lha nek nduwe beret merah ?…..
On 29 Juli 2010 at 13:40 sI_TolE said: Nderek nangkring ah…. ndelik mburine Kiai Djodjosm.
ngajeng mekaten lho” suwun Ki, sampun ngundhuh.
matur nuwun ki, kula sampun ngundhuh saking latar ngajeng gandhok.
Balas	On 29 Juli 2010 at 19:54 arga said: Matur nuwun, PBM-19 sampun kulo undhuh.
Balas	On 29 Juli 2010 at 22:18 djojosm said: Ki Satpame ngendi yaaaa.
Arep melu ndlosor nang padepokan 20 kok isih dikunci. Ya wis mulih
Balas	On 29 Juli 2010 at 23:13 djojosm said: Lho kersa toh? njih mangke kula padosi folderipun rumiyin. Sampun dangu mboten diawang.
Balas	On 30 Juli 2010 at 00:30 pandanalas said: mpun..koleksine Panjenengan dipun kentun sedoyo kemawon
Balas	On 30 Juli 2010 at 08:18 djojosm said: Sampun kepanggih Ki namung 350 Mb-an Ki kados pundi ngintunipun njih???
On 30 Juli 2010 at 09:21 Kartojudo said: Wakakakak…nek gambare gambar wayang purun ?….
On 30 Juli 2010 at 09:40 pandanalas said: Luna Waya ng ?
On 30 Juli 2010 at 05:34 sI_TolE said: pareng nderek nopo mboten Ki…..
Sugeng enjang sedayanipun… Persiapan sowan Pak Guru wonten ing tlatah Bandung. Nyuwun pamit ….
Balas	On 30 Juli 2010 at 07:54 honggopati said: Sugeng enjang poro kadang.
Arep apel neng gandok anyar kok durung dibukak.
Maqam Ibrahim iku sawijining watu sing dipigunakaké déning Nabi Ibrahim A.S. kanggo idakan nalika mbangun ka'bah. Ing watu iki ana tapak sukuné Nabi Ibrahim. Disunnataké para jamaah ibadah kaji lan umrah ngayahi salat sunnah lan ndedonga ing Maqam Ibrahim iki, nanging ngusah lan ngecup dudu minangka bagéyan saka sunnah Nabi Muhammad S.A.W. Saiki watu iki wis dikrudhungi nganggo wesi awangun kurungan manuk.
sabdadewi said:	November 19, 2013 at 8:08 pm	@ Ngwäng ingkang kinasih,
Siti Khadijah utawi Siti Aminah lan bintang pilem Sri Devi meniko jalmo manungso, lajeng poro wanodya ingkang kasebut ten kartu meniko jalmo widodaren ingkang nggadahi energi poro Dewi 😉 … Whe lha dha lah… pripun khabar pawartosane ten bumi?… energi
sabdadewi said:	November 21, 2013 at 2:28 pm	Sugeng siang @ Mas BB, Sugeng pepanggihan lan maturnuwun
sabdadewi said:	November 23, 2013 at 6:07 pm	Maturnuwun sami-sami mas BB, monggo dipun grahapi wejangan saking widodari Sulis meniko, mugi pikantuk kasarasan dumateng energi maskulin lan feminin 🙂 …
Surya Wong Pangawitan. Para leluhur menganggilku dgn nama tsb.
sabdadewi said:	November 26, 2013 at 7:57 pm	@ Rama Jaka Surya Wong Pangawitan,
sabdadewi said:	January 19, 2014 at 8:58 pm	@ Herda Agashi,
Maturnuwun, nggih jeng sampun kulo waos sedoyo lan kulo inbox nembeh, mugi sedanten ing kahanan saget becik lan kalis nir sambikolo nggih jeng 🙂 …
Ghana Raja said:	February 2, 2014 at 8:51 am	Salam Rahayu, Bunda dewi,
kartu menopo ngih Mbak? Matur nuwun
sabdadewi said:	March 7, 2014 at 3:17 pm	@ Wong Cilik,
nuwun yo nduk wong ayu…., lha wong paman mung guyon maton wae.. njur njedul widodarine….haaaaaaa…….lha paman iku umur kawit jebrol ke alam padang matrial wis 57 tahun… opo yo puber puberan ngasmaran maranan ( marani – nyambangi ) widodari nduk>>> opo
Yuswo meniko namung nominal ongko 😉 …
Ora opo-opo rambut dadi putih ben malah koyok bule… he he he…
Ati isih duwe roso kasmaran lan katresnan 🙂 …
Maturnuwun, mboten ngrepoti kok, sumonggo kerso yen purun pikantuk bimbingan Widodari 😉 …
Wau enjang kulo bikak energi kartune kaping kale, ingkang kapisan kartune leres ‘Widodari Bast’, ingkang kapindo kartune mawartosaken njenengan become a homy person now *_^…
Monggo, meniko karakter Bidadari Dewi Bast :
sabdadewi said:	July 18, 2014 at 8:11 pm	Ugi sugeng dalu kagem @ pak JS,
Maturnuwun sami-sami, lha iya kok kebetulan sama maknanya, waktu saya kocok kartunya itu si Bidadari kupu-kupu ucul/
Inggih leres, kartu energi meniko damel hiburan mawon, supados saget nyumarak`ake suasana ati lan manah, hiburan ingkang
sabdadewi said:	December 31, 2014 at 1:18 am	Sugeng enjang @ Pak Irfan ingkang kinurmatan,
Maturnuwun sampun kerso anjangsana, Monggo dipun grahapi, meniko tigo wedaran kartu energi widodari panjenengan ingkang
njenengan ke elemen kerajaan, terutama Leprechaun.
Sugeng enggal warsa 2015, Mugi sedoyo pinaringan kabejan, kawelasan, kasarasan lan katresnan 🙂
Têguh yuwânâ rahayu ingkang sami pinanggih lan mugi-mugi Gusti Ingkang Maha Kâwâsâ ngijabahi.
koyo sutro yen nglenggono lan dijaluki sepuro
Najan ora nggowo opo-opo nanging ora keno dikapak-kapakno
Najan ora duwe bondho nanging iso mbangun reno-reno
Najan ora duwe kreto neng biso mrono-mrono
Sak temene yo koyo ngono kui lakune warok Ponorogo
Sugeng lingsir wengi @ Kangjeng Ungkal Gunung,
Byuuuhh surprised sekali, sugeng pepanggihan, kulo nggih kangen eeee 😉 …
nuwun Ki rontalipun, mugi-mugi Ki Sandikala tansah pinaringan berkah lan anugrah kasarasan kalis ing sambekala saking Gusti Alloh
kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
urip mung isine isih nuruti nepsu,sing jenenge mulya mesti soyo
“Seni saiki nuruti pasar sing mlaku, dadi
becik,lan sugih paring marang pepadan "
sampeyan salah pilih kang giat, mosok aku dadi panutan? wong aku ngeblog ancur2an ngene, gak pinter nulis, mung nulis opo anane,
mekaten rumiyin pamaggih kulo. wonten klethunipun nyuwun pangapunten. nuwun.
kawulo alit said:	April 20, 2014 at 2:49 am	waduh..nyuwun pangapunten bapak Yon kulo salah ngepos..dipun hapus kemawon mbak Dewi (admi).
admin said:	April 21, 2014 at 1:47 am	@ Kawulo Alit,
Maturnuwun, whe lha nggih sayang to, tulisan apik-apik kok di delete, mboten menopo, santai mawon mas 🙂 …
Nopo komentar di pindah ten ruang ‘Wacana Ratu Adil’ pripun?… Dus sami mawon, mbok bilih bab Ratu Adil lan Satrio Piningit meniko ugi kelebet ingkang lambang
wong cilik said:	May 9, 2014 at 8:00 pm	Mbak Dewi Ytc
matur nuwun ki, artikel panjenengan nambah ilmu lan
Ngawen Gunung Kidul, YO08116825190109Unit Nglipar ( 6981 )Nglipar Lor Ds.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 21 Maret 2013.
Setan lan Jim Ora Kudu “Disumpahi” | "WONG EDAN BAGU"
sapanunggalane padha wae kaya-dene jalma manungsa, uga kalebu makhluke Gusti Allah. Malahan bangsa lelembut kang kasebat iki kalebu makhluke Gusti Allah kang patuh, taat maring printahe Gusti.
Ing babagan syariat, manungsa (khususe kang ngrasuk agami Islam) nduweni kewajiban sholat lan ngibadah fardlu liyane. Nanging ing pranyata, (ora kudu dadak mungkir) yen manungsa isih padha dhemen goroh lan ngapusi, malah kadhang-kadhang ora idhep isin -kamongko goroh lan ngapusi kuwi kanggone manungsa ora kalebu printahe Gusti, lan duweni rasa isin ateges ngamalake sunahe Kanjeng Nabi. Kosok wangsule, setan dhemen ngapusi, ndableg, asring mbujuki manungsa, sebab pancen wis pinesthen yen wiwit lair tumekane jaman akhir panggaweane setan ming kaya mangkene- nggodhani manungsa urip, jer nyendikani dhawuhe Gusti.
BIYEN dhek nalika taksih dadi santri cicik, nate kawulangake dening rama kiyai, saben kawiwitan ngaji Alquran kudu maca ngaudhu billahi minas syaithon nirrojim (ingsun nyuwun pangayoman dhateng Gusti Allah saking sedaya godhaning setan binendhu) – ing klimah iki ngemu teges, saben-saben arep tumandang samubarang gawe kudu tansah eling dhateng Gusti Allah supaya ora kagodha marang setan, jim, lan sapanunggalane. Jalaran wis pinesthen yen setan lan jim kuwi dadi panggodhaning manungsa urip. Awit jaman Kanjeng Nabi Adam dheweke pancen wis dibendhu Gusti Allah kaya mangkene- ngugerake yen awit dhek nalika para makhluk saindhenging jagad diprintahake nyembah (diwaca: hormat dhateng Kanjeng Nabi Adam, dheweke ora gelem dhewe, rumangsa luwih kondhang ketimbang drajating manungsa kok dienthengake, mulane kabacut isin banjur dheweke dhemen gawe rubeda ngriwuki anak putune Adam.
Kanggo wiwitan samubarang gawe, ana sawijining paham kang ngutamakake maca Bissmillah saturute wae, kaya piwulange Bung Karno mring samitrane, ora ngepenke kudu maca ta’awudz kaya diterangake nang dhuwur mau. Lire, ora mungkiri anggone bisa kekancan karo sabangsane lelembut supaya ora dadak congkrah, lan sajak nguatirake yen wacan ta’awudz bisa kaanggep “nyumpahi”; Kajaba kuwi, bangsa lelembut mau diarepake banjur satuhu yen tunggal kanca ora kena nggodha, tunggal guru ora kena ngganggu (bisa katambahan maneh kaya dene unen-unen tukang sulap
ora kudu nganggo panyandra “kutukan” kang waton dianggep “nggilani”. Sebab, samono uga makhluke Gusti Allah, mesthine yen setan lan jim rumangsa “disumpahi”, mangka sejatine dheweke bakal tambah temen olehe nindakake dhawuhe Gusti, tambah temen-temen anggone nggodha manungsa, mratandhakake yen dheweke tansah rumangsa ta’at. Apa ora dadi tambah celelekan kaya “Kalagondang” nang sinetron “Misteri Gunung Merapi”.
Pratelane, kanggo nglestareake kerukunan ing babagan urip bebrayan, ora ngemungke kudu ngayati sila “Peri-kemanusiaan”, ananging uga perlu ngayati “Peri-kemakhlukan” – mrih harmonis tumeraping sakabehane isen-isen ngalam-donya – saantarane manungsa, wit-witan, sapi, wedhus, babi, setan, jim, belis, dhemit, lan sapanunggalane, padha bisa nyatuhoni yen kabeh mau saderma makhluk.
KAYA dene jalma manungsa ngupadi rejeki, setan lan jim anggone nindakake kewajiban nduweni segmen layanan dhewe-dhewe. Setan sing rada bodho tugase nggodha manungsa sing ora pati pinter. Wong pinter, gandhokane jim putih ireng sing luwih dene pinter, mulane wong (kang ngepasi ‘kasinungan’) kuwi banjur bisa dadi keblinger.
Minujoni tirakatan, mumpung sasine Sura, wulan Karomah, manawa oleh kanugrahan bisa manggih bangsa lelembut, Ian lelembut mau duwe panjaluk asih-asihan iwak kebo saupamane amarga saguh dadi lantaran kanggo ngegolake urusan proyek (mangka durung mesti kadadean sabenere), mula yen arep nyoba didurusi, durusana nganggo samaran jantung gedhang sing disungoni lombok cengek – disatuhoake sebage endhas kebo, nadyan mung diapusi nganggo dolanan dheweke wis seneng, amarga dheweke ya senenge ngapusi, Ian nyatane setan pancen temenan ora doyan mangan iwak kebo. Sekirane pengurbanan kebo
pancen dadi nadzar, supaya kang duweni khajat ora dadi musyrik, luwih becik kebo kang dimaksud mau diperloake kanggo shodaqoh tumuju fakir miskin. Ewa dene bab urusan proyek utawa usaha-usaha liyane bisa sukses, kabeh kuwi saka kersane Gusti Allah.
Kajaba duwe kesenengan nggodha manungsa, bangsa lelembut uga seneng ndhisiki-kersa. Ora marga pinter nalare, nanging pancen dheweke oleh kanugrahan bisa Ian diparengake ngintip saka langit rahasia kagungane Gusti Allah, banjur rahasia iki dibisik-bisikake marang atine manungsa kang dhemen migateake ulahe dheweke. Lire, keahlian iki dadi srana murih gampang anggone dheweke nindakake printahe Gusti: gawe bingunge anak putu Adam – malah bisa-bisa dheweke banjur mbablas nyumpahi manungsa: edan kabeh ya wis ben.
Sumrambahe bangsa lelembut anggone nggodha manungsa ora luput tumuju marang sapa
ana sawetara panganggep yen para kiageng linuwih mau biasane banjur duweni tabi’at aneh. (Yen plantarane santri cilik mono kena diarani nyleneh, nyelelek!)
Ing antarane jim lan manungsa, sapa sabenere sing luwih nyelelek? Lan sapa sejatine kang luwih mituhu
kok mboten nate pun update. menawi asring pun update, lan isinipun pepak, komplit, kula kinten mangke kathah ingkang sami mampir. kula kinten adminipun mboten kedah romo ta, ha rak saged mendhet mudika ingkang sregep,
Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi Genteng Batu
Supe purwduksinane Sapa bias gawe lestrari La ngopeni? 2009, Potrowijayan
(Saka: Antologi Geguritan ‘Prasasti’, 2013)
Padangan Bojonegoro, 1973 (Saka: Kumpulan geguritan Pangelaran, 2003)
Anakku, puluh puluh wis begjaku lan begjaku
Mati jinojoh wong; sinengguh colongan pari
BECAK (T): Tindak pundi pak, monggo ?B : Becak tekan deso
niku, tur radosanipun nanjak. Kalih doso ewu monggo... ........ Basiyo mikir sedhelo.....B: Yowis aku gelem rongpuluh ewu. Iki duite, tampanono, ning omahku golekono dewe........... tukang
semanten pak. Radi tebih niku, tur radosanipun nanjak. Kalih doso ewu monggo... ........ Basiyo mikir sedhelo.....B:
SAS: "wis ngopi durung kang..?"WONG: "durung mau buru2 bojoku durung tangi."SAS: " yo wis enteni diluk nko tak gawekke ...spesial nggosampeyan arep tak gawekke dewe.."3menit kmd...SAS: "ndang diombe kang...
ngono..jane merk opo kopimu kuwi..?"SAS: "wah opo iyo kang..kuwi inovasiku aku nggawe kopimodel kopi luwak..brubung luwak e angel le nggolek trus takganti karo kucing..carane buah kopine tak remet karo
kucing, bar kuwi tak dokeri tai ne tak pilihikopine..kuwi mbene sampeyan wae sing nyobo..
Widura said: Mumpung Pak Satpam nembe sare … aku arep mBedhok SUNdiSS-07 …. ketok-e wis kemampo …
Balas	On 20 April 2010 at 08:38 Kartojudo said: Nomer loro !!
Balas	On 20 April 2010 at 00:28 ismoyo said: Hadir nomor loro,
Monggo dipun sekecaaken, kulo pamit rumiyin, sampun ngantuk.
wiek said: Matur nuwun ki Ismoyo,
lelono jagad said: @ Ki Raga Tunggal:
Ki, sing kelangan artha sinten ??
Kok dipun padosi ????
yudha pramana said: pecel BLITAR ki…pedes
On 20 April 2010 at 09:48 Kartojudo said: Pecel ?…pecel koq anget…ojo2..
On 20 April 2010 at 07:58 cika sarsijem said: sugeng enjang, namung mampir sekedhap badhe
[kaserat ing dintên sapuniki, Anggårå Pon – 20 April 2010M; 06 Jumadil Awal 1943Ç – Dal; 06 Jumadil Ula 1431H]:
Balas	On 20 April 2010 at 14:01 yudha pramana said: antri nomer SIDJI
Balas	On 20 April 2010 at 16:45 pandanalas said: pokoke nek sing ngogrok mentrik, dijamin nggregel manahe ki Senopati..
tapi sek..sek…iki ki Wie opo Nyi Wie….hiksss
On 20 April 2010 at 17:09 Atrakdj said: Kadhos pundhi nek Ki/Nyi Wie..kemawon Ki Pls..aman !
gereh..tambah kluban + krupuk acer…wuih..pengin mbalek ndeso tenan
On 20 April 2010 at 17:36 yudha pramana said: nek mritile biji
Balas	On 20 April 2010 at 21:04 sI_TolE said: Sugeng dalu ugi Ki Gembleh… Sugeng dalu
April 2010 at 05:18 honggopati said: Sugeng enjang,
at 07:17 pandanalas said: mentrik2e podho kesaren kabeh…
lah wis podho pirso yen saiki iki memperingati dino emanisipasi wanito….koq yo podho kendel wae ra nyuwun bonus…blaik Panjenenganipun sajak duko
Balas	On 21 April 2010 at 07:28 cika sarsijem said: Ki PA, mentrik mboten nyuwun bonus
Balas	On 21 April 2010 at 21:36 arga said: Sugeng ndalu Ki Arema.
Matur nuwun, rontalipun sampun kulo undhuh.
giat, langkung-langkung menawi tiyang ingkang ngontrasi meniko tiyang ingkang ageng pengaruhe, lajeng cepet dipun tangani masyarakat. Dados musuh meniko
Yogyakarta Adiningrat nagarane, lang ing Sokawati Kamajan Pawong sanake. Kangjeng Ratu
mboten parenk ngece…(engkang diece sampun
mbotem wonten sing jogo gerdu…wayah esuk cuap2 malih …sinambi nenggo sego mateng surak…rame maneh..hiks.
Balas	On 11 Desember 2009 at 11:08 pandanalas said: kiai siji koq pirso wae adate cantrik…
siji iki koq durung mecungul !..hiks.
On 11 Desember 2009 at 12:37 yudha pramana said: hiks….kulo setuju
On 11 Desember 2009 at 10:41 ismoyo said: Niki korupsi wektu di cangkulan,
kisanak, absennya di gandhok 14 dulu.
Balas	On 11 Desember 2009 at 23:18 sukasrana said: sugeng dalu ki gembleh, …
he, he, he, … mboten dados menapa ki. namung sakdermi ngestokaken dhawuhipun ingkang kagungan
3. Sinten malih kersa bantu Retype ? * Nyuwun sewu Ki Seno, kulo lancang.
Kupat utawa ketupat iku panganan khas Asia Kidul-Wétan mawa bahan dhasar beras sing dibungkus nganggo slongsong saka nam-naman godhong klapa (janur). Kupat paling akèh tinemu wektu ngrayakaké Lebaran, nalika umat Islam ngrayakaké rampungé sasi pasa.
Panganan khas sing migunakaké kupat antara liya: kupat tahu (Grabag, Kabupatèn Magelang), lan kupat glabet (Kutha Tegal). Kupat uga kerep dihidangaké nganggo saté utawa opor. Saliyané ing Indonésia, panganan kupat uga ditemokaké ing Malaysia, Brunei lan Singapura.
Ana rong jinis wangun kupat ya iku kepel (luwih umum) lan jajaran genjang. Saben wangun nduwèni alur nam-naman sing béda. Kanggo gawé selongsong kupat perlu dipilih janur sing kualitasé apik, ya iku sing dawa, ora kanomen lan ora ketuwan.
Panggunan liya[besut | besut sumber]
Ing sawetara kalangan ing Jawa, kupat kerep digantung ing sandhuwuring lawang omah minangka jimat. Masyarakat ing laladan kasebut isih ngugemi tradhisi supaya ora gawé kupat ing dina-dina biasa, saéngga kupat amung disuguhaké wektu ariaya lan nganti sepasar sawisé iku. Déné ing Bali, kupat kerep diaturaké minangka sesajèn upacara.
Rempèyèk • Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
“Kepareng ngaturaken pisungsun sekar arum gondo arum, menyan madu (ratus/dupa manten) dumateng para leluhur ingkang sami nurunaken kula (lan simah kula; bila sudah berumahtangga). Sugeng rawuh, mugya kersa tansah njangkung lan njampangi lampah kula sekeluarga. Tansah manggih wilujeng rahayu ingkang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Sedaya saking kersaning Gusti.
ingsun ngebaki kulah/bak mandi, supaya omah iki kebak rejeki, kebak berkah, slamet sakabehane, sumrambah kanggo wong sak omah lan tiyang kathah, wong-wong kang kepradah, lan kabeh titahing Pengeran .” (Niat ingsun
mengucap ; kadangku kang ono ing keblat WETAN, ewang-ewangono aku, cedakno rejeki kang isih adoh, bukaken kang wis cedak. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko.
Hadap ke UTARA sambil mengucap ; kadangku kang ono ing keblat LOR, ewang-ewangono aku, cedakno rejeki kang isih adoh, bukaken kang wis cedak. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko.
Hadap ke BARAT sambil mengucap ; kadangku kang ono ing keblat
mengucap ; kadangku kang ono ing keblat KIDUL,
PANCERKU kang ono ing LANGIT lan BUMI ewang-ewangono aku, dukno (turunkan) rejeki kang isih ono ing langit, lan jumedulno kang isih ono ing jero bumi. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh soko kersaning Gusti.
saha sedherek-sedherek ingkang kula kurmati.Saderengipun mangga kita sareng ngaturaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha kuwaos inggih punika Gusti Allah swt. Amargi kanthi linuberan rahmat saha hidayanipun kita sedaya saged pinanggihan wonten wekdal ingkang saeu menika kagem mengeti dinten Kamardikan Republik Indonesia ingkang kaping 63.
Para Rawuh ingkang minulyo,Kita sedaya sampun mangertosi menawi Nagari Indonesia punika sampun saged sejajar utawi sami kaliyan Nagari maju sanesipun. Kathah sampun penghargaan utawi predikat ingkang dipun sandhang kaliyan Indonesia wonten tingkat Internasional. Ananging punapa saged Indonesia moncer kados sakmenika menawi mboten wonten pahlawan bangsa wonten warsa 1945? Menawi kados menika kita kedah instropeksi diri saha kedah nggadhah pambegan menapa ingkang sampun kita aturaken dhumateng bangsa kita.Bapak, ibu Dewan juri saha sedherek-sedherek ingkang kula kurmati,Wonten wekdal menika, wulan Agustus 2008, Indonesia sampun ganep yuswanipun ingkang kaping 63. Yuswa kados menika mboten sami kaliyan kahananipun Bangsa Indonesia luwih-luwih perjuwanganing pahlawan nagari. Taksih kathah warga masyarakat ingkang dereng ngraosaken gesang ingkang mulya wonten warsa menika. Ugi taksih kathah luwih saking setunggal ewu siswa/i Indonesia ingkang mboten nglajengaken sekolah amargi kiranging biaya saha inggilipun kebutuhan pokok luwih-luwih wonten kitha ageng kados to Kitha Malang menika. Punapa menika kamardikan hakiki ingkang sampun dipun sandhang Nagari Indonesia kurang luwih 63 warsa kepengker? Kahanan menika miturut pangemut kula amargi kiranging partisipasinipun
nggadhah partisipasi ingkang ikhlas kagem nglaksanakaken program pembangunan menika saha maringi tanggung jawab marang pamerintah.Para Rawuh ingkang kula kurmati,Kangge ngisi kamardikan punika, kita minangka siswa/i Indonesia mangga sesarengan nggadhah rasa sosial dhumateng pepadha. Rasa sosial menika saged kita wujudaken kados:paring kinurmatan marang guru-guru , tiyang sepah, luwih-luwih pahlawan bangsa kita,
sami nglestarekaken budaya utawi nilai-nilai tradisi bangsa ingkang kinakar saking budaya daerah, nggih kados basa Jawi menika,
njagi kautuhaning persatuan saha kesatuan bangsa, lan sapanunggalanipun.
Menawi tiga menika minimal sampun ditindakaken kaliyan pemuda/pemudi Bangsa Indonesia, Insyaallah kamardikan bangsa ingkang mituhu saged dipun raosaken dening sedaya warga masyarakat Indonesia. Amargi sakmenika budaya globalisasi sampun kathah anjalarwonten jiwaning pemuda/pemudi Indonesia, mula budaya global ingkang negatif punika cepet sanget ngrisak moraling anak negeri. Ingkang penting sanget inggih punika kita kedah njagi persatuan kaliyan generasi muda sami wonten saindenging nuswantara saha mboten ambeda-bedakaken sedherek-sedherek kita supados Nagari Indonesia saged gemah ripah loh jinawi saha dados andakara wonten donya punika.Sedherek-sedherek ingkang minulya,Kula kinten sampun cekap ingkang saged kula aturaken. Kula ugi nyuwun gunging samudra pangaksami menawi wonten pitutur kula ingkang mboten sekeca wonten penggalihipun para rawuh sedaya. Kados
1. ………………………………., …………………………., Ingkang kocapa malih, Kangjêng Sunan
Benang iku, engêt pêndhêmanira, putra ing Tuban rumiyin, Kangjêng Sunan alon
kukune ting carongot, datan nyandhang jarikipun ajur mumur, Syeh Malaya gawok
Malaya datan samar, ing osike kang tapa wus udadi, ngraos kasoran pandulu,
mrang Pangeran Modhang, lamun wontên tiyang tilêm ing margi, kang dakar ngadêg
kalangkung, Pangran nulya marentah, mring garwane kinen nggodha kang neng lurung,
garwa sakawan tumandang, milih ingkang lindri manis.
neng lêlurung, garwa catur anggodha sami, nanging datan rinasa, ingkang
Pura matur marang laki, tur uninga solahe anggodha, tan pêpayon panggodhane,
jêbeng arsa mênyang ngêndi, dene sira anabrang sagara, Syeh Malaya alon ture,
Manira arsa nglangut, maring Mêkah amunggah kaji, Angling Syeh Maulana, Bêbakal
Suksma (Ruh). 8. Ya wus
aneng ing sira pribadi, Kang Linuwih Purba Amisesa, aneng sira paesane, pama
ngilo sireku, ing carêmin katon kêkalih, Jatine mung Satunggal, Wayangan
kadulu, Ana ndulu Wêwayangan, saking tan wruh marang ingkang ngilo carmin,
ingwang, lan Wali Panutup, sagung kang Wali atapa, tan madhani brangtane marang
kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing
“pie to iki, BBM kok mundak maning!!” Oke…
NB : pie dab, ra tau posting nganggo boso EYD sing bener, nganggo EYD sing bener malah mumet ;))…
1 Tungku, Pemantik Mekanik, Teflon
Roh Sejati – Sejatining Roh (Hidup)
ungkapkn mpu prapanca dlm kitab nirartha prakreta.
sabdadewi said:	December 30, 2014 at 11:09 pm	Sugeng dalu @ Mas Latif Caso, maturnuwun infonipun 🙂 …
Ugi kagem @ Bpk PM Susbandono, maturnuwun sanget sampun kerso
Serat sedaya meniko kagem mrigelaken nyumringahaken kahanan ing
Saged saking wujud lakuning manungswa kang nyedaki sifat
Spectrum bagusing ati iku, uga dadekna wujud pelangining kharakter mangswane.
Ingkang berspektrum people, saged ngormati, narimo pelangi
wicaksana, saged teges maneges, saged solah bawa alus lan teges mengikuti suasana lan kabutuhan kahanan.
Toya ing kendi awujud kendi, ing botol awujud botol.
Awujud manungsa kang prigel, sumringah, produktif, adaptif high level, sopan santun saged ngurip nguripi menyegarkan team dan apapun kahanan
second opinion kagem tambahing werna rupa segering kahanan diskusi ing
Sugeng siang @ Pak Sus, Mas Sasmita lan Sederek Sedoyo,
Nuwunsewu bade tumut nimbrung, gayeng lan remen tenan
wungu said:	March 16, 2015 at 7:41 am	Iyo mampir tok
saiki lagi ngulur gelagahing klilat atining kukus
wong sawahe arep dirubung wereng wereng oraweruh.
kagem nak dewi belajar waskita ing jejering tembung.
dadio priyagung kang adi jagangane, siji ing panggonong suku dri.
wungu said:	March 16, 2015 at 10:26 am	He he he
Tumut nandang ‘duko-cito’ ingkang tilaripun kangmas ipar njenengan…
Duko kagem tiyang ingkang dipun tilar, lan Cito kagem tiyang ingkang mlampah
suwe aku ndelok koleksi sampeyan, tambah positif dikiro gendeng karo wong sak kantor…..
Sangkan Paran iku lakone Urip utawa Jiwa kang lagi tumurun saka kana tumeka ing kene, kang ing maune sira padha durung wikan (mangerti). Maune iku, karepe wiwitan utawa kana, dadi sangkane kang mau saka kana, parane mrene. Kosok baline, saka kene parane mrana. Iku yen mungguh tumraping wong lumaku, sing mesthi sangkane saka mburi parane menyang ngarep. Sawise tumeka ing paran (kene iki), yen arep marani sangkane, kudu lumaku ambalik. Ananging patrap kang mangkono iku rekasa, marga dunung lan dalane wis ora kelingan; rak iya ta? Coba caritaa sapa kang wus tau weruh, wong tuwa bisa bali dadi bocah maneh, banjur dadi bayi bali lumebu ing guwa garba, nuli bisa bali dadi jiwa? Iku aran mokal.
Ing mengko sarehning patrap ambalik iku ora bakal bisa kalakon, becike
Suksma, adhapur piwulang kang sajati ngenani jagad saisine kabeh, bawana iku wujude bunder. Dadi yen lumaku ambanjur, kang mesthi iya bisa tumeka ing panggonan maune. Awit araning enggon iku mung loro, kana karo kene. Kosok baline: kene karo kana. Dadi yen saka kana, parane mrene, lan manawa saka kene parane mrana. Waton lakune mau ora slewengan, utawa mompar mampir ndadak utang sangu barang, utawa maneh ndadak jajan ana ing warung, adus ing kedhung, mesthine rak iya bakal tekan ing kana ta?
Mulane padha den ngati-ati lan prayitna sarta kang eling, manawa kene iki akeh begalane lan akeh sambekalane, apa maneh dhasar gedhe cobane. Iku kang dadi pangridhu lan pamurunging sedya, kang marakake ora
kene ireng, ing kana iya ireng, mangkono sapiturute. Ana dene sakabehing rurupan iku, iya wujuding begalan. Begalan mau kadadeyan saka kurang pangati-atine mungguh pangreksane marang awake dhewe. Pinangkane mung saka karem angumbar karep, anuruti hawa napsune. Mangka karep lan hawa napsu iku, manawa diuja sangsaya makantar-kantar anggegirisi, tutuging endhon andadekake coba beka, kang mahanani awake dhewe dadi ambuntel, utawa ambalebet sarta ambabaluhi marang Pak Jiwa. Apa iya ora rekasa lakune Pak Jiwa mau? Sing mesthi kang amarga kabotan ing babaluh, dadi banjur banget ing sarentine. Terkadhang durung sapira dohing lakune, nuli karasa sayah, banjur trima mung mandheg ana ing saenggon-enggon bae. Gek kapan bisane menyang panggonane lawas? Jalaran saka kang mangkono iku, luwih prayoga manawa ingsun nyaritakake bab sangkan paran dhisik, lan kapriye sababe dene bisa tumurun marang ing donya iki. Apa maneh kapriye mungguh perlune kawruh kangmangkono mau dibutuhake dening manungsa, lan kudu diudi kongsi kapara nyata nemu buktine, kang kalawan sinaksenan dening lepasing pandulu kita pribadi. Sarta maneh kumudu angawruhi marang dumadining rereged utawa luput kang sakawit. Duk nalika tumurun saka kana- kanane, rereged mau ora tinemaha. Marga kang mangkono mau, banjur ora diarani suci, dening wus anduweni cacat lan luput ing wiwitane. Mangka sajatine cacad utawa luput mau, tansah cumepak angadhang ana ing dadalan, kang diliwati dening kang lumaku saka sangkan (kana panggonane lawas), marang paran kene iki.
Dadi luput utawa reregede mau iya banjur sangsaya ajujul wuwul. Mulane Urip utawa Jiwa kang kawuwulan ing rereged iku mau lumrahe banjur diarani ‘kawula’. Amarga tekane wus kawuwulan dening rereged (kaluputan) kang kongsi andadekake lemesing dayane Pak Urip iku. Rumangsa kaya kinunjara ana ing sajroning gedhong wesi. Mulane saya akeh kaluputane, iya sangsaya ringkih uripe. Iya jalaran saking kandel lan gedhening kaluputane, Pak Jiwa kongsi kena diandheg ana ing kene watara lawas. Ora uwal utawa ora ucul yen bandhule kang kasar-kasar mau durung rusak. Dene bandhul utawa balebed kang wis rusak, diuwalake dening Pak Urip mau, lumrahe diarani mati.
Mungguh salugune Jiwa utawa Pak Urip iku ora bisa mati, ajeg ing salawas-lawase. Tembung ajeg iku, iya langgeng: apane kang langgeng? Yaiku uripe lan anane, yaiku Jiwa kang wus oncat saka buntel utawa bandhule. Dene buntel utawa bandhule kang kaprahe diarani raga, kang asipat kaya dene ragangan, kang ing tembe mesthi bakal rusak dadi wangke. Sanajan wis bisa oncat saka rereged utawa raga, suprandene iya isih ana maneh rereged kang ora gampang diuwalake. Ing ngarep wis ingsun caritakake, yenrereged kang nutupi iku andadekake pepeteng lan lali, mulane iya ora gampang baline marang sangkan utawa padunungane lawas. Bisane bali marang panggonane lawas, manawa Pak Jiwa mung kari anggawa sarira pribadi. Amarga sarirane pribadi mau, asale saka sangkan lan ora kawoworan apa-apa, mulane diarani suci, bisa luluh lan jumbuh dadi sawiji, tetep jumeneng Maha Suci, tegese luwih dening suci. Kang wis widagda angudi mangkono mau, kaprahe diarani nyawarga, tegese sawarga iku, wus kumpul kalawan wargane (dadi siji). Dadi anane ing kono mung sarwa lega, iya lega dening wus bisa bali marang poke. Kang ana ing kono mung panjenengane pribadi, ora kantha ora kanthi, ora warna ora rupa, ora arah ora pernah, tetep jumeneng Maha Agung lan Maha Luhur, Maha Kawasa lan Maha Luwih, mulya langgeng tan owah gingsir.
Dene enggone sinebut Maha Agung iku, amarga jagad saisen-isene kabeh, kawasesa ing Panjenengane. Teteping Maha Luhur iku, jalaran sakehing kaanan, luwih asor tinimbang Panjenengane. Teteping Maha Kawasa, karana dumadining kaanan kabeh, kapurba ing Panjenengane. Teteping jumeneng Maha Luwih sebab sagunging kaanan, antuk palimarma saka Panjenengane. Tetepe Maha Mulya, dening kaanan kang dumadi ora bisa madha lan ora kawawa anggepok marang Panjenengane. Tegese langgeng tan owah gingsir iku, wiwit duk samana kongsi saiki, tumekane ing mbesuk, iya ajeg anane, ora owah lan tanpa cacad.
Kang mesthi Pak Jiwa kang kangelan bali marang panggonane lawas (sangkan) mau kepengin ambaleni ragangane nanging ora gelem jalaran wus arupa wangke. Mulane amilaur ngluyur saparan-paran, ngaub ana ing saenggon-enggon. Dadi tenagane Jiwa iku ora gampang sembadane bisa bali marang panggonane lawas manawa durung bisa nguwalake rereged utawa kaluputane. Jiwa kang sumanggar ana ing saenggon-enggon, utawa kang sumandha ing saparan-paran, iku yektine kena diarani neraka, jalaran kang sabenere kudu bali menyang panggonane lawas (sangkan), ananging ora bisa tumeka, amarga isih kawoworan rereged kang dadi babaluh mau. Ana maneh bandhul kang anjalari si Jiwa enggal bali maneh marang ing donya kene, ngrasuk raga anyar. Bandhul kang anjalari bisa bali ngrasuk raga anyar mau aran ‘ala utama’ utawa ‘reged apik’. Ing tembe, tumurun ing donya kang kapindho, lan yen bisa ngrucat sarta nguwalake saliring rereged, iya uga bisa bali marang panggonane lawas. Dene bandhul becik iku mau, asale saka karep kang dhemen anggayuh kautaman, angudi marang kang durung bisa andadekake pamareme. Dadi urip ing donya kang kaping pindho iku, perlune nutugakake kang digayuh lan diudi mau.
Ing mengko ingsun arep amiwiti anyaritakake cethane dhek sadurunge ana apa-apa, nganti tumeka gumelaring jagad saisine kabeh, lan dumadining manungsa tumurun ing donya, kongsi bali marang panggonane lawas. Kabeh iku ingsun mung saderma ngucap, Hyang Suksma Kawekas kang paring dhawuh.
Dadi sarehning saka keparenging Suksma, sariraningsun minangka lelantaran ambuka, cethane wawarah mau, pangrasaningsun wis aran nugraha (begja kemayangan). Marmane ingsun kudu matur sewu sembah nuwun marang Panjenengane, nganggo cara Jawa sakepenake manut sasenengingsun dhewe. Kabeh kang ingsun enteni lan ingsun senengi, kang mesthi wus kauningan dening Pangeran Kang Maha Wikan.
HYANG HONG ILAHENG AWIGNA BUDIWA NAWA SANGA, mung Hyang Suksma Kawekas sasmitaningsun. Niyatingsun miwiti ambuka wedaran kawruh atas karsaning Suksma:Durung ana apa-apa, isih suwung wangwung. Suwunge iku dumunung ing ana. Ana iku langgeng ing salawas-lawase. Pethane kaya sumurat, anyemburat, nyemprot, kedher ambuwang lan anarik. Kang mangkono iku ajeg salawase, tan kena owah datan kena winengkang. Iku ‘wit’ utawa ‘babu’ baboning ngadadi, ya guruning sakabehing kang ana. Semprotan lan cipratane mau ana kang akeh lan kang sathithik. Kang akeh iku dadi luwih gedhe tinimbang liyane, sarta banjur kuwawa dadi ‘wana’ (papan) dunung dhewe-dhewe. ‘Kaanan’ kang luwih gedhe luwih adoh parane. Sakehing ‘kaanan’ kang dumadi mau tansah wuwuh-wuwuh dayane saka sorot lan semprotan utawa cipratan ‘adidayane’ Guruning Ngadadi.Kagawa saka dhewe-dhewening prenahe, dayane sakabehing kaanan mau banjur ora padha. Kang luwih dhisik dadi iku semprotan kang luwih gedhe, anduweni daya kedher mubeng anarik meh sairib karo dayane Guruning Ngadadi. Sarehning saka terange cahyane, kang dadi luwih dhisik sarta katone luwih gedhe (menjila, ksm) tinimbang ‘kaanan’ liyane, mula becike ingsun arani Pramana Jati.
Kapindhone, ana maneh kaanan kang meh padha gedhene karo Pramana mau, dayane mungser mubeng sumorot. Saka kuwating ubenge lan kawuwuhan semburating dayane Guruning Ngadadi banjur duwe daya panas. Saka bangeting panase kongsi metu sunare kang padhang, iya iku Arka utawa Surya.
Katelune, ana kang memper kayadene Surya, gedhene uga meh padha, dayane mungser lan sumorot, lan uga tansah oleh wuwuh saka dayane Guruning Ngadadi. Ananging sarehne prenahe rada cedhak karo Pramana, mangka dayane Pramana iku anarik utawa nyerot, dadi prenahing Surya uga banjur cedhak karo ‘kaanan katelu’ mau. Mangka dayaning Surya mubeng sumorot lan panas; panasing sorot tansah angenani ‘kaanan katelu’ iku. Dadi kaanan kang kaping telu mau tansah kawuwuhan dayaning Pramana lan Surya sarta Guruning Ngadadi. Mulane kaanan kang kaping telu iku kurang dayane,banjur mung adhem lan anteng bae. Nanging iya isih mubeng mungser. Iku ingsun arani Wulan (Rembulan), awit dadine saka lereming daya tetelu kembul dadi sawiji.
Kaping pat, ana kaanan maneh, sarta akeh banget, gedhene iya meh padha bae karo Surya, prenahe adoh karo kaanan tetelu mau. Dayane kabeh mung kedher sumorot. Marga akeh tunggale, becike ingsun arani Kartika (Lintang). Saka padunungane lintang-lintang mau ana tetelu kang katone gedhe dhewe yen dineleng saka kene, amarga luwih cedhak tinimbang lintang-lintang liyane. Pethane kaya dene ngapit-apit dununging Pramana, andadekake pepethan ancer-ancer pojoking Pramana. Dene dayane lintang tetelu mau kalah karo dayaning Pramana, tansah kaserot dening dayaning Pramana. Sabanjure semono uga dayaning Surya lan Rembulan tansah kaserot dening Pramana.Sakabehing ‘kaanan dumadi’ iku kayadene ngubengi utawa ngrubungi ing Guruning Ngadadi. Mulane iya banjur kaya pepethan ancering arah utawa keblat. Wong Jawa kerep padha nganggo tetembungan ‘keblat papat kalima pancer’, iku karepe mangkene: keblate papat iya iku kaanan dumadi kang gedhe-gedhe, pancere Guruning Ngadadi. Mungguh kaanan dumadi kang dhisik iku mau kabeh diarani purwana, tegese panggonan kang wiwitan iya purwane ana dumadi. Dene gurune kena diarani Guru Purwaka, tegese Guru kang jumeneng dhisik, ora ana kang andhisiki lan ora ana kang madhani.
Pangèran:Satuhuné Ingsun Pangèran Sêjati, lan kawâsâ anitahaké sawiji-wiji, dadi ânâ pâdhâ sanalikâ sâkâ karsâ lan pêpêsthèning-Sun, ing kono kanyatahané gumêlaring karsâ lan pakartining-Sun kang dadi pratândhâ:a. Kang dhihin, Ingsun gumânâ ing dalêm alam awang-uwung kang tanpâ wiwitan tanpâ wêkasan, iyâ iku alaming-Sun kang maksih piningit.b. Kapindho, Ingsun anganakaké cahyâ minângkâ panuksmaning-Sun dumunung ânâ ing
iku Pramana.Pramana iku tansah anyerot dayaning kaanan tetelu mau, kayata surya sinerot panase, lintang sinerot kedhere, rembulan sinerot adheme. Amarga Pramana anduweni daya kedher lan mubeng banget santosane, suwe-suwe kumpuling daya tetelu kang padha sinerot mau, dadi ngringet. Kringete mau saya lawas sangsaya mundhak, suwe-suwe dadi banyu. Dene banyu iku ingsun arani ‘tirta purwa’, utawa ‘tirta kamandanu’, tegese banyu urip, marga wiwitane saka kumpule daya tetelu. Tirta kamandanu mau tansah ingubengake lan kinedherake dening Pramana, suwe-suwe dadi saya kasar.
Sarehning penyeroting Pramana ora ana lerene, dadi banyu mau saya lawas iya sangsaya mundhak kasare. Amarga saka gedhening banyu mau, kongsi kawawa ambuntel marang sariraning Pramana mangkono ing sabanjure. Saya lawas iya sangsaya mundhak akehe lan kasare, wusana banyu kasar kang wus bisa ambuntel ing sariraning Pramono mau, dadi banget kandele lan banget jembare. Iku ingsun arani jaladri, karepe banyu luwih kandel, luwih jembar.
Jaladri mau sabanjure tansah ingubengake ing Pramana, kinedherake lan katarik sarta tansah kawuwuhan dayaning surya, rembulan lawan lintang-lintang satemah jaladri kang cedhak karo sariraning Pramana, banjur saya luwih kasar, kongsi anjendhel. Jendhelan mau saya lawas sangsaya kandel, mulane banjur rapet pambuntele marang Pramana: gampange jendhelan iku ingsun arani ‘pratala’, tegese wujud kasar dadi dhadhasar, lan tansah raket lan rapet kalawan Pramana, kongsi ora ana selane.
Dene banyu jaladri mau saking kandele lan jembare, nganti tanpa wates, gampange ingsun arani jalanidhi. Ing
mau, kalingan ing pratala. Sarehning pratala iku mau banget cedhake karo Pramana dadi tansah kagepok ingubengake lan kinedherake dening Pramana mau. Saking bangeting sesere, kongsi kaya digosok ajeg tanpa ana lerene. Ing wekasan pratala mau banjur panas, suwe-suwe kawawa dadi geni, genine awor karo awak-awaking pratala mau. Saka gedhening geni kang tansah di kedherake dening Pramana, dadi Pratala mau tansah kaya digarang , jalaran ing njaba ora pedhot kataman panasing surya.
Saupama ora oleh daya adhem saka rembulan, sarta daya kedhering lintang-lintang, kang mesthi pratala mau dadi garing, lan jalanidhi dadi asat. Nanging kedhering lintang-lintang kang sinerot mau nampeg marang bunteling Pramana, iya iku pratala lan jalanidhi, iku katut kadayan dening kakedher lan ubenge mau. Mulane kedhering lintang kang sinerot mau uga banjur katut marang lakuning pratala lan jalanidhi kang kagawa mubeng dening Pramana. Sabab saka mangkono banjur mahanani daya kang santosa kaya dene nyembur marang ing pratala lan jalanidhi mau. Dene daya santosa mau gampange diarani maruta.
jalanidhi. Mulane pratala mau mung wuwuh akas lan atos bae, dadi ora garing kabeh. Wusana ana kang banjur nela, bolong pating cromplong, marga saka tansah kesuk dening lakune geni kang kinedherake dening Pramana mau.
Mungguh bolongan kang saka pratala iku, jebule (njedhule, tembuse) marang jalanidhi: lakuning geni banjur kadhangan dening jalanidhi, mangka banyuning jalanidhi orang gampang piniyak (kesuk) ing lakuning geni, jalaran saka kandele, dadi banyunne mung tansah pating panjelut. Panjeluting banyu mau katampeg ing maruta,
luntur katut sempyokaning banyu, lunturane suwe-suwe nglumpuk, banjur dadi punthuk ana ing pratala urut sacedhake jalanidhi. Dene bolongan kang ora kendhat ngesuk marang pratala kang amarga saka banget santering geni mau,
wuwuh, mangka maruta tansah angubengake, dadi banjur kaya diglintir, mulane katon bunder lan mundhak dhuwure. Pratala kang mangkono iku kepenake ingsun arani Ancala, iya iku pratala kang katon munggul, beda karo pratala kang ora kambah ing bolongan iku. Ancala mau salawase tansah kataman daya panasing geni, mulane iya banjur saya wuwuh kandel. Pratala kang atos sedhak karo lakuning geni iku, anuli dadi dhasaring ancala, kang angubengi bolonganing geni, mulane gampange iya ingsun arani padhas, karepe bantala atos, kang dadi dhasaring pratala iku. Ancala iku uga tansah oleh dayaning surya, lintang lan rembulan, mulane ora bisa dadi panas kabeh. Sakehing kaanan dumadi iku, lakune tansah mangkono bae ing sabanjure. Ing mangka kang perlu bakal ingsun caritakake luwih dawa, yaiku Pramana.
Pramana iku sawuse winungkus utawa binuntel dening kaanan pirang-pirang, kayata: pratala kang isi punthuk lan ancala sarta jalanidhi, dhahana miwah maruta, ing samengko banjur tetap dadi wana utawa papan, wadhah kang bisa ngandhegake sarupaning kaanan dumadi, kang asal saka cipratan, semburat utawa semprotaning gurune. Mulane bareng wus awujud mangkono, nuli kena diarani bawana. Thukule tembung iku, saka Ba lan Wana. Ba iku wutuhe teba utawa ghumelar. Wana iku karepe panggonan kang isi dayaning dumadi pirang-pirang, kang awujud kasar sarta alus, kaya kang kasebut ing dhuwur mau.
Nanging nalika samono, durung ana kang diarani manungsa lan karsa, amarga durung ganep kang dadi sadhiyan utawa cawisane kang kagungan karsa; dadi kang kagungan karsa iya durung tumedhak. Kang mangkono iku, sira aja keliru surup dening dhek mau wis ingsun terangake, guruning ngadadi sarta sakabehing kaanan dumadi. Iku dhasar wis kaya dene watak ajeg ing salawase. Dadi Panjenengane ora ngagem karsa, sadurunge kanthi pepak cawisane, kang bakal kawuwuhan daya saka kaanan dumadi pirang-pirang mau. Apadene kala samaa durung ana sing diarani hawa. Mangka kang ingsun caritakake mau dumadining kaanan kang gampang bisa diweruhi. Kaanan kang mangkono iku, wong Jawa kewuhan anggone ngarani, lan ora saben wong ngerti karepe, lan uga ora saben wong ngerti kadadeyane.
Mangka sanyatane kaanan iku kang agawe daya kuwat utawa santosa ing sakabehaning kaanan kang gumelar. Terange mangkene: “sawuse bawana gumelar isi pratala, punthuk-punthuk, geni ancala lan jalanidhi, wis mesthi daya panyeroting Pramana saya kurang lepase, nanging lakune lan panyerote isih ambanjur. Dadi dayaning surya, rembulan, lintang-lintang kang sinerot mau, banjur bisa kandheg ing sanjabaning pratala lan jalanidhi, tansah mulek muntel kempel salawase ora wudhar. Apa maneh katurutan saka sorote guruning ngadadi, uga banjur kumpul karo daya kang kempel mau. Kumpuling daya mau, andadekake kaanan sanjabaning pratala kang gampang dinulu ing netra karo, nanging iya ora gampang didemek. Kaanan iku saya lawas sangsaya
karepe tembung udara iku kempeling daya kang ora bisa udhar (wudhar), amarga saking kandele udhara iku mau. Saupama katona awujud kasar, amasthi ngundhung-undhung banget dhuwure. Mangkono uga tembung langit, iku mung anjupuk gampange, iya iku saka tembung langut, tegese luwih dening adoh, kang ora katon watese utawa pungkasane.
Sawise ana langit, sorot lan semburate Gurune Ngadadi tansah kandheg ana ing langit kang uga tansah kawuwuhan saka dayaning surya, lintang lan rembulan. Dadi panyeroting Pramana ing kahanan iku kayadene kesaring ana ing langit kono. Lan maneh satekane ana ing sacedhakibg pratala, banjur gampang katut ing lakuning maruta kang ingubengake dening Pramana. Dadi samengko ing sanjabaning pratala banjur isi ‘kaanan dumadi’ kang uga wadhah bunteling sorot lan semburat utawa cipratane Gurune Ngadadi. Cpratan (Ind. : pancaran, ksm) mau ana ing sajroning hawa kono, ugabanjur kawuwuhan dening dayaniung surya, rembulan sarta lintang lan wus sinaring ing langit. Dadi kaanan kang saka cipratan mau banjur kaya dibandhuli (dibaluhi) dening sakabehing daya hawa kang ambuntel mau. Lan uga banjur kataman ing panyeroting Pramana sarta dayaning geni. Lakuniung maruta banjur mahanani‘rerupan’ kang gampang dinulu ing netra karo, nanging ora seben wong ngerti, marga ora sumurup kedaeyan saka apa ‘kaanan’ kang mangkono iku. Mulane gampange manawa mirid saka wujude banjur diaranana ‘kilat’ utawa ‘lidhah’ bae. Dene tempuke mau, racake daya kang ing ndhuwur iku kalah. Tempuking daya mau swarane gumleger utawa gumludhug. Mulane kaprah wong Jawa mung ngarani ‘gludhug’ bae, jalaran mirid sakasuwarane. Aananging ye n kapinujon kaanan kang saka ing ndhuwur mau bebarengan aro sorot kang saka Gurune Ngadadi, iku sayekti padha rosane, dadi karone sampyuh, swarane jumedhor ngaget-ageti. Mirid saka swara lan rupane, iku uga nuli padha diarani‘pracalita’ (bledheg) utawa gelap. Mirid saka swara pambledhaging barang kang luwih gedhe. Gelap saka rupa kang lakune kaya dene nugelake samubarang kang tinrajang sarta katon rupane kumelap.
Dene kaanan samburat kang saka Gurune Ngadadi mau bareng wus tempuk karo daya kang saka Pramana banjur padha pecah. Ambyar sajroning hawa ing langit kono. Pecahing tempukane daya kekarone iku banjur katut lakuning angin kongsi bisa mratani sajembaring langit awor lan hawa. Mulane iya banjur katon kaya
iku mau ora langgeng . Tandhane yen katatb karo dayaning Pramana, bisa pecah. Dadi kaanan iku ana sarta nyata, nanging ora ajeg, mulane gampang banjur diarani ‘swasana’. Karepe tembung ‘swasana’, sawijining kakaanan kang alus awor lawan hawa, sarta ora bisa ajeg kaya kaanan liya-liyane, kayata: Pramana, Surya, Lintang sarta Rembulan. Kang mangkono mau sira aja kliru panampa, aja sira sengguh yen swasana iku saka tembung ‘su’ lan ‘wasana’, iku ora. Benere kang tinemu nalar iya iku saka tembung ‘swasa’ lan ‘ana’. Swasa tegese ‘kaanan’ kang ora tetep, ‘ana’ tegese kapara nyata lan bukti sarta melok. Dene swasana bareng wus kataman dayaning surya lan rembulan, uga banjur mratani langit, katone saya agal, gampang dinulu sarana netra karo, lan banjur gampang katut dening maruta. Iku diarani ‘amun-amun’, tegese ‘kaanan’ kang alus lan gampang bisane pecah. Dene pecahane mu pethane kaya urip, nanging durung urip temenan. Anggoningsun ngarani durung urip temenan iku marga katitik anggone obah saka sangkan paran, mung manut lakuning maruta, sunaring surya lan kedhering Pramana. Mung katon lembak-lembak pating krampul pating krelip.
Dhek mau ingsun wus amratelakake yen pancurat sarta cipratane Guruning Ngadadi iku ing sabanjure tansah ana. Nanging tempuke karo dayaning Pramana ora ajeg. Mulane iya ana kala mangsane ora tempuk. Mungguh kang ora tempuk mau iya tansah kandheg ing Sjroning swasana bae, lan tansahnkasusul kawuwulan sorot Guruning Ngadadi arta oleh dayaning surya, lintangblan rembulan. Anuli kabuntel ing swasana kongsi bisa uriping kono. Nanging uripe durung duwe karsa amarga nitik saka nyataning kaanan iku. Lakune saka sangkan menyang paran yen dinulu katon cumlorot kumilatgampang dinulunkanthi netra karo. Marmane gampang dinulu, sebab wis kawuwulan daya pirang-pirang lan kabuntel ing hawa tuwin swasana nganti wuwuh-wuwuh bisane magepokan kalawan amun-amun. Mangka ing ngarep wus ingsun caritakake, yen amun-amun iku asale saka samburat lan cipratane Guruning Ngadadi kang wis kawuwulan daya pirang-pirang, lan pecahe saka dayaning Pramana kang wus kamomoran dayaning pratala, geni, jalanidhi. Dadi sajatining kaanan iku nyatane wus suci, prayoga dijupuk gampange bae anggone ngarani kaanan iku : “kawula kang ana ing udhara”. Ana manehkang ngarani ula tapak angin, iku iya wis bener, marga badaning kaanan iku katone yan lagi lumaku saka sangkan menyang paran, cumlorote nganti katon dawa. Saking rosaning pangesuke marang hawa, mangka kegepok ing lakuning amun-amun kang katut dening maruta, satemah katon rengkol-rengkol kaya ula.
Ana sorot kang saka Guruning Ngadadi kang durung akeh wuwulane, tekane sorot iku lumebu ing kandhanging swasana, mangka wus kapapag marang dayaning Pramana, dadi tempuking sorot iku iya gampang kalahe, marga kaanane luwih ringkih lan luwih entheng. Mulane banjur kaya tinulak kabuncang utawa kabuwang. Lakune durung nganti bisa cedhak lan pratala wus ambalik bali marang langit maneh. Baline sorort mau gampang dinulu sarana netra karo, katon gumebyar, pernahe luwih adoh lan ora cetha, kaprahe wong Jawa ngarani ‘thathit’. Iku manawa anjupuki pepiridan kaanane, saka tembung ‘petha’ lan ‘pethit’. Petha iku katon ana wujude, pethit saking adohe.
Ing saiki ana maneh dayaning surya, lintang lan rembulan kang kawuwuhan saka daya sorot Guruning Ngadadi, kang salawase mung tansah kandheg ing sanjabaning hawa lan swasana, ora kegepok ing amun-amun sarta dayaning Pramana, iku iya saya wuwuh lan banjur mundhak kandele. Sarehning ora bisa gempur dening lakuning daya kedhering Pramana, sarta maneh ora kegepok dening dayane pratala, jalanidhi lan geni, satemah saya lawas sangsaya pupul, nanging ora bisa atos, jalaran ora oleh dayaning geni. Marga daya mau saya wuwuh-wuwuh kongsi kawawa angubengi ing langit kang isi hawa lan swasana, sarta kaanan pirang-pirang kang wus ingsun terangake ing ngarep. Saking kandeling bdaya
Nanging bareng wus ana ing sajroning daya pupul, ing kono banjur katutan saka dayaning surya, lintang lan rembulan, banjur kabuntel ing daya pupul iku, lan tansah kasusul dening soror Guruning Ngadadi, nganti kaya dene nganggo bebadan, sarta kawawa urip ana ing kono watara lawas. Dadi ing hawa pupul kono mau panggonaningandheg-andhegan utawa entunan. Mulane kaparahe wong Jawa kang wus bisa nggayuh kasunyatane, ing kono banjur bisa ngarani ’sawarga pangrantunan’. Iya iku saka tembung kumpul padha warga lan papane lega, panggonan entunan.
Ora saben wong Jawa ngerti lan weruh kasunyatane ‘Swarga Pangrantunan’. Terkadhang akeh-akehe mung bisa ngucap lan amarga melu-melu utawa tiru-tiru saka gethok tular bae. Mula ingsun perlu nerangake menawa bebadane utawa bebakalane urip ana ing Swarga Pangrantunan kono, kang diarani ‘Trimurti’. Tegese, urip kang nganggo bebadan saka daya telung rupa. Iya iku ‘kaanan’ kang alus mau. Dadi urip kang wus nganggo badan jujul wuwul, tumpuk undhung nganti pating salengkrah kaya kang wus kacarita. Mulane kena dibasakake urip ingsun saiki iki wus ngagem badan kang luwih dening reged, utawa nganggo badan kang nistha kayadene raganingsun iki.
Bebadan utawa bebakalan urip kang ana ing Swarga Pangrantunan samengko diarani lamaking ‘Pujangkara’. Tegese gedibal (dhasar kang asor dhewe), yen tinimbang lan ‘kaanan’ dumadi kang isih murni (durung kamomoran), kang diarani isih suci, apa maneh katandhing karo ‘Guruning Ngadadi’, wus cetha banget adohe nganti ora kena diucap. Marga mungguh njupuk kaprahe tembung saiki, kang wus warata dimangerteni lan didhemeni sarta dianggep dening wong Jawa, Gusti Allah, iku sejatine iya Panjenengane kang diarani Guruning Ngadadi mau. Utawa baboning kaanan kang amurwa sakabehing rerupan. Dene semprotaning Guruning Ngadadi iya banjur kuwawa sairib kayadene Panjenengane, lan isih kena diarani suci. Dadi sarira kang suci iku sanyatane kang padha sinebut Allah. Dadi yen kang disebut ‘Gusti Allah’ iku yen ditimbang karo ‘Allah’ iya luwih dening bagus sarta luwih dening suci. Mulane disebut Maha Suci, tegese kang suci dhewe ora ana kang madhani.
Ing ngarep ingsun wus tutur karana kadhung wus saguh aweh katerangan lan pratelan, sarta aweh pituduh kang minangka lantaran mungguh ‘akal lan pratikele’ utawa ‘patrape’ wong angudi kawruh. Pamintaningsun ing tembe sira uga padha kasembadan anggayuh kasunyatane. Pamrihe murih sira kabeh padha bisa mangerteni marang kabeh kang wus ingsun caritakake mau. Dadi ora mung saka ‘anggitan’ bae. Kudu kapara nyata lan bukti melok dinuku lan linakonan ing sariranira pribadi.
Ing mengko manawa wus sembada, sira lagi bisa mantep anggone ngarani yen iki kawruh kasunyatan kang sejati. Tegese kawruh kang ana temenan dudu bangsane anggitan bae. Awit anggitan iku dudu kawruh kasunyatan, nanging kang ana ing kono iku mung anggit. Mulane bangsaning anggitan iku yen digigit bakal ora dadi. Tegese yen diungsed temenan dening wong kang krungu utawa kang maca, anggitane mau, pentoge iya banjur oleh wangsulan tembung kang ambulet utawa wicara kang wilet; dadi bisa uga mung saka pintere nganggit-anggit bae. Tekadhang iya uga bisa dadi kamaremane kang ngungsed mau, sarana dituduhi upama, utawa ancer-ancer lan pralambang, utawa supaya ngrasa dhewe, utawa mung supaya ngandel lan percaya bae. Kang mangkono iku tumrape marang ingsun rada wedi yen ta ngangti amuwuhi (nambahi), kang mung metu saka
isih jero atining manungsa; salembut-lembuting banyu isih lembut rasaning manungsa; sadhuwur-dhuwuring angkasa isih dhuwur bebudening manungsa. Iku nuduhake manawa manungsa wenang andarbeni ‘isi’ kang kapara nyata. Iya amarga iku, ingsun carita mangkene iki dhasar iya mung sabenere lan sagaduge anggoningsun ngudi kawruh. Dene manawa ana kang duwe panemu kang luwih edhi utawa luwih luhur, luwih luhung tinimbang karo kang wus ingsun pratelakake iku kabeh, ingsun iya ora bisa aweh katerangan kang andadekake mareming atine. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, kang sabar lan narima anggonira angudi kawruh kang ingsun pratelakake iki. Awit manawa orang magkono, kang mesthi ora bisa cundhuk karo kaanane. Dadi sira kabeh ingsun purih sabar, supaya ora kasusu ing rembug. Paedahe kang carita aja kongsi kalimput marang kang bakal dicaritakake.
Manawa kaliwatan, satemah andadekake kurang turute. Yen sira kurang narima, marga kepengin kudu sanalika sok glogok, iku yekti anjalari sigeging lalakon. Kajaba kang carita ngrasa ail lesane, kang nampani iya banjur kurang trampil panggraitane, satemah banjur akeh kang kacecer. Mulane ing saiki blakane ingsun wus krasa ail, dadi ingsun minta maklumira, ingsun padha lilanana ngasodhisik: Tiutuge bakal anyaritakake bab pepaking kaanan dumadi, kang dadi isen-isening bawana, nganti tumedhaking ‘sarira suci’ ana ing arcapada. Lan sabanjure tumekane kondur ing ‘kraton mulya’ maneh, kaya kang wus kacarita ing
Pangèran:Sajatining manungsâ iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsâ, karânâ Ingsun anitahaké wiji kang cacambôran dadi sâkâ karsâ lan panguwa-saning-Sun, yaiku sasamaning gêni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakârâ, yaiku: cahyâ,
Bebadan utawa bebakalan urip kang ana ing Swarga Pangrantunan samengko diarani lamaking ‘Pujangkara’. Tegese gedibal (dhasar kang asor dhewe), yen tinimbang lan ‘kaanan’ dumadi kang isih murni (durung kamomoran), kang diarani isih suci, apa maneh katandhing karo ‘Guruning Ngadadi’, wus cetha banget adohe nganti ora kena diucap. Marga mungguh njupuk kaprahe tembung saiki, kang wus warata dimangerteni lan didhemeni sarta dianggep dening wong Jawa, Gusti Allah, iku sejatine iya Panjenengane
iya banjur kuwawa sairib kayadene Panjenengane, lan isih kena diarani suci. Dadi sarira kang suci iku sanyatane kang padha sinebut Allah. Dadi yen kang disebut ‘Gusti Allah’ iku yen ditimbang karo ‘Allah’ iya luwih dening bagus sarta luwih dening suci. Mulane disebut Maha Suci, tegese kang suci dhewe ora ana kang madhani.Ing ngarep ingsun wus tutur karana kadhung wus saguh aweh katerangan lan pratelan, sarta aweh pituduh kang minangka lantaran mungguh ‘akal lan pratikele’ utawa ‘patrape’ wong angudi kawruh. Pamintaningsun ing tembe sira uga padha kasembadan anggayuh kasunyatane. Pamrihe murih sira kabeh padha bisa mangerteni marang kabeh kang wus ingsun caritakake mau. Dadi ora mung saka ‘anggitan’ bae. Kudu kapara nyata lan bukti melok dinulu lan linakonan ing sariranira pribadi. Ing mengko manawa wus sembada, sira lagi bisa mantep anggone ngarani yen iki kawruh kasunyatan kang sejati. Tegese kawruh kang ana temenan dudu bangsane anggitan bae. Awit anggitan iku dudu kawruh kasunyatan, nanging kang ana ing kono iku mung anggit. Mulane bangsaning anggitan iku yen digigit bakal ora dadi.
Tegese yen diungsed temenan dening wong kang krungu utawa kang maca, anggitane mau, pentoge iya banjur oleh wangsulan tembung kang ambulet utawa wicara kang wilet; dadi bisa uga mung saka pintere nganggit-anggit bae. Terkadhang iya uga bisa dadi kamaremane kang ngungsed mau, sarana dituduhi upama, utawa ancer-ancer lan pralambang, utawa supaya ngrasa dhewe, utawa mung supaya ngandel lan percaya bae. Kang mangkono iku tumrape marang ingsun rada wedi yen ta nganti
isih jero atining manungsa; salembut-lembuting banyu isih lembut rasaning manungsa; sadhuwur-dhuwuring angkasa isih dhuwur bebudening manungsa. Iku nuduhake manawa manungsa wenang andarbeni ‘isi’ kang kapara nyata. Iya amarga iku, ingsun carita mangkene iki dhasar iya mung sabenere lan sagaduge anggoningsun ngudi kawruh. Dene manawa ana kang duwe panemu kang luwih edhi utawa luwih luhur, luwih luhung tinimbang karo kang wus ingsun pratelakake iku kabeh, ingsun iya ora bisa aweh katerangan kang andadekake mareming atine. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, kang sabar lan narima anggonira angudi kawruh kang ingsun pratelakake iki. Awit manawa orang mangkono, kang mesthi ora bisa cundhuk karo kaanane. Dadi sira kabeh ingsun purih sabar, supaya ora kasusu ing rembug. Paedahe
marang kang bakal dicaritakake. Manawa kaliwatan, satemah andadekake kurang turute. Yen sira kurang narima, marga kepengin kudu sanalika sok glogok, iku yekti anjalari sigeging lalakon. Kajaba kang carita ngrasa ail lesane, kang nampani iya banjur kurang trampil panggraitane, satemah banjur akeh kang kacecer. Mulane ing saiki blakane ingsun wus krasa ail, dadi ingsun minta maklumira, ingsun padha lilanana ngaso dhisik: Tutuge bakal anyaritakake bab pepaking kaanan dumadi, kang dadi isen-isening bawana, ngantitumedhaking ‘sarira suci’ ana ing arcapada. Lan sabanjure tumekane kondur ing ‘kraton mulya’ maneh, kaya kang wus kacarita ing ngarep. Saundurira, sira kabeh padha ingsun sebari sagunging puja
jaladri kang uripe sarana nyawa iku cetha yen bebadane kedadeyan saka banyu udan. Terange mangkene: sakehing banyu udan iku tumibane wus kawoworan dening dayane kaanan kang ana ing udhara (langit), tibane ing jaladri iku bisa kumpul karo banyu jaladri, nanging ora bisa luluh dadi sawiji, amarga dayane wis ora padha; mula ya mung tansah kandheg ing sandhuwuring banyu jaladri iku. Ana ing kono banjur kawuwulan banyu udan kang saka ing dharatan (pratala, pentasan). Mulane banyu udan karone iku marga isih padha dayane, iya banjur bisa kumpul lan luluh. Tekane banyu udan kang saka dharatan iku wus katutan reregeding pratala.
Kumpuling banyu udan karone ana ing jaladri kono banjur kataman ing dayaning geni Pramana kang metu saka pratala dhasaring jaladri sarta tansah oleh sorot dayaning ‘kaanan tetelu’ kang kagawa dening sorot Guruning Ngadadi sarta wus kawoworan pirang-pirang dayaning kaanan kang ana ing langit, apa maneh kekedhering Pramana lan lakuning maruta tansah ora ana lerene. Mulane banjur kaya diinteri. Suwe-suwe bisadadi kaya glintiran cilik-cilik kekumpulan (gegrombolan), iku lumrahe diarani umpluk. Umpluk
tekan kono, banjur bisa urip sarana bebadan kang ginawa dening hawa kang wus kawuwuhan pirang-pirang dayaning kaanan kang ana ing langit. Yaiku kang diarani nyawa. Mula diarani mangkono, sabab iku kedadeyane lan lungane (sonyane) marga saka hawa. Mula sira padha nastitekna lan catheten ing sajroning kalbunira, eling-elingen aja kongsi
ingsun balabari sathithik: ana tetembungane wong Jawa mangkene: bojone jaka lara iku ing tembe mesthi ketemu maneh kumpul sawiji. Tuladhane iya kaya kang sun terangake ing ndhuwur iku mau. Yaiku raga bojone suksma, badan bojone nyawa, urip bojone jiwa. Kabeh iku selawase mesthi bakal gandheng lan bojone dhewe-dhewe. Mulane diarani jaka lara iku karepe mangkene : jaka iku arupa lanang kang durung tau nandukake asmara (saresmi nungal rasa lan wanita), lara iku arupa wanita kang durung tau saresmi lawan priya (lanang). Mangka kang sun terangake mau, sanadyan tansah padha duwe bojo dhewe-dhewe, nanging salawase iya isih wutuh (ora owah), mulane disebut jaka lara. Mara jajal! Sapa kang wus tau weruh raga randha, suksma dudha? Utawa badan randha nyawa dhudha? Sukur yen ana kang wus tau weruh urip randha jiwane dhudha !Iku kabeh ing tembe bakal ingsun terangake mungguh pilah-pilahe. Mula janji sira padha sabar lan tlaten sarta tumemen anggone padha mersudi sakabehing wewarah ingsun iki, kaya ora bakal luput, ing tembe sira iya banjur padha anekseni dhewe lan amumpuni prakara iki kabeh. Dadi ora ngayawara angger bisa carita, marga ora gampang wong ngaku nekseni iku, yen durung kapara nyata weruh titi bukti temenan. Iku jenenge saksi dur (goroh). Saksi kang ora nyata iku bisa andadekake sangsara awake dhewe. Mandheg samene dhisik anggoningsun ambleberi marang sira, marga kang perlu ingsun bakal nutugake galuring carita ing ndhuwur mau. Mengko yen kesuwen anggone nyelani samben lelucon, mundhak ora kecandhak perlune.
Sarehning umpluk mau tansah kawuwuhan saka daya pirang-pirang, mulane suwe-suwe banjur duwe bobot. Dadi manawa tinimbang karo boboting banyu jaladri, isih luwih abot umpluk mau. Marga saka mangkono mau anjalari umpluk banjur padha kelem kongsi tekan ing pratala dhasaring jaladri. Satekane ing dhasar kono banjur kawuwuhan reregeding pratala iku, suwe-suwe bisa dadi lumut. Saya lawas lumut iku mundhak kasar sarta mundhak gedhe banjur mahanani rupa pating slawir lan siwil-siwil pating cerkakah. Sawuse mangkono banjur duwe daya nyerot. Kang pating saluwir ing pratala ana ing pratala iku banjur bisa mundhak dawa lan mundhak gedhe, nlosor sarta nlusup sumawana anggubet ing pratala. Pucuking saluwiran iku banjur menga utawa bolong lembut banget, kang minangka dalan dayaning pratala kang wus kawoworan rereged lankedhering Pramana kang sinerot dening kaanan iku. Malebuning daya marang babadan iku, gampange ingsun arani mangan. Mulane ingsun arani mangkono, marga malebuning daya kang sinerot, liwat wewenganing bolongan iku. Anggone mangan iku tansah ora ana lerene anjalari panggubete sangsaya kenceng (kukuh).
Mangkono uga siwilan kang ora ana ing pratala, lan ana bolongane ora beda karo saluwiran kang ada pratala mau. Iku uga piranti kanggo mangan dayaning banyu jaladri, sarta uga bisa mundhak gedhe lan mundhak dawa. Dene siwilan kang ora ana ing pratala iku diarani epang sarta epang iku thukul siwil maneh, ana kang gepeng, ana kang gilig, wangune ana kang bunder lan ana kang lonjong, ana kang pucuk lancip, lan ana kang lonjong. Siwilan iku uga ana bolongane, luwih dening lembut. Uga ana pirantine kanggo mangan dayaning banyu jaladri. Siwilane kang mangkono iku diarani godhong. Mulane diarani mangkono, awit iku sawijining piranti kanggo nadhahi sarta kanggo nyadhong kang dipangan. Dene saluwiran kang ana ing pratala, diarani oyot, karepe sawijining kekuwatan kang bisa angadegake bebadane kaanan iku. Kaanan sajroning jaladri kang mangkono iku diarani uwit, iku wutuhe saka tembung urip kang sakawit, bebadane uwit mau diarani kayu, iku mbok manawa wutuhe saka tembung ‘teka’ lan ‘yu’. ‘Yu’ iku karepe urip kang wus nganggo bebadan sarana nyawa. Dadi tembung ‘kayu’ iku, karepe urip kang tekane wus nganggo bebadan sarana nyawa. Dene kayu-kayu mau banjur padha katon pating pruntus utawa pating cringih, ana maneh kang nyeprok. Thukulan kang arupa mangkono mau diarani kembang. Mulane diarani mangkono, awit iku kayadene piranti kang kanggo nekem utawa ningkem wiji kang ingtembe bisa timbang karo
lonjong, ana maneh kang dhempok. Iku kaprahe diarani uwoh. Ananging sabenere ‘wuh’, karepe urip kang bakal tumuwuh. Dene sakabehe uwoh mau suwe-suwe bisa uwal karo uwite, amarga bisa luwas, gantelane utawa sambungane bisa bosok banjur coplok. Uwoh kang wus uwal saka uwite iki, banjur katutu lakuning banyu jaladri, kongsi bisa tekan ing saparan-paran. Lan banjur tuwuh utawa thukul, lawas-lawas banjur bisa timbang karo bibite, iku manawa wus padha pantog lawasing uripe. Dene wit-wit mau, uripe ana ing babadan ora langgeng. Dadi babadane uga bisa rusak (mati), mangkono ing sabanjure. Mungguh woh-woh mau ana uga kang banjur kumambang ing banyu jaladri lan katut lakuning ombak, banjur tumiba ing pratala pinggiring jaladri (pentasan, dharatan), tibane ing kono ana kang banjur bisa tuwuh, lawas-lawas uga banjur bisa uwoh lan bisa thukul kayadene kang wus ingsun caritakake mau. Dene wohe ana ing dharatan kang wus uwal saka wite, iku
kang banjur bisa thukul; thukulane banjur matuh utawa kulina urip ana ing pentasan, mulane suwe-suwe rupane banjur beda karo bibite kang isih ana ing sajerone jaladri.
Saiki ambaleni bab isen-isening jaladri. Sawuse
mau ana jaladri kono, iya banjur mundhak gedhene, ora beda karo pasir kang ana ing pratala (dharatan). Lawas-lawas uga banjur dadi watu, mung bae rupane beda karo watu-watu kang ana ing pratala pentasan mau, marga daya sajeroning jaladri iku beda karo dayaning banyu dharatan utawa dayaning banyu udan, awit banyu jaladri iku duwe daya asin lan landhep, anjalari watu-watu ing jaladri iku bolong-bolong pating complong kayadene barang kang wus gerang. Mulane watu ing jaladri mau wong Jawa lumrahe padha ngarani watu karang. Watu-watu ing jaladri iku uga ana kang kanggonan jiwa, ora beda karo watu kang ana ing pratala dharatan. Ing samengko sawise sajeroning jaladri ana kekayon lan watu-watu, banjur saya kuwat anggone nadhahi cipratane Guruning Ngadadi kang tumurune awor lan banyun udan; tekane ing banyu jaladri banjur dadi umpluk pating paruntus cilik-cilik. Bareng kataman soroting surya lintang lan rembulan, sarta maneh kawuwuhan saka dayaning hawa, sumawana kaaanan pirangt-pirang mau, banjur bisa duwe daya nyerot lan
Dene sorot-sorot mau, tekane kayadene wus sinaring ing langit, sarta
Ngadadi mau kawawa urip ana ing kono, lan wuwuh kuwat sarta bisa wuwuh gedhe, mundhak atos sarta bisa alalapisan. Lapisane telung rupa, kang jero dhewe kuning semu abang, njabane putih semu abang; kang njaba dhewe putih utawa abang enom, utawa maneh biru enom. Bareng wus dadi mangkono, panyerote banjur ora bisa tekan ing njaba, dadi mung nyerot bebadane dhewe bae, lan banjur polah kedher amubeng. Badane iku tansah kaya digosok, mulane suwe-suwe iya banjur anget saya anjendhel (akas). Dene bunteling badan lapisan kang njaba dhewe tansah kataman dening sunaring surya, dadi bebadane banjur kaya digarang saka njaba lan njero; lapisankang njaba dhewe iku diarani cangkang.
Kaanan kang mangkono mau lumrahe diarani ‘antiga’, tegese: urip kang nganggo bebadan lapis telu. Cangkange mau suwe-suwe kataman daya panasing surya, satemah anget ing jerone, banjur bisa pecah utawa mlethek. Bareng cangkang mau pecah, uripe jiwa mau anggone kedher lan nyerot wuwuh rosane, sarta wuwuh lepase, kongsi kawawa bebadane katutn katut obah, lan tansah gampang kagepok dening dayaning banyu jaladri lan dayaning surya lintang sarta rembulan. Saka daya kang mangkono iku, anjalari arupa bebadan sambungan telu. Panggonane bebadaning jiwa (cipratan) kang kaprenah ana ing jero, nuli dadi rupa ambendhol, diarani endhas; iku manawa bae kadadeyan saka tembung ‘endhon’ lan ‘tandhas’; sambungane maneh diarani awak utawa gembung. Mulane diarani mangkono, jalaran iku kang minangka dadi wadhahing hawa kang sinerot. Dene tembung ‘gembung’ iku, karepe yen hawa mau wus rinegem sajeroning wadhah iku, banjur katon mlembung. Awak lan gembung iku kadadeyan saka lapisaning bebadan kang arupa kuning. Dene putihe ambuntel sarta sambungane kang pungkasan, diarani buntut. Mulane diarani mangkono, jalaran iku bebuntelingt bebadan kang menawa obah tansah katut.
Sawuse arupa mangkono panyerote wuwuh rosa, ananging iya ora lepas banget. dadi kang kena sinerot iya mung saliring daya lan kaanan kang ana ing sacedhake bae. Saka kalumpukane kang sinerot iku, ana ana ing sajeroning gembunge, sawise nyarambahi ing bebadane, banjur ngesuk golek dalan bisane metu. Saking rosane daya kang arep metu, suwe-suwe awake banjur banjur bisa mobah sarta molah. daya kang mangkono mau diarani ‘karep’, tegese tekaning daya iku mau, yen panuju arep metu. Sarehning ‘karep’ iku pinanghkane saka daya pirang-pirang, iya iku saka saka dayaning kaanan kang ana ing langit, lan saka dayaning pramana miwah pratala, sumawana jaladri saisine kabeh, ‘karep’ iku enggone angobahake bebadaning jiwa lan awake kongsi bisa katut kagawa obah saka ing pernahe, marani menyangsalah sawijining kaananing sajeroning jaladri kono, kang gathuk (cocog) lan dayaning ‘karep’ iku. Saking kulinane anyerot, sarta kang wus sinerot saking serenge enggone arep metu, suwe-suwe ing perangane endhas kang kapara ngarep banjur ana bolongane telu cilik-cilik, kang siji kaprenah ana ing ngarep kapara ngisor, diarani cangkem, kang loro kepara ndhuwur, diarani cungur.
Mulane diarani cangkem, awit iku piranti kang minangka panancang sarta aningkem sakabehe kang sinerot. Dene cungur iku piranti kang minangka panuduh utawa mancung marang pernah saliring rurupan kang arep sinerot. Ing pernah gelitaning endhas lan gembung kang kakapara ngisor, uga banjur ana bolongane loro, diarani angsang. Mulane diarani mangkono, jalaran iku piranti kang kanggo anangsangake wetuning daya kang saka njero, kang supaya enggone ngetokake, bolongane mau ora kongsi kalebon ing banyune jaladri, dadi mung supaya mandheg utawa nangsang ana ing kono tumuli dinedel bali maneh. Sarta maneh peranganing endhas kapara ndhuwur ing kanan kiri banjur ana underane cilik-cilik, rupane bening kaya kaca, nganggo uwer (sèrèd) rupa telu. Rupaning sèrèd iku, kang tengah titik ireng bening, pinggire abang semu kuning, pinggire maneh abang semu putih, iya mangkono iku kang diarani mata. Mulane diarani mangkono, awit iku sawijining piranti kang bisa ngemot saliring rerupan, bisa katata ana ing sajeroningunderan iku, arane andulu utawa andelok, mula diarani mangkono awit saranduning bebadan kang ginawa obah dening karepe, banjur bisa nimbang lan bisa mangerti marang salah sawijining kaanan, kang bakal bisa cocog lan karepe kang dikira luwih perlu. Dene tembung andelok iku saka tembung ngandel lan mélok. Mulane mangkonio, awit saliring rurupan kang wus tinata dening underan mau, dayaning karep banjur bisa ngandel, yen rurupan iku sayekti (mélok).
bolonganing cangkeme banjur saya wuwuh amba lan perangan sacedhaking buntut kapara ngisor, banjur ana bolongane cilik, iya iku piranti kanggo ambuwang sisaning barang kang wus sinerot kalebu ing gembunge mau. Sarehning sabanjure tansah mangkono, dadi awake mundhak rosa lan mundhak gedhe, saya mundhak gedhene sangsaya kuwat panyerote, kongsi sarupaning kaanan kang kasar-kasar, kang bisa kalebu ing cangkeme, iya katut sinerot. Patrap anggone anglebokake samubarang ana ing cangkeme iku diarani mangan, awit iku manawa dineleng, mung maligi malebuning barang ana ing sajerone wenganing cangkeme tumeka sajerone gembunge, amarga pangane iku dadi butuh dayaning karep.
Samangsane sacedhake kono pangan sing dibutuhake wus ora nyukupi, serenging karep banjur ngetog daya kekuwatane kanggo marani (ngupaya) panggonaning pangan. Suwe-suwe bebadane kaleksanan bisa metu pirantine kang kanggo anggampangake lakune, kayata: kang ana ing kanan kirine gembung diarani ‘kèpèt’, kang ana ing sandhuwuring gembung diarani ‘siwar’, kang ana ing samburine bebadane diarani ‘buntut kèpèt’, ing sangisoring bebadane kapara mburi diaranin ‘siwit’. Bangsane titah sajeroning jaladri kang mangkono iku diarani ‘mina’.
Diarani ‘mina’ mbok manawa bae iya mung dijupuk gampange. Yaiku saka tembung ‘umi’ lan ‘warna’. Umi iku tegese wadon, amarga sawarnaning bangsa iku mau kabeh katone wadon; uwong ora gampang bisane ambedakake endi kang lanang lan endi kang wadon. Bangsane mina iku saya lawas banjur sangsaya pirang-pirang rupa, ana kang gedhe sarta ana kang cilik, marga keh sathithiking daya sarta sorot pletikane Guruning Ngadadi ora padha; apa maneh daya panyerote uga ora padha. bangsane mina iku kabeh uga nangkarake wiji sarana ‘nunggalake rasane’. Ing sajerone gembunge bisa ngandhegbpletikan Guruning Ngadadi, banjur dadi antiga kaya kang wis ningsun terangake ing ngarep. Suwe-suwe antigane ikub banjur diwetokake saka ing gembunge, dipernahake ana ing banyu kang akeh watune, didokokake ana ing sela-selane kono, utawa didokok ana ing wit-wiwtan lan gegodhongan kang ana ing sajeroning jaladri kono. Ana maneh kang didokok ana ing umpluking jaladri. Wusanane antiga mau iya banjur bisa dadi kayadene babone (bibite); suwe-suwe iya banjur bisa rusak lan tininggal dening jiwane (mati). Dene liyane banyu jaladri, ana maneh banyu ing kali-kali, tlaga-tlaga lan rawa-rawa, kabeh uga ana isen-isene bangsane mina kang dumadine uga meh ora beda
ingsun nerangake sangkan paran, sarta sarasilahe isen-isen sajeroning jaladri.
Ing saiki Ingsun bakal nyaritakake isèn-isèn kang ana ing pratala dharatan, pratala kang ora kêlêban ing banyu jaladri. Geneya pratala kang ora keleban dening banyuning jaladri iku diarani dharatan? Iya, jalaran pratala kang ora keleban ing banyu jaladri iku dadi dhedhasaring udara (langit), warata ing
manawa njupuk gampange, karepe saka tembung udara lan kawaratan.
Samengko Ingsun nyaritakake banyu udan kang tiba ing dharatan: iku tekane iya padha kabarengan sorot utawa cipratan Guruning Ngadadi, kang wus kasaring ing udara, sarta kang wus kamomoran daya saka kaanan pirang-pirang kang ana ing udara mau. Dharatan kang katiban ing banyu mau suwe-suwe banjur teles, marga wrataning banyu udan iku. Ana uga kang ora bisa kambah, iya iku mung panggonan kang gêrong miring,marga lakuning banyu kaadhangan dening pratala sakdhuwuring gêrongan iku. Gêrongan kang mangkono mau diarani êrong, kang gêronge jembar diarani guwa. Mulane diarani mangkono, awit kang mlebu ing kono iku mung lugu dayaning hawa bae. Iku lumrahe enggone ngarani mau mung padha njupuk gampange bae.
Saiki Ingsun mbanjurake carita bab dharatan kang teles. Saya akeh udane, sangsaya nundhak telese, banyune nganti bisa mandheg watara suwe, katon ngêmbêng (megung), marga dharatan mau ora rata kabeh. Mangka wataking banyu iku mili, dadi lakune iya ora sabab saka urip lan saka karepe, nanging mung marani ing papan kang luwih cendhèk. dadi papan kang luwih cendhèk mau iya banjur kaêbêkan ing banyu, kongsi tembire (pinggire) pratala kang legok mau bisa jugrug kesuk dening gedhening banyu. Wusana banyu megung mau banjur wutah liwat tapaking jugrugan iku lan banjur bisa lumaku saparan-parane anut papan kang legok. Amarga lumahing bawana iki kang endhek dhewe iku jaladri, dadi lakuning banyu mau suwe-suwe iya banjur tekan jaladri kono. Ana ing jaladri kono iku banjur kumpul karo banyuning jaladri, mangkono ing sabanjure. Dene dalan lakuning banyu iku, diarani kali. Enggone ngarani mangkono iku mbok manawa iya mung njupuk gampange bae, jalaran katone kadadian iku saka kesukilining banyu.
Banyu udan liyane kang ora dadi kali, ana uga kang banjur kandheg ing papan kang nêla luwih amba (lega), dununge ana ing kanan kiringing ancala (gunung), utawa lambunge ancala. Kang mangkono iku diarani tlaga. Tlaga iku kang akeh pinggire pratala kang luwih kandel, mulane banget santosane lan ora gampang jugruge kaya dene pratala kang liya-liyane. Mung bae yen banyune kakehan, lowahing tlaga mau ora kamot, amesthi banyune iya nganti ngungkuli pinggiring tlaga iku, temahane banjur lubèr. Lubèring banyu iku iya mili nglumpuk nurut papan kang legok, suwe-suwe iya banjur dadi kali, terkadang banjur bisa gathuk karo kali liyane.
Ana maneh padunungan kang ora ana ing kanan kiringing gunung, nanging dumunung ana ing papan kang rata. Kala-kala ing kono uga ana kang endhek utawa legok, iku kaisenan ing banyu udan mau, sarta banyune iya uga banjur ngebeki papan kang legok mau, banjur diarani rawa. Mula diarani mangkono, awit padunungan iku, bareng wus kaisenan ing banyu, katara agawe buyaring hawa kang ana ing kono.
Saiki mbaleni pratala kang mung teles bae, lan kang ora kakembeng dening kehing banyu udan, bareng kataman sorot Guruning Ngadadi, kang tekane ing kono wus kawoworan dayaning surya lintang lan rembulan, sarta dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, pratala mau banjur nglumut. Lumute saya lawas sangsaya wuwuh kandele kongsi kawawa ngandhegake pletikaning Guruning Ngadadi. Suwe-suwe lumut mau iya banjur dadi wit-witan ora beda wit-witan kang ana ing sajeroning jaladri. Dene rawa-rawa iku, uga banjur ana lumute, lan lumut-lumut mau manawa oleh daya sorot Guruning Ngadadi, lan soroting surya lintang lan rembulan, kang wus kawoworan dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, suwe-suwe iya uga bisa dadi wit-witan, ananging racake ora pati gedhe lan ora pati dhuwur kaya dene wit-witan kang ana ing pentasan, utawa kang ana ing sajeroning jaladri. Sebab wit-witan kang ana ing pentasan utawa kang ana ing sajeroning jaladri iku peranganing badan kang ngisor nduweni piranti kang kraket karo pratala, iya iku kang diarani oyod. Dadi dayane pratala iku luwih akeh kang sinerot dening wit-witan mau. Mulane banjur luwih gedhe lan luwih dhuwur. Beda karo kang ana ing sandhuwuring banyu rawa, awit babadan lan oyode iku mung nemplek lan muled marang rereged kang raket karo dhedhasaring lumut mau. Ing ngisore dhedhasaring lumut iku sanyatane banyu, dadi ora sapirowa olehe daya saka pratala. Sawuse ing dharatan kang kakembeng ing banyu utawa kang ora kakembeng wus isi wit-witan (kekayon), wit-witan mau uwoh lan godhonge kang wus luwas banjur padha coplok uwal saka ing wite, ora beda karo wit-witan kang ana ing sajeroning jaladri.
Coploking uwoh kang ana ing dharatan iku mung tumiba ana ing sacedhake kono bae. Dene godhonge kang luwas mau banjur padha bosok, bosokane saya lawas saya wuwuhakehe, sarta banjur carub karo pratala. Dene kang ana sandhuwuring banyu rawa uga banjur muwuhi kandeling lumut-lumut kang banjur njalari bisa tuwuh wit-witan kang cilik-cilik. Ana uga banjur rada gedhe, nanging rupane ora padha karo wit kang ngruntuhake godhong mau. Tetuwuhan kang cilik-cilik lan cendhak iku lumrahe diarani suket. Mulane diarane mangkono mbok manawa uga mung njupuk gampange bae, saka tembung ‘su’ lan ‘caket’. Su tegese luwih, caket tegese cendhak, dadi karepe tembung suket iku anandhakake yen wit-witan mau luwih cendhak tinimbang lan liyane.
Saiki wit-witan kang ora ana ing sandhuwuring banyu rawa, iku wohe kang akeh tiba ana ing sangisoring wite. terkadhang ana kang mung katut dening ilining banyu bae. Dene kang ora pati akeh bobote bisa katut dening lakuning maruta. Mulane kongsi bisa adoh padunungane saka lajering wit iku mau. Banjur ana kang thukul lan rupane ora siwah karo bibite. Dene kang tiba awor karo gegodhongan kang wus bosok, marga kataman daya bosokaning godhong mau, lan ora gampang bisane oleh soroting surya lintang lan rembulan, kang katut dening sorot Guruning Ngadadi, mulane iya ora gampang bisane thukul.
Sarupaning bosok-bosokan mau bareng kataman ing hawa lan maruta kang wus kamomoran dening kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, kang kagawa dening cipratane Guruning Ngadadi banjur padha mrentul pating pruntus, wangune gilig cilik-cilik. Pruntusan mau saya suwe sangsaya mundhak gedhene, dadi banjur saya kuwat enggone ngandheg sorot lan cipratane Guruning Ngadadi mau, sarta banjur kataman dening daya kedhering Pramana kang wus katutan dayaning geni lan pratala. Marga kang mangkono mau banjur njalari bisa urip lan bisa nduweni babadan kang kasar (agal).
Apamaneh saya akeh dayaning bosok-bosokan lan dayaning kaanan dumadi pirang-pirang, sumawana cipratane Guruning Ngadadi, mula uripe banjur duwe daya kedher, mungser sarta nyerot. Katerangane ora beda karo bangsa mina kang ana ing sajeroning jaladri kang wus diterangake ing ndhuwur mau. Dene lapisaning buntele kang ing njaba dhewe uga banjur pecah lan bebadane banjur gampang anggone nyerot. Apamaneh tansah kagepok dening soroting surya lawan rembulan, lan maneh uga tansah kataman dening hawa kang katut dening lakuning maruta. Kang mangkono iku, njalari akas lan santosaning bebadan, dadi mundhak kasar lan wuwuh rosane, mulane banjur bisa obah lan mingser saka padunungane marang panggonan kang bisa cocok dayane karo bebadane mau. Kang mangkono iku banjur marakake tuwuh kang minangka dedalane panyerot (mangan). Pamangane iya padha bae patrape
gegodhongan lan wowohan kang padha tiba lan wus bosok ana ing sacedhaking padunungan kono iku. Amarga saka mangkono iku, banjur njalari mundhak gedhene lan rosane bebadan kang kasar mau, mulane banjur cetha banget pirantine, iya iku cangkem kang kanggo mangan lan cungur kang kanggo ambuwang hawa kang wus katut mlebu; kang kanggo mbuwang barang kasar sisane kang wus pinangan, iku diarani mburi. Kaanan dumadi kang ingsun caritakake iki diarani gegremetan. Mulane diarani mangkono, awit bisane obah saka ing pernah lakune katon nggremet.
Mangkono uga ing sajeroning tlaga utawa rawa, papan kang dumunung ing pinggir utawa panggonan lumut-lumut uga ana gegremetane lan ana bangsane mina kaya kang wus diterangake. Malah ana ing sajeroning tetuwuhan (wit-witan), kang ana minane, awit maune wit-witan iku ana bolongane. Bolongan mau kaisenan ing banyu kang asale saka banyu udan. Dene wit-witan kang sok kadadeyan mangkonoo iku, diarani pring. Marga pring iku maune iya endhek lan ana bolongane ing ndhuwur kang minangka cangkeme kaya kang wus kapratelakake ing ngarep. Jalaran saka iku, gampang digremeti dening bangsaning mina, awit ing kono iku ana banyune, mulane mina mau banjur manggon watara suwe ana ing kono. Wusana banjur ninggal antiga (endhog). Suwe-suwe endhoge mau netes. Tetesane banjur bisa kulina urip ana ing kono. Dene bangsane mina kang mangkono iku diarani urang.
Rupane urang kang ana ing sajeroning pring mau, beda karo urang kang ana ing banyu. Jalaran urang kang ana ing sajeroning pring iku prasasat ora oleh dayaning hawa, amarga pring iku saya mundhak dhuwur, saya mundhak gedhene. Bolongane cangkeme banjur saya
nangkarake wiji sarana ‘adu dayane nyawa lan uripe sarta jiwane’. Jumbuhing daya tetelu lan daya tetelu liyane njalari bisa anggendeng pletikan utawa cipratan Guruning Ngadadi, yaiku kang diarani wiji. Mulane mangkono, amarga jiwa lan uripe wus kabuntel dening bebadan kang kasar utawa raga, mulane bebadane iku mau karone iya banjur katut gambuh (puled).
Sawuse mangkono, ing sajroning gembung paningkeme wiji iku banjur dadi antiga. Ora lawas antiga mau banjur diwetokake didokok dipernahake ing pratala utawa ing watu, ing gegodhongan sarta wit-witan. Suwe-suwe antiga mau ya
Ngadadi (jiwa) kang wus anduweni bebadan alus sarta wus urip ana udara kang kena kaserot dening Pramana, banjur padha tiba ana ing pratala. Kang pinuju tiba ing panggonan kang wus ana bosok-bosokaning gegremetan, ing kono banjur templek karo bosokan liyane. Bebadane banjur kabuntel dening klumpukaning bosokan iku. Ana ing kono pancen durung sapirowa kekuwatane lan bobote bebadan mau, mulane gampang kaplesat (kabuncang) dening daya kekedhering Pramana sarta lakuning geni lan maruta, nganti ana kang kesanggrok ing panging wit-witan utawa ing gegodhongan. Dene kang ora kesanggrok iku banjur bisa tekan ing langit maneh, lan kena kaserot dening Pramana satemah tiba ing bosok-bosokan, utawa ing bebadaning gegremetan mau.
Saiki ingsun nerangake kang mung tumurun sapisan banjur kesanggrok ing wit-witan utawa ing gegodhongan; iku banjur kawawa urip ana ing kono amarga uripe kulina oleh dayaning wit-witan iku. Bareng kataman kedhering Pramana kang anggawa dayaning geni lan pratala, sumawana kerep kataman dening lakuning maruta, lan oleh soroting surya, lintang lan rembulan, kang wus kawoworan ing dayaning kaanan pirang-pirang ing langit, bebadane mau saya wuwuh santosane lan saya mundhak kasare. Amarga kang mangkono iku, banjur kawawa ngobahake bebadane kang kasar mau, sarta gampang bisane oncat (mingser) saka pernahe, nanging iya mung ana ing
pepalang), dadi uripe ana ing wit-witan iku iya mung tansah kudu kelingan pakulinane dhek maune. Nanging rehning tansah ora bisa sembada amarga bebadane wus banget kasar lan abote, dadi iya ora kawawa anggawa lumaku bebadane kaya dene dhek maune; dadi lakune ya banjur mung colat-colot bae. Suwe-suwe bareng saya rosa pancolote iya banjur sangsaya adoh anggone mingser saka pernahe. Dene pencolote iku ana kang kadhung (cugag, jugag) ora bisa tekan wit liyane. Wis mesthi bae banjur tiba ana ing pratala lan banjur kulina urip ana ing kono.
Saka anggone mancolot iku mau, anjalari gampang bisane kataman dening dayaning surya lintang lan rembulan kawuwuhan dayaning Pramana geni lan maruta. Mulane iya banjur mahanani piranti ana ing perangane ragane kang kasar iku, lan banjur bisa thukul wulu kang anggampangake lakune sarta piranti kanggo anjaga ragane, banjur ana sikile, suwiwi lan buntut. Bareng wus pepak pirantine, lakune meh bisa kaya dhek maune sarana ngobahake badane lan ambèbèr elare dikêbêt-kêbêtaké, banjur bisa ngambara (mabur). Mulane diarani mangkono, iku mbok manawa saka tembung ngambah udara, dicekak amrih gampange dadi ngambara. Dene tembung mabur iku njupuk suwara kebeting suwiwi. Sato kang mangkono diarani bangsa kukila (manuk). Bangsane iku kabeh anggone ngrasuk rasa ora pati lawas, marga ragane enggal rusak (mati). Jiwane banjur bali awor hawa lan swasana, sumawana karo urip kang ana ing langit. Dene ragane kang wus rusak mau, iya banjur gumlethak ana ing pratala, sarta iya banjur bosok, ora beda karo gegodhongan utawa gegremetan kang wus ingsun terangake mau.
Bosokan iku yen kataman dening soroting surya sarta dayaning pratala, apa maneh tansah kegepok dening hawa, iya banjur dadi kewan cilik kaya dene bangsaning gegremetan, diarani sèt. Nanging satemene: ‘sèta’, marga kewan iku kang akeh rupane seta (putih). Set iku ora suwe banjur bisa salin rupa, katitik saka perangan utawa pirantine, kayata: endhas, gembung, sikil sarta eklar. Kang rehning dhek maune tilas bebadaning bangsa iberan, dadi sikile ya ora pati digunakake, kajaba mung elare bae. Saking kumudu-kudu anggone arep bisa kaya dhek maune, marmaning Ywang Kang Among Dumadi, iya banjur tinurutan duwe elar lan iya banjur bisa mabur nanging elare banget bedane yen tinimbang nalika dhek dadi kukila.
Marga saka kagawa ciliking ragane, yen arep mangan banget rekasane, dadi ora pati bisa nggunakake cangkeme. Marga mangkono mau, marmaning Pangeran, iya banjur tinurutan duwe cangkem kang dawa lan cilik, bolongane lembut banget. Iku samangsa dipigunakake kanggo mangan, bisa metu dayane akas sarta landhep. Cangkeme kang dawa iku diarani tlale. Kewan kang mangkono iku diarani laler. Mula diarani mangkonomanawa ya mung njupuk gampange bae, marga abur lan mlakune angler. Bangsane aler iku ana pirang-pirang rupa, nanging ora pati perlu menawa ingsun terangake siji-sijine. Dene uripe laler iku ana ing ragane ora suwe (mati). ragane uga banjur tiba ing pratala sarta uga banjur bosok.
Ana maneh kang kedadeyan saka bosokaning gegodhongan utawa saka rereged kang ana ing banyu meneng (megung) kang ora kawoworan bosokaning kewan. Iku kedadeyane meh memper laler, diarani
Lemut iku uripe luwih cendhak tinimbang karo laler; uga banjur mati kaya kang wus sun terangake mau. Mangkono ing sabanjure mungguh kaanane bangsane iku.
Sawuse mangkono, suwe-suwe ana bangsane mina anggone ngupaya pangan ing sajeroning banyu jaladri rumangsa kurang. Mulane banjur ana kang mentas ing dharatan. Kawitane anggone mentas teka sethithik ora pati adoh saka karo banyu mau. Ana ing kono bisa oleh pangan bosok-bosokan kang ana ing dharatan. Sawuse mangan tumuli bali marang banyu maneh, suwe-suwe saking butuhe anggone arep kecukup pangane, lakune saya adoh malah ana kang kongsi ora bisa bali marang banyu maneh. Dadi suwe-suwe iya banjur bisa mathuh sarta kulina ana ing pentasan. Mangkono ing sabanjure nganti sak matine ana ing kono.
Sasuwene ana ing dharatan iku, wus mesthi tansah kataman dening hawa sarta soroting Guruning Ngadadi, kang tekane wus kawoworan dening dayaning surya lintang lan rembulan, kang wus anggawa dayaning pirang-pirang kahanan kang ana ing langit. Amarga kang mangkono iku mula suwe-suwe bisa njalari salin rupa sarta watake. Lan banjur nangkarake wiji ana ing kono. Patrape ora beda karo kang wus ingsun terangake ing ngarep. Saya lawas turunane banjur sangsaya beda banget karo rupa lan watake. Malah ana kang banjur thukul pirantine kanggo njaga karahayoning awake. Yaiku wulu sikil sarta buntut. Kang wus dadi arupa mangkono iku diarani sato. Karepe tembung kang mangkono iku nandhakake anggone bisa urip wus nglakoni ing panggonan loro.
Dene sato mau kang akeh sikile papat. Ana kang nganggo driji lan kuku, ana kang nganggo tracak. Tracake ana kang wungkul ana kang belah. Dene sarupane atracak belah iku endhase ing perangan ngarep kapara ndhuwur thukul pirantine kang banget migunani kanggo njaga marang awake. Piranti kang mangkono iku diarani sungu, karepe tembung mangkono awit manawa migunakake piranti iku mung yen pinuju nepsune wungu (tangi).Sarupane sato kang anduweni tracak iku dhek mau-maune nalika ana ing sajeroning jaladri, kang nurunake bangsane mina kang panganane gegodhongan sajroning jaladri kono. Mula bareng ana ing dharat karemane iya mangan gegodhongan. Dene kang metu kukune iku dhek maune kang nurunake mangan banyu jaladri kang wus kawoworan dening sarupaning rereged, yaiku saka bosok-bosokaning gegodhongan sarta wowohan utawa bangkening mina. Ana maneh bangkening sato utawa gegremetan sarta kukila kang kentir dening ilining banyu, bareng wus tekan ing jaladri kono, iya dipangan dening mina kang lagi ingsun terangake iki. Mulane bareng ana ing dharatan karemane iya mangan bosok-bosokaning raga kaya dene dhek ana ing sajroning jaladri maune. Bareng wus turun tumurun (tumangkar), suwe-suwe pakane kurang, mulane enteking bosok-bosokan iku banjur nyoba mangan bangsaning gegremetan kang cilik-cilik sarta kang gampang kecekele.
Nanging kang samono iku suwe-suwe iya banjur kekurangan maneh. saking dening banget serenge anggone arep mangan ing wusana suwe-suwe ketekan kang dadi pangarep-arepe mau, yaiku banjur duwe daya kuwanen lan wuwuh karosane. Sawuse mangkono banjur nyoba gelem mangan bangsaning sato kang cilik-cilik. Samono uga iya isih kurang, mula banjur nyoba arep mangan sato kang gedhe, ananging bareng kapinujon kang karosane satimbang lan dheweke ya banjur kuwalahan. Dadi ora bisa kelakon mangan sato kang disedya mau; mula saya mantheng ing pangarep-arepe. Marga saka kencenging pangarep-arepe iku, marmaning Ywang Suksma Kawekas anedhakake sihe anekani ing pangestine; wusana banjur tuwuh piranti kang luwih dening santosa sarta landhep, ana ing sajroning cangkeme sarta maneh ragane wuwuh karosane. Piranti kang mangkono iku diarani siyung. Mula diarani mangkono amarga keksining piranti iku ing ngatase bangsane sato wus kelebu linuhung (linuwih) yen tinimbang karo sato liyane kang ora duwe piranti iku. Dadi ing samengko banjur bisa katekan ing pangarep-arepe mau. Tuwuhing daya pangesthi kang anjalari mangkono iku diarani ‘karep’; mula diarani mangkono amarga tekane mung yen pinuju kegendeng ing daya arep.
Dadi kang mangkono iku sira aja keliru tampa mungguh kang diarani ‘karep’ iku. Dhek mau ingsun wis nyaritakake, yaiku tumangkare wiji sarana ‘saresmi’ (rabi); iku aja sira kayuk bae lan aja sira sengguh yen iku uga kedadeyan saka dayaning ‘karep’ kang mangkono. Sayekti yen ora. Ing tembe sira bakal ingsun wulangake mungguh mula bukane dene sakabehing ‘jiwaning urip’ kang wus ngrasuk bebadan iku kabeh banjur padha duwe krengket saresmi. Iku sabenere kaya dene wus watak (dhasar). Mula ora padha karo dayaning ‘karep’ kang wus ingsun terangake iki mau, awit iku mung yen ragane lan dayaning ludira sarta rasaning badan isih madeg (melek). Tandhane dene yen ngantuk utawa turu, karep kang mangkono iku iya melu meneng. Mara sapa sing wis tau weruh wong turu bisa mangan? Seje karo rasaning saresmi iku mau, aja maneh sajroning turu, ing sajroning kaalusan wis ana kang mengkono iku, ing tembe manawa sira wus sambada ing panggayuhe, mesthi bisa nyatakake dhewe. Ing kono mengko sira lagi pracaya sarta ngandel temenan. Dadi ora gampang diowahi sarana ujar manis utawa ora gumingsir dening pepoyok lan pamaido utawa penyedha. Samene dhisik anggoningsun amblabari marang sira. Saiki prayogane ingsun banjurne dhisik teruse katrangan ing dhuwur mau kongsi tumedhaking suksma tuwuh ing marcapada iki, nganti diarani manungsa.
Cethane mangkene :Dhisike ! Sawuse bawana pepak isen-isene lan wus ana titahing Suksma kang padha ngrasuk ‘badan alus’ kang urip ana ing langit lan ana ing pangrantunan sarta maneh kang wus padha ngrasuk ‘bebadan kasar’ urip ana ing pratala utawa ing sajroning jaladri sarta banyu; titahing Suksma pirang-pirang iku mau pada daya-dinayan,
Ngadadi’ kang isih ana ing ‘jaman siddyam (nêng). Ing kono isih ngagem ‘sarira suci’, ananging kang rehning klumpukaning daya pirang-pirang kaanan mau, mungguh sabenere iya kanggo cawisane ‘Panjenengane’ kang lagi tumedhak iku. Mula dayaning pirang-pirang kaanan mau banjur anuwuhake kang minangka pangegemane ‘Panjenengane’ iku arupa ‘cahya’ apindha sesotya.
Dhek nalika samana, kaya sira wus ingsun pratelani, yen Panjenengane Guruning Ngadadi (Ywang Suksma Kawekas) iku langgeng kaanane. Dadi agemane Panjenengane Suksma kang mentas tumedhak iku banjur katut dening Panjenengane Gurunuing Ngadadi. Nanging kang rehning ‘kraton siddyam’ kono ora bisa kalebon saliyane Panjenengane, dadi agemane mau iya banjur kandheg ing sanjabaning kraton bae. Bareng agemane wus cumawis ana ing sanjabaning kraton kono, banjur sorot-sinorotan, daya-dinayan karo Panjenengane kang mentas tumedhak iku. Ing kono Panjenengane kasusul dening tumedhaking samburating Guruning Ngadadi. Mula kaya binuncang, konus (kendhang) saka ing kraton kono, tumeka ing kraton agem-agemane mau, banjur rumasuk ing agem-agemane iku. Ing samengko Panjenengane wus ngagem sarira kapisan, kang pinangkane saka pirang-pirang dayaning kaanan. Mula wis wiwit ora suci. Iku sun arani AD-HAA-MA, mbok manawa kang diarani tembung saiki lumrahe, ADAM.
Sarirane (agemane) kang pindha sesotya mau diarani WAHYU. Mula diarani mangkono, karepe saka tembung ‘wah’ lan ‘yu’. ‘Wah’ tegese akeh, ‘yu’ tegese nyawa:mau wus sun terangake yen pinangkane saka dayaning pirang-pirang. Dene Panjenengane pribadi sarirane duk tumedhak sapisan (isih suci) iku kang diarani ‘Jiwa”.Kratone Panjenengane AD-HAA-MA iku diarani ‘Purwa-Pada’. Geneya diarani mangkono? Iya, marga ‘Purwa’ iku tegese kawitan, ‘Pada’ tegese palerenan utawa pandhegan. Dadi iku karepe palerenan kang kawitan.
Kang rehning Panjenengane wus ngrasuk sarira kang pindha sesotya mau, mula rerupan jagad saisine kabeh katawang sarta kalebu ing Panjenengane. Kang mangkono iku njalari saya ora sucine maneh, temahan gampang bisane kataman dening dayaning Pramana sarta sakehing kaanan kang urip ana ing pangrantunan sarta ing langit. Saupama ora kadhangan dening pangrantunan, wis mesthi Panjenengane gampang katut kaserot dening Pramana. Nanging rehning panyeroting Pramana kang tekan ing kraton kono ora pati sapira, pramula iya mung timbang daya kakuwatane. Ing wusana dayaningjiwa kang urip ana ing pangrantunan banjur kaya diejun. Teka samene bae dhisik ingsun arep nyumenekake (nglerenake) raganingsun. Dene liya dina manawa sira padha teka mrene maneh iya ingsun tutugake wewarah iki, wiwit dumadining karsa lan rupa lanang sarta wadon, kongsi padha tumurun ana ing marcapada kene padha ngrasuk busana wadhag sarta
panjenengane Adhaama jumeneng ing sajroning karaton Purwapada. Sarirane tansah katawang ing daya isen-isening bawana kongsi kalumpuking rupa bisa kalebu ing sarirane, sarta anjalari wuwuh kurang sucine maneh, lan bisa kataman dayaning bawana saisine kabeh. Ananging marga saka banget kandeling pangrantunan mau dadi banjur kaya dene diiyun dening panyeroting Pramana; tumuli kaceneng bali maneh dening panggendenging karaton Purwapada mau. Suwe-suwe kalumpukaning jiwa-jiwa mau tansah bisa anggepok ing sariraning panjenengane kang apindha sosotya iku. Bareng wus mangkono, kalumpukane dayaning jiwa mau kena kaserot kalebu ing sarirane. Sarehning jiwa kang lumebu iku mau wus rada akeh woworane, iya iku dayaning bawana saisine, dadi iya gampang kacenenge maneh sinerot dening Pramana. Kalumpukaning rupa kang ana ing sarirane mau banjurkonus (kadudut) metu, sarta dadi rupa bebadan kang sairib karo panjenengane, nanging ana cacade. Apa maneh cahyane iya uga wis ora bisa padha karo panjenengane dhaama mau. Unusan saka kalbuning sarira mau banjur kawawa urip nunggal ana ing karaton Purwapada, diarani ‘Kadiwa’. Tegese kadadeyaning sarirane iku miyos saka panjenengane Adhaama lan saka kalumpukaning dayane jiwa pirang-pirang mau. mBokmanawa kang saiki lumrah padha diarani ‘Babu Kawa’. Dene sarirane Kadiwa iku diarani ‘pulung’. ‘Pulung’ iku iya isih pindha sosotya, nanging ora bening banget kaya ‘wahyu’, marga wus luwih akeh woworane. Ana babasan ing sajroning layang-layang, utawa para dhalang iya kerep medarake saloka mangkene:
“Tumuruning cupumanik astagina. Bareng cupu iku kabuka, ing kono isine Hyang Tanpa Una lan Tanpa Uni. Panjenengane Hyang Tanpa Una banjur jengkar saka kono, ngasrama (manggon) ing gunung Mahendra jujuluk Bathara Wahyu Cakraningrat. Dene garwane banjur ngasrama ing gunung Maliawan, sesilih Bathari Pulungana-wati. Sapa kang bisa tinedhakan ing panjenengane, iku kang bakal kuwat nurunake ratu.” Saloka iku mbok manawa sira padha durung ndungkap (durung wikan). Coba sapa kang wus wikan kasunyatane kanthi bukti lan wani dadi saksi temenan, pratelakna ing ngarsaningsun kene!
Ing tembe saloka kang ingsun tuturake marang sira iki, manawa wus sembada anggonira anggayuh wawarah ingsun, pangiraningsun ora susah ingsun jereng, sira banjur bisa padha ngerti dhewe, lan ora
padha ngira yen rupa lanang iku ing njaba njerone mesthi lanang, wadon mesthi mulus wadon. Iku ora mangkono, awit sabenere ing jroning lanang ana wadon, sajroning wadon ana lanange. Ananging iku lagi katrangan lesan bae, aja sira ugemi yen sira durung wikan kasunyatane, lan ngerti pilah-pilahe, sarta wus bangkit migunakake. Marga yen sira mung ngugemi swara, padha bae karo ngawula kumandhang; yen mung ngerti karepe ora wikan nyatane, iku padha bae karo wong ngawula anggitan; yen wikan nyatane ora bisa migunakake, iya aran durung mumpuni; iku kabeh aran tanpa guna. Dadi upama kaya sira darbe barang mung weruh yen apik, nanging ora ngerti kanggone. Upama barange arupa udheng, apa kena dianggo bebed lan apa lumrah dianggo kemul, utawa sèmèk turu lan liya-liyane?
Beda karo kang wis mangerti pigunane, amasthi banjur bisa bae migunakake. Iya mangkono iku tetepe wong kang wus lebda marang kawruh, aran wus mumpuni kridhaning bawana. Pirangbara bawana kang gumelar kabeh iki, orane iya bawananira dhewe bae, iku wus lumayan. Manawa bisa mangkono ngger, iku aran ora muspra anggonira ngudi kawruh. Mulane wong tuwanira iki sok juweh, perlune sira dimen padha dadi wong kang utama. Amarga ora gampang kang jeneng utama iku. Samangsa isih gothang utawa isih kuciwa, iku durung aran utama. Dadi utama iku karepe ‘uninga tataninging Suksma’; mulane iku mau diarani ‘cupumanik astagina’. Iku dhek kuna-kunane kang ngarani iya wong kang wus mumpuni marang kawruh, dadi iya banjur wani netepake, marga njupuk rupa lan kaanane sarta pigunane: mangkene panjupuke: “Cupu iku karepe wadhah (bebadan), manik tegese sesotya; asta tegese wolu, gina iku iya guna. Dadi karepe bebadan kang arupa sosotya, isine anduweni daya lan guna wolung parkara. Cukup samene dhisik bab iki.
ing dhuwur mau. Ing sajroning karaton Purwapada wus kajumenengan jiwa, iya iku panjenengane Adhaama lan Kadiwa. Sarehning Kadiwa iku pinangkane saka jiwa kang miyos ing sariraning Adhaama, ing mangka isih nunggal sapanggonan, dadi iya tansah kudu kumpul bae, ananging tansah ora bisa kalakon. Awit sarirane Kadiwa wis kurang banget sucine, marga wis kamomoran rereged pirang-pirang, kang maune wus kalebu ing sarirane Adhaama iku.
Kagawa saka anggone kudu kumpul, daya isen-isening bawana kang kagawa dening kekedhering Pramana banjur kena kaserot dening panjenengane kongsi tekan ing sajroning karaton Purwapada kono. Sarehning isine bawana kang akeh dhewe dayane kang katut iku arupa wit-witan (kayu), dadi ing sajroning karaton kono mau iya banjur thukul ana kayune sawiji, dumunung ing tengah-tengahing karaton iku, diarani ‘kayu sejati’ (Kalbu Diwa Handaru). Mulane diarani mangkono, awit kayu iku tuwuh ing sajroning karaton, lan salawase ora bisa mati. Dene enggone diarani wit Kalbu Diwa Handaru, jalaran sangkane kedadeyan saka kalbune Kadiwa, kongsi bisa andadari (metu) kaanan iku, sarta agodhong mawa cahya biru, epange diarani pancer papat (keblat papat)
sing sapa ora murni (suci) mangka liwat nglangkahi oyod iku, wus mesthi mamang (kuwur) pikire, tambuh paraning sedyane. Godhonge aran Mega Mendhung; awit sing sapa duk uripe ana ing ngarcapada kene iki mung tansah ngangah-angah utawa murka, ngangsa-angsa, marang godhonge (sandhang pangan), samangsa tumeka ing wit kono, mesthi
mangkono, awit prabaning kembang, lapis pitu apindha teja, tur bunder kaya kuwung. Pentile Kartika, tegese lintang. Wohe Budi Kawruh (budi sajati) dudu budi pakarti. Kang enom pindha wulan, kang tuwa pindha surya. Awit tumraping kawruh iku oleh-olehe yen durung tuwa (durung sembada), mung bisa wikan sawarnane kang binudi; teranging pandulu mung kaya dene oleh papadhanging rembulan; dene manawa wus sembada (tuwa), kaya dene oleh papadhanging surya. Kang mesthi luwih cetha pandulune tinimbang karo pepadhanging rembulan mau. Dene isining woh iku diarani ‘Anu’; awit isine iku kang dadi lantaran ananing Nu (endon), papan calon wadhahing (karaton) wiji. Rasaning woh diarani ‘Rasa Asmara Jati’ (rasa sajati); mulane diarani mangkono, awit rasane iku linuwih saka rasa sakalir. Tuladhane ing arcapada kene, iya iku ‘rasaning asmara’ (rasane saresmi utawa salulut).
Talutuhe diarani ‘Sari Kama Irang’; mulane diarani mangkono, awit sari iku ateges rupa kang luwih dening alus, kama iku rupaning banyu saka kalumpukaning daya lan rasa asmara; irang karepe ora saben wong bisa meruhi marang sangkan parane, amarga banyu iku sirna tanpa kumpulan (tanpa dunung), muksa tan kena ing rusak, uripe ilang manjing marang urip kang sakawit.
wawasan asmârâ tântrâ, pasthi dhahat kôntrang-kantring.
Dhek samana ing sajroning karaton Purwapada kono, durung ana padhang lawan peteng, anane sunyaruri, tegese isih sepi, ora padhang orang peteng. Ananging bareng isi ‘Panjenengane Karo’ (Ad-haama lan Kadiwa) lan ana wit Kayu Purwajati, sumawana panjenengane tansah kudu kumpul, parmaning Hyang Guruning Ngadadi (Hyang Suksma Kawekas), ing sajroning karaton kono banjur ana damare gumandhul tanpa canthelan, sunare madhangi ing sajroning karaton saisine kabeh. Iku diarani “Damarjati’: mulane diarani mangkono, awit damar iku padhang ora ana kang nyuled (nyumet), murub tan sarana geni, padhange angluwihi, dalasan panggonan kang legok luwih, jurang sirung isih kapadhangan dening prabaning damar mau.
Sawise ana damare, Panjenengane banjur cetha pamriksane kakung lan putrine, sarta cetha pamriksane ing sajroning karaton kono saisine kabeh. Bareng wis mangkono, malah sangsaya adreng anggone kudu kumpul maneh dadi sarira sawiji. Wusana banjur mahanani warana (aling-aling) kang minangka pagering karaton iku, diarani ‘Pager Ayu’; mulane diarani mangkono, amarga iya iku mau kang minangka wates utawa wengku sihing Pangeran, kang dumunung dadi gagandhenganing sih tresna tumrap nyawaning priya lan wanita. Sawuse pepak paraboting karaton, Panjenengane saya wuwuh anggone kudu kumpul dadi sawiji, nanging meksa isih durung bisa kalakon, jalaran durung ana lantarane. Ing saiki ingsun arep nyaritakake mula bukane kang dadi jalaraning ‘Panjenengane Karo’ banjur tumedhak ing arcapada kene:dhek mau ingsun wus nyaritakake nalika Panjenengane Ad-haama durung miyos saka Guruning Ngadadi, wis ana jiwa pirang-pirang kang urip ana sajroning pangrantunan, lan ana ing antarane pangrantunan karo karaton Purwapada. Ing kono iku kang dumadi dhisik dhewe diarani ‘JAN’. Mulane diarani mangkono, awit iku kang pancen baku dadi lantaraning ‘Panjenengane Karo’ bisa tumedhak ing arcapada kene iki.
Mangkene gancare: Bareng sarirane Jan tansah katut kaiyun (kaeyun, kebandhul) banjur tansah bisa anggepok ing sariraning Panjenengane Ad-haama lan Kadiwa mau. Ing sarehning sarirane Kadiwa kang dhasar wus akeh woworane, kang dayane uga padha karo dayaning Jan iku, dadi Jan iya banget gampange katut kaserot lumebu marang sarirane. Bareng ing sajroning sarirane wus kalebon ing Jan iku, banjur kagungan asmara (sengsem) iku diarani ‘Ayun’; awit anane iku saka dayane ‘iyunan’.
Nalikane Kadiwa wus kadunungan ‘ayun’, sarirane saya mekar (wuwuh rosa), sarta banjur jumbuh dadi sawiji lan ‘ayun’-e mau, kongsi kawawa anggendeng kalbune pribadi nuju marang wohing budi iku. Kang mangkono iku diarani ‘kayun’ (karsa), awit tekane lan kadadeyane saka kayu sarta iyunan. Dene tembung karsa, iku saka tembung ‘mekar’ karo ‘arsa’. Samana karsane Kadiwa iku durung bisa kaleksanan, awit Panjenengane Ad-haama durung kadunungan ing karsa iku, amarga sarirane durung sapirowa woworane. Dadi saupama ora kagendeng enggone tansah kudu kumpul bali dadi sawiji karo Panjenengane Kadiwa mau, sing mesthi iya ora bakal kadunungan ‘asmara’ lawan ‘karsa’. Ananging saka anggone kudu kumpul, ing mangka sarirane Kadiwa wis ora suci, dadi iya banjur anjalari kurang sucine maneh marang Panjenengane Ad-haama iku. Wekasane iya banjur mung tansah kena kagepok dening sarirane Jan mau, mulane bisa kalebu ing sarirane kang isih suci iku. Suwe-suwe iya banjur dadi ‘asmara’ sarta uga kongsi dadi ‘karsa’. Bareng wus kadunungan ‘asmara’ kabeh, banjur sangsaya wuwuh rosa enggone kudu kumpul. Saking padha rosane iya kalakon bisa kumpul maneh, nanging ora bisa jumbuh dadi sawiji, amarga sarirane karo wis banget ora sucine.
Bareng sarirane karo wis gathuk, kang bisa luluh mung karsane bae jumbuh dadi sawiji. Sumawana sarirane Jan mau banjur jumeneng ing sajroning jumbuhe karsa mau, wusana andadekake gumolonging karsane, nuju marang wohing budi mau. saking daya gumolonging karsa, kawawa anggendeng ing who mau, kongsi bisa kalebu marang sarirane karo, dumunung ana ing sarira kang wus ora suci iku. Sarehnuing Panjenengane Ad-haama iku durung sapirowa regede, dadi wohing budi mau iya banjur mung bisa ana ing sarirane kang njaba bae. Dene kang bisa kandhas lumebune, lan kongsi bisa dumunung ana ing telenging sarira, iya iku kang marang Panjenengane Kadiwa. Dhek mau wus ingsun terangake, yen wohing budi iku isine diarani ‘Anu’, rasane sajati. Mulane bareng wus kalebon who mau, iya banjur kadunungan isi karo rasane who iku (anu asmara rasa sajati).
Bareng sarirane karo (Ad-haama lan Kadiwa) wus kadunungan iku, banjur katara banget yen ana cacade, sarta sakarone iya padha sumurupe. Cacad iku diarani ‘wada’, iku ateges raketan karo jiwa, sarta salawase ora bisa suda. Kang mangkono iku anjalari beda karo maune. Sawuse ana wadane, sangsaya kenceng karsane enggone kudu kumpul, supaya sarirane bisowa jumbuh maneh dadi sawiji, nanging iya sangsaya ora bisa kalakon, jalaran wus kaling-kalingan wadane mau. Saka daya serenging kang tansah ora kasembadan mau iku banjur anuwuhake bobot, sarta malah ora bisa mathuk (jumbuh) karo karatone iku. Mulane banjur gampang linggare saka sajroning karaton kono, kang satemah banjur bisa katut dening tumurune sorote Guruning Ngadadi. Mulane Panjenengane kongsi kabuncang
dèn idaki, sangkané sing pundi, lo kôk râdâ éwuh. Rèhning mêngko wus pâdhâ tan suci, kuciwané katôg, katalikung mring murkâ kang lèngkèt, paran bâyâ dènira mumulih, mung Sang Budi Murni, kang lêbdâ wèh tuduh.
Sang Wiku :Dhek mau wus ingsun terangake, sadurunge Panjenengane tumedhak ing karaton antara kono, wus ana jiwa kang urip. Dene sarirane jiwa kang urip ana ing kono iku diarani ‘Andaru’; iku iya isih arupa cahya, nanging akeh banget bedane karo pulung, luwih maneh karo wahyu. Ewa samono Panjenengane kepeksa kumpul lan jiwa kang ana ing kono, nanging iya tansah ora bisa mathuk, jalaran beda kaananing sarirane. Amarga saka kang mangkono iku, suwe-suwe banjur katedhakan samburate Guruning Ngadadi. Ana ing kono banjur dadi aling-alinge Panjenengane, lan jiwa kang asarira andaru mau. Wates iku diarani ‘Kalarat Suci’. Mulane aran mangkono, amarga tekane samburat iku banjur nyelani; samburate mau bisa ngaling-alingi Panjenengane karo jiwa kang anha ing kono, sarta kang isih murni saka kang Maha Suci. Dadi sakehing jiwa kang ana ing kono iku mau ora bisa magepokan karo Panjenengane. Jalaran saka rosaning kalarat mau kongsi ora ana kang bisa mengkang, kajaba mung kang ‘Jumeneng Suci Pribadi’ bae.
Liya saka dadi aling-aling tumrap Panjenengane lan sakehing jiwa kang ana ing kono, kalarat iku iya banjur dadi aling-aling tumrap Panjenengane Ad-haama, enggone marak marang ngarsane kang Maha Suci, kaya dhek nalikane durung kawoworan. Sawuse ‘Panjengane Karo’ kaling-kalingan dening kalarat iku banjur rumangsa primpen banget, kongsi ora kena kagepok dening jiwa liyane, dadi iya saya mantheng anggone anutugake karsa bisane jumbuh dadi sawiji karo garwane iku. Ewadene iya tansah ora bisa kasembadan bae, anjalari andadekake banget mathuke karo panjenengane ‘Jan’, kaya kang wus katerangake ing ngarep mau. Amarga saka mangkono iku, banjur krasanbanget ana ing kalbune Kadiwa, kongsi bisa jumbuh lan karsane, sarta tansah anggendeng asmara marang Panjenengane Ad-haama. Saking kencenging karsa iku, nganti bisa ambuntel karsa mau.
Sawuse karsane kebuntel banjur saya wuwuh rosane anggone kudu anunggalake sarirane, sarta mung tansah guled templek ora uwal-uwal; nanging malah ora bisa jumbuh, kajaba mung rasane ‘asmara jati’ bae kang tansah bisa jumbuh. Jumbuhing asmara jati iku, bisa anggendeng kaanan pirang-pirang,
ana ing kalbuning Ad-haama, kang ing tembe bakal amengku sakehing daya ing sajroning kalbu kono.
Bareng wis ana ing sajroning karaton kono, wus wuwuh kadunungan ‘jêjêr’ (wengkuning daya), banjur anjalari wuwuhing bobote. Mulane bareng kataman dening kekedhere Guruning Ngadadi, iya gampang kabuncange maneh, sarta tumedhak ing karaton Antarapada kang kapindho, arane ‘dwipada’. Ana ing kono saya gampang anggone kataman dening dayane kaanan dumadi, kayata: dayaning Pramana lumebu sajroning kalbu, tempuk lan soroting Guruning Ngadadi sarta soroting surya, kawawa urip ana ing sjroning jêjêr kono, banjur arupa geni, diarani ‘Pramana Tunggal’. Awit iku mau iya uga pramana nanging tunggal kaanane karo kalbu kita pribadi, rupane cahya lapis telu, dhasare kang kapisan katon kuning mancorong. Iku kedadeyan saka sorote Guruning Ngadadi. Dhasaring lapis kapindho abang mrengangah, iku saka soroting surya. Kang ing njaba warnane abang semu biru, iku saka soroting Pramana. Pramana Tunggal iku sejatine geni kang dumunung ana sajroning kalbu kita pribadi, kang nguripi sakehing piranti ing sajroning kalbu.
Ana maneh kang saka soroting lintang, gathuk karo soroting Guruning Ngadadi, kawuwuhan daya jiwaning urip kang ana ing Antarapada. Iku uga banjur kawawa urip ana ing sajroning jejer kono, arupa cahya iya lapis telu. Dhasare ing jero dhewe kuning enom, lapise maneh ijo pupus, iku kang saka dayaning urip kang ana ing karaton Antarapada. Kang ing njaba biru, iku kadadeyan saka kedhering lintang sore. Dumadining kaanan kang mangkono iku diarani ‘wasesa’, yaiku angin kang dumunung ing kalbu kita pribadi, anjalari dadining ambegan (napas). Mulane diarani ‘wasesa’, awit iku kang marakake kuwat lan yen ora kabeneran bisa andadekake rusak.
Ana maneh kang saka kekedhering ‘lintang panjer’, kawuwuhan sorot samburate uruning Ngadadi sarta dayaning rembulan, uga bisa urip ana ing sajroning jejer kono. Dene dhasare arupa kuning enom mancorong, lapise maneh kuning kaya kunir, kadadeyane saka dayaning rembulan, kang ing njaba wungu enom: iku kang asale saka lintang panjer, yaiku kang diarani ‘jati’, langgeng tan masesa lan tan amurba, tan kawasesa tan kapurba. Yaiku banyu sajroning kalbu kita pribadi (banyuning kamanungsan). Mulane diarani mangkono, awit iku kang tansah dadi ancur (panglengket) pirantining urip kita nalika urip nyandhang raga ana ing arcapada iki. Iku ora kena diowahi lan iya ora ngowahi. Dununge ora ana ing njaba, nanging iya ora ing njero, ora ngrusak lan ora kena rinusak. Dene anggone diarani ‘banyu kamanungsan’, awit iku rupane iya banyu sarta kang dadi lantaraning ‘anu-asmara-rasa-jati’, dumunung ana ing badan kita iki.
Ana maneh kang kadadeyan saka dayaning ‘Jan’, kawuwuhan saka soroting ‘lintang rena’ sarta dayaning ‘pramana jati’. Iku uga banjur bisa dadi kaanan lan urip ana ing jejer kono, rupane cahya lapis telu. Dhasare kuning semu abang, yaiku saka ‘pramana jati’: lapise maneh ijo maya-maya, iku saka dayaning ‘lintang rena’; kang ing njaba abang semu biru, iku saka dayaning Jan. Kaanan kang mangkono iku diarani ‘Purba-jati’. Iku kang nguwati sakabehing urip kang ana ing sajroning kalbu kita pribadi sarta dadi panuntuning kaanan urip iku kabeh. Mulane diarani mangkono, awit iku kang dayane ngluwihi santosa tinimbang karo dayaning kaanan urip kang ana ing sajroning kalbu kita iku mau, sarehning rupane luwih dening alus, ora kena wineruhan dening pamawasing netra karo kang kasar iki. Mulane iya uga banjur diarani ‘Suksma’. Dene suksma-suksma kang wus ingsun caritakake iku kabeh, tansah jinatenan dening Guruning Ngadadi. Sawise kadadeyan mangkono, sarirane Ad-haama banjur gampang katute dening lakuning sorote Guruning Ngadadi, satemah tumiba ing jroning karaton Pangrantunan. Ana ing kono banjur kandheg watara suwe sarta kawuwuhan dayaning jiwa pirang-pirang. Iya ing kono panggonaning rimbagan (cithakan) bakal sarirane kang diarani wadhag (raga), kang bakal disandhang ing arcapada kene iki, apa dene dumadining rupa lanang lawan wadon. Samene bae dhisik ngger ! Banjure bakal kacarita ing mburi lan ingsun nduweni pangarep-arep supaya sira ing tembe padha
lanang lawan rupa wadon. Ing samengko banjur amratelakake bab dumadining kaanan kang saka karaton pangrantunan mau.
Ana dene dayaning surya lan wohing kayu sajati kang ginendeng dening asmaraning Ad-haama lan Kadiwa, iku kataman dening kekedhering Pramana maanani dadining ‘budi pakarti’, iya iku ‘akal’. Iku kang calon bisa nuwuhake piranti peranganing raga kang alus-alus, kehe ana pitung rupa, kabeh dumunung ana ing sajroning wadhag kita iki.
Jinem, iku dumunung ana ing sajroning kembang gedhang utawa jantung. Tegese: anane mung sawiji nanging nduweni daya nenem. Yaiku: pangrasa, pangrungu, pangambu, pangucap, paningal sarta bibiting lara lan waras. Kang limang rupa ing ngarep (pangrasa, pangrungu, pangambu, pangucap lan paningal) lumrahe diarani ‘Panca Indriya’, tegese: panca iku lima, indriya iku ati angen-angen. Wondene kang kaenem (bibiting lara lan waras) iya kang diarani ‘Sanu’ utawa ‘Engetan’. Sanu iku padunungane ora ngemungake ana ing sajroning kembang gedhang (jantung) bae, nanging bisa numusi marang sandhuwuring irung, kaprenah ana ing njero, saantarane netra karo. Mulane padunungane tumusan mau banjur diarani ‘panon’, karepe ‘papaning anon’.
Dene rupane budi pakarti mau arupa cahya lapis pitu, lan kena dinyatakake kaanane temenan. Mulane manawa sira padha setya tuhu ing pangudi, manut kaya satataning patrap kang bakal ingsun caritakake iki, iya wus mesthi bakal padha mikani (mangerti) marang kasunyatane dhewe-dhewe. Ananging sarehning budi pakarti mau kagolong wus cedhak banget karo kang bakal wiwit sira udi, dadi iya ora prayoga ingsun terangake dhisik mungguh rupane, supaya ora anjalari ketentaning atinira.
Kajaba kang wus ingsun terangake mau, ana maneh kang dadi ganepe warna pepitu mau, iya iku diarani ‘cipta’ kang dumunung ana ing sajroning ati kang disebut ‘puat’. Mungguh kaanan rupa pitu ing sajroning kalbu kita mau lumrahe ginawe ucap-ucapan nganggo pasemon, dielih arane dadi ‘langit pitu’. Dene kang ngarani kaya mangkono iku iya wis bener nanging aja sira tampa lamba bae, lan aja sira anggep manawa iku mau langit kang gumelar iki, sanyatane iya langitira dhewe. Mungguh karepe pasemon kang mangkono iku, ginawe nelakake ora ana bedane karo langit kang gumelar ing kene iki. Apa maneh tansah rasuk-rinasuk, tetep-tinetepan, lan saksi-sinaksenan. Yen wus mangkono, sadhengah kang angudi marang ‘kawruh sajati’, kang oleh-olehane wus timbang karo kaanan isen-isening jagad, sarta wus nyatakake rasuk-rinasuk, seksen-sinaksen, iya iku kang wus aran bener temenan. Amarga manawa durung mangkono, tartamtu durung bisa nandhing marang bener luputing kawruh mau. Dadi yen mangkono, pakolehe banjur mung nganakake para bantah rebut becik, rebut bener, kongsi kalakon dadi pasulayan. Mulane mangkono mau jalaran siji lan sijine padha ora ngakoni lupute, sarta amarga saka durung mikani marang wawatone. Kang mangkono mau, mungguh ing pamikiringsun, kaya-kaya ora prayoga dilakoni. Jalaran bakal marakake ora weruh marang luput lan kalirune dhewe. Kang becik dhewe, mung kudu nyuwun bebeneran marang ‘Kang Among Dumadi’, supaya pinaringan weruh kaluputane dhewe. Wekasane banjur bisa milah-milah, lan bisa anisihake kang dadi reribed sarta pepetenge, kang bisa nuwuhake giliging tekade. Manawa wus tumeka samono, sanadyan diluputna dening wong sajagad pisan waton Ywang Suksma Kawekas ora ngluputake, iku sayekti ora ndadekake ciliking ati. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, ing sabisa-bisanira padha niruwa wawatakan kang mangkono iku mau. Dene manawa sira ora gelem niru, apa dene ora anggugu pituturingsun iki kabeh, nyata yen ingsun iki kena diarani dudu gurunira, dening ora nocogi marang kaanane.
Mangka kang diarani guru iku, sajatine iya wong kang patut digugu pituture, lan ditiru kalakuwane. Kajaba guru kang awujud kaya ingsun iki, satemene iya ana maneh gurunira kang sajati, dumunung ana ing sira dhewe, iku wohing kayu sajati, kang diarani Hyang Guru Budi. Nanging iya isih ana sor-sorane, iya iku ‘Budi Pakarti’ (akal).
Mungguh panganggepira marang guru iku mau, iya aja bineda karo ingsun iki, jalaran samangsa ora gelem anggugu marang sarehing gurune iku diarani wong kang cidra marang awake dhewe, dadi bisa uga anjalari ora tumeka saliring panedyane, kang amarga tansah nyimpang saka karsaning gurune mau.
Mangkono mau kena diarani kapilut dening panggodhaning iblis, kang tansah duwe pangarah nasarake marang jiwaning manungsa kang sajati, murih bisowa dadi kancane. Beda banget karo wong kang ambangun turut, gelem anggugu lan gelem niru marang gurune, kang mesthi iya bakal nemu wawengan tumrap ing panggayuhe mau. Sarehning guru iku karepe mung anggelarake kang nyata sarta kang tinemu ing nalar, dadi muride iya kudu mangkono.
Sang Guru iku sanyatane ora karsa tegelan (mentalan), lan ora sengit marang sakabehing dumadi, nanging tansah angayomi kalawan tresna asih bae. Tandhane sanadyan marang wong kang nduweni wawatekan drengki, srei, panasten, dhahwen, open, jail lan muthakil pisan, iya meksa isih ditresnani lan diasihi.
kanggonan panca indriya, sanu, cipta lan liya-liyane.
Ana dene guru iku ora karsa cidra, tandhane sing sapa gelem ngudi sarta anggayuh kalawan temen-temen marang kang diesthi, wus masthi iya tinemenan. Sang Guru ora karsa nacad lan ora karsa pameran, awit sasolah bawa sarta panemuning manungsa iya mung dianggep sarwa kabeneran bae. Sang Guru ambeg paramarta, nyatane sanadyan marang wong kang banget nyimpange, lan matumpuk-tumpuk kaluputane, ewadene iya ora nemu duduka utawa pidana. Sawuse ingsun aweh pemut mungguh kang dadi laku lan bubuhane wong dadi murid, ingsun ambanjurake maneh gancaring wawarah mau, sarta ora ingsun wedharake kabeh, supaya ora andadadekake pakewuh lan rekasaning panampanira. Ing pangarah, supaya aja nganti kaliru surup, utawa kaliru ing panindakira.
Dhek mau ingsun wus nyaritakake ing sajrone kalbuning Ad-haama, lan kang dadi papatihe, iya ‘budi’. Saiki ana maneh kadadeyan saka kedhering lintang sarta prabaning ‘damar jati’, kawuwuhan soroting ‘Pramana’, iku uga dadi perangan kang alus ana ing sajroning kalbu, satemah kawawa urip sarta maanani bebadan pitu arupa cahya iya lapis pitu, arane ‘Damarmaya’. Mulane diarani mangkono, amarga rupane pancen kaya damar, nanging padhange mung maya-maya bae, uripe tanpa sumbu, iya iku kang amadhangi paningal kita iki. Ana dene calon peranganing piranti pipitu mau, iya iku: otot alus, diarani ‘ada ini’ iku dadi kekuwatan ‘ada-ada’, kang bisa maanani piranti gandhenging ‘jagad gedhe’ lan ‘jagad cilik’. Otot rada alus maneh, diarani ‘nadi’, tegese kena ginawe nata marang kaanan sajroning raga pribadi. Ana maneh diarani ‘dhuwuran’ (polo utawa uteg), iku sawijining papaning piranti kang kanggo anggandheng gathuking kaanan ing njaba lan ing njero, iya iku budi saka rerehane. Banjur ana maneh ‘limpa’ utawa kebuk (paru) kiwa tengen, iku piranti wadhahing hawa. Kang kiwa minangka wadhah lumebuning hawa saka ing njaba, kang tengen minangka paleremaning hawa kang diwetokake. Nuli ana maneh ‘jiling’, iku piranti maligekake lan anglaras supaya bisane mathuk karo dayaning budi kang banjur diarani kakandhanganing rasa kang saka ing njaba lan saka ing njero.
Ana maneh kang kadadeyan saka dayaning rembulan, kawuwuhan kalumpukaning daya kang saka sakehing jiwa, gathuk karo dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, kayata: swasana, hawa, amun-amun, teluh sarta mega, kawuwuhan maneh saka dayaning Pramana, iku banjur dadi sawijining kaanan, piranti kanggo ganeping bebadan: dununge ora ana ing njero kalbuning Ad-haama, ananging ana ing njero kalbuning Kadiwa. Geneya teka mangkono? Iya, awit dayaning kaanan pirang-pirang kang dumadi mau, kabeh mathuke karo sarirane Kadiwa. Wruhanira, yen sajroning kalbune manungsa iku, ana isine lanang lan wadon, iya kang diarani ‘sajatining lanang’ lan ‘sajatining wadon’.
Mulane aja padha sira sengguh manawa sajatining lanang lan sajatining wadon mau awujud baleger utawa janggerenging rupa, ananging sumurupa yen kaanan kang mangkono mau ora langgeng lan uga sok sulaya, ora tetep lan iya ora temen. Tandhane: ana balegering rupa, kang saben wong padha ngarani lanang, nanging nyatane ora lanang temenan, jebul ‘wandu’. Ana maneh rupa wadon, ora wadon temenan, nyatane ‘kedhi’. Saka pangiraningsun saben wong mbok manawa iya padha sumurup, mungguh kang diarani ‘kedhi’, wadat utawa wandu mau, ewadene kang dadi jalarane arang kang bisa sumurup.
Mara coba sapa kang wus sumurup sabab-sababe kang mangkono iku, pratelakna ana ing ngarsaningsun kene, supaya dipiyarsakake dening sadulurira kabeh . Ananging manawa sira durung ana kang wikan, ing tembe rak iya padha kasembadan mikani marang prakara iku, angger sira padha temen-temen pambudinira marang saliring wawarahingsun iki ing sapiturute. Kawruh iku mau, saka panemuningsun prayoga banget tumrap para mudha, kang padha bakal anuwuhake wiji (anak). Utamane manawa wus bisa sumurup ing sadurunge darbe garwa. Dadi ora mung ngugemi marang pitutur utawa pralambang lan pasemon saka wredha bae, nanging iya kudu sarana ambudi mungguh ing kasunyatane. Ana unining pralambang mangkene: “Wong anom iku durung kena angguguru, manawa durung satengah tuwa”. Pitutur iku pancen bener sarta kapara nyata, nanging aja sira tampa kalawan lamba bae: awit yen miturut unining ukara, pitutur mau ateges kenane ngudi kawruh iku, ngenteni yen rambute wus putih, utawa pakulitane wus padha kisut. Mangka manawa ditimbang kang kongsi tinemu ing nalar, satengah tuwa iku, kang tuwa iya bebudene, kang tuwane mau dhasar tuwa dhiwasa, marga bebudene wus sarwa santosa, lan ora gampang ginendeng
atine mung tansah nuruti marang ubaling angkara bae, iya banjur aran wong tuwa – tuwas, jalaran nyatane mung ragane bae kang luwas: dadi banjur tetepwong tuna ing budi, dening ora mikani marang rasa kamanungsane.
Kang mangkono iku mau kabeh, muga padha sumurupana murih dadiya tepa palupinira, salusuren mungguh bener lan lupute; apa maneh padha tindakna murih prayoga tumrap marang awakira dhewe. Samengko ingsun banjurake maneh bab genepe isen-isening kalbu, kang bakal maanani pirantining badan wadhag utawa raga. Sakabehing rupa kang kasar iku, kadadeyane saka kumpuling daya kaanan tetelu, kang wus dadi bunteling pramana, iya iku kang diarani ‘pratiwi’. Ana dene pratiwi iku gampang dinulu, lan minangka wadhah utawa wengkuning kaanan kabeh, kang ana ing sajroning kalbu kita, mulane iya banjur aran wadhag. Mungguh wadhag kang ana ing njero iya iku: ginjel, pusuh, jantung, ati, usus, wadhuk lan paru utawa kebuk. Dene kang ana ing njaba yaiku: wulu, kulit, getih, daging, otot, balung lan sungsum.
Sawuse pepak calon adon-adon mau, ‘panjenengane karo’ banjur gampang kaserote dening dayaning ‘pramana jati’, banjur bisa linggar saka ing ‘pangrantunan’, tumedhak marang ing arcapada kene iki. Aling-alinge kang diarani ‘kalarat suci’, uga banjur katut dening tumedhaking Ad-haama lan Kadiwa mau. Nalika tumedhaking sarira karo iku, lakune cumlorot kang rikate angluwihi marang sakabehing titah, nganti anjalari gègèring jiwa-jiwa kang ana ing langit lan ing pangrantunan kono. Kang cedhak karo panjenengane, padha ngetut marang tumedhake mau, sarta iya banjur tumuwuh ana ing donya kene. Duk nalika panjenengane tumedhak, pinethukake dening ‘Hyang Pramana Jati’ kang banget kedher lan sesere, kaya dene asung pahargyan. Kekedhering pramana mau wus bisa anggepok marang sarirane karo, kalarat suci banjur (ambyar) sirna padha sanalika, bali marang pinangkane lawas. Dene ‘panjenengane karo’ banjur padha tumedhak marang agraning wukir Cakrawala, kapernah ing bawana iring lor. Saiki negesake gunung Cakrawala. Cakra iku buwengan, wala iku wadhahing babakal (wiji) dadi Cakrawala mau karepe: sawijining buwengan kang papane katon moncol dhewe ing sajroning bawana iki, sarta dadi papan padunungan tumuruning wiji kamanungsan. Sarehning jagad gedhe lan jagad cilik iku kudu timbangm tetep-tinetepan lan saksi-sineksenan, dadi karo-karone mau iya padha anane lan padha nyatane, bedane mung kasar karo alus bae.
KSM :Kuciwa sethithik jalaran ana wedharane Sang Wiku sing ilang (lembar bundhel kalawarti Djawa Boedi Moerni kasuwek). Senajan ora akeh, nanging sajake kok penting, yaiku katerangan kang nyaritakake Tumedhaking Ad-haama ana ing bawana kasar kang kita enggoni iki. Kanggo iku, KSM nyuwun gunging pangaksama.Pambuka (Mijil) saka Redaksi Djawa Boedi Moerni:1. Yèn ngaurip tansah awas éling, lângkâ kang kalakôn, tumâmâ mring pakarti kang dédé, dadi datan nglirwakkên papali, jêr karsèng Hyang Widi, sanggyaning tumuwuh.2. Kinèn ngliling mring ânggâ pribadi, ngruruh karahayôn, pamrihirâ tan
anyaritakake bab purwane ana aran semadi, iya nalikane Ad-haama kasengsem marang kang adi (edi, endah). Mungguh tembung semadi iku saweneh ana kang nembungake ‘Sumadi’, kang pinangkane saka gerbaning tembung ‘su’ lan ‘sandi’. ‘Su’ ateges luwih, ‘sandi’ iku werdine ora gampang wineruhan (samar). Dadi wutuhe: ambiyak warana pelenggahaning Kang Maha Luwih, iku sayekti ora gampang wineruhan. Kacarita Ad-haama wus bisa kalakon bali marang padunungane lawas, nunggal karo ‘Kang Sandi’ mau (Guruning Ngadadi). Ananging sanadyan wus mangkono, sarehning kang mau Ad-haama iku sarirane wus kalakon gegepokan karo unusane, iya Kadiwa iku, dadi iya isih katempelan daya saka sariraning Kadiwa mau. Jalaran saka kang mangkono iku, banjur andadekake ora suwe anggone ana ing papan kono. (Katekane ana ing puncaking semadi utawa ‘luyut’ iku mung sakeplasan, ksm).
Sarehning Guruning Ngadadi iku ajeg enggone kedher, nyiprat, nyoroti sarta nglimputi, dadi iya kaya mangkono iku enggone maringi ‘urip’ marang para titahe, dadi sasambungane daya kang saka Ad-haama lan Kadiwa mau. Bareng dayaning Kadiwa wus arep gathuk karo dayaning Ad-haama, samana Ad-haama banjur gampang enggone ginendeng dening tumuruning sorot lan kekedhere Gurunuing Ngadadi. Tumurune ora beda karo dhek nalika isih sinebut cipratan Guruning Ngadadi, lakune cumlorot tumurun marang ing arcapada maneh. Sarehning kang ana ing arcapada, lan kang pancen dayane wus gathuk karo Ad-haama iku mung Kadiwa, dadi paraning Ad-haama mau banjur tumuju marang padunungane Kadiwa. Nalika samana Ad-haama durung kadunungan daya panggendeng, mulane satekane ing kono, iya banjur kataman daya panggendenging Kadiwa mau. Dadi wiwit nalika iku enggone bisa kalakon jumbuh rasane sarira loro-lorone mau.Kang mangkono iku banjur dadi pasemon: “Curiga wus dumunung ana ing arangkane”. Mulane ing samengko banjur genti pangrasuke, iya iku sarirane Kadiwa banjur dadi agem-agemane Ad-haama. Bareng wus mangkono iku, Kadiwa banjur sangsaya wuwuhgambirane: anjalari dadi mekar lan kasaring sarirane. Ananging enggone mangkono iku ora bisa ajeg, amarga wus dumunung ana ing arcapada. Malah-malah Kadiwa banjur tuwuh karepe, nedya anuruti murih bisane tansah magepokan karo dayaning rasa kaanan kang wus gumelar ing arcapada iki kabeh. Mulane karepe mau iya banjur bisa kalakon. Dene nalika samana enggone nyambung rasane sakabehing kaanan, mung sarana molahake sarirane, iya iku kedher, seser sarta anyerote. Amarga surya candra lan kartika tansah andayani marang sarirane, sarta kawuwuhan sumuking pramana, lan tansah kataman dening uwabing pratala, iku iya banjur maanani daya kang kawasa agawe dadining babakal peranganing sarira kaya kang wus ingsun terangake ing ngarep.
Saya suwe sarirane wadhag kang ing njaba banjur dadi arupa wadhag kabeh, sarta sangsaya mundhak agale, dadi iya saya wuwuh rosa enggone nyerot marang sarupaning daya kaanan kang gumelar iki. Suwe-suwe citraning sarirane Ad-haama malih dadi pating pretnol, pating prenggik lan padha bolong-bolong. Bolongan iku mau kang minangka dalan panyerot lan panyambunging daya marang sarupaning kaanan kang tumuwuh ing arcapada iki.
Bareng sangsaya banget kasare lan wus ora bisa mathuk dumunung ana ing Maliawan kono, dadi banjur ngalih marang sukuning gunung Cakrawala kang sisih wetan, diarani tanah Butan, iya iku panggonan gumelaring hawa. Sawuse kataman dening dayaning hawa pirang-pirang kang ana ing kono, banjur saya santosa karepe enggone tansah gandheng dayaning rasa karo sakabehing tumuwuh. Mungguh karep kang mangkono mau iya bisa kasembadan kabeh, mulane bareng wus gandheng dayaning rasa mau, suwe-suwe banjur katuwuhan daya pepenginan kang saka enggone ngumpulake marang sakabehing rasa kang tumuwuh ana ing pratala kabeh.
Bareng kapengine kang mangkono mau bisa kaleksanan, banjur amuwuhi rereged kang anjalari dadi saya agal lan kasare marang sakabehing wadane. Mulane ing samengko banjur dadi titah kang luwih dening apes utawa asor, jalaran sarirane wus meh ora beda karo bangsaning sato. Iya mangkono iku kang marakake dadi sangsaya banget ubaling hawa kekarepan lan pepeinginane mau. Bareng wus suwe enggone ana ing kono, lan ora kasembadan kang dadi kekarepane, tumuli ngalih marang panggonan liyane, parane ngidul dumunung ana ing sawijining papan kang diarani ‘SIAK’. Wiwit nalika iku sarirane Kadiwatansah sasrawungan sarta magepokan karo bangsa tetuwuhan lan bangsa sato. Amarga saka kang mangkono iku, saya suwe banjur sangsaya ngambra-ambra karepe. Ananging bareng banget ing kulinane, rasane Kadiwa banjur sangsaya matuh enggone nuruti marang daya pepinginan kang wus kawedhar iku, bisa maanani bebadan kasar, kang gampang ginepok utawa ginrayang. Satemene awak iku bisane widada daya kekuwatane iya amarga saka rasuk-rinasuk rasane karo sakabehing tumuwuh kang wus padha abebadan kasar utawa awak. Dene sarupaning bebadan kasar iku kang santosa dhewe enggone padha daya-dinayan karo sariraning Kadiwa, iya iku mung tetuwuhan sarta kakayon utawa wit-witan. Sarehning sariraning Kadiwa mau wus kulina tansah daya-dinayan lan gegepokan karo sarupaning titah kang wus kasar-kasar, dadi bareng kataman dening sunaring surya candra lan kartika, kawimbuhan dayaning pirang-pirang kang ana ing langit, sarta daya uwabing pratala, lan kekedhering pramana,sarta maneh sumuking jaladri, iku banjur anduweni patrap mamangan kayadene patraping bangsaning sato. Malah pamangane mau ora mung saka dayaning rasane bae,ananging banjur gelem mamangan marang awak-aweaking tetuwuhan lan gegodhongan. Saya suwe nuli gelem mamangan marang papadhaning urip kang arupa sato, mulane banjur tetep arane dadi tidah kang papa nistha sarta apes, ora beda karo bangsaning sato. Yen mangkono, kaanane mau dadi luwih papa lan luwih nistha tinimbang lan bangsa sato. Dene tandha yektine, kadunungan wawatekan tegelan utawa mentalan, dhemen agawe papati marang papadhaning tumitah. Ora weruh yen iku mau kabeh kang bisa dadi pitulungan amikuwati marang awake. Apa mangkono ora tetep aran titah kang papa lan nistha ?
Lumrahe wong urip ana sajroning arcapada iki, wewatekane kang mangkono iku, wus ora dianggep apa-apa, kepara mung dianggep prayoga lan utama bae. tandhane ingsun wus kerep ngrungu marang ujaring wong kang pancen kadunungan watak mangkono iku, manawa manungsa urip ana ing arcapada iki diwenangake murba masesa lan nguwasani marang sakabehing tumitah. Iya ujare kang mangkono iku kang banjur dianggep sawijining pasaksen, anetepake yen manungsa iku titah kang luhur dhewe ana ing arcapada iki.
Ana pitakon, manungsa kang wus andurusi marang kekarepane mangkono mau, apa iya wus nyata bener, utawa wus cetha panganggepe? Mara sapa kang bisa nerangake bener utawa lupute? Coba wawaninen anglairake rembug utawa gagasan kang becik, supaya padha dirungokake marang sadulurira, lan dadi tuladha sabanjure. Pangiraningsun, teka iya bakal ana kang kasdu anglairake panemune ana ing ngarsaningsun kene. saiki wiwit gagasen, ingsun enteni ing sawatara. Ing semu wus rada suwe enggoningsun ngantarakake, durung ana kang angandharake panemune tumrap marang prakara iku. Kang prayoga putraningsun pambarep bae, kang ingsun bubuhi medhar gagasane. Mara majuwa lan terangna ing sagaduging panemunira, aja nganggo ewuh sarta pakewuh. Manawa ana kekurangane utawa nalisir saka wawaton kang bener, mengko ingsun kang bakal anyulangake.
Aturipun Siswa Pambajeng :Kula nuwun Sang Panembahan, kula mundhi dhawuh paduka ingandikakaken medhar gagasan ing sagadug-gadugipun. Ananging sarehning kula rumaos dereng jembar ing seserepan, punapa malih dereng lebda dhateng prakawis punika, dados inggih mboten badhe saged anggamblangaken dhateng para ingkang mirengaken. Ewadene salebeting manah, kula namung rumaos bingah, sarta mboten anggadhahi uwas sumelang, denng wonten ing ngarsanipun Sang Panembahan. Awit lepat leresing wedharan kula wau, badhe lajeng kauningan dening Sang Panembahan, ingkang malah lajeng saged pikantuk pitedah utawi tinuntun dhateng leresing seserepan. Anglengkara sanget saupami kula lajeng tampi dudukanipun Sang Panembahan, dening kalintunipun wawedharan kula, dhestun namung badhe angsal papadhang ingkang badhe tumanja dhateng kula sakadang. makaten pamanggih kula :
Wiyosipun, menggah watak tegelan dipun anggep dede punapa-punapa, punika ing sajatosipun namung kabekta saking pakulinan anggenipun anuruti dhateng ubaling angkara tuwin raosipun kemawon. Amargi saking makaten, lajeng mboten kengetan manawi wonten ing arcapada punika awakipun inggih titah. Amargi saking ingkang makaten wau, lajeng saged anuwuhaken raos bilih awakipun punika sanes bangsaning titah, nanging namung ngrumaosi manawi wontenipun ing arcapada ngriki punika, mboten mawi sabab punapa-punapa, kajawi namung lantaran bapa biyung kemawon. Mila lajeng purun angagulaken dhateng kagunaipun, ingkang adhadhasar badhe nuruti dhateng hardaning manah. Inggih makaten punika, ingkang lajeng anggadhahi watak ‘nang-nangan’. Wawatekan ingkang makaten punika, tamtu mboten badhe mikir dhateng susah sarta sangsaraning liyan, ngantos sirna tepa sariranipun. Ingkang kamanah namung anggenipun angumbar ubaling angkara , murih sageda menang ing salaminipun. Awit ing ndalem gagasanipun wau badhe saged anyekapi dhateng raosing manah, ingkang tinuntun dening hawa kamurkanipun, supados anggadhahana manah senang sarta marem. Ingkang makaten punika, kula amastani tiyang ingkang tipis raosing kamanungsanipun, dening tansah kalindhih dening raosing sato. Mila sking anggenipun kandel dhateng raosing sato, ingkang sampun rumasuk dhateng awakipun lajeng anuwuhaken watak tegelan utawi mentalan wau. Malah wawatekan ingkang makaten punika, adhakanipun ingkang binudi namung sagedipun angasoraken dhateng sasmining manungsa kemawon, murih ing salebetipun gesang sageda kacekap piyambak. Mila saya dangu mboten ngemungaken damel asor, sarana prabawaning awak tuwin karosanipun kemawon, ananging sangsaya mempeng ing pangudi, anggenipun ngawontenaken pirantos ingkang kamanah saged anjalari tiwasing sesami. Sarehning tumanduking watak makaten punika, saged adamel girising manah, ngantos titiyang ingkang pancen mboten gadhah dhadhasar watak makaten, sami lumuh anglampahi sarta namung ngawon. Sareng sampun kathah ingkang ngawon, titiyang ingkang kadunungan watak tegelan utawi mentalan wau, lajeng sangsaya gambira manahipun, rumaos sampun mboten wonten ingkang ngalang-alangi, temah sangsaya ngrebda angambra-ambra anggenipun ngumbar dhateng angkaranipun. Leres ingkang makaten wau, tumrap dhateng sasawangan lajeng nama bregas utawi moncer, ananging sarehning sadaya gesang punika, raosipun sambet kaliyan sasamining manungsa, dados ingkang mboten teguh ing bebuden, manawi kataman dayaning raos ingkang makaten wau, mangka lajeng mboten tinanggulang dening kekiyataning manah emut, punika tartamtu lajeng kapencut dhateng gelar ingkang katingal birawa wau, satemah lajeng purun tiru-tiru. Saya lami lajeng sangsaya saged ngraosaken dhateng raos ingkang makaten wau. Manawi ingkang kadunungan raos makaten punika sangsaya ngrebda, jalaran kala rumiyinipun dipun anggep dede punapa-punapa, punika lajeng dados bibiting pangraos, yen manungsa punika wenang amurba amasesa dhateng sasamining tumitah.
Ananging sareng kawontenan ing arcapada punika mboten langgeng, dados ingkang saged angraosaken makaten punika, inggih badhe mboten saged ajeg. Tandha yektinipun, manawi manungsa punuika sampun sepuh, babasan sampun wungkuk, untunipun telas tuwin kisut pakulitanipun, punika ingkang taksih namung kamurkanipun kemawon, ingkang jalaran awakipun sampun mboten kuwagang nyembadani dhateng hawa kamurkanipun wau. terkadhang dereng ngantos sepuh, wonten ingkang sampun kataman cuwaning manah, kabekta saking kawontenan ingkang sadaya tiyang sami remen anglampahi. Amargi saking anggenipun tansah rebat panguwasa, lajeng anjalari dados pasulayan. Sarehning sami ngrumaosi sugih kagunan, sarta santosa tuwin birawa, wekasan lumuh ngawon, angangkahi murih luhuripun. Dados tumrap dhateng pamanah kula piyambak, lampah makaten wau inggih sampun nama leres, dening kawontenanipun wau namung badhe kendhak saking sampun wonten tandhingipun piyambak-piyambak.Malah tumrap dhateng ingkang sampun kandel dhateng raosing kamanungsan, tegesipun ingkang sami tansah enget sarta ngrumaosi bilih awakipun punika satunggaling titah ing arcapada, ingkang sampun dados golonganing bangsa apes sarta papa nistha, punika saupami lajeng purun cawe-cawe dhateng bab ingkang makaten wau, kula purun amastani lepat. Awit prakawis punika, sayektosipun anuntuni dhateng pamothahing hawa napsu. dados saking pamanah kula, tinimbang anggagas dhateng tumangkaring wawatekan makaten wau, aluwung ngupados mitra ingkang nunggil laras kemawaon, mawi dipun rencangana sabar talatos, sarana linambaran resiking manah, sarta kanthi anyenyuwun dhateng ingkang Among Dumadi, pinaringana margi gampil anggenipun darbe sedya ingkang tumuju dhateng kautamen. (Telas aturipun siswa).
Ingsun ngrungu enggonira medharake gagasan prakaraiku, pangrasaningsun kaya wus ora ana gesehe. Sakapamintaningsun marang sira kabeh, gagasan kang wusprayoga mau, banjur padha pencarna marangturun-turunira, supaya ora padha kelu marang wawatekankang tansah anuruti marang daya ubaling angkara iku,bisowa ngidak marang dhadhasaring bebuden kang utama.Yen wus mangkono, banjur tetep aran wong kang kandelrasa kamanungsane. Manawa ing arcapada kene wustimbang kehe wong kang kebak rasane kamanungsan, karowong kang abudi
manehmanawa luwih akeh kang kandel rasane marangkamanungsan, amasthi ing arcapada iya banjur sayawuwuh kukuwunge.
Ewadene sarehning ing arcapada iku bisane pepak lansampurna, isen-isene kudu timbang.
pratingkahkang luput. dadi manawa ana titah kang anduweni budiangkara murka mangkono mau, iya mesthi ana titah kanganduweni dhadhasar watak nriman; mangkono ingsabanjure.
Awit manawa ora mangkono, wus masthi bae mbanjur orabisa ambedakake, satemah mbanjur ora aran sampurna,dening durung ganep wiwijangane. Upamane mangkene:manawa isining ngarcapada iki mung rupa lanang kabeh,kang masthi ora bakal bisa tumangkar, jalaran ora anatimbangane kang anjalari bisane tumangkar iku. Manawaing ngarcapada iki mkung isi titah kang kandel rasanekamanungsan bae, masthi mbanjur ora ana kang arancandhala murka. dadi titah kang anduweni wawatekandhemen anggayuh marang kautaman iku, iya mbanjur orabisa mundhak, nanging malah mbanjur sangsaya tapistanpa tilas, amarga ora bisa mangerti endi kang aranutama iku.
Kadadeyan kang mangkono iku, saka panemuningsun benerkabeh lan iya becik kabeh, nanging iya mung gumantungmarang kang arep padha nglakoni bae, dening wus padhabisa ngrasakake dhewe-dhewe, lan kalakone iya oranganggo larangan saka Ywang Suksma. Mung sakabehingsedya utawa karep mau, ing tembe bakal padha anduwenipapan dhewe-dhewe. Wong kang lagi tinitah papa,nanging mbanjur nuju marang kautaman, anduweni watakwelas asih marang sapapadhaning dumadi, iku iya aranwus mulih marang nalare, amarga wus angiribi marangdhawuhing Guru Sajati. dadi ing tembe iya mrono ikuparane, tetep aran mulih marang kamulane. Kosokbaline wong kang tansah anuruti marang kamurkaningati, anduweni watak siya marang sapapadhaning urip,iku tetela yen nyimpang saka karsaning Guru sajati,jalaran kena panggodhaning iblis. dadi benere iyabakal mrono iku parane, mbanjur tetep aran sasar,marga ora bisa mulih marang mula-mulane.
Ing saiki Ad-haama lan Kadiwa wus tetep dadisawijining titah kang tumuwuh ana ing arcapada kene,nanging manawa
karo raganingsun utawaraganira iku. Dene bisane arupa lanang utawa wadoniku, jalaran duk nalikane ana sajroning
rupa lanang, kang akehdayaning rembulan sarta ciprataning Guruning Ngadadi,iku dadi rupa wadon. Manawa adon-adone daya rongprakara mau bisa timbang kehe dayaning lintang, ikukang bisa anetepake rupa karo-karone. Nanging
dayaninglintang, iku anjalari dadi sulaya karo gelaring rupa.Manawa keciliken dayaning surya lan cipratan GuruningNgadadi, iku iya banjur rupa wadon, nanging kedhi.Dene manawa karo-karone iku kurang kabeh, bisa maananirupa lanang lan ganep pirantine, nanging wadat.Ing samengko ingsun perlu anyulangake bab kang diaraniAdhaama lan Kadiwa iki. Dhek kuna-kunane iku bibitingmanungsa kang tumurun ana ing arcapada kang kapisan.Ananging sarehning kaanan kang ana sajroning jagadcilik iku sayektine kudu timbang, dadi ing jagadiradhewe iku iya ana Adhaama lan Kadiwane, apa dene iyaana sarasilahe kang ora ana bedane karo ad-haama lanKadiwa kang ingsun caritakake iki. Murih cethane,Ad-haama lan Kadiwanira dhewe iku ing tembe uga bakalingsun terangake, awit iku kang luwih perlu padha siragayuh, dening sanyatane iya iku kang diarani TANPA UNAlan TANPA UNI. Dene CUPU MANIK ASTA GINA ikusanyatane iya sariraning Ad-haama duk nalika tumedhakesapisan saka Guruning Ngadadi. Wis samene bae dhisik,ingsun arep nyambi guguyon sawatara, minangka dadipanglipuing sayah, mangkene :
Tumuruning Ad-haama marang arcapada kene iki, ingsabenere kudu mathuk dayane karo kang dadi lantaranenggone bakal tumuwuh.
nangingbisa maratani salumahing jagad iki kabeh, kongsisajroning bawana kene iki bisa kaisenan manungsa.Dene keh-kehing manungsa, ing sajroning bawana iki,ana kang larikan saka turuning Ad-haama lan Kadiwamau. Bisane mangkono, jalaran cipratan GuruningNgadadi mau tumurune marang arcapada kapinujon ana ingsawijining panggonan kang pancen ing kono durung isimanungsane, kang ana mung sawarnaning bangsa sato lanwit-witan bae. Sarehning bangsa sato iku ing nalikanunggalake rasaning asamara, ing kono ambarengitumuruning cipratan Guruning Ngadadi iku, mbanjur oraana daya liyane maneh kang bisa gegayutan, kajaba mungiku mau. Dadi cipratan Guruning Ngadadi iku, mbanjurkena sinerot dening dayaning asmara, mbanjur bisanunggal rasane lan jumbuh karo jiwane sato kang pinujusacumbana
amargatansah kawuwuhan dayaning thethukulan lan wowohan kangpinangan dening sato mau, dadi mbanjur bisa anjalaraidadi awak-awake. Suwe-suwe mbanjur metu saka guwagarbaning satu mau, lan iya arupa bayi. Nangingsarehning lantarane awak mau saka sato, mangka jiwanejinising manungsa, dadi rupane iya mbanjur paron,ragane memper sato, rupane kaya uwong. Kadadeyan kangkangkono mau ana tengere, nanging ingsun lumuhamrataelakake marang sira. Coba padha golekana dhewemungguh panggonan lan tetengere bab kang mangkono ikumau !
kawruh, wêruh marang panduk ing dôn.
Kinanthi :1. Kinanthi manungsâ iku, gumlar nèng jânâ puniki,nora pilih papan êmpan, mung kang dayanirâ tunggil,marmâ yogyâ pârâ mudhâ, mardiyâ tindak utami.2. Mardi mring wawarah iku, amrih prayogâ ing wuri,dumadining putranirâ, sinungan ing budi luwih,saranané nglalantihâ, mring sântâ susêtyèng kapti.
Sang Wiku :Ing sadurunge ingsun anyaritakake candhake wawarah ingngarep, ingsun nedya ambanjurake enggoningsun sambengeguyon, kang ana pigunane: manawa padha sirawigatekake, amasthi iya bakal makolehi. Dene caritamau, bab wong kang nalurine ora urut sakaAd-haama,kang uga bisa nurunake awor karo wong kang pancennaluri saka Ad-haama. Ananging mula bukane wong kangmangkono mau, mung urun wong wadon bae, kang minangkababone. Mulane mangkono, amarga kang kasinungan budipakarti (akal) pepak, iku kang jinis naluri sakaAd-haama. dadi kang kadunungan ubaling angkara luwihdening santer, iku
mbanjurpadha anduweni anggep ‘dak-nang’. Sarehning titahkang ana ing arcapada iki wus padha angrumangsani yenkalah akal budine kalawan trahing Ad-haama, dadi iyabanjur tansah
mangkono iku, kang anjalari dadiciliking atine jinis kang dudu nalurine Ad-haama, lansakabehing sato kang ana ing arcapada iki. Jalaransaka mangkono para naluri Ad-haama kang ora condhong,mbanjur ngananake papali tumrap wong kang arepjejodhowan, kang kangsi saprene isih lasatari akehkang nalurekake. Dene papali mau kayata: tembung putrajodhone putri, dewa karo dewi, bathara karo bathari,raseksa karo raseksi lan sapanunggalane.
Sanadyan mangkono, iya meksa isih binubrah deningnalurining Ad-haama, kang pancen sugih reka. Barengprakara mangkono iku tumeka ing tanah Jawa kene,mbanjur disalini papali, milih salah sawijiningtembung patang prakara, iya iku: bibit, babat,
kadibyane. Bèbèt iku talering bangsa luhur. Bobotiku kasinungan endah ing rupa utawa sugih bandha.Suwe-suwe bareng wong Jawa wis ora dhemen nganggopapali kang mangkono iku, mbanjur ana sawijiningbangsa Pandhita kang anduweni panemu, murih padhabecik kadadeyane, sarta supaya ora anjalari dadineopsuning uwong, mbanjur nganggit petungan kangdiarani ‘panca-suda’, ‘bincilan’, lan ‘pasatuan(pasatohan)’. Iku kang lumrah isih padha dinalurekakekongsi saprene. Panemu mangkono iku kabeh ingsunangarani wus becik, ananging ana kang luwih beciksarta prayoga maneh, iya iku yen wong ing sadurungejojodhowan, wus gelem ngudi mungguh kang bakal dadi‘pepesthening jodhone’ kang dadi titimbangane nalikanepadha urip ana ing arcapada kene iki, amarga mangkonoiku meh ora ana bedane karo kang diarani ‘bojo jakalara’.Ewadene wong ing jaman saiki, ing semu wus langkabanget kang gelem marsudi marang kawruh kang mangkonomau. Sanadyan wus padha krungu pasemon warna-warna,sarta ing saben dhalang wayang purwa utawa madya ugakerep medharake carita mangkono, ewa samono iya arangbanget kang anggatekake. Mulane sanadyan sira wuspadha anduweni jodho dhewe-dhewe, ananging iya isihluwih prayoga padha angudi, jalaran iku bakal kanggomarang
dadi pegate, kajaba yen mati salah sijine.Awit panemu kang mangkono iku, dhek jaman purwa utawamadya, padha dipersudi banget kongsi ora bisa aranluput lan ora aneh. Yen lanange mati, mbanjur wadonebela pati, marga rumangsa ora bisa urip manawatininggal kari ana ing arcapada kene. Apamaneh orabakal kalakon nganti jojodhowan karo wong lanangliyane. Ana kuciwane sathithik, dene kang setyabanget iku jebul mung wadon bae, prayogane rak iyakudu padha-padha; ananging sanadyan mangkonowa, iyawus kalebu becik, tinimbang karo kang katon tumindaking jaman saiki. Saupama tumindaking papali kangmangkono iku bisa timbang lanang lan wadone, mbokmanawa wong saiki bisa luhur banget kautamane. Iyauga ana empere sathithik, mung yen mati salah siji,kang kari banjur ora gelem jojodhowan maneh. Ewadenesarehning kagawa saka untabing jaman, saya suwe kangdianggep bener lan apik tumrape wong kang jojodhowaniku, mung angger wus padha senenge bae. Dadi sabenerepancen wus langka banget bangsaningsun iki kang murninalurine. Mulane tumrape marang ingsun, kang diaraninunggal bangsa iku, iya wong kang wutah getihe wongtuwa-tuwane padha ana ing kene,
pisan-pisansira anduweni watak ewan sarta panasten, apa manehdrengki lan muthakil, jalaran kang sira mangkonokakemau, mbok manawa isih tunggalira dhewe.Wis samene bae
samengko ingsun ambanjurake wawarah bab Ad-haama,kang ana ing awakira dhewe, awit iku banget perlune.Manawa bisa sembada ing pangudinira, iku kang anggawaawakira lumebu marang marga kang utama. Ing ngarepwus
jaman kaalusan, wiwit saka ing purwatumekaning pangrantunan, iku iya padha bisa tumitahana ing arcapada kene iki, lan uga padha bisa dadimanungsa. Malah kang ana ing sangisoringpangrantunan, iku terkadhang iya ana kang bisa tumitahdadi manungsa, mung bae kang luwih dhuwur (luwihmulya) pinangkane, iya mesthi luwih luhur bebudene.Kosok baline yen kang luwih asor pinangkane, iya luwihasor bebudene. Lumrahe diarani bodho, iya iku wongkang banget asore watara tikel pindho tinimbang lanpikire kebo utawa sapi. mangkono iku tembung panyédhakang wis kaprah padha dianggo dening wong akeh,nanging
pikiranenganti asore padha karo pikirane kebo, kosok balinesapinter-pintere kebo, iya ora ana kang papakkapinterane karo manungsa. Nanging pituturingsun ikiaja sira bantah, mung padha nyatakna bae, supaya bisamarem rasaning atinira.
bakaltumurun marang arcapada kene. Wiji kang mentas mencarsaka baboning kaanan utawa Guruning Ngadadi iku,bebadane diarani ‘jiwa’. Ananging bareng jiwa iku wuspadha pethal saka babone kang sadurunge tumurun ingarcapada iku padha kandheg ana ing sawiji-wijiningpanggonan, manut keh sathithiking (gedhe cilike)bebadane.Kang bebadane luwih cilik, iku woworane mbanjur sayaakeh: saka kehing woworane, kongsi tikel tinimbangkaro manungsa, mulane bareng tumurun ing arcapada,mbanjur diarani bangsaning sato. Terange mangkene:wiji kang mulya dhewe, iya iku kang akeh dhewe utawagedhe dhewe: padha-padha sempalan Guruning Ngadadi,iku wiji kang bakal dadi manungsa. Dene liyane iku,iya isih ana maneh wiji kang terkadhang bisa ngrasukmarang raga
ting panggonan purwane, iku jiwane bangsasato. Ananging enggone mbanjur bisa tumimbal ngrasukbadaning manungsa maneh iku sawuse diwasa, amarga wusbola-bali dadi bangsaning sato, lan sajroning dadisato, wus kabeneran tindake. Samono uga jiwa kangpapancene dadi manungsa, manawa ora kabeneran tindake,iya bisa
marangpanduming dumadi.Ana dene mungguh tumuruning wiji kang rumasuke dadititah ana ing arcapada, kang ora ngrasuk bebadanmanungsa utawa kewan, nanging rumasuk marang bebadanwadhag kang tanpa nyawa, kaya kang wus ingsuncaritakake biyen, samengko bakal ingsun pratelakakemaneh, murih terang babar pisan.Kang kapisan: ‘wahyu’, iku ora saben manungsa jiwaneasal saka ‘wahyu’. Lan iya ora saben manungsa bisakaserenan wiji wahyu mau, amarga mapaning wiji iku oraninggal dayane. Sarehning wahyu mau luwih dening sucitinimbang wiji liyane, dadi kang bisa kanggonan, ikuiya kang timbang sucine utawa mulyane: mulane wahyumau ora bisa manjing marang raganing sato, amarga satoiku ora ana kang bisa nuceni awake utawa rasanekayadene manungsa.Kang mangkono mau manawa jiwaning wahyu tumurun,kabener ora ana manungsa kang timbang sucine, ikuamasthi mbanjur lumebu marang sajroning watu, kangbebadane bening, lan banjur anjalari watu mau sangsayawuwuh cahyane nganti padha pinilala dening manungsa.Lumrahe watu kang mangkonio iku, wong Jawa padhangarani ‘watu hernawa’ utawa ‘inten’. Iku sanyatanesaka tembung: ‘her’, ‘ana’ lan ‘jiwa’, werdine watukang kayadene kaisen banyu, sarta ana jiwane utawaurip.Wahyu kang tumurune ngrasuk bebadan manungsa, ikuterange mangkene: manawa ana sawijining manungsa kangbanget weninging rasane, sarta kang mulus atine lankang luhur bebudene, mangka tansah mangun tapa,anyawijekake karep ambudi rahayuning jagad, iku dayanebis sumrambah marang saindhenging bawana. Malahsaking lepasing dayane, kongsi bisa anggepok marangjiwa kang isih ana ing ‘karaton purwa’, temahan unusan(sempalan) Guruning Ngadadi kang ana ing kono bisakagendeng dening daya kukuwatane.Bareng sorot Guruning Ngadadi tumurun, jiwa maumbanjur gampang katute; lakune angliwati marangsakabehing panggonan kang padha ingsun terangakebiyen, nanging ora mandheg-mandheg, amarga ginendengdening dayaning manungsa kang suci mau. Mulane lakuneiya cumlorot banget rikate, ngungkuli lakuning paratitah kabeh.Satekane ing arcapada, kang masthi iya mbanjur ngenermarang dununging manungsa suci iku, amarga sajatinewahyu iku durung kadunungan daya panggendeng, dadimbanjur kalebu marang sajroning badane manungsa sucimau.Pangrumpaka Redaksi Djawa Boedi Moerni (Mijil) :1. Yèn
mangkono kuwé, dènta nglalarywâ wêlèh angliling, lulungiding wêsthi, waspadaknâkulup.
Sangkan Paran #33Ana dene manungsa kang katurunan wahyu iku, manawakabener nyebar wiji (saresmi karo garwane), mangkagarwane mau resik atine lan bening rasane, ing konowiji mau mbanjur kawawa urip, kang nuli kawuwuhandayaning papenginan, satemah andadekake daya kang bisaangrupakake bebadan. Mulane wong kang mangkono mau,diarani lagi nyidham kaworan, dening tuwuhingpapenginan, ora amarga saka karepe dhewe, anangingkagendeng dening dayaning jiwa kang wus urip ana ingsajroning guwa garbane mau. Dadi satemene kang diworiiku kekarepane, supaya bisa anuju marang samubarangkang bisa jumbuh karo karepe wiji mau.Kajaba saka mangkono, ing sadurunge wiji mau ngalihpanggonan marang garbaning biyung, lan nalikane isihana sajroning garbane bapa, iku wus anduweni dayamangkono. Wiji kang ana ing
kangkadhedheran wahyu mau ora nyebar wiji, dayaning wahyuiku mbanjur bisa ninggal jiwane kang sakawit, mulanebisa anjalari unggahing darajad kaluhurane, dadiPandhita Linuwih utawa Ratu. Wruhanira, sira ajapadha kaliru panampa lan aja anduweni pangora, yeningsun iki isih ambedak-bedkake marang papadhaningmanungsa: o, iku tangeh lamun.Mungguh sayektine kang jeneng manungsa iku iya ora anabedane, awit kang ora padha iku mung bubudene utawawateke. Mangka watak lan bubuden kang utama iku, kangbisa anjalari dadi
ikuyektine pancen beda karo turune wong kang mung ngumbarhawa napsu bae.Saupama kang mangkono iku mbanjur dipadha bae, amesthiYwang Suksma aran ora adil, dening kang ora nandurbisa panen. Yen wong kang nuruti karep angumbarangkarane, jagad iki sedyane arep dirata, mung kenowasinambi karo sila bae. Ananging ingsun duwe pangira,kang mangkono iku ora bakal bisa kalakon. dadimbanjur kalebu ing babasan “canthing jali dicidhuknabany sagara, iya ora bakal bisa ngebaki rawa”. Mulanebab iki dadiya kaca benggala, kang menawa kanggo ngiloandeleng taninging sarira, ora tansah kaling-kalingandening ubaling angkara, iku iya mung katan marang paraPanjenengan Nata lan para Pandhita. Dadi darahe kangisih gelem padha angluluri marang laku kang utama,mesthi iya isih padha kasinungan nugraha. Balik kangpadha ora mangkono, lan lumuh kasinungan mulyaningati, iku mbanjur anduweni anggep yen manungsa ikupadha sengguh dumeh sugih bandha guna. Mangkono ikutiwas ngubal-ubal hawa, tur langka bisane sembada.Malah yen tansah padha dibanjur-banjurake, ora bakalmundhak derajatira, nanging bakal saya mlarat kakehan.Mulane ora gampang dadi wong tuwa kang wus sinebutbapa iku, karepe: panggarbane kudu tepa, dadi kuduceples karo kaanan kang dumunung ana ing awake dhewe.Yen wus mangkono, mbanjur kena kanggo mardi (mulang)marang anak-anake, supaya ing tembe pdha bisowa kayamangkono, padha rumangsa lan padha duwe panarima.Dene yen sira padha ngudi undhaking drajatkamanungsan, kang perlu dhisik sira padha ngulatana,
Manawakang mangkono iku padha sira tindakake kanthitemen-temen, kang masthi saya suwe sangsaya wuwuh kehekang padha anduweni kawignyan. Ora kudu rinebutkalawan hardaning angkara, nanging ing tembe bakalbisa mundhak dhewe
panggulu :“Kawula kapareng matur dhateng Panembahan, nangingmanawai wonten kelintuning atur, mugi tinebihna ingbebendhu. Ing ngajeng Paduka sampun paring dhawuhingkang mewahi padhanging manah kula sadaya, namungwonten sakedhik eweding panampi kula, sarta kadospundi rekanipun anggen kula saged kalampahanngindhakaken kawignyan adamel gelar, manawi namungtansah sami mudheg wonten ing tanah Jawi ngrikikemawon. Kacariyos titiyang Jawi punika sampunkapengker saking kasagedan bab gelar. Beda kaliyanprakawis pangawikan sajati, ingkang limrah dipunwastani ngelmu batos; punika sanadyan gresek-gresek,meksa taksih wonten tilasipun. “
Sangkan Paran #34Sang Wiku:O, iku mung jalaran saka enggonira ketenta lan kurangmuluring pamikirira bae. Coba lalaren kang kongsiketemu ing nalar, yen sira arep kepingin pinter,golekana ing endi sumbering kapinteran iku. Murid ikuenggone pinter amarga saka wus sinau (maguru). Guruneiku maune iya murid, marga isih ana gurune maneh, langurune mau iya murid maneh.Lah saiki aranana guru kang wiwitan dhewe iku muridesapa? Dhek jaman kuna wong isih padha wuda, ing saikiwus padha nganggo sandhangan, iku sapa ing
sapunika lajeng mangertos, manawibadan kula punika ngaler ngidul nurut guru nginthilmurid. Mila waton madhep sarta mantep, saya danguinggih saya wewah kasagedan kula, mangke dumugi anakputu kula, manawi taksih sami anglestantunaken,amasthi inggih sangsaya wewah kasagedanipun.Tandhanipun kula nalika taksih alit, ngangge sinjangseratanipun biyung ingkang sasat tanpa corek, rumaoskula sampun peng-pengan; nanging samangke sareng anakkula sinau nyerat ‘semen rama latar pethak’ namungcecekipun kirang lembat sakedhik kemawon, cariosipungela sanget, eman dening babaranipun kaleresan sae.Mangka rumaos kula sampun matikel-tikel saenipuntinimbang kaliyan sinjang ingkang kula angge kalarumiyin, suprandene taksih dereng andadosakenpamareming manahipun. Saking pamatawis kula, manawiseratan ingkang sampun saged andadosaken pamaremingmanahipun punika, mbok manawi inggih saya tikelmatikel saenipun.Sang Wiku:Yen sira wus padha sumurup mungguh sumbering kagunanluwih prayoga mbanjur padha wiwitana nyebar wiji kangmangkono mau marang sanak kadangira, luwih manehmarang sapapadhanira, brayan urip ana ing arcapadakene iki. Goleka kang prayoga tumrap papan
ora anduweni pamrih. Sanadyan duweya pamrih, nangingyen katanjakake marang wong kang padha mathuke mau,iya bakal bisa lestari dilaluri dening turun-turune.Manawa kabeh padha bisa sembada kapinterane, iyambanjur padha wuwuh ajine, lan
SangWiku ngenani Kawruh Sangkan Paran ya mung kandhegtekan samene. mBok manawa bae ing antarane parakadang ana sing bisa ‘nemu’ bacute kalawarti DjawaBoedi Moerni’ (Angka 7 sateruse) kersowa andum kawruhana ing Sekar Jagad. Bisa uga ana ingperpustakaan-perpustakaan kuna isih ana sing nyimpen.Sumangga padha digoleki bareng-bareng murih bisa tutuganggon kita sinau Kawruh Sangkan Paran iki.
@ pakdhe kusman : salam takzim kagem panjenengan
sarasehan nyi ratu prnah dawuh: Ank putra ningsun iwal kongsih gelap ing perkoro dunyo bakal samar ing rupanengsun kang sejati,sbb katah pepado…..Jd monggo poro sederek milih versi yg mn sbab Nyai Ratu
Salam Pamuji Rahayu Kangmas Ki wongalus kangmas kumitir lan poro
Hyang Widi, diharapkan oleh Hyang tersembunyi, bab pembicaraan yang angkuh.
(30) Bumi kandel jembare ngluwihi, dwi lir pambeging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra jro tirtaning, gurnita kang alun,
KATHAH INGKANG SAMI KATARUNGKU ING BABADANING KAMURKANIPUN,MAHANANI WATAK JIRIH,KUWATOS,MELANG-MELANG,TUWIN BOTEN TETEP MANAHIPUN.TEMAH SAMI REREBATAN SARANA NGULAH LEBDANING PAMICARA.SREKAL-SREKALAN INGKANG LENA TIWAS DUMUGI ANTAKANIPUN.BILIH KETANGGOR SAMI LEBDANIPUN UKELING PAMICARA LAJENG PERANG.DADOS PERANG PUNIKA SAKING PAKARTINIPUN TIYANG JIRIH MARGI WUTA DUMATENG PANGERANIPUN . . . . . . .!!!!
ANGGONE NULIS WE YO DITUNGGONI SESEPUH/LELUHUR SAK MENIKO NJIH NYUWUN ASMANE DISEBUTAKEN :
PAPA IKU UTAWA JALMA TARUNI TAN KENA KINIRA TUHU
ngerti lakune nanging ra ngerti ngelmune opo malah walik ane??????
NGERTI NGELMUNE NANGING RA NGERTENI LAKUNE. . . !!!
ibarat WOH,mung KULITE ra ngerteni tekan sak njerone inyong mrono mrene golekki
tiyang gesang kan pripun carane kagungan sangu kangge mangke ten akherat, salah setunggale geh goleh pahala ( dados pripun carane kagungan pahala sak
kangge gusti, nameng niku sing saget setingkat kulo sing bodo niki,
coro, tujuan lan niat pun wonten ing quran lan
gusti lho. ( mengko ndak dijajal nggo rdr hehehehe )
@ gus iblis, met siang ki, nyuwun pencerahan ki.
salam kangge pak iblis lan bu iblis
payung moto pak jentir loloobah wong mati ora obah yen obah medeni bocah yen urip golek duit……………..
nyengir kuda……..nyengir setan,,,,,,,,,,,nyengir malaikat……..nyengir
KangXi: ms. 216, aksara 14
Dae Jaweon: ms. 439, aksara 15
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 710, aksara 8
7. Paripurna nggènira sesuci, Siram jamas reresik sarira, Kang minangka pungkasané, Wilis beborèhipun, Wicaksana wataking jalmi, Kéblat panembahira, Pana ing pandulu, Cinaketan mring Hyang Suksma, Lekasira pantes tinulad sasami, Purwa madya wasana.
mring jatining enggon” bisik Ronggowarshito dalam tembang
Batas[sunting | sunting sumber]
Pranala Luar[sunting | sunting sumber]
Pengging,Keh prapta apuruhita,Mangalap kawruh sejati,Nenggih Ki Ageng Tingkir,Kalawan Pangeran Panggung,Buyut Ngerang Ing Betah,Lawan Ki Ageng
wus anandhang weling,Mangkat ulama' kalih,Datan kawarna ing ngenu,Wus prapta ing Lemah Bang,Duta
Prelu musyawaratan,Cundhuking masalah ilmi,Sageda nunggil seserepan,Sampun wonten
YEKTINIPUN,ING KENE ORA ANA,AMUNG PANGERAN SEJATI,Langkung ngungun duta kalih duk miyarsa.
Aja nganggo mamadoni,INGSUN IKI JATINING PANGERAN MULYA.
Makaten wiraosipun,Heh sira dhuta kekalih,Ingsun mengko tinimbalan,Ing ngarsa Jeng Sunan Giri,Matura yen ora ana,Kang ana Pangeran Jati.
Sakala kawula rengu,Paran kang dados pamanggih,Dene ngaken Pangeran,Ulun nunten den wangsuli,Sira iku mung saderma,Ngaturake ala becik.
Den sabar penggalihipunInggih katandha rumiyin,Kekencengane ing tekad,Gampil pinanggih ing wingking,Yen sampun kantenan dosa,Kados boten makalahi.
ngarsaningsun,Ujare ywa mindho kardi,Dhuta lajeng nembah mesat,Sampun prapta ing Siti Brit,Panggih lawan Syeh
Nadyan sira ngaturana,Ing Pangeran Kang Sejati,Lamun Syeh Lemah Bang ora,Masa kalakona yekti.
Dhuta ngungun lajeng matur,Inggih kang dipun aturi,Pangeran lan Syeh Lemah Bang,Rawuha dhateng ing Giri,Sageda musyawaratan,Lan sagunging
Asih,Asih samining tumitah,Saben titah angranggoni.
Nganggowa ugering ilmu,Kang abuntas den atitis,Sampun ngantos
ulah ilmi,Jeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadeh ambuka wadi.
Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling-aling,Kurang waskhitha ing cipta,Lunturing Ilmu Sejati,Sayekti kanthi nugraha,
Sunan Giri ngandika rum,Yen kaya wuwusireki,Tan kena den nggo rerasan,Yen ngebreh amedhar wadi,Pangeran ora Kuwasa,Anane tanpa ling-aling.
Endi kang ingaran Luhur,Endi kang ingaran Gaib,Endi kang ingaran Purba,Endi kang ingaran Bathin,Endi kang ingaran Baqa’,Endi kang ingaran Lathif.
Endi kang ingaran Besus,Endi ingaran Birahi,Yen Baqa’ mbabar
Dhuh sanak sekalihipun,Ywa tansah aben prang sabil,Prayogi kanyatakena,Wonten ing nggon kang asepi,Samun sepen sepi hawa,Sarahsa saged anunggil.
Wonten kawekasanipun,Yen mukid yekti karadin,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Wrin kedhaping sambaing liring,Sabdaning Pra
Nadyan akeh kang wewisik,Wosing wasana wus ana,Mung kari met pratikele,Ing sawurira pepekan,Kangjeng Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Lan Sunan Kalijaga.
Sunan Cirebon lan kang rayi,Padha nerang Syeh
parbutan,Dipun sami ilmunipun,Padha peling pinelingan.
Wong wewolu dadi siji,Aja na kang kumalamar,Dipun rujuk ing karepe,Den waspada ing Pangeran,Nenggih Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Amedhar ing pangawikan.
Ing karsa manira iki,Iman tokid lan makripat,Weruh ing kasampurnane,Lamun masiha makripat,Mapan durung sampurna,Dadi batal kawruhipun,Pan maksih rasa rumasa.
Sinuhun Benang ngukuhi,Sampurnane wong makripat,Suwung ilang paningale,Tan ana kang katingalan,Iya
mungguh ing manira,Jenenge Roh semunipun,Ing Roh-e Nabi Muhammad.
Ora beda ing Roh iki,Yen sedya mutabangatan,Tan beda ing panunggale,Kadya paran karsandika,Matur Wali sadaya,Boten sanes kang winuwus,Sampun atut sabda Tuwan.
Pundi kang ingaran Nabi,Jenenge Roh ing semunya,Mapan iku kekasihe,Sadurunge jagad dadi,Mapan jinaten tunggal,Den dadekaken karuhun,Kang minangka kanyatahan.
Sinuhun Majagung nenggih,Amedhar ing pangawikan,Ing karsa manira dene,Iman Tokid lan Makripat,Tan kocap ing akherat,Mung padha samengko wujud,Ing akherat ora ana.
Nyatane Kawula Gusti,Iya kang muji kang nembah,A0pan mangkono lakone,Ing akherat ora ana,Yen tan anaa Iman,Tan weruh Jatining Ilmu,Ora cukup dadi janma.
Jeng Sunan Ing Gunungjati,Amedhar ing pangawikan,Jenenge Makripat mengko,Awase marang Pangeran,Tan ana ingkang liyan,Tan ana roro telu,Allah pan amung kang Tunggal.
Jeng Sunan Kalijaga ngling,Amedhar ing pangawikan,Den waspada ing mengko,Sampun ngangge kumalamar,Den awas ing Pangeran,Dadya paran awasipun,Pangeran pan Ora Rupa.
Ora Arah Ora Warni,Tan Ana ing Wujudira,Tanpa Mangsa Tanpa Enggon,Sejatine Ora Ana,Lamun Ora Ana-a,Dadi jagadipun suwung,Ora Ana Wujudira.
Syeh Benthong samya melingi,Amedhar ing tekadira,Kang aran Allah Jatine,Tan ana liyan Kawula,Kang dadi kanyatahan,Nyata ing Kawulanipun,Kang minangka Katunggalan.
Kangjeng Molana Maghribi,Amedhar ing pangawikan,Kang aran Allah Jatine,Wajibul Wujud kang ana,Syeh Lemah Bang ngandika,Aja-na kakehan semu,IYA INGSUN IKI ALLAH.
NYATA INGSUN KANG SEJATI,JEJULUK PRABHU SADMATA,TAN ANA LIYAN JATINE,INGKANG BANGSA ALLAH,Molana Maghribi mojar,Iku
Sampun wonten kumalamar,Yekti tan ana bedane,Salingsingan punapaa,Dening sedya kawula,Ngukuhi jenenging ilmu,Sakabehe iku padha.
Kangjeng Syeh Maulana Maghribi,Sarwi mesem angandika,Inggih leres ing semune,Puniku dede wicara,Lamun ta kapyarsa-a,Dening wong akathah saru,Punika dede rerasan.
Tuwan ucapna pribadi,Aja-na wong amiyarsa,Anuksma ing lathi dhewe,Puniku ujar kekeran,Yen kena-a Tuwan,Amalangi jenengipun,Bok sampun kadi mangkana.
Nenggih Jeng Sunan Giri,Amedhar ing pangawikan,Pasthine Allah Jatine,Jejuluk Prabhu Sadmata,Sampun wancak wicara,Tan ana pepadhanipun,Anging Allah Ingkang Tunggal.
Ya ta sakathahing Wali,Angestokaken sadaya,Mapan sami ing kawruhe,Amung sira Syeh Lemah Bang,Tan
manira,Dennya nututi kepriye,Dhasare ingkang amedhar,Pamejange maring wang,Puniku wuruking Guru,Datan
ujar linakonan,Pan wus jangjining Suksma,Sunan Cirebon ngandika rum,Sampun ta Tuwan mangkana.
Punika ujaring jangji,Yekti binunuh ing kathah,Nenggih sampun ing khususe,Wong ingkang ngaku Allah,Ngandika Syeh Lemah Bang,Lah mara Tuwan den gupuh,Sampun ngangge kalorehan.
jatining suwung,Ana Kadim ana anyar.
Ngulati punapa malih,Ora ana liyan-liyan,Apan apes salawase,Anging Allah Ingkang Tunggal,
dadi rubeda,Ngreribedi wekasane,Nerang anerak syara',Rembuge andaliga,Mawali Pra Wali Wolu,Winalon kurang walaka.
Jeng Sunan Giri nyagahi,Ing sirnane Syeh Lemah Bang,Yen sampun prapteng masane,Adege Nata ing Demak,Bedhahing Majalengka,Sadaya samya jumurung,Lajeng samya sasowangan.
4.Sajati-jatining ngelmu,lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning.
emak “Cah wedok kok balbalan karo cah lanang
Penafian fatfucktube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fatfucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Lha wong sing anyar luwih ayu, luwih enom, luwih wangi, luwih seret, lan luwih anget, ……………….
diunduh nggih Ki… Menawi nyuwun dipun kintun mawi sendaren kados pundi? matur nuwun sanget.
Kagem Ki Arema, P. Satpam, matur nuwun titipanipun. sampun katampi kanthi sae.
Balas	On 30 Juli 2010 at 14:00 bayuaji
Ampun…., tutuge kersanipun dipun lajengaken sanesipun.
Balas	On 30 Juli 2010 at 21:33 P. Satpam said: mau mencoba memunculkan kalimat sing “mbencekno”,
Balas	On 31 Juli 2010 at 17:04 pandanalas said: Nomer 2 ki Ajar saru ah…
On 31 Juli 2010 at 18:14 P. Satpam said: nJenengan wae sing wis kesuwen ndik alas, dadi “ngeres”
Biyen, yen arep mangan kedondong, dicokotne lawang disik.
On 31 Juli 2010 at 18:59 P. Satpam said: Hadu….
” mukti siji mukti kabeh ” , ” gotong royong guyub agawe santosa ”
sabdadewi said:	June 2, 2014 at 8:28 pm	@ SUARA,
anggoning nyandhang, ning iya bisa nyembadani ruwet renteng ing wong sakpirang-pirang, sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih
mumpuni sakabehing laku, nugel tanah Jawa kaping pindho ngerahake jin setan kumara prewangan, para lelembut ke
setuju dg Paman mari kita “Do and see”..okey…
BB said:	September 10, 2012 at 9:58 pm	Wong Jowo iku seng endi tho?? Wong cino seng neng kene opo yo termasuk wong jowo. Sahibul hikayat asal nenek moyang kan yo soko cino. cuma seng biyen iku saiki dadi
sedoyo ingkang kinasih, nderek nyimak ngih…
maturnuwun pak Dar, monggo di sekecak`aken nggih :)…
Maturnuwun, sugeng rawuh pak Heri, monggo tumut berbagi lan berdiskusi, katuraken nguri-uri budoyo bongso, mugi sedanten kasugengan rahayu lan
Nggih maturnuwun ucapan belasungkawanya, mugi sedoyo kedadeyan saget tinemu becik lan
sabdadewi said:	September 12, 2012 at 8:27 pm	@ Kang TJ,
Sugeng rawuh Kang TJ, maturnuwun, senang
Sdoyo mau saget kulo ngge refrensi pangertosan kulo dumateng babad tanah jowo..
Kang taksih dados ganjelan ati kulo pengen ngertos rumusan itung dino lan pasarane
kok saget angsal ongko ongko kados puniko
wonten ingkang mbabar. Wonten ing Pewarigaan Bali wonten cariyos marini neptu nanging radi angel dipun mudhengi. Sawetawis wekdal kula namung ndherek panetepan ingkang sampun kamot ing primbon2. Kula damel
Ki Sondong Mandali said:	December 3, 2012 at 1:35 pm	Ala Ayuning Dina…
Akeh kanca sing padha nakokake ala ayuning dina ing tanggal 12-12-2012. Pamrihe butuh arep kanggo nikahan kareben duwe kenangan tanggal istimewa. Salah
Ketemune ana ing dina Rebo Kliwon tiba wuku Wugu. Katerangan Warigane: Dina iku ‘ala’, dene katerangan ing wuku Wugu; becik kanggo pernikahan. KLrana iku banjur tak aturake marang sing ngersakake. Kari milih
owah gingsire ‘kahanan jagad’ kang kanggo pathokan petungan mangerteni ‘ala ayuning dina’ utawa ‘Wariga Gemet’.
Biyen nalika durungngerti bab kejawen, KSM klebu wong sing ora percaya marang petung. Nanging wawise ngerti kejawen lan jinungkung pangerten sethithik ‘ilmu alam falak’ saka pelajaran nalika neng SMA, banjur thukul pangertenku babagan petung. Embuh kepriye biyen-biyene wong Jawa duwe petungan ubengan dina ana pirang-pirang werna. Wiwit ekawara nganti tekan dasawara, senajan sabanjure mung kari Pancawara, Sadwara, lan
falak. Nanging nemtokake seminggu ana 7 dina, selapan ana 35 dina (Padinan + Pasaran), terus sador wuku ana 210 dina (Padinan + Pasaran + Paringkelan) nganggo dasar ilmu apa, ora kawruhan (utawa durung tak mangerteni). Petung Jawa babagan ‘ala ayuning dina’ landhasaneana ing sador wuku (30 minggu) lan Wetonan (35 dina). Saben wuku (mingu) diwenehi watek dhewe-dhewe sing angel dirunut larah-larahe, kejaba amung saka ‘dongeng’ critane Prabu Watugunung sak kulawargane sing memungsuhan karo Bethara Wisnu. Prabu Watugunung bisa dikalahake Bethara Wisnu nanging kanthi syarat diangkat dadi ‘dewa’ kang manggone 10 kiblating alam: Wetan, Kidul Wetan, Kidul, Kidul Kulon, Kulon, Lor Kulon, Lor, Lor Wetan, Dhuwur, lan Ngisor. Saben arah kiblat dipanggone 3 (telung) wuku.
Kejaba panggonan kiblat, pawukon uga dijangkepi nganggo perabotan:
wateking wulan lunar lan solar, isih ketambahan wateking Taun (Lunar), Windu (Lunar), wateking Mangsakala (33,3 taun Lunar), wateking Kala (100 taun Lunar), lan wateking Kali ( 700 taun Lunar) ndadekake petung Jawa ngijeni ‘anane’ ing donyane ‘sistim ilmu
angkasa kang kanyatane dhewe-dhewe puteran lan mingsere saengga dadi ‘jinem’ bisa kanggonan sakabehing titah urip. Panggraita kang mangkene iki perlu ditelusuri luwih jero wong kanyatane pancen mujudake realita pergerakan alam semesta.
kudhu manut karo habib sing jenggotan wedhus kuwi… hahahaha.. Luih kuawco dhadiné.. koyo neng irak, iran afganistan, pakistan mesir lebanon suriah libia lan liané3 Perspective GRJ
Sugeng rawuh kangmas Anggapathi, maturnuwun sengkuyungipun, pencerahan njenengan mengajak
”MENAWI SAMPUN JANGKEP 40 DINTEN BOTEN
syair) tembangnya : Bawa Sekar Ageng KUSUMASTUTI Dhuh kulup putraningsun Sireku wis wanci Pisah lan jeneng ingwang Ywa kulineng ardi Becik sira neng praja Suwiteng Narpati Nanging ta wekasingwang Ywa pegat teteki Inilah terjemahan bebasnya :Wahai anakku Sudah
saking Gusti ingkang Maha Agung mugi tansah kasarira wonten ing Panjenengan lan kula waradin sagung dumadi.
Panjenenganipun Bapak ………………………………. ingkang sumulih sarira panjenenganipun Bapak/ Ibu ………………………… sagotrah minangka purwaning atur, kula ingkang, dados talanging basa panjenenganipun Bapak/ Ibu ……………………… mugi kepareng matur.
Ngaturaken puji pambagya wilujeng sarawuh panjenengan ing ngriki saha Sang
Satuhu kaluhuran sabda pasrah panjenengan sadaya kalawau, pramila sasampunipun kula tampi sampun boten wonten ingkang cicir, badhe enggal kula aturaken dhumateng Bapak/ Ibu ……….. sakbrayat.
Ing salajengipun, jalaran panjenengan lan kula hamung sadermi anjangkah jangkaning Widhi ingkang dhumawah dhateng anak Mas (calon) penganten Sarimbit. Dhasar kekalihipun kalebet bebasan “Tumbu oleh tutup, lahang karoban manis” ngiras njumbuhaken atur saha raos ingkang sampun golong, geleng lan gilig, manunggaling rasa, cipta, budi, karsa miwah karya antawisipun para sesepuh ingkang samya amangun bebesanan, pramila wonten dhangan
salajengipun, sumangga panjenengan dalah sedaya pangaraking Temanten, kula dherekaken pinarak lenggah wonten sasana ingkang sampun mligi kasediyakaken, ngantos dumugi saparipurnaning pahargyan pawiwahan dhauping temanten ari (ratri) punika, saha kaparenga paring berkah pangestu dhumateng Anakmas Risang Temanten Sarimbit.
Ing wasana minangka purnaning atur mbok bilih wonten kiranging trapsila, punapa dene kiranging subasita anggen kula nampi rawuh panjenengan sedaya, mawantu-wantu mugi keparenga ngrentahaken gunging pangaksama.
Sarehning sampun dumugi titiwanci upacara Ijab/ Panggihing penganten badhe enggal kula tindakaken kanthi pangajab: Nirbaya, Nirwikara, Nir ing sambekala.
TumpengTags nasi tumpeng alam sutera, nasi tumpeng bintaro, nasi tumpeng bonang, nasi
person..Pokoke mantaf dweh..Download :(balas topik dulu,untuk nampilin link)_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam.Sawuse maca mantra, banjur adus wuwung kang resik. Mantra supaya betah tarakbrataIngsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan
rrohmanirrohim. Allahuma sakati’I maut, badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus ing paningal, laa illaa
luputo kang diarah, kenoho kang ngarang. Allahu akbar.Lakune mutih 2 dina 2 bengi. Mantra yen diwaca kanggo nemu slamet lan ora dijahili wong liya. Mantra ngambah papan angkerKun kanikun ingsun kun, kowe
ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune
bengi wiwite dina Rabu Pon. Kasiyate mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep
patigeni sedina sewengi. Wiwite pasa dina Slasa. Mantra diwaca ping 7 saben ba’da salat fardlu. Yen arep dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan. Mantra Senggoro MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka wedi, teka asih
diwaca yen wis adhep-adhepan karo mungsuhe. Mantra Arya BangahWiyak bumi Wiyak langit, jagad suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining manungsa anukarsa bissekulem, tissekulem tan ana babayane, tikur-tikur, tekane tundhuk, mulihe ndhungkul.Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu ing alas,
ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang, tekenku Malaekat, pinayungan para Widadari, Nabiku jeng Mohammad Rasullullah alaihi wassalam.Lakune mutih 3 dina 3 bengi patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen
sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku,
ing paku kencana.Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan nglowong sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra yen diwaca, ulo, bajul lan sato galak liya-liyane kabeh ora bisa nyakot lan nyaplok. Mantra Penolak Tenung
banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar. Mantra SiyungwanaraGebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar.Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak, sarta
dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca sajroning peperangan, kanggo netralisir nepsu/niat lan ilmu mungsuh.
tujulayar lan liya-liyane kabeh ora tumama. Mantra Kulhu DurgabalikSato mara sato mati, jalma mara jalma mati, setan mara setan mati, buna mara buna mati, sedya ala mati kersaning Allah, lailahailallah
bengi patigeni, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra yen diwaca kasiyate sakabehing panggawe ala ora tumama sarta banjur balik marang wong kang gawe piala, sarta jim setan
bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang. Mantra Sahadat AyemSahadat ayem wus dumunung neng
bengi, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra diwaca yen arep mangkat perang, sarta yen methukake mungsuh lan yen wus campuh
mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana babaya
rowaningsung tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora tumama. Mantra ngisi watu
ing watu sing arep diisi. Mantra arep weruh sadurunge winarahSir rahsa cahyaning rahsa, mut maya tejaning maya.Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
Posted by ana | Friday, 3 December 2010, 14:34 priwe kuwi daur hidup ke belakang om?
om, piye leh masang koyo nggonmu sing neng ngisor tulisan bakudapa karo berani coba karo parade karo gambar muhamazemu sing neng pojok nduwur samping kotak older kuwi??
ben ketok rame mambrah2 ngono lho blog-ku :D
SEKABEHING KEZOLIMANE WONG KANG BECIK LAN
"Ngger, Aneng kene dede pakaryanira. Ananging sejatine, pakaryanira aneng Keraton Demak. Wis, ngger, pamita marang ibunira, mangkata suwita marang Kangjeng Sultan Demak. Weruha, ngger. Sira iku bebakale Ratu
esuk ambarengi pletheking bagaskara ing bang wetan, sira mangkata, anjujuga padukuhan Banyu Biru. Suwitaa marang Ki Ageng Banyu Biru. Ing kono wahanane sira bakal nemoni kamulyan lan pepadhanging lakunira."
"Weruha angger, ya ingsun iki Ki Ageng Kebo Kenanga ya Ki Ageng Pengging. Ramanira kang satuhune."
(Ketahuilah anakku, aku ini adalah Ki Ageng Kebo Kenanga atau Ki Ageng Pengging,
wis ngger, elinga welingingsun, JALMA UTAMA TANSAH NETEPI ANGGERING DHARMA. Aja pegat rina lan wengi tansah
slamet sampeyan gak dikapak-kapakno…lha onok wong golek sasaran kok difoto wonge- gede2 ngono je…
"Badhe tindak pundi, rama?" (Akan bepergian kemana, rama) tanya Rama Bambang kepada Rama Saptana. "Kangge methuk ibu ing Bayat. Mangke sonten wonten misa pengetan ulang taun imamat ing griyane Rama Suryo" (
deweke nganggep aku dadi sedulur lanang….kuwi wae kudu nganggo
Meniko sampun siyap uborampenipun kagem slametan bakdhonipun HLHLP .
( Siyap kacu menowo nangis barang )
Balas	On 14 Maret 2011 at 14:23 miss nona said: Pak Lik Satpam,
Menopo ingkang panjenengan kersaaken sandiwara basa Jawi-nipun Pak
George Quinn, “Sri Ngilang”? Menawi meniko, inggih Bu/Pak. Malah
Sugeng dalu @ Bpk Sutrisno Djajadiputro ingkang minula,
dikekno nang wong iku. Dijogo dewe ae po’o, eman-eman nek dikekno ambek wong sing
ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange, bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa-
Jejer Prabu Basu Murti ing Wiratha, mios sinewi ing wadya punggawa, ingkang mungging ngarsa Patih Jati Kandha, Resi Wakin Wara, punggawa Arya Kandaka**1. Ingkang ginunem sang prabu arsa cangkrama angerut sato wana, Rekyan Patih Jati Kandha dinawuhan sawegas wadya bala**2, sri nata lajeng
ing kedhaton, prameswari nata Dewi Jati Swara**1, mapag kondorira sri nata. Mboten dangu kasaru sri nata kundur lajeng lenggah satata. Imbal wacana kawontennannipun pancaniti. Lajeng tindak dateng pambojannan. Sabibaring bojana lajeng ngrasuk busana. Kamus Dewi Jati Swara; jati =
3 Madeg ing paseban jawi ( pangurakan ) ari nata Raden Basu Kesthi, Patih Jawi Kandha, Punggawa arya Basu Nanda, Brahmana Kestu**1. Rembag ingkang pinatah ing karya twin ingkang tengga praja, sasampunning samekta wahana. Sri nata mios lajeng nitih dipangga. Raden Arya Basu Kesthi twin patih Jawi Kandha anggrubyuk wurining nata**2. Punggawa sawatawis
Patih Swabara**1. Prabu Dwapara dawuh arsa sowan dateng nagari Wiratha, awit nata wiratha punika taksih kaleres nak derek saking ingkang ibu Dewi Kaniraras, sasampunning siyaga lajeng bidal**2. Lampahira wadya Durya Pura kapapag wadya Wiratha, sinengguh mengsah, lajeng dados
madyaning wana ing silu. Wonten reksasa nama Asmana, twin bojonipun nama raseksi Aswati, sami kaluwen dangu mboten angsal mamangsan**1. Raseksa raseksi wau lajeng nyenyegat ing margi.
Silu / silu gonggo = tanggane bengawan solo ** Sungai yang
pepak angsal kathah, lajeng dawuh dateng juru gedong kinen adadana arta dateng tiyang padusunnan**1. Kathah tiyang aningalli samya suka angambil dadana arta wau**2. Nuliya wonten tiyang satunggal anengga kajeng sriputa**3. Kanan kerengipun kasebaran arta mboten purun mendet**4. Srinata utussan ingkang rayi Raden Basu
pinanggih cantrik Janaloka ( tiyang ingkang ngadep kajeng sriputa wau )**5. Sareng dinangu, aturrira mila tan arsa ngambil arta, saking ajrih singit lawan wingit**6 . singit punika dumunung kajeng sriputa, wingit punika dumunung sri narendra, Raden Basu Kesthi lajeng mengsah angethok kajeng sriputa**7. Sarebahipun kajeng sri puta. Wonten bocah ya cumlorot manjing dateng Raden Basu Kesthi**8. Sarya matur singit wingit sampun dados satunggal dateng Raden Basu Kesthi. Ing tembe jumeneng nata**9. Raden Basu Kesthi ngendika : ing tembe
Prabu Basu Rata.**11 Matur lamun tiyang ingkang tengga kajeng sriputa wau sampun dipun rih kesah,
ajrih ing rama**2. Bambang Sakutrem kesah ngenggar – enggar panggalih. Dumugi ing
dateng patapan, lajeng wangsul**4, wonten aning margi kapapag sarpa naga ageng, lajeng jinemparing dining Bambang Sakutrem sarpa naga sirna, nuliya katingal widadari kakalih. Bambang Sakutrem langkung kasmaranira**5, lajeng
kundur saking cangkrama. Lajeng gerah, dereng dangu Raden Basu Kesthi denmira imbal wacana kalawan Patih Jawi Kandha, kasaru
lamun kang raka Prabu Basu Rata seda, Raden Basu Kesthi enggal mlebet kedhaton sakdumugining kedhaton pariksa bilih kang raka sang Prabu
Kesthi lajeng muji ing jawi, awawarta mring patih miwah sagung para punggawa**2. Bab seda nira sri naranata, Raden Basu Kesthi lajeng nunjung deneng patih twin para pandita, lan para punggawa**3. Raden Basu Kesthi kajumenengaken nata ajejuluk Prabu Basu Kesthi**4. Lan antara praptaning cantrik Janaloka sowan mangarsa, lajeng kadawuhaken sang prabu, Janaloka kawisuda dadio punggawa, nama Arya Janaloka**5. Sri Basu Kesthi lajeng dadawuh dumateng
Kestu sami muksa**7, ing mengke wonten kaelokan wismanipun Resi Brahmana Kestu katukullan Jamur Dipa, mawacah ya kadya sundung ing ngakasa**8. Sri Basu Kesthi dateng nedya mareksani kaderekaken patih saha wadya, sareng dumugi panggenanipun Jamur Dipo. Lajeng pinarepekkan sri nata**9. Jamur Dipa sirna mung katingal cahya sasada lanang, lajeng manjing mustaka nira srinata Prabu Basu Kesthi**10. Ing ngriku
pratala, sapa kang kuat ngombe banyune kendi pratala wau dadi jatu kramane Dewi Nilowati**2. Ananging wus pinasthi Sakutrem dadi jodone Dewi Nilowati**3. Marma yuganira si Sakutrem kannen lumebu sayembara marang Wukir
Bambang Sakutrem lajeng dinawuhhan ingkang rama dumateng Wukir Pujangkara, nglebeti sayembara**6. Lajeng pangkat kanthi palepattiga.
Wukir Pujangkara; Wukir = gunung, Pujangkara = pemuja angkara /
nata ing Madenda, lawan Patih Dendaka, ing ngadep para punggawa**1. Sri Drumanasa nedya ngluruk dateng ingkang uwa Prabu Dwapara. Tan dangu rawuhira Begawan Dwapara, lajeng sajarwa lalam pahanira sadaya, sarta ngedekti sayembara dateng Wukir Pujangkara**2. Sri Drumanasa nayogyani. Lajeng anderekaken lampahira ingkang uwa Begawan Dwapara lajeng bidal.**3
Dru Manasa ; Dru = dra / cidra / durhaka Manasa =
Nilawati ing Wukir Pujangkara, sami ngadep kendhi pratala, datenging Begawan Dwapara lawan Prabu Drumanasa twin Patih Dendaka, sapunggawanipun**1. Kasaru datengipun Bambang Sakutrem, lajeng sami wiwit ngunjuk tirta ing kendhi pratala**2. Bagawan Dwapara ngunjuk rumiyin
karsanipun sami nututi ngrambaseng Sapta Arga**1. sasampuning samekta lajeng
ingkang umiring, sang resi sak langkung suka, kang putra lajeng dinauppaken, kasaru datenging mengsah saking Madenda**1. Puthut Supalawa medal ing jawi twin para wasi jajanggan sedaya, lajeng prang sampak,
luwih suwi, mending dadi wong sing kecukupan mawon.
dirasakan, sampek bergetar atine., smpek nangis
nglebur dusone dulur, dusone dulure entek biso nglebur dusone tonggo, jan nduwe
welas, bekti, ganjarane seperti naik haji
ngarepe wong tuo. Kudu seng seneng, senyum, pokok gawe ortu seneng nyawang.
- Apal Al-Qur’an omongane tetep
+* '''Solo Square''', Jl. Slamet Riyadi No 451.
+* '''Ciputra Sun''', Jl. Ronggowarsito.
Solo Square, Jl. Slamet Riyadi No 451.
kulo marang panjenengan enggeh seng disengojo nopo mboten…”
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Nyuwun tulong diwaosaken Tarot kulo nggih mbah …
kartunipun panjenengan, mugi sedoyo ing penggalih saget dados endah ing kahanan 🙂 …
Mugi Gusti Kang Kinaryo Jagad tansah Pinaring Keslametan , Karahayuan dumatheng Mbah Dewi lan Kluwargo
sabdadewi said:	November 15, 2013 at 5:00 pm	Sugeng sore Mas Rahmat,
Maturnuwun sami-sami, mugi njenengan lan kluwarga tansah wilujeng rahayu lan widodo, ugi bondo lan begjo kang teko lan tinemu :)…
sabdadewi said:	January 18, 2014 at 7:55 am	@ Herda Agashi,
Sugeng enjang jeng Herda, maturnuwun sampun kerso anjangsana… he he he… sexy nopo to Jeng, biasa mawon, meniko namung photo ndamel
Ngapunten sakderengipun, tumut nandang duhkito kagem keluarga njenengan ingkang sampun tilar…
jayadi said:	March 30, 2014 at 3:45 pm	Sugeng rahayu mbakyu dewi…
Yen berkenan kulo nyuwun pisan dibuka kartu tarot wayangne…
sabdadewi said:	March 30, 2014 at 7:15 pm	@ Jayadi,
Maturnuwun sami-sami, ugi rahayu kagem panjenengan 🙂 …
Monggo kangmas, meniko kartu njenengan :
Beras asli, beras ‘the’ las.
sabdadewi said:	April 25, 2014 at 4:24 pm	Sugeng sore @ Mas Muji,
Dewi lagi, nyuwun tulung dibukaken Tarot Wayang, Matur nuwun sanget
sabdadewi said:	May 31, 2014 at 5:26 pm	@ Wong Gunung,
Tumut nderek bungah kagem klairan putronipun, wah, Virgo boy, sesuk yen gedhe bakal dadi satrio, bagus, pinter, dermawan, welas asih marang sesami lan pinter nyenengake wong tuo 🙂 …
Mugi njenengan lan keluargo tansah pinaringan kawilujengan, katentreman lan tansah widodo dening Gusti Ingkang Kinasih. Ayu hayu rahayu…
Satriyo W. said:	September 19, 2014 at 7:56 pm	Dear Jeng Dewi…
Sugeng pepanggihan malih, monggo meniko kartu mood njenengan :
Sugeng ngedapi waosanipun lan sugeng nggarahapi malam minggu 🙂 …
punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah semedi, inggih amesu cipta, mesu budi, maladihening, ulah pasamaden, sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih margi saking kaungkulan perbawa ingkang tansah sumunar gumawang purbawisesanipun kadosdene wimbaning purnama sada”.
maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang tumungkul saka sela-selaning bumi aku … ngrumangsani mung
Ed Sheeran - Sing Ed Sheeran - Sing Ed Sheeran - Sing Ed Sheeran - Sing Ed Sheeran - Sing Ed Sheeran - Sing Ed Sheeran - Sing E...
saking ‘Wiyata’ tegesipun ‘Piwulang/Pawulang’=’Piwulangan/Pawulangan’.
Pancasila, 7. Seratan Jawi (Tulisan Jawa), 8. Tatabusana Jawi (Tatabusana Jawa), 9. Tatacara & Upacara Manton (Tatacara & piranti /
we can think, as a Javanese.. (Iku nek wong Jowo yo sithik tok)... Wis ah, itu dulu.. ngantuk nih
kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang tumungkul saka sela-selaning bumi aku … ngrumangsani mung
mad.. emmmHapusAhmad Alqurniawan11 Oktober 2012 14.27wKWKWKWKW..Ra pati mudeng aku Nbang.....Saiki lagi
sing macem-macem menyusul. sing penting takjupuk hadiahe dhisik. yuhuiii...!! maturnuwun
Rampung nulis layang Paijo mangkat menyang Kantor Pos Bantul arep kirim layang. Tekan Kantor Pos, Paijo takon karo Pak Pos.
Paijo : Pak, kintun serat Kilat Khusus dhateng Semarang pinten dinten dugine?
Paijo : Nek saking Semarang dhateng Jakarta pinten dinten pak?
Pak Pos : Padha wae, 2 dina..
11 | Juni | 2010 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Indonesia - InggrisInggris - IndonesiaMelayu - InggrisInggris -
sami2 bune… nyuwun pangapunten bilih kathah klepatenipun… *
mbokdhe :)golek recehan kudu sabarrr
September 13, 2009 at 12:36 AM
boss, ptc sing metune pisan klik ora receh ono gak??? mosok gak ono sing metune langsung atusan ewon abang...
“…lisane anebut la ilaha illa Allah lan atine iku anebut ora ana kang sinembah sawiji-wiji anging Allah…”; the
bunda.. hehe.. wah pernah baca juga, pinjem bun..
Posted by monda | Sunday, 20 February 2011, 19:38 1. Bakate sampean ki nglaut mas, dadi pas ora bakat mbiji, sama podho karo jue.
2. OOT, tulung mas, blogku sing wandisukoharjo.wp.com kui diganti sing iki, mergo wis dikubur karo Mr. Matt, nek ora percoyo bukaken dw. Suwun.
Citraksa lan Citraksi Sedulur Kembar Ing Kulawarga Kurawa | Wayang Indonesia
Raden Citraksa lan Raden Citraksi kalebu perangane 100 sedulur Kurawa Sata.
Dadi uga kalebu putrane Drestarastra lan Dewi Gendari kang lair saka prongkolan getih kang ambyar sawise ketaman aji-ajine Drestarastra.
Sadurunge pecah perang Baratayuda Citraksa lan Citraksi kang ing jagad pakeliran wayang purwa kondhang minangka warga Kurawa kang
Miturut andharan ing buku Ringgit Wacucal, anggitane KRMH H Wirastodipuro,
antepan lan ewuh aya ing pambudi. Kalorone ora tau pisah. Ananging ing perang Baratayuda kalorone kepeksa pisah karana Citraksa luwih dhisik gugur ing palagan Kurusetra.
Saka 100 sedulur Kurawa, Citraksa lan Citraksi mujudake satriya Kurawa kang resik dhewe panyandhange lan luwih ngerti babagan suba sita yen katandhingake para Kurawa liyane.
Kacihna kalorone kembar praupan lan dedeg piyadege ananging yen lagi micara katon
Nalika Citraksa gugur, gendera senapati perang wadyabala Kurawa kacekel dening Prabu Salya.
Dene Citraksi, mbarengi wiwitan pecahe perang Baratayuda milih lunga saka wewengkon nagara Astina. Nganti perang Baratayuda rampung, sejatine Citraksi isih urip ing papan pandhelikane.
Ananging Prabu Kresna duwe kawicaksanan kabeh satriya lan senapati kudu mburu lan ngrangket kabeh warga lan pandhereke Kurawa sedya diadili ing Astina. Pangajabe supaya memungsuhan ing trah Barata bisa dipungkasi lan ora tuwuh maneh ing tembe mburine.
Udakara telung sasi sawise perang Baratayuda rampung, Citraksi kasil dirangket ing tlatah nagara Mandraka. Nalika kasil dirangket, akeh
”Panjenengan ingkang Camping, kale lare estri singen niko nggih, kang tendoe kena angin kale udan, ambyok kabeh,”Pak Tua menjelaskan
Pak Rukhan : ”Leres, Pak,…….. betuuuuuuuuuul,”jawab Pak Rukhan Lantang
Pak Rukhan : ”Pak namine Panjenengan menawi mboten salah, Pak Kemat, Nggih,”pak Rukhan balik tanya
Pak Kemat : ”Panjenengan tasih mboten lali, nggih,
ingkang setunggal satu porsi isi mie kale, nggih bu,”pesan Pak Rukhan.
Joko : ”gawe opo, Pak! Kok akeh, gawe arek arek, ta?”Joko keheranan
Njoyo : ”yo, bener ta Jok! Wong awake dewe luwe, sing ngebosi saiki Pak Rukhan, ”Njoyo menegaskan.
Pak Rukhan : ”Yo, takbosi saiki tapi lek tambah mbayar dewe, aku ngerti lek koen kabeh keluwen, leres nggih Bu,”Jawabnya
Bu Kemat : ”sak kersopanjenengan pun pokoke mie kulo saiki laris, wis sedino mboten enten sing tumbas, wau,”Bu
Balas	On 29 April 2011 at 19:42 Truno Podang said: Pitakonmu nganeh-anehi nduk, ….. lho nek piyayi
sepi podo durung kundur week end opo yo.
Balas	On 1 Mei 2011 at 20:48 Haryo Mangkubumi said: Gandhok 6 isih kancingan rapet pet , ngglethak dhisik ah .
“Podo nyuwono pitulung siro kabeh (marang Allah) klawan KESABARAN lan IBADAH SHALAT, senajan saktemene (sifat sabar lan nindak’ake shalat) kuwi abot banget, kejobo kanggone wong kang podo khusyu’.”
Saking ayat puniko, saged kito fahami bileh kesabaran lan ibadah shalat puniko dados senjata nipun kanthi istiqamah lan caranipun ingkang leres. Snaosipun amrat wonten ing manah, sumonggo kito tansah berusaha kanthi semangat ingkang kiat.
Khusus ing bab SABAR, Rasulullah Saw ndawuhaken :
Sabar ing nindak’ake tha’at marang Allah lan aturan syari’at.
“sapane wong sing keno musibah ing bab bandane utowo badane banjur ngerahasiaake lan ora sedih nelongso marang wong lio, mongko Allah bakal ngapuro marang dosa-dosane”. (Tobrani)
SABAR anggenipun tha’at dumateng dawuhipun Allah Swt.)
“Sapane wong sing sabar ing ketha’atan (marang dawuh-dawuhe Allah), yekti Allah bakal nyatet kanggo dewek’e 600 derajat (amal kabechik’an)”.
ingkang awon. Lan saking kathahipun kemaksiatan puniko Allah Swt. akhiripun nurunaken bala-musibah dumateng lingkunganipun.
krama inggil. ”Sahursahur... ingkang dereng sahur, sumangga enggal sahuur. Sak menika wekdal sampun jam tiga langkung sekawan dasa.”
ingkang dereng wungu, sumonggo enggal wungu. Enggala sahur, wekdal subuh sampun caket.”
Kidung Mantera Purwajati (Kidung Rumekso ing Wengi) karya Kanjeng Sunan Kalijaga
Kidung mantera Purwajati hampir sama kegunaannya dengan kidung mantera
Ana kidung rumeksa ing wengi | Teguh hayu luputa ing Lara | Luputa bilahi kabeh | Jim setan datan purun | Paneluhan tan ana wani | Miwah
ing Wengi) karya Kanjeng Sunan Kalijaga Click here
Kidung Wingit Purwajati Dandanggula Turu Lare
Inggih Ki Wie, pangestunipun. Namung sabar lan donga modal kula Ki. Sabar nenggo paringan retype, kaliyan ndonga mugi-mugi para kadang kersa maringi
tlatah Arema) sugeng enjang Pdlser sedoyooo,……
Balas	On 14 Desember 2009 at 10:01 pandanalas said: Nopo ki Senopati niki ndakwo
isih ono bekas cokot2an,cakaran,opo
sugeng enjing ki KP ni KP,
Balas	On 14 Desember 2009 at 10:34 pandanalas said: KP : Kudha Pramana
kados to ngoyak oyak pitik walik ingkang saba
said: Menawi gam ndang diwaos gam ngetham Kas HarT, mangke selak ngameh rontale malah gam ngijo ngatur wekdal kangge maos
Balas	On 14 Desember 2009 at 19:55 gembleh said: hikss…(gambar glundhung pecengis ngguyu)
Matur nuwun Ki Senopati tlatah Arema, rontal kepeksa kawula
kucing ndas ireng masuk dan nyoling kitab kan bahaya Ki Pls
Balas	On 15 Desember 2009 at 14:14 pandanalas said: njih ngestokaken (ilmune ki Senopati)..
kulo lewat arifin ahmad, koq panjenengan mboten ketingal ki…?
Balas	On 15 Desember 2009 at 17:55 yudha pramana said: ki PA kulo liwat Sudirman tengah,
said: Kulo injih asmi Ki Laz.
matur suwun ki Arema, ki Ismoyo, ki GD lan sedoyo kemawon
Maturnuwun Ki Arema, Ki Ismoyo, Ki Gedhe, Ki Seno, Nyai Seno, lan sinten kemawon….
On 15 Desember 2009 at 11:44 pandanalas said: cantrik nek wis rampungan moco kitab..dadi ngene iki..
ana warta sing bisa marahi ngguyu, jebul Ki Arema dicekal pas arep mlebu nang ndaleme dewe.
Gak percaya ? Tengoklah gandok 17.
sugeng, sugeng kagem panjenengan sedaya. Putra wayah uluk salam kagem panjenengan
Jejer Prabu Basu Murti ing Wiratha, mios
siniwi ing wadya punggawa, ingkang mungging ngarsa Patih Jati Kandha, Resi
Wakin Wara, punggawa Arya Kandaka**1. Ingkang ginunem sang prabu arsa
cangkrama angerut sato wana, Rekyan Patih Jati Kandha dinawuhan sawegas wadya
bala**2, sri nata lajeng kondor ngadaton.
Dewi Jati Swara**1, mapag kondorira sri nata. Mboten dangu
kasaru sri nata kundur lajeng lenggah satata. Imbal wacana kawontennannipun pancaniti.
cerita. Pasangannya panglima TNI dalam menangani permasalahan ini adalah
informan / badan inteligen. 3 Madeg ing paseban jawi ( pangurakan
) ari nata Raden Basu Kesthi, Patih Jawi Kandha, Punggawa arya Basu Nanda,
Brahmana Kestu**1. Rembag ingkang pinatah ing karya twin
ingkang tengga praja, sasampunning samekta wahana. Sri nata mios lajeng nitih
dipangga. Raden Arya Basu Kesthi twin patih Jawi Kandha anggrubyuk wurining
nata**2. Punggawa sawatawis bidal kapallan. Kamus
mungging ngarsa Patih Swabara**1.
Prabu Dwapara dawuh arsa sowan dateng nagari Wiratha, awit nata wiratha punika
taksih kaleres nak derek saking ingkang ibu Dewi Kaniraras, sasampunning siyaga
lajeng bidal**2. Lampahira wadya Durya Pura kapapag
wadya Wiratha, sinengguh mengsah, lajeng dados prang. Wasana wadya Durya Pura
kasor mawar sarsarran**3. Prabu Dwapara katilappan wadya,
reksasa nama Asmana, twin bojonipunnama raseksi Aswati, sami kaluwen dangu mboten
angsal mamangsan**1. Raseksa raseksi
anggungsuk andrawina, anggenipun numpus satowana twin
dadana arta wau**2. Nuliya wonten tiyang satunggal anengga
kajeng sriputa**3. Kanan kerengipun kasebaran arta mboten
purun mendet**4. Srinata utussan ingkang rayi Raden Basu
Kesthi, kinen andangu punapa karanan nira, tiyang engkang tengga wit sriputa
wau tan arsa ngambil arta , Raden Basu Kesthi pangkat, pinanggih cantrik Janaloka
wingit punika dumunung sri narendra, Raden Basu Kesthi lajeng mengsah angethok
kajeng sriputa**7. Sarebahipun kajeng sri puta. Wonten
bocah ya cumlorot manjing dateng Raden Basu Kesthi**8.
Sarya matur singit wingit sampun dados satunggal dateng Raden Basu Kesthi. Ing
tembe jumeneng nata**9. Raden Basu Kesthi ngendika : ing tembe ingsung madeg nata sira sebaa**10. Cantrik
pak Harto adalah pemimpin singit wingit. 7 Madeg
ing Sapta Arga, Resi Manu Mayasa den
adep kang putra Bambang Sakutrem lawan Puthut Supolawa ( kethek pethak ), parepat tiga**1, Semar, Nala
Basu Kesthi lawan Patih Jati Kandha, kacarita arinata Prabu Basu Rata sampun
kundur saking cangkrama**1. Lajeng gerah, dereng dangu Raden Basu Kesthi denmira
imbal wacana kalawan Patih Jawi Kandha, kasaru datenging parekan kautus ingkang
mbakyu sang prameswari Dewi Jati Swara , animbali Raden Basu Kesthi sarta kaparingan pariksa lamun kang raka Prabu Basu Rata seda, Raden Basu Kesthi enggal
Rata seda**2. Lan astara susawa sareng swara jumegur, ing ngriku kedaton
apuyengan, para wanita sami nangis, Raden Basu Kesthi lajeng muji ing jawi,
awawarta mring patih miwah sagung para punggawa**3. Bab seda nira sri naranata, Raden Basu Kesthi lajeng nunjung deneng patih twin para pandita, lan para punggawa**4. Raden
Basu Kesthi kajumenengaken nata ajejuluk Prabu Basu Kesthi**5. Lan
antara praptaning cantrik Janaloka sowan mangarsa, lajeng kadawuhaken sang
prabu, Janaloka kawisuda dadio punggawa,
nama Arya Janaloka**6. Sri Basu Kesthi lajeng dadawuh dumateng para empu kinem
adadamel tatabuhaning ngayuda ,awarni; thong – thong
Brahmana Kestu sami muksa**8, ing mengke wonten
Dipo. Lajeng pinarepekkan sri nata**10. Jamur
Dipa sirna mung katingal cahya sasada lanang,
lajeng manjing mustaka nira srinata Prabu Basu Kesthi**11. Ing
ana Wukir Pujangkara, akarya pasanggiri, duwe kendi pratala,
sapa kang kuat ngombe banyune kendi pratala wau dadi jatu kramane Dewi Nilowati**2.
Ananging wus pinasthi Sakutrem dadi jodone Dewi Nilowati**3.
lajeng kesah ngrumiyen tan pamit**5. Bambang Sakutrem
lajeng dinawuhhan ingkang rama dumateng Wukir Pujangkara, nglebeti sayembara**6.
Wukir Pujangkara; Wukir = gunung, Pujangkara =
wana, Prabu Drumanasa, nata ing Madenda, lawan Patih Dendaka, ing ngadep para
punggawa**1. Sri Drumanasa nedya ngluruk dateng ingkang uwa Prabu
Dwapara. Tan dangu rawuhira Begawan Dwapara, lajeng sajarwa lalam
Nilawati ing Wukir Pujangkara, sami ngadep kendhi pratala, datenging Begawan
Dwapara lawan Prabu Drumanasa twin Patih Dendaka, sapunggawanipun**1.
Kasaru datengipun Bambang Sakutrem, lajeng sami wiwit ngunjuk tirta ing kendhi
pratala**2. Bagawan Dwapara ngunjuk rumiyin tan
Arga**1. sasampuning samekta lajeng
Madeh ing wukir Sapta Arga, Resi Manu Mayasa, ing ngadep
Puthut Supalawa, datengipun kang putra Bambang Sakutrem lan Dewi Nilawati, twin
palepattiga ingkang umiring, sang resi sak langkung suka, kang putra lajeng
dinauppaken, kasaru datenging mengsah saking Madenda**1. Puthut
Ning iki ora ngompol wong ora pas turu. Wis mudhun seka dhipan arep nguyuh, eeee pas mlaku metu" (
rantai dawa di gawé saka penghidrogènan lemak lan minyak.[1] Alkohol rantai dawa iki diréaksino karo asam sulfat lan ngasilakè alkyl hydrogen sulfat sing di nétralno karo basa.[1]
Natrium lauril sulfat détergèn kurang apik, amarga uyahé kabentuk saka asam kuat lan nètral. Uyah kalsium lan magnesium ora ngéndép ning jéro larutan, sahingga iso nganggo banyu lunak utawa banyu sadah.[1]
Ing jaman saiki, bahan sing di enggo ya iku alkil benzenasulfonat rantai lurus. Cara gawénè ana 3 tahap, ya iku Alkèna rantai lurus sing jumlah karbonè 14-14 direaksino karo bènzèna lan katalis Friedel-Craft (AlCl3 atau HF) lan kabentuk alkil benzena. Sulfonasi lan penetralan nganggo basa kanggo nyempurnano prosès iki.[1]
Rantai alkil iki luwih apik yèn ora ngepang, amarga Alkil benzenasulfonat sing ngepang sifaté ora bisa didégradasi karo jasad rènik (biodegradable). Nanging taun 1950-an, ana masalah saka panggunané détergèn iki, ya iku ana buih-buih putih ing unit-unit perjenihan, ing kali lan danau. Amarga iku, saka taun 1965-an, sing di enggo alkil benzenasulfonat sing ora ngepang. Detregen jinis iki gampang didégradasi nganggo lan ora gampang wujud akumulasi ing
Surfaktan ya iku zat aktif sing duwèni pucuk sing béda ya iku hidrofil (seneng banyu) lan hidrofob (
Builder duwèni fungsi kanggo ngèfisiènsi surfaktan ing prosès ngilangi reget.[2] Kelebihane sing liyane ya iku ngilangi ion sing nyebabake sadahe banyu
iritasi kulit ing menungsa, barang utawa kain, lan mesin)
^ a b c d e f g (id)Sejarah Deterjen(Dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 6 Oktober 2016.
petunjuk Tuhan YME.2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten.(2. Setelah tahap
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun
ati, kinangan sata, sedhah, apu, teh pait saha kopi pait, sentir, wewangen mliginipun kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
Pangucaping japamantra, nalika jaman rumiyin padatanipun taksih angginakaken basa Jawi Kina, nanging ing pungkasaning jaman Majapait ewah sacara Islam. Tuladhanipun: jaman rumiyin kawiwitan kanthi ngucap Hong wilaheng, utawi niyat ingsun, nalika jaman para wali kawiwitan kanthi ngucap Bismillaah hirrahma nirrahiim.... lan salajengipun.(4.
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika kanamakaken 'sirepan', kyahi empu sareng kaliyan panjak
lumayu sipat kuping. Kuwatir menawa bisa...
PAK TANI Pancen luhur bebudenmu Urip prasaja ora
DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING KATON,
NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.
SIRO BALIYO MENYANG NEGARAMU GUNUNG SERANDIL. YEN SIRO ORA GELEM BALIK TAK GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE LELEMBUT, IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH (1x)
bangkrut, dadi mbak risa gak kerjo maneh. Awakmu iso ta Big ngirimi ibuk maneh? Gawe
Strzelce Opolskie (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strzelce_Opolskie&oldid=1090615"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
akhire sardot lungguge geser maju sitik me ngarep,, supoyo ora terlalu cedak karo dadane juminten. Motor tetep wae ngebut
JUMINTEN: “Mas iki piye tho,,, mbok ojo kesusuuu….”. sardot mulai jengkel, lungguhe soyo maju nganti mepet stang motor, banjur
wae weruh Kanjeng Nabi, ingsun menungso ora paham! (Kambing saja tahu kedudukan Kanjeng
Wayang yang lain :Wayang : Anoman Takon Wayang : Semar mbangun kayangan - Ki Hadi SugitoWayang : Ontorejo Mbalelo - Ki Hadi SugitoWayang :
bancak said: sugeng dalu sedoyo kemawon
Balas	On 26 April 2012 at 21:24 gembleh said: sugeng dalu
at 22:32 arga said: Sugeng dalu ugi Ki Gembleh. Menawi gule mendho kintunan Ki Haryo sampun dumugi, lajeng Ki Gembleh badhe maringi kulo njih kleresan.
punika. Tinebihna ing sambekala. Aamin.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes
para kadang, para ingkang sidhik ing paningal samya sedhakep mangekapada amesu budi amrih wewah waskithaning manah. Nggayuh kamulyan, mugi sedaya titah pikantuk kanugrahaning Gusti Ingkang Sih Katresnanipun Tanpa Wates Tanpa Wilangan.
Salam taklim kula dumateng para sanak kadang ingkang
cantrik ingkang sampun kawentar dedhelipun ananging asring kumuwantun kemlinthi.
setia tuhu nengga tutugipun dongeng Ki Bayu.
Balas	On 27 April 2012 at 22:41 gembleh said: halo para kanca padepokan,
Balas	On 27 April 2012 at 23:42 Punakawan said: Sugeng tepang Ki Gembleh (ingkang sampun kawentar ing bawana), ugi dumateng Ki Haryo Mangkubumi, saha para sanak kadang sadaya.
Nyuwun sewu, Punakawan (miturut Ki Gembleh Ki Puna II …. 🙂 🙂 )
wonten ing gandhok ngriki kumawantun nyebar dongeng, sok keminter…. he he he he he.
Inggih mugi tetepangan punika tansah ndamel kabecikan dumateng kita sadaya.
Salam taklim kula dumateng nJengandika sami. Mugi tansah pinaggih karahayon, pikantuk Sih Katresnan Gusti Allah SWT.
kaping-8: Dongeng Ken Arok (Angrok)
9. Dongeng kaping-9: Dongeng Ken Angrok
10. Dongeng kaping-10: Prsasati Mula Malurung
11. Dongeng kaping-11: Ken Angrok mengkudeta Kadiri
12. Dongeng kaping-12: Silsilah Raja-raja Tumapel, Singasari hingga Majapahit
13. Dongeng kaping-13: Anusapati >< Tohjaya
14. Dongeng kaping-14: Anusapati >< Tohjaya (lanjutan)
15. Dongeng kaping-15: Anusapati >< Tohjaya (lanjutan)
16. Dongeng sisipan: Rakryan Patih Mahesa
Wisynuwardhana Seminingrat jumeneng nata nganti nakdhereke Ratu Anggabaya Bathara Narasingha
Balas	On 29 April 2012 at 20:48 bancak said: Monggo Ki Puna II, dipun lajengaken dongengipn, kawulo tenggo
tulung2 njaluk dibukak’ke gandhok 09.
Nalika jamane Ki Begawan Bayuaji ish kersa ngrawuhi gandhok iki, mesti Panjenengane bakal paring penjlentrehan sebab musababe istilah May Day dadi kawentar.
Ya sing kanggo istilah Hari Buruh, uga istilah kang tegese njaluk pitulungan
sing seneng nafakoh, misale masak e sing akeh turahane diparingne dulur,
tonggo, InsyaAlloh mboten telas hartane.
diniati sing sae, pengen iklas berankat dari niat sing apik.
ngistokne kanjeng nabi. Tapi yo gak popo, Indonesia aman, nak
nang Arab ojo numpak taksi dewe cah, iso di gondol ngko.
Lagi ngerti aku :D, eh tapi kethul iku bukane berarti wes ora landhep utowo tumpul 😆
kumelan ngampar Suwaraku teka welas teka asih teka kedep teka lerep Jabang bayine si.. (name)........(binti)...........(her mother's name
) Asih maring aku Aja meneh kowe ora asiha maring aku Wong Sabuwono wae asih karo
Javanese said:	December 11, 2013 at 3:17 pm	Sakderenge dalem haturaken nuwun ingkang kathah, dumateng panjenengane Mba’ Yu Dewi ingkang sampun ngersa’aken tetepangan kalian dalem ingkah tasih cetek anggene ngangsu Kaweruh Jawi, saklajengipun mugio dateng Pendopo Mbak Yu punika sageto nambah pawiartos dalem dumateng babakan Kaweruh Jawi….
Sugeng siang sugeng tetepangan dumeteng para sederek ingkang sampun
tresna marang apawae sing ketok lan ora ketok mata ing alam ndonya.
sekar jagad & lumbung jagad kados pundi sejatosipun. Nwn
Ki Sondong Mandali said:	November 20, 2014 at 11:00 am	SEkar Jagad = kembanging jagad.
Oalah Pakne Pakne.. saya sugih koq saya nggragas… mamah mamah wae koq papah gedhang… kaya jaman jepang wae… nek pancene wis ngelih mbok mangan
TumpengTags katering banjar wijaya, Nasi tumpeng banjar wijaya, nasi tumpeng cengkareng, nasi tumpeng cikokol, nasi tumpeng cipondoh, nasi tumpeng modernland, nasi tumpeng taman
nywun ijin ngmalaken aki. mugi2 dados ingkang barokalloh lan manfaat
Nek milih bojo iku sing ora patiyo ngerti dunyo. Mergo sepiro anakmu sholeh, sepiro sholehahe ibune.
Abbas iku nduwe bojo ora seneng dandan, nganti sohabat Abbas isin nek metu karo bojone.
loro.Sing siji dadi ahli bangunan sijine kerjo neng transportasi. Kabeh anake ora ono sing nerusake dakwahe Syekh Yasin. Neng Al Qur-an
saking Protista ingkang mèmper jamur.[1]. Nama Oomycota punika asalipun saking tembung oo ingkang tegesipun tigan (endhog) kaliyan tembung mycota ingkang tegesipun jamur.[1] Pramila, Oomycota ugi dipuntepang kaliyan peparab fungi telur. Peparab kasebat ugi nedahaken tumrap cara réprodhuksi Oomycota mawi seksual.[1] Tuladha saking filum Oomycota inggih punika jamur air (water mold), karat putih (white rust), kaliyan jamur berbulu halus (downy mildew). Déné tuladha spesiesipun inggih
hofa boten nggadhahi sekat ingkang malang (senositik), sanégga ing salebetipun saged dipunpanggihi inti mawi gunggung ingkang kathah.[2]
Nindakaken réprodhuksi aseksual mawi mbenti zoospora ingkang nggadhaho flagela 2 kanggé nglangi ing salebetipun toya.[2]
Nindakaken réprodhuksi mawi cara seksual, inggih punika mbentuk gamet (sel kelamin) sasampunipun fertilisasi bakal kawentuk zigot ingkang tuwuh dados oospora.[2]
Oomycota saged gesang ing toya utawi panggénan-panggénan anyep lan nggadhahi oospora minangka kasil saking spora.[1] Spora ingkang dikasilaken déning zigot ingkang dhindhinipun kandel punika nggadhahi kagunan minangka pangayom. Ing kahanan tartamtu, spora tuwuh dados hifa énggal.[1] Sapérangan jamur toya punika minangka pengurai ingkang gesang wonten ing kempalan kapas.[1] Padatanipun, jamur punika dipuntemokaken ing badan kéwan utawi alga ingkang sampun mati, mliginipun ing toya tawar.[1] Oomycota punika pengurai ingkang wigati sanget ing ekosistem toya]].[1] Padatanipun Karat putih kaliyan jamur berbulu halus gesang ing siti minangka parasit ing tetanduran.[1]
Oomycota nggadhahi teges telur jamur. Prekawis kasebat adhédhasar ing wujud réprodhuksi seksual ing Oomycota.[3] Wujud sèl endhog langkung ageng tinimbang spermanipun. Dhindhing sèl Oomycota kasusun kaliyan selulosa.[3] Wonten ing siklus gesangipun, mliginipun ing tahap réprodhuksi punika, Oomycota ngasilaken spora ingkang nggadhahi flagela.[3] Kathahipun anggota saking klompok Oomycota ngasilaken oogonia nalikanipun réprodhuksi.[3][4] Sawetawis réprodhuksi Oomycota sanèsipun mawi cara aseksual migunakaken zoospora.[3][4] Nalika prosès réprodhuksi punika, zoospora obah kanthi nglangi ingkang rikat. Prastawa punika kadadosan ing salebetipun toya.[3]
Tuladha Oomycota inggih punika Phytophthora, Saprolegnia, kaliyan Pythium.[5] Phytophthora inggih punika jamur karat putih ingkang gesang mawi saprofit utawi parasit. Jamur ingkang gesang kanthi cara parasit punika, tuladhanipun ing krambil (klapa,P. palmifera), mbako (P. nicotin), lan kenthang (P. infestans).[5] Saprolegnia nggadhahi miselium kaliyan hifa minangka alat réprodhuksi. Jamur punika minangka saprofit ing kéwan toya ingkang sampun pejah.[5]
Saprolegnia sp, gesang mawi cara saprofit ing bathang srangga ingkang pejang
Phytopthora faberi, parasit ing taneman karet.[5]
Pytium sp, parasit ing taneman ingkang nembé nyambah.[5]
Oomycota punika nggadhahi peran kanthi ékonomi ugi ilmiah. Kathah anggptanipun ingkang
kenthang, lan busuk akar. Pythium ugi maringi gejala penyakit ingkang sami.[5] Peronospora lan Peronosclerospora inggih punika organisme ingkang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 10 Oktober 2016.
Cangkeme kuwi saiki wis nentokke wolak-waliking donyo. Ngomonge kon ngati-ati sithik ben sampeyan
Dr, Nampa, Idaho208-249-1334Vicente KuehnemanN Spiceland Pl, Nampa, Idaho208-249-8152Juana KampenS Weston Creek Loop, Nampa,
Hasket Cir, Nampa, Idaho208-249-2228Craig SwattNewbrook Dr, Nampa, Idaho208-249-3289Marcell BasnerMulberry Ln, Nampa,
MeahlNampa-Caldwell Blvd, Nampa, Idaho208-249-2253Audie MorisseauOakmont Dr, Nampa, Idaho208-249-6418Minda AyoRaptor Ct,
Ridge Rd, Nampa, Idaho208-249-3996Adam Hornbaker3rd Rd N, Nampa, Idaho208-249-5832Sherise MiyasakaW Hillside Pl, Nampa,
BiedermanWinter Pl, Nampa, Idaho208-249-6666Elsie SarwarIowa Ave, Nampa,
Ct, Nampa, Idaho208-249-1041Florencia RuddyE Saxton Ln, Nampa, Idaho208-249-9150Jaime AttaParkway Ln, Nampa,
Lewis LyterOrion Ave, Nampa, Idaho208-249-8604Cristobal StricklanMeadowbrook Ct, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-3527Johnie ClaphamCentral Midway Rd, Nampa, Idaho208-249-5756Augustine DoolanSherry Ln, Nampa, Idaho208-249-3190Evon BabickeW Karcher Rd, Nampa, Idaho208-249-9594Lori BourdeauW Lewis Ln, Nampa, Idaho208-249-1351Yael Dudasik3rd Ave, Nampa, Idaho208-249-0969Antonia CalveyEldoran Dr, Nampa,
PetrosinoRed Fox Ln, Nampa, Idaho208-249-9083Mack GeanLake Ridge Rd, Nampa, Idaho208-249-0328Dona JohsonN Middleton Rd, Nampa, Idaho208-249-0051Vesta
Nampa, Idaho208-249-4062Blythe WoodburyE Dooley Ln, Nampa, Idaho208-249-4874Larae SaltnessPurple Sage Dr, Nampa,
Court Pl, Nampa, Idaho208-249-0805Miles TowelsPolara Way, Nampa, Idaho208-249-8310Sherry MerkeyMelrose Ave, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-6003Nellie SchaberLake Shore Dr, Nampa, Idaho208-249-4603Lloyd HornbeakW Deep Creek Ct, Nampa, Idaho208-249-9937Kayleigh LundmarkE Chisholm Dr, Nampa, Idaho208-249-0506Kathern VillnaveTen Ln, Nampa, Idaho208-249-1559Lucie AchaneE Washington Pl,
Nampa, Idaho208-249-1744Alan MccruddenTeepee Ct, Nampa, Idaho208-249-1820Teresa KothariWentworth Ln,
PointMiddleton Rd, Nampa, Idaho208-249-7874Micki PawlakW Hackamore Ave, Nampa, Idaho208-249-5608Bret GolidayS Middle Creek Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-2988Moriah BusmanHeath Way, Nampa, Idaho208-249-1991Patti SoldeoSherman Ct, Nampa, Idaho208-249-7932Chadwick HayS Miller Way, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-249-7839Rosamond SwannW Roston Ct, Nampa, Idaho208-249-5864Joshua MardenN 17th St, Nampa, Idaho208-249-7624Tomeka LeutwilerN Asbury Dr,
Nampa, Idaho208-249-9566Basilia SanghS Whitewater Dr, Nampa, Idaho208-249-8905Lucinda DebarbaRidge Dr, Nampa, Idaho208-249-3347Zackary OsmundsonMidway Rd, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-3096Yong MoreiraRoberts Ave, Nampa, Idaho208-249-9377Donald StuardHackberry St, Nampa,
Sutton Ave, Nampa, Idaho208-249-9111Eulah DinoKlamath Ln, Nampa, Idaho208-249-6566Porter MatuszakS Grand Mere Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-2069Melvin ShenemanRolling Green St, Nampa,
Midsummers Ln, Nampa, Idaho208-249-2782Garnet DiemLewis Ln, Nampa, Idaho208-249-3197King OslerMason Creek Rd,
HerbinShay Park Way, Nampa, Idaho208-249-5417Tessie PechartView Ln, Nampa, Idaho208-249-3030Ivey BensCentral Brentwood Pl,
Nampa, Idaho208-249-3008Jules RuthefordRobinson Rd, Nampa, Idaho208-249-1784Keren VaughnerRain Springs St, Nampa,
Fox Ln, Nampa, Idaho208-249-3298Luis HavercroftLake Ridge Rd, Nampa, Idaho208-249-6918Luci SweetsN Middleton Rd, Nampa, Idaho208-249-7257
GaleaState St, Nampa, Idaho208-249-7793Reginald LimageWilbeth Ln, Nampa, Idaho208-249-1527Judi ReutterIsland Dr,
Exd, Nampa, Idaho208-249-2901Lois GlassburnN Sugar Patch Ln, Nampa, Idaho208-249-1990Oneida HolmsteadBoulder Ridge Way, Nampa, Idaho208-249-5978Randi LasyoneAlma Ln, Nampa, Idaho208-249-7558Jolynn BlierLake Hazel Rd, Nampa,
RevillaMcKinley St, Nampa, Idaho208-249-1727Rachal BoludaBenewah St, Nampa, Idaho208-249-9203Claretta Eken3rd St N, Nampa, Idaho208-249-3854Florentina VugteveenE Kent Ave, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-5673Gia KalaAmethyst Ct, Nampa, Idaho208-249-8972Estrella IwamiE Shallon Dr, Nampa, Idaho208-249-0810Racquel GerbiE Hayseed Ct, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-249-6663Alesia FrielerN Benewah Pl, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-249-1724Mireya LembrickTorrington Pl, Nampa, Idaho208-249-6141Linwood TheurerN Wessex Ln, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-249-5962Hershel HofmeisterMidway Rd, Nampa, Idaho208-249-0467Elenore KetterlEverdell Dr, Nampa,
Ave, Nampa, Idaho208-249-6743Carmela FontelroyS Olive St, Nampa, Idaho208-249-6813Beatrice TaiblS Flathead Pl, Nampa, Idaho208-249-1896Gidget PeyattSherman Way,
Nampa, Idaho208-249-8449Coy KerkLexi's Ln, Nampa,
WeathermanRaptor Ct, Nampa, Idaho208-249-8191Crystal GisiVerde Dr, Nampa, Idaho208-249-7267Fannie KowitzCarol St, Nampa, Idaho208-249-8170Bev MckiverW Lotus Springs Ct, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-8658Norbert DorchyRosedown Rd, Nampa, Idaho208-249-0787Sommer AkenFall Dr, Nampa, Idaho208-249-4960Colene HollarN Liverpool Ln, Nampa, Idaho208-249-1566Jong OmearaS Rockhurst Way, Nampa, Idaho208-249-9395Vivan Muscat1st St, Nampa, Idaho208-249-8957Savannah TurnesI- 84 Bus, Nampa,
VikenAshford Ln, Nampa, Idaho208-249-0177Tisa OsvaldoCedar Park Pl, Nampa, Idaho208-249-8337Thomas ErdeltN Tullamore Dr, Nampa,
BarbosaN 64th St, Nampa, Idaho208-249-8195Mathilda KronenbergMuir Dr, Nampa, Idaho208-249-1912Michaela TickleBenewah Pl, Nampa, Idaho208-249-0119Ginny NohLonghorn Dr, Nampa, Idaho208-249-1164Bell MadeauFreedom Rd, Nampa,
KirchmannFilly Ln, Nampa, Idaho208-249-2540Kacey CranceMidway Rd, Nampa, Idaho208-249-7004Lashaun
Nampa, Idaho208-249-0870Maryann IgbalN Teal St, Nampa, Idaho208-249-9923Lanita AmspaughW Mulberry Loop,
Nampa, Idaho208-249-4234Letty BradburyState St, Nampa, Idaho208-249-3241Juan MosimannWilbeth Ln, Nampa,
Court Pl, Nampa, Idaho208-249-1833Pasquale MccloePolara Way, Nampa, Idaho208-249-0559Allan HedlundMelrose Ave, Nampa, Idaho208-249-2742Blanca MoeDry Lake Rd, Nampa,
St N, Nampa, Idaho208-249-3924Zena WroblewskiN Benewah Dr, Nampa, Idaho208-249-2081Rosemarie HuegelArbor Dr,
Loop, Nampa, Idaho208-249-2503Peter InghamFlorida Pl, Nampa, Idaho208-249-7202Sachiko LeipoldRose Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-8411Eunice JustenBronze Spur Dr, Nampa, Idaho208-249-8214Blaine LeesLola Ln, Nampa, Idaho208-249-7188Anton BertusN Stanford St,
Meadow Ct, Nampa, Idaho208-249-6006Melia LanttoW Kipling Way, Nampa, Idaho208-249-4380Nelia MealorW Garden Ave, Nampa, Idaho208-249-5134
Nampa, Idaho208-249-2814Orlando ByerlyN Denemere Loop, Nampa, Idaho208-249-8060Jack FlauttWhitechapel Way, Nampa,
BierwagenWashington Ct, Nampa, Idaho208-249-8869Gregorio TesauroBriarwood Dr, Nampa, Idaho208-249-5548Frederica LefloreTyler St, Nampa,
Kinghorn Dr, Nampa, Idaho208-249-7949Elinor GranquistN Freeman Ct, Nampa, Idaho208-249-2631Susann GehleS Harbour Springs St,
Creek Ct, Nampa, Idaho208-249-7649Inga RexE Spicewood Ave, Nampa, Idaho208-249-8699Kraig FaustoN Golfview Ct, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-1606Rafaela Illes59th St N, Nampa, Idaho208-249-8660Jesse NgyunSpring Dr, Nampa, Idaho208-249-3344Krystin
RosewallArabian Way, Nampa, Idaho208-249-6506Benton TabakFeatherstone Dr, Nampa, Idaho208-249-7250Elois Jardine13th Ave N,
Blvd, Nampa, Idaho208-249-4734Jacqualine RmLakeside Village Ln, Nampa, Idaho208-249-6051Pamella MortenE Airport Rd,
SchoonerS Florence Ct, Nampa, Idaho208-249-6878Loma LoopE Crestley Dr, Nampa, Idaho208-249-8952Alethea BrewenN Erik Dr, Nampa,
Blvd, Nampa, Idaho208-249-1813Grover BiesN Midsummers Ln, Nampa, Idaho208-249-0569Shala VornesLewis Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-7307Geraldine KlimkoS Grandmere Dr, Nampa, Idaho208-249-1583Pamela KvekCarey Pl, Nampa, Idaho208-249-2623Lesa MccamanRuby Ct, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-249-7774Tamera KarrasLeland Dr, Nampa, Idaho208-249-8607Wynell DilksE Caymen Ct, Nampa, Idaho208-249-1267
Hawthorne Pl, Nampa, Idaho208-249-2444Yu Cyphert3rd Ave S, Nampa, Idaho208-249-9508Man TouneyE Nebraska Ave, Nampa,
TalaroW Lewis Ln, Nampa, Idaho208-249-9166Lauren Guizar3rd Ave, Nampa, Idaho208-249-1231Marissa RieksEldoran Dr, Nampa,
Dot DawW Mulberry Loop, Nampa, Idaho208-249-2936Olen Manieri15th Ave N, Nampa, Idaho208-249-9598Winford BenyaminLibra Dr,
Nampa, Idaho208-249-6604Annamaria EkTanglewood Pl, Nampa, Idaho208-249-4568Myrtis VirantVista Dr, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-249-7193Jewel FodgeFair Ln, Nampa, Idaho208-249-5478Pearle WolstedN Sherwood Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-6283Tim ConkleRam Ct, Nampa, Idaho208-249-3827Clayton Darling7th Ave S, Nampa, Idaho208-249-1046Liliana RadenSebastian Pl,
Dr, Nampa, Idaho208-249-1840Arnoldo GregwareE Gallatin Ct, Nampa, Idaho208-249-8499Terresa GrossN Tacho Pl, Nampa, Idaho208-249-4087Leslee BekerE Tuscany Ave, Nampa,
NauDynamite Dr, Nampa, Idaho208-249-8466Dodie Hamsher6th St N, Nampa, Idaho208-249-8741Rita HammeE Roan Meadow Ct, Nampa, Idaho208-249-6539Cathleen ClaseW Kipling Way, Nampa,
BattersW Miller Ct, Nampa, Idaho208-249-5408Britteny VoriesMountain Brook Dr, Nampa, Idaho208-249-1906Renaldo WalmerTaylor Ct,
KitthikouneElkhorn Ln, Nampa, Idaho208-249-7510Elvin PaneczkoGunsmoke Ln, Nampa, Idaho208-249-9596Patrick WittekindE Wessex Ct, Nampa, Idaho208-249-2185Sabine TrankRed Oak Ct, Nampa,
Asbury Dr, Nampa, Idaho208-249-6584Carlo ParentiW Teton Pl, Nampa, Idaho208-249-3980Elayne BoyesBitterbrush Ave, Nampa, Idaho208-249-7207Bob PicassoSmart St, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-4691Tanner TrubyW Marsh Creek Way, Nampa, Idaho208-249-9467Pamula CasementSherry Rd, Nampa,
Powerline Rd, Nampa, Idaho208-249-1626Celinda LenzaN Justin Dr, Nampa, Idaho208-249-2466Syble GrobmyerShipman Cir,
Ct, Nampa, Idaho208-249-9718Frances NoordamW Pier Pointe Ct, Nampa, Idaho208-249-2380Joshua DevauxDry Lake Rd, Nampa, Idaho208-249-2195
ManicciaVerde Dr, Nampa, Idaho208-249-0257Theo GilcreastCarol St, Nampa, Idaho208-249-9351Lane
Nampa, Idaho208-249-3812Saran PriessMuskrat Ct, Nampa, Idaho208-249-2050Denna ComolettiW Willow Pointe Ct, Nampa,
Campbell Ln, Nampa, Idaho208-249-5544Kiyoko LemearBowmont Rd, Nampa, Idaho208-249-4203Jeniffer CaseltonE Man O War Dr,
Shumway Ave, Nampa, Idaho208-249-3896Oralee PrayerN Grant Ave, Nampa, Idaho208-249-6608Ruthanne WimsPrimrose Dr, Nampa,
Valley Dr, Nampa, Idaho208-249-9463Vanita FalkowskiE Irving Pl, Nampa, Idaho208-249-1508Johnetta AckahN Zion Park Dr,
Dr, Nampa, Idaho208-249-2059Guillermina KobieW Riverstone Ct, Nampa, Idaho208-249-5005Chi Balentine20 Th St, Nampa, Idaho208-249-2865
Herron Dr, Nampa, Idaho208-249-7179Lessie GonezClark Pl, Nampa, Idaho208-249-7439Norman BerverW Palmer Dr, Nampa,
LiebermanS Secretariat Way, Nampa, Idaho208-249-2836Alec BrowersW Aspen Creek Dr, Nampa, Idaho208-249-8354Jame PyrdumRed Sky Ln,
Dr, Nampa, Idaho208-249-2823Ariel VandyW Douglas Fir Ave, Nampa, Idaho208-249-2438Krissy OmahonyHudson Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-8468Devon AlsobrookFlorida Pl, Nampa, Idaho208-249-6203Astrid DieffenbacherRose Ln, Nampa,
Veronique KroenkeS Bluegrass Dr, Nampa, Idaho208-249-5443Amado RedenzN Benewah Pl, Nampa, Idaho208-249-0489Noel TallieOakboro Ct,
Ct, Nampa, Idaho208-249-2528Tomika CassadaAngel Wing Ave, Nampa, Idaho208-249-1777Shu KamelamelaDynamite Dr, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-249-6568Cristie HovsepianMadrone Cir, Nampa, Idaho208-249-2078Milagros PadovaniMiddleton Rd, Nampa, Idaho208-249-4942Nidia GelerterW Hackamore Ave, Nampa,
Nampa, Idaho208-249-6494Staci KeissE Toussand Dr, Nampa, Idaho208-249-0532Annis TropeaW Miller Ct, Nampa, Idaho208-249-9745Dion
Nampa, Idaho208-249-6528Cherelle ClaytorSherman Ct, Nampa,
DelcineMorning Sun Dr, Nampa, Idaho208-249-0212Ling ShecklerIvy St, Nampa, Idaho208-249-3164Kathyrn
Nampa, Idaho208-249-4972Lacey VasileN Turtle Dove Way, Nampa, Idaho208-249-4521Stewart ButchW Wycliff Dr, Nampa, Idaho208-249-4130
Nampa, Idaho208-249-1832Emmy SponslerPowell Ave, Nampa, Idaho208-249-8812Minta HilleryN Elder St, Nampa, Idaho208-249-7367Julio DaryanlN Loper St, Nampa,
Idaho208-249-1685Coy BloombergLyle Dr, Nampa, Idaho208-249-8491Earleen SuryanarayanaN Sagehen Ave, Nampa,
mbok iseni lanang tapi sing mbok add wedok2 thok 😆
kita Indonesia tansah mengeti dinten ageng inggih punika dinten Pahlawan.
Kados sampun kita semerepi sadaya bilih rikala tanggal 10 November 1945, ing kotha Surabaya wonten prastawa perang ageng ing antawisipun arek – arek Surabaya ngusir penjajah ingkang mbonceng Inggris (sekutu) lumarap ing tanah Jawi. Saking semangat arek-arek Surabaya lan kalajengipun pejuang rakyat ing daerah sanesipun. Ing salajengipun damel horehing donya, ngantos
Bapak – bapak, ibu – ibu warga bangsa Indonesia. Ing pengetan punika boten kula jlentrehaken sedaya prastawa ing tanggal 10 November 1945, nanging semangatipun ingkang kedhah kita betahaken. Semangat pejuangan pahlawan kangge nindakaken pejuang ing babagan pembangunan.
Kula cakepi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kirangipun atur mawantu – wantu nyuwun
Share this:TwitterFacebookLike this:Like Loading...	49 thoughts on “Atur Katresnan”	Tunggal Lanang
ing ngendi.., triwulan melek byar gumuyu tanpo nandang aboting urip, blengah blengeh.. isine mung seneng lan suko reno, gumuyu tanpo ono sing diajak ngguyu..,
durung bisa mbuka hijab hijab sing akehe podo karo rambut ing mustakaku…, ingsun kangen marang cahyoMu.., rasa sak jeroning rasa mung bisa kondo karo pitakonan …ngendi dumunungmu .. ngendi omahku sing dikoyo ing alam kekandutan….., aku lali… aku lali.. aku lali… duh Gusti…, cedak
llilo legowo ing samubarang gawe…., lir banyu mili yo nduk…. paman sengkuyung anggonmu gegayuhan becik.., seprana seprene mung entuk kahanan sing nora sreg tumraping ati… mulo sawijining mongso bakal ketemu opo sing dadi kekarepanmu
Salam sayang lan sungkem kagem paman Tunggal Lanang ingkang kinasih, sawiji-wijine lanang sing ono ing jagad, Whe lha dha lah 😉 … Maturnuwun bab kahanan tembung ‘Garbha’ ingkang endahe niki, mugi saget awor sengsem meneng tansah emut lan nentremake ati… Roso sak jeroning roso, nanging ing donyo niki kulo supeh, amergi kebak hijab utawi rintangan sing akehe podo karo rambut ing mustaka… Duh, Gusti ingsun kangen marang cahyoMu… Mongko wiwit mulo nate manjing marang omahe… Nanging urip mung sak dermo nglampahi, lir miline banyu, Laku lampah gegayuhan sing ajeg tumraping papan dumungane ati, sabar sareh, lilo legowo ing samubarang gawe…
duduk nyengkruk… ala lukisan klasik… ning kursine kok jaman saiki nduk… haaaaaaa…….kursine ganti nganggo penjalin opo ukiran nduk…
huahahahaha… ga usah ding .. wis ngunu wae uapik poll… janjane yo karo nyekel udud lintingan.. mengko paman sing dadi
Niku sing nglukis tiyang mpun sepuh, kulo dadi modele kiyambak, lha kursine niku nggih sakwontene mawon, ten nggriyane nggih mboten
dhewe, wong lagi nyambung katresnan kok disawang kepingin weruh, banjur ngiler? opo ora ono penggawean liyane nopo yo ning negara maju? ono2 wae ndonyo iki yo mbakyu, ngono jarene wong maju toh mbakyu? wong maju atine mundur koyo undur2… pikiran lan atine soyo suwe soyo ajur
Soyo ajur koyo jujur kacang ijo roso kojur 😉 …
sabdadewi said:	September 17, 2013 at 9:45 am	@ Senyum,
Nuwun sewu, niki sinten nggih?… kulo dereng nate lumampah ten tlatah Amerika, LA meniko Los Angeles nopo Lamongan Asli?… yen ten lamongan ameriki mboten enten bar, sing kathah tambak, sanes tambak tuwak lho… he he he…
Bab meditasi, njenengan sajak`ipun ‘mastermise’… sampun menguasai nganti saget ‘rogo sukmo’… mengko gek sing di terawang meniko ‘dewi’ liyane, sanes dewi kulo… he he he…
saged rogosukmo kangge special edition tiang2 alus, maksudipun kangge ngrogosukmo tiang2 ayu, yen tiang ayu gampil di rogosukmo yen mboten ayu kulo dereng saged
sabdadewi said:	December 27, 2013 at 6:02 pm	@ Mas/ Mbak Garengpung,
Maturnuwun, sugeng rawuh ten pendopo, monggo dipun sekecak`aken 🙂 …
senyum said:	January 9, 2014 at 12:49 pm	mbakyu Dewi,
Nyuwun sewu, kok kulo kangen kepingin nyawang lukisan, sopo sih cah ayu kuwi mbakyu, model kembenan wong jowo, praenipun wis ayu lan ora bosen disawang lan agawe mbrebes mili.. seperti monalisa dengan senyum misteriusnya.. plus plus diiringi kalean pagelaran tayubipun… waahh sakwise niku kok kulo dados ayem nggih, matur suwun sampun nyediaake
sampun wancine.. wis melu ngeterke wae.. yen ono perlu opo2 yo gek ndang diomongke… sopo ngerti kulo saget ngrewangi… ben nambah semerbak mewangi sari panguripane kuwi.. :)..
ngono kuwi, asline ora weruh.. langsung ketak ketik otomatis, menawi pener niku loh mbok menawi ingkang kagunan kersa lan
kalinuwihan njenengan.wujud tresnaning leluhuripun njenengan marang njenengan
leres to Ki SukaS, kula ngrumiyini ngunduh rontal.
Lha niki, nJenengan nggih kenging moderasi, amargi njenengan ngetik asma Djojom, dados satpam-ipun inggih dereng tepang. Mbenjing malih sampu kesupen asmanipun piyambak nggih Ki. he he …
Balas	On 16 Desember 2009 at 04:36 Widura said: Dek wingi …
wis mlaku adoh-2 arep tengok padepokan ora iso. Gandok-e wis ono, nanging LAWANG-e durung digawe … jarene nunggu sore wektu Malang.
Saiki, bareng aku mbalik maneh … lawange wis dibuka, nangin SATPAM-e podo turu …
Ya wis tak thenguk-thenguk dewekan …. sopo ngerti yen Ken Dedes minggat ….
Ngapunten nggih Ki Widura, wonten kalih komen ingkang dipun tahan kaliyan ki Akismet.
Kulo mboten mangertos menapa sebabipun, lan mboten wantun
nuwun bukunipun sampun kulo tampi ingkang dipun asto ki Kartojudo.
@ Ki Kartojudo matur nuwun sampun kerso mampir
rawuh panjenengan dumateng dukuh Ki Djojos, amargi kados ingkang sampun dipun aturaken Ki Djojos ing nginggil, ip Turonggo kulo kesandung oyod mimang.
Balas	On 17 Desember 2009 at 16:25 kartojudo said:
Maturnuwun sanget ki Gentar Alam kagem ijazahipun.
Balas	On 27 April 2010 at 16:20 yudha pramana said: ki SENO….gandok-e wis ra muuuat,
LIGHT UP #PURWOREJO..!: Pripun Sekecanipun Nyamplung Menika?
wis ngerti sing aku aku , niteni sopo sing seneng aku aku ing ndonya iki
sing metu soko margo ino lan sing ora metu soko margo ino
Sugeng enggal warsa Romawi 2016, mugi sedoyo samsarapurnabawa kalis ing sambikolo lan
računarstvadipl. ing. racunarstvadipl. ing. računarstvadipl.ing.
Udan Nyawang angkasa eling mega Nyatheti panas kang wus suwe Ing njaba aku
abdi dalem kaji (haji) atau penghulu/ulama kraton. Prosesi tantingan berjalan lebih kurang 20 menit."Anak ingsun Gusti Kanjeng Ratu Bendara, apa sliramu wis sumadya tak dhaupake karo abdi ingsun Kanjeng Pangeran Harya Yudanegara? (Anak saya Gusti
Turki dipérang dadi 81 propinsi, basa Turki: iller. Sawijining propinsi sacara administrasi dipimpin déning (vali). Saben propinsi dipérang jroning sawetara distrik.
Daftar propinsi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_provinsi_ing_Turki&oldid=1024713"	Kategori: Pamerangan wewengkon TurkiPropinsi TurkiPropinsi	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.33, 11 Maret 2016.
mriko atos-atos njih, amargi mboten wonten lampu kirang
Dipl.-Ing. (FH) Andreas Keller
Dipl.-Ing. (FH) Jennifer Uka
Kabupatèn Labuhan Batu iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Sumatra Lor, kutha Rantau Prapat iku ibukutha kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wilayah Kabupatèn iki ± 9.223,18 km² utawa --- hèktar.
@kimas triwiyono…sugeng ndalu kimas….bgmn kbr panjenengan dan belahan hati panjenengan,smg
pengama aji sampurna ning jaya..pojok ing jagat…(
qobiltu….saiki serius.. ra penak je karo seng duwe lapak….soale ndak kuwalat..(siap2 sedakep silo tratai)…
waduh….den mas gentar alam nyuwun pangapuronipun ….wedar nopo mas…teng nikipun pun katah ilmu……pangapuropnipun nggeh lahir bathin….
sabdadewi said:	July 29, 2014 at 8:45 am	Sugeng enjang @ P.LAN,
Inggih leres, maturnuwun koreksinya 🙂 …
Tugino Dwi Hasto said:	July 30, 2014 at 6:27 pm	saya mau naya ni ya? almarhum
sabdadewi said:	October 15, 2015 at 10:25 pm	Sugeng dalu @ mbak Rhika,
Monggo yen enten ingkang badhe di rembugaken, saget
Sapu sapu Langit said:	May 11, 2016 at 3:03 pm	Jagad winasis jagad mubeng jagad ora meneng.nangung jagad kuwi mubeng lan niteni ubenge laku menungso.jagad obah kang iso mamah kabeh…yo kuwi kang disebut kiamat dilumat jagad seko polahe menungsi kang wis nyalahi ubenge jagad.wis cetho ubenge jagad teratur malah digawe miring.buktine akeh Agomo lan Aliran kang ngrysak budoyo..rumangsane wis bener yen agomone rumongso pinter
Gus Rizak warta ekspres grobogan said:	May 11, 2016 at 3:15 pm	Jagad lahir kuwi jagad kang wis disiapke kanggo menungso lan JIN.saiki soyo tambah akeh menungso kang doa nyuwun Pengeran Keng Moho Kuoso kon nyingkirake setan iblis lan konco koncone.. elingo wong JIN kuwi tugase nggoda awak e dewe..ka kok mslah kon nyingkirke sing Moho Kuoso…rak yo kuwi menungso koplak…opo meneh jare Ulama sing ngajari…soyo koplak kethir alias Pekok…wis cetho Iblis kuwi oerjanjian marang Keng Moho Kuoso..ora iso di kon nyingkir…
Sing kon eling kuwi yo menungsone kuwi le do ngawur doa ne…
Saiki luwih apik laku budoyo..mbajar dupo…nguripke budaya..rasah do melu melu opo meneh manut poro ulomo sing neng TV …kae waton kabeh lambene waton njeplsk ra ngerti
wah yo pancen apik tenan artikele... wong Jawa wis ilang jawane... sing nggerus
by admin • 6 May 2016 • 0 Comments candra wes angslup gumanti baskara
Sugeng rawuh kangmas Nurkahuripan, maturnuwun sampun kerso sowan ing
dalan-dalan gedhe jero kutha, ing jagading politik uga kabeh padha ketok kesusu olehe lumaku. Kabeh padha rebut dhisik. Kabeh padha kepengin ana ngarep dhewe. Sing penting cepet, nganti sok-sok lali menawa apa wae iku temene kudu nganggo wewaton, kanthi irama, lan angon wektu.
Ing lakon ketoprak, Arya Penangsang bisa dadi gambarane kebat kliwat. Jroning memungsuhan karo Sultan Hadiwijaya saka Pajang, Arya Jipang iki katon banget olehe kepengin cepet-cepet ngrampungake perkara. Marang gurune, Sunan Kudus, dheweke nyuwun tulung maeka marang mungsuh bebuyutane.
Jroning musyawarah ing Panti Kudus, Sunan Kudus nyiyapake kursi khusus kanggo Hadiwijaya. Kursi mau wis dirajah sadurunge. Kanthi mengkono, sing nglungguhi kursi mau bakal apes, bakal ilang kekuwatane.
Nanging Hadiwijaya, kanthi diampingi-ampingi Pemanahan, orang kurang ing kaprayitnan. Nalika dimanggakake supaya lungguh ing kursi sing wis dicepakake, dheweke nulak alus. Pungkasane, malah Arya Penangsang dhewe sing nglungguhi.
Sareh dimen pikoleh iku ora banjur nguler kambang, satitahe wae. Merga yen lakune alon-alon, kapan bakal kelakone. Ora mung merga wedi kelancangan, merga yen ngugemi pituture Sasrakartana, piye bisane rikat tan nglancangi. Utawa maneh, ora perlu ditunggu nanging dienteni karo mlaku.
Sajake Ki Ageng lali, manawa sing ngoyak tumuruning wahyu ora mung dheweke. Pemanahan sing pancen sarwa cekat-ceket nanging tansah kebak ing petung, ndilalahe mampir ing omahe Ki Ageng. Dhasar ngelak, degan diombe, nganti entek. Wahyu keprabon nyarira tunggal ing anggane Pemanahan. Ki Ageng mung bisa ngemut driji. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
Ra kroso kalender 2016 sampun rampung, lajeng sakniki ngapdate kalender 2017 😉
Dumateng poro sederek ingkang kinasih, Kulo ngaturaken Sugeng Enggal Warsa 2017, Mugi sedoyo pinaringan kabejan, kawelasan, kasarasan lan katresnan 🙂
Kalender Jawa niki sampun dilengkapi dinten pawetonan kale Wulan Purnomo (bunder abang) lan Wulan Tilemnipun (bunder ireng) 😀
Ugi panyebutan wulan lan dinten ingkang boso Jowo, kados :
#Pahing: 9 #Pon: 7 #Wage: 4 #Kliwon: 8 #Legi: 5
Ngwäng said:	December 27, 2013 at 9:11 am	Weh…. Manteb saestu mbakyu….
Nembe mangertos menawi wonten aran kangge wulan ing penanggalan Jawi ingkang sejatine ngangge petangan srengenge sanes mbulan….
Matur sembah nuwun sampun kersa nularaken kawruh wigati menika…..
sabdadewi said:	December 27, 2013 at 4:45 pm	@ Ngwäng, Sedoyo,
Pamuji rahayu lan maturnuwun sengkuyungipun, sak meniko kulo nggih
lajeng kulo inisitif`aken ten wulan Januari. mulo yen mbesuk sawijine dinten tiyang Jawi sampun siap nggadah kalender kiyambak, Wadana meniko saged di geser ten sasi Juni utawi wektu pranata mangsa.
Monggo dipun pirsani lan saged dikoreksi maleh, mboten kados menopo, sami-sami sarwo nularaken kawruh wigati, yen enten bab lan satunggalipun aran mboten cocok/ kerso/ sreg ugo saged di rembug`aken.
Saklajengipun mugi aran asli Jowo meniko saged hambudoyo :)…
ingkang tasih sederhana meniko, mugi saged nularaken kreatifitas bab nguri-uri budoyo bongso :)…
Maturnuwun apresiasinipun, ugi kulo aturaken sugeng enggal warsa 2014 kagem njenengan
Monggo dipun aturi dahar bancak`an saking poro widodari khayangan 😉 …
wirangi said:	January 17, 2014 at 12:24 pm	eh
Sumonggo kerso @ Mas Adhi, Maturnuwun sami-sami anjangsananipun ten pendopo 🙂 …
Heri said:	January 2, 2016 at 9:48 pm	sugeng warsa enggal ugi jeng dewii…..
belajar experimen utak-atik-gatuk kalender Jawa niki versi kiyambak, nuwunsewu mbok menawi enten sing kirang
Tandha Ping (X) Ing Aksara A, B, C, Dan D Tumrap Wangsulan Kang Koanggep Bener!
1). Kewan-Kewan Kang Bisa Ngomong Kaya Manungsa, Diarani ...
2). Cah Sekolah Saiki Kudu Ngrampungake Pendhidikan Dhasar Suwene...
Jawabane “Iya”, Pitakon Kang Mathuk/Cocok ...
B. Sapa Jenenge Bapakmu? C. Apa Omahmu Ing
D. Buta Ijo 6). Crita Rakyat Sing Asale Saka
9). Bocah Kok Saben Dina “Dhuwat-Dhuwit” Bae. Maksude Bocah Mau ...
10). Pumpung Esih Bocah, Kudu Gelet Kawruh. Kawruh Tegese,..
Ing Ngarep Menehi Contoh Sing Apik, (3) Crita Rakyat, (4) Pangapur, (5) Mite. (6) Guru Gatra (7) Siram (8) Pitakon (9) Gedhang Goreng (10)Bengi
Budinya marah uey _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
pralaya). “Bêbåyå ingkang tumêkå, waråtå sa Tanah Jawi, ginawé Kang Paring Gésang, tan kénging dipun singgahi, wit ing donya puniki, wontên ing sakwasanipun, sâdåyå prå Jawåtå, kinaryå amârtandhani, jagad iki yêkti ånå kang akaryå. (Bahaya
mbingkana. Jaman kuwe bocah sekolah esih nganggo sabak nggo tulis-menulis. Kocap kacarito ana bu guru anyar nang Klas 2 SR, asli Banyumas. Esuk2 sewise biasa ucapan salam lsp, pelajaran arep diwiwiti. Lha
Langsung serempak bocah lanang pada ngadeg nang pinggir bangku, …. mlorotna clana, nidokena manuke.
Prasojo said: Hadu nek ngene iki aku ora melok-melok Ki….
yudha pramana said: kulo diCELUK mboten ki,
Balas	On 4 Januari 2011 at 10:16 pandanalas said: nek kulo mung saged uro2…
nek syair lagu kados jeng KOCO….mboten saged
kulo siap ngebak-i komen gandok 8telu…!!!
kawelasan panjenengan ingkang sampun ngunduh HLHLP_083, …… sejatosipun HLHLP_83 meniko dipun slempitaken wonten pundi? Kulo sampun ngiteri Situ Karautan ping 7 lha kok boten pinanggih?
Balas	On 5 Januari 2011 at 20:12 P. Satpam said: Dipun slempitaken
my family Wis jamak lumrahe menawi margi ingkang
Koran minangka media cetak kang digunakake kanggo komunikasi kanthi ora langsung antarane panulis karo wong kang maca koran kasebut. Media cetak iku akeh nyawisake karya tulis kang awujud rubik lan kolom. Rubik lan kolom iki duweni tujuan kanggo ningkatake kualitas kanthi ngemot tulisan kang maneka warna. Tulisan iki dikarepake bisa kanggo mikat kang maca koran kasebut. Salah sijining bentuk kolom yaiku wacana kolom Pak Rikan kang ana ing koran mingguan DIVA. Koran DIVA kasebut minangka koran lokal kang ana ing Kabupaten Blora. Kolom Pak Rikan iki ngemu isi babagan panjangka masyarakat Blora kang dikirim kanthi SMS ing redaksi koran DIVA kang awujud parikan nganggo basa Jawa. Panjangka iki awujud tuturan kanggo duweni maksud lan faedah sahingga wong kang maca koran kasebut arep nindakake apa kang ana ing parikan mau. Dadi tuturan mau minangka tindak tutur ilokusi. Babagan mau banget ngresepake lan unik sahingga prelu dianakake kajian kang luwih teliti kanggo nambah bahan ajar. Perkara kang diteliti ing panaliten iki, yaiku (1) jenis tindak tutur ilokusi apa wae kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA, lan (2) fungsi tindak tutur ilokusi apa wae kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA. Saka perkara iku, tujuan panaliten iki yaiku (1) njlentrehake jenis tindak tutur ilokusi kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA lan (2) njlentrehake fungsi tindak tutur ilokusi kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA. Panaliten iki nggunakake
digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan kualitatif lan pendekatan deskriptif, dene pendekatan teoretis kang digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan pragmatik. Data panaliten iki awujud pretelan wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA kang dikira ngandhut tindak tutur ilokusi. Sumber data panaliten iki yaiku wacana kang ana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA kang weton ing sasi September taun 2009 nganti sasi Januari taun 2010. Data iku dikumpulake kanthi nggunakake teknik simak lan diterusake kanthi teknik catat. Sawise ngumpul data dianalisis nggunakake teknik pilah unsur panentu lan dijlentrehake kanthi metode informal. Asil panaliten iki, yaiku jenis tindak tutur ilokusi kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA ditemokake ana papat, yaiku kompetitif, xi menyenangkan, bekerja sama, lan bertentangan. Ana ing panaliten iki uga ditemokake sanga fungsi tindak tutur ilokusi kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA, yaiku fungsi panjaluk, fungsi pakon kang awujud nglarang lan ngajak,
ditemokake, saran kanggo wong kang maca panaliten iki yaiku prelu dianakake panaliten sakteruse kayata panaliten kang ditujukake ing tindak tutur ilokusi kanthi obyek kang beda sahingga bisa nambah bahan pawucalan kanggo guru.
Kata Kunci tindak tutur, tuturan ilokusi.
Referensi Andriani, Yussi. 2004. Tindak Ilokusi
orbit Cithakan:Planetbox discovery Cithakan:Planetbox end
Kepler-10b yakuwi planet luar surya kang ditemukaké nalika migunakaké teleskop angkasa Misi Kepler duwené NASA. Nalika sasi Januari 2011, planet iki kagolongn planet luar surya paling cilik kang tau ditemukaké. Penemuan planet kang anané amarga wewatuan iki[1] iki yakuwi kasil saka ngumpulaké dhata wolung taun suwené, saka sasi Mei 2009 nganti wiwitané sasi Januari 2010.[2] Migunakaké dhata saka Kepler, Observatorium W.M. Keck mastikaké anané Kepler-10b.
Planet iki gedhené 1,4 gedhené Bumi. Kepler-10b mubengi bintangé kurang saka sedina. Suhu permukaané kira-kira gedhené 1600 K.
Penemuné Kepler-10b iki kagolong panemuwan kang wigati, amarga nambahaké anané kasempatan kanggo nemukaké luwih akèh manèh planet-planet berbatu, mulané kita bisa nemukaké planet kang mirip karo planet bumi.
^ "BBC News". BBC. 2010-01-10. Dijupuk 2010-11-01. ^ "NASA'S Kepler Mission Discovers Its First Rocky Planet". NASA. 2011-01-10. Dijupuk 2011-01-10. Pranala njaba[besut | besut sumber]
suryaAntariksaKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
@mbah gondrong… wah kebetulan mbah djarumku wis entek… monggoo…
@sedulur kabeh… sugeng ndalu, mugiyo rahmating Gusti tumibo dumateng kita sedoyo…
Ass.Wr.Wb. Selamat mlm. Artikel yang menarik dari sedulurku mas angon. Tasawuf
Jenar…“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan
ingkang kaping 3, kaca 16. Babaran Badan Penerbit “MAHA – DEWA” ing Ngayogyakarta Hadiningrat. Sinartan mawi basa Indonesia dening RMT Dwija Setya Nagara ing
supados saget kangge bahan referensi supados ngatos atos, mbok bilih kepincut bade bangun negara ngangge sistem monarkhi utawi kerajaan niku
kudeta merangkak sampun biasa kedaden wonten jagat meniko, mboten menopo loh, mugi rahayu sedoyo, abdi dalem nggih nderek kemawon ingkang
abdi dalem said:	June 15, 2014 at 3:06 pm	Kangge hiburan kemawon, abdi dalem sampun pasrah lan ikhlas nopo wae kedadeyan nggih ditampi sajroning ati, mboten ngabot aboti
bodoyo semar said:	June 23, 2014 at 12:05 am	sungsum ingsum fatimah linuwih.
said:	June 24, 2014 at 9:46 am	@ sederek bedoyo semar
bedoyo semar said:	June 24, 2014 at 3:19 pm	sri aji joyoboyo manitis 3x.
kulo setuju mbah wisangeni said,kalian nyuwun pirso pendopo sekar mayang meniko wontwn pundi?kulo bade ningali,kulo asli kediri.kulo remen derek moco-moco kawontenanipun Eyang Prabu Sri Aji Joyoboyo,matur nuwun saling kulo wayahipun Eyang Prabu
sabdadewi said:	November 19, 2015 at 9:54 am	Sugeng enjang Bu Narti ingkang Wayahipun Eyang Prabu,
Sugeng rawuh ten pendopo, maturnuwun anjangsananipun. Nuwunsewu bu, pendopo sekar mayang meniko sakniki namung tasih wonten ing tlatah maya 😉 … he he he…
bu Narti said:	November 21, 2015 at 8:29 pm	Sugeng dalu,nembe kulo bikah,ngapunten nembe kulo wangsuli,sanes wedal kulo sowan maleh,panjenengan meniko pundi leresipun ingkang di pun dalemi matur nuwun,wangsulanipun.
sabdadewi said:	November 30, 2015 at 12:36 am	Sugeng
pm	Matur nuwun sami wangsulanipun,surobaya leresipun pundi panj ?,kulo th 1979 -1985 wonten suraboyo manjing wonten griyo sakit dr sutomo,sak meniko wonten blitar bumi
Matur sembah nuwun sanget, empun ngangkat cerito bab Kediri.
sabdadewi said:	December 11, 2015 at 1:04 am
dipimpin akan bernyanyi, “Manuk blekoq manuk blekoq etane kali, etan kali-etan kali omahe ‘WEWE (anak Genderuwo), arep takoqarep takoq ora wani, merga wedi, sing gawe bapak-e dhewe, mula kabeh dadi, ‘ele-elo sawo dipangan uler, ela-elo wong bodho ngaku pinter. Ela-elo ojo sok korupsi, ela-elo mengko getun tibo mburi. Mula senadian durung ono ambeng sing
merga jaman kuwi, koran JAWA POS, angger dina minggu mesti mbahas band-band Heavy Metal sing lagi kondang jaman kuwi. Salah sijine jeneng-e KROKUS sing asli teka
macem-macem. Sing tenan mburu ilmu yo akeh, sing ora pati tenan yo ora kurang .. tapi motif akhire sak jane pada. kabeh kepingin LULUS EBTANAS 1988 .. nggembol Ijazah .. sing diteken karo Pak Kamalhoedi nalika semana ..
Sugeng sonten Bapa/Biyung ingkang mengku SABDA DEWI,
Ngaturaken agunging panuwun, dene Panjenengan kersa ngundang kawula.
Sesambetan kalih serat kawula kala kapengker, kawulo nyuwun agunging pangapunten mbok bilih wonten atur kawula ingkang kirang trapsila.
Kawula namung badhe nyuwun pitedah, sinten ingkang kersa paring piwulang babagan tatacaranipun ngajataken. Amargi miturut kawula, ngajataken ing wekdal kenduri(kenduren) menika sanget adiluhung. Saget medharaken werdinipun sedaya ubarampenipun dhedhaharan ingkang kagem kenduri.
Dewi said:	July 29, 2016 at 12:43 am	Wilujeng enjang Bpk Irwan Santosa ingkang kinurmatan,
Maturnuwun sanget sampun kerso njawil lan rerembugan ingkang gayeng, kulo ugi nyuwun agunge pangaksami mbok bilih kirang prasojo bab mostingaken artikel tradisi lan adat budoyo Jawi ingkang mboten lengkap amergi kulo mboten nggadah kawruh bab ujub/hajat sakderengipun, lajeng kulo tangklet eyang google minongko nggadahi perpustakaan ingkang super komplit, mulo niku wau nembeh kulo lengkapi kaleyan ‘ujub jowo’nipun 🙂 … he he he…
kang jamal said:	October 1, 2016 at 1:43 pm	rahayu..
dalem kepinging sanget belajar tata cara penanggalan jawi.. , dalem ngertine namung dina kalihan pasaran …
mbak yu.. mbok dalem ditulungi.. dicaosi wacan wacan (nek lare sekolah jarene referensi). sahingga dalem saget blajar sedaya puteran/siklus penanggalan jawi (nek jarene sing mesantren,: falakiyah)…
menawi mbak yu ihlas diemail teng jamalmustofa@gmail.. utawi menawi arupi buku saget kulo sowan panjenengan, ngampil kulo poto copy (mugi2 mboten wonten penerbit :-D)… menawi kedah tumbas, nggih mangke kulo suwune arta ibu’e lare-lare… hehehehehe… awit teng ponorogo ugi kathah sing ngaku “lajer jawi” tapi dalem dereng nate krungu wedaran kawruh bab penanggalan kados wedaran mbak yu… matur suwun ingkang kathah mbak yu… salam..
mbak yu.. mbok dalem ditulungi.. dicaosi wacan wacan (nek lare sekolah jarene referensi). sahingga dalem saget blajar sedaya
@gmail.. utawi menawi arupi buku saget kulo sowan panjenengan, ngampil kulo poto copy (mugi2 mboten wonten penerbit :-D)… menawi kedah tumbas, nggih mangke kulo suwune arta ibu’e lare-lare… hehehehehe… awit teng ponorogo ugi kathah sing ngaku “lajer jawi” tapi dalem dereng nate krungu wedaran kawruh bab penanggalan kados wedaran mbak yu… matur suwun ingkang kathah mbak yu… salam..
Dewi said:	October 1, 2016 at 7:09 pm	Wilujeng dalu @ Kang Jamal saking Ponorogo,
Maturnuwun apresiasinipun, sugeng rawuh ten pendopo maya 🙂
Kang Jamal, kulo ugi tasih belajar bab budaya jawi lan perkalenderanipun.
matur suwun mbak yu.. dalem nemu “pendapa” panjenegan niki nggih sebab panggih nawala ingkang panjenengan sebat menika, wekdal “sowan” dateng “begawan GOoGLe”… hehehehehehe.
matur suwun mbak yu.. mbo bilih mboten nggempil kamardikan panjenengan kulo mbok diparengne ngangsu kaweruh dumateng
parengne dalem sowan panjenengan (kopdar menawi bahasane lare sakniki)..
Fotokopi » Unlabelled » Alas Purwo - 4NC Banyuwangi
Alas Purwo - 4NC Banyuwangi: Alas Purwo - 4NC Banyuwangi
puspa, swara, SMU, rumus, fisika
puspa, swara, smu, rumus, kimia
puspa, swara, smu, rumus,matematika
iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Wieruszów . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 42.415 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 14 Sèptèmber 2016.
Lare Dusun said: Sugeng Enjing Para Sanak Kadang Padepokan…
Nyuwun doa supados ontran2 wonten enggal2 lerem…
Rungokno iki GATRA seko Ngayogyakarta Negeri paling penak rasane koyo swargo Ora peduli dunyo dadi neroko Ning kene tansah edi peni lan mardiko
wis ditabuh, suling wis muni Holopis kuntul baris ayo dadi siji Bareng poro prajurit lan senopati MUKTI utowo mati manunggal kawulo
njajah deso milang kori Nyebarake seni lan budhi pekerti
Elingo kabare Sri Sultan Hamengku Buwono Kaping IX Sakduwur-duwure sinau kudune dhewe tetep wong jowo Diumpamake kacang kang ora ninggalke lanjaran marang bumi sing nglairake dewe tansah kelingan
Ing ngarso sung tulodo Ing madya mangun karso Tut wuri handayani Holopis kuntul baris ayo dadi siji
Sepi ing pamrih rame ing nggawe Sejarah ning kene wis mbuktikake Jogja istimewa
Front of the Class (filem) ya iku filem ing taun 2008. Film punika nyritake carita nyata saking Brad Cohen. Diperagake déning Jimmy Wolk. Ing filem punika, caritaake Brad Cohen kang dhuweni sindrom Tourette wiwit umur 5 taun.
tikel filem mawa paramèter ukuran gambarFilm basa InggrisFilm Amerika Serikat taun 2008	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 28 Januari 2017.
KangXi: ms. 91, aksara 19
Dae Jaweon: ms. 194, aksara 4
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 103, aksara 9
“Ciye, lah nggaya men tho nggawe facebook tante iki, haha” jawabku serampangan.
“Lah, yo kudune ngono. Senajan aku tante-tante tapi yo tetep eksis ra kalah
“Lha kui jare sopo biso nggawe faecbook mbarang” lanjutku
“Biso yo.. jaman teknologi canggih
ngguya-ngguyu dhewe. Gara-garane koncoku sing dodolan es cendol nggawe fesbuk. Aku yo ra kalah. Mosok wong kerjo
'Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama Awlya Allah Kutubid Jaman
wb....Ngapuntene ingkang kathah,menawi saged,link'ipun nyuwun
Tayub Gemblung Budoyo — Mp3 Gratis
Pamit Lungo,,,sinden Hoot,,,tayub Gemblung Budoyo
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Bathari Pretiwi iku dewa kang nguwasani bumi sap kapisan. Bumi sap kapisan kondhang sinebut Ekapratala. Eka ateges siji, pratala ateges bumi. Bathari Pretiwi putrane putri Sang Hyang Nagaraja, kang dumunung ing kayangan Jalatundha. Ibune asma Bathari Dewi.
Bathara Kusika. Bumi sap kaping telu kang sinebut Tribantala dadi papan dununge Bathara Ganggang. Bumi sap kaping papat utawa Caturpratala dikuwasani
mujudake kayangan papan dununge Bathara Anantaboga. Bathari Pretiwi ndalem uripe tansah pengin nduweni kembang Wijayakusuma. Ananging kembang kang ora sabaene kembang iku duweke Resi Kesawasidi kang dumunung ing Padhepokan Argajati.
Sawijining dina Bathara Wisnu tumeka ing kayangan Eka Pratala sedya nglamar Bathari Pretiwi. Tumekane Sanghyang Wisnu lan sedyane njaluk dheweke supaye gelem dadi
amarga kembang kang ngandhut kasiyat bisa nguripake wong sing wis mati iku alum. Sawise dititipriksa, pranyata cangkoke kembang kang sinebut Wijayamula lan gagange wis ilang. Bathari Wisnu tetep gelem nampa kembang Wijayakusuma kang wus alum iku.
Marang Prabu Wisnudewa, Bathari Pretiwi njaluk maskawin padha, kembang Wijayakusuma. Prabu Wisnudewa saguh ngupadi kembang Wijayakusuma amarga wus nduweni gagange kembang Wijayakusume kang wektu
jeneng Handaka Wisnuhata iku pengin dadi abdine Hyang Wisnu. Sabanjure batheng iku ngiringi lakune Hyang Wisnu tumuju kayangan Ekapratala.
Bathara Wisnu kang kasil nggawa kembang Wijayakusuma banjur masrahake kembang iku marang Bathari Pretiwi. Ing kalodhangan iku, Prabu Wisnudewa uga masrahake macan Sardulamurti marang Bathari Pretiwi nanging ditulak amarga sing dijaluk iku kembang. Wusana Prabu Wisnudewa nesu lan nantang prang tandhing marang Hyang Wisnu.
Macan Sardulamurti mbiyantu Prabu Wisnudewa, dene bantheng Handaka Wisnuhata mbiyantu Hyang Wisnu. Macan lan bantheng kang padha sektine iku sampyuh, mati bareng lan wusana malih rupa dadi gagang lan cangkok kembang. Bathari Pretiwi njupuk gagang lan cangkok kembang iku lan banjur didadekake siji kalawan kembang Wijayakusuma kang dipasrahake
raja jejuluk Prabu Bomanarakasura) lan Siti Sundari (sabanjure dadi sisihane Arjuna lan nurunake Abimanyu). Nalika Bathara Wisnu nitis marang Prabu
Tagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 15 April 2013.
kuwi tegel ngapusi Bronto Utomo alias Tukiran, 52 kang ora liya kancane dewe kang uwis raket.
Kedadeyan iku kawiwitan nalika Sukirno nginep ana ing omahe Bronto ana ing Gulurejo, Lendah Kulonprogo ana ing akhir wulan Juni kepungkur. Korban dewe ora culika yen arep diapusi dening Tukiran. Jalaran wong loro kuwi wes kekancan suwe.
Nanging, esuke Sukirno nemoni bojone Bronto lan nyritakke arep ngunduh arisan. Jalaran ora duwe duit, Sukirno sambat njilih duit gedene Rp 200 ewu. Duwit kuwi bakalan dibalekke sak cepete.
Indonesia - Inggris Indonesia - Inggris Inggris - Indonesia Melayu - Inggris
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
168 Punggol Field, Punggol Plaza #02-09.
kowe wong lanang sing sanggup mayungi senggarane Salindri. Yo mung kowe… sing pinter nutupi lan nyirnaake nyenyamahe si
Wayang niki gegambaran wewayangane wong urip, Ono sing apik yo ono sing olo. Galang ora keno ndelikake, keporo kudu nuduhake iki sing becik lan iki sing luput. Gumantung saringane dhewe-dhewe. Yen misuh, werdine misuhi barang sing olo.
Ngapunten, nuwunsewu, kagem poro kadang lan pinisepuh, topik meniko mbabar bab ‘rudoparipekso’ utawi
Tirto Moyo: Pitutur Saking Wong Tuwo
Kulo nenggo rapelanipun ki, menawi mboten sayah lho.
Balas	On 14 Juni 2010 at 15:45 cika sarsijem said: kulo badhe pamit rumiyin sawetawis wekdal mboten saged absen. pada ngrampungaken tegalan wonten padukuhan kidul mriku. nyuwun pangestu kadang cantrik mentrik sedoyo, mugi mugi saged rampung
ke-bAWA sama ki SENO nganglang, belom
Sugeng sonten para kadhang…. Matur nuwun dongengipun Ki Bayu… Wah, kadosipun manawi dongeng antropologi
Malurung, Sapi Kêrêp, Jêdung Kêmbang Sri, Wurandungan, lan sanés-sanésipun. Ugi Kitab Babad Tanah Jawi, Kidung Sundayana, Kidung Harsawijaya, Kidung Panji Wijayakrama, såhå relief-relief ingkang kapacak wontên candi-candi: candi Jago, candi Singosari, candi Kidal lan kathah sanésipun. Mbotên kesupén buku-buku sejarah: “Tafsir Sejarah Nagarakertagama (Slamet Mulyana); Sejarah Nasional Indonesia Jaman Kuno (Marwati Djoened Poesponegoro, Nugroho Notosusanto), lan “rontal-rontal” sanesipun.
Inggih panyuwun pun cantrik Bayuaji, mugi pårå kadang mbotên bosên dipun dongèngi. Mugi cantrik Bayuaji tansah pinaringan kasarasan, sagêd nglantarakên dongèng arkeologi & antropologi punikå dumateng pårå kadang sutresnå. Sokur-sokur ngantos dumugi paripurnaning lelampahan dongèng.
Awignam astu namassidêm Mugi linupútnå ing rêridhu.
Balas	On 14 Juni 2010 at 19:57 gembleh said: Hadiiiiiir dir !!!!!
Sugeng dalu Ki Seno tuwin Ki Jogotirto,
setia tuhu ngrantos wedharing rontal 31 lan 32.
walah wiwit mbiyen kok mung ndunghah-ngundhuh tok
ora bisa ngrewangi apa-apa, piye ta iki?
Balas	On 15 Juni 2010 at 16:17 honggopati said: Tak bolan baleni soko nduwur teko ngisor tetep durung ketemu jan primpen tenan le ndelikake.
rapel 31-32 ra sido,…mengko bengi rapelan 33-34 nggo ngancani drogba vs ronaldo
menawi setuju, monggo setor jempol….
Balas	On 15 Juni 2010 at 16:47 lelono jagad said: Kulo namung setuja..setuju kemawon, ning mboten ngangge
at 20:46 gembleh said: nginthil Ki Mukidi,
Balas	On 16 Juni 2010 at 07:57 cika sarsijem said: Nyuwun tulung SundSS-31 wonten pundi, halaman 2 sampun dicek kok mboten kepanggih.
meniko mumpung pikantuk sinyal, sekedap malih badhe nerusaken nyangkul wonten tegal kidil pedukuhan.
nyuwun pamit … mlayu sipat kuping nyang gandhok sisih….
Balas	On 17 Juni 2010 at 09:40 Gendut said: Kulo nuwun, sugeng enjang poro kadang. Inggih waleh waleh punopo kawulo namung bade ngaturaken gunging panuwun ingkang
Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki Ageng Sela, diaku anak lan digandeng sedulurke karo putu-putune yaiku Ki Juru Martani, Ki Ageng Pemanahan Lan Ki Panjawi. Jaka Tingkir lunga menyang Kasultanan Demak Bintoro. Ing Demak, dheweke mangggon ing omahe Kyai
kasekten, baya-baya padha kalah, banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang kasektene Jaka Tingkir, lan ngutus prajurit supaya Jaka Tingkir bisa ngrampungi ontran-ontran mau. Ora angel anggone Jaka Tingkir ngalahake
ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe
ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung sedulur saka Jipang. Aryo Penagsang uga mateni Pangeran Kalinyamat (putra mantu Sultan Trenggana kang dadi bupati Jepara).
Arya Penangsang ngirim utusan kangggo mateni Hadiwijaya ing Pajang, Ananging tekan Pajang utusane Arya Penangsang malah diladeni kanthi becik lan diwenehi hadiah. Ratu Kalinyamat njaluk Hadiwijaya supaya mateni Arya Penangsang, Ananging merga isih ana gandheng sedulur Hadiwijaya rumangsa pakewuh yen mateni kanthi cara terang-terangan.
gerah, banjur seda lan disarekake ana ing Desa Butuh, Sragen.
Dadungawu. Karo Jaka Tingkir, Dadungawu diuji nganggo sada kang ditujes karo godhong suruh. Ana ing
Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh
iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.[1] Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali[2], Sasak[3], Madura[4], lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang[5] lan Banjarmasin.[6] Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata).[7] Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana.[7] Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah.[8] Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.[8] Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat.[9]. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé.[9] Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama[10], Serat Wulangreh[11], lan Serat Kalatidha.[12] Puisi tradisional Jawa utawa tembang biasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé.[13] Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak.[13] Saliyané kuwi tembang tengahan uga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.[14] Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké.[13] Aturan-aturan jroning
liya: Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait).Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra. Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng. Bab lan Paragraf [delikna] 1 Étimologi2 Sajarah3 Sekar Macapat utawa Sekar Alit4 Sekar Madya utawa Sekar Tengahan5 Sekar Ageng6 Tabel Sekar7 Tuladha8 Perkembangan macapat lan mangsa keemasané 8.1 Sastra Jawa Kuna8.2 Sastra Jawa Pertengahan8.3 Sastra Jawa Zaman Islam8.4 Sastra jawa zaman Surakarta wiwitan 9 Pesen jroning Macapat10 Rujukan11 Delengen Uga12 Pranala njaba [sunting] Étimologi Macapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda.[7] Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana.[7]. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions.[7] Sajabané sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroning aksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.[7] Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang d’ening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat".[7] Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu.[7] Miturut ujaring kandha maca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri.[7] Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé.[7] Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing sukukata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara.[7] Maca-tri utawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.[7] Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.[7] [sunting] Sajarah Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé.[15] Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam. Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tueuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa. A). Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 ) B). Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat. C). Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki
lan bapak ibu guru ingkang kula urmati, raka kelas 9 ingkang kula tresnani. Pudya puji pudyastuti katur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah dhumateng kula panjenengan sami. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani ingkang
skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP menika. Kula minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu badhe ngaturaken panampi atur perpisahan saking raka kelas sanga. Kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi nganthongi ijasah mring SMA. Kula sakanca badhe ngaturaken pangapura awit kekirangan lan kaluputan kula sakanca. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani, kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur matur nuwun wonten ngarsane. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet.
Sejatinipun tugas para raka kelas sanga menika luwih abot
Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kiranging atur kawula, kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami.
Berikut adalah tambahan contoh parikan pantun bahasa jowo buat anda
abebalé wisma ing salebeting kitha, jejel apipit bebasan aben cukit tepung taritis, papan wiyar katingal rupak. Loh subur kang sarwo tinandur. Jinawi murah kang sarwo tinuku. Karto poro
Pdt. S.M. Suwuh; Ibu.Pdt.N.Oroh; Apriliany Suwuh & Dianita Suwuh
Pdt. DR. F.H. Saerang, MA; Pdt. S.M. Suwuh; Ibu.Pdt. N. Suwuh oroh
sawijining kreteg ingkang dumunung ing Kota Palembang, Propinsi Sumatera Kidul, Indonésia. Jembatan Ampera, ingkang sampun dados sajinising lambang kota, papan dunungipun ing tengah-tengah kota Palembang, nggayutaken antawising laladan Seberang Ulu saha Seberang Ilir ingkang kapisah déning Kali Musi.
Dawa : 1.117 m (bageyan tengah 71,90 m) Amba : 22 m Inggil : 11.5 m saking permukaan toya Inggil Menara : 63 m dari permukaan lemah Jarak antawis menara : 75 m Bobot : 944 ton
Ide saperlu manunggalaken kalih daratan ing Kota Palembang ”Seberang Ulu lan Seberang Ilir” kanthi jembatan, saestunipun sampun wonten wiwit jaman Gemeente Palembang, taun 1906. Nalika jabatan Walikota dipuncepeng déning Le Cocq de Ville, taun 1924, gagasan punika medal saha dipun tindakaken kathah usaha saperlu ngrealisasikaken. Ananging, dumugi masa pamaréntahan Le Cocq pungkasan, ugi nailka Walanda sampun boten jajah Indonésia, proyék punika boten nate dipun adani.
Nalika masa kamardikan, gagasan punika medal malih. DPRD Peralihan Kota Besar Palembang ngusulaken malih pambangunan jembatan nalika punika, dipunsebut Jembatan Musi kanthi ngrujuk nama Kali Musi ingkang dipunliwati, nalika sidang pléno ingkang kaadanan 29 Oktober 1956. Pamanggih punika saéstunipunkagolong nekad amargi dana wiwitan anung antawis Rp 30.000,00. Ing taun 1957, dipunbentuk panitia pambangunan, ingkang
saking Penguasa Perang Komando Laladan Militer IV/Sriwijaya, Harun Sohar, saha Gubernur Sumatera Selatan, H.A. Bastari. Pandampingipun, Walikota Palembang, M. Ali Amin, saha Indra Caya. Tim punika nindakaken pendekatan dhumateng Bung Karno saperlu nyengkuyung rencana punika. Usaha ingkang dipun tindakaken Pamaréntah Propinsi Sumatera Selatan saha Kota Palembang, ingkang dipunsengkuyung déning Kodam IV/Sriwijaya punika salajengipun pikantuk kasil. Bung Karno lajeng sarujuk babagan pambangunan Jembatan punika. Amargi rencana dipunbangun kanthi sukunipun wonten ing kawasan 7 Ulu lan 16 Ilir, ingkang ateges posisinipun ing pusat kota, Bung Karno lajeng nyuwun syarat. Inggih punika, penempatan boulevard utawi taman kabikak ing kekalih pucuk jembatan punika. Lajeng katindakaken
kanthi bea USD 4.500.000 (kurs nalika iku, USD 1 = Rp 200,00).
Pambangunan jembatan punika kawiwitan ing wulan April 1962, sabibaripun pikantuk psarujukan saking Presiden Soekarno. Béa pambangunanipun kanpendhet saking dana pampasan perang Jepang. Boten namung béa, jembatan punika ugi ngginkaken tenaga ahli saking nagara kasebut.[1]
Nalika wiwitan, jembatan punika dipun sukani nama, Jembatan Bung Karno. Miturut sejarawan Djohan Hanafiah, nama kasebut minangka wujud penghargaan dhumateng Presiden RI ingkang angka pisan kasebut. Bung Karno kanthi saéstu memperjuangaken punpa ingkang dados pepenginan warga Palembang, saperlu kagunan sawijining jembatan ing inggil Kali Musi.[2]
Peresmian panganggo jembatan dipun adani ing taun 1965, ugi ngukuhaken nama Bung Karno minangka nama jembatan. Nalika iku, jembatan punika minangka jembatan paling dawa ing Asia Tenggara.[3] Sasampunipun wonten pergolakan pulitik ing taun 1966, nalika obahan anti-Soekarno santer, nama jembatan punika dipunéwahi dados Jembatan Ampera (Amanat Penderitaan Rakyat).[4]
Antawis taun 2002, wonten wacana saperlu mbangsulaken nama Bung Karno minangka nama Jembatan Ampera punika. Ananging, pamanggih punika boten pikantuk dukungan saking pamaréntah saha sapérangan masyarakat.[1]
Keistimewaan[besut | besut sumber]
Wiwitanipun, bagéyan tengah badan jembatan punika saged kaangkat minggah supados tiang kapal ingkang lewat ing sangandhapipun boten kasangkut badan jembatan. Bageyan tengah jembatan saged kaangkat kanthi piranti mekanis, kalih bandul pemberat piyambak-piyambak kanthi bobot antawis 500 ton ing kekalih menaranipun. Kecepatan pengangkatanipun antawis 10 meter per menit kanthi total wekdal ingkang dipunbetahaken saperlu ngankat dangunipun antawis 30 menit. Nalika bagéyan tengah jembatan kaangkat, kapal kanthi ukuran amba 60 meter saha kanthi inggil total 44,50 meter, saged lewat ing Kali Musi. Menawi bagéyan tengah jembatan punika kaangkat, inggil total kapal ingkang ngandhap jembatan namung 9 meter saking nginggil toya kali.[5]
Wiwit taun 1970, aktivitas jembatan punika sampun boten dipun tindakaken malih. Alasanipun, wekdal ingkang dipun betahaken saperlu ngangkat bagéyan tengah dipunraosaken nganggu lalu lintas ing sanginggilipun jembatan.
Nalika taun 1990, kekalih bandul ing menara jembatan dipunandahapaken saperlu ngindhari dhawahing beban pemberat kekalih punika.[1]
Médhia magepokan Ampera Bridge ing Wikimédia Commons
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kreteg_Ampera&oldid=1097496"	Kategori: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo ing WikidataJembatan ing IndonésiaKota
EnglishBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 6 Oktober 2016.
tuwuh ing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang kawah punikuKang rumeksa ing awak mamiAnekakaken
Allah kang kuwasaAndadekaken karsanePuser kuwasanipunNguyu uyu sambawa mamiNuruti ing panedhaKuwasanirekuJangkep kadang ingsun papatKalimane pancer wus dadi
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari
KI AGENG PENGGING (3) | "WONG EDAN BAGU"
Yen Ingsun kapanggih kalawan jisim lan suksma,
Pekalongan (10) Pemalang (9) Purbalingga (9) Purwokerto (12) Purworejo (10) Salatiga (9) Semarang (52) Surakarta (24) Tegal (9) Ungaran (9) Wonogiri Wonogoro (9) View all >>
Jathasura iku raksesa kang wewujudane kaya bantheng lan duwe rambut ing gulune. Jathasura mapan ing Guwa Kiskendha lan dadi tunggangan kapracayane Prabu Maesasura., ratu Nagara Guwa Kiskendha.
Jathasura dhewe kapetung sedulur tunggal guru karo ratune, mula dadi sajiwa karo dheweke. Manawa Prabu Maesasura mati, banjur dilumpati Jathasura, bisa bali urip maneh. Semana uga kosok waline, saengga angel tenan diperjaya amarga Prabu Maesasura lan Jathasura matinu kudu dipateni
maca ati, wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah, bisa pirsa mbah-
mula den upadinen sinatriya ikuwus tan abapa, tan bibi, lola awus aputus weda Jawa mung angandelake trisula, landheping trisula pucuk gegawe pati, utawa utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing
Pakem, Prambanan, Seyegan, Sleman, Tempel, Turi, Cangkringan,
kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur
Ngamuk Nank (Free 3548 Movies) Ngandhut (Free 6224 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55 Movies) Ngarep Muter (Free 4352 Movies) Ngaronda (Free 2863 Movies) Ngejutno (Free 2906 Movies) Ngeyek (Free 17305
ta’aruf maneh yok ! 😀
gendhu-gendhu rasa, hobby, makan-makan	Kaya kiye rasane wong neng perantauan, kadang-kadang emut ngumah. Inyong sing asline Banyumas sekiye neng Ambon karo kanca-kanca uga serinng ngrasakna apa-apa sing ana neng umah. Macem-macem, mulai sekang wong tua, sedulur-sedulur, sawah-sawah, wedhus, lan sing ora
sadherek sami pirsa ta yen Rama Agoeng kerep tindak? Rama Agoeng punika kathah nggluyur, nanging sejatinipun nindakaken jejibahan kangge
ingkang ambal warga 57 taun mbangun keluarga, ugi remen
"Agoeng punika rumiyin keras lan galak sarta kerep gelut kalian adhi lan kakangipun. Nanging, sanadyan tetep kerep nesu, sapunika saget njaluk ngapura. Kerasipun Agoeng punika niru ibunipun ingkang ugi galak" (
kinten menika wangsul dhumateng batos panjenengan piyambak, ingkang manteb pundi. soale kadang pedamelan ingkang mboten dipun antebi, sae menika gampil, mirah, saha sekeca, biasanipun mboten saget lumampah kanthi sae, cilakanipun malah mboten paring manfaat. Suwalikipun, menawi sampun manteb lan seneng, ajenga menika awrat, rekaos, saha awis nanging mesthi saget lumampah kanti sekeca.
Ingkang panjenengan mantebi pundi lajeng dipun lakoni, mboten sah dangu anggenipun menggalih. Menawi taksih bingung kula aturi sholat istikharah utawi nggih njenengan
PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN, lajeng trimah ngajeng-ajeng lan ngganta-ngganta.
(ANA APA-APA KUNCI. LANGKA APA-APA KUNCI. KUWI HAKIKAT SEJATINING SHALAT DAIM)
Rama… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi
Megucap (Rama… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi tujuan lan niyat kula, sageta kalaksanan kanti teguh
Rama… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi tujuan lan niyat kula, sageta kalaksanan kanti teguh rahayu slamet),
merepetisikan ucapan pelindung, , (Rama… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi
pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi
Ora usah percaya, ora nganggo prihatin, ora nganggo sajen, ora nganggo suwe, ……..puwenak
SABDA PERINGATAN BAGI PENGHUNI TANAH JAWA
(Dono 3) Tjoro Notodoko inganggit salir dawuh Gusti aneng watu amung
pancer Gusti Sulo Kang Tenggil Puroso.
WUS TITI WANCINE WARANG DJOWO MANGERTI MARANG ENOTUKE……
sabdadewi said:	May 16, 2015 at 11:07 pm	Sugeng dalu @ Bu Kim,
Wong sing bejo kuwi wacanane yo sing bejo ❤ …
Lha monggo cobi nggubungi pak Setyo Hajar kiyambak, mbok menawi
memahaminya nggih nyuwun sewu ... Boso Jawi ...Meniko)G : Kowe nduwe omah opo ora.....?A : dereng....G : Wah kowe ora iso ketompo nang kenea : Lho kok ngaten.....?G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.a : Ah.. mboten kok, sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.G : Yo malah ora ketompoa : Lho kok ngaten.....?G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.G : Kowe nduwe motor opo ora....?b : Mboten.G : Ora ketompob : Lho kok mboten ketompo ?G : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit.b : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.G : Wah malah ra ketompo....b : lho kok ngotenG : Tempat parkire wis ra cukup.G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?c : Sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahc : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo.....c : Lho kados pundi to....?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.G : Kowé seneng guyon opo ora ?d : Mboten pak, kulo serius nék nyambut gawé.G: Ra' ketompo......d : Waa......kok ngoten?G : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.d : Sak jané nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon.G: Malah ora ketompo.d : Lho kok......G: Engko kowé mung email-emailan sing lucu.......G : Kowé mau mréné numpak opo ?e : Nitih mobilG : Kowé ora ketompoe : Sebabipun ?G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar teruse : Wo, kulo wau namung mboncèng, kokG : Tambah ora ketompoe : Lho, lha kok ... ?G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi !G : Anakmu akèh opo sithik ?f : Kathah pakG : Kowé ora ketompof : Sebabipun ?G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terusf : Lha wong namung anak adopsi, kok.G : Tambah ora ketompof : Lho, lha kok ... ?G : Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawéG : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?h : DèrèngG : Kowé ora ketompoh : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?h : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoh : Lho, lha kok ... ?G : Kowé rak mung arep keminter, to ?G : Kowe ngerti kahanan kantor kéné durungk : DèrèngG : Kowé ora ketompok : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti kantoré ?k : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompok : Lho, lha kok ... ?G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?G : Kowé kerep loro ?m : MbotenG : Kowé ora ketompom : Sebabipun ?G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 geringm : Wah, sakjanipun nggih asringG : Tambah ora ketompom : Lho, lha kok ... ?G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren.G : Kowé biso main Internét ?n : mBotenG : Kowé ora ketompon : Sebabipun ?G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)n : Wah, sakjanipun nggih sagedG : Tambah ora ketompon : Lho, lha kok ... ?G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to? Ngenték-entekké pulsa !G : Kowe waras opo ora?o : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo.......o : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.o : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo......o : Pripun to niki....?G : Mengko aku duwe saingan...........hahahahahahaha.......
Jajalen di titeni...sedina-dinane rika luwih asring nuthuki keyboard nggo aweh postingan nang blog apa nggo pesbuk...??sepurane nek komentar-e inyong ora gathuk...Matur suwun...
sumeh jroning ati/ katitik tyas lan sembada/ marang apngaling Hyang
Hiya ing manungsa sagung/ luwih ing manungsa kardi/ solah bawaning narendra/ kang datan sepi pambudi/ gyanya ngampil ing agama/ kasuciyaning dumadi//
Supaya was cipta ayu/ yuwana manungku manis/ ywa ngenes dulu kahanan/ lalakon dunya puniki/ mung kudu sumanggeng karsa/ karsa-karsaning Hyang Widdhi// Supaya
prabu/ utameng tyas kang pinuthi/ tegese utama sabar/ mring poncabayaning ati/ tinampan sokur lan rila/ legaweng tyas nrus ing budi//
jiwanipun/ ibunta ingkang wus lalis/ lilaa yen wus prayanta/ katiban wahyuning sori/ sira para putraningwang / wanudya putra narpati// Dijelma oleh jiwanya, ibumu
Tuhanmu. …21… //Nanging wenang iku lamun/ tinampan wangsiting Widdhi/ utawa dadi cundaka/ cundakanira Hyang Widdhi/ dipun awas ing sasmita/ jroning jagad
perilaku jiwa. …5… //Ing sarehning dumadining jiwa iki/ wus alus kalawan/ suci sira kudu musthi/ kandel kumandel ing
lakuning rahsa sarehning/ rahseku wus mulya/ kudu musthi lawan eling/ marang kodrating Hyang Suksma//
duka. ≈…8… //Apa dene begja cilaka wus mesthi/ marmanya ing mangkya/ sun gelarken ngisor iki/ yeka ingkang
disebut. …9… //Gung agunge ing begja cilaka wus mesthi/ mung kawan prakara/ gunawan ingkang sawiji/ kasantikan
jelas. …12… //Dadi panggayuh geyonganing ngaurip/ madyaning manungsa/ kanggonan pat prakawis/ arane
disebut. ≈…20… //Wirangharda tegese laraning ati/ kaping pat cuwarda/ durgada pringganing nala// Wirangharda artinya sakit hati, keempat cuwarda, dugarda bahaya hati. …21… //Dhuh ngger srananira ing sawiji-wiji/ bab ponca prakara/ juga yen kataman sakit/ ing badan enggal
S i n o m …1… //Dhuh ngger wasita taruna/ dipun tansah angabekti/ marang Hyang kang murbeng titah/
mring sawijining janma/ lan maneh sira den sami/ jrih narendra dene kanga ran
mangkono dyah utama/ tuhu pinathi sireki/ kinadhepan ing sasama/ sasamanireng dumadi/ lan sira kudu nini/ mituhu anggering guru/ tegese iku rahsa/ dene denira nglakoni/ lumuh wani wuninga lan ngilangena//
mangkono iku nini/ ya bakal pinathi sira/ pinituhu ing sasami/ lan
seadanya. …9… //Iku sayekti gagar/ ping kalih nyunyuda guling/ sandyan nyuda nendra/ nanging yen linali-lali/ babasan tanpa kardi/ katrangane nyuda turu/ samya dipun waspada/ umapane sira nini/ wus baliyut ingkang panggah
pikiranmu. …10… //Den jaka ngluyut supaya (85)/ tan koyup dening pakarti/ ning baliyut kang kaping tiga/ angawisana sanggami/ srana lila ing ati/ manhkene
ngilangna/ duka cipta srana saking wahyaning locananira/ angresepi ingkang sami/ sumewa nadyan nini/ tanpa duka cipta tuhu/ tan widada iku nini/ sadayeku kudu mawa empan papan//
esthining driya utami/ sawe (86) las sampun akir/ ing riris taksih gumrujug/ Langkir windu Kunthara/ di dalem ingkang anulis/ pujanggestri kawula
Jasat kula, sumangga karsa paduka.
manusia??? Wah terus piye iki… hehehehehe…… Nuwun.
Mas Kumitir Ditulis dalam SINOM KONDHA PURNA | 17 Komentar - komentar » SERAT MADAT, MADON, MINUM, MAIN, MALING November 3, 2010 oleh Mas Kumitir Kaserat dening : Kalanindi (Kudapralebda)
SASONO POESTOKO, KARATON SURAKARTA S I N O M Aniteni kang kawruhan, ananing ma-limang sait, ingkang dadi kalakuan, awit mamadat kang dihin, antuke makolehi, ing dasat tanapi kahyun, utawi ceda cuha, ujar lumrah dalem lair, estu tumrap ing patrap kang linampahan.
saking ririh, rada suwe rada murud, raga saru asarang, reged biru ingkang dhiri, riyak jlagra gora godha dadi lara.
Kapindho mamadon ingkang, kinidung direng kinteki, kang becik kalawan mokal, kinawruhan lawan
ingarak lamun tedhak, dhara raga lir bedhidhing, dhadhakane angendhil, dhudhukuh larane wadhuk, dhoke apulang kandhang, dhuh pra mudha kang asandhing, dhengerena maminum dipun kedhadha.
Jejer main kang pinajar, jalentreh ing ujar wajib, jujur mujur ingkang beja,
jayane main pinuji, jumeneng adeging badan antuk jajan.
barang ingkang agung, golek gunem jujugan, gegolonganing wong sugih, ginagapan pager lawan kang tinengga.
nedhak srat puniki, ran Kalanindi Taman Skap Jagasura.
Amarengi dinten Kamis tanggal ping : 19 Besar Be 1832, awit saking keparengipun ingkang karsa dalem pengagenging Wirayodha. Ingkang nedhak serat punika, kaingser dados
KABABAR AKSARA LATIN KIDUNGAN PUNIKA SERAT KINA PRALAMBANG
NGELMI ISLAM INGKANG SEJATI, TUWIN
KERATON DALEM SURAKARTA HADININGRAT KAWEDARAKEN DENING :
R. WIRYA PANITRA KUSUMA DININGRAT,
SURAKARTA Penerbit : TAN KOEN SWI
Sekar Dhandhanggula Tinggalanipun para leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan. Kaping 01 :
Guna duduk pan sirno. Kawedaraken suraosipun makaten : Wonten puji ingkang kanggenipun manawi ing wanci dalu. Inggih punika : mugi-mugi pinaringan teguh,
wanci dalu. Anggadhahi daya : Jim setan, paneluhan sedaya mboten wonten ingkang angrencana : Tiyang ingkang sumedya mendamel piawon tuwin ingkang anggunani sacara dhesti utawi japa mantra, sedaya mboten saget tumomo. Tiyang ingkang sengit dados tresno, bangsanipun pandung sami nebih mboten wonten ingkang sumedyo ngarah dateng kita, tuwin tuju duduk sami cabar. Menggah ingkang katembangaken ana kidung rumeksa ing wengi punika miturut wewatoning ngelmi namung kangge sanepa. Dene sejatosipun inggih punika SANG SABDA KUN (sang guru jati) panjenenganipun wau inggih ingkang rumeksa ing dalu. Tegesipun : SANG GURU JATI wau manawi wanci dalu andum sandang tedha tuwin ingkang mundhi papesthen sadaya lelampahaning manungsa, sarta ingkang anggadhahi daya panguaos ingkang semanten agengipun. Pramila cundhukipun kalian tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi. Menawi ing wanci dalu punika namung perlu anjejeraken cumadhong dhawuh kados pundhi ingkang badhe kita lampahi saben dintenipun. Kenging damel ancer-ancer tekad. Dados ing wancinipun siang punika kantun tumindak ngupaya boga punapa ingkang sampun dados tanggel jawabipun, kanti awas tuwin enget wau. Manawi pangestinipun wau saget gambuh kalian GURU JATI, kita inggih kadunungan daya panguaos kados inggih ingkang kapretalaken ing nginggil. Kaping 02 :
Myang pakiponing merak. Kawedaraken suraosipun makaten : Tuwin saking dayanipun kidung wau, sakathahing penyakit ingkang badhe dhateng lajeng sami wangsul. Sak kathahing ama ingkang andadosaken karibetan ing lelampahan sami sumingkir tebih. Sedaya wau namung anggadhahi raos welas lan asih. Saupami wonten ingkang badhe sumedya anamani dedamel, inggih sampun ndilalah mesti lepatipun, saupami kengingo inggih mboten kraos punapa-punapa. Pepindhanipun kados dene kapuk dumawah wonten tosan. Saupami kenging wisa saget tawar. Saupami kepethuk sato kewan ingkang galak inggih nboten purun mangsa, kewang wau dados tutut.
Punapa dene manawi ngambah ing wit-witan ingkang angker, tuwin siti ingkang sangar inggih lajeng dados cabar. Samanten agengipun daya panguosipun kidung sak lampah-lampah kita tansah jinangkung ingkang wilujeng ing kawilujengan sarta kaleresan. Wondene inkang katembungaken songing landhak, guwaning wong lemah miring myang pakiponing merak, punika namung pralambang, miturut wewaton ngelmi. Tegesipun : anedhahaken wiwitanipun dumadosanipun manungsa, lantaran saking kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung).
Katranganipun : Bapa anggenipun anitisaken wiji dhateng biyung korud dening kama wonten salebeting mani, madi, wadi tuwin maningkem. Ingriku punika anggenipun sang Hyang Maha Suci amardeng titah. Nanging wiji wau taksih dumunung ing nukat Gaib awujud cahya wening.
Kawedaraken suraosipun makaten : Pagupakaning warak sakalir,
Wijining manungsa wau sagetipun dados wujut asalipun saking daya warni-warni kadosto.
- Tuwin anasir ALLAH wolung prakawis inggih punika : ingkang sekawan prakawis dados prakawis anasiring badan kang alus. 1. Surya, 2 Candra, 3 Kartika, 4 Swasana. Dene ingkang sekawan Prakawis dados anasiring badan kuwadhagan, 1 Geni, 2 Angin, 3 Banyu, 4 Bumi. Yen winaca ing segara asat,
Ingkang makaten punika namung paribasan, katranganipun : Sedaya anasir wau namung kapendhet sarinipun, saking daya panguaosipun SANG SABDO KUN, utawi namung kasabdaaken kemawon sampun saget dados. Temahan rahayu kabeh,
Katranganipun : Satunggal-satunggaling anasir wau, dumadosipun dados praboting manungsa kalayan sampurna. Apan sari rahayu,
Katranganipun : Lajeng saget wujud janggerenganing sariro. Ingideran kang widodari,
Katranganipun : Sasampuning wujud Janggerenging sariro, lajeng kapanjingan 5 prakawis inggih punika, 1. NUR, 2 RAHSA, 3 ROH, 4 NAPSU, 5 BUDI. Rineksa malaekat,
Katranganipun : Malaekat ingkang rumeksa salebeting badan punika miturut wewaton ngelmi cacahipun wonte 4, dene lenggahipun wonten.
4. Ngijroil lenggahipun wonten ing daging. Sakathahing rasul,
Tegesipun : Tuwin rineksa sakathahing utusanipun Gusti Allah.
Dene ingkang ingaken utusan punika, katranganipun RASUL, menggah raos ingkang dumunung ing manungsa, punika peranganipun wonten 3 golongan.
1. RAOS SEJATI, dumunung satelenging manah kawastanan : Rahsaning Sukma. Inggih punika ingkang dados pangretosan tumpraping GAIB. 2. RAOS KADIM, Dumunung ing MANAH, dados raos pangraos, inggih punika ingkang saget ambedaaken LERES tuwin LEPAT. 3. RAOS NJAWI, Dumunung wonten PANCA DRIYO. Inggih punika pucuking driji saget anedhaakena barang kasar tuwin alus. TUTUK saget ngraosaken legi gurih GRONO saget angraosaken wangi tuwin bacin, NETRO saget angraosaken padhang tuwin peteng, KARNO saget angraosaken suwanten sora tuwin lirih. Pan dadi sariro tunggal,
Tegesipun : sadoyo wau dumunung dados satunggal wonten ing badaning manungsa. Wondene ingkang katembungaken : ATI ADAM UTEGKU BAGENDHO ESIS punika kateranganipun anerangaken gelaran mumukaning prabot kita. Ati Adam utegku bagenda Esis,
Kadosta : ATI ADAM Tegesipun : Ati punika asilipun saking titipanipun biyung. Saget dados ratuning badan , manawi kurang satiti saget dumawah sangsara lelampahanipun.
1. ATI SANUBARI. Pakartinipun kangge angrimati kawruh pancadriya utawi kangge angraos-raosaken. 2. ATI SIRI. Pakartinipun anuwuhaken karep ingkang dereng kawedal krentek utai niat. 3. ATI MAKNAWI. Pakartinipun anuwuhaken raosing pangertosan dhateng GAIB (karsa ingkang wiwitan).Ingkang makaten wau dipun sanepaaken NABI ADAM inggih dados manungsa ingkang wiwitan. Wondene UTEGKU BAGENDHO ESIS tegesipun : uteg punika asalipun saking titipanipun biyung kenging kangge mikir-mikir utawi imbang-imbang sedaya lelampahan ingkang badhe kita lampahi sageta katetepan iman eling. Dados makaten punika dipun sanepaaken BAGENDHO ESIS inggih katetepaken iman eling, saget dados panutanipun para nabi. Pangucapku ya Musa,
Tegesipun : Pangandika asalipun saking jantung, ewodene manawi saget sampurna, inggih dumugi ing insan kamil (dumununging pagesangan ingkang leres) ingkang makaten punika dipun sanepaaken NABI MUSA, inggih tansah mundhi dhawuh pangandikaning ALLAH, lajeng saget dados panutanipun tiyang golongan bani Israel saking tanah mesir dateng tanah kenangan. Namung saking dayaning pangandikanipun kemawon, lajeng saget dipun pitados ing tetiyang kathah. Kaping 04 :
bagendho Ngusman. Kawedharaken suraosipun makaten: Napasku nabi Ngisa linuwih,
Tegesipun : napas menika dados tetangsuling badan , asalipun saking anasir angina mahanani 4 perkawis inggih punika : 1. NAPAS 2. ANPAS 3. TAN NAPAS 4. NUPUS. Menawi kita saget anggumelengaken lampahing napas ingkang saking lebet utawi njawi, saestunipun saget anuwuhaken kanyataning karsa ingkang linagkung. Ingkang makaten wau kaupameaken kados dene NABI NGISA inggih dados tetangsuling agami. Nabi Yakub pamiarso ningwang,
Tegesipun : Nabi Yakup punika satunggaling nabi ingkang tetep pangabektinipun dating Gusti Alla sarta tansah remen niling-nilingaken sasmita dhawuhing pangeran. Amila dipun sanepaaken pamiarsa kita, ing sasaget-saget kita ugi kepareng aniling-nilingaken dhateng piwulang ingkang sae utawi samitaning pangeran. Yusuf ing rupaku mangke,
Tegesipun : Nabi Yusup punika lelampahanipun wiwit alit nandang papa sangsara jalaran kenging panganiaya, namung sangsaranipun wau namung dados sarananing kaleresan. Inggih punika lajeng saget jumeneng adipati wonten negari Mesir. Pramila dipun sanepaaken rupi kita, amargi rupi punika, dados warananing warna. Dene warna punika dados warananing GAIB.
Dados rupi kita kita punika sadaya dados warananing gaib ingkang linangkung utawi titipaning Allah. Nabi Dhawud swaraku,
Tegesipun : Nabi Dhawud punika wiwit alit namung dados juru pangen mendha. Katarik saking kamursidanipun tuwin swaranipun sae, lajeng saget jumeneng Nabi utawi ugi jumeneng nata. Pramila dipun sanepaaken swara kita, amargi swara kita punika inggih dados kanyataning gaib. Jeng Soleman kasekten mami,
Tegesipun : Kanjeng Nabi Soleman punika inggih jumeneng nabi inggih jumeneng nata. Kagungan kasekten ingkang linangkung inggih punika : Dipun luluti para nata ing sakiwa tengenipun, sarta para wadya balanipun sadaya sami setya tuhu sumungkem ing gusti. Namung katarik saking pangaribawanipun sarta kawicaksananipun pramila dipun sanepaaken kasekten kita. Amargi kita menika sejatosipun inggih gadhah kasekten kadosdene kanjeng Nabi Soleman wau. Inggih punika bilih kita saget gambuh kalian GAIB. Nabi Ibrahim nyawa,
Tegesipun : Nabi Ibrahim punika satunggaling nabi ingkang santosa kapitadosanipun dumateng gusti Allah . salampah-lampahipun namung mituhu dhateng dhawuh pangandikaning Allah . Pramila dipun sanepaaken nyawa kita. Amargi nyawa wahananing SUKSMA dene SUKSMA punika dados kanyataningsun, dados inggih kedah gegandengan loroning atunggal supados saget gesang ingkang kaleresan. Idris ing rambutku,
Katranganipun : namung anedahaken bilih rambut punika asalipun saking titipanipun Bapa. Bagendho Li kulit ingwang,
Katranganipun : namung anedahaken bilih kulit punika asalipun saking titipanipun Bapa. Getih daging Abubakar Ngumar Singgih,
Katranganipun : namung anedahaken bilih getih tuwin daging punika asalipun saking titipanipun BIYUNG. Balung bagendho Ngusman,
Katranganipun : namung anedahaken bilih balung punika asalipun saking titipanipun Bapa. Kaping 05 :
Katranganipun : namung anedahaken bilih sungsum punika asalipun saking titipanipun BIYUNG. Kang minangka rahayuning angga,
Tegesipun : sungsum punika ingkang andadosaken kesegeraning badan. Ayub minangka ususe,
Katranganipun : namung anedahaken bilih usus punika asalipun saking titipanipun BIYUNG. Nabi nuh ing jejantung,
Tegesipun : Nabi Nuh punika dados plawanganing Allah nalika andhawuhaken jagad badhe dipun kelem. Pramila dipun sanepaaken jantung amargi jantung punika ugi dados plawanganing dhawuhipun sang Guru Jati utawi anedhahaken bilih asalipun saking titipanipun biyung. Nabi yunus ing otot mami,
Katranganipun : namung anedahaken bilih otot punika asalipun saking titipanipun BAPA. Netraku ya Mukammad,
Tegesipun : Namung anedhahaken bilih salebeting netro ingkang pethak punika wonten gaibipun awujud CAHYA. Kawastanan : NUR MUKAMMAD, inggih punika ingkang minangka awasing paningal. Panduluku rasul,
Tegesipun : naming anedhahaken bilih raos punika lenggahipun wonten ing netra ingkang cemeng. Katitik saking emating raos lajeng kiyer-kiyer. Katranganipun : Rasul punika utusan. Menggahing ngelmi ingkang ingaken utusan punika raos. Pinayungan Adam sarak,
Tegesipun : Jabang bayi punika bilih badhe lair anampeni prajanjian dening Allah.utawi kinucungan ing wewaler. Katranganipun : Benjing tumindakipun wonten ing alam donya manawi purun angestoaken dhawuhipun Gusti Allah inggih badhe manggih wilujeng sak lami-laminipun. Nangin manawi namung miturut pambujuking sadherek sekawan gangsal pancer inggih badhe nandhang papa sangsara sak lami-laminipun. Sampun pepak sakathahing para nabi,
Tegesipun : Sedaya ingkang dipun gelaraken ing nginggil wau, sampun jangkep praboting manungsa, ngalempak dados satunggal, awujud jenggerenging Jabang bayi. Kaping 06 :
Kinarya dus rara tuwa angles rabi,
Wong edan nuli waras. Kawedaraken suraosipun makaten : Wiji-sawiji mulane dadi,
Tegesipun : Manungsa punika asalipun saking wiji satunggal, inggih punika gesang ingkang jumeneng pribadi. Apan pencar saisine jagad,
Tegesipun : Lajeng saget pencar (tumangkar) dados pinten-pinten ewu angebaki jagad. Punika asalipun naming peranganing satunggal. Kasamadan dening date,
Tegesipun : Gesanging titah punika sedaya kasamadan dening dating pangeran. Kang maca kang angrungu,
Tegesipun : tiyang ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan punika, sedaya sami angsal sawab wilujeng sak lampah-lampahipun. Katranganipun : sedaya wau bakunipun kita kedah pitados ingkang saestu, bebasanipun sapatemon-tinemenan, amargi ing atasipun gusti Allah manawi sumedya mitulungi dhateng kawulanipun punika sanadyan mawi sarana wujud punapa kemawon, saestunipun inggih anggadhahi daya utawi sebab. Nanging manawi tiyang ingkang pitados kados makaten punika, namanipun tiyang ingkang ngelminipun saweg setengah.Dene menawi tumprap tiyang ingkang sampun pana dateng gaib, kapitadosanipun punika boten kandeg namung wonten ing warono, nanging perlu macung piyambak,
Tegesipun : serat kidungan wau, manawi kawategaken ing toya, lajeng kasemburaken idunipun, toya wau anggadhahi sawab manawi kaangge siram ing prawan ingkang sampun kasep, lajeng tumunten saget angsal jodho. Manawi kangge siram tiyang ingkang sakit ewah, nggih tumunten saras. Katranganipun : tumprapipun tiyang ngelmi ingkang katembungaken kidung puika sanepanipun SANG GURU JATI. Amila daya wau inggih kapendhetaken saking panguaosing sang guru jati. Dados langkung perlu punika sageda gambuh kaliyan sang GURU JATI supados saged ngampil panguaosipun. Kaping 07 :
suraosipun makaten : Lamun ana wong kadhendho kaki,
Tegesipun : paring pangertosan dhateng tiyang anem, mbok menawi wonten tiyang ingkang kadhendho ing nagari. Kateranganipun : tiyang ingkang ukum dhendha . Wong kabonda lan kabotan utang,
Tegesipun : sarta tiyang ingkang kabonda prakawis pulisi, tuwin tiyang ingkang kekathahen sambutan nanging ngrekaos panyauripun. Yogya wacanen den age,
Tegesipun : tiyang ingkang kataman wau tumuntena maos serat kidungan wau . Katranganipun : ingkang kawaos naming pujian ingkang angka 1, nanging manawi tiyang ngelmi langkung perlu Sang Guru Jati. Ing wanci tengah dalu ping selawe,
Tegesipun : anggenipun maos wau ing wanci tengah dalu kalayan ririh-ririh kemawon, rambah kaping selawe. Katranganipun : manawi lampahipun tiyang mangesti Sang Guru Jati menika mboten perlu mawi sarana ucap-ucapan, nanging sampun kacekap wonten ing niyate mawon. Sarana angulataken lebet wedaling napas ingkang ngantos angler utawi kasupen. Luar ingkang kabanda,
Tegesipun : Manawi katrimah ing pamujinipun tiyang ingkang kabanda wau saget luar. Katranganipun : saget dipun luar wau inggih saking saran reko daya , nanging reka daya punika wau sampun kaparingan berkah ing Allah. Dados inggih saget antrenyuhaken penggalihanipun nagari. Kang kadendha wurung,
Tegesipun : sata upami tiyang ingkang kadhendha inggih saget wurung. Anglis nuli sinauran mring Yang Suksma,
Tegesipun : Tuwin upami tiyang ingkang kekathahen sambutan wau, inggih lajeng dipun sauri dening Allah. Katranganipun : Gutsti Allah anggening nyauri sambutaning tiyang punika saestunipun inggih mawi warono ing tiyang sanes ingkang gadhah arta katrenyuhaken manahipun lajeng amelasi lajeng paring arta dhateng ingkang nyambut wau, lajeng kenging kangge nyauri. Kang agring dadi waras.
Katranganipun : upami tiyang ingkang ketaman sakit, inggih lajeng dados saras. Katranganipun : sagetipun saras wau saestunipun inggih mawi sarono jampi nanging jampinipun sampun angsal berkah. Kaping 08 :
Duk aneng kali jaga. Kawedharaken suraosipun makaten : milanipun sinten ingkang saget anglampahi dhateng wigatosing ngelmi, keparenga methak kawan dasa dinten, menawi kirang sedinten sedalu lajeng ngeblenga. Salebeting nglampahi wau, manawi wungu sare kaangkaho wanci jam 4.30 enjing. Ing saben dintenipun kadamel ajeg. Punapa malih sak tindak-tanduk kita, katingalo ingkang narimo kanti sabar penggalih, naming sumarah ing sak keparengipun. Sarana tumindak ingkang makaten punika, manawi temen-temen inggih saget tinarimah dening Allah, saget kadumugen punapa ing pangestinipun sarta kenging kagem mitulungi dhateng karibetaning sanak sederek, putra wayah tuwin sane-sanesipun. Ingkang makaten wau katarik saking sawabing ngelmi ingkang sampun dipun lampahi sarta sampun dipun anggit kanjeng Sunan nalika wonten dhusun KALIJAGA. Menggah ngelmi ingkang saget wiyar tebanipun kenging kaagem mitulungi ing karibetan warni-warni wau. Dene golonganing ngelmi ingkang kados makaten punika, sagetipun manjing anggadhahi daya
Rahayu ing payudan. Kawedharaken suraosipun makaten : Lamun arsa tulus nandur pari,
Tegesipun : wondene manawi badhe nenanem pantun sagetipun lestari wilujeng mboten katrajang ama. Puasa a sawengi sadina,
Tegesipun : Nglampahana siam sadinten sadalu boten dhahar punapa-punapa. Iderana galengane,
Tegesipun : ing saderengipun pantun katanem sasampunipun sadinten mboten dhahar, dalunipun lajeng ngiderana galengan sabin.
Katranganipun : raosing penggalih ingkang meleng panyuwunipun. Wacanen kidung iki,
Tegesipun : kanthi amujia, dene pamujinipun , mirsanana sekar nomer : 1. Kabeh ama pan samya wedi,
Tegesipun : kadadosan sak kathahing ama lajeng mboten purun angrisak taneman pantun. Yen sira lunga aprang,
Tegesipun : saupami kita badhe mengsah perang. Wateken ing sekul,
Tegesipun : puji wau kawatekna ing sekul kadamela tigang pulukan lajeng kadhahar . Mungsuhira sirep datan nedya wani,
Tegesipun : anggadhahi sawab mengsah kita wau lajeng rumaos giris sami sirep mboten wanton / mboten wonten ingkang sumedya anglawan. Rahayu ing payudan.
Tegesipun : boten saestu peperangan ing wasana wilujeng sedaya. Kaping 10 :
Tegesipun : wonten kidung punika sejatosipun inggih Ki ARTATI.
Katranganipun : ingkang dipun wastani kidung punika sang sabda, inggih karsa ingkang linangkung utawi dhawuh pangandikaning Pangeran. Sapa weruh reke araningwang,
Tegesipun : sinten ingkang mangertos nama kita, (kidung) nalika kita taksih jumeneng ing ngare.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ngare punika miturut wewaton ing ngelmi wonten ing BETAL MUKARAM. Miwah duk aneng gunung,
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken redi menika miturut wewatoning ngelmi BETAL MAKMUR. Kisamurta lan ki Samarti,
Tegesipun : inggih punika sampun awujud kempalipun ki Samarta, kaliyan ki Samarti. Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ki Samarta punika ingsun. Dene ki Samarti punika
ILAPI, inggih punika wujuding ANASIR SEJATI. Warananipun ingsun. Ngalih aran ping tiga,
Tegesipun : Saben pindah panggenan santun nama, ngantos rambah kaping tiga. Katranganipun: inggih punika jumenenganipun wonten TRILOKA. Tegesipun : panggenan tetiga ingkan manunggal, kadosta : wonten ing BETAL MAKMUR anggadhahi praban piyambak, wonten ing BETAL MUKARAM santun paraban,tuwin wonten ing BETAL MUKADAS ugi santun paraban malih. BETAL MAKMUR jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati. BETAL MUKARAM jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati. BETAL MUKADAS jumeneng ana ing kemaluaning adam. Kang ana sajroning kemaluan iku pringsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib,
ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajatining sipatIngsun. Arta daya tengsun,
Tegesipun : wonten ing Bental Mukaram parabanipun ARTA ingkang dipun sanepaaken arta punika pangretosaning kawicaksanan.
Daya tengsun tegesipun jumenengipun wonten ing BETAL MUKADAS dipun parabi daya ingkang dipun sanepaaken daya punika ingsun ingkang kuwasa utawi WISESA. Dene kanyatanipun anggadhahi daya kuwasa damel gesanging manungsa. Araningsun duk jejaka,
Tegesipun : paraban kita (kidung) nalika taksih jaka.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken Jaka punika , nalika wiji taksih dumunung ing bapa, dereng katetesaken ing biyung. Ki artati mengko araningsunngalih,
Tegesipun : inggih punika KI ARTATI (karsa ingkang linangkung) nanging sareng sampun katitisaken, lajeng santun asma/paraban. Sapa wruh araningwang,
Tegesipun : sinten ingkang mangertos sejatosing nami kita (kidung) wau. Katranganipun : inking dipun parapi Arta Daya, Artati, punika wujudipun namung satunggal mboten sanes : inggih namung ingsun. Pepindhanipun kados dene sesebutan sang NATA, inggih punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing sitinggil”SANG PRABU” punika ratu ingkang saweg jumeneng ing pandhapi “SRI NARENDRA” punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing kedhaton. Sesebutan tiga wau inggih ingkang dipun sebut inggih namung satunggal utawi anggadhahi teges ANERANGAKEN KUWAJIBANIPUN. Kaping 11 :
Adoh panggawe ala. Kawedharakensuraosipun makaten : Sapa weruh kembang tepus kaki,
Tegesipun: sinten ingkang saget mangertos dhateng tepa sariro.
Katranganipun : tumindak ingkang kanti ukuran raosing kamanungsan. Sasat weruh rek ke artadaya,
Tegesipun : prasasat saget sapatemon kaliyan sang guru jati piyambak.
Katranganipun : tumindak ingkang mawi tepo sariro punika asalipun saking daya pakartining sang guru Jati (ingsun). Tunggal pancer ing uripe,
Tegesipun: manungsa sak jagad punika panceripun namung satunggal, inggih punika ingsun kang nglimputi kahanan jati.
Katranganipun : raosing manungsa punika sageta rik-tinarik satunggal kaliyan satunggalipun dados sami. Sapa wruh ing panuju,
Tegesipun : sinten ingkang saget nuju kareping sanes.
Katranganipun : upami tiyang ungkang nami A katamuan tiyang nama B pun B wau anggenipun mara tamu namung lugu katarik saking sayahipun tuwin kalaib (kaluwen), amargi mentas saking kekesahan, ewodene mboten purun nembung punapa-punapa. Ingkang gadhah griya pun A mangertas dhateng pasemoning tamunipun, lajeng gita-gita anggenipun anyugata wedang, panganan tuwin sekul. Pun B inggih lajeng ngrahapi lajeng katingal binger, rumaos nikmat sanget anggenipun dhahar, dados pasugatan wau katrimah sanget. B lajeng pamitan wangsul. Menggah pakartinipu A anggenipun anyugata mboten sarana ditembungi, sarta mboten amengku pamrih. Punika ingkang dipun wastani nuju kareping sanes, tuwin tumindak sanes-sanesipun ingkang sairib makaten wau. Sasat sugih pagere wesi,
Dene katranganipun : tiyang ingkang sampun lebet luangipun, inggih punika tiyang ingkang tumindakipun kerep anyaeni dhateng ing sanes ingkang mboten amengku pamrih (tumindak kautaman) sak lampah-lampahipun mesti tansah jinangkung ing kaleresan. Dados penggalihipun tansah teteg kemawon. Rineksa wong sak jagad,
Tegesipun : tiyang ingkang pangangen-angenipun wiji sae, sarta karsa tumindak kautaman punika uwohing pandamel sae wau, ing sakenggen-enggen tansah dipun tresnani ing sanes. Lamun dipun apalna,
Katranganipun : ingkang dipun apalaken punika pujian ingkang kawrat ing sekar angka 1. Kidung iku den tutug sedasa wengi,
Tegesipun ing saben dalu angapalaken pujian wau. Adoh panggawe ala.
Katranganipun : saklampah-lampahipun saget sumingkir saking pandamel awon. Kaping 12 :
Lan rineksa dene hyang. Kawedaraken suraosipun makaten : Punapa malih sak lamapah-lampahipuntansanh jinangkung dening pangeran. Sarta saget dumugen punapa sedyanipun, tuwin linulutan ing sasami. Tumprap ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan wau. Anggadhahi sawab, saget amilujengaken badanipun, wondene menawi mboten saget maos, inggih karimata kemawon inggih sampun anggadhahi sawab wilujeng. Langkung-langkung bilih kersa anglampahi TARAK BROTO. Sawabipun saget sempulur anggening ngupajiwa, sarta tansah jinangkung dening pangeran. Kaping 13 :
Aran sekar jempina. Kawedharaken suraosipun makaten : Kang sinedya tinekan hyang Widi,
Tegesipun : puapa ingkang dipun gayuh saget kadumugen.
Katranganipun : Ingkang dipun wastani penggayuh punika betahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa. Kang kinarsan dumadakan kena,
Tegesipun : inggih sampun dilalah kersanipun ing saben dinten kerep kalegan. Tursinihan pangerane,
Tegesipun : Punapa malih ugi jinangkung ing pangeranipun.
Katranganipun : ingkang dipun wastani penggayuh punika kabetahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa. Tumindak ingkang tansah kaleresan punika tegesipun saking berkahing pangeran. Najan tan weruh iku,
Katranganipun : tiyang punika sanajan dereng mangertos gelaring ngelmi ( asal wijining manungsa). Lamun nedya muja semedi,
Tegesipun : lamun niyat nindaaken muja semedi.
Katranganipun : seserepanipun wau namung mligi seserepan tumindak muja semedi. Sasaji ing sagara,
Ingkang mekaten punika naming pasemon, dene katranganipun, jumenengipun hyang Pramana wonten ing betal makmur. Saget amikani alam Panca Maya. Dadya ngumbareku,
Katranganipun : ingkang dipun wastani ngumbara punika lenggahing hyang pramana wonten ing Bental Mukaram. Ing wusana lajeng jumeneng ing Betal Makmur. Kadosanipun oncat saking palenggahan. Dumadi sariro tunggal,
Katranganipun : melenging pramana kajumbuhaken kaliyan weninging karsa, gumeleng dados satunggal. Saget mahanani kabikaing raos lajeng katingalipun sang GURU JATI . Tunggal jati swara awor ing artati,
Katranganipun : Sang Guru Jati wau inggih punika sang sabda sarta inggih karsa ingkang linangkung. Aran sekar jempina.
Katranganipun : anedhahaken bilih sang guru jati punika kenging kawastanan sesekaring jampi ingkang mesti saget anyarasaken. Kaping 14 :
Anom tan kena tuwa. Kawedharaken suraosipun makaten : Semahira ingaran senjari,
Tegesipun : ingkang minangka kancuhanipun dipun wastani rahsa.. inggih punika rahsaning suksma. Melu urip lawan melu pejah,
Tegesipun : rahsa punika inggih kangge nalika gesang utawi ugi kangge benjing nalika pejah.
Katranganipun : nalika gesang rahsa punika dados angertosan ingkang gaib-gaib. Wondene benjing manawi pejah, rahsa punika dados katetepanipun kayektosan. Dumunung ing rasa jati. Tan pisah ing saparane,
Tegesipun : dados dhateng ing pundi kemawon rahsa wau ugi tumut boten pisah. Pari purna satuhu,
Katranganipun : tiyang ingkang tumindakipun kanthi landhesan raosing kamanungsan, punapa ngakunipun saget wilujeng. Anirmala waluya jati,
Tegesipun : ing wusana saget suci utawi saras lair batosipun. Kena ing kene kana,
Tegesipun : kapitadosan ingkang makaten wau kenging kangge gesang donya tuwin ing akir. Ing wasananipun,
Tegesipun : dene kedadosanipun boten sanes inggih namung jumenengipun pribadi (sejatining ingsun). Cahya ening jumeneng ing artati,
Tegesipun : ing alam ngriki ugi wonten cahyo wening kang katingal. Anom tan kena tuwa.
Tegesipun : boten anem tuwin boten saget sepuh, namung langgeng kawontenanipun. Kaping 15 :
Aran sang hyang jati Iya sang artati,
Yeku sang arta daya. Kawedaraken suraosipun makaten : Panunggale kawula lan gusti,
Tegesipun : inggih mekaten menika ingkang dipun wastani ngempale kawula-gusti. Nila ening arane duk gesang,
Tegesipun : wekdal gesang wonten ing ndonya, tumprap kabikaing raos kaweningan punika mesthi saking pitulunganing cahya. Duk mati nila arane,
Tegesipun : nanging manawi wonten ing jamane pejah mboten perlu dipun pitulungi dening cahya. Lan suksma ngumbareku,
Katranganipun : ingkang katembungaken suksma ngumbara punika konosipun ingsun, inggih punika wujudipun satunggal saget angebaki jagad, ing pundi dunung kita ing griku wonten. Ing asmara mung raga yekti,
Tegesipun : sejatosipun tumprap kaalusan, inggih punika ingkang mengkoni raga.
Katranganipun : ingsun punika ingkang dados guruning raga, tuwin pangeraning raga. During darbe paparab,
Tegesipun, ingsun wau nalika wijining manungsa dereng katitisaken, ugi dereng anggadhahi paraban, amargi taksih nunggil kaliyan GUSTI ALLAH, dados ingkang wonten namung gesang pribadi. Awayah bisa dedolanan,
Tegesipun : manawi sampun dumugi ing titi mangsanipun , ingsung wau katinggal dados lantaraning wiji. Bapa saweg anggadhahi karsa nitisaken wiji dhateng biyung. Aran sang hyang jati Iya sang artati,
Tegesipun : saksampunipun wiji wau dumados ing guwa garbaning biyung ingsun wau kenging dipun wastani SANG YHANG JATI, sang ARTATI, arta tuwin daya, inggih punika
milanipun asma karya utawi daya , punika tumprapipun gesang ing akir dados wisa.
Katranganipun : tujuawing tiyang pejah punika menawi mangerandhateng wujudipun ingsun, naminipun kesasar (dados wisa). Mangkya amartani,
Tegesipun : tumprapipun gesang ing donya manawi mangeran dhateng daya punika gesangipun dados utami (dados marta). Kosok wangsulipun ingkang utami dados kesasar. Ingkang makaten punika sageto nata tumindakipun, sampun ngantos salah penampi utawi kerem. Duk lagya aneng gunung,
Tegesipun : Nalika wijining jabang bayi saweg dumados ing Betal Makmur asmanipun santun sang Hyang Jati, amargi bapa dereng anitisaken dhateng biyung. Nyi Pancari lunga ngetan,
Katranganipun : rahsanipun lajeng jumeneng wonten ing BETAL MAKADAS inggih punika campuhing kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung) wijinipun lajeng dumunung ing maningkem. Ki Artati nurut gigiring Merapi,
Ingkang dipun sanepaaken gigiring merapi punika ula-ula.
Katranganipun : redi Merapi punika redi latu miturut hakekating ngelmi latu punika erah.Dene lampahing erah ingkang punika medal ing ula-ula. Pramila saksampunipun wiji tumitis ing biyung wonten saklebeting mani, madi, maningkem, rahsa ingsun lajeng lumampah minggah nurut ula-ula. Anulya mring sundara.
Ingkang dipun sanepaaken sundara punika guwa garbaning biyung (wadah bebayi) dunungipun wonten ing tengah-tengah antawisipun Betal Mukadas kaliyan Betal Makmur. Mila wiji wau lajeng wadhag bayi. Kaping 17 :
Ingkang makaten punika SU ALAN tegesipun cipta utawi budi. Susuh angina ngendi nggone,
Pitakenan punika katranganipun jantung. Lawan galihing kangkung,
Katranganipun Suksma. Wekasane langit jaladri,
Katranganipun : soroting cahya sumrambah ing njawi tuwin ing lebeting sipat kita, dene wekasane jaladri katranganipun segara jinem (panca maya). Isine wuluh wung wang,
Katranganipun Angen-angen. Lan gigire panglu,
Katranganipun : dat ing pundi-pundi wonten. Tapaking kuntul anglayang,
Katranganipun angen-angen. Manuk miber uluke ngungkuli langit,
Katranganipun angen-angen. Kusuma jrah ing tawang.
Kuda ngrap ing pandengan. Kawedharaken suraosipun makaten : Ngambil banyu apikulan warih,
Katranganipun : raos inggih punika tiyang ingkang marsudi dhateng kaleresan kedah sampun pawitan sageta wening penggalihe. Kodhok ngemuli lenge,
Katranganipun nyawa; inggih punika gesange raga saestunipun saking nyawa. Miwah kang banyu den kum,
Katranganipun : katentreman inggih punika tiyang ingkang anggayuh dhateng katentreman kedah angempali guru-guru ingkang sampun sampurna ngelminipun. Myang dahana murub kabesmi,
Katranganipun : kanepson inggih punika tiyang ingkang saget duka lajeng dipun aduli supados saya sanget. Bumi pinetak ingkang,
Katranganipun : jisim kapendhem ing siti inggih punika dumadose anasir bumi mahanani raga. Wawono katiyub,
Katranganipun : lebet wedaling napas punika katarik dening swasana. Tanggal pisan kapurnaman,
Katranganipun : roh ilapi inggih punika kaweninganing manah punika manawi angsal pitulunganing roh ilapi. Lajeng sami sanalika, saget gadhah pangertosan ingkang linangkung. Yen anenun sentek pisan anigasi,
Katranganipun : wenganing raos inggih punika suraosing raos ingkang wening punika saget ameca ingkang mesthi cocog tumrap badhe kedadosanipun. Kuda ngrap ing pandengan,
bajra. Kawedharaken suraosipun makaten : Ana kayu apurwa sawiji,
Katranganipun : kayu sajaratul yakin. Wit buwana epang keblat papat,
Katranganipun : jumenegipun suksma kaliyan raga, kanthi prabotipun sekawan inggih punika : kandha, warna, ambu, rasa. Agodhong mego rumembe,
Katranganipun : dumununging napsu wonten ing badan sakojur. Aprada paku kuwung,
Katranganipun : hyang Pramono. Kembang lintang salaga langit,
Katranganipun : cahya ingkang alit-alit. Semi andaru kilat,
Katranganipun : panunggilanipun cahya. Woh surya lan tengsu,
Katranganipun : cahya ingkang ageng (roh ilapi tuwin lintang johar). Asirat bun lawan udan,
Katranganipun : toya gesang, saget anggesangi raosing panca driya. Apapucak angkasa bungkah pratiwi,
Katranganipun : kempaling jiwa tuwin raga saestunipun daya dinaya. Oyote bayu bajra.
Katranganipun : napas punika dados tetangsuling raga. Kaping 20 :
Katon tengahing tawang. Kawedharaken suraosipun makaten : Wiwitane duk anemu candi,
Katranganipun : anedhahaken purwaning dumadosipun manungsa punika wiwitanipun saweg awujud cahya wening kawastanan NUKAD GAIB; Tegesipun : wiji ingkang taksih samar. Gegedhongan miwah mawarangkan,
Tegesipun : kadadosaning sipat punika asalipun saking golong-golongan, inggih punika : sipating kaalusan saking anasir sejati, dene sipating kuwadhagan saking anasir. Sih ing hyang kabesmi kabeh,
Tegesipun : kedadosan ingkang makaten wau mboten wonten manungsa ingkang sumerep. Yen weruh apurwane dadi,
Katranganipun : namung wonten seserepan dhateng purwaning dumados, punika dudununganipun namung pangertosan. Candi sagara wetan,
Ingkang dipun upameaken makaten wau katranganipun surya. Ing ngobar karuhun,
Katranganipun : wiwitanipun wonten sipat inggih punika : anasir sejati wau kataman soroting cahyo nukad gaib, lajeng mahanani sipating kaalusan awujud cahya, kawastanan roh ilapi. Sapareke kang jumeneng mung artati,
Tegesipun :sinten ingkang jumeneng ing cahya wau, sejatosipun mboten sanes inggih namung ingsun. Katon tengahing tawang.
Tegesipun : saget katingal sarana netra kaalusan dumunung satengahing tawang. Kaping 21 :
Sandhi-candhi sagara. Kawedaraken suraosipun makaten : Gunung agung segara serandil,
Katranganipun : andahaken pamarsudi dhateng kawruh ingkang linangkung ingkang mboten kenging dipun saranani ngakal tuwin nalar, nanging kedah kagandengan kaliyan wahyu. Punika pancen ngrekaos sarta langkung ngrungil. Langit ingkang amengku buwana,
Katranganipun : dununging kawruh kawicaksanan punika saget amengkoni sawarnaning kaperluan. Kawruhana ing ngartine,
Tegesipun : sadaya wau mangertos saking tegesipun. Gunung segara umung,
Katranganipun : ubaling pancadriya ingkang tansah angambra-ambra. Guntur sirna amangku bumi,
Katranganipun : nyirep ubaling pancadriya sampun ngantos tuwuh gagasan sakedhik kemawon. Duk kang langit buwana,
Katranganipun : sadaya wau kakukut dados satunggal, jagad agung ginulung ing jagad alit. Dadya weruh iki,
Tegesipun : manawi mangertos dhateng ing nginggil wau nggih ugi ngertos dhateng lampahing mangesthi (muja semedi) wonten ing satelenging cipta. Lajeng saget anuwuhaken kanusing kaalusanipun. Mangasrama ing gunung agung sabumi,
Katranganipun : Anedhahaken lenggahipun muja semedi punika kedah anjumenengaken wonten ing BENTAL MAKMUR. Sandhi-candhi sagara.
Katranganipun : lajeng saget amikani kawontenaning alam : pancabaya ingkang isi wewujudanipun prabot kita ingkang dados bebegalan. Kaping 22 :
Angadeg tengahing jagad wetan kulon lor kidul,
Kapurba wasesa. Kawedharaken katranganipun : Gunung luhure kagiri-giri,
Katranganipun : Sarehning sapunika sampun mangertosi tegesipun babasan : redi ingkang inggilipun anggegirisi, sarta seganten ingkang wiyar tanpa watesan. Arta daya puneku,
Tegesipun : ingkang makaten wau anedhahaken panguaosipun sang arta daya (guru jati) boten kenging pinurba ing manungsa.
Katranganipun : Dumadosing lelampahaning manungsa punika sadaya, kapurba dening sang guru jati. Dados paguaosipun sang guru jati wau mboten wonten ingkang nandingi agengipun . Nanging kang sampun prapta,
Tegesipun : nanging manawi tumprap tiyang ingkang sampun aged dumugi ing ngayunanipun guru jati wau, (sapatemon). Ing kuasanipun,
Tegesipun : anggadhahi daya pangertosan ingkang linangkung. Angadeg tengahing jagad,
Katranganipun : tekatipun mboten ela-elu, sarta mboten gugon tuhon : nanging sampun gadhah katetepaning kawruh ingkang tumuju ing kaleresan. Wetan kulon lor kidul,
Katranganipun : dados tumindaking tiyang wau, anggening badhe lumampah ngetan, ngaler, ngilen, ngidul , mandhap tuwin manginggil, naming nuruti sakkarsanipun piyambak. Nanging karsanipun wau sampun dados paugeran ingkang leres, inggih punika wewaton dhawuhing sang guru jati. Kaping 23 :
Sato galak suminggah. Kawedharaken suraosipun makaten : Bumi gunung segara myang kali,
Tegesipun : menggah daya pigunanipun ; bumi, redi, seganten, lepen tuwin sedaya isen-isening bawana. Kasor ing arta dayane,
Tegesipun :Sedaya wau pangupaosipun kawon kalian SANG GURU JATI.
Katranganipun : sedaya para titah wau wontenipun saget anggadhahi daya katarik saking kaprabawan daya pangupaosing pun Sang Guru Jati. Sagara sat kang gunung,
Katranganipun : Sirnaning panca maya. Guntur sirna guwa samya ning,
Katranganipun : kedah gegandhengan saget anyirep sekathahing suwanten sarana nutupi babahan hawa sanga punika sedaya ugi saking daya panguasosipun Sang Guru Jati. Singa wruh arta daya,
Tegesipun : pramila sinten ingkang saged sapatemon sang Guru Jati. Dadya teguh timbul,
Tegesipun : saget wiyono tanpa japa mantra. Lan dadi paliyas ing prang,
Tegesipun : tuwin ugi saget dados sarono panulaking supados mboten wonten paprangan . Yen lelungan kang kapapag widi asih,
Tegesipun : manawi ngleresi kekesahan sinten ingkang kepethuk sami rumaos ering utawi welas. Sato galak suminggah.
Tegesipun : upami ingkang kepethuk wau sato galak inggih lajeng sumingkir tiyambak. Jim peri perayangan padha wedi. Kaping 24 :
suraosipun makaten : Upami kepethuk jim peri perayangan inggih rumaos ajrih piyambak punapa malih sakathahing dubriksa, sami mendhak piyambak utawi rumaos welas, dados malah reumeksa sak rinten dalunipun, temahipun lumpuh piyambak, mboten saget tumama ing badan kita. Ingkang ngarah amrih pejah kita sadaya sampun dipun lebur dening pangeran. Sak kathahing tiyang ingkang semedya mandamel awon,sedaya ugi kasirnaaken.Namung ingkang sumedya sae saget lestari, amargi ketarik saking adheping penggalih namung dhateng kawilujengan. Kaping 25 :
Kawedaraken suraosipun makaten : Siang dalu rumeksa ing widhi,
Tegesipun : salampah-lampahipun siyang tuwin dalu tansanh jinangkung dening pangeran. Katranganipun : Tansah dhumawah ing kaleresan. Dinulur saking karseng hyang sukma,
Tegesipun : pagesanganipun saget sempulur saking berkahing pangeran. Kaidhep ing janma akeh,
Tegesipun : linulutan ing janmo akeh (sesame). Aran wikuning wiku,
Tegesipun : Ingkang kadunungan daya kados makaten punika kinging kawastanan guruning para guru. Wikan liring muja semedi,
Tegesipun : Amargi saget mangertos tuwin saget nindakaken trapipun muja semedi. Katranganipun : Sampun saget gambuh tuwin wicksana saestu. Dadi sasedyanira,
Katranganipun : Karsanipun tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi punika mboten badhe nguja hawa kamurka- murkanipun. Nanging sampun saget anglenggahaken ingkang dados pramesthiyanipun. Mangunah linuhung,
Tegesipun : tuwin saget andhatengaken mangunah ingkang utami inggih punika anggening tetulung dhateng sesami mboten amengku pamrih ing wusana ingkang dipun tulungi sarehning sampun legan penggalihipun lajeng nyaosi bebingah saking kersaning piyambak. Peparap hyang Tega Lana,
Tegesipun : Tiyang wau kenging sinebat hyang Tega Lana.
Katranganipun : sepisan, tiyang wau dedasaring penggalih tegan utawi iklas dhateng kadonyanipun. Kaping kalih, penggalihipun jujur tuwin tulus , mila ngantos paraban hyang Tega Lana. Kang kasempen yen tuwajuh,
Tegesipun : Tiyang ingkang Aggadhahi ngelmi ingkang makaten wau manawi tekadipun saget tumemen ingsalaminipun. Kalis ing panca baya.
Katranganipun : tiyang ingkang gadhah ngelmi wau salebetipun anenggani tiyang sakit kanthi amatrapaken semedi. Ejim setan datan wani ngambah,
Tegesipun : Anggadhahi daya ejim setan lajeng boten purun ngambah ing griku. Rineksa malaekate,
Tegesipun : Amargi dipun reksa dening malaekatipun. Nabi wali angepung,
Tegesipun : Nabi Wali punika minangka sanepaning prabot kita piyambak, dados sedaya prabot kita sami sayuk rumaket rumeksa. Sakeh lara padha sumingkir,
Tegesipun : Sesakitipun wau lajeng sami sumingkir sadaya.
Katranganipun : Katarik tiyang ingkang saget gambuh dhateng Gaib wau, ing wusana saget gampil angsal jampinipun. Ingkang sedya mitenah,
Tegesipun : Ingkang sumedya mitenah dhateng badanipun ingkang sakit wau . Rinusak dening pangeran,
Tegesipun : Lajeng dipun lebur dening pangeran. Eblis la’nak sato mara mara mati,
Katranganipun : saking agenging dayanipun Gaib saget keneringan sagunging titah wusana saget teguh tuwin rahayu. Kaping 27 :
suraosipun makaten : Ana kidung angidung ing wengi,
Tegesipun : Wonten puji ingkang katindaken ing wanci dalu. Bebaratan duk ampreh winaca,
Katranganipun : Netra merem liyep-liyep adheping penggalih mungel : HU-ALLAH. Kanthi katurutaken lampahing napas ingkang malebet, tuwin medal saking grono ingkang ajeg. Sang hyang Guru pangadeke,
Katranganipun : Gagasaning angen-angen sampun ngantos ngambyang-ambyang. Alembehan asmara ening,
Katranganipun : Melenging cipta sarana eneng ening. Ngadek pangawak teja,
Tegesipun : Patraping sariro jumeneng jejeg kados dene teja. Kang angidung iku,
Tegesipun : ingkang nglampahi muji wau. Yen kinarya angawula,
Tegesipun : Sasampunipun tumindak makaten wau ing saben dalu manawi kangge ngabdi. Myang lelungan gusti gething dadi asih,
Tegesipun : menawi kesah utawi ngabdi bendoro gething dados asih utawi manawi kapethuk sato tuwin setan sedaya wau sami sumingkir tiyambak. Kaping 28 :
Tegesipun sadaya upas upasan ingkang angengenani ing sariro sami tawar. Lara raga waluya nirmala,
Tegesipun sesakiting sariro tumunten saras kados ing wingi uni malih. Tulak tanggul kang manggawe,
Tegesipun : amargi sampun dipun tulak utawi sampun mawi pager mila sesakitipun lajeng wangsul dhateng asalipun ingkang mendamel.
Katranganipun : Tiyang ingkang gadhah ngelmi punika kenging kawastanan sariranipun sampun dipun pageri. Mila sinten ingkang sumedya ngawoni lajeng wangsul wonten ing margi. Duduk samya kawangsul,
Tegesipun : upami dipun tuju duduk dening sanes ugi mboten saget dumugi nanging malah wangsul dateng ingkang ndamel. Akawuryan sagunging sikir,
Tegesipun : upami wonten tiyang ingkang nanduaken ngelmunipun sikir (sulap) lajeng mboten saget dados (cabar) amargi kawon daya.
Tegesipun : sedaya tiyang ingkang ngangge ngelmi ngadam makdum, kadosta donga, puji, raos pangraos, tuwin ingkang ngempalaken ciptanipun, sedaya wau lajeng mboten paja-paja mangertos (ciptanipun mboten dados). Pangreksaning malekat.
Tegesipun : daya ingkng ageng wau inggih punika wujuding pangreksanipun malaekat (pagering badan). Kaping 29 :
Sabar lawan narimo. Kawedharaken suraosipun makaten : Jabarail ingkang animbangi,
Tegesipun : kejawi kaparingan daya saking panguaosanipun sang guru Jati malaikat Jabarail ugi animbangi paring daya. Milanira katetepan iman,
Tegesipun : milanira tiyang wau saget kadunungan iman.
Katranganipun : Penggalihipun tansah enget dhateng kaweningan. Pan dadya kendel atine,
Tegsipun : ing wusana tekadipun lajeng dados santosa. Ngijrail punika,
Tegesipun : Sucining penggalihipun wau katarik dipun reksa dening ngijroil. Israfil dadi damar,
Tegesipun : Isrofil ingkang dados damaripun amadhangi salebeting penggalih. Mikail kanga sung sandang,
Tegesipun : tuwin mikail ingkang paring sandhang tedha sarta saget andhatengaken punapa ing karsanipun. Sabar lawan narimo,
Tegesipun : Nanging dedadosing penggalih kedah narimahan sarta sabar. Kaping 30 :
Tegesipun : Ya, punika Muhammad, HU,: punika urip,Datyeng Punika Allah. Dados sarananipun manawi dalu kanti amuji : YA, HU, ALLAH.
Katranganipun : salat daim. Nanging manawi tumprap ing Kalijagan, mawi dipun tambahi Ya. Bale alas sesakaning mulya,
Tegesipun : Anggening muji shalat Daim wau, kanthi angawasaken pucuking grana, sarta anggumelengaken lebet wedaling napas, inggih punika tujuan ingkang mulya. Kiran saka tengen nggone,
Tegesipun : Malaekat Kirun, manggen ing bolongan grana ingkang sisih tengen. Wana kerun kang tunggu,
Tegesipun : dene Wana Kirun ingkang rumeksa ing bolongan grana sisih kiwa. Kanthi amundhi gada tosan katranganipu : godo tosan punika ing sejatosipun namung awujud daya. Nulak panggawe ala,
Tegesipun : Panguaosing wana kirun wau, anulak pandamel ingkang sumedya ngawoni. Satru lawan mungsuh,
Tegesipun : punapa malih satru tuwin mungsuh. Pangeretenga julriyal,
Katranganipun : Lampahing Sholat Daim wau, mawi gandhengan lampahing nupus, inggih punika angin ingkang anjok ing netra. Ander-ander kulhu balik linuwih,
Katranganipun : Ingkang dipun sanepaaken ander-ander punika Githok. Dados malebeting angin ing grana manawi sampun dumugi ing tenggok lajeng kaputera manginggil anjogipun dhateng ing netra wau. Makaten wau wongsal-wangsul, inggih punika puji ingkang linangkung. Ambalik lara raga.
Tegesipun : saget amangsulaken sesakiting badan. Kaping 31 :
Tundhuk mendhak marang wang. Kawedharaken suraosipun makten : Dudur molo teng ayatul kursi,
Katranganipun : Anedhahaken palenggahan ing ngaras kursi utawi Bental Makmur. Dados perlu kajumenengaken ing griki. Lungguh ing surat ngam-ngam,
Katranganipun : Ingkang anggadhahi panguaos ageng wau lenggahipun wonten salebeting jantung. Pangleburan lara kabeh,
Tegesipun : dayanipun saget dados panulaking sadaya sakit. Usuk-usuk ing luhur,
Katranganipun : Rencana ingkang dumunung ing nginggil ingging menika ubaling panca driya. Ingkang aran wesi ngalarik,
Katranganipun : menika dipun wastani sak golongan dumunung ing angen-angen. Nenggih nabi Muhammad,
Katranganipun : miturut hakekating ngelmi : CAHYA. Kang wekasan iku,
Tegesipun : Cahya wau ingkang saget amungkasi sakathahing rencana. Atunggu ratri lan siang,
Tegesipun : kauwajibanipun reumeksa ing siang dalu. Kenedhepan ingtumuwuh padha asih,
Tegesipun : Anggadhahi daya dipun luluti sagunging tumuwuh padha welas asih. Tundhuk mendhak marang wang.
Tegesipun : sami ruamaos ering utawi ajrih dhateng kita. Kaping 32 :
Tegesipun : inggih punika satru tuwin mengsah sami mundur rumaos ajrih. Sami dhanganeng betal mukadas,
Tegesipun : Punapa malih manawi kita anjumenengaken wonten ing bental mikadas. Tulak balik pangreksane,
Tegesipun : Ugi rumeksa anulak dhateng satru tuwin mengsah wau sami wangsul piyambak. Pan nabi patang puluh,
Katranganipun : Ingkang katembungaken nabi punika sanepanipun prabot kita piyambak inggih punika anasir 4 prakawis. Paring wahyu mring awak mami,
Katranganipun : sami urun daya mahanani wujuding sariro saprabotipun. Apan nabi wekasan,
Katranganipun : Cahyo ingkang rumuhun piyambak punika dados kekandhanganing wijinipun manungsa. Sabda nabi Dawud,
Tegesipun : Sabda ingkang luhur punika dipun sanepaaken Nabi Dawud
Katranganipun : Sabda KUN. Apetak Bagendha ambyah,
Katranganipun : Anedhahaken agenging panguaosipun sang sabda kun saget angrampungi ing dame inggih punika saget amardeng titah namung sarana sabda kemawon. Kinaweden belis laknat lawan ejim,
Katranganipun : Pakaryanipun sang sabda wau mesti dadosipun. Tan ana wani perak.
Tegesipun : Sedaya wau mboten wonten ingkang wani celak.
Katranganipun : Kawon daya prabowo. Kaping 33 :
Tegesipun : Ingkang makaten punika ibarate ngelmi anedhahaken dumadosing anasir sejati. Inggih punika : SURYA, CANDRA, TUWIN, KARTIKA. Tali barat kumendhung ing tawang,
Katranganipun : Swasana. Tinundha tan katon mangke,
Tegesipun : Anasir wau namung kapendhet sarinipun kemawon, dados boten katingal wujudipun lugunipun, nangin sampun santun warni wujud cahya. Arajek gunung sewu,
Tegesipun : Anedhahaken santosaning kedadosan (santosaning piyandel). Jala sutra ing luhur mami Kabeh padha rumeksa,
Tegesipun : Sadaya wau sami rumeksa ing kawilujengan. Angadhangi mungsuh,
Tegesipun : ingkang nulak manawi wonten mengsah andhatengi. Anulak panggawe ala,
Tegesipun : utawi anulak ingkang sumedya mendamel awon. Lara roga sumingkir kalangkung tebih,
Tegesipun : tumpraping sesakit ingkang tumuju dhateng sariro sami sumingkir tebih. Luput kang wisa guna.
Tegesipun : Sanajan dipun gunani ing japa mantra tuwin kenging wisa, inggih mboten saget tumama. Kaping 34 :
kados dene gadhah pager gunung sewu. Sinten ingkang mirsani dhateng kita katingal murub. Sakathahing sesakit sirna sadaya, sarta linepataken saking ing tuju,
panggenanipun piyambak-piyambak. Namung Sri Sadana (lampahing sandhang tedha) ingkang sih lulut menggah ingkang mekaten punika tegesipun : namung sih rahmatullah inggih rahmat jati. Punika ingkang sejatosipun ingkang jumeneng Pangeraning Raga inggih peparab SANG JATI MULYA. Kaping 35 :
Iya rahmad rahayu rineksa neki,
Sarana kangge methak. Kawedharaken suraosipun makaten : Inggih punika dipun wastani Rara Subangsih (samading Pangeran) sinten ingkang mirsani sami asih sadaya.Satindak-tandukipun dipun remeni ingakathah. Kathah sakit sami sirna larut, boten saget tumama ing badan kita.
Siti ingkang sangar dados tawar, sinten ingkang gething dados tresna.
Sedaya wau katarik saking daya sabda pangandikaning ingkang sipat Rahman (langgeng). Inggih sipat Rohmad ingkang rumeksa dhateng karahayon.
Sinten ingkang kepengin kadunungan daya ingkang makaten wau, sarananipun anglampahi methak. Kaping 36 :
Padha kedhep teluh lawan hantu bumi,
Ajrih lumayu ngindhar. Kawedharaken suraosipun makaten : Manawi angleresi lumampah ingkang mirsa rumaos giris. Bebasanipun singa barong sami rumeksa, gajah ingkang saweg ngamuk ingkang rumeksa ing wingking, sima gembong ing ngajeng. Rajane sawer ingkang wonten ing kiwa tengen. Dados sinten ingkang mirsa dhateng kita rumaos ajrih kaliyan tresna.
Jim setan, sesamining tiyang sedaya sami kedhep,paneluhan tuwin hantu bumi sami lumajeng sipat kuping. Kaping 37 :
Kedhep wedi maring wang. Kawedaraken suraosipun makaten : Tumprap ingkang anggadhahi ngelmi wau, sanadyan mboten kaesthi, ugi sampun anggadhahi daya tawa sakaliring upas, racun trawang sedaya sami sirna wisanipun. Ing wusana saget kalis dhateng samukawis sipat damel. Upami dipun jemparing, dipun towok, sami putung lajeng sami angleyang dhawah ing siti. Tuwin sakkathahing dedamel boten tumama dhateng badhan kita . Ingkang dedamelipun celak cupet, ingkang panjang mboten dumugi, tuwin tumprap setan, tenung sami wangsul piyambak. Sami rumaos ajrih asih dhateng kita. Kaping 38 :
Ototipun hakekat. Kawedharaken suraosipun makaten : Ana peksi mangku bumi langit,
Katranganipun : Ingsun : inggih punika panguaosipun amurba bumi tuwin langit. Manuk iku indah warnanira,
Katranganipun : Wujuding cahya nukat Gaib (wiji ingkang samar). Sagoro erob wastane,
Katranganipun : Dumunung ing jagad sunya ruri. Uripe manuk iku, Amimbuhi ing jagad iki,
Katranganipun : Ingsun wau gesangipun saged murakabi ing jagad sak isinipun sadaya. Warnanipun sekawan,
Katranganipun Anasir 4 prakawis ingkang minangka embanan. Sikile wawolu,
Katranganipun : Roh ilapi punika, Anggadhahi sorot 8 prekawis ingih punika : Cahya :1. cemeng,2. abrit, 3. Jene, 4. pethak, 5. ijem. 6. ijem nem, 7. jambon, 8. wungu. Kulite iku sarengat,
Katranganipun : Anedhahaken praboting ngelmi kedah mawi sarengat (tumindak raga). Getihipun tarekat ingkang sejati,
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh manah). Ototipun hakekat,
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh jiwa). Kaping 39 :
Nenggih manuk punika. Kawedharaken suraosipun makaten : Dagingipun makripat sejati,
Katranganipun : Praboting ngelmi kedah mawi makripat (lampahing raos). Cucukipun sejatining sadad,
Katranganipun : Kapitadosanipun panggalih angesthi kempaling kawula-gusti. Eledan tokid wastane,
Katranganipun : Dedasaring tekatipun mawi tokid. Ana dene kang manuk,
Katranganipun : Wondene praboting manungsa ; hawa nepsu.
2. Amarah : pamanggenipun ing rempelo. Mutmainah jantung.
3. Mutmainah : pamanggenipun ing ginjel. Luamah wadhuke ika.
4. Aluamah : Pamanggenipun ing wadhuk. Manuk iku anyawa papat winilis,
Katranganipun : Manungsa punika anggadhahi roh 4 perkawis inggih punika : 1. Roh Jasmani, 2. Roh Nurani, 3. Roh Nabati, 4. Roh Hewani. Kaping 40 :
Ing gunng manik maya. Kawedharaken suraosipun makaten : Uninipun Jabarail singgih,
Katranganipun : Manungsa punika pangandikanipun ingkang rumeksa Jabarail. Socanipun punika kumala,
Katranganipun : Manikipun manik kumala inggih punika jumenengipun sang guru jati. Anetra wulan srengege,
Katranganipun : Ingkang jumeneng wonten ing netra punika cahya Nur Muhammad. Napas Nurani iku,
Katranganipun : Roh nurani punika pamanggenipun ing napas. Grananipun tursina nenggih,
Tegesipun : Grana punika ibaratipun gunung Tursina. Angaup soring aras,
Tegesipun : Dumunung sangandhaping pangarasan. Karma kalihipun,
Katranganipun : Karna kalih punika ibaratipun redi Arpat. Uluwiyah ingloh kalam wastaneki,
Katranganipun : Uluwiyah punika papan wiyar ingkang padhang, ingkang jumeneng kawastanan ingsun. Kaping 41 :
Anekaaken pangarah. Kawedharaken suraosipun makaten: Wonten puji tumprap dhateng sedherek kita piyambak. Menggah kuawajibanipun amomong dhateng gesang kita. Inggih punika ingkang saget angawontenipun sacipta kita. Kadosta : Kakang kawah punika ingkang rumeksa ing badan kita. Anggadhahi panguaos saget andhatengaken ing karsanipun. Adhi ari-ari punika kuaosipun angayomi ing salampah-lampah kita, saget andhatengaken ing panggayuh kita. Kaping 42 :
Tunggal sawujuding wang. Kawedharaken suraosipun makaten : Dene tumprap erah, atas kuasanipun Gusti Allah, ing sarinten dalunipun angrerencangi andadosaken punapa ingkang sakersanipun. Tumprap puser kuasanipun nguyun-uyun ing sak solah bawa kita, inggih punika anuruti ing panyuwun kita. Sampun jangkep panguasanipun sedherek kita sekawan. Jangkepipun gangsal dumunung ing pancer sampun dados satunggal kempal kaliyan wujud kita. Kaping 43 :
Saparan datan pisah. Kawedharaken suraosipun makaten : Sederek kita ingkang sekawan, inggih punika : ingkang lair sareng sedinten saking ing marga ina (Baga). Wondene ingkang mboten medal ing marga ina piyambakipun dados makdum sarpin. Jumenengipun dados wewayangan kita, sedaya wau saget dados rencang, dhateng pundi purug kita mboten pisah. Kaping 44 :
Dadya limang wungkus semi ponthang lima,
Sinten ingkang nindaaken pujian angesti dhateng sedherekipun piyambak wau, manawi ngleresi dinten tingalanipun, mugi damel kawilujengan, memetri utawi amemule sekul golong gangsal jodho dipun wadhahi takir ponthang dados gangsal takir. Dene ulam-ulamipun, ulam loh ingkang wedalan : Tasik, lepen,tuwin bengawan. Sarta mawi sekar gantal kalih supit dipun wungkusi dados gangsal. Ing sawungkusipun dipun sukani arta sabribil, lajeng katumpangaken ing takir pontang wau. Tuwin malih dipun sukani sekar cempaka. Mugi sami dipun lampahono ageng sawabipun. Kaping 46 :
Madhep laku iku den awas den eling,
Tamat ingkang kidungan. Kawedharaken suraosipun makaten : Kosok wangsulipun manawi mboten dipun lampahi wilujengan wau, sedherek gangsal lajeng angrencana. Amargi mboten dipun sumerapi inggih punika saget kedadosan pikiranipun lajeng ura mboten kanten-kantenan. Ing wusana punapa ingkang dipun gayuh lepat, tuwin punapa kersanipun wigar, mboten saget dumugen. Menggah kedadosan ingkang makaten wau namung saking kirang temenipun dating piwulang. Mila ngagesang wajib madhep manteb dhateng lampah, nanging kedah kanthi lampah awas tuwin enget.
tan ngasorake liyan, para kawula padha suka-suka marga adiling pangeran wus teka, ratune nyembah kawula angagem trisula wedha, para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adus wirang nanging kondhang, genaha kacetha kanthi njingglang nora ana wong ngresula kurang, hiya iku tandane kalabendu wis minger, centi wektu jejering kalamukti andayani indering jagad raya
“Kui buk e mekso.. Mosok ra tuku..di gaweke..trus regone sak2 e.. Mosok beras kencur karo anggur 15rb..”(
bjian kowe yoo...wani2ne ngelek-elek islam..njaluk kon ngajul po??tak kandakke pak Agung kapok kowe!!wis...to...mengko mesti kekeling kowe..."I LOVE ISLAM""MBOTEN SEDOYO TIANG ISLAM NIKU TERORIS MAS""KULO NGGIH TIYANG ISLAM,,NANGING SAE MENAHIPUN"
nanging eling den eling kulup,siro kudu tansah hametani lan njogo sabdadewi kanti ngati-ati,akeh sing wis kedadean podo diacak-acak kang juntrunge biso dadi rusak lan ora kepenake paro sanak kadang sing podo rawuh.
Insun amung biso njampangi siro soko kahyangan Wisnuloko,mugo2 ing blog iki biso dadi papan piwulangane poro mudo lan tuwo ,kanggo nambah wawasan lan tulisane bisa dadi koco benggalane poro sinatrio.
Mugo2 siro lan poro rawuh ing blog iki tansah pinaringan teguh,rahayu,widodo,slamet nir ing sambikolo nir ing sekoro-koro.
Maturnuwun, mugi sedanten kasugengan karaharjan niring sambikolo berkah ing
tomyarjunanto said:	September 5, 2012 at 1:10 pm	”urip iku satuhu,
sabdadewi said:	September 5, 2012 at 6:15 pm	@ Tomy Arjunanto ingkang kinasih,
Maturnuwun pencerahanipun, Urip kuwi Urup 🙂 …
ingkang kinurmatan… Sumugi Amanggih Karaharjan Rawuh Jengandiko sedoyo.
sabdadewi said:	September 6, 2012 at 8:51 pm	@ O-O,
injih meniko kados taman hapsari impian… monggo di sekecak`aken alunan musik jawanya… mugi saget nyelaras ing ati, ugo mungkur ing rubedo, banjur rukun agawe sentoso 🙂 …
sabdadewi said:	September 6, 2012 at 11:18 am	@ Tembayat, Tomy Arjunanto, Jagad SJ, Mbah
ati, fikir, lesan apresiated kang sae
ngantos batin tumata ING tata bahasa redaktional
Purwodadi Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi Genteng Batu
sabdadewi said:	September 1, 2012 at 9:13 pm	@ Mbah Wage,
December 17, 2012 at 9:42 am	nwun sewu badhe nderek ngenger nudi kaweruh…
sabdadewi said:	December 17, 2012 at 7:44 pm	@ Ajijagad,
Monggo pinarak pak Ajijagad ingkang kinasih, maturnuwun sampun kerso anjangsana ten pendopo, monggo di sekecak`aken menu, hidangan, topik lan artikelipun ingkang sederhana niki, mugi sedanten saget ndadosaken andum tali asih lan kaweruh
Kagem bapak Yohanes Hardi matursembah nuwun, sampun kerso anjangsana ugi nderek bingah ing pendoponipun, mugi sedanten karahayon bagyo nir sambikolo :)…
mlayu nganti kepencut pencut….. jebul wis guneman disini… juga adimas Tomy.. huahahaha>>> apa kabar Jeng Dewi…. ( rawe rawe nyebar godong koro — wis suwe ora
semua>>> asah asih asuh.
sabdadewi said:	January 2, 2013 at 11:47 am	@ Tunggal Lanang,
Sumebar godong koro kangmas… Sabar sawetoro 😉 …	Ana kidung rumeksa ing wengi
pamuji rahayu paman, ngapunten yen kulo dereng saget cetho carito sejarahe, kulo wau nembeh hunting ten internet bab bait eyang sunan kali meniko kados kapinten lan punopo, ning dereng enten informasinipun, menawi amergi buyut google meniko riyen mboten wonten ing
Cewek: Mas mas, sido opo ora mas
pijer semoyo mas, aku mengko gelo
Cowok: Dhik dhik nyebar godhong koro dhik
Sabar sakwetoro dhik, kowe cah manis
Co : Wis kadhung gelem dhik, ra usah bingung bingung
Ce : Menyang pasar moas, kok ora tetuku
Co : Ati ora sabar, kepengin gage ketemu
kinanti said:	December 23, 2013 at 2:20 pm	Kulo nuwun,nderek nyemak,,remen maos seratanipun,ugi remen sanget maos buku
Maturnuwun, sugeng enjang @ Mbak Kinanti,
kidungan; Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani,
Majalah Sasmita & Yayasan Sekar Jagad | sabdadewi
Yayasan Sekar Jagad”	Ngwäng said:	January 10, 2014 at 9:22 pm	nderek nyengkuyung kanti donga pamuji mugi-mugi wontenipun Yayasan SEKAR JAGAD lan majalah SASMITA saget mahanani
sugeng rawuh lan sugeng pepanggihan mas jayadi, whe lha dha lah… pripun khabar pawartosane? :)…
Widodo, Suparmin Sunjoyo, Hwtama, Dony Harimurti, Saesario Indrawan, Tomy Arjunanto, mailist Sekar Jagad lan Sederek Sedoyo ingkang minulo,
Menawi kepareng, monggo kulo aturi pinarak yen kerso,
Wah…wah… kulo kok ketinggalan berita bagus. Pangapunten sampun lawas mboten sowan Bu Dewi wonten pendopo. Menawi kepareng kulo bade ndherek nggrubyuk, melu ngurusi. Kanthi gabung wonten yayasan meniko mbok bilih urip kulo saged migunani sinaoso namung sekedik. Meniko menawi kepareng, dene dereng diparengaken nggih cekap nginthil wonten wingking rumiyin kemawon. mekaten rumiyin, sungkem kagem Ibu Dewi, paman dalbo, ki sondong ugi titip salam kagem Old china man. Suwun.
kulo Suryo alias Lare Cubluk. teguh ayu slamet.
sabdadewi said:	January 24, 2014 at 8:14 pm	Pangestunipun @ Surya Lare Cubluk,
Maturnuwun sengkuyung lan semangatipun, sumonggo nderek umyek ugi partisipasi, ampun sungkan-sungkan nggih mas/ pak Suryo, dene wonten bab ingkang perlu di sinaosi monggo dipun tangkletaken mawon lan di beberaken, supados sedanten ugi saget nguri-uri 🙂 …
Maturnuwun sengkuyungipun bab yayasan lan padhepokan budoyo meniko ugi kerso paring wewarah. Sungguh mengesankan ide dan gagasan njenengan
sabdadewi said:	January 30, 2014 at 3:28 pm	Salam semangat @ Mas Yoyok,
Formulir pendaftaran ten pendopo mboten dicetak ngangge kertas, nanging weworonipun sampun di sebar ingkang penjuru jagad langit maya 😉 … he he he…
sabdadewi said:	January 31, 2014 at 6:02 pm	Gong Xi Fa Chai @ Poro Sederek Sedoyo,
tasikmalaya, banjarnegara, banyumas, batang, blora, boyolali, brebes,
cilacap, demak, gerobogan, jepara, karanganyar, kebumen, kendal, klaten, kudus,
purwodadi, rembang, tuban, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga,
purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung, wonogiri,
wonosobo, magelang, pekalongan, salatiga, surakarta, tegal,
sukoharjo tegal temanggung wonogiri wonosobo magelang pekalongan salatiga
sugeng dalu kagem bahari, tetua se Nusantoro
Dewi said:	May 8, 2016 at 1:23 am	Nuwun kang Ais 🙂
punika rasukan terasan utawi blanjuran panjang kang nutupi sakujuring salira kajawi asta, samparan ugi pasuryan piyantun wanita muslim. Pangginaan jinis rasukan punika kasebat lan ugi dipunwajibaken déning syariat Islam. Pramila wanita muslim kedah ngagem rasukan ingkang anutupi salira ingkang asring dipuntepangi kanthi asma hijab punika. Kerudung punika ugi wonten kandhutan ing salebeting Al Qur'an lan dipunsebat kanthi nami khumur, ugi kintunan lan kandhutan ing serat An Nuur ayat 31:
Saklajengipun sinten kemawon wanita muslim dipunwajibaken nutupi nganggé krudung wonten ing dhadhanipun. (An Nuur :31)
Saking etimologis jilbab iku asalé saka basa arab jalaba kang ngemu teges ngimpun utawa nggawa.[1] Tembung jilbab dianggo déning wong-wong manca kang padha ngrasuk agama Islam liya minangka jinising rasukan kanthi nama kang beda-beda.[1] Ana ing nagara Iran diarani chador. Ing nagara India lan Pakistan diarani pardeh. Ing Libya milayat. Ing Irak abaya. Ing Turki charshaf, lan tudung. Ing Malaysia, sawetara ana ing nagara Arab-Afrika diarani hijab.[1]
Tembung "jilbab" ana ing Indonésia digunakake utawa ditegesi minangka busana panutup kanggo nutupi sasisihing sirahe wong wadon (rambut lan gulu) lan diteruske karo rasukan kang nutupi sakabehing awak kajaba tlapak tangan lan sikil.[1]
Indonésia: Status, Pergeseran Relasi Gender, dan Perjuangan Ekonomi Pulitik. Desantara Foundation. Depok. November 2010.
Jilbab&oldid=1055976"	Kategori: Budaya IslamSandhanganRintisan mawa topik IslamKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 3 April 2016.
“Semangat Spiritual Universal”	Tunggal Lanang said:	January 22, 2013 at 4:45 pm	pamuji rahayu…
mariii…. matur sembah nuwun nduk.. rehne sampun mepaki opo dengo kepada paman… lha paman malah bukblas ora males apa apa.. mung donga dinonga mugya tansah wonten ring kahanan raharja basuki tuwin bagas saras kuat kwarasan niring sambikala.. adoh ing gudo rencono yo nduk… welas asih marang sak padha podha lan samubarang titah ing ngalam donya… nuwun
sabdadewi said:	January 23, 2013 at 7:20 pm	@ Tunggal Lanang,
Maturnuwun, pamujining rahayu :)…
Ate tak anu iku yo yok opo, jenenge ae arek cilik View
Darmeswara, menantu no. 6, (795-819 M).
12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M).
13. Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa (942-954 M).
14. Limbur Kancana,putera no. 11,(954-964 M).
weleh2..sampeyan iki nimbrung2 langsung husnudzon ae karo aku mas.. insya Allah gak lali lah karo dulur dhewe, sing paling seneng tak
Gendhut … Wis …. pancen pantes dadi Nyai Gendhut …
Balas	On 23 Januari 2010 at 16:49 Gendut said: Pancen Leres Ki,
Janne dereng rampung, .. mesjide mpun adzan… pareng rumiyin. Nuwun
Balas	On 23 Januari 2010 at 19:05 kinaryo said: emm anu ki Kompor, menawi kepareng nambah P SHM inggih maringi piwulang dados tiyang sae, …. haha susah boso jowonya.
sinten sing sampun mual mual…mangke kulo peneke blimbing….
Balas	On 23 Januari 2010 at 19:04 kinaryo said: emm anu ki Kompor, menawi kepareng nambah P SHM inggih maringi piwulang dados tiyang sae, …. haha susah boso jowonya.
Balas	On 24 Januari 2010 at 11:50 Atrakdj said: Nek kulo di kenken mendet malih kulo siap Ki Gembleh….
Balas	On 24 Januari 2010 at 12:40 gembleh said: Huaduh, nyuwun duka Ki KartoJ. sugeng siang Ki, mboten tindakan ?
On 24 Januari 2010 at 14:55 Atrakdj said: Wah..saestu koq Ki….kulo njihh sampun kangen
On 23 Januari 2010 at 23:08 kinaryo said: Inggih
mugi nambah barokah .. sampun ngantos dados banjir tuwin longsor…
Balas	On 23 Januari 2010 at 23:31 sukasrana said: tilaranipun sampun katampi ki, menawi badhe tindak inggih mangga kemawon, … sugeng tindak.
Balas	On 23 Januari 2010 at 23:47 pandanalas said: penasaran...sesuk ki seno ndak pundi njih
Balas	On 24 Januari 2010 at 03:27 Gendut said: Kulonuwun . . . Suasana kok rodo mencurigakan, ora ono cantrik sing ronda. Iki sing karo Panembahanne diarani wayah sepi uwong. Yo wis tak ronda dewe karo sinau kitab 40. Maturnuwun Ki kulo tak leyeh leyeh ten emperan padepokan sopo ngerti esuk esuk ngene isih ono wedang sere
kulanuwun langsung ngunduh rontal. Nyuwun ngapunten dumateng para sesepuh ingkang mbaureksa
ingkang mirunggan, saget nambah pangertosan ugi pitakonan, monggo .. dilanjut ….
Balas	On 24 Januari 2010 at 13:31 Widura said: Kulo namung nunut moco, Ki!
Mung karo Mbok wedok lagi sibuk ono mburi.
Wayah ngene yen kitab PDLS 40 diwedar wah mendah bungah tenan aku. Wis kundur durung yo Ki Arema ?.
lha wong sampun kalawau dalu, sakderengipun tilem sampun kulo cantolaken lho Ki.
Balas	On 24 Januari 2010 at 21:35 kinaryo said: Lha cantolanipun mung sak uprit, ingkang kirang ngglidik mbok menawi inggih
sae ta kabare? bar week end mesthi seger socane. wis ana vitamin A ne (ngliriki sing cuantik
yayoi jidai?) ya iku salah siji jaman kang ana ing bagena periode sejarah Jepang kang adhedhasar Jepang (ora Hokkaido) ing abad ka-8 sadurungé masèhi tekan abad ka-3 masèhi. Perkakas kang dadi barang tinggalan saka jaman Yayoi ya iku arupa tembikar gaya jaman Yayoi, lan wis ditemokaké carané nandur pari ing sawah. Pwerkakas kasebut ditemokake pisanan ing situs tumpukan kulit kerang ing Yayoi-cho (saiki distrik Bunkyō ing Tokyo) banjur diarani jaman Yayoi. Kabudayaan jaman Yayoi ngrembaka saka pulo Kyushu tekan sisih wétan pulo Honshu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jaman_Yayoi&oldid=971948"	Kategori: Sejarah JepangJepangRintisan topik Jepang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 1 Maret 2016.
dolanan ndhas sikil, dolanan ji-ro-lu, dolanan betengan, dolanan gobak sodor, dolanan jamuran, dolanan soyang, dolanan ular-ularan, dolanan endhog-endhogan, dolanan ancak-ancak alis, dan lain-lain.
KI AGENG PENGGING (4) | "WONG EDAN BAGU"
by admin • 4 August 2014 • 2 Comments rong puluh tahun wus lumaku
by admin • 19 January 2014 • 0 Comments esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus
opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang tumungkul saka sela-selaning bumi aku … ngrumangsani mung
mesthi seneng metengi iki)..seprono-seprene aku nandur jagung tp ra reti sejarahe…kanggone wong sepuh ngene iki sing penting iso
ana tutuge wis dadi cirine ki Satpam. Arep nulis masalah poligami ora mungkin wong aku melu grup suami takut isteri je.
ora ana sing maca, kejobo aku déwé. Mugi-mugi Gusti kang maha asih tansah mberkahi panjenengan ingkang purun maos geguritan kulo meniko, amin.
kematian dan pemakamane kleru je.aku mung ngopy saka konsepe p singgih. ora tak delok maneh nggon alineane.jebul kok sasine februari.we lha
Aku kalairake minangka pembayun nata agung Ngastinapura Prabu Duryudana lan Ibu Dewi Banowati. Adhiku wadon sesilih Dewi Lesmanawati. Tata lair aku pancen putrane rama prabu. Nanging sejatine aku lan adhiku asil slingkuhe ibu Banowati lan pamen raden Janaka. Lha bener tho..!! Ing kalangan elit pura bae ana paselingkuhan. Kisah roman selingkuh wong agung kraton iki nyatane wis akeh kecatet ing lakon-lakon parwa, sadurunge kraton Ngastinapura ana. Klebu dewa-dewi, widadara-widadari uga akehkang slingkuh. Kelbu inga antarane ratuning ya Hyang Girinata. Mual jeneng ora salah miturut panemuku yen aku ya seneng slingkuh lan nylingkuhi. Lha wong ono sing tak tiru. Nyatane ibuku slingkuh, rama ya api-api ora ngerti.
Samubarang sarwa cumepak, kekarepan mesthi keturutan. Wiwit bayi tumeka ngacik diwasa ora ana sing wani mancahi ujar utawa panjaluking putra nata Ngastina. Aku dadi bocah kang ugungan, kesed, seneng reropyan lan ngumbar napsu angkara. kabeh tumindak pokale paman-paman Kurawa tansah dak tiru. Unjukan banderek, ciu, lan liyane sing bisa gawe mabuk, wis dadi pasedhiyan saben ndinane. Dhadhu, kertu, adu jago lan main ngabotohan liyane wis dadi lalaban. Nglirik, njawil, lan ngawe wanita kaajak saresmi, wis minangka pakulinan. Mbuh kuwi prawan anake punggawa, bupati utawa natapraja. Klebu yen perlu bojone liyan, yen pancen ta ayu lan narik kawigatenku, kudu klebu lan mlebu ing tilamsari patengganku. Yen ta nganti suwala untawa sulaya, pasiksan lan pakunjaran papane. Yen ta malah sendika lan atur pisungsun maremake, gedhe ganjarane. Ora urus yen padha nyebut aku iki “thukmis”. Thukmisku iku wajar wong kanjeng ramaku “peteng” Permadi, rak ya eis kesuwur satriya kang thukmis, ta??
Yangkung Desarata lan yangti Gendarai ya malah nyengkuyung lan ora nyegah utawa nyaruwe. kanjeng ibu lan rama ya ora ngrewes. Kabeh kagubel urusane dhewe. Dadi cethane kaluwargaku kuwi kalebu
lan salahku ing ngendi? Paedah apa dadi satriya utawa putra nata gung, kok kudu tirakat, mertapa semadi. truthusan mlebu metu alas, nyasak jurang cerung munggah gunung, kok golek rekasa!! Ya salah bodhone dhewe blusukan alas blegedhegan kandhane merguru golek ngelmu jaya kawijayan. Praja gajah Oya gundhange brahmana, pandhita lan resi pinunjul, yen perlu kari milih. Golek ngelmu ben digdaya dhungdeng.
“Nggeer Saroja Kusuma, putraningsung bocah sigid, bocah bagus kekundanging keng rama. Miturut petunge para waskitha nimpuna praja Ngastina, ing wektu ora suwe maneh jawata bakal nurunake wahyu “cakraningrat”. Wahyu utama kang dadi piyandeling para sinatriya. Sapa kang bisa nggayuh lan kedunungan wahyu mau, bakal bisa nurunake wiji ratu-ratu binathara ing Nusa Jawa. Mula ngger pamundhutingsun, paripeksa sira sun utus ngupadi wahyu mau. Minangka nganthi pengiringira, pamanira Adipati Ngawangga lan para
pethingan, bakal tut wuri lampahira. Pangestuku mbanyu mili ngiringi lakumu.”, kaya mangkono pangandikane rama Prabu Kurupati ing sawijining pisowanan agung Ngastina.
Kanggo njaga wibawa lan mamerake kasubdibyan, aku sumanggem dhawuh senajan sabenere ngono wagah blasakan mlebu metu alas. Nanging khasisat bab wahyu
liyane mesthi bakal dheku-dheku ing sangarepku. Aku bakal luwih ndhangak maneh ing mengkone, yen milih calon prameswari.
Cekaking kandha.., aku wis tumeka ing aldaka kang karamal papan tumuruning wahyu kasebut. Pasemeden wis kacepakake dening paman Kurawa, banjur pasang gelar kanggo ngawekani bebaya satengahing wana. Miturut kabar saka telik sandi, Raden Abimanyu satriya Plangkawati kadherekake deing panakawan catur, lan diampingi dening Raden Gatutkaca sasedulure, mapan ing lengkeh sisih kulon aldaka. Dene ing lengkeh sisih kidul papan pesanggrahane Raden Samba saka praja Dwaraka, diampingi paman Sentyaki lan paman Udawa. Kabeh mau padha dene nduwe sedya nggayuh wahyu “Cakraningrat”.
Kanggo mbutekke sapa ingsung senajan banget kapeksa, aku kudu tirakat lau semadi, nyegah babahan hawa sanga. Meleng muhung paminta mring Hyang Jagatnata, supaya maringake lan nyawijikake wahyu manjing jiwaku. Lungkrah lan lemes anggaku,
ing ngarepku. Ngrepepa arep suwita pasrah jiwa lan raga. Whelelah, thenguk-thenguk nemu gethuk iki.
Mandrakuma yen ta ora nglanggati sedya. Badhar saka ing tapa aku nedya nubruk sang kenya sulistya. Badhar wujuding putri pindha hapsari kuwi, malih cahya mencorong mlesat saka ngarepku, tumuju sisih kiduling aldaka.
Gurawalan mbah tih Sengkuni lan mbah Durma ngandika yen kuwi wujuding wahyu “Cakraningrat” kang mlesat. Enggal prentah ngoyak lan nguber palyuning wahyu. sauruting marga mbah Kuni nggremeng semu gela. “Dhasare pancen
lan sare…ee ya ngene iki dhi. Ya wis saiki kudu tetep diupadi, sapa reti iki mung cobane wahyu mau.”
nik…niku..wa..rah..rahane…mpe…yan…man…!!”
“ooo dhasar dhegleng..bocah ra urus tenan… Dursasana..keplakna adhimu kuwi ngger…Cumanthaka tenan cah ji ki.” Paman Dursasana sing lageyane sraweyan karo ngguyuiku mung glegas-gleges. Mung paman Dipati Karna kang tansah jinem. Mbokmenawa saka prabawane para Kurawa banjur meneng lan lumaku cepet nasak grumbul pepalang ri, ngupadi mlayune wahyu.
Kacarita ora beda adoh kaya kahanan sing tak alami. Kakang raden Samba uga
gandrung kaya wong gemblung. Wusana wahyu mau bali oncat saka parangkule raden Samba, kumleyang munggah ladaka tumuju lengkeh sisih kulon, papan mesu raden Abimanyu sakadang putra Pandawa. Ing kene wahyu luwih kuwat anggone nyoba mbadharake tapane putra paman Arjuna iki. Nanging dhasare satriya pethingan tan pasrah godha rencana. Senajan ta wahyu wujud wanodya hapsari mau nganti nglegena, tan keguh sang sinatriya. Wusana wahyu mau manjing ing anggane raden Abimanyu. Cethane sing kasil ngayuh lan darbeni wahyu “Cakraningrat” si Angkawijaya iki. Aku ora trima, nedya tak jaluk kanthi peksa. Merga den kukuhi ing wasana ndadekake pancakara. Nanging Kurawakaseser kapeksa bali ing praja tanpa kasil. Aku serik lan mangkel banget marang Abimanyu. Sepisan merga dheweke pancen satriya bagus jatmika lan pilih tandhing, Kaping pindho dheweke kang bakal nurunake ratu-ratu binathara ingNusa Jawa ing tembe.
Lakon kang meh padha uga dak temoni, nalika aku kejibah nggayuh wahyu “Makutharama”. Wahyu keprabon kang gedhe banget sawabe. Kaya kawuri aku kadherekake para Kurawa lan diampingi dening para sesepuh mirunggan, tumuju mring gunung Suwelagiri papan kang ditenggarani bakal dadi panggonan tumuruning wahyu. Ing kene bali gagar wigar, wahyu mau katampa dening pama Harjuna. Gendheng tenan..!! Sing kepungkur anake, saiki sing ketiban pulung bapake. Kabeh kuwi kaluwarga Pandhawa. Atiku tambah anyel maneh. Eloke lelorone kok ya ora welas karo aku, mbok yo ngalah. Mbok ngelingi ngono lho!!
nyengkuyung, wis arep opo maneh. Raden Lesmana Mandrakumara putra pati nata gung Ngastina, prasasat idu geni. Apakang sinedya kudu dadi..aku kok….
Nanging ya saka polah tumindakku iki sing ndadekake aku angel lan tansah “gagal” nggolek prameswari. Bola-bali tansah kesandhung. Ing antarane kaya pengalamanku iki. Nalikane
kang katulis ing rontal, pindha widadari ngejawantah. Aku nyuwun marang kanjeng rama Kurupati, lumantar ibu Banowati supaya nglamarake. Kanjeng rama nyarujuki lan enggal tata rakiting lamaran agung.
Ing kana lamaranku katampa, nanging dhiajeng Siti Sendarai nyuwun bebana “patah sakambaran kang sulistya ing warna tanpa cacad”. awit mbarengi saka Madukara uga atur panglamar kanggo Abimanyu. Sapa kang bisa luwih dhisik nyembadani pamothahe sang retna, kuwi kang wenang mboyong mustikaning keputren
njangkung sedyaku. Durung adoh saka praja Dwaraka aku ketemu paraga sulistya sakembaran, kaya sinebut ing patembaya. Paraga kenya sakembaran mau katon yen lugu, putri saka arga. Sesilih Dewi Endang Pergiwa lan Endang Pergiwati saka pertapan Andong Cinawi. Kadherekake cantrik tuwa Janaloka, saperlu ngupadi ramane Raden Arjuna.
Iki sing jenenge “kutuk marani sunduk”, sida klebu wuwu. Saka krenahe mBah Tih Sengkuni, apus krama bakal disowanake lan ditemokake, sebab paman Janaka isih sedulure Kurawa. Nanging kanthi janji supaya gelem dadi patah penganten dhaupku mengko. Jujur lan bares kures, kenya loro iki malah yen bisa malah dadi darbekku pisan, nyatane ya ora kalah karo dhiajeng Sri Sendari. Nanging sajake cantrik tuwa kuwi cubriya, nggengkeng yen arep nyowanake dhewe. Aku kok dipancahi. Sedulur Kurawa murina. Sulayaningn rembung dadi pancakara. Sepira banggane cantrik tuwa ngiyeyet. Prasasat ora nganti sepenginang wis ngemasi. Pergiwa Pergiwati keweden keplayu, dibujuk dening para Kurawa. Jelih-jelih njaluk tulung. Aku wis nyicil bungah, sepira kekuwataning wanita, sedhela maneh bakal dadi gawan. Nanging surak bungahing Kurawa malih dadi klakep, malih dadi jerit klaran. Pating
sakadang putra Pandhawa. Kurawa lepeksa kethetheran ngunduri payudan. Pergiwa lan Pergiwati sida dadi “patah penganten” kanggo ngiring pahagyan agung Dwaraka. Abimanyu kang kesinungan kabegjan bisa mboyong Sri Sendari. Atiku tansaya nabet sering kepati marang Angkawijaya. Aku kudu bisa males ukum mbesuk. Pancen mbokmenawa Siti Sendari pancen dudu jodhoku.
Nanging wewayange Pergiwa lan Pergiwati ora bisa ilang saka impen lan telengin ati. Beda banget karo para putri Ngastina, sing sasuwene iki tansah gilir
kaya ngerti krenteging ati. Pergiwa kudu bisa tak dustha menyang Ngastina, dene yen bangga bakal tak rudhapeksa. Wis kadung kenthip, nalika lena dak tubruk lan dak dekep supaya ora bisa njerit. Dak arih-arih supaya nurut dak boyong nang praja, nanging tansah bangga. Saka polahe kasemekane
sora nedha tulung. Tan ngerti sangkaning bilahi, anggaku mencelat digawe pangewan-ewan dening Gathutkaca. Dirante dadi bandan mlebu pakunjaran, ngenteni pengadilan. Saka swara slenthingan nalika aku eling saka kantaka ing pakunjaran, yen Endang Pergiwa wis
Perih keju laraning atiku. Kagol sedyaning ndriya nggarwa Endang Pergiwa.
Saka panangising ibuku Banowati marang uwa Puntadewa ing Ngamarta lanmarang para Pandhawa, panyuwun pangapura mligine marang paman Arjuna. Lilih penggalihe aku diluwari lan kapurih bali mring Ngastina. tan kocapa dukane rama prabu marang aku, nanging uga lilih lan leren nalika mireng tangise ibuku sing ditresnani. Atiku saya njarem marang para putra Pandhawa, apa maneh aku uga krungu yen Pergiwati bakal dadi garwane Pancawala, putrane uwa Puntadewa. Aku suthik kedhisikan maneh. Sadurunge Pergiwati dadi garwane Pancawala pangeran pati Ngamarta, kudu dak dustha, yen perlu ora entuk siji ora entuk kabeh. Pancawala nyadhing Pergiwati kudu ora “suci” maneh. Atiku muntab kebranang, kebak rasa pangigit-igit. Ora watara suwe, aku wis nular kasatriyan kanthi sesidheman. Ra urus yen saoungkurku padha komung kontrang-kantring, lungaku tumuju mring alas gung Krendhawahana, ya kahyangan Setra
saka bethari Uma, garwane Hyang Jagatnata kang kesiku, kena supatane Hyang Jagat Pratingkah. Ngrenggani pura Krendhawahana jejuluk ratu Permoni. Marikelu semadi manengku puja supaya bisa entuk kasihing Hyang Durga. Kaleksanan sedyaku Sang Bethari kersa nemoni lan ngabulake sedyaning gati. Bakal kajangkung sedyaku tumeka ing tamansari Ngamarta, bakal bisa ndustha sang dewi, kaleksanan kang sinedya. Mung kanthi piweling, ora kena gawe
Durga, aku bisa mlebu ing gandhok tilamsarine Pergiwati. Sang ayu nembe nendra kepati, awit wancine pancen lingsir wengi. Anggone kepati nganti jarit agemane nglingkap dhuwur ngatonake pupu lan wentis kang mukang gangsir. Yen mrangguli kahanan kaya ngene iki aku nora tahan. Getih lanang bakal enggal ngrangsang. Apamaneh ndeleng blegere sang edi, weweg isi milangoni. Ora nunggu kesiwen, dak ruket anggane sang Endhang. Kaget polah nanging ora kuwawa ngedalake swara. Kridha- sumedya uwal saka pangrangsangku, agemane dadi saya morat-marit, nambahi brantaku. Bali saka keusu anggonku wuru, lena pangawasku sang dewi nyaut patrem kang gumlethak ing meja caket dhipan rinengga. Nedya
gumonthang ing kasatriyan, tan suwe wis kinepung jurit sing dipandhegani Raden Pacawala. Bramantya kerot padoning lathi ngerti calon garwane kapidara, nrajang nedya mikut anggaku. Sadurunge kedhisikan aku ndhisiki. Keris
Kabar aku dadi bandan ing Ngamarta wis tumeka ing Ngastina. bali ing kene rama Kurupati tedhak dhewe kadherekake ibu Banowati, kairing tetungguling sepuh Kurawa lan para sesepuh. Kepeksa tapak asma ing kekancingan perjanjen, yen aku tan kena maneh tindak dur angkara. Laku culika ing praja Batanakawarsa ya Indrapasta. Nganti mbaleni lan kadenangan nora bakal ingapura maneh, paukuman abot bakal daksandhang. Kayangapa isinku nalika kudu napak asmani perjanjian rontal kuwi, sineksen oara aji kalbeu Prabu Swarawati kang wis maluyakake Pergiwati kanthi kembang Wijayakusuma. Semono uga Pancawala kang wis bali waras wiris sawise “kalarung” ing benawi minangka syarate nirmala jati. Aku mung tumungku sedhih atiku nangis kasangsaya. Isin, serik, jengkel numpuk dadi siji. Mung bisa nggetuni laku jantraning uripku. Urip prasasat tanpa guna, mung bisa nyalahake liyan. Lali lan ora nglenggana yen kuwi saka undhuh-undhuhing
Mandrakumara ora percaya. Wis ora perlu golek bojo, enak bojo-bojonan wae. Wis ra urus kiwa tengen. mbuh ibuku arep terus-terusan slingkuh karo Permadi, ramaku tetep bungkem yo wis ben. Adhiku wadon dewi Lesmanawati tetep ndhugal ya wis karepe. Malah ing sawijine lakon carangan, dheweke dislingkuhi dening Bathara Guru Pangwasa Tribana ya terserah. Njur didhaupake karo raden Warsakusuma putrane paman Karna ing Awangga ya ben.
Nalikane pecah perang Baratayuda, perang antarane kulawarga trah Barata ing Tegal Kurusetra. Miturut ujaring kandha kuwi perang gedhe kaloro ing madyapada, sawise bubruh Alengka ing jaman Ramayana. Mbok arep paten pinaten yo wis ben, atiku kadhung serik mrekitik ora bakal mari. Utamane mring putra-putra Pandhawa, mligine si Abimanyu. Mula nalikane uwa Kartamarma bali saka pabaratan nggoleki aku ing kasatriyan, kandha yen Abimanyu wis klebu wuwu ing gelar perang “gedhong minep”e Kurawa, atiku
nyublesake keris pusaka, nguntapaken nyawane Abimanyu ing neraka. Monggo ngger mumpung taksih wonten wekdalipun, selak kedhisikan Hyang Yamadipati. Andika paman kanthi mring Kurusetra.
Rindhik asu digitik, nyongklang jaran cemani tumuju ing rananggana. Abimanyu katon semu ngadeg semu gemeter, soca nutup menthang langkap. Pancen aku meri marang satriya kukuh teguh iku. Sanajan tatune arang kranjang kinraaocok rinajap ing lembing, tumpak lan panah, nanging isih kuwawa ngadeg senajan ora jejeg adus ludira.
Gemendhung lumalungkung ngguyu latah-latah, aku ngisis curiga nyedhaki papan ngadege Abimanyu. Saya gemeter anggane, sikile wis nekuk separo kari ambruke. “Hmmm…, Abimanyu kowe bakal mati rinanjap, mandi kepangan sumpahmu dhewe. Kowe ngapusi Utari putri Wiratha. Ngaku jaka senajan wis mbojo Sendari. Huh… merga pokalmu kuwi Kalabendana nganti kepeksa mati saka tangane Gathutkaca. Nyatane kowe yo satriya sing culika tega apus krama. Nyatane kowe
Durung yen Gathutkaca lan Pancawala modar sisan,Pergiwa lan Pergiwati bakal tak boyong sisan. Saiki Abimanyu, tampanana pusakaku. Modar ko…egh…kekgkk…
Lho, dhadhaku kok panas perih. Lho bedor panah nancep nembus dhadhaku. Abimanyu isih bisa nglepaske panah pusaka Kyai Gusara marang aku, aku ngglebag, donyaku dadi peteng ndedhet. Saiki malah entheng, eee… aku bisa ndeleng ragaku dilangkahi Abimanyu. Para Kurawa kang nedya ngrebut kawandaku kapeksa mundur saka lepasing jemparinge Abimanyu, ora ana kang wani nyedhak. Abimanyu kaya bali entuk kekuwatan
Dursilawati saya murina. Ngeprak dwipanggane nrajang papane Abimanyu. Mbabitake pusakane Kyai Glinggang, pecah sirahe
sekar “Megatruh” ngumandhang saka tegal Kurusetra. Ibu Banowati nangis ngguguk ngrakul layonku kang sinucenan. Rama prabu mung kerot waja karo njenger, nalika geni mulat ing pancaka mbesmi ragaku.
Sawetara kau isih bisa nyekseni ragane Abimanyu kan uga kabesmi ing pancake, tinangisan kaluwarga. Lan laku “sati” Siti Sendari bela pati ambyur ing geni ngalad-alad. Utari mung ngungun cinandhet, amarga nggarbini bayi calon “ratu gung binthara ing Nusa Jawa” kaya kang wis kaweca. Sumpahe paman Arjuna bakal merjaya paman Jayadrata ing dina sesuke. Kumleyang sya ndedel ing ngawiyat sukmaku, tinuntun sukmane Abimanyu lan sukmane para prajurit kurbaning Baratayuda. Saya adoh lan saya dhuwur.
Komet lulin (C/2007 N3) ya iku komet kang duweni buntut loro kang padha tinampikan.[1] Wiwitane, komet lulin (C/2007 N3) dideteksi minangka asteroid déning pengamat kang ana ingbumi taun 2007.[1] Nanging ing pengamatan candhake, nalika komet mau nyedhaki srengéngé wiwit katon sirahe komet.[1] Komet iki kabentuk saka awu, ion asil penguapan lan ionisasi inti komet.[1]
lulin dijupuk déning Chi Sheng Lin saka National Central University, Taiwan kanthi nggunakake teleskop kanthi diameter 16 inci.[2]
Pengamatan[besut | besut sumber]
Komet lulin kagolong komet kang paling ora padhang, mula dibutuhake sawijining binokuler kanggo bisa ngematake.[2] Nanging, nalika komet iki sansaya cedhak karo arah bumi, mula katon sansaya padhang.[2] Komet lulin berwarna kehijauan karena kandungan ion-ionnya.[2] Tanggal 10 Januari 2009, komet iki ngancik titik paling cedhak karo srengéngé ing jarak 182 km.[2]
^ a b c d (en) Caatch Komet Lulin's Winter, www.skyandtelescope.com. Diundhuh
Dekati Bumi, www.wikimu.com. Diundhuh tanggal 12 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Komèt_Lulin&oldid=1096535"	Kategori: KometKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 6 Oktober 2016.
1. Waosan kaping-1: Singasari Menuju Puncak Kejayaan, Parwa ke-1. On 28 Januari 2011 at 17:33. HLHLP 095;
2. Waosan kaping-2: Singasari Menuju Puncak Kejayaan. Parwa ke-2. On 31 Januari 2011 at 00:58, HLHLP 096;
Hindhu-Buddha. Parwa ka-2. Dongeng pungkasan Nuwun, cantrik bayuaji
Balas	On 9 Februari 2011 at 02:48 legowo said: nuwun..
said: Biasanipun menawi dipun rayu Miss Nona, ….. Ki Panji Satrio Pamedar lajeng deg2an ketrucut wedaranipun, ……
said: Matur nuwun Ki Ajar pak Satpam,
nuwun, HLHLP-101 sampun kulo undhuh.
Kulo sampun ngunduh kitab 096 dumugi 101, matur nuwun ki Arema, ki
Balas	On 10 Februari 2011 at 12:55 cantrik bayuaji said: Wilujêng siyang
Laku rikating manungså kang tansah ngubêr donyå lan kamuktèn tan ånå kêndaté
nJur Gusti ‘dipêrnahké’ ånå ngêndi???
Taman Fatahilah & Musium Wayang, Februari 2011
disik sakdurunge budal neng mesjid (Isya’).
Balas	On 10 Februari 2011 at 20:16 pandanalas said: Malem jum’at nonggo ngarep omah
rayi ,Raden Basu Kesthi, Patih Jati Kondho, para punggawa Arya Panurta, Arya Walakas,
puruhita, kawarti badhe andaga karaton Wiratha nedya madeg ratu piyambak.
Raden Basu Kesthi langkung anduparakaken wartos makaten wau**2. Anangeng Sri Nata adreng
angyektos aken, lajeng dawuh dateng Patih Jati Kondho, kadawuhan anduta
punggawa salah satunggal dateng Prabu Karomba, nata yaksa ing Pringgondani**3. Supados animballana Resi Manu Mayasa,
amethuk aken lajeng lenggah satata, ginem kawotennannipun
lumampah dateng Pringgondani. Andhawuh aken karsaning sri nata
wau dumateng Prabu Karomba ing Pringgondani, sasampunning samapta lajeng
Prabu Karomba, nata raseksa ing pringgondani, den adhep ing Patih Kala
Mangkara, Punggawa Kala Pulawa, Kala Pudenda, dereng dangu datengipun caraka wiratha,
Sasampunning bagebinage, lajeng andawuhaken timballan nira Sri Nata Prabu Basu
Murti, bilih Prabu Karomba dinuta animballi Resi Manu Mayasa, ing sapta arga,
ingkang kawarti araraton, manawi mboten purun sowan dateng wiratha**2. Kerid lampahira Prabu Karomba,
kadhawuhan masesa, aturipun Prabu Karomba sandika**3.
Arya Panurta lajeng pamit wangsul dateng Wiratha,
dadamel ngayuda**1. Badhe dateng wukir Sapta Arga. Sasampunning
samapta lajeng bidhal sapanengkarrira, Togog Saraito dados pangajeng
Mongko mboten pisan-pisan anyipta amakaten**1. Dereng dangu datenggira cantrik
atur pariksa wonten damel, wonten damel ageng dateng. Katingal barising danawa
arsa minggah ing pratapan, rame mireng swaraning tangising tiyang padusunan
ingkang karisak, Puthut Supolawa lawan janggan Semara Santa sigra tumurun
anglempakaken, sareng dumugi ing jawi kasompok inggahing wadya danawa lajeng
tempuk prang**2. Tanpa wara-wara
Puthut Supolawa lawan janggan Semara Santa ngamuk punggung mengsah, kathah
danawa ingkang kanin lajeng bibar lumajeng sarsarran**3.
Puthut Supolawa , janggan Semara Santa sakancanipun wangsul ngarsaning pandhita
sang nata ing wiratha, lajeng bibarran. Amung Resi Manu Mayasa
saking padhepokan sadaya mboten kalilan anderek, among janggan Semara Santa, Nala
Gareng, Petruk, lampahira kadya kabuncang ing
Sulayaning rebak dadiya prang, punggawa ditya sami pejah
jinemparing, danawa ingkang alit-alit sami ngungsi gesang**7. Resi manu mayasa
Dewi Retna Wati puniko dadya jodhonipun
Resi Manu Mayasa**2. 2)
Dewi Kanastri dadya jodhonipun janggan Semara Santa**3.
badanipun gumeter, bokong ngoplok lajeng wangsul malajeng. Simo kakalih
lajeng sami ambujeng**4. Sareng
matur nyuwun tulung kabujeng ing simo**5. Resi Manu Mayasa lajeng mapag simo
kapanggih simo lajeng dipun jemparing pejah sadaya, kuwondonipun sirno, Mboten
watawis dangu pawestri kakalih, katingal lumampah wonten ngajengipun Resi Manu
Mayasa, ing ngriku sang resi langkung kasmaran**7.
Lajeng ngetut aken sapurugipun. Sang resi kaget rawuhipun Sanghyang Narada.
Inggih punika Dewi Retna Wati kaliyan Dewi Kanastri**8. Sanghyang Narada andawuh aken dawuhing
Sanghyang Giri Nata**9. Dewi
Retna Wati sampun pinasthi kapareng dados jodhonipun Resi Manu Mayasa**10, Dewi Kanastri dados
nata angarsa-arsa, para punggawa ingkang dinuta angrabaseng
wukir sapta arga. Mboten dangu dateng ipun kyai Togog Saraito, atur pariksa
bilih para punggawa ingkang dinuta dateng sapta arga sami pejah dening Resi
Srinata langkung duka, lajeng dawuh dumateng patih kinen saweg dadameling yudha.
Sareng dumugi imbanging redi ingkang sisih kilen ing ngriku
neda bojonipun, awit gandarwa Satru Tapa dereng gadah suta, daat kepingin darbe
lajeng pinethik katedha. Raosipun langkung miraos**8.
Satelasing nedha woh sumarwana, gandarwa Satru Tapa dateng, sang resi lawan
kang garwa langkung kaget punapa dene janggan Semara Santa lawan bojonipun sami
gumeter sadaya**9. Gandarwa
ngucap,” Sapa wong kang wanuh wani ngunduh woh kang sun sengker iki mau”. Sang
Resi Manu Mayasa bilih ingkang ngaken methik. Lajeng kaparing aken daten
anyagahi , gandarwa musna majing guwa garba nira Dewi Sumarwana**14. Lajeng anggarbini, sadaya lajeng sami
ngajeng-ajeng rawuhipun Resi Manu Mayasa. watawis dangu Resi Manu Mayasa rawuh, lajeng
lenggah satata, twin nyariosaken lalampahanipun kang garwa naliko dahar wohing
sumarwana. Dereng dangu ngandikan lawan PuthutSupolawa. Kasaru geger ing
jawi, datenging danawa ing pringgonadani**1.
Puthut Supolawa, janggan Semara Santa sakancanipun mijil ing jawi, Resi Manu Mayasa
ugi mamanuki lampahing jajanggan. Sareng dumugi ing jawi sampun
kathah ingkang pejah, kang kantun lajeng ngungsi gesang**4. Sanghyang Bayu kundur makahyangan.
Resi Manu Mayasa lenggah satata mungging
Ntong	:”Aku ta ?? lha aku iki prasamu sek cilik ta ?? aku iki wis gedhe loh… yo opo seh arek iki.” (
Ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali,
Nafsu negatif harus dipocong (dimatikan)
Agar supaya urip sajroning pucung (pati)
tangèh nedyå anggambuh mring Hyang Wiséså
1 Timotius 21Timotius, karepku sing ndisik déwé marang kowé yakuwi, pada ndedongaa, nyuwuna lan maturkesuwuna marang Gusti Allah kanggo wong kabèh. 2Pada ndedongaa kanggo penggedéné negara lan wong kabèh sing nduwèni penjawab gedé. Dadiné awaké déwé uripé bisa ayem lan tentrem lan bisa ngladèni Gusti Allah karo tingkah lan laku sing bener. 3Pandonga kaya ngono kuwi apik lan disenengi karo Gusti Allah, Juru Slameté awaké déwé. 4Karepé Gusti Allah, bisaa kabèh wong nampa keslametan lan ngerti pitutur sing bener. 5Karepé Gusti Allah uga, bisaa wong-wong pada ngerti nèk namung ènèng Gusti Allah siji lan namung ènèng wong siji sing bisa nggatukké manungsa marang Gusti Allah, yakuwi Gusti Yésus, Juru Slameté manungsa. 6Dèkné nglabuhi manungsa sampèk mati, supaya manungsa bisa utyul sangka kwasané ala. Patiné Gusti Yésus kuwi digawé tanda karo Gusti Allah nèk Dèkné kepéngin nulungi kabèh manungsa, supaya pada slamet. Pantyèn wantyiné ya wis pener tenan. 7Mulané Gusti Allah milih aku dadi rasul sing kudu mulangi liya-liya bangsa bab pitutur sing bener. Dadiné bangsa liyané bisa pretyaya marang pitutur sing bener. 8Timotius, karepku, nang endi waé nèk pada ngumpul, wong lanang-lanang nèk ndedonga kuduné karo ati sing pasrah marang Gusti Allah. Dadiné nèk ndonga bisa ngumbulké tangané, awit ora nduwèni rasa nesu apa sangsi nèk ora bakal ketampa pandongané. 9Semono uga karepku kanggo wong wédok-wédok, pada nganggoa salin sing pantes lan patyakan sing lumrah. Ora usah rambuté digawé sing ora-ora lan dipasangi emas apa barang liyané sing pating kerlip, ora. Lan ora usah nganggo salin sing larang-larang. 10Tenimbang nggolèk pengaleman karo patyakan sing kaya ngono kuwi, luwung pada nglumui nggawé betyik waé. Kuwi apik lan pantes kanggo ngétokké nèk nurut Gusti Allah. 11Wong wédok kudu sing anteng, trima diblajari karo wong lanang. 12Aku ora gelem nèk wong wédok mulangi nang kumpulan. Lan aku uga ora nglilani nèk wong wédok mandori sing lanang. Pantesé kuwi wong wédok kudu sing anteng. 13Gusti Allah lak nggawé Adam ndisik ta, sakwisé Adam terus Eva. 14Karomenèh, dudu Adam sing dikenèng karo Sétan mbiyèn-mbiyèné, nanging sing wédok. Dèkné sing nggugu apusané Sétan terus nerak angger-anggeré Gusti Allah. 15Nanging kepriyé waé wong wédok bakal slamet, senajana bakal ngrasakké lara terus enggoné anak-anak, pokoké janji pada mantep terus pretyaya lan trésna marang Gusti Allah lan pada nindakké urip sing sutyi lan sing pantes.
pengurus, pripun niku wonten penggembira…lek menurut kulo nggih monggo mawon asal tumut prosedur pengurus,,,mboten ngoten
monggo ki sanak, pintu yang “njeglek” sudah dibuka kembali..
Balas	On 5 Januari 2012 at 20:10 cantrik bayuaji said: ||Sugêng dalu||
Sampun sangêt dangu, mbotên sambang padépokan.
Mugi-mugi Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Asih tansah paring karahayon, kasarasan, karaharjan, ketêntrêman såhå kawilujêngan dhumatêng Ki Arema sabrayat ing Sengkaling.
Balas	On 5 Januari 2012 at 22:35 Arema said: Aamiin…..
Kulo saben dinten taksih nyambangi kok ki, nanging singidan. Pak Satpam mboten kersa mandegani padepokan bilih kulo taksih cawe-cawe.
matur suwun. Ki Bayuaji taksih kersa ngrencangi Pak Satpam jagi padepokan kalian dongengipun.
sawetawis Pak Satpam cuti, kula piyambak ingkang jagi padepoan.
Balas	On 5 Januari 2012 at 20:29 cantrik bayuaji said: Nuwun
Sudah aku katakan sebabnya, sahut Panembahan tua
Gêntos kacariyos ing dhukuh Calpitu sukunipun rêdi Lawu, ing ngriku wontên tiyang tåpå, anåmå Ki Jåbålékå, inggih trah saking ing Måjåpait. Ki Jåbålékå wau agadhah putrå jalêr satunggil abagus warninipun, nåmå Mas Môncå, Ki Mas Môncå wau késah saking [sa…]
— […king] ing Calpitu sumêjå tåpå dhatêng ing pasisir kidul, kèndêl wontên ing Toyabiru, lajêng kapêndhêt mitrå dhatêng Ki Buyut ing Banyubiru sartå sangêt dipun sihi, ingugung sapolahipun, winulang sakathahing kadigdayan, lan kinèn bantêr tapanipun. Supados énggalå tuwuh kang darajat. Sabab Ki
ingkang angagêm wêlahé | ayêm ing lampahipun | wusnyå anjog bangawan Picis | milir anèng bangawan | aris iliripun | ing pukul
Pajang, ingkang mogok kagêbag ing prang, tanah pasisir tuwin môncånagari kang wétan, lan pasisir kilèn, sadåyå sampun sami suyud, botên wontên kang purun anglawan ing prang, sami ajrih ing kadigdayanipun Adipati Pajang, amung adipati ing Jipang kang botên purun têluk, kang anåmå Pangéran Arya Panangsang, punikå putranipun Pangéran Sédå ing Lèpèn
CuteD 54355 Dasamuka12643 Dasamuka Licking118636 Deepthroat43820 Dhadhane21727 Dhewe31338 Dhewe Aceh20178 Dhuwit233201 Dhuwur Definisi30414 Didhelikake Camelopordalis147037 Digawe Nggo Tangan64767
Burungpun20326 Gunging Ireng Jago193834 Gunging Jago416459 Gunging Susu75003 Gunging Éndah
Nggantheng35978 Nggodha12981 Nggumunke367103 Ngisep26483 Nglengo111361 Ngobahke Driji41789
jalak kang ditemokaké ing Anak Bawana India lan Asia Kidul-wétan. Manuk iki biasané ditemokaké sajroné kelompok cilik ing ngisor lembah lan dataran endèk. Jalak surèn biasa ditemokaké ing kutha utawa désa, senajan manuk iki ora wani kaya beo. Jalak suren ngasilaké pirang-pirang jinis suwara kanti kaya suara gemericik banyu. Pirang-pirang variasi wulu ana sajroné populasi lan sekitar lima subspesies diwènèhi jeneng.
Deskripsi awak lan suwara[besut | besut sumber]
Jalak suren kang ukurané sedeng (24 cm), wernané ireng lan putih. bathuk, pipi, garis swiwi, tunggir, lan weteng wernané putih; dada, tenggorokan, lan awak bagiyan nduwur ireng. Warna ireng iki isih coklat ing manuk kang isih enom.[3][4] Iris wernane klawu; kulit tanpa wulu disekitar mata berwrna jingga; paruh merah kanti ujung putih; sikil kuning.[4]
Wulu lanang lan wedok katon padha.[3] lanang: duwé awak kang lurus lan luwih gedhé ketimbang wédok. wulu ndas lan punggung ireng legam, sarta buntuté sithik luwih dawa lan dadi siji.
Wedok: awaké katon mbundher lan cendak kanti werna ireng lan putihé rada suram, kurang lincah lan agresif kaya lanang.
Ilustrasi kapisanan ngenani jalak surèn déning George Edwards (1751)
Spèsies iki kalebu sajroné genus Sturnus lan Sturnopastor ing jaman mbièn ananging studi kang anyar ora ndukung jalak suren mlebu ing genus Sturnus kang nyebapaké mbaliké jeneng genus tua Gracupica.[5][6] Wis diklaim jeneng spesies "contra" asalé saka jeneng India kanggo iku, senajan iki
ing 1950. Wujude jalak suren iki béda karo jalak suren kang ana di India, ya iku pundak lan tengkuk kurang nduwèni motif garis. Populasi ing Manipur marang kidul tumuju Myanmar lan maring ngétan tunuju Yunnan nduwèni garis mata lan kalebu subspesies superciliaris kapisanan diterangaké déning Edward Blyth ing 1863. Subspesies ing Thailand, Laos lan Kamboja kalebu sajroné floweri ( Sharpe, 1897) sewentara subspesies jalla dideskribsikaké Horsfield ing 1821 ditemokaké ing Sumatra, Jawa lan Bali.[3][8]
Habitat lan distribusi[besut | besut sumber]
Spèsies iki ditemokaké utamané ing dataran endèk ananging katemokaké uga ing ngisor bukit nganti 70 meter ing nduwur permukaan laut. déwéké ditemokaké utamané ing wewengkon cepak banyu. Distribusi utama ing India ana ing tepian Kali Gangga ananging nyebar nganti kali Krishna. Persebaran déwéké mundak, kanti populasi kang nggawé akèh panggonan anyar-anyar iki kaya Lahore (saka 1997[9]), Rajkot[10] dan Bombay (wiwit taun 1953[11]), uga mungkin dibantu déning perdagangan manuk sangkar lan ucul kanti sengaja.[12] Pola lingkungan déweké ing India utamane ing Rajasthan wis kabantu déning irigasi lan pola pertanian.[13] Spesies iki uga wis mapananké déwéné ing Dubai, UEA.[1] Lan uga, jalak suren diintroduksi nganti Taiwan lan Pulau Honshu.[14]
Solah tingkah[besut | besut sumber]
Jalak surèn biasané ditemokaké ana ing kelompok cilik, utamané nalika golek pakan ing sandhuwuré lemah nanging tetep nangkring ing wit utawa wangunan. Manuk iki ora wedi marang kewan-kewan kang luwih gedhé, kayata sapi, lan sering golek pakan ing satengahing kumpulan kéwan mau.[15] Jalak suren ing satengahe kelompok tansah ngetokaké swara-swara kang saut-sautan kanthi swara kang maneka warna kaya swara sempritan, swara getaran, lan swara ndhengung, swara klik lan océhan. Jalak surèn enom kang diingu bisa dilatih kanggo niru swara manuk liyané.
Jalak surèn biasané golèk pakan ing sawah, padhang suket, lan wewengkon kang kabuka kanggo golèk wiji, woh-wohan, srangga, endhog srangga, srangga cilik-cilik, kupu-kupu, cacing lemah, [16] lan moluska kang biasane dijupuk saka lemah. Nalika golek pakan, jalak surèn biasané mudhun menyang lemah lan nyedhaki sumber banyu ing panggonan kang ora jero.​ Kaya jinis jalak kang liya, jalak surèn sering nyongkel utawa mbuka lemah, nusuk-nusuk migunakaké cucuké kanggo ngetokaké panganan kang ana ing sangisoré lemah.[17] Saliyané iku, jalak surèn uga biasa mudhun menyang panggonan banyu kang ora jero kanggo golék pakan. Jalak surèn duwé otot protaktor kang kuwat saengga bisa mbongkah bagéyan ngisoré suket lan matané uga duwé posisi kang pas saéngga jalak iki duwé pandeleng binokular kanggo ndheleng celah ing antarané cucuké.[18][19] Nalika arep turu, manuk jalak surèn sering ngetokaké swara seru. Pakulinan urip kaya iki sering ditemoni ing klompok cilik lan kadhangkala pasang-pasangan; jalak surèn biasa turu wengi ing klompok gedhé kang saling njaga karo jalak surèn liyané.[15]
Prekembangbiakané[besut | besut sumber]
Petarangan digawé saka gumpalan jrami mapan ing pang wit bungur gedhé (Lagerstroemia speciosa).
Musim kawin jalak suren ing India ana ing wulan Maret tekan September. Nanging ing Jawa lan Bali, prekembangbiakane ana ing wulam Desember tekan Juni, sanajan sawetara liya ana kang prekembangbiakane terusan sasuwene taun.[20] Ing wulan Juli-Desember kalebu mangsa kurange prekawinan Jalak suren. Ing mangsa prekaawinan, cacahe manuk kang nglompok dadi mudhun cacahe, amarga padha golek pasangan. Kanggo golek pasangan, manuk iki ngetokake swara ngundhang, ngepuk-ngepukake wulune lan ngoyang-nggoyangake endhase.
Jalak suren nggawé sarang utawa tarangan saka gumpalan jraami, kang digawé dadi kubah kanthi siji lawang mlebu ing sisihihe kang digawé ing wit gedhe. (asring ing wit bringin, pelem,[21] nangka, sonokembang,[22] dan pohon aren[23]) utawa ing struktur utawa wangunan kang digawé manungsa,[24] kadhangkala cedhak karo wewangunan manungsa. Ing alam liyar, jalak suren dilaporke manggon ing sarangkang ukurane gedhe, kandhi dawa 2 kaki ln dhiameter 18 inci.
Ing sisih tengahe, ana papan kang memper rongga kanthi jero 9 inci lan dhiameter 3 1/2 inci.[25] Nanging miturut pamanggihe W. Blewitt, sarang/tarangan jalak suren mapan ing kadhuwuran 10-15 kaki saka lemah. F.R. Blewitt uga duwé pamanggih adhedhasar panaliten ing Delhi, bilih jalak suren kembangbiake ing wulan Juni-Agustus.[21] Ing Jawa, sarang jalak suren sering digawé ing wit palem utawi ing rumpun wit-witan epifit.[20]
ing Indonesia). Jakarta: Penebar Swadaya. ISBN 979-002-442-8. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jalak_surèn&oldid=1091665"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanCS1 abasa sumber basa Indonesia (id)Kategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesiesCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
ketokke kok ana piyayi 2 sing rawuh, telu karo aku. mangga ki sanak, kula kancani rondha sinambi nglaras tembang macapat-an.
Balas	On 2 Mei 2010 at 00:56 Widura said: Hadir Jam
lha menopo sedoyo tlatah ing bumi dinten minggu sedoyo, lan menopo ugi kalebet wekdal subuh sedoyo Ki.
Monggo kulo suwun paring uningo Ki.
Balas	On 2 Mei 2010 at 09:53 pandanalas said: kadoese mekaten ki..
teng nggene ki kompor : subuh, teng nggene kulo njih subuh..
punapa ingkang dipun kersa’aken Ki Widura mangke dalu, tit 00.01, Ki Seno badhe ngwedhar rontal 14 ?
sukasrana said: ing ngayodyakarta hadiningrat, taman siswa ngginakkaen bau suku “pawiyatan” tumrap padhepokanipun. ingkang sampun lulus pendadaran pinaringan sebatan “sarjanawiyata”.
Balas	On 2 Mei 2010 at 13:41 sukasrana said: “taman siswa” ngginakkaken “pawiyatan”. ing papan sanès
Nyuwun duka, sesanti Panjenengan ingkang adi luhung, namung kangge lip services kemawon.
On 3 Mei 2010 at 04:21 honggopati said: Matr nuwun Ki Arema.
Senadyan terlambat nderek mangayu bagyo “Hardiknas”.
Kudune pemimpin bangsa iki isin karo keluhurane budi Ki Hajar. wis
Sadrema Nglakoni: Lan Sawang-sinawang: | "WONG EDAN BAGU"
MANUNGSA iku mung sadrema nglakoni. Lire, rehning wis pinaringan urip, ya urip mau kudu dilakoni. Manungsa ngerti-ngerti wis dadi bocah utawa manungsa cilik, marga nalika isih bayi durung ngerti apa-apa. Manungsa ora bisa milih dilahirake sapa lan ana ngendi. Apa sebabe kok ora dadi anak ratu utawa anak presiden, kok dadi anak petani. Manungsa ora bakal lan bisa protes. Apa sebabe kok mung dadi anak petani mlarat, anak buruh kasar, utawa anak nelayan, kok ora dadi anake wong sugih, anak konglomerat? Dilairake dadi anake sapa bae ya ora ana sing protes, pokoke urip dilakoni.
Kepenak lan ora kepenak, manungsa iku nampa bageyane dhewe-dhewe. Manungsa iku kadidene wayang, sing nasibe ana tangane Ki Dhalang. Kaya paraga fiktif ing film utawa sinetron, nasibe wis tinulis ing skenario.
Banjur apa manungsa ora diwenangake ikhtiar? Apa manungsa mung sadrema nglakoni apa sing digarisake ana skenario? Apa uripe manungsa iku mung manut ilining takdir?
Bab-bab kang magepokan karo lahir, jodho, lan pati kaya-kaya wis ginaris. Dene bab-bab liyane gumantung marang usahane wong siji lan sijine. Dadi ana prekara sing bisa diikhtiari, nanging ya ana bab-bab sing gelem ora gelem kudu dilakoni.
Sing diajab lan sing disesuwun marang Gusti iku mesthine ya sing apik-apik. Kulawarga sing nandhang lara ya disuwun supaya diparingi waras. Yen ana bencana alam ya disuwun tetep slamet. Manungsa wenang nyenyuwun, naing ora wenang nemtokake. Bisa bae sing lara ora waras, sing kena bencana alam ora slamet. Banjur pepuntone: manungsa mung sadrema nglakoni, kabeh mau ana ing astane Sing Gawe Urip.
Tetembungan iku mengku teges menawa uripe manungsa iku ora uwal saka pepesthen. Sabanjure, kanthi nyadhari anane pepesthen mau sesanggane manungsa dadi luwih entheng. Manungsa mung sadrema, kayadene wayang sing nasibe wis katemtokake ing pakem pedhalangan. Gatotkaca wis ginaris nemoni tiwas ing prang Bratayuda, mangkono uga Abimanyu utawa Angkawijaya.
Manungsa kudu tawakal nampa pacoban saka Sing Gawe Urip. Manungsa iku ora uwal saka papesthen, mula ya ora ana cara liya kajaba kanthi ikhlas nampa papesthen mau.
Ana lara ana usada, nanging ora ateges saben lara bisa diusadani. Yen panyuwune ya bisaa bali waras maneh, nanging kabeh mau wis ginaris ing papesthen. Sing lara ora bali waras malah bali ing alam kalanggengan. Manungsa pancen mung sadrema nglakoni. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
TEMBUNG “sawang-sinawang” utawa “wang-sinawang” iku tegese “sawang-sawangan” sing siji nyawang sijine, sijine nyawang sing siji, si A nyawang si B, si B nyawang si A. Tembung iku mratelakake menawa ing urip padinan wong liya iku kahanane kaya luwih becik lan luwih kepenak katimbang dheweke, mangkono uga suwalike. Menawa ana wong sing alok utawa ngresula wong kae kok luwih beja, luwih kepenak, luwih seneng katimbang awake dhewe, padatan ditanggapi menawa wong iku rak mung sawang-sinawang. Wong liya iku katone luwih beja, luwih kepenak, nanging wong liya mau ya duwe pamawas mangkono menawa nyawang awake dhewe. Ana tetembungan sing nyebutake menawa
wong liya katon luwih becik lan luwih pengaji katimbang barang darbeke dhewe. Panguripane wong liya kaya-kaya luwih becik katimbang panguripane dhewe. Rasa-rumangsa kaya mangkono iku bisa nuwuhake panalangsa, ora duwe pemarem lan panarima.
Panyawang kang luwih akeh tumuju marang tata lahir iku durung mesthi benere. Lan maneh, wong siji lan sijine iku ora padha, dadi ora ana piranti sing bisa kanggo ngukur kaluwihan utawa kesuksesane. Ana sing sugih bandha nanging rumangsa ora beja marga ora duwe anak. Ana sing sugih, pangkate dhuwur, nanging ora marem marga anake nakal-nakal lan ora ana sing rampung sekolahe.
Ing kalanganing masyarakat Jawa ana wewarah menawa wong iku aja ndhangak terus, kadhang-kadhang ya perlu ndhingkluk. Lire, aja mung nyawang wong-wong sing tataran panguripane sandhuwurmu, nanging uga nyawanga wong-wong sing tataran panguripane sangisormu. Yen mung nyawang marang wong-wong sing sugih awake dhewe krasa mlarat; yen nyawang wong-wong sing luwih mlarat isih rumangsa luwih beja. Iki ora ateges kok awake dhewe banjur rumangsa beja amarga akeh wong sing luwih mlarat, nanging kanthi nyumurupi kanyatan mau kita banjur duwe panarima, ora mung nelangsa terus.
Sing kurang becik yaiku menawa banjur jor-joran utawa kompetisi kanthi sesidheman. Satemene kompetisi iku becik menawa kanthi mangkono wong banjur cepet maju. Nanging kompetisi utawa perlombaan iku beda karo jor-joran. Jor-joran iku kompetisi sing ora resmi lan ora ana yurine. Jor-joran iku sok gawe ora kepenaking ati, amarga atine tansah goreh mikir kepriye carane supaya ora kalah karo tangga-tanggane. Yen ana wong liya luwih sukses lan luwih maju, atine banjur kebrongot lan ngupadaya aja nganti kalah karo wong liya. Kebrongoting ati iku sing marakake ora tentrem. Tarkadhang amarga kepengin dadi wong sing paling sukses, paling terhormat lan liya-liyane banjur golek dalan trabasan sing nerak angger-anggering negara. Mula ana bae wong sing duwe omah kaya istana, nanging sing duwe malah mung manggon ana lembaga pemasyarakatan.
Wong iku perlu nyawang wong liya, nanging ya aja gampang keblerengen nyawang sing sarwa gumebyar. Sing katone gumebyar iku durung mesthi yen gumebyar temenan lan bisa gawe tentrem lan nuwuhake rasa panarima. Manungsa iku perlu ngudi murih panguripane luwih becik, nanging uga kudu bisa ngukur kekuwatane dhewe. Wong iku kahanan lan kekuwatane beda-beda, kanthi mangkono apa kang bisa kagayuh uga beda-beda. Manungsa iku kudu duwe panarima utawa ngaturake suka sokur marang Pangeran. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
1 Timotius 51Timotius, nèk kowé arep mbenerké sedulur lanang sing tuwa, aja disenèni, nanging wongé diajèni kaya bapakmu déwé lan diejèk rembukan. Uga sedulur-sedulur lanang sing enom, dianggep kaya kakang lan adikmu déwé. 2Sedulur-sedulur wédok sing wis tuwa dianggep kaya ibumu déwé lan nèk ngomongi sedulur-sedulur wédok sing enom anggepa kaya adikmu déwé. Nèk ngomongi sing pantes lan karo ati sing resik. 3Mbok randa sing blas ora nduwé krandah kudu dirumati sing sak mestiné. 4Nanging mbok randa sing nduwé anak-putu, anak-putuné sing kudu ngrumati kanggo mbales kabetyikané wong tuwa. Kuwi sing disenengi karo Gusti Allah, jalaran kuwi ngétokké nèk pada nurut Gusti tenan. 5Lah wong wédok sing pantyèn randa tenan lan ora nduwé sapa-sapa blas kudu njagakké marang Gusti Allah. Awan-wengi kudu temen ndedonga marang Gusti Allah nyuwun pitulungané. 6Nanging randa sing uripé mung nuruti kesenengané, randa kuwi sakjané wis mati, senajan kétok ijik urip. 7Mulané Timotius, randa-randa kudu mbok wulangi sing tak omong kuwi mau, supaya ora kenèng disalahké wong. 8Nèk ènèng sedulur sing ora gelem ngrumati seduluré déwé, malah-malah seduluré déwé tunggal sak omah, wong kuwi ora dunung apa tegesé nurut Gusti lan klakuané ngungkul-ungkuli wong sing ora pretyaya marang Gusti Yésus. 9Pasamuan kudu ngrumati mbok randa, yakuwi, randa sing umuré swidak munggah lan sing mauné namung kawin sepisan, wong sing seneng nggawé betyik. 10Mulané wong kabèh kudu ngarani nèk dèkné kuwi wong apik. Kuduné wong sing ngrumati lan mulangi anak-anaké sing apik lan ora éman ngekèki inepan marang dayohé. Kuduné wong sing seneng ngladèni sedulur-sedulur ing pengandel lan sing seneng nulungi wong kangèlan, wong sing nglakoni sak wernané penggawéan sing apik. Mbok randa sing kaya ngono kuwi sing kudu ditulis jenengé nang buku. 11Nanging randa-randa sing ijik enom aja ditulis jenengé nang buku, awit nèk wong-wong kuwi pada nduwé seneng-senengan menèh terus pada ninggal Gusti lan pada nggolèk bojo menèh. 12Dadiné terus pada medot janjiné mauné. 13Karomenèh, jalaran ora nduwé penggawéan apa-apa, terus pada mlebu-metu turut omah nggunem wong liya lan mèlu-mèlu ngrusui uripé liyané. 14Mulané, karepku randa-randa sing ijik enom bèn pada nggolèk bojo menèh lan omah-omah waé, supaya pada nduwé anak lan bisa ngurusi brayaté déwé. Dadiné ora ngekèki jalaran marang mungsuhé awaké déwé kanggo nyalahké awaké déwé. 15Aku ngomong ngono kuwi, jalaran wis ènèng randa-randa sing ninggal Gusti lan nggugu marang Sétan. 16Nèk ènèng wong Kristen wédok nduwé randa nang omah, randa kuwi kudu dirumati, supaya ora dadi renggané pasamuan. Dadiné pasamuan bisa ngrumati randa-randa sing ora nduwé sapa-sapa. 17Timotius, para penuntun sing bisa nata lan nuntun pasamuan sing apik kudu ditambahi upahé, malah-malah penuntun sing tukang nggelarké pituturé Gusti lan sing tukang mulangi. Kuwi sak mestiné. 18Nang Kitab Sutyi lak wis ketulis ngéné ta: “Sapi sing ngiles aja dibingkem tyangkemé.” Lan Gusti Yésus déwé ngomong ngéné: “Wong sing nyambutgawé kudu nampa upahé.” 19- 20Nèk ènèng sedulur nyalahké sakwijiné penuntun, aja ditampa nèk ora ènèng seksiné loro apa telu. Nèk penuntun kuwi pantyèn salah tenan, wongé kudu mbok benerké nang ngarepé sedulur liya-liyané, supaya ora pada niru klakuan sing ora apik kuwi. 21Aku mréntah kowé tenan nang ngarepé Gusti Allah lan Gusti Yésus Kristus lan para mulékat sing sutyi: apa sing tak omong kuwi mau kudu mbok tandangi tenan. Nèk arep mbenerké sedulur, aja nduwèni gagasan sing ora apik bab sedulur kuwi sakdurungé. 22Aja kesusu numpangi tangan lan ndongakké sedulur dadi penuntun apa peladèné pasamuan. Menawa waé wongé nglakoni dosa lan kowé mengko katut salah. Mulané, sing ati-ati lan uripmu kudu sing resik. 23Kowé ajek lara wetengé, mulané ya diombèni anggur setitik, aja namung banyu waé. 24Enèng wong sing dosané jan ketara banget, ketarané ora usah ngentèni mbésuk, nèk nang ngarepé Gusti Allah. Nanging liyané dosané saiki durung kétok, ketarané mbésuk nang ngarepé Gusti Allah. 25Kaya ngono uga, penggawé betyik okèh-okèhé saiki wis kétok. Nanging uga penggawé betyik sing durung kétok saiki, mbésuk
Geguritan Imam Khotib Utomo Saya dadi adine jaman
manungso kang khormat allam ndonya sak isine
Lampahipun menang tanpo ngasor ake, wujud nyebarno kawroh babagan tumraping uriping manungso kang saged ngormati allam panggone dewe dewe.
kenong, tekening manungso kang nyonggo buwono
alas, gunung, lepen, samodero dijaga disayang iku laku Jowo.
urip sak dermo mampir ngombe ing ndonya.
hidup sederhana, ora nyambut gawe nggedegno duwite ngrusak allam ndonya
sugihe bondo ndunyo iku ngrusak allam ndonya
segoro ombo kelolanen dewe, kanggo nuso lang bangsamu dewe.
kudu dikelola negoro dewe kagem makmure bangsamu Inonesia dewe.
SRENGENE, DAYANING ANGIN, TOYA, SAMODERO
mineral bumi kelolanen dewe Indonesia, kanggo modali agriculture lan maritimemu.
Pemimpine RUKUN , OJO CONGKRAH WAE
telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Poniatowa&oldid=1090557"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
at 17:21 gembleh said: Sugeng sonten Ki KartoJ,
sampun setunggal minggu menika sakjane kula gadhah informasi ingkang sae, gandheng nembe ribet badhe nyade jaran kaliyan sibuk ngumbah (plat nomer) mobil dados kesupen.
wong jowo sing BH Hanacaraka, ruar biasa….
Balas	On 21 Desember 2009 at 07:36 Gagakwulung said: Sinau sik karo si kemayu-kemlinthi ki! Bocahe wasis tenan perkara tulisan jawa.
Balas	On 21 Desember 2009 at 08:00 pandanalas said: kulo didaftarke njih ki…
Balas	On 21 Desember 2009 at 09:06 Gagakwulung said: weee lhaa malah kulo sing pengin dikenalke je ki! Sajake nek karo panjenengan kok rada piyee, gitu. Jan Gumun tenan! Biasane pul kemaki moh kalah kok dikomentari kuciwa
kepiyeo wae..jenenge priyiyi putri, sanadjan kawentar narsisipun, niku dasaranipun lemah-lembut edi-peni tur alus samubarange…
mangkane menawi dipun ‘sentuh’ jroning dadanipun, mesthi langsung membangkitkan roso kewanitaannya ..
kagem Nyi Padmi, kulo nyuwun sewu nek komen kulo wonten engkang nyentil2 manah panjenengan…hiksss
nuwun ugi kagem pdls-ipun sedanten bebahu padepokan
Balas	On 21 Desember 2009 at 08:02 Widura said: Matur nuwun MadBB-nya KI Zacky …..
Balas	On 21 Desember 2009 at 09:43 Jokowono said: Wah saiki gandoke pirang-pirang, moto tuwo dadi bingung arep dibukak sing endi disik, salut kagem poro Bebahu Padhepokan,
said: Biasanipun plat nomer rak wonten kalih to Ki Pls ?
(saestu, niki mboten mbeling lho Ki, ajrih yen didukani Ki Panembahan)
On 21 Desember 2009 at 13:52 pandanalas said: Senopatine kesarean koyone…
jml komen wis 67, gandok sing
“System.out.println("Kenging punapa kok mboten ngagem Basa Jawi Kemawon?");”
Jawa ya dadi salah siji panyumbang paling gedhé kanggo panuwuhané basa Indonesia.&quot;);
Cobak nèk Bapak, pilih nabrak sing endi?”
Bejo: “Persis! Aku yo mikir ngono, Pak!”
Polisi: “Trus la’opo wong2 sing nang pésta kawinan sing kenek tabrak?”
pangertosan kulo. amiiinNderek ndeprok ngaji poro sepuh mugi nambah pangertosan kulo. amiiin
@mas bajul..bagi donk
hasing ilmu ne duwur wae kadang ra injoh nerapkan di masy..
opo meneh koyok dewe2 iki yo mbah (spirit mode on)
Bengawan Chandu, lagi test test nopo Sang Begawan..?
@gus santri….ngetest aji jeritan ati ki,kagem ngundang priyayi blitar bilih kerso rawuh ndalu meniko,sekalian mas bajul kesupen…..he5x…
mbah lembu suro salam sungkem kagem panjenengan
japri ne mbah..FB nopo HP..
@all sedulur sugeng enjang njih
iki ngopi kro nyetel dangdut lagu kenangan mantep
saking ingkang Maha Agung mugi tansah kajiwa lan kasarira wonten ing panjenengan lan kula waradin sagung dumadi.
Penjenenganipun para pepundhen ingkang dhahat pinundhi-pundhi, para sesepuh saha pinisepuh ingkang anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen.
Panjenenganipun para Prayagung pangemban pangembating praja ingkang pantes dinulat dening para kawula dasih ingkang tuhu mahambeg darma. Sanggyaning para lenggah kakung sumawana putri ingkang dhahat sinudarsana, sumrambah para kadang wredha lan taruna ingkang tansah pinaringan sihing Gusti ingkang, kula tresnani.
Minangkani pamundhutipun Adhimas ……………………. kula tinanggenah nyulihi matur ngarsa panjenengan sami, inggih labet raos bombong lan bingahing panggalihipun, dene pisowanipun Adhimas ……………………. sakadang sentana sampun tinampi kanthi pakurmatan ingkang agung.
Bebasan anampi sekar cepaka mulya sewakul agengipun, kadidene kajugrugan wukir kencana kaluberan samodra madu, ngantos boten kagambaraken raos bingahing penggalihipun, matemah Adhimas …………………. mboten kuwawi matur pribadi namung kandheg wonten ing tenggak.
Ewa semanten Adhimas ………………….. sarimbit ing sakawit rumaos kuwatos mbok bilih pisowanipun kirang trapsila saha subasita. Awit punika katur ngarsanipun Bapak/ Ibu …………………… sumrambah dhateng para lenggah sedaya mugi kapareng suka paring gunging pangapunten.
Panjenenganipun para lenggah ingkang dhahat minulyeng budi. Ngambali atur kados ing ngajeng sampun katur wonten ngarsanipun Bapak/ Ibu ……………………….. kajawi ndherek suka bingah dene sampun saget kaleksanan miwaha pahargyan dhauping putra Sri temanten sarimbit kanthi pinaringan berkah saha pangestu lan sineksenan dening para Pinisepuh.
Ingkang punika kanthi raos suka lila legawaning manah kula pasrahaken anak kula Sri temanten kakung pun Bagus …………………………. mugi kersa katampi, kanthi panyuwunan mugi kepareng saha dhanganing penggalih ngrengkuh saha kaakena kadi putra pribadi, ingkang tansah kepareng anggula wentah tuwin pamardi, ingkang supados saget netepi jejering priya ingkang nggadhahi tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, bekti dhateng para pepundhen pasrah lan sumarah kanthi patrap pangibadah dhumateng Gusti Ingkang Akarya Jagad.
Inggih boten kesupen panjeneganipun Adhimas ………………….. sarimbit ugi masrahaken Anakmas Sri penganten sarimbit wonten ing kukubaning bebrayan agung ing ngriki, tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pangayoman saha pambiyantu sak murwatipun.
Kajawi saking punika labet saking kiranging seserepan punapa dene cupeting pangertosan mugi kepareng tinampi pitedah-pitedah panyaruwe kalaning kirang leres tindak tandukipun ingkang nalisir saking wewatoning gesang bebrayan. Kanthi pangajab supados anggenipun sami nindakaken darmaning agesang tansah saget sayuk rukun, saeko praya, tansah sangkul sinangkul ing bot kerepotaning agesang.
Ing wasana kirang prayogi yenta anggen kula matur ngantos kalantur-lantur, labet taksih kathah adicara ingkang badhe katur ingkang sampun rinacik wonten ing reroncening adicara pahargyan punika.
Saparipurnaning pahargyan punika panjenenganipun Adhimas …………………. sapangombyong kapareng nyuwun pamit, kanthi pikantuk sawab pandonga lan pamujining para lenggah saget dumugi ing griya kanthi pinaringan kawilujengan kalis ing sambekala.
Boten kasupen kula ingkang tinanggenah sesulih brayat agung Adhimas ……………… sekaliyan garwa, mbok bilih anggen kula matur kirang nuju prana awit saking kirang trapsilaning atur saha subasita ingkang mboten adamel suka renaning penggalih panjenengan, kanthi andhap asoring manah mawantu-wantu anggen kula hanyadhong lumunturing sih pangapunten.
Kanthi asesanti hayu-hayu rahayu ingkang samya pinanggih, jaya-jaya wijayanti widada nir ing sambekala lan tansah kasembadan ingkang sinedya.
Share this:Surat elektronikRedditSukai ini:Suka Memuat...
Filed under: Bahasa Jawa Panatacara | Tagged: manah, pangestu |	« Atur Pambuka Dening Juru Pranata
Ki Sali ing Laweyan nglajengaken katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun,
ingkang ngrungkebi agami Islam). Lajeng sami jiyarah ing pasareyan Majasta.Ing
Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit. Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge
mireng suwantenbilih sagedipun kapanggih Seh Hersaranu
benjing menawi sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung saderengipun pletheking surya, yekti teguh timbul tuwin yuwana. Lumampah mangetan tumuju dhateng
lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang
pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong,
ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130).Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe
siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab kautamenipun
Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep sawatawis wanita sami
sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-dhengipun.
Referensi :- Wikipedia Indonesia- Sumahatmaka, R.M.A, Ringkasan Centini (Suluk Tambanglaras), PN Balai Pustaka,
Ayo dilanjut mbahas sawerku sing nggarahi sakaw mi55 NN…
Lah piye, bar dak paringi sawer, mesthi mi55 NN njaluk tambah…tanduk terus ketagihan…xixixi
Balas	On 1 Juli 2010 at 14:20 yudha pramana said:
Sugeng rawuh Ki Ajar Pak Satpam,
Kala wau Ki Seno paring dhawuh (via aji pameling dumateng Ki Menggung YuPram), kangge mengeti lan mahargya dinten BHAYANGKARA panjenengan diaturi enggal ngwedhar rontal PBM 05, sak menika ugi…..!
Perkawis PBM 06 saged dipun wedhar mangke jam 00.01 tit kangge bonus, buka gandhok 06 langsung rontal dipun cantholaken.
Kula aturi panjenengan pitados kemawon dumateng Ki Menggung YuPram, ingkang saged “menyelesaikan masalah tanpa masalah”.
Rak leres mekaten to Ki Seno……?
Balas	On 1 Juli 2010 at 20:25 sI_TolE said: Sugeng ndalu…
Waduh… babakan gandok kaliyan kitab PBM 06, kula namung saget nyengkuyung kersanipun Ki Gembleh. Mugi dipun ACC Ki Arema utawi P.
Sugeng ndalu kang PA. Elmu njenengan tambih ngedab ngedabi mawon. Kulo mboten saged ngungkuli aji sawer wulung njenengan.
mbayar. Ning koq gêlêm, yå. Sing didongèngi yå mung manthuk-manthuk aé, ngantuk, tur têklak-têkluk,
Cekap semanten rumiyin atur kulo, menawi wonten kalepatan nyuwun gunging
“ILHAM{krenteg}mlebu njrone kholbu.krentek iki dikabarno ning AKAL{pusat saraf}njur dadi gerak urip” (saya kutip dari comment Ki sedayu di atas)
Kawulo mboten pados mudeng. Nyuwun sampeyan terangke sing ceto Ki, nek perlu nganggo dasar sing shahih (hadis). Kados ILHAM, KRENTEG, AKAL, QOLBU, ILMU
Nyuwun sewu niki Ki. Kulo nembe sinau bab ilham, mimpi, wangsit.
Sampun ndadosake mboten reno ing panggalih. Nyuwun pangapunten Ki.
Balas	On 3 Juli 2010 at 08:27 angga said: Kadospundi Ki Sedayu, menopo nembe padso wangsit, kok dereng wonten “pencerahan”, Saestu Ki kulo tenggo. Menopo ingkang dipun arani ilham — wangsit — ngimpi — lan sanes-sanesipun.
Waduh la kog mekso, ah mboten mekso namung nyuwun sanget pencerahan dari ahlinya.
Balas	On 2 Juli 2010 at 06:16 honggopati said: Matur nuwun Ki Seno.
Cantrik namung nyuwun mugi diparingi bonus, jalaran Piala Dunia nembe
kok sepi…, iki mau ketok sliwar sliwer, nanging kok gak ono sing ngisi daftar
He…he…he…matur nuwun, tape sampun kula pendet.
Balas	On 2 Juli 2010 at 20:28 honggopati said: Sugeng dalu Pak Satpam.
Nyuwun pencerahan wiwit wau madosi tapene kok taksih mentah sedoyo.
Balas	On 2 Juli 2010 at 20:35 sI_TolE said: waduh…. Ki Honggo madosi tape wonten dalemipun sinten nggih?
monggo pinarak wonten halaman 2, mangke dipun klik kemawon oleh2 tape saking P. Satpam, sampun mateng sanget kok Ki….
Balas	On 2 Juli 2010 at 20:33 honggopati said: Matur nuwun P. SATPAM, sampun kepanggih.
Lha wong wos tuwo dadi sok nunak nunuk.
Monggo sugeng dalu sugeng mirsani Brasil – Belanda.
Balas	On 2 Juli 2010 at 21:58 pandanalas said: nonton bra – ned enake sinambi ngrahabi pbm-06…tp opo yo
mungkin sanget saestu lho Ki Pls,
lha wong lare2 Walandi sampun kasil ngawonaken lare2 Brasil je..!
Balas	On 3 Juli 2010 at 05:52 honggopati said: Sugeng enjang Ki Arema,
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton Sembah
Semongko ingsun tutur / gantya sembah lingkang kaping catur / sembah rasa karasa wosing dumadi / dadi wus
adol program dhewek esih olih komisi 10%, terus nek referak donlkine dhewek sing adol dhewek esih tetep olih komisi 5%.
bakul gorengan sing wis diekspor sampe Mesir ? Lak mantap jaya lah.. 😀
Sampeyan yo wes iso golek duit dhewe,opo ga hebat ?
Lek sampeyan mah wes wayahe kawin. Hehe.
antum yo gak kalah sangar wan, cuma aku ga ngerti wae..
deady says:	July 12, 2009 at 3:28 pm	golek duwik teko endi?
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga
lair ing Montevideo, Uruguay, 30 Agustus 1976; umur 40 taun) inggih punika salah satunggalipun pemain bal-balan saking Indonésia ingkang gadhah posisi minangka penyerang tengah utawi penyerang tunggal.[1]. Saderengipun dados warga nagara indonesia, piyambakipun punika warga nagara Uruguay, ananging wiwit 1 November 2010, piyambakipun resmi dados warga nagara Indonésia.[2] Sapunika Gonzáles main wonten ing klub bal Arema.[3] Awit 21 November 2010 panjenenganipun mlebet timnas Indonésia.[2]
Cristian punika kalebet salah satunggaling penyerang ingkang paling mbebayani ing sadangunipun sejarah kompetisi bal-balan Indonésia.[2] Kasaenanipun ing bab nendhang, nglebetaken bal, visi permainan, fisik, lan sundhulan punika dados andhalanipun.[2] Wekdal main ing Uruguay, piyambakipun dados gelandang serang. Ananging prodhuktivitasipun kirang sanget saéngga piyambakipun lajeng hijrah dhateng PSM Makassar kanthi status bebas transfer, lan pikantuk posisi minangka panyerang. Miturut Badan Liga Indonésia ing musim 2006, piyambakipun dados pemain paling awis ing Liga Indonésia kanthi bayaran 1,2 Milyar [4] Tanggal 21 November 2010 Cristian Gonzales miwiti main dados anggota timnas sepak bola Indonésia nglawan Timor Lésté, lan langsung nglebetaken kalih gol.[5] Salajengipun, piyambakipun mlebet tim inti Timnas Indonésia ing Piala Suzuki AFF 2010.[2] Sasampunipun nggarwa kaliyan pawestri Indonésia ingkang asmanipun Eva Nurida Siregar, piyambakipun pikantuk paspor Indonésia. Cristian lan Eva Gonzales pikantuk kalih momongan Fernando lan Florencia. Piyambakipun ugi kagungan putra saking. Cristian mlebet agami Islam ing taun 2003 lan gantos nami Mustafa Habibi.[2]
Klub[besut | besut sumber]
Individu[besut | besut sumber]
Pencetak Gol Paling kathah Liga Indonésia 2003-2004 kanthi 27 gol
Pencetak Gol Paling kathah Liga Indonésia 2005-2006 kanthi 30 gol
Pencetak Gol Paling kathah Liga Indonésia 2006-2007 kanthi 32 gol
Pencetak Gol Paling kathah Liga Indonésia 2007-2008 kanthi 26 gol
Pencetak Gol Paling kathah Indonésia Super League 2008-2009 kanthi 28 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Indonésia Super League 2009-2010 kanthi 18 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Piala Indonésia 2005-2006 kanthi 10 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Piala Indonésia 2006-2007 kanthi 8 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Piala Indonésia 2007-2008 kanthi 5 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Piala Indonésia 2008-2009 kanthi 7 gol
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cristian_Gonzálés&oldid=1100321"	Kategori: Lair 1976Wong uripPemain bal-balan IndonésiaPemain Persib BandungPanyerang (bal-balan)Tokoh pindah dhateng agama IslamKategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 21 Oktober 2016.
Alumni PTB 93. Sampek mumet, ngono jarene...hehehe. Podho ae lek ngono mas, pancen angel. Aku yo gak ngerti mas...nangdi ae arek-arek. Aku dewe juga mencari konco-konco Alumni IKIP Malang (UM) terutama jurusan PTB angkatan 95. Blog iki yo
Jati Diri Kepemimpinan Kresna (18) Wahyu Makutharama | Wayang Indonesia
PITUTUR JAWA: No.01 | "WONG EDAN BAGU"
Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe, ora kagawa saka keturunan, kepinteran lan kasugihane. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane, sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo keperluwane dhewe,
Reseping sarira ora marga saka pacakan kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang sarwa prasaja, trapsilaning solah bawa lan padhanging
samudra sing suthik kanggonan sangkrah, jalaran sakehe uwuh mesti disingkirake minggir. Saben makarya sapecak, tuladhanen pakartine banyu tritisan, nadyan tumetes mbaka satetes, ditindakake kanti ajeg kaconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja.
lan ngrekasa dikaya ngapa prentah lan pitutur iku prayoga dilakoni. Kowe mesti bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu, ing suwalike barang pahit mau, Pancen luwih prayoga pahite dhisik tinimbang legine. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake
Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa wutuh. Sapa sing rumangsa pinter banjur suthik njaluk rembuging liyan kuwi manungsa setengah wutuh. Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan, iku bisa kinaran babar pisan durung manungsa.
Wong kang kerep dipituturi wong liya iku adate bisa dadi wong kang ngati-ati, nanging menawa kapengkok ing perlu sok ora bisa tumindak lan ngrampungi dhewe. Kepeksa isih kudu noleh marang wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran sejatine yen ana apa-apane, wong liya iku mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake.
katindakna, aja ngenteni liya wektu. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen diendhe-endhe ora mundhak kuwate. Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed, sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan.
wewadi sing ala lan becik yen isih mbok keket kanti remiting ati salawase tetep dadi batur. Nanging yen mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu.Nyimpen wewadine dhewe bae abot, apa maneh yen nganti pinitaya nggegem wewadining liyan. Mula saka iku aja sok dhemen meruhi wewadining liyan. Mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu ngopeni.
yaiku: Wong kang wis ngetog kadibyane, ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idham-idhamane kang laras karo pepenginane. Tekane “sukses” durung ateges tamating crita, nanging malah kudu tansah luwih waspada, prayitna lan ngati-ati. Jalaran adhakane wong sing wis “sukses” banjur kurang kaprayitnane, sembrana lan gumampang ing
“sukses” iku anggepen kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining panggayuh becik.
Wong kang ringkih iman lan batine bakal gampang dadi jujugane durjana apus-apus kang pating sliwer golek mangsan. Pirang-pirang wong kang kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus. Mula ditansah waspada, aja lirwa ing kaprayitnan.
Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. Kudu disranani pakarti kang becik lan murakabi tumraping wong akeh. Yen mung disranani bandha, pangalembanane mung kandheg ing lambe bae, ora tumus ing ati. Dene yen disranani panggawe kang lelamisan, ing pamburine bakal kasingkang-singkang, disingkirake saka jagading pesrawungan.
Yen kepengin diajeni liyan, aja sok dhemen marta-martakake, apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Pangaji-ajining liyan iku sejatine bakal teka dhewe, ora perlu mbok buru. Nuduhake kawasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan. Mula kang prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa njajagi. Nanging mangsa kalane ngadhepi gawe-parigawe keconggah
Balas	On 25 Januari 2010 at 15:08 yudha pramana said: “bonus-kitab” :
pancen wis r*n** suwe ki, kiro2
Balas	On 25 Januari 2010 at 15:13 pandanalas said: dolanan lintang2an wonten
Ngentosi mentrik dereng wonten ingkang dumugi . Yen cantrik sampun katah. Bebek ( miturut Kang PLS )injih sampun cumepak kantu
Punapa bade ndamel sendhang kados Ken Arok pinggir wonten Kali
Balas	On 26 Januari 2010 at 16:22 bayuaji said: Nyuwun donga saking para kadang kemawon Ki, mugi-mugi taksih kiat, lancar, lan saged dados panglipur dumateng
iki Pejabat Plt. senopati koq meneng wae…
bengi iki jatahe tumenggung Widura…monggo dipun bikak gendhak 42 nipun
Balas	On 26 Januari 2010 at 18:50 sukasrana said:
Cerita di jilid-42 kok radi janggal nJih, Ki Senopati …
Punopo wonten halaman ingkang kliwatan …?
Menawi mbetahaken bantuan bantuan PR, monggo kirim panah sanderan …
Balas	On 27 Januari 2010 at 07:24 wiek said: Hadir…..
Balas	On 27 Januari 2010 at 15:02 mukidi said: enyong melu
akeh sing nantang, kamanungsan akeh sing ilang, omah suci padha dibenci, omah ala padha dipuja, wanodya padha wani ing ngendi-endi
maksiat dipuja, dan wanita berani tampil di mana-mana.
Ratu ora netepi janji musna kuwasa lan prabawane, wong padha mangan wong, kayu gligan lan wesi hiya padha doyan, dirasa enak kaya roti bolu, yen wengi padha ora
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 2 Juni 2015.
15. “Wong seng apik iku wong seng ora berubah waktu seneng utowo susah.” (
Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi Genteng Batu
padha royokan emoh yen ing kalaning wektu tinuding dadi
Pamuji rahayu @ Bpk Susbandono ingkang kinurmatan,
numpang kemawon nyetel lagu, mpun suwe ra jamu wonten pendopone mbakyu.. pangapunten radi benten tanggapanipun….. 🙂
Sejatining sedaya tuntunan ing tlatah Jawa kepotangan budi marang tuntunan Jowo
Sedaya penyebartuntunan urip sampun kasumanggak ake ing tlatah Jawa,
amargi Eyang eyang kita lami nglampahaken tuntunan Jowo kang welas asih marang sedaya.
Asal usul tembung ” diparingi ati ngrogoh rempelu ”
Reka daya ngrebut panggon lan kuwasa lali khormat marang tuntunan kang maringi panggon.
Polahe ” kados kere munggah bale “.
Rumangsa Jawa duweke dewe, tuntunan Jawa disepelekke.
Raganing mangan turu, ngombe, piturasan ing tlatah Jawi, namung tuntunan uriping manut tlatah negeri liyo.
Mbah manungso negeri liyo dipujo pujo.
Mbahe dewe buyut, canggah sakpinunggalanipun dilalekno, akeh ora weruh.
Tanah air negeri liyo dianggep suci, bumi Ibu Pertiwi ora dianggep suci.
sedaya TUNTUNAN URIP ing bumi JAWA, kepotangan budi marang tuntunan urip Jowo, Jawa, Jawi.
Ora ono ” tamu Jumawa Wani wani marang tuan rumah “.
Tlatah Jawa, tuan rumah kang sampun ngormati sedaya tuntunan ing ndunya.
kabeh tuntunan urip urip ing Nusantoro ngormati tuntunan asli Negarinipun piyambak,
Pancasila diugemi, NKRI dadi orientasi perilaku
UUD 1945 jadikan landasan sedaya action Pemimpin Negari NKRI.
KUDU WERUH URIPING ING TLATAH NKRI
KEDAH PATUH PADA 4 PILAR NKRI
PANCASILA, UUD 1945, BHINNEKA TUNGGAL IKA,
Bedjo bedjoning kang eling lan waskita uriping ing
jroning alam ndonya bebasane mampir ngombe umpama manuk mabur lunga saka kurungan neki pundi pencokan mbenjang ywa kongsi keleru umpama lunga sesanja njan sinajan ora wurung bakal
tembang Pangkur ciptaannya ini : Urip iku saka sapa urip iku saka Gusti Maha Suci lantarane bapa biyung lair ing alam donya yen wis lair banjur apa karepipun manut diwangsanipun kodrat kodrate manungsa urip Urip ana alam donya yekti dadi utusaning illahi
nindakake karyanipun teguh tapa ibadah obah polah kalawan pocapipun sineksen sing kuasa mula aja nganti sisip pungkasane urip ira ninggal raga iku larahane pati bali mring arsa Hyang Agung yen macan ninggal lulang gajah mati ninggalake gadhingipun yen manungsa ninggal
sbb; “ageng-agenging dosa punika tiyang ulah ilmu makripat ingkang magel. Awit saking dereng kabuko ing pambudi, dados boten superep ing suraosipun”
“Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang.
kaino, ana beja-bejane sing den pundhuti ateges jantrane
ungkit. 170. ing ngarsa Begawan dudu pandhita, sinebut pandhita dudu dewa, sinebut dewa kaya dene manungsa dudu seje daya, kajawaake kanti jlentreh gawang-gawang terang ndrandhang- “di hadapan Begawan
sukoanyar biasane sing ngajak mas ambar, sakidi dll
180 m (590 ft 6.6 in) [1]
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan
"Joey" O'Brien (lair ing Dublin, 17 Fèbruari 1986; umur 31 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Républik Irlandia sing main kanggo klub West Ham United biasa main ing posisi bèk.
O'Brien miwiti karir junioré ing Bolton Wanderers salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut, sempet disilihaké ing Sheffield Wednesday,[2] sadurungé ing taun 2012 gabung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Joey_O%27Brien&oldid=1100735"	Kategori: Lair 1986Wong
bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.02, 21 Oktober 2016.
manusia :1. Yen nuli / winisik basa sempurna / sareng miarsa Ki Bayi / senggruk-senggruk anangis / tangis cumeplong ing kalbu / manah padang nerawang / ngraos tuwuk tanpa bukti / pangaraose wus ana sangisor aras.
kramane mring Amongragi / mehmeh kaya ngabekti / saking tan nyipa kakalih / mung mangsud guru yekti / Ki Bayi aris turipun / rayi dalem kalihnya / sumangga ing kersa sami / ingkang mugi wontenan
Amongraga pan wus wikan / ing dalem papanceneki / Ki Bayi lan putranira /
urip / Mongraga matur aris / paduka ingkang
amung ingkang mojud / wahya jatmika jro ning gaibu / pan ing kono suhule dinera mupid / tan pae-pinae jumbuh / nora siji nora roro.
dua lagi.”18. Wus tarki tanajul / mudun sing wahya jatmika ngriku / aningali tan lawan netranireki / Dat ing Hyang Kang Maha Luhur / patang prekara ing kono.
Dat Yang Maha Luhur, di sana terdapat empat hal.”19. Sipat jalal gaibu / jamal kamal kahar gaibipun / wusna mijil saking gaib denyaa mupid / wiwit beda jinisipun / Gusti lan kawula reko.“Sifat
Sawusira aluhut / lir antiga tumiba ing watu / pan kumeprah tyasira lagyat tan sipi / tumitah ing jamanipun / aral ing kula
bala**2, sri nata lajeng
Kesthi, Patih Jawi Kandha, Punggawa arya Basu Nanda,
Dwapara mios siniwing wadya, ingkang mungging ngarsa Patih Swabara**1.
angsal mamangsan**1. Raseksa raseksi wau lajeng nyenyegat
Silu \ silu gonggo = tanggane bengawan solo **
ruwet. 6 Madeg ing pasanggrahan madyaning wana mandeki, Sang Prabu Basu Murti kang
mungging bale wawangunan, anggungsuk andrawina, anggenipun numpus satowana twin
misaya pepak angsal kathah, lajeng dawuh dateng juru gedong kinen adadana arta
datelng tiyang padusunnan**1. Kathah tiyang aningalli samya suka angambil
purun mendet**4. Srinata utussan ingkang
( tiyang ingkang ngadep kajeng sriputa wau )**5. Sareng dinangu, aturrira mila tan arsa
ngambil arta, saking ajrih singit lawan wingit**6 . singit punika dumunung kajeng sriputa,
tembe jumeneng nata**9. Raden Basu Kesthi ngendika : ing tembe ingsung madeg nata sira sebaa**10. Cantrik Janalaka lajeng pinurih kesah Raden Basu Kesthi wangsul ngarsa nira srinata Prabu Basu Rata.**11
Supolawa ( kethek pethak ), parepat tiga**1, Semar, Nala Gareng , Petruk, Bambang Sakutrem tinari rabi
dateng patapan, lajeng wangsul**4, wonten
aning margi kapapag sarpa naga ageng, lajeng jinemparing dining Bambang
nama Arya Janaloka**6. Sri Basu Kesthi lajeng dadawuh dumateng para empu
ing ngakasa**9. Sri Basu Kesthi dateng nedya mareksani kaderekaken patih
kang kuat ngombe banyune kendi pratala wau dadi jatu kramane Dewi Nilowati**2.
Dwapara. Tan dangu rawuhira Begawan Dwapara, lajeng sajarwa lalam pahanira
sadaya, sarta ngedekti sayembara dateng Wukir Pujangkara**2. Sri
Drumanasa nayogyani. Lajeng anderekaken lampahira ingkang uwa
Kasaru datengipun Bambang Sakutrem, lajeng sami wiwit ngunjuk tirta ing
Dwapara, Prabu Drumanasa, lawan patihira nama Patih Dendaka, sapunggawa sadaya,
datengipun kang putra Bambang Sakutrem lan Dewi Nilawati, twin
Sampun setunggal wulan mandheg, monggo dipun lajengaken dongengipun.
Pancen luhur bebudenmu Urip prasaja ora kesusu Ana ing desa kang asri Urip rukun dadi petani Tanduran
Kothak ireng (saka basa Inggris black box) iku jeneng kelompok sing biyasané ngrujuk marang sawetara piranti kanggo ngrekam sajroning transportasi: pangrekam pamaburan (pangrekam data pamaburan lan swara kokpit) sajroning montor mabur, pangrekam prastawa ing lokomotif sepur, montor lan ing wahana liyané. Kothak ireng umumé ngarujuk marang parekam data panerbangan utawa (flight data recorder; FDR) lan perekam swara kokpit (cockpit voice recorder; CVR) jroning montor mabur.
Mumpangat saka kothak ireng ya iku kanggo ngrekam wicara antarané juru anggegana lan pamandu lalu lintas udara utawa air traffic control (ATC) antara liya ngenani kahanan tekanan udara lan kahanan cuaca jroning panerbangan. Kothak ireng kapérang dadi rong bagéyan ya iku kothak ireng kang didèlèh ing ngarep montor mabur lan ing bagéyan mburi utawa buntut montor mabur.
Senadyan jenengé 'kothak ireng', biyasané warnané abang utawa oranye (jingga). Bab iki supaya panggolèkan kothak ireng bisa luwih gampang nalika montor mabur ngalami kadadean kacilakan
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Flight data recorders.
Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 21 Maret 2016.
said: nuwun sewu sadaya……kulo bablas tanpo pamit pak DALANG, mblayu terbirit-birit ning blumbang
katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun,
Mas Cebolang nglajengaken lampah dumugi ing Majasta kapanggih Ki Jayamilasa (jurukunci pasareyan Jaka Bodho putra raja majapait ingkang ngrungkebi agami Islam). Lajeng sami jiyarah ing pasareyan Majasta.Ing
Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit. Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung Jaka Tingkir. Lajeng sami jiyarah ing astana Banyubiru. Mas Cebolang kapengin kapanggih Seh Hersaranu, dumadakan mireng suwantenbilih sagedipun kapanggih Seh Hersaranu
benjing menawi sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung saderengipun
kapanggih Endrasmara, putranipun Ketib Winong ing mataram, ing ngayeng badhe ngaos
mila karem ulah asmara, semahipun sakawan sami rukun. Ing dalunipun rerembegan bab gesang lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang
katrangan bab Asma’ulhusna(Asmaning Allah) tuwin khasiatipun (kaca 76 - 88).Mas
Cebolang dalah para santrinipun dherek Haji Nurgirindra dhateng griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha terbangan kanthi beksan, sengaja namur dados pawestri nama Ken Suwadi. Bokmas Demang sakalangkung kapranan dhateng Ken Suwadi, mila katedha nyipeng. Panamuripun Mas Cebolang sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong,
ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130).Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe nyantuni monten langsening tumbal. Sang Brahmana wawanrembag kaliyan Mas Cebolang, ngandharaken bab gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab kautamenipun Wibisana tuwin Kumbakarna. Sang Brahmana nyariosaken lalampahanipun Sultan Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana (kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep sawatawis wanita sami gegujengan angujiwat. Dumugi dhusun
inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-dhengipun.
kaping 16:Sabdo Palon matur sugal,yen kawula mboten arsi,angrasuk agama Islamwit kula punika yekti,ratuning danyang Jawi,momong marang anak putu,sagunging pri prayangan,kang dumunung tanah Jawi,wus pinasthi sayekti kula pisahan.
Pada kaping 17Kalawan Paduka Nata,wangsul mring kajiman mami,mung kula matur pitungkas,benjing ing sapungkur mami,yen wus prapta kang wanci,jangkep gangsal atus taun,awit dinten punika,kula gentos ing agami,agami budi kula sebar tanah Jawa.
Pada kaping 18Sinten tan purun nganggeya,yekti kula risak sami,sun ajakan putu kula,brekasakan rupi-rupi,dereng lega kang ati,yen durung alebur tumpur,kula damel pratanda,praptane tembayan mami,hardi Mrapi yen wus jeblug mili lahar.
Pada kaping 19Ngidul ngilen purugira,nggandha banger ingkang warih,nggih punika wedal kula,wiwit nyebar agama budi,netepi janji mami,anggere kodrat satuhu,karsanireng Jawata,sadaya gilir gumanti,mboten
Pada kaping 20Sabdo Palon nulya muksa,sakedap mboten kaeksi,wangsul mring jaman kajiman,langsung ngungun Sribupati,jenger tan bisa angling,kang manah langkung gegetun,kaduwung solahira,mupus karsaning Dewadi,kodrat iku sayekti tan kena owah.
prapta kang wanci,Jangkep gangsal atus tahun,Wit ing dinten punika,Kula gantos kang
Miturut tjarito kuno, wetjane djanmo linuwih, kang wus kotjap aneng djongko manungso sirno sepalih, dene to kang biso urip,
jekti ono saratipun, karjo nulak kang
puniki, kadyo rumput aneng wono, jen wus tekan Djaman adil, kaluku ginaru sami, jekti katah ingkang
Palasara KramaBAGAWAN PALASARA KRAMA 1 Jejer ing nagari Wiratha, Prabu Basu Kiswara, mios ing pancaniti ingkang suniwi putra Raden Durgandana, twin Patih Kiswata**1 miwah para punggawa pepak kang anangkil, ginem ; ingkang putra Dewi Durgandini gerah, kringetipun mambet awon**2. Kang nata nampi wangsiting Bathara, sinaning sakit manawi Dewi Durgandini kabucal ing Bangawan Silu Gangga**3. Sang nata lajeng dawuh dateng ingkang
Bengawan Solo / Begawan Silu Gangga.2 Madeg ing gupit mandragini, sang padni wara Dewi Nalikawati**1 lenggah ing praba
kondorira sang nata. Kasaru rawuhira sang nata pinethuk ing garwa miwah putra. Sang padni wara lajeng kinanthi binekta lenggah satata. Sang nata paring dawuh mring garwa, bilih kang putra Dewi Durgandini pinundhut arsa linabuh maring Bengawan Silu Gangga**2. Prameswari nata twin ingkang miwah parekan sami karuna. Dewi Durgandini lajeng katitih aken ing jempana**3. Sang nata lajeng minggah ing sanggar
dumugi Bengawan Silu Gangga. Sang putri kadawuhaken ing palwa, sampun katilar, anemahi gara-gara. Canthiking baita sineratan cangkrimaning jawata**1, ingkang sami saged ambatang**2, inggih punika ingkang saged maras aken sakittira tetep pajatu krama**3. KamusCanthiking baita = canthik = ujung runcing Baita = kapal** Seandainya diumpamakan
mengganggu.6 Madeg ing awu-awu Sapta Arga, Begawan Palasara twin parekan Semar, Nala Gareng, Petruk sang Begawan lajeng semedi**1. Datengipun widodari sami ngrencana. Sang wiku datan kegah, lajeng wangsul lapor mring Sang Guru tumedak twin Resi Narada, mindho peksi emprit nungsuh ing gegelunging Begawan Palasara**2. Sareng wanci netes langkung rame. Sang wiku datan kegah**3. Wasana peksi alit-alit datan linoloh langkung sangsara. Sang wiku kurda**4.
prang sekar. Pejahing reksasa peksi binujeng malih. Sareng dumugi pinggiring silu Gangga kaalangan Bangawan peksi wonten ing brangler**5.
sedya ngungsir peksi**1. Kacarita salebetipun wonten ing baita. Begawan Palasara pirsa cirining canthik
inggih punika purwanipun dumunung ing Silu Gangga. Pundi ingkang mulyaaken dados pajatu krama nira**6. Sang Wiku welas ing galih lajeng nunuwun ing jawata kaparingan rana ; kunir pethak. Kunir pethak dipun usadakaken sanalika waluya, Retna tetep ginarwa**7. Wasana kundur angambah ing wana gajah aya**8. Ing ngriku semedi mesthi warastra**9. Wana kabesmi, wekasan dadya nagari**10. Sang Begawan sanalika jumeneng nata, praja wanastannan ing Astina**11. Sato wana dalah prajanipun dados manungsa, suwita Sang Begawan**12. Rajaning sato
Semar marabbi Raden Biyasa**15. Para jawata sami rawuh ngestrenni jumenengipun jumeneng nata twin babaring putra. KamusKunir pethak = bendera
sumber petaka).8 Madeg ing Silu Gangga. Kocapa baledaking katirta dadya manungsa kembar, lajeng taken tinaken purwaning dumadi**1, kasaru rawuhipun Hyang Brama, paring pitedah, kinen maring nagari Ngastina saha pinaringan
bidal Sang Bathara laju manjing jroning darmada, kasarengan pambabarira Rekatha Wati inggih Dewi Siyutisna Wati **3. Ingkang jaler pinaringan paparap Raden Raja Mala**4. Gya sami tinundung maring nagari Ngastina. Ing ngriku
uninga bilih putri nata kang manggen ing Silu Gangga ; sirna, sarta ing wana Gajah Aya dados nagari tan wonten ingkang jumeneng nata**1. Sang nata langkung duka**2. Dene tan mawi ngaturi uninga, gya utusan
Madeg ing nagari Ngastina sang Prabu Palasara lenggah ingadep ingkang putra Raden Krisna Dipoyana twin Lurah Semar, Gareng, Pitruk
wasana sang nata ngungun pinupus ing papasthen putra sakawan lajeng pinasrahaken kang garwa.**1 Para putra mapag aken kang garwa. Kasaru geger ing jawi, para putra mapag aken tiga pisan kawon. Raden Arya
kang rayi sarwi karuna nyuwun aken pangaksama. Sang Wiku lilih, gya ngandika bilih Raden Arya Durgandana dinaupaken kaliyan ingkang
Puthut Supolowo).11 Madeg ing Talkandha Resi Santanu, twin ingkang garwa Dewi Esthii jumpeni, mentas ambabar putra kakeng lajeng seda, putra nama Dewa Brata**1, Resi Santanu lumurug maring Wiratha, ambekta putra Raden Dewa Brata**2, lajeng
Kasaru praptaning Bagawan Sentanu nguwuh-uwuh minta tanding**1.
Prabu Palasara milih sampurna**6. Tegesipun Bagawan Sentanu milih Suralaya, sampun sinauran geter pater**7. Begawan Sentanu mukti wibawa nanging
amiwiti dumugi wekasan. Welingipun Resi Palasara garwa Dewi Durgandini sampun pinegat supados kadamela sayembara pilih kemawon**1. Sang nata pinuju ing galih, gya den undang aken lenggah ing panggungungan. Para narendra sewu nagari lajeng majeng satunggal-satunggal nanging tan ana ingkang tinampen, sareng Resi Sentanu majeng ambekta Raden Dewa Brata, punika dadia pinuju ing panggalih, inggih lajeng kadaupaken**2, Raden Dewa Brata dipun emung Dewi Durgandini, Begawan Sentanu ugi lajeng jumeneng nata ing Gajah
1 lanang 1 wadon idep marep mareng ingsun
[badan sak kujur]papanmu opo?[epek kulo]
tulismu opo[sumudoh kulo]lha mangsimu opo?[idhu kulo]
boten isok ndadi cara ndadi niku kyk nopo? mator suwon sanget
Kulo gadah mustika sngobrong. Kulo dereng pernh ndadi cz kulo geh boten prnh enten mslah kaleh tiang. Nanging stiap kulo tilem mustika e kulo deleh ing ngisor bantal. Msti
nanging kulo saget ngatasi. Nopo niku artie ki sepuh wong alus. Kulo nyuwun penjelasane. Cz stiap kulo tilem lan watu mustikae kulo deleh ing ngisor batal . Mesti kulo
“Woconen opo sing wis den wahyuake marang siro; yoiku kitab suci Al-Quran, lan tindakno shalat. Sejatine shalat iku biso nyegah songko (tumindak-tumindak) olo lan kemungkaran. Lan sejatine eling marang Allah (kanthi shalat) iku luwih gedhe (keutamaane tinimbang ibadah-ibadah liyane). Lan Allah tansah preso marang opo-opo sing siro tindak’ake”. (QS.Al-Ankabut : 45)
Ayat puniko nedahaken bilih Allah Swt. estunipun sampun merintahaken dumateng kaulanipun supados ;
– Nindak’aken ibadah shalat sami ugi shalat wajib (5 wekdal) ugi shalat-shalat sunnahipun.
Hikmah saking kebiasaan maos Al-Quran kalian ibadah shalat puniko ageng sanget langkung-langkung kagem gesang bebrayan (rumah tangga), antawisipun :
Tiyang ingkang maos Al-Quran / nindak’aken shalat pikantuk ganjaran
Tansah dipun chelak’I malaikat lan dipun tebihi syetan
Ngiataken iman,…. lan sanes-sanesipun maleh.
Pramilo Rosulullah Saw. ndawuhaken wonten ing satunggalipun hadits :
“Terangono / sinarono umah-umah siro kabeh klawan (nindak’ake) ibadah shalat lan waosan (ayat-ayat suci) Al-Quran”.
Mogi-mogi Allah tansah paring Rahmat, Taufiq, Hidayah, Inayah soho Maghfirohipun dumateng kito, sahinggo saget nindaaken menopo-menopo ingkang dipun perintahaken ugi saget nebihi sedoyo awisanipun.
LAHAULA WALA QUWWATA ILLA BILLAHIL ‘ALIYIL ‘ADHIM.
KUMPULAN ARISAN RT.02 – DESA BANJAREJO – DAGANGAN – MADIUN
Wong Kubu utawa dikenal uga kanthi jeneng Suku Anak Dalam utawa Orang Rimba iku salah siji suku bangsa minoritas sing urip ing Pulo Sumatra, persisé ing Provinsi Jambi, Sumatra Kidul. Wong Kubu racaké manggon ing propinsi Jambi, kira-kira cacahé watara 200.000 orang.
Miturut tradhisi lisan wong Anak Dalam minangka wong Maalau Sesat, sing mlayu menyang alas ing saubengé Air Hitam, Taman Nasional Bukit Duapuluh, sabanjuré diarani Moyang Segayo. Tradisi liya nyebutaké yèn wong Kubu asalé saka Pagaruyung, sing ngungsi menyang Jambi. Bab iki dikuwataké anané kanyataan yèn basa lan adat wong Anak Dalam mèmper karo basa lan adat Wong Minangkabau, contoné bab adat sistem matrilineal.
Sacara umum wong Kubu urip ing 3 wewengkon ekologis sing béda-béda, ya iku antarané Wong Kubu sing ana ing lor Provinsi Jambi (saubengé Taman Nasional Bukit 30), Taman Nasional Bukit 12, lan wewengkon kidul Provinsi Jambi (sadawané dalan lintas Sumatra). Wong Kubu urip sacara nomaden lan golèk pangupa jiwa kanthi ajag lan ngramu, senadyan wiwit akèh sing duwé lahan karèt lan tetanèn liyané.
Kauripan wong Kubu nyedhihaké banget utamané kanthi sudané sumber daya alas sing ana ing Jambi lan Sumatra Kidul, lan prosès-prosès marginalisasi déning pamaréntah lan suku bangsa dominan (Wong Melayu) sing ana ing Jambi lan Sumatra Kidul.
(id)Mereka Ingin Mengubur "Kubu"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Kubu&oldid=987119"	Kategori: Suku bangsa ing Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 2 Maret 2016.
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG INGSUN. GO WASESO ALLOH KANG AMISESO, MARMADI KAKANG KAWAH ADI ARI ARI, GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN
owala wala indra kila sak iki wis duwe blog tho!!!!!!!!!!!!
mugo2 ono gunane kanggo lingkungan utamane babat ben ijo royo2 lan dadi resik gak sumpek sampah
hehehehe ………………… salam kanggo wong sing peduli lingkungan oke
eling konco kapan pean nang gunung ojo malah nambah sampah lan ngrusak hutan yo,
By: ijo on Juli 1, 2008 at 7:03 pm
Boleh minta contact persons pengelola weblog indrakila?
Wong kang kebak dening pepenginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesti mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gemregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan
Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan
Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. Senadyan dingresulanana sedina ping pitulikur, ora bisa owah nasibe. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat. Wong sambat iku kena bae, nanging yen isih keduga aja dhemen sambat. Ngresula bisa dadi mala, panggresah bisa dadi bubrah, dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat, jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung
sok ngresula. Wruhna yen pangresula iku sawijining mala, dene panggresah mono agawe bubrah. Yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane sing kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. Sing sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab ngrekasane urip, wong mau prasasat mbuntoni sumbering pangupa-jiwane dhewe. Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi.
gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakalane dumunung ing gegambarane
sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane pikiran dadi peteng, lumuh ihtiyar lan koncadan gregeting makarya. Katimbang nyumelangake barang kang durung bisa ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng
iku nerakake wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang-tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal didhadhagi lan diterjang wani. Kang pinandeng mung bakal tekaning sedya. Nanging tekad mono beda banget karo nekad, yen nekad kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang.
Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi pagaweyan wis dipathok dhisik sarana tembung “Ah, aku ora bisa”. Dayaning tembung “ora bisa” satemah numusi ora bisa temenan. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Luwih maneh banjur lumuh ing pambudi. Samubarang kang diudi ora bakal dadi. Barang kang ora diluru tangeh bisane ketemu. Mulane percayaa marang dhiri pribadi. Ciptanen kanthi mantheng ing ati lan enggal makartiya. Kekuwataning manungsa iku dumunung sajroning cipta, sauger sinartan pamarsudi klawan temen-temen. Dayaning cipta cetha bakal nekakake sedya
gedhe. Sing mesti merga kesandhung watu cilik. Umpama tatu ya saka krikil sing lancip-lancip. Bab mau aweh pituduh supaya kita ora nyepelekake marang barang sing katone sepele amarga sing katone ora mingsra mau bisa dadi jalarane wong kejungkel tiba ing
Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna: kapisan saka kaluputane dhewe, paribasan tanem tuwuh kang tansah kodanan lan pepanasen ora tau diopeni, dene kang kapindho araga saka pokale dhewe. Paribasan tanem tuwuh kang tansah dipek asile nganti ora kober thukul godhonge.
ateges gampang pepes kentekan pangarep-arep. Suwalike malah kebak pangarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
iku senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir. Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanti ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening, wusanane dadi nekad nuruti pokal kang nerak
K. Bhre Kertabumi, (Brawijaya Pungkas)
bergelar Brawijaya V (1468 – 1478)
Bhre Kertabumi, bergelar Brawijaya V (1468 – 1478)
Paliyan iku kacamatan ing kabupatèn Gunung Kidul, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonésia. Kacamatan Paliyan wewatesan ing sisih lor karo kacamatan Playèn, ing sisih wétan karo kacamatan Wanasari, ing sisih kidul karo kacamatan Saptasari lan ing sisih kulon karo kacamatan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paliyan,_Gunung_Kidul&oldid=1113581"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn Gunung KidulPaliyan, Gunung KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.32, 30 Januari 2017.
Selamat pagi poro dulur-dulur lan konco-konco sedoyo. ketemu maneh ambek aku seng isuk iki arepe ngewehi inpo gae konco-konco seng lagi mencari style dangdut untuk omb gratis gratisan aja hehe
Slogan: "Tegal Kota Bahari"
Kutha Tegal iku kutha ing Jawa Tengah. Kutha iki nate dadi cikal-bakal ngadeke Korps Marinir kayadene kang kacathet ing Pangkalan ALRI Tegal kanthi aran Corps Mariniers, tanggal 15 November 1945. Kutha Tegal winatesan karo Kabupaten Brebes ing sisih kulon, Laut Jawa ing sisih lor, lan Kabupaten Tegal ing sisih wetan. Wetone Kutha Tegal yaiku 12 April 1580.
Kutha Tegal ana ing Bujur wétan 109° 08’-109° 10’ lan lintang kidul 06° 50’-06° 53’. Kutha tegal adohé 165 km sisih kulon saking Kutha Semarang, utawa 329 km ning sisih wetané Jakarta. Papan panggonané Tegal iku strategis, mergané ana ing dalané pesisir lor (pantura) Jawi Madya, sarta ana dalan simpang kang ngubungaké pantura karo kutha-kutha kang ana ing sisih kidul Tanah Jawa.
Kutha Tegal mangembang tumuju arah kidul ana ing tlatah Kabupatèn Tegal, yakui ing Kacamatan Dukuhturi, Talang, Adiwerna lan Slawi.
Yèn diètung adohè antawis Jakarta lan Surabaya, Kutha Tegal kira-kira mapan ana ing tengah-tengahè. Mapan ana panggonan kang strategis lan didukung kanthi infrastruktur kang becik ndadèake kutha Tegal minangka Kutha kanggo mampir. Babagan iku sansaya ndadèake uripè usaha ana ing bab pariwisata, mliginipun papan panginepan.
Kutha Tegal ketata saking 4 kacamatan, 27 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Tegal ya iku:
Wali kutha[besut | besut sumber]
Pasisir Alam Indah (PAI) salah sawijining papan wisata awujud pesisir kang wis ana bangunan arupa wot, menara tingal, umbul plorotan, Monumen Bahari, lan panggung.
Wisata banyu ya iku Gerbang Mas Bahari Waterpark (waterpark paling gedhé ing Jawa Tengah)
Wisata panganan antarane: pondok dhahar dalan teri (pokanjari), lesehan ing sakupenge dalan A. Yani (amung wayah bengi), griya dhahar panganan segara ing laladan PAI sarta griya dhahar kapal ngapung "Lor ing Margi" kang nembe dibuka sasi Agustus 2009, griya dhahar Miraos, griya dhahar Sari Laguna, lan liya-liyane.
Hotèl bintang ing Kutha Tegal: Bahari Inn, Karlita International Hotèl, Plaza
Taman Poci : Taman cilik kang mapan ing ngarepe Stasiun KA Tegal lan ana uga papan kanggo dolanan bocah lan nganggo lampu werna-werna, cocog kanggo kulawarga kang pengin "jagongan" merga akèh wong dodolan panganan khas Tegal + Teh Poci.
Monumen Bahari sing dumunung ing Pasisir Alam Indah (PAI). Monumen bentuke kaya kapal perang iki isine alat perang bekas paringane TNI Angkatan Laut kang nate dienggo perang, kayadene tank, montor mabur, torpedo, lan liya-liyane.
Basa Tegal pancèn rada padha karo basa Banyumas (ngapak) ya iku ing kosakatané. Nanging akèh masyarakat Tegal kang ora gelem disebut wong ngapak, sebab nyata-nyata dialèké bèda. Masyarakat sing migunakaké basa Tegal ya iku: sisih lor kabupatèn Tegal, kota Tegal, sisih kulon kabupatèn Pemalang, lan sisih wetan kabupatèn Brebes. Kongres basa Tegal sepisanan dianakaké dèning pamaréntah kota Tegal tanggal 4 April 2006, ing hotèl Bahari Inn. Adicara sing digagas déning Yono Daryono iku nekakaké
Mangga kapurih ugi mriksani[besut | besut sumber]
Margadana • Tegal Kulon • Tegal Kidul • Tegal Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Tegal&oldid=1108052"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.59, 28 Novèmber 2016.
gratis ndik kono..kiro-kiro jam setengah sewelas aku karo
Heri budal..tentara2 wis podo nang njero kabeh..tekan
kompeten, tapi sayang masi wis dikontak bolak balik sik gak gelem
Ndhy.. Andhyy.. metu Ndhy… Awakmu kan mbiyen dadi pusat info perfilman
asik-asik jaman mbiyen.. Pancen cocok nek dilebokno nang Blog.. Piye Cak
Mal..? Ditambah koleksi foto masa lalu.. tambah romantis..
Van, Heri “ABRI” sak iki nang endi ?
wong jowo. Bojo wong jowo & gaweane ngobrol karo tukang mi goreng/bakso sing wong jowo & tukang sate wong meduro he..he..
penerbite utawa PH-ne, mesti dijawab. Sing jelas iso nggo tuku bakwan, utawa nggo nraktir bakso kanca-kanca sing ana
Ing arso asung tulodho, ing madyo
ILMU SEDULUR PAPAT PENJAGA GAIB | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
engkang nitahake sedulur papat, engkang ngrekso badan jasmani rohani kulo.Kulo nyuwun rezeki engkang agung, kangge sangu urip lan ngabekti dumateng Panjenengan.Kulo nyuwun
Walisanga utawi Walisongo tinepang minangka panyebar agama Islam ing tanah Jawi nalika abad kaping-17. Walisanga manggén wonten ing tigang wewengkon wigati pesisir lér Pulo Jawa, inggih punika Surabaya-Gresik-Lamongan ing Jawa Wétan, Demak-Kudus-Muria ing Jawa Tengah, lan Cirebon ing Jawa Kulon. Walisanga kang mligi tegesipun wali ingkang cacahipun sanga anggotanipun inggih
sesarengan ing sajaman, nanging antawisipun setunggal kaliyan sanese nggadhahi sesambetan paseduluran lan sesambetan antawisipun guru lan murid.[1] Sunan Gresik utawi Maulana Malik Ibrahim, bapak saking Sunan Ampel utawi Raden Rahmat minangka ingkang paling sepuh.[2] Sunan Giri (Raden Paku tinepang ugi kanthi asma Ainul Yaqin) kaponakan saking
putranipun Sunan Ampel.[2] Sunan Kalijaga (Raden Said) punika kanca ugi muridipun Sunan Bonang.[2] Sunan Muria (Raden Umar Said) putranipun Sunan Kalijaga.[2] Sunan Kudus muridipun Sunan Kalijaga.[2]Sunan Gunung Jati (Syarif Hidayatullah) punika kanca saking sadaya sunan, kajawi Sunan Maulana Malik Ibrahim amargi sampun kapundhut.[2] Jaman Walisanga inggih punika dipuntandhani kanthi jaman pungkasanipun dhominasi Hindhu-Buddha wonten ing budaya Nusantara lan saksampunipun dipungantos ngagem kabudayan Islam. Walisanga minangka simbol panyebaran Islam wonten ing Indonesia, utamanipun ing Jawa. Senadyan kathah tokoh sanes ingkang nggadhahi peran ugi, nanging peranan Walisanga ingkang ageng sanget wonten ing sajroning ngadegaken krajaan Islam ing tanah Jawa, ugi prabawané dhumateng
Arti Walisanga[besut | besut sumber]
Masjid Agung Demak, dipitaya déning masarakat Jawi minangka salah satunggaling papan pakumpulanipun para wali ingkang paling kawitan
Wonten kathah pamanggih ngenani babagan menapa sejatosipun teges tembung Walisanga punika. Ingkang sepisanan, tegesé wali ingkang cacahe sanga. Pamanggih sanese malih nyebataken malih yèn tembung songo/sanga asalipun saking tembung tsana ingkang menawi wonten basa Arab tegesipun mulya. Pamanggih sanes nyebataken tembung sana asalipun saking basa Jawa, ingkang ateges papan panggenan. Pamanggih sanes wonten ingkang nerangaken menawi Walisanga ya iku dewan ingkang dipun wentuk déning Raden Rahmat (Sunan Ampel) ing taun 1474. Nalika semanten dewan Walisanga anggotanipun ya iku Raden Hasan (Pangeran Bintara); Makhdum Ibrahim (Sunan Bonang, putra kang kapisan saka
ngantos pamaréntahan. Pamanggih sanes nuturaken menawi Walisanga punika majlis dakwah ingkang dipundamel Sunan Gresik (Maulana Malik Ibrahim) ing warsa 1404 Masehi (808 Hijriah).[1] Nalika semanten punika majlis dakwah Walisanga anggotanipun Maulana Malik Ibrahim, Maulana Ishaq (Sunan Wali Lanang) rayinipun Sunan Gresik piyambak, Maulana
ing pesisir Ler Pulo Jawa wiwit saking partengahan abad kaping 13 ngantos partengahan abad kaping 16 dumunung ing tigang panggenan wewengkon ingkang bénten ing Pulo Jawa.[3] Inggih punika ing Surabaya-Gresik-Lamongan (Jawa Wétan), Demak-Kudus-Muria (Jawa Tengah) lan Cirebon (Jawa Kulon).[3] Para wali punika musataken Pesantrèn lan dakwahipun wonten ing pesisir ler Jawa, ananging para murid lan penerusipun sampun mbakta ajaran Islam dhumateng sadaya wewengkon Nusantara.[3] Walisanga anggadhahi prabawa ageng wonten ing
pandhidhikan ingkang paling utama ing masané.[4]
Saking pesantrèn ingkang dipunampu déning Sunan Giri, agama islam saged nyebar dhateng wewengkon wétan Nusantara.[4] Sunan Giri lan Sunan Gunung Jati boten namung ulama, ananging ugi pemimpin pamarintahan.[4] Sunan Giri, Sunan Bonang, Sunan Kalijaga, lan Sunan Kudus punika kreator karya seni ingkang prabawaipun taksih kraos ngantos sapunika,[4] kadosta kabudayan Jawa.[5]
Déné Sunan Muria punika pandamping sejatinipun tiyang boten gadhah.[4] Jaman Walisanga punika minangka pungkasan saking kabudayan ingkang didominasi agami Hindu-Budha ing nusantara ingkang dipungantos kabudayan Islam.[4] Walisanga dados simbol panyebar agama Islam ing Indonesia utamanipun Jawa.[4]
Asma-asmane Walisanga[besut | besut sumber]
Senadyan wonten béntenipun antawis setunggal panemu kaliyan sanésipun ngenani sinten kemawon ingkang kalebet Walisanga, umumipun wonten sangang asma ingkang dipunsebat minangka anggotanipun Walisanga ingkang paling misuwur, inggih
|} Para Walisanga boten gesang ing wayah sing sajaman. Nanging antawis setunggal kaliyan sanesipun anggadhahi sesambetan ingkang raket sanget. Sesambetan punika kadosta sesambetan trah menapa sesambetan jejodoan utawi sesambetan antawis guru kaliyan murid.
Maulana Malik Ibrahim[besut | besut sumber]
Maulana Malik Ibrahim punika keturunan kaping 11 saking Husain bin Ali. Panjenenganipun tinepang ugi kanthi asma Sunan Gresik, Syekh Maghribi, utawi Makhdum Ibrahim As-Samarqandy. Panjenenganipun diprakiraaken mijil wonten ing Samarkand ing Asia Tengah, nalika paruh kawitan abad 14. Babad Tanah Jawi versi Meinsma maringi sebatan kagem Maulana Malik Ibrahim kanthi sebatan Asmarakandi, pangocapane kadherekaken saking ilate tiyang Jawi dhumateng As-Samarqandy.[6] Wonten ing sajroning carita rakyat, wonten ugi ingkang njenengi kanthi julukan Kakek Bantal.
Malik Ibrahim umumipun dipunanggep minangka wali pertama ingkang ndakwahaken Islam ing Jawa. Panjenenganipun mucalaken cara-cara enggal kagem nandhur lan kathah ngrangkul tiyang alit awit kawigatosanipun dhumateng golongan masyarakat Jawi ingkang kasingkir nalika akhir jaman Majapahit. Malik Ibrahim nyobi narik kawigatosanipun masyarakat Jawi ingkang rikala semanten saweg dilandha krisis ékonomi lan perang sedèrèk. Panjenenganipun mbangun pondokan kagem sinau agami wonten ing Leran, Gresik. Ing warsa 1419 Malik Ibrahim seda. Makamipun mapan ing désa Gapura Wetan, Gresik, Jawa Timur.
Sunan Ampel[besut | besut sumber]
Sunan Ampel punika sejatosipun gadhah asma Raden Rahmat, keturunan kaping 12 saking Husain bin Ali, miturut riwayat, Sunan Ampel punika putra saka Maulana Malik Ibrahim lan sawijining putri Champa. Panjenengane disebataken tasih kagungan sesambetan kekerabatan karo salah sijine istri utawa selir saka Brawijaya raja Majapahit. Sunan Ampel umume dianggep minangka sesepuh déning para wali liyane. Pesantrene sing mapan ing Ampel Denta, Surabaya, lan iku digunakake minangka salah sijining pusat panyebaran agama Islam paling tua ing Jawa. Sunan Ampel krama kaliyan Nyai Ageng Manila, putri adipati Tuban inggih punika Arya Teja. Sunan Bonang lan Sunan Kudus punika putranipun sadaya, menawi Sunan Drajat punika semahipun. Makam Sunan Ampel wonten ing caketipun Masjid Ampel, Surabaya.
Ampèl Denta, Surabaya 1465-Tuban 1525 inggih punika putra Sunan Ampèl saking garwa Dwi Candrawati.[7][8] Sunan Bonang (Maulana Ibrahim) inggih punika sepupunipun saking Sunan Kalijaga kang tinepang karan sebatan pencipta gending kang kapisan[7]. Sakderengipun ing bidhang dakwah, Sunan Bonang asring nuntut ilmu (sinau) ana ing Pasai, lajeng sakbanjuré saka Pasai [8]. Sunan Bonang ngadegaken pondok pesantren ing tlatah Tuban[7][8]. Santri kang sinau ing pesantren Maulana Makdum Ibrahim (Sunan Bonang), asalipun saking tlatah iNusantara [9]. Ing sakjroning dakwahipun Maulana Makhdum Ibramim (Sunan Bonang) nggadhahi ciri, inggih punika kanthi ngéwahi asma-asma Dèwa kanthi asma-asma malaikat kang tinepang ing sakjroning ajaram Islam [9]. Sakjroning pesantrèn ngupaya supados saged ngetutaken ajarang agama Hindu lan Budha kang tinepang sampun dianut sakderengipun [7][8]
Sunan Drajat[besut | besut sumber]
sakubengipun Sunan Drajat asring tinepang kanthi sebatan Sunan Sedayu, parapan Sunan Sedayu inggih punika karana disareaké (dimakamake) ing caketipun kota Sedayu (kirang langkung 30 km saking Sedayu)[7]. Raden Kosim (Sunan Drajat) inggih punika putranipun Sunan Ampèl saking garwa kaping kalih (2) inggih punika Dwi Candrawati.[8]. Raden Kosim (Sunan Drajat) nggadhahi sadulur kandung(se-bapak lan se-ibu) kang cacahipun 6,
panglima perang ing Kasultanan Demak, lan jroning mangsa pamaréntahan Sunan Prawoto, dados penasihatipun Arya Penangsang. Sanesipun minangka panglima perang Kasultanan Demak, Sunan Kudus ugi njabat minangka hakim pengadilan Kasultanan Demak. Jroning ngayahi dakwah panyebaran Islam ing Kudus, Sunan Kudus migunakaké sapi minangka sarana penarik masarakat supados rawuh lan mirengaken dakwahipun. Sunan Kudus ugi mbangun Menara Kudus ingkang dados gabungan kabudayan Islam lan Hindhu kang ugi wonten mesjidipun kanthi aran Masjid Menara Kudus. Kangge ngelancaraken syiar Islam, Sunan Kudus ngripta Tembang Sinom kaliyan Tembang Kinanthi.
Sunan Giri[besut | besut sumber]
Sunan Giri iku salah sawijining Walisanga lan pangadeg kraton Giri Kedaton, sing dunungé ing dhaérah Gresik, Jawa Wétan. Sunan Giri lair ing Blambangan taun 1442[8]. Sunan Giri nduwèni sawetara dasanama, ya iku Raden Paku, Prabu Satmata, Sultan Abdul Faqih, Raden 'Ainul Yaqin lan Jaka Samudra. Sunan Giri disarèkaké ing désa Giri, Kebomas, Gresik.[7][8]
Sunan Kalijaga[besut | besut sumber]
Sunan Kalijaga ingkang gesang ing jamanipun kerajaan Islam Demak (watawis abad kaping 15) nggadhahi asma asli Raden Said, inggih punika putranipun Adipati Tuban inggih punika Tumenggung Wilatikta utawi Raden Sahur. Raden Sahur taksih keturunanipun Ranggalawe ingkang ngrasuk agami Hindu. Sunan Kalijaga dipuntepangaken kaliyan agami Islam saking guru agami ing Kadipaten Tuban wiwit panjenenganipun taksih alit. Sunan Kalijaga putranipun adipati Tuban ingkang asmanipun Tumenggung Wilatikta utawa Raden Sahur. Sunan Kallijaga punika murid saking Sunan Bonang, kangge nyebar agama islam, piyambakipun andamel wayang kulit kaliyan tembang suluk, tembang suluk punika kayata ilir-ilir, Gundul-Gundhul Pacul. Wonten kisah ingkang nyebataken manawa Sunan Kalijaga bebrayan kalih Dewi Saroh binti Maulana Ishaq.
Sunan Muria[besut | besut sumber]
Sunan Muria anggadhahi asma miyos inggih punika Raden Umar Said utawa Raden Said.[11] Raden Said punika putra saking Sunan Kalijaga kaliyan Dewi Sarah.[11] Piyambakipun dhaup kaliyan Dewi Soejinah, putri Sunan Ngudung, ugi mbakyu saking Sunan Kudus.[11] Raden Said dipunjuluki Sunan Muria amargi wewengkon syiaripun inggih punika (Gunung Muria)[11], ingkang dumunung ing sisih lor kitha Kudus, Jawa Tengah, panggenan Sunan Muria dipunsarèkakén.
Sunan Gunung Jati[besut | besut sumber]
Sunan Gunung Jati utawi asring kasebat kanthi asma Syarif Hidayatullah utawa Fatahillah.[11] Sunan Gunung jati punika salah satunggaling walisanga kang anggadhahi peran ingkang kathah wonten ing syiar agama Islam ing pulo jawa sakubengé, kususé ana ing bagean Jawa Kulon.[11] Syarif Hidayatullah utawi Sunan Gunung Jati asring tinepang ing kalangan ulama ing Jawa kulon sakubengé dados tokoh kang ngadegake Kasultanan Cirebon lan Banten.
Miturut Hoesein Djajadiningrat ing bukuné kanthi judul Sadjarah Banten, nyatakake manawa jeneng Fadillah lan Nurullah ya iku jeneng salah sijiné wong[12]. Jeneng asliné ya iku Nurullah, banjur dikenal karan jeneng Syekh Ibnu Maulana [11].Ing carita wong Portugis asring dikenal karan jeneng Falatehan utawa Tagaril [12].Nurul kang misuwur karan jeneng Sunan Gunung jati asalé saka Pasai lan panguasa portugis ing Malaka taun 1511 lan akhiré ing tau 1521 ngawe Nurullah (Sunan Gunung Jati) ora bisa tinggal ana ing Pasai [11].
ing IndonésiaSajarah NusantaraSajarah Islam ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Basa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 23 Oktober 2016.
lan kapindo tinggal maksiat kawajiban || sarto memerangi hawane kharom kekarepaniku luwihno banget nyito ninggalake kadosan || tinimbang
wong tuwo kuwi, nek ancen wes podo senenge yo ndang dilaksanakno wae…..paribasane koyo
@.ki cungkring cerbon; semangat tengah malam ki,pripun kabaripun eyang semar(pangeran suryo alam)…..
mangan saonoe po jare majikan kang tak kawuloi……….
wah, nk mangan saonoe dak malah bingung ki….,njih nek onoe pas namung sithik, lha nek onoe pas nganti luwih2, dak wetenge njembluk kewaregen…….
nk menawi saget mangane sak cukupe mawon njih ki……….menawi onoe nganti luwih yo luwihane kanggo kecukupane wong liyan sing
nikmat yg dtimbulkn dr 3 itu Ki……y niki pandulue kulo dados tyang alit tegese amung kawulo sanes paningale wong kuwoso….Monggo
sugeng opo njih wayah kados sakniki pokok’e semangat tengah malam mawon mbah…..
manusia HO mk cb cari korelasinya……hehehehe bingungkan?sama !
alhadlah!!!!sugeng tepang ugi kaleh sedulur2 sedoyo….!!!njih niki ajeng gelar tiker sinabi lengek-lengek lan lungguh sedeku mirengaken pak guru menawi di dangu…
satrio : ojo bingungan ah…pokoke sing kuwi ngguantheenngg….sing iki …( mugo2 ) luwih
@satrio mataram…nderek tepang njih…kulo nderek di pun scan njih…ngayogyokartonipun sisih pundi, kulo tak mampir…
Injeh mas agung … kulo derek mojok mawon …
supados om satrio enggal jengkar anggenipun semedi…
wah ada @Mas Akik….salim dl mas….
sugeng siang poro sesepuh, lan sedulur sedulur
@m chozin a…nganterin titipan panjenengan
@poro mannggolo yudho dan sedulur yg belum kesebut…
jenengan sampun mumpuni lan sakti lo,mala kulo nyuwun di gembleng jnengan mbah,saestu lo mbah.swn
halahhh….! sakti nopo to ki…. lha wong nggenahke ati lan roso mawon iseh ngalor ngidul koyo ngene….opo maneh kok mumpuni lan sakti…..,lha monggo kulo tak ngangsu kaweruh kalihan panjenengan mawon…..
gondrong pripon kabare mbah,,??,semangat 1/3 malam
Memang klo kampus gak ada mbah gondrong rasax kok kurang meriah,,,
njih ki, lha kulo meniko ancene sakdermo dadi pupuk bawang,kanggo genep2 pan lan tukang sorak-sorak mawon….
tak kiro kabeh ng Donyo iki lakyo wis enek sg ngobahne…
Ihtiar’e mugo2 kanthi sarono paseduluran ng KWA iki poro sepuh iso
ing Laweyan nglajengaken katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun,
Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit. Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung Jaka Tingkir. Lajeng sami jiyarah ing astana Banyubiru. Mas Cebolang
sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung
Ing Girimarta kapanggih Endrasmara, putranipun Ketib Winong ing mataram, ing ngayeng badhe ngaos dhatengPanaraga
kandheg ing Girimarta sesemah Rara Indradi putranipun Kyai Haji
rerembegan bab gesang lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang
khasiatipun (kaca 76 - 88).Mas
Cebolang dalah para santrinipun dherek Haji Nurgirindra dhateng griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha terbangan kanthi beksan, sengaja namur dados pawestri nama Ken Suwadi.
sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong,
ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130).Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe nyantuni monten langsening tumbal. Sang Brahmana wawanrembag kaliyan Mas Cebolang, ngandharaken bab gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab kautamenipun Wibisana tuwin Kumbakarna. Sang Brahmana nyariosaken lalampahanipun Sultan Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana (kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep
Nursubadya sarta lajeng sipeng inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-dhengipun.
Wong kang ngelakoni tapa Jawa minangka semédhi ing ngisor wit ringin ing mangsa Hindhia-Walanda (1916).
Kajawèn iku kapercayan kang dianut wong Jawa kanthi adhedhasar budaya Jawa. Kaya déné agama kang umumé ana, kapercayan iki diugemi ajaran-ajarané. Ana manéka warna aliran kejawèn sing ana. Nanging sing cetha, manawa Kajawèn iku dudu lan ora bisa dipindhaake 'agama', amarga kejawen iku hasile olah-pikir (kaya dene filsafat) wong Jawa, anggone nganggep, nintingi, mangerteni lan nglakoni jantrane uripe klawan gegandhenganne dadi kawula ing alam lan Gusti Sing Nyiptakne.
Ciri utamané Kajawèn ya iku anané campuran antarané animisme, agama Hindhu, lan Buddha. Agama Islam lan Kristen uga katon mlebu ing kéné. Dadi bisa disebut yèn kapercayan iki sawijining wujud sinkretisme.
Sawijining ahli antropologi Amérika Sarékat, Clifford Geertz, naté nulis perkara iki ing buku The Religion of Java. Ing kéné dhèwèké nyebut Kajawèn iku "Agami Jawi".
Sadurungé agama Hindhu-Budhha mlebu ing Jawa, Kajawèn urip dhéwé lan lagi katon lebur nalika akèh pralambang Jawa mlebu ing kitab-kitan kuna.
Paguyuban Kajawèn[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kajawèn&oldid=1089256"	Kategori: KajawènKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
saking Malaysia lan tiyang Malaysia ingkang kawiwitan ingkang dhateng antariksa, dipunwara-wara déning Perdana Mentri Abdullah Badawi nalika tanggal 25 September 2007.[1] Panjenenganipun kaliyan Yuri Malenchenko (Rusia) lan Peggy Whitson saking Amérika Serikat, sampun tindak dhateng antariksa ing tanggal 10 Oktober 2007 kanthi montor mabur Soyuz TMA-11 ingkang dipunluncuraken dhateng Stasiun Njawi Angkasa Internasional (ISS) wonten ing satunggalipun program kerja sesarengan antawisipun Malaysia kaliyan Rusia lan badhe kondur dhateng bumi kaliyan montor mabur Fyodor Yurchikhin lan Oleg Kotov.[1]
Panjenenganipun miyos ing Kutha Kuala Blethok, Sheikh Muszaphar lulus saking sekolah inggil ing MARA ing Muar, salajengipun sekolah malih ing Kolej Pengobatan Kasturba, Manipal.[2] Panjenenganipun dados dhokter ortopedi ing Universitas Kebangsaan Malaysia, lan saderengipun punika ing Griya Sakit Seremban (1998), Griya Sakit Ageng Kuala Blethok (1999), lan Griya Sakit Selayang (2000-2001).[2]
dhateng antariksa kalebet satunggalipun pakét panyadean 18 montor mabur tempur Sukhoi kagunganipun Rusia déning Malaysia ing taun 2003.[3] Malaysia ngawontenaken pamilihan astronot saking 11.000 calon ingkang ndhaftar.[4] Calon ingkang kapilih nglaksanakaken latian ingkang pungkasan ing Kosmodrom Baikonur, Kazakhstan.[2] Muszaphar lan tigang calon sanèsipun ingkang kapilih ing purwanipun taun 2006.[2] Sasampunipun ndhèrèk latian ing Star City, Rusia, Sheikh Muszaphar kapilih minangka calon utami astronot ingkang kapisan saking Malaysia, lan Faiz Khaleed dipundadosaken calon cadhangan.[2]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sheikh_Muszaphar_Shukor&oldid=1100177"	Kategori: Lair 1972AntariksawanTokoh MalaysiaArab-MalaysiaTokoh katurunan utawi kalairan IndonesiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.11, 21 Oktober 2016.
Pancanaka Bapake (Werkudoro),trus Petruk diutus kon nyilih gaman sing akhire iso kanggo medhot pusere si
posting Pak Marmo mbiyen, ternyata wis
ya gara2 lakon Petruk dadi Ratu . garis besar lakon sing terkenal kuwi ngene lho lur:
bahwa ana seorang putri jenenge Mustakaweni sing merupakan putrine raksasa Prabu Niwatakawaca sing dipateni karo
golek akal piye carane ben iso menang gelut lawan dewa2 lan Arjuna. clinggggg… mboh soko ngendi dekne dadi nduwe ide yen nganggo Jamus Kalimasada, sing merupakan ajiane Puntadewa, pasti bakal iso ngalahke sopo wae.
lha ben iso oleh jimat kuwi, Mustakaweni ngrapal mantra nggo ngubah wujud dadi Gathotkaca.
Pendawa sing paling ditresnani selain Abimanyu, ora ono alasan kanggo Drupadi ora njilihi jimat. dekne percaya wae. bareng Gathotkaca palsu iki wis nompo Jamus Kalimasada, Mustakaweni berubah dadi wujud asline lan langsung mlayu ilang.
Srikandi lan Petruk barang sing ndelalah ugo ono ning kono. niat Mustakaweni balas dendam karo para dewa ternyata ora klakon mergane dekne dewe ora iso ngrapal Jamus Kalimasada. soale jimat iku mung mandi yen sing ngenggo ki wong sing jujur lan adil tanpa cela, koyoto Yudistira kuwi.
ceritane, opo ono klausul sak urunge perang tanding yen Mustakaweni kalah njur dekne rabi karo Bambang Priyambada. pokoke akhire ngono. Bambang
nggo ngrapal Jamus Kalimasada. alhasil ora malah diwenehne Drupadi, eeh jimat kuwi mau dinggo dewe. trus dekne lunga nyang Astina ngangkat diri sendiri dadi ratu ning kono .
(aku ra yakin opo memang ning Astina opo ora ).
sing jelas dekne sing rakyat jelata, wong cilik, kere, batih, kuwi
ora iso ngatur negara. morat marit. njungkir walikne tatanan sing ana. misale ksatria2 mau dadi pembantune dekne . dekne tetep konyol cekakakan ya memang dasare tingkah laku wong cilik
polahe Petruk iki lagi mandeg bareng dekne kalah gelut karo Bagong. gelute pun ora koyo gelut para ksatria. wong gelute ki gelut rakyat jelata lan kampungan ngono kae .
nah bareng wis kuwi, suatu saat Kresna sing bijak lan titisan Sang Hyang Wisnu iki takon, “lha ngopo to Truk awakmu kok polah koyo ngono kuwi?”. Petruk sing
Pringgandani ki ono Arimba, Arimbi, Brajadenta, Brajamusti, Prabakesa, Brajalamatan, lan sing ragil Kala Bendana.
koyo sing wis kabeh weruh, bahwa Arimba iki mati ditangan Werkudara pas babat alas Wanamarta. trus Arimbi dadi bojone.
iki iso kecekel Gathotkaca. tentang sopo sing paling berhak atas tahta kuwi aku ya ra weruh. mungkin sedulur liyane iso mengklarifikasi
sing jelas waktu Gathotkaca naik tahta, kakak beradik Brajadenta lan Brajamusti iki diangkat dadi Senapati Pringgandani. cuman Brajadenta iki nduwe
Brajadenta lan Brajamusti iki setara, mulo kuwi perang tanding antara Brajadenta lawan Brajamusti ki sampyuh (imbang). kabeh mati. arwah Brajadenta lan Brajamusti ora ilang, mereka tetep melu Gathotkaca. luwih tepate ning tangan kiwo lan tengene si Gathotkaca.
boloku kabeh sethithik babagan Arjuna. ARJUNA iku putra Prabu Pandudewanata, raja nagara Astinapura karo Dewi Kunti ya Dewi Prita (putri Prabu Basukunti raja ing nagara Mandura). Arjuna putra no telu soko lima sedulur kang
Arjuna iku sawijining satriya kang gentur lelana, mertapa lan meguru ngangsu kawruh. Kajaba murid Resi Drona ing Padepokan Sukalima, Arjuna uga dadi muride Resi Padmanaba saking Pertapan Untarayana. Arjuna ya tahu madeg Pandita ing Goa Mintaraga, gelar Bagawan Ciptaning, dadi jagone kadewatan nyirnakaken Prabu Niwatakawaca, raja raseksa saking nagara Imaimantaka. Arjuna den angkat dadiya raja ing Kahyangan Kaindran gelar Prabu
Bathara Kuwera ), Panah Cundamanik (Bathara Narada ).
Pulanggeni (diwarisake marang Abimanyu ), Terompet Dewanata, Cupu Lengo Jayengkaton (Bagawan Wilawuk saka pertapan Pringcendani ) lan Kuda Ciptawilaha karo Cambuk Kiai Pamuk. Ajiane ya akeh antara liya Panglimunan, Tunggengmaya, Sepiangin, Mayabumi, Pengasih lan Asmaragama.
Lha perkara bojo-bojo lan anak-anake Arjuna aku wis tahu posting dek mbiyen.
Nitik apa wae kang den lampahi lan apa kang ginayuh dening Rakyan Arjuna Arjuna iku pancen pilihan (sanajan sak bagian ya given). Jer jarene Pak Thomas Alva Edison, bakat lan intelegensia iku cuma 5%, lha sing 95% iku kringet. Dadi jelas yen Arjuna iku pancen pejuang.
ngadep ndhodho nangis mbeguguk si arjuna ono ing ngarepe prabu salya. sinambi ngusap luh kang mbrebes mili “wa prabu salya, menawi wa prabu taksih remen lan tresna kaliyan pandhawa ing dinten menika kula nyuwun dharma bhektinipun sampeyan uwa “.
“Apa kuwi arjuna , dumadakan nangis dumarojhog tanpa larapan, kaya ana lindhu jogja wae” , prabu salya nyahut kanthi bingung ing penggalih.
“uwa prabu, mbenjing karno dados senopati ing astina, lan kula dados senopati ing pendhawa. Namung kula mangertosi bilih kunta wijayandanu sampun katamakaken ing jajaning ponakan kula, si gatotkaca. Sampun uwa prabu, mbenjing kula kedah menang ing palagan. mbenjing ajeng kula tigas jangganipun kakang karna. Kula mangertos bilih mbenjing sampeyan uwa ingkang dados saisipun mantu sampeyan , basukarna “.
“iya arjuna, kowe arep ngapa, dharmaning satria kudu wani nggetih .. ora kaya awakmu mung iso nangis mbeguguk , jaluk apa kowe marang aku ?”
“wa prabu”, arjuna mangsuli. “kula nyuwun panjenengan ingkang sampun kula mangertosi trampil ing ulah sais , kula mangertosi, panjenengan sampung ngendika menawi batos panjenengan menika bela pandhawa. nanging nyuwun sewu kula mboten pados dhukungan bathin. panjenengan saged donga siang dalu kangge menanging pandhawa, nanging menawi lair panjenengan mbelani ngastina …. inggih sami mawon. kula mangertos sampean sakti mandraguna lan tanpa tanding. milanipun kula njih gadhah panyuwunan dateng sampean. sepindah malih kula mboten betah dukungan bathin sampean. menawi sampean wa prabu mboten kersa, injih sumangga sak lahir lan bathin ngadek jejeg panjenengan belani kurawa. ”
kaget sang salya “hmmmm… arjuna, lahirmu kowe iku madheg satria, nangeing kok jirih ngadepi pucuking panah? kang dumadi sesuk tetep wae sesuk kang bakal nentokake. aku iki lahir mbelani ngastina nanging bathin tetep mbelani kautamaning pandhawa, jebul watekmu ya ora duwe wateg satria ”
Arjuna nyahut, “sampun kathah ing pangocap, mbenjing kula inggih nyuwun bhekti sampean tumrap pandawa. pandawa mboten pengin dukungan bathin, nanging inggih lahir lan bathin…. menawi sampean kersa kula nyuwun mbenjing ing palagan kurusetra sampean kedah :: 1) mlesetaken keretanipun karna ing krikil ingkang sampun kula pasang ing tengahing palagan kurusetra, menawi karna badhe manah dateng janggga kula. 2) menawi kula gadhah giliran manah karna sampean kedah nyerakaken kretanipun karna dateng kreta kula saha ngadepaken jangganipun karna wonten ing ngajeng kula ”
“We la dhalah, arjuna …. arjuna ,… ora ngira ngger penjalukmu iku dudu watak satria. ing sajroning palagan satria kudu jujur ing panemu, nuhoni apa kang dadi piwulange guru, ora laku licik kaya awakmu ” , abang sumringah pasuryanipun prabu salya mireng ucaping arjuna.
“sampun terang menika uwa prabu, menawi kula saha pandawa mboten pengin dukungan bathin sampeyan. kula pengin bhekti sampeyan yo lahir ya bathin. licik boten licik menika namung aran siasat. mangga kersa sampeyan , menawi sampean taksih tresna dateng pandawa, dateng si kembar sampean kedah nuhoni menapa penjaluk kula. sampun kula nyuwun pamit “.
……..enjingipun wonten ing tegal kurusetra …..
“rama prabu ….. rama prabu , mandheg rumiyin. cobi panjenengan galih, sampeyan menika sais ingkang sae nama ingkang badhe nganjlogaken bendaranipun dateng jurang ?”, adipati karno kaget bilih prabu salya malah nabrak krikil, “hmm karno aku iki saismu, yen kowe ora percoyo marang saismu terus marang sapa maneh?”.. “hai sais kreta, ak saiki dudu mantumu nangin aku saiki dadi bendaramu, sampean kudu nurut kula”.
“oooh karna dadi kaya ngono patrapmu marang aku, yaa karna sewu pangati-atimu karna, aku iki wis puluhan tahun ngulandara ing akeh perang , nanging lagi ketemu awakmu sing ora duwe sopan santun” prabu salya mbalesi opo kang dadi alokane karna.
“sais, sais salya … pratelakna kae arjuna wis pasang panah ngincer janggaku ” , karna ora sabar marang prabu salya. prabu salya ing sajroning ati bingung mungun. dumadakan kretane di gerak nyedhaki marang arjuna, kretane madhep ing arah panahe arjuna.
karna sing mangerteni babakan iku terus “hai sais salya , coba delengen, opo mripatmu ora ngerti iki kreta madhep ing ngendi,
sirahe gumlinding ing kesrempet roda kreta lan mandeg ing sangisore sikil jaran kang nembe wae mandheg.
kanthi mbrebes prabu salya mungun, ndelok janggane karna kang wis ora duwe sirah maneh. ing kadohan katon arjuna mesem kecut ing arahe prabu salya saha rumangsa menang anggone ngrebut ati saha lelabuhane prabu salya. ora kira-kira prabu salya dipanah dening arjuna nanging mung kena ing jamange prabu salya. ing panah ana salembar lontar kang unine “matur suwun uwa prabu, sampean sampun labuh lahir bathin dateng pandhawa. yektos paduka mbenjang ing titi wancinipun dados senopati, kula sampun nyepeng bilih paduka tamtu asor kaliyan kakang yudhistira , pandhawa kedah mimpang sang prabu, mbenjing sampean kedah ngalah bongkokan dateng kakang prabu yudhistira. suwun uwa prabu. saksampunipun wa prabu asor lan gugur ing palagan kurusetra kula nyuwun tlatah
ngono onone. Prabu Salya iki memang mbelani Janaka/Pendawa pas Baratayuda. wong pas budal perang soko ngomah wae memang berniat gabung karo
Kresna wis cedak. Arjuna langsung mbidik nganggo panahe, tp Karna mbengok: “yen awakmu memang ksatria lan pahlawan gede, mestine awakmu ngerti yen keadaanku ra berdaya. awakmu kudu ngenteni kereta ku didandani sik trus awake dewe lanjut perang maneh!”
Kresna njawab, “lucu awakmu ngomong ngono kuwi. aku nggumun tenan. bareng kejepit, kok mendadak awakmu dadi wong berakal sehat lan bijaksana luar biasa. wingi pas Abimanyu gugur kae awakmu pas nang ngendi? bukane awakmu melu ngeroyok cah cilik sing wis gak duwe senjata apa maneh kereta, trus dikeroyok sak kabehe Kurawa?! Karna, senjatamu sik lengkap, tapi awakmu koyo wis entek nyaline trus berkoar menggurui piye dadi seorang ksatria.”
Arjuna. bar kuwi Karna secepat kilat mbalik awak trus ngerapal mantra sing diwenehi gurune mbiyen tp dekne lali rapalane soale memang wis dikutuk karo gurune kuwi yen dekne bakalan lali rapalane ning wektu paling penting. Arjuna langsung njupuk pasopatine dekne, tanpo pikir2 maneh clinggggg… ndas-e Karna ngglinding ucul soko awake.
ratu ing Wangga pancen satria utama, satria binangkit kang kalebu Tripama, yaiku
mandraguna, lan senopati agung Astina. Bojone ayu, maratuane ya kalebu ratu agung. Ananging, jiwane ringkih, adoh sanak adoh kadang, dilarung nalika isih bayi. Apa maneh suk ing Baratayudha mangsah tanding lawan kadang pribadi. Abot temen sanggane sang satria tama; iku sababe Karna tansah nyenyuwun marang Sang Maha Agawe Gesang kinen Baratayudha dadi.
linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun,
ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung angon paesan pribadi, tansah
wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.KASMARAN BRANTA
ASMARADANA1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata,
kesaha.3. Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
angalih, pitekur ing kali jaga, malih karan jejuluke, sawarsa tan kena nendra, utawi yen dahara, tinilar mring Mekah sampun, dhumateng
ngrahanira.7. Kanugrahane Hyang Widhi, ambawani kasubdibyan, pangawasane pan dene, kadigdayan kaprawiran, sakabeh rehing yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang
punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut pungkur, lumebeng ing wana wasa.17. Pan
wayang-wuyung datan kantun, anut ing solahe kidang.19. Nyata wus jangkep
mring kidang lumajar, dene sutane ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten
nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.23. Yen luputa pisan iki, luhung
lampahira, mring Benang dhepok sepi, nyata kawuwusa, lampahe Syeh Malaya, kang arsa amunggah kaji, dhateng
langkung adohnya, angelangut kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika, prapteng teleng
sampun pinggihan, pan kadya wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika tetanyaris.11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora nana, garjita tyas sira myarsi, Kanjeng Susunan, ngungun duk amiyarsi.13. nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.15. dadya alon atur ira Syeh Melaya, mangsa borong Sang Yogi, Sang Wiku lingira, apan ta sira uga, kasmaran hidayat ullih, wekasan ningrat, meloke ing saiki.16. Anglakoni pituduhe guru
aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.19.
mudha punggung cinacad ing jagad, keksi-keksi ning bumi, engganing curiga, ulun tanpa warangka,
apa iku kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas
samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras
cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun
ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya,
tyas sumringah, dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma Mulya.12. Lamun ora kawileting katri, sida nama sirnane sarira, lestari ing panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.13. Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya maring kawuwusing ingahurip, sampurnaning panunggal.17. Sirna patang prakara na malih, urip siji wewolu
prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji, tan kakung tan
gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga.23. Datan melu suka lan prihatin, iya nora
nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken
lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika.26. Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.PUPUH V
karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi gagetining, dzat sejati alip ika, jabar lan jere puniki, aneng johar alip ika,
johar kahanan jati, tinja junub lan jinabat, johar awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal
duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang ati, iya iku atenira, kang sujud aneng ing bumi.27. Pagene linggih amangu, angawang anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa, ya Allah Muhammad ciri, iya kawulane haram, lamun puasaha iki.29. Lan haram kawulanipun, lamuna sidqoha iki, lan kawulanipun haram, iya yen
selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya,
uwis jenengira, yeku pangasan kamil.33. Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.34. Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira, lawan nyawa iku urip.35. sarta lawan badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk urip sampurna,
ing pati.37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.38. Ngendelaken ngilmunipun,
Ya cahya pan tegesipun, kang gumilang ning baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi
dadi sholatipun, af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.45. Lir kelir lan wayangipun, wayang tan ngawruhi kelir, hiya junub sunar-awedya, kang resik
panutan jati, pan mangkono kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir badan neki, dene wus wruh ujar ika,
ingkang feqir, wuta tuli datan ana, suwarga neraka iki, feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal,
Johar awal mayit iku, sasmita sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat,
titipan pitung ari, mulih iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.63. Pan taukhid makrifatipun, titipan sedasa katri, iku iya kang titipan, semune kang pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki, iku
ing cahya, cahyane Muhammad jati.66. Tunggal karo yen manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil, neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.PUPUH VI
DHANHANGGULA1. Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan, tan ngeres tan linu, amung nikmat lan munfangat, Nabi Khidir lingira iku tan keni, yen nora lan antaka.2. Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung
nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara mangsa, iya ananipun, pan wus
lan alun, kadya minyak aneng pohan, raganira ing reh obah lawan
ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa
panguswanira, badanira wasuhen nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
dadya tingal sukmasa.12. Rupanira swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.14. Yen wus mudheng pratingkah puniki, den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore
Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing hargane, pan sampun medal
wruh pakenak ing tingkah.20. Dipun alus budenira iki, wernaning dyah kita eki sumekar, kasturi jati namane, pratandha datan kerup, hing pangawikan manah deng lungit, ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane
pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli
donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati, keron tan kasamaran, milah wawor
anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, mring shohabatipun,
grahita neki, nguni uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus pesthi anggepe nyata, iku wahyu nugraha dhawuh
kang pandhita.33. Kudu tinut sak ujare iki, dene lumakua sinembah, nengt pucuk gunung enggone, swaranira
blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh
pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku
sajege mangsa weruha, tanpa rupa kang ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma.37. Hyang premana
panggerit, landhesan sami wreksa.38. Panggeriting polah dening angin, gesenging kayu kukusnya medal, datan antara genine, geni kelawan kukus, saking kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah matur angasih asih, aran kalingga murda, amba setya tuhu, Nabi Khidir nulya sirna, Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing
mas ingemasan, lulus saking badane kasturi jati, pepanase tyas sirna.42. Wus mangkono Syeh Melaya mulih,
sarehing satriyan, linakon winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan
lamun nugraha.44. Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing
wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap,
Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku
1121 derajad pesagi (#7th)
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi October.
Pegasus inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Rasi lintang punika kalebet pitung rasi lintang ingkang paling ageng ing langit. Nama punika medal sasampunipun wonten mitos sewiwi jaran lan dipuntepangaken déning astronom Yunani inggih punika Ptolemy ing abad kaping kalih. Rasi lintang punika inggih kalebet wonten ing 88 rasi lintang modhern ingkang dipundhaptar déning International Astronomical Union.
Rasi lintang Perseus gadhah aréa ingkang ambanipun kirang langkung 1121 drajat persegi ingkang tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika paling saé dipuntingali wonten ing garis lintang ing antawisipun +90° lan -60°, ing jam 9 dalu ing sadangunipun sasi Oktober. Lintang ingkang paling padhang wonten ing Persus inggih punika lintang epsilon Pegasi ingkang ugi kanthi sebatan "Enif" (irung). Epsilon Pegasi ingih satungaling super raksasa oranye ingkang tebihipun kirang langkung 672 taun cahya saking bumi. Lintang punika minangka irungipun Pegasus. Rasi lintang pegasus punika saperangan ageng inggih wujud material asterik' ingkang misuwur dipunkenal minangka kothakan Pegasus. Asterik ingkang wonten inggih nggambaraken badanipun PEgasus, ingkang dipunsusun adhedhasar lintang alpha, beta, lan gama pegasi sesarengan kaliyan alpha Andromeda, Alpheratz.[1] Alpha Pegasi inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga ing konstelasi pnika, ingkang punika inggih kothak paling wigati lan amba ingkang mapan wonten ing tebih 140 taun cahya saking bumi. Lintang punika ugi misuwur kanthi sebatan Markab utawi Marchab, ingkang ing basa Arab tegesipun pelana jaran. Beta Pegasi utawi ingkang misuwur kanthi sebatan Scheat (karemenan), inggih punika satunggaling raksasa abrit ingkang kalebet lintang variabel ingkang boten aturan, lan punika inggih kalebet lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing PEgasus.[2] Gamma Pegasi utawi Algenib (sisinipun) inggih punika Cephei Beta jinis variabel ingkang tebihipun kirang langkung 335 taun cahya. Punika kalebet lintang biru ingkang panas, lan langkung kinclong tinimbang srengéngé ping 4000, kanthi magnitudonipun ingkang ketingal inggih punika 2,83. Eta Pagasi utawi Matar (lintang udan ingkang bejo) inggih punika kalebt lintang binet ingkang mlebet sistem lintang ganda, ingkang tebihipun 215 taun cahya. Komponen padhangaipun inggih lintang raksasa kelas G, dene lintang ingkang ngampingi inggih lintang kerdil kelas A. Zeta Pegasi utawi Homam inggi punika lintang kerdil kelas B ingkang tebihipun 209 taun cahya. 51 Pegasi, satunggaling lintang ing rasi lintang punika, inggih punika lintang sepisanan ingkang wujudipun kados srengéngé ingkang gadhah
Lacerta lan Triangulum. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sakitering rasi lintang Pegasus inggih punika rasi lintang Lacerta, Andromeda, Cygnus, Vulpecula, Equuleus, Aquarius lan Pisces.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pegasus_(rasi_lintang)&oldid=1096490"	Kategori: Rasi lintang	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lingga&oldid=1057104"	Kategori: Kabupatèn ing Kapuloaan RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn LinggaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.53, 10 April 2016.
Urip neng ndoyo iku singkat, Sing langgeng neng akherat
Mulo ayo dho sholawat, Berkat sholawat uripe nikmat
Ayo kabeh masyarakat, Bareng bareng moco sholawat
Mareng kanjeng nabi Muhammad, Berkat sholawat maksiat minggat "
Kulo tenggo dongeng lajengipun. Matur nuwun, sugeng dalu.
Balas	On 12 Januari 2012 at 09:12 cantrik bayuaji said: Nuwun
Mayang pan mantri- | nirå sultan ing Pajang | pan olèh bêbêndu | tinundhung marang Samarang | mantri sèwu punikå ingkang angiring | mangkat maring Samarang ||
// Tumênggung Mayang wau kang èstri | andutakkên ambêktå nawålå | praptèng ing Mataram agé | lumêbêt ing kadhatun | mangsah cundhuk lan Sénåpati | manêmbah ing suku sang | mangusapi lêbu | nuli ngaturakên layang | tinanggapan ing Sénåpati Matawis | layang nulyå winåcå ||
// pèngêt kakang Sénåpati mami | olèh dukanirå kangjêng sultan | pan kinésahkên ing mangké | Samarang karsanipun | mantri Pajang ingkang angiring | sèwu gêgamanirå | padha sirèng ngêpung | ulun punikå yèn kênå | abdèkênå
ngaturaken Sugeng Riyadi Idul Fitri 1 Syawal 1430 H, mbok bilih ing wekdal kepengker wonten khilaf tuwin keplesed ing atur, sisibing tembung sumawana wonten tindak tanduk kawulo ingkang adamel mboten renaning penggalih, keparenga kawula nyuwun sedaya
Gabriel Prosser (Henrico County, 1776 - Richmond, 1800) punika satunggiling budhak Afrika-Amérika ingkang nalika taun 1800 mimpin 1100 budhak kanggé mbrontak.
Kacandhet jawah, pambrontakan kasebat boten kaleksanan amargi bendaranipun sampun dipunkawruhi badhé wontenipun pambrontakan budhak.
Miyos minangka budhak Thomas Prosser, Gabriel kagungan 2 sedhèrèk: Solomon lan Martin. Kados déné kathah budhak sanèsipun, bapanipun Gabriel punika pandhé wesi, mekaten ugi Gabriel lan Solomon dipunlatih.
Pambrontakan Gabriel[besut | besut sumber]
Gabriel ngrancang pambrontakan salaminipun mangsa semi lan panas. Nalika tanggal 30 Agustus 1800, panjenenganipun ngajeng-ajeng mimpin budhak dhumateng Richmond, nanging jawah ageng damel rencana puniku kacandhet. Ingkang kagungan budhak sampun cubriya wontenipun rencana pambrontakan. Gabriel nyobi mlajar dhumateng Norfolk nanging konangan lan dipun khianati déning budhak sanès ingkang ngajeng-ajeng bebungah, lan budhak kasebat boten nampi penuh bebungahipun. Gabriel dipunwangsulaken dhumateng Richmond kanggé dipun interogasi, nanging panjenenganipun boten purun ngakeni. Gabriel, kalih sedhèrèk lan 24 pangikutipun dipun ukum gantung.
kçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 13 Sèptèmber 2016.
laku J .. G ( kawacan J ).
latif caso said:	May 4, 2016 at 5:18 am	Apik
kealusan kito kaping 1= kanjeng nyai mbegelen 2= kanjeng lasmoro wacitro guo dasar gunung bromo 3= jim jamio jamiah kang kinasih gunung
Cahyane Sumringah Atine Kudu Bungah, Cahyane Seneng Tandhange Gayeng
Wus kariwayatke saking Syeh Abdul Qodir Zailani, panjenengane ngendika marang sawenehe mitrane : mara siro pada munduto sholawat iki sangkan panjenengan ingsun awit ingsun wis mekoleh/oleh sholawat mau sangka ilham peparingane pangeran kang banjur ingsun pametokake marang kanjeng nabi Muhammad SAW. Panjenengane nabi banjur paring kabar marang ingsun
derajat wong kang miliki marang kaluhuran dadi lan kasil maksude . lan sarana sholawat iki sapa wae ora bakal wurung gegayuhane lan bakal kecekel cita-citane. Apadene bakal di ijabahi dungane. Dene sapa wae kang maca sholawat iki senajan mung sepisan utawa anggawa sholawat iki
malaikat Rahmat 4 (papat) cacahe. Kang siji perlu ngusir setan. Kang siji maneh perlu nuntun kalimah sahadat.kang siji maneh perlu maringi unjukan banyu seko telogo kautsar dene kang siji
banjur nyawang katon suwarga cecawisane. Sawangan mau kedadeyan sawetoro sadurunge nyawane oncat. Mulo wong mau bakal mlebu kubur sarono tentrem lan gembiro tanpa nandang gelisah lan duko. Ing kubur wong mau kebukake lawang rahmat 40 (petang puluh) cacahe. Mawa cahyo (nur) kang 40 ugo cacahe. Besuk yen wis
mau apadene nyawisake tumpakan onta marang wong mau. Mulo wong mau bakal wungu sangka kubur tanpa susah tanpa prihatin lan sateruse. Bakal enteng hisab besuk naliko wong mau ngewot sirotol mustaqim kang ono ing saduwure neroko. Neroko bakal ngucap mangkene : monggo kulo aturi lajeng : kulo haramake anggepok/demok senggol panjenengan. Wong mau banjur terus tindak mlebu suargo. Wong mau bakal diparingi gedung kubah kang
tidur kang digawe sangka sutera saben tempat tidure ana widadarine siji kang kedadehane sangka wewangen katon kadi dene purnama sidi. Banjur uwong mau kaparingan bareng kang durung nate kadulu mripat durung tau keprungu kuping. Malah durung ana ati kang kumrentek pada lan indahing yang paparingan mau kasebut ing
Rosululloh SAW ngendiko naliko wengine isro nyadong/nyuwun timbalan alloh taala. Alloh ta’ala maha agung dawuh : bumi iku duweke sopo hai Muhammad ? Kagungane penjenengan dalem gusti. Langit iku duweke sopo hai Muhammad ? Nggih kagungan panjenengan dalem gusti. Tabir iki duweke sapa hai Muhammad ? Ugi kagungane panjenengan dalem gusti. Alam kursi duweke sopo ? puniko inggih kagungan panjenengan dalem gusti. Banjur siro iku duweke sopo hai Muhammad ? Nabi ora kuwoso ngaturi jawaban malah rumongso lingsem/isin lan banjur sujud nyembah marang allah ta’ala. Mulo Alloh ta’ala piyambak kang sak teruse paring jawaban mengkono. Dadi siro iku duweke uwong-uwong kang pada maca sholawat mulyo
iki bakal mbuka 70 lawang Rahmat serta bakal nglahirake dalan suargo kanga ajib. Apa dene yo luwih becik merdeko ake 1000 budak . kurban 1000 unto. Sodakoh 1000 dinar lan siam 1000 sasi. Sholawat iki ugo ngandung rahasia kang bisa dadi lan nggampangake
diparingake kejobo marang wong sholeh awit sampurno lan mandi tumrap kanggo anggayuh hajat saben-saben sholawat sangko sholawat iki bakal dadi wasilah
langsung nyuwun pamit, nderekaken lanjut kagem Sedoyo Sedulur kulo…
karo Heri sik nganggo seragam, dadi gak oleh melbu.. selamat
dah..he..he..paru paru tidak jadi kontaminasi
Hebat juga Kusuma iki sik onok nganti saiki.. nek
Ndhy.. Andhyy.. metu Ndhy… Awakmu kan mbiyen dadi pusat info
cilikanku tembung kwi wis enek. Nek didelok soko asal katane pancen saru (JOH => Pejuh) lan jane karepe ngasorake wong utowo perkoro opo wae sing gawe jengkel. Opo maneh nek ditambahi Joh ngasu, Joh njaran lll. Malah sok-sok iso dadi Jih ngasu, Jih njaran. Tapi rehne wis salin rupo, dadi bocah jaman saiki gur iso melu, ning ora ono sing ngerti maksude. Wis pokoke kuwi diarani "PISUHAN" utowo ungkapan kejengkelan. Rehne kuwi wis umum biasa diucapne, tembung sarune wis LUNTUR. Dadi malah iso dadi cirine wong Ponorogo yo ora opo, ben gampang leh mbedakne batihe dewe karo wong liyo, nek ktemu enek paran. Setuju kuwi nggo cirine wong Ponorogo. Dudu ungkapan emosi, tapi sebgai surprise. Ngono Min. Koyo dene tembung Diancuk utowo wis malih dadi Jiancuk. Dening
Artikel Lucu | Gambar Lucu | Video Lucu | Artikel Dewasa
Kawêdalakên sarta kasade dening: Tan Gun
punika ing ngajêng mawi têmbang Kawi Sêkar Agêng, anggitanipun Êmpu Widayaka ing nagari Mamênang, inggih ing Kadhiri.
Êmpu Widayaka wau inggih Ajisaka, timuripun nama Jaka Sangkala, putranipun Êmpu Anggajali, ibunipun
Ngajid, raja pandhita dibya ing nagari Banisrail Ngarab. Punapadene Ajisaka wau lajêng puruhita dhatêng para Jawata, bab kawruh kamuksan, utawi kawruh kadibyan kanuragan sasaminipun, sampun tumplak kacakup dening Ajisaka sadaya. Para dewa ingkang linangkung sampun dipun guroni sadaya. Kados ingkang kasêbut ing Sêrat Ajidarma, tuwin Sêrat Ajinirmala.
Mila Ajisaka punika kawruhipun langkung pinunjul sasamining êmpu. Mungêl ing Sêrat Panitisastra, manawi wontên [wontê...]
[...n] êmpu ingkang sagêd ngawonakên pandhita satus, ingkang putus ing kawruh, punika sawêg sami kaliyan kawruhipun Êmpu Widayaka.
Amila Sêrat Dewaruci punika, sami-sami wêwarah kamuksan jaman kadewatan, kabudan, dipun rêmêni piyambak dening para wali, awit suraosipun cundhuk sangêt kaliyan kawruh pathining agami Islam (Ngèlmi Makripat) dhasar sajatosipun, Êmpu Widayaka wau, mênggahing kawruh kasampurnan, ingkang dipun èsthi ing salêbêting batos amung wasitanipun Sang Maolana Ngusman Ngajid, ing Banisrail kasêbut ing nginggil (Islam) mila layak kemawon Sêrat Dewaruci wau, dipun lêluri dening para wali.
Dene ingkang jarwakakên mawi sinawung ing sêkar macapat, Kangjêng Susuhunan Benang. Sarta sampun sumêbar ing kathah, malah sampun nate dipun cithak, ananging dumugi samangke dèrèng dipun wardèni. Sapunika sampun kalampahan dipun wardèni kalayan jangkêp. Awêwaton saking sêrat warni-warni. Ingkang mardèni Mas Ngabèi Mangunwijaya ing Wanagiri (Surakarta).
1. Dhandhanggula 1. nihan doning ulun
tumuwuh | winangun ingkang sasmita | ginupita ing kawi rèh Bimasuci | winangun lawan jarwa ||
2. Wrêkodhara duk puruhita mring | Dhanyang Durna kinèn ngupayaa | toya ingkang nucèkake | marang sariranipun | Wrêkodhara mantuk wêwarti | maring nagri Ngamarta |
matur ing raka ji | lamun arsa kesah mamrih toya | dening guru pituduhe | Sri Darmaputra ngungun | amiyarsa aturing ari |
4. inggih sampun paduka lilani | rayi dalêm kesahe punika | botên sakeca raose | arya kalih wotsantun |
kagyat miris wong padesan | kang kaambah kang kapranggul dhodhok ajrih | andhêpès nêmbah-nêmbah ||
mutyara muncar | sangking doh ngênguwung | lir kumêmbaring baskara | kunêng wau kang maksih wontên ing margi | wuwusên ing Ngastina ||
prasami ingandikan | marang jro kadhatun | wong agung ing Sindusena | Jayajatra miwah Ki Arya
jangganira | babo sutèng ulun | sira sida ngulatana | ingkang tirta pawitra sucining urip | yèn iku kapanggiha ||
12. nirmala panggih wisesèng urip | wus kawêngku aji kang sampurna | pinunjul ing jagad kabèh | ngaubi bapa biyung | mulya sangking sira nak mami | linuwih ing triloka | langgêng ananipun | Arya Sena matur nêmbah | inggih pundi prênahe kang tirta suci | nuntên paduka têdah ||
13. prênahipun kang hèr adi êning | Rêsi Durna mojar marang Sena | adhuh sutaningsun anggèr | ênggoning kang
wijah | ambalasah bogêm banas capaka nul | angsana myang kanigara | wilaja lan gôndasuli ||
4. angglar ingkang anggrèk wulan | jônggawure araras wora-wari | argula mêkar lan
karangkut | lumajêng maring jurang | wau ingkang tapa-tapa anèng
kêna ing papa cintraka | Endra Bayu dinukan Hyang Pramèsthi | dadya ditya kalihipun | nèng guwa Côndramuka | ya ta wau Sang Bayutanaya wuru | kabèh wukir binalengkrah | toya tan ana pinanggih ||
ngupaya banyu | pawitra dangu tan angsal | miyarsa swara dumêling ||
19. tan katon kang duwe swara | adhuh putuningsun
20. nauri sintên kang swara | dene botên kaèksi dening kami | punapa yun ngambil tuwuh | kawula gih sumôngga | lêhêng pêjah ngulati datan kapangguh | kang swara gumuyu suka | yèn sira tambuh
21. duk sira matèni ditya | iya ingsun karo jawata sami | kêna ing
Dhanyang Durna ing nguni | nyata na banyurip iku | tuture Rêsi Durna | nanging nora ing kene
mantuk marang Ngastina | tan winarna ing marga Ngastina rawuh | pêndhaking dina samana | kang wontên ngarsa jro puri ||
ngarsi | kagyat wau praptanipun | Sang Arya Wrêkodhara | samya kagèt bagèkkên kabèh wong agung | babo ariningsun prapta | antuk karya sun
27. Rukmuka lan Rukmakala | sampun sirna kalih kawula banting | dene ditya amrih lampus | sikara ing kawula | wukir kabèh kabalengkrah tan katêmu | paduka tuduh kang nyata | sampun amindho gawèni ||
kang wus padha lampus | besuk uripe nèng sira | lan sira punjuling bumi ||
31. tan ana aji tumama | sirna kasor kawêngku ing
sampun | mring Durna mring sang nata | ing Ngastina sigra mêsat lampahipun | sangking pura pan wus mêdal | nêdya amantuk rumiyin ||
34. matur ing raka Ngamarta | kunêng Wrêkodhara lampahirèki | wau ta ingkang winuwus | ing nagari Ngamarta | saangkate Wrêkodhara kesahipun | dene tan
sagarwanipun | prihatin maras ing tyas | samya rêmbug utusan ngaturi wêruh | sangking sungkawa punika | marang Prabu Dwarawati ||
bêcik upama dèn alani | santosa ing bathara gung | ingkang nêdya bancana | môngsa wurung nêmu wêwalês ing pungkur | punagi ing aturira | marang Prabu Harimurti ||
41. yèn prapta ari paduka | mila munjuk datan sande ngulati | kawula bujana nayub | kaèstokna jêng nata | yèn sampuna kaka prabu nuntên rawuh | yêkti barubah kang manah | rayi dalêm sadayèki ||
42. lagyeca imbal wacana | praptanira wong agung Jodhipati |
pamuwusipun | aywa susah abujana | pan ingsun nora ngêntèni ||
44. marang pambujananira | karyaningsun mung arsa tur upêksi |
kang para ari | adhuh kangmas sampun-sampun | punika dede lamba | tan pantês dipun lampahi | duk miyarsa jêtung Prabu Yudhisthira ||
2. umatur dhatêng kang raka | ing Narendra Harimurti | paran ing karsa paduka | rayi sampeyan puniki | tan kenging dèn palangi | Krêsna
sigra Prabu Yudhisthira | amêngkul dhatêng kang rayi | Arjuna Nangkula Sdewa | ing suku samya nangisi | Pôncawala Drupadi | Sumbadra Srikandhi ngayun | gubêl samya karuna | miwah Nata Harimurti | andrês mili mituturi
nginthar lampahe wus têbah | kadya tinilar ngêmasi | sagunge ingkang kari | apan ta arsa sinusul |
ajrih pangampahira | sira Prabu Harimurti |
mituturi | kang rayi samya andhêku | dadya wau kang raka | makuwon sajroning puri | kawuwusa wau kang adrêng ing lampah ||
1. musthi ing tyasira Arya Wrêkodhara | ing baya tan kaèksi | yèn tan amanggiha | toya rèh
Suksma Kawêkas | winênang aliru dhiri | raga bathara | putus ing tingal êning ||
16. uwis padha maria aja sungkawa | enggar tyasira sami | sirna susahira | dene
ing kene iki | apa sêdyanira | iya sêpi kewala | tan ana kang sarwa bukti | myang sarwa boga | miwah busana sêpi ||
19. amung godhong aking yèn ana kumleyang | tiba ing ngarsa mami | iku kang sun pangan | yèn ora nora nana | garjita tyasnya
wong apa | gêdhe sajênthik ingwang | pangucape sru kumaki | ladak kumêthak | dene tapa pribadi ||
21. lan maninge Wrêkodhara ingkang prapta | iya ing kene iki | akèh pôncabaya | yèn ora êtoh pêjah | sayêkti tan prapta ugi | ing kene mapan | sakalir sarwa mamring ||
27. aja lunga yèn tan wruh ingkang pinaran | lan aja mangan ugi | lamun tan wêruha | rasaning kang pinangan | aja nganggo-anggo ugi | yèn durung wruha | araning busanèki ||
28. wêruhe lan têtakon bisane iya | lawan têtiron nênggih | dadi lan tumandang | mêngkono ing agêsang | ana jugul
lumaris | lêyêp adoh katingal | Dewaruci nguwuh | hèh apa katon ing sira | dyan sumaur Sang Sena inggih atêbih |
datan udani | ing ngandhap nginggil ngarsa | kalawan ing pungkur | kawula botên uninga | langkung bingung ngandika Sang Dewaruci | aywa maras
ing lor kidul | wetan kilèn sampun kaèksi | nginggil miwah ing ngandhap | pan sampun kadulu | apan andulu
andêdulua | apa katon ing dhèwèke | Wrêkodhara umatur | wontên warni kawan prakawis | katingal ing kawula | sadaya kang wau | sampun datan katingalan | amung kawan prakawis ingkang kaèksi | irêng bang kuning pêthak ||
7. Dewasuksmaruci ngandikaris | ingkang dhingin sira anon cahya | gumawang tan wruh arane | pôncamaya puniku | sajatine ing tyas sayêkti | pangarêping sarira | têgêse tyas iku |
sipat | kang anuntun marang sipat kang linuwih | kang sajatining sipat ||
8. môngka tinulak aywa lumaris | awasêna rupa aja samar | kawasane tyas êmpane | wit tingal ing tyas iku |
anêngêri marang sajati | eca Sang Wrêkodhara | amiyarsa wuwus | lagya mèdêm tyas sumringah | dene
bisa pisah iku | mêsthi bisa amor ing gaib | iku mungsuhe tapa | ati kang têtêlu | abang irêng kuning samya | ingkang nyêgah cipta karya kang lêstari | pamoring
iku | iya tuwuh napsu tan bêcik | sakèhing pêpenginan | mêtu sangking iku | panastèn panasbaranan | ambuntoni marang ati ingkang eling | marang ing kawaspadan ||
12. apadene kang arupa kuning | kawasane nanggulang sabarang | cipta kang bêcik dadine | panggawe amrih tulus | ati kuning ngandhêg-andhêgi | mung panggawe pangrusak | binanjur jinurung | mung kang putih iku [i...]
[...ku] nyata | ati antêng mung suci tan ika iki | prawira ing kaharjan ||
13. amung iku kang bisa nampani | ing sasmita sajatining rupa | nampani nugraha gone | ingkang bisa tumanduk | kalêstarèn pamoring gaib | iku mungsuhe tiga | tur samya gung-agung | balane ingkang têtiga |
tuduhan iku | ing pamoring kawula Gusti | Wrêkodhara miyarsa | sêngkud
siji wêwohuwêwolu. warnanya | Sang Wrêkodhara ature | punapa waskanipunwastanipun. | urub siji wohuwolu. kang warni | pundi ingkang sanyata | rupa kang satuhu | wontên kadi rêtna muncar | wontên kadi maya-maya angebati | wontên abra markata ||
ginambar angganira | lawan jagad agung | jagad cilik nora beda | purwa ana lor kidul kulon puniki | wetan luhur myang ngandhap ||
17. miwah abang irêng putih kuning | iya [i...]
[...ya] panguriping kang buwana | jagad cilik jagad gêdhe | tan beda isinipun | tinimbangkên ing sira iki | yèn ilang warna ingkang | jagad sadayèku | saliring reka tan ana | kinumpulkên ana rupa kang
andulu | ingkang kadya pêputran gadhing | cahya mancur kumilat | tumeja ngênguwung | punapa inggih punika | warnaning dat kang silih dipun ulati | kang sayêktining rupa ||
19. anauri aris Dewaruci | iku dudu ingkang sira sêdya | kang mumpuni ambêk kabèh | tan
dunung | mung dumunung mring kang awas | mung sasmita anèng jagad amêpêki | dinumuk datan kêna ||
20. dene iku kang sira tingali | kang asawang pêputran mutyara | ingkang kumilat cahyane | angkara-kara murub | pan pramana arane nênggih | uripe kang sarira | pramana puniku | tunggal ana ing sarira | nanging datan milu sungkawa prihatin | ênggone anèng raga ||
nandhang rahsanipun | inguripan dening Suksma | iya [i...]
[...ya] iku sinung sih sinandhang urip | ingakên
ana ing raga ênggone | uriping pramanèku | inguripan ing Suksma nênggih | misesa ing sarira | sang pramana iku | yèn mati mèumèlu. kalêsman | lamun ilang suksma ing sarira nuli | uriping suksma ana ||
23. sirna iku iya kang pinanggih | uriping suksma kang sanyata |Kurang satu suku kata: uriping suksma
umatur Sang Wrêkodhara | inggih pundi warnanipun kang sayêkti | Dewaruci ngandika ||
24. datan kêna iku yèn sira prih | lan kahanan kang samata-mata | gampang angèl pirantine | Wrêkodhara umatur | kula nuwun pamêjang malih | inggih kêdah uninga | babarpisanipun | pun patik ngaturkên pêjah | ambêncana anggèn-anggèn ingkang pêsthi | sampun tuwan kangelan ||
25. yèn makatên ulun botên mijil | sampun eca nèng ngriki kewala | datan wontên sangsayane | tan niyat mangan turu | botên arip botên angêlih | botên ngraos kangelan | botên ngêrês linu | amung nikmat lan mupangat | Dewaruci lingira iku tan kêni | yèn ora lan antaka ||
26. sangsaya sihira Dewaruci | marang kang kaswasih ing panêdha |
ing sira | aywa amung dèn nganggo parahwarah. yèn angling | iku rèh pêpingitan ||
27. nora kêna lamun dèn rasani | lan sasama-samaning manungsa | yên ora lan nugrahane | yèn ana nêdya padu | angrasani rêrasan iki | bêcik dèn kalahana | ywa kongsi kêbanjur | aywa ngadèkkên sarira | lan ywa krakêt marang wisayaning urip | balik sikêpên uga ||
28. kamisayan ingkang makripati | dèn kaasta pamanthênging cipta | rupa ingkang sabênêre | sinêngkêr bawanèku | urip datan ana nguripi | datan ana rumôngsa | ing kahananipun | uwis ana
puhan | raganira ing rèh obah lawan mosik |
31. yèn pamoring kawula lan Gusti | lawan suksma kang sinêdya ana | iya anèng sira gone | lir wayang sarirèku | saking dhalang polahing ringgit | minôngka panggung jagad | kêlir badanipun |
rupane | wus ana ing sirèku | pamirsane rupa sajati | ingkang ngilo Hyang Suksma | wayangan puniku |
kaca | ananging dudu pangilon | pangilon jroning kalbu | yèku wujud kita pribadi | cumithak jron panyipta | ngêrêmkên pandulu | luwih gêdhe barkahira | lamun janma wis gambuh lan badan batin | sasat srira bathara ||
37. dening daging daging dening gêtih | uriping gêtih saking ambêkan | ambêkan saking uripe | dene ingkang dadya tuk | ngêmbunbunan nulya umili |
sumurupa sirèki | kabèh-kabèh iku mung bêkakas | ora langgêng salawase | awit urip puniku | kawêngku ring ingkang
lamun tiningalan | lan paningaling uripe | kang wus lagnyana suwung | têgêse wis tanpa piranti | dadi lamun mangkana |
kêna linakon mung | sapisan nanging kalawan | awani anjumênêngakên sawiji | marma angelingana ||
40. manawa dumadining sakalir | kang awit saking obahing karsa | iya uga pakolèhe | saka obahing kayun | cêkake manungsa puniki | pathoke wani pêjah | lamun wêdi lampus | sabarang ora tumêka | sêdyanira luput ancase tan dadi | môngka lamun ingucap ||
41. luwih gêngnya kalêpasan iki | lawan jagad agêng kalêpasan | kamuksan luwih lêmbute | salêmbutaning banyu | isih lêmbut kamuksan iki | langkung alit kamuksan | saaliting têngu | pan isih ayitalit. kamuksan | liring luwih amisesa ing sakalir | liring lêmbut alitnya ||
42. bisa nuksma ing agal lan alit | kalimputan sagung kang rumangkang | gumrêmêt uga tan pae | kaluwihan satuhu | luwih dening ingkang nampani | tan kêna ngandêlêna | ing warah lan wuruk | dèn sangêt pangudinira | raganira wasuhên praptanya ngungkih | wruha rungsiting tingkah ||
44. rupa lawan swaranira nuli | ulihêna mring kang duwe swara | jêr sira mung ngakên bae | sêsulih kang satuhu | nanging aywa darbe sirèki | pakarêman lyanira | saka ing Hyang Agung | dadi sarira Pangeran | obah mosikira wus dadi sawiji | ywa loro anggêpira ||
45. lamun dadi anggêpira pêsthi | yèn ngrasa loro isih was-uwas | kêna ing rêngu yêktine | yèn wus siji sawujud | sakarêntêg ing tyas sayêkti | apa sinêdya ana | kang cinipta rawuh | wis kawêngku anèng sira | ing sajagad jêr sira ingkang kinardi | gêgênti dèn asagah ||
46. yèn wus mudhêng pratingkah puniki | dèn awingit lawan dèn asasab | andhap-asor pênganggone | nanging ing batinipun | ing sakêdhap tan kêna lali | laire sasabana | kawruh patang dhapur | padha anggêpên sadaya | kalimane kang siji iku pêrmati | kanggo ing kene kana ||
47. lire mati sajroning ngaurip | iya urip sajroning palastra | nanging urip salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang nglakoni | katampan ba nyata |Kurang satu suku kata: katampan badan nyata. pamore sawujud | pagene ngrasa matia | Wrêkodhara ing tyas padhang anampani | inggih ingkang nugraha ||
Dewaruci | Wrêkodhara ing tyas datan kewran | wus wruh mring gamane dhewe | ardaning swara muluk | tanpa êlar anjajah
ing kawikan ingkang alungit | ingungaban kabisan | kawruh tan kaliru |
ginambar | wus kaasta sanalika datan lali | mituhu anggêpira ||
54. sajatine duk laire nguni | Wrêkodhara saking bungkusira | wus acawêt
nayub | tambuh sukaning wardaya | dene ingkang rayi praptanya basuki | sirna prihatinira ||
Ing sisih punika citranipun swargi Mas Ngabèi Mangun Wijaya, ing Wanagiri (Surakarta), pangarang ingkang misuwur asmanipun. Panjênênganipun ingkang mrêdèni Sêrat Dewaruci punika.
Ing ngandhap punika wardinipun Sêrat Dewaruci ingkang kasêbut ing nginggil.
Sêrat Dewaruci punika suluk ingkang sakalangkung prayogi, dene ingkang yasa Êmpu Widayaka, lajêng kajarwakakên dhatêng Kangjêng Sunan Benang, sarta sampun dipun mupakati dening para wali wolu. Inggih lêrês Sêrat Dewaruci punika ingkang kangge [kang...]
[...ge] jêjêr cariyos jaman purwa, kabudan, ananging isinipun (raosipun) punika sajatosipun pathining agami Islam sadaya. Mila ingkang sampun nangsuli pathining agami Islam, inggih punika ngèlmi kakekat makripat, sampun mêsthi lajêng rêmên sangêt dhatêng Sêrat Dewaruci wau, ananging manawi taksih santri sarengat kemawon, têmtu kipa-kipa, dupèh cariyosipun tiyang buda punika wau, botên sumêrêp bilih ingkang yasa para wali. Sampun têmtu sadaya wau mêndhêt
Mila wêwarah tuwin pitêdahipun jangkêp sangêt. Liripun jangkêp: pitêdahipun sampun sinaroja, inggih punika rangkêp. Têgêsipun rangkêp: angsal lair batos, jawi lêbêt.
Dene katranganipun wardi tuwin dêdununganipun kados ing ngandhap punika.
Ingkang sapisan, mênggahing lair, asung pèngêt, ing ngagêsang kêdah marsudi ngèlmi kasampurnan, kêdah puruhita. Manawi sampun angsal guru ingkang sanyata, kêdah anggugu mituhu ing sapitêdahipun, sarta kêdah ngandêl ing salêbêting batos,
kêdah manut miturut ing pangrèhipun ingkang botên nalisir saking raos. Sanadyan kapurih andhungkar rêdi, ambêlês ing sagantên, inggih kêdah dipun lampahi, sampun ajrih, sampun was sumêlang, ingkang ngantos kados pratingkah tuwin tekadipun Wrêkodhara, duk puruhita dhatêng dhanyang Durna, kasêbut ing nginggil. Botên kandhêg pinênggak ing para kadang, botên keguh sagunging bêbaya, sanadyan dumugi ing pêjah, dipun lampahi, saking ngandêl kumandêl dhatêng wêlinging guru, sarta ngantêpi ing tekad utami. Gêgaranipun amung kumandêl sarta pasrah dhatêng ingkang Murwèng Gêsang. Tiyang sêdya ayu, kêdah manggih ingkang botên prayogi, inggih sampun bêgjanipun, manawi sampun atas saking ingkang Maha Kawasa, kawula môngsa sagêda ngingkêdi. Mila Radèn Wrêkodhara, karsanipun amung kêncêng kêngkêng, rosa santosa, sapitêdahing guru, amung dipun lampahi kanthi sêtya tuhuning manah. Makatên tekadipun tiyang puruhita ing kawruh kasidan.
Ingkang kaping kalih, wêwarah tumrap ing batos, inggih punika mulang pangolahing ngèlmi, kêdah tokid, têgêsipun kêdah santosa salêbêting sêmadi, wêwijanganipun kados ing ngandhap punika.
Tiyang ingkang sampun nangsuli ngèlmi kasampurnan, sasampunipun angsal pitêdahing guru ingkang sajati, botên cêkap lajêng kèndêl kemawon, amargi guru wau muhung paring wiji, sagêdipun lêma angrêmbaka, ambabar sêkar arum salajêngipun sagêd awoh amirasa, punika kêdah dipun upakara piyambak. Utawi guru punika, upami tiyang angringgit, amung kados lare ingkang dipun purih mucuki nalika sontên kemawon, ingkang andumugèkakên ngantos byar enjing tancêb kayon ki dhalang piyambak. Inggih punika kêdah mawi lampah. Nanging kauningana, lampah punika wontên kawan prakawis: ingkang sapisan lampahing raga, ingkang kaping kalih lampahing budi, ingkang kaping tiga lampahing manah,
mêrak-ati. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah nglampahi sarengat. Ingkang kaping kalih, lampahing budi. Kêdah sabar, bèrbudi, lêgawa, paramarta, sarta kêdah rêmên mêmikir, nglalimbang awon saening lêlampahan, ingkang awon dipun singkiri, [singkir...]
[...i,] ingkang sae dipun ajêngi, dipun angge. Punapadene kêdah rêmên ngraos-ngraosakên kodrat, bedanipun kaliyan iradat. Pikantukipun badhe sumêrêp wêwatêsaning pangawasa tuwin kawaskithaning Gusti, kaliyan iradat kawicaksananing kawula, wêkasan lajêng sagêd rumôngsa, nalôngsa, sagêd ngakêni bilih têmên manawi wontên ingkang murba amisesa. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah nglampahi tarekat.
Ingkang kaping tiga, lampahing manah. Kêdah têmên, mantêp, ngidhêp, madhêp dhatêng Pangeran Ingkang Maha Kawasa, tuwin ngandêl, winantu ajêk pangastutinipun, manawi agami Islam kêdah sumêrêp ing ngèlmi kakekat.
Ingkang kaping sakawan, lampahing rahsa. Kêdah nyumêrêpi patitising panêmbah, inggih punika sumêrêp dunungipun ing panêmbah, tuwin ingkang sinêmbah, dados sumêrêp pamoring kawula Gusti. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah sumêrêp ing ngèlmi makripat. Dene lampah kawan prakawis wau sampun kacakup sadaya dening Radèn Wrêkodhara.
Nanging amung kapêndhêt pathinipun kemawon, inggih punika hênêng, hêning, awas, eling, katindakakên ing salamining gêsang.
Dene satêmênipun Arya Wrêkodhara punika puruhita dhatêng dhanyang Durna, punika pralambang wujuding budi, utawi sêdya ingkang kanthi tekad santosa, lêlampahanipun kasêbut ing nginggil sadaya, pralambang mangsah samadi.
Tiyang olah ngèlmi kasidan, kêdah karêm mangsah samadi, kaliyan santosaning sêdya.
Têgêsipun Pandhita Durna, inggih punika wujuding sêdya utawi budi. Arya Wrêkodhara, têgêsipun: tekad ingkang santosa (tokid). Dados tiyang sêdya samadi punika kêdah mawi tekad ingkang santosa. Awit sêdya punika inggih dados guruning karsa. Sanadyan wontên sêdyanipun, mênawi botên kanthi tekad santosa, sêdyanipun inggih botên dumugi. Sadaya tiyang samadi punika badhe nyumêrêpi kanyataaning gêsangipun, mênawi botên kaliyan santosaning tekad, sampun tamtu botên kadadosan saking gawatipun.
Radèn Wrêkodhara, anggènipun ngudi toya prawita suci, Pandhita Durna nêdahakên dumunungipun wontên ing wana Tikbrasara, kaprênah sangandhaping ardi Côndramuka, inggih ing Gôndamadana, [Gô...]
[...ndamadana,] kinèn andhungkari. Tikbra, têgêsipun: susah, utawi prihatos.
Dene pikajêngipun makatên: Tiyang samadi punika, kêdah ngicalakên pêpêtênging manah inggih punika sakathahing rêncana supados kabirata sampun ngantos kacakrabawa.
Manawi sampun makatên lajêng kapurih andhungkar wukir Côndramuka, utawi Gôndamadana. Inggih
wêwukiraning rêrai, inggih wiwaraning pôncadriya, inggih punika: grana, karna, netra, lesan, dados pambukaning: napas, nupus,
karucata saking sasananipun, lajêng kagolongna dados satunggal, gumulung dhatêng têlênging [têlêng...]
[...ing] gônda. Inggih punika bêbasanipun mandêng pucuking ardi Tursena. Inggih mêlêng lampahing napas, sinaring sampun wor suh.
Ing ngriku dhatênging rêncana, inggih cipta ingkang ngômbra-ômbra, wahananing hawa napsu, inggih punika Radèn Bratasena kinrubut ing ditya kalih, Rukmuka tuwin Rukmakala. Ananging Radèn Bratasena santosa botên keguh kinêrêg ing danawa, mila botên dangu ditya kalih sirna, lajêng jlêg rawuhipun Sang Hyang Endra Bayu, awêwarah Wrêkodhara kinèn wangsul takèn dhanyang Durna.
Sang Hyang Endra, têgêsipun: rasa, inggih ratuning badan.
Sang Hyang Bayu, têgêsipun, napas, inggih têtangsuling gêsang. Pikajêngipun: Raosing manah sampun gumêlêng nunggil lampahing napas, têgêsipun: sawêg dumugi ênêng, lajêng luwar saking samadi. Dados dèrèng sagêd manggih toya prawita suci. Inggih punika dèrèng sagêd sapatêmon kaliyan ingkang damêl gêsang, (dèrèng suhul), mila kinèn wangsul malih. Pikajêngipun kinèn ngambali samadi malih, kaliyan tekad ingkang santosa yêktos. Mila Radèn Bratasena lajêng wangsul dhatêng nagari.
jaladri. Têgêsipun Radèn Bratasena, sarêng luwar saking samadi, rumaos mênawi dèrèng dumugi. Awit sawêg dumugi ênêng punika wau, dèrèng rumaos suhul, (sapatêmon, nunggil).
Radèn Bratasena lajêng pamit dhatêng kadangipun sakawan, badhe anggêbyur ing sagantên, para kadang sami anggendholi botên suka. Têgêsipun Radèn
aluamah, amarah, supiyah, mutmainah. Punika têgêsipun kadang sakawan. Radèn Wrêkodhara lajêng mangkat dipun iring ing bayubajra. Têgêsipun Radèn Wrêkodhara, lajêng mapan samadi malih. Angaringakên lampahing napas, inggih punika matitisakên daimipun, lampahing napas lajêng antêng gumêlêng pindha angin dumunung ing tulup, botên antawis dangu lajêng wiwit miyak warana, inggih punika Radèn Wrêkodhara dumugi têpining sagantên, sarta ningali wêwarnèn maneka warni, inggih punika sarining napsu kawan prakawis kasêbut ing nginggil, awujud cahya môncawarna. Radèn Wrêkodhara lajêng anggêbyur ing sagantên, [saga...]
[...ntên,] têgêsipun lampahing napas saya kêncêng, sampun anglangkungi warana, ing ngriku dhatênging rancana ingkang
manaut lajêng anggubêt sariranipun Radèn Wrêkodhara, kêmput wiwit suku dumugi ing jôngga, lajêng dipun tuwêg ing pôncanaka, sang naga
tekadipun botên katokidakên, sampun mêsthi sabarcabar. samadinipun, dados garegah wungu kaliyan ngungun pungun-pungun, sarira gumêtêr, manah dhêg-dhêgan. Ananging mênawi salêbêtipun makatên wau katekadakên sayêktos, kalajêng pêjah inggih purun, raos sadaya wau botên dangu sirna, inggih punika têgêsipun naga kaprawasa ing pôncanaka, inggih [ing...]
[...gih] sirnaning raos sadaya wau.
ing ngriku Radèn Wrêkodhara lajêng aningali alam suwung awang-uwung, angalangut tanpa têpi, inggih punika sirnaning raos, amung kantun rumaos, nanging sampun botên ngraos gadhah raga, kantun gêsanging pangraos, lajêng rumaos aningali cahya warni-warni, ingkang sakalangkung anêngsêmakên, awujud urub wolung warni, utawi sanès-sanèsipun, sadaya wau sami dados rêncananing paningal, awit cahya sadaya wau inggih kakekating hawa napsu, manawi korup wontên ing ngriku saèstu dhumawah ing swarga panasaran.
Sasirnaning para cahya wau, Wrêkodhara lajêng ngadhêp Dewaruci malih, lajêng dipun wêjang patitising sangkan-paran.
Têgêsipun Arya Sêna malêbêt ing guwa-garbanipun Sang Dewaruci, inggih punika: salêbêting samadi, rasa pangrasa sampun sagêd manuksa ing atma jati, warôngka manjing curiga, raosipun amung nikmat lan mufangat, inggih punika luyuting samadi, têmbungipun Ngarab suhul, têgêsipun sapatêmon, utawi awor. Mila Sang Wrêkodhara sampun [sampu...]
[...n] botên karsa wangsul dhatêng marcapada. Ananging
saking luyut, lajêng pulih angrasuk napsu sakawan, aluamah, amarah, supiyah, mutmainah. Ananging sang samadi sampun sênêng manahipun, dening sampun botên kasamaran dhatêng sangkan paraning dumados.
Candranipun Arya Bratasena, dalah wardining busananipun, kados ing ngandhap punika.
1. Bratasena. Têgêsipun brata, lampah. Sena, putus. Dados Radèn Bratasena punika kenging dipun wardèni satriya putus ing lampah. Dene lampahipun: wiwit lair wontên salêbêting bêbungkus, luwar-luwar sarêng sampun
3. Bima. Têgêsipun: agêng berawa, ngajrihi.
wujudipun ambalêngkuk pindha [pi...]
[...ndha] sapiting urang, namung kaot ingangingkang. sisih agêng, ingkang sasisih alit, ingkang alit wontên ngajêng, ingkang agêng wontên wingking. Punika dados prasêmon pambakanipunpambêkanipun. Arya Wrêkodhara, utawi ambêking satriya, lair batos kêdah makatên. Dene ingkang tumrap ing lair = sarengat, ambêking satriya punika kêdah andhap-asor, anor raga, nanging ing batos luhur, botên karsa dipun camah, dipun rèmèhakên. Mênawi dipun idak andêngangah,andêngangak. ingkang ngidak dipun lawan kalihan santosa, mêdal ing margi lêrês, dumugi pêjah dipun têmah. Makatên pikajêngipun gêlung sinapit urang.
Gêlung sinapit urang punika pralambang wujuding kawula Gusti, sami rupa warnanipun, rupa, urip, warna, warana. Ingkang agêng minôngka wujuding Gusti. Ingkang alit minongka kawula, saplak botên siwah sarambut: sarta sami tumungkulipun. Pikajêngipun, mênawi kawula punika tansah tumungkul ing Gusti, sumujud, ngadhêp, mantêp, ngidhêp (manêmbah) Gusti inggih tumungkul, pikajêngipun angudanèni, anêksèni, anambadani, sarta anikêli. Mila agêng alit.
Bêbasanipun: manawi kawula punika majêngipun ing Gusti: satindak, Gusti amêthukakên majêng kalih tindak. Mila ingkang sumungkêm ing Gusti: sampun uwas sumêlang. Gusti botên kasamaran saobah-osiking kawula.
Arya Bratasena sampun uninga utawi mundhi lajêring: rasa. Uwiting rasa inggih punika: dat wajibu wujud.
Arya Bratasena ngagêm cundhuk kancana mulya, rineka sêkaring pudhak, winastan pupuk mangkarawistha. Têgêsipun mangkara, urang, murub. Wistha, rêngla, wukir. Pikajênganipun rineka urub = cahya. Wrêdinipun: Radèn Bratasena, galihipun sampun padhang narawang, dening sampun botên kasamaran pamoring kawula Gusti.
dat, sorot punika sipat, inggih punika Radèn Bratasena, sampun sagêd nêpangakên sipat akalihan [aka...]
[...lihan] dat. Dunungipun Arya Wrêkodhara, sampun uninga pamoring kawula Gusti.
Têlas samantên kemawon, kados sampun cêkap wrêdinipun Sêrat Dewaruci. Menawi badhe nguningani moncèripun amirsanana Sêrat Walisana. Ananging mênawi dèrèng jêmbar kawruhipun, dèrèng sagêd tampi, saking rungsitipun.
Amila mênggahing ngèlmi kasidan, mênawi tansah kagêlar, kababar, saèstu ngèbêki jagad, badhe tanpa wêkas, aluwung tumuntên kagulung,
Kaca-kaca ing kategori "Rintisan biografi Indonesia"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Rintisan_biografi_Indonesia&oldid=947159"	Kategori: Kategori ingkang dipunsingidakenRintisanBiografiTokoh Indonésia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.10, 22 Dhésèmber 2015.
Arin: Konco - konco liyane arep mrene jam piro yo? kok wis jam papat durung lengkap?
Basuki: aku wis ngabari konco - konco nak ngumpul ning kene jam telu lho. Mbuh ki kok podo durung tekan.
(ora suwe Dina, Hariyo, lan Soraya teko)
Arin: piye lah kok jam semene lagi podo teko. Selak acarane dimulai lho.
Dina: ngapurane yo Rin...aku ono pelajaran tambahan sing ora
PAK LURAH: yo wis ora opo - opo. kono ndang lungguh
PAK CARIK: Saged dipun lanjutaken pak?
PAK CARIK: amargi adik - adik karang taruna sampun dugi, monggo kito lanjutaken malih ngrembak acara kartinian ingkang badhe dipun laksanaaken sasi ngajeng ngajeng.
PAK CARIK: acara ingkang badhe dipun laksanaaken: pasar mirah, bhakti sosial, lomba miru jarik, lomba masak kagem bapak - bapak lan lomba masang sanggul.
PAK CARIK: kagem acara pasar mirah lan bhakti sosial, sedoyo dados tanggung jawabipun adik - adik karang taruna. Lan kagem acara lomba miru jarik, lomba masak kagem bapak - bapak, lan lomba masang sanggul, sedoyo dados tanggung jawabipun ibu - ibu PKK Dusun. Monggo ingkang badhe usul.
Arin: menawi kagem pasar mirah, mangkih ingkang dipun sade namung bahan kebutuhan pokok?
PAK CARIK: Bahan kebutuhan pokok lan sandangan ingkang pantes dipun agem
PAK CARIK: Monggo kagem adik - adik karang taruna lan ibu-ibu PKK dusun enggal - enggal nyusun proposal lan dipun ajukaken dateng Pak Lurah kangge keperluan anggaran.
PAK CARIK: Minggu ngajeng proposal kedah sampun dados lan sampun dipun setujuni kaliyan Pak Lurah.
PAK CARIK: kulo kinten cekap semanten rapat dinten niki, minggu ngajeng kito sedoyo kempal malih kangge mbahas
acara ingkang luwih rinci. PAK CARIK: maturnuwun rawuhipun lan
Sulung Mlebu Geni: | "WONG EDAN BAGU"
tembang ”Nunut Ngeyub”. Begini bunyi baris awal syairnya: Nunut ngeyub, kula nunut ngeyub/udan, lali ra nggawa payung/teng ngriki kula nggih purun/teng emper kula nggih purun/ngeyub, kula nunut ngeyub (
sing kutha pisan ternyata wis "diijon" karo bakul, hahahahah...wah, ngertio ngene mbiyen dijak ning bakmi jowo wae, enteke ora nganti satus ewu punjul, hahahahah...
Nyai Roro Kidul (other names : Nyi Roro Kidul / Nyai Lara / Nyi Rara / Nai Blorong / Eyang / Kanjeng /
Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan,
Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1927.
Pangrèh ngaturi uninga, sarèhning cacahipun warganing pakêmpalan Narpawandawa punika kathah, murih kacêkaping pandamêlanipun pangrèh, panariking arta kontribisi dhatêng para warga, wiwit taun 1927, katata kados ing ngandhap punika:
Ha: Tumrap para warga ingkang dêdalêm salêbêting kitha.
1. Ingkang sawulanipun f 0,50 minggah, katagih sabên wulan, kasèp-kasèpipun sabên kalih wulan sapisan.
2. Ingkang sawulanipun kirang saking f 0,50 mangandhap dumugi f 0,20 katagih sabên tigang wulan, kasèp-kasèpipun sabên kawan wulan sapisan.
3. Ingkang sawulanipun kirang saking f 0,20 katagih sabên gangsal wulan, kasèp-kasèpipun sabên nêm wulan sapisan.
Na: Tumrap para warga ingkang dêdalêm ing sajawining kitha.
1. Ingkang sawulanipun f 0,50 minggah katagih mawi wisêl, sabên nêm wulan sapisan.
2. Ingkang sawulanipun kirang saking f 0,50 katagih sabên sataun sapisan.
Sadaya wau pambayaripun kasuwun sumêrêp ngidaki.
Wiwit tanggal kaping 1 kintên-kintên dumugi tanggal kaping 7 Walandi, ingkang dipun rumiyinakên, murugi dhatêng ingkang bayaranipun f 0,50 minggah, sasampunipun wau watawis dumugi tanggal kaping 20 murugi [...]Foto copy
saking f 0,50 lampahipun mubêng, upami:
Sawulan bageyan kidul, sawulan malih kilèn, lajêng lèr, tumuntên wetan Baluwarti, pungkasanipun ing nglêbêt Baluwarti, makatên sapiturutipun, mugi andadosna kawuninganipun para warga.
Wara-wara ing nginggil punika lêpasipun kapacak wontên ing organ Narpawandawa ôngka 2. Wontênipun sawêg kapacak sapunika, jalaran tansah kakirangan papan, kangge parlu-parlu sanèsipun, ingkang makatên punika para warga kemawon sampun ngantos kirang pamêngku.
7. Rm. Ng. Arjasasmita ngaturakên panuwun, anggènipun pangrèh sampun kaparêng anggalih sarta nampèni usul-usul rêmbag bab kawula, sarta ngaturakên panuwun kanthi bingahing manah, anggènipun kumisi sampun sagêd damêl palapuran ingkang sayêktos kenging dipun raosakên.
Rm. Ng. Arjasasmita pancèn rujuk kalayan badhe wontênipun rad kados rancanganipun kumisi. Amung bab nama amrayogèkakên kados usulipun B.K.P.H. Kusumabrata, lastari nama rad nagari, amargi kajawi adêgipun ingkang kawitan amung kados Adviseerend raad dening warganipun sawêg saking têtêpan, sanajan ing têmbe sasampunipun sagêd
wontên wêwênang ingkang pancèn kêdah ngangge rêmbagipun rad kawula, tuwin ingkang botên. Utawi têgêsipun sadaya ingkang badhe karêmbag sarta dipun rampungi wontên parêpatanipun rad kawula, punika saking wêwênangipun panjênêngan dalêm nata. Dados yên matênmakatên. dhêdhasaripun rad wau sumèlèhipun inggih dumunung dados Adviseerend raad punika wau, sanajan larasanipun utawi kawujudanipun sampun kenging dipun trapakên kangge sajatining tatanan radipun kawula, kados ingkang kinajêngakên sagêda kawula tumut ngrêmbag parluning praja, nanging Rm. Ng. Arjasasmita mêksa mrayogèkakên dipun wastani: rad nagari kemawon punapa rad praja, makatên inggih prayogi, dening praja inggih sampun atêgês tatanan kêmpalipun para kawula, utawi tatanan kangge rumêksa ing akathah.
Mangsuli bab wêwênangipun rad (kados sêsorahipun R.M.H. Wuryaningrat) anggènipun mastani: wêwênangipun rad alendhehan wêwênang tuwin kawajibanipun panjênêngan dalêm nata. Manawi makatên pamanggihipun, ingkang minôngka pandoman adêgipun rad ingkang
tuwin rêsikipun kontrak prajanjianipun panjênêngan dalêm nata kalihan guprêmèn, inggih punika: politiek contract tuwin acte verband utawi kontrak sanès-sanèsipun sadaya punika sagêda têtêp-tinêtêpan, makatên wau kajawi badhe sagêd nyampurnakakên dhêdhasaripun rad, inggih badhe nyêpênakên salingsinganing pamanggih tumrap wêwênangipun rad kalihan wakilipun rêgèrêng. Sayêktosipun kathah sadhèrèk warga Narpawandawa ingkang ngudaraos: punapa ta sababipun, dene kita botên nate nyumêrêpi prajangjianipun ratu pêpundhèn kita piyambak kalihan guprêmèn? Punika punapa sabab saking kadamêl wados, punapa saking kita (para santana) botên purun sumêrêp.
Samangke bab dhêdhapukanipun warga kados rancanganipun kumisi, punika sampun prayogi, dipun wontêni warga campuran punika pancèn sampun mêsthinipun kêdah makatên, [ma...]
[...katên,] amargi kados pangangkah ingkang dipun kajêngakên sadaya kawula ing Surakarta: Jawi, Walandi, Cina sasaminipun kalêbêt vreemde Oosterlingen pangêmudhinipun sagêda kaasta panjênêngan dalêm nata utawi têgêsipun kabawah panjênêngan dalêm nata, makatên wau badhe sagêd laras, kawujudanipun bôngsa ingkang ngrêmbag, kalayan kawontênkawontênan. sarta kaparluwanipun bôngsa ingkang dipun rêmbag.
Pêpungkasaning aturipun R. M. Ng. Arjasasmita nyuwun mitêrangakên, sintên ingkang badhe kabêbahan nyanggi wragadipun rad wau ing têmbenipun, sarta nyuwun idhêm Ngadiwijayan, bab wontênipun punggawa gedetacheert punika pancèn botên rêmên, anggènipun katingal sangêt botên maèlu utawi kirang rêmên dhatêng adat wêwatonipun kêprajan Jawi.
8. M. Ng. Wignyamargana ugi botên rujuk sangêt dhatêng wontênipun punggawa bantuan wau saking guprêmèn, amargi manawi tujunipun guprêmèn ambiyantokakên punggawanipun dhatêng parentah Jawi, punika namung kangge biyantu pundi padamêlan ingkang dèrèng sagêd katindakakên parentah Jawi tumrap jaman sapunika ugêr parentah Jawi purun ngupados sarana lampah adpêrtènsi utawi sanèsipun, mêsthi botên badhe kakirangan tiyang Jawi ingkang nglamar sarta sagêd nindakakên pandamêlan ingkang kabêtahakên wau.
9. Satêlasipun para ingkang sami pitakèn, damêl panitya R. M. H. Wuryaningrat amangsuli kados ing ngandhap punika:
1. Tumrap usulipun R. Ng. Purwasudarsa, bab sarang burung punika lêrês sampun kalêbêt kontrak prajangjian dalêm, amung kemawon rèhning kawontênanipun kontrak-kontrak wau ingkang kathah sampun sulaya kalihan kanyataanipun, amila panitya manah parlu samangke dipun tata murih sagêd cêtha pêpilihanipun.
2. Tumrap pamanggihipun waduaji, langkung rumiyin panitya anglairakên bingahipun, dening panitya rumaos angsal pambiyantu saking para santana saha para narapraja, bab dhapukanipun warga punika panitya sampun mratelakakên mênggah pakèwêdipun, ngantos kaping gangsal anggènipun panitya damêl parêpatan ngrêmbag bab punika sawêg nêtêpakên. Wontênipun warga tiyang mônca kapêndhêtakên 8, punika
kapiridakên Surakarta punika kaperang dados 4 apdhèling, lajêng katikêlakên kaping kalih dados 8. Mêsthinipun wontên ingkang takèn: punapaa botên sêkawan kemawon, manawi 4 pamanggihipun panitya kuwatos manawi bôngsa asing botên sagêd kalêbêt ing rad wau, sarta inggih lajêng katingal botên adilipun, dene bab anggènipun waduaji nêdha lêstantunipun rad nagari ingkang sampun wontên sapunika, punika wontên kaparêng dalêm piyambak, wondene usulipun panitya ngwontênakên rad anyar punika kangge nyumêrêpi sambat sêbutipun para kawula sadaya.
3. Tumrap pandangonipun B.K.P.H. Adiwijaya, bab anggènipun dèrèng marêm panggalihipun, ing ngriki parlu kaaturakên kadospundi mênggah kakêncênganing pamanggih (defrnitie)ipun panitya, inggih punika sadaya ingkang dados parluning praja Surakarta, pulisi, pangadilan sasaminipun, punika dados panguwaosipun panjênêngan dalêm nata. Dene pèl pulisi, punika pamanggihipun panitya kathah èmpêripun kalihan marsose militèr, dados botên amung kangge tumrap parluning praja Surakarta kemawon, amila kagolongakên kawajibanipun gupêrmèn.
4. Tumrap pitakenanipun R. M. Ng. Arjasasmita bab nama manawi lastari ngangge nama rad nagari, lajêng dhumpyuk, dados kêdah ngangge nama piyambak, dene rantamanipun panitya gadhah pamanggih badhe namanipun rad wau bale agung (Balaiagung) punika murih sampun cawuh kalihan rad nagari ingkang wontên sapunika. Kajawi punika manawi wawênangipun rad wau namung dados juru panimbang, punika dèrèng nyêkapi dhatêng kabêtahanipun para kawula, amargi ing jaman kina, ugi sampun wontên rad ingkang kados rantamanipun panitya wau. Dene bab wragad sampun mêsthi kemawon dados sêsanggènipun nagari, amung kemawon dipun angkah sagêdipun waragad wau timbang kalihan awrating sêsanggènipun para kawula.
5. Tumrap pitakènipun M. Ng. Wignyamargana, bab punggawa bantuan saking gupêrmèn, ingkang dipun kajêngakên ing panitya, punika botên amargi parentah Jawi botên sagêd nindakakên, ananging murih murninipun, upami parentah Jawi parlu
kêdah ngangge punggawa bôngsa Walandi ingkang kapatah nindakakên satunggiling pandamêlan, punika inggih kêdah ngangge, nanging inggih kêdah mêdal saking kakipun parentah Jawi piyambak. Bab punika manawi nagari karsa anglêbêtakên adpêrtènsi, tamtu atusan ingkang sami nglamar.
Dumugi samantên sampun têlas wangsulanipun wakil panitya R.M.H. Wuryaningrat dhatêng para ingkang sami pitakèn, sadhèrèk Mr. Singgih, urun rêmbag wosipun nyariyosakên tumbuking kalamangsanipun, anggèning Narpawandawa manah parlunipun wontên rad kawukawula. ing praja kajawèn punika, dening kajawi kangge sarana ngatingalakên dhatêng golongan ingkang mastani bilih kita Jawi dèrèng matêng (onrijp) kangge nyêpêng paprentahan piyambak, supados sumêrêp dhatêng sapintên ukuring mênggah dèrèng matêng kita wau, ugi gêgayutan kalihan pangandikanipun ingkang wicaksana tuwan bêsar anggènipun tansah badhe mulihakên kapitadosanipun kawula.
10. Sasampunipun têlas ingkang sami rêmbagan, parêpat lajêng adamêl mosi kados ing ngandhap punika: (sampun kapacak wontên ing organ
Krun Ordhê ing Siyêm, Ridêr Irstêklas Dhèr Ordhê Hèndrêk Dhê Leyo ing Bronsuwèik, Pêpatihing Karaton Dalêm ing Surakarta Adiningrat, anamtokake marang ... abdi dalêm dhukun kang mitulungi wong manak, kang dadi wajibe sarta kênane anjaluk pituwas, kaya ing ngisor iki:
I. Amitulungi bojo utawa sêlire santana buyut dalêm, bojo utawa [uta...]
[...wa] sêlire abdi dalêm upsir, sarta bojo utawa sêlire abdi dalêm panèwu mantri, pituwase padha f 5,-
padha f 3,- têlung rupiyah.
Pituwas samono iku tumrap laire bayi, yèn ana panjaluke kang dipitulungi supaya digarap nganti sawarase, olèh pituwas manèh tumrap adêg-adêg 1 satêkanan f 1,50 sarupiyah sèkêt sèn, tumrap adêg-adêg II satêkanan f 1,- sarupiyah.
Kajaba iku kalilan mitulungi bojo utawa sêlire putra santana dalêm wayah munggah, abdi dalêm kaliwon, abdi dalêm kaptin, padha sapandhuwur pituwase.
I. Pangeran, bupati, mayor lan riya dhuwur sarta wayah dalêm,
rupiyah, iku uga amung tumrap laire bayi, yèn dipurih anggarap sawarase, olèh pituwas
susuhunan, sarta kaparênging nagara, andhawuhi mitulungi wong manak, iku ora olèh bayaran, amung kaparingan
supaya kadhawuhake lan dadia ampilane ... turunane kaparingake warata marang para kawadanan, supaya padha amaringi sumurup marang karerehane dhewe.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 14 sasi Ruwah taun Wawu ôngka 1841.
katitimasan kaping 12 sasi Sapar taun Jimawal 1845 utawa kaping 31 Dhesèmbêr 1914 ôngka 59 A/3 bab abdi dalêm wêdyarini (juru mitulungi wong manak) kasêbut adêg-adêg ôngka III, yèn dijaluki
kaping 14 Ruwah Wawu 1841 utawa kaping 10 Agustus 1911 ôngka 41/12 A/3 iku tumrap mitulungi bojo utawa sêlire santana dalêm wayah pituwase samêngko nunggal sarta kagolong santana dalêm buyut, abdi dalêm upsir sarta panèwu mantri kèhe f 5,- manawa ambanjurake nganti
Layang kêkancingan iki turunane kaparingake marang kawadanan kridhanirmala, supaya kadhawuhake sarta kapacak ing layang kabar paprentahan supaya sumurup saparlune.
Dhawuhing kêkancingan kaping 5 Bêsar Dal 1855.
Kula nuwun, pakêmpalan Narpawadawa nampèni sêrat saking wadananing putra santana dalêm têngên, katitimasan kaping 1 Agustus 1927 ôngka 3/21 KT. kanthi turunan sêrat dhawuhipun pêpatih dalêm, saha sêrat paturanipun abdi
Sêratipun pêpatih dalêm, katur dhumatêng wadananing putra santana dalêm têngên.
Sasampunipun kadya punika wiyosipun, asarêng punika têtêdhakan sêrat paturanipun bupati kutha Surakarta katitimasan kaping 26 Juli 1927 ôngka 106/C/I bab sawênèhing santana dalêm ingkang kenging prakawis katindakakên ing lan-gêrèh, amargi botên anêdahakên pikukuhing santana, punika kadhawuhna ing sawawêngkon kawadanan santana têngên, bilih lêrês supados kasêrêpakên ing têmbe sampun ngantos makatên malih, amargi tindak ingkang angusutakên karaton dalêm, kalampahanipun kula
abdi dalêm bupati kitha, katur ing pêpatih dalêm.
Kula nuwun, ingkang kula aturakên sarèhning asring kadadosan wontên santana dalêm kacêpêng pulisi, amargi nêrak palanggaran sasamipun,sasaminipun. namung pratela santana dalêm, nanging botên purun anêdahakên cêpênganipun pikukuh santana ingkang kenging dipun anggêp bilih lêrês santana dalêm, salajêngipun prakawis dipun sumirakên dhatêng lan-gêrèh ugi botên purun dhatêng ambêkta pikukuhipun santana, wasananipun [wasa...]
lajêng dipun dhawuhakên rampunging pêrsêtèk, nalika ponin tangêrèhponis lan -gêrèh. dipun dhawuhakên, salêbêtipun wolung dintên botên purun pêrsèt sarana dhatêng piyambak kapanggih piskal gripir ambêkta cêcêpênganipun pikukuh santana, ingkang makatên punika nama kainanipun piyambak, prakawisipun botên katindakakên pangadilan dalêm pradata gêdhe, kados ingkang nêmbe kalampahan prakawisipun Radèn Sumadiwirya kawrat sêrat paturan kula katitimasan kaping 9 Juli 1927 ôngka 1037/C/III. Amila supados sampun ngantos wontên prakawisipun santana dalêm ingkang kalajêng dipun rampungi, pangadilanipun kangjêng guprêmèn (lan-gêrèh) kados wontên prayoginipun kangjêng parentah
pun pikukuh santana dhatêng pulisi utawi lan- gêrèh wêkdal prakawisipun dipun sumirakên, amargi manawi botên purun makatên, môngka nalika kaponis lan- gêrèh dipun dhawuhakên, salêbêtipun wolung dintên botên pêrsèt, punika sampun botên sagêd wudhar, têgêsipun kalajêng botên katindakakên wontên pangadilan dalêndalêm. pradata gêdhe, ingkang dinakwa namung kêdah miturut karampunganipun lan-gêrèh.
piyambak-piyambak, supados sampun ngantos wontên tindak makatên malih, awit punika kagalih ngusutakên karaton dalêm, amila waradinipun sêrat dhawuh ing nginggil punika, pangrèh pitados dhatêng pitulunganipun para warga sadaya.
Sêrat Mugi Katur Pangrèhipun Pakêmpalan Narpawandawa
Kula nuwun, gêgandhengan kalihan kawontênan ingkang sampun kalampahan, saha pamirêng kula bilih ing kangjêng parentah agêng nagari sampun kaparêng nata bab pangurusipun para putra santana dalêm manawi wontên ingkang kenging prakawis, kawrat kabar paprentahan no: Amila andadosakên agênging manah kula dene lajêng badhe botên wontên panindak ingkang damêl ngêrêsing manah, botên langkung kula amung ngaturakên gênging panuwun dhatêng pangrèh Narpawandawa, langkung malih dhatêng ingkang wajib.
Anjawi saking punika, kula gadhah pamanggih murih sagêd saya têrang kawontênanipun santana dalêm, bokmanawi langkung prayogi malih para santana dalêm ingkang taksih kawênangakên nyêpêng pikêkah prayogi kaparêngakên manawi wontên ingkang nyuwun Legitimatie bewijs sarta ing salêbêtipun bêwis wau mawi potrèt gambaripun ingkang nyuwun, kados conto ingkang kula aturakên sarêng punika.
Ha: Kangge lintunipun pikêkah kabêkta kêkesahan sagêd ringkês.§ Sêrat punika namung kula lugokakên kemawon, wontênipun kapacak ing organ, punika nami turut soroganipun. Red.
Na: Bilih kêkesahan wontên ing pundi panggenan sagêd kapitados para pulisi.
Ca: Manawi wontên ing purug, môngka nyandhung aral (kenging prakawis) lajêng sagêd katindakakên miturut wêwaton anindakakên prakawisipun santana dalêm.
Dene ingkang kenging kaparingan punika kêdah mawi wêwaton.
1. Ingkang gadhah panyuwun kanthi ngaturakên potrèt. 2. Ingkang umuripun sampun langkung 18 taun. 3. Ingkang sakintên sae kalakuanipun. 4. Ingkang dèrèng nate kaukum prakawis kadurjanan.
Awit saking punika, manawi pamanggih kula wau sagêd dados panggalihanipun para [pa...]
[...ra] pangrèh, kula suwun kapursêtèlakên dhatêng ingkang wajib, dene manawi botên parlu kagalih sêrat dalah conto wau kula suwun wangsul.§ Sêrat punika namung kula lugokakên kemawon, wontênipun kapacak ing organ, punika nami turut soroganipun. Red.
katrangan sadhèrèk rêdhaktur, atur kula: sangêt nuwun. Ananging kabêkta saking kabodhoan kula katrangan wau wontên ingkang dèrèng kula mangrêtosi, inggih punika nut ôngka 2, mungêl prayogi katêrangakên, punika kula botên mudhêng. Mila botên isan-isin kula nyuwun sêsêrêpan malih ing sadhèrèk rêdhaktur mugi kaparêng maringi katrangan utawi sêsulang kadospundi anggèn kula nêrangakên murih jangkêping pitakèn kula ambabarpisani botên angaping kalih damêl. O sadhèrèk, jaragan maringi katrangan dhatêng tiyang cobolo bok inggih ingkang cêtha, upaminipun prayoga katêrangakên makatên, makatên. Anu, anu, sapanunggilanipun dados gambêlang.
Panyuwun kula sêsêrêpan bab punika, punika pamanggih kula botên prakawis sapele, tumrap kaparluaning para sadhèrèk warga kados ragi babagan parlu. [parlu...]
Mila sampun samêsthinipun lajêng angsal katrangan saking rêdhaktur utawi pangrèhing Narpawandawa ingkang lajêng kenging kangge wêwaton.
Noot. Sayêktosipun rêdhaksi piyambak inggih kodhêng nampèni pandangon panjênêngan ing organ ôngka 8 adêg-adêg Na. Awit manawi ingkang panjênêngan pundhutakên wêwaton suwakipun arta pitulungan waragad pasinaon punika èngêtipun rêdhaksi botên sabab saking sontan-santuning anggènipun imah-imah tiyang sêpuhing lare ingkang dipun waragadi, nanging manawi wontên nalaripun kados ing ngandhap punika.
Ha: Lare mêdal saking pasinaon, ingkang dèrèng masanipun mêdal (upaminipun dumugi klas II Milo).
Na: Larenipun utawi tiyang sêpuhipun, saha ingkang kuwajiban, mindhak pamêdalipun (bab punika sagêd ugi namung suda).
Ca: Lare suda kasrêgêpan utawi kalantipanipun.
Ka: Anindakakên parluning sakolahan utawi wragad, botên mawi sarêmbag kalihan pangrèh.
Dados mirit wêwaton ing nginggil punika, sanadyan anggèning imah-imah bapa utawi biyungipun lare ingkang dipun waragadi wau, bêbasan sadintên rambah kaping pitu, botên badhe ngicalakên arta waragad pasinaon.
Wêwaton Tumindaking Arta Narpawandawa, Ingkang Kangge Mitulungi Para Santana Utawi Anaking Santana Ingkang Badhe Anglajêngakên Sinau
Nicil 10% dumugi 30% prêsèn, sadaya wau kasêbutakên ing sêrat prajanjian nalika wiwit angsal bayaran, wajibing panyaur wau bilih sampun gadhah pamêdal apêsipun f 50 sawulan.
Ingkang gadhah panyuwun kêdah gadhah atur dhatêng pangrèhing Narpawandawa sarana sêrat, kanthi ngladosakên sêrat pratelan.
Ha: Nama sarta pangkating tiyang sêpuhipun, utawi ingkang kawajiban, mawi katrangan asal silah saha pikêkah.
Na: Sapintên pamêdaling tiyang sêpuhipun, saha ingkang kawajiban kalêbêt asil-asil sanès-sanèsipun.
Ra: Dados murid pamulangan ing pundi mawi palapuran saking pamulangan ingkang pungkasan.
Ka: Parincèning waragad, kados ta: kathahing bayaran sakolah, waragad têdha, waragad pondhokan.
Da: Katrangan saking guru sarta dhoktêr kados ingkang kasêbut bab V aksara Ha, Na.
MawiManawi. wontên nalaripun kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika, pangrèh wênang anata utawi nyuwak tumindakipun bôndha pasinaon.
Ha: Mêdal saking pasinaon, ingkang dèrèng mangsanipun mêdal.
Na: Larenipun utawi tiyang sêpuhipun, saha ingkang kuwajiban mindhak pamêdalipun.
Karampunganing lare ingkang nêdha dipun waragadi dening pakêmpalan, kêdah saking karampunganing parêpataning pangrèh.
Ha: Kathah kêdhiking arta pitulungan dhatêng lare.
wau kawatêsan, kathah-kathahipun tiyang satunggal f 30 sawulan, kangge pitulungan salêbêting tanah Jawi, dene manawi Narpawandawa parlu nyakolahakên sajawining tanah Jawi, punika kêdah sarana karampungan rêmbaging pangrèh.
Kengingipun Narpawandawa mitulungi lare wau, manawi arta kas kathahipun langkung f 1000.
Ha: uruting angsal pitulungan punika miturut pundi ingkang rumiyin panêdhanipun, wêwaton sêrat panyuwun ingkang sapisan, utawi kamlaratan.
Na: manawi panyuwunan wau sami kawontênanipun utawi sarêng, kêdah rumiyin
sadaya parlu-parlu ingkang kêdah kapitulungan wontên salêbêtipun sinau uruting pitulungan, ugi kados kasêbut XVI aksaaksara. ha, na, ca, ra.
Miturut rêrantaman lêbêt wêdalipun arta Narpawandawa, bôndha pasinaon wau namung dipun sadhiyani arta f 600,- ing dalêm sataun.
Sumonggo Panjenengan Isi Komentar nanging ingkang Sopan nggih
DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR
HANJAGI PUISI JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING BUDAYA JAWI
wong semarang iki memang hebat, salut, puas,puas puas. wis gak katro maneh.
thanks lo artikele apik tenan, yo iki jane sebenere, aku belajar golf yo ngganggo perlatan bekas kabeh , mulai durung iso nganti …saiki yo durungg nggenah. tapi duwe roso seneng olah raga golf, yen ra ono duwit yo ming ”drive” thok golek kringet. suwun artikele..more…
wah ada yang lagi bahas tentang golf neh,, ikut gabung ya, mari
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	Desember 2, 2012 pukul 22:35	jarene motor cino kok blok kuwi. *dadi
selahe dadi enteng tor ora gelem njepat.. Kira kira apa masalahe de? Suwun
”Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah…!!! ” jare Sumar muringmuring.
”Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran
De’e takok opoko kok nangis. Aku yo cerito lek lampuku pedhot, kranku
Juli | 2010 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
“INGSUN ANEKSENI ING DATINGSUN DHEWE
SATUHUNE ORA ANA PANGERAN AMUNG INGSUN
LAN NAKSENI SATUHUNE MUHAMMAD IKU UTUSANINGSUN
IYA SEJATINE KAN ARAN ALLAH IKU BADANINGSUN
IYA INGSUN KANG URIP TAN KENA ING PATI
IYA INGSUN KANG ELING TAN KENA LALI
IYA INGSUN KANG LANGGENG ORA KENA OWAH GINGSIR ING KAHANAN JATI
IYA INGSUN KANG WASKITHA ORA KASMARAN ING SAWIJI WIJI
IYA INGSUN KANG AMURBA AMISESA, KANG KAWASA WICAKSANA ORA KUKURANGAN ING PANGERTI, BYAR…
MUNG INGSUN KANG NGLIMPUTI ING ALAM KABEH
( 2) . Lanjutkan dengan langkah berikut ini satukan pancaindera,
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi. Sawisé dirapèkaké, tandha iki
produsèr, komposèr, lan sutradara filem pèmènang Academy Award asal Amèrika Serikat. Eastwood misuhur ing peranipun dados
sampun dados standar ing bioskop internasional.[1] Piyambakipun pindah inh seattle ing taun 1951 lan merdamel minangka sebuah lifeguard instruktur lan swim kangge militer ngantos kalih taun, sakderenge bali malih ing california.[2]
REVIEW BUKU PEDOMAN DASAR KARANG TARUNA
Leluhur sowan ngarsa Gusti Luwih mulya nalika anulat Uripe anak turunne
Serta tindak dudu Tulung – tinulung sapadha
3. Buceng Guyub tansah mengku werdi Tanda gegayuhanne wong tuwa
Panyuwunan kanthi muja – muji Marang Gusti muga kasembadan Kepenak urip burine Upama sugih mbrewu
lali saru siku Elinga marang piwulang Sapa nandhur bakal ngundhuh tembe mburi
6. Mula tansah paring sembah Gusti Gusti ingkang akarya jagad Awujud
Dasanama punika tembung sanes ingkang tegesipun sami (synonim), asring pinanggihaken ing sastra tembang. Tuladha Dasanamanipun DEWA Das...
Arjuna Memanah Tokoh Punakawan R. Arjuna R.
Sekar kinanthi 1. Balung pakel dhuh mbok gunung Teja bengkok minum warih Aluwung karma kadang Dadi lak ing wangsa bumi ...
Wayang minangka warisan budaya adiluhung sing kebak pralambang lan mengku makna filosofi tataran luhur. Crita wa­yang salakon dadi
Dina iki, ana wong menehi aku bolpoin sing ceklekane empuk tenan, arane CARAN d’ACHE. Lumantar bolpoin kui, aku malah ngalami sing sok dikandakkake babagan paradigm shift.
Ceritane mangkene. Wis patang dina iki, ing ngomahku ana landha loro, lanang wadon, seko Suwis sing nginep. Landha kui isih sedulur karo Rama Casutt, sing manggon sak omah karo aku. Saben dinane, aku mesti tlisiban karo landha kui mau amarga wiwit jam setengah pitu esuk aku kudu wis budhal menyang sekolahan, lha landhane lagi tangi jam setengah wolu esuk. Sorene, aku mulih jam papat lan wis ora weruh landhane kui, mbuh dolan menyang ngendi. Paling-paling, saben mangan bengi, aku ketemu amarga mangan bebarengan wong sak omah. Amarga seko Swiss, landhane sing lanang ora patiya iso cecala mawa basa inggris, ming nggrungokke. Saben saben, landhane sing wedhok ngewangi sing lanang anggone cecala. Pikirku, jebul ora kabeh landha iso basa Inggris, ming padha karo wong kene. Malah wong Indonesia sing sekolah mesti isa basa Inggris. Apese wong Jawa sing sinau basa Inggris nduwe kaluwihan isa basa luwih akeh, kayata basa Jawa iku dewe, basa Indonesia lan basa Inggris. La, nek wong Suwis kui mau, basa sing dinggo omongan saben dinane basa Jerman-Suwis. Sanajan ora patiya iso basa Inggris, landha lanang kui mau tansah mesem lan aruh-aruh saben ketemu aku. Amarga aku yo ora iso basa Jerman, lan deweke ora patiya iso basa Inggris, saben ketemu, aku lan deweke ming ketemu guyune. Deweke ngguyu marang aku, aku yo ngguyu marang deweke. Aku ngerteni menawa deweke arep sapa aruh marang aku, semono uga aku. Kadadeyan kaya ngono kui meh tak lakoni saben dina. Dina minggu esuk, aku sengaja tangi radha awan amarga prei. Jam wolu kliwat sepuluh menit aku medhun arep sarapan. Jebul, ing meja makan wis ana landha loro kui. Wah, iki sing tak tunggu, aku iso sinau omong karo landha langsung, mangkono pikirku. Sambi sarapan aku nyoba ngejak omong landha loro kui. Jebul ora gampang amarga aku dewe ora patiya lancar omong nganggo basa inggris, semono uga landhane. Pating grothal grathul ora karuan, nanging tak kira dheweke yo mudheng sing tak karepke. Akhire, aku bali maneh ngganggo basa eseman.
Ing dina liyane, sing mangan bengi ana ing ngomah ming wong papat, aku, Rama Casutt lang landha loro kui. Ing sakjrone acara mangan, aku ming ngrungokke landha loro lan Rama Casutt dha celathu nganggo basa Jerman-Suwis. Basa Jerman, ing film-film, biasane biasane keprungu kaya suara Jaran. Nanging basa Jerman sing digunaake landha loro kui mau beda, luwih alus suarane. Aku dewe sok-sok ming arep melu ngguyu, nanging luwih akeh bingung, arep melu ngguyu utawa ora, amarga ora mudheng sing diomongke. Iso dibayangke, menawa aku malah sing kaya jaran. Kaping pisan-pindho, Rama Casutt melu nerangake nganggo basa Indonesia utawa Inggris, nangin luwih akeh aku mung anteng amarga ora ngerti sing dikarepke. Kadadeyan kaya ngene iki sing miturutku ora mungkin kelakon ing antarane wong jawa. Menawa ana wong jawa loro lagi omong-omongan lan ana wong liya teka lan dudu wong jawa, mesti wong jawa kui mau enggal-enggal ganti basa lan nganggo basa sing uga dimangerteni wong sing nembe teka mau. Beda karo sing tak alami. Apa iki ateges menawa wong jawa kui luwih gampang nrima tekane wong liya ing antarane ? Ing kene, aku banjur krasa mongkog amarga wong jawa kui jebulane yo nduwe tata cara sing adi luhung yaiku nguwongake. Wong anyar, wong sing dianggep ora ngerti, wong sing bedha, kabeh kui gampang ditrima lan didadekake sedulur amarga diuwongke utawa dianggep uwong. Ewasemono, rasa mongkogku kui ora ngurangi rasa ormatku marang landha loro kui mau.
Sabubare kadadeyan kui mau, aku ora gampang mlebu ing sakjrone omong-omongane wong landha loro kui, paling-paling yo esem-eseman nganti tekan sore mau. Ing acara mangan bengi mau, landha kui menehi bolpoin biru sing tulisane CARAN d’ACHE, swiss made marang kabeh wong sak omah. Bolpoin-e bentukke biasa, malah kaya bolpoin dolanan cah SD. Bali maneh, aku banjur mikir, bolpoin bae kok diwenehake dadi barang kenang-kenangan. Ana ing kene, bolpoin wis akeh lan model-e mawarna-warna. Amarga pancen ora ngerti, aku mesem lan kadha matur nuwun banget amarga wis diwenehi bolpoin. Ing kamar, aku banjur ngothak-uthik bolpoin kui mau, tak bukak lan tak ilang-iling. Jebul luwih abot tinimbang bolpoin CINA sing mlebu neng Indonesia. Tak coba kanggo nulis lan tak ceklak-ceklekke, jebul luwih empuk lan alus. Wah, bolpoin apik iki. Ora puas, aku banjur nggoleki
warna babagan merek CARAN d’ACHE ing donya piranti nulis. Jebule iki bolpoin kui mau bolpoin sing khas seka Suwis lan dudu barang pinggir dalan. Aku luwih percaya maneh rikala salah sijining kanca omong menawa bolpoin kui regane menawa dirupiyahke antawis limangatus ewu. Duwit semono kui, menawa dinggo tuku bolpoin sing biasa tak nggo iso entuk 200 bolpoin, nganti sak kemenge tanganku nulis, ora bakal entek. Ora let suwe, aku banjur nduwe pikiran sing liya maneh. Jebule, landha loro kui mau ora ming waton nggowo bolpoin nanging nggawa barang sing pancen dadi barang cirining wong Suwis. Aja-aja iki salah sijining ciri wong landha, ora ngetokake kaluwihan utawa gebyar ing njaba nanging kualitas sing apik. Kayata bolpoin kui mau, bentukke kothak, kaku, dudu bolpoin sing disenengi mata, nanging menawa diilang-iling kanthi teliti, barang kui mau kethok menawa dudu barang sembarang, digawe kanthi tliti. Pancen beda karo budaya jawa. Wong jawa kui sing penting wujute, blegere lan apa sing kethok ing mata. Sing disawang kethok edi peni, luwih becik tinimbang sing disawang ketok reget lan mboseni. Seko rong perkara, siji babagan wong jawa sing gampang nrima tekane wong anyar lan loro babagan wong landha sing seneng barang miturut gunane, aku mengertening kaluwihan budaya siji lan sijine. Ing babagan liya ana uga kekurangane budaya, budaya manca lan ugi budaya jawa. Budaya jawa kui ora biasa ngudhal rasa ing ngarepe wong liya utawa ing ngarepe wong akeh. Menawa ora seneng utawa orang cocok, wong jawa ora banjur omong nanging nrima lan nglelimbang, piya carane sing bener lan pener, lan kapan anggone omong karo wong liya. Babagan kaya mengkene iki sing ora gampang dimangerteni wong manca. Semana uga, budaya manca sing ora cepet gampang srawung karo wong anyar
bensin larang!!!seneng aku awakmu gelem nulis nganggo Basa Jawa...
Tuesday, September 8, 2009 at 4:16:00 PM GMT+7
lha iyo kang, kanggoku, maca tulisanmu sing thirik-thirik apik marai kepengin sinau nulis nganggo basa jawa.
Tuesday, September 8, 2009 at 6:23:00 PM GMT+7
wah mantap, postingane nggo boso jowo akeh tenan...mocone marem...jarang2 podo gelem nulis nggo boso jowo
Jahil nyawa nyawane setan lukaca nyawane buto jahil nyawane gendruwo gumeter nyawane jin dumilan nyawane dangen pada sira suminggaha apen nyawanira wis kok gegem dening ingsun.
Bedakna karo Tjokorda Gede Raka Soekawati, presidhèn siji-sijiné Negara Indonésia Timur saka Bali
Ir. Tjokorda Raka Sukawati (lair ing Ubud, Bali, 3 Mèi 1931 – pati ing Ubud, Bali, 11 Novèmber 2014 ing yuswa 83 taun[1])) iku insinyur Indonésia sing nemokaké
Panjenengané niti karier ing PT. Hutama Karya sing makarya ing babagan jasa konstruksi lan infrasruktur, minangka Badan Usaha Milik Negara (BUMN) ing sangisoré Departemen Pekerjaan Umum (PU). Nalika nggarap proyèk dalan layang antara Cawang - Tanjung Priok ing Jakarta iku tèknologi Sosrobahu ditemokaké.
Sabeneré panemon kasebut durung diuji sacara khusus ing laboratorium nalika dipraktèkaké. Nanging panjenengané ngrasa yakin yèn bisa lumaku miturut rumusan ilmiah sing ana. Malah sadurungé dipraktèkaké,
(id) Tentang Tjokorda Raka Sukawati lan Sosrobahu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tjokorda_Raka_Sukawati&oldid=1099029"	Kategori: Lair 1931Wong
MadaInsinyur IndonésiaTokoh Hindu IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 19 Oktober 2016.
ya iku jinis kerajinan sulaman kang asale saka Korea.[1] Teknik gawé jasu (jasujang) dekenalake saka Cina tekan Korea ing mangsa Dinasti Goryeo lan ngrembaka ing masarakat Korea.[1] Wong Koréa ngrembakake jasu kanggo ndekorasi bahan tekstil lan asil kerajinan tangan iki nuduhake lingkungan panguripan lan tradisine wong-wong mau.[1]
Ing mangsa Dinasti Goryeo, kerajinan jasu ngrembaka banget lan dibedakake dadi pirang-pirang jinis, ing antrane
jasu ya iku jasu kang disulam kanggo rerenggan sandhangan lan diselarasake karo status lan jabatan.[1] Jinis sulaman iki mung dugunakake déning wong-wong ing istana.[1] Giyong jasu ya iku jinis sulaman kang disulam ing pirang-pirang jinis perabotan ing istana raja.[1] Gamsang jasu ya iku jinis sulaman kang digunakake minangka karya seni kang artistik kayata sulaman ing sekat gebyog ing kamar lan ruangan omah.[1] Jasu Buddha ya iku
Korea kang wiwitan digelar ing Jakarta ing wulan Oktober 2009 ing Museum Nasional.[2] Pameran mau ditekani déning sawijining ahli sulaman tradisional kang jenenge Han Sang-soo.[2] Han Sang-soo dikenal minangka tokoh kang dianugerahi gelar aset nasional urip nomor 80 déning
through Korean Embroidery, ohmynews. Diundhuh tanggal 29 Mei 2010.
Jasu&oldid=1004966"	Kategori: Seni ing KoréaBordirRintisan mawa topik seni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 5 Maret 2016.
Kotak, Nasi TumpengTags catering teluk naga, katering cipondoh, nasi tumpeng bandara soekarno-hatta, nasi tumpeng batuceper, nasi tumpeng duta garden, nasi tumpeng kosambi, nasi tumpeng poris	Nasi Tumpeng Gardenialoka
Kurukṣetra rungokna (pitulung·info)) ya iku distrik ana ing nagara bagean Haryana, India Lor.[1] Wewengkon iki misuwur ana ing kalangan umat Hindu dadi panggon sentral ana ing wiracarita Mahabharata, ya iku perang
ing basa Indonésia uga sering ditegesi dadi "Medan Kuru".[1] Dijenengi Kurukshetra ya iku kanggo ngormati Wangsa Kuru, merga miturut legenda, tanah iku dadi suci merga jasa saka salah siji raja kang jenenge Kuru.[1]
disimak ana ing kitab Wamanapurana, lan dihubungake karo sejarah Kurukshetra.[2] Sejarah Kurukshetra dihubungake uga karo kahanan suku Kuru, kang sering nglakokake persembahyangan ana ing
ing wiracarita Mahabharata.[2] Ana ing kisah iki, Kurukshetra digunakke dadi medan perang nalika para
dimenangake para Pandhawa.[2] Saperangan kilometer saka Kurukshetra ana sawijining désa kang jenenge Amin.[2] Ing désa iki ana paninggalan sawijining benteng kang diyakini dadi benteng Abimanyu, salah siji ksatriya Pandhawa, nalika jaman perang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.19, 11 Maret 2016.
KangXi: ms. 123, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 257, aksara 21
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 264, aksara 4
Mênggahing tiyang, sabar tuwin rupaking budi punika tansah dipun angge, yèn ta wujuda undhak-undhakan, pun rupak ingkang dipun idak rumiyin, awit limrahipun tiyang, ingkang dipun ambah rumiyin punika, kawontênan ingkang kados makatên, kados ta: samukawis ingkang dipun sumêrêpi namung sarwa sakêdhik, dhatêng kawontênaning kawruh inggih botên sapintêna. Dangu-dangu wiwit ngambah dhatêng pêpadhang, sumêrêp dhatêng têba wiyar, sumêrêp dhatêng kawruh nyata.
Sayêktosipun mênggahing bêbudèn punika kados sampun manjing dados dhêdhasar, wontênipun piwulang ingkang dhumawah namung nama nusul, punika dèrèng tamtu manawi lajêng sagêd nyirnakakên dhêdhasaripun, awit kasantosaning dhasar punika kajêngipun namung badhe andadra, dados saupami tiyang ingkang dhêdhasaripun brangasan, punika sanadyan angsal piwulang, trakadhang inggih botên sagêd nyirnakakên dhêdhasaring brangasanipun, malah adhakan saya andados, awit kasantosanipun malah dados diwasa. Nanging adhakanipun, tiyang ingkang gadhah wêwatêkan makatên punika asring manggih piduwung ing wingking, dados têrangipun mênggahing budi rupak punika manggènipun botên pilih papan.
Manawi ing jaman purwa, manah brangasan punika dumunung wontên narendra
nindakakên panguwaosipun, nanging wusananipun kadospundi, inggih namung lajêng kêwêlèh, awit brangasanipun angsal tandhinging kasabaraning Pandhawa, lajêng mak cês kados latu kêsiram toya.
Manawi jaman neneman, brangasan punika pinanggih wontên ing Arya Panangsang ing Jipang. Yèn ta dipun manaha prakawis angsaling piwulang, sang arya sampun botên kêkirangan, dene gurunipun malah para wali. Nanging wantunipun sang arya
têtuwuhipun, punika sampun tamtu jalaran saking kataman ing sabab ingkang ngengingi raosing manah, dados saupami manahipun kisèn ing sabab, angrêmipun tansah mubal dados brangasan.
Makatên ugi mênggahing Sang Arya Pinangsang,Pênangsang. sakawit panggalihanipun pancèn sampun kêdhêdhêran, amelikakên dhatêng karaton Dêmak, awit ugi ngrumaosi dados waris karaton Dêmak. Dene anggènipun nindakakên kamelikanipun wau kanthi ngunggar kabrananing galih, mawi nyirnakakên warga ingkang dipun anggêp ngalang-alangi, inggih punika Sunan Kalinyamat.
Kamungkaraning manah punika manawi kasêmbadan pancèn anggêgirisi, bêbasanipun sagêd angrêgêm jagad. Nanging sarèhning kamungkaran punika
sajatinipun inggih rupaking budi, tamtu kemawon gampil kasoripun, samantên wau manawi pun mungkar sagêd tandhing kalihan sabar, sampun tamtu lajêng kêkês tanpa daya. Dene manawi murka sami murka, sampun tamtu kemawon unggul ingkang kamurkanipun agêng tuwin ingkang kasampiran panguwaos. Wujudipun inggih sang arya punika, nalika dèrèng dhawah ing kalamangsanipun, tiyang ingkang nêdya lumawan tamtu sami giris, mila saya andados ing kamurkanipun.
Sang arya saya kalajêng-lajêng anggènipun angunggar panggalih, tansah nêdya nyirnakakên tiyang ingkang ginalih dados kalilip, inggih punika nêdya badhe nyirnakakên sinuhun sultan ing Pajang. Nanging wantunipun sinuhun sultan kêbak bêbètèng karahayon, sêdyanipun sang arya inggih tansah cabar.
Ing sapunika ubaling kamurkan dipun kêmbari ing tindak rahayu, sang arya dipun lurugi ing Radèn Ngabèi Saloringpasar, ingkang ngêmban panguwasaning ratu, tur tumindakipun kangge kaprayitnan, makatêna malih sampun botên kêkilapan dhatêng brangasanipun sang arya, mila lajêng
titihanipun lajêng anggêbyur ing lèpèn nêdya lumawan ing mêngsah, nanging lajêng pinapagakên ing tumbaking Sang Sutawijaya inggih Radèn Ngabèi Saloringpasar. Nalika sang arya nandhang tatu ing padharan, ngantos ngalawèr ususipun, botên dipun damêl raos, malah ususipun dipun sampirakên ing wangkingan, nanging wêkasanipun lajêng tiwas dening ususipun kêtaton kenging wangkinganipun piyambak, ingkang pikantukipun namung damêl piduwung.
Ing sapunika sampun têtela, bilih rupaking budi punika tuwuhipun saking supe, tuwin adhakan adamêl kapitunan, kadospundi murih tiyang punika cinakêtan ing sabar, awit sabar punika sajatosipun sawênèhing daya ingkang sagêd ngadhêmi kamurkaning dumadi.
Gadhah Damêl Cara Kina ing Bawah Ngayogyakarta
Ingkang dipun wastani gadhah damêl punika: mantu, têtês, supitan, lan sanès-sanèsipun, sabab ing ngriku badhe gadhah pandamêlan ingkang botên rampung dipun tandangi piyambak.
I. Bab Tarup, tarup punika wiwit jaman kina dumugi jaman samangke, mênggah pirukunanipun botên kathah ewah-ewahipun, tiyang ingkang badhe gadhah damêl kêdah lapur dhatêng lurah ingkang ambawahakên, nyuwun supados kônca ingkang dados pundhak panggulipun sami dhatêng griyanipun ambêkta pêngarip-arip, inggih punika: klapa, kalihan blarak, ingkang botên gadhah wit klapa, kenging nyukani dêling utawi arta, dene kathah sakêdhiking urunan manut pirukunanipun. Manawi sampun rampung tarup lajêng ngêdalakên gêndhuri rasulan, utawi tumbasan pêkên, jongkong inthil dhawêt, mênggah pikajêngipun wilujêngan punika: tumbasan pêkên, anggènipun gadhah damêl sagêda tamunipun kados tiyang
dhatêng pêkên, jongkong inthil, tiyang ingkang sampun tampi ulêm sagêda sêmrinthil kados kajongjongkongakênkajongkongakên. anggènipun dhatêng urun sumbangan. Dhawêt tamunipun sagêda kathah kados cendholing dhawêt.
II. Bab Atur-atur, utawi ulêm-ulêm. Ing jaman kina dipun wastani nyuruhi, ingkang gadhah griya lajêng matah tiyang ingkang sagêd atur-atur, utawi mangrêtos unggah-ungguh, tiyang ingkang dipun kèngkèn nyuruhi punika wau, dipun sukani sarana lintingan sêdhah ing nglêbêt dipun sukani dom sajodho, utawi
kados dipun cocogi ing dom, gatêl kados gupak dhêdhak, anggènipun badhe dhatêng urun sumbangan. Namung ing jaman sapunika cara ingkang kados makatên wau sasat sampun ical, malah sapunika cêkap mawi sêrat ulêm-ulêm kemawon.
III. Bab midadarèni. Ingkang dipun wastani midadarèni punika dintên malêm dumuginipun tamu, ing ngriku kêdah pasang saji-saji, malah sok wontên ingkang ngaturi kiyai dhukun, supados nyumpêt, pasang tumbal, nulak jawah. Nyumpêt punika mênggah pikajêngipun sadaya tamu sagêda sami kraos tuwuk botên anggrangsang dhatêng tatêdhan, tumbal, tumbal punika mênggah pikajêngipun ing salêbêtipun tarup sagêda wilujêng, nulak jawah, tiyang gadhah damêl môngsa rêndhêng punika kathah kuwatosipun manawi jawah, sabab manawi jawah kajawi papanipun jênês, ugi sisah yèn botên wontên tamunipun, mila sok minta sraya kiyai dhukun, kajawi punika ugikugi. wontên ingkang nyranani: nguncalakên kathokipun ingkang gadhah griya
punika ingkang dhatêng sawêg sanak sadhèrèk piyambak, mila sêgahanipun lêgamara, ingkang dipun damêl kêtan kalinting ujungan ing nglêbêt kaisenan ulam utawi srundèng, mênggah pikajêngipun jangji wis mara bae lêga. Sabab namung sadhèrèk piyambak.
IV. Bab dumuginipun tamu, utawi tapuking damêl, dhatêngipun para têtêpangan ingkang sami dipun aturi, sami urun pasumbang sakadaripun, sêgahanipun lêgadha, ingkang kadamêl tunggilipun lêgamara wau, kaotipun namung isinipun pisang, pikajêngipun kangge pasêmon, wus lêga dikôndha, sabab tiyang gadhah damêl punika, awon sae têmtu dipun kôndha. Kurmatipun tamu bulusan, tiyang satunggal dipun adhêpi ancak satunggal, utawi layah agêng, isinipun kacang godhogan, mlinjo, bêton, têbu, lèmpèng, juwadah, lan sapanunggilanipun. Jaman dèrèng wontên piring ingkang kangge tata dhahar namung layah dipun ênjêti silitipun, wedang namung ujungan kahwa, cangkiripun cawik. Mênggah panganggenipun tiyang jagong udhêng tênunan Jawi, rasukan tênunan, bêbêd tênunan, manawi sampun bakda dhahar lajêng mêdal tike kalihan bêdudan saprabotipun, tiyang nyumbang kêdah kasukanan ulih-ulih sapantêsipun, anggènipun jagong angsal brêkatan. Môngga para maos kula aturi manggalih, dene bedanipun kathah sangêt tinimbang kalihan jaman samangke.
Kacariyos wontên satunggiling tiyang mantuk saking panggenanipun tiyang wilujêngan nyèwu, kanthi nyunggi tampah ingkang isi brêkat. Botên antawis dangu lampahipun dumugi ing wod alit. Tiyang wau lajêng nguwod alon-alon, kuwatos manawi kaplèsèd. Sarêng lampahipun mèh dumugi ing pungkasan, dumadakan kêpêthuk sagawon. Tiyang ingkang nguwod bingung sangêt, dening ajrih, gagasanipun, upami piyambakipun wangsul, sagawon wau têmtu ngêtutakên lajêng nyawèl, lan upami lajêng têmtu inggih nyakot, badhe ambalang botên wontên barang ingkang kenging kangge ambalang, badhe mlajêng wodipun ciyut sangêt, ajrih manawi kêplèsèd. Dumadakan piyambakipun kemutan dhatêng criyosipun tiyang kathah, bilih sagawon punika manawi dipun dhodhoki lajêng mlajêng, awit rumaosipun dipun pêndhêtakên balang. Tiyang wau lajêng andhodhok. Ing sakawit sagawon badhe mlajêng, nanging sarêng mambêt gandaning sêkul ulam, botên ajrih, malah thukul kêkêndêlanipun, lan malih kabêkta saking luwe, botên sarônta lajêng mlumpat dhatêng tampah. Tiyang wau saking kagètipun, nyat lajêng lumajêng sipat kuping kalihan nyunggi sagawon. Têtiyang ingkang sumêrêp sami anggêgujêng. Sagawon ngeca-eca pista wontên ing sunggèn. Sadumugining griya namung kantun tampah kalihan sagawon.
Tiyang sakit punika sayêktosipun kenging dipun wastani nuju nglampahi siksan, awit ing salêbêtipun sakit tansah angraosakên ingkang sarwa botên sakeca. Pandulunipun sanadyan kangge ningali sawangan ingkang nêngsêmakên, inggih kêtingal bêlawur, sarwa botên adamêl sênênging manah. Panggônda, sanadyan kangge anggônda gêgandan ingkang arum awangi, inggih araos botên adamêl sêgêring badan. Cangkêmipun, sanadyan kangge ngraosakên têtêdhan ingkang miraos, inggih botên damêl mogèling ilat. Pamirêng, sanadyan kangge mirêngakên ngrêrangêning gôngsa, inggih namung rinaos pating grombyang. Wosipun botên wontên ingkang damêl panuju, mila adhakanipun tiyang sakit punika namung sugih muring-muring.
Tiyang ingkang tuwi wicantên: têntrêming atimu kang gawe kawarasan.
Yèn lare alit, manawi nuju sakit punika namung nêdha dipun eman-eman, ewadene sanadyan dipun eman-eman, mêksa taksih kêdah nêpsu kemawon, dene ingkang dados jalaranipun botên sanès inggih namung saking angraosakên badanipun botên kantên-kantênan.
Saya tumrapipun tiyang sêpuh, manawi nuju sukêr sakit, nêpsunipun saya cêpak sangêt, awit sadaya sabab-sabab ingkang tumanduk dhatêng badanipun, anggènipun ngraosakên sarwa pramana sadaya, kuwaganging manahipun namung cêpak anglairakên pamuring-muring. Nanging sarêng tumrap pamuring-muringipun tiyang sêpuh ingkang makatên wau adhakan dipun sulayani dening tiyang ingkang angladosi, dipun wastani
tiyang nganyih-anyih, tiyang angèl lados-ladosanipun. Sampun tamtu kemawon tumrap ingkang sakit malah saya muring-muring, awit rumaos manawi anggènipun napsu dipun ladosi, wêkasan malah dados andadra. Ingkang kados makatên punika têtela botên prayogi sangêt, awit tumrap ingkang sakit sagêd andadosakên indhaking sakitipun. Mila ing sasagêd-sagêd, tiyang sakit punika dipun êmonga, murih ingkang sakit rumaos mênang.
Sajatosipun tiyang sakit punika prayogi ingkang mênangan, awit mênang punika sayêktosipun inggih kanikmatan, lan kanikmatan makatên, tumrapipun dhatêng tiyang sakit inggih tumônja dados jampi.
Kados para maos botên kêkilapan dhatêng tindaking dhoktêr, sadaya sarwa ngarah-arah, ngirih-irih, ulatipun tansah sumèh, wicantênipun namung sarwa nyakecani manah, sanadyan sumêrêp manawi sakitipun rêkaos, inggih mêksa cariyos: botên dados punapa, wosipun supados tiyang ingkang sakit ayêm manahipun, awit ayêming manah punika inggih atêgês pamênang. Makatên malih tumrap juru pangupakara tiyang sakit, punika ugi gadhah tindak, ingkang sarwa damêl sênêngipun ingkang dipun ladosi. Mila tumrap sintêna kemawon, manawi angladosi utawi ngopèni tiyang sakit, ugi kêdah gadhah tindak makatên.
Gambaranipun kados sampun kêtingal, tiyang anèm manawi nuju sakit, punika manawi nuju dipun tuwèni ing tiyang ingkang prênah sêpuh, raosing manahipun lajêng kêpêksa nindakakên tatakrama, dados salêbêtipun sakit wau, manahipun nama kêrèh, ingkang makatên punika sanadyan botên cêtha, nanging tamtu wontên raosipun ingkang nuwuhakên botên sakeca, dening kêlungsur kamênanganipun. Beda kalihan manawi ingkang sakit tiyang sêpuh dipun tuwèni ing tiyang anèm, ingkang sakit rumaos taksih têtêp mênangipun, ingkang sami têtuwi, tumrapipun ingkang sakit rinaos dados kasênêngan, wêkasan andayani dhatêng ènthènging sakitipun.
Tumrapipun tiyang sakit, kados botên wontên ingkang anggadhahi pamênang kados lare sakit ingkang dipun opèni dhatêng biyungipun piyambak, awit niyatipun pun biyung namung ngêsrahakên pamênang thok.
Dados mênggah wosing andharan punika, namung mratelakakên, bilih tiyang sakit punika wajib gadhah pamênang, dene sarananipun botên sanès, tumraping tiyang sanès kêdah nyênyênêng tuwin nyakecani dhatêng manahipun ingkang sakit.
Yèn rinaras rasane wong urip iku / tan pêgat anggung anggusthi / mring lakon ingkang tinêmu / tan kêndhat ambanyu mili / datan pisan têtêp manggon //
tan prabeda sato kewan ananipun / dènira tinitah urip / mung nêtêpi kodratipun / kang tan kêni dèn singgahi / dening winêngku lêlakon //
datan pae kaananing tanêm tuwuh / dènira tuwuh nèng bumi / mung nêtêpi wajibipun / ngrêrêngga ring bawana di / mrih antuk asri tinonton //
sadayèku yèn pinikir wose amung / mrih ngrêbda ngèbêki bumi / mung bae kawasanipun / kang daya sawiji-wiji / môngka pamênggaking lakon //
pamanipun ngrêbdaning sato wana gung / yèn ta tan pinrih ing pati / dening kang sato lyanipun / kang kawasa mêmunjuli / yêkti kang wana tan amot //
dene lamun sabangsaning tanêm tuwuh / yèn ta
bangkit babad kang rêrungsit / malah ing pigunanipun / rangkêp dènnya makolèhi / sapisan wèh padhang kaot //
tuhu kaananing janma iku / sanadyan sarwa mumpuni / mung parêk lan apêsipun / kinroyok sagunging wèsthi / anggung ngrêbda tanpa pêdhot //
kang wus katon kadi ta ing tatanipun / janma parêkan sakawit / beda lan kaananipun / sato-sato ing wanadri / mring
pamoripun / lan daya-dinayan sami / uga anggung asêsatron //
[...wus] kadi ing caritanipun / kang pêksi unta winarni / ing salami-laminipun / umanggon samodra pasir / jênêk lan bangsane amor //
gunanipun / môngka rêpangganingrêrêngganing. topi / mung amrih kawuryan kaot //
têntrême ing gêsangipun / kang pêksi têmah kêtitih / anggung mangguh arubiru / nadyan wus andhêlik ugi / mêksa ingupaya uwong //
dangu-dangu tindak kang mangkono iku / malah lumrah dèn arani / yèn pinêsthi pêksi iku / dadya lantaraning janmi / kang amrih kadonyan kaot //
nadyan pêksi kang tan darbe budi putus / nanging wusing ngulinani / nulya ing satêmah tuwuh / mring janma nêdya nyingkiri / mung bae tansah kaprêgok //
awit janma dahat ing pangudinipun / ing satêmah punang pêksi / lir koncatan budinipun /
apan dangu rinimat nèng wismanipun / ing wusing antara sasi / rinungu swara jumêblug / kang angrungu nonah alit / anuwèni alon-alon //
dahat suka duk uning kaananipun / mring warna kang nêmbe kèksi / yèku punang tigan sampun / pêcah lan kang katon mijil / piyaking pêksi kang elok //
sêmunira kang pêksi lir pungun-pungun / uning mring padhanging rawi / nanging tan wruh jatinipun / kaanane kang pinanggih / dènira nèng tangan uwong //
pan mangkana sira nonah alit iku / uga tan darbe pangrêti / paran ing pigunanipun / piyaking nêmbe umijil / dadine punang lêlakon //
amung bae yèn ta cinundhukna gathuk / lawan kang ingaran pasthi /awit nadyan pêksi iku / kang wus nèng êndhog andhêlik / mêksa kêcêkêl ing wong //Kurang satu suku kata: mêksa kêcêkêl ing uwong.
kang kadyèku têtela elok kêlangkung / lamun ginagas ing ati / dene ing salaminipun / tan pisan rinasa yêkti / kalamun bakal kêprêgok //
nanging tuhu tumrap kawasèng Hyang Agung / tan kêni pinikir gampil / tumrap janma ing wruhipun / amung lamun wus kapanggih / lagya wruh caraning elok //
marmanipun wajibing janma puniku / mung dèn kumandêl ing Widhi / awit ing sajatinipun / janma mung kari nglakoni / tan wruh sungiling lêlakon //
Alusing sêratan, punika kajawi saking alusing canthing, ugi saking caking tangan, malah caking tangan punika [pu...]
[...nika] ingkang nama baku piyambak. Sayêktosipun tiyang sagêd nyêrat sae punika saking pakulinan, awit botên kirang tiyang ingkang baut nyêrat, ingkang sêratanipun awon. Ingkang makatên punika jalaranipun saking sampun kêtlêtuh rêmên nyêrat rikatan, mila tiyang sinau nyêrat punika kêdah alon, mangke manawi sampun matuh sanadyan nyêrat rikat, inggih sae.
Sêpuhing cêlêpan punika gumantung wontên saening nila, dene sêratan sasampunipun dipun cêlêp, lajêng dipun kumbah (kêrok) utawi dipun bironi. Ngumbah punika prêlu ngicali malam ingkang tilasipun badhe kêtumpangan soga, tuwin ambironi punika nyêrat prêlu nutup labêting nila. Dados têrangipun, tembokan punika badhe andadosakên pêthak, kêrokan adamêl panggenan soga, tuwin ambironi punika nutupi warni biru, murih botên kêtumpangan soga.
Dene bab saening sogan, punika gumantung wontên saening abên-abênan.
Dados mênggahing lampah-lampahipun, sasampunipun dipun soga punika sampun rampung, manawi sampun dipun lorod (dipun icali malamipun), nama sampun dados sinjang.
Mênggah watak gêmi punika badhe agêng sangêt paedahipun tumrap sadaya tiyang ingkang sagêd anglampahi. Dene watak gêmi punika warni-warni, kados ta:
1. Anggêmèni dhatêng kaskaya, têgêsipun sampun ambucal arta utawi ngêdalakên arta ingkang tanpa prêlu, kados ta têtumbasan barang ingkang sakêdhik gunanipun utawi ingkang botên wontên gunanipun, [gunani...]
[...pun,] lan sanès-sanèsipun ingkang nama kirang maedahi, dados prakawis punika botên prêlu, amargi badhe murugakên kaborosan.
2. Anggêmèni dhatêng barang darbèkipun piyambak. Tiyang ingkang anggêmèni dhatêng barang darbèkipun piyambak makatên, kêdah sadaya barang darbèkipun karimat kanthi sae-sae, prêlunipun supados botên nama ngêbrèh.
3. Anggêmèni dhatêng wanci. Radin-radin bôngsa kula punika anggadhahi wanci ingkang nganggur sakêdhikipun 2 utawi 3 jam ing sabên dintênipun. Dene wanci samantên punika manawi kaangge ingkang 1 jam kemawon kangge sinau utawi kangge maos, kados inggih sampun nama botên ambucal wanci. Tur ing ngriku badhe manggih kauntungan ingkang agêng. Dene wanci sanèsipun kangge ngasokakên pikiran, amargi tumrap tiyang cêpêng damêl, mêntas kangge mikir 7 jam dangunipun.
4. Anggêmèni dhatêng têtêdhan, limrahipun tiyang anggêmèni dhatêng têtêdhan punika, tiyang ingkang sumêrêp dhatêng pêpetanganing bêtah sabên dintên, ingkang badhe dipun têdha, punika malah wajib sangêt dipun sumêrêpi, awit têdha makatên ingkang ajêg tumindak tanpa towong.
Lan malih ingkang kawastanan anggêmèni dhatêng têtêdhan punika, saupami wontên tirahan sêkul sakêdhik, tinimbang sêkul punika kabucal rak inggih aluwung kaêpe, dene ing têmbe badhe wontên paedahipun.
Garèng : Ora Truk, aku saiki arêp takon nyang kowe. Kowe kuwi apa dhêmên maca apa ora, yèn dhêmên, wêwacan apa sing kodhêmêni, apa bangsaning roman, apa carita babad, apa bangsaning buku kawruh, apa layang wulang bêcik.
Petruk : Wah, nèk nyang maca aku kiyi pancèn dhêmên bangêt, saking dhêmênku, nèk kabênêr maca kuwi, aku sok nganti lali nyambut gawe lan lali nyaur utang, ananging wêwacan sing dak sênêngi kuwi, dudu bangsaning roman, amarga mundhak aku kêpengin mèlu dadi roman, dudu carita babad awit atine sok dadi gêla, dudu bangsaning buku kawruh jalaran aku sok banjur ngantuk, dudu wulang bêcik, sabab iki bisa anjalari aku banjur ngala-ala nyang wong tuwaku dhewe.
Garèng : Lo, rada judhêg anggonku ngrasakake calathumu kiyi, mara critakna siji-sijine, [siji-si...]
[...jine,] mungguh karêpe calathumu kang mangkono kuwi.
Petruk : Hla kuwi mangkene: lumrahe roman kuwi anyaritakake lêlakone wong lanang lan wong wadon nom-noman, kang wiwitane uripe sangsara bangêt, ananging tibaning ngênggon padha dadi jodhone. Hara, kang mangkono kuwi apa ora mengin-menginake bae, suwe-suwene aku sabên sore banjur sênêng klintang-klintong nang papan sing rame-rame, kaya ta ing gambar idhup, sêtambul utawa ing wayang wong, bokmanawane aku dhewe bisa ngalami roman kaya sing tak waca kae.
Garèng : Yah, kuwi saka jêrone anggonmu mikir bae. Hla, saiki apa sababe dene nèk maca carita babad atine banjur dadi gêla.
Petruk : Le ora gêla bae kêpriye. Nèk nitik kaanane jaman kunane wong Jawa kuwi bôngsa sing patohan têmênan, bôngsa sing gêdhe panguwasane, unggul kawruhe, lan jêmbar jajahane, nganti ing ngêndi-êndi nagara ana wonge Jawa sing padha among dagang. Iya bênêr, saiki kiyi ing nagara ngêndi-êndi iya ana wonge Jawa, ananging sing akèh kok padha wong kontrakan.
Garèng : Wiyah, kowe mono, ana bae sing kogunêm. Saikine maca buku kawruh têka dadi ngantuk.
Petruk : Kuwi êmbuh, apa sababe ora mlêbu nyang pikiran, apa sabab saka angèle.
Garèng : Sabanêre kang mangkono kuwi wis jênêng lumrah, ora beda karo maca buku isi wulang bêcik, kuwi sing akèh iya banjur sok padha ngantuk. Pancèn mula wis dadi padataning manusa, anglakoni mênyang kautaman kuwi luwih angèl tinimbang mênyang kadurakan. Kanggo gampangane bae, wong kuwi nèk dikon main lan dikon tayuban, kuwi sanadyan sawêngi muput pisan iya ora ana bosêne, ananging manawa dikon ngrungokake wong maca kitab sing angrêmbug mênyang kautamaning wong urip, sajêrone sapuluh mênit bae iya wis banjur ngulat-ngulèt. Mulane wong maca kuwi iya nganggo kudu disinau, aja maca buku sacêg-cêge bae, awit sabênêre uga maca buku bisa anumanake. Nèk kowe ngulinakake maca buku sing ora karu-karuwan caritane, kuwi marang buku kawruh utawa buku-buku sing isi kautaman, iya banjur ora dhêmên. Kosok-baline, nèk wong angulinakake maca sing apik-apik, nyang dêdongengan sing kira ora ngurakabi ing awake, iya ora doyan.
Petruk : Rèng, Rèng, nèk dipikir kanthi têmênan, dadi juru ngarang kuwi kok ora penak, sabab tansah kudu angèlingi mênyang kasênêngane siji-sijining wong sing maca. Môngka siji-sijining wong kuwi karêmane dhewe-dhewe, kaya ta: Si Suta sênêngane maca bab dongèng-dongèng, Si
Naya sing lucu-lucu, Si Waru sabab omahe adoh kutha, sing disênêngi maca bab kasarasaning badan, prêlune nèk-nèke bisa nyonto dadi sathithik-sathithik bisa ngurangi wragade nyang dhoktêr. Si Dhadhap sing disênêngi maca bab rasa Jawa, amarga wis kasuwèn anggone kêkumpulan karo bôngsa ngamônca, dadi Jawane wis lali samah sêkali, lan sapiturute.
Garèng : Mula iya mangkono dadi juru ngarang kuwi pancèn angèl, sabab tansah kudu ngèlingi marang kabutuhane sing maca. Jalaran saka mangkono mau, mulane aku iya ora maido, dene kalawarti Kajawèn, ingatase umure lagi rong taun bae, langganane wis ewon cacahe, kuwi sababe ora liya, amarga juru ngarange tansah ambudidaya murih pêpaking isine, prêlune siji-sijining wong bisa nêmu karangan sing pancèn dikarêmi.
Petruk : Sanadyan aku ora langganan nyang Kajawèn, ananging tumêkaning saiki aku isih ajêg maca, dhèk biyèn aku mula iya langganan, barêng têlung sasi aku kalalèn ora ambayar, têka banjur disêtop dhêngên sigrah bae.
Garèng : Anggone dilèrèni kuwi iya wis bênêre, awit rêganing Kajawèn kuwi rak murah bangêt, mung 1 1/2 rupiyah sakwartale, mêtune kaping pindho saminggune. Ing môngka sok ana uwong sing duwe padatan kayadene nèk ana ing tayuban, anggêre durung dhonge olèh sampur, anggone anjogèd tanpa ana lèrène, sapa bae sing olèh sampur dilarihi, nganti sing padha andêlêng padha sêbêl kabèh. Ananging barêng wis mangsane katiban sampur banjur ambolos, kuwatir yèn banjur kudu bayar tomboke. Kang mangkono kuwi apa ora kêna dipadhakake karo wong maca koran, barêng wis mangsane ambayar langganane, korane banjur dibalèkake kanthi ditandhani: Geweigerd.
Petruk : Sabab saka panyana kang mangkono kuwi, aku banjur isin anjaluk dadi langganan manèh. Ananging ing sarèhning aku isih dhêmên maca Kajawèn, aku banjur ambegali duwèke kônca bae.
Garèng : Lha, tindakmu sing ngono kuwi jênêng luput bangêt, yèn ta kowe ngrumasanana, mêsthi rikuh mênyang awakmu dhewe, lagi tata laire bae, anggonmu duwe patrap mangkono kuwi wis aran buyuting saru, dene kasarane bedane apa karo anjupuk barange uwong tanpa nêmbung. Saya manèh yèn koencokake karo rasaning kaalusan, apa kowe ora rikuh karo awakmu dhewe, awit sanadyan patrapmu kuwi kolakonana dhêdhêmitan, nganti ora ana sing wêruh, nanging batinmu apa ora jêlèh-jêlèh ngakoni duwe tindak nistha mangkono. Lan yèn koelingana mungguhing karêpe, kuwi saya mêmêlas, awit kowe rak ngrêti ta, yèn anggonmu duwe tindak luput mau satêmêne saka anggonmu arêp ngambah bênêr, yakuwi maca supaya olèh kabêcikan, geneya têka nganggo kosaranani tindak cidra. Wis, Truk, marènana, ngisin-isini. Luwung kirima dhuwit bae manèh karotêngah, mêngko rak mêsthi banjur dikirimi Kajawèn manèh, tur atimu rak krasa sênêng.
XV. Pêthikan Saking Sêrat Kabar A.I.D.
Wiwit ing wêkdal punika ingkang lajêng dipun wigatosakên sangêt: kawontênanipun ing dhusun. Kanthi kagèt pamarentah Sopyèt sumêrêp grêgêtipun têtiyang dhusun sajak amêngsah dhatêng pamarentah, ingkang saya dangu saya cêtha, punapadene kêmpaling sadaya tiyang dhusun ingkang sumêdya ambalela dhatêng caranipun amrentah ingkang kadhawuhakên saking kitha, punika anjalari ancasipun lajêng enggal-enggal dipun enggokakên. Anggènipun mêmoyok saha ngujar-ujari dhatêng kulak (tiyang tani sugih) andadak dipun kèndêli. Pranatan ingkang amatêsi wêwênang tumrap anyewa tiyang nyambut damêl, tumbas lan anyewakakên siti, sapiturutipun, punika sadaya dipun icali, têtiyang tani ingkang sugih-sugih lajêng ugi dipun sukani wêwênang nyambut siti kadosdene sanès-sanèsipun, saha ugi lajêng dipun idini, tumut-tumut dhatêng pamilihipun warga Sopyèt.
Ananging jalaran wontênipun pranatan ingkang makatên wau, sadaya pangkat Sopyèt dhusun inggih lajêng dipun icali sêsarêngan.
Inggih lêrês, bilih anggèning suka prentah nginggil lajêng suda, ananging sabab-sababipun punika amargi botên wontên punapa-punapa ingkang kenging kaparentah malih. Para tani sami dipun mardikakakên anggènipun nindakakên padamêlanipun, tuwin prakawis-prakawis tumrap umum ing dhusun-dhusun botên wontên. Anggènipun Sopyèt dhusun (rad wêwakiling kaum bêrah lan para tadi)tani. anêmtokakên agênging wêdalipun panenan, ugi dipun sumêrêpi, jalaran saking punika ing kantor-kantor paos ing dhistrik lajêng sagêd angetang, pintên kathahing paos ingkang kêdah kabayarakên.
Kados inggih namung ing bab ing nginggil wau, tuwin ing bab panjagining lare jalêr ingkang kêdah nindakakên kuwajibaning prajurit ing sataun-taunipun, ingkang dados kuwajibanipun Sopyèt tumrap umum, dene sanèsipun: inggih punika angrêmbag sêrat-sêrat sêbaran, ingkang isinipun nênangi dhatêng têtiyang supados ngawontênakên pranatan-pranatan sawatawis, lan supados têtiyang puruna suka darma dhatêng wontênipun mêsin-mêsin mabur lan sapiturutipun, cêkakipun sadaya wau bêbadan-bêbadan ingkang kêdah suka katrangan dhatêng ngandhap, mênggahing sêdya saha pikajênganipun pamarentah, inggih punika pamarentah ing parte komunis.
Ing konggrès parte ingkang mêntas kalampahan, wontên panyaruwe dhatêng kawontênan ingkang makatên punika, saha dipun angluhakên, bilih langkung saking sangang pradasanipun dhusun-dhusun sami botên anggadhahi rantaman, têgêsipun, botên anggadhahi wragad kangge anggarap punapa-punapa tumrap kaprêluanipun umum. Sanadyan Sopyèt ing Ruslan pisan, manawi botên gadhah arta, inggih botên wontên ajinipun babarpisan.
Ing pundi-pundi manawi Sopyèt anggadhahi panguwaos, sanadyan panguwaosipun wau namung sakêdhik, ing ngriku inggih kajagi, murih lid-lid parte anggadhahi swara ingkang langkung kathah. Ingkang makatên wau ugi ing dhusun-dhusun ing sacêlakipun kitha-kitha, ingkang anggadhahi anggêr wragad piyambak, pangarsa saha panitra ingkang dipun bayar. Katindakakên makatên wau, manawi parte sampun yakin, bilih kawontênanipun ing ngriku sampun kacêpêng ing tanganipun.
Anggènipun panguwasaning parte nama sampun têtêp, punika pambudidayanipun kanthi sarana warni-warni. Kalanipun wontên pilihan, ingkang kapisan, anggènipun ngawontênakên kandhidhat, punika cacahipun dipun samèkakên kalihan cacahing panggenan ingkang kêdah dipun isi, dados kandhidhat-kandhidhat wau kanthi swara ingkang kathah inggih lajêng dipun pilih sadaya.
Salajêngipun lising kandhidhat-kandhidhat wau lajêng dipun umumakên wontên ing parêpatan pilihan ngriku, dados botên sadèrèng-dèrèngipun. Kaping tiganipun, caraning amilih wau sarana ngacungakên tanganipun manginggil wontên ing parêpatan umum, samantên punika, manawi kalêrês wodtênwontên. pilihan, lan usuling pangarsa supados sadaya kandhidhat tanpa dipun undhi malih, sampun botên dipun tampi mawi surak rame. Lising kandhidhat-kandhidhat wau dipun damêl dening pangrèhing parte ing apdhèling ingkang ambawahakên, tumrap ing dhusun-dhusun, dening pangrèhing dhistrik, dados botên dening pranataning dhusun, sanadyan ta ing ngriku ingkang makatên wau wontên. Sasagêd-sagêd, ingkang dipun kandhidhatakên ingkang kathah piyambak, têtiyang komunis lan têtiyang ingkang sanès liding parte, saha ingkang lajêng dados warganing satunggilipun bêbadan pamarentah, punika dipun titipriksa kanthi angatos-atos sangêt, inggih punika têtiyang ingkang sanadyan dede liding parte, ananging ngrujuki dhatêng kawontênanipun parte saha
panuntunipun, caranipun kadosdene tiyang-tiyang, ingkang ambêkta salamipun kônca-kônca kathah ingkang dede lid parte, saha ingkang tansah ajak-ajak, murih ngawontênakên pranatan-pranatan ingkang kêncêng tumrap para ingkang anggèsèhi pamanggihipun komunis, cêkakipun têtiyang ingkang têtela rêmên dhatêng pranataning komunis kadosdene lid parte piyambak.
Jalaran wontênipun pranatan ingkang makatên punika, inggih lajêng namung ing dhusun-dhusun kemawon, ingkang sagêd ngawontênakên kandhidhat-kandhidhat sanèsipun wontên ing parêpatan pilihan, amargi ing ngriku sabên tiyang têpang kalihan para kandhidhatipun, janji nama-namanipun kemawon dipun sêbutakên. Ananging manawi wêwakilipun bêbadan-bêbadan dhistrik, ingkang tansah dipun kanthèni dening para punggawa gepeoe, inggih punika punggawa pulisi kapêtêngan, tumut anjênêngi wontên ing ngriku, satunggal-satunggaling tiyang kêdah ingkang angatos-atos sangêt, amargi cara ingkang makatên wau anêdahakên, kadosdene mêngsahipun panguwasaning Sopyèt (manawi tiyang wani nyêbut kandhidhat sanès, kajawi kandhidhat-kandhidhat ingkang sampun dipun ajêngakên dening parte, lajêng kemawon dipun rêngkuh kadosdene mêngsahipun panguwasaning Sopyèt).
Ananging ing kitha ingkang agêng-agêng, ingkang makatên wau botên sagêd tumindak babarpisan. Ing ngriku caranipun lajêng anglêmpakakên tiyang maèwu-èwu (wancinipun anglêmpakakên tiyang punika wancinipun tiyang-tiyang sami nyambut damêl, prêlunipun supados kathah sangêt tiyang ingkang sami dhatêng) tuwin kados inggih botên prêlu babarpisan anyêbut nama-namaning tiyang, amargi tumrap para ingkang sami anjênêngi ngriku ingkang kathah sami botên sumêrêp dhatêng nama-nama wau. Dene manawi wontên tiyang utawi gêgrombolaning tiyang, sadèrèng-dèrèngipun kumawani tumandang adamêl pilihan kangge kaprêluaning kandhidhatipun piyambak, kalayan tumuntên lajêng tampi sêrêgan saking pulisi sandi ingkang botên nyakecakakên. Ngawontênakên
punapa kemawon, punika padamêlanipun pangrèhing parte piyambak, dene tiyang ingkang badhe anyampuri ing bab punika têmtu badhe amanggih cilaka.
Ing wulan Marêt taun 1927 Tuwan Baars anjênêngi parêpatan pilihan tumrap para warganing Sopyèt ing kitha Moskou wontên ing salah satunggaling kitha dhistrik, sanadyan ta Tuwan Baars botên magêpokan babarpisan kalihan pilihan wau. Ananging tiyang ingkang tumut lumampah kalihan grombolaning tiyang kathah, ingkang lampahipun saking kantor saha pabrik pintên-pintên, sumêdya dhatêng papaning parêpatan pilihan, punika sok botên dipun titipriksa kanthi sayêktosan. Parêpatan ingkang dipun jênêngi dening tiyang sakêdhik-sakêdhikipun 3000 ing salêbêting salah satunggiling kamar agêng ing Sofeika, kabikak dening pangrèhing pakêmpalan tunggil damêl ing jajahan ngriku. Salah satunggiling tiyang adamêl sêsorah. Ing sêsorahipun wau, ingkang dangunipun 15 mênit, anyariyosakên wawasan mênggah kawontênanipun pulitik donya, sasampunipun lajêng maos nama-namaning kandhidhat ingkang kasbut ing lis ngriku.
Antawisipun para ingkang sami anjênêngi parêpatan, wontên ingkang pitakèn, sintên tiyang ingkang sami dipun kandhidhatakên punika, salajêngipun ugi lajêng dipun têrangakên, kandhidhatipun sadaya wontên nêm, ingkang gangsal, sami pangrèhing pakêmpalan tunggil damêl saha pangrèhing parte, dene ingkang satunggal buk odhêr pabrik ingkang dede lid parte komunis. Kandhidhat kêkalih kangge Sopyèt tumrap saindênging dhistrik Moskou kalih-kalihipun sami punggawa pakêmpalan tunggil damêl. Mawi dipun saranani surak, sadaya wau sami dipun têtêpakên, malah tanpa wontên ingkang ngacungakên tanganipun. Pilihan wau dangu-dangunipun namung wontên tigang prapat jam.
Sopyèt ingkang kapilih cara makatên wau, lajêng milih pangarsa saha panitranipun. Nitik kawontênan ing nginggil wau, kados botên prêlu kacariyosakên malih, bilih pangarsa tuwin sèkrêtaris wau botên kanthi kasêsêlan sanèsipun, têmtu tiyang komunis, makatên ugi têtiyang wau sampun têmtu ugi kenging kapilih malih, samantên punika manawi parte botên ngajêngakên tiyang sanès kangge gêgêntosipun. Tumrap Sopyèt guprêmèn republik, tuwin Sopyèt ing saindênging Ruslan, malah botên dipun wontênakên pilihan, sanadyan ta namung pilihan komidhèn kemawon, ingkang rakyatipun sajak angagdhahi wênang milih. Bêbadan-bêbadan wau dipun pilih antawisipun Sopyèt tuwin dening Sopyèt ingkang andhap-andhap, dados pamilihipun wau sarana tundha-tinundha. Saya inggil undha-usuking Sopyèt wau, saya langkung kathah komunisipun ingkang angsal panggenan tumrap bêbadan ingkang amakili kawula. Lan wakil wau saya dipun saring sayêktos, ing samangke dening komite-komite sentraling parte ing republik-republik tuwin ing Moskou.
Makatên malih, bilih Sopyèt punika, sanès wakiling rakyat kadosdene kawontênanipun ing tanah Indhia, ngêmungakên pangarsaning Sopyèt ingkang agadhahi wêwênang marentah, adamêl undhang-undhang tuwin mutusi punapa kemawon, lan parêpatan Sopyèt, manawi kalêrês ngawontênakên parêpatan, inggih lajêng anampi sadaya namung sapisan kemawon. Saha malih ing ngriki sagêd anggambar sawatawis agênging panguwasanipun amtênar-amtênar, ingkang cariyosipun amakili kaum prolêtar sadaya, tuwin sabab-sababipun, dene cara ingkang makatên punika kanthi sayêktos-yêktosipun lajêng dipun wastani: panguwasa tanpa wêwangênan dhatêng tiyang kathah. (Badhe kasambêtan)
Punggawa Dhowanê ing Tanjungpriuk mêntas nyêpêng bôngsa Tionghwa ingkang badhe bidhal dhatêng Lampung, awit nalika kopêripun kagledhah, pinanggih wontên batunipun api wawrat 1 kilo. Sarêng dipun priksa ngakên, bilih asli tumbas saking sawênèhing bôngsa Tionghwa ugi, rêgi f 50, sarêng pulisi anggledhah dhatêng toko Tjoeng Hoa sagêd manggih batu api malih wawrat 35 kilo. Ingkang gadhah cariyos manawi barang lami. Wusana barang-barang wau tuwin buku-bukunipun sami dipun bêslah ing pulisi. Rêgining barang-barang wau sadaya wontên f 15.000.
Golonganing sudagar bôngsa Tionghwa ing Cêpu, gadhah atur dhatêng pamarentah, supados badhe ewahing paprentahan enggal punika, ing Cêpu sampun kagolongakên dhatêng propènsi Jawi Têngah, ingkang administrasinipun tumindak ing propènsi Jawi Wetan, awit tumindaking padagangan mèh 90% ingkang sêsambêtan kalihan Jawi Wetan, langkung agêng ingkang tumrap Surabaya. Makatên ugi wontêning agèn-agèn kathah ingkang manggèn ing Cêpu, papriksaning pangadilan wontên ing Surabaya, dados pangintuning barang-barang inggih dhatêng Surabaya, botên dhatêng Sêmarang.
Dhoktêr Stehn ingkang nêmbe ngaso saking pajagènipun, kala ing dintên Sênèn sampun wangsul malih dhatêng pulo Panjang, badhe anglajêngakên papriksanipun ngantos 4 minggu. Kawahing rêdi Krakatao taksih wontên salêbêting toya, pulo ingkang rumiyin katingal, sapunika sampun ical malih, jalaran saking kataman ing hawa bêntèr. Pamriksa ingkang wêkasan piyambak, nindakakên rekadaya warni-warni ing bab mriksa kawah sarana ngukur lêbêting kawah, nanging tanpa damêl, awit tangsul ingkang kangge ngukur kirang panjang. Ugi sampun ngintunakên toya ing ngriku dhatêng Bandhung, prêlu badhe kapriksa. Dados mênggahing kawontênaning rêdi wau, dèrèng sagêd nêtêpakên yêktinipun.
Dhoktêr Koningsberger mêntas nyatakakên, bilih sêsakit rosan ingkang pinanggih wontên ing tanah Kajawèn, punika asli kêtularan saking bibit, tuwin sêsakit wau botên pinanggih wontên ing pasitèn waradin, namung ing parêdèn kemawon. Sêsakit wau kados sêsakit sêre, ing sabên ros-rosan wontên balêntongipun abrit. Ing sapunika sampun manggih sarana ingkang kangge panulakipun.
Pamulangan ôngka kalih ingkang mawi klas gangsal ing Kêbumèn, wontên kalih, nanging mêksa kêbak, ing sapunika dipun wêwahi pamulangan sambêtan satunggal malih.
Ing wêkdal punika ing Ngayogya tuwuh sêsakit bêntèr ingkang sairib kados inpluensah, tuwin sakit wêtêng ingkang mèmpêr tipus, nanging ingkang kataman, ingkang kathah namung lare-lare, kathah ingkang tiwas. Tumrap tiyang sêpuh botên sapintêna, tuwin botên nguwatosi. Ing sabên dintênipun, ing griya sakit Petronelah kathah tiyang ingkang dhatêng ambêkta lare alit-alit badhe jêjampi, nanging botên sadaya sagêd kapitulungan, amargi sakitipun sampun kasèp.
Wiwit malêm Jumuwah 8/9 wulan punika, komite ngajêngakên babagan kawruh umum ingkang dipun pandhegani Radèn Mas Suryapranata badhe ngwontênakên sêsorah, ingkang badhe mêdhar sabda Mistêr Suyudi, bab sêtat rèh. Dene ingkang kenging dhatêng ing ngriku namung para warganing P.S.I. sarta P.N.I.
Kawartosakên ing padhusunan sacêlakipun pabrik Sèwu Galur, kêrêp kêdhatêngan sagawon saba ing wanci dalu, sami nêdhani pitik iwèn, dhatênging sagawon wau mawi kônca kathah, malah wontên ingkang purun anyawèl pêdhèt.
Radèn Mas Arya Sumadarmaka, opêrsêsê lèsiyun Mangkunagaran, kawartosakên nyuwun pènsiun, ingkang anggêntosi Radèn Mas Bratatanaya, mayor.
Tuwan van Lith tilas wakil gupêrnur ing Makasar, sampun bidhal dhatêng Batawi, angasta pakaryan up amtênar wontên ing dhepartêmèn B.B.
Radèn Salamun, asistèn wadana pulisi ing Ngayogya mêntas anggledhah griyanipun Tuwan Tejasumarta, saha ambêslah sêrat sêbaran, ingkang suraosipun angandharakên kalampahanipun Tuwan Arjasurana, hèlêp kasir griya pagantosan gupêrmèn, ingkang kadakwa ngirangi arta tirahan barang lelangan.
Tumapakipun taun punika, kalurahan dhusun ing Brosot, Ngayogya sawatawis, sami angsal paringan lêmbu utawi maenda pamacêg saking pamarentah, awit ing ngriku pancèn kathah kewan èstri.
Ing bab icaling arta f 36,500 ing kantor kas bêhirdhêr ing Bandhung sapriki pulisi dèrèng sagêd nyêpêng durjananipun. Pulisi sampun anggantungi arta epahan f 1000 dhatêng tiyang ingkang sagêd angsal katrangan, nanging mêksa sêpên. Tiyang ingkang sampun dipun priksa minôngka praboting katrangan kasbêhirdhêr, sêtatsiun asistèn kêkalih, sêtatsiun
Ing gang Bungur Wèltêprèdhên, wontên komite kangge nampèni jakat pitrah, awit kathah tumindaking jakat pitrah, ingkang tanjanipun botên nêtêpi kados kajêngipun.
Pulisi ing sèksi Pasar Sênèn, sampun mêntas ambêslah têtêdhan bleg-blegan, ingkang sampun botên eca katêdha, kados ta susu Holandhia, ulam sardhèn tuwin sanès-sanèsipun. Bôngsa Tionghwa ingkang sadean lajêng kabêkta dhatêng sèksi prapatan dalah buktinipun.
Pulisi ing Pakis, Malang, mêntas manggih satunggiling Walandi apangkat sêrsan, nami J.K.A. Soderholm nganyut tuwuh, inggih punika sarana amblèrèk tangan kiwa tuwin gulunipun sarana lading panyukuran, kadadosan pêjah ing griya sakit Malang, punapa darunanipun dèrèng kasumêrêpan (N).
Lan-gêrèh ing Sumêdhang mriksa prakawisipun Muhamad Sanusi, ing
Icin wau sakit busung. Pasakitan kaukum dhêndha f 1000.- utawi anglampahi paukuman tutup kalih wulan.
Kajawi griya 64 iji gadhahaning gêmintê ingkang dipun êdêgakên wontên ing Timurwèh, Gondhangdhia, Wèltêprèdhên. Ing Lantripèli, ugi badhe
Kajawèn martosakên, ing dhusun Banjarêja, Pandhanajêng tuwin Argasuka, bawah Tumpang, Malang, ing antawisipun jam 3-4 jawahipun dêrês kanthi lesus, ngantos adamêl karisakaning tanêm tuwuh lan griya-griya kathah ingkang risak, ing dhusun Banjarêja kasêbut nginggil, wontên griya 2 karêbahan kajêng, tiyang-tiyang ingkang wontên salêbêting griya wilujêng (N.)
wontên kasangsaran pabrik long anjêblos. Pabrik wau nama Jiyuciyang, ing kampung Kramat. Griya-griya ing sacêlakipun ngriku sami ambruk. Ingkang sawatawis têbih, gêndhèngipun sami rontog. Kawontênaning kasangsaran, tiyang ingkang tiwas 25, ingkang nandhang tatu 100 langkung, nanging ingkang kathah namung tatu mayar kemawon. Cacahing têtiyang ingkang nyambut damêl ing ngriku wontên 46, ingkang 25 pinanggih sampun pêjah, 1 kêtaton, dene ingkang 20 dèrèng pinanggih. Sagêd ugi taksih kathah mayit ingkang dèrèng kêpanggih, nanging sagêd ugi sami lumajêng saking ajrih. Karisakanipun agêng sangêt, inggih punika nalika panjêblosing pabrik long wau, swaranipun sora sangêt, latunipun mumbul ing awang-awang, salêbêtipun samênit kemawon, pabrik wau sampun dados pasitèn waradin. Ing sakubêngipun papan wau griya ingkang ambruk langkung 100 wuwung. Ingkang kathah griya pakampungan, têtiyangipun namung nandhang tatu kemawon. Griya-griya ing Kudus ingkang mawi jandhela kaca sami pêcah. Swaraning panjêblos ngantos kamirêngan saking panggenan sanès ingkang têbihipun pintên-pintên dasa kilomètêr. Ingkang dados jalaranipun dèrèng kasumêrêpan, awit têtiyang ingkang sami nyambut damêl ing ngriku sampun sami botên wontên. Pabrik wau tumrap ing Kudus, tatanipun kalêbêt sae piyambak, saha mêntas dipun priksa ing up insinyur Veiligheidstoezicht botên wontên ingkang kuciwa. Wontên ingkang gadhah pangintên, jalaranipun saking anggèning ngudhak obat mawi tosan, sanès têmbaga. Pabrik wau rêgi f 20.000. Kapitunanipun kintên-kintên ugi samantên. Asuransi botên nyukani lêlintu, awit ing polis sampun kapratelakakên, bilih ingkang jalaran kados makatên punika botên kalêbêt ing
Lêngganan nomêr 2216. Kintunan panjênêngan gambar sampun kapacak ing Panji Pustaka tuwin Kajawèn. Dene Panji
Ing Kajawèn nomêr 17 ing kaca 330 larikan kaping tiga saking nginggil, perangan sisih têngên mungêl: manawi balumbang wau wontên ulamipun, punika ambêbayani sangêt tumrap nènèr-nènèr wau, punika lêpat, lêrêsipun: manawi balumbang wau ngantos wontên ulamipun kotès utawi kutuk, punika ambêbayani sangêt tumrap nènèr-nènèr wau.
Sang Sultan Barung lajêng ngandika malih: Dhuh Sang Putri Walda Nagasta, panjênêngan punika kagungan sêdya botên sae tumrap kaluhuranipun dewa kula Sang Harmac, nanging tumrap panjênêngan, kalangkunganipun Sang Harmac punika agêng sangêt. Kêkiyatan ingkang sagêd adamêl sela sawatawis dados awu, lan sagêd adamêl tiwasing tiyang pintên-pintên, punika botên anggadhahi daya punapa-punapa mênggahing Sang Harmac ingkang dipun titahakên saking manahing rêdi, tuwin pinanjingan suksma langgêng. Dene manawi wontên karsanipun sang dewa wau nilar kula sadaya, jalaran saking kêkiyatan panjênêngan wau, têtiyang Fung wontên ingkang badhe kantun ing ngriki badhe malêsakên sang dewa wau, ing sadèrènging andhèrèkakên tindakipun. Lan kula anyêtyani dhatêng makutha kula punika tuwin amrasêtyaningamrasêtyani. lêluhur kula ingkang sumare ing sadhasaring kitha Mur. Têtiyang Yahudi bôngsa Abati wau namung satunggal ingkang badhe kula gêsangi, inggih punika namung panjênêngan piyambak sang putri putraning para nata, amargi saking luhuring panggalih panjênêngan, lan tiyang ngamônca têtiga punika, jalaran saking kêkêndêlan lan kawêgiganipun. Ananging sadhèrèk sampeyan jalêr pun jandhela kaca cêmêng badhe kula kurbanakên ing sang dewa, samantên punika manawi sampeyan sadaya botên purun tumut dhatêng kula, dene manawi purun, badhe kula cobi luwaripun saking bêbaya kurban wau. Bok inggih karsaa, ing mangke têtiyang Abati malah inggih badhe kula gêsangi, lan badhe kula purih nyambut damêl kados rencang tumbasan, supados sagêda ambiyantu kaluhuranipun Sang Dewa Harmac.
Sang putri ingkang kala punika astanipun ingkang ramping anglêus-êlus lapak, amangsuli makatên: O, ingkang makatên punika botên sagêd. Punapa Jahova ingkang dipun sêmbah ing Salomo bapa kula, punapa badhe kawon kalihan rêca, ingkang katitahakên dening tangan damêlanipun Jahova. Têtiyang kula ing sapunika sampun sami tanpa bayu, sami supe dhatêng agaminipun, saha sami pating tlêngsêng wontên ing sagantên wêdhi, kados sacaraning têtiyang Yahudi. Ingkang makatên punika kula sumêrêp. Malah bokmanawi sampun dumugining wancinipun têtiyang wau sami sirna. Inggih prayogi, nanging ingkang kula suwun, mugi têtiyang wau pêjahipun wontên salêbêting kamardikan, sampun ngantos pêjah dados rencang tumbasan. Ewasamantên, kula botên badhe nyuwun sih kawêlasan panjênêngan Sang Prabu Barung. Kula botên purun badhe dados dêdolanan wontên ing kadhaton panjênêngan, dene manawi sampun pantos, kula inggih botên badhe nyelaki dhatêng pêjah kula amargi kuwajiban kula tumrap Hyang Maha Suci tuwin lêluhur kula, sampun kula tindakakên. Makatên wangsulan kula dhatêng panjênêngan, inggih punika wangsulanipun putri putraning para nata. Ananging (kala punika sang putri anglajêngakên pangandikanipun sajak sumèh) kula matur sèwu nuwun dhatêng kasaenan panjênêngan. Dene manawi ing benjing kula ngantos kasoran, dhuh Sang Prabu Barung, mugi kaparênga manggalih dhatêng badan kula kanthi alus, kadosdene tiyang, ingkang têmên-têmên sumêdya ananggulangi kêkiyatan ingkang langkung saking mêsthinipun. Sasampunipun lajêng kèndêl anggènipun ngandika.
Sultan Barung amangsuli awigatos:Ingkang makatên punika badhe tansah kula èngêti, sapunika punapa sampun rampung pangandika panjênêngan.
Sang putri ngandika aris: O, dèrèng. Têtiyang mônca punika kula pasrahakên dhatêng panjênêngan, samangke têtiyang mônca punika kula wudhari prajanjianipun dhatêng kula. Prêlu punapa tiyang mônca punika ngêtohakên nyawanipun, tumrap prakawis ingkang botên wontên pangajêng-ajêngipun malih. Dhuh sang prabu, mugi panjênêngan karsa anggêsangi dhatêng têtiyang mônca punika, makatên ugi dhatêng mitranipun ingkang panjênêngan tawan. Makatên malih ing ngarsa panjênêngan wontên sawênèhing rencang tumbasan, ingkang dipun parabi tukang nêmbang saking Mêsir, antawisipun priyantun mônca têtiga punika, têpang kalihan piyambakipun kala taksih alit. Kintên-kintên panjênêngan rak inggih kaparêng maringakên rencang tumbasan wau dhatêng priyantun punika.
saking ngriki. Sangêt ing panarimah kula dhatêng sadaya kangelan panjênêngan, ingkang panjênêngan lampahi tumrap kula, amila kula sumêdya asuka ganjaran awarni êmas, tamtunipun Sang Prabu Barung karsa amanggalihakên, murih ganjaran wau dumugi panjênêngan sadaya kanthi wilujêng. Pancènipun kula kapengin pitêpangan kalihan panjênêngan sadaya ngantos dangu, bokmanawi
anggènipun mriksani saking salêbêting kudhung kêtingal wigatos, makatên ugi Sang Prabu Barung anggènipun mriksani angêmên-êmênakên, sang prabu wau wangunipun kapengin priksa kadospundi wêkasaning rêmbag punika.
Sarêng Orme sampun mangrêtos sadaya ingkang dipun rêmbag wau, piyambakipun lajêng mangsuli makatên: ingkang makatên punika botên sagêd kalampahan babarpisan. Manawi Higgs mirêng, tamtu botên badhe ngapura dhatêng kula sadaya, dene kula sadaya gadhah tindak botên prayogi, namung kangge kaprêluanipun Higgs piyambak. Sabab tumrap prakawis ingkang agêng-agêng, Higgs punika adil sangêt. Salajêngipun ujug-ujug Orme wicantên dhatêng kula makatên: ananging tumrap ing awakmu, dhoktêr, rampungana dhewe, amarga kowe duwe kabutuhan dhewe. Dene kanggone sêrsan, aku dhewe sing bakal ngrêmbugake.
Kula lajêng amangsuli: Tumrape awakku dhewe wis tak rampungi, muga-muga kang mangkono iku anakku awèh pangapura. Kajaba iku Sultan Barung ora duwe janji apa-apa mênyang aku.
Orme awicantên: Wis ta banjur matura mênyang sultan kae, sirahku saiki krasa ngêlu bangêt, lan aku kapengin bangêt bisane ngaso.
Kula inggih lajêng matur dhatêng sang sultan, sanadyan ing batos manah kula rumaos nalôngsa sangêt. Ingatasipun sampun cêlak sangêt dhatêng sêdya ingkang sampun pintên-pintên taun, têka lajêng botên kadumugèn sêdyanipun wau, jalaran namung sabab badhe mitulungi tiyang èstri, gêntho-gêntho lan tiyang jirih sawatawis.
Namung satunggal panyuwun kula dhatêng sang sultan, mugi karsaa ngandikakakên, satêmbung-satêmbung dhatêng Higgs punapa ingkang sampun dipun rêmbag punika, prêlunipun supados Higgs sumêrêp kawontênanipun ingkang sayêktos.
Samangke Sang Sultan Barung ngandika makatên: dhuh Harmac dewa kula. kados punapa gêtun kula, saupami wangsulan sampeyan punika botên makatên. Kula sampun nate mirêng dêdongenganipun tiyang Inggris, saking cariyosipun tiyang Arab. Upaminipun kemawon, kula sampun nate mirêng satunggaling cariyos, bilih wontên satunggiling tiyang Inggris pêjah kalanipun ngêkahi kitha, ingkang dipun têmpuh dening umating nabi, ngakên bilih saliranipun piyambak punika ugi nabi. Ingkang kalampahan makatên punika ing Kartoem sapinggiring banawi Nyl, pêjahing tiyang wau pêjahing prajurit, ingkang lajêng dipun
bilih sadhèrèk sampeyan pun jandhela kaca cêmêng, sanadyan ta wontên cangkêming sima, mêksa angrumaosi agêng manahipun, manawi angraosakên wangsulan sampeyan sadaya wau. Amila sampun kuwatos, piyambakipun tamtu badhe mirêng omongan sampeyan wau. Tukang nêmbang saking Mêsir, ingkang mangrêtos dhatêng basaning sadhèrèk sampeyan, tamtu nyariyosakên sadaya wicantên sampeyan, lan wusananipun rêmbag wau tamtu dipun rumpaka. Samangke sami andum wilujêng kemawon, mugi-mugi ing benjing kula sagêda pêrang tandhing kalihan sampeyan. Salajêngipun sang nata antudingi Orme kalihan ngandika makatên: tumrap sampeyan, ingkang prêlu piyambak, sampeyan kêdah ngaso. Dhuh sang putri putraning para nata, mugi kula kaparêng nguswa asta panjênêngan, saha kaparênga angdhèrèkakên wangsul dhatêng dununging kawula panjênêngan. Kajêng kula, bok inggih kawula panjênêngan punika sagêda dados kawulaning putri utami, ingkang kados panjênêngan. Malah pikajêng kula, bok inggih kula sadaya punika dados kawula panjênêngan.
Sang putri lajêng ngacungakên asta saha lajêng dipun uswa ing sang sultan, saha sasampunipun, astanipun sang putri taksih dipun cêpêng kadhèrèkakên ngantos dumugi panggenaning kawulanipun.
Sarêng kula sadaya dumugi ing ngriku, kula mirêng têtiyang Abati sami pating grênêng makatên: E, kangjêng sultan, kangjêng sultan, lan kula sumêrêp, bilih Pangeran Josua ngandikan sawatawis kalihan para upsir ingkang ngupêng panjênênganipun.
Sêrsan Quick abisik-bisik dhatêng kula makatên: sumôngga panjênêngan awasakên, bandara, gêntho punika têmtu gadhah kajêng ingkang botên sae.
Sawêg kemawon Quick kèndêl anggènipun wicantên, Josua kanthi kancanipun sawatawis numpak kapal
kawula panjênêngan punika sami jirih saha botên kenging dipun pitados, ananging punapa sang putri badhe marêngakên, têtiyang punika gadhah tindak makatên dhatêng para utusan, ingkang dhatêngipun ambêkta
bôngsa kula. Kèndêl, kajêngipun sang sinuhun nataning têtiyang Fung lêstantun tindakipun.
Ananging têtiyang wau sami botên purun, amargi manawi sang prabu namung dipun culakên makatên kemawon, rak inggih eman-eman. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 21, 22 Pasa Taun Jimakir 1858, 14 Marêt 1928, Taun III
Gêsanging tiyang wontên ing donya kêtingal beda-bedanipun, ngantos dumugining kuburipun pisan, inggih taksih kêtingal bedaning sugih lan mêskin. Nanging mênggah alusing raosipun botên beda, sami wênang manggèn wontên salêbêting siti.
Kawontênan ing donya punika sampun mêsthi têtimbangan, kados ta: bingah lan susah, padhang lan pêtêng, sugih lan miskin, tuwin sanès-sanèsipun, dene kawontênan ingkang têtimbangan wau, sadaya sami dados prabot ingkang tumanduk dhatêng lêlampahaning tiyang, wontên ingkang manggih kabingahan, wontên ingkang manggih kasusahan, makatên sasaminipun.
Saking warni-warnining kawontênan ingkang mawi têtimbangan wau, anjalari tuwuhipun pangraosing tiyang anggadhahi panggrêsah tuwin botên, ingkang anggrêsah punika tumrap tiyang ingkang nuju kataman ing sabab ingkang botên andadosakên panujuning manah, makatên ugi kosokwangsulipun tiyang ingkang botên gadhah panggrêsah. Nanging sanyatanipun botên wontên lêlampahan ingkang dhumawah ing tiyang punika ajêg, tiyang ingkang sawêg sênêng-sênêng, trêkadhang lajêng santun amanggih lêlampahan ingkang botên nyênêngakên, nanging tiyang ingkang sawêg marêbês mili, wontên ingkang lajêng santun dados mèsêm.
Manawi dipun raosakên sayêktos, sanadyan kawontênan ing donya punika namung wontên kalih prakawis, nanging sampun anyêkapi kangge ngramèkakên.
Sanadyan kawontênanipun sampun cêtha kados makatên, tiyang gêsang tansah katambuhan, sabên kataman ing susah lajêng ngawontênakên sêsambat ngaru-ara, nanging manawi manggih kabingahan, lajêng kèndêl kemawon, dados manawi makatên, tiyang ingkang kados makatên punika, têrangipun pancèn botên ngrêtos dhatêng wontênipun timbangan, awit saupami mangrêtosa, prêlunipun sêsambat punapa, awit sampun tamtu lêlampahan ingkang mawi têtimbangan punika kawontênanipun botên langgêng, namung sarèhning raos botên sakeca punika botên dipun ajêngi ing tiyang, dados wêdaling sêsambat punika namung nama kêlimrahan.
Nanging tiyang manawi purun angyêktosi, kados botên kêkirangan lêlampahan ingkang kenging kangge têpa tuladha, upaminipun tiyang ingkang sawêg manggih dêdukaning bandara, lajêng angraos susah, panggagasipun lajêng ngantos dipun kandhasakên ing manah, sampun tamtu kemawon botên sagêd ical-ical, awit botên purun nguwalakên dhatêng raos ingkang dhumawah ing badanipun wau. Dene murih sagêdipun uwal, pancènipun kêdah ngèngêti, bilih dukaning bandara punika rak saking andukani kalêpatanipun, yèn nyata makatên, kêdah dipun rumaosi, lan ngèngêtana bilih dukanipun wau mêsthinipun inggih botên langgêng, dados manawi sampun ngrumaosi dhatêng kalêpatanipun, nama sampun sah anggènipun nêdya sumingkir saking kasusahan, dene manawi bandaranipun punika pancèn kêdunungan manah botên rêmên dhatêng piyambakipun, [piyambaki...]
[...pun,] wajibipun kêdah dipun singkiri, awit manawi botên makatên, sampun tamtu tansah manggih kasusahan kemawon, kosokwangsulipun raosing bandara ingkang kados makatên punika, tamtunipun pamênangipun dhatêng tiyang sanès ingkang samantên wau, inggih dipun anggêp kasênêngan, nanging punapa inggih bandara ingkang kados makatên punika têtêp raosing kasênênganipun, kados inggih botên, dados inggih nate manggih lêlampahan akangingkang. botên nyênêngakên, sami kemawon.
Wontên sawênèhing tiyang mênggahing limrahipun sampun dipun wastani sênêng gêsangipun, nanging nyatanipun ingkang nglampahi botên makatên, gêsangipun wau rumaos namung sêdhih, prihatos, wontênipun gadhah manah makatên punika, jalaran saking taksih kapenginipun langkung saking samantên, wosipun namung badhe mujudakên kawontênaning timbangan.
Saking sangêting rumaos pêtêng ing manah, ngantos pados panglipur, baitan wontên ing lèpèn, mawi ambêkta kalênengan dalah sapasindhènipun. Kalanipun baita lumampah, gôngsa tansah ngrêrangin, dhasar swaraning pasindhèn sae araos gumarit ing manah. Salêbêtipun makatên wau, tiyang ingkang pados panglipur ngantos tuwuh panggagasipun: O, dene swara iku saya nênangi mênyang rasa panalangsaning
sangandhaping papringan ayom, sacêlakipun ngriku wontên tiyang ngumbah sukêt wontên ing bênteran, kringêtipun gumrobyos angêbêsi badanipun ingkang warni cêmêng gilap. Tiyang ingkang pados kasênêngan wau nyêlaki kalihan pitakèn: Kang, sukêtmu kuwi yèn koêdol payu pira. Wangsulanipun: pajêng tigang kêthip, bêndara. Ingkang pitakèn: anggonmu ngarit pirang jam, wangsulanipun: wiwit enjing. Ingkang pitakèn: yèn payu samono, kotanjakake apa. Wangsulanipun: ingkang gangsal wêlasan, kula kangge nêmpur, gangsal sèn lawuh, sabenggol lisah kangge dilahan, sabenggol kabêtahan sanèsipun, dene ingkang gangsal sèn kangge gembolan. Ingkang pitakèn: apa kowe sênêng, wangsulanipun: sangêt, bêndara. Mangke dumugi griya lajêng royoman nêdha kalihan anak bojo.
Clop, manahipun tiyang ingkang pitakèn kados dipun garit, ngantos kêwêdal wicantênipun lirih: kalah aku.
Mênggah têrangipun, tiyang ingkang makatên wau pêpindhanipun kados awak-awakaning traju, sagêd ambobot awrating kiwa têngên, nanging badanipun piyambak botên angraos punapa-punapa.
Mila ingkang prayogi piyambak, mênggahing ngagêsang, kados namung prêlu ngudi pramananing pamawasipun dhatêng têtimbangan wau.
Sapa bae kang durung tau wêruh wujudku, kiraku sakabèhing wong wis padha têpung karo aku: nanging dhèwèke ora rumasa. Sing sapa kôndha ora tau têpung karo aku, dêlêngên panganggomu, kajaba yèn wuda, apa asale panganggomu iku...?
Aku ngono satêmêne sawijining bôngsa wowohan kang akèh paedahe, sabab sakabèhe wong wiwit cêngèr urip ing ngalam dunya iki nganti sapatine masthi kudu migunakake aku. Iya apa ora.... dêlêngên gambare wujudku dhisik kang waspada.
Yèn ora rumasa jajal tak dawakne sathithik dongèngku kiyi supaya para maos sing kadugi nindakake karêbèn sagêd manggalih mungguh prêluku tumrap ing ngakèh. Sabab saka pamawasku wong-wong ing tanah Jawa Wetan akèh kang ora migatèkake marang uripku lan pêncare wijiku, mulane panganggone kang bôngsa
diopèni, ora pilih-pilih môngsa lan panggonan. Têgêse: sanajan pinuju môngsa katiga utawa rêndhêng ing tanah ngare utawa pagunungan aku masthi bisa thukul kanthi bêcik, apa manèh aku ora pati alêman kaya wowohan liyane, artine: sanajan uwitku (turusku) utawa isiku (klênthêngku) sok anggêr ana sing gêlêm nyèblêkake nyang lêmah bae wis masthi bisa thukul... e mêngko dhisik, tak tuturi jênêngku, nalika isih nom aran randhu, wujudku saèmpêr katès nanging luwih cilik lan rada gilap, rupane klambiku (cangkokku) ijo kêna digawe rujakan, enake dirujak gula: yèn wis satêngah tuwa kulambiku mau salin warna dadi ijo sulak kuning, ing waktu iku aku diarani pinuju matal wis ora enak [ena...]
[...k] dirujak. Yèn wis tuwa têmênan, klambiku malih dadi warna irêng sulak abang, ing kono mangsane aku lèrèn olèhku mangan zad sing saka uwit, ototku wis anggronggong, mulane ora pati kuwat dak gawe nyêrot panganan mau, malah suwe-suwe tanpa mangan, nanging aku isih anduwèni kêpengin zad mau, mulane aku
panganku êntèk, andadèkake garinge awakku, suwe-suwe klambiku mau bêdhah yaiku mlêthèk. ... lagi iku aku wêruh padhang hawa, wujudku kaya jagung dioncèki. Saka daya kasiliring angin awakku dadi mongkrog mawul-mawul, ing môngsa iku aku diarani kapuk.
Sasuwene aku dadi kapuk duwe garjita mangkene: Ah, kapan baya aku bisa mabur pisah adoh karo ênggon kalairanaku kanthi anggawa wiji lan banjur thukul ana ing liya panggonan, dadi aku bisa mangan warêg tur sênêng, ambokmanawa aku bisa mêncar dadi akèh, yèn dirumat dening uwong masthi awakku bisa aji, apês-apêse didokok ing paprêman dikêmbangi sabên dina, luwih-luwih nèk sing
luhur tansah diaji-aji awakku, malah yèn para luhur mau sare aku dikêkêp, awit kulinane ora bisa sare yèn ora tunggal aku... hlo, panggarjitaku mangkono mau tak laras manèh têmah thukul pamikir mangkene: lah iya, nèk ngono aku iki ora beda karo ananing manusa, sabab manusa lan thêthukulan padha duwe urip dhewe-dhewe, lan manèh yèn wus wayahe diwasa lumrahe pisah saka bapa biyunge, nyingkrih saka papan kalairane banjur nêdya mêncarake wiji (anak-anak) supaya dadi akèh amrih anambahi isi sarta rêrêngganing jagad. Panggarjitaku mangkono iku dadi ora nyêbal saka watoning kodrat.
Dilalah kêrsaning Hyang Agung, sanalika iku ana
awakku mêngko ing ngêndi, kang dak èsthi ora ana kajaba kancaku sing isih padha kari gumandhul ing uwit bisaa dirumati uwong kanthi bêcik, lan wong-wong mau ambudidaya bab pêncare bangsaku supaya ing têmbe rêgane panganggone kang bôngsa suwèk rada murah panukune.
Sasuwene aku anut lakuning angin mau awakku krasa ènthèng bangêt, rèhne
luwih-luwih wong padesan, pamujiku muga anaa kang ngrasakake lêlakonku mau, sukur sèwu duwènana pambudi bisaa duwe piranti dhewe kanggo anggawe panganggo kang asale saka kapuk kaya aku.
Hla, ing têmbe yèn bôngsa kapuk kaya aku ngene
kiyi wis akèh bangêt, mêsthine rêgaku murah, mangkono uga panganggone wong-wong kabèh bisa dadi murah, sabab panganggo suwèk mau asale (sing digawe) sing akèh saka kapuk bôngsa aku ngene..., lan ana kapuk bangsaku, yaiku diarani kapuk kapas.
Kapuk kapas iku panêmune, karêpe, apa manèh yèn kadhung gêlêm dongèng, wis ta, jiblès kaya aku, mung bae dhèke kalêbu bôngsa rada alus, mulane sanajan ginawea bêbakalane mori uga diarani mori alus.
Ambalèni dongèngku sing durung tutug, yaiku bab uwitku lan rekadaya panandure apa manèh prêlune sawatara, dene yèn ana kakurangane utawa sêling-
Uwitku ngono uga diarani uwit randhu. Uwit randhu iku warna-warna, kaya ta: randhu putih, randhu êri, randhu agung, utawa randhu alas, lan liya-liyane, dene aku iki diarani randhu putih, prayogane yèn arêp mêncarake ngêthoka turusku kang sumêdhêng ênom
utawa patêgalan, ngiras kanggo pikuwating pagêr utawa rambatane bôngsa uwi, urut pinggir pagêr mau arang kêrêpe kaaraha yèn pange wis gêdhe aja nganti gathuk karo kancane, lumrahe 7 dhêpa.
dikèrèkake 1 utawa 2, sêmèn kang wajib diingu, kapiliha sing lêmu dhewe.
Sumurupa salawase uwitku iku godhonge ora patia ngrêmbuyung kaya wit-witan liyane, mulane ora ambêbayani tumrap tanduran sing cilik-cilik sajroning pakarangan utawa sawah patêgalan jalaran kayoman godhongku samôngsa aku wis gêdhe.
Êpang randhu ora prêlu ditutuhi mundhak nyuda kèhing uwoh, kajaba yèn tumiyung mênyang ngomah utawa gawe mutawatir. Salawase êpangku iku pang pèl, têgêse gampang sêmpèl. Mulane yèn arêp ngundhuh aku ora prêlu dipènèk, cukup mung dirog saka ngisor nganggo gèntèr: aku mêsthi runtuh, mau mula aku kôndha aku iki dudu bangsane wowohan kang alêman.
Ngèlingana yèn arêp ngundhuh aku bêcike yèn aku wis mangsane matal bae, aja kênomên utawa kêtuwan nganti awakku katon mawul-mawul, lumrahe tuwaku ing môngsa ngarêpake labuh, mulane ing pangundhuh aja nganti kadhisikan tibaning udan, mundhak andadèkake kurang bêcikku samôngsa kanggo kasur utawa bantal. Yèn kancaku wis nglumpuk nuli lêbokna dobong gêdhe, diglèdhèk karêbèn aku pisah karo klênthêngku, ing kono wiwit kêna diupakara nêdya kanggo apa bae sasênênge wong sing ngrumati aku utawa didol minôngka bakale mori.
Wasana pangèsthiku, wong-wong padha ambudidayaa pêncarku, srêgêpa nandur wit randhu, supaya ing têmbe aku bisa murah rêgane, sukur bage bisa gawe kêbon randhu, sanajan didola mênyang sabrang yèn wis murah rêgane, tartamtu ing têmbe rêgane panganggo kang asline saka bangsaku bisa luwih murah tinimbang sing wis kalakon.
sabarang tindaking urip / aswaaywa. tilar ing wêweka / wajib titi ngati-ati / jêr donya akèh penginan / kang karya sangsarèng dhiri //
awit ing kalimrahipun / ngagêsang lamun ningali / ing wêwarnan kang sarwendah / miwah mawi amêmelik / kauntungan langkung kathah / tyasira gampang kapengid //kapengin.
kathah yèn winuwus / bêbaya ingkang pinanggih / wit saking karêm kasukan / wong sugih pan dadi miskin / priyayi kecalan pangkat / wênèh ana nglalu mati //
wontên malih tunggilipun / wong karêm utang kapati /
saking ajrihipun / wusana ngupaya budi / utang-utang maring liyan / karya wangsuling panicil / mangke saya kasangsaya / nandhang utang andharindhil //
sigêg ganti kang winuwus / mênggah bab emut puniki / lire emut mring lêlakyan / nênggih utamining urip / sumingkir
ing sêsami / colong jupuk èstu têmah / sinirik sakèh sujanmi //
marang ing panggawe bêcik / anêtêpi tatakrama / mrih sinihan ing sasami / èstu agêng dayanira / sugih mitra mitadosi //
ing kapti / tan kagiwang ing panggodha / mung mungkul ngèsthi sawiji / kanthi têmên-tinêmênan / mrih katêkan kang kinapti //
tindaki / insya Allah katurutan / katêkan ingkang kinapti //
mangke sabar kang winuwus / kathah ingkang amastani / tindak ingkang ngulêr kambang / ngalêmêr lir kurang bukti / cinacad tindak tan yogya / makatên klintu sayêkti //
wondene pikajêngipun / tindak kang sabar puniki / lire mawi ngarah-arah / aywa nganti mindho kardi / marma katon datan rikat / saking tindak ngati-ati //
yèn ambabar èstu punjul / kang saya lêga ing galih [ga...]
[...lih] '/ kang mulat sami karênan / saking ing pakirtyan awig / satêmah kondhang warata / aindêngisaindênging. sanagari //
yêkti wontên bedanipun / tindak sabar lawan rindhik / tumrap tindak ingkang sabar / talatèn kalawan titi / datan darbe wêgah sayah / linambaran budi êning //
tindak kang rindhik puniku / kakehan klêthêk yèn wiwit / nadyan garap barang gampang / dangune kapati-pati / ing wusana lêrês lêpat / tarlèn nyuwun pangaksami.
Bakda riyadi utawi lêbaran, punika tumrapipun tiyang siti dipun anggêp dintên ingkang mulya. Ingkang punika, Kajawèn ugi badhe dipun wêdalakên adèn, murih cundhuk kalihan kawontênanipun dintên ingkang dipun mulyakakên. Kajawèn ingkang badhe dipun wêdalakên punika nama: Kajawèn Nomêr Lêbaran.
Sampun tamtu kemawon bukunipun langkung kandêl, langkung sae tuwin gambaripun langkung kathah tinimbang padatanipun.
Sayêktosipun kawontênan makatên punika dados lantaraning margi prayogi piyambak tumrap ingkang badhe kaparêng lêngganan Kajawèn.
Kawigatosna. Sintên ingkang kaparêng lêngganan wiwit tanggal 1 April, tuwin sampun ngintuni arta rêginipun sakwartal badhe tampi Kajawèn lêlahanan ingkang kawêdalakên ing wulan Marêt, dalah Kajawèn nomêr lêbaran pisan.
Pèngêt. Pamundhut ingkang botên dipun kanthèni arta rêginipun botên dipun tampèni. Wêlingan rêmburês ugi botên dipun tampèni. Dene nomêr lêbaran botên
kasusahanipun tiyang rupak ing budi, kêdah dipun lêlipur ing tiyang sanès, nanging tumrap tiyang ahli budi, susahipun sagêd dipun lêlipur piyambak, nyêngkanipun cêkap amaos buku. Mila wajib tiyang maos buku ingkang sae-sae, dunungipun ing Bale Pustaka.
Pêpanggihan Dalêm Nata Surakarta tuwin Nata Ngayogyakarta Wontên ing Surakarta.
Sasampunipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah têtês, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana Ingkang Kaping 8 rawuh tuwi dhatêng Surakarta. Gambar ing nginggil sisih têngên nalika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan rawuh ing kadhaton Surakarta, salaman asta kalihan ingkang wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta. Nginggil sisih kiwa, lênggah dalêm nata kêkalih tuwin paduka tuwan residhèn ing Surakarta. Ngandhap têngên, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam sakalihan para putra sadhèrèk dalêm saha pêpatih Ngayogyakarta, ngadhêp lênggah dalêm. Ngandhap kiwa, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sakalihan para putra sadhèrèk dalêm, saha pêpatih ing Surakarta, ngadhêp lênggah dalêm.
Kados sampun dados kalimrahanipun lare alit, manawi sumêrêp têtêdhan utawi barang sanèsipun ingkang dipun rêmêni, adhakan lajêng enggal kemawon kumêcap nyuwun dhatêng bapa utawi biyungipun.
Sabab saking punika, sadaya panyuwunanipun lare, sampun tumuntên dipun paringi. Sanajan lare nangisa, nanging dipun kèndêlakên kemawon. Sampun dupèh lare wau nangis, barang ingkang dipun suwun lajêng dipun paringakên. Awit manawi makatên, têmahan pun lare lajêng manuh, benjing malih manawi nyuwun punapa-punapa, inggih mêsthi dipun kanthèni nangis, awit gagasanipun lare: aku nyuwun apa-apa, yèn ora dak rewangi nangis, ora diparingi. Wusananipun kêkajênganipun lare botên sagêd gumolong.
Langkung-langkung manawi kapinujon wontên tamu, lare nganyur-anyur, acung-acung nyuwun sêgahaning tamu wau sarana: ak, uk, sênthak-sênthuk, aku nyuwun iku, nyuwun kae, sapanunggilanipun, punika prayogi dipun srêngêni. Sanajan pun tamu pisan ingkang badhe maringi, inggih dipun pênggaka. Prêlunipun supados pun lare ngrêtosa, bilih patrapipun ingkang kados makatên punika kirang prayogi.
Nanging anu, lo, sampun kok panyuwunipun lare kalajêng botên dipun paringi. Mangke gèk lare mêjanani dhatêng tiyang sêpuh: ah, bapak iku kêrêng, mêdhit, wiki, sasaminipun. Mangke manawi tamu sampun kesah, utawi anggènipun nangis sampun kèndêl, dhasar panyuwunipun lare wau sampun supe, sawêg kemawon barang wau dipun paringakên.
Makatên sapiturutipun, saengga lare botên anggadhahi patrap anganyih-anyih, nanging anggadhahana tindak kanthi antêping manah. (anggêgulang gumolonging kêkajêngan, kaantêpaning kêkajêngan).
Sadaya utusanipun tiyang sêpuh, kêdah katindakakên kanthi titi dening lare. Sampun ngantos pun [pu...]
[...n] lare purun andorani dhatêng tiyang sêpuh. Upami lare purihkapurih. mêndhêt potlod ingkang wontên ing meja wingking, nanging lajêng mêndhêt ingkang wontên ing meja ngajêng, jalaran ingkang cêlak, utawi murih enggalipun, punika prayogi murih mangsulakên, sarta murih mêndhêt pundi ingkang dipun pundhut kala wau.
Para maos kados botên kêkilapan, bilih wontênipun kathah punika saking sakêdhik, wontênipun agêng saking alit, jalaran saking punika, manawi wiwit lare sampun wani dora dhatêng tiyang sêpuh, benjing dados tiyang sêpuh inggih lajêng dados tiyang umukan, utawi lajêng purun ngapus-apusi dhatêng tiyang sanès.
Saya malih lare ingkang watêkipun mlincur, wani ambalèk prentahing tiyang sêpuh, upami lare nyapu, nyrêbèti kursi lan sanès-sanèsipun, môngka lalelare. botên purun, malah mlajêng. O, punika kêdah kanthi pangrekadaya, ngantos pun lare wangsul purun nglampahi punapa dhawuhipun tiyang sêpuh sarana dipun tênggani. Salêbêtipun lare nyambut damêl, langkung malih manawi dipun jagi, punika lare sampun rumaos dipun ukum, tuwin ngrêtos bilih piyambakipun anggadhahi kalêpatan.
Ing nginggil kula sampun matur, bilih dadosipun kathah punika jalaranipun saking sakêdhik. Amila manawi wiwit lare sampun purun ambangkang prentahing tiyang sêpuh, môngka dipun kèndêlakên kemawon, watêking lare ingkang makatên wau botên badhe sirna, nanging pitados ngrêbdanipun. Benjing dadosipun tiyang sêpuh inggih lajêng wani ambangkang dhatêng lurah utawi pangagêngipun, minggahipun malih dhatêng nagari.
O, mila atur kula, sampun ngantos lare kadunungan wêwatêk ingkang kados makatên (anggêgulang ambangun miturut, andhap-asor).
Manawi pun bapa ngèngêtakên: aja nglakoni. Punika tiyang sagriya kêdah saabipraya (sanajan dhawuhing bapakipun wau kirang lêrês) utawi lare sumêdya dolanan bal-balan utawi bandhulan, sanajan dolanan ingkang kasêbut ing ngajêng wau sajatosipun inggih sae, awit ngindhakakên kêkiyatan utawi kasarasaning badan. Ananging tiyang sêpuh botên marêngakên, jalaran kuwatos bokmanawi dhawah utawi sabab sanèsipun. Punika lare kêdah miturut, sampun ngantos pun lare nrajang awisanipun tiyang sêpuh.
Ananging sampun kalintu tampi, lo, sampun kok lajêng sabên lare gadhah kêkajêngan lajêng dipun pênggak. Awit manawi makatên, pun lare badhe dados lêmbèk, botên badhe anggadhahi kamajêngan utawi kêkêncênganing manah.
Namung tiyang sêpuh kêdah prayitna waspada dhatêng kêkajênganipun lare. Sanajan sae nanging punapa badhe awèt tujuanipun, punapa sakintên badhe lêstantun saenipun. Jalaran saking lampah ingkang makatên wau, pun lare lajêng sagêd ambedakakên tindak ingkang awon, utawi ingkang sae. Ingkang sae badhe linampahan, lan kosokwangsulipun ingkang awon botên badhe dipun trajang.
Dados atur kula ing ngriki, namung murih supados pun lare sampun ngantos ambêk kumintêr angadi-adi, [angadi-...]
[...adi,] dupèh kêkajênganipun punika pangraosipun lêrês utawi sae, lajêng mancahi utawi nyanthulani dhatêng dhawuhipun tiyang sêpuh. Awit racakipun lare punika namung ambujêng sênêng, botên pisan manah badhe kadadosanipun (anggêgulang andhap-asor, ambangun miturut, pitados dhatêng tiyang sêpuh).
Manawi pun biyung kumêcap: aja, môngka lêrêsipun: iya. Dados bab punika sampun têtela manawi biyung ingkang lêpat, punika sampun ngantos pun bapa andukani dhatêng pun biyung wontên ing sangajêngipun lare. Sampun ngantos lare nyukurakên: lah, hara, ta, rak bênêr aku karo ibu, rak pintêr aku karo ibu, sapanunggilanipun.
Sanajana botên kalair, ing batos lare mêsthi gadhah cipta ingkang makatên wau. Makatên ugi sanajan lare katingal marêm, dados adhapur tilêm, nanging têrkadhang lare wau botên tilêm sayêktos, namung rewa-rewa kemawon, satêmah pun lare inggih badhe mirêng.
Amila bokbilih wontên sabab kados ingkang sampun kacêtha ing nginggil, ingkang lajêng kadadosan pun bapa badhe duka dhatêng pun biyung, lan pantês upami biyung tampia dêduka, langkung prayogi manawi lare pinuju botên wontên.
Prêlunipun lare sampun ngantos ngrumaosi, aku luwih pintêr. Dados wosipun ing ngriki namung supados pun lare sampun ngantos kumintêr, nanging anggadhahana rumaos: aku iki bodho. (Anggêgulang andhap-asor).
1. Ing sasagêd-sagêd lare sampun ngantos ngoko dhatêng andhahanipun (upami rencang), sampun ngantos ambêk priyantun, utawi anggadhahi ciptan: dhuwur (luhur) aku tinimbang kae.
Manawi wiwit alit lare sampun kadhasaran ambêk kêmluhur, kados badhe kirang prayogi kêdadosanipun. Awit wantuning wêwatêkan ingkang makatên wau, sisip-sêmbiripun asring nyimpang saking bakuning tatakrami.
Upami sampun dados priyantun, nanging tiyang sêpuhipun namung dados tiyang tani utawi kuli, dupèh badanipun kasinungan pangkat, lajêng botên purun angaosi dhatêng tiyang sêpuhipun. O, têka eman, upami makatêna.
Amila wiwit alit, prayogi kajagia, sampun ngantos lare anggadhahana ambêk: kumaluhur.
2. Manawi wontên ing panggenanipun pêpundhèn (upami masjid) sampun klilan lare lajêng dlajigan, sampun ngantos tanpitanpa. agami. Sanajan taksih alit, lan dèrèng mangêrtos, nanging prayogi dipun èngêtakên, awit ngrêtosipun lare punika saking tiyang sêpuh. Nanging anggènipun ngèngêtakên wau, sampun ngangge sabab gugon tuhon, nganggea wêwaton ingkang lêrês.
Dados sampun ngantos upami sowan dhatêng lêlurah utawi pangagêngipun, lajêng tanpa ormat, malah dhatêng sintêna kemawon ingkang pantês utawi wajib
kantun lamat-lamat, griya agêng-agêng namung kantun rêgêmêngipun kemawon, nanging tumraping masjid, sanadyan kêtingalipun namung ngrêgêmêng, nanging ing nglêbêt kêbak jiwa ingkang gumrênggêng araos kasucian.
Cara ingkang makatên punika, miturut sêratanipun Tuwan Baars ing ngajêng, sampun katindakakên ing pundi-pundi, saha ugi katindakakên tumrap pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl, kopêrasi lan bêbadan-bêbadan sanèsipun sadaya. Manawi dipun wontênakên parêpatan ing pundi kemawon, punapa ingkang badhe dipun rêmbag wontên ing parêpatan wau, sadèrèng-dèrèngipun sampun dipun têmtokakên langkung rumiyin, sarta punapa ingkang dipun wontêni ing tiyang ingkang nama putusaning parêpatan, punika sajatosipun wiwit bikakipun parêpatan sampun sumèlèh, wontên ing mejaning pangarsa.
Dados wêkas-wêkasanipun sadaya panguwasa punika dipun cêpêng dening komite-komite parte ingkang sandi wau. Kados ing ngriki wontên gunanipun, anyariyosakên kadospundi caranipun komite-komite wau anindakakên kuwajibanipun, tuwin bangsanipun tiyang punapa ingkang sami nyambut damêl wontên ing ngriku.
Manawi nitik kawontênanipun têtiyang ingkang nyambut damêl wontên ing ngriku cacahipun sadaya kirang langkung wontên 50000, punika lajêng kenging katêmtokakên, bilih tiyang kathahipun samantên punika, botên sagêd manawi sadayanipun wau bôngsa komunis lami, awit sadèrèngipun gegeran ing wulan Oktobêr, cacahipun komunis dèrèng samantên kathahipun.
Têtiyang komunis lami punika, ingkang sami nyumêrêpi sabab-sababipun anggèning sami amêrangi dhatêng sadaya pranataning Raja Ruslan, sarta ingkang kenging kawastanan para pêpilihan ingkang ngêmpal wontên ing bêbadan-bêbadan sentral sawatawis. Tumrap bagian ingkang agêng, punggawa-punggawa parte wau sami têtiyang ingkang lumêbêt dados liding parte, salêbaripun taun 1917, malah ingkang kathah sami sasampunipun taun 1921, dados têgêsipun: têtiyang ingkang mêntas dados komunis, sasampunipun partening komunis dados partening pamarentah, malah sasampunipun parte komunis wau ngasorakên mêngsahipun saha sasampunipun kêkah panyêpêngipun praja. Ingkang makatên wau mila inggih pancèn prêlu sangêt, amargi botên wontên tiyang sanès-sanèsipun ingkang kenging dipun pigunakakên, lan badhenipun ing pundi-pundi panggenan ingkang partenipun komunis angsal kamênangan. Ingkang makatên wau inggih prêlu sangêt, amargi ing pundi-pundi kemawon cacahing têtiyang komunis ingkang sajati punika namung sakêdhik sangêt. Dados panguwasa lajêng dipun cêpêng babarpisan dening amtênar tuwin para punggawa, ingkang tampi balônja jalaran anyêrati dalancang tumrap kaprêluanipun kaum komunis, ingkang angsal pangawasa, inggih punika ingkang dipun bandara-bandara minôngka gêgêntosing lurahipun lami, sarta jalaran saking makatên wau sampun tamtu punapa ingkang dipun tindakakên botên kenging dipun cacad. Bilih kalêrêsan inggih sok sagêd angsal tiyang ingkang sae utawi têmên.
Ananging ing Ruslan para amtênar lan punggawa wau, sami têtiyang saking golongan mawarni-warni, ingkang umumipun sami pintêr ginêman, tuwin kasagêdanipun langkung sakêdhik tinimbang ngêmungakên nyêrat saha maos kemawon (ing Ruslan tiyang ingkang makatên wau botên kathah) limrahipun têtiyang ingkang gadhah pangarah sumêdya angrêbat pangawasa, lan kathah sangêt bangsaning lare-lare, ingkang suwaunipun sami tumut ing pakêmpalaning para lare. Campuring tiyang-tiyang ingkang makatên wau, samangke ingkang nyêpêng panguwasaning praja ing tanah Ruslan.
Têtiyang ingkang sami dados komunis sasampunipun wontên gegeran, punika namung ing bab satunggal ingkang sami cocog sadaya, inggih punika angsalipun kasagêdan tuwin kawêgigan punika saking sêrat-sêrat sêbaran tuwin sêrat-sêrat kabar, sarta kawruhipun tumrap kawontênanipun donya, punika saking karangan-karangan dêdamêlan ingkang sok ngubêng-ubêng kawontênan ingkang sajatosipun.
Kabodhoanipun têtiyang wau, kajawi bab prakawis parentah-parentahing pangrèhipun parte lan pêrslah-pêrslah konggrès komunis, punika prasasat tanpa wangênan, agênging kabodhoanipun wau sami kemawon kalihan anggènipun sok sami angêdir-êdirakên. Kadospundi mênggahing kadadosanipun tumrap têtiyang ingkang candranipun makatên wau, manawi têtiyang wau botên ngêmungakên sagêd marentah sakajêng-kajêng pintên-pintên taun laminipun, ananging salaminipun ugi tansah dipun lêrêsakên. Amargi miturut salah satunggalipun ancasing komunis ing Ruslan, sintên ingkang wani ambantah dhatêng cabanging parte, punika ugi karêngkuh anêmpuh dhatêng komunismê, pamrentahing Sopyèt lan sadaya pranatanipun. (Badhe kasambêtan)
Saking jalaran dèrèng kêlimrah dipun sumêrêpi ing têtiyang siti, tuwin jalaran namung sakêdhik ingkang anggatosakên dhatêng pranataning Burgerlijke stand tiyang siti, ingkang wiwit tumindak ing tanggal 1
Dhepartêmèn yustisi anampèni panuwuning bupati-bupati, supados kakintunan katrangan ing bab pranatan ingkang kawrat ing sêtatsêblad 1920 No. 751 sawatawis lêmbar, prêlu badhe dipun paring-paringakên dhatêng para pangagêng dhistrik tuwin ondêr dhistrik, paedahipun supados para amtênar tiyang siti sagêd anggiyarakên langkung gambêlang ing bab pranataning Burgerlijke stand tiyang siti ing bawahipun piyambak-piyambak. Ananging sarèhning katrangan-katrangan wau botên kathah pangêcapipun, mila panuwunanipun para bupati wau botên sagêd kasêmbadan.
Saking pangraosipun dhepartêmèn, botên prêlu mênggah tumrapipun amtênar liya-liyanipun (ingkang dede amtênar Burgerlijke stand) kêdah nyumêrêpi sadaya pranatan-pranataning Burgerlijke stand wau. Miturut ing panimbanging dhepartêmèn, amtênar-amtênar wau namung kêdah nyumêrêpi pranatan-pranatan ingkang wigatos kemawon, tuwin ingkang kêdah dipun limrahakên ing dhusun-ngadhusun wêwêngkonipun. Sambêt kalihan bab wau, pranatan-pranatan ingkang wigatos ing bab Burgerlijke stand tiyang siti, ingkang kenging dipun cariyosakên kalihan para amtênar B.B. tuwin salajêngipun ingkang kêdah kawaradinakên ing dhusun-ngadhusun wêwêngkonipun, urut-urutanipun kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
1. Tumrap golongan punapa tumindakipun pranatan Burgerlijke stand punika.
2. Sintên ingkang dados amtênar Burgerlijke stand tiyang siti, ingkang wajib anampèni palapuran ing bab lairing bayi tuwin tilaripun tiyang siti.
3. Manawi wontên bayi lair, bapakipun lare wau ingkang dipun wajibakên lapur dhatêng amtênar Burgerlijke stand.
4. Manawi bapa ingkang lapur kalairan wau dèrèng gadhah nama sêpuh, kêdah adamêl nama sêpuh ingkang têtêp.
5. Manawi wontên tiyang tilar donya, ingkang kawajibakên lapur prakawis tilar donya wau, tiyang ingkang sampun ngumur tuwin ingkang nunggil sagriya kalihan ingkang tilar donya.
6. Manawi nglapurakên bab kalairan, tuwin nêtêpakên nama sêpuh, tiyang ingkang lapur wau kêdah pinanggih kalihan amtênar Burgerlijke stand kanthi tiyang kêkalih ingkang sampun ngumur 21 taun minggah.
7. Nglapurakên ing bab tilar donya, kenging namung ambêkta saksi satunggal kemawon.
8. Lapur ing bab lair tuwin tilar donya dhatêng amtênar Burgerlijke stand punika kêdah tumindak kasèp-kasèpipun 10 dintên, sasampunipun pinanggih wontên bayi lair utawi wontên tiyang tilar donya.
9. Tiyang-tiyang ingkang dipun wajibakên nindakakên palapuran wau, bilih sêmbrana botên nêtêpi wajibipun, dipun gantungi ing paukuman dhêndha f 100,- (miturut bab 529 ing buku undhang-undhang ukum).
Kajawi punika, dhepartêmèn nêrangakên, bilih parap ing rêgistêr Burgerlijke stand punika botên kenging ngangge tôndha tangan tuwin tôndha cap, kêdah dipun sêrat ingkang têrang.
Observatorium ing Wèltêprèdhên, kala malêm Sêtu, jam 1.29 amèngêti wontên lindhu agêng ingkang pinangkanipun saking kilèn, têbihipun 2000 K.M. Ing Kotaraja dalu wau jam 1, ugi kraos wontên lindhu, nanging botên patos kraos.
Parêpataning para kumite, badhe wontênipun Pasar Gambir ing taun punika wontên ewahipun sawatawis, ing golongan kagunan Indhiya, têtanèn tuwin pambranahan rajakaya, dipun papanakên ing ngajêngan, ing papanipun lami badhe dipun dêgi tèntunsêtèling pèrês, buku-buku tuwin oto. Ingkang rumiyin papan dhansah tuwin rèsturan, badhe dipun dêgi pêpêthan pêkên ing nagari Walandi cara kina tuwin rèsturan adhapur raadhuis.
Pambantu Kajawèn ing Kudus ngabarakên, bilih nalika dhawahing kasangsaran panjêblugipun pabrik long, griyanipun ingkang têbihipun saking papan kasangsaran wau wontên 150 mètêr, ugi katut risak, jalaran kadhawahan kajêng-kajêng saking pabrik wau. Sangajênging griyanipun kêdhawahan kêlokopan sirah tiyang, ing wingkingipun wontên tugêlan gêgêr tiyang, ing pakampungan sanès-sanèsipun ugi kathah griya karisakan, ingkang jalaran saking kasumuban bantêring swara.
Radèn Ayu Sangkaningrat, garwanipun ingkang bupati ing Bandhung, ing pungkasanipun wulan punika wangsul angajawi saking nagari Walandi, awit miturut saking papriksaning dhoktêr, botên kuwawi kataman hawa asrêp wontên ing nagari Walandi, kaprayogèkakên kondur kemawon. Makatên ugi sêdyanipun badhe minggah kaji dhatêng Mêkah inggih kasandèkakên, inggih jalaran saking kiranging kasarasanipun wau. Ing tanggal 9 tindakipun sampun dumugi ing Marseille nitih
wontên ing Logegebouw, ngrêmbag: 1. Ewah-ewahan wangsulan Nationaal, ingkang mêdhar sabda Radèn Tumênggung Jaksadipura, sêtudhèn pamulangan luhur pangadilan. 2. Tumandanging golongan putri ing Indhiya, ing bab kamajêngan dening Nonah Maryam, tuwin 3. Indonesische Nationaliteit dening Tuwan Musimun, setudhèn pamulangan luhur dhoktêr. Satamatipun mawi dipun wontênakên pêthilan ringgit tiyang.
Radèn Tumênggung Ahmad, bupati ing Mèstêr Kornèlis, wontên wartos kaparêngakên pêrlop dhatêng Eropah, tindakipun sakulawarga wontên tanggal 30 Mèi, nitih kapal P.C. Hooft. Sagêd ugi salêbêtipun pêrlop dipun wakili Radèn Adinagara, patih ing Mèstêr Kornèlis. Lamining pêrlop badhe sataun, dene punapa ingkang badhe kasêdyakakên wontên ing Eropah, dèrèng kawêdhar.
Para suradhadhu Mênadho Wuntu lan Weenas ingkang jalaran tumut adamêl gegeran kumunis ing taun kapêngkêr punika, kaukum pêjah, dening pangadilan luhur militèr ukumanipun wau dipun ewah dados:
kunjara cara militèr 9 taun, ukuman samantên wau kanthi kapotong kalanipun dipun tahan wontên ing pakunjaran.
Wontên pawartos, bilih ing dintên Kêmis wulan Juli ngajêng punika, ing Surabaya badhe kabikak pamulangan calon dhoktêr untu Indiya. Pamulangan wau badhe dipun wiwiti mawi murid 30, dene ingkang katampi ing pamulangan punika, para mudha ingkang sampun tamat pasinaonipun wontên ing Milo (Mulo), para murid ingkang katampi
ing ngriku lare sadaya bôngsa. Pamarentah anyadhiyani birên kangge lare sakawan, inggih punika lare-lare ingkang botên sagêd mragadi sêkolahipun. Pambayaranipun sêkolah f 15 ing sawulanipun, danguning sêkolah 5 taun, ingkang 4 taun kawulang ing bab teorinipun, sataunipun malih kawulang praktikipun.
Kala tanggal 10 wulan punika, Tuwan Mr. De Wit dipun cêpêng, jalaran dipun dakwa, ing salêbêtipun taun 1925 nyalingkuhakên arta, asli tagihan nalika piyambakipun dados pokrul Loemadjang Import tabak Mij.
Bandhung mêntas andhawahakên karampungan, ukum dhêndha dhatêng tiyang nama Epharim jalaran nindakakên padamêlan anjampèni, ingkang piyambakipun botên wajib.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên: Botên watawis dangu malih Ki Hajar Dewantara (kala rumiyin nama Suryaningrat) panuntuning insêtutut Taman Siswa ing Ngayogyakarta badhe adamêl sêsorah ngantos rambah kaping tiga, kaping kalih wontên ing ngarsa dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara saabdi dalêm sadaya ing bab pangajaran tumrap kabangsan. Ingkang sapisan, ing bab pranatanipun amulang gêndhing Jawi, inggih punika wontên ing pakêmpalan kagunan Jawi Mardi Guna ing Surakarta.
Katêtêpakên dados asistèn wadana ing Buwayan, apdhèling Kêbumèn:
pès, wiwit tanggal 19 dumuginipun tanggal 25 Pèbruari, têtiyang ing Têmanggung ingkang nêsirangkasêrang. sêsakit wau, wontên 61, sadayanipun sami tiwas.
Bôngsa Tionghwa ing Kudus adamêl parêpatan dipun pangarsani Tuwan Tan, prêlu badhe ngwèntênakênngwontênakên. urunan kangge mitulungi kasangsaran ing Kudus. Wohipun sanalika kemawon sampun angsal arta f 1000,- malah wusananipun dasedados. f 1570,-
Ing bab ewah-ewahan kalênggahan ing rad kawula tumrap têtiyang siti, saèstu badhe adamêl utusan dhatêng nagari Walandi, supados sagêd andayani dhatêng pursêtèl wau. Artanipun waragad sampun wontên, nanging dèrèng dipun têtêpakên pangkatipun.
Saking Surulangun (Palembang) kawartosakên, bilih kala tanggal 6 Marêt ingkang kapêngkêr punika, Asistèn Dêmang Mruwitrawas, pangkat dhatêng paresidhenan Kêdhu, prêlu ngupados kuli, ingkang badhe dipun mara damêlakên wontên ing margi-margi.
Kawisudha dados wadana ing Kaloran, apdhèling Têmanggung: Mas Suwignya, ing suwau asistèn wadana ing
ing Ambahrawa, para kandhidhat ingkang sami anêmpuh ing èksamên wau wontên lare 233, inggih punika para murid wêdalan pamulangan cacahipun 67, ingkang kathah saking pamulangan-pamulangan ing Ngayogyakarta, Surakarta, Kêdhu, lan Sêmarang, lare samantên wau ingkang katampi namung wontên 54.
Gêmintê rad ing Palembang botên purun nyambutdamêl sêsarêngan kalihan
angsalanipun S.S. ing salêbêtipun wulan Pèbruari kêpêngkêr wontên f 4.557.418. Tinimbang wulan Pèbruari taun kêpêngkêr, kathah sapunika, langkungipun wontên f 364.984.
Gêdhong landrad ing Sukabumi mêntas dipun bobok ing durjana, ngrisak kori kamaripun presidhèn, ing ngriku wontên pêthinipun tosan, nanging botên dipun risak. Wontên tatah gamaning durjana ingkang kantun.
Pamulangan ôngka kalih ing Waru, Madura, wiwitipun kabikak ing taun 1910, dèrèng nate wontên muridipun èstri, sarêng ing taun pangajaran 1927-1928 wiwit wontên. Sakawit namung satunggal, dangu-dangu wêwah, ngantos wontên gangsal. Sêkolahan dhusun ing dhistrik wau ugi wontên muridipun èstri, dados wiwit punika kêtingal majêng. Ing pamulangan ôngka kalih wau, wontên murid 5 ingkang lulus pandadaran guru dhusun, wontên ingkang sampun dipun têtêpakên. Mêntas wontên satunggal, ingkang malêbêt pandadaran pamulangan normal ing Jêmbêr. Ing taun punika kabaripun ing pamulangan wau dipun wêwahi klas V. Ing dhistrik Waru punika kajawi pamulangan ôngka kalih, wontên pamulanganipun dhusun 5 panggenan.
Lêngganan nomêr 1807 ing Bojanagara. Kajawèn nomêr 1 dumugi 8 sampun têlas. Lêngganan kapetang wiwit 1 Pèbruari 1928.
Lêngganan nomêr 1791 ing Klumprit, Kroya. Pangajêng-ajêngipun Kajawèn pancèn makatên. Manawi ngintunakên karangan dipun ngalamatana dhatêng: rêdhaksi Kajawèn
kenging dipun garap ing tiyang kalih, manawi dipun sêrat makatên, kêpêksa namung dipun garap ing tiyang satunggal. Wiwit sapunika manawi wontên ingkang manjurung taksih dipun sêrat molak-malik, manawi botên prêlu sangêt, badhe botên kapacak, kauningana.
padha dilabrag. He sêrsan Quick untamu sadhiyakna ing ngarêp, yèn si gêntho Josua kae nyoba nindakake sing ora bêcik, tumuli bêdhilên bae êndhase.
Ingkang makatên wau, tumrapipun Quick botên mawi
minggir bajingan têngik. Jalaran saking punika, kapalipun Pangeran Josua dados kagèt sangêt, saha lajêng ngadêg, ingkang numpak ngantos kêplorod dumugi buntut dhawah ing siti. Kawontênan ingkang kados makatên punika, ingatasing pangeran
tindakipun dhatêng panggenaning punggawa kêkalih ingkang kantun. Kala punika punggawa kêkalih wau
dhatêng panggenaning babi ingkang nyandhang kaprajuritan, lan cariyosa dhatêng piyambakipun, bilih Barung sultaning têtiyang bôngsa Fung, sagêd nitik saking kalakuanipun Pangeran Josua, piyambakipun sumêdya prang tandhing kalihan kula. Sampeyan prasabêna, sanadyan samangke kula botên ngangge kêre, kula sumêdya ngladosi punapa ingkang dados pikajênganipun.
Sanalika kula inggih lajêng pangkat, badhe nyariyosakên wêwêlingipun wau, ananging Pangeran Josua sakalangkung julig nindakakên padamêlan ingkang ambêbayani punika.
Wangsulanipun Pangeran Josua, bilih botên wontên ingkang adamêl kasênênganing galihipun, kajawi nigas jangganipun tiyang kapir punika. Ananging rumaos cilaka sangêt, dene salah satunggiling tiyang mônca punika sagêd damêl dhawahipun sang pangeran saking kapalipun, lan sang pangeran karaos sakit sangêt, ngantos prasasat botên sagêd ngadêg, amila tumrap ing wêkdal punika, ingatasipun prang tandhing, botên kuwagang babarpisan.
Kula lajêng wangsul sowan dhatêng sultan malih,
Miturut pangandikanipun, amargi pun Quick sampun nyatakakên mênggahing kasagêdanipun nênumpak tuwin kêkêndêlanipun. Sasampunipun sang sultan lajêng andhingkluk urmat dhatêng kula sadaya urut satunggal-satunggal, lan sadèrèngipun tiyang Abati adamêl karampungan nêmpuh utawi botên, sang sultan sampun anggêblas ambandhangakên titihanipun nuju dhatêng Harmac.
Makatên mênggah pitêpangan kula kalihan Sultan Barung ratuning têtiyang Fung.
Lampahipun saking papan ingkang andhap wau lajêng minggah, saha sadumugining margi ingkang anjog papan inggil ing Mur, papanipun kêtingal anggumunakên sangêt. Kula ngantos gadhah gagasan, punapa inggih ing donya punika wontên papan ingkang dipun dunungi ing manungsa, ingkang elok sangêt, primpên tinêbihan ing mêngsah, ingkang dumados saking kodrating alam, kados makatên. Margi-margi ingkang kalangkungan punika, bokmanawi kala rumiyin lèpèn-lèpèn, ingkang mili saking rêdi mangandhap, anjog ing rawa, saha ing kinanipun ngêlêbi papan ngriku, ananging samangke jêmbaripun namung wontên ukuran panjang 20 tuwin wiyaripun 10 pal. Lan bokmanawi ing têmbe, têtiyang ingkang sêpuh-sêpuh ingkang badhe ngrampungakên margi wau, dene dumuginipun kala punika, dêdamêlanipun têtiyang wau taksih cêtha.
sakeca. Ing panggenan ingkang kala satunggaling dalu kula badhe dipun rangsang ing singabarong, ing ngriku marginipun malih babarpisan, kadhang-kadhang marginipun ciyut sangêt, ngantos tiyang kêdah lumampah urut kacang ing sasêlaning sela ingkang inggilipun wontên atusan kaki, sanadyan ing wanci siyang, margi wau inggih pêtêng. Ing papan sanès-sanèsipun [sanès-sanèsi...]
[...pun] malih, marginipun ciyut saha anjojog dhatêng jurang, ngantos kewan-kewanipun momotan botên sagêd lumampah, malah kula sadaya kêpêksa mudhun santun numpak kapal, ingkang sampun kulina ngambah ing margi-margi ingkang kados makatên. Saantawis malih marginipun urut têmbinging jurang ingkang lêbêt sangêt, saha sakalangkung ambêbayani kangge tiyang nênumpak tuwin ngingêrakên têtumpakan. Wontên ing papan ngriku, sanadyan namung tiyang kalih wêlas, sagêd anglawan prajurit pintên-pintên kathahipun, salajêngipun kula ngambah ing trowongan kêkalih, ingkang kula botên mangrêtos, dêdamêlaning tiyang punapa sanès.
Kajawi punika, ing ngrika-ngriki wontên gapura-gapuranipun ingkang santosa-santosa tuwin wontên manara-manaranipun, ingkang rintên dalu wontên tiyangipun jagi. Jalaran saking kawontênan ingkang makatên punika, têtiyang Abati ingkang bakunipun jirih-jirih wau, sagêd anjagi siti-sitinipun, ingkang dipun têmpuh ing têtiyang Fung ingkang kêndêl-kêndêl.
Kajawi punika, taksih wontên margi kalih sanèsipun, ingkang anjog ing Mur, ananging margi-margi wau inggih sami kemawon botên kenging dipun ambah, punapa malih manawi mêngsah nêdya nêmpuh saking ngandhap.
Kula sadaya wau amujudakên arak-arakan ingkang lucu. Para nayaka sami mangangge ingkang sarwa muyêk, dene kula têtiga, sampun botên nate adus-adus, kathik panganggenipun pating srompal.
Sanadyan Orme dumuginipun ing wêkdal punika ragi sagêd nahan sakitipun, ananging kala punika kula sagêd sumêrêp cêtha, bilih jalaran saking pambalêdhosing dhinamit punika, piyambakipun nandhang sakit sayêktos. Anggènipun numpak unta dipun jagèni tiyang kêkalih supados botên dhawah saking tumpakanipun.
Makatên ugi panggagasipun dhatêng Higgs ingkang kêpêksa katilar lan badhe dipun pêjahi kanthi siksa ingkang sangêt, ugi andadosakên trênyuhing manahipun. Kados punapa mênggah raosing manah kula, punika sampun cêtha, amargi kula botên ngêmungakên kecalan mitra kemawon, ananging ugi kecalan anak kula piyambak.
Wadananipun sang putri kala punika botên katingal, amargi kudhungipun dipun tutupakên, ananging mirid saking solah-bawanipun, kula inggih sagêd nitik manawi sang putri ugi agêng sungkawanipun. Makatên ugi anguwatosakên dhatêng kawontênanipun Orme, amila sakêdhap-sakêdhap inggih mriksani dhatêng Orme. Pangeran Josua ingkang dhawah saking kapal, katingalipun inggih botên kêtingal sangêt tatunipun, kados ingkang sampun kawartosakên ing ngajêng, jalaran nalika dumugi papan ingkang ciyut saha marginipun minggah sangêt, sang pangeran lajêng mudhun
Dangu-dangu kula sadaya sagêd dumugi ing Mur, têtiyang Abati sami dipun pêthukakên ing anak semahipun kanthi bingah-bingah,
Wicantênipun wau mawi kasambêtan makatên: kalane aku biyèn bali saka pêrang musuh wong Boer, kang mêthukake têka mung biyungku dhewe. Calathune biyungku, dhèwèke duwe pangarêp-arêp, supaya aku aja anglakoni edan-edanan manèh, mangkono panyêbute biyungku tumrape marang wong kang dadi prajurit, lan pangarêp-arêpe supaya aku sabanjure têntrêm urip ana ing omah bae. Adhuh, adhuh, yèn aku andêlêng kaanane wong Abati iku aku ênêk têmênan, muga-muga wong Abati mekrada kabèh. Seje karo Sultan Barung, kae wong sing cocog karo atiku têmênan.
Salajêngipun kula sadaya dumugi ing alun-alun agêng pasagi, ingkang kêtuwuhan ing sêsêkaran saha wit-witan. Ing ngriku wontên sasêlaning parêdèn, mila hawanipun sakeca sangêt, lan jalaran rêdi ingkang inggil-inggil punika sagêd nênarik dhatênging jawah, mila kawontênanipun pasitèn ing ngriku inggih loh. Ing sisihing alun-alun wontên griyanipun pêthak andhap, ananging panjang, mawi palêngkung-palêngkung pradan. Griya wau kinupêng ing tembok sap kalih mawi jagang, bokmanawi tembok wau prêlu kangge anjagi panêmpuhing mêngsah.
Inggih griya wau karatonipun. Nalika kula wontên ing ngriku kala rumiyin, namung dipun lilani malêbêt ing kadhaton wau sapisan kaping kalih kemawon. Para tiyang ingkang apangkat agêng, griyanipun sami manggèn ing sakubênging alun-alun, ing sabên pakarangan wontên pakêbonanipun. Ragi mangilèn sakêdhik wontên griya-griyanipun umum, kados ta griya pakêmpalan. Griya pakêmpalan wau, wêwangunanipun miturut sêrat katranganing candhi, yêyasanipun Kangjêng Nabi Suleman ing Jerusalem nanging ing ngriku alit.
Sadumugining gapura karaton, kula sadaya lajêng kèndêl. Pangeran Josua lajêng nyuwun pitakèn dhatêng sang putri kanthi ngontog ing galih, punapa sang pangeran dipun parêngakên ngirit kula sadaya dhatêng griya tamu, ingkang dunungipun wontên sakilèning kitha.
Sang putri angandika: O, botên paman, priyantun mônca têtiga punika kajêngipun manggèn ing griya pamondhokan ing karaton, ingkang salaminipun kasuwungakên kangge papan pamondhokani
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên
Lèpèn ingkang kathah selanipun, nandhakakên manawi lèpèn tanah parêdèn, pating janggênêking sela ingkang kakum ing toya, anumusi kados atising manahipun tiyang ingkang ningali.
Ing jaman samangke têmbung: mêrdika punika asring dados rêmbagipun ngakathah, prasasat kêsandhung jêkluk mungêl: mêrdika, wahing nyêbut: mêrdika. Kados sampun kabêkta saking ingêring jaman, bab kamardikan wau tansah dados ancêr-ancêring sadaya lampah ingkang katindakakên dening sadaya bôngsa utawi golongan.
Mênggah têgêsing têmbung: mêrdika punika manawi kamanah tuwin katlusur sarana alusing angên-angên ingkang sawatawis mênêb, jêmbar tur lêbêt sangêt suraosipun. Pancènipun mêrdika punika manawi katiti kanthi tataning manah, kalêbêt ewonipun sarananing gêsang, inggih punika gêsangipun sadaya maujud ing ngalam punika sadaya, kados ta upaminipun: bôngsa kewan utawi têtuwuhan ingkang gêsangipun botên mêrdika, tartamtu botên sagêd sae utawi botên sagêd lêstantun gêsangipun.
Wondene kamardikan ingkang dados ancêr-ancêring sadaya lampah ingkang katindakakên dening sadaya bôngsa punika, rêringkêsanipun kenging katata kados makatên: 1. kamardikaning nagari utawi paprentahan, 2. kamardikaning pangupajiwa, 3. kamardikaning gêgriya, lan 4. kamardikaning badan utawi raga. Punika sadaya kawastanan: kamardikan babagan ing lair.
Mênggahing raos Jawi, ingkang dipun wastani mardika punika para pandhita, awit sampun kalis godhaning donya.
Kamardikaning lair punika warni-warni rekaning tiyang anggènipun anggayuh, manut ingkang dados kamantêpaning manah kanthi sêsêrêpanipun piyambak, namung tiyang ingkang jêmbar kawruhipun anggèning anggayuh kamardikan wau sarana tlatos, botên kêkathahên rêmbag nanging ajêg anggènipun lêstantun tumindak kanthi tata têntrêm botên adamêl kapitunaning sanès. Kamardikaning lair punika prêlu sangêt dipun gayuh ingkang ngantos kalêksanan. Mila ugi nami: wajib, awit punika dados sarana kasampurnaning gêsang kita wontên ing ngalam donya.
Mênggah suraosing têmbung: mêrdika punika ingkang lugu namung: ngêrèh, liripun botên ngêrèh utawi kalêndhih dening patrap utawi dayaning sanès, sadaya kabêtahan botên gumantung saking sajawining wêwêngkon piyambak, mila ugi kenging katêmbungakên: jumênêng pribadi. Mandar sagêd ngêrèh utawi kadhêsêk.
Manusa ingkang sampun kasêmbadan sagêd manggèn wontên ing alam kamardikaning lair, punika punapa sampun cêkap tumrap kasampurnaning gêsangipun. O, taksih dèrèng. Manut wêwatêkanipun donya ingkang gumêlar punika, sadaya kawontênan masthi ngalih warni ingkang watakipun kosokwangsul. Pramila bilih wontên kamardikaning lair, inggih wontên kamardikaning batos. Kamardikaning lair tuwin kamardikaning batos punika kêdah kaudi sêsarêngan, awit manawi namung kamardikaning lair kemawon ingkang kagayuh, kamardikaning batos botên, punika taksih dèrèng nyêkapi tumrap kabêtahaning kasampurnanipun gêsang, jalaran manawi gothang salah satunggal, wêkasanipun sagêd andadosakên kapitunan ingkang agêng.
Wondene kamardikaning batos punika langkung rumpil, alus tur lêbêt sangêt katranganipun tinimbang kamardikaning lair. Mila sagadug-gadug kula sawatawis badhe kula jalèntrèhakên, kados makatên: sampun nyata sangêt bilih ingkang nami batos punika panggenanipun wontên ing lêbêt, alus ingkang botên kenging ginrayang utawi kasat mripat, mila kados sampun mathuk saupami namung kula anggêp: hawa kemawon. Ing salêbêting hawa punika wontên barang alus malih ingkang nami: napsu, ingkang dados pirantos gêsanging manusa utawi kewan, ingkang limrah kawastanan: hawa napsu. Bedanipun kewan kalihan manusa, bilih manusa kasinungan pirantos sanèsipun malih ingkang nami: ngakal budi. Hawa napsu punika gunanipun kangge sarana nuwuhakên daya kakiyataning manah utawi batos awujud kêkarêpan ingkang sagêd ngêlairakên solah-bawa, pakêrti lan sasaminipun, awon utawi sae. Dene ngakal budi punika ingkang madhangi tuwin ingkang nuntun dhatêng hawa napsu supados lampahipun botên kêsasar utawi nunjang-nunjang. Awon saening lampahipun hawa napsu punika gumantung dhatêng santosanipun ingkang ngêrèh utawi tlatosipun ingkang nuntun, ingkang lajêng nuwuhakên sadaya pakulinan lan wêwatêkan. Manawi hawa napsu punika botên kaêrèh, tumindakipun lajêng sapurun-purunipun, manut punapa ingkang dipun karêmi utawi ingkang langkung
dipun sênêngi. Pramila ubaling hawa napsu ingkang makatên wau inggih tansah wontên salêbêting pêtêng, lajêng sagêd ngêndhih dayaning ngakal budi ingkang dados juru panuntun punika, mahanani cupêting nalar tuwin cêthèking pikir, têmahan mujudakên tindak rêsah, jail, drêngki, dahwèn lan sasaminipun. Hawa napsu ingkang sampun tutut, têgêsipun sampun kenging dipun êrèh, punika lajêng manggèn ing: hawa ingkang sampun dados panggenanipun ingkang mêsthi, botên andhêsêk ngêndhih ingkang sanès dunungipun, mahanani ombèr utawi lêga dhatêng hawa ingkang dipun bênggangi. Ombèr utawi lêganing hawa punika kawancah dados: lêgawa, lah punika ingkang têtêp nama: kamardikaning batos.
Mênggah hawa napsu punika bêtahipun namung dhatêng raos eca lan sakeca, kados ta: nêdha, tilêm, suka-suka, mimpang utawi unggul, dipun aji-aji dening sasami, ngêrèh lan sasaminipun. Tumandanging hawa napsu amrih pikantuk raos ingkang dados kabêtahanipun wau bilih tanpa pangrèh lan panuntuning ngakal tuwin pêpadhanging budi, masthi inggih lajêng tanpa milih margi ingkang mêsthinipun kêdah dipun ambah, watonipun ugêr ingkang dados kêkajênganipun sagêda tumuntên kacandhak, sanajan lampahipun wau sagêd andamêl kapitunaning sanès, inggih botên dipun paèlu.
Tiyang ingkang sampun sagêd manggèn ing kamardikaning batos punika, watakipun lugu, botên gampil kenging panggèndèngipun dayaning sanès ingkang nyêbal saking pranataning kautamèn, panimbanipun adil, botên ela-èlu, ingkang dipun lairakên rujuk kalihan kawontênaning batosipun, paribasan: lir godhong kurêb lan lumahipun. Sadayaning lampah botên melik dipun alêmbana utawi botên murih dipun cacad, lugu namung nêtêpi punapa ingkang dados wajibipun.
Ing wasana andharan kula bab kamardikaning lair lan batos punika kula jugag namung dumugi samantên kemawon, pangajêng-ajêng kula, bilih wontên lêpating pangikêtipun ukara utawi klèntunipun sêsêrêpan kula, mugi panjênêngan sadaya kêrsa paring pangaksama, sukur sèwu manawi kêrsa maringi pêpadhang malih ingkang langkung cêtha. Matur nuwun.
Mênggah tiyang gêsang punika limrahipun kêdah nglampahi lakirabi, ingkang akiripun badhe anurunakên anak, turun-tumurun ngantos bêbranahan, dene prakawis bobot, bibit, bèbèt, ing ngriki botên prêlu kula têrangakên, gumantung ingkang sami gadhah anak utawi ingkang badhe nglampahi piyambak.
Bilih manut ing ilmu kasarasan, murih prayoginipun, badhe anjodhokakên anak punika, sasagêd-sagêd kêdah ngèngêtana umuripun, sampun ngantos taksih kêlarenên, inggih punika tumrap: lare jalêr sakêdhikipun umur
23-25 taun. Lare èstri sakêdhikipun umur 18-20 taun. Jalaran lare jalêr ingkang sampun umur samantên punika, kajawi sampun prigêl ing pandamêlan, ugi sampun ngrêtos kuwajibanipun tiyang rabi, madosakên naphakah dhatêng tiyang èstri utawi rayatipun, makatên ugi lare èstri umur samantên punika sampun ngrêtos ing bab nyêpêng bale griya, utawi kuwajibanipun ngupakara dhatêng anak.
Saking takdiripun ingkang Maha Kuwasa, manungsa punika sagêd tumangkar utawi nurunakên anak, murih sagêda sae turunipun, mila kajagia kadospundi ihtiyaripun, punika kula sumanggakakên dhatêng para mudha.
Lakirabi punika kenging kaupamèkakên kadosdene tiyang tanêm têtuwuhan, upaminipun nanêm wiji pantun utawi sanèsipun ingkang dèrèng ngumur, punika kirang sae badhe pamêdalipun, utawi gampil sangêt kenging ing ama. Makatên ugi tumrap jêjodhoan (lakirabi), manawi kirang ngumur (taksih kêlarenên) sanadyana sagêd gadhah turun anak, ewasamantên inggih kirang saras badanipun (ringkih), gampil kataman ing sêsakit.
Ananging wujudipun ngantos sapriki, kenging dipun wastani taksih kathah kemawon, têtiyang
Makatên wau upami tinakenan, têka wangsulanipun sakeca kemawon: mumpung wêkdal punika gadhah wragad, sabab pinuju panèn, utawi sukur dene anak sampun wontên ingkang mêntas, nyuda dhatêng têtanggêlan. Pancèn limrahipun tiyang padhusunan punika manawi gadhah damêl mantu, nyunatakên utawi sanès-sanèsipun, kadhawahakên ing môngsa panèn pantun, ananging sawênèhing pangantèn jalêr utawi èstri wau wontên ingkang taksih kêmpal dhatêng tiyang sêpuhipun piyambak (dèrèng pikantuk kêmpal tilêm, jalaran taksih katingal kêlarenên), namung prêlunipun kala môngsa salah satunggalipun badhe dipun êpèk damêlipun, upami pun mantu jalêr dipun purih rêrencang macul ing sabinipun. Kosokwangsulipun mantu èstri dipun purih rêrencang nutu utawi sanès-sanèsipun, ingkang botên mawi bayaran, namung cêkap kasukanan têdha kemawon. Dene tatacara ingkang makatên tumrap têtiyang kitha kapetang sampun botên sapintêna, jalaran limrahipun têtiyang [têti...]
[...yang] kitha sampun kathah kawruhipun tinimbang têtiyang padhusunan.
Bilih manut ing agami Islam, panci botên wontên alanganipun, anjodhokakên anakipun èstri ingkang dèrèng akir balèg (kirang ngumur), waton kemawon, wontên walinipun bapa piyambak, utawi yèn bapakipun pêjah inggih êmbahipun lare èstri. Ewasamantên toh botên wontên awonipun, upaminipun kula sadaya manawi badhe anjodhokakên anak, sampun ngantos taksih kêlarenên, ingkang wosipun prasasat badhe anggodha dhatêng kasarasan.
Gêgandhengan bab kasbut ing nginggil, kados-kados kangjêng gupêrmèn taksih kèwêdan badhe nyêgah tatacara ingkang makatên wau, jalaran badhe nyulayani prentahing agami, mila lajêng kapêndhêt têngah-têngahipun kemawon, têgêsipun, angalang-alangi inggih botên karsa, upami badhe kalastantunakên inggih kawratan, namung kemawon samangke asajak radi dipun êngèl-êngèl, bilih punika tumrap ningkahakên anak èstri ingkang dèrèng ngumur nanging gadhah wali bapa. Bab punika murih gamblangipun, mugi-mugi para maos karsaa sami amriksani buku polêk almênak Jawi wêdalan Bale Pustaka taun 1928, bab lakirabi taksih kêlarenên, ing kaca 258 dumugi 268.
Wasana panuwun kula mugi-mugi sadhèrèk kula padhusunan, karsaa amigatosakên bab punika, ingkang uwosipun tumuju ing kautamèn.
Bang punika nindakakên simpên utawi nyambutakên arta.
Mênggah ingkang dipun wastani kuwajibanipun ngagêsang punika, sadaya lampah ingkang sadhengahing tiyang mêsthi kêdah sami nindakakên, manawi botên purun nindakakên, tartamtu nêmahi sangsara utawi nandhang kapitunan ingkang agêng. Tiyang ingkang dèrèng sumêrêp dhatêng kuwajibanipun, kajawi sangsara tumrap gêsangipun piyambak ugi sok sagêd adamêl kapitunaning sanès. Satunggiling padamêlan ingkang sanès nama kuwajiban, punika wontên ingkang prayogi dipun lampahi tuwin wontên ingkang botên. Dene ingkang prayogi linampahan wau bilih sagêd nindakakên inggih langkung utami.
Angudi murih ewahing wêwatêkan awon ing salêbêting pakunjaran
Ingkang dados kuwajibanipun ngagêsang punika kathah sangêt, mila inggih kêdah dipun sumêrêpi. Ing sêrat-sêrat piwulang sampun kathah sangêt ingkang mratelakakên bab kuwajiban wau, tuwin para guru utawi para sugih kawruh inggih sampun asring nyêthakakên. Mila ing ngriki kula namung badhe nêrangakên sawatawis ingkang bôngsa kita Jawi limrahipun botên ngopèni utawi botên patos mrêlokakên, prasasat kadosdene sampun botên dipun anggêp dados wajib, inggih punika: 1. ngudi kawruh lan mêncarakên kawruh, 2. ngajak-ajak dhatêng lampah sae lan nyêgah dhatêng lampah ingkang awon. Mênggah katranganipun kados makatên:
Bab ngudi kawruh: punika dados kuwajibanipun manusa wiwit mêcah pôncadriya utawi nalaripun ngantos dumugi pêjah. Rekanipun tiyang ngudi kawruh punika warni-warni, kados ta: sarana sinau wontên ing pamulangan, mêmaos, nênitèni ebah-ebahing kawontênanipun ngalam ingkang gumêlar punika, tuwin sarana lampah sanès malih ingkang mathuk dhatêng nalar tuwin ngakalipun. Bôngsa Eropah kenging kangge tuladha anggènipun nêtêpi ingkang dados wajibipun: ngudi kawruh wau. Santosa utawi kasrêgêpanipun prasasat tanpa wontên ingkang nyamèni, jalêr utawi èstri, sêpuh utawi anèm, sadaya sami rêmên lan tlatos anggènipun ngindhakakên kawruhipun. Mandar sawênèh wontên ingkang tiwas margi saking nglabuhi indhaking sêsêrêpanipun, mila tanah Eropah punika dados panggenanipun tiyang ngangsu kawruh warni-warni. Beda sangêt katimbang dhatêng bôngsa kita Jawi ingkang limrahipun anggèning ngudi kawruh namung saking lantaran pasinaon ing pamulangan Jawi ôngka 2,
manawi sampun mêdal saking pamulangan, katingalipun sampun marêm, rumaos kawruhipun sampun nyêkapi. Bab mêmaos katawis botên dipun têngênakên. Titikanipun bôngsa ingkang nami majêng punika: karêm mêmaos.
Bab mêncarakên kawruh: punika inggih warni-warni rekadayaning tiyang, kados ta: sarana kawulangakên, sêsorah, nganggit utawi ngarang lajêng kaimpun dados sêrat supados gampil sumêbaripun. Mênggah saking pangintênipun bôngsa kita Jawi ingkang gadhah kuwajiban mêncarakên kawruh punika namung guru kemawon, ingkang makatên wau mujudakên rêndhêtipun sumêbaring kawruh, tular-tumularipun botên tumuntên waradin. Malah sawênèh wontên ingkang taksih rêmên ngêkêr kawruh, kadamêl wados ingkang rêmit sangêt. Purun mêdharakên, nanging mêksa kawujudakên pralambang, saloka utawi cangkriman, kados ta upaminipun: randhu alas mrambat pare, kênya apêputra, makatên sasaminipun. Ingkang makatên punika tumraping jaman samangke kirang mathukipun, sadaya kêdah sarwa: gampil, cêtha, cekat-cèkêt, para juru nyêbar agami Islam saking tanah Arab, agami Buda saking tanah Indhustan,
Eropah, punika bab kasantosaning lampah anggènipun tlatos nêtêpi wajib mêncarakên kawruh, kenging kapirid dados tuladha. Ananging kabêkta saking dayanipun kamajênganing jaman, bôngsa kita Jawi inggih sampun kathah ingkang purun sawatawis niru rekadaya ingkang katindakakên dening bôngsa Eropah ingkang sugih kawruh punika.
Ngajak-ajak dhatêng lampah sae: punika botên namung sarana pisanjanging lesan kemawon, ingkang andayani sangêt inggih punika: nuladhani. Dene anggènipun nuladhani utawi misanjangi, punika kenging katindakakên asêsarêngan kalihan anggènipun mêncarakên kawruh kasêbut ing nginggil. Langkung santosa lan pintêr anggènipun ngajak-ajak, paribasan: ngapencutakên, inggih langkung kathah pikantukipun, mahanani wêwahipun tiyang ingkang purun ngêlampahahi sae, wêkasan adamêl rahayuning praja.
Dene bab nyêgah dhatêng lampah ingkang awon, punika ugi asêsarêngan kalihan anggènipun ajak-ajak ingkang sae. Limrahipun ingkang nindakakên nyêgah prakawis ingkang awon punika namung para: pulisi kemawon, tiyang sanès rumaos botên kuwajiban, punapa malih manawi panuju ingkang nindakakên awon punika sanès: sadhèrèk utawi kulawarga, mitra, bôngsa utawi têpanganipun, lah punika lajêng sangsaya nêbih utawi botên mrêduli, ingkang makatên punika lajêng sagêd nuwuhakên asringipun wontên bêbaya. Saiba prayoginipun
ingkang adhêdasar tata têntrêm inggih tumuntên sagêd manggèn ing tataran ingkang nama mulya.
Kalèn ing Pêtojo, Batawi, ingkang sampun dipun dandosi, wujudipun sarwa prayogi.
Punika wujudipun pakampungan ing Kêbon Jae, Batawi, ingkang dèrèng dipun dandosi.
Para maos ingkang sampun sami anjajah ing kitha agêng-agêng, kados ta: ing kitha Batawi, Bandhung, Sêmarang, Surabaya lan sasaminipun, têmtunipun sami anguningani perang-peranganing kitha, ingkang sae-sae sawanganipun, inggih punika: griya-griyanipun sami dipun pranata kanthi sae-sae, saha ingkang kathah sami griya tembok utawi pagêr gêbyog, payonipun gêndhèng utawi sèng, dene pakaranganipun dipun piara punapa mêsthinipun, ngantos ing ngriku griya-griya dalah pakaranganipun katingal sami rêsik-rêsik ingkang sayêktos adamêl rêsêping paningal. Sintên tiyangipun ingkang botên kêpengin dêdunung wontên ing griya ingkang dipun piara makatên, tuwin malih, sintên tiyangipun botên kêpengin anggadhahi pakarangan lan griya ingkang rêsik gumrining kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil wau. Kadospundi raosing manahipun, saupami tiyang mêntas anyambutdamêl mantuk dhatêng griyanipun piyambak ingkang katingal sae tatananipun, rêsik pakaranganipun, ing ngriku têmtu lajêng sagêd angraosakên kanikmatanipun têtiyang
gêgriya. Jalaran sasampunipun mantuk saking padamêlanipun wau, tuwan romah lajêng sagêd ngasokakên badanipun alèlèh-lèlèh wontên ing èmpèr utawi ing salêbêting griya, dados manahipun kajawi tansah sênêng, inggih ugi lajêng botên sumêdya kêkesahan jalaran botên gadhah bosên wontên ing griya, wusananipun inggih lajêng nyuda dhatêng lampah kaborosan.
Padusan tuwin papan umbah-umbah ing Batawi, toyanipun saking lèdhêng, bêning akinclong.
Rêrêgêd sakitha dipun kalêmpakakên dados satunggal, mila kawontênaning pakampungan tuwin margi-margi sami rêsik gumrining.
Ananging manawi lajêng ningali kawontênanipun perangan kitha ingkang dipun dunungi dening para sadhèrèk ing kampung-kampung, ing ngriku lajêng anuwuhakên gagasan ingkang botên sakeca, awit bedanipun ing ngriki kalihan ingkang kacariyosakên ing nginggil wau, prasasat kados bumi kalihan langit. Sanadyan botên katêrangakên bedanipun wau, para maos têmtu sampun sami anguningani piyambak. Ewadene ing ngriki kapêksa anêrangakên kawontênanipun ing kampung-kampung sawatawis, ingkang pantês dados panggalihan.
Manawi lumêbêt kampung ing môngsa jawah, ingkang marginipun ciut-ciut, tur botên waradin, punika jêblogipun ngantos prasasat leleran, dados tiyang ingkang ngambah ing ngriku mèh sami kemawon kalihan tiyang lumampah ing pasabinan ingkang mêntas dipun waluku. Ingkang lumampah wau, sampun têmtu calana utawi sinjangipun lajêng kenging balêthok jalaran saking cipratan. Manawi lumêbêt ing kampung ing môngsa têrang, marginipun tanpa dhapur, têgêsipun: kathah jêglonganipun, lan katingal êmbahipun rêgêd anyêyêpêti mripat. Bilih ing wanci dalu, tiyang ingkang angambah margi wau, lampahipun sami cênunukan kados tiyang lumêbêt ing guwa kiskêndha, jalaran botên wontên ingkang pasang lampu kangge amadhangi margi wau.
Ing antawising margi-margi wau, katingal kathah griya pondhok-pondhok ingkang dipun dunungi ing têtiyang kampung. Griya pondhok wau ingkang kathah namung saking dêling, payonipun rapak, pagêripun gêdhèg, dene pakarangan tuwin pakêbonanipun botên wontên, dados namung pas-pasan kemawon. Kawontênanipun griya-griya pondhok wau tanpa pranatan babarpisan, inggih namung saajêng-ajêngipun kemawon, amila dununging griya-griya wau inggih sami malang-megung botên kantên-kantênan. Griya-griya pondhok wau, ing nglêbêt dipun guthêg-guthêg utawi dipun singgêt-singgêt mawi kepang. Ingkang saperangan kangge papan palinggihan utawi papan patilêman, saperangan malih kangge pawon. Dene pakiwan saha padusanipun prasasat mèpèt kalihan griya ingkang dipun dunungi wau, tur kêmpalan tiyang kathah dados satunggal. Tiyang ingkang manggèn ing griya ingkang makatên wau, sampun têmtu kêrêp sakitên, jalaran sabên dintên tansah kenging hawa ingkang botên sae, kados ta: ambêt-ambêtan dhoplonyo sarining pête jengkol ingkang sami mêmbleg-mêmbleg wontên ing kalèn sakiwa têngên utawi ing sangajênging griya-griya wau. Punapa malih manawi kalêrês wontên sêsakit ingkang nular, kados ta: kolera, pès lan sasaminipun, manggèn wontên ing griya-griya ingkang makatên wau botên prayogi sangêt. Amila punapa inggih kenging dipun paibên, bilih kalêrês wontên bagêblug, kathahing tiyang ingkang sami tiwas, prasasat tanpa wilangan.
Makatên mênggah kawontênanipun ing pakampungan. Samangke gêmintê sawêg ambudidaya kadospundi murih saenipun.
Mugi-mugi budidayanipun gêmintê ingkang sakintên badhe murakabi sangêt dhatêng para sadhèrèk kampung, tumuntêna kalêksanan dipun adani, sampun ngantos ing têmbe wontên tamu saking jawi amastani, bilih ing kampung Kwitang upaminipun, manawi masa jawah, tiyang sagêd kados wêlut utawi lele.
manising tyas tumalawung kongsi / lir nênangi rasaning karênan / wruh rarasing kaanane / sujanma kang wus sêpuh / kadi ingkang kawarnèng tulis / Tuwan Jon namanira / kang kasub misuwur / mliyonèr ing Amerikah / pan wus yuswa wolung dasa wolu warsi / maksih sarwa santosa //
lulus ingkang sambekala kalis / lumastari têkaning diwasa / tanpa towong ing têkane / nanging akèh kang kliru / angarani dadining luwih /
lamun lumrah ingaran kawula / datan langgêng lêlakone / nadyan kang sarwa luhur / miwah ingkang tinitah sugih / uga datan prabeda / antuk rasa giyuh / kadi ta ingkang kawarna / ananira dahat katon mêmunjuli / mring pêpadhaning janma //
nanging dupi wus andungkap prapti / antaraning pantoging diwasa / ngrasa suda ing sênênge / kadonyan kang amumbruk /
tan angrasa kaanan kang kèksi / wus lumungsur kadayane suda / dene kang tinêmu mangke / ing sukanira amung / alêlangên mèt hawa rêsik / myang anon rêsbinira / punang bawana gung / kocap ing sawiji dina / sang mliyonèr duk lumampah wanci enjing / lêlangên urut marga //
anon lare ingkang maksih alit / ingkang lagya umur kalih warsa / nulya rinakêtan
tan pisan miris ing ati / malah sumèh ing netra //
sang awrendhaawrêdha. nulya ngucap lirih / sira iku ngaran bocah anyar / ing kaananira thole / adoh kalawaningsun / wusing ngucap wau sang luwih / nulya tuwuhing cipta / kang rasa ngêlangut / mangkana ing batosira / wus ngêlangut gon ingsun tumitah iki / adoh antaranira //
yèn upama kaananing rawi / wus andungkap umanjing
anane tan kêndhat / mung ganti-gumanti bae / kalane ingsun nêmu / kanugrahan kang luwih-luwih / sarasaning tyas pindha / ing
kang ngudi mrih kapenake / awit sajatinipun / jroning urip janma pan yêkti / tan nate ngrasa nrima / amung jujul wuwul / mung ngono salaminira / kang wus luwih paripaksa kudu luwih / dinohan panarima //
mangkya ingsun wus rumasa yêkti / anjajah mring kaananing donya / dadya wajib ingsun kiye / narima kudu ngluluh / dene nyata wus katog yêkti / lan gambare wus ana / kadya bocah iku / kang arsa murwèng lêlakyan / ciptaningsun kumênyut têrus ing ati / wêlas mring dhèwèkira //
awit nyata kaanane pasthi / bocah iku wêruh ananira / papa sangsara ki kene / kang dakatdahat. angalangut / kang kêpêksa kudu ngidaki / riwusira mangkana / lampahira laju / têmah sumèlèh ing driya / ngrumasani antuk marêm sawatawis / wèh sèlèhing
Rancangan ingkang dipun ajêngakên dhatêng polkênbon, ing dalêm sataun wontên 13 wulan, lan ing dalêm sawulanipun isi 28 dintên.
Mozes B. Cotswarth angajêngakên rancangan dhatêng polkênbon, murih ewahing pananggalan ingkang tumindak ing sapunika. Miturut rancangan wau, pranatan enggal punika langkung ringkês tuwin anocogi dhatêng kawigatosaning kabudidayan, among dagang tuwin bab gêgayutanipun.
Ing Zakenwereld amratelakakên ing bab rancangan ewah-ewahan wau.
Pananggalan enggal punika, ing dalêm sataun kaperang dados 13 wulan, tuwin ing sawulanipun isi 28 dintên.
Nama-namaning wulan têtêp kados ing sapunika, namung dipun wêwahi wulan Sol. Wulan Sol wau manggèn ing antawising wulan Juni kalihan Juli.
Ing sabên wulan tanggalipun sapisan wiwit ing dintên Ngahad, tuwin tanggalipun 28 ajêg dhawah ing dintên Sêtu. Sawarnining dintên agêng anggadhahi tanggal ingkang ajêg.
Dados saupami tanggal 1 ing wulan Januari dhawah ing dintên Ngahad, tanggalipun 1 ing wulan sanèsipun ugi dhawah dintên Ngahad.
Kados ingkang sampun kêlimrah, sawulan punika wontên kawan minggu, tuwin saminggu punika wontên 7 dintên. Mila ewah-ewahan wau nêtêpakên, sawulan punika ajêg wontên 28 dintên. Dados botên nama anèh, bilih tanggalipun sapisan dhawah dintên Ngahad, saha tanggalipun sapisan ing wulan ngajêngipun inggih dhawah dintên Ngahad malih.
Ing pamerangipun pananggalan sapunika, pinanggih ing pranatanipun kathah ingkang botên ajêg, wontên wulan ingkang dintênipun Ngahad sakawan, tuwin wulanipun malih dintênipun Ngahad pinanggih gangsal.
Nanging manawi pananggalan sapunika dipun limrahakên, pranatan ingkang botên ajêg wau badhe ical, awit kawontênaning dintên-dintên Ngahad, ing dalêm sawulanipun pinanggih ajêg. Upami dintênipun taun baru dhawah dintên Ngahad, ing sanèsipun taun tuwin salajêngipun, dintênipun inggih badhe dhawah Ngahad.
Ing etangan pananggalan sapunika, sabên kawan taun sapisan dhawah ing wulan Pèbruari, wontên ingkang umur 29 dintên.
Nanging ing pananggalan enggal punika botên wontên, namung sabên kawan taun sapisan, ing wulan Dhesèmbêr badhe kapetang 29 dintên.
Ing kina-kinanipun, tiyang angangge pananggalan miturut etanganipun tiyang Mêsir (Egypte), wusana dipun ewahi miturut etangan Julius tuwin ingkang tumindak ing sapunika miturut etangan Gregorius.
Dados manawi ewah-ewahan pananggalan wau dipun limrahakên, botên nama ewah-ewahan ingkang nganyar-anyari. Pananggalan ingkang kêlimrah ing sapunika, tumindak wiwit ing taun 1582.
Dene pananggalan enggal wau, sampun dipun sayogyani ing polkênbon, (P.S.).
Pangajêng-ajêngipun tiyang sakit, tumuntêna saras. Pangajêng-ajêngipun tiyang pados sambutan, tumuntêna angsal arta. Pangajêng-ajêngipun tiyang sinau, tumuntêna pintêr. Dene pangajêng-ajêngipun para lêngganan Kajawèn, sêlak kapengin sumêrêp Kajawèn nomêr lêbaran. Malah bokmanawi sagêd ugi nênarik dhatêng panggalihipun ingkang dèrèng lêngganan.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing Pakabaran Warni-warni, ing nginggil punika gambaripun pabrik ingkang sirna, sadaya waradin lan siti.
Saperanganing pabrik ingkang sirna. Sangandhaping jugrugan pinanggih mayit 8.
Ing sêrat-sêrat kabar inggih sok wontên panyaruwe dhatêng warni-warnining ada-ada tuwin tiyang, ananging salami-laminipun badhe botên wontên panyaruwe satêmbung kemawon dhatêng para punggawa tuwin pranatan-pranataning parte. Têtiyang punika sagêdipun kapranan namung dening para pangrèhing parte ingkang langkung inggil saha ingkang jajahanipun langkung agêng. Salaminipun têtiyang wau taksih sami kabantu, panguwasanipun inggih agêng sangêt, ing parêpatan-parêpataning parte, ingkang têtiyang wau sami dipun pilih kanthi opisil, sampun tamtu botên badhe sagêd kalampahan, bilih wontên tiyang ingkang ngalang-alangi dhatêng prentahing komite ingkang langkung inggil, ingkang anuding dhatêng tiyang ingkang kapilih wau. Kajawi sekrêtaris ingkang têtêpipun kanthi dipun pilih, ing ngriku wontên para amtênaripun ingkang sajati dasanan cacahipun, amtênar-amtênar wau botên sami kapilih, ananging katêtêpakên dening parte, kadosdene caranipun juragan limrah. Lan ugi amtênar-amtênar punika tumut botên kenging kacacad.
Kawontênanipun pambantahan ing salêbêting parte, ingkang sakêdhik-sakêdhik sok wontên ingkang lajêng mêdal dhatêng jawi, punika lajêng sagêd nuwuhakên pangintên-intên, kadospundi anggènipun sami ambrêkunung saha botên sabaran ing golongan-golonganing têtiyang, ingkang ing parte ngriku kaanggêp inggil piyambak pangajaranipun. Para ingkang sami anggèsèhi rêmbag, ingkang sami botên purun prasêtya dhatêng sadaya sêsêratan ingkang kaanggêp dening para pangagênging parte ingkang inggil piyambak, lêrês tuwin sae, sami dipun awon-awon saha dipun ujar-ujari ingkang botên pantês. Dene ingkang dados gèsèhing rêmbag punika prakawis alit sangêt, têtiyang ing sajawining tanah Ruslan têmtunipun botên mangrêtos punapa ingkang andadosakên pasulayan wau. Ananging manawi Stalin, cêkakipun manawi para pangagêngipun parte anyariyosakên, bilih tumindaking pranatan nagari ing Ruslan miturut ancas sasami-sami sadaya sae, punika manawi wontên tiyang anggadhahi sêmang-sêmang dhatêng wontênipun katrangan wau, lajêng kemawon dipun anggêp badhe anglawan dhatêng pamarentah, sarta sampun tamtu lajêng kalêbêtakên ing griya pakunjaran, manawi tiyang wau kumawani anyariyosakên ing kosokwangsulipun. Namung Stalin saha para panganjuring parte ingkang inggil-inggil, ingkang sami paham saha mangrêtos dhatêng punapa ingkang mêsthi dipun rêmbag. Ananging sapintên tumindakipun amarentah ingkang sarwi sawênang-wênang wau ing golongan ingkang andhap-andhap, saha punapa ingkang sampun kadhêdhêr wontên ing ngriku murih sagêdipun angadhahi manah angêdir-êdirakên ingkang tanpa wangênan, sarta ingkang dipun anggêp kawruh utami ingkang inggil piyambak, punika botên kenging kacariyosakên kanthi cêkakan. Malah miturut cariyosipun Tuwan Baars sadaya lêlampahan ingkang kasar-kasar, pangolok-olok tuwin tindak sawênang-wênang wau, tiyang botên badhe sagêd anggambar papêthanipun, manawi botên anyumêrêpi kawontênanipun ing ngriku piyambak.
Manawi tiyang sagêd anuruti saha angalêmbana dhatêng manah ingkang angêdir-êdirakên wau, sampun tamtu lajêng sagêd kinabulakên punapa sêdyanipun. Botên wontên ingkang nglangkungi gampilipun kajawi dados liding parte ingkang sêtya mawi pangajêng-ajêng murih sagêd enggal minggah pangkatipun, inggih punika sarana anggunggunga pangrèhing parte sasagêd-sagêdipun, sampun tamtu inggih lajêng sagêd enggal majêng. Amila ing pundi-pundi botên wontên panggenan ingkang têtiyangipun sami rêmên mupakatan ingkang botên sae, rêmên angawon-awon ing sanès tuwin tumbak-cucukan kados ing ngrika. Ingkang makatên punika Tuwan Baars sampun ngalami piyambak, sadaya ingkang kalapurakên dhatêng pangrèhing parte saha dipun lêbêtakên ing buku-buku ngriku, punika katindakakên sapêngkêripun tiyang ingkang kalapurakên wau, dados tiyangipun piyambak inggih botên badhe sumêrêp punapa-punapa, ngantos dhumawah ing wancinipun, lajêng nyobi migunakakên sadaya wau kangge adamêl cilakanipun tiyang wau.
Ing Mosko Tuwan Baars pinanggih kalihan têtiyang bumi pintên-pintên, ingkang sami wangsul dhatêng tanah wutahrahipun, saha samangke sampun sami mantuk saking pangintên-intênipun, (pangintên-intên bab saening komunismê), anggènipun mantun wau jalaran saking rêmbagipun ing salêbêting parte ingkang awon-awon, inggih punika amargi têtiyang wau sampun kalêpatan, sami pasulayan kalihan bangsanipun ingkang sami apangkat inggil. Ing ngriku janji wontên tiyang kirang urmatipun kemawon dhatêng para ingkang sami rêmên dipun urmati wau, lajêng kemawon tumindaking pitnahan wiwit kalampahan. Sadèrèngipun tiyang gadhah gagasan punapa-punapa, sampun kasêrat ing sêrat-sêrat [sêrat-sêra...]
[...t] palapuran winados, kadosdene têtiyang ingkang dipun samarakên, salajêngipun tiyang wau dening panganjuring parte lajêng dipun alang-alangi sarana margi warni-warni, pungkasanipun inggih lajêng kawêdalakên saking ngriku. Rak inggih gampil ngakèn tiyang anggarap padamêlan, ingkang piyambakipun botên sagêd anggarap kanthi salêrêsipun. Lan malih parte wau anggadhahi wênang mrentah para warganipun dhatêng ing pundi kemawon, saha tiyang ingkang nampi prentah wau tanpa kenging mangsuli punapa-punapa kêdah nurut kemawon. Tumrap tiyang ingkang dede liding parte, sampun nama bêgja sangêt manawi namung kapêcak saking padamêlanipun tuwin lajêng botên dipun arubiru dening pulisi sandi (gepeoe).
Sagêd ugi bilih cara ingkang makatên punika nama satunggiling kamajêngan upami lajêng kasamèkakên kalihan kawontênanipun tanah Ruslan kala taksih kaprentah ing raja. Ingkang makatên wau satunggiling pitakenan ingkang Tuwan Baars botên sagênsagêd. amangsuli, lan ingkang ugi botên prêlu dipun wangsuli wontên ing ngriki. Ingkang mêsthi, inggih punika: tumraping tanah Indhonesiah, ingkang cara pamrentahipun taksih têbih sangêt kalihan kawontênanipun paprentahan sasami-sami, punika caranipun paprentahan SèpyètSopyèt. wau malah badhe damêl munduripun, botên badhe angajêngakên.
Bab tumindakipun siyam ing Surakarta, miturut dhawuhing pangandika dalêm ingkang sinuhun dhumatêng pêpatih dalêm, awit saking unjuking abdi dalêm pangulu ing Surakarta, wiwiting siyam wontên ing dintên Kêmis, nanging garêbêgipun botên ewah dhawah ing dintên Jumuwah Kliwon tanggal sapisan Sawal. Dados siyamipun namung 29 dintên.
Jalaran saking kathahing jawah, para tiyang tani ing Imagiri, Ngayogya, nguwatosakên manawi anjalari sudaning pamêdal pantun ing sapunika sawêg mêtêng. Saya malih ing sapunika kasarêngan wontên ama mênthèt tuwin ama ingkang sawarni bêluk, inggih punika oyoding tanêman sami bosok, dêlêging wit garing kados damèn, mawi dipun rubung ing kewan alit-alit bangsaning wêrêng.
Juru sêrat wadana ing Karangkobar Banjarnagara, dipun kèndêli saking padamêlanipun, jalaran damêl dheklarasi wontên kuwitansinipun ingkang palsu.
Kawartosakên, konggrès Muhammadiyah benjing taun ngajêng badhe manggèn wontên ing Surakarta, dene tatananipun inggih badhe mirid kados nalika wontên ing Ngayogya.
Griyanipun Tuwan M.F. Seedi ing Purwasari, Surakarta, dipun pilih badhe kangge palêrêmanipun Sri Nata ing Siyêm, tuwin santana ênêm, dene pandhèrèk sanès-sanèsipun manggèn ing Hotèl
Sawênèhing bôngsa Tiyonghwa nama Hong Ti ing Sragèn, kadênangan ing pulisi anggènipun nindakakên gadhe pêtêng, ing salêbêtipun papriksan katindakakên, bôngsa Tiyonghwa wau dipun tahan wontên ing kampêmèn pulisi.
Angsal sêsêbutan Indisch Arts Tuwan Muhamad Husin, asli saking Palembang, tuwin Radèn
kecalan barleyan wosèn kathah, jalaran kêsupèn, barleyan wau dipun bungkus kadèkèk ing meja, sadaya rêgi f 2000.-.
Ing Bali wontên pakêmpalan kalih golongan, ingkang sêdyanipun badhe nglawan dhatêng pamarentah. Kawartosakên ugi wontên bôngsa Bali pangkat agêng ingkang tumut ing pakêmpalan wau. Sawênèhing bôngsa Jawi ingkang dados panuntun sampun dipun cêpêng. Aluraning prakawis punika sawêg dipun padosi. Sapunika dipun wontêni pajagèn militèr 3 brigadhê.
Ing bab pandamêling palabuhan kapal pêrang ing Madura, sawetanipun Kamal, ingkang katampèn badhe anggarap Nedam kalayan waragad f 604.300.
Radhio saking Pulo Panjang martosakên, kajawi ebahing bumi, ing salêbêting sagantên ugi kêtingal wontên hawa gas ingkang manthêr kalih panggenan.
Sawênèhing tiyang nama Musa ing Tanah Abang, Batawi, nganyut tuwuh jalaran saking kêjudhêgên ngraosakên sakitipun bêntèr, sampun dangu botên saras-saras.
Ing Hotèl Tugu Ngayogya, mêntas kapondhokan Walandi saking Malang nama Tuwan W. Ing dalunipun inggih tilêm limrah kemawon, nanging enjingipun botên tangi-tangi, sarêng kapriksa ing dhoktêr, katranganipun nandhang sakit tilêm, Walandi wau lajêng kabêkta dhatêng griya sakit, taksih têrus tilêm kemawon.
Dèrèng dangu Wd. dhirèktur dhepartêmèn têtanèn kanthi tuwan-tuwan sanèsipun mariksa kolonisasi I.E.V. ing Gisling, Lampung. Miturut pikantuking papriksan, wohipun kolonisasi wau badhe sae. Sambêt kalihan bab punika, ing ngriku badhe dipun wontênakên kursus têtanèn. Ing Gisling badhe dipun tuntun dening lanbao lerar.
Wontên têtamu bôngsa Jêpang 6 sami dhatêng Batawi, sadaya sami ahli dagang, dhatêngipun ing tanah Jawi prêlu badhe ngulinakakên dhatêng lampahing dagangan. Wontên ing Batawi inggih badhe mitongtonakên barang-barang daganganipun, wontên ing Japansche Clubgebouw.
Ing taun punika badhe wontên pèngêtan adêging Pakêmpalan B.O. ingkang dipun adani dening para murid Stovia sampun 20 taun. Ing taun 1918 sêtudhèn-sêtudhèn Indhiya ing nagari Walandi inggih sampun ngêdalalên buku. Ing taun punika kathah para sagêd ingkang manjurung karangan kangge isining buku ingkang badhe kawêdalakên punika, inggih punika Propesor Radèn Arya Husin Jayadiningrat, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Dhoktêr Rajiman, Radèn Mas Arya Suryaningrat, tuwin Radèn Slamêt. Ing Surakarta benjing tanggal 6 - 8 April badhe dipun wontênakên konggrès.
Sampun dangu ing Têgalgônda, Surakarta, parentah kasunanan, dipun adêgi pamulangan tani alit, ingkang sinau ing ngriku sami lare-lare wêdalan saking pamulangan ôngka kalih. Lare ingkang sampun lulus saking pasinaonipun, lajêng kadadosakên mandhor tani utawi mantri tani, ingkang dipun wajibakên nênuntun dhatêng têtiyang tani ing dhusun, tumindakipun sadaya wau kanthi dipun pangagêngi ing Landbouwvoorlichtingsdienst ingkang dipun wontênakên dening gupêrmèn. Kawontênan makatên punika adamêl kamajêngan, benjing ing wulan April ngajêng punika, ing ngriku badhe dipun wontênakên iksamên kangge nglêbêti dhatêng pamulangan wau.
De Jeer sawênèhing Walandi ingkang kêsangkut prakawis bêrontakan ing wulan Juli taun kapêngkêr, sapunika pindhah
pun dipun akên anakipun piyambak, dhatêng amtênar burgêlêkên sêtan, tuwin kadakwa andêlikakên Samudra lan tiyang sanès-sanèsipun, ingkang kêsangkut prakawis bêrontakan ing wulan Juli 1927.
Dhepartêmèn pangajaran martosakên, bilih ing taun punika, kathah-kathahing murid ingkang dipun tampèni malêbêt ing pamulangan palajaran namung 10. Lare ingkang malêbêt eggal, dipun wulang wontên ing P.H.S. ing Wèltêprèdhên, ing kalih taunipun angsal wulangan wontên ing kapal gupêrmèn Wega. Tumrap lare ingkang botên cêkap, bayaranipun sagêd suda utawi botên bayar babarpisan. Lare ingkang dipun wênangakên malêbêt ing pamulangan ngriku namung lare ingkang nalika wontên
dipun pangagêngi ing panjênênganipun Tuwan Dwija Sewaya. Kajênging pakêmpalan wau badhe suka pêpadhang dhatêng têtiyang, ingkang limrahipun dèrèng sumêrêp dhatêng pranatan-pranatan ingkang dèrèng dipun mangrêtosi ing bab kabêtahaning ngagêsang, murih suda anggènipun dados têdhaning pokrul-pokrul bambu, tuwin tinindhês ing golongan liyan. Pitulunganipun namung badhe tumindak lêlahanan, upaminipun ing bab badhe damêl griya ingkang gêgayutan kalihan pranataning gêmintê. Ing bab tiyang gadhah prakawis, sadaya mawi dipun wontêni tiyang ingkang ahli.
Kawartosakên, up bêstir Muhamadiyah angsal panyaruwe saking Paduka Residhèn Jasper ing Ngayogya, supados ing benjing malih sampun ngantos wontên sabab-sabab malih kados nalika wontên konggrès. Awit wadana pulisi anglapurakên, nalika konggrès wontên ingkang sêsorah nyênyêngit, ingkang ngèngingi agami Kristên, tuwin pulitiking pamarentah ing bab agami Kristên kalihan Islam.
Rêsèrsê ing Sêmarang sampun sagêd nyêpêng têtiyang 11 sami golonganing durjana, ingkang nindakakên kadurjanan wontên Jawi Têngah, inggih punika ing Kêndhal, Pakalongan, Surakarta tuwin Ngayogya, tumindakipun kadurjanan wau sampun wiwit taun 1924 dipun pangagêngi ing bôngsa Walandi nama Thomas.
Trauerbach, algêmènê onpangêr ing Kuthaarja, umur 16 taun, dhawah saking anggènipun mêmènèk, wusana dados lan ngajalipun, jalaran utêkipun ewah.
Pamêlikan arêng sela ing Sawah Lunta tuwuh prakawis kabêsmèn malih. Ing bab punika dipun kintên tuwuh saking pandamêl awon. Wontên pawartos susulan malih, ingkang kabêsmèn wau pamêlikan ing Sawah Rasoh 4, ingkang kêbêsmi kajêng, kêlukipun kathah sangêt, wusananipun inggih sagêd sirêp, botên wontên kasangsaran.
Pangeran Josua lajêng kêtingal abrit kados sangkêlat tuwin lajêng ngandika makatên: kadospundi, badhe dipun papanakên wontên ing pamondhokan, ingkang makatên punika rak nyêbal saking cara. Dhuh, sang putri, panjênêngan punika kêdah angèngêti, bilih panjênêngan punika dèrèng palakrama. Kajawi punika kula botên manggèn wontên ing karaton, dados botên sagêd tansah anjagi ing panjênêngan.
Sang putri namung amigatosakên aturipun Pangeran Josua ingkang wêkasan saha ngandika makatên: kula inggih pancèn sampun nguningani ing panjaginipun paman nalika wontên ing papan waradin wau. Sajatosipun kula piyambak sagêd anjagi dhatêng badan kula piyambak, tamu-tamu kula punika badhe kula papananakên ing panggenan ing Mur ngriki, ingkang botên nguwatosi piyambak, lan kajawi ing griya wau botên wontên. Paman wau angandika, bilih paman nandhang tatu sangêt, ingkang lajêng botên karsa prang tandhing kalihan Sultan Barung, amila paman kula aturi jêngkar saking ngriki saha ngaso, mangke dhoktêr karaton kula dhawuhanipun anuwèni panjênêngan. Sampun, andhèrèkakên sugêng kemawon, paman. Dene manawi panjênêngan sampun dhangan babarpisan, mangke kula utusan tiyang ngaturi paman tindak ngriki, amargi taksih kathah prakawis-prakawis, ingkang kêdah kula rêmbag kalihan panjênêngan. Sampun, botên prêlu amanggalih kathah-kathah dhatêng kula, amargi kula botên kenging angêndhêg dangu-dangu dhatêng panjênêngan. O, paman, mugi sapunika enggala mapan sare, lan sampun supe sukur ing Pangeran, dene paman sagêd pinaringan luwar saking bêbaya kathah wau.
Mirêng pangandikanipun sang putri ingkang raos pangerang-erang wau, Pangeran Josua lajêng pucêt sangêt, ing sadèrèngipun sagêd matur punapa-punapa, sang putri lajêng lumêbêt ing gapura karaton wau, amila tumrap Pangeran Josua botên punapa-punapa malih kajawi amêmisuh dhatêng kula sadaya, langkung malih dhatêng Sêrsan Quick, amargi sampun anjalari dhawahipun sang pangeran saking titihanipun. Cilakanipun, dene Sêrsan Quick sanadyan botên mangrêtos dhatêng basa Arab, ananging dhatêng kajênging pamisuhipun wau mangrêtos, amila botên dangu Quick wicantên makatên: he, mênêng, babi, mripatmu sing digadhuhake dening kang Kuwasa ana ing raimu kuwi bok koênêngake bae, mêngko mundhak ilang.
Pangeran Josua saya sangêt kêbrangas, saha lajêng pitakèn: tiyang kapir punika wicantên punapa. Sanalika punika Orme tangi saking kanggenipun kumat ngalêntuk, saha lajêng amangsuli ngangge basa
anutupi tutuk panjênêngan ingkang utami wau, lan panjênêngan kaparênga nglêrêm makatên tingal panjênêngan ingkang luhur wau wontên cangkoronganing tingal, awit mangke paningal panjênêngan mindhak ical. Mirêng têtêmbunganipun Orme ingkang makatên wau, têtiyang Abati kêkalih ingkang ngadêg wontên sacêlakipun sang pangeran, sami gumujêng latah. Dados têtiyang Abati punika inggih taksih rêmên gêgujêngan.
Sasampunipun Orme andadak karaos sakit malih. Ingkang punika kula kêpêksa lajêng tansah ngawat-awati Orme kemawon. Kala punika gapuranipun lajêng katutup, lan kula sadaya lajêng dipun irit dening abdi-abdi ingkang mangangge maneka warni dhatêng papan pondhokaning tamu wau.
Kamar kula sadaya asrêp saha inggil, cètipun burêng lan rinêngga-rêngga ing kajêng ukir-ukiran. Kula sadaya nyumêrêpi, bilih pondhokaning tamu wau, misah babarpisan saking dalêm agêng, saha anggadhahi kori piyambak, margi sêsambêtanipun dhatêng kadhaton botên wontên babarpisan. Ing sangajênganing griya wontên patamananipun alit, lan ing wingking wontên pakaranganipun ingkang wontên griyanipun alit-alit piyambak, ing ngriku kenging kangge papan ngandhangakên unta-unta kula sadaya.
Kala punika Orme ngraos botên sakeca sangêt, ewadene botên purun enggal-enggal ngaso. Sadèrèngipun anyatakakên, punapa barang bêbêktanipun sampun jangkêp.
Piyambakipun wicantên: he Sêrsan Quick, mara etungên, pira pak-pakane.
Wicantênipun pun Quick: sasumêrêp kula pak-pakanipun kados inggih sampun jangkêp sadaya, bandara kapitan.
parentahipun Orme. Ananging upsir bôngsa Abati, ingkang nyumêrêpi
lêlampahan wau, badhe angalang-alangi. Kala punika Quick mèh kemawon anrajang dhatêng upsir wau, salajêngipun upsir wau gadhah pamanggih aluwung kesah kemawon, lan ugi lajêng kesah kalihan ngangkat pundhak, bokmanawi kemawon nêdya ngabari dhatêng pangagêngipun.
Dagu-dangu Orme sawêg lajêng purun mapan tilêm. Orme wau asêsambat, bilih sirahipun ngêlu sangêt, sarta botên purun nêdha punapa-punapa kajawi namung ngombe puhan kalihan toya. Sasampunipun kula titipriksa, lan sampun yakin, bilih botên wontên tandhanipun ingkang nguwatosakên, piyambakipun lajêng kula sukani jampi tilêm saking wadhah jampi kula. Lêt kalih dasa mênit malih piyambakipun sampun tilêm kêpatos, anggènipun tangi malih sasampunipun tilêm pintên-pintên jam dangunipun.
Dene Quick kalihan kula lajêng sami rêrêsik, nêdha punapa-punapa ingkang dipun sêgahakên dhatêng kula sadaya, saha ing dalu punika lajêng gêgêntosan anjagi Orme. Enjingipun jam nêm Orme anglilir saha lajêng nêdha ngombe. Sasampunipun ngombe sagêlas kanthi rêrikatan, lajêng wiwit andalêming. Bêntèripun lajêng kula ukur, ing ngriku pinanggih 42 grad, sasampunipun Orme lajêng tilêm malih, ananging sakêdhap-sakêdhap tangi lan tansah nêdha ngombe.
Sang putri andangu kawontênanipun Orme ngantos kaping tiga, inggih punika ing dalunipun kaping kalih, enjingipun sapisan. Ewadene inggih dèrèng marêm ing galih, amargi sarêng kintên-kintên jam sadasa, sang putri rawuh malih mawi dipun dhèrèkakên ing kênya kêkalih lan tiyang jalêr sêpuh satunggal, jenggotipun sampun ragi pêthak. Wontên ing ngriku sang putri andangu kawontênanipun ingkang sakit, saha angandikakakên, bilih tiyang sêpuh wau dhoktêr karaton.
Sang putri andangu sajak kasamaran ing galih: punapa kula kenging nuwèni piyambakipun.
Kula amangsuli suka, nanging bokmanawi têtiyang wau badhe kèndêl kemawon. Salajêngipun sang putri saha pandhèrèkipun wau lajêng kula lêbêtakên ing kamar, ingkang dipun damêl pêtêng. Quick ngadêg anjêjêr kados rêca wontên lêrês sirahing patilêman, saha lajêng ngangkat tangan kanthi kèndêl-kèndêl kemawon. Sang putri lajêng mriksani rainipun Orme ingkang mangar-mangar jalaran bêntèr, saha namatakên gêsêng ing bathukipun, ingkang jalaran saking pambalêdhaging dhinamit. Kula sumêrêp tingalipun sang putri ingkang blalak-bêlalak kêbak êluh. Kala punika sang putri ujug-ujug miyos saking kamar ngriku saha paring tôndha sarana astanipun dhatêng abdi, kadhawuhan ngêntosi.
Salajêngipun sang putri nuntên andangu dhatêng kula makatên: punapa kintên-kintên piyambakipun sagêd gêsang.
Kula lajêng amangsuli ngaturakên punapa kawontênanipun: bab punika kula botên sumêrêp, manawi sakitipun punika ngêmungakên jalaran saking bêntèr utawi sayah kemawon, kados-kados inggih sagêd mantun. Ananging manawi tatuning sirah ugi angèngingi utêkipun, la punika...
Sang putri nyêla pangandika kanthi garunêngan: o, bok inggih panjênêngan tulungi. Manawi sagêd wilujêng, panjênêngan kula ganjar punapa sagêgadhahan kula. Dhuh mugi kaparênga paring pangapuntên dhatêng kula, dene kula kami purun anjanjèni dhatêng mitranipun piyambak. Ananging panêdha kula mugi kaparênga mitulungi.
Kula amangsuli: dhuh gusti, niyat kula inggih badhe kula jampèni ing sasagêd-sagêd kula, dene mantun utawi botên, punika botên gumantung wontên ing kula. Kala punika pandhèrèkipun sang putri dhatêng anyakêt, anggènipun ngandikan lajêng dipun kèndêli.
Ingkang adamêl pêgêling manah kula punika dhoktêr kraton, sadintên muput tansah ngoyak-oyak kula kalihan ngoyok-oyokakên jampinipun, ingkang kalanipun jaman têngahan kemawon sampun nama botên kangge. Cara-caranipun anjampèni dhoktêr wau ingkang botên patosa andadosakên sabab, inggih punika kula kêdah nyêmir sirahipun Orme kalihan martega, lan sasampunipun kapurih nyèlèhi balunging bayi ingkang pêjah lair, saha kapurih ngombèni jampi-jampi ingkang sadèrèngipun sampun dipun dongani dening panuntuning agami. Kajawi punika taksih wontên pitêdah-pitêdah sawatawis, ingkang sagêd adamêl pêjahipun Orme salêbêtipun saêjam kemawon.
Tumrap kula rumaos judhêg sayêktos, dene botên sagêd sumêrêp kadospundi badhe kawusananing sakitipun Orme punika, bokmanawi para dhoktêr-dhoktêr neneman punika sagêd sumêrêp ing bab wau. Ananging kula punika wêdalan pamulangan dhoktêr kina. Kajawi punika, mèh tigang taun laminipun, kula tansah mubêng-mubêng ing sagantên wêdhi kemawon.
Sapunika sampun kêlampahan tigang dintên, kula kuwatos bilih utêkipun kêtotog, ingkang anjalari piyambakipun sagêd pêjah utawi lumpuh babarpisan. Ananging Quick botên nocogi dhatêng pamanggih kula punika, wicantênipun, bilih piyambakipun sampun mêningi tiyang kalih ingkang makatên punika, ingkang jalaran saking pambalêdhosing dhinamit agêng ing sacêlakipun têtiyang wau, ewadene tiyang kêkalih wau sami mantun sadaya, sanadyan ta ingkang satunggal lajêng dados gêndhêng.
Inggih sang putri punika ingkang paring pêpadhang rumiyin piyambak dhatêng kapêtêngan kula. Tigang dalunipun sang putri rawuh malih, saha lajêng lênggah sakêdhap wontên sacêlakipun Orme. Sarêng sang putri badhe tindak malih netyanipun katingal bêning sajak bingah. Kula lajêng nyuwun priksa mênggah ingkang andadosakên sabab-sababipun.
Wangsulanipun sang putri: o, piyambakipun badhe gêsang.
Kula lajêng nyuwun priksa malih, sabab-sababipun dene sang
Kawêdalakên Sabên Dintên Rêbo lan Saptu.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
ingkang agêng sisih têngên, pantêsipun kantor agêng, dene nyatanipun griya pajajanan ing kitha Stockholm.
Drêngki punika sawênèhing wêwatêkanipun tiyang, ingkang kêgolong awon, mila inggih tamtu gadhah kosokwangsul ingkang têgêsipun sae, inggih punika jujur.
Sanadyan sampun cêtha drêngki punika botên sae, nanging limrahipun tiyang malah adhakan anglampahi, awit kadrêngkèn punika tumamanipun dhatêng ing tiyang gampil sangêt, ingkang nindakakên sok ngantos botên ngrumaosi. Dene wohipun kadrêngkèn punika, botên sanès namung adamêl kirang prayogi dhatêng liyan, wujudipun manawi wontên tiyang manggih kabêgjan, manahipun botên rêna, minggahipun lajêng purun damêl piawon dhatêng liyan, awit manawi wontên tiyang manggih lêlampahan ingkang botên sakeca, ingkang tuwuh saking pandamêlipun drêngki, bingahing manahipun ngantos nêrusi dumugi ing balung sungsum. Nanging saupami pun drêngki kêwêlèh bab lêpating tindakipun, agêngipun dipun wêlèhakên ing tiyang sanès, punika pamaliking ginêmipun gampil kemawon, ungêlipun: mênggahing kula damêl piawon dhatêng piyambakipun, ingkang kula melikakên punapa.
Sayêktosipun ungêl makatên punika mênggahing kalairanipun pancèn lêrês, nanging mênggah raos kabatosaning kadrêngkèn, botên makatên, awit kadrêngkèn punika trêkadhang sok tanpa kamelikan punapa-punapa, nanging sêgêr sumyah manawi nyumêrêpi wontên tiyang nêmahi sangsara. Wontênipun makatên, jalaran matuhing kadrêngkèn punika sajatosipun sampun dados dhêdhasar susulan, dados ingkang nglampahi sampun botên ngrumaosi babar pisan.
Sapunika wontên pitakenan, punapa tiyang drêngki punika bodho, dene purun gadhah tindak kados makatên. Mênggah katranganipun, ingkang limrah, malah racakipun tiyang pintêr, awit manawi tiyang bodho, budinipun badhe botên kenging
pasêksènipun bilih kadrêngkèn punika dumunung ing tiyang pintêr, para maos kaparênga maos Sêrat Umayon Pal, kados punapa wêgigipun pun drêngki nalika badhe damêl piawon dhatêng pun Kuturbèh, tanpa kêndhat anggèning ngingar-ingêr kalêpasaning kadrêngkènipun, ingkang adhêdhasar kalantipaning budi, wosipun inggih namung pados kalêganing manah. Manawi mirid saking cariyos punika, kadrêngkèn punika sagêd nulari, awit Sang Prabu Singa, sarêng pasah dening wêwadulipun pun drêngki, inggih atêgês tumut drêngki.
Yèn ing Sêrat Menak, pêpêthinganing kadrêngkèn punika dumunung Sang Anindyamantri Bastak, ingkang lajêng tumular dhatêng ratunipun, Prabu Nusirwan, nata ing Madayin. Ing ngriku kêtingal sangêt ngêlanturing kadrêngkènipun, [ka...]
[...drêngkènipun,] ngantos mantun piyambak dipun bên kalihan tiyang sanès, nama sampun têlas-têlasan.
Yèn ing jaman purwa makatên, botêna dipun cariyosakên, sintêna kemawon inggih priksa, bilih gêgêdhuging kadrêngkèn punika wontên Patih Arya Sangkuni. Pundi nate wontên lampahan Patih Arya Sangkuni nuju sae panggalihanipun, sabên jêdhul inggih lajêng adat sabên kemawon. Punapa Patih Sangkuni bodho, O
ing nginggil wau namung pasêmon, tiyangipun yêktos botên wontên, nanging kosokwangsulipun, botên wontênipun Patih Sangkuni, malah kathah tiyang ingkang kados panjênênganipun. Dados kalangkunganipun para linangkung ing jaman kina, punika tumrapipun ingkang purun angyêktosi, wajib ngucapakên pangalêmbana, dene sagêd anggambar wêwatêkaning tiyang pinanggih anocogi, dalah wayanganipun Patih Sangkuni kemawon, têka inggih kêtingal kados bêdhahaning wêwatêkanipun, punapa tumrapipun tiyang ugi makatên.
Ing sapunika kadospundi rekadayanipun, murih kadrêngkèn punika sagêd sumingkir saking têtiyang ingkang kadunungan, punika gampil angèl. Nanging sarèhning tiyang punika kawasa, saya tumrap ingkang pinunjul, kados sampun botên kêkilapan malih.
Kathah-kathahipun bôngsa kula Jawi, langkung-langkung sadhèrèk padhusunan, griyanipun kados kanthong, wingking sarta iringan buntu babar pisan, namung wontên kori ing ngajêng, wontên sawatawis ingkang ragi kacêkapan sagêd yasa griya tembok utawi gêbyog, nanging botên dipun sukani jandhela. Wontên ugi ingkang kasukanan ananging dèrèng mathuk utawi klintu pandamêlipun, ingkang makatên wau kabêkta saking dèrèng mudhêng sangêt dhatêng paedahipun, mila saking pamanggih kula bab punika prêlu dados isining Kajawèn ngriki, awit Kajawèn punika upaminipun kados pêthining kawruh tumrap bôngsa kula Jawi ingkang kapetang taksih sakêdhik kawruhipun.
Mênggahing tiyang padhusunan, rumaosipun jandhela wau pêpaesan utawi rêrêngganing griya, mila anggènipun damêl inggih botên mawi manah paedahipun, namung ambujêng asri tiningalan, ciyut-ciyut tur botên nate kabikak.
Dene jandhela makatên sanès pasrèn utawi rêrêngganing griya, nanging gadhah kajêng lan paedah agêng sangêt, inggih
toya kangge ngumbah-umbahi, têrangipun kangge margi lêbêtipun hawa enggal, rêsik, saking Jawi, sarta margi wêdalipun hawa ingkang sampun buthuk.
Kados makatên awonipun hawa ingkang sampun buthuk dhatêng tiyang. Tuwuka nêdha lan ngombe ingkang eca-eca, bilih pijêr nyêroti hawa buthuk ingkang tansah mulêg ing nglêbêt griya inggih tansah sakitên.
Ing wasana para sadhèrèk padhusunan ngrêtosa dhatêng manpangatipun jandhela, bilih andamêl griya kasukanana jandhela ingkang kathah sarta wiyar-wiyar, sampun ngetang rugi waragadipun, awit
Kasarasan punika sanguning ngagêsang ingkang nêbihakên sambekala, awit tiyang saras punika ajinipun ngungkuli tiyang sugih ingkang sakitên, mila tiyang wajib tansah ngudi murih dipun cêlaki ing kasarasan.
Katès punika sawênèhing wowohan ingkang kêlimrah sangêt, ing sabên panggenan ingkang hawanipun bêntèr tamtu wontên, tuwin satunggal-satunggaling nagari anggènipun mastani beda-beda, wontên ingkang katès, tela gantung, tuwin sanès-sanèsipun. Dene katès punika wontên ingkang gantilanipun cêlak, wohipun nèmplèk ing uwit, limrahipun dipun wastani gambêlok, punika ingkang dipun sênêngi ing tiyang, raosipun lêgi, dene satunggalipun dipun wastani grandhèl, wohipun alit-alit, gumantung ing gagang panjang-panjang. Punika botên dipun pilala ing tiyang.
Dene katès ingkang gantilan cêlak wau warni-warni, nanging botên kêlimrah satunggal-satunggaling namanipun, kados ta: agêng panjang, ngantos sagêd sakêndhil, punika lêginipun botên sapintêna, nanging agêng saha kandêling dagingipun andêmênakakên sangêt. Wontên ingkang panjang andalondèng, punika raosipun sok tungtung pait. Wontên ingkang sêmu gèpèng agêngipun botên sapintêna, raosipun lêgi anglêg. Wontên ingkang bundêr anjêmbêluk, dagingipun tipis namung kêbak isi, punika inggih lêgi, wontên ingkang jêne, dipun wastani katès êmas, punika namung pèni wontên ing wujud, godhong dalah wohipun jêne, wohipun manawi sampun sêpuh dados jêne sêpuh sulak abrit, manawi dipun tanêm wontên ing pakarangan kêtingal asri. Tuwin taksih kathah panunggilanipun malih.
Katès punika mèh kêlimrah dipun doyani ing tiyang, awit golonganing wowohan ingkang botên damêl sakit malah manawi tiyang kêladuk [kêla...]
[...duk] nêdha katès, sagêd nyaèkakên susukêr.
Katès ingkang taksih ênèm kenging kangge kêlan ingkang adèn dipun angge manisan. Ingkang satêngah matêng dipun wastani kêmbang kapas, sampun jêne nanging taksih kriyak-kriyak, eca kangge rujakan.
Godhong katès punika tumrap ing bôngsa Jawi mèh kêlimrah kangge jampi, malah kathah tiyang ingkang karêm nêdha godhong katès kuluban kangge lawuh nêdha, paedahipun damêl lêganing wêtêng, raosipun pait. Nanging manawi nêdya ngicalakên paitipun gampil kemawon, kagodhoga kalihan lêmpung, punika paitipun sagêd ical babarpisan. Dene tumrap kangge jampi, saking cariyosipun tiyang, sae ingkang godhong katès grandhèl, makatên ugi manawi kangge manisan.
Saking kêlimrahipun, mèh sabên tiyang rêmên nanêm katès wontên ing pakarangan, awit tumrap tiyang ingkang botên gadhah, saksat nguwitakên kêlanan utawi wowohan, manggènipun trimah papan sakêdhik tuwin tanpa pilih siti. Nanging tiyang kathah ingkang dèrèng mangrêtos mênggah sabab-sababipun dene katès punika sok malih, inggih punika asli gambêlok, sarêng wijinipun dipun tanêm awohipun wontên ingkang dados gambêlok, wontên ingkang dados grandhèl, malah trêkadhang dados grandhèl sadaya. Môngka manawi kêtingal dados grandhèl, botên wontên malih kajawi namung dipun têgor, wusana damêl gêla.
Ing bab punika wontên ingkang gadhah rekadaya sarana saking nênitèni dhatêng kawontênanipun katès warni kalih wau, mirid nalika taksih alit wusana sagêd kasumêrêpan ingkang calon dados gambêlok tuwin grandhèl, sarêng dipun yêktosi saha dipun tindakakên inggih pinanggih nyata, mênggah rekadayanipun makatên:
Tiyang manawi badhe nanêm katès, andhêdhêra isinipun rumiyin wontên ing papan pangipukan, manawi sampun thukul saha inggilipun sampun sakilan, katanjakna. Sadèrèngipun kanyatakna sarana [sa...]
[...rana] dipun bêdhol, manawi oyodipun pancêr kêtingal agêng saha oyodipun rambut rembyak-rembyak punika sae, calon dados katès gambêlok. Dene manawi oyodipun pating srawèh, botên turut, punika calon katès grandhèl, prayogi kabucal kemawon.
Ing wusana bilih wontên ingkang kagungan sêsêrêpan sanèsipun malih, mugi kaparênga nguconi wontên ing Kajawèn ngriki.
Nuwun, sampun ragi sawatawis dintên anggèn kula badhe urun wudhu, ing Kajawèn ôngka 11 mêdal tanggal ping 8 Pèbruari 1928 ingkang asêsirah ekonomi, bab klapa. Dene ingkang badhe kula aturakên ing udyana ngriki, bab gênging pigunanipun klapa, ingkang kula kintên dèrèng sami kasumêrêpan ing ngakathah.
Ingkang limrah ing pundi-pundi panggenan ingkang sampun dados padatan kita bôngsa Jawi damêl lisah klêntik saking klapa punika migunani sangêt dhatêng sadaya bôngsa. Mênggah pandamêlipun lisah klêntik punika, sanadyan botên kula têrangakên ing ngriki, kados para maos sampun sami priksa kalayan têrang. Namung ingkang prêlu kula têrangakên ing ngriki, inggih punika gunanipun klapa, ingkang kula kintên dèrèng sumêbar ing ngakathah.
Parudan kalapa punika manawi sampun kapêrês kapêndhêt santênipun, ampasipun kabucal kangge lêmèn, têdha babi, ayam lan sanès-sanèsipun. Kawontênan kados makatên wau sajatosipun kalintu, amargi saking dèrèng mangrêtos, môngka ampas ingkang kabucal wau, bilih kaudi kapêndhêt asilipun malih, taksih sagêd mêdal 10% saking asilipun lisah klêntik. Supados andadosakên kawuninganipun para maos, sukur bage sèwu lajêng karsa nular-nularakên dhatêng tôngga têpalih utawi sanak mitranipun ingkang panggaotanipun
kabosokakên laminipun ngantos 15 utawi 20 dintên. Manawi sampun bosok, lajêng kaêpe, saengga garing (sagêdipun garing sayêktos laminipun 15 dintên), sasampunipun garing lajêng kaêdang, lajêng kawadhahan mawi tapas ingkang rapêt sampun ngantos malothot, nuntên kapipit mawi pirantosipun (saèmpêr pipitan lisah klêntik), sampun têmtu kemawon sasampunipun kapipit lajêng mêdal lisahipun (anggènipun mipit rambah-rambah ngantos apoh). Lisah punika dipun wastani lisah gamplong.
Paedahipun lisah gamplong wau botên sarupi lisah klêntik, jalaran ambêtipun botên eca. Ananing bilih kasade dhatêng pacinan, ingkang sampun kula sumêrêpi kalayan têrang awis rêginipun, ing dalêm sablèg petroliyum sagêd pajêng f 7.50 utawi langkung. Sapunika sampun sagêd kasumêrêpan bilih satunggiling barang ingkang sampun kaanggêp botên kangge, têksih kenging kapêndhêt asilipun ingkang botên sakêdhik. Môngka ampasipun (kêthak) kajawi kenging kangge kajêng obong, bilih kacampur kalihan talethong, sae sangêt kangge rabuk. Mila kita prêlu sangêt tansah angudi indhaking kawruh, indhaking asilipun ingkang botên adamêl karugianipun sanès.
Kados para wanita sampun botên kêkilapan dhatêng dhaharan ingkang dipun wastani makruni, tuwin sampun kêlimrah ing pundi-pundi wontên, nanging bokmanawi dèrèng wontên ingkang priksa mênggah cara pandamêlipun, limrahipun namung priksa sasampunipun wontên ing wadhah dhus pasagèn panjang tuwin sanès-sanèsipun.
Ing nginggil punika gambar papan kangge ngêpe makruni ing Itali. Makruni wau ingkang kadamêl galêpung gandum dipun juri ing toya, sasampunipun dipun damêl wangun alit panjang-panjang, lajêng dipun pe kasampir-sampirakên ing sampiran ingkang awangun kados gawangan. Saupami botên kacariyosakên, bilih ingkang katingal larik-larik punika makruni, tamtu dipun wastani manawi gribig dipun bèbèr.
Mênggah makruni punika limrahipun namung kadamêl ampasing sop, sop ingkang makatên punika inggih lajêng karan sop makruni. Wontênipun makruni punika limrahipun namung kangge sop, bokmanawi namung saking pados waragad ingkang miring piyambak, [piyamba...]
[...k,] utawi pados ingkang gampil panggarapipun. Tur salugunipun manawi prakawis iriding waragad, inggih botên, awit sop makruni punika kêdah kiyat duduhipun ulam, manawi ngangge ulam ayam inggih kêdah milih ayam èstri ingkang madhêp.
Wontên malih olah-olahan makruni ingkang dipun wastani sêtup, pandamêlipun makatên:
Ngêkuma makruni ing toya wedang sacêkapipun, manawi sampun mêdhok lajêng dipun êntasa ing kalo, murih atusipun. Lajêng ngracika brambang rajangan, puhan, lidhah asin dipun iris-iris tipis, martega, kèju kasisir, sawênèh wontên ingkang dipun parud. Makruni wau lajêng dipun lêbêtakên ing wadhah ingkang kenging dipun dèkèk ing papan pangêpanan, pandèkèkipun dipun sêlang-sêling ing lidhah, rajangan brambang tuwin sisiran kèju, supados prênah ing sap-sapan mukêt, lajêng dipun siram ing puhan, manawi sampun tumumpang ing pan dipun soki ing martega, kapara kaladuk, wusana lajêng dipun pan. Samôngsa sampun jêne lajêng dipun êntas. Dhaharan punika kangge dhahar wanci sontên.
Mênggah pangukuring abên-abênan, punika gumantung wontên ing sakaparêngipun, dene lidhah asin wau inggih kenging dipun santuni lidhah enggalan, awit tumrap ingkang botên kaparêng dhatêng asin pancèn ragi kasinên.
Dene pamilihipun makruni ingkang sae punika, warninipun pêthak botên anggônda, manawi dipun coklèk cêmêklik.
Garèng : Lha, Petruk, kabênêran kowe têka mrene. Sabubare sungkêm Rama, kowe kok banjur makblas ora karuan, banjur lunga nyang ngêndi bae. Rekaku mono kowe arêp tak jaki sowan nyang para priyayi lan para sêpuh liya-liyane, barêng tak tolih têka wis ora katon buntute.
Petruk : Wah, aku wis mubêng-mubêng têkan ing ngêndi-êndi, nganti sikilku rumasa thêyol, lan wêtênge kaya arêp bêdhah-bêdhaha, cêkake dina bada riyadi tumrape wong tuwa ora jênêng dina sênêng ananging aran dina nalôngsa têmênan. Seje karo kalane isih cilik. Wah, la kuwi kêna diarani sèwu bungah, sèwu sênêng, didadèkake
apa pantês ana lêngut-lêngut kathik kaya Bambang Irawan mênang lotre.
Petruk : Lho, kuwi kang aran satriya sajati. Kowe rak sumurup ta Rèng, wong mênang lotre kuwi sawijining kabêgjan gêdhe, ewadene sanajan olèh kabêgjan gêdhe sarta ing batin bungah bangêt, ananging Bambang Irawan lakune mêksa isih ajêg lêngut-lêngut bae. Dadi karêpe: wong kuwi nèk pancèn turuning satriya tus, susaha utawa bungah dikayangapa, ora bakal diêdhèng-êdhèngake ing liyan, awit kuwatir, manawa bungah utawa susahe mau dikaton-katonake, ora wurung bisa amuwuhi dosaning liyan.
Garèng : Wah, la saya judhêg pikirku, ha wong nglairake bungah utawa susahe, têka bisa muwuhi dosaning liyan. Yah, Truk, bok kôndhaa sing cêsplêng, aja kok nyara cangkriman mêngkono.
Petruk : Lha wong kowe, Rèng, Rèng, tuwaa kae tuwaning timun, isine mung banyu thok bae. Wong urip nyara tuwa kuwi rak kudu sing bisa ngulir budine, aja kok mung ngêgul-êgulake tuwane bae. Seje karo adhimu sing jonggrong-jonggrong kiyi, apa
kudu ngênggoni prajane, dene diajak nayuban aku iya ora bakal mundur, dhasar aku pancèn anak putune wong ahli anjogèt. Lho rak mangkene kiyi wong kang diarani bisa manjing ajur-ajèr.
Garèng : Lho, kok banjur pêtontang-pêtontong ngalêm awake dhewe, lan pitakonku durung kok wangsuli.
Petruk : Lho, kuwi mangkene: yèn kowe kabênêr olèh kabungahan, têka banjur koêdhèng-êdhèngake nyang wong liya, iya yèn wong mau cocog karo kowe, nèk ora, têmtune nang buri rak banjur ngomong sing ora kapenak tumrape awakmu, kaya ta: hêh, wong rupane ora kabênêran ngono kathik olèh kabungahan samono, la iya wis masthi bae banjur mêndêm, lan banjur ora eling yèn asale saka lêmah sarta besuk kudu bali nyang lêmah manèh, rumasane awake kuwi putrane Bêndara Gusti Allah. Muni-muni mangkono mau tuwuhe mêsthi saka ati panas, apa wong kuwi ora olèh kadosan kang gêdhe, jalaran mêmisuhi titahing Pangeran, mangkono uga kowe sathithik-sathithik iya mèlu kacèprètan dosa mau, amarga kowe sing awèh marga wong mau banjur mêmisuh nyang awakmu. Kosokbaline, yèn kowe anglairake susahmu nyang wong sing ora cocog nyang kowe, têmtune nang buri wong mau ora mêlas nyang kowe, ananging malah anggêguyu, nyokurake utawa ngerang-erang nyang awakmu. Anggêguyu lan ngerang-erang nyang padhaning manusa, kuwi rak padha bae karo anggêguyu utawa ngerang-erang mênyang gaweyane kang kuwasa, apa wong mau banjur ora kadosan nyang Pangeran, mêngkono sabanjure.
Garèng : Aku kok rada ngungun, ingatase kowe rêmbuge kok sajak dhalang wayang jêmblung ngono. Ora Truk, mara critakna nyang aku, sababe apa ing dina lêbaran têka kok anggêp dina kang nalôngsa bangêt.
Petruk : Le ora nalôngsa bae kêpriye, kajaba sikile theyol marga kakehan anggone laku dhodhok, uga payah bangêt awake amarga anggone tansah jêngkang-jêngking bae, kajaba kuwi wêtênge rasane iya muyug-muyug têmênan, jalaran saka kakehan anggone ngombe wedang lan mangan nyênyamikan. Arêp ora diombe wedang suguhane, ora kapenak, arêp diombe wong sok ngajak gêlut ana ing sajêrone wêtêng. Mara ta pikirên manawa kabênêran sowan nyang priyayi sêpuh sing anggusti nyang dhuwit, wedange tèh jog-jogan ping sangalikur, panganane kêringan, saking atose nganti ngobahake untu. Arêp diombe utawa dipangan panganane ora mêntala, arêp diênêngake bok diarani sêmbrana karo priyayi sêpuh. Nèk eman-eman ambuwang dhuwit, kuwi bok aluwung aja nyuguh bae.
Garèng : Wis, wis, la kok banjur kêdlarung-dlarung. Omonga nyang aku bae, apa kowe sowan nyang kabupatèn.
Petruk : Ora Rèng, wong aku kiyi rumasa [ru...]
[...masa] yèn mung wong partikulir bae, dadi nèk sowan kangjêng bupati môngka ora didangu, mundhak kêrônta-rônta rasaning atiku.
Garèng : Pikiranmu kuwi le cok cupêt mêngkono, andene omong nèk bisa manjing ajur-ajèr, lah bok wong urip kuwi sing sok dhêmên andawakake usus, mara pikirên, harak ya wis bênêre ta, yèn kowe sowan kangjêng bupati. Ya wis mêsthi ora kaya nèk sowan aku, têka banjur gêguyon tabok-tabokan. Balik kangjêng bupati, mêsthine rak ya nganggo caraning bupati, lan upama ora andangu, kuwi kira-kira rak ora marga saka dijarag, saka kèhe sing padha sowan lan saka kèhe sing padha prêlu. Dadi yèn kowe duwe pikiran mangkono, têtêp kaliru surup. Coba saupamane kowe dhewe, ana wong wira-wiri ngambah omahmu, nanging lunga têka ora tau kulanuwun lan ora tau pamitan, apa wong mau ora banjur kosawat munthu bae. Dadi wus wajibe priyayi cilik mau kudu sowan marang kabupatèn, prakara didangu lan ora kuwi satêmêne rak prakara sapele, nanging aku kowe sing cilik, jênêng wis anglungguhi tatakrama, dene kangjêng sing kagungan panggalih kaya karêpmu kuwi, rak kangjêng kala jamane jamakjuja kae, tur mung sawênèh, têgêse siji loro, dadi ora kabèh. Yèn para kangjêng bupati saiki kiyi, dak tanggung sumrambah marang sor-sorane, tur andêmênakake.
mung pamardi sae / amêmayu hayuning dumadi / mrih tinêmu dadi / kasampurnanipun //
kang wus kaprah tataning ngaurip / kang dèn udi ing wong / nênuman mring tindak kotamane / sanadyan ta tan bisa nglakoni / ing ciptane pasthi / mêksa kudu wêruh //
kadi kang wus linakonan janmi / pan sami kemawon / pama janma kang gêgulang lare / luwih-luwih tumrap yayah wibi /
pinunjul têmbe / ing sumarma duk kalaning alit / saupama siti / winêlêg ing rabuk //
mrih ing têmbe tuwuhirèng wiji / dumadiya longgor / kèbêkan ing dhasar ingkang sae / ngêdohkên ing tindak kang tan yukti / ing satêmah dadi / kudangane wujud //
wèh anglêsing batos / dening datan sing lêpating lare / lare amung darma anglakoni / ing wusana aming / ngrasa tumalawung //
mung lalakyan kadi kang winarni / ingkang wus pinanggoh / tumrap tanah Eropah yêktine / wus
wibi / kang tan pinupu wong / apan wontên papan sadhiyane / môngka dunung sangkanirèng alit / dèn prêtèni kongsi / praptèng agêngipun //
lir kawarnèng gambar kang sumandhing / nèng Amstêrdham manggon / wus umadêg ing satus warsane / kang wisma gung pamyaran raryyalit / mangkya dèn pèngêti / jangkêp satus taun //
awit saking wus ginulang lami / lan saking wus manggon / datan pisan miris pamanahe / sanadyan wruh kathahirèng janmi / ngeca-eca aming / abujana nutug //
têtunggalan lan kancane sami / katon samya dhokoh / pating klothak swaraning sendhoke / datan ana ingkang dèn ajrihi / dene kang mriksani / amung manthuk-manthuk //
lir sasmita ywa rikuh ing ati / kinèn serap-serop / mrih dadia lêmu ing awake / lan satêmah antuk waras-wiris / ing têmbe amanggih / kayuwanan tulus //
yèn rinasa kaanane yêkti / tumanêm ing batos / dene kathah cacahirèng rare / kang wus lola tan wruh yayah wibi / panglipuring ati / mung nèng dènnya kumpul //
beda lawan uriping raryyalit / tinunggu wong
ingkang wênang dèn adèn-adèni / mila kang pinanggih / anggung mênggak-mêngguk //
marma wajib sanggyaning raryyalit / sukur ing Hyang Manon / ingkang maksih darbe wong tuwane / apan uga ingkang kosokwali / wong tuwa kang bangkit / amomong mring sunu //
Ingkang nama taman Sriwêdari punika, manawi ingkang kacariyos ing Sêrat Arjunasasra, taman pujan kagunganipun Prabu Arjunasasra, mênggah èdipèninipun botên beda kalihan patamanan ing suwarga, awit punika pancèn asli saking papujanipun Sri Bathara Wisnu.
Sanadyan kathah nama-nama ing jaman kina, ingkang tinelad kangge nama ing jaman sapunika, kados ta: namaning tiyang mirid saking namaning ringgit, nanging tumrap nama Sriwêdari dèrèng nate wontên ingkang nulad, kajawi taman Sriwêdari ing Surakarta. Wontênipun nulad nama wau, bokmanawi inggih wontên miribipun, awit kawontênanipun ugi sarwa nêngsêmakên, malah tumrap ing taman Sriwêdari sapunika mênang kenging dipun nyatakakên.
Mênggah dadosipun taman Sriwêdari ing Surakarta, wontên babadipun sawatawis kados ing ngandhap punika:
Kacariyos sakondur dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping II ing Kartasura saking Panaraga, uninga bilih karaton dalêm kathah karisakanipun, ingkang jalaran tinêmpuh ing wadya Cina.
Ingkang sinuhun lajêng dhawuh madêg papan ingkang prayogi kagêm pindhah kadhaton, wusana manggih papan ingkang prayogi nama dhusun Sala, namaning dhusun karan saking namanipun ingkang ngênggèni, inggih punika abdidalêm jajar nama Ki Busala. Dene têlênging dhusun Sala punika kaprênah pojok kidul wetan baluwartining kadhaton, tuwin ing ngriku taksih wontên patilasan kuburipun Ki Busala, asring dipun dhatêngi ing tiyang ingkang nêdya tirakat.
Nalika badhe nêtêpakên papan badhe adêging kadhaton, kacariyos mawi mêndhêt piridan saking lampahing gajah, ing pundi mangke kèndêling gajah wau, inggih ing ngriku ingkang badhe kaadêgan.
Kalampahan kagungan dalêm gajah dipun lampahakên saking Kartasura mangetan, lampahing gajah dipun tutakên ing abdidalêm kathah. Sarêng lampahipun dumugi laladan Sala taksih lajêng mangetan, wusana lampahing gajah lajêng kèndêl, malah lajêng andhêkêm. Saking gotèking tiyang sêpuh, pandhêkêmipun gajah wau wontên panggenan ing prênahipun ing pasitèn sakidulipun loji Sriwêdari, ingkang sapunika kangge balekambang, kados ingkang kacêtha ing gambar, wusana kalampahan ing kanan keringipun ngriku dipun cithak badhe kangge kadhaton, sampun dipun tanêmi waringin punapa. Dhusun wau nama dhusun Kadipala, ngantos sapriki namaning dhusun wau taksih kangge. Nanging lajêng wontên wêca anusuli, bilih kadhaton badhe kalampahan wontên ing ngriku, badhe botên widada, mila lajêng mingsêr mangetan sakêdhik, inggih punika kados kawontênaning kadhaton ing sapunika.
Bab kawontênaning dhusun Kadipala lajêng botên kocap malih. Saha ing prênahing gajah andhêkêm tuwin kanan keringipun lajêng dados papan pemahan ingkang wiyar [wi...]
[...yar] sangêt, ing ngriki namung badhe nyariyosakên pakarangan ingkang dados taman Sriwêdari kemawon.
Sarêng dumugi jaman jumênêng dalêm ingkang sinuhun ing sapunika, satrêping taman Sriwêdari namung dados tigang bagian, ingkang sisih wetan nêkuk urut sisih kidul, pemahan kagungan nagari, ing ngriku wontên lojinipun agêng, ingkang sapunika kangge museum. Loji wau kagolong sampun ragi kina, kacariyos ingkang damêl sawênèhing Walandi nama Tuwan Susman, nanging manggènipun ing ngriku botên dangu, mila kêtingalipun namung suwung kemawon, saking cêcariyosaning tiyang, mila botên wontên ingkang ngênggèni, jalaran angkêr sangêt. Lajêng nate dipun dalêmi ing Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat ngantos sawatawis taun, sasampunipun punika lajêng suwung malih. Ing sakilènipun loji wau wontên pemahan malih, ing ngriku griyanipun Ki Padmasusastra, inggih nalika wontên ing ngriku punika, Ki Padma pinuruitan ing para ngudi kasusastran Jawi, papan ingkang dipun ênggèni wau karan ing Lamongan, kapiridakên ingkang cikal bakal ing ngriku nama Mas Ngabèi Lamong. Ing sakilènipun malih wontên pakarangan ingkang kinupêng ing barongan ori pêtêng asingup, griyanipun ing ngriku ngantos botên katingal, ingkang gadhah Mas Ngabèi Karyadôngsa.
Sarêng ing papan wau badhe dipun angge kêbon raja (Sriwêdari), têtiyang ingkang manggèn ing ngriku sami kadhawuhan pindhah, dene ingkang ngadani sakawit ngantos dumugining maujud patamanan, suwargi Kangjêng Radên Adipati Sasradiningrat, inggih Kangjêng Ngendraprastha. Dalah ingkang maringi nama Sriwêdari wau ugi suwargi kangjêng radèn adipati.
Nalika sawêg ambabar enggal, wujuding taman Sriwadari namung kêtingal ngênthak-ênthak, dening têtanêmanipun taksih sarwa enggal, nanging dangu-dangu saya wêwah-wêwah sae, dumuginipun ing sapunika, [sapuni...]
[...ka,] kenging dipun wastani ngêplêki kados adining taman Sriwadari yêktos. Wontên museumipun ingkang isi barang-barang kina tuwin barang-barang kagunan Jawi dêlês, buku-buku ingkang kenging kawaos (taman pustaka) punapadene sato kewan warni-warni.
Malah ing sapunika têtêp, bilih ing Sriwadari punika dados dununging tiyang among sênêng, awit sintên ingkang dhatêng ing ngriku badhe botên kêcuwan ing galih, dalah dhaharan punapa sampun wontên ingkang nyadèni, saya manawi nuju dintên Ngahad (wiwit malêmipun pisan) saha manawi pancèn nuju kangge papan karamean, untabing tiyang saha wontêning têtingalan ngantos adamêl gawokipun tiyang ingkang nêmbe sumêrêp.
Gambar ingkang kapacak ing ngriki punika sawênèhing papan kasênêngan ing Sriwadari, awarni pulo kinupêng ing toya, toyanipun bêning kêtuwuhan ing sêkar tunjung pating prêlok ngrêrêngga asrining toya. Satêngahing pulo wontên griyanipun mêglik-mêglik, ingayoman ing kêkajêngan ngrêmbaka. Marginipun ingkang anjog ing ngriku sinambêtan ing buh pèni. Ing pulo ngriku dipun dèkèki guwan, angongkang dhatêng balumbang, wontên rêcanipun ingkang kêtingal kumambang ing toya, kados sasmita suka pitêdah, bilih ing ngriku punika dununging papan kasênêngan. Dene nyatanipun sintên ingkang wontên ing ngriku nuju dintên Ngahad, tamtu sagêd ngêmatakên dhatêng pamoring pangraosipun, inggih punika nyumêrêpi wêwarnèn ingkang sae ingkang adamêl sêngsêm, mirêngakên suwaraning jès bèn, ingkang karaos nênangi manah, saha salira kasilir ing angin sae araos lês-lêsan. Kalêmpaking raos wau tamtu mahanani dhatêng raosing badhe muksa, nanging sarèhning lêlampahan wau namung pinanggih ing papan kasênêngan, raosing badhe muksa wau dipun santuni badhe tilêm kemawon.
Amila tumrapipun tiyang amônca, manawi dhatêng saking botên nyumêrêpi kawontênanipun Sriwêdari, kenging dipun wastani dèrèng srawungan kalihan jiwanipun Surakarta.
XVII. Pêthikan saking sêrat kabar A.I.D.
Sadaya-sadaya ingkang sampun tumindak ing Ruslan, punika amratelakakên bilih dhêdhasaring wèt tataning gêsang sêsarêngan badhe lêstantun kemawon, makatên ugi sanadyan wontên pamarentah enggal ingkang botên badhe amigatosakên dhatêng wèt-wèt wau. Prentah-prentahing parte tamtu kapagol dening kawontênan-kawontênan ingkang kêkah saha santosa wau, botên beda kadosdene gabus ingkang [ing...]
[...kang] kasawatakên dhatêng tamèng waja, têmtunipun inggih botên badhe damêl punapa-punapa. Dene ingkang dipun wastani dhêdhasaring wèt-wèt wau, inggih punika: ing saindênging nagari botên sagêd anyadèni langkung mirah tinimbang pokokipun, amargi kapitunanipun wau lajêng kêdah dipun bayari dening arta nagari. Ingkang makatên wau nagari lajêng kapêksa ngêdalakên arta kêrtas langkung kathah, ingkang anjalari ajining arta kêrtas dados mundur sangêt. Babading petanganipun arta rubêl, kala ing taun 1920 dumuginipun taun 1923, punika kemawon sampun ewon yutan, saha kenging kangge satunggiling pasêksèn ingkang yakin sayêktos. Wèt sanèsipun inggih punika: limrahipun tiyang botên sagêd nglêbêtakên barang langkung kathah tinimbang anggènipun ngêdalakên dhatêng sanès praja, awit manawi botên makatên, ajining arta ugi sagêd mêdhak.
Kalanipun arta Sopyèt sampun jangkêp gangsal taun umuripun, Rykof anêrangakên bilih sêdyaning pulitikipun pamarentah Sopyèt ing bab ekonomi, punika supados ajining arta ing nagarinipun sagêda tansah têtêp kemawon.
Dados kawontênan rêgining barang-barang punika inggih gêgayutan kalihan agênging balanjanipun kaum bêrah, botên beda kalihan kawontênanipun nagari-nagari ingkang dhêdhasar kapitalismê. Kala ing taun 1922 dumuginipun taun 1924, blanjaning kaum bêrah sami dipun indhakakên, rêgining barang-barang inggih tansah mindhak-mindhak, lan indhaking rêrêgèn wau langkung rikat tinimbang rêrêgènipun gandum, ingkang punika para tani saya dangu inggih lajêng saya botên sagêd numbasi barang-barang pabrik, ingkang angsal-angsalanipun arta saking pamêdaling sitinipun, murih sagêdipun ananggulangi kawontênan-kawontênan ingkang botên sae wau, amila murih sagêdipun ngicalakên anggèning para tani saya dangu saya botên sênêng manahipun, lajêng dipun wontênakên undhang-undhang, supados rêgining barang-barang pabrik sampun ngantos mindhak babarpisan. Dene sagêdipun kalampahan ingkang makatên punika ngêmungakên manawi blanjaning kaum bêrah botên lajêng dipun indhakakên malih. Ingkang makatên wau ugi lajêng katindakakên salêbêtipun taun-taun ingkang kantun punika. Blanjanipun dipun indhaki, manawi angsal-angsalanipun ingkang dipun garap langkung kathah, ananging indhakaning blônja wau botên sami kathahipun kalihan angsal-angsalan ingkang dipun garap. Miturut punapa ingkang dipun sêdyakakên dening komisi rancangan, ing salêbêtipun gangsal taun ingkang badhe dhatêng punika, indhaking blanjanipun kaum bêrah punika kintên-kintên dumugi 25%, ananging indhaking pangasilan punika sagêda ngantos 40%.
Ing sarèhning kawontênanipun pabrik-pabrik dèrèng patos sampurna, amila blanjaning para kaum bêrah inggih andhap sangêt. Kala ing taun 1927 radin-radinipun 620 rubêl ing dalêm sataunipun, utawi 52 rubêl ing dalêm sawulanipun. Ananging ing bab punika kêdah dipun èngêti, bilih ing wêkdal punika pangajining rubêl punika namung 44% nipun kala sadèrèngipun tuwuh pêrang, dados mênggah pikajênganipun, ing samangke punika têtumbas mawi arta sarubêl angsaling barang sami kemawon kalihan tutumbas mawi arta kathahipun 44 nopêkên (44/100 rubêl) kala ing taun 1913.
Dados manawi nitik kathahing barang ingkang katumbas mawi arta
utawi 30 rupiyah sawulanipun. Para punggawa saha para tukang, punika blanjanipun sami dipun langkungi, malah langkunganipun wau kathah sangêt, ingkang punika kapara kaum bêrah ingkang kathah blanjanipun malah langkung andhap tinimbang radin-radinipun kados ingkang kacariyosakên ing nginggil wau. Para kuli têtanèn saha kuli dintênan, punika radin-radin balanjanipun namung 20 rubêl arta sapunika ing dalêm sawulanipun, ingkang pangajinipun sami kalihan 9 rubêl kalanipun dèrèng pêrang, dados balanjanipun wau kintên-kintên ing dalêm sadintênipun namung 50 sèn. Ingkang punika lajêng mèh anyakêti kalihan bayaranipun kuli ing tanah Indhiya, ananging ing ngriki para maos kêdah angèngêtana, bilih saking saklangkung asrêping hawanipun, têtiyang ing Ruslan bêtahipun dhatêng pangangge, griya, tuwin ingkang damêl angêt-angêt sarta sêpatu langkung kathah tinimbang têtiyang Indhiya. Manawi ukuraning hawa wontên 25 grad, ing ngrika tiyang kêdah ngangge sêpatu, pangangge ingkang angêt-angêt, sanadyan ta namung gombal-gombalan kemawon, makatên ugi griyanipun kêdah dipun bêntèri, lan kêdah sagêd katutup rapêt.
Tumrap sawatawis golongan têtiyang Indhiya, ingkang sajak anggadhahi manah repolusiyènèr lan botên narimah dhatêng balanjanipun, ing ngriki kados wontên gunanipun anyêbutakên ôngka-ôngka sasèsipunsanèsipun. malih. Blanjanipun para kaum bêrah ing pabrik-pabrik radinipun 684 rubêl ing dalêm sataunipun, dados balanjanipun wau langkung kathah tinimbang radin-radinipun kaum bêrah ing saindênging nagari, sababipun, amargi têtiyang wau kathah para tukangipun ingkang angsal bayaran langkung kathah, ngantos 1500 rubêl tuwin langkung. Blanjaning punggawa kantor ing dalêm sataunipun radin-radin 813 rubêl. Ananging para punggawa dhepartêmèn pangajaran radin-radin bayaranipun namung 588 rubêl, punggawa dhepartêmèn tumrap kasarasaning kawula 581 rubêl, dados langkung andhap tinimbang blanjaning radin-radinipun para kaum bêrah ing saindênging nagari, punapa malih manawi katimbang kalihan kaum bêrah ing pabrik saya langkung andhap sangêt. Para guru dhusun ing samangke blanjanipun botên langkung saking 20 dumuginipun 25 rubêl ing dalêm sawulanipun, dados sami kemawon kalihan balanjaning kuli têtanèn utawi kuli dintênan, dene blanjaning para dhoktêr wontên langkungipun sakêdhik. (Badhe kasambêtan)
Miturut pawartos tilgram tanggal 22 wulan punika, pangadilan ing nagari Walandi, ingkang mriksa prakawisipun sêtudhèn Tuwan-tuwan Muhamad Hattah, Nasir Pamuncak, Adiningrat, tuwin Sastra Amijaya, andhawuhakên karampungan bilih tuwan-tuwan sakawan pisan wau dipun luwari saking sêrêgan. Kathah sangêt têtiyang ingkang sami suka wilujêng.
Kala tanggal 24 wulan punika, Tuwan Broekhuyzen irsêtê litnan sêni ing Bandhung numpak motor pit badhe dhatêng Batawi, nalika lampahipun dumugi margi enggok-enggokan sacêlakipun Pabrik Tèh Panglêjar, Kawadanan Cikalong Wetan, pitipun kêplèsèt, ingkang numpaki mêncêlat kêbanting wontên ing galêngan. Ing ngriku kasumêrêpan ing tiyang kalih numpak oto saking Purwakarta badhe dhatêng Bandhung, Tuwan Broekhuyzen nêngah-nêngahi galangsaran, lajêng dipun cariyosakên dhatêng punggawa pabrik ngriku, saha lajêng kabêkta ngangge kreta pabrik dhatêng Kawadanan Cilakong Wetan. Tuwan wau kêtaton sangêt, wontên balungipun iga ingkang tumancêp ing paru, tangan putung, bathukipun pêcah, pêcahaning têsmak tumancêp ing mripatipun kalih pisan. Wusana Tuwan Broekhuyzen wontên ing Kawadanan ngajal.
Tuwan Kwik Siyang Ko bôngsa Tiyonghwa ingkang ngajal wontên ing Samarang, tuwan wau wontênipun ing jagad Tiyonghwa namanipun kêtingal, mayitipun badhe dipun kubur dhatêng nagari Cina.
Pambantu Kajawèn ing Magêlang martosakên, sawênèhing dalu
pangajênging durjana nama Kartasarjana dipun cêpêng piyambak dening asistèn wadana, durjana nglawan ngantos gulêt sangêt, nanging wusananipun durjana inggih kêcêpêng, (K).
Pambantu Kajawèn ing Purwakêrta martosakên, patirahan ing Kalibacin kathah tiyang ingkang sami mrêlokakên dhatêng adus, pikantukipun tiyang ingkang adus ing ngriku sami saras sêsakitipun gudhig.
Jalaran saking bêna ing lèpèn Sarayu, andadosakên kandhêging lampahipun baita tambangan ingkang ngangkuti motor, dhokar ing Slarang (Cilacap) jalaran arjih nglampahakên.
Sambêt kalihan badhenipun ewah-ewahan pangrèh praja ing Jawi
Kajawèn ing Kroya martosakên, bilih ing dhusun Klumprit tuwin Banjarrêja, ondêr dhistrik Nusawungu, tuwuh sêsakit rajakaya ingkang dipun wastani Sura. Sapunika sampun katindakakên panulakipun sarana dipun suntik. (S).
Kawontênanipun kuli kontrak bôngsa Jawi ing kabudidayan tanah Sumatra, ing taun 1927 wontên 57.777.
Sampun nate wontên wartos, bilih Tuwan Jayadipura, ing Ngayogya, badhe ambêkta ringgit tiyang saniyaganipun dhatêng Amerikah, sampun angsal prajanjian prayogi kalihan dhirèksi kumidhi ing ngrika, nanging mêksa sande dening botên angsal punggawa nyêkapi. Ing sapunika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kagungan karsa utusan ingkang rayi, Radèn Mas Arya Surya Sugyanta dhatêng Eropah, ambêkta têtiyang ingkang sagêd anjogèd, wontên ing ngrika badhe mitongtonakên jogèd warni-warni. Prakawis gôngsa badhe mêndhêt gôngsa ngrika kemawon.
Kawartosakên, komite sêsorahing Ngayogya badhe ngêdalakên Wetenschappelijk maandblad basa Malayu.
Tuwan E. Th. Tjia tilas dhirèktur Sinpo, badhe ngêdalakên sêrat kabar wontên ing Lampung, tamtunipun inggih basa Malayu, tuwin kintên-kintên dèrèng sagêd mêdal saben dintên.
Ing Brêbês mêntas bêna agêng malih, nanging botên kados ingkang sampun, ewadene margi dhatêng Cirêbon utawi dhatêng Tegal, mêksa botên kenging kangge langkung.
Saking Bandhung kawartosakên, jalaran saking tansah jawah, andadosakên bênanipun malih lèwèn-lèpèn,lèpèn-lèpèn. saha ngêlêbi pasabinan ing bawah Cicalengka, Ciparai, tuwin Ojungbrung. Dipun kuwatosakên manawi damêl kapitunan.
Ing dhusun Wakap, Citurup, Serang, tuwuh sêsakit rajakaya
Sang putri mangsuli sêmu rikuh: inggih, dumadakan piyambakipun mandêng dhatêng kula kalihan pitakèn ngangge basa kula, warni punapa mênggah mripat kula punika. Kula mangsuli, bilih punika gumantung wontên ing sorot ingkang tumêmpuh ing mripat.
Piyambakipun mangsuli: punika botên tingal panjênêngan salaminipun piyulcês, sanadyan aling-alingipun dipun bikaka utawi dipun tutupa, inggih piyulcês. Ingkang punika dhoktêr, kula mugi panjênêngan jarwani, violet (wungu) punika warnining punapa.
Kula amangsuli: inggih punika warnining sêkar alit ingkang tuwuh ing ngajêngakên môngsa bêntèr wontên ing tanah kilenan. Dhuh gusti, punika sayêktos satunggiling sêkar ingkang sae lan alus, gandanipun amrik awangi, warninipun biru sêpuh kados soca panjênêngan punika.
Sang putri ngandika: punapa inggih yêktos ta: dhoktêr. Sêkar ingkang kados makatên punika kula dèrèng nate sumêrêp. Ananging mitra panjênêngan tamtu gêsang, amargi tiyang ingkang badhe pêjah punika tamtunipun badhe botên marduli dhatêng warnining mripat èstri, makatên ugi tiyang edan, inggih botên nyumêrêpi dhatêng warni.
Kula lajêng nyuwun priksa, punapa ingkang makatên punika adamêl karênaning panggalih panjênêngan: gusti.
Sang putri: inggih sampun tamtu kemawon ta. Amargi kula sumêrêp, namung kapitan piyambak ingkang sagêd migunakakên dhinamit ingkang panjênêngan bêkta punika. Ingkang punika tumrap kula inggih prêlu sangêt, bilih piyambakipun lêstantun gêsang.
Kula lajêng awicantên: ingkang makatên punika kula mangrêtos, amila sumôngga mêmuji dhatêng Pangeran mugi-mugi pun Orme sagêda waluya jati. Ananging dhuh gusti, barang ingkang sagêd anjêblug punika warni-warni, wontên satunggal ingkang sagêd ngêdalakên urub, warninipun wungu (violet), la kula botên sumêrêp punapa mitra kula sagêd migunakakên urub ingkang warni wungu wau. Kintên kula ing tanah ngriki punika, ingkang sangêt
salajêngipun ujug-ujug gumujêng, ingkang pantêsipun namung dumunung ing sang putri piyambak. Sasampunipun sang putri tanpa ngandika punapa-punapa lajêng ngawe pandhèrèkipun, saha tindak saking ngriku.
Quick ingkang mirêng ing rêmbag sadaya wau wicantên makatên: ah, hêm, tinitah èstri punika sok gampil molah-malih. Kadosdene punika: Lho, nalika rawuhipun mriki tindakipun kados kapal kasayahan, slop, slop, slop. Kula mirang swaraning sêpatu ingkang kados dipun gèrèt, sarêng tindakipun saking ngriki kados maenda jalêr ingkang madosi mitranipun, inggih punika sirah dipun dangèngèkakên, suku dipun inggahakên. Punapa ingkang makatên punika panjênêngan mangrêtos kajêngipun bandara dhoktêr.
Kula amangsuli: kang mangkono kuwi luwih bêcik kowe matura karo sang putri piyambak. E, Quick, bandaramu kapitan apa wis andhahar sope sing diasta sang putri mau.
Quick mangsuli: ngantos ludhês. Lan sasampunipun bandara kapitan nyobi ngambung astanipun sang putri. Ah mêmêlas, bandara kapitan punika sajakipun ngalêntuk. Kula sumêrêp kalanipun badhe ngambung astanipun sang putri wau. Benjing manawi sampun dhangan, bandara kapitan tamtu gêtun dene anglampahi kados makatên punika.
Kula mangsuli: uwah, mêsthi bae sêrsan. Ewasamono aku kabèh wajib sukur dene loro-lorone wis padha katon sênêng. Dene êmbèn-êmbèn yèn sang putri ngasta sop manèh, luwih bêcik enggal-enggal caosna bandaramu kapitan bae. Wong wadon lan wong lara, kuwi salawas-lawase wajib diêmong.
Quick mangsuli: inggih bandara dhoktêr, ananging (kala punika Quick sêmunipun sajak lajêng wigatos) tiyang sakit punika rak sagêd mantun lan salajêngipun kadospundi tumrapipun tiyang èstri punika.
Kula mangsuli: sadina-dinane rak wis warêg saka dosane dhewe. Quick, saiki kowe bêcik ngasoa, aku sing jaga. Ananging salêbêting manah kula yakin, bilih ayang-ayanganing kasangsaran sampun kêtingal, inggih punika dunungipun sampun rumasuk ing paningalipun sang putri ingkang warni wungu wau.
Ananging cêkakipun ingkang makatên wau dados sae tumrap sakitipun Orme, lan wiwit dintên punika sakitipun Orme lajêng kêtingal suda sangêt, amargi samangke têtela, bilih badanipun botên kêsrèmpèt barang-barang, lan piyambakipun punika botên sakit punapa-punapa, kajawi sakit bêntèr ingkang jalaran saking tatuning sirahipun. Salêbêtipun Orme rumbu-rumbu badhe
mantun, sang putri putraning para nata kêrêp sangêt anuwèni, malah manawi kula botên kêlintu, rawuhipun sabên sontên, sampun tamtu rawuhipun wau mawi upacara, amargi salaminipun tansah kadhèrèkakên ing kênya karaton pintên-pintên, dening dhoktêr karaton ingkang tansah dados sêpêting mripat kula lan sèkrêtaris tuwin ajidan-ajidan sawatawis.
Ananging sarèhning Olivier Orme kapindhah dhatêng kamar pirantos manggihi tamu ingkang sae, lan pandhèrèkipun sami manggèn wontên ing buntas salêbêting kamar ingkang sasisih, saha sang putri wontên ing buntas ing sisihipun tuwin rêrêmbagan kalihan Orme, dados anggènipun sang putri tuwi wau, namung dipun sêksèni Quick kalihan kula, kenging dipun wastani piyambakan kemawon. Makatên ugi, ing sarèhning sakitipun Orme punika sampun botên patos ambêbayani, amila kula kalihan Quick botên mêsthi nênggani wontên ing ngriku, ananging kêrêp nênumpak, prêlu nêningali kawontênanipun Mur tuwin tanah wêwêngkonipun.
Upami wontên tiyang pitakèn dhatêng kula, punapa ingkang karêmbag kalanipun pêpanggihan punika, sagêd kula amangsuli namung ingkang kula mirêngi sakêdhik-sakêdhik kemawon, inggih punika ingkang kathah namung ing bab prakawis-prakawis umum kados ta: tataning praja Mur tuwin anggènipun tansah mêmêngsahan kalihan bôngsa Fung, ewadene tamtunipun kathah sangêt ingkang dipun rêmbag punika, ingkang kula botên mirêng, tandhanipun Orme nyumêrêpi kawontênanipun sang putri partikêliran. Mirêngipun makatên wau tamtunipun rak inggih saking lathinipun sang putri piyambak.
Kala kula ngèngêtakên, bilih tumrap tiyang neneman botên pantês sangêt sêsrawugan kalihan nataning bôngsa Abati ingkang tanpa subasita makatên, wangsulanipun Orme kanthi bingah, manawi ing bab punika botên wontên ingkang prêlu dipun kuwatosakên, amargi miturut pranatan kina, sang putri wau namung kenging krama kalihan sadhèrèkipun piyambak. Jalaran saking bab ingkang makatên punika, amila sampun botên sagêd piyambakipun angsal sang putri wau.
Kula lajêng pitakèn, sintên ingkang kaprênah sadhèrèkipun, ingkang angsal kabêgjan badhe kadhaupakên kalihan sang putri wau. Orme lajêng amangsuli makatên:
Ora ana siji-sijia, pancène ngono aku duwe pangira, yèn mêsthine sang putri dipacangake karo pamanane sing lêmu kae, ananging aku ora prêlu ngandhakake manèh, yèn kang mangkono mau mung kanggo sarana bae, kang wajib dilampahi ing sang putri, supaya kanggo ngalang-alangi liya-liyane, kang arêp anglamar marang sang putri mau.
Kula lajêng mangsuli: lha iya, aku kapengin wêruh, apa iya sing mangkono iku
kae dadi garwane sang putri, padha bae ing pangarêp-arêpmu dhaup karo putrining narendra ing nagara Cina. Ing saiki aja tansah ngrêmbug prakara kuwi, luwih bêcik critaa liyane. Apa kowe krungu kaanane Higgs lan anakmu dhewe.
Kula lajêng mangsuli ngece-ece, amargi kula ragi jèngkèl kalihan kawontênan-kawontênan ingkang sampun kalampahan, saha gêndhêngipun pun Orme wau. Dene wangsulan kula makatên: mêsthine kowe rak luwih cêtha mungguh ing wadining nagara tinimbang aku. Apa sing korungoni.
Orme wicantên makatên: Lho kuwi mangkene kyaine, kapriye mungguh anggone sang putri priksa kuwi aku ora wêruh, mirid pangandikane sang putri, loro-lorone saiki padha bagas kuwarasan. Ananging Prabu Barung sumêdya nêtêpi apa pangandikane, lan patbêlas dina manèh arêp ngurbanake Si Higgs. Kang mangkono iku kudu dialang-alangi, aku dhewe kang bakal nanggulangi, sanadyan ta bakal ilang nyawaku. Kowe aja duwe pangira yèn salawase aku mung mikir mênyang awakku dhewe bae, kang mangkono mau ora babarpisan. Ananging angèle dene aku durung olèh akal kanggo ngluwari dhèwèke, kang prayoga dilakoni.
Kula lajêng wicantên malih: o Orme, aku kabèh ing saiki banjur kapriye. Kalane kowe isih lara, aku ora gêlêm ngrêmbug bab kuwi, amarga kuwatir yèn anggawe rêkasamu, ananging sarèhning kowe wis mari, saiki kudu dirampungi.
Orme amangsuli sajak wigatos: kang mangkono kuwi aku iya ngrêti, lan aku arêp calathu nyang kowe, luwih bêcik awakku bae sing tak êsrahake mênyang Prabu Barung, dene manawa aku ora bisa mitulungi mênyang Propesor Higgs, luwih bêcik aku mati barêng karo dhèwèke, ananging prakara negakake dhèwèkke, iku ora. Mara rungokna saiki, suk êmbèn ing kene bakal dianani parêpatan dening sang putri putraning para nata, aku kabèh kudu anjênêngi ana ing kono, amula parêpatan mau diundur-undurake nganti samariku. Ana ing parêpatan kono Si Shadrach sing saru kae, arêp dipriksa. Lan bokmanawa bakal diukum pati. Mangkono uga, aku kabèh kudu ambalèkake sêsupene Sang Putri Seba, kang diparingake ngampil sang putri marang kowe. Ing kono bokmanawa aku kabèh bisa mêruhi apa-apa.
Untabing têtiyang bibar sêmbahyang Jumuwah. Ing dintên makatên wau, ing salêbêting masjid ingkang agêngipun samantên punika ngantos bêntêt kêbak tiyang.
Raosing sêrat-sêrat ingkang dipun rêmêni ing bôngsa Jawi
Mirid ingkang sampun kêtingal ing ngakathah, tuwin kenging dipun wastani sampun kêlimrah, mênggah sêrat-sêrat ingkang dipun rêmêni ing bôngsa Jawi punika namung wontên tiga, satunggal sêrat cariyos, kalih sêrat piwulang, tiganipun sêrat suluk. Sêrat tiga pisan wau mèh sabên tiyang tamtu srawungan.
Mênggahing sêrat cariyos, ingkang dipun rêmêni bab ingkang cariyosipun mawi pêprênesaning jalu wanita, punika tumrapipun tiyang Jawi anggènipun ngraosakên kenging dipun wastani ngantos kêlimrah, botên mawi pilih anèm sêpuh utawi lare, sadaya sami kêsêngsêm dhatêng cariyos ingkang kados makatên wau. Môngka manawi dipun manah panjang, cariyos bab sêngsêming jalu wanita, pancènipun botên wajib dipun waos ing lare, malah manawi dipun raosakên yêktos, sanadyan tiyang èstri inggih botên pantês maos sêrat ingkang suraosipun kados makatên. Nanging nyatanipun botên makatên, sadaya namung dipun waos tanpa mawi pamanahan punapa-punapa. Dados manawi makatên, cêcariyosan prênèsing jalu wanita punika namung manjing dados sêngsêm, dene ingkang nama awon, punika ing bab lekohipun ing têmbung, botêna mawi dipun cariyosakên, tiyang inggih sampun mangrêtos.
Sayêktosipun mênggahing sêrat cariyos Jawi, sêngsêming jalu wanita, punika sagêd nuwuhakên gêsanging cariyos, awit ing ngriku tamtu mawi nuwuhakên wontêning nyôndra ing warni, wangsalan, gambaran raosing manah tuwin sanès-sanèsipun. Kados ta manawi nyôndra jalu tuwin wanita, wiwit saking pucuk rambut ngantos dumugi pucuking kuku suku, sadaya mawi dipun wontêni pêpindhanipun, botên wontên ingkang kalangkungan. Tuwuhing côndra ingkang kados makatên wau, mênggahing tiyang Jawi lajêng sagêd mastani dhatêng warnining tiyang ingkang dipun wastani bagus utawi ayu, lan sagêd ngintên-intên dumugi pantêsing solah-tingkahipun pisan, tur solah-tingkah wau ingkang botên tilar ing kasusilanipun, saking tuwuhing raos ingkang kados makatên punika, tiyang lajêng kêdugi nelad dhatêng kawontênanipun, upaminipun, manawi èstri ruruh nelad Dèwi Wara Sumbadra, yèn gonas-ganès, Dèwi Banuwati. Dene manawi jalêr, yèn bagus alus, Radèn Janaka, yèn brêgas, Bambang-bambangan, pacaking nyandhang ngangge sarwa prasaja, nanging ngrêsêpakên dhatêng sawangan. Mirid laras ingkang kados makatên punika, kathah èmpêripun mênawi bôngsa Jawi pancèn rêmên dhatêng prasaja.
Mênggahing wangsalan, punika encokipun inggih namung dhatêng sêngsêm. Tiyang adhakan sangêt rêmên dhatêng wangsalan, sok limrah dipun apalakên.
Dene bab gambaran raosing manah, limrahipun ingkang cumithak bab panggambaring lêlampahaning tiyang, upaminipun kasangsaraning putri sinrêtu ing kakung, utawi lêlampahan ing bab sangsara sanèsipun. [sanèsi...]
[...pun.] Punika ingkang kêgagas namung ing bab tuwuhing panalôngsa, dados pikantukipun badhe nênangi dhatêng solahing panarimah.
Ing sapunika ing bab sêrat piwulang, punika sanadyan botên kacariyosakên, sabên tiyang tamtu mangrêtos, bilih kajênging piwulang punika sae. Dene wulang wau tumrap tataning wulang lair pancèn nyata kathah ingkang sampun botên mathuk kanggenipun ing jaman sapunika, awit pancèn sampun sanès thuk-thukanipun, nanging tumrap kaalusaning kasusilan, tuwin tumrap ingkang taksih ngraosakên dhatêng raosing Jawi, tamtu amastani manawi sêrat piwulang punika taksih wêtah ayam botên wontên ewahipun, awit kajênging piwulang Jawi namung salugu nênuntun kasusilan wiwit wadhag dumugi alusipun.
Dene ing bab sêrat suluk, punika pancèn sampun manjing dados karêmênanipun tiyang Jawi, tuwin kenging dipun wastani manawi tiyang Jawi punika pancèn dhêdhasar tiyang ulah kabatosan. Mila tumraping sêrat suluk, sanadyan wontêna pintên kemawon, tiyang inggih taksih tansah rêmên, awit sampun mantêp ing manah, bilih sêrat suluk punika sawênèhing panuntun, ingkang nêdahakên dhatêng margi ingkang anjog dhatêng pêpadhang. Sintên ingkang anjajah maos sêrat suluk, inggih saya jajah sêsêrêpanipun dhatêng bab ginêm ulah raos. Malah wontên têmbunganipun tiyang Jawi, tiyang punika sanadyan botên sastra, nanging manawi sumêrêp dhatêng ngèlmi, taksih sagêd nunggil ing pakêmpalaning ngakathah. Punika bokmanawi inggih wontên èmpêripun, awit sabodho-bodhonanipun tiyang botên sastra nanging ngèlmi, rêmbagipun mêksa pratitis, dados têrangipun, cupêting kawruh dipun lintoni ing gêsanging budi.
Wontên sawênèhing tiyang cariyos, manggahing waosan Jawi punika ngêbosêni, awit wontênipun inggih namung warni tiga punika, tuwin amastani botên anggadhahi urut-urutaning wêwaosan, sadaya namung dipun carub kemawon, sêpuh anèm waosanipun inggih kados makatên punika.
Panacad ingkang kados makatên punika manawi dipun cocogakên kalihan kawontênan ing sapunika pancèn lêrês, awit mênggahing caranipun urut-urutaning maos lajêng botên sagêd ambedakakên, pundi ingkang dados waosaning lare, tuwin pundi ingkang dados waosanipun tiyang sêpuh, nanging sarêng dipun encokakên malih, sanadyan caraning kina têka inggih sampun ragi mathuk, inggih punika: sêrat wulang, kêgolong waosaning lare. Sêrat cariyos sapanunggilanipun, dados waosanipun tiyang diwasa, dene suluk dados waosanipun tiyang sêpuh.
Dene wontênipun sapunika lajêng wontên sêrat warni-warni, ingkang sampun pinilah-pilah kados wêdalan Bale Pustaka punika, nama dados kabêgjanipun tiyang ingkang manggih.
Sukun punika sawênèhing wowohan ingkang kêlimrah kasumêrêpan ing tiyang, nanging tumrapipun tiyang kitha bokmanawi awis-awis ingkang sampun sumêrêp uwitipun, awit limrahipun sukun punika tuwuhipun wontên ing padhusunan ingkang têbih saking kitha.
Sukun punika kêgolong bangsaning kluwih, wujuding wit, godhong tuwin wohipun sampun plêk kaluwih, namung kaot woh sukun punika kulitipun alus. Dene sukun punika wohipun tanpa isi, wiwit salêbêting kulit ngantos dumugining ati namung daging thok, ingkang araos pulên kados bangsaning pala kêpêndhêm, ecanipun malah kêpara ngungkuli. Jalaran saking anggènipun tanpa isi wau, namanipun lajêng dipun sambut kangge namaning wowohan tanpa isi, ingkang lêrêsipun ngangge isi, kados ta: pace sukun, pisang kluthuk sukun, jambêt kêluthuk sukun, tuwin sanès-sanèsipun.
Sarèhning sukun punika tanpa isi, manawi tiyang badhe nanêm kêdah sarana rekadaya makatên:
Oyoding wit sukun ingkang cêlak ing wit kakêrukana sitinipun, miliha ingkang agêngipun sajêmpol utawi sadriji. Ingkang kalêrês tumèmpèl ing oyod agêng kakêthoka, saha dipun congatakên. Samôngsa oyod wau sampun sêmi lajêng kêtingal kados turus, oyod ingkang taksih kêpêndhêm lajêng sagêd oyod malih. Manawi sampun kêtingal sae gêsangipun, kenging lajêng kaputêr, mawi kakatutana siti ingkang kathah, lan sampun ngantos ambyar, oyodipun kakatutna sadaya, sasagêd-sagêd sampun ngantos pêdhot, dene lajêring oyod lami ikangingkang. taksih panjang kenging lajêng kakêthok kemawon, namung mêndhêta sacêkapipun, waton oyod ingkang ngrêmpil sampun sagêd katut.
Pananêmipun kêdah milih papan ingkang tênggar, sampun cêlak-cêlak kalihan griya, awit sukun punika sawênèhing wit-witan ingkang sagêd agêng sangêt.
Sukun manawi sampun awoh, uwohipun kathah sangêt, sabên witipun saya mindhak agêng, wohipun inggih saya kathah, awit tuwuhing uwoh narucuk tuwuh saênggèn-ênggèn.
Sayêktosipun sukun punika sawênèhing wowohan ingkang kenging kangge lintuning rijêki, awit nuwuki, raosipun lêgi pulên, lêmêsan sangêt, purun dipun olah punapa-punapa, tumrap ingkang sêpuhipun cêkapan, kenging dipun criping, utawi dipun gorèng kandêl, dipun kêluwa utawi sanès-sanèsipun, malah sanadyan namung dipun godhog thok kemawon, raosipun sampun lêgi eca. Dene ingkang sêpuh ngantos jêne, punika salugunipun kêlêgèn tuwin ical pulênipun.
Ing Cirêbon limrah sukun wau dipun tape, wujudipun pating gluntung andêmênakakên.
Tumrap ing kitha-kitha, sukun punika kalêbêt awis rêginipun, satunggal ngantos pajêng gangsal wêlas sèn, ingkang agêng malah ngantos satangsul. Eman, dene sukun punika awis-awis wontênipun, bokmanawi jalaran saking angèling pêncaripun, utawi saking jalaran wit agêng, botên pantês dipun tanêma ing tiyang. Nanging manawi ngèngêti dhatêng pigunanipun, kados botên wontên awonipun manawi kapêncarakên, awit ugi nama sagêd dados gajuling sêkul.
kasmaran dènnya miyarsi / caritane jaman kuna / ingkang minôngka purwane / ana sawijining janma / omahe doh lan kutha / Kyai Alid namanipun / nuju ing sawiji dina //
Ki Alid langkung prihatin / rina wêngi pan mangkana / sabab arsa duwe gawe / ngislamakên sutanira / priya ingkang pangarsa / Ki Alid ing karsanipun / adol kêbo maring kutha //
marang Ki Alid punika / payu kalih dasa kêton / dhuwite pêcah lan pêthak / anulya winadhahan / ing kampil sadayanipun /
kampilira / lawan anggawa blônja / nganti sore lakunipun / kira-kira pukul papat //
angambah anèng wanadri / ing kono têngahing alas / ana sawijining uwong / begal siji nunggang jaran / karo angliga pêdhang / Ki Alid mau kêpêthuk / tan nyana yèn iku begal //
wong begal têtanya nuli / sira iku gawa apa / kaya gawa dhuwit akèh / lawan barang rupa-rupa / yèn sira arsa gêsang /
mring kutha / wong kang begal angoyak / lan nêgarkên kudanipun / Ki Alid êmèh kêcandhak //
nulya menggok ing wanadri / nusup-nusup têngah wana / gêgawan dèn singidake / ingurugan gêgodhongan / lan dhuwit nèng kampilan /
ing prênahipun / arta ingkang dèn singidna //
nimbali punggawa / nyêkêl begal nèng wana / gumrudug punggawa ngluru / Ki Alid kang tuduh marga //
ananging datan pinanggih / punggawa nulya tur pirsa / dhatêng pangagêng kithane / lamun begal tan kêpanggya / wus katur sadayanya / pangadilan nulya dhawuh / mring Alid saiki sira //
wong begal mêksa tan panggih / turôngga sapirantinya / banjur Ki Alid kang duwe / turôngga gêdhe tur rosa /
Mênggah caranipun tiyang jêjodhoan, kados tumrapipun bôngsa punapa kemawon, pangangkahipun inggih sami, prêlunipun pados ingkang mathuk. Dene tumrapipun bôngsa Jawi, pamilihing bojo punika wontên ingkang makatên:
3. Ingkang sanès turuning tiyang ingkang gadhah sêsakit nular,
Pilihan gangsal prakawis punika jaragan namung ngajêngi dhatêng saenipun thok, nanging pilihan wau taksih golongan cara kina, tumrapipun ing jaman [ja...]
[...man] sapunika, ing bab gangsal prakawis wau dipun santuni dados:
2. Putraning priyantun, utawi tiyang sae,
4. Punika pamilih sampun mèh botên kangge,
Sayêktosipun pilihan sadaya wau taksih nama ancêr-ancêr, têgêsipun sanadyan nyatanipun sampun kêcandhak sadaya, dèrèng tamtu manawi dados pamarêmipun ingkang mêngku, dados têtelanipun ingkang nama jodho punika kenging dipun wastani botên gampil, awit têmbung jodho makatên têgêsipun srêg, môngka srêging tiyang jêjodhoan punika pinanggih manawi sampun dipun lampahi, awit tuwuhing sihipun tiyang jalêr dhatêng ingkang èstri punika sababipun warni-warni, malah wontên ingkang jalaran saking ingkang èstri tansah sakitên, lajêng tuwuh sihipun, dipun eman-eman kados barliyan. Wontên malih jalaran saking anggènipun tansah kêmlaratan, malah angrêntahakên sih. Sawênèh malih jalaran saking awoning warninipun ingkang èstri, malah ingkang anjalari tuwuhing sih ingkang kêkêtogan.
Makatên ugi kosokwangsulipun mênggah tumraping èstri, inggih botên oncat saking raos kados makatên punika.
Mênggah kajênging tiyang sêpuh anggènipun damêl ancêr-ancêring pamilih makatên wau, namung kêbêkta saking trêsna dhêtang anak, sampun ngantos manggih pituna ing gêsangipun, mila manawi sagêd, pathokan gangsal prakawis punika sagêda kêcêpêng sadaya. Dene manawi kasêmbadan sadaya, tiyang èstri ingkang dipun pilih wau nama: tiyang ayu putraning priyantun, saras tur sugih, sampun tamtu kemawon ingkang gadhah bojo anggalênggêm sangêt.
Mirid urut-urutaning pilihan, bokmanawi para sêpuh inggih sampun kanthi panggalihan:
Manawi ingkang kêpilih saening bêbudènipun, sanadyan botên kanggenan ingkang kawan prakawis, inggih sampun nama prayogi, awit saening bêbudèn punika sagêd angasorakên dhatêng ingkang kawan prakawis wau, marêmipun ingkang mêngku, dene bêbudènipun ingkang èstri tansah dados pangalêmaning ngakathah.
Manawi ingkang kapilih bab anaking priyantun, ingkang mêngku kêdunungan pamarêm, dene ingkang èstri [è...]
[...stri] kêwical bangsaning tiyang naluri, sabotên-botênipun inggih taksih binedakakên ing tiyang.
Manawi ingkang kêpilih kasarasanipun, ingkang jalêr gadhah pamarêm, dene ingkang èstri badanipun kêtingal thipluk-thipluk, lan kasarasan punika sajatosipun inggih satunggiling kabêgjan.
Manawi ingkang kêpilih sugihipun, sênêngipun ingkang mêngku, dene gêsangipun tansah tinêngga ing katêntrêman, awit kasugihan punika sajatosipun inggih satunggaling kanugrahanipun tiyang wontên ing donya.
Dene manawi ingkang kêpilih ayunipun, punika sampun lêrês sangêt, awit sampun wontên têtêmbunganipun, tiyang ayu punika pasihaning Allah, têgêsipun tansah damêl karênanipun ingkang ningali, dados tamtu kemawon tumrap tiyang ingkang mêngkoni tansah manggih pamarêming manah.
Dados têtela manawi satunggal-satunggaling bab punika sampun sagêd adamêl pamarêm, saya saupami kadunungan titipan sanès-sanèsipun malih, tamtu saya prayogi.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih tuwuhing sihipun tiyang jalêr punika jalaranipun warni-warni, tiyang botên sagêd angêbabi kêtarik saking punapanipun.
Kados gambar ing sisih punika, punika gambaring para wanita bôngsa Inggris ingkang sami balapan lumajêng nuju jawah. Tumrap raosing tiyang jalêr ingkang nyawang, pamilihipun dhatêng titiking wanita ingkang sami kêtingal ing ngriku tamtu warni-warni, wontên ingkang kêtarik saking bantêring plajêngipun, wontên ingkang kêtarik saking nyumêrêpi kasantosaning badanipun, wontên malih ingkang kêtarik saking warni.
Dados mênggahing wosipun, bab mathuking jêjodhoan punika pinanggihipun manawi sampun kalampahan. Dene tumrap ingkang badhe anglampahi, sampun ngantos tilar pamilih, awit sabotên-botênanipun, plèsèding pamilih punika mêksa ngungkuli ingkang namung awur-awuran.
Tindakipun Sang Prabu Amanullah, Nata ing Aphganistan, dhatêng tanah Eropah.
Ing Kajawèn kala rumiyin kados sampun nate anyariyosakên sawatawis mênggahing tindakipun Sang Prabu Amanullah, Nata ing Aphganistan dhatêng Eropah, prêlunipun sumêdya anitipriksa kawontênan-kawontênan ing ngrika, ingkang kenging saha pantês tiniru ing para kawula Aphganistan. Makatên ugi sampun kacariyosakên, bilih tindakipun sang prabu kanthi kadhèrèkakên ingkang garwa tuwin para santana sanès-sanèsipun, lan sang prabu sagarwa saha para pandhèrèkipun wau sami angrasuk busana cara Eropah, ingkang anjalari ngungunipun para kaum muslimin ing saindênging bawana. Ing samargi-margi sang prabu sagarwa tuwin para pandhèrèkipun tansah tinampi kanthi pahargyan kados sacaraning [saca...]
[...raning] nata katamuan sasamining nata, saha wontênipun ing satunggal-satunggaling nagari, sang nata botên kêndhat tansah amriksani punapa-punapa kanthi taliti, awit kaparêngipun sang nata, anggènipun tindak pêpara punika prêlu badhe anjêmbarakên polatan, ingkang ing têmbenipun sagêda mêndhêt wohipun kagêm amêwahi kalangkunganipun praja Aphganistan. Ing môngka dhasar nyata, bilih kawontênanipun ing tanah Eropah punika kathah sawangan, kagunan tuwin pakaryan ingkang pantês sangêt tinulad wontên ing prajanipun, mila tindakipun sang prabu wau ing samargi-margi nama tansah manggih karênan, ingkang pikantukipun agêng sangêt, makatên ugi kosokwangsulipun tumrap para nata ingkang dipun paratamoni, ugi sami rêna ing galih anampèni rawuhing narendra ingkang kagungan dhêdhasar panggalih ngudi dhatêng kamajêngan, saha nêtêpi ebahing jaman.
Nalika Prabu Amanullah rawuh ing Itali, tangkêpipun Prabu Emanuel, Nata ing Itali, sakalangkung angrêsêpakên, sang nata tansah nêdah-nêdahakên dhatêng kawontênan-kawontênan ingkang adamêl panujuning tamu, kenging dipun wastani bilih sri narendra kêkalih tansah gêgandhengad.gêgandhengan. Makatên ugi Sri Nata Amanullah wontên ing ngriku tampi nisungsungpisungsung. oto alapis waja saking Sang Mosêlini, ingkang sakalangkung awig ing pakirtyanipun. Nalika sang nata nampèni pisungsung wau sakalangkung anglêgakakên, kêtingal anggènipun karênan ing galih, lajêng kaparêng naliti dhatêng kawontênaning oto wau, sampun tamtu kemawon pisungsung ingkang kados makatên wau tinampi dados tôndha supêkêting pawongmitranipun praja.
Makatên ugi sarêng tindakipun Prabu Amanullah dumugi ing Paris, wontên ing ngriku tinampi kanthi pahargyan, sri narendra sakalihan dipun papag ing oto dening presidhèn Doemergue wontên ing sêtatsiun Bais de Boulogne wontên ing ngriku sang nata inggih manggih karênan.
Sadumugining praja Bèlgi, sang nata dipun papag ing Burgêmistêr ing kitha Bergen. Wontên ing ngriku Burgêmistêr maos pamahargya wilujêng rawuhipun sri narendra wontên ing praja Bèlgi, Pangeran Leopold ing Bèlgi ingkang anjurubasani. Kathah suraosing sêsorah ingkang dipun lairakên wontên ing ngriku.
Kacariyos ing sapunika tindakipun Prabu Amanullah sampun dumugi ing praja Inggris, mila ing ngriki prêlu nyariyosakên kawontênanipun ing ngriku ragi sawatawis.
Prabu Amanullah nalika rawuh ing praja Bèlgi, 1. Prabu Amanullah, 2. Pramèswari Soeraya, garwa nata, 3. Pangeran Leopold ing Bèlgi.
Rawuhipun Prabu Amanullah wontên ing Londhon, dipun tampèni kanthi pakurmatan ingkang
sanès-sanèsipun, sami mêthuk wontên ing Sêtatsiun Victoria. Nalika kapal Maid of Orleans dumugi ing Dover, Pangeran Adipati Anom ing Inggris piyambak sapandhèrèk ingkang mapagakên.
Sri Nata ing Aphganistan mangagêm cara militèr kabangsan, dene sri pamèswari mangagêm cara Eropah. Têtamu agung wau anggènipun maratamu wontên ing Inggris ngantos gangsal wêlas dintên, lêrêm wontên ing Claridge Hotel, nyewa kamar sèkêt iji, ingkang sarwa nyêkapi kagêm palêrêmaning nata.
Kacariyosakên, bilih kalangkunganipun Nata Aphganistan punika kados kawaskithaning lêluhur ingkang asma Èmir Abdulkan. Miturut pangandikanipun, rawuhipun sang nata wontên ing Eropah prêlu badhe ngajêngakên prajanipun ing bab sêpur, margi-margi oto tuwin sanès-sanèsipun, kados ta: pigunaning lèpèn-lèpèn, ugi badhe ambikak pamêlikan têmbaga, êmas, salaka tuwin timah, ingkang kacariyosakên, bilih ing prajanipun pancèn kathah.
nata punika, kenging dipun alêmbana ing enggalipun. Bab kêkahing pamanahanipun têtiyang siti kados sacaraning kina, sampun ewah santun dados sabar tuwin anggatosakên dhatêng ulah kabudidayan tuwin têtanèn, punapadene bab among dagang. Ing praja agêng-agêng ing Eropah sampun dipun wontêni agèn-agèning among dagang sudagar-sudagar bôngsa Aphganistan piyambak, prêlu analiti barang-barang ingkang sagêd majêng wontên ing tanah Aphganistan.
Dados sapunika têtela bilih tindakipun nata ing Aphganistan wontên ing tanah Eropah punika, mêngku pikajêngan tuwin piguna agêng sangêt tumrap praja ingkang dipun wastani kantun ing kamajênganipun. Mila sintên kemawon pantês sangêt mangalêmbana dhatêng kaparêngipun nata ing Aphganistan wau.
Kula nuwun, bilih wontên sih kawêlasanipun tuwan up rêdhaktur, kula nyuwun pitêdah bab ingkang badhe katêtêpakên dening pamarentah benjing wulan Mèi taun punika, inggih punika lid dhusun ingkang nami kisêr lan kisman, punika kuwajibanipun punapa, utawi padamêlanipun kadospundi. Pramila kula nyuwun pitêdah, awit saking rancanganipun tiyang ing dhusun kula piyambak, kula dipun pilih kadadosakên kisêr§ bokmanawi kajêngipun kisman. ingkang punika mugi ing Kajawèn kapacaka katranganipun punika lid dhusun, dados kula sadaya sagêd mangêrtos dhumatêng kuwajibanipun punika, kisêr tuwin kisman. Awit ing Apdhèling Kêdhiri sadaya dhusun-dhusun katêtêpan punika lid dhusun.
Ing wusana kula tansah angajêng-ajêng pitêdahipun tuwan up rêdhaktur.
Mênggah bedanipun kisêr kalihan kisman punika makatên:
Kisêr, punika têtiyang sadaya, ingkang sampun ngumur, sarta kawajibakên milih tiyang jalêr golonganing dhusun ngriku ugi, ingkang badhe kacalonakên dados sawung milih lid rêgènsêkap rad.
Kisman, punakapunika. tiyang ingkang kapilih dening kisêr kasêbut nginggil. Ing sabên tiyang gangsal atus, wênang ngwontênakên kisman satunggal.
Kadosdene adat ingkang sampun kalampahan sabên badhe tumapaking kwartal enggal, nalika tanggal kaping 27 wulan Marêt punika, administrasi sampun ngintunakên blangko pos wisêl minôngka pamêthuking yatra langganan tumrap kuwartal kaping kalih punika.
Murih sampun kacuwan ing galih margi kêtêlasan salah satunggiling nomêr Kajawèn, panyuwun kula dhatêng para prayantun ingkang rumaos dèrèng nyêkapi wajib, mugi kaparênga tumuntên ngintunakên.
Panampi kula yatra langganan wau botên badhe kawartosakên ing udyana Kajawèn kados ingkang sampun, awit kathah ingkang botên nayogyani krana nêlasakên panggenan. Saugi Kajawèn botên mogok pisowanipun, punika mracihnani manawi ingkang dipun sowani wau sampun nyêkapi kuwajibanipun.
Petruk : Ora Kang Garèng, bok coba aku kok barkahi kawruhmu Jawa sing mêncit-mêncit pisan.
dadi siji driji gathuk, kuwi pasêmon wis dikêmpêlake lair batine, jêmpol loro ditumpangake ing irung, kuwi pasêmon kêmpêling lair batine dikatokake, dadi karêpe, lho, kuwi kabèh panêmuku dhewe, yakuwi nuduhake sih trêsna lan wêdine apa manèh kanggo nglairake ing panuwune marang wong kang wajib disêmbah mau.
Petruk : Sanajan kiyi mung saka pabrikmu dhewe, ananging barêng tak gagas-gagas kok iya rada mathuk, apa manèh tangan kiwa dadi pasêmon kalairan, kuwi têka cocog bangêt karo apa sing wis dak alami,
Garèng : We, lha, mumêt wêtêngku, ngrungu calathumu sing pating brêndhil mangkono kuwi, ana tangan kiwa pasêmone kalairan, têka digathukake
Petruk : Ngene Kang Garèng, miturut tandhane wong ahli impèn, sing sapa wonge ngimpi kaya aku mau, nyêkêl rêrêgêdan lan sapanunggalane, bakal olèh rêjêki akèh, kuwi jalaran wis dadi kalumrahan, saupama aku kabênêr anyewoki bayi, sing tak anggo nyewoki mêsthi tanganku sing kiwa, dudu tangan sing têngên. Mula tangan kiwa kuwi dadi pasêmon kalairan bae, awit sakabèhing donya brana, iku mung kanggo ing kawadhagan, ora kêna kanggo ing kabatinan, malah yèn ditumrapake ing kabatinan, mung bakal mêtêngi lan nutupi pêpadhanging dalan kang anjog marang akirat.
Garèng : Kuwi rak mung panêmune wong mlarat kaya aku lan kowe bae, wong kang sugih donya brana têmtune iya beda panêmune, malah aku wis tau krungu calathune wong sugih mangkene: donya brana kuwi bisa agawe luwih santosa imaning wong kang lagi ngibadah.
Petruk : Hêm, calathune wong sugih kang kaya mangkono mau, iya ana bêcike, ananging iya ana alane, bêcike jalaran bisa ngêningake ciptane, amarga ing sarèhning uwis sugih donya brana, dadi ora tansah ditangisi bojone, amarga kêpengin duwe suwêng blong lan susuk kondhe ngawe-awe, utawa manèh ora tansah ditangisi anak-anake, amarga kêndhile mêngkurêb. Kosokbaline, wong sugih sok ora bisa wêning atine, amarga tansah eling mênyang donya branane bae. Kaya ta: lagi sêmbahyang bae, pikirane banjur gumyur, amarga krungu unèn-unèn mak krudhuk, disêngguh maling ambukak pêthine wadhah dhuwit, utawa kucing ambukak lêmari arêp gondhol ngengehane wungkusan brutu. Dadi cêkake santosaning iman, kuwi ora marga saka sugihe utawa kamlaratane, ananging gumantung saka awake dhewe.
Garèng : Wis, wis, sanajan rêmbug iki rada angêlangut, ananging têka banjur nyêbal karo rêmbug kang sêkawit, mulane luwih bêcik dak banjurne caritaku ing bab sêmbah mau. Mungguh sing diarani nyêmbah kuwi
Mungguh sing diarani nyêmbah suci kuwi sadurunge apa kudu kramas utawa saora-orane iya kudu wulu dhisik.
Garèng : Lho, kuwi ora samono, sing diarani nyêmbah suci kuwi nyêmbah sing kalayan lair batin têmênan, kaya ta: karo si rama lan si biyung, utawa karo wong liya-liyane, kang pancèn kotrêsnani, lan kowêdèni kanthi lair batin, dadi anggonmu nyêmbah iya kanthi ati suci têmênan, ora anduwèni pangajab apa-apa babarpisan, kajaba mung arêp ngatonake trêsna lan wêdimu bae.
Petruk : La nèk sing diarani nyêmbah kanggo pasrèn kuwi apa sing nyêmbah nganggo disêrot karo irunge kae. Utawa anggêr muni: ênjih, banjur nyêmbah teplêk, ênjih, teplêk.
Garèng : Lho, ora mangkono, sing diarani [dia...]
[...rani] nyêmbah pasrèn, kuwi wong kang duwèni atur, sabên sapadane disêlani nganggo nyêmbah, sapada manèh disêlani nganggo nyêmbah manèh, mangkono satêruse, upamane gamêlan mono, sêmbahe mau minôngka gonge.
Petruk : Gandrik putune Kramaleya, dadi sêmbah kuwi iya ana sing mung kanggo pamantês bae, hla nèk nyêmbah kamelikan, kuwi aku ngrêti, amarga aku dhewe wis tau anglakoni. Nalikane aku dadi juru tulis wadana, wis tau kalakon aku ngêntèkake dhuwit potong,
dhuwit potong sing tak anggo mau, sauwise sêmbahku sing dhrindhil mau iya banjur tak jabêl manèh.
Garèng : Iya pancèn mangkono mungguh karêpe nyêmbah kamelikan kuwi. Wis padha dilèrèni samene dhisik, besuk manèh tak critani, sapa sing wajib disêmbah kuwi.
Ôngka-ôngka wau anelakakên, bilih pamarentah Sopyèt punika sakêdhik sangêt anggènipun sagêd ambudidaya dhatêng pangajaran tuwin panjagining kasarasanipun kawula, sanadyan sadaya ingkang kacariyosaksên punika sae-sae tuwin utami sêdyanipun. Botên beda kalihan nagari-nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê, makatên ugi ing ngrika arta nagari dipun pigunakakên ingkang nomêr satunggal kangge mragadi kawontênanipun saradhadhu, kajawi punika ugi kangge wragadipun kantor ingkang agêng-êgang saha ingkang anggadhahi punggawa kathah sangêt. Ing taun 1927 arta nagari kangge wragadipun Dhepartêmèn Pangajaran, dhepartêmèn tumrap kasarasaning kawula lan sanès-sanès kapêrluan ingkang gêgayutan kalihan kamajênganing tiyang ing tanah Ruslan wontên 254 yuta, tumrap wragading administrasi sanèsipun kintên-kintên 700 yuta, lan tumrap kapêrluwaning militèr 645 yuta rubêl, dados 40 % tumrap kapêrluwaning militèr, dene tumrap kapêrluan ingkang adamêl ajênging kawula namung 15%. Têtandhingan ingkang makatên punika sanès sangêt kalihan têtandhingan ing nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê, tuwin sadaya wau jalaranipun botên sanès amargi saking saklangkung andhaping pangasilanipun. Arta nagari botên wontên langkunganipun malih, dados inggih lajêng botên sagêd ngêdalakên arta langkung kathah malih.
Makatên ugi pamêdalipun para tani inggih sakêdhik sangêt, 9/10 nipun para tani anggadhahi pamêdal radin-radinipun 25 rubêl ing dalêm sawulanipun, lan namung 1/10 nipun ingkang pamêdalipun langkung kathah.
Para kawulanipun ingkang kathah sami mlarat sangêt. Tiyang ingkang dhatêng ing tanah Ruslan, manawi botên ngêmungakên aningali kawontênanipun margi-margi agêng ing kitha Mosko, ananging lajêng amrêlokakên ningali sanès-sanèsipun, mêsthi inggih lajêng sumêrêp kemawon, kawontênanipun kamlaratan umum ing bab panganggenipun, kawontênaning isèn-isènipun griya ingkang saklangkung prasaja sangêt, punapa malih kawontênanipun ing pundi-pundi ingkang saklangkung rêgêd sangêt, punika [pu...]
[...nika] sadaya botên sagêd dipun umpêtakên. Minôngka satunggiling pasêksèn ingkang cêtha sangêt, bilih kawontênanipun têtêdhan ing pundi-pundi mundur sangêt manawi dipun timbang kalihan kawontênanipun kala ing taun 1913, ing ngriku sagêd katingal amargi saking kathahing para kaum bêrah ingkang sami sakit. Pambayaripun kabudidayan dhatêng asuransi pananggêl tiyang sakit, punika ngantos 12 dumuginipun 15% saking gunggunging blônja ingkang kabayarakên. Lan arta samantên kathahipun wau, têlas sadaya kangge mulasara têtiyang sakit, kangge wragadipun griya sakit tuwin sanès-sanèsipun. Kintên-kintên 8% saking cacahipun para kaum bêrah punika sami sakit lajêngan
katrangan, bilih têtiyang samangke punika kirang sangêt kêkiyatanipun tumrap anyambutdamêl wontên ing pamêlikan ingkang saklangkung awrat punika.
Manawi katitik kawontênanipun pangasilan ing saindênging nagari, ing ngriku sagêd kacariyosakên, bilih gunggunging sadaya barang-barang, ingkang kawêdalakên ing tanah Ruslan saha ingkang awarni arta lajêng kabagi dhatêng para kawula, punika saklangkung sakêdhik sangêt, ngantos gêsanging tiyang langkung
yuta rubêl tumrap gantosing kêkiranganipun rêgining mêsin-mêsin tuwin tumrap yasa pabrik-pabrik enggal. Ing ngriki sampun têtela, bilih punapa ingkang sampun katindakakên punika satunggiling pangajaran ingkang anyakiti. Kalanipun griya-griya tuwin mêsin-mêsin sawatawis taun laminipun dipun lêmparakakên, ing ngriku lajêng kasumêrêpan, bilih jalaran patrap ingkang makatên punika sadaya wau têmtu badhe risak babarpisan. Sarana mêsin-mêsin ingkang risak lajêng botên sagêd anggarap barang-barang ingkang sae,
ingkang risak wau. Ingkang makatên punika kawontênaning pangasilan ingkang sabên taunipun kêdah dipun bagi-bagi saha ingkang amujudakên satunggiling pon, ingkang dados panggêsanganipun sadaya tiyang, punika lajêng mundur sangêt. Samangke lajêng mêndhêt lampah sanès, saha angèngêti, bilih mêsin-mêsin punika sagêd gêrang, tuwin sasampunipun sawatawis môngsa kêdah ngawontênakên mêsin-mêsin enggal malih, ingkang makatên wau kêdah lajêng mirunggakakên arta. Makatên ugi arta ingkang prêlu kangge ngagêngakên kabudidayan, kêdah mirunggakakên saking pangasilan ing dalêm sataun-taunipun.
Sajatosipun ingkang makatên punika sadaya sampun ngêplêki kemawon kalihan kawontênan-kawontênan ing nagari-nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê. Amargi bêbathèning kabudidayan ingkang dening para sosialis tuwin para komunis sarana patrap mirah-mirahan sami kacobi murih tuwuhing bêbênteran, punika namung sabagian alit sangêt ingkang dipun pigunakakên dening para ingkang sami anggadhahi kabudidayan-kabudidayan wau. Dene bagian ingkang agêng, punika dipun anakakên malih, têgêsipun: kangge pokoking kabudidayan-kabudidayan enggal, utawi kangge angagêngakên ingkang sampun wontên. Tumrap angagêngakên
ing sataun-taunipun, punika pamarentah, ananging ing nagari-nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê, punika para partikulir piyambak.
Kados botên wontên ingkang badhe botên angakêni, bilih ing tanah Ruslan, kawontênanipun kabudidayan-kabudidayan prêlu kêdah dipun agêngakên.
Ingkang makatên punika, botên ngêmungakên kawontênaning pangasilan nagari kemawon ingkang kêdah mindhak, jalaran tiyangipun sabên taunipun tansah wêwah 22%, ingkang anjalari wêwahing têtiyang ingkang kêdah dipun ingoni tuwin dipun sandhangi, amila Ruslan ugi ambudidaya murih sagêdipun nusul dhatêng nagari-nagari sanèsipun mênggahing prayoginipun panggaraping barang-barang, têgêsipun: tiyangipun ingkang mara damêl dipun kirangi, ananging angsal-angsalanipun kêdah sami. Makatên ugi ing nagari Sopyèt tumrap para kaum bêrah kadadosanipun inggih botên beda kalihan ing nagari-nagari kapitalis, inggih punika manawi ing ngriku dipun wontênakên pirantos-pirantos mêsin kangge ngusung barang, utawi dipun wontênakên mêsin-mêsin kangge adamêl rokok sigarèt, punapa malih ing ngriku lajêng dipun wontênakên pirantos kangge amêcahi sela-sela, ingkang limrahipun namung dipun pêcahi ing tiyang mawi pukul bêsi kemawon, ingkang makatên wau panganggenipun dhatêng kaum bêrah lajêng botên prêlu. Ing tanah Ruslan sampun katêtêpakên, bilih para kaum bêrah, ingkang dipun kèndêli jalaran wontên sabab ingkang prêlu sayêktos, punika lajêng pikantuk karugian saking kabudidayan kathahipun miturut balônja ing salêbêtipun nêm minggu. Ananging sasampunipun nêm minggu wau, kawontênanipun para ingkang sami botên nyambutdamêl tamtu inggih lajêng wêwah kathah.
Mripat kang awas iku bisa nyampurnakake pandulu, nanging sampurnaning pandulu iku sok anuwuhake sabab, awit
tansah kontal / nanging kukuh tan pisan nêdya ngêndhoni / ing kasantosanira //
nanging bumi dènnya nanggulangi / mung rinasa sasakecanira / nadyan
nuli / mrih ywa anggung jiwane kanggonan / rêrêgêd kang tanpa gawe / awit sajatinipun / ingkang kisma lumuh kêpati / yèn ta kêpotangana / marma parikudu / nglairkên dènnya kanggonan / gumêlar nèng donya dimèn ngrêspatèni / ngrêrêngga jagad raya //
sanggyèng sarah kang anjrah ing siti / myang rêrêgêd kang dinohan janma / sinrahakên ing dhèwèke /
kisma / mring janma datan ginawe / pinèt ing pedahipun / nanging lumuh yèn tan mèt kardi / ywa kongsi
sumamaring punang nuswa alit / pindha wadya sumiwi ing nata / kang tan parêk sewakane / katon konjêm
mawèh adhêm ngayêmi dumadi / ing sakawasanira //
yèn rinaras ingkang mega putih / kang nèng wiyat katon gêgolongan / iku tan pae
lir nyirami sariraning aji / ingkang nêmbe karênan cangkrama / satêmah ruruh ron-rone / pan iku pindhanipun / pangagêming busana
raras kanikmatan / pindha swara kêpyaking gôngsa ngrêrangin / tumruntun tanpa kêndhat //
wus palastha rarasing panggusthi / kang upama watêking bawana / mung sarwa ayu anane / salami-laminipun / tanpa kêndhat mung dana bêcik / nadyan papan kuciwa / ing têmahanipun / uga bangkit mawèh raras / ingkang tuwuh saking kuwasaning bumi / kang murah
golongan mitulungi kasangsaran ing Ngayogya, mêntas ngawontênakên pista kangge têtiyang miskin ingkang dipun upakara ing P.K.O. gunggung wontên tiyang 60, pista wau minôngka ariayaning dintên lêbaran. Sadèrèngipun mawi dipun sêsorahi ing bab
sami angsal ganjaran, sarung, ucêng tuwin rasukan taksih sami tigasan.
Saking kaparêngipun pamarentah Kajawèn, ing sakiwatêngêning pasarean [pasa...]
[...rean] ing Imagiri kadhawuhan nanêmi kajêng jati, awit gêsangipun badhe sagêd sae, jalaran ing ngriku sitinipun parêdèn, ingkang mathuk dipun tanêmi kajêng jati, saha kajêng wau prêlu badhe kangge sadhiyan tambal sulam karisakaning pasareanipun para nata ingkang sumare ing ngriku.
Sampun kawartosakên, bilih sêsakit pès ing Kutha Gêdhe, Ngayogya sampun ical, nanging sapunika wontên sêsakit ingkang sagêd nular tuwuh wontên ing ngriku, manawi mirid titik ingkang pinanggih ugi ngèmpêri sêsakit pès, ananging B.G.D. dèrèng nêtêpakên. Pulisi sampun anindakakên rêrigên saprêlunipun.
Lèpèn-lèpèn ing sakiwatêngênipun Parakan mêntas bêna agêng, swaraning sela ing lèpèn gumludhug, krêtêg ing Nrangkongan ing sambêtaning
ingkang nyambutdamêl ing Dhigul, ing sabên wulan angsal tulah, tumrap pangagêng ondêr apdhèling f 200,- wadana tèrbêskiking f 100,- bêstir asistèn f 60,- tèdhêlêk klèrêk f 25,- motoris f 15,- hèlêp motoris f 10,- tuwin juru mudhi f 7,50. Tampining tulah wau sasampunipun dumugi ing Dhigul, dene samôngsa kesah saking ngriku lajêng ical.
Pulisi mêntas anggledhah sawênèhing griyanipun bôngsa Tiyonghwa ing
cariyosipun candu wau asli tumbas saking tiyang siti. Dakwa kaukum tigang wulan saha kadhêndha f 15.-.
Pakêmpalan Putri Budi Sajati ing Surabaya, badhe ngadani ngawontênakên pamulangan nênun kangge têtiyang padhusunan. Ingkang sinau ing ngriku botên ambayar, malah angsal bayaran ing dalêm sawulan f 12.- nanging sinaunipun kêdah tumêmên, tuwin angsal-angsalaning barang kêdah kapasrahakên dhatêng pangagênging pamulangan. Sarta benjing samôngsa sampun tamat pasinaonipun kapurih wangsul dhatêng dhusunipun. Tuwin dipun janji supados tumbas prabot panênunan mriku, kanthi nicil.
Pangrèh agêng Pakêmpalan Kristên Jawi, badhe gadhah atur dhatêng pamarentah, mugi golonganipun wontên ingkang
Wawasan kawontênanipun tangkisan ing dhusun Klampokrêja (Pare), ingkang kêlêban toya, ngantos samantên wiyaripun, ing Kajawèn ingkang badhe mêdal ing ngajêng punika, badhe ngêwrat gambar-gambar sanèsipun.
Salajêngipun Orme nuntên wicantên dhatêng sagawonipun, ingkang salaminipun piyambakipun sakit, tansah anênggani sarta mèh prasasat botên purun nêdha, mênggah wicantênipun wau makatên: ayo Pharaoh padha têtênggaran, apa kowe krungu, o, asuku kang andêmênakake lan sêtya ing bandara.
Sawatawis dintên sasampunipun wontên rêmbag makatên wau, ing pandhapi karaton dipun wontênakên parêpatan, badhe ngadili prakawis ingkang dipun pangarsani ing sang putri. Sarêng kula sadaya dipun irid malêbêt dening abdi juru jagi têtiyang Abati atusan sampun sami ngalêmpak wontên ing ngriku, lênggahipun sami satata wontên ing bangku. Ingkang wontên ing sisihipun, sang putri putraning nata lênggah ing kursi êmas, ingkang pungkasaning sendheanipun apêtha sirah singa, pangagêmanipun sarwa salaka ingkang mancorong, kudhungipun sinulam ing salaka wangun lintangan, kajawi punika ing rikmanipun ingkang cêmêng, dipun tumpangi ing makutha êmas, ing makutha wau namung wontên mripatipun satunggal, amancorong warninipun kados mirah. Lênggahipun sang putri wontên ngriku punika angagêm kudhung ingkang sajak winados anutupi wadananipun, lan angagêm pangagêman ingkang sarwa
saking tiyang satus. Makatên ugi para kênya tuwin juru andandosi, ugi dipun tata wontên sakiwa-têngêning dhampar. Satunggal-satunggalipun abdi dalêm karaton wau, panganggenipun pating galêbyar, miturut agêng aliting pangkatipun.
Ing ngriku ugi wontên jendral tuwin kapitan, ingkang dipun pangagêngi ing Pangeran Josua. Pangarsaning pangadilan mangangge sarwa cêmêng, pangajênging agami sami mangagge pating glêbyar, makatên ugi ing ngriku wontên para tuwan tanah tuwin para têtiyang ingkang sami dipun sêbut lurah pêkên, inggih punika têtiyang ingkang dipun wajibakên mranata lampahing dagang.
Cêkakipun ingkang sami ngêmpal wontên ing ngriku punika, agêng-agêngipun tiyang Mur ingkang cacahipun namung sakêdhik, sadaya sami anggadhahi sêsêbutan ingkang inggil-inggil, malah wontên ingkang sêsêbutan pangeran, dene pangeran ingkang inggil piyambak inggih punika Pangeran Josua, ananging sanadyan sadaya wau kêtingal sênêng saha sae, ewadene sayêktosipun satunggiling têtingalan ingkang mêmêlas, amargi sadaya wau namung tirahaning kabrêgasan saha kamungguhaning bôngsa, ingkang kala rumiyinipun satunggaling bôngsa ingkang santosa saha luhur. Ingkang makatên punika têtela saking kawontênaning pandhapi ingkang sakalangkung jêmbar punika. Amargi sanadyan wontênipun parêpatan punika tumrap ngumum, ewadene ingkang anjênêngi wontên ing ngriku, namung saprapating cacahipun tiyang ingkang gadhah wêwênang anjênêngi ngriku.
Sasampunipun kula sadaya linggih sawatawis dangunipun lajêng wontên têngara mawi slompretan, sarta saking kamar ing sisih wontên tiyang dipun balênggu kairid lumêbêt, tiyang wau juru panêdah kula margi, inggih punika ingkang nama Shadrach.
Mênggah kawontênanipun papriksan, ing ngriki kula botên sagêd nyariyosakên kanthi salêsih. Papriksan wau dangu sangêt lan kula têtiga ugi sami dipun priksa, minôngka saksi nalika propesor tuwin pasakitan punika sami pasulayan, utawi malih prakawisipun Pharaoh lan sanès-sanèsipun. Ananging pasaksèn-pasaksèn ingkang anjalari Shadrach dipun anggêp lêpat, inggih punika saking atur pasaksèning kônca-kancanipun juru panêdah margi piyambak, ingkang dipun ancas badhe dipun sapu, manawi botên matur ing salêrêsipun.
Têtiyang wau satunggal-satunggal sami matur kalayan sumpah, bilih anggènipun angloropakên dhatêng mêngsah, punika sampun karêmbag rumiyin, malah wontên ingkang ambumboni, bilih Shadrach sampun sarêmbag kalihan tiyang Fung ingkang botên prayogi, inggih punika suka sasmita dhatêng têtiyang Fung badhe dhatêng kula punika, sarana ngobong alang-alang, malah piyambakipun nyobi, murih kula sadaya sagêda dipun tawan, salajêngipun Shadrach saha tiyang Abati sanès-sanèsipun, tuwin unta-unta, ingkang sami dipun momoti sanjata tuwin bêbêktan kula sadaya, sagêd anglajêngakên lampah kanthi wilujêng.
Shadrach botên ngangkêni sadaya wau, punapa malih kadosdene ingkang kacariyosakên, bilih piyambakipun sampun andhawahakên Higgs saking untanipun, ananging gorohipun wau botên mitulungi piyambakipun babarpisan, amargi sasampunipun dipun rêmbag kalihan sang putri putraning para nata, salah satunggiling priyantun pangadilan, ingkang mangangge sarwa cêmêng, andhawuhakên ukum pêjah kanthi siksa, inggih punika ukumanipun tiyang ingkang cidra dhatêng tanah wutahrahipun, sadaya barang darbèkipun kabêskup ing nagari, anak bojonipun sami kadadoskên rencang tumbasan, têgêsipun para sanak-sadhèrèk jalêr sami kadadosakên saradhadhu, dene sadhèrèk-sadhèrèkipun èstri sami nyambutdamêl kangge tiyang sanès.
Têtiyang sanèsipun sawatawis, ingkang sami angrujuki dhatêng Shadrach sumêdya ngloropakên kula sadaya dhatêng têtiyang Fung, ugi sami dipun bêskup barang darbèkipun, saha sami kadhawahan ukuman kadadosakên saradhadhu, têgêsipun caranipun ing ngrika botên beda dipun krakal.
Bibaring papriksan pangadilan wau dipun sarêngi pasambating têtiyang ingkang kadhawahan paukuman, mitra-mitra tuwin sanak-sadhèrèkipun. Dene wontênipun papriksan pangadilan kula cariyosakên ing ngriki, amargi adamêl katrangan ing bab gêsangipun sêsarêngan tiyang Abati. Kadospundi kadosanipunkadadosanipun. satunggiling bôngsa, ingkang para durjananipun tuwin tiyangipun awon botên kalêbêtakên ing pakunjaran, ananging lajêng dipun pigunakakên kangge prajurit, lan kadospundi kadadosaning satunggilipun bôngsa, ingkang têtiyangipun èstri, ingkang botên gadhah kalêpatan punapa-punapa kadadosakên rencangipun tumbasan para priyantun tuwin tiyang sanès-sanèsipun. Ananging kula kêdah mêwahi katrangan, bilih ukuman wau, ingkang kenging kawastanan adil sayêktos, amargi Shadrach sakônca-kancanipun wau sampun nindakakên lampah cidra dhatêng sawênèhing golongan, ingkang pancènipun Shadrach sakônca miturut dhawuhing ratunipun malah dados juru pitêdah margi dhatêng golongan wau.
Sarêng papriksan pangadilan wau sampun rampung, lan Shadrach nyuwun dipun luwari kanthi tawan tangis, dipun irid mêdal, para ingkang anjênêngi wau sadaya sami bibaran, lan lid-liding rad winados wau - gampilanipun kula wastani makatên - sami dipun undangi namanipun kangge nêtêpi kuwajibanipun. Sarêng sadaya wau sampun ngêmpal, kula têtiyang têtiga lajêng kapurih majêng saha kapurih linggih wontên antawising priyantun pangadilan, ing ngriku sampun dipun sadhiyani kursi kangge kula sadaya.
Sasampunipun ngaso sawatawis, kula lajêng tampi dhawuh kadhawuhan majêng, lan kula anyèlèh sêsupe agêmipun Rajaputri Seba wontên ing bantalan ingkang dipun bêkta ing salah satunggiling upsir karaton, upsir punika ingkang ngaturakên sêsupe dhatêng sang putri.
Kula lajêng umatur: Dhuh sang putri, mugi kaparênga mundhut wangsul jêjimat punika, ingkang kaparingakên ngampil dhatêng kula, minôngka kapitadosanipun sang putri dhumatêng kula. Kauningana, bilih saking dayaning sêsupe punika, kula sagêd ajak-ajak mriki punika dhatêng sadhèrèk kula, ingkang samangke katawan ing mêngsah tuwin mangrêtos dhatêng sadaya ingkang gêgayutan kalihan bab-bab kina. Dene kônca kula wau sagêd ajak-ajak dhatêng Kapitan Orme ingkang ngadêg wontên ngarsa panjênêngan, tuwin dipun kanthèni dening rencangipun, inggih saradhadhu punika.
Sang putri lajêng mundhut sêsupe wau kanthi dipun titipriksa anjalimêt, saha lajêng
Sêsupe ingkang kramat punika, dados nêtêpi kados ingkang dipun sêdyakakên. Pisah kula kalihan sêsupe punika
kanthi wilujêng dhatêng kula tuwin para kawula kula sadaya.
Sêsupe wau lajêng dipun agêm ing dariji, ingkang
makatên: Kangjêng sri narendra putri ngandika. Ing salajêngipun têtiyang inggih lajêng sami nirokakên mungêl kados makatên wau. Sasampunipun lajêng cêp, sidhêm pramanêm tanpa sabawa punapa-punapa.
Sarana swara ingkang êmpuk saha andêmênakakên, sang putri lajêng miwitwiwit. paring dhawuh pangandika dhatêng kula sadaya.
Dhawuh pangandikanipun sang putri: Dhuh tamu ngamônca saking tanah kilenan ingkang dipun wastani praja Inggris, mugi kaparênga mirêngakên atur kula. Panjênêngan kados sami nguningani dhatêng kawontênan kula kalihan bôngsa Fung punika. Têtiyang Fung tansah ngêpung wakul ambaya mangap tuwin nêdya nyirnakakên kula sadaya. Panjênêngan sadaya sampun nyumêrêpi, bilih sataun ingkang kapêngkêr, sabab saking kula kêpèpèt sangêt, kula lajêng migunakakên salah satunggaling kônca panjênêngan punika, ingkang kala rumiyin pinuju lêlana mriki, saha lajêng kula
tiyang-tiyang ingkang sagêd ngolah dhinamit, prêlunipun sagêda ngrisak brahalaning têtiyang Fung ingkang agêng sarta kawak punika, amargi tiyang Fung anêrangakên, bilih têtiyang wau sumêdya nilar nagarinipun, saha badhe manggèn ing sanès panggenan, samôngsa brahala wau sampun sirna. Makatên mênggah wêcanipun ing kina-kina.
fadzlika (maka utawi mangkono-mangkono) yud’u ‘adziman (wong iku diarani wong ing agung) fi malakut as-samawat (ing dalem
Wa qala ‘Isa shalallahu ‘alaihi wassalam (Lan dhawuhe sapa ‘Isa shalallahu ‘alaihi wassalam).23 Man(utawi sapa wonga) ‘alima wa ‘amala (lamun iku pinter lan nglakoni ilmu) wa ‘amala (
(Sambêtipun M.S. No. 4. Th. VIII)
Manungsa punika sami kadunungan hawa napsu utawi arda, manawi dipun pituruti arda punika botên wontên pêdhotipun, botên wontên marêmipun. Gandhèng kalayan kaekonomian lajêng manungsa sami gadhah kajêng nyêbar pêdhaganganipun dhatêng nagari-nagari sanèsipun pêrlu ugi ngupados bathi ingkang kathah. Kaprajan-kaprajan ingkang sami dhêdhasar kabangsan wau mbêtahakên ngêlar jajahan pêrlu kangge nyêbar dagangan wau, sagêda lêstantun sampun ngantos karibêdan ing sanès. Kawontênan ingkang makatên wau sampun mêsthi kemawon nuwuhakên padudon lan pasulayan, amargi satunggal-tunggalipun namung manah badanipun piyambak. Manungsa sami manungsa sami cêcongkrahan, praja lan praja sami mêmêngsahan. Manut sabdanipun Krisnamurti, jagad ingkang kula alami sakmangke punika isinipun namung pêranging aku lan aku. De strijd tusschen de ikken.
Ngèngêti kawontênan ingkang makatên wau lajêng tuwuh pitakenan ing manah kula, punapa panggulawênthahing lare-lare ing sakmangke ingkang ing têmbe badhe dados gêgêntosipun kula sadaya kalajêngakên kados wontênipun sakmangke,
amargi para bangsa kula ingkang manah dhatêng tumindaking panggulawênthah wontên ing pamulangan kêdah angakêni, manawi panggulawênthah wau taksih adhêdhasar pamanggih kilenan, manungsa punika gadhah kamardikan sacêkapipun kangge mêkarakên dhasar-dhasaripun piyambak. Wontên ing pamulangan watak jor-joran, watak unggul-unggulan punika taksih kemawon, mila rèhning bangsa kula punika badhe ngancik jaman enggal, punapa botên
tiyang sami gadhah sêdya sagêda gêsang ingkang têntrêm, sampun manggih bêncana wontên ing donya, mila kula wajib ngaturakên panyuwun supados bab panggulawênthah punika dadosa panggalihanipun bangsa kula sadaya.
Kula ngakêni manawi botên gampil badhe ngewahi tatananing panggulawênthah wontên ing pamulangan punika. Nanging ingkang sampun têrang lan botên kenging dipun
pikir, intellectueele vorming. Manawi naliti wontênipun leerplan pamulangan andhap, têngahan dumugi ing universiteit pisan cêtha wela-wela manawi wêkdalipun prasasat namung katujokakên dhatêng kridhaning pikir. Kenging katêmbungakên botên wontên wêkdal kangge manggulawênthah lare utawi jêjaka ing bab kridhaning raos ingkang pantogipun dhatêng katrêsnan. Ing nginggil sampun kula pratelakakên manawi pikir lan rasa botên lêrês anggènipun
ingkang tanpa watês, botên mawi ngèngêti manawi manungsa sêjati ingkang sagêd mikir lan sagêd ngraosakên lajêng botên sagêd kababar.
Ing karangan kula ingkang kula wêdalakên ing kalawarti Mardi Siwi kala wulan Dhesèmbêr taun kapêngkêr sampun kula pratelakakên urut-urutanipun manggulawênthah wiwit lair dumugi umur 21 taun. Inggih punika dumugi 7 taun ingkang pêrlu dipun èngêti bab runtuting panggulawênthahing badan, wiwit 7 dumugi 14 bab runtuting panggulawênthahing raos, wiwit 14 dumugi 21 bab runtuting panggulawênthahing pikir, mangka kula sadaya sampun nyumêrêpi wontên ing pamulangan andhap saklêbêtipun 7 taun panggulawênthahing raos prasasat botên kacakan, awit sangking kathahing wulangan-wulangan ingkang tumuju dhatêng ulah pikir, mangka sajatosipun pikiripun lare umur-umuran samantên punika dèrèng tinarbuka, dados kêkiranganipun panggulawênthah ing samangke punika bab raosing manungsa botên dipun gêgulang, mangka wontên ing pamulangan têngahan dumugi [du...]
[...mugi] pamulangan inggil punika lare-lare kapêksa migunakakên daya kêkiyatan ingkang tumuju dhatêng kridhaning pikir.
Manawi raosipun botên angsal panggulawênthah ingkang sakmêsthinipun, mênika ing têmbenipun lare botên gadhah kajêng ingkang santosa, manawi badhe anjangka dhatêng satunggaling bab.
Wontên ing pamulangan têngahan tuwin pamulangan inggil panggulawênthahing raos mêsthinipun botên kenging dipun lirwakakên, awit manungsa botên sagêd oncat sangking raosipun, mila sanadyan pamulangan tangah lan inggil wau wancinipun lare-lare migunakakên pikiranipun, ewasamantên raosipun botên kenging katilar.
Rèhning lare ingkang umur 14 taun minggah sampun sagêd dipun jak rêmbagan dening gurunipun mawi kalandhêpaning pikir mangka raosipun ugi sampun gêsang pêrlu sangêt para jêjaka punika dipun jak ngrêmbag utawi dipun sumêrêpakên dhatêng bab kamanungsan, têgêsipun ngrêmbag gêsangipun manungsa sêsarêngan gêsang kalayan manungsa sanèsipun. Ing nginggil sampun kula pratelakakên ingkang nuwuhakên rêtuning jagad botên sanès kajawi anggènipun manungsa botên èngêt dhatêng badanipun piyambak, têgêsipun manungsa kawêngku dening ardaning pikir lan rasa, mila ingkang pêrlu punika sagêda para mudha gadhah sêsêrêpan bilih sajatosipun pikir rasa lan karsa punika wontên ingkang gadhahi inggih punika manungsa sajati, punika ingkang sagêd ngêrèh kridhaning raca cipta lan karsa.
Awit sangking punika pêrlu wiwit lare wontên ing pamulangan têngahan dipun mangêrtosakên manawi sampun dados tiyang sêpuh sampun salakirabi kêdah ngrumaosi anjagi dhatêng kawilujênganipun brayatipun, têgêsipun anggènipun gêsang wontên donya punika atêgês wajib damêl wilujênging gêsangipun brayat. Manawi punika sagêd lumêbêt, lare sagêd gadhah kayakinan watoning gêsang punika nglampahi kuwajibanipun tumrap sêsamining manungsa.
Wontên ing pundi kemawon, punapa malih wontên ing tanah ngriki watoning gêsangipun bangsa kula punika têtanggan, mila kêdah èngêt dhatêng tangga têpalihipun, gadhaha rumaos wajib tumut mêmayu hayuning tangga têpalih botên manah dhatêng bêtahipun piyambak.
Manawi kajêmbarakên lajêng tumuju dhatêng ngèngêti gêsanging bangsanipun ingkang dumunung wontên ing praja, dados ugi kêdah gadhah raos wajib damêl kawilujênganipun prajanipun.
Kawontênanipun jagad sakmangke sampun dados satunggal, kenging kaparibasakakên gêsangipun bangsa-bangsa sampun têtanggan, awit saking kamajênganipun techniek. Awit saking punika kuwajibanipun manungsa ugi botên namung manah dhatêng praja utawi bangsanipun piyambak, ananging ugi rumaosa wajib manah dhatêng bangsa lan praja sanèsipun. Punika ingkang kula têmbungakên mawi tangga nagara. Kados andharan punika pêrlu katanêm wontên ing pamulangan-pamulangan.
(Sambêtipun M.S. No. 4 Th. VIII.).
Èstri. Apa sing kok karsakake ahli batin.
Jalêr. E, hla, angèl pitakonmu kuwi, aku ora bisa ngarani gêcos ngono, mung gampangane bae ngene: yaiku sawijining panganggêp, kang nekadake, yèn kabêgjan, kamulyan, lan
Jalêr. Pancène iya ora pating kruwil, saking durung kulinamu mêmikir utawa ngrasakake karêp kang linairake nganggo basa. Banjur kêsusu ngarani pating kruwil. Kandhaku mau têrange manèh mangkene: [m...]
Lumrahe ngakèh, sing diarani: bêgja, mulya, rahayu, iku rak yèn uripe ana ing donya kene rinubung ing bôndha, diaji-aji utawa linuhurake wong akèh, tur slamêt tanpa sambekala.
Jalêr. Hla, kuwi nèk wong ahli batin durung cukup, isih ana manèh sing dianggêp sak dhuwure kuwi. Amarga kabèh iku mau, diarani gondhelan donya. Dene sing dianggêp sak dhuwure kuwi, yaiku karahayone rohe. Awit roh iku ora digolongake kadonyan, dianggêp bangsane batin, mulane banjur tak arani ahli batin, sing dadi sranane dudu kadonyan, lan iya dudu kawruh wetenschap thok, nanging ilmu sing bisa anggênahake bab anane batin (geest) mungguh olèhe padha nyangkani anggayuh iya rupa-rupa bangêt, ana sing mêtu dêdalan pituduhe agama, ana sing mêtu wêwêjangan utawa wiridan. Ana sing nganggo tapa brata, ana manèh sing nganggo panitipriksa kaanane kuwadhagan lan kaalusan iki, lan liya-liyane manèh.
Èstri. We, hla, rak angèl-angelan bangêt, ngono kuwi. Kabèh iku durung têrang.
Jalêr. Akua kae, iya durung têrang, nanging carane siji-siji panggayuh mau banjur duwe larasan sing kêna diarani opvoeding bêcike iya takon-takon marang sing ahli dhewe-dhewe.
Jalêr. Nèk babagan kawruh sing marang agama, aku duwe sanakan wong tuwa, jajah tênan kawruhe, dhasar iya marsudi batin, coba liya dina padha disowani.
Èstri. Sapa, ta, mas?
Lo, hla iki kok wis têkan ngomah. We, nèk disambi gunêman sing guyêng, kok ora krasa, wêruh-wêruh wis têkan ngomah.
Jalêr. Pancèn ya ngono. Apa-apa kuwi nèk kanthi sênêng pangrêmbuge, banjur lali wêktu, sabab katrêm ana ing onderwerp sing dirêmbug, mulane sok ditêmbungake nganggo basa Walônda, er bestaat geen ruimte en tijd
Jawane: ora ana papan lan wêktu. Ya nèk nuju ngene iki, lali kabèh, sing ana mung kari sing dikatrêmi. Ayo, ngaso dhisik, mêngko nèk sêla diayati manèh mênyang dalême Kyai Nur.
Tiyang kalih lajêng sami cucul, santun pangangge padintênan, kados salimrahipun umum. Nanging wosing rêmbag-rêmbag tansah sami ginagas ing salêbêting batosipun piyambak-piyambak, rumaos saya angsal pêpadhang ingkang badhe
têbanipun, sagêd lumêbêt dhatêng punapa-punapa, kados ta: kagunan, kabudayan, tatacara, tatakrama, basa, adat, watak lan babudèn. Sadaya wau botên pisah kalihan kasusilan. Punapa-punapa ingkang nyimpang saking tatanan sae, lajêng kaanggêp botên susila. Dados gêrbanipun kasusilan punika sadaya tindak lan tanduk, patrap lan pangucap ingkang sae. Bêbudèn ingkang alus lan ngrêsêpakên, ngantos dumugi ambêg ingkang utami.
Wulang wuruk ingkang nênuntun dumugi kawontênan kados ing nginggil wau, kawastanan panggulawênthah utawi opvoeding, MARDI-SIWI tansah mindêng anggènipun sêtiyar, badhe anggayuh kasusilan luhur, sarana panggulawênthah ingkang prêmati. Luhuring panggulawênthah, sagêd mahanani saya luhuring kasusilan. Awit kasusilan punika babaranipun panggulawênthah.
Sabên bangsa, sami gadhah modhèl panggulawênthah piyambak-piyambak, [piyambak-...]
[...piyambak,] sami katujokakên dhatêng kasusilan ingkang dipun pengini. Amila sarêng sampun dados kasusilan, wêwangunan sarta caranipun inggih lajêng beda-beda. Sanadyan beda-beda kawontênanipun, nanging nunggil raosipun, inggih punika badhe ngangkah dhatêng kamulyaning gêsangipun sarta rahayu. Makatên punika ingkang sami dados pangèsthinipun sabên bangsa lan sabên tiyang umumipun.
Manawi sampun dumugi mulya lan rahayu, punika sampun botên dados rêmbag. Ingkang rame pangrêmbagipun punika anggènipun sagêd dumugi ngriku, kadospundi sarananipun tuwin lampah-lampahipun pangudi. Ing ngriki punika ingkang lajêng nuwuhakên beda-bedaning pamanggih, sanadyan têtiyang ingkang sami nunggil sabangsa inggih mêksa beda-beda pamanggihipun, punapa malih ingkang sanès bangsa. Botên pêrlu kula aturakên. Ingkang pêrlu punika tiyang-tiyang nunggil sabangsa, sagêda saiyêg nunggil pamanggih. Amila lajêng ngawontênakên pakêmpalan lan gêgrombolan, punika sagêda nglaras lan ngruntutakên pamanggih, yèn sampun lajêng badhe dipun cakakên sêsarêngan. Rekadaya makatên punika bokmanawi sagêd ngrancagakên
opvoedingipun ingkang sampun kaanggêp lêrês, lajêng katuwuhan raos, bilih sarana utawi opvoeding ingkang dipun angge anggayuh bêtahipun, punika langkung lêrês tinimbang rekadaya ingkang dipun angge dening sanès-sanès golongan. Ing ngriki, sami sanalika lajêng nuwuhakên bibit botên wilujênging lampah, amargi sami rêbat dhêg, rêbat lêrês, rêbat unggul, sanèsipun kaanggêp klèntu, mêsthi botên dumugi ing kamulyan lan karahayon. Anggènipun rêbat unggul, punika sampun nandhang botên rahayu lan botên mulya, nama ngècèr-ècèr kêkiyatan. Darêdah kados makatên punika ugi sampun botên susila, botên mêdal opvoeding. Jalaran opvoeding punika mêsthi isi pangangkah dhatêng kawilujêngan, kasaenan lan pèni, punapadene murakabi dhatêng sadaya ingkang sami sarawungan.
Sadaya rêrigên, botên kêsupèn tansah isi sae lan wilujêng. Tumindakipun dipun padhangi mawi kawruh utawi pamikir ingkang lêrês. Kêdadosanipun inggih badhe mahanani karahayon.
Susila lan mulya punika yèn sinawang saking sarawungan.
(Sambêtipun M.S. No. 4 Th. VIII)
wohipun ingkang satimbang kalihan pambucalipun waragad. Sarêng andungkap ing taun 1930 taun Jawi 1860, dumugining jaman ingkang kita idaki punika, adhuh. Botên salewah kalihan pralambanging pujôngga kita, nir sad èsthining urip, lare lare wêdalan pamulangan têngahan manginggil, katingal pating klèlèr, dados pangangguran. Daruna saking kirang papan, kêkathahên kaanan. Kapintêran botên pajêng
sêsanggèning pribumi, inggih katut mindhak agêng (awrat). Kabudidayanipun piyambak samapunsampun. sirna, pindhah ing sanès bangsa. Ngangkah nututi budaya tanah kilenan, sampun nyamut-nyamut. Raos kita sampun kalajêng kamiburuhên, liripun anggèning karaya-raya sinau, wiwit lare-lare saking pamulangan ingkang andhap piyambak (sakolahan dhusun) ngantos pamulangan ingkang inggil, tujuaning raos
sampun kêbêntus-bêntus, sawêg karaos, niyat damêl ada-ada nyirnakakên ing raos ingkang têrang lêpatipun wau, sarana ambangun raos enggal cara pondhok pasantrèn, inggih punika tujuanipun ambudi ngèlmu, utawi kawruh, namung niyat karana Allah, (ngèstokakên ing dhawuhing Gusti Allah), botên niyat badhe kangge pados kadonyan, kawibawan, kêsuwuring nama t.s.s. Wangsul kangge praboting têtulung madhangakên ing para sadhèrèk ingkang kapêtêngan ing kawruh. Nêtêpi dhawuhing Hadis Tongalimu, wa-ngalimu, sira ambudi ngilmu, sawuse mangrêti, banjur tular-tularna, nanging ambangun raos kados makatên wau, botên gampil. Punapadene amangsuli ing budaya, saha kasusilanipun piyambak ingkang asling, punika ugi angèl sangêt. Ewadene sanadyan angèla dikados punapa, inggih mêksa kêdah binudi murih asilipun, puluh-puluh gèk kadospundi malih. Upami suthik ambudi, sampun mêsthi badhe pinêksa dening kodrat. Kêdah amangsuli sêkul wadhang, jalaran kita ngagêsang punika mêsthi bêtah
nêdha, mangangge, bale griya, tuwin sapiturutipun, ingkang sadaya wau kêdah mawi arta, môngka sagêd kita gadhah arta ngêjibakên manawi angsal bêrahan, wasana botên angsal tiyang
inggih kêdah reka rekadaya piyambak sakangsal-angsalipun, cara Suryamantaramipun: mulur mungkrêt.
Candraning para mudha jaman samangke punika: solah-bawa, muna-muni, kêsênêngan, mangangge, bale griya, sapiturutipun nyara kilenan, nanging pangupajiwa kangge wragading niru ngrika wau, dèrèng sagêd. Harak nyata manawi lajêng mêkèwêd.
Namung samantên atr kula: yèn lêpat, nyênyadhang pangaksami.
Bab Sport lan Pangudi Dhatêng Kasarasan, (lichamelijke opvoeding).
Minangka lajêngipun andharan kula bab: Sport cara samangke punika punapunapa. mikantuki yêktos, ingkang sampun kawrat wontên ing M.S. wulan Januari ingkang kapêngkêr punika, ing ngriki kula badhe ngaturakên pêthikan sawatawis saking sêsorahipun tuwan P.J. y.d. Walle, ingkang kapacak wontên ing kalawarti "Opvoeding" wêdalan wulan April 1941.
Manut pamanggihipun pamêdhar sabda, ing wêkdal samangke sport lan lichamelijke opvoeding punika kaanggêp nunggil ancas (doel). Mangka sajatosipun beda sangêt.
Sport punika sarana kangge ngenggar-enggar manah lan kangge ngupados pangeram-eram (sensatie sport). Lichamelijke opvoeding punika panggulawênthah ingkang tumuju dhatêng badan jasmani lan rochani.
Klèntuning panampi kados makatên punika nuwuhakên klèntuning pamanggih ing bab: maksud tuwin pigunanipun lichamelijke opvoeding wontên ing bêbrayan.
Mila ing ngriki pêrlu katêrangakên kadospundi têgês saha ancasipun sport lan lichamelijke opvoeding wau.
Lichamelijke opvoeding punika ingkang dipun ancas saras lan kiyatipun badan, sagêda kapigunakakên manut dhasaripun (anleg) piyambak-piyambak, watakipun lare ingkang sae sagêda ngrêmbaka tuwin kajêngipun saya kêncêng (om de wil te sterken).
Ancas-ancas wau kenging kaperang dados kalih perangan: Sapisan: ingkang tumuju dhatêng jasmani. Kaping kalih: ingkang tumuju dhatêng rochani.
Ingkang tumuju dhatêng jasmani wontên tigang warni: inggih punika: a. Ngudi sampurnaning (kiyat lan sarasipun) jasmaninipun lare.
b. Sinau migunakakên pancadriya punapadene anggotanipun kanthi ngêrèh hawa napsunipun. Dados sagêda rochaninipun ingkang ngêrèh jasmaninipun, sampun ngantos kuwalik.
c. Badanipun lare dadosa kiyat kaconggah nanggulangi daya awon bêktanipun gêsang wontên ing bêbrayan saha pandhidhik ingkang namung katujokakên dhatêng pikiran (intellectueel onderwijs), inggih punika daya ingkang sagêd nyuda kasarasaning badan tuwin ngalang-alangi indhaking kêkiyatanipun. (belemmert de lichamelijke ontwikkeling).
Ingkang tumuju dhatêng rochani ugi wontên tigang warni:
a. Angêncêngakên kajêng (karêp), ngindhakakên rêmênipun tumandang ing damêl saha adamêl lare gadhah watak berag, botên enggal sêdhihan.
b. Ngagêngakên kapitadosanipun lare dhatêng badanipun piyambak. Ngicalakên raos asor (
lan botên enggal anggragap, botên gêtapan.
c. Lare sagêda dados tiyang ingkang ngantêpi sêdyanipun (iemand met volharding), ngêrtos ing wajib tuwin rêmên nyambut damêl sêsarêngan.
Pamanggihipun tuwan George Hebert makatên: Sport punika atêgês ngebahakên saranduning badan kanthi migunakakên pikiran kangge anggayuh idham-idhaman ingkang sampun katamtokakên ing sadèrèngipun, upaminipun: sagêd mlajêng samantên têbihipun ing salêbêtipun samantên mênit, sagêd nglumpati barang ingkang [ing...]
[...kang] inggil, sagêd nyêpêng utawi ngawonakên kewan utawi mêngsah sanèsipun.
Dr. W.P. Hubert ngandika makatên: Sport punika kangge ngupados kasênêngan lan kêmarêman sarana migunakakên badan lan pikiran.
Dados tiyang nindakakên sport punika ingkang kajangka ebahing badan, sagêda nggayuh prestatie. Ingkang dipun wastani prestatie punika kados ta: sagêd ngawonakên mêngsah wontên ing tandhingan tennis, sagêd mlumpat inggil sangêt, sagêd lumampah jam-jaman lan sapanunggilanipun. Sport tansah ngêmu kajêng (karêp) badhe ngindhakakên kasagêdan, nandhingi, ngawonakên tiyang sanès; sadaya wau sagêdipun kadumugèn sarana pangladi ingkang ajêg, lampah ingkang katata (
Lichamelijke opvoeding ing samangke sampun dados kawruh (wetenschap) ingkang ugi kalêbêt dhatêng golonganing kawruh bab panggulawênthah umum (opvoeding in het algemeen), dados tumuju dhatêng badan kalih-kalihipun (jasmani lan rochani), awêwaton kawruh bab perang-peranganing badan (anatomie), kabatosan lan pandhidhikan.
Sport yèn sae tuntunanipun, pancènipun inggih sagêd murakabi dhatêng panggulawênthah, nanging wontênipun samangke mbotên mêkatên. Para neneman ingkang sami katrêm dhatêng sport, sami botên sumêrêping watês, ngantos dados bibrahipun.
Bêtahipun lare punika agênga alita, pancèn ngebahakên badanipun. Dêrêngipun dhatêng ulah raga agêng sangêt.
Ingkang kêdah kaudi inggih punika supados ing salêbêtipun nanggapi dêrêng wau, sagêda nyandhêt hawhawa. nafsunipun, ngêrtos ing watês. Lare kajagia sampun ngantos ngênut pakêmpalan utawi bêbadan ingkang botên pana ing bab lichamelijke opvoeding ingkang
sêdiyanipun mila sae, nanging nyatanipun tumindakipun beda sangêt. Pakêmpalan-pakêmpalan wau limrahipun ingkang dipun pêng ngawontênakên têtandhingan, ngindhakakên saening prestatienipun, ngudi supados kaprigêlanipun para warganipun tansah mindhak-mindhak, ngantos botên wontên ingkang sagêd ngawonakên (kweekt kampioenen aan). Ingkang kaanggêp wigatos lajêng kalairanipun, ngantos supe dhatêng ancasipun ingkang sêjatos. Sipatipun sport malih babarpisan. Sintên ingkang kampiun nindakakên salah satunggaling sport, ing samangke dados pangeram-eram, dipun aji-aji, dipun alêmbana.
Sport cara makatên punika malah ndhidhik watak kêthaha (eigoistisch), namung mbujêng sênêng utawi marêmipun piyambak tuwin watak rêmên mongkog (onggrongan).
Sapunika cêtha sangêt bilih lichamelijke opvoeding punika ingkang dipun kajêngakên dede sport kados samangke punika. Papanipun nyukani lichamelijke opvoeding ingkang pêrmati namung pamulangan. Nanging ingkang kapatah nyukani kêdah tiyang ingkang sampun dhamang ing bab punika, inggih
1. sangang dasa catur bab gumanti / wau agni kang kinum ing toya / nadyan pirang
piandêlnya / yèn ana kang ngucapake / asmane Hyang Maha Gung / agni jroning kalbu andadi / bab nawa dasa pônca / gumanti tinutur / sêmbahyang gêng dayanira / lamun lesanira kêplok lawan kapti / kapyarsa ing Hyang Suksma // Bab 95.
3. balik lamun ngucap yèn Hyang Widi / kang kawasa kagungan samoa / batin ngrasa mèlu duwe / sêmbahyang kang kadyèku [kadyè...]
[...ku] '/ tanpa tuwas datanpa
bisane tampi / wahyu ngèlmuning Allah / gantya sangang puluh / pitu bab ingkang winarna / ngèlmuning Hyang kang langgêng lan nyata nênggih / tangèh sawiyah tômpa // Bab 97.
5. ingkang nora tumêmên ing ati / lire dora tindak lêlamisan / yêkti dudu bageane / gantya bab sangang puluh / lêwih astha winahyèng tulis / apan ôngka sajuga / ajinya wuwuh trus / winuwuhan das wurinya / nanging lamun ôngka sajuga
ngancas lyaning Hyang maha suci / pakartinya tan pedah / tanpa aji iku / sumambung bab sangangdasa / langkung sanga apan
ana dene / dadya dêdalan ayu / yèn [yè...]
[...n] inganggêp dumadi wibi / nglairkên kaelokan- / ning Hyang Maha Agung / bab kaping satus winarna / amarna rèh puhan
kang mudha / tan sangsaya mardika nir sing rêrênggi / kalis salwir rancana //
amurwani sira tumuli / kinêmulan ing cahya- / ning Hyang Maha Luhur / iya kalamun mangkana / jiwanira nulya gandhèng lan Hyang Widi / bab satus ro winahya // Bab 101.
10. kaanannya ing dalêm samadi / ponang jiwa wangsul myang wisata / marang asal kamulane / wangsul maring Hyang Agung / myang sipatnya dadya sawiji / lan
11. kang mangkana sira têmah yakin / yèn sang aku asal saking Allah / miwah Allah sajatine / janma lan jagad iku /
Sang Raja Askandar punika wiwit taksih timur pancèn sampun kaserenan kalangkungan ingkang kinaot kalihan para lare-lare sanès, ing sasuruding ingkang rama, lajêng anggêntosi
jumênêng nata binathara yêktos, ngungkuli ingkang rama, tur ugi pinaringan panggalih suci, sumungkêm ing Pangeran ingkang Maha Agung, kenging sinêbut ratu ambêg pandhita, dene Sang Bagindha Balya (Ilir) ugi anggêntosi ingkang rama, angêmbani Sang Prabu askandar Dulkurnèn (sigêg).
Dêdongengan ing nginggil punika, kenging kangge têpa palupi prakawis badhe nètèsakên wiji ingkang murih sagêd ambabarakên ing tuwuh ingkang suci manahipun, sarta luhur bêbudènipun, punika ing sadèrèngipun dhumawah, kêdah mawi lampah têtèki, ngupados ayat utawi ilhaming Pangeran. Sarta ugi kêdah milih wahyaning môngsa ingkang kamanah langkung prayogi, botên kok amung nuruti ing ardaning manah, ingkang mijil saking ubaling sahwat (napsu) amarah. Ing sarèhning ing jaman kina punika sarengatipun tamtu beda kalihan ing jaman samangke, mila sampun mêsthi kemawon lampahing têtèki, utawi pamilihing wêkdal inggih beda, sanadyan tumrap têtiyang ing jaman samangke pisan, manawi sanès agami, namtokakên ugi beda tindakipun. Nanging mênggah tujuaning lampah, kados inggih sami.
Dêdongengan ing nginggil punika wau, wontên têtimbanganipun ingkang pinanggih akosokwangsul, inggih punika ing padhalangan: [pa...]
rikala Sang Hyang Bathara Guru nitih lêmbu Andini kalihan Sang Dèwi Uma, kacariyosakên rikala samantên panjênênganipun sanadyan têtungguling para dewa, nanging kawon dening ardaning napsu, ngantos kalampahan anuruti ing karsanipun, wasana lajêng nuwuhakên putra Sang Bathara Kala.
Malih, lêlampahanipun Sang Bagawan Wisrawa, rikala dipun puruitani Sang Dèwi Sukèsi, punika ugi kenging cobi botên kawawa ngampah ing ubaling hawa napsunipun. Têmahan ambabarakên ing tuwuh, Sang Rahwana, ingkang ambêg kalamurka.
Ing sajatosipun sadaya cariyos-cariyos wau mêngku piwulang, ing babagan anètèsakên wiji, mrih prayogining babaranipun.
Ing agami Islam, babagan ngilmu pêkih, tuwin tarekat, ugi ngandharakên ing piwulang bab kasusilaning nètèsakên wiji, ngantos panjang sangêt. Botên wontên pamrihipun, inggih namung ngangkah ing kamulyaning tuwuh, ing donya miwah ing akir.
Amung samantên andharan kula, mugi-mugi sagêd maedahi dhumatêng para maos, Amin.
ing ngriku para sarjana linangkung sami imbal wacana (munjuk), tumuju ing swargi sang nata, agantos-gantos, kados ing ngandhap punika:
1. Dhuh panjênênganipun sang nata ingkang binathara. Dintên kala wingi paduka taksih ingadhêp ing maatus-atus saking para abdi lan kawula paduka, ingkang sadaya wau sami kèndêl, botên wani cêmuwit ing ngarsa paduka, amung paduka piyambak ingkang ngandika. Nanging ing dintên punika, akosokwangsul, têtiyang maèwu-èwu, sami gumun, pating caruwèt ing ngarsa paduka, gantos paduka ingkang kèndêl, botên ebah lan botên ngandika.
2. Dhuh panjênênganipun sang nata ingkang ngêrèh ing sèwu nagari, dèrèng gantalan dintên punika para grêji sèwu, dèrèng mêsthi wontên satunggal ingkang kalêrêsan anjarumi ing agêm paduka rasukan. Nanging ing dintên punika tiyang nini-nini, utawi kaki-kaki kemawon, sampun sagêd anjarumi ing pangagêman paduka.
3. Dhuh sang nata ingkang prasasat angratoni ing salumahing bawana. Kala minggu kapêngkêr punika, sanadyan paduka sampun ambawahakên ing pintên-pintên nagari, ewadene
taksih angraosakên kirang wiyaripun, lan ambudidaya murih mindhak-mindhak wiyaripun malih. Nanging mangke sakêdhap êngkas kemawon, paduka sampun cêkap manggèn (sare) ing papan ingkang amung sacêkaping sarira paduka, sarta botên sagêd ambudidaya murih sagêdipun mindhak wiyaripun.
Satêlasing para sarjana ingkang sami mêdhar sabda, lajêng ingkang ibu, jumênêng ing sacêlaking layon, astanipun angasta trêbêlanipun ingkang putra, ingkang kadamêl saking jêne, lajêng mêdhar sabda makatên:
Dhuh anggèr, putraku nata binathara, ing môngsa pirang-pirang taun, anggonira tansah anglumpukake mas picis rajabrana, sanajan wus angêbaki ing pirang-pirang gêdhong, ewadene mêksa isih sira budi murih undhake manèh. Nanging barêng ing dina iki, sira kapêksa winalês winêngku dening êmas, kang mung sacukupe kanggo nutupi ing sariranira wau, sira wus ora bisa polah manèh. O anggèr, dina iki kawibawan, kaprawiran, lan bandhamu, kang ngebat-ebati kalok kondhang ing salumahing bumi, wus ora maedahi apa-apa marang sira, malah kaya dadi pamêlèhing lakunira.
Sasampunipun ngandika makatên, lajêng ngacarani dhumatêng para ingkang sami lênggah, layon badhe kabidhalakên.
Mênggah suraosing pangandika-pangandika ingkang kawêdharakên wau, [wa...]
[...u,] namung asung pêpèngêt, bilih agunging bôndha, kawibawan, lan kaprawiran punika manawi sampun katilar pêjah, nyata manawi tanpa paedah punapa-punapa tumrap ingkang kadunungan wau, trêkadhang malah namung dados pawêlèh, dene ingkang maedahi, punika namung lêlabêtan sae, utawi luhuring budi. Cuthêl.
Sang Prabu Tajusalatin, ratu agêng binathara, kagungan putra kakung ingkang sampun rumaja putra, kagadhahng-gadhang sagêda sumilih ing kaprabon, sangêt dipun trêsnani ingkang rama tuwin para ibu sadaya. Sang rajaputra wau ing satunggaling dintên sinau anglampahakên gilingan, ing wusana anggilês pêdhèt, ngantos pêjah. Lêmbu êmbokipun pêdhèt lajêng kontrang-kantring tambuh-tambuh solahipun. Anggènipun mlajêng-mlajêng kêkitrang nyampar kênthêng tangsuling gêntha, ingkang kaungêlakên manawi wontên tiyang nyuwun pangadilanipun sang prabu. Sang prabu miyos, kaadhêp para mantri bupati, andangu punapa darunanipun, dene gêntha ngantos mungêl. Ngantos dangu botên wontên ingkang wani ngaturakên ing kawontênanipun, rèhning ingkang nandhang kalêpatan punika putraning sang nata, nanging lajêng wontên satunggaling
mantri sêpuh ingkang matur prasaja, ngunjukakên punapa wontêning lêlampahan. Sang prabu botên katingal duka ing panggalih, nanging sarèhing pangandikanipun, bilih ingkang putra, ing sarèhning cêtha ing kalêpatanipun, kêdah kapatrapan paukuman, inggih punika kapêjahan, kadosdene anggènipun sampun amêjahi pêdhèt wau.
Sang prabu lajêng dhawuh animbali para pramèswari sadaya. Ing sasampunipun pêpak sumewa, kaparingan sumêrêp ing kalêpatanipun ingkang putra sarta karsanipun anggènipun badhe amidana. Para ibu sami karuna. Sarta kathah-kathah aturipun ingkang supados sang nata anyandèkna karsanipun, ing sarèhning putra namung satunggal, kagadhang-gadhang anggêntosi kaprabon, ing wasana badhe kaukum pêjah, ingkang jalaran namung amêjahi pêdhèt, kewan ingkang taksih alit. Sang
bupati, ingkang sami munjuk: ing sarèhning sang prabu wau ratu binathara, putra namung satunggal, kados sampun èmpêripun aparinga pangapura, sarta anyandèkna pidana ingkang botên timbang kalihan kalêpatanipun ingkang putra wau.
Dhawuh pangandikanipun sang nata: he wruhanira kabèh, sira [si...]
[...ra] kabèh padha asih mring putraningsun, witning ingsun luwih-luwih trêsnaningsun, nanging manawa ora ingsun pidana, ingsun ora jênêng asih ing putra. Iku wus karsane Pangeran, pratandhane ingsun asih marang putraningsun, dene wus matrapake khukumullah. Iku manawa ora ingsun pidana saiki, ing besuk masthi bakal tômpa pidananing Pangeran dhewe. Ingsun iki wus sinêbut ratu, kinasihan dening Hyang kang maha mulya, kinacèk lan sapadha-padha, sinuyutan wong sanagara, wênang murba amisesa, mula ingsun ora bakal ambedakake. Ingsun tan darbe putra, lan tan darbe kêkasih, mangkono uga tan darbe sanak kadang, sanak ingsun khukum. Mula putraningsun mêsthi kudu ingsun trapi paukuman. Badhe kasambêt.
ISINIPUN MARDI-SIWI No. 5 Th. VIII.
Bab panggulawênthah gandhèngipun kalihan rêtuning jagad - Sanès dongèng - Kasusilan - Pangalaman - Bab sport lan pangudi dhatêng kasarasan - Sêrat satus tri wasita - Dongèngipun
Javanese love poem (Jawa, Djawa) | Javanese poem (Jawa, Djawa)
Nyai eh bocah2 iki wes reti arek boco blog aku iki. Aku yo wes orak keneng arek ngomong
Kumpêni nglurugi Ngayogya, Pangeran Mangkubumi têtulung, lajêng katungka dhatêngipun utusan Kumpêni saking Samarang.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
1. kunêng sajroning Ngayogya | kang ngrakit angantêb jurit | mêngsah Kumpêni wus prapta | nênggih wanci sirêp janmi | kilèn lèr dèn ênggoni | Sakèbêr lèr ênggènipun | sarêng surak nyanjata | dangu mungsuh
nyênyumbari | wong Bugis samya bêkilu | baris Kumpêni ingkang | minariyêm saking nginggil | sarèhane kêni lan
saking kudanipun | nanging kacandhak gêsang | binêkta dhatêng
Jayaprabôngsa | mantri jro mring Sukawati | lampah kalih prakawis | Pangran Pamot sedanipun | lan mêngsah anggêgêcak | Ngayogya kinêpung kikis | wau Pangran Dipati Mangkunagara ||
8. angkate sarêng utusan | kang dhatêng ing Sukawati | kêrig saprajuritira | ginêlak lampah ing margi | wus prapta ing Matawis | pangeran sawadyanipun | Pangeran Adipatya |
11. praptèng Lengkong baris pacak | wus mantuk kadya ing nguni | Pangeran Mangkunagara |
kang putra Jêng Pangeran | Dipati Anom Matawis | Pangeran Sukawati | alon pangandikanipun | ki besan wus mupusa | ajal karsaning Hyang Widi | nora kêna ginawe padha manungsa ||
anuwun waspanya mijil | pangeran alon ngandika | ki besan watara mami | anakmu Si Walidin | kaya nora têkèng lampus | malah sinungga-sungga | iku
tumuli | asowan ing kadang sêpuh | kèrid marang kang putra | wus prapta lajêng ngabêkti | ingkang raka angungun sarwi karuna ||
21. pan tansah anênggak waspa | wus dangu ngandika aris | wus yayi aja dinawa | pan wus titahing Hyang Widi | balik ta sira yayi | pira prajuritirèku | kang rayi matur nêmbah |
kirang kêdhik langkung kêdhik | inggih gangsal atus nanging dèrèng tata ||
22. Pangeran Mangkunagara | alon dènira nambungi | kadi langkung sapunika | rayi dalêm ingkang abdi | kula wau udani | kala paman rawuhipun | kados manggiha eca | tiyang kidul wukir mangkin | rayi dalêm sabab boten nama sultan ||
23. kalamun namaa sultan | awrat sinanggi ing alit | kadi ta jênate paman | Sultan Dhandhun Martèngsari | wong cilik kêmpis-kêmpis | tigang dhomas madêg ratu | inggih boten kasôngga | têlung dhomas dèn
25. nulya sami abubaran | Pangran Arya Singasari | makuwon wetan Bênggala | wus samya apacak baris | eca tyase wong cilik | kunêng malih kang winuwus | Tumênggung Wiranata | samana atur udani | tampi sêrat saking nagri Surakarta ||
mêthuk | amanggih kasusahan | Jêng Pangeran Sukawati | aparentah wau marang ingkang putra ||
27. kinèn amêthuka nulya | nuduha punggawa
ingkang mêthuk samya prapti | lan pangran wus apanggih | langkung sukanirèng kalbu | dandan sagarwa putra | miwah kang abdi gêng alit | jalu èstri wus
29. Ki Tumênggung Wiranata | ing WaruWarung. dènira nganti | wus panggih lajêng lampahnya | asrêp tyase kang lumaris | byar rina kèndêlnèki | wontên dhusun ing Kalêpu | wuwusên ing nagara | wus katur marang sang aji | ing lolose Pangeran Adiwijaya ||
30. angungun sri naranata | Pringgalaya Adipati | marang oprup wus pratela | prasamya kinèn anitik | salasahe mring ngêndi | punapa ngumpul Matarum | manawi nêdya bawa | piyambak dhatêng ing pundi | sinalasah mangidul maring Mataram ||
31. wau ta ingkang lêlampah | pangeran sagarwa siwi | lan Tumênggung Wiranata | wus prapta nagri Matawis | pinêthuk ing bupati | Jayanagara Tumênggung | sapraptane Ngayogya | Pangeran Mangkunagari | ingkang ngirid manjing marang
praptèng pandhapa alinggih | kathah karasèng jroning tyas | wau wong agung kêkalih | Pangran
37. tur uning jêng sang pamasa | lolosipun ingkang rayi | ngungun kangjêng sri narendra | dhawuh mring anindya
38. dene santana kèh mêdal | manawi tan dèn paringi |
yatra pasisir punika | saurira dyan dipati | sayêkti dèn paringi | nanging inggih botên cukup | saking abdine kathah | sabine tan wontên prapti | dene sami kalingan mêngsah sadaya ||
39. oprup malih atêtanya | purugipun dhatêng pundi | punapa nusul kang raka | kang lolos enggal puniki | inggih dhatêng Matawis | sami tumut kadangipun | ingkang ambêk santosa | Pangran Arya Mangkubumi | sajatine padha kapengin prakosa ||
40. Adipati Pringgalaya | nauri puniku pasthi | mangke wontên Sidakarsa | pangajêngipun kang
asring nêdhaki mring Manjung | wus kathah abdinira | winatawis [winatawi...]
[...s] kang prajurit | kawan atus ingkang wahana
lagya prapti | sinungan sangu kewala | kalih èwu Kilènpragi | pêpalihanirèki | Suryakusuma ing dangu | benjang pangran kalihnya | samya Pagêlèn pinanci | pan ing mangke sawontênipun panduman ||
48. wau Pangeran Purbaya | eca ing galih miranti | anata santana wadya | amilih wong Kilènpragi | pan kinarya prajurit | kang wahana kuda satus | kalih atus kang dharat | wus têtêp ingkang umiring |
50. nama Radèn Jayèngrana | dene ingkang dadya kanthi | Ngabèi Naladirana | prapta ing Ngayogya nagri | Pangeran Adipati | Mangkunagara jinujug | ingaturakên sigra | duta kang saking Samawis | Jêng Pangeran Adipati Sukawatya ||
51. dèrèng karsa manggihana | ngêntosi Pugêr Dipati | ingkang lagya tinimbalan | antawis rong dina prapti | saking
mijil | adhuh gusti kabatinan | paduka kang amba pundhi | mugi paduka gusti | antuk pitulung Hyang Agung | lulus angaubana | ing dasih ingkang kaswasih | mung paduka satriyadi gambuhing prang ||
40. Pangeran Mangkubumi jumênêng nata wontên ing Ngayogyakarta, Sinuhun
saking mitranta satuhu | Tuwan Baron Hogêndhôrôp ||
2. kang jumênêng gupêrnur | anèng nagri Samarang pilungguh | pinasrahan dhêdhak mêrang amis bacin | ngasta bang-bang alum-alum | pasisir Jawa bang êlor ||
3. angrèh wadyabalagung | ing dharatan myang kang anèng laut | waranane Kangjêng Kumpêni ing Indi | kang agung bôndha abandhu | luhur prakoswèng palugon ||
4. kaatura wong agung | kang sinuja wong Jawa sawêgung | musthikaning rajaputra ing Matawis | kang kaonang-onang kasub | prawira widagdèng kewoh ||
5. ingkang sinuhun-suhun | ing wadyagung asêsilih juluk | Jêng Pangeran Adipati Sukawati |
Samawis | mitrane Kumpêni tuhu | Kumpêni tan nêdya awon ||
7. amung mrih arjanipun | anrus ing kalbu bêbalung
saking darah dalêm sang aprabu | lamun mêdal saking darahing Matawis | nadyan wuwuh sèkêt èwu | wadyabalane kang mungsoh ||
11. iya yèn wus katrucut | môngsa kêna asêsambat besuk | sampun titi tamat panukmaning tulis | duta dhinawahan mundur |
urun rêmbug | Mangkunagara tan amor ||
14. lan santana sadarum | nanging dadya pramugarinipun | anindhihi sagunge para bupati | Pangran Diwijaya wau | andhingini ing wiraos ||
15. hèh kabèh ariningsun | Ki Purubaya Ki Singasantun | ya Ki Mangkukusuma kakang Suryadi | ing mêngko paran kang rêmbug | aja na simpên dèn êtog ||
bêcik nuli umadêga ratu | walêr sangkêr wong tuwa kang anadhahi | dimène wimbuh misuwur |
saking ing wilanganipun | sri narendra kang jumênêng ing Samawis | Kumpêni kang wiwit rusuh | karaton Jawa dèn êlong ||
18. pasisir pêthalipun | iku Kumpêni bangêt kaliru | iya têka raka para dèn êbruki | nêpsu dudu bênêripun | ing ujar pangolok-olok ||
19. padhaa kadangipun | ujar puniku arang kang wêruh | ingkang wêruh amung paman
niayanipun | kala dadining palugon ||
21. yèn manira mung iku | para santana gilig kang rêmbug | ingkang pinrih amung adêging narpati | dhawahing wilalatipun | kang para santana golong ||
22. alon dènira muwus | Jêng Pangeran Diwijaya wau | mring kang putra Pangeran Mangkunagari | paran ki lurah sirèku | wong tuwamu kabèh golong ||
23. pangeran nolih pungkur | paman Pugêr paran ingkang rêmbug |
26. lah paran cacadipun | ing mangke mungguh madêga ratu |
karsanipun | miwah si adhi sadayanipun | sun tarima prasêtyane mara mami | nanging ta tyas ingsun kulup | sumarah karsèng Hyang Manon ||
33. ya pirabara besuk | yèn ing mêngko durung darbe kayun | lamun misih jênênge Jêng Sri Bupati | Surakarta kakang prabu | tan [ta...]
[...n] pisan cipta mangkono ||
34. balik ta layang iku | kayapriye angsul-angsul ingsun | pan
kulup | Mangkunagara lan sakancamu | iya padha gawea rèngrèng pribadi | sun pundhut êndi kang patut | sayêktine kang sun anggo ||
37. kang ngisor pisan iku | dadi wêkasan pan rèngrèngipun | kangjêng gusti pangran dipati pribadi | gya Sindusastra Tumênggung | kinèn karya srat wus dados ||
38. wuryaning srat sul-angsul | pèngêt iki iya layang ingsun | Jêng Pangeran Adipati Sukawati |
saha wotsantun | Jayèngrana mêsat saking ing Matawis | lêlancaran lampahipun | ing marga tan winiraos ||
45. Samarang praptanipun | kang surat katur marang gupêrnur | wus tinampèn juru basa anupèksi | saartine sêrat katur | marang Gupêrnur
48. Tumênggung Kêndhal sampun | ngaturi tumbak marang gupêrnur | pra bupati pasisir dipun pundhuti | jangkêp tumbak patang puluh | bingung tyasira Hondhorop ||
49. magange pitung puluh | cinara Jawa panganggènipun | sabên dina ingulig pratingkah jurit | gupêrnur kaku tyasipun | kadya ge
ingkang nagarane cilik | duwea pêpati satus |
kinanthi | Mangkusuma rowangipun | bupati dhandhang prang pupoh ||
1. ing Mataram bupati kêkalih | Janapura lan Jayanagara | wontên sèwu prajurite | pangran katiganipun | wontên kalih èwu prajurit | wus nabrang Bagawônta | wong desa kèh
wuwuh-wuwuh wadyabalane Jêng Gusti | Sukawati wus lêksan ||
5. nanging dèrèng jumênêng narpati | rakit-rakite sampun tinata | kadya ratu prabawane | wong Surakarta kèlu | kathah kesah dhatêng Matawis | wadyanya sri narendra | miwah wong kang nganggur | para mantri wus akathah | ingkang kesah suwita anèng Matawis | kathah minggah punggawa ||
6. cinarita kangjêng sri bupati | ribênging tyas ginagas amaras | tinilar para kadange | kang rayi wus misuwur | jêng pangeran ing Sukawati | balane wus alêksan | tanah Jawa suyud | pasisir môncanagara | kèh suwita para kadange bupati | kathah anèng Mataram ||
7. dadya gêrah kangjêng sri bupati | sasi Sawal lèk kaping sadasa |
malah kongsi dumugi ing kalih sasi | pan dèrèng karsa dhahar ||
8. Adipati Pringgalaya pikir | lawan oprup nimbali Sindurja | kang
Pringgawicitra | tan kawarna ing margi praptèng Samawis | wus
mungguh lamun wong Kumpêni | nora bêbuwang sapuluh dina | pasthi yèn bosok wêtênge | nuli kabanjur lampus |
ingkang winastan mati | maksih urip sadaya | kumpul nèng Matarum | Mayor Por lawane aprang | dadi sira Hondhorêp kêna bilai | gupernur aturira ||
nyirnakake | Mangkunagara wau | sakadange kula lurugi | lan kula tinindhihan | pun Mayor Tênangkus | ambêbujung saênggènnya | duk kacandhak Papringan rame ajurit | mungsuh rowang kèh pêjah ||
15. wontên kalih kang pejah apêkik | loking kathah kang pêjah pangeran | wong Jawa sami ature | mila mustakanipun | amba
sawadyanipun | apan sami risaking jurit | aprang lawan kawula | suh sirna sadarum | upami sampun wontêna | pangungsène mring Pangeran Mangkubumi | môngsa dadak thukula ||
17. sagêdipun madêg baris malih | Mangkubumi ingkang ingayoman | mangke mungsuh sakathahe | wus manjing balanipun | Jêng Pangeran Amangkubumi | kang tan purun kabala | Buminata mantuk | kabala mring Surakarta | kabèh samya
winuwuhan pangawasanira | sinrah kabèh rêruwêde | bumi Pajang Matarum | yèn kalajêng surud sang aji | ywa nganggo wancak driya | kang pantês jinunjung | jumênênga naradipa | amung Kangjêng Gusti Pangeran Dipati | Anom Mangkunagara ||
20. têlas dhawuh gupnur mangkat aglis | tigang dina praptane Samarang | nuju antuk angin gêdhe | lajêng samapta sampun | kang
21. wus budhalan saking ing Samawis | langkung kathah bêktaning gêgaman | Kumpêni Bali Bugise | pra bupati tut pungkur | kunêng ingkang lagya lumaris | wuwusên ing Mataram | ngumpulkên wadyagung | para santana kang
Bupati Balorane | ing Jagaraga Warung | miwah Jipang ingkang sapalih | Dêmak sapalih prapta | Pathi Cêngkalsèwu | pakumpulan pagunêman | ing gêrahe kang raka jêng sri bupati | têlik tugur sadaya ||
prapti | wus utusan marang Surakarta | yèn dina Rêbo praptane | dene kang arsa mêthuk | kangjêng gusti pangran dipati | Dyan Ayu Pringgalaya | dadya kanthinipun | sampun angundhangi bala | duk puniku wong Surakarta kèh malih | prapta samayan dina ||
25. kanjêng gusti budhal wanci enjing | miwah Radèn Ayu Pringgalaya | gumuruh wadyabalane | bupati ingkang mêthuk | Pakuningrat jêro kêkalih | kalih bupati jaba | numbakanyar sèwu | praptanira nèng Kaleca | twan gupêrnur pêpanggihan lan Jêng Gusti | Anom Mangkunagara ||
26. miwah radèn ayu adipati | têtabean tan dangu gya budhal | nunggil rata katigane | tansah nglirik gupêrnur | marang kangjêng pangran dipati | gêrahe ingkang soca | katon sênggangipun | dangu-dangu atêtanya | gêrah tuwan punapa tan kraos malih | nauri jêng pangeran ||
27. botên wontên kang karaos malih | gupnur langkung sukane kang manah | prapta ing loji lampahe | angaso enjingipun | badhe laju
ngungun Gupêrnur Samawis | dangu-dangu gupêrnur têtanya | mring Dipati Sindurjane | sintên sudara tuduh | anindhihi sagung kang baris | ingkang
wus prayogi | Kartanagara lan Mangkupraja | yêkti pantês ing gawene | wusnya dalu gupêrnur | patih kinèn wangsul mring puri | sinigêg Surakarta | gantya kang winuwus | yêktine sarêng kang lampah | nanging ingkang carita kinarya gênti | nagari ing Mataram ||
31. têlikipun ingkang sami prapti | samya angsal pawarti waspada | lamun kang raka gêrahe | inggih kangjêng sang prabu | saya wêwah sangêt ing mangkin | sarira
pinaksa ing kathah | manthuk alon timbalane | pêpaka sesuk-esuk | iya padha matêngkên pikir | mengko payo bubaran | sarêng awotsantun |
jêng pangeran sapraptanya | ing dalême kang bibi dipun aturi | bibi wau kawula ||
34. dipun pêksa sami dèn aturi | madêg nata mring para santana | miwah pra bupati babèhkabèh. | nauri ingkang ibu | dhuh pangeran kadosa
sakèhing kadang ingsun | miwah ingkang para bupati | bakal junjung maringwang | jumênênga ratu | ingsun mung
tanggal ping sapisan | sasi Sura anuju ing taun Alip | iku gon jumênêngan ||
ing wong Galan Kajoran | ing Pacalanipun | Majasêm Konang Têmbayat |
kaprabon upacarane | asamêkta sadarum | kang ampilan anganan ngering | upacara karajan | kang praba ngênguwung | dene jroning panangkilan | pra santana bupati panèwu mantri | wus pêpak ambalabar ||
46. sapraptane ing wangun pangrawit | lênggah anèng ing
NurNgabdurahmannu. | Sayidina Panatagami | ingkang tuhu narendra | mandhirèng amêngku | talatahing nuswa Jawa | saur manuk sagunge ingkang
saking jro jodhangan | anggili dangu pêdhote | kang dhatêng masjid Agung | pira-pira jodhangannèki | kèndêle pra pradikan |
sampun madêg aji | gantya malih nagri Surakarta | Gupnur Hondhorêp praptane | pan sawêg tigang dalu | Pangran Buminata manggihi | rintên
yèn sampun tan kabangkat | inggih sang aprabu | aluhung nuntên pasraha | kraton tuwan dhatêng putra paduka ji | pangeran adipatya ||
56. mupung tuwan maksih amêningi | jênêngipun putra padukendra | sang nata ririh dhawuhe | lah sapa kowe
wetanipun | pirang warsa nabrang ing wukir | mangkya sang nata arsa | andhingini surud | kondur jaman kalanggêngan | Ratu Madurêtna anyandhing ing kering |
58. ing ature gupnur wanti-wanti | sri narendra gya èngêt wardaya | ririh dhawuh
kang manah | mung ngantos pêndhak enjinge | gupêrnur samêkta wus | ingkang prabot saking Batawi | wêlinge tuwan jendral |
ngrasuk busanane | karya gêtêr kang dulu | kadya Trajutrisna Narpati | Prabu Narakasura | ing pasêmonipun | dalu takèn
kadhatun | angaturi mring kangjêng gusti | nuli kêkampuhana | upacaranipun | para paman pinundhutan | pra santana kang pinatah ngampil-ampil | kadi adat kang rama ||
62. wus samêkta kaprabon narpati | kangjêng gusti miyos magêlaran | gupnur nganti nèng kanane | ngiring ampilan prabu | orêg sagung wadya jro mijil | miwah wong kadipatyan | kang miyat
padha miyarsakêna | yèn mangke sang prabu | sèlèh karaton maringwang | wus amundhut nama Ki Agêng Matawis | marma talatah Jawa ||
64. ing samêngko ingkang angratoni | ya manira yèn ana malanga | têkakêna padha mangke | sadaya padha dhingkul | pra santana patih bupati | wontên satêngah êjam | angadêg gupêrnur | malih dènnya undhang-undhang | miyarsakna hèh patih para bupati | miwah kang pra santana ||
65. lamun wong gêdhe-gêdhe Bêtawi | tuwan jendral ngadêgakên raja | Pangeran Dipati Anom | sarta pangwasanipun | linuwihkên ing nguni-uni | jêjuluking narendra | ya ingkang Sinuhun | Jêng Sunan Pakubuwana |
samya | ing kangjêng sang prabu | prapta kaliwon warata | jêngkar saking paglaran jêng sang siniwi | têdhak loji samana ||
68. rawuh dalêm anèng jroning loji | lênggah dhampar patih kalih ngarsa | banjêng pra bupati kabèh | sang nata sigra dhawuh |
pinundhut dhuwunge | pinurugakên sampun | marang gêdhong paresan sami | gêdhong gêdhe wetannya | samya munggèng bangku | Pangeran Adinagara | angandika mring kang raka mring kang rayi | iki lêlakon apa ||
70. ingkang ala têka dadi bêcik | ingkang bêcik têka dadi ala | ingkang raka gèdhèg bae | ingkang rayi andhêku |
atur | milanipun sami nglampahi | ingkang kados punika | paran dosanipun | dene tan rumaos dosa |
tanah Jawa | sami kadang paduka ingkang nanggupi | ngradin sirnaning mêngsah ||
73. nanging minta paduka ywa kèksi | ngrêrubêdi lan adamêl taha | tan wontên malih-malihe | mèsêm lajêng gumuyu |
Matawis | inggih botên kadosa | kadadosanipun | têka makatên punika | mila kula atur paduka rumiyin | nyana mêmantunana ||
75. gya ladosan minuman sumaji | wancinipun wus pukul sawêlas | tuwan gupnur parentahe | pangran sakawanipun | sampun sami susah ing galih | inggih nêdya punapa | wong pinrih rahayu | ayêm tyas pangran sakawan | adhêdharan pan sami aminum
nora ngidini ingwang | pan tuwan gurnadur | wus angadêgakên raja | nora nana ing Jawa ratu kêkalih | mung siji Surakarta ||
80. jêng pangeran dipati ing mangkin | wus ingangkat ratu kinawasa | ngluwihi rama eyange | punang caraka
sasukane anganggêpa rare cilik | môngsa anglabêtana ||
85. lamun durung iya pelor mami | dadi banyu miwah dadi lêmah | sêdhih tan ana gunane | sasukane sun turut | Mangkubumi kêkancan mami | marma kalawan ingwang | langkung purunipun | anganggêp sawiyah-wiyah | nora
nulya utusan | tur sêrat sang prabu | surasane pra pangeran | kapat pisan sinuhun ingkang tumuli | praptane ing Samarang ||
têtindhihe ingkang prajurit | Dyan CarangmôndalikaCarangmôndhalika. | pêpulunanipun | pramèswarining narendra | duk samana radyan
bantu ingkang saking Samawis | tigang atus Walônda | Bali Bugisipun | nênggih kapitan sakawan | kawan atus badhe mukul ing Matawis | tan winarna ing marga ||
92. sapraptane ing Tarayêm baris | eca tyase prajurit kang lama | dene prapta bêbantune | tuwuh sudiranipun | rêmbagira kang para tindhih | badhe gitik Ngayogya | nganti pra
kang wetan | lawan ingkang kidul | Pangeran Adiwijaya | Pangran Mangkudiningrat kanthi bupati | pangarsa Wiranata ||
95. dene ingkang têngga Sukawati | Adipati Pugêr kanthinira | bupati môncanagrine |
ingkang sampun anungkul | bupatine Pangran Dipati | Arya
tindhihing wadyagung | Mayor ÊtorÊpor. ingkang dadya | senapati dene ingkang
bêbadan sawêngi | enjing budhal Dyan Surajênggala | ingkang dadya pangarsane | kang nèng Yogya cinatur | budhal ngetan dene kang kari | ingkang môngka kêkawal | priyayi katêlu | Wiraguna Wiratmaja | Wiranala sangang atus gunging
nuding | nlasah paraning mêngsah ||
103. sira Suryanagara Dipati | tinimbalan tinuduh dadia | marang Kêdhu panganjure | angetan ora dangu | têdhakira Prabu Matawis | ngalèr lajêng anulya | ngilèn jog ing Kêdhu | Dipati Mangkunagara | saha bala ing lampah kang munggèng wuri | prajurite akathah ||
104. ing pasantrèn makuwon sawêngi | enjing budhal masanggrahan Pathak | wong desa wus nungkul bae | nabrang Pêraganipun | nèng Têmanggung
Jagaulatanipun | Wiradigda wong Kêdhu sami | prasamya ingundhangan | satus jaran wolu | wus kathah prajuritira | nging ombyokan
Arya Suryadi | prajurite turôngga | sami cacah nyèwu | nanging wau ingkang raka | durung tega angangsahêna prajurit | yêkti marahi gêtas ||
107. kawarnaa kang anèng Matawis | myarsa anèng Kêdhu mêngsahira | samya ngumpul sadayane | wong sa-Kêdhu sumuyud | yèn lamia anèng Matawis | sikêpe pra bupatya | minggat nusul mungsuh | rêmbag sigra bêbudhalan |
amundhut ing dhadha | mundhut katri punggawane | Jagapura Tumênggung | Janagara miwah Dipati | Jayaningrat Mataram | nèng dhadha gènipun | kang badhe ingabên dharat | Jêng Pangeran Dipati Mangkunagari |
2. mriyêm kalih lawan tiktak | mung sakawan anèng dhadha anunggil | kang pangawat kiwanipun | prajurit ing Madura | Radèn Carangmôndhalika gangsal atus | pangawat kang têngênira | Kumpêni Islam prasami ||
3. Pangeran Mangkunagara | wus angilèn ngidul adhêpirèki | prajurite patang puluh | kang kinèn tilar tumbak | aja ewuh kapiran pêrange pistul | panah ingkang kalih dasa |
swaraning pistul | wadya Madura mangsah | Carangmôndhalika ngabani angamuk | kotbuta anêmpuh rampak | mungsuh mêngkab nganan kering ||
11. panumbake ingoncatan | giwar mistul ana ingkang jêmparing | pinistulan ngalèr ngidul | wus kathah ingkang pêjah | kaku tyase anyarêmpêng nyêrot purun | tinadhahan kang sanjata | saking sanginggil
giwar | mistul wuri [wu...]
[...ri] jêmparing nganan ngering | sami kakuning tyasipun | sayah binakta giwar | Carangmôndhalika taksih apepayung | sami andheprok
Radèn Carangmôndhalika | cinakuthak pinistul sampun kêni | jaja kang kiwa anêluk | sigra Kudanawarsa | mudhun saking turôngga anumbak purun | Radèn Carangmôndhalika | kawatgata wus ngêmasi ||
15. tumpês kèlês wong Madura | gangsal atus mung limalas kang kèri | kacêkêl urip
sampun risak | sakarine ngungsi marang Kumpêni | maksih rame ing prangipun | rukêt bala Walônda | wong
mungsuh | lajêng dènira kaplajar | Kumpêni ingkang lumaris ||
21. nadhahi kalawan tiktak | wantu kêdhik satus ingkang
22. Sakèbêr mulat mangetan | yèn Mayor Por sampun lumayu têbih | tambur lan banderanipun | tiba sampun kabandhang | mung Sakèbêr maksih rèrèh unduripun | mungsuh samya ambêbandhang | tan ana
ngandhap waringin agung | kang putra sampun umarak | miwah sagung pra bupati ||
iku abagus | kulup Mangkunagara | iya mèmpêr Si Kudanawarsa iku | ingkang putra matur nêmbah | inggih sayêkti yèn mirib ||
30. ngandika wau sang nata | ingsun pundhut ingsun karya bupati | bupati miji wong sèwu | salungguhe kewala | kaarana Si Tumênggung Singaranu |
cinacah Walônda lampus | kathahe tiga bêlah | Bali Bugis ingkang pêjah kawan atus | pan kawan atus sawidak | prajurit Madura mati ||
Kumpêni lampahipun | mring Yogya mung sakêdhap | mampir kalih êjam prasamya alaju | angetan inggih wikana | ing lampah kang
Watukarung | enjing sawadyane budhal | praptane Ngayogya nagri ||
38. Mangkunagara angetan | ingkang rama dene dèrèng dhawuhi | badhe [ba...]
[...dhe] ing pakuwonipun | sinusul ingandikan | ingkang rama kèndêl ngêntosi nèng Bakung | sapraptanira kang putra | kang rama ngandika aris ||
40. ing Bakung ingkang atêngga | abdi dalêm ing jro ingkang prajurit | wau kang samya anambut | kitha ing Kabanaran | tan alama dadya pasang
anèng Pêngging budhal mring Bayalali | Pringgalaya ngetan sampun | mantuk mring Surakarta | nèng Bondalêm pisahe lan mayor wau | sapraptanira Samarang | Mayor Êpor ingkang kari ||
49. Sakèbêr kinèn wangsula | marang Surakarta sawadyanèki | dragundêre
1. wau wong agung Matawis | Pangeran Adiwijaya | Mangkudiningrat tigane | Jêng
miwah ingkang para mantri | tan towang karya balumbang | Jumungahipun agêdhe | Pasar Gêdhe sabên dina | dodolan warna-warna | warung urut pinggir lurung | murah kang sarwa tinumbas ||
8. garwa putrane sang aji | myang Pangran Mangkunagara | kang anèng Sukawatine | samana wus samya prapta | miwah kawulawarga | tan ana kantun wus kumpul | anèng nagri Kabanaran ||
9. langkung arjaning nagari | balabar ingkang pomahan | têgal tarataban kabèh | wus samya kaisèn wisma | wong ngumbara
Toyamas | marma anèng Jakarta | dadi gêloco nèng ngriku | ing mangke arsa dinuta ||
11. suwitaa mring Matawis | sarta ginawan nagara | ing Pathi dèn paringake | lakunipun rong prakara | yèn kanggo ginawea | pêpatih amangku
wus mêdal | saking Kumpêni misuwur | minggat dosa rêbut gêsang ||
15. wus anjog nagari Pathi | bupatine samya kesah | mring Samarang pangungsine | wong Pathi nungkul kewala | tan ana kang malanga | Mangunonêng undhang sampun | siyaga kapraboning prang ||
16. wus samakta ingkang baris | saragêni wolung dasa | satus sawidak numbake | mantrinipun kawan wêlas | saking ing Pathi budhal | sakawan banderanipun | sêdyanjog ing Garobogan ||
17. ing Garobogan wus prapti | suwêng kang darbe nagara | Dipati Pugêr Patihe | Dêmang Wrêgadimanggala | ingkang têngga
rinakit kadya kadhaton | Mangunonêng praptanira | mondhok paseban jaba | cingak wêwangunanipun | lan kathah
kang apês lan digdaya | ingayonan wrating pupuh | kang apês tinundhung kesah ||
22. kang prawira dèn ugêmi | pamomonge rinungkêban | dènira dadi bêbotoh | Pangran Mangkubumi ingkang | tan mèngèng
25. lajêng undhang pra bupati | seba mring Mangkunagaran | wus katur wau surate | ingkang
pun Mangunonêng punika | lair batinipun [bati...]
[...nipun] lobok | wite têngah lan wêkasan | loboke botên gothang | jaba jero ngajêng pungkur | gêgubrês edan-edanan ||
29. pikir botên mawi dêling | mung inggih iya punika | anglarug banjur dêlojor | paitane gêgêmblungan | angingkrang salengkrangan | mung nguyuh palari patut | punika atur kawula ||
30. Jayaningrat ing Matawis | ature inggih punika |
panggawanipun | ing sasêran kamadaka ||kamandaka.
32. ngandika sri narapati | yèn katêlu wus mupakat | kulup kapate lan ingong | nanging
dutane wus tinulak | maring Garobogan mantuk | ing marga tan winursita ||
35. kang gêndhèng samargi-margi | dènira nglangkungi wana | gumuruh alas [ala...]
[...s] pajatèn | alas ing Kêndhêng punika | praptane kidul arga | kèndêl ing Tambak Tênawung | amakuwon kalih dina ||
36. lajêng mangidul lumaris | Tumênggung Mangunonêngan | wus makuwon ing Garompol | akathah wong kang suwita | Pangran Mangkunagara | nuduh baris kang kalanthung | Tumênggung Kudanawarsa ||
37. Mantri Sukawati kalih | ingkang ngirid tuduh marga | Mangunonêng ing lampahe | manawi akarya gita | sagung
ing wurine tigang atus | prajurit wahana kuda ||
43. kalih èwu dharatnèki | Tumênggung Kudanawarsa | Mangkunagaran
Wiradiwôngsa | wus dadi prajurit gêdhe | môngsa lalia maringwang | lah age pôncadriya | umatura lamun ingsun | kangên arsa pêpanggiha ||
mangkene rakite | nauri Kudanawarsa | kakang inggih parentah | ing ratu ingkang tinurut |
kakang wontên pitung dalu | ngandika dhatêng kang putra ||
50. hèh ta kulup [kulu...]
[...p] adipati | babo dèn padha
bocah ingsun Suranata | kabèh nglakonana mangke | aja ana mangan sêga | mêsu nuragèng suksma | sun belani nora turu | lawan iya nora dhahar ||
52. kaya mèh prapta ing mami | lakune pangendrajala | satru anêngah badhene | kulup sira kasukana | lan sagung pra bupatya | aja katara yèn ingsun | gaib amangun budaya ||
53. ingsun lagi aprang batin | mêminta pitulunging Hyang |
ngrapêti | andika punika kakang | kapasang yogya sêdyane | wus lami nata ngandika | kulup Mangkunagara | sun têtêdha siyang dalu | olèha
kacakuthak sathithik | kacênthok kang kacêthikan | ginawa ing panggawene | ginagaping gita basa | basukine [ba...]
[...sukine] kang lampah | wus nora ametung untung | mung sêla sêlamêtira ||
Kudanawarsa | ngungun cilike atine | dadra cidra badhenira | dhatêng ingkang anduta | badhe ngugêmi kang laku | sumungkêm lair batinnya ||
60. angling yèn makatên ugi | dhi Mênggung Kudanawarsa | kula dika sêtyakake | dhatêng ing Kangjeng Bandara |
nanging ta kawula suwun | adhi pun Pathi kemawon ||
2. dadya Kyai Tumênggung | Kudanawarsa tan bangkit
banderanipun | kalih supit ing wuri sasupit malih |
nênggih kang turôngga satus | ing wuri sapôntha golong ||
6. kèndêl punggawanipun | Ki Mangunonêng atêtanyarum | inggih sintên adhi wong agung puniki | Kudanawarsa umatur | sampeyan supe kemawon ||
wuwusipun | punapa kenging tinakon ||
10. sigra ngaturan wau | marang Kudanawarsa Tumênggung | Adipati Suryanagara lumaris | wus panggih lan Ki Tumênggung | Kudanawarsa lingnyalon ||
11. gih adhi milanipun | kula aturi kèndêl rumuhun | de ramanta punika arsa pêpanggih | Dipati Pathi rumuhun | nêdya sowan ing sang katong ||
12. dadya kagyat anjumbul | ing sêmu langkung
panyêgahipun | sampun-sampun pun anak inggih samangkin | môngka sipating kaprabun | samya salaman
Mataram lêlênggahipun | tinimbanga kawan èwu ing pasisir | katone ingkang dinulu | kathah ngriki karabing wong ||
20. lajêng katri wong agung | praptèng Prambanan lêrêp sadarum | lajêng sami dhaharan Suryanagari | anuli wisan rumuhun |
sumungkêm dhatêng Kumpêni | ywa kongsi kabanjur-banjur | gèn amba dados galoco ||
33. mangke badan pukulun | amung sêca
banggi paman ing atur | bok dhinahar ing kangjêng sri narapati | miwah kônca kang biyantu | ing atur dhatêng sang katong ||
35. nging paman kula tutur | ratu kula ing wêwatakipun | luput pisan kêna pisan ing prakawis | saking ambêk
lali dosane yèn tumpuk sungsun | apan uwis dadi gantungane pati | ngandêlkên prasêtyanipun | kang sampun kapungkur adoh ||
43. pangran wêlas andulu | dadya umatur ing rama prabu | nyuwunakên Mangunonêng uripnèki | kang rama andikanipun |
45. kaya pa rupanipun | dene kaliwat piangkuhipun | nora kongsi kalakon sang nata nguni | iya wus kasêlak surut | mêngko kaparêng kalakon ||
46. nglêstarèkakên ingsun | ing kadang tuwa pratignyanipun | lan kang Pugêr bangêt ture marang mami | yèn nguripana wong iku | nèng bumi akarya kêthoh ||
47. pangeran nêmbah matur | inggih wontên tiyang ingkang tutur | WilatiknaWilatikta. TumêngguTumênggung. Blora nagari | ing saguthit-guthitipun | ing cipta sayêkti awon ||
nora nana | taliti Rajèng Matawis | ing solah tanaganira | tan patut tinon ing janmi | lir Rabusamawati | lali yèn dadine uyuh | mêngko kang duwe gugat | ana ingkang angungkuli | berat marang gêgêlah rêgêding jagat ||
5. awit dene wus mupakat | Mangunonêng ukum pati | tur sêmbah wau kang putra | Pangeran Mangkunagari | nolèh ing pra bupati | sadaya asaur manuk | dene têtilarira | Pugêr ingkang dèn pasrahi | mung wanodya juga panêmbang badhaya ||
6. pinundhut marang narendra | nama Nyai Manarêsmi | wus misuwur sanagara | yèn Mangunonêng ngêmasi | warta praptèng Samawis | kapiyarsa ing gupêrnur | dahat pangungunira | utusan marang Batawi | tur uninga ing tuwan gurnadur jendral ||
43. Tumênggung Ônggawôngsa sarta Cakrajaya kawêdalakên saking Surakarta, wangsul dhatêng Pagêlèn
7. yèn Mangunonêng lampahnya | dinuta dening Kumpêni | kacêthikan wus kinarya | lunas anèng ing Matawis | nêngna kang sampun lalis | cinatur malih Gupêrnur | Samarang atur sêrat | ing kangjêng prabu taruni | wadanane wong sèwu lan
wadana kalih | sun duta anglurugana | krama nèng Pagêlèn nagri | mêtua ing Samawis | ngatas aparentahipun | bapa Gupnur Samarang | sandika bupati kalih | mêdal saking pura
bupati kalih angling | inggih tuwan sesuk-esuk | Totlomondo manabda | kula inggih kintun tulis | layang kula pratela anunggal karsa ||
dening mungsuh | tan ana bisa nôngga | repot têdhaking Kumpêni | kang peparing amung kangjêng sri pamasa ||
12. lamun botên tinulunga | inggih karsaning Kumpêni | sajroning taun punika | sayekti wong cilik atis | apa kang dèn ratoni | tan ana manusanipun | sintên kang nanggi karya | ing raja miwah Kumpêni | gih punapa gawe ratu siya-siya ||
taunira | jumênêng dalêm sang aji | ing marga tan winarni | tigang dalu praptanipun | nagara ing Samarang | lawan gupêrnur wus panggih | têtabean surat kalih wus
soldhadhunira | sêrat sampun dèn tampèni | ingkang dhawuh maring Bupati Banyumas ||
paregolanipun | langkung sinuba-suba | dening Radyan Adipati | Jayaningrat sagunging têtamunira ||
katri | enjing malih winarni | pukul [puku...]
[...l] satêngah sapuluh | tamu samya ngaturan | sareyan Rèke wus prapti | sêsaosan wus aglar badhe dhaharan ||
kang garwa kagyat ana pa | mundhut si gupita iki | santanane tinimbalan | para ipe sami prapti | dhuwunge sampun prapti | ningsêti paningsêtipun | angling marang
punggawaning raja | mangan dadak dèn timbali | yèn ora dèn aturi | rampadan ing sabên esuk | apa lali yèn ingwang | iya dudu wong pasisir | Si Supama iya trah Rajèng Mataram ||
31. kang nothoki dhase padha | kakèkne buyute dhingin | sareyan Rèke uninga | dahat bênduning dipati | mêdal ing pondhoknèki |
dipati | mugi tuwan ngapuntêna | Gawôngsa gène tan prapti | punika datan saking | ngandêlkên punggawèng ratu | Sang Prabu Surakarta |
punika | inggih ingkang dados galih | kula purun nanggoni | ing warta watêkanipun | Tumênggung Ônggawôngsa | wantu wong lagya prihatin | sugih manah sawêg kêkathahên susah ||
40. sanès kalih Cakrajaya | ayêman tan sugih pikir | mila tan mawi suwala | Ônggawôngsa tyase mintir | mudhêng dhatêng prakawis | wiwite dadi tumênggung | sangêt ing kamlaratan | lamine wontên nagari | sakancane sami kirang sandhang pangan ||
santananipun | dadya putêking manah | badan lungkrah têmah sakit | mung punika datan wontên liyanira ||
mituturi Ônggawôngsa | ing tyas wus samya pinanggih | linabuh ingkang lali | lêluput padha rinacut | eling aja kapalang | kang kari pinacak bêcik | wus pinulih luwih malih saking lama ||
44. wus rêmbag ing angkatira | dyan dipati anyangoni | bupati kêkalihira | ngalih atus reyal anggris | sareyan dèn sangoni | inggih ugi kalih atus |
mangkat saking Pakalongan | angidul bênêr saari | minggah ing ardi rumpil | Pakalongan kidulipun | anjog ing tanah Banjar | sipêng sadalu anuli | enjingipun prapta Pamrêdèn nagara ||
[...ka] gupnur parentah | ngatêrna pun kakang kalih | kondur mring Pagêlèn praja | nauri bupati kalih | kula punika
3. samya mirut tan ana ingkang amêthuk | mung atur uninga | gustine wontên Matawis | wong Pagêlèn samya wisma Kabanaran ||
4. lampahipun ing Pagêlèn sampun rawuh | rawuh
Ônggawôngsa ingkang kidul | kang lèr Cakrajaya | sawadyane kang ngênggèni | Kumpênine tumut kidul ênggènira ||
karsanipun angawaki ing prang pupuh | arsa nyirnakêna | mungsuh jroning taun Alip | pan angêrig sagung prajurit Madura ||
cacahing prajuritipun | tindhih pra santana | kang samya wantêr ing jurit | aran Radèn Apanji
malihipun Panji Suranata Bagus | ingkang [ing...]
[...kang] winêngkonan | tumbak sulam lan gêrandim | ana wrêgu endhe têlorong
bayinètipun | pra ipe têtiga | ingkang samya anindhihi | sêsêpuhe Apanji Purwadipura ||
17. praptanipun Samarang prajurit agung | gupnur pêparentah | Mayor Kèngsêr Senapati | kawan atus Walônda kang tinindhihan ||
18. kalih atus kathahing dragundêripun | kalih atus dharat | wolung atus Bugis Bali | pra bupati pasisir ingkang lumampah ||
19. Dêmak Kudus Batang Kêndhal Kaliwungu | wus samêkta budhal | gupêrnur saking
22. lajêngipun nèng Bayalali sadalu | wontên dutanira | Rôngga Bupati Samawis | akêkintun mring Sang Prabu
mung anut sadhawuh | sumôngga ing karsa | kawula darma nglampahi | kakang Pugêr paran baya budinira ||
37. Pugêr matur lamun suwawi pukulun | inggih pinartiga | dhadhap pangawate kalih | adarbea inggih gêlar sowang-sowang ||
38. kiwanipun nganggoa candrasa patut | kang têngên punika | anganggea kagapati | ingkang dhadha angangge êmprit anêba ||
39. watêkipun ingkang candrasa atêpung | kadya grudhanglayang | kagapati têpung ugi | sri narendra
wong Warung Balora ingkang pinangku | dene ingkang kiwa |
48. iku durung ngetung prajurite jagul | lawan wong Walônda |
saking alun-alun | dhimas Mangkusuma | miwah kakang mas Suryadi | angulona ing Pagêlèn padhangêna ||
51. ingkang kukuh ywa kèguh katêkan mungsuh | lamun padha Jawa | awit dene mungsuh iki | ingkang gêdhe wus golong nèng Banyudana ||
52. dadi iku katri bupati ing Kêdhu | kakang Mangkupraja | Kartayuda lawan malih | Si Tumênggung Wiraguna ingsun gawa ||
60. enjingipun budhal malih kang wadyagung | Pangran Purubaya | miwah sagung pra bupati | rêrêp Mudal cinatur kang anèng wuntat ||
40. Pangeran Mangkubumi jumênêng nata wontên ing Ngayogyakarta. Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaprabon dhatêng putra, Pangeran Adipati Anom ... 13
“Ratu ingkang nyakra buwana menika awas lan tansah saguh samadi, mboten pilih nilaraken praja, sarta golonganipun dipurih asih, nyakra buwana murti menika cakra mider nukma ing praen, destun dipun damari amrih terang ing
tuhu budaya ing ngelmi, rumpakan pitutur sejati menika, sejatosipun wujud pamerdining rat mungguh ing hyang agung, ingkang tumrap
Urip iki mung sadermo nunut, ora usah itungan, aku biyen iklas lan gak onok pamrih, sing penting wis
Swiss, 2 Sèptèmber 1937 ing yuswa 74 taun) ya iku guru lan sejarawan saka nagara Prancis, ananging panjenenegané luwih dikenal minangka panemu Olimpiade Modern. Panjenengané uga latian tinju, anggar, numpak jaran lan dayung. Panjenengane yakin manawa ulah raga ya iku watu oncatan kanggo energi moral sing anyar.
Lahir saka kulawarga aristokrat, de Coubertin olèh inspirasi saka kunjungané ing perguruan tinggi ing nagara Inggris lan Amerika Serikat, lan mutusaké kanggo ndandani pendhidhikan ing nagarané. Salah sijining cara ya iku lewat pendhidhikan ulah raga, sing miturut panjenengané bagian penting saka perkembangan cah enom.
Panjenengané mikiraké ide babagan kajuaraan internasional kanggo promosi para atlet. Bareng karo minaté sing dhuwur karo Olimpiade Kuno - kasil saka panemuan arkéologi ora suwé sadurungé ing Olympia, Yunani - de Coubertin nggawé rencana kanggo nguripaké manèh Olimpiade sing wés ora narik minat.
Kanggo promosi, rencanané panjenengané ngatur salah sijining kongres internasional tanggal 23 Juni 1894 ing Sorbonne, Paris. Ing kunu panjenengané nawaraké kanggo nggawa manèh Olimpiade. Kongres kasebut rampung kanthi kabentuké Komite Olimpiade Internasional (IOC) [2] lan de Coubertin dadi salah sijining pengurus ya iku dadi sekretaris umum. Saliyané iku uga diputusaké manawa Olimpiade modern sing kapisan bakal diènèkaké ing kutha Athena, Yunani lan bakal kadadéan petang taun pisan. Olimpiade Athena taun 1896 suksès, lan de Coubertin njupuk alih jabatan minangka presiden IOC sawisé Demetrius Vikelas ngunduraké diri.
Sanadyan mangkono, rong Olimpiade salanjuté ora pati kasil amarga masalah internasional, ya iku ana babagan sing luwih apik sing bisa narik perhatiané masyarakat umum. Kabèh owah wiwit Olimpiade Athena taun 1906 lan wiwit iku Olimpiade ngembang dadi ajang ulah raga sing penting. De Coubertin mundur sawisé Olimpiade Paris taun 1924 lan digantèkké Henri de Baillet-Latour.
De Coubertin tetep njabat minangka Présidhèn Kehormatan IOC tekan tilar donyané ing taun 1937 ing Jenewa, Swiss. Panjenengané dikubur ing Lausanne (markas IOC), ananging jantungé dikubur kapisah ing salah sijining monumen cedhak bongkah-bongkahan ing Olympia kuno.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 15 Novèmber 2016.
lungguh ing keneAngen-angen kadadean jaman semanaJaman nalika ibuku dereng sedaLamun semana iku mung iso dadi kenanganKenangan ing njero pikiran
Uripku kayata ora gunaYen ora ana ibuku ing sandingPengen tangan iku marani ladingMedhot gulu, marani Ibu
Duh Gusti......Punapa panjenengan damel gerah ibu kulaPunapa mboten kula..Kula kang ala, ora guna
Duh Gusti....Saget punapa kula nikiTanpa Ibu ingkang semanding
Cawisane wongkang bekti dawuh pengeran kang moho suci
Mukmin lanang mukmin wadon mukmin iku sedherek kula
Muhammadurrosulullah hodiqul wa’dil amin
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.[/item]
[item icon="​fa fa-rocket" title="Jawa Timur Meliputi"]
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo.[/item]
[item icon="​fa fa-rocket" title="D.I Yogyakarta Meliputi"]
D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Moral iku ajaran ngenani ala beciké tumindak.[1] Secara etimologis, kata moral saking kata latin mos, ingkang gadhahi arti tata cara, adat istiadat utawi kebiasaan, menawi jamakipun inggih punika “mores” . ya iku adat istiadat utawi kebiasaan, kata moral gadhah artos sami kaliyan tembung Yunani “ethos”, ingkang ngandhap aken tembung “etika”. Wonten ing
Menurutipun Franz Magnis Suseno (1987:18), tembung moral ngacu kaliyan sae lan boten sae nipun menungsa dados menungsa.
Mertens (2001:7) maringi arti menawi moralitas dados sipat moral utawi sadaya asas lan nilai ingkang kaitanipun kalih sae lan boten sae.
maringi arti menawi moralitas minangka upaya kangge bimbing tindakanipun tiyang ngangge akal, inggih punika kangge nglampahi punapa ingkang paling sae menurut akal kaliyan maringi bobot ingkang sami nyangkut aken kepentinganipun individu ingkang badhe
menawi etika inggih punika ilmu ingkang nyinau standar perilaku khususipun aturan tentang keleresan lan kesalahan.
Umumipun wonten kalih jinis moralitas, inggih punika moralitas intrinsic lan moralitas ekstrinsik. Moralitas intrinsik, ningali perbuatan menurut hakikatipun bebas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 6 Oktober 2016.
KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR
Mbok inggiha kawontenanipun blog basa jawi punika saged kagethok tularaken dumateng sintena kemawon ingkang remen nguri-uri kabudayan jawi ingkang adiluh.
Wong jowo duwe seni dewe lek ate ngomong nang wong lio/nyendir seng di arani sanepan/sanepo. Beke ndek nusantoro iki gakono model sanipan, onoe panton koyo ndek melayu deli ambek betawi, lek ndek jowo jenenge
contone Panton/parianiso nggendang ora iso nggendingArtine: Iso yawang ora iso nyanding Omah genteng tak saponaneArtine: Abot enteng tak lakonane
amukan wedhus gembel (awan panas), mulai terkuak. Istri Sultan Hamengku Buwono X, Permaisuri Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Hemas
marakke isin awakku, padahal asline ora golek alem nggur tinimbang donyane sepi, adem ayem.maturnuwun wis kerso pinarak
Balas	irfan el mardanuzie berkata:	Desember 13, 2013 pukul 4:31 am	Nuwun sewu ajeng tanglet makame kyai /nyai jangkar persise ten sebelah pundi gih ,nyuwun alamate ingkang komplit…suwun
sururudin berkata:	Desember 14, 2013 pukul 10:08 am	Sederek Irfan@ makamipun kyai lan nyai Jangkar, wonten lor kulon radar auri congot, dusun jangkaran, desa Jangkaran, Temon, Kulon progo/kidul sawah nglongkang dusun jangkaran/lor kulon mushola dusun
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubeassfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Ooststellingwerf, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung
oldid=1025151"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
arep internet nggowo Wireless kui piye to? Kok laptope nggonku rabiso?
ngrep/ngrep.mk@@ -8,7 +8,6 @@ NGREP_VERSION = 1.45 NGREP_SOURCE = ngrep-$(NGREP_VERSION).tar.bz2 NGREP_SITE = http://$(
tintah warni-warni, sarta pirantos anggambar, tuwin sanès-sanèsipun, mamrih kathah pajêngipun,
Nabi Adam, akalihan lêlampahan sarta têrah-tumêrahipun para dewa ingkang akahyangan ing tanah Hindhustan, anggitanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga agêng ing karaton nagari Surakarta, kaêsahakên kasusastranipun awêwaton sêrat Paramasastra dening Ki Padmasusastra, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10
Jilidan ôngka 1 dumugi ôngka 9, anyariyosakên kala pulo Jawi, Sumatra, Bali tuwin Madura, wiwit dipun dunungi manusa, taun Jawi sirah 1, ing salajêngipun cariyos wontênipun lêlampahan sadaya, ngantos dumugi taun 734. Babon asli saking Suwargi Radèn Ngèbèi Rônggawarsita pujôngga agêng ing karaton nagari Surakarta, kaêsahakên kasusastranipun awêwaton sêrat Paramasastra dening Ki Padmasusastra, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal jilid rêgi f 2.50 pranko ing pos f 2.60. Bilih ngarsakakên sadasa jilid kalihan Paramayoga pranko ing pos f 20.-
Ing mangke Sêrat Pustakaraja wau punika pangêcapipun badhe kalajêngakên ngantos satêlasipun.Setiap akhir halaman 378 - 386 tertulis: N. V. voorh. H. BUNING, Djokjakarta.
Sêrat Cênthini, anggitan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. V. Isi kawruh warni-warni,
sêratanipun jêjêg, padanipun sinungging dados wolung buk, kapisungsungakên ing kangjêng guprêmèn. Sapunika kamulyakakên sumimpên wontên bibliotik ing kitha Lèidhên, Nèdêrlan, kasamak mawi praos jêne inggih angaosi saking adining sêrat wau. Awit saking kaparêngipun karsa dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV. Pêpatih dalêm ing Surakarta, sapunika kacithak kalimrahakên ing akathah, rêginipun satunggal buk f 2.- pranko ing pos f 2.10. Dene sapunika sawêg babar jilidan ingkang 1
Sêrat Babad Surakarta ingkang ugi nama Babad Giyanti, jilidan ôngka 1 dumugi ôngka 3, anyariyosakên lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi, wiwit prang lajêr, dumugi Tumênggung Jayawinata Mataram balik, ing salajêngipun. Babon asli saking Suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura, pujôngga ing karaton nagari Surakarta Adiningrat, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal jilid rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10. Sêrat Babad Giyanti punika wau sawêg
jilidan ôngka 1, anggitanipun Radèn Panji Natarata, ing ngajêng panji dhistrik Ngijon, Ngayugyakarta, lajêng pindhah nama Radèn Sasrawijaya, Ngayugyakarta, kaêsahakên Suwargi Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, ing Pakualaman, Ngayugyakarta, sarta Ki Padmasusastra tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, ingkang sapunika nama Ngabèi Wirapustaka, satunggal buk rêgi f 0.25 pranko ing pos f 0.30. Sêrat punika wau karêngga ing gambar 4 iji mawi pulasan
Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamêngkunagara ing Ngayugyakarta, sakalihan garwa, nalika krama tanggal kaping 16
Kotbisat, ratu binathara ing nagari Kalkotah (tanah Hindi kilèn) utusan ngupaya musthika maniking Rêtna Kuhinur badhe kadamêl angrêngga candhi pêpundhènipun, nuntên karêbat dening Prabu Horèngsèbê, ing nagari Dhèlhi
sapiturutipun ngantos dumugi musthika maniking Rêtna Kuhinur dados kagunganipun Kangjêng Ratu Pramèswari Viktoriyah, ratu ing nagari Engêlan ingkang jumênêng sapunika. Satunggal jilid rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10.
Kajarwakakên dening Radèn Mas Sasradiwirya, kawêdalakên ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55
Mawi sêkar, kajarwakakên dening Radèn Mas Sasradiwirya, kawêdalakên ingkang kaping 2, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55
Cariyos saking Arab, ing mangke kasatunankasantunan. ing têmbung Jawi, kaêcap ingkang kaping 3, satunggal bububuku. rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05. Dene sapunika sawêg kula wiwiti ngêcap malih.
Anggitanipun Mas Surajaya, pènsiyun wadana dhistrik Balak kabupatèn Magêlang (Kêdhu), satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Inggih punika wulang dalêm Suwargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, ing Surakarta Adiningrat, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
Ibnu Adam walollah, ingkang jumênêng nata, ing nagari Ngerak, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05. Sêrat Ibrahim punika sampun têlas, ananging kula sampun miwiti ngêcap malih.
Tuwin pranatan-pranatan, ingkang tumrap ing nagari NgayugyakarkaNgayugyakarta. kangge para tuwan-tuwan pabrik sarta para priyayi Jawi ing nagari Ngayugyakarta, jilidan ôngka 1 dumugi ôngka 2, kaimpun dening tuwan P. J. Oudemans. Satunggal jilid rêgi f 2.50 pranko ing pos f 2.60.
Anyariyosakên sujarah dalêm awit Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun [Sinuhu...]
[...n] Kangjêng Sultan ingkang sapisan, dumugi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, babon asli saking Swargi Bandara Pangeran Arya Adinagara, ingkang sapisan, kasêkarakên dening Radèn Mas Nataasmara, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Punika sêrat, jarwa anyariyosakên lampah-lampahipun tiyang ingkang badhe minggah khaji dhatêng nagari Mêkah, mêthik saking Kitab Manasik Khaji, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
Sêrat cariyosipun pêrang ing nagari Nedêrlan, kala ing taun 1815, wiwit lolosipun Prabu Bonahparte saking pulo Hèlbah, dumugi konduripun Prabu Lodhêwik kaping 18, jumênêng nata malih wontên ing Prangkrik, salajêngipun kabucalipun Prabu Bonahparte dhumatêng ing Sinhelenah, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10
lan samubarang rèmèh-rèmèh kang maedahi, saking tuwan F L Wintêr, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing
Lêmbara, kaanggit dening Radèn Tumênggung Purbanagara, bupati anèm wadana prajurit Kêtanggêl, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Babon saking sêrat Walandi katêdhak dening tuwan F. L. Wintêr, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.05. Para èstri putraning priyantun sarta koki-koki punapadene têtiyang ingkang gêgriya pêrlu sangêt anggadhahi sêrat punika. Sêrat Wulang Olah-olah punika sampun têlas, ananging kula sampun miwiti ngêcap malih.
saking sêrat walandi katêdhak dening tuwan F. L. Wintêr, ing Surakarta, mawi karêngga ing gambaran nêmbêlas warni, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10. Sêrat punika kantun sakêdhik kangge para lare utawi tiyang sêpuh saèstu kathah ingkang rêmên maos.
Ing praja Nèdêrlan mawi gambaran katêdhak ing têmbung Jawi, dening Tuwan F. L. Wintêr ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2.25, pranko ing pos f 2.30. Sintên ingkang kêpengin badhe dados dhukun? Botên susah madhukan-madhukun têmên. Janji anggadhahi sêrat kados ing ngandhap punika:
Têtilaranipun para oliya ing jaman kina, kaêcap ingkang kaping 5, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05. Sêrat punika wau botên namung tiyang Jawi kemawon ingkang sami tumbas, sanajan bôngsa sabrang ingkang sagêd sastra Jawi ugi amêrlokakên tumbas, dene isinipun 21 prakawis pitakenan, punapa ingkang badhe dipun takèkakên, bêgja cilakaning tiyang punapa ingkang badhe pinanggih, insaallah sagêd anarbuka saking buku punika.
Babon mawi sêkar, yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 3, amrih [a...]
cêthanipun, kajarwakakên dening Tuwan F. L. WistêrWintêr. ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55.
Manut caraning karaton ing Surakarta, tuwin wijanganipun sakathahing saranduning kapal tumpakan, kawêdalakên dening Tuwan F. L.
kolerah, kaanggit dening Dhoktêr I. Gronêman, ing Ngayugyakarta, satunggal buku rêgi f 0.50 pranko ing pos f 0.55. Sêrat punika pajêng sangêt, sarta sampun sumêbar ing pundi-pundi nagari, tiyang ingkang gêgriya pêrlu sangêt anggadhahi sêrat punika, botên wontên awonipun tiyang jêjagi sadèrèngipun kontung.
”Lho opoko masalae ?” salesmane takok.
”Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati …”
KangXi: ms. 131, aksara 17
Dae Jaweon: ms. 294, aksara 13
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 867, aksara 19
tulang lunak (bisa dibakar & digoreng). 2 pepes ayam tulang lunak 2 pepes ceker ayam tulang lunak 2
Pèngêt. Layang manira wangsulan, Radèn Mas Ariya Purwadiningrat, akalihan ingkang rayi Radèn Tumênggung Jayanagara, dhawuha marang pakênira Mas Rôngga Wôngsawijaya.
Liring layang wangsulan, pakênira anyuwun lilah, arêp marang ing Manjung, amupakatake layang karampungan. Kang iku manira ora marêngakên. Sabab pakênira, wus manira aturake marang saudara Tuwan Karèlên Wrèdik Wèntêr, yèn pakênira wus ora bisa angrupakake, sarta ora anêtêpi, apa ing salakune layang karampungan. Awit manira wus anguningani dhewe, kang dadi laku-laku pakênira, lan pakênira
ing Manjung dadi pakênira wus ora olèh bali marang ing kadêmangan pakênira, awit pakênira, ora anglakoni ing saunine layang karampungan,
Sênèn ping 13 Puasa taun Jimakir ôngka 1770.
Nêtêpi dêmang ing dhusun.Dhusun dipun têtêpi dêmang.Dêmang katêtêpakên ing dhusun.
(1974-09-06) 6 Sèptèmber 1974 (umur 42)
kanthi jeneng Bebi (lair ing Jakarta, 6 Sèptèmber 1974; umur 42 taun) ya iku musisi lan penyanyi saka Indonésia. Bebi iku vokalis grup musik Romeo, amarga iku dheweké kondhang kanthi jeneng.[1]. Sakdurungé mbéntuk band Romeo karo Bimo lan Yudha, Bebi ya iku personel saka grup band Bima.[1] Ing tanggal 14 Desember 2004 Bebi krama karo presenter/aktris Meisya Siregar.[1] Saka kramané karo Meisya, Bebi nduwèni putra siji ya iku Lyrics Syabila Mu Saqeena kang lair ing tanggal 25 Agustus 2005.,[1]
KARIR[besut | besut sumber]
Jeneng Bebei Romeo iki kondhang nalika dhèwèké nyanyi lagu kanthi judul lagu Bunga Terakhir.[1] Bareng grup band Romeo mau, Bebi wis kasil ngrilis 4 album nganti taun 2006, ya iku ROMEO (1998), BUNGA TERAKHIR (1999), WANITA (2002), lan LELAKI UNTUKMU (2006).[1] Ing taun 2005, Bebi ngrilis
Ing pungkasan Juni 2009, Bebi dadi pencipta lagu Bukan Cinta Biasa kang dinyanyiké déning Afgan ngrasa dirugèkaké.[1] Pasalé lagu iki dibajak déning salah sijining operator telepon ing Malaysia.[1] Nganti wektu iki masalah iki lagi dirampungaké liwat jalur hukum.[1]
Kesuksesan Bebi ing ngorbiatké artis-artis anyar, ora perlu diragukaké manèh.[1] Banjur saikiné dheweké mantep kanggo luwih serius ndadeké musik dadi bisnis.[1] Ing Awal 2010, dheweké ngresmèké label rekamané kanthi jeneng Keci Music.[1]
Ing Jum'at, 15 Juli 2011, Musisi top Bebi Romeo ora tau mandhek ngriptaké lagu kanggo para musisi ing tanah air Indonésia. [2]. Ing kalodhangan iki kang éntuk kebagian kasebut ya iku penyanyi wanita Silva Kavadia.[2] ananging miturut Bebi, lagu-lagu kang arep kanggo Silva bedha karo liyane.[2]
DISKOGRAFI[1][besut | besut sumber]
Romeo Terhadap Silva Kavadia dipununduh tanggal 17 september 2011
Artikel ngenani biografi Indonésia iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bebi_Romeo&oldid=1108257"	Kategori: Penyanyi IndonésiaMusisi IndonésiaWong JakartaLair 1974Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 29 Novèmber 2016.
Kidung Malam (45) Terowongan Rahasia | Wayang Indonesia
INGSUN NGUNDANG PENCAK SILAT GHAIB. KARAWUHAN JURUS …. IZIM INGSUN NGERAWUHAKEN SYAHADAT PANATAGAMA, NGERAWUHAKEN KERAMAT WALI SANGO, NGERAWUHAKEN SYAFAAT BERKAH KERSANING GUSTI KANG AKARYA JAGAD.
BelwalSeptember 20, 2016 at 5:01 PMGandhi Jayanti speech 2016Gandhi Jayanti 2016 Images Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti Awesome Speech on Gandhi Jayanti 2016Gandhi
Srundeng krambilHuss ajah ngguyu.. Kie panganan paporit koh.. Ra ngandel..?? Tiliki nang njero tumpeng, akeh2e mesti pada nganggo srundeng krambil gole gawe mogana.. Nek ora ya njero koci.. Kae ya kes krambil juga.. Tapi arane wis dudu srundeng maning, melainkan enten – enten.. Dadi kelingan jaman cilik mbok yah.. Ngger agi langka lawuh mangan karo srundeng thok be rasane wis nylekamine poll.. Ya wis nyah sing
Sing Amaca maka suka, sang nurut ma ujar rahayu garegep cipta rahayu ngaregep cipra nirmala, yatna sang nurut ma ujar rahayu ngaregep cipta nirmala,
Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 6. Jaman Islam. Bahasa dan Budaya | Pengetahuan Bahasa #1639.8.Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 7. Jaman Surakarta awal. Bahasa dan Budaya | Pengetahuan Bahasa #1640.
III. SÊRAT-SÊRAT JAWI KINA INGKANG GOLONGAN ÊNÈM
Ingkang badhe kula têrangakên ing ngandhap punika sêrat-sêrat Jawi kina ingkang golongan ênèm. Mênggah titikanipun sami kemawon kaliyan ingkang golongan sêpuh. Inggih punika:
1. Namaning ratu ingkang kasêbut, gandhèngipun kaliyan sêratan sanèsipun; kados ta sêratan sela.
4. Babonipun sêrat Jawi kina ingkang langkung sêpuh, wontên.
Tumrapipun sêrat-sêrat ingkang golongan sêpuh, angka 4 kaliyan 5 punika grêbanipun, botên wontên.
Sêrat Jawi kina nèm, ingkang wontên babonipun sêrat Jawi kina langkung sêpuh, punika sêrat.
Sêrat punika inggih sêrat Brahmandhapurana ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng (No. 4) nanging dipun wangun mawi sêkar saha dipun cêkak. Dados ing bab cariyosipun inggih nama dede barang enggal. Mênggah
lêlewaning basanipun ugi anêdahakên bilih sêrat wau ênèm.
Ing salêbêting sêrat Brahmandhapurana mawi sêkar, punika wontên ratu èstri kasêbut namanipun: Sang Sri Prakrêtiwirya, sampun sawatawis sêpuh. Sarèhne botên wontên prabot sanès-sanèsipun, ingkang kenging kangge nyumêrêpi Sang Sri Prakrêtiwirya punika sintên, utawi kala jaman punapa, dados inggih sampun botên sagêd nêrangakên malih.
Sêrat Bramandhapurana mawi sêkar, punika ugi sampun kacithakakên mawi aksara latin dening PROF. J. GONDA, nunggil kaliyan sêrat Brahmandhapurana ingkang basa gancar.
Makatên ugi sêrat punika, inggih sêrat Kunjarakarna ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng (No. 16) Kawangun mawi sêkar. Nanging kawuningana, sanadyan ing bab cariyosipun ugi nama dede barang enggal, nanging panataning têmbung-têmbung ing sêrat punika sae sangêt. Kula maos ngantos gadhah raos kados tiyang ngingêtakên oncèn-oncèn sêsotya; tur inggih namung têmbung limrah punika kemawon. Emanipun dene sêrat punika dèrèng kacithakakên.§ Sarêng sampun kula jingglêng sayêktos, jêbul kathah panggenan ingkang sêsêlan, ingkang anggladrah, tur pêtêng suraosipun.
Ing samangke kula badhe ngaturakên sêrat ingkang wêkdal punika sawêg dados kêmbang lambe, inggih punika sêrat.
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên kawontênan ing karaton Majapait, nalika jumênêngipun Prabu
Hayam Wuruk, ratu binathara ing tanah Jawi, jumênêng wiwit taun 1272 dumugi 1311 Çaka (1350 dumugi 1389 taun Masehi). Sabageyan agêng, sêrat wau ngêmot pratelan nalika sang prabu têdhak pêpara dhatêng tanah Balambangan, lajêng kondur mampir dhatêng Singasari (Tumapêl). Kajawi punika ugi ngêmot bab babad sawatawis, bab wilujêngan, pasamuwan, tatananing nagari lan sanès-sanèsipun.
Ing sadèrèngipun sêrat NAGARAKRÊTAGAMA kasumêrêpan, cariyos Majapait punika namung mligi alêlandhêsan sêrat-sêrat babad Jawi. Sarêng sêrat NAGARAKRÊTAGAMA sampun dipun sinau, angsal-angsalanipun katandhing kaliyan sêratan sela tuwin têmbagi saha pawartos saking bangsa Tiong Hoa, kawontênan ing karaton Tumapêl saha
Sêrat NAGARAKRÊTAGAMA punika kêkidunganipun sae, basanipun ugi sae. Dene ingkang andamêl nama Sang PRAPANCA kala ing taun 1287 Çaka (1365 taun Masehi). Sang Prapanca nalika ing wêkdal punika dèrèng angsal sêsêbutan êmpu, awit taksih dados candidaat bujangga. Ramanipun nama Êmpu Nadendra, dados DHARMADHYAKSA RING KASOGATAN = Superintendent ing babagan Kabudan.
Ing samangke sêrat wau sampun kacithakakên, ing sakawit mawi aksara Bali§ VERHAND. BAT. GEN., babak LIV. lajêng kacithak malih mawi aksara latin, dipun prêtal dening PROF. KERN ing basa Walandi, mawi katrangan sawatawis kathah saking PROF. DR. KROM.§ VERSPR. GESCHR., babak VII, kaca 231 dsl.
Ing salêbêting jumênêngipun Prabu Hayam Wuruk taksih wontên malih sêrat ingkang dumados, inggih punika sêrat.
Cariyosipun sêrat punika pêndhêtan saking sêrat Uttarakandha ingkang sampun kaaturakên ing nginggil (No. 6) nanging inggih kawangun mawi sêkar. Wosing cariyosipun namung mêndhêt prangipun Prabu Dasamuka kaliyan kakangipun, Prabu Waisrawana utawi Prabu Dhanaraja. Lajêng prangipun Prabu Dasamuka mêngsah Sri Arjuna Sasrabahu, ratu ing Mahismati, ngantos kapikutipun Sang Dasamuka.
Cariyos punika tumrap ing jaman samangke ugi nama sampun kasumêrêpan ing akathah, amila ing ngriki inggih cêkap dipun cêkak samantên kemawon.
Ingkang andamêl sêrat punika nama Êmpu TANTULAR; pandamêlipun nalika Prabu Hayam Wuruk sampun sawatawis sêpuh; têgêsipun, sêpuh sêrat Nagarakrêtagama katimbang kaliyan sêrat Arjunawijaya.
Damêlanipun Êmpu TANTULAR sêrat satunggalipun malih nama sêrat:
31. Sutasoma utawi Purusadasanta, mawi sêkar
Gancaring cariyos makatên: Sang Hyang Buddha nitis dhatêng putranipun Prabu Mahakètu, ratu ing Ngastina, nama Radèn Sutasoma. Sang radèn, sarêng sampun agêng, ngibadah sangêt, rêmên dhatêng agami Buddha (Mahayana). Badhe dipun kramakakên saha dipun jumênêngakên ratu, botên karsa. Ing wanci dalu sang radèn lolos saking nagari; kontên-kontên ingkang dipun kancingi, sami mênga piyambak-piyambak kangge langkung sang radèn.
Sarêng lolosipun sang radèn kasumêrêpan, ing kêdhaton gègèr, sang prabu saha sang paramèswari sami susah, dipun rêrapu ing akathah.
Dumugi ing wana sang radèn mêmuja wontên salêbêting candhi; Bathari Widyutkarali rawuh, pratela bilih sêmbahhyangipun sang radèn sampun katarimah. Ing salajêngipun sang radèn minggah dhatêng ing rêdi Himalaya, kadhèrèkakên para pandhita sawatawis. Dumugi satunggaling patapan, sang radèn dipun caritani sajarahing patapan wau, saha dipun aturi uninga yèn wontên ratu, titising ratu danawa, damêlipun nêdha tiyang, nama Prabu Purusada utawi Kalmasapada. Cariyosipun ratu punika makatên: Ing satunggaling wêkdal, ulam sadhiyan badhe dhaharipun sang prabu, ical dipun têdha ing sagawon saha babi. Juru masak bingung, kêsêsa pados ulam kangge lintunipun, botên angsal, lajêng dhatêng pasetran ngiris ulam pupuning tiyang pêjah ingkang taksih enggalan, lajêng dipun masak. Sang prabu dhahar kraos eca sangêt, labêt titising danawa wau; andangu dhatêng juru mangsak, ulam punapa ingkang dipun aturakên punika wau. Aturipun juru mangsak, ulam tiyang, sabab pun juru masak dipun agar-agari badhe kapêjahan yèn botên matur salêrêsipun. Sang prabu tuman dhahar ulam tiyang; tiyang ing nagari têlas, saking sampun sami dipun dhahar utawi ngungsi kesah dhatêng sanès nagari. Sang prabu lajêng dilalah gêrah tatu sukunipun, botên sagêd mantun; malah lajêng dados danawa, dêdunung wontên ing wana dados pangagênging wana.
Ing satunggaling wêkdal sang prabu kaul, bilih sagêd mantun gêrahipun, badhe nyaosi dhahar dhatêng Bathara Kala, ratu satus.
Sang Sutasoma dipun aturi dening para pandhita supados [su...]
[...pados] mêjahi ratu punika, nanging botên karsa. Bathari Prêtiwi mêdal saking dhasaring siti, tumut ngaturi sang radèn supados mêjahi sang Kalmasa-pada, nanging sang radèn mêksa botên karsa. Malah anglajêngakên tindakipun badhe tapa. Wontên ing margi kêpanggih danawa asirah gajah, damêlipun ugi nêdha tiyang. Sang radèn badhe dipun têdha; sarêng kagêlut, danawa dhumawah ing ngandhap, kêtindhihan sang radèn, awratipun kados katindhihan ing rêdi. Danawa sirah gajah kawon, lajêng dipun wulang agami Budha; botên kenging amêmêjahi; danawa sirah gajah miturut lajêng dados murid. Salêbêtipun anglajêngakên lampah, kêpanggih naga, ingkang badhe ngancap dhatêng sang radèn.
kenging prabawanipun sang radèn. Sang naga inggih lajêng dados murid. Dumugi satunggaling jurang sang radèn kêpanggih sima èstri badhe nêdha anakipun. Sang radèn ngêndhak kajêngipun; sima biyung wangsulanipun, luwe sangêt sampun botên sagêd angsal kidang mênjangan, amila badhe nêdha anakipun piyambak. Sang radèn lajêng ngandika: "aku wae panganên, anakmu mêsakake". Sima èstri lajêng anggêmprong sang radèn katubruk, dipun cakot jajanipun, kasêsêp rahipun, kraos mak clês kados ngombe toya panggêsangan,
radèn, namung badhe sumêdya pêjah thok.
Bathara Indra rawuh, sang radèn dipun gêsangakên malih. Sang radèn nutuh dhatêng Bathara Indra, dene sampun sêkeca têka dipun gêsangakên malih. Wangsulanipun Bathara Indra, yèn sang radèn botên sugêng malih,
mangka pun sima èstri kalajêng pêjah, punika anggènipun sang radên wêlas mitulungi dhatêng anak sima wau botên wontên têgêsipun, awit sima alit inggih botên wande pêjah dipun tilar biyungipun, botên wontên ingkang nêsêpi. Bathara Indra muksa, sang radèn lajêng paring piwulang.
Ing sasampunipun punika sang radèn lajêng tapa piyambak wontên ing guwa, kagodha (ngêblak Arjunawiwaha), botên kengguh Bathara Indra tindak piyambak mindha-mindha putri ayu, mêksa botên kengguh, malah sang radèn badhar dados Bathara Budha Wairocana. Para dewa nyungga-nyungga. Sarêng sampun awujud Sang Sutasoma malih, lajêng kondur.
Sang Prabu Dasabahu, nak-sanakipun sang radèn, pêrang kaliyan danawa balanipun Prabu Kalmasapada. Danawa kawon lumajêng ngungsi dhatêng sang radèn. Prabu Dasabahu nututi, ngancap dhatêng sang radèn, wasana uninga bilih nak-sanakipun piyambak, lajêng dipun jak kondur dhatêng nagarinipun Sang Dasabahu, kapêndhêt ipe. Bibar têmu sang radèn kondur dhatêng nagari Ngastina; sarêng sampun kagungan putra sang radèn lajêng kajumênêngakên ratu nama Prabu Sutasoma. Kocapa, Sang Prabu Purusada (Kalmasapada), anggènipun pados ratu satus sampun angsal 99 sami dipun kunjara. Namung kirang satunggal; Sang Kalmasapada nglurug dhatêng Ngalêngka, nanging ratunipun botên kacêpêng sabab seda wontên ing paprangan.
Prabu Purusada lajêng mindha-mindha pandhita, ngêmis dhatêng Ratu Widarba (nyengkok nalika Sang Dasamuka mindha-mindha pandhita badhe ambradhat Dèwi Sitta). Ratu Widarba kenging kapikut. Sarêng sampun jangkêp satus, para ratu lajêng dipun caosakên dhatêng Bathara Kala, nanging sang bathara botên karsa dhahar,
sabab, kirang miraos; kêpengin dhahar Ratu Ngastina, Prabu Sutasoma. Sang Purusada nglurug dhatêng Ngastina; para putranipun ratu ingkang sami ngungsi dhatêng Ngastina, sami prang kaliyan balanipun Prabu Purusada. Wasana Sang Sutasoma prang tandhing kaliyan Sang Purusada. Dangu-dangu, rèhne namung dipun tandhingi sabar, Ratu Ngastina kenging kabêkta dhatêng ngarsanipun Bathara Kala. Sarêng badhe dipun dhahar, aturipun sandika, anggêripun para ratu 100 sanèsipun sami dipun luwari. Mirêng ingkang makatên punika, Bathara Kala rêna sangêt panggalihipun; Sang Purusada trênyuh manahipun dening lila-lêgawanipun Prabu Sutasoma, lajêng tobat, mantun nêdha ulam tiyang, tur para ratu ingkang 100 sami dipun luwari sadaya.
Sêrat Sutasoma punika ugi kadamêl kala salêbêting jumênêngipun Prabu Hayam Wuruk ing Majapait. Kaliyan sêrat Nagarakrêtagama inggih sêpuh sêrat Nagarakrêtagama.
Mênggh babonipun sêrat Sutasoma punika wontên ing tanah Indhu misuwur sangêt. Ing salêbêting sêrat Ramayana saha Mahabharata inggih wontên cariyos punika. Makatên ugi ing salêbêting kapustakan agami Budha.§ Mariksanana KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, babak III, kaca 121 saha babak IV kaca 149.
Sêrat punika, sanadyan botên mawi titimasa utawi botên nyêbut namanipun satunggaling ratu, nanging kêdah dipun papanakên wontên ing ngriki; awit têtêmbunganipun kêtawis bilih barakan kaliyan sêrat Arjunawijaya saha sêrat Sutasoma.
Makatên ugi filosofie-nipun inggih têrang manawi sêrat [sê...]
[...rat] Parthayadnya punika tumut grupipun sêrat jaman Majapait têngahan dumugi akir. Mênggah ingkang dipun cariyosakên, lêlampahanipun para Pandhawa ing sasampunipun kawon main dhadhu; gancaripun makatên:
Sarêng para Pandhawa kawon anggènipun main dhadhu kaliyan para Korawa, para Pandhawa dipun siya-siya dening para Korawa. Sang Dropadi dipun wudani dening Sang Sakuni, dipun jambak kalarak wontên ing ngajêngipun para ratu ingkang sami pasamuwan wontên ing kadhaton Ngastina. Para Pandhawa lajêng kêdah nglampahi ukum bucal wontên satêngahing wana laminipun 12 taun.
Prabu Yudhisthira rêmbagan pundi ingkang badhe dipun dunungi. Sang Bima usul, prayogi ngamuk kemawon; pêjah gêsang sampun kantênan, botên amêmanjang wirang. Kêpanggihing rêmbag, Sang Arjuna kadhawuhan tapa. Sang Arjuna mangkat dhatêng rêdi Indrakila, mampir dhatêng patapanipun Bagawan Mahayani ing wana Wanawati. Sarêng sampun lumampah malih, Sang Arjuna wontên ing wana kêpanggih Dèwi Çri, wahyuning kraton Indraprastha, kesah saking kêdhaton, awit saking tindakipun Prabu Yudhisthira kirang prayogi. Sang Bathari Çri sagah wangsul dhatêng kadhaton anggêripun dipun rêksa ingkang sae. Dèwi Çri sasampunipun maringi pitêdah, lajêng muksa. Sang Arjuna lajêng kêpanggih kaliyan Bathara Kamajaya. Sang Arjuna dipun paringi wulang saha dipun ngandikani bilih badhe manggih pakèwêd saking danawa nama pun Nalamala, sirahipun tiga; satunggal sirah gajah, satunggal sirah danawa, ingkang satunggal malih sirah garudha. Sang Kamajaya sasampunipun dhawuh lajêng musna.
bathara, danawa ajrih, lumajêng, nanging mawi ngancam bilih badhe mêdal malih mbenjing yèn sampun jaman Kaliyuga.
Sang Arjuna nglajêngakên lampah dumugi patapanipun Bagawan Wyasa (Abiyasa); ing sasampunipun matur yèn kautus ingkang raka Prabu Yudhisthira tapa dhatêng Indrakila, Bagawan Wyasa maringi piwulang saha pitêdah prênahipun rêdi Indrakila. Sang Arjuna lajêng tapa wontên ing ngriku.§ Cêkakaning cariyos ing basa Walandi wontên ing TIJDSCHR. BAT. GEN., babak LVIII.
Mênggah ingkang andamêl sêrat Parthayadnya punika botên kasumêrêpan. Nanging ing wiwitipun wontên têmbung ingkang sajak nama,
saguritnirèng sabha, têgêsipun: sang putus ing langêning kidung kêna ditiru kêkidungane dening wong akèh. Dados Widnyatmaka ing ngriki dede nama, namung têmbung wantah kemawon.
Kados ingkang sampun cêtha kasêbut ing cêkakaning cariyos, sêrat Parthayadnya punika prasasat botên wontên lampahanipun; namung lugu nyariyosakên Sang Arjuna mangkat tapa. Ingkang makatên punika kados sampun dados dhasaripun sêrat barakanipun. Kados ta: sêrat Arjunawijaya saha Sutasoma punika ingkang dipun dèkèkakên ing ngajêng piwulangipun, mawi dipun jèjèri lêlungid saha ngês-ngêsan. Amila lampahipun ing raos dhatêng ingkang maos inggih sajak kole-kole, nglèwèr.
Têmtunipun ing sêrat ingkang langkung sêpuh inggih wontên utawi kathah piwulangipun; nanging mêksa katingal [ka...]
[...tingal] bilih caritanipun punika taksih dados wos. Piwulangipun botên angglêbêg kados sêrat ingkang nèm-nèm. Wontên ugi panggenan ing salêbêting sêrat ingkang sêpuh ingkang karaos nglèwèr, kole-kole saking pajangging lêlungid, rêrênggan utawi piwulang; nanging panggenan wau sabageyan agêng katitik bilih punika sêsêlan utawi wêwahan enggal. Beda kaliyan sêrat-sêrat ingkang badhe kaaturakên ing ngandhap, punika pancèn mligi isi piwulang, dados botên mawi lakon. Inggih punika sêrat:
Piwulang ing sêrat punika kêthok-kêthok; ingkang kêrêp satunggal bab kamot ing satunggal pada, kados ta bab wisa:
Panyinauning kawruh iku wisa tumrap wong kang kêsèd, kêndho, ora dhêmên sinau.
Pangan kang ora ajur (ana ing jêro wêtêng) iku wisa, sabab anjalari lêlara.
Pakumpulan iku wisa tumrape wong mlarat, sauni-unine (ora ana sing nganggêp tur mung) ngrusêk-ngrusêki kuping.
Prawan ayu iku wisa tumrape wong tuwa jêmpo tur bodho; awit sapolah-tingkahe wong tuwa iku mung dadi gêthinging prawan mau.
Jun iku yên ora kêbak, (diindhit) banyune kocak-kacik; nanging yèn kêbak, antêng.
Sapi iku yèn swarane gêdhe, sêru, landhung, prêsane sêthithik.
Wong iku yèn rupane ala, akèh polahe, akèh rekane, akèh wicarane (supaya katona brêgas).
Wong iku yèn kurang pangajaran, wicarane sora, kêncêng, ora ngenaki ati.
Emane wong sugih iku yèn dumadakan ora duwe kapintêran; isih ênom, rupane bêcik, waras, cêkake sarwa samêkta; nanging sarèhne ora duwe kawruh, ulate surêm ora gumêbyar, kaya kêmbang randhu alas, abang ambaranang ora ana ambune.
Ingkang sampun kalimrah, makatên salajêngipun. Ing Bali tuwin ing tanah Jawi, sêrat Nitiçastra punika namung wontên 10 pupuh isi 83 pada. Nanging ing Museum Jakarta wontên sêrat Nitiçastra ingkang isi 15 pupuh gunggung 120 pada.
Sêrat Nitiçastra punika sampun kêrêp kacithakakên mawi titêl: Nitiçastra kawi utawi Paniti çastra kawi. Ingkang sapisan kacithakakên dening P.P. ROORDA VAN EYSINGA mawi aksara Jawi mangsi abrit; jarwanipun mangsi cêmêng. Nitiçastra-Roorda van Eysinga punika ungêl-ungêlanipun risak sangêt; makatên ugi jarwanipun inggih babar pisan botên kenging dipun angge.
Nalika taun 1871 sêrat Nitiçastara Kawi kacithak malih saking dhawuhing Pamarentah Walandi. Dhapukanipun sêrat punika beda kaliyan sêratipun R. v. Eysinga. Nitiçastra 1871 punika mawi jarwa, surasa. Dene risaking ungêl-ungêlanipun botên kawon kaliyan Nitiçastra R.v.E. Wah malih Nitiçastra 1871 punika, wontên sêsêlanipun enggal. Inggih punika pupuh 1 pada 4, ingkang mungêl: ri wahyaning masa-kala enz. Pada 10 bcd, ingkang mungêl: yyan tapa subrata enz. Wontên malih ungêl-ungêlan sêsêlan enggal, ingkang misuwur sangêt wontên ing jaman klênik Jawi, inggih punika: sura sudira jayanikang rat syuh brastha têkaping ulah
darmastuti; wontên ing pawicantênan saha wontên ing sêrat Witaradya pupuh 29 pada 3 saking wingking,§ Manuscript BAT. GEN. No 649, kaca 95. dados: sura dira jayaningrat lêbur dening pangastuti. Tunggilipun sêsêlan taksih kathah.
Sêrat Nitiçastra cithakan 1871 punika babonipun cêtha: sêrat Nitiçastra COHEN STUART No 8. Sêrat punika kadhapuk kolom 3: kawi, jarwa, surasa. Dene sêratanipun, bilih kula botên kêlintu, tapak astanipun swargi R. NG. RANGGAWARSITA. Dados sêsêlan wau ugi kenging kakintên, Ranggawarsitan.
Wontên malih sêrat Nitiçastra cithakan ing Mardimulya, Ngayogyakarta, botên mawi taun. Ing tapihipun mungêl: Sêrat Nitiçastra, kabangun awit saking karsanipun prabu Surya Anyakrakusuma. Nanging punika sajatosipun sêrat Nitiçastra 1871 kacithak malih botên mawi dipun ewahi sakêdhik-kêdhika. Kaliyan malih: sasumêrêp kula, Prabu Surya Anyakrakusuma punika namanipun Sinuhun Sultan Agung ing Mataram. Punapa inggih Sinuhun Sultan Agung nyithakakên sêrat dhatêng Mardimulya. Yèn botên makatén, ingkang nyithakakên punika sumêrêpipun yèn punika bangunan Sultan Agung, kadospundi lan alandhêsan punapa. Bab punika kasumanggakakên dhatêng para maos.
Mênggah ingkang andamêl sêrat Nitiçastra punika, sajatosipun botên kasumêrêpan. Nanging bilih wujuding ungêl-ungêlan ingkang samangke taksih punika, damêlan kala jaman Majapait akir, kêtingal cêtha saking lêlewaning basanipun.
Ing sêrat Saridin nyariyosakên bilih sêrat Nitiçastra punika yasanipun Êmpu Widayaka aliyas Aji Saka. Pratelan punika mbotên pêrlu dipun galih; punika inggih namung omong-kosong kemawon.
Ing samangke sêrat Nitiçastra isi 15 pupuh gunggung 120 pada sampun kacithakakên mawi aksara latin, saha pêrtalan ing basa Walandi lan katrangan sawatawis.§ BIBLIOTHECA JAVANICA, babak IV, 1933.
Radi kêpanjangên anggèn kula ngaturakên bab sêrat Nitiçastra, awit sêrat punika wontên ing jaman Jawi, misuwur sangêt. Kala dèrèng wontên sêkolahan, wontên ing nagari Surakarta, dados ular-ularing agêsang Jawi, ingkang kaanggêp sae.
Ing samangke kula badhe ngaturakên sêrat sanèsipun, inggih punika sêrat.
Sêrat punika isi piwulang ngèlmu sêpuh utawi kasampurnan. Yèn ing basa Walandi dipun wastani mystiek. Kangge ngicipi isinipun, kula pêthikakên sakêdhik, têrus kasantunan ing basa Jawi jaman samangke, kados ing ngandhap punika. Sasampunipun nyariyosakên tiyang sae, lajêng nyariyosakên tiyang awon, makatên;
Ora mêngkono watêking wong lumrah; kang didokok ngarêp mung kang dadi sênênging atine dhewe. Watêke gêthing marang kapintêrane wong liya; kandhane: kapintêrane dhewe wis ora ana kang ngungkuli. Dosane dhewe gêdhe didhêlikake, diumpêt-umpêtake aja nganti kawruhan (ing liyan); nanging yèn wong liya sing luput, sanadyan mung sathithik diuthik-uthik, dikobrak-kobrakake. Lan manèh, sênêng atine yèn ngingêtake wong liya kataman ing susah. Mèri marang wong kang nêmu kabungahan, digolèk-golèkake luput supaya tiba ing kasangsaran. Moyoki wong ngibadah kang luhur budine, ditrêka-trêka gawe kapialan. Nêsu bangêt yèn dicacat, bungahe ngêntèk yèn dialêm.
sing wis kasêbut bêcik atine dinyana-nyana (ala); ora nganggo taha-taha ênggone nacad marang wong kang dhêmên nindakake kautaman. Unine karo gêdhag-gêdhik lan angrèmèhake mêngkene; "Wong sing nggolèki Gusti Allah, kalayan niba tangi, mubang-mubêng (pikire), iku wong bingung, bodho; sangsalane dene durung wêruh ing sajatine".
Punika sakêdhik pêthikan saking sêrat Nirarthaprakrêta. Dene ingkang bab mystiek, cêkakipun sae sangêt, cêtha, gampil dipun ngrêtosi (ungêl-ungêlanipun).
Sêrat Nirarthaprakrêta punika kadamêl kala ing taun Çaka 1381 (1459 taun Masehi), wontên ing dhusun pradikan Kancana, sakidul Surabaya cakêt. Ingkang andamêl namanipun mbotên kasumêrêpan. Samangke sampun kacithakakên, mawi sêsorah saha prêtalan ing basa Walandi wontên ing Jubileum nummer 100-taun KON. INST. V.D.T.L. EN VKK. (1951).
Sêrat punika ugi ngêmot piwulang filosofie saha mystiek, nanging ingkang andamêl sampun mbotên baud dhatêng basa Jawi kina, amila basanipun inggih sampun kathah ingkang risak. Têmbung-têmbungipun ugi sampun kathah ingkang wangun enggal (wangun basa Jawi jaman samangke); guru-laguning sêkar kêrêp dipun tunjang kemawon.
Wosing myistiekipun kenging kula wastani mystiek (gunung) Mèru. Makatên cêkakanipun:
Sipatipun ingkang kasar awujud donya, kaanggêp wangun rêdi. / Yèn karingkês dados Mèru (rêdi Himalaya). /
Yèn karingkês malih dados mèru (kados ing tanah Bali). / Yèn karingkês malih dados tiyang. //
Sipatipun ingkang alus, inggih punika alusing donya. / Yèn karingkês, dados alusing rêdi Mèru. / Yèn karingkês malih dados alusing mèru / Yèn karingkês malih dados alusing manungsa. //
Racikan kalih ing nginggil punika nêdahakên bilih manusa punika sajatosipun jagat alit, sami kêrasukan ing alusing Bathara Siwah, kados dene jagat agêng.
Wontên ungêl-ungêlanipun ingkang sae. Jawinipun kados ing ngandhap punika:
Kapas iku dadi barang suwèk warna-warna. Ênggone seje-seje iku sabab saka digawe ing wong, banjur diarani cita, lurik, sêmbagi, katun, sapanunggalane. Wujud siji-sijine iku kang banjur dialêm: tanahe apik, wujude bêcik. Ora wêruh yèn iku mau sajatine kapas, kang digawe warna-warna dening wong.
Ingkang andamêl sêrat Dharmaçunya punika botên kasumêrêpan têrang. Nanging nyêbut nama Sang Malinatha (nama Indhu tulèn) sajakipun guru ingkang amêncarakên wêjangan punika.
Ing pungkasanipun wontên angkanipun taun (candrasangkala), saking moncèripun ngantos botên cêtha. Angkanipun 1000 cêtha, tiga (atusan) inggih cêtha, lajêng wontên têmbung Çruti = 4; punika punapa dasan punapa ekan, botên cêtha. Cêkakipun sêrat Dharmaçunya punika mawi angka taun, yèn botên 1304 inggih 1340 Çaka (1382 saha 1418 taun Masehi).
Kangge pungkasanipun pangrêmbag bab sêrat-sêrat Jawi wiwit kina dumugi jaman Majapait, ing ngriki
isinipun kados ingkang kathah-kathah sampun kaaturakên ing ngajêng, cariyos, lakon, pêndhêtan saking sêrat
Kados adatipun, balanipun sami ngrisak patapan. Dangu-dangu Sang Mali sasadhèrèk badhe ngêndhih kaendran.
Bathara Indra saha para dewa bingung badhe nyuwun tulung dhatêng Bathara Siwah; Sang Hyang Siwah botên sagêd mitulungi; para dewa kadhawuhan nyuwun tulung dhatêng Bathara Wisnu; Bathara Wisnu tindak pêrang, Sang Mali kaliyan Sang Malyawan pêjah wontên ing paprangan; namung kantun Sang Sumali, lumajêng andhêlik dhatêng dhasaring sagantên.
Anggèn kula nutup bab sêrat Jawi kina ngangge sêrat Hariçraya punika sabab sêrat wau mawi titimasa sêngkalan mungêl: sad sanganjala candra = 1496 Çaka (1574 taun Masehi). Dene ingkang andamêl botên
Penerbit: YAYASAN CÊNTHINI Yogyakarta, 1990
--- 9 : [ii] ---
Penerbitan punika dipunwragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl. 29-2-1988.
9. Kalêpatan ing dalêm naskah, upaminipun: /gagal/ kaparingan tandha...*) ing wingkingipun, salajêngipun ing ngandhap wontên cathêtan (
isi 93 pupuh, wiwit pupuh 507 dumugi pupuh 599. ... kaca 1-294
1. Ing griyanipun mbok randha Sêmbada kawontênakên tayuban, ngurmati tamunipun, Ki Kulawirya tuwin Jayèngraga. Mbok randha wontên ing pandhapa ingkang kabladhah kadosdene gadhah damêl mantu.
warni-warni dipun kêtog sagadhahipun. Ing langgar Ki Kulawirya tuwin Jayèngraga kasusul Nyi Kacêr supados enggal lumêbêt ing griya, dipun sêdhiyani santun pangangge ingkang pilihan. Ki pangulu Jabalodin ugi dhatêng sakalihan semahipun.
Gamêlan wiwit kaungêlakên. Tiyang ningali sakalangkung kathah, sami pating jalêrit, suk-sukan sakajêng-kajêngipun, kapara wontên ingkang tumindak rêsah. Jayèngraga dados pangalêman bagusipun. Kaum Duljaya dados pangagênging sinoman, Nuripin tumut ngladosi
Wiwit ngombe sagêlas cinandra: 'eka padma-sari' dumugi sadasa gêlas, candranipun: 'dasa buta mati''. Tamu-tamu rame umyung poyok-pinoyok ngatingalakên kêkêndêlanipun nginum, wasana wontên ingkang mêndêm balokekan.
Talèdhèk wiwit ngibing, Kulawirya miwiti bêksa, lajêng kasusul sanès-sanèsipun, sami tombok arta dhatêng ronggèng. Jayèngraga botên purun bêksa, namung tumut nabuh gamêlan, Kacêr ingkang sampun macak ronggèng ugi lajêng bêksa.
nayub, sadaya ngumbar kêkajêngan amargi sampun sami kêkathahên nginum arak. Kathah tamu ingkang ngantos brindhil têlas-têlasan.
Nyi Randha lajêng lumêbêt, pêrlu ndumugèkakên nafsu sanggamanipun. Sasampunipun angsal tiyang tiga, lajêng wangsul dhatêng
dipun ampiri sawangsulipun ngupadi sadhèrèkipun sêpuh. Sangidah botên mangsuli, lajêng kesah ngajak Ni Gritu ningali gambyong. Ing kalangan
Ing satêngahipun tiyang ningali wontên wulanjar nama Tarijah ingkang tansah pasang ulat dhatêng Jayèngraga. Nuripin kautus Jayèngraga ingkang ngêrsakakên ni wulanjar, katampi kanthi bingahing manah.
Kulawirya tuwin ronggèng kalih mangangge sarwi gumêbyar, Nyi randha Sêmbada mangangge jalêr sarwi
ngebarakên kasagêdanipun, sadaya ngungun dene ronggèng wau kadosdene santun rupi ayu sangêt. ... kaca 22-33.
4. Jayèngraga mituruti panyuwunipun nyi randha, lajêng bêksa Panji. Ngalela bagusing warni lan endahing bêksanipun, kinurmatan ungêling drèl dening para tamu
binalang sela, kenging bathukipun saengga bênjut.
Jayèngraga nyasmitani wulanjar Tarijah supados ngrumiyini mantuk, lajêng kasusul. Ing griyanipun Nyi Tarijah. Jayèngraga nêdhêngipun karon sih katungka dhatêngipun Janawang bedhangipun Tarijah. Sukunipun Jayèngraga katarik lajêng katilar lumajêng kanthi sêsumbar. Jayèngraga sakalangkung kuciwa manahipun, nguman-uman ni wulanjar. Rasukan lan lopak-lopokipunlopak-lopakipun. mas kantun, manjing bêgjanipun Ni Tarijah. ... kaca 33-45.
5. Ki Kulawirya mituruti Nyi randha Sêmbada apulangraras. Tingkahipun sakêlangkung rêsah. Sasampunipun rampung Ki Kulawirya pamit, dipun sangoni [sa...]
[...ngoni] arta tuwin pangangge. Wêkdal andungkap Subuh Kulawirya adus jinabad ing sêndhang, kapanggih Nuripin lan Jayèngraga, sami nyariyosakên lêlampahanipun
II. Jayèngrêsmi dalah paman, rayi lan santri Nuripin dumugi guwa Padhali. Wontên kaelokan i.p. wit wringin,
padununganipun mitranipun Ki Bayi Panurta. Dumugi ing guwa Padhali Jayèngrêsmi lan Jayèngraga sumêrêp
Jayèngrêsmi rêraosan bab lampahing gêsang ingkang botên sasar ngantos bab hikmahing ngèlmu sarengat. Bangun enjang sabakdanipun salat Subuh, kadhatêngan tiyang satêngah sêpuh ingkang ngampirakên ing griyanipun. ... kaca 49-62.
2. Mampir ing griyanipun Ki Sinduraga angsal katrangan, bilih kaelokan wringin lan sanès-sanèsipun sami awoh nangka punika pratandha pikantuk idayat.
Ki Wisma nyariyosakên bab dhusun Wêngkêr ingkang ugi kasêbut pura Katongan, punika ing nguni kadhatonipun Bathara Katong, kajlèntrèhakên sil-silahipun Bathara Katong ngantos dados adipati ing Pranaraga lan sumare ing ngriku.
Ki Sinduraga nyariyosakên lêlampahanipun nalika jêjaka, gadhah mitra wolu, sanga piyambakipun sami tunggil tekad, kalêbêt Ki Bayi Panurta. Mila lajêng sami akrab.
Ki Wisma lan tamunipun sami salat Luhur ing masjid Tajug, punika yasanipun Kyai
mukmin mukib (tataran 9). Bakda Ngisa kasêgah nêdha, ingkang ngladosi anakipun Ki Sinduraga kalih: 1. wulanjar Ni Wasita; 2. adhinipun, prawan Warsiti. Kêkalihipun sami gadhah krêntêg dhatêng Jayèngraga nanging kapêpêr jalaran sampun kasadhèrèkakên dening bapakipun. Dalunipun sami akrab têrbangan singiran. ... kaca 62-83.
3. Enjingipun sasampunipun kêmbul sarapan, para tamu bidhal dhatêng rêdi Padhangeyan kanthi panêdah margi Ki Wanalela, mêdal dhusun Seladhakon dumugi Astana (Sêtana) Pakuncèn, pasareyanipun Bathara Katong, pêpundhèning Pranaraga. Pangulunipun Amadiman nyêgah dawêgan lan ngaturi pisang, kabêkta Nuripin.
Dumugi ing Jênangan kasêgah dening pêtinggi Narakosa, nyariyosakên bilih sela ingkang dhapur towok ing ngriku, punika ing nguni towokipun satriya Panji dalah sêntananipun ingkang sami mbêbêdhag ing wana Padhangeyan. ... kaca 83-91.
III. Jayèngrêsmi dalah kanthinipun ngadhêp Ki Sèh Sidalaku ing rêdi Padhangeyan, katêdahakên guwa Sêntor pasênêtanipun Nyai Agêng Jênangan (
nglajêngakên lampah kadhèrèkakên Ki Wanalela. Wanci sêrap surya dumugi ing padhepokanipun Ki Sèh Sidalaku inggih Ki Wargasastra ugi mitranipun Ki Bayi Panurta.
Jayèngrêsmi ngaturakên wigatosing lampah ngupadi Sèh Amongraga. Ngandikanipun Ki Sèh Sidalaku, Sèh Amongraga taksih nglajêngakên tekadipun, ing wêkasan badhe kababar ing Tunjungbang, prasasat nyawiji kalihan Sultan Agung. Dalunipun nêdhêng wulan purnama, Ki Sèh Sidalaku kadhèrèkakên Jayèngrêsmi sakanthinipun pêrlu nitik pêrtapan. Mangalèr dumugi ing guwa Sêntor, ing salêbêtipun wontên sela-sela mawarni-warni. Punika têrusanipun guwa Pedhali. Mêdal saking ngriku anjajah sakiwa-têngênipun. Katêrangakên bilih guwa Sêntor punika patilasanipun Nyi Agêng Jênêngan (Dèwi KilusiciKilisuci. paramparanipun para rayi-nata ing Kêdhiri lss. Kasambêt cariyosipun Panji mênang pêrang mêngsah Bali. Jayaning prang wau awit saking anggènipun sami têtèki ing Padhangeyan, mila ing laladan ngriku kathah patilasaning pêrtapan. Nadyan jaya ing jurit, Panji Asmarabangun tansah manungku puja mrih widadaning wêkasan. Lampahipun anut kabudan.
batos ngantos bab utamining kawêkasan kasbut ing Sêrat Panitisastra, kasambêt bab Sandisastra lan Sandi-kirana i.p. gêgêbênganipun aksara Jawi ingkang mêngku pralambang lan pitêdah warni-warni. ... kaca 91-124.
IV. Para andon lampah nglajêngakên lampahipun dumugi ing rêdi Bajangkaki,
Pakuwaja. Miturut Ki Pakuwaja rêdi Bajangkaki punika wingit, ndadak Nuripin nyênyamah wujudipun rêdi
minggah ing rêdi, sami kaplorot ngantos dhawah kuwalik-walik. Nuripin kacêpit ing kayu-urip. Jayèngrêsmi lan Jayèngraga sami mêsu-budi nyuwun pitulunging Pangeran, wasana pancabaya sirêp saking sakêdhik; sadaya lajêng kèndêl sangandhaping wit, katungka dhatêngipun tiyang sêpuh ingkang mangangge sarwi lungsêt, punika Ki Dhatuk, ngampirakên dhatêng griyanipun ing dhusun Prantèn, sami kasêgah nêdha. Lajêng mangkat ngêtutakên Ki Dhatuk, kèndêl ing guwa Sangsangan, kalajêngakên andêdêr dumugi papaning andha dêling kangge minggah rêdi. Dumugi ing nginggil lêrêm sawatawis, katungka dhatêngipun sabatipun Ki Dhatuk sami ambêkta clupak tuwin sêgahan. Sasampunipun sami nêdha, Ki Dhatuk sawêg andangu para andon lampah wau, nama, pinangka lan sêdyanipun. Sadaya matur
nèmanipun. Mas Arundaya, inggih Ki Bayi Panurta.
Ki Dhatuk paring wêjangan bab sampurnaning iman ing kasidan.
Lajênging lampah rêkaos jalaran marginipun bêntèr ngênthak-ênthak, lajêng ngaso ing ngandhaping wit kosambi. Mangkat malih, wanci sêrap ngajêngakên Mahrib ngênêr padhusunan. ... kaca 144-151.
V. Lampahipun dumugi ing dhusun Têgarèn, sipêng ing griyanipun pêtinggi nama Candragêni. Jêbulipun punika benggoling durjana. Para andon lampah kakroyok nanging Ki Kulawirya kuwawa nanggulangi.
Dumugi ing dhusun Têgarèn, sipêng ing griyanipun pêtinggi nama Candragêni. Pêtinggi punika saèstunipun
kanuragan lss. Botên maelu wontênipun tamu. Kalirik, katingal para tamu sami mrabot, dhuwungipun sae, dados kamanah buntêlan ingkang kabêkta rancangipunrencangipun. punika mêsthi bandha ingkang pangaos.
Namaning durjana mawarni-warni, tingkahipun sarwi murang-tata. Ingkang karêmbag bab-bab petangan apês lan jayaning pandung sarta anggènipun [ang...]
[...gènipun] sami mandung, mbegal, ngrampok lss. Angajrih-ajrihi. Ing wanci lingsir dalu Candragêni suka sasmita, para durjana lajêng tumindak badhe
tamu dipun kroyok. Jayèngrêsmi lan mire, Nuripin umpêtan ing ngandhap ambèn kaidak-idak kangge ajang tawur. Namung Ki Kulawirya piyambak ingkang
ing sangandhaping ambèn, lajêng sami dipun pitulungi.
Para andon lampah oncat saking dhusun Têgarèn, nglajêngakên lampah dumugi ing dhusun Longsor. Pêtingginipun nama Raga-mênggala, modinipun Nurbayin. ... kaca 152-193.
Longsor, para andon lampah sipêng ing griyanipun Kaum Ki Nurbayin ingkang gadhah anak tiga, prawan kasèp, sumêngka ing asmara sami nubruk Jayèngraga.
1. Dumugi ing dhusun Longsor, para andon lampah sipêng ing griyanipun Kaum Nurbayin. Dhusun Longsor punika kineringan dening sakiwa-têngênipun jalaran pêtingginipun nama Raga-mênggala sagêd srawung ing ngakathah, manahipun sae, budinipun santosa.
Dalunipun kasêgah nêdha dipun ladosi Nyi Nurbayin lan anakipun têtiga prawan kasèp, rupinipun kuciwa, nama Banêm, Banikêm lan Baniyah. Solah-
tamunipun Ki Nurbayin. Para tamu dipun aturi lêrêm ing griyanipun pêtinggi, nanging sami milih ing griyanipun Nurbayin. Ki pêtinggi atur pasêgah sakalangkung pêpak.
Jayèngrêsmi nyariyosakên anggènipun kêsasar, sipêng ing griyanipun benggoling durjana, sami dipun kroyok, nanging wilujêng.
Mirêng cariyos wau, ki pêtinggi lajêng kèngêtan bilih ing ngriku wontên
lan Dhadhungawuk. Sanèsipun namung tumut kemawon. Tiyang tiga wau sami nandhang tatu, mila sakalangkung ajrihipun. Kulawirya paring arta tigang reyal dhatêng para durjana ingkang sami nandhang tatu kangge tumbas jampi.
Ki pêtinggi atur katrangan bilih dhusun Longsor punika kalêbêt talatah Trênggalèk Lêmbuasta. Mila tindakipun para andon lampah badhe kadhèrèkakên ki pêtinggi
wau miturut tuntunanipun Ki Nurbayin. ... kaca 193-214.
2. Têngah dalu sami bibaran, Jayèngrêsmi ngaso ing langgar, Kulawirya lan Nuripin ing paningrat. Namung Jayèngraga ingkang tilêm ing griya. Ki Nurbayin lan semahipun lumêbêt ing
Jayèngraga. Kalampahan sami andon asmara kanthi solah-tingkah niru bapak-êmbokipun.
bab filsafatipun topèng, gangsa, gêndhing, wayang tuwin dhalang.
lare-lare angèn ing dhusun Padakan sami rêbat pangenan kalihan lare-lare ing dhusun Munggur, wasana sami campuh kanthi balang-balangan sela, bandhil lss. Malah têtiyang sêpuh ugi lajêng campuh sami tiyang sêpuh kanthi sanjata sarta pênthung saengga wontên ingkang tatu lan dumugi ing tiwas. Dhusun kêkalih wau wiwit rumiyinipun tansah mêmêngsahan kadi satru bêbuyutan.
Lampahipun dumugi ing kêdhung Bagong ingkang kathah sangêt ulamipun, nanging sakalangkung wingit. Ing ngriku asring kapirêng swantêning gangsa, manguyu-uyu, swantêning tiyang ngringgit lss.
Ki Raga-mênggala kengkenan murugi Ki Wijakêrti ing Trênggalèk-wulan. Ki Jakêrti dhatêng ambêkta pasêgah pêpak. Miturut Ki Jakêrti kêdhung Bagong punika rumiyin nama têlaga Sasi, papan lêlangênipun rajaputra Singasari, Banyak-wulan ngantos Menak Sopal ingkang akiripun
Ginubah, nanging botên salimrahing tiyang. Tansah saba ing wana, namung kala-kala kemawon mantuk.
dumugi linggaripun Sèh Amongraga ingkang kaluru. Minangka pakurmatan dhatêng tamunipun, kawontênakên kalênengan.
Gangsa, niaga saubarampenipun mila sampun sumadhiya awit saking bêrkahing gêsang dados priyayi. Jayèngrêsmi sarayi lan pamanipun kadhawuhan tumut nabuh.
Kidang Wiracapa ngandharakên kuwajibanipun tiyang dados priyayi, nanging botên kêdah tilar agami, jêr ing ngagêsang wajib ngudi jumbuhing donya lan akerat. Katranganipun têrkadhang nyrèmpèt-nyrèmpèt
filsafatipun topèng, gangsa, gêndhing, wayang tuwin dhalang cundhukipun kalihan panêmbah dhatêng Kang Maha Kawasa. Sasampunipun salat Mahrib dumugi Ngisa, lajêng wangsul dhatêng griya, sadaya sampun samapta badhe wontênipun bêbagoran minangka pakurmatan dhatêng para tamu. ... kaca 271-294.
--- 9 : [0] ---
dhuwur | ingkang untir gagah janggrung | kang mêthêkêl bèkèl antar | tan tinggal
myang tamèng towok ing pungkur | suligi granggang pring ampuh | kang ngikal bandhol liligan |
saundha usukipun | akapang pêndhapa têpung | ni randha gapyak pêmbagyan | kang liningan saur-manuk | mangsuli ing kalujêngan | dêmang pra pêtinggi umbul ||
8. Sêdaya punika samya | kang uwus cicipanipun | ni randha pindho ping têlu | ora-orane nyapisan |
aturipun | paduka ngaturan masuk | marang wisma sêkaliyan | Jayèngraga lon amuwus | dene lan aku dèn-undang | Kacêr matur inggih pêrlu ||
16. Kulawirya ngandikanya | lah payo bêcik tinurut | ngawirya karo gya mudhun | mring wismèng pungkur wus prapta | lênggah ing klasa lus |Kurang dua suku kata: sigra lênggah ing klasa lus. ni randha lon aturira | lah sumangga sang abagus ||
17. Prayogi salin busana | punapi sakêrsanipun | sawontênipun nèng gunung | mangke yèn
19. Kang putra alon ngandika | makatên kewala sampun | paman piyambak ing ngriku | pênêt busana kang mobyar | kang tutuk§ Prayoginipun / tutug /. sakêrsanipun | namung kula ngambil sinjang | sêkaran kang jingga madu ||
20. Kula-angge ririmongan | gampil yèn mangke kula yun | inggih pintên dangunipun | kang paman mèsêm ris mojar | ya ta sakêrsanirèki | randha suka tumingal |Kurang
muni kang gêndhingan | ing sadhengah talunipun ||
22. Yata kang anèng Kauman | Jayèngrêsmi lan pangulu | Ki
kêrandhan | Jayèngrêsmi lingira rum | (ng)gih paman (n)dika mêriku | ywa susah dening manira | matur inggih nuwun maklum | sarat angecani manah |
anèng pandhapa | ni randha agandhang muwus | dene pêngulu tan sranta | ingkang rinasan mêncungul ||
25. Ni randha (ng)ling
1. Yata wau sang abagus | Jèngraga Kulawiryèki | kang samya
Ni Kacêr matur wor liring ||
6. Inggih sampun limrahipun | bêbasane tiyang ngriki | (m)lèpès mèrèt
warnanira | sarwi sêdhêng aprak-ati | Wiradikewuh angling | pan inggih sayêktosipun | ngriki tan wontên memba |
pêmanganmu | Ni Madu aturira | pan inggih sampun dumugi | Kulawirya angling mring sêdayanira ||
21. Kang paman gumuyu latah | kêjaba-a dudu dharik | sèjèn prêkaranning wanda | gumuyu ujungan liring | lan Ni Madu wong kalih | yata ni randha amuwus | lah ya sira Duljaya | mêngko yèn ronggèng anjongkit | sira ingkang aglis
2. Pra jêjaka kang wire kang antar-antar | wus antuk wong anom wolu pilihan |Kurang satu suku kata: uwus antuk wong anom wolu
Kulawirya ngling marang Duljaya | manira tan nginum lajêngna kewala | ingong durung wêruh
dangu prapta ing ngarsi ||Guru lagu seharusnya: 12a, tinimbalan tan dangu prapta ing ngarsa.
8. Sira iku dene tan ngladèni ngarsa | matur inggih ragi pakèwêt ing manah | tingkah kidhung amawi arak-èrèkan ||
9. Ki Wirya ngling lah ora têka mèluwa | ngarah
12. Nora padha dhepok sikil gêlasira | ni randha ngling banjurna bae Duljaya | mring si Surakewuh ing sa-urutira ||
13. Kang liningan anglarih angèring-nganan | ingkang sami nginum berag ambabrag |Kurang satu suku kata: ingkang
ni randha suka mojar marang niyaga ||
18. Èh niyaga yèn wis nyandra ge muniya | antara rolas gongan lan tibanira | nuli suwuk
satu suku kata: kang sindhèn nganyut-anyut. Jayèngraga ngrasakkên gêndhing | wong gêndhing
anginginum awis | yèn lagya olèh têlung dhêdhasar | tan wang-wang dening pêngangge | amoh kêlawan wutuh | ingkang ngangge kêling sarwa-di | kêlawan ingkang gombal | samya jagragipun | pêngirane nora beda | wusnya ngidung nginum ciyu glênggêng nuli |
sakèhing piranti | nadyan nyêngka gêdhe dhuwur rosa | nora eram wani bae | têkèng lampus-linampus | ngadhêp§ Prayoginipun / ngandhêm /. sura
Prayoginipun / gêndhèng /. Lara-nangis | anguyu rolas gongan ||
10. Suwuk cêp nulya midêr kang larih | kang angidung sad guna wêweka | sad nêm guna bangkitane | weka graitanipun |
ngling sawiyah-wiyah | nora dadi ngapa kabèh | nadyan pisuh-pinisuh | wus tan ana kang miyatani |
14. Ingkang ngidung samya piniyarsi | nawa wagra lapa§ Prayoginipun /
basa mati ngaranni | yèn wong anginum arak ||
16. Olih sêpuluh dhasar puniki | pilih kang tahan ujaring candra | yèn ginêlak panginume | yata kang
alon wuwus | sinamun aririh | inggih sumangga paman | kula ras-arasên (m)bêksa ||
4. Mangke yèn kêpengin gampil | paduka ngibing kang kinon | kendholkenthol. Kulawirya wuwusipun | mring ni randha aris | kula mangke kewala | yèn sampun para suruhan ||
7. Ni randha wuwuse nguni | yèn mangkya (n)dika anggambyong | kula badhe bêksa ambêdhudhuk | ngong sagêd
ng)gih uga kawula yêktosipun | cêr Kalang sayêkti | manthuk-manthuk Ki Wirya | bibisik lon Jayèngraga ||
9. Tan nyana iku si bibi | jarwane wong Kalang kamplong | layak dêrbala-a bandhanipun | sasat duwe cicir | sapolahe
nambung ngling | botên kang Wiradikewuh | kakang rumiyina dadya ngayun | sampun walang-ati | kadho dening manira |
gêndhing Kabor janturan | wus kêsusu ywa badhudan ||badhutan.
15. Mung jêjêr janturing ringgit | yèn wis Kabor nuli Gondrong | tibane
wimbuh ing kêlangon | Ni Umi Ni Uma pahum-pahum | thiri-thiri guthi | hong hong ilahèng hong hyang | nêkakkên sarining gampang ||
23. Sakèhe kang aningali | tuwa ênom lanang wadon | runtuh trêsnanira têka kerut |
payo kono (m)Bok Madu ||
8. Agêpah ingkang liningan | abuka gambang
kikinthil marang Ni Madu | mêndhane§ Prayoginipun / medane /. anèng kalangan |
8. Kang minangka bapakipun | ruruntungan atutwuri | kang anggambyong riringgêkan | sindhène
tan nyandhang tan bêras pari | bapa-bapa payo lunga | marang ing Tandhês Garêsik ||
11. Bapakne anjêlih ngadhuh | adhuh
punapa wus adatira | Ni Madu lamun angringgit ||
23. Matur Ki Wiradikewuh | inggih sampun sabênèki | lamun anggondrong kewala | yèn tan gondrong tan kadyèki | manahe wong kang tumingal | dhuh
sinambi kalih angibing | pra sinjang pawèwèhipun | wong
5. Myang nyarakênnyarakkên. dhadharan marang pra tamu | sadaya samya nginggihi | ngling malih marang Ni Madu | dandana manèh kang bêcik | lawan miliha pênganggo ||
6. Matur inggih nulya ni randha umasuk | mring wisma laju mring wingking | kêmul kubut anênamun | ana wong lanang sawiji | mêntas
Nonton gambyong dènnya anggondrong Ni Madu | mring kêbon mariki sêni | ni randha anyandhak sabuk | wong lanang wus
12. Nora kêna dèn-ampêt mêrkungkung mêtu | ni randha amuring-muring | o biyang wong apa iku | wong lanange dèn-gablogi | luwar dènnira pepeyor ||
13. Samya kesah ni randha marang ing tarub | luru wong lanang milihi | tan etang gêng alitipun | anggêr purun-angramuhi | tan pilih saênggon-ênggon ||
14. Angsal tiyang kalih tiga nulya wangsul | linggih marang ing pêndhapi | mêngkana
kawula puniki | tan kuwawa wiwal kayun | mugi paringa jêjampi | kuwur ing
godhaning setan anêmpuh | gawe pakewuh ing lakon ||
3. Apa wus tanjêkipun | desa ing Pulung ulah pulang hyun | padha ruruh rucah tan
Wiradikewuh |Lebih satu suku kata: kang wiwit ngibing Wiradikewuh. gêndhing Onang-onang ronggèng ngalik-alik |
7. Wawi sampun punapa gêndhinganipun | ngling mangsa boronga | e lah pênêd Talabodin | gya ingawe niyaga
9. Wong sêdhusun wus (n)dilalah padha kuwur | kapir nut ing randha | maksiyat andurakani | wus katara tan doyan mamah kalimah ||
dene padha waninèki | gya ni randha ngrangkul gulune kalihnya ||
16. Wus ginêpyuk ki pêngulu lan Ni Madu | adu bathuk
kathah | ki pêngulu laju mulih | ingkang jagong salong ming kalih ambêkan ||
lah kula bibi (m)bok sampun | ni randha angudi atur | ngaturan malêbèng wisma | jinawil mring putranipun |
hèr bang wungu | micarèng tyas e ya nyata | wong Kalang sugih kalangkung | layak kaloka ing kathah | bandhane
pandhapa | suka tumingal wong gambyung ||
7. Wontên wulanjar satunggal | amèncès rupane ayu | akuning bobonyo arum |
mring kang ngrimong jingga mangsa | Sangidah tutur wus wêruh ||
13. Duking sêlagine prapta | sakêdhap ing wanci surup | kang sawiji mêksih kantun | nèng
awakipun | Jèngraga angling jro kalbu | wong iku lêgêde pasang | nora kêna wong dudulu | karone adhêkêsan |§ Prayoginipun / akadhêkêsan /. nanging kang dadya tyas-ingsun ||
17. Mung mring ni lanjar Tarijah | kang balerah netranipun | alindri liringe mamprung | Jèngraga tyas darbe karsa | nulya animbali gupuh | mring Nuripin praptèng
Jamalodin§ Prayoginipun / Jabalodin /. puniku | ngling dene sumurup sira | inggih sumêrêp duk wau | (m)bok pêrawan wirangrongan | mring rakanta kang nèng tajug ||
1. Jèngraga ngandika aris | dhasar ngong tan pati anon | mung kidule ika kang ko(k)-tutur | (ng)grêgêdake ati | sènggane ngong karêpna | saiki ing ngêndi (ng)gyannya ||
2. Matur gumuyu Nuripin | inggih mangga dipun-angkah | ing
ing ngênggon | wong myat mire piyak (ng)guyu-(ng)guyu | ngèsêmi kang sigid | wus lênggah ing pêndhapa | Ripin nèng wuri kilènnya ||
5. Ni wulanjar ngowahi |Kurang satu suku kata: Ni wulanjar angowahi. gêlung
ririh | inggih sumangga kemawon | nulya ingulungan dènnya nêmbung | anjêjaluk gambir | sarwi lan kang racikan | kinèn ngaturkên Jèngraga ||
8. Wus tinampan mring Nuripin | pan angon iriban kang wong | ingaturkên marang sang abagus | kang mèngkolan sêmprit |
20. Pating kêlacêr samya ngling | kae pa mêngko anggambyong | durung tumon bisa bêksa gambyong | ana kang
1. Jayèngraga mèsêm mulat | dènnya mêrabot kang paman | lir kinarya pakaulan | micarèng sajroning nala | sarwi mêndha dènnya ewa | mring randha gawok tumingal | panggihe bandha drêbala | pradhah bèr mutahkên dunya ||
2. Tan ana kang mêngkono-a | sajake wong sugih donya | anêrka wus kalulutan | ni randha dening donyanya | wau ni randha Sêmbada | matur marang Kulawirya | sumangga sampun punika | sakêrsa inggih punapa ||
gawok tan nyana | wong lanang marong brangtanya | sawênèh ngucap mêngkana ||
12. Biyang Kacêr yèn banjura | dadi gambyong iba-iba | larise akèh kang nanggap | malah dadi pakaulan | akèh kang nauri layak | wong wis mêngkono entragnya | kêmanon padha sadhela | layak pancèn dadi tandhak ||
13. Jèngraga suka tumingal | myat kang gambyong
nadyan rupane prayoga | mung irunge kang kuciwa ||
16. Irung sunthi rada mungal | nyuda ati wajarannya | rupane kabèh prayoga | yèn ta aja asunthi-a | lan si Madu bag-ginêbag | lan anglotèng anggonira | bisa ngêndhih ing atingkah | kang putra gumujêng suka ||
Biyang Kacêr si Di-panthi | anggambyong padha sadhela | eman tan dadiya tandhak | si Di-bênjèng salin
pun Biyang Kacêr punika | kula dadosakên tandhak ||
20. Kaidèna ing paduka | sintên pantêse namanya | paduka paringi nama | gumuyu Ki Kulawirya | ngandika
nonton sru gumêrah | wong anom samya gêmbira ||
1. Wau ni randha Sêmbada | matur mring Kulawiryèki | punika sampun sumangga | kawula aturi ngibing | radi kêdangon kêdhik | Jèngraga anjawil dhêngkul | wawi ta ingaturan | jumênêng paduka ngibing | ingkang paman sigra ngadêg ing kalangan ||
15. Nyuwêl nguyêl payudara | mipil pipi ingkang kuning | tan ana ingkang marêngkak | malah ciptanira maning | antara dangunèki | dènnira ngibing anutug | kumringêt babakannya | nulya samya wus kang
kêkêndhite sami | saking mêjêne tumingal | marang anakmas dèn-aglis | kang putra andhangani | Ki Kulawirya gumuyu | lah gêndhingane apa | inggih paman ingkang gampil | ya kêjaba Lompong-kèli ingkang gampang ||
19. Inggih sumangga sakêdhap | kang paman
Jayèngraga | sarwi ngrimong jingga manis | ingkang jagong samya ngadêg sadayanya ||
Gêndam narincig | rikate | mancat dhêngkul anggambyong anèng ing wêntis | nglayange ||
14. Sarwi pinêgolan ing asta sawiji |
laju sawêngi anatas | esuke ||
20. Asasmita mring Ni wulanjar Tarijah | sêmune | tinudingan kinèn (n)dhisikana mulih | omahe ||
23. Ni wulanjar wus tata paturonira | cawise | Jayèngraga prapta pinapag ing latar |
Punapinggih mêdal rahipun kang kenging | balange | Kulawirya mojar tan dadi ngapa-a | rasane ||
42. Ukur-ukur kewala wus datan lara | sakiye |
ginandhèng | mring ni randha wus kèring Ki Kulawirya | undure ||
45. Mêdal malih ni randha apêparentah | sakèhe | kinèn nutugkên ing sêdalu-a pisan | banjure ||
3. Popoyan amung sawêngi | têmahan dadi rong dina | punika sampun (m)bêlèndhèng | pan dadya antèn-antènan | yèn karya saking driya | manira jrih ing sang bagus | Jèngrêsmi kang nèng Kauman ||
4. Randha mèsêm atur aris | inggih kang paduka pajarpojar. | de mêksih
mundhak amuwuhi dosa | mring kula rayi sêdène | anom wus sun-anggêp tuwa | ni randha malih turnya | punika pan mêksih dalu | pênêd byar enjing kewala ||
6. Mangke kawula-aturi | pêsangon rimat ing marga | kalih-wêtaskalih-wêlas. reyal mawon | lan dhuwung sapêrantinya | busana sakêrsanta | kêling bathik lurikipun | pundi kinêrsan sumangga ||
7. Nanging atur-kula mugi | lamun wus prapta ing paran | wangsula kampiran malèh | sampun
rencangipun | Nuripin prapta ing wisma ||
12. Angling gawanên Nuripin | dhuwit rong reyal jaganya | tuku banyu nèng
mantuk | mèt duwèk tomboking tandhak ||
18. Yata ana wong sawiji | bedhange lanjar Tarijah | wus sêmayan duk sorene |
ungak tan kèksi | dinuga mulih ni lanjar | nulya nusul mring ngomahe | wau ta kang anèng wisma |
31. Jèngraga ngling jroning galih | mulat ni lanjar rêgêpnya | wong iki gèsèh sanggupe | jare tan kambah ing
kawula | ingkang alon kewala | ês ês sampun sêru-sêru | tan kawawa mawalana ||
36. Wlakang ngongkong dèn-ganjêli | ing bantal kunthing satunggal | anglela
45. Susumbar sarwi lumaris | mêtuwa yèn sira lanang | nututana padha ijèn |
saking manah tan kantênan | Jèngraga mêksih duka | kasupèn priye jawamu | dhasar wong edan-
saking sangêt tyase rêngu | lajêng kewala mring sêndhang ||
52. Ni lanjar wruh lamun kèri | kulambi lopak-lopak mas | gumuyu iki bêgjèngong | ingambil binêkta lunga | singidan mring têtangga | yata kang lagya aundhung | ni randha lan Kulawirya ||
53. Kathah tingkahing auntir | cipta ge-ageya ludhang | anutug ing sakarêpe | tinut ing
lir mêri | wong wus bêlas babar-pisan | sing dèn-jogake§ Prayoginipun / dèn-jokake /. napane | ni randha
Bathik lurik miwah kêling | nulya sinaos pênampan | pan sarwi alon ature | punika atur kawula | lamun parêng ing kêrsa | nyampinge kawula-suwun | jampi wulangun tinilar ||
65. Ki Kulawirya mèsêm ngling | lah inggih bibi sumangga | mung nyamping sabuk
winuwus sasolahe | wau ta Ki Kulawirya | laju marang ing sêndhang | cucul busana nulya dus | sawusira dus jinabad ||
71. Dandan angrasuk kulambi | samya ngambil toya
Jèngraga marani gupuh | tan pati lêgawèng manah ||
73. Kang paman wruh lèjêmnèki | ngling paran kang dadi nala | dene tan pati anggape |
wulanjare minggat | kalihe samya angungun | ngling malih Ki Kulawirya ||
78. Hèh Pin lumakuwa aglis | marang Kauman sadhela | matura nakmas yèn
praptèng ngarsi | alon aturira | kawula ingutus dening | rinta paman jêngandika ||
4. Ingêntosan nèng sêndhang amurih enjing | yèn parêng paduka | ngaturan tumuntên ugi | Jayèngrêsmi wruh ing cipta ||
5. Ngandika lon ya wus sun-rêmbug Nuripin | aris dènnira jar | mring pêngulu Jamallodin§
darung kalunta | luhung wus wangsulèng ngriki | tuwas rêkasèng ing lampah ||
27. Kang pinurih ing sih tan bisa kêpanggih | mêngkana èsthanya | rarywan
alon wuwuse | sumangga manira nut | laju wangsul ingong umiring | priye kono anakmas | rêmbuge jinujug | Jèngraga anor ing raka | jrih
angguguyoni | wontên pintên sadaya | sapêngaosipun | angling layake ya ana | ing pêngaji pitungpuluh para luwih | lyan sangu rolas reyal ||
6. Jayèngraga gumuyu sarya ngling | ingkang pundi alim-dika paman | kularsa uning dhuwunge | punapa dhapuripun | kang paman gya ngulungkên kêris | gupuh tinampan sigra | tinarik kang dhuwung | dhapur
kêpriye Nuripin | matur sarwi gumuyu mêlapat | rinta kapidhara mangke | rêntah kagunganipun | pan kasisil marang dudungik |
guyu-(ng)guyu | kados topèng kang rai abrit | Jayèngrêsmi tyas lêjar | dening rèsmu rêngu | mèsêm alon angandika | talah inggih paman ing gêsang puniki | solah dadya sasmita ||
16. sasmitaning akerat ngèmpêri | awon pênêd lêrêse punika | sungut prêdapaning têmbe | tan têbih lèjêmipun | mila ingkang sampun linêwih | wirang yèn katitika | dhusthaning Hyang Agung | sadurung wus ka-adilan | Islam kapiripun kita pan puniki | sadrah tan wontên inang ||
17. Mila kêdah kita taki-taki | anèng donya wajib mrih kal tama | kêtêmua supayane | tuwah pituwasipun | ing ngagêsang lir wiji sêmi | kathah warnining wêka | wak-awaking besuk | gabug aos praptèng kerat | miwah awon pênêde ahlinirèki | ginêdhong§ Ing Sêrat Cênthini Pisungsung / ginèndhong /. ing dêlahan ||
18. Kados mêkatên wirayatnèki | putrandika
linampu | ngalap murading utama | ingkang putra Jayèngrêsmi ngandika ris | paman rumiyin pajar ||
19. Mitranipun rakanta jêng kyai | warti paduka
21. Sigra Nuripin dandan sarya ngling | bilah dene dadi sagendhongan | lir wong arsa nopèng lènggèr | Ki Wirya ngling gumuyu | lah ya iku apa sirèki | wong wis nganggo tapuk bang | amèngèh rupamu | Ki
duwe | angidul§ Prayoginipun / andhingkul /. (n)dhudhuk kimpul | miwah ngundhuh
24. Anèng pinggir mêrgi kang (n)dhudhuk wi | Ki Nuripin alon atêtanya | sanak pundi niku ênggèh | kang tinanyan sumaur |
thukul | yèn amawi korak sêsawi | inggih mangsa umana | ing pêksi angêbyuk | sanès lan tanah ngareyan | pan
matur malêruk | kabèh biyang ambakna duka |Lebih satu suku kata: kabèh biyang
lumaku | mung sêtunggil ingkang lêpat | tan kenging beya ing pintu ||
7. Jèngrêsmi gumujêng myarsa | Jèngraga Kulawiryèku |
angathur | kapit ing kêmpung konthol |Kurang satu suku kata: kaapit ing kêmpung konthol. mênthik cilik kaya susur ||
punika kêlangkung | rahmat raosing kalbu |Kurang satu suku kata: kèh rahmat raosing kalbu. kadya tan anèng ing
Jèngraga gumuyu miyat | bilah lir tidhur lan tambur | Ripin lan man Kulawirya | dene ta ambarung umyung ||
22. Kang raka aris ngandika | ya kaya wis bunuhipun | wong warêg rosa tuturu§
rericik, Lan wus atinggal sembahyang, Rose kewala liniling, Meleng tanpa aling-aling, Wus dadya Paguron Agung, Misuwur
Ing lami-lami kawarta, Mring Jeng Susuhunan Giri, Gya utusan tinimbalan, Duta wus anandhang weling, Mangkat ulama’ kalih, Datan kawarna ing ngenu, Wus prapta ing
Cundhuking masalah ilmi, Sageda nunggil seserepan, Sampun wonten kang sak serik, Nadyan mawi rericik, Apralambang pasang semu, Sageda salingsingan, Pangeran Siti Jenar angling, Ingsun tinimbalan Sunan Giri Gajah.
yektinipun, Ing keneora ana amung Pangeran Sajati, Langkung ngungun duta kalih duk miyarsa.
ing Jeng Sunan Giri, Duta matur wot sari, Dhuh pukulun Jeng Sinuhun, Amba sampun dinuta, Animbali Syeh Siti Brit, Aturipun sengak datan kanthi nalar.
kawula rengu, Paran kang dados pamanggih, Dene ngaken Pangeran, Ulun nunten den wangsuli, Sira iku mung saderma, Ngaturake ala becik.
Den sabar penggalihipun Inggih katandha rumiyin, Kekencengane ing tekad, Gampil pinanggih ing wingking, Yen sampun kantenan dosa, Kados boten
tidak ada, Yang ada Syeh Siti Brit.
Duta tan sawaleng wuwus, Sarehning sampun wineling, Inggih
ngungun lajeng matur, Inggih kang dipun aturi, Pangeran lan Syeh Lemah Bang, Rawuha dhateng ing Giri,
Nanging luwih kaluputan, Wong wadeh ambuka wadi.
Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling-aling, Kurang waskhitha ing cipta, Lunturing Ilmu Sejati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampeni.
Endi kang ingaran Luhur, Endi kang ingaran Gaib, Endi kang ingaran Purba, Endi kang ingaran Bathin, Endi kang ingaran Baqa’, Endi kang ingaran Lathif.
Wonten ing nggon kang asepi, Samun sepen sepi hawa, Sarahsa saged anunggil.
Pringwulung. Ketika makan siang, ternyata Rm. Sapto datang bergabung dengan rama-rama Domus. "Wau kula telpon Bu Rini nek iwak koi sing pun cukup gedhe ajeng digoreng.
WASPADA..... -Begja begjane wong kang lali..... isih begja wong kang eling lan waspada..... mulyo guno ponco waktu. lagu gebyar-gebyar. indonesia….. merah darahku putih
jiozz pancen begawan :D, lha aku wae jajal nganggo stroke 8,5 wes
Bathara Kala iku putrane Sanghyang Manikmaya lan Dewi Umayi kang nomer enem, utawa putra ragil. Tembung kala ateges wektu lan dewa penasaran.
Sawise Bathara Guru lan Dewi Umayi peputra cacah lima, kalorone lelungan ngenggar-enggar ati numpak Lembu Andini utawa Nandini.
Ing satengahing mlaku-mlaku iku Bathara Guru kapiadreng saresmi, ananging Dewi Umayi nulak. Pawadane kahanane ora apik kanggo saresmi amarga ana ing satengahing adicara mlaku-mlaku ngenggar-enggar ati.
Nalika weruh kepriye adrenge Bathara Guru, Dewi Umayi nesu lan nyepatani Bathara Guru saengga thukul siyung ing tutuke. Kapiadrenge Bathara Guru kang pengin saresmi ndadekake kamane tiba ing samodra.
Kama salah iku banjur mawujud dadi bayi raseksa. Bayi raseksa iku ora lair saka guwa garbane ibu ananging lair saka guwa garbane samodra. Udakara telung taun sabanjure, bayi raseksa iku mung njagakake pangane saka iwak-iwak kang kasil dicekel ing samodra iku.
Bathara Baruna utawa Hyang Waruna, minangka panguwasane samodra banjur ngadhep ing Suralaya njaluk pituduh saka rajaning para dewa kanggo ngawekane dredah ing samodra amarga polahe bayi raseksa iku.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, kabeh para dewa ora ana kang bisa nandhingi kridhane raseksa kang ngudhak-udhak samodra, golek iwak kanggo
sedya merangi dheweke. Pangoyake nganti tekan Suralaya. Ing Suralaya bayi raseksa iku ngamuk saengga nuwuhake dredah lan rusaking Suralaya.
Bayi raseksa iku nglereni pangamuke sawise ketaman aji Kemayan kang dipatek dening Sanghyang Manikmaya. Kabeh siyunge bayi raseksa iku dikethok, sing tengen dadi sanjata keris Kalanadhah, dene sing kiwa dadi sanjata keris Kaladhita.
Bayi raseksa iku banjur diparingi jeneng Bathara Kala lan diakoni minangka putrane Sanghyang Jagadnata. Bathara Kala banjur antuk wewenang mangan wong-wong sukerta, uga wong-wong aradan, yaiku wong-wong kang ing uripe tansah nglirwakake
Manikmaya uga paring bedama utawa gada marang Bathara Kala kanggo mateni wong-wong kang arep dipangan. Sanghyang Manikmaya pancen nitahake kabeh wong kang arep dipangan Bathara Kala kudu dipateni luwih dhisik.
Sabanjure Bathara Kala nurunake para raja raseksa, antarane Prabu Niwatakawaca raja Manimantaka. Kridhane Prabu Niwatakawaca dicritakake ing lakon Ciptaning Mintaraga utawa Arjuna Wiwaha. Raja raseksa liyane, Prabu Yudakalakresna, raja raseksa nagara Dwaraka.
nganti saiki isih disebut-sebut , amarga akeh dhalang kang nggunakake jenenge yan sedya mbabar lakon Amurwakala, kang
sena,arjuna,nakula sadewa. Wayang Puppet Indonesia
Other Tags: Wayang Puppet Indonesia, Gambar Foto Wayang Kulit Jawa, WAYANG KULIT GOLEK, FOTO DALANG,SINDEN WARANGGONO
basa Latin: Rhinoceros sondaicus) iku anggota famili Rhinocerotidae kang duwé sungu cilik siji lan siji saka limang jinis warak kang isih ana. Warak iki mlebu genus kang padha karo warak India lan nduwèni kulit mosaik kang mémper klambi waja. Warak iki dawané 3,1–3,2 m lan dhuwuré 1,4–1,7 m. Warak iki luwih cilik tinimbang warak India lan luwih cerak gedhéné awaké karo warak Ireng/warak Hitam. Ukuran sunguné biasané kurang saka 20 cm, luwih cilik tinimbang sungu spesies warak liyané.
Warak iki tau dadi salah siji warak ing Asia kang paling akèh panyebarané. Sanajan disebut "Warak jawa", kéwan iki ora mung urip ing Pulo Jawa waé, nanging ing saindhenging Nuswantara, Asia Kidul-Wétan lan India sarta Tiongkok. Spesies iki saiki statusé kritis, mung sithik populasi kang ditemokaké ing alam bébas, lan ora ana ing kebon raja. Warak iki minangka dadi mamalia paling langka ing bumi.[4] Populasi 40-50 warak urip ing Taman Nasional Ujung Kulon ing pulo Jawa, Indonésia. Populasi warak jawa ing alam bébas liyané ana ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam kanthi prakiran populasi ora luwih saka wolu ing taun 2007. Kurangé populasi warak jawa amarga paburon kanggo mélik sunguné, sing migunani banget kanggo pangobatan tradhisional Tiongkok, kanthi rega $30.000 per kilogram ing pasar gelap.[4] Kurangé populasi warak iki uga amarga kélangan habitat, kang utamané amarga perang, kaya perang Vietnam ing Asia Kidul-Wétan kang uga njalari kurangé populasi warak jawa lan ngalangi pamulihan.[5] Papané mung kéri ana ing rong laladan kang direksa. Warak jawa uga isih ana résiko diburu,
urip 30 tekan 45 taun ing alam bébas. Warak iki urip ing alas ratan ngisor (hutan hujan dataran rendah), ara-ara kanthi suket teles lan laladan dharatan banjir gedhé. Warak jawa akèhé anteng, kajaba ing mangsa pangenalan lan nggedhèkaké anak, sanajan sawijining klompok sok bisa ngumpul nalika nggegupak lan golèk mineral. Warak diwasa ora nduwèni kéwan pamangsa kang dadi mungsuh. Warak jawa biasané nyingkir saka manungsa, nanging bakal nyerang menungsa manawa keganggu. Panliti lan pangreksa alam arang nliti kéwan iki sacara langsung amarga langkané kéwan iki lan anané bebaya ngganggu sawijining spesies kang mèh punah. Panliti migunaake kamera lan conto buwangan kanggo ngukur kaséhatan lan tindak-tanduké kewan-kewan iki. Warak jawa luwih sithik disinaoni tinimbang spesies warak liyané.
Taksonomi lan pawènèhan jeneng[besut | besut sumber]
Warak jawa sepisanan ditliti déning panliti alam saka njaba laladan kasebut ing taun 1787, nalika ana k'ewan loro ditembak ing Jawa. Balung warak jawa dikirim menyang panliti alam Walanda Petrus Camper, kang séda taun 1789 sadurungé nerbitaké panemoné manawa warak jawa iku spesies istimewa. Warak jawa liyané ditembak ing pulo Sumatra déning Alfred Duvaucel kang ngirim spesimené menyang rama tiriné, Georges Cuvier, èlmuwan Prancis kang misuwur. Cuvier ngrumangsani kéwan iki spesies istimewa taun 1822, lan ing taun kang padha diidhentifikasi déning Anselme Gaëtan Desmarest kanthi jeneng
ngidhentifikasi warak iki asalé saka Jawa, nanging samengkoné ngowahi lan nelaaké spesimené asalé saka pulo Jawa.[2]
Jeneng genusé Rhinoceros, ing njeroné uga ngamot warak India, asalé saka basa Yunani: rhino tegesé irung, lan ceros tegesé sungu; sondaicus asalé saka tembung Sundha, laladan kang njangkep pulo Sumatra, Jawa, Kalimantan lan kapuloan cilik ing sekitaré. Warak jawa uga disebut warak sungu-siji cilik (kanggo mbedaaké karo warak sungu-siji gedhé, jeneng liya saka warak India).
Rhinoceros sondaicus sondaicus, tipe subspesies kang dimangertèni ya iku warak jawa Indonésia' kang tau urip ing pulo Jawa lan Sumatra. Saiki populasiné mung sawetara 40-50 ing Taman Nasional Ujung Kulon, papané ing pojok kidul pulo Jawa. Sawijining panliti ngusulaké manawa warak jawa ing Sumatra mlebu subspesies kang béda, R.s. Floweri, nanging perkara iki ora ditampa sacara wiyar.[7][8]
Rhinoceros sondaicus annamiticus, ya iku Warak jawa Vietnam utawa Warak Vietnam, kang tau urip ing Vietnam, Kamboja, Laos, Thailand lan Malaysia. Annamiticus asalé saka dhèrètan pagunungan Annam ing Asia Kidul-Wétan, bagéyan saka papan uripé spesies iki. Saiki populasiné kira-kira kurang saka 12, uripé ing alas dhataran rendah ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam. Analisa génétika mènèhi tabet manawa loro subspesies kang isih ana nduwèni leluhur kang padha antara 300.000 lan 2 yuta taun kepungkur.[8][9]
Rhinoceros sondaicus inermis, ya iku Warak jawa India, tau urip ing Benggala nganti Burma (Myanmar), nanging dianggep punah ing dasawarsa awal taun 1900-an. Inermis nduwèni teges tanpa sungu, amarga karakteristik warak iki ya iku sungu cilik ing warak lanang (jantan), lan ora ana sungu ing warak wadon (betina). Spesimen spesies iki ya iku betina kang ora nduwèni sungu. Situasi pulitik ing Burma nyegah taksiran spesies iki ing nagara iku, nanging kaslametané dianggep ora bisa dipercaya.[10][11][12]
Évolusi[besut | besut sumber]
Warak India cerak gandhengané karo warak jawa; Kekaroné iku loro anggota tipe genus warak.
Leluhur warak sepisanan kabagi saka Perissodactyl liyané ing mangsa Eosen awal. Perbandingan DNA mitokondria mènèhi tabet manawa leluhur warak modhérn kabagi saka leluhur Equidae watara 50 yuta taun kapungkur.[13] Famili kang isih ana, Rhinocerotidae, sepisanan muncul ing mangsa Eosen akhir ing Eurasia, lan leluhur spesies warak modhérn kabagi saka Asia ing awal Miosen.[14]
Warak jawa lan India iku siji-sijiné anggota genus Rhinoceros kang sepisanan muncul ing rekaman fosil ing Asia sekitar 1,6 yuta-3,3 yuta taun kepungkur. Prakiraan molekul mènèhi tabet manawa spesies wis kabagi luwih awal, sekitar 11,7 yuta taun kapungkur.[13][15] Sanajan mlebu ing tipe genus, warak jawa lan India dipercaya ora cerak gandhengané karo spesies warak liyané. Panlitén kang béda wis ngetokaké hipotesis manawa warak iku mungkin cerak gandhengané karo Gaindetherium utawa Punjabitherium kang wis punah. Analisis klad Rhinocerotidae mapanaké
liya ngusulaké manawa warak Sumatra luwih cerak gandhengané karo loro spesies warak ing Afrika.[16] Warak Sumatra bisa kabagi saka warak Asia liyané 15 yuta taun kepungkur.[4][14]
Dhéskripsi[besut | besut sumber]
Warak jawa awaké luwih cilik tinimbang warak India, lan mèh padha warak Ireng. Dawané bisa luwih saka 3,1–3,2 m lan dhuwuré 1,4–1,7 m. Warak diwasa duwé bobot antarané 900 nganti 2.300 kilogram. Ora tau dianaaké panlitén kanggo nglumpukké pangukuran akurat warak iki lan dudu prioritas.[4] Ukuran badan warak iki ora ana bédané antarané sing lanang lan wadon, malah ana warak wadon kang luwih gedhé. Warak ing Vietnam luwih cilik tinimbang kang ning Jawa kanthi dhasar panlitén bukti saka foto lan pangukuran tlipak sikilé..[17]
Kaya seduluré ing India, warak jawa duwé sungu siji (spesies liya duwé sungu loro). Sunguné iku sungu paling cilik saka kabèh warak, biasané luwih cendhak saka 20 cm lan sing paling dawa 27 cm. Warak jawa arang migunaaké sunguné kanggo gelut, nanging migunaaké sunguné kanggo mindhah lendhut ing kubangan, kanggo narik tetanduran supaya bisa dipangan, lan mbukak dalan ngliwati végetasi kang kandel. Warak jawa duwé lambé ndhuwur kang dawa kang kena kanggo mbantu njupuk pangan. Untu seriné dawa lan landhep; untuné iki dipigunaaké nalika warak jawa gelut. Ing samburiné untu seri ana enem untu graham dawa kang dipigunaaké kanggo mamah tetanduran kasar. Kaya kabèh warak, warak jawa duwé pangambon lan pangrungu kang apik nanging duwé pasawangan mata kang ala. Warak-warak iki kira-kira urip 30 nganti 45 taun.[17]
Kulité ana wuluné/rambuté sethithik, wernané klawu utawa klawu-coklat mbungkus pundhak, geger lan bokong. Kulité kandel lan nduwèni pola mosaik alami lan dadi tameng. Pambungkus gulu warak jawa luwih cilik tinimbang warak India, nanging tetep maujud wangun pelana ing pundak. Amarga anané résiko ngganggu spesies terancam, warak jawa
Panyebaran lan habitat[besut | besut sumber]
Kira-kira kurang saka 100 warak jawa isih ana ing alam bébas. Warak-warak dianggep mamalia paling kaancam; sanajan ish ana warak Sumatra kang papan kauripané ora direksa kaya warak jawa, lan sapérangan pangreksa alam nganggep warak mau duwé résiko kang luwih gedhé. Warak jawa dimangerténi isih urip ing rong panggonan, Taman Nasional Ujung Kulon ing pojok kulon pulo Jawa lan Taman Nasional Cat Tien kang papané kurang luwih 150 km sisih lor Kutha Ho Chi Minh.[8][19]
Kéwan iki tau nyebar saka Assam lan Benggala (warak Sumatra lan India urip bebarengan ing papan
Warak jawa uripé ing alas udan dhataran cendhèk, suket dhuwur lan papan turoné alang-alang kang akèh kaliné, dhataran banjir gedhé utawa laladan teles kang akèh blethokané. Sanajan ing sajarah warak jawa seneng laladan cendhèk, subspesies ing Vietnam kasurung nuju lemah kang luwih dhuwur (luwih saka 2.000 m), amarga gangguan lan perburuan déning menungsa.[10]
Papan uripé warak jawa wis nyusut sawisé 3.000 taun, wiwit sekitar taun 1000 SM, papan uripé ing sisih lor warak iki ngrambah tekan Tiongkok, nanging wiwit mangidul sacara kasar ing 0.5 km pendhak taun amarga padunungané menungsa tambah ing laladan iku.[21] Warak iki wiwit punah ing India ing dekade awal abad kaping 20.[12] Warak jawa diburu nganti punah ing ujung Malaysia taun 1932.[22] Ing pungkasaning perang Vietnam, warak Vietnam dipercaya punah ing sakdawané lemah utama Asia. Pamburu lokal lan panegor alas ing Kamboja ngeklaim méruhi warak jawa ing Pagunungan Cardamom, nanging survey ing laladan kasebut gagal nemokaké bukti.[23] Populasi warak jawa uga mungkin ana ing pulo Kalimantan, sanajan spesimen kasebut mungkin arupa warak Sumatra, populasi cilik kang isih urip ing kana.[20]
Warak jawa iku kéwan anteng kejaba nalika tangkar-tumangkar lan nalika ngemong anaké. Warak-warak sok ngumpul ing klumpukan cilik ing papan nggolèk mineral lan ing blethokan lendhut. Njerum ing lendhutan iku sifat umum kabèh warak kanggo njaga suhu badan lan mbantu nyegah penyakit lan parasit. Warak jawa ora ngedhuk blethokan lendhuté dhéwé lan luwih seneng migunaaké blethokan lendhut kéwan liyané utawa blethokan kang ana sacara alami kang banjur diambaké kanthi migunaaké sunguné. Papan kanggo nggolèki mineral uga penting banget amarga nutrisiné seka uyah. Wewengkon warak lanang luwih amba ketimbang sing wadon. Ambané wewengkon warak lanang 12–20 km² lan wewengkon warak wadon kira-kira 3–14 km². Ora dimangertèni ana apa orané gelut rebutan teritorial.[24]
Warak lanang nandhani wewengkoné kanthi tumpukan lethong lan cipratan uyuh. Garétan sikil ing lemah lan gulungan wit enom uga digunaaké kanggo komunikasi. Anggota spesies warak liyané duwé padatan khas bebuwang ing tumpukan lethongé warak gedhé banjur nggaretaké sikil mburiné ing tlethong. Warak Sumatra lan Jawa nalika bebuwang ing tumpukan, ora nggaret. Adaptasi sifat iki dimangertèni sacara ekologi; ing alas udan Jawa lan Sumatera, metode iki manawa ora migunani kanggo nyebar ganda.[24]
Warak jawa duwé luwih sithik swara tinimbang warak Sumatra; sithik banget swarané warak jawa kang dimangertèni. Warak jawa diwasa ora duwé mungsuh alami saliyané menungsa. Spesies iki, utamané ing Vietnam, iku spesies kang mlayu mlebu alas nalika manungsa nyerak saéngga angel kanggo nliti warak.[5] Nalika menungsa creak banget karo warak jawa, warak iku dadi agresif lan banjur nyerang, nusuk nganggo untu seriné ing rahang ngisor lan nyruduk munggah nganggo ndhasé.[24] Sifat anti-sosialé manawa arupa adaptasi tekanan populasi; bukti sajarah ngusulaké manawa spesies iki tau nglumpuk akèh.[8]
Pangané[besut | besut sumber]
Warak jawa iku kéwan herbivora lan mangan manéka warna spesies tetanduran, utamané thukulan/pupus, pang-pang wit sing cilik, godhong-godhongan enom lan woh kang tiba. Akèh-akèhé tetanduran kang disenengi spesies iki tuwuh ing laladan kang kena sinar srengéngé: ing pambukaan alas, semak-semak lan tipe végetasi liyané tanpa wit gedhé. Warak ngebrukké wit sing isih enom kanggo nyerakké pangané lan njupuk nganggo lambé dhuwur kang isa nyekel pangan mau. Warak jawa iku pemakan kang paling gampang adaptasi saka kabèh spesies warak. Warak kira-kira mangan 50 kg pangan sedina. Kaya warak Sumatra, warak iki merloaké uyah kanggo pangané. Papan kanggo nggolèki mineral umum ora ana ing Ujung Kulon, nanging warak jawa katon ngombé banyu saka segara kanggo nutrisi padha karo sing dibutuhaké.[17]
Réproduksi[besut | besut sumber]
Sifat seksual warak jawa angél disinaoni amarga spesies iki arang diamati sacara langsung lan ora ana kebun binatang kang duwé spesimené. Warak wadon mateng sacara seksual ing umur 3-4 taun lan sing lanang ing umur 6. Kamungkinan kanggo meteng kira-kira muncul ing période 16-19 wulan. Interval kalairan spesies iki 4–5 taun lan anaké marakaké mandheg kurang luwih rong taun. Papat spesies warak liyané nduwèni sifat pasangan
kang ngurangi populasi warak jawa ya iku perburuan ngalap sunguné, masalah kang uga nyerang kabèh spesies warak. Sungu warak dadi komoditas perdagangan ing Tiongkok sasuwéné 2.000 taun kang dipigunaaké dadi obat kanggo pangobatan tradhisional Tiongkok. Sacara historis kulité digunaaké kanggo gawé klambi waja tentara Tiongkok lan suku lokal ing Vietnam percaya manawa kulité bisa digunaaké dadi panangkal racun wisa ula.[25] Amarga papan uripé warak nyakup akèh laladan mlarat, angel kanggo pendunung ora matèni kéwan iki kang bisa didol kanthi rega kang larang.[21] Nalika
sepisanan diwedharaké taun 1975, warak jawa dilebokaké ing pangreksan Appendix 1: kabèh perdagangan internasional produk warak jawa dianggép ilegal.[26] Survey pasar gelap sungu warak wis netepaké manawa warak Asia duwé rega $30.000 pendhak kilogram, kaping teluné rega sungu warak Afrika.[4]
Ilangé habitat merga tetanèn uga njalari kurangé populasi warak jawa, sanajan perkara iki dudu faktor signifikan manèh amarga warak mung urip ing rong taman nasional kang direksa. Rusaké habitat wis ngalangi pamulihan populasi warak kang dadi korbané pamburon sungu. Sanajan wis nganggo
Amarga populasiné katutup ing rong papan cilik, warak-warak iki gampang kena penyakit lan masalah panangkaran. Ahli génétika
Kulon[besut | besut sumber]
Ujung Ujung Kulon lebur amarga gunung Krakatau njebug taun 1883. Sawisé iku warak jawa banjur ngolonisasi manèh ing ujung, nanging menungsa ora akèh kang manggon manèh ing ujung iku kaya sadurungé, saéngga dadi papan reksané warak.[19] Ing taun 1931, amarga warak jawa ing Sumatra ana ing pinggir kapunahan, pamaréntah Hindia-Walanda nelaaké manawa warak dadi spesies kang direksa, lan isih tetep direksa tekan sepréné.[10] Ing taun 1967 nalika dianaaké sensus warak ing Ujung Kulon, mung 25 warak kang ana. Ing taun 1980, populasi warak nambah, lan tetep ana ing populasi 50 nganti saiki. Sanajan warak ing Ujung Kulon ora nduwèni mungsuh alami, nanging warak-warak iki kudu saingan golèk pangan sing arang karo banteng liar kang bisa njalari cacahing warak tetep ana ing sangisoré kapasitas ujung.[27] Ujung Kulon diurus déning mentri Kehutanan Républik Indonésia.[10] Ditemoaké paling sithik papat bayi warak jawa ing taun 2006.[28]
kang kasisa urip ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam. Warak iki tau nyebar ing Asia Kidul-Wétan, sawisé perang Vietnam, warak jawa dianggép punah. Cara kang dipigunaaké ing pertempuran njalari rusaké ekosistem laladan: panggunaan Napalm, herbisida lan defolian saka Agen Oranye, pangeboman saka awang-awang lan panggunaan ranjau dharat. Perang uga mbanjiri laladan nganggo senjata. Sawisé perang, akèh padunung désa miskin, sing sakdurungé migunaaké metode kaya jugangan jebakan, saiki duwé senjata mematikan kang njalari padha dadi pamburu warak kang éfisièn. Panyangka kapunahan subspesies éntuk tantangan nalika taun 1988, sawijining pamburu nembak warak wadon diwasa kang nunjukaké manawa spesies iki bisa slamet saka perang. Taun 1989, ilmuwan nliti alas Vietnam kidul kanggo nggolèki bukti warak liya kang slamet. Tlipak sikil warak anyar duwèané paling sithik 15 warak ditemoaké ing sakdawané
tanpa warak lanang sing slamet.[19][28] Pangreksa alam ndhiskusèkaké apa warak Vietnam duwé kamungkinan slamet, sapérangan nelaaké manawa populasi warak saka Indonésia kudu dikenalaké kanggo nylamétaké populasi, lan liyané nelaaké manawa populasi bisa pulih manèh.[5][31]
Ing panangkaran[besut | besut sumber]
Ora ana siji sijiya warak jawa ing kebon raja (kebon kéwan). Taun 1800-an, paling sithik papat warak dipameraké ing Adelaide, Kalkuta lan London. Paling sithik 22 warak jawa wis didhokumentasiaké lan disimpen ing panangkaran, lan manawa cacahé luwih akèh amarga spesies iki kadhang salah ditafsiraké karo warak India.[32] Warak jawa ora tau ditangani kanthi becik ing panangkaran: warak paling tua kang urip mung tekan umur 20 taun, sekitar setengah saka umur mau, warak ana ing
kasebut sithik kang dimangertèni amarga wis ditunjuk warak India.[17] Amarga saka program kang dawa lan larang ing taun 1980-an lan 1990-an kanggo nangkaraké warak Sumatra ing kebun raja iku gagal, upaya kanggo ngreksa warak jawa ing kebon raja ora bisa dipercaya manèh.[4]
Péta kang asalé saka péta ing Foose lan Van Strien (1997). Péta iki ora ngamot populasi kemungkinan ing Kalimantan kang didheskripsiaké déning Cranbook lan
Badhak Putih · Badhak Ireng · Badhak India · Badhak Jawa · Badhak Sumatra
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 28 Januari 2017.
KABEH SIRA RASA SEJATINING ALLAH ARANING SUWARA KANG MUNGGUH ING PUCUKING ILAT, KABEH JENENG PURWANE TINULIS MAWA AKSARA GEDHE ARANE SUWARA
Sugeng dinten Kemis sedoyo rencang! Rencang kanaaaaaaannn… Grak!
Nyuwun pangapunten menawi dinten meniko dereng saged nulis melih. Utek kulo taksih blong ajeng nulis nopo.
Pembuangan Sampah Akhir, Ngablak, Sitimulyo, Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996. Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni. Ing wekdal sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak, kawontenaning masyarakat ing sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging sasampunipun TPA dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit ndayakaken uwuh ing papan menika. Salah satunggaling warga masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi menika, warga ing sakiwatengen ugi saged pidamel
pangaosipun. Sasampunipun kathah tetiyang saking sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat, para warga nembé gumregah tumut pados rongsok lan pranyata panggesanganipun ugi saya saé.
Kadang Tani mliginipun ing tanah Jawi, menawi badhé wiwit nanem wonten ing sabin tansah nindakaken Adicara Metri Sawah utawi Wiwitan. Upacara menika minangka panyuwunan dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, supados asiling tetanèn ing mangkénipun saged kalis saking ama lan bebendu. Ing jaman modern menika, mbokbilih sampun kathah warga ingkang mboten mangertosi ngèngingi tradhisi menika. Pramila, Masyarakat Tradhisi Bantul ingkang dipunsengkuyung déning Mahasiswa ISI Ngayogyakarta ngadani upacara wiwitan kang dipunrawuhi wakil Bupati Bantul, Sumarno. Upacara kawiwitan kanthi mendhet winih pantun saking
dipunlajengaken wonten ing Lapangan Sumberagung. Pantun winih menika miturut tradhisi rumiyin dipunbagèkaken dhumateng sedaya kadang tani ingkang dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung, upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti sawah. Kejawi menika, masyarakat ugi dipunlipur déning manéka warna seni lan
→ Tips Memilih Istri Versi KH. Maimun Zubair
Tips Memilih Istri Versi KH. Maimun Zubair
KH. Maimun Zubair dhawuh : “Nek milih bojo iku sing ora patiyo ngerti dunyo. Mergo sepiro anakmu sholeh, sepiro sholehahe ibune. Sohabat Abbas iku nduwe bojo ora seneng dandan, nganti sohabat Abbas isin nek metu karo bojone. Tapi beliau nduwe anak ngalime poll,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skiippagurra&oldid=875281"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan, berupa Hajad Dalem Gunungan
cth:Goro-goro....Goro garaning manungsa sak pirang-pirang,Yen diitung saka tanah jawa nganti bumi sebrang,Uripe manungsa kena kaibaratake kaya wayang,Mrana-mrene pikire mung tansah nggrangsang,Nanging keri-kerine mung oleh wirang.Goro-goro.....Wolak-walike jaman menungsa kakean dosa,Merga ora ngerti tata krama,
agama ora digugu,Sing bener dianggep kliru sing slah malah ditiru,Bocah sekolah ora gelem sinau,Yen dituturi malah nesu bareng ora lulus ngantemi guru,Pancen prawan saiki ayu-ayu,Ana sing duwur tor kuru,ana sing cendek tor lemu,Sayang sethitek senengane mung pamer pupu.Goro-goro........Goro-goro jaman,jaman kemajuanUripe manungsa wis sarwa kecukupan,Ora kurang sandang,pangan,papan,lan pendidikan,Ananging malah akeh wong sing menggok ndedalan,Kayu,watu kanggo sesembahan,
apa sing dipengeti ing Riyaya Bakdha ? (latian-3)
Tulisan iki mula bukane saka omongan ing meja makan. Salah sijining kanca menehi pitakonan, kaya mangkene, ”kira-kira, apa sing dipengeti wong-wong ing Riyaya Bakdha iki ?” Akeh wong padha suk-sukan ing bis, kreta lan montor mabur, kabeh kepingin mulih, bali ing desane ketemu sanak-sedulure. Siji mbaka siji, kanca sing tak takoni menehi panemune dewe-dewe babagan Bakdha (uga simbahku tak takoni). Apa jan-jane sing paling penting ing Bakdha saengga akeh wong Jawa padha mulih saka paran endi-endi lan bali ing desane ? Ana sing ngandakkae menawa ing Bakdha kui akeh wong padha mulih amarga kepingin ketemu sedulur. Bakdha kui ya pengetan kanggo silaturahmi. Nanging, kanca sing
Sinaga, salah sijining mantan guruku ing STF Driyarkara. Ing kono, deweke nulis menawa bakdha kui ”momen teologis” kang digondeli lan banjur dadi ”momen kultural” saengga dadi
kapercayan. Ing mangsa Lebaran, manungsa bali ing ”fitrahe”, yaiku kaya rikala manungsa lair. Miturut ”antropologi” Islam, manungsa kui lair kanthi suci, saengga, pasa ing sasi Ramadhan dilakoni supaya manungsa isa bali maneh ing kahanan kaya pas lahir, yaiku asale, fitrahe. Lha yen ”momen kultural” sing dimaksud kethok rikala akeh wong jawa, lan uga wong sak Indonesia padha tumplek-bleg mulih ing desane dhewe-dhewe, ana sing ”mudik”, nyembayangake leluure ing sareyan. Ing kene, Islam dudu ”identitas” kang misahake saka sing dudu Islam, nanging dadi dalane urip sesrawungan karo liyan. Lebaran, utawa bakdha banjur dadi dalan ”dialog”, utawa ”festival rakyat” mengeti jiwa kang metu saka bentenging agama. Sing mulih lebaran lan mengeti bakdha kui ya dudu ming wong Islam, nanging wis dadi duweke wong Jawa, wong Sumatra, wong Timor, lan sakpanunggalane. Aku dewe uga ngrasakke bakdha sing kaya ngono kui. Saben bakdha, sedulur-sedulur, embuh apa agamane, padha kumpul ing panggonane simbah lan padha kangen-kangenan. Ing kono, dudu agama maneh sing dipengeti, nanging urip iku dhewe.
lebaran sing rame kaya mangkene kui pancen mung ditemoni ing Indonesia. Ing negara liya, biasane Riyaya Idul Adha dipengeti luwih gedhe tinimbang Idul Fitri.
fitrah (kodrat) manungsa. Kodrat manungsa miturut Islam kui suci, resik. Manungsa lair suci, nanging ing sajrone nglakoni urip manungsa nyimpang saka Qur’an dan Hadith. Supaya resik maneh, manungsa ngakoni reresik kanthi pasa. Ing pungkasane ramadhan, manungsa kui mau bali ing fitrah. Dadi, menawa lebaran akeh wong sing padha ngucapake "Min al-‘Aidin wa Al Fa’izin" kang tegese “mugi-mugi sederek sedaya kalebet ing antawisipun ‘manungsa kang pikanthuk kemenangan’”. Kui ateges, sakwise
urut, dudu ngemu teges sing padha. Ing panggonan liya, jare kancaku mau, umat Islam sing umume (dudu ing Indoensia), ing
panjenengan sedaya ing babagan reresik diri. Lumayan, entuk sithik pangerten babagan bakdha lan idul fitri. Iso dadi sangu kanggo guneman karo kanca kadang sadaya. Muga-muga akeh kanca liyane sing
menyanyikan tembang dolanan tradisional yang sangat populer dengan nada Slendro Pathet Sanga. Cangik rengeng-rengeng:
Loro tenan, ora loro mung etok-etokan, aaan
23. Wong kang ora duwe pangarêp-arêp [pangarêp-arê...]
[...p] seba ing ngarsaningsun kanthi anggawa kabêcikan, (iya iku para wong kaphir) padha calathu mangkene: Yagene aku têka ora dituruni utusan malaikat, utawa diparingi wêruh sarirane Pangeranku kalawan kasat mata (kang banjur paring sumurup marang aku yèn Nabi Mukhammad kang ngaku rasul iku utusaning Allah têmênan, dadi aku banjur ngandêl) wong kaphir mau padha gumêdhe, ngluhur- ngluhurake awake dhewe, lan padha kêbangêtên ênggone nasar.
24. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, nalikane wong kaphir padha andêlêng malaikat, padha nguwuh-uwuh: Ing dina iki wong kaphir lan wong duraka ora pisan duwe bungah. Malaikat mau nguwuh-uwuh manèh: Kabungahan iku ora parêng diparingake marang wong kaphir.
25. Kaparênging karsaningsun, kabêcikan kang wis dilakoni dening para wong kaphir nalika ana ing dunya, iku Ingsun dadèkake
êndhêk-êndhêk amun-amun kang mabul-mabul, ora pisan migunani.
26. Ing dina kiyamat iku panggonane lan palèrènane wong ing suwarga luwih dening bêcik, ngungkuli panggonane wong kaphir nalika ana ing dunya.
27. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, nalikane langit pitu padha sigar dening mega kang ana sadhuwuring langit pitu, sarta para malaikat padha diturunake marang bumi.
sarupane wong kaphir padha sarwa rêkasa.
29. Ing dina kiyamat iku wong musrik nyokoti tangane dhewe, saking bangêting gêtune, pangucape: Bok iya aku dhèk ana ing dunya biyèn manut ing Kangjêng Rasul ngambah dalan agama kang bênêr.
30. Adhuh cilaka têmên aku, bok iya biyèn nalika aku-akuaku. ana ing dunya ora apèk mitra si dhadhap.
31. Mitraku si dhadhap saiki têtela nasarake marang aku, aku wis didhawuhi surasaning Kuran dening Kangjêng Rasul, wusana dibujuk dijak nyimpang saka
mangkene: Dhuh Pangeran kawula, umat kawula tiyang turun Kurès sami nampik Kuran punika.
33. Mangkono uga para nabi ing jaman kuna, iya padha Ingsun anani satru wong musrik, ora beda lan sira Mukhammad, mulane ditêtêg atinira, cukup sira ngandêl ing Pangeranira bakal paring pituduh lan paring pitulung marang sira.
34. Wong kaphir padha ngucap mangkene: Yagene Kuran iku ênggone diparingake
marang Nabi Mukhammad têka ora babar pisan, ora kaya kitab Torèt lan Injil. (Pangandikaning Allah): Wis mangkono karsaningsun, Kuran iku Ingsun urunake saka sathithik sarta sarênti, supaya atinira têtêp, lan gampang ênggonira ngèlingi lan ngapalake.
35. Mênawa wong kaphir padha têka madoni marang sira, Ingsun iya mêsthi maringi wêwaton marang sira, Ingsun iya mêsthi maringi wêwaton marang sira'Ingsun iya mêsthi maringi wêwaton marang sira' tidak perlu dibaca. kang luwih dening bêcik lan cêtha, kanggo ngalahake padune wong kaphir mau.
36. Kang ing besuk ana ing akhirat padha dijungkirake lan dilarak, raine ngambah lêmah, sabanjure dicêmplungake ing Naraka Jahanam, wong kaphir mau panggonane ala bangêt, lan kêsasar saka dalan kang bênêr.
37. Ingsun wis maringi kitab Torèt marang Nabi Musa, sarta kakangne kang aran Nabi Harun Ingsun kanthèkake minôngka dadi patihe.
38. Dhawuh Ingsun marang Nabi Musa lan Nabi Harun: Sira padha mangkata marang tanah Kibti, panggonane [pang...]
[...gonane] wong kang padha maido ayat Ingsun, iya iku Raja Phirngon sabalane, (Nabi Musa lan Nabi Harun padha ngèstokake dhawuh) nanging Raja Phirngon sabalane padha maido, mulane padha Ingsun sirnakake kabèh.
39. Lan sira nyaritakna para umate Nabi Nuh, barêng wis tita padha maido marang rasule, banjur Ingsun sirnakake sarana Ingsun kêlêm. Para umate Nabi Nuh mau Ingsun dadèkake ayat, kanggo lupiya marang para manungsa. Para umate Nabi Nuh kang padha duraka mau, padha Ingsun sadhiyani siksa kang nglarani.
40. Mangkono uga wong Ngad lan wong Samud, apadene Askhaburras, têgêse wong kang duwe sumur, sarta wong akèh antarane wong Samud lan wong Askhaburras, iku uga padha Ingsun rusak.
41. Kabèh mau padha Ingsun wêdèkake, sarana Ingsun gêlari upama liyane para wong kuna kang elok-elok. Barêng wis tita padha wangkot, kabèh mau padha
42. Wong Mêkah wis akèh kang têkan ing desa Sadum, sarta wis padha manoni patilasane para umate Nabi Lut biyèn, kang dirusak sarana diudani watu, (sarta diwalik bumine) apa wong Mêkah nalikane lumaku marang ing Sam, padha ora andêlêng patilasan mau, (mêsthi andêlêng) nanging sarèhne padha kaphir, dadi ora praduli, ora wêdi dina kiyamat, nalikane padha ditangèkake saka ing pati.
43. Wong kaphir mau mênawa andêlêng ing sira, ora liya mung padha anggêguyu ing sira, pangucape: Apa iki wong kang dipiji dening Allah dadi utusan.
44. Mèh bae aku kêna disasarake dening Nabi Mukhammad iku, dikon
padha andêlêng siksa naraka, wong kaphir iku lagi padha wêruh sapa kang
45. (He Mukhammad) kapriye panêmunira mungguh wong kang mangeran marang kêkarêpane dhewe, sira apa bisa rumêksa marang wong mau, murih aja nganti kêbanjur-banjur ênggone mangeran marang kêkarêpane dhewe, (mêsthi ora bisa).
46. Apa sira ngira yèn wong mau akèh kang krungu pituturira kalawan ngêrti utawa mikir-mikir, (tangèh yèn mangkonoa). Wong mau ora liwat mung kaya rajakaya. Malah luwih dening nasar
ênggo panuduh kang ambedakake eyub lan panas.
48. Wêwayangan mau nuli Ingsun pundhut saka sathithik, (sarana soroting srêngenge).
49. Allah iku nitahake wêngi migunani marang sira, kanggo aling-aling, dadi mèmpêr lan sandhangan, sarta nganakake turu kang ngapenakake awak, apadene nganakake awan, kanggo gumêlare wong ngupajiwa.
50. Allah iku kang ngididake angin minôngka bêbungah marang manungsa, dadi cacala tumurune rahmating Allah kang rupa banyu udan. (Pangandikaning Allah): Ingsun nurunake banyu udan saka ing langit, kêna ginawe sêsuci.
51. Banyu udan mau Ingsun ênggo nguripake palêmahan kang bêra, lan Ingsun ênggo ngombèni titah Ingsun rajakaya apadene manungsa akèh.
52. Banyu udan mau Ingsun siramake ing palêmahan pirang-pirang, supaya manungsa padha ngrasak-ngrasakna, sabanjure padha wêruha bênêre wong
diparingi kabungahan dening Allah, ewadene akèh bae manungsa kang padha wangkot, ora gêlêm ngrasak-ngrasakake. Pêparinging Allah kabungahan mung digawe ilang.
53. Mênawa ana kaparênge karsaningsun, kêna uga siji-sijining desa iku Ingsun dokoki rasul dhewe-dhewe, supaya mêmêdèni lan nyurup-nyurupake marang wong ing desa kono, (Nanging karsaningsun ora mangkono. Sira Ingsun piji dadi rasul, nyurup-nyurupake manungsa iku kabèh).
54. Mulane sira aja pisan manut marang para wong kaphir, malah wong kaphir iku padha sira padonana kalawan padu kang patitis, miturut surasaning Kuran.
55. Allah iku kang ngêmorake sagara loro sisih-sisihan, iki banyu tawa kang nyêgêri, lan iki banyu asin kang lêngtih, sarta andokoki aling-aling antarane banyu sagara loro mau kalawan kawasaning Allah, dadi banyu tawa lan banyu asin [asi...]
[...n] mau ora bicarub.bisa carub.
56. Allah iku kang gawe manungsa saking ing mani, mulane manungsa mau dititahake duwe sanak lan duwe maratuwa. Allah Pangeranira iku kawasa, samubarang karsane dadi.
57. Wong kaphir padha nyêmbah liyane Allah, iya iku brahala kang mênawa disêmbah ora bisa makolèhi, utawa mênawa ora disêmbah ora bisa mlarati. Wong kaphir iku dadi kancaning setan ênggone duraka.
58. (He Mukhammad) ênggon Ingsun ngutus sira iki, pêrlune ora liya mung ambêbungah marang wong kang ngèstokake parentah Ingsun, bakal olèh ganjaran suwarga, sarta mêmêdèni wong kaphir bakal nandhang siksa ana ing naraka.
59. Sira dhawuha mangkene: He wong kaphir, ênggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki, aku ora anjaluk pituwas apa-apa marang kowe. Ewadene sing sapa kudu gawe dalan murih kaparênging Pangerane [Pa...]
[...ngerane] sarana andanakake bandhane saka karêpe dhewe iya ora ana pakewuhe.
60. (He Mukhammad) sira pasraha marang Allah kang sipat gêsang ora kêna seda, lan nêbuta Mahasuci marang Allah, apadene mêmujia ing Allah. Dene prakara wangkote si kaphir, wis cukup Allah piyambak ênggone waspada marang dosane para kawulane. Allah iku kang gawe bumi lan langit lan samubarang kang ana antarane bumi lan langit, lawase mung nêm dina rampung. Allah kang Mahamurah nuli jumênêng ana sadhuwuring Ngaras, he manungsa, mungguh kaanane Pangeran kang Mahamurah iku, sira takona kang waspada.
61. Wong kaphir ing Mêkah iku mênawa diparentahi: Sira padha sujuda marang Pangeran kang Mahamurah, banjur padha mangsuli: Pangeran Kang Mahamurah punika punapa ta, punapa kula sujud dhatêng barang dumèh sampeyan parentahakên,
(la môngsa puruna). Dadi parentah mangkono mau tumrap wong kaphir
srêngenge kang minôngka damaring jagad, apadene rêmbulan kang uga madhangi jagad.
63. Allah iku kang nitahake raina lan wêngi, kanggo lira-liru wayahe wong kang arêp eling utawa arêp sukur ing Allah.
64. Dene para kawulaning Allah kang Mahamurah, kang padha mlaku ana ing bumi kalawan jatmika lan andhap asor, lan mênawa dicalathoni ala dening wong bodho, banjur sumaur kalawan aris.
65. Lan kang padha sujud lan sêmbayang ing wayah wêngi.
66. Lan kang padha nyênyuwun ing Allah, unjuke: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi nglêpatna siksa Naraka Jahanam saking kawula, awit [a...]
[...wit] siksa Naraka Jahanam punika têtêp awon. Sarta Naraka Jahanam punika awon-awoning panggenan.
67. Lan wong kang ora munggah umpakan ngakèh-akèhake ênggone ambalônja batihe, lan ora kêsithithikên,kêsêthithikên. nanging digawe sêdhêngan lan ngadil.
68. Lan wong kang ora maro tingal mangeran marang liyane Allah, lan ora matèni wong kang diajèni dening Allah ora kêna dipatèni, kajaba yèn ênggone matèni
sarta langgêng ana sajroning siksa tur dirèmèhake.
70. Kajaba wong kang wis tobat sarta banjur pracaya ing Allah, apadene banjur nglakoni panggawe bêcik, wong kang mangkono [mangko...]
panggawe bêcik, iku têtêp wong bali marang ngarsaning Allah, bakal olèh ganjaran suwarga.
72. Lan wong kang ora dadi saksi goroh, apadene mênawa mrangguli catur kang aala,ala. ora gêlêm ngopèni.
73. Lan wong kang nalikane dipituturi kalawan surasaning Kuran ayating Pangerane, kabèh diopèni, ora ana kang kècèr, ora prasasat wong budhêg lan picak.
74. Lan wong kang padha munjuk ing Allah mangkene: Dhuh Pangeran kawula, nabi kawula saha anak putu kawula sadaya, mugi Tuwan paringakên dhumatêng kawula, dados sarana têtêpipun paningal kawula margi anggènipun ajrih ing Tuwan kanthi nêtêpi kalakuan sae. Punapadene kawula mugi Tuwan dadosakên pangajêngipun [pa...]
[...ngajêngipun] tiyang ajrih ing Tuwan.
75. Wong kang mangkono mau bakal padha diganjar darajat kang luhur ana ing suwarga, marga ênggone padha têngguhtêgus. atine, wong mau ana ing suwarga padha dibagèkake dening malaikat, kalawan jumurung slamêt lan urip langgêng.
76. Enggone ana ing suwarga padha langgêng, suwarga mau bêcik-bêciking panggonan.
77. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong Mêkah, upama kowe ora nyênyuwun ing Allah nalikane karibêdan, Allah ora praduli marang kowe. Kapriye ênggone praduli, awit kowe wis padha maido marang utusaning Allah, lan marang Kuran, besuk ana ing akhirat, siksaning Allah
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur Kang Maha-asih
1. Ta, Sin, Mim, iku kabèh araning aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono iku, mung Allah piyambak kang wuninga têgêse lan surasane.
Mêkah ênggone ora gêlêm pracaya ing Allah.
3. Upama ana kaparênging karsaningsun, wong ing Mêkah iku Ingsun karsakake pracaya ing Allah, kêna uga Ingsun nurunake ayat tôndha yêkti saka ing langit, kang anggêgirisi, ing kono gulune wong ing Mêkah kêpêksa padha tumungkul, konjêm ing salawase (nanging karsaningsun ora mangkono).
4. Samôngsa Allah kang Mahamurah karsa nganyarake dhawuh, wong kaphir iya mêsthi banjur padha nganyarake pamopo.
5. Wis kalakon rambah-rambah wong kaphir iku padha maido marang Nabi Mukhammad, wong kaphir mau ora wurung bakal padha wêruh kanyataane utawa kawusanane ênggone padha anggêguyu Kuran.
6. Wong kaphir apa padha ora andêlêng gumêlaring bumi, wis pira bae Ingsun nuwuhake thêthukulan ana ing bumi kang bêcik-bêcik, migunani marang wong.
7. Kang mangkono mau satêmêne dadi tôndha yêkti yèn
nalikane Allah Pangeranira nimbali Nabi Musa, didhawuhi mangkene: Sira Ingsun utus mênyanga [mê...]
[...nyanga] marang panggonane wong duraka kang prasasat padha nganiaya marang awake dhewe.
10. Iya iku Raja Phirngon sabalane kabèh, padha sira surup-surupna, yagene têka padha ora wêdi ing Allah.
11. Nabi Musa munjuk: Dhuh Pangeran kawula, sayêktosipun, kawula kuwatos bokmênawi Raja Phirngon sabalanipun wau sami maibên dhumatêng kawula.
12. Iba anggènipun kakên manah kawula, sarta ilat kawula botên trampil wicantên. Mila bilih kaparêng, Tuwan ugi karsaa ngutus sadhèrèk kawula pun Harun, dadosa kanthi kawula.
13. Makatên malih kawula punika nandhang kalêpatan dhumatêng Raja Phirngon sabalanipun, mila kawula kuwatos bokmanawi Raja Phirngon wau lajêng mêjahi dhumatêng kawula.
14. Allah ngandika: Raja Phirngon ora bakal matèni marang sira, mulane saiki sira mangkata lan kakangira Harun, kalawan anggawa
tôndha yêkti saka Ingsun, Ingsun anjangkung ing sira, miyarsakake aturira.
15. Sira wong loro padha nêmonana Raja Phirngon, lan tutura: Kula punika utusaning Allah Pangeraning tiyang sajagad.
16. Dhawuhing Allah: Sampeyan ingandikakakên nguculakên tiyang
Harun banjur ngèstokake dhawuhing Allah, barêng wis andhawuhake dhawuhing Allah) Raja Phirngon mangsuli: Apa kowe lali ênggonmu tak itik-itik ana ing kene kayadene anak, lan sira milu aku wiwit bayi nganti umur têlung puluh taun.
18. Lan manèh kowe wis anglakoni kaluputan matèni wong Kibti, (bênêre Ingsun patrapi ukum kisas, ewadene ora tak patrapi apa-apa, saiki kowe duwe lêkas kang mangkono) dadi
supados kapoka anggènipun siya-siya dhatêng tiyang Bani Srail) kula botên nyana pisan-pisan yèn namung dipun jotos kemawon dados lan pêjahipun.
20. Ewasamantên, saking ajrih kula dhatêng sampeyan, kula lajêng los, kesah saking ngarsa sampeyan, dhatêng ing Madyan, wontên ing ngrika kula dipun paringi kawicaksanan dening Allah Pangeran kula, sarta dipun junjung dados nabi, punapadene dipun piji dados utusaning Allah.
21. Punapa dumèh kula mêjahi tiyang botên sampeyan patrapi khukum kisas, utawi dumèh kula botên sampeyan pikuli padamêlan awrat [awra...]
[...t] tur siya-siya kados tiyang Bani Srail sanès-sanèsipun. Punapa punika ingkang sampeyan wastani kasaenan sampeyan dhatêng kula.
22. Raja Phirngon banjur takon: Pangerane wong sajagad, kabèh iku apa.
23. Nabi Musa mangsuli: Mênawi sampeyan sumêrêp, samukawis ingkang dumadi punika wontên urusanipun, ingkang nêdahakên bilih Pangeraning tiyang sajagad punika Pangeraning bumi kalihan langit, ugi Pangeranipun samukawis ingkang wontên antawisipun bumi kalihan langit.
24. Raja Phirngon nolèh marang para panggêdhe kang padha seba ana ing kiwa têngêne, têmbunge: Apa kowe ora padha krungu wangsulane Musa iku, têka dudu kang tak takokke.
25. Nabi Musa nyambungi wangsulane mau, Pangeranipun tiyang sajagad punika ugi Pangeran sampeyan saha Pangeranipun [Pangerani...]
[...pun] para lêluhur sampeyan ing jaman kina.
26. Raja Phirngon calathu marang wong kang padha ana ing kono, rasulmu kang diutus dening Pangeran, nyurup-nyurupake marang kowe iki edan, katara ênggone ora ngêrti pitakoning wong.
27. Nabi Musa nyambungi wangsulane manèh: Mênawi sampeyan gadhah akal budi, tamtu sumêrêp bilih Pangeraning tiyang sajagad punika Pangeranipun Masrik, (panggenanipun mêdal surya) kalihan Mahrib (panggenan sêraping surya) ugi Pangeranipun samukawis ingkang wontên antawisipun Masrik kalihan Mahrib.
28. Raja Phirngon mangsuli: Mênawa kowe mangeran marang liyane aku mêsthi tak kunjara, awor wong kang padha kinunjara.
29. Nabi Musa matur marang Raja Phirngon: Mênawi kula angwontakên kaelokan minôngka tôndha yêktinipun bilih kula utusaning Allah sayêktos, punapa inggih mêksa
30. Raja Phirngon mangsuli: Mênawa aturmu iku têmên, mara gawea kaelokan kaya
saka ing kulambine, sanalika èpèk-èpèke Nabi Musa mancorong putih kaya srêngenge, ambalêrêngi marang wong kang padha andêlêng.
33. Raja Phirngon banjur dhawuh marang para panggêdhe kang padha seba ana ing kiwa têngêne, Nabi Musa iki têtela juru sikhir kang pinunjul.
34. Sumêdya nundhung marang kowe kabèh saka bumi wutah gêtihmu ing Mêsir sarana sikhire. Saiki kapriye kang dadi rêmbugmu.
35. Para panggêdhe banjur padha matur: Pamanggih kula Nabi Musa lan kakangipun punika prayogi [prayo...]
[...gi] dipun sarantosakên rumiyin, sapunika sang nata utusana dhatêng sakathahing kitha wêwêngkon ing ngriki, nimbali sowan pêpak.
36. Para pangagênging kitha sami nyowananyowanakên. para juru sikhir ingkang pinunjul, dhatêng ing ngarsa sang nata.
37. Ing kono para juru sikhir banjur dikalumpukake ana ing Mêsir, ing dina kang wis tinamtokake.
38. (Barêng wis têkan ing dina kang tinamtokake) wong ing Mêsir padha tômpa dhawuh: Wong ing Mêsir apa wis padha ngalumpuk. Mara enggal padha ngalumpuka.
40. Barêng para juru sikhir wis ngalumpuk, banjur padha matur ing Raja Phirngon, mênawi kula mênang, punapa badhe tampi ganjaran.
padha mênang, (tampar lan têkên mau banjur padha malih rupa ula kang tanpa wilangan akèhe.
44. Nabi Musa nuli nguncalake têkêne, sanalika têkên mau dadi ula gêdhe, banjur nguntali ula ênggone nyulap para juru sikhir mau, (nganti sirna kabèh).
45. Para juru sikhir banjur padha wêruh yèn mukjizate Nabi Musa iku dudu sikhir, nuli padha anjungkêl sujud.
46. Pangucape: Saiki aku padha pracaya ing Allah, Pangerane wong sajagad.
Nabi Musa durung olèh palilahku. Yèn mangkono Nabi Musa iku panggêdhemu, kang mulang sikhir marang kowe. Sadhela êngkas kowe bakal wêruh kawusanane awakmu.
49. Kowe bakal padha tak jonjang, tak kêthoki tanganmu, sarta tak pênthang utawa tak tanjir.
50. Para juru sikhir banjur padha mangsuli: Pangancam sampeyan makatên punika botên dados punapa. Sanadyan kula pêjaha, têmtu badhe wangsul dhatêng ngarsaning Pangeran kula.
51. Kula ngajêng-ajêng mugi Allah Pangeran kula ngapuraa sakathahipun kalêpatan kula, dene kula dados kawitanipun tiyang pitados ing Allah utawi dhatêng Nabi Musa.
52. Ingsun paring wahyu marang Nabi Musa: He Musa, sira mangkata lunga saka ing Mêsir, ngirida para kawulaningsun wong Bani Srail kabèh.
Sira bakal diburu dening Raja Phirngon sabalane.
53. Barêng Raja Phirngon krungu yèn wong Bani Srail padha lunga, banjur nglumpukake wong ing kutha-kutha sawêwêngkone, padha dijak amburu wong Bani Srail.
54. Dhawuhe: Balaku kabèh aja padha wêdi, wong Bani Srail iku wong sapôntha mung sathithik bangêt.
55. Nanging wong Bani Srail mau padha anggrêgêtake, gawe nêpsuku.
56. Dene balaku wong Mêsir iki padha wong prayitna, gagah prakosa, tur miranti gêgamane.
57. Pangandikaning Allah: Ingsun mêtokake Raja Phirngon sabalane saka ing Mêsir, ninggal palêmahan kang ana kaline mili pating sarèwèh.
58. Lan ninggal gêdhong-gêdhong isi rajabrana apadene palinggihan kang endah.
Ingsun paringake dadi warisan marang wong Bani Srail, padha dibalèni marang ing Mêsir.
60. Raja Phirngon sabalane mau padha ambêburu wong Bani Srail. Ing wayah wêtuning srêngenge mèh kacandhak ana pinggiring sagara.
61. Barêng wong Bani Srail lan wong Mêsir wis padha wêruhe, kancane Nabi Musa padha matur marang Nabi Musa: Kadospundi kula punika badhe sami kacêpêng.
62. Nabi Musa mangsuli: Ora. Kowe aja padha kuwatir, aku dijangkung dening Allah Pangeranku, kang bakal paring pituduh dalan kaslamêtan marang aku.
antaraning lurung-lurung mau banyune anggênggêng [anggêng...]
64. Ingsun anggiring Raja Phirngon sabalane malêbu ing sagara, amburu Nabi Musa sakancane wong Bani Srail.
65. Lan Ingsun paring salamêt marang Nabi Musa sakancane wong Bani Srail kabèh padha bisa mêtu saka ing sagara.
66. Sawise Nabi Musa sakancane padha mêtu saka ing sagara, Raja Phirngon sabalane padha
mêsthi dadi ayat, kanggo lupiya marang para wong sapungkure Raja Phirngon. Wong Mêsir mau, kang mukmin, pracaya ing Allah, ora akèh.
68. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
69. (He Mukhammad) wong kaphir ing Mêkah iku padha sira wacakna carita lêlakone Nabi Ibrahim.
70. Nalikane matur ing bapakne utawa mituturi marang para umate: Sampeyan punika sami nyêmbah punapa.
71. Bapakne lan para umate padha mangsuli: Aku padha nyembah brahala ing salawas- lawase.
72. Nabi Ibrahim matur: Mênawi sampeyan matur punapa-punapa dhatêng brahala, punapa brahala wau sagêd mirêng.
73. Utawi punapa sagêd mikantuki punapadene mlarati dhatêng sampeyan.
74. Bapakne Nabi Ibrahim lan para umate padha mangsuli: Ora bisa, nanging para lêluhurku biyèn iya padha nyêmbah brahala kaya aku iki.
75. Nabi Ibrahim matur manèh: Punapa sampun sampeyan galih sayêktos anggèn sampeyan nyêmbah brahala punika.
76. Sampeyan piyambak lan para lêluhur sampeyan ing kina.
77. Brahala punika mênawi kula sêmbah
benjing wontên ing akhirat dados satru kula. Namung Allah Pangeranipun tiyang sajagad, punika kula sêmbah botên badhe dados satru.
78. Allah punika ingkang adamêl awak kula punika, sarta nêdahakên margi kawilujêngan dhatêng kula.
79. Allah punika ingkang paring têdha sarta ombèn-ombèn dhatêng kula.
80. Mênawi kula nandhang sakit, Allah punika nyarasakên dhatêng kula.
81. Sarta ingkang badhe mêjahi kula, sasampuning pêjah, benjing dintên kiyamat anggêsangakên dhatêng kula.
82. Allah punika ingkang kula ajêng-ajêng ngapura kalêpatan kula benjing dintên kiyamat.
83. Dhuh Allah Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa kawicaksanan dhumatêng kawula, kawula mugi Tuwan ewokakên tiyang sae.
84. Kawula punika mugi Tuwan dadosakên pangalêman saha têtuladanipun tiyang agami sapêngkêr kawula.
85. Saha kawula mugi Tuwan dadosakên aliwaris, ingkang badhe tampi panduman sawarga Nangim.
86. Makatên malih bapa kawula punika ewonipun tiyang kêsasar, punika mugi Tuwan karsakakên tobat, salajêngipun Tuwan apura kalêpatanipun.
87. Ing benjing dintên kiyamat, dintên tanginipun tiyang pêjah, Tuwan mugi sampun mêlèh-mêlèhakên awon kawula.
88. (Pangandikaning Allah): Ing dina kiyamat iku ora ana bôndha utawa anak bisa migunani.
89. Kajaba wong kang seba ana pangayunaning Allah kanthi ati kang slamêt, (ora maro tingal) iku kang migunani.
89. Ing dina iku suwarga dicêdhakake marang wong kang padha wêdi ing Allah.
91. Dene Naraka Jakhim ditontonake marang para wong kaphir.
92. Wong kaphir padha didangu: Endi rupane brahala kang padha sira sêmbah biyèn.
nuli padha dijungkêlake, dicêmplungake naraka karo para wong kaphir.
96. Wong kaphir mau ana sajroning naraka padha padu rame lan brahala. Pangucape wong kaphir:
97. Dêmi Allah, satêmêne aku iki têtela wong kêsasar saka dalan kaslamêtan.
98. Marga ênggonku nyêmbah marang kowe, tak padha lan Allah lan Pangerane wong sajagad.
99. Dene kang anjalomprongake aku iki, ora ana manèh mung para setan.
100. Saiki ora ana wong kang bisa têtulung apa-apa marang aku.
101. Lan aku ora duwe mitra kang bela susah nulungi aku.
102. Upama aku diparêngake bali marang ing dunya, aku saguh dadi wong mukmin, nglakoni apa lakune wong mukmin.
103. Dene carita kang wis kasêbut mau dadi wêwulang tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake. Ewadene manungsa ora akèh
[...ka] padha ora wêdi ing Allah.
107. Satêmêne aku iki utusaning Allah kang mitayani ênggonku andhawuhake lugune dhawuhing Allah, ora muwuhi ora ngurangi lan ora ngowahi.
108. Kowe padha wêdia ing Allah, lan ngèstokna pituturku.
109. Enggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki ora pisan amrih pituwas apa-apa saka ing kowe, dene kang bakal maringi ganjaran marang aku, ora ana manèh mung Allah Pangerane wong sajagad.
110. Kowe padha wêdia ing Allah lan ngèstokna pituturku.
111. Para umate Nabi Nuh padha mangsuli: Kenging punapa kula manut ing sampeyan, tiyang ingkang sami manut ing sampeyan punika sami tiyang urakan sadaya.
112. Nabi Nuh mangsuli marang para umate: Prakara asoring pagawean ora tak pikir, aku mung diutus murih pracayane manungsa ing Allah, ora susah mêruhi luguning panganggêpe kang dibatin.
113. Mênawa kowe wêruh kang mêngkono mau, mêsthi ora nacad asoring pagawean, dene panimbange panganggêp kang dibatin iku ana ngastaning Allah Pangeranku.
114. Aku ora kêna nulak sadhengah wong kang pracaya ing Allah.
115. Aku iki ora liya mung mêmêdèni siksaning Allah kalawan têrang, lan ora mawang wong.
116. Para umate Nabi Nuh padha kaku atine, pangucape: He Nabi Nuh, anggèn sampeyan munasika dhatêng kula punika mênawi botên sampeyan mantuni, sampeyan mêsthi kula bênturi ing sela.
117. Nabi Nuh banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, para umat kawula sami maibên dhatêng kawula.
118. Mila Tuwan mugi kaparênga andhawahakên lêlêrêsan tumrap anggèn kawula pasulayan kalihan para umat kawula wau, punapadene Tuwan mugi paringa wilujêng
dhumatêng kawula sakônca kawula para tiyang mukmin.
119. Ingsun paring slamêt marang Nabi Nuh sakancane para wong mukmin, ana ing prau kang kêbak isi wong lan sawarnaning khewan dharatan.
120. Sawise mangkono, para umate Nabi Nuh liya-liyane padha Ingsun tumpês
wêwulang tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake, ewadene manungsa ora akèh kang pracaya.
122. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
123. Wong Ngad uga padha maido para rasul.
124. Sadulure wong Ngad kang aran Nabi Hud, mituturi marang wong Ngad mau: Yagene kowe padha ora wêdi ing Allah.
125. Satêmêne aku iki utusaning [utusa...]
[...ning] Allah, ênggonku ngundhangake dhawuhing Allah: Mitayani. Aku diutus mituturi marang kowe kabèh.
126. Kowe padha wêdia ing Allah lan ngèstokna pituturku.
127. Enggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki ora pisan amrih pituwas apa-apa saka ing kowe. Dene kang bakal maringi ganjaran marang aku, ora ana manèh mung Allah Pangerane wong sajagad.
128. Yagene kowe padha angêdêgake pagupon ana ing ngêndi-êndi panggonan kang gênêng, kanggo dolanan ngiras dadi têtêngêre wong mlaku.
129. Apadene kowe padha gawe balumbang utawa sêgaran, pangarêp-arêpmu kowe langgênga urip, aja mati-mati.
130. Mangkono manèh kowe butêng sarta cêngkiling, mênawa kowe mara tangan, siya- siya.
132. Padha wêdia ing Pangeran kang paring kabungahan marang kowe, kaya kang wis padha kowêruhi.
133. Allah wis maringi kabungahan marang kowe rupa rajakaya lan anak putu.
134. Apadene palêmahan lan kali pirang- pirang.
135. Satêmêne yèn kowe êmoh pituturku, aku kuwatir, ora wurung kowe bakal nandhang siksaning Allah, ana ing dunya lan ing akhirat.
136. Wong Ngad padha mangsuli: He Nabi Hud, kula sampeyan wulang makatên punika kalihan botên, sami kemawon, botên badhe maèlu dhatêng wêwulang sampeyan.
137. Sayêktosipun, wulang ingkang sampeyan angge ngajrih-ajrihi dhatêng kula kados ngajrih-ajrihi lare alit, punika botên liya damêl-damêlipun para tiyang kina.
138. Sampun botên kemawon kula badhe sami nandhang siksa.
139. Wong Ngad padha maido marang Nabi Hud, mulane banjur Ingsun tumpês. Kang mangkono mau satêmêne dadi lupiya tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake, ewadene manungsa ora akèh kang pracaya.
140. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
141. Wong Samud uga padha maido para rasul.
142. Dhèk samana sanake wong Samud kang aran Nabi Salèh mituturi marang wong Samud: He para sanakku, yagene kowe têka padha ora wêdi ing Allah.
143. Satêmêne aku iki utusaning Allah, ênggonku mratakake dhawuhing Allah mitayani.
144. Kowe padha wêdia ing Allah, ngèstokna pituturku.
Allah iki, aku ora amrih pituwas apa-apa saka ing kowe. Dene kang bakal maringi ganjaran marang aku, ora liya mung Allah Pangerane wong sajagad.
146. Apa kowe padha duwe kira yèn ênggonmu urip iku diumbar bae, têntrêm salawase, ora ana apa-apa, (luput pangiramu).
147. Saiki kowe duwe palêmahan akèh lan kali-kali.
148. Lan duwe tanduran gandum lan wit kurma kang dangune lêmês.
149. Lan padha gawe guwa ana ing gunung-gunung kanggo omah, pancèn padha baut.
150. Kowe padha wêdia ing Allah, lan ngèstokna pituturku.
151. Lan aja padha manut laku jantrane wong kaphir.
152. Kang padha gawe rusak ana ing bumi sarana panganiaya, ora gawe bêcik sarana ngadil lan pracaya ing Allah.
153. Wong Samud padha mangsuli: Sampeyan punika mêsthi tiyang kenging ing sikhir.
154. Botên liya sampeyan punika inggih tiyang kados kula kemawon, dede malaikat. Wangsulan sampeyan ngakên utusaning Allah, mênawi dhasar têmên, cobi
Kaya carane unta lair saka biyunge, têtêp kaya panjalukmu. Unta iki duwe pêpancèn ngombe ing sêndhang iki, kowe uga padha duwe pêpancèn, giliran sadina edhing. Kowe aja padha nyahak giliraning unta mau.
156. Lan kowe aja padha nandukake piala marang unta iki, yèn kowe nandukake piala, mêsthi bakal nandhang siksaning Allah kang abot, ana ing dina kang anggêgirisi.
157. Wong Samud banjur padha ambêlèh unta mau, barêng padha andêlêng bakal têkaning siksa, padha bangêt gêtun lan kaduwunge.
158. Wong Samud banjur tumpês tinêmpuh ing siksaning Allah, kaya pangancame Nabi Salèh. Kang mangkono mau mêsthi dadi lupiya lan wêwulang tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake. Ewadene manungsa ora akèh kang pracaya.
159. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
160. Para umate Nabi Lut uga padha
aku iki utusaning Allah, ênggonku mratakake dhawuhing Allah marang kowe mitayani.
163. Kowe padha wêdia ing Allah. Lan ngèstokna pituturku.
164. Enggonku mratakake dhawuhing Allah iki, aku ora amrih pituwas apa-apa saka ing kowe. Dene kang bakal maringi ganjaran marang aku, ora liya mung Allah Pangerane wong sajagad.
165. Yagene kowe têka padha milih cumbana padha wong lanang, kang môngka ora kurang wong wadon.
166. Kowe padha nampik pawadonane rabimu, kang wis dicawisake lan diwênangake dening Allah Pangeranmu marang kowe (sanadyan rabimu iya kocumbana saka ing
sampeyan mantuni anggèn sampeyan munasika dhatêng kula punika, sampeyan mêsthi kula tundhung saking ngriki.
Allah): Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa wilujêng dhumatêng kawula sakônca kawula, saking siksa patrapanipun kalêpatan, ingkang dipun lampahi dening para umat kawula.
170. (Pangandikaning Allah): Ingsun paring slamêt marang Nabi Lut sakancane kabèh.
171. Mung wong wadon tuwa rabine Nabi Lut, iku katut Ingsun siksa, marga biyantu marang para umate Nabi Lut.
172. Para umate Nabi Lut liya-liyane banjur Ingsun tumpês.
173. Para umate Nabi Lut mau Ingsun udani watu lan walirang
Nabi Lut mau, satêmêne dadi lupiya lan wêwulang [wêwu...]
[...lang] tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake, ewadene manungsa akèh kang ora pracaya.
175. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
176. Wong ing Madyan kang padha duwe palêmahan loh isi têtanduran, padha maido para rasul.
177. Dhèk samana Nabi Sungèb mituturi marang wong ing Madyan mau: Yagene kowe padha ora wêdi ing Allah.
178. Satêmêne aku iki utusaning Allah, dikarsakake mituturi marang kowe, ênggonku mratakake dhawuhing Allah: Mitayani.
179. Kowe padha wêdia ing Allah lan ngèstokna pituturku.
180. Enggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki, aku ora amrih pituwas apa-apa saka ing kowe. Dene kang bakal maringi ganjaran marang aku
181. Kowe padha anggênêpana takên,takêr. aja ambalithuk, gawe kapitunaning wong.
182. Lan padha nrajua nganggo traju kang jêjêg.
183. Lan aja padha gawe suda ajine dhuwiting wong, lan aja padha rusuh gawe rusak ana ing bumi.
184. Padha wêdia ing Allah kang gawe awakmu, lan gawe para umat ing jaman kuna.
185. Wong ing Madyan padha mangsuli, he Nabi Sungèb, sampeyan punika mêsthi tiyang kenging ing sikhir.
186. Sampeyan punika botên liya inggih tiyang kados kula kemawon, dede malaikat. Sayêktosipun, pamanggih kula
Sungèb mangsuli: Allah Pangeranku mêsthi nguningani samubarang kang padha kolakoni.
189. Wong ing Madyan padha kabanjur-banjur ênggone maido Nabi Sungêb, mulane banjur tinêmpuh siksaning Allah ana ing dina eyub, iya iku siksa ing dina kang anggêgirisi. (Dina eyub iku katêrangane mangkene: Allah mêngakake lawanging naraka Jahanam. Ing dina iku ing bumi banjur bangêt panase, wong ing Madyan banjur padha ngeyub malêbu ing omahe, nanging mêksa ora bêtah panase, banjur padha mêtu. Ing jaba ana eyub wêwayanganing mega, wong ing Madyan padha ngungsi ngeyub ing kono. Ana ing kono banjur diudani gêni, wong ing Madyan tumpês sirna dadi awu).
190. Lêlakone wong ing Madyan mau satêmêne dadi lupiya lan wêwulang tumrap wong kang
191. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
192. Satêmêne Kuran iku tinurunake dening Allah Pangerane wong sajagad.
193. Kang dituduh andhawuhake Kuran mau Malaikat Jabarail, kang pinracaya dening Allah.
194. Didhawuhake marang atinira Mukhammad, supaya sira ênggo mêmêdèni lan ambêbungah marang manungsa.
195. Têtêmbunganing Kuran mau têmbung Ngarab kang patitis.
196. Dene anane Kuran iki wis diwêca ana ing kitab kang kuna-kuna.
197. Yagene wong kaphir ing Mêkah têka padha nyelaki tôndha yêktine yèn Kuran iku têmên dhawuhing
Allah, iya iku ênggone wis kasêbut ana ing kitab-kitab kuna, sarta wis diwêruhi dening para pandhita Bani Srail.
198. Upama Kuran iku Ingsun dhawuhake marang sawênèhe wong Ngajam, (iya iku liyane wong Ngarab).
199. Wong Ngajam iku banjur diwacakake Kuran, amêsthi wong Ngajam mau ora pracaya marang Kuran.
200. Kaya mangkono uga atine para wong kaphir padha Ingsun panjingi pamaido marang Kuran.
201. Dadi padha ora pracaya ing Kuran, nganti tumêka ênggone padha andêlêng siksa naraka kang nglarani.
202. Barêng wis têkan mangsane, siksa naraka mau banjur nêmpuh marang wong kaphir, têkane ngagètake, wong kaphir ora ngira pisan-pisan yèn bakal katêkan siksa.
203. Wong kaphir banjur padha munjuk ing Allah: Punapa kawula kaparêng nyuwun dipun [dipu...]
[...n] sarantosakên sakêdhap kemawon, kawula badhe pitados ing Tuwan.
204. Wong kaphir banjur tômpa dhawuh: Ora kêna, yagene kowe padha andhandhang lan anggege têkaning siksa.
205. (He Mukhammad) mara sira pikira, wong kaphir iku Ingsun bungahake sawatara taun lawase.
206. Barêng wis têkan ing wêwangên, banjur padha tinêmpuh ing siksa kang maune wis diancamake.
207. Kabungahane sawatara taun mau apa bisa murungake utawa mayarake siksa, (mêsthi ora bisa).
208. Ingsun ora pisan numpês wong ing padesan, kajaba yèn ing kono wis ana utusaningsun kang mêmêdèni lan nyurup-nyurupake.
209. Apadene mêmulang marang wong ing padesan mau, nanging tansah dipaido, Ingsun ora niksa kalawan panganiaya. [pangani...]
210. Kang nurunake Kuran iku dudu setan.
211. Amarga setan iku mênawa arêp nginjên, ngrungok-ngrungokake gunêming malaikat, banjur dibalangi kalawan sihab (lintang alihan).
213. (He Mukhammad) manungsa iku ênggone mangeran ing Allah aja karo mangeran liyane Allah, bakal padha disiksa.
214. Para kancanira luwih manèh kang isih kalêbu sanak, padha sira wêdènana kang mangkono mau.
215. Sawise sira wêdèni, sira ngrêpèpèha, ngajèni para wong mukmin kang padha manut ing sira.
216. Mênawa para sanakira padha suthik manut ing sira, sira dhawuha: Aku wisuh, ora milu-milu ênggonmu padha nglakoni nyêmbah liyane Allah.
217. Sira pasraha ing Allah kang Mahamulya tur Maha-asih.
218. Kang mirsani sira nalikane sira ngadêg sêmbayang.
ing Mêkah) apa sira Ingsun têrangake wong kang diwisik ing setan.
222. Setan iku misik marang sarupane wong kang dhêmên goroh lan duraka.
223. Biyèn para setan iku padha ngrungok-ngrungokake gunêmane
banjur diwisikake marang para juru mêthèk. Dene pamêthèke para juru mêthèk iku kang akèh goroh.
224. Para wong bodho kang kêsasar saka dalan kaslamêtan padha manut [manu...]
[...t] marang para juru nganggit têmbang, calathu goroh, ngarani yèn Kuran iku têmbang.
225. Apa sira ora andêlêng yèn para juru nganggit têmbang iku, kang padha ambawur rasaning têtêmbungan.
226. Lan manèh padha ngaku nglakoni kabêcikan kang satêmêne ora dilakoni.
227. Kajaba para juru nganggit têmbang kang padha mukmin, lan padha nglakoni panggawe bêcik, lan padha akèh ênggone nyêbut asmaning Allah utawa maca Kuran.
228. Apadene padha dikaniaya dening wong kaphir sarta diala-ala. Dene wong kaphir kang padha nganiaya mau, ing têmbe bakal wêruh kawusanane ana ing akhirat.
padha aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono mau, kang têrang têgêse mung Allah piyambak.
3. Kang padha nglakoni sêmbayang lan padha bayar zakat, apadene padha wêruh têrang yèn ing têmbe bakal ana dina kiyamat lan akhirat.
4. Sarupane wong kang ora ngandêl bakal ananing akhirat, iku padha Ingsun pêsthi dhêmên marang lakune kang ala, mulane banjur padha bingung.
5. Wong kang mangkono mau padha olèh panduman siksa kang abot, ana ing dunya, dene besuk ana ing akhirat, padha
ing panggonaning gêni, Nabi Musa didhawuhi dening Allah pangandikane: Barkahing Allah dhumawuha marang Musa kang ana sajroning gêni, lan marang para malaikat kang ana sakiwa têngêning gêni, Allah Pangerane wong sajagad iku
11. Kajaba wong kang duraka nanging banjur tobat, sarta banjur nglironi alane kalawan kabêcikan, iku nalikane rumôngsa kaluputan, duwe wêdi. Satêmêne Ingsun iki ngapura dosa tur Maha-
seterusnya. Lan padha maido tôndha yêkti mau, tur ing batin awake wis wêruh têrang yèn kaelokan iku têmên saka ing Allah. Pamaidone mau saking dening gumêdhe suthik manut, ngantêpi ênggone kaphir, mara sira dêlênga kapriye kawusanane wong kang padha gawe rusak.
15. Ingsun wis maringi kawruh pangadilan sarta pamêngkuning wong cilik marang Nabi Dawud lan Nabi Suleman, sakarone mau padha mêmuji mangkene: Sakathahing pêpuji punika konjuk ing Allah, ingkang sampun paring kaluwihan dhumatêng kawula, ngungkuli para kawulanipun pintên-pintên ingkang sami mukmin. [mu...]
16. Nabi Suleman anggêntèni karatone Nabi Dawud lan kanabiane apadene kawruhe, dumunung waris, Nabi Suleman pitutur mangkene: He para manungsa, aku iki
kawruh ngêrti basaning manuk lan khewan liya-liyane, lan uga diparingi samubarang kang diparingake marang para nabi lan para ratu.
17. Nalikane Nabi Suleman papara, wadyabalane: jin, manungsa, manuk lan liya-liyane padha dikalumpukake, anggarêbêg ênggone papara, sarta ditata ing panggêdhene dhewe-dhewe.
18. Barêng Nabi Suleman têkan ing jurang nagaraning sêmut, ing kono ratuning sêmut kang aran Raja Jurma angundhangi para sêmut: He para sêmut, kowe padha
malêbua ing lèngmu dhewe-dhewe, aja nganti kêpidak ing Nabi Suleman utawa para wadyabalane, awit dene saking cilike awakmu, kang ngidak ing kowe nganti ora krasa.
19. Nabi Suleman krungu undhange Raja Jurma mau mèsêm, banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan polahakên sukur dhatêng pêparing Tuwan kabingahan dhumatêng kawula, utawi dhumatêng bapa biyung kawula, punapadene mugi Tuwan polahakên anglampahi pandamêl sae, kados ingkang dados parêngipun karsa Tuwan, saha mugi Tuwan ewokakên para kawula Tuwan ingkang sami sae. Tuwuh saking sih palimarma Tuwan.
20. Ing sawiji dina Nabi Suleman anggolèki manuk platuk bawang nanging ora kêtêmu, banjur takon marang kang padha seba, yagene wis sawatara dina aku [a...]
[...ku] ora andêlêng klangênaku manuk platuk bawang, patute apa miruda.
21. Mara padha golèkana, yèn katêmu bakal tak patrapi kang abot, utawa bakal tak bêlèh, kajaba yèn
punika angsal pawartos ingkang sampeyan dèrèng wuninga, kula dhatêng saking nagari ing Saba, angsal pawartos ingkang nyata.
23. Wontên ing Saba kula sumêrêp ratu èstri, endah ing warni, nama Sang Ratu Bulkis, punika ngratoni tiyang saisining nagari Saba,
sami mangeran sanèsipun Allah, inggih punika sami nyêmbah surya. Setan anggodha dhatêng Sang Ratu Bulkis sawadyabalanipun,
Bulkis wau sabalanipun, sampun ngantos sujud ing Allah, ingkang mêdalakên sêsimpênan ingkang wontên ing bumi, kalihan ingkang wontên ing langit, sarta nguningani samukawis ingkang dipun êdhèng utawi dipun kikibi dening manungsa.
26. Botên wontên sêsêmbahan kalayan lêrês kajawi namung Allah Pangeraning ngaras ingkang agêng.
Bulkis lan wadyabalane, yèn wis ditampani, nuli nyalimpêta, ngrungokna [ngrungo...]
[...kna] ênggone bakal mangsuli. (Manuk platuk bawang ngèstokake dhawuh).
29. Sang Ratu Bulkis barêng wêruh ana layang ditibakake ing manuk, banjur dhawuh: He para punggawa, iki aku tômpa layang tiban, kang nganggo cap (iki rupane, mara padha dêlêngên).
30. Barêng layang mau dibukak, têmbunge mangkene: Pèngêt iki layang saka Kangjêng Nabi Suleman, (tumêkaa marang Sang Ratu Bulkis ing nagara Saba). Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
31. Liring layang, he Ratu Bulkis, kowe aja ngaku luhur, suthik ngèstokake marang aku. Mulane satampamu layang iki, kowe banjur sebaa marang aku malêbu agama Islam, sawadyabalamu.
32. Sang Ratu Bulkis barêng krungu têmbunging layang mau banjur dhawuh: He para punggawa, kapriye kang padha dadi rêmbugmu prakara lêlakon [lêla...]
[...kon] iki. Aku ora namtokake kang bakal tak lakoni, ngêntèni panimbangmu.
33. Para punggawa padha matur: Kula punika sami gagah prakosa, sugih bala, mirantos ing dêdamêl, tur sami kêndêl, sakarsanipun sang ratu kula sandika nglampahi, botên langkung sami cumadhong dhawuh.
34. Sang Ratu Bulkis dhawuh: Para ratu iku mênawa nglurug, nganti malêbu ing nagara, mêsthi ngrusakake nagara. Sarta para panggêdhening nagara kono padha digawe asor, wis mangkono adating para ratu.
35. Saiki karêpku mangkene bae, aku tak utusan nyaosi pisungsung marang Nabi Suleman, lan aku ngêntèni baline utusan
wis wêruh mangkate utusan, banjur mibêr mulih, nyaosi [nya...]
[...osi] pirsa marang Nabi Suleman), barêng utusane Sang Ratu Bulkis wis seba ing Nabi Suleman, nyaosake pisungsung, Nabi Suleman dhawuh: He kongkonane Ratu Bulkis, yagene gustimu têka kudu ngurugi bôndha marang aku, (iku dudu karêpku) gustimu mêsthi gêdhe atine dene bisa ngurugi bôndha. Wruhanamu pêparing Allah marang aku luwih bêcik lan luwih akèh,
kêsuwèn ênggone seba mrene malêbu agama Islam, mêsthi tak lurugi wadyabala kang tanpa wilangan, wong ing Saba môngsa kêlara nanggulangi. Dene gustimu lan wong saisine nagara ing Saba, bakal tak tundhungi lan tak siya-siya, para panggêdhene tak lungsuri dadi wong cilik. (Satêkane utusan ing Saba, ngaturake olèh-olèhe [olèh-o...]
[...lèhe] ênggone diutus. Sang Ratu Bulkis banjur dandan mangkat seba marang Nabi Suleman).
38. Sapungkure utusan ing Saba, Nabi Suleman dhawuh: He para punggawa, apa kowe bisa anjupuk ngarase Ratu Bulkis mrene, sadurunge Ratu Bulkis seba mrene malêbu agama Islam. Sapa kang bisa matura.
39. Punggawa jin kang aran Dakuwan, matur: Kula punika gagah prakosa tur mitadosi, kula sagah andhatêngakên ngarasipun Ratu Bulkis mriki, sadèrèngipun sang nata jêngkar saking pasewakan (Nabi Suleman mangsuli: Iku isih kêsuwèn).
40. Pêpatihe Nabi Suleman, aran Asap, putrane Barkiya, iku kadunungan kawruh ghaib saka ing Lohmahphul, matur mangkene: Kula sagah andhatêngakên ngarasipun Ratu Bulkis mriki sadèrèngipun sang nata kêdhèp. Sanalika Nabi Suleman mirsani ngarase Ratu Bulkis wis ana [a...]
[...na] ngarsane. Banjur dhawuh: Kang mangkene iki têtela saka sih kanugrahaning Allah Pangeranku, kanggo nyoba
dhewe, nanging sing sapa ambaèkake, iku wêruha yèn Allah ora butuh marang sukuring kawulane, tur mulya, ora bakal mêpêt pêparinge marang wong kang ambaèkake.
41. Nabi Suleman dhawuh: Ngarase Ratu Bulkis iku owah ana pamasange, coba kapriye, Ratu Bulkis apa wêruh apa ora.
42. Barêng Ratu Bulkis wis seba, banjur didangu dening Nabi Suleman: He Ratu Bulkis, ngarasmu apa kaya ngaras iki. Ature Ratu Bulkis: Inggih kados makatên. Sadèrèngipun kula sumêrêp mukjizatipun sang nata ingkang kula manoni sapunika, [sapu...]
[...nika,] kula ugi sampun sumêrêp bilih sang nata punika nabi sayêktos,
liyane Allah, iya iku nyêmbah srêngenge, satêmêne Sang Ratu Bulkis ing dina iku isih kalêbu wong kaphir.
44. Ratu Bulkis banjur didhawuhi: He Ratu Bulkis, saiki malêbua ing balekambang, (sabrangane marang balekambang mau tinutup ing kaca, nanging ora katara), panyanane Ratu Bulkis, sabrangan mau banyu kang sawatara jêrone, ora wêruh yèn ana tutupe kaca. Ratu Bulkis banjur cincing dhuwur nganti katon kempole loro pisan (tuhu nêngsêmake). Nabi Suleman dhawuh: He Ratu Bulkis, iku karêtêg kaca, kowe ora susah cincing.
45. Barêng wis têkan ing balekambang, Sang Ratu [Ra...]
[...tu] Bulkis munjuk ing Allah: Dhuh Allah Pangeran kawula, kawula punika tiyang nandhang dosa, nganiaya awak kawula piyambak, awit anggèn kawula nyêmbah srêngenge, sapunika kawula Islam, nunggil agaminipun Nabi Suleman, ngèstokakên dhawuhing Allah Pangeranipun tiyang sajagad. (Ratu Bulkis banjur kagarwa ing Nabi Suleman).
46. Ingsun wis ngutus Nabi Salèh andhawuhi para sanake, iya iku wong Samud, dhawuhe Nabi Salèh: He para wong Samud, kowe padha nyêmbaha ing Allah. Ing kono wong Samud dadi rong golongan. Kang sagolongan ngèstokake, kang sagolongan padha kaphir, maido marang Nabi Salèh, mulane padha diya- diniya.
47. Nabi Salèh takon: He para sanakku,
Allah ênggonmu padha maro tingal, supaya kowe padha olèh sih piwêlasing Allah.
48. Wong Samud padha mangsuli: Kula sampun nandhang sangsara jalaran saking sampeyan sakônca sampeyan, kabêthatan jawah lajêng pailan. Nabi Salèh nyurup-nyurupake: Sangsaramu iku saka karsaning Allah, minôngka patrapaning laku kang-kangkang. ala. Wruhanamu, kowe iku dicoba dening Allah.
49. Sajroning nagara Khijir kono ana wong lanang sanga padha nekad duraka, gawe rusak ana ing bumi, ora pisan gawe kabêcikan.
50. Wong sanga mau padha antêp-antêpan kanthi supata nyêbut asmaning Allah, prasêtyane, aku mêsthi matèni Nabi Salèh sakancane, tak cidra ing wayah wêngi, lan aku bakal muni marang ali warise
têmên ora wêruh prakara matine Nabi Salèh sakancane.
51. (Pangandikaning Allah): Wong sanga mau banjur padha nglêksanani nêja nandukake paekan kaya kang wis dirantam mau, nanging ora bisa kalêksanan. Ingsun uga banjur ngêncèngi siksa kang ngagètake marang wong sanga mau, kabèh ora nyana tinêmpuh ing siksa.
52. Mara sira rasakna, kapriye kawusanane wong sanga mau. Satêmêne Ingsun numpês wong sanga mau dalah kang padha ambiyantoni kabèh.
53. Apadene omahe wong sanga mau padha ambruk dening pêtaking malaikat, marga ênggone padha nandukake panganiaya. Kang mangkono mau tumrap wong kang wêruh kawasaningsun, mêsthi dadi tôndha yêkti lan wêwulang.
54. Sarupane wong mukmin kang padha ngèstokake parentah Ingsun, padha
Ingsun paringi salamêt, banjur lêstari ênggone padha wêdi marang Ingsun.
55. Lan sira nyaritakna lêlakone Nabi Lut, nalikane dhawuh marang para umate: Yagene kowe padha nglakoni ala cumbana padha wong lanang, tur kowe wis padha wêruh yèn iku ala.
56. Yagene kowe padha dhêmên cumbana padha wong lanang, nampik marang wong wadon, dadi kowe padha têtêp wong
Saban 1784 A.J., Sabtu, 3 Mei 1856 A.D.]. Jêng Gusti Pangran Dipatya | Arya Prabu Prangwadana: kang amarni | winahya mring pra putra ||
pawèstri | ywa dumèh yèn wong priya | misesa andhaku | mring darbèkirèng wanudya | palakrama nalar lan kukum kang dadi | yèn tinggal têmah nistha ||
3. wuryaning rèh priya kang rumiyin | lamun arsa angupaya garwa | dèn patitis pamilihe | aywa kasêsèng kayun | bokmanawa kaduwung wuri | ya bênêr yèn wong lanang | wênang duwèkipun | rabia ping pat
5. aja nganti kang mangkono kaki | bêcik apa cinacad sasama | wong gêndhak kalakuane | sapa kang duwe sunu | wadon awèh sira rabèni | kiraku nora ana | kajaba kêbutuh | ala rinabenan koja | bêcik bôngsa wit tan darbe putu êncik | mung iku ciptanira ||
6. kawruhana kaduwunging ati | jalarane mung patang prakara | wong anom dadi brangtane | dhingin myat warna ayu | kapindhone melik wong sugih | kaping tri kawibawan | lan kaping patipun | kêna sambang sarawungan | rokok
badanipun | aywa kambah barang panyakit | kaping tri aywa tansah | susah manahipun | kaping pat arsa darbea | anak lanang
uripe | sarana ngudi tuwuh | lan ngupaya kang sandhang bukti | wêwilangane ana | catur upayèku | yogyane kawikanana | dhihin bobot: pindho bèbèt ping tri bibit |
10. papat iku ya uga akanthi | dhingin warna kapindhone brana | kaping tri kawibawane | papat pambêkanipun | êndi ingkang sira sênêngi |
gamelan (Kanjeng Kyai Nagawilaga dan Kanjeng Kyai Guntur Madu) di Kagungan
Murid iku kudu bekti lan mituhuPituturing dwijaSabarang reh ngati-atiTata krama empan papan katindakna
mencangkup segalanya. ( dunia ini panggung sandiwara ) .
bener..bener..namung sageto mboten sah dipun dodos diskusi utawi komentar ngaten puniki hakikatipun mboten saget dipun pertanyaaken, cukup kagem diri piambak-piambak kemawon. nyuwun pangampunten, menawi gadah ilmu hakikat menawi ngaten puniki sageto nutup, eling lan waspodho wingit lan wadinipun kersanipun wonten derajad ilmunipun. Ilmu ngaten puniki mboten ilmu ingkang sembarangan, tanpo tedeng aling-alingipun, mulo sageto mboten dipun dadosaken perbincangan kados ngaten puniki ing tiang umum, mugio ingkang gadah alamt web niki sagedto nutup kersane mboten
dereng cekap umur soho bodho lan katah maksiatipun. Suwun…
kulo sampun pipir wit awal dugi akhir tred meniko, jebol kok radi gayeng rerembaganipun,,,,,
sekedik mbok menawi mengke saged imbang kiri kananipun,,,,,nanging mboten sedoyo,,,, sak bageyan kemawon mbol menawi mengke sanesipun saget ketutupan piyambak,,,,,,
utawi guru ingkang sampun ngalami utawi ngraosaken MKG, mbokmanawi wonten.
mbok yo mekaten adum ngelmunipun, monggo kemawon rembagan, pancen kados makaten ingkang dipun gagas, lan supados gayeng. Namung kangge kawulo, komen panjenengan kadosipun
Buat Tyangjowo maturnuwun, mugi-mugi saget sami anyengkuyung hajat engkang kagungan tread, lan saget dadi sarono tinarbukaning galih engkang sami nyimak,, ngengingi bab MKG.
Gusti, Curigo manjing Warongko, Manunggal Gusti Kawulo lewat Roso, Karso lan Karyo,,,
sampun ngantos namung nyebar wacana, mbok menawi wonten latar belakang pengalaman engkang langkung, bagi-bagi supados sami anyelami MKG,,,,, suwun!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
Para sederek ingkang minulyo wonten ngarso gusti alloh sedanten,
babakan MKG meniko suatu perjalanan spiritual ingkang sejatosipun mboten saged dipun wedaraken, amargi meniko kadoso angin ingkang dipun raosaken sederek sedanten. Ingkang dados awalipun mbok bilih menawi kawulo, sungkem kaliyan tiyang sepah soho moro sepah, intinipun nyuwun pangapunten ingkang tulus ikhlas, nuju dipun kumbah sukunipun tiyang sepah lajeng dipun unjuk toyanipun wau teras kagem suryan lan kagem siram. Asalipun toyo saking sumur dados sanes toyo mineral. sebab tiyang sepah adalah PENGERAN KATON utawi
Menawi tiyang sepah sampun sedo, wonten cara khusus supados saged nglampahi sednten wau. Nuwun sewu menawi kirang, sebab meniko namung menopo ingkang kawulo lampahi, Insya Alloh saged manfaat…
kawulo nuwun, nyambung carios mbok menawi wonten engkang amigatos,,,,
bilih babagan spiritual keyakinan niku, menawi kepareng kawulo ibarataken lir ibarat buah duren. kados pundi raosipun, beneh sawiji-wijineng tiyang. Sok sanajan remen lan karemipun ingkang kerso, sing mboten kerso saget muntah-muntah menawi dipun pekso dahar.
najan kados menopo remenipun, menawi kepanggih duren wonten margi tur sampun dipun kupas inggih mboten kerso dahar, awet ajrih bilih terkontaminasi kotoran.
dados ngengingi babagan keyakinan mbok menawi mboten tebeh, kalih sanepan meniko. dados eco lan mboten eco, leres lan mboten leres beneh sawiji-wijineng tiyang, dados menawi menurut kito leres lan sae nanging tiyang nganggep mboten inggih monggo sak kersanipun, sampun ngantos mekso tiyang sanes, awet meniko babagan keyakinan, nanging babakan bebrayan sampun ngantos sami padudon. sanajan kados menopo karemipun amergi saking ecanipun, mboten saget langsung dilegg, kedah dipun onceki,, lan ugi kedah ngatos-atos awet durien meniko wonten durinipun wong naminipun mawon duri-an.
menawi kito engkang milih piyambak, saget ngupasi piyambak, trus dipun dahar piyambak saenggo diri pribadi engkang saget ngraosaken ecanipun, menawi wonten tiyang komentar mboten eco, lawong piyambaipun dereng nate dahar la nggeh mboten ngertos.
mboten mokal menawi kito namung nemu durien wonten margi menopomalih sampun dipun buka, nekat dipun dahar lajeng keracunan inggih mboten mokal, utawi saking karemipun lajeng langsung dipun untal tanpo dionceki milo waosan kito jontor inggih nami limrah!!!!,,
nanging mboten lepat wontenipun wedaran wacana meniko, bilih namung kangge sekedar sharing, memanceng pemahaman pribadi, bilih agami meniko wonten sekat-sekat lan tingkatan-tingkatanipun lan kito pribadi engkang saget anyelami, lan ugi karsaneng pribadi ingkang saget anyusuri saenggo ngraosaken ecanipun, menawi wonten engkang menggalih lepat lan beneh kalih pemahaman pribadi sampun lajeng nyawuloni engkang kalangkung-langkung, sampun ngantos kito
Maturnuwun sanget dateng mas Hadi Jamal ingkang sampun kerso paring pitedah lan pangertos mugi saged dados tinarbikakipun wacana ingkang langkung jembar bab lelampah lan patrap ingkang ‘maton’ ngengingngi babagan keyakinan / agami pribadi / sawiji-wijinipun tiyang sanes.
Leres manawi bab ‘leres-klentu, sae-ala’ lan sapanunggalipun mboten saged dipun paksaaken dateng liyan.
Kajawi ingkang kados makaten meniko, ‘leres-lepat, sae-ala’ lan sapanunggalipun mbok manawi kados wolak-walikipun arto, ateges mboten saged dipun pisahaken.Wonten tumindak leres lan sae amargi wonten bandinganipun tumindak lepat lan ala.
Prakawis ‘nyawuloni engkang kalangkung-langkung ugi ambatesi ilmunipun Allah sebatas keterbatasan pribadi’ ing kados makaten pancen asring sanget lan ketingalipun lumrah lan sampun dados ‘kebiasaan’ wonten segolongan masyarakat kito.
145. Tyangjowo – 18 April, 2009,Maturnuwun sanget dateng mas Hadi Jamal,,,,,
Sakwangsulipun Tyangjowo, kulo langkung-langkung matur sembah nuwun,,,, sak meniko monggo dipun wigatosaken wedaran kunci engkang ongko sepindah kangge anapi MKG, saking sesepuh Mas Nugroho,
“Ingkang dados awalipun mbok bilih menawi kawulo, sungkem kaliyan tiyang sepah soho moro sepah, intinipun nyuwun pangapunten ingkang tulus ikhlas, nuju dipun kumbah sukunipun tiyang sepah lajeng dipun unjuk toyanipun wau teras kagem suryan lan kagem siram. Asalipun toyo saking sumur dados sanes toyo mineral. sebab tiyang sepah adalah PENGERAN KATON
Menawi tiyang sepah sampun sedo, wonten cara khusus supados saged nglampahi sednten wau.”,,,,,,
Ingggih mas Nugroho, nyuwun tulung dipun wedaraken kagem engkang sampun dipun tilar keramat hidupipun, ngangge coro menopo, awet tiyang sepuh kulo kekalih sampun angrumiyini. Mbok menawi mboten nerak wewaler mugi dipun wedar wonten mriki menawi mboten, lewat email (hadi_j@ymail.com) kulo inggih mboten menopo-menopo.
nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan manawi dalem urun sekedik pemikiran dalem. inggih puniko babagan MKG. kanjeng nabi muhammad saw sampun ngajaraken sak lebetipun azan. mugi2 kito sedoyo saged
mbok bilih kawulo dangu mboten urun rembagan utawi nderek nyimak babakan MKG, amargi pikantuk tugas pedamelan ingkang tebih,
menawi tiyang sepuh sampun tilar panjenengan kantun dugi wonten sarean keng ibu soho bapak, namun sakderengipun panjenengan ngasto krikil cacah pitu saking griyo ingkang sampun dipun kumbah ngantos resik, sak sampunipun panjenengan dedonga kagem ibu lan bpk, panjenengan maos laa illa ha illalloh muhammadur rosululloh kaping pitu nuju nyuwun kalihan gusti alloh menawi berkah barokah lan karomahipun kalimat wau kagem tiyang sepuh panjenengan. lajeng krikil dipun awuraken wonten nginggil sareanipun ibu lan bpk.monggo menawi badhe
Alloh SWT. manungso lir setan soho malaikat. Hati utawi kalbu ingkang dados puseripun sedanten. Menawi saged olah roso dumugi melek roso soho roso melek, Insya Alloh sedanten wau badhe kebuka saking ijinipun Gusti Alloh. Malah saged kepanggih ingkang dipun wastani KEMBANG WIJOYO KUSUMO SAK CANGKOKE… Tingkat tertinggi dalam olah roso… Amargi sedanten sampun menyatu kaliyan kehendak Gusti Alloh…
kadonyan. Kabeh mono kagungan Gisti engkang moho suci. Manungso ono kanggo ngupadi ngupocoro lelakon luhur. supoyo biso mbeberke laku pandulu kang luput. Mulo yen bayi lahir gedene ora biso ngudi jejeking bener mulo mboten saged manggehaken serapaning lelampahan
asal saking gusti kedah kundur dumateng gusti. nuwun sewu meniko namung kinten2 Nuwun.
Lajeng kados pundi caranipun maos kitab teles punika ki ? Menawi mboten wonten gurunipun kula kinten mboten saged maos kitab teles. Kitab garing kemawon angel mangertose langkung-langkung kitab teles
Weruh sing gincu abang klambine abang...mripate melu mbranang...
Wis nduwe widodari ning omah...isih wae rumangsa kurang...
Ujare sanggup mblanjani...ora ketang dhuwit olehe ngutang...
Dhuwit kasile korupsi...jarene rejeki padhang...
Dipamerke kancane yen bisa tuku Fotuner abang...regane larang...
Sing wegah kerja ya ono...anane ning omah mung ongkang-ongkang...
Kerjane mung ngrajut mimpi ing dino awan padhang jingglang...
Bojone mung dinggoni daster wae wis lawas suwek werna biru...jaitane nganggo benang abang...
Ora bali sedino...bojone meriang...
Meriang...MERIndukan dhuwit sing wernane abANG...
pangguna kanthi éthok-éthok dadi program kang ora mbebayani pangguna internèt tanpa cubriya nglakokaké program kasebut.[1] Kanthi nglakokaké program kasebut sacara ora langsung padha karo nglebokaké trojan kasebut ing sajroning bèntèng komputer.[1] Trojan dudu virus amerga dhèwèké ora ngréplikasi dhèwèké dhéwé, ananging program trojan bisa ngrusak kayadené virus.[1]
Sajarah lan dhéfinsi[besut | besut sumber]
Asalé istilah Trojan Horse saka nagara Yunani, ing ngendi kacritakaké para pejuwang umpetan ing sajroning Jaran Trojan kang digawé saka kayu kang gedhé banget.[2] Wong kabèh mau banjur metu saka Jaran Trojan kasebut sakwisè dikira lunga saka dhaérah kasebut banjur nyerang targèt–targèt kang wis ditemtokaké.[2] Banjur para pejuwang iku mènèhi dalan marang para pejuwang liya kang arep nyerang. Trojan digolongaké ing jinis malware ya iku automated-program utawa program kang bisa urip dhéwé.[2] Trojan uga dianggep destruktif, anamung waé dhèwèké ora kaya virus kang nyebar, ananging bakal didhetèksi minangka virus.[2]
Trojan arupa piranti (tool) kang bisa digunakaké kanggo monitori (monitoring) mesin liya.[3] Bisa diartèkaké trojan minangka kaméra kang kasingitaké kang dipanggonaké ing komputer targèt.[3]
kang lagi mlaku ing task list. Daptar bisa ditampilaké kanthi mijèt tombol CTRL + ALT + DEL utawa klik tengen ing toolbar banjur klik task manager. Sakliyané bisa ngertèni program kang lagi mlaku, panganggo uga bisa ngendheg salah sijiné program kang dianggep anèh lan nyubriyani. Ananging pira-pira trojan tetep ngumpet saka dhaptar task list iki. Saéngga kanggo ngertèni sacara jangkep program kang lagi mlaku sacara sekabèhané perlu dibukak System Information Utility(msinfo32.exe) kang manggon ana ing: C:
iki bisa ndeleng kabèh prosèsé iku kang lagi mlaku, bisa iku kang ngumpet saka task list utawa ora. Anata kang perlu dipriksa ya iku path, jeneng file, properti file lan mlakuné file (exe sarta file).[4]
Kabèh trojan mbutuhaké komunikas. Yèn dhèwèké ora nglakokaké komunikasi tegesé tujuwané muspra. Iki salah sijiné kalemahan kang utama saka trojan, kanthi komunikasi tegesé dhèwèké ninggalaké tlipak kang sabanjuré bisa ditlusuri. Préntah Nestat fungsiné mbukak konèksi marang lan saka komputer wong liya. Yèn préntah iki dilakokaké mula bakal ngetokaké IP address saka komputer kasebut lan komputer kang konèk karo dhèwèké. Yén ditemokaké IP address kang ora ditepungi banjur perlu dislidhiki.[4]
Cara nyegah trojan[besut | besut sumber]
Trojan nyusup ing komputer korban, pesthèkna masang antivirus kang kerep dianyaraké utawa di-update, ngaktifaké firewall bisa iku saka gawanan windows utawa saka njaba. Ngati-ati yèn komputer ana sing anèh utawa ora kaya biasané. Èndhani panganggoan piranti alus ilegal amerga kerep tanpa disadhari piranti alus kasebut ngandhut trojan. Yèn ngundhuh piranti alus, njupuka saka situs-situs kang bener-bener bisa dipercaya.[4]
^ a b c d [1], Kaundhuh 16/10/12.
^ a b c d [2], Kaundhuh 18/10/12.
^ a b c [3], Kaundhuh 17/10/12.
^ a b c d [4], Kaundhuh 30/10/12.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 3 Dhésèmber 2016.
maton iku mathuk, yen waton iku ngawur.
Dadine yen alon-alon waton kelakon iku mesti wae hasile yo ora apik, lah piye leh arep apik wong le ngelakoni yo waton (ngawur).
tembang mijil (10i – 6o – 10e – 10i – 6i – 6o)
(7u – 10u – 12i – 8u – 8o)
(8a – 11i – 8u – 7a – 8i – 5a – 7i)
Tembang Megatruh (12u – 8i – 8u – 8i – 8o)
mekah ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”(
BAB ; RUPA-RUPA WEJANGAN SAKA PARA GURU
Ing mengko amratelakake wewejanganing guru sawiji-sawiji, iku ing pamedare rahsaning
Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadawuhaken marang Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah kasebut ing ngisor iki.
rahsaning ngelmu Gelaran Kahananing Dzat, kekiyasan saka Dalil kaping telu.
4. Ana wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmukayektening kahanan, kekiyasan saka Dalil kaping pat, ayat kang kapisan Pambukaning Tata-malige ing dalem Bail al
mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakat ing surasane, kajaba amung pepangkataning ngelmu Talek, kara ngelmu Fatah, yen pangiwane ngelmu panitisan, iku pada mawa empan sarta papan dewe, tegesing ngelmu Talek, iku ngelmu ametokake
iku panganggone amung piranti amujudake pepangkataning kaelokan, kang dadi tandaning tontonan ing lahiriyah bae,
Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake malaekat kang dadi tandaning badan alus ana ing
Bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake
iku pakolehe amung rebut unggul ing pangawruh,
Rebut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadekake pasulayan, mulane para sujana kang putus temenan iku ora sedya sesualan, amarga ora darbe ati kepanasan, jatmika rehne wis amumpuni saliring pangawruh, dene manawa ana kang sumedya amadoni muga dikalahana bae,
amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono panggonane
Kang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.
Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.
Kang kaping pat, yen dariji panungguling asta dibekuk, kapetelake dalah epek-epeke, dariji manis kaangkat, yen wis
ing kono panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.
Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :
a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.
b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.
rupa, asma : aran, afngal : pakreti.
d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.
Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling
Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, samprna kalawan kudratingsun”.
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.
Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :
“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.
Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki :
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.
9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.
Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, sampurna anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh,
Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene :
“Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening
meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan
Misal, nuli tumeka maring alam Arwah, nuli tumeka maring alam
lam Wahdat, nuli tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna,
gumilang tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape :
1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur
manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.
4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :
“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :
“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala
metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene :
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :
“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :
“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene :
“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh,
angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :
“Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :
“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang
sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.
Mungguh cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh,
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati,
Wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi
dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae,
* Tarekat lakuning ati, dununge ing grana,
* Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan,
* Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al
Utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh.
BAB; WEJANGAN SYEKH WALI LANANG.
8.Mencari sang Maha Gha’ib.
+ “Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe bisa ketemu kelawan
– “GUSTI ALLAH, dimanakah ENGKAU?
+ “AKU ada di dasar hati (hati sanubari)”
Serat aji panunggal punika.medharaken wontenepun pancandriya tuwin kawruh pasamaden utawi kawruh yoga. Dene ingkang badhe kawedaraken rumiyin. Wontening tembung nutupi babahan nawasanga. Menggah wontenipun tembung wau. Kangge ucap-ucapanipun{janturanipun} nata dwarawati utawi sang arjuna manawi kaleres samadi manages ing dewa. Lah inggih saking tembung punika wau ingkang dipun ugemi sarta lajeng dados pamanggih umum.
Ananging menggah ing sajatosipun, kita boten saget yen ta anutupana salah satunggal kemawon
punika ingkang minangka dados tetangsul utawi dados wahananing gesang kita. Amila yenta grana kalantur dipun tutupi. Saestu badhe dumugi ing jaman sakaratil. Dados nutupi babahan nawasanga {tegese : bolonganipun anggota sanga}, punika tetela saking kalentuning panampi. Tanda yektinepun saweg nutupi bolongan satunggal kemawon.tentu boten saged tumindak.
Ingkang makaten wau. Ing ngriki kedah anerangaken menggah ing kaleresanipun. Inggih punika makaten. Tembung nawasanga punika. Panggambaranipun tembung : hawa + song + nga. Wetahepun kedan mungel nutupi babahan hawa, song = kosong, nga = kosonga=
Dene margining hawanapsu wau winastan indriya. Utawi nama pancadriya. Dunungipun. Ing paningal, pamiarsa. Rasa ilat tuwin rasa badan. Tembung pancadriya, leresepun mungel, pancen indriya
Menggah ingkang among karsa punika. Sajatosipun wonten nem prakawis. {wewah 1 saking 5}. Inggih punika pamicara. Mila lajeng wonten tembung. Sad indriya, utawi indriya nem { ing candrasangkala watak nem/ tembung sadrasa.
Ameper hawa napsu. Sarta siyam ing sawatawis dinten. Punapadene boten kenging ngemu sakserik duka cipta.
Manawi siyamepun. Kantun sadalu, sampun ngantos sare, sarto kedah ambisu. Ing wanci tengah ndalu lajeng siram, sarampunge siram lajeng busana angangge sarwi suci. Sarta kokonyoh gagandan langkung wangi-wangi. Punapa dene
“Gusti Ingkang Moho Suci kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti Ingkang
nyuwun wicaksono nyuwun panguwoso kangge tumindake Satrio Sejati. Kulo nyuwun kangge hanyirnaaken tumindak ingkang luput.”
Siji wahayu loro gat’rahino telu rejeki .”
“………..(Asma Sejati) jeneng siro mijilo, panjenengan
nganti belah pisah.yen ana sediya ala balekna.sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
sediya ala balekna.sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
3. sedulurku tuwa kang ana ing bang kulon kang aran amarah.reksanen ragaku kempiten nyawaku inditen sukmaku.iki ana gawe gede.aja nganti belah pisah.yen ana sediya ala balekna sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
Bismillaahir rohmanir rokhim….atau …….“Hong…………., amit tabik sekalian pasang keparengo marak sowan ing ngarsanipun……sedulur
sucekno kamulyan ingsun, mulyakno kasucen ingsun, urupno uriping kawicaksanan ingsun.”….
siro sun obong kukusmu mumbul ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MOHO SUCI tumurun dumateng…sejatining ingsun….”
“………..(Asma Sejati) jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso arso…Mbekso, mbeksoniro rogo pribadi.”….1.x
Lalu dalam posisi ini, mulailah bersamadi/bermeditasi……….
Sareng sampun bangun enjing, jam 06.05 menit. wiwit tafakur {samadi} angwijah raga. Nutupi babahan hawa sanga. Tegesepun, wonten rurupen sampun dipun tingali, wonten suwanten sampun kapirengake. Wonten gagandan sampun ka’ambet. Wonten wiraosan sampun kasuaran. Punapadene yen karaos punapa2 sampun karaosaken. Salajengepun.
minggah.lathi mingkem. Lajeng mandeng pucuking grana kalihan kejep {merem}. Tumunten
Dadi saciptaningsun. Ana sasedyaningsun teka sakarsaningsun. Metu saka kodratingsun.
Manawi sampun makaten, nuten epek2 asta kiwa kakempit ing cangklangan tengen. Epek2 asta tengan kakempit ing cangklangan kiwa. Lajeng angeremaken netra. Prelu amadhangaken netranipun sajati. Ingkang dumunung ing sa’antawisipun alis kiwa tengen inggih punika papasu {caksu}, sarta tansyah mawas {mandeng}, pucuking ardi tursina,inggih punika. Grana, kalihan ngereh lebet wedaling napas {ambegan},ingkang
Dados nek sinambung mungelelipun, HU-ALLAH. Dene panarik inggih tumuruning napas wau. Kedah kakandasna, dumugi telenging betalmakmur lan betalmukadas. Inggih punika teleng pagedhonganing wiji gesang ingkang dumunung ing salebeting pastapusara {pajaleran}, terangipun. Kedah ulah manjangaken lampahing napas, margi napas punika pratandaning gesang. Ateges bilih ambegan napasipun minggah, punika katarika manginggil dumugi ing susuhunan {sirah/endas}, yen napas medhak ugi kaedhakna dumugi ing puser {wudel}, punapa dene lampahing napas kedah ingkang alon
Lampahing napas minggah mandap wau manawi sampun saged sareh, tegese mboten menggeh2. saged ngleremaken raos pangraosipun. Tegese manah {karep} mboten makarti. Tengriku pratanda sampun tinarimah ingarsaning
Sing sapa bisa nguasani patrape aji panunggal inginggil punika. Sayekti bakal tinarimah sakabehing panyuwun dening gusti. Ananging sadusunge kudu lan wajib anglampahi wejangan wirid maklumat jati. Minangka
Niyat ingsun nutup rasa. Sang sir rasa payungana ingsun. Rasa mangan cahya. Cahya mangan rasa. Langgeng ing ciptaku. Tetep mantep tan kena owah. Donga di waca kaping 3 tahan napas yen arep lelakon
arep adus utawa raup supaya betah melek lan berkah slamet.
Nur cahyaning allah. Nur gumulung cahyaning muhamad. Mung rupa cahyaning rasullullah. Waras kuat slamet. Donga di waca kaping 3 yen arep adus utawa raup saparan-paran.
Boten rumiyin boten sapunika. Boten rampung-rampung tansyah sami cocongkrahan. Labet sami rebat leres dhateng gagadhulan tuwin tekadipun piyambak-piyambak.
Mongko wisaya punika wonten ingkang gampil kasumuruban lan wonten ingkang botem gampil anggenipun nyumerebi. Wisaning sawer boten sanes naming dumunung wonten ing untu. Lan panyemburipun, wisaning kalabang ian kalajengking wonten ing entupipun. Ananging ing samangke, lah dumunung wonten ing pundi, menggah wisaning sadaya serat-serat piwulang ingkang sampun sumebar dados wawaosaning ngakatha ?. punika boten sanes kajawi dumunung wonten ing pengertosan kita pribadi.
Manawi kita saged mangertos nampeni suraosing piwulang. Punika kados dene kita manggih usada ingkang sampun sumereb aben-abenan lan tumanjanipun. Manawi makaten sampun tamtu kita saged manggih kawilujengan lan kamulyan. Kosok wangsulipun pangertosan kita ingkang saking serep panampinipun.
Punika kados dene kita manggih usada ingkang aben-abenan tuwin tumanjanipun dereng kita sumerebi. ingkang makaten punika saged ugi andadosaken ing wisaya. Langkung2 yen pangertosan ingkang seling serep panampinipun wau. Lajeng, katularaken ing ngasanes. Sarana lesan utawi sarana serat2, sampun tamtu badhe langkung ageng ing wisayanipun.
Kawontenan ingkang makaten wau, sanyatanipun boten nama aneh yen kita kajlungupa ing jurang panasaran. Sabab miturut panggelaring sadaya serat2 piwulang. Punika prasasat mboten wonten tembung ingkangukaranipun kadamel prasaja.
Sarehing makaten kawontenanipun. Dados manawi kita badhe nyuraosi piwulang ingkang kasebut ing aji paweling punika.
Kita kedah ngengeti parwa lan slokanipun. Yen boten makaten tentu badhe klintu panyuraosipun. Jalaran tembung satunggal kemawon umpami kresna. Punika anggadhai teges pinten2 kemawon. Kadosta cemeng.toya. piker. Rasa. Gesang lan sasaminipun miturut parwa lan slokanipun.
Pramila. Sing sapa bae yen arep anglakoni. Adji panunggal. Adji paweling. Adji padmawara. Kudu miwiti saka piwulang wirid maklumat djati dishek, minangka kanggo dedasar supaya ora kajlungup utawi salah patrapipun. Ingisor iki rapale aji
“………..(Asma Sejati) jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso. arso, nyuwun sasmito ing
ilapi kang dadi telenging ati.kang dadi pancering urip.kang dadi lajering allah.kang madep maring allah.ya ingsun sejatining manungsa sempurna.slamet ndunya slamet akhir.yen
rasa sukma kang ana sajeroning netra utawa kang ana ing sajeroning guwa garba.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.ingsun njaluk slamet.ya ingsun sejatining kun. {kanggo meruhi roh}
tanpa sahudu.ila fisrika.ora ana pengeran nanging allah kang sinembah.satuhune…….duh gusti,kula masrahaken.sedaya dosa lan keluputan kula.jiwa raga kula.lahir batin kula.gelar gulung kula.pati urip kula.kula nyuwun…………., {kanggo nenuwun ing ngarsaning gusti. Tanda…….di isi apa kang dadi panyuwune}
5.sir aning.manjing ingati.kang wening ing cipta.ning ing rasa.dzat lebur ambet-ambet.tan ana kari.sajeroning jagat ingsun kabeh.dzat les tan ana karasa-rasa. {kanggo sowan ing ngarsaning gusti / ngracut}
ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MOHO SUCI tumurun dumateng…sejatining ingsun….”
telenging ati.kang dadi pancering urip.kang dadi lajering allah.kang madep maring allah.ya ingsun sejatining
utawa kang ana ing sajeroning guwa garba.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.ingsun njaluk slamet.ya ingsun
dumadi.ing sajeroning jagat.ingsun iki kabeh.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.laa illaaha illallah
satuhune…….duh gusti,kula masrahaken.sedaya dosa lan keluputan kula.jiwa raga kula.lahir batin kula.gelar gulung kula.pati urip kula.kula nyuwun…tepang panggih sipat temon kalayan urip. Kang minangko dadi guru sejati ingsun…1.x
sir aning.manjing ingati.kang wening ing cipta.ning ing rasa.dzat lebur ambet-ambet.tan ana kari.sajeroning jagat ingsun kabeh.dzat les tan ana karasa-rasa. {kanggo sowan ing ngarsaning gusti. 1x
bismillaahir rohmanir rokhim……..hagni suci sucekno kamulyan ingsun, mulyakno kasucen ingsun, urupno uriping kawicaksanan ingsun.”
ingsun, tak jaluk rilamu siro sun obong kukusmu mumbul ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MOHO SUCI tumurun
ngarso dalem Gusti Ingkang Moho Suci, sumungkem ngarso dalem……sebut nama penghuni keramatnya………… Sembah sedoyo panelongso dalah panjangka ingsun nyuwun tambahing berkah pengayoman. Sedoyo panelongso nyuwun usodho, sedoyo panjongko nyuwun sembodo. Berkah nyuwun limintuning rejeki ingkang agung rahayu, pengayoman nyuwun slamet sak rakyat sak bandane. Kerso saking kuasane:”
nyuwun wicaksono nyuwun panguwoso kangge tumindake Satrio Sejati. Kulo nyuwun kangge hanyirnaaken tumindak ingkang luput.” 7.x
Siji wahayu loro gat’rahino telu rejeki .” 3.x
“………..(Asma Sejati) jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso arso…sowan, ing
saka wetan putih rupane,kedadeayane saka kawah,anjunjung marang jabang bayine…….,allahuma turunsih,ana drajat saka kidul abang rupane,kedadeayane saka getih,anjunjung marang jabang bayine……….,allahuma turunsih,ana drajat saka kulon kuning rupane,kedadeayane saka puser,anjunjung marang jabang bayine……..,allahuma turunsih,ana drajat saka lor ireng rupane,kedadeayane saka ari2,anjunjung marang jabang bayine……….,allahuma turunsih,ana drajat saka bapa kang netep ake marang si jabang bayi,kang
allah kang paring urip,paring sandang,paring pangan marang si jabang bayi lan anjunjung marang si jabang bayiku kersaning allah,laa illaaha illallah
ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MOHO SUCI tumurun dumateng……………” jika Ratu kidul yang hendak di panggil ( Kanjeng Ratu mas kencanasari Sekar jagat wijaya kusuma)
panggil… Sembah sedoyo panelongso dalah panjangka ingsun nyuwun tambahing berkah pengayoman. Sedoyo panelongso nyuwun usodho, sedoyo panjongko nyuwun sembodo. Berkah nyuwun limintuning rejeki ingkang agung rahayu, pengayoman nyuwun slamet sak rakyat sak bandane. Kerso saking kuasane:”
“………..(Asma Sejati) jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso arso…sowan, ing ngarsaning………
ndeso anyaran tur sobone mung neng lapangan lupute ngisor papringan.wong SH tenan ra bakal ngumbar napsu
jogoen tHapusAnonim21 Oktober 2014 22.54Wes ojo tukaran wong!bedo yo bedo tapi jok sampek pecah negoro iki!masio aqku arek SH
nguripi anak bojo(sing wes rabi)sing rong rabi yow ndang kerjo ndang golek bojo..rasah podo padu koyo bocah ae..pora menak nek dulure akeh,urip ayem tentrem..bener pora omonganku..Aku cah netral mas,ora melu opo"..tp jok mbiyen njlalah aq yow
sing bener Lur,,yo mung poro poro warga"ne sing akeh ra podo nerapke,,di cokot semut isih podo kroso Loro ae ra usah podo kakean ngomong Lur..sing Penting
hebate koncoku WS padahal drung tau pethuk karo bolo q cah iks mau Lha koq ujuk2 koncoq wong WS ngomong ngene..."sampean
gaweane ngukur tumo karo kadas, biasa urep neng alas arep ngrasa'ke urep neng kota, hehyo kaget to kang, weroh
mboten usah dibahas meleh, sami" pencak monggo saling akur mawon, senggarai musuan niku dugi awk e dewe,
naga langit,,,sabdho pandhito tanpo pangucapBalasHapusBalasanida wita18 Mei 2014 03.27niki cah SNL saking pundiHapusBalasAnonim9 Mei 2014 13.19Goblok kabeh. cangkem wedok.... yen lanang melu PON / SEAGAMES... iki buktine :http://tiny.cc/
iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa weton Balai Pustaka, ing jagad pedhalangan Bathara Narada asale saka Kayangan Siddi Udhaludhal. Dheweke duwe sedulur telu yaiku Sang Hyang Pritanjala, Dewi Tiksnawati lan Sang Hyang Caturwarna.
Bathara Narada duwe sisihan aran Dewi Wiyodi. Ing palakramane kalawan Dewi Wiyodi iku, Narada peputra Dewi Kanekawati kang sabanjure kapasrahake marang Resi Seta putrane Prabu Matswapati, raja ing nagara Wirata. Saliyane Dewi Kanekawati, Narada uga peputra Bathara Malangdewa.
Bathara Narada iku disuyudi dening sapa wae kang srawung kalawan dheweke. Iku amarga Narada iku watake grapyak semanak. Narada uga kondhang alim, pinter ing maneka warna ilmu, jujur, atine resik, pikirane lantip, seneng gegojegan, prigel olah kaprajuritan ananging uga temen-temen mandhita saengga antuk jejuluk resi. Saliyane iku praupane Narada uga bagus.
Ing sawijining wektu nalika Narada mbangun tapa ing sandhuwure banyu samodra, tangane nggegem sawijining cupu aran Linggamanik. Nalika iku Narada mertapa kanthi pangajab antuk kasekten lan kawibawan kang luwih.
aji Kemayam saengga Kanekaputra malih rupa dadi cendhek awake lan ala praupane Wiwit kedadeyan iku Sang Hyang Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya.
Kabeh Dewa lan Dewaputra suyud lan manut marang Narada karana kalantipan lan kapinterane. Malah Sang Hyang Manikmaya dhewe tansah antuk pituduh lan pamrayoga saka Narada. Tanpa Narada ing Suralaya, Ngarcapada bakal tansah kisruh.
Kacihna akeh prekara kanggo ngatur Tribuwana lan racake uga angel ngudhari maneka prekara iku, Bathara Narada tansah seneng atine ngadhepi maneka prekara iku lan tansah kasil antuk dalan kanggo ngrampungi. Narada tansah bisa ngrampungi maneka prekara kanthi pratitis.
Dening Batara Guru, Narada asring sinebut ”kakang”. Mula bukane nalika andon wasis maneka rupa ngelmu, Bathara Guru tansah kalah saengga nuwuhake rasa nesu marang Narada lan banjur nyepatani Narada.
Ananging karana Narada duwe ngelmu kang luwih dhuwur, dheweke banjur sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya lan dianggep luwih tuwa. Wiwit iku Sang Hyang Manikmaya utawa Bathara Guru tansah nyeluk Narada kanthi sesebutan ”Kakang Narada”.
Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi
sugeng rawuh salam ta’dzim kagem Ki BUSYET DEH di KWA mriki mugi rahayu nir ing sambikolo nyuwun bleberan ngelmu2nipun kang tansah sedulur 2 tenggo
@Ki Taofik :Assalamu’alaikum Wr. Wb.
nuwun ilmunipun, alfatihah kagem panjenengan….sent.. Manteb TENAN
@ Ki Ageng JJ : sugeng enjang Ki, sugeng makaryo.
@ bang Nico : nunut pijet dong, boleh gak bang? biar fresh lagi he…he…
@ki ageng sugeng siang ugi..wah
@ mas akik : sing dipasang ojo izzat yo mas, wedi aku 😀
@ki ageng sami2 ki..namung asal njepret kok ndilalah kok hasilipun lumayan dados mboten didukani ki bengawan candhu 🙂
KANG MAS TAOFIK DEREK NGAMALAKEN NGGIH
INSYAK ALLAH KULO SAMPUN NGAMALAKEN MAS
SALAM TAKZIM KAGEM KI AGENG JJ
lan tubo nanging kudu legowo.bilih sampun titi wanci,bakal tinemu hasil kang sae.mugi kito di
Jayanagara iku raja Majapahit kaping pindo (1309-1328), putra Radèn Wijaya saka Dara Petak sing asalé saka Karajan Dharmasraya. Dyah Dara Petak iku saka lima sisihané Radèn Wijaya lan mung saka Dyah Dara Petak iki Radèn Wijaya nduwé katurunan putra lanang, mulané Dyah Dara Petak éntu' gelar Stri Tinuheng Pura sing maknané: sisihan sing dituaké ing istana.
Ing jaman kakuasaan Jayanagara iki kerep kedadéyan pemberontakan sing dilakoni déning Sora taun (1311), Nambi tahun 1316, uga Kuti taun 1319.
Kapustakan[besut | besut sumber]
Jayanagara&oldid=1059355"	Kategori: Karajan Majapahit	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.02, 13 Mèi 2016.
ya iku kumpulan buku padinan kang ngrekam kedadeyan-kedadeyan sabendinane lan jadwal nyambut gawene para raja Dinasti Joseon, mulai saka Raja Taejo (raja wiwitan) nganti raja kang pungkasan, Raja Sunjong (raja ke-27).[1] Buku padinan iki minangka rekaman sejarah asli kang paling akèh ngrembag babagan Dinasti Joseon, saliyane iku uga nulis ngenani rahasia-rahasia istana kang ora dingerteni.[1] Amarga catatan iki didadekake sumber utama tulisan ing Babad Dinasti Joseon mula biji sejarahe luwih gedhé tinimbang babad mau.[1] Saiki buku padinan iki ana 3.243 volume kang isih sisa lan nyatet informasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 3 Sèptèmber 2016.
nutup BLOG WONG ALUS, he he he …., mas aku sing keminter iki tak ngomong yo, yen kepingin mandi amalan iku kudu – percoyo lan
ragu, terus arep dadi piye?,…. Wong karo uripe dewe ora percoyo………………. Monggo dicoba malih Barokallah.
wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe
#Boyolali #Brebes #Cilacap #Demak #Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
saiki pilihane jelas antarane sampeyan gelem dimaru karo sampeyan jakuk pegat ngono po?
istri malang : aku yo ra pengen dipegat mas… njur mengko anak-2 ku piye? aku raiso nek nguripi anakku dewe
pempek endhog cilik, pempek kriting, pempek kulit, pempek tahu, pempek pistel, pempek urang, pempek belah, pempek panggang, pempek lenggang, dsb
Pèmpèk utawa empèk-empèk ya iku panganan khas Palembang kang digawé saka iwak lan sagu.[1] Pempek disuguhake karo saos wernane ireng kecoklatan kang diarani cuka utawa cuko (basa Palembang).[1] Cuko digawé saka
Pempek nduwé saperangan jinis kayata:[2]
Pempek Lenjer mujudake jinis pempek kang dianggo kanggo nggawé laksan, ya iku sawijining panganan khas Palembang kang duduhe kuning kaya duduh lontong sayur. Lenjer bisa digoreng lan dipangan bareng duduh cuko. Rasane pada karo pempek kapal selam nanging ora ana isine endhog.
Pempek lenggang mujudake pempek kang dicampur endhog bèbèk lan dibungkus godhong gedhang kang dibentuk kaya piring banjur dibakar. Pempek lenggang panggang iki luwih akèh disenengi tinimbang pempek lenggang goreng.
Mujudake pempek kang nalika nggawéne ora kena lenga klentik babar pisan. Sawise dibentuk bunder-bunder lan diisi, pempek iki langsung dibakar.
^ a b (id)Pempek
Kanger PANGU Kanger PANGU Kanger PANGU (Silver)
batu kerikil hanya sebagai media saja,karena semuanya tetap atas izin Nya.(Gusti Alloh kang Kuoso lan mboten wonten sanesipun engkang saget kuoso,
semuanya tetap atas izin Nya.(Gusti Alloh kang Kuoso lan mboten wonten sanesipun engkang saget kuoso,wontene
monggo ki sapto lenggah wonten ngajeng kulo ..men nutupi kulo le ngantuk ben mboten diseneni sesepuh sing lagi tausiyah njih
bersalahmulagi denger lagunya sherina, tiba2 hape warnet bunyi, eh.bu boss.Bu boss : "mbak, teseh onten seg nunggu?"aku : "boten,mbak"bu boss : "saklare kabeh dipateni wae mbak, karo ups e. Neg arep
Pecel/Gado-gado: Kantin Ibu Sugeng UNWIDHA KLATEN[FK] Lotek/Pecel/Gado-gado: Kantin Ibu Sugeng UNWIDHA KLATEN[FK] Lotek/Pecel/Gado-gado: Kantin Ibu Sugeng
Station[FU] navigasi.zip[FU] Waypoints di kawasan Cempaka Putih ...[FU] Waypoints di kawasan Cempaka Putih ...[FU] Waypoint wilayah utama
Bytów (Jerman Bütow) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 16.858 jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.55, 14 Sèptèmber 2016.
tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir taun Jimakir 1858. Utawi tanggal kaping 8 Oktobêr 1927, wanci jam 10 langkung 10 mênit, Radèn Tumênggung Atmadiningrat, abdi dalêm bupati nayaka gêdhong kiwa, seda jalaran gêrah inpluwinsah dumugi yuswa 62 taun, dintênipun Sênèn wanci jam 9 enjing, layon kasarèkakên dhumatêng ing dhusun Tirip, ingkang rawuh nglayat para luhur kathah sangêt, mèh abdi dalêm sa-Surakarta sami nglayat sadaya, ingkang dumugi ing kubur inggih kathah sangêt, sarampungipun layon kakubur, pangagênging parentah
tampi tilpun balih Radèn Tumênggung Atmadiningrat tilar donya, mila sangêt andadosakên kagèt sarta pangunguning manah kula, botên nyana babar pisan, dening botên dangu sakitipun, utawi botên ngantawisi bilih ngantos kalajêng tilar donya. Tumrap kula, tilaripun donya
[...ningrat] punika manah kula sampun botên anggadhahi sêmang-sêmang, saking anggènipun sampun
tumindakipun ing karaton sadaya, sabên dintênipun piyambakipun tansah dados pitakenan kula, saking anggènipun suwita wontên ing karaton sampun lami, ngantos sagêd têrang kawontênanipun karaton sadaya, sarta prasasat dados pitakenanipun tiyang sakraton.
Kula badhe anggêlarakên sawatawis lêlampahanipun Radèn Tumênggung Atmadiningrat. Anggènipun suwita wiwit bibar têtak, minggah-minggah pangkatipun ngantos dados abdi dalêm bupati gêdhong kiwa punika kintên-kintên sampun 45 taun, dene wiwitipun suwita wau nalika taksih swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Kaping IX sampun anindakakên nyêpêng arta, sarêng jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Kaping X punika lajêng kagêm wontên ngarsa dalêm, anindakakên prakawis rèmèh dumugi ingkang parlu, sarta taksih anindakakên nyêpêng arta. Sarêng wiwit tatanan enggal karaton, lajêng dados kondhang kula: angèngêti lêlabêtan sarta rumêksanipun ing karaton tuwin salira dalêm, salêbêtipun dados abdi dalêm bupati ordhênas
ngadil, botên ambaukapine, manawi wontên kalerehanipun ingkang lêpat, lajêng dipun srêngêni, nanging lajêng kasulang-sulangakên, tindakipun tumêmên, nalika salêbêtipun nyêpêng kagungan dalêm arta wilujêng: srêgêp, salêbêtipun kula dados pangagêng parentah karaton laminipun: 10 taun, prasasat botên nate pamit, sanadyan gadhah parlu piyambak utawi sakit sawatawis inggih mêksa sowan. Wêkêl ajêng dhatêng pandamêlan, botên ketang rêkaos dipun lampahi kanthi tumêmên, botên nate ngêsah, manahipun limrah, sarta wêlasan. Sarèhning anggèning suwita wiwit panakawan, dados sampun nate angraosakên wajib sadaya pandamêlan, wiwit pangkat alit ngantos pangkat agêng, dados sadaya pandamêlan tumrap dhatêng kalerehanipun sagêd dumugi prayogi. Mila satilaripun donya Radèn Tumênggung Atmadiningrat, kula sarta sakalerehanipun sadaya prasasat kadosdene kecalan tiyang sêpuhipun.
Radèn Tumênggung Atmadiningat, dina iki pungkasane lêlakon pakênira ana ing donya, urip pakênira wis anindakake apa bênêre, aninggal lêlabuhan sarta kabêcikan,
Novèmber 25, 1841(1841-11-25) (umur 60)
Sir Francis Leg(g)att Chantrey (lair ing Norton, Sheffield, 7 April 1781 – pati ing Sheffield, 25 Novèmber 1841 ing yuswa 60 taun) inggih punika satunggaling
Chantrey kangge mundhut karya-karya seni kagem nagara ingkang tasih wonten saking 1878 bibar sédanipun sang garwa ingkang dados randha.
Francis Leggatt Chantrey wiyos wonten ing Norton celak Sheffield (nalika dados bagéyan saking Derbyshire) papan minangka bapakipun ingkang dados tukang kayu gadhah lahan tetanèn ingkang alit.
Bapakipun tilar donya nalika Francis Leggatt Chantrey umur 12 taun [1]; lan ibunipun krama malih, nilaraken Francis Leggatt Chantrey tanpa masa depan ingkang cetha. Nalika umur 15 taun, piyambakipun myambut damel wonten ing satunggaling penyadé ing Sheffield. Bakat seninipun dipunpanggihaken déning John Raphael Smith juru gambar lan pematung ingkang lajeng paring piwulang babagan nglukis dhateng Francis Leggatt Chantrey.[2] Taun 1802 Chantrey mbayar £50 supados boten magang malih kalihan Ramsay (sanajan namung gadhah wekdal 6 wulan kanggé nglayani). Lajeng Chantrey damel studio gambar minangka seniman potrèt ing Sheffield. Chantrey ngempalaken arta kanggé pindhah dhateng London.
Chantry pikantuk pakaryan minangka asisten pemahat kayu, ananging wonten ing wekdal ingkang sami tasih setya minangka pelukis potret, ingkang damel patung dada lan damel model saking lemah. Dipuntakèni ing pagesangan salajengipun, minangka saksi wonten ing sidang, menapa piyambakipun naté nyambut damel marang pematung sanès. Piyambakipun mangsuli : "Boten lan menapa keluwihanipun, kula boten naté setunggal jam mawon nampi dhawuh saking satunggaling pematung ing gesang kula".[3] Chantrey dhateng Dublin papan piyambakipun gerah lan sadaya rikmanipun ical.[1]. Lajeng Chantrey pindhah dhateng London lan ngawontenaken paméran lukisan ing Royal Academy ing sapérangan taun saking 1804. Ananging saking 1807 langkung condong ing karya pahat. Pemahat Joseph Nollekens nedahaken remenipun dhateng bakatipun Chantrey . Taun 1807 piyambakipun kagarwa keponakanipun, Miss Ann Wale,[2] ingkang gadhah sapérangan properti kagunganipun piyambak. Karya pahatan imajinatif ingkang kapisan punika model mustaka Satan ingkang dipunpamèraken ing Royal Academy taun 1808. lajeng piyambakipun ngayahi pakaryan kanggé Rumah Sakit Greenwich 4 patung dada kanthi ukuran kolosal saking admiral Duncan, Howe, Vincent lan Nelson; lajeng kanthi rikat pamoripun nyebar saéngga karya patung dada salajengipun ingkang dipundamel punika John Horne Tooke saéngga pikantuk komisi kanthi nilai £2.000.
Anak-anak ingkang keturon (1817) ing Katedral Lichfield, nggambaraken 2 sedherek enem, Ellen-Jane lan Marianne ingkang séda kanthi tragis ing taun 1812
Memorial karya Chantrey kangge Isaac Hawkins Browne, satunggaling politisi Tory, ingkang kagungan tambang lan penganggit esei, ing geraja paroki Badger, Shropshire.
Karya-karya Chantrey punika kathah sanget, salah satunggal ingkang wigati punika patung George Washington ing wisma nagara bagéyan ing
lan George Canning ing Liverpool; John Dalton ing Manchester Town Hall; Lord President Blair lan Lord Melville ing Edinburgh, lan sanesipun. Patung ingkang nitih turangga paling kondhang punika Sir Thomas Munro ing Kolkata, Duke of Wellington ing ngajengipun London Exchange lan satunggal karya Raja George IV ing Alun-alun Trafalgar. Ingkang pungkasan punika karya mawi bayaran ingkang dipunsuwun kanthi cepet déning raja piyambak kanggé dipunpapanaken ing sanginggilipun Marble Arch ngajeng Astana
SlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 6 Maret 2016.
sing nganding ora tanding, sing nyepak ora
ketemu turu gugahen, ketemu lungguh degno, ketemu ngadeg prenekno ketemu ingsun, ojo patipati mulih, yen ora bareng karo kekasih ingsun. Teko welas teko asih si
guyu-guyu sak lakuku. Gunung sari lelukuku. Prabu sari iku rupaku. Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku. Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku. Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang aku.
kamitenggengan. Ingkang amriksani pasuryaningsun. Yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran. Ingsun mandeng tuwuh tresno. Ingsun mesem kapikut asmoro. Pasrah ingsun bayong ing gatuloyo. Yo jabang bayine …. (
OPO MANEHYEN SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU
ngo nyabet ati raga nyawa si jabang bayi ***** bin ****
kelingan marang awak wadah raga insun sawiji.
Jumedhul lan tumuju ing swarga gandhul kang ana ing…..
duwé wulu paling akèh, sing marakaké bisa slamet saka kandhuwuran ing Kalimantan lan Sumatra. Amarga kélangan habitat lan paburon, cacahé saya kurang lan dadi salah siji mamalia paling langka ing donya. Warak sumatra iku spesies kèri dhéwé sing slamet ing grup sing padha
^ a b Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Taxhistory
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warak_sumatra&oldid=1012316"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies kritisWarakMamalia AsiaFauna Asia Kidul-WétanFauna ThailandMamalia IndonésiaMegafauna EurasiaRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 6 Maret 2016.
”Gak salah tah Mbah.” Bunali bingung.
”Iyo soale kucingku akeh tumane.” Jare Wonokairun.
”Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
”Lho lak temen tah. Sampeyan iku tak
“…Wolak-waliking jaman, sing ngelmune mung sak dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan. Manungsa lagake wus keminter, najan mangkono ora ngerti apa kang ana sajroning
Maszewo (Jerman Massow) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maszewo&oldid=1090478"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
nisor dadi kotor lan yen nyebarno( milino )
tertentu, wong atas e bibit duren ae wong di kongkon ngemis2, wes ngono mbayar larang maneh, Sopo sing kate minat nang barang sing di dol model ngono iku, propaganda kamuflase.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jaranan&oldid=805070"	Kategori: TembangTembang Dolanan	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.18, 8 Maret 2013.
Cithakan:Tim NBA Houston Rockets inggih punika tim [bal basket Amerika ingkang kagabung wonten ing National Basketball Association.[1] Tim punika dumunung wonten ing kutha Houston, Texas.[1] Nama Rockets dipunpilih wonten ing sawijiningpada kontés pamadosan motto kutha San Diego nalika klub kasebut taksih dumunung wonten ing kutha San Diego.[2] Kutha kasebut minangka papan produksi roket Atlas ingkang dipunginakaken déning NASA.[2] Nalika San Diego dados markas NASA, Rockets tetep njaga nama kasebut éwadéné sampun pindhah dhateng Houston.[2] Houston Rockets sampun njuarai kompetisi NBA kping 2cacahipun, inggih punika rikala taun 1994 lan 1995, nalika dipunmotori déning Clyde Drexler lan Hakeem Olajuwon.[1]
Nalika kapisanan kagabung wonten ing NBA nalika taun 1971/72, Rockets mbekta Elvin Hayes (The Big E) ingkang minangka bintang tim kasebut. Ananging, setunggal taun candhakipun, Hayes dipuntransfer dhateng klub sanèsipun.[2] Wonten ing taun 1975, Rockets dumugi babak playoff kapisanan ing kompetisi NBA kanthi dipunpimpin déning Calvin Murphy lan forward Rudy Tomjanovich.[2] Setunggal taun candhakipun, Moses Malone, pemain basket kapisanan ingkang mlebet ing kompetisi profesional (American Basketball Association -ABA) sasampuning lulus saking SMA, kagabung kaliyan Houston.[2] Sesarengan kaliyan klub kasebut, Malone dados pemai paling apik ing NBA lan mbekta Rockets dhateng final wewengkon Timur kanggé kapisanan nalika taun 1977.[2]
Nalika taun 1984, Rockets men-draft Hakeem Olajuwon, ingkang mbekta Rockets dumugi ing 1986 Finals nalika karier angka 2 ipun, wonten ing final kasebut Rockets kawon maih déning Boston Celtics. Nalika 7 season candhakipun, Houston Rockets gagal nglewati babak pisaan play-off kanthi cacah kaping 5. Dumugi pungkasanipun taun 1994 Houston Rockets kasil ngrebut gelar juara NBA ingkag kapisanan, nalika Olajuwon mimpin tim punika dumugi babak final. Rockets wangsul malih pikantuk gelar juara taun 1995. Ananging mekaten, sasampuning 2 taun kejayaan kasebut, Rockets boten naté malih dumugi ing final. malahan gagal duugi ing babak play-off sadanguning periode 1999–2003. Rocket nembe dumugi play-off malih sasampuning men-draft pemain China Yao Ming lan kedah nengga dumugi 2009kangge saged lolos saking babak kapisanan play-off.[3]
Nomor ingkang dipunpensiunaken[besut | besut sumber]
22 Clyde Drexler, G, 1995-98; ugi minangka penduduk asli Houston sarta minangka pemain bintag University of Houston lan mantan pelatih tim universitas kasebut, sapunika dados penyiar kangge
CD Carroll Dawson Asisten pelatih, General Manager 1979-2007. Amargi Dawson boten main kangge Rockets, saengga tim migunakaken inisialipun minangka memoriam.[4]
Dijupuk Maret 12, 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (en)http://www.nba.com/rockets/ Situs resmi
BaskètRintisan mawa topik olahragaKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.21, 6 Maret 2016.
Dipl.-Ing.(FH) Sascha Klötzer
Dipl.-Ing.(FH) Frank Ullmann
“Dèrèng ngantos pantara dangu nggènnya ngeningaken cipta, kocapa sing nglayang sangking jumantara kumelap pindha thathit, Wahyu Widayat kang wus noyah-nayuh baskara titi mangsa manunggal marang keng raka Maningrat tuwin Cakraningrat.” (kaset ke 8
Widyatmanta, Adiparwa Jilid II, Jogjakarta: U.P. “Spring”, 1968. Soedarsono, R.M., Wayang Wong: Drama
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alverstraumen&oldid=1012518"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 6 Maret 2016.
sekedik nyuwun pirso, 13thn kepengker kawulo kontrak griyo ing Palembang, caket kalian pasarean kanjeng Ratu zaman Sriwijaya. Ugi caket kalian Kraton lami Sriwijaya. Rikolo semanten kawulo remen siam. Miturut tetanggi griyo puniko katah Jin, Hantu, ugi wonten jalmi Rakseso ingkang asring ketingal. Ing tengah ndalu kulo di”ajak” wonten kamar, ing mriku wonten mustiko tombak ingkang saget wicoro, dikawal sewu panah asmanipun Ki Nogo Bangkong bade nderek kawulo. Puniko ngantos 3dinten, kulo sejatosipun remen. Sasmito punopo meniko.
ingkang sak meniko dereng rukun amargi manungso kathah ngelampahi urip ugal-ugalan lan mboten
nyun sewu griyo nipun ki alus ten pundhi kulo ajeg nyecep ngilu penarikan ki alus
Nyuwun sewu wong alus kulo nyuwun petunjuk
3. Tari Joged (a)11:49
4. Tari Joged (b)10:40
5. Tari Joged (c)16:27
Indro lan Rudy Badil, Launching Buku Sajarah Warkop DKI kang diperani déning Kasino kaliyan kanca-kanca
Drs. Kasino Hadiwibowo l (lair ing Gombong, Kebumèn, Kabupatèn Kebumèn, Jawa Tengah , 15 Sèptèmber 1950 – pati ing Jakarta, 16 Dhésèmber 1997 ing yuswa 47 taun).[1] dheweké ya iku aktor lan pelawak Indonésia kang tergabung ing kelompok lawak Warkop.[1]
ing dunia lawak, ananing Kasino lan kanca-kancané anggawé dunya lawak tansah nengsemaké.[1] Kelompok Warkop makili generasi pelawak terpelajar, kang nduweni warna anyar ing urusan banyolan.[1] Karier ing filem kang dirintis ing akhir taun 1970-an langsung terkenal.[1] ing filem Maju Kena Mundur Kena, Kasino lan kanca-kancané mlebu ing jajaran artis kang tau dibayar paling larang ing jamané.[1]
nalika isih dadi mahasiswa, Kasino akèh ngentekaké waktu ing lereng-lereng gunung karo Kelompok Mahasiswa Pecinta Alam Universitas Indonésia (Mapala UI).[1]
^ a b c d e f g h i j (id)Biografi Kasino dipununduh tanggal 20 Juni 2011
^ a b (id)Lawakan Warkop DKI dipununduh tanggal 18 Juni 2011
paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1926.
Anusuli wara-waranipun pangrèh katitimasan kaping 1 Sèptèmbêr 1926 (ing organ ôngka 9 kaca 122) supados para warga sagêd têrang panggalihanipun dhatêng palapuranipun panitya ingkang manah kawontênanipun kagungan dalêm rad nagari, mila wêdalipun organ punika ngêwrat turunan pranatan dalêm bab kawajibanipun rad nagari, sarèhning papanipun rupak, ewah-ewahanipun pranatan dalêm wau badhe kapacak ing organ wêdalipun wulan ngajêng.
Kajawi ing nginggil, para warga ingkang sami walêd pambayaripun arta kontribisi ingkang sampun kapurugan kengkenanipun artaka marambah-rambah mêksa dèrèng maringi, lajêng badhe botên dipun
warga ingkang sami rumaos walêd, kaparênga lajêng nglunasi tumuntên, dene manawi [mana...]
[...wi] para warga ingkang sampun dangu botên dipun sowani lopêr, kaparênga maringi katrangan dhatêng artaka II kauningana.
Ôngka 25. Pranatan dalêm katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1918.
Sawuse anggalih anane rad nagara ing saiki, apa manèh panampane rad nagara kang dianggêp ing wêktu iki tumrap marang pagawean wajibe, mirit tumindake kang wus kalakon têtela durung bisa mulih lan parlune ênggone karaton ingsun ing Surakarta ingsun adêgi nagara, sarta awit saka iku parlu ambangun manèh tatananing rad nagara, apa manèh kawajiban lan wawênange, kaya kang kasêbut layang pranatan ingsun katitimasan kaping 27 Rêjêb taun Be 1840, lan kaping 6 Rabingulawal taun Ehe 1844.
Marmane ing mêngko kaparênging karsaningsun mupakat lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, pranatan ingsun karo pisan kasêbut ing dhuwur mau ingsun suwak, sarta ingsun andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki:
Ing karaton ingsun ing Surakarta ingsun adêgi rad nagara, presidhène siji, lide papat.
Kang dadi presidhène rad nagara iku Pangeran Adipati Anom, sadurunge ana Pangeran Adipati Anom, kang ingsun karsakake makili wadananing putra santananingsun salah sawiji saka parêng ingsun.
Para liding rad nagara iku ingsun kang anêtêpake, mupakat lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta.
Kang ingsun karsakake dadi liding rad nagara iku mung putra santana sarta bocah ingsun, apadene
sawijining lid bakal ingsun piji dadi pisê presidhèn.
Para liding rad nagara iku têtêpe ingsun wangêni: 3 taun têrusan miturut pananggalan Walônda, sapundhate wêwangên 3 taun mau rad nagara bakal ingsun têtêpi lide manèh miturut wêwaton kang kasêbut bab 1 sarta 2.
Lid-lid kang wus kabênêr lèrèn iku kêna ingsun têtêpake dadi lid manèh.
Sadurunge ganêp 3 taun, manawa ana lid kang lowong, banjur bakal ingsun têtêpi gêgêntine, nanging mung tumrap sakurange wêwangên têlung taun mau, dene ênggon ingsun nêtêpake gêgêntine mau uga miturut wêwaton kang kasêbut ing bab 2.
Presidhèn lan lide rad nagara, padha ingsun paringi tulah kèhe nyatus rupiyah, ing dalêm sêsasi, kajaba iku sabên milu parêpatan ingsun paringi pituwas, nglimang rupiyah, ananging pituwase mau ênggone maringake sabên têlung sasi sapisan, [sapi...]
[...san,] sarta panyadhonge kudu kamot ing layang dheklarasine rad nagara.
Rad nagara bakal ingsun paringi kanthi sèkrêtaris siji, têtêpe mupakat lan bapa kanjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sèkrêtaris mau ingsun pangkat panèwu, ingsun paringi balônja kawitan sêsasi 100 rupiyah, mawa undhakan 4 rambahan pêndhak rong taun sapisan, kèhe: 25 rupiyah ing dalêm sêsasi, sabanjure rong rambahan manèh pêndhak têlung taun sapisan, kèhe: 50 rupiyah, ing dalêm sêsasine, dadi pantoging balanjane sèkrêtaris mau: 300 rupiyah ing dalêm sêsasi.
Manawa balanjane wus 300 rupiyah utawa luwih ing dalêm sêsasine, sèkrêtaris mau kêna ingsun pangkat kaliwon.
Manawa ana panyuwune dhewe utawa ana sababe kang parlu, sawuse ingsun sarêmbug lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, para liding rad nagara utawa sèkrêtarise iya bakal ingsun parêngake panyuwune lèrèn utawa ingsun lèrèni.
Layang-layang kang saka rad nagara, iku kudu mawa tandha-tangane presidhèn lan sèkrêtaris.
Mungguh wajibe rad nagara, iku ngunjukake panimbang lan rêmbug pamrayoga, konjuke ing panjênêngan ingsun kudu kamot ing layang.
Rad nagara wajib ngunjukake panimbange tumrap sakabèhe rèngrèng pranatan, rêrantaman lêbu-wêtune dhuwit nagara lan layang petungane wragad sarta pangasilane nagara, [naga...]
[...ra,] sarta manawa ana karsaningsun utawa bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta kang lumantar ingsun, amundhut rêmbuge rad nagara tumrap sadhengah parlu, iku rad nagara kudu angunjukake rêmbug pamrayoga.
Rad nagara ingsun paringi wawênang angunjukake rêmbug pamrayoga kang makolèhi paedahing karaton ingsun ing Surakarta.
Manawa panêmune parêpatan ora bisa sarujuk, iku panêmune kang gèsèh karo panêmu liyane kang kagolong akèh dhewe, iya kudu konjuk ingsun kamot ing layang.
Manawa ana pamundhut ingsun utawa bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta mêtu saka panjênêngan ingsun, iku rad nagara kudu angunjukake turunane pèngêtan kang parêpatane kalawan ganêp.
Panêmune presidhèn lan panêmune lid, iku kaetung padha bae, ananging saupama ana drêdahing panêmu, môngka kang drêdah mau padha kèhe, iku kang dadi wêwatone karampungan panêmu kang dirujuki presidhèn.
Manawa parêpatan, môngka kang wênang angrêmbug cacahe kurang saka têlu, iku karampungane rad nagara ora kaanggêp apsah.
Pranatan wêwaton tumindaking pagaweane rad nagara, iku ingsun kang nêtêpake sarêmbug lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta.
Yèn ana parlune rad nagara ingsun lilani jaluk katrangan marang sadhengaha liyane kang dadi lid, katrangan mau kêna kamot ing layang utawa ijoan, sarta rad nagara uga ingsun lilani anjaluk têkane kang kinira bisa awèh katrangan mau supaya milu parêpatan.
Presidhèn lan lide rad nagara, apa manèh sèkrêtarise padha ingsun sumpah
ana ing ngarsaningsun, dene sumpahe mau kaya ing ngisor iki.
Kawula asupata, anggèn kawula kakarsakakên dados presidhèning (liding) rad nagari ing karaton dalêm Surakarta, punika botên mawi sarana kasagahan, pisungsung utawi pawèwèh, punapadene botên mawi sarana badhe nyagahi, badhe misungsung utawi badhe suka pawèwèh sadhengaha ing sêsêrêpanipun, dhumatêng sintên kemawon ingkang nindakakên paprentahan utawi botên, alantaran tiyang sanès utawi mêdal saking kawula piyambak.
Kawula asupata, salêbêtipun kawula anglampahi dados presidhèning (liding) rad nagari, kawula botên badhe nindakakên punapa-punapa ingkang sarana mawi nampèni kasagahan utawi pawèwèh saking sadhengaha, lantaran tiyang sanès utawi kawula tampèni piyambak.
Kawula asupata badhe sêtyatuhu saha sumungkêm ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Kawula asupata, badhe nglampahi wajib kawula kalayan eklasing manah suci, sagaduging manah kawula, kawula badhe nindakakên tuwin ngunjukakên panimbang sarta rêmbag pamrayogi, murih indhaking karaharjanipun karaton dalêm Surakarta.
Kawula asupata, temên-têmên angèstokakên sadaya undhang tuwin pranatan ingkang tumindak ing karaton dalêm Surakarta, sarta tumrap ing samukawis bab, kawula tansah badhe anindakakên kados punapa lêrêsipun presidhèning (liding) rad nagari ingkang utami sarta suci manahipun.
KanulaKawula. asupata, badhe angêkêr samukawis ingkang kabêkta saking nalaripun, utawi kadhawuhakên kêdah winadi.
Para liding rad nagara kang sawuse lèrèn, ingsun karsakake dadi lid manèh, iku iya ingsun sumpah manèh.
Sakèhing wragad kang kagawa saka adêging rad nagara, iku pêpatih ingsun sabên taun kudu anglêbokake ing rêrantaman lêbu-wêtune kagungan
layang pranatan ingsun iki, ingsun tamtokake ing tanggal sapisan Januari, taun sèwu sangang atus sangalas.
Dhawuhing pangandika dalêm, ing dintên Sênèn, tanggal kaping 23 wulan Dulkijah ing taun Be angkaning warsa 1848.
Prajangjianipun para nata ing Indhiya Nèdêrlan punika ingkang ngarang para residhèn ingkang ambawahakên wawêngkon karajan ngriku, mawi dipun suwunakên idi dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral. Manawi sampun kaidèn, lajêng katawèkakên dhatêng ingkang kawogan, sasampunipun dipun tapak-astani panjênêngan nata, kasaksèn para agêng sarta residhèn, manawi tumrap ing tanah Jawi adatipun: patih, bupati
satunggal minôngka simpênanipun nata ingkang damêl prajangjian, satunggal kasimpên tuwan residhèn, satunggalipun katur dhatêng paduka gupêrnur jendral, tatêdhakanipun lajêng katur ministêr jajahan ing nagari Walandi. Miturut wêwaton tatanan Indhiya Nèdêrlan enggal (Indische Staatsinrichting) bab kaping 34 adêg-adêg 3 namtokakên gupêrnur jendral mratelakna dhatêng rad kawula (Volksraad) sadaya prajangjian ingkang kadamêl kalihan para ratu utawi para bôngsa (Inlandsche vorsten en volkeren) samantên wau manawi kagalih botên badhe andamêl ribêtipun Indhiya Nèdêrlan.
Sasampunipun tatêdhakan wau dhawah ministêr, ministêr lajêng ngunjuki wuninga ing sri maharaja, amargi miturut Grondwet (wêwaton baku) bab kaping 60 adêg-adêg 1 sri maharaja punika
ing pratelan dalêm taunan, kados ingkang katêtêpakên ing wêwaton baku wau ugi bab kaping 60 adêg-adêg 3 sarta bab kaping 34 adêg-adêg 2 ing wêwaton
Wontênipun Staten Generaal manawi parlu prajangjian wau karêmbag limrahipun botên karêmbag, amargi sampun dipun pitadosakên para narapraja ingkang kawogan ing Indhiya ngriki, dene ungêl-ungêlanipun prajangjian wau sanadyan botên
Punapa ta sababipun dene kita tiyang Surakarta, botên nate nyumêrêpi prajangjianipun ratu pêpundhèn kita piyambak? Makatên punika botên kita tiyang Surakarta kemawon, limrahipun para têtiyang siti pancèn inggih botên sami nyumêrêpi, dene sababipun:
1. Prajangjian punika limrahipun kraton-kraton kangge wados.§ Mila kala alitan kula wontên abdi dalêm ingkang gadhah turunan prajangjian, punika botên amung kangge wados kemawon, malah dipun pundhi-pundhi pinindha jimat. Sarêng
wau lajêng kaaturakên dhatêng ingkang wajib sanalika ugi. Red.
2. Awit saking kita botên maos sêrat pawartos Walandi, ingkang adatipun ngêwrat sakathahing prajangjian ingkang sampun kasiyarakên dening Staten Generaal.
3. Awit saking kita botên maos pèngêtanipun parêpatan Staten Generaal. Dados saupami wontên salah satunggalipun têtiyang Jawi ingkang ajêg maos sêrat pawartos Walandi, agêngipun lêngganan pèngêtanipun parêpatan Staten Generaal sampun tamtu sagêd sumêrêp sadaya rêmbag-rêmbagipun ing ngriku, kalêbêt suraosing prajangjian-prajangjianipun para ratu ing Indhiya ngriki, kajawi punika
wontên malih sêrat ingkang ugi kenging kangge ngupadosi pamawasipun gupêrmèn Indhiya tumrapipun siti wutah rah kita, kawastanan: Koloniaal Verslag inggih punika plapuranipun taunan gupêrnur jendral, dhatêng ministêr jajahan tumrap pangastanipun pusaranipun praja ing Indhiya ngriki, nanging sêrat wau sasumêrêp kula botên nate ngêwrat prajangjian, namung bab kawontênan kados ta upaminipun ing Surakarta: surutipun panjênêngan dalêm nata, Kangjêng Gusti Mangkunagara, para putra dalêm, jumênêngan ratu, têtêpan sarta lerehan patih, kathah-kêdhikipun kadurjanan, kabêsmèn, ramening pakêmpalan-pakêmpalan, kendhangipun para agêng utawi para panuntun lan
punika warni kalih, satunggal prajangjian jumênêngan, satunggalipun prajangjian sanès-
siti Banyumas, Blora, Kêdhiri, lan sanès-sanèsipun (P.B. VII) masrahakên kajêng jati tuwin sanggêm botên ngingah prajurit langkungipun saking tiyang 1000. (P.B. IV) lan sasaminipun, wondene prajangjian jumênêngan punika adatipun ugi warni kalih, satunggal ngajêngakên jumênêng, limrahipun winastan politiek contract isinipun sêsanggêman warni-warni, satunggalipun kaasmanan wêktu jumênêng nata, limrahipun winastan acte van verband isinipun namung nyanggêmi jumênêng kalihan ngadil, ngajêngakên dagang sarta têtanèn lan sasaminipun, wiwit rumiyin dumugi sapunika sarta ing pundi-pundi ungêlipun mèh sami kemawon, dados gampilanipun acte van verband punika namung prasasat sarat kemawon, ingkang nama baku polietiek contract.
Miturut kawontênan kasêbut nginggil, bokmanawi botên susah kapratelakakên malih bilih têbanipun prajangjian-prajangjian wau wiyar sangêt, amargi kajawi prajangjian ingkang dipun asmani dening ratu ing wêktu samangke taksih jumênêng,
prajangjianipun para ratu ingkang rumiyin-rumiyin taksih gêsang, ewadene sadaya punika mêksa dèrèng sagêd mêngku sadaya kawontênan, dados têgêsipun mligi prajangjian punika dèrèng sagêd anyukani waton agêng aliting wawênangipun nata ingkang ngasmani prajangjian wau, amargi sajawinipun prajangjian punika kathah sangêt rêmbag-rêmbag utawi sêsanggêman-sêsanggêman, ingkang dumadosipun namung sarana sêrat utawi ijêman. Punapadene mêwahi, ngowahi utawi nyuwak sêsanggêman ingkang sampun kalêbêt ing prajangjian, kados ta: bab wontênipun pèlpulisi, wontênipun tatanan bab kawula (onder hoorigheden) punika namung sarana sêratan, wontênipun paduka residhèn lastantun songsongan, tuwin kapêthuk kreta manawi sowan
badhe nyumêrêpi sapintên jêmbaring wawênangipun para karajan Jawi punika, botên rampung maligi sumêrêp prajangjian kemawon, nanging ugi kêdah sumêrêp lêlampahan sanès-sanèsipun, punapadene mangrêtos dhatêng kawruh pangulahing pangrèh praja (staatsrecht) amargi punika kawruh ingkang nyariyosakên warni-warnining wajib wawênanging praja lan sasaminipun, awêwaton kawruh umum ing sadonya. Kas.
Pêthikan Saking Staatsblad 1926 No. 139-140
Tiyang ingkang nglairakên pikiranipun kalayan kamaha sarana ngangge têtêmbungan, ngangge sêratan utawi sarana kapêtha ing gambar, sanadyan suraos utawi kajêngipun botên patosa mêlok (samar) utawi ngangge têmbung pasêmon, ingkang gadhah kajêng mêmuji utawi anuwuhakên
ing Indiya Nèdêrlan, kaukum kunjara lami-laminipun 6 taun utawi kadhêndha kathah-kathahipun f 300,-
Tiyang ingkang anggiyarakên sêrat utawi gambar, anêdah-nêdahakên utawi anèmplèk-nèmplèkakên ing panggenan ingkang umum supados suraosipun utawi kajêngipun sagêda sumêbar, utawi sumêbaripun wau sagêda langkung wiyar, sanadyan suraos utawi kajêngipun sêrat utawi gambar wau botên patosa mêlok (samar) utawi ngangge têmbung pasêmon, ingkang gadhah kajêng amêmuji utawi anuwuhakên napsu kangge angribêdi tata-têntrêm utawi angrêbahakên punapadene anglawan paprentahan ing Nèdêrlan, utawi ing Indhiya Nèdêrlan, kaukum kunjara lami-laminipun 5 taun, utawi kadhêndha kathah-kathahipun f 300,-
Kula sampun maos andharanipun sadhèrèk Andaga, kawrat wontên Narpawandawa ôngka 8 taun punika, suraos mundhut ramening rêmbag bab têtêngêr tandhanipun santana dalêm, inggih punika insinyê
sapiturutipun, parlunipun supados manawi kenging prakawis botên angèl urusanipun anggèning kalêbêt wicalaning santana dalêm, pamanggih kula inggih wontên prayoginipun, ananging kula kuwatos ambokmanawi rèbyègipun panata badhe kirang sumbut akalihan paedah utawi kanggenipun, pintên cacahipun para santana dalêm,§ Rèwèl! Pamanggih panjênêngan kapanjangna rumiyin. Samubarang panggalihan punika ingkang dipun galih kathahipun, agêngipun. Santana dalêm saya dangu saya kathah, samangke canggah dalêm kaping II taksih wontên kasusul dumugi kaping II sapunika sampun kagungan buyut. sawontênipun pranatan kados makatên lajêng sami ribut mujudakên insinyê sataun kalih taun bosên, lajêng kasinggahakên malêbêt ing simpênan§ Anggèn panjênêngan ngulur ngantos anggumujêngakên. Awit saking sampun kagungan panggalih makatên, punapa botên sagêd ngicali. Kauningana, risaking tiyang inggih manawi katrajang ama bosênan punika. sataun
kalih taun lajêng kasupèn, wêkasan ical jalaran katungkul anggènipun ambujêng panggêsangan, botên niyat anggege utawi andhandhang kenging
ingkang rumaos kirang sae panggêsanganipun, pancèn niyat mêndhêm kula supados botên angregoni manahipun, tamtu insinyê lajêng dhapur dados ribêd agêng ingatasipun pangupaboganipun para santana dalêm ingkang niyat mêndhêm kula utawi kaplêsit apês§ Rêribêt agêng kadospundi, insinyê kenging dipun gembol wontên kanthongan sêtagèn. ing môngka dèrèng wontên undhang-undhangingunundhang-undhangipun. panjênêngan dalêm nata kêdah paring pangayoman panggêsanganipun para santana dalêm§ Lêrês, pancèn dèrèng wontên dhawuh undhang-undhang ingkang namtokakên, panjênêngan dalêm nata kawajiban angayomi panggêsanganipun santana dalêm. punapadene dèrèng wontên anggêr-anggêr ingkang mêmalangi dhumatêng tiyang mêndhêm kula, sok ugi botên makèwêdi dhumatêng lastarining tata-têntrêm. Awit saking punika dados kula dèrèng patos anyondhongi dhatêng badhe wontênipun insinyê kangge tôndha sahing santana dalêm, dene saking pamanggih kula ingkang kaping kalih sapunika ingkang sayogi anggalih rumiyin prayoginipun tatanan tumindakipun ênggèn lêlêrês utawi pangadilan ingkang anggarap prakawisipun para santana dalêm, anggèning sariranipun manawi manggih aral kenging prakawis bingah dipun adili dening panjênêngan nata Jawi piyambak. Jalaran rumaos badhe angsal pangaji-aji tuwin adil ingkang mulya langkung saking sasaminipun tiyang Jawi ingkang sanès santana dalêm§ Prayogining tatanan upaminipun kadospundi. Red. sagêda karaton dalêm katingal, inggih sagêd damêl tatanan ingkang mêmêt sae adamêl pamarêmipun para ingkang kataman. Ananging punika sanès
nata, nata ingkang ambêg ngadil utawi jêjêg adilipun, agêng ganjaranipun, wusana sumôngga. Pun Ganthol.
Dhawuh marang para bupati sarta wadana, awit saka prasabêne wadananing putra santana dalêm kiwa tengên, kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang
iki kapacak ing kabar paprentahan supaya para abdi dalêm padha sumurup sarta ngèstokake
Awit saking sêratipun pêpatih dalêm, katitimasan kaping 19 Mèi 1924, ôngka 895/IV A/3, sarèhning suraosipun dhawuh undhang-undhang nagari katitimasan kaping 30 Jumadilawal Jimakir 1834 utawi kaping 12 Agustus 1904 ôngka 202 para santana dalêm ingkang botên ngampil pikukuh manawi wontên parlunipun badhe botên kaanggêp santana dalêm, amila para santana dalêm ingkang dèrèng sami ngampil pikukuh sarta ingkang pikukuhipun ical risak sasaminipun, tumuntêna gadhah atur nyuwun pikukuh kalihan katrangan ingkang têrang, sarta lajêng kasimpêna ingkang prayogi, supados ing sawanci-wanci wontên parlunipun, botên katêtêpakên sanès santana dalêm.
Kasêrat tanggal kaping 17 Sawal Be 1854.
Pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Wontên Parêpatan Rad Kawula 18 Juni 1926.
Sanajan kula sampun bingah ngraosakên ewahing tandukipun parentah, ewadene kula sangêt ngungun, dene dumugi sapriki niyat nêdya nyambut damêl sêsarêngan wau têka dèrèng dipun wujudi, tandhanipun dèrèng wontên wakiling parentah Jawi ingkang katêtêpakên dados warganing panitya, ingkang kêdah nyinau prakawis punika. Ing ngriku wontên saenipun kalih prakawis, punika mêsthi langkung awrat manawi katandhing kalihan kawratanipun parentah badhe nindakakên bab punika, ingkang ugi kasêbut ing wangsulaning parentah. Mênggah kasaenan kalih prakawis wau inggih punika:
1. Panitya wau badhe kathah paedahipun, bilih wiwit mulabukanipun pisan, nalika ngrêmbag sadaya kawrataning pranatan, tumuntên angsal swara saking golongan parentah Jawi, sabab punika sampun paham kawontênanipun, tinimbang rancangan ingkang sampun têtêp, ingkang sampun karêmbag matêng sawêg katêdhakakên pamanggih dhatêng parentah Jawi, rak langkung prayogi dadakan wiwit pandamêlipun pisan angsal rêmbag saking ngriku.
2. Manawi salêbêting panitya wau wontên warganipun saking parentah Jawi, parentah Jawi anggènipun nimbang rancanganing pranatan mêsthi sanès sangêt tinimbang tampi rancangan ingkang sampun rampung saking golongan sanès.
Sadaya sami ngakêni bilih parentah langkung kathah priyantunipun ingkang sagêd ngrêmbag lan mranata prakawis ingkang gawat-gawat kados bab punika, langkung kathah tinimbang priyantunipun parentah Jawi, ananging malah sabab ingkang makatên wau ingkang anjalari prêlunipun, manawi sawatawis priyantun saking parentah Jawi sami dados warganing panitya, supados sagêda tumut sinau lan mangêrtos, pundi nalar ingkang gawat-gawat, lan kadospundi rêmbag-rêmbagipun ingkang wusananipun sagêd dumugi putusan ingkang têtêp. Manawi botên makatên prakawis ingkang angèl tuwin gawatipun samantên punika mêsthi badhe nuwuhakên sêling-sêrêp tumrap para paramparanipun parentah Jawi.
Samangke kula badhe ngrêmbag kawrataning parentah anglêksanani panuwun kados pamanggih kula punika, kados ingkang kacêtha ing sêrat wangsulanipun, makatên: wakil satunggal tumrap sadaya paprentahanipun para ratu tiyang siti, ingkang kawontênanipun sami beda-beda sangêt punika tanpa têgês (tanpa pedah).
Minôngka wangsulanipun kawratan nginggil punika kula ngaturakên usul makatên:
Panitya punika warganipun 9, pangraos kula kêkathahên kangge nindakakên pandamêlanipun sarana parêpatan. Môngka warganipun sumêbar sangêt, sagêdipun parêpatan kêdah lêt sawatawis lami, ing sasêla-sêlanipun kêdah wontên panitya alit-alit, utawi bangsanipun punika. Sapunika warga saking parentah Acih saking Sumatra Wetan 1, saking Borneo 2 (wetan 1, kilèn 1), saking Sêlèbês 2 (kidul 1, lèr 1), tanah Jawi 2 (Sala 1, Ngayogya 1), dados manawi makatên inggih nyata sangêt beda-bedaning kawontênan, amila upami kaewahana dhapukanipun inggih botên badhe beda. Ing ngriku warga 9 rak sami kemawon kalihan warga 17, sami dene sagêd pakêmpalan. Warga panitya sawatawis miturut dhapukan sapunika, ingkang botên sami nglampahi piyambak sadaya lêlampahan ing paprentahan raja tiyang siti, sanajan kawruhipun bab punika inggil, mêsthi badhe angsal pitakenan ingkang botên kenging dipun selaki. Prakawis têbihipun para warga wau botên pêrlu dados kawratan. Makatên ugi upami gupêrnur Sumatra Wetan, utawi Sêlèbês dhatêng kêmpalan piyambak, punika sami kemawon kalihan manawi dhatêngipun wau ambêkta wakil saking parentah tiyang siti ngriku. Borneo lajêng badhe angsal wakil ingkang sapunika babarpisan dèrèng wontên. Tumrap ing Sêlèbês sagêd mêndhêt wakil salah satunggal ingkang wontên ngriki. Tumrap parentah Jawi babarpisan tanpa pakèwêd. Warga wolu ingkang kula usulakên punika wontên ing parêpatan sagêd ugi namung sami tumut-tumut (passief) botên sami ngêdalakên nalar piyambak, ewasamantên tumraping para warga wau, utawi tumraping panitya badhe agêng paedahipun, makatên ugi badhe agêng sangêt paedahipun tumrapipun parentah agêng. Saenipun tigang prakawis:
1. Sadaya karibêdan ingkang saya dangu saya badhe mindhak lan gampil kaprananipun, manawi lampah kados pamrayogi kula wau badhe angsal putusan ingkang makatên.
2. Paprentahaning para ratu tiyang siti lajêng sagêd ambiyantu nyambut damêl sêsarêngan.
3. Manawi panityanipun kadhapuk kados usul kula punika, parentah ngakêni, bilih prakawis sèlèhing tiyang guprêmenan ing krajanipun ratu tiyang siti punika botên namung prakawisipun guprêmèn, ugi dados urusan kabêtahanipun para ratu wau. Manawi makatên para ratu wau mêsthi badhe pulih piandêlipun.
pamanggihipun rêdhaksi sêrat wau pantês dados waosanipun para prayagung kakung putri, awit pangikêtipun ukara prasaja, prênesanipun kalêbêt alus, saya tumrap para ingkang sami rêmên nyinau nyêkarakên, prayogi maos sêrat wau, botên langkung rêdhaksi Narpawandawa matur nuwun.
Rahayu wong kang ngèstokake sarta ngabêkti ing Allah, kaya upamane marang bapa.
Sih kamurahane Gusti Allah angluwihi, mulane padha trêsnaa ing Allah ing sajroning kamuktèn lan kasusahan.
Mulo ngajio agomo.. Yen pengen donyo.. Gelem.. makaryo.. Urip mesti mulyo.. Reff:
donyo lan suargo.. Amung di wariske.. Kanggo wong-wong kang.. Ngerteni ilmune.. Gelem makaryo.. Lan duweni iman.. Bekti mring wong tuwo.. Lan
1 1910 W Lotus Springs Ct,
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo
sampeaken. Bu Wid sampun purna tugas, menawi ngenjing rawuh wonten arisan keluarga,
Hong, ingsun amatek ajiku si gelap ngampar, Gebyar-gebyar ana ing
Naskah Nash Papyrus (abad ka-2 SM) ingkang isinipun tèks pra-Masoret Dasa Titah lan dedonga Shema Yisrael.
Tèks Masorèt inggih punika tèks Ibrani ingkang gadahi otoritas ing Kitab Yahudi ingkang dipunakèni sacara umum dados vèrsi rèsmi ing Tanakh.[1][2][3] Teks Masoret nganggè basa Ibrani lan namung ginaakèn huruf konsonan.[3][4][5] tèmbung ing teks punika sagèd kawaos kaliyan nambahkèn huruf vokal.[1] Huruf vokal sebuah tembung ing salèbeting teks Masoret botèn cèdhak amargi botèn kasèrat tertulis.[1] Huruf vokal ingkang boten jelas punika saged damel ambiguitas ing wanci maosipun.[1] Cara kangge ngindari kekacauan ing wanci maos teks punika kaliyan nambahaken tanda-tanda huruf ingkang urip.[1] Huruf vokal ingkang dipunginaaken ing teks punika asalipun saking huruf konsonan sebuah tembung punika piyambak .[4]
Teks Masoret biasanipun dipunnyatakaken ing tanda (MT, 𝕸, or M
{\displaystyle {\mathfrak {M}}}
).[4] MT yang berarti Masoretic Text. Naskah punika dipunrampungake déning para rabi sawetawis abad pertama Masehi.[4] punika dados standar ing Yudaisme Barat sawetawis abad ke-10 Masehi, lan saklajengipun ugi ing
Talmud punika cikal bakal teks Masoret.[6][7][8] Kitab Talmud dados sebuah standard ing panyeratan Alkitab Irani.[6][7][8] Teks punika lajeng dipunpelihara ing salebeting Kuil ing Yerusalem.[6][7][8] Kitab Talmud piyambak gadahi gegayutan kaliyan tiga gulungan Torah.[6][7][8] Ketiga kitab punika dipuntemuaken ing salebeting lan ketiganipun gadahi bentenipun piyambak-piyambak .[6][7][8] bentenipun punika dipunpecahake ngelampahi keunggulan piyambak-piyambak gulungan.[6][7][8]
Periode Bait Suci Kedua[besut | besut sumber]
Gulungan-gulungan Laut pejah ingkang dipuntemuaken ing sawetawis taun 150 SM-75 M di sekitar Qumran.[6][7][8] boten wonten teks ,ing salebeting periode punika,ingkang gadahi keseragaman ingkang sami amargi punika enggal ingkang dipuntekanake pinten-pinten abad saklajengipun.[6][7][8] Gulungan-gulungan pukika ugi nunjukkan pinten-pinten variasi alit ing salebeting ortografi,menawi sae punika ing salebeting Teks Masoret, lan ingkang sanesipun.[6][7][8] sak punika kaliyan gamblang katingal saking boten wontene koreksi lan alternatif varian ingkang nggambaraken kebebasan kangge milih ingkang jumbuh kaliyan selera piyambak-piyambak lan kebijaksanaan ing antawisipun teks ingkang benten-benten.[6][7][8]
Periode Rabbinik[besut | besut sumber]
Kaum Farisi maringi kawigatosan ingkang detail ing tembung lan lafal dados dasar argumen kaliyan teks.[6][7] kawigatosan punika njangkau puncakipun kaliyan tuladhanipun Rabbi Akiya antawis taun 135 M.[6][7] Ide text sempurna dipunsuciaken ig salebeting dasaripun ingkang konsonan, nyebar kaliyan cepat ngelampahi komunitas Yahudi.[6][7] Komunitas punika nyatakaken ngelampahi ukara-ukara ingkang dukung ing salebeting Halakha, Aggada, dan pemikiran Yahudi.[6][7] Selain itu, wonten ugi kritikan ingkang kuat kaliyan pernyataan ing masa pertengahan.[9] Pernyataan punika dados sebuah penyimpangan ing salebeting surat ingkang badhe damel Torah dados boten valid.[9] Teks Ibrani gadahi bentenipun ingkang cetha kaliyan teks Masoret ing masa sak punika.[9] sanesipun ugi,wonten bentenipun kaliyan versi Gemara lan Halachic midrash ingkang adedsara versi lafalipun.[9] Versi punika boten terbit malih ing teks Masoret masa punika.[9]
Inggih. Mugi2 poro pemuda saged nguriuri budaya jawi lan budaya
nggawe strobo arep nggo ngusir sopo wong neng ndalan nggur wong 3 kae sam 😆
Nyariyosakên risakipun nagari Dêmak, madêgipun karaton ing Pajang, tuwin rêjanipun bumi ing Mataram
--- 4 : [2] ---
--- 4 : [3] ---
pangabêktinya | taklim dhatêng sanak sêpuh | pan kinarya panêmbahan ||
18. pakartine asêsabin | kang adhêkah ing Sêsela | punika panggaotane | agaga lawan sêsawah | têtanêmane kathah | dados sandhang têdhanipun | anyamadi wong Sêsela ||
19. ya ta udan riwis-riwis | Kiyai Agêng Sêsela | dhatêng ing
Sultan Dêmak | samana kang dadi ratu | ing tanah Jawa punika ||
22. sigra lumampah tumuli | ki agêng dhatêng ing Dêmak | sarta ginawa gêlape | datan kawarna ing marga | sampun prapta ing Dêmak | sampun katur ing sang prabu | yèn ki
ingundhangkên sampun | aja na asuka toya ||
24. jêjêl kang wong aningali | agawok ingkang tumingal | maring ki gêlap
nini-ninine | andhêpès anèng panjara | sarwi ambêkta toya | sasiwur munggwèng bêbêruk | wong akèh tan ana wikan ||
26. ya ta wau jaluk warih | kaki gêlap tan sinungan | maring sakèhing kang nonton | ajrih undhange sang nata | ya ta sang nini tuwa | angulungi banyu bêruk | tinampan marang ki gêlap ||
27. nuli ingombe tumuli | kang toya mring kaki gêlap | sarêng kalêbu toyane |
30. lanang wadon angrasani | rabine dhêdhalang prawa | dene ta
ayu rupane | sami angalêm sadaya | sakèhe
ing suwarnanira | karsa dinamêl garwa | saksana ing enjingipun | pinêpaksapinapêksa. wong Sêsela ||
32. dhêdhalang kinèn mêjahi | pan rinêbat ingkang garwa | pêpak wong Sêsela kabèh | dhêdhalang prawa wus pêjah | kinêmbulan ngakathah | sampune Ki Bicak lampus | bêndhene lan
punang kêkêmpul pinundhut | mring Ki Agêng ing Sêsela ||
34. kalangkung rêsêp ing ati | punang bêndhe winastanan | Kiyai
36. dening Susunan ing Kali | yèn bêndhe dadi têngêran | sapa ingkang duwe bêndhe |
nuju momong ingkang putra | anyamping cindhe ika | nanging tan amawi [a...]
[...mawi] sabuk | sarya ngêmban ingkang putra ||
38. tansah dèn aring-aringi | putrane ingkang ingêmban | nulya miyarsa swarane | gègèr ing jawi samana | alok
kang nyamping cindhe | sapunika gancarira | kang kalêbêt ing babad | mangkana datan winuwus | wau ingkang kawarnaa ||
43. sampun ing alami-lami | kyai gêdhe
44. pan sampun sami akrami | wau kang putra sadaya | wus sêsalu panti dhewe | sami dhêkah sowang-sowang | atut dènnya
punika ayun pratela | kang tinutur sajarahe | mangkana ta cinarita | Nyai Gêdhe ing Saba | pan kêkalih
cinatur arine | Kyai Gêng Gêtas Pandhawa | èstri sampun akrama | punika ingkang winuwus | wasta Nyai Gêdhe Ngêrang ||
51. darbe putra jalu pêkik | kalangkung inguparêngga | sampun mêpêg biraine | pan sampun
kadi tunggil yayah | wus kadya saduluripun | saèsthi saekapraya ||
54. marmanipun Ki Panjawi | kalawan Ki Pamanahan | ingaranan sadulure | tunggal saibu sarama | ingkang dèrèng uninga | ana dene Kyai Juru | ipene Ki Pamanahan ||
55. karsane Ki Agêng Ênis | wong têtiga
Lawiyan | ya ta ingkang putra karo | Ki Panjawi Pamanahan | asuwita ing Pajang | angsal pangawulanipun | pan sami kinakang-kakang ||
59. milane kalangkung asih | Sang Adipati ing Pajang | mring Kyagêng Ênis putrane | Ki
ing Nglawiyan | kang putra kalih winuwus | Ki Panjawi Pamanahan ||
Radèn Jambu | lan malih ingkang anama | Radèn Tompe lan Radèn Kadhawung nênggih | jangkêpipun lêlima ||
2. dening putra pêpitu anênggih | pambajêng Radèn Jambu punika | Radèn Bagus panggulune | nênggih pandhadhanipun | kang anama Rahadèn Santri | Radèn Tompe panêngah | kang warujunipun | Radèn
5. wontên ganti kang winuwus malih | Susunan Kudus ingkang winarna | kang ginuron ing wong akèh | bupati para ratu | puruita datan gumingsir | Susunan ing Prawata | angguru
kapti ing patakonan | kêkalih ing pagurone | dhingin Susunan Kudus | kaping kalih Susunan Kali | ya ta aris ngandika | Susunan ing Kudus | dhumatêng Ki Arya Jipang | lah ta kaki apa ukumipun ugi | wong ngalapdho upama ||
7. Ki Arya Jipang matur ngabêkti | inggih
inggih gusti sandika | nuli mangkat datan kawarna ing margi | wus prapta ing Prawata ||
Rangkud kang ingsun jaluk ing sira | amung awak ingsun dhewe | pun Rangkud narik dhuwung | nulya goco têrus ing gigir | anêrus ingkang garwa | sajrone tan emut | Si Rangkud cidra wacana | milanipun dhuwung Ki Bêthok tinarik | kajinêman sinawat ||
12. saking ampuhing dhuwung ngênèni | pun Rangkud kêna ing kêmbang kacang | ukur
ingkang rama dipun pêjahi | mring Sunan ing Prawata | dening kang ingutus | awasta Ki Surayata | amêjahi ingkang rama arya nguni | pinanggih ing dêdalan ||
ing mangke winuwus malèh | sedane kang Sinuhun | ing Prawata gumêr kang tangis | miwah kang para putra | sêsambate asru | akathah yèn kawarnaa | ingkang layon apan sampun dèn sirami | sunan wus ing
sarimbit | wus prapta ing ngayunan | nira Sunan Kudus | matur Ni Mas Kalinyamat | milanipun kawula dhatêng ing ngriki | anêdha ukum tuwan ||
17. inggih pun kakang dipun pêjahi | dening utusane Arya Jipang |
18. Ki Arya Jipang ngadhang ing margi | lakinipun Ni Mas Kalinyamat | kang dipun arah patine | pinêgat ing dalanggungdêlanggung. | kinarubut sampun ngêmasi | anangis lara-lara | sira ni mas ratu | dhingin tinilar ing kadang | kaping kalih mangke tinilar ing
lakiningsun | atanapi sadulur mami | padha kinaniaya | sahid patinipun | pan ingsun tan arsa sinjang | lamun durung ana sanggup amatèni | maring Si Arya Jipang ||
21. yèn ta ana sanggup amatèni | Arya Jipang pan wus ujar ingwang | ingsun ngèngèri ing têmbe | nuli ingsun apinjung | lamun ora
nênggih ingkang kocapa | Susunan ing Kudus | dawêgira siniwaka | dening sakathahipun para bupati | Arya
sapatine ika | kakangira iku | ing Prawata Kalinyamat | pan wus lawas ing mêngko pangrasa mami | durung enak tiningwang ||
24. yèn sira durung madêg narpati | andhèwèki ingsun durung lêga | ing tyas iya sayêktine | nanging pangrasaningsun | lamun sira madêga aji | maksih ana kang malang | wani mring sirèku | iya Dipati ing Pajang | ingkang yogya akarsa madêg narpati | padha kalawan sira ||
25. watêk ing padha karêpe ugi | nora wandea têmah apêrang | ing Pajang lan
makatên ing mangke ta kados pundi | ing karsa jêng susunan ||
26. yèn sawawi lawan sang siniwi | nênggih nagari Pajang punika | ing mangke kula gêpuke | sampun dados pakewuh | datan wande punika benjing | amakèwêdi lampah | Susunan [Su...]
[...sunan] ing Kudus | asru dènira ngandika | lah ta jêbèng sayêktine karsa mami | aja kongsi mangkana ||
27. yèn pêranga dadi ngrusak nagri | wong cilik yêkti akathah pêjah | lah ta apa wêkasane | yèn dene karsaningsun | payo pinrih dipun adhêmit | sira priha lan cidra | dèn aja na wêruh | lah sira amêmataha | kang prayogi kajinêman kang mêkasi |
kathahipun sakawan | pra wignya ing kewuh | tate nyidra para nata | kapat pisan wus sami tampi wêwêling | ingatag dhatêng Pajang ||
29. gya lumampah tan kawarnèng margi | sampun prapta nagari ing Pajang | ing têngah wêngi
wuwuse | lah damarana gupuh | kaya maksih kang punang maling | durung lunga sing wisma | nèng jro dalêm ingsun | sigra sinulêd kang damar | dalêm agung saksana dipun damari | pandung kapanggih
kabèh | sangêt patobatipun | pan lumaku dipun uripi | pan sami tinakenan | wau punang pandung | dening Adipati Pajang | hèh ki maling ingsun atanya sayêkti | sapa kèngkèn ing sira ||
35. umatur alon kang punang têlik | kawula matur yakti ing tuwan | lampah kawula wiyose | nênggih ingkang angutus | inggih raka andika gusti | kang nama Arya Jipang | kinèn nyidra dalu | ulun kinèn mêjahana | ing paduka nanging mangke ulun iki | anuhun
padha sira matura | mring gustinirèku | maling papat wus ginanjar | arta kathah sarta padha pinisalin | sigra tinundhung sira ||
37. lah padha sira muliha aglis | dèn akêbat manawa konangan | dening mantriningsun kene | kang padha langlang dalu |
38. sakawan sarêng matur ing gusti | tuwan sampun ulun kalampahan | rèh ulun paduka kèngkèn | amêndhêt pêjahipun | Adipati Pajang anênggih | lampah ulun katulak | langkung yatnanipun | Dipati Pajang punika | dahat wêgig sadalu ulun tênggani | kongsi dhatêng raina ||
39. kawula tan kenging manjing puri | mila ulun umantuk punika | ing siyang kathah samare | yèn sawawi pukulun | Adipati Pajang ing mangkin | punika ingapusan | yèn sambadèng kayun | lamun botên makatêna | ulun dugi kadi tan kenging ing pati | nênggih Dipati Pajang ||
40. amiyarsa atur ingkang têlik | apan kèmêngan ing manahira |
inggih botên antuk kardi | punapa karsa tuwan ||
42. lah kados pundi ing daya malih | yèn suwawi kalayan paduka | lêhêng ingapusan mangke | tinimbalan pukulun | darapon dhumatêng ing ngriki | sinandi rêrêmbagan | ing
mangkono ing wawêkase | lah timbalana iku | putraningwang Sang Adipati | ing Pajang dèn akêbat | maringa ing Kudus | warahên yèn
wus prapta | ing Pajang kadhaton age | apan sampun acundhuk | lan Dipati Pajang ing mangkin | sakathahe wong jaba | sami pêpak sampun | utusan matur anêmbah | pan kawula puniki sang adipati | ingutus ramandika ||
45. Jêng Susunan ing Kudus anênggih | jêngandika apan ingandikan | dhatênga ing Kudus age | ingajak rêmbug ngèlmu | ngèlmu rasa kang dèn raosi | andika ingantosan | mring rama
Panjawi | kêbat anjawil Sang Adipatya |
ing Pajang atur pelinge | raos amba pakewuh | kadosdene ujar sayêkti | ing pandamêl punika | ngraosana ngèlmu | raose manah kawula | kados tunggilipun pandung praptèng nguni | nadyan tuwan tindaka ||
47. nanging ta dipun prayatna ugi | para mantri sami andhèrèka | myang para prajurit kabèh |
miwah kang para prajurit | sampun samya busana ||
48. ri sampunnya pradandanan sami | nanging sakathahing kêkapalan | binêkta dhingin lampahe | dening sakathahipun | ingkang sami alampah baris | miwah ingkang adharat | pan kinèn sumusul |
ing marga | wus prapta ing Kudus | kang duta wus tur uninga | yèn Sang
mangkin | ingsun wiyosi ika | yèn wus padha rawuh | pêpak sakèh putraningwang | ya ta sampun Arya
marmane datan asuwe | sakèh prawiranipun | pêpakan wus wangsit ing kardi | Arya Jipang saksana | paseban wus rawuh | ya ta
katuran | ing sarawuhipun | alami têmên kawula | tan pêpanggih kalawan andika adhi | mung mangke kaparêngan ||
56. tambung lampah kawula [kawu...]
[...la] ki adhi | dhuwung kang pundi kangge punika | kang kawangking ing wurine | Dipati Pajang muwus | inggih dhuwung kawula lami | pun Carubuk punika | ing panyiptanipun | Ki Arya Jipang mangkana | sok kênaa dhuwungira sun
ingunus | Pamanahan kêbat anjawil | sung pemut mring dipatya | aprayatna sampun | dhuwung sampun tinampanan | adipati kêbat cêcothe tinarik | sarwi sira ngandika ||
58. puniki dhuwung kula pramati | kalangkung dening rêmên kawula | dening wus katon damêle | mèsêm
apa karêpmu | dening padha anarik kêris | apa rêp balantikan | apa ijol dhuwung | lah wus padha sarungêna | ora bêcik ika uga dèn tingali | dhuwung sinungkên agya ||
60. ingkang dhuwung sampun dèn tampèni | sampun manjing ing sarunganira | Ki Arya Jipang dêlinge | baya ta durung kontung | ginagawe rongdha ing mangkin | Dipati Pajang mojar | durung parêng ingsun | arêp wèh pakan ing gagak | Sunan Kudus ngandika alah ta uwis | jêbèng sampun dinawa ||
sirèki | aja na wong kang asalah driya | padhantuk kanugrahane | arêmbuga sirèku | lah sakèhe para bupati | dening ing mêngko sira | padha ingsun tundhung | lah padha masanggrahana | dening yèn wus pêpak kang para
dalu ika | Sang Adipati Pajang dèrèng aguling | wau Ki Pamanahan ||
64. ya ta matur ngaturi upaksi | inggih kawula
ingkang atut pungkur | Ki Panjawi Pamanahan | katigane sira rahadèn ngabèi |
67. lampahira kalangkung adhêmit | tan kawarna ing marga wus minggah | ing arga praptèng korine | ngundang parêkan rawuh | sang
1. praptèng ngayun inya awotsari | aturipun alon | rayi tuwan ing
ora kêna apêpanggih | mêngko sun manggihi | anèng jroning kubut ||
3. sigra mintar kang utusan aglis | wus praptèng ing
papat tan adoh | sampun prapta prênahe [prênah...]
[...e] êmboke | punang utusan matur wotsari | ing rayinta gusti |
7. mila kawula gêpah mariki | mirsa tuturing wong | dening andika sangêt brangtine | pan kapirsa yèn tilar nagari | tan arsa atapih | paran milanipun ||
8. yèn kenginga kawula ngaturi | ywa sangêt wirangrong | ing apêjah pan sampun pasthine | raka andika nêmahi lalis | wus karsa Hyang Widi | seda marga tatu ||
9. raka andika pan seda saksi | antuk swarga kaot | ngulari pêjah
wus ujar ingong | yèn ta durung kawalês patine | kakangira ingsun ora tapih | tumêka ing pati | pan wus takdir ingsun ||
11. sukur sira yayi praptèng ngriki | manira wong wadon | lah sira ingsun jaluk budine | kaya ngapa gèn ingsun malêsi | mring Si Jipang iki | sira ingsun tantun ||
12. lamun ana ingkang amatèni | mring Si Jipang kang wong | ingsun iki ora adêduwe | ing Prawata Kalinyamat iki | ingsun tan darbèni | pan wus ujar ingsun ||
13. lawan ingsun ngèngèri ing benjing | yèn uwus kalakon | Arya Jipang kapagas murdane | lah sira yayi ingsun [ing...]
[...sun] tangisi | amalês ing pati | mung sira kang tulung ||
14. pan tan ana prayogane malih | kang tulung maringong | apan ingsun tan darbe sadhèrèk | lanang mung sira asih ing mami | kang yogya matèni | mring Si Jipang besuk ||
15. Adipati Pajang matur aris | dhatêng ingkang êmbok | pan kawula tan purun yudane | amungsuha wong Jipang ajurit | wong punika sêkti | prakosa atêguh ||
16. Ratu Kalinyamat angling aris | tanpa gawe ingong | gèn ingsun darbe sanak dhèwèke | yèn tan kênaa ingsun tangisi | dadi
yèn wus olih | dènira apikir | wangsula maringsun ||
20. sampun mantuk sira sang dipati | maring ing pakuwon | Kyai Pamanahan tan
gawene | Kyai Pamanahan turiraris | kawula tur peling | mring andika ratu ||
23. yèn rayi dika punika bali | inggih atur
pawèstri wontêna ing kori | punika tur ingong | rayindika mêdala sanggupe | gih punika yèn ningali èstri | pan kawula pasthi | yèn
prapti | kawarnaa enjing | ki dipati wungu ||
27. ingkang raka sigra dèn timbali | mapan sampun saos | Pamanahan
tinurutan punika karsane | dening mung paduka dèn tangisi | pan tan wontên malih | kang yogya [yo...]
[...gya] atulung ||
30. apan sampeyan tan kirang bukti | akathah ri kang wong | samya tantun-tinantun budine | môngsa botên wontêna kang wani | mring pun Jipang
kawarnèng margi | wus prapta ing gunung ||
33. sampun katur yèn kang rayi prapti | ing wau wus kinon | ingkang rayi tumanduka age | kang pawongan nulya
kang rayi prapti | punika nèng pungkur ||
35. ni mas ratu angandika aris | mring parêkan wadon | aturana rayingong marene | parêkan
Pajang tingale | umulat ing pawèstri alinggih | kerining kobonging | kang raka warnayu ||
37. dening pawèstri punika nênggih | kandhane sayêktos | apan punika dede garwane | Sunan Prawata kang sampun lalis | ingkang darbe rabi | kajinêmanipun ||
38. kang darbe rabi pan maksih urip |
Pamanahan kang dipun tolih | saha muwus alon | lah kakang iku sapa kang duwe | bojo rupane dening abêcik | dening ingsun
sampun lalis | sang dipati angling | kaya pa puniku ||
41. ingsun jaluka punika mangkin | apa kakang êmbok | awèha mring sun wong wadon kuwe | Ki Pamanahan umatur aris | apan duk rumiyin | wontên jangjinipun ||
42. sampun mênggah kang punika malih | nadyan ingkang ados | yèn sampeyan nanggupi karsane | yèn wong wadon kang punika pasthi | raka dika ugi | tan raos gêgadhuh ||
43. nadyan liyana punika ugi | datan kenging lumoh | raka dika rumiyin sanggupe | Ratu Kalinyamat
kakang êmbok | yèn kakang êmbok suka galihe | èstri kêkalih punika mangkin | mung punika ugi | kang kawula suwun ||
47. Ratu Kalinyamat ngandikaris | adhuh ariningong | ingsun ora duwe ujar kalèh | aja mungguh kang punika yayi | kang rupa wong èstri | nadyan lyana iku ||
48. nadyan barana kang adi-adi | sun tan ngrasa gadhoh | apan kabèh sira kang
pawèstri kalih punika nênggih | ya ta sang dipati | wau duk andulu ||
50. sangêt kagonjing galih dipati | umulat ing wadon | nanging dèn ampah wau galihe | sang adipati sira ngling aris | kang bok kula inggih | arsa dandan mantuk ||
51. mugi kawula antuka ugi | barkat dika kang bok | kula
sami satunggil | asuka tyas ingong | lan Si Arya Jipang sagêndhinge | inggih dhatêng kawula tanglêdi | pundi gèn kapanggih | pan
ing rêpit | têlas dènira ngling | tan kawarnèng pungkur ||
kang pawèstri kêkalih wus jinoli | dipati suka tyasipun | wus praptèng pamondhokan | ngandika lon marang para mantrinipun | sarupane wadya Pajang | prasamya dipun timbali ||
wontên purun | dhatêng pun Arya Jipang | sampun uning yèn arya sakti tur têguh | prawira aulah pêrang | angraos botên ngudhili ||
4. ki adipati ngandika | undangêna ing sakyèh wadya mami | manawa ana kang purun | ingsun tan mirip
saking ênggon gumêtêr pan sami lumpuh | apan sampun ingapura | sakawan pan kinèn mulih ||
11. pan sampun sami ginanjar | pinangadêg wus sami kinèn mulih | kinon kesaha dèn gupuh | manawa kawênangan | mring wong kathah satêmahe padha
samya suka tyasipun | icale rabinira | suka-lila Dipati Pajang kang mundhut | ya ta ing wêngi punika | ingkang kawarnaa malih ||
27. Arya Jipang pêjah awit saking tarekahipun Ki Pamanahan tuwin Ki
16. ing Pathi lan ing Mataram | eman têmên liyaa kang darbèni | Ki Pamanahan amuwus | ki ipe
watêke ugi | nyata yèn ki arya têguh | pasthine ginêlaran | pan manira dèrèng ulap yèn amungsuh | gampange tiyang punika |
ingsun milu mring sira | angrenani ing benjing aprang agupuh | amungsuh Ki Arya Jipang | ana budiningsun ugi ||
saking pungkur | yèn tumingal ing sampeyan | pasthi
ananggupi Arya Jipang pêrangipun | kakang desa ing Mataram | aja liyan kang duwèni ||
gêgamanipun | nanging sampun katingalan | kawula ingkang rumiyin ||
26. wontên dene reka kula | kantênane nênggih ing benjing enjing | dipati
bala | watêk ingwatêking. wong bèr kawanin ||
29. sampun mupakat katiga | kulawarganira wus dèn undangi | sakadang kadeyanipun | patut wadon lan lanang | sarêng prapta awatara kathahipun | kalih atus
sampun | mêdali wong têtiga | lampahira pan sami anamur laku | anjujug ing pangaritan | wong Jipang kang dèn ulati ||
31. wus amor lan wong akathah | nulya manggih pangarit siji mêncil | anuju pangaritipun | jaran Si Gagakrimang | pakathike ing wau
kang andika jaluk | angur mundhuta karanjang | kawula dhatêng ngaturi ||
34. yèn mênggah kuping punika | sakalangkung kula
pangarit kalithihan | dika tumbas yèn sadhidhik ||
36. pakathik sigra cinandhak | kupingira sasisih wus dinawir | ya ta Kyai Juru gupuh | sampun akarya surat | kang pakathik sampun kasinungan wau | kang ardana gangsal wêlas |
kang pakathik lumayu pondhoke rawuh | akathah kang wong
pêrung kupingipun | pan kinanthilan layang | Ki Mataun atanya ing baturipun | apa kang rame ing jaba | ingkang dinangu turnyaris ||
tinakonan | ing jaba gègèr apa | ki patih sampun andugi | yèn gusti duka | aturira mlas-asih ||
3. dipun aris rumiyin tuwan adhahar | tan prayoga kang warti | ing mangke katura | yèn sampun lorod dhahar | ki adipati lon angling | têka matura | iya ingsun alimi ||
4. Ki Mataun minggu anêmbah kewala | wêruh watêking gusti | wong kang cinêkêlan | abudi sampun uwal | lumayu ngayun ing gusti | sang adipatya | kagyat sira ningali ||
5. lah iku bapa iya wong kêna ngapa | awake kuthah gêtih | Mataun tur sêmbah | inggih gusti punika | kang dados gègèring jawi | pakathik tuwan | nênggih ingkang angarit ||
6. dipun pêrung kupinge kinakanthilan | layangipun puniki | sigra sang dipatya | mundhut punang nawala | asta têngên ika maksih | angêpêl sêga | kang kiwa nyandhak tulis ||
prajurit | yèn nyata lanang | maguta sun antèni ||
8. ing Bangawan Sore lah sira nabranga | katêmu [ka...]
[...têmu] padha siji | lan Dipati Pajang | aja ngandhêlkên bala | sun tadhahi padha siji | ki adipatya | dukane tan sinipi ||
9. kêpêlira sigra binanting ing panjang | rêmuk dados
Jipang | waosira cinangking | pan biring lanangan | Dhangdhangmungsuh wastanya | turôngga sampun cumawis |
wus pantêse wong ajurit | dèn byok ing kathah | pan ora sun gingsiri ||
14. wanti-wanti ingkang rayi aturira | kang raka sangêt runtik | iya ranmu uga | sadulur seje biyang | pan ora kadêrêng mami | ngajak ing sira | kang rayi sangêt runtik ||
15. inggih sampun tan kenging kawula eman | pasthi arêbut urip | Mataun anyongklang | anusul kapang-kapang | nanging tan ora nututi | pun
saking kêbate panandêring turôngga | Arya Jipang wus prapti | sawetan Bangawan | Sore katon gumawang | wong Sêsela aningali | yèn Arya
sampun adhêp-adhêpan | kocap ing wêwalêr dhingin | sapa kang nabrang | pasthi apês kang jurit ||
20. wong Sêsela surak lir pendah ampuhan | ingkang
28. tinumbakan Ki Arya Jipang tan pasah | apan ora tinolih | mung
nadhahi | anosok ing wuntat | maring Ki Arya Jipang | saking ngarsa kanan keri | singa katrajang | wong Sêsela kèh mati ||
pangrasaning tyas | lwir wong binayangkari ||
32. pangamuke lir banthèng atawan brana | rinoban ing ajurit | sira Arya
ingkang pêjah | kadi babadan pacing | wangke anggulasah | ingamuk Arya Jipang | watêk ing wus nandhang
yèn wong Sêsela ngisis | akathah pêjah | arsa tulunga jurit ||
36. lawan Ki Panjawi akarsa tumandang | wau radèn ngabèi | kang datan saranta | saking
arya aningali | yèn pinagut ing prang | maring wau wong
Radèn Loringpasar | mirsa lingnya ki arya | rahadèn runtik ing ati | arsa numbaka | Ki Juru wus udani ||
angucira | lah payo padha bêdhil | lah sira balia | radèn wus wangsul enggal | wus ayun-ayunan jurit | sira rahadyan | lan Arya Jipang mangkin ||
49. Arya Jipang kudane ran Gagakrimang | dangu wruh kapal
mobat-mabit | wus rinampid ika | ki arya mring rahadyan | anulya dipun larihi | saking ing dharat | panumbake ngênèni ||
tinadhahan ngakathah | tumênggung wus angêmasi | murda tinigas | satêngahing ngajurit ||
putranira | ingkang angaèsi gawe | nora atômpa nagara | tan liyana ginanjar | kang adi awarni kampuh | daragêm ingkang ganjaran ||
8. kalawan picis sakêthi | iku watara manira | yèn para aku wong rèrèh | kang matèni Arya Jipang | katura sang dipatya | nagara ganjaranipun | ing
sampun ubayanipun | yakti tinagih ing prana ||
10. Ki Pamanahan mangkya ngling | yayi yèn makatên rêmbag | dawêg angakên wong roro | kang
Pajang | yèn kang mêjahi wong roro | pêjahe Ki Arya Jipang | lêlurah wong tamtama | wontên dene wastanipun | Ki Panjawi Pamanahan ||
agêmipun Arya Jipang | lan dhuwung sakêmbaran | ingkang dinamêl angamuk | katura sang adipatya ||
14. ngandika sang adipati | inggih ki raka anêdha | lah pundi mangke rupane | wong Jipang kang milu seba | Pamanahan tur sêmbah | punika ta warninipun | ingkang waos binongkokan ||
15. dening mantrinipun nênggih | kang lênggah tarap punika | kang munggwing ing wingking
sampun sami majêng karo | ki adipati ngandika | lah ingsun atêtanya | dhimin aduwe sadulur | Arya Jipang seje biyang ||
17. ing mêngko ana ing ngêndi | umatur kang pinariksa | wau wontên ing wingkinge | kang raka kala lumampah | pan wartine dinukan | kongsi dados runtikipun | kesahe datan pamitan ||
18. tilar bala tan tinolih | kala kesahe punika | kawula tan wrin puruge | ki adipati ngandika | dhatêng Ki Pamanahan | kakang dika kula tantun | lah kadipundi ing karsa ||
19. gon dika andum nagari | ing Pathi lan ing Mataram | kang pundi kasrah kang anom | manira tan ngawruhana | môngsa bodho andika | pan pakanira kang sêpuh | kang yogya andum ganjaran ||
20. Pamanahan matur aris | inggih ing pandum kawula | rèh sêpuh kawula ngawon | pun adhi ingkang tampia | nagari
ing pamanah ingong | yèn wus pratela panduman | manira darma pasrah | lah sampun tanggung ing laku | kakang
kapanggih wingking kang sêpuh | tampia benjing ing Pajang ||
23. lan malih parentah mami | mring Ki Raka Pamanahan | sampun dika barêng
mulih | sampun kongsi lawas-lawas | ewuh-aya ing lêlakon | anuli dika muliha | sumusula manira | dening ing Mataram besuk | ngong
Dipati Pajang | kang dhingin wadya asêlur | sang adipati wus bubar ||
27. kawarnaa ingkang kari | ing wau Ki Pamanahan |
minggah ing arga lampahe | apan wus ungkur-ungkuran | lawan sang adipatya | miwah wau lampahipun | Ki Panjawi sampun bubar ||
28. datan kawarna ing margi | Ki Panjawi lampahira | praptèng Pathi nagarane | apan cacah wong salêksa | manggih nagara arja | Ki Panjawi wus jêjuluk | Ki Agêng Pathi sêmana ||
29. kalangkung dening amukti | Ki Agêng ing Pathi ika | kang kawarnaa lampahe | Ki Pamanahan wus prapta | ing gunung Danaraja | Kyai Juru
sampun katur ing ratu mas | anuli ingandikan | prapta ing ngarsa umatur | Pamanahan mring ratu mas ||
31. mangkana aturirèki | lampah kawula punika | ratu mas ngutus wiyose | dhatêng ing rayi paduka | Adipati ing Pajang | kinèn tur paksi sang ratu | yèn pun Arya Jipang pêjah ||
32. kawula kang amêjahi | pêjahipun lan apêrang | sarta kalawan patihe | kang tumut bela palastra | wontên ing adilaga | wontên dene murdanipun | pêpatihipun katigas ||
33. miwah sakathah wong cili | wadya ing Jipang sadaya |
35. kang yogya ingsun ngèngèri | iya amung pakanira | lah ing mangke karsaningong | Kalinyamat iki uga | miwah ta ing Prawata | sakarsanira angangkuh | tan ngrasa duwèni ingwang ||
36. Ki Pamanahan wotsari | inggih anuwun kawula | ratu mas ing pasihane | nanging ta badan kawula | inggih sampun ginanjar | nagari wasta Matarum | kang katampèn ing kawula ||
37. dening nagari ing Pathi | tunggil kang dados ganjaran | nanging kawula sungake | dhatêng pun adhi punika | kawula ngalualah | rèh kula ingangkah sêpuh | abêbakal ing Mataram ||
38. Ratu Kalinyamat angling | lah iku lêwih prayoga | apadene sêranane | barana ing Kalinyamat |
dhèwèke | Ki Pamanahan wotsêkar | langkung panuwunira | lawan malih aturipun | Pamanahan mring kang raka ||
40. inggih kalangkung kapundhi | ing sih pitajêng sampeyan | kang dhawuh ing raganingong | nanging nênuhun kawula | kang kasuwun punika | pusaka ingkang rumuhun | kang awarni bêbarkatan ||
41. Ratu Kalinyamat angling | lah yayi aywa sumêlang | wus kalêbu ujar ingong | sira ingkang aduwea | ingkang warni pusaka | alah iki warnanipun | mirah kusi manjangan
nuwun | kang raka sarwi ngandika ||
43. iku ta wawêkas mami | yayi sira dèn abisa | mêpêt sakèhing wiraos | aja na kang wong miyarsa | pasthine iku uga | yèn kawarta gawe lampus | lah poma dèn bisa sira ||
44. miwah kang rupa pawèstri | iku padha tampanana | mapan iku pawongane | kakangira ing Prawata | miwah ing Kalinyamat | dene kang nom-anom iku | ana ingkang sêsêngkêran ||
45. kang pawèstri iku ugi | iya yayi wruhanira | ana ingkang santanane | lah sira padha gawaa | môngsa bodhoa sira | ingsun tan kawasa gadhuh | kang padha rupa wanodya ||
46. nadyan anaa kang kari | amunga kang wus winayah | kang patut ngladèni ingong | rèh ingsun uwus apapa | môngsa bodhoa sira | ingsun pracaya sirèku | lah uwis dèn bêcik sira ||
47. ya ta rajabrana mijil | kang nampèni wong Sêsela | miwah kang rupa wong wadon | wus
kawarna lampahira | mampir praptèng Sêsela | anantun kang anak putu | miwah ingkang kulawôngsa ||
50. agêng alit pan tinari | kang trêsna sami binêkta | bandhu lawan santanane | kinêrig kang sami trêsna | tumut dhatêng Mataram | kulawôngsa kathahipun | watawis wong
Pamanahan ature | dhumatêng Dipati Pajang | sampun dhatêng kawula | rèhning kawula ingutus | marêk ing raka paduka ||
53. ngutus kawula tur paksi | dhatêng Ratu Lèpènnyamat | inggih sampun katur kabèh | yèn pêjah pun Arya Jipang | miwah
wanodya | binaktakakên sadarum | têtilare raka tuwan ||
56. dening pawèstri kang kari | kang pinêndhêt raka tuwan | ingkang asêpuh kemawon |
liya punika kabêkta | dhumatêng ing kawula | punika ing mangke katur | kawula darma ambêkta ||
57. môngsa-borong sang dipati | inggih ing lampah kawula | apan sadarma kemawon | anglampahi pangandika | punapa kang kabêkta | apan wajibipun katur | sang adipati ngandika ||
58. kakang atarima mami | sih pracaya pakanira | ingkang marang jênêng ingong | pan kayanirakaryanira. wus kathah | kang katampan
arupa wanodya | manawa na prayogane | kang layak ngong karsakêna | ya ta wus tinimbalan | sakèh wanodyantukipun | ing Kalinyamat punika ||
61. wus sinaosakên sami | ing ngarsane sang dipatya | sampun pinariksa kabèh | sakathahe kang wanodya | nanging tan ana layak | pan amung satunggal timur | kang sinêngkêr sang dipatya ||
62. pan rare dèrèng birai | ingkang
ing wismane | datan kawarna laminya | pan wus langkung antara | wangsul-wangsul wiyosipun | dipatya tan angandika ||
66. pan nagara ing Matawis | kang badhe dados ganjaran | anging akêdhik cacahe | cinarita maksih wana | nagara ing Mataram | kalangkung angayun-ayun | kang wasta Ki Pamanahan ||
67. Ki Juru amituturi | dipun asabar ing karsa | môngsa wandea kalakon | êndi ana ratu cidra | nanging inganti uga |
70. mangkana ingkang ginupit | Panêmbahan Kalijaga | pan ora samar tingale | pandhita angraga suksma | wikan dèrèng
putra paduka ing Paos | angowahi ing ubaya | milanipun kawula | inggih asangêt tan purun | sumawita ratu cidra ||
ingsun kang amatut | aja na wêganging karsa ||
76. lah payo sun atêr kaki | maring nagari ing Pajang | sira pêpanggiha dhewe | saksana sang
79. pan timbangane ing Pathi | Mataram tan kalampahan | kakangira ingkang anom | kakangira ingkang tuwa | pan dèrèng kalampahan | atampi ganjaranipun | Dipati Pajang tur sêmbah ||
80. mila nagri ing Matawis | dèrèng kasungkên pun kakang | dening maksih cêngkar garèng | ping kalihnya maksih wana | wawêngkon ing Mataram | akêdhik têtiyangipun | sêdyane manah kawula ||
Mataram lawan ing Pathi | iku kang dadi ganjaran | aja na ujar kapindho | lah uwis sira srahêna | maring ing kakangira | tulusa dadi
anêmbah | dhatêng guru amba kamipurun ugi | umatur dhatêng tuwan ||
2. apan amba midhangêt rumiyin | wirayatipun Sinuhun Ngarga | punika benjing ing têmbe | wontên umadêg ratu | kadi amba nagri Matawis | ya ta sang
ing ujar keras | panêmbahan muwus | lah uwis Ki Jêbèng Pajang | apasraha ya padesan ing Matawis | sungêna kakangira ||
6. Adipati ing Pajang wotsari | dhatêng ing guru saaturira | sumôngga ing asta kalèh | kula langkung jumurung | alah kakang dika tampèni | inggih dhusun [dhu...]
[...sun] Mataram | taksih wana tuhu | Ki Pamanahan saksana | anampèni inggih desa ing
lah ingsun kaki apan mit mulih | sigra atur sêmbah kalihira | mangkana ing sawingkinge | jêng panêmbahan wau |
dhatêng Matarame | Ki Pamanahan wau | putranira pitu winarni | ingkang jalu lêlima | kalih èstrinipun | pan sampun sami akrama | wau
malihipun | Radèn Tompe ingkang nama | gangsalipun Radèn Kadhawung anênggih | kêkalih kang wanodya ||
11. kalih pan sampun apalakrami | satunggal antuk Tumênggung Mayang | wontên dene satunggile |
apan akrama antuk | ya Ki Arya ing Dhadhaptulis | sami mantri
kawarnaa ing enjing | apan sampun dènira adandan | Ki Pamanahan karsane | saos ing gustinipun | pan akarsa
13. Ki Pamanahan sampun apanggih | lawan Sang Adipati ing Pajang | anèng pasewakan andhèr |
Bênawa mlas-asih | saha asêmu waspa ||
15. inggih ta kakang sampun alami | benjing nuntên paduka wangsula | atinjo ing ulun malèh | tan bêtah pisah ulun | lan paduka
dipatya | apan sampun jawat tangan lan dipati | lèngsèr Ki Pamanahan ||
èstri kalih sarêng nangis | ingkang antuk Ki Tumênggung Mayang | wau ingkang pamêkase | ingkang akrama antuk | Kyai Arya ing Dhadhaptulis | inggih kalih
jamak wong laki uga | amung donganingsun maring sira nini | tulusa palakrama ||
20. lah uwis padha kariya nini | ingsun
ingkang awarni gotongan | kasur lawan gêgulinge | myang karang ulunipun | pan binêkta
Pamanahan | ingkang dèn sêsuguh | akathah pisêgahira | pangajênge [pa...]
[...ngajênge] jangan mênir pêcêl pitik | pawingkinge akathah ||
alinggih | dahat amrih sih sira | Ki Karanglo matur | kawula ngaturi sêgah | sêkul sananjung tanpa ulam puniki | ywa kirang pangapura ||
27. Ki Pamanahan nauri aris | inggih nêdha ki bayi manira | nulya sami dhahar age | adhahar adunipun | pêcêl pitik lan jangan
karaosing manah | kang ing têmbe wontên ngarsa-arsa ugi | wau ingkang kocapa ||
30. nênggih Kangjêng Susunan ing Kali | dawêg siram anèng
agya nyandhak suku ingkang têngên nênggih | wau kang winasuhan ||
31. Ki Gêdhe ing Karanglo sirèki | amasuhi padane kang kiwa | risang pandhita sukune |
ana cacadipun | pan apasir lawan [la...]
[...wan] awukir | pacangkraman akathah | ing dharat ing banyu | arêmbug pasitènira | tur awêdhi saparan-paranirèki | toya wêning sumbêran ||
36. apan sangsaya kathah wong prapti | ingkang awisma anèng Mataram | piwahmiwah. saanak putune | tan pêgat tiyang rawuh | ingkang sami ngaturi bêkti | miwah atur dhadharan | myang wowohanipun | lan akathah atur ulam | ulam êloh sami ngaturakên maring | Kyai Agêng Mataram ||
37. tulus suka awibawa mukti | ingkang adhêdhêkah ing Mataram | lawan
38. nanging Kyai Agêng ing Matawis | kala sêmana kang maksih
Agêng Paderesan | apan andèrès karyane | kalangkung
rakêtipun | tan rumasa sanak mêmanggih | lwir
Agêng Giring | wayah enjing ngunggahi deresan | anèng ing pakarangane | nanging ana winuwus | pakarangan ana satunggil | tirisan tan amanggar | lamine tinandur | nanging kalane punika | dawêg wontên wohipun namung satunggil | wayah lagi
Paderesan | sapraptaning luhur | lagi atrap bumbungira | kyai gêdhe amirsa swara dumêling | lwir pangucaping janma ||
43. prênahing swara ingkang dumêling | anèng dawêgan satunggil ika | kang cêlak lan deresane | mangkana swaranipun | hèh ki gêdhe wruhanirèki | sapa ingkang ngombea | maring toyaningsun | dèn êntèkna babar pisan | iku têmbe saturune dadi aji | amêngku tanah Jawa ||
44. kagyat ing tyas Ki Gêdhe ing Giring | mirsa swaraning dawêgan
agupuh | praptèng luhur wus ingalap | kang dawêgan cinangking mudhun aririh | sapraptane ing lêmah ||
mantuk | praptèng wisma gya dèn parèsi | sawusasawuse. kaparesan | winagah ing kalbu | pangunjuking toya dwêgan | yèn ingunjuka maksih enjing puniki | cinunggah datan têlas ||
46. nanging sadina punika ugi | kyai gêdhe tan
amung ing dintên punika | pawon suwung tan wontên tilasing gêni | wau ki gêdhe ika ||
47. wusing dawêgan dinugi-dugi | ingunjuk tan têlas babar pisan | anulya sininggahake | wau dawêgan sampun | nèng pêpaga gènnya ngrawati | saluhur pawon ika | kyai gêdhe gupuh |
49. wontên pundi wakane puniki | dening sêpi Nyai Giring mojar | kesah wikana puruge | sanggupe ambil kayu |
agêng atanya mring Nyai Giring | puniki punapaa ||
51. têka botên kakang ngrêratêngi | godhog lêgèn pan kula punika | mampir anjêjaluk lêgèn | Nyai Giring amuwus | inggih amung dintên punika | karsane raka dika | aso kêsêlipun | Nyai Giring kagyat mulat |
ing pangampahe | kiyai ariningsun | kang dawêgan punika ugi | sampun andika têdha | inggih toyanipun | ing
rakandika maringsun | yakti ajrih dipun dukani | kula mring rakandika | ki agêng amuwus | inggih kakang sampun maras | manah dika manawi dipun dukani | dika marang si kakang ||
54. têka dika abêbeja ugi | mring si kakang yèn kula kang mêksa | kang angunjuk dawêgane | dening
55. lan sangêt ngêlak Kyagêng Matawis | têlas toyaning dêgan satunggal | tan wontên kantun satètès | datan antara dangu | Kyai Agêng ing Giring prapti | wau saking ing wana | wusing sèlèh kayu | anjujug ing pawon ika | sêsimpênan ing pêpaga dèn tingali | datan wontên katingal ||
56. mantuk manjing ing wisma tumuli | Kyai Giring ki agêng kapêdhak | alinggih anèng pantine |
watêk ing sampun luhung | aib ing Hyang ingkang kalingling | wruh yèn tan kêna owah | pasthine Hyang Agung | yèn Ki Gêdhe ing Mataram |
asadulur | nanging panjaluk manira | rêmbag patut mring dika kang wuri-wuri | kênia gêgêntosan ||
60. Ki Agêng Matawis wruh ing wadi | ri panjaluke Ki Giring ika | wus katampèn ring manahe | saosiking tyasipun | wus tan samar Kyagêng Matawis |
kadugi | panjaluk pakanira | amawas ing tuwuh | manira pan maksih cuwa | Kyai Agêng ing Giring amuwus malih | inggih lamun mangkana ||
62. têdhak pindho adhi kadipundi | kagêntèna ing têdhak manira | Ki Gêdhe Mataram linge | punika maksih tanggung | ing amukti dèrèng katawis | Ki Agêng Giring mojar | têdhak kaping têlu | puniku manira têdha | Kyai Agêng Matawis tan anglilani | nêdha têdhak kaping pat ||
63. datan suka Kyagêng ing Matawis | nêdha malih têdhak kaping lima | Kyagêng Mataram tan
sampunnya sami aprajangji | Kyai Agêng Mataram samana | anulya apamit mulèh | tan kawarna
ing ênu | kyai agêng pan sampun prapti | ing padalêmanira | nagri ing Matarum | tan kawarna laminira | kyai agêng sêmana rêntêng kang galih | margi saking kang putra ||
badhe sêlir panggung | kang kagadhuh ingkang rama | angsalipun wanodya punika nguni | saking ing Kalinyamat ||
66. mila ki agêng manah kuwatir | maras ajrih mring Sang Adipatya | Pajang sangêt pêpacuhe | saking watiring kalbu |
ingaturakên kang pati urip | dhatêng Dipati Pajang ||
67. sampuning dandan mangkat tumuli | kyai agêng sowan dhatêng Pajang | agêgancangan lampahe | kang putra datan kantun | kang anama radèn ngabèi | tan kawarna ing marga | samana wus rawuh | nênggih nagari ing Pajang | kyai agêng wus apamondhokan sami | enjing kang kawarnaa ||
palungguhe | gya mangrêpa [mangrê...]
[...pa] umatur | pan kawula sang adipati | ngunjukakên punika | pêjah gêsangipun | pun Ngabèi Loringpasar | pan sumôngga ing karsa sang
72. mila ing mangke pun angabèi | kawula bêkta sowan punika | sumôngga pêjah gêsange | kalangkung kumapurun | anglangkungi karsa dipati | inggih kang sêsêngkêran | punika ginanggung | ingkang saking Lèpènnyamat | pan punika kang rinencang lambangsari | saking tiwas kawula ||
73. punapa karsa sang adipati | apan kawula atadhah duka | sumôngga ing sakarsane | ya ta lêga tyasipun | sang dipati aris dera ngling | lah ta lamun mangkana | manira jumurung | yèn si ngabèi arsaa | angrawati ing rare punika nguni | kang saking Kalinyamat ||
74. lah pênêdipun punika ugi | wakane nuli pinanggihêna | ênggèh benjang satêkane | nanging wawêkas ingsun | yèn [yè...]
[...n] tan wontên kanggene benjangbenjing. | sampun dèn siya-siya | wakane sirèku | ingkang maksih rumaksaa | lan maninge pakanira ngong waoni | amêngku bocah lanang ||
75. apan jamak yèn sampun birai | bocah lanang sinandhing wanodya | dadia arêm-arême | punapa malih iku | yèn rabia ingkang prayogi | ya ta Ki Pamanahan | mangrêpa andhêku |
mantuk mring Mataram | gya mijil saking purane | lajêng ing lampahipun | tan kawarna sira ing margi | wus prapta ing Mataram | manjing dalêmipun | samana datan winarna | polahira radèn ngabèi wus panggih | lan Putri Kalinyamat ||
putranirèki | anama Radèn Rôngga | warnane abagus | rama ibu langkung trêsna | lami-lami Kyai Agêng ing Matawis | asowan dhatêng Pajang ||
Adipati ing Pajang nangkil | Sunan Parapèn ika | pan sineba esuk | wontên ing Giri kadhatyan | pra nayaka Japan Wirasaba nangkil | pêpak kabèh nèng
alinggih | nèng wurining gusti sowang-sowang | lante lêlurah jajare | Ki Agêng ing Matarum | pan alinggih wontên ing wuri | nira Dipati Pajang | ri sampune wau | Ki Adipati ing Pajang | ingestrenan dhatêng Susunan ing Giri | jumênêng Sultan Pajang ||
Parapèn ngandika aris | dhatêng sakathahing pra dipatya | anak putuningsun kabèh | lah dèn padha apatut | aja ana kang amêmiti | dèn padha tyas raharja | lah dèn padha sukur | ing Allah Kang Maha Mulya | ing sajênêng-jênênge
kabèh | sami asaurmanuk | nuhun duka kawula sami | sih dalêm jêng susunan | kalangkung asuwun | ya ta sagung pra dipatya | sakathahe sampun dènnya samya bukti | ambêng wus linorodan ||
85. lajêng pinatêdhakkên ing wingking | panakawan sampun cinarikan | sampun sami nêdha kabèh | ya ta sakathahipun | ri kang panakawan pan sami | tiningalan sadaya | mring Sunan ing Gunung | ya ta Ki Gêdhe Mataram | wau ingkang
87. cacah tiyang kawan atus nênggih | ingkang dipun rèhakên punika | raja pandhita dêlinge | sira kona mring ngayun | lawan ajajara alinggih | lan
88. angandika Susunan ing Giri | lah iya wruhanira sadaya | sakèh pra dipati kabèh | ya Ki Gêdhe Matarum | iku têmbe-têmbe ing benjing | anak putune uga | angrèh Jawa besuk |
sakèhe wong nusa Jawa | iku besuk padha ngidhêp ing Matawis | Kyagêng Mataram mirsa ||
89. ing pangandikane Sunan Giri | dyan Ki
apan samya dhudhuk-dhudhuk sira | glising carita nulya ge | talaga dadi sampun | apan sampun dipun
93. sampun prapta ing Pajang nagari | miwah Kyai Gêdhe ing Mataram | wus prapta wau lampahe | nagari ing Matarum | Sultan Pajang wau winarni | samana sinewaka | dening
ing Widhi | paran gon ngowahana ||
97. lamun wis takdire iku pasthi | lawan ta ingsun ajrih nêraka | Sunan Giri wêwalêre |
anèng ing ngarsi | lan kula kawaraga | Kyai Gêng Matarum |
ing wau sira ngandika | wacanarum maring para putra sami | mangkana wawêlingnya ||
99. iya benjing ing sapungkur mami | wawêkas ingsun marang ing sira | anak putuningsun kabèh |
JawiJawa. | wêkas ingsun nganggea sira ing benjing | manah brôngta lêgawa ||
yèn sira karya bupati | aja liyan wong Mataram | ing besuk kang sira gawe | pan wong kawan atus ika | rowang guna nastapa | lan malih wong kawan atus | yèn duwe dosa mring sira ||
5. apadene dosa pati | kaki sira apuraa | wong punika sadosane |
yèn sira tan ngapuraa | sadosane wong ika | anging silih gêtihipun | aja tiba ing Mataram ||
6. akathah lamun winarni | wawêkase ingkang rama | ya ta wau winiraos | padhêkahan ing Mataram | apan sampun agêmah | karta bandaripun agung | mirah sandhang lawan pangan ||
pacangkraman agung | ing toya lan ing dharatan ||
8. samana nagri Matawis | lagi cacah tiyang dhomas | kalangkung dening muktine | Kyai Agêng ing Mataram | miwah kang kulawarga | sami eca manahipun | wus alama kawarnaa ||
9. Kyai Agêng ing Matawis | gêrah sangêt cinarita | pinasthi puput jênênge | pêpêk ingkang
maring anak pakênira | ing sawuri manira | lawan yayi malihipun | kang gêntènana manira ||
11. putranira ki ngabèi | kang duwea ing Mataram | gih punika
kulawarga | ing wau sapatilare | Kyai Agêng ing Mataram | pêpêk kang para putra | angandika Kyai Juru | dhatêng kang putra sadaya ||
14. sakathahe putra mami | payo padha ingsun gawa | aseba maring ing Paos | atur uninga ing sultan | yèn ramanira tilar | kaya priye karsanipun | sapa kang ginêntosana ||
15. kang putra sami umiring | ing wau sarêmbagira | ingkang para putra kabèh | satilare ingkang rama | ingkang sinêmbah-sêmbah | sujut dhatêng Kyai Juru | minôngka gêntining rama ||
16. ya ta kawarnaa enjing | apan ta sampun adandan | lan kang kulawarga kabèh | aseba dhatêng ing Pajang | ya ta anuli babar | apan ta Kiyai Juru | ingkang angirid ing lampah ||
binakta pepe | sandhaping waringin kêmbar | Sultan Pajang tumingal | sasoring waringin kurung | ana wong pepe akathah ||
19. Sultan Pajang ngandikaris | bocah sira pariksaa | sapa ta ingkang apepe | têtiyang gandhèk agêpah | dènira amariksa | tiningalan yèn Ki Juru | apepe lawan kang putra ||
angling | inggih Ki Juru punapa | ingkang dipun pèpèkake | Kyai Juru wuwusira | dika matur ing sultan | atur uninga pun Juru | yèn ki patinggi Mataram ||
21. ing mangke yèn sampun lalis | atilar putra sagangsal | inggih punika warnine | punapa ta ingkang karsa | ingkang ginêntosana | tiyang gandhèk gya umangsul | sapraptanira ngajêngan ||
22. tiyang gandhèk awotsari | sampun kawula pariksa | inggih punika kang pepe | pun Jêbèng Juru Mataram | mèpèkakên kang putra | atur uninga sang prabu | yèn pun patinggi Mataram ||
23. ing mangke yèn sampun lalis | atilar putra sagangsal | sultan angungun driyane | dene tan ora
ngarsaningwang | lan kaponakane kabèh | têtiyang gandhèk agêpah | ya ta kang ingandikan | Ki Juru lan putranipun | sampun dhatêng ing ngayunan ||
25. sami ganti atur bakti | dhumatêng ing Sultan Pajang | sampun atata linggihe | munggwèng ing ngarsa mangrêpa | Sultan Pajang ngandika | prayogane putraningsun | kang tuwa anggêntènana ||
26. iya ki radèn ngabèi | kang mangkua ing Mataram | kang
Sunan Prawata tuwin Pangeran Kalinyamat dipun cidra ing Arya Jipang. (Dhandhanggula). ... kaca 10
26. Adipati Pajang sowan Sunan Kudus. (Dhandhanggula, Mijil, Pangkur). ... kaca 14
27. Arya Jipang pêjah awit saking tarekahipun Ki Pamanahan tuwin Ki Panjawi. (Pangkur, Durma, Asmaradana). ... kaca 31
28. Ki Pamanahan bêbadra wontên ing Mataram. (Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 52
29. Adipati Pajang jumênêng dados Sultan. (
Dereng dangu punika kitho sedoyo menangi sedanipun salah satunggale putra bangsa kitho ingkang langkung sae injih punika KH. Abdurahman Wahid utawi ingkang asring kitho kenal kanthi sesilih Gus Dur, mantan Presiden kitho ingkang kaping sekawan. Pejah punapa seda injih punika sejatosipun pambuka wontening kauripan ingkang enggal, tentrem punapa susahipun urip kitho wonten alam saklajengipoun punika wonten gandeng cenengipun kaliyan kualitas urip awakdewe semangsa awakdewe isih urip neng alam donya kang sejatine mung isi goda lan dolana kuwi. Rasulullah utusane Allah SWT sampun medhar sabda paring pituduh dumahteng awakdewe kabeh perkawis punapa mawon amalan ingkang biso dadi sangunipun awakdewe kabeh menawa awakdewe kabeh iki wadage wis diusung nganggo kereta jawa kang katutupi ambyang-ambyang…utawi gampange yen awakdewe iki wis mati…iki unine hadits kang diriwayatkake dening Ahmad lan Thabrani :
“ patang perkara sing pahalane bakal tetep ngalir sanajan uwong kuwi
ingkang shaleh lan shalihah kang pendak dino ndedonga marang wong tuwane”
Mungguh hadits puniko mau ono patang perkawis kang mboten bakal mandeg saklawase kalawan kitho sedoyo sampun marak sowan dumatheng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi injih punika :
pejah syahid injih punika pejah amargi berjuang wontening dalan ingkang dipun ridhoi dening Gusti Allah. Tiyang ingkang pejah Syahid puniko sampun dipun jamming denging Gusti ASllah bakalan melbet Suwargo tanpo hisab…sampun dijamin…mboten usah was-was..amargi Allah sampun mundhut ing atase tiyang mukmin meniko wadag kaliyan bondhonipun lan pipun ijoli suwargo…tiyang mukmin puniko tindak perang amargi Allah..mati utawi mateni amargi Allah…lan puniko wujud saking dol tinuku kaliyan Gusti Allah..Pangeranipun kitho sedoyo…umpami pingin luwih jelasipun bahasan salah satunggale kautaman tiyang ingkang pejah syahid…monggo dipun waos Qur’an Surat At-Taubah : 111
Ilmu injih punika mergi pinujju urip ingkang dipun ridhoi dening Pangeran..dados ilmu kedah pipun ajaraken mboten pareng dipun simpen kiyambak…Muslim ngriwayateken bilih Sopo wonge kang paring pituduh bab kang sae (ilmu), wonge kuwi mau bakal entuk ganjaran kang podho gedene karo ganjaran uwong kang ngamalke pituduh (ilmu) mau…lan Thabrani ugo ngiwayatake ancaman kanggone tiyang ingkang wegah ngajarke ilmu kang diduweni marang uwong liyane..”Sak abot-abote sikso neng dino kiamat yaiku sikso kanggo uwong kang nduweni sabarang ngelmu ning ora gelem ngajarke ilmu kang diduweni kuwi”
nduweni bondho kang akeh kuwi kesenengane wong urip neng donya…awakdewe malah diwajibke golek bondho sing sakakeh-akehe koyo dene awakdewe ora bakal mati..tapi awakdewe yo diprintahke denging Pangeran supados ngresikki bondhone awakdewe kang dilumpukke kanthi hala kuwi lewat diakehi le sodaqoh, zakat, lan infak..nek perlu yen bondhone awakdewe torah-turah nggih langkung saae umpami nindakke wakaf. tiyang ingkang kathah sodaqoh punika mboten wonten alanipun…malah kepara dipun tambahi rejekinnipun dening Gusti..amargi Sopo wonge kang syukur marang nikmatipun Allah bakalan ditambahi rejekine dening Allah ingkan Murbeng Dumadi.
tiyang kang bebojoan mesti pingin kagungan putro…pingin kaparingan putro ingkang sholeh lan sholehah…amargi putro ingkang sholeh lan sholehah nopo malih ingkang jumlahipun kathah bakal dados bombonging ati Rasulullah kaliyan tiyang sepuhipun lare wau wontening alam akhirat…Rasulullah sampun medhar sabdo kang dipun riwayataken dening Ibnu Majah bilih Tiyang sepuh kedah ndidik lan ngapik-apikke akhlake putro-putrinipun..amargi namung putro-putri ingkang shaleh kemawon ingkang purun ndongaaken dumatheng tiyang sepuhipun nikala tiyang sepuhipun sampun seda.
Patang perkawis punika wau umpami kitho saged ngamalaken Insya Allah urip kitho wontening alam akhirat saged ayem, tentrem lan saged makempal kaliyan para shidiqin, ulama, syuhada, lan para alim sanesipun wonten ing papan ingkang sampun dipun siapaken dumatheng kitho sedoyo umat Islam ingkang tansah purun netepi sedoyo printahipun Allah…papan kasebat injih punika Suwargo!!!!
Aksara Nusantara terbagi dalam beberapa bagian :Zaman Klasik :* Aksara Palawa* Aksara Siddamatrka* Aksara Kawi ( Aksara Jawi Kuna )Zaman Pertengahan :* Aksara Buda* Aksara Sunda Kuna* Proto - SumateraZaman Kolonial :* Aksara Batak ( Surat Batak )* Aksara Rencong ( Aksara Kerinci )* Aksara Lampung ( Had Lampung )* Aksara Jawa ( Aksara Jawa Baru / Hanacaraka )* Aksara Bali* Aksara Lontara ( Aksara Bugis - Makassar )* Aksara Baybayin* Aksara Buhid* Aksara Hanuno'o* Aksara TagbanwaZaman Modern :* Aksara
misuwur dijenengi soka (Ixora javanica), ya iku jinising kembang sing kelire abang njembrang. Dijupuk seka basa basa Sansekerta sing artine "bebas seka nelangsa" (a-: tanpa, soka:nelangsa). Tanduran iki asline seka India lan biasane ditandur nang pekarangan-pekarangan umah. Kraton Surakarta lan Yogyakarta uga akèh ditanduri tanduran iki. Siddharta, penyebar agama Buddha, dipercaya lair nang ngisore wit iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kembang_Asoka&oldid=1075167"	Kategori: KembangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 29 Agustus 2016.
Kotha Jome-Sandhi.mp3 Sreaming, Moone Koto Kotha Jome-Sandhi.mp3 Live, Moone Koto Kotha Jome-Sandhi.mp3 Track, Moone Koto Kotha Jome-Sandhi.
Tri Wahyono. "Niki Mbak Marini kalih Galuh, putrine, sing suk ngewangi nek pas liburan. Ajeng ngertos pripun le nglayani rama-rama teng riki. Diajari, nggih" (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sandnes&oldid=1011378"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 6 Maret 2016.
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore, mumpung gede
Kabeh wong wis padha krungu Apa maneh ana kalangan guru Nanging… kanthi sertifikasi guru mau.Icefilms.info GlobolisterDiterbitkan pada
Sugeng rawuh kagem panjenengan sedoyo, maturnuwun sampun mirsani
wong nggersik podo rame rame nang TPS soale dino iki onok coblosan, milih bupati ambek wakil bupati gresik sing arep njabat
"ngGersik..., wis Gabung nang Komunitas Blogger Gresik ta...?? lek durung.., ayo saiki
sebangsa lan setanah air, ingkang kulo hormati !Langkung rumien monggo kulo lan panjenengan sedoyo samiho nglahiraken raos puji syukur dateng ngarsanipun Alloh SWT, ingkang sampun paring Rohmat, Taufik soho Hidayah dateng kulo lan panjenengan sedoyo, sehinggo wonten ing
Indonesia ingkang kaping 49 mugi-mugi kerawuhan kulo lan panjenengan meniko dipun catat dening Alloh SWT. Minongko dados amal soleh kulo lan panjenengan Amin.Ingkang kaping kalih mugio tambahipun Rohmat lan salam bahagia Alloh tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito
sahabatipun.Kaping tigonipun kulo matur nuwun dateng sederek pembagi acara ingkang sampun paring wekdal dateng kito kangge mengisi wontenipun acara meniko mugi-mugi wekdal meniko saget kulo ginaaken ingkang sak sahe-sahenipun.Poro rawuh ingkang kulo hormati !Alloh SWT sampun paring nikmat dateng poro kawulonipun meniko sampun katah sanget, sehinggo ngantos mboten saget kito itung. Dawuhipun Alloh wonten Al-Quran Ingkang artosipun :Lan lamun siro ngitung marang nikmate Alloh, mongko siro ora biso ngitungPoro Rawuh ! Dene termasuk salah setunggalipun nikmatipun Alloh ingkang ageng dipun parengaken kito bongso Indonesia, Inggih meniko nikmat kemerdekaan ingkang dipun proklamiraken tanggal 17 Agustus 1945, ngantos dinten meniko kito peringati.Poro Rawuh ingkang kulo hormati !Menawi kito ngemut-ngemut sejarah Bangsa Indonesia sakderengipun merdeka, meniko pinten-pinten tahun dipun jajah dening bangsa Asing. Inggih meniko dipun jajah dening Belanda lan Jepang ngantos
perjuanganipun Poro Pahlawan lan poro Pejuang Bangsa Indonesia ingkang giat lan
Poro Rawuh Ingkang kulo hormati !Pramilo kito kedah bersyukur dateng Alloh SWT ingkang sampun pareng nikmat Rupi kemerdekaan meniko. Supados Negri kito Indonesia tansah dipun paringi berkah dening Alloh. Dipun paringi aman, damai, gemah ripah loh jinawi, toto tentrem kerto raharjo, adil makmur penuh ampunan, lan Ridho Alloh. Kranten Alloh sampun berjanji wonten Al-Quran surat Ibrahim ayat 7 Ingkang Artosipun :Demi yekti lamun podo gelem syukur siro kabeh marang nikmat-Ku, mangko Ingsun nambahi nikmat maring siro kabeh. Lan yekti lamu siro kufur maring nikmat-Ku, mangko saktemene sikso-Ku iku banget .Poro rawuh ingkang kulo hormati !Kejawi sangking meniko, kito ugi kedah matur nuwun dumateng poro pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun jerih payah, rela ngorbananek jiwa rogo, harta benda kangge merebut Kemerdekaan Meniko, pramilo wonten ing
dipun bales dening Alloh, dipun trami jasa-jasanipun, lan dipun dadosna amal sholehipun, ingkang berjuang wonten akhirat dipun paringi berkat soho kejembaran wonten ngersanipun Alloh SWT. Amin-amin
Indonesia meniko. Sampun ngantos nikmat kemerdekaan ingkang meniko kito sia-siakan kanti ngawontenaken pesta pora, lan hura-hura ingkang boten
saking bangsa asing ingkang diberikan kanti cuma-Cuma, meniko boten. Tapi berkah jasa-jasa poro pejuang ingkang sampun rumiyin. Pramilo sepindah maleh kito ugi kedah mengisi kemerdekaan kanti menanamkan jasa kangge tiang-tiang ingkang bade dateng, utawi kangge generasi kita mangke. Hal meniko cocok kalian dawuhipun Ulama rumiyin.. Ingkang Artosipun :Yekti wongkang dingin wes podo nandur jasa lan kito sing ngrasaake marang jasa lan satemene kito ugo kudu anandur jasa supoyo wong-wong kangsakwusi kito biso mangan jasa kito.Poro Rawuh ingkang kulo hormati !Ingkang terakhir monggo, putro-putri kito sedoyo, kito didik ingkang sahe lan kito arahaken dumateng perkaws ingkang sahe, supados mangke saget dados generasi-generasi penerus ingkang bertanggung jawab dateng kemajuan agama. Bangsa lan Negoro AMin yaa Rabbal alamin.Kintenipun cekap semanten atur saking kulo. Mugi-mugi saget bermanfaat dumateng pribadi kawulo khususipun, lan
Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang anyar.
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok boyone
Akhire ambek Sablah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omah
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi meneng kuabeh,
Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo.
Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai
“Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta” jare Sablah, tapi Muntiyadi tetep nolak.
“Tak tambahi mas-masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep gak gelem.
“Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak gelem kalah.
“Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene” jare Muntiyadi.
dianggep pinter utawa prigel. Banjur, apa sing paling penting jroning pendadaran? Ing jagad pakeliran, ana lakon Pendadaran Siswa Sokalima. Iki lakon sing nyritakake pendadaran tumrap para Kurawa lan Pandhawa, murid-muride Pandhita Drona ing Paguron Sokalima.
Pendadaran mau, sing kaprah diarani Pendadaran Siswa Sokalima, ora mung narik kawigatene murid-murid lan kulawargane, nanging nganti tumeka para kawula salaladan Ngastina. Saben-saben dianakake pendadaran, ora sethithik sing padha teka lan nonton.
Mesthi wae, tumrap murid-muride Drona, pendadaran mau mujudake ajang kanggo nuduhake marang sapa wae manawa anggone ngudi ngelmu ing Sokalima mau temen-temen. Kejaba iku, amarga Pandhawa lan Kurawa mujudake pihak loro sing padha memungsuhan, sisan gawe pendadaran bisa kanggo ngukur sepira kekuwatane lawan.
Iku bola-bali sing marakake Arjuna meri lan gething keburu sengit. Ngerti kabisane Palgunadi, marang Drona, panengahe Pandhawa mau banjur protes. Dheweke ora trima yen Palgunadi diweleg ngelmu manah nganti bisa ngluwihi dheweke. Senajan Drona selak, Arjuna tetep ngangseg. Mula Drona uga ora bisa endha. Marang Palgunadi, Pandita Drona banjur mundhut supaya diulungake ali-ali sing wis nunggal raga karo ragane. Rumangsa minangka ìsiswaî sing tuhu bekti marang gurune, Palgunadi sendika wae. Ali-ali dicopot, bareng karo tugel drijine Palgunadi, pecat uga nyawane.
”Sapa temen, bakal tinemu.” Yen diwerdeni gegeyutan karo ujian lan ngudi ngelmu, sok sapa sing temen-temen nggegulang marang kawruh, mesthi bakal sugih ngelmu. Sok sapa sregep anggone gladhen, mesthi bakal nduwe keprigelan. Sok sapa wani ngengurangi, ngringkihake laire, mesthi bakal sentosa batine. Iki uga laras karo tetembungan kang ana ing tembang pocung: ngelmu iku kelakone kanthi laku. Tanpa laku, sengara bakal kelakon ngregem ngelmu. Lan maneh, lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani, setya budya pangekese dur angkara.
Ilmu komputer ‎ (← pranala | sunting)
Pengetahuan ‎ (← pranala | sunting)
Nutrisi ‎ (← pranala | sunting)
Teknik ‎ (← pranala | sunting)
Mesin ‎ (← pranala | sunting)
Energi ‎ (← pranala | sunting)
Komunikasi ‎ (← pranala | sunting)
Elektronika ‎ (← pranala | sunting)
Farmakologi ‎ (← pranala | sunting)
Teknologi ‎ (← pranala | sunting)
Bioteknologi ‎ (← pranala | sunting)
Teknik komputer ‎ (← pranala | sunting)
Teknik kimia ‎ (← pranala | sunting)
Zeni ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Teknologi ‎ (← pranala | sunting)
Institut Teknologi Bandung ‎ (← pranala | sunting)
Teknik material ‎ (← pranala | sunting)
Teknik sipil ‎ (← pranala | sunting)
Kecerdasan buatan ‎ (← pranala | sunting)
Ilmu terapan ‎ (← pranala | sunting)
Bioinformatika ‎ (← pranala | sunting)
Rekayasa genetika ‎ (← pranala | sunting)
Hidrolika ‎ (← pranala | sunting)
Revolusi Industri ‎ (← pranala | sunting)
Teknologi energi ‎ (← pranala | sunting)
Energi terbarukan ‎ (← pranala | sunting)
Nanoteknologi ‎ (← pranala | sunting)
Teknologi informasi ‎ (← pranala | sunting)
Hidrologi ‎ (← pranala | sunting)
Metalurgi ‎ (← pranala | sunting)
Teknik kedirgantaraan ‎ (← pranala | sunting)
Ilmu kesehatan ‎ (← pranala | sunting)
Teknik Lingkungan (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Quistnix/interwikis Jun 2005 ‎ (← pranala | sunting)
Institut Sains & Teknologi AKPRIND ‎ (← pranala | sunting)
Universitas Teknologi Sulawesi (UTS) Makasar ‎ (← pranala | sunting)
Universitas Nahdlatul Ulama Sidoarjo ‎ (← pranala | sunting)
Pertambangan ‎ (← pranala | sunting)
Robotika ‎ (← pranala | sunting)
Teknik nuklir ‎ (← pranala | sunting)
Teknologi tepat guna ‎ (← pranala | sunting)
Teknik industri ‎ (← pranala | sunting)
Konstruksi ‎ (← pranala | sunting)
Penelitian dan pengembangan ‎ (← pranala | sunting)
Manufaktur ‎ (← pranala | sunting)
Teknik bioproses ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Teknologi ‎ (← pranala | sunting)
Teknik keramik ‎ (← pranala | sunting)
Teknik mesin ‎ (← pranala | sunting)
Elektronika dan instrumentasi ‎ (← pranala | sunting)
Disiplin akademik ‎ (← pranala | sunting)
Penilaian teknologi ‎ (← pranala | sunting)
Teknik fisika ‎ (← pranala | sunting)
bun esuk	20 May 2016mashanafi	Ono ing saben tetesing bun wengi kang tumibo liwat pucukpucuk gegodhongan tak
ing angkasa, gebyar-gebyar pindha ndaru kang sumedya tumibèng bawana. Timbuling prabawa dumadi gara-gara tanpa sangkan, swara kaya mecah-mecahna jagad nganti sumundhul ing
Senajan ta katon slaka: slaka cèlèng, intena: inten bumi; …, para putra-putra bibar saknalika. Pungun-pungun tyasira Ki Lurah Semar kanthi anggana
oleh janturan: “O…! Sigeg ingkeng pinuju saksana arsa mrepegi ing Ringinputih. Kocapa ingkeng lenggah wèten ing madyaning wana Minangsraya: Radèn Samba Wisnubrata
Tatkala semana nggènnya lenggah wènten madyaning wana kanthi megeg ing penggalih datan wènten pangudarasa ingkeng
Setyaki: “Gandhèng kowé karo aku lan kakang Udawa dipasrahi ngupaya murcané anggèr pangéran pati dhipati anom,” yang menyatakan Samba sebagai pengeran pati. Meskipun status Abimanyu
Adegan kayangan Cakrakembang, dalam dialog Kamajaya: “…,Yèn sudara werdamu Wahyu Maningrat ing kana minangka kanggo pancering ratu, ora bakal mlèsèt ana ing wewengkon
pengayoman, séta menika suci; ateges penjenengan yèn bakal bisa dadi titah ingkeng utami, bisa dadi titah angesuhi para titah: menika wonten ngriku papanipun penjenengan bakal nampa kanugrahan kanthi mulusing raos, kanthi sucining
angin. Niku taksih nggringkel teng kamar.” Nyai Wasis
wong ndeso tenan. Mosok arep mlebu supermarket wae ndadak nyopot sendal. Terus kulonuwun sama Satpame supermarket. Saya sama mbokne ya jadi ngekek. Jebul ya ada yo sek luwih ndeso dari
trus iso munggah dewe. Sek ono angka-angkane nggo ditunyuk ben iso munggah. Padahal ono tulisan cetho welo-welo nek dilarang merokok. Opo ndak luwih ndeso kuwi ?”
“Owalaaahhh.. Wah.. nek kuwi ora mung ndeso Yu. Kuwi jenenge ndesit.. intipe ndeso.” Wajah Mister Wasis berubah serius.
“Ha ya kuwi makane. Ning jebul yo akeh je kang sek koyo ngono kuwi. Ora gelem ngantri pas
Pieter de Carpentier (Antwerpen, 1588 – Amsterdam, 5 September, 1659), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 5. Dhèwèké maréntah antara taun 1623 – 1627.
oldid=804597"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 8 Maret 2013.
Gambar nginggil punika kawontênaning lare-lare ingkang sawêg sami bingah-bingah wontên ing pasisir sagantên Scheveningen nagari Walandi.
ambêbucal, dipun urus-urusi, dipun pômpa, botên mitulungi. Kalih dintên kalih dalu dipun pulasara wontên ing griya sakit, lajêng ngajal. Sarêng mayit dipun bikak, kapanggih ing usus buntu lan ing èmbèl-èmbèlipun kêbak isi jambu kluthuk.
2. Tuladha. Ing taun 1922 garwanipun priyantun agêng gêrah padharan, badan bêntèr sampun sawatawis dintên, kula ingkang kapurih mriksa lan anjampèni. Timbangan bêntèr ing wanci enjing 38 langkung, sontên 39 langkung.
Padharan mulês, ambêbucal awis, angèl lan mêngkêlang, ing perangan padharan ngandhap sisih têngên dipun grayang kraos sakit, katawis mrongkol ragi atos sawatawis, agêngipun sami sawo manila ingkang agêng. Sanalika panggenan ingkang sakit mrongkol kula verband Prisnitz saha matur dhatêng rakanipun, gêrahipun ingkang rayi punika blinddedarm-onsteking prêlu kêdah ngaturi dhoktêr bêdhèl, kadospundi rêmbagipun. Sadèrèngipun andhatêngakên dhoktêr saking Sêmarang, putranipun mantu, dhoktêr ing Jawi Wetan dipun timbali mawi têlegram. Sasampunipun putra mantu dhatêng mriksa, matur gêrahipun ingkang ibu lêrês, blindedarm ontsteking saha sampun sarêmbag kalihan kula kêdah andhatêngakên dhoktêr Consul ingkang pintêr ambêdhèl. Dhoktêr Consul saking Sêmarang wau dhatêng, sasampunipun mriksa ingkang sakit, pratela lêrês cocog punapa pamanggih kula tuwin dhoktêr mantunipun wau, sasagêd-sagêd dintên punika utawi benjing-enjing ingkang sakit kêdah kaboyong dhatêng Juliana ziekenhuis ing Sêmarang. Wontên ing griya sakit ingkang sakit dipun pulasara, dipun komprès ès (ijskap), salêbêtipun gangsal dintên sampun saras wangsul dhatêng Kudus. Warganing priyantun wau sami bingah saha dados gêgujêngan, dene ingkang sakit namung dipun komprès ès kemawon kêdah dipun boyong dhatêng Sêmarang.
3. Tuladha. Ing taun 1923 ing Bandhung wontên Walandi amtênar pènsiunan sampun sêpuh sakit wêtêngipun, kapriksa dening dhoktêr lêngganan, ing wêtêng sisih têngên ngandhap kagrayang katawis mrongkol atos kraos sakit sakêdhik, dhoktêr nêtêpakên sêsakit punika blindedarm-ontsteking saha ngrêmbagi kêdah enggal dipun bêdhèl ing sadèrèngipun kasèp. Tuwan ingkang sakit rèhning sampun sêpuh botên purun dipun bêdhèl, nêdha jampi nglêbêt kemawon. Dhoktêr nêrangakên manawi jampi ingkang kaombe botên sagêd mitulungi, ingkang mitulungi saèstu punika dipun bêdhèl. Ingkang sakit [sa...]
[...kit] lajêng nêdha consul dhoktêr saking Batawi, ingkang misuwur kapintêranipun. Kalampahan dhoktêr ing Batawi wau wanci dalu dhatêng, sarampungipun mriksa ingkang sakit, pratela cocog kadosdene pamanggihipun dhoktêr ing Bandhung, prêlu sangêt dipun bêdhèl, mumpung dèrèng kasèp. Ingkang sakit mêksa botên purun dipun bêdhèl, malah nêdha consul malih dhoktêr Jawi Radèn Salèh, ing Bandhung ugi. Dhoktêr Salèh dhatêng, sarampungipun mriksa ingkang sakit, pratela inggih prayogi sêsakitipun dipun bêdhèl, nanging nêdha inah 24 jam, sasampunipun jampi saking piyambakipun dipun ombe. Enjingipun malih sasampunipun jampi wau kaombe, ingkang sakit lajêng ngêdalakên cacing pintên-pintên, wêtêng ingkang mrongkol atos ical saras. Dhoktêr no 1 dhatêng martuwi pinanggih ingkang sakit sampun anjênggèlèk lênggah ing kursi malês udut pipa oncowe. Dhoktêr ragi kagèt, pitakèn kadospundi dene sapunika sampun sagêd lênggah, punapa botên kraos sakit ing padharan. Ingkang sakit mangsuli kula sampun saras botên kraos punapa-punapa. Sasampunipun kula ngombe jampi saking Dhoktêr Salèh, malah kula ngêdalakên cacing pintên-pitên dasa.
4. Tuladha. Ing taun 1924 wulan Juli kula tampi telepun saking satunggiling tuwan administratir pabrik nêdha jampi kangge nyonyah ingkang sakit bêntèr, kula kintuni jampi puyêr bêntèr.
pitakèn, punapa puyêr ingkang kula kintunakên punika botên kalintu puyêr sanès. Jawab kula botên sagêd kalintu, amagi jampi puyêr punika puyêr bêntèr. Kalih dintên malih kula kapurih dhatêng ing pabrik mriksa ingkang sakit wau.
Nyonyah pinanggih sakit bêntèr 39,4, ing wêtêng ingkang kraos sakit ing sisih têngên sangandhapipun manah, kaprênah tigang nyari ngandhap iga. Sasampunipun anggèn kula mriksa, tuwan administratir pitakèn kadospundi sêsakitipun nyonya, punapa ambêbayani saha sakit punapa. Jawab saking pamanggih kula, nyonyah gadhah sêsakit galsteen utawi galblaas ontsteking utawi wontên ingkang abuh ing ngriku. Manawi kalêrêsan, nyonyah kêdah dipun bêdhèl. Tuwan administratir gèdhèg-gèdhèg botên pitados, saha nêrangakên bilih nyonyah sakit makatên punika sampun asring lan sampun kapriksa dening dhoktêr-dhoktêr ing Surabaya lan ing Sêmarang. Nanging botên wontên dhoktêr ingkang mastani nyonyah gadhah sêsakit galsteen utawi abuh makatên. Kula matur, saking pamanggih kula makatên. Dene dhoktêr sanès, gadhah pamanggih botên cocog kalihan pamanggih kula, punika nyumanggakakên, sapunika prayoginipun ngaturi dhoktêr ahli kemawon kangge consul kadospundi mangke pamanggihipun. Tuwan administratir sagah andhatêngakên dhoktêr saking Sêmarang, nyonyah supados kapriksa. Wanci dalu jam 11 dhoktêr dhatêng mriksa ingkang sakit, sarampungipun nêrangakên manawi nyonyah gadhah sêsakit galsteen ingkang sampun ragi kasèp. Badhe kasambêtan.
Yajid wau dipun wastani tiyang ingkang manggih dêdukaning Pangeran. Jalaran saking daya tuwin saking pambujuking kawulanipun, Yajid lajêng dados tiyang gumunggung tuwin gadhah cipta supados Sayidina Kasan têluk dhatêng piyambakipun. Yajid lajêng kintun sêrat dhatêng Sayidina Kasan, suraosipun makatên:
Sebaa lan mituruta, sira bakal ingsun dadèkake wong kang kuwasa ing Mêkah lan Madinah, lan ugi ingsun dadèkake wong kang sugih bangêt.
Wangsulan makatên wau saya mêwahi sêriking manahipun Yajid. Kajawi punika ugi taksih wontên malih ingkang anjalari sakiting manahipun Yajid.
Yajid lajêng kêtuwuhan manah kapengin ngrabi bojonipun Abdulah Ibnu Asubèr, kanthi nindakakên lampah cidra, akèn dhatêng Abdulah supados mêgat ingkang èstri, lan wusananipun Abdulah dipun apusi malih saha dipun kêjahi. Sasampunipun punika lajêng kengkenan Musa Ashari dhatêng panggenaning rabinipun Abdulah. Nanging Musa Ashari sadumuginipun Mêkah sowan Sayidina Kasan, ngaturakên punapa wigatosing lampahipun. Sayidina Kasan mêling, bilih bojonipun Abdulah wau botên panuju dhatêng Yajid, puruna dipun garwa piyambak.
cariyos kados makatên punika, sakalangkung andadosakên nêpsunipun dhatêng Ashari tuwin Sayidina Kasan, lajêng dipun anggêp mêngsah. Yajid lajêng marak-marakakên, sintên ingkang sagêd nyedani Sayidina Kasan badhe kadadosakên pêpatihipun.
Para kawula ing Kupang sarêng mirêng pawartos kados makatên punika lajêng matur dhatêng Sayidina Kasan, supados sagêd nyandèkakên tindak panganiaya wau, Sayidina Kasan andhahar atur wau, lajêng bidhal dhatêng Kupang.
Yajid lajêng kengkenan gurunipun, supados nindakakên rekadaya ngracun Sayidina Kasan. Kalampahan, nalika Sayidina Kasan wontên ing margi, dipun suduk ing pêdhang mawa racun dening tiyang ingkang rewa-rewa wuta, kenging pupunipun, ngantos dangu anggèning ngupakara tatunipun. Sayidina Kasan lajêng wangsul dhatêng Madinah. Wontên ing Madinah wontên tiyang nama Marwan nyaraya dhatêng tiyang nama Jakdhah ngracun Sayidina Kasan, racun wau ingkang anjalari sedanipun Sayidina Kasan. Layonipun dipun sarèkakên wontên ing Janatulbakit utawi Bakik Olgharkat ing Madinah.
Ing salêbêtipun môngsa kasusahan punika, Sayidina [Sa...]
[...yidina] Kusèn dipun aturi tiyang dhatêng Kupang, nanging botên tindak piyambak, namung utusan nak dhèrèk nama Muslim Ibnu Okèl. Sadumuginipun Kupang, Muslim cariyos, bilih Sayidina Kusèn ugi badhe malês piawonipun Yajid. Ing taun 680 Sayidina Kusèn bidhal dhatêng Kupang.
Muslim tansah kasamaran ing manah, kuwatos manawi dipun pêjahi ing tiyang, lajêng andhêlik wontên ing griyanipun tiyang nama Hani.
Nalika Abdulah, pangagêng enggal ing Kupang dhatêng, andhawuhakên dhatêng Hani, supados Muslim kaladosakên, nanging Hani botên purun, satêmah Hani lajêng dipun sapu ngantos pêjah, Muslim ugi lajêng dipun pêjahi, anakipun kêkalih ngungsi dhatêng griyaning tiyang nama Haris, nanging tiyang kêkalih wau malah dipun pêjahi dening Haris.
Sayidina Kusèn mirêng bab makatên wau sakalangkung nalôngsa ing galih, saha lajêng wontên parentah malih saking Yajid, supados nyedani Sayidina Kusèn tuwin nêmpuh prajuritipun. Wadyanipun Yajid ngalêmpak wontên pinggiring lèpèn Phurat, wadyanipun Sayidina Kusèn wontên ing Mariah ugi nama Dhasbalakarbela. Wusana Sayidina Kusèn seda, ugi kathah kulawarga ingkang tiwas.
Kacariyos ingkang dipun kubur namung badanipun tiyang ingkang tiwas wontên ing paprangan, dene sirahipun sami kakintun dhatêng Ngêsam.
Nalika sirah-sirah sami kabêkta dhatêng Ngêsam, saking pakènipun Yajid, wontên putranipun Sayidina Kusèn nama Jenal Ngabidin amênggak, supados dipun kubur wontên Madinah kemawon. Kalampahan kabêkta wangsul dhatêng Karbela.
Ing bab kubur mustakanipun Sayidina Kusèn, cêcariyosanipun warni-warni, wontên ingkang cariyos wontên ing Madinah, wontên ingkang cariyos wontên ing Mêsir, dumunung ing masjid Al Husèn, ingkang misuwur dumugi sapunika.
Manawi miturut cariyos Pèrsi, mustakanipun Sayidina [Sa...]
Kusèn wau kabêkta dhatêng Dhamsik, nanging wusananipun kabêkta wangsul dhatêng Karbela, inggih punika sasampunipun 40 dintên. Ingkang makatên punika anjalari wontêning pèngêtan sumarenipun Sayidina Kusèn wontên ing tanggal 20 Sapar. Ananging pangintên ingkang makatên wau botên mantuk,mathuk. awit pêpetanganipun botên cocog.
Dene ing bab cêcariyosan sangsaranipun Sayidina Kasan tuwin Kusèn, dipun pèngêti wontên ing tanggal 1 dumugi tanggal 10 Sura, kados ingkang tumindak sapunika, dèrèng manggih wêwatonipun ingkang gumathok.
Ingkang sampun kasumêrêpan, kala ing taun Hijrah 252 (= 964 Masèhi) Sultan Muis adhawuh dhatêng kawulanipun, supados abela sungkawa wontên ing dintên wau.
Nalika agami Siyah dados agami wontên ing nagari Pèrsi, pasamuwan Asura punika dipun mulyakakên sangêt, wiwit tanggal 1 dumugi tanggal 10 Sura, têtiyang Pèrsi sami nindakakên bela sungkawa, langkung malih kalêrêsipun dhawah tanggal 10. Ing dintên wau para sugih nindakakên driyah, sawarnining prêlu sanès dipun êndhakakên rumiyin. Ing panggenan umum, ing ara-ara utawi ing pêkên-pêkên dipun wontênakên sêsorah nyariyosakên Sayidina Kasan tuwin Kusèn, ingkang seda wontên ing paprangan wau. Têtiyang ingkang mirêngakên tansah ngucap: Kasan, Kusèn, wêkasanipun sami nangis, kanthi ngawon-awon Sayidina Ngumar. Dangu-dangu sêsorah wau dipun ewahi, dipun dadosakên tonil, têtiyang ingkang nyanggi waragadipun, gadhah panganggêp bilih pandamêlipun punika dados amal agêng. Kajawi punika ugi dipun wontênakên arak-arakan, wosipun ingkang dipun katingalakên ing ngriku bab sangsaranipun Sayidina Kusèn. Arak-arakan wau kadosdene lampahing prajurit ingkang badhe dhatêng paprangan, têtiyangipun ugi sami mangangge sandhangan pêrang jangkêp sadêdamêlipun. Kajawi punika ugi dipun kanthèni kapal jangkêp sakambilipun, mawi rinêngga-rêngga, nanging botên dipun tumpaki. Wontên ugi jolèn ingkang dipun isèni lare tilêman, dipun pindhakakên kados Sayidina Kusèn, ingkang dipun pikul dalah kônca-kancanipun. Lan malih wontên wêwangunan ingkang dipun pindhakakên kuburan, ingkang dêdamêlanipun èdipèni, sami dipun arak mawi têtabuhan tuwin rêrênggan warni-warni.
Bôngsa Pèrsi punika wontênipun ing tanah Indhu agêng dayanipun, bokmanawi
kala jaman karajan Inggris nguwaosi Bangkahulu, kathah bôngsa Sêpèi ingkang dados saradhadhu Inggris manggèn ing ngriku, kala jaman samantên, tatacara kados makatên punika kêlimrah sangêt. Badhe kasambêtan.
Ingkang kacêtha wontên ing ringgit, Sang Hyang Kanekaputra punika, botên nate pisah kalihan Hyang Guru, upami caranipun ratu, kados pêpatihipun, dene limrahing akathah jêjuluk Sang Hyang Narada. Mênggah cêcariyosanipun:
Sang Hyang Kanekaputra punika putranipun Sang Hyang Caturkanaka, miyos saking Dèwi Laksmi, inggih punika ingkang musna kapundhut Sang Hyang Guru, minôngka lintunipun Dèwi Uma.
kemawon, nanging dangu-dangu inggih lajêng pinupus. Sang Hyang Caturkanaka kala kaputêkan panggalih, amanggih musthika ingkang dipun wastani lingga manik, lajêng dipun sukakakên dhatêng Sang Hyang Kanekaputra, tansah kagêgêm wontên ing asta kemawon. Sang Hyang Kanekaputra punika sakti linangkung, malah ingkang rama piyambak kasoran. Jalaran saking sêkti linangkung wau, Hyang Kanekaputra ngrumaosi tanpa tandhing, mila lumuh sowan Hyang Girinata.
Hyang Kanekaputra lajêng têtapa wontên ing sagantên, botên kêlêm lan botên têlês, musthika lingga manik tansah dipun gêgêm kemawon. Sarêng anggènipun tapa sampun sawatawis taun, lajêng katingal tejanipun ngantos sundhul ing kaswargan, ing ngriku adamêl gitaning para dewa, wêkasan Hyang Jagadnata lajêng utusan anuwèni. Lampahing para dewa ingkang sami dipun utus, sadumugining sagantên sumêrêp maharsi têtapa, lajêng ngaturi uninga dhatêng Hyang Girinata, bilih ingkang mawa teja wau tiyang têtapa. Hyang Jagadnata mirêng atur makatên wau lajêng dhêdhawuh dhatêng para dewa supados ngirit tiyang ingkang tapa wau, manawi lumuh kadhawuhan nyantosani. Lampahing para dewa sarêng dumugi panggenanipun Hyang Kanekaputra lajêng andhawuhakên kaparêngipun Hyang Girinata, ngantos rambah-rambah, nanging Hyang Kanekaputra botên ebah, ngeca-eca anggènipun pitêkur kemawon. Ing ngriku para dewa sami kabranang, lajêng sêsarêngan ngangkat Hyang Kanekaputra, badhe kabêkta dhatêng ngarsanipun Hyang Guru, nanging mingsêt kemawon botên. Hyang Kanekaputra lajêng dipun dhawahi dêdamêl têtêp tanpa mosik, wusana para dewa sadaya sami wangsul matur ing Hyang Guru bab cabaring lampah.
Hyang Jagadnata mirêng atur makatên wau sangêt ing dukanipun, [du...]
[...kanipun,] lajêng rawuh piyambak. Sadumugining
kasaktènira wus ngungkuli para dewa kabèh. Hyang Kanekaputra mêksa botên ngucap, lajêng dipun pangandikani Hyang Jagadnata malih: He maharsi, sanadyan sira ora prasaja, nanging ingsun wus ora kasamaran marang ciptanira kang durung kalair, sira iku duwe cipta pinangerana ing jagad, iku tangèh kalakone. Awit kang jumênêng pangeraning jagad iku mung ingsun. Sanadyan sira tapaa sêwu taun, ingsun tanpa tapa, mêksa durung bisa madhani ingsun.
Mirêng dhawuh pangandika makatên wau, Hyang Kanekaputra gumujêng mangsuli kathah-kathah, saha mastani manawi Hyang Guru dèrèng sapintêna kalêpasaning panggalihipun, lajêng dados bêbantahan kawruh, Hyang Guru kasoran, saha ngakêni kawonipun, pangandikanipun: kakang Kanekaputra, kala rumaos kirang putus dhatêng kawruh, kula kajatènana. Kakang kula paringi wêwênang ngêrèhakên para dewa. Hyang Kanekaputra lajêng andhèrèk punapa kaparêngipun Hyang Guru, Hyang Guru lajêng makahyangan, dipun dhèrèkakên Hyang Kanekaputra saha salajêngipun katêtêpakên dados sêsêpuh wontên ing kahyangan.
Mênggah wontênipun ing wêwayangan, Hyang Narada punika dewa ingkang kaduk mêncul, saparipolahipun namung sarwa sêmbrana, sarèhning dewa, punapa tindakipun wau inggih prayogi kemawon. Sadaya dhêdhawuhanipun Hyang Guru dhatêng titah, sadaya sami lumantar saking Hyang Narada, mila sawarnining kabêgjanipun titah dhumawahipun inggih jalaran saking Hyang Narada, nanging atas saking Hyang Guru.
Mirid lampahan ing padhalangan, Hyang Guru sabên pisah kalihan Hyang Narada apês, lan ing kahyangan manggih karisakan.
Sang Mahatma Gandi (ingkang sisih kiwa kapara wingking) kalihan tiyang kathah sawêg sami mêndhêti sarêm ing pasisir sagantên Dhandhi.
nagari Surakarta, wontên satunggiling kuburan kina kacariyosakên langkung wingit tumrap umumipun têtiyang dhusun ngriku dumugi sakiwa-têngênipun ngantos sawatawis têbih têbanipun. Nanging wingit ingkang kadospundi tumrapipun sapunika kita sami dèrèng nate nyipati piyambak kalihan têtela mênggahing bab wingitipun wau, kajawi namung kêrêp kemawon mirêngakên dêdongenganipun tiyang-tiyang ingkang asli cikal bakal dhusun ngriku turun-tumurun, santun-santun tiyang ngantos dumugi sapriki criyosanipun sami kemawon lan inggih kathah mèmpêripun, têgêsipun botên namung cacriyosan lalawora sarta andupara, ingkang ing mangke badhe kacariyos ngandhap.
Kuburan wau namung satunggal thil, botên wontên tunggilipun, manggèn ing kikis sajawining dhusun Kêblokan cêlak bênawi, inggih punika uruting bênawi Sala, ingkang saantawising Wanagiri kalihan Panambangan. Mênggah wujuding kuburan kacungkup parabot kajêng mawi banon, nanging sampun katingal risak saking lami, namung maesanipun kalih pisan kajêng jati sami ingukir awig sarta katingal taksih wêtah sae kadosdene tigas, minôngka kangge têtêngêr maesanipun layon putri. Kiwa têngêning cungkup botên têbih wontên cukulanipun dêling ori alit kêlang kalih lonjor, inggilipun sami, nanging katingalipun sampun garing pêthak saking kawak, botên mêdal godhong tuwin carangipun, kajawi namung angkup calumpring ingkang tabêtipun wontên. Papaning kuburan wau pinagêran bêthèk mubêng, ngantos sawatawis mètêr têbihipun kalihan margining tiyang langkung ngriku padintênan.
Satunggal-satunggaling panggenan ingkang dados pèngêtaning cacriyosan, ing ngriku prêlu kapratelakakên namanipun, inggih punika uruting bênawi saking nginggil: Wanagiri, ngandhapipun lajêng dhusun Cêngkirlêgi, ngandhapipun malih lajêng Kêdhung Matênglayon, nuntên pasarean ing dhusun Kêblokan wau.
Ingkang sumare ngriku, punika satunggiling putri garwa ampeyanipun Sinuhun Mangkurat Mas ing nagari Kartasura asma Bandara Radèn Ayu Murmaningsih, taksih têrahing kusuma têdhaking martapa. Nalika badhe bidhaling lolosipun ingkang sinuhun, saking Kartasura dhatêng Panaraga (sampun kacariyos ing sêrat babad), dumadakan sang putri apasulayan rêmbag kalihan ingkang sinuhun, prakawis putranipun
lolos, têmahan abèncèng karsa, mila wiwit bidhal saking kadhaton samargi-margi sang putri tansah namung runtik ing galih, beda kalihan para putri tuwin ampeyan ingkang kathah-kathah, malah lolosipun sang prabu wau ing pangraos kaanggêp kadosdene têdhak cangkrama, para putri ing sêmu kawistara tansah anggènipun ambangun suka rênaning galih mirsani kawontênan samargi-margi, amung Radèn Ayu Murmaningsih wau piyambak ingkang tansah arawat luh saya sangêt sêngkêling galih.
Lampahipun saking Kartasura miyos Lawiyan, anjog ing Sala mangidul anglangkungi sabrangan bênawi Bacêm, sarêng dumugi sabrangan bênawi Panambangan kasêbut nginggil, sang putri nyuwun pamit botên sagêd anglajêngakên pandhèrèkipun, badhe kèndêl ing dhusun Panambangan, amargi saliranipun karaos gêrah. Midhangêt paturanipun sang putri wau, babarpisan botên kalêbêt panggalihipun sang nata, eca anglajêngakên tindakipun sawadyabala langkêp sakapraboning karajan
wontên 42 sanèsipun badhaya, srimpi, manggung, kêtanggung, tuwin sapanunggilanipun. Amung Radèn Ayu Murmaningsih piyambak kanthi abdi dalêm èstri satunggal kalih ingkang saèstu kantun wontên ing bênawi Panambangan rêrêm ing baita, nanging awit saking dahat sêngkêling galih, mila gêrahipun mindhak dintên mindhak anglayung.
Tindakipun sang nata sawadyabala dumugi ing Wanagiri nuntên mangetan anglangkungi sabrangan bênawi anjog ing Gêduwang. Dene karaton Kartasura sampun lajêng kaêjegan Sinuhun Pugêr, ingkang jumênêng nata enggal saking Sêmarang, ugi sampun kacariyos ing sêrat babad, sapunika mangsuli cariyosipun bab kuburan wingit, nalika sang putri (Radèn Ayu Murmaningsih) wontên salêbêting baita bênawi Panambangan, juru pambêlahipun ingkang satunggal bêktan saking Kartasura, anama Ki Dhampuawang. Sang putri dhawuh dhatêng pambêlah supados baitanipun kalampahakên mudhik, dumugi ing
Saking ngriku sang putri dhawuh dhatêng pambêlah supados kawangsulakên milir. Ing wanci lingsir kilèn toyaning bênawi andadak umrik saya agêng lan santêr, wontên sacêlaking padhêkahan pinggir bênawi sang putri mundhut toya kangkekangge. ngunjuk nanging pados dhatêng padhêkahan wau botên angsal, wontênipun amung cêngkir, toyaning cêngkir kaunjuk sang putri, dipun ngêndikakakên bilih raosipun sakalangkung lêgi anglêg. Inggih nalika jaman samantên sakawitipun padhukuhan ngriku lajêng nama dhusun Cêngkirlêgi kasêbut ngajêng dumugi sapriki. Sartanipun malih sadaya wit kalapa ngriku ingkang wijinipun run-tumurun cikal saking jaman samantên, ngantos dumugi sapriki toyaning cêngkiripun taksih lêstantun araos lêgi, ingkang botên araos lêgi nandhakakên yèn dede cikal turunan tanêman ngriku. Sasampuning ngunjuk toya cêngkir wau,
tinêkakake janji pinundhut marang kang Kuwasa ana sajrone prau kene, poma: mayitku pêtakên ngêndi andhêge prau kiyi, dadi cêkake prau iki aja pisan ko êndhêgake yèn ora mandhêg saka karêpe prau dhewe. Aturipun juru pambêlah sandika, baita taksih lêstantun malampah milir winêlahan dening pambêlah. Sakêdhap lajêng dumugi panggenan kêdhung, toya mindhak agêng lan santêripun, Ki
têbihipun kalihan dununging kêdhung, dumadakan baita kêsêntor santêring toya, natap padhas ing pinggir sisih kidul.
dalah tiyang sabaita ngriku wilujêng. Enggaling cariyos layon kasarèkakên ing padhêkahan ngriku, baita dalah satangipun dêling kalih pisan katilar sacêlaking pasarean kangge têtêngêr, nanging baita sapunika sampun sirna risak saking lami, namung satangipun sapriki taksih, inggih punika ingkang katingal wujud thukulan dêling
sakawit wontên salah satunggiling tiyang turunipun sêsêpuhing dhusun Kêblokan ngriku, ing wanci dalu nuju malêm Jumuwah, sumêdya nêpi andêdagan ing pasarean… wusana sarêng sampun dumugi ing pasarean, tiyang wau bingung sarta lajêng kasasar, tilêm wontên sandhing dhapuran dêling ragi sawatawis têbih kalihan dununging pasarean, ngantos sampun wanci byar enjing sawêg kasumêrêpan tiyang, kêsuwuripun têtiyang padhusunan ngriku kacariyosakên: tiyang nêpi ing pasarean tilêm dipun êlih dhatêng… dening ingkang sumare. Wusana lajêng kaanggêp pakuburan utawi pasarean dhusun Kêblokan sangêt wingit, ngantos kalantur dumugi sapriki botên wontên tiyang ingkang wani nyêlak dhatêng panggenan pasarean. Namung dumugi samantên dêdongenganipun pasarean ing dhusun Kêblokan wau. Lêrês lêpatipun kula nyumanggakakên saha nyuwun pangaksama para maos.
Bobotipun barang rèmèh, sêkar pisang (tuntut) punika kathah tiyang ingkang sami karêm, katêdha, malah asring dados idham-idhaman, inggih punika kadamêl rêrangkèning lêlawuhan nêdha utawi namung dipun gadho kemawon, sarana dipun ratêngi (kaolah) rumiyin. Nanging sawênèh inggih wontên ugi ingkang karsa ngrujak mêntah-mêntahan, kapêndhêt ingkang bagian nglêbêt pisan, inggih punika ingkang awarni pêthak mêmplak, tanpa sêmburat abrit. Samantên punika ngêmungakên tuntuting pisang kluthuk tuwin gajih.
Tumraping tuntut pisang kluthuk sarta gajih, punika langkung gampil sangêt mênggahing pangolahipun, beda kalihan tuntut pisang sanès-sanèsipun ingkang anggadhahi raos sêpêt, inggih punika janji sampun dipun kalokopi kulitipun ingkang sêpuh (wulêd) lajêng
kados bumbu pêcêl utawi namung kalethokakên sambêl kêmiri, punika inggih tansah mathuk kemawon, raosipun eca. Dene manawi ngarsakakên anggudhêg, tuntut kalih warni sasampuning kinalokopan kulitipun ingkang awarni abrit (wulêd) wau, enggal kacacah-cacaha kados sacaraning nacah tèwèl badhe kagudhêg, wontêna tuntut tiga sakawan utawi langkung, punika kakumbah rêsik, lajêng kacêmplungna ing pinggan ingkang sampun wontên toyanipun
panyolokipun gêndhis sampun ngantos kasupèn, awit punika ingkang anjalari dados sêdhêp.
Sapunika ngrêmbag jinising tuntut pisang ingkang anggadhahi raos sêpêt, kados ta pisan salah rasa, bakar, raja tuwin sapanunggilanipun, punika pangolahipun kêdah sarana dipun rekadaya rumiyin, supados ical sêpêtipun, pratikêlipun makatên:
Tuntut sasampuning kinalokopan kados ing ngajêng, inggih cinacah-cacah, kagodhog mawi gêndhis sakêdhik, yèn sampun umob molak-malik, toya kabucal, kagodhog malih wongsal-wangsul, ngantos toya godhogan wau awarni bêning, mratandhani bilih sampun sirna talutuhipun, punapadene yèn dipun icipi botên mawi tungtung sêpêt, ing ngriku lajêng dipun pêrêsi, kaolah kangge jangan sakêparêngipun kenging kemawon, lowung minôngka tambêl bêtah jêjanganan tumrap ing padhusunan.
Wontên malih ingkang cariyos, sadèrènging tuntut kagodhog wongsal-wangsul wau, kêdah kabuntêl mawi godhong pisang lajêng kabênêm ing balubukan latu, samatêngipun inggih lajêng kaolah kados andharan kula ingkang kaping kalih wau. Kajawi saking pisang-pisang [pisang-...]
[...pisang] ingkang kêlimrah katanêm dening tiyang, wontên malih sawênèhing pisang ingkang langkung eca raosing tuntutipun, malah dumugi arèsipun pisan kenging katêdha kangge janganan, inggih punika pisang cici, nanging limrahipun pisang cici punika tuwuh ing wana, mila sanèsipun tiyang parêdèn kados lôngka nate ngêcakakên.
Wondene manawi miturut ujar gugon tuhon: tiyang neneman, apangkat priyantun, langkung-langkung tumrap para wanodya anggarbini, punika sami ingawisan nêdha tuntut pisang, nadyan pisang punapa kemawon, cariyosipun murugakên ngalitakên manah, nyudakakên darajad utawi pangkatipun, punapadene sagêd ambajangakên bêbayi ingkang kinandhut. Awit kapirid saking wêwujudaning tuntut pisang punika saya dangu botên saya agêng, nanging saya dados alit, punika minôngka ngibaratipun. Ewadene bab ingkang kados makatên wau sadaya, lêrês lêpatipun namung kasumanggakakên para maos.
Botên langkung manawi wontên ingkang kagungan sêsêrêpan malih, bab pigunaning tuntut pisang dalah pamulasaranipun, mugi kaparênga ambèbèr ing ngriki, awit inggih lêrês punika nama bab rèmèh, nanging kados botên wontên awonipun, jêr limrah karan têtêdhan, tinimbang dipun bucali pating glethak, eman-eman.
Anyambêti cariyos katranganipun Bathara Guru, Kajawèn ôngka 36-39, ingkang mêdal kala tanggal kaping 3-14 Mèi 1930, samangke ngêwrat malih cacriyosan Bathara Guru, gathukipun kalihan kawruh kaalusan Jawi. Kados ing ngandhap punika:
Miturut cariyos ing padhalangan, Bathara Guru punika ratuning para dewa, inggih jumênêng ratuning jagad, pramila ugi ajêjuluk Sang Hyang Jagad Girinata. Akadhaton wontên ing kaswargan ingkang kawastanan: Guruloka, utawi Jonggringsalaka.
Sang Hyang Bathara Guru wau putranipun Sang Hyang Tunggal, nalika miyosipun saking guwa garbaning ibu (Dèwi Rêkathawati) awarni antiga, dene ingkang ambabarakên awjud manusa, ingkang eyang piyambak Sang Hyang Wênang, inggih punika ingkang rama Sang Hyang Tunggal wau.
Sang Hyang Bathara Guru lajêng kadadosakên wayahipun Sang Hyang Wênang, kawênangakên dados ratuning jagad, kinuwasakakên damêl swarga lan naraka dalah saisinipun, cêkakipun sadaya wêwênang lan pangawasanipun Sang Hyang Wênang kapasrahakên dhatêng Bathara Guru, namung satunggal ingkang dipun walêri: botên kenging ajêjuluk Sang Hyang Wênang.
Wontênipun ing pawayangan, Sang Hyang Bathara Guru astanipun sakawan, nitih lêmbu Andini. Punika [Puni...]
[...ka] bilih dipun gathukakên kalihan kawruh kabatosan, nyatanipun makatên:
Bathara Guru punika angên-angêning manungsa, asta sakawan punika palawangan sakawan, mênggah wujudipun: 1. pandulu, 2. pamiyarsa, 3. panggônda tuwin 4. pangucap. Inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani: pôncaindriya, gangsalipun inggih kalihan sang angên-angên wau.
Dene lêmbu Andini, punika dados pasêmoning èstri, awit kacariyos lêmbu Andini wau lêmbu èstri. Pikajêngipun: ênggèning kanikmatan. Awit angên-angên punika niyatipun namung badhe sênêng-sênêng kemawon, botên purun ngraosakên susah lan sakit.
Pramila Sang Hyang Bathara Guru akadhaton wontên ing sawarga Jonggringsalaka, punika têrangipun makatên: sawarga, têgêsipun: saawaka (nunggil kalihan badan), jonggring; jinggring = dhuwur, salaka = pêthak, suci.
Dados pikajêngipun panggenan utawi dunungipun Bathara Guru punika: ing badan sisih nginggil ingkang suci. Inggih punika ing utêk, cara kapujangganipun dipun kawèkakên: cupu manik indradi. Têgêsipun: dhawah musthika ratuning èdi.
Sang Hyang Bathara Guru kuwasa damêl barang ingkang elok-elok, ingkang wadhag, alus tanpa pirantos, namung kalihan cipta sagêd dados sanalika. Punika nyatanipun: barang punika ingkang botên kagayuh dening angên-angên, angên-angên kuwasa dêdamêlan ingkang tanpa pirantos, sanadyan damêla surya kêmbar sèwu, inggih sagêd, tur namung sakêdhap netra sampun dados, lan sapiturutipun.
Miturut asal usul kasêbut ing ngajêng, bilih Sang Guru punika putranipun Sang Hyang Tunggal, wayahipun Sang Hyang Wênang, punika sajatosipun dados pasêmoning tiyang sêmadi. Pikajêngipun tiyang ngêningakên pôncaindriya punika sagêda nunggil kalihan ingkang winênang. Mila lampahing para maharsi punika pêngpênganipun sêmadi, sabab sêmadi punika manawi sampun katarimah bêbasan: kang sinêdya ana, kang cinipta dadi. Manusa ingkang sampun sagêd makatên wau têmên-têmên sampun asarira Bathara Guru utawi Gurumurti.
Kadospundi murih sagêdipun manusa dumugi tataraning sêsêbutan ingkang samantên wau. Saupami margia mêdal ing pundi.
Wêwarahipun para linangkung ing jaman kina ingkang runtut turun-tumurun dipun wasiyatakên dhatêng para ahli, lampahipun bab punika kêdah mêdal margi wani mati.
Wani mati ing ngriki pikajêngipun: wani matèni: pôncaindriyanipun, inggih namung lampah makatên punika ingkang sagêd dumugi drajad: Gurumurti. Mênggah dhêdhasar ingkang dados carakanipun, manusa kêdah nucèni palawanganipun sakawan wau:
1. anucèni paningal (mripat) inggih punika kêdah botên aningali satunggil-tunggiling wujud, ingkang narik dhatêng grêgêt kasêngsêming manah.
2. anucèni pamirêng (karna) inggih punika kêdah nyirik mirêngakên sakathahing swara ingkang aggêgèndèng dhatêng kèluning manah.
3. anucèni panggônda (grana) inggih punika kêdah botên angambêt sadhengah gônda ingkang andadosakên kumênyuting manah.
kêdah botên kenging ngandika sapurun-purunipun, ingkang lekoh, ingkang saru, lan ingkang adamêl sak-sêriking liyan, punapa malih ingkang lajêng anuwuhakên kamurkan sapiturutipun.
Kumêluning kukusipun dupa kajêng garu tuwin kajêng candhana, wangining lisah jêbad kasturi, punika tumrap pisungsung dhatêng Sang Hyang Guru, têbih botên sami, bilih katimbang
dhaharipun Sang Bathara Guru, makatên wau saupami Sang Guru punika adhahara. Manawi Sang Guru ratu ingkang linangkung kinawasa, lampah sakawan punika dados dhampar palênggahanipun, makatên salajêngipun.
Ing ngajêng sampun kula cariyosakên bilih lampah sakawan wau namung dados dhêdhasar, dèrèng sagêd andungkap dhatêng kêkajêngan: ingkang sinêdya ana…, lan salajêngipun wau. Dados sanadyan sampun sagêd
Pikajêngipun: rila, tanpa was sumêlang.
Pikajêngipun: mantêp, botên gadhah rangu-rangu.
Cêkakipun sintên ingkang sumêdya anggayuh drajat wau kêdah suci lair batin, kanthi kêncênging manah, tanpa gadhah kuwatos lan ical rangu-ranguning manah.
Mênggah kalampahanipun, manusa kêdah wani nyetrakakên badanipun, têgêsipun kêdah ngijèn manggèn piyambak wontên ing papan ing pundi kemawon ingkang sêpi, sukur panggenan ingkang limrahipun kawastanan suci, kados ta: ing ara-ara, ing guwa, ing gisikan, lan sasaminipun.
Manawi lampah nyetra wau sampun dipun lampahi, lajêng kêdah sagêd pangrakitipun, inggih punika tatacaranipun tiyang asêmadi.
panjing wêdaling napas, sabab napas punika pirantos ingkang alus piyambak, utawi dipun wastani talining gêsang.
Ing salêbêtipun patrap makatên wau sampun ngantos gadhah cipta sanès, muhung pasrah lan analôngsa dhatêng ingkang Murbèng Gêsang. Manawi sampun angsal sawatawis saha sampun botên raos rumaos, kêdah saya langkung prayitna, jalaran sisip sêmbiripun lajêng batal ingkang sinêdya, inggih punika rahing manusa ingkang ngubêngi saranduning raga nglêmpak dhatêng kawahipun utawi ing jêjantung.
Dumugi samantên kula sigêg. Ingkang nyêrat nyuwun gênging samodra pangaksama dhatêng para sadhèrèk sadaya. Botên langkung kula tansah amêmuji: rahayua sagung dumadi.
bokmanawi kathah ingkang dèrèng uninga dhatêng andharaning cariyos punika, awit caryos ing nagari Walandi, nanging kados ugi wontên prêlunipun dipun êwrat ing Kajawèn ngriki, kenging kangge mêwahi sêsêrêpan.
Kala ing tanggal 23 April kapêngkêr, ing nagari Walandi wontên pasamuwan
cêcariyosan lêlabêtanipun ingkang dipun pèngêti wau, kados ing ngandhap punika:
Putri Juliana van Stolberg punika ingkang ibu Willem van Oranje, ingkang jumênêng pangasta pusara praja sakawit, nalika nagari Walandi uwal saking panguwaos karajan Sêpanyol, inggih punika ingkang nêrahakên Kangjêng Sri Maharaja Putri.
Putri Juliana van Stolberg punika sawênèhing wanita ingkang agêng sangêt lêlabêtanipun, sanadyan panjênênganipun botên ngatingalakên sariranipun tumrap kamardikaning praja saking gênggêmaning mêngsah bôngsa Sêpanyol, nanging botên kêndhat tansah tumindak ing damêl yêktosan, salaminipun tansah sumandhing dados baunipun ingkang raka, inggih ing bab punapa kemawon, mila dipun trêsnani ing kawulanipun.
Salêbêting putranipun wontên ing paprangan, tanpa kêndhat tansah paring sêrat, ingkang suraosipun paring pêpèngêt. Supados kagungan tindak rahayu. Ing kalanipun putra wau sowan, ing môngsa nêngahi pêpêrangan, dipun têtangi ing galih, murih botên uwas dhatêng kaprawiraning mêngsah agêng. Wusana tindakipun sang putri sadaya wau sagêd kadumugèn, anjalari mardikaning praja Walandi.
kêris kari blêse bae / kono nuli ditubruk / ing wong wedok saka ing buri / anjêlèh bangêt nyêngka / dhuh anakku Subur / lah thole kowe elinga / ora ilok kowe wani mênyang gusti / elinga aku sapa //
Subur kagèt lan nyawang mêcicil / wêruh cêtha yèn biyung sing
mungguhing pangira / mokal bangêt yèn kowe isiha urip / apês mêsthi sangsara //
kaanan sing wis tak sumurupi / nganti bisa nuwuhke gagasan / yèn kowe mêsthi matine / omah wis dadi awu / wong sadesa wis lunga gusis / sapa gêlêm ngukupa / mênyang ing awakmu / ngatase wong ora pakra / mokal bangêt anaa sing doyan sudi / wis mêsthi mung diina //
mula kowe kôndhaa saiki / jalarane andhèrèk pangeran / bokne nuli kôndha ngene / wis ta linggiha Subur / angadhêpa nyang kangjêng gusti / mêngko aku tak kôndha / sing dawa agalur / kangjêng pangeran mung nyawang / karo lênggah dhêlêg-dhêlêg ora ngrêti / nyang rêmbug sing
nuli alon kôndha / puluh-puluh kuwi jênêng uwis pêsthi / umure ora dawa //
katujune biyung kowe isih / saupama kowe ora ana / pangeran
biyèn mula pancèn iya uwis gusti / saiki ora beda //
kangjêng gusti ngandika nyêlani / biyung bocah lanang iku sapa / pancèn kêndêl salawase / dhisike nglawan aku / aku nganti kaplayu iki / lan sing natoni tangan / iya bocah iku / nuli matur lon-alonan / yêktosipun inggih anak kula gusti / mugi pun apuntêna //
sanalika Subur êmèh lali / ngrasa luluh atine sing tatag / nanging banjur matur ngene / sampun lêrês pun biyung / kula kêdah ajrih ing gusti / nanging kauningana / sapunikanipun / kula nuju kasampiran / panguwaos ingkang kêdah kula pundhi / lan têtêp tanpa ewah //
yèn ngantosa kula kengguh gusti / lajêng sae iba loking kathah / kula pun wastani lare / lan malih jêng sinuhun / ing panggalih tamtu ngèsêmi / ngapêsakên kawula / kang makatên wau / kawula kêdah santosa / botên kenging kengguh dening pamrayogi / kang saking mêngsah kula //
mila mangke kaparênga gusti / badhe kula dhèrèkakên sowan / ngagêm awêr-awêr cindhe / ing kono êmbok dhukun /
ngèlingana yèn turunan cilik / kudu wêruh nyang bênêring tata / tindakmu sing ngono kuwe / yèn ta kabacut-bacut / ora bêcik ing têmbe
anggone mangsuli / bênêr biyung gonmu kôndha cêtha / nanging ya ana lupute / awit mungguhing aku /
jêng pangeran ngalêm ing panggalih / dene Subur ketok bangêt tatag / patut dadi pyayi gêdhe / nanging mungguhing sêmu / ketok rada kêladuk wani / duga-dugane kurang / nanging apa luput / awit sanadyan pangeran / yèn nyatane luput apa iya bêcik / kudu kon ambandara //
lan nyatane mungguh Subur kuwi / ora ana uwong
dene uwong êmung siji thil / kalêbu ing kalangan / kuwasaning mungsuh / upamane digêcêka / mêsthi ajur ingatase mung wong siji / môngsa bakal uripa //
nanging wong yèn kabênêran kuwi / ora kêna yèn dikira-kira / mungguh bab kaslamêtane / malah yèn uwong niru / durung mêsthi nêmoni bêcik / ing crita ora kurang / wong nêmoni luput / jalaran nêdya nênulad / kabêgjaning uwong kang kabênêr mintir / malah nêmu cilaka //
kacarita jêng pangeran pati / ing panggalih êmung raos rêna / nuli tindak didhèrèkke / anitih jaran dhawuk / Subur nunggang jaran nèng buri / ora pisan katara /
bokne dikon nunggang joli / ing lakune cêdhak sang pangeran / kaya putri boyongane / bok rôndha ana tandhu / taksih nginjên anak lan gusti / malah ing sabrebetan / mèh kaya sadulur / ajaa asli wong desa / uwis patut Subur cêdhak kadi kanthi / awit mèmpêr santana //
Gambar ing nginggil punika bôngsa Arab, ing pamulangan Al Irsjad ing Indhonesiah, ingkang sami anglajêngakên pasinaonipun dhatêng sêkolahan inggil ing Mêsir.
Garèng: Truk, Truk, ki kok gumun bangêt, ing jaman saiki kiyi têka pirang-pirang têtên têmbung-têmbung sing pungkasane nganggo: si, si. Lo, dudu têmbung-têmbung: trasi, sisi, utawa pulisi upamane, kiyi sabên uwong wis mêsthi ngrêti, nanging kaya ta têmbung: kopêrasi, kuwi sabên-sabên aku krungu, ing kutha anu, ing dhistrik anu, wong-wonge padha ngêdêgake kumpulan kopêrasi, lo, kiyi jane mono
padha ngêdêgake kumpulan mau, nèk-nèke bae padha karo kumpulan dhangsi-dhangsi kae.
Mungguh kopêrasi sathithik-sathithik aku iya ngrêti. Apa ngilang-ngilangake anggone duwe sadulur dadi ajung sêpèktur ana ing Credietwezen. Amrih gamblange saiki tak têrangake dhisik têgêse têmbung kopêrasi, yaiku: nyambut gawe bêbarêngan, utawa nyambut gawe kanthi rukun lan guyub.
Garèng: Dadi nèk mêngkono ngêdêgake kopêrasi kuwi kêna diarani andilat idu sing wis dikêcohake, awit tumrape bôngsa Jawa wiwit kuna makuna cara nyambut gawe bêbarêngan utawa nyambut gawe kanthi rukun lan guyub, kuwi wis ditindakake, kaya ta: yèn arêp anggarap sawah, tandur, panèn, ngêdêgake omah lan sapiturute, kuwi ora prêlu ngêtokake pethelan, kônca-kancane mêsthi banjur grudug padha rêrewang, ya iku sing diarani: tulung-tinulung sambatan. Ing desa-desa kaya ngono kuwi isih kaprah tumindak. Rak mung ing kutha bae, arêp apa-apa kudu ngêtokake dhuwit, tur anggone narima uikuwi. ya kudu nganggo: ngêmas-êmas. Apa manèh ana ing kutha sing gêdhe, ing Batawi upamane, dalasan arêp nyêmbahyangi jinajah bae, kudu ngêtokake dhuwit saripis.
Petruk: Lo, kok banjur ngala-ala wong-wong sing dêdunung ana ing kutha. Kowe rak wêruh [wê...]
[...ruh] dhewe, kabutuhane wong manggon ana ing kutha kuwi luwih akèh, lan carane golèk panguripan iya luwih rêkasa bangêt, mulane yèn wêktune ora dipigunakake têmênan, iya sida kalakon kêndhile tansah mêngkurêb bae. Wis, wis, kok banjur slewengan sing dirêmbug. Tak ambalèni andharanaku ing bab kopêrasi mau. Kowe kaliru, Rèng, yèn anduwèni pangira: tulung-tinulung sambatan kuwi padha karêpe karo kopêrasi, bênêr loro-lorone ngandhut karêp: nyambut gawe bêbarêngan, nanging ing kono ana bedane mungguh pangudine marang panguripan. Kowe rak iya sumurup, sing isih ditindakake ing bab tulung-tinulung sambatan, kuwi sing akèh rak ing panggonan-panggonan sing adoh lor kidul, sing uripe wong-wonge ora beda karo jaman Majapait, têgêse: jaman biyèn-biyèn. Saya maju wong-wonge, iya saya ilang tatacara sing mêngkono kuwi. Mulane tumusing kopêrasi kuwi ya ngêmungake ana ing panggonan-panggonan kang wong-wonge sathithik-sathithik wis padha maju. Kamajuan kang kaya mangkono mau, dening para ahli ekonomi dibedakake dadi rong prakara, yaiku: ubêding kabutuhan sarana tulung-tinulung sambatan, lan ubêding kabutuhan sarana dhuwit.
Garèng: Mêngko sik, Truk, aku tak nyêlani dhisik, têrangna siji-sijining prakara, supaya pikiranaku ora padha bubar.
Petruk: Ubêting kabutuhan sarana tulung-tinulung sambatan, kuwi tatacara sing isih akèh ditindakake ana ing desa-desa, kang durung akèh sêsrawungane karo wong jaba. Kabèh sing dadi kabutuhane mung saka pamêtune dhewe bae. Iya bênêr kadhangkala sok banjur urup-urupan mêtu. Nanging carane urup-urupan mau ora pati diprêlokake bangêt. Salawase wong-wong desa kono durung pati migatèkake mênyang tindak urup-urupan mau, kêna dianggêp yèn wong-wong mau iya durung butuh mênyang dhuwit.
bae, pathokane anggêre wêtênge ora kroncongan, iya wis ayêm. Kêpenginane iya ora kaya wong sing manggon nyang kutha.
pating blandhit kaya mêngkono kuwi, krungu bae bokmanawa durung tau. Krungu ngèrènging jênggèrètnong bae nikmate ora beda karo wong kutha krungu têmbangane Mas Ajêng Manggis, utawa kroncongane Mas Ajêng - e nas Mis Hèrlaur, wis, wis, saiki têrangna sing kok arani: ubêding kabutuhan sarana dhuwit.
Petruk: Iki pathokan sing prêlu dhewe kanggo adêge kopêrasi, ing kono kêtêngêr mungguh kamajuane wong-wonge, sing wis padha amrêlokake mênyang tindak urup-urupan, dadi iya wis ambutuhake mênyang dhuwit. Wong-wonge ora mrêlokake mênyang apa-apa [apa-a...]
[...pa] kang dadi kêbutuhane dhewe bae, nanging nênandur utawa agawe apa-apa sing payu dol-dolane, olèh-olèhane banjur dipigunakake kanggo kabutuhane dhewe sabên dinane. Saka tuwuhing ubêding kabutuhan sarana dhuwit mau, siji-sijining wong banjur duwe bagian dhewe-dhewe kang prêlu ditanduri utawa digarap, kang mangkono mau anjalari murahing barang sing dipangan utawa sing dipigunakake sabên dina. Jalaran saka iku kaanane iya banjur mundhak, nanging yèn arêp ngarah kauntungan sing pantês, wong-wong iya kudu sing kuwat lan sing jêmbar polatane. Sapa sing bodho utawa lêmbèk atine, mêsthi bakal tiba ing kamlaratan. Tumrap wong-wong sing mangkono kuwi luwih-luwih bêcik padhaa lêstari manggon ana ing desa-desa sing adoh lor kidul bae. Nanging sanadyan desa sêpia dikaya ngapa, jalaran saka kamajuaning jaman
andhap, ingkang sami angsal pitulungan arta, supados satêlasing taun pangajaran, botên dipun sambêt kalihan kêlas sadhiyan, tuwin sampun ambikak kêlas sadhiyan malih ing taun pangajaran 1930/1931. Lan prêlu nindakakên cobèn-cobèn, supados nyuda waragad punggawa, upami ing êklas-êklas sawatawis sêkolahan ingkang nunggil panggenan, môngka muridipun namung sakêdhik, prayogi kadadosakên satunggal kemawon.
Ing Surabaya madêg komitening golongan P.N.I. saking sêdyanipun Dhoktor Samsi, supados ngêdêgakên Milo partikêlir. Manawi sagêd kasêmbadan, kacêpêng waragadipun, badhe kabikak wiwit wulangan taun punika.
Inspecteur van Arbeid, ingkang kawajibakên mariksa kawontênaning panggaotan bathik, ing sapunika pandamêling palapuran sampun rampung, saperangan agêng sampun dipun cap badhe dados buku agêng. Punika satunggiling piguna agêng tumrap tiyang siti. Sasampunipun punika lajêng badhe mariksa bab patukangan kajêng bôngsa Tionghwa, panggilingan pantun tuwin sanès-sanèsipun malih.
ingkang sampun sami dipun cêpêngi wontên ing Indhonesiah. Sapunika sawêg kapriksa.
Kala malêm Salasa tanggal 2-3 wulan punika ing Mataram wontên parêpatan Comite Pembantrasan Pendjoealan Anak-anak, manggèn ing dalêmipun Radèn Mas Tumênggung Jayadipura. Ingkang sami rawuh priyantun kakung putri mèh 2000, wakil parentah tuwin sanès-sanèsipun. Nyonyah Sukarta, pangarsa, mêdhar sabda ing bab bibit sakawit wontênipun pêrgêrakan punika, anganggêp bilih dados satunggiling bêbaya agêng tumrap wanita, tuwin nêrangakên bab sangsaraning lare-lare jalêr èstri ingkang dipun sade wontên Singgapura. Kathah para pamêdhar sabda sanès-sanèsipun, wosipun angudi indhaking drajatipun golongan èstri.
Benjing 1 Juli 1930 ing Nganjuk badhe bikak H.I.S. P.G.H.B. dening pambudidayaning para bêstiring pang P.G.H.B. ing Nganjuk
tumrap para guru saking N.S. sadaya katindakakên dening para guru [gu...]
[...ru] ingkang kawogan. Namung kuciwanipun para guru dèrèng damêl pakêmpalan mardi basa. Môngka punika prêlu, ajênging bôngsa, amargi saking basa (K.).
ngawontênakên parêpatan umum manggèn ing gêdhong pêrmupakatan Indhonesiah ing Gang Kênari, kathah ingkang sami anjênêngi. Wosipun angrêmbag bab kamajênganing golongan putri.
Kados ingkang sampun kalampahan, tumpakan ingkang kangge ambêkta pasakitan, kirang sangêt marginipun hawa. Ing sapunika dipun santuni otoporêt enggal ingkang langkung prayogi.
Sêdyamulya, saèstu dipun wontênakên benjing tanggal 13 dumugi 15 wulan punika wontên ing gêdhong Kunstkring Bêtawi. Tamu ingkang badhe rawuh kintên-kintên 200. Ingkang Sinuhun Surakarta tuwin Ngayogya badhe matah wêwakil Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara rawuh piyambak. Dhawah ing tanggal 13 kêmpaling tamu mawi pasamuwan wirèng tuwin badhaya, pêthilan ringgit tiyang tuwin sanès-sanèsipun. Tanggal 14 pambikaking konggrès, kabikak dening pangarsa, Radèn Mas Adipati Arya Kusumaotaya, wusana kalajêngakên dening pangayoman Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. Ingkang bupati ing Pakalongan badhe mêdhar sabda bab paboyongan tiyang dhatêng sanès pulo, makatên ugi ingkang bupati ing Karanganyar. Tuwin pamêdhar sabda sanès-sanèsipun, ingkang gêgayutan kamajêngan praja. Tanggal 15 ngunjuk wedang wontên ing gêdhong B.J.C. ing Tanjungpriuk, tanggal 16 anjênêngi pambikaking rad kawula.
Bombai 6 Juni (Aneta-Reuter). Jalaran saking dayanipun Sang Mahatma Gandi, wontên pabrik tênun 30 katutup, têtiyangipun ingkang mogok 65.000. Wontên têtiyang mogok sawatawis sami ambandhêmi gilingan, supados kaum bêrah ing ngriku sami tumut mogok. Pulisi ingkang nuju ambibarakên têtiyang 3000 ingkang
saking kilèn kitha. Wontênipun pêpêrangan ing Cin Pu lèr wiwit kêndho.
Syang Hai 6 Juni (K.P). Sentral dhepartêmèn propagandhah nêrangakên dhatêng pèrês, bilih Yèn Si San sampun tumbas pèrês agèn sêkap kawat dhatêng Jêpan, dados ing bab kawontênanipun ing paprangan badhe sagêd kawartosakên cêtha.
Syang Hai 29 Mèi (K.P.). Gumyahing pawartos saking Syang Hai, campuhipun pêrang ing Yaci Kang sakalangkung rame, golongan kalih pisan sami anandhang kapitunan agêng, nanging lajêng ngaso. Langpèng dipun belani sangêt dening wadya Sansi tuwin Sipèkun, panêmpuhipun wadya Nanking rambah-rambah, nanging kenging dipun undurakên, presidhèn Syang Kai Sèk lajêng badhe santun gêlar, sapunika sawêg tata-tata wontên ing Kwetèh.
Ing sapunika ing Lung Hailini kêbak wadyabala. Parentah sampun ngajêngakên wadya golongan ingkang kaping kalih, sami wadya gagrag enggal. Ing dhusun Kocun, Santung, wontên wadya mardika 300 ingkang anggolong Sansi natasi kawat tilgram ingkang saking Cinan dhatêng Caoko. Lan golongan wau ugi sadhiya wadya mangangge mardika 2000. Nanging ugi sampun dipun jagi dening kasantosaning mêngsahipun.
Bombai 29 Mèi (Aneta-Reuter). Golongan dagang tuwin pabrik ing Indhia Inggris, ngaturi sêrat dhatêng raja mudha, nyuwun supados parentah nimbali Gandi wontên ing parêpatan, lan nyadhiyakakên tatanan tumrap Indhia Inggris.
Lêngganan nomêr 572 ing Arjadipuran. Sajarah lan babad tanah Jawi punika wosipun sami kemawon. Namung bedanipun: sajarah punika ngangge têmbung Mlayu aksara Latin, dene babad, ngangge têmbung lan aksara Jawi. Sajarah sèri: 327 lan 327a rêgi f 2.40- f 2.-, babad sèri 328 lan 328a rêgi a f 2.-
Lêngganan nomêr 3616 ing Cilacap. [...]Naskah rusak. lan têmbung Jawi.
Sampun dados kalimrahaning para ngudi kawruh, kalangkungan, kasugihan tuwin sanès-sanèsipun, sadaya sami botên tilar dhêdhasar kasantosaning manah, awit santosaning manah punika ingkang dados pikuwat baku tuwin andumugèkakên sêdya.
Botên kirang cêcariyosan ing bab tiyang manggih kamulyan, ingkang jalaran saking purun nêmpuh pakèwêd, bêbasanipun mawi toh pêjah. Tamtu kemawon rêkaosing lampahipun sakawit botên menginakên, nanging sarêng sampun manggih sakecanipun, têtiyang sami kapengin, botên mawi ngèngêti rêkaosipun ing ngajêng.
Kacariyos ing Boston, Amerikah, wontên sawênèhipun tiyang nama Tuwan Harwey golongan tiyang pintêr tuwin lantip panggraitanipun, samubarang ingkang dipun udi, dipun tindakakên kanthi tumêmên, kalantipaning budi tansah lumampah kanthi dipun tindakakên ing kanyataanipun, dados budinipun botên namung kandhêg wontên ing gagasan kemawon. Dene Tuwan Harwey wau ingkang dados ciptaning manah kapengin dados tiyang sugih, awit kasugihan punika sagêd anjunjung drajat, malah sagêd ugi manggèn wontên sanginggiling kaluhuraning ratu. Sampun tamtu kemawon kajênging kasugihan ingkang kados makatên punika atêgês kasugihan linangkung, ingkang basanipun ngamônca dipun wastani miliyunèr.
Panjôngka ingkang kados makatên wau pancèn botên gampil, nanging tumrapipun tiyang santosa ing budi kados Tuwan Harwey punika malah sagêd ngibirakên, yèn kawêdala wicantênipun: ora ana panjôngka kang ora katêkan, lan ora ana bab kang ora kêna digayuh kalawan tumindaking akal budi.
Sarèhning sêdyanipun Tuwan Harwey badhe sugih, marginipun botên sanès, namung kêdah pados reka ingkang gêgayutan kalihan bab among dagang. Ing sakawit manahipun inggih mawi grag-grêg, awit mênggahing wawasanipun, ing donya punika sampun kêbak padagangan ingkang dados kabêtahaning tiyang, dados saupami tumindaka among dagang, inggih nama namung badhe niru, lan niru punika satunggiling pandamêl ingkang lôngka unggulipun. Ewadene Tuwan Harwey taksih gadhah pangiyas: kabutuhane wong urip iku ora kêna winilang, ing donya wis gumêlar, wong mung kari anggathukake panujuning ati.
Salêbêtipun dèrèng angsal cêpêngan, badanipun Tuwan Harwey ngantos kêra, bêbasanipun ngantos kasupèn nêdha kasupèn tilêm, nêdha namung kangge sarat nulak sêsakit ing wêtêng, tilêm namung kangge nulak arip.
Satunggiling dalu, Tuwan Harwey linggih piyambakan wontên ing kamar panyêratan, […] ngolak-alik buku, kados wontên ingkang dipun padosi, sakêdhap dipun bikak, lajêng dipun tutup, wusana tanganipun têngên nyôngga sirahipun, ing ngriku katingal kados anggagas sakalangkung wigatos.
Ngantos têngah dalu Tuwan Harwey sawêg kèndêl anggènipun ngolak-alik buku, lajêng ngalih linggih wontên ing kursi pangason kalihan sês pipa, dipun akêp wontên ing lambe tanpa uwal. Kalanipun dipun copot, kukusing sês katingal kumêlun manginggil, lampahipun sarèhning katingal kados dipun sarêngi lampahing gagasanipun. Botên dangu kamirêngan suwara: klothak, inggih punika suwaraning pipa sumèlèh ing meja, kasarêngan Tuwan Harwey ngadêg saking palinggihan, ulatipun katingal padhang, malah linud ing èsêm, kados tandhaning tiyang kalêgan ing manah. Wusana lajêng mapan tilêm.
Salêbêtipun wontên patilêman tansah kalisikan kemawon, sanadyan mripatipun dipun êrêmakên mêksa botên sagêd lêrêm, namung ing sêmu katingal, bilih anggènipun kalisikan wau botên dados tandhaning kasusahan, nanging malah dados tandhaning bingah, awit sanadyan mêrêm, èsêmipun tansah katingal.
Sawêg tilêm saêlêsan, Tuwan Harwey sampun sumêrêp soroting padhang saking jawi, lajêng garegah tangi saha dandos, sarampunging dandos lajêng badhe bidhal kesahan.
Nalika Tuwan Harwey lampahipun badhe mêdal saking griya, dipun candhêt ing rencangipun kalihan wicanên: bandara, panjênêngan badhe tindak dhatêng pundi, punika pangunjukanipun wedang sampun cumawis. Tuwin kula kalilana matur, punapaa bandara sampun sawatawis dintên punika katingal botên kaparêng dhahar, punika andadosakên prihatosipun para abdi sadaya. Pun koki raosan tuwin ngrumaosi, punapa bandara botên rêna dhatêng olah-olahanipun. Môngka pangraosipun pun koki, botên kêndhat tansah nyadhiyani dhêdhaharan ingkang
wedang kalihan ngadêg kemawon, lajêng ngêmpakakên srutu têrus bidhal.
Wontên ing margi lajêng numpak taksi sumêbut nuju dhatêng palabuhan. Sadumugining palabuhan lajêng minggah dhatêng baita ingkang sampun sumadhiya badhe bidhal. (Badhe kasambêtan).
Sampun dangu kula botên ngobrol wontên ing udyana Kajawèn ngriki, botên punapaa, tiyang namung nama ngobrol, manawi kêkêrêpên mindhak dados bosênipun para maos. Dene ingkang badhe kula obrolakên wontên ing ngriki samangke, anggèn kula rumaos ambupatèni salêbêtipun tigang dintên, inggih punika wiwit malêm 14 dumuginipun malêm 16 ing wulan punika. Hara, dèrèng-dèrèng têka sampun wontên antawisipun para maos ingkang: mèsêm, mènjêp sajak ewa andalit. Mangke rumiyin, kaparênga kula ngaturi katêrangan sakêdhik. Anggèn kula matur rumaos ambupatèni, punika jalaran salêbêtipun tigang dintên wau, wawênang kula dipun samèkakên kalihan para bupati, têgêsipun: para bupati sami ngadhêp Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, kula inggih makatên, bedanipun lênggahipun para bupati sami wontên ing ngajêng, kula wontên bontot piyambak. Para bupati sami mriksani bêksan paring dalêm sumbangan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Surakarta, kula inggih sami kemawon, bedanipun ngêmungakên tumrap punapa-punapa ingkang gêgayutan kalihan ambucal waragad, kados ta: rawuhipun para bupati wontên ing papan pahargyan, sami nitih oto: pontiyak, biyuk, piyat, lan sasaminipun, kula kêdah narimah numpak oto ingkang lampahipun sarana dipun tarik kapal, alias numpak andhong. Unjuk-unjukan tuwin dhaharan wêlinganipun para bupati, sadaya sami èdi-èdi lan kathah rêginipun, kados ta: sampanyê, anggur, ès pare-pare, dhêdhaharanipun kintên-kintên inggih: sêpèkuk, tarcis lan sasaminipun. Dene ombèn-ombèn kula narimah ès sêtrup, ingkang rêginipun namung sêkêthip sagêlasipun. Kajawi punika, bawanipun kula punika anak turunipun tiyang maratapa, dados sadaya wau plaur kula rencangi siyam, botên nêdha punapa-punapa. Dalasan pangagêmipun pisan para bupati inggih botên patos beda kalihan pangangge kula, inggih punika para bupati ingkang
[...sukan] sambu ... e, mèh kemawon kêclethut. Sampun, sampun, kaparênga kula miwiti wawasan kula mênggah wontênipun konggrèsing para bupati.
Ing tanggal 13/14 malêm Sabtu jam 9 dipun wontênakên rêsèpsi, inggih punika pêpanggihanipun para ingkang sami anjênêngi konggrès. Ing sakawit kula rumaos alit ing manah dene ingatasipun namung tukang ngobrol kemawon, têka badhe kêmpalan kalihan para prayagung pangrèh praja, mila inggih botên kenging dipun paibên, dene ebahing manah kula kala samantên tansah kados lampahing sêpur kluthuk: gêdhongglèng-gêdhongglèng. Dumadakan wontên sawatawis patih, wadana
ing batos kula: E, sida kojur, têka banjur ambukak wadi. Awit sajatosipun, nalika kula taksih sêkolah wontên ing plêdhingsêkul, manawi nuju ngawontênakên têtingalan ringgit tiyang, saking brêgasing wujud kula, kula asring kapurih jumênêng dados: Pandhita Durna. Tangkêbing para prayantun ingkang makatên wau, andadosakên bingahing manah kula, awit amracihnani, bilih panggalihanipun sami sumrambah, sarta anêtêpi kapriyantunanipun, têgêsipun: sagêd angecani dhatêng sasami, lan anguningani, bilih priyantun punika kangge tiyang kathah, dados sanès kosok-wangsulipun. Botên kok angêdir-êdirakên: aku kiye priyayi tur gêdhe, sabên uwong kudu ngurmati nyang aku.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral saha para tamu sanès-sanèsipun nalika rawuh ing hotèl Des Indes.
Anglajêngakên wawasan kula ing ngajêng, ing dalu punika ingkang ngrawuhi rêsèpsi kathah sangêt, kajawi para ingkang dipun sêdhahi tuwin para bupati sagarwa, kathah para pangagêng sanèsipun, kados ta: Paduka Radèn
onderwijs, Paduka Tuwan Residhèn Vos minôngka wakilipun gupêrnur ing Jawi Kilèn, pangagêng kantor parampara, sawêtawis warga rad kawula, bôngsa pribumi tuwin Eropah, wakilipun ingkang bupati ing Batawi, ingkang bupati ing Mistêr Kornèlis, lan taksih kathah malih tunggilipun. Kajawi punika ugi
ingkang kathah sami pêthak, inggih wontên sawatawis ingkang sami mangagêm rasukan: palêmbit, santung tuwin gabardhin, nanging botên sadaya. Dene pangagêmanipun para putri, saking anggènipun pating glêbyar, pating pêncorong, pating pancorot, ngantos adamêl balêrênging paningal. Bab punika botên prêlu kula andharakên panjang-panjang, mindhak adamêl bekanipun kônca wingking kemawon. Ing ngriku dipun wontênakên pêthilan bêksan wirèng, paring dalêm sumbangan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Surakarta, mêndhêt pêrangipun Janaka kalihan Supala. Sanadyan jogèdipun pêng-pêngan, panganggènipun sami èdi-èdi, nanging jalaran saking kirang padhang, sadaya wau lajêng katingal surêm, jam 10 bêksa wau rampung, lan botên watawis dangu malih rêsèpsi kabibarakên.
Enjingipun tanggal 14 Juni bikakipun konggrès dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, sêsorahipun pangarsa ing pakêmpalan Sêdya Mulya tuwin wêdhar sabda dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang
Wicaksana, sampun kaandharakên ing Kajawèn kala dintên Sabtu ingkang kapêngkêr. Ing ngriki prêlu kawêwahan wawasan sakêdhik mênggah sêsorahipun ingkang bupati ing Pakalongan tuwin ing Karanganyar ing bab pindhahipun têtiyang Jawi dhatêng tanah sabrang.
Ingkang bupati ing Pakalongan, Radèn Tumênggung Arya Surya, botên sagêd nêmtokakên, punapa ing tanah Jawi samangke sampun kêkirangan panggenan ngantos prêlu têtiyang kêdah sami pindhah dhatêng tanah sabrang. Pamanggihing tiyang ing bab punika ingkang sarana wêwaton pintên-pintên katêrangan ingkang mathuk kalihan wontênipun jaman samangke, satunggagalsatunggal. lan satunggalipun sami beda-beda. Inggih lêrês, bilih samangke sampun kathah têtiyang Jawi ingkang sami kesah dhatêng tanah sabrang kanthi pikajênganipun piyambak, nanging punika rak dèrèng kenging kadamêl wêwaton, bilih tanah Jawi sampun kêkirangan panggenan. Sampun malih ingkang nglairakên pamanggihipun, bilih têtiyang Jawi kêdah sami pindhah dhatêng tanah sabrang, nanging sajatosipun ing sabrang sami ambêtahakên kuli-kuli saking Jawi. Salajêngipun ingkang bupati wau, lajêng atur panuwun dhatêng pakêmpalan Sêdya Mulya, supados krêsaa ambudidaya adêgipun komisi para ahli, ingkang kawajibakên nitipriksa prêlu lan botênipun ngawontênakên pindhahan têtiyang Jawi dhatêng sabrang. Langkung utami malih manawi komisi wau katêtêpakên dening pamarentah.
Para tamu kakung putri nalika sami lêlênggahan wontên ing gêdhong Bat. Jachtclub Tanjungpriuk.
Makatên mênggah wosing sêsorahipun ingkang bupati ing Pakalongan wau. Samangke sêsorahipun ingkang Bupati Karanganyar, Radèn Adipati Arya Iskandar Tirtakusuma. Mênggah wosipun makatên.
Mindhah têtiyang Jawi dhatêng tanah sabrang punika kêdah dipun santosani, langkung utami malih manawi pamindhahipun wau katindakakên dening pamarentah. Têtiyang tani ingkang dipun pindhah ing sanès panggenan, badhe ngraos sênêng wontên ing panggenan enggal wau, manawi kêmpal kalihan sanak sadhèrèkipun sarta dipun parentah dening kapalanipun piyambak. Botên cêkap namung makatên kemawon, nanging ing papan padunungan enggal wau, kêdah dipun wontênakên dhoktêr ingkang sagêd anjagi kasarasaning têtiyangipun ngriku. Kêdah dipun wontêni: lanbao konsulèn, ingkang sagêd suka sêsuluh ing bab panggarapipun sabin. Insinyur, ingkang ngurus ilining toya, ingkang sagêd ngoncori pasabinan. Dhoktêr kewan tumrap rajakaya, para guru ingkang kêdah mulang anak-anakipun têtiyang ingkang mêntas pindhah wau, para amtênar pangrèh praja tuwin pulisi, ingkang marentah tuwin anjagi kakêntrêmaningkatêntrêmaning. dhusun. Makatên ugi tukang-tukang sacêkapipun, lan sasaminipun. Botên beda kalihan ingkang bupati ing Pakalongan, ingkang bupati ing Karanganyar ugi condhong sangêt dhatêng wontênipun komisi para ahli, ingkang dipun têtêpakên dening pamarentah, ingkang kapatah nitipriksa ing bab-bab punika sarta atur adpis dhatêng pamarentah.
Sarampunging sêsorahipun ingkang bupati ing Karanganyar, lajêng dipun wontênakên dhebat rame, nanging botên ngantos rêgêjêgan, lo, mangke dumèh wontên têtêmbunganipun rame, gèk lajêng wontên ingkang mastani rame kados wayang putèhi. O, punika babarpisan botên, nanging wontênipun konggrès wau langkung alus sangêt, inggih sampun mêsthinipun, tiyang punika konggrèsing para gembong-gembongipun tanah Indhonesiah.
Sanajan pêpuntoning rêmbag ing bab pindhahan têtiyang Jawi dhatêng tanah sabrang wau, dhawah wontên ing tanggal 15, kados botên wontên awonipun, manawi kacariyosakên sapunika, inggih punika kados ing ngandhap:
1. Mirid wontênipun katrangan-katrangan tumrap ing tanah Jawi saha Madura, kenging kawastanan kêkathahên mênggahing cacah jiwanipun, anjalari prêlu kawontênakên paboyongan. Indhaking cacah jiwanipun, bilih katimbang tumrap babagan ekonomi saha pulitik ing têmbe wingking botên kenging botên têmtu anuwuhakên paboyongan. [paboyong...]
2. Wontênipun paboyongan, sanadyan tumrap prakawis indhaking cacah jiwa, nanging sagêd ngudhari saperangan, tumrap pulitik umum karaharjaning nagari, pindhahipun jiwa saking tanah Jawi dhatêng tanah sabrang wau, botên atêgês sakêdhik.
3. Ing bab pindhahipun têtiyang Jawi dhatêng wêwêngkon ing tanah sabrang ingkang sakêdhik tiyangipun saha dèrèng kabubak, tumrap pambèbèripun gêwès-gêwès wau, umumipun
pananggulang wontênipun jêjêling cacah jiwa, langkung prayogi tinimbang paboyongan kaum buruh, jalaran bab ingkang kapisan punika langgêng, botên namung kangge sawatawis môngsa.
5. Minôngka angajêngakên wontênipun paboyongan, parentah prayogi paring pambantu sarana politik paboyongan ingkang jêmbar dhêdhasaripun. Prakawis waragad-waragadipun langkung utami, manawi dipun wontênakên bang paboyongan minôngka dhêdhasar.
6. Sadèrèngipun sae tumindakipun kaboyongan mardika, prêlu katêtêpakên mênggahing wêwênang tumrap pandarbening siti saha kuwajiban-kuwajibanipun para ingkang sami boyongan salêbêtipun môngsa ingkang sakawit, murih kêkahing hak wêwênangipun.
Sampun samantên kemawon wawasan kula ing bab punika, manawi panjang-panjang ingkang maos mindhak mênirên.
Minôngka kangge mungkasi wawasan kula punika, kula badhe nyariyosakên sakêdhik mênggahing pahargyan wontên ing hotèl Des Indes kala malêm Minggu tanggal kaping 14-15 Juni punika. Ing sarèhning kala punika pahargyan wau dipun jênêngi dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, para tamu sadaya kêdah sami mangagêm pangagêman agêng, cêmêng utawi rasukan cêmêng langênharjan. Wadhuh, kala samantên ombyaking tamu ing ngriku warni-warni, ingkang mangagêm militèr
militèr, pating pancorot, pating pêncèrèt. Pangagêmanipun bupati ing Bali binlodir ing renda mas, gêdhabyah-gêdhabyah kados Bathara Panyarikan angejawantah, ingkang mangagêm langênharjan andhithing kados leo, ingkang mangagêm sarwa cêmêng limrah,
katingal singêr ngajrih-ajrihi, dene pangagêmanipun para putri, wah, ngantos angèl anggèn kula mindhakakên, saupami kados sêkar sataman, taksih kirang mungguh, inggih cêkakipun kemawon kula mindhakakên makatên: kawontênanipun para tamu putri, sami mangagêm pangagêman ingkang sarwa èdi, amôncawarni, gêbyaring sêsotya kados lintang ing langit ambyuk sêsarêngan, ngantos adamêl surêming dilah ingkang madhangi pasamuwan.
Dene bêksan wirèng sumbangan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Surakarta, ingkang tiningalakên wontên ing ngriku, botên prêlu kula cariyosakên malih. Bêbasanipun Walandi: Goede wijn behoeft geen krans
wau sae sangêt, sampun botên kenging dipun wancèni.
Sampun samantên kemawon. Sanèsipun kados botên prêlu dipun andharakên ing ngriki.
Sabda Pambuka Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Kala dintên Sênèn ingkang kapêngkêr parêpatan rad kawula ingkang kaping XII sampun kalampahan kabikak dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral kanthi mêdhar sabda pambuka. Ing ngriki namung mêthik ingkang prêlu-prêlu kemawon.
Pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, babagan ekonomi wêkdal ingkang kantun-kantun punika katingal mundur. Sampun sawatawis lami rêrêgèning gêndhis saha timah tansah saya mandhap gêgayutan kalihan pambèbèring pakaryan-pakaryan ing nagari mônca. Ingkang makatên wau ugi lajêng nênulari tumrap kabudidayan têtanèn sanèsipun, kados ta: karèt, kopi, tèh saha koprah, anuwuhakên mandhaping kurêsipun. Ewasamantên parentah botên badhe ical kapitadosanipun murih pulih saha saenipun ing têmbe wingking, parentah botên badhe nyimpang saking rèh tindakipun kangge angajêngakên tanah Indhia Walandi.
Ing bab rantaman tumrap taun 1931 awit saking wontênipun kacupêtan tumrap pangasilan nagari ingkang jalaran saking munduring kawontênan ekonomi kangge sawatawis môngsa, wontênipun bea tumrap barang-barang ingkang malêbêt badhe kaindhakakên 10 pêrsèn, 5 pêrsèn tumrap paos pènutsêkap, 6 pêrsèn tumrap pangasilan. Wontênipun sègêl tumrap padagangan katikêlakên kalih. Ingkang makatên wau pangasilan nagari lajêng sagêd mindhak 15 1/2 yuta rupiyah.
Ing bab pranatan pènsiun enggal tumrap para amtênar lokal kaparêngakên ngrêmbag wontên ing rad kawula. Wontêning pandhapukipun rêrigên minôngka pambèbèr saha nyaèkakên pranatan ondêrsêtan tumrap punggawa nagari bôngsa pribumi sampun mèh rampung. Gêgayutan kalihan badhe tumindakipun ewah-ewahan pangrèh praja tumrap tanah sabrang, wontênipun èrêndinês badhe kabirat saking sakêdhik.
Gêgayutan kalihan kamajênganing pangajaran andhap tumrap para pribumi tuwin wontênipun Hollandsch Inlandsche Kweekschool ingkang sampun ewah ancas saha dhapukanipun, wontênipun guru tumrap pangajaran [panga...]
[...jaran] kasêbut nginggil prêlu kaindhakan. Ingkang makatên wau wontên pamulangan nurmal tumrap lare jalêr pitu saha pamulangan nurmal tumrap lare èstri satunggal badhe kajèrèng têbanipun, punapadene badhe kaêdêgakên pamulangan nurmal tumrap lare èstri satunggal.
Mirid suraosing palapuranipun kumisi Holandsch Inlandsh Onderwijs wontênipun para ingkang sami nglajêngakên dhatêng pamulangan têngahan saha pamulangan inggil sakêdhik sangêt. Bab punika botên anocogi kalihan ingkang kasêdyakakên sakawit, ingkang anjalari pamulangan ôngka I kadadosakên Hollandsch Inlandsche Shcool. Mênggah sêdyanipun parentah ngawontênakên Hollandsch Inlandsche Shcool inggih punika minôngka dhêdhasar kangge nglajêngakên pasinaon.
Gêgayutan ugi kalihan palapuranipun kumisi H.I.O. wontênipun pangajaran andhap ingkang mawi dhêdhasar kilenan punapadene pangajaran pribumi sumêdya kadhapuk enggal minôngka dhêdhasar kangge nglajêngakên dhatêng pangajaran inggil, nanging ugi murih sagêda nocogi minôngka pangajaran wêkasan, nocogi tumrap kabêtahaning gêsang sêsrawungan. Dados ingkang katuju dening parentah botên kok badhe nyiutakên wontênipun pangajaran andhap ingkang mawi dhêdhasar kilenan, nanging malah badhe kajèrèng têbanipun.
Ing bab pamulangan luhur babagan kasusastran wetanan, gêgayutan kalihan wontênipun A.M.S. ing Surakarta ugi tumuntên badhe kabangun
Sanadyan wontênipun tiyang ingkang tilar donya tumrap tanah Jawi saha Madura ing taun 1929 racak langkung kathah katimbang kalihan ing taun 1930, nanging kenging kawastanan kawontênaning kasarasan, ugi tumrap tanah sabrang botên nguciwani.
Wontênipun lampah tilgrap kalihan nagari-nagari mônca saya majêng, ing taun ingkang kapêngkêr sampun kawontênakên sambêtan radhio tilgrap kalihan Jêpan saha Siyêm. Ing bab tumindakipun sambêtan radhio tilpun kalihan Inggris, sanadyan ajêngipun tamban-tamban nanging tansah lumintu. Wontênipun lampah anggêgana sampun kabèbèr dumugi Palembang, Surabaya saha Singgapura.
Salêbêtipun taun punika, kadugi ing pungkasaning parêpatan rad kawula wontênipun usul ing bab pambirating punalêsangsi badhe kaajêngakên dhatêng rad kawula. Usul ing bab pambangunipun satunggiling Arbeidsinspectie tumrap ing tanah Jawi, inggih punika minôngka panging Kantoor van Arbeid sampun kawrat wontên ing usul rantaman.
Kêkêncênganing parentah ing bab para panuntuning P.N.I. ingkang kacêpêng kala kawontênakên panggledhahan tanggal 29 Dhesèmbêr taun ingkang kapêngkêr, prakawisipun badhe kapasrahakên dhatêng pangadilan, jalaran nêrak anggêr-anggêr umum, artikêl 169 saha 153 bis.
Makatên mênggah rêringkêsaning sabda dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana.
Sang Hyang Surya punika putranipun Sang Hyang Ismaya, inggih Sêmar. Tumrapipun wontên ing padhalangan awis kocap, mêdalipun namung kala-kala ing bab anggènipun gêgayutan kalihan putra, inggih punika Radèn Suryaputra.
Sang Hyang Surya punika dewaning pêpadhang, inggih dewaning srêngenge, dados Sang Hyang Surya punika kuwaos adamêl pêpadhang.
Mirid cariyosan, Sang Hyang Surya punika kagungan putra miyos saking Dèwi Kunthi, putri ing Mandura. Nanging anggènipun pêputra wau botên kacêthakakên mênggah mulabukanipun. Dene mulabukaning cariyos: Dèwi Kunthi wau puruhita dhatêng sawênèhing pandhita nama Rêsi Druwasa, dipun wulang ajidarma, pikantukipun manawi dipun watêk sagêd andhatêngakên dewa. Nanging wontên awisanipun botên kenging kawatêk kalanipun kasorotan srêngenge. Wusana sang dèwi nêrak wêwalêr, amatêk aji wau nuju kabênteran, mila lajêng anggarbini, saha lajêng pêputra kawêdalakên saking karna.
Cêcariyosan ingkang kados makatên punika wontên èmpêripun bilih soroting srêngenge punika atêgês karawuhan Sang Hyang Surya, lan malih mirid ing nalar-nalaripun, Rêsi Druwasa punika inggih Sang Hyang Surya piyambak.
Sakawit sinatriya ingkang pinutrakakên dening Dèwi Kunthi dèrèng têrang sintên ingkang nêdhakakên, sangkaning alit lajêng dipun bucal, saha kaalap nata ing Pêthapralaya, saha sinatriya wau inggih mangrêtos, bilih nata ingkang ngupakara ing panjênênganipun punika namung rama ingkang mundhut putra kemawon, mila lajêng lolos saking praja.
Sajatosipun Sang Hyang Surya inggih trêsna dhatêng putra wau, katitik saking nalika nêdhaki kalanipun sang radèn kapêtêngan panggalih madosi sajatining rama. Ing ngriku Sang Hyang Surya lajêng dhawuh, bilih panjênênganipun punika ingkang rama, dene ingkang ibu Dèwi
Kuntadurwasa, gandhewanipun nama Wijayadanu, inggih Wijayasapa.Wijayacapa.
Sang Hyang Surya botên kêndhat tansah ngulat-ulatakên dhatêng putra, sabên ingkang putra kapêtêngan panggalih, inggih lajêng anêdhaki. Makatên ugi Sang Hyang Surya mêca supados Radèn Suryaputra krama kalihan putri ing Mandraka, nama Dèwi Surtikanthi. Dados [Da...]
[...dos] têrang bilih Sang Hyang Surya punika pancèn trêsna dhatêng putra.
Kasêbut ing cêcariyosan Hindhu, Sang Hyang Surya botên kêndhat tansah anggalih dhatêng pinunjuling putra, sampun ngantos kasoran kalihan para Pandhawa. kacariyos Hyang Surya uninga, bilih ingkang putra badhe katêdhakan Hyang Endra, prêlu ngudi sirnaning anting-ating ingkang wontên ing karna, awit sang radèn wau wiwit miyos sampun kadunungan anting-anting wontên salêbêting godhoh karna, mila dipun namakakên Karna. Mênggah anting-anting wau agêng sangêt dayanipun, sang radèn badhe botên kasoran kalihan sintên kemawon, mila Hyang Endra ngarah sirnaning anting-anting wau, murih Radèn Karna kasoran kalihan Pandhawa. Dene rawuhipun Sang Hyang Surya wau ngeman dhatêng putra, sampun ngantos anglênggani pamundhutipun Sang Hyang Endra. Nanging Radèn Karna awrat anglampahi dhawuhipun ingkang rama, awit ingatasing sinatriya, wajib ambêg lêgawa. Wêkasan Sang Hyang Surya namung mêca manawi sang radèn anglilahakên anting-antingipun, nyuwuna lintu dêdamêl ingkang linangkung, wusana kalampahan.
Dados sajatosipun, Hyang Surya punika tumrapipun dhatêng Radèn Suryaputra botên namung mundhut putra kemawon, nanging pancèn angakêni putra yêktos, saha katingal sangêt pangemanipun dhatêng Radèn Suryaputra têtêp dados pangemaning bapa dhatêng anak.
Ing salêbêting thothok tiyang utawi kewan punika isinipun utêk. Warninipun utêk punika saèmpêr kadosdene gajih pêthak sêmu jêne lan êmpuk. Inggih ing ngriku punika têlêng utawi kêmpalipun pangraos sarta ingkang nampèni raosing pôncadriya saha dados dununging lênggahipun pikiran. Paribasan Jawi: apa ora duwe utêk, têgêsipun apa ora duwe pikiran. Utêk wau kenging dipun upamèkakên têlênging kantor tilpun, inggih punika panggenan kêmpalipun kawat saking pundi-pundi. Saking utêk ngriku sambêt sarana talirasa, dhatêng pundi-pundi kalihan pôncadriya wau.
Utêk punika kaperang dados kalih, utêk agêng lan utêk alit, utêk alit wau sambêt kalihan sungsum ula-ula.
Samôngsa ing utêk panggenan têlêng ingkang gêgandhengan kangge ebahipun lêngên risak, upaminipun kadhêsêk utawi kapêtêk dening mimis utawi thothok kêbênthuk utawi kenging kêpruk mawi barang atos, pêcahanipun balung wau mlêsêk lumêbêt ing utêk mêtêk utawi kapêtêk dening êrah ingkang mêdal saking urat êrah ambalabar ing nglêbêt utêk, utawi sêsakit, utawi sêsakit ingkang mrongkol wudun [wu...]
[...dun] utawi sanèsipun, panggenan thêlêng wau lajêng botên sagêd nyambut damêl, jalaran risak, mila lêngên utawi suku sagêd pêjah utawi lêmês keple-keple.
Beroerte punika sêsakit ing utêk ingkang limrahipun jalaran saking êrah ingkang mêdal saking urat êrah ambalabar ing nglêbêt utêk. Êrah sagêdipun mêdal jalaran urat êrah ingkang kenging sêsakit warni-warni, adat sêsakit èstri utawi jalaran tiyang ingkang sakit sampun sêpuh uratipun êrah, sampun gêtas mrupuk gampil sagêd pêcah. Êrah ingkang ambalabar ing utêk wau mêtêk utawi ngalang-alangi têlêng panggenan ingkang andayani ebahipun lêngên, suku, rai lan sapanunggilanipun, lajêng peranganing badan wau sagêd lêmês kirang kiyat utawi pêjah.
samôngsa ing utêk sisih têngên wontên sabab ingkang andhêsêk utawi mêtêk lêngên kiwa lan suku kiwa sagêd sami pêjah utawi keple-keple, kosok wangsul manawi ing utêk sisih kiwa manggih sabab, suku lan lêngên têngên ingkang pêjah, awit tangsul raos kangge kiwa têngên, ingkang andayani gêsang utawi ebahipun lêngên suku wau ing utêk sami simpang-simpangan, ingkang saking utêk kiwa manêngên, ingkang saking utêk têngên mangiwa.
Sêsakit beroerte punika thukulipun adat dadakan, trêkadhang
nratab, botên sagêd sarèh, kêdah muring-muring kemawon, asring kraos gringgingên utawi lêmês ing suku utawi ing lêngên kalih pisan utawi salah satunggal, sok supe salah satunggiling têmbung, upami badhe wicantên, aku arêp turu, namung aku arêp ... utawi supe dhatêng cacah. Samôngsa sakit sampun sangêt, ingkang sakit sumaput supe botên kraos punapa-punapa, botên sagêd sambat, botên sagêd ebah, toyan utawi
mripat thêlêngipun katingal ciyut, manawi ingkang kenging sêsakit beroerte botên sangêt, ingkang sakit lajêng enggal èngêt, badan ingkang sapalih katawis pêjah, lêngên lan suku sasisih botên sagêd ebah. Pojok cangkêm utawi lambe ingkang sisih ingkang sakit mèpèt mangandhap, bolongan irung ciyut, pipi ingkang sisih sakit, samôngsa ambêgan mêdal, mlêmbung, ilat manawi dipun êdalakên (mèlèt) katawis pucukipun bengkong dhatêng sisih ingkang saras. Manawi badan ingkang sisih têngên pêjah jalaran perangan utêk ingkang sisih kiwa wontên sabab êrah upaminipun, punika ingkang sakit botên sagêd wicantên utawi pelo, awit ing perangan utêk ingkang kiwa wau panggenan têlêng kangge wicantên. Badhe kasambêtan.
Mugi botên dados duka gusti / lan kagalih badhe pados prênah / murih sakeca pun thole / têbih makatên wau / kula matur salugu gusti / ananging kados crita / tamtunipun galur / awit nama ngudhar-udhar / kawontênan kang sampun kasilêp lami / mugi parêng mirêngna //
kala nata rama dalêm swargi / wontênipun ngriki tansah rêsah / rintên dalu usrêg rame / dene jalaraniun / koyok pandung tansah anggili / nêmpuhipun mung nekad / tanpa mawi ewuh / sabab makatên punika / anjalari kirang têntrêming nêgari / tiyang sami brusahan //
malah wontên ingkang lajêng ngili / saking tansah nyanggi kasamaran / dene ngrika ngriki rame / ingkang makatên wau / rama dalêm tansah anggalih / murih jurjanadurjana. ical / wusana dhêdhawuh / anyantosani panjaga / sagèn-ênggèn sami dipun jagi rêmit / nanging sarwa santosa //
nanging gusti tindak wau ugi / botên pisan yèn andayanana / malah saya ngrêbdakake / dene kaparêngipun / rama dalêm apasanggiri / sintên ingkang kaconggah / nyirêpakên satru / badhe atampi ganjaran / sinakajêng darajat punapa siti / dhawuh nuntên warata //
nuntên wontên ingkang sowan gusti / rayi nata Gusti Jêng Pangeran / Tungguljati mênggah wose / sumundhul gadhah atur / badhe nekad nêdya ngayoni / botên pisan melikna / ganjaraning ratu / mung saking katarik wêlas / angèngêti risaking kawula alit / kang sami kasangsara //
nuli nyêla atur kyai patih / inggih lêrês gusti pun warôndha / kula èngêt botên supe / rêsahipun kalangkung / nyai rôndha ambanjur nuli / matur manèh lan nyêmbah / kalampahan sampun / umiyos kangjêng pangeran / sakathahing durjana ingkang pinanggih / pun cêpêngi sakeca //
mung durjana ingkang agêng sami / malah nglêmpak kados bêbarisan / sangêt pamuring-muringe / nagari dipun kêpung / dados kadonkados. pêrangan ugi / ngriku Kangjêng
baris / jêng pangeran wontên Karangrêja / damêl pasanggrahan sae / nuwun gusti ing ngriku / jêng pangeran kagungan ampil / inggih kula punika / nanging botên lulus / jêng pangeran lajêng seda / kula sawêg ngandhut wontên tigang sasi / ing wusana kapiran //
awit lajêng abibaran sami / botên wontên tiyang ingkang nyapa / tanpa kocap ngantos mangke / wusana kula mupus / nrimah gêsang caraning alit / wangsul tumut gagriya / anunggil pun biyung / tiyang sêpuh sampun rôndha / wontên ngriku sarêng sampun sangang sasi / kawula gadhah anak //
kathah tiyang kang sami mastani / lare bagus nanging tanpa bapa / kula ugi ngandharake / nanging malah pun guyu / mila lajêng narimah
gusti / namung ing batos nyata / kula botên ngawur /
taksih lare / kula pun tilar biyung / dados kantun tiyang kalih thil / dene bab gêsang kula / kasangsara nutug / dilalah rèwèling anak / sarêng agêng kapenging ngawula gusti / kula sangêt nalôngsa //
mung ing batos raos kula taksih / yèn pun Subur gènipun ngawula / katarik saking êrahe / dados kawula turut / nanging atur kawula gusti / botên pisan sumêdya / badhe pados usul / nun inggih namung punika / atur kula aluranipun pun abdi / kula namung sumôngga //
angandika nata sêpuh nuli / caritamu kabèh urut cêtha / ora ana
lan cêthane mungguh Subur kuwi / dadi jênêng isih nak ing sanak / ora ngira yèn mangkene / dadine yayi prabu / pamilihe kêbênêr bêcik / wis nuli dhawuhêna / animbali Subur / mupung padha kalumpukan / Subur nuli mlêbu mlaku mindhik-mindhik / kang digagas mung tiwas //
wise sowan nata andhawuhi / sumurupa sira bocah anyar / têmêne sanakku dhewe / isih prênah
wis kalakon Subur dadi patih / salin aran Ki Patih Santosa / mirid saka watêkane / saiki kang tinêmu / nagara ing kono ngluwihi / ratune pancèn nyata / panggalihe kukuh / patihe patih pêng-pêngan / dhasar isih dimong ratu patih dhisik / têtêp tanpa kuciwa //
uwis tamat critane saiki / dadi cêtha mungguh pasulayan / iku gampang ing thukule / nanging yèn padha burus / mêsthi bakal tinêmu bêcik / dadi ya ora mokal / wong sulayan rêmbug / lan manèh tumraping sanak / ora kurang sing kabacut dadi lali / saka kêtutup sabab //
Petruk: Ing ngarêp wis tak caritakake, yèn tumraping kopêrasi dhuwit kuwi kanggo nomêr loro, dadi sing dibutuhake dhisik uwong, sauwise lagi dhuwit kang kanggo nindakake pagaweane kopêrasi mau. Dadi dhuwite mau nusul, ora ana ing ngarêp. Beda karo Naamlooze Vennootschap kang diprêlokake dhisik: dhuwit nyang wong-wonge sing padha asok dhuwit ora ambil pusing babarpisan. Kajaba saka iku, kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, [nga...]
[...rêp,] tumindaking Naaml. Vennootschap kuwi mung gumantung marang wong siji loro bae lan sing akèh-akèh angudi supaya andhil odhêre aja nganti kakehan, prêlune bathine aja nganti dibagi-bagi nyang wong akèh-akèh, seje karo kopêrasi, sing dianggo dhasar karukunane wong akèh. Sabên wong, anggêre pantês bae, kêna mèlu dadi warganing kopêrasi, ing kene karêpe supaya bathine bisaa dibagi marang wong sing akèh bangêt kae. Iya bênêr, ing kono kudu anjaga supaya kukubane siji-sijining kumpulan kopêrasi kuwi ora kêjêmbarên, prêlune bisa anêmtokake bisane kasumurupan tondak-tanduking siji-sijing warga, mêngkono uga ing kene dianggêp prêlu, supaya dayane siji-sijining warga tumrap tumindaking pakumpulan dipadha, sarana siji-sijining warga ing sajêroning parêpatan diwênangake anduwèni swara siji kanthi ora diprêduli akèhing dhuwit sing diasokake ana ing kopêrasi mau.
Garèng: Mêngko sik, Truk, aku iya bisa nyambung omonganamu kiyi. Mungguh saka wawasan ingsun ana manèh bedaning Naaml. Vennootschap lan koperasi, sing luwih ambêlandhit manèh, yaiku mangkene: tumindaking Naaml Vennootschap kuwi sajake têka sok salênthêman alias nyalawadi ngono. Bokmanawa tindak dhiêm-dhiêm, sing ora nganti kawêruhan ing ngakèh - dadi kaya priyayi sing arêp nuwèni simpênane kae - tumraping Naamlooze Vennootschap bisa dadi kauntungane. Tandhane palapurane taunan bae, le pating clêkuthik, tumraping wong liya têmtune ora bakal bisa ngrêti mênyang kahanane kabudidayan mau. Seje karo kopêrasi, nyambut gawe blag-blagan bae, ora nganggo simpên rusia apa-apa, anggone mangkono mau kanggo kaprêluane para wargane utawa bakal wargane, supaya padha mêruhi kaanane pakumpulane sing têmênan awit kabèh mau rak kudu padha nanggung ala bêciking tumindake kopêrasine.
Petruk: Anggone kopêrasi nyambut gawe blag-blagan, prêlune ora ngêmungake kaya sing kok caritakake mau thok, nanging uga supaya wong-wong liya sing padha gêgayutan karo kopêrasi mau, jalaran saka sok ngutangi barang, utawa apa bae, bisa wêruh kaanane, kang anjalari bisa prêcaya marang kopêrasi mau. Katêranganku ing ngarêp mau kaya-kaya wis cukup kanggo awèh wawasan sawatara mungguh anane kopêrasi. Saiki mungguh prêlune wong padha ngêdêgake kopêrasi kuwi. Wah, hla kiyi prêlune
ngaturi waragad nulis nang mas carik, utawa mas lurah. Lan Nèk nganti kasèp anggone nicil, rak iya ora dioyak-oyak karo bêndarasistèn ta, Truk.
Petruk: Wiyah, iya ora. Têmtune nèk ngêdêgake kopêrasi, ing kono iya banjur dianakake pranatan-pranatan sing kudu dirujuki dening para warga kabèh. Saikine sapa sing arêp utang dhuwit iya kudu saguh nindakake apa sing wis kasbut ing pranatan kono. Wis, wis tak banjurne omonganaku. Saiki upamane wong ambutuhake marang: rabuk gawean sing murah lan sing bêcik, sing tansah bisa sadhiya bae, tur bisa tuku
kaprêluane wong sabên dinane, sing luwih bêcik lan luwih murah, iya banjur ngêdêgake kopêrasi tumrap kabutuhaning wong ngaurip (
marang wong sing main apus krama mau, mangkono uga pakumpulan ora bakal bisa olèh utangan yèn ta nganggo jênêngane pakumpulan mau, kajaba ta yèn pakumpulan mau wis olèh rèhpêrsun (Rechtspersoon) kuwi mêsthi
Petruk: We, hla, ana propsor anyar-anyaran kiyi, ora Rèng, pêthekanmu kiyi adoh bangêt. Liya dina tak caritani mungguh karêpe rèhpêrsun mau.
Kala malêm Sabtu kaping 13 Juni ingkang kapêngkêr Badan Akan Pelindung Anak-anak kadadosan saking pakêmpalan-palêmpalan ing Surakarta ingkang manah pasinaoning lare kanthi tuntunanipun pangarsa Tuwan A.W. Karyasa ngawontênakên parêpatan umum ing abipraya. Ingkang dhatêng kirang langkung wontên wolung atusan. Pamêdhar sabda inggih punika Tuwan Sutapa Hadisaputra, wosipun nyuwalani mênggahing pamrayoginipun kumisi H.I.O. murih wontênipun H.I.S. kajugaga sarta H.I.S. ingkang sampun wontên samangke ingkang 85 prêsèn kadadosna pamulangan sêkakêl. Lajêng kasambêt pamêdhar sabda sanèsipun, inggih punika Tuwan-tuwan Martaya,
condhongipun mênggahing panjugagipun H.I.S., ngajêngakên supados sêdya wau kasandèkakên. Wasana lajêng ngawontênakên mosi ingkang wosipun nyuwalani panjugaging H.I.S., katampi kalayan suwara umum.
Benjing wulan ngajêng punika ing Sêmarang badhe kawontênakên panging kabangsan, bilih kalampahan sagêd tumindak sae lajêng badhe kadadosakên agènsêkap. Ingkang badhe mandhegani inggih punika Tuwan Slamêt, wèt odhêr ing kitha ngriku.
Minôngka mèngêti adêgipun sampun jangkêp sadasa taun, benjing tanggal 28 Juni ngajêng punika ing Pamulangan Luhur Tèhnik ing Bandhung badhe kawontênakên pahargyan, ingkang jumênêng pangarsaning pamulangan wau badhe damêl wawasan mênggahing kawontênan salêbêtipun taun pangajaran ingkang kapêngkêr, salajêngipun Prof. C.P. Wolff Schoemaker badhe sêsorah bab kaendahaning kagunan wangunan saha kagunan gagrangagrag. enggal.
Kawartosakên, gêmintê Sêmarang sampun kaparingan pitulungan arta 2.950 rupiyah minôngka nyaèni margi-margi pakampungan ing Kêbonsari, Padêrêsan, Kêbonagung saha Tamanarja.
Kala tangga 12 Juni ingkang kapêngkêr, sasampunipun nandhang gêrah dangu, ingkang Bupati ing Brêbês, Radèn Tumênggung Sajirun seda wontên ing griya sakit ing Purwakêrta. Suwargi panjênênganipun ing wulan Oktobêr 1929 kawisudha jumênêng bupati ing Brêbês, sadèrèngipun punika jumênêng patih ing Purwakêrta. Taun 1921 dumugi taun 1924 jumênêng wontên ing rad kawula minôngka wêwakilipun P.E.B. Nalika samantên suwargi panjênênganipun taksih jumênêng wadana wontên
wawaswawan. rêmbag gêgayutan kalihan badhe wontênipun dhiplomah opisil tumrap pangajaran padagangan. Ing rad kawula ugi sampun kaprayogèkakên supados ing ngriki kawontênakên dhiplomah makatên wau. Kajawi punika Tuwan Dr. Degens badhe ambudidaya murih wontênipun pamulangan têngahan ing Indhonesiah sagêda langkung gampil sambêtipun kalihan pamulangan têngahan ing nagari Walandi.
Sampun katêtêpakên, wiwit wulan Juli 1930 wontênipun H.B.S. ing Sêmarang badhe gêgandhengan A.M.S. babagan wiskêndhê saha ngèlmu kodrat kawiwitan saking klas satunggal.
Benjing awalipun wulan Juli ngajêng punika ing Surakarta badhe kawêdalakên kalawarti: Risalah Islam, mêdal sabên wulan sapisan. Wontênipun kalawarti wau mawi basa saha sastra Jawi, badhe ngêwrat ngèlmi-ngèlmi agami Islam, ugi badhe ngêwrat suwaranipun umat Islam, gêgayutan kalihan kabêtahaning tanah Indhonesiah punapadene kamajênganing jagad kaislaman. Rêgining lêngganan f 1.75 ing dalêm 1/2 taun utawi f 1.- ing dalêm 3 wulan. Sintên ingkang badhe nyatakakên isinipun kalawarti wau, kenging mundhut conto dhatêng administrasining Risalah Islam ing Surakarta.
Kawartosakên, benjing wulan ngajêng punika para panuntuning P.N.I. ingkang taksih katahan, inggih punika Tuwan-tuwan Ir. Sukarna, Gathot saha Maskun badhe kaajêngakên dhatêng landrad ing Bandhung.
Ing up kantoring pakaryan kasarasan mangke sawêg kagarap supados tumuntên kawontênakên pranatan ingkang katêtêpakên dening anggêr-anggêr prakawis panyuntikan limpa saha panyuntikan paru (minôngka papriksan dhoktêr bilih wontên tiyang pêjah jalaran sakit pès).
Gêgayutan kalihan kathahing palapuranipun pangagêng pangrèh praja saha dhoktêr nagari bilih wontênipun tiyang siti sami nyuwalani tumindaking papriksan kados makatên wau.
Mirid ingkang kasêbut ing rancangan rantaman tumrap taun 1931 ingkang kala dintên sênèn ingkang kapêngkêr sampun kaparingakên dhatêng rad kawula, gêgayutan kalihan kamunduraning kawontênan ekonomi kangge sawatawis môngsa wontênipun beya tumrap barang-barang ingkang malêbêt badhe kaindhakakên 10 prêsèn, 5 prêsèn tumrap paos penutsêkap, 6 prêsèn tumrap paos pangasilan, wontênipun sègêl padagangan katikêlakên kalih. Ingkang makatên wau wontênipun pangasilan nagari lajêng sagêd mindhak 15 1/2 yuta.
Kajawi punika ugi badhe kawontênakên indhakan ingkang têtêp, inggih punika wontênipun bea tumrap tiyang mônca ingkang malêbêt, ingkang rumiyin f 100.- kaindhakakên dados f 150.-, prabeaning sègêl tumrap kuli kontrak saking mônca ingkang rumiyin f 15.- kaindhakakên dados f 75.-, punapadene tumrap tanah sabrang ingkang kaasta dening parentah piyambak badhe kawontênakên paos têtumpakan motor. Bab punika sabên taunipun tumrap pangasilan nagari mindhak 2 1/2 yuta.
Wontênipun arta ingkang kawêdalakên tumrap punggawa nagari badhe kairit 4 prêsèn. Kasêdya wontênipun schaal B saperangan badhe kaliyêrakên schaal A. Wontênipun standplaatstoelage tumrap para amtênar ingkang blanjanipun langkung saking f 1000.- badhe kasuwak.
pulisi, pulisi kêpêksa migunakakên sanjata, kathah têtiyang anandhang tatu. Sarèhning kawontênanipun saya anggêgirisi, pangagêng nagari ngantos andhatêngakên bêbantu saking Kharagpur.
Bombai, 16 Juni (Spec. B.N.). Awit saking wontênipun ordhonansi tumuju para ingkang sami damêl uwasing umum ingkang sampun kaundhangakên dening rajamudha, wontên tiyang 26 pandhèrèkipun Sang Gandi kacêpêng dening pulisi jalaran sami manggrok sangajênging toko-toko ingkang sade barang tênunan saking nagari mônca (sampun ngantos wontên tiyang ingkang tumbas).
Bombai, 16 Juni (Spec. B.N.). Tiyang 26 ingkang kacêpêng wau sami kaukum kunjara kanthi nyambut damêl paksan nyakawan wulan, sakacêpêngipun tiyang wau lajêng wontên tiyang sanèsipun ingkang sumilih, ugi lajêng sami kacêpêng. Sasampunipun punika lajêng wontên tiyang èstri 42 kacêpêng ingkang
sampun katêtêpakên dhawah wulan Sèptèmbêr ngajêng punika.
Wontênipun rancangan prajanjian ing bab pakaryan paksan samangke sampun rampung pangrêmbagipun. Ing pungkasanipun sampun nuwuhakên karuwêtan sawatawis nalika katêtêpakên badhe tumuntên katindakakên panyuwaking sadaya pakaryan
Lênganan nomêr 2346 ing Grogol. Kajawèn ajêg dipun kintun. Nomêr pintên ingkang botên tampi. Punapa sampun kapriksa ing doplang.
Lênganan nomêr 399 ing Pagu, Yatra f 3.-, ingkang f 1.50 kangge kwartal 1 taun 1931.
Lênganan nomêr 1908 ing Kêpatihan lor, Sala. pos wisêl f 6,- tumrap Kajawèn wiwit 1 Juli 1930 dumugi 30 Juni 1931 sampun katampi. Pawartos punika minôngka lintuning kwitansi.
Lênganan nomêr 232 ing Padurêsa. Manawi kintun pakabaran, kakintuna cara sêrat limrah kemawon utawi dhokimèn, awit tumrap ing kalawarti, beda kalihan sêrat kabar padintênan, prêlu ngêwrat pakabaran enggal.
Lêngganan nomêr 414 ing Jombang. Kiranging cêmêngipun sastra ing Kajawèn, punika jalaran saking enggaling sastra, botên saking awoning mangsi, mila sanadyan tipis, nanging cêtha.
Lênganan nomêr 2785 ing Bandhung. Karangan panjênêngan sampun katampèn, nanging botên kapacak, amargi bab kados makatên wau sampun nate kapacak wontên ing Kajawèn, lan malih bab cêcariyosanipun wontên ingkang botên cocog.
Mênggah sanyatanipun, ingkang dipun pêndhêt Tuwan Harwey wau ambêr, inggih punika kadosdene balêndok ingkang aslinipun saking utah-utahaning ulam sagantên, gandanipun wangi, dene manawi dipun olah malah lajêng dados lisah ambêr, rêginipun awis.
Lajêng panggagasipun Tuwan Harwey: kaananing ambêr iku, tak upamakake donya mumbruk kang mung kari ngukupi bae, kira-kira ing sajrone sataun bae aku wis bisa dadi miliunèr.
Ing ngriku Tuwan Harwey lajêng pados rekadaya murih sagêdipun sêsrawungan kalihan têtiyang siti, awit ugi badhe kangge sarana pangudining kadonyan. Nanging sarèhning têtiyangipun ing ngriku punika kêgolong dèrèng patos pakulinan kalihan tiyang mônca, dados tindakipun Tuwan Harwey ngangkah-angkah, supados botên damêl kagèt.
Sanès dintên Tuwan Harwey anjajah ing pulo ngriku, sarêng dumugi sapinggiring sagantên ingkang toyanipun ngalojok, sumêrêp wontên tiyang numpak baita alit, Tuwan Harwey nyasmitani ngundang, tiyang ingkang numpak wau inggih lajêng mara, nanging polatanipun katingal anjanggirat kados kagèt. Bab makatên wau tumrap Tuwan
tiyang wau, wusana dipun jak dhatêng panggenanipun. Sadumugining pamondhokan lajêng dipun sukani punapa-punapa ingkang sakintên damêl panujuning manah, kalampahan tiyang wau lajêng sênêng manahipun, saha dangu-dangu dados kulina.
Sarêng sampun kulina, malah lajêng sagêd anggêgèndèng dhatêng tiyang sanès-sanèsipun sami tumut mriku. Ing sabên dintên padamêlanipun namung bingah-bingah, saha Tuwan Harley punika sagêd, mila dangu-dangu pangraosipun tiyang ing ngriku kados ambapa dhatêng Tuwan Harwey.
Sasampunipun têtêp kulina, Tuwan Harwey lajêng wiwit ngêcakakên damêl, têtiyang ing ngriku sami dipun ajêk mêndhêti ambêr dhatêng pasisir dipun kalêmpakakên wontên sacêlaking pondhokanipun.
Botên watawis dintên, Tuwan Harwey sumêrêp wontên kapal dhatêng, piyambakipun botên kasamaran, manawi kapal ingkang dhatêng punika kapal ingkang dipun pangagêngi mitranipun. Labuhing kapal taksih wontên têngah, lajêng katingal wontên sakoci lumampah dhatêng dharatan. Tuwan Harwey lajêng manjêr kacu dipun garani panging kajêng alit, minôngka suka sasmita wilujêngipun ingkang wontên ing pulo wau, wusana yêktos, ingkang dhatêng Tuwan Smith, sasampunipun pinanggih lajêng têtabikan saha lajêng sami nglajêngakên suka sukur dene sagêd pinanggih malih. Ing sakawit Tuwan Smith badhe pitakèn mênggah angsal-angsalanipun anggèning wontên pulo ngriku sampun mèh sawulan punapa. Nanging dèrèng ngantos kêlair pitakènipun, Tuwan Smith lajêng dipun gèrèt dening Tuwan Harwey dipun têdahi barang ingkang dipun kalêmpakakên saha cariyos: iki apa.
Tuwan Smith saking botên mangrêtos: Iki apa Harwey.
Harwey: Mokal, yèn kowe durung sumurup, iki ambêr. Tuwan Smith mangsuli kalihan anjêngèk:
samene gêdhene, dadi nyata bangêt, yèn anggonku ngajèni mênyang kêkarêpanmu iku ana wohe. Nanging Harwey karêpmu banjur kapriye, baranng iki aja mung ngumbruk ana ing kene bae, kudu nuli ditanjakake.
Harwey: Iku mêsthi, Smith. Nanging kowe sumurupa, iki jênêng isih bakal, kudu diupakara manèh, lan pangupakarane mau kudu nganggo piranti kang kêpêksa aku kudu nganakake.
Smith wicantên mêmpêng: Harwey, wong among dagang kudu tumindak cekat-cèkêt, apa tuwuhing gagasan kudu ditindakake. Aku dhangan bangêt mitulungi apa kang dadi kabutuhanmu, mara, saiki
anjêngèk: Aja, aja. Kowe aja sêmbrana, yèn donya kang kotêmu iki nganti kasumurupan ing wong liya, kowe mêsthi kelangan lan bakal ora bisa bali, awit jênêng durung dadi melikmu. Lan kowe ngèlingana anggonmu wis olèh piandêl disuyuti ing wong bumi kene. Wis saiki pratelaa bae, apa kang prêlu koênggo, aku kang bakal nêkakake.
Tuwan Harwey anggêga sangêt dhatêng pamrayoginipun Tuwan Smith, lajêng mratelakakên punapa ingkang dados kabêtahanipun. (Badhe
Lyrics: jaane kyun tanha ho gaye, sapne kho gaye,
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 2242 ELECTRISCHE
Tamtunipun panjênêngan sadaya taksih sami èngêt, bab suwaking ngabêktènipun para abdi dalêm panèwu mantri ingkang santana dalêm wayah buyut sarta canggah, sanadyan pangrèh Narpawandawa sampun arekadaya nyêrati dhatêng prayagung bupati ingkang ngirit kala samantên, inggih punika Kangjêng Radèn Mas Arya Wiryadiningrat, supados munjuk nyuwunakên wangsulipun kalilan ngabêkti malih, kados ingkang kawrat turunan sêrat katitimasan kaping 27 Januari 1938 ôngka 25/14, ingkang sampun kapacak wontên ing organ ôngka 2, amung sarèhning dumugi sapriki botên wontên katranganipun, môngka suwaking ngabêktèn wau rumaosipun ingkang sami kataman sangêt panggrantêsing manahipun, dening kapêdhotan margi anggènipun sumungkêm ing ratu gustinipun, sarèhning
macak atur dhatêng wadananing putra santana dalêm, salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, têrangipun kados ingkang kasêbut turunan sêrat paturan ing turunan ngandhap
nuwun, pangrèh ngaturi uninga, nalika salêbêtipun wulan Januari kapêngkêr punika nagari andhawuhakn suwakipun pasowanan ngabêktènipun para abdi dalêm panèwu mantri ingkang santana dalêm wayah buyut sarta canggah, kawrat ing sêrat dhawuh katitimasan kaping 17 Januari 1938, ôngka 40 A/I/1 sakanthinipun.
Mênggah wontênipun dhawuh suwakan pasowanan ngabêktèn kasêbut ing nginggil wau, amung tansah dados rêmbagipun parêpatan pangrèh Narpawandawa, botên sanès kajawi namung sami nglairakên panalangsaning manahipun, dening kagalih botên sumungkêm ing panjênêngan dalêm nata, tuwin botên nêtêpi dhatêng ing kawajibanipun, môngka ila-ilanipun ing kina, tiyang ingkang botên sêtya sumungkêm ing ratu gustinipun, saha botên nêtêpi dhatêng kawajibanipun, punika badhe nêmahi nandhang papa cintraka ing gêsangipun.
ingkang sami dados abdi dalêm panèwu mantri, ingkang sowan ngabêkti wêkdal kala samantên, pangrèh Narpawandawa anyuwunakên lumunturipun pangapuntên dalêm, lêlajênganipun pangrèh anyuwunakên, mugi wontêna tumètèsipun dhawuh pangandika dalêm, amarêngakên wangsulipun kalilan ngabêkti malih ing sampeyan dalêm.
Nuwun, wontênipun pangrèh Narpawandawa ngantos kamipurun saos unjuk kados [ka...]
[...dos] ingkang kasêbut ing nginggil wau, sabab dening pangèsthinipun rintên kalayan dalu, botên sanès inggih namung murih luhuripun karaton dalêm, tuwin lastari sêtya sumungkêmipun para santana, abdi tuwin kawula dalêm sadaya.
Ingkang punika salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh anyumanggakakên saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Nalika ing dintên Sêtu sontên tanggal kaping 23 Juli kapêngkêr punika, Narpawandawa utusan Radèn Mas Ngabèi Purwasastra (panitra II) kalihan Radèn Mas Arya Pringgawinata (warga panitya) andhatêngi konggrèsipun pakêmpalan Sangkara Mudha ing Ngayogyakarta, manggèn wontên ing dalêm Purubayan, tumrap kawontênanipun pasamuwan sapanunggilanipun, kirang prêlu kabèbèr wontên ing côndrawarti ngriki, wondene angsal-angsalipun ingkang kamanah migunani dhatêng para santana dalêm saumumipun, inggih punika sêsorahipun Kangjêng Radèn Tumênggung Mistêr Nitipraja, bab bêbayanipun manawi botên sagêd ngrasuk dhatêng kawontênan ing gêsang bêbrayan. Andharanipun sêsorah kirang langkung kados ing ngandhap punika.
Pangrèh agêng Sangkara Mudha, konggrès ingkang minulya. Gubahan ingkang badhe kula aturakên punika bab: bêbayanipun manawi botên sagêd ngrasuk dhatêng kawontênan ing gêsang bêbrayan. Gêsang bêbrayan (maatschappij), punika kawontênanipun tansah ebah ewah. Miturut Prof. Dr. B.J.O. Schrieke satunggaling sarjana ing babagan kawruh sociologie (kawruh bab gêsang bêbrayan) bêbrayan punika manawi kawawas ingatasing paprentahanipun miturut babad kenging kabage dados tigang tataran, (ontwikkelingsphasen), satunggaling tataran punika kenging dipun wastani alam.
Santuning alam punika tamtu kabêkta santuning pamanggih utawi panganggêp isi babagan warni-warni. Kula sadaya wajib anggatosakên ing bab ewahing alam wau, pêrlunipun supados sagêd anglênggahakên utawi mapanakên badan ing papan ingkang samêsthinipun utawi sagêd anggayuh dhatêng papan ingkang miturut panganggêping akathah ing alam punika kagolong dados têtungguling bêbrayan. Alam ingkang sapisan: bêbrayan ingkang kagolong kalêbêt ing alam sapisan punika bêbrayan ingkang taksih katata dening têtiyangipun piyambak ing bêbrayan ngriku sarana rêrukunan. Gêsanging têtiyang ing ngriku taksih mligi saking wulu pawêdalipun wêwêngkonipun piyambak, liripun kangge nyampêti kabêtahanipun dèrèng ambêtahakên urup-urupan kalihan bôngsa sanès. Ing bêbrayan ngriku dèrèng sami ngangge arta. Manawi ambêtahakên dhatêng barang gadhahanipun tiyang sanès namung sarana urup-urupan.
Bêbrayan ingkang kados makatên punika ingkang Indhiya ngriki taksih wontên inggih punika: ing Sèlèbês. Ing papan padununganipun bôngsa Toraja. Kawontênan ing ngriku nate dipun pratitisakên dening sèndhêling bôngsa kilenan nama Tuwan Kruyt sarta Adrianie, ing bukunipun tuwan-tuwan kalih wau dipun têrangakên, manawi ing bêbrayanipun bôngsa Toraja punika dèrèng wontên panguwaos utawi Gezag, katêntrêman ing salêbêting bêbrayan ngriku dipun tata sarana rêrukunanipun tiyang kathah, sasampunipun karêmbag ingkang matêng. Kabêkta saking tatananing bêbrayan ngriku sadaya kêdah aos-ingaosan. Manawi kasawang saking sajawining rangkah têtiyang ing ngriku katingal sami gêndhon rukon, ingkang sami dipun anggêp kadosdene panguwaos punika pamanahanipun ngakathah (groepsgeest), têtiyang ing ngriku ingkang tansah dipun ulatakên namung pamanggih utawi panganggêping akathah (publieke opinie) inggih panganggêping akathah punika ingkang dipun aosi sangêt. Ing sadaya panindak tamtu dipun arah-arah sampun ngantos agêngipun cêngkah, alitipun botên laras kalihan panganggêping akathah wau. Kajawi publieke opinie ingkang ugi tansah dipun èngêt- èngêt ing sadaya panindak punika: lêluhuripun. Sampun ngantos wontên panindak ingkang sagêd nyababakên botên angsal pangèstunipun lêluhur.
Kamardikaning tekad (Individualiteit) ing bêbrayan ngriku dèrèng sagêd gêsang, amargi
taksih karoban utawi kawêngku dening pamanahaning akathah (groepsgeest) sadaya kawontênan ing ngriku punika sami dipun anggêp dados darbèkipun ngakathah, sadaya tiyang inggih sami pandamêlanipun sami kabêtahanipun, sami kasukanipun.
Ingkang dados pangagênging bêbrayan ngriku punika salah satunggaling tiyang ing ngriku ugi, ingkang dipun pilih dening akathah dados pangagêng, ananging anggènipun kapilih wau botên sabab saking têdhak turunipun beda kalihan ingkang kathah- kathah, dhasaripun tiyang ing ngriku punika sadaya nunggil lêluhur, ananging anggènipun dipun pilih wau sabab saking kêmoncolanipun kasagêdanipun ing bab adat tatacara ing ngriku, utawi kapurunanipun manawi wontên bêbaya saking jawi andhatêngi utawi malih sabab kaprigêlanipun damêl tata pirukun manawi wontên ingkang sami pasulayan ing salêbêting bêbrayan ngriku.
Panguwaosipun pangagêng wau dèrèng gadhah utawi dèrèng nyêpêng, sagêdipun langgêng dados pangagênging bêbrayan ngriku namung salaminipun taksih angsal panganggêping akathah, inggih awit saking kamoncolanipun ing babagan adat tatacara lan sasaminipun wau.
Tumrap tiyang kathah ing ngriku kuwajibanipun namung kêdah nglanggêngakên sadaya kawontênan. Botên kenging gadhah ada piyambak, botên kenging gadhah tekad piyambak. Tatananing adat tatacara ing ngriku kêdah dipun estokakên. Manawi wontên salah satunggaling tiyang ingkang kamipurun botên nêtêpi tataning adat, tamtu lajêng katundhung saking ing bêbrayan ngriku. Ananging awit saking sadaya tatananing adat ing ngriku punika sampun rumasuk ing balung-sungsum tumraping têtiyang ngriku, ingkang gadhah gagasan botên laras kalihan tataning adat ing bêbrayan ngriku inggih botên wontên. Dados kawontênaning tatanan ing ngriku punika sampun dipun anggêp sampun samêsthinipun. Minôngka kangge pasaksèn malih manawi tatanan ngadat ing bêbrayan ngriku punika sampun rumasuk ing ati sanubarining têtiyang ing ngriku, inggih punika: sampun sawatawis dangu parentah gupêrmèn anêtêpakên pangagêng-pangagêng tumraping bêbrayan ingkang taksih kagolong ing alam ôngka satunggal ing papan padununganipun bôngsa Bugis, bôngsa Makasar utawi ing Lampung. Dene pamilihipun parentah gupêrmèn wau namung ngèngêti dhatêng kasagêdanipun utawi kacêkapanipun, [kacê...]
[...kapanipun,] ananging botên mawi ngèngêti punapa pangagêng-pangagêng wau dipun anggêp pangagêng dening têtiyang ing bêbrayan ing ngriku. Wusananipun ing sarèhning ingkang sami dipun têtêpakên parentah gupêrmèn punika botên sami dipun anggêp dados pangagêngipun, para têtiyang ing ngriku taksih lêstantun dhatêng pangagêngipun piyambak-piyambak, salajêngipun parentah gupêrmèn ugi ngakêni klèntu ing panindakipun sarta lajêng ngagêm pamrayoginipun para sarjana ing babagan adat tatacara (adatrecht) kadosdene suwargi Prof C.V. Vollenhoven sasaminipun.
Bêbrayan ingkang kagolong alam ôngka 2, punika bêbrayan ingkang sampun kawêngku dening panjênêngan nata, ananging kemawon ingkang caranipun nindakakên paprentahan taksih namung kaênêrakên dhatêng kabêtahaning panjênêngan nata piyambak. Dèrèng ngèngêti dhatêng kabêtahanipun para kawula alit.
Ing bêbrayan punika panataning sadaya sampun migunakakên panguwaos (gezag), dados bedanipun kalihan ing bêbrayan ing alam kapisan, manawi ing bêbrayan ing alam kapisan sadaya taksih dipun tata sarana rêrukunaning tiyang kathah. Ing bêbrayan ôngka 2, panatanipun mawi panguwaos. Alam ôngka 2 punika dumadosipun inggih saking alam kapisan. Bêbrayan-bêbrayan alit ingkang waunipun sami madêg piyambak-piyambak mawi pangagêng piyambak, sasampunipun kenging karêbat ing pêrang, lajêng kapurba kawisesa dening panjênêngan nata. Tumrap pangagêng-pangagêng lami ingkang taksih dipun lastantunakên mangagêngi ing wêwêngkonipun lami, lajêng santun ayahanipun. Awit saking kawontênaning margi- margi sarta têtumpakan (communicatie middelen) taksih awon-awon utawi dèrèng kathah, punika sagêdipun panjênêngan nata nandukakên panguwaos dhatêng wêwêngkon-wêwêngkonipun ingkang têbih-têbih namung lumantar pangagêng-pangagêng wau.
Ingkang makatên punika tumrap panggenan-panggenan ingkang suwaunipun botên gadhah panguwaos, sarêng angsal pambiyantunipun panjênêngan nata lajêng sami angsal panguwaos, kawontênan makatên punika ingkang nuwuhakên wontênipun pangagêng-pangagêng utawi para luhur sajawining golonganipun panjênêngan nata, manawi mawi têmbung Walandi dipun wastani "Oeradel" utawi para aristocraat.
Saèstunipun panjênêngan nata anggènipun nglêstantunakên para pangagêng kalihan [kali...]
[...han] dipun paringi panguwaos punika botên sanès kajawi namung kangge nyantosakakên panguwaosipun nata piyambak.
Margi sanès ingkang minôngka kangge nyantosakakên panguwaosing panjênêngan nata ing alam ingkang ôngka 2, punika sarana nêtêpakên pangagêng-pangagêng pinitados (ambtenaren stedehouder) ing wêwêngkon ingkang têbih-têbih, utawi pangagêng-pangagêng sami kamantu supados langkung sêtya dhatêng panjênêngan nata.
Ing sarèhning caranipun pêpêrangan ing alam punika taksih ngêbên kalangkungan ing babagan kadigdayan, kanuragan lan kasantikan, ingkang sami katêtêpakên dados pangagêng pinitados punika para senapati (para adipati) ingkang sami anggadhahi kalangkungan ing bab têtiga wau.
Ing sêrat Damarwulan para adipati ing nagari Majapait kadosdene Adipati Sindura, Adipati Rônggalawe, Adipati Menakjingga inggih Urubisma, punika sami kasuwur kalangkunganipun ing babagan kadigdayan sasaminipun.
Ing Babad Tanah Jawi, nalika alam karaton Dêmak, Mas Karèbèt utawi Jaka Tingkir punika cêcriyosanipun sagêdipun dados prajurit pinitados ing kraton Dêmak sarta salajêngipun sagêd jumênêng sultan ing Pajang punika inggih saking kalangkunganipun ing bab têtiga wau.
Wontên malih Kyai Agêng Pamanahan punika inggih samantên ugi sagêdipun kombul asmanipun inggih saking kalangkunganipun ing babagan têtiga wau.
Kosokwangsulipun para pangagêng ingkang ing alam punika botên anggadhahi kamoncolan ing babagan kadigdayan, kanuragan, sarta kasantikan têmtu botên sagêd widada.
Pasêksèn ing Babad Tanah Jawi ingkang cêtha inggih punika: lêlampahanipun kraton Dêmak dumugi kraton Mataram. Sasedanipun Sultan Trênggana ing Dêmak, ingkang ing wusananipun sagêd gumantos jumênêng nata inggih ingkang digdaya piyambak, inggih punika Jaka Tingkir, sabotên-botênipun ingkang senapatinipun sami digdaya-digdaya. Sasampunipun Sultan Pajang kawon kalangkunganipun kalihan Panêmbahan Senapati, kraton Pajang ugi lajêng botên sagêd widada, wusana kraton lajêng kenging Panêmbahan Senapati sarta lajêng pindhah dhatêng Mataram.
Bêbrayan ing alam ôngka 2 punika saèstunipun kenging ugi dipun wastani alam kaprajuritan. Ing tanah Eropah alam punika kacriyos nama alam: Riddertijd. Ing alam punika ingkang kagolong dados têtungguling bêbrayan para aristocraat. Utawi
Kawula alit (misera obediens plebs = het arme gehoorzame volk) dèrèng katingal babarpisan, namung sawêg tansah dados
bêbrayan ôngka kalih dados bêbrayan ing alam ôngka 3 punika:
a. Saking santuning cara panggêsanganipun (huishhouding).
b. Saking santuning kawontênan margi-margi sarta têtumpakan (communicatie middelen).
c. Saking santuning caranipun pêpêrangan, ubarampenipun pêpêrangan sasaminipun (oorlogstechniek).
Adat ing alam ôngka 2 cara panggêsanganipun bêbrayan manawi katêmbungakên mônca dipun wastani productenhuishouding utawi naturalwirtschaft inggih punika sadaya caranipun nyampêti kabêtahan taksih sarana urup-urupan barang sami barang. Arta dèrèng wontên babarpisan utawi sakêdhik sangêt. Kaskayaning panjênêngan nata namung sagêd angsal pamêdal saking wêwêngkon-wêwêngkon ingkang paprentahanipun dipun asta piyambak (kroonladen). Bagean pamêdaling bumi wêwêngkon-wêwêngkon ingkang sami dipun kuwaosi dening pangagêng- pangagêng pinitados botên kenging dipun jagèkakên, amargi limrahipun pamêdal-pamêdal wau sampun lajêng dipun angge ing papan-papanipun pangagêng-pangagêng wau piyambak. Awit saking punika kaskayaning panjênêngan nata kawontênanipun tansah kêkirangan
lumantar para pangagêng. Dados wiwit panjênêngan dalêm nata sagêd ngawontênakên kaskaya piyambak ingkang
punika, para pangagêng-pangagêng (aristocraat) lajêng tanpa daya nyêpêng pamêdal sarta nandukakên panguwaos tumraping wêwêngkon sampun botên sagêd. Ing ngriki kula aturakên bilih anggènipun panjênêngan dalêm nata tumindak nyuda utawi ngicali sadaya kuwaosipun para pangagêng (aristocraat) punika mawi mundhut pambantuning golonganing kawula alit.
Dangu-dangu sasampunipun para aristocraat têlas panguwaosipun, golonganing kawula wau lajêng andhêsêk nêdha panguwaosipun. Saya dangu saya kathah wêwênanging para kawula, ngantos angsal wêwênang ngikisi panguwaosipun panjênêngan dalêm nata sarana tatanan ingkang dipun wastani grondwet utawi constitutie.
Saya dangu malah panguwaos punika lajêng dumunung wontên kawula alit, (het volk wordt souverein).
Ing wêkdal samangke sanès mêsthinipun kula ngaturakên andharan panjang ing bab kawontênaning tatanan paprentahan praja.
Sapunika kula nglajêngakên malih bab kawontênanipun para aristocraat.
Tumrap dhatêng kaprajuritan inggih lajêng sampun botên
kadigdayan, kanuragan sarta kasantikan, amargi ing pêpêrangan samangke punika saèstunipun pundi ingkang langkung sampurna dêdamêl utawi pirantosipun pêrang têmtu sagêd unggul. Dene caranipun migunakakên dêdamêl utawi pirantosing pêrang punika sagêd dipun sinau sadhengah tiyang.
Tumrap dados punggawaning parentah ambtenaar para aristocraat ugi sampun sami kemawon kalihan kawula alit, amargi pêpanggilipun tumrap badhe dados amtênar punika limrahipun namung kasarasan sarta cêkapipun dhatêng padamêlan.
Dados ing alam ôngka 3 punika para golonganing pangagêng-pangagêng lami utawi para aristokrat manawi botên mulat sayêktos botên badhe ngêmungakên dados kawula limrah (staatsburger) kemawon, nanging badhe kadhêsêg dening golonganing kawula ingkang suwaunipun ing alam ôngka 2 dados karerehanipun.
Konggrès ingkang minulya. Lêrêsipun manawi cara lèsêng ingkang wètênsêkappêlêk, ingkang mêdhar sabda punika botên kenging lajêng damêl wawasan saking gubahanipun punika, ananging ing ngriki sarèhning kalanganing pakêmpalan para mudha, kula punika kalêbêt sêpuh, sarta ancas kula lèsêng punika ugi botên satus prêsèn cara wètênsêkappêlêk, minôngka pandudut tumrap dhatêng para mudha, kula anganggêp pêrlu ngaturakên wawasan (conclusie) saking ingkang kula aturakên wau sadaya.
Bêbrayan ing alam ôngka 3 inggih ing alam ingkang sami kula lampahi punika, isinipun sagêd kaperang inggih punika:
Ing jagad kalih-kalihipun wau ingkang samangke ingkang katingal dados pangajêng para pasinaon utawi para intellectueel. Ing ngriki pêrlu kula aturakên manawi ingkang kagolong para intellectueel punika botên namung ingkang gadhah titêl Mr. Dr. utawi Ir. nanging ugi sadaya ingkang sami ngudi kawruh sarana pangudining kawruh bôngsa kilenan sarta sampun angsal pasaksèn cêkap saking bêbrayan kita punika ugi kalêbêt golongan intellectueel.
Ing jagading pamarentah kados ta: ing kalangan pasuwitan dados amtênar ing bagean paprentahan
intêlèktuwil sami dados pangajêng. Ing jagading golongan partikêlir kados ta: wontên ing kalanganing dagang, panggaotan warni-warni para intêlèktuil ugi dipun bêbahakên dados pangajêng utawi tèknisêlèdhêr, utawi dados punggawa ingkang kabêtahan nanggêl ingkang awrat. Ing kalangan para ahli ulah kaprajan (politiek) ugi para intêlèktuwil sami dados pangajêng.
Ing alam punika awit bôngsa kula sampun srawung kalihan bôngsa-bôngsa sanès, [sanè...]
[...s,] panganggêping akathah inggih lajêng beda kalihan wingi-wingi. Ingkang miturut panganggêping akathah (publieke opinie) para intellectueel punika ingkang kapetang dados têtungguling bêbrayan (maatschappelijk elite).
Awit saking punika manawi para golonganing aristocraat ingkang ing alam punika badhe namung nganggêp staatsburger limrah mawi wêwênang mirunggan sawatawis (voorrechten) punika manawi badhe anggayuh têtêp dados têtungguling bêbrayan kêdah sami mangrêtos dhatêng lampahing jaman sarta kêdah ingkang dipun ênêr namung jagading para intêlèktuwil. Dene sangunipun cêkap wontên tekad ingkang têtêp.
Nuwun, wontênipun sêsorah wau kula êwrat ing organ ngriki, prêlunipun sagêda dados sarana pamunguning
kêna disumurupi sadhengah uwong. Manawa kang mangkono mau awit saka panjaluke
disumurupi sadhengah uwong apa ora, manawa ora kêna disumurupi sadhengah uwong, iku parêpatan ora kêna ngrampungi bab prakara
uwong, kudu ngêkêr samubarang kang dadi rêmbug ing parêpatan mau nganti pangêkêre iku disuwak dening bale agung.
1). Bale agung ora kêna ngrêmbug utawa ngrampungi sadhengah bab. Manawa cacahe [cacah...]
[...e] warga lumrah kang mèlu parêpatan ora luwih saka saparone.
2). Putusan ingatasing prakara kudu miturut suwaraning warga lumrah kang padha nyêtèm. Êndi kang akèh dhewe suwarane sarta kang cacahe luwih saka saparone kang padha nyêtèm mau.
3). Panyêtèming rêmbug bab prakara, iku manawa ana panjaluke salah sawijining warga lumrah supaya para warga didangu siji-siji iya banjur ditindakake mangkono, sarta panêmune banjur dilairake kalawan ijoan, saupama ana drêdahing panêmu, môngka kang drêdah mau padha kèhe, iku kang dirêmbug mau dianggêp ora kanggo.
4). Panyêtèming rêmbug bab uwong, iku anggone nglairake panêmu kudu diêmot ing layang tingkêman kang ora ditandhani tangan, cacahing suwara kang absah saka para warga lumrah kang petunge luwih saka saparone cacahing warga lumrah mau iku kang dadi wêwatone putusan, dene manawa cacahing suwara kang mupakat karo kang ora mupakat padha kèhe, iku banjur diundhi.
5). Warga mirunggan iku suwarane mung dumunung pamrayoga.
6). Têmbunge kang opisil, kang dianggo rêrêmbugan ing parêpatan bale agung iku têmbung Jawa, mung manawa uwis olèh palilahe pangarsa, pangrêmbuge ing parêpatan mau kêna nganggo têmbung Walônda utawa Malayu, sakarêpe kang duwe rêmbug, sadhengah layange bale agung, iku kudu ditulis ing têmbung Jawa, dene manawa ana pêrlune kêna disisihi têmbung Walônda utawa têmbung Malayu.
Parêpatane bale agung kêna ditêkani utusan ingsun, utawa uwong kang dipatah dening bapa kangjêng tuwan gupêrnur ing Surakarta mupakat karo panjênêngan ingsun, apadene kongkonane pêpatih ingsun têrang dhawuh timbalan ingsun, sarta manawa ana panêmbunge arêp ngusulake sapêrlune iya kudu dililani.
Bale agung wênang anjaluk katrangan marang sadhengah kang dudu warga sarta kang kinira bisa awèh katrangan mau kêna dijaluk têkane ing parêpatane bale agung kang bakal ditamtokake, parlu awèh katrangane mau.
kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, sarta sabên sasi wajib angladèkake pêpetungan tumanjaning dhuwit cêcêkêlane mau.
1). Bale agung bakal ingsun paringi kanthi panitra 1, juru basa 1, utawa kuwajibane juru basa dirangkêpake marang panitra mau, sarta bêbau kantor ing saparlune, dene kuwajibane panitra mau kêna ingsun sampirake marang salah sawijining warga
Tumapake layang pranatan ingsun bale agung iki ingsun tamtokake ing tanggal 21 Marêt 1935.
Miturut suraosing pranatan dalêm wau, adêgipun kagungan dalêm rad bale agung punika dèrèng mawi onschendbaarheid sarta kiesstelsel, makatên wau tumrapipun têtiyang kathah dèrèng narimah, sarta mastani botên adil, dening kabeda kalihan sanèsipun,- [sanèsi...]
ewadene sarèhning sawêg nama katêmbèn, saha kawontênanipun para warga ingkang katêtêpakên wêkdal kala samantên sampun wontên 25% jêjêndhuling kaum pêrgêrakan ingkang sami kakarsakakên dados warga bale agung, nanging sarêng têtêpan warga ingkang kaping kalih pakêmpalan ingkang gadhah atêr ngajêngakên warganipun, botên dipun galih tuwin kawontênanipun para warga ingkang jêndhul-jêndhul dhatêng pêrgêrakan prasasat botên wontên, awit saking makatên punika kawontênanipun, mila inggih botên anèh manawi Parindra pang Surakarta botên sênêng manahipun. Sarèhning bab punika kala samantên sampun dados rêmbagipun P.P.S. kados ingkang kasêbut nginggil, amila Parindra lajêng ngajêngakên rêmbag punika dhatêng P.P.S. ugi nuntên karêmbag, sadaya pakêmpalan inggih sami botên narimah, saha manawi botên lajêng wontên ewah-ewahan kados usulipun P.P.S. ingkang baku, tamtu badhe kirang prayogi kawontênanipun. Putusanipun P.P.S. pêrlu damêl opênbar pêrgadring inggih ingkang dumados punika, dene têrangipun rêmbag sarta putusanipun P.P.S. wau, ing mangke badhe kaandharakên dening wakil Parindra pang Surakarta.
Satêlasing sêsorahipun wakil Narpawandawa, pangarsa lajêng ngacarani wakil Parindra (tumrap ing Kanggotan M. Suteja, tumrap ing abipraya R.P.Mr. Singgih) andharanipun kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Juru sabda mratelakakên, bab ingkang dados rêmbag ing parêpatan dalu punika, prakawis kagungan dalêm bale agung, inggih punika ingkang minôngka rad kawulanipun praja Kajawèn, ingkang sampun nyata piguna tumrapipun nagari saha kawulanipun, mênggah pamanggih punika sayêktosipun sampun nêm taunan kapêngkêr katindakakên dening pakêmpalan B.O. Narpawandawa sarta P.P.S. nanging wohipun dèrèng marêmakên, inggih punika sababipun samangke dipun rêmbag malih, kayakinanipun P.P.S. ugêr rad kawula wau dèrèng wontên, lampahing paprentahan tamtu dèrèng sagêd sampurna sarta tindak ingkang sakarsa-karsa badhe saya andadra, môngka punika ingkang dados sirikanipun para ingkang amigatosakên dhatêng pêrluning kawula, minôngka panjagi murih tindak dede wau botên kalajêng-lajêng, marginipun botên sanès,
kajawi namung wontênipun rad kawula punika, dumugi samantên pamêdhar sabdanipun juru sabda lajêng kinêplokan ing akathah.
Minôngka purwakaning sêsorah, juru sabda mratelakakên idham-idhamanipun P.P.S. dalu punika, kawuningana, ing Surakarta ngriki wontêna rad kawula, miturut pamanggihipun juru sabda bêbadan wau kanamakakên bale agung duta kawula.
Wondene têrangipun idham-idhaman ingkang salaras kalihan jamanipun wau juru sabda anêrangakên bab kawontênanipun nagari ingkang sampun gadhah rad kawula, sanadyan sampun nate kaandharakên marambah-rambah, ewadene kados botên wontên awonipun kaandharakên malih, supados sami saya gamblang, dados botên mongga-manggu pangrêmbagipun. Taksih wontên sambêtipun.
1. Kasèp wêdalipun ... kaca 81 | 2. Turunan dhawuh pangandika dalêm, bab sêsêbutaning darah dalêm ... kaca 81 | 3. Turunan paturan kaping 18/6 '38 ôngka 73/43 bab pamaringipun pikêkah darah dalêm, ... kaca 82 | 4. Palapuran pagrêjèn Narpa taun 1937 ... kaca 83 | 5. Bab panggêsanganipun santana dalêm ... kaca 84 | 6. Warni-warni ... kaca 85 | 7. Parêpatan umum P.P.S ... kaca 88 | 8. Pananggalan Juli-
Arya Udawa kang uga kondhang sinebut Patih Udawa iku putrane Arya Basudewa lan Ken Sagopi utawa Sagupi.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, sawise Ken Sagopi palakrama karo Antagopa, Arya Udawa lan loro sedulur liyane, Dewi Rarasati utawa Larasati lan Arya Adimanggala banjur dumunung ing kabuyutan Widarakandhang utawa Widarakandha.
Amarga Ken Sagopi palakrama karo Antagopa, sabanjure Udawa lan kabeh sedulure dadi anak-anake Antagopa. Nalika iku ing krajan Mandura dumadi dredah saka trekahe Kangsadewa kang sedya nguwasani dhampar keprabon Mandura. Kangsadewa uga ngracik rancangan arep mateni kabeh putrane Prabu Basudewa, raja kang jumeneng ing Mandura.
dititipake marang Nyai Sagopi lan Antagopa supaya digulawenthah kanthi permati. Wiwit tekane putra putrane Prabu Basudewa ing Widrakandhang iku Udawa banjur duwe sesambungan raket karo Narayana. Prasasat Narayana iku wus dadi kadidene sedulur tuwane Udawa. Lan Udawa dhewe uga tansah enthengen yen kudu mbiyantu Narayana.
Arya Udawa kondhang duwe watak setya tuhu, menengan lan seneng ngalah.Ananging yen dheweke ora bisa ngendhaleni rasa pangrasane bakal dadi sedhih lan banjur nangis kanggo ngluwari rasa rupak ing atine. Ing lakon Udawa Rabi, Udawa kasil palakrama karo wanita pilihan atine kang jeneng Dewi Antiwati, putrane putri Arya Sakuni utawa Sengkuni. Udawa kasil ngrabi Dewi Antiwati sawise kasil ngatasi maneka reridhu kang ngadhang.
Nalika iku, Udawa antuk silihan kampuh duweke Arjuna. Sing
Lan nalika Narayana jumeneng nata ing krajan Dwarawati jejuluk Sri Bathara Kresna, Arya Udawa banjur sinengkakake ngaluhur jumeneng pepatih ing Dwarawati. Nalika pecah perang Baratayuda, Udawa mimpin wadyabala Dwarawati
kalawan kulawargane dhewe. Udawa gugur dening Yadawa, Wresni lan Andaka.
sawijining pambeksa ing krajan Mandura kang kondhang sulistya ing rupa.
LAN KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
kuncine lelaku iku hamung mbisu,mbudek,lan micek,,,,,ugo nduweni sifat 3 yo iku jujur,jejeg lan jembar,,,,,iku lakumu lan siro nggayoh opo wae iso klakon
manjur tenan opo ora yo! nyuwun sewu mbah….izin ngamalken ngelmunipun…..maturnuwun
njenengan mboten mlajar to..,ngapunten mawon,,kulo iro sampeyan melu sowan teng semarang…
@7 mata air : salam rahayu om..,monggo dilajengaken
@LC : BP td jd gx
@edo ramadhan : salam salim salaman katur panjenengan
Comment ana kidung rimekso ing wengi, teguh hayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, peneluhan tan ana wani, niwah penggawe ala, gunaning wong luput,
halo magelang opo wis diambakne dalan mertoyudan sak pengidul tekan muntilan ,,weleh weleh awit biyen kok tetep iku wae dalane ,rupane seneng ndelok
DATENG BATOS, INGKANG SEPEN SAKING PANGGAGAS DONYA, ING NGRIKU ING BATOS SUMEDYA ONCAT SAKING RAGA (WISMA) AMARGI INGKANG KAJANGKA, WISMANING PEPADHANG, INGGIH PUNIKA HYANG PRAMANA…. ANGGAYUH PEPADHANGING PRAMANA PUNIKA INGKANG
iki ati karep ngetik ngene iki. Wes atik boso etan’an menisan tapi semoga sampeyan paham.bhuahaha.
tuwuh ing kawastanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, pan kuwasanipun, adhi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kuwasaneki, ngenakaken pengarah. 2. Ponang
nuruti ing panendha, kuwasanireku, jangkep kadangingsun papat, kalimane pancer wus sawiji, nunggul
sekawan kadangingsun, dadiya makdumsarpin sira, wawayangan ing dat reke dadiya kanthi, saparan datan pisah.
Kedadeyan maling manggar kuwi, uwis sawetara suwe. Tepate dina Kemis (12/5) kepungkur, bubar magrib. Nalika iku, wong loro kuwi menek kambil ana ing pesisir kidul trisik. Nanging apa kang dilakoni kuwi dikonangi warga Gupit. Akibate warga loro kuwi mau kecekel, lan dilaporno polisi ana ing Polsek Galur. Apa meneh, wong kuwi uwis sempat metik 18 manggar. manggar kuwi arep didol neng Yogyakarta, kanggo bahan gawe gudeg.
“Aku kleru ngopek, jebule duweke uwong liya,” sangkahe Edi ana ing ngarep majelis hakim.
Nanging alasane kuwi mau ora bisa ditompo majelis hakim. Jalaran ana saksi kang ngerti kedadeyan kuwi. Apa meneh kedadeyan kuwi uwis bola-bali. Majelis hakim kang dipimpin Husnul Khitimah, akhire nibakake vonis penjara suwene sesasi luwih 21 dino. Apa kang dilakoni wong kuwi wes
aku iso mbenahi, saiki kowe mintanya asap dadine, yo repot tho pak, emang suwepur, iso cepet
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seberang_Ulu_II,_Palembang&oldid=1064776"	Kategori: Kacamatan ing Sumatra KidulKacamatan ing Kutha PalembangSeberang Ulu II, PalembangKutha PalembangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 16 Juli 2016.
Ngelmu Kyai Petruk Ft. Soimah Pa...
Jahanam Feat Soimah - Ngelmu Kyai Petruk
Kuncung ireng pancal putih Swarga durung weruh Neraka durung wanuh Mung
Balas	Fery.Setyo, on Juli 12, 2009 at 3:06 pm said:	Sugeng Ndalu Bu Mega
Kulo kuciwo panjenengan mboten saget menang wonten pemilihan Presiden ngih masalah nipun perang Brotoyudho ngih kudu dados, masyarakat sak nusantoro ngih sampun mboten percoyo kalian panjenengan Bu
Bathara Bayu Duwe Siswa Pitu Ing Arcapada | Wayang Indonesia
Bathara Bayu Duwe Siswa Pitu Ing Arcapada	06 Mar 2010
Bathara Bayu kang uga kondhang sinebut Sanghyang Pawana iku putrane Sanghyang Manikmaya utawa Bathara Guru lan Dewi Umayi kang nomer papat.
Tembung pawana ateges angin, dene tembung bayu ateges kekuwatan utawa angin. Bathara Bayu dumunung ing kayangan Panglawung. Sisihane
cacah papat asil palakrama kalawan Dewi Sumi, Bathara Bayu uga duwe siswa cacah pitu kang wus dianggep kaya putrane dhewe. Siswa pitu iku kondhang sinebut Bayu Pitu.
Nalika ngejawantah sepisanan nuhoni prentahe Bathara Nihoya, Sanghyang Bayu sinebut Arya Suksena. Sawise nglenggahi dampar keprabon ing krajan Medhanggora jejuluk Maharaja Bhoma, dene patihe asma Arya Bhana.
Bathara Bayu uga nate antuk jejibahan paring bebana marang Raden Bratasena utawa Werkudara lan Raden Anoman. Nalika iku Werkudara lan Anoman nembe lair utawa ngadhepi lair ing alam donya.
tumeka ing sandhuwure tlaga Madirda, Bathara Guru weruh pupune Dewi Anjani, Wusanane tuwuh greget birahine Bathara Guru kang ndadekake tibane kamane Bathara Guru ing sandhuwure godhong kamal
Kedadeyan iku ndadekake Dewi Anjani nggarbini. Resi Gotama kang dumunung ing pertapan Grestina kaget banget weruh kahanane Dewi Anjani kang dumadakan ngandhut jabang bayi iku, kamangka
bayi. Bathara Bayu ngucap janji bakal nggulawentah putrane Anjani yen wus lair lan bakal paring busana kadewatan marang
putra siswane Bayu. Dene Bathara Guru paring jeneng Anoman.
Dene mula bukane Bima putrane Kunthi dadi putra siswane Hyang Bayu kawiwitan nalika Dewi Kunthi, prameswarine Prabu
Nalika Bima antuk jejibahan ngupadi kayu gung susuhing angin amarga panjaluke Resi Durna, dheweke munggah tekan pucuking gunung Reksamuka lan ketemu kalawan raseksa kembar aran Rukmuka lan Rukmakala.
Raseksa loro iku sejatine Sanghyang Indra lan Sanghyang Bayu kang arep paring benara ali-ali Druendra marang Arya Bima, mesthi wae kanthi sarana paprangan luwih dhisik. Kedadeyan paringang ali-ali Druendra iki dicritakake ing lakon Bratasena Meguru utawa lakon Dewa Ruci riptane Sunan Kalijaga. ::
Bathara Brahma Nurunake Raja-raja Ing Arcapada Next Bathara Anantaboga Mbiyantu Pandhawa Oncat Saka Bale Sigalagala
Kabupaten) Brebes, Wonosobo, Wonogiri, Banjarnegara, Blora, Pemalang, Tegal, Batang, Pekalongan,
lumut jaranan suwe ora jamu cublak suweng kupu kuwi aja rame
Jatiluwih Kangin; Penebel; Pura Petali Banjar Jatiluwih; Tabanan; 82152 Jatiluwih Merken
ilmu,mugi mugi sedaya ilmu niki saget manfa’at kangge kula lan
sing dilaminating thok jarene samsat ra nduwe plat. dadi akeh motor karo mobil anyar karo motor
Banjaran Cerita Pandawa (33) Pandawa Dulit | Wayang Indonesia
nang gajayana dhisek..). Malahan uwong OLOS dhewe ngakoni ”AREMA apiek tenan”
Tp wingi kera2 Ngalam nang kene (OLOS) rodho’ sedih soale tim
nang Ngarep Jeding (Puesing Pol)…….onok Arek Nggawe Soak AREMA……kera endhi sam…..Jodipan & ente…..Nulat Sam…..Wes Kene ae ( Ngglempo koyok Wong Mambung) Tapi Ngalah2i Super Executif (Prei Asongan & Pengemis & Copet + Ambune Jeding….Wong
pokoke wong aku yo AREMANIA SEJATI!!!)Saiki aku dhewe nang jogja nyambut gawe nang
Aremania gak oleh oket,tp ayas nekat karo nggawe soak Arema werno ireng plus jaket urib karo DHUWEK rek(moso kate koyok…….BONEK !!!!!!!!).Sampe stadion ayas bingung iki ndelok tekan sebelah endi sing tepak plus aman,akhire ayas melok ndelok bareng wong2 Papua sing mbelani Arema karo bengak-bengok soale ono Ellie karo Alex…hehehehe supoyo aman Ker soale ayas ndelok dhewe emple!!!wis mek iku thok soale pas maen nang Solo dhewe ayas kadit osi oket(pas kerjo),tapi ayas tetep nekat pengen nontok Arema liwat TV padahal gak oleh
nang pinggir jeding. biasa disleding saiki nyoba nyleding twitter.com/singo_dayak/st… 3 days ago
Panjangka institut iki ya iku panlitèn ngèlmu antropologi, basa, sosial, lan sajarah tlatah Asia Kidul-Wétan, Osénia, lan Karibia. Tlatah-tlatah iki dadi wewengkon panlitèn amarga iki bekas wewengkon jajahan Walanda lan uga isih bagéyan saka Karajan Walanda ya iku Indonesia, Suriname, Curaçao, Antillen Walanda, lan Aruba.
Kapustakan KITLV ing Leiden, Walanda ndarbèni kolèksi jangkep buku-buku, naskah-naskah manuskrip, lan wujud dhokumèntasi liyané.
Kalawarti misuwur sing ditrebitaké déning KITLV iku BKI (Bijdragen
iki nrebitaké artikel-artikel prekara kawruh basa, antropologi lan géografi, utamané prekara Indonesia modhèrn, lan wis trebit 161 taun. Sanadyan judhul kalawarti iki mawa basa Walanda, nanging sabagéyan gedhé artikel tinulis ing basa internasional utawa basa Inggris.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koninklijk_In
DeutschEnglishEspañolBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 1 Maret 2016.
wis bejamu,anakku Wengi iki cetha wis ora b...
--- 1 : [0] ---
Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bêbasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang tibèng utama, iku sira takokêna, ya marang
Kang padha bisa micara, tuwin ta kang ulah sastra, iku pantês takonana, bisa madhangkên tyasira, karana ujaring sastra, utawa saking carita, ingkang kinarya gendholan, amêmuruk mring wong mudha.
Lawan sok kêrêpa maca, sabarang layang carita, aja anampik barang layang, carita kang kuna-kuna, layang Babad kawruhana, caritane luhurira, darapon sira wêruha, lêlakone wong prawira.
Miwah lêlakone padha, kang para Wali sêdaya, kang padha
saking punapa, miwah kang para Satriya, kang digdaya ing ayuda, lakune sira tiruwa, lêlabuhan kang utama.
Nora susah amirungga, mungguh lakuning Satriya, carita kabèh pan ana, kang nistha lan kang utama, kang asor kang luhur padha, miwah lakuning nagara, pan kabèh ana carita, ala bêcik sira wruha.
Yèn durung mangêrti sira, caritane takokêna, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapintêranira, nanging ta dipun elingan,elinga. sabarang ingkang kapyarsa.
Nêdhak saking srat Sajarah Jati, karya Rahadyan Sasrawijaya, kang kasub pinudyasmane, ing Ngayugyakartèku, nalikanya petung Masèhi, akhir abad Sangalas, kang sampun winangun, dening siswanira ingkang, pramèng sastra duk nalika salêbaring, Prang Dunya kang Sapisan.
Sajarahe para Satriya Tama trahing Nata Majapahit sri Bathara Prabu Brawijaya Pamêkasing Nata Dewata.
Uga Sajarahe para Waliu'llah ing talatah nusa Jawa.
Sakawit gubahan bangunane Radèn Sasrawijaya ing Ngayugyakarta nalika akhire abad 19 Masèhi.
Kang wis kabangun manèh dening siswane kang paramèng
2. Sri Bathara Prabu Brawijaya ing Majapahit ... 1
5. Radèn Sahid Putra ing Tuban ... 6
2. Radèn Sahid Putra ing Tuban ... 10
3. Dyah Rasawulan Putri ing Tuban ... 12
4. Ni Randha ing Tarub olèh suta pupon pêparab Kidangtêlangkas ... 15
Agêng Tarub sarta bêbrayatane karo garwa putra ... 31
9. Diwasane Radèn Bondhankajawan kauningan Sang Prabu
13. Asal-usule Radèn Patah lan Radèn Timbal ... 51
16. Radèn Timbal katampan pamagange ana ing ngarsa Nata Sri Pamasa ing Majapahit ... 55
17. Radèn Patah katampan panyantrine marang Wali Susuhunan ing Ampèlgadhing kinèn adhêdhukuh ana ing alas Bintara ... 56
18. Pamisudha Nata Sri Pamasa ing Majapahit marang: Radèn Patah nama Adipati Natapraja ing Bintara kalilan mêncarake agama Islam marang kang sarju Radèn Timbal nama Adipati Pêcattandha ing Têrung ... 58
19. Wali Sèkh Maulana Mahgribi ing Guwa Langse kauningan tapane dening Sèkh
Ula lan Kodhok padha narima marang Susuhunan Kalijaga ... 72
29. Susuhunan Kalijaga nêmokake rayi Dyah Rasawulan kadhaupake olèh Êmpu
37. Kêris pusaka Nata Kyai Condhongcampur nênêluh cinêgah dening Kyai Bêthok lan Kyai Sangkêlat Pramèswari Nata têmahan waluya mulya jati ... 85
38. Adipati Siyunglaut ing Balambangan sawise utusane bisa andhustha Kyai Sangkêlat
Sajarahe para Waliu'llah ing talatah nusa Jawa, kang padha amêdharake 'ilmu kajatèning urip lan pati. Sakawit gubahan bangunane Radèn Sasrawijaya ing Ngayugyakarta, nalika akhire abat 19 Masèhi. Kang wis kabangun manèh dening siswane kang paramèng sastra, ing salêbare Pêrang Dunya I.
mirib ingkang wis | nora yogya pinanggya | jaman mangke luput | de sun sewaya supaya | sira wignya rumakêt wimbaning yêkti | ywa kèlu
waskithèng tyas | ring ganal gaib têgêse | Radyan Sahid puniku | kêkasih Hyang ananging mêksih | kinêkêr ing Hyang Suksma | yun winayèng langkung | badhe kababar ing puja | mêksih nganti pandoming Hyang Kang Sajati | wahyèng waktu utama ||
11. Sunan Benang angandika aris | mring sagunging pra siswa
ajinipun | maksih akèh kagungan Widhi | kang sumêbar rat dunya | pirang-pirang mliyun | lah ta jêbèng ika ana |
nilas tapak | umèstu satuduh | ing pundi karsa paduka | Kangjêng Sunan Benang angandika aris | hèh jêbèng wruhanira ||
19. ingsun iki arsa munggah khaji | marang Mêkah yèn sira tut wuntat | durung sah lakumu jêbèng | yèn pinuju karêpmu | sira ingsun pêtak kariyin | nèng madya wana pringga | satus dina kulup | paran dyaning cipta kita | aywa tangi saking kluwat wana ngriki | yèn ingsun durung prapta ||
20. nadyan dadya susawa wor siti |
wau ta ingkang winarni | Sang Rêtna Rasawulan ||
22. putri Tuban warnanya yu luwih | ulat
sadarpa ngunguning galih | merang ngrasa sacumbana | datan ana lawanane | mangkana osiking driya | dhuh Hyang Jagad Bathara | pagene sun ngrasa kasut | lir nambut tingkahing krama ||
nyidrèng sila yu | murang tindaking krêtarta ||
9. sang awiku tumrah ririh | ngarah-arah ciptèng driya |
dakar wus pugut | landhungan wus katon sirna ||
11. pinudyèng cipta kapusthi | minangka taklit kanisthan | dakar tandya warni waos | wit saking tinrimèng sabda | pandoning Dzat Kang Mulya | wus cinitra nèng lokhmakful | lêlampahaning kawila ||
rèh wahyèng wicaramba | monah ring sabda kang dudu | tobat manira sumangga ||
17. botên amung mêminta sih | tuwan lumintura kang wlas | nuwun
tanah dhusun Tarub | wontên randha kawlas-arsa ||
23. sabab tinilar ing laki | laya dèrèng patya lama | atinggal putra
mêlênging budi rumojong | minta aksamèng Kang Murba | wasitanên Mulana | Mahgrib ingkang tapa nungku | nèng Glagahganda mamrês dzat ||
27. kang wus tan samar ing wèsthi | èsthining cipta waspada | dhusun Tarub ana wadon | sru
tumêngèng wiyat | wrin cahya padhang mancorong | atêrus langit kasapta | tinon sumilak sirna | tumrun sing dirgantara sru | jlêg
tumbak sajuga | dhapur sangkuh sanjata | Kyai Plèrèt wastanipun | têmbe pusakaning nata ||
33. ratwagung ing tanah Jawi | sanadyan putranta benjang | manrahkên drajad kinaot | wahyanirèng wahyu kobra | mbawani ing
bagyane ing wuri | kêna dadi pangauban | kabêgjanmu luwih gêdhe | saka barkahing kunthara | lah
nir | botên langkung amba pasrah | ring Hyang Sudyarsa ing têmbe | mung nuwun pangèstu tuwan | pun abdi atas darma |
4. kalis roga sigra mbabar | mahya jalu
mundhut laksmana utami | bêboyongan saking Wandhan yun sun garwa ||
7. kaparêng pinujwèng karsa | wontên tawan wanita di | putri tama tanah Wandhan | dhasar kênya yu prak-ati | konjuk jêng sri bupati | cocog ing karsa panuju |
wanci | mbabar jabang mahya priya | bagus trah janma linuwih | wus
Diwasane Jaka Tarub lan pikramane olèh Dèwi Nawangwulan
nanging kasênênganira | sabên ri anulup pêksi | marang jroning wanapringga | tulup sinung brajamusthi | kang sadarpa
dene kita gung papa | rubeda lwih satus kêthi | dadya manglah pangèsthining tyas sang rêtna ||
ngarcapada | tan wun duraka kang prapti ||
2. lun tan ngrasa tindak dudu | de antuk rênguning Widhi | Widhi kang paring widada | ywa katara darmèng ciri | adhuh Hyang Sewandakala | pagasèn urip ngong iki ||
3. wisaya mina wak ingsun | pulo loring Surabanggi | tan wande nêmu duraka | marang jaka kang wiyadi | wran sukantuk duka cipta | sintên sayogya nulungi ||
4. kawi tampar dhuh Dewa Gung | kunir pita ing wanadri | manggih sangsara
9. wus dangu antaranipun | Dyah Nawangwulan sru anjrit | udrasarda wawan sabda | sênggruk-sênggruk ngêlik-êlik | sambat yayah calapita | kapitêng tyas ngrasa isin ||
10. sru ngandika awor guguk | rèh wus ngrasa pandum Widhi |
nrus manah | kandhasing mring manah suci ||
17. nanging sang rêtna sun durung | trang kranane ingkang tangis | lan sira jinis punapa | lan sintên sinambat ing sih | ing pundi wisma kang nyata | lan sintên ingkang wêwangi ||
18. ywa wancak ingsun sung sintru | mung minta prasajèng mangkin | sang rêtna
rèh busanamba kalimput | murcita datan pinanggih | pandugyamba bok kacidra | ring dhustha karti tan yukti | manawi paduka ingkang | migêna pamanggih mami ||
24. de namamba ingkang kasub | ing Endraloka tan kalih | pêparab Dyah Nawangwulan | kang nglurahi pra absari | wangsul paduka satriya | sintên sinambut ing wangi ||
25. ing pundi wismanta sèstu | wontên ngriki paran kapti | lan malih jinis
28. yèn makatên padukèstu | ingkang gadhah kula pêsthi | pandoming Suksma Kawêkas | andika kula sêngkêri |
nisthip | mung nuwun ing sih kawlasan | mulwakna mring wong prihatin ||
widadari swarga gung | panyiptanta sêngguh pêksi | nadyan kewan nyambut warna | nanging lambe tanpa dalir | yeka tandhaning manusa | têtela dèrèng nitèni ||
34. lan malih sun minta tuduh | asma paduka kang yêkti | andika mungkir tanpa ran | langkung dupara sakêthi | sadaya manusa gadhah | nama kinodrad Hyang Widhi ||
35. kawula samliyun ngungun | gumun dene
yèn dhèwèke ingkang | tan duwe dugi prayogi | dèn rêngkuh punapa ingwang | dene salah basa yayi ||
41. mungguh têmbung basa luhur | kangmas winangsulan yayi | mangkono lumrahing kathah | têka ewuh ngong
miwah endraning wanadri | iya padha duwèkingwang | ing mangke isi absari ||
43. nèng wana kang rupa manuk | sun kala ingsun tulupi | nèng toya kang rupa mina | sun susuk ingsun jalani | ing mangke isi wanudya | ewuh nggon
sajatine wong puniku | kang ndarbèni wana ngriki | miwah pasiraman ingkang | sagunging para absari | mangka
lumrah wahyaning lathi | pribadi iku kang dadya | widadaning trah Hyang Widhi ||
50. sang dyah wus waskithèng sêmu |
Dyan Jaka tyasnyarda pêthuk | rèh wus kagiwang ing galih | rumakêt brangtèng asmara | ciptèng tyas apan
manggih | roro tumrah ngarcapada | dadya mijiling prak-ati ||
1. Jaka Tarub angandika aris | adhuh sang lir sinom | wus adarbe punagi wiyade | sapa-sapa wong tulung wèh nyamping | sira yun nglakoni | sapakoning kakung ||
dhasar sarwa lurik | sumangga kaatur ||
7. nyamping sutra dhasar lurik abrit | sinulam mas abyor | sutra gadhung mlathi
kondur marang panti | dhukuh dhusun Tarub ||
12. sang juwita muwus ingkang pêsthi | karsane kang momong | tan lênggana umèstu
ngarah-arah pan dede 'adate | laksana lir Kamajaya Ratih | Ki Jaka ing ngarsi | sang dyah atut pungkur ||
14. wisata lon tan dangu gya prapti | Tarub wau kang bok | nyai randha gugup mêthukake | ingkang putra wus anggawa padmi | dhasar yu linuwih | yayah nuksmèng santun ||
15. malajêngi mangrangkul sang pêkik | sarwi gêmbor-gêmbor | kathah tangga ing kanan
praptèng nggon | Jaka Tarub antuk wanudya nèh | sadarpa gung jalwèstri tumrapti | rara rare
karanane | Ki Jaka sung wruh purwa mêkasi | ingkang bok gung muji | dahat suka sukur ||
18. darbe karsa nyi randha yun kardi | mulyakkên putra ro |
wangkawaning urip | wêwangi paturon | jroning suptan na usada gêdhe | karya bêngkas ring wong tarak branti | ayun birèng pamrih | mring dyah kang wèh gandrung ||
matrênyuh | robing sabda priyêmbada | lah sumangga sampun kêkathahên mèksi | manawi mugut yuswa ||
cinitra rêngganing karon sih | kaprajaya dyah jayaning priya | midrèng jagad rasèng pêdhot | kantaka kalihipun | kalêksanan ciptaning galih | sirna jati kawula | apa êmbuh mau | dangu anèng jro pasuptan | samya mahya yayah Kamajaya Ratih | kang myarsa karasèng tyas ||
ingkang têbih-têbih samya ngatas karsi | sowan jagi giliran ||
6. wusnyantara lama ingkang bibi | Nyai Randha Tarub ajêjarwa | mring putra mantu sabdane | hèh padmining jinêm rum | nggèr punika wus dadya
antaya | tangguhnya pari mèh êntèk | kyai mangungak lumbung | wetan griya kagèt mangèksi | duparaning pratingkah | pari maksih wutuh |
12. samana manujwari sawiji | Sang Dyah Nawangwulan olah-olah | adang sêkul ngiras momong | brayat pinuju suwung | nambut karya ring têgal sabin | kyai agêng anggana | ring langgar pitêkur |
sumuk parêk gêni | Kusumèng Rum kudu marang langgar | sarwi mbopong tanayane | dhuh kangmas nyuwun tulung | ambaturi nênggani
14. nanging wêling kula wanti-wanti | mugi kangmas ywa ngantos pariksa | mung têngganana kemawon | kêkêp ywa nganti keguh | jro kukusan sampun kaèksi | sangêt atur manira | mugi kangmas sampun | kyai agêng sigra-sigra | malbèng pawon sang dyah
saking kurang suwe | sinantêr gêni murub | wusnyantara binuka malih | kang pari mêksih wêtah | tinutup lir mau | wusnya dangu gya binuka | dyah
kowe | manjrit swara kang dudu | wahyaning ngling sadarpa ngèksi | sang dyah maksih karuna | kyai gya mangimur | lêbdaning sabda
danganing wanita | kang wus kula pelingake | dene ciptanta limut | durtèng budi nyidrèng ing karti | kartining wadon tama | kyai cupar kêthuk | saru-saru
sulaksmaning krama | kang yun kangge satumrahe | iku rumakêt dudu | duraka gung ndika pinurih | malah praptaning têdhak | kongsi run-tumurun | kangèlan saking paduka | cidranira pribadi ing dunya akhir | tan wande boros bêras ||
sakadar | takdir Dzatu'llahu | pandan datan kêna owah | nora luwih kawula amung sadarmi | sang dyah muwus
murud | kang kaetang durtèng pakarti | kartining triwikrama | kamanusan sampun | sang dyah saking lumbung
èstri ayu mêksih suson | gya marêk mring kang kakung | lêbdèng sabda tan darbe ajrih | adhuh kangmas kawula |
arda limut | marang tanaya wanita | dhasar mêksih nginum pêrasumu gusti | salah cipta tyasira ||
karsa | manikêm ranipun | yayah pulut jiwitanta | rahswèng uswa rèh pêpasihan dening sih | jimpit nyawamu mirah ||
warnanipun | dèn arani sotya di murti | gya kapanjingan obah | ingkang tanpa dhawuh | purbaning napas sarosa | rahsa dadya gêtih mobah rintên ratri | jumênêng dhèwèkira ||
30. dumunung nèng tlaga ingkang wêning | basa 'Arab
manginggil | nèng dirgantara nabda | kangmas kula pemut | rèh kyai momong kunthara | bokmanawi putranta nangis kêpati | kadunungna panggungan ||
34. lan sêsaji mênyan ingkang putih | sarta mêrang cêmêng mawa brama | dupa lêbokna ing
ing sela matangkêp kori | gya Dewa ingkang têngga ||
36. hèh sang rêtna kula sampun tampi | dhawuh dalêm ing Hyang Siwa Buddha | paduka tan kenging malbèng | ge
sungkawane | wran priya momong tanaya | èstri tur mêksih jabang | wus
sawah | kang ginadhuhan putra | Amongsuta wastanipun | hyun sowan Kangjêng Pamasa ||
warna | ki juru ciptèng driya | Dyan Bondhan aywa ngantya wruh | mangkatnya marang nagara ||
9. gya pasrangkara mring rabi | hèh
tumraptèng pra |Kurang satu suku kata: tantara tumraptèng praja. kagyat Rahadyan Bondhan | de kang bapa tan kadulu | radyan nyakra malbèng praja ||
12. ciptèng tyas arsa nututi | ring bapa marang nagara | enggal wisata ge-age | nyai sru pangampahira | ananging tanpa daya | sigra-sigra radyan bagus | tandya wus praptèng nagara ||
13. laju marang jroning puri | malbèng kori Brajanala | ing Danapradapa anjog | tumamèng gapura pura | prajurit tunggk lawang |Kurang satu suku kata: prajurit
gangsa | darbèkipun priyangga | gyamba tanya namanipun | Jaka Bondhan namanira ||
30. Ki Sutiya ingkang nami | asli sudra punggung mudha | Juru sandika ature | Dyan Bondhan wus kadhawuhan | umèstu tan lênggana | budhal
kris awak waja | yèn katêmpuh dening mungsuh | ing pucuk pugut sakala ||
Kyai Agêng Tarub nampani Sang Narpatmaja Radèn Bondhankajawan ingêlih nama Radèn Lêmbupêtêng
34. tantra dangu anèng margi | lampahe tri sampun
sabdèng katong | sangêt suka sukur ing tyas | dènnya manuju samya | ki agêng pêthuk ing kalbu | mèksi
kang wêwangi | lêmbu jarwane andaka | têgêse puniku banthèng | pêtêng maksih kasamaran | dènira pandoning Hyang | Juru Sawah maturnuwun | sandika pamit sakala ||
praptèng ing ngarsa | manêmbah tur prasaja | dera ngampil dhawuh prabu | purwana madya wusana ||
46. langkung suka sri bupati | Juru Sawah winisrama |
paduka watawis | ngraos luwe sapta ri | datan bukti datan
pritepriye. kang dadi karsanta | sira tan ngirim mring gagi | sudaranta kêlantih | dene tan ngirim sadulur | lah dèn age
9. radyan lon pangandikanya | wis tan dadi ngapa yayi | jêr iki wus ingsun sêdya | yèn nora sira kang ngirim |
yèn nora ngirim sirèki | radyan amanthuk tarima | payo dhar lan sira yayi | kêmbulan ajang siji | dyah tanpa taha miturut | dupi samadyèng dhahar | rahadyan grêgêtên mèksi | gya dèn urut Dyah Nawangsih ingkang asta ||
11. kipat-kipat kêpêl nyiprat | ndhodhok ngungkurkên sang pêkik | oncat sing panggènanira | mutung jangga tyasmu runtik | arda tyas merang ning wrin | wantu dèrèng wancinipun | kirang sawarsa êngkas | radèn mahyakkên pangliring | ngarah-arah lilihnya kusuma rara ||
pintêre wong iki | bokmanawa ajrih dinukan jêng rama ||
17. pangglêmbuke pakaulan | lama tan panggya sudarmi (sudari) | ujare sadulur tuwa | linyok dene tan tan yukti | kêlantur arda silib | layak yèn micara kudu | ririh ngajak bisikan | dudu wadi dèn nggo wadi | mung bisaa ngaras pipi kang sinêdya ||
18. he e priye awak ingwang | de ana tindak
dera nggêgodha sang putri | tan kalêksanan nganti | mundur plarasan rawat luh | tartamtu praptèng wisma | wêwarta rama jêng kyai | dene ingsun anggege masaning karya ||
26. wusnya antuk kalih dina | sang narpaputra tan mulih | dyah rara tan ngintun boga | kyagêng panyakraning galih | bocah iki yèn isin | sun susule marang gubug | kyai agêng gya tindak | Ki Sutiya ingkang
praptèng pagagan umanjing | gubug panggya sang narpa lênggah anggana ||
28. hèh anggèr satriya tama | trahing Witaradya kaki | lah age sira kondura | rinta rum-rumên mring lilih | pulih tyasnya kang ajrih | supadya manut miturut | kita trah Daniswara | rêmbêsing srêngkara murti | tamtu datan kewran priyêmbadèng kênya ||
29. radyan jro driya kumêsar |
kang sêkar cinuwil-cuwil | rinêbut mring sang pêkik | tan kenging nuli kinandhut | nora jaman mas mirah | ariku têka ngladaki |
wus yayah sadulur | Nawangsih dèrèng wikan | yèn punika sang sutaji | amagangi ring dyah dadya
tanpa tèdhèng aling-aling | caluthak ngglathak nylinthis | mring wèstri ngruda kêlangkung | baya wis nguntal
3. anèng kene wus lami magang maring sun | tan ketang wibawèng nagri | caraning desa miturut | mituhu sakèh pakarti |
ing Majalangu | mèt tanaya sira nini | antuk bagya tur kinaot ||
5. tur wus klêbu ing jangka wirayatipun | sira benjang asêsiwi | murwani mbawani agung | wahyaning wahyu linuwih | têmbe nrahkên
benjing | nrahkên panjênêngan ratu | mbawani ing tanah Jawi | mila ing mangke karsèngong ||
13. sira yogya nambut titahing tumuwuh |
nuwun-nuwun | mèstu miturut sakapti | èsthining tyas sebak wahyu | nubuwat pandoning Widhi | antuk kawidadèng lakon ||
aturku sandika nuwun | rèhning wêktu iki yayi | wayah birai sutamu | wus nêdhêng manuksmèng krami | kakung
widadanipun | angrèh trah-tumêrah wingking | jamak urip tamèng jodho ||
27. nanging wontên cipta kula kang panuju |
dhawuhnya Kang Among Tuwuh | caraning cara surabti | kaswargan warata mlaku | ing sarat manrut kang pêsthi | ing têmbe dadya pangilon ||
29. ngangge pranti mbubak-kawak mbubak-kawah. warninipun | bêras kawak kacang lami | dandang
yun ingkang katamtu | kirang ing sapasar mawi | tarub blarak mubêng dhatu |
nirnya mêmuja kang ayu | wusana kalih kajagi | barang pakartining kewoh ||
dyah matur malih | bab caraning kadewatan | kyagêng paduka waspaos | lêlampah pangantèn swarga | Jawi tan yogya tinggal | punika nalurinipun | kang kangge têrah-tumêrah ||
2. kajawi punika kyai | ing dintên tarub katata | kêdah sumaji sajène | jroning
ring Hyang Jawata Linuwih | jinurung angga tri angga | kasukarjwaning pangantèn | sadalu tan ana
binayang-bayang pra wrêda | umahya saking langgar | malbèng wisma mrih kêtêmu | gathuk nèng madyèng wiwara ||
tan kacatur solahira | sang kalih nêdhêng masane | wus samya kadugèng karsa | enjing para Jawata | sami ngangsu banyu
ing tirta | tan adangu sampun rampung | dènnya mikara tanaya ||
25. samya lênggah pra surabti | biyantu ing karsanira | yun mantuk mring kahyangane | warnanên Dyah Nawangwulan | ngaturi ingkang raka | Kyagêng Tarub lênggah sampun | Nawangwulan alon turnya ||
26. jêng kyai kula mit mulih | masaborong putra tuwan | ing mangke wus darbe jodho |
tuwuk | suka bungah duka cipta ||
31. marma sayuta tan apti | gêtunku tanpa upama | saking kabutuh ing kowe | ing nguni mung
Dipati Arya Damar wus | lêpas tindaking sulaksma ||
Kula nuwun ingkang kula aturakên, anusuli sêrat aturan kula katitimangsan tanggal kaping 11 Sura kapêngkêr punika, bab pandamêlan kula.
Ingkang punika kauningana botên kècèripun atur kula, inggih punika anggèn kula kakarsakakên dados warganing Pahêman Radyapustaka, kamot ing sêrat dhawuh saking nagari katitimangsan Surakarta kaping 30 Rêjêp Ehe 1844, utawi kaping 24 Juni 1914.
Katur tanggal kaping 23 wulan Sapar warsa Je 1854, utawi kaping 5 Oktobêr 1923.
Punika Polres taksih olah TKP, mangke dalu wonten
Daftar Ratu lan Ksatria kang gugur mbelani Pandawa ing Baratayuda Jayabinangun
aji renggaggunung, Mantra aji renggah gunung, mantra aji rengka gunung, mantra aji rengkah gunung, mantra aji rengkah gunung jaman
Parikshit). - Uga Wangsit Siliwangi."apeparap pangeraning prangtan pokro anggoning nyandhangning iya bisa nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang"Berjuluk pangeran perangBerpakaian seadanya tapi bisa menyempurnakan lagi kristen
"pendhak Sura nguntapa kumarakang wus katon nembus dosanekadhepake ngarsaning sang kuasaisih timur kaceluk wong
"Ratu adil iku kanjeng Nabi Isa putrane betara indra kang pembayun,jumeneng ratu
wis mateng, gek sarapan sek kono, kancane diajak maem.” Atau, “Kono do sarapan sek, mumpung anget
Ayo kanca-kanca padha nguri-uri budaya jawi (biasane yen dho ngerayu podho nganggo boso inggeris, jare ben romantis,, tp nganggo boso jowo yo ora kalah romantis loh cah., sing boso inggeris suk di bahas ono ing catetan liya) Salah sawijining lelagon ono ing budaya jawi yaiku tembang golongan macapat. Lan salah sawijining tembang macapat iku tembang asmaradana. Tembang macapat "asmaradana" iku guru lagu lan guru wilangane ono ing sak ngisor iki : 8i 8a 8é 7a 8a 8u 8a 1 pada (7 gatra) Tuladha, tembang asmaradana kangge Laila : - duh laila indahsari (8i) - sakyektine nguda rasa (8a) - amung kasih pangarepé (8é) - cahya ginawa raga (7a) - cah
Sepiii gak onok suorone…. ”Whuik jerune…,” jare Sakri
”He rek, kon ndhelok sing nyolong
ora mung ono siji agomo. Ilingin yo, Indonesia kui nduwe konstitusi. Cobo didelok ning UUD 1945.Wes ono peraturan sing
sakdurunge komentar sing ngawur2.Ojo nganti ngilok2ne agamane wong liyo. Kebebsan beragama dijamin karo negoro dewe. Nek tetep ora setuju karo sing tak jelasne ning nduwur, monggo minggat saking Indonesia. Nek menowo ono sing arep debat tentang opo sing tak tulis ning nduwur, monggo debat kalian kulo. :)BalasHapuspaulus dading14 Juli 2015 16.17Ngene lho, Ning negoro Indonesia kui ora mung ono siji agomo. Ilingin yo, Indonesia kui nduwe konstitusi. Cobo didelok ning UUD 1945.Wes ono peraturan sing
sakdurunge komentar sing ngawur2.Ojo nganti ngilok2ne agamane wong liyo. Kebebsan beragama dijamin karo negoro dewe. Nek tetep ora setuju karo sing tak jelasne ning nduwur, monggo minggat saking Indonesia. Nek menowo ono sing arep debat tentang opo sing tak tulis ning nduwur, monggo
protess ae,,sak karep seng nggawe anti virus a,,gak melok nggawe ae rame,,yo lek melok nggawe,,gak iso ae,,protess ae,,
lungguh nang nduwur, ngedep manuk seng ora gelem ngoceh, sandingane kopi kapal ferry. 2 days ago
dulinan lading nang pinggir jeding. biasa disleding saiki nyoba nyleding twitter.com/singo_dayak/st… 3 days ago
“Nganu Istriku… tadi lali jiwo. Liat maeman sek enak-enak di situ njuk mung ndomblong. Kok ketok e enak kabeh. Nganti lali wektu.” Mister
'Sampun dangu sadeyan, Mbah…?''Dereng…. niki rak nyrempeng pados rejeki ngge lebaran?''Putra pinten Mbah?''Kathah , Bu… pun sami glidik/kerja…''Kok mboten rehat mawon to Mbah… siam-siam kok dodolan''Lha margi siam niku to Bu, mboten pareng rehat…Mumpung Gusti Allah paring
kewajiban, sing wajibaken sinten Mbah?''Nggih kula piyambak, Bu…''Ooo… ngaten…. saben dinten, selama puasa?'"Inggih… wong naming cah seketan..''Wah panjenengan hebat nggih Mbah…''Halah mung wedang kalih panganan cilik-cilikkan..''Sing penting bocah-bocah sregep ngaji…pun seneng kula.Ampun bodho kaya Mbahe niki… kula isane mung
'Kok murah sanget Mbah…''Mboten… pun pas niku, niki rak mboten pisang kulakan, panen piyambak...''Nggih…matur nuwun…'
Sumêbaring piwulang kados upaminipun: udan sinêmèni, wontên swaranipun, botên wontên nyatanipun, para sarjana kados botên kakilapan yèn ing jagad amung isi piwulang sae, ewadene dipun ambali wongsal-wangsul, ma, sakawan dèrèng nyêkapi dipun wêwahi malih tiga dados, ma, pitu, môngka: ma, sakawan kemawon dèrèng linampahan, kados ta:
Aja madat, guru sêpuh punapa guru kasampurnan, kathah ingkang sami nyêrèt: dening eca, muridipun kathah ingkang kapiluyu tumut nyêrèt.
Aja madon, angèl linampahan, dening tiyang ayu kêkasihing Allah, malah wontên ingkang nêmah kadugi ngrisak pagêr ayu, botên lêpat, ingkang tahan nahanakên ningali warni ayu muntêl wontên salêbêting manah, sintên, pêcahing nagari Ngalêngka inggih saking tiyang ayu.
carmanipun ingkang kadi luhung dhawah ing tamtaman.
Aja minum, pancènipun gampil sangêt pêkak-pêkakanipun, [pêkak-pêkaka...]
[...nipun,] amargi raosipun pancèn botên eca, katôndha mênawi tiyang ngombe inuman kêras, irungipun nyungir lajêng idu: cah-cuh, sawênèh wontên ingkang lajêng dipun gontor ing toya utawi wedang, supados ical tilasing raosipun pait. Ingkang nganggit punika kêrêp anglampahi piyambak, namung èngêtipun dèrèng nate sinau wurudawa, sawêg cêlak-cêlakan kemawon, punika inggih botên sumêrêp têgêsipun, taksih grubyuk tembo. Dados sampun têtela têrang yèn piwulang punika botên dipun endahakên. Rukun Agawe Santosa, tiyang sampun sumêrêp yèn: ru, ra: dipun suku, kun, ka: dipun suku mêjahi: na, makatên salajêngipun, panampining tiyang kalis kados lisah kalihan toya, awit watêking manungsa lumuh anglampahi pakèning tiyang, rêmên anggêga kajêngipun piyambak, mulang: purun, dipun wulang: suthik.
Sarèhning makatên tekading manungsa, kados prayogi dipun wontênakên Serat Erang-Erang, supados sagêd èngêt dhatêng lêlampahan sae ingkang sagêd narik dhatêng kautaman, mêdal saking kajêngipun piyambak, awit manawi purun anglampahi pandamêl awon, sampun kêpêthèk rumiyin, bokmênawi sagêd adamêl êngahing manah, sêrat punika kula namaakên: Madu Basa mawi kula urutakên dêntaywanjananipun, [dêntaywanja...]
[...nanipun,] supados gampil pangupadosipun punapa ingkang dipun kajêngakên: bilih wontên. Pangajêng-ajêng kula sagêda dados oyoding kawruh mikêkahakên piwulangipun para linangkung ing jaman kina
uni bêcik padha angobahake uwang, yagene kowe dhêmên adol uni ala kang sathithik rêgane, tinimbang uni bêcik kang akèh regane. Zie W. B. uni.
Wong mênêng ana ing pajagongan, iku mêtu saka ing rêribêd. Zie P. B. 27-3 v. o.
Ratu-ratuning ala iku anak nyatur ala marang bapa biyung, ngalêm marang awake dhewe. Ewadene jêmbar-jêmbaring jagad: ana. Sapa ... Zie W. B. anak.
Nglêbokake anak marang pamulangan, iku padha uga karo nglêbokake dhuwit marang celengan kang ora binukak ing salawas-lawase sarta bakal olèh uyah-uyahan saka nggone ora motangake. Zie P. B. 31-1 v. o
Ala bêciking anak saka panggawening bapa biyung, yèn [yè...]
[...n] anak iku dadi ala, bapa biyunge kang luput, yèn dadi bêcik, mung
iku wis ngènthèngake kuwajibaning bapa. 2. Marang biyung, diasih trêsna, nanging aja ngadi-adi, iku wis mayarake kuwajibaning biyung.
Katrêsnaning bapa marang ana, ora anjaluk walêsan kang adi aèng, mung jaluk dituruta parentahe, iku wis
kacubung, sabarang paripolahe anganèh-anèhi, wong mlarat dipadhakake [dipadhaka...]
[...ke] walang, ora ngèlingi yèn watêking êndêm nganggo mutah: howèk, la: ketok têlake.
Êndêming inuman kêras ora sapiraa, tangi turu wis ilang, nanging êndêming kawibawan lan kamuktèn sok anggonjingake èngêtan. (K.N.) ora bisa mari dening sarana, marine yèn wis tumiba ing tiwas, gêtune wis kasèp, mulane aran bêgja wong wibawa mukti eling marang kaapêsan, duwe têpa utawa wêlas marang sapadhaning tumitah kang tumiba ing apês, utawa kamlaratan.
1e. êndêming waragang anglalèkake subasita.
2e. êndêming candu, bisa anjara langit, nanging yèn wis mari mêndêm, bali kêtagihan manèh.
3e. êndêming wanodya, cumithak ing ati, liwung ora karu-karuwan, paraning bêndu marang kang apês parane.
4e. êndêming wong dhêmên ngabotohan, yèn kalah rupak jagade, sirna katrêsnaning marang anak bojone, dibalèjèdi nganti balindhis, suwe-suwe mrèmèn angapus-apusi marang sanak sadulure.
5e. satêmêne êndêm patang prakara ing dhuwur mau isih kalah
karo êndêming kaurmatan, wong Walônda ngarani: gila hormat. Pancèn iya nyata, têmbung: gila hormat mau ora beda karo wong edan, digêguyu sadina-dina: ora ngrumangsani.
Manungsa kang tabêri ulah kapintêran, kaya intên sinarawèdi, durung ambabar wus katon ajine akèh.
Andhap asor iku nyudakake darajat, nanging yèn ora andhap asor ora bêcik, pikirên kapenake zie P. B. 31-6.
Wong dhêmên anjagakake êndhoge si blorok, (pitulunganing liyan), arang nêgêse, apa ora prayoga anjagakake kaskayane dhewe. Zie W. B. êndhog
Nacad alaning wong iku gampang bangêt. Siji mangkene, loro mangkono, nanging anggunggung cacade dhewe adate ora kobêr. zie P. B. 28-10 v. o.
Aja susah dening sangsayaning urip yèn lagi tumiba ing sial, balik ngandêla pitulunging Allah, awit panas sataun kang nganti anggogrogake gêgodhongan, bisa adhêm padha sanalika dening dêrêsing udan.
Laraning ati ora bisa waras ing salawase, tatuning ati pinggêt sajêge urip, mulane aja sok dhêmên nyêrikake atining wong.
Nutugake karêping ati, ngantia bujading jagad iya isih kurang, nanging têka mundur: ora, iya iku watêking manungsa.
Nuruti karêping ati, sanadyan lakune wis têkan ing sagara kang banyune anjêndhêl, isih arêp bablas manèh, glèthèk pêthèle mung têkan sajroning gêdhong pêtêng kang kinunci saka ing jaba.
Kautaman aja kosêdyakake, thukule saka wong liya kanthi wragad akèh. zie W. B. utama.
Wijining kautaman, saka kabêcikan, nanging kabêcikan kang kawêdharake barêng lan panggawene mung dadi pangalêman sanalika, dene kabêcikan kang wis lawas panggawene môngka dèn ucapake manèh marang kang gawe kabêcikan, iku malih dadi ala sarta dadi sêrike kang binêcikan, rumangsane ingolok-olok. Wusana kabêcikan kang sinimpên marang kang gawe, iku mêsthi bakal kêwêdhar saka panggawening liyan, gandane arum angèbêki jagad, têtêp ing kautamane.
Wêlas kula sami ugi kalihan wêlas sampeyan, sarta sami botên pêparing.
Asu sêtya tuhu marang bêndarane, sanadyan ora dipakani nganti anggagrakusika: ora minggat, nêmah golèk [golè...]
[...k] pangan dhewe sabisane.
wong bodho, apa ana wong urip tanpa istiyar sarta istiyare bêbarêngan lan tibaning takdire, aja ngrêmbug manèh prakara iku, mundhak rame.
Gusti Allah nitahake urip mung didhawuhi istiyar supaya widadaning uripe, sanadyan wrêjit cacing. Sarta nganakake watu mung didhawuhi mênêng cukup ora nganggo
kêliru, amarga istiyar panggawening manungsa, takdir pandamêling Allah, wujude dadi lan ora dadining istiyar, takdire tansah angrakêti, sida dadi priyayi utawa ora sida dadi priyayi iya iku tibaning takdire, sajrone aku nulis iki wis anggawa takdir, mulane aja sok rinêmbug, mundhak rame, iya iku kang diarani: madu balung kêpesing, apa tanpa isi.
Bêcik anggêdhèkake istiyar kawarasan, tinimbang karo anggêdhèkake tambaning kalaran, dening kayêktèn tômba ora migunani wong waras.
Salin asma salin cipta, salin busana salin tênaga, iki paribasan anggitane sujana ing Surakarta (Ms Sama ) yêktine iya dhasar mêngkono, kaya ta: sudagar kang bisa dadi priyayi dening palungguhan kêna tinuku utawa sabab liya-liyane, patrape banjur nganyar-anyari owah panganggêpe marang kônca-kancane sudagar kang maune nunggal budi.
Hawa napsu iku gêlis wêtune, amarga akèh dalane, nanging yèn dalane dipêpêti: ora bisa mêtu, karêpe pêpês tanpa bayu, wong ahli ngilmu jare bisa mêpêt dalaning hawa napsu mau.
Wong dhêmên mêthèk bêgja cilakaning uwong, iku amarga koncatan ing kawruh padhang, zie P. B. 27-1 v. o.
Ulêr dadi amaning têtanduran, ngrikiti godhong nganti pundhês, tanpa wêlas marang wit kang nguripi awake, suprandene barêng têkaning môngsa tuwa eling marang panggawe
gèk kêpriye yèn manungsa kang duwe kalakuan ala ora bisa mari nganti tumêka ing pati, apa kalah karo pakartining khewan cilik.
Aja sok gumun andêlêng kaelokan kang nêmbe kok sumurupi, awit yèn kowe wis sumurup sababe: rèmèh bae, Gusti Allah nitahake makluk, ora karsa kanthi kaelokan, mung barès-baresan bae, mulane ora digumuni ing manungsa, kajaba mung sapisan kanthi kaelokan, iya iku dadine Eyang Kangjêng Nabi Adam, ngalang. Zie W. B. Elok
Dingandêl marang pitulunging Allah, amarga pitulungamu marang awakmu [a...]
[...wakmu] dhewe ora kêna diêndêl. Zie W. B. Allah
Karsaning Allah mungguhing makluk sajroning uripe mung ingandikake mêncarake wiji sarta mangan turu. Aja anggêguyu dhisik sarta angira gampang, yèn mung mêncarake wiji awur-awuran ya gampang, nanging yèn ngèstokake karsaning Allah: angèl. Khewan kang ngèstokake, kalakoning sumbada gumantung ana kang wadon, sawênèh nganggo môngsa padha karêpe kaya ta: mangsane kucing gandhik, asu gancèt, ungsum kêndhêla, kupu, lalêr sapêpadhane, yèn wis kaliwat ing môngsa ora ana kang duwe karêp, asu lanang wadon padha saduluran bae, sawênèh sirna tanpa tilas, pitik iwèn kang lanang tanpa môngsa, mangsane gumantung ana kang wadon, yèn durung môngsa laki dijiyata kae iya ora gêlêm, kang ngêmong anake isih cilik, dijiyat iya ora gêlêm, manungsa apa ya mangkono, ora, mulane ora ana khewan wadon kang gabuk, kajaba majêr pancèn suthik laki, bokmênawa ana lêlarane, balik manungsa akèh bae kang lanang ora nganaki, kang wadon dadi gabuk, dêning awake dhewe ambuwang môngsa
anjurungi ardaning ati, nganakake karêp ora sakira, saupama cara khewan nganggo môngsa, iya iku narima ngêntèni uriping barange saka watêke dhewe, ora saka watêking ati, amêsthi ora ana kang tiwas sarta kalis ing lêlara, (kang nganggit mung kôndha bae).
Khewan sabên dina istiyar golèk pangan mung sacukupe isining wêtênge baê, ora nganggo tandhon pangan, manungsa kêpriye? sing tabêri istiyare wis duwe pari salumbung isih golèk wuwuhe manèh. Sing kêsèd ora gêlêm istiyar, mulane akèh sing tumiba ing sangsara, sing watêke kêndêl dadi maling, sing jirih dadi kere.
Angèle wong urip, mata dhuwitên: luput, ora duwe dhuwit, saya luput, sing bêcik aja dhêmên dhuwit, dhêmêna dayane, iku bisa nguripake jênêngmu nganti tumêka ing pati, beda karo wong sugih kang ora amèk dayaning dhuwite, barêng mati amale dadi rêbutan, kubure kapiran.
Khewan turu ing môngsa bêngi, ora mêncarake wiji lan ora mangan nginum, manungsa kêpriye? Kosokbali
balaka, mêncarake wiji ora sakira, yèn wis kêsêl mangan nginum, tur kêkuwatane ngungkuli wêdhus: Ora, ( kang nganggit ora ngluputake, mung muni bae ).
kanthi ora lali anggêdhèkake istiyar rinêksa ing budi rahayu. Kalawan kamurahaning Allah: kowe sadhela pangling marang lêlakonmu dhewe kang siyal salawas-lawase liniru gampang.
Wong ngalêm marang awake dhewe, iku prasasat nguntal wisa mandi, ananging apa ana wong ora golèk alêm, sarèhning ana têmbung: golèk, dadi ana katrangan: entuk, utawa ora, yèn entuk, sapa kang kudu ngalêm, yèn ora: apa awake dhewe kang dadi sêsulihe têmbung: Ora. zie W. B. Alêm
Pangalêm utawa panacad marang liyan, uni karo pisan [pisa...]
[...n] iku padha ora kêna diandêl, dene kang kêna diandêl, unine wong mênêng, sabên muni iya têmên, liding dongèng: bêcik wong mênêng tinimbang karo wong juwèh. zie W. B. Alêm
Ora ana wong urip kang ora dhêmên dialêm, nanging wong golèk alêm dadi wong kuthung, uripe ana sangisoring wong: sanadyan ratu. Alêm kang ora kêprungu ing wong kang dialêm, gandane arum angambar tutug ing suwarga.
Ora ana wong ora golèk alêm, nanging thukuling alêm angèl, kudu sramasrana. kalakuan bêcik lan pagawean kang murakabi ing akèh, yèn kok sramani saka bôndha bae, alêming wong mung tumèmpèl ing lambe, ora têrus ing ati, dadi aran pangonggrong, kang
ana dhêmênane awèh ulat marang wong liwat, sing kêluputan sing kêtiban ulat. Bok aja mêngkono kêpriye: ora,
isih dhêmên ngapura, sing nganggit mung bisa muni bae.
Pangalêm lan panacad iku imbang-imbangan, mung dadi kêmbang lambe, ora ana wong ora rêna dialêm, sarta ora ana wong ora sêrik dicacad, karo pisan satêmêne luput, dening pangalêm lan panacad mau goroh kabèh, ujaring bêbasan: wong dhêmên ora kurang pangalêm, wong gêthing ora kurang pamada.
Wong dhêmên dialêm iku bodho, nanging ki pujôngga ênggone ngêtog kapintêran, pêrlune mung golèk alêm, apa iku pujôngga bodho. Ora mêngkono, alêm kang nyata iku gumêbyar, kaya soroting lintang panjêr rina, dene alêm kang ora nyata surêm anglamuk pindha
dhisik, satêmêne manungsa dhêmên ala tinimbang karo bêcik, dadi yèn diarani ala: ginjal-ginjal.
Ora bisa ngarani: ala, yèn durung sumurup ing bêcik, mangkono uga kosokbaline.
Ora ana piwulang sing akon anglakoni panggawe ala, kajaba layang Jiljalaha. Yagene pijêr gawe piwulang bêcik bae, malah: ma: papat, (madat, madon, main, minum) isih kurang diwuwuhi têlu, dadi pitu, wong wis ora digugu gawene apa. Sok mangkonoa wong iku wis sumurup marang ala bêcik, mung sing didhêmêni nglakoni panggawe ala, atine bungah, gêlis
Ora anèh, yèn barang kowe mêsthi milih kang bêcik, nanging yèn kalakuan, kowe milih sing ala, aja selak. Caritane Nabi Dawud, môngga ngêpèk bojoning paman, sarana paekan, jarene kêna ing coba, aja manèh sing kawula ngam, oraa mêngkono, mung kacèk ora kêna muni: kêna ing coba, dadi têtêp alane, prakara [pra...]
[...kara] coba mung kadarbe ing para nabi, wali, mukmin (
Kapenak môngsa adhêm karo môngsa panas, sanadyan atining manungsa pancène iya bêcik mangkono, nanging arang gêlêm anglakoni.
Wong dhêmên diajèni, kudu adhêdhasar dhêmên ngajèni marang sapadha-padhaning tumitah, sanadyan wong gêdhe yèn ora dhêmên ngajèni marang wong cilik, iya dicatur ala. En zie apura.
Kajèn kèringaning awak, iku ora saka luhuring drajat sarta misuwuring sugihe, sanadyan wong asor sarta wong ora duwe iya bisa kajèn kèringan, tarkadhang angungkuli kajèn kèringane sing luhur lan sing sugih mau, yèn bisa ngêmpakake unggah-ungguh sumurup ajining dhiri, (si luhur: saèn, si asor: ora, si sugih jalukan,
Têmbung: nguyahi ngasêmi, ngibarate wong ngalêm marang anak putune, utawa sanak sadulure tuwin marang kêkasihe kêna korungokake, nanging ora kêna banjur kogugu, kang akèh sok nganggo pênuli ginawe mulas.
manganggo sarwa anyar yèn nuju ngadêge gawe utawa ana ing pasamuwan, aja dupèh wis misuwur sugih gêlêm manganggo sarwa lungsêt, iku dêgsura arane. Nanging dingeman manganggo sarwa anyar kang ora nuju pameran, iku wong dumuwedêmuwi ( = hemat). arane. zie W. B. eman.
Umpak iku wisa mandi, sapa sing kataman umpak: kêna, cacad uripe sinêbut manungsa bodho, ginaguyu ing para sujana.
Ora ana wong ora dhêmên diumpak, olèhe nyambut gawe andêrpati pêrlune mung golèk umpak, mulane akèh wong adol umpak, awit sangune mung ujar lamis, tur wis tumèmpèl ana ing lambe, yèn payu: nguripi.
Tak rasa-rasa bêcik êndi umpak karo diumpak, wangune ala kabèh, dene kang bêcik wong narima ing pandum, gêdhening [gê...]
[...dhening] panarima dadi tuking katrêntrêman, wong yèn wis têntrêm arêp golèk apa manèh, alêming wong yèn ora digolèki: mara dhewe.
Kawruh agama dadi pandomaning tatakrama, wong tanpa agama uripe ana sangisoring khewan, nanging wong kang kêkandêlên agama kawruhe pêtêng, anganakake Gusti Allah bêgogok kaya rêca. Swarga nraka katon gawang-gawangan.
Agama kanggone ing wayah awan, wong mutihan akèh kang laku jina tinimbang karo wong abangan, sababe apa? Bêngi.
Bêcik tanpa agama atine rêsik, tinimbang karo nganggo agama atine rêgêd.
Agama ora bisa anjunjung drajat, nanging wong kadrajatan ana sangisoring agama, ambuwang agama dadi nistha,
mangkono, kabèh agama: bêcik, mung gêndhinge bae seje-seje, kaya ta: agama Kristên, ora kêna wayuh, agama Mukhamad: kêna wayuh, malah nganti papat, wong Jawa baud milih nganggo agama Mukhamad, wah sinêbut agama suci, saya mathêm.
Agama Mukhamad kêna wayuh nganti papat kajaba wong tukon, yèn panjênêngan nata ing Turki: ora batur tukon, diarani: harêm, wong wadon ayu-ayu atusan dikandhangake kaya bèbèk ana ing suyasa pelag, batur tukon mau kêna dijamah sak karêp-karêpe, yèn mêtu cêmpene kêna didol.
Wong Jawa maune agamane Buda. Wong bêbojoan nganggo prasêtya, sapa sing mati dhisik, sing kèri milu bela mati, ana sing lêbu tumangan, ana sing suduk jiwa lan liya-liyane, saiki salin agama Mukhamad, bokmênawa melik kêna wayuh
Pêpêthingane anglakoni parentahing agama, iku angrêksa lan angajèni marang tatacara bêcik.
Aja wêgah anglakoni pagawean abot, awit yèn kotalatèni kalawan sabaring ati, suwe-suwe saya ènthèng, wusana nganti tanpa bobot: rampung. zie W. B. Abot.
Wong kang nêtêpi marang ubayane, iku wis ngambah dalaning kautaman.
Andhêdhêr angkuh iku tuking panggawe ala P. B. 27-9 v. o.
Ora ana wong kangelan tanpa pituwas, êmbuh enggal lawase: mêsthi. bonggan sira dhêmên nganggur, liding sanepa: aja kêsèd, Zie W. B. Angèl a
Ora ana wong kangelan tanpa pituwas, lupute awake: [awa...]
[...ke:] iya anak putune kang tômpa, yagene suthik kangelan, dipilaur nganggur, apa ana janjine wong nganggur olèh ganjaran.
Sing bêcik panganggêpmu marang dhayoh wong amônca, sukur bage sèwu bisa nyugata sak
sadina-dina, adol barang pinotangake marani cicilan sigar sadhuwit, nganti diarani lintah dharat, lawas-lawas bisa potang dhuwit akèh, anakane iya akèh, nuli malik dadi sudagar kulak barang pamêtuning tanêm tuwuh banjur ditandho, yèn wis môngsa pailan dibudhalake, tuku murah adol larang, sawênèh malik bukak toko kulak barang mênyang tanah Eropah, utawa kulak soga tingi sapanunggalane, ora lawas banjur sugih andarbala, akèh Cina singkèk maune adol kacang gorèng sêmbari sinau cara Jawa, lawas-lawas dadi Cina pradan, wong Jawa ora bisa nglakoni sangsara dhisik mêkak hawa napsu, kurang sandhang kurang pangan, kang dibisani mung enak lan kêpenak, wusana tumiba ing papa ora bisa mêntas saka sangsaraning uripe. Cina pranakan kang dudu turune Cina sugih, ora bisa kaya lêlabuhane Cina singkèk, iya lêstari mlarat, ayake wis kêtularan lêlabuhane wong Jawa.
Cacading anak, yèn ora trêsna marang bapa biyung.
Cacading urip, yèn koncatan budi rahayu, sanadyan sugih singgih sirna ajine.
Cacading ratu: ora ana, dening alaning ratu isih dadi bêbêcike wong kang bêcik dhewe.
Cacading raga sirna dening kalakuan bêcik.
ora rapêt, sanadyan grayange alus, sarta ukir-ukirane ngrawit, ingaran ala.
Cacade wong turu: yèn ora ngalisik, sarta jodhèh.
Cacading sudagar yèn calathune ora têmên.
Cacade wong mêncarake wiji yèn ora kaopan.
Cacading priyayi yèn malincur, utawa seba ora nyambut gawe, mulane priyayi tungguk sok ngantuk, priyayi jaga nagara sêretan.
Cacade wong mlarat: tanpa petungan, bêcik ora mlarat bae.
Cacading budi yèn nguthuh, krodha nglumahake asta.
Cacading bapa, yèn ora mardi kapintêran marang anak.
Ing jaman kuna jumênêng dalêm P. B. VII Patih Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, kang sumare Ngimogiri, ing kampung Kapatihan, ana maling kêcêkêl, kauningan ing kangjêng radèn adipati, kadangu apa gêlêm tobat, wis mêsthi bae aturing maling: sandika: didangu manèh apa bisa
bisa maca, nulis: suwe-suwe iya tumindak, lêstari tumurun marang anak putune sarta padha bisa nulis jêjêg, maling saiki
ing wong dening gone anglakoni kabêcikan, iku mung dadi kêmbang borèh ing
pitunane dhewe, suprandene akèh kang nglakoni, zie W. B. Catur a.
Nyatur alaning wong iku gampang. Dening apa ? mung dening paitan kacunggah sarta atine bungah, wah ora dirungu ing wonge kang dirasani, upama anaa wonge kang dirasani: ora mêngkono, banjur malik ilat liru ngalêm, iku wis dadi oyoding atine manungsa, mulane aja gèt-gètên ngrungu panyaturing wong, awit wong kang nyatur iku iya isih dicatur ing wong liyane manèh. Liding gunêm, sok anaa wong dhêmên nyatur: atine èlèk: aja kopêraki.
Lêlabuhan bêcik iku suwargi R. ms H. Jayadiningrat, bupati kaparak kiwa, iku ora tau nyatur alaning wong, luwih manèh angrasani alaning nagara, wis ora pisan-pisan, yèn ana wong nyatur alaning wong utawa ngrasani alaning nagara, disêlani pangandika: bêcik seje gunêm kuwi bae: jagomu si genjong apa wis waras awake ... kang nganggit layang iki wêruh dhewe.
Wong ngalah clathu sakêcap laku satindak, iku wis sumingkir saka ing pakewuh, dene wong mênêng ana sajabaning pakewuh, awit watêking manungsa mung golèk mênang.
Dongèng, ana cèlèng lanang kapengin dadi manungsa, tinurutan dening Allah, nanging karsaning Allah winalik dadi manungsa wadon, cèlèng bangêt piduwunge, nyuwun bali dadi cèlèng manèh bae, cèlèng-cèlèng lowung anggêr lanang, samono olèhe ngêsorake drajate wong wadon.
Ing pamulangan ana bocah bodho, nganti diparabi cobolo mangan têki. Nuju sawiji dina ditakoni marang gurune: le, umurmu wis pirang taun, wangsulane: sawêg kalih wêlas taun lumampah. Karo umure bapakmu kacèk pirang taun. Namung kaot gangsal taun. Bocah kang padha ngrungu kaya sinêntak guyune, si cobolo sêrik digêguyu ing bocah akèh, pangarahe supaya mari digêguyu calathu manèh: umurku yèn ora awèh kacèk,
ora sumurup sababe digêguyu. Satêmêne akèh bae kabalusuk ing catur ngungkuli kabodhoan iki.
Kacocog ing ri kêmarung kumramyas kaya mawa wisa, nanging ora sapiraa, kêna binêtahake, ora madhani kaya kacocog ing kalam landhêp, tatune anjarêm nganti têrus ing balung sungsum.
Sangune wong ana ing dunya, dudu kasugihan, dudu kapintêran lan dudu kapriyayèn, cukup mung sangu budi rahayu. zie W. B. rahayu.
Anggêr wong bisa ngarani: bêcik rukun tinimbang karo congkrah, ananging yêktine ora mêngkono akèh sing congkrah karo sing rukun, sababe: dhasaring atine manungsa:
momong bojo pugal, kudu natas têtalining trêsna
Panjênêngan ratu kang isih jumênêng mung tansah ingalêm marang kawulane, kosokbaline panjênêngan patih kang isih misesani bang-bang pangalum-aluming nagara mung tansah cinacad dening kawula dalêm, awit pangrasaning wong: ratu mung anggêganjar, patih mung mêrês pamêtune wong cilik, ora wêruh yèn kang angganjar sarta mêrês pamêtu mau iya sang ratu, lali yèn ana unèn-unèn: sotya lan êmbanan.
Kang diarani rasa enak iku condhonging rasane dhewe, nanging ora langgêng, isih kêna owah gingsir, tandhane: dhèk Ki Patmasusastra isih bocah tumêka tuwa ana ing Surakarta, ora doyan martega tuwin kèju, apadene puhan, rumasaning atine ambune amis, yèn mangan panganan kang nganggo woworan martega: arêp mutah, ananging tibane ora ajêg mangkono, nalika Ki Padmasusastra
diwur-wuri sisiran kèju, wedang kopi sacangkir nganggo puhan, sarèhning tumênga sêpa tumungkul sêpi, ora ana kang pinangan liyane, wong adol sêga ladha pindang, sêga gudhêg: ora ana, roti mau dadi ditrajang, maune pamangane sarana ngampêt ambêkan sadhela, supaya gandaning martega ora kongas amis, wusana suwe-suwening dina mari mambu amis malah dadi gurih, gurung mingkup dadi mêlar.
kang langgêng nganti tupêkatumêka. ing pati gandane kongas nganti tutug ing suwarga, zie W. B. rasa.
Aja sok dhêmên ngrasakake lêlakon kang wis utawa kang durung kêlakon, iku angêcèh-êcèh môngsa tinindakake kang ora ana gawene, bêcik angrasakna lêlakon kang lagi kolakoni.
Ngrasani alaning wong, iku ora mung gawe pitunaning wong
kang dèn rasani bae, iya uga gawe pitunane dhewe. P. B. 30. 7. en zie catur a
Watêk rêsikan iku dadi tuking kawarasan, nanging watêk rêgêdan (crobo) dadi kêdhunging kalaran, (lêlara) rêsik ing budi gawe bêgjaning raga, rêgêding budi gawe cilakaning raga, dadi wis têtela têrang bêcik rêsik tinimbang karo rêgêd, nanging manungsa akèh sing dhêmên rêgêd, mung laire bae kabèh dhêmên rêsik, batine ora, upama kinosokbali kêpriye? Ora mathuk.
Manungsa kang ngêmpakake têmbung lamis, iku kaya angganing kêmbang rawe, tinonton anyênêngake, nanging yèn didumuk anggatêli.
Sêsêring rodha ora bisa nututi tracaking jaran,
Liding dongèng kapintêran kang ora kaprah: kalah karo kapintêran lumrah.
Ubênging rodha sêsêr ora bisa nglancangi sikiling jaran, têgêse: turuning asor binedakake lan têdhaking aluhur, nanging wong gêdhe aja kongsi kabêsturon angêndêl-êndêlake sugih singgihe, yèn kajungkelang kêplindhês ubênging rodha sêsêr, dadi wêlasan.
Rodhaning ati: budi, pêcahing budi ambalêdhos
ngèlingana paribasan: sing kalah dirêmpah, sing mênang dipindhang, têgêse: olèhe prakaran kalah kabèh, sing mênang sapa? Coba takona ki jêksa: apa wêruh.
Pangandikane Nabi Ngisa: kanisthaning wong lanang yèn nganggo rambut dawa. Dene rêrêngganing wong wadon yèn nganggo rambut dawa, sabab kaparingane (= ênggone diparingi) rambut dawa minôngka lêliruning kudhung Indj. 357-15 v. o. dadi cocog karo jaman saiki rêbut gundhul dhisik.
Wong nginang rêgane mundhak sêtèng, sanadyan ora duwe dhuwit: katon ayêm, prayogane wong wadon sing kudu
Olèhku suwita dara mênggung: wiwit kuncung nganti gêlung, durung tau dilarakake atiku, yèn duka tibane wasita, mulane
pangan cukup, sarta ora duwe cipta maromangro. tingal. Liding dongèng, wong ora tau nglarakake atining wong, ditrêsnani
Sabarang kang arêp kolakoni: pikirên dhisik. D. K. 1913 no 111.
Wong sugih singgih dhêmên jaluk diajèni, iku padha bae karo wong pêkir mêskin kang dhêmên krodha nglumahake asta. Dadi ajine wong jaluk diajèni, padha karo ajine kere ngêmis, padha anjêjaluk, sêsotya karo bribil padha bae. Padha barang jalukan. Sarèhning pangaji ora kêna digolèki, sok golèka: aran krodha, mulane arahên bisane têka dhewe. Iku aruming gandane kaya lênga jêbat kasturi.
Watêking kriya kang dadi parêbutaning akèh saking bêciking pagaweane, yèn saguh andadèkake garapane sapasar, bêgja yèn bisa rampung satêngah sasi. Ing atase wong kêsusu arêp nganggo barang bêcik, aja metung laranging opahan, sapira panjaluke aja kok ênyang, malah lunggènana manèh sapatute, nanging kôndhaa yèn ora bisa awèh êmpingan, amarga kêlalèn ora anggawa dhuwit, besuk saguhe andadèkake barang bae, kowe bali anggawa opahan ganêp, balimu amêsthi wis tinêmu dadi, nanging yèn nganggo êmpingan, malah marahi suwe.
Manuhake marang pakarêman iku kalêbu wong kang tanpa budi, awit nikmating rasa suwene mung sagêbyaring kilat, tinohan angêntèkake rajabranane, mung malêbu ing gapura wingking. P. B. 31-v. o.
Wit krambil gêdhe paidahe marang manungsa, suprandene manungsa ora nitèni, malah mongga-
ginawe pasrèn, padha uga pakarti ambêciki wong, ora mêsthi winalês bêcik, tarkadhang malah winalês ala, apa bêcik angalani wong, saya luput, angèl wong urip ana ing ngalam dunya, kang tinêmu gampang kang sêpi pamrih paitan rahayu.
Wong nandur krambil iku padha uga lan nandur anak-anaking pamulangan, bungahe bakal kêtêmu ing buri langgêng nganti tumêka ing pati. P.B. 27-6.
Aja sok dhêmên ngrèmèhake sarana, pêdhang ora pasah
Wong pintêr kang kanggêp gawene ing parentah, gêdhe sêngunge, sing nganggit sanadyan ora pintêr wus tau kanggêp gawene ing parentah mung saprapuluhane wong kang kanggêp têmênan, ewadene iya wis duwe sêngung, dening duwe rumasa yèn ora ana awake: parentah bakal cêthunthungan, barêng kêsênal lagi ngrumangsani yèn parentah bisa gawe wong pintêr kang ngungkuli awake padha sanalika.
Jamane kangjêng radên adipati sumare ing Jabung, ora ana wong pintêr
juragan brèwu ing nagara Madinah kagarwa ing andika nabi, ora saka rinoban ing rajabrana, saka mêmanising
ing môngsa rêndhêng, awit saka luputmu dhewe kasèp ora kok bênakake, pirabara kodandani, mulane bêcik
wong dhêmên nganggur adhakane ngantuk, banjur turu kang dudu mangsane, barêng nglilir karasa lêsu, malah mapan turu manèh karo ngrasakake ora kapenak ing awak, sarèhning tansah digagas, iya banjur lara têmênan, zie srêgêp.
Wong kêsèd marang pagawean, iku kaya upamane manuk lagi nêtês, uripe mung kalawan diloloh.
Pagawean kang abot dhewe iku pagawean kang ora dilakoni, nganti sakêsêling ati ora bisa rampung saka awang-awangên, dene pagawean abot têmênan kang dilakoni, suwe-suwe nganti tanpa bobot nganggur ora duwe pagawean. Iya iku bedaning
kôndhangan, utawa kurungan tuwin cuncungan, aja nganti kapiran pangan lan pangombène, awit yèn ora mêngkono bisa anjalari lara utawa patine, kowe prasasat niaya kang ora kosêdya marang titahing Pangeran kang ana sajroning barungku. Pasambate ngumandhang kapiyarsa ana pangayunaning Pangeran.
Caritane ing layang babad, antêping kawula marang gustine, ora mung sêtya tuhu bae, nganggo ngêtohake umur, lila marang pêcating nyawa, pêcahing kulit, wutahing gêtih, putunging balunge, ora watak tinggal galanggang colong playu, bungah labuh pati ana ing palagan, yèn ana ing palurugan nganti anggagrakusika linakonan kalawan lêgawaning ati: ora ngrêsula, umure lêga lila dipundhut ing ratu, dening rumasa anduwèni gêmpalaning bumi kang pinaringake dadi lungguhe.
Saiki wis mari jaman pêrang, kawula apa isih sêtya tuhu marang gustine, takonana dhewe.
Wong ngalah dhuwur wêkase: bênêr, awit têmbung: ngalah,
ora atêgês: kalah, nanging wong kalah: narima, ora dhuwur wêkase, sarèhning têmbung: kalah, ana kosokbaline, bêcik mikira gênti: mênang.
Apa ana wong doyan kalèlèt, coba takonana wong nyêrèt, kiraku wêruh, êmbuh yèn kumbi.
Sanepane wong kapir, kaya upamane pangon kang nyuwara ngucapake kang ora dingêrtèni marang kewan mung panguwuh lan pangundange bae, padhane: budhêg, bisu sarta picak, lan padha ora duwe akal, Korän art. 166.
Manungsa ora bisa tinggal têmbung: kêpengin, nanging satêmêne iku dalan kang anjog marang naraka.
Paribasan: bisa mrangkani kudhi, iku satêmêne wong pintêr kang bisa ngêmori caturing liyan kang ora gawe panujuning atine, dudu ngêmong ratu mudha zie. Tekawêrdi têmbang wiwitan, kaca 8, iku anggone ngêmori karsane amarga wawang, utawa duwe pamrih olèha ganjaran, P. B. 20-2 v. o.
Wong mêthik kêmbang ing patamanan, sanadyan ora kawruhan marang kang rumêksa, iya uga kawruhan marang atine dhewe, batine ngaku yèn katempelan rêgêd, awit jupuk baranging liyan kang tanpa têmbung, padha bae karo wong nyênyolong, prasasat kowe sinau nyolong ora kok sêdyakake.
Aku mêntas saka gunung Mrapi, ana ing Sêla
kok pêthèk kêbuling candu, mundhak kok coba, jarene galak sok nyokot, ampuhing wisane ngungkuli wisaning asu edan. Dadi bêcik edan cinokot ing asu banjur mati, tinimbang karo waras cinokot ing candu mayangi sadina-dina, patine ngêntèni yèn wis wurung wong.
Liding catur, aja nyêrèt. zie W. B. Kêbul.
Dana marang wong kasrakat, ganjarane ngungkuli dana marang wong pêkir mêskin.
Wong dhêmên dandan-dandan omah, wong rabèn, utawa wong kêrêp duwe gawe, kabèh iku dadi kêkêmbanging bilai, nanging akèh wong sing nrajang, awit nuruti ardaning ati iku: lêga,
omah ora kurang sandhang pangan. [pa...]
Gawe kadarman sakêlare nanging aja pisan angarah baline, dilila kaya ambuwang sêsukêr, iku tuking kabêcikan, gandane ngambar tutug ing suwarga.
Durung sumurup iku dudu prakarane wong kang wis sumurup.
Kasêktèning dewa bisa ngilang lan bisa mabur, sawênèh bisa angblês ing bumi, sanadyan kêkasihe bae iya ana kang kaserenan kasêktèn mangkono, saiki ora, aja dadi atimu, zie W. B. dewa.
Kêkasihing dewa ing jaman purwa yèn pêrang kaudanan kêmbang, nanging jaman saiki ora mêngkono, iya kodanan banyu, ayake wis mari diasihi dewa, bêcike ora pêrang bae. P. B. 35-9 v. o.
Wong duwe gawe ora milang tatu, sok uga kalakon sêdyane, êmbuh dadine, tur bungahe mungguhing wong cilik mung sawêngi kurang, tatune babrak ditambani nganti
kapringgakake ing bêcik, aja maido, kang nganggit layang iki wis tau nglakoni.
Padhanging damar mung bisa nyukupi satêbane, tur kanthi nganakake bôndha bau, pêrlune mung ginawe turu ing wayah bêngi. Suprandene manungsa ora duwe panarima nêmu padhanging wayah raina, bisa ngupaya sandhang pangan, zie W. B.
ora mèri marang kabêgjaning liyan, awake tumiba ing papa utawa mulya dianggêp padha bae, awit pancèn wis pêsthine mêngkono, iku kapenaking atine ngungkuli wong sugih singgih, nanging arang-arang ana, sing akèh arda puwa-puwa, sing nganggit ora bisa nglakoni, mung lagi bisa kôndha, lowung kêna dirungokake.
ngapenakake ati, kapenaking ati bisa marasake lêlara.
Katrêsnan iku awèh wisa marang kang ditrêsnani, sanadyan marang anak iya dadi punggung, apa bêcik ora trêsna bae: luput, awit nyurêsake turun kang bisa dadi bêcik, [bêci...]
[...k,] uripe ana ing dunya bakal tanpa tilas, padha bae karo uriping khewan. Golèkana wijining katrêsnan kang bisa nukulake kauripan langgêng, kaya udaling banyu umbul mili tanpa êntèk. zie W. B. trêsna.
Ditrêsna marang wong bêcik atine, diwêlas marang wong kang nandhang papa cintraka, nanging aja gêthing lan aja dhêmên marang wong sugih, awit ora kêna digêthingi lan didhêmêni dening ora butuh marang kowe, bêcike madyanên bae.
Solah bawa muna-muni kang tumanduk ing liyan, têpakna marang awakmu, iku ukuran kang bêcik dhewe, dadi traju angin ora silir sarambut.
Nèk aku sing ngarani: bata, wêdhi, gamping.
Ora anèh, malah pitakonmu sing anèh, balik bata, wêdhi, gamping, yèn wis dadi pagêr bata: koarani apa ? mara.
Durung ana kang tinêmu wong sêretan sulaya rêmbuge dadi kêrêngan, sing ana pating glênik gênti
kosokbaline wis akèh kang tinêmu mitra darma êndêm-êndêman, sok mangkonoa bêcik wong nyêrèt, karo wong ngombe arak: bêcik dipikir dhisik.
Nyingkirana tukar padu, saranane nyêgah solah bawa muna-muni kang andadèkake sêriking ati, awakmu wis ana sajabaning pakewuh.
Tukang wang zie dhuwit, Lett. k. en. I
Nutuh wong kaluputan iku wis cumêpak ana ing lambe, yagene ora kotuturi sadurunge kaluputan.
Wong tuwa sugih pitutur marang wong nom, dening wis tau ngalami, ananging apa wis bisa marèni kalakuane dhewe kang
ambalasar: durung karuwan, tarkadhang mung lagi bisa nuturi bae, yèn duwe karêman durung bisa ambuwang, têmbunge: ngamungna awakku dhewe kang nyêrèt, anak putuku tak supatani ora slamêt, yèn
Mituturi bêcik iku gampang, anggêre ora dikon anglakoni dhewe.
tanggungên awakmu amêsthi tiba ing kasur, ora tiba ing blabag sajroning gêdhong kang candhelane rinuji wêsi.
Pitutur bêcike ora mêsthi digugu, dening sing pitutur durung kêna diandêl bisane nglakoni dhewe.
Têtak iku dudu apa-apa, lan ikubiku. tan iku iya dudu apa-apa.
Trêsnaning anak marang bapa biyung, nêtêpi kudrate anak têlung perangan, purwa madya wusana, dhèk isih cilik paraning tungtunge atine mung marang bapa biyung, barêng wis gêdhe kabur marang wong liya (bojo) wusana gênti tuwa sarta wong tuwane wis mati, eling marang kabêcikaning bapa biyung: malês awèh kêmbang talasih. Upama nyulayani kudrat sathithik, jajal-jajal trêsna marang bapa biyung sajrone isih urip: kêpriye.
Aja nglalèkake pitulunganing liyan, dhêdhêrên ana sajroning ati, supaya thukul wawalêsmu bisa ambalèkake pitulungane, sukur bage sèwu bisa mitulungi ing liyan awit tuking kabêcikan, manungsa winajibake didhêmên mitulungi kasusahane sapadha-padhaning tumitah. Uripmu ana ing dunya prasasat wis mancik andhaning suwarga.
Têtulung marang pêpadhaning tumitah iku tuking kabêcikan, nanging sing ngarang durung bisa nglakoni, mung
tadhah: mituruta pamêtu. zie Br. 1912 no. 73.
Wong têmên bêcik wicarane, iku pindha angganing barang adi, tibaa ing ngêndi-êndi amêsthi pinilala ing wong.
Wong lara kudu atêtômba, nanging bêcik ora lara sarta ora atêtômba zie W. B. tômba.
Wong tumbak cucukan, wong para wadulan, iku setan katon, aja kongkok. pêraki.
Timbang Timbangan iku sing bênêr dhewe lumahing banyu (Water past) nanging manungsa ora dhêmên nganggo, sing dianggo timbangan sênêng [sê...]
Tabêri iku tuking kabêgjan, watêke arang lara, rijêkine tutut, akèh kang bisa kacukupan, pirabara sugih saka pitulunging Allah.
Ngrampungake pagawean, si awak wis olèh alêm saka si ati, nuli olèh alêm manèh saka wong liya, apa ora wis aran bêgja yèn wong tabêri ing gawê apêse olèh alêm ping pindho, tinimbang karo wong kêsèd, sanadyan atine trêsna marang awake, iya ora bisa ngalêm aja manèh wong liya.
Tangi esuk jêmbar têbane, tangi awan ciyut têbane, bêcik êndi, pilihên sasênêngmu: kêna, zie W. B. tangi.
Wong ora bêcik karo tanggane iku luput, amarga yèn ala dadi mungsuh munggèng cangklakan, beda karo yèn bêcik ngungkuli sadulur kang adoh omahe.
Ing layang Sastra Wursita muni: ora ana umat kang tan cacad, nanging apa ora ana cacad kang ora bisa oncat.
banjur anglampahi kabêcikan, sarta anggêntur tapa, wusana tinarima malah dadi wali panutup, liding kôndha: ala bêciking manungsa Gusti Allah matêsi nganti tumêkaning pati, yèn ênggone nglakoni panggawe bêcik sawise ala, ingaran bêcik, kosokbaline yèn ênggone nglakoni panggawe ala sawise bêcik, ingaran ala. Anadene wong bêcik nganti tumêka ing pati kajaba para nabi wali arang-arang, kang disumurupi kang nganggit, mung Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara Ridêring Ordhê Nèdêrlandsên leyo, sugênge nganti tumêka ing seda: tanpa cacad, kosokbaline wong ala nganti tumêka ing pati isih ala: akèh bangêt, bok aja mêngkono kêpriye.
Kang diarani panggawe sunat pêrlu, panganggoning manungsa akèh [a...]
[...kèh] sing kêliru. Lumrahe: kabutuhan sêdinane diarani: sunat, wong duwe gawe diarani: pêrlu, mulane akèh wong tumiba ing sangsara, saka kaliruning panganggone mau, saupama winalik, kang aran pêrlu: mangan sadinane, kang aran sunat: wong duwe gawe, utawa ngêndhak kêkarêpan kang kêna sinarèhake, amêsthi ora tumiba ing sangsara, têgêse: lamun sira duwe gawe, sarta kêkarêpan, ngêntènana ananing dhuwit turahan pangan, yèn durung ana: iya ora, genea nganti tumiba ing sangsara, tanggungên awakmu. zie W. B. sunat pêrlu.
Manungsa yèn bisa nyuda utawa nyirnakake karêpe kang sunat, iku bakal bisa nutugi karêpe kang
panggawe pêrlu, wong kang sumurup sasat [sa...]
[...sat] pinarentah angajèni.
Digêguyu olèhmu nyandhang ala, diewani olèhmu nyandhang bêcik, mangan saanane utawa muwah muwuh, satêmêne padha bae,
wisdupèh wis. disôngga gawene zie.W. B.sandhang pangan b.
Abote wong golèk sandhang pangan, timbang lan endhange wong ambuwang dhuwit, upama ora mêngkono kêpriye? Gêmang.
Bêcik sarèh tinimbang karo kêsusu, ananging pataranganing
beda karo lakuning tudinge jam, kabèh-kabèh nganggo pantog tutug ing panggonane, bali manèh kaya maune, sanadyan umuring manungsa iya mangkono, nanging pantoge kang wêkasan: lèrèn, (mati) ora kêna pinutêr dadine urip manèh kaya jam, aja lara atimu, jam iya bisa mati yèn salah sawijining bêkakase ana
kawarasan saka srêgêp, sasuwene nyambut gawe: wis krasa ngêlèh, dening anggane kabèh obah mèlu nyambut gawe, dadi wong nyambut gawe iku prasasat anggawa tômba kawarasaning awak, zie kêsèd.
Wong srêgêp nyambut gawe olèh kasênêngan rampunging pagaweane sarta nampani pituwasing kangelane, tarkadhang olèh pangalêming akèh, suprandene wong akèh sing kêsèd.
Manungsa kang lêpas budine iku kaya soroting srêngenge kang ora kalingan mêndhung.
Wong nganggur iku dadi susuhing setan, (apa kaya manuk) setan iku cangkême mujur: mêdèni wong, (apa ora ambilaèni wong) mulane aja sok nganggur. Liding andhe: akon srêgêp
susahmu saya tipis, wusana ilang babar pisan, saka sathithik dadi akèh malah nêmu kabungahan kang anartani.
Aja ngandhakake suci lan trêsnane sêlirmu marang kowe, yèn kowe kêlamukan ing sorot wadining wadon, mundhak digêguyu. Lumrahe kang wis tinêmu, bojo dhêmên marang kowe, kowe dhêmên marang sêlir, bedane anjinging dhêmên, adoh sungsate.
Rêgêding panggonan rêsik dening sapu, rêgêding ati rêsik dening panarima, panarimaning ati saka santosaning budi padhang. Apa ana wong bisa ngilangake panasing ati andêlêng
nêmaha marang panggawe ala utang ngêmplang, nyilih ora ngulihake) satêmêne pancèn disêdyakake, awit uriping manungsa
bocah disapih angêrês-êrêsi ati, arang sing tahan ngrungokake, nanging satêmêne ora kaya ngêrêse ngrungokake pasambate wong kampung kang dipêksa ngrupakake dhuwit dhudhuk lumpur sarta wong desa kang dipêksa ngrupakake dhuwit rukun gawe, saiki diarani wang pulisi pasambate kaya gurantang, ora piniyarsa ing parentah.
Wong dhêmên supata iku saka wis koncatan têmên, mulane sabarang cature sanadyan têmên ora diandêl ing wong. Upama sinau ora supata bae kêpriye, supaya wong gêlêm ngrungokake cature.
Sapa wêruh panuju sasat sugih pagêre wêsi.
Unèn-unèn ing dhuwur mau piwulang adi, nanging sok kaliru panganggone, kaya ta: wong dhêmên main, minum, madat [ma...]
[...dat] dirujuki: cocog, madon diiloni milu andhêmêni dhêmênane: ora cocog, nyrêngêni anak milu nyrêngêni: ora cocog manèh. Dadi unèn-unèn ing dhuwur mau kliru tampane, karêping piwulang mung tumrap marang awake dhewe, ora ngromahi karêping liyan, kaya ta: wong among tani sumurup bakal murah utawa larang pangan, katitik saka owahing môngsa yèn bakal murah: tandhane yèn bakal larang mêtokake pamêtuning sawah
mangkono sapêpadhane kang aran: sapa wêruh panuju sasat sugih pagêre wêsi, têgêse: wong nyambut gawe tanpa sandhungan, ora ngumpak wong agung kang angkara murka, anggêre awake kêtrima, iku aran nasarake. Wong wicaksana êmoh ngalêm wong agung iku, yèn wani malah ngelikake, yèn ora mung mênêng.
Kawicaksananing nagara kang mêtu saka aturing supiyun, nganti bisa matrapi paukuman marang wong kang kinira nglakoni kadurjanan, sanadyan têmên, iya isih cacad, dening kawicaksananing [kawica...]
iya saka pokalmu dhewe, upama ora mêngkono kêpriye, kira-kira ora kalepetan sêdhih.
Sujana yèn ora duwe dhuwit: butuh, nanging yèn dhêmên dhuwit: èlèk.
Yèn kowe dhêmên kêkumpulan karo sujana, bathi sumurup marang ajining têmbung, têmbung bêcik ngungkuli rêganing barleyan. zie Katijah.
Ora mung êndêming sajêng kang bisa mung mongkogake ati, êndêming kawibawan luwih saka êndêming sajêng, nganti lali yèn awake manungsa kêna ing lara pati, tarkadhang durung mati wis bali marang ajal kamulane dadi tok iyik.
madhakake têmbung beda sinêbut wong tuhu ing janji.
Kasaguhan adoh sungsate karo kanyataan, yèn manungsa ora anggampangake kasaguhan, ora diundhamana yèn ana lupute, awit bêcik ora saguh: nyata, tinimbang karo saguh: ora nyata.
Liding dongèng mungguhing manungsa sabisa-bisa clathune aja kongsi goroh, iya, utawa: ora.
Anjagakake kasaguhaning liyan, iku prasasat ngandêl kang ora ana, P. B.31-4.
Wijining kasugihan saka gêmi: tabêri ing gawe, pawitane têmên, ora tau goroh pangandêling wong wuwuh-wuwuh, awoh rijêki kang ora kêna cinakrabawa nganti awake dhewe ora sumurup yèn wis dadi sugih, malah wong akèh sing wis ngarani sugih dhisik. zie W. B. sugih.
Kasugihan sangkane saka sathithik, yagene parane kogawe akèh. zie W. B. Sugih a.
Kasugihan dadi penginane wong akèh, sing sugih durung marêm, [ma...]
[...rêm,] apa ana wong marêm: ana, nèk wis katêkan malaikat Ngijrail. Dunyane ditinggal kabèh, malah barange kang ditrêsnani dhewe iya ditinggal. Apa: awak. zie W. B. sugih b.
Sugih singgih kalah karo kuwasa, sing kuwasa kapengin mukti wibawa, sing mukti wibawa isih ngrêsula butuh dhuwit, sing sugih dhuwit kapengin singgih, sing singgih kapengin kuwasa, sing kuwasa kapengin mukti wibawa, bola-bali karêping manungsa ora karu-karuwan, zie W. B. sugih c.
Kasugihan lan kamlaratan, saking aluse sakarsaning Allah, satêmêne padha bae. Tandhane: manungsa mung nganggo sacukupe, susah padha susah, bungah padha bungah, lara padha lara, mati padha mati, êndi sing aran beda: ora ana, sing angèl iku wong golèk panarimaning ati apa satibaning cithakane, sok mangkonoa bêcik wong nrima: ora, elinga yèn kowe tinitah manungsa wênang nampik milih saboboting awakmu, aja mung nrima anggêre urip, iku ora ngajèni marang uripe. zie W. B. sugih d.
Wong sugih iku digêthingi wong mlarat, nanging bêcik sugih tinimbang karo mlarat.
Kasugihan têkane saka sathithik, bôngsa Cina bisa nglakoni talatèn anglumpukake iya banjur sugih, bôngsa Jawa lagi bisa andêlêng bae: lowung, sanadyan dadi tontonan sarta dadi rayahan anggêre urip, nriman: arane, jare dhuwur wêkase, bok aja
Kasugihan kang kalal sarta langgêng sajêge urip, iku yèn linakonan kangèlaning awak sarta rêkasaning ati, kanthi cêgah mangan turu, sarta ngiwit-iwit wêtuning kabutuhan [kabutuha...]
[...n] yèn kasugihan têtinggalan saka wong tuwa-tuwane ora dadi kalal, mulane akèh sing ora langgêng, dingati-ati pikirên lêstarine, elinga yèn kowe ora cêgah mangan turu kaya wong atuwamu kang awèh kasugihan marang kowe, mulane aja dhêmên jibar-jibur, elinga yèn iku dudu duwèkmu dhewe, duwèke wong atuwamu, arahên bisane lêstari tumiba marang turunmu, dadi kowe ora ingaran: èlèk, ngêntèkake têtinggalane wong tuwa kang nglakoni rêkasane biyèn.
Kasugihan kang saka laku culika, misuwuring kajèn kèringan rusak dening gônda ala ilang mêmanising bêcik.
Wong sugih dhêmên ngasorake awake, wong mêskin dhêmên ngunggulake awake, sanadyan yêktine kosokbali, aja kok waoni, karana wis bênêr, iya iku kang aran timbang, saupama wong sugih dhêmên dakdir, wuwuh digêthingi wong akèh, bobote dhêmên ngasor-asor, isih akèh wong gêthing, dene wong mêskin dhêmên ngunggul-unggulanengunggul-unggulake. awake pamrihe bisaa kajèn, bobote mêngkono mêksa disorake.
Kang diarani kasugihan linuwih, iku marêming ati: dêduwe saduwèk-duwèke. D. K. 1912 No.III
Aja angêmohi utawa mitambuhi jagongan karo wong ora duwe (miskin) awit sok ana paidahe mungguhing
bisa sirna sajroning sajam, kowe dadi wong ora duwe dadakan kaya kang tau koêmohi sarta kopitambuhi mau.
Budi sabar iku tuking kautaman. D. K. 1912 no. 111.
Wong sabar diupamakake bisa ngunjara setan, nanging wong kêrêng nguculake setan saka kunjara.
Mangan nginum bisane kalêbu ing wêtêng kanthi ambuwang ambêkan, [a...]
[...mbêkan,] nanging main nalika ngunthut kartu, madon nalika mêtuning rahsa, apa iya ambuwang ambêkan: ora, malah ngampêt ambêkan kang ora disêdyakake, apa sababe, takona wong kang wis mangêrti kawruh sangkan paran. zie W. B. sangkan paran.
Ora pêrlu mituruti karêping liyan, awit mituruti karêpe dhewe bae ora kêconggah. Sing bêcik wèwèh
wite, padha uga karo tibaning sihe panjênêngan ratu utawa kang ngasta pangawasa nagara iya marang putra wayah sarta kulawargane piyambak, lumèbère marang kêkasihe, yagene kowe duwe cipta mèri, kosêngguh ora adil, bêcik marènana sarta golèka dalaning sih.
Maoni iku panggawe kang gampang dhewe, nanging waonane [wao...]
[...nane] mau apa bênêr têmênan, durung karuwan. zie W. B. waon.
d marang wong ora duwe (mlarat) } diwêlas,
Wuruking bapa biyung marang anake, sanadyan winêlêg kaya panglolohing manuk, iya tanpa gawe ora bisa kêcanthèl, dening tanpa wisesa sarta anake sumurup yèn ditrêsnani. Beda karo wuruking guru marang murid-muride, amêsthi bisa tumancêp ing ati, dening nindakake wisesa sarta ora trêsna kaya mênyang anake. Mulane aja tan ora nyakolahake anak, zie W. B. wuruk.
Kawarasan iku wong kang anduwèni rasa ngêlèh, yagene wadhukmu tansah kokêbaki.
Kawarasan iku ajine ngungkuli rajabrana, mulane aran gêmblung yèn wong wis sugih isih nglêting pangan kaya dhèk isihe mlarat, ora sumurup yèn dunyane: sapele tinimbang karo umure, kêjaba yèn wong bisa tuku umur, bandhane diundhak-undhakna nganti têkan ing langit.
Wirya arta tri winasis, M. N. IV
Unèn-unène iku tansah dadi padudon milih ing salah sawiji sasênênge, karêping piwulang ora mêngkono
c. wasis (ora sêpi dhuwit) yèn mrojol saka wêwilangan têlung prakara mau dadi papa, (ora duwe dhuwit) ora
iku panjênêngane piyambak, M. N. IV. Yèn wong ora
wirya, ora arta lan ora wasis, aran wurung wong.
Wada zie Alêm c en d
Aja sok dhêmên simpên wadi, mundhak ngandhut sumêlang, utawa kêpêksa duwe ati ora prasaja, ananging yèn lèrwèh dhêmên ngandhakake wadining liyan, suwe-suwe ngandhakake wadining dhewe. Golèkana karêpe piwulang iki. Yêktine yèn wadi ora kêna sinumpêt, apa ana wong simpên wadi ngungkuli wong dhêmênan, sukêt godhong ora krungu, suwe-suwe kêtitik saka sambang liring, nanging isih kêna diselaki, Gusti Allah ora sare sagêd paring pratôndha yêkti, pamêlèhing pamukire, kang winadi suwe-suwe katon ana ing wêtêngan. Têgêse: kowe ora susah ngandhakake wadining liyan, kang duwe wadi bakal kôndha dhewe, êmbuh enggal lawase, iku wis mêsthi, iya iku têtêping unèn-unèn: ala kêtara, bêcik kêtitik.
Wados ingkang wontên ing kula, kados upaminipun wontên salêbêting kamar ingkang dipun kancing, ical sorogipun. zie 1001 N.I. 165-7
Wadimu aja kowartakake marang wong kang wis ngumum ora wêruh ing duga prayoga, sabab wong kang kaya mangkono iku: ora bisa nyimpêni wadi, nanging aja sumêlang kowe amartakake wadimu marang wong kang bijaksana, wêruh ing duga prayoga, sabab mêsthi bisa simpên wadi. zie 1001 N.1. 165-2.
Wadimu kêkêrên, aja kotuturake marang uwong, awit yèn kawartakake, wadi iku ucul saka ing pasimpênan. Yèn wong ora bisa nyimpêni wadine dhewe, dibalakani wadine wong liya manèh
utawa patining wit-witan cilik sacêdhake, manungsa apa iya mangkono. Coba matura marang wong gêdhe kang ngasta pangawasa nagara, kêpriye panganggêpe marang wong cilik ing desa.
Wisaning udud, yèn kêbule disêrot, nanging wong nyêrèt ora mung disêrot, malah diulu, dadi wis anjarag
dhuwur, anyêsing jarambah nuwuhake lêlara.
Wisane wong omah-omah yèn ora tata sarta ora rêsik.
Wisane bocah têtak, yèn langkah ngumur 15 taun, kang genjah sok mêncarake wiji sadurunge diwasa.
Wisane wong nulis yèn dijak caturan, mulane aja ngajak caturan wong nulis.
Wisane bocah wadon sunat, yèn langkah umur 10 taun: saru dinêlêng.
Wisaning samadi yèn carobo tindak tan apik P. S. 90 1.
Wisane wong sêmbranan, yèn kêsêron bisa minggêtake ati, tarkadhang dadi sulaya.
Wisane wong waras: yèn anggranyah, gampang kêcandhak ing lêlara.
Wisaning èstri kalamun uwis, kalaraban uwan dadi wisa. P. S. 90-6.
Wisaning wong lanang mungguhing wong wadon, yèn ora awèh guna kaya.
Wisane wong mangan yèn tan gêlis lêbur. P. S. 90-2.
ambêbayani, iku kalakuan ala, bisa angrusakake jênênge nganti tumêka ing pati, sanadyan calathu bênêr, iya ora dipracaya, aja manèh clathu luput: oraa disujanani.
Wisaning ngombe banyu: yèn rêgêd, ngombe inuman: yèn palsu.
anganakake dhuwit pawitan saka urunane wong akèh, (kompanyon) kang dadi lesane: wong Jawa, pinêrês kringête nganti apuh: ora inguwisan, sanadyan awake wis anggagang aking iya ora winêlasan, dening wong Walônda sumurup marang watêking wong Jawa: narima ing pandum, mung kinêpyuran pangan sajimpit, rumangsane wis akèh, pinangan sagrabyagan wis warêg, sesuk olèh manèh. Dadi olèhe ora duwe piwêlas: bênêr, padha uga karo manungsa olèhe ora amêlasi marang kêbo sapine, dimagawèkake sabên byar, yèn lêleda sathithik bae pinupuh wani, mung anggêre mêngko dipakani warêg: wis cukup, awit ora duwe laran atèn. Mangkono
uga wong Jawa, sanadyan cinara kêbo sapi iya ora lara atine, wani-wanine nyatur: Walônda kêras, ora mêsaki marang wong Jawa. Apa wong Jawa isih padha karo khewan, karêping piwulang ora mangkono, duwea laran atèn, dadi wong pintêr, saka sih wilasane kangjêng guprêmèn, dipadhaa kaya abdine piyambak, aja kongsi wong cilik byuk-byukan pijêr pepe marang nagara sambat kabotan gawe.
Rupa utawa swaraning manungsa kang bisa nênarik runtuhing ati nganti wong iku katon mêmêlas, iku thukul saka kudrate dhewe, yèn digawe, malah dadi kosokbaline, katon nyênyêngit. zie. W. B. wêlas.
Piwulang bêcik tanpa gawe mungguhing wong ala, nanging wong bêcik tanpa piwulang bêcik wis bêcik dhewe. Lah apa gawene gawe piwulang bêcik? Konên nganggo dhewe bae. Apa kang nganggit iku durung tau nglakoni, pitutur kang tinuturake iku? Mênawa. Sok mangkonoa wong nganggit piwulang iku gampang: nanging ênggone nglakoni sing angèl, dening sing nganggit piwulang durung mêsthi yèn wis tau anglakoni dhewe
nanging mung ana ing lambe, bae, ora têrus ing ati, môngsa bisaa ngêlus atine wong Madura yèn kataman ing têmbung sêngak bisa sabar, mari brangasan, mangkono uga ngêndhak atine wong Surakarta mari duwe watêk umuk, lan ngelikake atine wong Mataram mari duwe watêk dhêmên ambêbujuk, kaya kang wis kiniyas dening pujôngga ing jaman kuna, yèn kowe maido wêcane wong pintêr, padha uga karo kowe maido watêking kudratullah.
Pinuji dhatêng ingkang nganggit dadosa kosokwangsul, dening lingsêm dipun ina.
Manungsa iku akèh kang bisa mulang muruk murih sabar tawêkal lan narima, nanging apa sababe ora dilakoni dhewe. Coba takona lirih-lirihan yèn panuju mulang kae.
Wong kang ora anggugu piwulang bêcik, iku prasasat nadhahi [na...]
[...dhahi] rubuhe kayu gurda, ngandêle yèn wis anglakoni, apa kowe dhêmên mangkono.
Wêdhon iku jarene wong wadon ngibadah mati kêsasar, mulane nganggo rukuh putih, mêdèni têmênan, idune ampuh yèn ngidoni wong: lonyoh, tujune arang katon sarta lagi kandhaning wong bae, nyatane kang kasat mata dhewe durung karuwan, ananging sanadyan nyataa, satêmêne isih ampuh idune wong warasan kang kêcêdhak ing ratu utawa parentah gêdhe, idune ala bisa murungake wong, mulane aja wani-wani, dene idune bêcik mung diidokake marang anak putu lan sanak sadulure dhewe.
Thukuling wiji sawi ora bisa dadi têki, ewadene saka lêpase budining manungsa, dadining manungsa sapisan, saka thêthukulan lêmbut, banjur mancala warna dadi khewan cilik, suwe-suwe dadi khewan gêdhe, nganti dadi orang oetanorang oetan ditulis dengan huruf Latin. utawa kêthèk, wusana banjur dadi manungsa bodho, mundhak-mundhak dadi manungsa pintêr.
Saupama wijining manungsa sapisan nyata saka thuthulanthukulan. lêmbut,
balik sing nyimpang mancala warna dadi gajah: apa, apa babi jlêg dadi gajah, dene duwe irung mèmpêr tlale, kur kari muwuhi gadhing bae.
Tak rasa-rasa kurang kapenak yèn wijining manungsa sapisan saka thêthukulan, bêcik saka eyang Kangjêng Nabi Adam, sarta ibu Kawa, mung kuciwane sathithik dene nganggo cuthêl, ingkang rama ibu Nabi Adam, ora ana, zie elok, bov. dene sing bêcik dhewe dadining manungsa sapisan iku saka si bapa lan si biyung, mandhuwure saka si kaki lan si nini, sabanjure mandhuwur manèh, êmbuh nganggo pantog, êmbuh ora, Allah kang luwih wikan, cuthêl. zie W. B. wiji.
Aja dhêmên caturan karo wong lamis, mêmanise mung tumèmpèl ana ing lambe, ora têrus ing ati, cature nêngsêmake, kasaguhane kaya kêna-kênaa pinêsthèkake, nanging luput ciptamu, unine mung lêlawora, padha karo kowe nubruk wêwayangan.
apa nganggo budi lamis, batine ala, laire bêcik, awit yèn wayangane budimu ala, ora bisa malih dadi wayangan bêcik.
Wong wibawa mukti dikapengini, sing wis wibawa mukti ora ngrumangsani, atine isih arda, golèk wuwuhe manèh, kasêlak
manungsa ora bisa oncat nandhang susah lan sinung bungah saukuring awake, dening ora ana wong sing bisa ngrasakake wibawa mukti, cacak panjênêngan ratu isih kaslendhangan ing duka cipta, wujude:
b. duwe bungah sajroning papa sangsara. Wong sugih kang wis ora bisa metung dhuwite: ngalèlèh ana ing paturon, bingung golèk usada pramati kang bisa marasake larane kang wis madal tômba, para tabib wis padha sèlèh ora kaconggah ngusadani. Bujang mikul salang nyambi rêngêng-rêngêng ana ing dalan.
Ana wong desa eram andêlêng omah gêdhe kang lagi didandani, pitakon marang wong nagara, nanging disasarake, têmbunge:
Niki griya badhe didamêl napa: la, mas, têka sêmèntên agênge.
Arêp digawe romah sakit panggonane wong edan kang saka desa ingadesa.
Ênggih cêkapan nèk sêmèntên niki, nanging nèk diênggoni tiyang edan ing nagari ngriki: môngsa cêkapa.
Liding dongèng aja sok ngêsorake marang padhaning wong, awit bisa uga kowe gênti dadi asor luwih saka asore wong iku, saka lupute clathumu dhewe.zie Br. 1912. No. 73.
Anêrak tatakrama sathithik mandêng wong ayu satêmêne ora pati luput, awit bêcik picak tinimbang karo mêlèk yèn ora kêna andêlêng wong ayu, jare wong ayu iku kêkasihing Allah.
Rahayu wong ênom kang kalis ing godha rêncana, balik [bali...]
[...k] wong-wong tuwa kang lèngkèt ing godha rêncana, iku pangilone pêcah, ora sumurup yèn kulite wis ngalinthing.
Wong ênom yèn anduwèni melik marang têtinggalane wong atuwa-tuwane, iku tuking budi ala, awit ing batin dhêmên tininggal ing wong atuwa-tuwane mau, dadi ngajap kang ora bêcik, anggege môngsa, iya iku kalakuan nistha. P. B. 29 1.
Rahayu wong ênom kang doyan gawe atine bêcik, nandhang papa cintraka sarta bêtah nahanake sangsarane awak, satêmêne iku dalane kamulyan ing têmbe, dadi sajrone anglakoni papa cintraka mau: pêrlune sinau ngambah dalan angèl, ênggone arêp ngambah dalan gampang, mokal yèn wong ênom mau ora nêmu bêgja kari, dening wis tau anglakoni cilaka dhisik zie wibawa mukti.
Pituturing wong tuwa marang wong ênom, sayogya dilakoni, amarga si tuwa wis tau ngalami yèn lakune si ênom mangkana iku nyimpang saka garising bênêr, bakal [ba...]
[...kal] tumiba marang luput, balik si tuwa ênggone awèh pitutur aja mung saka gampange ngobahake lambe bae, yèn kalakuane dhèk ênom, mangan, nginum, madon, madat sarta main durung dimarèni, sayoga ora pitutur bae, dene wong ênom kang anduwèni watêk kaya watêke wong tuwa, iku musthikaning budi, amêsthi bakal ora kêduwung uripe.
Aja nyumiyah marang ajine wong wadon sêtya, luwih manèh nandukake pangrimuk
kautamaning wadon, awit yèn nganti kalakon mangkono, awakmu ala kogawa mênyang ngêndi-êndi, ora pisah-pisah nganti tumêka ing kubur, mulane bêcik matia sadurunge ala awit uripmu ana ing dunya mung sapisan.
Aja gumampang ngêculake wicara panacad sarta pangalêm, luwih manèh amêmaoni, awit wicaramu mau durung mêsthi bênêr, sing mêsthi panacadmu: wis gawe sêrik, pangalêmmu awèh
wisa, waonanmu: ora digugu, êndi kang aran bêcik, kabèh ala, kang sayoga mung mênêng. Wong mênêng iku musthikaning urip, katon ngumala pindha sotya
sampun ngantos ngudhal-udhal awonipun, ngrêmbaga saenipun kemawon. Zie D.K. 1912 No. 9.
Unèn-unène: wong ngalah dhuwur wêkase, iku nyata, ora ana wong kêduwung gone ngalah: ujar sakêcap laku satindak, ewadene arang sing gêlêm anglakoni, upama dicoba sinau ngalah kêpriye, aja sumêlang yèn bakal ilang êmut-êmutanamu intên, têgêse uni ala kang
Ana wong ngamuk wis olèh pêpati wong loro, gawe [ga...]
[...we] gègèring ngakèh, lawanging omah padha ditutup, wêdi yèn kêlêbon wong ngamuk iku, kawruhan marang Walônda patroli, si pangamuk dibêdhil mati ngênggon, ora suwe wong kampung têka ambrubul, ana sing gawa tumbak thrathak-thrathak banjur numbak wêtênging bangke: gèwêl, karo sumbar: borot wadhukmu, sawênèh anggawa bêdhil mung diathungake ing bangke dening kêlalèn ora anggawa patrum, sumbare: mèh wae kowe mati ping pindho, diangrêmi widaran timah, sing tandang kari dhewe anggawa pêdhang ligan, ngêsuk panggonan karo muni: mêngko tak pêdhange gulune, lah, dene iku ora susah tak tibani pêdhang wis jidêng. Samono kakêndêlaning wong Jawa, kalêbu sing nganggit.
Kaluhuran iku karsaning Allah mung kadarbe putra wayahing ratu, yagene sok duwe kalakuan èlèk. Zie W.B. luhur.
Enak wong lanang karo wong wadon mungguhing agama Mukhamad, awit kêna wayuh, nganti ping pat, sarta duwe pangwasa mêgat bojone tanpa prakara, mung saka wis bosên.
Sanadyan ora sêmbada, iya mêksa enak dadi wong lanang, awit iya ana wong lanang ora sêmbada bisa wayuh.
Iya bênêr, nanging olèh paraban: wayuh kêndhil.
Kêjaba: ta, yèn imul, iku wis luput cinatur.
Ora ana wong kang ora duwe grêgêd dhêmên marang wong ayu mungguhing wong lanang, sarta duwe grêgêt dhêmên marang wong bagus, mungguhing wong wadon, awit wis kudrating manungsa sumurup marang ala bêcik, mungguhing wong lanang sanadyan wong tani yutun, apa tani bêntil, kaluthêk iya duwe, dadi wong brancah iku wong kang bisa nuruti ardaning atine, dening tanpa pakering sarta duwe wisesa, kosokbaline wong tani, ora bisa nuruti ardaning atine dening duwe pakering sarta kawisesa, êmbuh karoban bôndha, êmbuh kalah prabawa, ing salah sawiji: mêsthi, dadi têpusing manungsa: padha, aja eram panjênêngan ratu sugih putra nganti pêpuluhan, iku mung dening akèh babone, wong cilik iya ana kang sugih anak, dening bisa wayuh loro [lo...]
[...ro] têlu. Mungguhing wong wadon, kandhêge dening kapalang ing tatakrama, yèn kelair: ingaran wong ala, beda karo wong lanang, wayuh ora aran ala, sarèhning tundhone wong wayuh, luwih manèh wong madon ora bêcik, kajaba mlarat turune akèh kang kêtiwar, nyangking marang jênênge, ora bisa ilang ing salawas-lawase, bêcik bojo siji bae, awit yèn bojo loro isih kurang, têlu saya kurang, sabanjure ora duwe marêm nanging kang nganggit layang iki mung lagi bisa kôndha bae, durung sinau nglakoni.
a. kukuhing budi dumunung ing priya, asrining solah bawa dumunung ing wanodya,
b. Priya mêngku sarta ngêrèhake karsa, wanodya kang susila nglilihake priya.
c. Priya nyênêngake wanodya, winalês wanodya asih ing priya, iku têtêp rahayune wong asêsomahan.
Landhêping gêgaman saka diasah ing wungkal, landhêping
budi saka gêgosokan kawruh, yagene kowe isin takon tiron supaya mundhak kawruhmu, aja malah dhêmên kôndha angêcuwis mung murih dialêm pintêr, para sujana malah angarani bodho marang kowe.
Lara iku sing karasa lara atine, dudu awake sarta yèn tibaning lara abêbarêngan, kang karasa lara kang bangêt, kaya ta dicakot ing sêmut gêni barêng lan diantup ing kalajêngking, sing karasa lara panggonaning antup.
Wit latêng yèn ora nuli dirampas, bakal mrajak tuwuh angômbra-ômbra. Ora beda karo pakumpulaning durjana, yèn ora nuli dirampas, iya bakal mrajak angêbaki praja.
Wong ora bisa sumurup luwase sandhang pangane kang dianggo sabên dina, wiwit anyar, masêm, luwas nganti rontang-ranting, sumurupe iya mung kaya mêngkono bae, dadi ora sumurup sudaning luwase sabên dina saka sathithik,
suprandene sok kumênthus ngaku awas, bisa mêthèk wêwêtênganing bojone bakal mêtu lanang utawa wadon, yèn kabênêran pamêthèke: awas, yèn ora: ora apa-apa.
malah anutuh, awit prakara kang wis kalakon, ora bisa bali ing salawas-lawase, têgêse nutuh wong kaluputan, iku nangèkake kaduwunging ati kang lagi rusak, yèn nganti kawêtu pasambate tumiba ing kowe, bisa dadi wêwêlak, ing atase awakmu: manggan ngarani ala.
Kaluputan kang wis diakoni bêcik diapura, nanging kaluputan kang ora diakoni: bêcik diukum, iku paidah panarimaning atine wong kang anglakoni paukuman.
Kangjêng Guprêmèn, nganggo anggêr wong kang kurang panarima nyuwun ènthèng paukumane: malah diboti.
Andhêngakake kaluputaning liyan ana ing pasamuwan, iku wong tinggal duga prayoga. P.B. 30-1 v.o.
Layang kabar iku satêmêne dadi cêcoloking praja, konangane priyayi garap kapatihan, nyolong dhuwit, iya saka layang kabar, nanging sok nyalomot marang priyayi gêdhe kêkasihing ratu utawa rêksakaning praja kang padha duwe laku ora bênêr, kaya ta: ngarani: mêdal gapura
sabab iku anjalomprongake, [anjalo...]
[...mprongake,] mulane yèn kowe katandukan basa lamis: diprayitna, awit yèn lena bisa andadèkake karusakan.
Nutuh wong kaluputan, ngalêm wong kabênêran, iku mung dadi kêmbanging lambe. zie W.B. lambe.
Ngêtohake umur labêt marang Gusti, iku pêpêthinganing kawula, sanadyan tumêka ing pati arane bakal misuwur ing salawas-lawase.
Sapi wadon yèn manak dipuh banyu susune dening juru pangone, saking manggane kongsi kimpès, mulane diarani: puhan, pêdhète nganti kuru dening ora warêg ngombe banyu susu saking dicumpi, mangkono uga biyangne kuru dening pinêrês sadina-dina tanpa lèrèn. Apa kang mèmpêr pakarti iki, coba pitakona wong sugih kang panggaotane gadhe, kêpriye panganggêpe marang wong meskin kang padha asok bulu bêkti marang awake.
Aja ngênêngake cipta kang makolèhi, lan aja dhêmên nganggur [ngang...]
mangkono: sabarang pagaweanmu amêsthi maidahi wong akèh, kowe kalêbu ing wong akèh, dadi iya olèh paidah.
Paiting butrawali ngungkuli paiting godhong mêniran, dene kang pait dhewe, cature wong mlarat, mulane aja mlarat, golèka setan marang gunung Cêrme, jare bisa nyugihake, nanging patine diarad ing dhêmit, apa ora prayoga golèk kasugihan saka pangupajiwa bae, sanadyan pakolèhe sathithik, nanging ambrêkati.
Landhêping pèn bisa ngalahake landhêping pêdhang.
Pangwasaning mata: andêlêng, kuping: angrungu, irung: angambu, ilat: angrasakake, awak: karasa,
padha rumagang ing gawe ora wor suh nganggo pranatan bêcik, kaya ta: andêlêng wong ayu: kupinge ora kêpengin. Angrungu unining gêndhing Gambirsawit, irunge ora bisa nyêrot. Angambu burat wangi, ilate ora milu ngrasakake. Amangan lêgi gurih, mung dirasakake ing ilat dhewe. Apa ora wis nyukupi yèn yêktining kawruh mung sawiji, tumiba marang têlênging ati.
Êndhase ora butuh mata, mêngkono uga mata iya ora butuh êndhas, sabab apa yèn êndhase ditabok: matane nangis, iku iya nelakake yèn peranganing awak kang tanpa wilangan têlênge mung siji.
Sarèhning kawruhing Allah pêncar angêbêki jagad, kang sayoga mung bisa asangu kawruh sawiji kang sampurna, kaya kawicaksananing pôncadriya, liyane mung dadi samiran, anggêre wis ngambah: wis.
Wong pintêr gêdhe prayitnane, mulane ana piwulang: bodhone dinèkèk ngayun, saking wêdine luput, dene wong bodho narimaa rinèh ing
tanpa kapintêran, iku kaya angganing godhong jati aking kasapu ing angin, saparane ora ana wong kang nêdya ngukup,
awit titahing Allah angêbêki jagad padha kadunungan kapintêran dhewe-dhewe.
Unèn-unèn: sabda pandhita pangandikaning ratu yèn wis tumiba ora kêna owah. Ana têtuladane nalika jumênêng dalêm, P.B. VII ana ondêr upsir malarat, wis ora bisa mara seba, dilalah ing sawiji dina ingkang sinuhun [si...]
[...nuhun] kangjêng susuhunan,
komandhan, sanadyan mangkono iya dilêstarèkake, sarèhning ondêr upsir mau ora seba: banjur didhawuhake marang omahe panuju turu banjur digugah, kalakon didhawuhake dadi upsir, barêng konjuk kauningan ing sampeyan dalêm, kacathêt sajroning galih yèn olèhe andhawuhake nyai tumênggung kliru, nanging ora dibatalake sarta ora andadèkake dêduka dalêm, barêng ing dina Sênène manèh: misudha marang upsir kang bênêre disuwunake, sarta mundhut balining arane upsir kleron, diparingake marang upsir anyar, opsir kleron, kaparingan liru kaarana: Radèn Mas Panji Jayasupêna, (dening lagi turu winisudha) iki têtêping unèn-unèn ing dhuwur mau: sabda pandhita pangandikaning ratu.
Pacangan iku tumanêm ana tungtunging ati, tansah katon gawang-gawangan, tarkadhang kèpi sajroning turu, yèn wujuda [wu...]
[...juda] woh-wohan, kaya diklêthus-klêthusa. Barêng wis kalakon dadi bojone salin salaga, mari dhêmên, kapengin liyane, wong lanang banjur nandhing milih dening duwe wisesa, wong wadon: ora, mung mandhêg batin, dening kawisesa, nanging yèn wani ngêmbari inganggêp ala sarta ingaranan: jina, balik wong lanang: ora ala lan
Nyawa saiki aku wis bisa angrêbut bètènging atimu sarta anjugrug temboking katrêsnanmu.
Sukur wong prak ati, nanging aja kuciwa ing sêmu mêngko yèn aku ditakoni marang
tinurut sarta banjur dilakoni, [dila...]
[...koni,] yèn duwe panêmu parentah iku luput sarta ora andadèkake sarjuning atine: katêmu ing buri, kêna duwe atur sawuse anglakoni, dadi ora aran: madal parentah. zie W.B.
Isining jagad kang diarani: pêrlu, mung ana pagawean saprakara, suwene kêna
nganggit ora maoni marang wong anom amburu pêrlu, saka wis tau angalami, sarèhning suwene mung sagêbyaring kilat, prayoga ora ngêtohake umur, umurmu mung cumpèn, ora duwe patêlêsan, kapenake bêcik nyarèhake karêping ati.
Wong dhêmên anggagap, ngeka dasa, ngrêrantam iku padhane kaya wong anggarap pagawean wis olèh saparo, (
Wong padu sanadyan wis rumasa luput, iya ngaku bênêr, muni sawêtu-wêtune, saupama nganggo anggêr kang kinandhut ana sajroning wêtênge, kang luput ya ngalah, awit satêmêne wis sumurup marang kaluputane, ananging sarèhning wis têtela mangkono, bêcik kang bênêr bae kang gawe karampungan: ngalah, wong kang ngrungu padha ngarani: pintêr: apa bêcik diarani: bodho.
Pati iku panggonane wis cumêpak, sarta ora tau pisah
tansah mitambuhi, sumurupe yèn arêp mati wis kasèp, zie. W.B. pati.
Pati siji jare dalane sèwu, suprandene manungsa ora gigrik, tandhane: ora tau ngrasakake pati, ngrasak-ngrasakake yèn wis ngalèlèh ana ing paturon, malah sajroning ati ora rumasa yèn bakal mati, sanadyan wus kaki-kaki atine isih nom, mulane ana têmbung:
ora nyêbut. Zie W.B. pati a
Rasaning pati kang munggah suwarga jarene nikmat lan mupangat, ngisore ana bangawane mili, sing ngladèni widodari sakêthi kurang sawiji: sêdhêngan, upama diganêpi kurange siji dadi sakêthi bênêr: rada kakehan: kêna. Mung yèn wong wadon, paladène para dewa, nanging mung sanga, samono kacèke wong lanang lan wong wadon.
Padha-padha pati iku ora kêna pinikir, wong sing nandhang lara kêsandhang wis kari
iku yèn kabênêran uripe sok bisa narik marang kadrajadan, nanging yèn ora kabênêran: abot sanggane, kaya paribasan kae, nyunggi lumpangkênthèng, eyube ora sapiraa, abote mindêng. Dadi wong rabi putri iku kudu sing
manungsa wis wanuh sabên dina, nanging apitambuh, tandhane isih dhêmên brèh. Dadi lagi bisa muni bae, akon pupur, awake dhewe bênjut ora
beda yèn kinosokbali, si angèl kang ginawe dhisik. Si gampang bakal kêtêmu kari, nanging arang-arang kang bisa nglakoni, sayogane cobanên, aja ngiri kang nganggit: pancèn wêdi nyoba, dening wis bênjut cilik mula.
Pangandikane Nabi Ngisa mangkene: dene mungguh wong lakirabi, wong wadon aja pêgatan lan wong lanange dene [de...]
[...ne] mênawa wus pêgatan, tulusa tanpa laki, utawa ulih-ulihana karo lakine, lan wong lanang iya aja ninggal rabine. Indj: 349-2 v.o.
Mangan esuk diarani: semekan, mangan sore diarani pancal kêmul, têgêse narima mangan sathithik, mangan awan durung ana arane, apa: antêm krama; mara pikirên kapenake. Zie W.B. pangan
Kabutuhaning urip mung mangan turu lan mêncarake wiji, kang ngestokake dhawuhing Allah mung khewan, ora susah dening pangan wis cumawis saka cêcukulaning bumi, turu saênggon-ênggon kapenak, rewange mêncarake wiji wis sumandhing, dadi luwih mulya uriping khewan tinimbang karo uriping manungsa, dening manungsa golèk pangan kalawan rêkasa, nganggo wuwuh golèk sandhangan kang adi aèng, turu ora gampang kapenake, nganggo gawe omah dineka-neka, mêncarake wiji nganggo milih, têrkadhang olèh bolèng, tur nganggo sarana, tanpa sarana ora bisa mêncarake wiji, suprandene kang diarani mulya iku
Pèngêt, sarèhning Gusti Allah ora karsa gawe kasusahaning urip, ya gene
wong, mbok aja mangkono kêpriye, narima ing pandum, ora mèri marang kabêgjaning liyan, yèn gêlêm mangkono malah sok sêmpulur, dene sing mêsthi: têntrêm, ajining têntrêm angungkuli wong sugih singgih.
Pangkat iku marahi kajèn kèringan, mulane dadi parêbutaning akèh, nanging yèn ora kêbênêran patrape sok ambilaèni marang kauripane, luput-luput sêmbire tumiba ing asor, ngungkuli asore wong kang ora duwe pangkat, rasakna têmênan.
Aja sok dhêmên golèk dhukun anjaluk anak, satêmêne ora ana dhukun bisa awèh anak, kajaba dhukun gadhungan, bêcik golèka tômba kang bisa marasake roganing ragamu, iku kang ana paidahe, warasing raga kalawan pitulunging Allah bisa duwe anak.
Wit-witan gêring pinangan ing olèng-olèng ora bisa awoh, pikirên, apa bedane karo:
Manungsa gêring pinangan ing kruma, ora bisa manak.
Wong urip butuh dhuwit, apa ora aran sapele uriping manungsa mung kalawan dhuwit, zie W.B. dhuwit.
Angèle wong golèk dhuwit nganti bisa ambubrahake èngêtan, K.N (niet èlingan). Gampange wong ambuwang dhuwit nganti bisa ambubrahake omah, mbok aja mêngkono kêpriye, zie W.B. dhuwit a.
Wong ora bisa pisah dhuwit, nanging aja mata dhuwitên, zie W.B. dhuwit b.
Aja dhêmên warna kang mêrak ati, iya iku dhuwit, awit watêke blere, akèh wong kedanan, balik pèkên dayane bae, karosane bisa anggèndèng jagad, zie W.B. dhuwit c.
Aja dhêmên nyèlèngi dhuwit kang ora mêtu uyahane, padha [pa...]
[...dha] uga karo kowe nyèlèngi krikil, tak dongèngake: rungokna.
Ana sawijining mantri guru nyèlèngi dhuwit turahaning balanjane, ana ing lonjoran pring pêtung, sabên sasi petunge tansah mundhak sarta tansah dicathêti, iku kang dadi têlênging kabungahane, kaya apa manèh bungahing ati barêng cathêtane pinetung isining celengane wis dadi 2000 rupiyah, prasasat ora ana kabungahan kang tinêmu kaya ing dina iku, apa-apa mung tansah mèsêm, nanging bungahe pirang-pirang taun kang wis kalakon sirna padha sanalika, ing wayah esuk sumurup omahe kalêbon maling, anggawa kêkasihe celengan pring pêtung. Lunganing kêkasihe sanadyan ditangisi kalawan luh gêtih, iya ora gêlêm bali, dening rumasa siniksa kinunjara nganti têtaunan, ora dilalèkake olèh pacangane mas Java ing kantor Bank, supaya bisa manak bêbranahan, zie W.B. dhuwit d
Kang muni layang Panitisastra kaca 4 larik 3 ... dene
kasugihan kang nganti angèl wilangane bisa sirna padha sanalika, kaya ta: kataman ing bêncana gêni, utawa saka panggawening durjana,
êntèk-êntèk, kaya ilining banyu. zie W.B. dhuwit f.
Dhuwit iku lunyune kaya wêlut, yèn wis mrucut angèl golèk-golèkane. zie W.B. dhuwit g.
Wong sugih ora marêm andêlêng dhuwite, rumasane isih kurang bae. Nanging wong ora duwe dhuwit, mung mandhêg kêpengin duwe dhuwit.
Wong kêklumpuk dhuwit, ngiwit-iwit pangan analèni wêtêng ambrongsong cangkêm, pirang-pirang taun, bisa sirna ing
dalêm sajam, mulane diawas marang kridhaning dhuwit, uripmu aja dhêmên dhuwit, nanging sêngkuta ngupaya dhuwit, yèn bisa olèh pangupayamu, dienggal tanjakna kang ora ilang ing salawas-lawase, awit angganing dhuwit: pangawak talèdhèk, anggêr wong kêpengin mêngku, ora sumurup yèn ora asih marang awake, lunga saparan-paran dadi parêbutaning wong akèh, awake
nylingkuhake dhuwit, sarta têmêne ora ambawur petung, cilike olèhe ora nganggo (nyrampèt) iku wis ora dijarag, sarta nganti ora rumasa bêcik, mula dinêtêpi wajib têmên-têmên pinitaya ing parentah. Beda karo abdi dalêm kang mlarat, banjur kêcèh dhuwit,
sanadyan atine murni iya mêksa wani grêmah-grêmèh, iku lupute sing mitaya, wong ngorong diadhêpi banyu kêndhi pratala, wis mêsthi dicêcêp, tarkadhang digogok nganti mlêmbung anginên, buh sesuk dadine.
b. Ayake ora ana kaya wong kang kapatah anggarap prakara kadurjanan utawa panêrak, iku angèl dhewe.
c. Ora isih kalah karo prakara para padudoning akèh sarta rupa-rupa tur riwil bangêt.
d. Wong kowe padha durung dadi pulisi, mung dadi jaksa ribut anggarap prakara ana ing meja panulisan, balik pulisi ora mung ribut ana ing meja panulisan bae, ana ing saba paran iya ribut sarta ana kalane linakonan ing wayah bêngi.
e. wis ora kaya kandhamu iku kabèh, aku maido, kowe padha tak tuturi, aboting abot iku ora kaya wong kang pinitaya ing parentah, gêdhene panjênêngan ratu, nampani pamêtuning bumi, desa utawa asiling nagara, têkaning dhuwit ora karu-karuwan dêrês kaya udan nganti ora ngobêrake wong madhang, anggêre cara Jawa [Ja...]
[...wa] ora cara Walônda nganggo mandhat barang, iku sing abot dhewe, tohe pati, sing cêpak mukti.
Dhêmên marang pêpadhaning tumitah iku tuking kabêcikan, nanging arang sing bisa nglakoni, saking angèle, mung warganing teyosopi kang bisa: jarene. Zie W.B. Dhêmên.
Wis ora kok wènèhi tuku jêruk kêprok siji saanggris.
mung upama bae, ora têmênan, aku mung narima baul, ora arêp mênang.
Kang muni ing kitab suci, manusa kang duraka ing Allah, sucine mung ana sajabaning kulit, dadi kaya
iku wong mati kêsasar, urip karo balung bae suarane krêngkat-krêngkèt, aja maido, wong badan alus sakarêpe dadi. Jrangkong yèn dhèk isih uripe duwe potang, iku sok nagih têkane ing wayah bêngi, wong kang tinagih gugup, esuke banjur bayar utange marang warising jrangkong. Ya gene utange ora dibayar nalika uripe, utawa ditampakake marang jrangkonge nalika nagih, dadi aran sah nyaur marang kang motangake.
Liding dongèng aja dhêmên utang ora nyaur, awit yèn ora tinagih ing jrangkong ya diarani ngêmplang.
a. dhêmên ngrungokake wong padu, ngintip ana ing gêdhèg,
e. yèn ana payo-payo ora tumuli tandang, yèn kang dadi bêbaya wis ora ana: brubul padha tandang takon-tinakon playuning
bungah-bungah padha praon, sawênèh ana kang gawa klênengan, karo nonton wong kang padha susah kêbanjiran,
h. yèn wong ora duwe: diisin-isin, yèn wong lagi duwe diewani,
i. ngrèmèhake: gêlêm, dirèmèhake suthik,
pamèr lan munggah umpakan. Zie W.B. Jawa.
Kasugihane wong Jawa, ing jaman kuna saka among tani têgal sawah sapêpadhane, saiki wong desa wis ora ana kang sugih, dening bumine êntèk kalêbu ing kabudidayan kabèh, mung kari bôngsa sudagar iku isih ana kang sugih, sarta yèn wis sugih angèstokake dhawuhe eyang Ngarab, padha munggah kaji marang Mêkah, jare patine bakal munggah swarga zie Ngarab.
Uni sakêcap kang pratitis, bisa ngalahake uni kang ora lèrèn-lèrèn, iya iku wong juwèh, wong juwèh iku bêcik sing picak tinimbang karo sing mêlèk, picak kang juwèh ajine ngungkuli picak kang ora juwèh, utawa karo waras kang juwèh.
Wong juwèh kawruhe tumèmpèl ing lambe kumruwuk angêbêki papaning pasamuwan katut ing angin mrana-mrana. Beda karo wong mênêng, kawruhe sumimpên ana ing ati wêning, mêtune ora sarana lambe, katampan pucuking pèn mili ambèr ing papan tulis rinasakake wong sajagad.
Ngatokake jalaran saka sawijining wong kang agawe mêngkono iku wajib, sarta ing sabisa-bisa angarah amalês ing sakuwasane, yèn duwê sêdya nyirnakake: ora bisa, sanadyan ginawe wadi: tilase ora ilang.
Jalak bisa ngocèh, wong ala bisa nyatur, karo pisan ora kalap, ocèhing jalak tutur apa-apa ora kêna ginugu, unining wong ala padha bae tutur apa-apa iya ora kêna ginugu, sanadyan kandhane têmên, wong wis kêbacut sirna piandêle, dening kêrêpe goroh.
Anjajagi kawruhing liyan, iku panitike saka gêgaweyane layang, wong baud calathu ora mêsthi baud gawe ukara. P. B. 29-9 v.o.
Unining jam tanpa lèrèn nganti saêntèking putêrane, wong juwèh muni tanpa lèrèn nganti saturune, jam ana gawene [gawe...]
[...ne] bisa nuduhake wayah, balik wong juwèh muni andêrwili moyar dadi angin bae.
Wong lara ajêjamu, nanging bêcik ora lara sarta ora ajêjamu.
1e. wong dadi jombêlang 2e. wong dadi congkog } iku kêtrimane mung yèn durung kalakon, pitayaning wong kang pinadokake: prasasat pati uripe dipasrahake marang jombêlang utawa congkog, nanging yèn wis kalakon tanpa ambu, aji godhong aking salêmbar, yèn ora dadi bêcik tinarka angloropake. Apa paidahe wong dadi jombêlang utawa congkog, ora liya mung kalimising lambe, têlêsing gondhang lan warêging wadhuk, ora olèh colotan, ora olèh ujuran sareyal suwang suprandene akèh wong kang dhêmên dadi dalan mangkono.
Jago iku tanpa prakara tarung, nganti bonyok durung gêlêm kalah salah siji, tarkadhang kang padha gêdhe atine: pur,
Wong Jawa watêke kaya jago, dhêmên rêbutan, ora sumurup yèn kang rinêbut mau duwèke dhewe, saking gogote nganti dipisah ing liyan, iku lagi gêlêm rukun, si pamisah olèh opahan, turune: kêrêngan padha turune, iya dadi pisahan manèh, si pamisah iya uga olèh opahan manèh, mangkono ing sabanjure, nganti êntèk-êntekan, suprandene ora mari-mari, isih mêngkono bae, iya si watak jago mau, tansah akêkablak kaluruk ana ing omahe dhewe.
Apa durung sumurup yèn suwiwine wis brindhil.
Ing jagad ora kurang pagawean, suprandene akèh wong kang ngrêsula ora alèh pagawean zie W.B. Jagad.
Pujôngga. Upama lintang yupitèr iku tak mriyêm saka ing dunya kene, kang lakune mimise ora abêr-abêr sajrone 4000 taun lagi têkan.
Batur. Dosanipun punapa lintang botên barang-barang dipun mriyêm.
Iki tambane bêndara juwèh paturan karo bature kang ora mangêrti pisan-pisan marang prakara
kakèn-kakèn, ninèn-ninèn, mung patutan loro lanang wadon, putu lima, buyut nêmbêlas kang padha isih urip bae: (1842), saprene wis luwih 50
yèn bakal ora pisah nunggal sacungkup karo Nyai Boging, malah kijinge Ki Padmasusastra
jiwaning kawibawan, ora mung putu-putune lanang bae dalah putune wedok dhasar mung sitok, mumpuni ing saniskara laki olèh dhoktêr Jawa bisa satata linggih jajar lan panggêdhening nagara ingaji-aji marang Assistent Resident dening alusing têmbunge Walônda, nelakake unusaning wadon mêngku kasujanan. Buyut-buyute wis padha malêbu pamulangan Walônda, ngamungna Ki Padmasusastra dhewe kang nandhang papacintraka sarta wis ora lawas ana ing dunya bakal nusul marang Kêbonlayu ênggon kalanggêngan kang tanpa pêpindhan dununge Nyai Boging, saiki isih nyuwun sarèh maring Pangeran, lagi nutugake nganggit layang Madubasa iki.
Kula nuwun, kula nyuwun pangapuntên kaping sèwu, anggèn kula nyariyosakên lêlampahan kula sawatawis, pêrlunipun namung dadosa pangèngêt-èngêtipun anak putu buyut canggah warèng kula piyambak yèn ing Kêbonlayu amijèni jiwaning kawibawan.
Kandhanging nyawa iku raga, yagene kowe mangan nginum tanpa dêduga lan watara, nganti ngrusakake raga, sarèhning kandhange bubrah, nyawane iya mabur, jarene duwe suwiwi kaya manuk.
ngapus-apusi sarta wani maling. Ala kang wis dilakoni sirna sajroning nyêrèt, kang ana rasa nikmat lan mupangat, kuciwane ora langgêng, tangi turu salin salaga, muring-muring marang anak bojone, wusana lêlakone kongsi tumiba ing tiwas, nganti tumêka ing pati ora bisa mari, ya aja mari bae.
Wong madon iku iya korup marang hawa nêpsune, nganti diarani: brancah, sinigenan ing sanak sadulure tuwin mitra-mitrane dening ora kêna bathuk lamis, adate [ada...]
[...te] êntèking sarana banjur kêcandhak ing lara ora bisa mari ditambani nganti tumêkaning pati. Jarene jênênge lara bêngang, kalêbu busuk sing nganggit layang iki, durung sumurup araning lara mêngkono, mung lagi jare bae.
Wong karêm ngabotohan, yèn nuju mênang kabungahaning dunya tumpak blak dadi siji, mung tansah angguyu, kosokbaline kang kalah manasi kabaranang atine kaya diobong, suntrut ora bisa angguyu, êntèking sarana banjur angapus-apusi ginawe amburu kalahe, pamburune ora kêcandhak, malah pawitane dhadhal, bêcik êndi karo ora karêm ngabotohan.
Wong edan iku tiwas jênênging uripe, wis ora bisa pulih kaya dhèk maune sadurunge edan, paribasane ana: bêras wutah, grabah pêcah, wong owah, iku ora bisa pulih kaya dhèk maune sadurunge wutah, pêcah lan sadurunge owah, suprandene jêmbar-jêmbaring jagad ana sing maha dhêmên kaya wong edan, iya iku wong karêm wuru dawa, yèn wis mêndêm
duwe kaelingan pisan-pisan apa kang wis diclathokake nalika mêndêm, suprandene kang nganggit layang iki ora wigih ngombe arak nganti mêndêm. Mung kacèk durung edan bae, utawa kacèk bisa gawe pitutur, dadi iya ora bisa edan, dening duwe aji têmbang pangkur: duga-duga aywa kari.
Ma, 4 kaya wis cukup kanggo sanguning urip gêlise rusak, ora susah winuwuhan dadi: Ma: 7 utawa 9.
1. Pintêr 2. Tabêri 3. Rahayu 4. Waras } kudu linakonan barêng, yèn kongsi gothang salah sawiji: amêsthi tumiba ing sangsara, têrange mangkene:
a. pintêr tabêri rahayu } nanging laranên, iku kaya angganing jam êmas tanpa tuding, uripe ora bisa nuduhake wayah, mungguhing manungsa urip tanpa gawe.
b. pintêr tabêri waras } nanging ala atine, iku kaya angganing durjana, sapa sing sudi ngawulakake.
c. pintêr rahayu waras } Nanging kêsèd, iku kaya angganing wong kang dhêmên nganakake cipta nglêngkara, kaya ta: duwe cipta mênang lotrei satus èwu, banjur yasa omah magrong-magrong, disambi nyambut gawe gadhe, ora kangelan, olèh anakan, yèn bur olèh kauntungan tikêl, kuciwane durung tuku lot, dening durung duwe dhuwit, dadi lali mandhêg ana ing gagasan bae, kasêlak ing jaba ana wong nagih utang.
d. tabêri rahayu waras } nanging bodho, iku kaya angganing pêdhang
ing angkara, iya kinèringan sarta ingajenan sapêpadhane wong gêdhe, luwih manèh panganggêpe wong cilik, padha wêdi asih ing panjênêngane. Lah apa gawene wong gêdhe dhêmên angkara sarta anggêp-anggêpan, wong wis diwêdèni, apa isih kurang, apa ana luwihe saka: wêdi, kajaba mung: wani.
Ora ana wong mêmaron bêcik, mung kandhaning layang bae: ana, nyatane êmbuh, êndi maru kinasih iya digêthingi ing maru liya-liyane, sing akèh catur-cinatur, ambêcikake awake dhewe, angalakake marune, malah sok angwêtokake têmbung saru, dadi wong dimaru iku ora kapenak, gêlême amarga kawisesa, istiyare wadon ora
Satêmêne ora ana wong marêm atine, sanadyan karêpe katêkan kabèh: iya isih kurang, sabên wis kalakon karêpe: banjur bosên, nuli salin salaga kapengin duwe liyane manèh, yèn wis katutugan ya bosên manèh, mangkono sabanjure, iya iku sakarate wong ana ing ngalam dunya, mari-mari yèn wis mati.
Yèn lêlinggihan karo Cina singkèk kêna sakarêp-karêpmu, awit ora duwe tatakrama alus, idu riyak saênggon-ênggon ora dirasakake, beda karo Cina pranakan, kaya Jawa.
Yèn lêlinggihan lan prajurit, angrasanana kaprawiran, P.S. 91 = 3.
Yèn lêlinggihan lan jaksa angrasanana rungsite surasaning anggêr.
Yèn lêlinggihan karo eyang Arab kang prayitna, cêkak aos sakarsamu mundhut, kowe bodho kana pintêr.
Mata ginawe mêlèk, yèn arip ginawe turu, nanging apa ana janjine
Dongèng, wong picak nyênyuwun maring Allah: bisane mêlèk, [mê...]
[...lèk,] tinurutan dening Allah bisa mêlèk malolo tanpa kêdhèp, wong iku bangêt susahe, wuwuh-wuwuh kêrêp kalilipên, banjur nyuwun manèh kaparingana salin mata ciyut, iya tinurutan dening Allah padha sanalika liniru salin mata ciyut, ambane anjalirit mung saawaking êdom, wong iku saya bangêt susahe, awit wêruhe apa-apa ora ambabar pisani, wuwuh-wuwuh dadi kagetan, ana swara, kagèt, ana clèrèt: kagèt: dadi ora bisa jênjêm atine, wusana nyuwun bali dadi wong picak manèh kaya mau-maune bae, iya tinurutan, wong picak marêm atine. Liding dongèng: dinarima marang takdiring Pangeran kang wis sinandhang, awit pandamêling Allah wis kanthi kawicaksanan.
Mata kang ginawe andêlêng wong ayu ora kêpadhan, kaya upamane
Aja ngrêsula nandhang kamlaratan, sing gawe sapa. zie W.B. mlarat.
Kamulyan kadarbe wong kang ngampil pangwasaning nagara utawa kêkasihing ratu, yagene sok mêndêm gadhung, iku rak dudu duwèkmu. zie W.B. mulya.
Maling iku iya wong sarta iya sumurup ing ala bêcik, yagene dhêmên maling. Dhêmên manèh awit pangrasane ora nglakoni panggawe ala, nglakoni panggawe bêcik, wêtuning sandhang pangane saka ing kono, ginawe ngingoni anak bojone kang padha kêluwèn. Apa iku aran ala, Gusti Allah ora dhawuh ngtarangi wong maling, dene kang aran ala iku wong cêthil, mulane patut dimalingi. Apa wong cêthil iku padhane maling, maling bae bisa ngarani ala, sok mangkonoa malah bêcik maling tinimbang [ti...]
[...nimbang] karo wong cêthil.
Liding dongèng tuking ala iku wong cêthil, nanging maling iya uga ala, dadi karo pisan padha èlèk. zie W.B. maling
Maling iku ora mung durjana kang ambabah omah ing wayah bêngi, tarkadhang rewangmu linggihan prayayi narapraja kang misuwur arane: ana kang dadi maling.
Ora ana wong kang ngrèmèhake pagaweane dhewe, ki jaksa
pangulu ngandhakake sulite rasaning Kur'an. Ki Pujôngga ngumukake wêwadining tulis. Narapraja kang kinathik ing parentah lêngut-lêngut, iku wadi: ora kêna kok takokake. Prajurit mamèrake kawantêrane yèn munah ripu, ki sudagar kôndha ribut ing pagaweane. Tukang gadhe kojah kêsêl angladèni wong: têka lunga nganti ora kobêr mangan. Ki tani mênêng bae, nanging karingête daleweran, kabèh iku dirèmèhake marang
wong kang kinuwasakake nyêkêl dhuwiting nagara utawa panjênêngan ratu, ora ana angèling angèl pagawean ing ngalam dunya kaya wong nanjakake dhuwit. Liding dongèng aja sok ngasorake pagaweaning liyan, angunggul-unggulake pagaweane dhewe, kabèh-kabèh padha bae, awit kang linakonan wis dadi cithakane, cocog karo kabisane, tembunge Walônda aanlegt mung wong kang kinuwasakake nyêkêl dhuwiting nagara utawa kagunganing ratu (cara Jawa tanpa mandhat lan tanpa komisi) iku nyata yèn linuwih dhewe tanpa kisruh, tandhane banjur bisa gawe omah magrong-magrong, sarta akèh wong sing padha
nugêl buntut lan mrithili sikil kêndhêla, (nyuwèk cangkêm cêcak ing dina Jumungah enz) pêrlune sapele mung amburu bungah ing ati saka bolonging buntute linêbon êlar utawa barang kang ènthèng banjur diculake, kêndhêla mubêng kalangan ora bisa mencok, dening paruthuling sikile, bocah kang duwe akal mangkono agiyak-giyak, iku kang nuntuni ora bêcik marang panganggêping ati, tumraping mubarang liyane, kêlantur tumêkaning tuwa kolu niyaya wong, awit wis ginulang wiwit cilik mula manggan gawe piala marang khewan. Dene khewan kang wênang dipatèni kang malarati, (ula, kalabang, kalajêngking enz) marang manungsa.
Urubing gêni mati dhewe saêntèking urub-urube, sarta bisa adhêm nganti tanpa tilas, nanging urubing ati ora mêngkono, nganti tumêkaning pati isih panas.
Aja ngêndhak gunaning janma, lan aja malangi utawa nêpak marang wong kang nglairake panêmu, awit panêmumu durung mêsthi bênêr.
Maèspati, nganggo sarana: guna, kaya, purun, iya kaya kang kasêbut ing lêlakone, mungguhing jaman saiki ora susah mangkono, suwita ing ratu iku sangune mung sêtya tuhu lan kapintêran.
Ing jaman kuna wong Jawa gundhul iku kaji, kaum kang gêlêm iya ana kang gundhul, nanging isih akèh kang jlamprah, dadi wong Jawa gundhul iku dianggêp kang wis suci atine kaya dene kaji. Panggagas kaya mangkono mau ing jaman kuna: nyata, dhèk jamane kaping VII awal, Patih Kangjeng Raden Adipati Sasradiningrat kang sumare Ngimogiri, ing kampung
pisan-pisan yèn kangjêng radèn adipati adhêdhawuh ingandikakake anggundhuli, kalakon padha sanalika digundhuli, iku agawe êntèke atining maling. Maling didangu apa bisa ngaji, ature: ora, donga: iya ora. Dhawuhe kangjêng radèn adipati, maling iku karsa diabdèkake dadi kaum ing kampung Kapatin,Kapatihan. kaparingan pangan nyukupi sarta dhawuh marang pangulu [pangu...]
[...lu] ingandikakake muruk donga, kalakon dadi kaum suci atine lêstari tumurun marang anak putune. Gundhul saiki kêpriye, sing mêsthi sucining sirah, sucining ati anjaluk sarèh lagi dipikir.
Manungsa kang dhêmên ngunggul-unggulake awake dhewe, iku kaya upamane gunung kêrêp murub, lawas-lawas amêsthi longsor, tundone sirna babar pisan.
Golèk kasugihan marang gunung Cêrme, lakune: narima ing pandum sarta ngirit-irit pangan, pamêtu sadinane ginawe turah sarta banjur dicèlèngi, ora lawas amêsthi banjur kêcukupan, wusana sugih, amarga direwangi setan ing gunung Cêrme. Kang nganggit apa bisa nglakoni sarta apa iya sugih ? ora, mung kôndha bae.
Pambêkaning guru akèh kang ngaku awas, sumurup marang lêlakon kang durung winarah, sarta kang dikandhani ana kang ngandêl, bonggan sira ngandêl barang kang ora ana, kêpriye pangandêling manungsa marang kandhane guru iku, dhèwèke mêsthi ora sumurup marang kadadiyaning lêlakone awake wewedhewe. ing dina [di...]
[...na] sesuk, aja manèh sing durung winarah yèn idhêpa, kajaba nekad dening anane pêthèk ing dalêm dunya mung ana loro, nyata,
kaduwung: gawe pitunamu gêdhe, sumurupmu wis kasèp. Zie W. B. guru alêman.
Wong anggranyah iku ora mung ngrusakake dhuwit patukoning barange, iya uga ngrusakake kawarasaning awak, dadi ora enak mangan ing wayahe, bubrahing môngsa bisa anjalari lara, lara kêmbanging pati, dadi wong kang anggranyah kêna
sapa kang duwe uni grabah: Ki Padmasusastra.
Gotong royong, padhane tulung-tinulung, santosane ngungkuli wong sugih, nanging aran sing gêlêm mangkono, trima diarani ora rukun, ayêm wis duwe têmbunge bae. Adêge pakumpulan Budi Utama pinuji ing wong kang padhang pikire. zie W. B. gotong royong.
Aja sok sambat kakehan pagawean, satêmêne iya mung saukure bae, sisaning pagawean ditindakake sawise mari kêsêl, utawa seje dina, padha bae karo wong kang nganakake pagawean (ora duwe pagawean) panggagase iya mung saukure bae, nganti sakêsêling ati, tutuge dipikir sawise mari kêsêl. Kabungahane priyayi narapraja kang sugih pagawean, yèn pagaweane wis rampung mangkono uga ki pujôngga kang nganakake pagawean, kabungahane yèn olèhe anggolèki têmbung bisa kêtêmu. Liding catur: ora ana wong kakehan utawa kasathithikên pagawean, anggêr manungsa urip gêlêm nyambut gawe: padha bae, beda karo si tabêri lan si kêsèd, [kê...]
[...sèd,] sing siji têlatèn anggarap pagawean, sijine: ora.
Ora ana pagawean abot kang ora bisa rampung yèn ditandangi kalawan sarèhing ati. Yagene kowe ora angrampungake pagawean ènthèng dening kasusuning ati sêlak arêp lèrèn, èlinga yèn tètèsing banyu bisa anggêmpalakê laleyan.
Golèk alêm madolake alaning liyan, sok olèh opah gêdhang bôngka saka wong kang diwadulake.
liyan, nanging durung tau sinau gumun marang pratingkahe dhewe. zie W.B. gumun.
Aja gumun andêlêng pratingkah kang ngeram-eramake, utawa [u...]
[...tawa] kaelokan kang lagi tinêmu, amarga yèn kowe wis sumurup yêktine: rèmèh bae.
Gampang iku dadi angèl, saupama winalik kêpriye, dhêmên kangelan dhisik, kira-kira bakal ana wohe kang matêng mirasa: gampang undhuh-undhuhane, bok coba kok lakoni. Kang nganggit layang iki wis tau ngundhuh wohing kangelan rambah-rambah, malah ana sing sakrupyukan, f. 1225 rupiyah, aja maido.
Gampanging gampang iku ora kaya wong maoni alaning wong, jarene mung kêlêtan susur. Kosokbaline angèling angèl iku satêmêne ora kaya wong ngalêm bêciking anak putune dhewe, tur iya mung kêlêtan susur.
Tuku barang kang ora ana gawene iku kalêbu wong gêgêmblungan, nanging satêmêne durung nyukupi yèn katrangan mau mung mangkono bae, awit tuku barang kang ana gawene: yèn tinggal murwat, iya kalêbu ing bêbasan mau, ala bêcik bakal tinêmu ing awake saka pakartine dhewe, banjur ana têmbung pangarêm-arêm: pêsthi, si mlarat, lan si
sugih wis pêsthine dhewe-dhewe, lali marang pakartine kang wis kalakon kang marahi dadi mlarat, utawa dadi sugih, coba gagapana igamu rak kêtêmu, nanging kowe iya isih mungkir.
Kang diarani: gugontuhon, wong nyêmbah marang kayu watu utawa bulus jimbung, dijaluki sawabe nanging wong nyêmbah sêkarane para luhur, para misuwur asmane sarta wong ngatuwa-tuwane, apadene wêsi aji wasiyating karaton, tuwin nyêmbah kadhaton, iku dudu aran gugontuhon, aran tatakrama. Wong tanpa tatakrama: êmoh andhodhok, êmoh nyêmbah utawa êmoh dêkung marang wong gêdhe, dupèh ora kabawah kaparentah, padha wong, padha lèk sanga, iku bali aran kewan manèh, ora ngèlingi yèn isih ngambah bumine sang ratu, kaslamêtaning awake amarga saka sang ratu: kang ditampik tatakramane, tanpa ratu: dhèwèke ora diwêdèni ing wong dening tanpa pangadilan, suprandene ana kang duwe panêmu bêcik
anggampangake thlathuclathu. ngarani wong liya isih gugontuhon, angèle pikirên mungguh ing awakmu dhewe kêpriye, apa nyata kowe wis ora gugontuhon: sukur, nanging aku maido, tarkadhang kowe mêtu nguyuh ing wayah bêngi ana wayangan katon githokmu krasa
kapenake, jare dhêmit iku ora ana, apa bedane karo Gusti Allah.
1 wong kang bisa§ elinga marang têmbung: bisa, têgêse kêpriye ? gawe slamêtan asung dhahar marang para nabi, wali sarta para ratu kang sumare tanah Jawa, apadene marang lêluhure saka lanang lan saka wadon, angluhurake asmane sarta nyuwun barkahe, kajaba kapenak ing ati: ingalêm ing wong
marang atine dhewe, yèn bisane samono saka kuwi, iya uga ingaran marang wong akèh: olèhe angaji-aji marang wong ngatuwane.
3 angaji-aji marang wêsi aji kang wis dadi kalumrahane, anggon-anggonane wong Jawa kajaba kopèn ora nai: iya ora ngilangake rêga yèn ana butuhe diêdol, dene ngajèni wêsi aji karaton, kajaba ana alate (kang ngandêl) kalêbu ing tatakrama, mênawa kowe ora gêlêm nyêmbah marang kangjêng kyai agêng (wangkingan pusaka karaton) dening ora wêdi ing walat: kêna, sarta iya bênêr, ora mêsthi kuwalat, nanging kowe diarani: kêbo, sarta yèn ngunus kêris: walikên, gandare cêkêlên tangan têngên, banjur unusên, iku mungguh, mungguhing wong kang ora ngajèni marang wêsi aji.
4 angaji-aji marang papêthaning rupane wong misuwur (= rêca) kaya ta: papêthan warnane Tuwan C. F. Winter kang ana palataran paresidhenan Surakarta, iku pangeling-eling ing panarima: yèn kangjêng gupêrmèn ora kasupèn marang lêlabuhane Tuwan Wintêr ênggone amêncarake kawruh Jawa [Ja...]
[...wa] marang bôngsa Walônda sarta ênggone dadi kondhange para pujôngga ing Nèdêrlan, kang padha marsudi marang basa Jawa, nganti dadi kuwalik wong Jawa diwulang basa Jawa marang wong Walônda, kang nganggit layang iki diwulang kasusastran Jawa marang Tuan D. F. van der Pant. Guru pamulangan raja ing Batawi nalika taun 1883 kang kasêbut ing dhuwur mau kabèh dudu aran: gugontuhon, aran adat bêcik, dene kang aran: gugontuhon, iya ana, golèkana dhewe, wong kowe wis baud ngarani marang aku, (wong tuwa) gugontuhon.
Gagak muni gaok-gaok, awèh sasmita marang manungsa yèn bakal
isih ngandêl, mung lagi durung sumurup sababe bae.
Yèn pangandêl tanpa sabab digugu, apa ora aran gugontuhon.
Sumurup manèh kang kudu tak estokake karo kang ora.
pituna, tamban, pituna, pundi ingkang sae.
Wong iku yèn lagi tinunggu ing bêgja saparipolahe kudu [ku...]
[...du] kabênêran, cartasarta. malah tinulad ing akèh, beda karo wong kang lagi tininggal ing bêgja, sanadyan anglakoni panggawe bênêr iya linuputake ing akèh, ananging wong yèn wis anglakoni bênêr, arêp golèk apa manèh, apa bakal mundur golèk kabênêran: anèh, apa sungsang buwana balik: tangèh. Ujaring sujana angêreanggêre. isih ana pati, ora ana barang langgêng.
Bênêr iku dadi rêbutaning ngakèh, nanging panggayuhe akèh kang disangkani saka panggawe luput, rumasane gêlis kêcandhak, saupama panggayuhe mau disangkani saka panggawe bêcik, kira-kira mêsthi dadi bêcik têmênan, murni ing salawas-lawase, sanadyan lawas kêcandhake.
Ora ana wong ora rêbut bênêr, apa sing kolakoni ing salawase iku luput, nyatane yèn mangkono, bocah dolanan tansah arêbut bênêr, saupama ora ana sing nakal, amêsthi tanpa gumêdêr, awit bênêr lupute ora bisa awor ngalela dhewe-dhewe, dadi ing dunya iki karêping manungsa mung diisèni luput, bênêre disingidake primpên arêp dianggo dhewe.
Ngakoni kaluputan iku mêtu saka ing pakewuh kang kaping pindho, dening pakewuh kang kapisan wis linakonan rampung, nanging arang sing gêlêm, dipilampu angrakit têmbung kang bisa ngaling-alingi utawa ngilangake kaluputane golèk bênêr, ora sumurup yèn wêtuning uni utawa pratingkah luput, padha lan tibaning balang ing kalèn, ora bisa bali.
Ora ana wong ngaku luput, sanadyan ing batin wis sumurup dhewe ing lair iya isih ngaku bênêr, awit saka iku ora ana pêrlune pisan-pisan nutuh wong kêluputan,
Witing katrêsnan ana rong prakara saka bôndha bau,
a. andanakake bandhane marang wong kang kêkurangan, kalawan iklasing ati, iku ora mung tinarima marang kang olèh pitulungan bae, iya uga olèh pangalêmbana saka ing liyan sarta olèh sihe sapadha-padha.
b. andanakake bau suku marang wong duwe gawe sarta wong kasripahan kalawan iklasing ati, uga tinarima marang wong kang kapitulungan, sarta ingalêm marang wong akèh gone enthengan bau, sanadyan ora urun apa-apa saka ora duwe, iya tinarima, dadi akèh wong kang asih trêsna.
Tètèsing banyu bisa mêcahake karanging curi kang kêtiban, ya gene manungsa ora gêlêm ngajêgake kalakuan bêcik kang bisa mêcahake karanging kabêgjan.
Akèh wong praon nuju ana banjir, sawênèh ana kang anggawa gamêlan disindhèni ing talèdhèk, sarta nganggo ombèn-ombèn banjur sumyak-sumyak, satêmêne mung nêtêpi wajibing manungsa dhêmên bungah, dene kang susah iya sing kabanjiran omahe, mulane nagara wajib têtulung, awit bapa babune wong cilik: nagara.
Bocah kang pinardi ing kapintêran kalêbokake marang mulanganpamulangan. akire ora mung gawe kabêgjaning bocah iku bae, iya uga tumular ing akèh.
Anggêdhèkake atining bocah kang marga saka ing pangugung, iku prasasat awèh wisa marang awake dhewe, P. B. 31-4 v.o.
Ora ana barang langgêng, mung kabêcikan kang ora bisa sirna, sanadyan kang gawe bêcik wis ana ing jaman kailangan, kabêcikane iya ora bisa ilang, isih ditinggal ana ing ngalam dunya, wong kang duwe lêlabêtan mangkono, iku [i...]
[...ku] unusaning manungsa, patut dadi sudarsananing ngaurip. zie W. B. bêcik
Yèn kowe gawe kabêcikan, simpênên ana ing pêthi, soroge titipna ing liyan, supaya kowe ora bisa ambukak isining pêthi kabêcikan, awit yèn kowe kang bukak, gandane: mambu, yèn wong liya: arum. zie W.B. bêcik a
Aja sumêlang anglakoni panggawe bêcik, sanadyan ora kauningan ing panjênêngan nata dening kawaranan, ananging Gusti Allah anguningani saparipolahmu, bonggan sira ora pandhak mari anglakoni panggawe bêcik, dhêmên anglakoni panggawe ala, ora ngandêl marang pitulungan Allah kang
sarèhning ala bêcik mêsthi bakal kawanguran, pêrlune apa nglakoni panggawe ala. [a...]
[...la.] zie W. B. d
Nglakoni kabêcikan gênti winalês ing kabêcikan, mung olèh têmbung tanggap tarung: bêcik binêcikan dadi lagi jamak bae, utamane nglakoni kabêcikan kang tanpa pamrih, gandane ngambar nganti tutug ing suwarga.
Kabêcikan langgêng: iku mitulungi marang wong kajantaka, ora olèh têtêmpuh pitunane.
Kabêcikaning liyan tinulisa ing ati supaya nabêt ora bisa ilang ing salawas-lawase, nanging kabêcikane dhewe tinulisa ing lêmah supaya gêlis ilang tabête sirna tanpa tilas.
Ambêciki marang pêpadhaning tumitah iku unusaning manungsa urip, Ki Padma: mung bisa kôndha bae. P. B. 29-4 v o.
Wong dhêmên ngrungokake anggunging manuk bêrkutut kang nganti kalêbu ing ati, nglirwakake utawa nyumênèkake pagaweane kang pêrlu, iku kalêbu ing bêbasan: mêrlokake [mêr...]
[...lokake] panggawe sunat, ora beda karo wong duwe gawe mantu sapêpadhane kang mêtokake wragad akèh, bungahe mung sawêngi tinêbas ing kasusahan pirang-pirang taun, suprandene tinêmah, kang nganggit mung bisa kôndha bae.
Wong bèrbudi iku bêcik, nanging yèn ora duwe dhuwit: butuh. zie W. B. bèrbudi.
Aja wêdi marang baksil, atimu mundhak cilik, satêmêne ora ana makluking Pangeran kang urip ana ing awang-awang banjur malêbu marang cangkêming manungsa, sok ana urip, iya ana pencokane, ananing baksil iya tuwuh dhewe saka jroning wêtêngmu, bakale apa? golèkana dhewe. Mulane dingati-ati yèn pinuju môngsa kolerah.
Sêmôngka timun disirik sabab apa ? sing nganggit wani bae mangan sêmôngka timun: yèn mapan, nanging wêdi anggêlarake panêmune iki ana ing layang madubasa, awit nyulayani kawruhing dhoktêr, dadi mung dianggo dhewe, mung awèh pasêksèn bae sathithik, rêngêt kang ngrusakake gambar
sajroning gêdhah têrang ora saka ing jaba, awit saubênge didalit rapêt, sarta ora ditanduri wiji rêngêt, sabab apa thukul rêngête? pakolèhe pitutur iki aja wêdi marang baksil, nèk diwêdèni malah têka wis ana ing wadhukmu.
Nutugake budi arda, iku pakolèhe mung ngrusakake ati lan awake dhewe. P. B. 30-3 v. o.
Kabutuhaning manungsa mung sapele, mangan ngombe mung sacukupe, ora bisa ngluwihi satakêre dhewe, nyandhang sapangadêg, ora bisa ngrangkêp nganggo liyane, bojo siji ora bisa êntèk, yagene munyal-munyal nganti tumiba ing sangsara, ora liya mung saka ora bisa ngunjara nêpsu, lupute dhewe, aja sok sambat ngaruara, Gusti Allah ora karsa mirêngake
maido, nyatakna bae, zie W. B. botoh.
Mênang ngabotohan, karo maling olèh-olehan, padha borose lan padha ngêbrèhe, saiki kalah ngabotohan, ati rusak, maling ora olèh-olehan, ati bingung, apa botoh iku padha karo maling, mara pethèkên, zie W. B. botoh a.
Yèn kowe ora dhêmên diumpak, wangsulana: yèn kobêr bêcik ngalêma awakmu dhewe bae, aku
koladèni lan koturut barang parentahku. Baturmu amêsthi kapok mari ngumpak.
Ngalah basa sakêcap laku satindak: ana ing pajagongan, iku dadi witing kaslamêtan, ananging arang kang bisa nglakoni, kang akèh: milawani golèk bênêr, môngka pancèn rampung mung winangsulan: kados inggih lêrês pamaibên sampeyan, kula ingkang lêpat:
dibêcik boja kramamu, awit yèn ora mêngkono: sok nyatur. P. B. 34-5 v. o.
Balônja iku mung dadi wayanganing kabêgjan, yèn bisa nyêmbadani playuning balônja, wayangan mau liru nyata, dadi sugih singgih.
Ngêntèni wêtuning balônja sanadyan ora bisa luwih saka 31 dina, rasaning ati kaya
wèwèh marang kowe: yèn durung dialêm balaba marang wong akèh, awit pawèwèhe marang kowe yèn kanthi pamrih kêpriye, sing wêruh sapa.
Kawajibaning bapa marang anak, kajaba awèh sandhang pangan sadurunge mêntas, awèh wiji pitutur bêcik, tinandurake [tinandur...]
[...ake] ing angên-angêning bocah, supaya tuwuh budine rahayu, sarta pinrêtêk ing piwulang kang amumpuni, iku bakal langgêng uripe kapenak, nganti tumêka ing pati dadi wong utama, beda karo anak kang dinama-dama, winehan rajabrana agung, inguja sakarêpe, iku ora mêsthi dadi bêcik, luput-luput malah dadi wisaning awake: bisa dadi papa, rajabranane wis andhisiki lunga jrone jibar-jibur.
Suka bungaha yèn kowe ginanjar dening Pangeran: duwe anak, nanging
sihmu marang anak: wis nyukupi, zie W. B. bapa biyung a.
Bapa biyung iku kêtêmpuh mikir marang anake supaya ing têmbe bisa dadi wong mursid, ora cukup mung ngrupakake bôndha bau dipitayakake marang guru bae, iya uga kudu mikir marang kadadiyaning têmbe gone ngomah-omahake bisaa olèh bocah bêcik, yèn bocah lanang amiliha bocah wadon kang ayu rupane, bêcik atine, yèn anak wadon olèha bocah lanang kang pintêr trahing kartiyasa (= priyayi), zie W. B. bapa biyung b.
Trisna marang bapa biyung iku unusaning manungsa, nanging lumrahe akèh sing sulaya atèn-atènane, wêdine mung lair dening kawisesa wiwit bocah nganti tumêka tuwa, atine pancèn nyulayani, mulane gênti winalês ing anake kang ditrêsnani iya patrap kaya mêngkono, kang mêngkono mau wis kudratullah kalêbu ing
dadi unusaning manungsa: sumurup marang talêring urip.
Katrêsnan marang bapa biyung iku tuking kabêgjan, nanging sing akèh mung lamis, malah sok ana sing ngarêp-arêp nuli olèha tinggalan, dene sing nyata trêsna marang anak putune, nanging kinosokbali anak putune gênti ora trêsna marang awake kayadene awake marang bapa biyunge mau. Satêmêne wis ora kêna ginayuh dening lakuning kudrat kudu mangkono: utang nyaur, nyilih ngulihake. Sarèhning wis têtela mangkono apa ora prayoga golèk oyoding kautaman, anggumantèni marang bapa biyung supaya olèha tambah ing sih, anyirnakake [anyir...]
[...nakake] katrêsnan marang anak putu binuwang marang gunung pacrabakan, pinardi anglakoni lara
amarga koncatan musthikaning kawruh: istiyar lali yèn bapa biyunge bakal ora langgêng trêsna lan rumêksane, dening prakara sapele: mati.
Nurut parentahing bapa biyung iku: pait, sumurupe lêgi: yèn wis duwe anak.
Wong dèn arani bodho utawa pintêr, aja sêrik lan aja bungah karo pisan durung ana tôndha yêktêne,yêktine. kang sayoga mung mênêng. Nanging yèn diarani luput: môngka rumasane bênêr, kudu mratelakake bênêre, dianggêp utawa ora gumantung ana sing ngarani, awake mung narima.
Dhêmên sasêmbranan iku wong lacut, yèn kêpatuh dadi badhut, ora kêna diandêl ing prakara pêrlu. Beda karo wong lucu, iku wis
mêngkono, nganggo duga prayoga, kaya upamane sumurup wong bêbedhangan, andhêlik ana sawijining panggonan, ditakoni marang kang anggolèki, apa sumurup marang bêburone kang alaku jina, wangsulane: iya sumurup, nanging êmbuh parane. Paidahe: sapisan, ora goroh, kaping pindho murungake panganiaya kang diancamake, kaping têlu, nyidakake pangancam pamisesaning parentah kang tumiba marang wong luput: tanpa kara-kara, dening ora kêlacak kêpathak dosane, mêngkono pêpiritane. zin W.B. bedhang.
Bojo siji ora êntèk, bojo loro kurang, bojo têlu saya kurang, mêngkono sabanjure. Kang ora narima siji padha siji iku nuruti ardaning ati, nanging apa ana wong kêtutugan karêpe, sanadyan panjênêngan [panjênêng...]
[...an] ratu, garwane pangrêmbe wis luwih sawidak, raosing panggalih dalêm iya isih kurang, apa ora mêngkono.
Bojo kang luwih saka siji, ing salah sawijine ana kang ditrêsnani, lamun padha anak-anak, anak kang ditrêsnani ing bapa: mêsthi saka bojo kang ditrêsnani ing bapa, dadi katrêsnaning bapa marang anak, manut biyung. Anak
dimurinani, kang murina pinggêting atine durung pulih, anake malah ambangun sih apêpasihan manèh.
Bojo iku paringing Allah kanggo sajêge urip, môngka pêgatan, banjur padha omah-omah manèh, adate akèh sing ora lêstari, saka ora kabênêran, iya banjur pêgatan manèh, sarta banjur omah-omah, mangkono sabanjure, wusana dadi dhudha rôndha wis ora payu dole, mulane bêcike ora pêgatan bae,
utawa pêgatan, ora omah-omah manèh, utawa omah-omah manèh balèn karo bojone lawas.
Bojo jaka lara kang wis 25 taun lawase, gumêbyar kaya salaka binêsut, wong Lônda ngarani: kawin perak, yèn wis 50 taun, sumorot kaya kancana binabar, wong Walônda ngarani: kawin mas, dene yèn wis 75 taun (mungguhing wong Jawa arang ana) prabane mawêlu kaya lintang karainan, wong Walônda ngarani: kawin intên. zie W.B. bojo.
Anggèn kula ningkah saking dhawuhipun bapak, botên saking kajêng kula.
Yagene kowe saiki ora dhêmên marang bojomu.
Aja ngandhakake sêtya tuhu lan katrêsnaning bojo, tuwin kapintêran kasusilaning anak putu, iku prakaramu dhewe, pakolèhe mung gawe ewane wong kang kokandhani, dening kandhamu ngêmu rasa ngasorake marang wong kang kokandhani ngunggulake marang awakmu dhewe. Yèn nyata mangkono, iku dadi kuwajibaning liyan, prasasat kopêksa ngandhakake lêlakonmu saka pakone olèhmu mênêng, muwuhi aruming gandamu ngambar mrana-mrana.
Andadahake bayi marang dhukun, iku mung kêlêbu adat kuna bae, sanadyan ana lêlakon kang anggêgirisi, kaya ta: kêslioning otot, kèsêring balung nganti dadi lan tiwase: iya ora
lan aja dhêmên srêngên, mundhak marahi ora kajèn lan mundhak diwanèni, srêngên dadi kuwajibaning bapa, adate wong wadon iku juwèh, dene musthikaning wadon: mênêng.
Sanyari bumi sadumuk bathuk, ngibarate prakara pêrlu (bumi lan bojo) ora kêna ngalah kudu sabênêre, nanging
mangkono, bêcik ngalah basa sakêcap laku satindak.
Bêgja cilaka atas saka karsaning Allah, dudu gaweaning manungsa, manungsa mung kari anglakoni, aja girang-girang gumuyu yèn lagi nêmu bêgja, awit kabêgjanmu bisa oncat ing dalêm sakêdhap netra. Kosokbaline aja ngêrsula nandhang cilaka, awit ora bisa rampung dening pangêrsulamu. Kang sayoga manungsa mung mikira kadadeyaning prakara kang durung kalakon, dèn araha dadine takdir bêcik. zie W.B. bêgja.
Ganjaraning manungsa mungguhing Allah mung ana loro, bêgja lan cilaka, nanging dawane mung sakilan, wong bêgja dikaya ngapa iya isih kaslendhangan susah, mangkono uga
wong cilik iya isih kaslendhangan bungah, iya iku sing diarani: nyakra panggilingan, saupama ora mangkono manungsa ora kêlar.
pagawean kang ora katon malike, malah kang mangkono iku kang dèn upaya mungguhing wong kang wêning ing budi, awit yèn kêbênêran sanggitane, opahe pinangan anak bojone nganti tumêka ing pati ora êntèk. Wong potang bêcik marang pêpadhaning urip, aja manèh marang nagara, bungahe kêtêmu ing buri. Mulane aja sok ngrêsula, kliru sêsambatmu, pancèn bêcik ora sambat, jêbul sambat, cilakamu kogawe dhewe.
kodanan kongsi kalêbus, ora bisa ngeyubake siyase anyar kang lagi didhêmêni. Dene bungah gêdhèn-gêdhèn, tinunggu ing wong tuwa (bapa) minulya, trêsna asih marang wong nom, (anak putu enz) gêdhe pawèwèhe, disulayani cilik-cilikan bae. Apa, kêdadak tinggal dunya. Mulane wis têtela têrang, ora ana barang kang luwih adi, kang luwih aèng, awit isih kêna disambungi têmbung: bae, kaya ta: dhuwit sèwu rupiyah, sanadyan wong gêdhe iya ngarani wis akèh, aja maneh wong cilik oraa saya ngarani akèh, ewadene yèn sinambungan têmbung: bae, dadi sathithik, mari akèh, padha uga bedane urip karo mati.
Kasugihane eyang Ngarab adol kawruh ing agama Islam, nyurupake swarga naraka, wong mati kang kabênêran munggah swarga diladèni widadari sakêthi kurang sawiji, (tujune kurang siji dadi isih kuciwa) yèn kaluputan (kêsasar) kêcêmplung ing naraka jahanam, mulane padha bangêt wêdine, angestokake barang pituduhe,
kaluwihaning têmbung utawa kapintêran. Indj. 343. art 2 r 1.
Pituturku utawa piwulangku ora nganggo pitêmbungan kawasisaning pangipuk, Indj 343 art r 6.
Panggunggung iku ora prayoga, kowe padha ora sumurup yèn ragi sathithik anapèkake jaladrèn kabèh, Indj 347 art 5. R. 10.
Pangandikane Kangjêng Nabi Ngisa, isining jagad ora ana barang kang ora kêna pinarentah marang manungsa, gajah tutut dening angkus, macan bisa anjilma, jaran rinèh ing kêndhali, kêbo sapi cukup kinêlohan irunge, pinupuh ing pêcut malah miturut sakarêping manungsa, prau kang katêmpuh ing prahara bisa mingêr dening pangrèhing kêmudhi, tumuju marang ing panggonan kang dadi karêpe, sanadyan gêni, banyu utawa angin iya kêna pinarentah, mung ilat iku kang angèl dhewe rèh-rèhane. zie Indj. II 469 III.
Ngêlèh iku dadi tuking kawarasan, sabên krasa ngêlèh môngka banjur mangan, sanadyan lawuhane mung sawiyah iya duwe rasa enak, kosokbaline warêg, iku dadi tuking bêbaya, yèn dipangani bisa dadi sambekalaning uripe, tur rasaning pangan sanadyan enak ora mirasa, suprandene akèh sing dhêmên anggranyah karo bêlah. zie W.B. ngêlèh.
Yèn mangan golèka lawuh gêrèh lapa. Amêsthi sarwa mirasa
manungsa ora dhêmên ngêlèh pilampu anggranyah mangan ora mirasa.
Manungsa yèn ginanjar lara disaji-saji pangan, durung arêp mangan dijujok-jujokake, sumêlang mênawa mati kalirên dening ora mangan, nanging khewan ora mêngkono, yèn lara mung mênêng bae, ora gêlêm mêmangan, sabên wis gêlêm mangan iya wis waras, apa pintêr khewan tinimbang karo manungsa, khewan sumurup marang kudratullah, manungsa: ora.
Kang sayoga wong lara aja mêmangan, wong waras aja anggranyah, apa kowe ora isin andêlêng pratingkahing manuk, manuk yèn wis warêg talisik, ora tansah golèk thotholan kaya kowe.
Wong dhêmên ngêlèh: dhèwèke dudu dewa, wong dhêmên warêg: mundhak kaya kêbo, kang pinikir mung warêging wêtêng banjur anjêrum ana ing plegungan sêmbari anggayêmi, kowe
Yèn manungsa lumrah aja anggayêmi, bêcik nyambut gawe, sandhang pangan mêtu saka ing kono, ngêlèh: madhang, arip:
sekang tembung gurita sing diowahi sekang tembung gerita. Linggane gita tegese tembang utawa syair. Geguritan kuwe uga bisa kasebut puisi bebas, sing klebu salah siji asile kabudayan Jawa modern sing duwe ciri ora kaiket ing wewatonan guru gatra, guru wilangan lan guru lagu kaya dene tembang Macapat. Nganggit (ngarang) geguritan kuwe bisa wujud ngandharake (nyritakaken) pengalaman pribadi utawa gegambaran kahanan sing nemu neng masyarakat, utawa uripe manungsa neng alam donya manut jaman kelakone. Titikane (ciri-ciri) geguritan yakuwe :1. Tembung-tembunge pilihan lan mentes (tembung sing konotatif) Tembung-tembung sing ana neng geguritan nduweni teges sing ora sebenere2. Duwe lelewaning basa (permajasan)Neng geguritan kudu ana lelewaning basa sing gunane kanggo ngasilaken basa sing endah3. Duwe purwakanthi swara (rima)Neng geguritan kudu ana purwakanthi swara sing gunane kanggo ngasilaken swara sing endah4. Duwe judul, isi, amanat, lan tema Geguritan kudu nduweni judul, isi, amanat, lan tema
Maca geguritan iku meh padha karo maca puisi utawa deklamasi. Sing kudu digatekake nalika maca geguritan yaiku :
1. Wirama : munggah mudhune (membat mentule) swara, pocapan (irama lan lafal)2. Wirasa : penghayatan, ngrasakake isine geguritan3. Wiraga : ekspresi, patrap/sikap, obahing awak lan pasemon (rai)
Esemmu sing pait maduGawe gumetere atikuMuga-
nih. buntutku wis loro, lanang kabeh.
April 18, 2008 @ 8:55 am	bodho taun
yo ngono Bos Jamu Jago sing podho sampeyan.. he.he…
Reuni nang Bernadus aku teko, kelingan buanget wong Hana do gawe rebutan bocah2 do arep ngeterke, dadine malah njaluk aku singkon ngeterke . Wektu kui Hana pancen ketok ayu dewe. Njuk sekalian
saman ulang taun Kang?? nek kliro sepurone sing gedhe yo…mugo2 tetep iman, islam, sehat, sukses lan cepet enthuk bojo sing saman karepke..wong tuo mung sak dremo ndonga’ake nggih mboten??
April 25, 2008 @ 10:23 am	Matur nuwun banget nggih Pak dhe Sugeng kagem dongane.. Amin..amin… (Dumeh wis duwe bojo njuk muni wong tuo he.he.. awas yo 3 wulan
yo Di, rodo suwe balese gek finalisasi PLTU Rembang. Iwan yo kelingan ndak opo maneh wis weruh fotone dadi iso bayangake wonge saiki. Tgl 29
Undangan ? mesti takkabari to adine sing Bagus dewe je. gek Boos Jamu Jago wae koyo Sliramu.. Lha yo ngono
ya koyo sugeng, iwan, heru, chasri, joko, gondel trus kowe dewe yo ijik pada kelingan karo aku
mbok wedok boyongan tekan seprene , jan blass ra ketemu ro konco2 SMP.. dadine yo sueneng banget iso ruh awakmu. Yo wis Bro, sing tak arepne
kuwi mbiyen . Njuk saiki oleh kabar maneh wis dadi Alim..
sing arep tak posne nyang omahmu (Bukumu Mikrobiologi – Volks Wheeler sing tak sileh biyen).
Piye ojob wis babaran yo? Lanang/wedok?
Titip salam nggo bojomu, mbak Sofi &
Raden Samba, satriya ing Paranggarudha, uga akekasih raden Wisnubrata. Baguse ora njamak, awit wong-wong padha alok baguse kaya Samba, nadyan wong bagus sepirang-pirang. Kejaba misuwur bagus, ngandikane nggrecek, renyah, luwes, lan marak ati. Ana ing negara Dwarawati katengen dening Sang Prabu Kresna. Nadyan Prabu Kresna kagungan patih kang tanggon yaiku Udawa, nanging saben pisowanan kang diajak rembugan prakara negara ya mung Raden Samba.
Tembunge mangkene : “Sanadyan wong ing negara Dwarawati kene akeh sing sakepel gumbalane, sarta jembar dhadha bahune, nanging ora ana kang pantes sun ajak mbabati kang rungkut kajaba amung jeneng sira pribadi kulup”, mangkono pangandikane Sri Kresna marang Raden Samba.
Samba iku panjanmane Bathara drema, garwane Dewi Dremi widadari ing Kaendran. Amarga bathara Drema manjanma menyang madyapada, mangkono uga bathari Dremi uga manjanma ing madyapada, apeparab Dewi Hagnyanawati. Sarehne Dewi Hagnyanawati iku panjalmane bathari Dremi, ana ing madyapada mesthine kudu dadi garwane bathara Drema yaiku Samba. Nanging nyatane ora mangkono. Dewi Hagnyanawati malah dadi garwane Suteja, ya Prabu Boma, ya Bomantara utawaBomanarakasura, Ratu ing Trajutrisna. Jalaran panjanmane bathari Dremi salah alamat dadi garwane Prabu Boma, Samba kerep ngengleng ngalami gerah asmara, kagawa saka bangeting kasmaran marang Sang Dewi. Kasmaran kang ora nate kapadhan ing sih, marga bangeting adohe saka dununge Hagnyanawati saka Dwarawati, lan saka angele ambah-ambahane dalane menyang Praja Trajutrisna.
Pinuju ing sawijining wektu pasowanan njaba, Raden Samba den adhep ingkang paman Raden Harya Setyaki lan Patih Udawa. Lagya imbal wacana ing pagelaran, dene kang dirembug bab ketentremaning negara. Nanging ora ana dhawuh apa-apa, ora suwe pasowanan dibubarake. Gantya kawuwusa ing dina iku Samba nuruti ardaning napsune lungguh nglamun kelingan marang Dewi Hagnyanawati, dumadakan karawuhan Widadari Bathari Wilutama (Dewi Tilottama), ibune Haswatama. Dewi Wilutama ngandika sumedya tetulung, saguh njujugake Samba menyang Trajutrisna ing wayah bengi, supaya bisa sapatemon lan pepasihan lawan Dewi Hagnyanawati. Nanging kesaguhane Dewi Wilutama iku mawa sarat mangkene : tindake Samba kudu ana ing ngarep, Dewi Wilutama ana ing mburi. Sajrone lumaku ana ing dalan, Samba babar pisan ora kena noleh wuri. Samba saguh netepi sarat mangkono mau, mula bengine sida dijujugake dening Sang Widadari Dewi Wilutama menyang Praja Trajutrisna. Tindake Samba ana ing ngarep, Dewi Wilutama ana ing wuri.
Nagara Trajutrisna iku dununge ana ing sajroning bumi, dalane peteng lelimengan. Nanging nalika semana, bareng Samba wis manjing ing bumi ngambah dalan menyang Trajutrisna ditut wuri dening Widadari Wilutama, dumadakan mak byar! Dalane katon padhang, lan saya suwe mundhak padhange. Bab iku kang gawe gumun ngunguning panggalihe Samba. Dheweke nggraita mangkene, “Apa baya kang sumorot anelahi madhangi dalan iki”. Samba ing batin kepingin banget sumurup barang apa sumorot madhangi dalan, nanging dheweke ora wani noleh memburi wedi didukani dening Dewi Wilutama. Saya suwe saya gedhe derenging panggalihe Samba nganti ora bisa ngendhaleni kepingine priksa wujude barang kang dadi tuking pepadhang. Await saka iku, Samba banjur noleh memburi, sanalika priksa Dewi Wilutama nglegena (wuda). Kang sumunar
disotake mangkene, “muga-muga sakpraptamu ing taman sari, sajroning lagi pepasihan klawan Dewi Hagnyanawati kawruhan dening Bomanarakasura kang banjur njejuwing sliramu”.
Sawise ngesotake mangkono, Dewi Wilutama banjur kondur marang kawidodaren. Wiwit Samba noleh memburi, banjur mak pet, peteng ndhedhet, pepadhang sanalika ilang, dalan menyang Trajutrisna dadi peteng ndumuk irung. Sanadyan mangkono, Samba meksa mbanjurake sedyane menyang Trajutrisna. Tindake kanthi gegrumutan, gagap-gagap dalan. Sapraptane ing Trajutrisna, Samba njujug ing taman sari. Panjenengane klakon sih-sinisihan karo Dewi Hagnyanawati ana ing Pantisari (omah ing tengahing taman sari).
Sajroning Samba lan Dewi Hagnyanawati kasengsem lagi padha sih-sinisihan, dumadakan Prabu Bomanarakasura lumebu ing taman sari, terus manjing ing Pantisari. Samba dicekel lan diprajaya sarana dijejuwing sarirane dening Prabu Bomanarakasura. Nanging ana carita liya kang nyebutake mangkene : Prabu Boma munggah ing Suralaya nedya ngendhih pangwasaning Dewa. Prabu Kresna pininta sraya dening dewa, ndikakake nanggulangi krodhane Prabu Boma. Paminta srayane dewa disaguhi dening Prabu Kresna. Prabu Kresna munggah ing kahyangan Suralayua perang lumawan Prabu Boma. Sadurunge ing bantala wis pinasang anjang-anjang, kionarya nadhahi punarpane Prabu Boma. Wusana sanjata cakra lumepas thel kena janggane, kwandha kesangsangh ing anjang-anjang, Prabu Kresna unggul ing yuda, Dewi Hagnyanawati dadi
Charles Plumier (20 April 1646 - 20 November 1704) iku sawijining ahli botani Prancis, sawisé genus Plumeria utawa Frangipani dijenengi . Plumier dianggep salah siji panjlajah botani sing paling wigati ing jamané. Dhèwèké gawé telu èkspèdhisi botani menyang Hindhia Kulon, sing ngasilaké karya
Artikel puniki njangkep teks saking Catholic Encyclopedia ingkang arupi ranah publik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 8 Oktober 2016.
Bathara Wisnu iku miturut Mahabharata putrane Resi Kasyapa lan Dewi Aditi. Ananging Bathara Wisnu iku uga kondhang minangka putrane nomer lima utawa putra sumendi Sanghyang Manikmaya utawa Batahara Guru lan Dewi Umayi kang banjur dipasrahake marang Resi Kasyapa lan Dewi Aditi supaya
Bathara Pusa, Dewi Sawitri, Dewi Twastri lan Bathara Wisnu.
kasenengan), Purusotama (raja jiwa), Purwaya (rajaning nyawa) lan Wiratapura (rasa sato kewan).
Miturut andharan ing kitab Mahabharata, kayangane Bathara Wisnu ana ing Bentuka. Bathara Wisnu duwe prameswari cacah telu, yaiku Dewi Srisekar, Dewi Pratiwi lan Dewi Sri Pujayanti.
Saka Dewi Srisekar, Bathara Wisnu peputra telu, yaiku Srigati (dadi raja ing nagara Purwacarita jejuluk Prabu sri Mahapunggung), Srinanda (nglenggahi dampar keprabon ing krajan Wirata jejuluk Prabu Basurata) lan Dewi Srinandi.
Kabeh putrane Bathara Wisnu kang cacah 18 kaperang dadi 14 priya lan papat wanita. Sabanjure Dewi Srihuna banjur
Heramaya. Prajurite nggawa sanjata candrasa lan warastra utawa panah. Bathara Wisnu dhewe duwe pusaka aran Kembang Wijayakusuma lan Cangkok Wijayamulya kang ngandhut kasiyat ora bisa mati, kejaba sing wus ditakdirake mati.
Kembang Wijayakusuma disebut-sebut ing lakon Wisnu Krama. Critane, nalika palakrama kalawan Dewi Srisekar, putrane putri Resi Kesawasidi ing pertapan
wusanane diparingake marang Sitija, raja ing krajan Trajutrisna, minangka pratandha yen Sitija iku putrane Bathara Wisnu kang wektu iku nitis ing ragane Sri Kresna. Sanghyang Wisnu
singa), wimana (wong cebol), nitis marang Ramaparasu kanggo numpes gandarwa, nitis marang Prabu Arjunawiwaha/Arjunasasrabahu kanggo nelukake Prabu
kuwi mwenungso om…kok nggo bancak’an,
Wah, dealer nang kene malah langsung metu sak karepe dewe
sugeng dalu ki….kagem sedulur kangmas munif salam asah asih lan asuh.
jujur mawon dari sekian piwulang ki Alus bahasan meniko, dalem waos kanti detail lan mlongo. penyampaian gamblang lan
pitedahipun. nanging kulo ugi betah pembimbing kangge lampah bab meniko. kulo kedah pripun?. amargi ingkang sampun sampun meniko guru / pembimbing malah Ndadosaken piyambakipun dados tabir antawisipun AKU lan ALLAH. nyuwun pitedah,lan kemurahan ipun.mohon energinya juga supaya enggal
assalamualakum sedulur sedoyo nderek numpang ki KWA kanggo kabeh sedulur sedoyo,
Awit Saking Karsanipun Kangjêng Pangeran Arya Nataningrat kagiyarakên dhatêng para putra wayah buyut amarêngi kol surud dalêm 56 taun ing dintên Jumuwah Paing kaping 8 Sawal warsa Jimakir 1866.
Ing nalika jaman sasugêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, wiwit timur mêningi ingkang eyang Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, lajêng suwita ing raka nak sadhèrèk, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, ngantos gumantos kapraboning raka dumugi surud dalêm.
Kadhapuk dening Radèn Mas Ngabèi Suma Atmaka, kapirit saking pèngêtan dalêm piyambak saha pèngêtanipun Kyai Rôngga Jayapanambang kaping 2 tuwin kacocogakên kalihan pèngêtaning parentah rêgerêng.
Punika putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sapisan ing Surakarta ôngka 7 utawi ôngka 3 kakung. Ingkang rama putranipun Bandara Radèn Mas Tumênggung Arya Kusumadiningrat, kang wayah Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, ingkang seda ing Lèpènabu. Dene ingkang ibu putri dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 3. Bandara Radèn Ayu Adiwijaya punika putri dalêm kangjêng gusti kaping 2 saking padmi putri Kasindurêjan.
Kawarti pangêthoking pusêr, kawaja ingkang paman Radèn Mas Tumênggung Arya Kusumadiningrat, Bupati ing Kadhiri (ing wingking lajêng kondur dhatêng Surakarta, nama Radèn Mas Tumênggung Arya Jayadiningrat wadana kaparak kiwa) ingkang pinuju têtuwi.
Ing sanalika jabang bayi kapundhut ingkang eyang (suwargi kangjêng gusti kaping 2),
ingkang raka nak-sanak, nama Kangjêng Pangeran Riya (ingkang ing wingking gumantos ingkang eyang, jêjuluk kangjêng gusti kaping 3), ingandikakakên mulang maos sarta nyêrat sastra Jawi, tuwin kagunan sanès-sanèsipun, ing ngriku kaanggêp kados dene putranipun piyambak ingkang pambajêng, amargi dèrèng kagungan putra piyambak.
Sarêng yuswa 13 taun, kasupitakên, marêngi dintên Akat Êpon tanggal kaping 10 Jumadilawal warsa Dal ôngka 1751.
Sarêng yuswa 15 taun, kalêbêtakên dados kadhèt,
ingkang eyang kangjêng gusti kaping 2 tugur wontên ing Kalathèn, angêbrêgi dhusun Kajiwan. Amargi ing Ngayogyakarta wontên karaman. Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara, para prajurit sami andhèrèk, bidhalipun amarêngi dintên Sabtu [Sa...]
[...btu] Paing tanggal kaping 16 wulan Ruwah Wawu ôngka 1753. Ananging dèrèng dangu Radèn Mas Sudira pamit saking pabarisan, kondur dhatêng nagari, amargi ingkang rama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya seda, yuswa 48, lajêng angabêkti, ing dintên malêm Akat Kaliwon wanci pukul 1 dalu tanggal kaping 24 Ruwah Wawu 1753. Sasampuning pitung dintên lajêng wangsul dhatêng pabarisan. kangjêng gusti kaping 2 linggar sawadyabala dhatêng Tanjungtirta, ambêdhah ing Plèrèd. Prajurit
Ing nalika punika Radèn Mas Sudira andhèrèk ingkang raka Kangjêng Pangeran Riya, kondur dhumatêng ing Surakarta, amargi ingkang ibu piyambak Bandara Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma gêrah sangêt, kalajêng seda, antawis tigang dintên, ingkang rayi Radèn Ayu Pangeran Kusumadiningrat seda konduran saputranipun. Sarêng sampun pitung dintên, wangsul dhumatêng pabarisan Ngrajakusuma malih, sarêng lampahipun dumugi Klathèn [Kla...]
[...thèn] mirêng pawartos bilih prajurit ing Mangkunagaran ingkang baris wontên ing dhusun Brosot, ingkang katindhihan Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, kawon sarta kathah ingkang pêjah, upsir 4 suldhadhu watawis wontên 150, mariyêm kabandhang 2. Sarêng dumugi Ngrajakusuma pawartos wau sayêktos. Pabarisan lajêng bidhal malêbêt ing kitha Ngayogyakarta, dintên Akat Lêgi kaping 3 Sura Jimakir 1754. Watawis dintên lajêng mundur dhatêng Klathèn, watawis dintên malih kangjêng gusti kaping 2 kondur dhumatêng nagari Surakarta.
Botên antawis lami Radèn Mas Sudira katumutakên kumpêninipun ingkang sapalih, jagi dhatêng bètèng Banyudana, sawatawis wulan lajêng kagiliran, lajêng kapindhah dhatêng bètèng ing Taman, sawatawis wulan kagiliran, lajêng kajagèkakên dhumatêng ing bètèng Gombang. Sawatawis wulan kagiliran, lajêng kadhawuhan sêpeksi dhatêng bètèng Sêmanu (Rêdikidul), sawatawis dintên lajêng kondur dhatêng ing Surakarta.
Sarêng yuswa 18 taun, kawisudha dados kapitan inpantri, ugi wontên Kumpêni 5, blanja 90 rupiyah sawulan, angsal lênggah sabin 2 jung anggêntosi ingkang raka pyambak, Radèn Mas Subêkti awit ingkang raka wau anggêntosi ingkang
rama nama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Amarêngi dintên Kêmis Pon tanggal kaping 16
sakidulipun pêkên Pedhan, wontên ing ngriku dados Kumêndhan anindhihi prajurit sikêp sanjata 50 opsir satunggal, panumbak 50, upsir satunggal, mariyêm 1, kanonir 12, angrèh siti dhusun têtêlukan tanah ing Masaran Kidul sadaya, laminipun ngantos kalih têngah taun. Lajêng katimbalan dhatêng Surakarta saprajuritipun, amargi Pangeran Dipanagara sampun nungkul.
Sakonduripun saking bètèng Gombang, angsal mêndhali tatêngêripun
Sudira yuswa 22 kapikramakakên kalihan ingkang raka Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram panggulu saking padmi, wontên dalêm agêng ing Mangkunagaran, ijab paningkahipun ing dintên Saptu Paing, jam pukul 10 siyang, tanggal kaping 20 wulan Rêjêb taun Dal ôngka 1759. Sapêkênipun kaundhuh ingkang raka ing Adiwijayan, ing Suryadiningratan ing Ngabeyan, sami sadintên sadalu, lajêng wangsul dhumatêng Mangkunagaran wontên ing dalêm Suryamataraman, dèntên wiyosanipun ingkang garwa wau dintên Rêbo Paing, satêngah gangsal sontên, tanggal kaping 17 Rabingulawal warsa Be ôngka 1744. Ing
dan di tempat lain). pêparab Radèn Mas Sungkawa, amargi sadintên sadalu katungka surud dalêm ingkang eyang suwargi, kangjêng gusti kaping 2 malêm Slasa Paing kaping 28 Siyam Jimakir ôngka 1762. Radèn Mas Sungkawa amung yuswa sataun lajêng seda.
Sarêng ingkang raka sampun jumênêng gumantos ingkang eyang, tilas dalêmipun kaparingakên, anggenipun amboyongi tanggal kaping 1 Ruwah Alip ôngka 1763, nalika maringakên, ingkang raka taksih asma Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Prangwadana kaping 3.
Antawis sataun tampi dhawuhing raka kangjêng gusti, kaparingang bôndha kadhawuhan iyasa dalêm, adêging saka guru jam 8 enjing tanggal kaping 18 Ruwah Ehe ôngka 1764.
Nalika taun Jimawal ôngka 1765, saking dhawuhipun ingkang raka kangjêng gusti, kadhawuhan makili pandamêlan patih, amargi Kyai Ngabèi Wignyawijaya tilar
saking karsanipun ingkang raka kangjêng gusti kaping 3, saajalipun Mas Kapitan Ngabèi Jayapranata, Kapitan Radèn Mas Arya Gôndakusuma kagêntosan dados Kapitan ajudan ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 26 Rabingulawal warsa Dal ôngka 1767, taun Walandi kaping 8 Marêt 1839, pandamêlan
pukul satêngah nêm enjing, tanggal kaping 8 Rabingulakir warsa Dal, ugi saking paringipun ingkang raka kangjêng gusti.
Nalika kakêpyakakên dados kawitan ajudan dalêm. Ngiras nyêpêng administrasinipun lisiyun sadaya, dintên Sênèn Wage tanggal kaping 27 Ruwah Warsa Dal ôngka 1767. Angsal
kalihan ingkang ibu, ing malêm Jumuwah Kliwon jam pukul 3 tanggal kaping 27 Jimakir ôngka 1718, layon lajêng kasarekakên dhatêng ing ardi Ngadêg, putrinipun wontên wingking masjid KaimanKauman. lèr.
Nalika kawisudha dados Pangeran, asma lêstantun kasêbut Kangjêng Pangeran
panuju gêrah, dados kadhawuhakên kemawon, sarta amatêdhakakên songsong tigan satugêl praosan.
ganjaranipun Kangjêng Guprêmèn saking katabêrenipun anggening nglampahi dados mayor kumêndhan prajurit dharat tuwin ngasta adminisêtrasi,
ing Lisiyunipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 3, mawi sêrat kêkancingan katitimangsan kaping 29 Oktobêr 1852, taun Jawi kaping 5 Sura Jimawal ôngka 1781.
Kacariyos ing nalika punika marêngi sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 3, sawêg yuswa 52, lamining jumênêng 19 taun, surud dalêm wanci jam pukul 11 siyang, dintên Kêmis Lêgi kaping 25 Rabingulawal (Mulud) warsa Jimawal windu Kunthara ôngka 1781. Sinêngkalan rupa brahmana nitih siti, taun Walandi 6 Januwari 1853.
Ing antawis wulan, sarehning sasurud dalêm kangjêng gusti ingkang kaping 3, putranipun ingkang saking padmi sami putri kêkalih, putra kakung kêkalih saking ampeyan, taksih anèm-anèm, wusana saking karsanipun Kangjêng Guprêmèn, ingkang kagêntosakên ngasta pusaraning praja, inggih punika rayi nak-sadhèrèk sami awayah kangjêng gusti ingkang kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, kakêpyakakên wontên ing pandhapi Mangkunagaran, lêstantun samukawisipun, anama Kangjêng Gusti Pangeran [Pa...]
Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir warsa Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 24 Marêt 1853. Kala samantên sampun yuswa 43 taun, ingkang ngêpyakakên Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskês, wakil Residhèn ing Surakarta. Kawrat kêkancingan saking Kangjêng Tuwan Bêsar Guprênur Jindral Dheimar Fan Tuwis, katitimangsan ing Bogor kaping 7 Marêt 1853, ingkang katampèn wontên ing dalêm Paresidhenan. Ampil têtiga lajêng sami kasemahakên.
Kala samantên, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana ingkang kaping 4 tampi sêrat wados saking Kangjêng Guprêmèn, katitimangsan kaping 16 April 1853, aksara I, suraos aparing parilahpalilah. kangjêng gusti kaparêng krama angsal putri têtilaranipun ingkang raka kangjêng gusti ingkang kaping 3
tanggal kaping 15 Ruwah Jimawal 1781. Sapêkênipun kaundhuh dhatêng dalêm Paresidhenan mawi kahurmatan saha pasamuwan.
Wiyosanipun Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati dintên Saptu Paing pukul 4 sontên tanggal kaping 8 Jumadilakir, warsa Je ôngka 1758. Dados pikramanipun wau yuswa 23 taun, lajêng apêputra lumintu sabên taun.
Ing salêbêting warsa Je ôngka 1782 utawi 1854, wontên pranatanipun Kangjêng Guprêmèn, arta
Nalika kaping 20 Januwari 1855, jumênêngipun Panêmbahan ing Sumênêp ingkang kaping 3, kaping 8 Pèbruwari 1855, sedanipun Pangeran Dipanagara wontên ing pambucalan nagari Makasar.
Nalika sedanipun Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana kaping 5 ing Ngayogyakarta sawêg yuswa 34, warsa marêngi dintên malêm Slasa Lêgi kaping 19 Siyam warsa Dal windu Adi 1783 utawi kaping 4 Juni 1855. Amargi putranipun [putra...]
[...nipun] taksih timur, lajêng kagantosan rayi saking pangrêmbe, nama Kangjêng Pangeran Adipati Mangkubumi, jêjuluk Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana kaping 6, kêpyakipun ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 sawal warsa Dal ôngka 1783 utawi kaping 5 Juli 1855.
Ing salêbêting warsa wau, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jindral Dhemar pan Tuwis kondur dhatêng nagari Walandi. Ingkang gumantos nama Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jindral Karles Predhinan Paut. Amarêngi tanggal kaping 22 Mei 1856, taun Jawi Be 1784.
Wiwit panggaraping griya kantor Pos Telegrap ing tanah Jawi taun 1856.
Ing sajumênêng dalêm kangjêng gusti wau, lumintu kagungang putra saking Kangjêng Bandara Radèn Ayu tuwin mêmanton amikramèkakên putra tuwin putri dalêm ingkang saking garwa sêpuh, tuwin putra putri têtilaranipun suwargi ingkang raka kangjêng gusti ingkang kaping 3, pramila ing praja Mangkunagaran asring sangêt wontên pamiwahan, adamêl wutahing arta, ingkang dados bingahing para kawula.
Ing nalika punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, katêtêpakên asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 Kolonèl Kumêndhan, kêpyakipun wontên ing dalêm karesidhenan, marêngi dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 Sura Jimakir 1786. Kawrat sêrat kêkancingan ing Bogor kaping 16 Agustus 1857, kaasman Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jindral
kangjêng gusti sampun yuswa 48, jumênêng 5 taun sampun pêputra saking Kangjêng Bandara Radèn Ayu 4.
Kangjêng gusti karsa yasa gêdhong kaputran sawetaning dalêm agêng, awit pasang talês Akat Lêgi kaping 1 Rêjêb Jimakir 1786. Sarêng sampun dados kaparingan nama ing Purwasana. Botên dangu lajêng kagungan putra ôngka 5.
Kacariyos, amarêngi dintên Sênèn Lêgi kaping 27 Siyam Jimakir windu Kunthara ôngka 1786. Utawi kaping 10 Mei 1858, Ingkang
kasarekakên dhatêng Imagiri, mêdal dharat.
Antawis dintên kagêntosan ingkang raka Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ngabèi, jêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8, Jumênêngipun marêngi dintên Sênèn Pon kaping 4 Sawal, nunggil warsa windunipun utawi kaping 17 Mei 1858.
Kacariyos botên lami, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping 2 seda, marêngi dintên Jumuwah Kliwon kaping 5 Sawal Jimakir 1786, utawi kaping 23 Juni 1858. Botên lami kagêntosan putra saking padmi, nama Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, lajêng jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam kaping 3, jumênêngipun amêrêngi dintên Akat Wage kaping 23 Jumadilawal Alip windu Sangara ôngka 1787. utawi 29 Dhesèmbêr 1858.
Ing nalika kangjêng gusti tampi bintang Nedêrlan Sêleyo, mawi pakurmatan wontên ing dalêm Mangkunagaran, amarêngi [amarêng...]
[...i] dintên Sênèn Pon tanggal kaping 21 wulan Sapar Ehe ôngka 1788, utawi kaping 26 Sèptèmbêr 1859.
Kala samantên kangjêng gusti kapatah mangagêngi dados kumisi pamulangan calon guru Jawi, ing Pêkên Kaliwon, ingkang sampun kaadêgakên nalika salêbêting warsa 1852. Ingkang dados pangagênging guru nama Tuwan Hollê.
Ing nalika Kangjêng Guprêmèn amranata panganggening arta tambagi dhuwitan saha
Ing nalika punika nagari Boni (tanah Borneyo) wontên rêrêsah, nama Sultan Ahmat Sangkarabuka, andaga parentah, prajurit ing Mangkunagaran sampun kadhawuhan siyaga, ananging dèrèng ngantos mangkat, rêrêsah sampun sirêp, salêbêting warsa 1789 (1860).
Kala samantên kangjêng gusti karsa iyasa waos 100, wêdhung. 100, kangge
wiratana, waos 100 dêdamêling prajurit margayuda.
Ingkang anggarap êmpunipun Kyai Guna Pawaka kalihan Kyai Guna Dahana, saprikancanipun para pandhe bawah Mangkunagaran. Wiwitipun anggarap ing dintên Slasa Paing tanggal kaping 3 Rêjêb warsa Jimawal ôngka 1789 ing taun Walandi 1860.
Amarêngi dintên Salasa Paing kaping 8 Sapar Je ôngka 1790 (1861), wontên bancana bêna agêng ngantos angêlêm kitha, ing dalêm agêng Mangkunagaran malêbêt kajogan ngandhap, ngantos tigang dintên sawêk surud, kathah karisakaning griya, saha kasangsaraning tiyang punapa malih sato kewan, saking botên sagêd ngupados têdha, malah ing kampung Minggiran sauruting bênawi, ngantos pitung dintên dèrèng sagêd mangsuli griyanipun. Karsa dalêm kangjêng gusti, sabên dintên apêparing têdha dhatêng para tiyang ingkang sami kasrakat wontên pangungsenan, saha anglampahakên baita mubêng bêkta têtêdhan tuwin sandhangan angidêri kampung Walandi, Cina, Koja, Jawi. Angupadosi [A...]
[...ngupadosi] tiyang ingkang kabêthêng ing bêna nênggani griyanipun.
Kala samantên kangjêng gusti angabdèkakên Walandi nama Tuwan Wilêm Kam. Kadhawuhan angyasakakên pabrik gêndhis manggèn ing dhusun Malangjiwan, wiwit pamasanging banon sapindhah, ing dintên Akat
Kangjêng gusti lajêng karsa amulyakakên pasanggrahan ing Karangpandhan. Iyasa dalêm kangjêng gusti kaping 3
Jumadilakir warsa Je 1790 utawi 20 Dhesèmbêr 1861 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 seda, yuswa 75 warsa, jumênêng dalêm anggêntosi rayi namung 3 warsa 9 wulan, layon kasarekakên dhatêng [dha...]
[...têng] ing Imagiri, mêdal dharat. Sarehning botên kagungan putra kakung, lajêng kagêntosan kalêrês wayah, putra têtilaranipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 6 (Bangun Tapa), kajumênêngakên ing dintên Sênèn Lêgi 27 Jumadilakir warsa Je ôngka 1790 utawi kaping 30 Dhesèmbêr 1861, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 karsa têdhak dhatêng Batawi, sowan ingkang wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral Baron Slut Pan dhê Bellê, ingkang ndhèrèk, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, 3. Tuwan Mistêr Metslê sêpuh. Bidhalipun saking Surakarta ing dintên Kêmis
kacariyos ing margi, sarêng dumugi ing Bogor, sowan [so...]
[...wan] dhatêng Palis padalêmanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, sasampuning têtabeyan sinambrama ing pambagya, salêbêting ngandikan, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana andhawuhakên nawung sungkawa, bilih karsanipun Kangjêng Guprêmèn, dilah ing Palis wau badhe kasantunan dilah gas, ananging
kathahipun. Kala samantên kangjêng gusti kagungan atur nyuwun kalorot ngaturi karugian salêksa rupiyah, Kangjêng Tuwan amarêngakên kanthi bingahing panggalih, badhe lajêng kadhawuhakên mirantosi pambêktanipun dhatêng Surakarta. Saha Kangjêng
ing Mangkunagaran, dene sagêd ngagêm jarangan dilah samantên agêng-agêngipun. Sawatawis dangunipun lajêng kalilan mundur. Salêbêtipun kangjêng gusti wontên ing Bogor, amung sowan dhatêng Palis kaping tiga, andhèrèk dhahar sapindhah. Antawis kalih wêlas dintên, kangjêng gusti
marêngi dintên Akat Lêgi kaping 25 Rabingulawal taksih ing warsa Dal 1791 utawi 19 Sèptèmbêr 1862.
Nalika punika Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jindral Baros Slut Pan Dhê Belê rawuh ing Surakarta prêlu ngawiti pasang banon sapindhah yasanipun Mas Kapei, griya sêtatsiyun saking Samarang langkung Surakarta dhumatêng Ngayogyakarta amarêngi dintên Kêmis Kaliwon kaping 15 Sura Be ôngka 1792 utawi kaping 2 Juli 1863, sêsarêngangsêsarêngan. garapipun marginipun kareta latu. Kangjêng gusti saha Ingkang Sinuhun ugi anjênêngi.
Kacariyos kangjêng gusti karsa iyasa pabrik gêndhis malih wontên sawetan banawi Jurug, ing dhusun Sôndakara, pamasanging banon sapindhah mawi pakurmatan, dintên Slasa Kliwon 20 Sapar warsa Be 1792 utawi taun Walandi 7 Juni 1863, sarêng sampun dados kaparingan nama ing Tasikmadu, waragadipun têlas gangsal kêthi, tanêmanipun rosan 1500 bau.
Ing salêbêtipun warsa wau, 1793 taun Walandi taksih
1863, ing tanah Jawi wiwit anindakakên pradatan lampahipun sêrat pos, ambikak pintên-pintên kantor pos manggèn ing kitha-kitha, paresidhenan saha kabupatèn lampahipun katundha binêkta tiyang sauruting margi, sabên antawis gangsal pal dipun adêgi padhêkahan saha griya gardhu utawi êbruk ing ngriku dipun wontêni tiyang gêgriya 10 semah, tindhih satunggal balanjan baunipun bêngkok
Tuwan Wilêm Kam, kathah yasanipun griya sarta pabrik, kala samantên lajêng karsa ambangun dalêm agêng paringgitan saha pandhapi, iyasanipun ingkang eyang suwargi kangjêng gusti kaping 2 botên angewahi bangunanipun, jarambah jobin sela cêndhani santun marmêr pêthak, umpaking saka rawa pandhapi kasantunan sela lintang, cètipun lami wungu
kawêwahan têpi kawuri, tigang wadana, taratag mubêng pandhapi dados payonan sirap.
Panggarapipun 9 warsa, wiwit warsa 1785 dumugi 1793
panggungang,panggungan. sawetan pandhapi, sarêng ambabar pinaringan nama ing Dirgasana.
Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 4, amarêngi dintên Kêmis Pon kaping 2 Rêjêb Wawu, 1793 utawi 1 Dhesèmbêr 1864.
Wontên pranatanipun Kangjêng Guprêmèn angicali patrapan lami. Ingkang nama sapu, (raket) picis (iris), tong, tanjir. Ing warsa Alip 1795 utawi 1866.
Ing rawuhipun Kangjêng Tuwan Bêsar Ingkang Wicaksana Guprênur Jindral Baron Slut pan dhe Bellê rawuh ing Surakarta, saking Surabaya lampah dharat mêdal Ngawi, anjog Sragèn. Kangjêng gusti mapagipun wontên ing dhusun Kramat, mawi
tanggal kaping 21 Sapar Alip ôngka 1795 utawi 12 Juli 1866, lêrêm kasunggata sawatawis lajêng dhatêng nagari, dumugi dalêm paresidhenan wanci pukul 4 sontên Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan mapag ing loji, sawatawis lajêng angadhaton, dalunipun Ingkang Wicaksana malêbêt ing karaton. Enjingipun rawuh ing dalêm Mangkunagaran, wigatos kautus Sri Maharaja Wilêm kaping 3, amaringakên ganjaran warni nètêl, inggih punika kangjêng gusti kakarsakakên dados ajudan dalêm Sri Maharaja ingkang mirungga, mawi kêkancingan srat kabyawarakakên. Enjingipun Ingkang Wicaksana rawuh amirsani pabrik Tasikmadu, saha lajêng dhatêng pasanggrahan ing Karangpandhan, nyare sadalu, antawis kalih dintên jêngkar saking Surakarta tindak dhatêng Ngayogyakarta, para luhur wangsul dumugi [du...]
Ing nalika samantên amarêngi Kyai Rôngga Jayapanambang 2 sampun tilar dunya, wontên kêrsa dalêm anêtêpakên
dhusun: 1. Mas Ngabèi Jayasudarsa ing Wanagiri, 2. Radèn Ngabèi Pôncatoya ing Malangjiwan, 3.Radèn Ngabèi Sumadiwirya ing
marêngi ing dintên Akat Lêgi kaping 22 Rêjêb Alip ôngka 1795 utawi 1866.
Ing nalika punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Baron Slut pan dhê
latu saking Samarang dumugi Surakarta, Sêtu Pon kaping 9 Rabingulakir Ehe 1796 utawi 10 Agustus 1867, lajêng dhatêng Ngayogyakarta, sawatawis dintên botên mawi bayaran.
Ing nalika punika kawartos ing nagari Bulèlèng Pulo Bali wontên rêrêsah nama Raja Idha Made Rai, kadhatêngan kumpêni ing wulan Sèptèmbêr dumugi Nopèmbêr 1868, pangagêngipun kacêpêng, lajêng sirêp (salêbêting warsa Jimawal 1797).
Ing dintên Rêbo Lêgi kaping 8 Sura warsa Jimawal ôngka 1797, putra dalêm kangjêng gusti ingkang miyos saking Kangjêng Bandara Radèn Ayu ôngka 13 sawêk yuswa sataun, nama Bandara Radèn Ajêng Suprapti, gêrah kalajêng seda, katungka putra pambajêng ingkang kasêbut Gusti Kangjêng Pangeran Prabu Sudibya sampun gêrah kawan wulan lajêng seda, marêngi dintên Jumuwah Kliwon pukul 10 siyang kaping 22 Sawal warsa Jimawal 1797 utawi kaping 5 Pebruwari 1869, layon kasarekakên ing Girilayu.
Kangjêng gusti sakalihan langkung sungkawa, ngantos antawis
pêputra malih, saking sêngkêling panggalih, saha ngèngêti garwanipun ingkang raka putri Surya Mataram, kala pêputra ôngka 14 lajêng seda sarêng lan putranipun.
Ing antawis dintên, putra dalêm panênggak kasuwunakên gumantos
Amèngêti wiwit lumampahing kareta latu ngêpang saking Kêdhungjati dhatêng Siti Rawi, anglangkungi Tuntang (Salatiga), nalika kaping 7 Mei 1871.
Kawarti ing salêbêting warsa Be 1800 utawi 1871 ing nagari Banjarmasin tanah Borneo wontên rêrêsah malih, pangagêngipun nama Wangkung Sangaduraman, ananging
botên lami sagêd kacêpêng, rêrêsah sirêp.
Ing salêbêting warsa wau, Sri Maharaja ing nagari Siyêm ingkang jêjuluk Somdhet Pramana Cilalon Korên rawuh ing Batawi lajêng dhatêng Siti Rawi, kangjêng gusti kaparêng pêpanggihan wontên ing Kêdhungjati,
padhusunan, kalêbêt bawah karaton Surakarta tuwin Ngayogyakarta, punapa malih bawah ing Mangkunagaran, saha Pakualaman, pranatan wau winastan erêndhinês. Nalika punika lajêng angwontênakên bageyan ingkang winastan dhistrik, pangagêngipun ing tanah Gupêrmenan winastan Wadana tuwin Asistèn Wadana. Ing Ngayogyakarta nama Panji Dhistrik tuwin Asistèn Panji, ing karaton Surakarta mastani Panèwu Dhistrik saha Mantri Ondêr Dhistrik, ing Mangkunagaran [Mangkunaga...]
[...ran] amastani panèwu tuwin mantri gunung, pranatan wau tumindak salêbêting warsa Be ôngka 1800 utawi 1871, ingkang kangge wêwaton sêrat Anggêr Gunung Anggêr Agêng, Anggêr Arubiru, Nawala Pradata.
Salêbêting wulan Sawal Be 1800 utawi surya Januwari 1872 Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Pitêr Meyêr kondur dhatêng nagari Walandi, ingkang anggêntosi nama Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Mistêr Yamês Lodhon.
Ing nalika punika lajêng wontên pranatanipun Kangjêng Gupêrmen, ingkang dipun wastani Pulisi Regêlmèn, pranatan paukuman panêraking pêpacak Pulisi kangge anyantuni sêrat Anggêr Aru Biru, ingkang katindakakên dening priyayi panatus Pulisi tuwin Gunung (inggih para Dhistrik, Ondêr Dhistrik), ing nalika punika sêsarêngangsêsarêngan. amêwahi amtênar Walandi ingkang apangkat Asistèn Residhèn, manggèn sabên kabupatèn utawi apdheling, inggih punika ingkang môngka pangagênging pangadilan angrampungi prakawis panêrak Pulisi wau, winastan pangadilan Pulisi Rol. Inggih ing nalika punika wontênipun asistèn [a...]
[...sistèn] Residhèn ing nagari, nama Tuwan A.Y. Sêpan. Ing Baturêtna lajêng dipun wontêni wadana gunung, nama Radèn Ngabèi Sumarêja.
Kacariyos, sarêng Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati sampun botên karsa pêputra malih, kangjêng gusti lajêng amundhut putri têtilaranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, dados garwa pawingking, kaparingang sêsêbutan Bandara Radèn Ayu Nataningrum, ing antawis warsa anggarbini lajêng kadalêmakên sajawining pura, dumugi môngsa ambabar kakung, marêngi dintên Kêmis Kliwon kaping 25 Sawal warsa Wawu ôngka 1801 utawi 13 Dhesèmbêr 1872, kaparingan nama Radèn Mas Sardana, anunggak sêmi asmanipun ingkang eyang saking ibu, sarêng putra dalêm sampun yuswa 4 taun, Bandara Radèn Ayu Nataningrum wau, kapikramakakên angsal Radèn Mas Tumênggung Warsakusuma, Bupati ing Blitar dalah putranipun kabêktakakên.
Ing nalika punika nagari Acih wontên prang agêng, wiwit warsa 1872 sampun dipun angkati sapindhah dèrèng bêdhah, badhe dipun angkati kaping 2 ingkang môngka senapatinipun Kangjêng [Kang...]
[...jêng] Tuwan Jindral Pan Suwitên, mawi mundhut tambahan prajurit lisiyun ing Mangkunagaran, satunggal dhetasmen utawi kalih kumpêni, plangkiripun 180, têtindhihipun Kapitan 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiswara, 2. Bandara Radèn Mas Arya Suryakusuma, opsiripun sakawan 1. Radèn Mas Panji Kusumaningrat, 2. Radèn Mas Panji Hendrawinata, 3. Radèn Mas Panji Yuda Asmara, 4. Radèn Panji Surasumaya, Kadhèt kêkalih Radèn Mas Panji Yudayana tuwin Radèn Mas Prawira Atmaja. Bidhalipun dhatêng Siti Rawi numpak sêpur, Jumuwah Pon 7 Jumadilakir Jimakir 1802 utawi kaping 14 Agustus 1873 dipun sinau pandamêlan wontên ing tangsi ingkang kirang kiyat kapulasara, dumugi wanci kawangsulakên ingkang tigang dasa, botên mawi kabanjêl, dados kantun plangkir 150 ingkang sagêd bidhal mancal baita saking Sêmarang, nalika kaping 21 Nopèmbêr 1873 dintên Akat Wage kaping 5 wulan Siyam warsa Jimakir 1802. Sêsarêngan kalihan Prajurit ing Pakualaman,
inggih rayi dalêm Radèn Mas Arya Pakuningprang. Tuwin malih Prajurit saking Madura.
Kawartos nagari Acih sampun bêdhah, para prajurit kathah ingkang sampun sami kaantukakên, dene Dhetasmen Lisiyun dumuginipun ing Surakarta marêngi dintên Rêbo Lêgi 13 Sapar Alip ôngka 1803 utawi kaping 4 April 1874. Kathah pangalêmbananipun sarta kabingahakên Prajurit ingkang mantuk wau.
Ing salêbêtipun warsa Alip 1803 utawi 1874 wontên karsanipun Kangjêng Guprêmèn angwontênakên sêrat anggêr wêwatoning paukuman bôngsa Jawi sasaminipun, anyantuni sêrat pranatan dalêm Nawala Pradata, Anggêr Agêng, Anggêr Sadasa, ingkang nindakakên winastan pangadilan pradata.
bucal, dumugi 20 taun. Ingkang minôngka pangagênging pangadilan pradata
wau inggih pêpatih dalêm, kanthi pra nayaka, ing Mangkunagaran kanthi para wadana kaliwon, amung sadaya karampungan kêdah mawi katêtêpakên ing asma dalêm saha kaasman ing Kangjêng Tuwan Residhèn. Pramila ing nalika punika kangjêng gusti lajêng amisudha kaliwon jaksa nama Mas Ngabèi
dalah sadaya opsir tuwin prajuritipun plangkir.
Taksih nunggil warsa Alip, ing Surakarta angwontênakên têtingalan ngalêmpakakên sawarnining kagunan Jawi, ingkang dipun wastani konggrès, antawis tigang wulan, griyanipun
kathah pêpêjah damêl atisipun tiyang sanagari, antawis tigang wulan sawêg [sawê...]
Kacariyos ing nalika punika, ing nagari Walandi badhe angwontênakên
ingkang dados padagangang, ingkang punika kangjêng gusti karsa misungsung angatingalakên kagungan dalêm saha raja peni, ingkang asli Jawi, kaprabon saha dêdamêlan prabot ringgit tiyang wireng sarta wayang wacucal. Gôngsa dalah saniyaganipun, ingkang mangagêngi lampah putra dalêm Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya
tempat lain). kangge calon astana pasarean dalêm. Bidhalipun dintên Jumuwah Lêgi 23 Dulkangidah warsa Alip ôngka 1803 utawi kaping 1 Januwari 1875, antawis 24 wulan sampun kondur dumugi ing Surakarta dintên Rêbo Lêgi 1 Sawal warsa Jimawal ôngka 1805 utawi kaping 2 Nopèmbêr 1876,
sadaya piwêlingan dalêm sampun angsal kabêkta sarêng. Amung bab gêdhong tosas dalah kijingipun marmêr dèrèng sagêd kabêkta, tuwin Tuwan Kam kantun amargi sakit.
Karsa dalêm angyasani gêdhoganggêdhogan. kapal Prajurit kapaleri, tuwin artilêri manggèn sawetaning Pamedan, kamot kangge gudhang dêdamêl karbin mariyêm. Pamasangipun banon sapindhah, marêngi dintên Slasa Kliwon kaping 6 Sura Ehe 1804, sinangkalan karya mulya esthining nata utawi kaping 9 Marêt 1874, waragadipun dumugi rampung têlas tigang kêthi.
Kacariyos Pêpatih dalêm Radèn Mas Tumênggung Mangkurêja tilar donya, kagêntosan Radèn Mas Tumênggung Jayasarosa. Botên antawis lami Radèn Ngabèi Jaya Winata tilar donya, kagêntosan Radèn Mas Ngabèi Wira Asmara, minôngka panêkaring para wadana gunung.
Kalasamantên, wêlingan dalêm bangsal saking nagari Dhitslan sampun dumugi ing Surakarta, lajêng kaêdêgakên sakiduling pandhapi, marêngi dintên Jumuwah Lêgi kaping 13 Sawal Ehe 1804 utawi kaping 12 Nopèmbêr 1875. Dados nalika punika Kangjêng Pangeran Arya Gônda Sewaya taksih wontên nagari Walandi.
Ing salêbêtipun taun punika 1876, parentah wiwit ambikak kantor kawat anunggil kantor Pos, sêrat sarana telegrap.
Ing surya kaping 26 Marêt 1876, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jindral Mistêr Yasên Lodhon lereh kondur dhatêng nagari Walandi, kagêntosaskagêntosan. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Yohan Wilêm pan Lan Sêberêh.
Ing taun wau pamulangan calon guru Jawi ing Pasar Kliwon kapindhah dhatêng Magêlang, gurunipun nama Tuwan Rordha.
Ing nalika punika kangjêng gusti angabdèkakên Walandi kêkalih, ingkang kadhawuhan ambadrani nanêm kopi ing tanah parêdèn, wiwit ing taun Je 1786. 1
tanah Ônggabayan dumugining sukuning rêdi Lawu, sadaya siti ingkang taksih wontên asta dalêm, dumugi taun 1802,
pakopèn, taun 1804, sampun waradin tanêman kopi ing parêden, sabin sami dados bêngkok narakarya tanpa paos. Pramila paos siti ingkang katampèn namung kantun sakêdhik, santun saking kauntunganing kabudidayan gêndhis sarta kopi. Ing tanah Ngaribaya kangge sabin
saha Singasari. Amung siti ing Ngawen ingkang botên kaewah-ewah kala [ka...]
[...la] samantên pamêdaling nagari mindhak-mindhak agêngipun. Dumugi warsa Jimawal 1805 utawi taun Walandi 1876 ing praja Mangkunagaran sampun bôndha-bandhu, pamêdalipun sataun dumugi tigang yuta, kathah yêyasaning nagari, ing lêbêt saha sajawining nagari, para kawula agêng alit sami kasêmbadan.
Kala samantên kangjêng gusti lajêng karsa amangun panganggening para abdi dalêm narapraja mawi burdiran. Saha songsongipun mawi kapangkat sagolong-golonganing pandamêlan.
Ing nalika punika wontên pranataning Kangjêng Guprêmèn amêwahi pangadilan pradata ingkang manggèn ing abdheling utawi kabupatèn, kados ta ing Klathèn, Bayalali, Sragèn tuwin ing Wonogiri, ingkang mangagêngi inggih para Bupati ing Wonogiri, Wadana Gunung, kanthi para panèwu, wêwênangipun angrampungi prakawis ingkang ginantungang paukuman. Bucal mawi karante 15 taun. Tumindakipun ing warsa Jimawal 1805 utawi Dhesèmbêr 1876. Nalika punika kangjêng gusti lajêng amisudha Panèwu Jaksa Mantri Gripir, sabêbaunipun ing Kawadanan Wanagiri.
Ing warsa Je ôngka 1806 utawi 1877, lajêng wontên pranatan pangadilan amung tumrap para santana, ingkang mangagêngi Kangjêng Pangeran Arya
punika, ing karaton ugi angwontênakên pangadilan ing kadipaten. Pangagêngipun saha êlidipun kapilih karsa dalêm, saking para Pangeran putra santana.
Sarêng praja ing Mangkunagaran sampun abôndha-bandhu, wontên karsa dalêm kangjêng gusti angêlar jajahan sarana arta, nalika punika lajêng amborong pasiten ing kitha
sami kangge tumbas andhil panggaotan sajawining tanah Jawi, utawi katitipakên ing kantor arta, ingkang mawi sarêman saha bêbathèn.
Ing nalika wuwika,punika. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana kaping 6 ing Ngayogyakarta seda (yuswa 60
jumênêngipun 24 taun), amarêngi dintên Jumuwah Paing kaping 20 Juli 1877 utawi kaping 9 Rêjêb warsa Je 1806.
Lajêng kagêntosan putra Pangeran Adipati Anom, jumênêng kaping 7 sampun yuswa 40 taun, amarêngi dintên Jumuwah Wage kaping 16 Rêjêb, nunggil warsa utawi kaping 27 Juli 1877. Kacariyos putra têtilaranipun Ingkang Sinuhun Sultan kaping 5 miyos saking Kangjêng Ratu Kadhaton, nama Gusti Kadilat, inggih Gusti Mukhamat. Sampun dados Pangeran nama Kangjêng Pangeran Arya Suryeng Ngalaga, botên narimah Kangjêng Ratu paturan dhatêng Kangjêng Gupêrmen, ananging katulak amargi ingkang putra kaewokakên gadhah gêrah botên limrah.
Kala pikramanipun Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana kaping 5, dhaup rayi nak sanak saking ibu, putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya 3 ingkang sampun seda langkung agêng bawahanipun. Ijab paningkahipun wanci pukul 5 sontên, dintên Sêtu Kliwon kaping 22 Ruwah Je 1806 utawi 1 Sèptèmbêr 1877.
Amarêngi dintên Slasa Pon kaping 27 Siyam Dal ôngka 1807 utawi 24 Sèptèmbêr 1878, kangjêng gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 4 seda, botên kagungang putra saking garwa, dados kagêntosan ingkang paman, nama Kangjêng Pangeran Arya Suryadilaga, jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 5, kêpyakipun amarêngi dintên Kêmis Wage kaping 13 Sapar Dal 1807 utawi kaping 10 Oktobêr 1878.
Kala kangjêng gusti amikramakakên putri dalêm, nama Gusti Radèn Ajêng Suyati dhaup kalihan putra dalêm Ingkang
Kala samantên iyasan dalêm gêdhong tosan pasarean saking nagari Dhitslan rêgi 26 èwu sampun dhatêng, kaadêgakên wontên ing ardi Girilayu,
tanggal kaping 8 Sawal Jimakir windu Adi ôngka 1810, taun Walandi kaping 2 Sèptèmbêr 1881, kapetang yuswa 72, jumênêng 29 taun. Sinangkalan tanpa rupa esthining nata. Anunggil dintên wau, wanci jam 12 siyang putra dalêm saking garwa sêpuh, nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasêbrata andhèrèk
Wage, layonipun Kangjêng Pangeran Arya Gôndasêbrata kaangkatakên andhèrèk sumare ing Girilayu. Kala samantên Residhenipun Kangjêng Tuwan P.A. Matês, tugur wontên ing Mangkunagaran, mawi panjagi suldhadhu Walandi kados padatipun.
Pèngêtan Para Putra Dalêm Suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4
kangjêng gusti kaping 2, putra wau yuswa sataun seda.
4. Radèn Mas Suhardi (miyos malêm Kêmis Paing 3 Rêjêb Ehe 1764), diwasa nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, krama putrinipun kangjêng gusti kaping 3 ingkang ôngka 12, pêputra 4 saking
nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya, krama putrinipun kangjêng gusti kaping 3 ingkang ôngka 18 pêputra 1 kakung,
Mulud Dal 1767, diwasa nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndawijaya, krama putrinipun kangjêng gusti kaping 3 ingkang ôngka 29,
putrinipun kangjêng gusti kaping 3 ôngka 31, pêputra 1 kakung, putra saking ampil 3 (seda ing dintên Sêtu Paing 13 Sura Wawu 1825).
16. Radèn Ajêng Sutrapti, saking pangrêmbe Mas Ajêng Wignya Diwati (miyos malêm Kêmis Wage 15 Ruwah Ehe 1780), diwasa kapikramakakên angsal Bandara Radèn Mas Arya Surya Putra, putranipun kangjêng gusti kaping 3 ôngka 15 (
Radèn Mas Adipati Arya Sugônda, Bupati ing Toyawangi pindhah Pasêdhahan) krama putrinipun Kangjêng Gusti Prabu Wijaya, wayah dalêm Ingkang
nama Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, gumantos kêpraboning kang rama, asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping [ka...]
[...ping] gangsal, krama nak dhèrèk putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya 3, botên pêputra pêgat seda. Putra saking ampeyan 25 (surud dalêm malêm Jumuwah Lêgi 24 Rabingulakir Jimakir 1826).
Jumadilakir Alip 1787. Diwasa nama Kangjêng Pangeran Arya Handayanata, dèrèng krama, seda ing dintên Kêmis Pon 12 Ruwah Be
dèrèng krama seda, Kêmis Pon 6 Jumadilawal 1816, tilar putra saking ampeyan 3.
30. (8) Gusti Radèn Ajêng Suyati (miyos Rêbo Wage 23 Sura Je 1790), diwasa krama Kangjêng Gusti Prabu Wijaya, putra dalêm Ingkang Sinuhun kaping 9, botên pêputra, seda malêm Jumuwah Paing 25 Sapar Jimawal 1853.
kapundhut garwa Kangjêng Pangeran Adipati Anom, kaparingan nama Kangjêng Ratu Anem, sarêng ingkang raka jumênêng Nata, asma
dening ingkang raka kangjêng gusti kaping 5, asma Kangjêng Pangeran Arya Dayasuputra, sedanipun Kêmis Lêgi 15 Sura Jimawal 1853, botên
gusti kaping 5, Kangjêng Pangeran Arya Dayakiswara, krama rayi nak dhèrèk putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, pêputra 1 putri, putra saking ampeyan 6. Sedanipun dintên Sêtu Kliwon 26 Rêjêb Ehe 1836.
35. (13) Gusti Radèn Ajêng Suprapti,
pawingking Bandara Radèn Ayu Nataningrum, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat. [Suryana...]
[...taningrat.] Miyosipun Kamis Kaliwon kaping 25 Sawal Wawu 1801, diwasa kaparingan nama dening raka kangjêng gusti kaping 5 asma Bandara Radèn Mas Arya Nataningrat. Sarêng jumênêngipun kangjêng gusti kaping 7 kalêrês pulunan. Kawisudha asma Kangjêng Pangeran Arya Nataningrat. Krama putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat 2. Pêputra saking ampeyan 5 saking garwa 8, gunggung 13.
[Grafik: Silsilah Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat 3]
Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga kenging lêngganan.
Rêdhaktur R. Ng. Purwasastra, Kapatihan. Rêginipun organ punika sataun f 2,50, bayaran
Pangrèh ngaturi uninga, kasêbut wara-wara ingkang kawrat ing organ ôngka 10, bab anggènipun Narpawandawa badhe damêl Jubileum nummer punika, 1. Tumrapipun para warga ingkang sami botên walêd pambayaripun kontribisi, lajêng badhe dipun kintuni nyatunggal-nyatunggal, kalayan lêlahanan, tumrap para warga ingkang sami walêd, anggènipun ngintunakên manawi sampun sah walêdanipun, II. Tumrap para lêngganan ingkang sampun ambayar rêgining organ taun punika sarta botên gadhah walêdan, ugi badhe dipun kintuni kalayan lêlahanan. Amila para warga saha para lêngganan ingkang dèrèng maringi walêdanipun, kaparênga lajêng nglunasi salêbêtipun wulan Nopèmbêr punika.
ing Sragèn, pamit, jalaran kathah pandamêlanipun, ingkang kapatah dados gagêntosipun R. T. Tôndhawadana. II. Pangrèh sapunika sampun nyadhiyani insênyê Narpawandawa, ingkang salaka 1 iji rêgi f 2,50, ingkang jêne 1 iji rêgi f 27,50 dèrèng wragadipun angintunakên, sintên ingkang kaparêng badhe tumbas, lajêng aprasabêna dhatêng panitra II. R. Ng. Purwasastra ing Kapatihan Surakarta. III. Pangrèh nampèni prasabênipun rêdhaksi Pusaka Jawi, manawi benjing marêngi tumbuk dalêm 64 taun, Pusaka Jawi ugi badhe damêl Jubileum nummer sintên ingkang kaparêng badhe tumbas, kenging mêling sapunika dhatêng rêdhaksi Pusaka Jawi piyambak, utawi dhatêng pangrèh Narpawandawa, dene rêginipun dèrèng sagêd namtokakên. Andadosna kauningan.
Katur ingkang wicaksana kangjêng tuwan guprênur general ing Indhiya Nèdêrlan.
Ingkang sami nandhani nama ing ngandhap punika, K.P.H. Adiwijaya saha R.T. Gitadipura, gêgriya ing salêbêtipun kitha Surakarta, pangarsa saha panitranipun pakêmpalanipun para santana dalêm Narpawandawa, ingkang ngadêg ing kitha Surakarta: angaturi uninga ing ngandhap punika:
Nalika ing dintên Sênèn sontên tanggal kaping 7 Mèi 1928, pakêmpalan Narpawandawa kasêbut nginggil, angwontênakên parêpatan agêng wontên ing abipraya ing Surakarta, parlu angrêmbag pambanguning paprentahan ing Porstênlandhên, punapa malih pambanguning paprentahan ing Surakarta.
Parêpatan wau cêtha manawi gadhah pangajêng-ajêng kados ingkang badhe kapratelakakên ing ngandhap punika, mila ingkang sami anandhani ing ngandhap punika sumêngka ngaturakên uninga ing pamarentah luhur, sadaya pangajêng-ajêng wau, inggih punika:
I. Pambanguning paprentahan (bestherv) ingkang sampun dipun pacak ing sêtatsêblad taun [ta...]
[...un] 1927 ôngka 560 sagêda tumuntên kasusulan pambanguning praja (staatkundige) kados ingkang sampun katindakakên ing pundi-pundi.
II. Pambanguning tatanan praja punika sagêda mawi adhêdhasar mosinipun pakêmpalan Narpawandawa ingkang katêtêpakên nalika ing tanggal kaping 17 April 1927 ingkang ugi sampun dipun aturakên ing pamarentah luhur.
III. Pambanguning praja wau sagêda karsanipun pamarentah luhur ingkang ngangkah sasagêd-sagêd pancèn badhe nglumuntakakên panguwaos dhatêng praja -praja Jawi, katingala cêtha, sarta wasananipun sagêda kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta punika namung kantun angulat-ulatakên kemawon. Sarta manawi wontên prêlunipun anyukani pitêdah sacêkapipun.
IV. Gandhèngipun kalihan wontênipun rad-rad ing pundi-pundi panggenan, namung saking sarana kasêbut ing nginggil, sagêdipun kawula ing praja Jawi darbe pangraos, bilih kawontênanipun botên kawon kalihan tangganipun ing tanah guprêmenan, ingkang sampun sami kaparingan wawênang tumut angrêmbag babagan umum.
V. Amargi manawi raosipun kawula praja Jawi anggèning wawênangipun tansah botên sami kemawon kalihan kawula ing guprêmenan, botên sagêd tumuntên sirna, kakuwatosakên bokbilih sagêd mahanani ingkang kirang prayogi.
Awit saking punika ingkang nandhani ing ngandhap punika nyênyuwun ing kangjêng tuwan bêsar, karsaa ngangkah supados pangajêng-ajêng ing nginggil wau kapiturutana.
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira Adipati Jayanagara.
Kapindhone, ingsun paring wêruh, awit saka layang ature rad nagara, katitimasan [ka...]
[...titimasan] kaping 29 Dulkangidah taun Je iki, ôngka 59 surasane ngunjuki uninga ingsun, ing saiki bocah ingsun, manawa lêlungan akèh kang ora manganggo pantês, kaya ta: sarungan, kulambi potong mangkok, kalung andhuk sapêpadhane.
Kang iku adipati, bocah ingsun kang mangkono mau ngrusak tatane karaton ingsun, marmane ing saiki bocah ingsun kabèh padha ingsun pacaki, manawa mêtu saka ngomah liwat ing dalan gêdhe, padha manganggoa kang pantês, dene kang diarani pantês iku
ingsun, kang wis ingsun lilani manganggo cara Walônda kang wis gundhul, manawa nganggo cara Walônda ingsun lilani ora ikêt-ikêtan. Manawa ana kang ora ngèstokake patrapana paukuman, sarta sabisa-bisa dadia panuntune kawulaningsun wong cilik, banjur dhawuhna.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Salasa tanggal kaping 19 wulan Dulkijah Je, angkaning warsa 1846.
kadya punika wiyosipun, sêrat paturanipun pangarsaning Narpawandawa, katitimasan kaping 17 Marêt 1928 ôngka 27/137/Na anêrangakên manawi wontên santana dalêm ingkang tilar donya, badhe kakubur dhumatêng ing pulo Ngèndhèn, punika lapuranipun dhatêng pundi.
Mênggah punika, angèngêti suraosing nawala dalêm amarêngi ing dintên Sênèn tanggal kaping 7 wulan Saban Jimakir 1858, sarèhning pakuburan ing pulo Ngèndhèn wau, kagolongakên kagungan dalêm astana ing Lawiyan, amila wiwit [wi...]
[...wit] samangke lapuripun dhumatêng pangagênging parentah karaton, wondene pranatanipun sawêg kapacak, ing wasana mugi andadosakên kauningan, saha salajêngipun kadhawuhakên
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng pakêmpalan Narpawandawa awit saking sêrat paturan katitimasan kaping 26 Juni 1928 ôngka 40/140 Na. maringi sumêrêp, nagari sampun anglacak wêwatoning pangunjaranipun santana dalêm ingkang kenging prakawis wontên sajawining guprêmèn Surakarta, botên wontên. Namung kawrat ing anggêr ukum bab 26 mratelakakên: pangadilan dipun sukani wawênang andhawuhakên wontêning karampungan, bilih pasakitan punika kabêkta saking kawontênanipun badan tuwin sanès-sanèsipun, upaminipun santana dalêm utawi priyayi pangkat agêng, punika wontênipun ing guprêmenan, panyambutipun damêl kabedaa kalihan sakitan limrah, inggih punika wontên salêbêting capuri pakunjaran, botên katingal ing tiyang kathah.
Parentah Indhonesiah Kalihan Para Sèlêpbêstiripun Tiyang Siti
(Pêthikan saking sêrat kabar Sêdyatama kaping 1 Januari 1928 ôngka 1 anggènipun mêthik saking sêrat kabar: Timbul
bab warni-warni wau, [wa...]
[...u,] tandhanipun nalika jumênêngan ratu enggal ing Ngayogyakarta mawi nyuda pêpancènipun panjênêngan nata, têmahan anjalari tuwuhing raos, botên sakeca ing salêbêting kraton. Tiyang ingkang
punika ing sêrat kabar, inggih punika larahipun bab arta f 78,000 ingkang kajuwara ing akathah, sarta ing têmbe kula nyumêrêpi kalayan bingahing manah, dene parentah ngagêm wêwaton ingkang langkung luhur.
Sadhengah tiyang ingkang sumêrêp babadipun liyêring kaprabonipun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta ing taun 1920, inggih sumêrêp bilih wêwaton kalihan tumindakipun utawi gagasan kalihan yêktosipun punika têbih sangêt sungsatipun. Babadipun prakawis punika botên patos kasumêrêpan ing akathah. Kangjêng gusti pangeran adipati anom ingkang rumiyin, nalika kondur saking nagari Walandi dhatêng Indhonesiah, prêlu badhe gumantos kaprabonipun ingkang rama sinuhun sultan ingkang sampun sêpuh, sarta ingkang kacariyosakên bilih sampun pratela badhe sèlèh kaprabon jalaran sampun yuswa, wontên ing Sabang kapêthukakên amtênar-amtênaripun guprêmèn, ingkang sami ngaturi kangjêng gusti wau ngasmani sêrat prajanjian enggal bab pulitik (ingkang kawastanan pêrklarêng) wontên samadyaning sêgantên, bab suraosipun sêrat prajanjian wau samangke botên badhe kula rêmbag, dene ingkang kula rêmbag, inggih punika patrap anggènipun nampèkakên prêklarêng wau dhatêng kangjêng gusti, supados dipun asmani sadèrèngipun jumênêng sultan. Sasampunipun pêrklarêng kaasmanan, kangjêng gusti sawêg badhe katêtêpakên anggènipun jumênêng nata, kawrat ing sêrat prajanjian (Akte van verband).
Kangjêng gusti pangeran adipati anom wau wontên ing baita mratelakakên, manawi bab anggènipun ngasmani pêrklarêng punika badhe rêmbagan kalihan para nayakaning praja. Amila sadumuginipun kangjêng gusti ing Tanjungpriuk, sêrat pêrklarêng wau dèrèng dipun asmani, ananging kangjêng gusti lajêng dipun andhêg wontên ing kitha Bêtawi dening gupêrnur jendral ingkang luhur panggalihanipun, ngantos sêrat pêrklarêng [pêr...]
[...klarêng] wau dipun asmani. Dene sêrat pêrklarêng punika sambêtanipun sêrat prajanjian Akte van verband ingkang agêng têgêsipun, sarta ingkang ngêwrat rancangan-rancangan badhe tumindakipun tatanan-tatanan enggal, kalihan kêncêng, ananging pancèn prêlu katindakakên.
Dados sèlêpbêstirdhêr ingkang botên ambangun turut punika dipun andhêg wontên ing kitha Bêtawi sawatawis dangu prêlu dipun piluta. Milanipun para calon sèlêpbêstir punika kêrêp sami nyoba sagêdipun oncat saking lêlampahan, namanipun ratu nyêpêng paprentahan piyambak, ananging dipun angge dhuk-dhuk nong dening pintên-pintên amtênar
Tindak ingkang botên patos mawi tatakramaning pulitik kasêbut ing nginggil wau, sampun tamtu damêl botên sakecaning panggalihipun sang pangeran, ingkang kulina dhatêng tatakrama wetanan. Kalihan malih tindak wau dados pasêksèn, kadospundi mênggah panindaking pulitik tumrap Porstênlandhên ing pulo Jawi kalihan tabêri, ananging sarana lampah dugi prayogi (kawrat ing rancanganipun Tuwan van Heutsz. Punika sanès sangêt kalihan ingkang sampun dados kasagahanipun parentah Indhonesiah, kawrat ing sêrat bèiblat ôngka 7960 (taun 1914), bilih para sèlêpbêstir punika kêdah nindakakên kalihan têtiyangipun piyambak, sakobêripun piyambak sarta manut caranipun piyambak.
Tuladha ingkang kalampahan dèrèng patos lami, inggih punika tindaking parentah Indhonesiah tumrap para sèlêpbêstir ingkang sami tindakan ing sajawining wêwêngkonipun. Kula maos bab punika ing sêrat kabar Soerabaiasch Handelsblad suraosipun makatên.
Ing taun 1924 nalika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan rawuh ing kitha Malang, wontên lêlampahan ingkang kawartosakên ing sêrat kabar (inggih punika ing Soerabaiasch Handelsblad wau) sarta dipun pratelakakên dora, têbih saking yêktosipun, dening satunggiling tiyang ingkang botên kenging pinitados.
Saèstunipun sampun botên prêlu katêrangakên malih, bilih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ingkang jumênêng samangke punika, sampun tamtu botên badhe nindakakên punapa-punapa ingkang nyidrani dhatêng gupêrmèn. Ingkang sinuhun wau wontên ing kitha Malang mêdhar pangandika ingkang lajêng dipun wartosakên ingkang botên-botên, têmahan sagêd kalampahan, parentah Indhonesiah kirang pana manawi ingkang sinuhun wau tindakan ing tanah guprêmenan.
Pangakênipun Z ingkang samangke dados lid redhaksinipun Soerabaiasch Handelsblad wau nelakakên patrap saha sabab-sababipun sèlêpbêstirdhêr, ingkang kasêtyanipun kenging dipun pitados, dipun watêsi kamardikanipun têdhakan dhatêng pundi-pundi dening parentah, amung wêwaton pawartos ngayawara ing sêrat kabar.
Awisan tumrap ingkang sinuhun kangjêng susuhunan botên kenging têdhakan wau katamtokakên tumrap sawatawis taun laminipun. Ananging lajêng kasuwak sadèrèngipun dumugi wawênangipun, dene sabab-sababipun kenging dipun gagapi.
Makatên ugi tumrap sêrat dhawuh waradin saha wados, ingkang rumiyin kaparingakên dhatêng para bupati ing tanah Jawi tuwin Madura, ingkang karêmbag dening Radèn Adipati Arya Wiranatakusuma ing parêpatan rad kawula, inggih punika ingkang ngêwrat dhawuh awisan dhatêng para bupati, manawi karawuhan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, botên kenging nyaosi pakurmatan utawi nandukakên tatakrama ingkang sampun limrah. Saking pamirêng kula, tindakipun parentah ingkang botên pulitik punika samangke sampun kasuwak.
Samangke bab anggènipun Gupêrnur Jendral Mr. D. Fock botên karsa nguningani wêwênangipun sèlêpbêstirdhêr ing Cirêbon tuwin tilas bupati ing Purwarêja, ingkang wontênipun sampun wiwit kina mila botên badhe kula rêmbag. Tumrapipun bab punika tindakipun Tuwan Fock wau botên kados tindaking pangagêng pangrèh praja ingkang adil, nanging kaprigêlaning pokrul, ingkang lajêng murih supados bab wau kapriksa dening pangadilan, sanadyan sampun pirsa bilih nalaripun pancèn kathah botên mênangipun, amargi sariranipun sampun sumêrêp utawi mêsthèkakên, bilih mêngsahipun kirang sagêd utawi kirang prigêl nindakakên gugatipun utawi anggènipun [anggènipu...]
[...n] ngubêdakên murih mênang prakawisipun.
Bab dhemokrasi tuwin dhesèntralisasinipun para sèlêpbêstir ing Porstênlandhên, badhe kula pratelakakên ing karangan-karangan sanès. Ing karangan ingkang ôngka tiga punika.
Kula nuwun, mugi andadosna pirsanipun ingkang wajib anggalih, bilih sawêdalipun usul kula bab kolonisasi, kados ingkang kawrat ing organ Narpawandawa ôngka 11 wulan Nopèmbêr 1927 nalika samantên kalihan wêdalipun organ wau kirang langkung satêngah wulan kula lajêng tampi sêratipun pangrèh katandhan mudha pangarsa (R.M.H. Yasadipura) suraos paring sumêrêp bilih usul kula wau sampun katampi pangrèh, amung emanipun dèrèng sagêd angrêmbag wontên parêpatan agêng ngajêng punika, jalaran mangsanipun sampun kaslêpêk sangêt, salajêngipun dumugi parêpatan agêng malih ingkang nêmbe kalampahan taun 1928 punika, usul kula wau ugi botên katut karêmbag, bokmanawi kagalih botên patos maedahi utawi dèrèng parlu, nanging manawi nitik centhanganipun raka up rêdhaktur, kados-kados inggih parlu dados rêmbag wontên parêpatan agêng. § Parêpatan agêng ingkang nêmbe kapêngkêr
dèrèng patos dipun gatosakên, ewadene kula nun inggih botên badhe kêmba ngaturakên usul malih utawi sambêtanipun, jêr pamanah kula pangrèh punika kula anggêp bapa babunipun para warga, langkung malih ugêripun raka up rêdhaktur taksih kaparêng maringi papan.
Awit saking punika, kula parlu ngaturakên pamanggih sêsambêtanipun usul kula, inggih punika bab tumbas siti partikêlir, kadadosakên kolonisasi santana dalêm, dene anggèn kula kêncêng ngaturakên pamanggih kados ing nginggil punika amung saking nyumêrêpi kawontênanipun para santana dalêm, kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Ha. Para santana dalêm dumugi sapunika saya rupêk têbanipun, sabab.
1. Badhe malêbêt dhatêng kaprayantunan (dados abdi dalêm) sapunika
2. Ingkang ragi wiyar têbanipun dhatêng pangrèh praja, kajawi taksih kirang kasagêdan, ingkang sampun kalampahan para santana dalêm ingkang wontên pangrèh praja, bêbasan tansah kêtumpal-kêtampul, utawi botên sagêd anglajêngakên, punika sababipun punapa dèrèng kasumêrêpan.
Na. Nyambut damêl mêdal sajawinipun rangkah tamtu saya ngrêkaos angsalipun, taksih kathah panunggilanipun manawi kula aturakên sadaya.
Wasana pamanggih kula para santana dalêm ing wêkdal sapunika, wontên prayoginipun utawi parlu dipun paringi tuntunan saking pakêmpalan, inggih punika bab pambudinipun panggêsangan, upaminipun makatên.
1. Sadèrèngipun pakêmpalan sagêd tumbas siti partikêlir, prayogi pakêmpalan nyuwun gadhuh kagungan dalêm siti,
inggih punika para santana dalêm ingkang purun kapindhah dhatêng papan ngriku, katuntun utawi karigênakên bab têtanèn, nanging sadèrèngipun siti-siti wau mêdal asilipun, pakêmpalan taksih kêdah nguluri têdha sapantêsipun, ngantos dumugi siti wau mêdal asilipun, sapintên asilipun lajêng kabage kalih, ingkang sabagean katampèkakên ingkang garap, sabagean malêbêt kasipun pakêmpalan.
2. Pakêmpalan prayogi mitulungi marak-marakakên dhatêng sadhengah santana dalêm, kados ingkang kawrat sasorahipun sadhèrèk R.M.T. Sumanagara, wontên ing organ ôngka 7 kaping 1 Juli 1928, manawi wontên para santana dalêm ingkang gadhah panyuwun, nyuwun pemahan utawi sabin lajêng katampia, salajêngipun pakêmpalan anglanturna dhatêng R.M.T. Sumanagara.
Pamanggih kalih bab ing nginggil punika bokmanawi sampun kenging kangge ular-ular mitulungi dhatêng kasisahanipun para santana dalêm.
Mênggah punika kalapahankalampahan. lan botênipun kula sumanggakakên kawicaksananipun pangrèh, botên langkung kula matur sangêt nuwun dhatêng raka up rêdhaktur, saha organ ingkang ngêwrat karangan punika nyuwun kaparênga ngaturakên dhatêng pangrèh.
kaluhuranipun tiyang saha kraton Jawi, inggih lajêng emut dumuginipun sapunika tiyang saha kraton Jawi sawêg tinitah apês, punika dhatêng manah lajêng kumrangsang, ing dalêm manah nuwuhakên pitakenan, gèk besuk apa ya, wong Jawa dalah kraton bisa mulya kaya jaman biyèn.
Sarèhning kawontênan candhi kenging kangge nitik kamulyan saha kaluhuranipun kraton Jawi, punapa malih kenging kangge nitik kasagêdan saha kasantosanipun manahipun para linangkung ing jaman kina, saha kacriyos candhi punika wontên ingkang pasarean, dados wajib ugi anglêluri pasareanipun lêluhur kita ingkang linangkung para panjênêngan dalêm nata binathara ingkang sampun nate amêngkoni jagad Indhonesia, môngka wiwit jaman Kaislaman sapriki pasareanipun para panjênêngan dalêm nata wau sampun botên kopèn babarpisan, saha candhi sagêd ugi gandhèng kalihan kawontênan saha wêwangunanipun kraton, môngka kawontênan saha wêwangunanipun kraton sapunika sampun ewah-ewah, dados pêrlu nyumêrêpi kawontênan saha wêwangunanipun ingkang baku. Kula inggih sampun mangêrtos manawi sampun kathah para darah ingkang mangrêtos sayêktos dhatêng prakawis candhi, nanging dèrèng wontên ingkang kaparêng paring sêsêrêpan wontên ing udyana ngriki, mila kados pêrlu para darah radi mangrêtos dhatêng kawontênan saha wêwangunanipun candhi, namung sarèhning sêsêrapan kula dhatêng prakawis candhi punika botên dhêdhasar kasagêdan, namung saking maos sêrat-sêrat sawatawis, mila manawi wontên kalintu utawi lêpatipun kula sumanggakakên dhatêng para sarjana ingkang ahli candhi, dene sêsêrêpan kula trimah [tri...]
[...mah] lowung kangge ular-ular kados ing ngandhap punika:
Agama Buda punika wontên warni kalih, inggih punika agami Siwah, tuwin agami Budha. Agami Siwah punika ingkang ngluhurakên para dewa, Siwah, Wisnu, Brama. (Trimurti).
Agami Budha punika ingkang ngluhurakên Sang Budha Gotama, inggih Radèn Sidharta: dene wontênipun candhi inggih lajêng warni kalih, candhi Siwah dalah sarêcanipun, candhi Budha dalah sarêcanipun. Dene wujudipun candhi Siwah ing Prambanan candhi Roro Jonggrang, manawi candhi Budha ing candhi Barabudhur.
Candhi punika kanggenipun warni-warni, wontên candhi pasarean, candhi pamujan, candhi wadhah jimat, candhi pamulangan (wihara) tuwin candhi sanès-sanèsipun, bokmanawi sapriki ing kraton dalêm taksih wontên abdi dalêm jimat punika kinanipun angrêksa candhi wadhah jimat, namung titikanipun candhi pasarean, candhi pamujan, tuwin candhi sanès-sanèsipun punika angèl.
Agami Buda punika layoning tiyang wujud awu, mila lajêng wontên têtêmbungan awune tuwa êndi, kajêngipun awuning layon lêluhur tuwa êndi: sapunika bab candhi pasarean. Manawi nitik kawontênanipun para nata wiwit jaman Majapait minggah (sampun pintên dasa nata) katandhing kalihan kawontênanipun candhi pasarean ingkang sampun kasumêrêpan, punika dèrèng timbang sangêt, punapa malih manawi pasareanipun panjênêngan dalêm nata satunggal lajêng candhi satunggal, lajêng pintên dasa candhi kemawon. Dados bokmanawi candhi satunggal lajêng kagêm saputra wayah, kadosdene pasarean ing Magiri, Gunung Ngadêg sapiturutipun. Ananging ingkang sampun kasumêrêpan, awu layoning tiyang punika tamtu dipun wadhahi wontên ing sela wêwangunan kados klêmuk mawi tutup, utawi wêwangunan sanèsipun ingkang mawi tutup, dados botên awu layon dipun wor dados satunggal wontên ing sumur nglêbêt candhi. Manawi candhi satunggal kangge saputra wayah, lajêng sumur nglêbêt candhi kathah sela-sela wadhah awu layon, môngka kawontênanipun botên, dados prakawis punika taksih pêtêng.
Bab Panggêsanganipun Warga Èstri Ingkang Dhumawah Apês Ingkang Botên Kamaha: Supados Sagêd Angsal Pitulunganipun Pakêmpalan ing Narpawandawa
Kula nuwun, atur kula warga èstri ôngka 467, kaparênga sadèrèngipun kula miwiti atur, ingkang langkung rumiyin kula nyuwun ingkang agung pangaksamanipun para sadhèrèk warga ingkang wajib amênggalih, minggahipun dhumatêng pangrèh pakêmpalan kita Narpawandawa, ingkang awit katêmbean punika kula gadhahi raos pamanggih ingkang langkung parlu badhe kula aturakên, makatên wau manawi ugi karsa anggatosakên, punapa malih kados ugi langkung parlu mênggah dadosa panggalihanipun pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa, saha manawi atur kula wau wontên kalintuning tanduk, utawi saru-sikuning têmbung kula namung nyuwun pangapuntên ingkang kathah-kathah, jalaran saking katarik daya kabodhoan kula, bawanipun kula punika drajading warga èstri, makatên malih ugi kula nyuwun canthèl atur dhumatêng anak rêdhaktur karsaa nglêrêsakên, salajêngipun katur kauningan pangrèh kula nyumanggakakên, amila inggih sadèrèng sasampunipun kula ngaturakên gênging panuwun.
I. Kula ngaturakên, nitik saking suraosipun wêwaton pakêmpalan ing Narpawandawa, ingkang kasêbut bab 3 ing adêg-adêg II aksara B wontên ungêl-ungêlan makatên, sarta sasagêd-sagêd suka pitulungan pratikêl utawi bôndha dhatêng kasusahanipun santana dalêm, ingkang botên jalaran saking tindak ingkang botên lêrês. Ingkang makatên wau têranging pamanggih kula: ngraosakên suraos kasêbut nginggil punika, notoling manah kula kumêdah badhe amêdharakên bab kawontênanipun awak kula ingkang pinanggih, sapunika kula badhea matur rikuh, ingkang kula rikuhi inggih sintên, lan badhe kadospundi malih inggih sampun jaragan pamanggihipun tiyang èstri, manawi sagêd kagêm panci kula kajêngakên, bilih botên inggih namung nyumanggakakên, sasampuna kula matur prasaja, dados botên nama kainan.
II. Kawuningana pangrèh pakêmpalan, kula punika tinitah gêsang ingkang dhumawah kapêsan, ingkang môngka kula gadhah anak jalêr satunggal, umuripun kirang langkung 21 ta- Naskah
Kumparan iku komponèn listrik sing dumadi saka kabel utawa kawat sing diblebet utawa digulung. Kawat utawa kabel iki biasané digawé saka tembaga. Banjur kawat iki biasané diblebetaké saubengé inti sing kerepé magnèt. Rong kumparan magnèt sing digabung diarani transformator.
KumparanRintisan mawa topik tèknologiRintisan mawa topik fisika	Menu navigasi
TagalogTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 15 Maret 2016.
System.out.println("Panganggé puniki mboten saged basa Jawi.");
Pancrase	Pancrase Pancrase Hybrid Wrestling —
padha padu karo wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab, kajaba yèn padunira luwih bêcik, iya iku nganggo wêwaton Kuran. Ewadene mênawa wong kaphir mau ana kang nglawan pêrang, iya banjur sira ayonana, dene wong kaphir kang wis manut pranatane wong Islam, sira waraha mangkene: Aku pracaya marang Kuran kang wis didhawuhake marang aku, lan uga pracaya marang kitab kuna kang wis didhawuhake marang kowe, Pangeranku tunggal karo Pangeranmu, iya iku Allah kang Esa, aku kabèh padha ngabêkti marang Allah.
46. Mangkono uga Ingsun nurunake Kitab Kuran marang sira Mukhammad, dene wong kang padha Ingsun paringi cêcêkêlan Kitab Torèt, (kaya ta Ngabdullah bin Salam, lan liya-liyane) padha ngèstokake ing Kuran. Dene kang maido ayat Ingsun, iku ora ana manèh kajaba wong kaphir.
47. Sira ora pisan maca kitab kuna sadurunge Kuran, lan uga ora nulis Kuran kalawan tanganira. Upama sira bisa maca lan nulis, patut wong Yahudi kang padha maido iku mamang marang Kuran.
48. Kuran iku tôndha yêkti kang têrang, tumrap ana ing atine para wong mukmin kang padha pinaringan kawruh. Dene wong maido Kuran, iku ora ana manèh kajaba wong kaphir, iku têtêp wong nganiaya awake dhewe.
50. Apa ora wis cukup Ingsun nurunake Kitab Kuran marang sira Mukhammad, sabanjure wong ing Mêkah padha diwacakake Kuran mau, satêmêne [sa...]
[...têmêne] Kuran iku isi rahmat lan wêwulang marang para wong mukmin.
51. (He Mukhammad) sira dhawuha mangkene: Prakara ênggonku pasulayan lan kowe, cukup disaksèni dening Allah piyambak.
52. Allah nguningani samubarang isining bumi lan langit. Dene sarupane wong kang pracaya marang barang kang luput, nyêmbah liyane Allah, sarta maido ing Allah iku têtêp wong kapitunan lan cilaka.
53. Wong kaphir padha nantang marang sira Mukhammad, anggege têkane siksaningsun, upama ora wis têtêp wêwangêne kang pinêsthi, wong kaphir mau mêsthi kêlakon katêkan siksa padha sanalika, sarta têkaning siksa mau ngagètake, nganti wong kaphir padha ora nglêgewa.
54. Wong kaphir padha nantang marang sira Mukhammad, anggege siksa ana ing dunya, satêmêne besuk dina kiyamat, Naraka Jahanam iku nungkêbi marang para wong kaphir.
nêmpuh marang para wong kaphir saka ing dhuwur lan saka ngisor. Allah ngandika: He wong kaphir, sira padha ngrasakna wêwalêse barang kang wis padha sira lakoni biyèn.
56. He para kawulaningsun kang padha mukmin, buminingsun iku jêmbar, mulane padha nêmbaha marang Ingsun.
57. Sarupane awak kang urip iku mêsthi padha ngrasakake mati, sawise mati banjur padha dibalèkake marang ngarsaningsun.
58. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, mêsthi Ingsun ênggonake ana ing panggonan kang luhur ana sajroning suwarga, kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, langgêng ana ing suwarga. Bêcik têmên ganjarane wong kang padha nglakoni ngabêkti ing Allah.
59. Iya iku wong kang padha têguh atine ênggone kataman pialane wong kaphir, sarta padha pasrah ing Allah Pangerane. [Pange...]
60. Pira bae kewan kang ora anggawa rijêkine, nanging Allah paring rijêki marang kewan mau, apa manèh marang sira. Allah iku miyarsa tur nguningani.
61. Mênawa sira takon marang para wong kaphir mau: Sapa kang gawe bumi lan langit, lan sapa kang marentah srêngenge lan rêmbulan, wong kaphir mau mêsthi padha mangsuli: Inggih Allah. Yèn mêngkono, apa ta kang makewuhi ênggone arêp pracaya ing Allah.
62. Allah iku paring rijêki akèh marang para kawulane êndi
takon marang wong kaphir: Sapa kang nurunake banyu udan saka ing langit, banjur diênggo nguripake bumi kang wis mati (bêra). Wong kaphir mau mêsthi padha mangsuli: Inggih Allah. Sira banjur [ba...]
[...njur] dhawuha, sakèhing puji iku konjuk ing Allah, aku bungah dene kowe padha wêruh kawasaning Allah, ewadene wong kaphir iku kang akèh ora duwe pikir kang mangkono mau.
64. Kauripan ing dunya iki dudu barang-barang, nanging saking ênggone gêlis ilang, kêna dibasakake dolanan lan barang kang tanpa guna, mênawa manungsa padha wêruh, satêmêne besuk ana ing akhirat, uriping manungsa iku langgêng, ora kêna ing pati.
65. Wong kaphir ing Mêkah nalikane nunggang prau ana satêngahing sagara, bangêt kuwatire yèn kèrêm, banjur padha sumungkêm nyuwun salamêt ing Allah, kaya wong mukmin kang suci atine, ênggone nglakoni agama konjêm ing Allah. Barêng Allah wis paring salamêt têkan ing dharatan, wong kaphir mau banjur bali kaphir manèh.
66. Wusana wong kaphir ing Mêkah mau padha
67. Wong kaphir ing Mêkah apa padha ora wêruh yèn nagarane ing Mêkah Ingsun dadèkake nagara santosa lan tata têntrêm. Nagara kiwa têngêne padha dahuru, wonge padha dipatèni utawa diboyong. Yagene wong kaphir ing Mêkah têka padha sumungkêm marang setan, mangeran marang Pangeran tiron, iya iku brahala, sarta padha maido marang Nabi Mukhammad, kang minôngka pêparinging Allah kabungahan.
68. Ora ana wong kang luwih duraka tinimbang lan wong kang gawe-gawe, calathu goroh diawatke têrang saka dhawuhing Allah, utawa tinimbang lan wong kang maido barang kang nyata bênêr, (iya iku Nabi Mukhammad lan Kuran) pamaidone mau sawise didhawuhake dening Nabi Mukhammad. Panggonane wong kaphir apa ora ana ing Naraka Jahanam, (mêsthi ana ing kono).
69. Sarupane wong kang padha mangsah pêrang,
karana nglakoni parentah Ingsun, mêsthi padha Ingsun tuduhake dalan Ingsun marang kaslamêtan. Satêmêne Allah iku anjangkung wong kang padha
1. Aliph, Lam, Mim, iku kabèh arane aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah piyambak kang wuninga têgêse lan karêpe, ing dina iki wong Rum kalah pêrange mungsuh lan wong Pèrsi.
2. Enggone pêrang ana ing bumine kang cêdhak dhewe lan tanah Pèrsi. Wong Rum mau sawise kalah pêrang, ing têmbe bakal mênang,
3. Mênange besuk yèn wis pitung taun. Sadurunge wong Rum mênang lan sawise, samubarang prakara iku kagunganing Allah, ing dina mênange wong Rum, wong mukmin padha bungah.
4. Mênange wong Rum mau kalawan olèh pitulunging Allah. Allah iku paring pitulung marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku Mahamulya tur Maha-asih.
5. Allah wis prasêtya bakal paring pitulung marang wong Rum, Allah ora pisan nyidrani janjine. Ewadene wong kaphir ing Mêkah, kang akèh padha ora wêruh prasêtyane Allah mau.
6. Kang padha diwêruhi mung gumêlare ing lair prakara kabungahan ing dunya. Dene marang prakara akhirat, wong kaphir mau padha ora mikir.
7. Yagene wong kaphir ing Mêkah têka ora padha ngrasak-ngrasakake kaananing awake, Allah ênggone gawe bumi lan langit lan saisine kabèh, iku ora dolanan,
nanging nyata akèh paidahe lan ana karsane, apadene ana wêwangêne kang tinamtokake bakal sirnane bumi lan langit mau. Nanging manungsa mau kang akèh padha maido yèn ing besuk sawise mati bakal padha disebakake ing ngarsane Pangerane.
8. Yagene wong kaphir ing Mêkah padha ora anjajah ing bumi, upama anjajaha, mêsthi padha wêruh patilasan pirang-pirang lan wêruh kapriye kadadiane para wong kuna sadurunge wong Mêkah mau. Wong kuna mau gagah prakosane ngungkuli wong ing Mêkah. Sarta padha ngolah bumi, gawe gêmah arjaning nagara luwih akèh, ngungkuli wong ing Mêkah, wusana wong kuna mau disurup-surupake dening para rasule, kanthi tôndha yêkti mukjijat kaelokan pirang-pirang (nanging wong kuna padha wangkot, mulane banjur padha dirusak dening Allah), dene Allah ênggone ngrusak mau, dudu panganiaya, nanging wong kuna kang ngrusak tata, nganiaya marang awake dhewe.
9. Sabanjure naraka iku diênggo matrapi wong kang padha nglakoni panggawe ala, maido Kuran pangandikaning Allah, sarta padha anggêguyu Kuran.
10. Allah iku murwani nganakake manungsa, sawise padha mati, banjur diuripake manèh, sabanjure padha dibalèkake marang ngarsaning Allah.
11. Besuk dina kiyamat, wong kaphir padha thilêk-thilêk.
12. Brahala kang padha disêmbah ora ana siji-sijia kang bisa nulungi, malah padha nyelaki marang wong kaphir mau.
13. Lan manèh besuk dina kiyamat, wong kaphir padha pisah lan pilah karo wong Islam.
14. Sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha bungah-bungah ana ing suwarga.
15. Dene sarupane wong kaphir kang padha maido Kuran ayat Ingsun, lan maido bakal anane [a...]
[...nane] akhirat, iku padha lêstari disiksa.
16. Sira padha sêmbayanga lan nyêbuta Mahasuci ing Allah, ing wayah Subuh lan wayah Mahrib.
17. Apadene ing wayah Ngasar lan wayah Luhur. Saisining bumi lan langit, padha mêmuji ing Allah.
18. Allah iku mêtokake barang kang urip saka barang kang ora urip, lan mêtokake barang kang ora urip saka barang kang urip, apadene nguripake palêmahan kang bêra, mangkono uga sira iya bakal diwêtokake saka ing pati, banjur urip manèh.
19. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasa lan kapangerananing Allah, iya iku Allah ênggone gawe awakira saka ing lêmah, sabanjure sira dadi manungsa kang babranahan ngêbaki bumi.
20. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah, iya iku
Allah ênggone anggawèkake bojo marang sira, digawe saka ing awakira dhewe, supaya sira trêsnaa marang lakinira, sarta andadèkake sira iku sih-sinihan lan rabinira. Kang mangkono iku tumrap wong kang gêlêm ngrasak-ngrasakake, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
warna-warnaning kêkulitanira. Kang mangkono iku tumrap wong kang ana ngakale lan ana kawruhe, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
22. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah, iya iku ênggonira padha turu ing wayah wêngi, lan ênggonira padha ngupa jiwa ing wayah awan, ngupaya pêparinging Allah rijêki. Kang mangkono iku tumrap wong kang ngrungokake lan ngrasak-ngrasakake pitutur, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
23. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah, iya iku ênggonira ditontonake kilat dening Allah, wong kang pinuju mlaku banjur kuwatir yèn ana balêdhèg, wong kang ana ngomah banjur ngarêp-arêp tumuruning udan. Apadene Allah ênggone nurunake banyu udan saka ing langit, banjur diênggo nguripake palêmahan kang bêra. Kang mangkono mau, tumrap wong kang ana ngakale, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
24. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah, iya iku adêging bumi lan langit, maligi saka parentahing
Ing besuk nalikane Allah nimbali marang sira, sira banjur pating jarêdhul mêtu saka ing pakuburanira.
25. Samubarang isining bumi lan langit, malaikat lan manungsa lan liya-liyane, iku kabèh kagunganing Allah, kabèh padha ngèstokake parentahing Allah.
26. Allah iku kang murwani gawe manungsa,
sawise padha mati, banjur padha dibalèkake urip manèh. Dene ênggone nguripake wong kang wis mati iku luwih gampang tinimbang lan ênggone murwani gawe. Allah iku kagungan sipat luhur ana ing bumi lan ana ing langit. Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
27. Allah anggêlar upama marang sira, kang diênggo upama iya awakira dhewe, upama kawulanira tukon kang kadarbe ing tanganira, milu anduwèni barang darbèkira kang wus Ingsun paringake marang sira, dadi kawula mau ênggone andarbèni barang padha bae lan sira. Kang mangkono mau sira mêsthi ora narima, padha bae lan ênggonira ora narima manawa ana sapêpadhaning wong mardika kudu milu anduwèni rajadarbèkira, (sarèhning sira ora narima mênawa kawulanira mêmadhani marang sira, yagene têka sira wani-wani anjunjung brahala, brahala iku kawulaning
amadhani Allah). Kaya mangkono iku ênggon Ingsun nêrangake ayat Ingsun [Ing...]
[...sun] marang wong kang padha ana ngakale.
28. Nanging wong kaphir padha gugu karêpe dhewe, tanpa kawruh kang nyata. Dene wong kang dikarsakake kêsasar dening Allah, sapa kang kaconggah nuduhake dalan marang kaslamêtan, sarta ora ana kang bisa nulungi.
29. (He Mukhammad) sira ditêmên ênggonira nglakoni agama, sumungkêm maligi konjuk ing Allah, nêtêpana agamaning Allah, Allah nitahake manungsa nêtêpi agama mau, manungsa ora kêna ngowahi agamaning Allah iya iku agama kang bênêr. Ewadene manungsa iku kang akèh padha ora bênêr.
30. Sira lan para umatira ênggonira nglakoni agama, dipadha sumungkêm seba ngabêkti ing Allah, lan padha wêdia ing Allah, apadene padha nglakonana sêmbayang, lan aja padha dadi wong kaphir.
31. Kang agamane beda-beda, nurut sadhêmêne dhewe-dhewe, nganti dadi pirang-pirang golongan, sabên sagolongan,
padha bungah atine ênggone nglakoni agama kang disungkêmi.
32. Wong kaphir ing Mêkah iku mênawa kambah ing rêribêd, banjur padha eling nyuwun marang Pangerane, luwara saka rêribêd mau. Sawise luwar, mênawa diparingi kabungahan dening Allah, banjur ana wong sagolongan padha maro tingal.
33. Iya ta, padha nyelakana ênggon Ingsun paring kabungahan, lan padha bungah-bungaha, ing têmbe ora wurung padha wêruh kadadiane awake.
34. Apa Ingsun nurunake kitab lan tôndha yêkti marang wong kaphir maro tingal. Ora wurung kitab mau muni lan mratelakake prakara kang marakake kaphir wong mau.
35. Wong kaphir ing Mêkah iku mênawa Ingsun paringi kabungahan, banjur padha lêga atine, nanging munyal-munyal. Dene yèn kasandhung barang kang ala, marga saka panggawe kang wis dilakoni dhewe, ing kono banjur padha mutung, ora duwe pangarêp-arêp marang rahmating Allah.
36. Wong kaphir ing Mêkah mau, apa ora padha [pa...]
[...dha] andêlêng yèn Allah iku paring rijêki akèh marang wong kang dadi parênging karsane, lan uga ana wong kang diparingi rijêki mung cumpèn bae. Kang mangkono iku tumrap para wong mukmin, dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
37. Mulane sira mèwèhana marang para sanakira, minôngka tôndha sih katrêsnan, apadene marang para wong miskin lan wong kang mlaku ana ing dêdalan, iku sira wèhana apa bênêre. Kang mangkono iku tumrap wong kang ngarêp-arêp ganjaraning Allah, luwih dening bêcik. Wong kang mangkono mau bakal padha bêgja.
38. Dene ênggonira padha wèwèh marang wong mawa pamrih, supaya diwalêsa kang luwih saka pawèwèhira, iku iya kêna, nanging sira têtêp nêja nèthèli bandhaning wong, mulane kang wèwèh ora bakal diganjar dening Allah. Dene yèn sira wèwèh marang wong, karêpira maligi ngèstokake dhawuhing Allah, iku sira bakal olèh ganjaran tikêl pirang-pirang.
39. He wong kaphir ing Mêkah, Allah iku kang gawe awakira, sawise dadi, banjur paring rijêki marang sira, yèn wis têkan mangsane, banjur matèni marang sira, besuk dina kiyamat, nguripake marang sira. Brahala kang padha sira ênggo têtimbanganing Allah, apa ana kang bisa mangkono mau, (môngsa anaa). Allah iku Mahasuci lan Mahaluhur, adoh bangêt yèn kayaa panganggêpe wong maro tingal.
40. Ing bumi kang cêngkar lan kang loh têtela padha karusakan, larang udan, tanduran arang kang urip, marga saka durakaning manungsa. Wusana manungsa padha kêpêksa ngrasakake patrapan sawatara, iya iku pailan, wêwalêse duraka kang wis padha dilakoni, supaya padha tobatangtobata. ing Allah.
41. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah, mara padha anjajaha ing bumi, andêlênga patilasane para wong kuna sadurunge kowe, kapriye kadadiane, padha dirusak dening Allah, awit wong
manungsa padha sewangan, ana kang mênyang suwarga lan ana kang mênyang naraka.
43. Sing sapa kaphir, bakal nyôngga patrapane ênggone kaphir. Dene sing sapa mukmin, iku ganjarane tumrap marang awake dhewe, sarta bakal padha manggon ana ing suwarga.
44. Iku kanugrahaning Allah, tumônja ganjaran marang wong kang padha pracaya ing Allah sarta nglakoni panggawe bêcik, satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang padha kaphir, mulane padha disiksa.
45. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mratandhani kawasaning Allah, iya iku Allah
mangkonoHalaman 985, 986 teks dicoret. [mang...]
[...kono] manèh lakune angin mau, kanggo nglakokake prau ana ing sagara kalawan parentahing Allah, supaya sira padha bisaa laku dagang ngupaya pêparinging Allah rijêki. He wong kaphir ing Mêkah, kabèh mau karsaning Allah supaya kowe padha sukur ing Allah.
46. Biyèn sadurunge sira, Ingsun wis ngutus para rasul, mêmulang lan nyurup-nyurupake marang para umate. Enggone mêmulang kanthi tôndha yêkti pirang-pirang, sarupane wong kang maido marang rasul, padha Ingsun tumpês, awit wis bênêre Ingsun kudu nulungi para wong mukmin, ngalahake para wong kaphir.
47. Allah iku kang ngididake angin, angin mau banjur mratakake mega, Allah banjur anggêlar mega ana sangisoring langit, ana kang kandêl ana kang tipis, manut sakarsaning Allah. Mega mau banjur didadèkake mêndhung. Sira banjur andêlêng banyu udan, mêtu saka têngahing mêndhung mau. Samôngsa mêndhung mau nyiram marang para kawulaning Allah kang dadi parênge karsane [karsa...]
[...ne] para kawula mau banjur padha bungah.
48. Para kawula mau sadurunge dituruni udan, wis bosên pangarêp-arêpe udan.
49. Mara sira dêlênga labête rahmating Allah kang rupa udan, Allah nguripake bumi kang wis mati, (bêra) banjur thukul kêkayone kang padha awoh. Pangeran kang kawasa nguripake bumi kang wis mati mau, mêsthi kawasa nguripake manungsa kang wis padha mati. Allah iku nguwasani samubarang.
50. Mênawa Ingsun ngididake angin kang dadi wisaning têtanduran, manungsa banjur andêlêng têtandurane padha kuning, ing kono pêparing Ingsun kabungahan kang wis kalakon, padha digawe sirna tanpa gawe.
51. (He Mukhammad) sira aja sêdhih dipaido dening wong kaphir, awit sira ora bisa andokoki pangrungu marang wong kang atine mati, lan ora bisa andokoki pangrungu marang wong budhêg kang malengos mungkur.
52. Lan sira ora bisa nuduhake dalan bênêr marang wong kang atine picak, supaya [supa...]
[...ya] marèni ênggone kêsasar. Ora ana wong bisa krungu lan ngêrti pitutur bêcik, kajaba wong kang ngandêl ing Kuran ayat Ingsun, iya iku wong Islam, awit iku padha ngèstokake parentahing Allah.
53. Allah iku kang gawe awakira saka barang kang apês, (iya iku mani) barang apês mau banjur didadèkake kuwat, (dadi manungsa) sawise kuwat banjur didadèkake apês manèh sarta pikun. Allah kuwasa gawe barang kang dadi parênging karsane, Allah iku nguningani samubarang tur kuwasa.
54. Besuk dina kiyamat, para wong kaphir padha supata.
55. Pangakune, ênggone urip ana ing dunya utawa ênggone ana ing kubur ora luwih saka sajam, para wong kaphir padha dipaido pangakune mau. Kaya ênggone padha maido bakal tangine wong kang wis mati, nalika ana ing dunya.
56. Dene kang padha diparingi iman lan kawruh nyata, [nya...]
[...ta,] iya iku para malaikat lan para nabi, padha mangsuli: Kang kasêbut ing kitabing Allah, katulis ana ing Lohmaphul, ênggonmu padha ana ing dunya utawa ana ing kubur, wis lawas bangêt, nganti têkan dina tangine wong kang wis mati, iya iki dina tangine wong kang wis padha mati, nanging nalika ana ing dunya, kowe padha ora wêruh.
57. Ing dina iku para wong kaphir ênggone murih ampanging kaluputan, wis tanpa gawe, panyuwune bali marang dunya, saguh ngèstokake dhawuhing Allah, ora pisan diparêngake.
58. Ana sajroning Kuran iki Ingsun anggêlar sakèhing upama marang manungsa. (He Mukhammad) upama sira nganani tôndha yêkti kaelokan, wong kaphir ing Mêkah mêsthi padha calathu mangkene: Sampeyan lan para sakabat sampeyan punika tiyang lêpat.
59. Allah ngêcap atine wong kaphir ing Mêkah, padha karo ênggone ngêcap atine wong kang padha ora wêruh yèn Allah iku Esa.
60. (He Mukhammad) ditêguh atinira, awit [awi...]
[...t] prasêtyaning Allah iku têmên, ora cidra. Aja kêmba marga digodha dening wong kang padha ora ngandêl bakal tangine wong
1. Aliph, Lam, Mim, iku kabèh araning aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah piyambak kang uninga têgêse lan karêpe. Ayate surat iki iya ayating Kitab Kuran, kang isi kawicaksanan.
2. Iya iku pituduh minôngka rahmating Allah marang wong kang nglakoni panggawe bêcik.
3. Kang padha nglakoni sêmbayang lan padha bayar jakat, sarta ngandêl bakal ana akhirat.
4. Wong mangkono mau padha nêtêpi pituduhing [pitu...]
[...duhing] Pangerane, mulane wong
ngawur bae, tanpa katêrangan bênêr lan lupute. Ayating Allah banjur diênggo gêguyon, wong mangkono mau bakal padha dipatrapi siksa kang ngrèmèhake.
6. Wong mangkono mau manawa diwacakake Kuran ayat Ingsun, banjur malengos lan gumêdhe, api-api ora krungu, kupinge kaya disumpêli banjur budhêg, wong mangkono mau sira surup-surupna yèn bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
7. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha diganjar Suwarga Nangim.
9. Allah gawe langit nganggrang ana ing dhuwur tanpa cagak, kaya kang sira dêlêng iku,
gumrayah ana ing bumi, apadene Ingsun nurunake banyu udan saka ing langit, sabanjure bumi mau Ingsun wêtokake thêthukulane warna-warna kang becik-bêcik.
10. Kang wis kasêbut iki kabèh gêgaweaning Allah, (He wong kaphir) mara Ingsun tuduhna, brahala kang padha sira aku Pangeran liyane Allah iku, êndi gêgaweane. Wong kaphir iku têtela wong kêsasar.
11. Ingsun wus paring kawicaksanan marang Lukman, dhawuh Ingsun: (He Lukman) sira sukura ing Allah marga ênggonira diparingi kawicaksanan. Sing sapa sukur ing Allah, iku ganjarane tumrap marang awake dhewe. Dene sing
Lukman nalika mêmulang lan mituturi marang anake. He anakku, kowe aja pisan maro tingal ênggonmu mangeran ing Allah, awit maro tingal iku duraka gêdhe.
13. Ingsun dhawuh marang manungsa, padha ngabêktia marang wong tuwane loro, awit nalika ana sajroning wêtêngan, biyunge nandhang rêribêd, saya tuwa wêtêngane, awake sangsaya abot. Sawise lair jabang bayi, ênggone nusoni nganti lawas, panyapihe nganti umur rong taun. He manungsa, sira padha sukura marang Ingsun lan marang wong tuwanira loro. Ing têmbe sira bakal bali disebakake marang ngarsaningsun.
14. Ewadene mênawa wong tuwanira loro mau akon maro tingal marang sira, nyêmbah marang barang kang sira ora wêruh katêrangane yèn iku Pangeran, iku sira
aja manut marang wong tuwanira loro mau. Dene liyane bab agama, sira dadia kancane wong tuwanira loro ana ing dunya kalawan bêcik, sira manuta laku jantrane wong kang sêtya tuhu ngabêkti marang Ingsun. Ing têmbe sira bakal bali, disebakake marang Ingsun. Ingsun bakal anjalèntrèhake samubarang kang padha sira lakoni.
15. Wêwulange Lukman: He anakku, panggawe ala iku sanajan mung saboboting wiji sawi siji, sarta panggonane ana sajroning watu kang diancik-anciki sapi kang nyôngga bumi, utawa ana ing langit, utawa ana ing bumi, mêsthi ditêkakake dening Allah, sarta banjur ditimbang, Allah iku alus tur waspada.
16. He anakku, kowe nglakonana sêmbayang, lan ajak-ajaka nglakoni panggawe bêcik lan mênginga nglakoni panggawe ala, lan ditêtêg atimu kêtaman piala kang tumanduk ing kowe, awit kang mangkono iku prakara kang diwajibake dening Allah tumrap ing
17. Lan aja mlengosake pipimu marang manungsa, gumêdhe, rupa ngrèmèhake marang wong, lan yèn malaku ana ing bumi aja gêmbelengan, awit Allah iku ora rêmên wong kang mlaku gêmbelengan, ngrèmèhake marang wong.
18. Enggonmu mlaku, mlakua kang prasaja lan
ora padha andêlêng Allah ênggone maringake isèn-isèning langit marang sira, (kaya ta srêngenge, rêmbulan lan lintang) apadene isèn-isèning bumi, (kaya ta: sagara, khewan, wowohan lan liya-liyane) lan manèh Allah paring kabungahan kang sampurna lair batin marang sira. Ewadene sawênèhing wong Mêkah ana kang madoni bab kaananing Allah, awur-awuran bae, tanpa wêwaton kawruh lan tanpa wêwaton pituduhing rasul, lan tanpa wêwaton [wê...]
[...waton] kitab kang têrang.
20. Wong kaphir mau mênawa didhawuhi: Kowe padha ngèstokna samubarang kang wis didhawuhake dening Allah. Wangsulane: Kula kêdah nglêluri samukawis ingkang sampun lampahidipun lampahi. para lêluhur kula. Pangandikaning Allah: Apa sanajan setan iku ngajak malêbu ing Naraka Sangir, si kaphir mêksa manut bae.
21. Sing sapa ngadhêpake awake ngabêkti ing Allah, sarta nglakoni panggawe bêcik, iku wis
dening wong Mêkah padha puguh kaphir, awit kabèh iku ing têmbe bakal padha bali disebakake marang ngarsaningsun, Ingsun bakal mêlèhake samubarang kang wis padha dilakoni. Allah iku nguningani sakarêntêging ati.
kaphir mung sawatara suwene, iya iku mung sajrone ana ing dunya bae, ing têmbe ana ing akhirat, wong kaphir mau padha Ingsun pêksa malêbu ing naraka, siksa kang abot.
24. Mênawa sira takon marang wong kaphir mau, sapa kang gawe bumi lan langit. Wong kaphir mêsthi padha mangsuli, ingkang damêl inggih Allah, ing kono sira gênti mangsulana: Sakèhing puji iku konjuk ing Allah, aku bungah dene kowe wêruh kang mangkono mau, nanging cuwa dene wong kaphir padha ora wêruh wajibe kang tumrap ing awake.
25. Samubarang isine langit lan bumi iki kabèh kagunganing Allah. Satêmêne Allah iku sugih tur wis bênêre kudu ingalêmbana.
26. Upama isining bumi iki kang rupa kayu digawe kalam, dene banyu sagara kang
ora paja-paja ngêntèkake pangandikaning Allah lan kawruhing Allah. Satêmêne Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
27. (He manungsa) Allah ênggone gawe awakira lan ênggone nguripake saka ing pati marang sira wong sajagad kalawan barêng, iku ora kangelan, mung kaya gawe lan nguripake wong siji bae. Allah iku miyarsa tur mirsani samubarang.
28. Apa sira ora andêlêng Allah ênggone nglojokake wêngi marang awan sarta nglojokake awan marang wêngi, apadene ênggone marentah srêngenge lan rêmbulan, loro pisan padha mlaku ana ing sacakralanesacakrawalane. dhewe-dhewe, nganti têkan ing wangên kang tinamtokake, iya iku dina kiyamat. Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
atine, sarta sukur ing Allah, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
31. Wong kaphir nalikane tinêmpuh ing angin ribut ana ing sagara, ombake molak-malik, gêdhe sagunung-gunung, banjur padha nyênyuwun salamêt ing Allah, kaya wong suci atine sumungkêm marang agama. Barêng Allah wis paring slamêt têkan ing dharatan, wong mau iya ana kang lêstari pracaya ing Allah. Dene wong kang maido ayat Ingsun, iku ora ana manèh kajaba wong kang cidra lan kaphir.
32. He manungsa, sira padha wêdia ing Allah Pangeranira, lan wêdia dina kiyamat, ing kono bapa ora praduli marang anake,
sarta anak iya ora praduli marang bapakne, ora bisa mitulungi sathithik-thithika.
33. Prasêtyaning Allah bakal nguripake wong kang wis mati lan angganjar apadene niksa, iku kabèh bakal kalêksanan têmênan. Sira dingati-ati, aja nganti kajalomprong dening kabungahan ing dunya, lan sungkêmira ing Allah, aja nganti dijalomprongake ing setan.
34. Allah iku nguninguningani. besuk apa kêlakone dina kiyamat, lan mêngko apa tumuruning udan, sarta nguningani bayabayi. kang ana ing wêtêngan, lanang lan wadone. Dene wong ora ana kang wêruh apa kang bakal dilakoni ing dina sesuk, lan uga ora wêruh ênggone bakal mati ana ing bumi ngêndi. Satêmêne Allah iku nguningani tur waspada samubarang.
1. Aliph, Lam, Mim, iku kabèh araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah piyambak kang wuninga têgêse lan karêpe. Ora sumêlang yèn tumurune Kitab Kuran iku saka Allah Pangeraning jagad saisine.
saka Allah Pangeranira, supaya sira ênggo mêmêdèni wong Mêkah, murih wong Mêkah mau padha olèha pituduh bênêr. Sadurunge sira, wong Mêkah mau ora ana kang mêmêdèni.
3. Allah iku kang gawe bumi lan langit, sarta barang kang ana antarane bumi lan langit, lawase mung nêm dina rampung, sawise dadi, Allah banjur jumênêng ana dhuwuring ngaras, (ênggone jumênêng mau ora
nindakake lan niti pariksa samubarang prakara ing bumi lan ing langit, besuk dina kiyamat, samubarang prakara mau konjuk ing Allah, dina kiyamat iku dina kang dawane padha lan sèwu taun ing dunya.
5. Allah iku nguningani samubarang kang samar-samar, apa manèh barang kang kasat mata, tur Mahamulya lan Maha-asih.
6. Allah iku kang ambêcikake wangune samubarang dêdamêlane, sarta murwani gawe manungsa, iya iku Nabi Adam, digawe saka ing êndhut.
7. Sawise Nabi Adam dadi, banjur gawe turune, iya iku sarupaning manungsa, digawe saka gêtih kênthêl, kang kadadian saka banyu kang limprêk-limprêk, iya iku mani.
8. Allah gawe Nabi Adam rupa manungsa, lan banjur dipanjingi roh ing Allah, wusana banjur urip, sarta sira kabèh padha diparingi pangrungu lan pandêlêng, apadene pikir, ewadene sira iku
9. Wong kang padha maido dina kiyamat, padha ngucap: Besuk yèn aku wis ajur dadi lêmah, apa nyata ing besuk aku bakal diuripake manèh dadi titah anyar.
10. Wong mangkono mau têtêp padha maido ênggone bakal diuripake saka ing pati. Lan disebakake ing ngarsaning Pangerane.
11. (He Mukhammad) sira dhawuha marang para wong kaphir, malaikat pati kang tinanggênah dening Allah, bakal anglolos nyawamu, wusana ing têmbe kowe bakal padha bali disebakake ana
anjungkêl ana ngarsaning Pangerane, tumungkul, sarta padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, sapunika kawula sampun sumêrêp piyambak kalampahanipun dintên kiyamat, saha sampun mirêng piyambak dhawuh Tuwan bab têmênipun [têmêni...]
[...pun] para rasul. Sapunika panyuwun kawula, mugi wontêna kaparêng Tuwan mangsulakên kawula dhatêng ing dunya malih, kawula sanggêm badhe nglampahi pandamêl sae wontên ing dunya, sapunika kawula ngandêl sayêktos dhatêng para rasul.
13. Upama ana parênge karsaningsun, manungsa iku kabèh Ingsun paringi pituduh bênêr, mêsthi kêlakon ora ana wong kaphir, nanging karsaningsun ora mangkono. Pangandikaningsun: Naraka Jahanam iku bakal Ingsun kêbaki isi jin lan manungsa, iku mêsthi kêlakon, ora cidra.
14. Nalikane wong kaphir padha dicêmplungake ing naraka, malaikat kang jaga naraka ngucap: Mara pêpadhapadha. ngrasakna siksa, patrapane ênggonmu padha ora praduli lan ora pracaya anane akhirat iki, aku uga ora praduli marang kowe. Saiki padha ngrasakna siksa langgêng, patrapane ênggonmu padha nglakoni kaphir.
15. Kang mêsthi ngandêl marang Kuran ayat Ingsun, iku mung wong kang yèn dipituturi kalawan surasaning Kuran, banjur sumungkêm sujud ing Allah,
sarta nyêbut Mahasuci ing Allah kalawan mêmuji ing Allah Pangerane, apadene ora gumêdhe.
16. Ing wayah wêngi padha nglilir, ambênggang awake saka ing paturone, banjur sêmbayang lan nyênyuwun ing Pangerane, wêdi siksane lan kapengin ganjarane, apadene padha dhangan mèwèhake rijêki pêparing Ingsun.
17. Siji-sijining wong kang wis kasêbut mau, ora ana kang wêruh kanugrahan apa kang isih disamar dening Allah, bakal diparingake marang wong mau, minôngka ganjaraning pangabêkti kang wis dilakoni.
18. Wong kang pracaya lan ngèstokake ing Allah, kawusanane apa padha bae karo wong kang duraka kaphir, mêsthi ora padha.
19. Dene wong padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha olèh ganjaran Suwarga Makwa (kang disadhiyakake marang dhayohing Allah) minôngka ganjaraning pangabêkti kang wis padha dilakoni.
20. Dene wong kang duraka kaphir, iku panggonane ana ing naraka, sabên arêp mêtu saka ing naraka, dibalèkake ana ing panggonane ing naraka, malah padha didhawuhi, sira padha ngrasakna siksa naraka, kang padha sira paido biyèn.
21. Wong kaphir mau ana ing dunya Ingsun wêruhake rasaning siksa kang mayar, (iya iku diboyang lan pailan sapêpadhane) sadurunge Ingsun wêruhake rasaning siksa kang gêdhe ana ing akhirat, kang mangkono mau supaya padha marènana ênggone kaphir.
22. Ora ana wong kang luwih duraka tinimbang lan wong kang dipituturi kalawan surasaning Kuran, ayating Pangerane, nanging banjur malengos marang Kuran, satêmêne Ingsun mêsthi niksa para wong kaphir.
23. Ingsun wis maringi kitab Torèt marang Nabi Musa. Sira aja sumêlang ênggonira patêmon lan Nabi Musa. (Nalikane sira Ingsun timbali munggah marang langit). Nabi Musa mau Ingsun dadèkake
24. Wong Bani Israil iya ana kang Ingsun dadèkake pangarêping manungsa, iya iku para nabi, padha nuduhake wong akèh, ngèstokake parentah Ingsun, awit para nabi mau padha têguh atine, sarta ngandêl yèn ayat Ingsun
26. Wong kaphir ing Mêkah apa ora wis dituduhake dening Allah, pira bae kèhe para umat kuna sadurunge wong kaphir ing Mêkah mau, kang padha Ingsun tumpês marga ênggone kaphir. Wong kaphir ing Mêkah padha mlaku andêlêng patilasane umat kang tumpês mau. Kang mangkono iku mêsthi dadi tôndha yêkti. Yagene wong kaphir ing Mêkah padha ora ngrungokake lan ngrasak-ngrasakake.
27. Wong kaphir ing Mêkah apa ora padha andêlêng [andê...]
[...lêng] ênggon Ingsun ngilèkake banyu marang palêmahan kang bêra, banjur Ingsun ênggo nukulake têtanduran ana ing palêmahan mau, wusana banjur dadi pangane wong Mêkah dalah ingon-ingone, wong kaphir ing Mêkah apa ora padha andêlêng kang mangkono mau.
28. Wong kaphir ing Mêkah padha calathu marang wong mukmin:
29. (He Mukhammad) sira dhawuha: Dina bakal bêdhahe nagara Mêkah utawa dina kiyamat, iku Allah piyambak kang wuninga. Ing kono tobate wong kaphir, saguh pracaya ing Allah, wis ora migunani, sarta wis ora disrantèkake manèh paniksane.
30. Mulane sira malengosa marang wong kaphir, ngêntènana sarta ngarêp-arêpa pitulunging
asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
1. He nabi kang ngundhangake parentah Ingsun, sira tulusa ênggonira wêdi ing Allah, aja manut marang para wong kaphir lan wong maro tingal. Satêmêne Allah iku nguningani samubarang tur wicaksana.
2. Sira manuta Kuran kang wis didhawuhake dening Pangeranira marang sira. Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang padha dilakoni.
3. Sira pasraha ing Allah, samubarang prakaranira, awit wis cukup Allah piyambak kang ngrêksa ing sira.
loro ana ing wêtênge wong lanang siji, lan ora nêtêpake rabinira kang sira liari lairi. (sira èmpêrake biyungira) iku dadi biyungira, apadene ora andadèkake anakira angkat dadi anakira têmên. He wong Yahudi, kang nêtêpake dadi anak iku mung pangucaping cangkêmira, iku luput. Dene pangandikaning Allah iku têmên lan nyata. Allah iku paring pituduh dalan kang bênêr.
5. Sira padha ngaranana sadhengah wong anaking bapakne têmên, (ora anaking bapa angkat) iku mungguh Allah luwih dening bênêr, dene yèn sira ora wêruh bapakne têmên, sira akua mitra utawa sadulur tunggal agama (yèn wong iku Islam) dene sadurunge ana pêpacak iki, ênggonira ngarani wong anake bapakne angkat, iku ora dadi apa, nanging sawise ana pêpacak iki, ênggonira ngarani wong anaking
Mukhammad iku nguwasani marang para wong mukmin ing prakara dunya lan prakara agama, ngungkuli wong mukmin ênggone nguwasani marang awake dhewe, dalah para rabine Nabi Mukhammad iku manjing dadi biyunge para wong mukmin kabèh, dene para sanake wong mukmin, iku siji-sijining sanak ênggone nguwasani marang wong mukmin mau ngungkuli sanak liyane bab ênggone olèh panduman waris, mawa-mawa doh cêdhake. Kasêbut ing kukuming kitab, ngungkuli waris para wong mukmin lan para sakabat kang andhèrèk ngalih marang Madinah, iku kajaba yèn sira nêja gawe kabêcikan, wasiyat marang wong kang sira sihi kang ora kalêbu aliwaris, iku kêna. Pranatan kang mangkono iku wis tinulis ana ing Lohmahphul.
kaya sêmut kang cilik) sira, Nabi Nuh, Nabi Ibrahim, [Ibra...]
[...him,] Nabi Musa lan Nabi Ngisa anake Maryam, kabèh padha ngaturake sêsanggêmane,
bab têmêne, ênggone wis ngundhangake parentahing Allah, Allah ngancam siksa naraka kang nglarani para wong kaphir.
9. He para wong mukmin, sira padha elinga pêparinging Allah kabungahan marang sira (iya iku nalika pêrang ing Khandak) sira tinêmpuh ing mungsuh kang gêgolongan. Ingsun banjur ngididake angin, kanthi bala malaikat kang tanpa wilangan, nanging sira ora wêruh, Allah iku mirsani samubarang kang sira lakoni.
10. Dhèk samana mungsuh nêmpuh ing sira, saka dhuwuring jurang lan saka jurang kang ngisor. Sira kinêpung ing mungsuh, marêp ing ngêndi bae andêlêng mungsuh, saking bangêting kuwatir, atining wong kaya manjuluk têkan ing tênggok, panyananing wong marang Allah warna-warna, ana kang nyipta olèh pitulung, lan ana kang nyipta bilai.
11. Ing kono para wong mukmin padha dicoba dening Allah, para wong mukmin saka bangêting kuwatir polahe warna-warna.
12. Lan manèh sira nyaritakna nalikane para wong maro tingal sarta wong kang atine ana lêlarane, lara kêndho kapracayane, padha calathu mangkene: Prasêtyaning Allah lan Rasulullah aku baku bakal mênang pêrang iku ora liya mung lalawora.
13. Apadene nalikane wong maro tingal sapôntha padha calathu, he wong Madinah, kowe padha muliha mênyang ngomahmu ing Madinah bae, awit ana ing paprangan kana saking akèhing mungsuh, kowe wis ora duwe panggonan. Ing kono banjur ana wong sapôntha padha nyuwun pamit marang Nabi Mukhammad. Ature: Kula nyuwun pamit mantuk, amargi griya kula botên santosa, sakalangkung anguwatosi, nanging satêmêne omahe wong mau ora kurang santosa, dene ênggone matur mangkono mau, karêpe ora liya mung mingkuh ora [o...]
[...ra] gêlêm andhèrèk pêrang.
14. Manawa wong kang padha mingkuh pêrang mau nagarane dilêboni ing mungsuh saka ing kiwa têngên. Banjur dipêksa dadi kaphir, mêsthi nurut dadi kaphir, nanging ênggone têntrêm iya ora nganti lawas. Banjur nêmahi rusak.
15. Sadurunge kêlakon pêrang ing Khandak, wong mau padha wis prasêtya ing Allah, ora bakal malayu saka ing paprangan, kang môngka wong prasêtya ing Allah iku bakal didangu, apa wis nuhoni prasêtyane apa cidra.
16. (He Mukhammad) sira dhawuha, mênawa kowe mlayu nêja nguncati pati utawa kêsambut ing paprangan, iku ora pisan migunani, ênggonmu urip mung sawatara môngsa bae.
17. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mênawa Allah ngarsakake ala marang kowe, sapa kang bisa ngrêksa awakmu, utawa yèn Allah karsa paring rahmat marang kowe, sapa kang bisa murungake rahmat mau, manungsa ora bisa olèh andêl-andêl liyane Allah kang
19. Padha kumêt: Suthik mêtokake bandhane kanggo mragadi pêrang,
banjur padha ngladaki ing sira kalawan pangucap kang tanpa kering. Padha suthik, nglakoni kabêcikan. Satêmêne wong mau padha ora pracaya ing Allah, mulane Allah ora nganggêp ênggone rewa-rewa nglakoni kabêcikan. Allah tanpa pakewuh ênggone nyirnakake kabêcikane wong mau.
20. Mungsuh kang nêmpuh marang wong Islam mau wis padha kêplayu, nanging wong munaphèk saking dening jêrihe, rumasane mungsuh mau durung kêplayu, barêng wêruh yèn mungsuh wis
kaananira saka ing alas. Upama wong munaphèk mau isih awor lan sira, gêlême mangsah pêrang iya mung murih dialêm.
21. (He wong Madinah) satêmêne sira iku
22. Wong mukmin barêng padha andêlêng mungsuh banjur padha ngucap: Baya iki kanyataaning prasêtyaning Allah lan Rasulullah, aku bakal tinêmpuh ing mungsuh, nanging ora dadi
ditulungi, mêsthi têmên. Têkaning mungsuh mau malah muwuhi pracayane para wong mukmin lan pasraha marang Allah.
23. Sawênèhe wong mukmin ana kang sêtya tuhu, nêtêpi sêsanggêmane marang Allah, dene wong kang sêtya tuhu ana kang banjur mati ana [a...]
[...na] ing paprangan, lan ana uga kang isih ngêntèni lan ngarêp-arêp: Besuk apa ênggone mati pêrang, ora ana kang ambalik ngudhari sêsanggêmane.
24. Allah bakal angganjar wong kang padha sêtya tuhu, marga ênggone sêtya tuhu, sarta niksa marang para wong lamis, utawa ngapura marang wong
urip padha mundur kalawan muring-muring, ora pisan mênang pêrange, Allah nulungi para wong mukmin ana ing paprangan. Allah iku santosa tur mulya.
26. Allah ngudhunake para wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab, kang padha biyantu marang para mungsuh kaphir mau, diudhunake saka lotèng pandhêlikane, sarta padha didunungi ati giris, wong mau kang sagolongan padha mati, lan kang sagolongan manèh padha dadi boyongan.
27. Sawise mangkono, Allah ngêdumi warisan marang sira rupa palêmahan lan omah
apadene bôndha, têlas darbèke wong kaphir
Mukhammad, sira dhawuha marang para rabinira mênawa kowe dhêmên kabungahan ing dunya, lan rêrênggane ing dunya, mara padha mrenea, tak wèhi apa kang dadi panjalukmu, nanging kowe padha tak pêgat kalawan bêcik.
29. Dene yèn kowe padha dhêmên ing Allah, lan dhêmên marang Rasulullah, apadene dhêmên ganjaran suwarga ana ing akhirat, kowe padha wêruha, Allah wis nyawisi marang kowe, êndi kang pracaya ing Allah sarta nglakoni panggawe bêcik, padha dicawisi ganjaran gêdhe iya iku suwarga.
30. (Pangandikaning Allah) he para rabine Nabi Mukhammad, sira iku sing sapa
Pak Dhuwur (5C)Jln. Tanjung Sete Sapi Pak Kempleng (5G)Jln. Diponegoro 217 Ungaran Soto Sapi Pak Keri (5G)Jln. Diponegoro 197
ancene booster pinter iki, cepet banget e koyok setan, matur suwun bro) MUHTASIB IBTIDA KOUSIK
Gurih ya iku salah sijine komponen rasa dhasar kang dikenal déning manungsa, saliyane, legi, asin, kecut, lan pait.[1] Bahan pangan kang duweni rasa gurih duweni komponen utama arupa nukleotida lan asam amino kayata glutamat lan aspartat.[1] Senyawa glutamat minangka salah sawijining saiji asam amino kang akèh ditemokake ana ing tomat, keju, susu, trasi, lan liyane. Ing kuliner Indonesia, rasa gurih bangrt krasa ana ing gule, sup, kaldu, soto, lan masakan tradisional liyane.[1] rasa gurih ditemokake déning ilmuwan asal Jepang kanthi jeneng Kikunae Ikeda.[2] Ikeda kepingin ngerti sawijining rasa kang kas ing tomat, keju, asparagus, lan daging dipaparake ing kongres internasional kaping-8 ngenani kimia terapan ing Chicago nalika taun 1912.[1] Nalika iku dhèwèké manggon ana ing Jerman.[1] Rasa kang kas ora bisa diwakili déning rasa legi, asin, kecut, lan pait.[1] Sawijining bengi nalika Ikeda bali ing Jepang, bojone masak sup tahu kang dimasak karo rumput laut (kombu]].[2] Dhèwèké takon marag bojone lan anake ngenani rasa kang enak saliyane patang rasa dhasar mau kang wis dikenal déning manungsa.[1] Kawit iku, dhèwèké ngupaya kanggo nemokakake rasa mau lan ing taun 1908, dhèwèké kasil nemokakake kandungan kombu kang nyiptakae rasa unik lan enak.[1]
^ a b c d e f g h Kulinologi Indonesia. Vol.1/2009. Hal.48
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gurih&
Luwe_Hulu,_Lahei,_Barito_Lor&oldid=1103923"	Kategori: Lahei, Barito LorKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.33, 22 Oktober 2016.
Nusa Dua ya iku salah sawijiné enklave kang isiné resor gedhé kang nduwèni tingkat internasional lan duwéni bintang 5 ing tenggara Bali. Nusa Dua manggon ing kurang luwih 40 kilometer saka Denpasar. kutha krajan propinsi Bali.[1] Nusa Dua dadi lokasi Konferensi PBB tentang Perubahan Iklim 2008.[1] Konferensi iki dianakaké nalika tanggal 3 Desember lan 14 Desember 2007.[1]
Nusa Dua manggon ing pucuk selatan Pulo Bali.[1] Jaraké saka Papan Anggegana Internasional Ngurah Rai, Kuta kurang luwih 8 km, utawa kira-kira telung puluh menit saka papan anggegana.[1]
Nusa Dua nduwèni area lahan kurang luwih 350 hektar.[1] Nusa Dua dhisik dadi lahan kang garing lan ora prodhuktif, ananging ing taun 70-
élit lan dirancang dadi resort wisata budaya kanthi komprehensip.[1]
Sajarah Nusa Dua[besut | besut sumber]
Nusa Dua asalé saka tembung Dua Nusa utawa dua pulau.[2] Dua pulau tandus iki tetep dijarké
kompléks resor mandiri ing pinggir segara.[2] Kompleks iki kapisah saka pusat pandhudhuk, tujuwané kanggo ngurangi dampak parisata tumprap budaya Bali.[2] Nusa Dua nduwé kaunikan ya iku dibangun kapisah saka désa Bualu kang dadi lokasi utama resor iki.[2] Resor kanthi konsep wisata budaya iki éntuk gelar dadi salah siji saka enem resort paling apik ing donya.[2] Nusa Dua diarani taman paling endah ing Bali.[2] Saliyane akèh tanduran kayata wit klapa, Nusa uga dibangun hotèl-hotèl bintang lima kang nduwèni ewonan karyawan.[2] Ing dalan-dalan nalika mlebu ing lawang candhi bentar ana taman kang éndah.[2] Taman iki bisa kanggo santé karo kluwarga.[2] Panggonan kang bisa dadi objek wisata ing Nusa Dua saliyané ing pasisir ya iku water blow kang manggon ing pulo selatan saka Nusa Dua.[2] Water Blow utawa semburan banyu iki kadadéyan nalika ana ombak kang nerak trowongan watu karang saéngga banyu mbéntuk payung.[2] Iki dadi atraksi paling apik nalika banyu pasang.[2] Pasisir Mengiat ya iku pasisir kang paling dawa ing Nusa Dua.[2] Dawané kurang luwih siji kilometer saka hotèl Hyatt nganti Pura Geger.[2]
Tlatah kang misuwur[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g (id)lintasberita.com
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)erabaru.net(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusa_Dua&oldid=1082788"	Kategori: Ujung ing IndonésiaPanggonan wisata ing BaliRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 4 Sèptèmber 2016.
Manungsa gêsang wontên ing donya punika gadhah lêlampahan. Saklêbêtipun lumampah sok manggih ribêt utawi manggih sênêng, sok angsal kamulyan utawi dhawah ing sangsara. Kajawi punika satunggal-tunggaling manungsa gadhah tatanan piyambak-piyambak ing bab anggènipun gêgriya, têgêsipun anggènipun nata gêsangipun tuwin sêsambêtanipun kalihan anak semah tuwin tangga têpalihipun. Mêkatên ugi gêsanging bangsa inggih makatên kawontênanipun, sami gadhah lêlampahan piyambak-piyambak, sami gadhah tatanan piyambak-piyambak tumrap kaprajan. Lêlampahan-lêlampahan wau makatên ugi tata-tatananipun gêsang sagêd dados têpa-palupining anak-anakipun utawi ingkang nglajêngakên lêlampahanipun bangsa punika wau. Punika ingkang dipun wastani babading bangsa.
Sampun sakmêsthinipun manawi para lare-lare utawi para mudha wajib anyumêrêpi lêlampahanipun bangsanipun piyambak tuwin bangsa sanès-sanèsipun. Ing wêkdal samangke rèhning gêsangipun bangsa-bangsa punika sampun rapêt sangêt sêsambêtanipun, dados inggih pêrlu para mudha sami anyumêrêpi gêsangipun bangsa-bangsa sanès.
Saklêbêtipun nyinau babadipun bangsa-bangsa sanès, têmtu lajêng tuwuh pamanahanipun punapa lêlampahanipun bangsa wau lêrês utawi lêpat, sae utawi awon. Makatên
sapiturutipun. Dados cêkakipun pasinaon babading bangsa piyambak utawi bangsa sanès punika sagêd andayani dhatêng osiking pikir lan raosipun ingkang sami nyinau. Wontên ing ngriku paedahipun sinau babad lan ugi wontên ing ngriku dununging daya ingkang sagêd manggulawênthah para mudha ingkang sami nyinau babad wau. Osiking pikir lan raos badhe mahanani tuwuhing pamawas utawi kritiek dhatêng lêlampahan ingkang dipun sumêrêpi, punapa malih pamawas wau sagêd nuwuhakên kajêng sagêda lêlampahanipun bangsa ing têmbe wingkingipun sampun ngantos nêmahi lêpat utawi kasangsaran kados ingkang sampun kasandhang ing uni. Makatên ugi lêlampahanipun para tiyang utawi para luhur ingkang gadhah kaprawiran badhe dados têpa-palupinipun para mudha ingkang kataman dening dayaning pasinaon punika wau. Kosokwangsulipun lêlampahanipun bangsa ingkang dadosakên kasangsaran utawi kaasoran sagêd dados kaca brênggal kangge ngilo manawi satunggaling bangsa badhe gadhah tindak utawi kajêng.
Bangsa kula piyambak ingkang kathah-kathah sami botên mêrlokakên nyinau babadipun piyambak, manawi dipun titipriksa kawontênanipun lajêng katingal namung sakêdhik sangêt tiyang ingkang mangêrtos dhatêng lêlampahanipun bangsa ing nguni. Punika satunggalipun kapitunan agêng, awit lajêng sampun botên kèngêtan malih dhatêng lajêring gêsangipun bangsanipun, utawi lampah-lampah ingkang lêpat utawi lêrês, tuwin lampah-lampah ingkang nênuntun dhatêng kautamèn utawi kaluhuran. Awit saking punika kula rumaos wajib ngawontênakên wawasan bab gandhèngipun babad tuwin panggulawênthah, ing pangajêng-ajêng sagêda narik manahipun para sadhèrèk kula piyambak rêmên nyinau babadipun bangsa kula. Sakbotên-botênipun pasinaon babad wau nambahi kawruh kenging kangge dongèngi dhatêng sanak sadhèrèk utawi anak putu piyambak ingkang dèrèng sami nyumêrêpi, nanging kangge badanipun piyambak sampun têrang sangêt paedahipun, amargi lajêng sumêrêp dhatêng kêkiranganipun piyambak, kosokwangsulipun ugi
Babading bangsa punika kenging kabedakakên dados kalih warni, inggih punika ingkang angêwrat lampahing kabudayanipun, kaping kalihipun ingkang angêwrat lampahing kaprajan, ing basa Walandi katêmbungakên de
kagunanipun bangsa, bab agamènipun, bab anggènipun gêsang bêbrayan, bab wawasanipun bangsa tumrap
warni-warnining prakawis lan sanès-sanèsipun malih. Dene lampahing kaprajan angrêmbag tatananipun praja, sêsambêtanipun prajanipun piyambak lan praja sanès-sanèsipun, sêsambêtanipun ratu tuwin kawula, panggêsanganipun mawarni-warnining pakaryan, inggih punika kaekonomianipun bangsa tuwin sanès-sanèsipun. Manawi kula sadaya purun nyinau bab-bab ingkang kula pratelakakên ing nginggil punika wau, sampun têmtu lajêng tuwuh panggraitanipun anyaèni sadaya kawontênan wau kalêrêsakên kalihan jamanipun. Makatên ugi manawi kawontênan-kawontênan wau katandhing kalayan kawontênaning bangsa sanès-sanèsipun, lajêng têmtu tuwuh zelfcritiek, mawas dhiri, sumêrêp dhatêng ajinipun piyambak, nanging ugi sumêrêp dhatêng kêkiranganipun. Sadaya wau têmtu andayani dhatêng pikir raos tuwin sêdyanipun bangsa anggènipun badhe ngudi dhatêng kasaenan tuwin dhatêng kalangkungan.
Makatên ugi manawi saya dipun lêbêtakên pamanahipun cêtha sangêt manawi kawruh babad punika sagêd anuntun ingkang lèrègipun dhatêng panggulawênthah. Minangka gamblangipun wawasan punika, pêrlu kula princi-princi bab-bab ingkang dayani dhatêng panggulawênthahing para mudha. Sapisan: ing babadipun bangsa kula kathah têpa-palupi ingkang suka bukti mênawi lêluhur kula kathah ingkang bêkti dhatêng nagarinipun. Tuladha-tuladha wau sagêd nuwuhakên raos trêsna dhatêng siti wutah rahipun utawi dhatêng prajanipun. Antêpipun para satriya anggènipun sami nglabuhi dhatêng prajanipun sagêd kabuktèkakên dening lêlampahanipun para lêluhur ing jaman kina, kados ta: lêlampahanipun Prabu Rêsi Gêntayu ing Kêdhiri anggènipun puruita dhatêng satunggaling pandhita sagêda ambengkas karya dene nalika sêmantên nagarènipun nandhang ribêt. Sagêd kalampahan kaêntas saking kasangsaranipun, ing wasana praja Kêdhiri lajêng waluya malih dados satunggal botên pêcah-pêcah kados nalika sadèrèngipun jumênêng ratu. Makatên ugi sarêng nagari sampun waluya malih kathah para pujangga-pujangga ingkang kacêlakakên minangka kangge rencang nata kawilujênganing prajanipun. Tuladha ingkang enggal-enggalan inggih punika K. Gusti Mangkunagara kaping VI agêng sangêt bêktinipun dhatêng praja ngantos prasasat kenging dipun wastani botên manggalih dhatêng sarira piyambak, ing pangajap sadaya bandha, kakêmpalakên sagêda dados srana anggènipun badhe damêl raharjaning praja. Manawi para lare-lare utawi para mudha kasumêrêpakên tuladha-tuladha ingkang makatên wau têmtunipun badhe osik manahipun ing bab katrêsnanipun dhatêng praja utawi dhatêng tanah wutah rahipun.
Kaping kalih. Ing nginggil sampun kula pratelakakên bilih satunggal-tunggaling bangsa têmtu nglampahi sangsara, utawi asor drajatipun. Babad tanah Jawi ugi wontên têpa palupi ingkang makatên. Manawi dipun raosakên ingkang lêbêt asoring drajatipun praja Mataram wiwit Kartasura sakpawingking botên sanès kajawi namung saking padudonipun utawi rêbad dhèkipun para ingkang gadhah hak tumrap cêpurining praja. Kawontênan ingkang makatên wau ingkang lajêng andadosakên ambrukipun praja Mataram. Para mudha ingkang sami nyumêrêpi kawontênan punika têmtu lajêng kèngêtan dhatêng paribasan Jawi: congkrah marakake bubrah, rukun agawe santosa. Sampun mêsthi para mudha ingkang samangke sampun purun ngraosakên dhatêng lêlampahan lajêng kagigah manahipun ngudi dhatêng karukunan sagêdipun gadhah daya ingkang sêntosa, nyingkiri sadaya bab-bab ingkang nuwuhakên icaling karukunan wau, sarana ngicalakên raos manah dhiri pribadi. Dados sêsêrêpan kados makatên wau ugi pêrlu tumrap panggulawênthahing para mudha, supados ing têmbe gêsangipun sagêd gêndhon rukon utawi nyatunggalakên kêkajêngan ingkang tumuju dhatêng kasaenan.
Kaping tiga. Pasinaon babading bangsa suka kawruh dhatêng kula sadaya bilih gêsanging bangsa sangêt kawêngku dening tatacara utawi tradhisi. Ing ngriku kraos bilih gêsanging satunggal-tunggaling manungsa kawêngku sangêt dening tatacaa utawi tradhisi wau, ingkang atêgês mbandha dhatêng kamajênganipun utawi kamardikanipun satunggal-tunggaling tiyang. Mangka manawi katliti tatacara wau sampun botên jaman malih, têgêsipun botên laras kalayan kawontênan. Para ingkang sami sinau lajêng katuwuhan pikiran lan raos ngupados kamardikan sampun ngantos gêsanging manungsa tansah namung kawêngku dening adad, punika badhe nuwuhakên dhatêng kawontênan ingkang kawastanan ing bangsa Walandi individueele vrijheid. Kangge kamajênganipun kawontênan kamardikaning satunggal-tunggaling tiyang punika pêrlu sangêt.
Kaping sakawan. Pasinaon babad isi ugi pasinaon kasusastraning bangsa. Inggih punika ingkang kêlêbêt babading kabudayan. Ing ngriki saya têrang sangêt agênging paedahipun pasinaon babad, amargi ing salêbêtipun kasusastran punika wontên pintên-pintên bab ingkang minangka dados gambaring kridhaning pikir lan raosipun tuwin kajêngipun bangsa. Wawasan bab sambêting kawula gusti, wawasan bab kasusilan, kasusilan lair saha kasusilaning batos, wawasan tumrap dhatêng panggulawênthahing putra sakpiturutipun, punika têmtu angebahakên pikir lan raosipun para mudha ingkang sami nyinau babad wau. Buku-buku Jawi ingkang isi dêdongengan,
mawarni-warni, isi wulang bab kasatriyan, bab luhuring wanita lan sapiturutipun, punika sadaya sagêd dados ubarampe anggènipun
Gandhèng kalayan jamanipun inggih punika jamanipun bangsa kula sami ngupados kasantosaning kabatosan lan kalairan wulangan babad kados ingkang kula pratelakakên ing nginggil punika sampun têrang agêng sangêt paedahipun. Amargi wulang-wulangan punika wau ing têmbe têmtu sagêd nyurung dhatêng anggènipun para mudha badhe anêtêpakên adêging gêsangipun (levenshouding). Kula inggih mangêrtos manawi dumadosipun levenshouding wau saking pêngalaman-pêngalaman ingkang dipun panggih salêbêtipun gêsang, ewasamantên pêngalaman-pêngalaman ingkang sampun dipun lampahi dening para lêluhur sagêd dados colokipun para mudha.
Kaping gangsal. Pasinaon babad sagêd suka kawruh bab lampahing kaprajan utawi tatananing praja. Sampun mêsthi kemawon tuwuhing tatanan punika sangking wawasan ing bab kaprajan, mila pêrlu sangêt bangsa kula ugi nyumêrêpi dhatêng wawasanipun bangsa piyambak ing bab panguwaosing praja. Wontên ungêl-ungêlan ingkang mratelakakên bilih ratu punika gadhah watak tiga: inggih punika kadosdene lare, kadosdene sima, kadosdene wataking pandhita. Têtêmbungan makatên wau, têmtu lajêng ngosikakên manah madosi isinipun sima, isinipun lare, isinipun pandhita. Sasampunipun lajêng minangka dados colokipun para ingkang badhe olah praja, inggih punika anggènipun badhe ngangge panguwaosipun. Taksih kathah malih wulang-wulang bab praja, staatsidee, kadosdene wulangipun Prabu Ramawijaya dhatêng Wibisana ingkang kacakup dening asthabrata, punika manawi dipun raosakên inggih botên kawon kêplasipun kalayan staatsidee-staatsidee ingkang kababar wontên ing nagari-nagari Eropa.
Kaping nêm. Ing salêbêtipun babad kula sadaya sami mrangguli manawi bangsa kita punika rêmên olèholah. dhatêng kabatinan. Asring-asring dipun sêbatakên bilih bangsa kula punika rêmên dhatêng mystiek, inggih punika ulah manunggiling kawula gusti. Makatên wau nuwuhakên pamanggih bab lampahing gêsang, têgêsipun manungsa ingkang ulah manunggiling kawula gusti badhe kasinungan daya ingkang angedap-edapi, namung kemawon manawi kalèntu panganggenipun, botên namung sagêd damêl kasangsaranipun ingkang sami ulah piyambak, nanging ugi sagêd damêl kasangsaraning bangsa, amargi ulah manunggiling kawula gusti punika, nuju dhatêng jaya kawijayan ingkang wohipun badhe kamêldamêl. kasangsaranipun bêbrayaning manungsa. Rèhning bangsa kula sampun ngalami kados makatên, mila kawontênan wau kenging kangge kaca brênggala anggèn kula sêdaya
badhe ngolah gêsang enggal, bangun bêbrayan enggal, botên mawi lampah manunggiling kawula gusti, namung anglênggahi drajating kamanungsan. Kawruh-kawruh makatên wau bangsa kula sampun gadhah, sami kawrat wontên ing babad, dados nama kapitunan sangêt manawi botên dipun sumêrapi botên sagêd ngilo dhatêng lêlampahan ingkang sampun-sampun, paribasan Walandi wontên
ing babadipun bangsa kula ugi sampun kathah têpa palupi ingkang buktèkakên manawi bangsa kula punika ugi sampun nate olah dhiplomasi. Kadosdene para bangsa Eropa anggènipun olah praja. Cara-cara wau tumrapipun bangsa kula samangke ingkang sawêk nêdhêng-nêdhêngipun lêlumban wontên ing praja parlu sangêt dhatêng olah dhiplomasi wau, amargi babaring pikir tuwin babaring raos manawi anggènipun madhahi, têgêsipun mawi basa utawi têtêmbungan botên pratitis, asring nuwuhakên kawontênan ingkang botên sae, mila bab dhiplomasi wau ugi pantês dipun sinau dening para mudha. Ingkang katingal mêncorong bab anggènipun ulah dhiplomasi bangsa kula inggih punika Radèn Wijaya, ingkang yasa kraton Majapait. Prof. Kern amratelakakên R. Wijaya anggènipun ulah dhiplomasi botên kawon kalayan para dhiplomat-dhiplomat ing nagari Parangakik, nalika abad ingkang kaping 17-18. Bokmanawi wontên paedahipun kula pratelakakên ing ngriki saksampunipun R. Wijaya kêplajêng saking Tumapèl, lajêng dhatêng Madura. Wontên ing ngriku tampi pitêdah supados nyuwita dhatêng Kêdhiri, pasuwitanipun katampi. Awit sangking labêtipun lajêng kaparingan bumi ing Majapait. R. Wijaya lajêng têtruka wontên ngriku, minangka dados wiwitaning adêgipun kraton Majapait. Ing têmbe jumênêng Ratu Majapait, ingkang kapisan. Nalika tanah Jawi kalurugan wadyabala sangking nagari Cina tuwin wadyabala wau dhatêng ing Surabaya, R. Wijaya suka sumêrap dhatêng Jendral Cina mratelakakên botên badhe nanggulangi dhatêngipun wadyabala wau, malah badhe ngrencangi anggènipun wadyabala Cina badhe gêpuk Kêdhiri. Saksampunipun Kêdhiri bêdhah, R. Wijaya lajêng wangsul dhatêng Majapait bêta jarahan warni-warni. Jendral wadyabala Cina gadhah panêdha dhatêng R. Wijaya supados masrahakên punapa ingkang kabêkta dhatêng Majapait. Nanging tansah dipun sakecani manahipun, nanging panêdhanipun botên dipun turuti. Ing wusana wadyabala Cina kapêksa nilar tanah Jawi botên angsal damêl.
Kaping wolu. Bab gêsangipun bêbrayan bangsa Jawi. Sagêd kasumêrêpan ugi saking babadipun. Miturut babad-babad ingkang sampun kula sinau wiwit kina-makina gêsangipun bêbrayan bangsa Jawi punika lêlandhêsan gotong-royong. Ngantos sapriki gotong-royong punika wau taksih tumindak lan bokmanawi sagêd dados dhasaripun sêsambêtan lan bangsa sanèsipun. Bab raos gotong-royong tumrap dhatêng bêbrayanipun gêsang bangsa Jawi sagêd nuwuhakên kawontênan ingkang kula wastani anèh, amargi manawi dipun manah, gêsangipun tiyang padhusunan, sanajan kawontênanipun sarwa kacingkrangan, ewa samantên kenging kawastanan tata têntrêm, botên sanès kajawi namung saking tumusing raos rêmên gotong-royong punika wau. Sakupami raos punika botên wontên, kintên kula nêgari badhe kacomprengan ragad kangge nata gêsanging padhusunan.
Bab wawasanipun bangsa Jawi tumrap adêging wanita ing sakmangke taksih dados problêm utawi dados soal, nanging sajatosipun manawi karsa ngolak-alik babadipun bangsa piyambak badhe sagêd sumêrêp manawi bangsa Jawi ing jaman kinanipun pênganggêpipun dhatêng para wanita sampun inggih sangêt, tandhanipun ing babagan kaprajan, para putri kenging ngasta pusaraning praja dados ratu. Ing padhusunan-padhusunan, dados wontêning bêbrayan, para tiyang èstri gadhah hak milih pangagênging dhusun, ngantos sapriki hak wau taksih lêstantun. Ing jaman kinanipun kamardikaning bangsa putri ugi sampun wiyar. Dados manawi sakmangke para putri sami ambela hak-hakipun punika saking pamanggih kula piyambak namung atêgês mangsulakên kawontênan ingkang mêntas kasilêp kemawon, têgêsipun botên nama barang enggal.
Kaping sanga. Minangka panutuping karangan punika pêrlu kula pratelakakên manawi pasinaon babad ugi sagêd dados sarananipun anyumêrêpi tatacaranipun anggènipun bangsa kula sami gêsang bêbrayan. Kathah tatacara-tatacara ingkang isi piwulang utawi gedachte ingkang inggil-inggil, ingkang samangke sêmunipun botên patos dipun manah, lajêng wontênipun namung mêstani barang kina, kabêkta saking botên sumêrêp isènipun. Nanging lajêng niru barang-barang saking ngamônca ingkang ugi dèrèng dipun sumêrêpi isènipun, wontên ing ngriku tuna dungkapipun lampah lajêng nuwuhakên kawontênan ingkang kirang prayogi. Nitik andharan ing nginggil wau sampun cêtha paedahipun tiyang nyinau babad, awit kenging dados sarana nuntun dhatêng lampahing cipta, rasa karsanipun lare utawi para mudha, ingkang atêgês manggulawênthah [mang...]
[...gulawênthah] dhatêng para mudha wau, supados ing têmbe sagêda matrapakên gêsangipun wontên ing bêbrayan lan sagêd anêtêpi kamanungsanipun.
(Sambêtipun M.S. No. 5 Th. VIII.).
Kacariyos, sarêng sampun wontên wanci ingkang prayogi, Dèn Karyadarsana jalêr èstri lajêng sami ajak-ajakan sowan dhatêng Kyai Nurngalim, sarèhning sampun dangu anggènipun ngancang-ancangi, amila lajêng tata-tata, dandos, mangkat. Ing samargi-margi warni-warni ingkang karêmbag, tarkadhang kabêtahan griya, lajêng santun bab ingkang kêtingal ing margi ingkang kêlangkungan, santun malih babagan sanès, nanging yèn sampun nyandhak bab opvoeding hla, punika ingkang guyêng sangêt, pamikir tansah muthêk wontên ing ngriku, amargi sawêg dados bakuning gêgayuhan, sampun malih wontên kancanipun ngrêmbag, tur tunggil kajêng, bobotipun piyambakan kemawon, tarkadhang anggènipun anggagas prakawis panggulawênthah punika ngantos bêblês, tanpa kandhas. Santun-santun gagasan manawi pinuju kèmutan kaprêluan sanès, utawi kêpanggih tiyang ingkang gadhah kaprêluan dhatêng piyambakipun.
Sigêg, botên kacariyosakên sêngsêming gagasan ingkang anggayuh opvoeding jlig, sampun dumugi ing griyanipun Kyai Nur. Enggal dipun acarani, tata lênggah, saha bagya-binagya kados sacaranipun tamu limrah. Tumuntên wiwit ngandikan:
Kyai Nurngalim. Êlo, kadingarèn rawuh panjênêngan sakalihan gèr.
Dèn Karya sakalihan. Inggih kyai, kasinggihan dhawuh panjênêngan, kajawi sowan kawilujêngan, anggèn kula kusung-kusung tiyang kalih punika, pancèn gadhah bundhêlan.
Kyai Nur. E, hla, gèk wigati punapa ta gèr, kados-kados panjênêngan punika botên nate kêkilapan.
Dèn Karya. E, la, inggih taksih sipat kawula, ta, kyai, kathah kemawon barang sapele ingkang andadosakên bundhêt, udharipun saking pitulunganipun sanès, amila sowan mriki, punika badhe nyuwun barkahipun Kyai Nur.
Kyai Nur. E, gèk kula sagêd punapa ta gèr. Tiyang panjênêngan sampun sarwa mumpuni kok dadak mawi rawuh mriki, panggenanipun tiyang sêpuh ingkang sampun, uit de mode (botên anjaman).
Dèn Karya. O, botên makatên kyai, inggih awit panjênêngan sampun yuswa punika ingkang murugakên kula suwuni barkah sêsêrêpan, jalaran ingkang dados so'al wontên manah, punika prakawis opvoeding utawi panggulawênthah. Priyantun sêpuh sampun tamtu sugih pangalaman, sugih ervaring, kula punika taksih lare, mêsthi kirang sêsêrêpan bab punika, bêbasanipun punika wontên: blilu tau, pintêr durung nglakoni. Makatên punika rak inggih nyata, para sêpuh, nadyan kados punapa bodhonipun, rak sampun tukang anggulawênthah putra wayah, dados sugih pangalaman, wangsul pun ênèm, ngrêtos sawêg saking buku-buku, dados dèrèng nate ngêcakakên, upami ngêcakna tumindakipun inggih taksih grayung-grayung. Amila kados sampun salêrêsipun manawi kula nyuwun barkah priyantun sêpuh kados panjênênganipun kyai. Awit bôngsa kasêpuhan tamtu langkung pana ingatasipun panggulawênthah.
Kyai Nur. I, i, baut panjênêngan punika gèr,
manah, kabêkta saking ambêdhêdhêg, manawi pun manah kèrêm ing pangalêm, lajêng dados pêpalang utawi pamurunging lampah. Amila botên sanès, namung pangèstu panjênêngan ingkang kula pundhi.
Kyai Nur. O, sukur gèr, sukur, dene sampun kagungan panggalih ingkang mapan, kula andhèrèk sèwu jumurung. Samangke môngga kula aturi ngandikakakên ingkang dados bundhêlaning panggalih, môngga mangke sami dipun rêmbag, bokmanawi sagêd narbuka ingkang dados so'aling panggalih.
Dèn Karya. Nuwun, sandika. Kula tiyang kalih sampun dangu manah-manah bab opvoeding sêdyanipun badhe milih ingkang langkung pakantuk, parlu kangge mulang muruk anak, murih ing têmbe sagêda rahayu, ngrêtos dhatêng wajibipun bêbrayan. Malah sampun kêlampahan narutus, sowan para linangkung, inggih nyuwun sêsêrêpan bab punika, angsal-angsalanipun inggih sampun kula pèngêti. Nanging kula tansah pados-pados malih, bokmanawi wontên larasan sanès, kenging kangge lêlimbangan.
Kyai Nur. Inggih, inggih, gèr, sukur manawi sampun ragi kathah, mênggah cêculikanipun, kadospundi, sarta mawi dhêdhasar punapa. Sabab sadaya-sadaya punika mêsthinipun sami ngangkah bab kawilujêngan, karahayon, kabêgjan, inggih bêgjanipun piyambak utawi umum. Nanging rak wontên sarana ingkang kangge jêjêr, tansah kangge larasanipun, makatên punika nama dhêdhasaripun, lajêng dipun angge panutan utawi tuntunan ing cak-cakaning gêsang padintênan. Hla, makatên punika ingkang nama panggulawênthah, nanging rak wontên ingkang minôngka dhasaripun.
Dèn Karya. Nuwun, mênggah dhêdhasaring panggulawênthah ingkang sampun kula mirêngakên, sampun wontên kalih warni, inggih punika: angluhurakên: ekonomi, kalihan angluhurakên bôngsa. Dene ingkang dados pangèsthining sêdya, cocog kados pangandikanipun kyai, inggih punika: gêsang mulya, gêsang rahayu. Dados opvoeding punika namung sarana ingkang sagêd andumugèkakên ing kamulyan lan rahayu. Ananging inggih punika wau, lajêng manut panampinipun piyambak-piyambak. Kaum ingkang mêntingakên (ngutamèkakên) economie gadhah panganggêp, tiyang [ti...]
[...yang] punika sagêdipun mulya, manawi tinêngga ing bôndha donya. Dene kaum sanèsipun malih, nganggêp bilih ingkang nama mulya punika tiyang sabôngsa sami sagêd ngraosakên kanikmatan punapa kaluhuraning bangsanipun, punika nama rahayu lan bêgja. (Badhe kasambêt).
Kêmpaling Kawibawan, kapintêran lan Luhuring Bêbudèn, Minangka Tumbaling Karisakanipun Gêsang Bêbrayan
Rahayu lan kêrta raharjaning alam punika samangsa gêsang bêbrayaning manungsa punika winêngku dening para ingkang ginadhuhan kawibawan agêng, jêmbar kasagêdanipun, tur kasinungan ing luhuring bêbudèn. Sakwangsulipun: gêsang bêbrayan têmtu risak, samangsa rinêgêm dening para ingkang sinung kawibawan agêng, nanging kirang jêmbar wawasanipun, utawi mbotên kasinungan ing luhuring bêbudèn.
Imam Jalal Suyuti ngandika makatên: Ngadil (jêjêging) nata, iku luwih bêcik tumrap umuming manungsa, tinimbang murahing sandhang pangan, kang ingasta nata ora adil. Coba (kasangsaraning) umum iku, lamun kapanujon ngalami akèh wong-wong pintêr, kang ora padha bêcik bêbudène (adat klakuane).
Mirit katrangan ing nginggil punika, sampun têrang bilih para ingkang ngasta pusaraning praja, tuwin para wiryawan, bilih botên kinantên ing luhuring bêbudènipun, kenging kula parabi dados rêtuning jagad bêbrayan saumumipun.
Awit saking ingkang makatên wau, para pamardi siwi, anggènipun sami anjangka murih mulyaning panggêsanganipun putra wayah, lan mulyaning alam saumumipun, mbotên cêkap namung kaajêngakên dhatêng jêmbaring kasagêdanipun blaka, wangsul langkung pêrlu sangêt ugi kêdah kadhidhik murih luhuring bêbudènipun, kalih-kalihipun wau kêdah tumindak sarêng nunggil mangsanipun.
Kawuningana! jêmbaring kasagêdan, punika mbotên mêsthi sagêd kêmpal lan luhuring bêbudèn. Pasaksènipun mbotên kirang-kirang para ingkang sampun wêdalan saking pamulangan luhur wasana katawis taksih mbotên nyirik ing asoring bêbudèn.
Para ngulama ahli olah budi, sami mupakat pamanggihipun, bilih ngèlmu (kasagêdan) lan bêbudèn, punika kaanan kalih ingkang mbotên kêmpal pamanggènipun, mbotên masthi sagêd kêmpal tujuanipun, lan beda mênggah patrap ginayuhipun. Dene jerenganipun kados ing ngandhap punika:
Kawontênan ing jagad punika kenging kagêrba winêngku dening tatanan 3 warni inggih punika: 1. wèting alam, qodrat (natuur), 2. wèting masarakat umum, tuwin 3. pranataning agami. Kawontênan utawi tindak ingkang nyulayani ing wèt-wèt wau, masthi kaanggêp lêpat, utawi awon dening ingkang gadhah pranatan (wèt). Dene ingkang kaanggêp lêrês utawi sae, manawi sagêd kêplok utawi nêtêpi pranatan wau. Mila kita manungsa sagêdipun anggayuh murih lêrêsing tindakipun, mbotên kenging mbotên kêdah mangêrtos ing wèt wau kalihan sampurna lajêng sawêg sagêd milih ingkang lêrês (sae) nampik ingkang lêpat (awon).
Dene kridhaning anggayuh ing sadaya wau sarana ngêngakakên ing sadaya pancadriyanipun lair, sagêda kalêbêtan ing isèn-isèning alam saumumipun, lajêng kalêbêtakên ing utak tinampèn dening pikir, sakancanipun ingkang dumunung ing afdeeling utak, amargi saking landhêping pikir, manungsa sagêda mangêrtos ing awon lan sae, tuwin lêrês lan lêpating samubarang kaanan ingkang kairup dening pancadriyanipun lair wau. Inggih pamanggihing pikir wau, ingkang kawastanan ngèlmu, kawruh, kapintêran, utawi kasagêdan bangsa lair. Mila para pangudi ngèlmu, marginipun kêdah sarana sinau, anggêguru, nênitèni, tuwin sanès-sanèsipun. Dene wohipun mbotên wontên malih kajawi namung sumêrêp awon lan sae, utawi lêrês lan lêpat, tumrap kaananing alam.
Sadaya ngèlmu punapa kemawon (awona, saea, lêrêsa, utawi lêpata) ingkang tuwuh saking kridhaning pikir wau, mêsthi lajêng kapasrahakên dhatêng budi sakancanipun ingkang sami manggèn ing afdeeling batin (sanubari) inggih punika nafsu,
wau dipun wastani krêntêg (katir), krêntêging budi, mahanani ing tuwuhing karsa (niyat), tuwuhing karsa, lajêng mujudakên ing jumêdhuling tênaga lair, jêr lair punika utusaning batin. Amila ing ngriki kados wontên cangkriman: manawi sang budi punika santosa, botên kingguh dening pikajênganipun hawa nafsu, lan was-was, sampun masthi sagêd milihi lan nyondhongi ing ngèlmu-ngèlmu ingkang lêrês-lêrês, lan sae-sae, nampik ingkang lêpat-lêpat, lan awon-awon, wasana manungsa lajêng sagêd nêtêpi ing luhuring bêbudèn, nanging manawi kawon dening hawa nafsu, utawi was-was, sampun masthi lajêng kêplorot ing asoring bêbudèn.
Awit saking nalar ingkang makatên wau, mbudi (mardi) putra wayah murih pintêripun punika, taksih langkung gampil yèn tinimbang murih sae, alus, utawi luhuring bêbudènipun, amargi yèn namung murih sagêdipun pintêr (alim) punika cêkap dipun sinaokakên ing guru, dipun sêsorahi, t.s.s. Piwulanging guru kenging ginayuh dening lantiping pikir. Nanging manawi ndhidhik murih luhuring babudèn, kêdah mbudidaya murih tangoluking bêbudènipun lare-lare (putra wayah) dhatêng tindak kautamèn, lan gêthing dhatêng tindak awon (lêpat) mila tumindaking pandhidhikipun kêdah tlatos saking sakêdhik sarta mbotên cêkap namung saking pitutur kemawon, balik kêdah sarana nyontoni ing tindak, supados tinulada, lan manawi sampun tumindak, kêdah dipun atulakên ngantos saingga dados
ya iku I kang tuwuh saka qodrad (natuur) lan II kang tuwuh saka disinau (tularan sangka wong liya), ngèlmu kang saka kodrat, iku sadhengah manungsa mêsthi kadunungan, lan mêsthi linakonan apa samêsthine (mênggah wujudipun kados ta: kêdhèping netra, gumujêng, nangis, panêsêping bayi t.s.s) Dene ngèlmu kang saka sinau, yèn ora bisa tumindak dadi watak, mêsthi ora ana pigunane babarpisan, ora beda kaya padhanging srêngenge, tumrap marang wong wuta.
Mênggah jerenganipun pangandika ing nginggil punika, makatên: kula sampun mangêrtos (angsal ngèlmu) miturut wèting alam, miturut tatananing bêbrayan umum, lan ugi cocog lan piwulanging agami, bilih nindakakên, bangsaning Ma (main, minum ...) punika mbotên sae, ngèlmu ingkang
Malih: upami kula angsal kawruh ngèlmu bilih rukun punika utami sangêt, ngèlmu wau upaminipun manawi sagêd tumanêm ing budi, ngantos dados watak rêmên dhatêng karukunan, lan gadhah raos gêla (cuwa) manawi mbotên nindakna rukun. Makatên sasaminipun. Tiyang ingkang sampun mangêrtos, bilih royal Ma punika awon, lan rukun punika sae, mangka mbotên gadhah raos gêthing dhatêng Ma, utawi mbotên rêmên dhatêng karukunan, sampun têmtu kawruhipun wau, mbotên wontên gunanipun babarpisan.
NGLARAS WOSING IDHAM-IDHAMANIPUN SUWARGI R.A. KARTINI
Ing basa Walandi wontên bêbasan makatên: Eere wien eere toekomt ! Mênggah jarwanipun, inggih punika, bilih tiyang kêdah angaosi sintêna kemawon ingkang pantês nampi pangaji-aji.
Kadosdene dalu punika kula kapatah nglaras wosing idham-idhamanipun swargi R.A. Kartini.
Ing ngriki kados sampun mapan lan pantês, mênawi kula ngakêni lan mèngêti ugi lêlabêtanipun swargi ingkang minulya, inggih punika Tuwan Dr. Abêndhanon, sarta ingkang rikala samantên angasta Directeur Departement Ondewijs en Eeredienst.
Sabab inggih panjênênganipun wau ingkang sampun kêrsa kangelan angimpun lan mêncarakên isining sêrat-sêratipun R.A. Kartini. Inggih punika ingkang suraosipun ngêwrat idham-idhamanipun ingkang sampun swargi wau. Wusana dados lantaran gumaregahing bangsa-bangsa kita, wiwit ada-ada angayati wontênipun pawiyatan ingkang mbêkta jagading wanita dhatêng alam kêmajêngan.
Wusana nglaras idham-idhamanipun R.A. Kartini punika, amrih sampun mlèsèd saking undêraning rêmbag, têmtu kêmawon kêdah sarana nglarasakên sadaya kawontênan kalihan alam lan jamanipun.
Dados sanajan ta botên trêp, ngêplêki kawontênanipun ingkang sak nyata-nyatanipun, nanging mêksa inggih mbotên têbih sangêt kalihan kanyataanipun, utawi realiteiten.
Punapa ta ingkang kula maksudakên realiteiten wau?!
Sadhèrèk-sadhèrèk: tumrap mahargiya dintên wiyosipun R.A. Kartini punika, mênggah saèstunipun ing antawisipun golongan kita piyambak, wontên ugi ingkang mbotên purun utawi sagêd angrujuki.
Upaminipun, golongan ingkang sami sajak wantêr ing budi lan panggayuh. Inggih punika ingkang limrahipun dipun juluki nama-nama fihak kiri.
Jalaranipun, inggih punika, amargi ing suraosing sêrat-sêratipun swargi R.A. Kartini wau mbotên wontên ingkang nggambarakên angên-angên utawi wêwênganing sêmangat: "bawa pribadi." ingkang makatên wau, mênawi tansah èngêt dhatêng alam lan jamanipun ing wêkdal punika, mila dèrèng wontên trontong-trontong ingkang lèrègipun dhatêng raos utawi angên-angên makatên punika, inggih sampun mapan. Utawi mbotên pantês
pasinaonipun namung saking pamulangan andhap kemawon. Malah saklêrêsipun, kêdah dipun akêni, bilih R.A. Kartini punika pramila satunggaling putri ingkang pantês sinêbut: "kinacèk" dene tansah manggalih samukawis ingkang ruwêt-ruwêt, sarta kagungan idham-idhaman adi luhung tumrap kêmajêngan utawi karaharjaning bangsa. Punapa malih mênawi dipun tandhing kalihan jaman sapunika, ingkang limrahipun dipun sêbut jaman kêmajêngan. Lêrês, mênggahing kanalaran jaman sapunika antawisipun para pêmudha-pêmudhi umur 20 taunan sagêd ugi langkung onjo, jalaran sapunika sampun kathah sakolahan ingkang mawarni-warni wulangan sarta ancasipun. Nanging mênggahing lêpasing gagasan ingkang nglangut sarta ngênêr ing kamulyan, inggih punika kamulyaning jiwa lan pikiran, kados têbih sangêt sungsatipun.
Jaman sapunika malah para mudha ingkang umuripun langkung saking 20 taun, sanajan mbotên sadaya, nanging racakipun gagasanipun taksih kampul-kampul, kalimput wontên ing alaming sêmangat mudha. Inggih punika ingkang mêngku suraos karêm ing lêlangên, kadosdene main èskorsi, pikinik, wandelmarsch, dhatêng padusan lan sapiturutipun ingkang sarwa mbotên maedahi. Malah sakwangsulipun, sisip sêmbiripun sagêd nênuntun dhatêng kadrawasan (Kupiya mbotên kirang-kirang). Para miyarsa, mugi sampun sami klèntu panampi, kula mbotên pisan niyat badhe nyaruwe, malah kula piyambak ugi gadhah kêyakinan, bilih sênêng punika mênawi laras, lan manut êmpan papan sarta kalamangsanipun, mila dados kabêtahaning jiwa lan pikiran.
Sapunika mangsuli bab panglaras tumrap wosing idham-idhamanipun R.A. Kartini. Kula damêl cêkakan kemawon, mêndhêt sak pêrlunipun.
Bab punika mêsthinipun kêdah kawawas saking babagan warni-warni. Upaminipun, kadosdene:
a. Babagan panggulawênthahb. Agamic. Kabangsan, minggahipun dhatêng bêbrayan
a. Babagan panggulawênthah punika ingkang tansah dipun gatosakên sangêt dening R.A. Kartini. Kala samantên R.A. Kartini sampun kagungan kêyakinan, bilih kaum wanita nomêr satunggal kêdah lêbda dhatêng cak-cakanipun kawruh panggulawênthah. Sabab R.A. Kartini mangrêtos, bilih kaum wanita punika kinodrat dados ibuning bêbrayan.
b. Bab agami. Nitik suraosipun sêrat-sêratipun R.A. Kartini asring kacuwan ing bab agami. Punika mbotên atêgês, bilih R.A. Kartini wau ngêmohi utawi nacad dhatêng tatananing agami. Punika mbotên. Malah mênawi nitik lêlabêtan sarta trajangipun, punapadene kridhaning pikir lan bêbudènipun, saèstu R.A. Kartini tansah nindakakên dhawuhing agami. Kados ta rêmên têtulung
sariranipun. Dene anggènipun sajak kacuwan ing babagan agami punika, gampil kemawon katranganipun: tur inggih pinanggih ing nalar. Dene sababipun inggih punika amargi kala samantên, dèrèng wontên caranipun tiyang mulangakên agami kanthi gamblang. Dunungipun wulangan agami antawisipun namung wontên ing solat gangsal waktu, siyam ing wulan Ramadhan, angaji Quran. Caranipun guru maos rumiyin, murid nirokakên. Sadaya kanthi mbotên mangêrtos dhatêng suraos utawi maksudipun. Awit basanipun mbotên mangêrtos babarpisan, inggih punika basa Arab. Kala samnatên dèrèng wontên tiyang ingkang purun utawi gadhah gagasan, sarta malih sagêd anjarwakakên Quran ing basa ingkang dipun mangêrtosi ngakathah. Têmtu kemawon kawontênan ingkang makatên wau adamêl cuwaning panggalihipun R.A. Kartini. Awit R.A. Kartini punika satunggaling putri ingkang wantêr panggalihipun; sêngsêm dhatêng salwiring kawruh. Sadaya kêdah dipun mangêrtosi kanthi gamblang.
Ing ngriki R.A. Kartini tansah ngudi lan manggalih, kadospundi sagêdipun nuntun bangsanipun kaum putri dhatêng alam kêmajêngan. Supados ing têmbenipun mumpuni ing kawruh tumrap jêjêring ibu, inggih punika ibuning bangsa.
Dene ingkang mbuktèkakên lêpasing panggraitanipun R.A. Kartini inggih punika ... upaminipun bab kasangsaranipun bangsa kita ingkang jalaran saking candhu.
Salajêngipun bab, kawêdaling angên-angên supados bangsa kita kapasrahana kêwajiban ingkang mêngku suraos kapracayan (verantwoordelijke posities).
Mangka gagasan makatên wau sumêbaripun wontên kalangan kita dèrèng dangu. Antawisipun sêdasanan taun. Inggih punika ingkang dipun wastani gagasan "Indianisatie." Nitik ingkang makatên punika, R.A. Kartini tuhu satunggaling putri ingkang linangkung sarta kadunungan kawicaksanan, limpad pasanging graitanipun. Sarta sanajan R.A. Kartini punika umumipun ingkang dipun gatosakên bangsa Jawi, nanging mbotên sande mêksa ugi asring nggêpok bangsa kita sumrambah ing nusantara ngriki.
Mênggahing kamantêpan utawi tekatipun R.A. Kartini kadayan sangêt dening sêmangat Multatuli: inggih punika: sangêt anggènipun manggalih kawontênanipun, rakyat, murba. Ing bab kawruh umum R.A. Kartini ing sêmu kados ugi kadayan sangêt dening suraosipun buku ingkang dipun wastani: "tendenz romans." Inggih punika buku-buku ingkang sarana rêrumpakan nggambarakên kawontênan ing alam bêbrayan: sarta ingkang sayêktosipun. Upaminipun buku-buku kadosdene: Multatuli, Hilda van Snylenburg, Grovin Hanna lan sapiturutipun. Salajêngipun R.A. Kartini ugi anggatosakên babagan
umum utawi kawula murba. Dados têbaning gagasanipun lan gêgayuhanipun ingkang gêgayutan kalihan alam kêbangsan sampun ombèr sangêt têbanipun. Mangka gagasan kabangsan, tumrapipun bangsa kita katingalipun wiwit mêlok nêmbe ing nalika taun 1908, inggih punika nalika lairipun pakêmpalan Budi Utama (swargi).
Bab sêsrawungan kalihan bangsa utawi golongan punapa kemawon dipun adrêngi. Punapadene nyinau sawêrnining kawruh. Sadaya wau kasurung dening adrênging panggalih, kêpengin nanjakakên darmanipun, lêladi tumrap nusa lan bangsa, langkung-langkung kawula alit, kanca padhusunan. Inggih punika ingkang mujudakên têlajêripun bangsa (het
Ing ngriku kacêtha ugi kaluhuraning panggalihipun R.A. Kartini. Sanadyan cara padhalanganipun R.A. Kartini wau
trahing kusuma, rêmbêsing madu, wijiling maratapa, turasing andanawarih, têdhaking aluhur, nanging tumrap R.A. Kartini mbotên nate ngagul-agulakên asalipun.
Ingkang tansah dipun udi, inggih punika tumindaking kaluhuranipun budi pêkêrti lan pikiran. Inggih punika ingkang langkung laras kalihan wosipun utawi isi lan lênggahipun darahing aluhur.
Punika nama nêtêpi suraosing piwulang-piwulang lan wêwalêripun lêluhur kita.
Nyariyosakên kaluhuranipun R.A. Kartini, lajêng kagugah manah kula kèngêtan uran-uran Dhandhanggula sapada, ingkang ngêwrat cangkriman sak batanganipun pisan.
Inggih punika, manawi mbotên klèntu, cangkrimanipun ratuning gandarwa dhatêng Sri Maharaja Kano ing Purwacarita. Makatên:
luhur apa ingkang angluwihi / luhuring kang gunung Maleawan / myang kluhuraning pamase / dêdêle manuk mabur / kabèh durung ana madani / nadyan kang taranggana / surya lan sitèngsu / kabèh isih kaungkulan / lawan
bilih wêwatakan egoismê, inggih punika wêwatakan ingkang namung mikiri dhatêng kasênêngan lan kauntunganipun badan piyambak punapadene sêngsêm kapenak punika, wajib dipun brastha awit timur mila.
Punika ingkang gadhah sêsanggan mbotên liya kajawi namung kaum ibu tumrapipun anak - Mugi bab punika tumanêma sanubarinipun bangsa kita, dadosa jimat paripih langkung-langkung tumrapipun kaum ibu supados kita sagêda nurunakên bangsa ingkang karêm mêmangun ing karahayon. Punapadene anak kita sêngsêm mikiri dhatêng kasangsaraning kawula alit; trêsna lan ngajèni dhatêng sêsama, kadosdene idham-idhamanipun swargi R.A. Kartini lan ugi nêtêpi kêkudanganipun lêluhur kita ingkang kababar ing kasusastranipun.
Kangge upami kemawon. Saiba ta saenipun, mênawi kita kaum putri purun sêsambêtan kalihan para sadhèrèk tani pêrlu suka sêsuluh ingkang mila dipun bêtahakên sangêt. Punika ugi salah satunggaling idham-idhamanipun R.A. Kartini. Dados anggèn kita tansah mèngêti [mè...]
[...ngêti] dintên Kartini punika mila wontên têgêsipun, wontên wosipun, wontên isinipun ingkang mêntês. Têgêsipun kita mbotên mangeran utawi mundhi-mundhi dhatêng tiyang, nanging dhatêng lêlabêtanipun, dhatêng bêbudènipun, ingkang mila pantês cinandhi lan sinudarsana. Punika langkung laras lan mapan. Awit; poking idham-idhamanipun R.A. Kartini inggih punika ajak-ajak bangsanipun sêngsêm mêmayu karahayon.
lêluhur kita ingkang sarwa mulya. Wasana kita tansah pinayungana ing nugrahaning Pangeran ingkang mêngku wahyuning bangsa, ingkang luhur drajatipun. Mugi-mugi. Amin! Matur nuwun.
Pamulangan andhap, langkung-langkung pamulangan H.I.S. lan Schakel punika ing wêkdal samangke tumrap lare Indhonesia dados pancadanipun dhatêng pamulangan panginggilanipun, ingkang ugi dados marginipun kangge anggayuh dhiploma utawi botênipun inggih kasagêdan minangka dêdamêlipun kangge ngupados panggêsangan. Sabên lare ingkang sakolah wontên ing H.I.S. utawi sasaminipun, mêsthi dipun gadhang-gadhang tiyang sêpuhipun sagêda dumugi ing pamulangan sainggil-inggilipun. Sanajan anggènipun mragadi paribasanipun dipun rencangi nêkak gulu, inggih mêksa dipun têmah. Kula gadhah têpangan ingkang blanjanipun sabên wulanipun têlas kangge ambayari sêkolahipun anakipun. Daklakoni ngêlih minangka rialatku cikbèn anak-anakku padha nêmu kamulyan makatên cariyosipun para sêpuh ing jaman alitan kula.
Lare punika sagêda dikados punapa, sakolahipun botên sagêd njujug ing pamulangan lajêngan, kêdah ngambah H.I.S. utawi sasaminipun rumiyin. Dados badhe kadospundi dadosipun lare ing têmbenipun punika ugi gumantung saking kasagêdan angsal-angsalanipun saking H.I.S. (Salajêngipun murih gampilipun yèn kula nyêbatakên H.I.S. punika ugi atêgês pamulangan sasaminipun). Yèn angsal-angsalanipun wau nyêkapi kangge nêmpuh examên kangge nglêbêti pamulangan lajênganipun H.I.S. utawi yèn tanpa examên kangge nampi wulangan ing pamulangan wau, pancadan ingkang angka kalih lajêng kaambah kanthi wilujêng (Ingkang kula
kajêngakên ing ngriki lare ingkang èngêtanipun normaal, têgêsipun botên nandhang sêsakit èngêtan, upaminipun idioot utawi achterlykheid).
lare punika beda kalihan padamêlan ing sêpur, kantor pos, pêgantosan lan sasaminipun. Para punggawa kantor-kantor wau bilih sampun cêkap pangalamanipun, lajêng sagêd nindakakên padamêlanipun kanthi sae. Guru sagêdipun sae pamulangipun botên cêkap awêwaton pangalaman thok. Kawruh lan pamanggih bab mulang (paedagogie) kawruh kabatosanipun lare (kinderpsychologie) tansah wêwah-wêwah lan ewah-ewah. Guru ingkang mulang mawi cara kina, sanajan sampun kathah pangalamanipun, wohipun mêsthi kawon kalihan guru ingkang tansah ngudi wêwahing sêsêrêpanipun, tansah manut ombyaking jaman lan ugi sampun kathah pangalamanipun.
Ing ngajêng sampun kula aturakên bilih badhe dadosipun lare ing têmbe (de toekomst van het kind) punika ugi gumantung saking angsal-angsalanipun saking H.I.S. Dados para guru ing H.I.S. punika sadaya kêdah rumaos tumut nanggêl kadospundi badhe kadadosanipun lare ing têmbe. Inggih raos tumut nanggêl punika ingkang nuwuhakên raos trêsna.
Kula sampun nate sêsarêngan nyambut damêl kalihan guru ingkang batosipun sajakipun makatên; aku toch sabên sasi mêsthi tampa bayarku, apa pêrlune ngêmên-êmênke nggonku nyambut gawe. Dhatêngipun ing pamulangan asring kasèp, asring kesah nilar kêlasipun, muridipun lajêng dipun sukani garapan pintên-pintên ing sabak utawi buku. Muridipun ngantos nate sami ajak-ajakan nilar kesah kêlasipun, margi ngêntosi gurunipun ngantos kalih jam botên dhatêng-dhatêng.
Tuladha sasaminipun punika taksih wontên tunggilipun, nanging botên pêrlu kula aturakên sadaya. Tuladha ing nginggil punika cêkap kangge mbuktèkakên, bilih botên sadaya guru nyambut damêl kanthi katrêsnan.
Raos trêsna dhatêng murid kêdah wontên, awit punika tukipun bab-bab ingkang ngindhakakên saening wohipun wulangan.
1. Raos trêsna tansah ngèngêtakên dhatêng guru, yèn kêdah rumaos tumut nanggêl badhe kadadosanipun lare.
2. Raos trêsna nuwuhakên pangudi dhatêng indhakipun kawruh ingkang munfangati dhatêng pamulangipun, inggih punika sarana mêmaos utawi sêsrawungan kalihan para ingkang langkung kawogan ing babagan panggulawênthah saha paedagogie.
3. Raos trêsna nuwuhakên panjagi ing salêbêtipun mulang utawi kêmpal kalihan murid, inggih punika panjagi supados ing muna-muni lan tindak-tandukipun sampun ngantos adamêl sêrikipun lare. Pandamêl utawi pangandika ingkang nyêrikakên punika nyuda pangaji-ajinipun murid dhatêng guru lan ugi sagêd nyuda kasrêgêpanipun murid malêbêt sakolah. Upaminipun: botên nate ngisin-isin utawi nggêgujêng lare bodho utawi klèntu ginêmipun tuwin njagi sampun ngantos lare wau dipun isin-isin utawi dipun gêgujêng dening kancanipun. Langkung-langkung lare ingkang gadhah cacad upaminipun dheglog, kirang pamirêngipun lan sasaminipun, punika manawi ngantos dipun damêl isin, lajêng saya mangkêrêd, minderwaardigheidsgevoelipun saya kandêl.
Ingkang gampil adamêl sêrik inggih punika kados ta srêngên dhatêng lare wontên ing sangajêngipun lare kathah. Mila sasagêd-sagêd yèn wontên lare kalêpatan, manawi badhe nyariyosi, kaundanga piyambakan. Sawêg lare alit kemawon sampun gadhah raos isin, punapa malih lare ingkang sampun umur sadasa taun minggah.
4. Raos trêsna tansah ngèngêtakên dhatêng guru supados panyambutdamêlipun (pamulangipun) tansah katingal kanthi sênêng (gêmbira). Yèn wontên murid ngantuk utawi linggihipun botên jêjêg, upaminipun numpangakên janggutipun wontên ing bangku, guru lajêng mastani yèn piyambakipun kêsèd utawi kirang migatosakên dhatêng wulangan (makatên wau yèn piyambakipun saras). Makatên ugi lare, yèn sumêrêp gurunipun lêsu, lêmês utawi kaleletan, lajêng sami mangêrtos yèn mulangipun kaworan raos aras-arasên. Ingkang makatên punika ugi adamêl mlorodipun pangaji-ajinipun murid dhatêng guru. Mila guru punika yèn wontên ing klas kêdah sagêd nggolongakên pikiranipun dhatêng padamêlanipun.
Kajawi punika yèn mulangipun botên gêmbira, inggih botên suggestief, têgêsipun botên adamêl gêmbiranipun lare, wêkasanipun wohipun wulangan inggih kirang sae. Kapitadosanipun lare inggih lajêng suda. Lare punika saya mindhak gêmbiranipun, bilih gurunipun sagêd mbombong, sagêd ngagêngakên manahipun. Kowe wae têka kandha bisa, wis ora; kowe ki rak bocah bodho, bisamu mung nurun. Panacad makatên punika nyuda kapitadosanipun lare dhatêng badanipun piyambak, ngandêlakên minderwaardigheidsgevoelipun.
Katrêsnan ingkang patitis panganggenipun mêsthi nuwuhakên katrêsnan. Yèn lare mituhu dhatêng guru utawi tiyang sêpuhipun, margi saking ajrihipun botên margi saking trêsnanipun, punika mênggahing panggulawênthah botên sae. Awit lare punika samangsa ajrih dhatêng guru utawi tiyang sêpuhipun, lajêng botên wani pitakèn utawi nglairakên gagasanipun. Lare alit
punika limrahipun asring pitakèn warni-warni. Yèn guru utawi tiyang sêpuhipun klèntu panampinipun upaminipun mangsuli kanthi sêrêng, pun lare mêsthi lajêng mangkêrêd. Salajêngipun botên wani pitakèn malih.
Andharan kula botên badhe kula panjang-panjangakên. Cêkakipun raos trêsna kêdah wontên, awit punika dados panuntunipun guru dhatêng pambudidaya murih wêwahipun sêsêrêpanipun ing bab-bab ingkang gêgayutan kalihan padamêlanipun. Sêsêrêpan punika dadosa ubarampenipun, supados sagêd nyumêrêpi lêrês lêpatipun panindak ing sabên dintênipun. Yèn guru botên sagêd metani badanipun piyambak, kanthi sêsêrêpanipun, sagêdipun nyumêrêpi lêpatipun namung saking tiyang sanès, mangka pitêdah saking tiyang sanès punika namung kalamangsa wontênipun, prasasat botên sataun sêpisan. Dados ingkang mitêdahi sabên dintênipun inggih kêdah badanipun piyambak. Yèn botên makatên, mulangipun sabên dintên lajêng tansah manut cara kados ingkang sampun-sampun. Panyambutdamêlipun tansah ajêg, kados mêsin kemawon.
Andharan kula punika mêsthi kathah kirangipun lan botên mêsthi lêrês sadaya. Mila kula botên kêndhat nyuwun dhatêng para maos, langkung-langkung para sadhèrèk guru, mugi sami kaparênga mêwahi utawi nglêrêsakên.
ISINIPUN MARDI-SIWI No. 6 Th. VIII.
Kawruh babad dados sarananing panggulawênthah - Sanès dongèng - Kêmpaling kawibawan, kapintêran lan luhuring bêbudèn minangka tumbaling
sandhangan tengah suku kata).[7]
Suara[sunting | sunting sumber]
Sekar Maskumambang punika pasemonipun bayi, bayi punika taksih suci, sapari polahipun sarwo ngremenaken utawi nyengsemaken, ngantos mipisi utawi bobotan kemawon dipun anggep
Ingkang sampun kula sorahakên ing nginggil wau, sadaya tumrap ing badan, ananging wontên malih ingkang langkung perlu kasumurêpan, inggih punika patrap pangrêksanipun dhatêng ambêk kautamèn, tumrap dhatêng badan piyambak sarta dhatêng para anak, rapara. bapa biyung sami tumêmêna pamarsudinipun dhatêng para anak, supados anglampahana saraking agami, ngèngêtana lan ngabêktia dhatêng Gusti Allah. Makatên ugi tiyang jalêr samia marsudi dhatêng semahipun, supados angèstokakên sêsorah ing nginggil (bab 1) sadaya wêwatêkaning bapa biyung, têtela tumimbal dhatêng para anak, awis ingkang nyêbal. Pramila pamuji kula mugi bapa biyung kadunungan ingkang salèh, lumèbèripun dhatêng para anak.
Pangupakaranipun dhatêng para anak, ing môngsa kasarasan wiwit lair ngantos mêdal untunipun.
Para rare alit (bayi) punika, sêsakitipun ingkang mutawatosi inggih punika kasêsêgên ambêkan, samôngsa rare ambêkanipun ngangsur, ing môngka botên tumuntên pikantuk pitulungan, punika dangu-dangu ambêkanipun kêlah (alon) [(a...]
[...lon)] wêkasan ical, anjalari tiwasipun hawa ing guwagarbanipun rare punika taksih kathah pêpalanganipun, jalaran badaning rare pancèn taksih ringkih.
Bilih rare ambêkanipun ngangsur (botên aring)
saranduning badanipun rare, têmahan anggampilakên ambêkaning rare, nulak dhatêng bêbaya pêjah.
Ing sawênèhing panggenan, têtiyang taksih wontên ingkang nganggêp toya kados usada, katôndha bilih gadhah cêmpe utawi bêlo ingkang sawêg mêdal, sarta botên sagêd ambêkan, sirahing cêmpe utawi bêlo wau lajêng kagrujug toya asrêp, têmahan ugi sagêd katulungan: lêstantun gêsang.
Kajawi toya, hawa punika tumrap ing manungsa sarta kewan, ugi pêrlu kêdah kamanah, awit botên mêsthi yèn sabên rare ambêkanipun kanthi hawa ingkang sae, dene hawa ingkang utami inggih punika hawa Zuurstov.
Kathah-kathahing para biyung, bilih ngêdusi anakipun kanthi toya angêt, ananging pamanggih ingkang makatên wau kalintu, jalaran toya bêntèr punika ngrisakakên dhatêng kasarasan, [kasara...]
[...san,] sampun anggalih kuwatos, ngulinakna dhatêng toya asrêp kemawon, dene bilih pancèn rêkaos inggih ngangge toya ingkang mônda-mônda angêtipun, saya lami saya kasudaa angêtipun, wêkasan dhawah asrêp babar pisan.
Yèn angêdusi rare ingkang taksih bayi, sampun ngantos kadangon, cêkap kacêlupakên kanthi etangan 1-2-3, lajêng kaêntas, ananging sampun kakêsudan, wangpulwangsul. lajêng kakêmulan sarta kakêlonan ing patilêman kêmawon, bilih dèrèng nyumêrêpi kanyataanipun, tartamtu maibên yèn rare rêmên dhatêng toya asrêp, sumôngga kayaktosana, rare ingkang sampun sagêd wicantên, saèstu bingah yèn kaêdus§ Ing Surakarta: kaêdus: barang, kaêdusan: tiyang. kanthi toya asrêp, malah yèn biyungipun kasupèn botên ngêdus, pun rare lajêng gadhah panêdha piyambak.
Toya punika kajawi wiwit ngangge srananing gêsang, inggahinggih. kangkengangge. salaminipun, ing môngsa kasarasan utawi nandhang sakit, sanadyan rare sami sêgêr, badanipun lêma, ananging botên mêsthi bilih kiyat, têrkadhang lêmanipun namung anggajih (sponschtig).
Sirah dhadha, suku sabên-sabên kêdah kaelèra supados angsal hawa, sampun tansah kabungkus. Awit mênawi botên kakulinakakên, bilih kanginan sakêdhik kêmawon inggih lajêng kagèt, wêkasan nuwuhakên sakit, kados ta: watuk, pilêk sapanunggilanipun.
Bilih bapa biyung trêsna dhatêng anak, sampun mawi taha-taha angulinakakên dhatêng toya sarta hawa.
Sastradiharja. Cand. Inl. Ond. Surabaya.
Pratelanipun môngsa tuwin kathahing jawah ing pulo Insulindhê, kados ing ngandhap punika:
Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II Kabupatèn pulisi Surakarta
Sêkar Mêlathi minôngka cundhukipun Candrakanta.
Sambêtipun Candrakanta ôngka VI kaca 129.
Manungsa iku kabèh bisa mulang utawa bisa muruki murih sabisa. tawêkal lan tabêri, ananging sabab dening ngapa têka ora nyênyabili budine dhewe kang tansah angkara.
Mênawa kowe nêmu kaluputan nampani dêdukaning bêndara iku aja pisan mêsgul ing ati, awit iku dadi piwulang bêcik, dadi jalaran olèh kaluhuran.
Yèn kowe tinitah dadi gêdhe, sing bisa ngapenaki padhane wong cilik, awit iku minôngka jaro supaya bisane lêstari.
Wong kang ora ngestokake marang piwulang bêcik, iku prasasat anadhahi rubuhing kayu gorda, yèn maido jajalên.
Aja anggêp, utawa êmoh jagongan karo wong kang tinitah miskin, awit kasugihanmu iku durung mêsthi langgêng utawa durung mêsthi yèn bisa tumurun marang anak putumu ing buri, tarkadhang uripmu dhewe bae ora bisa têkan.
Yèn kowe jêjagongan karo wong akèh, iku aja katungkul omong-omongan bae, balik mikir rasarerasane. kang ala lan kang bêcik, kang ala aja korungokake ing kuping, ananging kang bêcik tanjêbna ing ati, dadi ênggènmu [ênggè...]
[...nmu] dhêmên kakumpulan iku ana paedahe utawa ana bathine.
Aja banjur ngalêm loma: marang wong kang wèwèh marang kowe: iku sulaya awit wong akèh angarani cêthil.
Aja sêdhih utawa susah dumèh iki môngsa rêndhêng, ora ngapenakake
diarani maling utawa durjana iku ora ngêmungake kang nglimpe lêbune marang ngomah ing wayah bêngi bae, tarkadhang rewangmu lêlungguhan
Jawi ingkang sampun kalampahan ngèlmu ingkang kaangge têtanèn, pathokanipun amung ngangge 1e. Lampahipun lintang, 2e pranata môngsa, sanès-sanèsipun ngèlmu: sêpên ingkang sampun-sampun kathah sulayanipun jalaran saking majèng munduring kalimat, kados ta: taun ingkang sampun pranata môngsa sakawan: kônca tani sampun wiwit anggarap sabin jalaran ingkang sampun-sampun môngsa sakawan wiwit wontên jawah, ing wusana lêpat, sinarêng môngsa tanêm lajêng jawah botèn kèndêl, dumugi môngsa kasanga, punika pratôndha rêndhêngan mundur, dados inggih sulaya, kêjawi saking sulaya petanganipun, para tani ing ngriki, botên angèngêti bilih sadaya ingkang tinitah gêsang punika kêdah mawi sarat têdha, sanadyan têtuwuhan, punapa punika botên dumunung gêsang, punika kônca tani botên amanah suka têdha dhatêng têtanêmanipun, dumados sangsaya lami sangsaya kirang pamêdalipun asil, kados ingkang kalampah samangke punika salêrêsipun siti bawah nagari Surakarta, tuwin ing Ngayogyakarta sampun nama siti kêra, amargi siti tanpi karabuk, môngka tanêman tanpi kèndêl, kônca tani ingkang makatên wau
kenging kasêbut tani Landbauw roepbouw, mangrêtosipun tani kluthuk tanpi ngèlmu sanèsipun, saha kaupamèkakên tiyang gadhah arta sakanthong ing sabên dintên, dipun pêndhêt, môngka botên anglêbêtakên sakêsèn, lami-lami inggih têlas, makatên ugi kônca tani, yèn tanpi èngêt dhatêng têtêdhanipun tanêman, lami-lami têlas asilipun.
Amila ingkang kasêbut tani lêrês, ing nagari Eropah kêjawi èngêt dhatêng têtêdhaning tanêman, èngêt ugi siti wau kêdah ngaso, Berganti taneman, sampun nanêm sarupi, kados ta: taun punika nanêm pantun, sanès taun nanêm palawija, sarêng kagungan dalêm siti ingkang dipun paosi para tuwan, punika sampun kenging kasêbut siti ical-icalan, jalaran para tuwan ingkang amaosi siti upami kirang pamêdalipun asil, botên patos kamanah, jalaran mênawi sampun dumugi tempo kirang pamêdal sampun tamtu kondur, yèn taksih ajêg pamêdalipun inggih dipun onjot.
Bapa tani sanèsipun amanah bab saening tanêman, amanah malih saenipun kalimat, (hawa) amargi mênawi kalimatipun sae adamêl daya kathah jawah, wondene amurih damêl
saking bêntèring kalimat, punika kônca tani botên nguningani, dumados sami nyuwun idi nêgori têtuwuhan, kangge papan pagagan, pangangkahipun amurih wiyaring siti kangge tambah tanêman, punika panggagas lêrês, anamung kawuningana adamêl pêjahing sabin langkung kathah, lah punapa lêrês pandamêl punika? sanès kalayan ingkang rêdinipun taksih kathah têtuwuhanipun, punika adamêl kalimat ingkang asrêp, jalaran sadaya têtuwuhan, ronipun sagêd nyêrot kalimat ingkang wontên nginggil, mêdalipun ing oyod, anuwuhakên sakathahing toya sumbêr, bêlik mripat toya, andadosakên sabin botên kêkirangan toya, punika wontên tandhanipun, siti bawah Jawi kilèn tanah Pasundhan, rêdi-rêdi taksih kathah têtuwuhanipun, botên gundhul, ingkang punika ing Pasundhan, mirah têtêdhan tinimbang ing Jawi Têngahan.
Kula abdi dalêm juru Taman ing Sriwadari Surakarta R Jayaatmaja
Ing pustaka warti: Candrakanta ingkang kawêdalakên ing Surakarta kaping I Jumadilawal taun Dal: 1831, ôngka III kaca 63: wontên pitakènipun Sayid Budiman ing kitha Klathèn, punapa bèntênipun kambangan kalihan menthok purun angangkrêmi§ ing Surakarta: ngangrêmi. tiganipun, ananging kambangan botên. Saking pitakèn wau kalilana kula
mugi sampun andadosakên panggalih, awit ing pundi-pundi panggenan utawi nagari sampun tartamtu wontên tiyang ingkang ngingah, dados sampun mriksani piyambak mênggah wulu: wangun: utawi bèntênipun.
Wondening pitakèn sampeyan bab kambangan botên sagêd angangkrêmi tiganipun, kados ing ngandhap punika katranganipun
1. Kambangan punika satunggaling pitik iwèn ingkang botên purun kêkirangan têdha (botên bêtah ngêlih) saupami sawêg angkrêm, ing dalêm 1 utawi 2 jam dangunipun, lajêng katilar ngupados têdha, bilih sampun tuwuk sawêg purun [pu...]
[...run] wangsul angkrêm ing panggenanipun malih. Pramila tigan ingkang dipun angkrêmi wau botên sagêd nêtês (wukan) jalaran nêtêsing tigan punika sarana kenging daya sumuking kambangan ingkang angkrêm, andadosakên angêt, angêting tigan angêmpalakên pêthak tuwin jênenipun (anjêndhêl) ing ngriku saking kuwasa utawi gaibipun Gusti ingkang andum gêsang (manungsa) botên sagêd angintên, lajêng kaparingan manon, têgêsipun suksmaning jiwa, pamrih sampun ngantos nyirnakakên wiji ingkang pinêsthi, liripun makatên, wiji kambangan inggih dados kambangan, salajêngipun (badhe botên kalampahan wiji pantun sagêd dados randhu) ing wusana lajêng anêtês, dene wiwit angkrêm dumugi nêtêsipun ingkang sampun kasumêrêpan laminipun ngantos: 36 utawi 40 dintên, ingkang punika punapa panjênêngan sampeyan sampun mupakat, saupami dèrèng têrangipun makatên: 2. bilih tigan kambangan katêtêsakên ing ayam, utawi menthok, sampun tartamtu sagêd nêtês, jalaran ayam utawi menthok bilih nglêrêsi angkrêm ngantos sawatawis dintên, botên purun nilar tiganipun, andadosakên jalaranipun tigan sagêd anjêndhêl, salajêngipun kados ingkang kasêbat§ = kasêbut. atur kula ing nginggil.
Dene bilih wontên tigan ingkang wukan, sababipun kados kemawon pataranganipun botên waradin, wontên ingkang mandhêlong têngah utawi pinggiripun, têmahan pitik iwèn ingkang angkrêm wau wulunipun botên sagêd angêmuli tigan. Dados tigan wau botên kataman sumuk awaking ayam (panas) môngka tigan ingkang botên kenging panas saking ingkang angangkrêmi (ayam ingkang angkrêm wau) wulunipun rênggang saking ing tigan) sampun tamtu tigan wau botên sagêd nêtês (wukan).
Ananging sadaya wau saupami taksih dèrèng condhong ing panggalihipun sumitra, nuwun gunging pangaksama.
Sokur sèwu bilih ari kula Radèn Jaka Sutaji ing kabupatèn Bojanagara karsa angudhoni pitakèn wau, awit ari kula sakalangkung
Pitakènipun mitra Sayid Budiman ing Klathèn, kasêbut ing Candrakanta ôngka III kaca 63, punapa bèntênipun kambangan kalihan menthok tuwin banyak. Banyak tuwin menthok, purun angangrêmi tiganipun, nanging kambangan: botên, punika punapa sababipun. Mênggah saking sasêrêpan kula, ila-ila ujaring wong kuna sampun kina-kumina kambangan punika botên dipun angrêmakên, sababipun kados dene ingkang kula pratelakakên ing ngandhap punika:
Sampun padatanipun kambangan banyak tuwin menthok, bilih wêktu angrêm utawi ngêmong anakipun taksih alit-alit punika kêlangkung galakipun, mênawi wontên tiyang lumampah dhatêng cakêtipun lajêng kemawon kacocor. Panocoripun banyak tuwin menthok, sanadyan kraos sakit botên dados punapa sarta enggal saras, nanging kambangan panocoripun asring damêl pêjah dhatêng kewan-kewan sapanunggilanipun utawi dhatêng manungsa. Saking pangintên-kitêning akathah kambangan ingkang sawêg angrêm punika cocoripun mawa wisa (upas) amila dumugi sapriki botên wontên tiyang ingkang purun ngangrêmakên kambangan.
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil wontên malih ikang mastani, sababipun kambangan botên dipun ngrêmakên: sampun limrah banyak tuwin menthok mênawi pinuju angrêm andhêkêmi tiganipun,
êlaring suwiwi kajêbèbèhakên angêmuli tiganipun ngantos rapêt botên katingal. Nanging kambangan êlaring suwiwinipun namung sakêdhik, botên sagêd angangrêmi tiganipun kalayan rapêt kados dene banyak tuwin menthok wau, sarèhning kirang rapêt anggèning ngêmuli, tiganipun lajêng sami wukan botên sagêd nêtês.
Wusana mênawi lêpat sêsêrêpan kula punika mitra Sayid Budiman utawi para nupiksa mugi paring aksama.
(Bilih botên lêpat sagêd ugi dados panjarwanipun pitakèn kasêbut ing wimbaning Candrakanta ôngka III kaca 63).
Mèh sadaya tiyang sumêrêp, bilih kambangan punika kalêbêt golonganing pêksi (pluin gedierte) sarta kulina saba ing toya. Sêsipatanipun mèh sami kalihan ayam, ananging cucuk utawi cocoripun langkung agêng, gulu sarta awakipun langkung panjang, suku utawi cakaripun langkung cêlak, wulunipun langkung agal, ananging kirang kathah tinimbang wuluning ayam. Antawising dariji kasambung ing kulit (Zwemvlies) pêrlunipun kangge nglangi, supados gampil anggènipun pados têdha ing
toya. Sanadyan kambangan punika gadhah suwiwi tuwin wulu kados dene ayam, menthok tuwin banyak, ewadene botên sagêd mabur sakêdhik-kêdhika kados dene
Bilih tiyang ngangkah kathahing asilipun kambangan, kêdah kadamêlakên kandhang ingkang wiyar, siti salêbêtipun kandhang kêdah kaurug wêdhi, anggènipun nêdhani sadintênipun kaping kalih, enjing kalihan sontên, dene têdhanipun wau: pantun, salêbêtipun kalih utawi tigang dintên sapisan, kêdah dipun têdhani jagung. Kambangan punika pêrlu sangêt sabên dintên dipun êngèn wontên ing sabin utawi ing rawa, ingkang kakintên kathah cacing, ulam, kodhok, utawi thêthukulan ingkang dados têdhanipun, enjing jam 6 utawi jam 7 kêdah dipun têdhani lajêng dipun ngèn, saantukipun saking panggenan, lajêng dipun têdhani malih, salajêngipun kalêbêtakên ing kandhang. Bilih pamiaranipun kambangan kados ingkang kasêbut ing nginggil, saèstu kathah tiganipun.
Sanadyan kambangan wau nigan, ananging botên nusuh kados dene sanès-sanèsipun golonganing pêksi, anggènipun nigan saênggèn-ênggèn kemawon, wontên ing toya ugi purun, sabab saking punika, pangèn kambangan kêdah waspaos, ananging ingkang limrah paniganipun wontên ing
Bilih tiyang ngangkah gampil sarta kathah sagêdipun kambangan ambabranahan, tiganipun kambangan kêdah dipun ngrêmakên ing ayam, inggih punika bilih wontên babon kalêrês nigan badhe angrêm, tiganipun lajêng dipun pêndhêt, dipun santuni tigan kambangan wau, wancinipun nêtês, ingkang saèstu inggih nêtês mêdal mêrinipun, sarta dipun êmong ing babon ingkang ngangrêmi wau, pisahipun ngantos sawatawis agêng, saupami nêtês lajêng kapisah inggih kenging, awit watêking mêri botên biyungên, beda kalihan kuthuk.
Sawênèhing tiyang amastani bilih kambangan punika botên purun angrêm piyambak, kadosdene ayam, menthok, tuwin banyak. Punika amung kalantur saking reka ingkang kasêbut ing nginggil wau, dene têmênipun, upami kambangan nigan ing kandhang, lajêng kaprênahakên ing susuh utawi patarangan ing siti, sasampunipun kèndêl paniganipun, ugi lajêng angrêm, ananging awit saking wulunipun namung sakêdhik, dados tiganipun (8 utawi 10 dumuginipun 15 iji) botên sagêd katutupan wulu sadaya, dene ingkang botên katutupan wulu wau, ingkang saèstu botên sagêd dados mêri, awit kenging hawa asrêp, punapa malih sadintênipun kambangan wau anggènipun kesah pados têdha dhatêng toya ngantos [nga...]
[...ntos] kaping tiga utawi kaping sakawan, sukunipun taksih têlês, lajêng mapan angrêm malih, dados nêlêsi tiganipun. Salêbêtipun sawulan utawi salapan dintên, tigan wau nêtês, ananging upami wontên tigan 8 utawi 10 iji, ingkang nêtês kathah-kathahipun 2 utawi 3. Dene tigan sanèsipun sami kopyor, dados wiwit nigan dumuginipun nêtês, kirang langkung salêbêtipun 45 utawi 50 dintên, wangsul ayam wiwit nigan dumuginipun nêtês laminipun namung 24 utawi 25 dintên, nitik cariyos ing nginggil punika, kambangan wau botên damêl kauntungan, malah adamêl kapitunan, awit kajawi saking lami, tiganipun kathah ingkang dipun bucal, tinimbang kalihan ingkang dados mêri, punapa malih kambangan punika bilih kalêrês angrêm galak sangêt, amila lajêng tiyang angsal reka, pamêncaring kambangan wau tiganipun katêtêsakên ing ayam, kalantur dumugi sapunika, awit saupami katêtês piyambak, ingkang ngingah kathah kapitunanipun, kados ta:
angrêm tiganipun ngantos sagêd nêtês, mêrinipun mandi sangêt,
sagêd adamêl cilakanipun ingkang dipun cocor, punika punapa têmên?
Pun Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II ing Kabupatèn Pulisi
msakne tnan tho nduk2 koe iki
ing saindhenging wewengkon Semarang, wiwit saka Mangkang tumekeng Mrican, saka Gunungbrintik tekan Gunungpati, saka Bubakan nganti
cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang
ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten Maolana
Pethikan “Centhini” pupuh 37. Dhandhanggula, gatra 37 – 49 37 duk uripe neng dunya puniki sadina dina pan wis sakarat miwah sawengi wengine manggung sakaratipun melek turu sakarat ugi mila ngaran sakarat wong neng dunya iku dene ta ing salaminya urip iku neng dunya tan pegat dening layar segara rahmat 39. Ing tepine graitanen ugi dene wus aran iku sagara tanpa tepi supradene kaya na tepinipun ngengkol temen basa puniki kepriye yen kenaa kinira ing kalbu dinuga duga watara saking kira kira mapan datan keni kajaba kang wus wikan 40. Ing tepining ingkang
jroning sagara rahmat prandene arang wruh saking kalingan ing tingal kalimput ing pancabayaning ngaurip mila arang waspada 43. Yen arsa layar maring
wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1” Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang
nek aku ki yo mung keri2 an wae lah, mugo2 entuk turahan sing okeh hehehehehehe…………………………salam dulur2ku kabeh
yo wis melu ndeprok wae’lah,,,
gusti Allah sang yang akarya jagad tansah maringi keslametan, kesehatan ugi kacukupan. Salam kagem ki mas Wildan, ki Ageng JJ, Abah Hikam & ki Dagoel (pun dangu mboten ketingal, monggo dipun wedar ilmu panjenengan dumateng sederek KWA). Menawi wonten engkang tanglet sampun kula jawab wonten asma kun fayakun. Matur nuwun.
ponakanku lair, wadon. Sabubare lairan, nalika isih
ana ing Klinik, Bapakne nuli njaluk tulung kanggo golek uba rampe kanggo ngubur
kui mau, nanging sedhulur liya maneh. Aku ora ngerti sapa sing akhire mendem
ari-ari kui mau, ananging saiki ari-ari kui mau uwis dipendhem ing ngarep omah,
Ari-ari, ing budaya daerahku, Ambarawa lan sak kiwa-tengene, isih
diupakara kanthi permadi. Ari-ari kui mau dikubur bareng karo uba rampe liyane
kayata kembang, dom bolah, potelot, kertas, kaca cermin, kembang boreh, dhuwit, miri, uyah lan kain
Tumrapku dhewe, mendhem ari-ari kui isih dadi pitakonan. Kena apa kudu
dipendem bareng karo ubarampe lan mawa upacara? Ora kok merga ora gelem, nanging aku kepengin
mangerteni luwih adoh maneh. Aku percaya menawa kapitayan lan upacara kaya
mengkono kui mau ana gunane tumrape wong Jawa. Amarga kaya mengkono, aku
kepengin mengerteni sakdurunge nglakoni, lan supaya bisa urun rembug menawa ana
ngerteni yaiku kena apa kok wong Jawa kui ngupakara ari-ari (mbuh dilarung,
sedhulure enom, adhine, manungsa kang bubar lair. Sedulur tuwane, kangmase sing
diupakara. Banyu ketuban kang metu ndisiki banjur diwadahi jarik. Amarga banyu
ketuban kui mau nglantarake bayi metu kanthi luwih gampang amarga lunyu, banjur dianggep caraning Gusti
bayine lara, sakwektu-wektu banjur diklambeni jarik kui mau minangka sarana
disambati supaya bayine enggal sehat. Babagan
makarya srana kabehing titah. Sugeng lahir
ditoMadhep Ngalor Madep Ngidul Sugih / idem ditoSatrio piningit ing
Rum 16:24 | Uga sedulur Gayus kirim slamet. Dèkné sing tak inepi lan dèkné uga sing ngekèki panggonan marang pasamuan ngumpul nang omahé. Kabar slamet uga sangka sedulur Erastus, sing nyekel duwité kuta kéné. Uga sedulur Kwartus kirim kabar slamet marang kowé. Muga-muga kabetyikané Gusti Yésus Kristus ngebeki atimu kabèh.
Rum 16:2424Uga sedulur Gayus kirim slamet. Dèkné sing tak inepi lan dèkné uga sing ngekèki panggonan marang pasamuan ngumpul nang omahé. Kabar slamet uga sangka sedulur Erastus, sing nyekel duwité kuta kéné. Uga sedulur Kwartus kirim kabar slamet marang kowé. Muga-muga kabetyikané Gusti Yésus Kristus ngebeki atimu kabèh. Last Verse
zie abdi dalêm Kalathèn letl.e. Ing ngisor iki pratelane kang sumare ing desa Ngrêdên:
1. Kyai Agêng Pruwita. 2. Nyai Agêng Pruwita. 3. Radèn Adipati Mataun§ Radèn Adipati Mataun, kang nêdhakake Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, iku sumare ing desa Majaranu (Bojanagara). 4. Radèn Arya Worawari. 5. Radèn Arya Dhadhaptulis II.
Kang ngaturi sadranan sabên Ruwah saka 1. Kapatihan. 2. Sêdhahmirahan. 3. Kabupatèn Pangrêmbe. 4. Kabupatèn pulisi Sragèn.
1. Miyos taun 1 seda taun 33 D.K. 1907 no.88. 2. Ingkang yuswa 33 taun, kitab Ngarais blz. 267. 3. Ing ngisor iki dinane gêdhe bôngsa Kristên, kêna tinamtokake mangkene:
a. Tanggal ping 25 Dhesèmbêr, dina wiyosane
ana kidung kang sêkar artati / sapa wruha rêke araningwang / duk ingsun ana ing ngare / nalika rarèn ingsun / Ki
ngambil banyu apikulan warih / amèk gêni lawan adêdamar / kodhok angêmuli lènge / tuwin kang banyu
kudangkuda. ngrap ing pandêngan. 2. Dwi loro, kang kombang anglèng ing tawang. 3. Tri têtêlu, sapi nusu mring pêdhète. 4. Catur
Allah / nora na Pangeran manèh / amung Allah kang agung / nanging tunggal datan kêkalih / Hyang Suksma sipatira / purba
Jabarail, Mingkail lawan Israpil / Ngijrail kang utusan //
kaping tigane: wakutubihi / têgêsipun: pracaya ing
walyomil akiri / têgêsipun: pracayèng kiyamat / wêkasaning dina kabèh / bumi langit ginulung / sakèh ingkang urip wus mati / mangke kinira-kira / ing dina akumpul / dinane apêpisahan / apracaya sawênèh anèng yumani / sawênèh anèng swarga //
luru / dening sasmitaning netra (ulat) //
dodotane wong pawèstri (sampur) / ngulatana ingkang nyata / sampurnaning ngèlmu kabèh / anggêmêti kêkeceran (eman) / kalasa jinamang bang (bôngka) / eman-eman wong tumuwuh / yèn kalakon mati bôngka //
gudhe pandhak (apa-apa) wong ngaurip / prajane kuranji ika? /
wong têtanya wusing kardi (dadi) / sapa dadèkakên sira / pêksi krêndha (sandhanglawe) lae-lae / dewa nataning gambira ? /
kang pêtis cinandu raos (kecap) / iya iku lairêna / ingkang ngucap lan sira /
ingobong) (rêmpu) / badan rêmpu pujinipun / kalurung tambuh parannya //
Tjent. pangantèn. (Nalika diundhuh ing omahe Jayèngraga).
purnama utawa luwih. d. Mekrade Kangjêng Nabi Ngisa, iku ambênêri patang puluhing dina pasên, dadi mêsthi tiba ing dina Kêmis. e.
panêmbahing wong pitu (712) Be. c. Prabu Pandhu Dewanata, sinangkalan: gapura siji anywara (719) Dal. d. Prabu Dhêstharata, sinangkalan: amisaya bujaning
1. Ing ngisor iki asmane para ratu ing Ngayogyakarta: a. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.I. jumênênge nalika paron
tunggal (1682 A.J., 1756/57 A.D.). Je. b. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.II. jumênêng taun 1718, kendhang taun 1738. c. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.III. 1739. d. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.IV. 1741. e. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.V. 1750. f. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.VI. 1783. g. Ingkang Sinuhun Kangjêng
Sultan Agung. 2. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat (Kartasura). 3. Kangjêng Pangeran Balitar. 4. Kangjêng Ratu Kulon, maune nama Radèn Ayu Wetan, saka
Kadhaton II. 56 = 1 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana I. 57 = 2 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat. 58 = 3 Kangjêng Ratu Kêncana saka ing Kudus garwa Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat. 59 = 4 Kangjêng Sultan Balitar.
60 = 5 Kangjêng Pangeran Panular. 61 = 6 Kangjêng Pangeran Purbaya putra P.B.I. 62 = 7 garwa Kangjêng Pangeran Purbaya. 63 = 8 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II. 64 = 9 Garwa Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
Pangeran Adipati Anom, ing Ngayogya, putra M.B.I. 67 = 12. Gusti Sunan Panêmbahan Èrucakra. 68. = 13. Gusti Pangeran Arya, putra Prab. M. 69. = 14. Garwa Gusti Pangeran Arya. 70. = 15. Kangjêng Ratu Pangantèn. 71. = 16. Radèn Ayu Sulbiyah. 72. = 17. Radèn Ayu Suwiyah. 73. = 18. t/m 24.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana III. 95. = 3. Radèn Ayu Giri ingkang bibi P.B. II. 96. = 4. Radèn Ayu Agêng, putra Prab. M. 97. = 5. Kangjêng Ratu Mas, garwa kaping V. putri Jayaningratan. 98. = 6. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana V. 99. = 7. Kangjêng Ratu Kêncana, nama Kangjêng Ratu Agêng saka Kusumadiningratan, garwa kaping V. 100. = 8.
garwa kaping V. 103. = 11. Kangjêng Ratu Mas, saka Purbayan, garwa saking ?. 104. = 12. Kangjêng Ratu Madurêtna putra kaping III. 105. = 13. Radèn Ayu Mangkudiningrat, putra kaping IV. 106. = 14. Radèn Ayu Mangkubumi têngah, garwa M.B. Kendhang. 107. = 15. Radèn Ayu Agêng, putra kaping III. 108. = 16. Radèn Ayu Jayaningrat, putra kaping IV. ingkang eyang Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. 109. = 17. Kangjêng Pangeran Danupaya. 110. = 18. Radèn Ayu Mangkupraja.
111. = 19. Kangjêng Pangeran Angabèi, putra kaping III. 112. = 20. Kangjêng Pangeran Purbaya, putra kaping II. 113. = 21. Radèn Ayu Sasrawijaya = Mangkupraja putra kaping III. garwa patih. 114. = 22. Kangjêng Ratu Madurêtna. 115. = 23. Radèn Ayu Mandurarêja. 116. = 24. Radèn Ayu Puspadiningrat. 117. = 25. Kangjêng Ratu Kudus, putra kaping III. 118. = 26 Radèn Ayu Wiryadiningrat, putra kaping III. 119. = 27. Radèn Ayu Ngabèi Padmadipura = Padmanagara, putra kaping III. 120. = 28. Kangjêng Pangeran Dipanagara, putra kaping III. 121. = 29. Radèn Ayu Jayaningrat, putra kaping III. garwa patih. 122. = 30. Radèn Ayu Bratajaya, putra kaping IV. 123. = 31. Radèn Ayu Padmadipura, putra kaping IV. 124. = 32. Kangjêng Pangeran Mangkudiningrat, putra M.B. Kendhang. 125. = 33. Kangjêng Pangeran Adinagara, putra kaping III. 126. = 34. Kangjêng Pangeran Panêmbahan Buminata, putra kaping III. 127. = 35. Kangjêng Ratu Purba, putra kaping III. 128. = 36. Radèn Ayu Danuningrat, putra kaping III. 129. = 37. Kangjêng Pangeran Singasari, putra kaping III. 130. = 38. Kangjêng Pangeran Panular, putra kaping III. 131. = 39. Kangjêng Pangeran Jayakusuma, putra kaping IV. 132. = 40. Kangjêng Pangeran Kusumayuda, putra kaping IV. 133. = 41. Radèn Ayu Kusumayuda, putra M.B. Kendhang.
134. = 42. Kangjêng Pangeran Natapura, putra kaping IV. 135. = 43. Radèn Ayu Jayadiningrat, putra kaping IV. 136. = 44. Kangjêng Pangeran Danupaya, putra kaping IV. 137. = 45. Kangjêng Pangeran Balitar, putra kaping IV. 138. = 46. Kangjêng Pangeran Jatikusuma, putra kaping IV. 139. = 47. Radèn Ayu Padmadipura. 140. = 48. Radèn Ayu Sasradiningrat, putra kaping IV. garwa sumare Jabung. 141. = 49. Kangjêng Pangeran Natabrata, putra kaping IV. 142. = 50. Radèn Ayu Têngah. 143. = 51. Kangjêng Pangeran Jayakusuma, putra kaping IV. 144. = 52. Radèn Ayu Brôntakusuma, putra kaping IV. 145. = 53. Radèn Ajêng Adawiyah, putra kaping IV. 146. = 54. Radèn Mas Badarussamsi, putra kaping IV. 147. = 55. Radèn Ajêng Panênggak, putra kaping IV. seda loloh. 148. = 56. Radèn Ayu Dipawinata, putra kaping V. 149. = 57. Kangjêng Pangeran Suryabrata, putra kaping V. 150. = 58. Radèn Ajêng Mênthik, putra kaping VI. 151. = 59. Radèn Mas Sukasna. 152. = 60. Radèn Ayu Prawirawinata, putra kaping V. 153. = 61. Kangjêng Pangeran Cakrakusuma, kêkasih P.B. IV. buyut Prab. M. 154. = 62. Radèn Ayu Prawirabrata, putra kaping IV. 155. = 63. Radèn Ayu Suryabrata, putra bayunan, wayah kaping IV. 156. = 64. Radèn Ayu
kaping IV. 159. = 67. Nyai Im. 160. = 68. Kangjêng Pangeran Pringgakusuma, putra kaping V. 161. = 69. Radèn Ayu Nataatmaja, putra kaping V. 162. = 70. Radèn Ayu Yudawinata, putra kaping V. 163. = 71. Kangjêng Pangeran Natabrata, putra kaping V. 164. = 72. Kangjêng Pangeran Kusumabrata, putra kaping V. 165. = 73. Kangjêng Pangeran Sôntakusuma, putra kaping V. 166. = 74. Radèn Ayu Adiwinata, putra kaping V. 167. = 75. Radèn Ayu Natapura. 168. = 76. Kangjêng Pangeran Suryadipura, putra kaping V. 169. = 77. Kangjêng Pangeran Sindusena, putra kaping V. 170. = 78. Lorodan sêkaran. 171. = 79. Radèn Ayu Kusumabrata, putra kaping VI. 172. = 80. Radèn Ayu Adipati Sasradiningrat = Anggèr, garwa sumare Magiri. 173. = 81. Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. 174. = 82. Radèn Ayu Suryadipura, putra kaping IX. 175. = 83. Kangjêng Pangeran Anyakrakusuma, putra kaping IX. 176. = 84. Radèn Ayu Bratakusuma, putra kaping IX. 177. = 85. Radèn Ajêng Siti Sutati, putra kaping IX. 178. = 86. Kangjêng Pangeran Anyakraningrat, putra kaping IX. 179. = 87. Radèn Ajêng Siti Sudarmi, putra kaping IX.
180. = 88. Radèn Ayu Prawirakusuma sêpuh. 181. = 89. Radèn Mas Arya Prawirakusuma, putra M.B. kendhang. 182. = 90. Radèn Mas Panji Suryasaputra, wayah M.B. kendhang. 183. = 91. t/m 96. para putra. 188. = 97. Radèn Ayu Prawirakusuma nèm. 189. = 98. Radèn Ngabèi Mangkuwijaya, sadulur ôngka 182 = 90. 190. = 99. Putra.
191. = 1. Radèn Ayu Mangkubumi sêpuh, garwa M.Boemi kendhang. 192. = 2. Ingkang
Pakubuwana garwa kaping VII, saka Madura. 195. = 5. Kangjêng Ratu Kêncanawungu garwa kaping VIII, putra M.Boemi. kendhang garwa no. 191 = 1. 196. = 6. Radèn Ayu Suryadiningrat, putra kaping VII. 197. = 7. Kangjêng Ratu Kadhaton, putra kaping VIII, tilas garwa kaping VI. 198. = 8. Kangjêng Pangeran Arya Natapraja, putra kaping VI. 199. = 9. Kangjêng Ratu Bêndara, putra kaping VIII. 200. = 10. Kangjêng Pangeran Mangkubumi, putra M.Boemi kendhang. 201. = 11. Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada, putra kaping IV. 202. = 12. Radèn Ayu Mangkuyuda. 203. = 13. Radèn Ayu Cakradiningrat, putra kaping VI. 204. = 14. Papan kula ?. 205. = 15. Pringgitan isih sêla. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, putra bêndaran, wayah kaping VIII. Radèn Ayu Jatisupadma wahdat, putra Jatikusuman I, wayah kaping IV.
206. = 16. Kangjêng Ratu Pakubuwana: garwa P.B. IX. 207. = 17. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX. 208. = 18. Kangjêng Ratu Agêng garwa P.B. VI. 209. = 19. Kangjêng Ratu
Suimah putra dalêm P.B. IX. 215. = 25. Radèn Ayu Prawirakusuma, putra Riya Atmajan, wayah kaping V. 216. = 26. Radèn Ayu
bupati ... Ing ngandhap punika sajarahipun bupati jurukunci ing Ngimagiri.
1. Kyai Wirasasmita, sumare dhusun Gambiran (Ngayugyakarta). 2. Kyai Wirakusuma kaping 1 / Sapèn / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 3. Kyai Wirakusuma kaping 2 / Dêmung / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 4. Kyai Wirakusuma kaping 3 / Mêngguk / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 5. Kyai Wirakusuma kaping 4 / Pangantèn / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 6. Kyai Wirakusuma kaping 5 / Agêng / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 7. Kyai Wirakusuma kaping 6 / Gabug / sumare pasarean Nglawiyan Surakarta. 8. Radèn Mas Arya Prawirakusuma kaping 7, sumare palataran Srimanganti Pakubuwanan kaping III, Ngimagiri Surakarta. 9. Radèn Mas Arya Prawirakusuma kaping 8, sumare ing ngêrdi Tilamsari / Ngimagiri /. 10. Radèn Mas Arya Prawirakusuma kaping 9, sumare palataran Srimanganti Pakubuwanan kaping VII. Ngimagiri Surakarta. 11. Radèn Mas
Wong ora tau ngengehan, kaya ta: nutu ora tinggal pari ing lêsung sapêpadhane, ora ilok, dadi pangane Bathara Kala.
Agustus 1844; umur 172 taun) ya iku insinyur mékanik lan pengusaha ing Amérika.[1]
Panguripan[besut | besut sumber]
Henry R. Towne ya iku anak saka John Henry lan Maria (Tevis) T. Towne. Henry R. Towne kuliyah ing University of Pennsylvania (sekolah tèhnik lan sains trapan) saka taun 1861-1862, nanging dhèwèké ora ngrampungaké kuliyahe mau.[2] Banjur, Towne nyambut gawé minangka juru gambar ing Port Richmond Iron Works, kang diduwèni déning IP Morris, Towne & Co.[2] Ing taun 1863, Towne ditugasi ndandani kapal perang sarékat Massachusetts.[2] Ing taun 1864-1866, Towne ngadegaké mesin kanggo memonitor US Navy.[2] Sawisé perang, Towne nyinaoni tèhnik ing
Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaRintisan biografi	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaMalagasy	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 11 Novèmber 2016.
Ing tanggal 24 Januari 1928 kantor Javasche Bank umur 100 taun. Dhawahipun ing dintên wau, para punggawaning kantor-kantor Javasche Bank sami damêl pahargyan. Ing nginggil punika gambaripun kantor bang ing Batawi.
Sadaya ingkang gumêlar ing ngalam donya punika, kajawi damêlanipun manungsa, kawastanan titah. Mênggah sadaya titah wau sami kabedak-bedakakên, kados ta titah ingkang sipat botên mobah-mosik, sipat gêsang, ingkang gadhah nyawa, (sadaya kewan, sarta manungsa) enz.
Dene sadaya titah wau ingkang kawical luhur piyambak budinipun namung manungsa. Sarta sadaya titah sanèsipun wau sami kinodratakên dening Pangeran minôngka pirantosing gêsangipun manungsa ing ngalam donya. Wontên ingkang mastani: Gusti Allah punika kawasa, dene manungsa punika wicaksana. Kuwasaning Pangeran inggih sadaya ingkang sampun gumêlar punika. Dene kawicaksananing manungsa: têka lajêng sagêd mastani barang ingkang sampun gumêlar, sarta sagêd ngrekadaya, ngantos sagêd maedahi gêsangipun.
Dados sampun cêtha manawi manungsa punika langkung luhur katimbang lan titah sanèsipun. Mila kathah-kathahing manungsa lajêng wontên ingkang kadunungan watêk têkabur, awit saking piyambakipun kalajêng anggènipun angrumaosi kaluhuranipun katimbang sasamining titah. Wasana botên èngêt manawi piyambakipun wau dumadosipun ugi saking kodrating Hyang Agung, kaparingan kabêgjan miwah kasangsaran, botên beda kalihan kawontênaning surya tuwin rêmbulan.
Manungsa punika anggadhahi pikiran saha pamawasan ingkang lêpas katimbang lan sato. Sadaya tindak-tanduk, solah tingkah ingkang badhe linampahan, sarana dipun manah rumiyin, sadaya pandamêl ingkang badhe migunani, botên ketang rêkaos, punika sanadyan krêntêging manahipun suthik anandangi, mêksa dipun lampahi sarana tekad, awit badhe migunani wohipun wau. Sarta anggènipun pados têdha botên kangge sadintên kalih dintên kemawon, pangangkahipun manawi tirah kasimpên kangge kêkiyatan gêsangipun ing sanès wêkdal, kewan punika ugi anggadhahi pikiran sarta pamawas, ananging botên sagêd sampurna kadosdene manungsa.
Sanadyan manungsa wau sampun nama titah ingkang luhur piyambak, ananging manawi dipun tandhing kalihan sasamining manungsa ugi beda-beda, wontên manungsa ingkang asor sarta luhur kawruh saha budinipun, punika wau gumantung saking pangajaran saha pakulinanipun. Kaluhuraning manungsa punika saking gagapaning manah kula, manawi botên kalintu, namung gumantung saking utamining budinipun. Sanadyan sampun pêjah, manungsa têksih tilar gônda ingkang anggambrat arum, ingkang dados pocapan sae, sarta sadaya pandamêlanipun, dados têtuladan ing ngakathah.
Wondene manungsa ingkang kadunungan budi utami wau kabêkta saking:
2. Saking pamarsudi, inggih punika anjiyat manahipun [manah...]
[...ipun] dhatêng kautamèn, upaminipun tansah kawawa mênggak krêntêging manahipun ingkang awon, wasana ngantos dados watêk (budi). Makatên wau srananipun kêdah tlatos sabar panggilutipun, botên beda kados caraning para siswa marsudi piwulang ing pawiyatan. Angsalipun namung saking sakêdhik, nanging ajêg sarta tlatos.
Prabu Dasamuka, Nata Rêksasa ingkang kêbak kamurkan.
Ing sanubarining manungsa punika sadangunipun tansah kadhêdhêran wijining budi awon lan sae, thukulipun budi kêkalih wau sami sêsarêngan rêbat unggul. Yèn ingkang subur (unggul) wau budi awon, sampun ngalamati yèn ngagêsang ical kamanungsanipun. Ing nginggil sampun kula aturakên bilih asor luhuring manungsa punika gumantung saking utami lan botêning budinipun. Dados punapa botên prêlu manungsa punika nyinau (ngulinakakên) anduwa dhatêng budi awon wau, lajêng angrukêbi dhatêng budi utami.
Sajatosipun sadhengah tiyang sampun kathah ingkang sami mangrêtos dhatêng tumusing budi awon lan sae, namung kemawon kathah-kathahing ngagêsang awis-awis ingkang sagêd nanggulangi dhatêngipun: budi hawa, satêmah lajêng subur thukulipun wontên têlênging sanubari.
Suburing budi hawa, anumusi dhatêng karisakan. Pêpiridan nalika jaman purwa, (padhalangan) inggih sampun wontên, inggih punika budinipun Sang Prabu Dasamuka, ing Ngalêngkadiraja. Saking suburing budi hawanipun lajêng anumusi manah: drêngki, panasbaran, jail, angkara murka, lan sasaminipun. Dene wohing tumusipun budi hawa wau, manungsa namung badhe gêsang pribadi, suthik pinadhan ing sasami. Botên èngêt manawi ngagêsang punika botên sagêd uwal saking pitulunganing asanès.
Jalaraning ngrêbdanipun budi awon punika upaminipun, botên mangrêtos, sarta kasupèn manawi
budi hawanipun wau badhe andhatêngakên kasangsaran. Kajawi punika manahipun kabuntêl ing pêpenginan dhatêng barang donya ngantos ngêlanggar garis (kamurkan). Punika ingkang dados dêlêgipun manungsa badhe karisakan gêsangipun. Kathah sangêt dêdongengan utawi lêlampahaning manungsa ing jaman kina dumugi jaman samangke, ingkang dhawah ing sangsara, sarta sampun makna saking kamurkanipun.
Kamurkan punika wiwitanipun namung thukul sakêdhik, nanging yèn botên dipun sirnakakên
ingkang kasbut ing nginggil, bilih manungsa punika sami-sami titah kasêbut luhur piyambak. Wontên pratôndha malih ingkang anjunjung kaluhuraning manungsa, katimbang lan titah sanèsipun, pundi isèn-isèning sato wana ingkang rosa, rikat plajêngipun, sarta galak, sagêd kapikut dening manungsa, wasana dados tutut (anjilma). Blêdhèg ingkang ambêbayani tumrap manungsa lan sadaya titah, sagêd babar dening pandamêling manungsa, lan taksih kathah sangêt sawarnining kawontênan ingkang ambêbayani, adamêl kapitunan, ngalang-alangi dhatêng katêntrêmaning manungsa, ingkang kaudi sirnanipun. Namung satunggal ingkang adamêl karisakan agêng tumrap manungsa, nanging kathah-kathahing manungsa awis-awis ingkang sagêd mêrangi, inggih punika: budi hawa. Manungsa ingkang kêbak ing uwohing budi hawa, ngasorakên drajating gêsangipun, malah kapara sagêd ugi narik asoring drajatipun. Pramila amrih utami ing gêsang, manungsa wajib anyirnakakên budi hawanipun.
Wasana kula sumôngga saha nyuwun gunging pamêngku.
kang sanyata langêning wiyati / jaladara ngêndhanu warata / raras kadi kêkêmule / bumi kang maksih samun / ingkang rasa katrêsan atis / lumuh arsa amberat / kawasaning pêdhut / ing sumarma mung kawuryan / pindha janma kang anggung
panguripane / sanggyaning tanêm tuwuh / kang tumuwuh ngrêrêngga bumi / dadya daya-dinayan / panguwasanipun / puwara ing dadinira / sawarnaning kaanan kang katon sami / amung sarwa prayoga //
pan sanyata kawasaning Widhi / dènnya mawèh rarasing sawangan / tanpa pêpindhan sêngsême / beda lan ananipun / ing kagunan karyaning janmi / nadyan sarwa sambada / tinêmune tamtu / maksih ana kang nênacad / dening amung inganggêp gunaning janmi / kang aran kaluwihan //
Ingkang Maha Agung / pamangunirèng sawangan / kongsi ewuh ginagapan ing pangrêti / ing kaluwihanira //
jatine kang mangkana / mung tumuwuh ing tyasing janma kang mamrih / wruh adining pangrasa //
Kados botên wontên tiyang ingkang botên migunakakên dhatêng toya, malah limrah tiyang mastani, bilih toya punika tansah dados kanthinipun gêsang, ngantos dumugining janji pisan, toya mêksa taksih dipun pigunakakên, inggih punika kangge nucèni mayitipun.
Wadhuk ing bawah Brêbês, kimplah-kimplahing toya, ngantawisi manawi cêkap kangge ulah têtanèn.
Mênggahing tiyang anggèning migunakakên toya wau, sapisan kangge sarana angulah siti, salajêngipun ngantos sagêd mujudakên rijêki ingkang dados têdhanipun. Dados toya wau baku kangge ulah siti, awit sadaya tanêm tuwuh botên sagêd gêsang manawi tanpa toya. Mila tumrapipun para among tani anggatosakên sangêt dhatêng kawontênaning toya, tumrapipun toya manawi ngantos kêkirangan, sangêt andadosakên prihatosipun, sok wontên ingkang ngantos dipun labuhi pasulayan prakawis rêbatan toya. Mila bêgja sangêt tumrapipun jaman sapunika, para tiyang tani sampun sagêd angsal toya ingkang saking pambagening pamarentah kalayan adil, wontên ingkang sarana toya ilèn, inggih punika tumrap pasitèn ingkang cêlak kalihan ilèn-ilèn toya lèpèn, ing ngriku pasitènipun dipun wastani sae, awit nama botên kêkirangan toya. Wontên malih ingkang angsalipun saking toya wadhuk, inggih punika saking toya tandhon, punika tumrap pasitèn ingkang bakunipun pancèn saking kêkirangan toya. Beda kalihan kawontênanipun ing jaman kina, wontêning toya namung tansah dados rêrêbatan. Sapunika sampun têrang, bilih pigunaning toya ingkang kapisan, punika kangge têtanèn. Tumrap pêpilihanipun toya ingkang makatên punika namung waton anyêkapi.
têdhaning tiyang, awit botên wontên tiyang ingkang badanipun botên kêlêbêtan ing toya, inggih punika dados sarana kangge ngolah têtêdhan utawi dipun ombe, wosipun amurakabi dados bakuning gêsang ingkang sarana nêdha.
Toya pangombèn sae, ingkang asli saking toya gêsang, ing Batawi. Ingkang katingal punika papan pangombèning sato kewan.
Têtiyang botên badhe kacariyosan malih, tamtu mangrêtos, bilih toya ingkang makatên wau kêdah bêning, rêsik lan botên anggônda, lan tiyang inggih sampun caluluk piyambak, sabên ngombe toya ingkang sae lajêng cariyos: toyanipun bêning, rêsik tuwin botên anggônda. Dene toya ingkang kados makatên wau adamêl kasarasaning badan, lan têtela ombèn-ombèn punika botên wontên ingkang saenipun ngungkuli toya, mila mèh sabên tiyang angudi murih sagêdipun angsal toya ingkang rêsik, manawi botên angsal, jalaran kêbêkta saking papan padununganipun botên wontên toya ingkang kados makatên, inggih dipun labuhi ngawontênakên saringan, dipun ênêpakên, tuwin patrap sanès-sanèsipun, ingkang pamurihipun namung supados toya wau adamêl kasarasan.
Dados tiyang ingkang sampun sumêrêp dhatêng ajining toya bêning, punika inggih atêgês sampun sumêrêp dhatêng kasarasan, punika pinuji sangêt murih têtiyang siti sagêda gadhah pamanggih makatên, tuwin manawi sampun mangrêtos dhatêng piguna wau, tamtu botên wontên tiyang badhe damêl sumur sapurun-purunipun, tamtu lajêng milih pasitèn ingkang dhaas, ingkang wêdaling toya lêbêt, lan bêning, lan nêbihi panggenan ingkang anggônda botên eca.
Toya lèpèn ingkang maujud makatên punika manawi kangge adus, botên damêl kasarasan. (Lèpèn ing Batawi kitha lami).
Kapasangyogi tumrapipun ing jaman sapunika, pamarentah tansah nindakakên rekadaya adamêl ilèn-ilèn toya ngombe ingkang dipun pêndhêtakên saking tuk toya gêsang, tuwin sampun dipun pariksa ing tiyang
ahli kasarasan, sampun tamtu kemawon pigunanipun toya wau agêng sangêt, lan tiyang botên prêlu pados rekadaya malih murih sagêdipun angsal toya rêsik. Nanging toya ingkang makatên wau sawêg tumindak wontên ing kitha ingkang agêng-agêng.
Dados mênggahing wosipun, toya ingkang kangge ngombe wau kêdah milih toya kados ingkang kasêbut ing nginggil, bakunipun dados sarana kasarasaning tiyang ingkang lumantar saking ing lêbêt.
Kaping tiganipun ing bab pigunaning toya ingkang kangge rêrêsik badan, punika dayanipun ugi adamêl kasarasan, mila inggih prêlu kêdah pados toya ingkang rêsik. Dene panganggenipun botên liya namung kangge umbah-umbah tuwin adus.
Pangangge rêsik tuwin badan rêsik, punika kêdah dipun tindakakên sêsarêngan, dene rêsikipun inggih saking toya. Ing bab umbah-umbah botên prêlu kacariyosakên, awit sabên tiyang inggih mangrêtos dhatêng caraning umbah-umbah rêsik. Namung ing bab adus, punika ingkang kêdah dipun sumêrêpi, awit kathah kemawon tiyang adus ingkang pamrihipun namung pados asrêping badan, botên ngèngêti adus ing lèpèn, ingkang toyanipun rêgêd, tuwin wontên malih tiyang ingkang botên nate adus, punika sadaya tamtu namung saking anggènipun dèrèng nyumêrêpi dhatêng daya tuwin pigunaning toya kanggenipun ngrêsiki badan. Tuwin angèngêtana, bilih tiyang adus punika pamurihipun rêsik, mila manawi adus inggih kêdah ingkang anjalimêt anggènipun kosokan, rêrêgêd ingkang wontên ing badan murih luntur kasiram ing toya, punika nama anêtêpi, bilih toya tumônja kangge ngrêsiki badan, lan damêl kasarasan.
Ing wusana tiyang angèngêtana dhatêng pigunaning toya tigang prakawis wau punika sami dados baku sadaya.
Ing Kajawèn ngajêng sampun nyariyosakên gêgayutanipun nagari Siyêm kalihan tanah Jawi, ingkang makatên wau têka cocog kalihan Babad Tanah Jawi kala jamanipun Prabu Hayam Wuruk ing Majapait, kala jaman punika panguwaosipun karajan Siyêm kalihan karajan Jawi sawêg agêng-agêngipun. Ing nginggil sampun kacariyosakên sakêdhik mênggah jajahanipun karajan Siyêm ing jaman punika. Ing ngriki samangke ngandharakên sawatawis jajahanipun karajan Jawi jamanipun Prabu Hayam Wuruk wau. Jajahanipun karajan Majapait ing kala punika, kajawi Jawi Têngah lan Jawi Wetan, ugi ambawahakên: Bali, Nusa Pênidha, Lombok, Sumbawa, Plorès, Pulo-pulo Solor, Pulo Gunung Api, Ambon lan taksih kathah malih nagari saha pulo-pulo ing sawe-
Nata ing Siyêm, Maha Prabu Praja Dhibok nalika miyos siniwaka sakalihan pramèswari dalêm. Sang nata adhawuh sêsorah dhatêng para upsir tuwin para wadya militèr, ingkang sampun sami sumpah ing wulan kapêngkêr, sadaya nêdya anyêtyani dhatêng ratu gustinipun.
tanipun tanah Jawi, makatên ugi ing Borneo inggih kathah tanah-tanah ingkang kabawah dhatêng Majapait, kajawi punika pulo-pulo ing saantawisipun Borneo kalihan Malakah, malah ing Malakah piyambak ugi wontên ingkang dados jajahanipun karajan Majapait.
Ing sarèhning tanah jajahan Majapait ing sajawinipun tanah Jawi, sabên taun sami angaturakên bulu-bêkti awarni arta, amila kala punika karajan Majapait inggih abôndha-bandhu, ngantos sagêd yasa kadhaton ingkang endah ing warni, sagêd andandosi saha anyaèkakên kawontênanipun candhi-candhi, lan sagêd ngawontênakên karamean agêng-agêngan, ingkang anjalari Majapait saya dados misuwur namanipun. Ingkang punika tanah Jawi mila inggih lajêng tansah dipun dhatêngi dening têtiyang saking nagari mônca, kados ta: têtiyang saking Hindhu ngajêng, nagari Cina, lan têtiyang saking nagari-nagari sêkuthunipun, kados ta: Kamboja, Jawana, Cêmpa, Karnataka lan saking Siyêm, dhatêngipun wau kanthi numpak baita kapal mawi ambêktani para sudagar para pandhita lan para brahma, têtiyang wau sami kadunungakên wontên ing pasanggrahan saha kasugata kanthi sênênging manah, salaminipun wontên ing tanah Jawi, têtiyang wau rumaos sênêng sangêt.
Ing ngriki dados cêtha, bilih kala punika tanah Jawi sampun sêsrawungan kalihan karajan Siyêm, punapa malih ing nginggil kacariyosakên, bilih kala punika karajan Siyêm dados nagari sakuthunipun karajan Majapait. Dados nama Siyêm punika wiwit kina mila tiyang Jawi inggih sampun sumêrêp.
IV. Pethikan saking sêrat kabar A.I.D.
Tuwan Baars anêrangakên: anggèning nyêrat wontên ing sêrat kabar punika, sêdyanipun kadosdene ingkang sampun kasêrat ing nginggil, botên badhe anyariyosakên cêcriyosan utawi dêdongengan tumrap sadaya, ingkang dipun sumêntêrêpisumêrêpi. utawi dipun mirêngi ing panggenan pintên-pintên utawi tatananipun, ingkang kacariyosakên kanthi kacêkak namung papan anggènipun Tuwan Baars nyambutdamêl kala rumiyin saha punapa ingkang sampun katindakakên, prêlunipun kangge anêdahakên, bilih ingkang kaandharakên punika saking kasumêrêpanipun piyambak mênggahing panggêsanganing tiyang ing sabên dintênipun ing nagari Rus ingkang sajati.
Mênggah ingkang andadosakên sabab, dene waradinipun para tani ing nagari Rus sami purun anglampahi kaprentah cara komunis wau, punika botên jalaran saking saening pranatan paos ing ngrika, ananging perangan agêng jalaran saking
pambaginipun siti-siti, ingkang suwau dados gadhahanipun para luhur ingkang sami anggadhahi siti wiyar-wiyar, dhatêng kaum tani. Sadèrèngipun wontên gegeran, para luhur wau sami nyewakakên sitinipun dhatêng para tani, angsal-angsalaning panenanipun sabagian agêng kêdah kaaturakên dhatêng ingkang kagungan siti wau minôngka sewanipun, kajawi punika taksih wontên tirahanipun warni-warni mênggahing padamêlan rencang tumbasan, ingkang sayêktosipun kawontênaning rencang tumbasan wau sampun kasuwak kala ing taun 1869, ingkang makatên wau para tani asring sok kapêksa dening pangrèhipun supados nyambutdamêl wontên ing pasabinanipun para ingkang kagungan siti wau, ingkang punika panènipun piyambak ingkang sok lajêng risak babarpisan.
Tumrap tanah-tanah kadosdene ing Indhia, ingkang botên wontên tiyangipun ingkang anggadhahi siti ingkang wiyar-wiyar, punika pambagining siti dhatêng tiyang tani botên kenging kangge propagandhaning komunis, amila lajêng migunakakên akal sanès, inggih punika para tiyang dhusun dipun sakecani ing rêmbag, manawi Indhia ngriki kabawah ing paprentahan komunis, para tani badhe linuwaran saking anggènipun ambayar paos.
Ingkang makatên wau botên lêrês babarpisan.
Kosokwangsulipun, kawontênanipun paos ing nagari Rus ing samangke, punika langkung inggil tinimbang kalanipun dèrèng wontên gegeran, inggih punika antawisipun 3% kalihan 20% saking angsal-angsalaning siti ingkang dèrèng rêsik, miturut kathahing garapan sabin. Radin-radinipun dipun paosi 7% saking angsal-angsalaning pamêdalipun siti, inggih punika ingkang katur nagari, dene kintên-kintên sapalihipun nginggil wau kangge ambayar paos inthilan tumrap panggenan-panggenan, dados gunggunging paos sadaya wontên 11% saking pamêdalipun siti: lan 9/10 ning pakaryanipun para tani punika wiyaripun radin-radin inggih samantên, dados radin-radinipun inggih sayêktos ngèngingi dhatêng sakathahing para tani. Samantên wau kalêbêt sampun inggil sangêt, manawi angèngêti bilih angsal-angsalaning pamêdal siti ing tanah Rus punika sakêdhik sangêt.
Saking sadaya angsal-angsalaning pamêdalipun siti ingkang katêdha piyambak wontên 4/5 lipun, dados ingkang kasadhiyakakên kangge dipun sade namung wontên 1/5 lipun, dados têtirahanipun, ingkang pancènipun kêdah kangge têtumbas pangangge, pirantos anggarap sabin lan sasaminipun, punika langkung saking sapalihipun kêdah kabayarakên paos.
Pamupunipun arta paos têtanèn, punika lajêngan kemawon sabibaripun paos. Lan sadèrèngipun wulan Januari paos saindênging nagari tumrap taun ngajêngipun malih kêdah sampun lumêbêt sadaya.
Têlas-têlasaning wulan Nopèmbêr tiyang sampun sagêd maos ing sêrat-sêrat kabar Rus, bilih paos enggal ngrika-ngriki sampun wontên ingkang pundhat. (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn sampun mêntas ngêwrat ing bab padagangan pisang ing tanah Jawi, ingkang kabêkta mêdal dados padagangan agêng wontên ing tanah Ostraliyah. Pisang ingkang dados padagangan wau pisang ambon tuwin garaita. Sintên ingkang maos dhatêng kawontênaning padagangan wau tamtu gumun, dene pisang têka dados padagangan agêng. Nanging gumunipun wau manawi dipun timbang kalihan tumindaking pakaryan, ing bab pananêm, pangupakara punapadene caraning ngintunakên, inggih lajêng sagêd mangrêtos, bilih tumindakipun wau yêktosan, saha lajêng sagêd mastani yèn bab pisang wau pancèn dados kabudidayan agêng. Sukur lajêng sagêd nênangi dhatêng manahipun tiyang siti, kêbuka dhatêng among dagang ing bab punapa kemawon.
Pasar Pisang ing Sênèn, Batawi. Ing ngriku kêtingal kathahipun sêsadean pisang. Lan papanipun wau inggih karan Pasar Pisang.
Sayêktosipun mênggahing pisang, tumrapipun tiyang siti, kêlimrahipun namung dipun anggêp dados padagangan sambèn, dèrèng wontên tiyang ingkang kêtingal dados sudagar pisang. Môngka manawi dipun manah, ing ngatasing wowohan, pisang punika sumrambah piyambak, tur mêdalipun tanpa angèn môngsa, mila botên wontên têmbung usum pisang, saking sabên dintên têmtu wontên.
Ing ngriki badhe nyariyosakên kawontênaning panyadean [pa...]
[...nyadean] pisang ing Batawi, awit nama kitha agêng, punika kêtingalipun ing sabên dintên botên sakêdhik, malah saking kathahipun wau ngantos wontên pêkên ingkang nama Pasar Pisang. Dene kawontênaning pisang ingkang dipun sade ing ngriku warni-warni sangêt, tuwin sawarnining pisang ingkang kasade ing ngriku botên wontên ingkang bubruk, nanging pisang punapa ingkang pajêng piyambak, dèrèng wontên ingkang nyatakakên.
Èdi-èdining pisang punika pisang raja têmên, wujudipun andêmênakakên, raosipun eca mila pajêngipun kathah. Nanging manawi dipun nyatakakên kanthi pêpetangan ingkang yêktos, tumrapipun ing Batawi, ingkang kathah artanipun piyambak punika pisang kluthuk, awit mênggahing pisang kluthuk, ingkang dipun sade botên ngêmungakên wohipun, inggih godhongipun, malah dumugi gêdêbogipun pisan. Mênggah têrangipun makatên:
Pisang kluthuk punika tumrapipun ing Batawi godhongipun kangge sangêt, botên wontên tiyang sêsadean ingkang ngangge godhong pisang sanèsipun godhong pisang kluthuk, awit godhong pisang wau wiyar, mêmês lan wulêt. Manawi kapetang racak, sabên godhong sapapah sagêd pajêng saêsèn, malah manawi ingkang lêma botên angsal samantên. Môngka sagêsanging pisang punika godhongipun tansah lumintu dipun pêndhêti. Saupami gadhah wit pisang sèkêt uwit kemawon, pangundhuhing godhong sampun sagêd lumintu botên sagêd ngrisakakên wit, makatên malih pisang kluthuk punika gampil tanêm-tanêmanipun, mèh kenging dipun wastani gampil lêmanipun. Dados bab godhong wau angsal-angsalaning arta sampun kathah, kèndêl-kèndêl pamêndhêtipun sasampuning montong.
Sasampuning montong, punika kantun manasuka, pisangipun kasade ênèm, punapa kasade sêpuh, punika tumrap ing Batawi sami pajêng sadaya. Manawi ênèm kangge rujakan, manawi sêpuh dipun têdha matêng.
Pisang sasampunipun dipun undhuh, gêdêbogipun kenging kangge tangsul suwiran, pandamêlipun: gêdêbog dipun kêthok-kêthok saha dipun kêlokopi, lajêng dipun suwir-suwir saha dipun pe wontên ing sampiran ngantos garing, sasampuning garing lajêng kenging kangge tangsul ambêbuntêl, awit limrahipun ing Batawi, sawarnining têtumbasan tamtu dipun tangsuli. Panyadenipun tansul wau dipun gêbungi, sabên sagêbung isi nyadasa lêr, rêgi nyatêngah sèn. Môngka gêdêbog sauwit punika dados pintên atus gêbung.
Mirid kawontênanipun ing Batawi, botên wontên tiyang sêsadean ingkang botên migunakakên tangsul. Dados kintên-kintên tumrap pêpajênganing godhong tuwin tangsul wau botên sakêdhik, saupami maujuda dados padaganganipun tiyang satunggal, bokmanawi sampun sagêd maujud kabudidayan, nanging sarèhning ingkang sade wau tiyang kathah, dados kalêmpaking artanipun botên kêtingal. Makatên ugi ing bab padagangan pisang sanèsipun.
Rêmbagipun Sêmar, Garèng lan Petruk, ing Wukir Lawu.
Sêmar : Ura-ura ulêr kambang: luwih jibêg
kiyah-kiyah. Apa ana burukan. Nèk-nèke ana wong wèwèh kêsasar.
Petruk : Anu, Rama iku kaya wong baring, têka ura-ura kambi jogedan, dak arani kêsurupan. Mulane aku enggal ngundang kowe.
Garèng : Lho, kowe sing kurang ngrêti. Rama jogedan iku rak rêpêtisi. Aku krungu warta, yèn Rama wis dadi warga: klêb. Malah layang kabar Lokomotiph sing kari dhewe iki nyritakake, yèn kyaine arêp dipursêtèl dadi: dhansêr. Lan simak arêp dadi: dhansêrès.
Sêmar : Wiyah, wiyah, bocah padha ora urus. Panggarape mênyang
van den stam, têgêse: tibaning apêl iku ora adoh saka ing uwite. Artine: pangira-ira iku masthi ora adoh karo nyatane. Dadi sing ora urus iku Si Rama, apa Kang Garèng. Sing jogedan apa sing ngêlokake. Saupama dhèk slirane jogedan mau banjur sêtrikêl, apa ora dadi gawening anak. Bênêre rak trima kasih, dielingake wong ênom iku.
Sêmar : Êlo, banjur arêp ngalahake wong tuwa, aku rak wis lawas olèhku mangan uyah, aku wajib mituturi anak, dudu anak sing mituturi wong tuwa, iku kuwalat.
Garèng : Lah kuwi nèk priyayi kolot, sing diêndêl-êndêlake mung ênggone mangan uyah. Arêp êntèk uyah sadina sabata kae, yèn mulang anake kaya mangkono iku, iku aran wong tuwa majênun.
Petruk : Aku pro, karo kowe Kang Garèng. Yèn wong tuwa mulang ala nyang anak, iku patut: dilaut.
Sêmar : Hara, ta. Anak loro, gêmblung loro, kabèh-kabèh padha ngritik marang wong tuwa, wong tuwa ala-ala malati, wong tuwa wajib digugu tuture.
Garèng : Sing digugu kuwi rak pitutur sing bêcik, dudu pitutur sing ora-ora. Lamun ana wong tuwa mulang marang anake supaya nglakoni ala, iku pantês diundangake malaekat wanakirun, karêbèn digada rujak polo.
Sêmar : Lah, iki bocah yèn wis kursus olèhe sêkolah. Ithik-ithik arêp ngrêkès wong tuwa. Kurang kabênêran sathithik bae, wis padha nguman-uman. Iya, munia manèh.... dak supatani kowe.
pating clêmong, mung padha mangarah patine wong tuwa. Apa kowe padha tega yèn aku kapiran, apa kowe mêntala, yèn aku mati kalirên.
Garèng : Lho, ya ora tega ngono, ning aku rak kodhisiki. Mau slirane Rama, rak arêp nyupatani aku karo Si Petruk. Apa nyupatani iku ora
Petruk : Wadhuh, kowe saiki têka wis apal mênyang wèt, apa wis
Sêmar : Lah, iku pêpêthinganing anak lanang. Pintêr nglumpukake dhuwit, kêna kanggo ngulur wong tuwa.
Petruk : Elo, têka mèlike pribadi. Dhuwit kang diklumpukake iku rak kagunganing nagara, ora kêna dianggo sakarsa-karsanèki. Sêtrèng pêrdhublêng, diulurake nyang wong tuwa. Sabab mèstêre wis mangan gajih, sasasi têlung puluh jêjêg... sliramu kuwi kêna ukil, Rama. Nèk anake rada manglar sathithik bae, wus kumêcêr olèhe arêp mupu. Nanging kosokbaline, yèn luput sathithik bae, masthi dipêrklarêng. Mara, apa adil iku.
mau wong lima lakune krungu / swara sing mangkana / karasa rada mêngkirig / banjur duwe pangira sing ora-ora //
barêng tutug ing omah ketok ditutup / lan isih pêtêngan / jêron omah sêpi mamring / sanalika banjur duwèni pangira //
yèn dhèkmau ana lêlakon kêtêmu / banjur ora tahan / lawang padha dibêjadi / uwong lima padha mlêbu bêbarêngan //
kabèh bingung sapolahe padha kidhung / kono dumadakan / wêruh ana wong gumlinting / lan wis cêtha iku Dèwi Mênurseta //
padha bêkuh wong lima barêng wis wêruh / aloke apa ta / ing kiraku rak wis mêsthi / môngsa ora panggawene si wong ala //
kabèh banjur gêmêt anggone nalusur / anggolèki sabab / apa ta sing gawe pati / nganti gêmêt ora olèh katêrangan //
wise tutug anggolèki ora entuk / sing dadi jalaran / kabèh padha mrêbês mili / ketang wêlas karo uwis kasok trêsna //
uwong mau ana sing muni kêwêtu / nanging bokmanawa / ing kiraku isih urip / nitik saka guwayane isih abang //
mirid wujud yèn matia ora patut / titike katara / kaya isih angèsêmi / eman-eman yèn ta nganti dipêndhêma //
ana sambung kancane sêmu kêduwung / kuwi jênêng mokal / arane uwong wis mati / ngêndi ana wong mati bali nyang donya //
tiwas bawur nyimpên wong arêp dikubur / bok ayo tumandang / nuli dikubur bae wis / dadi ora dadak ngêcèh-êcèh môngsa //
wong sing ngumur mangsuli karo nglêlipur / wis ta aja kaya / madu balung tanpa isi / ta rungokna aku tak kôndha sing cêtha //
kabèh iku mungguh saka panêmuku / ora ana salah / mula anggonku nêngahi / mung supaya aja kêbacut grêjêgan //
yèn ta rujuk sing murih bisane mathuk / gawea trêbêla / ananging diwangun pêthi / sakubênge kabèh didokoki kaca //
ora kisruh dadi sabên dina wêruh / lan yèn padha lunga / digawa bae ya bêcik / awit aku dhewe iya ora tega //
kabèh rujuk banjur padha manthuk-manthuk / ing wusana yasa / trêbêla diwangun pêthi / ditulisi ing jênênge Mênurseta //
sastranipun êmas blêg diwangun-wangun / tutup kaca gêdhah / lan ing sauwise dadi / Mênurseta banjur dilêbokke kana [ka...]
yèn ing wujud ora pisan ketok surut / isih manthêr abang / malah ayune ngluwihi / gêbyar-gêbyar kaya parada binabar //
barêng esuk wong lêlima pating thrênguk / padha arêp mangkat / nanging bot-botên ing ati / wise awan padha mangkat gliyak-gliyak //
karo mikul wong lima pating dhrêkukul / lumaku lon-lonan / digawa nyang gone mêlik / wise têkan disèlèh alon-alonan //
banjur mungkul gone nyambutgawe kumpul / nyandhing pêthi kaca / kang ing jêro isi mayit / ora tega ninggal tansah kambang-kambang //
Kala tanggal 27 wanci jam 4.30 enjing, linging. Padhang karaos wontên lindhu. Lawang-lawang ngantos êbah sêru.
Benjing wulan Juli ngajêng punika, ing Bahrawa badhe dipun dêgi Katholieke Mulo dalah griya pamondhokanipun.
Sampun nyata bilih Tuwan de Jonge Oudraat ngajal jalaran sakit kolerah. Bab punika dipun anggêp botên ambêbayani dhatêng tiyang sanès.
Tuwan Dr. Kraemer ingkang mêntas wangsul saking pulo Sangi, saking nglampahi ayahaning pamarentah, amratelakakên ing bab tuwuhing pasulayaning sèndhêng kalihan sèlêp bêstir, jalaran saking têtiyang siti Kristên ing ngriku, botên purun tumut urmat bêksa, ingkang dipun wastani kabesaran nalika nampèni rêsidhèn Mênadho enggal. Nanging ing sapunika sampun rukun.
Apdhèling P.P.P.H. ing Ngayogya, milih Tuwan Cakra Aminata dados kandhidhat up bêstir, têtêping pamilih badhe katindakakên benjing parêpatan ing tanggal 3 Pèbruari.
Parêpatan taunan sêpur bon têtiyang siti mêntas pilihan pangrèh, dumugi sapunika cacahing warga wontên 3500, ingkang 3000 golongan S.S.
Kawartosakên, bilih rantaman waragad praja ing taun 1927 wontên tirahan arta kathah, kados ta saking producten 28 yuta rupiyah, dene tumrap ing bab sanès-sanèsipun, lêbêting arta langkung kathah tinimbang wêdalipun. Padagangan praja botên nirahakên arta, botên ngirangakên. Gungunging rantaman waragad taun 1927 wontên sangandhaping taun 1926.
Ing Pontianak wontên sêrat kabar enggal nama Oetoesan Borneo, Sinuhun Sultan Langkat rawuh ing kantoripun sêrat kabar wau.
Ing sapunika sadaya punggawa dhepartêmèn pangajaran dipun wontêni kundhisi sêtat, tuwin dipun tamtokakên, kundhisi sêtat wau kêdah katêdahakên dhatêng punggawa ingkang dipun timbang, ing bab awon saening padamêlanipun.
Benjing rawuhipun Sri Nata ing Siyêm ing wulan Juli taun punika, hotèl Dièng badhe dipun sewa, kagêm sri nata sapandhèrèkipun. Konsul Jendral Siyêm sampun dhatêng ing Wanasaba ngrêmbag bab punika.
Miturut cathêtan ing kantor Centraal Statistiek, gunggunging uwos ingkang lumêbêt dhatêng tanah Jawi tuwin Madura ing wulan Dhesèmbêr kêpêngkêr wontên 15.000 ton rêsik, utawi 240.000 pikul.
Ing Batawi badhe wontên ingkang ngêdêgakên Nationale Indonesische Bank, pawitanipun sarana kabage ing andhil, rêgi f 10.-.
Miturut sêrat kabar Sêdyatama, salêbêtipun Sang Nata ing Siyêm 6 dintên wontên ing Ngayogyakarta, rancanganipun makatên: dhahar kêmbul ing kraton sinambi mriksani ringgit tiyang, dhatêng Pakualaman sêgahanipun ringgit wacucal. Mubêng kitha mawi mriksani A.M.S. klinikipun Dhoktêr Yap, Griya Sakit Petronelah, Tamansari, Kitha Agêng, mriksani candhi-candhi Barabudur, Prambanan, lan saurutipun, [sauru...]
[...tipun,] mriksani salah satunggilipun pabrik gêndhis, kintên-kintên Dêmak Ijo.
Sêdyatama martosakên: karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, sampun sarêmbag kalihan paduka tuwan residhèn, salowongipun Radèn Wadana Dwijasewaya, ingkang dipun karsakakên anggêntosi dados pangagêng kantor komtabilitit kas karaton: Gusti Radèn Mas Suatmaji. Kakarsakakên dados kontrolir pêkên kabupatèn Bantul: Bandara Radèn Mas Sayidu, putra têtilaranipun suwargi Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih Tuwan Mr. Radèn Kartanagara, amtênar ingkang kabiyantokakên landrad ing Ngayogya, katêtêpakên dados pangarsa landrad ing Pamêkasan.
Aneta martosakên, pamarentah mêntas nampi pawartos, bilih kala malêm 26/27 Januari punika, ingkang Kawang wontên kabêsmèkkabêsmèn. agêng-agêngan, ingkang anjalari wontên griyaning tiyang bumi lan tiyang Tyonghwa 70 iji, ingkang têlas dening krodhaning latu wau. Karugianipun kintên-kintên wontên f 100.000.-.
Wontên pawartos, benjing tanggal 17 Marêt ing ngajêng punika, ing Pura Wèltêprèdhên, badhe dipun wontênakên parêpatan prêlunipun badhe angrêmbag kawontênanipun rantamtanrantaman. tumrap ing taun 1929.
Kintên-kintên sadasa dintên sapriki, Radèn Adipati Arya Suwônda, Bupati ing Pathi, tampi ganjaran bintang mas agêng saking nagari. Ingkang amaringakên papadukapaduka. Tuwan van Gulick, residhèn ing Sêmarang. Ing dintên wau ing pandhapa kabupatèn Pathi wontên pasamuwan ingkang kajênêngan dening para bupati ing: Kudus, Japara, Purwadadi, Dêmak, Sêmarang sarta ingkang bupati ing Rêmbang. Makatên ugi amtênar Walandi tuwin pribumi inggih kathah.
Saking Surabaya kawartosakên, bilih Tuwan Mr. Subrata, wèt ondhêr ing ngrika, badhe ngaturakên sêrat panuwunan, murih ing Surabaya dipun wontênakên pamulangan karajinan tuwin kagunkagunan. tumrap têtiyang bumi.
Wontên pawartos, bilih Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, badhe kapisungsung bintang Parentah Prasman, ingkang badhe ngaturakên tuwan kongsul jendral.
Sêrat kabar Warna-Warta martosakên: para putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakata, inggih punika:
pamulangan-pamulangan partikulir ingkang badhe kaparingan subsidhi guprêmèn, inggih punika: pamulangan Walandi tiga 1 ing Glêmore, 2 ing Prabalingga, lan 3 ing Sukabumi. H.C.S. sakawan, 1 ing Bôndawasa, 2 Tanggêrang, 3 Phordhêkok, lan 4 ing Nganjuk. H.I.S. sakawan, 1 ing Klungkung (Bali), 2 ing Medhan, 3 ing Têgal, lan 4 ing Cilacap. Sêkakêl sêkul tiga, 1 ing Bahrawa, 2 ing Batawi, lan 3 ing Surakarta.
Saking Amsêtêrdham kawartosakên: Kangjêng Sri Bagendha Maharaja Putri ing Nèdêrlan, maringi darma arta kangge nindakakên papriksan ing salêbêtipun samudra Indhonesiah ngriki.
Saking Boskup (nagari Walandi) kala tanggal 27 Januari punika, Aneta martosakên kados ing ngandhap punika:
Tuwan T. Ottolander, inggih punika satunggiling ahli tani bôngsa Walandi, ingkang sampun kasuwun naminipun wontên tanah Indiya ngriki, dèrèng dangu punika ngawontênakên rêsèpsi wontên ing hotèl Klassen (inggih ing nagari Walandi) ingkang anjênêngi rêsèpsi wau kathah sangêt, minôngka pakurmatanipun Tuwan Ottolander wau, hotèl kapajang-pajang mawi sêsêkaran èdi sangêt. Ingkang dados juru lêlados para sêtudhèn ing pamulangan luhur têtanèn ing Utrecht ingkang sami mangangge nyara jongos, tuwin para nonah-nonah ingkang sami mangangge sarung saha rasukan kêbayak. Dene ingkang angèstrèni rêsèpsi wau, kajawi têtiyang Boskup piyambak, ugi tilas
Ham, tiga-tiganipun guru agêng ing pamulangan luhur kasbut nginggil, kajawi punika: Kangjêng Radèn Adipati Arya Wiranata Kusumah, Bupati ing Bandhung, Tuwan Ir. Baars panganjuring komunis ingkang samangke sampun mantun dados komunis, lan taksih kathah malih sanès-sanèsipun. Salajêngipun nuntên dipun wontênakên dhahar pista.
Tuwan Prawira ing Ngayogya, panjurung panjênêngan botên kapacak, awit namung dados prêluning tiyang sagolonganipun piyambak.
Lêngganan nomêr 2912. Kintunan gambar sampun dumugi. Manawi manjurung dhatêng Kajawèn, dipun ngalamatana dhatêng rêdhaksi Kajawèn.
padha lumayu. Saking agênging panalangsanipun, Propesor Higgs malah lajêng dados asor. Kanthi alon-alonan Orme lan kula lajêng tangi saha jèngkèng ngêngakakên platuking sanjata. Kajawi namung satunggal, kewan sanès-sanèsipun sampun sami langkung, lan kewan ingkang satunggal wau lampahipun kintên-kintên kalih dasa mètêr têbihipun saking sanès-sanèsipun. Orme lajêng narik platuking santaja wau, ananging botên mungêl. Ing wingkingipun kula sadaya nyumêrêpi, bilih sanjatanipun kêlêbêtan pasir.
Kula inggih ngincêng, ananging mripat kula dados botên pramana, lan tangan kula jimpe sangêt. Makatên malih wontên ing gagasan, bilih gêsang kula sadaya punika, gumantung dhatêng mimis wau, punika adamêl bingunging manah kula, ananging inggih kêdah katindakakên sapunika ugi, utawi botên babarpisan. Taksih tigang pêcak malih, kewan wau inggih lajêng wontên sawingkinging rêdi.
Kula lajêng nyanjata, ananging kula kraos, bilih panyanjata kula punika lêpat, kewanipun mancolot majêng sakêdhik. Ananging sarèhning kewan wau dèrèng nate mirêng swaraning sanjata, lajêng kèndêl sêmu gumun, sarta lajêng ningali ênêr kula sadaya wau.
sadaya lajêng bêbrangkangan amurugi. Tumrap kula sadaya bêgja sangêt, dene kewan wau mêntas kemawon ngombe. Cara-caraning panêdha kula sadaya dhatêng kewan wau, manawi kula sapunika kèngêtan, kula sadaya rumaos mêngkirig.
Sasampunipun kula sadaya nêdha ingkang botên pantês wau, kula sadaya rumaos kathah sêgêripun, saha lajêng sami tilêm sawatawis. Miturut petangan kawontênaning lintang kala punika, dununging dhusun wontên sakidul kula. Kula sadaya lajêng ngirisi daginging kewan wau saha sumêdya kangge sangu lumampah. Salêbêtipun sadalu muput, kula sadaya lumampah lajêng, sajakipun larik-larikaning gumuk-gumuk punika botên wontên pungkasanipun. Enjingipun kula sadaya sami nêdha daging mêntah saha ngombe tirahaning toya ingkang namung sawatawis tètès wau.
Dangu-dangu lampah kula sadaya dumugi papan radin adhêdhasar sela, lan sukuning rêdi sajakipun sampun cakêt, sanadyan ta têbihipun taksih pintên-pintên pal saking ngriku, saya dangu kêkiyatan kula saya têlas, sagêdipun majêng kanthi rêkaos sangêt. Sanadyan ing ngrika-ngriki wontên wananipun, ananging botên wontên toyanipun babarpisan. Kula sadaya sami nyêbroti gêgodhonganing wit-witan, lajêng sami dipun sêsêp-sêsêp, ananging raosipun angunêg-unêgi. Kula têtiga wau, Propesor Higgs ingkang botên kiyat piyambak, amila inggih piyambakipun ingkang rumiyin piyambak, botên sagêd anglajêngakên lampahipun. Sanjatanipun sampun kabucal rumiyin-rumiyin, jalaran piyambakipun sampun botên kongan ambêkta, ananging kala punika kula sadaya botên amigatosakên.
kemawon. Minôngka wangsulanipun Orme namung ngulungakên tanganipun kiwa. Sanadyan sangsaranipun makatên, ananging gêsang punika sakeca, amila kula inggih lajêng anyandhak tangan ingkang dipun ulungakên wau.
Makatên lampah kula sadaya sawatawis, ngèmpêri têtiyang mêndêm kêkalih, ingkang jinagi ing tiyang satunggal ingkang botên mêndêm, supados botên kacêpêng ing pulisi. Orme punika tamtunipun satunggiling tiyang ingkang kiyat sangêt, ananging ujug-ujug piyambakipun têka lajêng dhawah, kados tiyang ingkang kenging mimising sanjata. Dene Propesor Higgs sanadyan taksih èngêt, nanging sampun pêtêng pandulunipun. Sakêdhap piyambakipun gadhah pangintên, bilih kula punika satunggiling pandhita, saha piyambakipun lajêng angakêni dosanipun dhatêng kula, bab prakawis gêgadhahanipun barang kina, ingkang asalipun wau botên absah.
Murih piyambakipun sagêda aso, jalaran kula kuwatos manawi sagêd dados ewah, kula lajêng suka pangapuntên sacandhak-candhakipun kemawon, salajêngipun, propesor lajêng dhawah kanthi lêga manahipun, lan pangglethakipun jèjèr kalihan Orme botên nyuwara babarpisan. Lajêng punapa daya kula ing samangke, mitra kula ingkang sêtya sampun gumlethak ing ngriku pêjah, utawi inggih sampun lênggèk-lênggèk, makatên ugi lare neneman jejeranipun [jejerani...]
[...pun] punika. Kula gadhah gagasan badhe damêl bêdhiyan, ingkang makatên punika rak badhe sagêd nêbihakên para singa barong. Kadospundi girising manah gumlethak wontên ing ngriku, lajêng ngraosakên kukuning singa tanpa sagêd anglawan babarpisan. Ananging kala punika, kula botên kongan anglêmpakakên pirantos-pirantosing badhe bêdhiyan wau. Ing lêbêting sanjata kula, kula taksih gadhah mimis tiga, sanès-sanèsipun sampun kula bucal, amargi kawratên. Salajêngipun kula gadhah niyat sumêdya ngungêlakên mimis tiga wau, jalaran wontên kula samangke punika, mimis wau botên wontên pigunanipun punapa-punapa. Ananging pamanggih makatên punika kula kêlintu. Mimis ingkang satunggal lajêng kula ungêlakên, saha kula tamatakên kanthi wigatos, kapengin nyumêrêpi wontên ing pundi dhawahipun mimis wau. Sasampunipun kula lajêng tilêm, botên watawis dangu kula kagèt, saking pangaluping yenah (inggih punika sabangsaning sagawon, sukunipun ngajêng langkung panjang tinimbang ingkang wingking, têdhanipun bangke), mripatipun yenah ingkang mancorong kala punika sampun cakêt sangêt kalihan kula, kula lajêng ngincêng saha nyanjata, lan lajêng mirêng swara sora tandhaning kasakitan, kewan wau tamtunipun botên bêtah dhatêng
wontên sanginggiling sirah kula. Sasampunipun kula lajêng nyêpêng tanganipun Higgs ingkang dados tôndha gêgandhengan kula dhatêng kamanungsan, saha gumlethak wontên ing ngriku, ngêntosi dhatênging malaekat ingkang anjabut nyawa...
Kula lajêng tangi saha kraos, bilih wontên tiyang nètèsi toya wontên ing cangkêm kula, ing batos kula anggagas makatên: e, iki suwarga. Amargi kala punika rumaos kula, toya kalihan suwarga punika sami kemawon. Pangombe kula toya, punika namung sarilanipun ingkang nyukani, salajêngipun kula nuntên tangi, saha saking padhanging lintang-lintang, kula sagêd sumêrêp dhapuripun Sêrsan Quick, ingkang kala punika tumiyung nungkuli kula. Makatên ugi kula sumêrêp Kapitan Orme linggih, menga-mengo sajakipun bingung. Ing ngriku wontên sagawon agêng, ingkang sirahipun kados sirahing sagawon dhog, andilati tanganipun Orme. Samangke kula inggih kèngêtan, bilih sagawon punika, ingkang Kapitan Orme tumbas saking tiyang siti ingkang gêsangipun ngulandara, saha namaning sagawon punika Pharaoh, wontênipun dipun namakakên makatên wau, jalaran mênang kêrahipun kalihan sagawon sanès-sanèsipun, kajawi punika kula kèngêtan dhatêng unta kêkalih ingkang ngadêg cakêt ngriku. Dados kula sadaya punika taksih gêsang wontên ing ngalam donya.
Kula lajêng pitakèn kanthi swara lêlah makatên: kapriye anggonmu bisa nêmu aku kabèh iki: sêrsan.
Sêrsan Quick amangsuli: dede kula ingkang manggihakên panjênêngan: bandara dhoktêr, ananging sagawon punika. Tumrap lêlampahan ingkang kados makatên wau, sagawon punika ajinipun langkung kathah tinimbang manungsa, ingkang kula sadaya botên sagêd sumêrêp, sagawon sagêd ngambêt, manawi panjênêngan sampun ragi dhangan, panjênêngan kula aturi mariksani kawontênanipun Tuwan Higgs, jalaran panjênênganipun sampun seda.
Kula lajêng ningali dhatêng Propesor Higgs lan pamanggih kula inggih sami, mung kemawon botên kula lairakên. Uwangipun ngandhap anggandhul, gumlethakipun tanpa ebah-ebah babarpisan, mripatipun botên kêtingal, jalaran kêtutupan kaca mripat biru.
Kula wicantên: anjaluk banyu. Salajêngipun Sêrsan Quick angêcori toya dhatêng salêbêting cangkêm, ingkang lajêng têrus lumêbêt, ewadene Propesor Higgs dèrèng ebah-ebah. Panganggenipun lajêng kula uculi, saha kula titipriksa jantungipun, ing sakawit kula botên mirêng punapa-punapa, dangu-dangu lajêng kêmirêngan swara lamat-lamat.
Kula wicantên: la, isih ana pangarêp-arêpe, apa kowe anggawa brênduwin.
Sêrsan Quick amangsuli sajakipun jèngkèl: salaminipun dèrèng nate kêkesahan botên ambêkta makatên wau. Salajêngipun piyambakipun mêndhêt gêndul waja isi brênduwin wau.
Wicantên kula: jajal wèhana brênduwin iku sathithik. Sêrsan Quick botên ngantos kaping kalih dipun prentah makatên wau. Sarana makatên punika mitulungi dadakan, sabab Propesor Higgs lajêng linggih, angob saha tansah wahing.
Propesor Higgs lajêng garundêlan kados pelo, wicantênipun: êlo, athik brênduwin, barang anjêlèhi bangêt, aku wong sing ora tau ngombe inuman kêras. E lha, saru bangêt, ora bakal aku ngapura mênyang kowe. Êndi banyu bae, banyu bae.
Salajêngipun kula sadaya lajêng nyukani toya dhatêng piyambakipun, pangombenipun wau sakalangkung kathah, kula sadaya ngantos kêpêksa ngrêbat toya wau. Dangu-dangu piyambakipun lajêng èngêt kados suwaunipun malih. Kacanipun mripat biru, ingkang kala punika taksih dipun angge, enggal-enggal lajêng dipun bêthot saha kanthi mripatipun ingkang landhêp wau, piyambakipun nyawang Sêrsan Quick.
Wicantênipun: saiki aku ngrêti, dadi aku kabèh iki ora mati. Yèn dipikir mangkono iya eman-eman, anggone wis tata-tata kaya sing wis
Sontan-santuning sawangan, mênggahing manungsa rumaos tansah manggih kasênêngan, gambar ing nginggil punika mujudakên wêwarnèn ingkang araos silir tuwin adamêl ngantuk.
Wados punika satunggiling bab ingkang botên wajib dipun andharakên dhatêng tiyang sanès, nanging manawi dipun manah lêbêt, tiyang pancèn botên prêlu ngawontênakên wados, awit sintên tiyangipun ingkang anggadhahi wados, atêgês anggadhahi kalêpatan, lan sintên tiyangipun ingkang sumêrêp utawi dipun lairi ing wadosing liyan, punika wajib lajêng anampèni wados wau ingkang parimpên, dene parimpêning simpên wados punika botên wontên kados patrap anyuwungakên, têgêsipun lajêng botên angraosakên. Ing sawênèhing sêrat wontên têtêmbunganipun makatên: anggèn sampeyan ngêculakên wados dhatêng kula punika, upaminipun sampeyan kados nyimpêni barang wontên ing pêthi, ingkang lajêng ical kuncinipun, tamtu botên badhe kêwêdhar ing salami-laminipun. Têtêmbungan makatên punika têrang bilih kajêngipun anyuwungakên manah.
Dene mênggahing tiyang ingkang sagêd nyimpên wados wau tiyang ingkang kadospundi, punika angèl dipun pathok, punapa wontên ing tiyang ingkang pintêr, tuwin punapa wontên ing tiyang bodho, punika sami botên sadaya, awit mênggahing tiyang pintêr, trêkadhang malah mirah ing ginêm, awit ngrumaosi manawi kathahing sêsêrêpanipun malah dados praboting wêwatêkanipun sêdya mêmunjuli. Sarèhning tiyang rumaos punjul piyambak, sampun tamtu kemawon badhe angêmohi dhatêng ucap awon, dados tumrap awoning liyan kamanah botên prayogi manawi ngantos anglèpètana dhatêng piyambakipun, mila sok adhakan, malah purun angginêm awoning liyan, ingkang awoning tiyang wau têgêsipun wados. Manawi makatên ingkang sagêd simpên wados punika punapa wontên ing tiyang bodho, punika saya lôngka, awit mênggahing tiyang bodho, sok botên sumêrêp, ingkang dipun wastani wados punika ingkang kadospundi, dados manawi rêrêmbagan sok sak-sok tanpa dêdugi, botên karaos manawi katutan punapa-punapa.
Bokmanawi tiyang ingkang kuwawi simpên wados wau, tiyang ingkang pancèn sampun gadhah dhêdhasar suci ing manah, awit dhêdhasar ingkang makatên punika sagêd manggèn wontên ing pundi-pundi, dhatêng tiyang bodho purun, dhatêng tiyang pintêr mathuk. Mênggah kêtingalipun dhêdhasar ingkang makatên punika, pinanggih samôngsa tiyang ingkang nglampahi wau têtela botên adamêl kapitunaning tiyang sanès, têgêsipun kuwawi damêl wilujênging wados ingkang dipun kandhut. Wontên cariyos ingkang kenging kangge pêpiridan kados ing ngandhap punika:
rêreyongan kalihan anggèndhong anakipun èstri alit, ingkang taksih wanci umur tigang taun. Samargi-marSamargi-margi. anakipun tansah budi nangis akontrang-kantring, bapakipun tanpa kêndhat tansah ngarih-arih murih kèndêling anakipun, awit kêsamaran, manawi konangan mêngsah tamtu dados tawanan. Wusana anakipun dados rapih. Nanging botên dangu lampahipun kêpapag ing prajurit Walandi, lajêng dipun êndhêg, saha dipun takèni kathah-kathah, awit dipun samarakên manawi tiyang wau têlik, sarêng têtela botên, lajêng wontên sawênèhing upsir naros dhatêng piyambakipun, punapa purun dados gamêlipun. Tiyang jalêr mangsuli: kula purun anglampahi, nanging kadospundi, kula punika sayêktosipun dados tiyang repot, panjênêngan pirsa piyambak, kula gadhah anak alit taksih samantên, punika tamtu makèwêdi. Wangsulaning upsir: prakara repotmu mêsthi, iya bèn lakonana ing sakapenake, awit ing saiki aku butuh bangêt. Cêkaking cariyos, tiyang jalêr wau saèstu andhèrèk tuwan upsir, kêkinthil sapurug-purug, anakipun tansah wontên ing gendhongan. Sarêng rêjaning jaman, tiyang jalêr wau lêstantun dados gamêlipun tuwan upsir, manggèn wontên satunggaling kitha.
Kacariyos tiyang jalêr wau sarêng badhe dumugi ing janji ugi taksih wontên ing astanipun tuwan upsir, anakipun sampun prawan, salêbêtipun tiyang wau sakit, tuwan upsir tansah nuwèni dhatêng pondhokanipun, ingkang nunggil sacapuri, dening angèngêti dhatêng kasêtyaning abdi ingkang sampun nate andhèrèk lara-lapa.
Nuju sawênèhing dintên, nalika tuwan upsir nuju tuwi, tiyang jalêr matur dhatêng tuwan upsir kalihan bisik-bisik: tuwan, kula rumaos sampun botên kuwawi dagu-dangu malih wontên ing donya. Tuwan - sarêng anggènipun wicantên dumugi ngriku lajêng clingak-clinguk, saha sarêng botên wontên tiyang sanès, lajêng wicantên malih - kula nyuwun titip lare èstri punika, punika saèstunipun sanès anak kula, putranipun bandara kula, ingkang kala samantên kêplajêng wontên ing paprangan. Sasampunipun wicantên makatên lajêng ngajal.
Tuwan upsir sarêng tampi wêwêling makatên wau, karaos-raos ing galih, saha gumun, dene gamêlipun sagêd ngampêt wados ingkang ngantos pintên-pintên taun, wusana lare èstri lajêng dipun pundhut putra, saha salajêngipun dipun emah-emahakên kêlêrêsan.
Dongèng punika cêtha anggèning anggambarakên kawontênaning tiyang ingkang sagêd nyimpên wados, dene kuwawi nyimpên ngantos mèh dumugi ing janji. Awit kintên-kintên saupami ngantos kêprojola kala rumiyin, sagêd ugi damêl kirang sakecanipun ingkang nglampahi dados wados, tuwin sarèhning tiyang wau kêtingal gadhah dhêdhasar suci ing manah, mila pêcahing wêwadosipun inggih dilalah dhawah ing tiyang ingkang ugi dhêdhasar suci, mila wilujêng ingkang pinanggih.
Bab lisah patra utawi lisah tanah (Aardolie).
Mênggah ingkang dipun wastani lisah patra punika lisah ingkang mêdal saking salêbêting siti, pramila ugi dipun wastani lisah siti utawi lisah tanah. Pamêndhêtipun sarana dipun bur. Wondene wiwitipun tiyang sami gadhah akal ngêbur lisah wau, dèrèng dangu, sapriki watawis sawêg 70 taun. Ing jaman rumiyin tiyang ugi sampun sumêrêp, yèn ing salêbêtipun siti punika wontên bangsanipun lisah, nanging tiyang dèrèng gadhah pratikêl migunakakên lisah wau. Dados namung dipun umbarakên kemawon.
Wondene asal-asalipun lisah wau, para sarjana dèrèng sagêd anêtêpakên ingkang saèstu. Wontên ingkang anêrangakên, kilihbilih. lisah wau asalipun saking gajih lan dagingipun ulam lan kewan sagantên. Ing wasana awit saking salah satunggiling sabab, sagantên punika katutup ing siti, sasampunipun pintên-pintên èwu taun, saking dangunipun, gajih lan sapanunggilipun wau dados lisah.
Katêrangan ing nginggil punika wontên èmpêripun, awit ing sumur bur lisah ing sakiwa têngênipun Balikpapan, têrkadhang asring wontên toyanipun asin, sadèrèngipun mêdal lisahipun. Ugi ing sumur bur ingkang têbih saking sagantên.
Mênggah siti ingkang kathah sangêt lisahipun, inggih punika ing Amerikah, mèh 90% saking sadaya lisah tanah punika asal saking nagari ngriku. Nagari Ruslan ugi kapetang sugih lisah, nanging botên wontên amput-amputipun Amerikah. Nagari Pèrsi ugi ngêdalakên lisah, watawis 2½% dene Indhia ngriki namung 2%, dados kalêbêt sakêdhik, manawi kapandhing kalihan nagari sanèsipun.
Ing Indhia mriki ingkang sampun kasumêrêpan wontên lisah, ing Sumatra ing Acèh, Pangkalan Brandhan, Jambi lan Palembang. Ing tanah Jawi ing paresidhenan Rêmbang lan Surabaya. Dene ing Borneo wontên lisah ing Jajahan, Kutèi lan ing Tarakan. Ing pulo Sèlèbês ugi wontên lisah nanging dèrèng dipun pêndhêt. Dene ing Maluku wontên lisah, ing pulo Seram. Ing sanèsipun panggenan ugi wontên lisah, nanging botên kathah, ingga manawi dipun pêndhêt, pamêdalipun botên ambêjaji.
Ing nginggil kula sampun matur, yèn pamêndhêtipun lisah wau sarana dipun bur, pangêburipun ngangge mêsin ingkang agêng saha kiyat, dene lêbêtipun ngantos atusan mètêr. Sawênèh lisahipun sampun mancurat piyambak manginggil. Têrkadhang kêdah dipun [dipu...]
[...n] pômpa rumiyin. Manawi lisah wau nêmbe mêdal saking siti, dèrèng sagêd dipun angge punapa-punapa, rupinipun abrit utawi cêmêng, kados kecap. Dene lisah wau kêdah dipun rêsiki lan dipun olah rumiyin ing pabrik. Pangusungipun dhatêng pabrik sarana baita utawi sêpur, langkung gampil malih lisah wau kailèkakên sarana pipa dhatêng pabrik, sawênèhing pipa-pipa wau wontên ingkang panjangipun ngantos 300 K.M. (ing Palembang).
Pabrik-pabrik wau wontên ing Pangkalan Brandhan, Plaju (sacêlakipun Palembang), Cêpu, Wanakrama, lan ing Balikpapan, ingkang agêng piyambak inggih punika pabrik Balikpapan. Ing pabrik-pabrik ngriku lisah wau dipun bêntèri, anggènipun ambêntèri saking sakêdhik. Ing wiwitanipun dipun bêntèri dumugi watawis 60° C., uwab ingkang mêdal lajêng dipun asrêpakên, dados lisah bènsin, mênggah bènsin punika wontên warni-warni, miturut awrat utawi ènthèngipun (soortelijk gewicht) dene kanggenipun ugi warni-warni. Bènsin ingkang kangge nglampahakên mêsin utawi motor punika botên sami kalihan bènsin ingkang kangge isèn-isèn lampu.
Tirahanipun lisah dipun bêntèri ngantos dumugi 140° C., uwabipun kadadosakên lisah Petroleum ingkang kathah sangêt paedahipun. Manawi bènsin lan Petroleum sampun kapêndhêt têlas, tirahanipun dipun wastani residu, punika asring dipun angge nglampahakên baita kapal, kabaripun langkung sae tinimbang arêng sela. Nanging residu wau taksih kenging dipun pêndhêt sarinipun, kadadosakên: lilin (paraffine) asphal, tir, lan sapanunggilanipun.
raras rondhon tumaruna / ngênani sarasèng ati / kadi ta ing tatanira / kang katon ing para tani / dahat dènnya mrêtèni / marang rajakayanipun / êcake sabên dina /
tumindake ngupa boga / sarêgêp dènnya ngrowangi / barêngan anglakoni / nèng panas atis tan ketung / katon mung sarwa
tan mawi ngêtog budi / mung nrima umalês bau / ing sasakecanira / prandene antuke ugi / angungkuli tumindaking nyêngka rosa //
kang katon ing sabên dina / wiwit palêthèking rawi / sakarongron wus tumandang / maring sabin ulah siti / atis kungkum ing warih / prandene rêna ing
ratri kalanira / dununging pangason yêkti / ingkang darbe rajakaya / dahat dènira ngêngudi / supadi kêbo sapi / têntrêm ngaso wanci dalu / pinrênah anèng kandhang / trêtip lan dèn badhiyani / mrih dinohan kewan kang ngrêridhu nendra //
dahat dènira angeman / malah ing kalaning ratri / lamun nyuwara gumlodhag / gita-gita dèn tuwèni / paran kang anjalari /
wusing kardi / mangkya ngraras pan tukaking nambutkarya //
Ing sêrat-sêrat kabar sampun sami martosakên, bilih wukir Krakatao katingal mêmpêng sangêt urubipun, kêbul sarta asêp ingkang mêdal saking rêdi wau agêng sangêt, ingkang makatên wau anjalari têtiyang ing labuhan tuwin têtiyang sauruting pasisir paresidhenan Bantên, sami tintrim sadaya saha kathah ingkang sampun sami ngungsi manêngah. Tiyang-tiyangipun jalêr manawi dalu sami manêngah têbih, manawi siyang wangsul madamêl malih. Ing ngriki botên badhe angandharkên kadospundi mênggah krodhaning wukir Krakatao ingkang samangke punika, ingkang adamêl mirising tiyang kathah saha anjalari pintên-pintên tiyang sami boyong saking dhusunipun, amargi para maos tamtunipun ingkang kathah sampun sami maos wontên ing sêrat-sêrat kabar padintênan. Dene ingkang badhe kacariyosakên ing Kajawèn ngriki, papan padunungan saha kawontênanipun wukir Krakatao wau, prêlunipun para maos sagêda angintên-intên mênggah sabab-sababipun, ingatasing dèrèng wontên bêbaya punapa-punapa ingkang nêmahi, têtiyangipun têka sampun miris saha kathah ingkang sami ngungsi dhatêng sanès panggenan.
Prênahing rêdi Krakatao kukusipun tansah mêdal, anggêmbulêng sulak cêmêng.
Mênggah wukir Krakatao punika, satunggiling pulo rêdi latu alit wontên ing supitan Sundha, inggih punika supitan sagantên saantawisipun pulo Jawi lan Sumatrah. Namaning rêdi Krakatao punika kasuwur ing saindênging bawana, jalaran saking sumêbaring pawartosipun kala amblêdhos nalika tanggal 26 dumuginipun tanggal 28 Agustus ing taun 1883. Sayêktosipun rêdi Krakatao punika sampun kêrêp amblêdhos, kados ta ing wulan Mèi taun 1680, punika inggih kawartosakên wontên pamblêdhosipun rêdi Krakatao wau, ananging botên sangêt saha botên adamêl kapitunaning tiyang. Sasampunipun rêdi wau lajêng kèndêl angukus laminipun kirang langkung 200 taun, kala punika kinintên, bilih kawahipun sampun botên umob malih, ing wêkdal punika inggiling rêdi kintên-kintên 822 mètêr. Sarêng tanggal 20 dumuginipun tanggal 23 Mèi ing taun 1883 ujug-ujug wontên pamblêdhosan, ingkang dipun wiwiti mawi lindhu sawatawis, awu lan kukusing pamblêdhosan wau inggilipun kintên-kintên 10.000 mètêr, ananging [ana...]
[...nging] awu saha selanipun kambang ingkang sami dhawah botên patos kathah, ing kubênganing ngriku namung wontên ½ mètêr kandêlipun. Suwaraning pamblêdhosan wau ngantos kapirêng têbihipun 350 kilo mètêr utawi kirang langkung 333 pal, kados ta: ing Palembang kemawon tiyang ngantos sagêd mirêng cêtha pamblêdhosing rêdi Krakatao wau, ananging kala punika prasasat botên wontên kapitunan punapa-punapa.
Ananging wiwit punika ugi lajêng botên wontên kèndêlipun babarpisan, sabên-sabên wontên pawartos, bilih rêdi wau ngukus saha ngêdalakên awu, kala-kala kapirêng swara ambalêdhos, saha ing wulan Juni tuwin Juli sajakipun tuwuh pintên-pintên kawah enggal. Ewasamantên ambalêdhosipun ingkang sayêktos ujug-ujug tanggal 26 dumuginipun tanggal 27 Agustus, wiwitipun ing tanggal 26 ing wanci sontên, dene agêng-agênging pambalêdhosan kala tanggal 27 Agustus kintên-kintên wanci jam 10, wiwit punika saya dangu saya mêndha, saha rampungipun ing tanggal 28 Agustus ing wanci enjing.
Mirit petanganipun Tuwan Verbeek pambalêdhosan rêdi Krakatao kala punika, angêdalakên lahar, sela, awu lan sasaminipun, botên kirang saking 18 K.M.³, upami kaetang mawi blèg-blegan lisah tanah makatên, kintên-kintên botên kirang saking 576.000 blèg, samantên wau ingkang kalih pratigan dhawah sakubênging pulo ingkang têbihipun wontên 10 pal, dene awu-awu lêmbat ingkang dhawahipun mangilèn, punika saya têbih malih. Mênggah panggenan-panggenan ingkang kadhawahan wau, punika wiyaripun kirang langkung 827.000 K.M.³, upami dipun ukura makatên, jêmbaripun wau kintên-kintên tikêl tiga likuripun tanah Priyangan. Ananging jawah awu wau botên adamêl kapitunan agêng, awit ing têpis wiringipun pulo punika prasasat botên dipun ênggèni ing tiyang. Dene ingkang angrisak-ngrisakakên punika inggahing toya sagantên ingkang ngêlêbi dharatan sauruting pasisir Batawi, Bantên, tuwin Lampung, jalaran wontênipun alun agêng. Dene alun agêng wau tuwuhipun sabab saking jugruging rêdi wau utawi sabab sanès-sanèsipun. Langkung-langkung ing apdhèling-apdhèling Tanggerang, Caringin, Anyêr, Serang, Sêmangkah, Kêtimbang, Têlok Bêtung, Lampung, punika para Walandi kemawon ingkang pêjah wontên 37, para tiyang pribumi 36380, dene dhusun-dhusun ingkang sirna babarpisan wontên 165, ingkang namung karisakan 132, pakampungan-pakampungan ingkang suwaunipun kathah têtiyangipun, kados ta ing: Anyêr, Mêrak, Caringin, Kêtimbang,
pun wukir Krakatao kala ing taun 1883, amila inggih botên kenging dipun paibên mênggahing kawontênanipun têtiyang ing ngrika, dene samangke sami giris saha lajêng sami boyong saking dhusunipun, punika botên sanès jalaran kuwatos manawi nêmahi kados ingkang sampun. Mila lêrês anggènipun pamarentah anitipriksa saha sadhiya baita lan sasaminipun, murih sagêd cakut manawi nêmahi wontên bêbaya, ananging ingkang makatên wau mugi sampun ngantos kalampahan.
Ingkang punika Kajawèn andhêdhèrèk mêmuji, mugi-mugi kawontênanipun rêdi Krakatao wau kandhêga sêmantên kemawon, malah lajêng sirêp pangukut krodhanipun.
Rêsikan punika kenging dipun wastani bakuning tata cara ingkang migunani saha nuwuhakên dhatêng kasarasan, mila tumrap tiyang ingkang sampun mangrêtos dhatêng ajining kasarasan, tindak rêsikan punika tansah dipun èngêti saha dipun êcakakên sabên dintên.
Tumrap tiyang amêngku bale griya, wajib sangêt kêdah gadhah tindak kados makatên wau, minggahipun malih tumraping priyantun ingkang gadhah wajib rumêksa dhatêng kawilujênganing têtiyang bawahipun, ugi kêdah makatên, saya tumrapipun ing pamarentah, punika tanpa kêndhat anggènipun ngudi dhatêng kasarasan.
Sanadyan sampun limrah rêsikan punika sampun dados wajibipun piyambak, nanging wontên kala mangsanipun mêksa taksih dipun èngêtakên ing liyan, inggih punika kalanipun manawi nuju tuwuh wontên sêsakit. Sapisan ngudi rêsiking badan, ing jawi lêbêtipun, tumrap ing jawi inggih rêsiking badan punika, dene tumrap ing lêbêt saening têtêdhan, punika sabên tiyang sampun mangrêtos. Lajêng rêsiking papan ingkang dipun ênggèni, wusana dumugi rêsiking pakarangan. Sadaya wau botên liya inggih manjing dhatêng pigunaning kasarasan.
Kasarasan punika mênggahing tiyang tansah dipun udi murih tansah pinanggih têtêp, dene ingkang ngewahakên dhatêng adêging kasarasan, botên liya namung pun sêsakit, dados sêsakit ingkang tansah dipun prayitnani murih sampun ngantos nyakêt ing manungsa.
Kados ta tiyang rêrêsik pakarangan, ambabadi ingkang runggut-runggut, ngurug ingkang jêmbêg-jêmbêg, pigunanipun nêbihakên dhatêng lêmut, awit sampun kasumêrêpan, bilih lêmut punika wontên ingkang anggadhahi wiji sakit malariah.
Wontên malih rekadaya rêrêsik, ingkang pamurihipun ngicalakên tikus ing salêbêting griya, awit [awi...]
[...t] sampun kasumêrêpan, bilih tikus punika anggadhahi wiji sêsakit ingkang dipun wastani pès. Dene patrapipun nyirnakakên warni-warni, inggih punika sarana kala jêplak, kala kurungan, sawênèh wontên akalan: blèg lisah pèt dipun isèni toya satêngah andhap, ing nginggil dipun tutupi ing dalancang mawi katumpangan têtêdhan ingkang gandanipun anggadag. Punika samôngsa tikus mambêt gônda wau lajêng
Sayêktosipun pratikêlipun rêrêsik nyirnakakên tikus, punika sawênèhing tindak ingkang tansah lumintu tanpa kêndhat, awit tansah ngawekani murih sampun ngantos wontên tikus manggèn salêbêting griya, dados kêdah tansah nyumêrêpi dhatêng papan-papan ingkang kiwa tuwin pêtêng, ingkang sakintên kenging dipun ênggèni tuwin dipun êrongi ing tikus. Upaminipun ing panggenan abrag-abrag ingkang awis kêsrambah, punika adhakan sangêt kangge susuh. Longan-longan ingkang pêtêng adhakan kangge ngêrong. Sadaya wau kêdah tansah dipun taliti sampun ngantos pinanggih makatên. Mila kawontênan salêbêting griya wau kêdah ingkang padhang, kajawi prêlu kenging kangge nyumêrêpi manawi wontên punapa-punapa, inggih migunani sagêd ngangsalakên hawa sae ing salêbêting griya.
Tindak rêsikan ingkang ajêg punika, tumrap tiyang ingkang dèrèng kulina, rumaos awrat sangêt, mila tumrap panggenan ingkang katindakakên murih tiyang ajêg rêsikan, punika têtiyangipun sami ngrumaosi manawi kados manggih paukuman, awit sabên saminggu sapisan, malah trêkadhang kaping kalih, sami kapurih ngêpeni bantal, rêrêsik salêbêting griya ingkang ngantos gumrining. Nanging sarêng sampun kulina, têtilangtêtiyang. ingkang nglampahi lajêng [la...]
[...jêng] mangrêtos piyambak, bilih tindak makatên punika sae, dening ngraosakên, manawi tilêm wontên ing papan rêsik punika sakeca, malah lajêng tuman, sanadyan tanpa dipun pardi inggih purun tumindak. Tata cara ingakng makatên punika ingkang sampun pinanggih, wontên ing papan ingkang katrajang ing sêsakit pès. Mila dipun tindakakên makatên, awit ing môngsa makatên punika tiyang botên kenging weya sêmbrana dhatêng tindak rêsikan, mila pamarentah ugi ngantos ngawontênakên punggawa juru panitipriksa rêrêsik.
Ing sapunika sampun têtela sangêt, bilih tindak rêsikan punika dados panulaking bêbaya, tuwin dados bêbasan: sadhiya payung sadurunge udan, lan beda kados sacaraning tiyang jêjampi sasampunipun sakit, punika nama sampun limrah, tuwin malih mênggahing rêsikan, tiyang sagêd nindakakên piyambak, botên usah mawi ngêntosi pamardining tiyang sanès. Makatên ugi ngèngêtana, bilih mêngsahing kasarasan
Ing Kajawèn ôngka 9 sampun martosakên, bilih ing sêrat-sêrat kabar Rus anyariyosakên bab paos-paos ingkang sampun pundhat.
Ingkang makatên punika dipun akêni sayêktos dening panganjuring komunis ing sagolonganipun piyambak. Ingkang dados undêraning rêmbag, nalika wontên sawênèhing golongan ingkang anggèsèhi pamaggih, botên sanès namung rancanganipun Trotzky sakancanipun supados para tani anggènipun ambayar paos langkung kathah ngantos yutan tinimbang pambayaranipun paos samangke punika. Jalaran punika panuntuning komunis anêrangakên makatên: ingkang makatên punika botên sagêd katindakakên, pambayaripun paos para tani, punika sampun saklangkung kathah sangêt, manawi paosipun kaindhakakên malih, sagêd anjalari tuwuhing pambrontakan. Buktinipun bilih paosing para tani saklangkung inggil sangêt, nalika dipun wontênakên karamean amèngêti adêging pamrentah komunis jangkêp 10 taun, minôngka kadarman, têtiyang ing dhistrik-dhistrik ingkang panènipun botên kamêdalan, têtirahaning paos ingkang dèrèng kabayar lunas, saha arta dhêndhan jalaran kasèp pambayaranipun, punika sami dipun darmakakên. Ing ngriku têtela sangêt, bilih kalimrahanipun, manawi panènipun botên [bo...]
[...tên] kamêdalan, punika botên kenging kangge wêwaton botên ambayar pasoipun, bêgja-bêgjanipun pambayaripun paos dipun undurakên kacoba murih ing taun ngajêngipun malih, manawi panènipun sagêd langkung sae, sagêda ambayar kêkiranganing paos ing taun wingking.
Tuwan Baars lajêng anglairakên pamanggihipun: tumrap para maos ing Indiya ngriki kados wontên saenipun upami amirênga, bilih pamrentah komunis punika botên ngewah-ewahi babarpisan mênggah kawontênanipun kuwajiban saha padamêlan ing dhusun. Manawi wontên padamêlan ingkang kêdah katindakakên kangge kapêrluning ngakathah wontên ing dhusun, kados ta: amagêri papan pangenan tumrap rajakaya tuwin adamêl krêtêg alit-alit, punika kêdah katindakakên dening para tani tanpa mawi bayaran. Tumrap padamêlan ingkang agêng-agêng, ingkang botên kenging katindakakên dening têtiyang tani piyambak, punika pangusunging barang-barang asring kapasrahakên dhatêng para tani kanthi lêlahanan kemawon, makatên ugi pandhudhuking sela ing parêdèn-parêdèn. Mênggah sabab-sababipun dene padamêlan ingkang tanpa bayaran wau botên saya dados ngrêbda, botên sanès jalaran saking kawontênanipun tanah Ruslan piyambak, tanah Ruslan punika hawanipun rêsik, jawahipun mèh namung wiwitipun badhe môngsa asrêp tuwin wiwitipun badhe môngsa bêntèr, ingkang makatên wau mèh ing pundi-pundi, kajawi ing sisih kidul babarpisan, punika manawi môngsa asrêp tansah jawah salju, dados ing ngrika jawah dêrês kadosdene ing Indiya ngriki botên wontên babarpisan.
Ingkang makatên wau, têtiyang ngrika dados botên prêlu migunakakên margi ingkang sayêktos, margi-margi ing padhusunan ngêmungakên lurung-lurung ingkang dadosipun magi jalaran saking kêrêpipun dipun ambah. Salaminipun botên jawah, margi-margi wau kenging kaambah ing kareta, dene manawi kalêrês ing masa asrêp kenging kaambah ing sle. (Sle punika namaning kareta pleredan).
Sasampuning jawah margi-margi wau botên kenging dipun ambah, kengingipun kêdah ngêntosi kalih utawi tigang dintên sasampunipun garing babarpisan. Ing wiwitanipun badhe masa bêntèr, manawi saljunipun sampun ajèr, tuwin wiwitanipun badhe masa asrêp, manawi jawahipun salêbêting sawatawis môngsa lajêngan kemawon, punika wancinipun margi-margi
sami risak, ingkang makatên wau ing basa Rus dipun sêbut raspoetitsa, nyamèni kalihan namaning satunggiling môngsa ing tanah Indiya ngriki. Manawi kalêrês makatên wau, têtiyang tani botên sagêd mêdal saking dhusunipun, malah mèh botên sagêd mêdal saking griyanipun. Kawontênan ingkang makatên punika limrah, ing pundi-pundi padhusunan, sabên taunipun ngantos tigang wulan laminipun, ingkang makatên wau sampun salami-laminipun. Lan têtiyangipun inggih sampun kulina makatên punika. Makatên ugi têtiyang inggih lajêng botên sami sagêd nyabrang kalèn-kalèn ingkang sami bêna, ananging inggih botên punapaa, jalaran margi-marginipun inggih botên kenging dipun ambah.
Salajêngipun salêbêting taun punika, manawi margi-marginipun kenging dipun ambah, mèh wontên ing pundi-pundi têtiyang sami nênumpak anyabrang kalèn-kalèn ingkang cêthèk-cêthèk, namung ing ngrika-ngriki kemawon ingkang wontên krêtêgipun alit ingkang cêlak sangêt kalihan padhusunan. Dene ing papan-papan ingkang rame, wontên ing lèpèn ingkang agêng-agêng sok dipun wontênakên panggethekan. Sadaya-sadaya wau amratelakakên sabab-sababipun, dene padamêlan-padamêlan ing padhusunan ingkang tanpa bayaran wau, botên awrat. Kajawi punika dêdamêlan wau ingkang kathah katindakakên ing masa asrêp, manawi para tani kalêrês sami nganggur. Dene manawi nyambutdamêl tanpa bayaran wau mila prêlu, inggih nuntên kalajêngakên saha kapacak ing pamrentah komunis. Amila ing taun tanah-tanah ingkang wontên irigasinipun, amargi ugi ing nagari Rus sampun wontên irigasi wau, kawontênanipun anyambutdamêl tanpa bayaran wau langkung-langkung awratipun. Mênggah prakawis kawontênanipun kuwajiban saha padamêlan dhusun, ingkang sayêktosipun wigatos sangêt tumrap ing Indiya, punika botên wontên prêlunipun upami anelada dhatêng kawontênanipun ing tanah Ruslan.
Kajawi pajêg tanpa lêlantaran (direkte) ing ngrika ugi dipun wontêni pajêg ingkang mawa lêlantaran (indirekte belasting) ingkang saklangkung inggil sangêt, ingkang dipun kengingakên paos pabean, inggih punika: wodkah (sabangsaning inuman kêras) sata, gêndhis, lisah, êrèk, sarêm lan taksih kathah malih tunggilipun. (Wodkah punika samangke kalêbêt kapêrluan padintênan malih, kados sadèrèngipun wontên gegeran) malah samangke griya pagantosan ugi dipun wontênakên, ingkang kalêbêtakên dados kapêrluaning gêmintê. Mênggah sabab-sababipun, dene pamêdaling pagantosan wau manawi katimbang kalihan ing Indiya saklangkung sakêdhik sangêt, punika botên sanès jalaran têtiyangipun ngrika prasasat botên gadhah barang punapa-punapa ingkang kenging dipun gantosakên. Ananging sajatosipun kasing nagari Sophyèt punika botên pisan-pisan anggadhahi rikuh amêndhêt kauntungan dhatêng para têtiyang ingkang sami miskin. Ing taun 1927 punika, angsal-angsalaning pajêg ingkang mawa lêlantaran, kirang langkung wontên 1270 yuta rubêl. (Badhe kasambêtan)
Rêmbagipun Sêmar, Garèng lan Petruk, ing Wukir Lawu
Sêmar : Prèk, dhiyêm. Aku ora gunêman kambi kowe, aku caturan karo Si Garèng. Garèng iku bocah bagus, pancèn kêna dimêmule têmênan, amarga bakal bisa ngayomi wong tuwa. Balik kowe mung ngrusuhi barange wong tuwa, kowe bocah gêmblung. Aku ora sudi karo kowe, aku trêsna marang Si Garèng.
Garèng : Iku kliru, Ma. Sing ditrêsnani têka mung sing bisa nyajèni dhahar bae. Manut sêtatsêblad: iku kudu ditrêsnani kabèh, ora nganggo
kowe, mulane aku dak alihan mênyang ênggone Si Petruk, mundhak diarani pilih sih.
Sêmar : Hut druhum, anak lanang loro bae, kabèh-kabèh ora trêsna marang bapa, ngilang-ilangake ênggone diitik-itik wiwit cindhil, barêng padha gêdhe bapakne jêmpo, ora bisa golèk pangan, anake malah padha ngece. I, baya luwung ngêndhat nguntal pil urus-urus bae, kaya ngene iki.
Petruk : Sabar dhisik, Ma. Ngêndhat iku gampang, nanging sadurunge ngêndhat, prayoga ngrêti dhisik, marang têgêse gunême Kang Garèng mau. Mangkene: mulane Kang Garèng êmoh kanggonan sliramu, amarga lagi ngêcakake ngèlmune, yaiku: ngèlmu ekonomi, karo manèh nglungguhi
Garèng : Gandrik, putrane Rama. Yèn ngèlmu rasa, aku iya klêbu jajah, awit aku tau tate ngiras sate karo bakmi ing krêtêg gantung. Wah, pancèn nomêr sathu.
Sêmar : Êlo, dudu iku, iku rak rasaning panganan, balik aku kôndha rasaning ngèlmu. Artine: yèn dirasa-rasa, iya banjur kêtêmu. Iku ngèlmune para sêpuh jaman kuna.
Petruk : I, la dalah, kêcandhak saiki. Nisih,
banjur malih dadi gêdhe lan banjur kuwasa ngêrèh marang manungsa. Mara badhènên, apa iku.
Garèng : Aku ora yaok, ngrêmbug prakara iku jaragan aku dudu bôngsa mutihan.
Sêmar : Biyung, biyung, biyung. Iki ngèlmu luhur bangêt, kowe pancèna durung ngumur ngrêmbug prakara siji kiye, besuk bae yèn kowe wis tuwa, dak kandhani maknane, nanging nganggo sajèn pitik putih mulus. Wis saiki golèka liyane bae.
Petruk : Satêmêne sliramu rak ora ngrêti: ta, Ma. Kathik kakehan gunêm, nganggo disêmayani barang. Nganti kaya ditagih olèhe mindring. AndadèknaAndèkna. ngakune tuwa, kyai, guru kasampurnan. Iki ana ngèlmu mangkene bae: ora bisa jawab. Mara, barèsa bae, Rama. Yèn sliramu ora karsa barès, masthi dak prosès pêrbal. Awit sliramu kyai goroh, gawemu mung ngapusi bae.
Sêmar : Iya Petruk. Sabênêre bae aku rada kêlalèn, ing ngatase prakara iki. Mara: aku elingna.
Petruk : Wadhuh, wadhuh, isih duwe anggêp samono. Apa sliramu wis tau krungu têmênan ta: Ma. Mara
olèh. Yèn diênyang, masthi dikrocok karo kyai pênjual. Diwalik waliyolah, artine: diwalik bola-bali, utawa dicukit, banjur malih dadi gêdhe, sabab dicampuri bakal. Kuwasa ngêrèh manungsa, têgêse: sing arêp nyêrèt dikon salonjor, kambi dikon nyêkêl bêdudan. Saiki wis têrang.
Garèng : Wah nganti kaya kolèktur, bisa gawe sayêmbara bab candu.
Sêmar : He, tobil tobil putrane si kadhal. Aku kapusan, dak kira ngèlmu rasane wong kuna-kuna, kalingane ngèlmune wong nyêrèt. I, Petruk, Nala Garèng, ayo padha seba, bêndaramu wis miyos.
ing ngatasing anak têka ngolok-olok purun mulang dhatêng tiyang sêpuh, ing môngka miturut wèting kamanungsan, tiyang sêpuh ingkang winajibakên mulang dhatêng anak, sanadyan awona kados punapa, tiyang sêpuh punika, anak botên wajib mituturi utawi nyanthulani. Makatên ugi, mênggahing tiyang sêpuh, awona kados punapa, sêdyanipun inggih damêl sae dhatêng anak-anakipun, sabab tiyang sêpuh punika tamtu trêsnanipun dhatêng anak, môngga punapa wontên piwulang: tiyang sêpuh supados trêsna dhatêng anak, ananging anak tansah dipun wulang supados trêsna dhatêng tiyang sêpuhipun.
Karangan punika niyat botên kula ewahi, nanging ing sasagêd-sagêd, damêl karangan sampun kêkathahên kêsêlan basa sanès, mindhak ngicalakên raosing Kajawènipun.
ing saiki samitasasmita. tandhaning mati / titike wis ana / gagak angalup anèng wit / goak-goak tanpa kêndhat //
sailanging awan kêsundhul ing bêngi / lintang pating glêbyar / kaya mandêng anungkuli / ing layon
srêngenge êbune nisih / byar padhang warata / wong lêlima padha nangis / kelingan sing ora ana //
wong lêlima nganti padha ora eling / gone golèk nipkah / pijêr padha mrêbês mili / nyawang layon sing nèng kaca //
ing cêkake wong lima wis padha lali / mênyang pagawean / mung kêtungkul nyawang mayit / saka bangêt kasok trêsna //
barêng awan kumrasak swaraning angin / nêmpuh gêgodhongan / mênyang awak krasa isis / pating thrêkluk wong lêlima //
lah ing kono katon ana wong marani / sajake bandara / karo anakoni lirih / têmbunge ketok sumanak //
hèh kisanak kabèh wong lêlima iki / aku kandhanana / apa ta sing kokarêpi / lan manèh iku wong apa //
dene katon turu ana jêron pêthi / ketoke kapenak / gone turu tanpa nglisik / ayune kêjamak-jamak //
ana siji sing mangsuli karo nangis / yêktosipun dara / inggih anak kula èstri / ngajal kang tanpa jalaran //
milanipun mawi kula dèkèk pêthi / saking ngraos eman / yèn dipun pêndhêm ing siti / awit taksih gilar-gilar //
kang pitakon sêmune kagèt ing ati / têmbunge prasaja / satêmêne aku iki / ratu gêdhe sing kuwasa //
lan kang duwe laladane lêmah iki / wis-wis ta kisanak / mayite anakmu kuwi / tak pundhut bae prayoga //
mung tinimbang ana kene dadi ati / ature wong lima / amung duka dalêm gusti / kula mopo nyaosêna //
sanalika sang prabu angarih-arih / aja kliru tômpa / sêdyaku mung arêp bêcik / tinimbang ana sawangan //
lan manawa bocah iku isih urip / dadi ora aran / niksa wong urinurip. kon mati / mulane kudu dipriksa //
wise ngono wong lima padha mêmikir / barêng wis mupakat / nuli padha matur lirih / inggih kula mung sumôngga //
bingah bangêt sang nata banjur nampèni / lan dhawuh
Wontên wartos, bilih lampahing sêpur saking Muara Ènim dhatêng Lahat, wontên ing margi mlindhês sima agêng, bokmanawi sima wau sawêg tilêm. Nalika dipun priksa, kewan wau taksih gêsang, lajêng dipun gêbagi saha kabêkta dhatêng sêtatsiun ingkang cêlak piyambak. Kajawi punika, ing margi dhatêng Bêngkulên ugi mêntas wontên sima anggondhol tiyang andadosiandandosi. kawat tilpun.
Katêtêpakên dados patih ing Pamêkasan, Madura, Radèn Rustam Côndrakusuma. Tuwin dados wadana ing salêbêtipun paresidhenan Madura, Radèn Panji Suryamataram, kalih pisan sampun sami amakili padamêlan wau.
Ing Ranto, Borneo pasisir kidul wetan, wontên toko tiga sami kabêsmi ngantos têlas-têlasan. Kapitunanipun f 625.000.-, ingkang malêbêt tanggêlan namung f 1550.-.
Wontên pawartos, bilih rêsidhèn ing Pasuruan tuwin Banyumas, benjing wulan Juni ngajêng sami badhe pêrlop.
Benjing rawuhipun Sri Nata Siyêm ing Surabaya, badhe lêrêm wontên ing Oranyê Hotèl, tuwin kawartosakên, anggènipun wontên ing Surabaya ngantos dangu.
Ing tanggal 5 wulan punika, propagandhis P.N.I. Ir. Sukarna badhe damêl propagandhah wontên ing Surabaya, prêlu badhe damêl apdhèling.
Wontên pawartos partikêlir saking ingkang bupati ing Bandhung, bilih kaparêng badhe dhatêng Jaruzalem kalihan tiyang sawatawis, ugi kalêbêt up rêdhaktur N.R.Crt. ingkang dados pramugarining lampah Prof. Dr. Boehl. Urutipun ingkang dipun dhatêngi: Suez, Jeruzalem, Damascus, Beiroet, Smyrna, Constantinopel, Athene, Napels tuwin Rome.
Asistèn wadana Ciparai nglapurakên, bilih ing bawahipun wontên tiyang nyanjata pêksi, mimisipun angèngingi tiyang nama Nyi Icih, nanging botên andadosakên tiwas.
Tuwan J.Ch. de Berg rêsidhèn ing Batawi, benjing tanggal kaping 3 Juni ngajêng badhe pêrlop dhatêng Eropah, laminipun 8 wulan.
Ing bab para bupati ingkang nyuwun sêtudhi pêrlop dhatêng Eropah ing taun 1928 punika wontên tiga ing tanah Jawi, tuwin kalih saking sabrang. Ingkang kalih dèrèng têrang dhawah sintên, nanging ingkang satunggal ingkang gadhah pangajêng-ajêng, ingkang bupati ing Mèstêr Kornèlis, dene tumrap tanah sabrang, kapala têtiyang ing Mênadho.
Sambêt kalihan wontênipun rêmbag ing polêksêrad, karampunganing pamarentah, dhepartêmèn ondêrwis badhe nyatakakên, mênggah prêluning balônja guru-guru dhusun ingkang kawitan dipun indhaki.
Benjing tanggal 7 wulan punika, ondêrwès rad badhe ngrêmbag programah ing bab iksamên up aktê, tuwin wontên bab sanèsipun, ingkang sambêt kalihan pursêtèl kangge rancangan waragad taun 1929 ing bab Hoogere kweekscholen.
Têtiyang ingkang kadakwa ambalangi sêpur wontên ing antawising haltê Cikadhondhong kalihan Rèndhèh, sampun kenging dipun cêpêngi, inggih punika: Èndhun, Ènkar, Bakri sarta Asdi, sadaya lajêng sami katahan wontên ing kacamatan Cipêndhe.
Benjing tumapakipun taun pangajaran 1928-1929 pamarentah badhe mêwahi adêgipun pamulangan H.I.S. wontên ing Sêmarang.
adpisur dhesêntralisasi mêntas wangsul saking Palembang, mirid saking kawontênaning papriksan, ingkang sambêt kalihan kaprêluwaning pamarentah ingkang badhe dipun wontênakên ing ngrika, têtela bilih ing wêgdal punika kirang prayogi. Tuwan adpisur wau badhe ngawontênakên pursêtèl ingkang wigatos.
Lèpèn Cikapundhung (Bandhung) mêntas bêna agêng, griya-griya ing pakampungan
pamborongan bab badhe pandamêl pasang watêrlèdhêng ing Banyumas, Sukaraja, Purwakêrta tuwin Purbalingga.
Tiyang komunis nama Atma ing Simpang, Padhalarang, nalika kapriksa ing ngarsa landrad prakawis gêgayutanipun kalihan gegeran ing wulan Nopèmbêr kêpêngkêr, lajêng dados sakit ewah, wusana tiyang wau lajêng kakintunakên dhatêng Bogor.
Wontên pawartos, bilih ing jajahan Inggris, badhe wontên layaran gêgana saking Penang, Port Swètênham, tuwin Singgapura, manawi pamarentah Walandi ambiyantu, palayaran wau badhe dipun lajêngakên dumugi jajahan Walandi, kados ta: Bêlawan Dhèli, Munton dhatêng Batawi.
Dhawah ing dintên wiyosan dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur, garwa dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, ing sositit Mangkunagaran tuwin sositit militèr, sami dipun wontênakên karamean.
Pandadaran sêsêratan kangge calon murid normal sêkul ing Purwakêrta, wontên ing tanggal 14 tuwin 15 Pèbruari, dene kangge normal sêkul èstri ing Ngayogya,
rumiyin asistèn wadana ing Cluwak, Tayu, Pathi.
Ing tanggal 6 Pèbruari utawi 14 Ruwah, kalêrês têtêsipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, ing karaton Surakarta badhe dipun wontênakên pasamuwan agêng-agêngan. Para tamu saking Nyagogya wontên ingkang lêrêm ing
kitha Surakarta sami kakengingakên malêbêt ing Siwadari lêlahanan.
Awit saking pitakènipun Tuwan Rup dhatêng pamarentah, ing bab mradinakên andharanipun Tuwan Ir. Baars, dhawuh wangsulanipun pamarentah makatên:
Sayêktosipun pamarentah kagungan pamanggih, bilih sumêbaring andharanipun Ir. Baars badhe adamêl kiyating panduwanipun têtiyang pribumi dhatêng propagandhah komunistis.
Sabmêt kalihan bab punika, pamarentah sampun maringakên prêtalan andharan-andharan wau saking basa Malayu, Jawi tuwin Sundha, dhatêng pangagênging nagari, anyêkapi kathahipun, supados dipun sêbar-sêbarakên dhatêng para amtênar têtiyang siti tuwin têtiyang sanès-sanèsipun. Tuwin sarèhning pèrês têtiyang siti piyambak ugi sampun mradinakên bab wau, kados sampun cêkap samantên.
Awit saking pamisudhanipun presidhèn praja Amerikah, ing salowongipun suwargi Jendral Wood ingkang kaangkat jumênêng gupêrnur jendral ing Manila, Paduka Tuwan Henry L. Stimson ing New York, gambaripun kados ing nginggil punika.
Pamarentah Amerikah ngawontênakên pranatan, sintên ingkang sagêd mêjahi sagawon ajag, sabên satunggal angsal ganjaran arta, ing nginggil punika gambaripun tiyang ingkang sampun sagêd mêjahi sagawon ajag ngantos sarèntèng, tamtu kemawon kathah ganjaranipun.
sanès-sanèsipun malih, saking sangu kula sadaya, prêlunipun kangge nyadhiyani, manawi kula sadaya sagêd pinanggih. Kala punika panêdha kula sakônca, wah, eca sangêt, sarampunging nêdha, Sêrsan Quick mêndhêt kêmul sawatawis, saking
sare, Pharaoh kalihan kula ingkang badhe anjagi.
Sadèrèngipun kula lês tilêm, kula taksih kèngêtan, bilih kula sumêrêp Sêrsan Quick jèngkèng wontên ing pasir, sajakipun andêdonga. Amargi sanadyan Sêrsan Quick punika pitados sangêt dhatêng takdir, ananging sajatosipun pancèn santri sangêt. Ingkang makatên wau piyambakipun botên isan-isin.
Sarêng kula sadaya sampun tangi malih, srêngengenipun sampun inggil, dene tôndha yêktinipun, bilih kula sadaya botên supêna, kula sadaya sami sumêrêp Quick ambakar daging wontên sanginggiling latu. Dene Pharaoh nyawang kanthi sayêktosan, ananging ingkang kasawang wau punapa inggih Sêrsan Quick punapa inggih daging ingkang dipun bakar wau.
Kapitan Orme nudingi dhatêng rêdi-rêdi sarta wicantên makatên: mula ya gêndhêng bangêt, tumrape aku kabèh, dene anduwèni pangira, yèn bisa têkan ing gunung-gunung kae, môngka dohe isih pirang-pirang pal manèh.
Kula amanthuk, saha ningali Higgs ingkang kala punika sawêg tangi, tuwin kenging sinawang sayêktos. Rambutipun abrit kêbak pasir, panganggenipun ingkang ngandhap ical, kintên-kintên pangangge wau angribêdi lampahipun, saha lajêng kabucal, ingkaingkang. kula sadaya botên sumêrêp, jalaran saking bêntèring srêngenge, badanipun kêbak balur-balur. Piyambakipun warninipun pancèn malih dados awon sangêt, ngantos satrunipun bêbuyutan badhe botên sumêrêp malih. Piyambakipun lajêng angob, ngulèt saha nêdha adus.
Quick saluwir saha wicantên makatên: kula kuwatos manawi panjênêngan kêdah siram mawi pasir kados tiyang Arab punika. Ing papan ingkang garing makatên botên wontên toyanipun ingkang kenging kangge adus. Salajêngipun Sêrsan Quick mêndhêt pirantos warni-warni saha anyambêti wicantên
nampèni barang-barang wau saha wicantên makatên: bangêt panarimaku: sêrsan. Pancèn iya aran dosa, dene eling mênyang banyu kanggo umbah-umbah, aku ora bakal manèh-manèh ambuwang banyu kaya mangkono. Sasampunipun piyambakipun lajêng ngilo, sanalika pangilonipun kadhawahakên, saha ambêngok makatên: adhuh, adhuh, apa iya iki aku têmênan.
Sêrsan Quick amangsuli kanthi sabar: bêndara, bok inggih ingkang ngatos-atos, kala rumiyin panjênêngan sampun nate ngandika dhatêng kula, bilih amêcahakên pangilon punika amalati, kajawi punika kula botên ambêkta sanèsipun malih.
Propesor Higgs wicantên: wis gawanên lunga bae, aku ora butuh manèh marang pangilon. Mara dhoktêr aku enggal salêpên.
Ing salajêngipun kula sadaya salêp-salêpan gêgêntosan, ingkang makatên wau sakawitipun inggih sakit sangêt, sasampunipun kula sadaya lajêng mapan linggih kanthi ngatos-atos, prêlu badhe sarapan.
Kala Kapitan Orme ngombe wedangipun jangkêp gangsal cangkir, piyambakipun lajêng wicantên makatên: Quick, mara dongèngna mungguh sing dadi mula bukane.
Sêrsan Quick lajêng wiwit andongèng: saèstunipun botên kathah ingkang kacariyosakên: bandara kapitan. Mantukipun têtiyang Zeu botên kalihan panjênêngan sadaya, ananging sarèhning kula botên mangrêtos basanipun, kula inggih botên mangrêtos punapa ingkang dipun omongakên. Kula lajêng suka sumêrêp dhatêng Shadrach sakancanipun, sanadyan anginipun pêjah utawi botên pêjah, makatên panyêbutipun têtiyang wau, ananging têtiyang wau kêdah tumut dhatêng kula ngupadosi panjênêngan. Sanadyan têtiyang wau amastani, bilih kula edan, lan panjênêngan sampun seda dangu, lami-lami inggih mêksa lajêng pangkat.
Inggih nyata, bilih omongipun wau lêrês, lan kula sadaya botên sagêd manggih panjênêngan. Lêt sawatawis dangu unta-untanipun botên purun anglajêngakên lampah. Wontên ing margi satunggaling bôngsa Abati ical botên kantênan, saha salajêngipun kula botên sumêrêp lan mirêng malih kawontênanipun tiyang wau. Ingkang makatên [ma...]
[...katên] wau botên wontên malih kajawi wangsul dhatêng padhusunan. Malah Shadrach lajêng botên purun tumut kalanipun prahara sampun kèndêl, mila pun babi punika botên kenging dipun ajak rêmbagan, dados kula lajêng ambêkta unta kalih pangkat piyambak kalihan Pharaoh.
Gagasan kula, manawi panjênêngan taksih sugêng, sampun tamtu mundhut nêring gumuk-gumuk punika, amargi kula sumêrêp, bilih panjênêngan botên ambêkta pandom, lan panjênêngan botên priksa punapa-punapa sanès-sanèsipun. Sadintên
punika. Sadintên muput lampah kula têrus kemawon, yèn dalu kula kêdah ngaso, amargi botên sumêrêp punapa-punapa. Sasampunipun linggih kintên-kintên kalih jam wontên ing ngrika, kula ujug-ujug sumêrêp Pharaoh kupingipun anjêpiping, saha tansah ningali mangilèn. Sanalika punika kula inggih ningali mangilèn, sarta rumaos sumêrêp sorot pêthak, ingkang sajak minggah, ingkang makatên punika botên sagêd saupamia lintang alihan, ananging sajakipun sabab saking sanjata. Kula amirêngakên, botên wontên suwara punapa-punapa ingkang lumêbêt ing kuping kula. Ananging sarêng lêt sawatawis sêkon malih Pharaoh anjêpipingakên kupingipun malih, sajakipun mirêng suwara punapa-punapa.
Jalaran saking punika, kênthêling manah kula amurugi papan ingkang kula
Ananging Pharaoh botên ngêndhoni niyatipun, ing ngriku Pharaoh ngambus-ambus, thakar-thakar saha lajêng ical wontên ing pêtêngan, dangu-dangu kula mirêng panjugugipun Pharaoh anggantêr, kintên-kintên têbihipun saking ngriku wontên satus mètêr, pikajêngipun bokmanawi badhe ngundang kula. Kula lajêng murugi saha manggih panjênêngan, ing sakawit kula wastani manawi panjênêngan seda. Inggih namung punika kawontênanipun, bandara kapitan.
Kapitan Orme wicantên: têka bêgja têmên, dene lêlakon iki wêkasane tinêmu slamêt. Aku kabèh nglairake bangêt panrima mênyang kowe, amarga anggonku kabèh isih urip iku jalarane saka kowe.
Quick mangsuli kanthi andhap asor: sampun dados panggalih, bandara kapitan, ingkang makatên punika botên jalaran saking kula, ananging saking karsaning Pangeran, ingkang sampun amranata sadaya punika, sadèrèngipun kula sadaya dipun lairakên. Sasampunipun panjênêngan kêdah paring panarimah dhatêng sagawon punika.
Enjingipun malih, kula sadaya sawêg sumêrêp dhatêng pakampunganipun. Ananging lampah kula sadaya wau majêngipun rindhik sangêt, jalaran kula sadaya namung ambêkta unta kalih, dados tiyang ingkang kalih kêpêksa lajêng lumampah. Dene ingkang lumampah wau sampun mêsthi Sêrsan Quick sarta bandaranipun, sabab manawi prakawis makatên punika, salaminipun Kapitan Orme botên nate mikir dhatêng badanipun piyambak. Sanadyan namung satêngah jam, piyambakipun botên purun numpak unta. Ewadene sanadyan Orme wau botên pisan-pisan numpak, nanging kula mêksa mudhun saking unta, wusananipun untanipun malah namung dipun culakên kemawon.
Panumpakipun Higgs kalihan kula wontên ing lapak sami thêklak-thêkluk ngantuk. Kala
lampahipun ngênêr dhatêng panggenan kula sadaya, saha wicantên makatên: punika èmpêripun kados bôngsa Arab: bandara dhoktêr.
Kula amangsli: nèk mula mangkono, luwih bêcik ditêrusake bae lakune, aja ngatonake yèn kene wêdi, kiraku ora bakal yèn wong-wong mau arêp ganggu gawe mênyang aku kabèh.
Kula sadaya lajêng nyadhiyakakên dêdamêl ingkang dipun bêkta, Orme lan Sêrsan Quick wontên ing antawis kula kêkalih. Sarêng kula sampun pêthukan grombolan wau, kula sadaya sumêrêp, bilih ingkang mangagêngi numpak unta, punika botên sanès inggih Shadrach, dene unta
Salajêngipun Shadrach suka katrangan warni-warni, saha nêdha ngapura rambah-rambah. Ingkang makatên wau dipun mirêngi Propesor Higgs kanthi mangkêl. Ing sarèhning piyambakipun punika sagêd wicantên basa Arab saèstu mawi pasèh, piyambakipun lajêng amisuhi kathah-kathah dhatêng Shadrach sakancanipun, ingkang adamêl gumuning têtiyang wau. Makatên ugi pun Quick inggih misuh-misuh ngangge basa Inggris. Kapitan Orme mirêngakên sakêdhap, lajêng wicantên makatên: wis ta, kaya-kaya iki wis cukup Higgs, nèk kobacut-bacutake mêngko mundhak dadi padu. Mêngkono uga kowe sêrsan, mênênga cangkêmu, rak ya wis bêgja bangêt bisa kêtêmu, dadi ora ana sing andadèkake susah. Shadrach ambalika bae lan tumulia milu
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Nginggil punika gambaripun saperanganing kitha Wèltêprèdhên, inggih punika: Cikini. Ing ngriki kados botên prêlu kacariyosakên panjang-panjang, para maos têmtunipun sagêd mawas piyambak adining sêsawangan ing ngriku punika.
Ingkang nama piwulang punika tamtu sae, botên wontên piwulang ingkang kajêngipun awon. Mèh sabên tiyang sagêd damêl piwulang, tuwin mèh sabên tiyang botên wontên ingkang ajêng dhatêng piwulang. Wontênipun makatên wau, bokmanawi kêbêkta saking watêking tiyang punika namung sêdya unggul, lumuh yèn kungkulan ing sasami.
Manawi dipun piridakên dhatêng kados makatên wau, tamtu botên wontên piwulang sae ingkang migunani. Nanging manawi dipun manah panjang, sayêktosipun piwulang punika botên kok lajêng dipun tujokakên ing tiyang, kajêngipun namung minôngka pèngêtan wujuding piwulang sae, ingkang ginambarakên wontên ing tulis, tuwin nyatanipun piwulang wau sae yêktos. Dados mênggahing sanès botên prêlu lajêng maoni. Awit ingkang dipun raosakên punika suraosipun, sanès tiyangipun ingkang ngarang.
Tiyang sok kalèntu malih, ngalêm dhatêng piwulang dupèh ingkang dipun condhongi, dados ingkang dipun lêm tiyangipun. Ingkang makatên wau mênggahing pikantukipun tamtu pinanggih kirang plêg.
Sayêktosipun raos-pangraosing tiyang punika adhakan korup dhatêng raos ingkang kêlintu. Tuwin malih sok lajêng kaprah, kados ta: cariyos padhalangan, punika limrahipun sabên tiyang
Pandhita Durna punika tiyang linangkung, botên kasamaran dhatêng silak-siluk wadosing jagad. Dene wontênipun tiyang gêthing dhatêng Pandhita Durna, dupèh ing padhalanganipun tumut Ngastina, malah lajêng kangge gulang-gulang. Tiyang botên ngèngêti manawi Pandhita Durna ugi kathah wêwulangipun dhatêng para Pandhawa, tuwin para Pandhawa inggih anganggêp guru yêktos. Kawontênan ingkang makatên wau punapa botên cêtha bilih pangraosipun
Durna ngêthok darijinipun Prabu Palgunadi, awit saking panêdhanipun Arjuna. Coba sapunika dipun manah cêthèk-cêthèkanipun kemawon, patrapipun Pandhita Durna makatên wau punapa adil. Nanging rèhning tindakipun makatên wau lantaran saking Arjuna, têtiyang inggih sênêng kemawon. Samantên mênggah koruping pangraosipun tiyang.
Sapunika mangsuli bab mulang, sayêktosipun manawi dipun manah lêbêt, wulang punika tuwuh saking badanipun piyambak, awon sae dumados saking badanipun piyambak. Dados saupami wontên tiyang ngêtingalakên, bilih ingkang dipun tulad punika lampahipun anu, punika pancèn [pancè...]
[...n] sae tumrap ingkang dipun tulad, nanging ingkang nulad punapa tamtu sagêd ngêplêki, punika dèrèng tamtu, dados pikantukipun namung ngêndêlakên dhatêng kalangkunganipun ingkang dipun tulad.
Yèn cariyosan jaman kuwalèn, Kangjêng Sunan Kalijaga, punika anggêlarakên lêlabêtan awon sae, nalika awon ngantos ratuning awon, nanging sarêng nglampahi sae, ngantos botên wontên pêpindhanipun. Tiyang manawi nuju ngambah ing lêlampahan awon, adhakan lajêng cariyos: gene Kangjêng Sunan Kali iku iya nglakoni ngono. Nanging tiyang botên purun anglajêngakên kadospundi lajênging kadadosaning lêlampahan wau.
Pandhita Durna nalika ngêthok darijinipun Palgunadi, ingkang kanggenan sêsupe ampal.
Dados manawi makatên wosing kajêngipun piwulang punika namung mujudakên ungêl sae, lan ungêl wau kathah sangêt, tiyang lajêng sagêd nimbang dhatêng suraosipun, tuwuhipun tamtu kemawon saking ingkang nglampahi piyambak. Dene kawontênaning piwulang warni-warni, punika kala-kala wontên ingkang ngèngingi dhatêng raosipun piyambak, tuwin botên mawi mawang dhatêng ingkang nganggit piwulang. Mila ingkang sayogi, têtiyang anggêmènana dhatêng piwulang sae, botên kok supados nelad dhatêng suraosing piwulangipun, namung kenging kangge pasêksèn manawi kapranggul ing lêlampahan ingkang dipun awaki.
Panganggêpe manungsa marang aku ora nyênêngake, marga dirasa anggigoni. Liya saka mangkono ora sumurup, yèn satêmêne aku iki bisa gawe jalaraning pati pirang-pirang èwu jiwa. Aja dikira dupèh wujudku cilik mênthik, ora kadunungan gêgaman kang mitayani, nanging kasêktènku ngungkuli macan gembong utawa ula kang gêdhe, uga bisa gawe tiwase manusa pirang-pirang. Aku ora umuk, ning yêktine pancèn mangkono.
Tangkar-tumangkarku sarana ngêndhog, kang sawatara dina banjur nêtês dadi singgat, wusanane lagi bisa malih sipat kaya wujudku kang sajati, yaiku wujud lalêr. Barêng wis umur rong minggu lawase, wis aran diwasa bisa ngêndhog. Aku rêdèn bangêt, yèn ngêndhog ora kurang saka satus rongpuluh iji, lan iku mau sajrone rong minggu wis dadi lalêr diwasa, mangkono satêruse tangkar-tumangkarku, mula enggal akèh bêbranahan. Dadi têrang bangêt, cêtha wela-wela, saka êndhog siji bae, sajrone sasasi, bisa tumangkar mayuta-yuta.
Uripku gampang bangêt, ora pilih ala bêciking panggonan. Ing nagara kang kalêbu hawa adhêm, sanajan ing môngsa badhidhing ora bisa curês, pamanggonku ana ing gêdhogan utawa kandhang sapi, iku minôngka hotèl sarta pasanggrahanku. Dene ing môngsa panas aku ngêndhog ana ing tlethongan, yèn wis ambênêri môngsa kalane tumuli nêtês.
Kang tak sênêngi ing tlethong jaran, ewadene pupute ing tlethong apa bae ora tampik, ing jumblêng, pawuhan, bêbosokane godhong-godhong lan sapanunggalane. Wose: anggêr ing panggonan kang anjêjêmbêri, prayoga dadi tanah kalairanku.
Sikilku nênêm, ulune pating sruwut katon cêtha,
kaanane, mula yèn mêntas ngambah apa-apa, sikilku kaprès barang kang tak encoki. Lan yèn tak anggo mencok ing barang liyane, barang mau katularan gupak apa-apa.
Mêmangsanku kang tak sênêngi sing êmpuk-êmpuk, jêmèk-jêmèk lan sing anduduh, dene marang bôngsa kripik-kripik, panganan sing garing utawa atos iya ora wêgah, marga aku duwe ilu kang kêna kanggo ngluluhake, sarèhne aku kuwi ora urus-urus, dadi wêtêngku rêgêd bangêt, mula iluku mau iya..., iya ora rêsik. Ah, iki rak ngêlèr wirange dhewe arane, nanging ora dadi apa.
Yèn ana wong bunyik, korèng, gudhig, natu, wudun lan liya-liyane, wah, tak trêsnani bangêt, aku kêrêp mencok ing malane mau. Salungaku
Ing ngarêp mau aku wis carita, sabarang kang tak pèncoki, sikilku
panganan lan sapanunggalane, barang-barang mau bisa katularan wijine lêlara kolerah, apa têmahane: ... sing sapa mangan panganan mau banjur katularan lêlara kolerah. Lha, ya mangkono
Iya mangkono iku sabab-sababe aku bisa gawe tiwase wong pirang-pirang èwu.
Srana kanggo gawe curêsku ora ana liya, kajaba mung nyêgah murih rakasarêkasa. panêtêsku. Tlethong-tlethong kudu dijaga, supaya aja nganti kêna tak èncoki, suwe-suwene sabên rong minggu sapisan, kudu dibuwang dianggo rabuk tanduran, yèn rêrêgêde mung sathithik, cukup disiram nganggo lênga patra. Reka mangkono iku pamurihe, ngalang-alangi marang nêtêsing êndhogku.
Kajaba iku..., eh, kok kalalèn, arêp kôndha apa ta aku mau, kosik tak eling-elinge..., e, anu, yèn ambuwang uwuh utawa rêrêgêd liyane kudu sing prênah, aja saênggon-ênggon, prayogane digawèkake wadhah dhewe, pawuhan saka kayu kang kêna ditutupi rapêt. Omah pakarangan lan sabên papan kang adhakan kudu rêsik, aja nganti anjêmbrung rêgêd.
Yèn pituturku iku digugu, insyaallah, bakal gawe sudane wong kang tiwas sing jalarane mangkono.
Sarta manèh panyimpêne panganan sing ngati-ati, kudu ditutupi rapêt aja nganti kêna kaambah. Wong dodol panganan idêran, tahu, saoto, gule, wedang, cao lan sapanunggalane, yèn
kewan rajakaya. Ing Aprikah Kidul akèh [a...]
[...kèh] bangêt rajakaya, kang katrajang ing sawijining lêlara, kang ing têmbung mônca diarani tsetseziekte, mungguh jalarane mangkene:
Ana sawijining lêlara kang aran trypanosoom, iku yèn rumasuk ing usus, banjur katut ilining gêtih sumrambah ing awak sakojur, têmahane kewane kacandhak ing lêlara tsetseziekte. Lêlara iku gampang nulare marang kewan liya, marga saka panggawene bangsaku, wujude iya mèh kaya lalêr-lalêr lumrah iku, marga kang nularake mula iya diarani lalêr tsetse.
Yèn wus nyakot ing kewan kang wis lêlaranên, môngka banjur sêsêp ing kewan liya,
ing weya / wiyahèn yêkti yuwana / wahanane sukèng driya / pandam-pandoming martana //
Gambar ingkang kacêtha ing sisih punika gambaripun makutha nata ing nagari Saksên kala jaman kalih atus sèkêtan taun sapriki, ingkang suwau kakintên bilih makutha punika ical, ananging dèrèng watawis dangu punika sagêd pinanggih malih. Makutha wau êmas, mênggah wujudipun kados inggih botên patos èdi sangêt, limrah kadosdene makuthaning nata sanèsipun. Dene wontênipun dumugi sapriki taksih dipun simpên saha kaaji-aji, punika botên jalaran saking êmas kemawon, ananging bokmanawi ugi minôngka kangge amèngêti sang nata ingkang yasa saha angagêm makutha wau, inggih punika Sang Prabu August II ing nagari Saksên. Ing ngatasipun satunggiling nata, kawontênanipun Sang Prabu August kala sugêngipun pancèn kenging kawastanan anganèh-anèhi, jalaran saking botên jênjêming tindakipun, amila kados wontên gunanipun upami kaandharna sawatawis wontên ing udyana Kajawèn ngriki, supados para maos sagêda kagungan wawasan mênggahing babading tanah Eropah salêbêtipun abad pitulas.
Sang Prabu August II, ingkang sarêng jumênêng nata ing Saksên, jêjuluk Prabu Friedrich August I, punika kawêntar asmanipun jalaran saking kakiyatanipun, ngantos lajêng angsal sasêbutan: August de Sterke têgêsipun August ingkang kiyat sangêt. Minôngka pasêksèning kakiyatanipun wau, [wa...]
[...u,] kacariyosakên, bilih sang prabu kanthi
prasasat kadosdene kawat kemawon. Sang prabu wau putraning nata ing Saksên ingkang ôngka kalih, wiwit timur mila sang prabu tansah botên jênjêm wontên ing dalêm, amila sarêng jangkêp yuswa 17 taun lajêng tindak lêlana dhatêng karajan ingkang agêng-agêng ing tanah Eropah, lêt kalih taun malih panjênênganipun andhèrèkakên ingkang rama prang amangsah karajan Prasman. Sasedanipun ingkang rama, ingkang kaprabonipun nuntên kagêntosan dening ingkang raka, panjênênganipun lajêng tindak dhatêng kitha Wènên ing Ostênrik, saha lajêng sagêd gandhèng kalihan sang nata ing Ostênrik. Sarêng ingkang raka seda, lajêng kajumênêngakên nata ing Saksên. Dèrèng ngantos lami jumênêng nata, sang prabu nuntên pangkat prang amangsah karajan Turki. Ananging sang prabu kasoran juritipun, jalaran saking punika sang prabu dados saklangkung alit panggalihipun, ngantos lajêng sèlèh saking kalênggahaning kasenapatènipun prajurit, sarta lajêng tindak dhatêng kitha Wènên malih.
Sang prabu kala punika taksih lêstantun jumênêng nata ing Saksên, lami-lami lajêng ambudidaya sagêdipun jumênêng nata ing karajan Polên. Murih sagêdipun kalêksanan punapa ingkang dipun krêsakakên wau, sang prabu lajêng angrasuk ing agami Katolik. Sanadyan ing wêkdal punika kathah para luhur sanèsipun ingkang ngudi dhatêng kabrabon nagari Polên, ewadene wusananipun ingkang kajumênêngakên inggih sang nata ing Saksên wau. Ananging wontên karajan kêkalih ing Eropah, ingkang botên purun nganggêp dhatêng jumênêngipun Sang Prabu August wontên ing praja Polên wau, inggih punika karajan Prasman tuwin karajan Swèdhên. Ingkang makatên wau anjalari dukanipun sang prabu ingkang tanpa upami. Botên watawis lami malih sang prabu kanthi kabantu dening praja Rus pangkat prang amangsah karajan Swèdhên. Ananging pêrangipun sang prabu kasoran, ngantos prajuritipun wontên 80.000 ingkang dados tawananipun mêngsah. Jalaran saking punika sang prabu lajêng kapêcat saking kaprabonipun ing karajan Polên. Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih sang prabu tansah botên sagêd jênjêm panggalihipun, amila botên antawis dangu lajêng lumêbêt prajurit andhèrèk pêrang Sang Pangeran Eugenius ingkang kala punika angêpang kitha Risêl. Nalikanipun Sang Prabu Karel II aprang wontên ing nagari Rus, Sang August tuwuh krêsanipun badhe ngrêbat karajan Polên malih, sanadyan kala punika sampun wontên ingkang jumênêng nata wontên ing ngriku. Sarana pêrang ingkang watawis lami kanthi kabantu dening karajan sanès-sanèsipun, saha malih jalaran ing Polên piyambak tuwuh pasulayan mawarni-warni, wusanadipunwusananipun. [wusanadi...]
[...pun] Sang August sagêd unggul juritipun saha lajêng sagêd jumênêng nata ing Polên malih.
Minôngka pungkasaning karangan punika, ing ngriki prêlu kacariyosakên, bilih miyosipun Sang Prabu August wau kala tanggal 12 Mèi ing taun 1670 ing kitha Drèsdhên, sedanipun tanggal 1 Pèbruari taun 1733 ing kitha Warsêko, inggih punika sasampunipun jumênêng nata wontên ing Saksên laminipun 38 taun, tuwin jumênêng nata ing Polên laminipun 36 taun.
Ing Kajawèn ôngka 10 sampun nyariyosakên bab cacahing arta pajêg ingkang mawa lêlantaran. Sapunika nyariyosakên angsalaning pajêg ingkang tanpa lêlantaran, inggih punika 900 yuta rubêl, dados pajêg ingkang kasêbut rumiyin kathahipun wontên tikêl kalih têngah piyambak. Pamrentah komunis, sampun botên kaconggah ngindhakakên pajêg ingkang tanpa lêlantaran, ing môngka bêtah sangêt dhatêng indhaking pamêdalipun, ingkang punika marginipun botên sanès inggih lajêng ngindhakakên kawontênanipun pajêg ingkang mawa lantaran. Angsal-angsalaning pajêg ingkang tanpa lêlantaran ing taun 1927, punika mèh tikêl kalih tinimbang angsal-angsalanipun ing taun 1924, dene angsal-angsalanipun pajêg ingkang mawa lantaran, punika wontên tikêlipun sakawan piyambak.
Tuwan Baars anyariyosakên, bilih wontên ing parêpatan-parêpatan parte komunis, sok mirêng rêmbag-rêmbagipun ing bab kawontênanipun pajêg-pajêg ing nginggil wau, ingkang lajêng sok tuwuh panyaruwe sawatawis, amargi ingkang makatên wau nama kêsangêtan, ingatasipun pranatan-pranatanipun piyambak, têka dipun tarajang piyambak, ing môngka salah satunggiling ucap-ucapanipun anyêbatakên: anyuwak sadaya pajêg ingkang mawa lêlantaran, jalaran pajêg ingkang makatên punika miturut têtandhinganipun kalêbêt ngawratakên sangêt dhatêng têtiyang ingkang saklangkung miskin. Ananging rêmbag wau lajêng kabantah makatên: têtiyang tani punika pancèn sampun sapisan bodho sangêt, ingkang dipun sumêrêpi namung punapa ingkang sanalika punika kêdah dipun bayar, pajêg-pajêg ingkang mawa lêlantaran wau botên dipun raosakên, amila inggih kajêngipun makatên kemawon, awit nagari ambêtahakên dhatêng arta punika.
Mênggahing bab têtanèn, radin-radinipun katingal mundur, tanah wiyar-wiyar ingkang suwaunipun gadhahaning tuwan-tuwan tanah, sampun kabagi-bagi, mêsin-mêsin saha pirantos-pirantos sanèsipun, ingkang kathah sampun sami dipun risak, lan samangke têtiyang ing ngrika sami judhêg kadospundi anggènipun sami ngawontênakên pirantos saha mêsin-mêsin ingkang prêlu sangêt damêlipun wau, ing môngka para tani botên
angwontênakên pakêmpalan-pakêmpalan kopêrasi, ananging botên kadadosan, saha pamêdalipun siti ing Ruslan mêksa taksih kirang kathah tinimbang taun 1913. Pasitèn ingkang dipun tanêmi samangke 92% saking kawontênanipun pasitèn ingkang rumiyin, angsal-angsalanipun kintên-kintên namung 88%, dados inggih pasitènipun, inggih angsal-angsalanipun, punika saya suda. Ôngka-ôngka punika, ingkang pamêndhêtipun saking sêrat cathêtan opisil saking pamarentah komunis, tamtunipun inggih botên badhe ngawonakên sangêt dhatêng kawontênanipun lugu. Kosokwangsulipun, manawi angèngêti, bilih pangintunipun gandum dhatêng sajawining nagari ing samangke punika langkung sakêdhik katimbang kala ing taun 1913, punika wontên sabab-sabab ingkang anjalari tuwuhing gagasan, bilih ôngka-ôngka ingkang kasêbutakên wau, anggambar kawontênanipun samangke saklangkung saenipun. Sanadyan makatêna inggih têtela, bilih ing bab anyaèkakên têtanèn, angindhakakên angsal-angsalaning siti, inggih punika ingkang dados dhêdhasar indhakipun karaharjaning para tani, ing salêbêtipun 14 taun punika, botên kanyatan babarpisan. Ananging manawi kawontênanipun, ôngka-ôngka wau katitipriksa kanthi sayêktos, lajêng wontên bab-bab sanèsipun ingkang tumrap Indiya piyambak wontên gunanipun.
Nagari Ruslan wontên ing tanah-tanah Turkustan saha Kokasês, anggadhahi siti-siti ingkang sagêd angsal toya, wiyaripun kintên-kintên wontên 600.000 H.A. siti wau mèh sadaya dipun tanêmi: kapas. Jêmbaring siti punika ing taun 1926 wontên 120% nipun kala ing taun 1913, mênggah anggèning mêwahi jêmbaring siti wau sadangunipun wontên pêrang agêng ingkang kapêngkêr punika, botên sabibaripun gegeran. Ananging pamêdaling kapas têka namung 85% nipun saking pamêdalipun kala ing taun 1913.
Angsal-angsalaning tanêman gandum tumrap satunggal-tunggaling tiyang, punika mèh sami kemawon kalihan kala ing taun 1913. Pambagining toya tumrap sabinipun tiyang kathah, dados sanès piyambak-piyambak, punika angsal-angsalanipun malah suda.
Ing ngajêng Tuwan Baars sampun nyariyosakên, bilih kala ing taun 1921 piyambakipun wontên ing Turkistan anyambutdamêl wontên ing pakaryan irigasi, saha lajêng sagêd nyumêrêpi kawontênanipun punika kalihan têrang. Dene kawontênan ingkang sayêktosipun, punika anglangkungi tinimbang kalihan ingkang pinanggih ing ôngka-ôngka punika.
Para maos tamtunipun sampun sami uninga, bilih tigan punika saya rêsik saha gumrining warninipun inggih saya mindhak awis rêginipun. Amila inggih botên kenging dipun paibên, dene kathah têtiyang ingkang sami ambudidaya angrêsiki tigan ingkang rêgêd jalaran kenging blêthokan utawi sanès-sanèsipun, murih tiganipun wau katingal sae, ingkang sagêd ngindhakakên rêrêgènipun. Ananging sajatosipun angrêsiki tigan punika botên nama gampil, awit manawi tigan wau namung kakumbah mawi toya kemawon, punika sagêd angicalakên glabading cangkang tigan, ing môngka glabad wau ingkang murugakên santosaning tigan, dados manawi glabading cangkang ical, tiganipun inggih sagêd tumuntên risak. Ingkang punika tiyang lajêng tansah ambudidaya ngupados akal sanès ingkang botên sagêd ngenggalakên risaking tigan wau. Ananging caraning ngêsiki tigan ingkang sampun katindakakên ing samangke, punika manawi botên kangelan sangêt, wragadipun ragi kêkathahên, mila ingkang makatên wau inggih namung katindakakên dening para dagang tigan ingkang agêng-agêng kemawon.
Kranjang isi tigan ingkang rêsik saha gêmrining warninipun, punika sakêdhap kemawon sagêd têlas kasade, ananging manawi tiganipun wau rêgêd jalaran saking blêthokan, punapa malih saking têlèking pitik iwèn, punika inggih angèl pêpajênganipun. Ingkang punika kados wontên gunanipun upami ing ngriki ngandharakên sakêdhik mênggahing bab caranipun ngrêsiki tigan kambangan ingkang wragadipun botên sapintêna, tur inggih botên ngrisakakên tiganipun.
Murih gamblangipun, kêdah katrangakên rumiyin, kawontênanipun tigan ingkang mêntas dipun wêdalakên.
Tigan ingkang mêntas dipun wêdalakên punika ngyiyit, dene manawi kenging hawa, sakêdhap kemawon inggih lajêng dados garing. Garinging yiyit ingkang saklangkung enggal wau, anjalari tuwuhipun pamanggih, bilih yiyit ingkang anjagi santosaning tigan wau, anggadhahi daya kadosdene lilin. Ing môngka wontên cêcampuraning obat ingkang sagêd adamêl cuwèring lilin, caranipun wau botên beda kalihan ngrêsiki wacucal menda saking gajihipun, inggih punika sarana toya kêras ingkang kadamêl saking dat kakêcuting walirang (zwavelzuur). [(zwavel...]
[...zuur).] Pamanggih kados ing nginggil punika inggih mila lêrês sangêt, ananging sagêdipun angsal pasêksèn ingkang yakin, punika sasampunipun kacobi ngantos pintên-pintên rambahan sarana ngakal warni-warni. Pungkasanipun ingkang prayogi piyambak, inggih punika jer-jeranipun zwavelzuur kalihan toya, petanganipun, satunggal kalihan satus. Ananging pangêjèripun wau, kêdah ngatos-atos sangêt, awit zwavelzuur ingkang murni punika sagêd anggosongakên kulit.
Mênggah cara-caranipun angrêsiki tigan punika makatên:
Manawi tigan kambangan ingkang badhe dipun rêsiki punika wontên 100 iji, langkung ruyinrumiyin. ngawontênakên wadhah toya pêsagi ingkang cêpèr saha ingkang sagêd isi toya kintên-kintên 10 litêr, toya 10 litêr punika wawratipun sami kalihan toya gêndul ayèr blandhah 20. Murih sagêdipun angsal jer-jeran saprêsèn wau, manawi wontên 100 sèntimètêr kubuk, kêdah dipun wontêni zwavelzuur satunggal dhèsilitêr, manawi wadhah toya wau panjangipun 50 sèntimètêr, wiyaripun 40 sèntimètêr lan inggilipun 5 sèntimètêr, punika cèplês sagêd isi toya 10 litêr. Ingkang punika mila prêlu sangêt, bilih inggiling toya wau kadamêl 10 sèntimètêr, prêlunipun kangge papan inggahing jer-jeran wau, manawi tigan-tiganipun sampun kacêmplungakên ing ngriku. Langkung sae malih manawi wadhah toya wau panjangipun 80 sèntimètêr, wiyaripun 50 sèntimètêr lan inggilipun 5 utawi 6 sèntimètêr, awit tiganipun lajêng sagêd kajèjèr-jèjèrakên.
Anggènipun damêl jer-jeran wau, ingkang karumiyinakên toyanipun, salajêngipun sawêg zwavelzuur ripun, botên pisan-pisan kenging walikanipun.
Murih gampilipun, ingkang kasukakakên wontên ing wadhah toya wau langkung rumiyin tiganipun, sasampunipun jer-jeran wau sawêg dipun sokakên dhatêng tiganipun, pangêkumipun tigan wontên ing jer-jeran wau wontên saprapat jam, salêbêtipun punika ingkang gadhah kenging nyambi padamêlan sanès-sanèsipun. Sasampunipun saprapat jam, badhe katingal, bilih yiyiting tigan wau mèh ucul utawi ucul babarpisan saking cangkangipun. Kangge ngicali rêrêgêdipun sanès samangke gampil sangêt, inggih punika kagosok mawi planèl ingkang kasar-kasar kemawon, sasampunipun tigan wau nuntên kacêmplungakên ing toya mangêt-mangêt, supados jer-jeran ingkang taksih têmèmplèk sagêda ical, dene anggènipun anggaringakên, tigan wau lajêng katata wontên ing êrak mawi dipun tutupi koran.
Manawi tiganipun wau sampun garing babarpisan, pêthaking cangkangipun tigan, badhe malih dados pêthak mêmplak sangêt, dene manawi cangkangipun biru, malih dados biru ênèm rêsik gêmrining.
Sami-sami wit-witan taun, botên wontên ingkang agênging pigunanipun kados wit kalapa, tumrapipun têtiyang siti, mèh botên wontên ingkang botên rêmên nanêm kalapa, awit kalapa punika sabên tiyang migunakakên, kenging kangge kabêtahan padintênan, kados ta kangge olah-olah. Manawi kathah kenging dipun sade kangge kabêtahan sanès, malah ingkang pananêmipun kathah, minggahipun ingkang dipun tanêm dados kêbon kalapa, wohipun lajêng dados padagangan agêng, sarananipunsarana dipun. cukili tuwin dipun pe ngantos garing, namanipun kosrah.
Saking kêlimrahipun tanêman kalapa, tumrap ing nagari bêntèr tiyang sagêd nyumêrêpi tanêman kalapa wiwit saking pasisiring sagantên ngantos dumugi sukuning parêdèn, uwitipun sami kêtingal sae-sae, nanging minggahipun malih dumugi tanah parêdèn ingkang hawanipun asrêp, tanêman kalapa sampun botên sae. Saking kêlimrahipun wau, tuwin pancèn jalaran saking gênging pigunanipun, tiyang nyumêrêpi pakarangan ingkang kêbak isi tanêman kalapa, angraos damêl sêngsêming manah, saya tumraping pasisir ingkang anggênggêng kêbak tanêman kalapa, warninipun kêtingal angrêsêpakên sangêt.
Bangsaning kalapa punika wontên pintên-pintên dasa warni, nanging manawi kapiridakên saking pigunanipun, kenging namung kaperang kalih, inggiinggih. punika klapa ingkang tanahipun agêng tuwin alit, dene ingkang agêng, punika ingkang dipun pilala, tumrapipun ingkang alit nama namung dados pêthetan, inggih punika klapa gadhing, puyuh tuwin sanès-sanèsipun, ingkang pèni wontên ing sawangan.
Mênggahing pananêmipun, punika sabên tiyang inggih sampun sumêrêp, nanging prêlu ugi kapratelakakên sawatawis, kados ing ngandhap punika:
Pamilihing siti kêdah ingkang dhahas, punika sagêd andayani sae ing uwit, tuwin manawi dipun rabuki enggal katingal lêma, saya manawi siti wau pancèn sampun ngandhut lêmi.
Pamilihing wiji, kêdah klapa ingkang sampun kiring wontên ing uwit, ingkang agêng, mungsêr janjanganipun (andados) langkung utami manawi angsal pusêripun, inggih punika klapa sajanjang ingkang dhawah têngah piyambak, awit kalapa wau tamtu agêng, tuwin [tu...]
[...win] bundêr. Klapa ingkang sampun kiring makatên wau, manawi badhe kangge cikal prayogi dipun gantung wontên ing panging wit-witan. Makatên ugi pamilihing klapa wau kêdah klapa ingkang uwitipun sampun sêpuh, punika sagêd nitik saking inggil utawi dhapuring glêganipun. Klapa wau manawi sampun 3 wulan: thukul, manawi sampun umur 9 wulan kenging katanêm, pamêndhêmipun ingkang ngantos ngaclopakên tabon.
Êlêting pananêm ingkang prayogi kawan êru, êlêt samantên punika benjing dadosipun cêkapan, lan ing ngandhapipun taksih kenging dipun tanêmi punapa-punapa. Lan ingkang prayogi, nanjakakên cikal punika prayogi dipun sarêngi nanêm pisang, prêlunipun pisang wau kangge ayom-ayom kalanipun kalapa taksih alit, utawi andayani asrêp. Dene manawi klapa sampun agêng, pisangipun kenging kabucalan.
Nanêm kalapa punika kêdah tansah srêgêp rêrêsik ing ngandhapipun, saya manawi sampun agêng dumuginipun awoh, punika dalah ing nginggil inggih kêdah dipun rêsiki, papah garing, manggar ingkang sampun garing, mancung, tapas tuwin sanès-sanèsipun, punapadene ing ngandhap, thêthukulanipun inggih kêdah dipun bubuti. Makatên ugi tumrap kalapa ingkang sampun awoh, satahun sapisan ing nginggil dipun dèkèkana sarêm, majaji 1 sèn, punika sagêd ngathahakên uwoh.
Wontên tiyang ingkang cariyos, bilih tanêman kalapa ingkang cêlak tiyang punika tamtu sae, jalaran saking angsal hawaning tiyang. Ingkang makatên wau mênggahing katranganipun ragi wontên nalisiripun sakêdhik, dene nyataning tanêman lêma wau, jalaran saking kopèn, kêrêp dipun rêsiki utawi dipun lêmèni. Dados sanadyan têbih, manawi dipun manah rabuk tuwin rêrêsikipun, inggih sami kemawon.
Klapa punika manawi sampun 3 taun lajêng anggênuki, inggih punika kêtingal galugunipun anyêmpluk kados gênuk.
Sasampunipun 6-7 taun, wiwit awoh, tumrap tiyang nanêm, ing wêkdal wau sampun wiwit anampèni kaskaya piwalêsipun kalapa ingkang dipun tanêm, tansah lumintu. Mila ngantos wonwontên. têtêmbungan ngupamèkakên kabêgjanipun tiyang nanêm kalapa makatên: wong nandur krambil iku kaya wong nyêkolahake anak ana ing pamulangan, kabêgjane tinêmu ing buri, nganti tumêka ing tuwa.
Wanci pêperanganing klapa punika warni-warni sangêt, kados ta: manggar, sêkaripun. Bluluk, pêntilipun. Cêngkir, pêntil ingkang sampun agêng isi toya. Dêgan, punika undha-usukipun inggih warni-warni, kumringêt, kumêruk, tuwin ngantos mèh dados kalapa. Lajêng wiwit kêmelas, sêmantên, ngantos dumugi kiring. Satunggal-satunggaling wanci wau wontên pigunanipun piyambak, kados ta cêngkir dipun rujak, dêgan kangge têtêdhan, klapa kangge olah-olah. Nanging sadaya wau mênggah ingkang sae piyambak manawi dipun undhuh sêpuh, punika uwitipun badhe bètênbotên. kantrak, mila tiyang ingkang murka ngundhuhi klapa tanpa dugi, punika lêganing manah namung sapisan, salajêngipun lajêng manggih pituna.
tanpa kêndhat malêsipun dhatêng manungsa, mèh sadaya botên wontên ingkang kabucal, dalah dumugi bathok sêpêt taksih tumônja. Saya sarêng lare-lare pamulangan nindakakên padamêlan tangan, bathok punika dados jalaraning kêbukanipun lare dhatêng padamêlan kriya, wontên ingkang damêl bênik, mainan hèrloji, tuwin sanès-sanèsipun. Saya tumrap pakaryan tiyang ina ing Bandhung tuwin Ngayogya, punapadene pakaryan para têtiyang ukuman, sêpêt punika agêng sangêt pigunanipun, awit lajêng kenging dipun angge dandosan warni-warni, ingkang pantês dados rêrêngganing griya. Kados ta kèsèt, tutup jrambah tuwin sanès-sanèsipun, manawi dipun tingali wujudipun, tiyang tamtu malêngak, dening saking saenipun.
Ing wusana klapa punika mugi lêstantuna saya mindhak agêng pigunanipun.
kaanane bangsaku kiyi, yèn tak aranana mundur, akèhe wong pintêr saiki wis bal-balan, pira bae saiki para mudha sing anduwèni sasêbutan Mr. Dr. utawi Ir., nèk dak aranana wis maju, kaya-kaya kamajuane mau iya durung sapiraa nèk dipandhing karo bôngsa liya-liyane, sabab kamajuane mau kaya-kaya sing akèh mung nyang kapintêran sêkolahan bae, mênyang bab liya-liyane sajake ora pati maju. Lha, kapriye manèh bocah saiki kiyi sing diburu mung nyang pagawean kantor bae. Sanajan balanjane sathithik, anggêre wis disêbut dara juru tulis, atine ayêm wikrama. E, tinimbang aku ngaru-ara mêngkene, rak luwih bêcik aku tak sêsindhenan,
glenggang-glènggèng ngene kiyi, bisa uga banjur ngogêli sapongge rong pongge, sokur bage sagluntung. Enake wanci rêmêng-rêmêng mêngkene kiyi nêmbange Mêgatruh, banjur ditibakake nyang gandrung manis. Sapa wêruh bêgjaning uwong, nèk-nèke banjur ana wong sugih awèh pagawean pènsiyunan. Wis dak wiwitane: awit nyata sêdyane mung padha buru / nyang dalan urip
ing ngatase wong wis tuwa mangkono, [mangko...]
[...no,] anggone anjogèd kathik ngalênthêr, mripate diêrêm-êrêmake, sajake kok dinikmatake.
Petruk : Yadhug, yadhug, saya suwe ora saya ngajèni nyang wong tuwa, malah têka banjur diêntèk-
Sêmar : E, iya ora mung Garèng sing ora wêruh tata, sanajan Si Petruk saya dlodog, ana nudingi uwong tuwa, drijine têka nganti mlêbu nyang mata, wis, wis aja padha pêpadon, kuwi ora bêcik pêmburine. Ayo padha omong-omongan bae, supaya bisa mundhak sêsurupane.
Garèng : Lha, kuwi utama bangêt, Ma. Mung bae sing dirêmbug kuwi aja bab sing enak, ananging kudu bab sing kapenak.
Sêmar : Lho, rada kodhêng pamikirku anampani panjalukmu kiyi, aja rêmbugan bab sing enak, ananging kudu bab sing kêpenak, kuwi kapriye.
Petruk : O, Ma, Ma, jarene wis lawas ana ing donya, dadi sêsurupane luwih akèh tinimbang wong nonoman. Dene ana têtêmbungan mangkono bae, wis bingung. Rungokna tak jarwani: Garèng mau kôndha yèn ora gêlêm rêrêmbugan bab-bab sing enak-enak, kuwi sababe ora liya, amarga sanadyan Si Rama kuwi wong tuwane, ananging têmtune ora ambuktèkake apa sing dikandhakake, kaya ta upamane ngandhakake: gurihing pêcêl pitik, nyamlênge opor brati, gandême pindhang ati-ati, sanajan kok lakoni nêbasake gajih ing mripatmu, iya masa bakala Si Rama bisa ambuktèkake enaking lêlawuhan mau. Seje yèn ngomongake bab-bab sing kapenak, kaya ta: anglêring gambir sawit, lêngud-lênguding genjong-goling utawa manèh ramene grompolthèk, kuwi ora angèl anggone arêp ambuktèkake, anggêre gêlêm brobos panggonan wayang wong bae, wis mêsthi bisa nêksèni dhewe.
Garèng : Truk, Truk, bok aja milu omong, kowe kuwe rak isih kalêbu pupuk bawang. Saiki tak kandhani mungguhing bab-bab sing enak kuwi. Rama têmtune rak isih eling mênyang caritaning iblis sing tangane sijine anggêgêm madu, sijine manèh
anggo nglèlèti cangkême wong kang lagi ngomongake alaning liyan, cikbèn bisa suwe. Dene jadham ing sarèhning rasane pait, arêp tak anggo nglèlèti cangkêming wong sing omong bab kabêcikan, cikbèn enggal diuwisi.
Sêmar : Iya, iya, wis ngrêti aku, bocah bagus. Dadi karêpmu, omong-omongan ananging aja ngrasani liyan, amarga iki ora utama bangêt, luwih bêcik padha rêmbugan bab sing
migunani tumraping ngakèh. Rak iya mangkono ta Rèng.
Garèng : Iya mula mangkono, dene anggonku duwe panjaluk mangkono mau, amarga rikalane aku lumêbu ing omah kene, aku krungu panggrundêlane Rama, sing mranani para mudha jaman saiki.
Sêmar : Lho, kowe aja kliru panômpa aku mung anggrêsula, dene para mudha saiki kiyi sing akèh mung ngudi marang kapriyayèn bae, wusanane banjur ora migatèkake pakaryan liyane kang prêlu-prêlu, kaya ta: bab têtanèn, patukangan lan sapêpadhane. Apa ora jênêng eman-eman kang mangkono kuwi.
Petruk : Rama kudu ngèlingi, yèn jaman saiki kiyi upamane môngsa ngono, lagi môngsa labuh, dadi kaanane iya ora karu-karuan. Rama rak isih kèlingan
bus udan, sarèhning crindhil banjur kapêksa bali dalan.
Garèng : Panêmune Petruk kiyi pancèn iya ana bênêre, saiki kiyi rak lagi ambudidaya, kapriye dalane kang utama dhewe bisane enggal bisa
kabangsan, lan sapanunggalane. Kirane kuwi kabèh kalêbu pêrcobakan-pêrcobakan bisane olèh dalan kang utama dhewe kanggo amburu marang kamajuan.
nuli budhal sang prabu karsane kondur / diiring wong nyunggi pêthi / wong lima padha angguguk / bêbarêngan anangisi / panyawange tanpa pêdhot //
ing sadalan-dalan lakune mung ewuh / abdi sing anyunggi pêthi / pijêr mêndhak mundhuk-mundhuk / saka samar kêsundhul wit / mula nganti krênggos-krênggos //
lah ing kono lakune abdi kêsandhung / ing oyod kang malang margi / panyunggine pêthi
dadak numbuk-numbuk / kapriye ta mau iki / e kowe sida wurung wong //
abdi matur gusti ing sayêktosipun / botên pisan-pisan
karsanipun / kang murih dados prayogi / makatên kemawon sampun / ing sapunika sang putri / saenipun kula
ngungun sang aprabu banjur manglung / anuwèni Mênurputih / guwayane isih wutuh / malah ketok kêmpis-kêmpis / lan tingale mêlèk alon //
lawan nuli wiwit muwun sênggruk-sênggruk / karo angandika lirih / iki nèng ngêndi awakku / sapa ta wong-uwong kuwi / lagi iki aku tumon //
bangêt kagèt mau galihe sang prabu / nuli ngandika nyang abdi / priye kono rumasamu / apa kira têmên urip / lah nyatakna cêdhak kono //
abdi matur nun inggih kangjêng sinuhun / sasumêrêp kula gusti / ing salami-laminipun / wartosipun kaki nini / kang sampun kêlimrah yêktos //
mênggah tiyang ambêkan sayêktosipun / tamtunipun gêsang ugi / makatên ing limrahipun / mung kula sumôngga gusti / kang ngatên punapa yêktos //
gèdhèg-gèdhèg sang prabu ngandika sêru / e e dene pating blandhit / gunêmanmu nganti galur / bok cêkakan bae uwis / ora sajak ambêbodho //
lah ing kono Mênurseta clathu sêru / bapak kowe ana ngêndi / gone clathu ngono iku / ketok karo gregah tangi / banjur lênggah dhêlog-dhêlog //
awit kowe dhèk mau uwis tak jaluk / karo wong sing kok iloni / mung aku kapengin wêruh / priye sing dadi sakawit / dene tinêmu mangkono //
Mênurseta banjur miwiti matur /Kurang satu suku kata: Mênurseta banjur amiwiti matur. lêlakone sing wis-uwis / nalikane dadi kantu / nganti ping têlune iki / elinge wis anèng kono //
panggalihe sang aprabu bangêt ngungun / priye nalare sing mulih / kono abdi nuli matur / mangke kula ngrêtos gusti / sababipun kang sayêktos //
ing pangintên kula rumiyin sang ayu / pancèn nêdya pun pêjahi / ing wusana ingkang kantun / sarana dipun lêbêti / dhêdhaharan mutawatos //
gih puniku dhaharan kang mawi racun / nanging mung kandhêg mandêlik / mangkêl wontên lêbêt gulu / ing wusananipun gusti / pun lare mèh dados layon //
tujunipun gusti lajêng mundhut /Kurang dua suku kata: tujunipun gusti lajêng karsa mundhut. tuwin malih
Bêstiring Yong Islamitên Bon, badhe gadhah atur dhatêng pamarentah, supados sawarnining buku pamulangan ingkang ngêwrat suraos angrèmèhakên tuwin natoni manahipun têtiyang siti, supados sampun dipun angge malih wontên ing pamulangan ingkang dipun lêbêti têtiyang siti, utawi ing mosi ugi mratelakakên kawontênaning buku-buku ingkang prayogi kangge têtiyang siti.
Wiwit ing taun 1908 Budi Utama ing Klathèn anggadhahi griya pamulasaran lare lola, dipun namakakên Panti Darma. Ing sapunika kajênging bêstir pakêmpalan, griya wau badhe dipun pasrahakên dhatêng dhusun, ingkang ugi tumut
punika, kadhawahakên tanggal kaping 15 Pèbruari, kingkangingkang. sami têtak wontên 100, sadèrèngipun lare ingkang têtak wau dipun gès, mawi kaarak para murid sêkolahan Muhammadiyah Ngayogya rumiyin.
Wontên kabar, bilih griya pondhokan (internaat) ada-adanipun pakêmpalan Budi Utama, pang Ngayogyakarta, taun punika angsal subsidhi saking guprêmèn f 1722.50.
Wontên pawartos, bilih ing wêkdal samangke kathah tiyang ingkang dhatêng saking Dhèli, wangsul anuwèni sanak-sadhèrèkipun. CariyosyanCariyosipun. badhe kesah malih watêngdhatêng. sabrang, awit ing ngrika panggêsangan taksih gampil.
Nyonyah A. Hardeman - Van Stietz garwanipun paduka tuwan dhirèktur pangajaran, sampun kaparêng kadadosakên pangarsa minulyanipun pakêmpalan pasinaon tumrap lare ingkang kêndho sangêt.
Saking Surabaya kawartosakên, jalaran saking panuwunanipun pangrèh agêng Muhammadiyah, salêbêtipun wontên konggrès pakêmpalan wau wontên ing Ngayogya benjing tanggal 12 Januari punika, Dr. Sutama badhe tumut mêdhar sabda prakawis kawontênanipun para wanita, kados ingkang sampun dipun wêdharakên wontên ing salêbêting parêpatanipun pakêmpalan wanita "Vrouwentehuis'' ing Surabaya.
Juru kabar Kajawèn martosakên, panjênênganipun Radèn Adipati Ariya Danusugônda Bupati ing Magêlang tampi paringan gamêlan kalih prangkat, pelok tuwin sêlendro saking Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing Surakarta, dhatêngipun ing Magêlang kabêkta kalih iji oto barang, saha kairingakên priyantun utusan dalêm saking Surakarta.
Malêm Sêtu tuwin malêm Minggu ingkang sampun kapêngkêr punika wampunsampun. kacoba katabuh mawi nimbali sawatawis priyantun
Sêrat kabar Darmakôndha angsal pawartos, bilih sawatawis tiyang ingkang sami kasingkirakên dhatêng Dhigul, sami ngawontênakên satunggiling komite, ingkang sêdyanipun badhe ngadêgakên masjid.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên: dèrèng dangu punika salah satunggiling tiyang dhusun ing Piyungan, sacêlakipun Kitha
ingkang manggih, pinaringan ganjaran arta f 100.-
Kongsul jendral Prancis ing Batawi, angsal palilah pados kuli jalêr èstri têtiyang Jawi cacah 500 salêbêtipun sataun, badhe kangge wontên ing Nieuw Caledonie jajahan Prancis.
Ingkang sinuhun ing Surakarta sampun dhawuh supados rêrêsik pasasareyanipunpasareyanipun. Sinuhun Sultan Pajang (Jaka Tingkir) ing dhusun Butuh, Surakarta.
Wiwit tanggal 1 Mèi ngajêng punika, badhe wontên sêpur èsprès saking Wèltêprèdhên dhatêng Ngayogya mêdal Bandhung. Sêpur sênèl ingkang bidhal saking Wèltêprèdhên jam 3 enjing dipun icali. Èsprès wau bidhalipun saking Gambir jam 6.45 enjing. Saking Bogor ugi badhe dipun wontêni sêpur sênèl, langkung Sukabumi, dhatêng Padhalarang, supados sagêd sambêd kalihan sêpur èsprès ingkang kasêbut ing nginggil. Èsprès Wèltêprèdhên dhatêng Ngayogya mêdal Cirêbon taksih, nanging bidhalipun mundur jam 7.15.
Wontên kabar, benjing garêbêg Bêsar ngajêng punika, ing Dêmak badhe wontên pêkên dalu, angsal-angsalanipun badhe kadarmakakên dhatêng kasipun tiyang siti sarta pakêmpalan tiyang Tiyonghwa ingkang botên mulitik.
Cabang Pakêmpalan Guru Bantu P.G.B. ing Pasuruan badhe angêdêgakên pamulangan Sêkhakêl wontên ing kitha Bangil, sarana kabiyantu dening kangjêng bupati sarta patih, ing Bangil. Pamulangan kabaripun kabikak benjing wulan Juli ngajêng punika. Kajawi punika P.G.B. cabang Pasuruan sawêg andamêl rancangan angêdêgakên Sêkhakêl Sêkul ing: Klakah, apdhèling Lumajang. P.G.B. cabang ing: Malang ugi badhe ngêdêgakên pamulangan H.I.S. wontên ing kitha Malang.
Shadrach kêtingalipun jèngkèl, lan awicantên, bilih kula sadaya ingkang kêdah tumut dhatêng piyambakipun. Salajêngipun kula nglolos sêsupenipun sang putri ing Seba saking driji kula. Saha lajêng kula nyunyukakên dhatêng rainipun.
Wicantên kula: yèn kowe ora miturut ing prentahku, sabalimu ing ngarsane sang putri sing ngutus nyang kowe, kowe bakal wêruh dhewe. Amarga elinga, sanadyan aku papat kabèh iki mati, (kala punika kula kalihan nyawang piyambakipun kanthi pikajêng ingkang wigatos) akèh wong kang naksèni, kang anjalari kowe ora bisa nyidhêm kaanane kabèh iki.
Tanpa anjawab punapa-punapa, piyambakipun lajêng angurmati dhatêng sêsupe ingkang kramat wau, saha kula sadaya lajêng wangsul dhatêng Zeu.
Kintên-kintên sampun lêt watawis nêm minggu, kawontênan ing sakubêngipun ngriku wiwit amalih. Kala punika kula sadaya sawêg mêdal saking sagantên wêdhi. Kintên-kintên lampah kula sadaya wontên ing sagantên wêdhi wau sakêdhik-sakêdhikipun sèwu pal. Sasampunipun manggih lêlampahan ing padhusunan kados ingkang sampun kacariyos ing nginggil, salajêngipun lampah kula sadaya wilujêng botên kirang satunggal punapa. Mila inggih yêktos kawontênanipun ajêg kemawon sarta tanpa wêwangênan, ananging tumrapipun Higgs kalihan Orme inggih wontên saenipun, jalaran kalih-kalihipun dèrèng nate kêkesahan ingkang kados makatên wau.
Satunggiling dintên nuju ing wanci sontên, kanthi cêtha, kula sadaya sumêrêp rêdi agêng-agêng lamat-lamat sundhul ing akasa, adêging rêdi-rêdi wau awangun tapêl, inggih punika rêdi-rêdinipun nagari Mur. Inggih lêrês têbihipun taksih pintên-pintên pal, nanging punika rak rêdi-rêdinipun nagari Mur. Enjingipun lampah kula sadaya turut panggenan ingkang kathah wananipun, saha urutipun dumugi ing lèpèn agêng, pangipun lèpèn Nil. Tigang dintên malih kula dumugi sapinggiring lèpèn wau, ing ngriku samangke kula sadaya sagêd angsal têdha cêkap. Unta-untanipun sami nêdhani rumput kathah sangêt, kula sadaya ngantos anggadhahi pangintên badhe anjêbrot. Sato kewan pintên-pintên, dados kula sadaya ugi sagêd angsal têdha sapurun-purunipun. Dumugi kula sadaya wontên ing ngriku inggih nama kalêrêsan, awit rêdi-rêdi wau lajêng botên kêtingal malih, amargi kêtutupan ing mega, anandhakakên, bilih tanah waradin ing ngajêng ngrika jawah. Dados kala punika ing ngriku wiwit môngsa jawah. Upami dumugi kula sadaya ing ngriku lêt saminggu malih, sampun tamtu kula sadaya botên sagêd nyabrang lèpèn, ingkang ilinipun tamtu lajêng santêr sangêt, ananging sapunika panyabrangipun gampil kemawon, lêbêting toya botên nate langkung sadhêngkuling unta ingkang dipun tumpaki.
Sadumugining pinggir lèpèn sisih ngrika, kula sadaya lajêng sami rêmbagan, kadospundi akalipun ing samangke, amargi samangke kula sadaya sampun dumugi laladaning nagarinipun bôngsa Fung, lan bêbaya ingkang saèstu mênggahing kêkesahan punika wiwit badhe andhatêngi. Kintên-kintên têbihipun wontên sèkêt pal saking ngriku dunungipun têtiyang Mur, ananging kadospundi akalipun lumampah sèkêt pal wau kanthi wilujêng. Kula sadaya ugi ngajak Shadrach supados tumut ngrêmbag bab punika, lan jalaran saking panêdha kula, piyambakipun lajêng nyariyosakên kadospundi kawontênanipun.
Wicantênipun pun Shadrach: ing ngrika ugi padununganipun têtiyang Abati ingkang botên kenging dipun asorakên, ananging papan wiyar ing sangajêngipun ngriku, ingkang dipun wastani Ebur, punika gadhahanipun têtiyang bôngsa Fung ingkang dèrèng sumêrêp tata, petanganing prajuritipun ing ngriku, punika sadasa ewon, nagari karajanipun wontên ing sacêlakipun brahala sela, ingkang kadosdene brahalanipun ugi nama Harmac.
Propesor Higgs nyêla ginêm sajak sênêng manahipun: Harmac kuwi têgêse Harmachis, yaiku dewaning dina, mêsthine wong Fung kuwi asline saka bôngsa Mêsir kuna, utawa kira-kirane, loro-lorone asal saka bôngsa siji.
Kapitan Orme wicantên: yah, sing mangkono kuwi, kalane ana ing Londhên wis kocaritakake mênyang aku kabèh. Carita kuna mangkono kuwi bok kosimpên dhisik nganti besuk, samono kuwi yèn aku kabèh isih padha urip. Bokbèn saiki Shadrach ambanjurake katrangane dhisik.
Shadrach lajêng anglajêngakên aturipun makatên: kitha punika, ingkang têtiyangipun kintên-kintên wontên sèkêt èwu, punika anguwasani lêlêngkèhing rêdi, ingkang kêdah kula langkungi, murih sagêdipun dumugi ing Mur. Lan bokmanawi inggih makatên punika prêlunipun dene kitha Harmac dipun dêgakên wontên ing ngriku.
Orme pitakèn, punapa botên wontên margi sanèsipun, jalaran kala pangkatipun grombolan wau saking Abati mudhun dhatêng jurang punika mawi dipun kèrèk. Ananging Shadrach wicantên, sanadyan ingkang makatên wau pancèn lêrês, tiyang Abati botên anggadhahi kèrèkan satunggal-satunggala, ingkang kenging kangge ngèrèk unta samomotanipun minggah.
Orme samangke lajêng pitakèn, punapa botên wontên margi sanèsipun, ingkang ngubêngi rêdi-rêdi wau. Shadrach amangsuli, bilih margi punika inggih pancèn wontên, ananging ing môngsa kados punika, margi wau botên kenging dipun ambah, jalaran wingkinging rêdi-rêdi ing nagari Mur ênêripun punika wontên talaganipun agêng, inggih punika ingkang dados sirahipun lèpèn Ebur, dene lèpèn wau cawang kalih, angubêngi tanahipun têtiyang Fung wau. Tamtunipun talaga wau samangke jalaran saking kathahing jawah, ingkang dhumawahipun sampun wiwit wontên ing Aprikah sisih lèr: bêna, saha papan-papan antawisipun talaga lan rêdi punika botên sanès namung rawa-rawa ingkang botên kenging dipun sabrangi.
Kapitan Orme dèrèng narimah, saha nêdha katrangan, punapa kula sadaya botên sagêd mènèk jurang wau, manawi kula sadaya sami mandhap saking panumpakipun unta. Wangsulanipun, inggih sagêd manawi kula sadaya ugi purun ambucal momotanipun sadaya.
Orme wicantên: bab kuwi ora prêlu dirêmbug manèh, jalaran sing prêlu dhewe iya mung momotan kuwi. Critakna bae kanthi cêkak, bisane aku kabèh nrajang barisaning wong Fung tumêka ing Mur kanthi slamêt.
Shadrach amangsuli: o, Tuwan Orme, ingkang kenging dipun lampahi, punika namung wontên satunggal, samantên punika manawi Allah aparêngakên. Inggih punika manawi siyang umpêtan, manawi dalu lumampah. Ing dintên benjing-enjing, miturut adat tatacaranipun tiyang Fung, ing wanci punika sataun-taunipun, ing kitha Harmac ngawontênakên pahargyan agêng, saha ing wanci enjing ngaturakên kurban dhatêng brahalanipun. Sasampunipun srêngêngê sêrap, têtiyang wau sami nêdha lan ngombe saha abingah-bingah. Têtiyang ingkang sami jagi lajêng sami dipun undangi supados sami tumut sênêng-sênêng. Jalaran saking punika, pangetang kula anggèning kêkesahan punika, supados kula sadaya dumuginipun ing ngriki sagêd anglêrêsi nuju wontên pahargyan. Ingkang punika, saking pitulunganing Pangeran, ing wanci dalu kula sagêd anglangkungi Harmac saha enjing dumugi ing pungkasaning lêlêngkèh, ingkang tumuju margi dhatêng Mur. Kajawi punika kula badhe nyukani tôndha dhatêng sadhèrèk-sadhèrèk kula bôngsa Abati, bilih kula sadaya sampun wontên ing ngriku, prêlunipun murih têtiyang wau sagêd sami mitulungi, manawi kula sadaya pancèn bêtah dhatêng pitulungan.
inggih sarana ambêsmi alang-alang punika. Ingkang makatên punika kula sampun sarêmbag kalihan têtiyang wau, pintên-pintên nulanwulan. sapriki, ing sadèrèngipun kula sadaya pangkat saking Mur. Dene manawi têtiyang Fung sumêrêp, tamtunipun namung badhe angintên, bilih ingkang makatên punika jalaran kabêsmi dening juru misaya ulam ingkang kasasar mriku.
Orme ngangkat pundhak saha wicantên makatên: iya Shadrach, kowe amêruhi kaanane ing kene lan uwong-uwonge, ing môngka aku kabèh ora, dadi aku kabèh iya kêpêksa anglakoni apa pituturmu. KanangingAnanging. aku kudu ngandhakake, yèn bôngsa Fung sumêdya matèni aku kabèh iki, samono kuwi yèn nganti
ananging kula ngintên, bilih têtiyang Inggris punika dede bôngsaningbangsaning. tiyang jirih.
Propesor Higgs anyêlani wicantên kanthi swara kêmèng, makatên: wong jirih, kaparat. Genea kowe wani kôndha kang mangkono kuwi. Kowe wêruh wong iki, (lan piyambakipun anudingi Sêrsan Quick, ingkang kala punika ngadêg jêjêg, angiringakên anggènipun pabênan wau. Lan mèh mangrêtos sadaya, punapa ingkang sampun kêlampahan), wong iki mung sor-soran bae, ewadene aku bisa kôndha mênyang kowe, yèn kêkêndêlanmu utawa kêkêndêlane wong Abati kabèh, ora madhani jênthike
amargi piyambakipun sêngit sangêt dhatêng Propesor Higgs, lan Propesor Higgs ugi sumêrêp, bilih Shadrach punika satunggiling bajingan, kala-kala ugi ngêdalakên wicantênipun ingkang nyêngit dhatêng Shadrach. Wicantênipun pun Shadrach: panjênêngan punika pancèn umuk Tuwan Higgs, bilih panjênêngan punika sampun dhawah ing tanganipun tiyang Fung, kula sadaya badhe nyumêrêpi pundi ingkang lêrês.
Quick wicantên kanthi amikir: punapa kula kaparêng nêmpiling sirah-sirahipun sakêdhik kemawon.
Ôngka 12, 19 Ruwah Taun Jimakir 1858, 11 Pèbruari 1928, Taun III.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên.
Ing nginggil punika griya padewan ing Pèjèng, kêbak wêwangunan kina.
Mênggah kawruh sêpuh ingkang badhe kula andharakên ing ngriki, sanès kawruh sêpuh ingkang limrahipun dados gêgêbênganipun bôngsa kita Jawi ingkang sok kawastanan ugi ngèlmu kasampurnaning pêjah, ananging ngèlmi sêpuh, cara Jawi Wetanan: êndhèk-êndhekan, tumrap bôngsa kita Jawi ingkang taksih sakêdhik sêsêrêpanipun kados kula punika saha ingkang prêlu nyumêrêpi.
Manusa kala dèrèng diwasa, wiwit: bayi, lare, diwasa lan sapiturutipun, punika masthi badhe nglampahi dados sêpuh. Bayi manawi sampun mindhak sêpuh dados lare, lare mindhak sêpuh dados diwasa, makatên salajêngipun ngantos dumugi sêpuh thuyuk-thuyuk. Sarèhning sadaya manusa punika sangsaya lami botên saya ênèm, ananging mandar sangsaya sêpuh, pramila bab anggènipun dados sêpuh ugi kêdah nyumêrêpi ngèlminipun sêpuh, paribasan sampun ngantos sinêbut: tuwa tuwas, prêlunipun supados saya lampah ingkang masthi dipun tindakakên botên tuna dungkap utawi sawatawis sagêd ngènthèngakên tumrap awrating sêsanggèn. Tiyang sêpuh ingkang taksih ngangge ngèlmunipun lare, kawastanan: kapilare, punika sok dipun ewani dening sasaminipun, amargi botên nêtêpi dhatêng sêpuhipun.
Manusa punika sangsaya sêpuh ingkang limrah botên sangsaya sakeca, ananging sangsaya rêkaos, amargi têtanggêlan utawi kuwajibanipun sangsaya mindhak kathah tur awrat. Kathahing têtanggêlan saha kuwajiban, awrating sêsanggèn ingkang mêsthi dipun tindakakên, punika manawi cotho utawi botên mangrêtos ngèlminipun, sagêd andadosakên wêwah rêkaos saha awratipun, malah sok dados rubeda.
Bayi utawi lare punika taksih kawêngku dening bapa biyung, ananging bilih sampun mindhak sêpuh dados diwasa, punika manut pranataning donya kêdah lajêng pisah saking wêwêngkoning tiyang sêpuh têgêsipun kêdah sagêd nyêkapi punapa ingkang dados kabêtahaning badanipun piyambak tanpa pitulunganing bapa biyungipun. Manusa wiwit diwasa ingkang waunipun namung mikir kabêtahan tumrap badanipun piyambak, lajêng wêwah mikir kabêtahanipun: rayat, anak, putu lan sasaminipun ingkang masthi dados kuwajiban salêbêting wêwêngkonipun.
Mênggah sakathahing kuwajiban tumrap para manusa wiwit diwasa ngantos dumugi sêpuh thuyuk-thuyuk, urut-urutanipun kenging katata ingkang ringkês, makatên: 1. bab gêgriya, 2. mêngkoni rayat, 3. dhatêng anak, lan 4. sanès-sanèsipun ingkang kalêbêt dados wêwêngkon. Ing salêbêtipun nindakakên kawan prakawis ing nginggil, kêdah asêsarêngan nindakakên kuwajiban ingkang ôngka kalih inggih punika: 1. tumrap dhatêng bapa biyung lan marasêpuh, 2. dhatêng sanak sadhèrèk, 3. pranataning mêmitran utawi tôngga têpalih, lan
Mênggah sakathahing kuwajiban lan pranatan wolung prakawis ing nginggil, sagêdipun tumindak namung sarana bôndha yatra lan ngèlmi utawi kawruh. Bab yatra ingkang kangge wragad, manawi anggènipun ngupados tanpa ngèlmi, kajawi èwêd pikantukipun inggih sok lêpat marginipun, makatên ugi sanajan sampun gadhah yatra, ing môngka anggènipun ngêcakakên ngawur tanpa kisruh,kawruh. tartamtu inggih lajêng muspra ing wusana botên kalêksanan ingkang sinêdya.
Wondene ngèlminipun gêgriya, prêlu sangêt dipun sumêrêpi, ingkang dados jêjêr: murih griya punika sagêd mathuk tumrap kasarasaning badan, bab sae lan asrining tiningalan, punika namung kadamêl prakawis kaping kalih.
Dene bab: rayat, ingkang sampun mangrêtos ing ngèlminipun, jujuganing pamilih sanès endahing warni, ananging ingkang katitipriksa rumiyin bab kasarasan, wêwatêkan saha kapintêranipun, dene prakawis sanès-sanèsipun namung kaanggêp imbêt kemawon. Pamêngkunipun dhatêng rayat, nêtêpi ingkang nama: jodho utawi timbangan, paribasan sakit satunggil sakit tiyang kalih, satunggil-satunggilipun mangrêtos dhatêng kuwajibanipun.
Bab anak, punika sami-sami ngèlmi, rumpil saha gawat sangêt. Jêjêr ingkang prêlu dipun sumêrêpi, bilih Gusti Allah anggènipun nitahakên manusa punika: sae, tanpa kuciwa, suci manahipun. Wontênipun manusa lajêng dados asor utawi luhur, awon saening wêwatêkan lan sapanunggilanipun, punika namung gumantung ingkang dados lantaran, inggih punika bapa lan biyungipun. Nglêngkara sangêt manawi Gusti Allah ingkang maha luhur, maha suci, maha... maha sadayanipun, yêyasanipun sagêd kuciwa, awon, asor sapiturutipun. Sawêg dêdamêlanipun sasami manusa kemawon ingkang tanpa: maha, kados ta: para prophesor, Ir. Dr. Mr. lan para pinunjul sanèsipun, punika sadaya sampun kenging dipun wastani mèh tanpa cacad, têgêsipun kathah saenipun, beda kalihan barang padamêlanipun manusa ingkang taksih bodho. Sawênèhing bôngsa kita Jawi taksih kathah ingkang mastani kanthi mantêping manah, bilih awon saening manusa punika sampun pinasthi ing sadèrèngipun tumitah ing ngalam donya, tuwin sampun botên kenging kaewahan malih. Ingkang makatên punika mujudakên kirang santosanipun anggèning nênuntun utawi anggulawênthah dhatêng anak supados dados sae kalakuan utawi sanès-sanèsipun. Manahipun sok kêmba, jalaran pangintênipun: sanajan dikayangapa bae anggone marsudi, yèn wis tinakdir ala iya dadi ala, makatên sasaminipun. Takdir punika pancèn kêdah kita pitados sangêt, ananging kadospundi êmpan saha jalèntrèhipun kita kêdah mangrêtos.
Prakawis ingkang kalêbêt dados wêwêngkon: tiyang sêpuh utawi sanak sadhèrèk, rencang, ingkang sadaya kabêtahanipun dados tanggêlan, limrahipun inggih nunggil sagriya. Rencang utawi abdi punika sanès pirantos, nanging inggih manusa sasami, sanak sadhèrèk kaurut nèm sêpuhipun, [sêpuh...]
[...ipun,] dene tiyang sêpuh pamêngkunipun gandhèng lan wujuding tumindakipun angabêkti.
Wondene kawan prakawis ingkang tumindakipun asêsarêngan kalihan ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil punika, 1. dhatêng bapa biyung lan marasêpuh, sadaya patrap ingkang katindakakên adhêdhasar: sumungkêm, 2. dhatêng para sanak sadhèrèk kêdah mangrêtos ingkang kaprênah ênèm utawi sêpuh, tuwi-tinuwi, sakathahing patrap adhêdhasar tulung-tinulung, paribasan manawi kathah sadhèrèk punika inggih langkung kiyat, 3. pranatan dhatêng pawong-mitra utawi tôngga têpalih: punika ing bab sêsrawunganipun, sampun ngantos kêrakêtên, kêdah kadamêl samadya kemawon, tulung-tinulung inggih tuwi-tinuwi, sadayaning lampah adhêdhasar botên ambedakakên. Ingkang kaping 4 bab pranatan udanagari, punika kêdah langkung mangrêtos tata utawi caranipun, sadaya patrap kalampahakên adhêdhasar botên narajang ing awisan.
Kawruh sêpuh punika sadaya tiyang kêdah mangrêtos, awit masthi badhe ngambah wontên ing ngalam kasêpuhan. Sintên ingkang ngambah ing satunggiling margi utawi laladan ingkang taksih dèrèng sumêrêp lêkak-lêkiking kawontênanipun ing ngriku, masthi sok manggih kapitunan.
Sami-sami ulam loh ing toya tawa, tumrapipun ing tanah Indhiya ngriki, ingkang mèh sabên nagari wontên, punika ulam kutuk. Mênggah ulam kutuk gêsang wontên ing kalèn, lèpèn, dene ingkang pinanggih kathah piyambak wontên ing rawa-rawa.
Limrahipun ulam kutuk punika botên dipun ingah ing tiyang, awit sagêd ngrêbda piyambak wontên ing toya ingkang papanipun wiyar, lan makatên malih, mênggahing ulam kutuk, manawi dipun ingah tunggil lan ulan sanès bôngsa, sagêd mênangan piyambak, purun môngsa ulam alit-alit ingkang tunggil sapanggenan, mila ingkang kathah ulam kutuk punika manggènipun namung anggrombol nunggil sapanggenan, limrahipun ing rawa.
Kutuk punika ingkang agêng sagêd ngantos sakempoling tiyang sêpuh, nanging ingkang sampun samantên wau raosipun sampun botên eca, tinimbang gurihipun, kathah sêpanipun, ulam kutuk punika pancèn golonganipun ulam ingkang botên eca, nanging mênggahing nyatanipun, ulam wau tumrapipun kangge padagangan, malah katingal majêng piyambak, dening lêmês kenging dipun reka-reka tuwin kenging kasimpên lami.
Ing tanah Jawi Kilèn, ulam kutuk punika panyadenipun wontên ing pêkên-pêkên dipun wadhahi ing kranjang rapêt isi toya, dados taksih gêsang, manawi wontên ingkang tumbas sawêg dipun pêndhêt, wontên ingkang ngantos rêgi mitung kêthip. Limrahing [Limrah...]
[...ing] pangolahipun kangge duduh-duduhan. Malah tumrapipun tiyang Jawi Kilèn, kenging dipun wastani karêm dhatêng ulam wau, ngawonakên dhatêng ulam rawa sanès-sanèsipun, kados ta: lele, bêthok tuwin sanès-sanèsipun, limrahipun aslining ulam wau saking rawa ingkang pancèn dipun piyara ulamipun, mila kathahipun ulam rawa ingkang dipun sade wontên ing pêkên, ngantos wontên papanipun piyambak.
Tumrap nagari-nagari ingkang awis toya, bilih nuju ing môngsa katiga, tamtu kathah ulamipun kutuk, awit nagari ingkang kados makatên wau, adhakan wontên toyanipun ingkang ngêbêng ngantos dumugi ing môngsa katiga, dangu-dangu lajêng asat. Samôngsa asat, ing ngriku wancining usum ulam kutuk. Kados ta ing lalandan kabupatèn Lamongan tuwin Dêmak, punika manawi nuju usum ulam kutuk, ing pêkên-pêkên kathah sangêt tiyang ingkang sade, nanging limrahipun sampun dipun lêngkur, inggih punika kutuk wau dipun panggang, kulitipun ngantos garing, dangu-dangu dagingipun ing nglêbêt ngantos kraos koplak. Ulam ingkang sampun dipun angge makatên wau kuwawi dipun rimati ngantos dangu, nama namung simpên ulam taksih badhe, awit kenging taksih dipun olah malih manut sakajêngipun ingkang ngolah.
Wontên malih ingkang dipun krese, inggih punika dipun dhèndhèng, dipun pêcaki sarêm saha dipun pe, punika dadosipun sagêd ngindhakakên gurihing ulam, nanging ingkang purun nindakakên makatên wau tumrapipun têtiyang siti saksat namung sambèn kemawon, bokmanawi taksih wêgah dhatêng waragad panumbasing sarêm, utawi inggih jalaran dèrèng sumêrêp dhatêng caraning pandamêlipun ulam asin.
Ing môngka mênggah salugunipun, asinan ulam kutuk punika sawênèhing padagangan ingkang agêng sangêt, mèh ing sabên nagari tamtu wontên ingkang sade, inggih punika ingkang dipun wastani balur kutuk, ingkang sade bôngsa Tiyonghwa. Dene wontênipun ing bôngsa Tiyonghwa balur wau dados padagangan [pa...]
[...dagangan] ingkang pêng-pêngan sayêktos, awit mèh sabên tiyang nêdha balur, saya tumrapipun para sadhèrèk padhusunan, bangsaning balur punika ngantos dipun anggêp dados lawuh baku, awit sakêdhik kemawon sagêd nyêkapi kangge lawuh nêdha.
Salugunipun tumraping têtiyang siti, dhatêng kawontênaning padagangan ingkang kinintên sapele, nanging lugunipun mikantuki, malah kenging dipun wastani angosok-wangsul dhatêng pangintênipun wau, kathah sangêt. Ingkang sampun kêtingal inggih ulam kutuk wau, têtiyang siti dèrèng sagêd anindakakên dadosipun padagangan ulam asin, nanging inggih sampun lowung dene sampun sagêd
punapa kemawon, pundi ingkang nama pamêdal, punika inggih dados padagangan.
Gugon-tuhon punika, têgêsipun anggêga utawi mituhu dhatêng kawontênan lôngka, ingkang dipun anggêp wontên yêktos, upaminipun anganggêp dhatêng kawontênaning lêlêmbat, lêmah sangar, kayu aèng sapanunggilanipun.
Manawi dipun manah makatên, sayêktosipun gugon-tuhon punika pinanggih wontên ing nagari pundi-pundi, tuwin mèh sabên bôngsa inggih gadhah gugon-tuhon. Dados manawi dipun pirid saking kêlimrahipun wau, gugon-tuhon punika tuwuhipun malah sampun ngrumiyini, mila pundi nagari ingkang têtiyangipun taksih kandêl gugon-tuhonipun, inggih dèrèng dipun wastani majêng.
Salugunipun gugon-tuhon punika kêrêp adamêl kapitunanipun tiyang kathah, botên ngêmungakên kapitunaning arta tuwin bôndha, ugi kapitunan anggening arta tuwin bôndha, ugi kapitunan anggening kecalan ngakal budi, dados ngakal budinipun wau ingkang dipun kawonakên dening gugon-tuhon. Môngka sasagêd-sagêd, ngakal budi punika malah ingkang wajib tumindak kangge mêcah pêpêtênging gugon-tuhon, upaminipun makatên: manawi wontên pawartos ingkang nyêbal saking nalar, kados ta lare dipun gondhol ing wewe, punika lajêng sampun anggêga kemawon, kêdah lajêng dipun gathukakên kalihan nalaripun, gathuk punapa botên. Sintên ingkang sampun sumêrêp dhatêng warnining wewe, lan yèn wontêna, dunungipun wontên ing pundi, lan prêlunipun andhêlikakên punika kintên-kintên badhe kangge punapa. Manawi sakintên kanalaran ingkang kados makatên wau botên sagêd gathuk, tamtunipun inggih botên nyata, dene prakawis icaling lare, kenging dipun pitados, nanging sasampunipun pinanggih, punapa inggih nyata pun lare dipun dhêlikakên wontên sangandhaping kopèk wewe kados cariyosing têtiyang kathah, kintên-kintên inggih botên, icalipun tamtu [ta...]
[...mtu] jalaran saking bingung kêplantrang ing lampah tuwin nalar sanès-sanèsipun.
Ingkang tansah andadosakên pamanahan, punika mênggah anggèning têtiyang kathah rêmên nêtêpakên wartos ingkang lugunipun namung saking gêthok tular, trêkadhang malah lajêng dipun wêwahi ingkang saya langkung elok.
Lan malih tumrap tuwuhing kapitunan, punika mèh kêlimrah, ingkang botên mangrêtos lajêng dados têdhanipun ingkang mangrêtos, kados ta manawi wontên wêwarnèn ingkang anèh sakêdhik kemawon, upaminipun pisang atuntut anjêbos uwit, tiyang lajêng amastani Bok Dana Murah aliyas Blorong, ingkang dhatêng lajêng andalidir sami nyukani sêkar borèh tuwin arta, ingkang wusananipun dados meliking tiyang ingkang gadhah wit pisang. Ingkang makatên punika taksih akalan kasar, wontên malih ingkang botên ngantos kênyana, nanging wantuning akalan, inggih lajêng nêmahi manggih pidananipun, cariyosipun makatên:
Dhuh Nyai Dana Murah, punika pisang ayu, sêkul wuduk ulam lêmbaran, kula nyuwun sugih. Ucap makatên punika salugunipun namung lalawora.
Nuju rame-ramening pagêblug kolerah, ing sawênèhing nagari têtiyangipun sami giris, dening wontên wartos, sintên ingkang kadhatêngan kolerah lajêng dipun ukur badanipun, tamtu lajêng ical nyawanipun. Dene wujuding kolerah wau tiyang-tiyang mangangge sarwa pêthak barukut, tanganipun mawi ambêkta siwur, siwur wau ingkang kangge ngukur.
Saking girisipun, têtiyang lajêng rêrêmbagan, manawi dalu ngajak kalêmpakan dados satunggal, supados botên kadhatêngan kolerah, ugi kêlampahan wontên satunggaling papan ingkang kangge kalêmpakan, manawi dalu sabawanipun tiyang rêmbagan ngantos gumrênggêng.
têtiyang ingkang sami tilêm, saha lajêng dipun ukuri plak-plêk, ingkang taksih mêlèk inggih malah reka-reka tilêm, labêt saking ajrih, wusana kolerah lajêng kesah, nanging botên adamêl [ada...]
[...mêl] pêjahipun ingkang sami dipun ukur. Dangu-dangu kapurunanipun kolerah saya mindhak, tiyang taksih mêlek inggih lajêng dipun ukur purun kemawon, lan dangu-dangu malah lajêng kathah tiyang alok kecalan. Ing ngriku wiwit wontên tuwuhing panggraita kalêbêtan durjana julig, saha nêdya badhe dipun nyatakakên. Yêktos, sarêng dalu nalika pun kolerah dhatêng, wontên ingkang namatakên, sarampunging ngukur, sarêng kolerah badhe oncat dipun kodhol, nanging mêksa kêtingal kemawon, inggih lumampah kados tiyang limrah,
ugi dipun tututi, kolerah sampun botên sagêd angoncati malih, saha lajêng andheprok tuwin wicantên: kula tiyang sayêktos, sanès lêlêmbat. Tiyang ingkang ngoyak saya grêgêtên, badaning kolerah kamanusan lajêng dipun galedhah, jêbul pinanggih wontên udhêngipun kathah, wasana pun cidra amanggih pidananipun.
tuhon, awit mênggah lêpasing budi, punika sampun botên kasamaran dhatêng kawontênan ingkang sanyata, dados saupami taksih sagêd kataman kawontênan ingkang kados makatên, nandhakakên bilih pangulahing budinipun tansah taksih kandhêg wontên ing pêpêtêng, tangèh sumêrêpa dhatêng ingkang dipun wastani manah padhang, tuwin gadhaha panjôngka punapa kemawon, inggih tangèh kalêksananipun.
Pêthikan saking Sêrat Kabar A. I. D.
Jalaran antawisipun ing taun 1913 lan 1927, inggih punika antawisipun taun 1919 lan 1922, punika buku sêtatistik (buku cathêtan) botên anyêbutakên punapa-punapa, amargi kala punika têtiyangipun sami kakirangan têdha. Ananging Tuwan Baars lajêng anêksèni piyambak, kadospundi awoning kadadosanipun jalaran saking gegeran saha pranatan makatên wau, tumrap tanah-tanah, ingkang têtanènipun gumantung dhatêng siti ingkang sagêd koncoran ing toya.
Sadaya yêyasan, ingkang tansah kêdah dipun upakara, [u...]
[...pakara,] sami risak. Ingkang sampun-sampun saha samangke, yêyasan wau ingkang kathah lajêng dipun dandosi malih sarana gugur-gunung, sampun mêsthi sarêng paprentahanipun ical, lajêng botên wontên tiyang satunggal-satunggala ingkang sami purun nyambutdamêl mriku. Ing ngriku pambrontakan ngatingalakên trangginasipun anggèning sakêdhap kemawon sagêd ngrisak dêdamêlaning tiyang, ingkang panggarapipun kanthi sabar pintên-pintên taun laminipun. Ing taun 1921 dèrèng wontên sapradasanipun siti-siti ingkang kabagian toya, namung pasabinan ingkang dunungipun cêlak kalihan wadhuk-wadhuk ingkang dèrèng risak babarpisan, punika ingkang sagêd angsal toya sawatawis, ing ngriku têtiyang lajêng sami nanêmi gandum, prêlunipun sakêdhik-sakêdhik sagêda nêdha, lan salajêngipun botên wontên tiyang ingkang amanah sumêdya nanêm kapas.
Kawontênanipun ing panggenan irigasi ingkang agêng-agêng, botên langkung sae, malah kadhang-kadhang sok langkung awon.
Inggih lêrês, bilih yêyasan-yêyasan pondhêmèn, salêbêtipun sawatawis taun dipun lêmparakakên punika botên sami risak, ananangingananging. susukan-susukan ingkang sami mlêsêk botên sami dipun upakara, dados ilining toya inggih lajêng namung sakêdhik. Kajawi punika botên wontên tiyang ingkang purun amêrduli dhatêng ilining toya, janji sitinipun piyambak sagêd kilenan toya, punika sampun cêkap. Jalaran saking punika kawontênaning siti-siti irigasi ingkang agêng ing sakidulipun Paschkent lajêng malih dados rawa, ingkang jalaran saking pangridhuning lêmut saha sêsakit malariah anglangkungi awonipun tinimbang ing empang-empang ing tanah pasisir lèripun tanah Jawi. Upami têtiyang Indhiya sumêrêp kawontênanipun ing ngriku, kadosdene ingkang dipun sumêrêpi dening Tuwan Baars kala ing taun 1921, Tuwan Baars gadhah pangintên, bilih têtiyang wau sakêdhap lajêng sami tuwuh gagasanipun saha kanthi kuwatos ing manah sami rêraosan, sapintên agênging bêbayanipun tumrap tanah-tanahipun piyambak, upami irigasinipun ngantos karisak kados makatên punika.
Malah ing sapunika, ingatasipun kawontênan ingkang rumiyin-rumiyin sampun dipun dandosi malih, lan amtênar-amtênar watêrsêtat sampun ngulat-ulatakên malih kawontênanipun irigasi, saha pangrèh dhusun kajibah ambantu amtênar-amtênar wau, ewasamantên inggih mêksa taksih wontên lampahan-lampahan ingkang botên lêrês ingkang adamêl pitunanipun para tani sadaya. Kala tanggal kaping 29 Nopèmbêr wontên sêrat kintunan saking kokasês dhatêng sêrat-sêrat kabar Sophyèt ingkang isi pangangluh kados ing ngandhap punika:
Anggènipun pakaryan, irigasi yasa wangan sêmpalan saha wangan dhusun punika dipun lêmparakakên, sabên tiyang sagêd mêndhêt toya saking wangan agêng saangsalipun kemawon, pranatan toya botên wontên babarpisan. Manawi wontên sagolonganing tiyang tani adamêl ilèn-ilèning toya kaprênah nginggil, pasabinan-pasabinan ing ngandhap ujug-ujug lajêng botên angsal toya, kajawi punika sitinipun enggal sangêt angêmur sarêm, jalaran botên wontên tiyang ingkang amarduli dhatêng ilining toya.
Ingkang makatên punika satunggiling idham-idhamanipun têtiyang ingkang tansah mikir dhatêng badanipun piyambak, murih anyêkapi dhatêng kabêtahanipun sarana adamêl karugianing sanès. Samangke têtela, bilih sadasa taun sasampunipun wontên gegeran, taksih wontên têtiyang ingkang makatên padatanipun, inggih punika purun nyolong panggêsanganing kenca-kancanipun,kônca-kancanipun. inggih sami-sami têtiyang tani kadosdene piyambakipun piyambak. Kajawi punika panggarapipun siti ingkang tanpa pranata wau, anjalari salêbêtipun sawatawis taun sitinipun dados risak babarpisan amargi saking sarêm. Ingkang makatên punika satunggiling alangan ingkang agêng sangêt tumrap pasabinan-pasabinan ingkang pikantuk toya ing tanah Ruslan. Siti ing tanah ngrika punika kathah sarêmipun, pintên-pintên èwu taun ingkang kapêngkêr, siti wau sajatosipun dhasaring sagantên, Asiah ingkang sisih têngah, ingkang dangu-dangu lajêng dados garing, saha samangke ingkang taksih awujud sagantên namung kantun sagantên, Kaspi lan sagantên, Aral saha sagantên kalih-kalihipun wau kathah sarêmipun. Dene manawi siti wau anggènipun ngêlêbi toya kêkathahên, ananging kirang anggènipun ngilèkakên, punika sarêm ing siti sagêd lajêng campur kalihan toyanipun ingkang wusananipun lajêng ngukus wontên ing pasabinan, saha salêbêtipun sawatawis taun sarêm wau lajêng apêprongkolan wontên ing siti, awarni pêthak tuwin gilap. Pasitèn pêthak ingkang makatên punika, ingkang sitinipun sampun risak babarpisan, sampun kasumêrêpan dening Tuwan Baars kala ing taun 1921 pintên-pintên kathahipun. Lan sanadyan kadadosanipun ing pundi-pundi botên kasangêtên makatên, ewadene sitinipun inggih mêksa saya awon, jalaran saking minggahing sarêm amargi anggènipun ngêlêbi toya saha ngilèkakên wadu kirang sagêd. Têtanèn wontên ing pasitèn, irigasi, punika padamêlanipun gêgayutan kalihan tiyang kathah, beda kalihan pananêmipun gandum cara Rus, ingkang lêpating tindak saha katledhoraning satunggal-satunggalipun tiyang, namung dados têtanggêlanipun piyambak. Ananging pangêlêbipun pasabinan jalaran saking lêpating tindakipun tiyang satunggal kemawon, sagêd adamêl kacilakanipun pintên-pintên dhusun, amila tindaking pranata kêdah dipun kêncêngi.
Tumraping tanah-tanah Turkistan saha Kokasus, kalanipun pangêlêban toya ingkang saperangan agêng risak, têtiyangipun taksih sagêd wilujêng saking bêbaya kirang têdha, dening anggènipun anggarap siti parêdèn, amargi ing ngriku tanêman gaga taksih sagêd gêsang. Siti ing ngriku kirang sangêt tiyangipun, amila ing parêdèn-parêdèn tiyang taksih sagêd amanggih siti mluwa ingkang kenging dipun garap. Ananging tumrap tanah Indhiya, ingkang sampun kathah sangêt têtiyangipun, saha pangulahing têtanèn mèh sadaya gumantung dhatêng kawontênanipun irigasi, punika kisruhing nagari dening wontênipun gegeran ingkang anjalari risaking irigasi, badhe andamêl pêjah saha kaluwèn dhatêng têtiyang sabagian agêng.
ing sayêkti tan prabeda / panduming Hyang kang gumadhuh mring èstri / tan kadi tatèng kapungkur / ing lumrahing pangira / èstri iku sarwa ringkih ananipun / tan sayogya yèn nulada / kadya sacaraning
sanggyèng janma yêkti wus nyumurupi / lamun wanodya puniku / uga darbe karosan / apan kabèh wanodya ingkang tinêmu / wignya ngangkat barang karya / tan pae rosaning laki //
ananging kang wus kêlumrah / mung tumrap mring bangsaning
beda lan kaananira / para kênya kang wus limrah pinanggih / anèng Eropah puniku / wiwit dèrèng diwasa / wus ginulang mrih talatèn dadya atul / kulina mring ulahraga / malah kang
wong Arab ingkang têtanya / sanalika dahat ngungun ing ati / mung dêrênging tyas tan surut /
liya manèh, luwih dhisik kudu ngudi mênyang pangajaran, mung bae...
Garèng : Hara ta, dadi iya isih ana sing dipaido, jalaran pangandikane, isih ana têtêmbungane: mung bae. Dadi isih ana sing ora andadèkake dhanganing ginjêle.
Petruk : Rèng, Rèng, wis dadi jamak lumrah priyayi sêpuh kuwi dhêmên maido. Tumrape awakku dhewe bae, dumèh aku ora dêduwean, banjur diundhat-undhat sakrêsanèki, jarene: blanjane sathekruk, anggone mangan têka krekesan, utange rindhil, anggone omah-omah mempe we owa, sabanjure nuli nyritakake salirane dhewe, sanajan balanjane dhèk biyèn mung sathithik, ananging ora tau kêkurangan, nèk kabênêr ana ing pasamuan katon brêgas, ora kèri karo sapadhane. Ananging para sêpuh kang mangkono mau ora ngèngêti pisan-pisan, yèn jan-jane kuwi saya suwe rak iya saya owah, kanggo upamene bae dhèk biyèn bêras sadhacin mung rêga f 6.- saikine f 10.- nganti f 15.- Lan isih manèh sabab liya-liyane, apa manèh nèk wis ngrêmbug bab agama, la kuwi anggone ngala-ala rêsik pêcêrèn têmênan, jarene: wong nom jaman saiki sing diburu mung kadonyan lan kasênêngan bae, rumasane sajêge arêp urip nèng donya, ora pisan-pisan mikir marang patine. Hara, ing môngka anggone nglakoni sêmbahyang iya salawase pènsiyun iki bae, kalane isih cêkêl gawe kaya-kaya anggone sêdhêkah dhuwite kanggo karoyalan warna-warna, pirang-pirang bangêt, tandhane saiki isih ana lorodane biyèn, sanajan anggone sêmbahyang mantêp, ananging yèn ana wong pèi utawa dhomino, ora mung banjur kênduk-kênduk bae, malah iya isih gêlêm angguyubi.
Sêmar : E, gênahe kowe kuwi arêp mêlèh-mêlèhake nyang aku. Hêm, bocah ênom kuwi le sok cêkak panêmune, pancèn iya angèl ladènane bocah saiki kiyi, yèn ana wong tuwa mênêng, jarene: wong tuwa kathik mung jublêg bae, ora duwe tutur lan ora duwe sêmbur. Nèk sugih pitutur, diunèkake: wong tuwa rèwèl. E, iya pancèn ngewuhake. Ngrêtia Truk, kowe aja guru-guru kliru surup mangkono. Anggone wong tuwa tansah tutur-tutur kuwi, rak saka trêsna lan pangemane marang anak, jalaran saupama
wong nom kuwi mung tiru-tiru polahe wong tuwa sing dianggêp ora bênêr lan ora bêcik mau, sing mêsthi rak saya bakal kasurang-surang uripe. Kajaba kuwi, aku ora sumêdya mukir yèn lêlakonku dhèk biyèn ora utama kabèh. Iya jalaran saka akèhe lêlakon-lêlakon sing wis dak awaki, sababe aku banjur bisa ngrasakake têmênan, lan bisa nimbang, iki dadi cilaka, iki dadi kapenak, iki dadi bêcik, iki dadi ala, mula iya bênêr ana piwulang Walônda kang unine mangkene: piwulang kang utama kuwi yèn wis dilakoni dhewe. Bokmanawa rada ngèmpêri lêlakonku dhèk Narayanane, dene anggonku nglakoni mangkono mau ora jalaran aku ngêmohi marang pitutur bêcik, ananging marga saka kuranging pangajaran, balik bocah saiki pangajarane rak padha cukup. Karo manèh, apa iya kêna dipêsthèkake, yèn kowe bica nglakoni kaya aku, têgêse: tansah pinayungan ing Pangerane, yaiku tumêkaning tuwa ginanjar slamêt, ing sarèhning kabèh-kabèh mau wis ngawaki, dadi yèn ana wong ênom arêp nindakake lêlakon sing bakal bisa ambêbayani tumrap awake, wis dadi wajibing wong tuwa kudu mituturi. Prêlune apa dadi wong tuwa, yèn ora bisa tutur sing bênêr lan bêcik, mulane kowe aja padha banjur gawe cara ambêkunung sajak nyapèlèkake wong tuwa.
Garèng : Modar cocotmu ora, Truk, anggonmu nyêpèlèkake wong kuwi kathik ora mari-mari. Hamara, dumèh ana uwong ora bisa
bocah-bocah sing padha wis rampung pasinaone, kuwi sing akèh mung ngudi mênyang pagawean priyayèn bae, arang bangêt sing banjur padha ngudi nyang pagawean liya, kaya ta: patukangan, têtanèn lan sapadhane.
Garèng : Mara, Ma, aku tak nyuwun priksa marang panjênêngane Rama, manawa kabênêr ana krameyan tayuban upamane, milih êndi Rama, dadi sing ngibing nganggo sampur, apa sing dadi tukang nabuh gamêlan.
Sêmar : Wiyah, pitakon kok sing ora-ora ngono, kuwi rak bisa nglalèkake
mêsthi sênêng sing ngibing, dhasar anggone anggarudha têlung gongan, banjur ditibakahetibakake. têrus lampah sêkar. La kuwi nikmate prasasat sèwu dadi siji têmênan.
Garèng : Hara, ing môngka wong katiban sampur kuwi sok kelangan dhuwit, dene tukang nabuh gamêlan, kuwi kêna dipêsthèkake yèn bakal nômpa dhuwit, ewadene Rama milih ngibinge, kuwi sababe ora liya mung arêp ngudi kapenak, [ka...]
[...penak,] sêmono uga bocah wêton sêkolahan, kuwi sing diudi sabisa-bisa iya pagawean sing kapenak, môngka tata laire pagawean sing kapenak kuwi ya mung pagawean kantor.
XII. Dèwi Mênurseta dibêkta kondur ing sang ratu.
ing saiki ingsun uwis ngrêti / jalaran sing andadèkke tiwas / kiraku mêsthi mangkene / bênêr kaya kandhamu / lawan manèh dadine urip / iya saka jalaran / anggone kêglundhung / nalika barêngi tiba / pêpanganan kang kandhêg anêniwasi / mêtu saka gorokan //
abdi banjur ketok miling-miling / sarta nuli matur we la nyata / gusti makatên yêktose / punika wujudipun / kang têtêdhan gumlundhung siti /
panggalih / nuli dhawuh mênyang Mênurseta / wis ta gêndhuk saikine / têntrêmna ing atimu / sira arêp ingsun boyongi / kondur mênyang nagara / kacarita mau / ora antara kêtungka / ing têkane abdi kang padha golèki / ing tindake sang nata //
awit mau sakabèhing abdi / nalikane ana têngah ngalas / kêpisah karo gustine / sauwise kêtêmu / sang aprabu adhawuh nuli / hèh saikine padha / sadhiyaa kondur / lawan padha mirantia / tandhu kanggo amboyong wong wadon iki / digawa nyang nagara //
para abdi sajêroning ati / bangêt gumun dene ana ngalas / nêmu putri tur mung dhewe / dhasar warnane ayu / padha ngira apa putri jim / awit yèn ta manungsa / mokal bangêt iku / ing wusana nuli budhal / Mênurseta anèng tandhu mingklik-mingklik / diiring ing sang nata //
yèn disawang katon bangêt asri / kaya ratu kang unggul ing pêrang / lan anggawa boyongane / ing lakune gumrudug / tanpa lèrèn tambur lan suling / muni sadalan-dalan / nganti gawe bingung / mula têkane nagara / akèh bangêt wong nonton padha dalidir / alok pangantèn liwat //
barêng padha sumurup yèn gusti / bangêt sukur karo surak-surak / suwarane nganti rame / lawan padha anggrubyug / lanang wadon pating jalêrit / nanging jêriting bungah / kocapa sang prabu / mau tindake mèh têkan / ing kadhaton dipêthuk ing para abdi / nganti tanpa wilangan //
Mênurseta banjur ditampani / abdi wadon sang nata ngandika / bocah wadon putri kiye / prênahna ing kadhatun / lan rêksanên [rêksanê...]
[...n] ingkang abêcik / iku gustimu padha / aja ewah-ewuh / lan sanadyan nêmbe têka / aja pisan ana uwong kumawani / kalawan Mênurseta //
ing saiki Mênurseta mukti / lan ayune dadi saya mundhak / kaya rêmbulan sing gêdhe / samêngko sang aprabu / ing karsane kaparêng krami / amundhut Mênurseta / nulia dhêdhawuh / marang kang abdi warata / yèn saiki kaparênge Mênurputih / arêp dipundhut garwa //
kaparênga rawuh / anjênêngi gone krama / dhèk samana nuli orêg para abdi / mêtu andum gawean //
Pangeran Yang Koeang trah Konghucu ingkang kaping 75. Sang Minulya wau pados sawunging kamajêngan ing bab pangajaran ing Tiyongkok.
Sisih kiwa ingkang Minulya Graaf Grandville, wakil Inggris. Sisih têngên, ingkang Minulya Mehmed Essad Bey wakil Turki, sami sowan
Cap Gomèk ing Batawi ing taun punika botên patos rame, têtiyang ingkang sami damêl arak-arakan botên giyak kados ing taun kêpêngkêr. Têtanggapan ingkang sami idêr dhatêng pacinan, sami sambat botên sapintêna angsal-angsalanipun. Ingkang kêtingal
tiyang ambêkta dêdamêl wontên ing papan karamean. Wontên têtiyang sawatawis ambêkta dêdamêl, lajêng dipun cêpêng ing pulisi.
Opsir yustisi ing Batawi nyuwunakên ukuman 10 taun, dipun longi nalika wontên ing tahanan, pasakitan nama H.W. Johannes tilas 1e klèrêk kantor lelang ing Cirêbon, prakawis salingkuh arta.
Kawartosakên, wontênipun dagangan èstri Tiyonghwa ing Batawi,
sambutanipun kathah sangêt, nanging ingkang jalêr botên sumêrêp. Sarêng ingkang jalêr dipun tagih, muring-muring. Ingkang èstri lajêng dipun bacok kalewang ing rainipun. Rahayu saradhadhu lajêng kenging kacêpêng, saha lajêng dipun krêpus. Dene ingkang èstri kabêkta dhatêng griya sakit.
Saking papriksanipun Tuwan Propesor Dhoktêr Bakêr, bilih pamulangan Walandi ing Serang, muridipun ingkang sakit mripat tragum wontên 18%. Sapunika sampun sami dipun tampèni tuwin kenging anglajêngakên sêkolah.
Tuwan residhèn ing Bantên mêntas maringakên ganjaran-ganjaran bintang saking Sri Bagendha Kangjêng Sri Maharaja Putri wontên ing kabupatèn Pandhegêlang, ganjaran wau taksih gêgayutan prakawis ramèn-ramèn kala samantên. Ingkang tampi ganjaran wau wontên sawênèhipun sustêr nama Ysselstein.
Ing malêm tanggal 7 wulan punika, gudhang agêng gadhahanipun Tuwan Lie Soe Foeng ing Serang, kêbêsmèn, jalaran saking latu long, nanging latu lajêng kenging kasirêp ing para tandang, kapitunan dèrèng kasumêrêpan.
Rad pan yustisi ing Padhang sampun andhawuhakên paukuman 10 taun dhatêng kapala nagari Aèrluwah, nama Dhatuk Pamuncak, jalaran kadakwa
bôngsa Mênado, ingkang dipun tuntun dening Dhoktêr Singal, andhêsêk dhatêng ing parentah, murih botên misudha Tuwan Ratulangi.
Ing dhusun Banaran sacêlakipun Babat, pinanggih wontên pabrik arak pêtêng, panyambutdamêlipun rintên dalu, ingkang gadhah kongsi bôngsa Tiyonghwa. Pangagêngipun kongsi wau dipun cêpêng dalah kulinipun tiyang kalih wêlas.
Ing bab prakawis warisanipun suwargi Pangeran Sumêdhang ing Bandhung, sampun dipun ambali kapriksa malih ingkang kaping tiga. Nanging landrat kêpêksa ngundurakên malih, jalaran saksi-saksi wontên ingkang botên dhatêng.
Juru motrèt tuwin juru damêl pilêm nama Tassilo Adam ingkang sampun misuwur ing Ngayogya, wontên ing Amerika ngatingalakên, bilih piyambakipun dhoktêr ing bab Etnologie, tuwin nyariosakên, piyambakipun nate gêsang wontên salêbêting wana ing Indhiya 30 taun laminipun. Warni-warni ingkang kacariyosakên wontên ing Amerikah. Tuwan wau asli bôngsa Dhit, sakawit nyambutdamêl wontên ing kabudidayan sata ing Dhèli, Namusuru tuwin sanès-sanèsipun, wusana lajêng wontên ing Ngayogya, bikak dados juru potrèt tuwin adamêl pilêm.
Kawartosakên, bilih ing bab rancangan tuwin nyobi ngêcap pos sègêl ing Topografische dienst sampun rampung saha sampun kaaturakên dhatêng nagari Walandi, dipun êntosi karampunganipun. Manawi pos sègêl wau kacithak piyambak wontên ing ngriki, waragadipun langkung mirah tinimbang dipun cithak wontên ing nagari Walandi. Tuwin bilih pinanggih prayogi, arta krêtas inggih badhe dipun êcap wontên ing ngriki.
Jalaran saking dêrêsing jawah ing rêdi Marapi, andadosakên bêna agêng, para luhur Ngayogya ingkang nêmbe sami kondur jagong saking karaton Surakarta, sarêng dumugi margi Surakarta - Ngayogya sacêlakipun ing Klathèn sami wangsul amargi marginipun kêlêban. Sawênèhing tembok ing pabrik gêndhis Gondhang Winangun jugrug. Ing bab kaprêluwaning irigasi sisih kidul sami sirna dhadhal. Margi-margi sêpur ugi katrajang toya, lampahing sêpur Sêmarang - Ngayogya, nêrak toya ngantos dumugi ing rodha.
Ing Surakarta dipun adani kêncêng badhe ngadêgakên N.V. lelangan ngawontênakên bis tuwin sanès-sanèsipun kangge watêrlèdhêng, tuwin pamarentah ugi sanggêm aparing subsidhi 30 èwu rupiyah.
Ing bab prakawisipun bupati ing Brêbês, rampunging pamriksanipun kintên-kintên wontên ing pungkasanipun wulan Marêt. Para asistèn wadana ing bawah Brêbês sawêg sami da katrangan warni-warni katur dhatêng tuwan residhèn.
Golongan wadyabala ing Gombong badhe rame-rame pèngêtimèngêti. adêging tangsi ing ngriku sampun 50 taun. Wiwit tanggal 8 Pèbruari, laminipun tigang dintên.
Benjing 14 wulan punika, pangrèh agêng Muhammadiyah badhe damêl tèntunsêtèlêng bayi, wiwit umur 6 wulan dumugi kawan taun, sadhengah tiyang kenging tumut, pamanggènipun wontên ing papan konggrès, ing alun-alun lèr. Sintên ingkang sae piyambak pangupakaranipun, badhe angsal ganjaran. Tuwin badhe wontên sêsorah panggulawênthah.
Komite konggrès Muhammadiyah dumugi sapunika tansah tampi pasumbang warni-warni saking grup ing padhusunan, sawênèh wontên ingkang nyukani lêmbu. Waragadipun kintên-kintên wontên kalih ewonan.
Dhepartêmèn yustisi punapa malih Hoofd afdeeling tucht.-en opvoedingswezen, amigatosakên dhatêng kawontênaning lare-lare ingkang sami klambrangan ing kitha-kitha agêng. Ing bab punika sampun dipun damêlakên rêrancangan ing sêrat sêbaran kanthi wêwaton, murih kalampahanipun art. 45 ing Wetboek van Strafrecht dipun ewahi. Sêrat sêbaran wau kakintunakên dhatêng para pangagêng nagari.
Kapal Singkêp, gadhahanipun Rotêrdham Loid, nalika bidhal saking Tanjungpriyuk badhe ngangkatakên tiyang minggah kaji malih tiyang 800. Nubruk kapal Hèkêrên, gadhahanipun Praowên Pir tuwin Tihtêr Waja sawatawis, kapitunan f 1000.- wontênipun pinanggih lêlampahan makatên, amargi dalu wau pêtêng sangêt tuwin ombakipun agêng.
Botên dangu malih ing Bogor badhe dipun êdêgi pamulangan kangge guru èstri ing griya panggulawênthah, ingkang badhe dipun wulangakên, ing bab padamêlan nyêpêng bale griya, pedhagogik wiwitan, tuwin silkindhê. Ingkang ngadani wau Nyonyah Schmutzer, garwaning lid polêksrad.
Ing Bandhung badhe dipun wontêni malih griya kangge panggulawênthah lare-lare ingkang gadhah kalakuan awon. Griya wau badhe sagêd ngêwrat tiyang 250.
Bêstir Yarmarêk ing Surabaya sampun damêl pêrgadring, nêtêpakên Yarmarêk taun punika dhawah wontên ing tanggal 22 Sèptèmbêr dumugi Oktobêr.
Jawi kina tuwin kawi wontên ing gêdhong Normaalschool Purwakêrta, ingkang sami mirêngakên sadhèrèk-sadhèrèk guru bantu (Cersisten P.G.H.B.) saha guru-guru N.S.
Benjing tanggal 12 wulan punika, pang P.G.H.B. ing Purwakêrta badhe ngwontênakên pakêmpalan warga (leden vrij:) manggèn wontên ing pamulangan ôngka II No.1. Kajawi badhe ngrêmbag kaprêluawan-kaprêluwan kangge dhatêng konggrès, ugi badhe ngrêmbag bab: bang koopêrasi, ingkang badhe sêsorah Tuwan R.H. Soebroto.
Paprentahan Jawi ing Ngayogya adamêl pursêtèl anyaèkakên pêkên-pêkên kewan ing Gamping, Prambanan, Kutha Gêdhe, Pandhak tuwin Pangawih. Pêkên wau badhe dipun wujudakên los tosan, kalèn-kalèn tuwin sanès-sanèsipun. Ing bawah Rêdi Kidul kathah rajakaya ingkang sumêbar ing bawah Ngayogya. Taun ingkang kapêngkêr.
A. Bilih gupêrnur-gupêrnur tuwin para rêsidhèn ingkang dados pangagênging nagari, manawi nuju tindak lêlayaran ing bawahipun, kaparêngakên ngangge bandera:
1. Tumrap gupêrnur: bandera Walandi mawi pasagèn pêthak ing pojok nginggil sisih kiwa, ing nglêbêtipun mawi undêran abrit kêkalih, dipun kibarakên wontên ing tiyanging baita ingkang wingking. Manawi baitanipun atiyang tiga. Wontên ing ngajêng, manawi tiyang kalih, angsal pakurmatan ungêling mriyêm 13 rambahan.
2. Tumrap rêsidhèn: sêtandar, ing sisih kiwa mawi sêtrip oranyê, pangibaripun sami kados gupêrnur. Angsal pakurmatan ungêling mriyêm 11 rambahan.
B. Bandera wau manawi dipun pasang ing sêkoci, wontên ing ngajêngan.
Katêtêpakên dados ondêr pursitêr landrad ing Tanjungbale tuwin Bêngkalis, Sumatrah sisih wetan, Radèn Mas Prajakusuma.
Kawisudha dados guru klas III ing H.I.S. Sêmarang. M.H. Rambitan.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, benjing tanggal 13, 14 tuwin 15 wulan punika, ing karaton Ngayogya minôngka pakurmatan kramanipun putri dalêm têtiga tuwin kalih sadhèrèk dalêm ingkang sinuhun kangjêng Sultan dipun wontêni lêlangên
ambok ya sing sabar, ta, ing ngarêp kang andadèkake alanganku kabèh kaya wis cukup, aja kok banjur diwuwuhi apa-apa manèh. Yèn aku kabèh wis angliwati wong-wong Fung, rak isih akèh mangsane kanggo ngrampungake prakara iki.
Sasampunipun Orme mengo aningali dhatêng Shadrach saha wicantên: he, kônca, saiki iki dudu wayahe kanggo rêmbugan kang mrêkitikake kuping. Kowe iku juru tuduh dalan kanggo sakancaku kabèh, têrna nyang êndi sakarêpmu. Ananging elinga, yèn nganti tumêkane pasulayan, jalaran saka pamilihe kônca-kancaku iki, aku kang dadi têtindhihe. Lan ana manèh sing kowe aja pisan-pisan lali, yaiku aturmu besuk samôngsa ngadhêp ratumu dhewe, Sang Putri Walda Nagasta. Saiki wis ora kêna rêmbugan manèh, aku kabèh ngêtutake mênyang ngêndi paranmu, dadi sing nyôngga têtanggungane ya kowe.
Shadrach amirêngakên kanthi mangkêl, saha lajêng manthuk, salajêngipun piyambakipun nuntên nindakakên punapa ingkang dados kuwajibanipun, inggih punika sasampunipun nyawang Higgs sadlèrèngan kanthi sêngit.
Sêrsan Quick nglairakên gagasanipun makatên: pancène rak luwih bêcik, yèn dhèwèke mau tak têmpilingana. Tumrap dhèwèke rak bêcik bangêt, lan bokmanawa bae bisa ngalang-alangi pakewuh pirang-pirang. Amarga aku ora ngandêl babarpisan mênyang si trayoli kae.
Sasampunipun piyambakipun nuntên mangkat sumêdya ningali unta-unta tuwin sanjatanipun. Dene kula sadaya lajêng sami malêbêt ing pakuwon badhe tilêm, samantên punika manawi botên karêridhu ing lêmut. Sanadyan kula sumêrêp margi sanès, kangge lumêbêt dhatêng Mur ingkang langkung nguwatosi tinimbang ingkang badhe dipun tindakakên, ananging sarèhning kula sadaya punika samangke ambêkta momotan ingkang awrat-awrat kathah, lan ambêkta unta pintên-pintên makatên, kula inggih mêksa mêlang-mêlang ing manah, kadospundi wusananipun, sagêdipun narajang têtiyang Fung ingkang kanthi wilujêng. Kajawi punika kula kraos ing manah, dene Shadrach kêkah pikajêngipun, supados mêdal margi punika. Ingkang makatên punika punapa jalaran saking badhe anggêga kajêngipun piyambak. Punapa wontên sababipun sanès ingkang pêtêng. Ing ngriki têtela bilih kula sadaya wontên panguwasaning piyambakipun, amargi cara-caranipun nalika kula lumêbêt saha mêdal saking kitha Mur wau, anjalari kula botên
têtiyang Abati sanès-sanèsipun lajêng sami nilar kula sadaya, makatên ugi pangrêksaning unta-unta samomotanipun, inggih tamtu lajêng kapasrahakên dhatêng kula sadaya. Kenging punapa têtiyang wau botên anglampahi ingkang makatên punika, jalaran kula sadya tamtunipun inggih botên sagêd anglêpatakên têtiyang wau wontên ngarsaning rajanipun.
Nalikanipun Sêrsan Quick ambiyantu kula ngêpak-êpaki, piyambakipun wicantên makatên: bandara dhoktêr, sajatosipun kula botên cocog sangêt dhatêng kawontênanipun samangke punika, kula botên pitados babarpisan dhatêng pun Shadrach, kônca-kancanipun anyêbut dhatêng piyambakipun kucing, tumraping piyambakipun satunggaling nami ingkang mathuk sangêt. Piyambakipun samangke ngêtingalakên kukunipun, jalaran piyambakipun sêngit sangêt dhatêng kula sadaya, lan sêdyanipun kapengin badhe wangsul dhatêng Pur utawi Mur kadospundi lêrêsing namanipun nagari punika, botên kanthi kula sadaya. Upami panjênêngan priksaa kadospundi piyambakipun anggèning nyawang dhatêng bandara Higgs, bok waunipun bandara kapitan angidini kula nêmpiling sirahipun sakêdhik, kula anamtokakên, bilih langkung sae kawontênanipun.
Bokmanawi inggih sampun dados takdiripun, bilih Shadrach punika kêdah dipun têmpilingi, nanging lampahipun sanès. Mênggah andharanipun makatên: alang-alang dipun bêsmi, miturut cariyosipun Shadrach prêlu sangêt kangge suka sasmita dhatêng bangsanipun. Ananging kula piyambak yakin, bilih ingkang makatên wau inggih kangge mripating sanès. Salajêngipun kula sadaya lajêng pangkat, sadalu muput lampahipun lajêngan kemawon, sarana pêpadhanging lintang-lintang, marginipun gênah
wontên ing têngah-têngahing kitha lami ingkang sampun risak, tanpa pinanggih ing tiyang satunggal-tunggala, sarta botên dipun sapa ing tiyang. Kula kajibah jagi ingkang rumiyin piyambak, lan sanès-sanèsipun sami mapan tilêm, inggih punika sasampunipun sami nêdha têtêdhan asrêp-asrêpan, amargi wontên ing ngriku kula sadaya sami ajrih
damêl latu. Sarêng srêngenge sampun miyak pêtênging pêdhut, kula lajêng sumêrêp, bilih kula sadaya dumugi ing panggenan ingkang kathah sangêt têtiyangipun, lan ing ngandhap têbihipun botên ngantos nêmbêlas pal, sarana kèkêr kula, kula sumêrêp cêtha dununging kitha Harmac. Kala lampah kula wontên ing tanah ngriku kala rumiyin, punika kalêrês ing wanci dalu, dados kula inggih botên sumêrêp punapa-punapa.
Wujuding kitha punika kadosdene salimrahing kitha-kitha ing Aprikah têngah sisih kilèn, inggih punika mawi pêkên agêng-agêng saha margi wiyar-wiyar, ing pundi-pundi wontên griyanipun cèt pêthak, lan griya-griya ingkang agêng-agêng sami kinubêng ing pakêbonan. Sakubênging kitha wontên tembokipun sela kandêl. Ing sangajênging gapura-gapura, ing ngriku kula sumêrêp wontên gapura kalih, wontên manaranipun pasagi agêng-agêng, bokmanawi inggih saking ngriku punika dununging pajagènipun gapura-gapura wau. Pasitèn sajawining kitha, punika loh, lan dipun tanêmi sae-sae. Lan ing sarèhning ing tanah ngriku ngajêngakên môngsa bêntèr, tanêman jagung saha palawija sanès-sanèsipun sampun sami trubus.
Sarana kèkêr kula, kula sagêd ningali ing sajawining pasitèn wau kapal saha rajakayanipun kathah wontên ing pangenan, lan sasêlanipun rajakaya wau kêtingal wontên kewan-kewanipun alasan. Ingkang makatên wau satunggaling pasêksèn, nyatanipun bilih têtiyang Fung punika botên anggadhahi sanjata latu. Kadosdene ingkang sampun kacariyosakên dening tiyang Abati ingkang sampun-sampun. Upami gadhaha, menda-menda alasan wau tamtu katêbihakên saking ngriku. Lan têbih malih prasasat ing prênah tancêbing langit, kula sumêrêp pintên-pintên kitha lan dhusun, dados têtela sangêt, bilih ing ngriku kathah têtiyangipun, ingkang punika langkung utami upami sampun mastanana, bilih têtiyang wau kalêbêt botên tata. Amila inggih botên anggumunakên, bilih bôngsa Abati ingkang têtiyangipun namung sakêdhik, ajrih sangêt dhatêng bôngsa wau, sanadyan padununganipun wau kaalang-alangan ing jurang ingkang lêbêt-lêbêt sarta santosa.
Sarêng jam 11 Kapitan Orme gêntos jagi, dene kula lajêng mapan tilêm. Upaminipun kula botên patos sayah makatên, kintênipun tilêm kula inggih botên sagêd jênak, jalaran bêbaya ingkang angancam dhatêng kula sadaya kathah sangêt. Dalunipun malih kula sadaya kêdah mundhuk-mundhuk anglangkungi têtiyang Fung, lan enjingipun kakintên sagêd lumêbêt ing kitha Mur, dene manawi pangetangipun makatên wau lêpat, kula sadaya têmtu lajêng dados tawananipun têtiyang ingkang tanpa tata wau, lan sampun têmtu lajêng dipun pilara warni-warni, ingkang wusananipun lajêng dipun pêjahi.
Ananging sagêd ugi kula sadaya dumugi ing kitha Mur tanpa sambekala punapa-punapa, amargi kula sadaya anggadhahi juru panêdah margi pintêr, kajawi punika marginipun sêpi sangêt, miturut wicantênipun Shadrach têtiyang ingkang sami jagi, sami tumut pista. Shadrach yakin, bilih grombolan kula sadaya ingkang alit punika, sagêd langkung margi wau kanthi wilujêng, ananging têmênipun Quick kalihan kula botên pitados babarpisan dhatêng Shadrach, malah rajanipun bôngsa Abati piyambak, miturut panyawangan kula, sajakipun inggih nyocogi kula sadaya.
Cêkakipun, panjênênganing nata sadèrèngipun kula nilar kitha Mur, ngandikakakên, bilih Shadrach ingkang pancèn kapilih tumraping kêkesahan punika, jalaran piyambakipun punika kêndêl saha cikat, sarta satunggiling tiyang ingkang kapetang namung sakêdhik sangêt antawising kawulanipun, ingkang kala alitipun sampun anjajah ing sagantên wêdhi saha sumêrêp margi-marginipun. Salajêngipun sang putri kanthi nyata anglajêngakên pangandikanipun: ananging dhoktêr, panjênêngan kula aturi ngawasakên piyambakipun kanthi sayêktos, jalaran, punapa piyambakipun punika botên dipun sêbut: kucing? Amila piyambakipun panjênêngan awasakên. Bojo tuwin anakipun sami kula tahan minôngka dados têtanggêlanipun, lan upami kula botên yakin sayêktos, manawi piyambakipun punika botên melik sangêt dhatêng siti ingkang kula ganjarakên, tamtunipun panjênêngan botên badhe kula pitados dhatêng piyambakipun punika.
Sasampunipun ngalami lêlampahan warni-warni salêbêting kêkêmpalan kalihan piyambakipun, Quick kalihan kula inggih lajêng cocog sangêt kalihan pamanggihipun sang putri wau.
Kalanipun Quick ngundang kula kapurih ngaso, piyambakipun wicantên makatên: môngga panjênêngan priksani Shadrach punika bandara dhoktêr. Lho, panjênêngan priksani punika. Salajêngipun Quick lajêng nudingi Shadrach ingkang kala punika nuju linggih sangandhaping wit-witan saha wicantên calumak-calumik sajak wigatos kalihan kancanipun, rainipun kêtingal nyênyêngit.
Wicantênipun Quick: manawi Pangeran nitahakên manusa bajingan, inggih piyambakipun ingkang linggih ngrika punika. Kintên kula kalanipun wontên Zeu, piyambakipun punika kapengin murih ical kula sadaya, prêlunipun sagêda nyolong barang darbèk kula sadaya, mugi-mugi piyambakipun mangke dalu sampun ngantos nindakakên pratingkah makatên malih. Môngga, dalah sagawon punika kemawon, ugi botên rêmên babarpisan dhatêng piyambakipun.
Sadèrèngipun kula sagêd amangsuli, pawicantênan ingkang kantun piyambak punika têka anêmahi, jalaran Pharaoh ingkang kintên-kintên mirêng swara kula sadaya punika, lajêng muncul saking pojokan papan ingkang dipun tilêmi, saha lajêng murugi dhatêng kula sadaya kanthi ngopat-ngapitakên buntutipun. Ananging sarêng sagawon wau dumugi ing sacêlakipun
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika gambar patamanan ing Singgapura, para maos sagêd anggambarakên pangraosipun wontên ing jajahan sanès.
Kêlimrahipun bôngsa Jawi, ingkang dipun wastani sêrat waosan punika, namung golonganing sêrat waosan ingkang mawi sinawung ing sêkar macapat, dene warni-warnining sêrat, kenging dipun wastani taksih sakêdhik sangêt, manawi dipun timbang kalihan cacahing sêrat waosan basa sanès, inggih punika basa Walandi tuwin sanès-sanèsipun. Nanging manawi dipun timbang kalihan kawontênaning waosan basa Indhia sanèsipun, waosan basa Jawi sampun kenging dipun wastani lumayan.
Manawi mirid saking wontênipun sêrat waosan Jawi mawi sêkar, kajawi bôngsa Jawi punika pancèn sampun kadhasaran dhatêng ulah krawitan, mênggah sêrat makatên wau, prêlunipun badhe dipun waos sêru, murih kêmirêngan ing tiyang kathah. Malah bab makatên punika kêtêlahipun dumugi samangke, asring taksih tumindak kangge lek-lekan kalanipun tiyang gadhah bayi, dados botên beda kados caranipun tiyang maos kitabing agami, ingkang murih dipun mirêngakên ing tiyang kathah.
Mênggah sêrat-sêrat Jawi ingkang kapetang kina, tuwin dipun karêmêni ing ngakathah, limrahipun sêrat babad, punika tumrapipun tiyang Jawi dipun anggêp cariyos ingkang nêngsêmakên sangêt, awit sagêd nyumêrêpi dhatêng babading praja satêtiyangipun, ingkang sagêd nênangi dhatêng gambiraning manah, damêl sêngsêm. Ingkang makatên punika kados-kados inggih wontên lêrêsipun, awit cariyos ingkang kasêbut ing ngriku, sadaya sami dipun anggêp nyata, dening talêring cariyos taksih kêtingal urut-urutanipun dumugi sapunika.
Dene miturut urut-urutaning cariyos Jawi ingkang sampun dipun ajêngi ing tiyang Jawi, kados ing ngandhap punika:
Golongan Pustaka Raja, punika kaperang-perang, wiwit Paramayoga, lajêng Pustaka Rajapurwa, nyandhak madya. Pustaka Rajapurwa, cariyosipun wiwit jaman kadewan, dumugi jamanipun para Pandhawa. Satêlasing jaman Pandhawa wau lajêng nyandhak jamanipun Prabu Parikêsit. Wiwit Prabu Parikêsit ngantos dumugi ngajêngakên jaman ing Jênggala, punika dipun wastani madya.
Cariyosipun sêrat Pustaka Raja wau, kajawi nyariyosakên lêlampahan warni-warni, ugi mêdharakên piwulang pêpak. Ingkang nocogi dhatêng raosipun tiyang Jawi, mila têtiyang Jawi tansah kapranan ing manah manawi maos suraosing sêrat Pustaka Raja, awit sanadyan kajêngipun ingkang sayêktos dèrèng andungkap, nanging sampun angajêngi, bilih rarasing piwulang tuwin lêluwêsaning ukara sagêd nênangi dhatêng raosing manah.
Dene sêrat Pustaka Raja wau gancaran, tuwin sarèhning sêrat wau cariyos lêlajêngan mawi pinèngêtan taunipun punapa, ing sawênèhing lêlampahanipun wontên ingkang kadamêl adêgan piyambak, lajêng kanamakakên piyambak, kados [ka...]
[...dos] ta: sêrat Parta Krama, Srikandhi Maguru Manah, Subadra Larung, Cèkèl Endralaya tuwin sanès-sanèsipun. Sadaya wau manawi sinawung ing sêkar macapat, tuwin sipatipun lajêng santun dhapur cariyos wayang.
Lajêng candhakipun ing Pustaka Rajamadya, ugi wontên ingkang dipun pithati salampahan-salampahan, kados ta: sêrat Cêmporèt, Ajipamasa, Witaradya, tuwin sanès-sanèsipun, ugi sami sinawung ing sêkar.
Satamating sêrat Pustaka Rajamadya wau, lajêng nyandhak sêrat Panji, nanging salugunipun sêrat Panji punika inggih Pustaka Raja, namung ing ngriku nyariyosakên kala jamanipun Radèn Panji, sêratipun ugi sinawung ing sêkar, tuwin saking kêlimrahipun wau, nama aslinipun saking Pustaka Raja ngantos kêsilêp, lajêng kados jêjêr nama Panji piyambak, lan Panji wau dados peranganing nama agêng, mênggah cariyosipun kalêbêt wontên ing katrangan, kados ta: Panji Jayalêngkara, Panji Panuba, Panji Sêkar, Panji Angrèni tuwin sanès-sanèsipun. Makatên ugi cariyosing sêrat Panji wau ugi kathah ingkang kapêthik dados dongèng, kados ta: Sênggutru, Panji Laras tuwin sanès-sanèsipun.
Manawi dipun manah makatên, sêrat Pustaka Raja punika dados kados baboning sadaya sêrat. Punika pancèn inggih wontên lêrêsipun, awit wontênipun cariyos padhalangan, aslinipun inggih saking ngriku, ngantos sagêd angwontênakên lêlampahan kathah sangêt. Punapa malih ugi kathah wêwulangipun agal alus (Jawi lêbêt) ingkang kenging dipun pêthiki dados buku piyambak.
Mirid kawontênan ingkang makatên punika, salugunipun tumraping bôngsa Jawi, ingatasipun kala jaman samantên, inggih sampun nama sae, malah lacuting ginêm sampun kenging dipun wastani onjo, awit nama dèrèng wontên pamulangan sampun gadhah waosan kados makatên, punika nama sèwu pitulung, tuwin manawi dipun manah yêktos, têtiyang Jawi ingatasing kasusastran lan ulah ukara, ingkang sagêdipun namung saking ngudi piyambak, aluranipun taksih kêtingal manawi pancèn gadhah dhêdhasar kados makatên.
Ilèn-ilèn toya ing Gorontalo. Sawanganipun papan punika amêngku raos warni-warni, inggih agêng pigunanipun, inggih sae wujudipun, rêdinipun andhêndhêng kados dados pagêr, amagêri pasiraman ingkang nêngsêmakên.
VII. Pêthikan saking sêrat kabar A.I.D.
Kabudidayan saha pabrik-pabrik ingkang kadadosakên gadhahaning tiyang sanagari.
Panampinipun opisil ingkang sampun dipun kiyati dening komunis ing Ruslan, bilih panggaotan partikulir, inggih punika bab têtanèn mèh sadaya kagolong mriku, saha ingkang anjalari têtiyang ngantos 9/10 sami nyambut damêl ing ngriku, punika lajêng amujudakên apdhèling kapitalis tumrap pranatan kabêtahaning gêsangipun kawula. Panggaotan-panggaotan umum lan koopêrasi punika lajêng amujudakên apdhèling sasami-sami. Wontên ing apdhèling punika, têtiyang kêdah angèstokakên sangêt, murih sagêdipun sumêrêp punapa tumraping komunismê ingkang sampun katindakakên jalaran wontênipun gegeran.
Anggènipun nyobi makatên inggih sampun cêkap sangêt. Ing sakawit angêdêgakên komite pabrik saking para kaum buruh, saha sadaya panguwasaning panggaotan kapasrahakên dhatêng komite wau, tanpa mawi anjabêl hakipun andarbèni têtiyang ingkang sami anggadhahi pabrik. Sarêng kapranata ingkang makatên wau, têtiyang ingkang sami anggadhahi pabrik saha para dhirèkturipun sami sungkan anglajêngakên mandhegani panggaotan wau, jalaran lajêng botên anggadhahi panguwasa punapa-punapa, ing wusana panggaotanipun lajêng kabibarakên. Sasampunipun mangu-mangu sawatawis ingkang makatên punika sampun nindakakên lampah tekad-tekadan, saha lajêng wiwit ngawontênakên coban-coban, kadospundi sarananipun anuntun panggaotan wau. Dèrèng ngantos sawatawis lami kemawon, wêwênanging komite pabrik wau sampun dipun kirangi, tuwin panguwasanipun lajêng kapasrahakên dhatêng para pangagênging (Commissaris) komunis, amargi katuntun dening komite-komite wau, padamêlanipun botên sagêd lêstantun lumampah. Sarêng pamêdalipun tansah mundur kemawon, lajêng kabudidaya kanthi angêrigakên para tani murih sami anyambut damêl, jalaran saking punika lajêng angêdêgakên barisan-barisan kaum buruh. Ingkang makatên punika sampun tamtu lajêng botên kadadosan [kadadosa...]
[...n] babar pisan, botên beda kalihan kawontênanipun pandamêlan paksan ing pundi-pundi, ingkang ugi botên kantênan kadadosanipun. Ewasamantên kala ing taun 1920 Trotzkij sumêdya amatrapakên pranatan pêksan wau dhatêng têtiyang sanagari,
militèr, têtiyang sadaya wau sami katrapan nyambutdamêl kanthi pranatan kêncêng. Usul ingkang makatên wau dening partè dipun tolak, inggih punika sasampunipun kabantah dening Lenin kanthi kakêrasan. Botên
olitiek) ingkang kacêkak dipun sêbut Nep. Sadaya coban-coban wau lajêng dipun kèndêli saha lajêng wangsul dhatêng wujud caraning kapitalismê, inggih punika ingkang minôngka pitulungan ingkang langkung prêmati, kangge ngluwari kawontênan-kawontênan ingkang tansah saya awon punika. Tuwan Baars anglairakên, bilih botên badhe anglajêngakên andharanipun kawontênaning coban-coban ingkang mawi pranatan komunis ing sadèrèngipun taun 1922, ingkang tansah langkung nglêmbèkakên kawontênanipun panggêsangan, ekonomi saha mèh adamêl têtiyang saindênging nagari dados pêjah kaluwèn. Botên jalaran kawontênanipun ing kala punika saking gênging sangsaranipun lajêng botên wontên gunanipun dipun sumêrêpi, ananging amargi coban-coban wau dening partè Rus piyambak dipun cacad kaanggêp kadosdene komunisme paprangan ingkang awon sangêt. Lan jalaran wontênipun Nep ingkang kaanggêp satunggiling tuladan ingkang kêdah kaèstokakên piyambak, ingkang ugi kenging kaêcakakên ing nagari-nagari sanèsipun, manawi ing ngriku gegeran komunis sampun sagêd mênang juritipun. Ing ngriki Tuwan Baars botên badhe ngrêmbag bab kawontênanipun coban-coban lami ingkang nyuwak wontênipun arta tuwin pambagining pamêdalipun siti ingkang kanthi paksan, dene ingkang badhe kaandharakên kawontênan ingkang samangke punika.
Saking jawi botên katingal babarpisan, bilih kabudidayan ingkang agêng-agêng punika kadadosakên gadhahaning têtiyang sanagari, sadaya wau tumindakipun sarupi kemawon kalihan sawênèhing nagari kapitalis. Para kaumipun buruh sami nampi arta bayaran, saha angsal-angsalaning arta wau kêdah kenging katêdha kalihan batihipun, barang-barang sagêdipun katumbas namung sarana arta. Têtiyang ingkang tanpa padamêlan kêdah ngudi piyambak sagêdipun angsal padamêlan, tumrap punika botên angsal pitulungan. Botên beda kalihan nagari sanèsipun, ing ngriku ugi kasumêrêpan larikan pintên-pintên tiyang ingkang tanpa padamêlan sami ngadêg wontên ing sangajênging kori pabrik, saha ing kantor kangge ngupados padamêlan, lan ing ngriku tangkêpipun dhatêng têtiyang wau saèstu botên langkung andêmênakakên tinimbang panggenan ing pundi-pundi ing donya punika. Para kaum buruh sagêd dipun pêcat saking padamêlanipun dening dhirèksi lan para pangajêngipun kanthi katrangan sabab-sababipun. [sabab-sa...]
[...babipun.] Panyambutdamêlipun kanthi pangaturan saha kanthi dipun ulat-ulatakên dening para pangajêng tuwin para mandhoripun, dene para pangajêng saha mandhor wau salajêngipun ugi sami kabawah dening para punggawa ingkang ahli dhatêng padamêlan kriya saha para punggawa administrasi ingkang langkung inggil malih, sabagian agêng sami têtiyang rumiyin, sadèrèngipun tuwuh gegeran, dene panampinipun pangkat-pangkat ingkang sami lowong, punika namung sakêdhik sangêt anggèning nampi saking antawisipun para kaum buruh. Ananging ingkang katêtêpakên ingkang kathah têtiyang ingkang nampi pangajaran ingkang prêlu kangge wontên ing ngriku, têtiyang wau sampun kenging katêmtokakên sami angsal pangkat ingkang inggil-inggil. Dèrèng paja-paja Nep wau dipun wontênakên, sampun kagiyarakên, bilih para kaum buruh punika kêdah anyambutdamêl, botên kenging omong-omongan, lan salêbêtipun wontên ing panggaotan ngriku, têtiyang wau kêdah ingkang sami ambangun turut.
Mênggahing bab kawontênanipun bôngsa Jawi rêmên dhatêng kaborosan, punika taksih kalimrah sangêt, sayêktosipun tiyang gadhah damêl agêng-agêngan punika, kenging kawastanan têtêp ngambah margining kaborosan. Sapunika ingkang kula manah punika, kadospundi jalaranipun, dene para sadhèrèk Jawi têka sami nindakakên ingkang kados makatên. Punapa tiyang Jawi punika sami rêmên sêsongaran, tangèh yèn makatêna, amargi watakipun tiyang Jawi punika lêmbah manah, andhap-asor. Ananging namung nêdahakên, yèn pancèn tiyang Jawi punika têbih saking watak umuk, utawi sêsongaran. Tamtunipun inggih wontên ingkang makatên, nanging rak botên kenging kagêbyah uyah rêmên sêsongaran.
Beda sangêt kalihan dêdongengan watakipun tiyang ing nagari Rum jaman rumiyin, kados ingkang kacariyosakên ing sêrat babad. Tiyang Rum jaman rumiyin, yèn pinuju andrawina,ôndrawina. ingkang kadamêl lawuhipun ilat mêrak, môngka mêrak punika rêginipun awis, têka ingkang kasêgahahên namung ilatipun kemawon, gèk cêkap ilat mêrak pintên, punika sadaya namung salugu kadamêl umuk, sêsongaran, nêdahakên kasugihanipun. Wangsul tiyang Jawi botên makatên, sasugih-sugihipun tiyang Jawi, yèn gadhah damêl dèrèng wontên ingkang mragat lêmbu namung kasêgahakên lidhahipun, utawi manahipun, inggih mêksa taksih dagingipun ingkang kasêgahakên. Dados tiyang Jawi têbih saking watak rêmên sêsongaran.
Sapunika punapa ta jalaranipun, dene tiyang Jawi rêmên gadhah damêl agêng-agêngan, môngka têbih saking watak umuk lan sêsongaran. Tiyang
Jawi punika watakipun isinan, rêmên nutupi praja. Têgêsipun nutupi praja punika: isin malèhakên kawontênanipun piyambak. Sanajan salêrêsipun kêkirangan, nanging isin ngakêni. Jalaran saking punika, anggènipun gadhah damêl agêng-agêngan wau, namung kadamêl nutupi prajanipun, sampun ngantos kawastanan nylêkuthis.
Inggih lêrês, tindak makatên punika kenging kawastanan klintu. Ananging kadospundi, anggènipun badhe nanggulang, awit isin punika awrat sanggènipun, rak kathah kemawon, tiyang ingkang namung kisinan lajêng nekad ngêndhat.
Kadospundi pambiratipun, amrih watak wau sagêd ical, kados botên wontên sanès, kajawi tiyang-tiyang Jawi ingkang taksih rêmên nutupi praja punika kasêrêp-sêrêpakên, yèn isin ingkang kados makatên punika tanpa têgês. Kêdah kagêgulang gêmi, dipun mangrêtosakên dhatêng aosing barang. Dipun pituturi, yèn barang ingkang langkung saking prêlu, punika tanpa tônja, lugu namung ngambah margi kaborosan.
Sadangunipun tiyang Jawi taksih rêmên nutupi praja, tanah Jawi botên badhe mulya, amargi ekonominipun botên badhe sae. Môngka mulyaning bôngsa kuncaraning praja, punika gumantung wontên ing ekonomi.
Mila kadospundi panggalihipun para bôngsa kula Jawi, ingatasipun prakawis ing nginggil, kadospundi srananipun ambengkas watak isinan, nutupi praja, ingkang sampun kinulit daging dening bôngsa kula Jawi. Tamtunipun inggih botên gampil, nanging kula gadhah pangajêng-ajêng dhatêng para kawogan, ingkang tamtu badhe dhangan ing panggalih, angolah tiyang ingkang dados wajibipun murih mangrêtos dhatêng barang ingkang botên prêlu, tanpa tônja, supados ing
kaborosan. Langkung-langkung dhatêng para priyantun pangrèh praja, karsaa sami mituturi para kônca alit, sagêdipun angewahi barang ingkang klintu, ngangge ingkang lêrês.
Wasana atur kula, kula sumanggakakên dhatêng para ingkang anggalih, karsaa mêwahi kêkiranganipun, lan ngapuntên ing kasisipan kula.
Sawênèhing tiyang ingkang sami manggèn ing griya ingkang pakawisanipun wiyar, punika sami ngangluh, jalaran lajêng kapêksa kêdah ngupakara pakawisanipun wau. Ing môngka angupakara pakawisan punika botên sakêdhik wragadipun. Ananging tumrap tiyang ingkang purun thak-thik rêmên nênanêm, pakawisan ingkang wiyar, punika malah sagêd ngindhakakên pangasilanipun, inggih punika sarana dipun tanêmi sayuran, kados ta: andhèwi, sêlat mêkrok, wortêl, bit, slèdri, lobak, lan sasaminipun.
Andhèwi punika gampil sangêt pananêmipun. Wijining andhèwi punika, sanajan kasimpêna dangu inggih mêksa taksih kenging dipun tanêm. Dene andhèwi ingkang kalêbêt sae piyambak, inggih punika andhèwi ingkang godhongipun wiyar, lan andhèwi prênthêl.
Wijining andhèwi punika kenging kaipuk wontên ing salêbêting pêthi, utawi wontên ing siti limrah ingkang dipun ayom-ayomi. Sadèrèngipun kangge ngipuk wiji wau, sitinipun kedah dipun lêmèni saha dipun êjur rumiyin. Salajêngipun papan pangipukan wau lajêng dipun kluwèki mawi kajêng utawi driji, lêbêtipun sanyari saha lêtipun satunggal lan satunggalipun wontên 15 nyari lan wijinipun nuntên kauwur-uwurakên ingkang ragi kêrêp. Mênggah kêrêp panguwuripun wiji punika prêlu, amargi manawi tanêmanipun katêbihên lêtipun, punika oyod saha gagangipun jalaran saking bêntèr sangêt, sagêd lajêng alum lan rêbah. Dene manawi adêgipun kêrêp, satunggal lan satunggalipun sagêd sami angayomi, lan soroting surya botên sagêd adamêl kapitunan. Manawi wiji wau sampun thukul saha tanêmanipun sampun katingal cêtha,
Sasampunipun kintên-kintên kalih minggu, kenging dipun pindhah katanêm wontên ingkang kathah lêminipun, pananêmipun dipun lêti nigang dasa nyari. Dene bibit ingkang sampun sêpuh, manawi badhe dipun tanêm, ronipun kêdah dipun bucal sapalih, prêlunipun bibit wau sampun ngantos pêjah jalaran kêkathahên anggènipun nguwab.
Ing dintên-dintên kawitanipun, têtanêman ingkang wontên ing papan pangipukan kêdah dipun ayomi, ananging manawi tanêmanipun wau wiwit gêsang, ayom-ayomipun kêdah lajêng dipun bucal. Manawi kalêrês ing wanci rêndhêng, kados prêlu, bilih tanêmanipun wau dipun ayomi malih, prêlunipun kangge anjagi manawi kalêrês jawah dêrês.
Manawi kintên-kintên nêm minggu sasampuning tanêman wau kapindhah pananêmipun, lajêng ronipun wiwit dipun tangsuli, awit punika sampun mangsanipun. Dene kengingipun anangsuli ron-ronipun punika, manawi tanêmanipun katingal garing, awit manawi botên makatên sagêd gampil bosokipun. Lêt kirang langkung saminggu malih lajêng kenging wiwit dipun undhuh amargi won-ronipun sampun dados pêthak.
Sang Èmir Amanullah, Nata ing Aphganistan
Ing sêrat-sêrat kabar sampun sami martosakên mênggah tindakipun Sang Èmir Amanullah, Nata ing Aphganistan, apêpara dhatêng tanah Eropah, sakalihan garwa saha dipun dhèrèkakên para sadhèrèk-sadhèrèkipun putri tuwin putri sanès-sanèsipun malih. Tindakipun sang nata sakalihan saha pandhèrèkipun wau, adamêl cingaking kaum Islam ing saindênging bawana. Ingkang makatên punika botên kenging dipun paibên, manawi angèngêti kawontênanipun nagari saha agamining têtiyang ngriku. Sadèrèngipun ing ngriki angandharakên kawontênaning tindakipun sang prabu dalah sapandhèrèk, ingkang adamêl pangungunipun golongan Islam, saha cingakipun bôngsa Eropah, prêlu anyariyosakên rumiyin, bab kawontênaning karajan Aphganistan dalah satêtiyangipun, murih para maos sagêda kagungan wawasan, punapa sababipun, anggèning sang nata dados gumunan saha kagèting ngakathah wau.
Sang Èmir Amanullah kala khotbah wontên ing kitha Bombai
Karajan Aphganistan punika ing sisih lèr têpang watês kalihan karajan-karajan: Bokharah, Isarlan, Kolab, ing sisih wetan kalihan tanah Indhu Inggris, ing sisih kidul: Bêlujistan, lan sisih kilèn kalihan karajan Pèrsi. Mênggah asal-asalipun têtiyang Aphganistan ingkang sajati, punika dumugining sapriki dèrèng kasumêrêpan, punapa bôngsa Tajik ing sisih wetan, punapa bôngsa Inkis, utawi malih têtiyang parêdèn [parêdè...]
[...n] ingkang kawastanan bôngsa Kapir. Dene agami ingkang baku, inggih punika agami Islam. Ing sarèhning karajan wau tapêl watês kalihan tanah Indhu, ingkang agaminipun saperangan agêng agami Brahma, amila tata caranipun têtiyang ing ngriku inggih lajêng kacokan tatacara Brahma sawatawis. Têtiyangipun ing karajan Aphganistan punika kaperang ing pintên-pintên bôngsa, dene ingkang kalêbêt kathah piyambak, inggih punika bôngsa Aphgan. Mênggah pranatanipun pamarentah, punika sagêd sêsarêngan nyambut damêl kalihan kawulanipun. Ingkang makatên wau jalaran para rakyat ing ngriku sampun sami angajêngakên kamardikan, amila samôngsa-môngsa wontên pangagêng ingkang nindakakên tumindak sawênang-wênang, kalayan dadakan inggih lajêng dipun kèndêli saking kalênggahanipun. Dene ingkang kangge panutan lampahing agami tuwin panindaking paprentahan punika mawi awêwaton Koran, sarta kawêwahan kalêmpaking wèt-wèt ingkang namung kangge amutusi prakawisipun tiyang kêrêngan ingkang ngantos kataton. Tiyang ingkang kataton wau tampi pituwas arta saking ingkang natoni, kangge anjampèkakên tatunipun. Mênggah babadipun karajan Aphganistan, punika mèh sadaya ngatingalakên gênging pamêngkunipun para kawula dhatêng kamardikanipun saha kêkahing panyêpêngipun kawula dhatêng agaminipun, ngantos nalikanipun karajan Inggris badhe ngawontênakên kantor konsul dhatêng ing kitha Kabul, kitha karajan Aphganistan, punika saking kuwatosipun bokbilih kamardikan saha agaminipun badhe manggih pambêngan, sanadyan dipun lilanana, ananging ingkang kenging dêdunung wontên ing ngriku ngêmungakên kawula Inggris ingkang bôngsa tiyang Indhu kemawon, botên kenging pisan-pisan bangsanipun Inggris piyambak. Sanadyan babading karajan Aphganistan punika saklangkung wigatos saha angrêmênakên, ewadene botên badhe kaandharakên wontên ing udyana ngriki, kakuwatosakên, bilih badhe adamêl bosêning para maos. Dene manawi wontên pamundhutipun para maos sawatawis, ing têmbe inggih badhe kagancarakên kanthi cêkakan.
Nitik kawontênan ing nginggil wau, têtela sangêt, bilih pranataning nagari tuwin agami, punika angèstokakên sangêt dhatêng dhawuhing Koran, satêmah têtiyang ing ngriku lajêng kacariyosakên, manawi sami kèrêm dhatêng wêwarahing agami (fanatiek). Pramila sampun salêrêsipun, bilih para kaum
dhatêng tanah Eropah, ingatasipun dipun anggêp satunggiling raja ingkang kawulanipun panatik makatên. Saya anggumunakên malih manawi nitik kados kawontênanipun ing ngandhap punika:
Tindakipun sang nata sakalihan dalah sapandhèrèk, miyos tanah Indhu saha kampir wontên ing kitha Bombai, ing samargi-margi tansah kinurmatan kanthi agêng-agêngan, malah wontên ing kitha kasbut ing sangajêngipun tiyang kirang langkung 50.000 amêdhar sabda, ingkang sêdyanipun ngajak dhatêng sadaya tiyang murih sagêdipun rukun satunggal lan satunggalipun (mirsanana gambar ing sisih), makatên ugi wontên ing karajan Mêsir saha karajan Itali, sang nata [na...]
[...ta] inggih tansah dipun urmati. Sasolah-bawanipun sang nata, ing samargi-margi tansah dados ngungunipun para ingkang sami ningali. Malah-malah satunggiling juru ngarang sampun mêdharakên pamanggihipun wontên ing sêrat kabaripun kados ing ngandhap punika:
Sang Èmir kala mubêng-mubêng nitih rata wontên ing Mêsir
Sang Èmir ing Aphganistan, ingkang tindak pêpara dhatêng tanah Eropah, punika kadhèrèkakên ingkang garwa saha sadhèrèk-sadhèrèkipun putri tuwin para putri sanès-sanèsipun. Ingkang adamêl gumuning tiyang kathah, dene para putri sadaya wau sami lukar makêna. Langkung anggumunakên malih: kalimrahanipun para putri ing donya Islam punika, gêsangipun prasasat dipun pingit, ewadene nalikanipun wontên ing baita, kakêmpalaning para putri wau kalihan bôngsa mônca tuwin para kakung sanès-sanèsipun, têka sakeca makatên, juru ngarang kasbut nginggil saklangkung ngalêmbana dhatêng solah-bawanipun sang nata, ingatasipun satunggiling nata Islam, têka wani nindakakên tumindak ingkang makatên wau, botên pisan-pisan kagungan kuwatos bilih angsal pambêngan saking para kaum Islam ingkang taksih kolot, ingkang anganggêp, bilih tiyang èstri ingkang tanpa kudhung makêna punika satunggiling tindak ingkang asor sangêt, lan anêmtokakên, bilih têtiyang jalêr ingkang kenging sumêrêp raipunrainipun. wau, ngêmungna ingkang jalêr tuwin sanak-sadhèrèkipun piyambak.
Garwa nata tuwin para putri Aphganistan sanès-sanèsipun wau, sadaya sami angrasuk busana cara Eropah, saha anggènipun kakêmpalan tuwin rêrêmbagan kalihan para ingkang numpak baita kapal wau, tanpa wigah-wigih. Makatên ugi sang pramèswari tuwin sadhèrèkipun putri: Prinses Nurul Siradj wontên ing baita asring tumut main tènis, inggih punika satunggiling prêmainan ingkang dipun sênêngi sangêt dening para ingkang sami numpak baita.
Sang nata sakalihan sami rêmên sangêt dhatêng lare alit, lare-lare wau asring sangêt dipun sênêng-sênêngakên sarana dipun paringi dêdolanan warni-warni utawi dhêdhaharan, kalanipun wontên ing karajan Itali wontên ing ngarsanipun pangagênging agami [a...]
[...gami] ristên, ingkang inggil piyambak (Paus) sang nata botên krêsa angambung astaning paos wau, kados adatipun tiyang sanèsipun manawi nuju angadhêp wontên ing ngarsaning sang paos. Ananging manawi pinuju pinanggih lare-lare alit, tanganipun lare-lare wau tamtu lajêng kagônda. Sang nata katingal trêsna sangêt dhatêng putranipun kakung ingkang taksih alit, sarta ugi katingal trêsna sangêt dhatêng garwanipun. Punika bokmanawi sababipun, dene sang nata ing Aphganistan satunggiling nata Islam ingkang namung kagungan garwa satunggal.
Solah-bawaning sang nata wau langkung-langkung adamêl ngungunipun juru ngarang kasbut nginggil tuwin bôngsa Eropah sanès-sanèsipun, ingkang sampun watawis lami dêdunung wontên nagari-nagari Islam saha nyumêrêpi kawontênanipun têtiyang èstri miturut caraning tiyang Islam ingkang kolot. Minôngka pungkasaning karangan punika, ing ngriki prêlu kacariyosakên, bilih ing agami Islam punika manawi dipun wigatosakên sayêktos kanthi miturut sêrat suci Al Koran tuwin Hadis, ing ngriku badhe kanyatan, manawi tiyang èstri kêdah dipun luhurakên darajadipun.
kongsi ewuh gon sun ngrasa ati / kang enak linakon / darbe anak padha nakal kabèh / durung wêruh ala lawan bêcik / kang wajib dèn udi / ing sampurnanipun //
luwih ewuh ing rina lan wêngi / ajêg kudu momong / lan mêruhi sabarang lakune / kang mung murih nênuntun ing bêcik / aran dhêdhasari / kang kêbak pakewuh //
ing mulane wajibing pawèstri / aran luwih abot / sanadyan mung katone sapele / sajatine rêkasa kapati / dhasar nomêr siji / kang sabar ing kalbu //
awit nyata momong bocah cilik / aran luwih ewoh / bêbasane wong tuwa mangkene / sapa ingkang bangkit anyondhongi / sasat angêmongi / nata mudha punggung //
awit nyata narendra taruni / cake luwih ewoh / yèn tan dèn nut aran maksih rare /
kanthi dêrêng linambaran ati / kang sabar nêrusi / pamawasing sunu //
dening bocah ingkang maksih cilik / karêpe kang katon / mung anggugu ing sasir dhewe /Kurang satu suku kata: mung anggugu ing sasire dhewe. yèn ta kongsi sulaya sathithik / nuli dadi budi / lan tangise nusul //
lan ing môngka tangis kang andadi / yêkti dahat ewoh / datan mênêng mung dèn êtogake / yèn dèn tulung malah jêrit-jêrit / kadhang gulung-koming / mung sarwa pakewuh //
dadi kapok / gampang janma nibakke tangane / malah-malah sok kêbanjur lali / dènira nangani / tinêmu kêladuk //
kang kadyèku êmpane nalisir / awit durung manggon / aran bocah kang
kabèh iku sajatine / apan dadya tindak kang numani / tinêmune ugi / rahayu ing pungkur //
batos / awit kabèh wus aran wajibe / janma datan bangkit anyinggahi / sukur yèn tumuli / antuka pitulung //
ingkang sami arak-arakan nalika lêrês mekradan nabi, ing Surakarta, bidhal saking Sôntahartanan, badhe ngubêngi kitha.
Sêmar : Aku iya ora maido, yèn sakabèhing uwong kuwi kang diudi mung nyang kasênêngan, ananging nèk nganti kabèh mung padha ngudi siji bae, donyane rak banjur dadi ora karu-karuwan. Lagine siji-sijine uwong, upamane kasênêngane bisa tansah dituruti, ing môngka têmtune siji-sijining wong kuwi kasênêngane rak dhewe-dhewe, ewadene wusanane sing kuwasa ora bakal banjur ditrima kasih, ananging sabên dinane malah digrêmêngi lan diuni-uni. Amarga donyane rak banjur ora bisa têntrêm lan raharja.
Garèng : Wiyah, Ma, pangandikamu sapisan kiyi sajake têka kaya ora klêbu nalar. Nèk rumasaku upamane sing dadi kasênênganing wong kuwi tinurutan kabèh, uripe nang donya kene rak iya ora beda karo nang swarga. Kaya ta: aku kêpengin dadi bupati wis bisa tinurutan, apa ora lêga nyang pikir, arêp dhahar sing enak-enak bisa kalakon, amarga blanjane sahohah. Arêp palêsir-palêsir mriksa bawahe, wis disadhiyani motor, kreta lan liyane manèh. Arêp ngingu sêlir sarèntèng, bisa dititipake nyang desa-desa, supaya dèn ayune ora priksa. Hara arêp apa manèh. Rama dhewe bae, apa ora lêga bangêt upamane papenginane dadi sudagar sugih bisa katurutan, sarèhne wis banyak phulus, sabên dina pagaweane ora liya mung rêngêng-rêngêng sinambi anggêbêg rôngka mangku rôndha.
Sêmar : E, bocah kiyi, sing dirêmbug mung kapenake, paite ora dipikir babarpisan. Sajake wis dadi kalumrahan bocah saiki kiyi sing diarêpake dhisik kasênêngane, nyang paite ora ngrêmbug babarpisan. Kaya ta yèn golèk pagawean, kuwi sing akèh sing ditakokake dhisik: blanjanyah brapah, tuwan, ora pisan-pisan anggagas apa iya bisa anglakoni pagaweane. Yèn wis tumapak nyambutgawe, sing digagas dhisik dhewe, kapan undhaking blanjane, ora mikir apa pagawean sing ditindakake kuwi wis kanggo. Mangkono uga panggagase nyang pangkat bupati, sing disawang mung blanjane sing sathekruk, ora mawas nyang pagaweane utawa gêdhening têtanggungane, apa manèh tumraping sudagar sugih, sing didêlêng kok mung kasugihane bae, ora mawas nyang rêkasane bisane ora dadi tiba kamlaratan lan liya-liyane. Mungguh anggonku ngomong, yèn kabèh kasênênganing uwong bisa
katurutan, donyane bakal ora aman, sing wis cêtha bae mangkene: panuwune wong sugih supaya barange bisaa tansah mundhak-mundhak bae, para kêminis supaya barange wong sugih dibagi rata kayadene wêwarahe: duwèkmu iya duwèkku, bêndara mantri dhudhuk arêp ngangkuti barange sapa bae sing kabênêr lena panjagane, hara, yèn kabèh-kabèh mau tinurutan, apa donya iki ora dadi karang abang. Dene anggone sing kuwasa sabên dina digrêmêngi lan diuni-uni ingakèh, tuladan sing cêthèk-cêthèk bae mangkene: panuwune para tani mênyang Pangeran, kuwi supaya pinaringana udan akèh, cikbèn tandurane bisa olèh banyu kacukup, kang bisa anjalari akèhing pangasilane, upamane panuwunane mau tansah dituruti, satêmah udane têrus grêjih bae, kuwi golonganing tukang pênatu mêsthi banjur mêncak-mêncak bae, anggrêmêngi lan muni-muni marang sing Kuwasa, jalaran sabab dening udan grêjih mau, banjur ora ana panas, kang anjalari kumbahane ora padha garing, wusanane pangasilane iya banjur suda.
Petruk : Wah, Ma, piwulange para sêpuh sing unine mangkene: sing sapa mantêp panuwune, wis mêsthi bakal tinurutan, kuwi têka ora cocog pisan-pisan karo kaanane, kaya ta : anggonku kêpengin bisa dibênum dadi kasir ora karu-
Lha, anggonmu ora bisa dadi kuwi saka wêlasing Pangeran mênyang awakmu, awit wis têtela yèn kowe kuwi ngadhêpake bangêt marang kasênêngan lan karoyalan, dadi yèn kowe nganti bisa kalakon dadi kasir, saking anggonmu arêp nuruti hawa napsumu mau, bisa uga wusanane banjur lali, yèn dhuwit kas kuwi dudu duwèkmu lan banjur koangkat sapêthi-pêthine pisan. Kang mangkono mau kêna tak upamakake biyung sing duwe anak têlu. Kalane kapinuju mangan, anake sing tuwa dhewe diwènèhi lawuh iwak bandêng, sing nomêr loro iwak pitik, dene sing nom dhewe dhiwènèhi iwak êmpal, hara, rak iya wis mêsthi bae ta yèn bocah sing cilik dhewe mau banjur ora nrima. Rumasane disêngit ing wong tuwane dhewe. Ora ngrêti yèn dhiwènèhi êmpal kuwi sabab saka wêlase, awit iwak bandêng kuwi ana êrine, ing sarèhne isih cilik durung ngati-ati, dikuwatirake nèk kalolodên êrine, mangkono uga iwak pitik, kuwi sok ana balunge, bocah cilik nèk ora ngati-ati mangane, bisa uga agawe pitunaning awake, seje karo iwak êmpal, balunge wis ora ana, kathik dithuthuki ngati êmpuk nyunyut têmênan, dadi nèk dipangan ora nguwatirake apa-apa. Mulane wong kuwi bok iya sing nrima nyang pandum, aja tansah ngangluh yèn lagi ginanjar lara, aja surak-surak yèn lagi nômpa kabungahan.
ing saiki critane nyêlani / ulihing lêlakon / kocap ratu iya kang ramane / Mênurseta anane saiki / bangêt mêlasasih / ing galihe trênyuh //
awit emut mênyang putra-putri / sirna tanpa wartos / kaya priye mungguh kanyatane / mung ing batos uga wis mangrêti / yèn ilange kuwi / saka kangjêng ratu //
mung sang prabu bangêt gone ering / mênyang garwa anom / awit saka bangêt pangêmonge / lawan pancèn iya rada ajrih / mula jroning galih / mung araos bingung //
ambarêngi ing dina sawiji / nata olèh wartos / ulêm saka nata têtanggane / surasane ulêm arêp krami / lan putri linuwih / wus anèng kêdhatun //
sang aprabu kumênyut ing galih / angandika alon / o upama putraningsun biyèn / yèn isiha ya wis môngsa laki / jêbule saiki / ilang tanpa dunung //
saka bangêt kraos ing panggalih / tingale narocos / ing wusana mupus ing pêpasthèn / manungsa mung kari anglakoni / ananging saiki / amirêng sang prabu //
yèn bakale pangantèn sing putri / wus kaprah sabên wong / Mênurseta mau pêparabe / ing mulane sang prabu saiki / raose ing galih / bingah sêmu ngungun //
apa têmên yèn putrane putri / apa madha uwong / ing jênênge mêmadhani bae / sang aprabu nuli andhawuhi / maring pramèswari / jagong mantèn dhaup //
kangjêng ratu banjur dandos gêlis / lan dangu pangilon / hèh ta kaca-kaca kang sumendhe / wong sajagad sapa sing ngluwihi / ayune saiki / mêmadhani ingsun //
kaca matur yêktosipun gusti / nadyan dipun kêtog / èstri ing sajagad ing ayune / botên wontên ingkang anyamèni / lan pangantèn putri / ingkang badhe dhaup //
awit nyatanipun inggih gusti / kang pangantèn wadon / ingkang putra pun Mênursetane / sanalika kangjêng pramèswari / mèh-mêh ora eling / lan gliyêr mèh ambruk //
kêrot-kêrot wajane agathik / dhadha kaya jêblos / nanging banjur kêtungka rawuhe / sang aprabu ngajak budhal nuli / ing kono sang putri / mung katon anjabrut //
mêngko kocap wis mèh wayah bêngi / srêngengene ngayom / disambungi padhanging diyane / gon pangantèn sing arêp kêpanggih / saya angluwihi / dayan kibèhdiyan kabèh. murub //
rame bangêt dhayoh andalidir / nganti tanpa pêdhot / sabubare têmuning pangantèn / para tamu nglumpuk dadi siji / lah ing kono nuli / kocap prabu sêpuh //
ora pangling lan pangantèn putri / yèn putrane yêktos / nuli nyakêd dirangkul janggane / lan gandika kêmomoran tangis / o putraku iki / têmên sira Mênur //
sanalika kabèh tanpa mosik / mung padha andomblong / prabu sêpuh
banjur ngandharake / ing lêlakon ilange sang putri / nuli disambungi / Mênurseta tutur //
lêlakone kabèh nganti tliti / banjur prabu anom / nyariyoske kabèh kaanane / ing wêkasan tinêmu saiki / kumpul dadi siji / lêlakone gathuk //
êmung siji kangjêng pramèswari / tumungkul acêlom / lan sang prabu ical ing sabare / arêp malês ukum mênyang sori / nanging Mênurputih / mênggak ora mathuk //
awit kabèh wis kêtêmu bêcik / ora prêlu ngono / malah aja diraos-raoske / ing wusana wis têntrêm saiki / mantèn atut bêcik / prabu sêpuh rukun //
ing saiki crita Mênurputih / wis tamat kalakon / muga dadi sênênging atine / para bocah sing padha mêruhi / bèn srêgêp nênulis / crita-crita bagus //
Gêwès Madiun angsal urunan arta f 24,150 kangge andandosi margi Panaraga, antawisipun 25-26 tuwin sacêlakipun pal 38.
Jalaran saking lubèripun toya ing lèpèn Citarum, anjalari kêlêmipun sêsabinan ing Buah Batu, Bandhung, cacah 500 bau, ing satunggal-satunggaling panggenan ingkang kêlêm, ngantos tigang dintên, kapitunan dèrèng kasumêrêpan.
Kawartosakên jawah prahara ingkang nêmpuh ing Madiun kala malêm Salasa kapêngkêr, salêbêting kitha utawi sanès-sanèsipun mèh bêna. Ing hotpèstêre Saradan sisih lèr, sacêlakipun watês Rêmbang, manggih kapitunan agêng. Laladaning lèpèn Pakulan sami kêbênan. Ugi ing kampung Kêjuron, Klampok tuwin Gawèh ugi makatên, wontên griya 40 ingkang rêbah. Krêtêg 5 katut toya, ingkang risak kalih. Rajakaya tuwin kewan sanès-sanèsipun kathah ingkang tiwas. Kapitunan ing pakampungan tuwin boswèsên kintên wontên f 4.000,- sarèhning tiyang wau kathah ingkang kuli boswèsên, ugi badhe angsal lêlintu saking boswèsên.
Miturut suraosing motor règlêmèn rijbewijs punika wontên warni kalih, kangge pit motor utawi motor tumpakan, nanging sayêktosipun rijbewijs motor tumpakan wau inggih kenging kangge pit motor, awit ing ngriku ugi nyêbutakên tumrap tumpakan motor ingkang mawi sadhêl palinggihanipun tiyang ingkang nglampahakên. Punika prayogi dipun ewahi, bilih rijbewijs motor tumpakan botên kenging kangge sêpedhah motor.
Minôngka panyêgah dayaning agami Islam ing jajahan Republik Sopyèt pamarintah Sopyèt adamêl pranatan, ingkang pamurihipun têtiyang agami Islam lajêng santun ngangge cara Sopyèt. Ngawisi ngrampungi pasulayanipun têtiyang Islam sami Islam, ingkang miturut pranatan lami, nyukani urunan arta kangge agami, nikahan miturut cara lami, wayuh punapadene tata cara Islam, kados ingkang tumindaking krim tuwin kaokasus, punika badhe kasirnakakên. Sintên ingkang nêrak pranatan wau, badhe dipun ukum kunjara, dhêndha tuwin nyambut damêl pêksa.
Tiyang mangrêtos, bilih panguwaosing agami Islam dipun risak, tuwin tiyang komunis gêthing dhatêng agami. Ing sapunika têtiyang Islam ngraos piyambak, botên mawi dipun sumêrêpi rumiyin, bilih propagandhah wau dados pandhêlikaning satru.
Kawartosakên, ing ondêr dhistrik Karangkobar, Banjarnagara, kathah padhusunan ingkang katrajang ing sêsakit malariyah, wontênipun tiyang ingkang tiwas ngantos 12%.
Ing bab badhe wontênipun ringgit tiyang ing karaton Ngayogya, saking kaparênging karsa dalêm, sadaya prayantun gupêrmèn sami kaparêngakên sowan malêbêt, sarana mawi nyuwun karcis dhatêng Hadisuryan.
Sentralêwèrpêng komisi ing dhepisi ôngka II badhe pados têtiyang murih malêbêt dados saradhadhu, Kaptin Inpantri Suratman sampun ngaturi sêrat dhatêng tuwan rêsidhèn ing Surakarta, nyuwun pambiyantu bab badhe tumindaking pados tiyang wau.
Kawartosakên, bilih P.N.I. ugi badhe ngebahakên para wanita, murih iyêg tumut ebahing guru lakinipun.
Benjing tanggal 1 Juli ing Surabaya badhe dipun êdêgi kuiksêkul têngahan, sarta dipun wontêni ahli mulang muruk ingkang gadhah sêsêbutan doktêr in de paedagogie.
Ing tanggal kaping 11 wulan punika kalêrês dintên adêging karajan Jêpan sampun 25 jaman. Ing dintên wau kapal pêrang Ohi ingkang nuju labuh wontên ing Tanjungpriuk, wanci jam 12 siyang ngungêlakên mriyêm 21 rambahan. Enjingipun kapal wau dipun paratamoni para upsir laut tuwin dharat, ingkang badhe suka wilujêng dhatêng kumêndhaning kapal wau.
Kala tanggal 9 wulan punika, lèpèn Kunta, Pare, toyanipun lubèr,
Badhe rawuhipun Sri Nata ing Siyêm benjing wulan Juni ngajêng punika ing Ngayogya, Grand Hotel sampun dipun prasabêni nyadhiyani kamar 50.
Bêna ing Brêbês sagêdhagan punika ragi anggêgirisi, ing salêbêting kitha lêbêting toya wontên 70 c.M. malah mindhak dumugi 80 c.M. Pakampungan-pakampungan sampun kados lèpèn. Sambêtaning lampah saking Cirêbon dhatêng Têgal botên sagêd babarpisan. Pulisi ingkang numpak pit motor botên sagêd langkung.
Kala tanggal 10 wulan punika Yong Yapha adamêl parêpatan wontên ing sus Mangkunagaran, Surakarta. Ingkang karêmbag: pêrslah taunan, pilihan bêstir, tuwin lèsêngipun ingkang garwa Mr. Singgih ing bab gêsang pasrawunganipun para wanita, punapadene bab wawasan Chung Hwa konggrès ingkang mêdhar sabda Tuwan Suharta.
Sawênèhing ajung klèrêk tiyang siti ing kantor pos Simpang, Surabaya, nyalingkuhakên arta f 1800, tiyangipun lajêng miruda.
Ing ondêr dhistrik Cirêbon, dipun titipakên dening pangagênging paprentahan nagari, bilih wontên pès tikus.
Ing salêbêtipun wulan Nopèmbêr kapêngkêr, kapalipun Kaji Sultani ing Panjang Wetan, Pakalongan, katrajang ing sakit pilêg, saha lajêng sampun kapêjahan, saha lajêng kapurih ngrêsiki gêdhoganipun. Nanging bokmanawi dèrèng kalampahan rêrêsik, awit sarêng wulan Januari, ing ngriku wontên kapal pêjah malih. Sapunika dipun prentahi kêncêng, supados rêrêsik.
Sasampuning konggrès P.S.I. up bêstir nêdya ngêdêgakên Nationale onderwijs Federatie, ingkang dipun pasrahi dados pursitêr Radèn Mas Suwardi Suryaningrat. Nanging Radèn Mas Suwardi nawèkakên dhatêng Dhoktor Radèn Mas Sasrakartana, dhirèktur Mulo Taman Siswa ing Bandhung. Nanging bab wau botên katampèn, awit Radèn Mas Sasrakartana piyambak sampun kêkathahên padamêlan.
Kyai Muhamad Yusup ing Sumpyuh, ingkang sampun kawartosakên misuwur sagêd anjampèni sawarnining sêsakit, sapunika kawartosakên, bilih anggènipun anjampèni sarana maku wontên ing blabag, ingkang dipun paku sawênèhing aksara ingkang kasêrat wontên ing blabag ngriku, asli saking rapaling Kuran.
Kala tanggal kaping 8 wulan punika Paduka Tuwan Dr. Rutger calon gupêrnur Surinamê sampun bidhal saking Batawi dhatêng nagari Walandi, numpak baita S.S. Yulianah, kathah ingkang sami nguntapakên saha sami misungsung sêsêkaran.
Ingkang badhe kapatah andhèrèkakên Sri Narendra Siyêm salêbêtipun wontên tanah Jawi, panjênênganipun Tuwan H.Th. Ament, asistèn residhèn ing Surakarta.
Kala ing dintên Kêmis kapêngkêr, ing pakunjaran Ngayogya, bagean tukang sêpatu, wontên pasakitan sami suduk-sudukan, ingkang satunggal kataton kalih panggenan.
Dhepartêmèn yustisi sampun angrampungakên ordhonansi ing bab nikah Kristên têtiyang siti. Ing sapunika golongan Kristên wau badhe angsal wêwaton têtêp ing bab salakirabi.
Jalaran saking bêna ing Klathèn kêpêngkêr punika, adamêl kapitunan agêng, tanggul-tanggul ing lèpèn kathah ingkang rêbah. Makatên ugi kabudidayan-kabudidayan inggih sami manggih kapitunan, nanging tumrap kapitunan tanêman namung sakêdhik.
Ing wulan punika ing Ngayogya badhe wontên sêsorah umum, manggèn wontên ing pamulangan Adidarma, urutipun ingkang sêsorah tuwin uruting tanggal: kaping 14 Mr. Suyudi, sêsorah anggêring praja (Staatsrecht). Kaping 21
tunggil damêl (vak organisatie).
Tuwan S. Wiyata, Purwaasri. Panjurung botên kapacak. Ing bab anggèn panjênêngan badhe ngarang cariyosipun tiyang Kalang tumuntên kakintuna.
Lêngganan Kajawèn 2583. Panjurung panjênêngan kanthi gambar botên kapacak, amargi gambaripun kalitên, botên kenging dipun angge klise. Mênggahing gambar, alit-aliting ukuranipun kêdah 9x12 c.M.
lan kiyat, ing sanalika lajêng ngrangsang kalamênjingipun, lan kula ngintên, bilih sagawon sayêktosan badhe nyakot amêjahi pun Shadrach wau. Tujunipun sadèrèngipun kêlampahan wontên punapa-punapa kula sagêd anggondhèli sagawon wau, ananging rainipun Shadrach lajêng kêtingal malih sangêt, ngantos angèl dipun supèkakên, ingkang kala punika warninipun sampun sawarni eblis.
Salajêngipun, kula lajêng mapan tilêm, ing batos gadhah gagasan: punapa pangaso kula punika botên ingkang wêkasan piyambak, ingkang kula lampahi wontên ing donya punika, lan punapa inggih sagêd kalampahan, kula sagêd pinanggih anak kula jalêr malih.
Sarêng mèh sontên kula lajêng tangi jalaran wontên swara rame, ing ngriku ingkang kamirêngan cêtha piyambak swaranipun Higgs ingkang kêmèng, kala punika Propesor Higgs nglairakên têmbung-têmbung ingkang botên prêlu dipun wangsuli wontên ing ngriki malih. Panjuguging Pharaoh tuwin panggluruhing salah satunggiling tiyang Abati inggih sumêla wontên salêbêting swara rame wau. Kula lajêng lumajêng mêdal saking pakuwon kula, saha lajêng sumêrêp kawontênan ingkang nganèh-anèhi sangêt, inggih punika Propesor Higgs mithing sirahipun Shadrach saha anjotosi irungipun. Sêrsan Quick ngadêg ing sacêlakipun ngriku, kanthi nyêpêngi kalungipun Pharaoh wau, kalungipun wau ingkang dipun angge wacucaling unta ingkang pêjah wontên ing margi. Sêrsan Quick anggènipun ningali têtingalan wau kêtingal sênêng kanthi grêgêt-grêgêt. Sawatawis tiyang Abati akubêng ing ngriku, tanganipun suraweyan kados adatipun tiyang wetanan. Dene pun Orme botên wontên, jalaran kalêrês sawêg tilêm.
Kula cêluk-cêluk makatên: kowe kuwi lagi apa Higgs.
Kowe - apa - ora - wêruh - kiyi. Panyêngèkipun Propesor Higgs, satêmbung-têmbungipun kanthi anjotosi irungipun Shadrach. Aku kiyi lagi nuthuki sathithik, êndhase wong sing èlèk kiyi. Lho, lho-lho, kowe arêp nyokot. Ya tampanana manèh ta iki, yaiki, yaiki, yaiki. Astaga, untune athik atos têmên. Ha kiraku dhèwèke saiki wis warêg. Salajêngipun ujug-ujug piyambakipun lajêng nguculakên tiyang Abati wau, ingkang nuntên dhawah ing siti saha lajêng gêrêng-gêrêng. Kônca-kancanipun ingkang sami nyumêrêpi dhatêng kapalanipun ingkang kacilakan wau, lajêng sami majêng kanthi ngancam dhatêng Higgs, malah salah satunggal wontên ingkang ngunus ladingipun.
Sêrsan Quick awicantên: Le, barang kuwi sêlapna manèh, nèk ora, asu iki tak sandêrake nyang kowe. Bandara dhoktêr, punapa panjênêngan ngasta pistul.
Sanadyan tiyang wau botên ngrêtos dhatêng omonganipun Quick, ananging pikajênganipun, sajakipun inggih sumêrêp, tandhanipun ladingipun lajêng dipun talêsêpakên, saha lajêng wangsul dhatêng kônca-kancanipun malih, makatên ugi Shadrach ugi lajêng tangi saha lajêng ngêmpal kalihan sanès-sanèsipun. Sarêng sawatawis mètêr têbihipun, piyambakipun lajêng nolèh lan anyawang Higgs kanthi mripatipun ingkang ambêndhul, piyambakipun wicantên makatên: He wong kapir, têmtokna, yèn kang mangkono mau bakal tak eling-eling lan ing têmbene kowe bakal nômpa piwalês.
Kala punika Orme dhatêng ing ngriku kanthi angob-angob, saha lajêng pitakèn: Mêntas ana apa ing kene.
Sasampunipun lajêng ngombe toya tawa wontên ing blèg ingkang mawa êndhut, saking Sêrsan Quick, dipun ombe ngantos têlas. Sarêng sampun dipun ombe lajêng dipun sukakakên wangsul kalihan wicantên: Sanadyan kaya ngene banyu iki, luwih bêcik tinimbang ora olèh banyu babarpisan. Ananging pancèn ngono, ngombe banyu adhêm kaya ngene iki, ambêbayani manawa awake panuju panas. Mungguh pitakonmu ana apa ing kene kiyi, iku ora ana apa-apa kang pantês diwigatèkake. Sing wis kalakon, yakuwi Shadrach arêp nyoba ngracun Si Pharaoh, ya mung kuwi thok. Saka papanku aku wêruh, yèn Shadrach mênyang tong wadhah obat, anlêsêpake daging têlês sairis ana ing kono sarta banjur diuncalake mênyang Pharaoh. Tujune aku bisa nututi lan banjur ambuwang iwake mau liwat ing
tembok. Dene yèn kowe arêp nêksèni dhewe, mara coba tilikana ing kana. Aku banjur takon mênyang Shadrach, genea dhèwèke nindakake kang mangkono mau. wangsulane jalaranane supaya asune ora bisa rame-rame samôngsa liwat barisaning wong Fung, lan omongane mau kanthi disambungi, manawa kewan mau sajatine kewan alasan, tandhane nalika esuk mau arêp nyokot dhèwèke. Jalaran saka iku, aku banjur nêpsu bangêt, nganti aku banjur nrajang nyang dhèwèke. Sanadyan aku iki wis rong puluh taun ora tau jotosan, sadhela bae aku wis ngalahake dhèwèke, jalaran sabênêre, wong Abati iku ora ana sing kêrêngan nanggo kêpêlane. Mara ta sêrsan, aku wènèhana sathithik manèh.
Orme ngangkat pundhak sarta wicantên makatên: Pancène mono luwih utama upamane ngêntènana yèn aku kabèh wis tumêka ing Mur, ananging iya ora prêlu upama dirêmbuga manèh, lan aku mêsthi niyat anglakoni mangkono uga, upamane wêruha yèn dhèwèke mau arêp ngracun Pharaoh, rak iya ta Pharaoh, lan Orme nuntên ngêpuk-êpuk êndhasing sagawonipun. Kula sadaya pancèn inggih rêmên dhatêng kewan punika, sanadyan ingkang dipun rêmêni sagawon wau namung pun Orme
ambêkta gêndul jampi tuwin plèstêr sawatawis. Kala punika Shadrach dipun kupêng ing para kancanipun ingkang sami nglêlipur. Shadrach piyambak sajak nangis saking jèngkèlipun, dening rumaos têdhaking bôngsa luhur têka dipun damêl wirang makatên. Sasagêd-sagêd kula inggih ngrêrapu murih sabaripun. Salêbêtipun kula nutuli rainipun ingkang biru èrêm mawi jampi, kula nêgês-nêgêsakên dhatêng piyambakipun, bilih sadaya wau pungkas-pungkasanipun inggih lêpatipun piyambak, jalaran rak inggih botên pantês sangêt, ta, ingatasing piyambakipun badhe ngracun Pharaoh, dene sababipun Pharaoh namung badhe nyakot piyambakipun. Shadrach amangsuli: Bilih dede punika ingkang dados sabab-sababipun, ananging - salajêngipun kanthi têtêmbungan angalawèr, piyambakipun andongèngakên dêdongengan, kadosdene ingkang sampun kacariyosakên dhatêng Propesor Higgs, anggening nyariyosakên bab malês ukum sakalangkung wantêr, ngantos samangke kula anggêp wanci anyabarakên manahipun.
Wicantên kula: Shadrach yèn kowe ora anjabêl omonganmu mau, aku bakal mrintahake ambalênggu marang kowe, lan kowe banjur takkon anggantung. Lan manèh kiraku, aku kabèh luwih bisa slamêt, anggoning ngliwati panggonane wong-wong Fung manawa aku kabèh bisa ninggal mayitmu ana ing kene.
Sarêng piyambakipun mirêng têtêmbungan kula makatên wau, wicantênipun lajêng malih sangêt, saha piyambakipun lajêng anglairakên, bilih ngrumaosi kalêpatanipun. Sarêng tatu-tatunipun wau sampun dipun prêban, piyambakipun lajêng murugi Propesor Higgs ngambung tanganipun, grunêngan nyuwun pangapuntên, saha lajêng nyupatani badanipun, bilih piyambakipun badhe nyupèkakên sadaya ingkang sampun kalampahan sadaya wau. Makatên ugi piyambakipun anglairakên gênging katrêsnanipun dhatêng Propesor Higgs kadosdene sadhèrèkipun jalêr tunggil wêlat.
Higgs ingkang babarpisan botên gadhah watêk sêngitan mangsuli makatên: Bêcik bangêt, mung bae aja kopindhoni anggonmu arêp ngracun Pharaoh, aku uga gêlêm janji nyang kowe, yèn aku bakal anglalèkake kabèh kang wis kalakon kiyi, anggêre bae aku kabèh wis têkan ing Mur kanthi slamêt.
Sêrsan Quick ingkang tansah ngawasakên lêlampahan ingkang makatên wau lajêng anyaruwe sajak nyêngès, panyaruwenipun: bandara dhoktêr, sajakipun kok sampun sae babarpisan, watêkipun nêpsu sampun ical, botên angênggèni watêk walês-winalês, ananging angênggèni watêkipun tiyang sae, angambungi tangan ingkang mêntas nêmpiling sirahipun. Ananging kadosa pundi kemawon, kula mêksa botên pitados babarpisan dhatêng pun babi punika. Omonganipun wau lajêng dipun sambêti kathi têgês ingkang wigatos kados makatên: Ing môngka mangke dalu punika badhe pêtêng sangêt.
Kula botên amangsuli wicantênipun Sêrsan Quick, sajatosipun kula cocog sangêt dhatêng wicantênipun Quick wau, ananging kula sadaya botên sagêd adamêl punapa-punapa, tuwin malih manawi lajêng ngrêmbag punapa-punapa ingkang botên nyakecakakên, punika rak inggih badhe botên nyaèkakên prakawisipun.
Lajêng kasaput ing dalu, lan sajakipun dalu punika badhe wontên prahara agêng, lampahing mega rikat, anginipun agêng, niyat kula sadaya sumêdya pangkat sasampunipun srêngenge angslup sakêdhap malih, dados kula sadaya taksih gadhah wanci malih kintên-kintên saêjam. Ing sarèhning sampun rampung anggèn kula ngêpak-êpaki, lan ugi sampun mitulungi ngêpaki bêbêktanipun Propesor Higgs, kula kêkalih lajêng madosi Orme kalihan Quick.
--- [421] ---
wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
punika têtêp nama krêtêg gantung, wujudipun gumandhul wontên sanginggiling lèpèn, tiyang ingkang lumampah rumaos kados ngambah ing bandhulan.
Tiyang wiwit lair wontên ing ngalam donya, sasampunipun sagêd mirêngakên swara, sagêd ningali wawarnèn, lajêng wiwit angraosakên tumandanging pôncadriya. Mênggah tumandanging pôncadriya wau, wosipun gadhah kajêng murih kalêganing pangraos ingkang tumandang ing damêl.
Ing sakawit pôncadriya têbanipun taksih ciyut sangêt, inggih punika kalaning taksih lare, dangu-dangu saya mindhak-mindhak lajêng dados diwasa.
Pôncadriya punika salaminipun tansah manut dhatêng tumindaking umur-umuran, mila manawi dipun manah makatên, ewah gingsiring wêwatêkaning tiyang punika inggih namung ngênut saking indhaking umur, punika tansah nglantur ewah-ewah ngantos dumugining wêkasan pisan.
Kasênênganing lare alit namung narimah dhatêng barang sapele, sanadyan gadhaha panêdha punapa-punapa, inggih namung gampil-gampilan. Manawi nangis cêkap dipun ênêng-ênêngi dolanan utawi têmbung manis.
Dangu-dangu lare mindhak umuripun, pêpenginganipun inggih mindhak, sampun sumêrêp dhatêng pamantês ingkang mikantuki dhatêng badanipun, mila sok lajêng tuwuh gadhah panêdha warni-warni, nanging inggih taksih kêgolong dhatêng pakartining lare.
Ing ngriku umuring lare sampun ngambah sumêrêp ing lêrês lêpat, nanging dèrèng mulur kados panggagasipun tiyang diwasa, mila cacahing piwulang, saupami warni prajurit, tansah pêpêrangan tandhing, lumuh yèn kasorana. Nanging wantuning dhawahing piwulang saking tiyang sanès punika mawi kinanthenan daya, sagêd mêpêrakên dhatêng ingkang kawon dayanipun, mila pun kawon daya (lare) inggih tansah kêsêsêr kemawon, wêkasan manut miturut sapangrèhipun ingkang suka pitutur, tuwin lajêng nama tiyang kêdhasaran ing piwulang. Inggih punika wujuding lare manawi sampun kêtumpangan wulanging tiyang sêpuh utawi gurunipun.
Rumasuking piwulang dhatêng lare, dangu-dangu lajêng mèh manjing dados dhêdhasar, dening sampun botên ngrumaosi, bilih kasusilan, kagunan tuwin kapintêranipun punika tuwuh saking tiyang sanès, malah dangu-dangu lajêng tumindak sagêd mulang dhatêng tiyang sanès gêntos.
Lêlampahaning lare ingkang sampun kêpêngkêr, tumrap ingkang nglampahi botên ngrumaosi, nanging lajêng karaos, bilih nyatanipun sampun manggèn ing jaman sanès, tôndha yêktinipun, rumiyin tansah dipun thole ing tiyang, sapunika sampun dipun kakang ing tiyang sanès gêntos.
Tuwuhing têmbung panguwuh: kakang, sanalika ngriku
adamêl rumaosipun ingkang dipun uwuh, nanging bokmanawi inggih lajêng rumaos, awit salugunipun, ing sapunika sampun botên ngrumaosi dados lare malih, sumêrêp caranipun nyandhang ngangge ingkang sarwa sae, rêmên ngêngisik badan, ingkang murih dados rêsik gumrining, tuwin sagêda adamêl rêsêping tiyang sanès ingkang sêsrawungan. Dene sayêktosipun, patrap makatên punika nama tumapaking tiyang ngambah diwasa, lan angênggèni caraning birai, punika têtêping pôncadriya sampun ngancik diwasa.
Bayi nêmbe lair, dèrèng kêdunungan ngakal budi.
Dangu-dangu tiyang diwasa kagèt ing manah, dene sapunika mirêng dipun undang bapak ing tiyang, nanging inggih lajêng ngrumaosi, bilih sapunika sampun nama dipun bapa-bapa ing tiyang sanès.
Sasampunipun ngambah jaman kados makatên, ingkang sampun ngrumaosi dados tiyang sêpuh lajêng ngwontênakên panimbang ngambahipun dhatêng jaman enggal punika, lajêng amalik gagasan, anggènipun rumiyin tansah dipun wulang, sapunika nêdya mulang dhatêng tiyang sanès gêntos, mila ing ngriku lajêng wiwit anggêsangakên raosing manah, lan nyênyaring dhatêng sawarnining piwulang ingkang sampun dipun tampi, nêdya dipun bêsut murih langkung sae tinimbang ingkang dipun tampèni. Ingkang makatên punika tumrap tiyang ingkang kêbuka ing manah, tamtu sagêd anindakakên têpaning piwulang ingkang dipun dhawahakên ing liyan gêntos, awit sampun nate ngraosakên awon saening piwulang ingkang sampun dipun tampèni.
Tiyang ingkang sampun saya mindhak umuripun, manawi purun ngraosakên, tamtu rumaos, bilih salêbêtipun taksih wontên ing jaman paramean, tansah manggih môngsa kobèt kangge ngraosakên awon saening lêlampahan ingkang pinanggih, awit awon utawi sae punika tansah kêtingal, lan
VIII. Pêthikan saking sêrat kabar A.I.D.
Kabudidayan saha pabrik-pabrik ingkang kadadosakên gadhahaning tiyang sanagari
Sasampunipun arta saha Nep katindakakên, lampahing propagandhah lajêng dipun wangun dados satunggiling budidaya murih para kawula srêgêp anggènipun sami nyambut damêl, ing pundi-pundi dipun wontênakên bayaran ametang padamêlan, dene ing panggenan sanèsipun ingkang botên kenging kawangun makatên wau, lajêng dipun wontênakên premi, miturut sapintên angsal-angsalaning padamêlanipun, pramila sintên ingkang panyambutdamêlipun kirang, angsalipun arta bayaran inggih kirang. Manawi ambangkang wontên salêbêtipun nyambutdamêl, punika sanalika kenging lajêng kapêcat saking padamêlanipun, dene tumrap panindak ingkang mutawatosi, kados ta sumêdya nyoba ngicuk-icuk dhatêng têtiyang sanèsipun, punika kaanggêp kadosdene amêmêngsahan dhatêng nagari. Tumrap kaum bêrah kedah nyambutdamêl saha ambangun turut. Manawi salêbêtipun sawulan ngantos mlincur langkung saking tigang dintên tanpa sabab ingkang prêlu, punika lajêng kacopot saking padamêlanipun. Kajawi punika para ingkang nglurahi padamêlan sami dipun pasrahi têtanggêlan ingkang amumpuni.
Têtanggêlan ingkang samantên wau, sampun tamtu ambêkta panguwasa. Têtiyang ingkang sami anggadhahi kuwajiban nindakakên satunggiling padamêlan ingkang mêsthi, punika sami anggadhahi kamardikan agêng sangêt tumrap ngawontênakên pranatan-pranatan, ingkang sumêdya badhe kaêcakakên. Tindak sawênang-wênang dumèh nyêpêng panguwasa, punika ing tanah Ruslan kenging katamtokakên yèn botên kirang tinimbang ing pundi panggenan, malah kosokwangsulipun. Sêrêgan umum, ingkang kêrêp kêmirêngan, inggih punika bab pangayoman. Sabên tiyang ingkang gadhah panguwaos sakêdhik kemawon, manawi wontên lowongan padamêlan ingkang bayaranipun pantês sawatawis, lajêng nglêbêtakên sadhèrèkipun, kancanipun, lan... pamitranipun èstri. Sabên-sabên tiyang maos sêrêgan tuwin cariyosan ing bab punika ing sêrat-sêrat kabar Sophyèt, inggih wontên têtiyang ingkang lajêng dipun ukum jalaran ingkang makatên wau, ananging punapa dayanipun, manawi tiyang ingkang nindakakên kados ingkang makatên wau ngantos atusan, tuwin manawi bab punika katampi kanthi prasajan kemawon.
Makatên wontên satungiling panyaruwe ing sêrat kabar kitha ingkang tumuju dhatêng pangagênging apdhèling jèr-jèran waja ing papan panggaotanipun Tuwan Baars ing kitha Stalino. Pangagêng wau sampun angesahakên insinyur komunis sawatawis saha kaum bêrah komunis kêkalih, amargi saking botên [bo...]
[...tên] rêmênipun dhatêng bangsaning komunis, sasampunipun lajêng ngèndêli salah satunggiling punggawa ingkang sampun lami, minôngka dados gêgêntosipun ingkang lajêng katêtêpakên salah satunggil pamitranipun èstri, kanthi parentah, murih punggawa èstri enggal wau sampun ngantos katrapan padamêlan kekathahên. Prakawisipun lajêng kaurus dening pangadilan, sarêng kapriksa, pangagêng wau amangsuli makatên: apdhèling kula punika punapa pabrik punapa probêlsêkul, ingkang kêdah kula tungkulakên dhatêng padamêlan, têtiyang ingkang sami kula kèndêli punika sami botên sagêd nindakakên padamêlanipun, lan kula namung sagêd nyangkul têtanggêlaning padamêlan kula, manawi kula
dene sanès-sanèsipun, mugi kapasrahna dhatêng kula kemawon.
Makatên wau ugi sampun kalampahan, têtiyangipun komunis têrus kèndêl, mitranipun èstri lajêng anggènipun nyambut damêl, lan lêt sawatawis minggu malih, ing griyaning pangagêngipun panggaotan wau, lajêng dipun wontêni pahargyan agêng minôngka angurmati kamênanganipun wau.
Mênggah wontênipun pangayoman ingkang makatên wau ngantos sumrambah dumugi ing para kaum bêrah. Ing papan panggaotanipun Tuwan Baars ing Sêbèri, wontên satunggiling pangagêngipun pakaryan, ingkang nyambut damêlipun ngêmungakên kalihan têtiyangipun piyambak, para punggawanipun wau, wontên ing pundi-pundi sami anêrangaken, bilih pangagêngipun saklangkung sae sangêt, têtiyang wau sami asring atur-atur ayam tuwin punjungan sanès-sanèsipun minôngka pasêksèning tôndha katrêsnanipun. Kosokwangsulipun, pangagêng wau loma sangêt anggènipun maringakên premi, saha angidini nyambut damêl mirunggan, ingkang punika têtiyangipun inggih lajêng sami kathah pamêdalipun. Pangagêng punika ngantos nekad wani ngawon-awon dhatêng calon ingkang sampun, opisil tumrap pilian pangrèhipun pakêmpalan nunggil damêl. Bilih ingkang makatên punika satunggiling tindak ingkang saklangkung haram sangêt, kadosdene ingkang badhe katêrangakên ing Tuwan Baars. Salajengipun pakêmpalan nunggil damêl wau lajêng adrêng panuwunipun, murih pangagêng kasbut nginggil sanalika kapêcata saking kalênggahaipun, ananging pangagêng wau anggènipun ananggulangi panuwunan punika sarana akèn para punggawanipun supados adamêl sêrat katrangan ingkang mratelakakên, bilih pangagêng wau saklangkung sae sangêt tumrap para punggawanipun. Makatên ugi para komunis bawahipun inggih sami tumut nôndha tangani sêrat katrangan wau, ingkang makatên punika nama ngrisak tataning partènipun, amargi partènipun sampun amutusi, supados pangagêng wau kapêcata saking kalênggahanipun. Kalanipun têtiyang komunis wau wontên ing parêpatan ngajêngipun dipun saruwe ing bab punika, salah satunggilipun, inggih punika satunggiling tiyang ingkang sampun dados komunis sadèrèngipun tuwuh gegeran, amangsuli makatên: kula sagêd kadospundi malih. Manawi kula botên purun tumut nôndha tangani, sampun [sampu...]
[...n] tamtu manawi wontên saat malih, kula lajêng dipun kèndêdi saking padamêlan kula, kadosdene ingkang sampun kalampahan tumrap têtiyang sanès-sanèsipun, salajêngipun nuntên sintên ingkang badhe nyukani têdha dhatêng kula.
Makatên ugi ing têlênging nagari Mosko piyambak, lêlampahan makatên punika wontên ingkang katindakakên, inggih punika para panuntun sami anindak sawênang-wênang, jalaran anggènipun sami anggadhahi panguwasa. Ingkang makatên wau kirang langkung sawulan sapriki, dhirèkturing pabrik lampu ing Mosko kapatrapan ukuman kunjara kalih taun laminipun, amargi katitik, bilih piyambakipun sampun pintên-pintên taun laminipun amêksa dhatêng para punggawanipun èstri murih sagêda tinunggil raos, kanthi ancaman, manawi ambangkang badhe kapêcat saking padamêlanipun utawi kapindhah ing panggenan sanès ingkang langkung sakêdhik bayaranipun ananaging langkung awrat padamêlanipun, dene para pawèstri ingkang sami dipun trêsnani, kanthi patrap warni-warni, sami dipun sakecakakên.
Punika sadaya sami tumindak sawênang-wênang jalaran anggadhahi panguwasa, ingkang makatên punika kathah sangêt, sanadyan ta sampun têmtu botên ing pundi-pundi makatên. Mênggah sêdyanipun Tuwan Baars angandharakên lêlampahan ingkang têlas-têlasan wau, namung badhe angatingalakên, sapintên wêwênanging para pangajêng tuwin para panuntun ing ngrika, lan ingkang sajatosipun botên wontên bedanipun kalihan panggaotan-panggaotaning para kapitalis. (Badhe kasambêtan)
Ing jaman nalika dèrèng wontên dhoktêr, botên kêkirangan tiyang ingkang sêgêr kasarasan badanipun, dene jalaranipun botên wontên malih kajawi namung saking kulina anggêgulang dhatêng kasarasan.
Tumrap ing dhusun-ngadhusun, kathah tiyang ingkang pinanggih sampun sêpuh malah sampun nini-nini tuwin kaki-kaki ingkang taksih kêtingal kêngkêng, mênggah cariyosipun ingkang nglampahi, jalaranipun makatên:
Wiwit lare, manawi tangi botên nate kêrumiyinan ing tumuruning ayam. Satanginipun tilêm tamtu lajêng tumindak ing damêl ingkang damêl ènthènging badan. Tumrap tiyang jalêr inggih lajêng tumindak ing damêl dhatêng sabin, kêcèh toya ingkang sampun botên araos asrêp, dening sampun kulina, badan kangge ngangkat damêl ingkang sagêd ngebahakên badan, ngantos karaos angêt, malah ngantos kringêtên. Tumrap èstri, wanci umun-umun prêlu rêrêsik rumiyin, nyapu latar ngantos ngilak-ngilak, tuwin
Têtiyang ing padhusunan, sanadyan botên mangrêtos, bilih toya punika andayani
Wancining nêdha ajêg sabibaring nyambut damêl, nêdhanipun sêmbada kados karosaning panyambutdamêlipun, botên prêlu ngudi sarananing nêdha eca saking ulam-ulaman tuwin olah-olahan ingkang miraos, awit sabên nêdha sampun ambêkta lawuh lidhah garing, ingkang sampun dangu dipun olah miraos, mathuk dados lawuhipun tiyang luwe. Pathokanipun tiyang nêdha namung waton tuwuk, tuwin tuwuk ingkang sayêktos punika, salugunipun pinanggih wontên ing panêdhanipun tiyang luwe.
Sawangan ing papan kasarasan, botên beda kados kawontênaning polatanipun tiyang, ingkang guwayanipun rêsik gumrining.
Tilêmipun tiyang dhusun, manawi dipun timbang kalihan tiyang kitha, ajêg tiyang dhusun, kenging dipun wastani taksih sontên sampun tilêm, nanging tilêmipun wau rumaos nikmat saking sayah mêntas nyambut damêl ing wanci siyang.
ngoblag-oblag, rinaos kobèt kangge unjal napas ing wanci dalu. Lan wontênipun tilêm ing wanci sontên, kêbêkta saking sampun kulina tanginipun enjing, ngrumiyini palêthèking srêngenge. Gregah sampun rumaos pulih kakiyatanipun, botên kêlangoban saking kirang tilêm.
Têtiyang dhusun mèh botên wontên ingkang gadhah pakarêman ingkang dipun wastani maksiyatan, botên kok anggènipun botên purun wau jalaran saking sumêrêp sababipun, bilih maksiyatan punika damêl pangrisak, namung saking sabab botên mangrêtos dhatêng tumindaking maksiyatan.
Têtiyang dhusun tinêbihan ing manah ngôngsa, narimah gêsang ing satitahipun, sanadyan kêdunungana pangôngsa, inggih namung pangangsaning rumagangipun bau, botên gadhah cipta ngôngsa-ôngsa ingkang damêl risaking pikiran. Mila têntrêming têtiyang dhusun, têtêp kados gêsanging tanêm tuwuh, sanadyan têntrêmipun kêtingal tanpa budi, nanging sagêd murakabi ing akathah, anggèning ambanting kêkiyatan, wohipun [wohipu...]
[...n] kenging kadadak dados baku têdhanipun tiyang sapraja.
Wosipun mênggahing tindakipun tiyang dhusun, sèlèhipun namung mikantuki dhatêng kasarasan.
Mênggah tumrapipun têtiyang salêbêting praja kadospundi, tamtunipun inggih malah ngungkuli, awit mênggah têtiyang praja, ngakal budinipun tamtu langkung saking têtiyang ing dhusun, nanging sarèhning ingkang dipun rêmbag ing ngriki bab kasarasan, punapa botên prayogi dipun udi murih têtêpipun pinanggih. Têgêsipun sampun kêlintu ing tampi, ngêjibakên dumèh cêlak dhoktêr tuwin gampil angsal jampi panulaking sakit. Awit dhoktêr lan jampi makatên, pinanggihipun nama manawi sampun oncatankoncatan. kasarasanipun, mila prayoginipun ingkang ajêg anggêgulang dhatêng kasarasan, murih rahayu ingkang pinanggih.
pan wus lumrah tindaking wong anom iku / tan pêgat tanpa dêdugi / ing sasolahbawanipun / jinarag katona luwih / punjul pêpadhaning uwong //
kaduk bêsus / mung rada bagus sathithik / prandene pangrasanipun / ing jagad wus andhèwèki / golèka tan antuk loro //
wus anggagas kala maksih umun-umun / mêngko ingsun bakal plêsir / mênyan goning mitra karuh / wayah sore bae mulih / linggih sambi omong kosong //
ra-orane iya bêcik mlaku-mlaku / kanggo ngenggar-enggar ati / awit iki dina Minggu / mêsthi akèh wong sing plêsir / nyênyênêng ngasokkên batos //
wus kalakon tumindak wong anom iku / nganggo jarit latarputih / jas bukakan dhasi gandhul / ikête blangkon malipis / modhèle Solo amaton //
sêlop pêrlak gumrining katon ing sêmu / mawa nyangking têkên cilik / gêmbèlènge sajak patut / sinaruwa mung sathithik / ladak nanging rada tanggon //
pacithating mripat kadi mawèh sêmu / rarasing wong ulah budi / sanadyan nyatane durung / ananging wus ngrumasani / kêgolong bangsaning jêmpol //
awit ngrasa kalamun dhèwèke punjul / lan kêtutup sing pangrêti / basa Lônda rada baut / malah yèn mring sastra Jawi / rumasa wus rada kagok //
nadyan marang traping tatakramanipun / uga wus rada ngèmpêri / cakrak kadi Lônda lugu / marma êcake kêtawis / kathah dènira mangulon //
pan ing ngriku lakune wong anom iku / praptèng patamanan asri / anon wong satêngah tuwuh /
kang pinikir / dene ayêming tyas katon //
punapaa tan anon suwarnanipun / sêsawangan ingkang adi / lawan miyat
pikir nganggur / ywa pisan dipun isèni / kaanan kang botên maton //
sanalika janma kang sinapa ngungun / nuli kêpêksa mangsuli / anggèr kula ragi ngungun / karsa andika punapi / dene katingal wigatos //
andikanta iku sadaya pakantuk / nanging tumrap kula yêkti / kecalan suwaraning kung / kang dahat ngênani ati / mirêngna ta ingkang yêktos //
wong taruna ngucap linut guyu guguk / la rak nyata cipta mami / tindak andika puniku / mênggahing wong ahli budi / mawèh pitunaning batos //
tiwas-tiwas panggagas ingkang ngêlangut / tan ngukup pakolih yêkti / beda lan wong ulah kawruh / sanggyaning tindak dèn jèni / awit wus uning wigatos //
sarju ywa tindak makatên iku / wusing ngucap tan cumuwit / nglajêngkên dènira ngrungu / swaraning kutut
yêktosipun ing salaminira èstu / kula dèrèng amanoni / janma kang wignya ing kawruh / kadi andika puniki / samukawis sarwa notog //
Wèltêprèdhên mandhiri / angèsthi pitêdahira / kadipundi tiyang kardi //
karangan sasaminipun / carita kang makantuki / bilih yun amalêbêtna / ing Kajawèn kalawarti / tanapi ing sasaminya / punapa mawi tinulis //
sanggyanira kang pakarti // dene kang môngka panuntun / trapipun ingkang prayogi / kêdah kang sarwa prasaja / ywa pisan wani ngakoni / andhaku gunaning liyan / pratelaa yèn mêmêthik // Red.
Sajatosipun sêrik sangêt manawi dipun raosakên, bilih kita ing wêkdal samangke dèrèng matêng utawi dèrèng kenging dipun prêcaya, tumrap babaganing pangêmbat praja mangrèh Indhonesiah, ewadene sanajan makatên, kados prayogi mawi panalusuring manah, sabab dening punapa kita winastan makatên, jêr matêng utawi mêntahipun wau namung satunggiling panganggêp, ingkang yêktosipun sadaya-sadaya wau kêdah mawi pasaksèn sarta gêgandhenganipun kalihan babagan warni-warni. Ingkang dados bakuning kamardikan punika, perangan ingkang agêng dumunung wontên kamajêngan sarta kasusilan, dene kamajêngan sarta kasusilaning bôngsa wau, pinanggihipun saking tinarbukaning grêngsêngipun kawula piyambak, lan sampun pijêr namung ngajab pitulunganing nagari kemawon.
Kasampurnaning kawruh ing Amerikah, tiyang sagêd damêl yêyasan ingkang angedap-edapi, wêwangunaning griya ngantos amêdal ngêlanguting gagasan. Punika gambar ing Wasington.
Praboting kamajêngan lan kasusilaning bôngsa punika, ingkang prêlu wontên tigang prakawis ingkang tumindakipun kêdah sêsarêngan, inggih punika: 1. grêngsênging manah kangge marsudi budi tumrap dhatêng sadaya kawruh utawi pamanggih ingkang prêlu-prêlu. 2. gêmi lan nastiti, tuwin 3. nênangi dhatêng kapurunan nyambut damêl.
Ing praja ingkang sampun susila kadosdene Eropah sarta Amerikah, abon-abon tigang prakawis wau sampun tumindak sarta wontên kalayan sampurna. Nanging tumrap ing laladan tanah kalairan kita, taksih nyamut-nyamut. Jêr tumrapipun pribumi, rumaganging damêl punika taksih mawi winatês, sanajana dhatêng sadaya pakaryan ingkang prêlu pisan, ngantos taksih mawi pitulunganipun pamarentah, inggih punika sarana pitulunganing piwulang sarta panggêsangan. Pitulungan punika wohipun sagêd nyudakakên krêkating manah dhatêng sadaya pandamêl.
Lare ingkang tansah angsal pambombong saking tiyang sêpuh, ing wanci diwasanipun dados kogung, sarta limrahipun kirang mlêtik nalaripun, ingkang adhakan kêsèd, sungkan, bodho sarta wêgahan. Amargi manawi sadaya kabêtahan namung tansah ngêndêlakên pitulunganing tiyang sêpuh, ing têmbe botên badhe sagêd nanggulangi pôncabaya, ingkang [ing...]
[...kang] nêdya tumanduk ing badanipun, ngantos manawi botên angsal pitulungan, kalajêng kathetheran. Kados para maos taksih sami wuninga, dhatêng kasrakating panggêsangan kala taun 1918-1919, ingkang kala samantên tuwuh bêbaya pacêklik, ngantos damêl girising manah sayêktos, dening winartos bilih sadhiyan simpênan pantun sampun nipis, kirang yèn minôngka jagining têdhanipun kawula.
Yêyasan ing Eropah, ugi mujudakên ing bab kalangkunganing budi. Punika gambar Vredes-Paleis ing Dhênhah.
Bapa babuning kawula enggal cancut tumandang ing damêl, ngwontênakên sanjata pitulung sarana ngwontênakên panyadean uwos (rijstdistributie). Nanging sarêng sampun sirêp, luwar saking bêbaya pacêklik, ing gudhang-gudhang nagari taksih kathah sadhiyanipun uwos, ngantos tirahanipun wau kaliyêrakên dhatêng sudagar partikulir. Lêlampahan wau amracihnani sangêt, botên namung saking kawula kêkirangan têdha ing sawatawis, nanging ing ngriku sajatosipun kawula abên ajêng kalihan para sudagar, ingkang lêbda dhatêng lampah-lampahing panggêsangan, ingkang sêdyanipun namung murih sagêd angsal bêbathèn agêng. Ing sadèrèngipun wontên panyadean uwos nagari, para hartawan sampun sami sagêd pasang gêlar, sarana numbasi pantunipun têtiyang tani, ingkang lajêng kasimpên wontên ing gudhang, têmbe wingkingipun badhe kasade mawi rêrêgèn ingkang langkung saking ngêkat.
Têtiyang tani sumrambahipun dhatêng kawula umum, ingkang dèrèng kadunungan raos gêmi lan ngatos-atos, sampun kalêbêt ing gêlaripun para sudagar ingkang sampun lêbda dhatêng ubat-ubêting lampah dagang, inggih lêrês kala nyadenipun dipun tumbas dening sudagar kalayan rêgi awis, nanging wusananipun kadospundi, têtiyang tani gêntos dipun puh kanthongipun, rahayu dene pamarentah enggal-enggal tumandang ing damêl.
Raos ingkang makatên punika tumrapipun kawula [kawu...]
[...la] taksih tangèh, mila layak kemawon yèn panggêsanganipun kawula dèrèng paja-paja sampurnanipun, ingkang têmahipun kêdah taksih wontên pangayoman saking sanès. Sanajan makatên, katarik saking wahyaning môngsakala, kawula dèrèng katarbuka dhatêng lampahing gêmi lan nastiti wau, sanajan sampun anyêkapi, ewadene wujudipun dèrèng marêmakên manah. Bêgja sangêt dene pangayoman dhatêng andarbèni pasitèn dipun jagi sangêt, saiba botên makatên, ing dalêm kalanganing kawula tamtu sampun kecalan siti.
Mugi kaèngêtana, yèn kêbukaning purun nyambut damêl punika, badhe nuwuhakên sumbêring pangupajiwa, inggih punika ingkang minôngka têtalêsing kamajênganing bôngsa. Indhaking kasrêgêpan kita, badhe mahanani dhatêng wêwahing pamêdal, lan yèn dipun gêmèni sagêd dados bôndha ingkang agêng. Raos dhatêng mêmpênging nyambut damêl kêdah dipun udi, ngantos dados dhêdhasar kita ngudi dhatêng pangupajiwa.
Manawi taksih kalimput ing kêsèd, nama taksih kalêbêt wontên juranging kacingkrangan. Purunipun nyambut damêl malih kapêksa dening panglukuking padharan, manawi sampun kacêkap tadhahipun sakêpyakan, lajêng ngeca-eca kêndhangan dhêngkul, mangke manawi padharanipun sampun jedhoran, sawêg purun galiyak-galiyak rumagang ing damêl. Sampun tamtu kemawon, manawi grêngsênging nyambut damêl tansah winangkit, lampahing kamajêngan kita malah nêbihi.
Ing kalanganing bôngsa ingkang sampun nama majêng, anggènipun nyambut damêl botên namung wontên kalanganing kapriyantunan utawi dados kaum bau suku alus, nanging ing pundi kemawon botên tampik, padamêlanipun piyambak dipun garap kalihan tumêmên, wontên ing partikulir ugi botên sinirik, ingkang dados bakuning sêdya namung murih angsal kaskaya ingkang nyêkapi. Botên ngêmungakên ingkang sanès wêdalan pamulangan kemawon, sanajan ingkang pasinaonipun nyêkapi, angsal sêsêbutan misêr dhoktêr, inggih kathah ingkang nyambut damêl ing pakaryan partikulir.
Priyantun ingkang sampun pènsiunan, sadaya krêkating anggota dhatêng padamêlan inggih tumut pènsiun.
Margi saking kasêpênan grêngsênging pangudi sarta kamêmpênganipun nyambut damêl, botên anèh yèn ing dalêm kalanganing kawula, botên sagêd manggih kasagêdan enggal kados ing Eropah. Sampun malih pamanggih enggal, sawêg ingkang dipun mangrêtosi kemawon sungkan nindakakên.
Sadaya wau amracihnani, bilih jagading pribumi taksih kalimput ing pêpêtêng, dèrèng tinarbuka dhatêng abon-abon tigang prakawis kasbut nginggil.
Ing ngajêng sampun kapratelakakên bilih margining kamajêngan sarta kasucianing bôngsa punika, saperangan agêng kêdah saking dagang (energie) ingkang tuwuhipun saking grêgêting kawula piyambak. Margi saking punika, kula angajêng-ajêng kanthi pangajab, ingkang linambaran sucining manah, mugi-mugi wiwit wêkdal samangke kawula ambudidaya, dhatêng bakuning parlu ingkang kangge kabêtahanipun. (Badhe kasambêtan)
Ing sêrat-sêrat kabar sampun sami martosakên, bilih kala ing karajan Turki wontên pilihan presidhèn, kanthi suwaraning ngakathah ingkang dipun pilih: Sang Minulya Kêmal Pasyah. Ingkang makatên wau inggih nama botên kêlintu, manawi angèngêti lêlabetanipun sang minulya tumrap nagari saha têtiyangipun, mila inggih sayêktos ngedab-edabi kamajênganing karajan Turki, salaminipun dipun pangarsani dening Sang Minulya Kêmal kasbut nginggil. Sapintên kathahing ewah-ewahan ingkang dipun wontênakên dening pangarsaning nagari wau, kados ing ngriki botên prêlu kaandharakên. Botên ngêmungakên pranataning praja lajêng dipun ewahi miturut kaprêluwaning jaman, makatên ugi tatacara saha panganggèning têtiyangipun ugi lajêng katata kadosdene cara-caraning bôngsa Eropah sanès-sanèsipun, kados ta icaling kopyah ingkang lajêng kasantunan topi limrah, dene sang minulya piyambak malah lajêng paring tuladan kados ingkang kacêtha ing gambar punika. Kajawi punika taksih kathah malih ewah-ewahan ingkang katindakakên, kados ta: aparing kamardikan dhatêng para wanita mêdal ing jawi tanpa mawi makêna lan sanès-sanèsipun malih. Ingkang makatên wau, sampun tamtu lajêng tuwuh panyaruwe warni-warni, ingkang adamêl suda aruming asmanipun sang minulya, kados ta panyaruwe, bilih sang minulya angêmohi dhatêng agami Islan,Islam. ingkang sajatosipun botên nyata babarpisan. Mênggah karsanipun sang minulya ingkang lugu namung badhe misahakên agami kalihan pranataning paprentahan, tôndha yêkti ingkang kalair, bilih sang minulya taksih ngugêmi dhatêng agami Islam, dèrèng dangu punika kalanipun salah satunggiling pamulangan Amerikah ing Sêtambul, kapêndhakan sumêdya amêksa muridipun bôngsa Turki kêkalih supados lumêbêt dhatêng agami Kristên, sanalika punika lajêng nampi prentah saking nagari murih sêkolahan wau lajêng katutup.
Sang Minulya Kêmal Pasyah pangagêmmangagêm. cara Eropah.
Bab ing pangajaran, ing Turki samangke dipun santosani sayêktos, kawontênaning sêkolahan ing pundi-pundi tansah wêwah-wêwah kemawon, ingkang makatên wau tamtu kathah sangêt gunanipun tumrap nagari satêtiyangipun.
Ing samangke ing golonganing para dagang tuwin para ahli pulitik ing Turki, kathah ingkang sami angrêmbag cêngkoronganing gambar anggènipun badhe ngawontênakên margi sêpur antawisipun, An-gorah
kitha karajan Turki, kalihan karajan Aphganistan. Manawi sêdya ingkang wigatos wau sagêd kalampahan, sampun tamtu sêsrawunganipun karajan Turki kalihan tanah Asiah sisih têngah sagêd saya rumakêt. Jalaran saking punika kabudidayan Turki inggih sampun tamtu lajêng sagêd saya majêng, para ingkang sami anggadhahi pabrik-pabrik ing Turki sampun sami abingah-bingah, dene ing têmbe barang-barangipun badhe sagêd angsal papan panyadean wontên ing tanah Asiah. Kosokwangsulipun, tumrap karajan Aphganistan, badhe wontênipun margi sêpur antawisipun An-ghora kalihan Kabul, kitha karajan Aphganistan, punika anjalari ingkang dados idham-idhamanipun karajan kasbut nginggil, badhe nuntên kalêksanan, inggih punika nagari Aphganistan ing têmbe badhe kadosdene kawontênanipun tanah Zwitserland, ananging wontên ing tanah Asiah. Mênggah tanah Zwitserland punika, tumrap saindênging tanah Eropah dados papan patirahaning para hartawan saha darmawan, ing nagari sanès-sanèsipun, punika sababipun botên sanès amargi tanah Zwitserland punika tanah parêdèn ingkang hawanipun saklangkung sakeca. Makatên ugi karajan Aphganistan, punika tanah parêdèn, ing sawênèhing panggenan hawanipun ugi botên beda kalihan kawontênanipun ing tanah Zwitserland. Dados ing têmbe manawi sampun wontên marginipun sêpur, lajêng gampil sagêdipun lumêbêt ing tanah Aphganistan, kenging kaajêng-ajêng dados papan patirahanipun para têtiyang ing sanès-sanès praja ing satanah Asiah. Kajawi punika wontênipun margi sêpur saking An-ghora dhatêng Kabul, lan saking Kabul dhatêng Teheran, kitha karajan Pèrsi, punika badhe nuwuhakên sêkuthon agêng antawisipun karajan Islam têtiga, inggih punika Turki, Aphganistan tuwin Pèrsi.
Minôngka pungkasaning karangan punika, ing ngriki kados prêlu kacariyosakên, bilih saking krêsanipun Sang Èmir ing Aphganistan, ingkang samangke sawêg lêlana dhatêng tanah Eropah, Sang Minulya Kêmal Pasyah badhe kadhaupakên kalihan sadhèrèkipun putri, Sang Prinsès Nurul Siradj. Dene wontênipun sang minulya, sanadyan sampun watawis yuswa, badhe dhaup kalihan Sang Prinsès Nurul Siradj ingkang taksih kênya punika botên saking anggènipun nuruti ardaning panggalih, ananaging lêlampahan makatên punika dados satunggiling pulitik, ingkang sêdyanipun murih angrakêtakên antawising praja Turki lan praja Aphganistan. Punapa malih sang prinsès punika satunggiling wanita ing jagad kaislaman, ingkang sampun angsal wulangan cara kilenan sagêd basa Prasman, Inggris lan sasaminipun, pramila saya mathuk sangêt tumrap tujuanipun karajan Turki, anggènipun badhe anjêmbarakên têbanipun.
Sêmar, Garèng lan Petruk ing Wukir Lawu
nèk-nèke ana dhasaran ora ditunggu, kêna kanggo tambal butuh.
Petruk : Prèk. Aku saiki wis mungkur mênyang pagawean ngono kuwi. Luwung ajar maca cara Lônda, kêna kanggo anggayuh dhiplomah. Yèn aku wis duwe dhiplomah klin amtênar, rak
Petruk : We, lah, kurang ajar. Kae rak wèrêk, tukang adol uwong, dadi bangsaning culik. Nèk klèrêk kuwi juru tulis ing kantor, dadi priyayi, gaweane lungguh kursi.
Garèng : Mêngko dhisik, aku takon, apa kowe wis tau sêkolah, têka arêp anggayuh dadi klèrêk, luwung dadi wèrêk, kuwi bisa kalakon. Awit pawitane: cukup micara, pintêr angglêmbuk. Môngka sipat rong prakara iku, kowe wis ngênggoni kabèh. Aku tanggung, kowe masthi ora bisa dadi klèrêk, amarga saiki jaman larang pagawean. Aja manèh sing klin amtênar, wêton Milo bae, akèh sing nganggur. Pancèn ora ana prêlune, sêkolah jaman saiki, wis ragade pirang-pirang, nèk mêtu mung padha kloyongan, ora bisa dadi priyayi. Môngka kudangane wong tuwa iku mangkene: bocah bagus, kaya irus, besuk dadi bocah bêsus, dadi priyayi blanjane satus. Hara, apa bocah wêton sêkolahan kang padha nganggur iku bisa nêtêpi idham-idhamaning wong tuwa.... Yèn aku duwe anak, cukup dak wulang dhewe. Yèn wis pintêr iya dak bênum dhewe, mêngko pamêtune iya dak êpèk dhewe. Tur yèn aku sing ambênum, sapisan bae têrus dadi mantri. Hara...mantri apa...mantri...dhu...dhuk.
Petruk : Wis, ora urus. Kowe iku ingatase wong kang ngambah jaman
pintêr, gampang golèk pangan, amarga wis akèh sêsurupane. Dadi prakara dadine priyayi utawa ora, iku tiba buri, gumantung ana ing kabêgjane si bocah. Dadi aja dipasthèkake dhisik, utawa aja diêpèkake ijon, iku kliru. Bab bocah
ora olèh pagawean, ora kêna kanggo dhasar ngarani sêkolahan tanpa guna, amarga pancèn seje karêpe. Dadi aja ngarani, yèn sêkolah iku masthi dadi priyayi.
Garèng : Ning rak jênêng kojur, yèn wis mêtokake wragad akèh, têka ora ngundhuh wohe. Lah, kapintêrane iku arêp kanggo apa. Môngka dhiplomane ora kêna ditukarake mênyang slankas. Lah kapriye bisane bali dhuwite.
Petruk : Ayo ta, coba nyuwun pirsa mênyang rama. Nèk rama, kiraku ngrêti prakara tujune sêkolahan iku. Amarga rama wis tau dadi sinêr. Dadi kira-kira bisa nêrangake kanthi gamblang, mungguh karêp-karêpe dianani sakolahan iku.
Garèng : (Sampun dumugi ing griyanipun Kyai Lurah Sêmar). Kula nuwun, kula kalihan Petruk rawuh mriki, badhe sêpèksi... êlo, ora ana uwong. Apa wis lunga dhomino mênyang sus. Apa isih sare, kyaine.
Petruk : Mêngko, dak lêbonane, kathik yaèn bae. Sing sêpèksi têka, jare isih
Êntènana ing jaba bae. Wah, enake. ... wah, gurihe.
Garèng : We lah, trembelane. Ana wong luwe-luwe jare diiming-iming enak gurih. Nèk aku muring, sida dak rêbut tênan.
Petruk : Wadhuh wêtêngku umob, pating plilit. Iya, kyaine besuk nèk tinjo mrana, ora arêp dak suguh.
Sêmar : Kowe padha ana apa, têka mrene. Apa padha ngêtêri tonjokan, apa ana gawe prêlu.
Garèng : Anu, Ma. Aku mau rêmbugan karo Si Petruk. Apa prêlune dianani sêkolahan iku. Gene saiki akèh bocah wêton sêkolahan sing padha nganggur. Coba têrangna sing gamblang têmênan, mundhak dadi rêrasan bae.
Sêmar : O, mangkene. Nagara gawe sêkolahan pirang-pirang, tur warna-warna, iku ora kok kanggo andhasari supaya wong-wong padha dadi priyayi kabèh, nanging tuju kang nomêr siji, mung supaya wong-wong padha akèh kawruhe, supaya dadi kaum têlekan. Samôngsa wong-wong wis padha pintêr kabèh, banjur padha maju mênyang samubarang, kaya ta: ekonomi, politik. Banjur besuk, yèn tanahe wis kampi,
ingkang manggih kasangsaran, ical larinipun. Mila ing dintênipun Sêtu, ngawisi kapal ngambah ing papan kasangsaran wau, tuwin kapal Dornier D 3 bidhal saking Marakrêmbangan anglacak dhatêng papan wau, nanging mêksa sêpên tanpa katrangan.
Lanrèhtêr ing Surabaya sampun andhawahakên karampungan, matrapi dhêndha f 26.- dhatêng pursitêr P.S.I. Tuwan Wôndasudirja, ing bab nikahan ingkang botên têrang kalihan pangulu.
Dèrèng dangu Handelsbank ing Prabalingga ngintunakên andhê tèkên isi arta f 2700 dhatêng Kraksaan, nanging tiyang ingkang dipun kintuni botên tampi. Wusana sarêng dipun titipriksa, sêrat wau dipun rimat ing klèrêk pos Kraksaan wontên ing lorogan.
Lupus, iksamênipun dhoktêr Indhyia perangan kawitan ing Nias Surabaya, Tuwan Sutamsi.
Awit saking panyuwunipun piyambak, wiwit tanggal 9 April 1928 Tuwan J.G. van Heyst residhèn ing Madura, kèndêl saking kalênggahanipun.
Saking rekadayanipun ingkang bupati ing Karanganyar kalihan dhirèkturing pabrik lisah Olvado Ngayogya, andhatêngakên kalapa cangkokan saking Selon, kangge coban-coban. Saha kalimrahakên dhatêng têtiyang siti. Tindak makatên wau badhe amêwahi saening kalapa ing ngriki.
Ing sacêlakipun pulo Katêman, saêlèr lèpèn Indragiri, Sumatra, kala tanggal kaping 9 wulan punika, wontên kapal Thiyongwa nama Ban Tek Gwan kêrêm. Kapal wau nuju lumampah badhe dhatêng Singgapura.
Benjing ing wulan April tanggal ênèm, Radèn Rangga Kartakusumah, tilas wadana ing Tanjungsari, badhe kapriksa ing rad pan yustisi ing Batawi, ing bab tindak rêsah.
Panyuwunipun subsidhi pamulangan, Islamiyah ing Ngayogya dhatêng pamarentah, sampun kaparêngakên, saha sapunika sampun tampi subsidhi wau.
Wontên pawartos, bilih ing dhusun Kaliwungu, Tulungagung, badhe dipun dêgi pabrik gêndhis H.V.A. papan ingkang calon kangge pabrik, punapadene calon griya-griyaning para punggawa, sampun dipun cangkorongi.
Paduka Tuwan H. Colijn badhe rawuh ing tanah Jawi, nitih kapal Mil ingkang badhe dhatêng punika. Wontên ing Batawi badhe dangu, saha lajêng badhe dhatêng Jawi Têngah. Wangsulipun dhatêng Batawi wontên ing tanggal 26 wulan punika, tuwin badhe mara tamu dhatêng Batawi utawi Bogor, pinanggih Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Tuwan F.H.K. Zaalberg up rêdhaktur Bat. Nbld. kondur dhatêng kalanggêngan. Tuwan wau sawênèhing rêdhakturing sêrat kabar Walandi ingkang dangu piyambak ing Indhia, saha lid parêtan kawula.
Kados ingkang sampun kawartosakên, pamulangan militèr ing Mèstêr Kornèlis sampun botên nampèni murid enggal malih. Ing sapunika wontênipun murid ingkang sinau ing ngriku kantun 12, manggèn ing klas tiga 1, ing klas sakawan 8, tuwin ing klas gangsal 3, dene gurunipun namung kantun kalih.
Insêpèksi ondêrwis têtiyang siti, ngrêmbag tuwin tetela, bilih ing taun punika mêwahi sêkolahan ôngka 2 cacah 18 panggenan, ingkang rumiyin sampun kapaparêngakênkaparêngakên. manggèn ing apdhèling tiga, inggih punika ing paresidhenan Banyumas, Kêdhu, Sêmarang, Ngayogya tuwin Surakarta.
Benjing tanggal 5 wulan April ngajêng punika, kaparêng dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jêndral, badhe ngawontênakên konpêrènsinipun para bupati. Ing sadèrèngipun, para bupati ing tanah Jawi supados adamêl rancangan ingkang prêlu karêmbag.
Saking Ngayogya kawartosakên, bêna ing tanggal 14 wulan punika ngrisakakên margi sêpur N.I.S. ngantos 100 mètêr, ingkang prênah ing têbihipun saking Surakarta 1800 mètêr. Lampahing sêpur saking Surakarta dhatêng Samarang kandhêg, têtiyang ingkang sami numpak kêpêksa pindhah.
Ugi jalaran saking bêna, ing dhusun Klodran, Surakarta, kêlêban ing toya ngantos 1½ mètêr, griya ingkang ambruk kintên-kintên wontên 100 wuwung, wontên lare 1 ingkang ical, tuwin rajakaya kathah.
Sawênèhing baita ingkang ngêwrat tiyang 14 wontên ing antawisipun Kamal kalihan Surabaya: kèrêm. Têtiyang ingkang 12 sagêd kêtulungan ing sêkoci motor saking palabuhan.
kaukum kunjara 6 wulan. Sapunika dakwa ngulurakên prakawisipun.
Margi sêpur antawisipun Jombang kalihan Majakêrta, kala tanggal 10 wulan punika kêlêban ing toya bêna, sèp èkplotasi sampun nindakakên papriksan.
Pakêmpalaning guru Walandi (N.I.O.G.) gadhah atur dhatêng ingkang wajib, botên narimahakên ing bab patrap panatanipun kondhisi sêtat.
Jumuwah tanggal kaping 9 ngrintênakên tanggal kaping 10 wulan punika. Ingkang among tamu Tuwan Mayor van Meiuwen ing Gombong. Ingkang ngrawuhi Paduka Tuwan Jendral Scheffen ing Magêlang, Paduka Jendral Cramer ing Bandhung, tuwin para wakiling militèr sanès-sanèsipun, punapadene para amtênar Walandi Jawi. Paduka
Pakêmpalan anglawan tukang rèntên kêtingal sampun kathah wohipun, wontên tiyang nyambut arta f 1700.- kasêrat ing pratôndha f 2000.- utawi sampun pambayarambayar. sarêman sawatawis wulan f 260.- tukang rèntên kêpêksa namung ngajêngi sauran f 1700.- dipun jogi dening kredit bang. Tuwin wontên sanès-sanèsipun malih.
Pangrèh agêng B.O. badhe ngadani damêl sêtrap koloni ing tanah Sabrang, inggih punika kangge mitulungi têtiyang ingkang luwar saking paukuman lajêng nandhang kamlaratan, ingkang kalêpatanipun botên jalaran anglampahi kadurjanan.
Awit saking rekadayanipun, J.I.B. ing dintên malêm Minggu tanggal 19 wulan punika, Tuwan H.A. Salim badhe damêl sêsorah wontên ing H.I.S. Arjuna ing Mèstêr Kornêlis, ing bab siyam. Ing malêmipun Sênèn wontên ing Klipgêbo Kramat, ing bab pangajaran Islam. Sêsorahipun ngangge basa Walandi, ingkang dhatêng ing ngriku, kajawi golongan J.I.B. ugi nyuruhi para sinau ing bêstirsêkul, pamulangan luhur pangadilan, tuwin
êpangipun manggèn ing Kampung Bêsar, Sênèn.
Tuwan Kraijer van Aalst hèlêp prèdhikan ing Dhepok, badhe damêl sêsorah dongengan kawontênanipun pulo Timur, manggèn ing Willemskerk, Wèltêprèdhên. Cariyos wau inggih badhe migunani tumrap murid-murid H.B.S. tuwin Mulo.
Wontên pawartos, lampahipun kapal Wega saking Tanjungpriuk, botên kangge prêluning papriksan rêdi Krakatao. Tuwan W.M. Docters van Leeuwen ingkang tumut wontên ing kapal wau, inggih langkung ing pulo Panjang badhe mriksa kawontênaning tuwuhan ing ngriku. Dene lampahipun kapal wau prêlu nindakakên padamêlanipun padatan, inggih punika mriksa kawontênaning dilah-dilah manara laut ing Supitan Sundha, ngantos dumugi pungkasaning pulo Jawi sisih kilèn.
Parêpatan gêminte rad ing Mèstêr Kornèlis nayogyani ing bab Tuwan Bruens kadadosakên wakil Burgêmistêr. Dene ingkang dipun pilih sawêg manah-manah rumiyin.
Nyambêti pawartos ingkang sampun kawrat ing Kajawèn, ing tanggal 8 wulan punika, kintên wanci jam 9 dalu, toya ing lèpèn Kunta ing Badhas, wiwit umrik sarêng jam 11 dalu, toya lubèr angêlêbi margi tuwin griya-griya, lêbêtipun ngantos samètêr. Enjingipun tanggal 9 toya wiwit surut, dangu-dangu malah asat, awit tangguling lèpèn Kunta ingkang panjangipun 35 mètêr jêbol, ilining toya kados dipun sokakên. Kintên-kintên 4 sontên, krêtêg ingkang katrajang toya: larut, ril K.S.M. kêtingal gumantung. Makatên ugi krêtêg ing Balongrêja ugi larut. Margi-margi ingkang anglangkungi panggenan wau sami botên kenging dipun langkungi. Kapitunanipun kathah.
sajakipun sawêg milah-milah sabangsaning puyêr, ingkang dipun wadhah ing blèg timah, lan Orme sawêg nitipriksa kawontênanipun bêktêre èlèktris, sarwi aningali kanthi wigatos dhatêng gulungan kawat ingkang misah.
Propesor Higgs apitakèn: Lho iki lagi padha apa.
Orme amangsuli: Kaya-kaya iya ora luwih nyamari tinimbang tindakmu kalane kowe setanên banjur ngantêmi Si Shadrach, bokmanawa luwih bêcik manèh yèn pipamu kuwi kosimpên bae. Miturut calathuning uwong, campuraning obat-obat iki bisa murup kanthi sarèh kayadene arêng watu, ananging êmbuh ora wêruh dhing. Lêlungan lan ane bisa uga andayani mau kuwi.
Propesor Higgs lajêng lumajêng rikat sangêt, sasampunipun sèkêt mètêr têbihipun, pipanipun lajêng dipun gêdhugakên, malah rèkipun lajêng dipun tilar wontên sanginggiling sela, salajêngipun nuntên wangsul malih.
Orme lajêng wicantên dhatêng Propesor Higgs ingkang murugi kanthi ngatos-atos sangêt makatên: kowe ora usah takon apa-apa, mêngko aku rak bakal awèh katrangan. Mêngko bêngi aku kabèh bakal lêlungan kang anèh bangêt, wong papat bêbarêngan karo wong alasan kira-kira sadhosin, kang durung karuan kêna dipracaya. Jalaran saka iku, Quick lan aku rêmbug bangêt, yèn padha jaga-jaga kanthi anggawa obat-obat dhinamit mau, bokmanawa bae iya ora ana prêlune, ana nèk ana prêlune, kiraku ora ana wayahe kanggo migunakake obat dhinamit mau, ananging wong ora wêruh sadurung-durunge. Na, saiki wis cukup, sapuluh bis bae kaya-kaya wis cukup kanggo andhinamit saparoning cacahing Fung. Quick kowe anggawa bis lima, baktêre siji lan
Tanpa wicantên punapa-punapa malih, Orme anyimpên obat dhinamit sapirantosipun wontên ing kanthong-kanthong jasipun, makatên ugi Quick. Dene pêthi ingkang mêntas kabikak, lajêng katutup malih, saha lajêng kamomotakên wontên ing unta.
6. Kadospundi anggèn kula miruda saking kitha Harmac.
Mênggah lampahing grombolan kula ingkang alit punika makatên: ingkang lumampah ing ngajêng piyambak, juru têdah margi bôngsa Abati, ingkang cariyos kawontênanipun siti ing ngriku, sadim-dimipun mangrêtos. Sawingkingipun Orme lan Quick, ingkang sami nuntun unta ingkang sami dipun momoti obat ingkang agêng pangaosipun wau. Salajêngipun nuntên kula, ingkang kajibah ngawat-awati unta-unta wau, salajêngipun unta ingkang dipun momoti bêbêktan, sangu têdhan lan barang sanès-sanèsipun. Dene ingkang lumampah wontên ing wingking piyambak, Propesor Higgs lan Shadrach tuwin bôngsa Abati sawatawis.
Ing ngriki prêlu kula têrangakên, bilih pranatan makatên punika saking kajêngipun Shadrach. Prêlunipun manawi wontên kacilakan punapa-punapa, sampun ngantos piyambakipun ingkang kalêpatakên, amargi piyambakipun anggèning lumampah wontên ing wingking piyambak. Rikala Propesor Higgs mirêng ingkang makatên wau, piyambakipun lajêng angarih-arih, supados lumampah jajar Shadrach, amargi piyambakipun kapengin sagêda sae malih kalihan Shadrach. Propesor Higgs anggènipun ngarih-arih sakalangkung-langkung, lan SajrahShadrach. rumaos sênêng manahipun. Ingkang punika Orme sanadyan botên condhong manahipun, lajêng kêpêksa mituruti pangarih-arihipun Propesor Higgs wau.
Mênggah pikajênganipun Orme, supados kula sakawan pisan kêmpal dados satunggal, sanadyan ta tumrap kula sadaya angèl sangêt, ingatasipun pêtêng makatên, sagêdipun tansah ngawasakên dhatêng unta-unta, ingkang tumrap kula sadaya pangajinipun mèh sami kemawon kalihan nyawa kula sadaya.
Srêngenge sapunika sampun surup, saha lajêng dados pêtêng, kala punika wiwit angin lan jawah. Mênggah ing pangraos kula sadaya, pangkatipun punika botên kasumêrêpan, lampahipun mêdal kitha lami, ingkang kêthukulan rêrungkudan, tanpa sabawa punapa-punapa. Makatên ugi unta-unta, ingkang tumapaking sukunipun ing siti botên [bo...]
[...tên] kamirêngan, ajêngipun ugi tanpa sabawa. Manawi meganipun kalêrês langkung sakêdhap, saking katêbihan kula sadaya sumêrêp pêpadhanging kitha Mur ingkang sumorot ing sisih kiwa kula sadaya.
Kula botên sagêd anggagas lampah ingkang botên nyakecakakên saha adamêl samaring manah kados punika. Pêtêngipun ingkang kala-kala namung kapadhangan dening gêbyaring clèrèt andhêdhêt sangêt, jawahipun ingkang rumasuk ing pundi-pundi, ngantos adamêl kêmbroh dumugi ing kulit, anginipun ingkang asrêp saha têlês mèh adamêl kula sadaya dados kêkêlên, ewadene sadaya ingkang botên nyakecakakên punika, jalaran saking wigatosing lampah, kula sadaya ngantos supe, punapa inggih sagêd lêlampahan kula sadaya sagêd dumugi ing kitha Mur, punapa kula sadaya sami badhe pêjah wontên ing margi.
Lampah kula sampun tigang jam, kula sadaya sampun dumugi sangajênging pêpadhangipun kitha Harmac, makatên ugi ajêng-ajêngan kalihan papadhang sanès, ingkang sajakipun wontên ing salêbêting jurang satêngên kula sadaya, dumuginipun samangke taksih wilujêng sadaya, sumêrêp kula sadaya punika dening tôndha-tôndha ingkang kanthi bisik-bisik.
Ujug-ujug têka lajêng wontên pêpadhang ing sangajêng kula sadaya, sanadyan ta pêpadhang wau taksih têbih. Sanalika punika lajêng
Shadrach bilih wontênipun saradhadhu-saradhadhu wau wontên ing ngriku punika namung sawêg kalêrêsan kemawon. Piyambakipun angrêrintih nêdha supados kula sadaya sampun ngantos nyabawa babarpisan.
wontên ing kranjang agêng, prêlunipun kangge ngalang-alangi manawi wontên kacilakan. Wontên ing ngriku sagawon wau antêng sangêt, ngantos dumugining wanci nalikanipun Shadrach murugi Orme prêlu badhe rêmbagan. Pharaoh ingkang mambêt mengsahipun bêbuyutan, lajêng wiwit anjêgug kados kranjingan. Samangke lajêng rame, Shadrach lajêng lumajêng dhatêng wingking, pêpadhang ing ngajêng lajêng amurugi kula sadaya, unta-unta ingkang wontên ing ngajêng sami nilar margi, bokmanawi ngêtutakên ingkang nuntun.
Kula botên sumêrêp, punapa sabab-sababipun. Dene Orme, Quick lan kula, têka ujug-ujug dados satunggal. Kala punika kula sadaya ugi gadhah pangintên, bilih Propesor Higgs ugi sampun ngêmpal wontên ing ngriku. Ananging pangintên ingkang makatên wau têtela lêpat, kula mirêng swara cêluk-cêluk saha wicantênaning tiyang ingkang swaranipun dèrèng nate kapirêngan, tuwin basanipun botên dipun mangrêtosi sakônca sadaya. Sarêng wontên padhanging clèrèt, kula sadaya sumêrêp, bilih unta tumpakanipun tuwan propesor, lumampah têbihipun kintên-kintên sadasa mètêr saking padunungan kula sadaya. Dipun tumpaki ing tiyang jalêr, nanging dede Propesor Higgs. Inggih sanalika wau kula sadaya sawêg sumêrêp, bilih Propesor Higgs botên kêmpal kalihan kula sadaya. Ingkang punika andadosakên kuwatos kula sadaya saha gadhah manah ingkang botên-botên.
Kula wicantên sumêla: kang anggawa minggat untane Propesor Higgs kae kaya sawijining wong Fung.
Orme mangsuli: dudu, sing nunggangi kae Shadrach, ana ing pêpadhangan aku ora pangling marang si kêthèk èlèk kae.
lampahipun kewan-kewan wau. Ananging lampah kula sadaya dèrèng ngantos angsal kalih dasa mètêr, kasaru kapirêngan swara ingkang dede swaranipun tiyang Abati. Calèrèting kilat ingkang anjalari sumêrêp kula sadaya dhatêng tiyang Fung ugi anjalari sumêrêpipun tiyang Fung dhatêng kula sadaya. Têtiyang Fung wau lajêng murugi dhatêng kula sadaya, sumêdya badhe mêjahi utawi nawan.
Sapunika botên wontên rekadayanipun malih, kajawi namung ambalik wangsul sarta lumajêng. Ingkang makatên punika inggih kalampahan, lan sasagêd-sagêd lampahipun kêdah slinthutan, saha sagêda tansah sami sêsrawungan.
calèrètipun wau botên patos bantêr kados ingkang sampun-sampun, amargi jawahipun sampun têrang, kula lajêng mengo dhatêng wingking saha sumêrêp, bilih prajurit kêkapalan wau, têbihipun kalihan kula sadaya botên wontên sèkêt mètêr, lan prajurit wau dipun perang dados barisan panjang, ingkang tansah ngoyak-oyak kula sadaya dhatêng ing pundi kemawon. Ananging kala punika kula sumêrêp têrang, bilih para prajurit wau botên sumêrêp dhatêng kula sadaya, jalaran kula sadaya sami wontên sangandhaping wit-witan ingkang ayang-ayanganipun pêtêng.
Kula wicantên: Ayo rikat, ora suwe manèh wong-wong kae
ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Santosaning rêdi Ringgit ingkang kêtingal anjanggêrêng, kados têtanggul panulaking bêbaya, dene ing salêbeting papan ingkang dipun aling-alingi, kêbak isi katêntrêman. Makatên kawontênaning papan ing sacêlakipun Panarukan (Situbônda).
Bab Sêrat Waosan Jawi ingkang Sampun Kêlimrah
Tumrap ing bôngsa Jawi, sêrat waosan punika namung lêlajêngan kemawon, botên mawi kaperang-perang, upaminipun sêrat waosan ingkang sinawung ing sêkar, punika saking wiwitan dumugi wêkasan botên wontên pêperanganipun, mila manawi wontên prêlunipun badhe madosi ingkang dipun kajêngakên, anggènipun madosi inggih ngantos anjalimêt. Nanging cara ingkang kados makatên wau tumrapipun ing jaman kala samantên pancèn botên dados kabêtahan, manawi prêlu badhe madosi punapa-punapa cêkap namung ambiyaki ngurutakên cariyos tuwin gadhah panganggêp sêrat waosan ingkang kados makatên wau sampun mungguh sangêt. Namung mênggahing Sêrat Pustakaraja, punika mawi pêperangan utawi mawi mèngêti sabên tumapaking taun. Dados manawi dipun piridakên kalihan caranipun cariyos ing sapunika, ingkang dipun wastani roman, dèrèng wontên èmpêripun, awit mênggahing roman, ing dalêm sabuku namung isi cariyos ingkang jêjêripun namung cariyos satunggal, mêndhêt saking jêjêring tiyang ingkang dados lampahan tuwin ingkang dipun dhapuk pêperanganipun, ing saperanganipun wau nama saadêgan.
Sayêktosipun mênggah ing sêrat Jawi ugi wontên ingkang dhapukanipun sampun angiribi makatên, inggih punika pakêm padhalangan, malah tumrap pakêm padhalangan ingkang jangkêp dalah pocapanipun punika sampun plêk roman, nanging wangunipun ajêg,
gathukakên dados pêranganipun wadya jêjêran sapisan kalihan kaping kalih. Nama pêrang gagal. 3. Sasampunipun punika lajêng jêjêr ratu sanès, prêlu anggathukakên bakuning cariyos ing jêjêr kapisan. 4. Lajêng jêjêr pandhita kalihan satriya, prêlunipun satriya wau, saunduripun sowan pandhita, wontên margi pêrang kalihan wadya sabrangan, wadya sabrang sirna, wiwit wontên banyolan. 5. Nuntên jêjêr mangsuli sakawit, ngrêmbag bakuning lampahan gathukipun kalihan jêjêranipun ratu sanès. 6. Nyandhak jêjêr sabrangan ingkang kaping kalih, salajêngipun ngawonakên pêranganing lêlampahan, mawi pondhongan (sêngsêming jalu wanita). 7. Wusana antuking lêlampahan, pinanggihipun wontên ing nagari jêjêran sakawit, pungkasanipun pêrang sampak, inggih punika nyirnakakên pangamuking wadya sabrang ingkang kaping kalih. Têlas.
Kirang jangkêp kawontênanipun ajêg kados makatên, dados ing salampahan punika maligi namung baku cariyos satunggal, isi jêjêr agêng pitung adêgan utawi langkung: salêbêting lampahan [lampaha...]
[...n] wau wontên pêranganipun kawan bab, inggih punika:
1. Pêrang gagal, kajêngipun pêpêrangan ingkang botên adamêl pêpêjah, 2. Pêrang kêmbang, kajêngipun ngêtingalakên kêkêmbanging lêlampahan, awit pêpêrangan ing ngriku adamêl pêpêjah, ingkang jalaran anggêpok prakawis jêjêring lêlampahan. 3. Pêrang lêlampahan, ing ngriku ngêtingalakên pêrang ingkang dados kajênging lêlampahan, 4. Pêrang sampak, punika pêrang brubuh nyuthêlakên lêlampahan, dados têgêsipun ing lêlampahan ngriku wontên ramènipun.
Bab pondhongan, punika ngêtingalakên dhatêng sêngsêming cariyos, awit cariyos ingkang tanpa makatên, punika ical raosipun.
Bab banyolan, punika adamêl saening cariyos, awit cariyos ingkang tanpa lêlucon punika cêmplang.
Manawi dipun manah yêktos, mirid saking kawontênan wau, dados mênggah ing Jawi, ugi sampun gadhah cariyos ingkang adhapur roman, tuwin manawi kalaras saking dhapukanipun pancèn sampun kenging kangge pêpiridan adamêl roman, malah ing salugunipun mênggahing lampahan ringgit, ingkang nama carangan, punika sampun wontên ingkang dhinapuk kangge nglêbêtakên lêlampahan anggitan, mêndhêt saking lêlampahaning tiyang ing jaman sapunika, nanging ingkang limrah mêndhêt saking lêlampahaning para luhur. Ing karaton Surakarta nate nganggit lêlampahan Raja Siyêm, inggih punika anyariyosakên narendra ing Siyêm nalika ngajawi.
Wontênipun lêlampahan-lêlampahan wau gampil dipun anggit, awit saking gampil pamêndhêting pêpiridan, inggih kados ingkang kasêbut ing pakêm padhalangan. Pandhapuk makatên wau nêtêpi ing bêbasan: dhalang môngsa kewuhana lêlakon.
Dados kajawi sêrat pakêm padhalangan, tumrap pameranging cariyos ing dalêm salampahan kenging dipun wastani botên wontên, wontênipun namung pamerang agêng kemawon, kados kawontênaning sêrat babad sapanunggilanipun.
Tumrap ing jaman sapunika, cariyos ingkang botên mawi dipun perang-perang, sampun botên patos dipun rêmêni, dene wontênipun sêrat karangan enggal ingkang dhapur cariyos, ingkang kathah sampun nelad sacaranipun roman Walandi, mawi dipun perang-perang.
Nanging bab pandamêling cariyos, manawi dipun raosakên, ingkang kathah taksih kêtingal pamiridipun dhatêng padhalangan, awit mênggahing padhalangan, ujug-ujug jêjêr, punika sampun ngêtingalakên badhe antuking lêlampahan, wosipun ing bab jêjodhoan, môngka tumrapipun raosing sapunika, têdhanipun ingkang maos-maos punika sampun ngantos sagêd mêthèk dhatêng badhe wêkasanipun, dados grêngsênging pamaos botên kêmba.
Mirid saking kawontênanipun sêrat-sêrat waosan Jawi ingkang dipun wastani kina, têgêsipun botên gagrag sapunika, têrang manawi pancèn sampun bêktan lêlagon Jawi kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil, bokmanawi sakawit pancèn mirid saking sacaranipun sêrat ingkang sinawung ing sêkar.
Madêg nagari Ngastina, Prabu Druyudana, dipun adhêp Rêsi Durna tuwin kadang Korawa. Ngutus Prabu Baladewa tuwin Adipati Karna ngupadosi murcanipun Radèn Burisrawa.
Madêg nagari Batamira, Prabu Jathayêksa, kasmaran Dèwi Wara Sumbadra, sang prabu bidhal badhe andhustha, wadya kadhawuhan pacak baris ngêpang Madukara.
Madêg kayangan Krêndhawahana, Sang Hyang Bathari Durga, dipun adhêp Patih Jaramaya, dhawuh dhatêng wadya brakasakan anggodha satriya ingkang tapa, ingkang adamêl kasangsaraning wadya brakasakan.
Madêg Radèn Burisrawa, dipun godha ing brakasakan, tanpa damêl. Bathari Durga rawuh piyambak, mangèstoni Radèn Burisrawa pinanggih Sumbadra, kadhawuhan anjujug wana Kandhaka. Patih Jaramaya kadhawuhan anggodha Radèn Janaka.
Madêg Madukara, Radèn Janaka sagarwa. Radèn Janaka badhe pados kidang kancana, saking panyuwuning putra Radèn Abimanyu, bidhal, Dèwi Wara Sumbadra dhatêng patamanan, dipun dhustha ing Prabu Jathayêksa. Srikandhi nututi, dipun tilar oncat, lajêng ngaturi uninga dhatêng Ngamarta.
Madêg barisan danawa Batamira, Radèn Janaka langkung, dados prang, danawa sirna sadaya. Kêtungka panggodhanipun kidang kancana, dipun jêmparing badhar dados Jaramaya. Srikandhi dhatêng wêwarta.
Madêg ing Dwarawati, Prabu Padmanaba dipun adhêp ing Radèn Sômba tuwin sanès-sanèsipun. Sang prabu onêng dhatêng kadang Pandhawa, sang prabu bidhal anggêgana, para putra tuwin rêkyana patih ugi bidhal.
Kocap Prabu Jathayêksa ingkang ambêkta Dèwi Wara Sumbadra kawratên, lajêng niyup wusana sare wontên sangandhaping kêkajêngan, dene Wara Sumbadra ingkang dipun wadhahi ing karumba dipun sandhing. Kacariyos Radèn Burisrawa wontên ing gêgana, sarêng mirêng tangising wanodya lajêng nututi, karumba kabikak, Sumbadra katingal dipun ngungrum. Radèn Burisrawa lajêng pêrang kalihan Prabu Jathayêksa, Burisrawa kasoran, dipun gêtak kabur.
Prabu Jathayêksa pamit Dèwi Wara Sumbadra badhe nututi Radèn Burisrawa. Dèwi Wara Sumbadra lajêng nganyut tuwuh angglundhung ing jurang dhawah gisiking samodra. Prabu Jathayêksa pêrang kalihan Radèn Burisrawa, lajêng oncat, Burisrawa madosi Sumbadra.
Madêg nagari Ngamata,Ngamarta. Prabu Darmakusuma, Prabu Krêsna, Wêrkudara tuwin sanès-sanèsipun ngrêmbag bab anggènipun satriya Madukara botên sowan-sowan. Kêtungka duta saking Madukara dhatêng, matur manawi Dèwi Wara Sumbadra ical, dipun dhustha raja danawa. Janaka kalihan Srikandhi lajêng dhatêng. Wusana utusan madosi Dèwi Wara Sumbadra, ingkang kautus Radèn Gathutkaca.
Madêg ing gisiking samodra, Dèwi Wara Sumbadra pralaya, kasaru Radèn Ôntarêja jumêdhul
saha bidhal dhatêng Madukara. Kocap Radèn Gathutkaca ingkang wontên ing gêgana sumêrêp Dèwi Wara Sumbadra dipun iring ing tiyang jalêr, lajêng niyup dados prang kalihan Radèn Ôntarêja. Wusana rukun. Burisrawa dhatêng nêdha Wara Sumbadra dados prang, Burisrawa dipun bônda, nglajêngakên lampah.
Tikbrasara, danawa jim Sadumeya sakancanipun, rêmbagan anggènipun madosi Radèn Burisrawa. Botên dangu sumêrêp Radèn Burisrawa bandan dipun irid ing tiyang, badhe karêbat, dados pêrang, danawa sami kasoran dening Radèn Gathutkaca.
Madêg pasanggrahan Wanasonyacarita, Prabu Baladewa lan Korawa Ngastina. Wontên ingkang ngaturi uninga manawi Radèn Burisrawa langkung mawi dipun pisakit. Kadhawuhan nututi.
Madêg pasanggrahan wana Giripurna, Prabu Bathara Krêsna dipun adhêp putra santana, tuwin Pandhawa, kasaru Dèwi Wara Sumbadra dhatêng sapandhèrèk tuwin Burisrawa. Lajêng sêsorah ing lêlampahanipun sadaya, tuwin Radèn Ôntarêja dipun akên putranipun Radèn Wêrkudara. Kasaru Prabu Baladewa rawuh, mundhut luwaripun Burisrawa, saha prajanji, manawi ingkang kalêpatan tiyang Ngastina, dipun cêpênga tiyang Ngastina saha dipun ukum tiyang Ngastina piyambak, lajêng bidhal. Pandhawa nututi lampah, wusana sumêrêp, Radèn Burisrawa dipun luwari, lajêng [la...]
[...jêng] dipun rêbat tiyang Dwarawati dados pêrang. Prabu Baladewa
ngrêbat Dèwi Wara Sumbadra kanthi pêrang, lajêng bidhal.
tuwin putra santana. Ginêm sukur dene mêngsah sampun sirna.
XIII. Pêthikan saking sêrat kabar A.I.D.
Sampun tamtu lajêng wontên ingkang pitakèn, punapa kawontênaning panggaotan-panggaotan ing tanah Ruslan punika botên wontên panitipriksanipun babarpisan, lan punapa sabên tiyang komunis ingkang kadadosakên kapala, punika kenging anglampahi saha nindakakên punapa kemawon kanthi sapurun-purunipun piyambak. O, punika botên, panitipriksa mila inggih wontên, ananging kanthi katindakakên dening para amtênar.
Panggaotan-panggaotan ing ngrika sami kadadosakên satunggal kalihan panggaotan-panggaotan gadhahanipun nagari, samantên punika manawi pamêdalipun sami, saha sadaya panggaotan wau dipun ulat-ulatakên tuwin katitipriksa dening rad-rad ing bab ekonomi. Ananging lampah ingkang makatên punika malah anyingkiri dhatêng sajak-sajakipun ingkang ngatingalakên wontênipun wêwênang urun rêmbag. Sadaya wau maligi kantor-kantoring para amtênar, dados sami kemawon kalihan kantor-kantoring dhepartêmèn ing Indhia ngriki, tuwin punggawanipun para: ahli padamêlan kriya, ahli nyêpêng buku, ahli pangadilan, ahli urusan arta lan para juru sêrat. Sadaya wau sami dipun bayar supados anyambut damêl wontên ing ngriku, dados botên beda kalihan kawontênanipun para kaum bêrah ing pabrik. [pa...]
[...brik.] Panggaotan-panggatoan wau sami angsal rancangan padamêlan
kawontênanipun panitipriksa, saklangkung jêmbar sangêt, kados ta: kangge lapuran taunan tumrap sadaya ada-ada kemawon, gung-gunging wragadipun langkung saking 600 yuta rubêl, lan tumrap palapuran wau, panganggenipun kêrtas, pakaryan sêpur migunakakên sêpur barang 11 iji ingkang dipun momoti kêbak. (Cacah-cacah wau, pawartos saking sèkretarising komisi panitipriksa saking parte, kala konggrès mêntas punika, ingkang dipun wontênakên dening ada-ada ing Mosko). Ananging panitipriksa wau, sanadyan kanthi sêsêratan kathah sangêt, kawontênanipun botên sapintêna.
Mênggah panggaotan ing tanah Ruslan punika, anèhipun, dene pamêdalipun botên sagêd anyêkapi punapa ingkang dados kabêtahaning umum, jalaran lumêbêtipun dagangan saking sanès nagari dipun cumpi sangêt. Jalaran saking punika, panggaotan ing ngrika lajêng sagêd anêmtokakên rêrêgènipun punapa kemawon, lan para ingkang prêlu ngangge inggih lajêng kêdah ambayar kemawon, sanadyan rêrêgènipun tikêl tiga, malah ngantos tikêl gangsal kathahipun tinimbang rêrêgèn umumipun ing sanès nagari. Ingkang punika lajêng tuwuh lêlampahan-lêlampahan ingkang nganèh-anèhi, inggih punika kalanipun adamêl rancangan taunan, satunggal-satunggaling panggaotan sami mêmpêng anggènipun nginggil-inggilakên panêpsiring wragadipun. Mênggah ingkang dados prêlunipun, supados sagêd katêmtokakên, murih panyadening barang-barangipun sagêda langkung awis, manawi botên sagêd angsal pitulungan kangge anutupi karugianing panggaotanipun. Ingkang makatên wau, tiyang lajêng pangkat dhatêng têlênging nagari, upaminipun kemawon dhatêng Mosko, saha lajêng miwiti rêrêmbagan kalihan para insinyur-insinyuripun apdhèling saking rad ing bab ekonomi ingkang inggil piyambak, inggih punika ingkang ambawahakên panggaotan wau. Para insinyur-insinyur wau lajêng anocogakên sakêdhik dhatêng wontênipun cacah-cacah ingkang kalapurakên wau, ngantos kawontênaning cacah-cacah wau, ing sadaya panggaotan, ingkang sami dêdamêlanipun, wusananipun inggih mèh sami kemawon. Sadaya-sadaya sami tumut angindhakakên wragad-wragad ingkang dipun wêdalakên, jalaran saking punika rêrêgèning barang-barang saindênging nagari sakêdhik-kêdhikipun mindhak 20% katimbang upami lampahing panuntuning panggaotan wau kanthi salêrêsipun. Mênggah ing bab agênging wêdalipun panggaotan, punika botên karembag panjang, sabab salaminipun tansah kêsêkêdhikên, ingatasipun ing ngriki tansah kakirangan barang, ananging ing sarèhning panggaotan-panggaotan wau tansah amratelakakên, bilih barang samantên punika sampun kathah-kathahipun ingkang kagarap, amila inggih botên sagêd kaewahan malih.
Nalika angrêmbag rancangan wêkasan, ingkang wangsulanipun sadaya pitakenan ingkang gêgayutan kalihan panggaotan ing Sibèri ing taun 1925 dados têtanggêlanipun Tuwan Baars, sasampunipun sarujuk ing rêmbagipun Tuwan Baars lajêng arêraosan makatên: saiki rak iya bakal saru bangêt arane, upama olèh-olèhaning panggaotan, ora dimurahake 20%. Ingkang dipun wastani saru wau sampun kalangkung, ewadene rêrêgèning panyadean ingkang sampun dipun têmtokakên wau, prasasat botên sagêd nyêkapi wragad-wragad ingkang sampun kawêdalakên. Rêrêgèning barang ing papan panggaotanipun Tuwan Baars, punika sampun tamtu sami kemawon kalihan rêrêgèning barang-barang ingkang sampun katêmtokakên dhatêng panggaotan-panggaotan sanèsipun, ingkang makatên wau amratandhakakên, bilih pamêdalipun sadaya panggaotan sami kemawon kalihan papan panggaotanipun Tuwan Baars.
Panitipriksanipun, nocogakên ingkang sampun katêmtokakên wontên ing rancangan, botên wontên malih, wontênipun panitipriksa ingkang sayêktos, kadosdene ingkang dipun sumêrêpi dening kapitalisme, saha ingkang amêksa tiyang murih anuntun panggaotanipun kanthi salêrês-lêrêsipun, manawi tiyang wau botên angajêngi dhatêng risaking panggaotanipun, punika ing tanah Ruslan botên wontên babarpisan. Sabên taun arta ingkang kabucal ewon yutan, jalaranipun botên sanès amargi pamêdaling panggaotan-panggaotan wau kirang sangêt saha rêrêgènipun saklangkung kawisên, katimbang manawi panggaotan-panggaotan wau angsal tuntunan ingkang sae. Sabên tiyang anggènipun adamêl rêrêgèning barang kanthi dipun indhakakên ngantos 20% dumuginipun 25%. Ingkang punika tiyang lajêng anggadhahi arta celengan sawatawis, ingkang kenging dipun pigunakakên manawi wontên rubeda ing salêbêting panggaotanipun utawi malih manawi kalêrês wontên lêlampahan ingkang botên kajarag, dene ing tanah Ruslan lêlampahan ingkang makatên wau prasasat sabên dintên. Cara ingkang makatên wau sampun kalampahan ing papan pamêlikan, inggih punika ing rantamanipun dipun wontênakên kajêng kangge bêkakas 20% langkung kathah tinimbang kabêtahanipun, jalaran saking kathahing kajêng ingkang dipun colongi. Awit para tani ingkang kalanipun dalu nyolongi kajêng-kajêng sarana grobagipun ingkang kamomotan ngantos kêbak, anjalari têlasing kajêng tandhon wau. (Badhe kasambêtan)
(Ngingah ulam mas-masan ing balumbang).
Tarkadhang para têtiyang padhusunan kapetang kathah ingkang griyanipun cêlak lèpèn alit utawi pakawisanipun gampil kailenan ing toya,
pasitènipun pakawisan minôngka panyiram tumrap têtanêman ing sakiwa têngênipun ngriku. Dene balumbang wau kacêmplungana bibit ulam mas-masan utawi gramèh. Mas-masan punika bangsaning wadêr, nanging sagêd agêng tur rupinipun sae, sisikipun abrit sulak jêne, pramila dipun wastani mas-masan, manawi pinuju ngantang (satêngah kambang) cahyanipun kumilat sumorot abyor anêngsêmakên. Manawi kaingah ing balumbang gampil sangêt babaripun, anggêr toyanipun sagêd mili lumintu, tur enggal agêng. Kula piyambak sampun nyobi nindakakên ngantos sapriki. Rumiyin kula wiwit nyêmplungakên bibit panjangangipun watawis 6 c.M, sarêng angsal 4 wulan kula êntas sampun 13-14 c.M. panjangipun, malah ngantos sapriki wontên ingkang sampun watawis 10 wulan botên kula undhuh-undhuh, dumadakan agêngipun watawis sakempol tur panjangipun sampun 42 c.M. kintên-kintên wawrat 2 1/2 pon. Môngka salaminipun kula ngingah wau prasasat botên nate kula opèni, tandhanipun babar pisan tanpa kula sukani têtêdhan kajawi namung ngilèni toya tanpa kêndhat.
Ing tanah Jawi wetan sampun dipun adani dening priyantun lan bau supados tiyang-tiyang dhusun samia gadhah kawêkêlan bab ngingah ulam loh, ingkang kangge coban inggih punika ulam mas-masan tuwin gramèh, kaingah wontên ing wadhukan (tandhon toya ing sabin), tiyang-tiyang ing parêdèn rupinipun sampun katingal sênêng ngingah ulam wau, kabêkta saking awisipun ulam sagantên awit têbih pasisir, ingkang makatên wau raosing batos kula mangayubagya sangêt dhatêng ihtiyaripun
bab pêncar saha tumêrahipun ulam-ulam loh. Awit samôngsa tiyang kirang wêkêl angudi indhaking kathahipun ulam loh tamtu ing têmbe wingking badhe kêkirangan ulam, môngka sadaya tiyang mêsthi sami nêdha ulam loh sabên dintên.
Mangsuli bab ing nginggil, manawi nêdya ngingah ulam minôngka pasrèning pakawisan, balumbangipun prayogi kapagêr ingkang kêkah, pinggiring balumbang katanêmana sêsêkaran utawi bôngsa têtuwuhan ingkang mêdal asilipun. Dene wiyaring blumbang cêkap sabên ulam mas-masan satunggal utawi [u...]
[...tawi] kalih kêdah manggèn ing balumbang ingkang wiyaripun saêru pasagi utawi kirang, nyêmplungakên bibit ulam wau tanpa pilih-pilih môngsa sampun prayogi. Manawi ulam sampun ngajêngakên nigan
kadhangkala êduk wau kaêntasa, dangu-dangunipun 5 mênut supados angsal hawa bêntèr sawatawis, nanging sampun ngantos katingal kisut, awit murugakên botên sagêd nêtês. Wanguning tigan mas-masan punika bundêran pating printis alit-alit, kados para maos sampun ngawuningani. Dene manawi sampun katingal nêtês dipun wastani nènèr, nènèr wau prayogi kadèkèk ing papan sanès, inggih punika ing balumbang ingkang bagiyan ngandhap piyambak, prêlunipun sampun ngantos katêdha dening ulam ingkang agêng-agêng. Kauningana, manawi balumbang wau ngantos wontên ulamipun, punika ambêbayani sangêt tumrap nènèr-nènèr wau, malah trêkadhang ulam ingkang agêng sok dipun môngsa kèpètipun, wah, kenging kawastanan amaning mas-masan.
Manawi sagêd radi kathah, ngingah mas-masan punika kenging kawastanan lumayan minôngka sambèn tinimbang nganggur, tur nyumbang lawuh. Wasana sintên ingkang nêdya badhe ngupados bibit
ing Puntên, Batu (Malang), ing ngriku sadhiya nènèr kathah sangêt.
Nyuwun Ngapuntên: Kula pun : Nirrasa. Tumpang (Malang).
Sasisih punika griya gambar idhup Alhambra ing Malang, ingkang gadhah Tuwan Hassan Alie Soerati. bôngsa Arab. Panggenan wau ugi kenging kangge main tonil, tuwin sanès-sanèsipun. Wiyaripun 14 M, panjangipun 45 M. cêkap kangge ningali tiyang 1000. Ing ngriku ugi dipun sadhiyani padandosan w.c. tur pamanggènipun adhakan.
Ha. Ing buku pathokaning nyêkarakên bab ukara sasmita wiwitaning sêkar, ing sasmita: pangkur (kaca 45) kasêbutakên:
Pangkur, mawi têmbung: kapungkur, utawi ingkang: mawi kur, punapadene ingkang atêgês mêngkêrakên. Ing ngriku sêpên têmbung sasmita: yuda kanaka. Punika kenging punapa botên.
Na. Basa antya. Saking bakunipun têmbung: ngoko, krama inggil sarta têmbung krama sawatawis. Nyuwun katrangan kadospundi pamasangipun têmbung krama, sarta sapintên kathah kêdhikipun.
Ha. Kajênging sasmita: yuda kanaka, punika raosipun mantuk dhatêng wangsalan, yuda, têgêsipun pêrang, kanaka, têgêsipun kuku, wêtahipun dados: pêrang kuku, dene pêrang kuku wau têgêsipun: kukur-kukur, dados kajêngipun inggih dhatêng kur. Mila inggih kenging kemawon.
Na. Mênggah pathokan panganggenipun basa antya, makatên:
a. Tumrap tiyang kapisan, têmbung awak angsal ngoko.
c. Tumrap tiyang ingkang kaping kalih, têmbung ingkang kasarira, angsal krama inggil.
Aku mirêng, panjênênganmu gêrah bèri-bèri nganti kêraos ing sampeyan, iku jampine gampil bae. Panjênênganmu apa karsa dhahar sêkul abrit.
Kajawi têmbung krama inggil kasêbut ing nginggil, saha têmbung-têmbung sawatawis ingkang kêdah kalêstantunakên ngoko, têmbung sanès-sanèsipun dipun kramakakên sadaya. Dene têmbung-têmbung ngoko ingkang botên kenging dipun kramakakên mênggahing basa antya, ingkang sampun pinanggih:
Ana, êndi, ora, aku, iki, utawa, isih, apa, aja, iya, amarga, ênggon, kana, kene, kono, karo, kapan, kapriye, kang, durung, tak, dudu, saiki, saprana, saprene, samana, samene, sing, wis, lagi, pira, dhèkmu, manèh, manawa, mênyang, marang, mung, mêngko, mangkana, bae, nganti.
Mênggah panganggening têmbung krama inggil, punika gampil, dene ingkang angèl, punika panganggening têmbung krama, awit wontên ing kakengingakên, wontên ingkang botên, kados ta tuladha ing nginggil, têmbung apa têtêp ngoko, sarêng têmbung gampil, dados krama. Ingkang makatên punika, dados kados namung gumantung wontên ing raos, nanging lowung dene wontên pathokanipun sawatawis.
Kapitadosanipun tiyang Jawi, kasugihan punika kenging dipun saranani saking pados setan, awit setan punika sagêd andhatêngakên pasugihan, dene dunung tuwin bangsaning setan wau warni-warni, punapadene namaning pasugihan inggih warni-warni.
Mirid saking ujaring tiyang ingkang ngandêl dhatêng kawontênaning pasugihan pados setan wau, tamtu mawi sêsanggêman ingkang awrat, tiyang ingkang nglampahi kêdah anyanggêmi dhatêng janji-janjinipun, wontên ingkang kêdah bantên anak, inggih punika nglilakakên pêjahing anakipun samôngsa dipun têdha dhatêng setan ingkang suka kasugihan. Wontên ingkang mawi anjanjèkakên badanipun piyambak, samôngsa sampun gadhah anu, upaminipun griya joglo jèjèr sanga, utawi sanès-sanèsipun, kadugi lajêng kairid dhatêng kayanganing setan. Dene piandêlipun tiyang ingkang nglampahi, dununging setan punika wontên papan ingkang rungkud, utawi wontên padununganing barang ingkang elok, kados ta rêca agêng sapanunggilanipun.
Wêwarnèn ingkang elok, limrah dipun anggêp ambrêkahi.
Manawi tiyang ingkang nglampahi sampun kêdugi, ing ngriku sawêg katampèn sêdyanipun pados setan. Nanging taksih wontên janjinipun malih, inggih punika:
1. Kêdah nglampahi botên limrah kalihan tiyang, sampun ngêbrèh dhatêng donya, botên ketang saêsèn kêdah sumêrêp tanjanipun.
2. Sampun ngantos purun nyambuti arta tuwin punapa kemawon manawi wangsulipun ingkang dipun sambutakên wau botên mawi ambêkta pakolih, upami arta inggih kêdah mawi anakan, sanadyan uwos pantun inggih makatên, dene manawi nyambuti barang, inggih kêdah dipun sewakakên.
3. Lan malih poma, saupami nyênyambutakên kêdah grèpèh nagih, sampun mawang sadhèrèk pawong [pa...]
[...wong] mitra, kêdah dipun gujêg kemawon, sanadyan dipun rencangana pabên, inggih dipun lampahi, prakawis dipun sêriki ing tiyang, punika botên dados punapa, ngèngêtana bilih donya brananipun punika gadhahanipun sang setan, botên kenging dipun angge mainan, awit setan sangêt-sangêt anggèning ngrencangi dhatêng indhaking donya.
Yèn nyata sagêd anglampahi, awit saking brêkahing setan, tiyang ingkang gadhah panêdha badhe kasêmbadan sêdyanipun, botên dangu lajêng sugih andêrbala.
Manawi dipun laras, janji ingkang kapisan punika namung manjing dhatêng kaantêpaning manah, antêpipun mawi kamoran ing gugon tuhon, dene janji ingkang kaping kalih tigang bab, punika sayêktosipun nyata sadaya, pancèn mênggahing prakawis tiyang badhe sugih inggih kêdah makatên. Mênggah kajêngipun bab tigang prakawis wau:
1. Tiyang anglampahi botên limrah kalihan tiyang, punika mikantuki dhatêng sudaning kaborosan, awit tiyang mingsêt
punika waton tuwuk, nyandhang ngangge inggih waton botên kamohan.
2. Bab angênggèni watêk melik pakolih, punika pancèn anggènipun tiyang ingingkang.
nêdya ngindhakakên bôndha, awit manawi botên makatên, tamtu badhe botên dados.
3. Dene bab manggan tuwin têgêlan, punika nama pinanggihing tumindakipun ing damêl, inggih kêdah makatên punika, awit manawi botên sagêd makatên, salaminipun namung badhe dipun gêgampil ing tiyang. Tiyang sanès badhe mastani tiyang botên limrah, tiyang nyênyêngit, punika botên dados punapa, awit nama namung têmbungipun tiyang botên kalêgan ing manah. E, cêkakipun manawi prakawis dipun gêgampil, sanadyan dumugia ing pangadilan pisan, inggih dipun lampahi.
Ing sapunika têtela, bilih lampahipun tiyang pados setan wau kenging dipun telad ing tiyang limrah, botêna mawi dhatêng pasetanan inggih sampun gadhah setan, dados kajêngipun, tiyang pados setan punika botên wontên, janji purun anglampahi kados ingkang kasêbut ing sêsorah, tamtu dados tiyang pados setan piyambak.
Kawontênan ingkang kados makatên punika kados sampun cêtha têtuladanipun ingkang katingal. Kados ta: kathah kemawon tiyang sugih ingkang owêl-owêlên adamêl dana dhatêng kêlimrahan, manawi nêdha kêtingal anggèning anjirêt gulu, nyandhang ngangge trimah awon, waton awèt, ngantos dipun wastani tiyang botên limrah.
Ing sarèhning sadaya wau nyata, tuwin wontên saenipun, punika lêlampahanipun pinanggih dados sae, namung dipun borongakên ingkang badhe anglampahi.
Garèng : Dadi sing diwajibake pasa kuwi wiwit bocah umur 15 taun. Wah, la kojur awakku kiyi, ingatase wis umur 40 taun, têka durung tau pasa sajêge, la iya kapriye manèh, ing sarèhne wis salah sapisan, mulane aku iya ora arêp pasa bae.
Petruk : Wah omonge Garèng kiyi sajake kaya sawijining uwong sing tanpa kêjarag ujug-ujug kalêbon iwak babi sacuwil, barêng
dadi tinimbang ngrasakake sathithik aluwung ngrasakake akèh babar pisan, dosane toh padha bae. Ha mara, omongan mêngkono kuwi apa dudu omongane wong kasambêd arane. Ing môngka rak iya wis ana unèn-unène, mangan pêpanganan larangan, yèn pancèn ora disêngaja, têgêse pancèn ora wêruh têmênan, yèn kuwi pangan larangan, tamtune rak iya dingapura. Sêmono uga Si Garèng, yèn banjur gêlêm anglakoni pasa, sokur bage gêlêm nyaur salawase ora pasa, kuwi rak iya wis aran nêtêpi apa sing diwajibake dening agamane.
Sêmar : Bênêr omongmu Truk. Saiki tak banjurne omongku bab wong sing diwajibake pasa, kajaba rong prakara sing wis tak kandhakake ing ngarêp, sing diwajibake pasa, yaiku wong sing kuwasa pasa.
Garèng : Hla, lidok ta, cocog bangêt karo panêmuku. Dadi anggonku ora pasa kiyi, ora kuwalahan bangêt-bangêt, amarga rumasaku durung kuwasa pasa. Dene panêmuku wong sing kuwasa pasa, kuwi wong sing bandhane wis mênêng, têgêse: sanajan oraa nyambut gawe wis bisa mangan. Wong kang mêngkono kuwi iya bisa anggone mranata pasane. Mranatane mangkene: nèk bêngi omong-omongan karo kônca-kancane, sokur yèn ana sing glenggengan maca layang Menak utawa Panji, karo ngombe wedang kopi pacitane: jadah bintul, gorengan jêrohan wêdhus sing kêmripik kae, mêngko kira-kira jam têlu banjur saur, dene nèk wis arêp gagat esuk, banjur mapan turu, tangine mêngko arêp buka.
Sêmar : Wiyah, apa prasasat awan digawe bêngi, bêngi digawe awan, nèk mêngkono kuwi rak ngèlmuning kalong. Mungguh wong sing diarani kuwasa pasa, kuwi wong sing ora duwe udur apa-apa, têgêse: wong sing ora lara, ora cacad, cêkake wong sing kuwat sarta bagas kuwarasan.
tumrape wong wadon isih ana ancêr-ancêre manèh, yaiku kudu suci saka khèl lan nèphas.
Garèng : Lah, maune aku kok ora dilairake dadi wong wadon bae, dhonge rak bisa olèh sudan apês-apêse pitung dina.
Sêmar : E, kurang ajar, kaya wong têtuku nganggo golèk redhuksi (sudan). Kajaba kang wus dak critakake, pasane kudu têlung puluh dina têrus.
Petruk : Kaya-kaya wis cukup, Ma, anggonmu paring katrangan, saiki aku paringana priksa kang dadi bataling wong pasa, sabab bab iki aku durung pati têrang.
Sêmar : Nèk aku ora kliru, sing agawe bataling wong pasa kuwi kabèh ana 10 warna, yaiku: 1. anglêbokake barang ing babahan nawa sanga, 2. mutah kang dijarag, 3. jimak, 4. ngêtokake rahsa kang ditêmaha, 5. edan dadakan, 6. lara sadina, 7. mangan sadurunge manjing buka, 8. khèl lan nephas, 9. katêkan murtad, lan 10. duwe anak anyaran.
Garèng : Bab kabèh mau aku wis nyandhak, Ma, mung bab 9 andadèkake bingunge atiku, sabab sing wis dak rungoni têka gèsèh bangêt karo sing kok ngandikakake mau, jarene nèk katêkan ing bab 9 kuwi apik bangêt, yakuwi, dalan-dalan dadi apik, diaspal, di…
Sêmar : Hus, kuwi rak mintrad, yaiku pangrèhing kutha (gêmintê), balik murtad kuwi têgêse rak beda bangêt. Upamane bae mêngkene: sajêrone kowe pasa, kok banjur tuwuh pikiranamu maido marang kaprêluane pasa, kuwi pasamu iya banjur batal.
Petruk : Ma, Ma, kayadene aku kiyi sajêge ora tau pasa, apa sabanjure aku kiyi ora diwajibake nyaur pasa, anggone tansah nglowongi ora tau pasa mau.
Garèng : Tak lilani, Truk, Truk, yèn kowe bakal nyauri
Sêmar : E, Garèng kiyi kathik ngina sapadhaning titah, dumèhane Petruk nèk mangan katon drêmba bangêt, durung kinur yèn Petruk iki ora bêtah pasa, nèk pancèn wis gêlêm, sanadyan pasa saminggu ambladhêg, anggêre aja tansah diawasake bae, mêsthi bêtahe, mungguh pitakonmu, apa wong diwajibake nyaur pasa, kuwi pancèn mula ya mangkono. Mung bae ana dina sawatara, sing nèk dipasani ora jênêng pasane ora sah bae, ananging pasa ing dina kuwi malah diunèkake kharam, yaiku: ing dina bakda Sawal lan Bêsar, dina Sakban lan liya-liyane manèh. (Badhe
uripe / nanging sajatinipun / têntrêmira janma nèng bumi / anggung antuk rubeda / kang tansah tumruntun / kadya pêpalang sanyata / kang ngrêridhu marang sarasaning janmi / dènira amrih suka //
Nanging janma tan kêndhat nyranani / panulaking punang pôncabaya / têmah dadi kulinane /
kaanane yêkti / malah aran nêrahi sadaya / tan mung mring manungsa bae / nadyan mring kutu-kutu / sato kewan miwah sanggyaning / kang têtuwuhan samya / uga antuk giyuh / kawuryan yèn kawisesa / kataman ing sarasanirèng sêsakit / miwah antuk palastra //
Amung beda lan ananing janmi / ingkang darbe sampurnèng
têtalanira / janma dahat dènira anggung nrêsnani / marang ing uripira //
Miwah janma wus bangkit mêruhi / mring sanggyaning sarana kang dadya / têtaline ing uripe / yèku kaananipun / pangan ingkang amigunani / mrih dadya bagas rosa / myang panulakipun / lamun kataman ing roga / nênungtum mring kasantosanirèng ati / tindak ajaga-jaga //
Ing satêmah dadya ngulinani / tumindaking dènnya
lamun janma têtêp kanthinira bukti / tinêmu sabên dina //
Kadi gambar kang kawuryan yêkti / ananira wênèh ing nagara / ingkang nuju banjir gêdhe / lumembaking kang ranu / dahat agung kongsi ngêlêbi / salumrahirèng praja / janma pating krubyuk / mrih pangungsèn kang
maring pangane / umêksa kusung-kusung / mring dununging jagal kang sami / sadhiya ananira / daging pating grandhul / minôngka
mring kaslamêtanira / kang tinitah giyuh / maring padhaning manungsa / nadyan maring sato ywa prabeda ugi / traping wilasanira //
Awit dadya sabangsaning anjing / kadi ingkang pinêtha ing gambar / datan beda pangrasane / kudu amburu idhup / ing nalika praptaning banjir / mêthangkrong anèng
kasêpèn ing pasambat / amung sarwa bingung / tanbuh-tanbuh kang pininta / amung ngringik sinêlanan jugug rarih / yèn ta lamun jinarwa //
Dhuh-dhuh janma mêlasana ugi / ing dasihe kang nandhang sangsara / anèng luhur kandhang kene / tan
ngêngudi kalakona dèn tulungi / uwal saking sêngkala //
Tanpa kêndhat dènira ngrêrintih / dening atis trus maring tyasira / rinasa
amung / mêmanise dènnya dumadi / tan mawa mawang janma / yêkti akèh jumbuh / wose kang ingudi samya / amung maring
Paduka Tuwan H. Colijn tilas ministêr presidhèn ing nagari Walandi sampun dumugi ing tanah Jawi, mênggah rawuhipun paduka wau wontên ing ngriki, kathah sangêt prêlu ingkang badhe katindakakên. Ing sapunika panjênênganipun Tuwan H. Colijn nuju wontên ing Bogor, lêrêm wontên ing pura Bogor.
Karamean malêman ing Klathèn wulan punika, langkung agêng tinimbang ingkang sampun, pakaryan kasarasan badhe mitongtonakên pitêdah warni-warni ing bab sêsakit cacing tambang, tuwin pès, mawi mujudakên gambaraning griya modhèl enggal, tuwin gambar sorot ingkang ngêtingalakên bab bêbayaning sêsakit cacing tambang.
Ing bab bêna ing Surakarta ing saêlèr kitha, damêl risakipun griya 132 wuwung, kapigunanipunkapitunanipun. agêng, wontên lare ingkang kèli satunggal. Têtiyang ingkang kêbênan sami angsal cadhong saking pamarentah.
Ingkang angsal pamênang lotre Lavalette ingkang f 100.000 sawênèhipun bôngsa Eropah, nanging namanipun kadamêl wados.
Lulus iksamên arsitèk B.O.W. sipil, Tuwan L. Kailola.
Kawontênanipun pamulangan Darmarini ing Blora saya kêtingal majêng. Badhe tutuping pamulangan ing dintên liburan, ing ngriku dipun wontêni pasamuwan, dipun jênêngi ingkang bupati tuwin priyantun sanès-sanèsipun.
Ontvanger ing Cilacap, kaukum kunjara 2 taun, prakawis salingku.salingkuh.
Anggènipun residhèn ing Banyumas nyadhiyakakên sanjata 300 iji, kangge mêjahi kewan ama, ing sapunika sampun anglapurakên kawontênaning ama ingkang sampun dipun pêjahi: ing Banyumas bajing 4816, andhapan 4 sarta sanès-sanèsipun 117. Ing Purbalingga, bajing 781, sanès-sanèsipun 3, andhapan sêpên. Ing Banjarnagara, bajing 461, andhapan 17, sanès-sanèsipun 122. Ing Cilacap bajing 418, andhapan 42 tuwin sanès-sanèsipun 183. Ing Purwakêrta, bajing 2713, andhapan 4, sanès-sanèsipun 148. Ingkang nama kewan sanès-sanèsipun punika: kêthèk, sagawon wana, sawêr, luwak, baya tuwin sima tutul.
Pambantu Kajawèn ing Malang martosakên, bilih saking Malang dhatêng Kêdhiri badhe dipun wontênakên tram èlèktris, mêdal ing èrèng-èrèngipun parêdèn Kawi sisih lèr, inggih punika mêdal ing Batu tuwin Rantang, malah sapunika sawêg nêngah-nêngahi anggarap marginipun, pamasanging kawat sampun rampung, mêndhêt kakiyatan saking lèpèn Kunta.
Katêtêpakên dados lèdhêlêk lanrèhtêr kinging. Pakalongan,
têrbêskiking landrad ing Bandhung tuwin Sumêdhang. Dados pursitêr landrad ing Kraksaan, Pasuruan, Mistêr
landrad ing Pamêkasan, Mistêr Radèn Satoin Kartanagara.
Pakaryan kasangsaran ing Batawi mêntas mitulungi sawênèhing tiyang èstri ing Kêbon Gala, ingkang kakintên sakit kolerah, lajêng kabêkta dhatêng griya sakit. Griyanipun tiyang wau lajêng dipun rêsiki, tuwin têtiyang sacêlakipun ngriku, kintên-kintên tiyang 30 sami dipun suntik. Salajêngipun tiyang ingkang sakit wau ngajal, nanging dhoktêr dèrèng sagêd nêtêpakên sakit punapa.
19. Kadospundi anggèn kula miruda saking kitha Harmac
Dangu-dangu têtiyang ing wingking ngangsêg dhatêng têtiyang ing ngajêng, lan têtiyang kathah ingkang sami bêngok-bêngok wau sampun anglangkungi alun-alun, sumêdya amêjahi têtiyang tiga, ingkang anggadhahi dêdamêl enggal anggêgirisi wau. Wujuding grombolan tiyang wau kados têtingalan ingkang anèh saha ingkang angêgèt-êgèti. Ingkang kados makatên wau kula dèrèng nate nyipati.
ngêntènana. Dene yèn kowe lan aku ora bisa kêtêmu manèh, ora liya kowe padha tak dongakake, supaya anggonmu lêlungan iki bisa slamet, lan sabanjure nêmu kabungahan. Kula tiyang kalih lajêng mangkat, Quick mèh nangis jalaran saking isin saha anyêlipun.
Sêsambatipun Sêrsan Quick: o ya talah têmên, nèk ngèlingi Samuel Quick sêrsan ing prajurit sêni, kang wis tau milu pêrang ping pat, lan wis olèh
lagi pêrang mungsuh wong kurang luwih têlungèwu. Bandara dhoktêr, manawi Kapitan Orme mangke botên rawuh, langkung prayogi manawi panjênêngan anglajêngakên tindak piyambak, amargi kula badhe kantun kalihan panjênênganipun, na, saiki lakune wis ana sèkêt tindak, ayo
ningali kawontênanipun ing alun-alun saking lawanganing gapura. Ing ngriku katingal kados pakêmpalan agêng ing dintên Ngahad, ombyaking tiyang kathah sangêt, larikan ingkang ngajêng piyambak sampun dumugi ing sangajênging papan pangimaman, ingkang dunungipun wonênwontên. ing têngah lêrês.
Quick garundêlan: geneya ta dhèwèke têka ora banjur nyumêt ucêng-ucênge dhinamit. O, ngrêti aku saiki akale. Môngga kapirsanana. Kala punika piyambakipun nudingi Orme ingkang ambrangkang ing sawingkinging kori ingkang botên dipun wêngakakên, lan sabên-sabên ngungak saking pojokan kanthi ngatos-atos, dene batêrinipun dipun cêpêngi. Quick wicantên: karsanipun bandara kapitan wau, supados têtiyangipun sagêda saya nyakêt, lan ingkang makatên punika sagêd ngèngingi tiyang kathah, panjênênganipun...
Kala punika babarpisan kula botên mirêng swaranipun Quick malih, amargi ujug-ujug lajêng karaos kados lindhu, lan langitipun sajak kados latu agêng, saperanganing
sadaya, lan sangajênging kori kêtingal wontên tiyangipun lumajêng, sasampunipun punika lajêng wontên jawah barang warni-warni, inggih punika sela-sela, bêgja dene botên nyakiti dhatêng kula sadaya, lan barang sanès-sanèsipun, ingkang botên nyênêngakên. Wontênipun ing pangraos inggih pancèn elok sangêt, dening dipun jotos ing kêpêlan ingkang sampun pêjah, inggih punika kêpêlaning tangan ingkang sampun pisah saking badanipun, langkung malih kêpêlan wau sami anggêgêm talêmpak. Unta-unta lajêng sami ngadêg badhe lumajêng, ananing sarèhning unta punika kewan ingkang kêsèd saha sabaran, lan kala punika unta-unta kula sadaya wau sayah sangêt, amila tumrap kula sadaya inggih lajêng gampil anggènipun nêntrêmakên.
ingkang kados tiyang mêndêm, gluyuran murugi kula sadaya, inggih punika mitra Orme. Rainipun kêtingal cêmeng, panganggenipun rowak-rawèk sapalih, ing rainipun kêtingal wontên rahipun daleweran, jalaran saking tatuning sirahipun, tanganipun têngên nyêpengi batêre èlèktris.
Orme wicantên, swaranipun anggêdabêl: dhinamite iku panjêblose kêras bangêt. Ayo saiki padha oncat, sadurunge mungsuh padha mari kagèt. Salajêngipun Orme lajêng numpaki untanipun.
Botên watawis dangu malih, kula sadaya lajêng sami bandhangan dhatêng curipêthak, dene ing kitha Harmac ingkang kula tilar, kamirêngan swaraning tiyang pating gluruh jalaran saking kêsakitan utawi ajrih. Kula sadaya lajêng dumugi ing gumuk, ingkang wontên prajuritipun kapalan, saha lajêng kula sanjata. Lan nyata kados pambadhe kula, bilih salêbêting jurang sawingking kula wontên pajagènipun tiyang Fung ingkang kiyat, prêlunipun samôngsa kula sadaya langkung ing ngriku badhe dipun cêpêng. Nanging jalaran saking wontênipun ingkang sampun kalampahan, [kala...]
[...mpahan,] têtiyang wau anganggêp, bilih kawontênan punika kasêktèn ingkang linangkung, mila têtiyang wau lajêng sami kesah kanthi numpak kapal dipun bandhangakên sakiyat-kiyatipun.
Ing sawatawis môngsa lampah kula sadaya botên wontên rêridhunipun, ananging lampahipun botên sagêd rikat, jalaran saking kawontênanipun Orme. Sarêng lampah kula sadaya sampun dumugi têngah-têngahing margi ingkang dumugi curipêthak, kula nolèh dhatêng
labragên, sabab yèn ora mangkono, prajurit kae bisa nututi aku kabèh.
Quick inggih angèstokakên, saha kula sadaya lajêng anglajêngakên lampah kanthi anjojrog, dene prajurit kapalan wau saya dangu saya cakêt, kula ngintên manawi kala punika dhawah ing wêkasan, langkung malih sarêng saking sawingkinging curipêthak ujug-ujug wontên grombolaning prajurit kapalan dhatêng.
Kula awicantên: wah, saiki nêpung wakul binaya mangap.
Quick amangsuli: sajakipun têka inggih makatên: bandara. Sanadyan têtiyang punika beda panganggenipun.
Kula lajêng namatakên kanthi titi, saha sumêrêp bilih Quick wau lêrês wicantênipun, mila inggih pancèn grombolan sanès, ing ngajêng piyambak wontên tiyang numpak kapal sarana ambêkta banderanipun tiyang bôngsa Abati. Bab punika kula badhe botên kêlintu, awit nalika kula kala rumiyin wontên ing ngriku, kula nyinau yêktos dhatêng kawontênaning bandera punika, inggih punika satunggiling bandera ijêm awewujud mojok tiga, ingkang warninipun nganèh-anèhi, saha kêbak aksara-aksara Yahudi, kasêrat mawi êmas. Ing têngah wontên pêpêthan gambaripun Kangjêng Nabi Suleman lênggah ing dhampar. Kajawi punika, sawingkingipun bandera lêrês, ing satêngah-têngahipun grombolan prajurit kapalan, wontên putrinipun nitih kapal, dêdêg pangadêgipun lênjang, pangagêmanipun sarwa pêthak, inggih punika ingkang karan
wau sami mundur saking ngriku. Nitik kawontênan ingkang sampun kalampahan kala enjing wau, bokmanawi têtiyang Fung
dhatêng kula, punapa ingkang mêntas kêlampahan. Kula punika nataning têtiyang Abati, ingkang karan putri-putraning para nata. Sumôngga mriksanana gambar pasêmon ingkang wontên ing sirah kula punika. Ing mangke panjênêngan tamtu badhe priksa, bilih atur kula punika salêrês-lêrêsipun. Salajêngipun sang putri lajêng nyilakakên kudhung, ing ngriku makuthanipun êmas, ingkang dados tandhaning kaluhuranipun lajêng katingal.
Salah satunggiling solah-bawanipun sang putri ingkang sangêt anênarik manah, punika wêdharing pangandikanipun ingkang arum sangêt.
Sarêng Orme mirêng ungêling swara wau, piyambakipun lajêng ngêlèkakên mripat saha lajêng namatakên sang putri.
Kula lajêng mirêng panggrênêngipun Orme makatên: impèn kang anèh bangêt, wong wadon iki bokmanawa bae bangsane wong Islam. Wah, ayu bangêt, lan
bilih Orme jalaran saking panjêblosing dhinamit lajêng dados sakit. Salajêngipun kula lajêng nyantun ginêmipun Orme satêmbung-satêmbung. Ingkang punika sang putri rumaos lingsêm sangêt, saha sanalika punika kudhungipun dipun trapakên malih.
Salêbêtipun sang putri lingsêm wau, kula mirêng Quick wicantên kalihan Orme makatên: sanès bandara kapitan, punika dede bangsaning tiyang Islam, punika satunggiling rajaputri ngantos dumugi sapucuk-pucuking darijinipun, lan punika satunggiling wanodya ayu sangêt, salaminipun kula dèrèng mrangguli tiyang ingkang ayunipun kados makatên. Sumôngga bandara kapitan, kula aturi anjênggèlèk sakêdhik, sapunika panjênêngan rak sampun luwar saking latu naraka
hawaning obat iku ngracun mênyang awakku, ananging saiki wis kêpungkur. Adams coba nyuwuna priksa marang sang putri kae, pira prajurit kang andhèrèkake. Kira-kira limang atus, yèn mangkono sanalika iki bêcik banjur nêmpuh kutha Harmac. Gapurane jaba lan jero wis padha ambruk. Wong-wong Fung ngira yèn iku saka panggawening setan, lan mêsthine banjur padha lumayu. Sang putri bakal ngalahake wong-wong Fung iku, lan nganti pirang-pirang taun ora bakal anjênggèlèk manèh, ananging kudu ditindakake ing sanalika iki, ing sadurunge wong-wong Fung mau mari saka kagète, amarga sabênêre wong mau sing akèh mung padha kagèt bae, ora padha kataton. (Badhe kasambêtan)
pangerten becik lan bener kaya etika, tradisi liwat dongeng, dolanan anak sing
Rong minggu meneh aku arep mangkat neng jogja. Diajeng vinna arep melu opo ora?
Wiyosipun kangmas. Kula ngaturi uninga, yèn rayi sampeyan kangmas Sumarêja, sapunika kakêrsakakên dados dêmang ing dhistrik Sulang, rêgènsêkap Rêmbang, dene ingkang gêntosi dados litnan, rayi sampeyan kangmas Martarêja, saha sampun sami tampi bêslit saking Bêtawi, kaping 2 ingkang sarêng sêrat punika kula ngaturakên 1 dhuwung kinalah, kalayan 1 têngkêl kajêng cêndhana, wontêna karsa sampeyan paring pitulung nyarungi branggah, inggih kasopak kimawon. Dene kajêng wau sampeyan damêl sarungan branggah 2, ingkang 1 dhuwung kinatah wau, kang 1 sampeyan damêl cawangan kimawon. Sokur wontên sêbelanipun sarungan gayaman saking 2 utawi satunggil. Dene ingkang gadhah rayi sampeyan pun kakang Suradiwirya, dêmang dhistrik Pêlêm. Dene wau dhuwung tuwin sarungan, sagêda kabêkta antukipun, Sêtrabaya. Wondene lampahipun Sêtrabaya punika kula kèn mêthuk rayi sampeyan pun Darab.
Ingkang punika mugi wontêna karsa sampeyan mratikêlakên utawi paring pawulang dhatêng rayi sampeyan pun Darab, kêjawi saking punika sadaya wilujêng.
Ngalamat sêrat, kaatur ingkang raka, Radèn Ariya Cakrajaya, ing Ngadiwijayan, Surakarta Adiningrat.
Panjatan, ditemokake nangis ngglolo, ana ing ngarep TK Pembina Wates. Simbah kang nembe wae mriksakake ana ing RSUD Wates kuwi, tas wae dadi korban Penjambretan. Tas ireng kang isi duit, Handphone lan layang-layang penting digowo mlayu jambret kang numpak montor.
Musibah iku ngenangi simbah kang lagi mlaku dewekan. Bubar mriksake nang RSUD, Suratinah, mlaku
narik nganti tiba,” tuture Suratinah.
Sakwise tiba lan tase ilang, Suratinah nangis lang mbengok njaluk tulung. Para warga lan wong kang pada liwat nulungi deweke kang tangan lan sikile bundhas. Nanging jambrete wis bablas ngowo
nggoleki jambret kang mlayu,” tuture Pardjija. Ana ing pirang-pirang wulan iki, kedadeyan kriminal tambah akeh. Pelakune ugo wes podo wani lan terang-terangan le pada nyolong jupuk. (fiz)
Ujare kawruh BEGJA ( Kyai Ageng Surjamataram ) ; pancen lelakone wong urip kuwi mung gek bungah gek susah, gek bungah gek susah, mangkono sadina dinane. Ora ana wong bungah terus-terusan sing tanpa susah lan ora ono wong susah terus-terusan sing tanpa bungah. Ing sajroning bungah sing kaya ngapa wae banjur thukul susahe, ing sajroning susah sing tumpuk-tumpuk tumpang tindihya isih bisa tuwuh bungahe.
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene
Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat.
Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau.
Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam.
Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana.
Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam.
Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling darajadipun.
Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil.
Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata.
Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. Sangsaya dangu sangsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosing para Wali, anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung.
Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar.
Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi
pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh
raga, tansah nganggeni tatakrami, maweh rereseping paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang
lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas), tuwin amuntu ilining rahsa, dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene
kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi
Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.
Para kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh
banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh amengkoki keyakinan sing tanpa katerangan kasunyatan.
Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya mampri amprih utamane
amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas
gaib ing Widi iku mau saranane kudu jangkep meruhi cankok lan isine, salah siji ora kena ditinggal.
Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena
Tegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi sadengah kang bisa dileksananikanti mana suka (suah).
Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane
iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi
lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.
manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :
panggiludan sing kanti jangkep, yaiku anenepana laku syariat, tarekat, hakekat lan makrifat, iki mau kabeh linakonan kanti ora kena diblenjani salah siji.
Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan wedi, karana kang nyumurupi rumangsa kasoran ing daya. Mula pamedare kudu sing
kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (ngenggoni angger-angger ing pranatan mungguhing panggiludan) tinemune ditemeni kalawan tulus mulusing sedya lair batin.
napsu kang patang prakara, sing kabeh mau asal pinangkane saka jasad kadagingan.
lan remeh sarta ngilangana watak demen goroh.
Kudu nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.
Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang
Kudu santosa budine lan ati-ati, tumindake uga kudu disaranani kateguhaning iman lan timbuling kekarepan kang lumintu, ora kena uwas sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.
sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.
Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.
Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku asarira – Batara.
kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau kagalih
Titikane wong kang durung dewasa MANUSANE SAJATI, iku : SIJI : yen kerep manglah (ngresula), arang ngrasa marang kasukuran. LORO : yen kerep
iku dayane marakake akeh panarimane marang sapadha-padha, arang pengunek-uneke.
Rasa adhem lan padhang apa dene panas lan peteng iku arane : alam sahir. Dene swarga – naraka
saka ANANE alam sahir. Nanging dumadine bareng.
1. Densamya marsudeng budi, wiweka dipunwaspaos, aja dumeh bisa muwus, yen tan pantes ugi, sanadyan mung sakecap, yen tan pantes prenahira.
sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, ajo sok metua wong calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
4. Tan pantes akeh ngawruhi, mulane lamun miraos, dipun ngarah-arah ywa kabanjur, yen sampun kawijil, tan kena tunututan, mulane dipunprayitna.
manawi ing riki kula nekad tumut njegur mak byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap
tutur, rengeng-rengeng angegidung pameling dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang
panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula rumaos kajibah tumut hambundheli sarta mulat edi endahing budaya lan sastra Jawi supados boten
amrih lestari widada salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman. Ing pangajab, mugi andharan kula punika sageda mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana supados wawan rembag punika langkung menthes lan mikantuki. Jer wajibing tiyang gesang punika rak namung kalih, inggih punika sinau lan mulang, tamtunipun kanthi wicaksana inggih punika sageda ngrumaosi lan mangertosi dhateng
udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun was sumelang malih, ingkang baken kita kedah jejeg, jajag, jumujug anggen kita sami lelumban tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi. Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur.
Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki
wau, inggih punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.
Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli, mulat sarira
their own history are condemned to repeat it.” [Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”
“Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel
Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah
tumindak ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi.
Tiyang ingkang saya berag anggenipun ngudi ngelmi kasampurnaning agesang, satemah cahyaning wadananipun katingal sumunar kaprabadan resik weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun.
Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi
ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare.
Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang
tegesipun mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing riki boten ateges cegah dhahar lawan guling, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tumindak, amargi tindak makaten manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Tiyang gesang punika kedah nelangsa, tegesipun nalangsa dede bingah dede sisah, nanging prihatin. Prihatin ing riki tegesipun tansah nglanggengaken raos eling, mangesti marang kang mesti. Wewarah ing inggil wau ugi cundhuk kaliyan piwulang dalem eyang Breges Sotya Tunggul Negara, inggih Sinuwun P.B. V, sinawung Sekar Dhandhanggula mungel makaten: “Yen tegese wong prihatin iki, ora nyirik dhahar lawan nendra, ngemana ragamu angger, awit prihatin iku, dadi wajib lakuning urip, amrih temtreming manah, dimen ora numbuk, ya iku wong olah padhang, ngrasakake bener luput ala becik, dununge kang sanyata.
pada dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.
Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta
pitu, apese lapis telu, mawa kasebaran kembang campur bawur.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran
sesotya aran Darah, nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab Bayan Alip, kitab Madinil Asror, kitab Makdinil Maklum, inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, sampurna kalawan kudratingsun”.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe,
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku
Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.
anasiringsun kang abangsa Rochani, nirmala walya ing kahanan jati dening
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing
bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”.
“Sakahe titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka
Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe kang lara lara-banget, mangka
isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.
3. Memule angaturi dahar marang leluhur kang pada amedarake rahsaning ngelmu makrifat apa kang dadi dedaharane nalika isih urip, sarta nganggo kinang, kembang konyoh, kabeh iku pada kadonganan onga Rasul, Majmuk Kabula,
“Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yeng kang ora ngepenakake iku satemene iya PANGGAWENING ATINE DHEWE, dudu : SING ANA SAJABANING ATI. Yen dhasar batine bener lan resik temenan, mokal ora kepenak. Mungguh resik mau ana resik tumrap : Jaban, ana resik tumrap : Jeron.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, mangka ora bisa mupus kaya ing dhuwur mau rehne angel, elinga : apa ORA BISA iku dudu kaluputan. Apa si ORA BISA utawa SI-ANGEL, arep dianggo gagaran anyelaki lupute. Ora weruh yen ORA BISA lan ANGEL iku wis kalebu marang luput, tegese : Iku wewengkoning luput, utawa anak putuning luput, dadi kalingane : mung saka DURUNG WERUH bae marang lupute. Dene ora weruh iku iya anak putuning luput maneh.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, takona marang pikire dhewe : apa ORA KEPENAK iku maedahi. Yen maedahi, karuwane oleh sengkut nandangi. Dene yen wis dhenger : ora maedahi, mangka teka ditrajang, iku salahe sapa. Cara jabane bae wis takon mangkene : sing maedahi IHTIYARE apa GELANE.
Yen nemoni apa-apa kang ora ora ngepenaki ati, yen durung ketemu lupute, ya isih luput enggone nggoleki. Tandhaning lupute : durung bisa nemokake iku.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenaki ati, mangka tetela saka luputing liyan sajabaning ati lan wis mupakat wong akeh yen mesthine utawa benere ora kepenak (marga wis lumrah) elinga bae yen iku lagi aran bener, durung : bebering bener.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga paribasan Walanda : “De liefde is blind”, tegese : katresnan iku bisa micakake. Ora kepenak iku asal saka KABOTAN TRESNA marang dhirine. Iku kang micakake ati. Picaking ati : lali yen dhirine iku dudu bener-benering kahanan kang tumuju ing sih katresnane kang ngebeki jagad.
Ingkang dipun wastani kawruh Sastra Jendra anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dununging kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan. Kawruh Sastrar Jendra Hayuningrat pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastra-di, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa myang sato isining wanadri, lamun weruh surasane kang Sastra Jendra saged rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane awor lan manungsa, manungsa kang wus linuwih yen manungsa udani awor lan dewa patinipun, jawata kang minulya mangkana duk miyarsa tyasira andhandhang sastra. Ingandhap punika wedharing kang Sastra Jendra Hayuningrat
Prabu Sumali, ing Ngalengka kala puruita, mring Bagawan Wisrawa-ne, sêrat tinampan sampun, wus binuka turira aris, nuhun kauningana, estu jugul
ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.
8. Ingkang wijang jerenganereki, pakartine ing reh jagad raya, tan mantra uning jatine, marmantakêdah matur, minta tanya kawruh kang jati, jatine kang winastan, kawruh kang linuhung, Sastra Jendra Hayuning-rat, ing nguni kang piningit Jawata luwih, myang kang ran Sastra Cetha.
ing kathah, sinêngkêr ing Batara-ne, kajaba para Dewa ku, kang linilan ing Jawata di, Sang Hyang Sukma Kawêkas, myang jalma
guntur braja, guntur ranu myang gunture, awang-awang punika lamun datan tumama yêkti, pratandha katrima, dene cihnanipun, ingkang datan katrima, yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.
13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing purwanira, jrih sikuning Hyang Murbeng reh, nanging ta puntonipun, reh ta sami ngudi wawadi, mrih sidhine kasidan, titising
Hyang Girinata, angumpulakên ing kawruhe, wit saking mêntas kawus, kawruh jati kalindhih dening, Rêsi Kanekaputra, mila tinartamtu, ngumpulkên para kadang Dewa, Rêsi Nrada kalih Bathara Basuki, tiga Sang Hyang Sriyana.
16. Iya iku kang sinêbut nami, Sang Hyang Panyarikan paparabnya, kalawan putra kaliye, Bathara Endra dwi Wisnu, samya têdhak pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.
17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca
Sumurupe têteja sayêkti, sarta maring kêkuwung maring wangkawa, amarga ing sadurunge, isining rat kadulu, maksih awang-uwung awingit, wus ana swara kadya, gêntha keleng ngungkung, iku Sang Hyang Girinata, sru anggilut jablasing surasaneki, Bathara Nrada
punika, wonten kahaneku, saksine wontên wonten manungsa, jagad ingkang manungsa estu tan pangling, lawan jagading donya.
20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara, apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang kapyarsi, yeku bawa jatinya, gêntha jatinipun, kantha-kanthining kang warna, kêkêleng pan dudunungan jatineki, anjinging kang bicara.
21. Dununging bawa neng kantha singgih, kantha punika sayêkti samar, samar elek satuhune, elok gaib liripun, dene gaib punika mawi, sasandha kadadosan, babasaning
tansah dennira nglimputi, sagung ingkang gumêlar neng donya,
purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing ênêng sanyata, wit gumêlar saking ing sonya sayêkti, nanging aywa kadriya.
uninga manawi, sakehing kang kawontênan apan, saking gaib sejatine, babo ywa nganti kerut, utamine mandar ngurubi, myang sampun kawimbuhan, malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya pangsethi jati,
darbe pangesthi bangkit, kadya Sang Hyang Athama, ngratoni sawêgung, de kang nama Hyang Athama, ing srat
ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung ing
namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos wau dereng, Hyang Guru ngndika rum, palibaya pantareng mami, mara katêrangêna, babar-pisanipun, sabda dadining
30. Latu dadya napsune kang jalmi, martandhani cahya catur
ing Jitabsara têmbunge, inggih asrar puniku, roh jasmani êroh kewani, êroh nabati lawan, roh nurani catur, punika bilih kawula, sigêg ture Bathara Basuki
ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang wus kasêbut
sastra tridasa saptane, makatên wijangipun, aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan wijining
miwah toya, dene aksaraBA () sinung, cêrêg ngandhap () pikajêngneki, bayi dene tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.
ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.
1. Myang wyanjana ing jarwanireki, pêpêking ponang wong, nanging dereng mawa repa lire, mabusana jangkêping pakarti, lir jabang duk lair, sing garbaning biyung.
2. Muhung Swara pracihnaning urip, de wujuding karo, sastra dwidasa lan pasangane,
wonten duta kinaot), dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki, lesan ngucap ing da ta sa wa le-ku *) ().
4. Têgêse Dat kacihna swareki, dununging suraos, wangsul swara la wa sa ta da-ne, nggih punika pratandha salami, pa dha ja ya nya-ki, () lire sami unggul.
sarira puniki, wit dadosing kawroh, dunungipun winangsul swarane, nga tha ba ga ma têgêsireki, ngentha satataning, ngantareng Hyang Agung.
8. Dene pasangan pêcahireki, ricikan rajah wong, munggeng angga makatên wijange, ha () lidhah mila
11. Wit têrsandhanira wontên manik, rahsa saraseng don, kang manrangi ing lair batine, ka () cangklakan pundhak
takrim, antuk suku kalih, dadya ugêripun.
14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging
19. Dene dados pangajênging ciri, ayu kajêngipun peranging kono, aksara *)(wujuding aksara
wignyan () cangkêm têgêsipun, ing dununging pamicara.
5. Winastan wisarja nênggih, lire bêcik klawan ala, saking
8. Jênar manjing surupneki, maring cahya ingkang pêthak, cahya pêthak ing surupe, maring cahya mancawarna, cahya kang mancawarna, mring cahya mancorong iku, nênggih panjing-surupira.
10. Marang cahya ingkang gaib, têgêse gaib pan samar, kendêl Sriyana ature, Hyang Guru kelangkung suka, karênan ing wardaya, dene ta punika kawruh, kapralambang saking sastra.
12. Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing pangancas, nênggih dhatêng ing
namung riningkês kewala, dhatêng ênêng lan êninge, dene dadose dumadya,
medhar pangawikan, mangkya Hyang Wisnu ature, nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.
16. Ingkang punika mêwahi, têranging kang sasêrêpan, mênggah saking wasitane, Sang Ngusmanajid gurwamba, kaananing manungsa, punika anunggil dhapur, lan kang nglimputi sarira.
17. Purwanya namung satunggil, kadamêl kalih ilapat, dene ta binasakake, kakalih ingkang ilapat, langkung kang amicara, winastan kalih saestu, winastanana satunggal.
26. Aneng ing prajaneki, asta kekalih kinêmpal, dados sajuga wujude, ingadêgakên sadaya, punika sampun tansah, anêbut ing namanipun, tuwin namaning Pangeran.
30. Wujudipun khe manjing maring, Sipat Allah kang lair pan, dene punika kajênge, maring Kakekat mukadas, grêbanipun winawas, anênggih tan liyan namung, ing ungêlipun Illaha.
31. Lajêng wit jênthik dumugi, ing dhêdhêngkul kering kanan, punika min (mimakirane, ugi einijang titiga, wujuding kang aksara, manjing maring Asma Allahu,
sampun titi, kawontênaning wasita, muhung amrih ywa tumpang so, winujudakên ing gambar, tinrapkên ing ron êtal, ciniren katranganipun, gambar kalih dyan binabar.
43. Taksih tumpang so tan mathis, manawi ing wasitanya, guru ulun Sang kinaot, Ngusmanajid ingkang usman, asalipun manungsa, inggih saking hêb satuhu,
2. Luwih asor bumi iku, yêkti unggul ingkang agni, Hyang Wisnu matur manêmbah, sami lêrêsipun ugi, manawi bangsaning Ejan, linuhurkên ingkang agni.
5. Manungsa sayêktinipun, kaliyan kajiman mami, eh kulup apa ta nora, rumuhun bangsaning Ngêjin, lêrês pukulun punika, nanging tumtaping ring mami.
6. Miwah sarira pukulun, punika rumiyin janmi, kang awit Dang Hyang Ad-Hama, Sang Hyang Siwa ingkang ugi, Nabi Sis minulya, punika manungsa jati.
rohkani sadarum, tan katon dipuntingali, sarêng dumugi paduka, amêngku ing Alam kalih, sagêd botên katingalan, saged katingal ing jalmi.
19. Sadaya sampun kacakup, datan ana ingkang cicir, dhawuh wijiling kang sabda, kadang dewa sadayeki, myang putranipun bathara, ing samangkya karsamami.
21. Nanging ingsun kêkêr kukuh, sarta ingsun waranani, lawan hya kongsi kajambar, sadhengahing manungseki, supayane iku
25. Mratandhanana saestu, kanugrahan ingkang dhingin, limang ukara kehira, dumadi
1. Kang dhingi ambêging surya, kapindho ambênging bumi, katri ambêging maruta, catur ambêging jaladri, panca ambêging langit, ing sapangkat maneh iku, aran Panca Dumadya, iku kadadyanireki, apan uga tumangkar
20. Nyatane ing kadadeyan, lilima tan liyan maring, pangrasa ingkang kapisan, ing karna kang kaping kalih, ing lesan kaping katri, ing grana kang kaping catur, ing paningal ping gangsal, kadang dewa putra sami, sru
22. Wus anunggal sakaanan, sarira suksma pribadi, kapindhone kawaskitan, wikan purwaning dumadi, ing agal miwah rêmit, sawujud Bathara Luhung, akaprabawan saka, waskithanireng panggalih, kaya-kaya uning sadurung winahya.
23. Sumunu kang kaping tiga, iku lênyêp sun arani, karêpe wingit sanyata, antêng ruruh anyênênni, de wus nugraha jati, Bathara ingkang linuhung, kaprabawanan saka, sarwa dyatmika ing budi, nênging(~) nala nêrusi marang sarira.
Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayuginipun sinembuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning saged anampeni saha angecupi suraosipun wejangan punika, awit suarosipun pancen kapara nyata yen saklangkung Gawat. Mila kasembadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalem Raosing Cipta kemawon. Mila inggih mboten kenging kangge wiraosing kaliyan ingkang sampun NUNGGIL RAOS, wedaling pangandika ugi mawia DUDUGI lan PRAMAYOGI, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
3. Katrucute panganggep sing ora bener mau ateges cacat, awit pancen ora dong, mung awur-awuran wae, katarik saka buntune lan ketule akal pikirane.
3. Mokal banget ingatase kowe kuwi kawula sing kawengku, teka kumpul karo Allah sing mengku. Panganggep sing mangkono mau kuwur (kupur?) lan lacut (kurang weweka).
2. Sabab wong urip mono mesti bakal mati. Yen kowe ora ngerti kawruh bab pati, iyo kuwi “yatno liyep luyut”, oncate jiwamu saka raga bakal klambrangan.
2. Napasmu sarehna kaya nyaring ilining banyu, rasamu sing monjar-manjir temahan lerem. Bakune aja mikir bab kadonyan, amesthi rasa kang monjar-manjir mau ilang.
2. Puncake kuwi anggonen sipatan aja mangro mertelu. Anggonmu nyawijekake jiwa rogomu, sing nganti gumolong temenan, bebasan dadi sak glugut. Pangestimu aja samar-samar.
2. Pranyata njero (jagad cilik, mikro kosmos) lan njaba (jagad gede,makro kosmos) kuwi kaebekan datullah, kalimputan sipatullah, tetep salawas-lawase.
1. (Sing ora biso bali marang asale mau): bingung ora karuwan sedyane.Temah tilek-tilek lan tenger-tenger wae. Pepuntone mung ngeluntung kanthisedya sing ora gumatok.
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing
Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing
toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha
disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan
Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh
tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
gumun bangêt, dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang,
dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng
awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira
didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji
Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat ênggonmu madêg
wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih,
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-
Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama
banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang
sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata
diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi,
sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih
jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami.
Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang.
sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa
pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam,
manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit
bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh
layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha gawok.
manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging
ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane,
mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah,
ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji warnane irêng sêmu abang dalah godhong sarta kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma
kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh,
Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa
mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi
aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng
sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong jêjodhowan kang
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake.
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro,
matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara
kang waruju kakung, nama Awastidab, wus manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
WEWADINING RASA iki jangkepane layang JATIMURTI, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku TAN KHOEN SWIE ing Kediri, seket taunan kapungkur. Wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara latin, supaya tebane luwih omber.
Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna. Kanggo
NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR
anduweni karep manggon ono ing maqom tajrid tegese arep ibadah tanpa mergawe, iku saktemene setengah sangking kesenengan nafsu kang samar.
Yen sira dipapa'ake dening Allah ana ing maqom tajrid nuli sira karep manggon ana ing maqom asbab tegese ibadah kelawan mergawe, iku saktemene sira kelorot sangking sejo kang luhur.
HomeTikus Nggrudug Omah	Tikus Nggrudug Omah
24 October 200924 October 2009 Andri Saptono
cerkak	Kajate Heni karo garwane ngedegne omah dhewe saiki wis klakon tenan. Omah kuwi ora gedhe magrong-magrong kayata loji gandrung sing kerep ditonton aneng sinetron-sinetron tv kae. Nanging, Heni tetep syukur alhamdulillah, saikine wis bisa mentas ngedegne gubug dhewe, ketimbang biyen isih numpang maratuwa. Heni rumangsa tenan, umpama nggandul maratuwa ngono arep ngapa-ngapa ora bebas.
Sakjane, babagan omah anyar kuwi mau wis cukup bisa kanggo bungah atine Heni lan garwane. Malah dhek acara boyongan pindah omah kae Heni ngundang tangga teparo ngiras acara syukuran. Nanging ndilalah, yen wong urip kuwi kebak panggone masalah, lha kok ngepasi wae neng omah anyare kuwi ana perangan sing mesthi gawe gidhu lan anyel atine Heni, ya kuwi bedhes-bedhes tikus sing ora dinyana-nyana saka ngendi asal papan dununge, lha kok melu boyongan pindah menyang omahe Heni. Lan tumekané bedhes-bedhes tikus mau ora trima siji baka siji nanging grudugan, sak brayat dijak kabeh. Heni kuwi paling jijik karo sing jenenge tikus. Lan tambah gawe anyele Heni tikus-tikus kuwi sajak ora duwe rasa wedi babar blas karo manungsa. Nalika Heni mencerengi, tikus gedhe kuwi –sing katone tikus wedok- ngadeg karo lambene umak-umik sajak nantang Heni.
Ora cukup kuwi, kerep banget saiki meh saben dina Heni kerep kelangan lawuh ana meja lan lemari makan. Sakjane Heni uga wis ngati-ngati tenan. Lawuh maeman mau wis ditutupi kanti rapet banget. Lemari makan dikunci grendel. Nanging tikus-tikuse kuwi ora kurang akal. Lemari uga krodong panganan dikrikiti bolong kabeh kaya kranjang. Heni karo garwane klakon mangan lawuh sisa-sisane tikus-tikus mau.
Heni sansaya kemropok. Jane arep dikapakake maneh ben bisa tikus-tikus mau ora nglunjak karo Heni sing ngreksa omah. Heni nganti gething lan jijik nyawang tikus sing clurat-clurut liwat neng tembok omahe sing durung diplester, sok-sok nyolongi lawuhe sing arep dimaem Heni lan garwane. Malah yen bengi tikus sakbrayat kuwi glodagan rame ing plafon dhuwur kamar turune Heni.
Nate garwane nudhuh Heni sing gawe glodagan amarga sing lanange mau lagi enak-enak nonton bal-balan ana tivi neng ruang keluarga.
“Ngapa lho dik, bengi-bengi glodagan? Mbok sesuk wae sing luwih padhang. Apa ora ana dina ta sajake wayah mene kurang gaweyan?” ngono semaure garwane Heni sing lagi nonton tv ana ruang tengah.
Rasane atine Heni neng turon tambah anyel lan kemropok. Sakjane sing lagi glodagan mau tikus-nanging sing didukani kok malah deweke. Kaya-kaya umpamane bisa nyekel tikus mau, arep dikremus dhewe…ora, kaya tahu bacem wae dikremus. Ya mesthi diidak kanthi mencedel!
Esuke Heni ngudarasa karo garwane sing lagi arep budhal mangkat kerja.
“Mas, panjenengan kuwi apa ora pirsa babar blas yen omahe dhewe ki sansaya dadi omah tikus?”
“Lha ngapa yen ana tikus neng omah iki?”
“Ya, dibasmi mati ngono. Ora eman aku yen mateni tikus!”
“Ya karepmu. Nanging tak weling, aja pisan-pisan nganti ngracun tikus. Amarga yen ana bathang tikus ora ketemu, malah ndadekne gawe, marai omahe dhewe iki dadi mambu bacin.”
Ora kacek. Nganti garwane budhal sambate Heni mau ora digubris. Garwane sing genah ora menehi solusi kanggo mbasmi tikus. Namung menging aja nganti ngracun tikus neng ngomah.
Heni mutusaké nglanggar pesene garwane. Ora mokal, mbasmi tikus tanpa ngracun. Mumpung garwane ora ana ngomah, Heni nggasangi sak piring bandeng sing wis diwurwuri racun tikus. Didelehne bandeng racun tikus mau ana ing jogan pawon.	Rasah suwe-suwe, sakplengetan wae ditinggal Heni neng mburi, sakpiring bandeng mau wis maleh resik gusis. Genah sing ngembat bandeng kuwi bedhes-bedhes tikus. Ya wis ben, panganen kabeh yen pingin modar, ngono pangajabe Heni ing njero ati,
Usahane Heni ana kasile, tikus-tikus sing wis nekat mangan bandeng padha pating keleleran ana njogan pawon padha mati nglekar kobong lambunge kena racun.
Nanging bungahe Heni bisa mateni tikus ora suwe. Garwane ndukani marga ora setuju karo cara kang ditindakake Heni.
“Lha, kowe mau tak kandhani piye? Kok nekat ngracun tikus?” semaure garwane karo sereng.
“Lha, jenengan namung mendel mawon. Napa saged tikuse mati yen boten diracun?”
“Karepmu yen arep nekat! Ngomahmu rak mambu bathang. Cobanen sepisan maneh, yen ora ngandhel!”
“Lha, pripun solusine, mas? Kula sakjane nggih boten kepingin mambu bathang. Saiba wae yen omahe dhewe diplester kabeh ngono, tikuse ya mesti ilang.”
“Ngono ya apik wae, nanging apa isih duwe dhuwit awake dhewe? Arep ngrampok sik piye? Gaji sewulanku dadi satpam sewulan babar blas ora ana turahe. Entek nggusis nggo mbayar cicilan utang kiwa tengen ndhek ngedegne omahe dhewe mbiyen kae.”
“Aku mengko bisa nomboki nggo cincin kawine dhisik, rak ora apa-apa, to mas?”
“Eman-eman yen mung arep dientekne kanggo mbangun omah. Dhuwit pira wae mesti bakal kurang. Amrih apike kanggo persiapan besuk umpama wayah kowe babaran.”
Heni meneng, garwane wis panggah ora setuju yen miturut carane kuwi. Ya wis, dheweke kudu manut karo pimpinan omahe, garwane lanang. Terus saiki pagaweyan mbasmi tikus mau direkadaya kaya adat biasane yaiku kucing-kucing maratuwane sing cacahe luwih saka siji. Nanging Heni ya ora mung cukup meneng tok, dheweke uga masangi jekrekan supaya tikus kuwi cepet sudane.
E, kabeh cara wis dilakoni, saka jekrekan sing cringih-cringih kae, uga jekrekan sing neng jeroné dipasangi panganan mengko yen tikuse mangan, lawangé isa nutup dhewe. Nanging kanti cara kuwi mau sajake ora ana kaceké. Bedhes-bedhes tikus kuwi sajake duwe akal. Panganan neng jero jekrekan isa ilang nanging tikuse babar blas ora kecekel. Nganti nggumun Heni. Apa tikus-tikus ing jaman saiki wis dadi pinter-pinter kaya tikus sing ana film MouseHunt kae.
Lha, saiki terus piye? Garwane ora setuju yen dheweke ngracun tikus, wedi omahe dadi mambu bathang. Nanging yen terus meneng wae, sabar wis entek sabaré.
Nanging saka anyele, Heni sepisan maneh nekat ngracun tikus-tikus sing ana omahe. Yo wis ben yen diseneni bojone. Sing penting tikuse isa minggat kabeh.
Heni tuku racun tikus sing rada larang regane. Sing manjur cap macan. Sing ing etikede ana tulisanne tikus mati ora mambu bathang! Dicepakake limang piring racun tikus sing diwur-wurake neng bandeng goreng mau. Didelehne piring bandeng mau pirang-pirang enggon, nanging utamane ana ing pawon yaiku enggon sing paling disenengi tikus.
Manjing subuh Heni wis mruput tangi pengin weruh kasile pagaweyane ngracun tikus. Bener tenan, racun tikus sing larang mau ampuh tenan. Heni nemokake meh sepuluh tikus pating glinting mati keracun nglumpruk ing jogan pawon. Tikus gedhe cilik lan sedhengan katon sak brayat keleleran dadi bathang ngrubung cedhak piring bandeng.
Ben kapok pisan, bungah atine Heni. Enggal wae bathang-bathang mau disingkirake. Jogane dipel lan tikus-tikus mau diobong sisan ana tempat sampah. Kabeh saiki wis resik. Atiné Heni seneng omahe wis ora ana tikuse maneh.
Nanging, ndilalah ndadak Heni jondhil sakawake ngerti bathang gedhe glinting neng pojok lawang sing rada ndhelik. Pancen bener kewan putih gedhe mau kucinge maratuwane sing melu mati jalaran melu mangan bandeng sing diwurwuri racun.
Heni enggal nyingkirke bathang kucinge maratuwane kuwi mau. Bathang mau ora dibakar campur karo tikus nanging dipendem ana kebon buri. Untung wae maratuwone kuwi kucinge ora mung siji tok.
Meh seminggu tikus-tikus ora katon maneh ana sing mrambat tembok ngomahe Heni. Usahane Heni mau bisa diarani sukses, kajaba ana ambu bacin bathang tikus sing nyentak banget.
Paribasan sakrapat-rapate nyimpen bathang tetep wae mesti mambu Heni akhire ora bisa selak karo garwane yen dheweke bubar ngracun tikus.
“Kowe ki wong wedok dikandani pisan-pindho ora nggugu? Saiki yen sakomah dadi mambu bathang tikus ngene ki, piye?!”
“Lha, jenengan mung cukup meneng waé. Aku pancen ora betah urip karo tikus, bedha kalih jenengan.”
“Jenengan mlester omah ya ogah, arep piye maneh?”
“Aku ki ora lagi ngrembug mlester omah, tak kandhani ya! Kok isih ngengkel to?”
“Alah, kuwi rak ya mung alasane jenengan mawon. Sakjane, kula nggih purun cucul ragat mlester omah.”
Dadi tambah rame udur-uduran mau. Pungkasane wong loro padha ora gelem ngalah. Kabeh nyalahke siji lan sijine. Malah nganti krungu maratuwane sing omahe pancen gancet sakpekarangan karo omahe Heni.
Untung wae, maratuwane Heni duwe niat apik karep menehi solusi apa ta sing digawe ribut.
Heni kepaksa matur sak anane. Masalahe amarga omah sing akeh tikuse lan Heni uga ngaku menawa dheweke wis mateni kucing putih open-openane maratuwane kuwi.
“Wis, kuwi ra apa-apa. Saiki dirembug sing luwih penting wae.”.
Heni dadi kaget, kok maratuwane ora nesu.
“Jenengan boten duka, bu?”
“Kuwi ora apa-apa. Sing baku saiki, bubar krungu apa sing kokributke wong loro, aku saiki pengin mbantu, umpamané tak silihi dhisik dhuwit kanggo mlester omah piye?”
“Boten bu, matur nuwun. Utange kula taksih kathah. Mengko, gek apa blanja namung kangge nyaur utang thok.”
Sakjane batine Heni seneng umpamane maratuwone gelem mbantu nyilihi dhuwit dhisik.
“Ya, ngene wae, kowe tak siliihi. Mengko yen wis duwé dhuwit wae, bisa mbok balekna. Rasah digawe nggekeng. Apa kowe gelem omahmu akeh tikuse pas kowe duwe anak sokben?” Semauré maratuwane Heni cemengkling, sajake ikhlas tenan arep nyilihi dhuwit.
Heni mbeneraké, umur ngandege ya wis gedhe, patang sasi engkas malah wis nglairake. Nanging dheweke namung isa nyawang garwane.
“Pripun mas?” pitakone Heni marang garwane.
“Nggih pun menawi ibu purun nyilihi arto rumiyin. Kula nggih wegah anak kula mengke menawi rebutan panganan kaleh tikus,” akhire jawabe garwane Heni.
Heni saiki dadi mesem. Kabeh jalaran saka maratuwane sing biyen diarani seneng turut campur, nanging malah ora sitik anggone ngewangi mbantu.
Akhire omahe Heni saiki tambah resik lan sing penting ora bakal ana tikuse maneh. Heni lan garwane uga manut maratuwane supaya kucing ben ora tikuse padha ngaleh.
Wis genah omahe Heni ora ana bedhes-bedhes tikus-tikus sing nggilani mau. Umpamane ana tikus, namung boneka-boneka tikus micky mouse sing ana kamar bayi sing dicepakake kanggo nglipur jabang bayine sokben yen lair.
ingkang nyinau basa jawa boten kathah kados zaman rumiyin. Para kaneman langkung remen kaliyan budaya asing tinimbang budaya daerah piyambak. Kasunyatan punika sampun dados rahasia umum dhateng masyarakat jawa, awit para masyarakat jawa punika kados sampun ilang jawannipun. Sejarah ingkang nyariosaken bab kejawen ugi sampun jarang ingkang nyinau. Salah satunggaling inggih punika, sejarah seratan basa jawi ingkang mlebet ing tlatah jawa. Aksara awa nggadhahi etimologi lan sejarah asal asul aksara jawa ingkang ndadosaken tiyang Jawa nggadhahi kabudayan ingkang sampun maneka ragam jinisipun dados tambah maneka. Nanging jarang ingkang mangertosi sejarahipun, sahingga numbuhaken rasa ingkang boten remen kaliyan bab ingkang wonten hubunganipun kaliyan kejawen. Awit saking alesan ing nginggil, penulis ngadhahi pengangen-angen bilih wonten penjabaran aksara jawi para masyarakat jawa ngadhahi rasa remen kaliyan budaya jawa. Sahingga budaya jawa taksih wonten ingkang ngatosaken supaya boten ical saking tlatah jawa. Ingkang badhe dipun rembag Kados pundi Etimologi lan legendha asal usulipun aksara Jawa? Kados pundi Sejarah asal usulipun aksara Jawa? Tujuan Ngandharaken babagan Etimologi lan legendha asal usulipun aksara Jawa. Ngandharaken babagan Sejarah asal usulipun aksara Jawa Wosing rembag1. Etimologi lan legendha asal usulipun aksara Jawa Nami Aksara Hanacaraka dipunpendhet saking urutaning gangsal aksara wiwitan ingkang ungelipun "hana caraka". Urutan dhasar aksara Jawa nglegenapunika cacahipun wonten 20 lan nglambangaké sedaya foném basa Jawa. Urutan aksaraniun inggih punika :Urutan punika ugi saged dipunwaos dados ukara - ukara : "Hana caraka" tegesipun "Ana utusan" "Data sawala" tegesipun "Padha garejegan" "Padha jayanya" tegesipun "Padha digjayané" "Maga bathanga" tegesipun "Padha dadi bathang".Urutan ukara punika dipundamet miturut legčndha menawi aksara Jawa punika dipunasta déning Aji Saka saking Tanah Hindhustan dhateng Tanah Jawa. lajeng Aji Saka ngarang urutan aksara kaya kados punika kangge mčngetosi kalih panakawanipun ingkang setya ngantos pejahipun: Dora lan Sembada. Kalihipun pejah amargi boten saget mbuktekaken dhawuhipun sang ratu. Mila Aji Saka lajeng nyiptakakén aksara Hanacaraka supados saget kangge nyerat layang. Adhedhasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur tinular (dari mulut ke mulut) bab padudon lan perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene. Sadurunge nerusake laku angejawa, Aji Saka ninggal pusaka awujud keris. Dora lan Sembada kapatah ngreksa kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener, banjur pancakara perang tandhing rebutan keris. Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga
Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah rong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon, pancakara) PA DHA JA YA NYA Padha dene digdayane MA GA BA THA NGA Wasana padha dadi bathang Punika mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik punika, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon, perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada.2. Sejarah asal usulipun aksara Jawa Aksara Hanacaraka iku baboné aksara Brahmi sing asalé saka Hindhustan. Ing anak bawana Indhia iku akčh rupa-rupaning aksara. Salah sijining aksara sing wigati iku aksara Pallawa saka Indhia sisih kidul. Aksara iki inaranan mengkéné miturut jenengé salah siji karaton ing Indhia kidul yaiku Karajan Pallawa. Aksara Pallawa iki digunakaké ing kiwa tengené abad kaping-4 Masčhi. Ing Nusantara patilasan sajarah arupa prasasti Yupa saka Kutai, Kalimantan Wétan tinulis nganggo aksara Pallawa. Aksara Pallawa iki dadi baboné kabčh aksara Nusantara, antarané aksara Hanacaraka uga aksara Réncong (aksara Kaganga), Surat Batak, aksara Makassar lan aksara Baybayin (aksarané saka Filipina). Professor J.G. de Casparis, yaiku pakar paléografi utawa ahli ngčlmu sajarah aksara misuwur saka Walanda mérang sajarah tuwuhing aksara Hanacaraka ing limang mangsa utama: Aksara Pallawa Aksara Kawi Wiwitan Aksara Kawi Pungkasan Aksara Majapait Aksara Pasca-Majapait utawa Hanacaraka Aksara Pallawa iki digunakaké ing Nusantara saka abad kaping 4 nganti kurang luwih abad kaping 8. Banjur aksara Kawi Wiwitan dienggo saka abad kaping 8 nganti abad kaping 10 utamané ing Jawa Tengah. Aksara Kawi Pungkasan digunakaké sawisé abad kaping 10 nganti kira-kira abad kaping 13 ing Jawa Wétan. Banjur aksara Majapait iku digunakaké ing Jawa Wétan nalika jaman Majapait. Banjur sawisé karajan Majapait binedhah, muncul aksara Hanacaraka modhčrn sing uga kerep diarani aksara Jawa. Aksara ini banjur dadi kanggo ing saubenging Tanah Jawa, Tatar Sundha, Madura, lan Bali. Kabčh-kabčh aksara iki dadi sakelompok lan isih sakerabat. Nanging sajatiné ugi ana aksara liyané ing tanah Jawa sing luwih lawas lan isih dienggo. Aksara ini jenengé dadi aksara Buda.Aksara Hanacaraka banjur déning wong-wong Eropah digawčkaké včrsi aksara céthak ing abad kaping 19.Aksara PallawaPrasasti Yupa Aksara Pallawa iku asalé saka India sisih kidul. Jenis aksara iki digunakaké ing kiwa-tengené abad kaping 4 lan abad kaping 5. Bukti kapisan panganggonan jenis aksara iki ing Nuswantara ditemokaké ing pulo Kalimantan sisih wétan ing cedhak tlatah sing saiki diarani Kutai. Banjur aksara iki uga digunakaké ing pulo Jawa ing Tatar Sundha ing prasastiné Tarumanegara sing katulis ing kiwa-tengené taun 450. Ing Tanah Jawa dhéwé aksara iki kagunakaké ing Prasasti Tuk Mas lan Prasasti Canggal. Aksara Pallawa iki bisa dianggep baboning kabčh aksara ing Nuswantara, kalebu aksara Hanacaraka. Yčn dideleng aksara Pallawa iki rupané makothak-kothak. Ing basa Inggris prekara iki diarani nganggo ukara box head utawa square head-mark. Banjur mčh kabčh aksara tinulis nganggo apa sing kasebut mawa istilah serif. Serif-é tinulis ing sisih kiwa.Senadyan aksara Pallawa wis ditepangi ing Nuswantara wiwit abad kaping 4, nanging basa Nuswantara asli durung ana sing katulis ing aksara iki.Aksara Kawi Wiwitan Prabédan antara aksara Kawi Wiwitan karo aksara Pallawa iku utamané gayané. Aksara Pallawa iku ketara yčn sawijining aksara monumčntal sing kanggo nulis ing watu. Aksara Kawi Wiwitan katoné utamané aksara sing kanggo nulis ing rontal lan mulané bentuké dadi luwih kursif. Aksara Kawi Wiwitan digunakaké antara taun 750 nganti 925. Prasasti-prasasti sing katulis ing aksara Kawi Wiwitan cacahé akčh, kurang luwih 1/3 (sapratelon) saka kabčh prasasti sing ditemokaké ing pulo Jawa. Ing Tanah Jawa, aksara iki paling tuwa ditemokaké ing Prasasti Plumpungan (cedhak Salatiga) sing kurang luwih ditulis ing taun 750. Prasasti iki isih ditulis ing basa Sangskreta.Aksara Kawi Pungkasan Kira-kira sawisé taun 925, pusat kakuwasan ing pulo Jawa dadi pindhah ing Jawa Wétan. Pangalihan kakuwasan iki uga katon pangaruhé ing jenising aksara sing kanggo. Mangsa aksara Kawi Pungkasan iki kira-kira saka taun 925 nganti 1250. Sajatiné aksara Kawi Pungkasan ora béda akčh ing wujudé karo aksara Kawi Wiwitan, namung gayané waé sing dadi rada séjé.Ing sisi liya, gaya aksara sing kanggo ing Jawa Wétan sadurungé taun 925 uga wis béda karo gaya ing Jawa Tengah. Dadi katoné prabédan iki ora namung prabédan ing wektu waé nanging uga ing papan. Ing mangsa iki bisa dibédakaké papat gaya aksara sing béda-béda: 1. Aksara Kawi Jawa Wétanan saka taun 910 - 950; 2. Aksara Kawi Jawa Wétanan saka jaman prabu Airlangga (1019 - 1042); 3. Aksara Kawi Jawa Wétanan Kedhiri (kurang luwih 1100 - 1220; 4. Aksara tegak (quadrate script) isih saka mangsa Kedhiri (1050-1220).Aksara MajapaitPrasasti Singhasari 1351 Ing sajarah Nuswantara mangsa antara taun 1250 - 1450 iki ditandhani karo dhominansi Majapait ing Jawa Wétan. Aksara Majapait iki uga nuduhaké pangaruh saka gaya panulisan ing rontal lan rupané éndhah. Gayané semu kaligrafis. Conto utama gaya panulisan aksara iki bisa paling becik dideleng ing Prasasti Singhasari 1351 sing gambaré ana ing sisih kiwa iki. Gaya panulisan aksara gaya Majapait iki wis nyedhaki gaya modhern.Aksara Pasca-MajapaitPrasasti Ngadoman Sawisé jaman Majapait sing miturut tradhisi Jawa negara binedhah ing taun 1478 (candrasangkalané sirna ilang kretaning bumi) nganti pungkasan abad kaping 16 utawa awal abad kaping 17, kanggo sajarah aksara Jawa bisa diarani "jaman peteng". Amerga sawisé iku nganti awal kaping 17 mčh ora ditemokaké bukti panulisan. Ujug-ujug bentuk aksara Jawa dadi bentuké sing modhčrn. Senadyan mengkono uga ditemokaké prasasti sing wigati amerga dianggep dadi "missing link" antara aksara Hanacaraka saka jaman Jawa Kuna lan aksara Buda sing isih dienggo ing Tanah Jawa, utamané ing sakiwa-tengening Gunung Merapi lan Merbabu nganti abad kaping 18. Prasasti sing diomongaké iki diarani Prasasti Ngadoman sing ditemokaké cedhak Salatiga. Nanging conto aksara Buda sing paling tuwa diduga asalé saka Jawa Kulon lan ditemokaké ing naskah-naskah sing ngamot Kakawin Arjunawiwaha lan Kunjarakarna gancaran.Munculé Aksara Hanacaraka Anyar Sawisé jaman Majapait, muncul jaman Islam lan uga jaman Kolonialisme Kulon ing Tanah Jawa. Ing jaman iki banjur muncul naskah-naskah manuskrip kapisan sing wis nganggo aksara Hanacaraka Anyar. Naskah-naskah iki ora namung katulis ing godhong palem (rontal utawa nipah) mančh, nanging uga ing dluwang utawa kertas lan awujud buku utawa codex ("kodhčks"). Naskah-naskah iki ditemokaké ing tlatah pasisir lor Jawa lan padha digawani menyang Eropah ing abad kaping 16 utawa 17.Bentuké aksara Hanacaraka Anyar iki wis béda karo aksara sadurungé kayata aksara Majapaitan. Prabédan utama iku anané serif tambahan ing aksara Hanacaraka Anyaran. Aksara-aksara Hanacaraka awal iki bentuké mčmper kabčh saka Banten ing sisih kulon nganti tekan Bali. Nanging banjur akiré pirang-pirang tlatah ora nganggo aksara Hanacaraka lan pindhah nganggo Pégon lan aksara Hanacaraka gaya Surakartan sing dadi baku. Nanging saka kabčh aksara iku, aksara Bali sing bentuké tetep padha nganti ing abad kaping 20. C. Dudutan. Ingkang saged dipunpendhet saking makalah punika inggih punika tiyang jawi kedhah mangertosi asal usulipun aksara jawi ingkang kita ginaaken punika.
ZAINUDDIN NASUTION L Lamongan, 25 Desember 1988 Ds. Sungegeneng, Sekaran Lamongan 08573301666655 KOMARIYAH P Lamongan, 14 April 1992
Sukodadi, Kec. Sukodadi Lamongan 087856377452111 TITIS RAFISHA NUR P Lamongan, 27 Desember 1992 Ds. Banjarmadu Karanggeneng Lamongan 0322391237112 TONI SUHARSONO L Lamongan, 5 September 1993 Ds. Jubel lor, Kec. Sugio Lamongan 085730438408113 TRI HARYOKO L Lamongan, 10 Pebruari 1992 Dsn. Mabang, Ds. Ngasem Ngimbang Lamongan 081335195830114 USWATUN HASANAH P Lamongan, 10 Oktober 1992 Dsn Dermolemahbang, Ds. Sarirejo Lamongan 085854332215115 VIGATI HANDAYANI P
Kyai Ageng Pandhanarang, Soewignja, 1938, #552	Katalog:Kyai Ageng Pandhanarang, Soewignja, 1938, #552Sambung:-
Wêwênang ingkang ngarang kaayoman miturut Anggêr ingkang kapacak ing Staatsblad 1912 No. 600.
Ing wêwêngkonipun dhusun Têmbayat, dumunung ing sakidulipun kitha Klathèn, udakawis 8 pal wontên makamipun, ingkang dumuginipun dintên punika taksih dipun dhatêngi tiyang saking pundi-pundi prêlu ngalap brêkah dhatêng ingkang sumare ing ngriku.
Miturut cariyosipun ngakathah. makam wau pasareyanipun wali mukmin ingkang kasêbut nama Sunan Têmbayat. Nitik kawontênanipun, mèmpêr yèn dados papan pasareyanipun bangsa luhur utawi pêpundhèn. Dunungipun wontên ing gêgumuk sêmpalaning parêdèn Kidul. Saking bakuning dhusun Têmbayat kintên-kintên wontên lampahan satêngah jam. Ing sukuning gêgumuk wau wontên masjidipun sarta inggih wontên pêkênipun. Marginipun minggah dhatêng makam inggih saking pêkên wau. Sakawit lampahipun nglangkungi gapura sela, nama gapura Sêgaramuncar. Gapura wau ing sisih têngên (sisih kilèn) wontên sêratanipun, aksaranipun sampun wontên ingkang ical jalaran gêmpal. Miturut pratelanipun juru kunci, sêratanipun wau ungêlipun:
Nitik dunung sarta suraosipun, ungêl-ungêlan punika mêsthinipun kapacak kangge nyangkalani adêgipun gapura wau, manawi botên lêpat inggih punika ing taun 1488.
Sasampunipun nglangkungi gapura Sêgaramuncar, marginipun dhatêng makam lajêng minggah, ngantos dumugi ing bangsal ingkang kasêbut nama bangsal jawi, inggih punika bangsal papan pakèndêlanipun tiyang jalêr. Ing sacêlakipun bangsal jawi wontên
Pangrantungan wontên padasanipun kangge nyadhiyani tiyang-tiyang ingkang badhe mlêbêt dhatêng pasareyan. Manawi sampun wisuh, sawêg mlêbêt nglangkungi gapura Pangrantungan. Ing salêbêtipun gapura Pangrantungan wontên palataranipun dipun dêgi bangsal, kawastanan bangsal nglêbêt, inggih punika bangsal papan pakèndêlanipun tiyang èstri. Marginipun dhatêng pasareyan salajêngipun taksih nglangkungi gapura tiga, inggih punika gapura Panemut, gapura Pamêncar lan gapura Balekêncur. Saking gapura Balekêncur marginipun anjog ing wêwangunan ingkang maujud kadosdene pandhapi, wiyaripun namung sawatawis mètêr pêsagi, inggih punika prabayêksa (bangsal naga?). Ing ngriku wontên padasanipun, ingkang anèh rupinipun, kawastanan gênthong Kyai Naga. Saking prabayêksa [praba...]
[...yêksa] wontên undhak-undhakanipun minggah dhatêng pagêr banon ingkang ngubêngi pasareyan. Manawi sampun nglangkungi gapura ing pagêr wau sarta nglangkungi kontên kalih, sawêg dumugi ing makam. Pasareyanipun Sunan Têmbayat dumunung ing têngah. Salèr wetanipun wontên pasareyanipun kalih, inggih punika pasareyanipun garwanipun Sunan Têmbayat: Nyai Agêng Kaliwungu lan Nyai Agêng Krakitan. Ing sisih kidul wetan wontên pasareyan sanèsipun. Miturut gotèk, pasareyanipun Nyai Agêng Madalêm, Pangeran Jiwa tuwin para sakabat: Kyai Sèh Sabuk
Winang, Kyai Malanggati, Kyai Banyubiru, Panêmbahan Kabul, Kyai Panêmbahan Masjid Wetan lan Kyai Panêmbahan Sumigit Wetan.
Sadaya kawontênan ingkang pinanggih utawi katingal ing salêbêting wêwêngkon sarta ing sakiwa têngênipun makam, ingkang awujud yêyasan tuwin pêpasrèn, salajêngipun wontêning pangrêksa dhatêng yêyasan lan malih kathahing tiyang ingkang sami mrêlokakên dhatêng prêlu ngalap brêkah, lumintu ngantos dumugi ing dintên punika, punika sadaya ambuktèkakên bilih tumraping ngakathah ingkang sumare ing ngriku punika dipun anggêp lêluhur ingkang linangkung cundhuk kalihan wontêning gotèk ingkang nyariyosakên asli tuwin lêlampahanipun Sunan Bayat.
II. KYAI AGÊNG PANDHANARANG TILAR KAMUKTÈN
Miturut gotèk ingkang sumêbar, lêlampahanipun Sunan Bayat punika kados ingkang kaandharakên ing ngandhap punika.
Sadèrèngipun dêdunung wontên ing Têmbayat ngantos madêg wali mukmin, Sunan Bayat punika dados bupati ing Sêmarang, jêjuluk Kyai Agêng Pandhanarang. Nalika taksih wontên ing Sêmarang Kyai Agêng Pandhanarang kacariyos nêngênakên sangêt dhatêng kadonyan, tansah ngudi indhaking donya-brananipun. Anggènipun ngupados indhaking bandha dipun rencangi rêkaos. Mila inggih kêlampahan dados sugih andêrbala. Ewasamantên mêksa botên kêndhat anggènipun nyambut damêl nglêmpakakên bandha.
Kacariyos ing Dêmak para wali sami kêmpalan wontên ing mêsjid. Ing ngriku sami nggubêl dhatêng Sunan Kalijaga, kapurih ngadêgakên wali satunggal malih, supados cacahipun jangkêp dados sanga. Sunan Kalijaga mratelakakên, yèn sampun angsal dhèdhèkan namung kantun ngêntosi wancinipun kemawon. Anggènipun mratelakakên makatên wau jalaran Sunan Kalijaga sampun priksa, yèn Kyai Agêng Pandhanarang punika ing têmbe badhe dados tiyang mukmin, sagêd dados wali panutup anggêntosi Sèh Siti Jênar,
namung dèrèng kabuka kemawon, taksih kalimput dhatêng kadonyan. Mila saking karsanipun Sunan Kali, Kyai Agêng Pandhanarang badhe kacobi dipun sukani prêlambang supados kagigah manahipun, puruna mrêtobat lan ngrasuka agami Islam.
Bibar kêmpalan, Sunan Kalijaga lajêng mendha-mendha tiyang alit, ngrêmbat kambêngan kasade dhatêng Ki Agêng Pandhanarang. Dipun tawèni kambêngan Kyai Agêng Pandhanarang ugi purun numbas, nanging namung mirah-mirahan, inggih punika suku tèng (46 sèn).
Kyai Agêng Pandhanarang kagèt lan gumun sangêt, jalaran sumêrêp ing salêbêting kambêngan wontên kandêlanipun jêne. Kandêlan inggih lajêng kapêndhêt. Babarpisan botên ngrêtos yèn wontênipun kandêlan ing kambêngan punika pancèn kasêngaja minangka pasêmon. Pikajêngipun pasêmon makatên: mbok inggih ingkang pitados (saking andêl) kemawon dhatêng kula.
Sawatawis dintên malih Kyai Agêng Pandhanarang nyuruhi bupati pasisir lèr, dipun pamèri griyanipun ingkang mêntas dados sarta kapurih madosi punapa cacadipun.
Nalika samantên, Sunan Kalijaga ugi mrêlokakên rawuh, nanging rawuhipun namur kula. Dumugi
ing pasamuan, Kyai Agêng Pandhanarang pandung, kinintên bangsanipun tiyang alit kemawon ingkang dhatêng saking kajêngipun piyambak badhe narambul tumut nêdha eca, mila inggih botên dipun panggihi utawi dipun acarani lênggah kados tamu sanèsipun. Sunan Kali tumuntên mêdal saking pandhapi sarta lajêng nyipta agêm-agêman ingkang sarwa endah. Bibar mêngangge lajêng mlêbêt malih ing pandhapi. Tiyangipun Kyai Agêng Pandhanarang sumêrêp tamu mangagêm sarwa sae, enggal lapur dhatêng bêndaranipun. Kyai Agêng Pandhanarang, gita-gita mêthukakên, tamu kaaturan mlêbêt sarta lajêng sinubya-subya.
Wontên ing pasamuan ingkang dados rêmbag inggih bab kawontênaning griya kabupatèn, dipun padosi punapa cacadipun. Sunan Kalijaga ugi urun pangandika, mratelakakên bilih yêyasan enggal wau sae, namung kemawon saening yêyasan wau dados jalaranipun tindak ingkang kirang prayogi (nyêmoni Kyai Agêng Pandhanarang anggènipun botên purun manggihi tamu ingkang namur kula mangangge sarwa awon). nanging Kyai Agêng Pandhanarang botên ngrêtos dhatêng suraosing têtêmbungan wau. Sunan Kalijaga lajêng ngandika malih, mêca yèn Kyai Agêng Pandhanarang botên badhe langgêng manggèn wontên ing yêyasan ingkang sarwa brêgas wau. Sasampunipun makatên Sunan Kalijaga ngrucat agêm-agêmanipun
ingkang sarwa endah, ngagêm agêm-agêman awon malih, nuntên mêdal kesah saking
ewasamantên inggih botên kêmba anggènipun badhe ngèngêtakên dhatêng Kyai Agêng Pandhanarang. Sanès dintên Sunan Kalijaga tindak namur kula malih, ngagêm-agêm kadosdene tiyang pêpriman, njujug ing kabupatèn. Kala samantên kalêrêsan Kyai Agêng Pandhanarang sawêg ngetang arta wontên ing pandhapi, linggihipun majêng ngalèr. Sang namur lampah nyêlak saking lèr. Dipun uncali benggolan satunggal. Kyai Agêng Pandhanarang lajêng mingêr, linggih majêng mangetan. Ingkang mendha mendha apêpriman malih, dhatêng saking wetan. Dipun sukani kalih sèn. Bibar nyukani, kyai mingêr majêng ngidul, nanging ugi sumêrêp malih dhatêng ingkang pêpriman. Dipun uncali kalihtêngah sèn. Lênggahipun kyai mingêr majêng mangilèn. Sarêng majêng mangilèn mêksa taksih dipun êmisi, lajêng namung nguncali sasèn kalihan ngêdalakên têtêmbungan ingkang nandhakakên muringing manahipun.
Ingkang mendha-mendha mangsuli. mratelakakên yèn anggènipun pêpriman punika botên nêdha kadonyan, jalaran dhatêng kadonyan babarpisan botên bêtah.
Dene bêtahipun inggih punika suwantêning bêdhug ing Sêmarang. Kyai Agêng Pandhanarang mangsuli bêngis, mratelakakên botên badhe nuruti panêdha ingkang kados makatên wau. Ingkang mendha-mendha lampah gêntos mangsuli: "Sampun makatên kyai. Wontên ing donya kyai botên badhe lami. Ing têmbe mêsthi mantuk dhatêng jaman kalanggêngan. Manawi sangêt-sangêt nêngênakên dhatêng kadonyan, kirang prayogi, nama mangeran dhatêng kadonyan; kadonyanipun dados brahala. Wusana donya-brana wau badhe nêbihakên karahayon lan kasuwargan. Manawi kula babarpisan botên kêpengin sugih, botên pêpengin gadhah rajabrana kathah. Awit bandha kathah punika kajawi ngapintêni lan mêtêngi panggayuh ingkang utami, benjingipun inggih botên badhe tumut dhatêng suwarga. Dados prasasat botên wontên paedahipun. Utawi malih sanadyan kabêkta dhatêng suwarga inggih botên wontên prêlunipun. Amargi ing suwarga botên kirang barang ingkang endah-endah, samukawis ingkang kacipta wontên.
wêruha ing suwarga. Endi ana wong macul bisa olèh mas prongkolan".
Sunan Kalijaga sumambung: "Yèn kyai pancèn
rêmên dhatêng kadonyan, sakêdhap kemawon kula sagêd ngawontênakên".
Ing ngriku Sunan Kalijaga lajêng nyandhak pacul, kapaculakên ing siti tigang gaclokan, angsal-angsalipun kauncalakên dhatêng pandhapi dhawah ing sangajêngipun Kyai Agêng Pandhanarang. Kyai Agêng Pandhanarang lêngêr-lêngêr, mlongo saking sangêting gumunipun, jalaran ingkang kauncalakên ing pandhapi ngangge pacul wau sanès siti, nanging jêne tigang prongkol. Sakala ngriku lajêng ngrêtos yèn ingkang rupinipun kados tiyang pêpriman punika sajatosipun bangsa linangkung, lan ngrêtos kajêngipun anggènipun wongsal-wangsul dipun cobi sarta dipun pralambangi. Kajawi punika Kyai Agêng Pandhanarang ugi lajêng katarik manahipun badhe nggêguru.
Sunan Kalijaga priksa sêmunipun Kyai Agêng Pandhanarang, bingah panggalihipun. Jêne tigang prongkol kawangsulakên ing siti, wangsul dados siti malih. Dene Kyai Agêng Pandhanarang lajêng mêndhak-mêndhak, ngacarani lênggah. Sarêng sampun satata lênggah, Kyai Agêng Pandhanarang matur: "Kyai, sapunika kula sawêg rumaos yèn agêng sangêt kalêpatan kula dhatêng panjênêngan, jalaran saklangkung anggèn kula ngina lan ngrèmèhakên dhatêng panjênêngan. Ingkang makatên wau botên sanès kajawi [ka...]
[...jawi] jalaran saking anggèn kula kalimput dhatêng bandha, ngantos botên ngrêtos
badhe ndhèrèk sakarsa panjênêngan, sanadyan manggih sakit agêngipun ngantos dumugi ing pêjah, inggih badhe kula têmah. Namung kemawon kaparênga kula nyuwun dipun wêjang sapunika ugi, mumpung taksih
njaluk pratandhane kasêtyanmu dhisik. Mungguh sing dadi panjalukku mau ana patang prakara. Kang sapisan wiwit dina iki kowe kudu ngibadah, sarta manèh kudu ngêdêgake iman, nganakake bêdhug lan langgar-langgar apadene ngingu santri kanggo ngeslamake wong Sêmarang. Kaping pindhone kowe kudu jakat samurwate. Awit iku wis dadi wajibe umat Islam. Kaping têlune wajibe wong arêp nggêguru iku, kudu ninggal omahe, nuntumake badhiyan ing omahe gurune. Mula yèn anggonmu arêp nggêguru mantêp têmênan, kowe kudu nusul marang papan padununganku ing Jabalkat".
Kyai Agêng Pandhanarang matur: "Jabalkat punika ing pundi dunungipun lan panjênêngan punika sintên?".
Kyai Agêng Pandhanarang kantun amlênggong lan gêgêtun ing manah, botên ngintên yèn kadhatêngan wali agêng. Saking adrênging manah, enggal-enggal badhe nusul dhatêng Jabalkat ingkang kapratelakakên wontên ing tanah Têmbayat. Nanging ing sadèrèngipun kangge tandhaning sêtya, inggih badhe nglêksanani sadaya piwêlingipun calon gurunipun.
Kyai Agêng Pandhanarang lajêng lumêbêt ing griya prêlu rêmbagan kalihan krabatipun. Semahipun sakawan, sadaya sugih-sugih lan anaking tumênggung. Anak putunipun ugi dipun klêmpakakên. Punika sami dipun cariyosi anggènipun badhe maguru anggêgulang ngèlmu. Sêdyanipun badhe kesah piyambak. Semahipun sakawan pisan kapurih kantun, momong anak-putu. Dene wontêning rajabrana tuwin barang [ba...]
ingkang botên gadhah minangka pamituhunipun dhatêng piwêlingipun calon guru. Sasampunipun punika lajêng mranata tuwin pasrah dhatêng para sêpuh utawi tiyang ingkang pinitados kapurih ngrêksa tata têntrêm lan karaharjaning nagari. Sadaya waradin dipun wêlingi piyambak-piyambak sarta dipun pamiti. Ingkang sami dipun pamiti sami anggendholi, nanging wusananipun sadaya inggih namung jumurung. lajêng sami andum wilujêng. Namung semahipun Kyai Agêng Pandhanarang ingkang sêpuh, inggih punika Nyai Agêng Kaliwungu, ingkang nggubêl, botên purun kantun, mêksa badhe tumut lampahipun ingkang jalêr, jalaran ngantêpi anggènipun
Pandhanarang, têmbungipun: "Kyai, parêng botên parêng kula ndhèrèk. Sanadyan ajur luluh, ing donya dumugining dêlahan, sêdya kula namung sagêda nunggil kalihan kyai. Dumugi suwarga utawi naraka kula sampun ngantos pisah kalihan kyai, lêstantuna anggèn kula ngladosi kyai".
wis dadi wêwêlinging guru. Kadonyan iku yèn ditêngênake ambêbayani, dadi brahala amêtêngi dalan sing nuju mênyang karahayon lan kasuwargan. Lan manèh kowe kudu salin anggon-anggon, nganggoa sandhangan sarwa putih".
Nyai agêng nyagahi lajêng santun pangangge, miturut pakènipun ingkang jalêr. Dene kyai agêng piyambak ugi mangangge sarwa pêthak kalung kêskul lan têkênan êcis. Sarêng sampun mirantos, ingkang badhe kesah pamitan malih dhatêng ingkang badhe katilar. Kajawi punika kyai agêng botên kasupèn wêling malih kathah-kathah, supados ingkang sami kantun rukuna anggènipun sami sadhèrèkan tuwin gêsang sêsarêngan.
Sacêkapipun anggènipun pamitan, kyai agêng lan nyai agêng lajêng mangkat. Kyai agêng lampahipun wontên ing ngajêng, nyai agêng ngêtutakên wontên ing wingking kalihan anggendhong anak, inggih punika anak ingkang pawingkingipun kasêbut Pangeran Jiwa. Kajawi anggendhong anak, nyai agêng ugi têkênan wuluh gadhing, ingkang dipun isèni sêsotya lan dinar ngantos kêbak. Saking kajêngipun kangge anjagi kawilujêngan sadangunipun andon lampah, awit
tiyang kêkesahan punika kathah-kabêtahanipun. Pambêktanipun dipun atos-atos sampun ngantos kasumêrêpan ing sanès, mênapa malih ingkang jalêr. Nanging sadaya wau Kyai Agêng Pandhanarang sampun mangrêtos. Namung mèndêl kemawon, ethok-ethok botên sumêrêp.
Kacariyos kyai agêng lan nyai agêng sampun têbih lampahipun, sampun mêngkêrakên laladan Sêmarang, lajêng ngancik wana trataban têbih padhusunan. Ing ngriku kyai agêng ingkang lumampah ing ngajêng kapêthuk tiyang kalih, bangsaning begal ingkang ngadhang wontên ing margi. Begal ingkang satunggal ngêndhêg lampahipun kyai agêng kalihan wicantên: E, paman, mandhêg dhisik, aku njaluk olèh-olèhmu".
Kyai agêng kèndêl mangsuli: "Aku dhewe ora anggawa apa-apa sing pangaji. Dene yèn kowe padha butuh bandha, kae lo, ing buri, bojoku
Bibar mangsuli makatên, kyai agêng nglajêngakên lampahipun. Begal kalih kantun wontên ing têngah margi, ngêntosi nyai agêng. Sarêng nyai agêng dumugi ing panggenaning begal, begal agahan ngrêbat têkên wuluh gadhing. Têkên tumuntên kasigar dados kalih.
Saèstu pinanggih isi sesotya tuwin dinar kathah. Mila begal kalih inggih sami cingkrak-cingkrak saking bingahipun. Nanging lajêng sami ambatos makatên: "Lagi têkêne bae isine samene kèhe, apa manèh sandhangane utawa kandhutane, mêsthine luwih saka iku".
Begal kalih lajêng sami nyêlaki nyai agêng, badhe dipun blèjèdi. Nanging sawêg badhe nyêpêng, dumadakan saking karsaning ingkang Maha Kuwaos lajêng kraos lêmês, ical kêkiyatanipun, dhawah nglêmpuruk wontên ing siti.
Nalika badhe dipun cêpêng begal wau nyai agêng kagêt lan kumêsar manahipun, lajêng sambat-sambat dhatêng ingkang jalêr: "Kêbangêtên, kyai, ana wong salah têka tega!" Inggih punika ingkang dados mulabukanipun panggenan ngriku kasêbut nama Salatiga, mêndhêt saking têtêmbungan "salah" lan "tiga"§ Gotèk sanèsipun nyariyosakên bilih tiyang ingkang sami ambegal nyai agêng wau tiyang tiga. Sambatipun nyai agêng dhatêng ingkang jalêr botên: "Kêbangêtên, kyai, ana wong salah têka tega", nanging mungêl: "Nêdha tulung, kyai, wontên tiyang salah tiga".
Sarêng kalihan sêsambatipun nyai agêng wau, anak ingkang wontên ing gendhongan nangis. Sambat tuwin tangis wau kapirêng dening
ganggu gawe wonge. Lah saiki, ya banjur mêngkono iku jalukanmu, rupamu banjur kaya wêdhus".
Sakala ngriku saking mandining ujaripun kyai agêng, begal ingkang satunggal lajêng malih rupi, rainipun dados rai menda. Dene begal ingkang satunggalipun klèsèdan botên sagêd mênyat, dipun lokakên kyai agêng kados sawêr, wusana rainipun ugi malih dados rai sawêr. Begal kalih lajêng sami nêdha ngapuntên lan pasrah pêjah gêsang dhatêng kyai agêng. Dene kyai agêng piyambak panggalihipun ugi gêgêtun, dene ujaripun têka katêmahan. Begal kalih lajêng kapurih narimah sarta kapurih pitados dhatêng Pangeran, mbokmanawi ing têmbe sagêd pikantuk pangapuntên. Salajêngipun lajêng sami dados sakabatipun kyai agêng, kanamakakên Sèh Domba lan Sèh Kèwèl.
Kyai agêng nglajêngakên lampahipun kalihan ingkang èstri, Sèh Domba lan Sèh Kèwèl botên kantun. Sarêng dumugi panggenan ingkang sapunika nama Bayalali, nyai agêng kantun malih. Mangka lampahipun rêkaos. Kabêkta manah jinja, ngantos kawêdal pasambatipun makatên: "Kyai, baya wis lali, têka ninggal bae". Inggih punika mulabukanipun panggenan ngriku lajêng kawastanan Bayalali.
Dangu-dangu lampahipun kyai agêng dumugi ing dhusun ingkang dumunung ing satêngah-têngahing margi saantawisipun Klathèn lan Têmbayat. Wontên ing ngriku kèndêl. Kyai agêng lajêng ngawula dhatêng tiyang èstri ingkang padamêlanipun sade sêkul, nama mbok Tasik. Dene Sèh Domba lan Sèh Kèwèl kapurih nglajêngakên lampah mrêtapa wontên ing rêdi.
Sadangunipun ngawula mbok Tasik wau kyai agêng ngrangkêp dados mrêbot masjid dhusun ngriku lan santun nama Gus Slamêt.
Kacariyos mbok Tasik sarêng dipun tumuti Gus Slamêt, anggènipun pados panggêsangan gangsar. Sadeanipun kathah pêpajênganipun lan inggih kathah bathinipun, beda kalihan nalika dèrèng dipun tumuti Gus Slamêt.
Jalaran saking anggènipun ngladosi mbok Tasik ngrangkêp dados mrêbot ing masjid wau, Gus Slamêt kathah padamêlanipun. Kala-kala sok kèthèr botên sagêt nyêkapi sadayanipun. Nuju satunggaling dintên Gus Slamêt wontên ing griyanipun mbok Tasik dipun pasrahi padamêlan langkung tinimbang adat sabên. Wusana padamêlan ing mêsjid kèthèr. Nalika tiyang-tiyang dhatêng badhe sêmbahyang, padasanipun taksih
kothong, jalaran dèrèng dipun isèni dening mrêbotipun. Wasana lajêng sami muring-muring. Ingkang dipun uring-uring botên sanès inggih Gus Slamêt.
Gus Slamêt enggal-enggal tumandang. Saking kasêsanipun anggènipun ngangsu pancènipun ngangge timba klèntu ngangge kranjang. Nanging saking karsanipun ingkang Maha Kuwaos, kranjang wau dipun isèni toya botên kècèr. Mila sakêdhap kemawon padasanipun kêbak mêncêp-mêncêp. Wiwit dintên punika Gus Slamêt dipun ajrihi dhatêng para punggawa masjid.
Sanès dintên malih mbok Tasik badhe adang sampun kêtêlasan uwos, mangka kala samantên sampun jam sakawan enjing. Gus Slamêt lajêng dipun kèn adhang-adhang wontên ing margi, mbokmanawi wontên tiyang sade wos langkung.
Botên watawis dangu saèstu wontên tiyang jalêr langkung nyunggi bagor isi wos badhe kasade dhatêng pêkên. Gus Slamêt takèn: "Kang, sampeyan mbêkta napa niku? Nèk mbêkta wos mang kèndêl, kula tumbase.
Ingkang nyunggi wos botên purun kèndêl, kirang têrang ajrih manawi dipun damêl awon dhatêng ingkang ngêndhêgakên, kirang têrang pancèn gadhah niyat wosipun badhe kasade wontên ing pêkên kemawon supados langkung kathah pêpajênganipun. Wusana
lajêng mangsuli makatên: "Kula botên mbêkta wos, sing kula sunggi niki wêdhi".
Anggènipun mangsuli makatên wau kalihan anglajêngakên lampah. Sarêng dumugi ing pêkên, wos kasuntak, pijambakipun anjumbul, jalaran bagoripun botên isi wos, nanging isi wêdhi. Wiwit punika dhusun ngriku lajêng kanamakakên Wêdhi, lêstantun dumugi sapriki.
Wontên kaelokan malih, satunggaling dintên mbok Tasik badhe adang, nanging katêlasan kajêng. Gus Slamêt dipun srêngêni, têmbungipun: "E lah sêmbrana kowe ki, wong wêruh ora ana kayu kok lênguk-lênguk bae. Apa mêngko yèn adang sing diênggo kayu cokormu!".
Dipun srêngêni makatên wau Gus Slamêt mèndêl kemawon, kapêksa narimah, mupus jalaran ngrumaosi anggènipun sawêg cinobi, kêdah sagêd mêkak manahipun piyambak. Sarêng mbok Tasik mêngkêr, saking lêga rilaning manahipun, Gus Slamêt sumlonong, tanganipun kalih pisan dipun lêbêtakên dhatêng pawon, wusana kumrètèg murub kados kajêng dang. Mbok Tasik mirêng suwantêning latu, lajêng nginjên saking sênthongipun, wusana lajêng sumêrêp yèn ingkang murub wontên ing pawon punika sanès kajêng dang, nanging tanganipun Gus Slamêt. Sakala ngriku lajêng kados dipun osikakên, ngrêtos
yèn Gus Slamêt punika sanès tiyang sêmbarangan. Wiwit punika mbok Tasik lajêng santun panganggêp, ajrih dhatêng Gus Slamêt. Kajawi punika ugi kêduwung, anggènipun sok srêngên utawi nyawiyah dhatêng Gus Slamêt. Lajêng nêdha pangapuntên.
Botên watawis dangu jalaran saking tundha-tumundhaning cêcriyosan, tiyang sakubênging dhusun Wêdhi, sami ngrêtos manawi Gus Slamêt sok mêdal kramatipun. Awit saking punika Gus Slamêt lajêng botên kraos manggèn wontên ing Wêdhi. Kajawi punika kala samantên inggih sampun andungkap wancinipun kyai agêng badhe tampi wahyu widayat. Mila lajêng kesah saking ngriku, anak semahipun dipun jak. Makatên ugi sakabatipun Sèh Domba lan Sèh Kèwèl ingkang sami mrêtapa inggih sami dipun ampiri. Dene sêdyaning lampah badhe dhatêng Jabalkat.
V. WONTÊN ING TÊMBAYAT NGANTOS JUMÊNÊNG WALI
Kacariyos sarêng lampahipun dumugi ing rêdi Kucur, anakipun kyai agêng nangis, jalaran sampun dangu botên ngombe. Anggènipun nangis kalihan tanganipun nggrauti siti. Kyai agêng alok: "Dene kowe têka nangis, kuwi tanganmu rak ngêruki banyu".
Saking kramatipun kyai agêng, sakala ngriku lajêng
wontên toya mudal saking siti, sarta salajêngipun panggenan ngriku wontên tukipun.
Saking rêdi Kucur lampahipun Kyai Agêng Pandhanarang, lajêng dumugi ing Jabalkat.§ Kapratelakakên Jabalkat punika rêdi wadhahan ingkang ngubêngi lan ngayomi dhusun Têmbayat. Ing ngriku kyai agêng lajêng yasa griya lan masjid sacêkapipun sarta botên dangu papan wau lajêng kadhatêngan tiyang saking pundi-pundi panggenan, wontên ingkang cêlak wontên ingkang têbih, saking Sêmarang lan saking tanah wetan ingkang waunipun dados rerehanipun kraton Majapait. Dene dhatêngipun tiyang-tiyang wau botên sanès namung badhe maguru dhatêng kyai agêng. Mila muridipun kyai agêng saya dangu inggih saya kathah. Kajawi punika kyai agêng ugi kalampahan sagêd ngislamakên para ajar ing sakiwa-têngênipun laladan ngriku ingkang taksih sami angluhurakên agami lami.
Wontên ingkang cariyos, bilih kyai agêng anggènipun sagêd ngeslamakên para ajar ing ngriku punika jalaran saking anggènipun emah-emah malih pikantuk pawèstri saking tanah ngriku ingkang nama Nyi Endhang. Nyi Endhang punika waunipun tansah dados rêbatanipun para ajar. Saking botên bêtahipun lajêng pados pangungsèn dhatêng papan padununganipun kyai agêng, wusana lajêng kapêndhêt semah dhatêng kyai
agêng piyambak. Salajêngipun Nyi Endhang wau misuwur
Malanggati lan sanès-sanèsipun. Nanging nalika punika ugi taksih wontên ajar ingkang wangkot, botên purun ngrasuk agami enggal. Tekadipun, botên purun ngrasuk agami enggal manawi dèrèng sumêrêp buktinipun bilih agami enggal wau langkung unggul tinimbang agami lami
Ajar wau wontên ingkang nama Prawirasakti, dêdunung wontên ing rêdi Gambar (dumunung wontên ing sakidul wêtanipun Têmbayat). Kyai Agêng Pandhanarang wongsal-wangsul kengkenan muridipun dhatêng rêdi Gambar prêlu ngeslamakên Ajar Prawirasakti. Nanging kengkenanipun botên wontên ingkang sagêd angsal damêl. Malah satunggal kemawon botên wontên ingkang sagêd nginggahi rêdi Gambar. Awit sabên badhe minggah, lajêng wontên lesus dhatêng dadakan nêmpuh dhatêng kengkenanipun kyai agêng, wusana kengkenan wau kontal dumugi ing ngajêngipun kyai agêng malih. Wondene lesus wau miturut gotèk inggih saking pandamêlipun Ajar Prawirasakti.
Kyai agêng bêntèr manahipun, Ajar Prawirasakti badhe dipun dhatêngi piyambak. Kalampahan kyai agêng
mangkat dhatêng rêdi Gambar. Nalika badhe minggah Ajar Prawirasakti lajêng angglundhungakên sela agêng-agêng saking nginggil. Nanging sela wau sabên badhe ngglundhungi kyai agêng, katampèn ngangge gamparanipun lajêng sami kèndêl. Makatên wau botên kèndêl-kèndêl ngantos dumugi nginggil. Wusana kèndêling sela kados dipun tata, saking ngandhap manginggil. Ngantos sapriki sela wau taksih wontên kanamakakên sela andha.
ngrasuk agami Islam, wangsulanipun songol ngungkak krama makatên: "Gêlêm aku ngidhêp marang agama anyar, yèn kowe bisa ngalahake kabisanku".
Kyai agêng sumambung: "Lah, kabisanmu apa?"
"Dêlêngên iki, aku duwe dara. Yèn iki dak culake mangka
gumun. Enggal nyandhak gamparanipun kauncalakên kapurih nututi pêksi dara. Botên dangu pêksi dara lan gamparan mandhap,
pêksinipun sampun pêjah. Ajar Prawirasakti gumun, nanging dèrèng purun nungkul. Lajêng nantang malih: Saiki gênti kêthuku iki, dak uncalne mandhuwur, tututana".
Kyai agêng nyagahi. Kêthu kauncalakên, inggih lajêng botên katingal. Nuntên kyai agêng nyandhak gamparan satunggalipun, kauncalakên kapurih nututi kêthu. Sakêdhap kêthu lan gamparan dhawah mangandhap, kêthu katumpangan gamparan.
Ajar Prawirasakti mêksa dèrèng purun nungkul. Taksih nantang malih, têmbungipun: "Aku mêksa
wontên ing sangandhaping sela agêng. Saking pangintênipun, kyai agêng mêsthi botên badhe sagêd madosi. Nanging mak grewal, sela ingkang kangge aling-aling kabrengkal, wusana Ajar Prawirasakti lajêng katingal malih. Panggenan ingkang kangge umpêtan wau lajêng growong, dumugi sapriki taksih katingal kados guwa.
Ajar Prawirasakti taksih nantang malih, têmbungipun: "Mara saiki gênti kowe umpêtana, aku sing nggolèki".
Kyai agêng mangsuli: "Iya, dak
sirnakake kowe. Mara saiki aku gênti dak ndhêlik, golèkana".
Sakala ngriku kyai agêng lajêng angical, botên kantênan dhatêng pundi purugipun. Ajar Prawirasakti madosi, dangu botên kêpanggih. Wusana lajêng trimah kawon, nungkul, sagah ngrasuk agami Islam.
sanès-sanèsipun ingkang ugi mbangkang botên badhe purun ngidhêp agami Islam, inggih punika ajar ingkang nama Kyai Agêng Majasta, dêdunung wontên ing dhusun Majasta ing salèr wetanipun dhusun Têmbayat.
Sadèrèngipun kaislamakên Kyai Agêng Majasta misuwur brangasanipun tuwin kêndêl. Samangsa wontên ingkang purun ngrisak têgil utawi sabinipun, kewan utawi manungsa mêsthi dipun pêjahi.
Anuju satunggiling dintên Kyai Agêng Majasta wau sawêg ngaso mêntas ndandosi galênganipun, dipun inggilakên lan dipun damêl waradin. Dumadakan lajêng sumêrêp wontên tiyang langkung ing galêngan ingkang mêntas dipun dandosi wau. Mênggah ingkang langkung ing galêngan wau botên sanès kajawi Kyai Agêng Pandhanarang, badhe dhatêng ing dhusun Majasta prêlu badhe ngislamakên Kyai Agêng Majasta.
Sumêrêp galênganipun dipun langkungi tiyang, Kyai Agêng Majasta sakala muntab nêpsunipun. Lajêng nyêlaki kalihan ambêkta tumbak. Sarêng tumbakipun badhe dipun tamakakên, Kyai Agêng Pandhanarang mênggak, wicantên sarèh: "Mêngko ta dhisik,dhisik ta. sing sabar. Aja grusa-grusu arêp gawe tiwase uwong. Apa salahku dene arêp kok tumbak?"
Kyai Agêng Majasta kèndêl kalihan mangsuli: "Andadak nganggo takon salahe barang! Apa kowe ora rumangsa jag-jagan
dhisik sing cêtha. Yèn nyata galênganmu ana sing rusak, jalaran saka dak liwati, aku gêlêm kok tumbak."
Kyai Agêng Majasta lajêng ningali galêngan ingkang mêntas dipun langkungi Kyai Agêng Pandhanarang. Sangêt gumunipun dene galêngan wau taksih
wêtah, botên wontên ingkang risak sakêdhik-kêdhika, dalasan tilas tapaking suku kemawon ugi botên katingal. Wusana Kyai Agêng Majasta lajêng ajrih dhatêng Kyai Agêng Pandhanarang sarta purun nungkul dipun Islamakên.
Ing salajêngipun cacahing tiyang ingkang sami dhatêng ing Jabalkat nêdha dipun Islamakên mindhak kathah.
Kyai Agêng Pandhanarang sampun sampurna anggènipun ngudi dhatêng agami wau. Nglêrêsi dintên Jumuwah Kliwon tanggal kaping 27 wulan Ruwah, Kyai Agêng Pandhanarang pikantuk nugrahaning Pangeran nampi wahyu widayat, madêg dados wali. Wiwit kala punika Kyai Agêng Pandhanarang lajêng kasêbut nama Sunan Bayat.
VI. SASAMPUNIPUN JUMÊNÊNG WALI NGANTOS SEDA
Wancinipun surya sampun badhe sêrap. Sunan Bayat mlêbêt masjid lajêng adan ngajêngakên salat magrib. Kacariyos nalika adan wau suwaranipun kapirêng
mêthangkrong ana ing gunung anggone adan disêrokake. Lampune
mêncorong amblêrêngi. Iku kabèh kudu enggal dimarèni."
Sunan Bayat mirêng dipun lokakên makatên wau, ngrumaosi kalêpatanipun. Lajêng prentah dhatêng sakabatipun sakawan ingkang pinitados, inggih punika: Kyai Gagakdhoka, Kyai Dakawana,§ Kacariyosakên: Kyai Gagakdhoka lan Kyai Dakawana punika rumiyinipun abdinipun Prabu Brawijaya ing Majapait ingkang
ngêdhakakên masjid. Sakabat sakawan ngèstokakên, masjid kaêdhakakên sarana kasèrèd, sakêdhap dumugi ngandhap, botên wontên ingkang risak utawi mèncèng. Samangke masjid wau taksih ngadêg wontên ing dhusun Têmbayat kasêbut nama Masjid Gala. Anèhipun, masjid wau kenging kangge sêmbahyang Jumuwahan cêkap namung tiyang sakawan, mangka yèn masjid sanès-sanèsipun manawi sêmbahyang Jumuwahan sakêdhik-sakêdhikipun kêdah wontên tiyang kawandasa. Ingkang makatên punika botên sanès kajawi namung naluri lêluhur ing Têmbayat. Jamanipun Sunan Têmbayat salat Jumuwahan wontên ing Masjid Gala punika namung kalihan sakabat sakawan.
Nglajêngakên cariyosipun Sunan Bayat. Gêsangipun kalihan para sakabat lan murid-muridipun wontên [won...]
[...tên] ing Têmbayat têntrêm, têbih saking panggenan ingkang kala samantên tansah mêmêngsahan rêbat panguwaos lan sanès-sanèsipun. Kacariyos ing satunggiling dintên Sunan Kalijaga mrêlokakên tuwi dhatêng Têmbayat. Kalêrêsan kala samantên Sèh Domba lan Kyai Kèwèl sawêg sami nyambut damêl, ngisèni padasan, nanging sami kasupèn nyumpêli cucuking padasan, mila toyanipun têlas-têlas kemawon, mangka pamêndhêtipun toya radi têbih, botên wontên ing sacêlakipun padasan. Ingkang makatên wau Sunan Kalijaga uninga. Ingkang sami ngangsu lajêng dipun aruh-aruhi, kadhawuhan nyumpêli padasan. Sarêng sampun dipun sumpêli, padasanipun sakêdhap kemawon inggih lajêng kêbak, malah ngantos lubèr. Jalaran saking punika ngantos dumugi sapriki manawi nuju mangsa katiga, dangu botên jawah, padasan wau dipun isèni ngantos lubèr. Saking kapitadosanipun tiyang-tiyang ing ngriku, manawi padasan wau sampun dipun isèni lubèr, têmtu lajêng enggal wontên jawah. Kajawi saking punika toya saking padasan wau ugi sok dipun ombe tiyang, dipun alap bêrkahipun, samantên punika manawi anggènipun ngombe botên ngangge wadhah damêlan nagari Eropah, nanging ngangge ron pisang kemawon.
"Sakabatmu loro iku apa pancèn wêdhus lan ula, apa manungsa?"
Sunan Bayat mangsuli: "Sajatosipun inggih manungsa".
Sakèndêling wangsulan wau Sèh Domba lan Kyai Kèwèl kados kinarsakakên Pangeran, sakala waluya jati, ical sipating menda lan sawêr, wangsul arupi manungsa malih. Mila tiyang kalih wau saya mantêp anggènipun sami ngawula dhatêng Sunan Bayat, lêstantun ngantos dumugi pêjahipun.§ Kacariyos sarêng tilar donya Sèh Domba kakubur wontên ing rêdi Cakaran, dene Kyai Kèwèl wontên ing dhusun Jimbung.
Kacariyos malih salèr wetanipun rêdi Jabalkat wontên rêdi nama rêdi Malang. Punika langkung inggil tinimbang lan rêdi Jabalkat lan malih langkung wiyar, tumrap para tiyang ingkang dhatêng saking wetan badhe dhatêng rêdi Jabalkat amakèwêdi, mila saking kajêngipun Sunan Bayat, pucaking rêdi Malang wau badhe dipun papral, papralanipun badhe kaêdhakakên wontên ing pèrènging rêdi Jabalkat. Ingkang
makatên wau ugi dipun lêksanani, mila sapunikanipun rêdi Malang punika langkung andhap tinimbang nalika jaman samantên.
Sunan Bayat anggènipun madêg wali wontên 25 taun. Dintên Jumuwah Kliwon tanggal kaping 27 wulan Ruwah seda. Layon kasarèkakên wontên ing pucaking rêdi ingkang kacariyosakên papralanipun rêdi Malang, dumunung wontên ing pèrènging rêdi Jabalkat.
Ing rêdi Malang wontên pasareyan sanès. Ingkang sumare wontên ing ngriku Pangeran Ragil, wayahipun Sunan Bayat.
Para sakabat tuwin muridipun Sunan Bayat ingkang pêjah ngrumiyini wontên ingkang nama Japrusa, punika pêjahipun mrayangan. Saking botên bêtahipun ngraosakên pêjah botên sampurna, bêbasan satêngah pêjah satêngah gêsang, ngumbara dados lêlêmbat, lajêng sowan Sunan Bayat, nyuwun dipun tulungi supados pêjahipun sagêd sampurna. Sunan Bayat mangsuli bilih anggènipun pêjah mrayangan wau sampun pinasthi jalaran saking karsanipun ingkang Maha Kawasa. Nanging mêksa badhe kapitulungan supados sampun ngantos sangêt-sangêt anggènipun ngraosakên sangsaranipun, inggih punika badhe kaudi ing sasagêd-sagêdipun, supados tiyang sanès ingkang babag kawruhipun kalihan Japrusa
lan malih waunipun sami sêsrawungan kalihan piyambakipun sagêda nunggil kawontênan pêjah mrayangan dados kancanipun Japrusa. Kêlampahan Japrusa pikantuk kanca inggih punika Sèh Sabukjanur, Kyai Malanggati sarta Kyai lan Nyai Gadhungmlati. Sadaya wau sami kabageyan mbaurêksa papan piyambak-piyambak inggih punika: Sèh Sabukjanur mbaurêksa ing rêdi Jabalkat, Kyai Malanggati mbaurêksa ing papan panggenaning kuburanipun Japrusa ing rêdi Ngadan, sarta Kyai lan Nyai Gadhungmlati ing tuk Taman.
Samantên cariyos lêlampahanipun Sunan Bayat, wiwit dados bupati wontên ing Semarang ngantos dumuginipun wangsul dhatêng jaman kalanggêngan.
Asal-usul lan lêlampahan sadèrèngipun madêg bupati dèrèng kacariyos.
Sapunika badhe kacariyosakên. nanging wontêning gotèk lan sêrat-sêrat ingkang nyariyosakên bab wau satunggal lan satunggalipun botên cocog, beda-beda suraosipun. Kangge nyêkapi dêdongengan sadaya wau badhe kacariyosakên, nanging inggih namung badhe kapêndhêt saprêlunipun kemawon. Pundi ingkang lêrês
utawi pundi ingkang lêpat, punika kasumanggakakên dhatêng para maos anggènipun manggalih.
Sawênèhing gotèk ing bab punika nyariyosakên makatên:
Sabêdhahipun nagari Majapait jalaran tinêmpuh dening tiyang ingkang sami ngrasuk agami Islam, Sang Prabu Brawijaya ingkang wekasan jêngkar sêsidhêman, namung kadhèrèkakên abdi kêkalih ingkang awasta Sabdapalon lan Pak Mêlik alias Nayagènggong. Tindakipun mangidul. Sarêng dumugi ing dhusun Sawêr sang nata kapêthuk kalihan Sunan Kalijaga. Sunan Kalijaga mitêrang punapa ingkang dados krêsanipun sang nata dene karaya-raya tindak têbih-têbih. Wangsulanipun sang nata badhe makahyangan nunggil kalihan para lêluhuripun, kêmpal kalihan Ratu Kidul ingkang kala samantên jêjuluk Dèwi Wilutama. Ing ngriku tilas nata lan Sunan Kalijaga lajêng sami sarasehan, ngrêmbag bab warni-warni ingkang gaib-gaib. Pungkasaning sarasehan, botên wontên ingkang kawon lan botên wontên ingkang mênang. Wasana Sabdapalon lan Nayagènggong lajêng sami nyêlani rêmbag, mratelakakên bilih rêmbag-rêmbag wau sami dene lêrêsipun, nanging sarèhning Sunan Kalijaga punika sampun nglênggahi jaman enggal,
anggènipun mastani bab ingkang dados rêmbag botên sami kalihan sang tilas nata, ingkang sajatosipun pikajênganipun sami kemawon. Wusana sang tilas nata lajêng ngawon, sumarah badhe miturut punapa ingkang dados kajêngipun Sunan Kalijaga. Sunan Kalijaga mrayogèkakên supados sang tilas nata madêg bupati wontên ing Sêmarang sarta santun asma jêjuluk Kyai Agêng Pandhanarang. Sabdapalon nyuwun priksa punapa ingkang dados krêsanipun Sunan Kalijaga mrayogèkakên makatên wau. Wosing pitakènipun nyuwun priksa kadospundi badhe kadadosaning lêlampahanipun sang tilas nata, ing têmbe sagêd madêg nata malih punapa botên. Wangsulanipun Sunan Kalijaga namung badhe ngangkah supados sang tilas nata ing têmbe sagêda dados wali panutup, anggêntosi Sèh Siti Jênar.
Sang tilas nata nglajêngakên lampah miturut pamrayoginipun Sunan Kalijaga. Kêlampahan dumugi ing Sêmarang, madêg dados bupati asma Kyai Agêng Pandhanarang.
Dados miturut gotèk wau, Kyai Agêng Pandhanarang punika inggih tilas nata ing Majapait, Prabu Brawijaya ingkang wêkasan.
VIII. ASAL-USULIPUN SUNAN TÊMBAYAT MITURUT SÊRAT KANDHA
Nanging manawi miturut Sêrat Kandha (handschrift Djawi Bataviaasch Genootschap nomêr 7) ingkang madêg dados bupati wontên ing Sêmarang sarta kasêbut nama Ki Pandhanarang punika Radèn Made Pandhan, putra Radèn Sabrangwetan, wayah nata ing Bintara.
Ing Sêrat Kandha wau kacariyosakên makatên: Radèn Made Pandhan tampi dhawuh saking Sunan Bonang mbukak siti ing Tirangampèr sarta angislamakên para ajar ing sakiwa-têngênipun tanah ngriku ingkang taksih sami mbangkang dèrèng purun ngrasuk agami enggal. Radèn Made Pandhan nyagahi. Sarêng sampun manggèn ing pulo Tirang kasuwuripun nama Ki Pandhanarang sarta dipun dhatêngi tiyang ingkang sami badhe maguru, saya dangu saya kathah.
Kacariyos wontên ajar nama Citragati, dêdunung ing Sêjanila. Punika gadhah rencang èstri, taksih prawan tur sae rupinipun. Ajar Citragati kasêngsêm melik dhatêng rêncangipun wau. Nanging rencangipun botên purun nanggapi, malah lajêng kesah badhe nêdha tulung dhatêng ajar sanès. Sabên dumugi ing panggenanipun ajar, lampahipun dipun cariyosakên, makatên ugi panêdhanipun pitulungan supados dipun ayomi. Nanging ajar ingkang dipun
têdhani tulung wau sami ajrih dhatêng Ajar Citragati, awit Ajar Citragati wau kaanggêp dados têtungguling para ajar. Mila wangsulanipun botên sagêd suka pangayoman.
Dangu-dangu lampahipun rencang wau dumugi ing panggenanipun Ajar Pragota. (Prawan wau anggènipun mubêng-mubêng pados pangayoman kalihan mbêkta lumpang, prêlunipun mbêkta lumpang wau badhe kacariyosakên ing ngandhap).
Lajêng ngandharakên prêluning lampahipun kados ingkang sampun-sampun. Ajar Pragota mangsuli: "Aja dadi atimu, prakara iku aku ora bisa awèh pitulungan, jalaran aku ora kêconggah. Coba ing Tirangampèr wetan kene ana guru agama anyar, kasêbut aran Ki Pandhanarang. Wonge isih nom, bagus rupane tur isih darahing ratu. Iku saka pangiraku mêsthi gêlêm ngayomi marang kowe. Mula bêcike kowe golèka pangungsèn marang Tirangampèr bae. Mung bae kowe iya kudu mlêbu agama anyar".
Pun kênya ngèstokakên pamrayoginipun Ajar Pragota wau, lajêng nglajêngakên lampahipun mangetan, badhe nêdha pangayoman dhatêng Ki Pandhanarang. Lumpang dipun bêkta. Lumpang wau lumpang sela. Dene anggènipun dipun bêkta, kangge pratandha. Samangsa piyambakipun sampun botên kuwawi ngangkat, punika dados pratandha yèn para ajar ing parêdèn
Sarêng lampahipun kênya wau dumugi Tirangampèr, lumpangipun kraos awrat, kaongkèk-ongkèk botên kangkat. Pun kênya ngrêtos, manawi guru agami ingkang manggèn ing Tirangampèr ngriku lan misuwur nama Ki Pandhanarang punika agêng panguwaosipun, mila èstu badhe dipun têdhani pangayoman.
Kala samantên Ki Pandhanarang sawêg lênggah kinêpang dening para muridipun. Sarêng sumêrêp wontên tiyang èstri taksih nèm dhatêng, lajêng dipun takèni kanthi ngatingalakên ulat sumèh, punapa ingkang dados prêlunipun. Ingkang dipun takèni mangsuli: "Sowan kula mriki punika manawi kaparêng badhe nyuwun sih pitulungan panjênêngan". Têrus lajêng nyariyosakên lêlampahanipun.
Ki Pandhanarang mangsuli: Iya ta, yèn kowe têmên-têmên arêp njaluk pangayoman marang aku, iya tak ayomi. Mung bae aku duwe panjaluk marang kowe. Kowe ngrasuka agamaku, ya iku agama Islam. Gêlêm apa ora kowe nglakoni?"
Prawan rèhning sampun dipun sukani sasmita dening lumpang, mangsuli: "Kula ndèrèk".
Ki Pandhanarang bingah manahipun. Prawan tumuntên dipun wucal maos sahadat ngantos apil.
Sarêng sampun apil lajêng dipun prentah makatên: "Saiki
lan Lêbuapi. Dene lakumu murih prayogane turuta pagunungan iki mêtu brang kulon, aja nganti ana sing kliwatan. Têkênku iki gawanên, nggonên liwat sêgara. Mudhuna saka kene bae.
Ingkang tampi prentah nyagahi. Wangsulanipun, sanajan toh nyawa inggih badhe dipun lampahi. Sasampunipun pamitan, nyandhak têkên lajêng mangkat nyabrang sagantên. Sanadyan mêdal sagantên lampahipun inggih sakeca. Awit panggenan ingkang kadhawahan têkên, sadaya kemawon lajêng dados cèthèk sami sanalika. Lampahipun sakawit mangalèr, lajêng mangilèn kalihan gumun, jalaran sumêrêp yèn panggenan ingkang dipun langkungi sami asat. Jalaran saking punika manahipun saya tatag, lan mantêp anggènipun badhe nglêksanani pakènipun Ki Pandhanarang. Sarêng lampahipun nglangkungi Dêrana lajêng dipun tut wingking dening ajar ingkang dêdunung ing ngriku inggih
Gajahmungkur, ngantos dumugi tapêl watêsipun Sêjanila. Sadaya ajar ingkang sami dêdunung ing panggenan-panggenan wau sarêng sami nyumêrêpi wontêning kaelokan kasêbut nginggil, inggih lajêng tut wingking lampahipun kèngkènan, prêlu badhe pinanggih kalihan Ki Pandhanarang. Sarêng tiyang-tiyang wau dumugi ing Sêjanila, Ajar Citragati cingak. Lajêng pitakèn punapa prêlunipun sami gumrudug mlampah sêsarêngan. Ajar Citragati nuntên dipun cariyosi wontêning kaelokan, lan dipun sanjangi punapa ingkang dados pikajênganipun ajar-ajar wau. Wusana ugi kêtarik manahipun kapengin badhe manggihi Ki Pandhanarang, malah sanjang badhe nyobi kalangkunganipun Ki Pandhanarang, manawi kawon, Ajar Citragati badhe nungkul ngrasuk agami Islam.
Dangu-dangu para ajar inggih lajêng dumugi ing papan padununganipun Ki Pandhanarang ing Tirangampèr. Sadhatêngipun ing ngriku katampi kalihan sae dening Ki Pandhanarang. Ing ngriku para ajar lajêng sami pratela yèn badhe ngrasuk agami Islam. Namung Ajar Citragati ingkang taksih dèrèng purun, dèrèng pitados dhatêng kalangkungani
Pandhanarang purun. Ajar Citragati nuntên nyandhak kudhinipun kalihan wicantên: "Iki lo kudhi, dak uncalake mêndhuwur, tututana. Yèn bisa nututi aku gêlêm nungkul".
Ki Pandhanarang mangsuli: "Yèn Allah pancèn ngarsakakê, mêsthi bakal kêcêkêl kudhimu. Coba uncalna!"
Kudhi kauncalakên manginggil dening Ajar Citragati, anggêblas kados pêksi. Ki Pandhanarang
saha gêtêripun para ajar tuwin para murid ingkang sami ningali. Dangu-dangu kudhi tugêl dados kalih, dhawah mangandhap sarêng kalihan arit, nanging aritipun taksih wêtah. Ingkang sami ningali sadaya sami surak.
Ajar Citragati mêksa dèrèng purun nungkul, santun nyandhak kêndhi kalihan wicantên, têmbungipun: "Coba sapisan manèh, timbangana kapitêranku iki".
Sasampunipun wicantên makatên, kêndhi kauncalakên manginggil. Kêndhi mumbul ing awang-awang lajêng mubêng nglêtêr, isinipun botên kècèr sakêdhik-sakêdhika.
Ki Pandhanarang enggal nyandhak têkênipun, kasawatakên dhatêng kêndhi, kêndhi kenging, ajur dhawah mangandhap, [ma...]
[...ngandhap,] namung toyanipun taksih wêtah awangun kêndhi.
Para ajar lan murid sami surak malih. Ajar Citragati rumaos kawon anggènipun ngabên kasagêdan, lajêng tumut nungkul, nunten dipun sahadatakên sêsarêngan kalihan ajar sanèsipun.
Bibar wontên lêlampahan makatên wau Ki Pandhanarang lajêng yasa pondhok wontên ing gisik ingkang waunipun awujud sagantên nanging lajêng malih dados dharatan jalaran kadhawahan têkên kados ingkang kacariyosakên ing nginggil. Anggènipun manggèn wontên ing ngriku sêsarêngan kalihan santri kathah, sami sênêng gêsangipun, jalaran ing gisik ngriku kathah ulamipun. Dene tiyang èstri ingkang dados kèngkènanipun Ki Pandhanarang ngantos dados jalaranipun para ajar sami nungkul ngrasuk agami enggal wau, lêstantun manggèn wontên ing Tirang, namung sabên dintên ngintun têtêdhan dhatêng pondhokipun Ki Pandhanarang.
Salajêngipun tiyang ingkang sami manggèn ing sakiwa-têngênipun pondhokanipun Ki Pandhanarang saya dangu saya kathah. Sabên taun gisik wau mindhak wiyar jalaran kawêwahan walêd ingkang kasêmpyok utawi kabêkta dening yoya dhawah kantun ing gisik ngriku. Mindhakipun wiyar mangilèn, jêmbarakên pasitèn tumrap ingkang sami badhe dêdunung ing
ngriku. Saking parêdèn ugi kathah tiyang-tiyang ingkang sami pados papan padunungan ing ngriku, sarta salajêngipun ugi sami ngibadah ngrasuk agami Islam.
IX. KYAI AGÊNG PANDHANARANG KAPUNDHUT MANTU BATHARA KATONG NGANTOS PÊPUTRA
Gêntos kacariyos, ingkang madêg adipati ing Panaraga, punika putra nata ing Majapait Prabu Brawijaya ingkang wêkasan, ajêjuluk Bathara Katong. Punika dèrèng krêsa ngrasuk agami Islam. Rumiyin nalika kaatag dhatêng ingkang raka Sang Panêmbahan ing Dêmak, sagahipun samangsa ingkang rama Prabu Brawijaya sampun seda. Wusana ingkang rama sampun surud, sang adipati lajêng sumingkir, tindak mratapa ing parêdèn
Kacariyos Kyai Katong punika pêputra kalih, putri sadaya,.Pambajêngipun sampun ngancik diwasa, ingkang waruju kirang langkung taksih umur sadasa taun. Sadangunipun wontên ing parêdèn
wau Kyai Katong sangêt anggènipun manggalih dhatêng ingkang putra kêkalih, kuwatos manawi botên sagêd madosakên jodho ingkang satimbang. Wusana lajêng tuwuh pangunandikanipun makatên: "Mati ya mati, nanging nèk anakku wis padha mêntas, olèh papan sing kêpenak. Sanadyan kêpêksa ngrasuk agama anyar, iya dak lakoni, janji anakku karo pisan padha olèh papan sing bêcik. Ing êndi prayogane anggonku arêp salin agama".
Nalika punika Kyai Katong lajêng priksa cahya mancorong wontên lèr kilèn. Pangandikanipun: "Sing mancorong kae apa. Mbokmanawa iku pituduh sing wigati. Yèn mêngkono bêcik dak paranane!"
Kyai Katong lajêng mangkat ngalèr ngilèn. Putra kêkalih kabêkta.
Botên antawis dangu Sèh Walilanang dumugi ing parêdèn Pencor. Nanging Kyai Katong sampun botên wontên. Sèh Walilanang lajêng tindak ngalèr ngilèn, nututi Kyai Katong.
Tindakipun Kyai Katong dumugi ing Jurangsuru. Ing ngriku kèndêl sawatawis, pinanggih tilas ajar nama Nayagati ingkang sampun ngrasuk agami Islam, sarta dados sakabatipun Ki Pandhanarang. Sasampunipun têpang-têpangan, Kyai Katong lajêng nyariyosakên yèn anggènipun tindak saking parêdèn Pencor punika badhe murugi cahya ingkang katingal mancorong [manco...]
[...rong] saking katêbihan, wusana wontên ing patrukan ingkang dumunung wontên ing pinggir sagantên cahya wau ical. Nayagati kadangu punapa sumêrêp dhatêng ingkang dêdunung wontên ing patrukan wau. Wangsulanipun: "Inggih sumêrêp, punika Ki Pandhanarang, guru kula, taksih timur tur kathah kasagêdanipun. Rumiyin asalipun saking Dêmak, wayah sang panêmbahan. Wontênipun ing ngriku kautus Sunan Bonang, kadhawuhan ngislamakên para ajar."
Dipun aturi makatên wau Kyai Katong lajêng mundhut kadhèrèkakên dhatêng pondhokipun Ki Pandhanarang, lajêng ngandikakakên asal, asma tuwin wigatosing tindakipun. Kajawi punika ugi mratelakakên yèn karsa dipun Islamakên, sok ugi ingkang ngislamakên sanès Sèh Walilanang.
Ki Pandhanarang mituruti sapanêdhanipun Kyai Katong. Sanalika ngriku Kyai Katong lajêng kaaturan ngapilakên sahadat. Kêlampahan sampun ngrasuk agami Islam. Putranipun ingkang pambajêng kaparingakên dados têtimbanganipun Ki Pandhanarang.
Botên antawis dangu Sèh Walilanang dhatêng ing pondhokipun Ki Pandhanarang, tinampi kalihan sae. Sèh Walilanang ngandharakên anggènipun dados utusan, lajêng dipun cariyosi manawi Kyai Katong sampun dipun Islamakên dhatêng Ki Pandhanarang piyambak, Sèh
damêlipun kapurih ngrencangi ngislamakên têtiyang ing laladan ngriku. Ing gisik sawetaning patrukanipun Ki
Sarèhning papan padununganipun Ki Pandhanarang kala samantên dèrèng dipun sukani nama, Sèh Walilanang mrayogèkakên supados kanamakakên Sêmarang, kapêthèk ing têmbe panggenan wau badhe dados agêng, dipun ubêngi pagêr banon sarta kathah tiyangipun.
Sèh Walilanang wiwit têtruka. Ing ngriku lajêng yasa susukan, lêncêng anjog ing sagantên, kangge margi toya ingkang nginggahakên êndhut murih inggilipun pasitèn wau. Papan padununganipun Sèh Walilanang wau kanamèkakên Kaligawe. Lami-lami ugi kathah tiyang ingkang sami tumut dêdunung ing ngriku.
Nuju satunggaling dintên Ki Pandhanarang lan Kyai Katong sami rêmbagan. Kyai Katong dipun aturi supados tindak mangilèn, madosi panggenan ingkang
wontên witipun wungu dhoyong manglung ing pinggir lèpèn. Panggenan wau kaaturan mbukak, awit ing têmbe sanadyan alit badhe dados kitha.
Kyai Katong ngèstokakên, lajêng bidhal mangilèn, putra ingkang waruju kadhawuhan ndhèrèk. Tindakipun saèstu mrangguli wit wungu ingkang manglung ing lèpèn. Lajêng yasa pondhok nglêmpakakên tiyang ingkang purun. Danguning-dangu panggenan wau kathah tiyangipun, lajêng misuwur nama Kaliwungu. Ingkang sami dhatêng manggèn ing ngriku sami maguru dhatêng Kyai Katong.
Kacariyos wontên tiyang saking Bagêlèn nama Prawita, dhatêng tumut têtruka ing Kaliwungu lan maguru dhatêng Kyai Katong. Prawita wau mantêp lan tabêri sangêt anggènipun nggêgulang ngèlmi, sangêt ndadosakên karênanipun Kyai Katong, ngantos lajêng kaangkat dados guru lan kapundhut mantu. Inggih mantunipun Kyai Katong wau ingkang nurunakên para tuwan tanah ing Kaliwungu.
Kacariyos ing Dêmak sang panêmbahan sèlèh kalênggahanipun, ginêntosan dening putra. Saking kaparêngipun sang panêmbahan enggal, ingkang putra Ki Pandhanarang
Pangeran Pandhanarang lêstantun dêdalêm wontên ing Sêmarang. Putranipun sakawan, kakung kalih putri kalih, kaparingan nama Radèn Kaji, Radèn Kêtip, Bokmas Katijah lan Bokmas Aminah. sarêng sampun sami diwasa putra sakawan wau inggih lajêng sami krama sadaya. Radèn Kaji pikantuk putranipun Pangeran
sampun santun nama Maulana Alus Islam lan madêg dados imam ing Sêmarang. Anakipun tiga, jalêr kalih, èstri satunggal. Punika sadaya kapundhut mantu dhatêng Pangeran Pandhanarang.
Botên watawis dangu Sunan Bonang ing Tuban seda. Pangeran Pandhanarang ugi tindak nglayat. Sakonduripun saking nglayat, lajêng gêrah ngantos seda.
Radèn Kaji lan Radèn Kêtip sami sowan dhatêng Dêmak prêlu ngaturi priksa sedanipun ingkang rama. Saking kaparêngipun sang panêmbahan, Radèn Kaji kadhawuhan nggêntosi ingkang rama ngagêm sêsêbutan Dipati Mangkubumi. Dene Radèn Kêtip kawisudha dados patih mbiyantu ingkang raka. Jumênêngan dipati wau sinêngkalan: muktiningrat catur bumi (taun 1418).
Bibar sowan sang panêmbahan wau sang dipati tuwin patih sami nglajêngakên lampah, gêntos sowan gurunipun inggih punika Sunan Kalijaga ing
Adilangu. Sunan Kalijaga dipun aturi priksa wontêning lêlampahan sangêt jumurung, ngucap suka-sukur dhatêng Pangeran. Dipati Mangkubumi kaparingan pangèstu sarta dipun wêling supados lêstantun anggènipun ngidhêp dhatêng pangeran lan adil anggènipun nindakakên paprentahan. Patih Radèn Kêtip ugi kaparingan pitêdah warni-warni sarta kadhawuhan mituhu lan mantêp anggènipun ngrencangi ingkang raka.
Bibar kaparingan pangèstu lan dipun pangandikani warni-warni wau, Dipati Mangkubumi kondur dhatêng Sêmarang, wiwit nindakakên padamêlanipun suwargi ingkang rama.
X. ADIPATI MANGKUBUMI ING SAMARANG TILAR KAMUKTÈN, NGANTOS JUMÊNÊNG WALI, SUNAN TÊMBAYAT
Sarêng sampun sawatawis dangu anggènipun ngasta paprentahan, Dipati Mangkubumi utusan abdi ingkang pinitados dhatêng Adilangu prêlu nyaosakên pisungsung dhatêng Sunan Kalijaga awujud agêm-agêman tuwin arta. Dhatênging
gumunipun dene dipun caosi pisungsung ingkang agêng pangaosipun têka namung gêntos maringi siti
Sunan Kalijaga. Sadumuginipun ing Sêmarang sang adipati botên wontên ing dalêm jalaran sawêg sowan dhatêng Dêmak. Utusan nusul dhatêng Dêmak. Dumugi
kabikak, priksa prongkolan siti sampun malih dados jêne, sangêt amlênggong. Dipun galih-galih, rumaos yèn dipun sêmoni Sunan Kalijaga anggènipun taksih nêngênakên dhatêng kadonyan. Sakala ngriku tuwuh kêkênthêlaning panggalih badhe mratobat sarta badhe nênêpi ngudi sampurnaning kasidan. Lajêng sèrèh kalênggahanipun, ingkang rayi Radèn Kêtip kadhawuhan anggêntosi dados adipati ngêrèhakên laladan Sêmarang.§ Madêgipun Radèn Kêtip sinêngkalan: rasa guna rasaning rat (taun 1434).
[...srahan] lajêng sowan dhatêng sang panêmbahan ing Dêmak prêlu nyuwun palilah anggènipun badhe nglêksanani karsanipun. Sang panêmbahan njurungi lan maringi idi pangèstu. Samunduripun saking ngarsanipun sang panêmbahan, adipati Mangkubumi gêntos sowan Sunan kalijaga, ugi prêlu nyuwun pangèstu. Sunan Kalijaga mrayogèkakên, kanthi ngucap suka sukur dene sang adipati sampun èngêt, badhe ngudi dhatêng kautamèn tuwin kasampurnan. Mila Sunan Kalijaga inggih lajêng maringi idi pangèstu. Adipati Mangkubumi lajêng bidhal mêngkêrakên kamuktèn, tindak mangidul kadhèrèkakên garwa kêkalih. Salajêngipun sang adipati wau rawuh ing dhusun Têmbayat. Wontên ing ngriku dangu-dangu pikantuk pangaksamaning Pangeran, ngantos sagêd madêg dados wali. Turunipun sami nglajêngakên dêdunung ing Têmbayat, lêstantun ngantos dumugi sapriki.
Dados manawi miturut suraosing sêrat Kandha, ingkang madêg dados bupati wontên Sêmarang ngagêm sêsêbutan Pangeran Pandhanarang punika Radèn Made Pandhan putra Radèn Sabrang Wetan, wayah sang panêmbahan ing Dêmak. Dene ingkang madêg dados wali ing Têmbayat punika sanès Pangeran Pandhanarang [Pan...]
[...dhanarang] wau, nanging ingkang putra, Adipati Mangkubumi.
Kajawi ingkang sampun kaandharakên ing nginggil wontên malih sêrat ingkang nyêbutakên asal-usulipun Sunan Bayat, inggih punika Sêrat Sajarah Dalêm, damêlanipun Ki Padmasusastra. Ing ngriku kapratelakakên bilih putranipun Nata Majapait ingkang wêkasan, Prabu Brawijaya V, punika sadaya wontên satus langkung satunggal. Putra samantên kathahipun wau wontên gangsal ingkang asmanipun prêlu kasêbutakên ing ngriki, jalaran wontên gêgayutanipun kalihan ingkang kacariyosakên ing nginggil, inggih punika:
1. Putra nomêr 94, asma Radèn Jaka Supana, alias Radèn Têmbayat;
2. Putra nomêr 97, asma Radèn Jaka Bodho, ingkang sabêdhahipun kraton Majapait dados sakabatipun Sunan Bayat, kadhawuhan dêdunung ing Majasta lajêng katêlah asma Kyai Agêng Majasta (kacocogna kalihan ingkang kacariyosakên ing nginggil kasêbut ing kaca 29);
3. Putra nomêr 98 asma Radèn Jaka Pandhak, punika ugi dados sakabatipun Sunan Bayat, kaparingan asma Sèh Kaliatu;
4. Putra nomêr 99, asma Radèn Jaka Wajak alias Radèn Jaka Wujil, ugi dados
5. Putra nomêr 100, asma Radèn Jaka Bluwo, ugi dados sakabatipun Sunan Bayat, kaparingan asma Sèh Sêkardalima.
Manawi miturut suraosipun Sêrat Sajarah Dalêm wau mêsthinipun ingkang dados wali ing Têmbayat punika inggih putra Nata Majapait ingkang wêkasan ingkang kasêbut asma Radèn Jaka Supana alias Radèn Têmbayat.
Klêmpaking pratelan ingkang nyariyosakên asal-usulipun Kyai Pandhanarang inggih Sunan Bayat, punika wontên warni tiga:
1. Nyariyosakên bilih Kyai Pandhanarang punika Prabu Brawijaya ingkang wêkasan;
2. Ngandharakên yèn ingkang madêg dados bupati ing Sêmarang asma Pangeran Pandhanarang punika Radèn Made Pandhan, putra Radèn Sabrang Wetan, wayah sang panêmbahan ing Dêmak sarta ingkang dados wali ing Têmbayat punika putra Radèn Made Pandhan ingkang asma Radèn Kaji, ingkang ugi dados bupati, asma Adipati Mangkubumi;
3. Mratelakakên yèn putra Nata Majapait ingkang wêkasan, Prabu Brawijaya V, punika wontên ingkang asma Radèn Jaka Supana alias Radèn Têmbayat.
Punika pundi ingkang lêrês, kasumanggakakên dhatêng para maos anggènipun badhe mastani.
Minangka pungkasaning cariyos ing ngriki badhe nyêbutakên asma utawi sêsêbutanipun para putra-wayahipun Sunan Bayat, run-tumurun dumugi dintên samangke, mirid saking cathêtan ingkang kacariyosakên taksih kasimpên dumugi sapriki. Miturut cathêtan wau:
1. Sunan Têmbayat pêputra Panêmbahan Jiwa (inggih punika ingkang kacariyosakên ing nginggil kabêkta Nyai Agêng kaliwungu ndhèrèk Kyai Agêng
ingkang kapundhut mantu suwargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta ingkang kaping kalih;
8. Pangeran Ngabdani pêputra Radèn Ayu Tandhanêgara;
9. Radèn Ayu Tandhanêgara pêputra Radèn Mas Masjidwetan III;
10. Radèn Mas Masjidwetan III pêputra Radèn Mas Masjidwetan IV;
11. Radèn Mas Masjidwetan IV, pêputra tiga, kakung kalih, putri satunggal (punika mbokmanawi taksih sami sugêng dumugi dintên samangke)
II. Kyai Agêng Pandhanarang tilar kamuktèn ... 7
V. Wontên ing Têmbayat ngantos jumênêng wali ... 24
VI. Sasampunipun jumênêng wali ngantos seda ... 31
VII. Asal-usulipun Sunan Têmbayat ... 37
VIII. Asal-usulipun Sunan Têmbayat miturut Sêrat Kandha ... 40
IX. Kyai Agêng Pandhanarang kapundhut mantu Bathara Katong ngantos pêputra ... 47
X. Adipati Mangkubumi ing Samarang tilar kamuktèn, ngantos jumênêng wali,
title=Panganggo:Erwin85Bot&oldid=17172"	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.05, 25 Oktober 2006.
Opo ora eman duite gawe tuku banyu setanOpo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak pikiranOjo
konco koncomu akeh do podo gelempanganUgo akeh sing kelesetan ditumpakake
nyawamu ojo mbok terus teruske mergane ora onok gunaneOplosanOplosanOplosanOpo ora eman duite gawe tuku banyu setanOpo ora mikir yen mendem iku
ampun nyusahken Tuwan sebab kula ing kanca kula) wa la taj’al musibati fi dini (lan ampun ndadosken Tuwan ing musibah kula ing
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.36
HANJAGI PUISI JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING
sekecakaken, mbok bilih wonten ingkang menarik ing griya kula niki.
Damel sesambetan variabelMenapa sebabipun variabel X saged ndayani dhateng varibel Y Ngandharaken perangan, aspek, faktor ingkang saged ndayani kasebat.
Dipundamel adhedhasar nalaring pikir Nedahakaken wangsulan ingkang gumathok manut gegaran teori nalaring pikir Rehning awal saged kemawon wangsulan wonten ing hipotesis menika leres (kabukten) utawi lepat (boten kabukten).
Hakim, pripun saupama kula ngundang njenengan dados kontributor tambahan kangge proyekan kula kalih rencang, ing mriki –> [
terjemahan menika dipun serat kanthi midhangetaken Tafsir Al-Quran Suci Basa Jawi anggitanipun Profesor K.H.R Muhammad Adnan.
wonten ingkang kula gentus namung sekedik sanget kranten salah tulis utawa kula tambahi kanthi terjemahan versi departemen agama krantent terjemahan ingkang mboten
Sing bener kuwi nerjemahke langsung, basa Arab neng basa Jowo.
Balas	gans berkata:	14 November 2011 3:34 pm pukul 3:34 pm	maturnuwun sanget……
suwun sanget kang mas, sampun nambah ilmu damel kawulo
Balas	Abdullah berkata:	27 Juni 2014 5:58 am pukul 5:58 am	Maturnuwun sanget.
Kutha Bima iku kutha ing propinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha liyane ya iku Mataram. Jembar wewengkon Kutha iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kutha Bima ketata saking 3 kecamatan, --- désa/kelurahan. Kecamatan-kecamatan ing kutha iki ya iku:
Asakota • Rasanae Kulon • Rasanae Wétan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 22 Oktober 2016.
Jl.Kubu Anyar Street, No 118 | Banjar Anyar, Kuta 80361, IndonesiaJl.Kubu Anyar Street, No 118 | Banjar Anyar, Kuta 80361, Indonesia
#wayang #gelang #kalung #borobudur #prambanan
wong sing ndhuwe duit tho. Ke kampus tinggal
Surakarta Kêmis ping 14 sasi Ruwah ing taun Wawu ôngka 1753.
Pos, Kolom MIngguan, Wayang Durangpo
‹ SPORTIVIO: Geger Arya Penangsang-Jaka Tingkir
Wayang Pasir : di Seminar Pewayangan UPI ›
Manggih wedharing ilmu kabatosan {kebatinan} sejati
UILAHENG HONGMANGARCARA, MATAYA, AWIGNA MASTUNA MASIDHEM, UPAH MAYANA SIWAHA
Suraosipun : dhuh hem adhuh, kawula nembah ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun sanghyang guru, ingkang mengku sakliring papadhang.
Anenggih punika pituduh ingkang sanyata,anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, wiwinih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitedah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking kitab taswuf. Panggelaring wejangan wau thukul saking kaweningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning pangeran, rinilan ambuka wedharing pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Musa Kalamola, ingkang saraosipun mekaten
: ING SABENER-BENERE MANUNGSA IKU KANYATAHANING PANGERAN, LAN PANGERAN IKU MUNG SAWIJI.
Pangandikaning Pangeran ingkang mekaten wau, imggih punika ingkang kawedharaken dados witing kawruh kasampurnan, ingkang lajeng kawedharaken deninng para gurunadi dhateng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 papangkatan sarta pamejangipun sarana kawisikaken ing taliwang kiwa. Mangertosipun : asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan, punika boten kenging kawejangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken, namung dhateng tiyang ingkang sampun pinaringan Ilhamipun Pangeran. Tegesipun tiyang ingkang sampung tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun (ciptanipun)
Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika ayuginipun sinembuka nunuwun ing Pangeran. Murih tinambuka ciptaning saged anempeni saha angcupi suraosing wejangan punika, awit suraosing pancen kepera nyata yen saklangkung gawat. Mila kasembadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalem raosing cipta kemawon. Mila inggih mboten kenging kangge wiraosan kaliha tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kepareng angsal Ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan ingknag sampun nunggil raos, wedaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
1. Wewejangan ingkang rumiyin, dipun wastani : pitedahan wahananing Pangeran, sasadan pangandikanipun pangeran dhateng Nabi Muhammad s.a.w. makaten pangandikanipun: sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (dat, sipat, afngal).
Menggah dunungipun mekaten : kang binasakake pangandika ora ana Pangeran anging ingsun, sejatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gesang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, menggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning pangeran kita, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih kang misesa, inggih wang’ (daean inggih kang manuksma, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih kang misesa, inggih kang kawisesa, umpami surya lan sunaripun, maben lan manisipun, sayekti boten saged den pisaha)
2. Wewejangan ingkang kaping kalih, dipun wastani : Pambuka kahananing Pangeran, pamejangipun amarahaken papangkatan adeging gesang kita ing dalem 7 kahanan, sasadan pangandikanipun pangeran dhateng Nabi Muhammad s.a.w. makaten pangandikanipun : satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka kersa lan pepesteningsun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakertiningsun, kang dadi pratandha.
Kang dhihin, ingsun gumana ing dalem alam awang- uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasa, iya iku alam ingsun kang maksih piningit.
Kapindho, ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing alam pasenedhaningsun
Kaping telu, ingsun anganakake wawayangan, miinangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.
Kaping pat, ingsun anganakake suksma, minangka dadhi pratanda kauripaningsun, dumunung ana ing alaming getih.
Kaping lima, ingsun anganakaken angen- angen kang uga dadi warnaningsun, ana ing dalem alam kang lagi kena kaupamakake bae.
Kaping enem, ingsun angaakake budi, kang minangkan kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing dalem alaming badan alus.
Kaping pitu, ingsun anggelar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing duwur mau tumitah ana ing dunya iya iku sajatining manungsa.
Kacarios wontening warana wau, kadadosaken saking pakartining pramana, warni sosotya kang darbe sorot mancawarni. Ing nalikanipun mosik lajeng ngawontenaken warna tigang perangan, ing satunggal-tunggaling perangan sami angawontenaken warni nigang perangan malih
ngawontenaken : 1. suksma, utawi nyawa. 2. rahsa utawi cipta. 3. Cahya
Sadaya wau inggih punika ingkang sami dados warnaning Pangeran dumunung ing badan kita pribadi, sampun uwas sumelang ingpanggalih. Sebab kw\awontenanipun ingkang gumelar ing jagad ageng lan jagad alit, punika sampun kawengku wonten salebeting warana, kaprabawan dening purbawisesaning Pangeran kita.
3. Wewejangan ingkang kaping tiga, dipun wastani gegelara kahananing Pangeran. Pamejangipun ambabaraken ingkang dados kanyatahan lan karsaning Pangeran, nalika anggelaraken kahanan miwah panguasanipun, inggih punika ingkang anedhahaken waktu badhe dhatengipun pejah, kang ugi sasadan pangandikannipun pangeran dhateng Nabi Muhammad s.a.w
Mekaten pangandikanipun : sejatine manungsa iku rahsaningsun, lan ingsun iku rahsaning manungsa, karana ingsun anitahaken wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaningsun, iya iku sasamaning geni bumi, angin lan banyu, ingsun anjingi limang prakara. Yaiku : cahya, cipta, sukma (nyawa). Angen-angen lan budi iku kang minangka embanan panuksmaningsun, sumrambah ana ing dalem badaning manungsa.
Wejangan ing nginggil punika chunduk kaliyan pangandikanipun para wicaksana ing Atasangin. Makaten : rupa sajati punika asal saking sajatining rupa, sajatining rupa punika inggih warnaning Pangeran kang sajati, kababar wonten rupa kita sejati, inggih punika tuladha surating Pangeran. Utawi sajatining Pangeran punika dados tiladhaning nyawa utawi sukma sajati, nyawa sajati dados tuladhaning warna sajati, warna sajati punika dados tuladhaning rupa kita sajati, sampun uwas sumelang malih, sabab kahananing manungsa punika tuturutan wahananing Pangeran, katandha saking prabawaning cahya kang anglimputi ing warna kita pribadi.
Amung dumugi samanten kemawon tetapalupining pralambang, menggah sumelehing panggalih kasumanggakaken, angger katuwuhan budi wicaksana, sayekti saged anempeni suraosipu sadaya wajangan punika wau.
4. Wejangan ingkang kaping sakawan dipun wastani : Kayektening Pangeran, inggih punika katedhahan tataning karaton. Duktinata wonten ing uteking manungsa. Sajatosipun inggih namung kangge pitedahan kayektening wujud satunggal-satunggal, anadhahaken kadadosan karso, ingkang boten ewah gingsir ing kahananipun. Wejangan wau inggih anggelaraken bab sampurnaning manungsa, kang ugi sasadan pangandikanipun Pangeran dgaten Nabi Muhammad s.a.w. makaten pngandikanipun : Sajatine ingsun anata palenggahan , dumunung ana ing enggon parameanningsun, jumeneng ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gagandengan ana ing antarane utek iku manik, yaiku telenging netra, aran pranama. Sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, kang uga ingaran angen-angen. Sajroning napsu iku suksma, kang uga ingaran nyawa, roh utawa getih. Sajroning suksma iku rahsa, kamg uga ingaran cipta, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun, sajatining, urip kang angliputi sagunging kahanan. Menggah dunungipun makaten :
sajatining angen- angen, pambukaning swara.
f. Suksma, sajatining nyawa, pambukaning swarga.
g. Rahsa, sajatining gesang, pambukaning pangraos.
Peperangan ing nginggil punika, sajatinipun boten sanes witing pangawasa wau, inggih saking purbawisesaning pangeran kita.
5. Wejangan ingkang kaping gangsal, dipun wastani : kanyatahan wahananing pangeran, inggih punika ambuka panataning palenggahan, duk jumeneng wonten salabeting jantunging manungsa, punika sajatosipun inggih namung minangka pitedahan kayektening kahanan satunggal-satunggal, nandhakaken kadadosaning karsa engkang langgeng mboten mawi ewah gingsir saking kahanan jati. Makaten ugi ngemot cariyos bab kasampurnaning manungsa, sasadan pangandikaning pangeran dhateng Nabi Muhammad saw mekaten pangandikanipun : sejatine ingsun ananta palenggahan ana sajroning jantunging manungsa, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana dhadhaning manungsa, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang gegandengan ana saantaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, tegese angen-angen, sajroning jinem iku duksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun. Ora ana pengeran anging ingsun, sajatining urip kang anglimputi sanguning kahaman, menggah dunugipun mekaten :
a. Dhadha, tegesipun griya kang ka’awisan
b. Ati, tegesipun pacadriya, inggih napsu, wahyaning napas
c. Jantung, tegesipun ganggal inggih birahi, wahyaning keteteng
d. Budi, tegesipun kawaspadan, inggih karsa, wahyaning pamicara
e. Jinem, tegesipun panggraita, inggih swara, wahyaning pamiarsa
f. Suksma, tegesipun erah, inggih cipta, wahyaning pangganda
g. Rahsa, tegesipun urip, inggih kang kawasa, wahyaning pangraos.
Perangan ing nginggil punika, inggih sami kemawon maksudipun kaliyan perangan ing wewejangan ingkang kaping sekawan.
6. Wejangan ingkang kaping enem, dipun wastani : kayekten kahananing pangeran, inggih punika pembuka tataning pelenggahan duk tinata wonten kontholing manungsa, inggih saking karsaning pangeran engkang amesti, punika sajatosipun inggih amung minangka pitedahan kayektening kahanan satunggal-satunggal, nandhakaken kada dosaning karsa ingkang boten mawi ewah gingsir ing kahanan jati. Makaten ugi ngemot carios bab kasampurnaning manungsa ingkang ugi sasadan pangandikanipun : sajatine ingsun anata palenggahan ana sajroning kontholing manungsa , iku omah
wadi, sasarining wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun.
Ora ana pangeran anging ingsun, sajatining urip kang anglimputi sakliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sosotya kang ndingin kahanan kabeh, maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana ing alam pambabaring wiji, laju temurun ana ing alaming suksma, iya iku getih, laju tumurun ana ing alam kang durung kahana, iya iku alam kang ingaran upama laju temurun marang alam dunya, iya iku alaming manungsa urip, lan iya iku sajatining warnaningsun.
b. Madi, sarining mani, warninipun surat
f. Sosotya ing dhihin, inggih manik embaning rahsa sajati, ing ngriku wontening papangkatan pambabring wiji, dumunung pitung kahanan inggih punika nalika kita taksih dumunung wonten wonten guwargabaning rena (biyung) inggih punika :
1) Duk kendel 1 wulan, kita dumunung alaming wiji
2) Duk kendel 2 wulan, kita dumunung wonten pasenedhaning wiji
3) Duk kendel 3 wulan, kita dumunung wonten pambabaring wiji
4) Duk kendel 4 wulan, kita dumunung wonten alaming rah
5) Duk kendel 5 wulan, kita dumunung wonten alaming upama
6) Duk kendel 6 wulan, kita dumunung wonten alaming badan
7) Duk kendel 7, 8, 9 wulan, kita dumunung wonten alaming manungsa.
Ing ngiku kita tetep jumeneng kasampurnaning manungsa (insankamil), sampun darbe pekerti kita badhe lahir saking guwargabaning ibu, tumitah wonten ing donya.
Dene wejangan punika manawi tumanduk dhateng tiyang estri, wenang kesantunan pamangsitipun makaten : ingsun anata palenggahan jumeneng ana bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku purana, kang ana antaraning purana iku reta, sajroning reta iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun lan salajengipun kados wejangan tumrap ing priya kasebut ing nginggil.
7. Wewejangan ingkang kaping pitu, dipun wastani : panetepan santosaning pangandel, bubuka saking kawruh kang winastan sahadat, awit dene pamejangipun amangsit ingkang dados pikekah pangandel kita, anggening angestokaken dhateng kayektening gesang kita pribadi manawi sampun tetep rinasuk dening pangeran kita, kados kasebut, kitab mahdus.
Menggah lampahing pejah ingkang sampun kinarwuhan, anyariosaken sajatining pangidep, ingkang terus dumugi kencenging pangesti, pipiridan saking cipta sasmitaning Nabi Muhammad saw ingkang kawasitaken dhateng Bangedha Ngali, makaten : ingsun aneksani, satuhune ora ana. Pangeran anging ingsun, lan anekseni satuhune ora ana. Pangeran anging ingsun, lan anekseni satuhune Mohammad iku utusaningsun. Dene dunungipun mekaten : ingkang dipun wastani pangeran, punika inggih jumeneng gesang kita pribadi, sebab sajatosipun, sakathating pasebutan punika boten wonten, mila binasakaken boten wonten panderan, punika tetepipun inggih amung gesang kita pribadi, ingkang sinebut inggih ingkang anebut, lahiring pangeran wonten ing manungsa lan bathining manungsa wonten pangeran. Dene ingkang dipun wastani mohammad, punika cahya kita pribadi, mila kaaken utusan, margi cahya kita punika dados panengeraning pangeran. Lenggahipun mekaten : sayrkti temen kabeh tumengka marang sira utusaning pangeran metu saka ing awak ira, mungguh utusan iku nyambadani barang saciptanira, yen angandel sayekti antuk sih pangapuraning pangeran.
Menawi sampun saged anampeni pitedahan ingkang makaten punika dipun awas ing panggalih, inggih gesang kita pribadi punika jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha punika gusti, kanugrahan punika kawula, tunggil tanpa wangenan wonten ing badan kita pribadi, sampun uwas sumelang malih.
Wejangan wau menawi kawiridaken hdateng tiyang estri, kawewahan mekaten : ingsun anekseni satuhune ora ana. Pangeran anging ingsun, lan anekseni Mohammad iku utusaningsun, lan fatimah iku umatingsun.
8. wewejangan ingkang kaping wolu, dipun wastani : paseksen awit pamejangipun kinen aneksakaken dhateng sanak kita, inggih punika sagunging dumadi ingkang gumelar wonten ing donya kadosta : bumi, langit, surya, wulan, lintang, latu, angin, toya lan sapanunggalipun, samiya aneksana yen kita samangke sampun angakeni jumeneng pangeran, dados warganing pangeran ingkang sajati.
9. wawarah punika mendhet saking suraosipun kitab mahdhus, ingkang anggelaraken bab jamaning pejah, bab punika inggih nunggil kemawon kaliyan ingkang kasebut ing wewejangan ingkang kaping pitu, sami wirid saking cipta-sasmitaning Nabi muhammad saw, ingkang kawedharaken dhateng Bagendha ngali makaten :
ingsun aneksani ing urip ingsun dhewe, satuhune ora ana pangeran anging ingsun, lan ingsun aneksani Mohammad iku utusaningsun lan sajatine kang aran Allah iku badaningsun, rasul iku rahsaningsun Mohammad iku cahyaningsun, iya ingsun kang urip ora kena pati, kang eling ora kena lali, langgeng ora owah gingsir ing kahanan jati, iya ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, tetep ingsun kang murba-masesa, kang luwih wicaksana, byar sampurna padhang trawangan, ora karasa apa-apa, ora katon apa-apa, amung ingsun kang mengku alam kabeh, kalawan purbawisesa pepesteningsun.
Kasbut ing dalem dikir : lailah haillallah mukhammadu rasulullah, tegesipun : boten wonten pangeran, anging Allah, Muhammad punika utusaning Allah. Ananging sajatosipun ingkang dipun wastani Allah, punika pakartining rasul, rasul punika inggih Muhammad lan Muhammad punika sajatosing cahya kita, sajatos gesang punika inggih gesanging pangeran kayekten kasebut pitedahing qur’an, manawi pangeran punika kuwasa mijilaken gesang saking pejah, wilijing pejah ing wekasan boten kenging pejah. Tetep gesang ing dunya, tuwin ing delahan, boten kesupen ing gesang kita, boten ewah gingsir kahanan jati. Dados pepunthoning pangidep ingkang bonthos dhateng pelenging pangesti, sampuraning gesang kita punika boten karaos punapa-punapa sampun uwas sumeleng malih.
Amratelakaken lampah pangluluhaning raga supados yen kita pejah badan kita wadhag saged nunggil kaliyan badan kita ingkang alus, kasebut badan rohani utawi badan suksma.
Menggah janjinipun, badan wadhag lan alus punika boten kenging pisah, sangkan paranipun anunggil kahanan jati, upami satu munggeng rimbagan. Ananging wawangsulan, ing tembe badan wadhag punika luluh sampurna wonten salebeting badan alus, kalimputan dening kayu dhahim, tegesipun : badan wadhag dumunung selebeting badan alus. Kala badan wadhag taksih dados embananing badan alus, pramblangipun : curiga manjing warangka tegesipun : badan alus taksih dumunung wonten salebeting badan
Punapadhene tansah anyipta ajal antukna makaten : jagad bumi malam kabeh sumusupa marang badan, badan sumusupa marang budi, budi sumusupa marang napsu, napsu sumusupa marang nyawa, nyawa sumusupa marang rahsa, rahsa sumusupa marang cahya, cahya sumusupa marang atma, atma sumusupa marang ingsun, ingsun jumeneng pribadi.
Kajawi punika ugi kedah nyegah 7 perkawis, kadosta :
1. sampun carobo, nanging kedah taberi susuci
2. sampun anguja dhahar, nanging dhahara yen sampun luwe.
3. sampun angembong unjukan nanging ngunjukna menawi sampun ngelak
4. sampun karem nendra nanging tilema menawi sampun arip
5. sampun receh ing wicara nanging nendika’a janji angen wahyaning mangsakala
6. sampun angujo karesmen nanging sanggama’a menawi sampun kangen sanget
7. sampun tansah ambibingah penggalih sanadjan kasukan inggih angger boten tilar ing dugi prayogi, muhung angladosi angarah sukapirenaning para mitra
Makaten ugi ing ngagesang sampun ngantos kasandangan pangrencana 8 prekawis
Inggih punika bekaning ngagesang ingkang mumurung lampah jalaraning kandeg boten saged dumugi
mila mekaten margi kalakuaning ngagesang puniko kados kumandhang upamanipun, punapa padhamel ingkang katandhukaken ing liyan sayekti badhe tumempuh dhateng badanipun piyambak.
Sayoginipun tiyang gesang kedah anglampahana tapa brata kados ing ngandhap puniko
tapaning badan, kedah anoraga lan taberi ulah pandamel sae
tapaning suksma, temen lan boten dahwen panasten
Kajawi puniko menggahing anggotya ugi sami darbe wewenang piyambak-piyambak kadosta
1. tapaning netra, cegah sare lan mengo dhateng kamilikan
cegah nepsuhawa lan lumuh miarsa ing paraben
3. tapaning grana, cegah panguswa lan lumuh angisep-isep awoning liyan
4. tapaning lesan, cegah dahar lan boten angraosi awoning liyan
5. tapaning purusa, cegah sahwat lan boten resah ing sanggama tegesipun lampah bandrek
6. tapaning asta, cegah colong celer calimut lan boten cengkiling
7. tapaning suku, cegah lumampah padamel awon lan taberi ndalu kalayan samadi
Turua yen arep nepsu, nesua yen arep perang, perangan yen arep mangan, mangana yen arep lumaku, lumakua yen arep turu.
lungguh becik ngadeg, ketimbang ngadeg becik lumaku.
Wondene prayoginipun sadaya lampahpunika den saged anyamun, sampun ngantos ungas lan kawistara sarta tansah prayitna ing gesangipun sarana
sejatining tatkrami, dene sampurnaning lampah wau empanipun animbanga ing empanpapan, patrapipun sampun tilar ing
inggih punika pepetinganing lampah, sebab lestantuning solah bawa sumingkir saking celaning sarira ateges pangleburan kuciwaning raga, kadosta :
5. taliti sudra, kalingan dening legawa wicaksana
Pramila den sami santosa ing pangesti, margi yen boten sampurna tapabratanipun kasebut nginggil, saged dumawah ing jaman paniksaning gesang ingkang dumunung 7 pangkat, dumawah kasandhang salah satunggal utawi langkung inggih punika.
4. jamaning angkara, witipun budhuk mumuk
5. jamaning sangsara, witipun resahing lampah
6. jamaning sasakit, witipun tuwuk nedha
7. jamaning kabilaen, witipun remen amaeka
Menawi saged suminggah saking rencananing ngagesang 7 prakawis wau bokmenawa angsal marmane pangeran saged lumebet 7 pangkat saking salah satunggal utawi langkung saking jamaning kamulyan inggih punika :
1. jamaniung kabegjan, witipun nastiti teki-teki
2. jamaning kabrajan, witipun budi welas
3. jamaning kaluhuran, witipun taberi andhapasor
4. jamaning kawicaksanan, witipun talaten bibinau
kayuswan, witipun sabar trima lila tapa
Aliya kasebut ing nginggil wau sayoginipun ngagesang punikia angena ciptasasmita ingkang medal saking tutuwuhaning budi ingkang paparengan kaliyan undhaking yuswa. Dhene tutuwuhaning budi atas ngagesang saestu santun sumantun inggih punika
Tuwuhing kaengetan, tuwuhing pamarsudi, tuwuhing sarenging sedya, tuwuhing pangatos-atos, tuwuhing bubudi, tuwuhing kasantosan, tuwuhing rumaos, tuwuhing lereming panggalih, tuwuhing jatmika lan tuwuhing beka pepeka.
Ananging ngagesang ingkang umuripun langkung saking 72 taun sareng ngenggeni bubuden kala lare alit malih
Murih sampun ngantos kalampahan makaten, boten sanes mung kedah nyegah saliring nepsuhawa sarta marsudi sampurnaning ilmu. Wonten wewarah semu pangerang-erang kasebut ing kitab Manganiharki mekaten :
Ageng-agenge dosa tiyang punika ulah elmu makrifat ingkang magel, awit saking dereng kabuka ing pambudi dados boten sumerep ing suraosipun.
Dhene ingkang sampun padhang, kuwasa anampeni suraosipun ilmu sadaya temtu manggih kamulyaning sangkan paran. Ksaebut ing kadis salebeting kitab insan kamil mekaten
Sinten ingkang sumerep ing pangeranipun saestu inggih sumerep ing badanipun. Sinten ingkang sumerep ing badanipun saestu inggih sumerep ing Pangeranipun.
Tegesipun ingkang sumerep dhateng pangeranipun puniko inggih ingkang sampun sumerep ing suraosipun ilmu makripat sadaya
Tegesipun ingkang sumerep dhateng badhanipun meniko inggih ingkang saged nyumerepi dhateng gesangipun jiwa raganipun piyambak.
Kejawi kasebut nginggil ugi kedah tansah emut yen ngagesang punika boten wande newmahi pejah, mila sampun pegat pinelenga ing pangesti sagedipun waluyajati paworing kawula gusti. Sarana taberi tansah anyuwungaken pancandriya sarta angengkoki jumeneng sarira bathara inggih punika winastan pangabekti ingkang langgeng (sholat dhaim)
Bebasanipun salat ngiras nyambut damel, lenggah, sinambi
dinulu boten katingal, dinumuk boten kantenan.
Punika teteping kahanan wonten ing ndalem cipta sasmitaning kang wasikta, pramila para guru anggenipun suka pitedhah dhateng muridipun kaumpamakaken makaten.
Sejatine ora ana apa-apa, sakehing kawujudan, rurupan wawarnan lan pasebutan, iku dudu sejati lan dudu panuksmaning Pangeran, dene kang kadunungan panguwasa lan kamulyan ing sabarang kabeh iku muhung ingsun.
Menawi dereng saged nampeni wewejangan makaten wau prayogi sami den talatos marsudi maksuding suraos, sarana angimpun sakathahing wewejangan sedaya miturut kawruh ingkang sanyata kados ing ngandhap punika :
Ing sadewengipun gumelar sagunging kahanan ing marcapada lan mukswapada (dunya lan akherat ) punika ingkang rumiyin amung gesang kita, jumeneng wonten salebeting wiji kang piningit. Sayektosipun inggih gesang kita punika ingkang tetep sinuksma ing Pangeran kita, mila den saged sami rumeksa ing gesang kita pribadi, saran ngatos-atos ingkang gemi nastiti ingkang dados witing panggesangan sampun ngantos kapinten boten saged jumeneng gesangipun, beda kaliyan manungsa ingkang sampun tinarima sampurna kawruhipun tetep ing pangandel boten bade katempelan ing pangrencana tegesipun boten susah ing kaluwen kamlaratan lan panuju kataman ing sasakit boten ajrih dumugi ing pejah. Dhene menawi kasebut tiyang limrah kemawon kedah anglampahi pangupaya ingkang ndadosaken santosaning gesangipun
Dhene gesang kita tetelanipun menawi sanyata rinasuk dening Pangeran kita, kayekten saking solah bawa kita punika sayektosipun teterusan saking karsaning pangeran kita menggah panuksamaning Pangeran anggenipun rumasuk ing badan kita punika mawi warana ing ndalem pitung kahanan kados ing ngandhap punika ;
pangeran ingkang dumados saking pitung kahahan ing nginggil wau menawi karingkes dumunung ing tigang kahanan inggih punika ;
Wondene kayu punika purwaning ngagesang, ingkang anglimputi sakathahinh warana nem pangkat wau sedaya wusana kita kawasa saged mobah mosik lan saged nyembadani pakertining pancadriya, kadosta, pakertining paningal, pangambet, pamiarsa, pamicara lan pamiraos, punapa dene ambegan, sedaya punika tuturutan saking pakertining Pangeran kita.
Ananging wonten ugi prabedanipun, menggah wataking kawula lan gusti
Dene wataking gustyi inggih punika : wungu, tuwuk, ayem, parem, sareh, emut, tetep waspada santosa, bingah, saras lan raharja.
Menggah titimbanganipun wateking kawula inggih punika : arip, luweh, ngelak, sahwat, sereng, supe, bingung, pangling, uwas, susah, sakit lan bilahi. Menggah liring bebasan ingkang makaten punika inggih saking pakertining papasten kita pribadi.
Wondene santosaning pangesti menawi badhe angyektosaken tandhanipun, ngadat wonten kaelokan ingkang andhatengi, medadl isaking sarira kita pribadi katingal saking pramananing netya karaos ing dalem rahsa. Nalika punika menawi saged katarima saged kadumugen punapa saestining nggalih
Menggah pratikelipun menawi badhe mangesti utawi manekung miturut piwulang ndalem kanjeng Panembahan Senopati ing alaga mataram mekaten.
wiwitipun kedah ngingirangi dahar sare lan sahwat punapa dene ngingirangi saliring kakjengan. Lajeng anglowong (boten nedho lan mboten ngombe ) sarta mbisu tigang dinten tigang ndalu mboten kenging ngemu panggalih sereng.menawi nglowongipun kirang sadinten sadalu, mboten kenging sare. Ing wanci tengah dalu lajeng susuci raga, siram busana sarta geganda, dhidhipangajengaken keblatipun piyambak. Inggih punika ing jaja. Yen sampun dumungi wanci bangun lajeng pejah raga, nutupi pancadriya, ayegah turas, sarip tuwin susuker.
Dene manekung : jempol suku, polok lan dhengkul, kiwa tengen ka’abena. Pajaleran kasipat kaliyan jempol suku,
minggah madal ing cetak, waja gathuk, lati mingkem, lajeng anata lebet wedaling napas, inggih punika : panariking napas saking puser ( napas mlebet ) kasengkakna minggah anglangkungi cethak dumugi ing susuhunan ( utek = embun-embunan ), panariking
wonten susuhunan kaendelna sawatawis dangunipun. Manawi sampun krawos awrat, inggih lajeng kaedalna ( kawedalaken ) ingkang sareh alon-alinan dumugi ing puser, dene wedaling napas wau ugi kasarengan panebut mungel : Allah, ugi naming kabatos kemawon. Dados panebut wau mungel: h o e- A l l a h. makaten punika katindakaken marambah-rambah ( terus ) sadangunipun manekung, sarana ugi mawi ngereh ebahing badan ( badan mboten mobah mosik ), punapadene angeningaken cipta, sarta amatrapaken adeging gesang kita. Yen tinarimah adat lajeng angsal ciptasaasmitaning gesang kita, punapa ingkang sinedya.
Dene panengkungan wau, manawi sampun lantih, kenging dipun cancutaken , boten mawi cecegah sapanunggilanipun, punapa dene boten angen wanci, tanpa sarana, angger karaos sumenteging dalem cipta sarta kenceng ing pangesti, inggih punika nandhakaken yan badhe tinarimah.
Mangreh lebet wedaling napas, ingkang sarana tinata sarta manebut : hoe-Allah punika kedah ajeg katindakaken ing rinten ndalu, langkung-langkung manawi kaleres saweg manekung. Inggih lampah makaten punika ingkang kawastanan salat daim. Utawi salat batos, inggih salating suksma, inggih salating nyawa ( nyawa= ambegan = napas ). Dene napas utawi ambegan, punika lebet wedaling angin.
Wondene nglampahi penekukngan wau, sayoginipun kedah saben wulan sapisan, langkung-langkung yen ing wektu dinten panggenaning tinarimah, utawi kasebut dinten ijabah, inggih dinten dhawahing lahelatulkadar, inggih punika : ing tanggal 9 sura, 12 Mulud, 27 Rejeb, 21 Ruwah, 21, 23, 25, 27, lan 29, Pasa, Saha tanggal 8 lan 9 Besar. Dene wiwiting manekung ing wanci : serap surya, tengah dalu, bangun enjing utawi tengange.
Kajawi punika ing saben dintenipun inggih kedah mangreh lebet wedaling napas sarana panebut : hoe-Allah, langkung-langkung bilih mapan sare ing wanci ndalu: inggih lampah makaten punika ingkang nama : ajeg panembahe, lumintu salate. Manawi sampun saged tumindak makaten, inggih punika ingkang winastan salat dhaim, inggih sajatining salat, tanpa antawis ing wektu, tanpa mawi angetang rekangat, bebasanipun : salat ngiras nyambut damel, lenggah sarwi lumampah, lumampah kaliyan adhepok. Lumajeng salebeting kendel, mbisu kaliyan cariyos, kesah sarwi tilem, tilem kaliyan melek. Sebab salat dhaim punika kakekating salat, mila tanpa ruku tanpa sujud, among dumunung wonten rahsa telenging gesang.
pujinipun lebet wedaling napas kita, dikiripun awas emut kita, keblatipun madhep dhateng ening-ening kita, sampun sampun was sumelang ,alih. Mila makaten sebab jumeneng dat, sipat, asma, afngal kita, punika sampun dados kur’an sajati, mratandhani sajatining salat sedaya, dipun wastani , salat dhaim.
iradatingsun dhewe. Makaten punika pasrah analangsa sanubari dhateng dating gesang kita pribadi, sampun was sumelang.
Dene salat dhaim punika, manawi kasemak kaliyan kaketaning rukuning islam, utawi kaliyan katimbang kaketaning pikekahing iman, suraosipun inggih nunggil misan kemawon, liripun makaten :
1. Sahadat, menggah hakekatipun wonten lampah temen, dumungipun ing pamiraos ( wicara ). Angger nuhoni wicantenipun. Inggih punika teteping sahadat.
2. Siyam, kaketanipun wonten lampah trima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambet ingkang menginaken ( boten angisep-isep saliring piawon ), inggih punika tetep siyamipun.
3. Jakat, kaketanipun wonten lampah utami, tegesipun sabar dumung ing pamiarsa, angger saged mutakaken netra, inggih punika anetepi jakat.
4. Salat, kaketanipun wonten lampah utami, tegesipun sabar, dumunung ing pamiarsa, angger saged anulekaken talingan. Inggih punika anglenggahi salat.
5. Kaji, kaketanipun wonten ing pahalangsa lan netepi janji, dumunung ing pangraos lan solahbawa, angger saged nyirnakaken pangraos tuwin amejahi sarira, inggih punika anglampahi kaji.
Rukuning islam ing kekatipun wau, lajeng dipun pralampitani: lesan mbisu, irung pepet, mripat wuta, kuping tuli, badan mati. Inggih makaten punika ingkang nama tetep kuwasa nindaaken rukuning islam sajati, sebab sanyata kuwasa mati sajroning urip, urip sajroning pati, inggih urip salawase.
1. Angandel ing Allah, menggah kekatipun angestokaken gesanging jasat kita, sarta rumaosa manawi dados sipating Allah sajati, liripun angger jasad kita tansah sinucenan, sarta samubarang tindak ngenggeni ing kautamaan, makaten punika nama ngandel ing Allah.
matrapaken tanduking netya kaliyan wiraos sapanunggilanipun, inggih punika kaketipun tetep temen-temen angandel ing malaikating Allah. Sabab kakekating malaikat punika dumunung wonten salebeting pancadriya inggih punika : Malaekat Jabarail dumunung ing pamiraos. Mikail ing pangganda. Israpil ing paningal. Ngijrail ing pamiarsa, kaliyan ing rahsa, Haruman ing nyawa. Mungkarun Wanakirun kalih pisan ing napsu. Kiraman lan Katiben Sakaliyan ing budi.
3. Angandel ing utusan, kakekatipun angestokaken wahananing rahsa, liripun angger kuwasa angendelaken pangraos lan anengingaken paningal lereming cipta, makaten punika tetep temen-temen angandel utusaning Allah.
4. Angandel ing kitab, kakekatipun angestokaken kahananing nyawa, liripun awas lalampahing gesang saha emut lan mangretos ing kadadosan kita, makaten wau angger tansah awas emu ting dalem batos inggih punika
saking Allah, Tegesipun hatenging begja cilaka atas saking takdhiring Allah, kakekatipun angestokaken manawi babarang napsu punika saking wedharing budi lan pribadi, liripun angger enggal-enggal pasrahanalangsa dhateng dat kita, inggih punika tetep temen-temen angandel ing takdhiring Allah.
6. Angandel ing dinten kang ngakir, tegesipun dinten wekasan.
7. Kakekatipun angestokaken ing papstening pejah saking wisesaning dat kita pribadi, liripun angger asring anindakaken ing iktekad kita kang santosa, punika tetep temen-temen angandel ing dinten wekasan saking wisesaning Allah
Punika andunungaken menggah kakekatipun dating pangeran ingkang mahasuci, sarehne binasakaken
sarta boten mawi jaman makam, boten arah boten enggen, dinulu boten katingal, dinumuk boten kantenan, punika isbatipun among cipta sasmita dumunung wonten ingkang waskita, mila dipun kiyas makaten :
Sajatine ora ana apa-apa, sakabehing asya kang kasebut iku dudu tajalining dat kabeh, tegese dudu
mungguh ingsun, kang mahamulya Mahasuci mungguh ingsun.
Enggah wiwisikan makaten punika manawi dereng saged anampeni ing panggalih, mugi den taberi amarsudi ing suraosipun pangimpuning wewejangan- wewejangan sadaya makaten :
Ing sadurunge ana apa-apa, kahananing alam kabir lan alam sahir saisine during padha dumadi kabeh, kang ana
kabasakaken dat mutlak kadim ajaliabadi, tegese asipat siji, kang mesthi dhihin dhewe, rikala ijih awing- uwung, salawase kahanan kita yaiku jumeneng pribadi ana ing sajroning nuked gaib, kang langgeng dumung ing urip kiat, kayektene yaiku urip kita iki tajalining dat kang Mahasuci sajati, mulane wajib padha bisaa rumeksa marang urip kita pribadi, marga saka ngati – ati, gemi nastiti kang dadi sangkaning panguripan, away nganti kapiran nora jumeneng ing uripe, pahe kang wus tinitah mukmin kas, kareksaning uripe saka wis bias anetepi tokid angantepi iktekad,
taksih tinitah kawula ngam, kudu tumindak ikhtyar kang andadekake kasantosaning urip.
Menggah gesang kita punika tetelanipun manawi dados tajalining dat kang mahasuci sajati, dene kayektosan ing ngriku boten pahe kaliyan kang kawasa amedharaken kodrat iradat, liripun inggih kodrat iradat kita pribadi punika sayekti terusaning kodrat iradatipun kang kawasa asipat kayat, tegesipun asipat gesang, inggih gesang kita pribadi. Mila wujuding gesang kita punika babaripun mawi papangkatan dumununging dalem 7 kahanan, inggih punika minangka warananing dat, dados wahananing sipat asma afngal kita sadaya, kados kapratelakaken ing ngandhap punika :
1. kayu, tegesipun gesang, anunggil kahananing dat.
2. Nur, tegesipun cahya dumunung sawijining gesang.
3. Sir, tegesipun rahsa, dumunung sajawining cahya
4. Roh, tegesipun nyawa, dipun wastani suksma, dumunung sajawining rahsa.
5. Napsu, tegesipun angkara, dumuning sajawining suksma.
6. Ngakal, tegesipun budi, dumunung sajawining napsu.
7. Jasad, tegesipun badan, dumunung sajawining budi.
Dene kayu punika mila anunggil kahananing dat. Awit ingkang
saking wiwitan dumugi ing wekasan, menggah wiwijanganipun kados ing ngandhap punika :
1. Ing nalika kayu anggesangi kahanan cahya. Sumarambah ing netra, wahananipun andadosaken saged aningali inggih punika paninggaling dat angagem netra kita.
2. Ing nalika kayu anggesangi kahananing rahsa, , sumarambah ing grana, wahananipun dados saged anggada, inggih punika panggadaning dat angagem grana kita.
3. Ing nalika kayu anggesangi kahananing suksma, sumrambah ing lidhah, wahananipun dados saged angandika inggih punika panggandikaning dat angagem ing lisan kita
4. Ing nalika kayu anggesangi kahananing napsu sumrambah ing talingan, wahahanipun dados saged amiarsa, inggih punika pamiarsa dat angagem ing karna kita
5. Ing nalika kayu anggesangi budi sumrambah ing manah , wahananipun dados saged birahi andarbeni karsa, inggih punika karsaning dat angagem ing manah kita
6. Ing nalika kayu anggesangi kahananing jasad sumrambah ing erah, wahananipun lajeng dados saged ambegan, lajeng nuwuhaken wulu, kuku lan sasaminipun inggih punika afngaling dat angagem ing saulah kita saestu boten pahe ing nalika amratandhani afngal salebeting alam lajeng saged amolahaken surya wulan angin ing sapanunggalanipun saisen-isening alam sedaya, sami dumunung wonten purbawasesaning dat kados ingkang kasebut ing ngandap punika.:
1. Dat kapurba kayu, tegesipun dat punika witing gesang, ambabar waskita, kasebut nama Mahasuci.
2. Kayu amisesa nur, tegesipun gesang punika amengku wahyaning cahya, ambabar wisesa , kasebut nama Mahamulya
3. Nur, amisesa sir, tegesipun cahya punika amengku gesanging rahsa, ambabar kawasa kasebut nama Mahawisesa
4. Sir, amisesa roh, tegesipun rahsa punika amengku gesanging suksma, ambabar cipta, kasebut nama Mahakawasa
5. Roh, amisesa napsu, tegesipun suksma punika amengku gesanging napsu, ambabar esti kasebut nama Mahaluhur
6. Napsu amisesa ngakal, tehgesipun napsu punika amengku gesanging budi, ambabar karsa kasebut nama Mahaagung
7. Ngakal, amisesa jasad, tegesipun budi punika amengku gesanging badan, ambabar nyawa kasebut nama Mahayekti
8. Jasad, angleksanani pancadriya, tegesipun badan punika muhung nglampahi gesanging pancadriya, ambabar ulahing sarira sadaya, kasebut nama Allahtangala
1. Jasad kawisesa dening akal, tegesipun ebahing badan punika kaprabawan saking osiking budi, mila dipun basakaken Allahtangala, dados tandane Hyang Mahayekti, awit dene badan punika pratandhaning afngaling budi.
2. Budi, kawisesa dening napsu, tegesipun osiking budi punika kaprabawan saking hawaning napsu, mila dipun basakaken Hyang Mahayekti, dados kanyatahaning Hyang Mahaagung awit dening budi punika anartani afngaling napsu.
3. Napsu, kaisesa dening suksma, tegesipun hawaning nafsu punika kaprabawan saking wahananing nyawa, mila dipun basakaken Hyang Mahaagung, dados embahing Hyang Mahaluhur, awit dene napsu punika anerusi afngaling suksma.
4. Suksma kawisesa dening rahsa, tegesipun wahananing nyawa punika kaprabawan sakingpramananing rahsa, mila dipun basakaken Hyang Mahaluhur, dados tandhaning Hyang Mahakawasa, awit dene suksma punika amimbuhi afngaling rahsa.
5. Rahsa, kawisesa dening cahya, tegesipun pramananing rahsa punika kaprabawan saking pranawaning cahya, mila dipun basakaken Hyang Mahakawasa, dados sengkeraning Hyang Mahawisesa, awit dening rahsa punika amengkoni afngaling cahya.
6. Cahya, kawisesa dening kayu, tegesipun pramananing cahya punika kaprabawan saking kawasaning gesang, mila dipun bahasakaken Hyang Mahamulya, awit dening cahya punika anglimputi afngaling atma.
7. Kayu, kapurba dening dat, tegesipun kawasaning gesang punika kaprabawan saking purbawisesaning dat , mila dipun basakaken Hyang Mahamulya dadossusulihing Hyang Mahasuci, awit dene atma punika amumpuni afngaling dat sadaya.
8. Dat punika tanpa dunungan, among anjanggreng jumeneng akadiyat, sebab purbawasesanipun sampun wonten gesangkita pribadi. Milanipun wahananing gesang punika tanpa wangenankaliyan ananing dat , inggih gesang kita punika dating gusti kang Mahasuci sajati kayekten wonteneipun babasan 3 pangkat makaten :
Ingkang rumiyin sipating gesangpunika tansah kanggenan 4 afngal, inggih punika : 1. Arip, timbanganing melek 2. Luwe, timbangane tuwuk, 3. Ngelak, timbanganing ayem, 4. Sahwat, timbanganing lerem, punika sami afngaling napsu sadaya.
Ingkang kaping kalih, sipating ngagesang punika kadunungan sekawan afngal inggih punika : 1. Sereng, timbanganing sareh, 2. Supe timbanganing emut, 3. Bingung, timbanganing lana, 4. Pangling, timbanganing waspada, punika sami afngaling suksma sadaya.
Ingkang kaping tiga sipating ngagesangpunika terkadang kasandhangan sekawan afngal inggih punika : 1. Uwas, timbanganing santosa. 2. Susah, timbanganing bingah. 3. Sakit, timbanganing saras. 4. Bilai timbanganing harja, punika sami afngaling rahsa sadaya.
Menggah liripun babasan 3 pangkat kasebut ing nginggil, punikasaestunipun inggih saking kodratiradating dat kita sadaya sampun was sumelanging nggalih.
Dene pambabaring gesang kita ingkang mawi pepangkatan dumunung ing dalem 7 kahananwau menawi kagerba papangkatipunpunika among dumunung ing ndalem 3 kahanan inggih minangka warangkaning dat, dados wahananing sipat , asma lan afngal kita sadaya, kapratelakaken kados ing ngandhap punika :
1. Roh dipun wastani atma, dados kahananing gesang, anglimputi ing ndalem
lumungsuripuning dalem sarira kita , amengku jamaning alam supena.
3. Setan nanging dede iblislanat inggih punika napsu dipun wastani hawa, dados kahananing gesang anyolahaken karkatipun ing dalem sarira kita, amengku jamaning alam donya.
Menggah santosaning pangesti kayektosan ingkang dados tandhanipun, punika manawi pinupus salebeting nggalih sarwi manekung anungku puja samandi pineleng manegesing karsa.
Adat ingkang sampun kalampahan bilih katarima, lajeng wonten mangunah dhateng kabekta ing utusan medal saking sarira kita kang Amahmulya , amawa tandha katingal saking pranamaning netra, karaos ing ndalem rahsa, ing ngriku ingkang cinipta dados, ingkang sinedya wonten, ingkang kinarsa dhateng, inggih saking parmaning kang mahakwasa.
Ing samangke mratelakaken urut-urutanipun wahananing dat ingkang sampun kasebut ing ngajeng wau sadaya, inggih punika :
I. Kayu, tegesipun gesang, dipun wastani kayun, tegesiupun panggesangan, dipun wastani malih kayat, tegesipun anggesangi, dipun wastani malih kayu dhaim, tegesipun gesang kang tetep. Ananging sajatosipun inggih naming satunggal kayu punika . Makaten ugi sasaminipun ingkang nama dhaim, sipat dhaim, iman dhaim, saat dhaim, punika wau sadaya sami dumunung ing ndalem kayu dhai m sadaya, tegesipun tetep wonten kahananing gesang kita pribadi.
II. Nur, tegesipun cahya, punika sajatosipun inggih naming satunggal, ananging dipun nameni 5 pensebutan, inggih punika : 1. Nuriyat, tegesipun cahya samar, warninipun cemeng. 2. Nurani, tegesipun cahya nelahi, inggih punika chaya keeping kalih, warninipun jenar. 4. Nurbuat, tegesipun cahya kang sentosa, warninipun ijem . 5. Nurmohammad, tegesipun cahya kang pinuji, warninipun pethak. Menggah gerbanipun sadaya punika kasebut nama Norollah, tegesipun cahyaning Allah.
III. Sir, tegesipun rahsa, punika sajatosipun inggih naming satunggal, ananging dipun wastani dados 6 pasebutan, inggih punika : 1. Sir Iptadi, tegesipun rahsapurba. Inggih punika dados wahyaning hasmaranala. 2. Sirkabari, tegesipun rahsa wisesa, dados wahyaning asmaratura. 3. Sirkamali, tegesipun rahsa sampurna. Dados wahyaning asmaraturidha. 4. Sirngaji, tegesipun rahsa mulya, dados wahyaning asmaraturidha. 5. Sirkakiki tegesipun rahsa sejati, dados wahyaning hasmaratantra . 6. Sirwahdi, tegesipun rahsa tunggal , dipun nameni sirgibi, tegesipun rahsa gaib, dados wahyaning hasmaratantra gama, menggah garbanipun sadaya punika kasebut nama sirurllah.
IV. Roh tegesipun nyawa utawi suksma punika sejatosipun inggih nanmung setunggal , nanging lajeng dipun wastani dados 7 pasebutaninggih punika :. 1. Roh jasmani tegesipun nyawaning jasad, inggih punika wewayanganing nyawa ingkang ngagesangaken anggotaning badan, dipun ngibarataken roh hewani, tegesipun kaupamekaken nyawa ingkang anggesangi satokewan. 2. Roh nabadi, tegesipun nyawaning tumuwuh, inggih punika wewayanganing nyawa ingkang anuwuhaken wulu kuku sapa nunggilanipun, tumanen dados gesanging budi. 3. Roh napsani, tegesipun nyawaning napsu, inggih punika wawayanganing nyawa ingkang anggesangaken hawaning napsu, 4. Roh rokani, tegesipun nyawaning suksma , inggih punika wewayanganing nyawa ingkang ngagesangaken warnaning suksma. 5. Roh rohmani, tegesipun nyawaning sipat murah dipun wastani roh rabani tegesipun nyawaning pangeran inggih punika wewayanganing nyawa ingkang ngagesangaken kahananing rahsa. 6. Roh nurani, tegesipun nyawane cahya, inggih punika wewayanganing nyawa ingkang ngagesangaken wahananing cahya. 7. Roh ilapi tegesipun sasandhanging nyawa kang awening , dipun wastani roh kudus, tegesipun nyawa kang asuci, inggih punika wewayanganing nyawa ingkang anggesangaken ananing atma, menggah gerbanipun sadaya punika kasebut nama rohullah tegesipun nyawaning allah
Wiwijanganing roh kasebut nginggil, rujukipun kaliyan dawuh dalem Kanjeng sinuwun Sultan Agung dateng Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mekaten pangandika dalem.
Sejatine roh iku sawiji, minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa, utawi jiwa kasebut aran suksma prabedane pada mawa tandha sowing-sowang, yaiku : 1. Tandhaning roh iku anganakake getih , 2. Tandhaning nyawa anganakake keketeg, 3. Tandaning jiwa anganakake napas, 4. Tandhaning suksma anganakake rahsaning jasad.
Ananing suksma iku ana papangkate 7 warna, kaya kasebut ing ngisor iki.
i. Patemone jasad lan napas, iku den arani suksma wahya, tegese suksma lahir.
ii. Patemone napas lan budi , iku den arani sukma jatmika, tegese sukma batin,
iii. Patemone budi lan napsu, iku den arani suksma lana, tegese suksma tetep.
iv. Patemone suksma lan nyawa iku den arani suksma mulya, tegese suksma mulus,
v. Patemone nyawa lan rahsa, iku den arani suksma jati, tegese suksma nyata, den arani maneh suksma rahsa, tegese suksmane rahsa.
vi. Patemone rahsa lan cahya iku den arani suksma wasesa, tegese suksma wenang.
vii. Patemone cahya lan urip, iku den arani suksma kawekas tegese suksma pungkasan
Dene patemone suksma kabeh iku den arani suksma hadiluwih, tegese suksma utama , binasakake retna embanan salaka, yen kumpul dadi retna inten jumanten , binasakake retna embanan kancana, iku ibarate martabat wakasiyat, sampurna dadi
binasakake retna embanan cahya gumilang tanpa wewayangantegese bali dadi dating nukatgaib, mulih marang ajali – abadi, telas pangandika dalem ingkang sinuwun kangjeng Sultan Agung. Kyai Pangulu Ahmad Kategan nembah matur : sampun kasinggihan dawuh dalem punika , wonten bebasanipun menawi teranging ngelmi kasampurnan punika gumantung ing kawicaksanan.
Ing samangke wangsul amratelakaken urut-urutan namaning wahananing dat.
V. Napsu tegesipun angkara, sejatosipun inggih naming satunggal nanging dipun wastani dados 4 pasebutan inggih punika : 1. Napsu luhama, tegesipun angangsa, darbe hawea amurugaken dhahga, arip, luwe sapanunggilanipun, wahyaning saking lesan kasebut dados ngibarat kahananing manah, ingkang asorot cemeng, sampurnaning anarik leburing wulu kuku, 2. Napsu amarah tegesipun sereng, darbe hawa murugaken angkara, panasten, duduka sapanunggilanipun, wahananing ing ampere, wahyaning saking karna, kasebut dados ngibarating manah ingkang kasorot abrit sampurnaning anarik leburing kulit erah. 3. Napsu supiyah, tegesipun meles dipun wastani napsu supiyah , tegesipun adreng darbe hawa murugaken murka, pepenginan pakareman kabiraen sapanunggilanipun , wahananing ing lilimpa, wahyanipun saking netra kasebut dados ngibarat wawahananing manah ingkang sorot jene sampurnaning anarik daging otot. 4. Napsu mutmainah, tegesipun jinem darbe hawa murugaken loba , inggih punika loba dhateng kautaman kadosta, anglampahi pujabrata, ingkang kalantur-lantur boten mawi watawis, wahananipun ing babalung wahyanipun saking grana, kasebut dados ngibarat kahananing manah ingkang asorot pethak, sampurnaning anarik leburingbalung sungsum.
Dene manawi kapatitisaken witing napsu punika saking utek, wedalipun andarbeni pangawasa, menawi dumunung ing manic dados cipta, andarbeni pangraos. Menawi dumunung ing lesandados raos, andarbeni pamiraos, lajeng amedalaken swara, menawi dumunung ing manah dados birahi, andarbeni karsa. Menawi dumunung ing jantung dados angen-angen, andarbeni panggraito wedalipun saking jantung lajeng dados nupus, katampen ing wadhuk lajeng dados ampas, katampen ing ampere lajeng anunggil lampahing rah dados tanapas, angambah dateng maras lajeng dumunung ing limpa dados napas, sumrambah ing jasad lajeng dados keketeg, amratandani karkating solahbawa, menggah sangkaning saliringafngal wau medal saking hawaning napsu sedaya
VI. Ngakal tegesipun budi, punika sejatosipun inggih naming satunggal nanging dipun nameni dados 5 pasebutan. Inggih punika : 1. Budi maknawi inggih manah maknawi tegesipun wahyaning budi 2. Budi sanubari , inggih manah sanubari tegesipun wahananing budi. 3 budi suweda, inggih manah suweda tegesipun woding manah, dados ngibarat kahananing budi, budi puat inggih manah puat, tegesipun woding jajantung, dipun nameni budi jati, tegesipun manah suci, dados ngibarat pramananing budi. 5. Budi siri, inggih manah siri, tegesipun rahsaning manah, dipun wastani budi napi, utawi manah napi, tegesipun manah wening, dados ngibarat pangsraosing budi.
Dene yen kapatitisaken pakartining budi punika kapilah dados 2 perangan, inggih punika :
1. Dipun wastani Pancamaya, tegesipun osik gangsal, inggih punika pangawasaning budi ingkang taksih sinuksma ing ndalem rahsa , wijangipun wonten 3 papangkatan sarta sami anggangsal pakarti inggih punika :
1. Dipun wastani locita, tegesipun karenteging batos kasebut nama langgamaya, tegesipun jumenenging osik kadosta ambeg, watek, graita, esti, cipta. 2. Dipun wastani Artika tegesipun pangraosing batos, kasebut nama ciptamaya, tegesipun wahananing osik, kadosta angkara, birahi, sedya, karsa, garjita.3. dipun wastani Hunandika, tegeseipun wedahing osikkadosta pangraos, panginten, panyana, panyakra, panjangka.
2. Dipun wastani pancadriya , tegesipun manah gangsal, inggih punika pangawasaning budi ingkang sampun kawedar ing dalem rahsa, wijangipun ugi 3 pangkatan lan sami anggangsal pakarti inggih punika : 1. Dipun wastani Karmendriya, tegesipun purbaning budi, kadosta paningal, pamiarsa, panggada, pamiraos, pangraos. 2 Dipun wastani Antarengdriya tegesipun antawising budi , kadosta keketeg, napas, kedheping netra, rosining lidhah, kenyaming lati. 3. Dipun wastani Jayaningdriya tegesipun wisesaning budi , kadosta raosing kulit, parji, jubur, asta, suku.
VII. Jasat tegesipun badan, punika punika sejatosipun inggih namung satunggal, ananging dipun wastani dados 2 pasebutaninggih punika : 1. Jasat turas, tegesipun badan kadadosaken saking lebu, winastan jisim dipun basakaken badan jasmani, inggih punika badan wadhag, jasat latip, tegesipun badan alus, winastan jisim dipun basakaken badan rohani inggih punika badan suksma.
Menggah badan wadag kaliyan badan alus punika boten kenging pisah, sangkan paranipun anunggil kahananing jati, upami satu munggeng rimbagan, ananging wawangsulan, ing tembe badan wadag punika luluh sampurna wonten salebeting badan alus kalimputan dening kayu dhaim, tegesipun gesang ingkang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi mila dipun pralambangi warangka manjing curiga, tegesipun badan wadag dumunung ing salebeting badan alus. Kala badan wadag taksih dados embanan, pralambangipun curiga manjing warangka, tegesipun badan alus taksih dumunung wonten salebeting badan wadag. Mila lajeng wonten andhah-andhahing
jasat, punika badan wadag, dene budi, napsu, lan sapanunggilanipun punika badan alus. Ing sarehne sampun cetha bilih badan wadag lan badan alus punika sanyata boten kenging pisah, sangkan paranipun anunggil ing kahanan jati, mila sampun kendhat ing salebeting batos kedah anyipta’a mekaten. Jagad bumi ngalam kabeh
sumurupa maring cahya, cahya sumurupa maring atma, atma sumurupa maring dat, dat sumurupa maring ingsun, ingsun jumeneng pribadi tanpa timbangan tanpa lawanan ana ing kalaretingsun kang Mahamulya Mahasuci sejati saka ing kodratingsun. Bilih badhe manungku puja samadi saderengipun wiwit anekung prayogi anyipta kados makaten punika.
Amratelakaken wahananing dat murih anggampilakeun panyuraosipun,mila perlu dipun dihaerahaken menggah papangkakataning saking wontenipun dat wau,makaten :
Dat mutlak kadhim ajali abadi,tegesipun jenggerengipun kang asipat hesa rumuhun piyambak,kala taksih awing-uwung ing kahanan kita,kasebut wisesa terangipun makaten : Dat punika tanpa tuduhan,amung dumunung anarambahi wonten salebeting gesang kita pribadi.Ananging khatah ingkang sami katambetan (boten sumerep),Awit sakalangkung samar,binasakaken boten
saking ganda rasa swara,asipat elok,dede jaler,dede istri,dede wandu,dipun pralambangi kombang anganjap ing tawang,mila ing dalem martabat kasebut : Latekyun,sebab saking dereng sanyata ing kahananipun,menggah terangipun : Gesang inggih sipating Hyang Maha Suci,punika sumunuk angliputi saindenging jagat saisen-isenipun.Pipindhanipun kados dene wontening hawa anggenipun sumusuk angliputi jagad raya saisen-isenipun sadaya,dados boten wonten papan ingkang boten kadunungan hawa,ing salebeting sela,salebeting brama,salebeting toya lan sanes-sanesipun sami sinusupan hawa,ateges ing saindenging jagad raya kebek hawa tanpa sela,ing jawi,ing lebet,inggih angliputi lan linimputan.inggih makaten punika pipindhan wontening dat inggih Pangeran ingkang maha suci inggih gesang kita pribadi.
1. Kayun,tegesipun kang urip(Agesang),inggih punika atma,kasebut wasesa,minangka
sekar dhawah ing tawang (tumuwuh ing awing-awang),mila ing ndalem martabat kasebut takyun awal,dene wiwit sanyata ing kahananipun (kanyatahan pisan).
2. Nur (Cahya),kasbut pranawa,minangka tajalining kayu,inggih punika dados sasandhaning gesang,awit kasorotan saking wisesaning atma sajati,dipun pralambangi tunjung tanpa talaga.Tegesipun sekar terate gesang tanpa mawi toya.Mila ing dalem martabat kasebut takyunsani,dene sampun sanyata ing kahananipun,sebab takyunsani punika ateges kanyatahan ingkang kaping kalih.
3. Sir,tegesipun rasa kasebut pramana,minangka tajalining Nur(cahya),awit kasorotan wisesaning pranawa sajati,dipun pralambangi isining wuluh wungwag,tegesipun boten kawistara.Mila ing ndalem martabat kasebut akyansabitah,dene sanyata tetep titis ing kahananipun,(titis = tumutis = tetes = tumetes = dhawah,inggih dhawahing raos).
4. Roh,tegesipun nyawa,kasebut sukma,minangka tajalining rasa,awit kasorotan wisesaning pramana sajati,dipun pralambangi tapaking kuntul ngalayang,tegesipun boten mawi tabet,tapaking kuntul anglayang punika.Mila ing dalem martabat kasebut akyankarijiyah,dene sanyata medal ing kahananipun.
5. Napsu,tegesipun angkara,minangka tajalining roh,awit kasorotan sukma sajati,dipun pralambangi latu murub ing telenging samodra,tegesipun kaelokan urubing latu wonten salebeting toya punika.Mila ing dalem martabat kasebut akyanmukawiyah,dene sanyata gesanging kahananipun.
6. Ngakal,tegesipun budi,ugi kasebut ing griya,minangka tajalining napsu,awit kasorotan wisesaning angkara sajati,dipun pralambangi kudha ngerap ing pandhengan,tegesipun kudha nyander yang kakarungan punika nama kaelokan awit kapal taksih kinarung wonten salebeting jajaran dados upacara teka saged angerat,punika mokal.dados suraosipun dadi kaliyan pralambang lumpuh angijeri jagad.mila ing dalem martabat kasebut akyanmaknawiyah dene sanyata kawedhar ing kahananipun.
7. Jasat (Badan),tegesipun warana,minangka tajalining budi,awit kasorotan wisasaning sipat,punapa dene dados embaning mudah,makaten ugi
taksih jamaning sipat,dipun pralambangi kodhok kinemulan ing leng,tegesipun kodhok punika ngibarating mudah ingkang wonten salebeting jasat,dene leng punika ngibarating jasat ingkang wonten sajawining mudah,inggih punika kahananing dating gusti taksih kalingan dening sipating kawula.Pahe manawi jamaning dat ing ndelahan,dipun pralambangi kodhok angemuli ing leng,tegesipun jasat gentos dumunung wonten ing lebet,inggih punika kahananing sipating kawula sampun kalimputan dening dating gusti,dados sami tarik tinarik,tetep tinetepan,kados kasebut ing kadis ingkang ungelipun makaten :
Teteping nur punika anarik dhateng sir.
Teteping napsu punika anarik dhateng ngakal.
Teteping ngakal punika anarik dhateng jasat.
Teteping jasat punika tinarik dening ngakal.
Teteping ngakal punika tinarik dening napsu.
Teteping sir punika tinarik dening nur.
Ing samangke amratelakaken menggah dating gusti punika kaotipun kaliyan kawula dening andarbeni pangawasa,wenang ambabar prabawa sarta anarik dhateng wedharing gelar kukudan,kados upaminipun manawi
kasirep dening wisasening sukma,rerem salebeting betalmakmur.lajeng amuntu ing wiwaraning pramana,anglerem saniskaraning pancadriya,mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma,anggelar pangraosing cipta, wahananipun lajeng tilem,kahananing jasat kita ing ngriku saking pangraos katingalan alaming supena.kaleksanan saliring solah bawa.
Manawi pangawasaning suksma sampun ambabar pancadriya,sarta ambuka wiwaraning pramana,lajeng anggrenjetaken hawaning napsu,anuwuhaken pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumarambah ing ndalem jasat sadaya,ing mriku wahananipun dados tangi kahananing jasat kita,lajeng uninga malih dhateng saniskara ingkang katingal ing ngalam donya,mila dipun pralambangi anenun senteg pisan anigasi,tegesipun saweg sakedhap paningaling ngalam supena,lajeng saged wangsul uninga ingkang katingalan ing ngalam dunya malih.
napsu kasirep gdening wisasening suksma,wisasening suksma kakukud dhateng pangawasaning rahsa,lajeng luluh
ing ngriku wahananipun dipun wastani pejah kahananing jasat kita,ananging saestunipun boten pejah,amung ngalih panggenan kemawon,malah waluya gesangipun langgeng wonten ing kahanan kita kang amahamulya,mahasuci sejati,mila dipun pralambangi tanggal pisan kapurnaman,tegesipun dereng lami tumitah wonten ing ngalam dunya,lajeng wangsul malih dados manungsa sejati ingkang sampurna sarta waskita ing saniskara,boten mawi kasamaran dhateng kang gaib-gaib sadaya.
Inggih makaten punika riwayating dhalil kadis ijemak kiyas,ingkang katata urutipun satunggal – satunggal,supados muktamata kaliyan suraosing ngelmi makripat,sebab wonten pangerang-eranging ngelmi makripat mekaten :
1. Sinten ingkang taksih jibar-jibur ambruwah lumuh dhateng kasutapan,saking ngadat luwangipun dumugining dinten wekasaning tembe,jisimipun bosok dados
inggih terkadhang boten mekaten kadadosanipun ndhelahan.
2. Sinten ingkang anggentur siyam tanpa antawis,saking ngadat luwangipun dumugining dinten wekasaning tembe,jisimpun wetah dados sela anyangaraken siti,alusipun dados dhanyang kang smarabumi.Hewadene yen kinantenan lampah trima,tegesipun ingkang dhinahar narima ing sawontenipun kemawon,inggih terkadhang boten makaten kadadosanipun ing ndhelahan.
3. Sinten ingkang banter wungu tanpa watawis,saking adat luwangipun dumugining dinten wekasan ing tembe,jisimipun wungu kapanjingan brekasan ingkang amedosi,alusipun nitis dhateng bangsanipun satokewan.Hewadene menawi kinantenan lampah rila,tegesipun wungu ing sapakantukipun angiras dana mumule ing sakadharipun,inggih terkadhang boten makaten kadadosanipun ing dhelahan.
4. Sinten ingkang anglantur cegah sahwattanpa watawis,saking adat luwangipun dumugining wekasan ing tembe,jisimipun amrajang dados lelembut,alusipun asring
bandrek jijinahan,inggih terkadhang boten makaten kadadosanpun ing dhelahan.
5. Sinten ingkang sabar, saged amekak napsuhwa, purun anglampahi pejah salebeting gesang, tegesipun samubarang tansah
mawi dudugi lan prayogi, miwah anggage watawis, saking ngadat luwangipun dumugining dinten wekasan ing tembe, jisimipun sampurna gesang anunggil kaliyan alusipun dados Maha suci sejati, sebab saking istingaharipun saget gesang salebeting pejah, menawi kinantenan lampah utami, kados saya lestantun pamoring kawula gusti ing dhelahan.
Awit saking punika, mila lajeng wonten pangerang – erang makaten : sapa kang tansah kasalimur dening rajah tamah satwa hawa, amesthi tuna pangestine ing dhelahan, sebab patang perkara mau binasakake dadi pamurunging laku, lire :
1. Rajah, Tegese kabungahan, dumunung ing sandhang panganggo.
2. Tamah, tegese kamukten, dumuning ono ing pangan turu.
3. Satwa, tegese karesmen, dumunung ono ing sosomahan.
4. Hawa, tegese kamurkan, dumuning ono ing nafsu.
Dene Manawa ora kalimputan dening patang prakara mau, pagenea teka kadhung ora bias tutug saparaning cipta.
Pramila ugi sami anebihana ing iman kakalih, inggih punika iman mardhut lan iman tagayur. Nanging sami marsudia supados saged kasandhangan iman bahsan, tegesipun kasantosaning manah ingkang sae,sarta dadosa iman sabitah,tegesipun iman ingkang tetep.dumunung ing gesang kita,kados ing ngandhap punika :
1. Iman idayat,dumunung ing gesang kita dados pitedahing awas.
2. Iman mupasal,dumunung ing gesang kita dados palilahing pasilahaning emut.
3. Iman sadrah,dumunung ing gesang kita dados pambukaning budi.
4. Iman khalir,dumunung ing gesang kita dados pangestining birahi.
5. Iman maksum,dumunung ing gesang kita dados pangreksaning napsu.
6. Iman mahtup,dumunung ing gesang kita dados panuntuning eneng.
7. Iman makbul,dumunung ing gesang kita dados panarimaning ening.
8. Iman mujemal,dumunung ing gesang kita dados kaelokaning wirangi.
9. Iman gaib,dumunung ing gesang kita dados panuksmaning suksma.
10. Iman tayibah,dumunung ing gesang kita dados pasucianing rasha.
11. Iman kamilmukamil,dumunung ing gesang kita dados kasemprnaning pranawa.
12. Iman dhaim,dumunung ing gesang kita dados panetepaning asma.
Bilih kasembadan lampah kados kasebut ing nginggil wau temtu ginangtungan kanugrahan ingkang tanpa timbang wonten ing donya dumugi ing ngakerat pisan.
Anggelaraken kawontenaning pralambang tegesipun pangumpamening babasan ingkang sami minangka pasemon saking arah dununging kawula gusti,miwah dayaning pakerti,ingkang sami nyantosakaken wewahing pangandel dhateng pangeran kita pribadi,kados ing ngandhap punika :
1. Gigiring punglu,tegesipun gegering mimis,punika ngibarat kaelokaning dat,inggih pangumpamening gesang kita,deneyekti tanpa arah tanpa enggen,sayekti muhung dumunung ing gesang kita pribadi.
2. Tambining pucang,tegesipun punika ngibarat kaelokanipun sipating dat,dene kahananing pangeran punika binasakaken dede jaler,estri lan dede wandu,lan dede punapa – punapa,kados punapa saestuning sipatpun,sayekti amung dumunung wonten sipating gesang kita.
3. Wekasaaning langit,tegesipun punika ngibrat wawangenipun soroting cahya.Inggih soroting cahya kita,dene tanpa wangenan,sumarambah dumugi kahananing sipat kita.
4. Wekasaning samudra tanpa tepi,tegesipun punika ngibarat wawangenanipun pengawasaning rahsa,sumarambah dumugi sanyataning warna kita.
5. Galihing kangkung,tegesipun punika ngibarat wahananing suksma,ngarambahi ing badan kita.
6. Latu sakonang,angasataken samodra,tegesipun punika ngibarat wedal ing hawa napsu.ingkang sasana salebeting pancadriya.
7. Peksi miber angungkuli langit,tegesipun punika ngibarat rosaning budi tuwuh salebeting afngal kita.
8. Baita amot samodra,tegesipun baita punika ngibarating badan ,dene samodra pangupamaning manah.
9. Angin katarik ing baita,tegesipun punika ngibarat pakendelaning napas,dening wedalipun saking badan.
10. Susuhing angin,tegesipun punika ngibarat pekendelaning napas,inggih punika wonten ing jantung.
11. Bumi kapethak ing salebeting siti,tegesipun punika ngibaratipun wontening badan kita,ing nguni asal saking siti,ing tembe yekti pakubur ing siti,inggih punika wahananipun dados daging.
12. Mendhet latu adadamar,sami kaliyan latu ing salebeting latu,utawi latu binesmi ing latu,tegesipun punika ibaratipun badan kita asal saking latu tansah angedalaken latu,inggih punika upami wedaling kanepson.
13. Barat katiyup ing angin,sami kaliyan angin anginte prahara,tegesipun punika ngibaratipun badan kita asal saking angin,tansah angedalaken angin,inggih punika napas.
14. Tirta kinum ing toya,sami kaliyan angangsu rembatan toya,utawi toya salebeting toya,tegesipun punika ngibaratipun badan kita asal saking toya,tansah kailenan utawi angilekaken toya,inggih punika rah.
15. Srengenge pinepe,sami kaliyan kaca angemu srengenge,tegesipun punika ngibaratipun wontening cahya kasorotan ing surya,wonten salebeting cahya,inggih punika kahananipun dados pramananing netra,saking urubing cahya tansah kasorotan ing cahya.Terangipun,inggih punika netra,dene saking urubing cahya tansah kasorotan ing surya.
16. Wiji wonten salebeting wit,lan wit wonten salebeting wiji,tegesipun punika ingkang dipun basakaken pangleburing papan tulis,inggih amastani dene sajatosipun pangleburan papan tulis,inggih amastani dene sajatosipun gusti punika wonten ing kawula lan kawula wonten ing gusti.
17. Kakang barep aine muragi,tegesipun punika ngibaratipun martabat insan kamil,ing nalika tanajul dhawah wonten ing wekasan piyambak,sereng tarkinipun ing tembe dados wiwitan.dene insane kamil punika inggih wahananing gesang kita pribadi.terangipun : Gesang kita samangke dhawah wekasan,ing tembe dhawah wiwitan.
18. Busana kancana retma boten boseni,sami kaliyan busana wastra tanpa seret,tegesipun punika ngibarating jasa ing lebet,busana wastra wahananing kulit.terangipun : Amastani dhateng badan kita ingkang wadag,miwah ingkang alus,punika tetep langgeng wontenipun.
19. Tugu manic ing samudra, tegesipun punika ngibarat panthenging cipta ingkang terus dumugi pelenging paningal.
20. Sawanganing samudra retna, tegesipun punika mibarating babularbat tegesipun palawanganing pangeran, kakekatipun amastani palawangan ing dat, inggih punika babahan sanga winastan kori selamatangkeb tegesipun melar, mingkuping waras, utawi menga mingkeming lati.
21. Samudra winontan kilat, tegesipun punika mibaratipun wot sirotolmustaqim, suraosipun amastanning pesating yatma;dumugi ing ngabyantara ning pangeran kita. Wonten ingkang kamastani bilih wot sirotolmustaqim punika wedaling pamicara.
22. Bale tawang gantungan,tegesipun punika ngibaratipun ngaras kursi,tegesipun ngaras,karaupan,punika kakekatipun pasewakaning dat,dumunung ing sirah lan ing jaja,tegesipun kursi,palenggahan,inggih punika kakekatipu palenggahing dat,dunungipun ing utek lan ing jantung.
23. Wiji ing sela,tegesipun punika ngibarating lohkilmahpul,loh-kalam tegesipun roh = papan,tegesipun kilmahpul=pareksa,ateges papan : kang rineksa,inggih punika kakekatipun sipating dat,dumunung wonten ing jasat,sarta rineksa malaikat kirman.dene tegesipun kalam=panyeratan,punika kakekatipun wayanganing dat,dumunung wonten ing budi tumuwuhing angen-angen,rineksa malaikat katiban suraosing tipikajengan : amastani telenging gesang,punika dumunung ing badan kita.
24. Tengahing arah,tegesipun punika ngibaratipun mijan,tegesipun mijan=teraju,inggih punika kakekating panimbangan dat,dumunung wonten ing : paningal,pamiarsa,pangganda,pamiraos lan pangraos.suraosipun amastani dhateng panimbanging gesang kita inggih punika dumunung wonten ing pancadriya.
25. Katingal pisah,tegesipun punika ngibaratipun wahananing dat kaliyan kahananing sipat,punika saengga kados wijang piyambak.ananging sajatosipun dat punika boten saged pisah kaliyan sipatipun.sebab wonten wiji tumuwuh tanpa cangkok,nanging cangkok boten tuwuh yen tanpa wiji.terangipun amastani dhateng jejering kawula gusti,dene kados wijang piyambak-piyambak,nanging sajatosipun inggih nunggil kemawon.
26. Katingal boten pisah,tegesipun punika ngibarating solah kaliyan bawa,tegesipun solah,ebahing badan,tegesipun bawa,osiking batos.wontenipun solah lan kreteg punika katingal boten pisah,punika kaparengan dening karsa.
27. Katingal tunggal,tegesipun punika ngibarating dating pramana kaliyan sipating netra boten sanes,tegesipun amastani bilih pangawasaning netra kaprabawan dening pramana.
28. Medal katingal,tegesipun punika ngibarating wedaling dat,ateges pangawasaning pangeran,punika katandha saking kedaling lesan adarbe swara.
29. Katingal amedalaken,tegesipun punika ngibarat wedaling napas,dene kanyataan kados wonten ingkang angedalaken.
30. Manawi pejah boten kenging risak,tegesipun punika ngibarating suksma kaliyan raga,yen raga risak,suksmanipun langgeng kemawon.kasebut alip mutakalimun wakib,tegesipun sipat kang ngandika sakecap tanpa karna lesan,inggih punika kang ngarupa sajati dumunung ing suksma,inggih roh kita pribadi.
31. Manawi karisak boten saged pejah,tegesipun punika ngibarating napsu kaliyan rahsa,upami napsunipun kapekak,rahsanipun boten saged sirna margi rahsaning cipta taksih karaos dumunung ing rahsa kita pribadi.
32. Sukalila tega ing pejah,tegesipun punika ngibarat tiyang badhe pejah,anglampahi tigang prakawis : Sapisan,suka dene rumaos badhe angsal kabingahan ing jaman kasampurnan.
Kaping kalih,lila dene sampun rumaos lila dhateng barang tilaranipun.kaping tiga,dene sampun tega tilarsih katresnan lan sadaya pakaremanipun,punapa dene kawelasanipun,inggih punika anak bojo ingkang sami katilar kantun sadaya.
Wondhene sakathahing babasan ingkang kangge cacangkriman,menggah pradikanipun amung kawawas kados ing ngandhap punika.
Sadaya ingkang binasakaken : Ageng,wiyar,inggil,panjang,langkung,inggih punika ingkang kangge pangumpamen dhateng ananing dat,inggih kahananing pangeran kita.Dene sadaya ingkang binasaken : Alit,ciut,celak,andhap,kirang lan sapanunggilanipun,inggih punika kangge pangupamen wahananing sipat,inggih wujuding kawula.
Wondene ingkang kasebut ing babasan makaten : bothok,bantheng,winungkus ing ghodong asem kabitingan alu bengkong.Menggah pradikanipun bothok bantheng,sanepa ananing dat,inggih gesang
ghodong asem,sanepa wahananing sipat,inggih embaning gesang kita,kanyatahan saking warna kita,dene alu bengkong,sanepa kahananing afngal sadaya,inggih pakertining gesang kita.menggah dunungipun makaten : adeging gesang kita punika asisinglon warna kita,katandha saking solah bawa.
Liya ingkang kasebut ing nginggil,wonten wardinipun malih makaten bhotok bantheng,punika mani,ghodong asem,punika pawestren,alu bengkong,punika purusa ananing wardi ingkang makaten wau mboten prayogi menawi kangge raraosan ing ngakathah kenging dipun wiraosaken,prayogi namung kaliyan ingkang sampun tunggil kawruh,utawi dhateng ingkang sampun katuwuhan ing dudugi.Manawi kawiraosaken dhateng ingkang taksih kirang ing dudugi,mindhak karumiyinan ing pangangkuh,margi dereng dumunung knyektosaning tumuwuh kaselak amiyagah.
Punika minangka pangemut-enut patraping pitegahan sadaya,bubukanipun amratelakaken riwayating kadis,manawi sampun pare king mangsa tegesipun utusaning pangeran ingkang maha suci,andhawuhaken janji dhatengngalam donya,inggih punika malaekat jabarail kinen mundhut sadasa pangkat kados kasebut ing ngandhap punika :
1. Mundhut berkting bimi,tegesipun sudaning warna.
2. Mundhut adiling ratu,tegesipun gingsiring pancadriya.
3. Mundhut lomaning sugih arta,tegesipun sudaning kikiyatan.
4. Mundhut wirangining pandhita,tegesipun ewahing budi.
5. Mundhut tapaning ngawerdha,tegesipun tansah muring-muring.
6. Mundhut sabaring sudra,tegesipun sugih kanepson.
7. Mundhut sahing kadang warga,tegesipun petinging angen-angen.
8. Mundhut wiranging pawestri,tegesipun sudaning kajatmikan.
9. Mundhut imaning mukmin,tegesipun ngingganging nyawa.
10. Mundhut sastraning kur’an,tegesipun ingseding rahsa
Manawi sampun rumaos sasmita kados kasebut ing nginggil punika,kita asring darbe welas dhateng badan kita pribadi,lajeng rumaos angangkat wijang raga kaliyan nyawa,ing ngriku tanda sampun pare king pejah.Kawistara sakathahing panengeran angajengaken dinten kiyamat,tegesipun kiyamat,jumeneng inggih punika kiyamating badan kita,badhe jumeneng kaliyan pribadinipun(Pejah).Kawistara saking panengeran,kados kasebut ing kitab bayan maot makaten wawarahipun :
Kawistara rumaos sayah gesangipun,serta rumaos bosen anguningani sagunging kamulyan,ingkang gumelar ing dunya punapa dene asring nandang sakit mumet,asring supena kesahan purugipun mangaler,serta ical legeanipun salebeting sare.Ing ngriku enggening prayitna,tegesipun kita kedah enget,yen gesang punika boten wande dumugi pejah.
Kawistara kita asring rumaos darbe kangen dateng kaluearga ingkang sampun sami tilar dunya serta asring ngunek-unek raosing panggalih,elik dhateng sakathahing pakareman,punapa dene asring supena dandos-dandos dalem padaleman.Ing ngriku enggening nastapa.tegesipun cecegah.
Kawistara asring uninga wujud ikang boten katingal,asring geter senthiling jangga,utawi lajeng nandhang
Sakit,ingkang dadosaken sudaning kikkiyatan,netra pucet,balungan ngeres linu,sudaning pamuring-muring,raosing lidah suda,ing ngriku enggening ambater tapa
Kawistara asring sumerep netra kita pribadi,asring karaos marlupa,lampahing rah asring kendel,kanepson suda ing ngriku tansah anyiptaa pejah salebeting gesang wonten ing marcapada
Kawistara asring miring barang ingkang pancen boten kapiyarsa,asring gumrebeg
kawelasan.ing ngriku nggoning wektu kedah tansah anglampahi pandamel sae,kareksa’a sumehing netya,manising wicara alusing solah bawah.Angecani manah sesamining gesang.
Kawistara asring mambet gandhaning lelembut kados menyan kobar tuntung amis,utawi mambet gandhaning sesakit,Asring karaos asrep salebeting grana,suda bantering napas,sarwa kasesa sabarang karsa,ing mriku pangenaning karem anyepen,tegesipun kedah asring angedalna ing saniskara,sarta ananamur lampah,punapa dene remen dadana dhateng para sekeng
Kawistara asring cidera paningalipun,kadosta : Srengenge asring katingal cemeng,langit katingal abrit,latu katingal cemeng,wawayanganipun piyambek katingal kalih,netra katingal tanpa wawayangan.Ing ngriku pangenanging wewarah serta piweling dhateng putra wawayah sasaminipun,amrih anglampahana pandamel sae dhateng saliring kautaman.
Kawistara manawi dariji asta dipun pekak pekuk,kapetelaken dhalah epek-epekipun dariji manis ka angkat,yen sampun ka,angkat ajungjung dariji manis wau,utawi darijinipun sekawan sami dipun pekuk,kapetelaken dhalah epek-epekipun,dariji panunggul ingkang boten katekuk ka angkat,manawi sampun ka angkat ajungjung darijinipun panunggul wau,inggih ugi kirang 40 dinten.Punapa dene asring kejeng otot-ototipun,ula-ula kumedhut,asring supenanipun.ing ngriku pangenaning panelangsa,lan ngapuntena dhateng ingkang sampun kalepatan,lan anyuwun pangapunten dhateng sasami sami ingkang kaserikaken.
Manawi mawas asta darijinipun katingal kalong,utawi ugel2ipun katingal pedot.ing ngriku panggenan amatrapaken pikekahing ngelmi kasampunan,inggih punika : Iman,Tokid,ma’ripat,Islam. Tegesipun iman,ngandhel ingkang dipun andhel kodrat kita,inggih kawasa kita pribadi,dumunging wonten ing eneng.tegesipun tohid,muhung satunggal.inggih punika pasrah dhteng irodat kita,inggih karsa kita pribadi,dumunging wonten ing ening.tegesipun ma’ripat,waskita.ingkang dipun waskitani ngelmu kita,inggih punika anguningani dununging dat,sipat,asma,afngal,(khantha,rupa,aran,pakerti utawi panggawe).Anggenipun ngawuningani dumuning ing awas tegesipun islam,wilujeng ingkang wilujeng punapa kayat kita inggih gesang kita pribadi,duunung wonten ing enget,inggih enget dhateng pangeran kita pribadi.punika datipun,dene angliputi ing alam sadaya.tegesipun jamal elok,ingkang elok punika sipatipun,dene dede jaler,dede estri,dede wandu,serta boten jaman makam,boten arah boten enggen,tanpa warna tanpa rupa.tegesipun kahar,misesa,ingkang misesa punika asmanipun.dene boten nama sinten-sinten,anjawi namung asmanipun pribadi kang amiisesa. Tegesipun, sampurna,ingkang sampurna punika apngalipn pandamelipun, dene saged, gumelar sami sanalika saking kawasa tanpa sangsaya.
10.KIRANG 15 DINTEN. Kawistara asring katingal warnanipun piyambak. Ing mriku panggenaning pamuja, aneges, karsaning kang maha kawasa, patrapipun manawi badhe sare mawi angendelna ing saniskara. Pamujanipun makaten : ana pupujaningsun sawiji, date
Ingsun puja ing patemon tunggal saka hananingsun, sampurna kalawan kodratingsun. Ing ngriku nyipta’a amuja tunggal, inggih punika : bapa biyung, kaki nini, garwa putra, wajah lan sasaminipun ingkang dados pelenging sih, sadaya wau nunggila wonten jaman kalanggengan.
11.KIRANG 8 DINTEN. Manawi sampun anandhang gerah, terkadang boten kersa dahar, boten saged sare ing ngriku panggenaning martabat. Patrapipun menawi bade sare utawi mentas wungu sare mawi angendelna ing saniskara,dene. Tobatipun makaten : ingsun nalangsa marandat ingsun dewe, regeding jisimingsun, gorohing atingsun, serenge napsuningsun, laline uripingsun salawase, ing mengko sun ruat sampurna sadosa ingsun kabeh, saka kodtingsun.
12.KIRANG 3 DINTEN. Manawi panggalih bingung, angraosaken gerah uyang, terkadang angedalaken tinja taun, utawi tinja kalong, punapa dene angedalaken cacing kalung utawi tembagi, pucuking purasa katingal karaos asrep, wani terag. Ing ngriku panggenaning anekseni datheng dat kita pribadi, mawi angadelaken saniskara. Anggenipun anekseni makaten : ingsun anekseni ing datingsun dewe, satuhune ora ana pangeran, nanging ingsun, lan anekseni ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang aran alloh iku badan ingsun, rosul iku rasaningsun, iya Muhammad iku cahya ingsun, iya ingsun kang urip ora kena ing pati, iya ingsun kang eling kang kena lali, iya ingsun kang langgeng ora owah gingsir ing kahanan jati, iya ingsun kang waskita tan kasmaran ing sawiji-wiji, iya ingsun kang amurba amisesa kang kawasa serta wicaksana ora kakurangan ing pangerti, biar sampurna padang trawangan, ora krasa apa-apa amungingsun kang liputi ing alam kabeh kalawan kodratingsun.
Ingriku panggenaning anucekaken sakatahing anasir bangsa, inggih punika bangsaning anasir khak ingkang dumuning wonten ing : dat, sipat, asma, afngal, kadosta anasiring badan asal sakinh bumi, latu, angin, lan toya, punika sadya kacipta’a suci mulia mantu datheng asalipun,sampuna’a anunggil kalian anasiring roh, ingkang sukanda wonten kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud. Tegesipun wahana inggih punika roh, amargi roh punika dados kanyatahaning roh. Tegespun ngelmu, paninggal, inggih punika paninggaling netra balaka amargi paninggal punika dados pamawasing roh.tegesipun nur, cahya, inggih punika cahya, kang angliputi sarira, amargi cahya punika dados pathandhaning roh. Tegesipun suhud, saksi, inggih punika napas, amargi napas punika dados saksining roh. Dene anggenipun nyuci kaken mawi angandelaken ing sanikara, sarta nyebut ing dalem cipta
rohano, nirmala waluyajati ing kahanan jati dening kodratingsun.
14.KIRANG 1 DINTEN. Manawi otot ing ugel-ugel suku kita sampun kendho, utawi sarira kita sampun angedalaken riwe kumyus, punika kita terkadhang darbe rumaos angangkat wijing raga kaliyan sukma. Ing ngriku panggenaning angawinaken badan kaliyan nyawa, mawi angandelaken saniskara, mawi nyebut salebeting cipta makaten : Alloh kinawinake, winalenan dening rosul, pangulune
sukmaningsun, winalenan dening rahsaningsun, kaunggagahake dening
Manawi kulit sampun boten pera kumrisik, lajeng asrep, keketeg ugel-ugeling asta sampun sirna,andadosaken oncating kanaka tanpa
sanalika,lajeng gringgingen saranduning salira,sarta mambet gandaning sawa.ingriku kedah santosa ing panggalih,sampun liya ing pangesti,sebab wektuning badhe kadhatengan rancana ageng saking idajilanat lan panggodaning sadherekipun pribadi sekawan kalmia pancer,mila lajeng karwat salebeting cipta,makaten :
ingsun kang ora katon lan kang ora karawatan,kadangingsun kang metu saka margaina,sarta kadangingsun kang metu bareng sadina,kabeh padha sampurna’a nirmala waluya jati saka kodratingsun.Lajeng nyipta pangukudan,makaten : Ingsun andadhekake ngalam donya iki saisen-isene kabeh iki yen wis tutug wawangenane,nuli ingsun kukud mulih mulya sampurna dadi sawiji,kalawan kahanan ingsun maneh,saka kodrat ingsun.Lajeng nyipta pamancadan,makaten : Ingsun mancat saka ing alam insane kamil,tumeka marang alam ajean,nuli tumeka marang alam missal,nuli tumeka marang alam arwah,nuli tumeka marang alam akadiyat,nuli tumeka marang alam insane kamil maneh,sampurna padhang trawangan saka kodratingsun.
sarengat punika lampahing badan,dunungipun ing lesan.Tarekat lampahing manah dunungipun ireng grana.Hakekat lampahing nyawa,dunungipun ing talingan makripat lampahing rahsa,dunungipun ing netra.dene
godhong sajaratiyomuntaha,utawi kangsrahing kajarswad.nunten panggandaning grana,kaumpamekaken guguring
pamiraosing lesan,kaumpamekaken bibrahing wot siratalmustakim,utawi risaking katbatulloh.
Ing ngriku tan liya namung mangesti nyipta manunggaling kawula gusti,anata sarira,patrapipun makaten : Asta sidhakep,dariji ngapurancang,jempol ka’aben sami jempol,tumumpang ing jaja,suku salonjor,jempol polok dhengkul kiwa tengen ka’abena ingkang rapet,pajaleran palandhungan sampun ngantos kaindihan,nunten mawas pucuking grana kasipat kaliyan jaja,puser,pajaleran dumugi jempol suku waja gathuk,lati mingkem,pucuking lidah madal ing cethak,lajeng ngeremna netra kang alon,sarta lajeng nata lebet wedaling napas,pratingkahipun sampun kasesa,napas lumebet nyipta : HOE,napas medal nyipta : ALLAH,dados : HU-ALLAH.punapa dene dipun santosa ing pangesti,manawi katingal punapa-punapa,poma sampun dipun paelu,punika rencananing pejah,dipun tansah jinem ing cipta.
` Ing ngriku wiwiting rahsa kita mingsed saking jempol suku,dumugi ugel-ugel,lajeng dumugi dengkul,kaparengan panariking rahsa kita saking pucuking dariji asta,lajeng dumugi walakang,kaparengan panariking rahsa kita saking pucuking urat,lan saking urat kendel ing puser,kang njaja,kang saking sikut dumugi salang lajeng kempal wonten ing njaja,lajeng minggah dumugi ing tenggak,lajeng dumugi ing utek,sareng sirnaning napas kita,serta sirnaning keketeging jantung,amung kantun keketeging utek,lajeng ngambah alaming nyawa,budi cahya,dumugi alaming pangeran,lajeng kasat mata ing ndalem cipta,kados gebyaring calcret,boten mawi antawis malih paworing kawula gusti anunggil gesang wonten salebeting cahya kita pribadi,ingkang tanpa gesang kita wangsul kados kang rumiyin,tetep gesang ingkang tanpa wiwitan lan tanpa wekasan,inggih gesang ing donya ndhelahan,langgeng ing salami-laminipun.
Ing mangke mratelakaken panengeraning manungsa ingkang badhe dumugi ing janji,ingkang kawistara saking panawaning liyan,kados ing ngandhap punika :
1. KIRANG 3 TAUN.Terkadhang kados angsal panglulu gesangipun.
2. KIRANG 2 TAUN.Terkadang ghadhah lageyan ewah saking adat.
3. KIRANG 1 TAUN.Terkadang angenggal-enggali solah bawanipun.
4. KIRANG 6 WULAN.Terkadang salin lalabuhanipun,lajeng tanpa hawa kadosta tiyang kereng,dados alim,tiyang remen ing parameyan,dados karem ingasepan,sapanunggalanipun.
5. KIRANG 3 WULAN.Terkadhang wangsul wawatekanipun kados lare.
6. KIRANG 1 WULAN.Terkadhang katingal surem cahyanipun,tandha badhe nandhang sakit.
7. KANTUN NGENSTOSI SANGAT,urubing netra,sampun dhoyong sarta katingal sampun sirep amung kantun gilar-gilar,lajeng kamisawangen,kedhet kendhel,imba tikel.
8. DUMUGI JANJI.lajeng ical matinipun,netya pucet,karna pengeh,grana mingkup,grayanging badan sampun asrep,keketeg sadaya sepen,lajeng mambet gandaning sawa.
Dene menggah patrapipun pamawas,pucuking grana kita kasipat kaliyan jajanipun ingkang sakit,lajeng winawas kliyan megeng napas,angeningaken cipta,angesti paworing kawula gusti,ing ngriku enggening waspada.
8. WASANA – JATI Kacarios bilih kita bdhe pejah, keketging jantung sampun sampurna, namung kantun keketeg salebeting utek kemawon lajeng karaos nikmat salir anggota ning sarira sadaya. Wektu sirnaning warana lajeng katingal ing jaman karamaulloh, tegesipun jaman kamulyaning alloh. Pangraosipun ing ndalam ngadanrukini dathengipun sakathaing cahya ingkang ngilmputi dathing karaton, amawa tandha kapiarsa salebeting cipta kados wonten susra rame surak ambal-ambalan. Sampun ngantos kaget, sabab punika kumaraning hawa kita ingkang sirna sampurna, ing ngriku namung amusti pupuntoning tekad kang santosa, kados ngibarating aksara alip kang aljabar jer apes, ungelipun : A,I,O tegesipun : aku iki urip, lajeng anyipta’a branta ingkang dat supados sampun kengetan dhateng ingkang katilar kantun sadaya ing nalika punika boten mawi atawis lajeng byar katingal ing alam kabir,kados wawangsitipun S. kali jaga ingkang badhe kalampahan wonten salebeting jaman karamtulloh kaetosan ing ndalem ngadamrukmi katingal saking pangraos kados ing ngandhap punika :
1. Ing sakawit katingal alam rokhiyah,tegesipun alaming nyawa, apadhang dede padhaning rahina, tanpa keblat wetan ler kidul kilen tengah miwah ngandhap nginggil. Ing ngriku aningali saganten tanpa peti, punika wahananing manah kawimbuhan cahyaning utek satengahing saganten wonten duryat panca maya, tegesipun sosotya, saking osik gangsal warni, kados teja gumawang cahyanipun. Punika wahananing jantung kawimbuhan cahya ning joharawal, inggih punika manik. Ingkang panca maya lajeng liput jatining manah, dados pangrasaning sarira, jumeneng wonten telenging samudra tanpa tepi wau. Empanipun angawasaken amung dumunung wonten ing cipta, papanipun anyidikaken dumunung wonten ing paningal, pamiarsa, pangganda, pamiraos miwah pangraos saklebeting cipta lajeng asa rupa jalma, dipun wastani mukasipat. Dene kuwasanipun namung anuntun sakaliring sipat sadaya, ing nalika punika sampun ngantos kasamaran dhateng panengeraning rupa sajati, inggih rupa kita pribadi jumeneng alip mutakalimunwakid, tegesipun sipat kang angandika sakecap tanpa lesan. Ing ngriku dipun mantep ing iktekad, sabab wawayanganing roh sampun ngatingali salebeting pramana, inggih roh kita pribadi, sampurnanipun anunggil kahanan dhateng alaming rahsa, inggih rahsa kita pribadi.
2. Sasirnaning alam rokhiyah,katingal alam siriyah,tegesipun alam ing rahsa,pandhngipun anglangkungi pandanging alam rukiyah,ing ngriku dhateng cahya sekawan warni,cemeng,abrit,jene,pethak,punika wahananing budi amedalaken kahanan ing napsu hawa sekawan prakawis,ingkang sami dados durgamaning rahsaning manah.katingalipun tumaruntun satunggal-tunggal,ingkang wiwit katingal rumiyin cahya cemeng,punika kahananing napsu aluhamah,hawanipun nalika gesang amurugaken dhangga,arip luwe sapanunggalipun,wahananipun ing wadhuk,wahyanipun saking lesan. Kadosanipun salebeting cahya cemeng katingal sakaliring satokewan wah gegemrotan sami angragodha kados anganggep pangeran,prabawanipun bumi gonjing,alaming napsu dipun wastani alam nasut,tegesipun supe. Poma dipun enget sarta santosa,sampun ngantos korup wonten salebeting cahya cemeng,bok manawi lajeng nitis dhateng satokewan utawi gegemrotan.
Boten antawis dangu cahya cemeng sirna,nunten kaingal cahya abrit,punika kahananing napsu amarah,hawanipun ing nalika gesang amurugaken angkara,panasten jail drengki sapanunggilanipun,wahananipun ing ampere,wahyanipun saking karna,kadadosanipun ing salebeting cahya abrit katingal saliring budi srani brekasakan,inggih sami angragodha ang anggep pangeran,prabawanipun latu ageng amurub angalad-alad alaming napsu dipun wastani alam jabarut,tegesipun sereng,ing nalika punika panggenaning rekaos,poma dipun sareh sarta santosa,sampun ngantos korup wonten salebeting cahya abrit,bok mawi anitis dhateng brekasakan.
Boten dangu cahya abrit sirna,nunten katingal cahya jene,punika kahananing napsu supiyah,hawanipun ing nalika gesang amurugaken murka,pepenginan pakereman kabingahan sapanunggilanipun,wahananipun ing limpa,wahyanipun saking netra,kadadosnipun ing salebeting cahya jene sakaliring peksi miwah bangsa iber-iberan,inggih sami angragodha kados anganggep pangeran,prabawanipun angin pancawara ageng,alaming napsu,dipun wastani alam laut,tegesipun gingsir,ing nalika punika panggenaning lenggang saliring anggotaning salira,poma dipun tetep sarta santosa,sampun ngantos korup wontun salebeting cahya jene,bok manawi nitis dhateng peksi miwah iber-iberan.
Boten dangu cahya jene sirna,nunten katingal cahya pethak,punika kahananing napsu mutaminah,hawaning nalika gesang amurugaken lobaning kautaman sapanunggilanipun kadosta anglampahing pujabrata angalantur boten mawi watawis,wahananipun ing babalung,wahyanipun saking brana,kadadosanipun salebeting cahya pethak katingal sakaliring ulam loh,miwah bangsanipun ulam toya wonten saganten rahmat,inggih sami angragodha kados anganggep pangeran,prabawanipun toya wening tanpa sangkan,alaming napsu dipun wastaning alam malakut,tegesipun karaton,ing nalika punika panggenaning uninga ing karaton,poma dipun waspad sarta santosa,sebab dede sajatiningkaraton kang rinakit maha mulya,sampun ngantos korup selebeting cahya pethak,bok manawi nitis dhateng ulam roh miwah bangsanipun bubujengan toya.menggah sampurnanipun sakawan pisan unika sami nunggil kahanan dhateng alaming cahya,inggih cahya pribadi.
3. Sasirnaning alam siriyah,katingal alam nuriyah,tegesipun alaming cahya,padhangipun anglangkungi padhanging alam siriyah,ing ngriku dhatenging cahya amanca warni,cemeng,abrit,jane,pethak,ijem,gumelar sareng sami katingal karaton sarwa raras sadaya,unikawahananing pancadriya kawimbuhan cahyaning pramana,alaming pancadriya dipun wastani alam idayat,tegesipun pitedah,dene anedahaken panggenanipun gumelaring karaton,ananging dede sajatining karaton kang rinakit maha mulya,punika karatoning panasaran,kadosta karaton ingkang katingal salebeting cahya cemeng,punika karaton dating satokewan miwah gegremetan ingkang katingal wonten salebeting cahya abrit,punika karaton dating brekasakan ingkang katingal wonten salebeting cahya jene,punika karaton dating peksi miwah bangsa iber-iberan. Ingkang katingal wonten salebeting cahya pethak,punika karaton dating ulam loh miwah bangsaning bubujengan toya. Ingkang katingal wonten salebeting cahya ijem,punika karaton dating tutuwuhan.
Anunten ing nalika punika wonten kapiyarsa swara kados tangising bayi kala lahir,lajeng amangsit anedahaken karaton ingkang amahamulya,pomadipun jinem,sarta santosa sampun ngantos anyipta milih salah satunggal,bok manawi kalebet karaton panasaran.menggah sampurnanipun ingkang katingal punika,sami anunggil kahanan dados cahya wening wonten salebeting alam nuriyah,inggih taksih cahya kita pribadi.
4. Taksih salebeting alam muriyah,ing mriku katingal cahya uning,salebeting cahya wonten huruf satunggal,angadeg sasada lanang agengipun,darbe sorot wolung warni,cemeng,abrit,jene,pethak,ijem,biru,wungu,dhadhu,gumelar sareng sami katingal sowarga sarwa asri sadaya,punika wahananipun warnaning pramana,kawimbuhan dening suksma,alaming pramanadipun wastani alam miskat,tegesipun bira’I,dene panggelanipun rumaos branta dhateng gumelaring swarga,ananging dede sajtining swarga kang maha suci,
kadosta ingkang katingal sawarga,sarwa cemeng meles meleng – meleng mindha mustikaning bumi,punika kadadosan saking kanistaning cipta,yen njumeneng wonten ing ngriku,bok manawi dados retuning jim cemeng. Ingkang katingal sawarga sarwa abrit amartaka;mimba soroting sosotya genihara,punika kadadosan saking dustaning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku,bok manawi dados retuning jim aprit. Ingkang katingal swarga sarwajene sumunar mimba retnadumilah,punika kadadosan saking doraning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku,bok menawi dados retuning jim jene. Ingkang katingal sawarga sarwa pethak maya-maya wenes mimba manik maya punika kadadosan saking setyaning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku,bok manawi dados retuning jim pethak. Ingkang katingal swarga sarwa ijem angu nguwung mindha manic tejamaya,punika kadadosan saking kasantosaning cipta,yen jumeneng wonten ing ngriku, bok manawi dados ratuning jim ijem. Ingkang katingal swarga sarwa biru nguyek mindha manik nilapakaja,punika kadadosaning sambawaning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku bok manawi dados retuning jim biru. Ingkang katingal sawarga sarwa ungu menges mindha manic pusparaga,punika kadadosan saking sambadaning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku bok manawi dados retuning jim ungu. Ingkang katingal sawarga sarwa dhadhu,muncar mimba mirah delima punika kadadosan saking ewah,gingsiring cipta,yen jumeneng wonten ing ngriku,bok manawi dados retuning jim dhadhu. Ing nalika punika mambet gandhanipun sakathahing kahyangan wau amrih angambar-ambar kados anarik rahsa,poma sampun ngantos karaosaken,bok manawikalebet ing sawarga panasaran. Menggah sampurnanipun makaten punika sami nunggil kahanan dados cahya mancur wonten salebeting alam oluhiyah,inggih taksih cahya kita pribadi.
5. Sasimaning alam nuriyah,katingal alam oluhiyah,inggih punika alam ilahiyah, tegesipun alaming pangeran,padhangipun anglangkungi phadhangipun lam nuriyah,ing ngriku katingal cahya mancur,salebeting cahya katingal rurupan kados tawon gumana,jumeneng ing makam pana,tegesipun panggenan waskita,punika warnaning suksma,kang amimbuhi ing saliring warna sadaya,anglimputi saubenging jagat alit jagat ageng ing saisen-isenipun,ananging gesangipun saking pramananing rahsa,ing nalika punika dhatenging nyarupi bapa, kaki lan sapanunggilanipun luluhur jaler, angaken utusaning dat kang mahasuci,kinen angirit dhateng kalaratullah, poma dipun santosa sampun ngantos kaimanaken, sabab punika afngaling suksma kita pribadi.menggah sampurnaning ingkang katingal makaten punika sami anunggil kahanan dados cahya mencorong wonten salebeting alam oluhiyah ugi, inggih taksih cahya kita pribadi.
6. Taksih salebeting alam oluhiyah, sangsaya wewah padhangipun, ing ngriku katingal cahya mencorong, salebeting cahya katingal wonten
wandu, jumeneng ing makam baka, tegesipun, panggenan langgeng, punika pramananing rahsa, ing nailka punika dhatengipun widadari awami biyung nini sapanunggilanipun luluhur estri,angaken utusaning dat kang Amahasuci, kinen angirid dhateng kalaratullah, poma dipun santosa sampun ngantos kaimanaken. Sebab punika afngaling rahsa. Kita pribadi.
Menggah sampurnaning ingkang katingal makaten punika, sami anunggil dados cahya gumilang tanpa wawayangan wonten salebeting alam oluhiyah ugi inggih taksih cahya kita pribadi.
7. Taksih salebeting alam oluhiyah, tanpa kinten-kinten padhangipun, ing ngriku boten katingal punapa-punapa amung cahya gumilang tanpa wawayangan, punika cahyaning atma sajati, anunggil cahyaning dat kang asipat hesa, boten jaman boten makam, boten arah boten enggan, tanpa kanta rupa warna, sepen saking ganda rasa swara, amung waluya kados kala kadhim ajaliabdi,
angliputi alam sadaya, apranawa mengku sakaliring makam sampurna, gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi, dipun basakaken kayun bilrokin, tegesipun gesang tanpa hawa, inggih punika dados tajalining gusti kang maha suci sejati, kang agung datipun, kang wisesa asmanipun, kang sampurna afngalipun, dumunung ing gesang kita pribadi, ing ngriku marginipun ibarat konasipun curiga supana, angliputi warangka kajeng gesang ingkang sajati, amawa tandha kasamata ing ndalem cipta kados gebyaring caleret medal saking badan kita pribadi, inggih punika sampurnaning keketeg salebeting. Sareng lakiyan sampurnaning atma dados cipta, sampurnaning cipta dados waskita, lajeng boten mawi antawis paworing kawula gusti, apulangkayun ing ndlaem nur Muhammad hakiki, tegesipun tunggil gesang wonten salebeting cahya sajati ingkang gumilang tanpa wawayangan, inggih punika duryating gesang kita wangsul dhateng duryat mantuk dados sajatining mutlak kang kadhim ajaliabadi, dipun basakaken kayun pidharaheni, tegesipun gesanging kahanan kalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir kita inggih gesang, sarta dumunung ing kalarat kita kang sajati, langgeng wonten salebeting kahanan kang amahamulya sarwa nikmat manfangat rahmat tanpa karana, tegesipun punapa kahananing ngriku sadaya ngijil saking kodrat kita sadaya, sami sanalika lajeng rumaos waluya dados dating gusti kang maha suci sajati asipat hesa. Tandhanipun dene
lesan ing temahan sampun sarwa waskita boten mawi kasamaran dhateng ingkang gaig-gaib, sarta enget wewentehan sanes karaning purwa wadiya wasana sadaya, sampun uas sumelang malih.
Punapa ingkang kasebut ing nginggil wau , sadaya punika wawarah tumrap dhateng para ngam, murih sumerep ingkang badhe kalekasanan ing dhelahan,babasan sabecik-sebanipunbecike anglakoni tanpa tuduh prayogi kang sumerep kanthi kang seserepan. Pipindhanipun kados dene tiang badhe seba ing panjenengan Ratu, wonten ingkang tedah margi lumbebet ing kadhaton, winarah awit saking Pangurakan, lajeng angambah ing galadhag, lajeng ngambah ing alun-alun, anglangkungi waringin sengkeran, anjog ing pagelaran, lajeng ing itinggil, anglangkungi kori Brojonala, Kori Khamandhungan, lajeng kori srimanganti,anjog palataran ing Dhatulaya, ing ngriku manawi angsal kanugrahan saged marak ngabiantara Nata. Menggah ingkang kaambah wau sayeti sami katingalan isen-isenipun sarta wonten ingkang dados awisanipun piyambak-piyambak. Dene tumerap tiyang ingkang sampun perak ing panjenengan Ratu, sebanipun boten perlu mawi pitedahan, sampun saged laju ngabyantara anjujug medal kori Kadhaton pengkeran Makaten ugi ing jaman sakaratil maot, manawi tiyang sampun tinitah mukmin kas, inggih ingkang sampun tinarimah saking lampahipun piyambak sg ayekti saged angesti cipta cangcuting amaterapaken panjenengan- ingdat, supados boten wonten punapa-punapa, lan sampun ngantos katingal punapa-punapa ing sawiji-sawijining kahanan tuwin ruruphhen punapa kemawon,ing ngriku kuwasa laju manjing selebeting alam oluhiyah wonten ing ndalem cahya gumilang tanpa wawayangan inggih cahya kita pribadi.
Tutuladhanipun kados ingkang kocap duk ImanRohaniyah Japar Sidhik ing tanah Arab, sampun kalampahan seda ing dalem sadinten lajeng saged gesang malih, punika anyariosaken ingkang katingalan awit angangkat mingsedinrahsaning atma, ing salajengipun ngantos tutug salebeting alam oluhiyah, sarta dhatengipun para widadari, rahayu lajeng enget, sarta lajeng jinantenan manawasampun andungkap ing kahanan kang maha mulya ing salebeting cahya gumilang tanpa wawayangan, nanging dereng mangsanipun dumugi jng ngriku wekasan Iman Rohaniyah Japar Sidhik kinen wangsul dhateng alam dunya malih.Punapadene lajeng tinedahaken ing dadalan ingkang leres, sarta minarah sajatining sadaya kahanan ingkang sampun dipun sumerepi sadaya boten wonten ingkang kalangkungan.Inggih makaten punika cariosaning Iman Rohaniyah Japar Sidhik anggenipun lajeng wungu saking seda.Panjenenganipun lestantun asma Rohaniyah, tegesipun nyawa kathah………………
SALAM….MUGA BERMANFA’AT KANGGO SING LAGI LAKU KEBATIANAN
Sri Gayatri Kedanan Sri Kandi | Wayang Indonesia
Pangenduh, Desti Angker, Gringsing Wayang, Pasinglar, Pengembak Jalan, Pemungkah Pertiwi, Sang Hyang Sumedang, I Tumpang Wredha, Penyusup Bayu, Sang Hyang Surya Siwa, Sang Hyang Geni Sara, Ratu Sumedang, Sang Hyang Sara Sija Maya Hireng,
Hadiwijaya ing pêpanggihanipun Radyapustaka wulanan kala Sênèn kp. 7 Mei kapêngkêr bab "Têgêsipun Kalijaga" katingal mranani para pinarak, katitik anggènipun sanalika rampunging sêsorah, sami minta dipun capakên. Pancèn pangèsthinipun Radyapustaka rumiyin mila nyêbar kawruh, sasagêd-sagêd ingkang lajêng gampil tinampèn para miyarsa. Mila tawenan kiwa-têngên sêsorahipun para sarjana manca-praja inggih botên dipun tampèni, jalaran sanadyan wontên ingkang sagah njawèkakên sanalika, pamanahipun pangrèh tagsihtaksih (dan di tempat lain). wontên pakèwêdipun.
1. Mirêngakên wêdhar sabda ingkang botên ngrêtos têgêsipun, mênika adat botên sênêng, têmbungipun manca "vervelend". Yèn dipun Jawèkakên botên marêm.
2. nJawèkakên = vertalen, mênika putusaputusa = putus, ahli. basa kalih pisan - ingkang dipun pêrtal kalihan ingkang kangge mêrtal - yèn botên ngrêtos babaganipun, malah asring klinta-klintu.
3. Pakèwêd yèn sinêngguh "kagêngên jangka kawiyarên jangkah".
Pamintanipun para pinarak wau dados pamanahanipun dhirèksi, awit ingkang sampun kalampahan, paminta mênika botên sêmbada. Wujudipun botên sadaya ingkang ndhaftarakên, mudhut
malah sampun têlas. Mangka wêlingan tagsih lumintu. Mila putusanipun dhirèksi, dipun capakên malih 100 mawa korêksi, ewah-ewahan tuwin wêwahan ingkang tampining sêsêrêpan
Minangka panutup dhirèksi nyuwun gênging pangagsama,pangaksama. dene buku ingkang sampun kawêdalakên, kathah korèksèn ingkang kalangkungan, mangka wontên ingkang prêlu, i.m.:
1. kaca 1 larik 14 saking nginggil nèm2an lêrêsipun nènèman
2. kaca 2 larik 9 saking ngandhap ngêsul2 lêrêsipun ngêsuk2
3. kaca 3 larik 3 saking nginggil I.S. lêrêsipun Ingkang Sinuhun
4. kaca 3 larik 4 saking nginggil bade lalampahan lêrêsipun badhe wontên lalampahan
5. kaca 3 larik 24 saking nginggil 8 lêrêsipun 9
6. kaca 3 larik 14 saking nginggil Kanadasanan lêrêsipun Kawandasanan
7. kaca 9 larik 5 saking nginggil sasagêdipun lêrêsipun sasagêd2-ipun
8. kaca 9 larik 8 saking nginggil Mois, lêrêsipun Bois
9. Kaca 9 larik 7 saking ngandhap kalaras2 lêrêsipun kalarasakên
10. kaca 11 larik 12 saking nginggil dene lêrêsipun dede
11. kaca 12 larik 15 saking ngandhap katajbur lêrêsipun Kacabur
12. kaca 15 larik 9 saking nginggil Nyai Wuji lêrêsipun Nyai Wiji
13. kaca 15 larik 10 saking nginggil Sêlan lêrêsipun Sêla
ingkang minulya! Sontên mênika kula kadhawahan urak malih, mbanjêli Sdr. ingkang pamit sakit. Badhe mopo pakèwêd, dening rumaos kawajiban, tur mawi dipun pêgsapêksa. pangrèh. Mila inggih namung sak wontênipun, ngoncèki têmbung Kalijaga, ngiras minangka sambêtan angsal-angsal kula, nalika ningali Muludan Cêrbon kala samantên. Yèn wontên tuna dungkapipun, mugi sami ngêgungna pamêngku, sarta nyênyadhang
mbegal, ngabotohan, bandrèk, jina, marjaya tiyang, cêkakipun sakaliring maksiyatan, ngantos dipun sebratakên ingkang rama. Kapokipun sarêng kêtanggor mbegal S. Bonang kataman mukjijatanipun, martobat lajêng puruita ngantos winêca yèn badhe dados wali.
Limrahipun ngakathah malih, wontênipun pêparab Kalijaga, jalaran lampahipun "jaga-jaga pinggir lèpèn", mila sintêna ingkang nêdya kapanggih, kêdah nglampahi kungkum ing lèpèn utawi wontên pinggiripun. Kathah ingkang makatên. Ewadene kajawi ingkang badhe kula andharakên mangke, dèrèng nate mirêng ingkang pinanggih wêwantahan. Yèn namung dipun kêtingali grêmêng utawi sa-klebatan kemawon, wontên, kacriyos agêng inggil pangagêman sarwa wulung. Mênika sababipun kaawisan mangangge sarwa wulung,
Adatipun salah satunggaling pojokan botên katut kawêdêl; inggih namung satlênik sayêgtos.sayêktos. Yèn kangge kadhawahakên cêkokan, supados botên katawis. Wontên ingkang kêmadanipun rintik, nama udhêng rintik. Malah pèni.
Para mudha ingkang botên mênangi "jaman jalêr jlamprah", prêlu kula pratelani, yèn udhêng wulung makatên ing Surakarta kangge samangsa cara Wlandi, têmbungipun samangke pantalonan of internationaal, tanpa kuncung. Yèn para gusti dêstharipun angsring
Ngayogya cara Wlandi udhêngipun modang, pasisir limrahipun bathik.
Kathah-kathahipun wontên ingkang sabên malêm Jêmuah kungkum dhatêng Bacêm mangangge sarwa wulung. Ingkang kula têpangi satunggal gadhah ringgit tiyang, angsring njogèd piyambak dados Wrêkodara, satunggalipun bangsa Tionghwa gadhah restoran. Sami nyuwun palarisan; ingkang Wrêkodara inggih sagêda kaonang-onang, populèr. Dene anggèning sarwa wulung wau, mênapa kanthi pangajêng-ajêng pinanggih kaliyan Kj. Sunan Kali, mênapa namung mituhu pakèning guru, kula kalepyan takèn. Lajêng wontên malih Sdr. ajêg sarwa wulung, mênapa kangge lampah, mênapa
dangu-dangu dados kêmanggang, lajêng kutug, lajêng tigan, lacutipun arta sabinggol. Ajining tigan.
Dhawuh dalêm I.S.I. Minulya, kala jaman I.S. Kp. IV santana dalêm RM. Riya Padmawinata saking bantêr lampahipun sagêd pinanggih, lêrês agêng inggil sarwa wulung, dipun dhawuhi munjuk I.S. yèn badhe wontên lêlampahan nganèh-anèhi. sarêng munjuk, saèstunipun
thênguk-thênguk ngrangkul jêngku wontên pinggir Bêngawan Jurug. Botên pandung, lajêng dipun sikêp saking wingking kanthi alok "hla iki kyaine" Nuntên ndhodhok nyêmbah matur rèhning dinuta.
Inggih sawêg mênika, mirêng piyantun kêpanggih Kj. S. Kalijaga wantah-wantahan.
Kawan dasanan taun sapriki salêbêtipun kula sipêng ing salah satunggaling kabupatèn T. Pasundhan, sabên sêrap mirêng para sêpuh wanita nuntun lare-lare jalêr-èstri ngidung wontên salêbêting griya. Pangudaraosing manah, "kadospundi nalaripun kidungan sagêd dumugi ngriku, dening kacriyos yèn anggitan dalêm I. S. kp. IV, mangka jaman samantên sêsambêtanipun Surakarta-Pasundhan sampun dipun pêdhot waras-warasan dening si pênjajah". Wontên kaol sanès, yèn anggitanipun Pangeran Karanggayam Sujanapura, pujangga Pajang. Dene ungêling kidungan ingkang kacathêt ing
ngèlmu pangikêt kami,mami. duk anèng Kalijaga
Lajêng judhêg manah kula, jalaran dèrèng nate mirêng yèn Sinuhun Bagus nate wonten Kalijaga utawi têdhak mriku; Pangeran Sujanapura dalêm ing Karanggayam. Limrahipun Kalijaga makatên asmanipun wali ingkang sumare ing Kadilangu. Dados kidungan mênika yasanipun sintên? Repot ...
Rèhne bêtah kula namung ngoncèki Kalijaga, bab
dayanipun. Mênika ingkang nyawabi."
Ngantos dumugi taun 1935, semahipun kanca-kanca kula Sundha ing Jakarta tagsih wontên ingkang sabên sêrap ngidung. Mangka ing Surakarta kenging winastan sampun botên njaman.
wangsulanipun "lêrês karan dhusun" sakilèn Cirêbon.
Parandene manah tagsih ganggam, dening rumaos kirang pasagsèn,pasêksèn. miwah kadayan pasrawungan ingkang sami ngugêmi "jaga-jaga pinggir kali", ngantos dipun kramakakên "Sunan Lèpèn.
Botên anèh, tiyang sami botên gadhah têtandhingan. Nadyan mèh sadhengah wrêdha apal kidungan, dados lêrêsipun sumêrêp ungêl-ungêlan "pangikête duk anèng Kalijaga", ewadene satunggal kemawon botên wontên ingkang manah. Sampun adat, apalan pancèn sok makatên, ngicalakên panyuraos. Miwah kidungan makatên pujian sontên, dados babagan kudus = heiling, ajrih nggagas, wontênipun namung ngandêl.
Kajawi makatên tamtunipun para miyarsa inggih pirsa, yèn aji japa mantra, pujian
pating plêncat ikêtanipun, botên mantuk ukaranipun, tuwin anèhing têmbung-têmbung ing pasrawungan botên wontên. Malah wontên ingkang tanpa têgês babarpisan, têmbungipun manca "nonsêns. Ewadene ngeram-eramakên mandinipun! Wetenschappelijk onverklaarbaar ...
Kalijaga mênika rèhne asmaning wali, panuntuning agami, ing pasantrèn wontên ingkang ngincok-incokakên dhatêng
ahli, awit basa Arab kula buta huruf. Ewadene Kalijaga dipun Arabakên, botên nyuwawèni, jalaran:
1. Gênah yèn têmbung Jawi lugu,
2. Sampun dipun pratelakakên ingkang nganggit kidungan = Kj. Sunan piyambak, yèn
ingkang lêkasipun Kali, nunggil jaman tur inggih dinunungan Sunan, mênika Kalinyamat, dipun Arabakên mênapa? Yèn botên, lêpatipun mênapa? Dene dhusun tuwin kampung ingkang ugi mawi Kali kathah, ingkang calak-calakan kemawon:
menapa inggih sami dipun Arabakên? Saiba têlasipun nama-nama Jawi ...
Ingkang nunggil babagan miwah nunggil jaman S. Giri, S. Bonang, S. Ngudhung, S. Kudus sp., têka botên dipun Arabakên? Wangsulanipun pitakèn mênika kula sampun sagêd nggagapi: "amarga padha karan padunungane Lêrês. Giri, Bonang sami gênah prênahipun. Sarêng Ngudhung pundi, lan kok botên dipun Arabakên pisan? Kalijaga kok botên dipun padosi prênahipun rumiyin, têka lajêng dipun prusa kemawon yèn Arab. Wangsul ingkang wela-wela Arab botên dipun paèlu, i.m. naminipun
wilujêng, dipun sae-sae utawi pangudang-2. Tumrap putranipun T. Wilatikta pangudang-2
kapratelakakên yèn Kalijaga makatên têmbung Jawi kluthuk, ingkang Arab malah namanipun timur Syahid, botên kapaèlu. Mangka meervoudipun
Syuhada kangge namaning mêjid inggal ing Ngayoja. Kok malah sami pandung.
Kajawi punika têmênipun wontên malih têmbung Arab kangge namaning kitha ingkang langkung kêrêp kacakan, malah babarpisan botên dipun sumêrêpi, i.m. "Kudus = Hellig". "Sunan Kudus = de
agêngipun wali, jalaran panguluning para wali. Dipun Heiligakên sampun samêsthi!
Upami wontên ingkang nyoal "Kudus namaning dhusun, Kj. Sunan ingkang karan dhusunipun kados para wali sanèsipun", wangsulan kula: "sasumêrêp kula ing riku botên wontên pêpundhènipun", dados mokal yèn ta dipun kudusakên. Awit limrahipun nama panggenan makatên alêsan kawontênan:
Bulak amba, bulakipun inggih ngedap-edapakên wiyaripun. Dalah nagari Walandi inggih makatên:
Rottêrdam pinggir bêngawan de Rot sp.
Upami ingkang kanamakakên Kudus mênika Dêmak, mantuk, awit wontên mêjidipun pêpundhèn, dados jiyarahanipun kaum Islam satanah Jawi. Dus Heilige Stad, kados Mêkah.
wontên ingkang sagah; Kj. Sunan Kalijaga nyuwun dados naib, sanèsipun namung marbot kemawon. Dados saya cêtha yèn asmanipun Wali Panutup Botên Sagêd têgês Pangulu!
Awit saking andharan kasbut nginggil, kayakinan kula yèn namaning
"Kudusan" kados: residhenan, mayoran, tumênggungan ss. Anggèning botên makatên, bokmanawi rèhne têmbung manca, sumêlang yèn cawuh kalihan dolanan "kuwukan", jamuran, tombaran ss., tuwin simpênan arta "celengan". Kirang mungguh ingatasing dalêmipun gêgêdhuging pêpundhèn.
Lajêng wontên nama tuwin pangkat ingkang padununganipun botên kenging dipun panambangi "an":
Parikrangkungan sp., dening pungkasing têmbung sampun an.
Mangsuli anggèning Kalijaga dipun Arabakên, mênika bangsa Tionghwa malah wontên ingkang malik grimbyang nggêgêgi yèn para wali lan linangkung jaman kina, mênika sayêgtosipun dede Jawi, ning bangsa Tionghwa, tandha yêkti nama-namanipun:
Sahid = têmbung Cina, "SA-IT": sa = 3, it = 1 = 31, pèngêtan
madosi, ngothak-athik botên sagêd gathuk. Sarêng sumêrêp panindakipun, sawêg èngêt yèn dolanan kula nalika wontên
Kawontênan warni 3 wau tuwuhipun inggih warni 3:
a. Ingkang Jawi nyantuni nama-nama Wlandi namung saking klintuning pamirêng, dening botên sagêd basa Wlandi. Tumusipun botên sagêd nêkuk ilat kados Wlandi. Botên anèh.
Kula gadhah mitra luhur bangsa Frans, tobatipun yèn prêlu ngêcapakên "genoetschap", amargi basanipun piyambak botên gadhah "g + sch". Walandi yèn kêtanggor sigêg wignyan jimbit:
olèh-olèh = ole-ole sp. Sampun makatên adat kêdalipun bangsa yèn ngêcapakên dede basanipun piyambak: angsring kabêgta saking botên gadhah agsaranipun, angsring pancèn bèntên pamirêngipun, upami
yèn sampun kalatih wiwit alit, upami cara Wlandi wiwit Frobelschool. Mila nama-nama ing Eropah ingkang bangsa sanès botên sagêd ngêcapakên, inggih namung sasagêdipun kemawon:
Damsiq - Damaskus sp., malah wontên ingkang ngantos
unthuk = pk unthuk, saiba ribêtipun! Dados nama-nama manca ing kajawèn namung sasagêding nêkuk ilat:
Huize Henri - Loji Gandrung, botên anèh.
Murih sirnaning rangu-rangu bab nama loji gandrung, pêrlu kula têrangakên, yèn mênika ingkang yasa
"Huize Andri" minangka bêbêgtènipun dhatêng gurulaki ingkang sampun sawarga. Mila sêkaran tègêl kantoranipun pk Walikota "H" = "Henri". "N"-nipun Frans bindhêngan, bangsa kula botên sagêd, gampilipun dados gandrung.
Anggèning masyarakat mêrdèni warni-warni, ingkang nggujêngakên "gandrungipun I.S. kp. X dhateng GKR. Mas. Mangka kala krama dalêm loji gandrung dèrèng paja-paja wontên!
Hla tiyang "herendienst" dados "irêng dhinês", dangu-dangu dipun kramakakên "cêmêngan", saking "heren - iren - irêng".
domme kracht, dados "dungkrak of "domkêras".
b. Pangakên Tionghwa wau kasaranipun tekad-tekadan, ing nalar tuwuhipun sawêg jaman akir. Bokmanawi kabêgta saking kala samantên dèrèng wontên of dèrèng kathah Tionghwa pranakan, dados tagsih sami pelo, botên sagêd ngêcapakên nama-nama pribumi. Samangke kemawon ingkang singkèk rak inggih tagsih makatên, yèn cantênan awis tiyang ngrêtos.
Akiripun nama-nama wali ingkang sakalangkung mlèsèt pakêcapanipun wau, dipun êncupi dening fanaticie Tionghwa, katêtêpakên yèn sadaya bangsanipun.
c. Kalijaga dipun Arabakên mênika damêlanipun bangsa piyambak prusan; têmênipun kathah bangsanipun kados makatên, ngantos dumugi nama-nama wayang
dipun dhawuhi wangsul ngajawi dhêdhêkah ing Cirêbon sacêlakipun lèpèn alit, sadea wêlit, supados tumuntên kawuningan ingkang kagungan nagari. Ing têmbe padhêkahanipun
Pusêrbumi (Cirêbon)". Namaning Kraton botên kasêbut, ning tancêbipun Cirêbon, sami kalihan angka 1. Amung anggèning dipun wastani Pusêrbumi, kula sawêg mrangguli mênika. Limrahipun bangsa kula ingkang winastan
Kidungan musium cap tuwin gadhahan kula carik:
... saking sawabe ngèlmu pangikêt kami,
nama, karan dhusun. Wondene ingkang dhawuh pindhah, S. Bonang sasampunipun tamat kawêjang.
wus raharja ponang dhukuh, kathah kang awisma, pradesane wus sarwa sri, sinung aran padhukuhan Kalijaga
Lajêng nyariyosakên wangsulipun saking samodra dipun wêjang KN. Kilir, sêkar Gambuh pada 33:
Upami sêkar kuncup, mangke sampun mangsane cumucup, ngambar-ambar gandane kasturi jati, ing wasana lajêng kundur, tan wangsul maring Cirêbon.
Mring padununganipun, Kalijaga pan lajêng misuwur ...
panging kandha caruh, anyarita ingkang, putra Susunan Lèpèn, kang nama Radèn
Sadaya wau gamblangipun kados makatên, mênapa inggih tagsih bêtah komêntaar?
Dados têrangipun Kj. Sunan Kalijaga mênika karan dhusun, dhusun Kalijaga bawah Cirêbon. Ingkang kula sumêrêpi namanipun piyambak:
2. Ki Bêngok, yèn ndhalang barongan wontên Têgal.
3. Ki Kumêndung, yèn ndhalang topèng wontên Prabalingga.
4. Enthol Kacabur, kala ngèngèr mbok randha Gotangan [Go...]
pusakanipun "Sêrat Kalimasada, pêparab Abdurachman,
2. anggèning asma Sèh Malaya kala kabuncang ing bêna dumugi samodra,
Angsal sêsêrapan saking sdr. Madhe Kawi ing Bali, yèn bangsa Sasak - agaminipun Islam - ing pulo Lombok, ugi nêngênakên kidungan, kangge ngrêksa babaran, kawaos sabên sêrap kp. 11, supados ki jabang sampun ngantos kenging gêndhak sikaranipun Kali-Kali buta Dengen. Ning wontênipun namung sêkar Dhandhanggêndhis. Pangintên ing rika, lajêngipun sêkar Sinom sp., mênika wewehan Surakarta.
Kayakinanipun sdr. Lombaok, Kidungan wau
dhatêng Bali, karan Pêdandan Wahurawuh, misuwur kawruhipun jawi lêbêt. Putusipun kawruh Islam, dening nggêguru para wali ing Dêmak.
Dhatêngipun ing pulo Lombok, Dhanyang Nirartha alias R. Sangupati wau, nêdya mêncarakên agami suci, kantun-kantun karumiyinan utusanipun Kj. Sunan Giri, dados pancakara agêng. Rèhne nunggil kajêng, tamtunipun botên kalajêngakên,
sarak Islam warni kalih: Islam wêgtu 5, Islam wêgtu 3.
Ing Hindiya sisih kidul kilèn wontên golongan namung wêgtu 1 = salat 5 wêgtu dipun dadosakên 1 kasalatakên sapisan, nama golongan Ismailia, dipun pangagêngi Ingkang Minulya Aga Chan, cacahipun pêngikut kirang langkung 2 - 3.000.000. Kala jaman Inggris drajadipun Aga Chan wau dipun samèkakên kalihan raja alit, sêsêbutanipun Highness, kurmatanipun mriyêm kp.9
Tamtunipun para sdr. tagsih sami èngêt suraosipun Babad Cirêbon ingkang kula pratelakakên kala wau, yèn anggènipun K.S. Kalijaga mbarang ndhalang ngantos dumugi Banyuwangi, wontên pundi-pundi santun pêparab. Ing Bali-Lombok wontên pamêncar agami, pêndhak-pêndhak ugi santun wêwangi. Mangka Banyuwangi kalihan Bali namung kêlêt-lêtan sagantên ciyut nyabrang mangetan sapintên dangunipun. Dados upami R. Sangupati a. Pêdanda Wahurawuh wau sêsinglonipun K. S. Kalijaga, botên mustahil. Apês utusanipun.
Ning rèhning nagari-nagari ingkang kawakan sami botên gadhah pèngêtan bab rawuhipun K. S. Kalijaga, pamawas kula kapunggêl samantên.
ngrika "Muludan", kados ingkang sampun kula angsal-angsalakên pêpanggihanipun P. Radyapustaka kala Sênèn kp. 31 Oktobêr '55 ing pandhapi
kaponakan R. M. Sugirwa kpl. Jwt. DPU,
ingkang salaminipun nyambut damêl mèh dèrèng nate mêdal saking karesidhenan Cêrbon. Dados
kawêdanan Kota, prênah kidul kilèn kitha watawis 2½ Km, pinggir margi alit sambêtaning simpangan margi agêng Cirêbon-Têgal kalihan margi agêng Cirêbon-Kuningan. Têngahing dhusun pasareanipun S. Kalijaga, sawênèh cariyos yèn namung patilasan kemawon, dados jiyarahan agêng. Saya yèn nuju Muludan kados kala kula mriku, gilir-gumantosipun atusan. Namung botên sami kenging mlêbêt cungkup, namung sangajêng kontên kemawon. Wiwit regol capuri dumugi kontên cungkup watawis 3 M dipun gêlari klasa kalèmèkan montên pêthak saengga lopêr. Ingkang sami jiyarah nilari arta sakadaripun, kenging dipun sêbar ing lopêr wau. Mangka kathah ingkang arta pêcah, dados malah sae, pating prêlok kados sêsêkaran babut.
Sumarenipun K. Sunan ing cungkup kalihan garwa tuwin putra satunggal, ingkang ndhèrèk salêbêtipun capuri sawatawis: klêbêt pasarean alit.
Sangajêng regol wontên mêsjidipun alit tuwin lèpèn ugi alit, saking rêmbêsan ing dhusun Sampora, kacamatan lan kawêdanan Cilimus, kabupatèn Kuningan. Bokmanawi inggih lèpèn alit
Sunan Jati = Gunungjati, dipun dhawuhi madosi kêmiri pintên-pintên atus ingkang dipun sêbar ing lèpèn wau. Anggènipun
pinanggih K.N. Kilir, lajêng puruita. Bontosing pamêjang dados Wali Panutup.
Kangge jangkêp-jangkêp prêlu kapratelakakên, yèn masjid Agung ing alun-alun Kasêpuhan wontên kêistimewaanipun 4 ingkang kula gandhèngakên kalihan K. Sunan Kalijaga i.m.:
1. Saka pananggap pojok kidul wetan mênika tatal, karan "saka tatal", kados mêsjid Dêmak. Cariyosipun ingkang jagi, bugti yèn mêsjid wau yasanipun para wali.
2. Yèn nuju salat Jêmuah, sanginggilipun ingkang kutbah dipun sulêdi clupak, gumantung ing payon pangimbaran. Bagda kutbah dipun pêjahi ingkang mêntas kutbah. Wontênipun warni 2 wau kula gandhèngakên kalihan S. Kalijaga, jalaran:
a. Tamtunipun para miyarsa botên kakilapan ujaring para sêpuh, yèn mêsjid Dêmak mênika
mèh mbabar namung kirang sasaka, mangka kêtêlasan glondhong ingkang nyamèni agêng panjangipun, Kj. S. Kalijaga nuntên nglêmpakakên tatal katumpuk-tumpuk lajêng dipun wêngkoni dados saka, karan "saka tatal"
b. Sêrat Sastramiruda nyariyosakên, yèn ringgit mênika yasanipun Prabu Jayabaya, pawingkingipun dipun ewahi, dipun bêsut, dipun wangun ss. dening para nata
uruban sanginggilipun ingkang kutbah. Bakda kutbah dipun pêjahi ingkang mêntas kutbah piyambak. Yèn blincong nginggil dhalang, bagda ringgitan ingkang mêjahi inggih kyai dhalang piyambak. Kok sajak nunggil raos, mênapa pancèn têmbungipun êmpu "tanggul tangan!".
Clupak gumantung ing pangimbaran sp. wau kula
sumêrêp piyambak, kala Jêmuah kp. 30 Marêt mrêlokakên Jêmuahan mriku.
3. Payonipun mêsjid botên dhapur tajug, nanging limasan dados tanpa mustaka. Tajug mênika yèn cara Cêrbon langgar, langgar mêjid alit ing kraton. Upami Surakarta Suranatan.
4. Wontên jodhogipun ingkang murub tan kenging pêjah salami-laminipun. Ing Kraton Ngayoja inggih wontên nama Nyai Wiji; ing Surakarta "latu Sela", mênika ingkang ing Babad winastan latu blêdhèg.
Kj. S. Kalijaga mênika muridipun S. Gunungjati lajêng dados ipe - sawênèh mantu - mangka mêsjid Kasêpuhan mênika mêsjid kratonipun S. Gunungjati. Mênapa mokal yèn sadaya wau anggitanipun R. Sahid alias S. Kalijaga?!
Bokmanawi sadaya wau sampun cêkap kangge mbuktèkakên yèn:
1. Kalijaga mênika têtela yèn têmbung Jawi lugu,
2. dede namaning tiyang, ning namaning padhêkahan,
3. Kj. S. Kalijaga karan padhêkahanipun,
4. Kidungan yasanipun Kj. S. Kalijaga, dede I.S. kp. IV, utawi Pangeran Karanggayam,
5. Wontênipun kidungan sumiyar ing T. Pasundhan, jalaran yasanipun Kj. S. Kalijaga kala dêdalêm ing Cêrbon, têpang watês kalihan Pasundhan,
6. Dumuginipun kidungan ing pulo Lombok, saking rekadayanipun Kj. S. Kalijaga kala nylamur ngèngèr mbok randha Gotangan ing Banyuwangi: utusan ingkang pinitados nyêbar agami, utawi nyalirani piyambak.
botên linea recta klêbêt golonganing sêsorah, ewadene prayogi kula pratelakakên, dening sampun awis ingkang mêningi i.m. pasimpênanipun wayang cucal ing kraton, mênika alitan kula wontên mêsjid Nêpèn gêdhong ingkang sisih lèr. Sarêng mêsjid kapindhah dhatêng
barang nylandri; combinatie mêsjid-wayang wontên sisihanipun mêsjid gangsa Sêkatèn. Mênika dede dumadakan, dede toeval. Anggitan wali, pamawas kula botên liya kajawi Kj. S. Kalijaga, jalaran ingkang kacriyos rêmên associatie panjênênganipun; ingkang kapratelakakên ing Babad Cirêbon kasbut nginggil angsring ndhalang dhatêng pundi-pundi panjênênganipun; ingkang ngrampungakên mêsjid Dêmak tuwin Cirêbon sarana damêl saka tatal inggih panjênênganipun. Ingkang mêwahi blincong ss ing padhalangan panjênênganipun; ingkang nyukani clupak pangimbaran mêsjid Cirêbon ing nalar inggih panjênênganipun.
Abdi dalêm kêtib mênika 8 + pangulu = 9. Ing kaprajan nayaka 8 + patih = 9. Yèn I.S.
gekruisd ing dhadha. Cariyosipun Kyai Abdulmukti Handipaningrat wasta "ridaq", têmbung Arab têgês rimong. Nyatanipun bangsa Arab botên rimongan.
Hla kok Padanda Bali yèn ngrasuk kapraboning kapandhitan maweda ing pura, ugi
Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan, followed by the regnal name. The rulers of Surakarta
nderek nyimak,,,, salam karaharjan dhateng sedayanipun poro sesepuh KWA ugi bolo wong alus,,
Nuwun sewu, meniko boten leres ugi lepat. Tulisanipun kethahipun waallahu namung wacanipun wawohu. Menawi dipun tangleti kasiyat, makrifat tiyang mboten sami. Sekadar saran kemawon, ampun pados kasiyat pados mawon ridho palilah gusti Allah. Pun paringi sehat slamet niku geh kedah disyukuri. Menawi ilmu meniko mrasuk, panjenengan piyambak waged ngraosaken. Saksampunipun sholat wengi, langkong sae maosipun ngangge megeng nafas. Menawi kula dipun uturi simbah mekaten : ora usah kakeyan takon dilakoni wae sing iklas tor yakin lak ngerti, kuwi sing jenenge ilmu, kudu kanthi laku. Dicobi mawon bok menawi wonten engkang cocok. Matur nuwun.
dadosipun kulo pados iming2 kdahipun smngat liridoillahi ta’ala,slam psduluran,suwun……
mkn sabusabu hidangn ki Wulyojati ja mumpung msih angeett..
Matur nuwun Gus Santri kritikipun. Kula engkang fakir ilmu meniko namung mbagi napa entene. Menawi masalah tulisan nuwun sewu, sing nulis geh sek radhi ngantuk dados semrawut, matur nuwun sampun nyerataken engkang leres. Napa engkang gus Santri ngendikha geh mboten lepat, engkang baku niku istiqomah bab punapa kemawon, amargi miturut kula piyambak wirid niku pancen
menawi enten engkang kirang utawi mboten remen. Menawi diraos manfaat geh monggo dipun agem, menawi mboten damel pustaka mawon geh mboten punapa. Monggo gus Santri dipun babar arti nipun, amreh padangipun ilmu menika damel warga KWA ugi kula piyambak. Menawi gus Santri ugi Sesepuh badhe ngoreksi asma meniko utawi ngijasahaken amalan sanes warga KWA&kula geh tambah remen. Salam kangge ki Ageng JJ, gus Santri, mas BC, ki WA, ugi sedaya sesepuh&dulur KWA. Monggo sedaya kemawon tansah guyub rukun adem ayem tentrem. Mulat sarira tansah eling lan waspada kanthi sabar lan narima. Mator nuwun.
@ronggo sentot….mbah opo to mas,msh bocah kayak gini kok ya mbah..sy
Menawi taseh wonten engkang tanglet masalah tulisan pancen salah meniko. Lha wonten jaman riyen mawon malah salah ucapan geh kok angsal ridho palilah gusti Allah. Nuwun sewu buyut kula menawi maos asma Sir geh Sirolah mboten Sirallah, maklum kula taseh sinau tor bodho, sepisisan maleh nyuwun gungeng pangapunten.
@ mas Gupito cobi panjenengan nggula wentah babagan pangrucutan (sanes raga sukma), ugi gondelan kayun.
@ kang mas Rumi, leres meniko. Saperlu saenipun para murid kadoso kula supados langkung mangartosi pundi engkang lepat utawi leres.
@ nak mas Rihlah Rahmatullah, kula piyambak mboten waged basa jawi engkang sae, sanes lare pesantren, namung tiyang engkang pados cagak ugi pepadangipun pejah.Salam kenal jeh.
@ kang mas guru Hassan As’ad, sedaya ilmu menika namung gadahipun gusti Allah. Menawi wonten nginggel lepat geh nyuwun tulung dileresaken. Menawi mbenten napa maleh lepat geh damel pustaka kula sak brayat geh lila legawa. Kula namung nulis napa engkang kula ngertosi mawon, nek salah geh kula menawi leres niku gusti Allah. Monggo ki Abdul Jabar&ki Hasan dipun babar, matur nuwun.
@ mas Muhammad69, tiyang kawula inggeh setuju sanget kaliyan gus Santri ugi mas Rumi.
@ sedaya sesepuh ugi dulur kwa monggo saling asah asih asuh, monggo sareng2 jama’ah luhuran rumiyen. Monggo kang mas al ustad Hassan As’ad kula aturi ngimami. Matur nuwun.
Tata tentreming manah saka patining napsu angkara murka, salam rahayu.
@Wulyojati: KANG MAS WULYOJATI
LA….. ENGGIH PANJENENGAN INGETI GUR UDENG KULO…..
@hassan as’ad : RAHAYU KANG MAS hassan as’ad
MONGGO ASMAK KUN PANJENENGAN DI PUN WEDAR ……
Matur nuwun sanget ki Hassan As’ad sampun ngelengaken tiyang kawula ugi para sederek wonten papan mriki. Geh saenipun kedhahipun saestunipun ngemut ngemutake donga dinonga menika kedah dipun tumindakaken. Monggo ki Hassan dipun wedar asma Kun Fayakun panjenengan.
Para sederek kula nyuwun ngapunten menawi lare alit menika kewanen majeng wonten ngajeng, ngenjang maleh tak teng wingking mawon sinambi sadeyan uba rampe. Mbok menawi kang mas BC ugi mbah Waluyojati badhe ngersaaken buhur, menyan, candu (geh enten bedutanipun tinggalane simbah), ugi lenga wangi.
@ all dulur kwa kula namung numpang tinulisan menawi mboten sekecanipun penggaleh ngapunten.
– kagem apgrede otak mas Patramantra OK
– kagem reset ugi ubah mindset ki Abdul Jabar pakaripun
Engkang nggadahi asma Alif, asma Ain, utawi ilmu sanesipun monggo dipunbabar. Kula deprok ting wingkeng mawon
lha kados pundi to @lengit biru?
wau kulo tenggo panjenengan malah mendel mawon.
amargi wau di paringi sego kuning kalian juragane
wlingi. Panjenengan telpon, mangke wonten ingkang jemput..
mboten Sabdajati namung Sabdalangit. Kula kinten sae dipun posting wonten mriki amreh rakete pesinaonan. Ben kula niki ngertos napa niku kencana rumi ugi babagan pripun dados nur sejati.
@ Mbuhraruh, kula kinten katah sesepuh wonten mriki engkang waged medar babagan meniku.
Sugeng rawuh Ki AGENG JJ, salim peluk cium kawula sebagai murid. Suruhe gen kula pedes tenan wong tuwo2.
@Giri Kedaton : RAHAYU KARAHARJAN KATUR PANJENENGAN DAN KELUARGA
sugeng enjing kagem sedoyo sedulur KWA engkang sampun rawuh rumiyen wonten kampus.
sak sampunipun poro sesepuh sami rawuh lajeng mbabar setetesing ilmu Allah wonten kampus KWA meniko, kadhose kulo piyambak keraos asrep. maturnuwun kagem ki Giri Kedaton lan sedoyo
sakpuniko kok sepi mboten kados rumiyen njih?
sareng sareng maringi pembelajaran kagem sedoyo poro pemula.
ananging sakpuniko kadose sami sayah amargi katah ingkang ribut
fotone ingkang sakniki sampun pas kangge mbah wulyo.
kulo setani wau puniko gambaripun afatar roku.
kawruh ingkang sae lan kedah di bolan baleni ngengetaken supados ngresep wonten ing
mbok menawi niku wau penjelasan ‘makrifat’ sampun wonten ing mata pelajaran2 tingkat
Ingkang Wicaksana katamuan narendra ing Siyêm, ajêjuluk Sri Bagendha Maharaja Prayadipok ing Sukadhaya (rama ingkang kaping VII) sakalihan ingkang pramèswari asma Kangjêng Ratu Rambaidharni, ingkang kadhawuhan ngarang Radèn Tumênggung Purbadipura, ing nagari Surakarta Adiningrat.
Kaêcap ing pangêcapan N.V. Budi Utama ing Surakarta 1930.
Panêmbrama ngiras pèngêtan, nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana katamuan narendra ing Siyêm, ajêjuluk Sri Bagendha Amaraja"Maharaja. "Prayadipok, ing Sukadhaya (rama ingkang kaping VII) sakalihan ingkang pramèswari asma Kangjêng Ratu Rambaidharni, ingkang kadhawuhan ngarang Radèn Tumênggung Purbadipura, ing nagari Surakarta Adiningrat.
Bêbuka Sêkar Agêng Prawiralalita, lampah 16 (8, 8) wangsul kaping 4 dhawah pada agêng.
1. pratisthaning budi luhur | anèng sang ambêk utami | naranata wicaksana | kaping sadasa mandhiri | Surakarta Adiningrat | pinusthi sanggyaning dasih ||
2. puji panêmbramèng atur | nênggih ing ari puniki | sri narendra katamuan | Raja ing Siyêm nagari | sakalihan ingkang garwa | bêkta wadya sawatawis ||
3. tamu agung ingkang rawuh | jêjuluking narapati | Prayadipok Sukadhaya | kang kaping sapta pinuji | ing Bangkok praja raharja | gêmah ripah loh jinawi ||
4. tansah lawan garwanipun | andhèrèk malêbèng puri | jêjuluking pramèswara | Jêng Ratu Rambaidharni | pantês lawan ingkang raka | baya ing yuswa tan têbih ||
5. wau ta kangjêng sang prabu | jam satêngah sanga latri |
Kiyai Grudhakancana | pêthukan saking jro puri ||
14. sampeyan dalêm sang prabu | sumèh ing nayasmu manis | sasmita marang kang bapa | jêng tuwan
jajari | putra santana noraga | pêpatih dalêm anunggil ||
17. ing kanan kering lan pungkur | gumarêdêg katupèksi | yayah Hyang Bathara Endra | duk mapag sang pandhusiwi | sira Arya Dananjaya | saking ing Ngendrakilardi ||
jêng sri nata nganti-anti | anèng kori kamandhungan | Jêng Gusti Pangran Dipati | Ariya Mangkunagara | myang para residhèn nunggil ||
19. amtênar militèr mêthuk | ingkang sami darbe wajib | ing driya mangarsa-arsa | sami jumênêng ngêntosi | tan pantara dangu prapta | tamu agung maksih nitih ||
22. asta nganthi tamu agung | nèng kanan dalêm mantêsi | jêng tuwan gupênur ingkang | anganthi sang pramèswari | ing wuri kang atut wuntat | sadaya lumaris aris ||
30. kundhisi kangjêng sang prabu | wilujêngira sang tami | Sri Paduka Kangjêng Raja | ing Siyêm lan pramèswari |
31. sapanyêsampanyê. nuli ingunjuk | orkès musik gôngsa muni | urmat lir mangayubagya | muji tulusing basuki | mundur ingkang pangunjukan | nuli wangsul lênggah malih ||
32. pakurmatanira suwuk | sampanyê malih lumadi | gêlas wus sami ingasta | Jêng Raja Siyêm kundhisi | wilujêng dalêm sri nata | wicaksana kang mandhiri ||
33. ing Surakarta praja gung | saha ingkang pramèswari | Gusti Kangjêng Ratu Êmas | sakalihanira mugi | winantuwèng karaharjan | sumrambah marang
Surakarta Adiningrat | kontap kotamaning nagri ||
36. karênan sang nêmbe rawuh | miwiti jumênêng malih | anut ingkang sami lênggah | lan nilingakên pamyarsi |
"1. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X wontên Sasanasewaka ing karaton Surakarta Adiningrat, amanggihi rawuhipun Kangjêng Sri Maharaja
44. kadya duk nalika rawuh | enggaling crita wus nitih | sakalihan ingkang garwa | titihan ingkang cumawis | maderata
para putri | ingkang sumewa bibaran | kantun ingkang angukuti | rêrêsik sajroning pura | wong anom kuwat ing kardi ||
1. mangsuli caritanira | sang tamu agung duk prapti | anèng nagri Surakarta | ri Anggara Mulud kaping | wolu likur marêngi | warsa Ehe ôngka sèwu | wolung atus suwidak | angkane dèn sangkalani | kaluhuran rasane salira tunggal ||
2. nênggih ing wêkdal punika | mèh sadayaning kintèki | murih cêtha rinangkêpan | titimangsaning Walandi | Sèptèmbêr kaping
3. mangke wanci pukul gangsal | rawuh loji Purwasari | puniku ingkang minôngka | pasanggrahan
Jawi Walandi | para residhèn tuwin | amtênar sadaya kumpul | myang militèr kumêndhan | tuwan-tuwan ingkang wajib | mêthuk marang Jêng Raja Siyêm rawuhnya ||
7. sayêkti sarênging lampah | gênti kocapa jro puri | ing wanci pukul sakawan | kang badhe sami umiring |
jalwèstri nom tuwa anut | wiwit ing sapitorangsapiturang. | tumêka ing Purwasari | sabên marga kêbak riyêl dening janma ||
15. sadaya sêdya uninga | rikat dènira lumaris | batine tansah anggagas | kaya apa ingkang warni | Jêng Raja Siyêm iki | mêngko ingkang bakal rawuh | nèng loji pasanggrahan | saiba sukaning galih | pêpanggihan lan Sang Prabu Surakarta ||
16. lampah dalêm sri narendra | mangilèn sampun dumugi | rawuh ngloji panglêrêban | mandhap saking otomobil | alon dipun tampèni | dening jêng tuwan
Raja Siyêm kinanthi | ing sampeyan dalêm nata | dene ingkang pramèswari | ingkang nampèni
ya ta alon sami lênggah | bage-binage basuki | kang rawuh [ra...]
[...wuh] kang rinawuhan | katon rumêsêp ing galih | para agêng mangarsi | ugi tur bagya rahayu | ingkang atur pratela | pamong tamu agung nami | yèku Tuwan Ateha Amèn pilênggah ||
21. residhèn ing Surakarta | saparan ingkang tutwuri | ing paduka kangjêng raja | wusnya lênggah sawatawis | tumuli sami pamit | jumênêng tabean
lan pramèswari | anêntrêmakên sarira | tan pae para umiring | ayêm sênênging galih | awit pasanggrahan iku | ingkang milih punggawa | ing Siyêm ingkang tinuding | ngrumiyini amrayoga panglêrêban ||
23. sampe sampêting panata | pêpasrèn asri kaèksi | kadya nèng pura priyangga | marma tanpa walang galih | sadayanira sami | wus tanpa ewuh-pakewuh |
pinggir marga wong nonton maksih anjirab ||
24. pating kalêsik rêrasan | lawan rowange ningali | botên ta dhi kangjêng raja | kang sawêg rawuh puniki | punapa inggih saking | ing Siyêm lajêng anduduk | rawuh ing Surakarta | kang tinanya amangsuli | êlo botên mêkotên duk rawuhira ||
25. kulantuk kabar sumêbar | Jêng Raja Siyêm puniki | wiwit rawuh
mung sakêdhap | kangjêng tuwan bêsar nuli | wangsul kondur mring palis | sapêngkêrira puniku | Jêng Raja
Siyêm bidhal | saking Tanjungpriuk prapti | amartamu marang ingkang wicaksana ||
27. jêng tuwan gupênur jendral | asma Yong hir Mistêr Andris |
sawatawis ari | kangjêng raja nuli nglajêngakên lampah ||
28. karsanira apêpriksa | kang pantês dèn uningani | Jawi Kilèn Jawi Têngah | Jawi Wetan dèn têdhaki | sanggyaning
manthuk ingkang dèn kandhani | sêmu kacaryaning driya | kang sami rêrasan ririh | ya ta samana wanci | sore ingkang candhik ayu | katon ing dirgantara | sumilak megasmu kuning | maya-maya yayah sarira winida ||
30. hyang surya anjaladiyan | rêpêt-rêpêt
cahya | lir prabu siniwèng dasih | ing ngawiyat sumilak tampa kalesa ||
31. yèku wanci wulan kôntha | nanging jroning praja kèksi | sumêblak padhang lir rina | sunaring pandam èlikstrit | urut ing margi-margi | kabèh tan ana kang
pêpanggihan lan sang aji | kadya ingkang winarni | puji panêmbramèng atur | kang wus kasêbut ngarsa | purwaka sêkar kinanthi | pinandara kawan dasa pitu pada ||
taksih warsa Ehe | Sèptèmbêr kaping catur | kangjêng raja lan pramèswari | miwah pangiringira | nitih montoripun | têdhak maring wadhuk toya | bawah Mangkunagaran dipun wastani | karan dhusun Dêlingan ||
2. kang nampèni rawuhnya sang tami | Kangjêng Gusti Pangran Adipatya | Mangkunagara lan manèh | kangjêng tuwan gupênur | tuwan-tuwan mung
punapadene kang dhèrèk | jêng gusti jêng gupênur | têtabean sampun waradin | pan urmat-ingurmatan | sarawuhing wadhuk | ingkang anêmbe
[...rang] Karangpandhan nami | ingkang wontên ing ngriku sadaya | tut wuri sami andhèrèk | wus laju lampahipun | tan winarna duk anèng margi | rawuh ing pasanggrahan | Karangpandhan sagung | ngaso sami lêlênggahan | majêng ingkang
sadaya wus kadulu | yèn mangetan dera ningali | kang adoh katon cêtha | gunung ting jênggunuk | kabèh iku kaungkulan | ardi Lawu gêng
pukul gangsal | kangjêng raja sapandhèrèk | myang pramèswarinipun | wus busana samêkta nitih | titihanira kreta | kadya duk ing wau | têdhak marang gupênuran | dèn tampani kalayan rênaning galih | wus sami tata lênggah ||
14. milutèngsih ing basa basuki | risang tamu nuli sinugata | pangunjukan wedang êtèh | lan mirêngakên iku | musik saking kraton tinuding | marang ing gupênuran | minôngka sêsuguh | musikan
adi luhung | pinandara ing gêndhèng gêndhing | kacaryan kang umiyat | malih ingkang antuk | bintang iku jêng pangeran | angabèi lan pêpatih dalêm
upisir | ordhê witê olipan | malih ingkang antuk | Kangjêng Pangeran Ariya | Cakraningrat lan pangagênging prajurit | Pangran
putra santana | myang wadyaning prabu | saking sihira Hyang Suksma | mring sang nata sumarambah maratani | kathah kang antuk bintang ||
Mangkunagara | ugyantuk kumêndur | pan dhê krun ordhê ing Siyam | ingkang garwa Kangjêng Ratu Timur tampi | bintang ingkang winastan ||
ing panuwun saha kapundhi | tumancêp anèng driya | panarimanipun | sayêkti tansah kèngêtan | mring kang paring bintang ing salami-lami | tan pêgat mêmujyarja ||
1. yèn ing surya Sèptèmbêr maksih ping catur | yèku malêm Kêmis Lêgi | tanggal kaping têlung puluh | Mulud warsa nunggil nginggil | kacarita ing kadhaton ||
2. wus samêkta pasudhiyanirèng tamu | palênggahan kursi-kursi | munggèng jroning pandhapa gung | ing drawina dèn tatani | meja dhahar mujur ngalor ||
3. nomêr siji tuwin malih têmbing kidul | meja dhahar nomêr kalih | kabèh ambêng kawan atus |
sajêroning puri | lir siyang môngsa katêlu | cêtha ingkang dèn tingali | padhang ing saênggon-ênggon ||
7. prabayasa parasdya pandhapa agung | paningrat
17. pandhêl Kangjêng Kyai Slamêt wastanipun | manggèn satêngahing baris | amangsuli dalêm agung | prabayasa dèn gêlari | babut palênggahan dhepok ||
18. bangku andhap pakêcohan yèn dinulu | panatane sarwa apik | punika sudhiyanipun | priyantun dalêm sang aji | tuwin pra putri kadhaton ||
19. wontên malih kajawi punika wau | dèn pasangi bangku inggil |
kathah lamun winarna sadayanipun | kaprabon dalêm sang aji | pusaka saking lêluhur | ingkang kêdah dipun ampil | ing dintên agêng yèn miyos ||
22. ngandhar-andhar kongsi dadi limang bangku | lumajur
tuwin mantu dalêm kang tinuduh | malêbêt dalu puniki | sadaya kang wus winuwus | kajawi ingkang piniji | anambut karya mirantos ||
25. pinarsudi ing sawajib-wajibipun | rèh jêro kabèh sumiwi | dene ta busananipun | kadi
ing kursi | paradan byur abyor | sinasaban baludru wungu nèm | para putri wau kang umiring | wus lênggah ing kursi |
15. sangandhape punika plag Bèlgi | ing kiwa tri katon | mêndhali orinêring namane | mawi pita sumaringah abrit | lan mobilisasi | pitanira biru ||
16. irtèkên pita warna tri kuning | putih lan biru nom | pamasange tumumpang nèng kêlèp | asangsangan kancana gudhên plis |
brit | cumanthèl ing rumpi | angawêng ngênguwung ||
19. ingkang kagêm ing dalu puniki | kangjêng sang akatong | awangkingan
tamu Walandi | rasukanira [rasuka...]
[...nira] rog | dhasar langking lan sacalanane | jêng gupênur wus rawuh ing tritis | tundhuk lan sang aji | ingacaran laju ||
24. lênggah munggèng kursi amantêsi | jajar nora adoh |
saking kursi | gya tumindak alon | jêngkar saking ing pandhapa gêdhe | badhe mapag risang arsa prapti | kanthèn asta kering |
sri narendra lan gupênur maksih | lêstari lumaris | lan sakèh pra kakung ||
28. rawuh kamandhungan angêntosi | samya anèng kono | tuwan-tuwan wau sadayane | jibêg munggèng sangajênging kori | ugi nganti-anti | tan pantara dangu ||
29. kangjêng raja rawuh maksih nitih |
38. nuli mijil lêlangên sarimpi | sakawan winongwong | ing pradôngga binarunging sindhèn | ingkang bêksa risang narpasiwi | jêng gusti sêkaring | kadhaton wus baut ||
39. para tamu ingkang mariksani | ngungun sêmu gawok | dene kapat pisan ing wancine | maksih timur-timur winatawis | yuswanira lagi | ngalih wêlas taun ||
40. wus dumugi dènira nyarimpi | gôngsa suwuk alon | nêmbah mundur malêbêt sajrone | prabayasa winuwusa malih | kang lênggah pandhapi | sami rênèng kalbu ||
41. ya ta majêng jêng pangran ngabèi | lapur mring sang katong | lamun sampun rampung panatane | dhahar dalêm kang anèng pandhapi |
sri narendra | têdhak mring andrawina | sadayanira tut pungkur | orkès musik gôngsa munya ||
2. urmat prajurit prasêntir | ingkang sami lumaksana | kakung putri tansah kanthèn | rawuh sangajênging meja | durung ana kang lênggah | ananging wus tata urut | maksih jumênêng sadaya ||
3. munggèng sangajênging kursi | manggèn ing sapangkat-pangkat | meja nomêr siji
ingkang pramèswari | wus titi gya kinurmatan | gôngsa sacarabalène | musik sêtrik orkès munya | gêndhing polêgslit Siyam | swara
mayonès olip puniku | warata kang sami lênggah ||
12. tan na kaliwatan | rahap sami wiwit dhahar | sarampunging pandhahare | ambêng mundur sinantunan | ingkang rêsik mangarsa | tuwin pangunjukanipun |
linuhung | litnan jendral wicaksana ||
14. lan agêm dalêm sang aji | sanggyaning kang bintang-bintang | dipun pangandikakake | tuwin sang
kundhisi kang kaping pat | jumênêng wilujêngipun | Tuwan Gupênur Pandêryah ||
19. ingkang ngandika sang aji | cêtha nora musabiyat |
sadasa | wowohan warna-warna | pungkasan dhahar puniku | santun sêkar paripurna ||
lumaksananira | saking andrawina langkung pandhapi | sewaka parasdya laju | malêbèng prabayasa | nguningani upacara dalêm prabu | kaprabon narendra tama | ing Surakarta nagari ||
3. kang gumêlar ngandhar-andhar | anèng bangku kang wus kasêbut ngarsi | sawusnya mriksa puniku | têdhak mring Argapura | tuwin marang karaton kilèn pan amung | sawatawis [sa...]
[...watawis] wangsul marang | ing
akêkasih Radyan Lagsmitarugmi | badhaya sanga sarujuk | ing solah tan sulaya | tindak-tanduk nibani iramèng pangkur | kacaryan sang nêmbe miyat | lêlangêning kraton Jawi ||
6. salêbêtipun badhayan | dèn ladosi pangunjukan nèng bèri | cangkir tutup isinipun | wedang kopi parêsan | saunduring wedang lumadi sarutu | myang sigarèt rèk tinungka | minuman
èng. panti maderata gya nitih | ing kareta datan santun | Kyai Grudha Kancana | sakalihan lênggah lawan garwanipun | sasmitasta
têtabean | sri narendra tuwin gusti kangjêng ratu | tuwan-tuwan tuwin nyonyah | marang sagung para putri ||
13. kang pamit wus lumaksana | kanthèn asta kalawan jêng narapati | rawuh ing taritisipun | pandhapa gya jêng tuwan | têtabean malih rampung mundur manggut | ganti tuwan tuwin nyonyah | têtabean wus waradin ||
14. kang wus tabe nuli mêdal | Kangjêng Gusti Pangeran Adipati | Mangkunagara tan kantun | kalawan ingkang garwa | Gusti Kangjêng Ratu Timur pamit sampun | mring kang rama sri
ingkang nambut karya rêrêsik | cekat-cèkêt cikat-cakut | ngukutdingukuti. kang gumêlar | wus suminggah kabèh mring panggonanipun | pirantining pasamuan | anggambuh tan ana cicir ||
1. nênggih sabibaripun | pasamuan jro pura puniku | winatawis samana jam juga latri | rêsik kabèh ramping rampung | kang nambut karya gya
pasugatèng tamu | kang wadon mangsuli alon ||
7. yèn ngotên ênggih êmpun | kula amung nyangoni rahayu | ingkang lanang
12. plênggah-plênggahan sampun | tinata nèng pandhapi ing ngayun | meja dhahar munggèng
panata têpining margi | bênjar jèjèr mujur lajur | saking palêngkung mangalor ||
14. pan kongsi praptèng dhusun | ing Maliwis ugi sampun
bêcik sarwa adi luhung | mring paningal adoh katon ||
21. sakeca hawa edhum | marang badan budi sida sadu | dadi sêgêr sumyah narambahi dhiri | duk wanci pukul asthesuk | gantya ingkang winiraos ||
Atmasutikna | otomobil kang nèng wuntat | priyantun dalêm kang numpak | kang anèng bis nyai lurah | badhaya tuwin pra kênya ||
4. motor malih ingkang numpak | ampilan dalêm sri nata | sabêt tamèng dus kêcohan | myang sapanunggilanira | gya têdhak anglur ing wuntat | montorên titihanira | para pangeran kang samya | andhèrèk dintên punika ||
Purbanagara sagarwa | Pangeran Arya Mataram | datansah lan ingkang garwa | pra pangran wau sadaya ||
7. pangagêmanira cara | Walandi militèr pêthak | mawi sabêt topi seta | kang dhèrèk wau punika | kajawi Pangeran Arya | Purbanagara sagarwa | mangke ing sakondurira | tamu saking ing Pracimarja ||
8. kalilan wangsul mring praja | malih kang dhèrèk punika |
ing dalêm pungkuran | kabèh kang ana ing ngarsa | miwah kang majibi karya | para
durung kapituju | nyadhang-nyadhong dhawah | nyêdhak mêndhak mindhik-mindhik | ulat sumèh sêmi sêmu bukak karna ||
4. ingkang mêngku panguwasa tansah nuduh | mring andhahanira | murih wuwuhing prayogi | anêniti ing panata kene-kana ||
5. miyat bangku pangrantunan wus supênuh | gêlas saprantinya | minuman mawarni-warni | ngandhar-andhar kang meja dhahar gumêlar ||
6. tan wus lamun winuwus sugatèng tamu | tamtu [ta...]
[...mtu] langkung endah | èdi-pèni awit saking | kang
rawuh | ngrumiyini lampah | lan pra tuwan sawatawis | sarêng lawan Jêng Gusti Mangkunagara ||
16. nora kantun kang garwa Jêng Ratu Timur | sadaya punika | sami nitih otomobil | mandhap saking montor gya sami tabean ||
17. lan sang prabu nèng soring taritisipun | pandhapi ing ngarsa | tumuli sami lumaris | kanthèn asta gya alon prasami lênggah ||
sadasa | nênggih ing ari puniki ||
2. Jêng Raja Siyêm winuwus | sêsampunira miranti | têdhak saking panglêrêban | tansah ingkang pramèswari | nuli nitih montorira | sapandhèrèk ora kari ||
3. tan kantun sang among tamu | mangkat saking Purwasari | mangilèn lampahing kreta | rawuh
catur | ing mangke kang wus suwargi | duk sugênge sang minulya | mardawèng budi pakarti | kathah patilasanira |
nora kari | mangkat marang Pracimarja | rikat ingkang
11. sarêng wus têtela rawuh | ya ta kang lênggah pandhapi | sami jumênêng sadaya | umajêng lumaris aris |
praptèng panti maderata | cakêt ngajênging pandhapi ||
12. titihan jujug ing ngriku | binuka korining mobil | alon mandhap
sajroning pandhapi | tumindaking pada tamban | sumèhing naya mranani | sanggyaning para pangeran | ngurung-urung kanan
tudinging gathita wanci | ngajêngakên jam sawêlas | mung kirang sadasa mênit ||
mundhut sakaparêngira | ngunjuk kang kêras kang aris ||
20. sabên sawatawisipun | paladèn maju ngêjogi | bêktaa ès parongkolan | anèng èskan kanthi supit | paladèn wruh ing sasmita | parigêl anuju kapti ||
21. ya ta kang ambêksa wau | badhaya sampun dumugi | gôngsa suwuk pinathêtan | silastawa mundur sa-
"3. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X wontên pasanggrahan dalêm ing Pracimaharja, amanggihi
pamitran | saking sabda mêrak ati ||
23. noraga nyambi sês srutu | myang sigarèt kang cumawis | sinêbul kêbule munggah | supaya tan angênani | marang ingkang cakêt
saking sakecaning swara | gêtas rênyah muluh rujit | anjêjahit driyasmara | mara marang gêndhèng gêndhing ||
nung | tuwin tuwan-tuwan tut wingking | sadaya lênggah dhahar | mring pandhapi pungkur |
kundhisi rambah ping sakawan | sumêlèng dhahar wiyose | wahyèng sabda rahayu | duk kundhisi kang kaping kalih | suwuking pakurmatan | sami lênggah urut | tumuli ladèn mangarsa | kang rumiyin awarni sop mawi ranti | kang kaping kalih dhahar ||
4. sêkul kanthi ulam warni-warni | kaping tiga ayam duduh pêthak | mawi sampinyong kancuhe | kênthang gorèng lan
putêr soklat mawi noga lêgi | kaping pitu wowohan ||
5. amangsuli manawi kundhisi | pinihargya ing musikan munya | kang wus dèn sudhiyakake | saking ngarsa mring pungkur | nyêlak meja dhahar tan têbih | dene ta gêndhingira | wus rinancang manut | mring sang pinuji raharja | nora pae paekanira ing nguni | duk dhahar nèng jro pura ||
6. sarêng sampun jam sêtêngah kalih | wus dumugi dènya dhahar pista | gya jumênêng sadayane |
lon lumaksana wangsul | mring pandhapi ngajêngan malih | mêmulih mlampah-mlampah | kêjêng ingkang suku | wus dumugi nuli lênggah | lir duk wau-wau ta ingkang kapyarsi | kêprak narunthung sampak ||
tan katitih | pur tan ana kang kalah ||
10. wus dumugi gôngsa dèn kêpraki | suwuk wirèng kalih mangastawa | maksih sami lênggah jèjèr | throthuk sasmita mundur | sampak munya kadya sakawit | ingkang bêksa punika | risang narpasunu | Jêng
Kusumapraja | sampun mundur sakarone | samana wancinipun | pukul tiga langkung sakêdhik | wau ta kangjêng raja | lan tuwan gupênur | Jêng Gusti Mangkunagara | saha tuwan-tuwan tuwin para putri | sampun majêng pamitan ||
12. marang Kangjêng sri nata nglilani |
sêmu sumèh majêng têtabean | umanggut bage-binage | ingkang nitih rumuhun kangjêng raja lan pramèswari | montor nèng maderata | kangjêng sang aprabu | tindak nguntapakên kadya | duk nalika rawuhe dumugi markis | ganti ingkang mangarsa ||
ingkang nora | tinanggênah kantun | ugi wus nitih kareta | otomobil lan garwanira sarimbit | sêmune katon sayah ||
14. palataran montor kang cumawis | ngajêng mangkat wingking lon mangasamangarsa. | enggale wus nitih kabèh | ing otomobilipun | lajêng wangsul marang nagari | ing lampah sêsewangan | sampun sami kondur | marang dalêmnya priyôngga | kawuwusa sampeyan dalêm sang
panèwu mantrinipun | sapangandhap miwah prajurit | pan amung sawatara | ingkang taksih kantun | têngga kangjêng sri narendra | kang andhèrèk munggèng pasanggrahan adi | Pracimaharja paras ||
16. ing pandhapi ngajêng tuwin wingking | ingkang sanès adat kinukudan | winangsulakên ênggone | sadaya wus kadulu | gumarining dipun saponi |
lumaris | lanang wadon gêdhe cilik anom tuwa ||
2. nadyan bocah tanpa rowang | lungan bêngi tan kuwatir | wit saking padhang sumêblak | lurung sajroning nagari | sangsaya lamun lagi | ana tontonan ting grubyug | lanang wadon
sapisan | wah malêm Jumungah Paing | sasi Rabingulakir | Ehe ôngka nunggal dhuwur | kaping nêm sasi Lônda | maksih Sèptèmbêr kang tampi | sakondure saka ing Pracimaharja ||
4. Kangjêng Raja Siyêm karsa | dèn aturi amartami | marang ing Mangkunagaran | mula padhange ngluwihi | karo
6. kabèh rinêngga ing pandam | mlongo ingkang dèn kandhani | mulane ta ayo miyat | alah kôndha dene yêkti | mangsuli gih suwawi | gya mangkat sarowangipun | gumrubyug wuri ngarsa | uyêl mlaku turut pinggir | iku wayah angarêpake jam sanga ||
7. kang jaga marga parentah | wong kang nonton dikon mingkirminggir. | ayo kabèh padha lunga | aja angewuh-ewuhi | mrana sing rada têbih | Kangjêng Raja Siyêm rawuh | miwah sang pramèswara | sapandhèrèk nora kari | katon nitih kreta malbèng palataran ||
8. rawuh ngajênging pandhapa | kreta kèndêl tan lumaris | mandhap lan jêng pramèswara | kangjêng gusti anampèni | nèng maderata tuwin | kang garwa Jêng Ratu Timur | nuli malbèng pandhapa | ing ngriku wus kathah tami | jêng gupênur tuwan-tuwan tuwin nyonyah ||
kapara têbih | sênêng marang ringgit tiyang kang mataya ||
11. parigêl igêling angga | dhasar lêlakone bêcik | caritane Prabu Rama- | wijaya duk nandhang kingkin | pisah lan ingkang swami | dhinustha nataning diyu | Risang Rahwanaraja |
saking kirang mardi basa | dene ingkang kaping kalih | datan uninga priyôngga | miwah tan ana kang paring | katrangan kang patitis | duk nalika tamu agung | rawuh Mangkunagaran | garane amung nênêmpil | mila lamun kalintu ingkang carita ||
15. tan lyan amung mintaksama | dera manggita puniki | tinêdah jêng sang musthika | sampeyan dalêm sang aji | wicaksana mandhiri | kaping sadasa linuhung | ing praja Surakarta | nadyan kirang pramèng kawi | kawistara tataran sabda mardawa ||
21. datan winarna ing marga | wus rawuh malêbèng puri | para putri atut wuntat | abdi
2. sapandhèrèk ngaring-aring | tan ana ingkang tindakan | wontên ing loji kemawon | ing wanci satêngah astha | sawusira busana | lênggah munggèng gadri ngayun | sakalihan ingkang garwa ||
3. sakulawarga sumiwi | yèku kangjêng raja arsa | pariksa jogèting topèng | kang nopèng sapirantinya | niyaga lan pangêprak | ingkang nyaosi puniku | Jêng Gusti Mangkunagara ||
4. ananging ingkang angibing | pan amung tiyang sajuga | nora rangkêp adêgane | amung kalana kewala | dene pradangganira | saking kraton mangke laju | kinarya ringgitan pisan ||
5. ringgit gêdhog wus cumawis | kêlir kothak
8. nama Prabu Salyapati | Narendra Nungsa Kêncana | tanah ing sabrang prajane | sêngadi arsa suwita | maring Natèng Jênggala | nanging ing sajatinipun | arsa nyidra amrih lina ||
9. mring Sang Inu Kartapati | kalampahan dadya yuda | Dyan Panji unggul jurite | Salyapati sawadyanya | wus tumpês praptèng lina | Sang Panji Asmarabangun | antuk
sagarwanipun | jumênêng galdrining loji | miwah sapandhèrèkipun | sadaya sampun sumiwi | sami ngalêmpak nunggal gon ||
4. pra pangagêng Jawi Walandi wus rawuh | malêbèng sajroning loji | paduka tuwan gupênur | Jêng Gusti Pangran Dipati | Mangkunagara tan adoh ||
5. lawan para tuwan-tuwan sadayèku | sami amangagêm langking | nênggih tan pantara dangu | sampeyan dalêm sang aji | miyos saking ing
marang ing galdri | kanthèn lampah dalêm alon ||
10. para tuwan sami urmat mring kang rawuh | lajêng majêng anyêlaki | sêsampunira umanggut | kangjêng raja amangsuli | manggut sumèh ing pasêmon ||
11. tumarêcêp têtabean lan sang prabu | jêng raja lan pramèswari | sadaya punika wau | pan maksih jumênêng sami | nuli majêng gêntos-gêntos ||
12. angsung tabe sasmita atur pudya yu | dènirarsa jêngkar saking | ing Surakarta praja gung | kangjêng
residhèn myang jêng gusti | lan sanggya kang anèng kono ||
14. para agung Jawi Walandi umanggut | tabean ing tyas mêmuji |
wong agung Jawi Walandi | angêrompol anèng pungkur | dhèrèkakên sang lumaris | tan têbih gya nitih oto ||
17. ingkang sampun kasudhiyakakên wau | munggèng taritising loji | sakalihanira sampun | lênggah jroning otomobil | wus
19. sapandhèrèk tutwuri ing lampahipun | urut-urutan nèng margi | Jêng Raja Siyêm puniku | arsa têdhak apêpanggih | ngarsa dalêm sang akatong ||
20. Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana luhung | ingkang kaping astha tuwin | marang jêng tuwan gupênur | Ngayogyakarta nagari | kunêng kang
marang sajroning kadhatun | dina malêm Rêbo Kliwon ||
2. tanggal ping sanga likur | sasi Mulut Sèptèmbêr ping têlu | taun sampun
mangsuli pisungsung | katur kangjêng raja lan jêng pramèswari | miwah sapandhèrèkipun | kadya ingkang kacariyos ||
4. gusti kangjêng sang prabu | misungsung mring sang narendra tamu | warni gambar dalêm kanigaran rugmi | gambaring Gusti Jêng Ratu | Êmas pramèswari katong ||
5. lan malih gambaripun | putri dalêm gusti raneyu |Kurang satu suku kata:
puniku | sakalihan gusti kangjêng ratu | saha gusti dyan ayu sêkaring puri | malih paring dalêm iku | warni lantaran cinêplok ||
11. P.B.X. ing bungkul | êmas wrêda anggalès
13. myang piring slaka mênthur | winarna ing gambar wayang bagus | anyêrakit tinrap ing tembok mantêsi | lan
sakalihan Gusti | Kangjêng Ratu Êmas tinut | gusti sêkaring kadhaton ||
15. sang sri ngagêm panunggul | plangkan gambar saking salaka lus |
pêpulunanipun | Jêng Pramèswari ing Bangkok ||
18. sang sira asmanipun | sinung paniti dhasi mas luru | linarikan barleyan sling mirah pèni | Sang Sidha ugi wus sinung | liyontin kancana kinclong ||
19. mripat barleyan suluh | sêling mirah markata nêrawung | lan Tuwan Residhèn H. T.
anyêla atur | wontênipun carita puniku | radi gèsèh lan pranatan kang dipun drig | kados ta ing rawuhipun | Jêng Raja Siyêm ing Bangkok ||
23. pranatan drig winuwus | rawuhipun tanggal ping rolikur | wulan Mulut ing warsa Ehe utawi | ping wolu likur Ogustus | angkaning warsa winaos ||
24. sèwu lan sangang atus | sanga likur nênggih langkungipun | ing wasana rawuhnya Anggara Langking | kaping wolu likur Mulut | lan Sèptèmbêr kang gumantos ||
25. tanggalnya kaping têlu | warsa sami lan kang wus winuwus | kacarita mila makatên wit saking | paduka sang tamu agung | saking ing Dièng karaos ||
26. kirang sakeca amung | sawatawis manawi dinumuk | dening dhoktêr sarira bêntèr sakêdhik | atur pamrayoginipun | jêng raja supados ngaso ||
27. kalampahan miturut | anglêrêmakên sariranipun | wontên
Mulut kaping wolu likur sèstu prapti | ing
gita amung | amiturut kawontênanipun | pasamuan kang sami dipun lampahi | mahargya sang tamu agung | prapta jêngkare saking don ||
30. titi panyitranipun | ri Rêbo Pon tanggal kaping têlu | Madilakir maksih Ehe ingkang tampi | ping nêm Nopèmbêr kang taun | nunggil kang sampun winaos ||
mardawèng kidung | kang kinudang-kudang duk ing dangu | dyan kapurba adining pura nagari | ing Surakarta satuhu | samêngko katon kinaot ||
karep: MAKALAH MAKKIYAH DAN MADANIYAH
Wayang : Kresno Duto - Ki Timbul Hadi Prayitno
Wayang : Kresno Duto - Ki Timbul Hadi Prayitno01 - Kresna Duta 1A.mp302 - Kresna Duta 1B.mp303 - Kresna Duta 2A.mp304 - Kresna Duta 2B.mp305 - Kresna Duta 3A.mp306 - Kresna Duta 3B.mp307 - Kresna Duta 4A.mp308 - Kresna Duta 4B.mp309 - Kresna Duta 5A.mp310 - Kresna Duta 5B.mp311 - Kresna Duta 6A.mp312 - Kresna Duta 6B.mp313 - Kresna Duta 7A.mp314 - Kresna Duta 7B.mp315 - Kresna Duta 8A.mp316 - Kresna Duta 8B.mp3Download Wayang yang lain :Wayang : Anoman Takon Wayang : Semar mbangun kayangan - Ki Hadi SugitoWayang : Ontorejo Mbalelo - Ki
sarine wulan, Wong asih linulutan, Lungaku tinangisan, Tekkaku kinasihan, Teka welas asih, Marang barang ingsun, Aja Gustiku maneh ora asiha, Dewane wong saakedhaton podo moro
jroning ati, Gusti Alloh ingkang kuwasa, Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang, ugi pados pangan, Selawase kawulo gesang, Samarga pinaringan gampang, Gampang sarining gampang, Gampang saking kersaning Alloh." Mantra
lair ing Bandung, 8 April 1980; umur 37 taun) ya iku model, koki lan selebritis Indonésia, Farah Quinn, utawa sering uga diundhang karo jeneng Sexy Chef.[1] Dheweké iku pambawa acara ning acara Ala Chef ning salah sawijining televisi swasta.[1]
Awit cilik, Farah wis seneng babagan masak.[1] Dheweké kan lair ning Bandung, awit cilik nalika esih manggon ning Sumatera dheweké kerap mbantu ibuné ning pawon.[1] Karemenan Farah marang dunya masak iki, anggawé dheweké anduwèni pepenginan sinau babagan masak nganti taraf internasional.[1] Dheweké sempet nyambut gawé ning Lydia’s Pittsburgh, restoran Italia kang kondhang ning laladan Pittsburgh, Pennsylvania.[1] Sawisé iku, dheweké nerusaké pandidikan ning
anduwèni anak siji iki bakal bali menyang Indonésia lan anduwèni niat kanggi mubeng-mebengi tlatah nusantara kanggo ngasah kreatifitasé babagan masak ala dheweké dhewe.[1]
Ning taun 2005, bebarengan karo bojoné dheweké mbangun restoran kang diwenehi jeneng Camus ning tlatah Phoenix, Arizona,
dibangun déning Farah lan bojoné mau kagolong restoran kang wus dicap restoran bintang papat.[1]
Farah Quinn, dijuluki 'Seksi Chef', julukan mau dadi bonus kanggo dheweké kang dadi kaki masak.[2] Dheweké seneng manawa dijuluki kaya mangkono.[2] Kanggo njaga awaké, Farah Quinn mbiasakaké mangan panganan kang séhat, lan diimbangi karo ulah raga kang teratur.[2] Lan njaga aboté kang ideal kang para kaum hawa, 50 kilo.[2] Dheweké ngusahakaké kanggo tampil ayu kanthi cara kang séhat lan gampang, kayata mangan panganan kang séhat lan ulah raga nggal dinané.[2]
^ a b c d e f g h i j (id)biografi Farah Quinn dipununduh tanggal 15 Juli 2011
^ a b c d e (id)Farah Quinn: Bonus Disebut Seksi Chef dipununduh tanggal 15 Juli 2011
IndonésiaJuru masak IndonésiaTokoh saka PalembangKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.58, 11 Novèmber 2016.
#Blora #Boyolali #Brebes #Cilacap #Demak #Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Tetanèn&oldid=1088916"	Kategori: ÉkonomiÈlmu trapanIndhustriTèknologi	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 13 Sèptèmber 2016.
april 2015 kl. 19.48Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun
“Golek kayu mbak, ndek banjir kadang enek kayu sing
Mas Rihlah, meniko wonten rokok klobot, rokok ramayana geh enten, purun boten?
Niki khususon mas Rihllah ugi dulur2 KWA tak betaaken rokok klobot sak bagor. Geh enten rokok Genthong, rokok Togog, Menyan, lan Dupa. Lha rokok Ramayana napa mboten enten engkang badhe ngicepi, rokoke kathos cerutu,
Niki bedutan+candu nipun khusus damel mas BC&Kang Walyojati menawi badhe
…pripun kabare,..saiki ning endi gatoloco ne,…opo make nick lain meneh,..wkwkwkwkwkw
wong isih neng ndonya nggih tetep kena hukum alam semesta..
koyo tho..isih maem..tilem..teksih ngobrol..teksih internetan..
menawi onten salah nyuwun ngapunten..niku kan manusia sanget..
kulo dereng nate teng alam sebelah pas sadar kok mas..paling2 ngimpi menawi pas tilem
ngimpi niku sadar nopo mboten nggih?
Nek nggawe gelung ojok koyok roda cikar
ASMA SEJATI (…) JENENG SIRA MIJILA.
ARSA… RAGANE BADE ADUS KRAMAS.
NGRESIKI BADAN SIJI TEKAN ATI.
REKSANEN MURIH KELAKSANAN KANG DADI SEDIYANE KANTI TEGUH RAHAYU
REKSANEN MURIH KELAKSANAN KANG DADI SEDIYANE KANTI TEGUH RAHAYU SELAMET.
ARSA… RAGANE BADE LELUNGAN/TINDAK’AN.
MENGHADAP HYANG MAHA SUCI HIDUP;
ARSA… SOWAN ING NGARSANING KANJENG RAMA SEJATI.
GUSTI PRABU HERU CAKRA SMANA.
ARSA SOWAN BADE NYUWUN TAMBAHING PANGESTU LAN PANGAYOMAN, UGA SEDAYA INGKAN KULA
ARSA… NATA, NATA’AKE LAN NGLENGGAH’AKE.
BUSANA-BUSANA PRIBADI SEJATI LAN SABDA-SABDA PRIBADI SEJATI.
SRI MAWUR BAJANG WURUNG KAMA WURUNG.
KANG UMIJIL SAKA RAGA INGSUNG.
BALI MARING ASAL USUL SANGKAN PARANING DUMADI.
ASAL BANYU BALI MENYANG BANYU DADI BANYU.
ASAL ANGIN BALI MENYANG ANGIN DADI ANGIN.
ASAL GENI BALI MENYANG GENI DADI GENI.
ASAL SARI-SARINING BUMI BALI MENYANG SARI-SARINING BUMI DADI SARI-SARINING BUMI.
ASAL SUCI BALI MENYANG SUCI DADI SUCI.
ARSA… SOWAN ING NGARSANING KANJENG RAMA SEJATI GUSTI PRABU HERU CAKRA SMANA.
ARSA SOWAN BADE NYUWUN SABDA TAMBA USADA. KANGGE TITAH PADUKA INGKANG ASMA
“Gusti ingkang maha suci. Kula nyuwun pangapura dumateng gusti ingkang maha suci. Sirolah datolah sipatolah. Kula sejatine sateriya. Nyuwun wicaksana nyuwun panguasa. Kangge tumindake sateriya sejati. Kula nyuwun kangge
Laku Khusus untuk pengenalan jatidiri…..SEDULUR/SAUDARA. 4
Serat aji panunggal punika.medharaken wontenepun pancandriya tuwin kawruh pasamaden utawi kawruh yoga. Dene ingkang badhe kawedaraken rumiyin. Wontening tembung nutupi babahan nawasanga. Menggah wontenipun tembung wau. Kangge ucap-ucapanipun{janturanipun} nata dwarawati utawi sang arjuna manawi kaleres samadi manages ing dewa. Lah inggih saking tembung punika wau ingkang dipun ugemi sarta lajeng dados pamanggih umum. Ananging menggah ing sajatosipun, kita boten saget yen ta anutupana salah satunggal kemawon saking babahan nawasanga wau. Liripun. Upami kita nutupi grana margining napas. Lah mangka lampahingnapas punika ingkang minangka dados tetangsul utawi dados wahananing gesang kita. Amila yenta grana kalantur dipun tutupi. Saestu badhe dumugi ing jaman sakaratil. Dados nutupi babahan nawasanga {tegese : bolonganipun anggota sanga}, punika tetela saking kalentuning panampi. Tanda yektinepun saweg nutupi bolongan satunggal kemawon.tentu boten saged tumindak.
Ingkang makaten wau. Ing ngriki kedah anerangaken menggah ing kaleresanipun. Inggih punika makaten. Tembung nawasanga punika. Panggambarani
kosongna. Suraosepun : sadaya margining hawa napsu sami kakosongna. Ateges boten dipun maegeni.
Menggah ingkang among karsa punika. Sajatosipun wonten nem prakawis. {wewah 1 saking 5}. Inggih punika pamicara. Mila lajeng wonten tembung. Sad indriya, utawi indriya nem { ing
dhahar lan sare. Cegah syahwat. Ameper hawa napsu. Sarta siyam ing sawatawis dinten. Punapadene boten kenging ngemu sakserik duka cipta.
Manawi siyamepun. Kantun sadalu, sampun ngantos sare, sarto kedah ambisu. Ing wanci tengah ndalu lajeng siram, sarampunge siram lajeng busana angangge sarwi suci. Sarta kokonyoh gagandan
KANG KAPATRAPAKE ING SAJERONING LAKU;
1. sedulurku tuwa kang ana ing bang wetan.kang aran mutma’inah.reksanen ragaku.kempiten nyawaku.inditen sukmaku.iki ana gawe gede.aja nganti belah pisah.yen ana sediya ala balekna.sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
balekna sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
saciptaningsun. Ana sasedyaningsun teka sakarsaningsun. Metu saka kodratingsun.
“Gusti Ingkang Maha Suci, kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. Nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa kangge tumindake Sateriya Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’aken tumindak ingkang luput.”
“Siji-siji. Loro-loro. Telu-telonana,
Siji sekti – loro dadi – telu pandita,
Siji wahyu – loro grat’trahina – telu rejeki .”
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, nyuwun sasmita ing ga’ib. Perlu ngaweruhi sedulur papat kalima pancer. Reksanen murih kelaksanan pinanggih, sipatemon kanti teguh rahayu
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, nyuwun sasmita ing ga’ib. Perlu ngaweruhi sedulur papat. Reksanen murih kelaksanan pinanggih, sipatemon kanti teguh rahayu slamet”…1x
mumbul ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MAHA SUCI tumurun dumateng…sejatining ingsun….”
tuwa kang ana ing bang kidul kang aran aluamah.reksanen ragaku kempiten nyawaku inditen sukmaku.iki ana gawe gede aja nganti belah pisah.yen ana sediya ala balekna.sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira
Sing sapa bisa nguasani patrape aji panunggal inginggil punika. Sayekti bakal tinarimah sakabehing panyuwun dening gusti. Ananging sadusunge kudu lan wajib anglampahi wejangan wirid maklumat jati. Minangka kanggo dedasar
Manawi kita gagas. Lampahing ngagesang punika kenging winastan karoban dening panyeliding wisaya. Boten rumiyin boten sapunika. Boten rampung-rampung tansyah sami cocongkrahan. Labet sami rebat leres dhateng gagadhulan tuwin tekadipun piyambak-piyambak. Mongko wisaya punika wonten ingkang gampil kasumuruban lan wonten ingkang botem gampil anggenipun nyumerebi. Wisaning sawer boten sanes naming dumunung wonten ing untu. Lan panyemburipun, wisaning kalabang ian kalajengking wonten ing entupipun. Ananging ing samangke, lah dumunung wonten ing pundi, menggah wisaning sadaya serat-serat piwulang ingkang sampun sumebar dados wawaosaning ngakatha ?. punika boten sanes kajawi dumunung wonten ing pengertosan kita pribadi.
Manawi kita saged mangertos nampeni suraosing piwulang. Punika kados dene kita manggih usada ingkang sampun sumereb aben-abenan lan tumanjanipun. Manawi makaten sampun tamtu kita saged manggih kawilujengan lan kamulyan. Kosok wangsulipun pangertosan kita ingkang saking serep panampinipun. Punika kados dene kita manggih usada ingkang aben-abenan tuwin tumanjanipun dereng kita sumerebi. ingkang makaten punika saged ugi andadosaken ing wisaya. Langkung2 yen pangertosan ingkang seling serep panampinipun wau. Lajeng, katularaken ing ngasanes. Sarana lesan utawi sarana serat2, sampun tamtu badhe langkung ageng ing wisayanipun.
Pramila. Sing sapa bae yen arep anglakoni. Adji panunggal. Adji paweling. Adji padmawara. Kudu miwiti saka piwulang wirid maklumat djati dishek,
PAWELING KANG KAPATRAPAKE ING SAJERONING LAKU;
“Gusti Ingkang Maha Suci, kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa kangge tumindake Sateriya Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’aken tumindak ingkang luput.”
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, nyuwun sasmita ing
ingsun.rasa sukma kang ana sajeroning netra utawa kang ana ing sajeroning guwa garba.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.ingsun njaluk slamet.ya ingsun sejatining kun. {kanggo meruhi roh}
amrentahi roh kang dumadi.ing sajeroning jagat.ingsun iki kabeh.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.laa illaaha illallah
sahadat tanpa sahudu.ila fisrika.ora ana pengeran nanging allah kang sinembah.satuhune…….duh gusti,kula masrahaken.sedaya dosa lan keluputan kula.jiwa raga kula.lahir batin kula.gelar gulung kula.pati urip kula.kula nyuwun…………., {kanggo nenuwun ing ngarsaning gusti. Tanda…….di isi apa kang dadi
jagat ingsun kabeh.dzat les tan ana karasa-rasa. {kanggo sowan ing ngarsaning gusti / ngracut}
“Gusti Ingkang Maha Suci, kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa kangge tumindake Sateriya Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’aken tumindak ingkang luput.”….7x
Siji wahyu – loro grat’trahina – telu rejeki .”….3x
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, nyuwun sasmita ing ga’ib. Perlu ngaweruhi guru sejati. Reksanen murih kelaksanan pinanggih, sipatemon kanti teguh rahayu slamet”…1x
kamulyan ingsun, mulyakna kasucen ingsun, urupna uriping kawicaksanan ingsun.”….
kun dzat kun kang ana sajeroning netra ingsun.kun dzat kun kang ana sajeroning guwa garba ingsun.rasa sukma kang ana sajeroning netra utawa kang ana ing sajeroning guwa garba.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.ingsun njaluk slamet.ya ingsun
unang dzat numan.ancik-ancik luhuring awang-awang.alungguh wulan purnama.slamingati angurungi lintang sak kembaran.ing sukma.amrentahi roh kang dumadi.ing sajeroning jagat.ingsun iki kabeh.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.laa illaaha illallah
purba wasesa langgeng.ya ingsun pangeran sadirum.teka jleg lunga jleg sangyang wuryan.wuryan katon wuryan ketemu….illallah…3.x.
masrahaken.sedaya dosa lan keluputan kula.jiwa raga kula.lahir batin kula.gelar gulung kula.pati urip kula.kula nyuwun…tepang panggih sipat temon kalayan urip. Kang minangko dadi guru sejati ingsun…1.x
nyuwun tambahing berkah pengayoman. Sedaya panelangsa nyuwun usadha, sedaya panjangka nyuwun sembada. Berkah nyuwun limintuning rejeki ingkang agung rahayu, pengayoman nyuwun slamet sak rakyat sak bandane. Kersa saking
anjunjung marang jabang bayine…….,allahuma turunsih,ana drajat saka kidul abang rupane,kedadeayane saka getih,anjunjung marang jabang bayine……….,allahuma turunsih,ana drajat saka kulon kuning rupane,kedadeayane saka puser,anjunjung marang jabang bayine……..,allahuma turunsih,ana drajat saka lor ireng rupane,kedadeayane saka ari2,anjunjung marang jabang bayine……….,allahuma turunsih,ana drajat saka bapa kang netep ake marang si jabang bayi,kang anjunjungna,allahuma turunsih,ana drajat saka biyung kang andadek ake marang si jabang bayine…..,allahuma turunsih,ana drajat saka allah kang paring urip,paring sandang,paring pangan marang si jabang bayi lan anjunjung marang si
“Gusti Ingkang Maha Suci, kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa kangge tumindake Sateriya Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’aken tumindak ingkang luput.” 7.x
Siji wahyu – loro grat’trahina – telu rejeki .” 3.x
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, sowan ingarsaning Kanjeng rama sejati gusti prabu heru cakra smana. Arsa sowan bade nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman. Uga sedaya ingkang kula aturaken. Sageta kelaksanan kanti teguh rahayu slamet.” 1.x
“Gusti Hyang keparenga putra ngalap berkah (*kangge mberkahi) ngukup pengayoman (*kangge ngayomi).” …(……………………)….
GUSTI INGKANG MAHA SUCI tumurun dumateng……………” jika Ratu kidul yang hendak di panggil ( Kanjeng Ratu mas kencanasari Sekar jagat wijaya kusuma)
panggil… Sembah sedaya panelangsa dalah panjangka ingsun nyuwun tambahing berkah pengayoman. Sedaya panelangsa nyuwun usadha, sedaya panjangka nyuwun sembada. Berkah nyuwun limintuning rejeki ingkang agung rahayu, pengayoman nyuwun slamet sak rakyat sak bandane. Kersa saking kuasane:”
“Gusti Ingkang Maha Suci. Kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. Nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa. Kangge tumindake Sateriyaa Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’ake tumindak ingkang luput.” 7.x
Siji sekti – loro dadi – telu pandita.
Siji wahayu – loro grat’trahina – telu rejeki .” 3.x
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa arsa…sowan, ing ngarsaning………
Dipl.-Ing. (FH) Dipl.-Wirtsch.-Ing. Thomas Gruber
dèn dhawuhi | ngondurkên brana sang prabu | jinujugkên wismèng Patih | Sutiksna binaktan wartos ||
3. ingkang tampi dhawuh sandika umatur | samana jêng sri
amalangkrik astanipun | siki dhêku langkung ajrih | nanging tan watawis dangu | kang ajrih
dhuh pukulun kang kadulu | jroning kisma wontên kêris | langkung sae mawi pamor ||
16. kang sajuga angrêrêpa wuwusipun | dhuh dhuh inggih kakang inggih |
tanggon ing tangguh | môngka kula tanpa kanthi | sêpên sarananing pupoh ||
18. tan watawis dangu ingkang kasor wau | mingsêr-mingsêr
rôndha bojonira mêsthi | babo aywa kêlap-kêlop ||
23. lah ing kana tiyang ingkang mêntas unggul [ungg...]
[...ul] | gêntos dhêku wuwusnèki | dhuh dhuh inggih adhi sampun | aywa sandea ing galih | sarèh dika kula rojong ||
24. anglêngkara manawi pun kakang purun | mingkara dhatêng pun adhi | awit sotaning tyas ingsun | tan wontên kang kula kardi | purun mring dika sang anom ||
pirêmbag wisikan prayoginipun | mrih sagêdipun angambil | andhudhuk pêndhêman dhuwung | Juragan Karma turnèki | dhuh gusti sri nara katong ||
27. bilih janma kêkalih punika dipun | wisesa sing kuwasa ji | saèstu manawi nutut | gôndra pintên tiyang kalih | nanging sanalika yêktos ||
28. sami purun karana janma dwi wau | sawêg sami dèn panjingi | hawaning tosan linuhung | dados purunipun saking | saening katga myang pamor ||
29. miwah saking pamawas amba pukulun | têtiyang kalih puniki | kados tan wontên sumurup | mring gusti jêng sri bopati | mila sandeyaning batos ||
30. bilih purun sayêkti akarya saru | kajawi saking karsa ji | yèn saking pamanah ulun | panjênêngan paduka ji | karsa anglimpe mrih amor ||
prabu | wusnya mangkana sang aji | andangu janma dwi wau | hèh apa sira kêkalih | padha tan wêruh maring ngong ||
36. tiyang kalih aturira tan sumurup | sang nata
miyarsa sabda prabu | kagyat dahat èsmu ajrih | ciptantuk dukaning katong ||
38. têmah samyandhêku sujud mring sang prabu | nata
bathara ji | amba punika pukulun | karamanipun ing dèsi | Karja dhusun ingkang katon ||
40. wasta amba wasiyating tiyang sêpuh | pun Jagra dene puniki | sadhèrèk nèm prênahipun | karamanipun ing dèsi |
sabin | Karja Ngentaenta dhukoh ||
42. dene ingkang dadya tingkah amba wau | saèstu tan ngrumaosi | kajawi sami pirêmbug | badhe lampahirèng warih | têlas ature janma ro ||
43. Prabu Gêndrayana sapandhèrèkipun | samya dahat ngungun dening | hawaning tosan puniku | têka kuwawa nglimputi | ciptaning manungsa yêktos ||
44. lah ing kana Prabu Gêndrayana gupuh | ngandika mring
ingkang mawi | dudu karêpira lugu | bumi kang sira idêki | ana curiga kinaot ||
46. dadinira karo pisan sira iku | padha kalimputan dening | hawaning curiga luhung | marma padha rêbut inggil | gantya sura gantya kasor ||
andhêku maèsmu ngungun | dene datan
sigrandhudhuk | tan dangu pandhudhuknèki | punang katga wus kadulu | gya katur marang sang aji | dhapuring katga kacriyos ||
49. punang dhuwung tilam upih dhapuripun | satuhu sae kang warni | ananging kuciwanipun | sampun risak sangêt sami | tritipên risak kang pamor ||
50. labêt saking nèng jro kisma sampun dangu |
rawuh sangandhaping | witing asêm janma kathah sami miyat ||
4. dahat gugup mêndhak dhodhok makidhupuh | miyat sri narendra | nata dangu lon derangling | ingkang dadya pangayune tyas punika ||
5. sapa iku kang dadya pangayunipun | lawan pinangkanya | kabèh saka desa ngêndi | tuwin kabèh apa bae kang sinêdya ||
pragakipun | tiyang ing Limaya | dhusun wetan kang kaèksi | anak wrêdha Umbul Darpa ing Limaya ||
Umbul Darpa | saking sangête kang sakit | kadya sampun mèh dumugi ing antaka ||
10. anak putu samya têtuwi sadarum | ing sadangunira | mêtiki Sudarpa Kyai | nulya wontên sadhèrèk sajuga prapta ||
11. prênahipun nak-sanak de wastanipun | nênggih pun Somada [So...]
[...mada] | punika ingkang wêwarti | mring kawula miwah dhatêng para kônca ||
12. yèn ing dhusun Gajahoya wontên dhukun | langkung sagêdira | Brahmana Sudha kang nami | wartosira yèn ngusadani tyang roga ||
ciptanya sanadyan | bapa wus tumêkèng lalis | anggêr sagêd dumugi ing wismanira ||
16. kyai dhukun Brahmana Sudha misuwur | pêsthi yèn waluya | tan drana sudarma patik | gya kabêkta bidhal saking ing Limaya ||
17. dipun usung pinikul ing jolang bambu | rinêmbat gêntosan | sarêng dumugi ing ngriki |
dhusun | ing Limaya prapta | ngisoring wit asêm iki | apa baya kang katingal ing netranta ||
tan watawis dangu | gêgêr tuwin sirah | raos lir kasêmpyok warih | asrêpipun lir asrêping tirta marta ||
27. basanipun asrêping toya sawindu | anglimputi badan | kawula sakojur dadi | waluyanya sakathahing roga amba ||
gya sira wawasa | apa baya ingkang mawi | kang
sinung ling sandika nulya amawas ||
30. aturipun Juragan Karma pukulun | ing sajroning kisma | wontên cêcupu kang mèsi | lisah tala kang môngka dadya usada ||
31. sakèhipun sêsakit sayêkti mantun | Prabu Gêndrayana | langkung suka manabda ris | hèh kawulaningsun kabèh wong Limaya ||
lênga tala | iya iku môngka dadi | kêkanthine usada sakèhing roga ||
1. nanging lênga tala mau | ing samêngko wus pinasthi | ing jawata kang winênang | yèn dadya kagungan mami | anadene kanang wrêksa | asêm iki sun sabdani ||
gonira linggih | sun arani kayu girang | karana sira duk prapti | sacêdhaking thêthukulan | nuju padha sukèng kapti ||
4. lan padha girang gumuyu | mulane ing têmbe wuri | yèn ana janma anandhang | kasmala yèn dèn kêbuti | ron asêm sarta ron girang |
sasutanira kang ngiring | sami umatur sandika | jumurung karsa narpati ||
6. tan dangu lan sabda prabu | nulya na swara kapyarsi | gêtêr patêr sêsauran | tôndha yèn sabdaning aji | nata agung binathara | jinurung ing dewa luwih ||
7. ya ta mangkana Ki Umbul | Darpa myang sawangsanèki | miwah paragak Daruna | ginanjar ing rajatadi | kinèn akarya pawitan |
nuwun | sumujud konjêm mring siti | mangkana Sri Gêndrayana | karsa kondur mring nagari | margi nalika punika | wus lami têdhakira ji ||
9. onêng dhatêng garwa sunu | miwah wadyabala aji | tan dangu anulya bidhal | sigêg têdhaknya sang aji | mangkya
nalika punika | Sri Drawilaka yêksa ji ||
11. kalangkung tikbraning kalbu | rumaos de sampun lami | tilar praja arsambêdhah | prajèng Ngastina tan bangkit | tansah kinuncang ing dewa | kinarya bingung ing mangkin ||
binantua | nênêdha mring dewa luwih ||
20. jinurungana ing laku | mangkya amba nyuwun pamit | bidhal mring praja Ngastina |
Kandha wukir | sarta nulya karya jênang | dodol ingkang lêgi gurih ||
28. kinathahan bumbunipun | klapa miwah gêndhisnèki | supadya raosnya eca | sarta winor darubêsi | wisa sing Nungsa Kambana | ingkang sakalangkung mandi ||
29. dupi karyanya wus rampung | nulya winadhahan upih | ginendhong marang ni endhang | gya bidhal maring nagari | ing marga tan winursita | ing wuri winuwus gênti ||
sabdanipun | lah ta sira iku sapa | dene nywara tanpa warni ||
7. kang swara sigra maluya | andupara yèn
lan wêlas | iya marang wayahira kakang prabu | Gêndrayana miwah mringwang | ing samangko ingsun yêkti ||
ana kang prapta | amêmindha brahmana saendhangipun | arane Brahmana
panindaking tindak dudu | wêkas ingsun marang sira | sesuk manawa sang aji [a...]
15. arsa andhahar kang jênang | pisungsunge
kang mindha brahmana | lawan endhang iku sajatinèki | rasêksi kalawan diyu | duta Nungsa Kambana | kongkonane Prabu
sabab | awit wus lumrahirèng wil ||
19. padha sinung kaprawiran | sinerenan ing guna myang kasêktin | dene ta pitutur ingsun | marang sira rahadyan | poma aywa kongsi kajarwèng lyan tuhu | lamun durung kanyataan | bokmanawa sira kêni ||
20. ing pangira-ira têmah | tanpa karya pangrêksanta mring nagri | têlas arca wuwusipun | lah ing kana Sang Arya | Prabu Sudarsana dahat dènnya
pamintaningwang mring sira yêkti | amung muga-muga tulus | sihira salaminya | maring kakang prabu miwah marang ingsun | dene sira iku môngka | gêntining
tinanya ingkang dadya wigati | dene gita rawuhipun | Sang Arya Sudarsana | gya wêwarti sandi manawi ing dulu |dalu.
samangkin | yêkti miwah doranipun | ing mangkya kanyataan | lah ing kana Patih
Sutiksna duk ngrungu | pangandikanya sang arya | dahat gugup
nata Sudarsana Arya Prabu | amargi salaminira | pangawasannya sang pêkik ||
28. sampun saingga jawata | marma sami angandêl ing pawarti | tan winursita gyanipun | tata-tata samapta | dupi sampun sampat sapirantinipun | gya bidhal mring jawi kitha | sang arya
sri nata | langkung kagyat dene para wadya ji | pamêthuknya mring sang prabu | kadya satatanira | arsa mangsah ing yuda miwah
wit sapêngkêrira sri nata ing ngênu | para wadyendra sadaya | sami samaptèng ngajurit ||
33. dene ingkang pinaryitnan | rèhne nguni ratunirèng rasêksi | ing Nungsa Kambana durung | sirna dene kang sirna | sawatawis sawêg wadyabalanipun | sandeyanya bokmanawa | cidra andhatêngi malih ||
34. sri nata duk amiyarsa | langkung suka lajêng gantya wêwarti | rahayunira ing purug |
miwah Sutiksna Patih | sumiwi nèng ngarsa prabu | dene para punggawa | samya nangkil nèng wurining mantringayun | tan dangu Sri Gêndrayana | dhawuh mring Sutiksna Patih ||
37. angsal-angsal rajabrana | karsa nata kinèn ambagea tri | wondene tumanjanipun | kang saduman kinarya | andandosi murih saening praja gung | miwah karya anulunga | mring sagunging
ingkang sami sudra papa | kang saduman kinèn ganjarkên maring | pra wadya nata kang sampun [sampu...]
[...n] | umiring alêlana | yèka môngka kang dadya ganjaranipun | dene ingkang sapanduman | binage wadya gung alit ||
39. ingkang samya têngga praja | ingkang kinèn matur sandika nuli | ambagi rajabrana gung | ya ta kala samana |
sri nata myang punggawa gung | samya kagyat ing nala | gya dinangu nama miwah sangkanipun | tuwin kang sinêdyèng
nuwun arsa tur pangabêkti | rèhning pamiyarsa ulun | saking ing katêbihan | ywan ing mangkya gusti kangjêng sang aprabu | karsa nyêlakkên sakèhnya |
têngêning Kandha wukir | sami kabelan kalangkung | dhatêng jênang kawula | miwah kathah sanak pawong mitra ulun | ingkang ngakèn mring kawula | damêl jênang lêgi gurih ||
1. kadya ingkang amba bêkta gusti | margi jênang dêdamêlan amba | kêni kinarya sêsajèn | yèn mêmuja nênuwun | mring jawata ingkang linêwih | liya jênang punika | tan kenging satuhu | kinarya sêsaji nêmbah | mring jawata de ingkang konjuk puniki | tuhu jênang pêng-pêngan ||
2. dene pandamêl kawula gusti | mawi klapa tan sabarang klapa | milih kalapa wêdale | ing Madura pukulun | mila ingkang sampun kawuri | angabèlakên tiyang | nulya datan purun | bukti jênang sanèsira | mungna jênang dêdamêlan amba gusti | punika wujudira ||
3. têlas turnya sang amarasandi | lah ing kana Prabu Gêndrayana |
mangendrajala | mindha warna dinalih brahmana yêkti | mung arindra sang arya ||
4. Prabu Sudarsana kang udani | ingkang tansah angawaskên solah | ing brahmana lan endhange | akarana ing dalu | wus winangsit mring arca jroning | pura sanggar planggatan | mila ciptanipun | Arya
Prabu Sudarsana | ywan ing mangkya tumanduk
6. karo bisa nuju karsa mami | lah ta mara age saosêna | Endhang Supranti nulya ge | anyaosakên sampun | tinampenan binuka nuli |
tuhu tan pisan-pisan manawi | amba darwa cipta kang mangkana | sawastunya amung badhe | rumêksa kadang sêpuh | ingkang sampun pinasthi dadi | pêpandaming buwana | mila kala wau | amba kamipurun nyêgah | ing karsendra andhahar jênang puniki | margi wontên sababnya ||
11. yèka jênang mawi wisa mandi | dene ingkang amindha brahmana | kadwi kalihan endhange | punika yêktosipun | ditya jalu lawan rasêksi | kang môngka dutanira | Drawilaka Prabu | natèng wil Nungsa Kambana | kinèn
Sudarsana | dèrèng ngantos [nga...]
[...ntos] dupidugi. ture | awas paningalipun | ywan brahmana lan endhangnèki | kadwinya samya
15. binut kalih ing ngarsa lan wuri | datan kewran ing panangkisira | cikat têrampil tandange | lah ing kana Sang Prabu | Gêndrayana
lumayu | sarwi asru dènira angling | hèh-hèh ratu Ngastina | ing samêngko ingsun | kasoran kalawan sira | nanging antènana babo ratu mami | Sang Prabu
19. dhawuh mundhut sona mring wadya ji | datan dangu sona sampun prapta | nata nulya
mring sun | de kang dadi ngungun ingwang | ora ngapa mung tujune sira yayi | kasinungan waskitha ||
21. mring jawata manawa sirèki | tumambuha marang jênêng ingwang | baya raganingsun kiye | wus lêbur dadya awu | kadya sona ingkang ambukti | jênang kang mawa
wusnya mangkana langkungannèki | punang jênang kinèn anglabuha | dhatêng ing Jamuna lèpèn | miwah sri nata dhawuh | mring wadya ji kinèn miranti | sudhiya ing ayuda | prayitna ing kewuh | bokmanawi kadhatêngan | mêngsah saking
anyipta cabar karyane | gupuh pandangunipun | kayaparan lakunirèki | dera marang Ngastina | lah mara dèn gupuh | tutura ingkang pratela | dene sira têka
lumaksa | dhumatêng Ngastina nagri | kalih pisan kawula mindha manusa ||
2. non pangrungu nênggih Sri Ngastina Prabu | nalikamba prapta | nujwa mendra sing
brahmana pinrih samya gunêm rasa ||
4. malihipun nata pakarêmanipun | dhêdhaharan jênang | dodol ingkang lêgi gurih | amba nulya mêmindha dadya brahmana ||
5. pun Lakanya ingkang môngka endhangipun | ran Brahmana Druma |
miwah sangkan saha wigatining prapta ||
8. amba matur bilih saking Kandha gunu |gunung. ran Brahmana Druma | kalihan
tundhuk amba dwi badhar sadarum | têmah pôncakara | rèhne arining narpati | langkung sêkti digdaya tur wicaksana ||
Prabu Drawilaka dhawuh | dhatêng arinira | kang warni sarpa wêwangi | Arya Ardhawalika kinèn samapta ||
22. Prabu Drawilaka miwah wadyanipun | nglarug ngrampit kitha | kawuwusa sri bopati | Maha
26. nulya matur dhuh gusti jawi praja gung | wontên parangmuka | dhatêng de wartinirèki | raja ditya ing praja Nungsa Kambana ||
27. lah ing ngriku Prabu Gêndrayana langkung | dahat bramantyanya | sigra têdhak sri bopati | arsa mêthuk parangmuka ingkang prapta ||
29. môngka sunguting barising bala diyu | lajêng acampuh prang | rame rok asilih ungkih | mêngsah rowang samya gêntos amarjaya ||
30. ramening prang gêntos long-linongan dangu | tan wontên kasoran | dangu-dangu bala janmi | ing Ngastina kalindhih
31. duk samana wadya panêkar kang lampus | kasambut ing rana | wontên sadasa kèhnèki | wastanira anênggih
dwinipun | tiga pun Wiruta | dene wadya alit-alit | tan petungan kang sirna madyaning laga ||
datanpa petungan | Prabu Drawilaka tuwin | ingkang rayi Sang Arya Ardhawalika ||
41. kamisêpuh ing diyu ingkang kasêbut |
lumayu | samya ngungsi gêsang | cinarita sirnanèki | wadya rota danawa nulya na swara ||
48. nguwuh-uwuh ing ngawiyat prênahipun | hèh Ratu Ngastina | ing samêngko jênêng mami | ngaku kalah têtandhingan lawan [la...]
49. lairipun nanging sajatine ingsun | durung têkèng laya | maksih awor
payudan | lênggah ing sitibêntar | siniwi wadyabala gung | tan dangu sri nata nabda ||
2. mring ari nata sang pêkik | Arya Prabu Sudarsana | miwah pra punggawa kinèn | prayitna ing saniskara | nganglangi jawi praja | miwah sajroning
samya bêktaa pandam | gêgolongan lampahipun | kajawi saking punika ||
angkaning warsa winiyos | sapta tus nawa dasa pat | utawi lumaksana | tri côndra sajroning taun | côndrasangkala angkanya ||
7. astha tus astha wlasnèki | sajroning warsa kilaka | môngsa Manggasri samangke | rinuwi pramèswarindra | Dyah Padmawati mangkya | dènira garbini sampun | ambabar mijil wanita ||
katong | wus praptèng praja Ngastina | de Rêsi Sidhikara | tan sowan kapambêng rawuh | sri nata
lêlampahan | ing purwa wasana urut | puwara Sri Gandaprawa ||
12. sukur mring dewa linuwih | de Sang Prabu Drawilaka | sampun
Prabu Gêndrayana tuwin | kang eyang Sri Gandaprawa | ing driya
tan prabeda | lan samirana rikate | utawi ngiras anyoba | ing kaantêpanira | duk ing nguni dènnya saguh | yèn wontên karsa paduka ||
21. ingkang enggal lan wigati | pukulun manawi datan | pun Pisaca kang lumakwèng | ywan utusana manungsa | saèstu randhat dahat |
amundhut dupa | miwah burat gônda marbuk | tan dangu sampun sudhiya ||
23. Prabu Gêndrayana nuli | ngêningkên kapti
wontên uninga | saking pundi sangkanipun | wusnya sinambramèng sabda ||
25. sang nata nulyandhawuhi | mring Pisaci lan Pisaca |
29. Sri Gêndrayana Narpati | angaturi mring paduka | karana ibu sang katong | Dyah Gêndrawati samangkya | kataman ing rogarda | mila suprih enggal
gyanira | ibu kang wus praptèng layu | sang nata lan ingkang eyang ||
33. karuna kadya pawèstri | Sang Patih Sutiksna dahat | kagyat kuwur wardayane | tansah matur kathah-kathah | mrih lipuring sungkawa | miwah lajêng adhêdhawuh | mring kônca para
36. miwah ingkang pramèswari | saha Prabu Gandaprawa | duk aningali rawuhe | Sang
sri narendra | pun kaki botên nyana | bilih dados sedanipun | dene gyan kawula bidhal ||
pun kaki | prapta ing ngarsa paduka | ibu paduka wus layon | punika pratandhanira | ywan wus karsaning dewa | mila amung samya mupus | kanthi pêpuntoning cipta ||
1. gêsang punika pukulun | tan wande nêmahi pati | ywan ta botên makatêna | sawastu tan wontên wiji | ingkang tuwuh angrêmbaka | têmahan [tê...]
[...mahan] ingkang kaèksi ||
2. mung jamaning awang-uwung | karana tan wontên yêkti | panunggilannya kang laya | miwah ingkang gêsang malih | mila jamaning manuswa | mawi wontên ingkang mati ||
3. miwah wontên ingkang idhup | punika wigatinèki | badhe ngenggalakên môngsa | manjangkên laksitanèki | dhuh anggèr jêng sri narendra | ywa kadurus ing
pangupakaraning | pangantyan mijil sing pura | kyèhning janma gêng lan alit | ing praja miwah ing desa | tembak samya nêningali ||
18. miwah tumurun ingkang truh | tan patya gêng riwis-riwis | ing ngawiyat kapiyarsa | swara jumêgur ngèbêki | warata
aruming kasturi | kang pêpêtêng nulya sirna | kantun gônda ingkang maksih ||
nuli | winadhahan kandhaga mas | tinunggilkên puywannèki | Prabu Yudayana swarga |
taun | lumaksa prapawa warsi | tri wulan surya sangkala | angkaning warsa winilis | pitung atus sangang dasa | gangsal utawi
kang kinardi | dêdana ing marga-marga | dene ari sri bupati | Arya Prabu Sudarsana | miwah Sang Sutiksna Patih ||
33. samya tinanggênah tungguk | têngga praja bokmanawi | wontên ripu ingkang prapta | ya ta têdhaknya sang aji | praptèng
langkung ngungun tan wrin darunane | sanalika nulya dèn prêpêki | badhe dèn yêktosi | ing karananipun ||
6. dene pawèstri punika gusti | semah amba yêktos | jaka rara pun Manis wastane | sutanipun
nate sarujuk ing kapti | duk amba cantêni | bilih sêdya ulun ||
9. pêgat malah langkung bingahnèki | rèh kadwi wus condhong | nulya pangkat kadwi age-age | puwara duk dumugi ing ngriki | semah amba gusti | sambat sukunipun ||
warnanya pun Manis | sanalika ngriku ||
11. têka rumaos wêlas lan asih | manah amba kados | sinêndhal-sêndhal saking wêlase | dene pun Manis makatên ugi | manawi umèksi | mring kawula laju ||
12. karônta-rônta tumplêk sihnèki | puwara gêlolo | sarwi ngrangkul [ngrangku...]
[...l] wuwuse makatên | amiduhung dera minta mulih | mring wismanirèki | sing angrês ing kalbu ||
13. tujunipun dèrèng ngantos prapti | mring Gêgili dhukoh | mila samya karuna kalihe | mung punika darunanya gusti | ing kana sang aji | myang pandhèrèkipun ||
14. samya ngungun èsmu wêlasnèki | mangkana sang katong | gya ngandika mring
pangasihan duk ing nguni | kang darbe kacriyos | Sang Hyang Wisnu katawis cupune | mawi rajah kalacakra gusti | Sri Gêndrayana Ji | dahat sukèng kalbu ||
17. nulya dhawuh kinèn dhudhuk nuli | gya dhinudhuk gupoh | tan watawis dangu pandhudhuke | punang cupu pan sampun kaèksi | anulya ingambil | katur mring sang prabu ||
20. marang sira tutugna gyannèki | rukunan jêjodhon | sun idèni murih lêstarine | aja nganti kurang
turnya lon | dhuh pukulun gusti sri pamase | kang satuhu suhunaning bumi | ingkang mugi-mugi | tuk sihing jwata gung ||
24. tulus dadya pêpakuning bumi | run-tumrun tan pêdhot | mungna têdhak tuwan saturute | praptèng jaman wêkasan ywa nganti | kasêlan lyannèki | dene sih pukulun ||
25. mring kawula kalangkung kapundhi | mugi-mugi dados | lêstantunnya kabêgyamba têmbe | saking
kawulaningong | ing samêngko nyata wus kayaktèn | pigunanira kayu
sulastri | marmanya ing wuri | manawa kapranggul ||
28. wong kang wawanpadu mau yêkti | banjur atut karo | rukun manèh lir sabên-sabêne | kang ingandikan samya
kang sèndhèn linggih | mangku lare taksih nusu | inggih
3. karana tiyang punika | jalwèstri myang lare alit | tinon samya kêra-kêra | bêbasane amung lunglit | sarira rêgêd kusi |
punika tyang alit | wasta Tantra wismèng dhusun Pagadhungan ||
5. dene tyang èstri punika | rayat amba ran pun Mèstri | wondene rare sadaya | sumawana kang bêbayi | sadaya suta patik | dene mênggah purwanipun | anggèn kawula samya | sadaya dumugi ngriki | saha lajêng sadaya asuka-suka ||
6. punika sajatosira | tan maligi mung mêmuji | suka sokur mring jawata | mila kawula mêmuji | mring dewa kang linuwih | makatên ing purwanipun | ing ngajêng amba dahat | kêkirangan sandhang bukti | salaminya amba nèng dhusun Gadhungan ||
7. kang môngka pangupajiwa | minôngka pakaryan patik | tan liya amung bêbêrah | angrêrêmbat samukawis | darbèking [darbè...]
[...king] tôngga tuwin | mitra ing sasaminipun | kang sami lampah dagang | gêgramèn mring sanès dèsi | dene angsal-angsalannya gyan kawula ||
8. bêbêrah punika datan | mêsthi kèh sakêdhiknèki | manawi têbih lampahnya | kathah pituwasirèki | ywan cêlak mung sakêdhik | ananging salaminipun | gyan kawula bêbêrah | botên nate anyêkapi | kangge nêdha punapa malih baksana ||
9. karana sing kyèhning suta | tur
panrimah amba | dene wontên rêm-arêming | manah kangge anjagèni têdhanira ||
10. mring siwi amba sadaya | ingkang sampun dèn lampahi | mênawi namung têtêdhan | kewala pan dèrèng nganti | katêndhagan sayêkti | dupi ing
bêbasane tanpa dadi | kang cinandhak-candhak lêpat | kang ginayuh-gayuh tuni | utawi unggyan patik | pados bêrahan pukulun | pintên-pintên ri dadak | dèn upadi tanpa kardi | dalah sanèsipun dhusun Pagadhungan ||
ngantos amba nênêdha | mring sanak sadhèrèk tuwin | kuwanuhan nanging inggih mêksa sonya ||
13. mandar anyakitkên manah | anyartu angèsi-èsi | duk wus tita botên angsal | amba mantuk sarwi nangis | kang kaèksi anaming | anak semah ingkang kantun | nèng wisma tan nênêdha | ing sadangunya lumaris | jroning batos kawula tansah nalôngsa ||
kawula | makatên sanadyan kenging | ing bêbêndu lêrêsipun mung kawula ||
15. utawi semah kawula | wangsul ingkang rare alit | ingkang satuhu tan wikan | punapa miwah punapi | tumut dipun bêndoni | pinêpêt têtêdhanipun | samarga-marga dahat |
ambathithit | ciptaning tyas manawi | sutamba sadaya wau | anêdha angsal-angsal | sela ingkang amba cangking | badhe amba awatakên warni bêras ||
18. supadya ayêm tyasira | de bilih rare wus sami | tilêm amba pados reka | mrih pakantuk kang rijêki | dupi kawula prapti | ing wisma
yun binukti | kadya adat sabênira | kawula wangsuli bilih | angsal uwos sakêdhik | arsa liniwêt karuhun | ing ngriku pra sutamba | sami ayêm ing tyasnèki |
dupèh cinoba dening Hyang | manawa sirarsa olih | kamulyan sira lungaa | iya ing sawêngi iki | saka wismanirèki | dene anak lan bojomu | iya sira gawaa | kabèh ajana kang kari | lawan watu ingkang sira liwêt uga ||
28. gawanên saparanira | sira nyiptaa sumiwi | mring sri nata ing Ngastina | anuwun
yèn durung ana karsanya | Prabu Gêndrayana dening | bab panggawaning siwi | ywa sira sandeyèng kalbu | yêkti sira rinêksa | mring jawata kang linuwih | sinung kuwat kuwasa tanpa sangsaya ||
31. lawan sira kawruhana | sajatinira sujanmi | ingkang sarwa kêkurangan | iku datan bakal manggih | papa [pa...]
[...pa] sangsara nanging | yèn anarima ing kalbu | sarta kanthi nalôngsa | yêkti widada pinanggih | mung punika lajêng kèndêl punang swara ||
32. kawula kalangkung suka | sokur mring dewa linuwih | tumuntên anggugah semah | pun
lumaris | amba tuntun saking sangêting luwenya ||
35. sakêdhap-sakêdhap dhawah | wontên ingkang datan eling | saking sangêt wêlas amba | mring siwi
37. angêdalakên kuwaya | amba saya dahat sêdhih | putêking manah sandeya | bokmanawi praptèng lalis | milenggal lajêng sami | kawula bêkta angaub | ing panggenan punika | mung mrih ayêm sawatawis | bilih sampun lêrêm anêdya wisata ||
38. duk wontên ngandhaping wrêksa | kusambi punika nuli | wontên kanyataanira | wangsiting dewa ing nguni | aripipun netra nir | luwe sirna dadya tuwuk | amba saanak rayat | ngraos tuwuk kados dening | mêntas nêdha kathah tur mawi mirasa ||
39. mila kawula sadaya | sami suka-suka dening | rumaos ywan sampun angsal | sih parmaning dewa luwih | botên dangu anuli | paduka rawuh andangu | mila ing
sawabipun lêpat ing | luwe lêpat ing arip | gya katur maring sang prabu | sri nata langkung suka | nulya dhawuh animbali |
jinatosan | ywan andhudhuk musthika di | dene kang mandhegani | pandhudhuking kisma amung | Juragan Karma
pandhudhukirèki | sampun gadhug panggenan rêtna dumilah ||
44. kang musthika wus katingal | tinon mancorong blêrêngi | sigra
pukulun sri nata | mênggah kang musthika adi | dhasar sampun pinasthi dening jawata ||
49. ywan dadya kagungan tuwan | manawi makatên gusti | dhatêng kawula sabrayat | ing ngriki punika yêkti | amung kinarya margi | miwah kawula pukulun | tan nyipta ywan badhea | manggih musthika linuwih | ingkang dados èsthining manah kawula ||
50. mituhu pakèning swara | mung mrih anênuhun gusti | boga baksana supadya | kenging kinarya ngingoni | mring anak miwah rabi | lawan malih wangsitipun |
swara kang kapiyarsa | mênggah ingkang sela langking | ingkang amba liwêt nèng kêndhil punika ||
51. pêpacuhing swara amba | tan kêni ambuka bilih | dèrèng wontên ing ngarsendra | manawi kawula nganti | ambikak wontên margi | sawastu ywan dados racun | kang bilaèni badan | kawula saanak rabi | nanging bilih kawula mituhu datan ||
52. ambikak kêndhil punika | saèstu kalamun dadi | marta kang môngka usada- | ning kasmala sadayèki | mênggah ingkang kadyèki | amba sumôngga pukulun | wahananing kang swara | dene ingkang sela langking | taksih wontên sajroning kêndhil punika ||
53. ing ngriku Sri Gêndrayana | ngungun èmêng ing panggalih | tandya angêningkên cipta | tan watawis dangu nuli | sinung waskitha dening | jawata ingkang linuhung | sarta mèngêt ungêlnya | sastra cêtha ingkang
pun Tantra umatur nuli | nyêbut sora dhuh jagad dewa bathara ||
56. kalingane sining jagad | kawêngku ing dewa luwih | dewa kawisesèng nata | dene nata môngka dadi | isining jagad iki | marmane elok satuhu | karsanirèng jawata | dènira arsa akardi | kabêgyane kawula kang nandhang papa ||
57. nanging dewa durung bisa | mêdhar saniskara maksih | sarana sabdaning nata | wusnya muwus kang kadyèki | Tôntra matur wotsari | dhuh pukulun jêng sinuhun | môngka pandaming jagad | punika sampun kayaktin | sabda tuwan pamêdharing kaelokan ||
58. mênggah sela langking ingkang | kawula liwêt samangkin | kenging sabda jêng paduka |
pawitan | anadene ingkang dadi | pacuhaning dewa di | sira pribadi tan sinung | ambuka de yèn sira | bukak yêkti têmah dadi | wisa mandi iku wus
mbak ayu.. kulo tiyang jawi. Mboten wantun ngritik. Namung puniko kok wonten cas cis cus wess ewess ipun .. puniko menopo mangsud-ipun nggih? Nyuwun pangapunten, kulo mboten
Lelabuhanipun Kang ginelung tri pakara Guna kaya purun ingkang den antepi Nuhoni trah utama Lire
Amboyong putrid dhomas Katur ratunipun Purune sampun tetela Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri Suwanda mati ngrana
wongalus	Gesang ing ndonya pirantosipun brana, nanging sampun mangeran, wujudipun kerem, yen kerem memalangi.
Mangka tetepipun saking Khaq, wonten ing Sanubari.
Mangke angsal tuntunan saking Allah pribadi alelantaran Rasa Suci, inggih Khaqiqi, inggih Dewa Ruci wonten salebeting rasa gaib. Junun iku ayem tentrem wujudipun, iku kang prayoga, amamardi Ngelmu Suci. Kukuming tiyang Iman ingkang teguh santosa, mung siji mripatipun nuju mring Allah.
Wajibe kang lugu amung mujud ing Rasa Suci, eling yen kapardi ngarseng
kurang satiti, sok keplantrang ngaku dwija tama, bisa mulang sabarang reh, ing lahir batin putus, mumpuni saliring gaib, iku Drubiksa nyata Bataling Ati Setan lugu.
purbo asmoro, pagelaran wayang kulit, UI, Universitas Indonesia, wayang goes to campus, wayang kulit
Perhatikan: Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara
Sanapustaka ingkang kasuwun ngampil ing pêpatih dalêm, sampun kaaturakên ing pangagêng, dhawuhipun kados cirenan punika, kantor arsip anyumanggakakên.
KARTU DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN,REWANG"ONO AKU OJO NGANTI
Gustafrizal Busra utawi ingkang misuwur kanthi sebatan Gus tf Sakai utawi Gus tf, ingkang miyos wonten ing Payakumbuh, Sumatera Barat ing tanggal 13 Agustus 1965 inggih punika kalebet salah satunggaling pujangga saha sastrawan Indonésia. Sandhi asma Gus tf Sakai dipunginakaken nalika piyambakipun nembé nyerat prosa, déné nama Gus tf dipunginakaken menawi piyambakipun nembé nyerat puisi.[1] Ngantos sak punika, piyambakipun dalem wonten ing Payakumbuh, Sumatra Barat.[2]
Riwayat Pendhidhikanipun[besut | besut sumber]
Gus tf Sakai ngrampungaken sekolah SD, SMP, saha SMA ing Payakumbuh. Lajeng piyambakipun lajeng nerasaken dhateng Fakultas Peternakan, Universitas Andalas, Padang lan lulus ing taun 1994.[3] Gus tf Sakai sepisanan wiwit nyerat prosa ing yuswa 13 taun, wiwit satunggaling cerpenipun pikantuk hadiah juara sepisan ing satunggaling lomba nyerat cerpen. Ngantos sak punika, piyambakipun sampun saged ngrampungaken 2 novel, 7 novelet, saha 18 cerpen ingkang kathah cerpen- cerpenipun ingkang pikantuk penghargaan ingkang dipunadani sapérangan media kados ta majalah Anita, Femina, Gadis, Hai, Kartini, Matra, saha harian Kompas.
Bibiliography[besut | besut sumber]
ingkang paling saé ing Sayembara Penulisan Puisi saking Sanggar Minum Kopi Bali kangge puisi Aforisme Anggur (1992),
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gus_tf_Sakai&oldid=1099930"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1965	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 21 Oktober 2016.
kangge joget jawi setunggal set?maturnuwunBalasHapusBalasanteguh fx29 September 2014 23.2635jt.hub 085726116254HapusBalasteguh fx29 September 2014 23.2835jt gamelan jawa.minat hub.085726116254
muhtar22 Februari 2017 18.14nuwun sewu kangmas admin, kepareng badhe tanglet regi gamelan 1 set kagem
polahe glenak glenuk kebak uleme sanepa,tekan sapadha padha njuluki setengah dewa
wong china krasa kepotongan budi kang mulya, jalaran imlek lan akeh kebudayaane digelar blaka.
liang liong barongse wayang potehi urip nyukma, ya wis kependhem pirang pirang mangsa kalena
falsafah uripe ngrangkul sapa wae sing ana, ra mbedakake agama utawa bangsa manca
mula uripe ngrangkul sapa wae sing ana, ra mbedake agama
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo
Radèn Mas Garêndi jumênêng nata wontên ing Pathi, jêjuluk Prabu Kuning
--- 25 : [2] ---
--- 25 : [3] ---
Mataun ing Sidayu gya rinêbat | lawan kitha ing Tubin | apan sampun rêmbag | budhal sagamanira | Ki Mataun kang nindhihi | tuwin wong Cina | wong Madura winarni ||
36. ingkang lagya baris Tumapêl gegeran | lorod ing têngah wêngi | mring Sidayu samya |
wong Balora kang ngirid | lan wong Warung Sela | lan wong Sidayu samya | ingkang sampun nungkul sami | atuduh
lamun wong Cina | samya nabrang manginggil ||
40. samya gugup prajurit Cina narajang | saking kilèn [ki...]
[...lèn] ambêdhil | wong Madura
marang sajro nagari | Sidayu wus aprapta |Lebih satu suku kata: Sidayu wus prapta. Radèn Sêcadiningrat | sêdya arêrêmpon jurit | nanging kasêsa | kang wadya Cina prapti ||
43. miwah sagung punggawa môncanagara | ingkang samya angungsir | marang wong Madura | nagri Sidayu
dèn êbroki | mring prajurit Cina | miwah sagung dipatya | wong Cina anjarah sami | ingkang kacandhak | wadone
saking ing Tuban | pan dèrèng angsal warti ||
46. ing Sidayu bêdhah wus kancikan mêngsah | katalanjur wus prapti | sajroning
lumajar | numpak [numpa...]
[...k] baita konthing ||
48. kèndel pulo Mangare atur uninga | yèn kasoran ing jurit | marang ingkang rama | dutanira wus prapta | katur yèn
ing dalu budhal numpak ing samodra | samya amot ing konthing | sêlur kang baita | pulo Mangare prapta | lajêng panabrangiraglis | mring
myang prajurit Cina | wadya môncanagara | pinartiga ingkang baris | pangawat têngah | samya jaga ing margi ||
54. Adipati Madiun pangawat kanan | ingkang munggèng ing keri | Dipati Balora | Warung lawan Sêsela | mung Japan ingkang kinanthi | munggèng ing dhadha | samya samêktèng jurit ||
55. kang prajurit Cina pinangku nèng ngarsa | wau ta kang winarni | wadya ing Madura |
58. pan kinêpung dening wadya ing Madura | wong Cina ngamuk wani | Ki Mataun Jipang | bêndhenira angangkang |
64. gya kinêpung dening bala ing Madura | rame bêdhil-binêdhil | wadyabala Jipang | samya dhepok sadaya | pitung atus winitawis | bala Madura | sarêng nêmpuh ngêbyuki ||
65. sampun rusak tatane bala ing Jipang | kathah ingkang ngêmasi | datan antuk papan | binendrong
sampun mantuk mring Tuban | Nglamongan lawan Garêsik | wus tinanêman | wong Madura kinardi ||
75. wong Madura kang anggitik Surabaya | pan sampun dèn bantoni | Radèn Mangundara | lajêng saking Sidarya | busêkan wong têpis wiring | ing Surabaya | gègèr kelangan kanthi ||
1. para mantri Surèngkewuh | prasamya mêthuk ing jurit | marang sajawining kitha | têtindhihing
kang apalinggih | rêmbag ngaturi uninga | ing radèn rêkyana patih ||
sampun katur | ing radèn rêkyana patih | kalangkung pangungunira | lajêng sowan ing jro puri | praptèng jro wus
anake satunggal | wadyalit kathah ngêmasi ||
8. myang Cina kathah kang lampus | mêngsah Madura pan inggih | kalangkung wantêr ing yuda |
barkat narpati | sang nata malih ngandika | dhatêng ingkang rayi-rayi ||
22. Pangran Dipanagarèku | lan Pangeran Mangkubumi | katiga Pangeran Rôngga | dèn padha angati-ati | aywa sira kaya bocah | angèl tatraping ajurit ||
23. sampun pinaringan sangu | kalawan lorodan nyamping | kang rayi
naranata ngandika | ing radèn rêkyana patih | iku paman lamun sira | budhal anglurug ing benjing ||
25. mangkata sing alun-alun | kalawan Si Rajaniti | ingsun pan arsa umiyat | ing gêgamanira sami | pan sampun tinundhung mêdal | sira rahadèn apatih ||
26. lan Radèn Pringgalayèku | kalih sampun dèn paringi | apan yatra gêgantungan | badhe ganjaraning dasih | ingkang tumêmên ing karya | kang pinatêdhak sang aji ||
27. myang para santana sampun | mêdal saking dalêm puri | ing dalu
abdi dalêm gandhèk, katawan ing mêngsah, lajêng katur dhatêng Batawi
28. gantya wau kang kawuwus | gandhèk ingkang anindhihi | Tumênggung Suradiningrat | ing Tuban duk angêmasi | tinukup ing wong Madura | gandhèk datan dèn pêjahi ||
29. dene abdine sang prabu | Ki Surandriya namèki | Ki Wôngsajaya satunggal | mila
ingsun atakon sayêkti | aywa goroh aturira | yèn goroh ingsun patèni ||
33. sapa ingkang duwe rêmbug | sang nata mungsuh Kumpêni | têka ngiloni wong Cina | apa karsane pribadi | gandhèk kalih atur sêmbah | pamirsa kawula alit ||
34. ingkang sangêt darbe atur | rahadyan rêkyana patih | kèlu sagunging punggawa | tan wontên purun malangi | ajrih ing radèn apatya | manawi sinêngêr
lênggahipun | mila wanèh kang dipati | Adipati [Adipa...]
[...ti] Jayaningrat | Dhongkol api-api sakit | Tumênggung Kartanagara | dèn pilaur angêmasi ||
36. samyajrih darbea atur | ing radèn rêkyana patih | langkung angungun miyarsa | Cakraningrat Adipati | asru dènira ngandika |
apa sakaliring rêmbag | pasrah mring wong tuwa mami ||
38. cècèkan padha kumênthus | wania ing mêngko iki | ngandêlakên sugih bala | pêksa angêntasi kardi | tur kabèh môngsa enjoha | prasasat angrujag gusti ||
39. yèn ingsun nêdya amungsuh | têkan wadone wong Jawi | cawêta milua aprang | nadyan godhonge waringin | kabèh dadia manungsa | milua amangun jurit ||
40. sun kicêl bae lan ingsun | suwe mijêt wohing ranti | pae kaya wong Madura |
suratipun | Cakraningrat Adipati | mring Kapitan Surabaya | sampun binuka kang tulis | kapitan ngungun miyarsa | wong anggandhèk dèn takoni ||
45. tan owah kadya turipun | mring Pangeran Madurèki | linajêngakên saksana | marang nagari Samawis | ing laut datan winarna | wus prapta nagri
iki | katut aturing punggawa | dudu karsane pribadi | pan maksih kêna dèn ulah | ing têmbe dèn ulih-ulih ||
ing gurnadur | miwah sagunging radpêni | gandhèk pinanggil mring ngarsa | dinangu tiniti-titi | tan owah ing aturira | rêmpêg lan kang muni tulis ||
51. radpêni sadaya ngungun | dhuh Gusti Rajèng Matawis | jagate ingkang punggawa | angrusak bala
sri bupati | sakalangkung urmatira | mring abdinirèng narpati ||
53. saha surating gurnadur | kang dhatêng ing komasaris | tan kocap margèng samodra | nagri Samarang wus prapti | wong anggandhèk wus pinarnah | kên rinêksèng kêbon wingking ||
154. Patih Natakusuma nyenapatèni wadyabala Kartasura ingkang anggêpuk nagari Samarang
1. kunêng ingkang kawarnaa | wau sira radèn rêkyana patih | dènira sayaga sampun | samêkta wadyabala | budhal ingkang gêgaman mring alun-alun | abra busananing wadya | yèn tinon lir prawatagni ||
busananira | kang sumambung ing wuri wong tanpagêmbung | anulya wong jayantaka | wong narantaka nambungi ||
4. nulya wong sêcanirbaya | wong anjayaparusa kang nambungi | wong jayènglatri ing
wong tanparaga | anggarêbêg ing lampahe dyan patih | wong magêrsari akêpung | asri kang upacara | pangarsane prapta jêjêl ngalun-alun | ambèr dhatêng ing galadhag | rahadèn rêkyana patih ||
6. prapta munggèng panangkilan | kawarnaa Tumênggung Rajaniti | prapta sadêdamêlipun | wadya tanpa wilangan | prajurit kang saha kuda kalih èwu | lan ingkang lumakyèng dharat | untabe kagiri-giri ||
dinulu | orêg sagunging punggawa | ngandika sri narapati ||
8. marang ing radèn apatya | iku paman Si Arya Madurèki | iya sun tuduh lumaku | nindhihi wadyèng Têgal | anggawaa wong jagasura sadarum | barênga lan lakunira | tur sêmbah rahadèn patih ||
9. alêrês karsa paduka | iya paman nuli angkatna aglis | kabèh gêgamanirèku | ingsun arsa umiyat | kyana patih tur sêmbah nolih ing pungkur |
bae loji ing Samarang gêmpur | sampun karsaning Hyang Suksma | samya dhatêngakên kibir ||
14. ing marga datan winarna | lampahira pan ing Ungaran prapti | masanggrahan gangsal dalu | ya ta radèn apatya | animbali ing kaji Mataram gupuh | prapta rahadèn ngandika | kakang kaji sun angipi ||
15. sarupane kang wong Cina | ingsun tingalakên dadi wong èstri | dika pardika puniku | matur kaji Mataram | inggih pênêd watêking èstri puniku | salamêt lampah sampeyan | nanging rahadèn apatih ||
16. kang eca ing manahira | amiyarsa pradikane kang kaji | sigra Tuwan Sayid Mahbud | matur ing radèn patya | kula balak inggih ngimpi wau dalu | katingal wontên dahana | dika bapak dèn purugi ||
17. ing gêni lawan kawula | samya kesah ponang gêni nututi | pêdhang kula katon runtuh |
radèn apatya | amiyarsa impène Tuwan Sayid | pangandikanira arum | pênêd puniku tuwan | nanging sampun dika tutur liyanipun |
21. wus praptèng talatah Jipang | wong Madura sampun miyarsa warti | yèn wong Kartasura rawuh | wadya
ing Sidayu | tan wontên kang anglawan | lampahira wadyèng Kartasura rawuh | nagri Jipang wus kancikan | sirarya Pringgalayèki ||
23. ngundhangi sagung dipatya | saha wadya môncanagara sami | wong gandhèk ingkang tinuduh | nindhihi Surabaya | linampahkên lan wong singanagarèku | wadyanira Pringgalaya | kang bêkta mring Surawèsthi ||
24. dene nagari ing Jipang | ingkang kinèn ngayomana wadyalit | sutanira Ki Mataun | dene nagri Nglamongan |
Ki Tohjaya ingantukkên malih sampun | têntrêm wong môncanagara | ya ta Pangran Mangkubumi ||
Sidayu inggih gampil | pan inggih samangsanipun | kawula apan darma | andhêdhèrèk ing sampeyan ing sapurug | samangke ajrih kawula | bok dinukan ing rakaji ||
28. kunêng ingkang kawuwusa | wau sira radèn rêkyana patih | wus budhal sawadyanipun | saking dhusun Ngungaran | sampun prapta Paterongan lampahipun | lajêng samya masanggrahan |
ing rahadèn patih wau | miwah pun Singsèh Sapanjang | saha wadya amanggihi ||
30. prasamya suka sadaya | senapatinira pan sampun prapti | radèn patih ngandikasru | enjang padha kiraba | lêlèdhèkên Kumpêni dimène mêtu |
Radèn Martapura | wong Cina ngamuk wani | Kumpêni apanggah | rame dènira yuda | Kumpêni kathah ngêmasi | pan ingamukan | kalawan pêdhang abir ||
4. pan kasaput ing dalu sapih kang yuda | ing enjingira nênggih | Radèn Martapura | lan Ngabèi Trêbaya | sowan ing
nata | radèn waratakêna | marang ing wadyanirèki | matur sandika | Radèn Martapurèki ||
7. mundhut malih tigang atus praptèng ngarsa | ngandika mring ngabèi |
ing karya sang nata | yèn nagri dalêm arja |
têkan anak rabinèki | milu karêksa | dèn padha ngras ugi ||Kurang satu suku kata: dèn padha ngrasa ugi.
9. lamun ingkang sinandhang lawan pinangan | barkate sri bupati | Ngabèi Trêbaya | matur sarwi karuna | kang abdi tan darbe urip | langkung sih marma | tan sagêd amangsuli ||
Sabukalu angudhuni | sawadyanira | nêmpuh angamuk wani ||
12. ingkang wadya Kumpêni panggah ing yuda |
15. amakuwon Sabukalu sampun sayah | katur mring radèn patih | amaringi sigra |
radèn patih | langkung ngungunira | angrês wong pabarisan | dene Sabukalu kanin | apan wong Cina | tan wontên kang
surakira atri | kang kawarnaa | radèn rêkyana patih ||
19. pan ing pukul gangsal munggèng palataran | saha ngandika aris | mring kang wadya lurah- | ira wong jayantaka | ngêndi banene sawêngi | pondhoke sapa | kang kinarutug bêdhil ||
21. aturira Ki Ngabèi Surajaya | punika yèn watawis | biting Mangkuyudan | lan biting Wiragunan | andika matur
ingkang tut wuntat | nanging wus busanèng jurit | jumênêng ngandhap | asêm amundhut aglis ||
24. bêndhe kinèn anêmbang munya angangkang | kumrab ingkang ajurit | nanging dèrèng tata | mêdal asalang tunjang | gugup umiyat ing gusti | dene wus mêdal | dadya arêbut
wong Cina wus kathah mati | ing wuri prapta | ngamuk pêdhang lan abir ||
29. Bugis Ambon Sambawa lawan Makasar | kang samya anadhahi | pan karoban lawan | mundur kang wadya Cina | Ki Ngabèi Trêbayèki |
gadhuhan | Ki Sisik dèn adhêpi ||
32. ingkang wadya Kumpêni parêng narajang | angêdrèl wanti-wanti | sira Radèn Arya | Mlayakusuma tadhah |
narajang | Radèn Mlayakusuma | wadyane kathah kang kanin | mantri Ki Dêmang | Sawakul angêmasi ||
jayènglatri | wong sêcanirmala | lan wong jayaparusa | wong tanpagêmbung lan malih | wong tanparaga | kang samya munggèng ngarsi ||
38. dene ingkang cêlak lawan gustinira | wadya jayèngastrèki | lan wong jayantaka | lawan
pangêludira | wadyane radèn apatih | katunjang samya | kalulun ing wadyèki ||
40. Radèn Arya Malayakusuma dhadhal | milwa lumayu
turôngga | pun Rondhon sampun prapta | sigra rahadèn apatih | nitih turôngga | umangsah ing ajurit ||
pangêdrèlira | tan anggop wanti-wanti ||
46. pêtêng dhêdhêt dening kukusing [kuku...]
[...sing] sandawasundawa. | wadyane radèn patih | mawur asar-saran | sira radèn apatya | maksih amajêngkên dasih | wong jayantaka | lan wong narantakèki ||
47. lan wong jayèngastra lawan wong nirmala | nanging
Kumpêni | kèsisan wadya | ingêdrèl wanti-wanti ||
49. winatawis amung wadya kalih dasa | kang munggèng kanan keri | ingkang anèng ngarsa |
51. dening bala Kumpêni nuli anyipat | wong jayantaka kêni | pêpilinganira | pun Tirta kapisanan | wong anirmala nulungi | Baud namanya | lan kancane satunggil ||
52. tinadhahan ingêdrèl pan sampun kêna | wong nirmala kêkalih | lan wong jayantaka | ingkang
mundura | nanging wau kang rama | maksih apanggah ing jurit | tan piniyarsa | kang putra jêlèh malih ||
57. Radèn Sutawijaya sarwi karuna | dawêg mundur kiyai | pan wadya paduka | punika sampun risak | ingayomana rumiyin | yèn sampun pêpak | benjang maguta malih ||
58. tan pinirsa maksih nêngah ing ayuda | kang putra jêlèh malih | kiyai turôngga | pun Rondhon nandhang tiwas | lêmpènge punika kanin | kagyat kang rama | sarwi nolih ing nguri ||wuri.
59. tiningalan pun Rondhon lêlêmpèngira |
64. ingkang wadya Kumpêni ngumpul barisnya | aglar ngarsaning biting | anjêjêr kewala | praptèng pukul satunggal | tan obah dènira baris | ing wanci asar | mundur bala Kumpêni ||
ing marga tan winarni | praptèng Kartasura | wus panggih kang caraka | lan Tirtawiguna nênggih | katur kang surat |
samakta | angayomana wadyane | ywa Tirtawiguna wus | mêdal saking ing dalêm puri | sapraptanirèng jaba | lan duta wus cundhuk | dhinawuhakên timbalan | nanging layang boya kalilan ngangsuli | manirajrih matura ||
caraka atur sêmbahe | sampeyan kang misuwur | tumpês anèng madyaning jurit | marmi duk surat prapta | andikaning prabu | kinèn ngundhangkên sadaya | nadyan têntrêm manahe kawula alit | mèsêm rahadèn patya ||
pabitingane | Ki Wirasastra iku | amundhut wong Makasar siji | marang Dhaèng Mabelah | ngêsrahakên wau | gandhèk marang Wirasastra | lampah dalu wong têtiga sampun prapti | pondhok Kawirasastran ||
munggèng tulis | saatur-atur kula | pan timbalanipun | pan inggih eyang paduka | tuwan jendral kawula dèn pitadosi | rumêksèng padukendra ||
10. sakalangkung sungkawa ing galih | tuwan jendral myang rad pan Indiya | sadaya mepuh manahe | yèn èstua sang prabu | nêdya ngrisak bala Kumpêni | tan ajrih ing ayuda | mung pangowêlipun | yèn panjaga kalampahan | datan wande risake ing tanah Jawi | sintên ingkang kecalan ||
11. mila Kumpêni nèng tanah Jawi | inggih saking para raja-raja | kang sawarga pasihane | pinaring panganipun | kang rumêksa ing siyang ratri | panganggêpe suwita | tan amalih dulu | sèwu sumpah tan anêdya | sèdhèng ing tyas ngregoni karaton Jawi | mung inggih mrih raharja ||
bêkta | marang wismanipun | kunêng ingkang kawuwusa | Radèn Natakusuma duk animbali | marang Singsèh Sapanjang ||
wus jamakipun | wong apêrang kalah mênang | karsaning Hyang ywa cilik atinirèki | matur Singsèh Sapanjang ||
14. kadi punapa radèn apatih | yèn botêna alit ingkang manah | ujêr wong Jawa tatane | tan rêmpêg dadya batur | along dadya mêngsah ing batin | yèn sampun
umatur aris | kula botên purun umatura | môngsa kilapa rahadèn | wong Cina kathah kang wruh | akintun wos dhatêng ing loji | aprang marahi dhadhal | wèh babah ing mungsuh | Rahadèn Natakusuma | graitèng tyas pangandikanira aris | ya uwis sun kaduga ||
16. iya besuk sun ngaturi tulis | marang ing
ing marga wus prapti | Kartasura surat wus tinampan | marang Tirtawigunane | tinupiksa kang têmbung | kaatura ing sri bupati | ngaturkên pêjah gêsang | lawan sêmbahipun | punapa kang lêlampahan | kinarsakkên [kinarsakkê...]
[...n] inggih ing cêndhakirèki | punapa pinanjangna ||
18. kagyat Tirtawiguna mirsèki | lajêng dènnya sowan mring jro pura | wus prapta ing pasebane | gya nyanthèlakên atur | nuhun sowan wus dèn timbali | prapta ing ngarsa nata | suratira katur | punika
20. abdi dalêm pun paman apatih | unjukipun makatên punika | sampun mênggah
mêsat ing marga datan winarni | praptèng nagri Samarang ||
22. sampun cundhuk lan radèn apatih | duta nêmbah matur solahira | ing purwa myang wasanane | tan antuk angsul-angsul | langkung dènnya sungkawèng galih | Radèn Natakusuma |
sri narendra mèsêm angandika | iku ya apa bedane | Tirtawiguna matur | langkung sanès punika gusti | sang nata angandika | gawea sul-angsul | layange kang dhihin ika | kan ginawa marang bocah gandhèk nguni | iku lah angsulana ||
lan pangipuking Cina | mring punggawaningsun | ingkang padha dèn sikara | mring Kumpêni nêmbah
Wirasastrèki | ananging lampah dhustha | aywana [aywa...]
[...na] wong wêruh | wong anggandhèk sigra mêsat | tan winarna ing marga praptèng Samawis | panggih lan Wirasastra ||
28. linajêngakên tumamèng loji | duta nuju mring Dhaèng Mabelah | saksana ingaturake | surat marang kumêndur | miwah dhatêng ing komasaris | gya manggil juru basa | kinèn maos sampun |
gandhèk tinulak binêktan surat | sinangon umêsat age | wus panggih lan Tumênggung | Wirasastra wus anganthèni | lajêng ing lampahira | pan ing siyang dalu | praptèng nagri Kartasura | panggih lawan Tirtawiguna ing enjing | sêrat saking Samarang ||
ing wong Cina gusti | yèn sampun rêmbag lawan pun paman | pan agampil masalahe | ngandika sang aprabu |
ya mêtua nulisa aglis | yèn wus dadi
saking nagari | ing marga tan ingucap | kang caraka sampun | praptèng nagari Samarang | panggih lawan
kang têmbung | dènnya nuhun mring sang nata | kinèn rêmbag lan radèn rêkyana patih | langkung tustha miyarsa ||
pun Dhanci sigra mêdal | praptèng jawi sampun | sarwi nyangking jarit pêthak | usap tangan wus
pondhokipun | Ki Ngabèi Surajaya | surat katur pun Dhanci binêkta aglis | sowan wus praptèng ngarsa ||
38. sêrat katur ing radèn apatih |
narpati | dene nora dhawuh marang ingwang | iya apa ta sawabe | Ki Surajaya matur | bilih-bilih gusti manawi | sagêde pun Walônda | anandi ing atur | Rahadèn Natakusuma | angandika marang Sutamênggalèki | sira dhewe miyanga ||
40. mring Kartasura aturna aglis | layang iki marang sri
rumaos kèwêdan anggènipun angladosi karsanipun Ingkang Sinuhun
42. apan tan lami manira pikir | dene besuk manira kongkonan | yèn dadi pikir ing têmbe | kunêng ta kang winuwus | dutanira rêkyana patih | wus praptèng
maring sang nata | nanging dèrèng pinatêdhanan ubanggi | sêrat tan winangsulan ||
44. nulya sowan marang ing jro puri | sira Tumênggung Tirtawiguna | sampun ingandikan age | wus praptèng ngarsa prabu | raosing srat saking Samawis | katur ing sri narendra | ing saaturipun | Rahadèn Natakusuma | angandika alon kangjêng sri bupati | nuli kirima layang ||
45. iya maring si paman apatih | apa barang
wotsantun | mêdal saking ing jro pura | sapraptane ing jawi wus anênulis | dadya gya kinèn bêkta ||
47. mring carakanira radèn patih | mêsat saking nagri Kartasura | tan winursitèng margane | nagri Samarang rawuh | duta lajêng marêk ing gusti | katur kang ponang surat |
cundhuk lan radèn apatya | alon ing pangandikane | iya kakang tumênggung | kadipundi lakon puniki | angrasa nora bisa | Rajaniti matur | sintên sagêd nglampahana | yèn makatên sawung atarung upami | cucuke dèn kalêthak ||
49. dhatêng bêbotohipun pribadi | Radèn Natakusuma ngandika | lamun makatên kanthane | kakang ing turun pitu | aywa ana ingkang nglakoni | kaya lêlakon ingwang | anak putuningsun | Ki Rajaniti turira | turun sanga roh kula ingkang anunggil | lawan êroh sampeyan ||
50. inggih sampun kongsi anglampahi | kadya lampah paduka punika | e Allohumabangide | dohna aywa kapranggul | ing lêlakon ingkang mênthalit | muga dèn parêkêna | lêlakon kang jujur | kang tuhu padhang narawang |
wanuh kawula | rumiyin langkung pênêde | nanging ing mangke wikana | radèn patih ngandika | lah iya sira sun utus | atêmua lan Si Rôngga ||
lampahipun | praptèng ing jro pabitingan ||
4. pakuwonnya wus kapanggih | Mas Rôngga Tiksnawijaya |
lan ingsun | iya adhi ngarah apa ||
6. mèsêm Nayamênggalèki | inggih sayêktose kakang | lampah kawula kinongkon | dhatêng ing kangjêng
sasolahmu wus katara | yèn dudu lakumu dhewe | lah adhi dikongkon apa | maring kangjêng bêndara | inggih lampah kula ngutus | animbali maring dika ||
8. Rôngga Tiksnawijayangling | tanggung adhi lumakua |
iki mèh surup srêngenge | lan ingsun durung wèh warta | mring
manèh | wus amit Nayamênggala | lampahira wus prapta | katur ing
nuli mangkat | kula sampun kalilan | lan kathah wêwêlingipun | komasaris lan kawula ||
dhawuhi | mring gusti sri naradipa | ya padha nglêbur alane | angulihi kabêcikan | kadya ing kuna-kuna | Mas Rôngga nêmbah umatur | inggih sami ingkang karsa ||
yèn mangkono abalia | matura ing tuwan radèn | lamun uwis kadhawuhan | timbalana sang nata | kinèn rêmbug lawan ingsun | lah payo undur-unduran ||
24. lan sang nata wus nglilani | anirnakêna wong Cina | marang ingsun timbalane | pasthi radèn mangkonoa | Mas Rôngga sigra mêsat | sampun prapta lampahipun | pasanggrahan Paterongan ||
tinutur sasolahe | wau ingkang pangandika | Radèn Natakusuma | aprakawis unduripun | pamondhokan sinanggupan ||
29. samôngsa dèn parentahi | amung anumpês wong Cina |
radèn patih samadose | inggih dèrèng kadhawuhan | timbalan saking nata | komasaris kalih muwus | lah iya iku agampang ||
30. ing benjing sun atur tulis | marang kangjêng sri narendra | warnanên wau rahadèn | patih sampun pêparentah | marang sagung punggawa | mundurkên pakuwonipun | nyamèni kang
singsèh aturira aris | miwah Kapitan Sapanjang | kawula punika radèn | ing pêjah gêsang kawula | wontên asta paduka | Dyan Natakusuma muwus | pagene sira angucap ||
34. iya kaya mangkonèki | katon apa ngrungu apa | Sapanjang alon ature | inggih botên katingalan | nanging atur kawula | wong Cina sadayanipun | pêjahe wontên sampeyan ||
35. wong Cina datan udani | inggih dhatêng sri narendra | amung
[...na] patih | ingkang wagugên ing driya | miyarsa wong Cinature | alon dènira ngandika | têka dèn apitaya | iya apa kang winuwus | lah uwis padha muliha ||
37. kalih sampun dèn paringi | yatra nigang atus sewang | angawan bêkêt obate | sawusira têtabean | lèngsèr saking ngayunan | mantuk mring pakuwonipun | ya ta ingkang
bêbantu mantuk sadaya | praptèng nagri Samarang | katur ing sasolahipun | yèn rêmpu prange nèng Têgal ||
50. sigra komasaris manggil | mring Rôngga Tiksnawijaya | kinèn lumampaha age | panggih lan radèn apatya | sampun [sampu...]
[...n] winêkas-wêkas | Rôngga Tiksnawijaya wus | lampahe mring pasanggrahan ||
51. wus panggih lan radèn patih | Mas Rôngga matur wotsêkar | angaturakên tabene | pan inggih tuwan katiga | radèn patih tarima | lan malih wêwêlingipun | inggih sudara sampeyan ||
52. sampeyan kalih Kumpêni | dene wus undur-unduran | mila ing Têgal samangke | têka maksih wontên aprang | kalawan ing Japara | radèn patih ngandikasru | ingsun Rôngga tan kaduga ||
53. prakara bubaran iki | yèn ingsun parentahana | marang wong Kumpêni kabèh | iya môngsa dèn idhêpa | dene kabèh wong Jawa | pan wus sun undangi mundur | lan maning Rôngga sun tanya ||
54. prakara pêpêrang iki | ing Têgal lawan Japara | iya sapa wiwitane | apa Kumpêni anglarag | apa wong Jawa ngrangsang | Mas Rôngga nêmbah umatur | kawula botên uninga ||
64. dhatêng tuwan komasaris | kalilan anggêmpur Cina | radèn patih ngandikalon | iya ingsun [ing...]
[...sun] kadhawuhan | timbalane sang nata | anurut sarêmbugipun | prakara ngrusak wong Cina ||
65. iku Rôngga karêp mami | sun wiwiti besuk Ngahad | yèn ora Ngahad Sênène | ingsun angrusak wong Cina | iya sira matura | yèn mangkono karsaningsun | Mas Rôngga wus pinaringan ||
66. dhuwung rasukan bêbênting | lawan turôngga satunggal | Mas Rôngga atur sêmbahe | inggih turôngga punika | yèn suwawi ing karsa | kawula lih wastanipun | pun Bêdhami yèn sêmbada ||
67. gèn sampeyan amaringi | inggih lan sudara tuwan | sampeyan nuju bêdhamèn |
katigane | lamun ingkang pangandika | Radèn Natakusuma | inggih benjing ari Minggu | wong Cina arsa ginêcak ||
69. yèn botên ing Minggu benjing | ing Isnèn pan linêksanan | komasaris sukèng tyase | mangkana kang winursita | Radèn Natakusuma | putêk ing tyas siyang dalu | ngraos wlas maring wong Cina ||
70. Rahadèn Martapurèki | ing dalu pan tinimbalan | tanpa rowang ing praptane | radèn patih angandika | hèh radèn
Martapura nêmbah | punika yèn èstua | ing karsanipun sang prabu | bêdhami lan pun Walônda ||
72. kula tan sagêd nglampahi | lêhêng pêjaha ing wana | yèn gêsanga parandene | môngsa wandea dèn lunas | dinamêl pambucalan | tinêtêpakên yèn êtuk | ing awon pasthi kawula ||
73. ingkang sampeyan pasrahi | rumiyin apan kawula | tinuduh sirahing gawe | angumpulakên wong Cina | janji saeka pêjah | wong Cina kang anênutut | pan inggih badan kawula ||
74. sampeyan santanèng aji | môngsa nuntên kalakona | dados pambucalan awon | pasthi yèn badan kawula | uthik-uthik
lan bêbalung | sampun pinêtak ing lêmah ||
82. dèn gêgêcaka ing benjing | winora lan mimis obat | binêdhilana ing mungsoh | Kumpêni turun nêmbêlas | anak putu kawula | sampun wontên ingkang wawuh | inggih kalawan Walônda ||
83. Martapura awotsari | lèngsèr saking ngarsanira | ya ta ing pêndhak dalune | mring pondhokipun wong Cina | wus panggih lan
naranata | wus buwang mring wong Cina | bala Kumpêni
kinukup | nanging rahadèn apatya ||
85. maksih angeman ing batin | nanging wêdi kawêntara | dadya dèn pasrahkên mring ngong | yèn sira
maringwang | aturêna tabeningong | mring Radèn Natakusuma | wus amit Martapura | radèn patih kang winuwus | nimbali sagung punggawa ||
Radèn Singaranu | lawan Radèn Mangkupraja ||
88. Mangunnagara lan malih | Rahadèn Sujanapura | punggawa pasisir kabèh | sampun
dika barisi | kulon kidul lawan wetan | êlor dika towongake | yèn Kumpêni atêtanya | ngakua ajrih padha | ngungkurakên mriyêmipun | sukur si lamun wong Cina ||
91. iya padha duwe pikir | enak angadu kewala | wus padha bubara kabèh | enjang dèn
barisira | budhal saking ing pakuwon | miranti sagung gêgaman | kulon kidul lan wetan | binarisan sampun kêmput | amung lor
baris ingkang wetan | piyak ingkang katrajang | Sapanjang sawadyanipun | pan sampun babal
98. matura tarima kasih | ing Radèn Natakusuma | duta pan wus pamit lèngsèr | Kumpêni suka sadaya | Singsèh ingkang winarna | kèndêl wontên ing Pringapus | nênggih tanah ing Bahrawa ||
99. tan pisah sawadyanèki | kang tinuding ambujunga | Radèn Sujanapurane | lan radèn patih utusan | pêparing maring Cina | nênggih yatra gangsal atus | lan sênapan
rêkyana patih | nênggih wau kang winarna | nimbali Martapurage | wus prapta ing ngarsanira | radèn patih ngandika | dandana sira sun utus | marang nagri guladrawa ||
1. aturêna radèn layang iki | iya marang kangjêng sri narendra | yèn sira ngandikan dhewe | matura ing sang prabu | yèn wong Cina mangkya wus barsih | saking tanah Samarang | angetan lumayu | samyanjog ing bumi Dêmak | atur sêmbah Rahadèn Martapuraglis | lèngsèr saking ngayunan ||
2. lajêng lampahira sawadyèki | tan winarna ing awan wus
têmbung | aturira radèn apatih | sang nata angandika | hèh Martapurèku | pira Cina kang kacandhak | matur nêmbah inggih gusti
Martapura wus | mêdal saking ing dalêm puri | sapraptanirèng jaba | anggraitèng kalbu | patute ingsun sebaa |
hèh wong Garobogan age | siyagaa pan ingsun | budhal mêngko ing têngah wêngi | ari tan winursita | praptèng têngah dalu | mangkat Radèn Martapura | saking praja ing marga datan winarni | wus praptèng
gya Tirtawiguna wus | tur uninga ing sri bupati | yèn Martapura minggat | angungun sang prabu | Tumênggung
Samarang wong gandhèk | tinampan sêratipun | dhawuhing srat apan nimbali | radèn rêkyana patya | sandika turipun | gandhèk pan sampun tinulak | sira radèn [radè...]
[...n] rêkyana patih ngundhangi | ing wadya asadhiya ||
8. lawan ingkang putra dèn timbali | kang nama Dyan Dipati Janingrat | pan pinundhut pamomonge | Ki Mangunonêng iku | saking ingkang rama rumiyin | duk Radèn Jayaningrat | ginanjar sang prabu | umadêg ing Pangangsalan | Mangunonêng pinaringkên putranèki | kang kinèn amomonga ||
9. Mangunonêng wus pinundhut malih | mring kang rama dalu tinimbalan | sapraptanirèng ngarsane | radèn apatih muwus | maring Mangunonêng bêbisik | hèh Mangunonêng sira | sun pundhut patimu | wong ing Pathi ayomana | lan maninge sun angrungu warta dhingin | yèn Si Êtik wong Cina ||
10. angrawati marang Si Garêndi | yèn katêmu sira upayaa | yèn karuhan panggonane | bêbakalana ratu | akanthia Cina sirèki | pasisir irupana | yèn wis dadi besuk |
yatra gangsal atus lan karbin | bainèt kawan dasa | lawan waosipun | kawan dasa wus tinampan | rampung ingkang pitungkas mangkat ing ratri | saking ing Paterongan ||
12. radèn patih animbali malih | abdiniraran Partawijaya | sapraptanirèng ngarsane | ya ta ngandika arum | ingsun duta sira ing
benjing | wong Lasêm ayomana | ing sapungkur ingsun | mulih marang Kartasura | yèn Si Mangunonêng ngadêgakên
patih | kêkalih kang punggawa | Padmanagarèku | ing Dêmak lan Suranata | sapraptane ing ngarsa dèn bêbisiki | besuk sapungkur
radèn patih | sira Rôngga marmane sun undang | awèha wêruh dèn age | iya maring kumêndur | apadene mring komasaris | yèn ingsun tinimbalan | marang ing sang prabu | mulih marang Kartasura | bokmanawa ana karsaning Kumpêni | sira Rônggatur sêmbah ||
16. lèngsèr saking ngarsanira aglis | lampahira ing
ing Alpèrès Undrup | dinuta mring Paterongan | apanggiha lan radèn rêkyana patih | pan sampun pinitungkas ||
marang radèn rêkyana patih | kula radèn dinuta | nênggih tabenipun | sudara tuwan katiga | tabenipun katura ing sri bupati | lan malih kang pitungkas ||
18. tuwan matura ing sri bupati | Kumpêni kang anèng Kartasura | komasaris panuwune | pan inggih sang aprabu | ngantukna mring Kumpêni malih | manthuk radèn apatya | iya ingong matur | Ondrop malih aturira | lan kawula matur ing radèn pribadi | katura ing sang nata ||
19. yèn akarsaa jinaga malih | mring Kumpêni kula pinundhuta | radèn apatih wuwuse | luwih bêgjanirèku | ingsun matur ing sri bupati | Ondrop matur tarima | kasih anulyasung | sanjata alus apanjang | angandika rahadèn rêkyana patih | iki kang awèh sapa ||
lan kumêndur miwah komasaris | ngaturakên tabene Rahadyan | Natakusuma solahe | dinuta sampun katur | radèn patih ingkang winarni | pêparentah sadhiya | marang punggawagung | yèn arsa budhal ing benjang | tan winarna ing dalu wuwusên enjing | kumrab kang balakuswa ||
kantun | mung punggawèng pasisir sami | kalilan umantuka | ya ta lampahipun | Rahadèn Natakusuma | tan winarna ing marga sampun aprapti | nagari Kartasura ||
23. lajêng saos marang srimanganti | tur uninga sigra tinimbalan | lawan Tirtawigunane | prapta ing ngarsa prabu | atur sêmbah radèn apatih | mangaras padèng nata |
punika sangêt ature | yèn akarsa sang prabu | jinagana Kumpêni malih | malampah pinundhuta | wastanipun Ondrup | bagus tur maksih neneman | anyukani sanjata alus sarakit | inggih dhatêng kawula ||
26. ngandikalon wau sri bupati | apa iku karêpe kang duta | iyapa karêpe dhewe | radèn patih wotsantun | inggih môngsa borong narpati | sang nata angandika | hèh Tir kayapèku | Tirtawigunatur sêmbah | luwangipun gusti mênggahing Kumpêni | tan [ta...]
[...n] purun salah karya ||
27. saking sagêdipun angalingi | dhatêng ingkang akèngkèn punika | sang natalon timbalane | layak mangkono iku | hèh ta sira paman apatih | ywa pêgat anggêgabah | ing wadyanirèku | bok dawa kang pagawean | atur
punapa ta pukulun | inggih botên dipun timbali | sang nata angandika | iya Tir dèn gupuh | sira agawea layang | animbali marang
158. Radèn Mas Garêndi jumênêng nata wontên ing Pathi, ajêjuluk Prabu Kuning
30. Martapura kang apacak baris | budhal saking nagri Garobogan | mring bumi Dêmak jujuge | samana wus akumpul | lan wong Cina sampun apanggih | lawan Singsèh Sapanjang | suka ing tyasipun | sira pun Singsèh
bapak upami | sang nata tulus buwang | mring wong Cina iku | apadene Si Walônda | anêdya amatèni mring awak iki | yêkti sajang ing ajang ||
rajèng Kartasura | Martapura muwus | mulane puniku wênang | dadya ratu dene santanèng narpati | prabu ing Kartasura ||
34. Singsèh Sapanjang angucap malih | yèn sanake Prabu Kartasura | bokne iku goroh manèh | tiru santananipun | Martapura gumuyu angling | iya kang ora-ora | ingsun
ambêkis | pasthi tiru kang aduwe darah | iya radèn kowe bae | sun adêgakên ratu | aran sira padha wong Jawi | sumaur Martapura | pan sarwi
tatane wong Jawi | nora kêna iya singa wonga | lamun ta dudu bèbète | kang duwe praja iku | yèn sok
dènnyangling | iya môngsa ta bodhoa sira | ing ala lawan bêcike | dyan ingaturan sampun | wau sira Radèn Garêndi | Sapanjang undhang-undhang | marang ing wadyagung | sadaya kinèn sanega | miwah Radèn Martapura angundhangi | karya taratag rambat ||
Panata Agamèku | wus misuwur ing kanan keri | bumi Dêmak ing Wotan | ana madêg ratu | apan [apa...]
[...n] ta trahing kusuma | suyud bumi Dêmak ingkang kanan keri | gantya kang winursita ||
41. sapraptane Mangunonêng Pathi | lajêng pacak baris padhusunan | wong desa sumuyud kabèh | ing
magut prang ing benjing kula anggitik | inggih dipun atanggah ||
42. yèn lolosa kawula aturi | sikêp tundhan botên munasika | ing lampah sampeyan radèn | sapa mirsanirèku | Radèn Arya Pamêgatsari | dhasar wongira têlas | sumuyud ing musuh |
radèn arya | ywa kari sakagungane | miyos ing Cêngkalsèwu | pan ing Pathi wus dèn êbroki | mring Mangunonêng sigra | saha wadyanipun | wus andadi barisira | wau Partawijaya ing Lasêm prapti | wus awor barisira ||
44. Mangunonêng amiyarsa warti | lamun sira Radèn Martapura | wus angadêgakên rajèng | ingkang jinunjung ratu | apan iya Radèn Garêndi | ngrasa kantun ing karsa | kadhinginan laku | gunêm lan santananira | Kartawirya Ki Mangunonêng sêdyèki | karya dora sêmbada ||
wus prapti | pasanggrahan ing Wotan | wau kang jinujug | wus panggih lan Martapura | sêrat katur tinampan tinupiksaglis | bêbukaning kang salam ||
46. sasampune salam kula adhi | inggih lampah kawula punika | radèn patih timbalane | kinèn angupayèku | Mas Garêndi lamun kapanggih | inggih bêbakalana | ngadêgakên ratu | lan kawula binêktanan | upacara dandanan wong madêg aji | lawan ta kinèn bêkta ||
47. inggih dhatêng nagari ing Pathi | umadêga wontên ing Santênan | dene ta adhi ing mangke | lampah kula akantun | môngsa borong karsane adhi | lamun kenging punika | ing salêrêsipun | têdhaka dhatêng Santênan | yèn lêgèng tyas kawula mêthuk mondhongi | dhatêng nagari Dêmak ||
48. kapitèng tyas Ki Martapurèki | surat winaos ing
Singsèh | sukèng tyas miyarsèku | ngrasa lamun prapta ing batin | pangukupe Rahadyan | Natakusumèku | Kapitan Sapanjang ngucap | yèn mangkono radèn payo marang Pathi | aran ingkang timbalan ||
49. iya rahadèn rêkyana patih | lawan Si Mangunonêng kang
dipun age | iya samangsanipun | sri narèndra ingsun aturi | têdhak maring Santênan | duta amit mantuk | sigra-sigra lampahira | tan winarna ing marga wus praptèng Pathi | caraka matur nêmbah ||
51. inggih ingkang pitungkas sang ari | Martapura paduka mêthuka | dhatêng ing Dêmak dèn age | inggih samangsanipun | Prabu Kuning dipun aturi | myang sagung wadya Cina | suka ing tyasipun | Ki Mangunonêng sayaga | wus samakta gya budhal saking ing Pathi | umung kang balakuswa ||
52. tan winarna lampahirèng margi | sampun
kangjêng gusti punika | inggih saking ngraos cuwaning kang galih | gènnya karya lampahan ||
54. sapunika timbalane nguni | yèn Si
[...ka] myang Radèn Martapurèki | alon ing wuwusira ||
55. yèn makatên pun kakang ing mangkin | kula pasrah wong Jawa punika | môngsa boronga pangrèhe | dika silih jêjuluk | pan pun kakang minôngka wakil | dhatêng radèn apatya | pênêd-pênêdipun | andika nama dipatya | yèn sêmbada pun kakang Dipati Pathi | punika pan prayoga ||
56. dene kawula silih wêwangi | Radèn Tumênggung Sujanapura | suwawi umarêk age | ing gusti sang sinuhun | sigra sowan punggawa kalih | miwah
ingkang busana karatwan | sang nata langkung sukane | dènnya miyarsa wau | lamun radèn rêkyana patih | kang ngutus bakalana | adêgirèng ratu |
wus miyarsi | sadhiya saha bala ||
59. seba maring sang umadêg aji | lampahira wus prapta ing Wotan | cundhuk punggawa kalihe | lawan Radèn Tumênggung |
rêmbag gya ngundhangi | budhal maring nagari Santênan |
ngayap ing wuri | aglar ing ngarsa mantri punggawa | para ngulama kerine | myang Cina kananipun | sigra ngadêg Dipati Pathi | pan sarwi undhang-undhang | ing wadyabalagung | kabèh padha
ri sampuning rawuh | nagari ing Kartasura | duk samana anênggih wontên pawarti | wong Cina anèng Dêmak ||
67. sigra punggawa ingkang tinuding | nama Ngabèi Sutawijaya | sampun budhal sawadyane | dene ing lampahipun | anglurugi Cina kang taksih | wontên ing bumi Dêmak |
kapal | punika patêdhanira sang narpati | dhatêng Rôngga Samarang ||
70. nuntên arsa dipun tarimani | ing putranira Pangeran Blitar | Ki Mas Rôngga ing ature | asangêt lumuhipun | dahat nuwun duka narpati | yèn katarimanana | ya ta laminipun | wontên nagri Kartasura | Ki Mas Rôngga amung tigang dalu nuli | mantuk dhatêng Samarang ||
71. ri Sampuning mangkana anênggih | nuntên Kumpêni ing Kartasura | kang karsa ingantukake | nênggih ingkang
Samawis | sampun kinèn nglajêngna | mring loji wus pangguh | lan komasaris kalihnya | Tumênggung
amung mrih kandêlipun | musnaning rêrasan ing nguni | mila Suradipura | Tirtawigunèku | tinuduh dhatêng Samarang | amirapêtêna dhumatêng
swaranipun | langkung kurmatipun Kumpêni | mring Ki Tirtawiguna | lan Sradipurèku | ri
ngarsanira | ngandika sang prabu | hèh paman iki wong Cina | wus angrêbda miwah wadya ing pasisir | nuli pikirên enggal ||
83. yèn bêcike paman karsa mami | sira dhewe ingkang lumakua | ngadu wong pasisir kilèn | lan Si Pringgalayèku | karsaningsun majua kalih | paman mêtua wetan | Si Pringgalayèku | sira mêtua Samarang | iya sapa
kapatihan | nimbali punggawa kabèh | prapta sadaya sampun | Radèn Arya Pringgalayèki | pan sampun dhinawuhan | timbalan sang prabu | sawusnya dadya kang rêmbag | radèn patih mung mundhut punggawa kalih | kang mêdal ing Samarang ||
86. lan kaliwonipun Rajaniti | punggawa Radèn Wiryadiningrat | Sutawijaya kalihe | punika wus karuwunkaruhun. | mangkat dhatêng Dêmak nagari | ambêrêg tiyang Cina | apan dèrèng mantuk | nêdya ngantos lampahira | kang lumurug rahadèn rêkyana patih | duk kala angkatira ||
87. antaranya kalawan dhatênging | tuwan kumêndhan ing Kartasura | lan radèn patih angkate | pan sawêg sangang dalu | nuntên radèn rêkyana patih | sadhiya saha bala | myang kang punggawagung | wus samakta ing ayuda | sawadyanya kang samya badhe umiring | lumurug ing dyan patya ||
88. budhal enjing saking ing nagari | wau Rahadèn Sujanapura | wus pinaringakên malèh | kalawan abdinipun | ingkang putra pangran dipati | kang samya pinilihan | pinaringkên sampun | ing Radèn Sujanapura | ingabêna ing radèn rêkyana patih | ri sampunira [sam...]
enjing têdhak radèn apatih | mring loji sampun prapta | komasaris mêthuk | ing sajawi pintunira | wusnya tabe rahadèn patih kinanthi | mring jro wus tata lênggah ||
90. pinaringkên surate narpati | maring komasaris wus tinampan | tinupiksa bêbukane | kalamun lampahipun | sira radèn rêkyana patih | kinèn anggêcak Cina | ing saênggonipun | kinên anglud
saking loji makuwon aglis | anèng ing Paterongan | tan kawarnèng dalu | enjing budhal lampahira | pan angetan ing Dêmak sêdyèng lumaris | gantya kang winursita ||
92. ing Kartasura sri narapati | wus misuwur warta yèn wong Cina | sampun angrêbda barise | anglar jajahanipun | gunung Kêndhêng ingkang rinampid | tinêlukken sadaya |
tan winuwus | wus samakta sagung dipati | budhal saking nagara | kang wadyakuswagung | Radèn Arya Pringgalaya |
masanggrahan | anganti praptanira | sagung punggawa pasisir | duk tinimbalan | kathah kang dèrèng prapti ||
2. ingkang prapta pan inggih namung ing Kêndhal | lawan ing Lèpèntangi | lan Ki Wirasastra | nanging wongira têlas | wus balik mring mungsuh lami | samya kinarya | pangajênging
4. tinindhihan marang wadya kapatihan | wong jayamênggalèki | pan lêlurahira | Radèn Martataruna | lan wong tanpagêmbung nênggih | anèng Layapan | dènira pacak baris ||
5. tan alami kang baris anèng Layapan | nulya umajêng malih | dene radèn patya | ngêbroki ing Layapan | kang cucuk nèng Talagaji | kang
wadya tanpa wilangan | kadyapa kanthaning jurit | wong gawe sêmang | durung wruh tata Jawi ||
dene ingkang liya rahadèn apatya | tumpêsên aywa kari | pan wong mêmungsuhan | kabèh wong Kartasura | miwah bala ing pasisir | singa kacandhak | bajang pinatèn ugi ||
9. besuk Ngahad ginitik wong Kartasura | bitinge dèn unggahi | wong Cina kang ana | ing Dêmak bantonana |
prajurit Cina | samya gambirèng wèsthi ||
14. praptèng Kêdhungutêr kèndêl nata wadya | Ping Bulung Angabèi | asuwarèng bala | kabèh prajurit Cina | padha asoa rumiyin | kang mêtu dharat | miwah kang mêtu kali ||
ingsun arsa ngayoni | wong Kartasura | pan ingsun durung miris ||
17. tan winarna ing dalu wuwusên enjang | samakta kang prajurit | budhal
kathah kacurnan | nanging tan dadya sakit ||
23. wong Sêmawung kathah kêni ing sanjata | datan tahan nadhahi | wadya tanparaga | lan wong jayaparusa | tan wontên tulung ing jurit | nonton kewala | pan sarwi
lan wadya tanparagèki | sumawèng wadya | Ping Bulung Angabèi ||
25. payo amuk rangsangên bitinge enggal | Cina ngamuk mangungkih | ramya tinadhahan |
ing wadya tanparaga | lan wong jayaparusèki | abêbêdhilan | wong Cina ngamuk wani ||
26. samya mawur wong tanparaga lumaywa | wong jayaparusèki | malêdug sasaran | nanging angeri nganan | biting korine kang baris | wong jayantaka | lan wong narantakèki ||
27. katadhahan dening wadya jayantaka | rame bêdhil-binêdhil | radèn adipatya | têdhak suwarèng bala | padha mêtua dèn aglis |
33. yèn anglambung Rahadèn Sujanapura | enggal lumaywa sami | wangsul samya mangsah | prajurit Cina panggah | Ping Bulung ingkang nindhihi | samya kotbuta | mamuk angrurah biting ||
34. sigra wau Rahadèn Wiryadiningrat | saha
kacandhak | wong Cina dèn kêthoki ||
uninga | ing Radèn Martapura | lawan Sang Dipati Pathi | yèn pur ing yuda | tan asor tan ainggil ||
38. dyan siyaga sira Radèn Martapura | nêdya bantu ngajurit | mring nagari Dêmak | lawan prajurit Cina | limang atus kang dèn irid | wus praptèng Dêmak | lan Ping Bulung wus
154. Patih Natakusuma nyenapatèni wadyabala Kartasura ingkang anggêpuk nagari Samarang. (Pangkur, Durma). ... kaca 15
155. Ingkang Sinuhun Pakubuwana bêdhami malih kalihan Kumpêni. (Dhandhanggula). ... kaca 30
156. Patih Natakusuma rumaos kèwêdan anggènipun angladosi karsanipun Ingkang Sinuhun. (Dhandhanggula, Asmaradana). ... kaca 38
bebasan amung sanyar(Rino wengi yo rino wengi) Rinow engil…
Album Pada Suatu Ketika Kamis, 15 Februari 2007 Anyam Anyaman
dewe mek supir ngene.. pensiune yoo sekarat kipas² kepanasan ndek omah.. emange koyok wong² liyane iku.. pensiun lungguh² nompo duwit pensiunan.. awak dewe yoo melet² ae koyo ngene..(yaa
Temple Prambanan - Java - Indonésie Pemuteran - Bali - Indonésie
Rudianto Soedjarwo (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 9 Novèmber 1971; umur 45 taun)[1] iku salah sijiné sutradara kang asalé saka Indonésia.[1] Rudi Sudjarwo iku anaké Anton Soedjarwo (Kapolri 1982-1986).[1]
Rudi Soedjarwo mèlu mrakarsai ing ngadegé indhustri pafileman Indonésia sawisé wis suwé rada kurang ngrembaka.[1] Rudi Sudjarwo dikenal dadi sutradara kang bisa mbangun filem kang nduwèni genre remaja.[1] Kawiwitan saka filem kang judhulé Ada Apa dengan Cinta?.[1] Film iki kalebu filem kang misuwur.[1] Film iki uga kang nggawé jeneng Dian Sastrowardoyo kang dadi pemain wadon ing filem iku sangsaya misuwur.[1] Rudi Sudjarwo éntuk bebungah arupa Piala Citra ing kompetisi Fèstival Film Indonésia (FFI) nalika taun 2004.[1] Saliyané iku, Rudy Sudjarwo uga dadi sutradara paling apik.[1]
T2 kang nduwèni anggota Tika lan Tiwi tau nolak tawaran main filem saka sutradara Rudi Sudjarwo.[3] Tika lan Tiwi nolak amarga filem kang ditawakaké kalebu filem horor.[3]
^ a b (id)cekricek.co.id(diundhuh tanggal 28 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rudi_Sudjarwo&oldid=1111420"	Kategori: Sutradara IndonésiaProduser
IndonésiaTokoh BogorLair 1971Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishSuomiFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 28 Januari 2017.
sronto wis ilang, sak ploke mbangun deso bubar dan pak bina dipundhut gusti 😦
Leluhur Pandawa (Palasara) | Wayang Indonesia
DIPONEGORO KLUNGKUNG, BALIPONDOK PESANTREN DIPONEGORO KLUNGKUNG,
2.Nanging awya kliru, Sumurupa kanda kang tinamtu, Nadyan mendak mendaking gunung wis pasti, Maksih katon
Nadyan bisa mbarenjul, Tanpa tawing enggal jugrugipun, Kalakone karsaning Hyang wus pinasti, Yen ngidak sangkalanipun, Sirna tata estining wong
dadya, Sacipta-cipta tan polih, Kang reraton-raton rantas, Mrih luhur asor pinanggih
Bebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng wirang jrih lalis, Ingkang cilik tan tolih ring cilikira
mamprung, Wadon nir wadorina, Prabaweng salaka rukmi
marmanipun, Ing waca kang wus pinesthi, Estinen murih kelakon
maksih nunggal jamanipun, Neng sajroning madya akir, Wiku Sapta ngesthi Ratu, Adil parimarmeng dasih, Ing kono kersaning
3. Tinemune wong ngantuk anemu kethuk, Malenuk samargi-margi, Marmane bungah kang nemu, Marga jroning kethuk isi, Kencana sesotya abyor,
Diwaktu itulah seolah-olah orang yang mengantuk mendapat kethuk (gong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piaski&oldid=1090660"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 14 Sèptèmber 2016.
Dendeng kang nganyuk, wong ngipun kabeh hing paliya, saweneh munggah hing ngukir.
276. Hing jaringo hasingidan, saminya
AJI SENGGORO MACAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO
Sak plok’e pindhah seko ndeso nyang kutho, Mukidiiii rejekine lancar. Saiki wis dadi wong sugih, nanging medhite tetep ora ilang-ilang.
“Pak awak’e dhewe ki duwite wis akeh, ning aku pisan ae rung tau
Flagellata ya iku jinis Protozoa kang obahé nganggo flagela kang jumlahé siji utawa luwih. Flagela iku bentuké arupa pecut.[1] Didelok saka bentuké, Flagellata dikelompokaké dadi loro, ya iku kang bentuké arupa tanduran, dijenengi fitoflagelata kang nduwèni klorofil lan nduwèni sifat fotosintetik, tuladhané ya iku Euglena. lan kang bentuké arupa kéwan disebut zooflagelata, ora nduwèni klorofil lan sifate heterotrof, tuladhané ya iku Trypanosoma.[1]
Flagellata umumé urip ing banyu, ana uga kang urip dadi parasit ing awak maungsa lan kewan. Flagellata nduwèni buluh cambuk lan bentuki awak kang ajek. Reproduksi aseksual kanthi cara pembelahan binèr lan reproduksi seksual kanthi cara konjugasi.[2]
^ a b (id)Ciri-Ciri Flagellata dan Rhizopoda
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 14 Maret 2016.
nyriosi kula supados mboten matur rama. Nanging kula mboten purun. Ingkang
"Nyuwun tulung njenengan gorengke tigan. Diceplok. Dingge
wae pas ana sing terhalang ora isa masak. Jan-jane arep ditukokke neg restoran mahal. Ning terus takjaluk takurus dhewe" (Ya
Karajan Sundha (669-1579 M), miturut naskah Wangsakerta minangka Karajan sing madeg nggantèkaké Karajan Tarumanagara. Karajan Sundha diadegaké déning Tarusbawa ing taun 591 Caka Sundha (669 M). Miturut sumber sejarah primer sing asalé saka abad kaping-16, Karajan iki minangka sawijining Karajan sing nyakup wewengkon sing saiki dadi Propinsi Banten, Jakarta, Propinsi Jawa Kulon, lan pérangan kulon Propinsi Jawa Tengah.
Miturut naskah kuno primèr Bujangga Mlanik (sing nyaritakaké lelaku Bujangga Manik, sawijining pendeta Hindu Sundha sing ngunjungi papan-papan panggonan suci agama Hindu ing Pulo Jawa lan Bali ing wiwitan abad kaping-16), sing wektu iki disimpen ing Perpustakalan Boedlian, Oxford University, Inggris wiwit taun 1627), wates Karajan Sundha ing sisih wétan ya iku Ci Pamali ("Sungai Pamali", saiki disebut minangka Kali Brebes) lan Ci Serayu (sing wektu iki disebut Kali Serayu) ing Propinsi Jawa Tengah.
Tome Pires (1513) jroning catetan perjalanané, Suma Oriental (1513 – 1515), nyebutaké wates wewengkon Karajan Sundha ing sisih wétan kaya mangkéné:
Sauntara wong negasaké yèn Karajan Sundha nyakup setengah Pulo Jawa. Sepérangan wong liyané nyatakaké yèn Karajan Sundha nyakup saprotelon Pulo Jawa ditambah saprawolon manèh. Dikandhakaké, yèn keliling Pulo Sundha telunatus legoa. Pucuké ya iku Ci Mlanuk.
Miturut Naskah Wangsakerta, wewengkon Karajan Sundha nyakup uga laladan sing wektu iki dadi Propinsi Lampung liwat pernikahan antara kulawarga Karajan Sundha lan Lampung. Lampung dipisahaké saka pérangan liya Karajan Sundha déning Selat Sundha.
Hubungan Karajan Sundha karo Éropah[besut | besut sumber]
Karajan Sundha wis suwé duwé hubungan dagang karo bangsa Éropah kayadéné Inggris, Prancis lan Portugis. Karajan Sundha malah naté njalin hubungan pulitik karo bangsa Portugis. Ing taun 1522, Karajan Sundha napakasmani Perjanjian Sundha-Portugis sing ngéntukaké wong Portugis mbangun bèntèng lan gudang ing plabuhan Sundha Kelapa. Minangka sesulihé, Portugis dikudokaké mènèhi bantuan militèr marang Karajan Sundha jroning ngadhepi serangan saka Demak lan Cirebon (sing misahké diri saka Karajan Sundha).
Sadurungé madeg minangka Karajan sing mandhiri, Sundha minangka bawahan Tarumanagara. Raja Tarumanagara sing pungkasan, Sri Maharaja Linggawarman Atmahariwangsa Panunggalan Tirthabumi (mrintah mung sajroning tilung taun, 666-669 M), krama karo Déwi Glanggasari saka Indraprahasta. Saka Glanggasari, beliau kagungan putra loro, sing kaloroné putri. Déwi Mlanasih, putri sulung, krama karo Tarusbawa saka Sundha, déné sing kaloro, Sobaklanclana, palakrama karo Dapuntahyang Sri Janayasa, sing sabanjuré ngadegaké Karajan Sriwijaya. Sawisé Linggawarman séda, kakuwasan Tarumanagara tumurun marang mantuné, Tarusbawa. Bab iki nyebabaké panguasa Galuh, Wretiklandayun (612-702) mbrontak, nglepasaké dhiri saka Tarumanagara, sarta ngadegaké Galuh sing mandhiri. Saka pihak Tarumanagara dhéwé, Tarusbawa uga kepingin nerusaké Karajan Tarumanagara. Tarusbawa sabanjuré mindahaké kakuwasané menyang Sundha, déné Tarumanagara diowahi dadi bawahané. Beliau dinobataké minangka raja Sundha ing dina Radité Pon, 9 Suklapaksa, wulan Yista, taun 519 Saka (kira-kira 18 Mei 669 M). Sundha lan Galuh iki wewatesan karo tapel wates Karajané ya iku Kali Citarum (Sundha ing sisih kulon, Galuh ing siaih wétan).
Raja-raja Karajan Sundha[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki dhaptar raja-raja sing naté mimpin Karajan Sundha miturut naskah Plangéran Wangsakerta (wektu kuwasa ing
Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)
Prabu Darmaraksa (adhi ipé Rakeyan Wuwus, 891 - 895)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 26 Mèi 2016.
wruhanira mungguh sanyataning ngelmu, tan mesthi neng jeneng wredha, tuwin mudha sudra kaki.
KangXi: ms. 578, aksara 18
Dae Jaweon: ms. 970, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 1379, aksara 15
cilik-cilik koq wis dolanan Ubuntu.Yen wis gedhe ape dadi opo?
arep mangan wareg?!!!!!!
September 27, 2008 @ 8:57 am	kura kura dalam perahu,kangeeeeenn….. wah jan njur kangen mulih je,karo gudheg pak Tho alun -alun,piye khabar temanggung wah wis pirang2
minggat soko temanggung, kiro-kiro wis rong tahun ora “maring manggung”. Pokoke kangen banget karo “badokan” temanggung, yo rondene, yo tahu
August 23, 2010 @ 6:59 am	wis keno nggo modal ampiran yen mis tekan temanggung…tur nuwun ..kang
January 20, 2011 @ 3:19 pm	pokoke sip….
bisnis iku apik a?lek gak apik soale aQ piyeeee ngono ndri. sing luweh apik trs murah ono a? =))
Biologi molekular utawi ingkang dipunsebat ugi biologi molekul inggih punika salah satunggaling èlmu ingkang ngrembag babagan pagesangan makluk urip ing skala molekul. Punika ugi kalebet panalitèn bab interaksi molekul wonten ing bandha urip lan lingkunganipun, mliginipun bab interaksi saking manéka warna sistem wonten ing salebeting sèl, kalebet interaksi DNA, RNA, lan sintesis protein, lan kados pundi interaksi kasebat dipunatur. Bidhang punika ugi tumpang tindhih kaliyan bidhang biologi (lan kimia) sanèsipun, mliginipun bab genetika lan biokimia.[1]
Sujarah Biologi Molekular[besut | besut sumber]
Sanajan ta sampun kathah nonjol ing bidhang èlmu pengetauan kontèmporèr, biologi molekuler inggih kalebet dhisiplin èlmu ingkang taksih kalebet enèm, ingkang asalipun saking taun 1930-nan lan 1940-nan lan dipunbentuk lembaganipun ing taun 1950-nan lan taun 1960-nan. Kedahipun sampun boten damel tiyang penasaran, bilih kathahipun masalah filosofis wonten ing èlmu biologi molekuler wonten gegayutanipun sanget kaliyan sujarah. Ing ngandhap punika wonten skètsa sekawan aspèk ngrembakanipun biologi molekuler punika, inggih punika ingkang kapérang saking asal-usulipun, perkawis-perkawis klasik, migrasi salajengipun dhumateng domain biologis sanèsipun, lan giliranipun langkung énggal kanggé génomik lan pasca génomik. Hisioriografi kasugihaning biologi molekuler namung saged dipunginakaken kanthi singkat wonten ing sujarah singkat. (Saged dipuntingali
Gayutanipun kaliyan èlmu hayati "skala-molekul" sanèsipun[besut | besut sumber]
Para panaliti biologi molekular ngginakaken tèknik-tèknik kusus ingkang dados kasipun biologi molekular, nanging sapunika saged kanthi nggathukaken tèknik-tèknik kasebat kanthi tèknik lan gagasan-gagasan saking genetika lan biokimia. Kanthi umum gayutanipun bidhang-bidhang kasebat saged dipungambaraken kados mekaten:
Biokimia, inggih punika nliti dat-dat kimia lan prosès-prosès vital ingkang kadadosan wonten ing makluk gesang.
Genetika, inggih punika nliti saking èfèk pabédan bab genetik wonten ing makluk gesang (tuladhanipun ngaji bab mutan).
Biologi molekulat, inggih punika nliti wonten ing skala molekul saking prosès réplikasi, transkripsi, lan translasi bahan genetik.
^ (en)Molecular Biology (dipunundhuh tanggal 8 Pebruari 2013)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 26 Mèi 2016.
ReplyDeleteKi Ageng17 October 2016 at 16:40"apeparap pangeraning prangtan pokro anggoning
Naliko sliramu handuweni pitakonan marang ingsun, ingsun bakalan nyerat bilih ingsun kagungan ngilmu iku. ( Coro jowone
ingkang isih alit dados perlu ngangsu kaweruhan malih ben saged lancar mlampah
Kaca Grafir (Kaca Cermin)3 mm560000 - 1600000Kaca Grafir (Kaca Cermin)5 mm560000 - 1600000Kaca
kewan brekasakan, yaiku sakabeh kewan sing sabane nang alas, akeh mangane lan senenge kenthu. Kewan – kewan sing kalebu golongan Brekasakan ora tau mikirke kahanan
meneh… ya dadi menungsa … sering ditambah kalimat pengharapan, sing luwih
Ing nalika ingkang Maha Suci karsa anata malige wonten salebeting betal mukadas, jumeneng ing baganipun Siti Khawa. Punika ingkang wonten salebeting baga, purana. Ingkang wonten ing ngantawisipun purana, reta: inggih punika mani, salebeting mani,
ingkang kinurmatan, saksampune roh, utawi jiwa, utawi atma manungsa sing wis mati
salebetipun cahya cemeng. Manawi nitis dhateng sato kewan miwah gegermet. sampun ngantos korup wonten ing salebetipun cahya abrit manawi nitis dhateng brakasakan. sampun ngantos korup wonten salebetipun cahya jene, manawi nitis dhateng peksi miwah iber-ngiberan. sampun ngantos korup dhateng cahya pethak manawi nitis dhateng
KangXi: ms. 1433, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 1956, aksara 34
Hanyu Da Zidian: jilid 7, ms. 4539, aksara 1
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu sanga wolu / telu) warsa srani nga nem nem (sanga nenem nenem) alangan tutup kwali lumuten kinepung lumut
sing saiki ternak babi. Ora mergo kangen, nanging amarga pitakonane bab cacahe penthil babi wadhon. Critane mangkene. Ing sakwijining dina, aku merlokkae dolan ing omahe kanca lawas, aran Bendhot, jeneng asline ora usah tak sebutke. Wis kawit mbiyen, aku meruhi menawa bapake Bendhot kui nduweni ternak babi. Rikala aku dolan mrana dheweke lagi ngresiki kandhang babi lan makani babi-babine. Amarga kepengin selak ketemu, aku gage-gage mara ing kandhang babi lan nggoleki Bendhot. Deweke lagi nyemproti kandhang ngganggo selang, sinambi udhut. Jebul, babine lagi wae ana sing manak.
Anak-anak babi kui mau, pating jlerit lan padha playon, malah siji loro ana sing metu seko kandhang. Aku banjur takon, "apa anak babi kui mengko ora dha ilang, metu saka kandhang ?" Jebule, anak babi sing isih cilik kui isih merlokake simbokne, saengga mesti bali menyang kandhang maneh saben arep nyusu. Menawa isih cilik, babi-babi kui mau pancen kethok lucu lan nggemesi,
Bendhot lang keluargane diprotes karo tangga-teparo. Nanging, wis nganti luwih seka sepuluh tahun, ora ana protes seka tangga teparo babagan mambune kandhang babi. Miturut panemuku, sinaosa urip ing saktengahe kampung in Palur, panggonane Bendhot kui ana ing pinggir kali sing rada deres iline, saengga, regetan saka kandhang langsung keli, dadi kandange ora ngambon-
Deweke muter-muter sedhela, ngenteni anak-anake padha nglumpuk, banjur turu miring kareben penthile isa dicakhot anak-anake. Amarga ora wani medhun ing kandhang, saka nduwur aku njupuk gambare babi kui mau.
Ing foto, aku ngetung menawa anak babi sing nyusu ana rolas. Lan isih ana siji sing ora
siji mau kepriye ? Jebul, ana babi liane sing uga bubar manak. Anake luwih setithik. Banjur anak babi kui mau dititipke marang simbok sing liyane kanggo nyusu. Jan-jane, babon babi mau ngerti menawa ana anak babi liya sing teko neng nggone deweke, lan biasane digusah, ora diolehake melu nyusu. Nanging, menawa lagi turu miring lan nyusani anak sing akeh, babon kui mau ora patia ngerteni, sapa wai sing nyusu. Pas ngono kui, anak babi sing ora
nampi nerakaMu. Njuk dipun wangsuli Gusti Allah “Ha ya wis sana nang tritisan suwargiKu“. Njuk kita kawulo-kawulo ini cuma bisa ngomong “Maturnuwun Gusti.. Sendiko dawuh.. ehehehe.”
Samaria. 5- 6Kira-kira jam rolas awan Dèkné tekan sakwijiné kuta nang Samaria sing jenengé Sikar, ora adoh karo keboné Yosèf mbiyèn sing dikèki karo Yakub, bapaké. Nang kebon kono ènèng sumuré, yakuwi sumuré Bapa Yakub. Sangking keselé, Gusti Yésus terus lèrèn nang kono. Dèkné njagong nang pinggiré sumur mau. 7- 8Ora let suwi ènèng wong wédok Samaritan teka arep nimba banyu. Iku dongé Gusti Yésus njagong déwé nang sumur kono, awit murid-muridé pada lunga nang kuta tuku pangan. Gusti Yésus terus njaluk ngombé marang wongé. 9Wong wédoké semaur: “Kowé kuwi wong Ju, lah kok wani njaluk ngombé marang aku, wong Samaritan?” (Lumrahé wong Ju ora omong-omongan karo wong Samaritan.) 10Gusti Yésus terus ngomong: “Nèk kowé ngerti pawèhé Gusti Allah lan nèk kowé ngerti sapa sing njaluk ngombé marang kowé iki, mesti malah kowé déwé sing bakal njaluk ngombé marang Aku lan Aku bakal ngekèki kowé banyu sing marakké urip.” 11Wong wédok mau terus semaur: “Lah kowé ora nggawa timba, katik sumuré jeru pisan. Kepriyé enggonmu arep njikuk banyu sing marakké urip iki? 12Sumur iki tinggalané Bapa Yakub. Dèkné déwé mbiyèn ngombé banyuné sumur iki, uga anak-anaké lan ingon-ingoné. Lah apa kowé ngungkuli Bapa Yakub, kok arep ngekèki banyu sing ngungkuli banyuné Bapa Yakub?” 13- 14Gusti Yésus terus ngomong: “Kabèh wong sing ngombé banyu iki bakal ngelak menèh, nanging sapa sing ngombé banyu sing sangka nggonku ora bakal ngelak menèh slawasé. Banyu sing sangka nggonku ndadèkké sumur sing mili terus ngetokké banyu sing marakké urip slawasé.” 15Wong wédoké terus ngomong: “Gusti, mbok aku dikèki banyu sing mbok omong kuwi ta! Dadiné aku ora bakal ngelak menèh lan ora usah mbréné menèh nimba banyu.” 16Gusti Yésus ngomong: “Kana bojomu dityeluk terus balik mbréné menèh!” 17Wongé semaur: “Aku ora nduwé bojo Gusti.” Gusti Yésus terus ngomong: “Pantyèn kowé ora goroh nèk kowé ngomong ora nduwé bojo. 18Awit kowé wis kawin ping lima lan wong sing saiki manggon karo kowé kuwi dudu bojomu déwé. Pantyèn kowé ora goroh!” 19Wong wédoké ngomong: “Gusti, aku saiki ngerti nèk Kowé kuwi nabi. 20Mbah-mbahané awaké déwé mbiyèn-mbiyèné pada nyembah Gusti Allah nang gunung iki. Nanging wong Ju mulangi nèk nyembah Gusti Allah kuwi kuduné namung nang kuta Yérusalèm. Kuwi sakjané kepriyé ta?” 21Gusti Yésus ngomong: “Yu, ngandela ta, bakal ènèng wantyiné kowé ora bisa nyembah Gusti Allah nang gunung kéné lan uga ora bisa nang Yérusalèm. 22Kowé kuwi wong Samaritan ora ngerti sapa sing mbok sembah, nanging awaké déwé ngerti, awit wong sing bakal nylametké jagat kuwi tekané sangka bangsa Ju. 23Ora dadi sebab nang panggonan endi awaké déwé sing nyembah Gusti Allah, nanging sing dadi sebab kuwi kepriyé awaké déwé sing nyembah. Panyembah sing sak mestiné kuwi panyembah sing sangka Roh Sutyi lan sangka ati sing resik. Gusti Allah kepéngin disembah mengkono kuwi. Pantyèn, wiwit saiki manungsa bisa nyembah Gusti Allah sing sak beneré. 24Gusti Allah iku wujut Roh. Pasembahan sing temenan kuwi ya pasembahan sing ing roh lan sangka ati sing resik.” 25Wong wédok mau terus ngomong marang Gusti Yésus: “Aku ngerti nèk Kristus, Juru Slamet sing dijanji karo Gusti Allah, bakal teka. Mbésuk nèk Dèkné teka, Dèkné sing bakal ndunung-ndunungké awaké déwé bab prekara iki kabèh.” 26Gusti Yésus semaur: “Kristus kuwi ya Aku, sing ngomong karo kowé iki!” 27Dongé Gusti Yésus ijik omong-omongan karo wong wédoké, murid-muridé terus pada teka. Kabèh kagèt weruh Gusti Yésus omong-omongan karo wong wédok, nanging ora ènèng sing wani takon apa perluné lan apa sing diomong. 28Wong wédoké malah terus mblayu mulih nang kuta, kendiné ditinggal nang kono. Tekan nggoné terus nyeluki wong-wong ngomong: 29“Hayuk mèlu aku ta! Aku kepetuk wong sing ngomongi aku bab kabèh lelakoné uripku, senajan aku ora kenal wongé. Menawa waé Dèkné Kristus!” 30Wong-wong terus pada lunga sangka kuta marani Gusti Yésus. 31Murid-muridé terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, mbok mangan ndisik ta?” 32“Ora,” Gusti semaur, “Aku nduwé pangan liyané, nanging kowé ora ngerti apa!” 33Murid-muridé terus pada takon marang sakpada-pada: “Apa wis ènèng sing ngekèki mangan Dèkné ya?” 34Gusti Yésus semaur: “Panganku kuwi nglakoni kekarepané Gusti Allah sing ngongkon Aku lan Aku kudu ngrampungké penggawéanku! 35Kowé lak ngomong ta: ‘Patang sasi menèh terus panèn.’ Nanging pada disawang déwé, sawah-sawahé wis kuning kudu dienèni. 36- 37Sing tukang panèn wis nampa upahé. Wis nglebokké panènané penggawéané, yakuwi wong-wong sing pada nampa urip langgeng. Saiki sing nyebar lan sing panèn pada bungah kabèh loro. Bener sing ngomong: ‘Sing siji nyebar, liyané panèn.’ 38Kowé kuwi pada tak kongkon ngenèni sebarané liyané. Liyané sing kemringet, nanging kowé sing panèn.” 39Wong Samaritan pirang-pirang sangka kuta terus pada pretyaya nèk Gusti Yésus kuwi Kristus. Bisané ngerti ya sangka paseksiné wong wédok mau, sing ngomong nèk Gusti Yésus ngerti lelakoné uripé dèkné. 40Mulané wong-wong terus pada nyuwun marang Gusti Yésus kongkon nginep nang kutané. Gusti Yésus ya terus nginep rong dina nang kono. 41Wong-wong pada ngrungokké piwulangé Gusti Yésus, mulané sing pada pretyaya terus tambah okèh banget. 42Wong-wong iki pada ngomong karo wong wédoké: “Awaké déwé saiki pretyaya tenan, nanging ora namung jalaran kowé ngomongi awaké déwé, ora, nanging awaké déwé saiki wis krungu déwé. Mulané awaké déwé ngerti tenan nèk pantyèn Dèkné Kristus, sing nylametké jagat.” 43Sakwisé rong dina kuwi Gusti Yésus terus mlaku terus nang bawah Galiléa. 44- 45Nang Galiléa kono wong-wong pada bungah banget ditekani Gusti Yésus, senajan Dèkné déwé ngomong nèk nabi kuwi nang negarané déwé ora diajèni. Nanging saiki pada ngerti kwasané Gusti Yésus, awit dongé pada mèlu nang Yérusalèm wayah Paskah wong-wong pada weruh Dèkné nindakké barang sing nggumun-nggumunké. 46Gusti Yésus terus teka nang kuta Kana menèh. Ya nang kuta iki Gusti Yésus ndadèkké banyu dadi anggur, dongé Dèkné teka sepisanan nang kéné. Enèng wong sangka Kapèrnakum sing anaké lanang lara. Wong iki amtenar gedé nang palèsé ratuné. 47Wongé krungu nèk Gusti Yésus wis balik nang Galiléa, wis ora nang Yudéa menèh. Anaké wongé lara nemen, wis arep mati, mulané wongé terus mara nang nggoné Gusti Yésus lan nyuwun Dèkné supaya mèlu mulih nambani botyahé. 48Gusti Yésus mandak ngomong: “Kowé nèk ora pada weruh tanda karo mripatmu déwé ora gelem pretyaya!” 49Nanging wongé ngetyek waé nyuwun Gusti Yésus: “Mbok melas ta Gusti, hayuk mèlu ta. Mengko anakku ndak mati!” 50Gusti Yésus semaur: “Wis, kana mulih waé. Anakmu wis mari.” Wongé pretyaya tembungé Gusti Yésus, mulané terus mulih. 51Nang dalan dèkné dipapak karo para peladèné. Para peladèn mau ngomong nèk botyahé wis mari. 52Wongé terus takon jam pira botyahé mari. Wong-wong semaur: “Wingi jam siji!” 53“Jam siji!” Wongé terus kélingan nèk iki wantyiné dongé Gusti Yésus ngomong marang Dèkné: “Kana mulih! Anakmu wis mari!” Mulané dèkné lan wong sak omah kabèh pada pretyaya marang Gusti Yésus. 54Nang Galiléa kéné iki tanda kwasané Gusti Yésus sing nomer loro. Lelakon iki ora let suwi sakwisé Dèkné teka sangka Yudéa.
Karyarujita. Arsip dan Sejarah | Radya Pustaka #1161.22.Adiwijaya kepada Karyarujita, 1929-32, #395. Arsip dan Sejarah | Galeri #811. No. 463/103 Bt., 19.8.'32
1. Barêng iki ngirimke layange patih bab gonku dadi pangarsa Bandhapasinaon lan Radya supaya tumuli lèrèh, banjur ladèkna pangrèhmu minangka pasaksèn panjalukku lèrèh. Rèhne layang mau cêtha bangêt yèn aku wis ora dirênani - malah kasarane rak ditundhung - mula esuke aku banjur tilgram jaluk lèrèh pangarsa Bandhapasinaon enz.enz. tumuli ngirimi layang kaya doordruke barêng iki, sumurupna pangrèh. Dene prayogane lakune mangkene.
Satampamu lajangku iki layang patihan lan doordruk ko-ladèkke mudha pangarsa kanthi katrangan gonku jaluk lèrèh, sarta jabêl kêsaguhaku purdrah bab Agama Budha, banjur prayogakna tumuli gawe prêpatan pangrèh. Ing kono sawise mratelakke prêlune usula
yèn pangrèh wis mupakat nyandhêt aku, supaya nêgara ora jênêng dibrêyok ing putusan prêpatan gêdhe, mudha pangarsa prayoga katêmu patih. Nanging supaya santosa usulmu mau kudu ko-rêmbug dhisik karo Marta, Yasa, Mudi lan sapa manèh sing kêna ko-pitaya, janjine dudu Meneer. Samono mau yèn kowe rujuk yèn ora ya wis ora prêlu.
Gonku kêpengin dicandhêt iku sêjatine ora ko aku dhêmên lêstari ènèng kono, mung nêja ngece patih, dituruti lan orane gumantung ana kaanan, mung Radya nyuwun nyandhêt aku kuwi tumrap aku wis sênêng, marga ana rasa pamurina. Mung bab iki aja pisan-pisan katara yèn saka panjalukku, andêmana kowe dhewe, dadi layang iki ya aja kongsi kasumurupan sapa-sapa.
Aku satêmêne rak nêsu nyang patih Karya, hara yèn wangsulaku wis ko-sumurupi rak banjur cêtha ngosoku; dene nêsuku marga sêjatine duwe panggrayangan yèn ngono kuwi saka dêrênge simbah dening mêntas kataman pidhatoku nalika malêm Jumuwah, mula coba gunên rasanan karo lurahmu, mèmpêr apa ora, yèn mèmpêr prayoga tumuli dipikir kêslamêtaku, kaya layangku sing dhisik. yèn ora saka pêndhêsêke
marga bab kuwi ta motke layangku nyang Wangsanêgara minangka wangsulaku gonku rêrêmbugan bab kuwi, banjur aku jaluk supaya kritieku mau diduduhke lurahe, ya klakon. Mula kanjêng ya banjur mènèhi layang surasane wose golèk bênêre dhewe, dina iki ta wangsuli yèn aku mêksa durung bisa bênêrke tindake mawa pasaksèn sing apsah. Bab gonku nritiekngritiek. patih ora ana pakewuhe ko-pratelakke prêpatan yèn ing kono golèki sabab-sababe ana layang patihan kuwi. Samene bae dhisik Karya.
3. Samangsa-mangsa Sastrawadana jaluk sumurup layang-layang kasêbut dhuwur, duduhna, marga ya ta adul-aduli gêgandhengan karo Bandhapasinaon.
Wis Karya, padha slamêt, bokmênawa iki wiwitane sowang-sowanganku karo kowe.
Sasampunipun kula nyariyosakên bab têtanêman tuwin rabuk-rabuk ingkang kadamêl ing para tani, kawuningana sampun kakintên sadaya ingkang tumitah gêsang punika gêsangipun saking têtêdhan kemawon, o punika lêpat, amargi ing ngagêsang punika kathah sangêt uba rampenipun, kados ta: têtêdhan wau sagêdipun tumônja ing salêbêtipun badan dados ajur punika kalayan dayanipun hawa, tiyang narik napas punika botên amung kangge napas kemawon, kangge ugi anglêbur sakathahing têtêdhan, amila napas nalikanipun mêdal awon ambêtipun, amargi hawa sampun nyambut damêl, wondene napas ingkang mlêbêt wau taksih rêsik, sinarêng mêdal sampun kacampuran, inggih punika ingkang nama kool zuirstop, ingkang mêdal trus mumbul ing gêgana, wangsulipun malih katarik dados têdhaning têtuwuhan: sarêng kalayan jawah.
Pratôndha lêrês bilih hawa punika kangkekangge. sarat ngagêsang, saupami titahing Allah ing dalêm sajam botên asal hawa, sampun tamtu sirna, guru kula sampun adamêl conto, satunggal wadhah sêtoplès ingkang sampun dipun wêdalakên hawanipun, lajêng dipun lêbêti tikus, sakêdhap sagêd gêsang antawis 3/6 jam, tikus wau katingal lêmês sarta lajêng pêjah, punika [puni...]
Wontên malih ingkang kangge sarat gêsang, inggih punika soroting srêngenge, têtuwuhan ingkang wontên salêbêting siti, kêdah kenging soroting srêngenge kalayan toya, punika sawêk têtuwuhan sagêd nêdha, amargi sadaya dados ajur, kula nuwun botên angêmungakên kangge ajuring têtêdhan kemawon, srêngenge wau adamêl daya ijêming
sampun kenging soroting srêngenge lajêng ijêm, pupus pisang kadospundi, wontên malih têtuwuhan ingkang thukul ing salêbêting griya, inggih pêthak ronipun.
Amila kula matur para tani kêdah nyumêrêpi sanèsipun ngèlmu, dados têrang yèn srêngenge punika kangge sangêt ing atasipun têtêwuhan ing ngalam dunya.
ingkang mumbul punika sadaya dados têtêdhaning têtuwuhan, amila kasêbut ing cariyos buku Natuur kunde sadaya ingkang gêsang manungsa, sato, têtuwuhan kadadosan saking 4 prakawis
ugi nyêbutakên kadadosanipun badan kita punika saking 4 prakawis latu, angin, toya, bumi, ananging botên kacêthakakên babar pisan, rupinipun sêmu dipun kêkêr, punapa malih para guru ing nagari Jawi wêcanipun: iku wadi ora kêna kêlatir, dados ngèlmu alam Jawi saha Ngarab punika kirang cêtha, kagaliha kadadosaning wiji saking 4 prakawis, cariyos Jawi:
1e. Gêni, dudu gêni murub, dudu gêni thithikan utawa agaran, iya iku gêni langgêng, dados botên cêtha kêdah dipun upadosi piyambak.
2e. Bumi, dudu bumi kang diidak, dudu bumi ngalam dunya, iya iku bumi langgêng.
3e. Banyu, dudu banyu bêngawan lan lautan, dudu banyu kali, lan dudu banyu sumbêr utawa banyu deresan, iya iku banyu langgêng.
4e. Angin, dudu angin barat, dudu lesus,
anganakake gêni kang padha sakala, inggih punika ingkang dipun wastani: balêdhèg, têtiyang Jawi amastani balêdhèg punika maujud, kados ta: maujud sato, utawi sanèsipun, môngka sayêktosipun [sayê...]
2e. Bumi, Carbonum (koolstop), punika hawa ugi ananging kadadosan saking siti ingkang mumbul, sarêng-sarêng zurstop, ingkang nama kulsir, sanadyan wontên ing awang-awang, wangsul malih ingkang katêdha ing têtuwuhan.
3e. Banyu, hijdrogenuim (Waterstop), punika toya ingkang langgêng ingkang wontên salêbêting awang-awang uwung-uwung, mila sampun kakintên ing kiwa têngên sampeyan punika papan ingkang kothong, lêrês paningaling manungsa katingal kothong, ananging sayêktosipun: botên wontên isinipun kêbak hawa tuwin toya, saupami kothong manungsa tuwin sato botên sagêd lumampah, amargi dayanipun manungsa sagêd ngadêg lumampah punika saking dipun apit-apit ing hawa tuwin toya. Mugi sampun ngandika mônga kok ngonoa, manungsa sato ngadêg lumaku pancèn bisa dhewe, punika lêpat, ing nginggil kula sampun matur, sadaya ingkang tumitah gêsang, manusa, sato sarta têtuwuhan, yèn botên wontên hawa tuwin toya, botên sagêd gêsang, kados tikus ingkang kangge conto ing sêtoplès, punapa malih lumampah yèn sagêda.
Yakininipun atur kula mênawi sakiwa têngên sampeyan kêbak hawa tuwin toya, ingkang langgêng minôngka isarat kadadosanipun [ka...]
[...dadosanipun] wiji-wiji ingkang gêsang, kados para maos sampun anguningani, mênawi sampeyan angunjuk toya is, kawadhahana ing gêlas, sadangunipun dèrèng kaunjuk, wau toya ing jawinipun gêlas katingal pating parêntul, punika kadalih punapa?, punapa kadalih gêlasipun bocor, panggagasipun para ingkang dèrèng kawasitan mila makatên, ananging punika lêpat panggagas wau, têmênipun inggih punika hawa toya ingkang wontên ing jawi, amargi sampun kasêbut ing ngèlmu alam, ingkang langkung asrêp punika adamêl daya hawa tuwin toya kênthêl, kados ta ing gêgana ingkang inggilipun langkung saking 1000 kaki, saking toya sagantên, punika hawanipun langkung asrêp, dados toya hawa lajêng kênthêl, sinarêng kênthêl awrat timbanganipun, lajêng dhawah ing siti, inggih punika jawah. Sadangunipun hawa tuwin toya dhawah ing siti, panggenanipun kothong, lajêng dipun isèni hawa ingkang nama (Nijtogenium stiekstop), ingkang cumlorot dhatêngipun inggih punika kilat, ananging kasarêngan kalihan pangalihipun ingkang asal saking hawa siti, Carbonium (Koolstop) tuwin Hijdrogenium (Waterstop), saking santêripun pangalih satunggal lan satunggalipun têtumbukan (tergosok beradue), lajêng mungêl dhèr, punika ingkang dipun wastani: balêdhèg, dados têrang botên maujud sato, mênggah balêdhèg wau dhawah ing siti [si...]
[...ti] sarêng kalihan toya jawah, punika asring wontên ingkang maujud kênthêl, awarni sela sêmu abrit kados ati ayam, têtiyang dhusun amastani untuning balêdhèg, tumurunipun rupi-rupi, hawa ingkang sarêng kalayan toya jawah dados têtêdhaning têtuwuhan, amila mênawi ing môngsa kapat jawah sapisan, sadaya têtuwuhan katingal ijo royo-royonipun, amargi saking nêmbe nêdha. Ing wusana têtuwuhan katêdha ing manungsa, punika kêdah èngêt sampun nênêdha amangsulna punapa ingkang dados têtêdhaning têtuwuhan, amurih saening têtanêman, ngrabuk siti.
Amangsuli cariyos kula ing ngajêng bab pantun, ing jaman kina nagari Jawi punika botên wontên tanêman pantun, dene ingkang katêdha minôngka sêsulihing rijêki tanêman juwawut tuwin jali, wondene tanêman pantun punika bibit utawi wijinipun saking nagari Karolinah (Karolina) kilap ing pundi prênahipun, salajêngipun kabêkta dhatêng nagari Jawi ingkang ambêkta
ingkang amêncarakên wji Orisa satipa (Orijza satipa) pangrêtosipun pari jêro, pari kangge ing basa ngoko pantun kangge ing basa krama, wontên malih Orisaglotunosa (Orijza Glutunosa) pangrêtosipun pari genjah lêbêt saha cèthèncêthèk. punika
umuripun pantun, wondene pantun wau kathah namanipun, mênggah ing têtiyang Jawi ananging têmbung laten namung kalih rupi kemawon, amila botên pêrlu kula aturakên kados para maos sampun anguningani.
ingkang katanêm wontên ing patêgilan utawi sabin tadhahan ingkang sitinipun lincad punika sampun tamtu kirang lêma utawi kirang prayogi dadosipun, amargi têtanêman wau botên sagêd angsal têdha kathah. Siti lêmpung kados ingkang kasêbut ing nginggil punika, kenging dipun reka daya murih saenipun, têtanêman ingkang katanêm ing ngriku, lajêng sagêd lêma tur kathah pamêdalipun, mênggah rekanipun makatên:
Pinggiring patêgilan sasisih kadhudhuk kaurut panjangipun dene pandhudhukipun cêkap mênawi panjang wiyar tuwin lêbêtipun sami nigang kaki, mênawi sampun rampung, siti sacêlaking balumbangan [balumbang...]
[...an] wau lajêng kadhudhuka, wiyar utawi lêbêting dhudhukan kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil, siti dhudhukan kaurugna ing blumbangan ingkang sampun dados, makatên salajêngipun, sawiyaring patêgilan punika kadamêla blumbangan sadaya urut-urutan, sabên balumbangan sampun dados, lajêng kaurugan siti dhudhukan saking sisihipun. Dados siti patêgilan wau prasasat kawalik ingkang nginggil wontên ing ngandhap, ingkang ngandhap wontên ing nginggil, mênawi sampun rampung sadaya pandhudhukipun, patêgilan wau sampun têrang kados kapaculan lêbêtipun nigang kaki. Siti wau sampun dipun êlêbi, prayogi kaêsata rumiyin, supados hawa tuwin soroting surya sagêda rumasuk ing ngriku. Yèn siti sampun garing, lajêng kauwur-uwurana mawi lêmi talethonging maesa utawi lêmbu ingkang sampun kacarub kalihan wêdhi lêmbat, sukur mênawi pikantuk lêmi saking gêgodhongan, punika langkung prayogi. Wondene anggènipun anguwur-uwuri lêmèn, dipun kapara kandêl. Yèn sampun: lajêng kapaculana malih, supados lêminipun wau sagêd carub kalihan siti, wiwit nalika punika, siti sampun kenging katanêman, nanging murih saenipun: katanêmana katela pêndhêm, (katela rambat) (batatas edulis) pamurihipun supados hawa ing jawi sagêd lumêbêt ing siti mêdal urut oyod tuwin wohing katela
wau, dene yèn mangsanipun ngundhuh, pangundhuhipun prayogi sarana dipun dhudhuk, supados sitinipun wêwah madhuk, dene lung katela sampun dipun pêndhêti, aluwung katilara ing ngriku kemawon, sagêd amêwahi lêmi, ing môngsa rêndhêng, patêgilan wau dipun lêmènana malih kados ingkang sampun lajêng katanêman kimpul, awit kimpul punika tahan dhatêng toya, tur
alus, ing wêkasan siti wau amêsthi dados siti sae. Sakathahing têtanêman ingkang katanêman ing ngriku sagêd sae tur kathah pamêdalipun.
Patêgilan wau inggih dipun dhudhuk kadamêl balumbangan kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil, ananging botên sadaya, namung kaêlêtana nigang kaki, dados balumbang satunggal kalihan satunggalipun êlêt nigang kaki. Dene siti dhudhukaning blumbangan punika kaurugna ing siti ingkang botên kadamêl balumbangan, lajêng kauwur-uwurana lêmèn kados ingkang sampun, patêgilan wau lajêng katanêmana katela rambat, samôngsa ngundhuh lungipun kacêmplungna ing blumbangan, siti ingkang waunipun dèrèng kadamêl balumbangan, sapunika kêdah kakêdhuk, dhudhukanipun [dhudhukanipu...]
[...n] kaurugna ing tilas balumbangan ingkang sampun kaisenan lung, ing môngsa rêndhêng, siti wau kauwur-uwurana lêmèn malih, lajêng katanêmana kimpul, mênawi panuju ngundhuh, siti dhudhukaning kimpul, kaurugna ing blumbangan sapalih kemawon supados siti sagêd waradin, ingkang makatên punika têrang mênawi patêgilan wau sampun êmpuk lêbêtipun ngantos tigang kaki.
Salêbêtipun 2-3 taun, sabên-sabên badhe katanêman kêdah dipun lêmèni rumiyin, sampun tamtu patêgilan wau ing têmbe dados sae. Ewadene mênawi sabên-sabên dipun lêmèni talethong inggih langkung prayogi.
Wantya wantu ing pawiyatan Jawi Karanganyar. R. Pringgasubrata
Candhakipun Candrakanta ôngka XI taun I kaca 238
Pêlikan punika barang peranganipun siti ingkang asipat nir daya, botên anggadhahi daya sarana anangkarakên wiji, botên anggadhahi pirantosing gêsang, botên sagêd ebah [e...]
[...bah] saking kajêngipun piyambak, punapa malih botên sagêd mindhak agêng kados dene kewan tuwin têtuwuhan, sagêdipun mindhak agêng bangsaning pêlikan punika namung saking kêkêmpêlan utawi rêrakêtan kalihan samining pêlikan ingkang atunggil dhasar, cacahing dhasaripun pêlikan punika kathah sangêt, milanipun pêrlu kasumêrêpan mênggah bêda-bêdaning dhasaripun wau, dene sagêdipun ambedakakên ingkang sapisan saking wangunipun, kaping kalih saking dhasaripun, kaping tiga saking dhasaring paprincènipun bilih pinariksa miturut ing kawruh pamisah, mênggah ringkêsanipun, wanguning pêlikan punika warni kalih, wangun rampak kalihan botên rampak, ingkang dipun wastani wangun rampak punika pêlikan ingkang anggadhahi lumah kathah sarta rampak, inggih punika ingkang winastan pêlikan awangun kristal, wondene ingkang dipun wastani pêlikan wangunipun botên rampak, punika ingkang lumahipun botên waradin, wangunipun mêndhak mandhukul, pêlikan ingkang awangun kristal punika sadaya anggadhahi lumah ingkang kenging kaukur, sawênèh wontên ingkang awangun dhadhon (cuben), wontên ingkang awangun tugon, wontên ingkang anggadhahi lumah ngantos wolu utawi kalih wêlas, sanadyan wangunipun pêlikan wau botên sami:
an] anggadhahi wangun piyambak-piyambak bilih kawujudakên kristal.
Lêpating panyithak TJANDRO KANTO Blz . 239- r.6 Wiwit kasumêrêpan Lees wiwit ing jaman kina kasumêrêpan.
Sambêtipun Candrakanta ôngka X kaca 197
Dene lampahipun awit dintên Ngahad enjing jam 6 ing ngandhap punika pratelanipun
Dintên Ngahad, jam 6 lintang samsu / jam 7 lintang Juhra / jam 8 lintang Ngatarik / jam 9 lintang kamar / jam 10 lintang jukal / jam 11 lintang mustari / jam 12 lintang marih / jam 1 lintang samsu / jam 2 lintang juhra / jam 3 lintang ngatarit / jam 4 lintang kamar / jam 5 lintang jukal
Malêm Sênèn, jam 6 lintang mustari / jam 7 lintang marih / jam 8 lintang samsu / jam 9 lintang juhra / jam 10 lintang ngatarik / jam 11 lintang kamar / jam 12 lintang jukal / jam 1 lintang mustari / jam 2 lintang marih / jam 3 lintang samsu / jam 4 lintang juhra / jam 5 ngatarit
Dintên Sênèn, jam 6 lintang kamar / jam 7 lintang jukal / jam 8 lintang mustari / jam 9 lintang rarih / jam 10 lintang samsu / jam 11 lintang juhra / jam 12 lintang ngatarik / jam 1 lintang kamar / jam 2 lintang jukal / jam 3 lintang mustari / jam 4 lintang marih / jam 5 lintang samsu
Malêm Salasa, jam 6 lintang juhra / jam 7 lintang ngatarit / jam 8 lintang kamar / jam 9 lintang jukal / jam 10 lintang mustari / jam 11 lintang marih / jam 12 lintang samsu / jam 1 lintang juhra / Jam: 2 lintang Ngatarit / jam 3 lintang kamar / jam 4 lintang jukal / jam 5 lintang mustari
Dintên Salasa, jam 6 lintang marih / jam 7 lintang samsu / jam 8 lintang juhra / jam 9 lintang ngatarit / jam 10 lintang kamar / jam 11 lintang jukal / jam 12 lintang mustari / jam 1 lintang marih / jam 2 lintang samsu / jam 3 lintang juhra / jam 4 lintang ngatarit / jam 5 lintang kamar
Malêm Rêbo, jam 6 lintang jukal / jam 7 lintang mustari / jam 8 lintang marih / jam 9 lintang samsu
jam 10 lintang juhra / jam11 lintang ngatarit / jam 1 lintang jukal / jam 2 lintang mustari / jam 3 lintang marih / jam 4 lintang samsu / jam 5 lintang juhra
Dintên Rêbo, jam 6 lintang ngatarit / jam 7 lintang kamar / jam 8 lintang jukal / jam 9 lintang mustari / jam 10 lintang marih / jam 11 lintang samsu / jam 12 lintang juhra / jam 1 lintang ngatarit / jam 2 lintang kamar / jam 3 lintang jukal / jam 4 lintang mustari / jam 5 lintang marih
Malêm Kêmis, jam 6 lintang samsu / jam 7 lintang juhra / jam 9 lintang kamar / jam 10 lintang jukal / jam 11 lintang mustari / jam 12 lintang marih / jam 1 lintang samsu / jam 2 lintang juhra / jam 3 lintang ngatarit / jam 4 lintang kamar / jam 5 lintang jukal
Dintên Kêmis, jam 6 lintang mustari / jam 7 lintang marih / jam 8 lintang samsu / jam 9 lintang juhra / jam 10 lintang ngatarit / jam 11 lintang kamar / jam 12 lintang jukal / jam 1 lintang mustari
jam 2 lintang marih / jam 3 lintang samsu / jam 4 lintang juhra / jam 5 lintang ngatarit
Malêm Jumungah, jam 6 lintang kamar / jam 7 lintang jukal / jam 8 lintang mustari / jam 9 lintang marih / jam 10 lintang samsu / jam 11 lintang juhra / jam 12 lintang ngatarit / jam 1 lintang kamar / jam 2 lintang jukal / jam 3 lintang mustari / jam 4 lintang marih / jam 5 lintang samsu
Dintên Jumungah, jam 6 lintang juhra / jam 7 lintang ngatarit / jam 8 lintang kamar / jam 9 lintang jukal / jam 10 lintang mustari / jam 11 lintang marih / jam 12 lintang samsu / jam 1 lintang juhra / jam 2 lintang ngatarit / jam 3 lintang kamar / jam 4 lintang jukal / jam 5 lintang mustari
Malêm Sêtu, jam 6 lintang marih / jam 7 lintang samsu / jam 8 lintang juhra / jam 9 lintang ngatarit / jam 10 lintang kamar / jam 11 lintang jukal / jam 12 lintang mustari / jam 1 lintang marih / jam 2 lintang samsu / jam 3 lintang juhra / jam 4 lintang ngatarit / jam 5 lintang kamar
Dintên Sêtu, jam 6 lintang jukal / jam 7 lintang mustari / jam 8 lintang marih / jam 9 lintang samsu / jam 10 lintang juhra / jam 11 lintang ngatarit / jam 12 lintang kamar / jam 1 lintang jukal / jam 2 lintang mustari / jam 3 lintang marih / jam 4 lintang samsu / jam 5 lintang juhra
Malèm Ngahad, jam 6 lintang ngatarit / jam 7 lintang kamar / jam 8 lintang jukal / jam 9 lintang mustari / jam 10 lintang marih / jam 11 lintang samsu / jam 12 lintang juhra / jam 1 lintang ngatarit / jam 2 lintang kamar / jam 3 lintang jukal / jam 4 lintang mustari / jam 5 lintang marih
Wangsul dintên Ngahad jam 6 lintang samsu
Ra: Lurah: Puspaatmaja, ing Ngayogyakarta.
Pêksi punika gampil sangêt kabedakakên kalihan kewan ingkang nusoni, sabab pêksi punika:
2. Sukunipun ingkang ngajêng utawi tanganipun suwiwi.
3. Cucukipun botên mawi lambe saha untu.
4. Talapukanipun mripat tiga, awit kajawi talapukan ngandhap nginggil, ingkang sampun kalimrah wontên malih satunggal, wontên ing salêbêtipun talapukan ingkang kalih wau.
5. Nigan, sarta lajêng dipun êngrêmi saha dipun têtês.
Pêksi punika rahipun abrit saha bêntèr, badanipun ugi langkung bêntèr tinimbang kewan ingkang nusoni. Sêklèt Seclet utawi bêbalunganipun kaperang dados tiga, balung sirah, badan saha balung anggota, balungipun sirah dados satunggal, saya majêng saya lancip, pucukipun dados cucuk ingkang nginggil. Ingkang kathah utawi limrah cucuk pêksi ingkang nginggil punika botên mawi athik-athikan, ananging wontên ugi pêksi ingkang cucukipun nginggil sagêd ebah manginggil, inggih punika pêksi jakatuwa.
Sawênèhing pêksi wontên ingkang cucukipun langkung agêng tinimbang sirahipun, inggih punika pêksi rangkok.
Ros-rosanipun balung gulu pêksi punika kathahipun botên [bo...]
[...tên] mêsthi, wontên ingkang kathah wontên ingkang sakêdhik, mawi-mawi panjang cêlaking gulunipun, saha ros-rosan wau sagêd ebah sakajêngipun, sarana gampil punika, amitulungi sangêt tumrapipun pêksi, sabab balungipun gêgêr kakên, prasasat botên kenging kaebahakên. Darijinipun suku ingkang limrah sakawan, wontên ugi ingkang namung tiga utawi kalih, ananging awis-awis.
Isinipun badan utawi jêroanipun pêksi punika mèh sami kemawon kalihan jêroanipun kewan ingkang anusoni. Jêroan wau kaperang dados kalih, perangan ing ngajêng utawi isi dhadha, saha perangan ing wingking utawi isi wêtêng. Isinipun dhadha inggih punika maras kalihan jantung. Bilih pêksi ambêkan, lêbêtipun hawa mêdal ing cangkêm, lajêng dhatêng ing margi napas ingkang êpang kalih, saha salajêngipun dumugi ing maras. Maras punika kasambung ing kanthong-kanthongan kulit ayam utawi kêndhangan: isi hawa, panggenanipun wontên ing wêtêng, saha ing perangan badan sanès-sanèsipun. Kanthongan hawa wau kasambung malih kalihan balung-balungipun, pêrlu kangge ngisèni utawi ambucal hawa ingkang wontên ing balung wau. Bilih pêksi badhe mabur, kanthongan hawa kaisenan hawa, sabab punika badanipun lajêng mindhak agêngipun, saha gampil anggènipun [anggè...]
[...nipun] ngêlayang wontên ing nginggil utawi ing awang-awang.
Bilih pêksi pêjah, balungipun suwiwi ingkang nginggil dipun kêthok, lajêng kasêbul sarosanipun, pêksi wau tamtu mungêl, punika amratandhani bilih balung-balung wau kasambung ing pirantos napas.
Pêksi punika pirantosipun margi êrah jantung kalihan otot-ototipun, dados sami kalihan kewan ingkang nusoni, ananging pirantos pangêjuripun têtêdhan beda kalihan kewan ingkang nusoni, awit pêksi gadhah têlih, inggih punika pakèndêlanipun têtêdhan ingkang dipun ulu. Têtêdhan wau sadangunipun wontên ing têlih, sampun ragi êmpuk sabab sampun kaimbu, sadumuginipun ing rêmpêla, sanadyan sampun kawoworan ing toya kêcut, ananging ajuripun dèrèng muput utawi mumur, sabab botên dipun mamah kados dene caranipun khewan ingkang nusoni, inggih punika khewan ingkang gadhah untu saha êbam.
Pêksi punika pirantosipun pamamah rêmpêla ingkang kasêbut ing nginggil, amila rêmpêla wau kajawi isi têtêdhan, wontên karikilipun, dados ajuring têtêdhan wau sabab saking gosokanipun karikil kalihan lapisipun kulit rêmpêla ingkang lêbêt, awit kulit wau kasap. Sarêng têtêdhan wau sampun dumugi ing usus, lajêng pikantuk toya
pêru (tumrap pêksi ingkang gadhah pêru) saha jasad sanès-sanèsipun, awit nalika taksih wontên ing salêbêtipun rêmpêla, kajawi kawoworan ing toya kêcut, dèrèng kawoworan toya utawi jasad sanès-sanèsipun, ing pungkasanipun usus wontên ususipun buntu kalih iji. Pungkasaning usus wêdalipun têlèk, punika wontên ing satunggalipun panggenan ingkang nama kalowakah kaloaka, pungkasanipun margi uyuh saha margi tigan, anjog ing kalowakah wau ingkang wontên têrusanipun mêdal, sagêd mênga mingkêm, kados dene bolongan kanthong yatra inggih punika silitipun.
Tigan punika peranganipun kathah kados ta: cangkokanipun kados kapur corakipun warni-warni ananging ingkang limrah pêthak, cangkok tigan punika sami bolong alit-alit: margi hawa, khewan alit-alit utawi bangsanipun lumut, ingkang malêbêt dhatêng tigan wau. Sabab saking punika bilih tigan kadangon anggènipun ngrawati lajêng bosok anggônda botên eca.
Ing salêbêtipun cangkok wontên galabadipun§ têmbung galabad ing Surakarta botên wontên, nanging Bausastra Jawi: wontên. ingkang sawatawis kandêl. Kajawi saking punika wontên malih kulit ayam [a...]
[...yam] ingkang langkung tipis, saha lèngkèt kalihan galabad ingkang ragi kandêl wau, ananging wontên saperangan ingkang longkang: isi hawa. Jênenipun tigan punika wontên kambanganipun kalih, sami kumampul wontên ing pêthakipun, pêrlu kangge anjagani supados jênenipun tigan wau lêstantun kumampulipun wontên ing pêthakipun, sampun ngantos kandhas dumugi ing cangkok, ing salêbêtipun jêne tigan wontên usêran utawi maripatipun, ingkang kasambung ing wujud kados bênang kalihan wujud ingkang sawarni kanthong. Maripat, bênang saha kanthongan wau wujud cuweran pêthak, ingkang warninipun sami kalihan pêthakipun tigan. Maripat wau wiji utawi asalipun pêksi dene pêthak saha jênenipun calon têdhanipun pêksi, ingkang asalipun saking maripat tigan wau, sadangunipun dèrèng dipun têtêsakên, bilih têtêdhan wau sampun têlas, lajêng nêtês.
Jêne tigan wau ugi kabalêbêd ing kulit ayam utawi kêndhangan.
Prawirawiyata, Abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta
1. Tiyang jodhoan, sampun pintên-pintên taun botên sagêd gadhah anak, sinarêng pêgatan ingkang jalêr imah-imah malih, lajêng sagêd gadhah anak.
Kosokwangsulipun ingkang èstri ugi imah-imah, inggih lajêng sagêd gadhah anak, punapa sababipun: nalika kalihan somahipun ingkang rumiyin têka botên sagêd gadhah anak.
2. Tiyang jalêr sabên-sabên somah botên nate gadhah anak, môngka ingkang èstri sarêng kapêgat, semah dhatêng sanèsipun sagêd gadhah anak.
Kosokwangsulipun ingkang èstri sabên-sabên semah botên gadhah anak, sarêng tilasanipun ingkang jalêr wau semah dhatêng sanèsipun sagêd gadhah anak, toh tiyang jalêr èstri punika dèrèng nate kasrambah sêsakit ingkang anjalari risaking pranakan punapa gabug, kadospundi sababipun.
3. Kula gadhah mitra mèh kenging katamtokakên sabên dintên sakit pilêk, tansah wahing-wahing kemawon, punapa malih mênawi dalu nêmbe jagong ingkang ngantos langkung têngah dalu, punika enjingipun sadintên botên kèndêl-kèndêl anggènipun wahing (pilêg) punapa usadanipun.
4. Kathah kemawon tiyang sakit napas (ampêg utawi mêngi) awit alit mila, botên kirang-kirang anggènipun angistiyarakên jampi dhatêng dhoktêr Walandi utawi dhoktêr Jawi
punika lajêring sêsakit punapa, kadospundi katêranganipun, dene prasasat kalis dhatêng sawarninipun jampi. Mênawi para nupiksa karsa paring katêrangan jampinipun sakalangkung ing panuwun kula.
Mbokmenawa, perkara kang arep tak kandakake iki ming perkara kang lumrah nanging ora saben uwong uwis mangerteni. Babagan Ndhodhok kang bener, sehat lan ora akeh ndadekake bangkekan banjur lara. Perkara ndhodhok iki perkara serius nanging uwis akeh uwong saiki ora seneng lan ora kegladi ndhodhok amarga luwih akeh WC lungguh tinimbang WC ndhodhok . Mangkene ceritane.
Uwis sawetara rong minggu ini, salah sijine kancaku boyoke lara. Aku ora iso mbayangke larane, nanging saben-saben kancaku kuwi arep mbungkuk sithik bae, dheweke mringis kelaran. Ndahiba larane, dheweke kudu terus-terusan nglurusake bangkekane supaya ora mlengkung. Dadi iso dibayangke menawa kancaku kuwi mau ming isa
nganggo alat MRI, ditemokake menawa ana bantalan balung kang njepit saraf ing bagian bangkekan. Wolung dina deweke kudu opname ana Rumah Sakit sakperlu isa
Dudu babagan kancaku kui mau sing arep tak kandakake, nanging babagan pesenane dheweke nalika aku tilik. Kancaku mau ngandani piye
setengah dina. Sabubare kui, saben saben mbungkuk lan nggawa barang abot, dheweke kelaran ing bangkekane. Pungkasane, dheweke ngganti gallon banyu ing dispenser. Anggone njipuk gallon, dheweke mbungkuk lan
ndadekake bangkekan dadi gandulan. Sing bener nganggo dengkul dadi gandulane. Mulane menawa arep njipuk barang kang abot saka ngisor, aja mbungkuk lan njipuk barang kui mau nanging perlu ndhondhok luwih ndisik.
Keprungu kandahe kancaku kuwi mau, aku dadi kelingan karo para atlit angkat besi kae. Kareben iso ngangkat barbel kang abot, para atlit kuwi mau uga merlokake ndhodhok luwih ndisik lan ndadekake dengkul dadi pusating kekuatan, dudu boyoke.
Mula, kanggo latian, saiki aku uga kerep ndhondhok menawa arep njipuk barang kang tiba utawa arep nggotong barang kang abot. Monggo sami latian ndhodhok kareben mboten sami
dipundhut sik… soale dereng mateng…'Aku hanya diam memperhatikan gerak tangannya yang cekatan tapi telah dredeg dredeg gemetar.'Sampun dangu sadeyan, Mbah…?''Dereng…. niki rak nyrempeng pados rejeki ngge lebaran?''Putra pinten Mbah?''Kathah , Bu… pun sami glidik/kerja…''Kok mboten rehat mawon to Mbah… siam-siam kok dodolan''Lha margi siam niku to Bu, mboten pareng rehat…Mumpung Gusti Allah
kundur jam pinten Mbah?''Jam tiga pun wangsul Bu… lha enten kewajiban nyiapke wedang kangge lare lare TPA''Kok kewajiban, sing wajibaken sinten Mbah?''Nggih kula piyambak, Bu…''Ooo… ngaten…. saben dinten, selama puasa?'"Inggih… wong naming cah seketan..''Wah panjenengan hebat nggih Mbah…''Halah mung wedang kalih panganan cilik-cilikkan..''Sing penting bocah-bocah sregep
Sampun keketan ing katharjunawiwaha pangarana nikeSaksat tambay ira mpu Kanwa tumatametu-metu
Ingkang sêrat. Sarta ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara.
Dhumatênga ingkang saudara, tuwan juru basa Wintêr.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula nêdha pitulung pitakèn. Wontên satunggiling tiyang, rencangipun anak kula ing ngajêng sampun angakêni nate lampah jurjana,durjana (dan di tempat lain). sagah kula damêl ular-ular ngupadosi tiyang jurjana.
Ing wusana dèrèng antawis punapa, pun tiyang wau kesah, sarêng sakwêtawis dintên botên mantuk. Dipun upadosi pinanggih sampun malêbêt uwang panas. Dipun cukur dadoskados. saradhadhu. Ingkang punika saudara, kula nêdha pitulung pratikêl prigêl adhanganing margi, sagêda mêdal sangking lêbêtipun
kaping 24 wulan Mulud, ing taun Ehe ôngka 1772.
Ngalamat sêrat kaatur ingkang saudara, Kangjêng Tuwan
Plastik Murah, Karung Beras Laminasi, Karung Beras Plastik 5 Kg
Karung Plastik Murah, Karung Beras Laminasi, Karung Beras Plastik 5 Kg, Karung Plastik Transparan, Karung Beras Laminating, Karung Beras Plastik 20
Karung Plastik Murah, Karung Beras Laminasi, Karung Beras Plastik, HP 0823-1902-5870 (Telkomsel)
Karung Plastik Murah, Karung Beras Laminasi, Karung Beras Plastik, Jual Karung Plastik, Karung Beras Plastik 5 Kg, Karung
setitik sing do dadi nderek gusti Yesus… monggo kristen jawi ing
mlipis. Nek wong Jowo itu kan biasane luwih seneng
kulanuwun mas atmokanjeng… kula ingkang sowan… sanget bingah, dene panjenengan sampun kerso rawuh wonten blog kawula… sadaya seratan panjenengan jan sae-sae saestu.. mugi saged nglestantunaken kabudayan, hangraketaken pasedherekan.. kawula nyuwun idin masang taut blog panjenengan.. salam kawilujengan…
Reply	anggerraras says:	21 October 2009 at 16:12	mboten saged
Pranala balikPerubahan terkaitHalaman istimewaPranala permanenInformasi halamanItem di Wikidata	Bahasa lain
“Iki legen e murni mbak, sak iki wong-wong luweh seneng es tebu tiwas legen, padahal aku tau ngombe es tebu tapi akhire malah marai kembung. Lek legen iki mesti murni ne ket mbiyen.”
saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak
ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati.
permohonan, di hadapan Dzat Yang Mahaagung.
Mangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
tan kurang, dadi rukune agami Islam, wajib kagem ingkang baligh, ngaqil, eling tur kinarasan, menawi lali ugi
tumakninah banjur ngadek, aran iktidal kanti jejek, tumakninah semanten
ugi, banjur sujud tumurun ing bumi, sareng tumakninah ingkang mesti, kinaranan ing tumakninah, meneng sedelok sak wuse obah.
kanthi wigati, niat ikhlas jroning ati, cegah dahar lawan ngombé, nejo jimak kaping teluné, mutah-mutah kang digawé.
sampun cekap, dadus sarat rukuné pasa, ngatos-ngatos ampun léna,
mugiyo hasil ingkang dipun seja, tentreming ati urip kang mulya.
Limo akhir dadi kasampurnan, ngelampahi rukun parduné Islam, bidal zaroh ing tanah mekah,
menawi kiat bandane torah, lego manah tinggal pitnah kamanungsan.
sertané niat, dadi rukun kang kawitan, wukuf anteng ing ngaropah, towaf
mlaku ngubengi kakbah, limo sangi ojo lali, sopa marwah pitu
ugi aweh pitutur, makna tarékat ingkang luhur, den serupaaken kados segoro, minongko saréngat dadus perahu, kang tinemu mawi ngélmu.
ampun ngantos luput, dingin nglampahi saréngat, tumuli tarékat menawi kiat, namung kaprahé piyambak niki, supe anggenipun ngawiti.
kanthi iman, kaleh puniko dereng nyekapi, kangge ngudari budi
papat kinanggitan, dadi sifat mulyané utusan, sidik, tablik ora mungkur, patonah sabar kanthi srah, anteng-meneng teteping
Semono ugi awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti,
Duh sedulur mangertiya, iku dadi tanda lahiring sira, lahir saking jroning batin, batin ingkang luhur,
durungé surup, ati-ati noto ing ati, cawésno opo kang dadi kekarep, ojo kesusu ngonmu lumaku, sakdermo buru howo nepsu.
Lamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,
kawastanan, lumampah ngamil, tiyang katah utang, rikab, tiyang ingkang berjuang, muallap nembé mlebu
KABUJUK NAFSU ANGKORO # ING PEPAHESE GEBYARE DUNYO
IRI LAN MERI SUGIHE TONGGO # MULO ATINE PETENG LAN NISTO
IKU WEJANGAN GURU WASKITO # DEN TANCEPAKE ING NJERO DODO
kangen sanget….. kalih rencang-rencang kulo sakabehipun wonten smp n 3 kalibagor.khususipun alumni pertama
Reply	smpn3kalibagor	December 30, 2010 at 10:41 pm	Lha… monggo menawi panjenengan badhe ngawontenaken reuni! Kalau di sekolah dijamin tanpa uang sewa…. haa….haaa…..
ajeng matur kathah-kathah kejawinipun ajeng ngaturaken sungkeming pangabekti ka unjuk sedaya guru ingkang sampun ngrumeksa dateng kula.
Kagem staff TU salam kawilujengan saking kula.
ElPetir nggih? Maturnuwun rawuhipun mugi andadosaken berkah ingkang
kamitenggengan. Ingkang amriksani pasuryaningsun. Yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran. Ingsun mandeng tuwuh tresno. Ingsun mesem kapikut asmoro. Pasrah ingsun bayong ing gatuloyo. Yo jabang bayine .... (
Adhipati Karna utawa Basukarna iku ratu ing Ngawangga (Awangga), negara cilik kebawah negara Astina. Garwané asma Dèwi Surtikanti, putrané Prabu Salya ratu ing Mandaraka. Dèwi Surtikanthi iku mbakyuné Dèwi Banowati (garwané Prabu Duryudana), mula ing padhalangan Prabu Duryudana yèn ngaturi Prabu Karna, “Kaka Prabu Karna” utawa “Kaka Adipati Karna”.
Karna pancen putrané Bathara Surya lan Dèwi Kunthi, mula Karna iku klebu drajating Wasu, yakuwi manungsa
wujud keris aran Kiai Kaladete (yèn ing padhalangan gagrak Sala sinebut Kiai Jalak). Aji-ajiné Karna yakuwi aji Kalalupa (bisa ngetokaké buta akèh banget), lan Naracabala (bisa ngetokaké gegaman manéka warna).
Tembung Karna kuwi dhéwé sejatiné nduwéni teges kuping, amarga lairé seka kuping. Critané mangkéné: nalika Dèwi Kunthi isih kenya naté
anggarbini banjur Bhatara Surya mbudidaya supaya jabang bayi bisa lahir tanpa liwat guwa garba. Kanthi kasektenané Bhatara Surya, si jabang bayi bisa dilairké saka kuping utawa karna. Mula banjur diparingi asma Karna. (Basukarna). Bayi Karna nuli diwadhahi kendhaga, banjur dikelekaké ing bengawan Gangga. Ing tembé bayi Karna ditemu déning kusir Adhirata.
Wayang Gantung Singkawang di Ambang Senja | Wayang Indonesia
ngene wae do ra sah ngeyel ! yo ! yen do isih seneng bid'ah yo monggo,ning mesakke timen sampeyan2 sing
duanya,lha wong kuwi bener2 kebangeten !!! Ndeso katok,ra gelem sinau lan nyinau lan menerima sing bener,wis jan katrok tenan yen ngono
trus itu buat si'anonim' yang cerita tentang VCD debat NU tuh,maksude sampeyan opo??
karsanira kang asma sandi | kaping tri Surakarta | pinardawèng kidung | laksita dènnya cakramacangkrama. | dhèrèk kang wa: Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara IV ||
3. nalika mring pacangkraman ngardi | Karangpandhan sawetaning praja | kalih dasa pal têbihe | ing nguni yasanipun | swargi Kangjêng Pangran Dipati: | Arya Mangkunagara | kaping
yasa pacangkraman malih | ing Srikaton namaning aldaka | kidul wetan ing prênahe | mung nêm pal têbihipun | saking wukir ing Pandhanpuri | ing mangke sampun dadya | ngilèn ajêngipun | asri rêngganing suyasa | yeka ingkang badhe pinirsa jêng gusti | lajêng arsa pêpara ||
5. lan jêng tuwan residhèn ing nagri | Surakarta Yekêl asmanira | kang tumuntur ing lampahe | katri putra sang prabu | ingkang sêpuh Jêng Pangran Bèi | myang Pangran Prabuningrat | lawan arinipun | Pangran Kusumadiningrat | wontên malih atmajanira Jêng Gusti | Arya Mangkunagara ||
6. mung sakawan kang sami umiring | Pangran Arya Prabu Prangwadana | Pangran Dayakusumane | kang kalih wus
Madiun | Kangjêng Tuwan Pèlsêr: kang nami | arsa mring Karangpandhan | panggih ipenipun | residhèn ing Surakarta | mila mangke umangkat nunggil saari | mrih sarêng praptanira ||
8. nahên ingkang mêthuk anèng margi | winursita: Risdhèn Surakarta | kadi sarêng ing lampahe | enjing wanci jam pitu | angkatira saking nagari | anuju ri Anggara | nêmbêlas sitèngsu | wulan
9. Kangjêng Gusti Pangeran Dipati: | Arya Mangkunagara: kalawan | Kaptin Noi katigane | sakawan putranipun | kangjêng gusti kang kaping kalih | namarya Brajanata | gangsal putranipun | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Arya Mangkunagara: kang wus winuni |
Prangwadana: malih putra ji | Pangran Sumadiningrat | catur nunggil dunung | wontên malih sanès rata | andhèrèkkên mung badhe dugi bênawi | Pangran Suryadiningrat ||
11. lan ambêkta kalih ingkang rayi | Dèn Mas Suryadarmaja kang nama | Suryadarsana kalihe | têtiga nunggil dunung | wontên malih ingkang umiring | inggih sanès kareta | sira Dyan Tumênggung | Jayasarosa kalawan | Dyan Ngabèi Cakrajaya ingkang nami | lawan Jayasumarja ||
12. tuwin malih sira Angabèi | Martarêja: lan Jayadipraja | sami bêkta ampilane | dene ingkang garubyug | ing kareta ngajêng lan wingking | dragundêr mung sakawan | gangsal tindhihipun | lampahira sampun prapta | jawi kitha
sapanêkare | kang sadhiya ing ngriku | kangjêng
lan Risdhèn Surakarta | lajêng tindakipun | dhatêng têpining narmada | nitih palwa nama Sang Nagabasuki | lan sagung para putra ||
14. dyan tumênggung tuwin para mantri | numpak palwa aran: Cakranggana | mudhik ngetan panabrange | prapta babaganipun | gya tumêdhak dhumatêng gisik | tan karsa pinaraka |
wangsula marang ing kitha | rumêksaa ing praja lan jroning puri | bawah Mangkunagaran ||
ingkang wontên ing ngarsane | kang rayi ajêjuluk | Pangran [Pangra...]
[...n] Prabuningrat lan malih | Pangran Sumadiningrat |
wastanira | katon gabag pêthukane | yeka wadana gunung | Radèn Citrapradata nami | rumanti nganti karya | saprikancanipun | Kabupatèn Karanganyar | anggêntosi ampilan kaprabon sami | kang saking jroning praja ||
21. nging jêng gusti pangeran dipati | datan karsa
wangsul | tan winarna anèng marga | amangsuli jêng gusti pangran dipati | tantara sampun prapta ||
namanira | nuju [nu...]
[...ju] wontên ngriku | tumut mriksani pradata | manambrama mring wau kang sami prapti | lênggah anèng pandhapa ||
saking têbih | lir srinata pêpara ||
1. tan alon ing lampahira | ngambah radinan waradin | punika iyasanira | jêng gusti pangran dipati | ping catur kang mandhiri | marmanta iyasèng ngriku | dene margi kang lama | sakalangkung saking rumpil | nut sasêngkaning ardi kèh kang
residhèn lawan jêng gusti | Tuwan Kliyan gya mêthuk rèh gurawalan ||
5. sumungsung asung sambrama | raharja rawuhing gusti | lan para tamu
saking | Karangpandhan wadya mêthuk | Panèwu Pôncarêja | sapanêkarira sami | Karangpandhan rumanti nganti nèng kana ||
pangirid turôngga krêsna | kapat sami saking Sidni | sêsampuning miranti | datan dangu bidhalipun |
tan owah lampahira | amung wadya ingkang saking |
pakurmatanira | Tuwan Dhabu kang pêpanti | dhusun kitha Kuwadungan | mangkana kang para gusti | lan para tuwan tami | kèndêl ing ngriku
sinawung ing sabda manis | tumrah sumrambahing wadya | supênuh tan nguciwani | tantara asêsanti | angunjuk wilujêngipun | wong agung
16. sêsêg kang sami mariksa | rêbut ngarsa kang ningali | lanang wadon mawurahan | asora swara gumriwis | mangkana kangjêng gusti | lampahira sampun rawuh | ing pasar Pandhanpura | gègère anggêgêtêri | saking sami sêmune sêngsêm mariksa ||
17. wong agung ingkang lêlana | lêlangên ing Lawu ardi | nitih rata pinandara | ing
prêsil | ingkang nyêpêng ing Gadhungan | anama Tuwan
ing wadhah sarwa gumrining | sagunging para gusti | pra samya karênan ngunjuk | saliring [salir...]
tuwan residhèn aglis | umandhap saking wahana | alon wau ing tindake | mring pataraning pandhapa | kanthèn lan sang
tamu sami dumulur | lumêbèng jro pasanggrahan ||
4. lajêng pra samya ningali | rakit rekaning suyasa | sumawana rêrênggane |
apèni-pèni maneka | sarwadi sarwa listya | sêmbadane kang mêmatut | patrape kang ngupakara ||
5. karênan ingkang ningali | jêng tuwan residhèn lawan | Tuwan Nowi lan malihe | asistèn ing Wanaarga | nèng ngriku pondhokira | sowang-sowang kamaripun | sampat srining uparêngga ||
6. cinarita kangjêng gusti | tindak anganthi kang putra | atmajendra katigane | pinirsakkên pondhokira | ing prênah
8. jêng gusti pangran dipati | tindak pasanggrahan wetan | yeka sabên pakuwone | rawuh kinurmatan gôngsa |
kêkalih | Goalsêkil kang satunggal | asistèn ing Magêtane | Tuwan Glimê satunggalnya | kontrolir kang pilênggah | kanthi Bupati Madiun | Tumênggung
lan Dyan Mas Wirasmara | kanthi adminisêtratur | Tuwan Pêlo namanira ||
andrawina | sinêlan imbal sabda | dangu ing antaranipun | luware wong agung sigra ||
20. pamit mring rêsdhèn kêkalih | tuwin para tuwan-tuwan | kondur marang pakuwone | pra gusti saananira | sawusing têtabean | dan sami makuwon sampun | nahên ta ingkang
saking toyanipun asin dados sarêm blêng. jêng gusti sukèng driya | amiji
mring putranipun | Jêng Pangran Dayakusuma ||
23. kapat tindhihe patinggi | kang putra
pasiramaning pra gusti | kinrobong ing wastra pingul | jro jrambah tinrapan êtong ||
3. kumrêcêk kumarucuk | kawikanan ingkang apakantuk | yèn
ing ngriku rôngga dhusun | ingkang jagi samapta gènipun | amiranti obor tuwin ayam alit | kinarya andadar banyu |
sêndhang kalihipun | tatal lamun kinarya usada sakit | barah rambat katrap bubul | waluya yèn
dinulur ing para dasih | kadya duk ing tindakipun | kunêng ganti cinariyos ||
16. wau sapungkuripun | gusti katri wontên kang anusul | iswaratma Pangran Gôndatmaja nanging | mung lancaran tindakipun | nitih
Gusti | mung sakêdhap nuntên kondur | sowang-sowang sami ngaso ||
19. praptane pukul pitu | wus marêpat sagunging pra tamu | kangjêng gusti tindak
srèng andêdêl anggayuh mandhuwur | têkèng luhur mêkar tumangkar mawarni | abang biru tuwin pingul | gumêr suraking wong nonton ||
23. sawênèh janma dhusun | kang kêtiban gronjal kagum-kagum | ingkang pêrak kaparak [kapara...]
[...k] ing agni ngisis | sinurak
pranatan kang wus pinasthi | karsanira residhèn ing Surakarta ||
10. tindakipun benjang-enjang wanci bangun | kampir ing Gadhungan | lajêng anjog Tubagiri | kèndêl Sukuh mriksani candhi pancaka ||
11. yèn wus rampung gya têrus margi sêmpurung | jêng gusti ngandika | sakalangkung [sakalang...]
[...kung] nyuwawèni | amung kula trus saking ngriki kewala ||
12. lan pra tamu kang andhèrèk mêdal ngriku | amung putra kula | sutendra Pangran Ngabèi | sakadange kêdah andhèrèk paduka ||
13. Pangran Prabu Prangwadana kanthinipun | de pamonging lampah | sutendra pangeran kalih | putra kula Pangeran Dayakusuma ||
pacaking laku | lageyaning gita | imbal kalawan pun gadhing | nora gandhang gêndhènge wilêt pasaja ||
ngumpul mring loji sawêgung | Risdhèn Surakarta | pamit tindak ngrumiyini | nitih kuda mudhun ngalèr lampahira ||
ingkang manggung maksih nèng pakuwonipun | jêng gusti kalawan | Residhèn Madiun tuwin | kang kinanthi Dipati
2. turôngga rata wus ngumpul | pinrênah plataran ngarsi | wimbasara sikêp dwaja | ingkang badhe anjajari | ampilan
èmpèring bêbatur | gêndhèng payone gumrining | ing ngarsa ngiras pandhapa | tuwin suyasa ing wingking |
18. anjog ing kajogan pungkur | manguntur mijil sing galdri | pinayon kampung lajuran | têrus mring patirtan wingking | lèr kidul sinung rêrênggan | wisma kampung
jinumbuh ing ngajêng wingking | ingkang lèr pakuwonira | jêng gusti pangran dipati ||
5. sigêg gantya rêngganing pakuwon agung | kawuwusa kang lumaris | ngalèr ngetan marganipun | jêng tuwan residhèn tuwin | tuwan-tuwan sampun rawoh ||
6. sapinggiring lèpèn Dimara pinêthuk | Tuwan Pan Dhêpit lan malih | Tuwan Harlop kanthinipun | wontên saêlèring kali | myang langsir tri dasa kang wong ||
8. awit lèpèn kèh watune lunyu-lunyu | lêlumutên kanyut dening | wantêring tirta lumuntur | kang lumantar saking wukir | ing sabrang lèr dupi rawoh ||
9. têtabean lan tuwan kalih kang mêthuk | rampung gya anitih malih | turôngga dan budhal kêbut | tan kêbat dènnya
[...nurmatan] kadi duk ing rawuhipun | pangarsa langsir tan têbih | ing marga datan
jumrunuh | dhaharan kang adi-adi | dahat panêmbramanipun | Nyonyah Harlop ing Kumuning | trampil tanggap ing paclathon ||
16. langkung rêna tamu ing sadayanipun | dangu antaraning wanci | duk arsa pamit kêsaru | praptaning riris
kang nganti | mring jêng tuwan rawuhipun | lajêng sami mariksani | candhi pancakaning layon ||
22. kori pisan kaèksi gapuranipun | sinung kang arca winarni | ing rêrekan baga purus | yeka sangkalanta nguni | kang candhi witira dados ||
23. minggah malih sumêngkèng gapura luhur | pancaka
samya ngrêmbug | golonging karsa wus gilig | lajêng badhe bodholipun | wit lamun katungkèng latri | matis-matistis kuwatos ||
27. kangjêng tuwan gya nitih turangganipun | pra tuwan lan para gusti | dumulur nuting
banderane | asrêp ing tyas kang samya
dangu dènnya nganti | nèng pakuwon agung ||
4. dupi rawuh kangjêng tuwan tuwin | tuwan-tuwan alon | mandhap saking turôngga tinampèn |
6. bingahing tyas dènira basuki | rawuh ing pakuwon | tan adangu luwaran sakèhe |
ngajêng ajajar lênggahe | amung Kangjêng Pangeran Ngabèi | kang dèrèng sumiwi | lan sakadangipun ||
9. duta mêsat tan adangu prapti | sajroning pakuwon | cundhuk lawan kang rayi katrine | alon matur rèhirèng
tumundha matindhih | kandhêg dèn gondhèli | bagondhal gumandhul ||
15. samya ngungun kang dèn cariyosi |
pandhapa wingking | andrawina kasok | rampung dhahar bubaran sakèhe | para tamu tanapi pra gusti |
agandhang swarane | sigra wadya kang badhe lêladi | ngalilir umijil | saking pondhokipun ||
19. bang-bang wetan mega malang kèksi | rumamyang
kawaratan ingkang ardi-ardi | mung grane kang katon | tan antara hyang rawi wijile | sumunar ing imbangirèng wukir | tôntra taru rêsmi | kang trêna ing
kangjêng gusti pangeran dipati | mring pakuwon loji | lawan para tamu ||
25. taman kêndhat sadhiyan kang prapti | tumrahe tan anggop | sawusira dhaharan sakèhe | Tuwan Residhèn Madiun tuwin | bupati kêkalih | lan asistènipun ||
kadukan dening | jêng tuwan guprênur ||
27. kangjêng gusti pangeran dipati | tan antara dhawoh | mring Dyan Bèi
Citrapradata ge | sarèhira padha ingsun tuding | umiringa maring | Residhèn Madiun ||
28. mung balia Seladhukun wukir | dan nusula mring ngong | iya marang ing Jumapalane | Dyan Ngabèi sandika umijil | jêng tuwan kang pamit | kantun angkatipun ||
29. tan winarna budhale jêng gusti |
pakuwon | kinurmatan pradôngga arame | mung sakêdhap tandya bidhal malih | kunêng kang lumaris | wau ta ing pungkur ||
samarga | gantya ingkang winursita kandhanipun | residhèn ing Surakarta | kang mangidul lan jêng gusti ||
2. sawadyabala gumêrah | nut têtirah tumêrah golong pipit | ampatan lambunging gunung | lêmpêr
abawera radinan awaradin | trus mangilèn lampahipun | rawuh dhusun Mutihan | wontên tarub kinarakab taru-taru | tiris
[...ra] lir nganti-anti wong agung | yeka pakurmatanira | Tuwan Robrêtdhabu nami ||
8. pinuji pinuja-puja | ing sunggata sarwadi sarwa rêsik | wèh rêsêping para wadu | ingkang sami tumingal |
saking tanah Kobayan | sang iswara lêstari ing lampahipun | rawuh gudhang Jumapala | ing lampah pra samya kampir ||
uningèng kawula | yèn tanah druju kang wukir ||
21. wontên sima amêmôngsa | tinaliti labete kadi katri | singidan ing siluk-siluk | garumbul kang ngrêmbaka | mung kawan pal watawis ing têbihipun | ing papan tan patos gawat | pakèwêde mung sakêdhik ||
22. jêng tuwan risdhèn miyarsa | langkung suka ngandika mring jêng gusti | saudara lamun sarju | kula ing benjang enjang |
jinujug | angêlèskên kôntanira | supadi tan mindho kardi ||
28. dadya pra gusti sadaya | kèlu ing tyas sakala angladosi | lesan musthi kôntanipun | pinêlêng-lênge kêna | winatara satus tindak têbihipun | tuhu tan ana kuciwa | kawangwang sami winasis ||
ngrah wijung rumangsang | langkung rame tinundha binut kalih | cèlèng nyulêng ngisis siyung | amogok
athang | gya tinunjang ing rowang saking wingking | pramana dènira naut | githoke wraha kêna |
kuwunira | sigêgên duk ing ratri ||
5. praptèng enjang sajijawi. wadya ing ngajêngan | banjêng nut
lumampah | lampahan tigang dina | ugi minggah graning wukir | duk prang nèng Padhang | ing Dhèli tuwin Ngacih ||
10. lampahira tansah amusthi sanjata | sirungan sampun prapti | têtirah ing arga | kèksi kang ngêpung samya | nèng
runtik | yèn panggenan sima | lir punika kewala | kawical kalangkung gampil | kang sampun limrah | tikêl kalawan ngriki ||
13. langkung sungil langkung siluk langkung pringga | tuwin kang mutawatir | kalamun punika | katimbang sabênira |
wus kabranan | kanggêg kasaput ing ratri | surya mangrangsang | pracima sorot uning ||
rowang | sakawan gangsal pasthi ||
28. tuwan rismènrisdhèn. langkung cuwaning wardaya | dene kêsaput ratri | gya sami tumêdhak | marang
madyaning pandhapa | wus dangu ing antarane | ngêntosi praptanipun | ingkang sami bêrêg mring wukir | jêng tuwan risdhèn lawan | sang narendrasunu |
dhawahi sardula | kula mirsa palajênge | saking watawisipun | nandhang
dadya kanggêg kang samya nênitik | mutawatos tumiyunging warsa | têmahan mundur sakèhe | wadyalit kang angêpung | yèn sampuna kasêlak wanci | kadi ta kang sardula | tamtu kengingipun | wit sampun kataman brana | cuwa kula langkung saking
ngungsi papan graning arga liya | kawus bali kèh ajrihe | wusana kang rinêmbug | benjang môngsa têrangan malih | badhe tindak [tinda...]
[...k] pêpara | mring pakuwon ngriku | de
saking Wanagiri | kang gumanti ing pakaryanira | citra pradata sarèhe | rata titihanipun | sang iswara sampun miranti | tuwin turangganira | wandawa myang wadu | ing antara pukul sapta | kangjêng gusti
gôngsa barung manawung | monggang tuwin kang carabali | pangirid satus janma | ngarsa myang ing pungkur | kapungkur ing Jumapala | pêpêlakan
wontên tuwan kang mêthuk | numpak kuda kêmbar kang warni | agêng myang inggilira | tuwin
juk-unjukan anggur sampanyi | wilujêng rawuhira | risdhèn lan wong agung | sawadya saking pêpara | lan minôngka
lamun pinarêng ing mangke | kula badhe tumuntur | mring pakuwon nyipêng saratri | lajêng trus ngatêr marang | Wanagiri dunung | jêng gusti mangayubagya | tandya amit budhal ingurmatan kadi | nalika rawuhira ||
21. ngidul ngilèn lampahe lêstari | ratan rata ing saurutira |
laju anjog ing ngajênge | gudhang Pêlêm anikung | ngidul anjog Kêmlakamanis | nikung ngering
tarapte kang têtuwuhan | tuwin pisang sinangsangan rosan cêngkir | rinut ing saka tratag ||
ngacarani | mring pra tamu ing sadayanira | ing dalêm wingking jujuge | adad bojana kêmbul | lêladosan sami lumadi |
3. adrês dhawahe kang warsa | tinut ing maruta ngidit | kongsi suruping raditya |
4. residhèn ing karsanira | sapraptaning Wanagiri | badhe kampir dhatêng wana | ambêrêg misayèng rêndhi | jêng gusti nyuwawèni | nanging pênjênênganipun | lajêng mring panambangan | ngiras badhe mariksani | dènnya lesan abdi dalêm sêtabêlan ||
5. amung ta sang narpatmaja | katiga kinèn umiring | lan Jêng Pangran Prangwadana | Arya Brajanata tuwin | Tuwan Isêl supadi | wikan talatah ing Kêthu | wus dadi ponang rêmbag | tuwin
badhe anampèni | kuda rata tanapi kang upacara ||
11. iswara myang para putra | panabrangirèng bênawi | rawuh sakilèn
asmanipun | Pangran Gôndasaputra | lan rayi ingkang
ingkang dharat | tan pêgat karandhat dening | taru rining wanadri | pra gusti sarawuhipun | gya sami minggah marang |
20. ingayatan kuntanira | tan kêna umilar silip | anilap mring pagrumbulan | tan adangu wontên prapti | karêndhi branggah kalih | umijil saking garumbul | gêng inggil katingalan | saking panggung tan atêbih | Jêng
narendraputra andangu | paran ta dene têka | cabar kuntaningsun iki | ing sabêne nora tau mindho karya ||
22. umatur wadya kang mirsa | gusti kados botên kenging | awit pêsating warastra | sarêng lan milaring rêndhi | amung ta ingkang rayi | Pangran Prabuningrat matur | kangmas watawis kula |
gosok bêrêg ing wanadri | mung Kangjêng Pangran Bèi | kang angsal sadangunipun | kalih kalêbêt jagar | kêsaru ing wanci lingsir |
dhawahe baranggah agung | lajêng kinèn ambêkta | konjuk mring sri narapati | Tuwan Isêl ing Wilatung inggih angsal ||
lèr dènnya nganti | mangkana kangjêng gusti | nitih palwa nabrang sampun | jêng tuwan risdhèn lawan | para tamu sami nunggil | sabaita [sabai...]
[...ta] rawuh brang lèr nitih rata ||
30. budhal kinurmatan gôngsa | ginarbêg wadya turanggi | jinajaran wimbasara | tan sarônta sampun prapti | ing Kêpuh
Sukaharja | bawah dalêm sri bupati | kumêdah atur pahargya | kang sami rawuh cangkrami | nanging ta kangjêng gusti | tan kampir ing tindakipun | marga glis rawuhira | ing Bacêm brang kidul sami | mandhap saking swandana gya nitih palwa ||
prapti | jêng gusti lan risdhèn nulya | anitih swandana nunggil | sumawana pra gusti | dumulur mring rata pungkur | jujug ing residhenan | lêlênggahan sawatawis | gya konduran para gusti sowang-sowang ||
35. jêng gusti myang para putra | ing sarawuhirèng puri | pinêthuk pra wadyanira | punggawa satriya mantri | gya lênggah ing pandhapi |
Episode 136 Ken Arok dan Empu Gandrung ›
Jayanthi Hot Photos, Jayanthi Bikini & Saree Pics, Jayanthi
Antioksidan ya iku substansi sing bisa nétralaké utawa ngejur radikal bébas.[1] Pangertèn liya ngenani antioksidan ya iku senyawa sing bisa nunda, ndadékaké aloné prosés lan nyègah proses oksidasi lipid.[2] Arti khususé, antioksidan ya iku zat sing bisa nunda utawa nyégah réaksi
réaktif dhuwur, saka reaksi biokimia ing jèro awak.[1] Radikal bebas uga ana ing lingkungan sing asale saka
bisa ngrusak sel awak nalika awak kekurangan zat anti oksidan utawa nalika awak kaluwihan radikal bébas. Iki bisa ngrèmbakakake sel
éfék antioksidan.[1] Vitamin A uga njamin ngembangé kulit séhat, mémbran mukosa, kelenjar tyimus lan jaringan lymphoid, lan apa wae sing ana sesambungane karo sistem kekebalan awak.[1] Vitamin C karo vitamin E bisa njaga sél lan nglawan ''peroksidasi'' lemak ing jero sel.[1] Vitamin C uga duwé fungsi
Cara kerjané vitamin E minangka antioksidan sing paling kuat ya iku golék, bèréaksi, lan ngrusak kankèr, lara ati, lan ndandani sistèm kèkèbalan awak.[1] Selenium minangka mineral penting sing fungsiné njaga kèwarasan awak lan nyègah pènyakit. selenium karo vitamin E kèrja bèbarèngan nyègah rusaké sel awak.[1]
Sumber-sumber Antioksidan[besut | besut sumber]
Antioksidan alami ing jero pangan bisa saka (a)senyawa antioksidan sing pancen ana ing saperangan panganan, (b) senyawa antioksidan sing dumadi saka reaksi-reaksi nalika proses ngolah, (c) senyawa antioksidan sing diisolasi saka sumber alami lan ditambahake ing pakanan kanggo bahan tambahan pangan (Pratt,1992) [2]
officinale Roscoe), empon-empon sing biasane digunakake kanggo bumbu atau obat tradisional. Komponen-komponen pedhes saka jahe kayata 6 gingerol lan 6-shogaol dikenal duwé aktivitas antioksidan sing cukup.[2]
Saka ekstrak jahe sing wis dibuwang komponen volatil-e kanthi destilasi uap, mangka saka fraksi non volatil-e sawise pemurnian, ditokake ana patang senyawa turunan gingerol lan patang macem diarilheptanoid sing duwé aktivitas antioksidan kuat (Nakatani,1992).[2]
''Theaflavin'' teh ireng dinyatakake luwih potensial antioksidane saka ''katekin'' déning para peneliti merga gugus hidroksine luwih akeh.[3]
Kuaci salah siji panganan sing ngandung vitamin E, ya iku vitamin sing bisa ngewangi mbentuk kolagen, nangkal radikal bebas sing bisa ngrusak kulit, lan mbalekake keséhatan sel kulit. Ananging,aja mangan kuaci sing ake uyahe.[4]
Minyak ikan iku ngandut Omega-3 sing penting kanggo kulit supaya awet enom, rambut kuat, mata endah, lan kuku séhat.[4]
Tomat.Kandungan lycopene tomat ora bisa Anda ditemokake saka buah liyane. Lycopene iku kanggo ngurangi rusake sel lan iritasi kulit.[4]
Blackberry lan blueberry dikenal merga kandungan antioksidane sing dhuwur. Ora mung iku, blackberry lan blueberry iki uga duwé kaluwihan bisa nguatake formasi kolagen. Blueberry uga diyakini bisa nglancarake sirkulasi getih,lan marakake séhate kulit.[4]
Kacang-kacangan duwé senyawa hyaluronic acid sing bisa ngilangi kerut-kerut kulit. Luwih apik yèn kacang-kacangan dimasak kanthi cara diobong, didang, utawa digodhog merga kandungan lengane sing akèh banget.[4]
Tanda-Tanda Awak Kurang Antioksidan[besut | besut sumber]
Tanda-tanda wong sing kurang antioksidan ing awake ya iku:[5]
id)Metronews(kaundhuh tanggal 29 Maret 2011)
^ clubséhat(diunduh tanggal 7 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Antioksidan&oldid=1075026"	Kategori: Kaséhatan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 29 Agustus 2016.
Maespati Aran Patih Suwanda Lelabuhanipun Kang ginelung tri pakara Guna kaya purun ingkang den antepi Nuhoni
Bantu prang Magada Nagri Amboyong putrid dhomas Katur ratunipun Purune sampun tetela Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri Suwanda mati ngrana
aja nglakoni nistip, aja srakah, aja kerep nepsu, ora kena sira uja, iki pepalang.
Dhudhuking Khaq neng Sanubari, hawanapsu ora ana yen wus lenggah neng Sanubari. Anane mung kari Iman ngawula ngarseng Hyang Widdi.
3. datan dangu panêmbahan praptanira | anèng Miyana panggih | Nyi Branjung wus mapag | anèng plataranira | sarwi muwus marang ari | dene ta sira | esuk têmên aprapti ||
4. daradasih kalawan supênaningwang | wus adate yèn ngipi | lamun
ing lampahira | pan sampun dèn lilani ||
7. kalih dintên lampahira anèng marga | ananging tan winarni | mangsuli
kathahe satus sawidak | ingkang sami dhongkèli | pra mantri tindhihnya | akarya têtaruban | pan wontên
nulya pinundhut sigra | klungsuhklungsu. kinèn nanêm siti | ing prênahira | lèr wetan ingkang sabin ||
11. sinung sabda kinarya tandhaning yuda | ingkang nglurug mring Tubin | yèn kalungsu bisa | thukul unggul kang yuda |
panêmbahan winarni | wus [wu...]
[...s] prapta ing Tuban | jumujug gyaning kraman | lir sêsumbar apêpeling | he wong ing Tuban |
ingkang mimis | Sèh Jangkung tansah | amandhi bêruk sarwi ||
19. arum manis wijiling andikanira | dhuh anak-anak mami | pagene daluya | datan mangrêti baya | paksa amrih ing pêpati | tinêmu padha | angganira pribadi ||
20. sasêdyane manungsa panggih priyôngga | maring badan puniki | kang mrih rahayua | pasthi antuk wiyana | sapa ingkang mamrih pati | tibèng pralaya | saking karya pribadi ||
21. duk samana [sa...]
[...mana] ramening prang swaranira | lir gêrah ingkang bêdhil | kukus ngampak-ampak | mimisira lir jawah | tumanduk mring wong sawiji | Sèh Jangkung tansah | bêrukira pinandhi ||
22. lir cinelung tibaning mimis sadaya | maring bêruk umanjing | yèn wus kêbak sigra |
25. amung dadya gangsal gotongan kang brana | panêmbahan ningali | malbèng masjidira | ana mimbar prayoga | ingukir-ukir arêmit | kinèn bêktaa | anulya dèn prantèni ||
26. wontên kêtip nênggih nagari ing Tuban | Miguruh ingkang nami | pan darbe atmaja | wanodyayu utama | Pandhanarum ingkang nami | nulya katura | mring kang unggul ing
31. sampun unggul saking pangèstu paduka | tumêngggungira nênggih | karaman kanthinya | sakawan cacahira | wus
sakathahing brana | ingkang saking ing Tuban | dadosa ganjaran mami | ing karyanira | bak ayu kang darbèni ||
34. gone dhongkèl sabin iki dèrèng dadya | kang nglurug sampun prapti | angsal bêboyongan | panêmbahan turira | yèn makatên ingkang sabin | gudêr namanya | dene nalika kardi ||
35. sawêg gudêr kawula sadangunira | gumêdêr andon jurit | sabin dèrèng
benjang dipun kandhanga | kangge pêkên Kêmis benjing | karya midhangan | yèn wontên ingkang apti ||
sinambadana sakayun | samana wus salaman | kanthi matrênyuh ing galih | nênggak waspa ketang ing
kasatan warih | Ki Praya ingkang sung toya | lêgèn kalih
bumbung nuli | ing mangke atêtuwi | Ki Prayaguna puniku | ambêkta sutanira | wanudya ayu ing warni | aturira kalangkung dènnya ngrarêpa ||
6. manawi paduka karsa | inggih anak kula èstri | kula aturkên punika | dadosa kang para nyai | inggih kang wontên wingking | punika ing warnanipun | Bakirah namanira | panêmbahan duk mriksani | kaduk endah ing warna rare punika ||
priya | tan amalih tyas pangèksi | ajrih kalamun duraka | yèn wong wadon tingkah juti | melik liyaning
ana ingkang nulungi | nora kêna maidoa | wus kacêtha dalêm dalil | marmane ta pawèstri | dèn abêkti maring kakung | iku pangeranira | ing dunya tumêkèng akir | yèn tumêmên [tumê...]
[...mên] amasthi munggah suwarga ||
11. wong wadon jaman ing mangkya | arang kang têmên mring laki | sèwu siji
wasis angupaya picis | sugih kagunan adi | ambêgira amamêngku | arsa mangrèh kang priya | watake ngungkul-ungkuli | kumalancang sêndhu wêngis maring priya ||
13. apan ta sampun akathah | wong wadon ing jaman mangkin | ingkang nindaki mangkana | lali yèn tinitah èstri | datan prayitnèng wuri | lamun kasangsara muput | adoh bêkti mring priya | iku
Landhoh nênggih | ing karya asêsabin | kathahipun mung nêm bau | sabin gudêr kang nama | dadose dhadhongkèl sabin | yèn nanêmi datan puput ing sadina ||
16. ananging kuciwanira | panêmbahan tan darbèni | maesa ingkang kinarya |
anggarap wau kang sabin | nuju enjang lumaris | panêmbahan
agêng nanging sampun lalis | dèrèng dangu katitik | alangkung jêtunging kalbu | eman mulat gêngira | sungu
maligi ing ciptanipun | datan liya maring Hyang | kang sipat [sipa...]
[...t] Rahman myang Rakim | kang ngratoni kauripan ngalam donya ||
22. tan liyan Allah Tangala | kang karya bumi lan langit | ingkang nora jaman makam | kang sipat langgêng tan gingsir | saking panuwun mami | muga tinurutan ingsun | inggih panuwun amba | kalisa kang sampun lalis | kang supados sagêda gêsang awèta ||
panêmbahan nulya ngling | lah mara ngadêga gupuh | jênggèlèk kang maesa | jênggèrèng sarwi atangi | nulya ngadêg sampun gêsang kadya lama ||
25. kawuwusa kang umulat | tiyang mayu pitu iji | muwus marang kancanira | wong ika kawasa yêkti | kêbo mati wus urip | payo padha nuwun maklum | mau ngong sêntak-sêntak | gya muwus wong pitu iji | amurugi dhatêng ngarsa panêmbahan ||
26. tiyang pitu aturira | galap gangsul gih kiyai | kawula nuwun apura | anêmbah lan ngasih-asih | kawula datan uning | dhatêng ing sampeyan wau | panêmbahan ngandika | nora dadi ngapa yêkti | wus jamake wong padon mêgat
dhawuh | maesa kinèn ngêdusi | tiyang pitu guyang ngosok ||
3. sampun rêsik wau ing pangguyangipun | panêmbahan mariksani | ing singat panyrapangipun | anjêbabah nglêluwihi | baya amêdèni uwong ||
4. anêsaki yèn malbèng lawang kang ciyut | sadhêpa sisih tur lincip | yèn dèn êngon lare iku | bokmanawa sami ajrih | yèn isih sungu mangkono ||
5. risaksana cinandhak ing singatipun | binêkuk ing kanan kering | sinabdan sarwi thinuthuk | ingêcis Ki Sêkarmulih | kang singat nunjêm mangisor ||
6. kalihipun kang singat wus dadya dhungkul | anuju marang ing
nujah bumi | maesa wus karan dhungkul | lamun cêmêng ingkang warni | putihing wulu tan katon ||
8. panêmbahan sigra angandika arum | dhatêng tiyang pitu nênggih | wus padha muliha tutug | ing kene panrima mami | gonmu padha ngatêr mring ngong ||
10. tiyang pitu nêmbah sarêng pamitipun | wus mungkur sadaya mulih | panbêmbahanpanêmbahan. lajêng kondur | maesa dhungkul nèng wingking | sampun rawuh wismèng Landhoh ||
tarkadhangan dugi rawi Sêdho wau | ngantos praptèng Sokawati | tigang wulan datan mantuk | ing sapurug lamun ratri | sapurune dènnya manggon ||
16. wau dhungkul yèn wontên tandur sinênggut | sabine mêdal nglangkungi | yèn siyang gupakanipun | sawetaning Landhoh dèsi | labêtipun kongsi balong ||
17. marginipun maesa dhungkul winuwus | yèn saba dhatêng ing rawi | dados kali nami Bandhung | yèn mantuk saking ing rawi | singate katutan kangkong ||
18. yèn angayom dhatêng ngandhap asêmipun | ingkang nama asêm dhampit | punika
ing Mantawis | adhawuh mring gandhèkipun | lah gandhèk sira sun tuding | lumakua maring Landhoh ||
20. paringêna kêbo lanang karo iku | maring si kakang kinarni | anggarapa sabinipun | kang aran si gudêr nguni | sira matura mangkono ||
21. gandhèk nêmbah sandika ing aturipun | gya lèngsèr saking ngarsaji | gya budhal angirid laju | tan kocap ana ing margi | sampun prapta dhusun Landhoh ||
22. gandhèk matur dhatêng panêmbahanipun | kawula ingutus gusti | dhatêng Kangjêng Sultan Agung | maringkên maesa kalih | kang satunggal nami totor ||
23. kang satunggal pun botor ing naminipun | katur ing sampeyan sami | panêmbahan wuwusipun | inggih gandhèk sampun tampi | abangêt panuwun ingong ||
1. kadya kasmaraning galih | kang duta wus sinunggata | warata ing sakanthine | wusing rêrêm ing antara | pamit linilan budhal | tan kawarna anèng ênu | prapta ing
linilan gandhèk wus mundur | praptèng wisma sowang-sowang ||
3. kawuwusa Landhoh dèsi | panêmbahan langkung suka | dene
Trangkil ing lampahnya | dumugi dhatêng Crêbone | kacang sampun tinampanan | Rahadèn Mukmin suka | Kêtip Trangkil
rakane | kawula matur sampeyan | amung putra andika | Dyan Mukmin prayoginipun | bok inggih tinimbalana ||
8. kula êmonge wong kalih | wontên ing ngriki kewala | sampun anèng ing Crêbone | kawula tan darbe putra | kenging katingalana | sintên kang darbèni wau | barang sadaya punika ||
9. panêmbahan anuruti | enjange nulya utusan | abdi Praya Tip
12. manêmbah nèng ngarsa kalih | Tip Trangkil alon aturnya | dhuh gusti amba ing mangke | dinutèng putra paduka | ing Landhoh panêmbahan | inggih kinèn anênuwun | wayah paduka rahadyan ||
13. Dyan Ayu Rêtna Jinoli | garwa kang saking Mataram | asangêt ing
Trangkil sakarêpira | ingsun amung dongakake | kang wayah gya tinimbalan | wus prapta anèng ngarsa | kulup milua sirèku | Tip Trangkil
18. Radèn Mukmin lan Tip Trangkil | abidhal lajêng lumampah | êmbanira dhèrèkake |
sakawan ing kathahira | pan datan kenging pisah | duk alit sangêt mongipun | ingga yuswa wolung warsa ||
19. êmban sakawan pawèstri | sarupane pan binêkta | Radèn Mukmin titihane | kuda jragêm wulunira | larapipun
tiyang kupu§ Tiyang kupu = prajurit sêliran, santana. kalih dasa | wontên kang bêkta tumbak | lamêng lawan pêdhang suduk | gumrudug ing lampahira ||
21. kang dèn iring taksih alit | nêmbe yuswa wolung warsa | katingal amung cahyane | sumunu kadi sasôngka | bagus lurus utama | kathah samarga andulu | kacaryan mulat ing warna ||
22. datan kawursitèng margi | Radèn Mukmin sampun prapta | ing Landhoh padalêmane | kang rama sampun miyarsa | praptane ingkang putra | sawêg dumugi lèr dhusun | gya mêthuk kanthi pra garwa ||
1. Radèn Mukmin sampun mêdhun | pinondhong ing
saking nginggiling turôngga | dupi prapta ngajêng kori | wiwaraning paregolan | lumampah laju umanjing ||
2. rama ibu duk andulu | tan taha nulya mlajêngi | cinandhak ing astanira | kinanthi ing kanan kering | Dyan Mukmin anguswa
lamun eyang akangêna | kawula kang anuwèni | tan dangu mijil dhaharan | sugatanira mênuhi ||
ing putra kang mêrak ati | môngka panutan manawa | arsa darbea kang siwi ||
9. mantri Cirêbon winuwus | ingkang umiring Dyan Mukmin | sakawan ing kathahira | sampun ing watara ari | gènnya anèng Landhoh desa | pamit mantuk dèn lilani ||
10. warnanên duk enjangipun | wus siyaga nulya pamit | dhumatêng ing panêmbahan | gya lèngsèr saking ing ngarsi | panêmbahan kintun kacang | katur jêng sultan anênggih ||
11. gangsal rêmbat kathahipun | wus binêkta sikêp
lumbung kang satunggil | pucuknya kajêng kalihnya | kinarya lêsung wus dadi ||
16. lumbung wau namanipun | lêngkara sinèrèn idi | lêsungipun nami banyak | warnanên wayahnya enjing | garwanira panêmbahan | saking Gêbanganom nguni ||
17. ambabar wawratanipun | miyos jalu langkung pêkik | panêmbahan angandika | padha si kulup kang warni |
yèn tanêm adatipun | mragat mesa kangge ngingoni | tiyang kang samya tônja | kalawan andhaut | ambanjari anèng sawah | wus lastari pun gudêr akêmplang lagi | panèn suda long-longan ||
5. wus adate wong tandur tan mawi | pituwase amung ingingonan | yèn mêthik mèlu dêrêpe | lagya antuk
utusan | animbali dhatêng panêmbahan aglis | tan kocap anèng marga ||
8. gandhèk kalih prapta matur aris | inggih dhatêng ngarsa panêmbahan | kula ingutus wiyose | Kangjêng Pangeran Kudus | yèn sampeyan dipun timbali | sarêng salampah kula | panêmbahan muwus | gih gandhèk kula atanya | wontên paran kula ngangge dèn timbali | Pangeran Pasiraman ||
9. gandhèk matur kula mirêng warti | yèn sampeyan apacak barisan | katingal saking Kuduse | waos ngadêg supênuh | dhawuhipun jêng pangran nênggih | sarêng kula tumingal | tan wontên puniku | punika kang katingalan | saking Kudus kados tiyang pacak baris | panêmbahan ngandika ||
10. kônca gandhèk inggih bokmanawi | kula nandur ing kacang punika | anggênggêng pan lanjarane | katingal saking Kudus | kados tiyang apacak
gipih | prapta sabin kacangan ||
11. gandhèk kalih eram duk ningali | badhe ngundhuh wohing
kacang ika | satunggil wit pamêndhête | satunggil kacangipun | kêmpalira dipun prantèni | pikantuk kalih kêndhang | gandhèk nulya wangsul | ngarsanira panêmbahan |
anênggih kalihipun | Sokarana namaning abdi | tan kocap anèng marga | sampun praptèng Kudus |
pangeran ngandika rum | jêbèng Landhoh kula timbali | kula sampun wuninga | kala wingènipun | pacak baris kêtingalan | saking ngriki waos gênggêng anglangkungi | napa nêdya angraman ||
14. panêmbahan nulya matur aris | inggih kula tan nêdya punapa | eca-eca atêtanèn | yèn môngsa rêndhêng macul | wêdalipun kang kula bukti | amung lanjaran kacang | manawi pupikupuniku. | kados waos katingalan | saking ngriki pangeran amriksa têbih | kula datan rumôngsa ||
15. jêng pangeran wuwusnya amanis | jêbèng
saking gurihipun | jênang têlas sêmu kirang | kang tumingal samya ngungune tan sipi |
sampun gêdhawa lêpat | tan suminggah kayun | lêpate sampun kadhadha | damêl masjid tan mawi aminta idi |
sêpuh | yèn ing wuri kapiyarsa | mring jêng sultan tan wurung kang amrinani | dadi apa ta sira ||
23. ing bêcike uga olèh wakil | baturira jêbèng Landhoh ika | iya salah sawijine | nulya Pangeran Kudus | dhawuh dhatêng Ki Landhoh nuli | inggih kenging wakila | Ki Landhoh nabda rum | pan wakilipun punika | Katip Trangkil kinêjepan sampun uning |
pulung manah | kang êrah sumêmbur | arum gandanira ngambar | maksih abang ludira ingkang umijil | panêmbahan ngandika ||
Kêtip Trangkil tuhu | wikan doning kasampurnan |
wus waspada marang panggonaning pati | patitis ulihira ||
dèn uthik ing cisira | kang layon sumêbut | wus musna saka ing ngarsa | langkung gawok sadaya
dhatêng Tip Trangkil | inggih dados penginan | musna layonipun | êrahipun sagêd pêthak | sarta ngambar gandanira arum wangi | tôndha minggah suwarga ||
28. wus linilan Sèh Jangkung umulih | Pangran Kudus wus malbèng dalêmnya | panêmbahan andikane |
satuhu | nêmahi salah satunggal | yèn trêkadhang kalih pisan angêmasi | iku duk purwanira ||
30. milanipun kang sami miyarsi | sanak-sanak ingkang amirênga | punika ing sadayane | dipun sami mituhu |
mituhoni wêwalêr dhingin | aja ana sêmbrana |
carita rumuhun | Ki Sèh Jangkung sadurunge lunga anis | andon lêlana anglangut | taksih nèng Miyana manggon ||
2. wus darbe garwanipun | èstri saking pakeringan dhusun | inggih sampun gadhahi putra satunggal |Guru lagu seharusnya: 12i, inggih sampun gadhahi putra satunggil. jalu warnanira bagus | ingkang
kongsi imah-imah wau | kang uwa ingkang katêmpoh ||
4. antuk nak-sanakipun | saking pakeringaning kang dhusun | nèng Miyana lènira
Panêmbahan utusan nimbali siwi | Radèn Momok sampun tumut | garwanya dhèrèk binoyong ||
6. Radèn Momok prapta wus | nênggih dhatêng dhusun Landhoh kidul | ingkang rama inggih sampun amaringi | griya kalih sami bagus | Radèn Momok sampun manggon ||
7. Radèn Momok puniku | saking garwa pakeringan dhusun | garwa ingkang panênggak Palembang putri | pêputra wanudya ayu | Dyah Sunthi warna kinaot ||
8. wus krama sang rêtnayu | nèng Palembang
tilaranipun | gêganjaran pratignya ing dangu | ingkang rama panêmbahan duk numbali | Palembang anèng pagêblug | ginanjar bumi saparon ||
10. garwa ingkang katêlu | putri Crêbon mangkya tilar sunu | nama Pangran Tirtakusuma ing mangkin | putri Mataram kacatur | Rêtna Jinoli sang sinom ||
11. datan pêputra wau | garwa ingkang kalima sang ayu | saking Tuban ugi datan asêsiwi | wus pinasthi ing Hyang Agung | pandumanirèng dumados ||
12. pamêkas sêliripun | saking Gêbanganom darbe sunu | jalu sampun diwasa supit kawingking | samana sampun adhaup | garwanira ayu anom ||
13. saking Sêmawis iku | sutanira nangkoda pinunjul | langkung sugih akathah bêktaning èstri | maring Landhoh binoyong wus | cinêndhak ingkang cariyos ||
14. samana sampun sêpuh | panêmbahan ing Landhoh puniku | sampun kraos dungkap wêkasaning urip | antuk sasmita pituduh | ngalamat karasèng batos ||
15. panêmbahan panuju | pinarakan para putranipun | miwah garwa têtiga munggèng ing
17. garwa lan putraningsun | têmbe wuri ing sapungkur [sa...]
[...pungkur] ingsun | yèn sun uwis murud marang
Landhoh puniki | bakal ingsun dum pra têlu | saduman iya Si Momok ||
19. iya sadumanipun | Tirtakusuma kang darbe baku | kang saduman si kulup ingkang darbèni | Dyan Momok alon umatur | asangêt panuwun ingong ||
rama kula mung nuwun | paring idi inggih anèng ngayun | kang supados kaliyah donya ing ngriki | ngungkuli
sapamuwusmu | langkung bingah Radèn Momok ||
23. panêmbahan lingnya rum | mring kang putra Tirtakusumèku | yèn mangkono desa Landhoh ingsun palih | sira ingkang wetan iku | adhimu si kulup kulon ||
24. desa kang slawe iku | kang têlulas sira kang anggadhuh | ingkang rolas adhimu kulup darbèni | amung kacèk siji dhusun | sabab kulup ingkang anom ||
25. lan malih wêkas ingsun | kalangênan ingsun kêbo dhungkul | gonmu ngrumat iya iku kang abêcik | yèn ingsun [ing...]
[...sun] apan wis murud | gawenên sidhêkah ingong ||
26. yèn têmbe ajal ingsun | kuburên nèng kidul masjid iku | singgêt gêdhong gawenên ingkang prayogi | kabèh ing wasiyat ingsun | kumpulna sajroning gêdhong ||
27. Kyai Pênamarwêdhung | Kyai Panji iya
utawa anggadhuh | nora nana ingkang manira idini | yèn ana gawe kang parlu | kêna kasilih dianggo ||
rama dhawuhipun | sakathahing jêng rama ingkang wawêling | kawula inggih mituhu | èngêt-èngêt jroning batos ||
31. nulya bibaran sampun | panêmbahan malbèng dalêmipun | para putra bibaran wus sami mulih | wus prapta ing dalêmipun | sagarwanira yu anom ||
1. panembahan enjangira | pamit dhatêng garwa katri | arsa marêk mring Mataram | sabat kalih kang tut wingking | tan kocap anèng margi | sakêdhap Mataram
dene têka siyang-siyang | punapa wontên wigati | inggih anyalawadi | panêmbahan [pa...]
[...nêmbahan] alon matur | marmanya amba sowan | umarêk paduka gusti | caos atur kawula nêdya pamitan ||
3. ing têmbe môngsa panggiha | kantun sapisan puniki | amba nuwun idi sultan | mantuk ing rahmatullahi | jêng sultan gih basuki | amba manggiha rahayu | ing alam kalanggêngan | ingkang datan ewah gingsir | mung punika jêng sultan atur kawula ||
4. miwah kaping kalihira | kawula anuwun titip | nênggih raka jêng paduka | Dèn Ayu Rêtna Jinoli | yèn kirang kang
dhahar rampadan mawarni | kalih kêmbulan sami | jêng sultan mring rakanipun | bakdanipun dhaharan | kang raka nulya kinanthi |
angamini | panêmbahan bidhal sampun | laju maring Palembang | panggih putranipun èstri | tan antara sakêdhap wus prapta Plembang ||
panêmbahan aturira | kawula amung atitip | putra sampeyan èstri | wayah sampeyan puniku | yèn kirang têdhanira | môngsa boronga sang aji | mung punika prêlunya gèn kula sowan ||
9. Sultan Palembang ngandika | adhi sampun walanggalih | putrane èstri punika | wus nambut silaning krami | dhaup kadang pribadi | apanggih anak sadulur | putra ing kapatihan |
sarwi angandika | lah nini sapungkur mami | ingkang atut dènira apalakrama ||
11. pawitane wong akrama | amung eling iku
marang sira | sabab sira anglêgani | sakabèhe wong wadon kang watak nistha ||
14. batine mring lakinira | tan rila lunga atêbih | mung dhèwèke
16. yèn wadon madhêp mring priya | ngidhêp tumêmên abêkti | tan mèngèng karsaning priya | sarèh parentahing laki | siyang dalu tan gingsir | mituhu mring priyanipun | datan sawalèng karsa | bingah têrus lair batin | yèn lakine dèn anggêp pangeranira ||
17. bêkti iku têgêsira | awêdi marang ing laki | yèn kinèngkèn lakinira | ingkang bingar ulat manis | kang kêbat sêmu ririh | aja tumindak su-grusu | ana gawe sapira | yèn ingundang maring laki | dipun enggal anilar marêk ing priya ||
18. sêtiti ing têgêsira | sabarang darbèking laki | ingon-ingon myang bêkakas | sabên dina dèn kawruhi | pitik iwèn lan pêksi | kêbo jaran bèbèk wêdhus | sapi utawa
ingkang kinapti | sakèh kalangênanipun | miwah ta pakarêman | dhêdhaharan adi-adi | aywa towong mangkono ing sabên dina ||
sandhuwur tênggak iku | gêdhe durakanira | sasat mungsuh mring Hyang Widhi | lamun mati besuk nora nêmu iman ||
marang Hyang Kang Maha Suci | sinung cahya ngungkuli pra widadarya ||
22. agêdhe ganjaranira | ana maning iku nini | wadon winayuh ing
23. panêmbahan gone mulang | dhatêng putranipun èstri | wus tumplak piwulangira | kang putra matur ngabêkti | jêng rama kula pundhi | dhawuh sampeyan ingêmbun | inggih rama idinya | muga bangkita nglampahi | sagêd èngêt salami praptèng antaka ||
24. saking pangèstu paduka | kados dhawuh wau nênggih | kang rama alon ngandika |
inggih pangèstu tuwan | sadaya sami basuki | marmanira kawula sowan agita ||
28. kawula badhe pamitan | môngka wêkasaning panggih | kula
gaib | sampun samar kang pinusthi jroning cipta ||
29. panêmbahan gya pamitan | linilan bidhal tumuli | laju têrus maring Mêkah |
[...ka] wêkasaning panggya | lawan sampeyan ing wuri | kantun sapisan punika | kula badhe
Sukci | gonmu mulih marang alam kalanggêngan ||
33. anulya sami dhaharan | bakda dhahar gone pamit | sakêdhèp netra wus prapta | dhatêng Landhoh kidul nênggih | sabat kalih tan kari | ing lampah sapurug-purug | samana pan wus panggya | garwa katri mêthuk sami | gya
sujanmi | dadi dhuwur ngungkuli sapadha-padha ||
35. loro maknane punika | kang siji makna nagari | lorone ing têgêsira | sabara alaku tani | macul sira têmêni |
aja maro tingalipun | parêk sandhang lan pangan | wong tani iku brêkati | amartani iya marang ing sasama ||
marga nora gêlêm jakat | isih rêgêd durung brêsih | dadi akèh kang wani | seluman padha angrêbut | tikuse mèlu môngsa | bubuk bang mèlu ngrusuhi | andrêmunuh mèlu ngrusak sarinira ||
38. yèn sira anyambut karya | pan amung tigang prakawis | iku sira adhêpêna | maca macul lawan ngaji | nêtêpi salah siji | nora kurang panganipun | têgêse wong amaca | suwita sira têmêni | bokmanawa dadi priyayi ta sira ||
39. sanadyan nora dadia | ugêre uwus nglakoni | mung dadia carik desa | bisa alus pundhak radin | macul sira têmêni | sawaha
ginanjar bêgja | yèn mangrêti dadi naib | sokur bisaa dadi | guru santri wismèng dhusun | yèn wisma anèng desa | bisa donga dadi modin |
ana kang bacut tahlil | olèh barkat slawatipun | wong siji patang uwang | tan susah sira ngingoni | marang batih miwah anak rabinira ||
42. lan malih wêkas manira | padha gêgulanga benjing | pratingkahe wong agêsang | padha alurua ngèlmi | ngèlmi rasa sajati | wêkasaning pati iku |
sêmut wêrjit cacing | sira kang ngati-ati | wong urip iku apêrlu | aja angeman donya | donya ora kanggo mati | amung ngèlmu rasa kang kêna ginawa ||
44. olèha donya sapira | yèn nora wêruh ing ngèlmi | sarta nora gawe amal | iku mandar angrubêti | tan wurung bilaèni | amurungakên ing laku | donya ginawe ngamal | dadi sarate wong urip | uripira murakabi sama-sama ||
lamun nora dèn jakati | isih rêgêd durung suci yèn palastra ||
46. upamane yèn wus tuwa | medanipun warna kalih |
kapundhi | dhawuhipun kangjêng rama | muga antuka kang idi | tumanêm jroning kapti | kangjêng rama dhawuhipun | antuka ingkang barkah | supados sagêd nglampahi | ingkang dados dhawuh jêng rama sadaya ||
49. kang rama alon ngandika | iya manira idèni | panêmbahan datan lama | anulya gêrah ngranuhi | antara gangsal ari | têlas ing pamulangipun | marang garwa lan
tan ana ingkang mantuka | tuguran jalu lan èstri | sadaya angladèni | panêmbahan gêrahipun | sampun praptèng takdirnya | dintên Ngahat Wage ugi | sasi Rajab tanggalipun gangsal wêlas ||
51. taune Alip punika | sangkalane ingkang
sampun mêling | dhatêng ingkang putra tiga | gêdhonge sampun adadi | ngajêng pinasang nuli | wasiyatnya sampun
ingkang kalih | wus nama Pangeran | Dyan Tirtakusuma nami | kasêbut Pangeran Têngah ||
5. Radèn Kulup Pangeran Dagan kang nami | Radèn Momok ika | ingkang sêpuh datan apti | jumênêng nama pangeran ||
6. Radèn Momok amung donya dèn sênêngi | kalangkung sugihnya | ing nguni wus
Têngah wau wus sêsiwi | jalu mung sajuga | apêkik ingkang suwarni | Dyan Amir ing namanira ||
pinaringan nami | dening ingkang rama | Tirtamênggala sang pêkik | atut rukun lawan garwa ||
13. wus binoyong maring Landhoh apêpanti | wau Pangran Dagan | jalu putrane sawiji | warnane bagus sêmbada ||
14. ingkang rama nênggih sampun paring nami | Dyan Iskak kang nama | wus supit nulya akrami | pikantuk garwa Samarang ||
15. naking sanak pulunan saking ing wibi | sutaning
nênggih | anèng ngara-ara | tiyang Wôngga Sokawati | ing ngriku lerehanira ||
25. sampun prapta anèng ngarsa atur bêkti | matur mêlasarsa | manawi inggih marêngi | pan saking karsa paduka ||
26. amba nuwun wacucal mesa sakêdhik | satêbah kewala | panjangipun kawan kaki | kinarya ambên momotan ||
sampun dèn tampani | anulya pamitan | pangeran sampun nglilani | wusnya mundur saking ngarsa ||
lampahira anèng margi | sampun praptèng wisma | ing Wôngga sadaya sami | kocapa lêmbu satunggal ||
40. mlajêng ngalèr ngilèn ngidul ngetan nênggih | binendrong ing kathah | wontên ingkang nyanjatani | datan busik wulunira ||
41. pangamuke lêmbu saya anêmêni | nunjang miwah nyundhang | akathah tiyang kang
44. gya umatur purwa madya wanasaningwasananing. | duk nuwun wacucal |
barisanira | samya prayitnèng wèsthi ||
2. wayah asar kang lêmbu sampun asayah | kengingnya
sinjang | kangge supe sadaya | wontên kang kinarya angkin | ulêsnya pêthak | samya pinundhi-pundhi ||
Landhoh mundhi | nawalanira | sang nata ing Mantawis ||
11. Sultan Agung alon ing andikanira | mantri sira sun tuding | marang Landhoh desa |
kang lênggah | cakêt gandhèk kang duta | ngapurancang anampèni | ingkang nawala | sri nata ing Mantawis ||
amungkim | ing desa Landhoh pinunjul | têtelambêg sudibya | titi ing panggawe sukci | narambahi sakadang kawulawarga ||
3. sawuse pandonganingwang | wêruha ing putra mami | nalika tanggal limalas |
sêngkalanirèng warsa | kirim blônja ingkang rayi | limang atus pitung dasa pitu ika ||§ Ing Sêrat Cakrawati ingkang Sinuhun Sultan Agung panjênênganipun dumugi 1568.
7. Pangeran Tirtakusuma | sarêng maca ingkang tulis | sinukmèng jroning wardaya | kadhadha
8. sigra dhawuh jêng pangeran | pra santana dèn timbali | tuwin wau ingkang raka | Radèn Momok dèn aturi | miwah pangran kang rayi | sadaya wus praptèng ngayun | manggihi mantri duta | ingkang saking ing Mantawis | sabên dalu gènira sami jagongan ||
9. sêrat saking ing Mantaram | inggih sampun dèn wangsuli | ingkang nyêrat putranira | Radèn Amir sampun wasis | kang rama paring wisik |
kabèh purwakaning têmbung | mêmanising bêbasan | ngasorkên jiwa myang dhiri | aywa
sinaruwe mring sang prabu | mulane putraningwang | gonmu nulis ingkang bêcik | aywa kongsi aksara mêgat kalimah ||
11. dêstun têmên yèn wong desa | kurang tata miwah titi | nora mangrêti sujana | ja kongsi ngisab-isabi | yèn ginuyu wong nagri | tôndha têdhak saking dhusun | kang putra aturira | kados botên nguciwani | botên bèntên ing ngriki miwah Mataram ||
12. tamtu wontên kaotira | ing dhusun lawan nagari | dipun ulig sabên dina | alanyah basa kang manis | bok inggih tiyang nagri | kinèn gandhèng amêluku | môngsa pilih nyandhaka | kalayan tiyang ing dèsi | nadyan dhusun datan sawiyah dhusunnya ||
13. kang rama alon ngandika | iya bênêr sira kaki | sêrat dadya tinupiksa | ing rama sampun ngrujuki | anulya dèn ulêsi | kang rama suka ing kalbu | mèngêt wasising putra | tan ana dèn wêwaoni | tan winarna ing dalu dènnya manurat ||
14. dupi enjang kang pustaka | tinampèkakên tumuli | dhatêng gandhèk ing Mantaram | gandhèk sampun anampèni | nulya umatur aris | pangeran kawula nuwun | mumpung enjang abidhal | tigang ari anèng ngriki | bok satêmah dadia [da...]
ukara mungguh | jêng sultan jroning driya | karênan mèsêm ing galih | dene bisa udanagara utama ||
17. punika sêrat kawula | Tirtakusuma pun dasih | ing Landhoh dhêdhukuh amba | saking sihira sang aji | konjuk paduka aji | ing
paring paduka | kalangkung amba pêpundhi | busana sarwa adi | dadosa jimat satuhu | salami trah-tumêrah | saking barkah paduka ji | dene wau pamundhut paduka nata ||
20. wacucal singating mesa | pun dhungkul ingkang wus lalis | kalangênan raka tuwan | cumadhong amba ing runtik |
wus kathah ingkang cicir | tan kantênan purugipun | amung kantun watara | wacucal kasarêng mangkin | singatira wus dadya bakalan samya ||
anèng praja gung | ngungkuli wong Mataram | nora uman ing pangrêti | nadyan desa taliti wong bêk sujana ||
24. jêng sultan nulya ngandika | maring gandhèk catur
kikmahipun | kawula sampun ngayoni | dèn waos tiyang sadasa | botên busik awak mami | aming supe panganggenya | sampun
bokmanawi taksih kêdhik | bêbalung miwah taracak | untunya manawi taksih ||
inggih dika umatur | mring Suryakusuma adhi | pangeran ingkang mardika | adalêm Wôngga nagari | yèn cucal dhungkul wus têlas | kapundhut marang Mantawis ||
kalangkung jêtung ing kapti | gya pamit
dèn pêndhêmi | kinèn sami dhudhukana | sadaya wêtah pinanggih ||
13. binage sakadangipun | kinarya jimatan sami | aniru tiyang ing Wôngga | ingkang akathah pribadi | Pangeran Tirtakusuma | singate datan binagi ||
datan bisa ngucap | pinasthi karsa Hyang Widhi ||
17. akathah lamun cinatur | gancanging cariyos nuli | Radèn Momok sampun seda | pinêtak sakilèn masjid | botên tunggil lan kang rama | sampun karsaning pribadi ||
18. warnanên ingkang winuwus | Radèn Tirtamênggalèki | putra kalih sami priya | ing suwarna sami pêkik |
pangarsa ran Radèn Rahmat | tarunane Radèn Sahit ||
19. kinasihan kalihipun | mring eyang pangran sang kalih | siyang ratri
winuwus | putranya ingkang winarni | Rahadèn Natakusuma | Ki Agêng Banyol winilis | ingkang sampun darbe
janmi | wong tuwa kadang palastra | sami bingah têmên iki ||
26. tur mundhak mêtêngi kubur | yèn wong mati dèn tangisi | malah padha sukèng tyasnya | duk kalane bayi lair | wong tuwa sadulur bungah | kaurmatanira
patitis ulihira | aywa kasasar ing margi | ja kêna godha rêncana | iku bakal bilaèni ||
29. pira lawase wong dunung | nèng donya tan wurung mulih | jalu èstri padha-padha | Jawa Cina Lônda Bugis | ora wurung yèn palastra | wajib padha
wungu kuning abang | apa rungkut padhang brêsih ||
31. iku uga luwih prêlu | aja tungkul donya iki | aja kongsi mati sasar | mulih ora wêruh margi | dadi kênjêngkinjêng. tanpa soca | mungguh dadi wrêjit cacing ||
32. yèn dadi cacing gêng kalung | dimôngsa iwèn lan pitik | mulane wong urip padha | elinga pênggawe bêcik | wêruha ingkang sinêdya | sêdya wêruh gone pati ||
33. akathah lamun winuwus | sarêng waktu wayah enjing | Pangeran Tirtakusuma | layone dipun sirami | sampun wau sinalatan |
maesanipun | kalih pun Botor sarakit | nalika taksih agêsang | sampun dhawuh marang siwi | mila Botor lawan Kalang | sampun pasrah
gêdhong pribadi | ingapit ibu kalihnya | ingkang putra anêngahi ||
36. adulyaanulya. bibaran sampun | kaji santri ingkang ngiring | sami dèn adhêp
lèki | kang gumantos ingkang rama | Pangeran Wetan kang nami | asuyut para santana | paprentahan kados lami ||
sinarèkkên kidulipun | anèng pagêr kikis jawi | margi dhawuhe kang rama | nalika taksih suwargi | gèning ngubur jawi dhadhah | cinakêtakên sudarmi ||
40. tan kocap ing kajatipun | aganti ingkang winarni | Pangeran Wetan winarna | kang putra jalu kêkalih | Radèn Rahmat ingkang tuwa | Radèn Sahit kang taruni ||
41. Radèn Rahmat pamit wau | dhatêng ingkang rama nênggih | kesah ngaji dhatêng Dêmak | kang rama wus anglilani | enjingipun nulya bidhal | bêkta punakawan kalih ||
42. anjujug griya pangulu | imame Dêmak nagari | Radèn Rahmat sampun lama | gène ngaji sampun
panuju dalu | rahadèn ayu bupati | marêngi malêming Sukra | maos kitab anèng jawi | bibarira mring pandhapa | ing wanci wus lingsir ratri ||
wungu aglis | kang garwa pinanggih | amêtêk kang suku ||
2. sang dipati angandika aris | ana pa riningong | ingkang garwa alon ing ature | inggih kula umatur sayêkti | kula saking jawi | kraos langkung sumuk ||
3. wontên murub mancorong kaèksi | urub sêmu ijo | kula intip pan dugi cakête | santri kathah kang samya aguling | inggih mung satunggil | kang kadulu murub ||
4. kula sêbit sinjangnya sakêdhik | kalih kilan kados | ingkang raka alon andikane | mêngko esuk sun priksane yayi | êndi ingkang ciri | suwèk bêbêtipun ||
5. ki dipati gya miyos ing jawi | angandika alon | marang kêtip tindhih andikane | sira kêtip modin miwah santri | kabèh aja mulih | nganti
sauraning santri | saksana wus mêtu ||
wong | kêtip kalih satunggal lurahe | bakda saur kêtip marentahi | sakabèhe santri | ywa mulih sadarum ||
8. padha barêng mulih lawan mami | anganti kang dhawoh | sang dipati iya timbalane | modin santri samya nyandikani | tan kawarnèng ratri | sarêng enjangipun ||
9. sang dipati gya miyos mring jawi | lan garwa sang sinom |
12. radèn ayu gya ngandika aris | iya kêtib anom | santri rolas ya kiraba kabèh | sarta modin padha kirab sami | krana mau bêngi | kailangan ingsun ||
13. supeningsun ya tibèng pandhapi | bokmanawa manggoh | ana ingkang jupuk
suwèke ing wêngi | osikirèng batos | mung kinintên sinuwèk kancane | santri kathah yèn ana kang jail | apanas kang ati | wit kang sih pangulu ||
siji iku gawa mrene | kêtib anom sigra nyandhak aglis | Dyan Rahmat kinanthi | umarêk ing
adoh | sira ingsun andhêg anèng kene | ingsun pundhut anak ta sirèki | yèn esuk [esu...]
[...k] angaji | wismane pangulu ||
23. Radèn Rahmat matur awotsari | sumôngga kemawon | mung paduka wontêna
Landhoh bakale | tan antara jêngkar sang dipati | lan garwa kinanthi | manjing dalêmipun ||
25. Radèn Rahmat samana wus tunggil | lan pra
Rahmat anunggil | kadipatèn manggon | pan sinau lir carik karyane | anênurat basa Jawi nunggil | lawan para carik | tan dangu wus putus ||
27. tan winarna antarane nuli | ingkang kacariyos | dyan dipati utusan mantrine | dhatêng Landhoh sarwi bêkta tulis | tan kawarnèng margi | prapta Landhoh sampun ||
28. Pangran Wetan Tirtamanggalèki | dyan kagèt duk anon | aningali kuda ing kathahe | dipun kintên utusan Matawis | nulya dèn panggihi |
2. sêrat sing rakanipun | Adipati Dêmak prajanipun | ajêjuluk Padmanagara Dipati | anênggih ing wiyosipun | yèn parêng eklasing batos ||
3. lamun lêgawèng kayun | putranira kang mangke dumunung | Radèn
nama Radèn Rara Kuning | yèn tinakdir ing Hyang Agung | dinadosakên ing jodho ||
5. Radèn Rahmat puniku | nênggih sampun wontên tigang taun | kula ajar wontên kadipatèn nulis | Jawi Arab sampun putus | tan wontên ingkang winaon ||
6. têlas titining têmbung | sêrat ingkang kasêbat ing ngayun | mugi adhi sarimbit sami anggalih | kula nuwun angsul-angsul | sarat ecanirèng batos ||
7. Dyan Tirtamanggalèku | sampun tamat ing pamaosipun | malbèng dalêm sarwi sêrate cinangking | panggih lawan garwanipun | bêbukane winiraos ||
8. kang garwa duk rumungu | langkung suka putra pinèt mantu | dyan dipati
tan kocap nèng marga gung | sampun prapta ing Dêmak praja gung | dyan dipati
panuju sawêg siniwi | mantri duta sampun cundhuk | mundhi sêrat wus cumaos ||
11. sêrat gya katur sampun | wus pinijêt binuka sadarum | sêrat angsul-angsul kang saking ing rayi | Radèn Tirtamanggalèku | Pangeran Wetan ing Landhoh ||
12. wasalam alaekum | warahmatulah wabarakatuh | atur
15. amung angakên sunu | gih dadosa nênggih jodhonipun | putra tuwan kang pêparab Rara Kuning | sagêd lulut alêstantun | tan ana sawalèng batos ||
16. mung punika tur ulun | titi ingkang kintaka wêwangsul | amarêngi ing tanggal ping kalih dèsi | pinarêng ing sasi Mulud | taun Je ingkang gumantos ||
17. dyan dipati gya kondur | wus bibaran punggawa sadarum | sampun panggih kalawan garwa nèng puri | wêwarah ing purwanipun | kongsi wêkasaning pandon ||
18. binabar sêratipun | wêwangsulan saking Landhoh dhusun | langkung suka sang dyah dupi amiyarsi | ing karsa sakalihipun | arsa niti kang sayêktos ||
19. dènira katon murub | paran [pa...]
[...ran] dadya wêkasan ing pungkur | kang kadulu dening dyan ayu dipati | nèng
mring Dêmak nagri | ngaturi mesa salangkung | panyumbang ulam ing pawon ||
21. môngka sunggatanipun | miwah dadya ulame patayub | kangjêng Dêmak gya dhawuh kinèn nampèni | maesa inggih salangkung | ingkang saking besan Landhoh ||
22. dyan dipati adhawuh | animbali dhatêng ki pangulu | datan dangu pangulu anulya prapti | wus marêk ana ing
Radèn Rahmat dhaup lawan Rara Kuning | mas kawinnya kuran iku | rolas tail êmas kêtos ||
24. pangulu alon matur | gih sandika punapa kang dhawuh | Radèn Rahmat anulya dipun janjèni | cinêpêng ing astanipun | sinaksenan kêtib anom ||
27. anulya bibar sampun | Radèn Rahmat dhèrèk ki pangulu | dhawuhira anênggih radèn dipati | wayah asar paèsipun | ngangge cara kaji mawon ||
28. adat Dêmak puniku | nênggih mawi cara kaji wau | cara Arab ingkang dipun irib-irib | amrih nyawabana iku | murih sagêda têtiron ||
29. sampun asar kang waktu | Radèn Rahmat binusanan sampun | dhasar santri binusanan cara kaji | kathah samar samya dulu | ing warna
ing Dêmak ingkang amêngku | nagari pasisir kaot ||
31. pangantèn sampun dhaup | tarêbangan para santri sayuk | langkung rame dènira singir adhikir | pitung dalu laminipun | pasamuwane kinêtog ||
32. dene sabibaripun | pra priyayi ya kinèn atayub | pitung dalu sami kasukan angibing | ronggèngipun ayu-ayu | tan ana ingkang winaon ||
33. agung sunggatanipun | pasamuwan ing wiwahanipun | mung pangantèn datan tumut-tumut
pakurmatanipun | dhaupipun Dyan Rahmat lan Lara Kuning | wus bubar wiwahanipun | pangantèn tuwi mring
nagari | rama ibu sru jumurung | gya budhal pangantèn [panga...]
37. prapta ing Dêmak wangsul | atut rukun sakalihanipun |
têtêdhakanipun | nora bisa anambung karya panganggit | manawa crita angawur | têmah dosa anyalêmong ||
39. puwara anênuwun | kang mangikêt kakawin mring sagung | anupiksa sarasanirèng kintèki | manawa na galap gangsul | kuciwaning kang cariyos ||
40. nuwun aksamanipun | kang manurat tan widagdèng têmbung | basa sastra tanapi kang mawa kawi | pasaja angakên cubluk | saking kumêdah cariyos ||
41. mung môngka pèngêt lowung | marang sagung kang marsudi kawruh | têmbe wuri manawa ana kang sudi | wasis akarya panambung | nênggih wau kang
kados padatan badhe ngawontenaken khataman lan haulipun Almaghfurlahum KH.AMIRUDDIN
Kanthi puniko kulo sanget ngajeng-ngajeng do’a pangestu panjenengan mugi-mugi keluargo pesantren (santri/alumni) sedoyo dipun paringi mashlahat
Pangrèh ngaturi uninga, nalika ing dintên malêm Kêmis kaping 19/20 wulan Sèptèmbêr kapêngkêr punika, pangrèhing Narpawandawa parêpatan wontên ing dalêm Adiwijayan, rêmbag-rêmbag ingkang kaputus kados ing ngandhap punika:
I. Benjing tingal dalêm tumbuk yuswa 64 taun, amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 Rêjêb Alip 1859 utawi kaping 3 Januari 1929 Narpawandawa badhe damêl nitikipun sampeyan dalêm ingkang wicaksana (Jubileumnummer) mawi karêngga ing gambar sawatawis, isinipun kawiwitan nalika krama dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping IX lajêng wiwit timuripun sampeyan dalam kangjêng gusti pangeran adipati anom, lajêng jumênêng nata ngantos dumugi sapunika, sarta kawontênanipun praja tuwin karaton dalêm dalah saewah- ewahanipun, utawi kawontênan-kawontênan ing jaman kina ingkang gandhèng kalihan karaton. Nagari [Naga...]
[...ri] saha panjênêngan dalêm nata,
II. Bab sêsorahipun R.M.T. Sumanagara ingkang kawrat ing organ, ôngka 7 sarta 8 sarèhning sampun wontên sadhèrèk sawatawis, ingkang nyuwun siti ing Sragèn, amila pangrèh lajêng matah panitya inggih punika 1. R.M.H. Wuryaningrat, 2. R. T. Martawadana, 3. R. M. Ng. Citrakusuma, supados anyinau kawontênanipun siti-siti ing Sragèn wau, lan sanès-sanèsipun, wondene anggènipun pangrèh damêl panitya punika, jalaran usulipun R.M.T. Sumanagara wau sampun nate karêmbag panjang wontên parêpatan pangrèh nalika tanggal kaping 10/11 April 1928 bab wau pancèn kathah sangêt èwêt-pakèwêdipun, amila para sadhèrèk ingkang sami nyuwun siti-siti wau kaparênga anyrantosakên ngêntosi palapuranipun panitya kasêbut ing nginggil.
III. Pangrèh nampèni sêratipun pangrèh pralenan Narpawandawa, turunanipun kados ing ngandhap punika:
saking Narpawandawa, sarta ingkang katampi dados warganing pralenan punika kêdah ingkang sampun malêbêt dados
cacahing warga Narpawandawa, dados tampining pasumbang ugi dèrèng sapintêna utawi dèrèng sagêd nêtêpi pranatanipun tampi f 50,- ingkang makatên wau pangrèh pralenan kuwatos bilih suda-sudaning warga sagêd adamêl ringkihing pakêmpalan utawi pakêmpalan sagêd ugi bibar, jalaran saking têlasing warga.
Awit saking punika, miturut putusaning parêpatan warga nalika ing dintên malêm Sabtu kaping 23/24 Marêt ingkang kapêngkêr punika, pangrèh pralenan nyuwun ing pakêmpalan Narpawandawa supados para warganipun Narpa sami lumêbêt dados [da...]
[...dos] warga pralenan, utawi kadospundi sagêdipun warga pralenan mindhak-mindhak cacahipun, ingkang makatên punika
punika kadospundi pamanggihipun para warga, kaparênga lajêng maringi katrangan, parlu badhe kangge pawitan rêrêmbagan ing parêpatan agêng.
Kados ingkang sampun kawrat ing organ ôngka 6 kaca 69 adêg-adêg 2 putusanipun parêpatan agêng mirunggan, kala ing dintên malêm Salasa kaping 7/8 Mèi 1928 Narpawandawa saèstu ngaturan sêrat suwunan (rêkèn) dhatêng pamarentah luhur, turunanipun kados ing ngandhap punika:
Prêtalanipun têmbung Jawi badhe kapacak ing organ wulan ngajêng.
Parentah Indhonesiah Kalihan Para Sèlêpbêtiripun Tiyang Siti
(Pêthikan saking sêrat kabar Sêdyatama kaping 31 Dhesèmbêr 1927 ôngka 297 anggènipun mêthik saking sêrat kabar Timbul, ing pungkasanipun wulan Nopèmbêr 1927 ôngka 21)
tumrap babadipun prajanjian-prajanjian pulitik punika prêlu sangêt saupami sagêd nyumêrêpi, pundi bab-babipun sêrat-sêrat prajanjian, ingkang wontênipun lakar saking panêdhanipun sèlêpbêstir piyambak, pundi ingkang damêl pakèwêdipun. Pancènipun ugi wontên paedahipun, saupami katitipriksa, ungêl-ungêlaning sêrat-sêrat prajanjian ingkang sampun dipun ajêngakên dening para residhèn, punika ingkang pundi ingkang dados kawratanipun para sèlêpbêstir. Saupami wontên karampunganing pangadilan ingkang botên
ingkang prlêu-prêlu katindakakên ing Porstênlandhên, ing môngka parentah mratelakakên kawrat ing sêrat Bèiblad tuwin ing rat [ra...]
[...t] kawula, bilih ingkang prêlu piyambak, para warganipun sèlêpbêstir punika kêdah ajêg sami tumut anggarap sadaya nalar tumrap nagari tuwin têtiyang ing wêwêngkonipun, sarta prêlu sangêt kaangkah sagêdipun angwontênakên kawontênan kados ingkang kapratelakakên wau, supados pikajêngipun têmbung sèlêpbêstir punika sagêd tumindak sayêktos ... samangke para sèlêpbêstir punika ingkang kathah dèrèng makatên.
Mênggah ingkang sangêt damêl sêriking manah punika, anggènipun wêwênang- wêwênang ingkang wontênipun saking lêlampahan utawi lêlabêtan rumiyin-rumiyin, sabên-sabên tansah dipun suda. Ngèngêtana dadosipun sêtatsêblad taun 1906 ôngka 277 ingkang ngêwrat pranatan bab pangupakaranipun tiyang sakit ewah. Sanadyan pranatan wau nyulayani ingkang sampun dados wêwênang tuwin kuwajibanipun sèlêpbêstirdhêr, ewadene kenging dipun anggêp botên dados punapa, amargi dadosipun pranatan wau sampun sarêmbag kalihan para sèlêpbêstirdhêr piyambak, ananging tumrapipun sêtatsêblad taun 1921 ôngka 506 ingkang ngêwrat pranatan bab ingkang kawastanan kawulanipun gupêrmèn ing padhenan Surakarta tuwin Ngayugyakarta, botên makatên, awit nalika ngèngrèng pranatan wau botên rêmbagan rumiyin kalihan para
kawulanipun gupêrmèn, ingkang manggèn nunggil sanagari, tumrap satunggil-satunggiling golongan wontên tatanan saha pêpacakipun piyambak, punika sampun tamtu tansah murugakên kosèk, saha anggêmpilakên panguwasanipun sèlêpbêstir.
Kajawi kathahing panyudanipun wêwênang nyêpêng pangadilan ing taun 1847-1876 langkung malih ing taun 1903 tuwin 1917, inggih punika pangadilan Jawi dipun ewahi sangêt utawi kasuwak babarpisan, wêwênang nyêpêng
tumrap para kawulanipun gupêrmèn) ugi dipun suda kathah sarta paprentahan Walandi lajêng gadhah wêwênang tumut cawe-cawe.
Pulitikipun parentah Indhonesiah tumrap pangiyukipun pulisi ing Porstênlandhên [Porstê...]
[...nlandhên] punika botên sagêd
tatananipun pulisi kaasta dening gupêrmèn Indhonesiah, ing ngriki kula botên badhe ngrêmbag ingkang sampun kacoba katindakakên ing Ngayogyakarta ing taun 1919, inggih punika ingkang kawastanan kiltir brigadhê, ingkang kawontênakên dening satunggiling residhèn, mligi kangge rumêksa tanêman têbu sasaminipun, gêgandhengan kalihan bab punika kêdah kapratelakakên ugi, bilih ing Porstênlandhên kawontênan watêrsêkap-watêrsêkap, (wêwêngkon-wêwêngkon ilining lèpèn-lèpèn) mawi wêwaton Walandi balêjêd,
wau ingkang kathah botên sarêmbag kalihan para sèlêpbêstir.
Lêrês cariyosipun sadhèrèk Dhoktêr Rajiman, ingkang sagêd sumêrêp têrang kawontênanipun para sèlêpbêstir, wontên ing parêpatan rad kawula kaping 10 Juli 1919, kados ing ngandhap punika:
Ananging tiyang ingkang sumêrêp kawontênanipun Porstênlandhên, tamtu mangrêtos bilih sadaya-sadaya punika gumantung dhatêng wêwatêkanipun wêwakilipun guprêmèn, (residhèn) kawontênan ingkang kados makatên wau angrandhatakên kamajênganipun para sèlêpbêstir. Manawi para sèlêpbêstir punika tansah dipun candhêt, kadospundi sagêdipun majêng rumaosipun gadhah têtanggêlan tuwin dêrêngipun angwontênakên ada-ada punapa-punapa.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya inggih mêntas anglairakên bab-bab ingkang dados kawratanipun para sèlêpbêstir, tumrap tatanan enggal bab paprentahan, ingkang karêmbag botên mawi nyêdhahi sèlêpbêstir. Jalaran saking pamrayoginipun residhèn dhatêng para sèlêpbêstirdhêr, murih saening tumindakipun panggaotan-panggaotan sèlêpbêstir punika buku-bukunipun kêdah kapriksa dening akuntan, lajêng wontên akuntan guprêmèn kabiyantokakên dhatêng para sèlêpbêstir, ananging palapuran-palapuranipun
sami dipun suwak pamêdalipun. Bokmanawi wontên ingkang mastani bilih ingkang makatên punika sampun lêrês, ananging manawi kawontênan-kawontênan ingkang kirang prayogi dening wontêning lêlampahan ingkang sampun têtaunan wau badhe kaewahan, ingkang salaras kalihan umbyaking jaman, saha kawontênan-kawontênan enggal. Tumindakipun kêdah kaangkah sampun ngantos damêl pituna sangêt-sangêt dhatêng têtiyang ingkang kêpêksa katrajang tatanan enggal, upami sarana dipun kawekani supados sagêd angsal pangajaran ingkang sae, nalika kaping 10 Juli 1919 sadhèrèk Dhoktêr Rajiman sampun mratelakakên bab punika ing parêpatan rad kawula makatên: (mirsanana sêrat pèngêtaning parêpatan rad kawula taun 1919 kaca 465).
Awit saking ewahing jaman, inggih punika srawungan kalihan têtiyang bôngsa Eropah, ingkang pamanggih-pamanggihipun, tatacara tuwin adat-adatipun sanès, makatên ugi tatananing praja dalah saprabot-prabotipun, padamêlan-padamêlan ingkang rumiyin-rumiyin punika saya dangu saya botên kangge, ananging têtêping asmanipun panjênêngan nata, sanadyan padamêlan-padamêlan wau kasuwak, têtiyangipun taksih lêstantun dipun abdèkakên. Punika satunggiling prakawis ingkang kêdah dipun èngêti sarta ingkang gêgandhengan kalihan wontênipun kaprabon ing wêkdal punika tuwin waragadipun. Ingkang makatên wau kenging kawastanan kêkiyatan ingkang dados botên katawis, jalaran saking kêpêksa tumrap gêsanging praja, ananging botên mêwahi sêsanggènipun tiyang alit tinimbang ingkang sampun. Inggih lêrês kêkiyatan ingkang botên katawis punika botên migunani, ananging punapa panindak ingkang sarana ngicali tumuntên kêkiyatan wau kenging kawastanan panindak ingkang prayogi: saking pamanggih kula botên. Para sèlêpbêstir sampun sami ngrêtos piyambak bab punika wau: nalika ngrêmbag rêrantaman lêbêt wêdalipun arta nagari tumrap taun 1919 ing Surakarta, prakawis wau sampun karêmbag ugi, ananging kala samantên karampunganipun, panyuwakipun padamêlan-padamêlan ingkang sampun botên [botê...]
[...n] cocog kalihan jaman punika kêdah amung kalihan lumampah sarta ingkang katamtokakên nindakakên padamêlan -padamêlan enggal, sasagêd-sagêd para abdi dalêm ingkang sampun wontên. Punika kula sagêd ngaturi pasêksèn têrang saking ingkang kawrat ing rêrantaman lêbêt wêdaling arta nagari. Taksih wontên sambêtipun.
Kangge Mangsulakên Ajining Kamanungsanipun Tiyang Ingkang Sampun Anglampahi Paukuman, Murih Anggadahi Kalakuan Sae Malih
Para maos tamtu sampun uninga, bilih para tiyang-tiyang ingkang sampun anglampahi paukuman. Punika lajêng suda ajining kamanungsanipun, malah manawi kula botên kalintu, ing wêwatonipun agami Islam, nyêbutakên tiyang ingkang sampun kaukum ing pangadilan punika botên wênang malèni (dados wali), langkung malih dhatêng raosipun sêsrawungan punika lajêng katawis sudanipun.
Prakawis punika, sanadyan ingkang sami anglampahi wau nama ugi dipun têmaha, nami mênggahing sababipun têmtu warni-warni, kados ta saking kakirangan lajêng kapêksa anglampahi tindak awon, sarta saking sabab sanèsipun. Ingkang anjalari sagêdipun kaukum.
Dhêdhasar sarta sêdyanipun sadaya tiyang punika, mêsthi badhe tumindak sae, wondene lajêng anglampahi awon punika nama sambekala ing margi, kula upamèkakên badan kenging sêsakit. Sêsakit wau mila wajib tumuntên dipun jampèni. Sarananipun anjampèni kalakuanipun tiyang ingkang risak lajêng sagêd pulih dados sae malih, punika nun inggih botên gampil, upaminipun:
Na: dipun sukani tuladan kadadosanipun pandamêl awon utawi sae.
Ca: dipun wulang nyambut damêl damêlan tangan, kriya sarta sanèsipun.
Ra: dipun sêsaras badanipun murih sampun ngantos kêsèd.
Mila sayoginipun kêdah ngawontênakên bêbadan ingkang manah bab punika.
wondene katranganipun ingkang radi panjang kawrat wontên Panji Pustaka basa Malayu ôngka 37 bokmanawi wontên prayoginipun kula têdhak kangge katrangan minôngka kanthinipun karangan kula punika, mênggah parlunipun sagêda dados tuladan ing sanès-sanès panggenan. Langkung malih sagêda dados panggalihanipun pangrèh
AwikAwit. saking punika pangajêng-ajêng kula sadaya usul-usul ingkang kapacak sêrat sarta ingkang kawrat ing organ, mugi wontêna kaparêngipun pangrèh paring kabar, wasana sadèrèng
saking Panji Pustaka punika namung kula pêndhêt ingkang parlu-parlu kemawon, dados botên kula têdhak
Sangêt suka sukur kula nyumêrêpi panjurung andharanipun R. Aj. Partaatmaja, kawrat organ Narpawandawa ôngka 7 ingkang nêmbe kapêngkêr punika, sapisan rumaos bingah dene kula sagêd salanggapan rêmbag akalihan prayantun putri ingkang jêmbar wawasanipun, kaping kalih bingah dene botên kula piyambak ingkang badhe purun migatosakên urun rêmbag bab pangrèh amrih
ingkang sampun kula wêdharakên wontên ing organ ngriki, inggih punika:
a. Warga enggal kêdah katêtêpakên ambayar arta kêncèng: 2 rupiyah 50 sèn, nanging ingkang kaanggêp manjing èntre inggih namung ingkang 1 rupiyah, dene ingkang 1 rupiyah sèkêt sèn manjing tandhon, manawi botên kadugi kados makatên ingkang nêdha dados warga enggal kêdah katulak, amargi tatanan wau sampun kagalih utami dening pakêmpalan, sampun kabobot saking kamayaran saha ènthènging waragad, sapiturutipun, atur wangsulan kula: sarèhning panjênênganipun radèn ayu tuwin kula sampun sami dados warga pralenan, bokmanawi
bab karaosipun ing dalêm manah kula sami kemawon kalihan karaosipun ing dalêm galihipun R. Aj. Partaatmaja, jêr sayêktosipun sami badhe botên kataman dhatêng tatanan wau, punapa botên makatên? Wondene anggèn kula kawêdhar gadhah pamanggih kados ingkang sampun kawrat ing organ, mawi angalèki kenging kacicil punika amung rumêksa dhatêng para sadhèrèk utawi warga ingkang kasobekan, sampun ngantos pralenan Narpawandawa kenging raos angêmohi dhatêng para sadhèrèk ingkang kacomprengan arta, sarana damêl gêlar utawi tatanan ingkang dhapur angawrat-awrati lumêbêtipun para warga ringkih, karana sajatosipun kita warga pralenan pancèn inggih bêtah wêwah-wêwahipun warga enggal, awit wêwah- wêwahipun warga enggal tamtu badhe nyantosakakên adêgipun pakêmpalan, sumbanganipun arta pralenan badhe botên kuwatos sansaya susut, suda satunggal wêwah kalih, suda kalih wêwah tiga, makatên salajêngipun, dening para sadhèrèk sami sagêd nyumêrêpi bilih tatananipun pralenan Narpawandawa sansaya katingal sae saha botên awrat tumrap dhatêng para ingkang sami sumêdya mêndhêt paedahipun, ewa makatên manawi para warga ingkang kathah- kathah sami sarujuk anggalih parlu warga enggal kêdah bayar 2 rupiyah 50 sèn, supados sagêd
kathahipun: 1 rupiah 50 sèn, dados ngadil, tindak ngadil botên susah kula andharakên wontên ing ngriki, mênggah agênging paedahipun dhatêng sadaya ingkang kataman, brètènipun ingkang gampil kacêtha istingangkahipun tamtu badhe andhanganakên dhatêng para sadhèrèk ingkang dèrèng dados warga pralenan, lajêng purun malêbêt dados warga dening nyumêrêpi pangrêngkuh sae, makatên malih badhe sansaya nambahi santosanipun kas wau.
b. Kados sampun cêkap katêrangan kasêbut ing nginggil, pambedanipun warga lami kalihan warga enggal kados cêkap kasimpên wontên ing raos kabatinan kemawon, warga lami sampun kathah dananipun dhatêng para warga ingkang ngrumiyini tilar dunya, warga enggal dèrèng, sansaya ingkang ujug-ujug lajêng dados damêl awit angrumiyini [angru...]
[...miyini] ajal, dèrèng ngantos adêdana dhatêng para sadhèrèk, jêr kita wiwit malêbêt inggih sampun gadhah tancêp niyat gêsang sêsarêngan utawi tulung-tinulung.
Kula angrujuki pamanggihipun R. Aj. Partaatmaja, ingkang dipun paringi kenging ngangge kareta layon botên ngêmungakên santana canggah ingkang pangkat mantri, sanadyan ingkang namung pangkat lurah bêkêl jajar utawi partikulir, prayogi kasuwunakên, sagêdipun angsal sih wilasaning nagari, awit pêpangkataning canggah sampun kasami mantri, wusana sumôngga para pangrèh.
Pamanggih rêmbag bab pralenan kados sampun cêkap
Bingah sangêt manah kula, dene organ kita kaparêng ngêwrat tatananipun tanah Indhiya Nèdêrlan, ingkang sayêktosipun maedahi sangêt tumrapipun para warga saha para maos sadaya, namung wontên ingkang kirang têrang sakêdhik, cobi manawi sadhèrèk rêdhaktur kaparêng kula badhe mêwahi katrangan, supados sampun andadosakên kalèntunipun para maos.§ Rêdhaksi bingah sangêt manawi wontên sadhèrèk ingkang karsa nglerêsakên, utawi nambahi katrangan kados panjênêngan punika, botên langkung namung matur nuwun.
Ing organ ôngka 2 kaca 12 adêg-adêg 5 saking nginggil, mratelakakên mênggah K.T.G.G. punika kagungan wawênang ingkang langkung saking murwat, têmbungipun Walandi extorbitante rechten inggih punika manawi wontên tiyang kalairan
panggenan salêbêting tanah Indhiya. Upaminipun, Kaji Misbah kadunungakên ing pulo
ingkang têtiyangipun wicantênipun cara Jawi, sapiturutipun, namung tumrap upami ingkang ôngka 2 inggih punika Dr. Cipta Mangunkusuma dipun awisi dêdunung ing Porstênlandhên, punika lêrêsipun botên namung ing Porstênlandhên kemawon [kema...]
[...won] (Solo-Djoeja) nanging dipun awisi adêdunung wontên ing tanah ingkang tiyangipun ngangge têmbung Jawi, kados ta: Madiun, Sêmarang, Rêmbang, Kêdhiri, Kêdhu, tuwin sapanunggilanipun, dados kengingipun adêdunung wontên ing tanah Pasundhan, Madura, tuwin sapanunggilanipun, ingkang tiyangipun botên ngangge têmbung Jawi.
Ing kaca 13 adêg-adêg 3 ugi saking nginggil, sêsarênganipun jumênêng G.G. litnan G.G. saha para warganing rad Indhiya, punika botên namung raka, rayi utawi ipe, nanging tumrap para sanakipun dumugi grad IV saking saliranipun utawi saking ingkang garwa utawi malih manawi wontên grad susulan, kados ta upaminipun K.T.G.G. mundhut garwa sadhèrèkipun salah satunggiling warga rad Indhiya, punika ugi botên kenging sami jumênêng, malah satunggalipun kêdah lèrèh.
Ing kaca 14 adêg-adêg 2 saking nginggil, algêminê sèkrêtaris, punika klèntu, lêrêsipun algêminê sèkrêtari, kantoripun wontên kalih panggenan, inggih punika ing Batawi saha ing Bogor, namung ingkang agêng ingkang wontên ing Bogor, parlunipun ing Batawi ugi dipun wontêni kantor algêminê sèkrêtari punika jalaran sabên rad kawula parêpatan K.T.G.G. wau lajêng anjrak wontên ing Batawi, konduripun dhatêng ing Bogor bilih ing rad kawula sampun botên parêpatan, wondene prayagung ingkang ambantu algêminê sèkrêtari wau botên 5 nanging namung 3, sarta kantor algêminê sèkrêtari punika botên wajib nyimpên sadaya sêrat-sêrat utawi tatêdhakan sêrat dhinês, kados ingkang kasêbut adêg-adêg ôngka 3, nanging namung tumrap sêrat-sêrat ingkang dhatêng ing ngriku kemawon, namung kantor algêminê sèkrêtari wau gadhah wajib adamêl kêkancinganipun (besluit) K.T.G.G. kados sampun cêkap samantên kemawon anggèn kula mêwahi katrangan.
Sadèrèngipun amratelakakên kawontênanipun rad kawula, (Volksraad) langkung parlu ngandharakên rumiyin kawontênanipun sêtatên jendral ing nagari Nèdêrlan,
dados sagêd langkung têrang amargi rad kawula wau saèmpêr kados st. Gen mênggah kawontênanipun sêtatên jendral (staten-Generaal) wau kados ing ngandhap punika:
Miturut brosirê ôngka 2 paraghrap 15 ingkang dipun wastani sêtatên jendral (st. Gen) punika parêpatanipun para wêwakiling kawula ing praja Nèdêrlan.
Mênggah panguwaosipun damêl pranatan punika ingkang ngasta sang nata kalihan sêtatên jendral, awit saking punika sêtatên jendral pancèn agêng panguwaosipun, jalaran sadaya pranatan ingkang botên dipun rujuki botên sagêd dados, (botên kenging katindakakên) dados sang nata botên wênang ngagêm sakarsanipun piyambak.
Rèhning warganipun sêtatên jendral punika ingkang milih para kawula, mila panguwaos agêng wau ingkang anggadhahi inggih para kawula piyambak. Jaman rumiyin pranatanipun nagari-nagari ing tanah Eropah utawi buwana sanèsipun botên makatên, sadaya-sadaya namung manut karsanipun sang nata.
Manawi jaman sapunika, sadaya tanah ingkang sampun kenging kawastanan majêng, masthi gadhah yêyasan ingkang mèmpêr kalihan sêtatên jendral ing praja Nèdêrlan wau, ing praja Inggris yêyasan makatên wau dipun wastani parlêmèn (Parlemen) ing Prangkrik, Bèlgi: senat (Senaat) ing Dhitslan: Riksêdhah (Rijksdag) lan sapanunggilanipun.
Tanah Indhiya punika rekanipun inggih gadhah yêyasan ingkang radi mèmpêr kalihan parlêmèn, inggih punika rad kawula (Volksraad) namung kemawon panguwaosipun yèn katandhing kalihan sêtatên jendral, alit sangêt. Awit saking punika pakêmpalan-pakêmpalan pulitik ing tanah Indhiya sami anjôngka dhatêng wontênipun parlêmèn kangge tanah Indhiya, ingkang panguwaosipun sagêd nyamèni sêtatên jendral.
Sarèhning sêtatên jendral punika minôngka dados pusêripun wawênanging para kawula, mila badhe kaandharakên sawatawis panjang.
Sêtatên jendral punika warganipun sadaya wontên 150 warga samantên wau kaperang dados kalih golongan.
Ha. Ingkang 50 kawastanan warganipun Irstê kamêr (Eerste kamer)
Na. Ingkang 100 warganipun twèdhê kamêr (Tweede kamer)
Warga kalih golongan wau yèn pinuju parêpatan inggih manggèn ing kamar piyambak-piyambak, mila irstê lan twèdhê kamêr wau inggih sami gadhah pangarsa piyambak-piyambak. Mênggah pandamêlan saha wawênangipun ugi beda, dalasan pamilihipun
kenging piyambak- piyambak, nanging kêdah campur. Dene ingkang ngêmudhèni parêpatan pangarsanipun irstê kamêr. Miturut gronwèt artikêl 109.
Ha. Manawi parêpataning sêsatên jendral kabikak sapisan, inggih punika sabên wulan Sèptèmbêr, dhawah dintên Salasa ingkang kaping tiga.
Na. Manawi parêpataning sêtatên jendral ingkang pungkasan badhe katutup, inggih punika ing wulan Sèptèmbêr taun candhakipun, dhawah dintên Sêtu sangajêngipun dintên Salasa ingkang kaping tiga ing wulan wau.
Ca. Manawi sêtatên jendral angrêmbag ingkang badhe ngêmbani (voogdij) lan makili sang nata (regentschap) tuwin malih manawi sang nata enggal badhe jumênêngan.
Tarkadhang cacahipun warga sêtatên jendral punika asring dipun tikêlakên kalih, inggih punika manawi ingkang badhe jumênêng nata anyar wau sanès darah saking oranyê nasao gronwèt tikêl 18) dados cacahing warga lajêng wontên 300 ingkang 150 warga limrah, ingkang 150 malih warga mirunggan (buiten gewone leden) warga mirunggan wau pamilihipun sami kemawon kalihan warga limrah, bilih prakawis jumênêngan sampun kaputus, warga mirunggan wau inggih lajêng dipun kèndêli sadaya. Badhe kasambêtan.
Sasampuning duhkitèng rat, warata waradin siti numpang badhe rawa. Sigra cinêngkal ukuring nagari, dening ingkang bapa
Tirtawiguna, ingkang nyipat kakêncênganing karaton. Pangeran Wijil, kanthi Kyai Kalipah Buyut, ingkang ngukur adumanising karaton. Kyai Yasadipura, kalih Kyai Tohjaya, sampun rampung karanganipun, saking dhawuh dalêm siti Talawangi kinèn
sapanunggilanipun. Abdi dalêm lurah undhagi sami anggarap, ingkang sami dados kamisêpuhipun undhagi, Kyai Prabusana, kanthi Kyai Aryasana, Kyai Rajêgpura, Kyai Srikuning, kanthi bausuku môncanagari, ingkang anjênêngi Adipati Pringgalaya, kanthi bupati jawi lêbêt sadaya, sampun paripurna rakiting nagari, ananging kala samantên dèrèng pinagêr banon sawêg jaro bêthèk kemawon, ingkang kinarya dandos. Dadosipun nagari Surakarta Adiningrat, sinêngkalan
ingkang sami andandosi kadhaton, sampun paripurna, sang nayaka sêkawan trang langkung suka. Sigra nyaosi unjuk, ing sahandhap sampeyan dalêm, anyêranani kadhaton. Ingkang sinuhun dahat suka sukèng wardaya, sigra
kliwon,panèwu dhistrik§ Bokmanawi panèwu mantri, namung kupinipun mungêl panèwu
Kebon Raja Surabaya utawi ingkang biyasa dipunwastani Kebon Binatang Surabaya (KBS) punika satunggiling kebon raja ingkang manggèn wonten ing Surabaya sisih Kidul.[1] Kebon Raja punika kalebet salah satunggaling kebon raja ingkang misuwur ing Indonésia.[1] Kebon Raja punika manggen wonten ing Jalan Setail No. 1 Surabaya.[1] KBS nggadhahi kathah kéwan tropis.[1] Kejawi punika ugi wonten Akuarium, karantina toxidemi saha ruang nokturama (kéwan saba ndalu).[1] Kebon Raja Surabaya punika kebon Raja ingkang paling wiyar ing Asia Kidul-wétan.[1] Wonten ing kebon raja punika dumunung kirang langkung 300 spesies satwa ingkang bènten-bènten, saha wonten kéwan ingkang cacahipun kirang langkung 4300.[1] Ing kebon raja punika ugi wonten satwa langka Indonésia utawi satwa langka ing donya kadosta jinis Mamalia, Aves, Reptilia, Pisces.[1]
dipunwastani kanthi nama “Soerabaiasche Planten-en Dierentuin” (Kebun Botani lan Kéwan Surabaya).[2] Kebon punika kawujud amargi jasanipun salah setunggaling jurnalis ingkang asmanipun H.F.K. Kommer ingkang nggadhahi hobi ngoleksi kéwan.[1] Nalika taun 1916 panggénan Kebon Binatang Surabaya ingkang sepisanan wonten ing Kaliondo.[1] Salajengipun nalika tanggal 28 September 1917 pindhah wonten ing jalan Groedo.[1] Nalika taun 1920 pindhah ing laladan Darmo kanggé areal kebon binatang ingkang énggal kanthi jasa OOST-JAVA STOOMTRAM MAATSCHAPPIJ utawi Maskapé Kereta Api ingkang ngusahaaken panggènan ingkang wiyaripun 30.500 m2.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)surabaya.go.id(dipunundhuh tanggal 20 September 2011)
^ (id)wisatamelayu.com(dipunundhuh tanggal 20 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 5 Mèi 2016.
diawali dengan: cth:Goro-goro....Goro garaning manungsa sak pirang-pirang,Yen diitung saka tanah jawa nganti bumi sebrang,Uripe manungsa kena kaibaratake kaya wayang,Mrana-mrene pikire mung tansah nggrangsang,Nanging keri-kerine mung oleh wirang.Goro-goro.....Wolak-walike jaman menungsa kakean dosa,Merga ora ngerti tata krama,senengane tumindak culika,
dianggep kliru sing slah malah ditiru,Bocah sekolah ora gelem sinau,Yen dituturi malah nesu bareng ora lulus ngantemi guru,Pancen prawan saiki ayu-ayu,Ana sing duwur tor kuru,ana sing cendek tor lemu,Sayang sethitek senengane mung pamer pupu.Goro-goro........Goro-goro jaman,jaman kemajuanUripe manungsa wis sarwa kecukupan,Ora kurang sandang,pangan,papan,lan pendidikan,Ananging malah akeh wong sing menggok ndedalan,
'nyuwun tulung kajian panjenengan mbok menawi panjenengan saget nopo enten seng semerap artine mimpi kulo....................21 ramadhan,udan deres, angin nggebes,
omahe sampean ng ndi mas brooo ???
nek nduwe aku tak dolan , ng jogja durung ngerti bengkel
‘nglawan’ antek-antek kapitalis !
Negoro kacau,…beli alutsista dinggo nglindes rakyat,…digawani bedhil malah dinggo mateni wong cilik,..piye to cah !!! Aparat podo dadi
lea	· Desember 14, 2012 - 4:18 pm
· ora mutung lah, mbok ayune ilang…adohlah dek…bebeh ketemu koe.mengko si njaluk
gampang, amarga akèh spesies manuk iki sok-sok angel digawe gacor nggawe pembuangan dadi bosen kanggo ngreksa iku banget dawa. Ing kasunyatan konsisten karo perawatan tanpa kerep ngganti feed iku salah siji saka tombol kanggo sukses nggawe ngalas manuk Pleci cepet utawa gacor.
Pleci saka sawetara spesies manuk, Pleci Dakun maput (dodo mata putih kuning) dadi misuwur lan ing gedhe dikarepake amarga gampang kanggo nggawe gacor kang ndadekake rega manuk iki akeh luwih larang ngungkuli manuk-manuk Pleci liyane. Ana manuk liyane sing Pleci Dakun macok (dodo mripat coklat kuning) uga pilihan saka kaca tingal hobbyist manuk kanggo gampang pangopènan lan rega relatif cukup tho.
Ojo’ gendeng Tor! Kuwi ngono cah wadon. Ojo wani-wani karo wong wadon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alveim&oldid=873722"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.51, 16 Novèmber 2013.
@wongalus,2009 Categories: AJI SENGGORO MACAN	|
segara asat, Tak sabetake lemah bongkah, Sira mulya ingsun kongkon, Golekana jabang bayine … (nama dimaksud), Caketna marang jabang bayine …. (nama diri) Yen bocah turu gugahen, Yen wis nglilir lungguhna, Yen wis ngadeg lakokna, Caketna marang jabang bayine … (nama diri), Ora suwe tak enteni, Neng ngarep lawang Medinah, Aku durung pati-pati lunga, Yen durung caket
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun rasa, iya ingsun kang jumeneng hidayatullah jengengingsun asmaning
“Ana ning sajroning eneng, ana ning sajroning langgeng,
sing perlu diganti mung sing neng nduwur kui yo???
eh iyo iku boring tiger kalo head part asli opo KW piro??
amergo sampun nate maem dageng babi,.tiang nk sampun maem dageng babi mboten tedas
Joglo iku salah siji wangun omah tradisional ing Jawa Tengah. Saliyané joglo ing Jawa Tengah uga ana wangun omah limas. Omah Joglo duwèni ciri kang khas ya iku payone kang dhuwur. Ing jaman saiki wis arang banget ditemokaké omah wangun joglo. Omah joglo kagolong kuna ing jaman saiki. Biasané omah joglo iku ana gebyogé kanggo pepaès. Omah Joglo dumadi saka rong pérangan utama ya iku Pendhapa lan dalem. Bagéan pendhapa arupa bagéan ngarep sing nduwèni ruangan jembar tanpa sekat-sekat, biasané dipigunakaké kanggo nampa tamu utawa ruang dolanan bocah-bocah lan papan kanggo santai kulawarga. Bagéan dalem minangka bagéan jero omah arupa ruangan kamar lan ruangan liya sing sipaté luwih pribadi. Ciri-ciri bangunan joglo ya iku bagéan payon pendhapané dhuwur kaya gunung.
Jinis Variasi Bangunan Joglo[besut | besut sumber]
Joglo limasan lawakan utawa “joglo lawakan”.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Omah_Joglo&oldid=1108866"	Kategori: Omah Jawa	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 12 Dhésèmber 2016.
nyuwun gunging pangapunten, mugi kita kanugrahan
maeme kupat lan opor santen, menawi lepat kulo nyuwun
ngapunten. Selamat Idul Fitri 1433 H. Ndilat untu
mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat
kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.
sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
riyoyo, yen aku tumindak ngawur lan ngomong goroh,
Ing.(FH) A. Streek, Dipl.-Ing.(FH) F.Ullmann,
Dipl.-Ing.(FH) M. Horn, M. Erler M.Sc., Dipl.-Ing.(FH) Ch. Schulze, Dipl.-Ing.(FH) L. Hartwig,
Dipl.-Ing.(FH) S. Gronau Sintermaschine
Dipl.-Ing.(FH) S. Klötzer,
Dipl.-Ing.(FH) A. Gruner
Dadi Panutan Lan Imam, Sing Neng Tengah Nyiptake Inspirasi Mbiantu Sing Neng Ngarep Lan Sing Ana Mburi Aja Nyrimpungi Kudu Melu Mendukung Kareben Sukses Program Lan Tujuane Sing Neng Ngarep Akhire Adem Tentrem Lan Ayem Gemah Ripah Lohjinawe Bareng
witasem, mripate nguantuk, sikile kemeng, wetenge lue.
Sik tas katene keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole
aku kepingin ndhuwe dhuwik sak karung,” jare
Kidung Malam (51) Merenda Benang Cinta | Wayang Indonesia
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 234 dinten 78 menit kapungkur.
Batur tukon utawa ing krama réncang tumbas iku sawijining fénoména hukum utawa ékonomi ing ngendi prinsip sistim hukum kapamilikan ditrapaké marang manungsa. Dadi manungsa iku digolongaké minangka bandha sing bisa diduwèni, didol lan dituku. Banjur wong sing dadi batur tukon ora bisa njabel kahanan iki sacara sapéhak. Menawa sawijining wong iku dadi batur tukon, sing duwèni ndarbèni hak kinèrjané si batur tukon tanpa perlu mbayar gaji awaké. Hak-hak lan pangreksané si batur tukon bisa diatur déning undhang-undhang utawa adat ing sawijining wektu utawa papan, lan sawijining wong bisa dadi batur tukon sawisé dicekel, dituku utawa wiwit lair.
Saiki iki, kahanan batur tukon wis dilarang ing kabèh nagara sadonya, nanging sawijining wong bisa kahanggep batur tukon menawa wong iku dipeksa nyambut gawé kanggo wong liya tanpa nduwé daya bisa njabel aturan iki sacara sapéhak. Kahanan kaya mengkéné iki kerep diarani minangka "praktèk mèmper batur tukon". Wujud mutakir padagangan batur tukon biasané diarani slundupan manungsa.
Batur tukon iku wis ana ing mangsa prasajarah lan ugi ana ing akèh kabudayan. Mbiyèn praktèk iki diakoni minangka lembaga absah déning akèhé maskapé utawa masarakat, nanging saiki dilarang ing kabèh nagara.[1][2] Sing pungkasan nglarang iku Mauritania ing taun 2007. Nanging senadyan mengkono praktèk iki isih lestari minangka utang, batur sing dikurung, bocah-bocah sing diadopsi lan dipeksa nyambut gawé, prajurit bocat, slundupan manungsa, lan kawin peksa.[3] Diprakirakaké jaman saiki, gunggungé batur tukon paling akèh sajroning sajarah manungsa, cacahé sadonya ana sakiwa-tengené 45
Tèrminologi lan dasanama[besut | besut sumber]
Paragraf iki mbabar istilah utawa tembung batur tukon. Ing basa Jawa batur tukon iku tegesé batur sing dituku. Dadi sajatiné iki ukara utawa luwih mèmper frasa. Ing basa Jawa Kuna tembungé sing dienggo ya iku hulun. Nanging ing basa Jawa Anyar tembung iki malih dadi 'ulun' utawa 'ngulun' lan tegesé dadi 'aku'. Tembung 'ngulun' iku kajupuk saka basa Jawa Kuna nghulun, nghulun iku tembung 'ng' + 'hulun'. Uga ana tembung sing kajupuk saka basa Ngarab, ya iku abdi. Nanging jaman saiki abdi iku durung temtu batur tukon. Tembung liyané iku kawula.
Ing basa Mlayu tembung kanggo batur tukon iku 'hamba'. Ing basa Indonésia modèren tembung kanggo batur tukon iku 'budak'. Tembung 'budak' iki ing basa Sundha tegesé 'bocah'.
Ing basa Inggris tembung slave, basa Walanda slaaf lan basa Jerman der Sklave iku
Tembung iki kajupuk saka jeneng ètnonim Slavia. Bangsa Slavia iku mbiyèn akèh sing kacekel lan didadèkaké batur tukon.[5][6] Téori sing luwih lawas nggandhèngaké tembung iki karo tembung karya Yunani skyleúo sing tegesé 'nggundhuli/ngoncèki/nguliti satru sing kasoraké'.[7]
Jinis batur tukon[besut | besut sumber]
Miturut Encyclopaedia Britannica ana rong jinis batur tukon ing sadawaning sajarah manungsa. Sing lumrah dhéwé iku bisa diarani batur tukon gegriya, patriarkal utawa domèstik.[8]
Batur tukon domèstik sakala-kala ya nyambut gawé sajabaning omah, contoné yèn didhawuhi ngundhuh panèn utawa dami suket, nanging fungsi utamané ya iku ngladèni bendarané sing miliki awaké utawa ing ngendi waé miturut kabutuhan bendarané, contoné ing dines militèr. Para batur tukon iki dadi simbul status wong-wong sing sugih. Turahané dhuwit kerepé dienggo tuku batur. Batur tukon gegriya kerep banjur awor karo kulawargané sing ndarbèni awaké, nganti sing bocah lanang dadi anak pèk-pèkan lan bocah wadon dadi selir utawa bojo sing nglairaké ahli waris.[8] Kalebu jinis iki ya iku kawin peksa.
Jinis batur tukon utama liyané iku, ya iku batur tukon produksi. Jinis kaya mengkéné iki ora patiya kerep dumadi, lan akèhé ing mangsa Klasik Yunani Aténa lan Kakaisaran Romawi saha ing bawana Amérika sawisé ditemokaké déning Kolumbus. Saliyané iku, jinis kaya mengkéné uga ditemokaké ing Irak ing abad kaping 9, antara Suku Indian Kwakiutl ing Amérika lor-wétan lan sawetara laladan ing Afrika sakiduling Sahara. Senadyan para batur tukon uga ditrapaké ing gegriya, para batur tukon iki mliginé ana kanggo produksi komoditas ing tambang lan tegal-kebon sing bisa didagangaké.[8]
Cara ndeleng agama marang batur tukon[besut | besut sumber]
Cara pandelengan agama marang batur tukon iku béda-béda lan ambigu. Sawetara cuplikan ing kitab suci iku ngamini batur tukon, mènèhi semangat ngatur cara kapamilikan iki, carané ngopèni utawa dagang batur tukon, kamangka fragmèn liyané nglarang praktèk batur tukon sacara implisit utawa èksplisit miturut kahanané. Kerep kedadéan wong sing pro lan kontra padha-padha nrapaké fragmèn sing padha saka kitab suci kanggo nepungaké, nrapaké sacara amba, ngreksa praktèk batur tukon utawa ngurangi lan nglarang batur tukon. Ing ngisor iki kapacak panemuné agama-agama Samawi.
Agama Yahudi[besut | besut sumber]
Ing Alkitab Yahudi, ana sawetara aturan sing ngatur carané ngopèni batur tukon. Miturut Kitab Pranjanjian Lawas, wong Israèl ora olèh digawé dadi batur tukon kanggo salawasé (Pangentasan 21:2)[9], olèhé ngadol anak wadon diatur (Pangentasan 21:7-11)[10] lan ngrampog wong Israèl kanggo didadèkaké batur tukon diukum pati.(Andharaning Torèt 24:7)[11].
Wong-wong saka bangsa sakiwa-tengené Israèl bisa dituku minangka batur tukon. Batur tukon non-Israèl iki, bisa dadi miliké sing nuku kanggo salawasé lan bisa diwarisaké ing para ahli waris (Kaimaman 25:44-46).[12]
Kakristenan[besut | besut sumber]
Ing Prajanjian Anyar fénoména batur tukon ora ditentang utawa dibéla, nanging ana sawetara fragmèn sing nuduhaké menawa para batur tukon lan wong bébas iku dianggep padha waé ing ngarsané Gusti Allah.
Nanging para batur tukon sing mlayu ing sawetara wektu dilaknat lan ora pareng mèlu Komuni utawa Riyaya Pésta Dhahar.[13] Gusti Yésus dhéwé sajroning Prajanjian Anyar maringi sawetara paupaman ing ngendi dipratélakaké gegayutané antara batur tukon lan bendarané, nanging ora nentang fénoména batur tukon sacara èksplisit. Ing sabagéan gedhé ayat-ayat Alkitab ing ngendi si batur tukon iki diomongaké, dhèwèké kudu nurut bendarané (Lukas 12:47[14] , I Timotius 6:1[15], Kitab Titus 2:9-10[16], Éfesus 6:5[17], I Pétrus 2:18-19[18]).
sing diwetokaké déning Paus Paulus III matrapi praktèk batur tukon kanthi èksplisit. Paus Pius II (1458-1464) ngarani batur tukon minangka “magnum scelus” (Jawa: 'kadurjanan gedhé').
Senadyan mengkono, bulla kapausan Dum Diversas (1452) lan Romanus Pontifex (1455) iya kudu disebut. Loro-loroné diwetokaké déning Paus Nikolas V, panerusé Paus Eugenius. Ing kéné tinulis menawa wong kafir lan wong agama liya (Wong Sarasèn) olèh digawé batur tukon. Salah sijiné cara kanggo neraki bulla kapausan sing nglarang batur tukon carané ya iku mawa nduwèni panemu menawa sawetara bangsa iku ora nduwé roh. Juan Ginés de Sepúlveda ngandharaké menawa wong-wong Indian ora nduwé roh, mula kabèh ora bisa dianggep manungsa. Nalika Débat Valladolid ing 1550, Bartolomé de las Casas olèh pangakonan menawa wong-wong Indian iku manungsa.
Islam[besut | besut sumber]
Jaman mbiyèn mazhab-mazhab wigati maringi kasarujukané marang batur tukon.[19] Nabi Muhammad lan akèh sobaté mundhut, ngadol, ngluwari lan nggawé batur tukon.
Ing Surat Al Balad wong-wong Muslim dianjuraké ngluwari batur tukon lan menawa mbébasaké batur tukon dianggep tobat sing bisa ngurangi dosa.
Sajroning saréngat perkara batur tukon iki dibabar akèh.[19] Ing Alquran lan kadis batur tukon iku kaanggep minangka sawijining kahanan ora lumrah sing bisa dialamai kabèh umat manungsa.[20]
Namung anak-anak batur tukon utawa tahanan perang non-Muslim sing bisa dadi utawa digawé dadi batur tukon, ora tau wong Muslim sing lair bébas.[21] Menawa batur tukon diluwari, iku kaanggep sawijining tindhakan sing luhur lan bisa ngurangi dosa.[22] Miturut saréngat, batur tukon kuwi dianggep manungsa sing adhedhasar kahanan iki ndarbèni sawetara hak. Saliyané iku, sawijining batur tukon Muslim kawajibané padha karo wong Muslim bébas. Malahan batur tukon iku luwih dhuwur tinimbang wong bébas.
Sajarah batur tukon iku ngandhut kabèh kabudayan, nagara lan agama saka jaman purbakala nganti dina iki. Nanging kahanan sosial, ékonomi lan hukum batur tukon béda-béda ing sistém sing séjé-séjé iki ing wektu lan papan sing séjé-séjé.[23]
Bukti-bukti batur tukon iku luwih dhisik ana tinimbang sajarah lan ana ing akèh kabudayan. Batur tukon antara wong-wong tegal lan beburon langka banget. Batur tukon masal perlu suplus ékonomi lan kapadhetan padunung supaya bisa ditrapaké. Déné faktor-faktor iki, praktèk batur tukon namung bisa kadadéan sawisé tetanèn diciptakaké nalika jaman Révolusi Néolitik, sakiwa tengené 11.000 taun kapungkur.[8]
Ing cathetan-cathetan sajarah awal dhéwé, batur tukon wis dianggep minangka lembaga sing wis mapan. Kodèks Hammurabi (kurang luwih 1760 SM) contoné, nulis menawa kaukuman wong sing nulungi batur tukon sing mlayu utawa sing ndelikaké wong mlayu iku pati.[24] Alkitab uga nulis perkara batur tukon minangka lembaga sing wis mapan.[25]
perang, bocah sing dilirwakaké lan anak sing lair saka batur tukon.[26]
Mangsa klasik[besut | besut sumber]
Cathetan perkara batur tukon ing Yunani Kuna kuwi lawasé nganti jamané Yunani Mykenéa. Wis bisa didhedhes menawa ing Aténa ing Mangsa Klasik ndarbèni padunung batur tukon sing gedhé, mbokmenawa nganti 80.000 wong ing abad kaping 6 lan 5 SM. Antara 40% nganti 80% padunung kutha iki iku batur tukon.
Mawa èkspansi Républik Romawi dadi saya amba, akèh padunung tlatah-tlatah sing kasoran didadèkaké batur tukon, nganti ana suplai gedhé saka saindhenging Éropah lan Sagara Tengah. Para batur tukon iku asliné antarané wong Yunani, Iliria, Bèrbèr, Jerman, Britania, Trasia, Gaulia, Yahudi, Arab lan liya-liyané. Kabèh ora mung dienggo tenagané minangka buruh dikon nyambut gawé, nanging uga kanggo panglipur, contoné kanggo tenaga gladiator lan batur tukon sèksual. Penindasan déning minoritas élit iki ngakibataké pambalélan déning
sijiné sing kawentar iku pambalélané Spartakus, wong Trasia.
Ing mangsa Républik pungkasan, batur tukon wis dadi pilar wigati ékonomi sajroning kamakmuran Romawi, saha bagéan wigati masarakat Romawi. Diprakirakaké luwih saka 25% padunung Roma Kuna iku batur tukon, senadyan angka iki dipaido akèh sarjana lan béda-béda saka daérah siji karo sijiné.
Para batur tukon iku nmujudaké antara 15 - 25% padunung Italia, akèhé tawanan perang sing mliginé saka Gaulia lan Epirus. Prakiran cacahé batur tukon ing Kakaisaran Romawi katoné nuduhaké menawa para batur tukon iki sumebar ing provinsi-provinsi sajabaning Italia. Biasané, para batur tukon ing Italia iku wong Italia pribumi, mawa ana wong ngamanca sithik (kalebu batur tukon lan batur tukon sing wis diluwaraké) sing gunggungé namung 5% ing kutha karajan nalika ing puncaké, awit nalika iku cacahé pas sing gedhé dhéwé. Sing asalé saka sajabaning Éropa biasanya katurunan Yunani, kamangka sing katurunan Yahudi kerepé ora bisa asimilasi lan awor ing masarakat Romawi lan panggah dadi kaum minoritas sing katon mencolok.
Para batur tukon iki (mliginé sing wong ngamanca) ndarbèni kadar pati sing luwih dhuwur lan kadar lair sing luwih asor tinimbang wong pribumi. Terkadhang para batur tukon ngamanca iki uga diusiri sacara gedhèn-gedhènan. Umur batur tukon sing kacathet nalika mati ing Kutha Roma iku asor banget: 17,5 taun (17,2 kanggo lanang lan 17,9 kanggo wadon).
Abad Tengahan[besut | besut sumber]
Éropah Abad Tengahan lan mangsa modèren awal[besut | besut sumber]
Dagang ing batur tukon skala gedhé mliginé namung ana ing tlatah kidul lan wétan Éropah nalika jaman Abad Tengahan: Kakaisaran Bizantium lan Donya Islam iku patujoné batur tukon, kamangka sumber wigatiné iku Éropah Tengah lan Wétan sing isih kafir nganti tekan Kaukasus lan Tartaria. Para bakul Viking, Arab, Yunani lan Yahudi Radhani kabèh mèlu kagepokan. Padagangan batur tukon Éropah tekan ing puncaké ing abad kaping 10 sawisé Baléla Zanj sing ngakibataké suruté batur tukon Afrika ing Donya Arab.
Spanyol ing Abad Tengahan lan Portugal mèh tansah lan tanpa pegat diinvasi déning wong Muslim menyang tlatah-tlatah sing akèh dienggoni wong Kristen. Èkspedisi kerep dikirim saka Al-Andalus kanggo nempuh Karajan Kristen Ibéria, lan menawa bali nggawa jarahan perang lan batur tukon.
Contonipun ing sawijining serangan menyang Lisboa, Portugal taun 1189, sang kalif Almohad Yaqub al-Mansur nggawa bali 3.000 wong wadon lan bocah tawanan, kamangka gubernur Córdoba ing serangan sawisé menyang Silves, Portugal ing taun 1191, njarah 3.000 batur tukon Kristen. Sawisé iku saka abad kaping 11 nganti abad 19, Bajag Afrika Lor nganakaké razia, serang ing kutha-kutha pasisir Éropah kanggo njarah batur tukon Kristen sing diadol ing
tukon diterusaké sawisé Kakaisaran Romawi sirna, lan sawetara bagéan undhang-undhang Hywel the Good sing ngurusi batur tukon in Wales Abad Tengahan. Padagangan iki mliginé dianakaké sawisé invasi Viking mawa pasar gedhé ing Chester lan Bristol sing disuplai déning wong Dènmark, Mercia lan Wales. Wong-wong iki olèhé golèk batur tukon ya mawa nyerang daérah pawatesan siji lan sijiné.
Nalika jamané Domesday Book, sawetara 10% padunung Inggris iku batur tukon. Batur tukon ing Abad Tengahan ing Éropah iku lumrah banget nganti Gréja Katulik Roma bola-bali nyoba nglarang. Saorané èkspor batur tukon Kristen menyang tlatah non-Kristen dilarang nalika contoné Konsili Koblenz (922), Konsili London (1102) lan Konsili Armagh (1171).
Ing taun 1452, Paus Nikolas V ngetokaké bulla kapausan Dum Diversas, sing maringi Raja Spanyol lan Portugal hak kanggo nggawé kabèh wong Sarasén (tembung kuna sing ngrujuk wong Muslim), wong kafir lan kabèh wong sing ora percaya dadi batur tukon salawasé lan ngabsahaké
^ 'Yèn kowé tuku batur-tukon wong Israèl, wong mau kudu dadi batur-tukon sajroné nem taun. Ing taun kapitu kudu diluwari tanpa mbayar tebusan apa-apa. (Alkitab Jawa, Lembaga Alkitab Indonesia (1994))
^ 21:7 Yèn ana wong wadon Ibrani dadi batur, wong mau ora kena diluwari kaya carané ngluwari batur lanang.(Alkitab Jawa, Lembaga Alkitab Indonesia (1994))
^ Yèn ana wong nyulik pepadhané tunggal bangsa didadèkaké baturé utawa diedol kaya batur-tukon, wong mau kudu diukum pati. Srana cara mengkono kowé mbrantas piala mau.(Alkitab Jawa, Lembaga Alkitab Indonesia (1994))
^ Yèn kowé butuh batur-tukon, tukua sing asalé saka bangsa-bangsa sakiwa-tengenmu. Utawa tukua anak-anaké wong manca sing manggon ing antaramu. Anak-anaké wong manca sing lair ing negaramu, kena kokdadèkaké batur-tukonmu, lan kena kokwarisaké marang anak-anakmu selawasé urip. Nanging pepadhamu wong Israèl ora kena koksiya-siya. (Alkitab Jawa, Lembaga Alkitab Indonesia (1994))
^ Infallibility on Trial Christian Classics, Luis M. Bermejo, 1992, kaca 313, ISBN 0-87061-190-9
^ Awit abdi sing ngerti apa sing dikersakaké déning bendarané, mangka ora siyaga lan ora nglakoni kersané bendarané, abdi mau bakal dipecuti marambah-rambah (Alkitab Jawa, Lembaga Alkitab Indonesia (1994).
^ Para batur-tukon Kristen kudu padha ngajèni marang bendarané, supaya asmané Gusti Allah lan piwulang kita aja diala-ala déning wong (
abdi padha mbangun-turuta marang dhawuhé bendarané lan ing sadhéngah prekara gawéa mareming atiné bendarané. Aja padha madoni bendarané, utawa nyolong barang-barangé bendarané. Malah para abdi selawasé kudu nélakaké yèn dhèwèké becik lan setya, supaya srana sadhéngah prekara sing ditindakaké kanthi becik mau, wong-wong padha ngalem piwulang bab Gusti Allah, Juru Slamet kita (Alkitab Jawa, Lembaga Alkitab Indonesia (1994).
^ Para batur, kowé padha mbangun-turuta marang bendaramu klawan wedi lan geter, sarta klawan tulusing ati; padha kaya enggonmu mbangun-turut marang Sang Kristus (Alkitab Jawa, Lembaga Alkitab Indonesia (1994)
^ Kowé para batur, padha sumuyuda kanthi pakéring marang para bendaramu, ora mung karo bendaramu sing luhur bebudèné lan sumanak, nanging uga karo sing kereng. Gusti Allah bakal mberkahi kowé samangsa padha betah nandhang panganiaya sing ora adil,
menggunakan pranala magis ISBNArtikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.33, 29 Agustus 2016.
7 Maret 2009, 03:49:57,465 UTC[1]
liyané.[4] Ngorbit Matahari saorané 3,5 tahun, Kepler bakal minggunakaké fotometer luar angkasa kang dikembangaké NASA, supaya bisa terus memonitor kecemerlangan luwih saka 100.000 bintang kang ana ing medan pandang kang tetep ning sapanggon. Dhata kang dikumpulaké saka pengamatan iki bakal ditliti kanggo ndeteksi fluktuasi periodik kang dadi tanda anané planet luar surya kang lagi transit. Jeneng misi iki dijupuk saka jenengé panemu,
ngeksplorasi struktur lan keragaman sistem keplanetan.[7] Babagan iki dilakoni kanthi cara survei sampel gedhé saka bintang-bintang kanggo ngolihi tujuwan:
Nentukaké pira akehé planet kang gedhené saukuran karo bumi lan planet kang luwih gedhé kang ana ning (utawa) sedhak zona
ya diguyu pitik (ditertawakan ayam) alias aneh. Kyai kok ngrokok kuwi wae jane nek dipikir wis saru. Lha
ndo sri, dadi wong urip iku kasunyatan koyo sing ko kandake iku.
nanging al-quran dewe wes nyebutne. waktu iku sangat penting.koe kui urung ngerti waktu mu ngomong neng koe iku ora ngommong. coba golek ono waktumu opo ko gunak ke kanggo merui sopo sing ngomong neng awakmu iku . “(ONO
Pamanggone aneng pangesthi rahayu, Angayomi ing tyas wening, Eninging ati kang suwung, Nanging sejatining isi, Isine cipta sayektos
Lamun nganti korup mring panggawe dudu, Dadi panggonaning iblis, Mlebu mring alam pakewuh, Ewuh mring pananing
kalilipen wedhi, Akeh ingkang padha sujut,
8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh, Kewuhan sajroning ati, Yen tiniru ora urus, Uripe kaesi-esi, Yen niruwa dadi asor
kabeh kang duwe panuwun, Yen temen-temen sayekti, Dewa aparing pitulung Nora kurang sandhang bukti,
Iku lagi sirap jaman Kala Bendu, Kala Suba kang gumanti, Wong cilik bisa gumuyu, Nora kurang sandhang bukti, Sedyane kabeh kelakon
December 9, 2008 @ 5:56 pm	mas pripun to carane damell blog koyo panjenengan lengkap saestu nggeh pun matur suwun kulo tambah ngerti ningali blog panjenengan
ngomahku ra mangan iwak pitik ya ra sepiro bingung koyo Mister Wasis. Tapi nek tahu tempene sing larang, kuwi lagi
penyirik iwak pitik kie.. ora mumet nek pas rego pitik munggah
KangXi: ms. 154, aksara 35
Dae Jaweon: ms. 347, aksara 10
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 81, aksara 4
Jaman koyo ngene ketoke idealisme wis ora payu mas. Mending manut nduwuran, mesti
saking okehe duwit sing di untal dewe, wetenge kok yo ora njembling-njembling ya 🙂
priyayi langka neng alam donya, omongane sok lucu ning ndue bobot nyoto.
mula uripe ngrangkul sapa wae sing ana, ra mbedake agama utawa bangsa manca
menyang Organic karo manungsa sampah Petani menyang Organic karo manungsa sampah
Khadka, Nanging, nuding sing kedhaftar ngirim ati-ati sak sumber pamisahan ing jamban minangka fecal salib ketularan saka cipratan bisa ningkatake risiko kasarasan.
“Iku apik kanggo nyampur cipratan karo kompos kanggo asil paling apik,” kang ditambahake.
Organisasi Kaséhatan Donya iku pedoman kanggo aman nggunakake toyo ingkang kabucal, excreta lan greywater underscore uga sing campuran pirang-pirang kesehatan lan safety ngukur.
Nanging States: “toyo ingkang kabucal perawatan plus wektu withholding kanggo ngidini pathogen mati-mati sadurunge harvest plus apik Food Hygiene plus masak pangan uga cekap kanggo nyuda risiko kesehatan cekap kangge.”
Maharjan, sing nglumpukake bab 100 liter saka cipratan saka para kulawarga kang jamban saben sasi, ngandika kanggo saben liter saka cipratan, kang campur telung liter banyu lan sprays iku liwat marang tanah kono cultivates mangsan sayuran lan woh-wohan.
Miturut Upreti, a liter saka cipratan ngemot nganti 0,9% nitrogen, 0,12% fosfor lan 0,26% kalium iki unsur – bebarengan dikenal minangka NPK – mbantu metabolisme aturan tetanduran ‘lan ngandhut protèin cukup kanggo menyang tuwuh.
Lingkungan lan Public Health Organisasi iki salah siji kanggo miwiti project iki, bebarengan karo partners, ing 2003, wis saiki ditambahi luwih saka 3.000 rumah tangga tengen Nepal.
Jeevan Maharjan nduwe pendekatan beda manungsa sampah – tetimbangan kang minangka kasugihan.
Ngandika cipratan sing bisa digunakake kanthi aman lan résiko kasehatan sing digandhengake karo iku umume kurang.
“Iku telu luwih saka kimia fertilizers,” ngandika, referring kanggo ngasilaken iku woh lan sayur-sayuran crops sawise nggunakake manungsa pupuk dibandhingaké liyane conventional cara.
Minangka wong malmpah tengen kang 27,000 kothak kaki saka ing tanah Siddhipur Desa Komite Privasi ing outskirts saka ibukutha Kathmandu, Maharjan ngandika marang metode ingkang fertilizing punika boten anyar.
Suman Kumar Shakya, eksekutif direktur ENPHO, ngandika ing pranala akeh antarane sanitasi lan tetanèn sing nyemangati.
Ngandika ing Loka Karya diatur kanggo ningkataké sanitasi ekologis, ngandika yen langkah petani sing njupuk punika “a [positif] shift menyang lan budaya Organic.”
Perbankan ing wigati saka cipratan, bab 93 mil (150 kilometer) adoh saka Kathmandu, Chitwan ing distrik, kedhaftar kaya Shreerendra Pokhrel sing njupuk ing peran saka para promotor.
Kang saka desa Darechowk, ing headmaster sekolah Miwiti konsep saka iku house ing 2006. Rauh kang bisa gawe uwong yakin tanggi kang uga limang sekolah kanggo nginstal jedhing ecosan lan saperangan cleanliness karo budidoyo.
“Nalika bocah lagi Learning babagan sanitasi lan tujuan cipratan ing tani lan kulawargané sing ngleksanakke lan njupuk asil apik,” ngandika.
Kanggo wong kaya Maharjan lan Pokhrel, bebarengan karo petani sing wis perdagangan cipratan kanggo urea, sampun kabuka munggah anyar kemungkinan – produksi iku dhuwur lan boten wonten biaya hubungane.
Category: Google News Tags: Petani menyang Organic karo manungsa sampah ←
sowan ke rumah simbah cilik dan beliau berkata “le, luwih becik menawa kowe neng jakarta uga nggladi tapa ngrame. Kui luwih abot tinimbang tapa liyane. Katone urip bebrayat kaya adate, nanging iso ngrerasa lan wigati marang awakmu ing antarane wong rame.” Terjemahan bebas dari nasehat simbah cilik itu kurang
Kodok Ngorek, on 7 Mei 2008 at 12:16 am said:	Mas lha nek hydroksi sing Amrik niko damel ngurubaken montor niko nopo nggih termasuk blue energy niki? nyuwun pirso nggih mas? Lha jarene nggih ndamel toyo kados nggodok
sufisika, on 11 Desember 2007 at 8:25 am said:	Pak Dhe Rovicky pancen pinter tenang. Mugo-mugo wong Indonesia akeh sing koyo Pak Dhe Rovicky.
misterpopo, on 11 Desember 2007 at 8:00 am said:	wah
isih ana seminggu luwih. Nganggur neng ngomah ora duwe pagaweyan, apa maneh nunut maratuwo ya rasane susah. Ditambahi sisan kahanan yen dhuwit ana dompet kari sepuluh ewu –isa tekan ngendi? Paling, ditukokne susu formulane genduk wae mung sak klemetan. Kaya esuk bar subuh iki aku ngamplo karo momong genduk sing lagi umur sesasi. Bayi abang kuwi isih merem melek ngedot saka kempong. Iki ya kahanan ora kepenak maneh. Ketimbang nangis gendhuk diwenehi dot susu formula. Jalaran wayah esuk ngene ki bojoku wis mbantu pagaweyane ibune ana mburi, yaiku bisnis laundry dadakan saben mangsa riyaya. Tur bisnis laundry isih nggunakne mesin cuci manual alias dikumbah nganggo tangan. Amarga kuwi mokal isa disambi karo momong gendhuk.
Mikir kahanan ngene ki, aku ya dadi ngrambyang tekan ngendi-ngendi. Ngetung dhuwit THR lan dhuwit gaji sing wingi wis diwenehke perusahaan, lan saiki wis ora ana turahe. Mangka dina sasi ngarep isih dawa. Terus aku kudu piye? Tambah nggrantes yen kelingan aku sing nunut ana ngomahe maratuwo.
Nanging, maknyut aku kelingan impen dek bengi kae. Impen-impenan nyedaki subuh, utawa kasebut puspa tajem. Jarene para tuwa, impen ana wayah puspa tajem akeh sing maujud lan dadi kasunyatan.
Bener, yen impen iki dadi kasunyatan aku bakal ora nggrantas maneh… nanging, ora, aku ora mungkin nglakoni perkara kaya ngono. Tur, bener orane durung pesthi. Gek mengko ora dadi kasunyatan, terus aku malah rugi pindho. Wis ora nembus, dhuwit sepuluh ewu mau dadi ketut bablas.
Ya, pancen ndhek subuh impenanku katon nyata banget. Sakwijining dina, nalika awan, aku ketemu karo pawongan wadon ana pinggir dalan. Umure setengah tuwa, nanging pakulitane alus katon prawan umur pitulas. Kaya mengkono marakne sosok solahe tambah keibuan. Pas kuwi aku lagi momong gendhuk sing ana gendhongan pit ontelku. Amarga diceluk, aku terus mara marang dheweke.
“Ngiyup ngiriki mas, sengegene nembe panas banter, mesakne gendhuk.”
Embuh amarga aku kepincut suarane sing grapyak utawa praupane sing ayu keibuan mau, dlalah aku mara menyang ngemper omahe.
“Niku putranipun, mas?”
“Nggih mbakyu. Kula ubeng-ubenge ben mboten klayu karo sibune.”
Deweke mantuk-mantuk. Cekak aos, deweke banjur menehi layang sesuwek lan dhuwit satus ewu. Kertas kuwi ana tulisane angka-angka sing samar-samar aku isih kelingan. Ana angka 6x sing arane nengkrang, ana 4= sing arane cawang. Rong angka kuwi ana tulisane seket ewu lan seket ewu.
“Nyuwun tulung jenengan tumbasne nggih mas. Mangke menawi
ora nglakoni kaya ngono kuwi. Nanging dikongkon kuwi kok ya terus gampang wae. Apa kaya ngene ki sing jarene penyakit lawas kumat maneh?
Karo gendhong anakku, aku mara nggone tambang Cap Ji Ki. Kebenaran neng kono lagi sepi. Mung ana tukang tambang sing lagi ngedhep paito karo nyonji. Untunge pawongan dodol Cap Ji Ki kuwi ora kenal karo aku.
“Tumbas niki mas.” Tak serahne kertas lan dhuwit satus ewu mau.
Tambang kuwi mantuk-mantuk. “Angka saking pundhi mas? Napa saking mbah adoh?” pitakone.
“Sajake kok yakin mas, wani tuku nyeket ewunan. Sedina iki cawang karo nengkrange ya mung durung metu. Yen, ngono aku tak melu cawange wae, mas.”
Tak sawang tambange kuwi nulis ana kertas rekapan,
Cekak aos, pancen metune nengkrang dudu cawang. Aku mlayu genjrit menyang tambang utawa bakule cap ji Ki. Neng warung kono wis akeh wong ngupengi tambang sing lagi mbayari tembusan. Liyane ana sing misuh-misuh amarga ora nembus. Kamongko paitane wis kari sewu repis.
Sak bubare nyadong tembusan aku mlayu genjrit bali wenehne tembusan kuwi marang wong wadon sing keibuan kae. Ora sabar nyadhong jatahku sing rong atus seket ewu. Nanging, dlalah lagi satus meter mlayu aku nyandung krikil sing gedhene sak
elapi ilerku sing dlewer ana bantal. Tak sawang jam ana tembok, isih jam setengah papat. Aku jebule ngimpi tuku Cap Ji Ki sing metune nengkrang.
Tak grayaki dhuwit ana kantong. Isih ana ora ilang. Sepuluh ewu repis tok. Gendhuk wis tak wenehne ibune. Sajak mamang apa sing arep dak lakoni iki. Pisan apa bener yen tuku tjap ji ki iki bakal nembus. Arepo biyen, aku kerep nembus yen tuku Cap Ji Ki amarga sakdurunge enthuk impen puspa tajem. Pindhone, tuku Cap Ji Ki ora bener menggahing agama. Aku uga wis janji karo bojoku arep mareni pagaweyan sing ala. Biyen, aku kandha sak durunge aku arep nikah karo dheweke, arep mareni judi Cap Ji Ki. Bojoku wegah yen diingone karo dhuwit haram ngono kuwi. Nanging, aku wis ora duwe dhuwit maneh. Rasane isin nunut ngomahe maratuwo ora cekel dhuwit babar blas.
Sikilku tak lakokne terus metu saka ngomah. Ana ndalan tak sawang dalan sing sepi. Warunge Cap Ji Ki kuwi ana pojokan desa kana. Paling telung menit aku wis tekan kana. Yen aku tuku nengkrang sepuluh ewu, bakal entuk satus ewu. Terus, dhuwit sing seket ewu tak tukokne maneh ben dadi tambah babar. Mengko yen ana limang gebukan
sithik. Bedha yen babar blas aku ora nyekel.
Tanganku gemeter. Aku titen kahahan ngene ki. Biasane mbiyen yen arep nembus, tanganku mesthi nganggo gemeter dhisik kaya buyuten. Yen tuku babar mesti nembus ora tau luput. Mulane mbiyen akeh wang padha niteni. Terus akeh sing melu-melu apa sing dak tuku. Biasane padha akeh sing nembus. Nanging sanajan ngono biasane dhuwit saka Cap Ji Ki kuwi ora awet. Terus enthek dinggo jajan utawa tuku mendhem. Ora sadar yen sikilku wis ana ngarep warung Cap Ji Ki. Neng kono akeh pawongan sing padha mendhem. Mesthi bar padha lagi nembus tuku Cap Ji Ki. Ilerku netes maneh. Ayo, tuku sepuluh ewu wae. Yen nembus entuk satus ewu. Rasah wedhi yen dosa. Mung pisan sedina iki wae. Mumpung lagi entuk impen puspa tajem. Eman-eman, kandhane atiku.
Aku mlangkah sak jangkah. Tanganku isih gemeter. Neng sisih tengenku adoh ana pawongan wong wadon ana impenku. Kahanan ini babar blas ora nyimpang saka impenku. Dheweke uga ngawe-awe marang aku. Aku tambah ngelek idu mbayangke dhuwit atusan ewu sing abang-abang ana tanganku. Dudu dhuwit sepuluh ewu repis sing sing lethek kuwi.
Nanging aku uga kelingan bojo lan anakku neng ngomah. Kelingan dheweke ngumbahi klambi jasa laundry dadakan dina riyaya kuwi. Kelingan anakkku sing lagi drembo-drembone ngombe susu formula. Kelingan uga janjiku marang bojoku yen aku mareni saka judi Cap Ji Ki.
Aku nganti kudu ngunjal ambegan. Ujian iki bokmenawa cilik kanggone liyan, nanging kanggoku gedhe. Kahanan ngene iki sing akeh dilakoni
lan sawah nganti kedol kalah ana palagan Cap Ji Ki.
Aku ngunjal ambegan maneh. Istighfar. Ah, pancen setan kuwi ora leren gawe njlomprongne manungsa. Aku istighfar banjur mbalik klepat saka panggonan kuwi.
Tak cekel dhuwit sepuluh ewu ana kantong karo mlaku mulih. Ora bakal tak tukokne Cap Ji Ki. Ben, dhuwit mung sitik. Nanging luwih penting aku isih dadi wong lanang sing konsisten karo janjine. Sepisan maneh, isih luwih becik dadi wong lanang kere ketimbang wong lanang sing mlenca-mlence ora konsisten karo janjine.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eigersund&oldid=883940"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 13 Juli 2014.
Pak Peje..sugeng rawuh wonten blog kulo..Taksih kemutan Pak, kepanggih pas reuni kalian pas wonten lobby sekolah. Sekolah sae, prestasi siswanipun tambah, taksih teras mbangun
Insya allah Pak, kulo kabari menawi wonten kegiatan sekolah, kulo sampun gadhah HP nipun pak Peje, hehehe..
posted 24 Januari 2014 pada 11:51 pm by Rakhmayanti
wah... neko2 wae bocah saiki ter...aku wae ngrasani yo tau konangan... ( heheheheheheheheheehehe )
Thursday, May 27, 2010 at 6:09:00 PM GMT+7
@gege : iyo ge, "cah saiki" pancen ngono,
|| nuli bakal lair | sawijining manungsa kang linuwih, kapilih | kang miwiti uripe nyarira batur najis | nanging ing titiwancine piyambake bakal madeg raja tinresnan | kang bakal kalebu ati marang kawulane nganti salawase...||
nuli bakal lair sawijining manungsa kang linuwih, kapilih kang miwiti uripe
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro di lingkungan keluarga. Latar belakang didirikannya PPS Betako Merpati Putih adalah hasil pengamatan Sang Guru, Saring Hadi Poernomo
KI AGENG PENGGING (1) | "WONG EDAN BAGU"
papar Pengageng Sasana Wilapa Keraton Surakarta, Gusti Kanjeng Ratu
panjenengan. Nyuwun sewu… leluhur raja mataram ingkang kepangih kalih panjenengan meniko sinten ki? Nuwun…. maaf saya pake nama samaran
maksudipun pripun ki… kulo dereng faham komen panjenengan… nuwun
Wong ageng wau = ki ageng selo?
menawi panjenengan kerso monggo jagongan wonten warung kopi mawon kaliyan kulo ki alus….
oh… nggih… kolowingi nggih kulo sempat sowan dumateng panembahan ngabehi loring pasar wonten pesarean agung kotagede kaliyan nyuwun pangestunipun ki ageng juru
sedaya saged nguri-nguri menopo ingkang sampun dipun warisaken luluhur kita ingkang saestu wicaksono lan mboten njlumprungaken anak turunipun… nuwun
monggo poro sedulur ngobrol wonten panggenan meniko mawon http://www.kampuswongalus.freeshoutbox.net saestu eco sanget
terjawab….hhehehe,,nembe bungaah2 e om……wkwkkwwkwwkk,,biasa tiyang enem….hehehheee,
@tgondo mayit…..panjenengan kan
ingkang leres kula nyuwun pencerahan ugi pandonganipun panjenengan…hehehheheee,,
Panjenengan sedaya tiyang sae,mugi2 kulo ketularan sae.. Wassalamu’alaikum wr wb.
matur nuwun, ceritane panjenengan saget mak nyos teng ati, mugi mugi Gusti ingkang maha suci ridho maringi pepadhang
kampus wong alus, tapi ingkang nyangkut cuman asmak suryani. nyuwun ijazahipun asmak suryani kangge wong bodo neng sragen, lan nyuwun di bimbing. maturnuwun
‘GUSTIMUKI SOPO’ ………duh gusti kang moho kuoso kulo nyuwun welasipun panjenengan
dadi ngene NDES, kowe wingi digoleki BOS petruk. nanging jarene kok rak ketemu to DAB? Lha, opo wis mbok telpun ta
diantara 'atur panampi' yang aku haturkan kepada calon besan kakakku:Assalamu'alaikum wr.wb. nuwun!Sholawat"Bapak2, Ibu2 soho para rawuh kakung miwah putri ingkang dahat kinurmatan.Dumateng panjenenganipun Ibu Retno Widaningrum minangka tiang sepuhi pun mas Wawan, kulo minangka wakilipun Bp Sudaryanto sekalian ingkang wekdal punika mboten kuwawi matur, amargi nembe ngraosaken bombonging penggalih, pikantuk sungsung talining katresnan ingkang
dateng Gusti Allah ta'ala ingkang sampun ndawahaken kanugrahan dateng kita sedaya dene hajatipun Ibu Retno anggenipun ngadahi kerso saged kobul. Sepindah silaturahmi, kaping kalih taaruf, kaping tiganipun lamaran dan ngrembak rencana ndaupaken keng putri ingkang peparap Mas
waruh panjenengan sedaya, ingkang sampun kanti sugeng basuki tindak saking dalem ing Ngayojokarto dumugining dalemipun
Kaping kalih, sampun dipun tampi atur salam taklimipun Ibu Retno, semanten ugi Bp Sudaryanto sekalian ngaturaken salam taklim mugi katur ngarsanipun Ibu Retno, kanti pepuji mugi2 tansah pinaringan sih kanugrahan Pangeran Ingkang Maha Kuwaos, cinelakno ing suko rahayu, tinebehno ing godha rencana.Kaping tiganipun, Bp Sudaryanto reno nrimo ngaturaken nuwun ingkang kathah dene Ibu Retno sampun kerso rawuh ing mriki saperlu taaruf dan lamaranipun kita tampi kanti suko renaning manah. Mbok bilih sadayanipun mangke sampun samekto ing damel, keng putra nakmas Wawan kaliyan Arifah kekalih badhe kadhaupaken.Mawantu-wantu panjenenganipun Bp Sudaryanto sekalian mugi panjenengan
pangombyong, kasuwun kanti sanget keparengo anglajengaken suko pari suko anggenipun lelenggahan kanti mirunggan.Minangka puputing rembag, mbok bilih anggen kulo ngaturaken atur panampi puniko wau kirang mranani ing penggalih, awit cupeting nalar kidhunging pemanggih, kulo tansah mawantu-wantu nyuwun lumebering samodra pangaksami.Wass......
hobynya kok meh podo karo aku to mas..hahahaha pit mu kuwi barang podo karo pit ku cuma wek ku premiere 2004 jenis wedok soale aku seneng
saka gaweyan sing lagi dilakoni kuwi, sampah plastik sing deweke pilihi lan banjur dikumbah, sing arep di dol neng papan daur ulang.
Sakjane iki wayah ngaso, nanging ing benak Sanyoto kok rasa-rasane ora pingin ngaso. Ora wayah nyambut gawe ora wayah ngaso, raine ayu Sunarti terus kumlebat. Ngarep-arep deweke enggal ngrampungi
mlaku. Kandhane kanca-kancane, dheweke wis wayahe rabi. Umure wis pas nduweni bojo. Ora enom banget lan ora tua. Ora apik wong lanang rabi suwe-suwe, arep ngenteni apa maneh? Dadi pakane setan, kanda kanca-kancane sak profesi.
Ngopo kok ora ngajak rabi Sunarti wae? Saksuwene dadi randa, ketoke yo ora
Malam minggu kuwi Sanyoto sido mampir neng warunge Sunarti sing rame –yo mergo Sunarti kuwi rondo ayu, bahenol, lan wonge grapyak sing dadekake warunge saben dino kebak wong tuku.
Nanging Sanyoto ora pingin tuku wedang tok, diwaneake takon sisan pas arep rampungan.
“Ra ono kancane, pora kesel, yu?”
“Yo, wis kahanan kang, arep piye maneh?”
“Yo, ora piye-piye, rak kudene yo golek mitro. Kesuwen dhewekan yo rekoso, bener to, yu?”
Sunarti mudheng karepe Sanyoto. “Sapa sing gelem to kang, sepah tebu kok disurut?”
“Ah, kowe aja pesimis yu. Sepah ning isih legi rak yo pada wae. Malah jarene, yen dokter sing wis lawas kuwi luwih pengalaman lan luwih mantep.”
“Yo, ngono yaké kang. Nanging durung ana sing mantep neng ati,” saurane Sunarti banjur mesem. Tambah ayu wae yen Sunarti kuwi mesem. Gandrung tenan Sanyoto. Dipikir apa maneh.
“Yen, kowe tak jak dadi mitraku piye, yu?”
“Aja guyon to, kang?”
“Aku iki takon tenan, ora pingin guyon? Randa prawan pada wae kanggoku, sing baku kuwi atine pada tresnoné, rak yo ngono to?”
“Yo tak pikir sik kang.”
Sanyoto ora pingin kompromi babagan ngene ki. Yen nyoto Sunarti seneng, yo mesti jawab gelem.
“Jawaban saiki, Narti. Kowe gelem apa ora?”
“Aku yo ra iso jawab saiki, kang.”
“Kowe wegah karo aku. Sing penting jawabe kuwi, urusan liyane mburi”
“Ah, kang Nyoto, kok malah dadi atos ngene?”
“Gelem apa ora?” oyak Sanyoto.
“Yo wis. Yen kowe ra gelem jawab, berarti kowe ra gelem. Ngono wae.”
“Aku ketoke ora isa rene meneh bubar iki.”
Sunarti isih meneng pas Sanyoto lunga. Deweke sakjane ugo seneng Sanyoto. Neng mung ora seneng carané wae. Neng arep piye maneh Sanyoto wis kebacut lunga.
Durung ana seminggu, yo jalaran rasa kangen wae sing marakné Sanyoto kepaksa mara neng warunge Sunarti. Soal deweke biyen nate ngucap ora bakal mara, ora peduli yen umpamane di arani wong sing ndilat idu.
Ning warung Sunarti ramai koyo biasane. Malah atine Sanyoto dadi panas
“Aku serius Narti. Aku pingin kowe dadi bojoku.”
“Lho ngopo kok ora iso? Dek ben kae meneng wae.”
“Ora kuwi masalahe kang. Aku wis dilamar.”
“Kapan. Kok ora ngomong-omong?”
“Telung dina wingi kae. Aku arep ngomong, ning kang Nyoto ora tau jedul rene maneh.”
Dadi lemes dengkule Sanyoto. Sunarti kandha sing nglamar pak lurah. Lan deweke ngerti yen Sunarti pilih pak lurah ketimbang deweke. Sunarti ora busuk. Pak lurah sing duda kuwi sugih banda tur amba sawahe. Sopo sing ora gelem dilamar pak lurah.
Sunarti nyedaki Sanyoto karo mesem, nanging atine Sanyoto kebacut lara.
“Kang, yen gelem tengah wingi iki renea.”
“Arep ngopo rene? Arep mbok kenalke karo calon bojomu kuwi, ngono?”
“Rasah ngrembug kuwi maneh. Pokoke kowe mengko bengi tak tunggu. Aja nganti ora teko.”
Sunarti ora sauran maneh. Sanyoto terusan lunga. Awake Sanyoto dadi ra penak pas mulih kuwi. Ra penak amarga kalah saingan.
Nanging tengah wengi kuwi, Sanyoto teko menuhi undangane Sunarti. Lagi arep ndodok lawang, Sunarti engggal nggeret Sanyoto mlebu warung.
“Kowe isih seneng aku kang?”
Sanyoto mangkel. Sak jane Sunarti kuwi takon apa ngecé.
“Kok meneng kang? Aku takon kowe.”
“Ra kacek maneh yen tak sauri, Narti. Kowe tetap ora bisa nyanding karo aku.”
“Yen kowe gelem, awake iso tetap dadi siji kang.”
Sunarti ngrangkul Sanyoto. Sanyoto dewe sing malah kaget.
“Sanajan aku dadi duweke wong liyo, aku ra iso ngapusi atiku
kodrat. Ora patut maneh, aku ora iso.”
“Ah, kang Nyoto ngopo saiki dadi jirih?”
“Aku ora jirih, ning aku wegah kokajak edan, Narti.”
Sanyoto gedek-gedek. Deweke banjur mbalik lan ngeblas metu saka warung terus mlayu nganti tekan omahe. Atine Sanyoto dadi mrinding dewe. Tujokno deweke ora sido bebrayan karo
Pratelanipun tiyang pêsakitan prantean, ingkang sami têksih wontên ing gêdhong Gladhag ingkang kilèn, sadaya punika.
kantor ing dintên Sênèn tanggal kaping 6 wulan Siyam taun Jimakir ôngka 1762.
tion9 Sasi NgandhutGunging JagoDigawe Nggo TanganBabehNgobahke DrijiMom Aku Wis Dhemen JancokFistingKaukumVoyeurPadusan	Porno
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Furisode?) inggih punika kimono mawi lengen wiyar ingkang dipunagem déning wanita enèm ingkang dèrèng manten [1], Dipundamel saking bahan kanthi werni ingkang cerah, motif kain arupi kembang lan tanduran, kaÈndahan musim, kéwan utawi peksi ingkang dipungambar ngginakaken asta mawi teknik yuzen. Kain ugi saged langkung mewah kanthi tambahan bordiran benang emas. Bikakan ing bagéyan lengen celak kalihan kèlèk dipunwastani furiyatsuguchi (
furiyatsuguchi?). Bikakan kasebut sengaja boten dipunjait dumugi mbentuk kantong lengen busana ingkang dipunsebat tamoto (
tamoto?) dumugi bagéyan pucuk lengen. Wiyaripun tamoto ing furisode dumugi 114 cm utawi menjuntai dumugi sekitar pergelangan suku.
Miturut urutaning tingkat formalitas, furisode punika kimono ingkang paling formal [2] sejajar kalihan kurotomesode, irotomesode, lan homongi. Furisode dipunagem minangka busana paling saé kagem pesta mantenan (nalika dugi minangka tamu utawi minangka busana penganten wanita), miai, lan upacara resmi, kadosta seijin shiki, wisuda, utawi resepsi bibar wisuda (shaonkai). Alas suku kagem furisode punika zōri mawi hak inggil.
ōburisode (furisode ageng, wiyaripun lengen kirang langkung 114 cm),
chūburisode (furisode sedengan, wiyaripun lengen saking 90 cm dumugi 102 cm ), lan
koburisode (furisode alit, wiyaripun lengen saking 70 cm dumugi 80 cm).
Jinis furisode ingkang paling umum inggih punika chūburisode. Wanita kanthi yuswa 20 taun ngagem chūburisode nalika dugi ing seijin shiki. Nalika dipunulemi dhateng pesta mantenan, tamu ngagem chūburisode mawi werni ingkang langkung peteng lan nyingkiri werni ingkang cerah. Pesta ingkang boten formal lan upacara ngunjuk th (hatsugama) para tamu ngginakaken koburisode.
Bikakan ing bageyan lengen kimono (furiyatsugichi) wiwitanipun asalipun saking kimono (kosode) kagem lare ingkang sengaja dipunbikak kanthi wiyar ing bageyan kelek. Klambi kagem lare boten ing bageyan kelek boten dipunjait supados lare langkung bebas gerak katandingan kalihan tiyang ageng. Wonten ing lukisan Chigotaishi saking zaman Kamakura katingal satunggaling lare ngagem kosode ingkang gadhah furiyatsuguchi.
Model kimono saking Cina wiwitanipun mawi lengen ingkang sempit. Bagéyan lengen awujud pipa kados lengen klambi busana kilenan (Barat). Kimono mawi lengen ingkang sempit kirang nyaman dipunginakaken wonten ing Jepang ingkang gadhah iklim lembab. Begayan lengen lajeng dipundamel sansaya wiyar supados angin saged mlebet. Furisode mawi lengen ingkang wiyar dipunkenal tiyang jaman sapunika asalipun saking model furisode wiwitan zaman Edo. Kala punika, furisode dipundamel kanthi nyonto kostum mawi lengen wiyar ingkang dipunagem para penari.
Nalika paruh kapisan zaman Edo, wanita enem ngagem kimono kanthi bageyan lengen (tamoto) ingkang dipundamel sansaya wiyar miturut pangembangan mode. Saking taun 1658 dumugi 1672, wiyaripun tamoto kirang langkung 45 cm, ananging saking 1684 dumugi 1687 sansaya wiyar dumugi 60 cm. Wonten ing periode 1716-1735, wiyaripun dados 75 cm, lajeng tambah wiyar dumugi 87 cm antawisipun taun 1751 lan 1763. Bibar gesangipun rakyat ing tengahan zaman Edo sansasya makmur, furisode kondhang minangka busana ing kalangan tiyang èstri anak saking panguwais. Sanajan mekaten, nembé saking zaman Meiji, furisode dipuntampi kanti wiyar minangka busana formal wanita enèm ingkang dèrèng manten.
^ (id) kimono, (dipunakses tanggal 12 Februari 2013)
^ (id) Jinis-jinis kimono, (dipunakses tanggal 12 Februari 2013)
Furisode&oldid=1000562"	Kategori: Busana JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 4 Maret 2016.
alhamdulillah, seger tenan yo,Nduk! Ning dunya wae enake koyo ngene, opo meneh
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 14 Maret 2016.
hayo pilih sing endi walikotane ?, pilih sing kalungan ulo, utowo sing udengan jarik, opo sing
Kito sak dermo nglampahiNing pinggiring bengawan
PANTURA adong wayah bengi aja peteng lampune.
Soale angger peteng akeh Kuntilanak sing molek2
nganti arepan kecantol kuntil enak Nganti sake
mesti liyane yo ok..	View bbcode of danziel69's post AmaPinul2 - 08/01/2012 10:52 AM #76
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Namdalseid&oldid=1005966"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.16, 5 Maret 2016.
luwih dhuwur dadine tenagane luwih ngisi tur iso munggah 1-2
Juni 2016 01.48Wes Podo kenthu ta durung rek... ??Ra enak sing bakulan tempek Iki.
ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku terjemahan saking Door Duisternis Tot Licht taun 1938. Buku terjemahan Armijn Pane punika dipuncithak kaping kalihlikur, inggih punika ingkang wiwitan taun 1938[1] lan kaping kalihlikur taun 2005. Armijn Pane nyawisaken serat-serat Kartini ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku sadèrèngipun. Panjenenganipun milah kempalan serat-serat kasebat dados gangsal bab pambahasan. Pambagéan kasebat panjenenganipun lampahi kanggé nedahaken wontenipun tahapan utawi éwahing sikap lan pamikiran Kartini salaminipun korespondénsi. Ing buku versi énggal kasebat, Armijn Pane ugi nyiutaken cacahing serat Kartini. Namung wonten 87 serat Kartini ing "Habis Gelap Terbitlah Terang". Panyebab boten dipunamotipun sadaya serat ingkang wonten ing buku acuan Door Duisternis Tot Licht, inggih punika wontenipun kamèmperan ing sapérangan serat. Alesan sanès inggih punika kanggé njagi lampahing carios supados kados roman. Miturut Armijn Pane, serat-serat Kartini saged dipunwaos minangka satunggaling roman kagesangan pawéstri. Pupunika ugi ingkang dados salah satunggaling panjelasan alesan serat-serat kasebat dipunwilah dados gangsal bab pambahasan.
Pamérangan ing salebeting bab[besut | besut sumber]
Kapurih ugi mirsani[besut | besut sumber]
^ Wonten ingkang nyarios yèn Armijn Pane wiwit nerjemahaken taun 1922 [1]
Media Konsumen: KARTINI, Sang Pemikir Kemerdekaan Indonesia
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 6 Maret 2016.
bilang, “Sampean loh mbak wes pirang wulan neng kono, ko wedi ne saiki yo kasep. Wes ta lah, gag usah dipikir.. Biasa ae.” (
Kabupatèn LangkatKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 14 Maret 2016.
suwun gus, pancen niki sing kulo padosi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vingnes&oldid=889085"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.52, 26 Januari 2015.
Pemalang | Purbalingga | Purworejo | Rembang | Ungaran | Sragen | Sukoharjo | Slawi | Temanggung | Wonogiri | Wonosobo | Jawa Tengah | Magelang | Pekalongan | Salatiga | Semarang | Surakarta | Kota Tegal | Bangkalan | Simpang Tiga Redelong | Banyuwangi | Kanigoro | Bojonegoro | Bondowoso | Gresik | Jember | Jombang | Pare | Lamongan |
Drs. H. Syahrir Wahab, MM
Kabupatèn Selayar iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Benteng iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kapuloan Selayar ketata jroning 11 kacamatan, 67 désa, 7 kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
suwun mas masukanipun mugi manfaati hususipun kulo prbadi, nuwunsewu, dalemipun pundi ggh ugi
lare enem ingkang nggadah prihaten dumateng uri2 kabudayan jawi. Utawi paninggal
Bfl-s1 (B1) (123 Artikel)
Cfl-s1 (B1) (837 Artikel)
ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen durung lebur atempur, Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.
takdir Hyang Widi bahwa segalanya harus bergantian. Tidak dapat bila diubah lagi.)
Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
URIP YEN ORA INGSUN ….. (
“BISMILLAHIRROHMANIRROHIIM, NIYAT INGSUN AMATEK AJIKU AJI PANCASONA, ANA WIYAT JRONING BUMI, SURYA MURUB ING BANTALA, BUMI SAP PITU, ANELAHI SABUWANA, RAHINA TAN KENA WENGI, URIP TAN KENANING PATI, INGSUN PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS,
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan ing Surakarta tanggal kaping 18, wulan Sèptèmbêr, taun 1837, ingkang mungêling sêrat. Kangjêng tuwan residhèn ing Sêmawis angaturi uninga dhumatêng kangjêng tuwan residhèn. Wontên tiyang Jawi kêkalih, sami dhusun ing Sragèn bawah nagari ing Surakarta, tanah Sokawati, awasta Prayadrana, kalih Sêtradrana, punika sami katrêka tumbas maesa colongan. Panêdhanipun kangjêng tuwan residhèn wau, tiyang kêkalih punika mugi kakintuna dhatêng ing Sêmawis. Punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah anyêpêng têtiyang kêkalih wau, kaladosna dhatêng ing kantor, supados kangjêng tuwan residhèn sagêda angintunakên dhatêng ing Sêmawis.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn, kula sampun
dhatêng siti dhusun Sragen tanah Sokawati, sarêng kapariksa têtiyang ing Sragèn, ingkang nama Sêtradrana, kalih Prayadrana wau sêpên kalih pisan, ing salami-laminipun dhusun ing Sragen punika botên wontên têtiyang ingkang nama Sêtradrana, kalih Prayadrana, ingkang nate tumbas maesa colongan, wondene mênggah aturipun têtiyang siti dhusun ing Sragèn, kalihan aturipun rêdi dhusun bawah ing kadospatèn, kalihan rêdi dhusun bawah kasêpuhan sêdaya, punapa malih aturipun têtiyang siti dhusun kang kalêbêt manca sakawan manca gangsalipun ing Sragèn wau, sampun sami kawrat ing sêrat kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn, asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapriksaa ingkang têrang, sumangga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn.
Kasêrat ing dintên Sênèn kaping 16, Rêjêp, ing taun
ing sampeyan, punika gêrji dhatêng, ambêkta kagungan <191> sampeyan rasukan.
Tuwan Anu: Iya, konên mrene.
Gêrji: Kula nuwun tuwan, kula nyaosakên kagungan sampeyan rasukan.
Tuwan Anu: Iya, prènèkna dakcobane.
Gêrji: Inggih, mangke sontên kemawon kula saosakên.
Gêrji: Kalih dening malih, kula nyaosakên lêlangkunganipun kagungan sampeyan sêngkêlat sêtêngah elo sêrta lêlangkunganipun sinjang sutra sêkêdhik, punapadene kagungan sampeyan rasukan ingkang kula damêl pola.
Tuwan Anu: Penjol, tampanana iku, sêngkêlat lan sutrane buntêlên <192> ing kêrtas banjur dokokna sadhuwuring bênèt.
Sidin: Kula matur ing sampeyan, punika tukang sêpatu dhatêng, ambêkta kagungan sampeyan sêtiwêl.
Tuwan Anu: Apa iku tukang sêpatu, sing bojone kêtiban bêluluk sêrta sing doyan supata kae.
Sidin: Dede, punika tukang sêpatu sêtunggilipun, ingkang ngêmping arta tigang dasa uwang.
Tukang Sêpatu: Kula nuwun tuwan, kula nyaosakên kagungan sampeyan sêtiwêl sêpasang.
Tuwan Anu: Iya, prènèkna, dakcobane. Wis kêbênêran olèhmu gawe, ora ana sing dak cawadi, sing kari rong pasang banjur garapên.
Tukang Sêpatu: Inggih. Kalih dening mênawi parêng, kula mugi kaparingana nyambut arta malih sêpêngaosing sêtiwêl sêpasang kemawon.
Sêpatu: Mênawi botên wontên warilipun, benjang Jumungah dados sêdaya. <193>
Tuwan Anu: Apa Jumungah pêndhake dina iki.
Tukang Sêpatu: Inggih, pêndhakipun dintên Jumungah punika.
Tuwan Anu: Sidin, tukang sêpatu iku wènèhana
Tuwan Anu: Jênênge sapa lan priyayi ngêndi.
Kêsiman: Duka sampeyan, kula sawêg sumêrêp ing sapunika.
Tuwan Anu: Takonana jênênge lan karêpe kêtêmu aku.
Kêsiman: Inggih. Kula sampun pitakèn dhatêng priyantun ingkang wontên ing jawi punika, namanipun Radèn Ngabèi Kawirêja, sowanipun ing sampeyan namung
banjur anggodhoga wedang êtèh, mêngko ladèkna mênyang jaba.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa wilujêng, saudara, sampun lami kula botên pinanggih kalihan sampeyan.
Kawirêja: Pêngèstu sampeyan inggih wilujêng, mila lami botên sowan, kula kesah dhatêng dhusun. Bêkêlipun lênggah kula siti dhusun ing Worawari mogok botên paos botên lumêbêt garêbêg. Sampun kalih môngsa punika anggènipun botên ngladosakên
Tuwan Anu: Punapa kantênan purugipun utawi ingkang dipun ungsèni.
Kawirêja: Sawêg pawêrtosipun dhatêng tanah ing Sukawati, sawênèh mêstani dhatêng tanah ing Rêdikidul. Ananging sampun botên kula manah, bêkêl minggat inggih têtêp pocot saking kajêngipun piyambak.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan botên mawi ngaturi uninga ing pêrentah prêkawis <195> inggatipun bêkêl sampeyan wau.
Kawirêja: Inggih mawi, mênggah lampah kula mêdali dhatêng dhusun wau dede lêrêsipun. Nanging botên dados punapa, kalih dening sampun kula saidakên ing pêngètèr sêrta pêmogok tuwin inggatipun, rêdi tuwin mônca sêkawan mônca gangsalipun inggih sampun sami anêtêpakên ing
pêrentah sêrta nyuwun sêrat panguwasa, animbali bêkêl ingkang mogok.
Tuwan Anu: Mênawi dipun timbali ing pêrentah mêksa mogok kadospundi. <196>
Kawirêja: Mênawi katimbalan ing pêrentah mêksa mogok, lajêng kacêpêng, yèn bôngga ngamuk karampog ing kathah, bilih ngantos pêjah, kupingipun kairis katur ing pêrentah.
Tuwan Anu: Sabab dening punapa ingkang wau botên sampeyan tindakakên ing salêrêsipun.
Kawirêja: Sarèhning punika bêkêl lami sêrta dèrèng wontên kalêpatanipun, pêmanah kula badhe kula sumêrêpakên ing lampahipun ingkang botên lêrês, ing batos kula sampun amêsthèkakên mênawi badhe pinanggih saenipun, aliya saking mêkatên, kula botên rêmên prêkawisan. Mila angkah kula mênawi kenging, badhe kula rampungi piyambak.
Tuwan Anu: Mênggah arta paos ingkang dèrèng kaladosakên ing sampeyan dhatêng bêkêl ingkang minggat wau, punika kadospundi, punapa ical kemawon.
Kawirêja: Botên, ingkang ngisèni inggih ingkang anggêntosi kabêkêlanipun.
Tuwan Anu: Sampun lami kula badhe pitakèn ing sampeyan saêbab, ananging kêsupèn-kêsupèn kemawon.
Kawirêja: Kêrsa sampeyan badhe andangu punapa.
Tuwan Anu: Mênggah griyanipun patihing ratu ing Surakêrta ngriki, punika gadhahanipun piyambak punapa kagunganing ratu.
Kawirêja: Griyanipun patihing ratu punika kagungan dalêm ingkang sinuhun, mêkatên ugi griyanipun para bupati, sami kagungan dalêm sêdaya.
Tuwan Anu: Dados griyaning patih utawi bupati, mênawi ingkang ngênggèni kaundur utawi ngajal, botên dados meliking ahli warisipun.
Kawirêja: Botên, sintên ingkang kakêrsakakên anggêntosi lêlampahanipun ingkang kaundur utawi ngajal wau, inggih punika ingkang ngênggèni.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk wedang tèh, saudara.
Kawirêja: Inggih. Kula wau sumadosan dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawithana,Kawitana. badhe sarêngan saos bêkti dhatêng kêpatihan, mênawi parêng kula sampeyan lilani mundur.
Kêsinggihan pêngandika sampeyan, mila kula kamipurun matur nyuwun pêdamêlan ing sampeyan, ingkang sêpisan botên lumampah ing damêl, kaping kalih saking botên wontênipun ingkang kula têdha.
Tuwan Anu: Apa kowe uwis rabi.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, sampun, anak kula sampun sêkawan, têksih sami alit-alit.
Tuwan Anu: Apa maune kowe uwis tau lumaku ing gawe.
Tuwan Anu: Apa kowe isih duwe bapa biyung.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, bapa sampun botên gadhah, namung biyung kemawon.
Tuwan Anu: Bapakmu maune dadi priyayi apa.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, dados abdi dalêm lurah carik.
Tuwan Anu: Sabab dening apa kowe ora anggêntèni lêlakone bapakmu.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, mila kula botên anggêntosi lêlampahanipun bapa, awit kula dede anakipun ingkang sêpuh, wondening ingkang anggêntosi, <200> sêdhèrèk kula sêpuh, anama Ngabèi Dhadhapcalis.
Tuwan Anu: Kowe bakal dak wènèhi pêgawèan nurun layang Anglingdêrma.
Tuwan Anu: Kacung, jupukên layang Jawa kang ana ing meja, sing samake abang.
Tuwan Anu: Lah iki apa layange, kowe anjaluk opah pira.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, sumôngga ing saparing- paring sampeyan.
Tuwan Anu: Lah iku aja mêngkono, aranana, mêngko dak duga-duga,
Tuwan Anu: Mulane kowe dak undang, aku arêp akon gawe kursi lan pêturon kayu sana. <202>
Undhagi: Bathènipun sampeyan napa sampun kagungan.
Tuwan Anu: Uwis, ana ing gêdhang sêlirang kana, pariksanên.
Undhagi: Inggih. Kagungan sampeyan kajêng sana sampun kula pariksa sae-sae sêdaya, namung bêlabag ingkang sêtunggil kathah socanipun.
Tuwan Anu: Sing akèh socane iku apa ora
Tuwan Anu: Kursi sêlosine kowe anjaluk opah pira.
Undhagi: Kula dèrèng sagêd matur, mênawi dèrèng sumêrêp wêrninipun ingkang badhe kadamêl pola.
Tuwan Anu: Sing bakal dak gawe pola kursi kang dadak. linggihi iki. <203>
Undhagi: Mênawi kados mêkatên, sêlosinipun kula nyuwun kawan dasa rupiyah pêthak.
Tuwan Anu: Akèh têmên pênjalukmu, kursi iki dhèk anyare sêlosine olèhku tuku mung sèkêt rupiyah, môngka kowe anjaluk patang puluh rupiyah, bakale saka ing aku.
Undhagi: Kêlêbêt mirah anggèn sampeyan ngêrsakakên tumbas sêmantên wau, kula inggih gadhah sêlosin ingkang kados kagungan sampeyan punika, kala wingi dipun awis suwidak gangsal rupiyah pêthak dhatêng saudara sampeyan Tuwan Pit, kula dèrèng suka.
Tuwan Anu: Lah kowe kudu pira.
Undhagi: Tawi kula pitung dasa gangsal rupiyah pêthak. Mênggah pênyuwun kula epah wau mugi sampeyan awis.
Tuwan Anu: Waniku mung awèh sêlawe rupiyah putih.
Tuwan Anu: Wis ta, dak wuwuhi limang rupiyah, dadi têlung puluh kêpriye.
Undhagi: Mênawi parêng, kula nyuwun tigang dasa gangsal.
Tuwan Anu: Aku ora wani ngundhaki manèh, yèn kowe gêlêm sêmono iya bêcik. Yèn ora gêlêm iya uwis, aku bakal golèk <204> undhagi liyane.
Undhagi: Inggih sampun ta tuwan, kula sumôngga ing kêrsa sampeyan. Ananging kula gadhah pênyuwun kaparingana nyambut arta.
Tuwan Anu: Kowe anjaluk utang pira.
Undhagi: Mênawi parêng kula nyuwun tigang dasa rupiyah.
Tuwan Anu: Akèh têmên pênjalukmu, dhuwit sêmono iku prêlune arêp kogawe apa.
Undhagi: O, nuwun, botên yèn kula ngantosa sêmbrana.
Tuwan Anu: Saridin, undhagi iki wèhana dhuwit têlung puluh rupiyah ngrolas uwang.
Tuwan Anu: Besuk apa olèhmu bakal wiwit anggarap. <205>
Undhagi: Benjing êmbèn kula tumapak. Ing sêdintên punika akalihan sêdintên benjing-enjing kula ngupados graji agêng akalihan ngupados bêrah anggraji.
Undhagi: Mênggah kêrsa sampeyan badhe damêl pêsarean wau kadospundi.
Tuwan Anu: Iya sida, nanging aku durung olèh polane, ing sêdina rong dina iki dak golèk dhisik.
Undhagi: Inggih. Mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani.
Tuwan Anu: Banjur wêtokna, aku mangkat saiki, mumpung esuk.
Tuwan Anu: Kowe wingi apa ora kêlalèn tuku srutu. <206>
Tuwan Anu: Pirang bêngkêk olèhmu tuku.
Drana: Kalih dasa bêngkêk, dados kalih atus, kagungan sampeyan lami têksih sêbêngkêk.
Tuwan Anu: Srutu lawas sing kari sêbêngkêk prènèkna, dak kandhute dhewe, [dhe...]
[...we,] sing rongpuluh bêngkêk buntêlên ing kêrtas, lêbokna ing brokoh.
Tuwan Anu: Ayo nuli mangkat mumpung esuk. Kowe dhisika karo kang mikul brokoh.
Tuwan Anu: Panase bangêt, blêduge mulêk. Ayo Drana lèrèn sêdhela sangisoring randhu alas kae, aku arêp ngombe, ngêlakku bangêt.
Tuwan Anu: Aku golèkna banyu adhêm sing rêsik.
Tuwan Anu: Banyune têka buthêk mêngkene, apa kowe ora bisa golèk liyane.
Drana: Botên wontên sanèsipun. Tiyang ing dhusun ngriki botên gadhah sumur, ingkang dipun ombe toya lèpèn kemawon.
Tuwan Anu: Uwis balèkna, aku moh ngombe banyu buthêk mêngkono <207> yèn ana, aku angur tukokna dêgan.
Drana: Ing wande ngriku botên wontên tiyang sade dêgan, mênawi parêng, sampeyan kula aturi kèndêl ing griyanipun dêmang, tingal tulakula. uwitipun kêlapa kathah, mênawi sampeyan kêrsa mundhut, amêsthi dipun saosi.
Tuwan Anu: Ngêndi omahe dêmange.
Drana: Punika, ingkang ngajêng wontên uwitipun asêm kêkalih.
Tuwan Anu: Apa uwit asêm gêdhe loro kae.
Tuwan Anu: Prènèkna jaranku, ayo lèrèn ing kana sêdhela, kowe banjur tukua sukêt, jaranku warêgana.
Tuwan Anu: Dêmange sing êndi Drana.
Tuwan Anu: Dêmang, têkaku mrene, mung arêp lèrèn ing omahmu sêdhela, lan arêp anjaluk banyu ngombe.
Dêmang: Sumôngga sampeyan têdhak, pinarak ing lêbêt.
Tuwan Anu: Aku mau lèrèn ana sangisoring randhu alas ing kana, bangêt <208> ngêlakku, baturku dak kon golèk banyu ora olèh kang rêsik, dadi aku ora sida ngombe.
Dêmang: Sumôngga, punika toya. Tiyang ing dhusun ngriki ingkang griya cakêt [cakê...]
[...t] lèpèn, awis-awis gadhah sumur, ingkang dipun ombe utawi kadamêl mêmasuh, toya lèpèn kemawon.
Tuwan Anu: Banyumu iki bêning, sêrta adhêm.
Dêmang: Punika toya sumur. Kamipurun kula matur, sarèhning dèrèng sumêrêp, sampeyan saking pundi sêrta kêrsa tindak dhatêng pundi.
Tuwan Anu: Aku saka ing Sala arêp mênyang Madiun.
Dêmang: Angkat sampeyan saking nêgari wau wanci punapa.
Tuwan Anu: Angkatku dhèk tambur.
Dêmang: Kêlêbêt dangu rawuh sampeyan ngriki.
Tuwan Anu: Iya, awit olèhku lumaku ing saenake bae, iki wayah apa.
Dêmang: Punika ngajêngakên wisan damêl. Punapa sampeyan mangke lajêng kemawon, botên kêrsa nyare ngriki.
Tuwan Anu: Ora, dêmang, aku ora nginêp ing kene, samangsane jaranku wis warêk, aku nuli mangkat. <209>
Dêmang: Mênawi sampeyan botên kêrsa nyare, mugi parênga kula saosi dhahar.
Tuwan Anu: Bangêt trimaku, dêmang, aja dadi atimu, aku ing saiki nampik pêsuguhmu, yèn isih padha ginanjar sêlamêt, besuk aku kêtêmu manèh karo kowe, lan aku sumêja nginêp ing omahmu, ing saiki maklumu bae sing dak jaluk.
Dêmang: Kula sumôngga ing sakêrsa sampeyan, nanging manah kula cuwa, dene sampeyan botên kêrsa kula saosi dhahar, wondening sampeyan ing benjing badhe pinarak malih dhatêng griya kula, sakêlangkung bingah kula, sêrta kula ngajêng-ajêng ing kayêktosanipun.
Tuwan Anu: Sênajan aku ora nganti mangan ing omahmu, anggêpku pêsuguhmu prêsasat wis dak tampani.
Dêmang: Sumôngga, sampeyan ngunjuk wedang tuwan.
Dêmang: Adhi, bok dika lungguh ngriki ta, titihane tuwan wong êmpun ontên kang nunggoni.
Dêmang: Dawêg, dika ngombe wedang yèn êmpun nuli nginang.
Dêmang: Bêndara dika niku kêkasihe sintên lan dadi
têrang lan cêthane olèhe ngandika cara Jawa. Olèh dika dhèrèk têng tuwane napa êmpun lawas.
Saridin: Angsal kula andhèrèk dhatêng tuwan sampun wontên nêm taun.
Tuwan Anu: Dêmang, wêrtane dalan sing mênyang Madiun iku gawat, apa nyata.
Dêmang: Kala rumiyin inggih mêkatên, ananging ing sapunika botên, tiyang lêlampah siyang utawi dalu sampun botên mutawatosipun.
Tuwan Anu: Dadi ing saiki wis ora ana mutawatire ing bab begalan.
Tuwan Anu: Bumi desa kang kodêmangi iki arane ngêndi, cacah pira lan milu sapa.
Dêmang: Wêstanipun dhusun ing Krawitan, damêlipun tiyang kawan dasa, dados sêdasa jung, lênggahipun Bêndara Pangeran Anu.
Tuwan Anu: Kang dadi patuhmu pira.
Dêmang: Ingkang dados patuh kula namung sajung sêkikil.
Dêmang: Etang kula sampun wolulas taun punika.
Tuwan Anu: Saridin, jarane yèn wis warêg ajokna mrene, aku nuli mangkat.
Tuwan Anu: Dêmang, aku arêp mangkat saiki, pêmujiku, muga aku bisaa tumuli kêtêmu manèh karo kowe.
Dêmang: Inggih, kula andhèrèkakên wilujêng, mugi-mugi kasêmbadana kêrsa sampeyan badhe pinarak malih
Tuwan Anu: Iya. Sope kurang uyah, êndi uyahe.
Kêsiman: Kula matur ing sampeyan, punika Radèn Ngabèi Widayaka dhatêng. <212>
Tuwan Anu: Sambiya, ing kono dokokana kursi piring loro, sendhok porok lan lading, apadene gêlas dhepok lan gêlas cilik.
Tuwan Anu: Sampeyan lumêbêt, saudara.
Tuwan Anu: Sampeyan pinarak ing ngriku, suwawi sami nêdha.
Tuwan Anu: Tingal kula rawuh sampeyan punika wontên prêlunipun, dene têka siyang-siyang.
Widayaka: Inggih wontên prêlunipun sêkêdhik, mangke kemawon kula matur.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan wijik, saudara. Kula mênawi nêdha piyambak botên patos eca kados yèn wontên kanthinipun, apêsipun sêtunggil kathahipun tiga utawi sêkawan.
Widayaka: Dados sowan kula ing sampeyan punika kalêrêsan.
Tuwan Anu: Inggih, kalêrêsan sangêt, suwawi sampeyan dhahar sop rumiyin.
Widayaka: Inggih nuwun. <213>
Tuwan Anu: Mênawi kula, sopipun kirang sarêm.
Tuwan Anu: Lah punika sarêm, kula aturi
mau durung diasah, anjupuka liyane sing landhêp.
Tuwan Anu: Sing duwe garapan ngasah lan ngrêsiki sapa.
Sambiya: Pun Krama, wau inggih sampun kula sukakakên dhatêng pun Krama, kula kèn ngasah.
Tuwan Anu: Besuk manèh, sarupaning lading sadurunge kocawisake ing
meja, priksanên dhisik, landhêp lan orane.
Tuwan Anu: Suwawi saudara, punika ulam gramèh, eca kadhahar akalihan kênthang sêrta mêrtega.
Widayaka: Inggih, nuwun. Para agêng ing sapunika kathah ingkang tiru-tiru para tuwan-tuwan, mênawi pênuju wontên damêl kêsukan nêdha eca, mawi dhahar ulam gramèh akalihan kênthang sêrta mêrtega, dhasaripun eca.
Tuwan Anu: Ulam gramèh punika wêdalan ing pundi saudara.
Widayaka: Sawêg pawêrtosipun wêdalan ing lèpèn Oya. <214>
Widayaka: Inggih nuwun. Tiyang Jawi damêl sêmur botên sagêd eca mêkatên.
Tuwan Anu: Kados saking dèrèng sumêrêp bumbunipun utawi kathah kêdhiking bumbu, mênawi kaduk ing salah sêtunggil, inggih botên eca.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk anggur, saudara.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan ngêrsakakên ngunjuk êbir.
Tuwan Anu: Suwawi, punika sambêl gorèng èbi.
Tuwan Anu: Sambiya, rotine prènèkna, dak iris-irise.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa ngêrsakakên dhahar roti, saudara.
Tuwan Anu: Sumôngga, mêrtegane cêdhakna mrene Sambiya, sakèjune pisan.
Widayaka: Kula punika doyan sangêt nêdha roti akalihan mêrtega mawi kèju,
tumbas sêtunggil, nanging agêngipun botên sêmantên, udakawis namung sêcêngkir ingkang ragi agêng, asinipun têka nglangkungi, kula namung nêdha kawan iris, sadintên ngêlak kemawon.
Tuwan Anu: Kèju alit kados ingkang sampeyan pêngandikakakên punika, botên patos sae, botên ngungkuli ingkang agêng, pênunggilanipun ingkang sampeyan dhahar punika. <216>
Widayaka: Punika anggèn sampeyan ngêrsakakên tumbas pintên.
Tuwan Anu: Kalih wêlas rupiyah.
Widayaka: Sampun pantês kemawon mênawi eca, awit aosipun kaot kathah akalihan anggèn kula tumbas.
Tuwan Anu: Suwawi dhahar jêram, saudara.
Widayaka: Inggih, nuwun. Punika jêram Pacitan tulèn.
Tuwan Anu: Kula dèrèng sagêd angyêktosi utawi dèrèng sumêrêp bedanipun jêram Pacitan ingkang saking tanah Pacitan akalihan ingkang wêdalan ngriki kemawon.
Widayaka: Kêtawis kemawon, saudara, ingkang wêdalan ing Pacitan, kulitipun alus sêrta tipis. Ingkang wêdalan ngriki, kulitipun botên alus sêrta kandêl. Kalih dening lêginipun inggih kaot. Lêgi ingkang saking Pacitan.
Tuwan Anu: Punika sabab dening punapa.
Widayaka: Sawêg pêndugi kula kabêkta saking siti, mêkatên ugi jêram gulung wêdalan ing tanah Kaduwang, kados kalihan ingkang wêdalan ngriki.
Tuwan Anu: Anggèn sampeyan dhahar punapa sampun.
Widayaka: Sampun, tuwuk kula sangêt. <217>
Tuwan Anu: Suwawi sami lênggahan wontên ing èmpèr.
Tuwan Anu: Sambiya, anjupuka srutu lan upêt.
Tuwan Anu: Kênap cilik kae prènèkna, wadhahe srutu lan wadhahe upêt dokokna ing kono.
Widayaka: Gombak, lopak-lopake prènèkna.
Tuwan Anu: Ing sapunika mugi sampeyan pêngandikakakên ingkang dados prêlunipun ing kêrsa sampeyan wau.
Widayaka: Inggih, prêlunipun sowan kula ing sampeyan punika, mênawi parêng, badhe nyuwun nyambut kagungan sampeyan kreta, sarakitan kusir prabotipun.
Tuwan Anu: Badhe sampeyan agêm dhatêng pundi, dene têka dingarèn, sampeyan nyambut kreta.
Widayaka: Dede kula piyambak ingkang badhe ngangge, sayêktosipun kula punika dipun têdhani pitulung dhatêng sêdhèrèk ing Suradilagan. Punika mantu, benjing-enjing sêpêkêning pêngantèn, badhe kaundhuh dhatêng griyanipun. Kula kapopohan nyambut-nyambutakên kreta, badhe tumpakanipun pêngantèn wau.
Tuwan Anu: Benjing-enjing wanci punapa kanggenipun ing kreta. <218>
Widayaka: Mênawi sampeyan sampun parêng, kagungan sampeyan kreta kula suwun wanci asar, kajujugna dhatêng griya kula.
Tuwan Anu: Inggih. Sambiya, si kusir undangên mrene.
Tuwan Anu: Kusir, kretaku sajaran prabote disambut mênyang Radèn Ngabèi Widayaka, sesuk wayah asar gawanên mênyang dalême radèn ngabèi, sing ngusiri iya kowe.
Widayaka: Angsal kula ngupados sambutan kreta sampun kala winginipun botên angsal, sarèhning sampun rumaos kuwêkèn ing pêngupados, mila kula kamipurun matur ing sampeyan.
Tuwan Anu: Ingkang mantu punika punapa sêdhèrèk sampeyan sayêktos.
Widayaka: Dede, dados sêdhèrèk nak-sanak, awêsta Ngabèi Jayagupita.
Tuwan Anu: Angsal ing pundi anggènipun mantu.
Widayaka: Angsal anakipun abdi dalêm lurah gandhèk, awêsta Radèn Ngabèi Wimbasara.
namung tilêman kemawon [kema...]
[...won] sêkêdhap, ewadèntên mênawi badhe kondur, kula sumôngga.
Widayaka: Inggih, kula lajêng badhe kintun sêrat dhatêng Suradilagan, suka uninga mênawi sampun angsal kreta, supados sampun ngantos dados pêngajêng-ajêng.
diidêr-idêrna supaya bigara, awit wis lawas ora dak tunggangi.
Krama: Inggih. Punika titihan sampeyan dhawuk sampun kaabah-abahan sêrta sampun wontên ing jawi. <220>
Tuwan Anu: Iya, sêdhela aku mêtu. Olèhe ngêtrapake kêndhali kuwalik. Bênêrna, sing malêngkung iku ana ngarêp.
Krama: Inggih. Wau pun Samad sampun kula sanjangi yèn kuwalik, nanging kêngkêng mêstani botên. Wicantênipun mênawi ngêtrapakên kêndhangsul Wêlandi, wêsi ingkang malêngkung punika wontên ing wingking.
Tuwan Anu: Kêjaba sing nunggang wong edan, iku êtraping kêndhali kaya mêngkono kiraku Si Samad
manèh, lapake isih bisa mingar-mingêr lan tali uwange kêndhokna sêthithik.
Tuwan Anu: Warahên Si Samad, jaran dragêm iku aja dilêbokake ing gêdhogan tumuli, ngêntènana saulihku têgar.
Krama: Inggih. Kang Samad, dhawuhe tuwan, jaran dragêm niku êmpun dilêbokake ing gêdhogan tumuli, ngêntènana sakondure tuwan.
Samad: Dhèk kula melu Tuwan Kêlas biyèn, eling kula yèn ngêtrapake kêndhali Wêlônda, wêsine sing malêngkung nika inggih ontên ing buri.
Krama: Kira kula mawon, dika sing kêlalèn.
Tuwan Anu: Olèhmu ngidêr-idêrake jaran iku mau nganti têkan ngêndi.
Tuwan Anu: Yagene tracake ora kokon natahi, nganti padha anjêbrèt mêngkono.
Samad: Tukangipun natahi sawêg sakit.
Tuwan Anu: Apa ora ana tukang natahi liyane, kêjaba mung siji iku.
Tuwan Anu: Kowe dhewe apa ora bisa natahi.
Samad: Mênawi wontên pirantosipun, kados inggih sagêd, awit kula
wènèhi dhuwit, tukokna pirantine natahi tracak jaran.
Tuwan Anu: Gigire jaran iku têka mêlicat, iku sabab dening apa. <222>
Samad: Punika kenging ing kêrok, awit anggèn sampeyan maringi kêrok enggal, landhêpipun anglangkungi.
kados sabên. Pêmanah kula botên sanès akalihan kêrok damêlan Jawi, sarèhning ing sapunika kula sampun sumêrêp, salajêngipun inggih kula akah-angkah.angkah-angkah.
Tuwan Anu: Karodening manèh, jaran iku têka ora bisa lêmu-lêmu, apa pangane kurang.
Samad: Mênawi têdhanipun, pêngraosing manah kula botên kirang, sêrta rumputipun sae-sae, wingi sawêg kula jampèni.
Samad: Kula jampèni gadhung bênêman, kula wênyêt akalihan wêlirang, mawi sarêm sêkêdhik.
Tuwan Anu: Apa iku jamune nglêmokake jaran.
Tuwan Anu: Jare gadhung wêlirang iku jamu lêluntur. <223>
Samad: Inggih, nanging mawi klapa sêrta wlirangipun kathah, sarêmipun sêkojong.
Tuwan Anu: Wis lêbokna, lan sesuk kowe aja kêlalèn anjaluk dhuwit digawe tuku tatah, patar, pangot lan gandhèn.
Tuwan Anu: Iya, konên ngêntèni sêdhela, aku tumuli mêtu, kiraku arêp anjaluk utang dhuwit manèh.
Tuwan Anu: Kowe arêp duwe atur apa mênyang aku.
Undhagi: Kula badhe prêtela, mênawi anggèn kula anggarap kagungan sampeyan kursi sampun angsal sêlosin sêrta sampun kula rêmpêlas, namung kantun pênglilinipun kemawon, kula badhe
Tuwan Anu: Tukua sêkati, yèn luwih kêna digawe nglilin karine sing sêlosin.
Undhagi: Kula sumôngga ing sakêrsa sampeyan.
Tuwan Anu: Pira rêgane malam sêkati.
Undhagi: Ingkang awon sêkatosipun rêgi wolulas uwang, ingkang sae rêgi kalih dasa uwang.
Tuwan Anu: Tukua malam sing bêcik. Sidin, undhagi iku wehana dhuwit rongpuluh uwang, bakal digawe tuku malam.
Tuwan Anu: Mêngko sêdhela aku mênyang buri, mriksa kursi kang wis dadi.
Tuwan Anu: Uwis kabênêran olèhmu gawe, nanging kêdhuwurên sêthithik.
Undhagi: Punika gampil angandhapakên. Kêrsa sampeyan kaêlongan sêpintên.
Tuwan Anu: Mrenea, dêlêngên dhewe sing dak lungguhi iki, sikilku ora tumapak, isih jinjit sêthithik.
Undhagi: Botên kathah êlong-êlonganipun, kados namung kalih têngah nyantun.
yèn kakèhên kudu nyambung, kira-kiranên dhewe olèhmu ngêlongi, sakêpenake dak linggihi, padhanên kambi polane.
Tuwan Anu: Wong linggih ing kursi mono yèn sikile jinjit utawa gumantung, ora kêpenak. Dina iki apa kowe bisa wiwit anglilin.
Undhagi: Mênawi mangke sagêd angsal panas, inggih lajêng kula wiwiti.
Undhagi: Mênawi angsal panas, kalih dintên kemawon rampung.
Tuwan Anu: Yèn uwis rampung pênglilinmu, sing kari sêlosin garapên tumuli.
Undhagi: Inggih. Kalih dening malih mênawi parêng, kula sampeyan paringi nyambut arta malih.
Tuwan Anu: Bênêr pêthèkku mau, yèn kowe bakal anjaluk utang manèh, sarèhne wis dadi jangjiku ngarêp, lan pênggarapmu tumêmên, iya bakal dak utangi, nanging rampungna olèhmu nglilin dhisik. <226>
Undhagi: Inggih, nanging mênawi parêng ing sapunika kula mugi sampeyan paringi gangsal rupiyah kemawon rumiyin, badhe kula damêl ruwahan sêrta tumbas sangkal akalihan ulap-ulap.
Tuwan Anu: Iya. Sidin, undhagi iku wèhana dhuwit limang rupiyah.
Undhagi: Mênggah anggèn sampeyan ngêrsakakên damêl pêsarean punapa sampun pikantuk polanipun.
Tuwan Anu: Wis, sesuk dak kon marani, samôngsa uwis têka ing kene, kowe dak undang.
Undhagi: Inggih. Mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani dhatêng pêkên, badhe tumbas lilin.
Tuwan Anu: Ing bawah Surakêrta punapa kathah lèpèn agêng.
Kawirêja: Inggih kêlêbêt kathah, ingkang agêng piyambak awêsta lèpèn bênawi, wondening prêtelanipun lèpèn ing tanah Pajang: 1. ing Dêngkeng, 2. ing Nglusah, 3. ing Gondhang, 4. ing Mrêbung, 5.lèpèn sakidulipun ing Klathèn, 6. ing Kawismuni, 7. ing Wanggi, 8. ing Nglajur, 9. ing Jêbol, 10. ing Pusur, 11. ing Yagang, 12. ing Sanggung, 13. ing Tèmpèl, 14. ing Wingka, 15. ing Jênês, 16. ing Pepe, 17. ing Cêmara, ingkang tanah Sukawati: 1. ing Samin, 2. ing Sraya, 3. ing Grompol, 4. ing Mungkung, <228> 5. ing Sragèn, 6. ing Bonrama, 7. ing Kêdhung Banthèng, 8. ing Serang 9. ing Ngaribaya. Sawêrninipun lèpèn wau sami anjog ing bênawi sêdaya.
Tuwan Anu: Ing bawah Surakêrta punapa wontên rawanipun.
Kawirêja: Wontên. Èngêt-èngêtan kula: 1. ing têlaga Pawinihan, 2. ing Gênting Kalêgèn, 3. ing Sarabojan, 4. ing Majaraga, 5. ing Kêrtasura, 6. ing Langsur, 7. ing Gêdhangan, 8. ing Jêmbangan.
Tuwan Anu: Rêdi bawah ing Surakêrta ingkang agêng piyambak ing pundi.
Kawirêja: Sasumêrêp kula namung tiga, ingkang kawical agêng piyambak, ingkang wetan rêdi Lawu, ingkang kilèn rêdi Mêrbabu akalihan rêdi Mêrapi.
Tuwan Anu: Rêdi têtiga wau punapa sami mêdal latunipun.
Kawirêja: Ingkang mêdal latunipun namung rêdi Mêrapi.
Tuwan Anu: Bawah ing Surakêrta ingkang tanah wetan, kilèn, kidul, êlèr, punapa wontên namanipun piyambak-piyambak.
Kawirêja: Wontên. Ingkang wetan nama tanah ing Sukawati, ingkang kidul akalihan kilèn, nama tanah ing Pajang, ingkang êlèr sêpalih tanah Pajang, sêpalih tanah Sukawati.
Tuwan Anu: Bawah ing Surakêrta punapa wontên umbulipun. <229>
Kawirêja: Wontên. Sasumêrêp kula: 1. ing Kapurun, 2. ing Sênêng, 3. ing Karanggênêng, 4. ing Sêkar, 5. ing Ngupit, 6. ing Darèn, 7. ing Jalatundha, 8. ing Ngumbul Alit, 9. ing Cakra, 10. ing Gêdhong, 11. ing Drêkila, 12. ing Ngêndho, 13. ing Pêngging, 14. ing Kopat, 15. ing Jimbung, 16. ing Ngudal, 17. ing Toyawilis, 18. ing Sêlamêtan, 19. ing Ponggok, wondening umbul ingkang mêdal toyanipun asin: 1. ing Sangiran, 2. ing Sêsela, 3. ing Kawispandhan.
Tuwan Anu: Kula punika sampun lami wontên nêgari ing Surakêrta, ewadèntên kathah ingkang dèrèng kula sumêrêpi.
Kawirêja: Sampun ingkang sampeyan, saudara, bôngsa kula tiyang Jawi ingkang wutah rahipun ing nêgari ngriki inggih kathah kêkirangan ing sumêrêpipun.
Tuwan Anu: Kula punika rêmên sangêt jêjagongan kalihan tiyang sagêd kados sampeyan, awit kenging kula pitakèni samukawis ingkang kula dèrèng sumêrêp.
Kawirêja: Kula punika dèrèng môntra-môntra kawical tiyang sagêd, namung lowung kemawon kenging sampeyan dangu sêkêdhik-sêkêdhik. Tiyang gêsang mêkatên saudara, priyogi ingkang tabêri têtakèn. Pêcahing budi, indhaking <230> kêsagêdan, wêwahing kawruh, wêwinihipun saking tabêri têtakèn, swargi rama jêngandika, mênawi kula sowan dhatêng dalêmipun, kathah
samukawis kula sêrati, sêrta asring kula iling-ilingi supados apila, mênawi wontên ing pêjagongan sagêda tumut wicantênan, sampun ngantos lêgog-lêgog kemawon. Awit botên wontên tiyang kêduwung amêrgi saking kêkathahên kawruhipun.
Kawirêja: Kêsinggihan pêngandika sampeyan. Kula punika kêduwung, dene kalanipun têksih nem- neman botên sinau têmbung Mêlajêng, dados lulus bodho dumugi samangke, mênawi kula kêtamuan Wêlandi ingkang botên sagêd cara Jawi, [Ja...]
[...wi,] sakêlangkung pêkèwêding manah kula, badhe cara Mlajêng sumêlang mênawi kêlêpatan kuwêdal têmbung kula ingkang saru, saking botên sumêrêp kula, mila anggèn kula wicantên mawi ngatos-atos, mênawi wontên têmbung Mlajêng ingkang dèrèng têrang sumêrêp kula, lajêng kula lintu ing têmbung Jawi kemawon. Dados wicantên kula Mlajêng tugêlan.
Tuwan Anu: Têmbung Mêlajêng ingkang kangge ing nêgari Surakêrta, dhasaripun inggih <231> kêmomoran Jawi, Cina tuwin Wêlandi, botên rêsik kados ingkang kangge ing tanah Mêlajêng.
Kawirêja: Sanès ingkang badhe kula aturakên ing sampeyan saudara, kula badhe nyuwun pratikêl. Kagungan dalêm gêgadhuhan kula siti dhusun ing Pengkol dipun bêkêli dhatêng Tuwan Anu, jangji kula namung 15 taun tempo, etang kula dumugi ing wulan Mulud taun Jimawal punika sampun tempo, ananging kula têdha wangsulipun siti dhusun dhatêng kula tansah dipun èwêd-èwêd kemawon. Kêdah botên badhe dipun onjot kula botên suka, punika kadospundi pratikêl sampeyan, sagêdipun mantuk gêgadhuhan kula siti dhusun wau.
purun akalihan botênipun amangsulakên siti dhusun. Mênawi dipun kêkahi, sampeyan angaturakên sêrat dhatêng kangjêng tuwan residhèn, anyuwun pitulungipun. Amêsthi rampung tumuntên.
Kawirêja: Sukur, mênawi kula botên kenging kapêksa, sumêlangipun manah kula, sarèhning kula botên suka kaonjot, mênawi kasuwun saking panjênênganipun kangjêng tuwan residhèn. <232>
Tuwan Anu: Sênajan kasuwuna saking kangjêng tuwan residhèn sampeyan inggih mawi kadangu, suka akalihan botênipun. Mênawi botên suka, siti dhusun amêsthi lajêng kawangsulakên ing sampeyan.
Kawirêja: Ing sapunika manah kula sampun bolong, amêrgi saking pratikêl sampeyan ingkang amêsthi badhe kula lampahi. Sampun saudara, kula sampeyan lilani mundur, badhe lajêng damêl sêrat dhatêng Tuwan Anu.
ngulami, khaji, suranata, sami sowan wontên ing ngarsa dalêm. Sasampuning paningkah dalêm ingkang sinuhun dhawah ngungêlakên monggang, anuntên wilujêng dalêm jatingarang mêdal.
Tuwan Anu: Paningkah dalêm punika wontên ing pundi, sêrta ingkang ningkahakên sintên.
Kawiswara: Paningkah dalêm wontên ing pêndhapi, ingkang ningkahakên mas pêngulu, sarêng wilujêng dalêm jatingarang sampun mêdal, anuntên kangjêng radèn adipati sakancanipun wêdana, kliwon, pênèwu, mantri, sami mêdal saking kêdhaton, angêpang wilujêng dalêm wontên ing pagêlaran. Ingkang sinuhun lajêng mundhut ngunjuk sêpisan, sasampuning ngunjuk, kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm ing pagêlaran, kasauran ing mêriyêm saking loji agêng, sarêng sampun ngunjuk kaping tiga, lajêng bibaran.
Tuwan Anu: Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan punapa ngunjuk piyambak. Sêrta <234> ingkang kaunjuk punapa.
Kawiswara: Botên, ngunjuk akalihan kangjêng tuwan residhèn, sêrta para tuwan-tuwan sêdaya, wondening ingkang kaunjuk anggur.
Tuwan Anu: Sadanguning pêkurmatan wau pêngantèn putri wontên ing pundi.
Ingkang kautus animbali sêntana pangeran sêpuh sêrta sêntana pangeran putra ing suwêtawis, kadhèrèkakên ing abdi dalêm wêdana kliwon jawi lêbêt sêrta prajurit sami anjajari titihan joli.
Tuwan Anu: Ingkang dipun jajari punika jolinipun sintên.
Kawiswara: Joli badhe titihanipun garwa dalêm. Mênggah ing radinan, wiwit saking kori pamêngkang dumugi ing kêpatihan
pinarak ing pêndhapi malih, lajêng pista, sasampuning pista lajêng sami bibaran.
Tuwan Anu: Punapa sampun botên wontên malih pêkurmatanipun.
Tuwan Anu: Mênggah pêkurmatanipun putra sêntana pangeran mênawi krama, punapa sami kados ingkang sampun sampeyan prêtelakakên wau.
Kawiswara: Botên, saudara, pêkurmatan pikramanipun pangeran agêng akalihan pangeran alit kamawon sanès.
Tuwan Anu: Punika kula inggih badhe sumêrêp.
Kawiswara: Inggih, ananging pêmanah kula priyogi kaurut, kawiwitan saking <236> pêkurmatan pêmbabaripun, anuntên pêkurmatan pikramanipun
sêntananipun. Punapadene para sêntana dalêm sami pêpak. Kangjêng radèn adipati sakancanipun para wêdana jawi lêbêt sami sowan wontên ing pêlataran.
Tuwan Anu: Mangke saudara, kula nyêlani pitakèn. Tiyang dipun tingkêbi punika wawrat pintên wulan.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan lajêngakên.
Kawiswara: Inggih, sasampuning garwa dalêm kangjêng ratu kasiraman wontên ing dalêm sakidulipun prabayasa, ingkang sinuhun kanthèn kalihan kangjêng tuwan residhèn kadhèrèkakên ing para sêntana sêpuh, têdhak nigas sinjang kasêmêkan.
Tuwan Anu: Punapa ikang kadamêl nigas kasêmêkan.
Kawiswara: Ingkang kadamêl nigas dhuwung. Sasampuning tigas, ingkang sinuhun wangsul lênggah ing pêndhapi malih, lajêng dhawah ngungêlakên kodhokngorèk. Anuntên hajat dalêm wilujêng mêdal, kangjêng radèn adipati sakancanipun para wêdana sami <237> ngêpang wilujêng dalêm wontên ing pagêlaran. Anuntên ingkang sinuhun ngunjuk akalihan kangjêng tuwan residhèn sêrta para tuwan-tuwan sêdaya, mawi kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm, tumuntên dhahar, sabibaring dhahar, kangjêng tuwan residhèn kondur, kadhèrèkakên ing para tuwan-tuwan sêdaya. Sampun têlas
Tuwan Anu: Kula sampun andugi, yèn sampeyan botên èstu rawuh, awit sampun dalu.
Kawiswara: Angkah kula badhe sowan jam gangsal. Mila ngantos kêdalon, kula kêtilêman. Wau undur kula saking sowan dhatêng balemangu jam kalih, sasampuning <238> nêdha lajêng tilêm.
Tuwan Anu: Mênawi sampeyan botên sayah, kula badhe sumêrêp lampah-lampahipun pêkurmatan tigang bab, ingkang dèrèng sampeyan prêtelakakên.
Kawiswara: Botên, awit angsal kula tilêm tuwuk, wiwit saking sêtêngah tiga ngantos sêtêngah
saputra sêntananipun sami lumêbêt dhatêng kêdhaton, para pangeran sêpuh anèm sami wontên ing pêndhapi, kangjêng radèn adipati sêrta para bupati tuwin wêdana pêmaosan sapênunggilanipun sami sowan wontên ing ngarsa dalêm.
Tuwan Anu: Mênggah lêbêtipun kangjêng tuwan residhèn dhatêng kêdhaton saking kêrsanipun piyambak, punapa mawi dipun aturi. <239>
Kawiswara: Mawi dipun aturi ing panjênêngan dalêm ingkang sinuhun. Sasampuning panjênêngan dalêm ingkang sinuhun pinarak akalihan kangjêng tuwan residhèn, botên antawis dangu putra dalêm wau kaparingan nama Radèn Mas Anu, kadhawahakên dhatêng kangjêng radèn adipati, lajêng kawradinakên dhatêng sawêrninipun abdi dalêm niyaka, ingkang sami sowan wontên ing ngarsa dalêm wau.
Tuwan Anu: Ingkang mradinakên dhatêng para niyaka wau, punapa inggih ingkang sinuhun piyambak.
Kawiswara: Botên. panjênêngan dalêm ingkang sinuhun namung dhawah dhatêng kangjêng radèn adipati, kangjêng radèn adipati ingkang mradinakên dhatêng abdi dalêm para niyaka. Sasampuning kawradinakên, anuntên panjênêngan dalêm ingkang sinuhun rêmbagan akalihan kangjêng tuwan residhèn, mênggah badhe pêngangkatipun putra dalêm wau nama pangeran adipati anom. Ananging pêngangkatipun punika mawi nyuwun dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral ing Bêtawi.
Tuwan Anu: Sintên ingkang nyuwun dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral.
Kawiswara: Panjênêngan dalêm ingkang sinuhun. Sasampuning rêmbagan wau, ingkang sinuhun lajêng mundhut ngunjuk, kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm. Sasampuning ngunjuk, kangjêng radèn adipati sakancanipun mêdal dhatêng pagêlaran. Anuntên [Anu...]
[...ntên] hajat dalêm mêdal, mawi kaurmatan ing gôngsa kodhokngorèk. panjênêngan <240> dalêm ingkang sinuhun lajêng dhahar wontên ing pêndhapi akalihan kangjêng tuwan residhèn, sêrta
Sadèrèngipun kaningkahakên, pangeran pêngantèn wau lênggah <241> wontên ing pundi.
Kawiswara: Wontên ing gêdhong pêcarikan, sasampuning
kodhokngorèk. Sasampuning ngunjuk kaping tiga, kangjêng tuwan residhèn kondur.
Tuwan Anu: Dados botên mawi dhaharan, kados pêkurmatan babaranipun putra dalêm saking kangjêng ratu.
Kawiswara: Ing nalika pêningkahipun botên, namung yèn pêngantèn kapanggihakên, mawi dhaharan. Sontênipun wanci jam sêtêngah sêkawan abdi dalêm nêgari sami sowan wontên ing srimênganti, sêrta para sêntana sami pêpak wontên ing
sêntananipun. Pêngantèn lajêng kapanggihakên wontên ing dalêm agêng, sasampuning kapanggihakên, lajêng [la...]
[...jêng] pista wontên ing pêndhapi.
Tuwan Anu: Pêngantènipun punapa botên tumut dhahar wontên ing pêndhapi. <242>
Kawiswara: Botên, wontên ing dalêm agêng kemawon. Atur kula wau wontên ingkang kêkirangan, saudara.
Kawiswara: Mênggah panggihipun putra akalihan putri wau mawi kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm.
Tuwan Anu: Lajêngipun kadospundi, saudara.
kangjêng radèn adipati punapadene para tumênggung. Sampun têlas, saudara.
Tuwan Anu: Sapunika namung kantun pêkurmatan pikramanipun putra dalêm pangeran alit.
Kawiswara: Inggih, mênggah paningkahipun putra dalêm pangeran alit, inggih mawi kajênêngan ing kangjêng tuwan residhèn. Sasampuning pragad paningkahipun, pêkurmatan tuwin lampah-lampahipun inggih sami kados ingkang sampun kula aturakên wau, kaotipun namung panggihing pêngantèn botên mawi kajênêngan ing kangjêng tuwan residhèn, wondening sontên sadèrènging panggihipun pêngantèn kangjêng <243> radèn adipati sakancanipun para bupati sami sowan dhatêng kêdhaton. Sasampuning pêngantèn kapanggihakên wontên ing dalêm, botên dangu lajêng kabêkta mêdal dhatêng kêpatihan, mawi mampir dhatêng loji, tabean akalihan kangjêng tuwan residhèn.
Tuwan Anu: Lampahipun pêngantèn dhatêng kêpatihan nitih punapa, saudara.
Kawiswara: Pêngantènipun kakung nitih titihan, pêngantèn putri nitih joli. Sasampuning tabean kalihan kangjêng tuwan residhèn, lajêng bidhal dhatêng kêpatihan.
Tuwan Anu: Pêngantèn wau punapa namung tabean kemawon, botên mawi lênggah.
Kawiswara: Mawi lênggah sêkêdhap, sêrta kasêgah ngunjuk wedang êtèh utawi wedang kopi. Sarawuhipun ing dalêm kêpatihan, prajurit ingkang andhèrèkakên sami drèl wontên plataran ing kêpatihan, kasauran ing mêriyêm.
Para bêndara pangeran sami lênggahan wontên ing pêndhapi, anuntên kangjêng tuwan residhèn pinarak dhatêng kêpatihan akalihan tuwan-tuwan ing suwêtawis. Sasampuning dhaharan, kangjêng tuwan residhèn lajêng kondur.
Tuwan Anu: Pangantènipun lênggah wontên ing pundi, saudara.
Kawiswara: Lênggah wontên ing dalêm. Sarêng êlêt sêdalu, panjênêngan dalêm ingkang sinuhun sêrta kangjêng ratu têdhak dhatêng kêpatihan mawi kasukan ing suwêtawis. Botên dangu lajêng kondur. Sarêng sampun sêpêkên, pêngantèn katimbalan <244> dhatêng kêdhaton, kadhèrèkakên ing kangjêng radèn adipati sêrta para tumênggung, mawi kapêthuk ing putra sêntana saking kêdhaton ing suwêtawis sêrta mawi jajaran lêlayu punapadene gôngsa sami mungêl. Sarawuhipun ing kêdhaton, lajêng sami ngujung wontên ing dalêm agêng, sasampuning ngujung, pêngantèn wau kaparingakên mêdal dhatêng dalêmipun sêntana ingkang sêpuh utawi dhatêng dalêmipun piyambak. Kangjêng radèn adipati tuwin wêdana pêmaosan môncanêgari sami andhèrèkakên. Sampun têlas, saudara.
Tuwan Anu: Lampah -lampahing pêkurmatan gangsal bab, ingkang sampun sampeyan prêtelakakên wau badhe kula sêrati sêdaya, supados sampun ngantos kêsupèn.
Kawiswara: Priyogi mêkatên, saudara.
Tuwan Anu: Nanging wontên malih, saudara, ingkang badhe kula sumêrêpi.
Tuwan Anu: Lampah-lampah pêkurmatanipun mênawi panjênênganing ratu surud.
Kawiswara: Inggih, saudara, ananging benjing-enjing kemawon kula prêtelakakên, awit kula ing sapunika badhe anjagong dhatêng Jayanêgaran.
Tuwan Anu: Kondur sampeyan saking anjagong wau dalu jam pintên. <245>
Kawiswara: Pêndugi kula jam kalih, angkah kula badhe mantuk bêdhug, ananging kabêthêng ing jawah, dados ngêntosi têrangipun.
Tuwan Anu: Inggih, jawahipun wau dalu kados dipun êsokakên sêrta dangu. Sampeyan wau dalu punapa mawi kêsukan sêtotêr.
Kawiswara: Inggih, dipun pêksa-pêksa dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawirêja, kula turuti ngantos kawon sèkêt rupiyah,
punapa botên mawi ambucal sêrat dhatêng Nyayogyakêrta, bab surud dalêm wau. <248>
Kawiswara: Ingkang kabucalan sêrat tigang nêgari, 1. ing Ngayogya, katur kangjêng sultan, 2. ing Bêtawi, katur kangjêng tuwan guprênur jendral, 3. ing Madura, katur kangjêng sultan. Sarawuhipun layon dalêm wontên ing Pêkên Agêng, kapêthuk ing tumênggung Ngayogya sêtunggil, kurmat saking kangjêng sultan. Tumênggung wau andhèrèkakên ngantos dumugi ing Imagiri.
Tuwan Anu: Panjênênganing ratu mênawi seda, punapa botên mawi sêlawat kados tiyang alit.
abdi dalêm ingkang andhèrèkakên sami mantuk. Sampun têlas, saudara.
Tuwan Anu: Mêkajanganipun, yèn wontên ratu seda, ngantos pintên dintên.
Kawiswara: Ngantos sawontênipun ingkang jumênêng ratu.
Tuwan Anu: Ingkang nama pangeran agêng tuwin pangeran alit, punika ingkang pundi, saudara.
Kawiswara: Pangeran agêng mêkatên, 1. kangjêng gusti pangeran adipati <249> anom, 2. pangeran sêdhèrèking ratu, ingkang tunggil rama ibu, 3. pangeran alit ingkang kaganjar nama pangeran adipati utawi panêmbahan, sêrta asongsong gilap, wondening pangeran alit punika, putra utawi sêdhèrèking ratu, ingkang miyos saking garwa sêlir.
Kawiswara: Mênawi wontên ingkang têksih kirang, badhe kula wêwahi, ing sapunika kula sampeyan lilani mundur, mênawi wontên kêrsa sampeyan andangu ing bab sanèsipun, anggêr kula sumêrêp amêsthi andadosakên bingah kula.
Radèn Ngabèi Kawiswara: Inggih nuwun, saudara, ananging kauningana, sinjang punika kula botên kenging ngangge.
Tuwan Anu: Sabab dening punapa, saudara.
Kawiswara: Amêrgi saking awisan. Punika bathikanipun parang rusak, agêmipun ingkang sinuhun sêrta para putra sêntana, yèn tiyang alit kados kula, botên kenging ngangge.
Tuwan Anu: Kula botên sumêrêp, yèn sinjang wontên ingkang awisan, botên kenging kaangge ing cok tiyanga, mêngke kula kintuni sanèsipun, ingkang kenging sampeyan agêm.
Kawiswara: Inggih saudara, ananging kauningana, aliya saking parang rusak wontên malih pênunggilanipun, ingkang kêlêbêt ing awisan.
Tuwan Anu: Punapa, saudara, kula mugi sampeyan sumêrêpakên, supados kula sampun angintuni, ingkang kêlêbêt ing awisan.
Kawiswara: Sinjang bathik, ingkang dados awisanipun ing ratu, 1. parang <251> rusak, 2. sawat, 3. udan riris, 4. sêmu kirang, 5. parang rusak barong, 6. parang rusak kêlithik, 7. rujak senthe tuwin parikêsit, 8. parang kusuma, 9. parang wèsthi, 10. parang kêrna, 11. parang kurung, 12. sêmèn jalêngut, 13. sawêrninipun bathikan ingkang mawi êlar rangkêp, punika sêdaya agêm dalêm ingkang sinuhun sêrta para putra sêntana.
Tuwan Anu: Kula sawêg sumêrêp sapunika. Aliya saking punika punapa wontên malih, ingkang dados awisanipun ing ratu.
Kawiswara: Wontên, kados ta cêlana cindhe bunton, ingkang kenging ngagêm watês kangjêng radèn adipati sapênginggil.
Tuwan Anu: Cindhe bunton mêkatên, cindhe ingkang kados punapa.
Kawiswara: Cindhe bunton mêkatên, ingkang kabucal sorotipun. Mênawi sorotipun katêksihakên, bupati akalihan kliwon kenging ngangge.
Tuwan Anu: Punapa malihipun, saudara, ingkang dados awisaning ratu.
Kawiswara: Kuluk ingkang awisan, 1. bêrci biru, 2. kanigara, ingkang kenging ngagêm kangjêng radèn adipati saha para putra sêntana, mênawi kuluk bêrci cêmêng, ingkang kenging ngangge watês kêliwon sapênginggil.
Tuwan Anu: Dados bupati botên kenging ngangge kuluk bêrci biru, akalihan <252> kanigara.
Kawiswara: Botên, anggènipun ing bupati kuluk pêthak akalihan bêrci cêmêng, mênggah kuluk pêthak wau, anggènipun abdi dalêm watês bupati sapêngandhap.
Tuwan Anu: Kula sêpisan ningali garêbêg, sumêrêp wiyos dalêm ingkang sinahun sinuhun. saking kêdhaton badhe têdhak dhatêng siti inggil, kanthèn kalihan kangjêng tuwan residhèn, kampuh dalêm ing wingking wontên ingkang nglawèr panjang, mawi kacêpêngan ing tiyang èstri, para pangeran ingkang lumampah wontên ing ngarsa dalêm, kampuhipun botên mawi kacêpêngan mêkatên. Punika kula dèrèng pikantuk mangêrtosipun.
Kawiswara: Kampuh ingkang ing wingking nglawèr panjang punika nama kunca, panyêpêngipun nama ngampil. Ingkang wênang kampuhan ngumbar kunca sêrta mawi kaampil, namung panjênêngan dalêm ingkang sinuhun, ewadèntên pêngantèn, yèn nalika kapanggihakên, kenging angumbar kunca sêrta mawi kampil. Wondening para putra sêntana mênawi kampuhan, kuncanipun kaubêd-ubêdakên ing wrôngka.
Tuwan Anu: Kalih dening, kalanipun kula ningali garêbêg wau, èngêt kula ingkang ngagêm cênela namung panjênêngan dalêm ingkang sinuhun.
Kawiswara: Inggih, cênela punika kalêbêt ing awisan, nanging para pangeran kanging ngagêm cênela mênawi botên wontên ing ngarsa dalêm, kalih <253> dening malih, kampuhan botên mawi wêdhung, kulukan botên mawi nyamat, ingkang wênang namung panjênêngan dalêm ingkang sinuhun. Para
balênggi, ingkang kenging ngangge watês kêliwon sapênginggil.
Tuwan Anu: Kangjêng pangeran adipati anom mênawi kampuhan punapa inggih kêdah mawi wêdhung.
Kawiswara: Inggih, nanging kenging ngagêm kuluk botên mawi nyamat.
Tuwan Anu: Kula rumiyin dipun cêriyosi dhatêng Tuwan Yan, yèn dhuwung kêmalon abrit inggih awisan. Punapa yêktos mêkatên.
Kawiswara: Inggih, dhuwung kêmalon abrit punika agêmipun panjênêngan dalêm ingkang sinuhun sêrta para putra sêntana, mêkatên ugi mêndhak, ingkang botên mawi êri pandhan tuwin wêrôngka kajêng cêndhana. Ukiran tunggak sêmi, ingkang kenging ngangge mantri sapênginggil.
Tuwan Anu: Punapa yêktos, saudara, botên kenging tiyang nyothe, kudhung utawi songsongan wontên ing alun- alun.
Kawiswara: Inggih yêktos, punika kalêbêt ing awisan. Ananging songsongan <254> wau kenging mênawi jawah, utawi ambêkta lare alit, kaêmban utawi kagendhong, mêkatên ugi kudhung. Kalih dening malih, tiyang numpak kapal, kreta utawi sanèsipun, wontên ing alun-alun êlèr, inggih botên kenging, kêjawi saking pêngantèn. Nuntun kapal kemawon wontên sakidulipun wêringin sêngkêran ing alun-alun êlèr botên kenging.
Tuwan Anu: Punapa awisanipun ing ratu wau kaèstokakên sêdaya.
Kawiswara: Ing jaman sapunika sampun kathah ingkang purun nêrak awisan ing suwêtawis, kados ta numpak kapal utawi kreta wontên ing alun-alun angangge dhuwung kêmalon abrit ukiran tunggak sêmi wrôngka kajêng cêndhana.
Tuwan Anu: Mênawi wontên tiyang purun-purun nêrak awisanipun ing ratu, punapa botên wontên paukumanipun.
Kawiswara: Kala ing jaman kina, sawêg têksih kêncêngipun ing prentah, mênawi wontên ingkang purun-purun nêrak awisanipun ing ratu, karampasan pênganggènipun. Nanging pêngrampasipun angêmungakên ingkang dados awisan kemawon.
Tuwan Anu: Saupami tiyang sanès bawah, kados ta tiyang Ngayogya dhatêng nêgari ing Surakêrta angangge awisaning ratu, punapa inggih karampasan. <255>
Kawiswara: Inggih, mêkatên malih tiyang ing Surakêrta, mênawi dhatêng nêgari ing Ngayogya, purun-purun angangge awisanipun ingkang sinuhun kangjêng sultan, inggih karampasan.
Tuwan Anu: Bab awisan wau panapa kasêbut wontên ing sêrat anggêr.
Kawiswara: Inggih, kasêbut wontên ing sêrat anggêr arubiru, ing bab ingkang wêkasan pisan. Ananging wêrninipun ing pêngangge ingkang dados awisan, botên kasêbutakên.
Tuwan Anu: Punapa wontên malih awisanipun ing ratu.
Kawiswara: Mangke kula èngêt-èngêt rumiyin, kados têksih wontên. Nanging kula mangsuli rumiyin atur kula ing sampeyan bab kuluk tanpa nyamat wau, punika têksih kêkirangan. Têtêpipun ingkang ngagêm kuluk botên mawi nyamat namung, panjênêngan dalêm ingkang sinuhun akalihan kangjêng gusti pangeran adipati anom. Nanging ing sapunika para pangeran wontên ingkang kulukan mawi nyamat wontên ingkang botên. Kalih dening malih kulukan mawi jungkat ing jawi, ingkang wênang namung panjênêngan dalêm ingkang sinuhun sêrta para pangeran. Mênggah pênunggilanipun ingkang kêlêbêt ing awisan, ukup
Tuwan Anu: Cêlana gubêkan akalihan dhuwung sambilan mêkatên punapa, saudara.
Kawiswara: Mênawi cindhe, ingkang kabucal sorotipun, mênawi kêstin, bêludru utawi sêngkêlat, ingkang botên mawi renda, wondening dhuwung sambilan ingkang botên mawi kandêlan botên kêmalon.
Tuwan Anu: Kula ningali kathah tiyang dhusun anyambil. Punapa botên kenging ing awisan.
Kawiswara: Sênajan tiyanga dhusun, mênawi lumêbêt ing kori gapit, inggih dipun awisi.
Tuwan Anu: Kula kêrêp ningali tiyang lumampah ngangge tudhung, sarêng dumugi ing alun-alun, tudhungipun kapocot. Punika punapa inggih kêlêbêt ing awisan.
Kawiswara: Inggih, punika sêsaminipun tiyang kudhung, ingkang sampun kula prêtelakakên wau. Kalih dening malih, tiyang èstri botên kenging ngambah sakidulipun wringin sêngkêran ing alun-alun êlèr. Tiyang èstri botên
Tuwan Anu: Wontên tiyang ingkang sanjang dhatêng kula, kapal maesa utawi lêmbu momotan botên kenging lumêbêt ing kori gapit. Punapa inggih yêktos.
Kawiswara: Inggih yêktos. Punika pênunggilanipun ing awisan.
Wontên malih awisanipun ing ratu, bab ungêling gôngsa, 1. botên kenging tiyang nabuh gôngsa ing dintên Jumungah, sadèrèngipun bakda, 2. anyarêngi monggang ing dintên Sêptu, 3. yèn sêkatèn mungêl, 4. yèn panjênêngan dalêm ingkang sinuhun mantu, 5. tiyang salêbèting bètèng botên kenging nabuh gôngsa, mênawi botên sampun kalilan ing panjênêngan dalêm ingkang sinuhun.
Tuwan Anu: Tiyang ingkang griya salêbêting bètèng, mênawi badhe nabuh gôngsa, punapa nyuwun piyambak dhatêng ingkang sinuhun.
Kawiswara: Botên. Jujugipun dhatêng nyai tumênggung, punika ingkang ngunjukakên ing sampeyan dalêm.
Tuwan Anu: Prêtela sampeyan ing ngajêng wau botên kenging tiyang numpak kapal utawi kreta wontên ing alun-alun. Kangjêng radèn adipati sapêngandhap, mênawi sowan numpak kapal utawi kreta, punapa inggih mawi mêdhun. <258>
Kawiswara: Inggih, êdhunipun wontên ing gladhag, lajêng dharat dhatêng ing pêsowanipun piyambak-piyambak. Yèn kangjêng radèn
Tuwan Anu: Songsongipun punapa katilar.
Tuwan Anu: Sampun dangu anggèn kula lêlênggahan kalihan sampeyan, kula badhe mantuk. benjing-enjing sontên jam gangsal mênawi sampeyan parêng, kula wangsul mriki malih, anyuwun sumêrêp samukawis ingkang dèrèng kula sumêrêpi, sêmantên punika mênawi botên andadosakên ribêding
kalih pêkurmatan pêmbobotipun garwa dalêm kangjêng ratu sêrta pêmbabaripun, punapadene pêkurmatan pikramanipun pangeran [pa...]
[...ngeran] agêng tuwin pangeran alit, saha pêkurmatan sedanipun panjênênganing ratu, ananging pêkurmatan jumênêngipun ing ratu dèrèng, punika kula badhe sumêrêp.
Radèn Ngabèi Kawiswara: Inggih, mênggah pêkurmatanipun mêkatên. Sasampuning kangjêng gusti pangeran adipati anom ngaturi sêrat dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral ing bab sedanipun ingkang rama, anuntên kangjêng tuwan guprênur jendral wau anglampahakên kumisaris kêkalih dhumatêng nêgari ing Surakêrta, ingkang badhe ngangkat
Adipati Arya Mangkunêgara saputra sêntananipun. Sasampuning pêpak sêdaya, anuntên kaundhangakên wontên ing pêndhapi, yèn kangjêng gusti pangeran adipati anom kajumênêngakên nata, anggêntosi panjênênganipun <260> ingkang rama.
Tuwan Anu: Sintên, saudara, ingkang ngundhangakên jumênêngipun nata kangjêng pangeran adipati anom.
Kawiswara: Ingkang ngundhangakên kangjêng tuwan residhèn, mawi maos sêrat cara Wêlandi, kasisihan ing cara Jawi, ingkang maos jawinipun tuwan juru basa. Sasampuning têlas pêmaosipun, kangjêng tuwan kumisaris kêkalih saha kangjêng tuwan residhèn, punapadene para tuwan-tuwan sêdaya, tabean akalihan ingkang jumênêng nata enggal. Anuntên ingkang sinuhun kaagêman bintanging kêraton sêrta kaaturan pinarak ing dhampar.
Tuwan Anu: Ingkang ngagêmi bintang sêrta ngaturi pinarak ing dhampar sintên.
Kawiswara: Kangjêng tuwan kumisaris wau. Sasampuning ngunjuk kaping
kalihan kangjêng tuwan kumisaris têdhak dhatêng siti inggil, pinarak ing bangsal witana, wontên ing ngriku kaundhangakên malih, kados kalanipun wontên ing pêndhapi wau, lajêng kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm.
Tuwan Anu: Ingkang maos undhang wontên ing siti inggil punapa inggih <261> têksih kangjêng tuwan residhèn akalihan tuwan juru basa.
Kawiswara: Inggih. Sasampuning ngunjuk kaping tiga, panjênêngan dalêm ingkang sinuhun kanthèn kalihan kangjêng tuwan kumisaris, têdhak saking siti inggil dhatêng pagêlaran. Wontên ing ngriku anitih kreta Kyai Dhudha, angubêngi sajawining kêdhaton. Sauruting mêrgi
Abdi dalêm prajurit miji pinilih, tamtama, carangan, sami numpak kapal wontên ing ngajêng, ing wingking upacara dalêm. Anuntên kagungan dalêm titihan kapal, kasambêtan ing ampilan êmas banyak dhalang sapênunggilanipun. Sasampuning ngubêngi kêdhaton, pinarak malih wontên ing siti inggil. Botên antawis dangu lajêng kondur ngêdhaton, pinarak ing pêndhapi malih.
Tuwan Anu: Kangjêng tuwan kumisaris, sêrta kangjêng tuwan residhèn, punapa tumut mêlêbêt ing kêdhaton.
Kawiswara: Inggih, tindak dalêm kondur wau kanthèn akalihan kangjêng tuwan kumisaris. Sasampuning tata lênggah wontên ing pêndhapi, garwa dalêm kaangkat nama Ratu Kêncana, ibu dalêm garwanipun sinuhun ingkang sampun seda kapundhut
punika ugi wanci jam tiga utawi sêtêngah <262> sêkawan, kangjêng tuwan kumisaris akalihan kangjêng tuwan residhèn tindak
ngaturi sêrat dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral mênawi sampun kajumênêngakên nata.
Kawiswara: Inggih, saudara, kula ingkang kêsupèn matur, dhatêng ing Nyayogyakêrta sêrta dhatêng ing Madura, ingkang sinuhun inggih ngaturi sêrat, kalih <263> dening malih kula kêsupèn matur, mênggah langkung dalêm ing loji agêng, badhe têdhak dhatêng loji Residhenan wau, mawi kaurmatan ing mêriyêm saking loji agêng kaping sêlikur.
Tuwan Anu: Punika sêdaya badhe kula cathêti, supados sampun ngantos kêsupèn.
Kawiswara: Inggih, priyogi sangêt kêrsa sampeyan mêkatên punika.
Tuwan Anu: Benjing-enjing mênawi sampeyan dhangan, kula badhe nyuwun sumêrêp lampahing pêkurmatan yèn ingkang sinuhun miyos garêbêg.
Kawiswara: Anggêr botên kêpambêngan ing sukêr sakit, kula sakêlangkung saking dhangan.
Tuwan Anu: Sampun, saudara, kula badhe mantuk.
63. over de plechtigheden bij gelegenheid van de Garêbêg's
Kawiswara: Wingi sampeyan kula ajêng-ajêng botên rawuh.
Tuwan Anu: Inggih, mila kula botên dhatêng, anak kula ingkang alit sakit pilêk sêrta watuk mawi kasrêpên. Ing sapunika sampun sêkeca.
Kawiswara: Ing sapunika wêradin lare pilêk sêrta watuk mawi kasrêpên. Nanging enggal mantunipun.
Tuwan Anu: Inggih. Dhatêng kula punika. saudara, mênawi sampeyan <264> parêng, badhe andumugèkakên pênyuwun kula bab lampahing pêkurmatan, mênawi ingkang sinuhun miyos garêbêg.
Kawiswara: Inggih, pêkurmatanipun mêkatên. Sarêng ing dintên dhawahing garêbêg
Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara saputra sêntananipun. Sarawuhipun ing kêdhaton, kangjêng tuwan residhèn sêrta para tuwan-tuwan wau tabean akalihan panjênêngan dalêm ingkang sinuhun, lajêng sami tata lênggah.
Tuwan Anu: Punika lênggah wontên ing pundi, saudara.
Kawiswara: Wontên ing pêndhapi. Ingkang sinuhun pinarak ing dhampar majêng ngalèr, kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi wontên ing kiwa dalêm. Para pangeran sêpuh pinarak ing kursi wontên ing kiwa dalêm majêng ngetan, para tuwan-tuwan saha Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara pinarak ing kursi wontên ing têngên dalêm majêng ngilèn. Wondening para pangeran ênèm sami lênggah ing ngandhap, <265> wontên ing kiwa dalêm majêng ngetan.
Tuwan Anu: Para pangeran ênèm ingkang sami lênggah ing ngandhap wau, panggenanipun [pangge...]
[...nanipun] punapa inggih ing pêndhapi.
Kawiswara: Inggih. Botên antawis dangu ingkang sinuhun kanthèn kalihan kangjêng tuwan residhèn, miyos dhatêng siti inggil. Kangjêng gusti pangeran adipati anom kanthèn kalihan tuwan sukêtaris wontên ing ngarsa dalêm. Sarawuhipun ing siti inggil, ingkang sinuhun pinarak ing bangsal witana,
dhawah ngungêlakên gôngsa Kyai Sêkar Dalima.
Tuwan Anu: Rêdèn wau sadèrèngipun kawêdalakên, panggenanipun wontên ing pundi, sêrta lampahipun dhatêng mêsjid Agêng mêdal ing pundi.
Kawiswara: Sadèrèngipun kawêdalakên, panggènanipun wontên ing sajawinipun kori kêmandhungan ingkang sisih wetan, dados sasêlanipun ing kori gapit akalihan kori kêmandhungan wau, wondening lampahipun dhatêng mêsjid Agêng mêdal ing siti inggil ingkang sisih
Tuwan Anu: Prajurit miji pinilih akalihan tamtama, ingkang drèl wau panggenanipun baris wontên ing pundi, saudara.
Kawiswara: Wontên ing siti inggil, prajurit tamtama wontên ing têngên dalêm majêng ngilèn, prajurit miji pinilih wontên ing kiwa dalêm majêng ngetan.
Tuwan Anu: Mêriyêm ingkang kaungêlakên wau panggenanipun wontên ing pundi.
Kawiswara: Wontên sajawinipun ing pagêlaran ingkang sisih lèr. Anuntên ingkang sinuhun dhawah dhatêng priyantun wêdana lêbêt kêkalih, ingkang sami lênggah wontên ing ngarsa dalêm, andikakakên dhawah dhatêng kangjêng radèn adipati, angêpang hajat dalêm wontên ing mêsjid Agêng, sêrta ambagi ingkang wradin dhatêng abdi dalêm sêdaya.
Tuwan Anu: Kangjêng radèn adipati sowan wontên ing pundi, saudara.
Kawiswara: Wontên ing pagêlaran. Priyantun wêdana kêkalih wau lajêng mêdal dhatêng pagêlaran, andhawahakên pêngandika dalêm dhatêng kangjêng radèn adipati, wangsulipun saking pagêlaran dhatêng siti inggil wontên ing ngarsa dalêm malih, mawi munjuk, mênawi pêngandika dalêm sampun kadhawahakên dhatêng kangjêng radèn adipati. Sasampuning ngunjuk rambah kaping wolu, ingkang sinuhun dhawah ngungêlakên gôngsa ingkang wontên ing alun-alun sêdaya. <267>
Tuwan Anu: Punika dhawah dhatêng sintên, saudara.
Kawiswara: Dhawah dhatêng priyantun wêdana lêbêt kêkalih wau. Botên antawis [anta...]
[...wis] dangu ingkang sinuhun kondur, wondening tatanipun ing lampah kondur dalêm inggih kados wiyos dalêm wau. Sarawuhipun ing kêdhaton, pinarak ing pêndhapi malih, lajêng ngunjuk wedang pêrêsan. Sarêng sampun, botên dangu kangjêng tuwan residhèn kondur, mawi ngaturi pista ing loji dhatêng kangjêng gusti pangeran adipati anom, akalihan dhatêng para pangeran sêpuh anem sêdaya, kangjêng radèn adipati sêrta para niyaka jawi lêbêt, inggih sami kaaturan.
Tuwan Anu: Ingkang sinuhun punapa botên mawi dipun aturi pista.
Kawiswara: Botên. Ingkang sampun dados adat, mênawi pista garêbêg, namung kangjêng gusti pangeran adipati anom, ingkang dipun aturi.
Tuwan Anu: Têdhakipun kangjêng pangeran adipati anom dhatêng loji punapa sarêng kalihan kangjêng tuwan residhèn.
Kawiswara: Inggih, malah tunggil sakêreta kalihan kangjêng tuwan residhèn. Sarêng langkungipun ing loji agêng, kangjêng gusti pangeran adipati anom wau kaurmatan ing mêriyêm saking loji agêng kaping tiga wêlas. Sabibaring pista, konduripun kangjêng gusti pangeran adipati anom kadhèrèkakên ing tuwan sukêtaris. <268> Salangkungipun ing loji agêng inggih kaurmatan ing mêriyêm, kados ingkang sampun kula aturakên wau.
Tuwan Anu: Bibaripun ing pista adat wanci jam pintên.
Kawiswara: Jam sêtêngah tiga utawi jam tiga.
Tuwan Anu: Pêngandika sampeyan wau, ingkang sinuhun sarêng pinarak wontên ing bangsal witana ngunjuk rambah kaping wolu, ingkang sêpisan wilujênging garêbêg. Lajêngipun ngantos kaping wolu wilujêngipun sintên.
Kawiswara: 1. Wilujênging garêbêg, 2. wilujêngipun kangjêng raja ing nêgari Wêlandi saputra sêntananipun, 3. wilujêngipun kangjêng tuwan guprênur jendral, 4. wilujêng dalêm ingkang sinuhun, 5. wilujêngipun kangjêng tuwan residhèn, 6, wilujêngipun kangjêng gusti pangeran adipati anom, 7. wilujêngipun putra sêntana dalêm, 8. wilujêngipun pulo Jawi.
Tuwan Anu: Kula rumiyin dipun cêriyosi ing tiyang, mênawi garêbêg,
Tuwan Anu: Mênggah lampah-lampahipun punapa sami akalihan ingkang sampun sampeyan prêtelakakên wau. <269>
Kawiswara: Wontên sanèsipun sêkêdhik. Wondening sanèsipun namung mêkatên. Sarêng ingkang sinuhun sampun ngunjuk sêpisan wontên ing siti inggil, sêrta sampun kaurmatan ing drèl tuwin mêriyêm, lajêng têdhak dharat miyos dhatêng mêsjid Agêng, [A...]
[...gêng,] kanthèn akalihan kangjêng tuwan residhèn. Sarawuhipun ing surambi, ingkang sinuhun pinarak ing dhampar wontên ing kobong majêng ngetan. Kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi wontên ing kiwa dalêm tunggil sakobong, para tuwan-tuwan wontên ing têngên dalêm lênggah ing kursi majêng ngetan, para pangeran sêpuh
wilujêng dalêm ing garêbêg Mulud taun Dal.
Tuwan Anu: Ingkang sinuhun punapa dhawuh piyambak dhatêng mas pêngulu.
Kawiswara: Inggih. Sakèndêlipun andonga, ingkang sinuhun dhawah dhatêng kangjêng radèn adipati, andikakakên ngêpang hajat dalêm sêrta ambagi ingkang wêradin dhatêng abdi dalêm sêdaya, anuntên ingkang sinuhun têdhak saha pinarak ing siti inggil malih, sasampuning ngunjuk jangkêp kaping wolu, mênggah lajênging pakurmatan sami kados<270> ingkang sampun kula aturakên wau, wedangipun ngantos asrêp, botên kaunjuk.
Tuwan Anu: Ngangkah punapa, saudara, yèn kula malah doyan ingkang ragi asrêp.
Kawiswara: Bab pêkurmatanipun ing garêbêg wau punapa inggih kêrsa sampeyan cathêti.
Tuwan Anu: Inggih, yèn botên kula cathêti, botên wande kêsupèn. Mênawi sampun kula pemuti badhe kula pintokakên ing sampeyan. Sarèhning panjang, bokmênawi wontên ingkang cèwèt.
Kawiswara: Priyogi sangêt, saudara.
Tuwan Anu: Sarèhning sampun dalu, kula badhe mantuk.
Tuwan Anu: Radèn ngabèi, aku anjaluk pitulung ing kowe anyurupake laku-lakune, yèn kangjêng sunan miyos ing dalêm Sênèn utawa Kêmis nganggo adu-adu kêbo karo macan banjur ngrampog macan. <271>
Radèn Ngabèi Kawiradya: Apa kowe durung tau nonton adu-adu lan nonton ngrampog macan.
Tuwan Anu: Uwis kêrêp bae, nanging aku ora nganggo
ing Bêtawi, anggawèkake prêtelane wiyos dalêm, yèn ngêrsakake ngadu-adu lan ngrampog macan.
Kawiradya: Sing kotakokake iku apa wiwitane pisan, sadurunge panjênêngan dalêm ingkang sinuhun miyos.
Tuwan Anu: Iya, urutên nganti sabubare ngadu -adu lan ngrampog.
Kawiradya: Wiwitane mêngkene, esuk wayah jam sanga ingkang sinuhun pinarak ing pêndhapa, banjur andhawuhake pêrentah mênyang abdi dalêm gandhèk, angaturi kangjêng tuwan residhèn. Barêng kangjêng tuwan residhèn têdhak tutug ing pêndhapa, ingkang sinuhun jumênêng banjur miyos, kanthèn karo kangjêng tuwan residhèn.
Tuwan Anu: Liyane tuwan residhèn, apa ora ana manèh sing malêbu <272> ing kêdhaton.
Kawiradya: E iya, aku kêlalèn. Tindake kangjêng tuwan residhèn mênyang kêdhaton karo tuwan sukêtaris sêrta ngirid tuwan-tuwan mêrdika, apadene upsir ing suwêtara, tuwin Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara saputra sêntanane. Tuwan sukêtaris anganthi kangjêng gusti pangeran adipati anom.
Tuwan Anu: Wiyos dalêm saka ing kêdhaton, kanthèn karo tuwan residhèn apa kaya yèn pênuju garêbêg.
Kawiradya: Iya. Barêng tutug ing pagêlaran, panjênêngan dalêm pinarak ing bangsal pêngrawit, kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi ana ing kiwa dalêm, para tuwan-tuwan
Tuwan Anu: Para pangeran ênom padha lênggah ing êndi.
Kawiradya: Padha lênggah ngisor, ana ing têngên dalêm. Sawise panjênêngan dalêm ingkang sinuhun pinarak, kangjêng radèn adipati sakancane wêdana kliwon
kaadu karo macan. Barêng kangjêng radèn adipati wis munjuk kang dadi pêndangu mau, anuli inuman maju ing ngarsa dalêm, ingkang
pancèn wani. Sawise ngunjuk mau, ingkang sinuhun majêng, pinarak ing dhampar sakiduling pêngadon. Kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi ana ing kiwa dalêm, kangjêng radèn adipati sakancane lungguh ngisor marêp ngulon. Sauwise ngadu-adu, kangjêng radèn adipati kadhawuhan tata gêgaman sakancane, ingkang sinuhun kanthèn karo kangjêng tuwan residhèn minggah ing panggung bakal aningali ngrampog macan, banjur pinarak ing dhampar, kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi, para tuwan -tuwan kang milu munggah ing panggung padha ngadêk bae. Barêng macan kang dirampog wis padha mati, ingkang sinuhun têdhak saka ing panggung, akanthèn karo kangjêng tuwan residhèn, banjur pinarak manèh ana ing bangsal pêngrawit.
Tuwan Anu: Mungguh tataning lênggah, apa ora owah kaya kang wus kotuturake mau. <274>
Kawiradya: Ora. Barêng ingkang sinuhun wis pinarak, kangjêng radèn adipati sakancane sowan ing ngarsa dalêm, nuli kadangu baris kang ditêmpuh ing macan sêrta panggonan patining macan. Ingkang sinuhun banjur ngunjuk sêrambahan manèh wilujêng dalêm. Sawise ngunjuk, ingkang sinuhun andangu môngsa, lan bab abdi dalêm wong tani, kang sêsawah nganggo banyu udan lan kang nganggo banyu kali apadene gêdhe ciliking banyu kali.
Tuwan Anu: Sing didangu iku sapa.
Kawiradya: Kangjêng radèn adipati. Sawise kangjêng radèn adipati munjuk kang dadi pêndangu mau kabèh, ingkang sinuhun ngunjuk sêrambahan manèh wilujênge kangjêng tuwan residhèn, banjur kondur.
Tuwan Anu: Unining gamêlan nalikane ngadu-adu apa iku kang diarani monggang.
Kawiradya: Dudu, yèn ngadu-adu utawa ngrampog, gêndhinge galaganjur, monggang mono kang diunèkake ing dina Sêptu.
Tuwan Anu: Elingku biyèn, dhèk aku nonton adu-adu, wong kang ana sandhuwuring pêngadon nganggo nyiram banyu mênyang kêbone, iku banyu apa lan apa pêmurihe.
Kawiradya: Iku banyu kêmadhuh. Kêmadhuh iku godhong, gatêle angluwihi, yèn kêbone didêlêng rada wêdi mênyang macan, banjur disiram ing banyu <275> kêmadhuh, dipurih galake, gatêling kêmadhuh iku kang anangèkake kuwanène, [kuwanè...]
[...ne,] apa isih ana manèh kang bakal kotakokake.
Tuwan Anu: Ora, pêngrasaku wis têrang.
Kawiradya: Aku iki mau arêp têgar, kandhêg dening têkamu.
Tuwan Anu: Saiki isih durung kasèp, yèn kowe arêp têgar. Wêtaraku iki lagi sêtêngah nênêm, sêdhênge wong têgar, ora
anglangkungi saking kathah, ingkang kula sumêrêpi namung pisang akalihan nanas sêrta jêram. Aliya saking punika kula dèrèng sumêrêp namanipun, tuwin ecanipun katêdha akalihan botênipun. Punapa ing tanah Jawi ngriki kathah wowohan ingkang eca katêdha.
Radèn Ngabèi Kawitana: Kathah, saudara, mênawi sampeyan badhe sumêrêp namanipun, kula kados sagêt amêstani sêtunggil-sêtunggilipun.
Tuwan Anu: Wowohan punapa ingkang sampun limrah katêdha. <276>
Kawitana: Dhasaripun pisang kathah piyambak wêrni-wêrninipun, atur kula wau èngêt-èngêtan kemawon. Kados têksih wontên ingkang kêlangkungan, wondening wêstaning jêram, kêprok, kranjang, pacitan, gêlundhung, butun, kuwik, kingkit,
Kawitana: Inggih, punika èngêt-èngêtan kemawon. Kados têksih wontên ingkang kêlangkungan, nanging botên kathah. Aliya saking wowohan, ingkang sampun kula prêtelakakên wau, wontên malih ingkang kenging katêdha, anama pala kapêndhêm
Anu: Mênggah ingkang sampun sampeyan prêtelakakên ingkang wiwitan pisan wau nama pala punapa.
Tuwan Anu: Kula botên nyana mênawi ing tanah Jawi kathah wowohan ingkang eca kathêdha.
Kawitana: Sêmantên punika aliya saking wowohan ingkang saking tanah sabrang, sêtunggil kalih ing ngriki sampun wontên ingkang nanêm uwitipun sêrta sampun mêdali, nanging kula dèrèng sumêrêp wêstanipun.
Tuwan Anu: Têksih wontên malih ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan. Mênawi andadosakên parênging galih sampeyan mugi kasumêrêpna. <279>
Kawitana: Sumôngga, anggêr kula sumêrêp ingkang badhe kadangokakên, kula inggih sakêlangkung saking dhangan.
Tuwan Anu: Ing nêgari Surakêrta punapa wontên dhukunipun Jawi, ingkang anjampèni sêsakit.
Tuwan Anu: Ingkang dados dhukun punika tiyang jalêr punapa tiyang èstri.
Kawitana: Jalêr inggih wontên, èstri inggih wontên.
Tuwan Anu: Punapa ingkang kangge kadamêl jampi.
Kawitana: Punika kathah wêrninipun. Wontên anggi-anggi, wontên gêgodhongan, wontên êmpon-êmpon utawi oyod-oyodan.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan sumêrêp wêstaning anggi-anggi tuwin gêgodhongan ingkang asring kadamêl jampi.
Kawitana: Kathah ingkang kula sumêrêpi, ananging botên sumêrêp kanggenipun kadamêl anjampèni sêsakit. Awit kula botên sumêrêp ing ngèlmi pêdhukunan.
Tuwan Anu: Kula inggih badhe sumêrêp kemawon namaning anggi-anggi akalihan gêgodhongan ingkang kadamêl jampi.
Kawitana: Namaning anggi-anggi kathah sangêt. Ingkang sampun kula
Kawitana: Botên, saudara, kathah ingkang wêdalan ing tanah sabrang, namung
Tuwan Anu: Kathahing anggi-anggi mèh sami kalihan gêgodhongan ingkang kadamêl jampi.
Kawitana: Inggih. Mênggah gêgodhongan ingkang sampun kula prêtelakakên wau, mênawi kadamêl jampi wontên ingkang salin nama, kados ta: godhong asêm, dhukun amêstani sinom, godhong kacipir cêthèthèt, godhong lombok sabrang, godhong kelor limaran, godhong wuni mojar, godhong pare ayam tundhung, godhong injên-injênan dingkik, pupus jambe dêdêl, godhong randhu sêmara kandhi.
Tuwan Anu: Tiyang Jawi ingkang kadamêl urus- urus punapa.
Kawitana: Kalimrahanipun crakèn, kalêmbak, tuwin godhong jarak cina, punapadene kunci. Suwênèh dhukun mênawi anjampèni tiyang sakit, botên mawi anggi-anggi utawi gêgodhongan ingkang sampun kula aturakên wau <282> namung isarat toya, têrkadhang toya klapa kemawon kadonganan, kaombèkakên dhatêng ingkang sakit. Têrkadhang tiyang sakit mripat utawi abuh, punapadene tatu, namung kaidonan kemawon utawi kadilatan.
Tuwan Anu: Sêkêdhik punika ngumor-umori, têka panggenaning sakit mawi
Namung kadamêl bêbasan kemawon kaidonan, yêktosipun kajapanan, mawi kaidonan sêkêdhik. Nanging angsalipun ngidoni botên kados tiyang idu makatên. Saèmpêr namung kados tiyang wicantên nyiprat idunipun. Wondening ingkang sampun kêlampahan wontên ingkang mantun, wontên ingkang botên, mawi-mawi bêgjanipun ingkang anjampèni akalihan ingkang dipun jampèni. [jampè...]
Tuwan Anu: Wêstaning êmpon-êmpon dèrèng sampeyan prêtelakakên.
punapa sami wêdalan ing tanah Jawi. <238>
Kawitana: Inggih, ing pêkên kathah tiyang sade êmpon-êmpon. Kula mangsuli pêndangu sampeyan bab dhukun wau, wontên dhukun suwênèh, mênawi dipun undang badhe dipun kèn anjampèni tiyang sakit, anggènipun anyukani jampi mawi milih dintên ingkang sae, mênawi pênuju dintên sangar, botên purun lumampah utawi anyukani jampi.
Kawitana: Sabab punika dintên awon. Pitajêngipun tiyang Jawi, punika dintên turunipun sakathahing sêsakit sêrta bilai, mêkatên ugi tiyang badhe kêkesahan utawi gadhah damêl, mênawi pênuju sangar kasêrantosakên.
Tuwan Anu: Kula badhe sumêrêp awon saening dintên. Mênawi parêng mugi sampeyan sumêrêpakên.
Kawitana: Kula sakêlangkung dhangan nyumêrêpakên. Nanging sarèhning sapunika sampun dalu, sêrta badhe jawah, kula mugi sampeyan lilani mundur, benjing-enjing kula sowan malih.
Tuwan Anu: Sakêlangkung bingah kula sampeyan rawuh. Sampeyan wau <284> punapa saking ing dalêm kemawon.
Kawitana: Inggih, nanging mawi mampir ing Pacinan sêkêdhap, ngupados sêngkêlat ijêm botên angsal.
Tuwan Anu: Sêngkêlat ijêm kakêrsakakên badhe kadamêl punapa, mênawi
Kawitana: Badhe kula damêl sikêpan. Kalih elo kemawon kados cêkap.
Tuwan Anu: Mênawi namung kalih elo, kula gadhah, mangke kula pêndhêt. Lah punika, saudara, wêrninipun. Mênawi cêkap kadamêl sikêpan, kula saosakên ing sampeyan.
Kawitana: Sangêt pênuwun kula sampeyan paringi. Kala rumiyin kula sampun nate akèn damêl sikêpan sêngkêlat, lêbêtanipun namung kalih elo, amêsthi inggih cêkap.
Tuwan Anu: Punika malah langkung sêtêbah kalih elonipun. Sampeyan pinarak, saudara.
Kawitana: Inggih. <285>
Tuwan Anu: Mênawi parêng, kula andumugèkakên pênyuwun kula wingi, badhe sumêrêp ingkang dipun wêstani dintên sangar.
wulan Jumadilakir, Rêjêb, Ruwah, sangaripun dintên Rêbo akalihan Kêmis. Ing wulan Siyam, Sawal, Dulkangidah, sangaripun dintên Jumungah. Ing wulan Bêsar, sangaripun dintên Sêptu akalihan Ngahad.
Tuwan Anu: Punapa sampun mêsthi, yèn tiyang anjêjampèni utawi kêkesahan punapadene gadhah damêl pênuju dintên sangar, botên priyogi kêdadosanipun.
Kawitana: Botên nama mêsthi mêkatên. Ananging adat asring botên priyogi ingkang pinanggih, alitipun manggih rêribêt, agêngipun manggih bilai, mêkatên ingkang dados pitajêngipun tiyang Jawi, ananging kula piyambak sampun anglampahi kêkesahan pênuju dintên sangar, têka wilujêng, têrkadhang sanèsipun kula inggih sampun wontên ingkang nglampahi mêkatên. Malah kula sampun sumêrêp tiyang ingkang kêkesahan pênuju botên dintên sangar, têka amanggih bilai, ananging sarèhning sampun dados pitajênganipun tiyang kina, mila ngantos ing sapunika kathah <286> ingkang ngèstokakên, dados kayêktosan kawon dening adat.
Tuwan Anu: Saupami sampeyan anampèni dhawahing pêrentah pênuju dintên sangar, kautus dhatêng ing pundi-pundia, punapa botên sampeyan lampahi tumuntên.
Kawitana: Mênawi dhawah wau botên pêrlu, inggih kula sarèhakên. Bilih [Bi...]
[...lih] prêlu, inggih kula lampahi tumuntên. Ananging mênggah anglampahi dhawahing pêrentah utawi dhawahing ratu, ingkang lêrês botên mawi milih dintên ingkang sae, anyingkiri dintên sangar wau namung ing pêdamêlanipun piyambak. Sêmantên punika inggih namung pêdamêlan ingkang kenging kasarèhakên.
Tuwan Anu: Aliya saking dintên sangar, punapa wontên malih ingkang dipun singkiri ing tiyang Jawi.
Kawitana: Wontên, dipun wêstani nahasing wulan.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun nahas.
Kawitana: Nahas punika tiyang Jawi ngriki amêstani têmbung Arab, têgêsipun sami akalihan sangar, sangar punika Kawi, têgêsipun busik, singkir.
Tuwan Anu: Wulan punapa ingkang nahas.
Kawitana: Wulan ingkang wontên nahasipun pitu, Sura, Rabingulakir, Jumadilawal, Siyam, Sawal, Dulkangidah, Bêsar.
Tuwan Anu: Dintên punapa ingkang sangar salêbêtipun wulan pitu wau. <287>
Kawitana: Mênawi ing wulan Sura, tanggal kaping 13 nahas, kala Kangjêng Nabi Ibrahim dipun obong dhatêng Raja Namrud. Ing wulan Rabingulakir tanggal kaping 16 nahas, kala Kangjêng Nabi Yusup kalêbêtakên ing sumur. Ing wulan Jumadilawal tanggal kaping 5 nahas, kala Kangjêng Nabi Ênuh dipun kêlêm. Ing wulan Siyam tanggal kaping 21 nahas, kala Kangjêng Nabi Musa pêrang akalihan Raja Pirngon. Ing wulan Sawal tanggal kaping 3 nahas, kala Kangjêng Nabi Adam katurunakên saking swarga. Ing wulan Dulkangidah tanggal kaping 24 nahas, kala Kangjêng Nabi Yunus dipun untal ing ulam nun. Ing wulan Bêsar tanggal kaping 25 nahas, kala Kangjêng Rosulullah kagutuk ingkang waja.
Tuwan Anu: Kula rumiyin dipun cêriyosi dhatêng Radèn Ngabèi Kawiradya, tiyang Jawi mênawi badhe kêkesahan, yèn wontên prêkawis, mawi isarat ing sadèrèngipun kesah, punika punapa yêktos.
Kawitana: Inggih yêktos. Isarat wau saking anggènipun anglêluri lampahipun para Nabi saha para sahabat Rasul. Mênawi kêkesahan ing dintên Ngahad, isaratipun ngangge sumping, punika lampahipun Kangjêng Nabi
kudhung sinjang, lampahipun Kangjêng Nabi Ayub. Ing dintên Kêmis tumênga ing langit, lampahipun Bagendha Ali. Ing dintên Jumungah kêkêmu, lampahipun Kangjêng Nabi Muhammad. Ing dintên Sêptu, ngandhut siti, kadèkèk ing pusêr, lampahipun Kangjêng Nabi Adam.
Kawitana: Namung supados wilujênga lampahipun. Tiyang Jawi punika saudara, kathah ênak-ênikipun. Aliya saking ingkang sampun kula aturakên wau têksih wontên malih ingkang dipun lêluri sêrta kaèstokakên, kados ta: watêking wuku, watêking taun, sangating kêlairan, lampahing naga, watêking windu,
têtanèn, dalasan badhe ngadêgakên griya sapênunggilanipun utawi badhe nênanêm, mawi amilih wulanipun ingkang sae.
Tuwan Anu: Punika sêdaya kula kêpingin badhe sumêrêp.
Kawitana: Inggih saudara, benjing kula damêlakên ingkang têrang, ing sapunika <289> kula sampeyan lilani mundur, kula badhe lajêng dhatêng ing Kawiswaran, anjênêngi panggihing pêngantèn.
Tuwan Anu: Inggih, kula ing sapunika inggih dhatêng ing Pacinan ngupados kêrtas Wêlandi, badhe kula damêl nêdhak sêrat Arjuna Sasrabau Kawi.
Kawi, en verklaring van een paar coupletten van de Bråtå-joedå-Kawi
Tuwan Anu: Kala ing malêm Ngahad kula ningali ringgit wêcucal ing dalêmipun Radèn Ngabèi Kawiradya ngantos sadalu natas, Radèn Ngabèi Kawiswara kalih Radèn Ngabèi Kawindra inggih wontên. Sanjangipun Radèn Ngabèi Kawiradya dhatêng kula, sampeyan inggih dipun aturi.
Radèn Ngabèi Kawitana: Inggih, ananging kala sêmantên kula pênuju sakit ngêlu, mila botên dhatêng, aliya saking panjênêngan
Anu: Wêstaning lampahan kula botên sumêrêp. Ingkang kacriyos, kala Prabu Krêsna jumênêng ratu wontên ing Dwarawati.
Kawitana: Punika dipun wêstani lampahan Kunjara Krêsna. Sampeyan punapa mangêrtos sêdaya wicantêning dhalang.
Tuwan Anu: Kathah ingkang botên kula sumêrêpi, awit mawi dipun êmori [êmor...]
[...i] Kawi, nanging uruting cêriyos kula sumêrêp sêdaya, wiwitan ngantos dumugi bibaripun.
Kawitana: Sampun ingkang panjênêngan sampeyan, yèn sumêrêpa ing Kawi, bôngsa kula tiyang Jawi kathah ingkang botên sumêrêp.
Tuwan Anu: Punapa mêkatên, saudara.
Kawitana: Inggih, panjênêngan sampeyan kula aturi andangu dhatêng Radèn Ngabèi Kawirêja, utawi dhatêng Radèn Ngabèi Kawiswara tuwin dhatêng Radèn Ngabèi Kawindra punapadene dhatêng Radèn Ngabèi Kawiradya, dalasan dhalang sampun sampeyan galih pêtitis sumêrêpipun dhatêng Kawi.
Tuwan Anu: Kula sawêg sumêrêp sapunika, mênawi tiyang Jawi kathah ingkang botên sumêrêp ing Kawi, wondening dhalang sampeyan wêstani botên pêtitis sumêrêpipun dhatêng Kawi, punika adamêl eraming manah kula, mila mêkatên, lêrêsipun ingkang mêsthi sumêrêp dhalang, awit garapanipun ringgit wêcucal sêrta punika ingkang dados pêngupajiwanipun.
Kawitana: Lêrêsipun inggih mêkatên, nanging kayêktosanipun botên. <291> kathah tiyang ingkang nêgêsi Kawi awaton dugi-dugi, saking lumuhipun kawêstanan botên sumêrêp. Kados ta ada-adanipun ing ringgêtringgit. purwa, punika sêdaya pamêndhêtipun saking sêrat Kawi, kula mêsthèkakên anggêr tiyang sumêrêp sêdaya.
Tuwan Anu: Ada-ada punika pamêndhêtipun saking sêrat punapa.
Kawitana: Saking sêrat Bratayuda Kawi, saking sêrat Rama Kawi, saking sêrat Arjuna Sasrabau Kawi, saking sêrat Wiwaha Kawi.
Tuwan Anu: Kula punika ta kêpingin badhe sumêrêp ing Kawi, sumêja amêndhêt guru dhalang, nanging manah kula lajêng cuwa mirêng pêngandika sampeyan wau.
Kawitana: Mênawi sampeyan kêrsa sumêrêp têmbung Kawi, kula mriyogèkakên anggêguru dhatêng Radèn Ngabèi Kawirêja, awit punika pujôngga agêng, sakêrsa sampeyan kados botên cuwa.
Tuwan Anu: Lah punika Radèn Ngabèi Kawirêja dhatêng. Sampeyan pinarak, saudara.
Kawirêja: Inggih. Sampeyan punapa sampun dangu adhi ngabèi.
Kawitana: Dèrèng. Sampeyan wau sawêg kula raosi akalihan saudara sampeyan tuwan.
Kawirêja: Inggih. <292>
Kawitana: Saudara sampeyan tuwan badhe sumêrêp têmbung Kawi, kêrsanipun badhe mundhut guru dhalang, sarêng kula matur
apuruhita dhatêng panjênêngan sampeyan, sakêrsanipun kados botên cuwa.
Kawirêja: Kula punika botên rumaos gadhah kêsagêdan. Tiyang kathah amêstani pujôngga, yêktosipun taksih tidha-tidha, ewadèntên mênawi dipun kêrsakakên dhatêng panjênênganipun tuwan kula sakêlangkung bingah.
Tuwan Anu: Sampeyan punika sangêt angêsorakên sêrira, botên wontên kukus tanpa latu.
Kawirêja: Kula sumôngga anggèn sampeyan anggalih.
Tuwan Anu: sarèhning sampeyan sampun parêng, amulang Kawi dhatêng kula, sakêlangung andadosakên suka bingah kula.
Kawirêja: Inggih, saèstu botên kula awratakên kêrsa sampeyan punika, sêrat Kawi sampeyan punapa sampun kagungan.
Tuwan Anu: Gadhahan kula sêrat namung sêtunggil, Bratayuda Kawi. <293>
Kawirêja: Punika priyogi kadamêl wiwitan sinau têmbung Kawi.
Tuwan Anu: Inggih, kalih dening kêdhik- kêdhik sampun wontên jarwanipun, duka sampeyan lêrês lêpatipun, mangke kula pêndhêt. Lah punika, saudara.
Kawirêja: Sêratanipun sae, ngêtumbar sêrta ajêg.
Tuwan Anu: Punika jarwanipun namung sêkêdhik wontên saking gangsal wêlas pada.
Kawirêja: Wiwitanipun pisan botên wontên. Punika namung wiwit kala Pêndhawa sampun wontên ing Thêgal. Têgal. Kuru, Arjuna wêlas aningali mêngsahipun, nanging anggènipun anjarwani ing sasumêrêp kula kathah ingkang lêpat. Mangke kula upadosi Kawinipun. Lah punika sampun pinanggih.
Tuwan Anu: Sampeyan paringakên, saudara, kula ingkang ngungêlakên, sampeyan ingkang ningali jarwanipun. Mênawi wontên ingkang lêpat, mugi sampeyan ewahi.
têgêsipun: ingkang dados Prabu Salya Bisma Kêrpa Sang Pandhita, kaakên guru.
Tuwan Anu: Jawinipun pangraos kula botên urut sêrta botên
Jawi mêkatên: Sang Arjuna aningali, tumuntên majêng, ing sêmu kêjodheran <295> yèn ngêloko aningali pratingkahing mêngsahipun. Dene sami sêdhèrèk. Botên wontên tiyang sanès. Wontên ingkang anaking bapa tuwin anaking biyung, sêrta anaking uwa, wontên ingkang kêprênah paman, ingkang kados Prabu Salya Bisma Kêrpa Drana,Drona,. punika sampun sami kaakên guru.
Tuwan Anu: Sapunika têrang, kalih dening kula tandhing akalihan jarwa gadhahan kula, gèsèhipun sangêt, kados rintên akalihan dalu.
Kawirêja: Kagungan sampeyan jarwa punika ingkang damêl sintên.
Tuwan Anu: Ingkang damêl Mas Ngabèi Jayabumakit.
Kawirêja: Jarwa kêkalih wau kula mriyogèkakên sampeyan pintokakên dhatêng para pujôngga, supados sampeyan sumêrêpa ingkang lêrês akalihan ingkang lêpat. Sampun ngantos kula kagalih angunggulakên dêdamêlan kula, anacat dêdamêlanipun tiyang sanès. Mênawi pujôngga amêstani lêpat anggèn kula nêgêsi, kula inggih ngawon.
Tuwan Anu: Kados botên susah kula pintokakên. Kula sampun pitajêng ing lêrêsipun anggèn sampeyan nêgêsi, namung kula badhe pitakèn sêkêdhik. Ing sêpada wau têmbungipun anggêh mungêl kaping kalih, ingkang sêtunggil sampeyan <296> têgêsi kêprênah, sêtunggil sampeyan têgêsi kaakên, punika punapa botên kêlintu.
Kawirêja: Botên, saudara, anggêh punika têgêsipun anggêp, prênah, [prê...]
[...nah,] angkah: yèn kaungêlakên prênah guru, botên pikantuk. Wondening kaakên guru utawi kaanggêp guru, êtrapipun wontên ing ukara wau sami kemawon.
Tuwan Anu: Sumôngga, punika sampeyan priksa, kados inggih lêpat malih.
Kawirêja: Anggènipun nêgêsi têka mêlumpat- mêlumpat. Punika saèmpêr kados kala Gathotkaca kadhawahan dhatêng Prabu Krêsna amêthukakên Kêrna.Karna. Mangke kula upadosi Kawinipun. Lah punika sampun pinanggi.pinanggih.
Tuwan Anu: Sampeyan paringakên, saudara, kula ingkang ngungêlakên, sampeyan ingkang mriksa
pakoning patik narpati, têgêsipun: matur bêgja mênawi wontên dhawah dhatêng abdi sang prabu. Jangkêp sêrta têrangipun ing têmbung Jawi mêkatên: ing ngriku Gathotkaca kadhawahan dhatêng Prabu Krêsna sêrta Pêrta, amêthukakên Suryaputra, tumuntên sami anggunggung kasêktènipun Gathotkaca, ingkang dipun pêngandikani, girang anyakêt saha matur, kawula bêgja, dene wontên dhawah dalêm dhatêng kawula.
Tuwan Anu: Jarwa gadhahan kula punika gèsèh malih akalihan anggèn sampeyan nêgêsi, nanging botên patos sangêt kados ingkang sampun wau.
Tuwan Anu: Ingkang wiwitan wau sêkaripun punapa, saudara.
Kawirêja: Ingkang wiwitan wau sêkaripun Sêkar Rini, ingkang kantun sêkaripun Kawitana.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan parêng, kula suwuni pitulung anjawèkakên sêrat Bratayuda Kawi punika.
Kawirêja: Kula dhangan kemawon. Anggêr kenging tambanan. Awit tiyang lumampah ing damêl, kados kula, botên kenging katêmtokakên lêganipun. <298>
Tuwan Anu: Inggih, saudara, sampeyan garap ing sadhangan sampeyan [sampeya...]
[...n] kemawon. Lami-lami inggih rampung.
Kawirêja: Inggih. Angsal kula lêlênggahan sampun dangu, kula sampeyan lilani mundur, kalih dening kagungan sampeyan sêrat Bratayuda punika, mênawi parêng kula bêkta ing sapunika.
Kawirêja: Sampeyan punapa botên mundur, adhi ngabèi.
Radèn Ngabèi Kawiradya: Ingkang sampeyan dangu punika ringgit wêcucal punapa ringgit têlèdhèk utawi ringgit arta.
Tuwan Anu: Punapa ringgit dede kramanipun wayang.
Kawiradya: Inggih, nanging têmbung ringgit, mênawi botên dipun rangkêpi wayang utawi <299> wêcucal tuwin têlèdhèk, ngêmu raos tiga, ingkang sampeyan dangu èwêd wangsulanipun, awit wayang akalihan têlèdhèk kramanipun namung sêtunggil, inggih ringgit wau, saha arta sêlaka wontên ingkang nama ringgit.
Tuwan Anu: Dados angsal kula pitakèn kirang têrang, kula wêstani ringgit wau namung kramanipun wayang.
Kawiradya: Inggih, pêndangu sampeyan ingkang kirang têrang, ewadèntên mênawi ing ngajêng sampun nyêbutakên sêpisan wêcucal utawi têlèdhèk, botên prêlu mawi karangkêpan kados atur kula wau.
Tuwan Anu: Mênggah ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan wau ringgit wêcucal.
Kawiradya: Ing nêgari Surakêrta ringgit wayang punika wêrni sêkawan, 1. ringgit Purwa, 2. ringgit Gêdhog, 3. ringgit Kêlithik, 4. ringgit Bèbèr, kala ing jaman kina wontên ringgit tiyang, yasanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunêgara
kaping sêpisan, ing sapunika sampun botên wontên, wêrtosipun ringgit tiyang wau ing nêgari Ngayogyakêrta taksih wontên. <300>
Tuwan Anu: Mênggah ingkang kadamêl lampahanipun ringgit gangsal prêkawis wau punapa sami kemawon.
Kawiradya: Botên. Mênawi ringgit Purwa akalihan ringgit tiyang, ingkang kadamêl lampahan inggih purwa, wiwit kala Manikmaya saurutipun ngantos dumugi Bratayuda. Ringgit Gêdhog akalihan ringgit Bèbèr, anyariyosakên lampahanipun Panji. Ringgit Kêlithik anyariyosakên lampahanipun nêgari ing Maospait kala jumênêngipun ratu èstri putrinipun Prabu Brawijaya, pêrang akalihan Prabu Menakjingga ing Bêlambangan. Sêratipun ingkang nyriyosakên lampahanipun prabu èstri akalihan Prabu Menakjingga wau anama Damarwulan.
Tuwan Anu: Èngêt kula sêpisan sampun nate maos sêrat pêrangipun ratu èstri akalihan ratu ing Blambangan. Ingkang dados wêwinihing pêrang, ratu èstri wau anampik pênglamaripun Prabu Menakjingga, wondening ingkang mêjahi Prabu Menakjingga, gamêlipun Patih Logêndèr, anama Damarwulan.
Tuwan Anu: Ingkang dipun wêstani wayang Kêrucil punika punapa, saudara.
Kawiradya: Ingkang dipun wêstani Kêrucil punika inggih ringgit Kêlithik. Wontên ingkang mêstani ringgit wêcucal. Ingkang lampahan Damarwulan inggih ugi nama <301> Kêrucil. Ananging kula dèrèng sumêrêp.
Tuwan Anu: Wêcucal punapa ingkang kadamêl ringgit kawan prêkawis wau.
Kawiradya: Ingkang kadamêl ringgit Purwa akalihan ringgit Gêdhog wêcucal maesa, ingkang kadamêl ringgit Klithik kajêng, namung tanganipun kemawon wêcucal. Wondening ringgit Bèbèr ingkang kadamêl dêlancang, kasêrat wêrni ringgit, saèmpêr kados gambar.
Tuwan Anu: Tiyang nanggap ringgit wêcucal utawi ringgit Kêlithik dalu punapa siyang.
Kawiradya: Mênawi ringgit Purwa akalihan Gêdhog, ingkang sampun dados kêlimrahanipun nêgari ing Surakêrta, pênanggapipun namung dalu kemawon. Ananging ingkang katanggap siyang inggih wontên. Adat ingkang nanggap bôngsa sabrang, kados ta tiyang Wêlandi, Cina sasaminipun. Ringgit Kêlithik pênanggapipun pancèn siyang kemawon. Nanging ingkang nanggap dalu têrkadhang inggih wontên. Wondening ringgit Bèbèr pananggapipun siyang utawi dalu.
Tuwan Anu: Pêngringgitipun punapa ngantos dangu.
Kawiradya: Ringgit Purwa utawi Gêdhog mênawi katanggap dalu, ngantos sadalu natas. Yèn katanggap siyang, inggih sadintên muput. Yèn dalu wiwitipun jam wolu utawi ngajêngakên sêtêngah sanga, angantos byar, mênawi siyang, wiwit jam <302> wolu enjing angantos sêrap utawi sêtêngah pitu, ringgit Kêlithik ingkang pancèn barangan, pênanggapipun sakajêngipun ingkang nanggap. Mênawi dede barangan, pênanggapipun kados ringgit Purwa akalihan Gêdhog wau, wondening ringgit Bèbèr, sakajêngipun ingkang nanggap.
Tuwan Anu: Salami kula wontên nêgari ing Surakêrta, dèrèng nate aningali ringgit Bèbèr.
Kawiradya: Mênawi salêbêting nêgari botên wontên. Ingkang têksih wontên, ing tanah Rêdikidul.
Tuwan Anu: Gôngsa ingkang kaangge ing ringgit gangsal prêkawis wau, punapa sami kemawon, saudara.
Kawiradya: Botên. Mênawi ringgit Purwa utawi ringgit Tiyang, gangsanipun sêlendro, Gêdhog akalihan Kêlithik gangsanipun pelog. Ringgit Bèbèr namung rêbab
ringgit. Mênawi tumbas ingkang agêng saha ingkang sae, nanging pulasan kemawon kados angsal 150 utawi 200 rupiyah, mênawi praosan ngantos 650 utawi 700 rupiyah, yèn pulasan pilihan kalih praosan 350 rupiyah, yèn
dados natahakên, mulasakên utawi mraosakên punapadene nyêmpuritakên piyambak kaotipun kathah, tumbas akalihan damêl piyambak. Kula sumêrêp piyambak kala Bêndara Pangeran Anu ngêrsakakên yasa ringgit Purwa, epahipun natah kemawon ringgit satunggil caruk toya tigang rupiyah, sampeyan galih, ringgit sêkothak pêpakipun kirang langkunga botên kathah, kados wontên saking kalih atus iji.
Tuwan Anu: Kathah sangêt wragadipun tiyang damêl ringgit Wêcucal.
Kawiradya: Inggih, ingkang kula aturakên wau sawêk epahipun natahakên kemawon, dèrèng wragadipun
Kawiradya: Sampeyan sumêrêp ringgit wêcucal kagungan dalêm ingkang sinuhun, kados eram. Saenipun anglangkungi, gêgêlipun sami êmas sêdaya, wragadipun kados botên cêkap tigang ewu rupiyah. <304>
Kawiradya: Kancingipun athik-athikan ing pundhak, ing sikut, ing èpèk-èpèk ingkang angsal ing tuding sêrta kancinging gapit rêmpah, tuwin kancinging cêmpurit ing têngah, punika sêdaya nama gêgêl.
Tuwan Anu: Ingkang sampeyan wêstani tuding, gapit rêmpah, sêrta cêmpurit wau
gapiting ringgit ingkang kagapitakên ing awak. Wondening cêmpurit wau wontên ingkang amêstani gapit.
Tuwan Anu: Kula sawêg midhangêt cêriyos sampeyan kemawon bab kagungan dalêm ringgit wêcucal wau sampun eram, iba yèn kula aningalana piyambak. Kula amangsuli pitakèn, saudara, sarèhning pêngandika sampeyan wau ringgit ingkang agêng pulasan kemawon ngantos pêngaos 150 utawi 200 rupiyah, dados kula anggadhahi pêmanah, mênawi ringgit wêcucal punika wontên pangkat-pangkatipun.
Kawiradya: Inggih, saudara, ing nêgari Surakêrta ringgit wêcucal kadamêl kawan pangkat, alit, dhara,
Tuwan Anu: Mênggah lampahanipun kathah pundi ringgit Purwa akalihan ringgit Gêdhog.
Kawiradya: Mênawi lampahanipun ringgit Purwa ingkang sampun kaanggêp yêktos, wiwit saking Manikmaya saurutipun mêngandhap dumugi Bratayuda, inggih namung wujud lampahan sêtunggil. Ananging carangipun kathah, mêkatên ugi ringgit Gêdhog. Ananging sami-sami, kathah carangipun ringgit Purwa akalihan ringgit Gêdhog.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun carang.
Kawiradya: Carang mêkatên lampahan anggitan.
Tuwan Anu: Mênggah cêriyosipun Arjuna Sasrabau akalihan Rama, punika kadamêl lampahan ringgit Purwa punapa Gêdhog.
Tuwan Anu: Pintên wragadipun tiyang nanggap ringgit wêcucal.
Kawiradya: Epahing dhalang, mênawi bebasan, ing dalêm sêdalu utawi sêdintên,
sagangsanipun. Punapadene yèn dalu ingkang nanggap mawi anyukani lisah, kadamêl ngêjogi blencong, mênawi mawi ngingoni,
Kawiradya: Kula punika siyam, saudara.
Tuwan Anu: Sampun dados galih sampeyan, kula botên sumêrêp. Wingi kula midêr-midêr dhatêng Pêcinan, dumugi salèring krêtêg agêng, aningali tiyang numpak kapalan, ingkang dipun damêl saèmpêr kados êpring dipun anam, ingkang numpak mawi nyêpêng tumbakan, duka sampeyan êpring, utawi kajêng, kapalanipun kalampahakên, angèmpêr-èmpêr lampahing kapal. Punika tiyang punapa, saudara.
Kawiradya: Punika tiyang ambêbarang reyog, ingkang kadamêl kapalan kepang.
Tuwan Anu: Kala kula wontên ing Têgal aningali têlèdhèk, gamêlanipun bumbung, kajèjèr kados wilahing gambang, tiyang ingkang dèrèng sumêrêp, mirêng swaranipun amêsthi mêstani gamêlan sayêktos.
Kawiradya: Ing ngriki inggih sampun wontên têlèdhèk kados ingkang sampeyan <307> pêngandikakakên punika. Kala tindakipun Bêndara Pangeran Anu dhatêng Bagêlèn, kula kakêrsakakên êndhèrèk. Wontên ing ngriku kula aningali têlèdhèk, gamêlanipun kajêng, kawêstanan kêmplong.
Tuwan Anu: Ing nêgari Surakêrta ngriki punapa wontên tiyang ambêbarang topèng.
Kawiradya: Wontên. Punika saminipun akalihan ringgit Gêdhog. Ingkang kadamêl lampahan inggih Panji, ananging gangsanipun sêlendro, sêrta pênanggapipun namung siyang kemawon. Mênawi dede topèng barangan, pênanggapipun
Kawiradya: Sawêg wêrtosipun, apyun punika adamêl kuwat. Awit têlèdhèk mênawi ambêbarang ngantos sadintên muput, utawi mênawi dintên tayub ngantos sadalu, bilih botên nyêrèt, wêrtosipun botên kuwat anjogèd ngantos sadintên utawi sadalu.
Tuwan Anu: Tiyang nayub punapa mêsthi dalu kemawon. <308>
Kawiradya: Ingkang nayub siyang, inggih wontên.
Tuwan Anu: Kula sampun ningali têlèdhèk sêpisan wanci dalu, nanging wontên ing radinan. Têlèdhèkipun tingal kula kados wontên saking sêkawan, sêrta tiyang jalêr ingkang sami nonton gêntos-gêntos tumut anjogèd. Punika sintên ingkang nayub, dene wontên ing radinan.
Kawiradya: Punika dede tiyang nayub, saudara, têlèdhèk ambêbarang dalu, wêstanipun janggrung, panggenanipun ambêbarang wau nama janggrungan, wontên ingkang ngadêgakên. Tiyang jalêr ingkang sampeyan pêngandikakakên gêntos tumut anjogèd, punika ngibing, mawi nyukani yatra dhatêng têlèdhèkipun. Ing sapunika sampun dipun awisi ing pêrentah, botên kenging tiyang ngadêgakên janggrungan.
Tuwan Anu: Sabab dening punapa dipun awisi.
Kawiradya: Amêrgi kathah rêrêsah, bab tiyang kêrêngan utawi sudukan arêbatan têlèdhèk. Punapadene awit dening sêsatron. Mênawi sampun botên wontên pêndangu sampeyan malih, kula mugi kalilana mundur, awit sampun mangsanipun buka.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, mênggah ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan, têksih kathah.
Kawiradya: Mênawi mêkatên, mangke bakda ngisa, akiripun jam wolu, kula wangsul. <309>
Tuwan Anu: Inggih, saudara, sakêlangkung suka bingah kula, sampeyan badhe
gedheKanthik nganggo tlaleBuntut cilik tansah kopat-kapitSikil kaya bumbung, mung lakumu igad-igudGUNDHUL-GUNDHUL
wis ngono bojoku yo sok mabuk nek
nyambut gawe Kang. Tonggo teparo yo akeh sek iso ditekani. Malah sok nyemedulur yang disini. Soal e kerep silih-silihan duit nek pas do butuh apa-apa. Hahaha.. Karang yo wong cilik Kang.” Tak
Nongkrong di blumbang sambil maem sego sambel ya wis seneng. Ndak kudu
Jajanan “Mata kebo” ki sing kepiye, Kang? Kok aku rak reti 😐
eudea said:	August 2, 2013 at 1:41 pm	Mata kebo kie nek sek tak maksud sek kuwih basah.
Warka (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa. Warka dumunung ing bantaran kiwa Kali Pilica (60 kilometer kidul Warsawa), kanthi 11.300 padunung. Warka dumunung ing Provinsi Mazowsze (wiwit 1999), sadurungé klebu Provinsi Radom (1975 - 1998).
Warka iku papan kelairan Jendral Kazimierz Pulaski (4 Maret 1745), lan uga misuwur anané Warka Brewery (wiwit 1478).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warka&oldid=1118863"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 14 Februari 2017.
gadhung luwuk ya iku salah siji ula kang anduwèni wisa mbebayani. Ula iki nduwèni
bangka-laut utawa ula gadhung luwuk (Jw.), tarihu (Dompu). Ing basa Inggris diarani white-lipped tree viper, white-lipped pit-viper, dijenengi ikuamarga werna cangkeme sing putih, utawa bamboo pit-viper, amarga ula iki asring urip ana ing ing pring-pringan.
Ula iki uga diarani ula ijo, merga wernane awaké. Nanging jeneng ula ijo iku kurang pas, amarga akèh ula kang manggon ing wit lan wernane ijo.
Ula kang wujude ora patiya gedhe, rada lemu iki ora patiya lincah. Ndhase njendhol gedhe, kaya ndhas kodhok. Ula iki nduwèni siung gedhé lan dawa kang isa ditekuk ing sajerone ngarep rahang dhuwur, katutup selaput lendhir cangkem.
Dawane sing lanang 60 cm lan sing wedok 80 cm. Buntute cilik, cendhak, kurang luwih 10–13 cm, nanging kuwat nggegem ing papane.
Ndhas lan awake sing bageyan dhuwr (dorsal) wernane ijo, cangkeme rada putih, utawa semu kuning (albolabris; albus, putih lan labrum, lambe). Ana werna putih ireng ing kulit sisih ngisor (sisik) ing awak sisih ngarep, kang lagi ketok nalika ula lagi ngamuk. Sangisore awak (ventral) kuning padhang nganti kuning pucet, utawa semu ijo ing ula lanang ana garis kuning ing ula kang luwih tuwa, ing wates kanthi werna ijo (garis ventrolateral). Sebelah dhuwur buntut wernane semu abang.
Ora kaya ula liyane, ing bageyan dhuwr ndhase ditutupi sisik kang ukurane rada gedhé kang katata simetris. Ing antarane mripate ana 8-12 sisik cilik,
Sisik dorsal berlunas, kasusun saka 21 utawa 19 sisik. Sisik ventral 155-156 sisik ing ula lanang, lan 152-176 ing ula wedok. Sisik subkaudal ana 60-72 pasang ing ula wedok, 49-66 pasang ing ula wedok.
Ula iki asring obah ing wanci wengi (nokturnal). Ula iki akèh ditemokake ing pang-pang wit utawa ing alas. Ula iki seneng ing alas pring lan alas kang rungkut lan cedhak karo kali.
Ula iki mangane kodhok, manuk, lan mamalia cilik, kaya kadhal. Ula iki anggone golek mangan ing wayah wengi direwangi déning indra kang goleki panase awak kang manggon ing pipi.
Ula iki nduwèni sifat ovovivipar, ya iku ndhoge netes nalika isih ing jero weteng, lan metu wis dadi anak ula, dadi kaya nglairke. Ula iki isa nganak nganti 25 (David and Vogel, 1997).
Anak jinis lan Penyebaran[besut | besut sumber]
Wisa[besut | besut sumber]
Ula gadhung luwuk kagolong ula kang polahe cepet, gampang krasa kaganggu lan gampang nyokot. Ula iki kapetung dadi ula kang nyumbang perkara cokotan ula kang gedhé ing Indonesia, kurang luwih 50% perkara dicokot ula ing Indonesia (
Miturut pengalaman, ula iki biyasane nyokot wong kang nembe golek kayu, wong ngarit utawa wong angon ing tengah alas. Ula iki ndiweni wisa kang mbebayani. Wisa iki disuntikake liwat siung loro kang mlengkung. Nanging ora kabèh cokotane ula iki ngetokake wisa. Cokotan ula kang ora ngetokake wisa iku pratandha
ing awak kang dicokot. Ing menit pisanan sawise dicokot bakal aboh lan wernane abang tuwa, pratandha ana pendharahan ing ngisor kulit. Banjur krasa kaku lan nyeri kang nyebar ning bageyan kang dicokot. Rasa nyeri krasa ing antarane panggon kang dicokot lan jantung. Yen anggone ngobati ora cepet isa nekake kepati.
Bahan bacaan dan Rujukan[besut | besut sumber]
ITIS Database on Trimeresurus albolabris, diakses 8/11/2006.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 3 Sèptèmber 2016.
lair batine | marang lumèbèripun | sihirèng Hyang Kang Tanpa Têpi | marma kacèlu dahat | ing tyas amêmangun | wuryaning kanang carita | praja
kaping kalih | nèng nagri Kartasura | bôndha tur abandhu | asugih pratiwa wadya | binathara [bi...]
[...nathara] ing jagad anyakrawati | wibawa paribawa ||
5. tuhu ratu agung ambawani | ing bawana tlatah nuswa Jawa | tanpa petungan balane | pra santana
dene ingkang para radpêni | sampun lambang prasêtya | pawong sanak tuhu | salami lan sri narendra | marma arjèng praja anjrah ingkang janmi | murah sandhang lan boga ||
7. suprandene yèn sampun pinasthi | apêsipun jayaning narendra | tuhu lamun
9. sri narendra lolos [lolo...]
[...s] saking nagri | têdhak dhatêng kitha Panaraga | sawusnya sirna mêngsahe | pinukul ing prang pupuh | kanthi bantu wadya Kumpêni | sigra jêng
11. wuryanira kang sêrat prajangji | mung pinêthik kang pêrlu kewala | mangkana ing surasane | kapisan dènira wus | sri bupati cidra ing
12. sarèhipun kangjêng sri bupati | wus nalôngsa saking cidranira | sakèhing prakara mangke |
sakèhe | kêdah tulung-tinulung | ingkang amrih maring basuki | kadya atunggil bôngsa | ing salaminipun |
pulo Madura pa dene | nagri ing Surèngkewuh | Rêmbang miwah Japara nagri | wêwêngkone sadaya | satêtiyangipun | dalah bupati punggawa | pangêrèhing Kumpêni kadya duk maksih | kawêngku kraton Jawa ||
17. dadya sagunging para bupati | pamêngkune ing siti rèhira | pangwasa paprentahane | tuwin pangambilipun | asil dhatêng têtiyang bumi |
18. kaping gangsal Kumpêni Walandi | angaturi wêwah wadyabala | ingkang rumêksèng kadhaton | myang barang karsa prabu |
bupati kang maringi | saking bandar lautan ||
19. pandamêle kang sêrat prajangji | anèng kadhaton ing Kartasura | kaping sawêlas wulane | Nopèmbêr ôngka taun | sèwu pitung atus lan malih | kawan dasa têtiga |§ (tahun Ehe: 1668). ing sêsampunipun | kadhawuhakên warata | bôngsa Jawa kalawan bôngsa Walandi | rakêt
mayur | tuhu wantêr maring ngajurit | cukat cakêp ing karya | wasis anênuju | barang rèh karsa narendra | kala bêdhahipun Kartasura nagri | katon sih
sungkêmipun | para wadya punggawa mantri | marma sangêt sihira | kangjêng
sang aprabu | mring wau tuwan kumêndhan | nganti karsa
samêkta | rôndha Biyang Sanun | mangkat sadean mring têgal | wadhah sênik ingkang bêkta
angical manèh | jujug ing Pedan dhusun | silih
kathah piwulangira | marang sira Bagus | myang winulang numpak kapal | anêgari sakathah ingkang turanggi | sawusnya tigang wulan ||
28. utusane kangjêng sri bupati | kang ngulati Radyan Mas Sujana | antuk warta pamanggène | ana ing Pedan dhusun | gya jinujul sampun kapanggih | nèng kali guyang jaran | ingaturan
sajroning warih | sêsupène barleyan | binucal mandhuwur | ingulatan ginogohan | kapanggihe nganti gagat
Mangkubumi | amangsuli lampahaning praja | Kartasura nalikane | jroning jaman dahuru | prapta bêdhahipun nagari | santana kadangira | kangjêng sang aprabu | akèh
Buminata | Singasari ing kalihe | miwah pulunan prabu | Pangran Pamot lan Dyan Mas Sahid | Arya Suryakusuma | Prangwadana juluk | lajêng nama Jêng Pangeran | Arya Mangkunagara arine malih | Pangran Mangkudiningrat ||
35. para pangeran pulunan katri | sami putranipun Jêng Pangeran | Mangkunagara kadange | sêpuh jêng sang aprabu | ingkang kendhang dhatêng Batawi | malih kang cinarita | ing nalikanipun |
ngadhatun | kalih têngah warsa watawis | rêrêm ing sawatara | ing sajroning
40. ari Soma sang nata tinangkil | magêlaran ingayap badhaya | asri tinon busanane | ngampil pacara prabu | nata munggèng bangsal pangrawit | lênggah ing dhampar êmas | kang cakêt ing ayun | Jêng Gusti Pangran
Tasura | nulya pra santana andhèr | cakêt ngarsa sang prabu | twan kumêndhan lan para upsir | ugi samya sumewa | anèng keringipun |
kaliwon panèwu mantri | jaba tamping majêgan ||
44. miyosira kangjêng sang siniwi | datan pae lawan saban-saban | duk maksih rêja jamane | nanging jro tyas ngêndhanu | sanityasa amangonêngi | risakipun kang praja | tanapi
angranuhi | yèn rinasa sangsaya karasa | ing Kartasura risake | patih dinuk ing wuwus | rêngên ta hèh sira dipati | kadarpaning tyas
pamriksane | kumêndhan rêmbagipun | papan ingkang wiyar waradin | amung ing Kadipala | kang dinalih patut | dèn dêgi pura narendra |
dhuh ki lurah ing panawang kula | dhusun Sala prayogine | nadyan ing purwanipun | wontên pêrang agêng ing
ingkang pakantuk papane | patih lan pra tumênggung | nayogyani mariksa malih | wetan banawi Sangkrah | horêg pra wadya gung |
wontên wetan bangawan | tiyang Jawi badhe wangsul Buda malih | tansah tukar lan rowang ||
53. wau risang nindya mantri kalih | lan kumêndhan kalane miyarsa | tansah lêgêg gèdhèg-gèdhèg | jro tyas kalangkung ngungun | mring waskithanipun kang galih | Tumênggung Ônggawôngsa | nging pakèwêdipun | de
gumolong rêmbage | kang kinarya kadhatun | èstu Sala ingkang pinilih | amung miturut jôngka | supadi rahayu | gya samya mantuk mring praja | patih kalih lan tuwan kumêndhan sami | marêk ing jêng sri nata ||
1. sang mantrimuka kumêndhan | sapraptanirèng ngarsaji | matur sarèhing dinuta | ngupaya papan kang yogi | arsa kinarya puri | rêmbagipun punggawa gung | amung ing dhusun Sala | mupakat ingkang pinilih | jangkanipun ing têmbe gêmah raharja ||
2. sri narendra lon ngandika | iya ingsun wus marêngi | nuli enggal dèn rakita | kumêndhan lan patih kalih | sami sandika mijil | praptèng jawi andhêdhawuh | mring sagung
nulya wiwit babad dhusun | badhening kang nagara | cinêngkal caloning puri | binabanjar tinata sapantêsira ||
5. wong cilik ing dhusun Sala | sampun dhinawuhan ngalih |
tan ngetang sayahing dhiri | wit gêlakan ing kardi | dupi antara nêm tèngsu | wus sampat paripurna | nanging
nindya mantri kalih | atur uning jêng sang prabu | lamun wus paripurna | nulya kangjêng sri bupati |
pramèswari | miwah putra lawan pra putri sadaya ||
10. sampun angrasuk busana | ingkang sarwa adi
16. titihan dalêm turôngga | binusanan sarwa asri | ingayap gamêl panêgar | wuri ingkang anambungi |
bupati | tinindhihan risang kalih mantrimuka ||
17. ingayap kang upacara | miwah kang wadya prajurit | ingkang sumambung ing wuntat | pra wadyabala Kumpêni | dharat asikêp bêdhil | tigang brêgada kèhipun | sèkêt dragundêrira | kumêndhan ingkang nindhihi | jajar lawan jêng gusti pangran dipatya ||
18. ingayap kang upacara | miwah kang wadya prajurit | ingkang sumambung ing wuntat | Cêngkal Baladewa Kyai | ngayap ngulama kêtib | ki pangulu tindhihipun | nulya para pangeran | wuri titihan sri mulki | rata ingkang pangirit turôngga astha ||
upacaraning kaprabun | anèng wurining rata | tanapi ing kanan kering | tinindhihan bupati kliwon kaparak ||
20. ingkang sumambung ing wuntat | tandhu jêmpana myang joli | yèku
ingkang tinitihan | pramèswari myang pra putri | swamining nindya
wadya gêdhong kraton miwah | panandhon samya umiring | nèng kanan kering jêmpana | kanan kering tandhu joli | kaliwon myang bupati | ingkang anindhihi laku | ing wuri sinambungan | pusaka karaton Jawi | warna-warna kathah kang winot kandhaga ||
saking Batawi | dhumatêng tuwan kumêndhan | gatining srat sung udani | jendral arsa martuwi | maring kangjêng sang aprabu | dene ngalih nagara | ngiras jajah tlatah Jawi | amariksa
atur kang kêmit | nyuwun sowan ing sang prabu | nulya laju ngandikan | praptèng ngarsa sang siniwi | jawat asta kumêndhan èsmu kasmaran ||
gurnadur jendral | raosipun kang sêrat |
mênawi parêng ing kayun | arsa prapta nagri tuwan ||
2. sowan ing jêng padukaji | rèhne mêntas karya kitha | nênggih pun
apa gone prapta | tuwan kumêndhan ature | rawuhipun tuwan jendral | dèrèng mawi têmbaya | kalamun parêng sang prabu | kawula arsa siyaga ||
5. bôndha kinarya badhèni | suyasa ingkang prayoga | kagêm pakuwon rawuhe | pun kaki gurnadur jendral |
parentah samêktèng karya | marang para bupatya | datan lami sampat sampun |
têrang ing gurnadur jendral | gatining rèh nandukake | pamapas cipta angkara | Pangran Mangkunagara |
kadang ingkang | wus mahambêg gunawan | mung matur sajatinipun | ing tumrape kaprawiran ||
pamrayoga yayi | kalamun condhong ing karsa | lêhêng kondura dèn age | ambêbana sihing nata | kadi langkung utama | suwita wong
kang pangandika | tuwan gurnadur jendral | datan liyan karsanipun | amung amurih raharja ||
tan ngeman sadulur | tilarane kangjêng rama ||
22. lan pun kakang asung uning | ramanta ingkang sawarga | atilar putra kathahe | gangsal kang jalu sakawan | kang wanita sajuga | ingkang jalu wayahipun | kuwawa angêmbat watang ||
23. satamating pan upèksi | kang kintaka jêng pangeran | trênyuh widrawa ing tyase | sru karantan maring kadang | kang wontên ing Jakarta | alola linglung wulangun | dening tinilar ing rama ||
24. myang jroning tyas katêtangi | mèngêt lampahaning rama | kang dahat karya wirage | nganti dangu tan ngandika |
ingsun pikir | pamrih kang marang raharja | nora pisan bêbasane | yèn mung suka angas karta | tan anut rèhing raja | lan Kumpêni ingkang agung | apa tan ajrih Hyang Suksma ||
29. mung iku wangsulan mami | lah uwis sira mundura | angasoa maring pondhok | pun Grêbong mundur tur sêmbah | ngaso mring pamondhokan | ri sampuning kalih dalu | wangsul dhatêng Surakarta ||
30. laju tumamèng jro loji | umarêk tuwan kumêndhan | wus tinutur
panjênêngan ingsun | kang paring pangan lan pangkat ||
36. kumêndhan gya amit mijil | enjingipun lajêng mangkat | mung bêkta juga upase | rowang Jawa amung tiga | datan samêktèng bala | praptèng Picis wus kapangguh | lan
kalantur karsane | karya risak wong padesan | sintên ingkang kecalan | marma tur kula kalangkung | pangeran mugi dhahara ||
39. sagung pirêmbag prayogi | sing Pangran Tirtakusuma | kawrat wontên ing sêrate |
lêpat paduka mring nata | kang sampun kalampahan | kula ananggêni tuhu | yêkti antuk pangaksama ||
punika | dede pêdhang Walônda | pelag pakantuking wangun | lir pêdhang damêlan Jawa ||
43. tuwan kumêndhan nauri | dhasar pêdhang suduk Jawa | rama paduka sang katong | ingkang aparing wasiyat | kala nèng Panaraga | Côndhabirawa ranipun | marmanya pêdhang punika ||
44. sabên ari miwah ratri | tan kenging pisah sacêngkang | tansah kula sandhing mawon | wit kathah karamatira | wasiyat ing Mataram | pêdhang nulya sinung wangsul | dhumatêng tuwan kumêndhan ||
45. gantya kumêndhan yun uning | wangkinganipun pangeran | kang katon pelag srasahe |
kumêndhan ngalèr lumaris | pangeran mring Panambangan | nanging sajroning galihe | pan amung anôngga krama | tan nêdya mituhua | twan kumêndhan rêmbagipun | wuwusên tuwan kumêndhan ||
48. prapta Surakarta nagri | laju tur uningèng nata | purwa madya wasanane | kalanipun pêpanggihan | sawusira antara | dèn anti ing dhatêngipun | pangeran tan ana prapta ||
49. taksih angadêgkên baris | bahak ngayudi padesan | wong cilik puyêngan gègèr | kathah dhusun karisakan | kapyarsa saking praja | nanging datan pinaèlu | wit sawêg gêlak pakaryan ||
50. suyasa ingkang prayogi | karya pakuwoning jendral | tuwin mêmangun
ri sampuning santun warsa | jêngkaripun sang pamase | saking nagri Kartasura | mring praja Surakarta | wontên sêrat prapta atur | uninga tamtuning [tamtu...]
52. badhe rawuh ing Samawis | jêng tuwan gurnadur jendral | langkung trustha ing galihe | Sri Narendra Surakarta | de wit jaman Mataram | Kartasura praptanipun | ngalih praja Surakarta ||
53. Gurnadur Jendral Batawi | dèrèng wontên ingkang prapta | pêpanggihan lan sang katong | pan lagya punika ana | marma jêng sri narendra | saking sangêt rênanipun | karsa mêthuk mring
bupati jroning nagari | jaba jêro sapunggawa | sapalih ingkang andhèrèk | kang sapalih têngga praja | dene para santana | akathah kang kantun tugur | lan kangjêng pangran dipatya ||
57. bupati môncanagari | ingkang cêlak Surakarta | kêrigan pra samya dhèrèk | sri narendra wus dhêdhawah | ing ari tanggal wulan | badhe têdhakipun wau | akanthi tuwan kumêndhan ||
dwi wêlas Rabingulakir | warsa Dal ing wanci enjang | wau kangjêng sri bupati |
7. titihan dalêm sang prabu | jêmpana lawan turanggi | wus cumawis pagêlaran | turôngga dipun praboti | sarwa êmas tanpa una | yèn tinon langkung rêspati ||
8. nitih jêmpana sang prabu | bidhal saking ing nagari | sinongsongan gilap [gi...]
[...lap] mubyar | wadu
môncanagari | ing Kêdhu lawan Mataram | Pagêlèn mung sawatawis | yèku ingkang sisih wetan | ing Kaduwang datan kari ||
12. ngayap upacaranipun | miwah kang wadya prajurit | sangkêp sagêgamanira | ing wuri kang anambungi | panèwu mantri myang Jajar | ing Surakarta nagari ||
13. bupati têtindhihipun | kaliwon kang dadya kanthi | ri sang kalih mantrimuka | ingayap wadya prajurit | miwah ingkang upacara | ing wuri ingkang nambungi ||
ingurung-urung | dening kang wadya prajurit | ingkang sikêp waos benang | wadya kaparak kang ngampil | upacaraning karajan |
16. turôngga titihan prabu | ingurung-urung pakathik | ingayap gamêl panêgar | ingkang datan kêna têbih | Tuwan Hondhorêp Kumêndhan | lan Pangeran Mangkubumi ||
17. ing wuri ingkang sumambung | bupati môncanagari | Madiun lawan Caruban | Magêtan myang Jagaragi | ing Warung lan
cacahnya | kang dharat sagunging dasih ||
21. abra ing busananipun | sagunging wadyabalaji | ingkang tata gêgunungan |
saking gunging wadya aji | de ratu musthikaning rat | ing
dwi atus drahgundêrira | kumêndur nagri Samawis ||
28. Tuwan Teling julukipun | ingkang anindhihi baris |
kathah pra dyah ayu | rêragan dènnya umiling |
mring lêlêngêng kang katingal | liringe lir ngujiwati | kang keswari nganti wudhar | tinon tan sêdya tinolih ||
38. wontên ingkang pungun-pungun | lir kênèng tikbra nêkani | pambayun kang ngênyu dênta | kadhêsêk nganti kapidih |
samêngko iki | iba bungahe tyas ingwang | yèn bakita sandhing linggih ||
41. pantês kinudang ing kidung | pantês
kawangwang saking mandrawa | busanane milangêni | lir lintang ambabar sêkar | pating gêbyar pating krêlip ||
48. Twan Jendral Baron Pan Imhup | samana sampun ngaturi | nambrama amanuhara | wilujênging sri bupati | atanapi tur prasêtya | pangandikanira aris ||
49. dhuh prapta kula sang prabu | pan amung parlu martuwi | dhumatêng paduka nata | rèhning mêntas wontên kawis | dahuruning prajanira | saking karsanta sang aji ||
50. ngalih kitha Sala dhusun | punika kula kaluwih | kadêrêng arsa umiyat | labêt dening gunging asih | kangjêng Kumpêni Walônda | dhumatêng Narendra Jawi ||
51. sang prabu mangsuli arum | prasêtyanipun Kumpêni | sih marma mring kraton Jawa |
prabu | gurnadur jendral martuwi | sigra amurwèng kalangyan | mriksa ananing jaladri | nutug gènnya mangun suka | jendral lawan sri bupati ||
56. wusnya antuk pitung dalu | dènnya wontên ing Samawis | sang prabu lan tuwan
badhe ing pakuwonipun | Gurnadur Jendral Batawi | gêdhong loji duk samana |
Tahun Walandi: 1746 [Sengkalan: wong nywara horêging bumi (1671 A.J., 1746 A.D.)]. sagung para bupati | makuwon sasukanipun | enjinge sri narendra | têdhak martuwi mring loji | andrawina nganti diwasaning surya ||
2. sri bupati lagya jêngkar | enjinge jendral martuwi | sinambut lan mangun
diwasaning ari | gurnadur lagya pamit | praptèng kawan arinipun | jangkêpe kaping tiga | têdhaknya jêng sri bupati | maring loji gurnadur mangun wicara ||
3. sang nata ngaturan ngiwa | mring gêdhong sami pribadi | mung kanthi dêlèr satunggal | gurnadur umatur aris | traping krama maripih | mêmalad mamèt saarju | dhuh pukulun sang nata | ingkang satuhu bawani | ing bawana talatahing nuswa Jawa ||
gènipun | wontên ing nuswa Jawa | ngayom barkahing narpati |
5. marma Kumpêni sadaya | ing sêdya tarlèn mêmamrih | tata arjaning kang praja | mulyaning karaton Jawi | tulusa ing salami | dalah satalatahipun | sampun wontên dur
prabu | dhatêng bôngsa Walônda | kang rumêksa kraton Jawi | pawong
myang pawêdaling siti | ingkang konjuk ing sang prabu | sapintên kathahira | Kumpêni mung dadya margi | lumadosing paos kadya saban-saban ||
8. duk miyarsa sri narendra | têmbunging Jendral Kumpêni | langkung kagyat ing wardaya | dene tan nyana sayêkti | yèn jendral ingkang prapti | minta siti lèr sadarum | kang nèng têpi samudra | dahat ribêng tyas
mring sagunging pra rad pêni | awit sampun ngugêmi | ubayèng mung mrih rahayu | nglêngkara [nglêngka...]
[...ra] yèn ngaraha | tiwasipun tanah Jawi | mila kula tan nêdya suwalèng karsa ||
10. nanging yogya dèn sarônta | kula mundhut rêmbag dhingin | maring pra nayakèng praja | sanès ari sung pawarti | jêng gurnadur mangsuli | dhuh sang prabu sampun dhawuh | dhatêng para dipatya | ing sayêkti tanpa kardi | botên sande punggawa mung mrih dur cara ||
11. tandhanipun dèrèng lama | gènnya sang prabu ajurit | nêdya ngungsir mring Walônda | saking turing pra dipati | môngka jroning rat Jawi | ingkang misesa amêngku | yêkti amung paduka | sintên kang purun ngalangi | yèn wus dadya karsane kang madêg
kraton Jawi | kula dèrèng ngèngêti | marma kula arsa dangu | mring kang juru panômpa | yèn sampun têrang
16. darbe paminta maring wang | anggadhuh bumi pasisir | ingsun ora bisa ondhan | kudu sah sajroning linggih | dadi ingsun nuruti | ing rèh kadhêsêk ing wuwus | angungun atur sêmbah | sira dipati kêkalih | dene sampun
ingkang mêsgul | rèhning padha rumôngsa | tinilaran rama swargi | mung sun sarah apa ing sasukanira ||
24. andhêku umatur [uma...]
[...tur] nêmbah | Jêng Pangeran Mangkubumi | pukulun môngsa wontêna | tiwas paduka narpati | tiwas sadaya sami | kang darbe kak amung ratu | sakarsa-karsa tuwan | sintên kang purun mancèni | kadang tuwan mung nêdya apês kewala ||
25. sang nata malih ngandika | hèh Yayi Mas Mangkubumi | mung pamêtune kewala | pikirên ingkang
27. yèn panuju ing karsèndra | tuwan mundhuta sakêthi | reyal batu sabên warsa | petanganing reyal ringgit | botên awrat watawis | kalih atus sèkêt èwu | rupiyah ing sawarsa | tumraping siti pasisir | sayêktine Kumpêni amung sumarah ||
28. awit taksih nama mirah | kathah ontunging Kumpêni | lamun botên makatêna | atis kraton nagri Jawi | siti Pajang Matawis | Bagêlèn tanapi Kêdhu | nyanggi pakaryan praja |
kathah walêd paosipun | sri narendra duk myarsa | dhawuh mring sang nindya mantri | hèh dipati
kraton Jawi | tangèh èngêt apêsipun | lir rêmbage pangeran | tan jamak tumrap ing mangkin | wit nirnakkên manise karaton Jawa ||
arja | kang jumrunuh ing prajane | dening mangunahipun | budi longok tan wraning wèsthi | satêmah bakal nistha | jênêngirèng ratu | yata wau jêng pangeran | animbali abdinipun para mantri | catur pangajêngira ||
3. wong ing Kartasura ingkang kalih | Mas Brêmara saking Kapurbayan | kang wus kanggêp suwitane | minôngka pinisêpuh | sinung aran Radèn Ngabèi | Martawijaya sarta | juga
ingkang dadya sisihane | Wirasêtika juluk | Jêng Pangeran Amangkubumi | dhawuhkên pangandika | bocah sun paring wruh | wingi ingsun ingandikan | pinaringan
anglilakake | dene pamêtunipun | wong Kumpêni ing sabên warsi | ngaturakên mring nata | kadi sabênipun | Adipati Sindurêja | tur
sadhawah ngladèkake | dupi ingsun dinangu | ngong aturi mundhut sakêthi | reyal ing sabên warsa | dwi patih dinangu | karone kinèn mikira | prayogane ingkang dadi atur mami | amung dhêku kewala ||
7. pijêr minggu tan ngunjukkên pikir | katon sanggarunggine maringwang | sri narendra timbalane | padha tinundhung mêtu | kinèn mikir ingkang prayogi | lah sira rasakêna | kang kaya tur ingsun | lan
akathah kabandarane | patih kalih turipun | mung kabêkta marasing galih | yèn kapêntog wicara | dening jêng gurnadur | aywa kongsi antuk cêla |
kathah santanane | sang nata sêmunipun | mung jêng gusti ingkang tinari | tanapi pinarcayan | iku têgêsipun | baya
nagara prajurit gêdhe | munjuli prawira nung | ing Madura lan Surawèsthi | wêwinih kaprawiran | saking karsa prabu | de gusti mung têlung nambang | tinêmpuhkên bot repote tanah Jawi | pratôndha yèn karasa ||
13. pra santana sêsanga kang maksih | têka amung jêng gusti kewala | kang tinari esuk sore | kinathik siyang dalu | dening raka sri narapati | yèku panggawe gawat | abot yèn dinulu | ènthèng lamun linampahan | dèn tumitih ing titahira Hyang Widhi | luhur kalawan andhap ||
14. lamun têmên ora kêna gingsir | cêndhak dawa
sirèku | Martajaya dèn angantêpi | apa sasêdyanira | kang wus sira wuwus | ingsun ngèstrèni kewala | lamun têmên tinêmênan ing sakapti | dening kang Murbèng Jagad ||
16. wêwêkas ingsun mring sira sami | nadyan silih anggêdhèkkên manah | aywa gumunggung ambêke | adiguna adigung | awit iku wisaning urip | marma ywa kongsi pêgat | marsudi mrih ayu | ayu ing sabarang polah | polah ingkang mamrih sampurna ing budi | budi mring karaharjan ||
17. utamane wong tinitah urip | dèn abisa angenaki manah | marang sapadha-padhane | pêpadhane tumuwuh | angêkèhna panggawe bêcik | luwês manis ing basa | basukining têmbung | bungaha kang padha myarsa | gêgulangên ing siyang pantara ratri | ciptanên ing wardaya ||
18. lan dèn kèsthi aywa kongsi lali | madhêp manêmbahira ing Suksma | wruha marang wêkasane | wêkasaning tumuwuh | têtumanên dimèn lêstari |
lêstarine sampurna | sampurnaning kawruh | kawruh marang kauwusan | karakêta marang tingal kang sajati | jati-jatining tunggal ||
19. yèn wus tunggal dèn maksih kêkalih | kêkalihe Gusti lan kawula | lair kalawan batine | yèku upaminipun | yèn wus têpung lair lan batin | kadi wrêksa candhana |
prakara | nora samar kahanane | anane barang laku | laku ingkang sira lakoni | yèku janma utama | dene wus amêngku | wêwêngkone jagad raya |
pamase | bab ing pamêdalipun | wong pasisir ing sabên warsi | datan karsa ngagêma | pangeran turipun | turing Dipati Sindurja | kang
pasisir ing pamêdale | dhumatêng twan gurnadur | sri bupati tan paring uning | mring kang rayi pangeran | wau
umatur | ingkang sêpuh kantun satunggil | Pangeran Danupaya | dene ingkang wolu |
Matawis | lurah santana sabinnya kathah | Mangkubumi katigane | punika kang linangkung | tigang èwu cacahing sabin | tan wontên tumimbanga | para kadang prabu | pangeran wus kadya raja | awibawa winongwong jêng sri bupati |
atus | lan Pangeran Arya Matawis | kang lênggah cacahira | sèwu kawan atus | Pangran Rôngga Diwijaya | gangsal atus lênggahe pangran satunggil | dene para pangeran ||
30. ingkang sami sinung lênggah siti | namung nigang atus ingkang
31. twan gurnadur jendral tanya malih | Pangran Mangkubumi karta jaman | ing nguni pintên sawahe | lan sawah [sa...]
[...wah] têlung atus | petungane pan kadospundi | matur sang mantrimuka | ing petanganipun | adat Jawa
kang kuwat anyanggi gawe | kala dèrèng dahuru | dharing Pangran Amangkubumi | amung nêm atus karya | wêwah tigang èwu | marma sarwa
milanipun | kinacèkan lawan sêsami | awit kangjêng pangeran | kangge karyanipun | putus pangolahing praja | cukup cakêp barang rèh karsaning aji | môngka gul-aguling prang ||
34. ingkang kathah pangran ukur urip | mung nêsêki lêlurung kewala | anggêdhèkakên
bênêr gêdhe tyasipun | nanging rada kakèhan thithik | lah iya ngarah apa | dèn êlong rong èwu | karia sèwu kewala | yèn anglurug sayêkti kanthi Kumpêni | mantri miwah punggawa ||
37. samya ngiring Pangran Mangkubumi | dadya amung nindhihi kewala | lah dyan dipati kalihe | dika matur sang prabu | kula ingkang tur pamrayogi | sabinipun dèn longa | ingkang kalih èwu | kantun ingkang sèwu karya | ingkang kalih èwu dèn wêwahna maring | punggawa pra santana ||
38. de pratelan sampun kula tampi | sakalangkung ing
jendral | kalawau apitakèn | pra pangeran sadarum | sabinipun sawiji-wiji | amba matur prasaja | ing
kaki wau mêmêling | tur prayogi ing jêng sri narendra | mugi dèn longa lênggahe | kêkantuna kang sèwu | ingkang kalih èwu dèn turi | mundhut winêwahêna | mantri myang panèwu | miwah sagung pra pangeran | ingkang taksih sakêdhik dhaharing sabin | duk midhangêt sang nata ||
41. ruwêt-rêntêng jroning tyas tan sipi | sigra dhawuh patih kinèn mêdal | tur sêmbah lèngsèr kalihe | saking ing ngarsa prabu |
42. angrasani dhimas Mangkubumi | tuwan kumêndhan alon turira | pan sami taksih wontêne | ing ngarsa jêng gurnadur | tiwasipun pêpatih kalih | tan purun ngalingana | mring rayi pukulun | sarêng ulun tinakènan | inggih matur mila Pangran Mangkubumi | kaot sabine kathah ||
43. awit saking pangeran prajurit | têtêp dadya kanthining nagara | ing aprang pilih bobote |
gangsal | tan kewran ing tangguh | kalamun kathahên lawan | gya utusan anêdha bantu Kumpêni | mung
44. nanging jendral sampun anuruti | aturipun sang mantri wisesa | de wus kalêbêt galihe | Pringgalaya kang rêmbug | amba ugi dipun dhawuhi | sabinipun ri tuwan | kêkantuna sèwu | dene yèn wontên lurugan | rayi
dadine | tuwan kumêndhan matur | saupami pêpatih kalih | asèndhèn ing kawula | èstu bakit matur | ngalingi rayi paduka | ing têtêpe Jêng Pangeran Mangkubumi | kadi kang wus kalampah ||
46. ulun sampun amrih ngati-ati | pitakène tan dhawah kawula | mring Pringgalaya dhawahe | dene ta pênêdipun | ri paduka tuwan timbali | sang nata andhawuhna | ngêlong sabinipun | yèn sampun kalingan warsa | sapêngkêring jendral
lungguhira | ingkang rong èwu cacahe | karia ingkang sanambang | santana miji sira | upama sun tan mituhu | sayêkti kurang prayoga ||
4. mayor mau sun timbali | ature duk kaki jendral | andangu mring patih karo | cacah lungguhira sawah | miwah sakadangira | Pringgalaya ingkang matur | prasaja saananira ||
5. mayor angungun kêpati | upama jendral têtanya | marang si Mayor
karsane gurnadur jendral | gampang yèn wus saungkure | sêdhênge kalingan warsa | sun balèkkên mring sira | ora owah
prayoginipun | kawula paduka bucal ||
8. ngicalakên dhog satunggil | pintên banggi manggih gêsang | supadi paduka katong | sampun ngantos kalèpètan |
mindhak kirang utamane | tuwan ingkang nêtêpana | balung sungsum Walônda | dene kawula pukulun | tan nêdya durakèng raja ||
10. mung nêdya papa prihatin | paduka anglilakêna | dèn eklas ing lair batos | kang raka duk amiyarsa | carocosan kang waspa | trênyuh ing tyas amargiyuh | ketang trêsnane mring kadang ||
11. kang dadya woding panggalih | amung sajuga punika | kang kênèng tinaros-taros | barang rèh
13. sri bupati ngandika ris | pan sarwi anênggak waspa | adhuh yayi kaya priye | rèhning wus
sèwu pitung atus | lawan kawan dasa tiga ||
17. kang sapisan sawarnining | arta bandar ing lautan | wus kaparêng ing samangke | katampan tinanjakêna | mring Kumpêni Walônda | dadya blônja têdhanipun | wadya
dhatêng ing narendra Jawi | supadi ywa kongsi kurang | kaluhuran kamulyane | sagung ingkang para nata | titi tamat kang sêrat | prajangji pandamêlipun | anèng nagri Surakarta ||
23. ping wolulas wulan Mèi | sèwu pitung atus miwah | kawan dasa nêm langkunge | dene kitha kang wus kasrah | mring
Juwana Tuban | Kaliwungu Lamongan | Grêsik Sidarja Sidayu | cacahe pitulas kitha ||
25. rampung sagunging prakawis | jêng tuwan gurnadur jendral | sampun amit ing sang katong | mêdal ing tanah Mataram | kalih sang mantrimuka | tumutur ing lampahipun | jêng tuwan gurnadur jendral ||
26. kanthi kang para bupati | pasisir môncanagara | akêbut prasamya dhèrèk | ingkang kantun têngga praja | amung ing sawatara | tabuh pônca wancinipun | anuju ing ari Tumpak ||
27. gurnadur bidhal sing nagri | agêng pakurmatanira | datan pae lan rawuhe | miyos ing
pasisir nèng wuntat | punggawa Surakarta | môncanagara nèng ayun | lan kalih sang mantrimuka ||
29. Kunêng Pangran Mangkubumi | wanci bangun nis sing praja | nyarêngi jendral bidhale | sagarwa kawulawarga | rêreyongan lampahnya | kapungkur srining praja gung | anggung kasangsayèng marga ||
barisipun | anèng Pandhak Karangnôngka ||
31. gantya cinatur Matawis | wontên santana angraman | nèng Gunung Gamping barise | wus kathah gêgamanira | Dyan Mas Guntur kang nama | sampun asilih jêjuluk | Pangran
sasaransarsaran. | lumajêng Radèn Mas Guntur | anusup ing wanapringga ||
33. gurnadur prapta Matawis | makuwon sajroning
sakiduling nuswa Jawi | wusnya nutug gènnya miyat | wangsul mring Mataram manèh | gurnadur ngungun tumingal | saene ingkang tanah | risampuning tigang dalu | budhal saking ing Mataram ||
35. gantya kang winarnèng tulis | nagari ing Surakarta | wusnya têrang pamyarsane | sira Kyai Saradipa | lolosipun
uninga lolosipun | ingkang rayi saha bala ||
37. sampun praptèng Sukawati | anèng Pandhak
kathah kadang aji | kang sami tilar nagara | nanging kalamun liyane | sampun satunggil punika | ing manah wus karasa | yèn èstua dados mungsuh | pasthi yèn awrat sinôngga ||
39. lan malihipun rêspati | ngladosi karsa narendra | kinathik
tumrap para gusti | kadange kang madêg nata | yèn pantêsa kinarya won | sanadyan kônca kewala | inggih botên
dhuh sang nata ing samangke | kecalan gul-agul praja | saking during punggawa | duk punika Dyan Tumênggung | Tohjaya sumiwèng
nanging kaya mibêra | marang langit raganingsun | tan bakit miyat wong Jawa ||
43. ingsun bapak kulit putih | ora niyat gawe ala | marang wong abang kulite | merang marang Gusti Allah | wong Jawa iki ora | wong bêcik-bêcik satuhu | têka jinegal warasan ||
44. Jêng Pangeran Mangkubumi | sajinis kang duwe praja | tur abêcik pambêkane | ing pikir tinari kêna | ing prang putus ing gêlar | wantêr titi tatak tangguh | golèki wong kaya apa ||
45. nauri Tumênggung Panji | Tohjaya hèh tuwan aja | padha wong Jawa kowe wor | lamun kaya Si Tohjaya |
lan utusan mami | yèn ing mêngko mundhak nênangi bramatya ||
3. mayor dhêku tabe pamit sarêng mêtu | lan Panji Tohjaya | kalihe wus praptèng jawi | kunêng malih gantya ingkang winursita ||
4. jro tyasipun anggung dènnya wayang wuyung | kang tilar nagara | Jêng Pangeran Mangkubumi | ingkang madêg baris Pandhak Karangnôngka ||
5. wus amupus andêrpati ciptanipun | dadya amêmacak | patinggi ing Sukawati | ingkang bêcik-bêcik kinarya punggawa ||
bupati | sinung nama Dyan Tumênggung [Tumêng...]
9. Rôngga Wirasêtika ing kalihipun | wus ngangkat bupatya | sarta sinungan wêwangi | Dyan Tumênggung Rôngga Prawirasêtika ||
wontên malih wong Kalang ingkang jinunjung | kinarya punggawa | ugi apangkat bupati | nama Radèn Tumênggung Sutadipura ||
13. malihipun natasingron mantrinipun | pinacak punggawa | sarta sinungan kêkasih | nama Radèn Tumênggung Rêksanagara ||
14. amangsuli kôndha kang sampun kapungkur | Radèn Martapura | Paridan namanya alit | duk kasor ing aprang anèng Sukawatya ||
15. Jêng Pangeran Mangkubumi ingkang mukul | Radèn Martapura | nêdya
ratu agêng katur | bakda Mahrib têdhak | mring regol kidul manggihi | sanalika sangêt ing pamuwunira ||
punapa taksih | yèn binêkta kula ibu yun uninga ||
28. kangjêng ratu utusan tumbak pinundhut | wus
30. nulya dhawuh ature sumônggèng kayun | nanging jarêm ing tyas | wau sira Mas Suwandi | kangjêng ratu
cacahipun gangsal | lawan wong Koja satunggil | sarêng minggat binêkta Dyan Martapura ||
35. mlampah dalu analasak ing wana gung | mondhok yèn rahina | kalamun dalu lumaris | kawan ari lampahe praptèng Lawiyan ||
36. rencangipun nênêm tinilar ing kampung | Radèn Martapura | wus manjing praja pribadi | angêngisêp [angêngi...]
[...sêp] ngulati Ônggakusuma ||
37. panggih wontên ing wismane kadangipun | nanging Martapura | datan purun apêpanggih | lan Ki Arya Kudus kadangira tuwa ||
38. mung kang mantu winêlingakên wus pangguh | matur yèn Ki Upas | pinundhut ing sri bupati | lan Pangeran Mangkubumi sampun mêdal ||
39. botên sande inggih amurwèng prang pupuh | anèng Sukawatya | sampun angadêgkên baris | Mas Suwandi wus binêkta mring Lawiyan ||
40. sarêng dalu sampun dados rêmbagipun | mundur mring Kaondhan | siyange tumbas turanggi | nèng Kaondhan antuk turôngga
Pangeran Mangkubumi | budhal dalu ing marga datan winarna ||
42. byar rahina Pandhak Karangnôngka rawuh | jujug Martajaya | lajêng katur marang gusti | tinimbalan wau Radèn Martapura ||
43. praptanipun ing ngarsa sigra rinangkul | langkung ngungunira | Jêng Pangeran Mangkubumi | Mas Suwandi ngrakêti angaras pada ||
44. pra punggawa andhèr kang sowan ing ngayun | Radèn Martapura | anulya jinunjung linggih | sinung nama Dipati Pugêr Bupatya ||
nampèni | Tambakbaya pinacak dadya punggawa ||
50. kunêng Adipati Pugêr lampahipun | praptèng Garobogan | bêdhah tan wani ngawali | Pulangjiwa angungsi dhatêng Samarang ||
Sukawatya | wus panggih ngaturkên warti | sasolahe dènnya angrêbat nagara ||
53. Adipati Pugêr pamrayoginipun | ngalih pasanggrahan | kang polatane prayogi | ingaturan pacak baris Majarata ||
60. duta sampun lumampah samantrinipun | amung salawe prah | cacahipun kang turanggi | kang jinujug Pangeran Mangkunagara ||
61. ingkang baris ing Panambangan gènipun | lor Nglaroh prênahnya | kang wau
63. dupi sampun pustaka sinuksmèng kalbu | dangu mring caraka | apa wus lawas
suyut wong tigang dhomas | ing kangsine pangeran pakuwonipun | ingkang kinarya nagara | wus tinata rinarakit ||
4. pêpatih sampun amacak | sinung nama Radèn Dipati Gêndhing | kalih pangajêng Tumênggung | Purbaningrat satunggal | satunggile Dipaningrat namanipun | dene wong gunungan kathah | kinarya mantri
kakang Martapura | sampun nungkul jinunjung ingkang linggih | Dipati Pugêr ranipun | tuwin Jayapuspita | pun Suwandi inggih jinunjung tumênggung | anama Suryanagara | kathah tiyang Sukawati ||
8. ingkang pinacak punggawa | risidhêngnya sultan agunêm kawis | kasaru dasih umatur | jawi wontên caraka |
uning marang mami | yèn wus tinggal kakang prabu | banjur arsa murwèng prang | ing samêngko angantêp ing karsaningsun | dadi rowang dèn karuwan | yèn dadi mungsuh ginitik ||
13. bocah Gunung Kidul sira | apa wani lan bocah Sukawati | Dipati Gêndhing wot santun | purun yèn sami rucah | mring pangeran sayêkti ajrih kalangkung | lan malih putra paduka | Pangeran Mangkunagari ||
14. saking pangintên kawula | badhe dhèrèk dhatêng ing Sukawati | dhèrèk paduka tan purun | kalamun makatêna | sakalangkung pakèwêd pamanah ulun | aluhung pênêt nunggila | lan raka paduka gusti ||
15. awit raka jêng paduka | linulutan ing wadya dèn eringi | sakathahing mêngsahipun | jêr
giris amiris | mênawi aprang kasêlut | dharat anglandhak tumbak | yèn putunga tumbake anarik dhuwung | sintên ta ingkang tumimbang | lir raka paduka gusti ||
17. sultan kalane miyarsa | ing ature Radèn Dipati Gêndhing | mring kang raka tansah gunggung | langkung
nanging dahat sumêlange ing tyas ingsun | dene bibèkne kakang mas | bèbète wong gendhong sênik ||
20. nadyan padha anak raja | nanging ingsun mêtu sing pramèswari | Ratu Kadipatèn ibu | lamun ingsun anuta | mring kakang mas bibèkne wijil kapundhung | putune wong gendhong bêras | buyute wong mikul pari ||
21. canggah warènge wong desa | matun gaga sinambi angon sapi | macul maluku anggaru | luhure saka apa | adat kuna nadyan padha anak ratu | kang mêngku mêngkoni jagad | putra saka pramèswari ||
sampun kaluhuran dhawuh prabu | nanging sampun tilar nalar | anyingkiri dalil kadis ||
25. sadaya wiji punika | ingkang dados ugêr jalêr sayêkti | sutane wong gendhong wakul | lamun kinarsan raja | inggih botên dados
sae ingkang angadu | inggih raka paduka | dhasar kanthi Martapura purun tangguh | duk miyarsa langkung kewran | Sultan Dhandhun Martèngsari ||
30. dadya anut turing wadya | nulya dhawuh karya surat ngangsuli | têmbungipun Sultan
karsanipun | caraka praptaning Gêbang | laju ingaturkên gusti ||
32. sêrat saking Panambangan | miwah sêrat wau kang saking wukir | ajumbuh suraosipun | tan wontên kang amampang | kunêng wau gantia ingkang winuwus | têdhaknya Gurnadur Jendral | Toyamas
rawuh | lan kumêndur wus panggya | rèrèh sawatawis ari sigra
laju | sapraptaning Surakarta | panggih mayor patih kalih ||
35. anampèkakên pustaka | saking jendral maring mayor pribadi | laju prasamya lumêbu | mayor lan sang
miranti ing ajurit | nulya anirnakna mungsuh | tan wruh yèn mungsuh wêwah | tuwan jendral badhe akintun bêbantu | prajurit ingkang santosa | saking nagari Batawi ||
37. nata dhawuh ing Apatya | Pringgalaya yèn Pangran Mangkubumi | mêdal barisipun agung | ngirup môncanagara |
jumurung | ing karsa sri narendra | kang supadi liliha ing galihipun | mayor ugi kintun sêrat |
kawarna ing marga Gêbang wus rawuh | anjujug Martawijaya | wus laju katur ing gusti ||
suratipun | wus katur kangjêng pangeran | anggambuh tinampèn kalih ||
kangjêng sang aprabu | tinupiksa kadriya raosing tulis | pangeran agung andhêku | manggihi dutaning katong ||
2. jro tyas langkung margiyuh | karêrantan tilar kadang sêpuh | nora nana kang rumêksa angawati | ingkang minôngka pikukuh | pangeran agung wirangrong ||
marang ratuningsun | upamane lir kaya tinggal bêbayi | kang durung bisa lumaku | bêrangkang pinggiring waton ||
5. tan ana kang atunggu | kaya mangkono panyiptaningsun | sapa ingkang rumêksa karaton Jawi | ingsun kukuhêna kukuh | ingsun dhoyongêna dhoyong ||
dhoyongipun | nagri Jawi nèng paduka tuhu | lamun wontên tiyang ngucap majanani | sayêkti wong tanpa kusur | dene ngina amêmoyok ||
8. pangeran ngandika rum | saupama kondura wak ingsun | maring praja sumiwi jêng sri bupati | wicara wus katarucut | iya sapa wruh ing ngêndon ||
[...a] tikus langu | miwah dadia bulus kaluyu | tan kumêdhèp ujêr swara wus kawijil | nora selak ajur mumur | tan suminggah praptaning bot ||
10. surat satunggilipun | saking mayor binuka kang têmbung | angrêrêpa ngêla-êla langkung manis | akathah pangêbangipun | tuwan kumêndur lan mayor ||
11. pangeran datan keguh | sajroning tyas maksih kukuh bakuh |
sigra lumaku | ingkang ngirid pasumbang katur sang aji | Ratu Alit kramanipun | gantya ingkang winiraos ||
praptanipun | anjujug mayor lajêng lumêbu | katur nata kang sul-angsul tinupèksi | anggubêt suraosipun |
samya dinangu | aturipun dhuh gusti sang prabu | barisipun rayi tuwan sampun dadi | langkung saking
nata duta saking Sukawati | ngaturkên bon-abonipun | dènnya mêmantu sang katong ||
angèstraniangèstrèni. dhawuh timbalaning aji | jroning praja wus misuwur | mangkana gantya rinaos ||
26. wusnya lêt kalih tèngsu | wontên prajurit Kumpêni rawuh | drahgundêre dwi atus saking Batawi | têtindhih Mayor Tênangkus | kinèn anirnakkên mungsoh ||
27. wus katur ing sang prabu | nata dhawuh mring mantri pangayun | sawusira tampi dhawuh patih kalih | amatah ing punggawa gung | kang nglurug myang jagi kraton ||
28. samana wus sarêmbug | patih kalih lan Mayor Tênangkus |
kang kidul | pra punggawa sigra samêkta ing kardi | bêbêgjan tibaning umur | wus pêsthi yèn dadya mungsoh ||
31. bupati sarèhipun | Pangran Pakuningrat ingkang kantun | pan linintu Mataram Bupati siji | Rajaniti ingkang tumut | Jayawinata tunggu brok ||
32. lan wong Kalang sadarum | bupatine [bupati...]
[...ne] mantri myang panèwu | tumut ngidul rumêksa mariyêm sami | drahgundêr Walônda satus | kalih atus dharat golong ||
33. dene ta ingkang nglurug | amangalèr senapatinipun |
35. ingkang pinatah kantun | bupati lêbêt lan malihipun | pra santana wêwolu kanthi prajurit | jagêr Wlandi patang
Ruwah ping salikur taun | maksih Dal saksana bodhol ||
37. anglurug andon pupuh | angkatipun saking alun-alun | sri
budhal Pangran Mangkubumi | ngilèn lampahnya | malêbêt ing nagari ||
13. mung punggawa sakawan ingkang binêkta | kawan satus turanggi |
17. tembak andhèr nèng pinggir jaro kadhatyan | mungsuh prapta ambêdhil | agègèr puyêngan |
dipatya | wontên ing palataran | budhal mangidul sang aji | salotor malang | sampun sri nata dhingin ||
19. dèrèng wontên abdi paduka kang prapta |
23. gya kapitan salotor apêparentah | hèh sagung para mantri | padha singkirêna | wong ngili aja pêdhak | wong
amburak wong kang ngili | panèkêt sadaya | nindhihi kancanira | jaro kidul dèn barisi | kang mujur ngetan | kanthi rolas Kumpêni ||
Jayakartika | matur ing sri bupati ||
27. yèn suwawi lan karsa jêng sri narendra | kawularsa mêdali | sampun ngantos cêlak | lawan jaro
lumaris | ngalèr sadaya | tan wontên ingkang kari ||
kondur ing dhatulaya sang nata | Jakartika nèng
kidulnya | wus brastha dening agni ||
38. ingkang botên kobar salèring Sêrêngan | Kamlayan ugi maksih | gantya
praptèng bangawan | kang wetan mèh anyabrang | kang kilèn sampun nyabrangi | mundur kang wetan | sami atata baris ||
41. pangajênge wong Sukawati kang nabrang | pangirid nêmpuh jurit | rasukan kuthungan | dhuwung amung satunggal |
tan cara kadi prajurit | cara wong midhang | yèku kang
tinututan | wadyane ingkang kari | wontên kalih
48. sami dongong gêgêtun [gêgê...]
[...tun] dènnya umiyat | dene mungsuhe kêdhik | nulya tinututan | tinut wuri kewala | pan lajêng minggah ing wukir | wukir Garigal | sigra mudhun ing trêbis ||
49. kudanira sami tinuntun kewala | Kumpêni myang wong Jawi | prasamya amêlak | pangeran dèrèng minggah | wadya gamêl Wanakarti | mulat gustinya | dèrèng minggah ing wukir ||
3. tan manggèn kang dèn dunungi | lèr wetan kilèn samya na | sumêbar tan kêni
binujung lumajar | tinilar kêkinthil bae | pratingkahe lir migêna | dadosipun kang rêmbag | wukir Garigal kinêpung | ing ngriku gèning pangeran ||
5. wau Pangran Mangkubumi | junjung abdi gamêlira | kang ngamuk prang duk kasompok | Wanakarti kang wus kocap | apan kinarya dêmang | wong sèkêt lêlungguhipun | Ki
ayunan | aprang lèrès sêdyanipun | Pangeran Mangkunagara ||
9. cucuking prang wus apanggih | bêdhil-binêdhilan gantya |
kanthi upas Jawi Wlandi | kalih likur cacahira | sarêng mamprung panyandêre | wau karsaning pangeran | arsa angantêp ing prang |
mayor kalihnya | barise wuri wus rawuh | ngêbroki ing Panambangan ||
12. pakuwon sampun rinakit | loji miwah
13. Sultan Dhandhun Martèngsari | ingkang arsa pinungkasan | sampun lumampah dutane |
wus panggih lan duta kalih | tinulak kinèn wangsula | sira matura ing mayor | atanapi kyai lurah | yèn sun wus nèng Kaduwang | kapan amunggah mring gunung | padha asêmayan dina ||
15. ingsun mêtu saking ngriki | patêmon anèng Sêmbuyan | duta sigra wangsul ngilèn | sapraptaning Panambangan | Dipati Pringgalaya | mring loji lan dutanipun | ingkang saking Panaraga ||
Dipati Suradiningrat | santosa ing samêktane | tri èwu kang kêkapalan | dene prajurit dharat | kadi langkung kawan èwu | lêksan
sae nulya parentah | êmbèn kula mangkat ngidul | anginggahi mring Sêmbuyan ||
18. Sultan Dhandhun Martèngsari | punika kang kula gêcak |
ingkang alit-alit | kang wontên ing Pamasaran | miwah kang wontên Kanitèn | kula borong saudara | yèn pantês dipun larag | nanging Kumpêni Drahgundur | kawula bêkta sadaya ||
22. rêmbagipun sampun dadi | ing dalu datan kawarna | enjang têngara budhale | kumêrab [kumêra...]
[...b] kang balakuswa | Hogêndhorêp nèng ngarsa | ing wuri
mirèkakên para garwa | pan pitung dasa cacahe | binêkta minggah mring arga | pinrênah ing Pidêksa |
wau timbalane | gusti jêng rama paduka | kula kinèn bantua | dhatêng paduka pukulun | ing mangke paduka prapta ||
27. pangeran ngandika malih | ya bêcik kene kewala | Burêng prayoga
wadya gung | turôngga tanpa wilangan ||
39. wontên kang atur upêksi | yèn Dipati Panaraga | ingkang prapta sabalane | Tuwan Ôgêndhorêp
ing ngrika | punapa sampun rata | kapitan nauri wuwus | tangèh sagêda warata ||
49. sampun bêdhah Sukawati | nanging tan angsal têlukan | yèn mangetan miwah ngalèr | taksih tan kêna ingambah | Dipati Panaraga | tanya malih wuwusipun | punapa kônca kawula ||
52. kalanipun kula maksih | wontên ing kitha Kaduwang | samya
dununge | yèn têranga kula langgar | dene kalih kang mêngsah | bapak sayêkti wus ngrungu | padha nome wong Sêmbuyan ||
1. tuwan kula amiyarsa | Sultan Dhandhun Martèngsari | ing Kasine wus dèn tilar | angungsi wontên ing Lincip | ing Pidêksa kang ardi | wontên guwane asirung | amot wong kalih dhomas | korine amung satunggil | prajurite binêkta ngili sadaya ||
2. kawarti êlèr punika | Pangeran Amangkubumi | balane pating salêbar | lor kidul wetan dèn jègi | ting kulicir yèn enjing | tan kantênan prênahipun | wong saba botên kêna | tinêmpuhan nganan ngering | mayor kalih alon dènira manabda ||
enjang têngara gumuruh | mayor kalih wus mangkat | lan Dipati Panaragi | prajurite dharat namung kawan dasa ||
angidul ngetan sami | anglut ing salacakipun | dhusun ingkang kamargan | kèh wisma kang dèn obongi | lampahira dèn ênut têkèng Pacitan ||
12. datan kapanggih wus ngilang | Jêng Pangeran Singasari | kang bujung wangsul sadaya | marang ing Kasine malih | mayor lan
kancana | Hogêndhorêp kang nampèni | patêluke wong padesan | ugêr salawe satunggil | saking petang pinanggih | sampun angsal
drahgundêre patang puluh | wong Bali kalih bêlah | prajurit môncanagari | pitung atus ingkang sami kêkapalan ||
16. saking Burêng wus umangkat | mangilèn anjujur wukir | anjog kidul Pamasaran | Pangran Pamot ingkang pinrih | mêdhun mangalèr sami | Pringgalaya barisipun |
Jawikrama | gepak ngilèn sawadyèki | lajêng anilap malih | pisah lan punggawanipun | kalih pangkat bupatya | tumênggung ingkang
mugi nêksèni | upami para pangeran | kang dadya mêngsah puniki | yèn bangkit bêdhah nuli |
ing Panaraga karêbut | kula apan pratignya | botên ngambah
tuwan tan kenging kinôntha | riwuke wong Sukawati | sok matèni wong barduwak | lah kadiparan ing mangkin | Kapitan Kop nauri | kula utusan mangidul | kathah mungsuh ing ngrika | ananging ènthèng ing jurit | nadyan kêdhik ing ngriki awrat sinôngga ||
27. Kapitan Kop gya utusan | mawi srat mring mayor kalih | minta bantu wit kawratan |
cacahipun ing dêdamêl wontên sèwu | kalêbêt kang dharat | wadya Jawa lan Kumpêni | lampahira wus prapta barisan Gêbang ||
3. kunêng gantya ing mangke ingkang winuwus | kang anèng Garigal | Jêng Pangeran Mangkubumi | wanci dalu nimbali para punggawa ||
4. pra tumênggung sadaya wus praptèng gunung | sumiwi ing ngarsa | pangeran ngandika aris | hèh sakèhing bocah sun amundhut rêmbag ||
5. lamun sira jumurung sun arsa mudhun | laju mring
jumurung | lêrês karsa tuwan | amantêpa para abdi | sampun ngantos sèdhèng mring liyan panyipta ||
8. wusnya rêmbug sigra siyaga wadya gung | têdhak saking arga | sagarwa putra tan kari | laju ngalèr
9. pra tumênggung ingkang pitu kinèn kantun | tiga kang binêkta | dene kang kantun ing wuri | samya kinèn ambêbedhung baris Gêbang ||
10. garwa putranipun pangeran tan tumut | tinilar ing Ngrancang | pangeran lampahe prapti | Garobogan lan Dipati Pugêr panggya ||
11. aturipun yèn paduka arsa gêpuk | Kumpêni barisnya | ing Winong tanggêl samangkin | lèpènipun
12. jêng pangeran mêksa adrêng karsanipun | kinèn karya sasak | Dipati Pugêr nuruti | tan adangu punang sasak sampun dadya ||
13. barisipun Kumpêni sampun angrungu | yèn pangeran prapta | arsa anglanggar ing jurit | Twan
ing turôngga kanan kering | amistuli yèn ingêdrèl giniwaran ||
tyasipun | kang dharat wus sayah | ambêkane ting karêmpis | tinarajang ingamuk punggung kèh pêjah ||
20. Twan Mayor Has kêni tinumbak wus lampus | Bugis Bali kathah | kiwul ulêng ing ajurit | janma Bugis kang kajodhi pitung dasa ||
ngungsi mring muara | kang lumayu mring Samawis | amakêtêr giris miris tansah uwas ||
31. Wlônda satus Mayor Pal têtindhihipun | Bugis kalih bêlah | satus prajurite Bali | dalu-dalu mudhike marang jro kitha ||
32. balanipun pangeran sami katungkul | byar mêngsah praptanya | Kumpêni gya jujug kori | tarung kagèt arame rêbutan papan ||
33. karsanipun pinanggahan yudanipun | wontên tur uninga | yèn kumêndur badhe prapti | mêdal dharat ambêkta prajurit kathah ||
34. sêdyanipun sinupit ing prang sinêlut | Dyan Samadipura | ambêdhah gêbyog ing wuri | pagêr bumi kidul wetan kang dèn bêdhah ||
35. wismanipun ingobongan sarwi mêtu | mangidul angetan | kèndêl Godhong tata baris | wong Kumpêni angêbroki kitha Dêmak ||
36. ya ta wau Kumêndur Teling prapta
tuturipun dyan rôngga mungsuh kang rawuh | kang ngancik ing Dêmak | Pangeran Amangkubumi | yèn kapara nyata dene nuli nilap ||
38. aturipun wong Dêmak ingkang dinangu | tuwan dèrèng nyata | dene balane mung kêdhik | tan wontên wruh yèn nyata miwah dedea ||
39. twan kumêndur duka dyan rôngga ginêbug |
43. pra tumênggung kêkalih ingkang tumutur | Gêgodhong mèh prapta | Jêng Pangeran Mangkubumi | wus miyarsa sigra angarakit bala ||
44. nèng ra-ara ginêlaran yudanipun | baris
tuwan kumêndur | sarèh ing ngayuda | purwa madya amêkasi | langkung ngungun dene prang ngidêri kilang ||
1. gantya ingkang kawuwusa malih | Pangran Arya Amangkunagara | kang binujung saparane | tinut ngalor angidul |
kinarakat jinujul barojol maring | anjog nagri Mataram ||
3. samya kèndêl anglampahkên têlik | awit saking kaecalan lacak | mangkana mayor kalihe | amidhangêt pitutur | yèn wus anèng tanah Matawis | manggèn anèng Saminan | ing Bradhasan dhusun | mayor kalih arsa nglarag | ingkang kinèn kantun anèng Burêng baris | Dipati Panaraga ||
4. punggawane Radèn Adipati | Suradiningrat ing Panaraga | pinilihan ingkang sae | wahana
wong Mataram | myang pasikonipun | bèntên lan tyang Panaraga | Dyan Tumênggung Jayawikrama nauri | inggih lêrês yèn beda ||
9. Panaraga nama tiyang wukir | wangsul ing Mataram parêk raja | mila yêkti lamun kacèk | Tênangkus
wong padesan | amung pêpitu abdine | marma tan wontên kang wruh | Tuwan Mayor Gêndhorêp aglis | milih wong Panaraga | kang nate mêmandung | antuk tiyang tigang dasa | bupatine sakawan ingkang [ing...]
[...kang] kinanthi | bêkta rowang anglima ||
14. marginipun saking kilèn rumpil | saking êlèr jurang jro kalintang | saking kidul jurang lèpèn | saking wetan asirung | nanging kêna pinêksa ugi | kang mêtu saking wetan | kinèn wong rong puluh | nênêm kang sikêp sanjata | wus kêkangsèn angkate satêngah katri | saking
kabèh | dupi byar minggah sampun | mayor gendhong bêdhil pribadi | kang munggèng ngarsanira | mung janma têtêlu | anèng wuri gangsal wêlas | praptèng latar dèrèng wontên tiyang tangi | Hogêndhorêp mangetan ||
16. ingkang mêtu wetan wus kapanggih | sami dhêpès kinèn samya minggah | jagi wetan bubuhane | wus pênêt rakitipun | wong kang turu ngèmpèr kêkalih | sêmune
ambêdhili | wisma ingkang dèn gèni pangeran | pating jalêrit swarane | mayor mangalèr sampun | pangerane ambêdhah
sapraptanirèng ngandhap | jurang jro anyamut | pangeran langkung kantaka | mayor wangsul wong lanang kacandhak urip | nênêm ingkang binônda ||
19. jarahane sadaya binagi | kang kadarbe ing mayor piyambak | wontên sèwu pangajine | sakawan dhuwungipun | mawi slorok ingkang satunggil | prabot
mayor kalangkung suka | wong nêm kang kapikut | ingkang kalih punakawan | pinêjahan kang sakawan tiyang alit | linuwaran kewala ||
21. mayor mèh antuk pangran satunggil | manah ayêm tan kinèn ngupaya | ing jurang pangran ênggène | anèng
pinacak wuwusên kang dèn ulari | Pangran Mangkunagara ||
dhusun | kanggènan baris Walônda | kawan dasa pangirid Alpèrèswati | amung prajurit dharat ||
sanggènipun | Kumpêni mung kawan dasa | Danawarsa tinari dipun bubuhi | magut wong kapatihan ||
kathah | tinunjang binidhung bae | kapalan [kapa...]
[...lan] wungsal-wangsul | wong ing kapatihan anêbih | dadya
langkung tigang atus | kadi punika pangeran | mayor kalih sigra parentah ngundhangi | asiyaga turôngga ||
tinurut | salasahe ingkang tinitik | sampun untap-untapan | wau lampahipun | kèndêl nèng Dhawe pangeran | byar raina Kumpêni
ardi Sèwu | apan sampun kecalan lari | mayor wangsul kalihnya | mring pakuwonipun | barisan Burêng wus
miwah saprajuritipun | kang kinèn jagi pakewoh ||
6. ana ing lurung-lurung | ingkang samya kamargan wong ngintun | wus siyaga
gunung | ya ta wontên mungsuh ingkang rawuh | wadyanira Pangeran Mangkunagari | gêgêdhêgi juligipun | sabên wong ngintun sinêbrot ||
bidhung | nanging datan purun tanggon ||
9. duk samana binujung | dening barisipun Singaranu | palayune anggubêt jêbul ing
marang jroning barisan dharusul | ngamuk punggung panggah limanggala gêdhig | kang tinêmpuh kuwur mawur | mung sakêdhik kang prang popor ||
13. tikêl pat rowangipun | kathah wadyanipun Singaranu | nging tan nyana lamun mêngsahipun prapti | Dyan Tumênggung Singaranu | panggah ing prang têmah layon ||
14. samana sampun katur | maring tuwan mayor
21. ngungsia jurang parung | èrèng-èrèng rêrayung ing gunung | amancala putra mancala aputri | nuksma ati tikus langu | mumbula langit dèn adoh ||
22. Ajijaya nung anung | kumpulêna yèn kewala ingsun | maksih wêruh saparan masthi sun ungsir | rasakna têtambanipun | wong kang nglanangi palugon ||
23. samana mangkat gupuh | pra prajurit kapalan rong èwu | pinarapat tinindhihan ing bupati | samya asêsumbar amuk | payo kene aprang popor ||
24. gancangan lampahipun | kang turôngga adheyan gumrudug | sakathahe wadya Kumpêni lan Jawi | juwêt asêsumbar amuk | yèn nyata kacung dèn tanggon ||
mangilèn sami | desa Waluyu dèn irup | ingkang wetan maro ênggon ||
29. mayor lan pra tumênggung | sampun manjing ing desa Waluyu |
rong èwu | Surajaya sampun amiyarsa warti | dadya bingung ting bilulung | sarowange lajêng ngalor ||
31. wus dalu wancinipun | rowangira samya ting palinguk | dene pinggir desa sampun dèn barisi | dadya wus anyipta lampus | Surajaya tansah dongong ||
Surajaya lan sarowangipun | ing samarga-marga cangkême ngacuwis |
kidul | ngrungu swara wong mlaku kumruwuk | wontên juga panuwane pra minantri | Mêrtasura aranipun | kabangan lir
cariwis kumruwuk | kinarya jampining angop ||
46. lan malih kula ngrungu | Surajaya arsa dèn talikung | sarowange yèn kacandhak
50. tan dadi tikus langu | maksih maujud manusa tuhu | mawa obor sinumêt padhang ngluwihi | suprandene
rinikatkên byar rina wus praptèng wukir | mayor ingaturan wêruh | yèn Surajaya wus lolos ||
1. tuwan mayor duk miyarsa | kagyat ing tyas gawokira
2. putu gandarwo Sêmbuyan | dudu uwong dene julig kapati | kinêpung ing wong rong èwu |
pangeran ing wau langkung | amangilèn dèrèng têbah | têlik kula lagya prapti ||
5. kèndêl nèng dhusun Papringan | wontên tigang onjotan saking ngriki | mayor angundhangi sampun | siyaga ing ngayuda | Adipati Panaraga wus sarêmbug | bêkta prajurit kapalan | kalih èwu malah luwih ||
6. sigra budhal gêgancangan | langkung ngangah-angah mayor kêkalih | sagunging para tumênggung | samya nandêrkên kuda | prapta wanci baskara ngajêngkên surup | wontên ing
kanthine andhingini | waspada paningalipun | pangeran katon dharat | gya pinêstul kagyat langkung dènnya gugup | wit
saking wuntat | mungsuh sirna baskara diwasa surup | saking pitulunging Suksma | marang darahing Matawis ||
bêbujung samya wangsul | akathah bandhanganira | kalih bêlah kang turanggi ||
14. sanjata waos akathah | wus makuwon wau sagunging baris | ana ing Papringan dhusun | samya
18. rêreyongan lampahira | wong lanange kapat bocah tan luwih | karo bocah èstrinipun | dalu
eyang kapanggya | anèng wana Dyan Ayu Sanawati | lan kêkalih rowangipun | langkung dènnya
dene ta wonge kang tuwa | kang pinangan amung dhangkèling kunci | kalangkung kawêlas ayun | pangeran datan dhahar | sanès ari kathah
pukulun | sami dharat kewala | bucal badan manawi wontên pitulung | angungsi rama paduka | Jêng Pangeran Mangkubumi ||
24. dadya rêmbag wus pinisah | ingkang dharat lawan ingkang
JAWA Upacara pengantenan adat jawa iku salah sawijine upacara sacral adat sing duwe
merbot, nyuwun sewu malem minggu durung iso melu bukber nek jeporo :sorry
soale nek pati podo wae ono acara gengbenk
Kraton-Bestuur Surakarta No. 325/81 Solo/Weltevreden, 29-7-1931
1. Barêng iki ngirimke rèng-rèng layang nyang komite Paris jaluk ijol sirnane wayang bèbèr sing didhahar ing Hyang Brama; bab wragade mung saka pangira-kiraku bae, yèn ko-pikir kakehan ya sudanên; dene sing nandhani cukup mudha pangarsa. Anane kasèp, pancèn ta jarag, marga yèn ora mangkono kok ketok têmên gone ora bela sungkawa kasusahane ing Paris. Tur sêjatine bungah, dening rumangsa kuwalat lih siya-siya, mung mangkono iku rak dumunung ènèng pagêdhongan.-
Wantune dudu asli, ora rumangsa, pênampane ènèng volksrad kudu bisa LAMIS, awake yèn
volksrad, marga yèn aku ora kliru ping 21 Juni, lungaku ping 13, bukakan volksrad ping 15, dadi pancèn wis ora ènèng ngomah.
Tumrap tanggamu pancène ya kudu wis krasa, marga wis ping pindho, mokal yèn padha pamite ora dijarag, wong dalasan sing adate mung bagus alus nurut mêrak ati, ya kuwi Sumayudan, ya pamit; yèn ora pancèn jarag endha rak ya ora ta. Yèn tanggamu ora tumuli nusup, kiraku kêbacut-bacut. Aku jimbit ilik-ilik, wong mung tansah kliru tampa, wose ngaku yèn kalah mêngêrti êmoh ...
ancene nggone ngono iku ngapusi thok. aku wis ping pindo ora puas tuku duren ndek kono. disudet karo lading yo enak, tapi pas gowo muleh lha seje rasane.
lain waktu, tuku ndek cidek kantor walikota Batu, nah sing iki pas enak rosone, cuma gak sepiro
Wong² kantor nggonku onok langganan ndik Lawang karo Purwodadi
Lék tuku gak tanggung²…nggowo L300 sking akéh sing titip 😀
JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING
Kangge mbabar babagan “Nilai-nilai Filosofis Dalam Karya Sastra”, temtu kemawon saderengipun kulo merdekaken pangertosan Filsafat lan Karya Sastra. Filsafat saking basa Yunani Philosophia. Philo merdininipun Tresna utawi Dhemen, dene Sophia pangertosan; kawicaksanan; bebener. Dados sewau sedaya ngelmu meniko filsafat, naming dangu-dangu dados pisah-pisah. Wonten ing buku islam untuk disiplin ilmu filsafat kasebataken naming kantun 2 (kalih) bab iangkang dados intining Filsafat inggih meniko menapa ingkang saged dipun ngertosi lan menapa ingkang kedah dipun lampahi.(
Kanthi pangertosan ing nginggil salajengipun kulo mawi judul HANJAGI PUISI JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING BUDAYA JAWI.
Sebagean ageng pustaka jawi kaserat srana “puisi”, malah meh saged kawastanan awis-awis ingkang kasebat “prosa” (gancaran). Kausastran jawi tansah ngrumbaka kadi dene ngrumbakaning kabudayan. Penggalihan saha pamanggih enggal tssaya turus dumugi sepriki.
Gesangipun puisi jawi samangke gumantung kaliyan masyarakat ingkang kagungan budaya piyambak. Saking asiling panaliten kathah keluarga ingkan sampun mboten ngginaaken basa jawi malih (Widyastuti ; 1998, 2005). Kanthi kasunyatan menika sampun temtu karya sastra ingkang awujud Puisi Jawi ugi kirang.
Susatyo Darnawi mbagi puisi jawi dados 11 (sewelas), inggih meniko Tembang, Sajak Jawa, Parikan, Wangsalan, Prenesan, Geguritan, Candra Sengkala, Sandiasma, Panembrama, Suluk lan Singir. (Pengantar Puisi Jawa 1963). Sajatosipun taksih wonten, Senggakan; Mantra (mantram) ingkang ugi taksih kalebet puisi Jawi.
Geguritan miturut pangertosan samangke sami kaliyang Sajak wonten ing Sastra Indonesia. Kanthi pangertosan menika geguritan lajeng dipun werdekaken sajak ingkang mawi basa jawi. (Susatyo Darnawi mbentenaken pangertosan Sajak jawa kaliyan Geguritan),
Miturut Rachmat Joko Pradopo geguritan dipun prangguli wiwit tahun 1930 (Antologi Geguritan dan Crita Cekak1991 ; 1), ngantos dumugi sepriki tansah ngrumbaka. Ngrumbakanipun geguritan menika sampun trep kados dene sipat lan hakekatipun puisi ingkang tansah betah ”kreatifitas” manut dening rasa ”estetika” utawi edi penining pasrawungan. Ing salajengipun kados-kados kecalan pilihan ukara, mliginipun basa ingkang edi, inggih menika ”basa ingkang karaos sekeca ing talingan”. Basa ingkang karaos edi mekaten biasanipun dipun samekaken kadosdene basanipun para pujangga (basa kawi). Pangagemipun basa kawi ing samangke saya dangu kraos saya suda, malah kepara sampun langka. mBoten namung geguritan kemawon ingkang sampun mboten ngginaaken basa kawi, jinis-jinis puisi jawa sanesipun ugi sampun awis-awis ingkang migunaaken ”basa pujangga” menika.
Rachmat Joko Pradopo salajengipun ngandaraken bilih taksih wonten (kathah) karya geguritan ingkang migunaaken basa kawi kagem yasa karyanipun ingkang trep kaliyan kemajenganing jaman. Kepara malah para penggurit wiwit ndhudhuk malih karya puisi jawi saderengipun. Dumugi sepriki gendhing utawi tetembangan ingkang ketingalipun dolanan dolanan (amargi naminipun tembang dolanan, lelagon bocah) malah sering dados salah satunggaling karya sastra ingkang ageng pagajinipun, kepara malah angel kapangertosan werdinipun. Kathah penggurit ingkang nggarap iangkang dipun anggep ”dolanan” dados ”tenanan”. Sedaya karya sastra wau yektosipun nggadhahi pangaji puisi jawa ingkang inggil, ingkang sipatipun murni lan abadhi.(antologiGeguritan dan Crita Cekak, 1991 ; 3)
Basa pramila lajeng dados ”kambing hitam”. Ing panaliten tahun 2005, Widyastuti ngandharaken bilih landhesan ingkang utami dene keluaga mudha jawi sampun mboten ngginaaken basa ibu (jawi), amargi tiyang sepuh kepengin para putranipun minangka generasi abad teknologi saged ambyur ing jagading teknologi kanthi cepet, mboten kesrimpung ing basa. Landhesan ingkan sanesipun inggih menika tangga kiwa tangenipun (lingkungan) kathah-kathahipun ingkang migunaaken basa jawi sampun awis-awis, kepara mboten wonten. Malah-malah ing kitha-kitha ageng kathah keluarga jawi ingkang ndhidhik putra-putranipun mawi tatacara internasional. Basanipun kemawon mboten namung basa Indonesia, ugi bahasa Inggris.
Kejawi basa, srana utawi media ugi dados ”Kambing hitam”. Kathah kalawarti ingkang kukut, dene ingkang wonten malah ”kempas kempis” gesangipun. Semanten ugi kempalan macapat ugi sampun saya suda, lan umpaminipun taksih wonten biasanipun anggotanipun para sepuh. Namung samantena tasih wonten saweneh pakempalan macapat ingkang anggotanipun kalebet para muda. Dene geguritan piyambak kaanggep sampun mboten ”njamani”, paramila lomba-lomba ing wanci pengetan dinten ageng kados HUT Kemerdekaan ugi sampun awis-awis. Ingkang saged kapirsanan puisi ingkang wujud tembang utawi gegendhingan kados dene campursari. Namung makatena ugi ngengeti owah-owahanipun jaman negari kita.
Makaten sekedhik pamanggih bab Puisi Jawi (geguritan) ingkang nuting jaman nate ngrumbaka, namung ing jaman samangke kathah ingkang sampun awis-awis ngagem, mliginipun puisi jawi tradisional sampun saya suda, umpaminipun nilar tatanan kagem yasa macapat. Kupiya kagem ngestarekaken temtu kemawon kawiwitan saking tresna dumateng basa jawi. Tresna basa jawi kedah dipun wiwiti saking kulawarga kanthi ngulinakaken basa jawi kanthi leres. Mangga salajengipun kupiya nglestarekaken kawiwitan saking para punggawa praja minangka panutan sadaya kawula.
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane. Putrane nunggang jaran
Kabupatèn Mandailing Natal utawa Madina iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Penyabungan iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 6.134 km² utawa 613.400 hèktar.
Kabupatèn Mandailing Natal ketata jroning 17 kacamatan, --- kalurahan lan --- désa. Kacamatan-kacamatan ing kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Mandailing_Natal&oldid=1102569"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Mandailing NatalRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 22 Oktober 2016.
“”ingsun nekseni saktemene ora ono pengeran kang wajib di sembah kejaba ingsun pribadi, lan ingsun nekseni saktemene mohammad iku utusan ingsun.”
manunggal marang ingsun.,Allah nglindungi ingsun,Allah njaga ingsun rino kelwan wengi “,
Ing. I. Born MSc - Ing. B. Demol MSc Ing. H. Derycke MSc - Ing. K. De Wever MSc Ing. N.
cumepak ing angkring kang sarwa prasaja iki. Prasaja sing mande, prasaja jajanane. Kawit saka cemplon tekan walang kayu dibacem, gulu di-barbeque, kabeh ana.)
Petruk nyelathu,”Wayah manjing awan mangkene iki, enake mbakar gulu Yu!
iki mau Tang-e entek, kari Padhi. Samang aja gela yen ora krasa kenthel kaya biasane. Rak ya isih tresna kepati karo Tang to? Jare yen wis soulmate kuwi angel pindhahe”.
Petruk negesi,”Wah..ya wis. Ya ra pa pa, Yu. Weh, sakploke srawung karo bocah bocah SMA sing saben dina mrene, Samang le bebasan yo melu gaul..(nggleges). Seneng kuwi kadhang kala kalah karo butuh, Yu. Yen sing disenengi ora ana, apa ya trima ndomblong ora ngombe? Padha sedhepe kok. Pancen sing diarani ‘cita rasa’ iku kerep mblusukke. Seneng ya seneng, ning aku ki cok ora ngegul-gulke kok. Dumeh sing daksenengi ora ana njuk ora gelem liyane.Tundhone ora apik, Yu. Rak ya ngono ta Kang?”, nerus sapa aruh karo pawongan sing lungguh sisih tengene, Gareng.
Komentare Gareng,”Iya, iya Truk. Pancen yen magepokan karo kasenengan kuwi beda-beda. Jer manungsa beda-beda. Makane kon dha golek meeting point, titik temu, ben dha ora adu sulaya merga beda sing disenengi. Iki rak jamane demokrasi to? Akire padha antem-anteman. Apamaneh mung babagan milih panganan, utawa omben. Kaya kowe kuwi, Truk. Yen ora ana Tang ya ora pa pa..
Yu Cangik, ”Lhah…Samang kok ya melu melu ngintelek, Kang Gareng?
Gareng, “Karang ya srawungku karo bapak-bapak guru. Dadi amboka gaweane mung mbecak, ya ora ketinggalan istilah. Sinau kuwi rak isa ing endi papan samubarang wektu ta, Yu? Coba Mang penggalih! Iya ora?
(Srengenge nuju lingsir manengah. Pacelathon sansaya regeng, sapandurat nisihke ati ati kang padha bureng . . .)
Samang iku tembung madya krama-ne kowe. Madya krama iku basa kang dianggo dening wong siji marang sijine kang dianggep luwih tuwa utawa dihormati. Ater-ater {ko-} utawa {kok-} uga diganti samang, tarkadhang mang.
(Esuk kang lumingsir siang ngemu pratandha: samubarang panjangka mawa pranata, kayadene angkring kang ora rumangsa nggayuh regeng, parandene pawiyatan kang ngudi . . . .)
”Kok katon krenggosan nggembol kringet ki saka endi to Kang? Ora melu resik-resik pa, iki rak dina Jemuah to?”, ujare Yu Cangik marang Petruk kang nembe wae nglombrohke awak ing lincak.
“Anu, ngrewangi Bu Winda ngudhal berkas-berkas, na ruang arsip. Kanggo persiapan nguyak standar wingi kae lho…kowe rak ya ngrungokake ta, ngendikane pas mampir kene?”,ujare Petruk karo ngranggeh gulu siji.
Yu Cangik mangsuli, ”Krungu Kang, ananging ora pati trawaca. Sanajan mangkono aku yo ra maelu, wong iku gathuk karo sekolahan, urusane wong pinter. Yen mung mbakyu-mbakyu kaya aku ngene iki rak yo ra dhongan, ra ngerti babagan ngundhakke kwalitas. Angger jajanane entek lan wedange laris wae banjur ngulu bungah. Rak yo ngono ta Ndhuk?”, neruske
Sinambi ngababi teh panas kang diulungke Yu Cangik, Petruk negesi, ”Wah..sampeyan ki pancen mbodhoni. Ethok-ethok ora pana, ora ngerti
solid. Wong-wong padha ngejarake pengin, bisa milih apa wae. Bisa nyelathu, ngudarasa, diskusi apa wae. Sing mande ngesemi pawongan, ben padha ngampiri. Bebarengan kuwi
sadhuwure. Tamtu wae babagan kwalitas to Yu, sumber dayane mrantasi, ben out-pute apik? He e ora? Ananging aja lirwa, gek-gek mung
Ngemu : ngemot, Ngertos : ngerti, Nggayuh : njangka, Ngrungu : krungu apa-apa, Nggembol : ngandhut , Ngababi : ndamoni, Nglombrohke : nyelehke, Ngumpetake : ndhelikake, Ngrewangi : mitulungi, Ngucap : celathu, guneman, Ngudhal : miyak, Ngethulake : njalari kethul, Nguyak : ngoyak, Nggemesi : gawe seneng semu jengkel, Ngempit : nggawa, Ngranggeh : nggayuh, Ngejarake : nguja, Ngudi : mersudi panjangka, Ngundhakke : ngunggahake, Ngudarasa : mikir, nggagas, Ngulu : ngeleg, Ngesemi : mesem marang, Ngecakke : ngetrapake, Ngadhuh : sambat lara
sakmeniko nate mriki toh ? Pas tutupan wingi niku ? Duh.. ngapunten nggih Pak. Kawulo dipun undang kaliyan Istana ken teng nJakarta niku. Dipun aturi nyiapke Gudeg kagem tamu-tamu nagari pas acara pitulasan wingi. Ngapunten sanget nggih. La wong dawuh e saking Istana niku nggih ujuk-ujuk je. Dinten ini nembe bikak saestu.” Ibu paruh baya ini ternyata pemilik dan chef dari Gudeg fenomenal ini. The beautiful Mbok
Sejarah[sunting | sunting sumber]
Pra-1970an[sunting | sunting sumber]
Wayang: Kerja, Karya dan Dharma part 3/3 | Wayang Indonesia
mosok yo ngene! Kowe ngerti
jebule finansial asistance nya sithik ya..lha koq ora di tulis neng pengumumane mrk ya..
hey, lha nek application form enthuk saka ndi yo mbak? kaliyan niki, nek arep daftar S2 punapa
Koordhinat: 7°47′2″S 110°30′44″E﻿ / ﻿7.78389°S 110.51222°E﻿ / -7.78389; 110.51222
Candhi Ijo inggih punika salah satunggaling komplèks cecandhèn ingkang wonten ing Gumuk Ijo.[1] Naminipun candhi punika dipunpendhet saking naminipun panggènan dipunwangunipun candhi punika ingkang déning tiyang ing mrika dipunwastani Gumuk Ijo.[1] Gumuk Ijo kalebet pagumukan paling inggil ing wewengkon Kacamatan Prambanan, Sléman, ingkang inggilipun kinten-kinten 410 méter sanginggilipun palumahan segara.[1][2] Candhi Ijo mapan ing 357,402 méter - 395,481 méter ing sanginggilipun palumahan segara.[1] Candhi punika mapan ing panggenan paling inggil ing antawisipun candhi-candhi sanésipun ing wewengkon Yogyakarta.[2]
Komplèks candhi Ijo sajatosipun taksih wonten ing satunggal pagumukan kaliyan candhi-candhi sanésipun, kados Candhi Ratu Baka, Candhi Barong, sarta Candhi Banyuniba.[1] Candhi-candhi kasebat wonten ing sanginggilipun gunung kapur Kacamatan Prambanan.[1] Candhi Ijo kinten-kinten dipunwangun watawis abad kaping 9 Maséhi.[1]
^ a b c d e f g (id)Candhi Ijo dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Ijo&oldid=1060680"	Kategori: Candhi ing YogyakartaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaKoordhinat ana ing WikidataKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 26 Mèi 2016.
Rembulan lan lintang iku dadi pepadhanging wengi.MOTTO DAN PERSEMBAHAN MOTTO 1. kawruh piwulang iku dadi pepadhanging jagad tetelu (Permadani). 3.
suwun pamrayogi utawi wangsulan bab saking para bapak utawi para ibu kinten-kinten kados pundi ingkang pasrah kaliyan tampi punika kedah pirembagan rumiyin punapa boten.
midodareni lan langkahan…”. “…Ibu saha bapak yektosipun wonten ing bebrayan rak boten namung mantenan ingkang dipunderekaken maneka warni wonten mantenan.
kursus “…Salajengipun atur uninga bilih pawiyatan bergada sanga punika benjing Selasa sampun wiwit…” (DT 6)
“…Wonten dalu punika sampun dungkap paripurna…” (DT 7)
tembang “…Kula namung sukani tembang-tembang ingkang suraosipun ngedhalaken
penganten “…Ingkang dados penganten putri. (8) Konteks : Peserta mengusulkan diri sendiri “…Kula ingkang ngamping-ngampingi…” (DT 19) “
pengantin “…punika cangkrik pundi pak? Lha wong dereng
“…lajeng ingkang ngamping-ngampingi sinten?.43
panjenengan miji kadhang panjenengan laka wau kula sampun matur wonten sanggar pramuka kula damel kelompok-kelompok ngaten nyatanipun wekdalipun boten cekap mila punika klasikal kemawon pambiwara punika rak wonten pambiwara panggih. “…lha nggih sumangga kula pasrahake dhateng panjenengan. panjenengan miji kadhang panjenengan kala wau kula sampun
tuturan “…Mbok bilih namung semanten pambiawara saking kula kirang langkungipun nyuwun
ketua sangga. “…Padatan menawi manten medal boten kula candra kula boten saged namung kula tembangaken dados
“…Dados menawi panjenengan mios Abdurrahman Saleh arah kidul saderengipun rumah dinas walikota punika wonten pombensin majeng seket meter sisih kiwa…” (
“…lha puniki ingkang asli saking Java Mall punika awis sanget…” (DT 58) “…Lha
kaset tembang. 4. Tuturan”…Lha puniki ingkang asli saking Java Mall punika awis sanget…”
“…Ingkang kagungan kersa punika ngersakaken beda gih boten perkawis. tuladhanipun kadhang panjenengan piyambak kala wingi Pak Suyoto punika priyantun Permadani namung midodareni beda ijabipun wonten ing
4. (25) Konteks : Pembagian undangan “…Nyuwun tulung ugi dhateng Pak Wita Suwarna kejawi Pak Wita kula nyuwun tulung sedhahan kagem Mas Agung kaliyan Pak Didik punika mugi kepareng kaaturna lan mugi benjang dalu ugi saged rawuh wonten ing sanggar
“…Nyuwun tulung undangan kangge Mas Agung lan Pak Didik Punika mugi kaaturna …” menunjukkan tindak tutur direktif meminta.
“…Nyuwun sabiyantu panjenengan kepareng paring sumbangsih ingkang awujud
panjenengan sedaya kula dherekaken memuji dumateng gusti ingkang maha Agung…” (
“…Nuwun sewu punika mangke pambiwara taksih tetep Pak Waluyo nggih…” (DT 80)
“…Nuwun sewu punika mangke pambiwara taksih tetep Pak Waluyo nggih.
“…Lan mbok menawi boten lepat panitiya sampun kula aturi rengrengan dados mbok menawi boten perlu nyerat kanthi
“…Sampun punika panjang sanget panjenengan nyerat mangke cekap inti-intinipun kemawon…” (
“…Para kadhang Pusaka Budhaya pepanggihan salajengipun menawi boten
“…menika remen sanget kangge para bapak para ibu mangempal dados mangke basa Jawi boten kathah liwaripun”.
“…Nyatanipun tiyang gesang punika kanthi nguri-nguri kabudayan tiyang gesang saged tentrem menawi
saka Ngawi kondo karo kancane: “Jo, kok rupane koyo’ wong Indonesia yo?”, moro2 Indiane nyaut: “Lha kulo tiyang Singosari kok mas, nek dinten minggu pacakan dados Indian ngeten damel nambah celengan”.
Si Bejo takon: “Nopo’o kok sanes Indian asli?”.
“Lha sing asli nggih mboten purun dadi tontonan kados ngeten. Nek kulo rak mboten enten sing kenal…”.
Lagu Durma “pemanggil kuntilanak” | "WONG EDAN BAGU"
"Mangke kula badhe taken semah kula. Yen piyambakipun mboten kesah badhe kula ajak ndherek" (
"Mriki wonten sawetawis ingkang ndherek acara punika, lho rama, kados dene Bu Niek. Ingkang mengkoordinir Pak Narto" (Di
Sugeng ndalu Bu Tutik? Bu Tutik: Sugeng ndalu mas Adit. Dengaren mrene, ana kaperluan napa? Kula: Kula badhe mewawancarai ibu. Angsal mboten Bu? Bu Tutik: Oh, ya mboten napa-napa. Kula: Kula nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika? Bu Tutik: Wekdal menika kula usaha ternak
wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar. Kula: Kangge ngawekani lan nyegah penyakitipun, kados pundi bab tedanipun lan obat-obatanipun? Bu Tutik: "Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae.
kemawon ingkang saget dipun pendet hasilipun? Bu Tutik: Ingkang saget dipun pendet hasilipun : dagingipun kagem peningkatan gizi keluarga, limbahipun (kotoran ayam) inggih saget kagem pupuk organik. Kula: Pemsaranipun dateng pundi ? Lan hasil ternak menika sisa hasilipun kados pundi ? Bu Tutik: Pemasaranipun kajaba
Kados pundi ingkang ngawekani? Bu Tutik: Biasanipun bilih mangsa ketiga kenging penyakit ngorok utawi pilek, kagem ngawekani dipun paring obat. Kula: Menapa mupangatipun
saget sinau kados pundi caranipun ngingah utawi usaha ayam broiler, sak menika para tetanggi katah ingkang ngingah ayam broiler. Kula: Rancangan menapa ingkang badhe dipun tindakaken supados ternak panjenengan saya majeng malih? Bu Tutik: Nambah ternak ingkang sampun wonten, dipun tambah ngingah ayam petelur. Menapa malih menika sae lan permintaan samsoyo katah. Kula: Matur suwun sanget nggih Bu amargi angsal mewawancarai Ibu. Bu Tutik: O ya, menawa kagungan pernu mrene maneh ya Mas! Kula: Inggih Bu.Sugeng
taun punika kalawarti Mardi-Siwi isinipun kawêwahan dados 32 kaca, sarta rêgining lêngganan kaindhakakên dados 15 sèn ing sawulanipun. Ngèngêti kawontênan ingkang sangsaya rêkaos, rêrêgènipun samukawis tansah mindhak-mindhak, makatên ugi waragading panyithak, ing mangka sêsanggènipun para lêngganan ugi sampun ngrêgiyêg, pramila saking pamangghihipun para Pamong rêkaos sangêt upami kawontênanipun Mardi-Siwi punika kalajêngakên makatên.
Wiwit wulan Augustus punika momongan kita Mardi-Siwi isinipun kawangsulakên malih dados 24 kaca, sarta rêgining lêngganan ugi wangsul dados f 0,75 ing satêngah taun kados ingkang sampun, amrih botên dados rêkaosing sadayanipun.
Namung panyuwunipun para Pamong, mugi para lêngganan kemawon karsaa maringi panjurungipun ingkang ajêg.
1. Sajatosipun mênggahing sadhèrèk Jawi, apalan Sêrat Wulang Rèh makatên dede barang-barang; saking manising ukara, lare taksih kuncung kemawon sampun kathah ingkang apal. Inggih makatên punika lungiding kasusastran, sagêd nuju prana, mêmpan dhatêng sadaya ingkang asipat gêsang.
Gêsang punika botên nate kêtingal wujudipun, ingkang dipun mangrêtosi ing sanès namung pakartinipun. Jêr sampun wataking gêsang kêdah makarti, manawi sampun botên makarti lajêng winastan pêjah.
Ing ngriki kula namung badhe ngaturakên wêwadosing kasusastran kalih warni kemawon, sanèsipun ingkang taksih kathah sangêt udhar-udharanipun, botên kula rêmbag. Kalih warni wau inggih punika:
1. Mathisipun pamilihing têmbung miwah dhamisipun rakiting ukara,
ingkang dumados saking tabêt kataman lungiding sastra wau.
Babakan sapisan punika kula wastani panampining raos ing babagan kabudayan, dene babakan kaping kalih panampining raos ing babagan ngagêsang.
Kalih pisan punika sami rosanipun sarta inggih sami prêlunipun, ngadat manawi tiyang sampun kêlajêng kacuwan wontên ing babakan sapisan, lajêng botên doyan dhatêng babakan ingkang kaping kalih, sanajan babakan kaping kalih wau wigatos sangêt, dhasar tujunipun juru pangripta inggih namung mrêlokakên dhatêng panampining raos babagan ngagêsang kemawon. Eman sangêt manawi gêgambaran kula ing nginggil punika kêrêp kêlampahan. Usadanipun ingkang prêmati, inggih para juru pamardi kêdah karsa marsudi dhatêng babakan
kapisan, murih ingkang pinardi têdhas dhatêng babakan kaping kalih.
2. Wulangan sapada Kinanthi pêthikan saking Sêrat Wulang Rèh ing nginggil punika, têgêsipun sampun botên kirang gamblang, jêr têmbung-têmbungipun sampun sarwa pasaja. Nanging cakipun dhatêng lare ingkang watawis umur 15 taunan, rumaos kula taksih prêlu dipun kanthèni katrangan ingkang tandhês, murih botên nuwuhakên sêling-sêrêp.
Nggêgulang = marsudi, nglêlantih supados prigêl sarta kiyat; kalbu saking têmbung Arab qolbu = manah = krêntêg ingkang gadhah wasesa mangrèh;
Sasmita = isarat, pratandha, pasêmon, pralambang;
Lantip = candhakan, mangrêtos, tanggap;
Mangan-nendra = nêdha tilêm; nanging kajêngipun ing ngriki nêrangakên watak ingkang namung mikir dhatêng nêdha lan tilêm kemawon, punika watak botên sae, tundonipun dados sêmbrana, botên sagêd
Mêsu sarira = ngêtog kadibyaning batin, ngantos sagêd mbengkas kabêtahaning lair, milanipun kêdah dipun saranani nyuda tilêm sarta ngirangi nêdha.
Inggih bab wêkasan punika ingkang sok kosèk kalihan lampahing donya ing jaman sapunika, prêlu sagêd dipun oncèki ingkang ngantos tapis murih mbotên tumpangso utawi worsuh.
Sapunika jaman sport. Inggih marsudi kasantosaning badan, kenginga kangge
Pancèn inggih makatên, butuhing pikir kalihan butuhing budi pakarti punika, sok ngalèr ngidul. Nanging manawi tiyang purun ngakêni, bilih butuhing ngagêsang punika inggih pikir inggih budi, masthi inggih purun ngakêni wajib nyinau pilahipun kabutuhan kalih warni wau. Malah saya dipun cêthakakên malih, inggih ing ngriku punika
3. Nalika bayi lair, jagad sampun gumêlar, pun bayi botên mangrêtos.
Nyarêngi kalihan indhaking umur, badan wêwah santosa, pancadriya sagêd makarti, pangrêtosan saya pêncar, raos pangraos dados ngrêmbaka, budi pakartinipun mapan wontên ing sanubari ingkang laras kalihan mêgaripun pintên-pintên bab ing nginggil wau, gathuk kalihan kawontênan ing pasrawunganing gêsangipun.
Pasrawungan punika agêng sangêt daya prabawanipun, makatên ugi ewah gingsiring waktu, manawi tiyang tansah kêcipuhan anggènipun nglênggahakên bokongipun dening botên sagêd nglaras kawontênan ing sakiwa- têngênipun, dèrèng kenging dipun wastani diwasa. Milanipun wajib sami marsudi sagêdipun: tanggap ing cipta sasmita.
Wasitanipun para sarjana ingkang jajah sêsêrêpanipun inggih nêrangakên, dhawuhing Allah ingkang maujud kitab Torèt, Injil, lan Quran, manawi dipun raosakên inggih gadhah têgês, tumuruning dhawuh-dhawuh wau laras kalihan gumêlaring kawontênan sarta waktunipun.
Manawi tiyang purun ngèngêt-èngêt lêlampahanipun piyambak masthi inggih purun ngakêni santun-sumantuning panganggêp miwah pamanggih dhatêng sawiji-wiji ingkang sampun dipun alami, manut santun-sumantun laras kalihan kawontênan cundhuk kalihan wahyaning mangsakala.
Mangsa ingkang sampun kapêngkêr inggih sampun, têgêsipun sampun botên wangsul malih, dene ingkang badhe dipun ambah punika mangsa enggal, wujud lan kawontênanipun sagêd mèh sami, namung mèmpêr kemawon, utawi gèsèh babarpisan kalihan mangsa ingkang sampun kapêngkêr wau, namung namanipun ingkang kadamêl sami. Upaminipun mangsa rêndhêng. Ingkang kapêngkêr kathah sangêt jawah, sapunika namung cêkapan kemawon. Kala samantên kathah tiyang sakit, sapunika botên. Ingkang sampun wulu wêdaling siti botên patos sae, sapunika bêbasan ngêmohi. Makatên salajêngipun. Ewadene manawi tiyang botên sagêd ngalap misilipun barang ingkang sampun kapêngkêr, nama tiyang bodho, botên sagêd ngatos-atos anggènipun nata jangkahipun. Dados cêtha prêlunipun matitisakên lêlampahan ingkang sampun punika kangge nêtêpakên tuju lan pakarti, ngantos sagêd sinêbut: tanggap ing cipta sasmita. Taksih wontên sambêtipun.
Para sêpuh kêdah angulatakên ebahing jaman, gandhèng kalihan panggulawênthahing putra.
Lêlampahanipun jagad katingal badhe santun. Pêpêrangan agêng ing Europa samangke punika suka ngalamat dhatêng sadaya manungsa, bilih badhe wontên tatanan enggal. Kadospundi badhe wujuding tatanan wau, mêsthinipun botên gampil anggènipun anggantha-gantha. Ananging kula wani anamtokakên, manawi tatanan ingkang sampun-sampun punika botên badhe wangsul malih. Babagan ekonomi punapadene babagan praja, makatên ugi srawunganipun manungsa kalihan manungsa sanèsipun, utawi têpangipun nagari kalihan nagari sanèsipun ugi badhe santun, botên kados ingkang sampun-sampun. Jagad samangke nandhang sakit ingkang rêkaos kabêkta saking tansah wontên pêpêrangan ingkang nêdha korban mayuta-yuta jiwa tuwin bandha. Mênggah sêbabipun botên sanès kajawi saking anggènipun manungsa tansah angêgungakên kamurkanipun.
Satunggal-tunggaling manungsa utawi bangsa punika sampun tamtu kêwajiban manah dhatêng badanipun piyambak. Ananging manah dhatêng badanipun piyambak punika kêdah dipun watêsi, pêrlunipun sampun ngantos nuwuhakên cêcongkrahan kalihan tangga têpalih. Kintên kula samangke sampun dumugi kalamangsanipun, manungsa gêsang wontên ngalam donya punika botên kenging namung manah dhatêng badanipun piyambak, kêdah ugi manah dhatêng tiyang sanèsipun, amargi sampun têrang kabêgjanipun manungsa punika sêsarêngan kalihan manungsa sanèsipun. Ingkang anêtêpakên kaluhuran, kautaman sapiturutipun punika inggih manungsa. Mila manawi sadaya manungsa sampun anêtêpi kamanungsanipun têmtu inggih badhe angsal kaluhuran utawi kautaman. Badhe dhatêngipun jaman enggal punika kula botên badhe anêmtokakên, nanging dhatêngipun sampun mêsthi. Kêrsaning kodrat kawontênan ing samangke punika sampun kêdah ewah.
Makatên ugi kawontênanipun ing Indhonesia ugi badhe ewah. Indhonesia samangke sampun botên sagêd sêsambêtan kalihan nêgari Walandi ingkang sampun karêbat ing mêngsah. Punika kenging kula anggêp dados sasmita manawi Indhonesia kêdah sagêd angrampungi prakawisipun piyambak. Babagan padagangan samangke ugi sampun badhe katata enggal. Sêsambêtanipun Indhonesia kalihan Europa nama kantun sakêdhik, gêntos sêsambêtan kalihan nagari-nagari ing Asia tuwn buwana Amerika.
Bab tatananing praja sampun kathah para tiyang Indhonesia, botên metang golongan ingkang nêdha santunipun, sagêda laras
kalihan jamanipun. Sadaya tiyang Indhonesia, Jawia, Walandia, utawi bangsa sanèsipun sampun sami kraos pêrlunipun manunggilakên tekad utawi manunggilakên kajêng kangge anjagi kawilujênganipun Indhonesia. Titikan-titikan punika wau amratelakakên manawi Indhonesia badhe ngancik jaman enggal. Samangke kantun madosi marginipun sagêdipun enggal bangun tatanan enggal wau.
Wangsul dhatêng rêmbag bab jaman enggal, wiwt wulan punika ing Bêtawi badhe kaêdêgakên pamulangan luhur (Universiteit). Rêmbag wontênipun universiteit punika sajatosipun sampun radi dangu, ananging pamarentah taksih mangu-mangu anggènipun badhe ngawontênakên. Kapêksa dening kawontênan wulan Sèptèmbêr punika sagêd ambabar universiteit ingkang dipun kajêngakên dening bangsa Indhonesia.
Pamulangan luhur babagan pangadilan, kadhoktêran, têtanèn, kasusastran badhe kadadosakên satunggal, awujud universiteit malah wontên rêmbag pamulangan luhur babagan techniek ugi badhe dipun wiyarakên têbanipun tuwin dipun sambêtakên kalihan universiteit wau. Manawi sagêd kadadosakên nama lajêng jangkêp.
Ingkang enggal inggih punika babagan kasusastran tuwin têtanèn. Sagêd ugi babagan kawruh kewan ugi kadhapuk.
Wontênipun universiteit wau kangge kamajênganipun bangsa Indhonesia agêng sangêt paedahipun. Para neneman wêdalan H.B.S. tuwin A.M.S. sagêd milih margi mawarni-warni kangge angudi kawruh ingkang maedahi tumrap gêsanging bêbrayan. Bêbrayanipun bangsa Indhonesia ingkang nêdiya majêng kêdah gadhah panuntun ingkang mumpuni sadaya kawruh ingkang maedahi dhatêng kabêtahanipun bêbrayan.
Ngantos dumugi samangke para sêpuh anggènipun nggulawênthah putra limrahipun namung katujokakên dhatêng pangrèh praja, pangadilan utawi kadhoktêran. Makatên wau botên nama lêpat, amargi inggih sawêg punika ingkang wontên. Ananging gandhèng kalihan ewahing jaman utawi ewahing kawontênan, sampun samêsthinipun manawi para sêpuh ugi ngèngêti ewah-ewahan wau.
Bêbrayan Indhonesia mbêtahakên panuntun- panuntun ing babagan ekonomie, pêrlunipun sagêda ngajêngakên drajading bangsa ing bab panggêsanganipun. Mila jumêdhulipun faculteit tanèn nama sampun kalêrêsan gandhèng kalihan kabêtahanipun bêbrayan, amargi para mudha ingkang mêdal saking pamulangan luhur punika ingkang sagêd suka tuntunan dhatêng ebah-ebahing panggêsangan. Makatên ugi badhe wontênipun faculteit kangge panggulawênthahing insinyur babagan ngèlmu pamisah paedah sangêt kangge bangsa Indhonesia, amargi
kawruh punika pêrlu sangêt kangge ngajêngakên para bangsa kula ingkang ulah kriya. Kabêtahanipun bangsa Indhonesia ingkang kangge sabên dintên taksih kêdah kadhatêngakên saking nagari manca, kados ta wontênipun piring, cangkir lan sp. Manawi bangsa kula sampun gadhah insinyur piyambak, ingkang sagêd suka tuntunan bab pandamêlipun barang-barang wau, mêsthinipun sagêd angebahakên bandha ing ngriki kangge yasa barang-barang wau. Pamulangan luhur kalih warni punika badhe sagêd andayani dhatêng kamajênganipun ekonomie.
Pamulangan luhur babagan kasusastran ingkang wulan punika ugi badhe kawiwitan, sagêd dados srana kamajênganipun kasusastran Jawi tuwin Malayu. Ngantos sapriki basa Jawi tuwin Mlayu wau botên patos kopèn, mila dèrèng wontên kamajênganipun. Manawi sampun kathah para sarjana Jawi ingkang ngudi basanipun piyambak, ingkang ngantos bontos, bokmanawi enggal sagêdipun majêng. Kajawi punika babagan kasusastran wau ugi sagêd dados srananipun basa kula angsal papan wontên ing pamulangan têngahan mulang babad, kasusastran tuwin kawruh sociaal ekonomi, amargi kawruh-kawruh wau kalêbêt bageanipun faculteit kasusastran.
Kajawi punika wontên malih papan panggulawênthah wau ingkang sami jumêdhul salêbêtipun papêrangan punika. Pamulangan babagan kaprajuritan ugi badhe dipun wontênakên ing Indhonesia, makatên ugi bangsa kula ugi dipun kengingakên nglêbêti pamulangan calon opsir-opsir lautan tuwin opsir ing gêgana. Sanajan samangke dèrèng sapintêna bangsa kula ingkang katampi ing pamulangan-pamulangan wau, ewasamantên sampun ngantos kêmba para sêpuh tansah angudia sagêdipun para mudha Indhonesia sami anglêbêti pamulangan wau, botên namung satunggal kalih, nanging kêdah dasanan utawi èkêtan. Amargi sampun têrang sangêt pêrlunipun tumrap anggèn kula badhe majêng. Bangsa Indhonesia punika manggèn ing pulo-pulo. Sêsambêtanipun satunggal kalihan satunggalipun mawi baita, milanipun para mudha kêdah ugi lêlayaran, sagêda ing têmbe dados kêmudhinipun baita-baita dagang utawi baita pêrang ingkang anjagi kawilujênganipun Indhonesia.
Miturut andharan nginggil wau têbaning para mudha badhe saya wiyar. Kêwajibanipun bangsa Indhonesia manah dhatêng ewahing kawontênan wau sampun ngantos katlompèn, sadaya margi kêdah dipun ambah supados sagêd angsal pangalaman ing babagan punapa kemawon. Sampun ngantos bangsa kula namung tansah kapencut dhatêng kapriyantunan kemawon, amargi bêbrayan punika ambêtahakên warni-warni kajawi kapriyantunan.
Wontên satunggalipun bab ingkang andadosakên alangan tumrap kabulipun kajêng wau, inggih punika bangsa Indhonesia [Indho...]
[...nesia] umumipun mlarat, kêkirangan wragad kangge andumugèkakên anak-anakipun dhatêng pamulangan têngahan
royong, namung ing wêkdal samangke gotong-royong wau sawêg katujokakên dhatêng tiyang gadhah damêl, utawi tiyang kasripahan. Pramila pamanggih kula gotong-royong wau ugi kêdah dipun satuni sipatipun, inggih punika sagêda bangsa kula angwontênakên bandha pasinaon, mêdal saking watak rêmên dhatêng gotong-royong. Manawi bandha pasinaon wau sagêd dados badhe kathah para neneman ingkang pintêr, ingkang angsal pitulungan kangge nyampunakakênnyampurnakakên. pasinaonipun. Bab punika samangke pêrlu dados panggalihanipun para sêpuh tuwin ebah-ebahan kabangsan. Paribasan cara Jawi: "jêr basuki mawa beya" kêdah dipun gêgêsang lan dipun buktèkakên; sadaya panjangka sagêdipun kalampahan kêdah mawi beya. Punika sadaya lampahipun kêmajêngan ing babagan kridhaning pikir. Sambêt kalihan badhe dhatêngipun jaman enggal wau, pangudi kawruh kanalaran kêdah dipun kanthèni panggulawênthah luhuring budi (moreele en geestelijke opvoeding).
Amargi manawi babagan kalih punika botên dipun opèni, bangsa kula ugi badhe manggih lêlampahan kados ingkang dipun alami Eropa. Amargi kridhaning pamikir punika asring nuwuhakên agênging kamurkan ing babagan lair lan batos, têgêsipun murka dhatêng kadonyan, murka dhatêng pangaji-aji lsp. Awit saking punika pêrlu katêrangakên ing ngriki, bilih manungsa punika pêrlu katêrangakên ing ngriki, bilih manungsa punika gadhah kamardikan angudi kawruh punapa kemawon, kangge sangunipun tiyang gêsang ing donya. Nanging kêdah tansah èngêt dhatêng panganggenipun kawruh-kawruh wau, têgêsipun panganggenipun kêdah mawi kawicaksanan, awit kawruh punika namung dados srana anggènipun manungsa badhe mêmayu hayuning bêbrayan. Manawi makatên anggènipun ngolah budi bangsa kula, bokmanawi ing têmbe sagêd dados sumbangan dhatêng karahayoning jagad.
(Sambêtipun M.S. No.7 th. VII)
Awêwaton rêroncening katrangan ing nginggil punika lajêng sagêd ndhawahakên putusan wêwatoning panggulawênthah utawi pangupakara dhatêng anak-anak inggih punika: nggêgêsang utawi ngunggar raosing pikiran ingkang ngantos birawa diwasa sarta tansah katujokakên dhatêng ebahing manahipun piyambak, kanthi pêpathokan raos pangrêtos.
1) Tumrap tiyang kalihan tiyang dhêdhasar raos sami, jêr raos sami punika sagêd mahanani raos têpa salira.
2) Tumrap tiyang kalihan barang, utawi kalihan lêlampahan punapadene kalihan kawontênan adhêdhasar raos paedah, awit sêsambêtaning srawungipun tiyang kalihan barang, tiyang kalihan lêlampahan saha kalihan kawontênan punika wontên ing bab guna paedah, ngantos sagêd maedahakên samêsthinipun. Manawi tiyang sampun botên sagêd ngalap paedahipun, mangka dipun alap paedahipun inggih botên kenging, mêsthi pêdhot raos srawungipun.
b) Bab makarti saking ing nglêbêt.
Makartining raos saking ing nglêbêt punika têgêsipun raosing manah tansah kraos badhe punapa-punapa botên sarana ebahing pancadriya, liripun pancadriya botên kêpanduk punapa-punapa, raosipun sampun makarti.
Mênggah makartining raos punika manawi dipun waspadakakên mêsthi wontên daya utawi sabab ingkang njalari purun makarti.
Dene sabab-sabab ingkang njalari makartining raos saking ing nglêbêt punika pèngêtan-pèngêtan ing salêbêting raos ingkang asal saking pangalamaning pikiran awarni pangrêtosan-pangrêtosan (kasagêdan) sarta pangalamaning manah awujud pêpêthan (projectie) kawontênan lan pêpêthan (projectie) urut-urutaning lêlampahan. Adhakanipun ingkang dados undêran ebahing raos makarti saking ing nglêbêt punika raos eca sakeca tigang prakawis.
1). Projectienipun Kaartan awujud: kasugihan, donya brana, arta
awujud drajad luhur, panguwaos agêng, pasrawungan inggil, wosipun babagan linangkung.
3) Projectienipun Kawasisan, awujud kawontênan kajèn keringan.
Projectie 3 prakawis wau ingkang angebahakên raos saking ing nglêbêt. Langkung-langkung manawi pêpèngêtan 3 prakawis wau asalipun saking waris lêluhuripun piyambak punika saya andêrpati anggènipun ngoyag-oyag raosing tiyang.
Raosing manah ingkang kadayan saking pêpèngêtan 3 bab punika lajêng mahanani raos kumrêngsêng anggayuh. Rosaning
samêsthinipun, inggih punika manggung kêrèh ing manah, sorotipun inggih namung kangge obor murih sagêd kasêmbadaning sêdya niyatipun.
Manah punika yèn sampun kêtuwuhan sêdya utawi pêpenginan
kalairna raosipun: êmbuh sesuk, pathok saiki kêturutan.
Sintên ta sagêd nanggulang triwikramaning manah makatên wau, liripun punapa wontên ingkang sagêd damêl lêga lan marêm. Mêsthi botên wontên. Ewadene inggih asring wontên ingkang sagêd nrênggalani, ananging mêksa inggih namung dumugi panyandhêt tumrap cak-cakaning panindak, liripun botên kanthi pangakêning raos angajêngi, dados raosipun taksih ngurêng wontên ing sanubari. Samangsa kêlimpe botên sande inggih katindakakên, bêbasanipun dipalangana mlumpat, dirantea mêdhot, awit raos ngurêng ing sanubari punika pêpindhanipun kados rêdi latu ingkang buntêt kawahipun. Jêblosipun malah mbêbayani.
Manawi pikiran punika sagêd diwasa mardika, ebahing manah nggayuh utama kamulyan têtiga: hartawan - wiryawan - gunawan tansah kadhasarakên ing têgêsipun. Mênggah lairing têgês punika:
1) Nuntun manah, ngantos purun ngraosakên paedahipun.
2) Nuntun manah, ngantos purun lêlumban wontên ing kêdhunging sabab-sabab ingkang kuwawa ndayani sagêdipun dados hartawan - wiryawan lan gunawan wau, awit sêdaya kadadosan ing dalêm donya punika kodrating Pangeran mawi dipun saranani lêlantaran utawi sabab-sabab ingkang runtut lan timbang, buktinipun bab pêjah punika sadaya tiyang mêsthi ngakêni, bilih atas karsaning Allah, nanging punapa wontên pêjah tanpa karana? Saupami wontêna inggih namung sajakipun. Nyatanipun mêsthi
wontên nalar-nalaripun. Manawi kasêtitèkakên, sabên wontên tiyang pêjah mêsthi linantaran saking risaking organipun.
Manawi raosing manah tansah migatosakên dhatêng lairing têgês-têgês saking pikiran, sanajan
lêrêming manah sumèlèh, ingkang tundonipun malah dados wêning ing pangangkah. Wohipun sampun têmtu miraos, jêr botên kêbrongot utawi kêringga. Raosing manah ingkang sampun makatên punika tumindakipun mêsthi urut kalihan lampahing manah 4 prakawis ingkang sampun dados kuwajibanipun, inggih punika brata, sapana, yêkti, waskitha.
Manawi subrata wajibing manah 4 prakawis punika sampun dèn indhaki urut, amintri lir ilining warih, mêsthi lajêng mbabar raos pêpadhang ing jagad sarawungan 4 bab malih, inggihj punika asipat: raos guru, raos dhukun, raos jêksa lan raos ratu.
Raos guru têgêsipun mbabar pêpadhang utawi sirnaning rêribêd dening kêpraban sunaring raos pangrêtos (kawruh).
Raos dhukun, têgêsipun raos mbabar kasarasan, inggih sarasing raos. Ugi sinêbut raos sirnaning rêridhu ing dalêm raos gêsang.
Raos jêksa, liripun raos mbabar adil ing samêsthinipun, utawi sinêbut raos timbanging jagad, awit yèn botên timbang jagad mêsthi njumplang.
sèwu manawi dados ebahing raos para maos M.S. kanthi raos ngakêni: ya ngono.
Dene yèn kagalih têbih saking wêwaton lêrês lan nyata, pun gagasan ndupara dalah juru sêratipun ngaturakên panyuwun kaanggêpa botên wontên andharan kemawon, kanthi nyuwun samodra pangaksama.
Manawi sagêd sinêksèn ing lêrês nyatanipun, wontên ing madyaning M.S. ngriki lajêng sagêd nglajêngakên rêmbag bab babaring caraning manggulawênthah kadospundi.
Ing wasana pun gagasan andupara amung sumangga. Dhangkal siguging têmbung dalasan ukara punapadene
alit punika manawi dipun takèni benjing badhe dados punapa, wangsulanipun lucu-lucu.
Wingi punika, badhe inggah-inggahan, lare kula kêlas 3 sami kula takèni badhe dados punapa, benjingipun?
Mirid saking wangsulanipun lare-lare wau, kula sagêd damêl piridan makatên:
1. Ingkang kathah kêpengin dados kados bapakipun.2. Lare èstri kathah ingkang badhe dados juffrouw utawi onderwijzeres.3. Wontên ingkang kapengin gadhah pangkat ingkang mawi pangangge gagah, kados ta: wontên ingkang kapengin dados saradhadhu, officier, comandant tuwin sanèsipun.4. Wontên ugi ingkang wangsulanipun taksih ngglambyar.
Kula takèn makatên punika wau, lajêng kèmutan kala kula piyambak taksih wontên ing kêlas 1, dipun dangu mantri guru, atur kula, badhe dados ... pèlpulisi. Punapaa? Punapa kula gadhah sadhèrèk ingkang dados veldpolitie? Botên! Namung jalaran kula rêmên sangêt manawi sumêrêp ... pênganggenipun: topi dêling, sabuk wontên jawi jas, revolver, pêdhang, rumaos kula gagah sangêt! Dados wontên lare ingkang cariyos badhe dados saradhadhu punika, kula inggih sagêd mangrêtos, kadospundi manahipun. Wontên satunggal ingkang kêpengin dados ... padvinder! Lho, punika lare ingkang sami dèrèng mangrêtos dhatêng satunggal-satunggalipun pangkat, dados cêtha manawi namung katarik saking ... pangangge kemawon.
Manawi kanca kula nunggil kêlas rumiyin, wontên satunggal ingkang badhe dados ... William!!! Rumiyin kula sadaya botên wontên ingkang gumujêng, mèsêm kemawon botên, kangge kula rumiyin botên nama anèh.
Lare wau griyanipun cêlak kalihan bioskoop, dados asring ningali gambar-gambar ing jawi. Jaman rumiyin ingkang kêcêluk ingkang mawi nama William. Punika katêranganing wangsulanipun ingkang modhèl punika wau.
Sapunika ugi taksih kathah tiyang ingkang botên suka manawi anak-anakipun dolan kêmpalan kalihan anak-anakipun tiyang sanès.
Kados tindak ingkang kados makatên punika wau, kirang prayogi botên paedagogisch. Awit posrawunganipunpasrawunganipun. lare sami lare punika inggih wontên dayanipun ingkang botên sakêdhik tumrapipun panggulawênthah.
Barang ingkang dipun wulangakên dening guru utawi tiyang sêpuh botên sagêd klêbêt, manawi saking dayanipun kanca sagêd tumancêp sangêt.
Upami kemawon bab sportiviteit utawi watak satriya. Punika kathahipun lare angsalipun saking kanca-kancanipun piyambak, nanging botên saking tiyang sêpuh. Makatên ugi bab"galanterie" (rêmên têtulung, Red.)
Kala kula taksih sêkolah H.I.S. wongsal-wangsul numpak sêpur.
Kala-kala sêpuripun sêsak sangêt, upaminipun pinuju dintên pêkênan. Hla punika, lare-lare ingkang sampun agêng, asring ngawon nyukakakên panggenanipun linggih dhatêng tiyang ingkang sêsarêngan numpak wontên ing ngriku; tiyang sêpuh utawi tiyang èstri.
Sumêrêp patrap kados makatên punika, kula ugi lajêng tiru-tiru. Tumut-tumut ngadêg kemawon, panggenan linggih kula tilar supados dipun ênggèni tiyang ingkang botên kumanan panggenan.
Kala samantên inggih dèrèng ngrêtos manawi makatên punika nama "galant", nanging wontên osiking manah, manawi patrap makatên punika lêrês, patut dipun tulad.
Cobi, saupami dipun kèngkèn, sagêd ugi botên purun! Ngrencangi tiyang minggah utawi mandhap sêpur mbêkta barang-barang punapa punika lare sêkolah sêpuran limrahipun anggènipun purun jalaran ingkang alit -alit waunipun nyumêrêpi kancanipun ingkang agêng-agêng nindakakên makatên. Botên mawi dipun atag malih, sampun sami tumandang. Makatên taksih kathah tuladha sanèsipun, ingkang mbuktèkakên, bilih srawunganipun lare sami lare punika agêng dayanipun tumrap panggulawênthahipun. Nyirik lare punika manawi maton saèstu inggih botên klèntu.
Upaminipun, manawi sampun kanyatan bilih lare wau awon wêwatêkanipun: trocoh cangkêmipun, rêmên tukaran l.s.p.
Ananging, pamêngingipun wau inggih kêdah ingkang ngatos-atos, têgêsipun: dipun damêla supados pun lare botên nglêgewa manawi botên dipun kengingakên srawung kalihan kancanipun wau.
Awit, tiyang lare punika lare, dhasaripun suci, botên rêmên dora, manawi cariyos inggih punapa sakwontênipun kemawon.
Dene ngatosngantos. wontên lare rêmên goroh, rêmên dora, rêmên ngapus-apusi punika saking dening lêpating panggulawênthahipun wau- waunipun.
Amargi manawi panyêgahipun lare badhe sêsrawungan kalihan kancanipun ingkang kêdah dipun sirik wau kirang ngatos-atos, sagêd ndhatêngakên kawontênan ingkang kirang prayogi, i.p:
1. pun lare rumaos langkung tinimbang kancanipun wau;2. wusana ngantos sêpuhipun nggadhahi raos dhiri, botên sagêd gêsang sêsarêngan kalihan sanès;3. lare
sapunika kadospundi patrapipun mênging, murih botên ndhatêngakên bab-bab ingkang kasêbat ing ngajêng punika wau?
Kados botên wontên ingkang nyamèni mayaripun: Manawi badhe mênging anak supados botên kêmpalan kalihan lare sanès, pun anak wau kêdah dipun slimur, dipun sukani punapa-punapa wontên ing griya: dêdamêlan l.s.p. supados pun lare botên gadhah grênjêt badhe ... dolan!
Cobi kagaliha, kados punapa njarêmipun manahing lare, manawi mirêng kancanipun ingkang waunipun runtung -runtung, cariyos makatên:
Ah, anu, aku saiki ora parêng bapak ibu dolan karo kowe, wong kowe bocah ala!
Para maos, atur kula ing nginggil punika sadaya raosipun "kinderachtig" (kapilare Red.), kasinggihan, mila makatên. Ananging kadospundi malih, tiyang inggih ngrêmbag lare, inggih botên nama anèh manawi lajêng "kinderachtig" jêr punika sampun samêsthinipun.
Pêngajêng- ajêng kula, andharan-andharan kula ingkang sêpele punika, sagêda imbêt-imbêt nggregahakên manah panjênêngan, karsaa ... langkung nyêtitèkakên solah-tingkahipun lare-lare.
Awit, sintên ingkang badhe manggulawênthah lare, inggih prayogi ngrêtos dhatêng lare, prayogi sagêd rumaos kados lare, jalaran manawi botên makatên, asring kita lajêng nindakakên barang ingkang botên samêsthinipun, botên cocok, kabêkta saking bab-bab ingkang gêgayutan kalihan lare kita rêmbag mawi ... takêran tiyang sêpuh.
Inggih punika ingkang damêl rêkaosipun panggulawênthah: pun panuntun botên purun ngraosakên punapa ingkang dados raosing ingkang dipun tuntun i.p. pun lare.
Ing piwulang darma wontên ungêl-ungêlan makatên: kalahe wong anom karo wong tuwa, iku jalaran wong tuwa ngalami ing jaman kang wong anom durung mênangi (durung lair).
Ing ngriki kula badhe ngandharakên sawatawis ing kawontênan rikala kula taksih alit (50 taun) kapêngkêr, sarta suntan- santunipun,sontan-santunipun. ngantos ing jaman ingkang kita idaki punika, prakawis dhidhikan budaya, pranatan praja, tatacaraning bêbrayan, tuwin sapanunggilanipun, bokmanawi kenging kangge wawasaning para pamardi siwi, ing jaman samangke punika. Botênipun makatên, inggih namung kangge mêwahi sêsêrêpanipun para sadhèrèk kula ingkang taksih mudha-mudha, ing kawontênan ingkang piyambakipun sami dèrèng ngalami.
Ing rikala jaman samantên, pamulangan umum namung ing kitha-kitha, sarta ing dhistrik ingkang kapetang rame. Wujuding pamulangan saèmpêr pamulangan ôngka 2 ing jaman samangke punika. Klasipun: 5 nanging namaning klasipun makatên: klas I a klas I b klas I c. Lajêng klas II minggahipun dhatêng klas
III sampun têlas. Lare ingkang têrus minggah, ing klas I a satêngah taun, ing klas I b satêngah taun, ing klas I c satêngah taun. Salajêngipun ing klas II lan III nyataun, dados tamatipun 3½ taun, ewadene margi saka dèrèng majêngipun lare-lare jaman samantên, wontên ingkang ngantos 7, 8 taun dèrèng tamat, kosokwangsulipun ugi wontên lare ingkang sampun majêng sarta tabêri sinau ing griya, namung 2½ taun kemawon, sampun sagêd tamat. Mila makatên, jalaran pun guru kenging nginggahakên murid ing samôngsa-môngsa, waton larenipun sagêd nyandhak ing klas sanginggilipun, mawi cinobi sawatawis dintên. Wêktu kula sakolah namung 2 taun, sampun sagêd tamat.
Ingkang malêbêt ing sakolahan punika namung putranipun para priyantun, mangandhapipun anakipun lurah dhusun, utawi mandhor pabrik, tur namung lare jalêr thok.
Ing sarèhning ingkang limrah malêbêtipun ing pamulangan wau, sampun umur wêlasan taun, mila samêdalipun saking ngriku, sampun diwasa (jaka kumala) tumrap putranipun para priyantun ingkang kathah nyatriya, sawatawis taun, lajêng magang ing kantor-kantor ngantos mataun-taun, sawêg pikantuk pandamêlan, ugi wontên satunggal kalih ingkang purun anglajêngakên sinau, [si...]
[...nau,] kados ta: tumrap putra wadana minggah, dhatêng oplèdhêng sêkhul, tumrap sanèsipun, wontên ingkang lajêng ngakên ing kwiksêkhul. Jaman samantên awis sangêt lare ingkang purun anglajêngakên ing pamulangan dhoktêr. Ngantos sabên taun wontên pandangon saking pangagêng nagari, sintên ingkang anakipun suka kalêbêtakên sakolah dhoktêr?.
Para priyantun ingkang rêmên agami, manawi putranipun sampun tamat saking pamulangan Jawi, lajêng kapurih ngaji dhatêng pondhok, manawi sampun sawatawis taun, sawêg kadhawuhan magang. Mila para priyantun jaman samantên, kathah ingkang sami mangrêtos agami, sarta ugi kathah ingkang karsa nindakakên.
Jaman samantên para lare padhusunan, sabagean agêng sami sinau ngaji ing pondhok pasantrèn. Mila cacahing pondhok pasantrèn kathah sangêt, sabên dhukuhan, mêsthi wontên pondhok utawi langgaripun. Kangge lare jalêr. Dene lare èstri sami ngaji kawulang nyai, ing griyanipun. Tumrap para putraning priyantun, sami nimbali guru èstri, mulang ngaji ing dalêmipun, mila wêktu samantên kathah lare-lare ingkang sagêd maos Kuran, sarta purun nindakakên agami (sêmbahyang lan siyam).
Ingkang kangge unggul-unggulan tiyang jaman samantên, yèn anakipun sampun sagêd katam Kuran. Limrahipun mawi kawontênakên wilujêngan agêng-agêngan. Lare ingkang katam Kuran, dipun dandosi, dipun arak, kadosdene badhe dipun têtaki, langkung malih manawi anggènipun katam wau taksih alit (watawis umur 8, 9 taunan) sampun masthi dados pangalêman ing pajagongan. (Wontên sambêtipun).
Ing karangan kula ingkang nomêr kalih, sampun kula pratelakakên dhasaring bêbrayanipun manungsa (de menschelijke maatschappij) ingkang bokmanawi sagêd anuntun dhatêng kawilujêngan utawi karahayon. Manawi dipun manah ingkang lêbêt sadaya tiyang kêdah angakêni manawi jagad punika samangke sampun dados satunggal. Buktinipun lêtipun nagari satunggal lan satunggalipun prasasat sampun botên wontên, kabêkta saking wontênipun motor mabur, tèlêgrap tuwin radhio. Manungsa ing Indhonesia [Indhone...]
[...sia] sagêd kesah dhatêng Eropa salêbêtipun gangsal dintên. Makatên ugi sagêd wawan sabda kalayan tiyang ing Tokio utawi ing Eropa srana tilpun. Punapa malih sumiyaripun radhio ngrakêtakên sêsambêtanipun nagari satunggal lan satunggalipun, punika sadaya minôngka yêktinipun manawi jagad sampun dados satunggal.
Nanging kula ugi kêdah ngakêni manawi cipta rasa lan pikiranipun bôngsa-bôngsa dèrèng dados satunggal, malah ing wêkdal samangke punika wontênipun namung sêsêngitan, unggul-unggulan tuwin mêmêngsahan ingkang lajêng nuwuhakên pêrang donya kados ing wêkdal samangke. Nanging manawi karaosakên kalayan raos ingkang gaib, lêlampahanipun manungsa ing wêkdal sapunika punika, kadosdene karsaning Ingkang Murbèng Jagad, suka pêpèngêt dhatêng manungsa tuwin dhatêng bôngsa-bôngsa ambanguna gêsang enggal. Sampun asring kula pratelakakên wontên ing karangan kula, bilih manungsa punika èngêtipun manawi sampun nandhang sakit, èngêtipun wau lajêng atêgês bangun gêsang enggal.
Dhasaring sêsambêtanipun manungsa utawi bôngsa lan bôngsa kados ingkang kula pratelakakên ing karangan kula ingkang ôngka 2 punika botên atêgês angicalakên bab kabangsan, nanging anggènipun anêgêsi kabangsan kêdah prêtitis. Amargi [Amar...]
[...gi] kabangsan ingkang kula kajêngakên punika botên raos kabangsan ingkang rupak (geen eng nasionalisme) utawi sanès exclusief nasionalisme. Dados têgêsipun botên andhêdhêr raos cêcongkrahan dhatêng bôngsa sanèsipun. Saking pamanggih kula nasionalisme punika kêdah dipun têgêsi nyumêrêpi dhatêng kawontênanipun piyambak, amargi satunggal-tunggalipun bôngsa punika gadhah cipta rasa lan karsa piyambak, dene tumangkaripun daya têtiga wau kadayan dening kawontênanipun papan ingkang dipun ênggèni. Makatên ugi satunggaling bôngsa punika sampun gadhah lêlampahan piyambak utawi babad piyambak, tuwin malih ugi gadhah biologische geschiedenis piyambak ingkang nuwuhakên kabudayan piyambak ingkang salaras kalihan kawontênaning padununganipun. Manawi punika dipun sumêrêpi kalayan têrang dados nyumêrêpi gadhahanipun piyambak, lampahipun gampil. Dados kangge kamajênganipun satunggal-tunggaling bôngsa mêdal gadhahanipun piyambak punika rancag lampahipun. Wontên ing ngriki punika paedahipun nasionalisme ingkang kula kajêngakên. Dados babarpisan botên angêmu raos sêngit utawi cêcongkrahan kalihan bôngsa sanèsipun. Pêrlu kula aturakên ing ngriki, bilih nasionalisme ingkang sami dipun antêpi dening mèh sadaya bôngsa punika eng nasionalisme utawi imperialistische nasionalisme.
Manawi sipat kados makatên wau taksih kemawon, jagad botên badhe sagêd têntrêm lan botên badhe sagêd manggih kawilujêngan wontên ing ngalam donya. Mila kêdah wontên pamanggih enggal, raos enggal tuwin karsa enggal ingkang botên sulaya dhatêng kabudayanipun piyambak-piyambak, malah manawi kabudayan wau dipun pêpêtri, sagêd dados sumbanganipun kamajênganipun jagad, amargi sampun têrang samangke punika gêsangipun jagad tular-tinular, sambut-sinambut, tuwin tulung-tinulung ing bab panggêsanganipun. Mila manawi badhe amêthukakên dhatêng wontênipun jaman enggal panggulawênthahing lare- lare utawi para neneman inggih kêdah dipun santuni jêjêripun kadosdene sabdanipun dr. Bierens de Haan ingkang kula angge motto ing karangan ôngka kalih. Makatên ugi sampun kula pratelakakên bilih manungsa punika gêsangipun têtanggan, inggih punika gadhah tôngga jiwa, tôngga wisma, tôngga desa lan tôngga nagara. Wontên ing jagad Indhonesiah bab têtanggan punika dipun prêlokakên sangêt, gotong-royong, sumbang-sinumbang, tulung- tinulung kalayan tangganipun punika, dados wèting kasusilanipun bôngsa Indhonesiah Jawi. Ing bêbasan Walandi ugi wontên ingkang mèmpêr kados kasusilaning bôngsa Jawi inggih punika: ingkang suraosipun Beter een goede buur dan een verre vriend.
Panggulawênthah ingkang katampi dening lare wontên ing pamulangan wiwit wulangan ngandhap dumugi pamulangan têngahan utawi pamulangan vak scholen punika racakipun ing wêkdal
wau mèh namung tumuju dhatêng nyumêrêpi kawontênanipun kodrat (natuurwetenschappelijk gericht) babaranipun panggulawênthah ingkang kados makatên wau inggih angedap-edapi, awit sagêd ngawontênakên uitvindingen-uitvindingen ingkang tundonipun sagêd anyakecakakên gêsangipun manungsa (stoommachine, vliegmachine, radiotelegraaf, scheikunde sakpiturutipun). Nanging manawi kawula sadaya nyumêrapi wohipun kridhaning pikir wau lajêng kraos manawi panggulawênthah kados samangke ingkang adhêdhasar kennis is macht, nisih sangêt, tur manungsa inggih sampun mangrêtos manawi kados makatên punika wohipun ugi botên badhe sae, ewasamantên angèl dipun enggokakên pikiranipun, ngantos dumugi titi môngsakalanipun dintên sapunika para juru manggulawênthah punika ingkang dipun sawang namung kodrat ingkang wontên sajawining manungsa, nanging kawruh ing bab manungsanipun piyambak botên patos dipun wigatosakên Niet de mensch is het centrum van de opvoeding, maar de natuur. Môngka sampun têrang sangêt manawi manungsa punika inggih bageanipun [bagea...]
[...nipun] kodrat, ewasamantên manungsanipun wau kêrêp kasupènipun, têgêsipun botên karêmbag.
Awit saking punika, manawi badhe nêmpukakên jaman enggal, tlajêring panggulawênthah kêdah manungsa, sanès kodrat, rèhning bab bêbrayan punika sajatosipun pangrêmbagipun botên sagêd oncat saking manungsanipun, pramila ingkang pêrlu dados rêmbag ing panggulawênthah punika, bab kamanungsan (het menschelijk vraagstuk) manawi cangkriman bab kamanungsan punika sampun sagêd kabadhe, cangkriman tumrap ing bêbrayan ugi badhe pinanggih pambadhenipun
Awit saking manungsa punika sadaya gêsang, dados pêrlu sangêt panggulawênthah punika anêngênakên anyumêrêpi kawruh ing bab manungsa De wetenschap van de mensch gumêbyaripun wontên ing kalairan manungsa punika gadhah cipta, rasa lan karsa, mila ingkang pêrlu dados rêmbag punika inggih tigang warni wau, gêsanging pikiran, gêsanging pangraos tuwin gêsanging karsa. Kuwajibanipun para juru manggulawênthah kêdah anyumêrêpi sipatipun cipta, rasa lan karsa wau, inggil-inggiling kamajênganing pikiran punika dhatêng kurban, inggil-inggiling kamajênganipun raos punika dhatêng katrêsnan. Manawi cipta lan karsanipun sampun sagêd manunggil lajêng nuwuhakên karsa utawi handeling (tandang) wohipun punika [pu...]
[...nika] têmtu badhe sae, têgêsipun damêl kawilujênganipun badanipun piyambak, inggih kawilujênganipun bêbrayan, awit manawi satunggal-tunggalipun tiyang angsal panggulawênthah kados makatên, gêsangipun bêbrayan badhe katut kemawon,
ingkang tumuju mangêrtos dhatêng gêsang (opvoeding tot begrip van het leven). Dados juru panggulawênthah inggih kêdah sugih kawruh ing bab gêsang-gêsangipun manungsa. Sajatosipun ingkang wontên punika gêsang, dene manungsa-manungsa punika minôngka dados sarananing gêsang ingkang badhe makarti. Gêsang punika namung satunggal, dados manawi manungsa kagulawênthah sagêd anjêjêrakên gêsangipun punika lajêng sagêd dados satunggal ing raos lan pikiranipun kalayan manungsa sanèsipun, ing wasana badhe botên wontên bèncèng-cèwèng, wontênipun namung trêsna.
Wulangipun dr. B. de Haan lare-lare kêdah dipun gulawênthah mangêrtos dhatêng kuwajibanipun (
têgêsipun sadaya tiyang kêdah wani nanggêl dhatêng lampahipun piyambak-piyambak, têgêsipun ing
ngriki manawi manungsa badhe nglampahi satunggaling bab, sadèrèngipun tumindak kêdah sagêd anjumbuhakên cipta lan karsanipun rumiyin.
Ingkang parlu kangge wiwitaning lampah supados lare-lare tuwin para neneman sagêda anyantosakakên daya-dayanipun ingkang tumuju dhatêng kasusilan ingkang dados dhasaring bêbrayan (een versterking van de moreele krachten, waarop de samenleving berust).
Buku ingkang sakintên sagêd nyukani kêtêrangan langkung gamblang bab punika inggih punika karanganipun Dr. Rudolf Steiner De
(Sambêtipun M.S. No.7 Th.VII)
W. La, sapunika lajêng nyandhak bab watak, inggih punika jêjêring rêmbag, ingkang badhe dipun padosi. Mangga kula aturi mirêngakên ingkang sakeca.
Watak utawi watêk, punika satunggiling pakulinan, ingkang sabên-sabên dipun lampahi utawi tindaki. Amila kenging dipun wastani: "Pakulinaning tindak utawi pakarti" Lêrês, yèn manut cara kasusastran, têmbung: watak utawi watêk, punika kalêbêt têmbung: kaanan (bijvoeglijk naamwoord). Nanging nyatanipun, ingkang nama watak sae utawi awon, punika pakartinipun utawi pandamêlipun. Sagêdipun mastani watak mawi nglaras pandamêlipun. Lajêng sagêd kangge nêtêpakên watak awon utawi sae. Sayêktosipun ingkang gadhah pakulinan punika tiga, inggih punika: badan wadhag, raos pangraos tuwin pamikir. Tiga
pisan wau klêmpakipun dados pakulinan ingkang nama watak. Sarèhne sabên-sabên tansah nindaki satunggiling bab ingkang kados makatên, pirantos-pirantos tigang perangan wau lajêng tuman. Upaminipun:
Badan wadhag. Kulina botên kangge nyambut damêl awrat, inggih tuman ngeca-eca. Mangke yèn wontên pêrlunipun, lajêng kangge tumandang awrat sakêdhik kemawon, rumaos sayah lan awrat sangêt.
Pun raos. Kulina dipun angge ngraosakên bangsaning kanikmatan, kasênêngan sasaminipun. Mangke samangsa dipun angge ngraosakên kasusahanipun tiyang sanès, dipun jak wêlas, inggih lajêng kagèt, rumaos sanès wajibipun, kajêngipun dipun sanggi ingkang kataman piyambak.
Pun Pikir. Kulina dipun angge mikir barang ingkang ambingahakên manah, nyênêngakên manah. Punika inggih lajêng gadhah pakulinan utawi tuman rêmên mêmikir ingkang kados makatên. Mangke manawi dipun angge mikir radi awrat sakêdhik kemawon, rumaos awrat, ngantos ngêlu botên sagêd ngudhari so'al ingkang dipun pikir. Nanging yèn kangge mikir bangsaning kasênêngan, inggih lajêng gumlidhig kemawon.
P. E. E. Inggih, inggih, mèmpêr dhawuh panjênêngan punika. Pakulinan tigang bab wau, lajêng nama watak utawi watêk. Dados têmbung andhasari watak wau, sami kalihan miwiti damêl pakulinan. Inggih pakulinanipun badan, pakulinanipun raos pangraos tuwin pakulinanipun mêmikir. Sadaya wau pancèn inggih sami tumandang makarti. Sarèhning wongsal-wangsul makêrti kados makatên, lajêng tuman. Tumanipun lajêng dados watak. Bokmanawi wontên ugi paedahipun upami pakarti tigang bab wau panjênêngan jèrèng sawatawis dipun angge nandhêsakên pangrêtos bab wau.
W. Pancènipun sampun cêtha, awit katranganipun gamblang, dipun iji-iji, inggih punika: bilih watak punika kêdadosan saking pakulinanipun pakarti saking tigang perangan. I. Pakartining pamikir, II. Pakartining raos lan III. Pakartining daya kêkiyatanipun badan wadhag. Dados watak punika yêktosipun wohing pakarti ingkang marambah-rambah. Sagêd dados dhasar, sagêd namung numpangi dhasar (nyantosakakên) lan sagêd ngewahakên dhasar. Nanging mênggah ingkang langkung kiyat, punika sayêktosipun dêrênging karsa. Punika kenging kawastanan bibitipun pakarti utawi handeling. Wangsul watak utawi dhasar, punika sampun dados uwoh. Dados rosa dêrêng (spanning) tinimbang sadaya kêdadosanipun. [kêda...]
[...dosanipun.] Amila sintên ingkang sampun pêtitis sumêrêpipun bab punika, watak utawi woh utawi kêdadosan-kêdadosan ingkang saking pakartinipun piyambak inggih pêpasthèn, punika lajêng kantun nyithaki kemawon. Dene watak utawi pêpasthèn ingkang sawêg linampahan, punika dipun akêni lêrêsipun, sarta yèn badhe ngewahi, inggih mawi dêrêng (spanning ingkang rosa) punika sagêd ngewahakên pêpasthènipun ingkang sawêg sinandhang.
Malik grembyang, têmtu botên sagêd, nanging ewah, mingsêd saking pêpasthènipun, lajêng dados pêpasthèn anyar, jalaran saking dayaning dêrêng (spanning wau).
Cobi kula aturi anggalih, punapa pêrlunipun wontên piwulang bab ichtiyar? Malah wontên ingkang nêrangakên, bilih ichtiyar punika wajib. Lo, manawi pancèn botên wontên paedahipun, pêrlu punapa dipun wajibakên? Dados têtela sagêd ngewahakên kawontênan ingkang sawêg dipun lampahi.
Opvoeding, punika inggih andhasari, inggih ichtiyar. Sadèrèngipun ingkang dipun tuntun punika sagêd mikir piyambak, namung cêkap dipun lêlantih dhatêng pandamêl sae, tindak sae, kuwajiban sae, l.s.s. sae, pêrlunipun sagêda kulina makatên, saking kulina lajêng dados watak sae, saking watak sae, lajêng angsal paedah punapa manpaat sae. Dene yèn sampun sagêd mikir, lajêng dipun jak mêmikir sabab-sababipun utawi nalar-nalaripun têka dados tumindak kados makatên. Manawi sampun sagêd ngrêtos piyambak nalar-nalaripun, lajêng dipun pasrahi verantwoordelijkheid (tanggung-jawab) sadaya pakartinipun, tindak-tandukipun lan pandamêlipun, punika angsal-angsalipun badhe dipun sanggi piyambak. Ing ngriki têmbung
P. Inggih, inggih, sampun saya cêtha malih. Malah lajêng nyandhak kêplasipun opvoeding punika dumugi: "Mênawi ingkang dipun tuntun sampun kêdugi mikir piyambak, lajêng cul, botên mawi dipun tuntun." Santun nama zelf opvoeding. Kangge sangu ambablasakên lampah. Nuwun dhatêng kêtêrangan panjênêngan wau.
(Sambêtipun M.S. ôngka 7 Th. VII)
Jalêr. Iya-iya, ngono kuwi prêlu, môngga kangmas, dipun sambi wedangipun, layak kangmas kuwi asmane Bôndhawijaya, mèmpêr nèk kagungan panggalih ngluhurake prakara bôndha.
Tamu. E, nama kula makatên wau, namung kapinujon kemawon, hla tiyang ingkang maringi têngêr ngatên wau tiyang sêpuh, nalika kula dados pangantèn kalihan ingkang bakyu. Kalimrahanipun lajêng dipun paringi nama sêpuh. Dumadakan cocog kalihan èsthining manah kula, dados nama numusi kados pikajêngipun tiyang sêpuh.
Èstri. Sanajan ngatên-ngatêna, dhawuhipun kangmas punika kula manah saèstu.
Tamu. Sukur, dhi, pancèn punika nalar wigatos.
Jalêr. Karang iya, wong dhuwit kuwi nyang ngêndi-êndi iya prêlu. Apa manèh bêbasane: apa-apa dhuwit, obah dhuwit, karêp dhuwit, mangan dhuwit, turu dhuwit.
Tamu. Lêrês dhi. Turu nèk ora duwe omah, ya nyewa. Nyewaa dhuwit. Sukur yèn sampun sami kraos makatên punika prêlu. Amila dipun sakolahna [sakolah...]
[...na] dhatêng kaekonomian. Saya yèn karsa ambablasakên manggalih bab sadaya punika, ebah-ebahaning jagad, jagad mulya punapa rêngka, punika ingkang dados baku rak sami pados economie wau. Sarèhne sampun sawatawis dangu, kêparêng kula nyuwun pamit, sampun sami kêpanggih wilujêng inggih sukur, tiyang namung tuwi kawilujêngan sarta ragi kangên.
Jalêr, èstri. Inggih, kangmas, matur nuwun dipun tuwèni, sanès dintên kula mrêlokakên sowan, kula inggih kêpengin sowan bakyu.
Jalêr, èstri. Inggih, andhèrèkakên wilujêng.
Sapêngkêripun tamu, tiyang kalih lajêng saya katêtangi raosipun dhatêng bab pamilih opvoeding kamanah sangsaya wigatos, jalaran lajêng sangsaya cêtha, bilih panggulawênthah punika dados têtalêsing gêsang, bêbasan: kêna pisan luput pisan, inggih punika ngibaratipun kados tiyang anjêmparing, saya malih lare èstri, wontên ing kalanganipun bôngsa Jawi, kaanggêp langkung rungsit tinimbang panggulawênthahipun lare jalêr, sanajan sayêktosipun sami kemawon, kalih-kalihipun botên kenging
kadamêl gampil, langkung-langkung tumrap sabôngsa, punika lêrêsipun kêdah wontên opvoeding ingkang umum, sadaya lare, anakipun bôngsa wau kêdah mawi dhêdhasar satunggal, ananging sarèhning dumuginipun sapriki dèrèng wontên opvoeding umum, ingkang wontên namung sawêg golong-golongan, amila lajêng mawi kapilih, pundi ingkang sakintên dipun cocogi piyambak, amargi badhe mastani: ingkang sae piyambak, dèrèng sagêd, punapa malih badhe nêtêpakên, ingkang lêrês piyambak inggih botên sagêd, amila inggih namung cocoging manah. Botên mawi dipun kanthèni katrangan, upami wontên katranganipun, katrangan wau inggih namung kangge piyambak, botên prêlu kaumumakên, jalaran golongan sanèsipun inggih sampun gadhah katrangan-katrangan piyambak. Makatên wau anggènipun sami nglaras salêbêtipun kèndêl, namung dumunung wontên ing raos pangraosipun piyambak. Dene lêlajênganipun anggènipun sami ginêman, kados ing ngandhap punika:
Èstri. Mas, mas, aku kêpranan bangêt marang pangandikane kangmas Bôndhawijaya mau. Wong iku kudu bisa golèk dhuwit, nganggo dhuwit, salah siji kuwi kècèr, iya [i...]
ora kêdadean, têgêse dadi bêcik. Coba gagasên: puluh blanjane gêdhe, yèn ora bisa panganggone, iya ora bisa simpên. Sapa sing ora simpên dhuwit iya bilahi takane,têkane. sabarang karêpe ora tumêka, saciptane mung mandhêg ana ing cipta, têgêse ora gumêlar ana ing alaming kalairan, sasêdyane ora dadi. Apa ora sangsara wong sing kaya ngono kuwi.
Jalêr. Sangsara? Apa wong sugih iya ora bisa sangsara atine? Bisa bangêt, malah tukang susah kuwi wong sugih. Maido? Coba mênyanga ênggone wong sugih, takonana. Sarèhne wis sugih, ora kêkurangan dhuwit, apa atine wis ora duwe susah?
Èstri. Kok anèh mas, sampeyan kuwi, mêsthi bae, sapa-sapa iya isih duwe susah. Nanging babagan bôndha, rak wis leha-leha. Sampeyan aku isih pating cênunuk, kana kari kipas-kipas.
Jalêr. Panyanamu ngono. Apa ya ngono tênan, mung atine kana sing wêruh. Aku kowe mung padha bisa ngarani. Dadi nèk kêplase opvoeding kuwi nuju slamête le urip, ora cukup yèn mung dipathoki nganggo bôndha bae. Duwea bôndha, yèn watake ala, ora
bêcik têpunge utawa srawunge karo sanak sadulur, karo mitra karuh, karo tôngga têparo, gèk pedah apa uripe wong mau tumrap umum, tumrap jagad, môngka wong mau iya ngrêti, yèn uripe ana ing jagad kene iki ora mung ijèn bae. Malah upama mung dhèwèke ijèn
bôndha iya ana, yèn sajagad diênggoni ijèn, kêpiye bisane rumasa sênêng.
Èstri. Wo, kok têkan kono, ta, mas, le sampeyan ngrumpaka. Ya sing barès bae, wong sing ora duwe, ditimbang karo wong sugih, uripe kêpenak êndi? Ta, ngono bae, aja adoh-adoh, dadak jagad diênggoni ijèn, barang, tur wis mêsthi ora tau kêlakon ngono.
Jalêr. Sing tak rêmbug kuwi, rak slamête le urip, dudu mung kêpenake awak wadhag iki. Sing awake kêpenak, nanging atine sar-sir, dhêg-dhêg pyur, piya-piye, klisak-klisik ora bisa-bisa turu, iya akèh. Mulane aku mau kôndha, yèn mung nganggo bôndha bae, durung cukup, têgêse ora kok [ko...]
[...k] nyêpèlèkake bôndha, nanging saliyane bôndha, kudu isih ana manèh. Ya kuwi sing lagi tak pikir-pikir.
Èstri. Lo, nèk kêrsa sampeyan ngono, iku iya mupakat, malah bêcike iya nyuwun priksa para priyayi sêpuh sing mumpuni bab sawiji- wijine golongan. Dhèk mau wis entuk culikan saka priyayi sêpuh golongan economie pêpuntone: wong kuwi kudu duwe dhuwit, tanpa dhuwit ora urip, nadyan urip mung
kudu nganggo ngrungokake katrangan-katrangan para sêpuh liyane sing ahli batin, ahli wetenschap, lan liya-liyane. Jangji sampeyan karo aku tlatèn sowan para sêpuh, rak iya kêparêng maringi katrangan.
Jalêr. Ha, kuwi rujuk aku, coba suk prèi diayati.
madyèng ratri mak lês guling / nadyan amung nendra saliyêpan / nanging nglangut pangimpine / nèng kanane lumaku / turut pinggir padesan nuli / kêplantrang praptèng wana / akèh kang kadulu / gawe gawok jro supêna / gunung- gunung
mêkrok ngambar ambabar gônda rum wangi / lumrang sinrang pawana //
6. rontog runtuh sumawur ing siti / sinatmata lwir warsa puspita / saking wiyat pêparinge / Sang Widhi dhustha luhung / ngayêm-ayêm mring titah sami / kang nandhang sapudhêndha / mêndhaa ywa linglung / kyèh brêmara samya mara / marêpêki ring unggyaning sarwa sari /
sotaning tyas / tandya linggih dhewe êmple / anggagas impènipun / kang kacêtha cinathêt nginggil / puwara paraning tyas / mugi enggal kabul / kabuka
myang rahayu / lwir mangkana kang cinadhang / sanggyaning kang impèn mugi duradasih / kula trah kaping tiga //
Saking pamanggih kula piyambak, ingkang winastan: wolak-waliking jaman punika, bokmanawi inggih kawontênanipun [kawontêna...]
[...nipun] para sujanma = tiyang, ing dalêm jagad sadaya, têgêsipun: tumrap ingkang kasinungan sugih, brêngga rowa, inggih sanadyan ingkang têtêp kawêntar: wirya, arta, tri winasis; pisan ta sampun, tamtu wontên ingkang kajungkelang adhawah kosokwangsul, sirna sugih singgihipun, sirna kawiryan kaartan kawasisanipun, paribasan kantun angêmut darijinipun, sampun kathah sangêt katatalanipun ingkang anêtêpi ungêl-ungêlan: wolak-waliking jaman wau.
Manawi kula jumbuhakên kalihan kawontênan isining jagad tansah ewah gingsir utawi santun-sumantun punika, kados ta: lampahipun Sang Hyang Bagaskara, manawi enjing jumêdhul saking wetan, manawi sontên angslup mangilèn, lampahing rêmbulan, manawi tanggal sapisan kaping kalih, kaping tiga, jumêdhul saking kilèn, manawi sampun tanggal sadasa, kawan wêlas gangsal wêlas, jumêdhul saking wetan, lampahing angin, asring agêng = prahara, asring namung sribit-sribit kemawon. Kawontênanipun toya ing bênawi, ing lèpèn utawi ing sumur, asring agung, asring asat, kados makatên sasaminipun, kok inggih sampun mèmpêr sangêt kados pamanggih kula wau, sampun cêtha wela-wela bilih kawontênan ing dalêm jagad punika asring wontên ingkang botên langgêng. Lah pedah punapa manawi wontên sawênèhing tiyang ingkang sawêg [sawê...]
[...g] sugih singgih sasaminipun bangsaning kawiryan kawibawan enz têka lajêng wuru dawa, sapa sira sapa ingsun, anggêp dhiri, adigang adigung, ngrèmèhakên dhatêng tiyang ingkang tinitah langip = botên gadhah. Lah punapa botên angèngêti: wolak-waliking jaman kasêbut ing nginggil, bok sampun makatên ta nun.
Nalika jaman kadewan, wontên tiyang jalêr ingkang padamêlanipun namung andèrès arèn. Tiyang dèrès makatên tamtunipun rak inggih bangsanipun tiyang botên gadhah. Wusana sagêd dados tiyang sugih, kenging winastan anêtêpi têtêmbungan: wolak-waliking jaman = janma wau, cariyosing lêlampahan kula pêthik kados ing ngandhap punika:
Amarêngi môngsa padrawana, kacariyos ing wukir Maendra wontên tiyang jalu wasta pun Kupa, saking dhusun ing Kelasa, pun Kupa marêk dhatêng Dèwi Rukmawati, matur yèn salaminipun dèrès botên wontên sangsayanipun, ing mangke têka wontên sangsaya ingkang salaya saking adat sabên, adatipun yèn amasang bumbung botên mawi mènèk, witing arèn ingaban kinèn tumêlunga lajêng tumêlung, utawi yèn angudhunakên bumbung inggih makatên, ing sapunika têka botên sagêd, saking punapa ingkang dados sababipun, pangandikanipun Dèwi Rukmawati: [R...]
[...ukmawati:] He Kupa, ing salawase sira anganggo ati têmên, ing samêngko sira anglakoni goroh, dadi sira wus mari anglakoni tapaning ati, karana tapaning ati iku mung têmên, yèn tapaning nyawa iku mung eling, yèn tapaning rahsa iku mung êning, sing sapa bisa angêningakên ing dalêm sadina sapisan kewala, adat sabarang kang cinipta dadi, sing sapa bisa eling ing dalêm sadina sapisan kewala, adat sabarang
dhudhukake gangsir, wêkasan mênêng, nanging sira kaburu ing prêlu, dadi ora sida andhudhuk gangsir. Iku lêksananana, dadi kabêgyanira, padoning pakaranganira kang kidul kulon ana kaya unthuk gangsir, dhudhukên ana rajabranane. Têlas pangandikanipun Dèwi Rukmawati. Pun Kupa matur: nuwun sandika, lajêng mantuk. Dumugi ing griya sampun kalêksanan sadaya, wêkasanipun dados ing kasugihanipun. Awit amanggih pêpêndhêman rajabrana maneka warni. Zie Pustakaraja Purwa jilid 4. Mênggah anggènipun pun Kupa tukang dèrès arèn lajêng sagêd sugih andêrbala wau inggih awit saking ngagêngakên lampah tumrap kasêtyaning manahipun, botên jail mêthakil, botên drêngki, botên srèi, botên mruka angkara, namung ambêg sêtya susila,
amila wêkasanipun inggih mulya sugih rajabrana. Kosokwangsulipun tumrap tiyang ingkang sugih singgih, wirya arta tri winasis, lajêng dados nyranthil, gombal, kintên kula inggih namung tansah ngagêngakên awoning pratingkahipun, dakdir, kumingsun, botên andarbèningandarbèni. kasusilan satêngu-têngua, botên pisan-pisan angèngêti manawi kawontênan isining jagad punika tamtu ewah gingsir, botên manggung langgêng ngantos sabujading jagad, dados udhang-udhêng ikêt kawung, tiyang gêsang ing dalêm dunya punika kêdah ngakên ngagêngakên. ambêg darma satya sudagnyana, sampun ngantos mêngkêr dhumatêng kasusilan. Amêsthi basuki ingkang dhiri.
Wara-wara - Tanggaping cipta sasmita - Indhonesia ngancik laladan enggal - Gagasan andupara - Pangalaman ("Kowe arêp dadi apa?") - Pangalaman ing jaman 50 taun ingkang kapêngkêr - Tuwuhipun jagad enggal - Opvoeding utawi Panggulawênthah - Sanès dongèng - Wontên ing dalêm pangimpèn - Wolak-waliking jaman.
podo karo nggonku jam 12 wengi lagi rampung ngetung kertas…
kertase gambar sukarno hatta to mas…. sing dietung?
Ôngka 8, Kaping 26 Mulud Dal 1863, Utawi Kaping 1 Agustus 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur, R.M.
Sadèrèngipun kula miwiti sêsorah, panitya ingkang kapatah nata kawontênanipun pakêmpalan santana dalêm putri, ngaturakên gênging panuwun katur pangrèhing Narpawandawa, anggènipun sampun pitados dhatêng panitya, kaping kalihipun: kula matur dhatêng parêpatan, sarèhning sawêg sapisan punika kula ngadêg sarta sêsorah wontên ngarsanipun para sadhèrèk kathah, manawi wontên kirang luwêsing ukara, kula nyuwun pangapuntên.
Parêpatan, kados sêsorahipun wakil Narpawandawa K.R.M.H. Wuryaningrat, [Wuryaningra...]
[...t,] nalika andhapuk adêging panitya putri santana dalêm nalika tanggal kaping 11 Marêt 1932 ingkang suraos ajêngipun para kakung punika kêdah kabiyantu para putri, punika panitya ugi matur nuwun malih, amargi punika ingkang sajatosing panggalihan
para kakung dhatêng para putri. Kula lajêng badhe ngaturakên badhe tindakipun pakêmpalan putri ingkang badhe kaadêgakên punika.
Parêpatan, ingkang dados jangkanipun pakêmpalan santana dalêm putri punika, dèrèng parlu wiyar-wiyar rumiyin, nanging ingkang gampil katindakakên sarta maedahi dhatêng para warganipun, punapadene ingkang gêgayutan kalihan ajêngipun para kakung. Kados panjênêngan sadaya langkung paham dhatêng kawontênanipun para sadhèrèk kula santana dalêm putri, ingkang kathah taksih dèrèng sagêd sêsrawungan, kabêkta saking dèrèng wontên sarananipun, môngka sêsrawungan punika kathah sangêt paedahipun, manawi kula sadaya kêrêp sêsrawungan, punika têmtu lajêng kadhêdhêran katrêsnan, kados bêbasan Walandi ugi wontên onbekend maakt onbemind kajêngipun bêbasan wau makatên: tiyang ingkang botên têpang, punika inggih kirang katrêsnanipun, kajawi punika, pakêmpalan putri punika manawi adêgipun sampun jêjêg, lajêng sagêd dados paran pitakenanipun para warga, upaminipun: wontên warga ingkang karibêdan pamanggih, kêkirangan waragad anggènipun badhe nyakolahakên putra, punika pakêmpalan putri ugi wajib manah, makatên sapiturutipun.
Parêpatan, ingkang dados ngrêdatosipun para warganipun panitya, punika manawi mirsani kiwa têngên, para wanita sampun sami adamêl pakêmpalan warni-warni tujunipun, namung para santana dalêm putri piyambak ingkang dèrèng kagungan pakêmpalan, amila botên ketang namung sawêg adêg-adêg antêp, kêdah dipun lampahi rumiyin, saking sakêdhik dangu-dangu tamtu sagêd dados wujud ingkang anyênêngakên, nanging pandamêlan makatên punika tumrap kula sadaya inggih botên gampil, amila kêdah angèngêti Wie oogsten wilt moet eerst zaaien pikajêngipun: sintêna ingkang kapengin undhuh-undhuh kêdah nanêm rumiyin, utawi alusipun sintên ingkang nêdya [nê...]
[...dya] sae kêdah rêkaos rumiyin.
Parêpatan, limrahipun pakêmpalan punika ngupados pangayoman kemawon angèl, môngka pakêmpalan punika osikipun saking para putri dalêm, warganing panitya ugi para putri dalêm, amila pantês sangêt pakêmpalanipun para santana dalêm putri punika dipun santosakakên, dumugi samantên sêsorah kula, sapunika panyuwunipun panitya, sumôngga para putri kula aturi ambiyantu adêgipun pakêmpalan putri punika. Kajawi punika kêdah botên kasupèn dhatêng sadhèrèk kula ingkang sêpuh-sêpuh kula suwun sami usul, ijêman, punapa mawi sêrat, panitya tansah mangayubagya, amargi saya kathah ingkang kagungan pamanggih saya prayogi,
putri kaanggêpa suhipun, panyuwun kula dhatêng para kakung, sanajan ing rancangan kados badhe ngadêg piyambak, nanging para kakung sampun tega-tega sangêt dhatêng calon pangrèhipun, panyuwun kula tansah ngawat-awatana saprayoginipun. Mênggah pranatanipun pakêmpalan putri punika badhe kula waos (pranatan lajêng kawaos, sabab-sabab para warga kakung putri sampun sami mupakat sadaya, lajêng katêtêpakên, dene pranatanipun sampun kawrat ing organ ôngka 5 taun 1932) sarampungipun maos pranatan, pangarsa nyêlani pangandika tumrap adêg-adêg 1 bab namanipun pakêmpalan santana dalêm putri, pancèn kajarag dèrèng katawèkakên dhatêng parêpatan, manawi rujuk badhe kanamakakên Putri Narpawandawa, para warga
Parêpatan, kados pranatan ingkang kula waos wau sawêg damêlanipun panitya, dados têtêpipun manawi sampun karêmbag wontên
amargi ingkang mirsa kabêtahanipun punika panjênêngan sadaya para putri, amila gandhèng kalihan parlu-parlunipun pakêmpalan santana dalêm putri. Sanès dintên badhe damêl parêpatan maligi kangge pakêmpalan putri. Upaminipun angrêmbag:
1. Anêtêpakên pangrèh, amargi dhapukan panitya punika dèrèng tamtu manawi
têtêp dados pangrèh, utawi taksih ewah (kenging karembak) jalaran panitya punika adêgipun namung lugu nyambut damêl dumugi benjing parêpatan warga (leden vergadering) sasampunipun sadaya pandamêlan lajêng kapasrahakên dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa.
3. Utawi kadospundi panindakipun pakêmpalan Putri Narpawandawa sarta sanès- sanèsipun.
Parêpatan, minôngka tutuping aturipun panitya
saha panitya ugi nyuwun dhatêng para sadhèrèk putri sumôngga sami kula aturi dados warga, mila supados botên angêcèh-êcèh wanci, panitya lajêng badhe ngidêrakên kolêman, sintên ingkang kaparêng dados warga kula aturi ngisèni kolêman wau. Amung punika atur kula.
Satêlasing sêsorahipun wakil panitya kasêbut ing nginggil, pangarsa lajêng nyambêti pangandika bilih pranatan wau sapunika sampun nama têtêp, kantun caranganipun ingkang dèrèng wontên, namung rèhning pranatan carangan makatên nama sanès pranatan baku, dados kenging katata dening pangrèhipun pang piyambak, ugêr botên nyulayani pranatan baku saha pranatanipun Narpawandawa.
Pangarsa nglajêngakên pangandika, pangrèh kêpranan sangêt nyumêrêpi parêpatan dalu punika, dene para warga kakung putri kathah ingkang marlokakên sami rawuh, angèstrèni adêgipun Putri Narpawandawa, inggih punika minôngka sisihanipun Narpawandawa, sarta bingah sangêt nyumêrêpi panyambut-damêlipun para panitya putri, anggènipun sagêd cekat-cèkêt
sampun wontên satunggal punapa. Sadèrèngipun parêpatan katutup, pangrèh Narpawandawa ngaturakên panuwunipun dhatêng panitya putri saha dhatêng ingkang kagungan dalêm, anggènipun sampun kaparêng ambiyantu
wiraswaranipun sampun samapta sadaya, ambujêng cêkaping wanci parêpatan katutup rumiyin, para warga saha para tamu sadaya kaaturan anglajêngakên mirsani paring dalêm lêlangên. Namung ing mangke manawi sami kondur pangrèh andhèrèkakên wilujêng.
Dumugi jam 10.45 parêpatan katutup, lajêng lêlangên ngantos dumugi jam 1 dalu sawêg bibaran, wilujêng.
Pangarsaning pakêmpalan Narpawandawa sasampuning nampèni sêrat saking K.R.T. Côndranagara, katitimangsan kaping 12 Mèi 1932.
1. Kèndêlipun K.R.T. Côndranagara anggènipun dados panitraning panitya bôndha pasinaon. 2. R.M.Ng. Sastrasunarya dados gêgêntosipun panitra bôndha pasinaon wau. 3. Sêrat kêkancingan punika minôngka ewah-ewahanipun kêkancingan katitimangsan kaping 26 Juni 1929, ôngka 69/183.
Turunanipun kêkancingan punika katur K.R.T. Côndranagara, R. M. Ng. Sastrasunarya sarta para warga panitya sanèsipun
wontên ing abipraya, dipun dhatêngi tiyang 300 saha para wakilipun pakêmpalan cacah 27 tuwin wakilipun sêrat-sêrat kabar.
Sasampunipun amirêngakên sêsorahipun juru sabda, sarta amirêngakên rêmbag-rêmbag wontên ing parêpatan, bab wontênipun rancangan ing Surakarta-Ngayogyakarta, kadadosakên guprêmèn satunggal.
I. Angrujuki sadaya tatanan ingkang ngindhakakên, utawi sabotên-botênipun anglastantunakên kaluhuran sarta pangwasanipun karajan Jawi.
II. Miturut dhêdhasar ing nginggil wau angrujuki sadaya rancangan ingkang nyuda cacah lan pangwasanipun pangrèh guprêmèn ingkang wontên ing karajan Jawi.
III. Dene icalipun para guprênur kenging kasantunan wakilipun para karajan Jawi ing panggenanipun parentah agung guprêmèn, minôngka sêsambêtanipun guprêmèn kalihan praja Jawi.
Wontênipun kala samantên Narpa ngrêmbag pèdhêrasi sarta lajêng nêtêpakên pamanggih ingkang salajêngipun katur dhatêng ingkang sami kawogan, punika gandhèng kalihan wontênipun pêpanggihan sabên wulan ing antawisipun gupêrnur kêkalih, pangagêng trah
residhèn. Mangkunagaran sarta Pakualaman nganthi bupati patih, pêpatih dalêm sami nganthi prayagung bupati nyatunggal. Pêpanggihan wulanan punika dipun adani kala taun 1930, wosipun nuju dhatêng kêmpalipun karajan (Vorstendom) sarta kadipatèn (Groot-hertogdom) Jawi ing Vorstenlanden sarana ngrêmbag sêsarêngan kaparluwaning
para Zelfbestuur. Punika klèntu, amargi pêpanggihan wau botên sagêd dipun wastani makatên, jalaran punika pancèn sanès parêpatanipun para Zelfbestuur, awit wakilipun parentah Wlandi saandhahanipun sami wontên ngriku.
antawisipun praja sami praja, punika pancèn parlu, saya tumrap Porsêtênlandhên ingkang kawontênanipun ringkih-ringkih. Bab punika botên parlu kula jèrèng, amargi sampun karêmbag muyêg sarta Narpa inggih sampun nêtêpakên pamanggihipun minôngka ancêr-ancêr, mawi pêpiridan kawontênan ing Eropah sarta Asiah. Mila kula namung badhe ngandharakên bab-bab ingkang dèrèng dipun ajêngakên.
Sadhèrèk, sakawit ingkang gadhah rêmbag parlunipun praja-praja Kajawèn damêl pèdhêrasi, punika suwargi Tuwan Mr. Van Deventer ingkang lajêng tular-tumular. Tuwan Muhlenfeldt dhirèktur B. B. inggih sampun ngebarakên pamanggih bab punika. Salajêngipun Kangjêng Gusti Mangkunagara wontên ing Polêksrad inggih sampun ngajêngakên bab wau, mawi tuladha wontênipun pèdhêralê Malaisê sêtatên ing Malakah.
Rêmbag pèdhêrasi punika ngantos dumugi ing 2e. Kamer badan
dipun wontêni, manawi parlu, mawi ngewahi kontrak dados rêmbag pèdhêrasi punika sanès rêmbag anyar. Narpa rujuk dhatêng pèdhêrasi ingkang yêktosan sarta sampun nêtêpakên ancêr-ancêr minôngka kawitan. Rujukipun Narpa punika botên margi pèdhêrasi punika sampun dados rêmbag ing kalangan ngrika kemawon, nanging kabêkta saking kayakinanipun dening ngèngêti dhatêng wajib sarta parluning agêsang. Miturut kawruh bab wajib sarta parluning gêsang (natuurrecht van mensch) kados ingkang kabèbèr dening pujôngga Grik
Jaques Rousseau (1712-1778) manungsa gêsang ing dunya punika tinitah gêsang sêsarêngan ing bêbrayan. Awit saking punika manawi
tumraping bôngsa sarta praja, sêsambêtan sarta kêmpal makatên kêdah mawi sarana ingkang dados gêgandhenganipun sarta sarana mupakatan (prajangjian), sangkutanipun bôngsa sami bôngsa punika kawastanan associatie asosiasi punika parlu wontênipun tumrap gêsanging bôngsa-bôngsa wau, amargi sampun tinitah nyambut damêl sêsarêngan. Botên wontên satunggaling bôngsa ingkang sagêd nyampêti kabêtahanipun piyambak sarana ngijèn, amargi bôngsa ingkang makatên wau mêsthi badhe curês, dening kapêjahan margi (zelfisolatie). Cacak tiyang kemawon sampun cêtha satunggal lan satunggalipun mêsthi ambêtahakên. Gêsang miyambak punika sampun têtela botên sagêd. Tumrap praja, saya ingkang nunggil darah, samantên ugi.
Bêtahing manungsa punika botên namung dhatêng kalairan (Stoffelijk, materieel) kemawon, nanging inggih dhatêng kabatinan (geestelijk, spiritueel) pujôngga Jêrman Dr. Fr. W. Foerster kasêbut ing
Fl. Craene), nyariyosakên bilih sêsambêtaning antawisipun bôngsa-bôngsa wau sampun dados takdiring agêsang, adhêdhasar kawruh botên sami sarta kirang sampurnanipun kabudayaning bôngsa-bôngsa wau, têmbungipun, kula pêndhêt wosipun kemawon
namung badhe andayani dhatêng satunggalipun, botên sami-sami, nanging wontênipun namung mêndhêt kemawon, punika namanipun sanès associatie, nanging kamurkan angêlar jajahan, ngêndhih bôngsa sanès imperialisme.
Sadhèrèk, pèdhêrasi praja-praja Kajawèn punika ênêring associatie sarèhning botên mardika tamtunipun mênggahing lampah beda kalihan praja-praja ingkang mardika, tujunipun sami nyampêti kabêtahan sarta nglarasakên parlu-parluning praja ingkang umum, pados kakiyatan sarana botên anyahak raos adil, liripun tumindak saraos, utawi sapanduman. Wontên pitakenan: praja-praja Jawi sampun kawêngku guprêmèn Walandi têka badhe kêmpal pados kakiyatan punika punapa ingkang mêngku nayogyani? Wangsulan kula mênggah nalar mêsthi nayogyani, amargi parentah sampun pratela piyambak wontên polêksrad kala taun 1919, bilih tangkêpipun parentah Wlandi dhatêng karajan-karajan Jawi punika ngiyatakên sarta nuntun sagêda ing têmbe bawa piyambak.
Saèstunipun politik anglulusakên punapa ngiyatakên karajan-karajan ingkang kawêngku liyan, punika mèh dados sêsanggêmanipun nagari-nagari ingkang gadhah jajahan, upaminipun Inggris tumrap karajan- karajan Indhu sarta Malakah, Parangakik tumrap Tunis, Anam, Tonking sarta Kamboja. Ingkang bukani Inggris tumrap Indhu kala taun 1858 sarta tumrap Malakah kala taun 1874, lajêng Parangakik wiwit taun 1883-1885 tumrap Tunis, Anam, Tonking sarta Kamboja. Wondene Nèdêrlan tumrap Indhonesiah kala taun 1898.
ingkang dipun bukani dening Inggris kados makatên punika wontên sajarahipun. Wiwit taun 1813 pulitikipun gupêrmèn Inggris dhatêng karajan-karajan [karajan-karaja...]
[...n] ing Indhu dipun wastani ngêsuk, purihipun supados sagêd curês. Cariyosipun Tuwan J. H. Meijer ing sêsorahipun bab "De
wêdalan Mèi 1914 ôngka 5 taun III kaca 586). Wosipun anggènipun Inggris sasampunipun taun 1813 nandukakên malih politik nêlukakên sarta ngêsuk karajan-karajan pribumi, punika amargi tumrap Inggris dipun anggêp dados kabêtahanipun, sarta ugi kangge ngajêngakên kabudayan tuwin kasusilan. Sasagêd-sagêd karajan satunggal lan satunggalipun dipun pisahakên sarta dipun pêksa (gedwongen) sêsarêngan nyambut damêl kalihan gupêrmèn
namung tansah wontên pasambat utawi gigatan dening awonipun tumindaking paprentahan karajan- karajan wau, kaping kalihipun: manawi ingkang jumênêng botên tilar putra sarta inggih botên dipun wênangakên mundhut putra angkat, awit sulaya kalihan adat sarta botên aprajangjian kalihan Inggris.
Sadhèrèk, nalika pulitik makatên punika dipun tandukakên ing karajan sattara, tilas G. G. Lord Dalhousie cariyos ing taun 1848 manawi tindak mênêt (
punapa praja alit-alit ingkang namung tansah damêl ribêt punika botên dipun têlukakên kemawon pisan. Tumrap praja alit-alit punika harak malah manggih kabêgjan manawi dipun prentah Inggris (mirsanana "Kol. Tijdschr" kasbut nginggil kaca 586/ 587).
Punapa wohipun pulitik ngêsuk punika? Inggih saking kadayan sawarnining kawontênan, [ka...]
[...wontênan,] tuwuh dahuru kala taun 1857. Amargi wontênipun panglawan punika, Inggris lajêng santun gêlar. Ing taun 1858 gêlarakên tangkêp enggal, inggih punika: Inggris badhe ngajèni wawênang (rechten) adêg (waardigheid) sarta kaluhuran (eer)-nipun para nata ingkang jumênêng, kados manawi ngajèni dhatêng badanipun piyambak. Sakathahing prajangjian sarta wawênang botên badhe dipun agru-agru ...
Makatên sadhèrèk: larah-larahipun sajarah, pulitik alus utawi pulitik tangkêp sae tumrap karajan- karajan Indhu dening ingkang ngayomi. Têmbung ngayomi punika têmbungipun ngrika. Tamtunipun sadhèrèk sampun botên kakilapan malih, kadospundi mulabukanipun Indhu ngantos dipun prentah Inggris sarta Indhonesiah dipun wêngku nagari Walandi. Wosipun Inggris ingkang suwaunipun dipun ayomi (beschermde) wusananipun lajêng malik grembyang gêntos dados ingkang ngayomi (beschermer) gampilanipun: ingkang suwaunipun dhepe-dhepe sapunika gêntos ingkang dipun dhèpèn-dhèpèni (Kol. Tijdschr kasbut kaca 592).
Tumrap Nèdêrlan, kadospundi nalar- nalaripun sakawit wontênipun pulitik nêdya nglulusakên salajêngipun badhe nênuntun sagêda ing têmbe karajan- karajan Jawi punika bawa piyambak, inggih pulitik alus, utawi pulitik atangkêp sae wau, kula botên sagêd dumuk undêranipun. Namung pulitik makatên pancèn sontan-santun. Manawi dipun tintingi, upami wiwit G. G. van den Bosch, wiwit taun 1841 dumuginipun taun 1919 nalika parentah pratela ing polêksrad badhe ngiyatakên sèlêpbêstir-sêlèpbêstir punika. Gagasan santun politik tumrap karajan-karajan Jawi punika sampun kêrêp. Taksih wontên sambêtipun.
Mênggah drajatipun tiyang Kalang ing nalika samantên botên patos têrang. Ing nalikanipun kaanggêp golongan ingkang asor dipun cêcêri ing sanès golongan, gêsangipun angumbara ing wana. Sarêng ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung jumênêng nata, têtiyang wau sami kadhawuhan anglêmpakakên, gêgriya nunggil panggenan, kuwajibanipun nêgor kajêng taun ing wana, katur sang nata, ugi wontên tiyang kalang ingkang lajêng [la...]
[...jêng] dados tiyang anggrobag, tukang kajêng, sayang, damêl barang wacucal, pênjalin sasaminipun. Ing satunggiling karajan, tiyang kalang punika mèh sumêbar ing satanah Jawi. Nalika pêcahipun karajan Mataram dados kalih, Surakarta kalihan Ngayoja, tiyang kalang ingkang sapalih tumut Surakarta, sêpalih tumut Ngayoja. Kathahipun 6.000 somah, dados 3.000 tumut Surakarta, 3.000 tumut Ngayoja.
Tatacaranipun mantu, ngubur, tuwin agaminipun botên ewah, amargi saking anggènipun botên campur kalihan golongan sanès-sanèsipun. Tiyang ingkang purun sêsemahan kalihan tiyang kalang taksih lôngka sangêt.
Miturut tatacaranipun tiyang Hindhu (kasêbut ing Sastramanu) tiyang punika pilah dados sakawan golongan, inggih punika:
ha: bôngsa brahmana, na: bôngsa satriya, ca: bôngsa wesiya, da: bôngsa sudra.
Suwaunipun namung wontên golongan kalih, ingkang ambawahakên kalihan tiyang têlukan. Ingkang ambawahakên akulitan pêthak, nama bôngsa arya (Ariers) ingkang kabawahakên, inggih punika tiyang têlukan, akulit cêmêng (bôngsa Hindhu ingkang sêpuh piyambak).
Miturut kuwajibanipun gêsang sêsarêngan, bôngsa ingkang nginggil lajêng pêcah dados tiga:
1. Ingkang kuwajiban sêsaji, sagêd gandhèng kalihan para dewa, kasêbut bôngsa brahmana. Tuhu ing
Tiyang têlukan kalêbêt bôngsa ôngka sakawan, ingkang lajêng kabêbahan anindakakên pêdamêlan padintênan ingkang kasar-kasar: kasêbut bôngsa sudra. Dados lajêng jangkêp kawan golongan.
Tiyang golonganipun satunggaling bôngsa botên kenging semah kalihan golongan [golong...]
[...an] sanèsipun. Manawi wontên tiyang golongan ing nginggil semah kalihan golongan ing ngandhap, lajêng suda drajatipun. Saya kathah bedaning golongan, saya kathah mandhaping drajatipun, ing ngriki ugi ambedakakên èstri kalihan jalêr. Manawi tiyang jalêr golongan nginggil angsal èstri golongan ngandhap, drajating turunipun sanadyan mandhap mêksa taksih wontên sanginggiling drajatipun tiyang sêpuh èstri. Nanging manawi tiyang èstri golongan nginggil angsal tiyang jalêr golongan ngandhap, mloroding drajatipun run-tumurun, saking golongan ngandhap sami kalihan bedaning golongan kêkalih wau. Dados malorot saking golongan ingkang sampun andhap. Turun ingkang makatên punika kalêbêt golonganipun tiyang sitahan, saya kathah bedaning golongan êmbok kalihan bapa, saya suda drajating turunipun.
Miturut panganggêp makatên punika, turunipun tiyang èstri bôngsa brahmana kalihan tiyang jalêr bôngsa sudra, dados golongan ingkang asor piyambak drajatipun inggih punika ingkang dipun wastani bôngsa candhala.
Tumuruning drajat punika kajawi saking anggèning salakirabi mêdal saking golongan, ugi saking lampah tindakipun ingkang botên sae, kados ta: saking anggènipun semahan kalihan sadhèrèkipun piyambak, rêmênan, rôndha ingkang botên purun bela tumangan wangkenipun ingkang jalêr, tiyang ingkang ngrabèni rôndha, makatên sasaminipun.
Tiyang mujangan (batur tukon) drajatipun taksih sami kalihan bôngsa sudra. Taksih wontên sambêtipun.
anglilira / ing tigang dalu kemawon / suwawi sami tinilar / jamang mas tanpa karya / sampun andika kapencut / tan kirang
ujaripun kang kapyarsi. / dene kene ulungêna / wulu kucing lan balêndok / pan iku dadi wisuna /
tumon / têmah kakên mèh antaka / rahayunipun prapta / Ki Dhawuk musthi têtulup / tansah tiniyup ing lesan //
17. drubiksa sadaya ngisis [ngisi...]
[...s] / mêsat mantuk tan gêgila / samya malih warni kodhok / wontên ingkang dadya kadhal / dhadhaling kalarupa / Ki Buyut Dhawuk amuwus / ing mangke sampun widada //
18. lajêng amantuk tumuli / praptaa ing wismandika /
sarêngan ing akathah. / kang sami anunggil kayun / gêgramèn maneka warna // Taksih wontên sambêtipun.
Anuju satunggiling dintên ratuning para jim sowan ing ngarsanipun Kangjêng Nabi Suleman Ngalaihi wasalam, ngunjukakên maulhayat, dipun wadhahi tuwung bêling dipun lambari lèngsèr kancana. Nalika samantên kangjêng nabi lênggah siniwaka, kaadhêp para raja ingkang sami ngèdhêp ing panjênênganipun, unjukipun makatên: gusti, kawula kamipurun angunjukakên, maulhayat ing ngarsa dalêm kabêkta saking anggèn kawula sumungkêm ing sampeyan dalêm, sakalangkung anggèn kawula mundhi sarira dalêm, sabab kawula sumêrêp, bilih sampeyan dalêm ratu binathara, ngratoni ingkang sarwa kumêlip. Botên namung janma manungsa kemawon ingkang wontên ing sangandhaping pada dalêm, dalah
salêbêting pangawasa dalêm, jagad wetan, jaganjagad. kilèn sami suyud angabêkti ing sampeyan dalêm. Isèn-isèning alam donya dalah isèn-isèning alam sunyaruri sadaya kawêngku. Ingkang punika kawula rumaos eman, manawi sampeyan dalêm botên sagêd lastantun angratoni
bilih sampeyan dalêm adil paramarta, wicaksana linangkung, priksa dhatêng sumakawis ingkang gaib sarta ingkang lair. Wondene ingkang kawula unjukakên punika maulhayat. Pangajêng-ajêng kawula mugi sampeyan dalêm karsa angunjuk toya punika. Kasiyatipun toya gêsang punika makatên, manawi panjênêngan dalêm sampun ngunjuk toya punika, badhe lastantun sugêng ngantos dumugi ing dintên kiyamat. Punapa malih botên badhe ngraosakên gêrah ing salami-laminipun, sarta lastantun ênèm, botên sêpuh-sêpuh.
Makatên unjukipun ratuning jim wau dhatêng Kangjêng Nabi Suleman. Kangjêng Nabi Suleman inggih têrang pamidhangêtipun dhatêng
lêlampahan, ewasamantên botên karsa paring wangsulan ing sanalika, katindakakên kanthi musawarah rumiyin. Anggènipun makatên wau inggih kabêkta saking wicaksananipun, sabab priksa bilih manungsa punika sanajan pinunjula kados punapa, mêksa dados pencokaning sipat, lali sarta klèru.
Kangjêng Nabi Suleman kagungan kawula agung-agung ingkang dados juru ngaturi rêmbag, kados ta: ratuning para lêlêmbat, ratuning
gadhah kalantipan utawi kawruh piyambak-piyambak. Wiwitanipun Kangjêng Nabi Suleman andangu dhatêng Sang
gusti, saking pamanggih kawula, kajawi saking karsa dalêm, prayogi sampeyan dalêm ngunjuk maulhayat punika, supados panjênêngan dalêm sagêd sugêng ngantos ing dintên kiyamat. Sampun kathah titahing Pangeran ingkang marsudi murih sagêd lêpat ing pêjah ngantos
”Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamangkunegara Sudibya Rajaputra Narendra ing
bangsa je ? Ora ngarang loh kowe Kang ?”
“Loh.. ora ngarang iki Yu. Coba dipikir ya. Wong ya sama-sama
malah ngelaksoni liyan. Banter-banteran le ngelakson sisan. Mung marahi mangkel wae.
sing nang foto kuwi wong ndeso kabeh soale gaya’e koyok wong gak tau foto
walah wis mung kakean cangkem kabeh, sing asli ra ono kabeh
contentRingkesan MateriSesorah menawi wonten basa Indonesia asring kasebut pidato.Serorah yaiku medharake gagasan sarana lesan kang ditujukake marang wong akeh. Sesorah iku gedhe banget mupangate antarane kanggo sarana sesambungan karo masyarakat kanthi langsung, supaya apa kang dikarepake bisa langsung dimangerteni. Ancas utawa tujuwane sesorah yaiku: 1. Aweh panglipur marang wong liya 2. Menehi kabar/informasi 3. Mbujuk wong liya supaya melu apa kang diandharake Para siswa mesthi nate ngrungokake pidato basa Jawa, paling ora nalika acara mantenan adat Jawa. Pidhato iku ing bebrayan Jawa asring sinebut uga medhar sabda. Atur Pangandikan marang para tamukang ngrawuhi ing sawijine pawiwahan, kayata mantenan, supitan, bayen, rapat-rapat ing lingkungan masyarakat, pahargyan ing sekolah-sekolah lan kantor/ instansi lan sapanunggalane. Pidhato iku nlentrehake ide utawa pokok pikiran kanthi wujud tembung-tembung kang diucapake marang wong akeh temtu nganggo aturan-aturan lan tujuwan kang gumathok. Umume, pidato dilakokake wong kang dadi wakil (
nduweni karep amrih bisa mangerteni apa-apa kang dingendikake dening priyayi kang nembe ngendikan. Mula wong bisa nyemak pidhato iku kudu mudheng tegese tetembungan kang digunakake dening ingkang ngendikan. Nyemak mbutuhake kawigaten kang mirunggan. Ora bisa mung disambi lan disangga entheng. Menawa ana sisiping tembung utawa ukara kang dingendikakake bisa nuwuhake pangerten kang beda. Luwih angel maneh nulis naskah pidato kaya dene nulis naskah pasrah manten, sakjane ora beda karo nulis liyane, yaiku kawiwitan saka salam pambuka, purwakaning atur, wosing atur, pangarep-arep, lan panutup. Perangane pidhato:
Purwakaning atur ( pambuka ) Atur panuwun marang para tamu sing wis kersa nglonggarake wektu minangkani panyuwune sing duwe gawe
Wasana Atur Panuwun sarta nyuwun pangapura menawa ana kekurangane ing tanggap wacana lan ana tetembungan kang marakake jengkele wong liya.. Tuladha:
a. WIGATI Pamedhar Sabda yaiku pawongan kang nindakake ayahan medharake sabdane.. kowe kabeh duwe kemampuan nulis pidhato? Mula ayo padha gladhen..
Wosing atur ( isi ): kabeh perkara/ kekarepane sing diwedharake Pangajeng-ajeng Pitudhuh-piyudhuh lan marang para rawuh pangarep-ngarep sing diwedharake
e.a. (dibacutake nyebut sing rawuh).
Assalamualaikum wr. awit sking keparengipun Gusti Allah ingkang Maha Asih.wb ( salam miturut Islam ) Mugi sadaya katentreman saha karahayon tansah hangayomi panjenengan sami.. d.
Salam Pambuka Salam pambuka iku warna-warna gumantung marang kahanan lan marang sapa anggone tanggap wacana. Gladhene kawiwitan nulis pokok-pokok / perangan pidhato dadi perangan ukara nganti dadi nulis naskahe. njlentrehake surasa utawa isine kawigaten marang sapadha-padha Ancas/ tujuan sesorah yaiku :
Dene yen ana rembug-rembug liyane antaraning pejabat lan masyarakat diterusake ana ing acara sarasehan utawa temu wicara. bisa njalari kabeh apalan kang wis dilakoni ilang. Nguwasani bahan utawa perkara kang arep diwedharake
. Sesorah kanthi cara dadakan utawa impromtu Pidhato cara dadakan kuwi. Mung wae. yen ana apalan kang kelalen. Sangunipun Juru Sesorah 1. Sesorah
Sesorah kanthi cara naskah/teks/manuskrip Sesorah utawa pidhato cara naskah utawa teks kuwi juru pamedhar sabda kudu ngasta naskah nalikaning pidhato banjur diwaca sawutuhe. Cara iku biasane digunakake para pejabat utawa punggawaning negari. mligine ana upacara-upacara resmi. Cara iki biasa digunakake dening dwija kang arep mulang ana ing sangareping muride. Kanthi ancas supaya ora mlenceng karo tjuan sakawit. 
Menehi wara-wara kangge tiyang sanes/ informasi Menehi panglipur/ gawe seneng kaliyan tiyang sanes
 Ngaruhi supaya tumindak kaya kang dikarepake marang kang dirungokake (mengaruhi/ nggerpol)  Atur Pambagyaharja (khajatan) Methode pidhato ana werna-werna yaiku :  Naskah : maca naskah sesorah kanthi maca sawutuhe/
 Apalan : sesorah kanthi ngapalake naskah kang wis digawe  Impromtu : sesorah dadakan/ spontanitas
 Ekstemporan : sesorah kanthi nggawa cathetan kang pokok-pokok
Jinising Sesorah 1. ora kliru lan wektu kang sumadya winates. juru pamedhar sabda kudu ngasta cathetan utawa tulisan luwih dhisik banjur diapalake nganti ora ana tembung-tembung kang kacicir. 1. Kepara pawongan mau wis kalebu ahli sesorah. Cathetan mau mung isi wos-wosing gati sing arep diwedharake. 1. pidhato sing ora kkanyana-nyana sadurunge. juru pamedharsabda kudu ngasta cathetan cilik (outline) minangka gaman utawa pangeling-eling urutaning isi sing bakal kawedharake. Dadi ora ana panemu-panemu anyarrasapangrasa amarga wis tinulis kabeh ana sajronong cathetan sing wis digawe. pawongan sing tinanggenah sesorah kanthi cara iki kudu pawongan sing wis trampil ing pamicara lan sugih pengalaman uga kawruhe. Mula saka kuwi. Cara iki mung digunakake kanggo pawongan utawa bocahh-bocah sing nembe ajar pidhato.
Nduweni Rasa Wani Juru pamedhar sabda uga nduweni rasa wani micara ngadhepi wong akeh. salam pambuka 2. kasusilan lan subasita. 1. kendho-kenceng. panutuping atur/salam
Para siswa. pantes. atur puji syukur marang Pangeran 3. ananging basa sing gampang dimangerteni wong akeh. Owah-owahaning pasuryan katon sumriingah anengsemake amarga swasanane nyenengake. 1. ora cekelan kepara lendhetan cagak. tegese kudu ngilingi: • Sapa sing ngajak guneman.
D. • • • • Sapa sing diajak guneman. Parlu dimangerteni juru pamedhar sabda utawa juru paniti laksana sajroning ngayahi wajib/jejibahan uga dadi pasugatan mungguhing para tamu. kudune nduweni utawa ora uwal saka tata krama utawa trapsila yakuwi solah bawa. Cengkorongan Sesorah 1. Sapa sing diomonggake. Amarga bisa uga kalah prabawa karo pawongan sing diadhepi. menawa dadi wakile. 2. mula saka kuwi basane ora basa ndakik-ndakik sing ora dimangerteni dening sing ngrukokake. kairing atur panuwun 4. cepet rindhik lsp. ora ndhoyong.
. pangrakiting ukara. aora ingah-ingih. wedharing gati utawa wosing medhar sabda utawa isining sesorah 5. wibawa. Dene basa sing trep uga basa sing bener tuntunaning parama-sastra. Padha mangerteni sing diomongake. sesambungan utawa lung-tinampa karo para tamu utawa sing ngrungokake. atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa. Gandhang tegesipun sera boten mbrebeki. Pamilihing tembung. luwes. atur kasugengan. manteb. Ringkesing basa kudu sing komunikatif.ngegreng/semuwa utawa orane swasana wiwahan gumantung uga saka paraga kasebut. Apamaneh yen sing diadhepi kuwi nduweni prabawa lan kepinteran kang luwih. 1. Busana lan ngadi sarira Tegese nalika nindakake ayahankuwi busana utawa ageman lan ngadi sarira kudu diselarasake kahanan. Olah swara Olah swara utawi swanten ingkang sae. laguning ukara (intonasi) ingkang cetha. solah bawa. Basa lan sastra Basa minangka piranti utawa sarana lelantaran. dene sarat ingkang baku wonten tiga: 1. Swasananing nalikaning guneman. apamaneh wedinan. Swanten ingkang sae menika dipunwastani gandhang. Patrap utawa sikep Patrap utawa sikep kudu sing trengginas. tindaktanduk sing prasaja utawa apa anane ora digawe-gawe.Juru pamedhar sabda kudu nguwasani bahan utawa perkara sing diwedharake sarta wani caos tanggapan tumraping
kaliyan sikep. Tanggapan kuwi kudune nduweni dhasar utawa landhesan ora amung waton ngomong. tiyang sesorah menika wonten saratipun. inggil-andhap. Mula kudune nduweni sangu ilmu kang mumpuni. Mula kuwi. 1.
saha boten kelirihen. e. 2. tembung. Wirasa Nalika sesorah. Wiraga Wiraga sesorah kedahipun patrap kaliyan swasana badan kedah teteg. astane ngapurancang.Sinengkuyung busana ingkang pantes 3. boten keseron. boten mbesengut. Praen ulat sumeh. d. tegesipun boten bindheng. 3. grapyak. 4. th. jejeg. Bonten kenging ngantos gojegan. Olah basa lan sastra Supados saged ngolah basa lan sastra. boten bengok-bengok. tiyang sesorah/pamendharsabda kedah mangertos paramasastra. e. wirasa dipuntrepaken kaliyan swasana. Wicara Wicara nalika sesorah kedah cetha. Wirama Nalika sesorah wirama ingkang patrap. Laras tegesipun pamedharsabda saged ngrantam saha mbabar anggenipun medharsabda trep kaliyan kawontenan saha swasana. t.
Dene prakawis ingkang kedah dipungatosaken nalika sesorah wonten sekawan kang asring sinebat 4 W: 1. upamanipun layatan boten sami kaliyan syukuran. Leres tegesipun pamedharsabda saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. dh. Upamanipun kedah cetha bentenipun a. Kanthi pangertosan paramasastra tiyang sesorah /pamedarsabda saged ndhapuk pocapan.
. o. wacana kanthi laras lan leres. mantep. ukara.
Ngamuk Nank (Free 3548 Movies) Ngandhut (Free 6224 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55 Movies) Ngarep Muter (Free 4352 Movies) Ngaronda (Free 2863 Movies) Ngejutno (Free 2906
Salêbêtipun wulan Bêsar taun Be punika amung wontên satunggal.
Dintên Salasa tanggal kaping 3 wuku Kulawu dewa Brama mawulu dadi aras pêpêt, satriya wibawa, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10. 48 mênut Yusup rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Bêsar wau mênawi kangge ngêdêgakên griya sae, watakipun angsal maesa lêmbu, mênawi kangge alih-alihan griya ugi sae, nanging pangalihipun botên kenging mangalèr.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi sae, watakipun narimah ing kukuming Allah, kadugèn sakajêngipun, mênawi anak-anak sae. Amung tanggal sadèrèngipun garêbêg Bêsar mênawi kangge
Punapa ingkang dipun wastani jasad bêning, kados ingkang sampun kasêbut ing ngajêng ingkang winastan jasad bêning punika jasad ingkang sagêd anglajêngakên pêpadhang, têgêsipun bilih kataman ing pêpadhang, pêpadhangipun sagêd lajêng, dene wêwarnèn utawi kawujudan tuwin sanès-sanèsipun sagêd katingal saking jawining jasad wau kalayan cêtha, upaminipun toya, gas, gêdhah sasaminipun barang ingkang bêning: lêrês makatên, nanging punapa sababipun dene jasasjasad. bêning sagêd anglajêngakên pêpadhang: inggih, amargi lembakipun swasana ingkang ambêkta pêpadhang sagêd rumasuk sarta maradini dhatêng bagianing jasad ingkang alus-alus sarta ingkang asipat samar kalayan gampil, sarana pitulunganipun bagianing jad ingkang alus-alus sarta ingkang sipat samar wau punika, mênawi tumandukipun pêpadhang wau dhatêng jasad bêning, ingkang warninipun botên ngèmpêri kalihan warninipun pêpadhang, sampun tamtu wontên bagianing pêpadhang ingkang kèndêl ing bagianing jasad wau, ing kawruh kodrat têmbung Walandi dipun wastani geabsorbeerd kados ta upaminipun gêdhah ingkang bêning kumaca, inggih punika tanpa warni kleurloos kadosdene toya bêning ugi tanpa warni, [war...]
[...ni,] bilih jasad ingkang kados makatên wau kataman ing pêpadhang, pêpadhangipun ingkang rêrambatan swasana sampun mêsthi sagêd lajêng, jalaran warninipun pêpadhang sulak pêthak angèmpêri warninipun gêdhah, ewadene wontên ugi peranganing pêpadhang sawatawis ingkang kèndêl, botên sagêd lajêng geabsorbeerd of teruggehouden yêktosipun ingkang sampun dipun yakinakên dhatêng para sarjana, pêpadhang ingkang saking srêngenge kita warninipun pêthak, punika saking kalêmpaking cahya sapta warna, inggih punika
ingkang angwontênakên cahya abra markata, têgêsipun cahya sumorot mubyar, kumpuling cahya abra markata pêpitu angwontênakên cahya sulak pêthak mancorong ambalêrêngi, bab punika: peranganing pêpadhang, badhe kula andharakên bilih sampun dumugi ing cariyos bab kanthaning pêpadhang.
Mangsuli cariyos kula ing nginggil, pêpadhang ingkang tumanduk dhatêng jasad ingkang mawa warni, kados ta: jêne, abrit utawi biru, punika pêpadhangipun ingkang sagêd lajêng naratas ing jasad, namung peranganing pêpadhang ingkang sagêd pul kalihan warninipun jasad ingkang kapandukan, kados ta: peranganing pêpadhang ingkang warninipun biru, punika tumandukipun ing cuweran swapêl sir kopêr Zwavel zuur koper sagêd [sa...]
[...gêd] naratas, peranganing pêpadhang ingkang warninipun abrit kèndêl wontên ing cuweran wau, sarana kawruh pamisah para sarjana ing kawruh kodrat sampun sagêd amerang pêpadhanging srêngenge, ingkang dipun wastani Zwavel Zuur
pêpadhang. Inggih makatên, sagêd nampik milih, gumantung wontên ing abên-abênanipun jasad tuwin abên-abênanipun pêpadhang.
Jasad bêning ingkang sagêd anglajêngakên lembaking satunggalipun pêpadhang, punika dèrèng mêsthi sagêd anglajêngakên lembaking pêpadhang sanèsipun ingkang botên atunggil abên-abênan, kenging katitik saking jasad ingkang bêning sarta ingkang sagêd anglajêngakên soroting pêpadhang, ewadene botên sagêd anglajêngakên sorot bêntèr, kados ingkang sampun kagêlarakên dhatêng sang sarjana Tuwan Tijndal prakawis hawa bêntèr, badhe kula cariyosakên ing wingking.
Punapa ingkang winastan soroting pêpadhang. Ingkang winastan soroting pêpadhang punika garis lêncêng ênêripun tumangkaring pêpadhang, dene ingkang winastan ombyokan sorot, [so...]
[...rot,] utawi ombyokan pêpadhang punika kalêmpaking sorot ingkang sangkanipun saking panggenan satunggal, ombyokan sorot dipun wastani imbang-imbangan bilih sorot-sorot wau ajèjèr-jèjèr tunggil ênêripun, inggih punika ingkang dipun wastani paralèl (Parallel) dene ombyakanombyokan. sorot dipun
Convergeerend = konphêrsèrên), bilih ênêring sorot- sorotipun atunggil dhok, sacêcêk, sadhengah jasad ingkang anggadhahi pêpadhang tamtu nlorongakên sorot ing sapurug-purug saking angganipun ingkang ngiwas botên nunggil ênêr.
Tumangkaripun pêpadhang dhatêng dat sarana (middelstof).
Ingkang dipun wastani dat sarana punika jasad ingkang minôngka dados papan dumadosing kaanan, ing têmbung Walandi winastan midhêlstoph (middelstof) kados ta: swasana, toya, gêdhah, punika dat sarananing pêpadhang tumangkar, wondene dat sarana ingkang atunggil dhasar, tunggil kawontênan, punapa malih ingkang angganipun waradin sami kêkêt amèripun, sami rênggang rapêtipun, dipun wastani dat [da...]
[...t] sarana kaanan tunggal, inggih punika ingkang ing têmbung Walandi winastan homogeene middelstof tumangkaripun pêpadhang ing dat sarana kaanan tunggal, inggih punika ing homogeene middelstof tamtu ênêring garis lêncêng, upaminipun tiyang ningali satunggaling jasad ingkang anggadhahi pêpadhang, mripatipun dipun aling-alingi mawi barang ingkang padhêt, botên narawang, sampun tantutamtu. tiyang wau botên sagêd sumêrêp dhatêng pêpadhang ingkang katingalan, amargi lembaking pêpadhang botên sagêd têmbus, inggih punika sulaya ing abên-abênanipun kalih-kalihipun jasad, bilih ing payoning griya pêtêng wontên bolonganipun alit ingkang pêpadhangipun srêngenge sagêd sumorot malêbêt ing griya, ing ngriku sagêd katingal cêtha wela-wela, tumangkaripun pêpadhang bilih botên kaêgol-êgolan, lampahipun bênêr ing garis lêncêng, nandhakakên manawi swasana punika bilih botên wontên sababipun, kalêbêt panunggilanipun dat sarana kaanan tunggal ingatasipun pêpadhang, ing sorotipun pêpadhang ingkang narontong malêbêt ing griya wau tiyang sagêd sumêrêp dhatêng jasad lêmbat-lêmbat sumliwêr nglayang ing pêpadhang, inggih punika rêrêgêd ingkang sadintên-dintên sumliwêr nglayang ing swasana.
Bilih lembaking pêpadhang kaêgol- êgolan lampahipun [lampah...]
[...ipun] ingkang murugakên botên sagêd têmbus, utawi manawi sumorotipun pêpadhang tumimbal, têgêsipun: sasampuning tumanduk ing satunggaling dat sarana, naratas tumanduk ing dat sarana sanèsipun, sampun tamtu ênêripun lajêng santun purug, lajêng dipun wastani lampahipun pêpadhang coklèk, utawi wangsul, badhe kacariyos ing wingking. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka X kaca 446, taun III)
Wondèntên pratangkanipun ing môngsa ingkang kakumpulakên kalihan pratangkanipun ing taun, mawi kaupadosan taun ingkang lumampah, yèn nuju Wastu inggih amêndhêt pratangkaning môngsa ing taun Wastu, yèn nuju Wuntu inggih amêndhêt pratangkaning môngsa ing taun Wuntu, yèn mawi dirga inggih mêndhêt pratangkaning môngsa ingkang mawi dirga, ing ngandhap punika pratelanipun.
(Sambêtipun ôngka X kaca 461, taun III)
11. Tiyang Tênggêr punika manggènipun wontên ing pundi, saha punapa agaminipun.
Tiyang Tênggêr punika manggèn ing parêdèn Tênggêr, ingkang dados watêsipun paresidhenan ing Prabalingga kalihan Pasuruhan, ingkang sapunika sampun dados paresidhenan, dhusun-dhusun utawi kampung-kampung ingkang dipun ênggèni, inggih punika: Lêdhok-ômba, Crêbêk, Wanakarsa, Wanasari Ngadisari sapanunggilanipun ing paresidhenan ing Prabalingga.
Tiyang Tênggêr punika adat saha agaminipun sanès sangêt kalihan tiyang Jawi utawi tiyang Madura ingkang sami manggèn ing Prabalingga saha ing Tênggêr. Agaminipun tiyang Tênggêr nyarupèni agami Buda, kados tiyang jaman kina. Asalipun tiyang Tênggêr punika saking turunipun tiyang Majapait, ingkang sami kaplajêng saking nagarinipun, nalika karaton ing Majapait karisak ing tiyang Islam, inggih punika ing salêbêtipun taun Walandi 1483 kacariyos sarisakipun karaton Majapait, Pangeran Adipati Radèn Gugur, botên purun tumut Islam, lajêng kesah mangetan [mangeta...]
[...n] sawadyabalanipun, kèndêl wontên ing parêdèn Tênggêr, salajêngipun anguwasani ing satalatah parêdèn wau, saha jêjuluk Kyai Lêmbu Manisraya, putra-putranipun sami dados raja ing Pugêr, Balambangan saha Lumajang, punapa malih anurunakên têtiyang ing pulo Bali saha Sumbawa. Raja-raja ing pulo Bali sadaya asalipun saking turunipun Kyai Manisraya, ingkang dipun wastani dening têtiyang Bali: Dewa Agung Kêthut.
Tiyang Tênggêr punika pitados dhatêng dewa ingkang ajêjuluk Bathara Brama, amila katamtokakên sataun sapisan, sami dhatêng ing kawah pucakipun rêdi Brama (rêdi Brama punika pucakipun rêdi Tênggêr ingkang têngah), anyênyaosi utawi nyadran warni têtêdhan utawi anggèn-anggèn dhatêng Bathara Brama, saking pangintênipun wontên ing kawah wau: sadhatêngipun ing kawah, anggèn-anggèn sapanunggilanipun wau lajêng kalêbêtakên ing kawah.
Griyanipun tiyang Tênggêr punika agêng-agêng, payonipun alang-alang utawi glagah, saurutipun pagêr ing lêbêt griya dipun sukani ambèn, ing pojokipun kalih pisan dipun angge patilêman, griya satunggal wau dipun ênggèni tiyang sagotrah utawi sakulawarganipun, kadosdene têtiyang Jawi ing jaman kina.
Watêkipun tiyang Tênggêr punika sae, saha manahipun rêsik, botên wontên caranipun mêmandung. Jaka saha prawanipun sami ngangge jungkat, bilih wontên jaka badhe ngrabèni satunggalipun prawan, utawi kosokwangsulipun, ingkang gadhah niyat wau lajêng mêndhêt jungkatipun ingkang dipun kajêngakên, lajêng katêdahakên ing tiyang sêpuhipun ingkang gadhah jungkat, tiyang sêpuhipun lare kêkalih wau lajêng sami pirêmbagan abêbesanan, bilih sampun sami condhongipun, lare lajêng kanikahakên, anggènipun manggihakên wontên ing griyanipun pangantèn èstri. Sasampunipun dipun panggihakên, kaum utawi pangulunipun dhatêng ambêkta cangkir têmbagi ukir-ukiran, saha isi toya. Toya wau lajêng katètèsakên ing sirahipun pangantèn jalêr èstri saha maos donga pangalêmbana, punapa malih nyuwunakên pangèstu wilujênging pangantèn dhatêng Bathara Brama.
Bilih wontên tiyang sakit, katêngga ing dhukun utawi kaum wau, ugi ambêkta cangkir têmbagi ukir-ukiran saha isi toya, badhe kaombèkakên, utawi kawêdhakakên dhatêng tiyang ingkang sakit. Cangkir têmbagi wau kacariyos pusaka saking abdinipun Bathara Brama.
Ing satunggal-tunggalipun dhusun, wontên kaum utawi pangulunipun [pangul...]
[...unipun] satunggal, saha gadhah cangkir têmbagi satunggal.
Ing jaman rumiyin, bilih wontên tiyang pêjah, mayitipun kalêbêtakên ing kawah rêdi Brama, bilih panggenanipun têbih kalihan kawah wau, mayit punika lajêng kabucal kemawon, ananging sapunika botên makatên, awit sampun dipun awisi ing kangjêng guprêmèn, bilih wontên tiyang pêjah mayitipun kêdah dipun pêndhêm, dhawah wau ugi dipun èstokakên, ananging pamêndhêtipun kakeblatakên dhatêng lêrêsipun rêdi Brama, inggih punika upami panggenan badhe pamêndhêmipun wau wontên sakilènipun rêdi Brama, pamêndhêmipun inggih mujur mangetan.
Bilih tiyang mara tamu dhatêng ing griyanipun tiyang Tênggêr, prayogi lajêng malêbêt kemawon dhatêng griya, awit bilih botên makatên, ingkang gadhah griya kèndêl kemawon, tamu ingkang lajêng malêbêt saha linggih punika dipun akên utawi dipun anggêp sadhèrèk.
Ing Tênggêr punika botên wontên pandung, amila griyanipun awis ingkang dipun kancing, kewan-kewanipun ugi botên dipun kandhangakên.
Pangupajiwanipun nanêm sayuran, kobis, boncis, slèdri, kapri, kênthang sasaminipun, saha jagung ingkang dadèsdados. têdhanipun.
Bilih nêdha, piring, sendhok saha sanès- sanèsipun botên kenging ngantos kumalinthing, mênawi ngantos makatên, tiyang ingkang nêdha wau kaanggêp kirang ajar.
Tiyang Tênggêr punika mèh sadaya cêkap, awis ingkang kamlaratan. Bilih wontên para pangagêng Jawi utawi Walandi rawuh ing Tênggêr, lajêng sami dipun rubung, pêrlunipun namung angaturakên kapalipun, supados dipun titihi, awit bilih kapalipun dipun tumpaki, manahipun agêng sangêt saha bingah. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka X kaca 456, taun III)
Bab nyakiti ingkang sakawit sampun kapratelakakên, sapunika nyariyosakên nyakiti badhe gadhah
dhatênging dhukun, bilih dèrèng mangsanipun lajêng angundanga [a...]
[...ngundanga] dhukun, punika tiyang kirang sêsêrêpan, awit dhukun namung amriksa kawontênaning wawratan, tur botên sagêd namtokakên benjing punapa anggènipun manak, saupami taksih kirang 1 utawi 2 dintên, punapa damêlipun katêngga ing dhukun, langkung prayogi ingkaingkang (dan di tempat lain). manak kacriyosana kapurih sarèh manahipun, sarta kacriyosana bilih botên lami badhe lajêng sae malih. Punapa malih tiyang ingkang sampun nate manak, punapa pêrlunipun angundang dhukun dèrèng mangsanipun, ingkang makatên wau namung nelakakên bilih manahipun alit sarta kirang sarèh.
Sadhatênging dhukun wontên ing sênthong nalika ingkang badhe manak sampun nyakiti sangêt, môngka dèrèng mapan ing patilêman, punika dhukun ingkang wajib akèn mapan tilêm dhatêng ingkang nyakiti, sadèrèngipun ngwêdalakên kawah langkung prayogi kalênggahna ing kursi, utawi mlampah-mlampah gondhelan cagak sapanunggilanipun, mênawi badhe tilêman dhukun ingkang ngrigênakên, awit sumêrêp pamanggèning bayi, bau têngên kêdah kasèlèhakên ing patilêman, dhukun lênggah cêlak sangandhaping suku, ngajêngakên ingkang nyakiti. Salêrêsipun patrap makatên wau kalêbêt botên ugêr, awit wontên dhukun atêtulung [atêtu...]
[...lung] tiyang manak namung kalihan tangan kemawon, nanging limrahipun kalihan tangan têngên, anggèning mapan tilêman ingkang nyakiti prayogi wontên ing sisih kiwa sarta nolèh, punapa malih gêgêripun mênjuluk, saupami dhukun manggèn ing sirah kiwanipun ingkang nyakiti, punika botên sagêd têtulung, tamtu kêdah ngalih ing sisih têngên, sampun kathah tiyang ingkang sami cariyos, bilih tiyang nyakiti mapanipun tilêm miring, bayi botên sagêd lair, mila kêdah mapan tilêm malumah. Sanadyan dèrèng wontên katatalanipun, bilih tiyang nyakiti anggènipun tilêman miring, andadosakên sangsara, ananging sarèhning sampun kaprah sabên nyakiti mapanipun malumah, mila inggih prayogi katurut kemawon, bilih sampun wontên ing patilêman dipun kêmulana sinjang ingkang tipis, sarta dhukun awicantênana, ingkang nyakiti kapurih wangsula dhatêng sisih kiwa, dhêngkul kajêngkêrungakên minggah, dene mênawi anggènipun nyakiti kraos sangêt, cariyosa dhatêng dhukun, darijining dhukun lajêng kacêlupna ing lisah sladhah ingkang sampun cumawis, tumuntên anggrayang dhatêng wêdadosing èstri, ingkang tamtu dhukun sagêd andugi, sapintên mênganipun cangkêm kanthongan bayi, sarta nyidikakên punapa guluning kanthongan bayi sampun amratandhani, sarta punapa wadhah kawah sampun mudhun dhatêng [dha...]
[...têng] kanthongan bayi, bilih sagêd kanyatakna sadaya. Mênawi sirahipun ingkang kraos, kenging mangiwa utawi dhatêng ngajêng, dhukun kêdah cariyos dhatêng ingkang nyakiti, bab pamapaning tilêman sasaminipun kêdah ingkang prayogi, mênggah pangêrèh makatên wau bilih sampun dipun lampahi sadaya, kenging katamtokakên wilujêngipun, ingkang sami têtulung kantun amêmuji karaharjanipun. Punapa sawicantênipun dhukun sampun mêsthi adamêl bingahing manahipun ingkang nyakiti, mila dhukun kêdah nyariyosakên salugunipun. Aliya punika dhukun inggih anitipriksaa wêwadosing èstri ing jawi, bokmênawi wontên ototipun ingkang marêngkêl, jubur sapintên lêtipun saking wêwadosing èstri, sarta kandêlipun wacucal. Sasampunipun lajêng anggrayang padharanipun ingkang nyakiti, badhe nyidikakên saking jawi kadospundi pamapanipun bayi. Panitipriksa ingkang kados makatên wau botên damêl sakit, sarta ingkang nyakiti sampun mawi lingsêm, awit sampun limrah sarta botên wontên patrap sanèsipun.
Sanèsipun sêrat ugi wontên ingkang mratelakakên, tiyang nyakiti kêdah kasêmprot, murih lajêng sagêd wawratan, bilih wawratan ing pêthi wadhah sêsukêr, punika inggih prayogi mênawi wontên sababipun ingkang [ing...]
[...kang] pêrlu, nanging mênawi tanpa sabab kados para èstri sampun sami miturut dhatêng suraosing sêrat wau, inggih punika bilih sampun wawrat sêpuh sabên badhe wawratan, langkung prayogi sadintên sapisan dhatêng wingking, tinimbang wawratan wontên ing pêthi, punapa malih ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih tiyang nyakiti kapêksa kêrêp têtoyan, dados saupami ngangge pirantos wau tanpa damêl, awit wadhah toya taksih kothong, dene mênawi padharan isi rêrêgêd punika botên sagêd angandhêg-andhêgi lairing bayi, awit bayi bilih badhe lair sagêd anulak rêrêgêd wau.
Ing ngajêng sampun kapratelakakên ngwêdalakên lender kalihan sêrat-sêrat tai rah, punika mêdal saking cangkêming kanthongan bayi, awit saking kapênthang dados otot alit-alit wontên ingkang pêdhot, ananging kanthongan bayi dèrèng mênga sadaya, punika anjalari wênganing kanthongan bayi, dene bilih kanthongan bayi mênga sadaya êrah kèndêl, bilih taksih ngwêdalakên êrah wêdalipun saking sanès panggenan, bokmênawi saking otot-otot ingkang sami sèsèt. Nyakiti ingkang karaos gêgêr ngantos sangêt, utawi ing bangkekan, sarta ing padharan ngantos dumugi cêthik, [cêthi...]
[...k,] punapa malih kanthongan bayi karaos saya alit, dhukun ugi sampun nyumêrêpi anggènipun nyakiti, saha kuwaya karaos mêdal saking kanthonganing bayi cangkêming kanthongan sampun mênga sadaya, otot-otot sakalangkung kêncêngipun, sapunika mangsanipun otot-otot sami pêcah, sarta kawah mêdal saking wêwadosing èstri, mênawi sawêg gadhah bayi sapisan, dhukun prayogi anyêrêpna murih botên kagèt bilih angwêdalakên kawah, sampun ngintên angwêdalakên rah saking sabab sanèsipun, ugi wontên ingkang wadhahipun kawah botên pêcah, awit saking kandêling kulit, utawi anggènipun
nyakiti, dom wau kacocogna ing wadhah kawah, sarêng sampun pêcah kawah mêdal, dene ingkang nyakiti sampun ngantos sumêrêp pamêcahipun, amargi pancèn botên kraos, kraosipun namung wêdaling kawah. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun ôngka X kaca 453, taun III.
Bab 9. Sakit encok wontên ros-rosaning badan sakojur. Wontên tuwan-tuwan Walandi gadhah sakit encok sampun atêtaunan, sarta ros-rosanipun suku ingkang kiwa sakit tuwin abuh, ngantos botên sagêd lumampah, nanging tuwan wau salaminipun sakit dèrèng nate dipun jampèni. Lajêng anglampahi jampi adus rêndhêman murad sapisan, dangunipun satêngah jam, punika badanipun lajêng botên kêraos sakit, abuhing sukunipun ragi kingsèp, ing dalêm 4 dintên tuwan wau wiwit sagêd lumampah, ananging pundhak, sikut, ugêl-ugêl tuwin pupunipun taksih asring kêraos sakit, nanging namung sakêdhap lajêng mantun. Sarêng anggènipun adus rêndhêman angsal 15 dintên, sadaya sêsakitipun lajêng saras babarpisan, sarha sarta. sagêd bagas kados tiyang ingkang dèrèng nate sakit ngêrês linu.
Bab 10. Sakit belasêni (tering) utawi sakit sungsuming ula-ula (balung gêgêr).
Wontên tuwan-tuwan Walandi gadhah sakit belasêni, utawi sungsuming ula-ula, ngantos mèh botên sagêd lumampah,
punapa malih tangi tuwin ngadêg, môngka lajêng linggih, punika badanipun sakojur lajêng kêraos sakit. Kajawi punika lampahing kêmahipun sampun watawis lami kirang sae, punapa malih tilêm botên sagêd sakeca, wusana tuwan wau lajêng adus rêndhêman padharan, laminipun 14 dintên, sasampunipun punika lajêng adus rêndhêman murad kaping ing dalêm sadintên, laminipun ngantos sawulan. Sarêng lêt 14 dintên kalihan anggènipun adus rêndhêman murad wau, sakitipun sampun kathah mayaripun, sarêng dumugi 2 wulan, sakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 11. Sakit mulês padharanipun, linu utawi mumêt, punapa malih bêbageaning badan kakên sadaya.
sêsakitipun lajêng sagêd saras, badanipun sagêd sêgêr sarta kiyat.
Bab 12. Tiyang ingkang kirang kêkiyataning badan, tuwin sakit gulu [gu...]
Wontên tuwan-tuwan Walandi nandhang sakit saranduning badanipun kirang kuwawi, laminipun sampun 20 taun, jalaran sakit sadaya otot-ototipun ingkang alus, sarta kirang kuwawi, kajawi punika wontên malih sêsakit ingkang wontên salêbêting gulunipun, ugi kados sêsakiting badanipun wau. Watawis sampun 22 taun, tuwan wau anandhang sakit èstri, ananging sampun dipun kintên saras saking dayaning jampi, sayêktosipun dèrèng, malah sêsakitipun rumasuk dhatêng salêbêting badan, amargi saking dayaning jampi ingkang dipun angge, mila katranganipun sêsakitipun tuwan punika têtuwuhan saking sakitipun lami. Sarêng tuwan wau anglampahi adus rêndhêman murad, botên watawis lami sêsakitipun èstri ingkang kacariyos wau lajêng mêdal malih, dene sasampunipun adus rêndhêman murad sapisan, lajêng kapurih adus tangas badan sakojur, ing dalêm 7 dintên kaping kalih, sarêng angsal 22 dintên sakitipun èstri lajêng saras, dene sêsakiting badan sarta gulunipun inggih lajêng tumut saras ugi, punapadene badanipun lajêng katingal sêgêr.
Bab 13. Sakit budhêg, tuwin toemboehan daging hidoep di dalem tenggorokan?§ Bokmanawi marongkol salêbêting gorokanipun.
Wontên tiyang budhêg jalaran saking sakit dememinfluenza? tuwin marongkol salêbêting gorokanipun, ngantos mèh botên sagêd wicantên. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan ing dalêm 22 dintên, kupingipun ingkang budhêg lajêng sagêd mirêng, punapa malih parongkoling salêbêting gorokanipun ugi lajêng sagêd ical.
Bab 14. Sakit budhêg tuwin bisu.
Nalika tanggal kaping 22 wulan April 1891 wontên rare umur 4 taun, sakit budhêg tuwin bisu, kasuwunakên tulung dhatêng Tuwan Kihnê, saking cariyosing biyangipun, sakawiting sakit anakipun punika jalaran mêntas dipun cacarakên, rare wau lajêng kapurih adus rêndhêman padharan, sarta nyirik têtêdhan ingkang pancèn botên nêdha, punapa malih sabên- sabên kapurih mlampah-mlampah ing panasan utawi tilêm sandhing candhela ingkang mênga inêbipun, supados sagêda angsal hawa ingkang sêgêr. Sarêng dumugi wulan Mèi tanggal kaping 17 sakitipun sampun kathah
mayaripun, sarta budhêging kupingipun sampun wiwit sagêd mirêng, dumugining wulan Juni tanggal kaping 11 sêsakitipun sampun kenging dipun wastani saras sadaya, awit sampun sagêd wicantên tètèh sarta pamirêngipun sampun pulih kados ing nguni-uni, dados anggènipun jêjampi miturut dhawuhipun Tuwan Kihnê: namung 50 dintên lêrês, sadaya sêsakitipun sampun sirna babarpisan. Taksih wontên sambêtipun.
(Candhakipun Sasadara ôngka X kaca 466, taun III)
Jêmbaripun trapesium punika 1 ukuran pasagi katangkarakên kaping gunggungipun garis kalih ingkang sami lampahipun, katangkarakên malih kaping inggilipun, tangkaranipun nuntên kapalih.
Wondene ingkang dados inggilipun trapesium, inggih punika garis kêncêng lêtipun garis kalih ingkang sami lampahipun wau.
1. Ôngka 12 punika gambaripun trapesium sikon. Pojokipun sikon [si...]
kêkalih Ð ABC kalihan Ð BAD. Garis BC // AD. Inggilipun inggih punika AB, awit punika lêtipun BC kalihan AD, dhumawahipun ing garis BC kalihan AD sampun sipat gantung. Jêmbaripun =
Upaminipun AD = 6M, BC = 2M, AB = 3M, dados jêmbaripun =
2. Ôngka 13 punika gambaripun trapesium ingkang sukunipun sami: (AB = BD). Garis AB // CD. CE garis sipat gantung saking C dhatêng AB inggih punika inggilipun.
Upami ukuranipun AB kapanggih 9M, CD = 5 M, CE = 4M, dados jêmbaripun trapesium punika =
3. Ôngka 14 punika gambaripun trapesium sanèsipun garisipun ingkang sami bênggangipun.
AB kalihan CD inggilipun CE awit sipat gantung dhatêng AB.
Upami ukuranipun garis AB kapanggih 15M CD = 4M CE = 3M dados jêmbaripun =
1. Ôngka 15 punika gambaripun lumah mojok sakawan sanèsipun, kajawi ingkang sampun katêrangakên ing bab A dumuginipun C garis saha mojokipun sampun tanpa tata. Mênawi badhe angetang jêmbaripun lumah ingkang kados makatên punika, aluwung kaperanga kemawon dados lumah mojok tiga kêkalih, watês salah satunggiling dhiagonalipun, upami AC, dadosipun lumah mojok tiga ACB kalihan ACD ingkang nunggil dhasar AC "lajêng andamêl garis sipat gantung saking B dhatêng AC minongka inggilipun D ACB inggih punika BE tuwin garis sipat gantung saking D dhatêng AC minôngka inggilipun D ACD inggih punika DF".
Upami AC ukuranipun kapanggih 10M = BE = 3M DF = 4M. Dados jêmbaripun D ACB = ½ X 1M2 X 10 X 3 = 15M2 jêmbaripun D ACD = ½ X 1M2 X 10 X 4 = 20M2.
Gunggung jêmbaripun lumah mojok 4 ABCD = 35M2.
Kajawi lumah-lumah ingkang sampun katêrangakên sadaya, wontên malih lumah ingkang mojokipun kathah, mênawi badhe ngetang jêmbaripun, inggih prayogi kaperang- perang dados lumah mojok tiga, utawi trapesium, kados ta: gambar ôngka 16 punika pojokipun 5 ingkang rumiyin kagambar wiyar gonalipun ingkang panjang piyambak, inggih punika AC lajêng katarik garis sipat gantung saking BDE sami dhumawah ing garis AC inggih punika BG, DH tuwin EF: ing sapunika lumah mojok gangsal wau sampun dados gangsal perangan, perangan I, II, III, saha V sami awangun lumah mojok tiga sikon, perangan IV
FH = 20M + 6M = 26M
GC = 6M + 10M = 16M
AC = 8M + 20M + 6M + 10M = 44M.
Kaimpun dening M. Martadiharja mantri guru ing Bagi.
(Sambêtipun ôngka X kaca 471, taun III)
Griya suci ingkang wontên gambaripun dèwi ing Indhu ingkang wêlas asih dhatêng manungsa, punika winastan: Kwan Im Ting: kêlanturing têmbung Jawi dados: kalênthèng, utawi: klênthèng.
Sidhêkah rêbutan ing ngajêng kalênthèng pêkên Agêng ing Surakarta awit taun 1882 sampun botên mawi warakan tike.
Ing nagari Cina, awitipun kadhatêngan kiyangtiyang. Indhu.
Kala Sang Prabu Cinsihong, ingkang awitipun jumênêng nata ing taun 246 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, wontên brahmana anama: Sitlipong, saking tanah Indhu dhatêng ing nagari Cina, Sang Prabu Cinsihong sawêg nêmbe punika ningali tiyang Indhu, andadosakên kagèting galih, lajêng paring dhawuh nyêpêng brahmana wau sarta lajêng kinunjara, ananging ing têngah dalu brahmana wau sagêd miruda, tuwin badanipun murub kados kêncana.
Pramila wiwit ing kina dumugi sapunika, sakathahing rêca ing nagari Cina sadaya kapraos jêne.
Ing nagari Cina awitipun wontên arca saking Indhu.
Sang Prabu Anbute, ingkang awitipun jumênêng nata ing taun 140 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, sang prabu utusan mundhut rêca mas ing tanah Indhu, dipun dèkèkakên ing karaton Kamcyankyong.
Ing nagari Cina, awitipun wontên agami Indhu.
Ing nagari Cina ingkang miwiti sinau agami Buda, inggih punika Raja: Jaong Ing: ingkang rayi Prabu Anbingte.
Saha ing taun Mèsèhi 65, Sang Prabu Anbingte utusan mundhut sêrat-sêrat agami ing tanah Indhu.
Pramila kathah têmbung Indhu ingkang kacangkok ing têmbung Cina, kados ta:
Têngguru (rêdi Imalaya) dados Gunlunsan.
Sang Budha Sakyamoni§ (Sakya ingkang wicaksana). dados Sikyabani.
Budha (ingkang kapadhangan, [kapadhanga...]
[...n,] kasorotan. Utawi kasunaran) dados Butoh.
Mênggah têmbung Indhu, ingkang kalêbêt ing têmbung Jawi inggih wontên ingkang kêlantur, kados ingkang dipun pangandikakakên Sang Raja Siyam, nalika rawuh ing Surakarta ing tanggal kaping 5 Juli 1896.
Panjênênganipun tuwan juru ngarang Bramartani, amêdharakên bab: Barabudhur wau wontên ing
Prabu Kwangsu, 11 taun (taun 1885) ôngka 32 wontên gambaripun Sang Budha Sakyamoni wau.
Ing karaton nagari Cina, krajan Jingtyo punika, para [pa...]
[...ra] senapati ingkang sampun kalêbêt sae tuwin kêtrimah pangabdinipun, sami kapatêdhan sêsêbutan: Phatala (=
ringgit purwa ingkang kawrat ing Sasadara ôngka IX, wontên ingkang kirang sarta lêpat, inggih punika, sanalika mirut
panyithakipun, inggih punika dintên Akad Paing tanggal kaping 17, wuku Wuye, lêrêsipun wuku Wugu, sarta dintên Akad Wage tanggal kaping 24 wuku Mênail, lêrêsipun wuku Wayang.
Bagus Ngarphah, kasêbut pitakèn kula ing Sasadara blz. 332 inggih punika pitakèn kula namung sêraping surya ing malêm Sênèn Lêgi wanci jam 5-57 dumuginipun sêraping surya ing malêm Slasa Paing inggih punika wanci jam 6-1 dados ing dalêm sadintên sampun kaot 6 nitik wangsulanipun pitakèn kula punika punapa cêkap kawangsulan kenging anggarba etangan enz môngka katrangan ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat pananggalan enz kawiwitan:patitisipun tanggal ing wêkasan: kula ingkang ngetang enz. dados panganggêp kula tamtu botên: garban.
pitakèkakên, kula sampeyan wastani: kok botên kodhêng, sarta botên mastani anèh enz punika punapa pangandika pameran punapa kadospundi? Ing sayêktosipun lakar badhe kathah sêja kula pitakèn ing Sasadara. Ingkang punika pitakèn kula satunggal tur namung angsal jawab: garban, punapa punika ingkang sagêd nyirnakakên pangungun kula mantun amastani anèh,
(kados pangandikanipun rama Red. blz. 333).
Pitakèn kula kawrat ing Sasadara blz. 250 nitik pangandikanipun rama Red botên amaedahi ing akathah, rèhning sampeyan sampun karsa mangsuli inggih sukur.
Kaca 337 kula sampeyan pêksa: amatitisakên sual sampeyan enz.
Ingkang punika rèhning panutan kula Kangjêng Nabi Mukhamad dados sayêktosipun bab punika kula botên tumut angèngêt-èngêt, rèhning kula sampeyan pêksa ngetang bab punika: sawontên-wontênipun inggih kula wangsuli makatên:
Ôngka taun kapara 19 langkunganipun = A.
Ôngka taun kapara 3 langkunganipun = B.
Ôngka taun kapara 7 langkunganipun = C.
A kaping 19 kawêwahan 23 gunggungipun kapara 30 langkunganipun = D.
X kapara 7 langkunganipun kagunggung kalihan D angsal-angsalanipun kangge ngetang dintên sasampunipun tanggal 22 Marêt inggih [ing...]
[...gih] punika dhawahipun dintên pasên, ananging mênawi miturut etangan punika botên dhawah dintên Ahad, dintên agêng pasên wau mêsthi kaundurakên ing dintên Ahad sapisan sasampunipun wulan purnama.
Wondening dintên agêng wau kêdah dhumawah ing dintên Ahad sasampuning wulan purnama kajawi dintên Ahad wau dhumawah ing wulan purnama, sapiturutipun, ingkang makatên wau tamtu sampeyan botên kakilapan.
Ing sarèhning sampeyan priyantun marsudi petang (bab Kangjêng Nabi Ngisa) mila kula nyuwun pitakèn kados ing ngandhap punika:
A. Tanggal sapisan, wulan Januari taun satunggal punika dintên punapa? [pu...]
[...napa?] Kaurusna pisan dumugi cocogipun titimôngsa punika dintên Ahad tanggal kaping 1 Phèbruari 1903 kalihan wêwaton petang. (Dintên lairipun Kangjêng Nabi Ngisa 25 Dhesèmbêr ...).
B. Sadonya ingkang ngawiti amastani dintên punika nagari utawi tanah ing pundi?
Dintên punika ing Sêmarang dintên Ahad, tanggal kaping 1 Phèbruari 1903 ing sadèrèngipun ing Sêmarang alon dintên Ahad, tanah Surabaya sapangetanipun sampun wiwit amastani dintên Ahad, dados dintên Ahad ing Sêmarang karumiyinan dintên Ahadipun Surabaya sapangetan.
Ingkang makatên wau dados ingkang alon rumiyin dintên Ahad wau nagari utawi tanah ing pundi?
Lah wiwit sapunisapunika. ugi sampeyanansampeyan. sampun kula sudhiyani panuwun.
Kaping 1 Phèbruari 1903. Pun Wiryasubrata.
Kula punika tiyang Jawi, lair kula: ing tanah Jawi sampun kathah bôngsa sabrang ingkang sampun angêjawi, pêrlu dagang utawi sanès- sanèsipun, pramila sarêng kula sampun agêng, sêsêrêpan kula dhatêng têmbung Jawi (saking piwulangipun [piwulang...]
[...ipun] pamomong utawi tiyang sêpuh-sêpuh kula), sampun kathah kêtrocoban têmbung sanès, punapa malih rakiting ukara, ingkang kathah sampun kêmomoran ikêtan ukara Walandi utawi Malajêng, sumêrêp kula makatên wau sarêng kula sampun sagêd maos buku-buku karanganipun para linangkung, têtela bèntên kalihan têtêmbungan utawi ikêtaning ukara ingkang kula angge gêginêman ing sadintên-dintênipun.
Raosing manah kula, sakalangkung kêpengin sangêt, sagêda kula damêl têtêmbungan utawi ukara ingkang cara Jawi jêkèk (lugu) nanging kêpengin kula makatên wau, saupami botên mawi sarana, kados ta: gêgulang, saha têtiron enz, punapa sagêd kadumugèn, kados lôngka. Ing sarèhning ing praja dalêm Surakarta Adiningrat, ing Pahêman Radyapustaka ngwêdalakên pustaka warti basa Jawi, nama Sasadara, sêdyaning manah bokmênawi kaparênging panggalihipun rama rêdhaktur, kula kêpengin apuruhita, sagêda angsal sawabipun kiyai Sasadara saking sakêdhik kalih kêdhik, bokmênawi dados lantaran anggèn kula badhe niru ikêtan têmbung Jawi lugu wau.
angganipun Sasadara, mênggah gancaring karangan wau kados ing ngandhap punika:
Khewan gêgêlan punika botên gadhah balung ragangan, badanipun wujud gêgêlan utawi alèn-alèn, sambung-sinambung. Ingkang kathah kulitipun atos, dagingipun kêlèt kalihan kulit ingkang atos wau. Khewan gêgêlan punika wontên ingkang gêsang ing toya, wontên ingkang gêsang ing dharatan, ingkang gêsang ing toya punika ambêkanipun sarana angsangipun, dene ingkang gêsang ing dharatan asarana otot-ototipun.
ototipun, gadhah mripat tuwin sungut, ingkang wujudipun ros-rosan, ingkang kathah-kathah suku nênêm, bongsa khewan punika ingkang kathah sami gadhah pratingkah anèh, inggih punika anggènipun santun sipat, sasampunipun mêcah tiganipun, mêdal khewanipun alit ingkang beda sangêt kalihan ingkang sampun sêpuh, inggih punika ingkang dipun wastani: ulêr, gêndhon, urèt, gana sasaminipun. Khewan wau lajêng dados ênthung, salêbêtipun makatên punika prasasat pêjah, mèh botên sagêd mobah mosik, namung kulitipun ingkang garing kemawon, sawênèh wontên ingkang ngangge brongsongan lamat anggènipun damêl piyambak, lami-lami ênthung wau sagêd malih dados khewan gumrêmêt ingkang mawa lar, lar punika mêdal saking kulitipun ingkang sampun garing wau.
Badanipun khewan wau kabedakakên dados tigang perangan, inggih punika: êndhas, dhadha saha wêtêng. Ing êndhas wontên: mripat, sungut, sarta cangkêmipun, cangkêm wau namung wontên untunipun kalih ingkang agêng dumunung ing kiwa têngên. Dene ingkang damêlipun sok nênêsêp, punika ingkang gadhah tlale saha untu, têrkadhang namung tlale balaka, dene tlale wau wontên ingkang
kenging dipun ulur, inggih punika bôngsa ingkang nêsêp mabên.
Mênggah dhadhanipun wontên ing antawisipun êndhas kalihan wêtêng, ing ngriku wontên sukunipun saha êlar, makatên punika ingkang pancèn gadhah êlar.
Dene wêtêng, utawi badanipun ing wingking sami wontên panyundêp utawi êntupipun, êntup punika minôngka gêgaman, dene panyundêpipun punika ingkang sok kaangge damêl lèng ing siti, kangge wadhah tiganipun.
Sami-sami khewan gêgêgalan,gêgêlan. bôngsa gêgrêmêtan punika sae piyambak pandriyanipun, malah sêmunipun kados anggadhahi pôncadriya, mripatipun ingkang kathah-kathah sami awas, sungutipun dipun angge pirantos ngambêt saha ngraosakên, otot-ototipun margi hawa, saha pirantosing ambêkan punika bolonganipun wontên ing jawi, dumunung sakiwatêngêning badan, kathahipun 8 dumugi 10, wondene isarat kangge nglêbêtakên saha ngêdalakên hawa saking badanipun, punika wêtêngipun ing wingking asarana mêlar mingkup. Taksih
Putik (pistill) ya iku alat kelamin wadon (bagéyan fertil ing kembang) ing tanduran sing kawangun saka sirah putik, gagang putik, lan bakal woh.[1] Sirah putik dadi panggonan dumadine penyerbukan.[1] Déné ing jero bakal wiji dadi panggonan kanggo pembuahan.[1] Antarané sirah putik lan bakal woh dihubungaké karo gagang putik.[1] Ing jero bakal woh kasebut ana inti sing gunggungé loro, ya iku sèl endhog (ovum) lan calon lembaga.[2] Bagéyan putik paling ngisor sing mlembung diarani carpel, ya iku penyokong makrospora sing ing jeroné ana bakal woh lan bakal wiji.[2]
^ a b c d (id)Reproduksi Tumbuhan(dipunundhuh 20 November 2012)
^ a b (id)Bagian-bagian bunga(diundhuh 21 November 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 1 Maret 2016.
Kuzey İtalya Gölleri (İng.)
3. Yaş Grubu (İng.)
İtalyanın 3 İncisi( (İng.)
jangkepi ingkang dereng. kepareng kula nderek nyerat. matur nuwun nguri-
pandungo panjenengan); menawi panjenengan purun, jenengan saged langsung nyerat wonten wikimedia menika (saged langsung dipun ubah/edit wonten mriko); lintunipun jenengan inggih saged gabung dados “commiter” wonten google code “repository” panggenan kulo nyimpen data, namung kulo mboten gadhah alamat email njenengan, ndamel ngundang.
program kristenisasi nuju mbrangkang alon-alon – tapi nek di nengke yae saya cepet mlaku, nek wus mlayu,..bubrah kedadeyane. Monggo
Balas	Tiyo Widodo berkata:	1 Juni 2010 12:21 pm pukul 12:21 pm	Assalamu’alaikum wr wb.
Kula mboten badhe pados backlink. Namung badhe angaturaken panuwun dene wonten piyantun ingkang taksih ngugemi paugeran budayanipun piyambak. Mugi Gusti ingkang Maha Agung paring berkah kagem panjenengan, saha
saking bhasa Inggris utawi bhasa Indonesia ten basa Jawi.
wae nggonmu ngrampungke proyekmu, nganti tuntas. Nyambung komen sdl BM Soenoko lan sdl Dicky S, cen yo klerune awak kito2 kabeh. Karo sedulur dewe mung mergo bedo kopyahe podo bengkerengan, bareng digerilya karo wong liyo lagi kroso
pinyin: Gǒng Lì; lair ing Shenyang, Liaoning, 31 Dhésèmber 1965; umur 51 taun) ya iku aktris filem saka RRC kang statusé dadi warganagara Singapura awit sasi November 2008, Awal kariré diawali nalika dheweké ketemu karo sutradara Zhang Yimou nalika pentas drama ning sekolahé.[1]
Bebarengan karo sutradara Zhang Yimou jenengé dadi kondhang.[1] Sawisé bebarengan karo Zhang, olih pangakuan amarga debut filem RED SORGHUM, filem kang diputer nalika taun 1987.[1] Ning filem kasebut, Li meranaké wanita perkasa kang kudu kuat anggoné ngambil alih kakuasaan kang direbut musuh saka garwané kang wus ninggal yuswa.[1] Kasuksesané ning dunya hiburan nuli diulang manèh manèh lewat filem TO LIVE, kang diputer nalika taun 1994.[1]
Gong Li wis tau mainaké peran ning filem-filem garapan sineas China.[1] Film kang tau dibintangi déning dhewweké kayata filem kag judulé JU DOU, dirilis nalika taun 1990, RAISE THE RED LANTERN, dirilis nalika taun 1991 lan filem komedi heroik THE STORY OF QIU JU, kang dirilis nalika taun 1992, ning filem kasebut, dheweké meranaké petani kang kang anduweni niat kanggo mbalas dendam marang garwané dhéwé kang ora adil.[1]
Nalika taun 1993, Li mainaké peran ning filem kang judulé FAREWALL TO MY CONCUBINE kang akiré anggawe dheweké olih panghargaan Palme d'Or nalika festival Cannes kanggo kategori filem paling apik.[1] Film-filem kang tau dibintangi déning dhweké kayata SHANGHAI TRIAD, kang dirilis nalika taun 1995, taun 1996 bebarengan karo aktor Chen Kaige dheweké mainaké peran mbintangi filem kang judulé TEMPTRESS MOON.[1] Ning taun 1999 dheweké meranaké peran ning filem basa inggris pisanané CHINESE BOX, PIAO LIANG MA MA (Breaking the Silence), kang akiré nganteraké dheweké mlebu ning daftar nominasi Oscar babagan kategori Film Berbasa Asing paling apik ning taun 2000.[1] Gong Li tambah tenar lan bisa nempataké dadi bintang ning nagara-nagara liya uga.[1] Dheweké anggawe filem THE EMPEROR AND THE ASSASSIN, kang tau dibintangi déning dheweké nalika taun 1999, dadi filem paling larang ning Asia.[1] Film epik kang settingé masa feodal China nalika taun 3 SM iku nyeritakaké panguasa pisanan ning China (Li Xuejian) kang anduweni rencana bakal mateni panguasa (Zhang Fengyi) lan wanita kang ditresnani déning dheweké, wanita kang diperanaké déning Gong Li.[1]
Nalika taun 2003 Gong Li temenanan kondhang ning dunya, lan akèh dilirik déning sutradara dunya.[1] Kayata Sutradara kang ngurusi Film ZHOU YU'S TRAIN (2003), THE HAND (2003) dan EROS (2004), kang digarap déning Wong Kar
anggoné kerjasama karo sutradara Wong Kar Wai ning filem epik kang judulé 2046, dirilis nalika taun 2005, IN THE MOOD FOR LOVE, kang dirilis taun 2001 lan filem tenar liyané kayata MEMOIRS OF A GEISHA, kang dirilis nalika taun 2005, filem kang nyaritakaké babagan wanita Jepang kang nyinauni lan oli pendidikan kanggo nyenengaké para priya.[1] Gong Li dadi cahaya, kanggo para bintang ning Asia lan nyusul para bintang Asia kang wis kondhang ning Hollywood, bebarengan karo
Taun 2010, Gong Li olih panghargaan saka pamarintahan Prancis.[2] Panghargaan paling dhuwur ning bidang seni Prancis, amarga
Arts and Letter, diwenehaké déning Kementrian Kabudayaan Prancis.[2] Aktris Cina kondhang iki uga njabat dadi ambassador saka France Pavilion.[2] Ora namung iku, dheweké uga tau narima panghargaan Chevalier, saka pamarintahan Prancis nalika taun 1998.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)biografi Gong Li dipununduh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 28 Januari 2017.
Kliwat tengah wengi pedhute sansaya kandhel ngemuli lurung desa Pondok sing sepi nyenyet persis kuburan. Genah wayah mene mokal ana manungsa saba. Nanging, ing cakruk isih katon ana sijineng menungsa kliyekan durung turu amarga jaga rondha. Kancane sing loro wis angler turu ora ana baneke swara. Sakjane dheweke uga krasa ngantuk banget. Mripate wis kethal-kethil ora bisa melek amba maneh kari limang wattan. Udude sing wis cendhek isih nekad terus disedot kanggo ngangetke cangkem ben ora kademen. Gelas-gelas kopi kari ampas pating glethak wis metu mbune. Sambene liya sakwise kopine kari ampas saiki ganti nyebleki jingklong yen pas nyokoti tangan utawa pipi.
Plek! Plek! Plek!! Ping telu banter suarane tangane sing kebak kapal kuwi nyablek pipine sing dicokot jingklong.
“Tanjir!” pisuhe Paijo, nom-noman rondha mau karo grayaki jingklonge sing luput. Pipine dhewe sing kena tabok dadi ngecap driji lima abang. Genah larane.
Lelakone wong rondha telu mau ora amarga ora ana jalarane. Meh sesasi iki, desa Pondok wis kaping pindho disatroni maling. Omahe pak bayan lan bu Jimin klakon dibabah maling. Bandha donya mas-masane bu Jimin sing ana lemari digondol ilang sak kotak-kotake. Dene pak bayan, dheweke kelangan wedhuse loro sing ana kandang. Sajake maling iki ora pilih-pilih. Para bapa-biyung sing padha duwe prawan neng ngomah ya melu ketar-ketir. Gek-gek maling sing jarene sakti kuwi mengko nyolong prawan sisan. Amarga desa Pondok kuwi kondhang prawan-prawanne sing ayu-ayu kinyis-kinyis. Mosok maling doyan karo wedhus sing ambune ledhis ora bakal kepencut nyolong prawan sing ambune genah luwih wangi ketimbang ambune wedhus.
Nggresahe para warga mau dadi mula-sebabe dianakake rondha keliling. Saben dina ana wong telung sing mubeng rondha kanggo nyegah maling mbaleni mbabah desa. Lagi sepasar wingi kuwi, maling sing wis dicegat para warga saben pojokan desa lan dalan kuwi ora tetep kecekel. Jarene, malinge kuwi duwe ilmu ngilang, utawa ilmu panglimunan sing marakake bisa mbresot saka kepungane warga.
Ning ana sing luwih aneh maneh. Malinge kuwi, kaping bola-bali mesti bisa ucul amarga nglumpat mlebu kuburan china sing petheng dedhet lan
kono kabeh. Dadi para warga ya padha nggendhal arep mlebu ngoyak maling kuwi.
Yen para wong tuwa ing desa Pondok ngarani desa Pondok saiki dibabah maling kuwi mula jalarane desa Pondok ninggal tradisi bersih desa saben sasi Suro lan ora menehi chaos dhahar kanggo danyang desa. Ya, jalaran kuwi sing gawe danyang mbaureksa desa Pondok nesu ora menehi perlindungan warga maneh. Mula mengkene kok bisa ana maling mbabah desa, sing sakumure desa iki lagi wektu iki. Sakdurunge iki desa Pondok kuwi aman ora ana sukerta lan sengkala babar blas.
Biyen wis dirembug babagan tradisi bersih desa kanthi chaos dhahar kanggo danyang desa sing saiki ditinggal warga desa ora dilakoni kuwi. Papat kiblat lima pancer. Sengkala ngetan balia ngetan. Sengkala ngulon balia ngulon. Sengkala ngidul balia ngidul. Sengkala ngalor balia ngalor. Saben pojokan desa dipendhemi sikil wedhus siji. Lan ing tengah pusering desa dipendhemi ndas wedhus kanggo danyang sing mbaureksa desa.
Nanging ana separoh warga ora setuju karo adat bersih desa kuwi ngarani adat bersih desa kuwi kalebu musrik, ora diolehke marang agama. Dene sing separoh liyane sing kalebu para tuwo, ngarani chaos dhahar kanggo persembahan danyang mbaureksa kuwi tujuane gawe tentremé warga ben ora diambah sukerta utawa sengkala.
Pungkasaneng rembug kabeh para warga desa mutusake, saiki warga kabeh sing wis umur diwajibke melu rondha kanggo nyegah desa dibabah maling amarga adat bersih desa kanthi chaos dhahar kanggo danyang kuwi saiki wis ditinggal.
Bali maneh karo Paijo sing jaga rondha ing cakruk. Alarm jam sing muni nandakake jam nglajuk angka siji. Sedhela engkas dheweke kudu rondha ngubengi lurung, nggawa pentungan karet lan baterai kanggo sorot-sorot lurung. Sapa ngerti wae, ing wayahe sepi uwong ngene ki ing ndalan bakal ketemu sing nyalawadi.
Gage-gage Paijo nggugah Jaiman, kancane sing isih senggrok-senggrok ngorok. Di cablek pisan lengene ben tangi. Wurung. Kancane
Ceplas! Mak jenggirat Jaiman njekekal tangi. Misuh-misuh dheweke. Sing nabok pipine ya ngguyu wae.
“Sorry, ana lalere mau arep mlebu irungmu tak cablek,” kandhane Paijo cengengesane genah katon ngatokake ngapusine.
“Laler ndasmu kuwi!!!” pisuhe Jaiman kanthi sereng.
Paijo isih tetap ngguyu nyekakak ngerti kancane kelaran. Biasa gegojekan. Ora ana niyat nglarani.
“Lha iya, ndang tangi. Turu wae. Sedhilit engkas awake dhewe kudu mubeng rondha.”
“Lha, Gudel ki piye?” takone karo isih ndemoki pipine sing tatu driji wernane abang.
“Ditinggal wae. Wis ben. Ben kono mengko jaga mubeng rondha dhewe.”
Wong loro mau krengkalan mudhun saka cakruk. Sarunge dislempangke ana gulu ben tetap anget karo cangkeme diududi ben ora kecut. Wis adhoh saka cakruk kabeh grumbulan disawang. Sorote sokle ngolah-ngaleh, ditamatake manawa ana sing mobah-mobah nyalawadi, sok-sok menclok ing wit pelem sing gumandul mateng. Lumayan, kanggo ganjel weteng menawa ora kedhisikan codhot dhisik.
Nanging suara jegok segawon ana ing kadahan jaba desa kok kaya-kayane mertandakake genah ana sing nyalawadi. Jegok mbaunge asu sing ajeg ngganter kuwi rasa-rasa rada bedha. Apa maneh pedhut sing tambah kandel nutupi lurung kaya-kayaa dhelekne misteri sing ora umum, ngono kuwi sing dirasakake Paijo lan Jaiman saya-suwe mubeng lurung.
“Kowe ngrasakne bedha karo pedhute sing kandhel ki ra, Man?” takone Paijo karo nyekeli gulune sing ndadhak mrinding.
”Firasatku ya ora enak. Pedhut iki genah ora biasa. Apa meh arep kedadean kaya biyen kae, ya?” semaure Jaiman.
”Karepmu, maling biyen kae arep mbabah desane dhewe maneh?”
Pitakonan iku ora kejawab. Kabeh wong loro mau padha dielingke kedadean sing wingi-wingi kae, para warga sing wis nyegat lan ngepung desa ora bisa nyekel lan ngrangket maling sing jare duwe ilmu panglimunan kuwi.
Apa maneh pas malinge kuwi mencolot mlayu neng jero kuburan china sing kawentar angker. Kabeh pada deg-degan, mrinding, kok maling ngono blas ora kecendhak sing atase kabeh warga wis ngepung. Kayane maling mau ambles bumi ing tengah sarean china sing angker kuwi.
Kabeh warga ora sabaene wani mlebu ana sarean. Mbah Darma sing dadi juru kunci sarean, sing melu ngoyak maling, wiwiti uluk salam kanthi gedruk ping telu ing lawang sarean. Terus dheweke banjur mlebu dhewe, ana sarean sing petheng dedhet lan kebak demite kuwi.
Sakjane sarean kuwi wis tau didokoki lampu. Nanging anehe, lampu kuwi ora tau urip suwe. Mesti mati terus. Dadi saiki ora didokoki lampu sisan.
Mbah Darma metu saka saeran namung ngandakake yen malinge kuwi wis ora ana ing sarean maneh. Dheweke isa kandha jalaran wis wawansabda karo mbah danyang sing mbaureksa saeran china kuwi. Kabeh warga sing wis ngerti pangeram-erame mbah Darma sing dadi paranormal desa Pondok, akhire kabeh padha bali.
Mak tratap. Atine Paijo tratapan pas coloke soklene nangkep saklebat ayang-ayang njruntul saka gerumbulan sing petheng. Dengkule Paijo ndadak ngoplok. Awake krasa adem kekes. Balunge kaya-kaya dilolosi.
”Ma…maling!” pekike Paijo. “Ana maling, Man…”
Dhengkul sikile Paijo isih ngoplok ora uwis-wis. Ora ngira cepet timen bakal kepethuk maling sing sekti mau.
”Aja guyon lho, Jo. Nengdi malinge?”
”Mripatku genah ora salah nyawang, dhelengen gerumbulan sing obah-obah kae. Cetha kae maling!”
Sokle enggal dipateni cepet-cepet gen malinge ora weruh.
”Ngene, kowe bali nyang cakruk, gugahen Gudel sing turu. Aku tak dhewe mbuntuti malinge kuwi.”
”Wani tenan, kowe?”
”Wis kono enggal mlayu. Ndang tuthugen kentongane sing banter, kabeh padha ben tangi. Mengko malinge dikepung sing braket ben ora ucul maneh.”
Mak plas, Jaiman playune kaya digacar asu rabies. Sedhela wae wis ilang ayang-ayange kepilut pedhut.
Ayang-ayang kuwi obah mlumpat ndalan. Dirundhug terus karo Paijo ewadene atine ya rada keweden. Nanging sabubare suara kentong titir dadi maleh mundhak kendhel atine.
Maling kuwi krasa yen dheweke kepergok. Gage-gage dheweke ngeplas mlayu kipeng menyang gerumbul sing luwih runggut. Nanging neng burine Paijo terus ngoyak maling kuwi kanthi banter, eman-eman yen lolos. Kendhele Paijo iki amarga suara kentongan sing tambah akeh lan banter ing ngendi-ngendhi.
Nanging kaya ana rem cakrame, playune Paijo mandheg mak set, amarga dheweke ora wani ngucit terus maling sing saiki mlebu sarean china sing angker kuwi.
”Mlayu ngendi malinge?” takon warga sing pating jedhul saiki teka. Kabeh padha gawa gaman. Ana sing gawa gobang, pentungan, arit lan linggis barang.
”Aku kentekan ambegan dhisik….ora bisa nututi malinge mlebu neng jero sarean,” semaure Paijo karo ngunjal ambegan. Sakjane dheweke wedi, nanging ora wani ngomong blaka karo kanca-kancane.
Wis genah, sak kabeh warga mau ora wani mlebu neng jero sarean yen ijen. Sarean kuwi petheng dedhet, pating semrawut ora tau diurus. Umpama diresiki kanthi kerjabakti wong sakdesa ngono ora bakal rampung sadina utuh. Sarean china kuwi uga kondhang demit lan memedine. Danyang desa Pondok kuwi sing awujud buta gedhe sangar sing jenenge mbah Remo.
”Terus piye? Kudu dicekel malinge. Ditugel tangan apa sikile ben kapok ora nyolong maneh!” celathune salah sijineng warga sing nggawa pentungan kayu jati sing atos.
dhawuh mbah… nggih…nggih…” semaure mbah Darma sing lagi wawansabda karo sing mbaureksa sarean.
Suara angin kaya mati. Suara gangsir sing mau brengenging rame saiki blas ora nyuwara. Mbah Darma mbalik ngadepi warga.
”Ngene sedhulur-sedhulur, awake bisa mlebu sarean. Nanging diwanti-wanti karo mbah Remo, sing mbaureksa sarean iki, aja gawe rusak lan rame ing tengah sarean. Mudheng kabeh?”
Kabeh warga manthuk-manthuk. Siji baka siji warga mlebu karo sarean. Kabeh warga ngintil lakune mbah Darma sing njujuk menyang wit sarean gedhe ana ing tengah sarean. Ya, neng ngisor wit gedhe mau ana pundhen sing dadi danyang mbaureksa.
Jaman biyen, ndhek jaman londho, ana gubernur Londo sing dikubur ana ing sarean china iki, sirahe tugel dicincang karo wong china sing wektu kuwi lagi congkrah karo londho. Neng kono sakjogangan kuwi dikubur gubernur londo kuwi sak bojone. Ora niyat ngirit panggon, nanging jasade sing nyonyahe gubernur mau uga serem tenan, sirahe pisah karo awake dibacok sijineng warga sing ngamuk. Hiiii…pokoke serem banget..!!
Ya sakprene iki ora ana warga sing wani ngambah sarean iku dhewekan. Yen awan lagi wani. Nanging sok-sok wong ngarit wae prenah ana sing kecokot ula gedhe pas ngarit ing ngisor wit ringin mau. Jarene sing nyokot wong ngarit mau awujud ula danyang. Saiki wong ngarit sing kecokot ula kuwi dadi edan. Ora bisa mari maneh. Pokoke sarean kuwi ngedab-edabi gawate.
Kabeh warga sing ana njero saeran padha nyawang gerumbulan neng ngarepe dhewe-dhewe, gek-gek mengko ana ula, apa malah ndas uwong mati tangi arep ngletak, yen ngono rak kojur tenan.
”Pripun mbah sakniki?” takone Paijo.
Mbah Darma mung manthuk-manthuk. Ora enggal mangsuli. Kabeh warga dadi penasaran. Ulu lengen lan gulu dadi mrinding. Ambune wangi kembang kamboje kok sajak arum mayit. Arepa tangan nggowo golok lan linggis kok saiki dadi lemes dhewe yen pas ngadeg ing ngarepe wit ringin sing angker kuwi.
“Sedhulur kabeh, mbah Remo wis ngomong karo aku, awake dhewe saiki kudu bali. Malinge wis ora ana ing sarean iki.”
Kabeh pada cingak. Gek apa malinge saiki lolos maneh.
“Lha pripun mbah kok saged lolos? Teng pundhi sak niki mlayune?”
“Ya, ngono kuwi thok kandhane mbah Remo. Rasah kakean takon, ayo saiki kabeh metu saka sarean. Aja nganti gawe
meneng thok, ora ana sing celathu guneman. Kok aneh maling wis dikepung mesti bae isa lolos.
Sakjane neng jero sarean kuwi, ana ing dhuwur wit ringin kuwi malinge kuwi ndelik neng kono kanthi aman kedhangan sulur sing runggut lan mlungker-mlungker kaya ula. Ambegane sing ngos-ngosan saiki lega, amarga warga kabeh wis metu saka sarean. Umpamane kecekel ngono rak kojur. Gek mesti mati ngenes dipateni wong sak desa.
Kabeh mau jalaran saka pitulungane bapake, ora liya yakuwi mbah Darma sing dadi sesepuhe warga. Bapake lan dheweke wis kenal ati-atine warga Pondok sing wedi yen mlebu sarean china sing jarene gawat iki. Sakjane sarean iki genah ora ana apa-apane. Ora ana demit utawa medine. Sing wedi ya mesthi wae dadi ngerti medhi.
Saiki dheweke pingin leren. Ngunjal ambegan sing ngos-ngosan dioyak warga. Udude sing ana sak kari sakler malah disumet sisan. Mak klepus, disedhot kanthi jero rokoke kretek sing mak nyus mau. Ora entuk jarahan ora apa-apa, isih luwih mending ketimbang dadi batang dikepruki warga.
Pas kuwi, ana sawijine warga sing liwat ngarep sarean, ndilalah ngepasi nyawang wit ringin sing nggrumbul gedhe kuwi. Wong setengah tuwo kuwi dadi ngoplok lan gemeter ngerteni sing ana wit ringin mau. Enggal-enggal dheweke mlayu kipeng, ngandani warga yen lagi wae ngerti danyange sing mbaureksa saeran nesu nganti godhong ringin kobong metu keluke.
Dikandani ngono kabeh warga dadi mrinding. Mesthi mbah Remo sing mbaureksa saeran nesu. Lha, saiki arep ana sengkala utawa sukerta apa maneh jalaran mbah Remo sing mbaureksa saeran nesu?
← Kentir	Tikus Nggrudug Omah →
mbakyu…lha wong urip amung sepisan kok ora tenanan..he he…
Reply	sedjatee says:	23 October 2009 at 16:12	wah jan nyamleng, pasugatan cerkak basa jawi, rumaos kados maos Panjebar Semangat utawi Djaka Lodhang… mas kanjeng, kawula inggih nate damel seratan cerkak basa jawi, ananging nggih dereng runut kados seratan panjenengan… ndherek ngangsu kaweruh nggih… nuwun
Reply	aminyk says:	10 November 2009 at 16:12	Selamat berkarya. Salam.
Reply	uniharuni says:	5 September 2010 at 16:12	wah cerkake sae sae sanget…sanajan wong jawa nanging basa kawulo tasih kathing plethot. sakniki kawula nembe ngathah ngathahi anggene maca basa jawa kagem sinau. matur nuwu
Reply	atmokanjeng says:	13 September 2010 at 16:12	sarujuk sanget mbak …
kagem ki Sabda Langit menawi sakmangke saget pepanggihan KI!
Kaulo tenggo kemamon ki mugi-mugi lancar acaranipun.nuwun
smg sj ki ragajati jg tdk ikut prg…klo ada yg bikin geger blog ini pst jdnya pjg yg pro&kontra nnt….soale tdk ada yg edit…
nderekaken sugeng tindak kialus ugi kisandal jepit,mugi tansah rahayu kawilujengan,amin
kangen dgn murid2 sampeyan smua dsini ki?salam takzim…
betul ki bengawan candhu,smga kibayu,ki sadewo,ki jatiraga mau kebali ke kampung wong alus lagi,maturnuwun ki
YAKOBUS 1:25 | Nanging sapa kang nliti angger-angger kang sampurna, yaiku angger-angger kang mardikakaké manungsa, sarta padha diantepi, dadi ora mung ngrungokaké banjur nglalèkaké, nanging nglakoni kanthi temen-temen, iku bakal rahayu marga saka panggawéné iku.
YAKOBUS 1:2525Nanging sapa kang nliti angger-angger kang sampurna, yaiku angger-angger kang mardikakaké manungsa, sarta padha diantepi, dadi ora mung ngrungokaké banjur nglalèkaké, nanging nglakoni kanthi temen-temen, iku bakal rahayu marga saka panggawéné iku. Last Verse
kreatif[sunting | sunting sumber]
Wayang Goerge Bush (2006 dan 2008)
Wayang Saddam Husein (2006 dan 2008)
Penghargaan[sunting | sunting sumber]
Nuwun ki, jaman pancen tambah edan sing ora edan ora keduman… ananging sabegja-begjane kang lali,
teparo karena mlarat, sing penting tetep berusaha belajar eling, mbok menawa mangke pikantuk nugrahaning Gusti, kaparingan urip
pamuji rahayu… Kadang kinasih Ki WongAlus lan Ki Ngabehi sareng sedaya mawon ingkang luhur bebuden .. nyuwun gunging pangaksami Ki.. sampun tansah lami mboten pinarak dumateng paseban panjenengan.. nembe pados pangupo boga lan pangupo jiwo Ki…, hehehe.. tapi mboten jadi paranormal lho.., nanging sedaya wau kan kaslilipun niku diwiwiti lara lapa lan penuh dengan pengorbanan entah spirituil maupun materiil.. lha nek jadi apa yang sampun dipun gagas nggih mboten menopo Ki pados pangupo boga kados paranormal.. toh sipasien dan si paranormal sama sama tidak rugi dan saling bantu… heee.. nanging nggih nanging ..
sedulur kemawon.. hehe.. apa ya begitu ya Ki.. nyuwun duko..lan gunging pangaksami.
nuwun poro sedulur,nderek tepang njih,
betul kata ki ngabehi ki alus…mbok panjenengan buka
Kategori:Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia Indonésia - Wikipedia
Kategori:Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia Indonésia
Kaca-kaca ing kategori "Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia Indonésia"
saka_Wikipédia_Indonésia&oldid=1056993"	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.12, 8 April 2016.
kang sêkar pangkur winarna / lêlabuhan kang kanggo wong aurip / ala lan bêcik puniku / prayoga kawruhana / adat waton puniku dipun kadulu /
cilik / papat iku datan kantun / kanggo sadina-dina / lan ing wêngi nagara miwah ing dhusun / kabèh kang padha ambêgan / papat iku ora kari //
kalamun ana manungsa / anyinggahi dugi lawan prayogi / iku watêke tan patut / awor lawan wong kathah / wong diksura daludur tan wruh ing êdur / aja sira pêdhak-pêdhak / nora wurung nêniwasi // Taksih wontên sambêtipun.
Garèng : Truk, Truk, kowe kuwi pancèn wong
anggonku sadhiya kanggo nyuguhi kowe, nganti aku bêstèl panganan warna-warna nyang Smabêrês, yaiku: grontol, thiwul, hawug-hawug, lan isih ana manèh tunggale. Tujune aku doyan, dadi masane kowe têka nyang omahku, wis tak icipi kabèh nganti ludhês, ajaa rak kapiran-kapirun.
Petruk : Hêm, kiyi modhèl anyadhiyani cara ngêndi bae, ana masane dhayoh mèh têka, sadhiyane ora wis ditata bêcik, jêbul malah wis labas kabèh. Karo manèh nèk rèsturan Smabêrês kuwi, iya ora yèn sadhiya panganan bangsane: grontol, hawug-hawug barang kuwi. Apês ambalêbês sing disadhiyakake ing kono kuwi iya, panganan sing jênêngane nganggo: cas cus cis kae. Dadi panganan sing saka nikmat lan gandême rasane, nganti nèk wis nyang cangkêm wis ora prêlu dimamah manèh, nanging bisa dhangsah-dhangsah nang ilat sarta bisa bludhusan dhewe nyang tênggorokan nganti têkan wudêl barang.
Garèng : Wayah, nèk ngomong kuwi bok aja clewa-clewo mêngkono, ana pêpanganan kok diarani bisa langsir nyang wudêl, kuwi rak ora mêkakat jênêngane. Ora, Truk, saiki padha ambanjurake rêmbugane ing ngarêp. Lagi anu kowe jangji nyang aku arêp ngandharake carane hakim anggone nibakake ukuman janggêlan nyang sawijining pasakitan, lo, kuwi kêpriye, mara têrangna sing nganti gamblang.
Petruk : Sadurunge aku ngandharake bab kuwi, luwih bêcik aku tak carita dhisik ing bab wong sing bisa ditibani ukuman janggêlan, yaiku tumrap kadurjanan utawa palanggaran, artikêl 492, 504, 505, 506, lan 336. Tumrap kadurjanan, janggêlane mau ditêtêpake suwe-suwene 3 taun, tumrap palanggaran 2 taun.
Garèng : Truk, Truk, kowe ngobralake pirang-pirang artikêl mau, aku kok banjur kèlingan nalikane aku ethok-ethok dadi kyaèn-kyaèn. Kuwi anggêr ana wong takon apa-apa nyang aku, wis mêsthi tak wangsuli mangkene: ayat anu, jus anu kuwi ngandikakake mangkene: Te - ih,
yèn wong sing pitakon mau ora ngrêti nyang isining Koran, hla, kuwi anggêre pamacaku tak pasèh-pasèhake kaya wong ngaji kae, tak maknakna kêpriye bae, wong mau bisane iya mung ngandêl lan manthuk-manthuk bae. Tur sajak gumun...
Petruk : We, hla, cilaka ane, ana ngaya-aya anggonku nyinau wèt, kathik mung dianggêp ngawur bae. Lo, sabênêre rak mêngkono, ta karêpmu, anggone banjur nyaritakake nalikane dadi kyaèn-kyaèn barang kuwi mau. Nèk durung cêtha utawa ora wêruh mungguh isine artikêl-artikêl mau, bok iya takon bae, aja kok banjur nyêmoni mêngkono.
Garèng : Lo, aja dadi atimu, ta Truk, ora kok aku ora ngandêl nyang kapintêranamu wèt, wong aku kiyi biyèn wis tau kapusan, mulane
prakara jalaran nunggak bayar sewan omah nganti ganêp sêlosin sasi. Ing sarèhning aku kiyi rada cotho ing bab cara-caraning pangadilan, aku banjur takon nyang wong sing tak anggêp pintêr ing bab kuwi, mungguh palanggaran apa lan kapriye paukumane wong sing kênang prakara mangkono mau. Wong sing tak takoni mau sanalika amangsuli, yèn aku mau kasalahan jalaran
nonton bukune wèt, artikêl sing anu mau lan paukuman sing dikandhakake, jêbul tumrap... wong ambêdhog pitik.
Petruk : Wayah, kuwi karêpe rak mung arêp mêmêdèni kowe bae. Mara, saiki tak andharake kang kanthi cêkakan bae mungguh unining artikêl-artikêl sing tak kandhakake ing ngarêp. Artikêl 492 kuwi ngrêmbug ing bab uwong sing mabuk (mêndêm) ana ing panggonan umum utawa ana ing sadalan-dalan, utawa ngrusak katêntrêman utawa ngancam kaslamêtane wong liya, utawa bangsane mêngkono kuwi. Wong sing kasalahan kaya iku, kêna diukum lawas-lawase 6 dina, utawa didhêndha gêdhe-gêdhene 25
pokrul bambu pêtung. Saiki caritakna sing kasbut ing artikêl 504.
Petruk : Artikêl 504 nyêbutake paukuman sing bisa ditibakake nyang wong kang ngêmis nyang ngarêpe wong akèh...
Garèng : Lo, hla kok lagi krungu kiyi,
yèn wong ngêmis kuwi kêna lan bisa diukum, sing kaya ngono iku apa ora jênêng: siya-siya aliyas sawiyah-sawiyah. Anggone gêlêm anglakoni ngêmis kuwi rak jalaran saka
kanggo sênêng-sênêng, nanging jalaran saka kapèpète anggone arêp golèk isining wadhuke, masa iya wong mêngkono kêna diukum.
Petruk : Pancèn iya mangkono, wong ngêmis kuwi nèk dirêpotake, pancèn ana ukumane. Awit 1e ing tanah kene rak ing ngêndi-êndi wis dianani omah miskin, sing kanggo mulasara wong-wong sing pancèn ora bisa olèh pangan, nanging ing kono wong-wong mau sathithik-sathithik iya kudu diwènèhi pagawean. Hara, ingatase ana ing kono mau mangane dicukupi, turu iya bisa kapenak, cêkake dipulasara têmênan, dumèhane dikon nyambut gawe sawatara, ora gêlêm, nanging dilampu ngêmis bae. Apa kiyi ora nelakake kêsède bae. Kajaba iku rak mung gawe susah wong akèh bae. Upamane
nuwun, paring-paring..., hara, apa ora nyênêb-nyênêbi bae. Wis, wis, samene bae dhisik.
Ing nginggil punika salah satunggiling panggenan ing parêdèn, ingkang hawanipun sae, inggih punika ing Sarangan, kabupatèn Magêtan, Madiun.
Ingkang pinanggih ing sêrat-sêrat kina, umumipun têtiyang alit punika sami sêtya tuhu dhatêng lêlurah, pangagêng, minggahipun malih dhatêng ratu. Awit saking wontênipun tindak ingkang kados makatên punika, pinanggihipun wontên ing sawangan, tiyang alit kalihan pangagêng punika têbih, nanging nyatanipun wontên ing raos, malah pinanggih nunggil. Jalaran saking wontênipun raos ingkang kados makatên punika, kawontênanipun praja pinanggih tata têntrêm.
Nanging sarèhning raos punika raosing tiyang, tamtu kemawon ugi wontên kalamangsanipun ewah gingsir, raos ingkang rumiyin isi trêsna, lajêng ngosokwangsul dados botên, dene mênggahing nalar tamtu wontên sabab-sababipun.
Ing bab andharaning raos ingkang kados makatên wau kados botên prêlu kaandharakên panjang-panjang, cêkap angèngêti dhatêng cêcariyosan kina ingkang kawrat ing sêrat-sêrat. Dene manawi dêdongengan, sagêd miritakên cêcariyosanipun para nata Jawi, wontên nata ingkang sakalangkung dipun trêsnani ing kawula, tur kawulanipun wau botên nate panggih-pinanggih, ingkang nunggil namung raosing katrêsnanipun. Kosokwangsulipun nata ingkang botên dipun trêsnani ing kawula kados kala jamanipun nagari Kartasura kados ingkang mêntas kacariyosakên ing Kajawèn, wêkasanipun adamêl karisakaning praja.
Kawontênan sadaya wau upami wujud, satunggal-satunggalipun cêtha ingkang andadosakên sabab. Upaminipun nata dipun sêtyani ing para kawula, punika ingkang pinanggih ing cêcariyosan, ing kalaning gusti ratunipun miyos pêpara, kawulanipun sami rêrêbatan badhe sumêrêp, dene manawi kalampahan sumêrêp, rumaos manggih kanugrahan linangkung.
Malah lêlampahan kados makatên punika, tumrapipun wontên ing tanah Eropah ngungkuli ing tanah ngriki, têtiyang ingkang sêtya ing ratu, ing kalanipun ratunipun wau miyos pêpara, rantaping têtiyang ingkang ningali ngantos ewon, andadosakên pajagènipun ingkang wajib. Dene tumrapipun praja ingkang tanpa ratu, inggih ngaji-aji dhatêng pangagêngipun, dados mênggahing wosipun, ingkang dipun aji-aji punika pangagêng utawi tiyang ingkang misuwur.
Mênggahing imbang-imbanganipun tumrap cêcariyosan, yèn ing tanah ngriki, para linangkung punika limrah dipun alap barkahipun, kados ta wontên sawênèhipun tiyang linangkung ngambah papan ingkang awis dipun ambah ing tiyang, ing papan ngriku lajêng dipun anggêp papan suci, kathah têtiyang ingkang sami ngalap barkah. Saupami wontên wowohan ingkang nate dipun dhahar ing ratu, punika wit ingkang ngêdalakên uwoh wau lajêng dipun pêpêtri, sintên ingkang sagêd nêdha wowohan ingkang tunggil uwit wau, rumaos manggih kanugrahan. Makatên malih ing bab lorodan dhêdhaharan, punika manawi lorodaning [loro...]
[...daning] ratu, inggih dados rêrêbatan, malah wontên ingkang dipun anggêp kados jimat.
Cêcariyosan makatên wau tamtunipun dipun anggêp anèh, nanging nyatanipun sanadyan ing Eropah inggih botên beda. Kados ta sang linangkung Bismarêk ing praja Jêrman, punika ing kalanipun nuju tindakan, tansah dipun ulat-ulatakên ing tiyang kathah. Ing mangke samôngsa kèndêl wontên ing papan pakèndêlan utawi ing pajajanan, samôngsa ngunjuk inuman, têtiyang ingkang ngêtutakên wau ngangkah pados dami tilasing brongsong gêndul, prêlunipun badhe dipun anam kangge topi. Samôngsa kalampahan dados, topi wau awis rêginipun, ngantos sagêd pajêng dasanan, atusan rupiyah. Samantên kamulyanipun tiyang ingkang manggih pangaji-aji.
Tiyang ingkang sampun angsal piandêling akathah, punika pancèn nama manggih kamulyan, saya malih tumraping para luhur minggahipun dumugi nata, tamtu saya linangkung.
Kados ta ing bab pangeran pati Inggris, mênggahing nalar asmanipun sampun umum sangêt, ewadene ing kalanipun miyos, wontênipun tiyang ingkang ningali ing margi, inggih ajêg kathah kemawon, ngantos dados pajagèning pulisi, dene mênggah wos-wosipun, inggih namung badhe ngatingalakên sih trêsna.
Kawontênan ingkang kacêtha ing gambar, para maos sagêd manggalih piyambak mênggah sêmuning para têtiyang ingkang ningali, sami katingal sumèh, malah sanadyan pulisi ingkang anjagi tata têntrêm, sanadyan rosa panduwanipun amrih munduripun ingkang sami ningali, nanging pasêmonipun sumèh kemawon.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn kapêngkêr, tatacara punika sok pinanggih nyalênèh, utawi sok nyulayani dhatêng tata ingkang dipun wastani sae, awit tata ingkang sampun kalimrah wau malah dados têtingalan utawi pangalêman, kadosdene ing bab ngrampok sima, punika ngantos ngicalakên raos ingkang nama niksa dhatêng sato kewan. Môngka mênggahing raos pangeman wau tuwuhipun pinanggih saking kilenan, ewadene tumrap ing tanah Sêpanyol, ngantos sapriki taksih wontên cara ingkang raosipun niksa kewan, nanging cara wau sarèhning gêgayutan kalihan pasamuan kabangsan, inggih taksih lêstantun tumindak, mênggah tatacaranipun makatên.
Ing praja Sêpanyol punika wontên pasamuan ngabên lêmbu galak kalihan tiyang, pangêbênipun wontên ing papan ingkang sampun kasadhiyakakên kangge papan kados makatên. Ing kalanipun abên kados makatên punika dipun tingali ing tiyang kathah, malah dalah para luhur inggih sami mriksani. Limrahipun sataun katindakakên kaping kalih.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih lêmbu galak, kajêngipun dipun pilihakên lêmbu ingkang agêng, saras tuwin mitayani, singatipun mingis-mingis, yèn Jawia kenging dipun wastani banthèng, dene ingkang ngayoni lêmbu wau tiyang pêpilihan, ingkang dipun wastani
papan wiyar, nanging kalanipun mêdal wau dèrèng tuwuh kanêpsonipun, nanging sampun kêbitik manawi galak. Lêmbu sasampunipun wontên ing kalangan, lajêng dipun beda dening tiyang angangkah murih lêmbu wau dados
lêmbu punika kêdunungan watak gambira manawi sumêrêp wêwarnèn abrit, sarêng sumêrêp wêwarnèn wau nyaruduk purun, saupami ingkang dipun saruduk wau kenging, tamtu dumugi ing tiwas, nanging tiyang ingkang nindakakên
dipun bêbedhung makatên malih, ngantos lêmbu wau dados nêpsu yêktos, ambêkos-bêkos nêdya ngamuk. Manawi lêmbu wau sampun kados makatên, tiyang ingkang ambeda lajêng kesah, gêntos wontên matadhor dhatêng ingkang badhe nanggulangi pangamuking lêmbu, dhatêngipun numpak kapal kanthi ambêkta dêdamêl waos, lajêng nanggulangi pangamuking lêmbu kanthi ngolahahkên kaprigêlanipun, katingal botên kewran amêngsah lêmbu ingkang kados makatên punika, dangu-dangu lêmbu wau sagêd tiwas dening tansah dipun waosi.
Ramening surak ing kala punika bêbasan ngantos kados ngrêbahakên langit, saya nalika matadhor wau sagêd angasorakên lêmbu, suraking tiyang rame sangêt, saha matadhor wau angsal pangalêmbana kanthi tôndha têtêngêr kasudiranipun, sinêbut dados lêlanang praja.
Matadhor ingkang angsal pangalêmbana makatên punika ugi tampi ganjaran arta ngantos ewon, malah ugi sagêd narik kadrajatanipun, limrah dados sêkar lathining para wanita.
Kosokwangsulipun matadhor ingkang manggih apês, ugi botên kirang, malah amanggih pati siya, amargi dipun undha dening lêmbu ngantos rojah-rajèh, inggih sintên ingkang kuwawi nanggulangi pangamuking lêmbu ingkang kados makatên, samôngsa talompe tamtu tiwas. Makatên ugi pun kapal tumpakan, adhakan kenging dipun sundhang ing lêmbu ngantos dumugi ing tiwas.
Manawi dipun manah-manah, tindak kados makatên punika pinanggih sairib kemawon kalihan bab ngrampog sima, kaot ing ngriku ngatingalakên ngalelaning kapurunanipun para matadhor, nanging mênggahing nalar, atêgês ingkang dipun êbên wau malah kewan kalihan tiyang, mila tumrapipun tiyang ingkang manggih unggul, lajêng misuwur namanipun.
Bab tatacara ingkang kados makatên punika, tumrapipun cêcariyosan Jawi, sairib kados kala jaman karaton Dêmak. Kala samantên para prajurit nata ingkang nama tamtama, kêrêp dipun êbên kalihan maesa, malah tumrap pandadaring para tiyang ingkang badhe malêbêt dados tamtama, kêdah nêmpiling maesa ingkang pêjah kapisanan, tur rêmuk sirahipun. Tindak kados makatên punika tamtunipun inggih botên mayar-mayaran. Nanging ingkang pinanggih ing cêcariyosan, inggih kathah ingkang sagêd ngrampungi.
Mirit cêcariyosan Jawi, tindak kados makatên wau namung badhe ngatingalakên kaprawiran, kados ta ing bab nêmpiling lêmbu sagêd rêmuk sirahipun.
Dados mênggahing pangintên ingkang gathuk kalihan nalaripun, sadaya wau lajêngipun namung ngatingalakên ing bab kêkêndêlaning manah utawi kaprigêlaning tandang, ing ngriku ingkang sagêd anjunjung kamisuwuraning nama.
Biwadhamulya. Kintunan saking Radèn Ngabèi Prajasusastra, ing Kêmlayan, Surakarta.
5. sanggya sèsining praja gung / samya sêsanti arjanti / dening wiwit nuswa Jawa / wontên panjênêngan aji / awis kang lir sri narendra / madêg
warsa / saya kontap madyèng bumi //§ Gambar tuwin cêcariyosanipun, botên kapacak, amargi kamanah sampun cêkap kados ingkang kawrat ing Kajawèn pahargyan nata. Ngriki namung kapêndhêt ing bab kawruhipun gêndhing. Red.
Ing sisih punika gambaripun konggrès Islam saindênging donya, wontên ing Baitul Mukadis (Yèrusalèm), dipun dhatêngi para wêwakil Islam saking môncanagari. Ing konggrès ngriku tiyangipun kirang langkung 20.000.
Volksalmanak Malayu, Jawi tuwin Sundha 1933 badhe dipun santuni gambaring tapihipun. Sintên kemawon para ingkang maos pawartos punika, ingkang sagêd anggambar, kaparênga nglêbêti sayêmbara adamêl gambar enggal kangge tapihing Volksalmanak wau.
I. Volksalmanak Malayu, Jawi tuwin Sundha, sadaya tamtu sampun botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun. Dene ing bab prayogining gambar botên katêtêpakên, namung kasumarahakên dhatêng kaparêngipun ingkang sami badhe nglêbêti sayêmbara. Janji gambar wau cêtha ungêl-ungêlanipun: Volksalmanak, taunipun tuwin Balai Pustaka - Batavia-Centrum. Ing sangandhaping ungêl-ungêlan Volksalmanak kêdah dipun dèkèki godhagan kangge ngisèni ungêl-ungêlan Melayu, Jawi utawi Sunda. Amargi Volksalmanak tiga wau namung badhe ngangge gambar sawarni kemawon.
II. Ukuraning gambar tapih Volksalmanak wau tamtunipun ugi sampun dipun uningani ing akathah, inggih punika 9.5 X 12.5 cm. Sayêmbara punika ukuranipun supados kadamêl mirib kalihan ukuranipun wau saha alit-alitipun kadamêla tikêl kaping kalih kalihan bakunipun.
III. Kathah-kathahipun badhe kadamêl ulês kalih warni.
IV. Bale Pustaka nyadhiyani ganjaran tigang warni, inggih punika ganjaran pangajêng arta f 50.- ganjaran nomêr kalih f 25.- tuwin ganjaran nomêr tiganipun f 10.-
V. Gambar ingkang tampi ganjaran dados melikipun Bale Pustaka, saha Bale Pustaka wênang migunakakên saprêlunipun.
VI. Gambar wau akir-akiripun sagêda katampèn ing Bale Pustaka, Batawi Sèntrêm wontên ing tanggal 1 Mèi 1932. Ing gambar wau sampun mawi kasêratan cêtha namanipun ingkang anggambar, namung kacirènana samaran kemawon utawi pasêmon. Dene ngalamatipun ingkang kintun kadamêla piyambak, kalêbêtna ing amplop, dipun pati tuwin dipun lak. Ing amplop wau dipun sêratana ciri samaran, ungêl-ungêlan utawi pasêmon ingkang mirib kalihan ingkang dipun trapakên wontên ing gambar. Amplop wau kakintuna sarêng kalihan gambaripun.
VII. Kasèp-kasèpipun ing tanggal 1 Juni 1932, pikantuking sayêmbaran wau badhe kagiyarakên dening Bale Pustaka.
VIII. Pamilihing gambar ingkang katampèn, badhe katindakakên dening juru pamilih (jury), ingkang dipun angkat dening up amtênar Bale Pustaka. Karampunganing juru pamilih wau têtêp botên kenging ewah.
Ing sêrat-sêrat kabar dèrèng dangu punika sami ngêwrat pawartos, bilih ing Pêkalongan bangsa Tionghoa sêsarêngan kalihan bangsa têtiyang Jawi mêntas adamêl parêpatan, ingkang sêdyanipun badhe ambiyantu arta tuwin barang-barang sanèsipun dhatêng Tiongkok, ingkang samangke sawêg pancakara kalihan praja Jêpang. Pêpuntoning rêmbag ingriku bangsa Tionghoa sarujuk badhe ambiyantu sakadaripun dhatêng tanah lêluhuripun. Dene têtiyang Jawi ingkang sami tumut anjênêngi parêpatan wau, sanadyan salêrêsipun botên gêgayutan babar pisan kalihan nagari Tiongkok, ewasamantên ugi anyagahi sami badhe tumut ngrencangi sasagêd-sagêdipun.
Manawi nitik kawontênan ingkang mêntas kalampahan, tumrap tiyang ingkang kirang panjang pamanggihipun, têmtu sami gumun saha judhêg anggènipun sami ngraosakên, jalaran bangsa Tionghoa kalihan bangsa Jawi ing Pêkalongan ingriku dèrèng dangu punika mêntas garêjêgan, ingkang ngantos katingal ragi yêktosan. Lah punapa sababipun têka lajêng gampil sangêt anggènipun sagêd wawuh, tur lajêng katingal supêkêt sangêt anggènipun badhe sami bantu-binantu dhatêng kasusahaning salah satunggalipun.
Nanging manawi pamawasipun wau kalayan dipun wigatosakên saèstu, tindak makatên punika kados botên nama anèh sangêt. Awit kauningana, kados-kados sampun dados jamak limrahipun, bilih têtiyang punika, manawi gêsang lan kawontênanipun nunggil sêsangkulan, ingkang anjalari satunggal lan satunggalipun botên prêlu kêdah sami irèn, punika sok gampil dadosipun rukun. Kados ta upaminipun: bangsanipun priyantun ing pagantosan, punika inggih langkung gampil rukunipun kalihan golonganipun piyambak tinimbang golongan sanès, awit sadaya ingkang nunggil golongan, punika inggih têmtu nunggil sêsangkulanipun. Makatên ugi bangsa Tionghoa ing Indonesia ngriki kalihan bangsa Jawi, punika kajawi nunggil sêsangkulan, punapa-punapanipun sampun mèh sami kemawon. Namung wontên bedanipun sakêdhik sangêt, inggih punika bab wêwênang anggadhahi siti. Wontênipun tiyang Jawi dipun paringi wêwênang anggadhahi siti amargi tiyang sitinipun.
Amila ing sarèhning sadaya-sadayanipun kados ingkang kasêbut inginggil, tumrap bangsa kêkalih wau sampun prasasat dipun sami kemawon, wusananipun satunggal lan satunggalipun inggih lajêng botên irèn utawi botên rêbat unggul, têgêsipun: bangsa Tionghoa inggih botên ngrumaosi langkung inggil drajatipun tinimbang tiyang Jawi, makatên ugi kosokwangsulipun. Jalaran saking punika ing sarèhning bangsa kêkalih wau ing salami-laminipun anggèning sami nandhang bot-repoting gêsang saha kawontênanipun namung nunggil misah kemawon, amila grêngsênging gêsangipun inggih gampil kêmpalipun. Langkung malih bangsa Tionghoa ingkang sampun sami wontên ing tanah Jawi prasasat purun ngrasuk babar pisan dhatêng sadaya kawontênan Jawi, kados ta: bab tatacara lan sapiturutipun.
Tumrap para maos kados sampun sami ngalami piyambak mênggah karukunanipun bangsa Tionghoa dhatêng têtiyang Jawi. Limrahipun dipun ajak rêrukunan punapa kemawon, têmtu botên nate selak, nanging tansah anglêgani dhatêng pangajaking tiyang. Kados ta: dipun ajak ngawontênakên pasar malêm utawi fancyfair, para Tionghoa kajawi urun arta lan barang sanès-sanèsipun, ugi purun urun tênaga sakiyatipun. Malah dipun ajak kêndurèn, inggih purun linggih anggêdhêpês kanthi botên kasupèn anggènipun tumut amin-amin. Dalasan dipun ulêmi tayuban kemawon, inggih botên purun kawon anggènipun tansah nglètèr anêdhani parikan "gunungsari" utawi "grompol thèk". Langkung malih manawi sampun purun tombok dhatêng waranggananipun, dhasar bangsa Tionghoa punika umumipun pancèn langkung ului (artanipun langkung kathah) katimbang bangsa Jawi, katingalipun inggih mêsthi brêgas lan prawira. Kados botên prêlu ngandharakên ingkang langkung panjang ing bab tuladan-tuladan mênggahing karukunanipun bangsa Tionghoa kalihan bangsa Jawi. Cêkak aos ingriki kenging kacariyosakên bilih bangsa Tionghoa punika wiwit rumiyin mila purun dipun ajak gêsang sêsarêngan, miturut punapa ombyaking tanah Jawi. Ingkang makatên punika botên sanès inggih jalaran saking anggènipun sami nunggil sêsangkulan wau. Dene kadhangkala sok wontên bêngkrikipun, punika kados sampun limrah, sawêg tiyang bêbojoan kemawon, ingkang gêsangipun kenging dipun paribasakakên kadosdene mimi lan mintuna, inggih taksih sok wontên congkrahipun. Dados manawi bangsa Tionghoa taksih lêstantun dipun samèkakên dêrajatipun kalihan bangsa Jawi kados samangke punika, kintên-kintên rukunipun inggih sagêd tansah lumintu. Nanging saupami lajêng wontên ada-ada enggal, ingkang anjalari salah satunggal dipun samèkakên kalihan Walandi upaminipun, saha lajêng sagêd mêthènthèng sabab ngrumaosi langkung inggil drajatipun katimbang sanèsipun wau, kintên kula lampahing karukunan inggih kapêksa botên sagêd lêstantun.
Ing sarèhning karukunanipun bangsa Tionghoa lab bangsa Jawi sampun samantên kandêlipun, dados kintên-kintên ada-adanipun para student Tionghoa asli saking tanah Indonesia ingkang sami wontên ing nagari Walandi anggèning adamêl pakêmpalan enggal ingkang dipun wastani "Sarekat Peranakan Tionghoa Indonesia" saya badhe ngrukunakên gêsang tuwin kawontênanipun golongan kêkalih wau. Awit ing sêrat idêranipun wontên ingkang mungêl kirang langkung makatên:
Sagêdipun kasêmbadan punapa ingkang dados gêgayuhanipun namung kêdah asarana
ingkang sami dêdunung ing Indonesia, ugi gadhah niyat tumuju dhatêng kamardikaning tanah Indonesia. Makatên malih inggih tumrap kamardikaning bangsanipun piyambak ingkang sami dêdunung wontên ingriki, minangka dados têtiyang praja.
Nitik isining sêrat idêran inginggil, ingkang namung kacêkak kemawon, ingriki lajêng nuwuhakên gagasan, manawi ancasing pakêmpalan enggal wau sagêd dipun rujuki dening bangsa Tionghoa ingkang sami dêdunung wontên ing tanah ngriki, kintên-kintên sayêktos karukunanipun bangsa kêkalih wau badhe saya kandêl. Awit ingkang makatên punika botên ngêmungakên lajêng badhe nglêstantunakên karukunan ing gêsang sêsrawunganipun kemawon, nanging têtiyang Jawi lajêng sagêd pitados tuwin sagêd anjagèkakên, manawi ing têmbe wontên bot repotipun, ingkang tuwuhipun saking gêgayuhan suci, bangsa Tionghoa sampun têmtu botên badhe ngucira.
Sayêktosipun makatên bangsa Tionghoa punika pancènipun samangke sampun sagêd ngatingalakên karukunan utawi supêkêting manahipun dhatêng bangsa Jawi. Kados sampun kasumêrêpan bilih bangsa Jawi samangke sawêg bibrik-bibrik andandosi kaeconomianipun, ingkang anjalari ing pundi-pundi dipun wontênakên pakêmpalan cooperatie warni-warni. Dados saupami bangsa Tionghoa wau gadhah niyat sumêdya ambiyantu sadayanipun dhatêng têtiyang Jawi, sampun lajêng ngalang-alangi punapadene niyat mêjahi dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan cooperatie, ingkang sawêg kênduk-kênduk badhe tumindak punika. Awit manawi botên makatên, ing sarèhning taksih moglak-maglik sangêt, têmtu kemawon saupami nêdya dipun paeka inggih botên sagêd widada. Nanging ingriki kula pitados, bilih bangsa Tionghoa ingkang sampun turun maturun nêdha asiling tanah Indonesia, têmtu botên mêntala gadhah pikiran utawi niyat ingkang samantên wau.
Ewasamantên awrat-awratipun tiyang gêsang rêbat panggêsangan, punika sok lajêng nyupèkakên dhatêng karukunan, dhatêng sadherekan, cêkakipun nyupèkakên dhatêng sêdyanipun.
Kadosdene trajang utawi sipatipun para Walandi pranakan, ingkang samangke sawêg ambudidaya sagêdipun angsal wêwênang anggadhahi siti wontên ing tanah ngriki. Sajatosipun para Walandi pranakan ambudidaya makatên, kados inggih sampun samêsthinipun, jalaran ingkang kathah-kathah turun maturun gêsang saha dêdunung wontên ing tanah ngriki. Dados inggih botên anèh manawi anggadhahana, budidaya ingkang makatên. Nanging umumipun têtiyang
siti botên rujuk sangêt, bilih bangsa Walandi pranakan dipun paringi wêwênang anggadhahi siti kadosdene kula sadaya. Mênggah ingkang dados alêsanipun têtiyang wau sami botên angrujuki punika kenging dipun wastani: enak enuk nêmu kêthuk, têgêsipun ingatasing gêsangipun turun maturun gêsang wontên ing tanah ngriki, têka wêwênang saha drajatipun dipun samèkakên kalihan Walandi tus. Dene panêdhanipun bangsa Jawi wau, manawi para Walandi pranakan punika purun ambucal wêwênangipun Walandi saha lajêng purun dados bangsa kula, punika tiyang Jawi inggih rila kemawon bangsa pranakan Walandi wau tumut angsal wêwênang anggadhahi siti.
Panêdhanipun bangsa Jawi ingkang makatên punika, kados inggih wontên lêrêsipun. Amung kemawon drajatipun tiyang Jawi botên lajêng mindhak utawi minggah, nanging ajêg kemawon. Dados saupami sadèrèngipun bangsa Walandi pranakan angsal wêwênang anggadhahi siti, tiyang Jawi namung dipun sêbut: Pak Krama, sasampunipun bangsa Walandi pranakan gadhah wêwênang anggadhahi siti, tiyang wau inggih taksih dipun sêbut: Pak Krama kemawon. Dados tumrap bangsa Jawi: sama saja.
Amila mênggahing kula, saupami kaparênga ngajêngakên panuwun makatên, kados-kados langkung utami, bilih bangsa Walandi pranakan ingkang sami nêdha wêwênang andarbèni siti wau dipun sarujuki, janji wêwênangipun bangsa Jawi tumrap samudayanipun lajêng dipun samèkakên kalihan bangsa Walandi pranakan. Dados Walandi pranakan wêwah wêwênangipun, bangsa Jawi sadaya inggih wêwah wêwênangipun, ingkang anjalari minggah drajatipun, prêlunipun lajêng sagêd asêsarêngan gêsang utawi nyambut damêl kangge ngajêngakên bangsa lan nusa.
Manawi sampun sagêd kalêksanan makatên, salajêngipun inggih botên ngêmungakên
pêpênggihaningpêpanggihaning. ngakathah, angrêmbag sêrigênrêrigên. ananggulangi sêsakit pès, wosipun ngudi ing bab karêsikan.
Ingkang pinanggih ing nagari-nagari ingkang nindakakên rêrigên kados makatên, kados ta meme bantal, rêrêsik griya sapanunggilanipun, ing nalika enggalan têtiyang sami ngrumaosi awrat, awit tansah wontên papriksan, malah wontên ingkang dipun sêrêg dening juru panitipriksa. Nanging sarêng sampun kulina malah rumaos bilih tindakipun wau sae. Iba saya manawi tindak rêrêsik wau tuwuh saking kajêngipun piyambak. Lan saya prayogi malih manawi tumindaking pambudidayanipun ingkang wajib kanthi kasabaran.
Pajêg têtingalan. Jalaran saking nuju jaman kados makatên, gemeente Bêtawi ngintên manawi angsal-angsalaning pajêg têtingalan ing taun 1931 namung f 270.000.-. Nanging nyatanipun angsal f 281.322.75, dados malah mindhak.
Têmtunipun angsal-angsalan samantên wau lajêng kenging kangge titikan, bilih têtiyangipun taksih sênêng-sênêng. Nanging ugi dèrèng kenging kangge pathokan, sagêd ugi anggènipun ningali namung prêlu kangge nglêlipur manah, tinimbang mèwèk-mèwèk wontên griya.
Anduwa panganggenipun basa Acèh ing pamulangan. Ing Kotaraja wontên comite ingkang nêdya anduwa badhe tumindaking basa Acèh kangge basa baku wontên ing pamulangan, malah sampun ngaturi telegram dhatêng raad kawula.
Beda-bedaning pamanggih punika pinanggih kados makatên. Sawênèh bangsa rêmên angugêmi basanipun piyambak, wontên ingkang botên, nêdha supados ngangge basa umum, inggih punika Mlayu. Nanging sadaya wau têmtunipun sampun sami anggadhahi wêwaton piyambak-piyambak.
Griya yatim Muslimin. Griya ingkang nama "Rumah Piatu Muslimin" ing Bêtawi sampun mirantos, ing wulan punika badhe dipun umumakên. Griya wau madêgipun saking ada-adanipun Sarekat Isteri Jacatra, ingkang dipun sêpuhi Nyonyah S.I. Gunawan.
Rêgining lisah klêntik. Kajawèn mêntas martosakên ing bab indhaking rêrêgèn lisah klêntik. Ing sapunika wontên pawartos bilih lisah wau kabêtahakên dening tanah ngamanca. Samantên punika sawêg pangintên-intên.
Bab indhaking rêrêgèn lisah klêntik sampun nyata, namung rêgining klapa taksih mirah. Pinuji mugi sadhèrèk padhusunan tumuntêna sagêd ngraosakên indhaking rêrêgèn klapa.
Pangeranpati ing Dèli gêrah. Watawis sampun saminggu, Têngku Otteman, Pangeranpati ing Dèli gêrah ragi rêkaos. Kawartosakên gêrahipun wau mutah rah, sampun dipun garap doktêr, wontên antawisipun mayar.
Sampun dados padatan bangsa luhur punika manawi gêrah dados rêraosanipun ngakathah, saya tumrap ing Pangeranpati Nata, wontênipun ing pamanahan Jawi saya kawigatosakên.
Bêna ing Purwadadi. Sampun sawatawis dintên ing Purwadadi tuwin laladanipun ingkang sitinipun andhap sami kêbênan. Griya-griya tuwin alun-alun sami kêlêban toya. Margi-margi kathah ingkang botên kenging dipun langkungi têtumpakan.
Pasitèn laladan Purwadadi dumugi Dêmak, punika mèh sabên taun bêna, angêlêbi pasabinan, mangka tumrapipun Dêmak kapetang pasitèn ingkang kathah pawêdalipun pantun. Nanging jalaran saking kêrêpipun bêbaya toya wau, inggih kêrêp kêkirangan pamêdal. Pinuji, mugi bêna punika botên andadosakên sabab punapa-punapa.
Muhammadiyah ing Bêtawi badhe bikak sêkolahan Mulo. Wiwit wulan Juli ngajêng punika, pakêmpalan Muhammadiyah ing Bêtawi badhe bikak pamulangan Mulo. Wiwit saking voorklas, samangsa sampun dumugi klas 2 badhe ngawontênakên timbangan, punapa Mulo wau kangge dhêdhasaring wulangan A.M.S. utawi H.I.K. utawi Mulo golongan B. A. badhe manut kêkajênganing murid. Kajawi punika ugi adamêl pondhokan murid. Dene ing bab wulangan agami Islam têtêp katindakakên
Bikaking pamulangan punika amêwahi dados pancadanipun para ingkang nêdya majêng.
Nêdha bayaran overwerk. Para letter-zetter ing kantor pangêcapan guprêmèn mêntas sami sowan dhatêng pangagêngipun, prêlu gadhah atur, supados manawi nyambut damêl langkung saking wanci dipun paringi bayaran overwerk. Pangagênging kantor pangêcapan wau badhe lapur dhatêng directeur pangupajiwa praja.
Dados tiyang punika wajib gadhah petang, malah bab punika sagêd nêtêpakên kajênging bêbasan Walandi "wayah iku dhuwit".
Ir. Soekarno wontên ing Malang. Ir. Soekarno mêntas pakêmpalan wontên ing Malang, manggèn ing gêdhong bioskup, têtiyang ingkang dhatêng kirang langkung wontên 1000, golongan wanita ugi kathah. Ingkang sami mêdhar sabda Nyonyah Suhardi, bab swadhèsi, Nyonyah Sukasi, ing bab kawanitan, tuwin Ir. Soekarno bab manunggil.
Ingriki katingal bilih para wanita botên nêdya kantun anggènipun angantêpakên tekad. Tamtunipun saya marêm malih, bilih ing kala punika nunggil kalihan sawung patohan.
Pasar Gambir. Sanadyan nuju mangsa kados makatên, pasar Gambir ing Bêtawi taun 1932 têtêp kawontênan. Bikakipun wiwit tanggal 26 Augustus, tutupipun wontên tanggal 7 Sèptèmbêr.
Taksih danguning badhe wontênipun pasar Gambir, nocogi kados raos ngêlanguting jaman malèsèt, namung kaot pasar Gambir mawi ancêr-ancêr titimangsa, balik malèsètipun dèrèng kenging dipun kintên. Inggih namung kasumanggakakên.
Wohing cobèn-cobèn. Pangagêng pakaryan sêpur sampun nindakakên cobèn-cobèn anglampahakên sêpur awrat saking Banjar dhatêng Cicalêngka kanthi alampah rikat. Cobèn-cobèn punika gêgayutan kalihan tumindaking ngrikatakên lampahipun sêpur kilat, pinanggihipun botên nyaman. Kintên-kintên badhe tumindak wiwit benjing 1 Mèi.
Lampahing sêpur kilat wau pinuji sagêda manggih woh sae, kathah angsal-angsalanipun, margi kathahing angsal-angsalan, ugi atêgês majênging panggêsangan umum.
Têtiyang bucalan ing Digul ingkang nêdya miruda. Kawartosakên sampun sawatawis wulan wontên têtiyang bucalan ing Tanah Tinggi (Digul) nêdya miruda, nanging sadèrèngipun dumugi jajahan Inggris, sampun dipun cêpêng saradhadhu malih. Nalika dipun priksa apratela, anggènipun miruda punika namung nêdya pados panglipur. Salêbêtipun lêlampah ing wana nate kêluwèn sangêt, ngantos nglampahi nêdha sawêr tuwin tigan baya, wontên ingkang mamah wacucal sêpatu.
Pinanggihing lêlampahan kados makatên punika, kintên-kintên botên sanès namung jalaran saking kasupêkên manah, ingkang sajatosipun sagêd adamêl trênyuh.
Wadana pasulayan kalihan upas. Ing tanah Bantên wontên wêdana pasulayan kalihan upasipun namung prakawis rèmèh. Upas wau ngantos kasuwunakên kèndêl saking padamêlanipun. Wusana upas malês, nglapurakên dhatêng assisten-resident, bilih wadana wau nalika tampi arta êmpingan kangge tumbas auto f 1200.- namung katumbasakên f 200.- tuwin taksih wontên atur sanèsipun malih ingkang damêl awoning wadana wau. Sapunika wadana wau kapindhah.
Tiyang punika sok kasupèn, bilih badanipun piyambak punika inggih gadhah cacad. Punika kenging kangge pêpèngêt. Sampun
pêrang rukêt ngantos dangu. Wasana wadya Jêpan kasêsêr, atilar bangke atusan.
Ngrosani pangangsêg ugi tanpa damêl. Wadya Jêpan nêmpuh barisan Tionghoa ing Miaohangahen, dipun ayomi mêsin mabur tuwin mriyêm agêng-agêng. Campuhipun saklangkung rame,
Inggris. Ing Highbury (Inggris) mêntas wontên têtandhingan voetbal, cacahipun tiyang ingkang ningali ngantos 55.000, ngantos wontên ingkang klêngêr punapa, mriksanana gambar. Samantên kamajênganing bal-balan.
Karanganipun Mukmin guru bantu pamulangan ôngka II ing Wangon Jatilawang.
Bolonganing wuluh ingkang sasisih kaasta kangjêng ratu piyambak, sarta katèmpèlakên ing prêmbayun ingkang gêrah, sasisihipun cinêpêngan dening Singawinata, tinadhahan ing canthuk jêne. Sasampunipun dipun mantrani, botên dangu toya rêrêgêding prêmbayun mili mêdal bolonganing wuluh, anjog ing canthuk. Sarêng panyanthukipun sampun rambah kaping tiga, gêrahipun kangjêng ratu sagêd waluya, pulih kados wingi uni. Sang prabu sampun ngawuningani, sangêt rêna ing panggalih.
Nuju satunggiling dintên Singawinata katimbalan ing sang prabu. Sarêng sampun sowan, kadhawuhan makatên:
Singawinata, bangêt panarimaningsun sira bisa maluyakake gêrahe kangjêng ratu. Saiki sira ingsun lilani mulih, dadia dêmang ana ing desanira, sarta desanira salinana aran Canthukkuning. Sabên taun sira kudu sowan mênyang kêraton. Dene canthuk lan wuluh gadhing iki sun paringake marang sira minôngka wasiyat. Kajaba iku, layang iki aturna marang bupati Banyumas, supaya sumurupa.
Singawinata munjuk sandika sarta munjuk sèwu nuwun, lajêng kalilan mundur.
Botên kacariyos lampahipun ing margi, cêkakipun Singawinata sampun dumugi ing kabupatèn Banyumas, sarta katêtêpakên dêmang ing dhusunipun, nama: Kyai Dêmang Canthukkuning. (Dumuginipun samangke, dhusun wau dados nama Candhuk, bawah kabupatèn Purwakêrta).
kathah tiyang ingkang sami dhatêng têtruka damêl padhêkahan, andadosakên kamulyanipun kyai dêmang. Sarêng dumugi ngajal, canthuk êmas wau ugi tumut kakubur wontên ing dhusun Ciaur, ngantos sapriki sok kangge sujarahan. Dene wuluh gadhing dados wasiyat ngantos sapriki.
Sapêjahipun Dêmang Canthukkuning, ingkang katêtêpakên anggêntosi pangkatipun,
jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Agung (Mangkurat Têgalarum).
Kacariyos nalika lolosipun Kangjêng Sunan Mangkurat wau dumugi ing Ajibarang, Dêmang Canthuk Kêmantrèn amêthukakên. Sarêng sang prabu seda wontên salèr Ajibarang (samangke dhusun Siraman) piyambakipun andhèrèkakên layon ngantos dumugi ing pasarean Têgalarum.
Nalika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sarêmbag kalihan Bupati Têgal nêdya angrêbat karatonipun ingkang rama, dêmang wau ugi andhèrèk akanthi wadyabala ngantos dumugi ing Mataram. Sarêng Kangjêng Pangeran sampun jumênêng nata, Dêmang Canthuk Kêmantrèn sangsaya cinakêt ing ratu. Anggènipun dados dêmang katog ngantos sêpuh sangêt. Sapêjahipun Dêmang Canthuk Kêmantrèn, ingkang gumantos anakipun pambajêng, nama nunggaksêmi.
Gêntos kacariyos, nalika dahurunipun praja Surakarta, kathah para luhur ingkang sami lolos, inggih punika: Kangjêng Gusti Pangeran Mangkubumi, Radèn Mas Said, lan pangeran sanès-sanèsipun sami jumênêng kraman. Makatên ugi para bupati, tumênggung tuwin para santana, sami bingung pangidhêpipun, sawênèh wontên ingkang kesah sapurug-purug, botên kantênan ingkang jinujug.
Ing Pajang wontên satunggiling putra priyantun, nama Radèn Côndrajaya, saking ajrihipun amargi dhusun-dhusun rinisak dening kraman, lajêng nekad lolos mangilèn purugipun. Lampahipun kêlunta-lunta tansah nandhang kasrakat. Lami-lami dumugi bawah Banyumas sisih kilèn. Lajêng suwita dhatêng Kyai Dêmang Canthuk Kêmantrèn. Ing sakawit piyambakipun botên purun ngakên aslinipun. Sarêng lami-lami kyai dêmang botên pitados yèn turuning alit, amargi kêtitik saking polatan tuwin alusing bêbudèn, sarta kathah kasagêdanipun, punapa malih sagêd ambantu padamêlanipun kyai dêmang. Mila lajêng dipun takèni mênggah ing salêrêsipun. Sarêng Radèn Côndrajaya pasaja yèn taksih têrahing aluhur, kyai dêmang sangsaya wêwah sih katrêsnanipun, satêmah lajêng kapêndhêt mantu.
Sapêjahipun Dêmang Kêmantrèn II, sarèhning botên gadhah anak jalêr, ingkang anggêntosi kadêmanganipun inggih Radèn Côndrajaya wau, sarta santun nama: Dêmang Côndrapraya. Wiwit punika wêwangunaning dhusun saya mindhak sae, anggènipun nyithak pasabinan sangsaya wiyar, gêsangipun sangsaya sênêng. Ananging taksih wontên ingkang adamêl cuwaning manah, inggih punika sampun antawis lami
Rama Sêbul, kula andhèrèk ambatang cangkriman saking sadhèrèk Sudi, murid pamulangan Magêlang, ingkang kapacak ing Taman Bocah, lampiran Kajawèn nomêr 8 taun III, mênggah pambatang kula kados ing ngandhap punika:
I. Nagari Magêlang, wanda ngajêng lan wingking dados namaning nagari Jawi Wetan, inggih punika: Ma-lang. Wanda têngah lan wingking mujudakên anggèn-anggèn, inggih punika: Gê-lang.
II. Rêdi Argapura, kalih wanda ing wêkasan têmbung kadi atêgês griya, inggih punika: pu-ra. Tigang wanda ing wêkasan namaning margi dhatêng griya wau, inggih punika: Ga-pu-ra.
III. Inggih punika pamêdal gêndhis, ngoko gula. Gula yèn kawalik pamaosipun mungêl lagu, utawi atêgês cara, dene yèn wanda ngajêng sigêg wanda wingkingipun mungêl gul, utawi dados têngêripun satunggiling dolanan ingkang dipun rêmêni tiyang salumahing bumi, inggih punika dolanan phut bal.
IV. Inggih punika kitha ing Jawi Wetan, Surabaya, ing Jawi Têngah Surakarta. Dados ingkang jagi nami pun: Karta, kewanipun baya, ingkang ningali nami pun Sura.
V. Nagari Kêdhiri, wanda ngajêng lan têngah namaning cacadipun para tiyang èstri, inggih punika kêdhi, wanda têngah lan wingking atêgês sumangkean, utawi dhiri. Wanda ngajêng lan wingking namaning raos, inggih punika kêri.
Ing wasana sumôngga dhatêng ingkang kagungan cangkriman mênggah lêrês utawi lêpatipun.
Wah, wis bênêr kabèh. Kajaba iki isih akèh sing padha ambatang, kabèh iya bênêr.
Ora liwat, Bapak Sêbul, utawa nak Sudi, padha bangêt bungah. Kaya wis cukup samene bae.
Bocah-bocah mêsthine kowe wis padha wêruh utawa wis tau nglakoni langèn ana ing banyu, lan mungguh wataking bocah, prakara adus ana ing kali sapanunggalane mêsthi sênênge, malah kaya-kaya lumrah bocah iku dhêmên adus lêlangèn ana ing banyu, sanadyan dielikna wong tuwane, iya nekad bae.
Pangemane wong tuwa mau satêmêne ora kok nêdya nyulayani karêpe bocah, nyatane mung saka samar, awit ora kurang bocah mati kêblabak ana ing banyu.
Ora kurang wong tuwa, lumrahe biyung, mêling mênyang anake sing isih cilik: Le,
wis kêrêp adus kali. Nglangi ya wis bisa.
Wangsulan kaya ngono kuwi, sanadyan surasane wis kêliwat, nanging kasamaraning biyung isih ajêg bae, kaya durung dilakoni.
Nanging mungguhing nyatane, tinêmune ana ing kawarasan, nglangi iku sawijining ulah raga kang makolèhi bangêt, mula tinêmune ana ing jaman saiki malah kanggo wulangan ulah raga.
Kowe ngrêtia bocah, karêpe, sing diarani wulangan iku kanthi panjaga, beda karo bocah langèn ana ing kali, kang tindake tanpa duga-duga.
Ing saiki kowe tak dongèngi, ing bab papan sing digawe ajar nglangi bangsaning ulah raga mau, lumrah ditindakake ana papan padusan, sapisan banyune rêsik, bêbayane ora ana. Mula ing papan padusan mau, ora kêndhat padha kanggo adus lêlangèn.
Malah tumrape ing tanah Eropah, nglangi banyu gêdhe piguna bangêt. Ing gambar iki mujudake
Hayah, sajak kaya wong jalan-jalan bae.
Dadi mungguhing wosing pitutur, bocah aja tinggal pangati-ati.
Bocah watake sênêng wadan-wadanan, apa manèh yèn kabênêr jothakan, yèn pancèn bocah mangrêti wis mêsthi ora gêlêm, awit bisa dadi winihing sêsatron. Sasabar-sabare, manawa wong diwadani iya lara atine, wêtuning kanêpson kaya ditilgram bae. Sanajan tumrap wong tuwa kiraku ya padha bae. Jajal takokna Rama Sêbul wangsulane kapriye.
Ana bocah jênênge Kaija, nanging bocah kono lèhe marabi: Bodong. Sakolahe Bodong wis klas III nanging mêtu, kagawa saka bodho lan kêsède. Ora duwe unggah-ungguh, nganggo sênêng mêmadani. Dadi kancane akèh kang padha sêrik. Mung angêgulake kasugihane wong tuwane. Ana
Wis ta Ran undangên, aku tak ngêntèni kene.
Giran: ...Kula nuwun. Mas Tarmidi punapa wontên pak.
Bapake Tarmidi: Lo, kok kadingarèn le, esuk-esuk wis anggolèki Tarmidi, kae lo isih umbah-umbah, undangên dhewe, ta.
Giran: Inggih... Mas Di, kowe kok srêgêp têmên, kok umbah-umbah dhewe.
Tarmidi: Iya mumpung ana panas. Aku ya ora srêgêp, nanging salawase manawa umbah-umbah ora tau kongkon wong tuwa. Kowe arêp mênyang ngêndi, ta, dhik.
Giran: Iya mung marani kowe, diajak Kaija adus mênyang kêdhung.
Tarmidi: Iya, ta, nanging êntènana, tak ngrampungake dhisik, lan karbèn rada awan sathithik, dadi mêngko bisa sêgêr.
Barêng wis rampung, Giran nuli pamitan bapake Tarmidi.
Bapake Tarmidi: Iya padha dolana, nanging aja padha tukaran. Iki lo, Tar, aku duwe benggol siji, ênggonên tuku ès, lan nyuwuna sêga ibumu kanggo sangu.
Tarmidi: Kowe apa ya sangu sêga, ta, dhik.
Giran: Anggawa, dak tinggal ana ngarêpan.
Sawise rampung olèhe tata-tata, nuli padha budhal, kanthi bungah atine, saya Si Kaija sangune rong ece benggol kabèh pijêr dipamèr-pamèrake, andadèkake ewane sing padha nyawang, satêkane ngênggon ora nganggo lèrèn, tumuli adus bae. Calathune Kaija: Wis ta ayo padha ambyur barêng bae.
Nanging ana bocah siji sing ora wani manêngah jênênge Karmun, tansah ana ing pinggir bae.
Ana dongèng kang arasa manis / rada apik kanggo wacan bocah / kêna dipèk surasane / ing desa Têgalarum / ana dhudha uripe miskin / duwe anak jêjaka / nanging jaka tanggung / bangêt trêsna nyang wong tuwa / salawase mung tansah ngrewang-rewangi / ora wêdi rêkasa //
mula nadyan jênêng isih cilik / uwis duwe pikiran tumuwa / bisa ngêmong wong tuwane / jênênge bocah mau / Jaka Wêlas awit ngèlingi / urip kalara-lara / lan wong tuwa mau / ya karan jênêng Pak Wêlas / uwis mathuk karo gone padha urip / tansah dadi wêlasan //
nanging mungguh uwong loro kuwi / sanadyan ta dititahke mlarat / nanging bêcik watêkane / nyang tindak nistha lumuh / anêtêpi panggawe bêcik / dhêmên têtulung tôngga / yèn amulês ngêlu / ngono iku dadi wulang / tinêmune ditiru ing anak bêcik / aran tindak utama //
kang tinêmu uwong tuwa kuwi / anane mung wêlas mênyang anak / saka eling lêlakone / bocah ditinggal biyung / dhèk nalika isihe bayi / uripe mung didulang / lan angombe banyu / nanging barkahing Pangeran / nganti gêdhe sarupaning lara kalis / awake kêngkêng rosa //
lan uripe sanadyan wong miskin / ora tau ketok garobyagan / dilakoni ayêm bae / dene anake mau / ora kêndhat dipituturi / tindak-tindak utama / bêtah yèn
kanggo titik / yèn wong mau kêdunungan watak / ambêging priyayi gêdhe / dene nyatane iku / pancèn iya isih naluri / nanging wis ora kocap / saka wis kêtutup / lan Pak Wêlas pancèn bisa / êmoh ngaku dhèwèke turun wong bêcik / melike ora ana //
awit uwong yèn kudu ngakoni / turun gêdhe yèn urip rêkasa / tiwas nglara ati bae / adhakan digêguyu / diarani wong golèk pamrih / malah bêcik rumasa / ngaku dadi pikul / dene yèn wis têkan môngsa / andhêlika ngaku trahing kuli cilik / cluluk dhewe katara //
nuju udan wayah lingsir wêngi / riwis-riwis mung ana suwara / kodhok kang-kung kana-kene / Pak Wêlas alon clathu / rungokna le tak pituturi / awakku kaya-kaya / bakal wis mèh tutug / rumasa wis ora kuwat / bokmanawa aku tumêka ing pati / sing lila eklasêna //
wis bêgjamu mung samene iki / kowe bakal dadi bocah lola / êmung sapungkurku bae / salamêta uripmu / nglakonana tindak kang bêcik / yèn kowe pancèn nyata / anêmêni laku / dêdalane ora kurang / kowe mêsthi nêmu kamulyan ing buri / lah thole
bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
dhêdhêt tidhêm duk madyaning ratri / wus liru samangko / ing prabawa
panggugahe / maring janma kang lembon kapati / ngagêngkên kamuktin / tan uningèng wêktu //
sumawuring êbun ing wancènjing / tumungtum ing otot / ingkang
wênèh ana sapôntha pawèstri / anggendhong ambreyot / nanging taman rinasa wawane / tandhanira kontra
padesan pan wus samya tangi / nimba pating gêrot / para pangon tandya mring kandhange / gothak-gathok cêtha
balumbang / sarwi ngocèh angacuwis / dening sruning panganti / tita gènnya ngantu-antu / maring ing wuryanira / hyang baskara
yumananing sagung tuwuh / pasitèn gênêng lêbak / pèrèng curi jurang miring / kawaratan dening sunaring baskara //
madyaning rat kaèbêkan / kawratan dening sunaring / hyang surya ingkang umimba / memba sujanma linuwih / mamardi
ayu pinangguh / panitra mudhadama / sinamun munggwing sasandi / sasat srana sumamaring itawara //
ladrang bêdhat), laju minggah ing pasewakan.
Ora kaya Kala Wilutaksa yèn piniji ing gawe, saguh sumanggêm
gustiku, dene aku piniji marang pasewakan. Kangên têmên aku nglakoni ayahane ingkang sinuhun. Watara suwe aku ora nglakoni ayahan.
Mangkana sri bupati kaprênan ing galih, pangudasmaraning driya: Ah, lêga têmên atiku, dene Si Wilutaksa sing
Ya ta Lurah Dwijamantri Sarawita kinèn undhang ing jawi, nanging para wadya
ngangkang, krungu sawisan gawe, sanalika para raksasa krungu têngara, banjur gumrubyug prapta ing alun-alun. Kang lagi turu krungu têngara, banjur jênggirat tangi. Kang lagi lungan cangkelak bali. Kang lagi magawe, [ma...]
[...gawe,] bruk-bruk sèlèh pakaryan, banjur sikêp gêgaman,
Padha sanalika minôngsa wadya raksasa, lêbur tumpur gusis, mung kari wêwadhah. Ya ta lajêng ingundhangan budhal, untaping buta gora
ngaturi uninga ing akathah, bilih anggènipun mahargya dintên pangèngêt-èngêt sawidak taun saking sedanipun sang minulya Radèn Ngabèi Rônggawarsitta, pujôngga agêng ing nagari Surakarta Adiningrat, dhawah benjing ing dintên Akat Lêgi tanggal kaping: 5 Dulkangidah Je 1862 utawi kaping: 13 Marêt 1932, mênggah lampah-lampahipun pahargyan kados ing ngandhap punika:
Ing dintên malêm Akat kasêbut nginggil komite damêl pêpanggihan, manggèn wontên ing SunSus. Mangkunagaran Surakarta, mawi kawontênakên sêsorah bab lêlabêtan sarta kalangkunganipun sang pujôngga. Ingkang badhe mêdhar sabda para sarjana ahli kasusastran ing Surakarta, pêpanggihan kawiwitan wanci jam 8 sontên.
anjênêngi wilujênganipun, sarta pambikakipun griya bangsal minôngka pangèngêt-èngêt dintên 60 taun saking sedanipun.
Ingkang punika para sadhèrèk bôngsa Jawi tuwin sanès-sanèsipun, punapadene para ingkang sampun sami angrujuki ada-adanipun komite sami kaajêng-ajêng rawuh dhatêng ing pêpanggihan wontên Sus Mangkunagaran Surakarta, sarta kaparêngipun rawuh ing pasarehanipun sang pujôngga, komite badhe sakalangkung bingah sarta panuwunipun.
Katandhan. Pangarsa sarta panitranipun komate:komite. Ônggapradata, Padmawidagda.
Ingkang badhe kagungan prêlu punapa-punapa dhatêng komite, mundhut buku babadipun sang pujôngga utawi badhe manjurung, kangalamatana dhatêng pangarsa.
Redhaksi Kajawèn tansah tampi pitakenan bab cocoging pêpetangan tanggal wulan. Bab punika, ingkang sami pitakèn wau kaparênga mundhut bukunipun kemawon nama Djidwal basa Malayu rêgi f 0.40 wêdalan Bale Pustaka, ing sapunika sampun sadhiya.
Ing salêbêtipun wulan Dhesèmbêr kapêngkêr, wontên punggawa opnamê kantor boswèsên ing Salatiga sawatawis sami gadhah sêdya minggah ing rêdi Mêrbabu, rêdi punika inggilipun 3145 m saking lumahing toya sagantên, dunungipun ing sakiduling kitha Salatiga, dados watêsipun residhènsi Sêmarang, Kêdhu kalihan Surakarta.
Dintên Jumuwah ing wanci enjing tanggal kaping 25/12/1931 wontên kônca 13 sami dhatêng ing panggenan kula kampung Mangunsari Salatiga sumêdya badhe minggah dhatêng rêdi Mêrbabu.
kados lampahipun para padpindêr, nanging sarèhning sanès padpindêr, dados anggèn kula mastani: andon lêlana.
Jam 9 para andon lêlana sampun dumugi ing dhukuh Bumiayu, ing ngriku kèndêl sakêdhap, prêlu ngêntosi kuli ingkang ngrêmbat motha pirantos ngaub kalihan sangu têdha. Sadhatênging kuli wau kula sakônca ragi susah ing manah, awit kuli ingkang ambêkta prabot wau kawratên, mopo botên sagah nêrusakên yèn botên dipun rencangi kuli satunggal malih. Kula kapêksa pados kuli malih. Kula lajêng nêdha pitulungan dhatêng bêkêl ing dhukuh ngriku, wasana kalêrêsan,
saking margi agêng, mangidul ngetan urut margi dhusun ingkang dumugi dhusun Batur. Ing saurutipun margi dhusun wau lampahipun para andon lêlana sampun wiwit rêkaos, awit minggahipun andêdêr, sangsaya têbih sangsaya andêdêr minggahipun.
Sêsawangan ing urut margi punika botên wontên ingkang patos prêlu kacariyosakên. Kaprênah ing saêlèripun dhusun Batur pinanggih sêndhang, dunungipun ing pinggir margi, toyanipun sumbêr bêning, kuciwa kirang sae pangrimatipun, awit ing salêbêting toya wau katingal rêgêd saking kaleyanging gêgodhongan kathah sangêt.
Jam 10 andon lêlana sampun dumugi ing dhusun Batur bawah ondêr Gêtasan, ing sapinggiring margi wontên warung sadean sêkul, tape lan jajanan cara dhusun. Sarèhning anggènipun lumampah para andon lêlana sampun ragi têbih, saha ing bagian wêtêng sampun kêndho, pramila lajêng sami kèndêl prêlu ngantêm krama tape kalihan sanèsipun, kenging kangge ngêncêngi wêtêng. Sadangunipun para andon lêlana rame wontên ing ngriku, wontên satunggiling tiyang èstri ingkang sajakipun lêga ambêkta wedang tèh 2 teko sacangkiripun, kasêgahakên dha-
têng para andon lêlana wau, wah, inggih nikmat, ingatasipun ngêlak, kasêgah toya tèh. Ing sarampungipun sami ngombe, kula anglairakên panarimah dhatêng tiyang ingkang nyêgah wedang tèh kanthi rilaning manah wau, ing salajêngipun kula pamitan badhe anglajêngakên lampah. Ing sadèrèngipun para andon lêlana sami pangkat, bakul tape gadhah piwêling makatên: E, dèn... manawi badhe lêlampah minggah rêdi punika kêdah sami ngatos-atos, sampun ngantos kawêdhar rêmbag angrêsula, upami dhahar punapa-punapa raosipun botên eca, sampun ngantos alok botên eca, kapara ngêlokakên sangêt ecanipun. Kadosdene dhahar tape wau kirang eca, kêdah dipun êlokakên wah sêgêre. Upami lampahipun kanthi rêkaos, inggih ingkang sabar. Kasrêpên dening hawa, inggih sampun sambat kasrêpên. Yèn ing margi kataman pêdhuting ampak-ampak, inggih sampun ngantos alok kapêtêngan margi sarta sanès-sanèsipun. Lajêng katêrangakên maksudipun:
ngriku prêlu angêndhoni napas ngiras kèndêl sakêdhap. Dhukuh Thekelan punika kabawah ing ondêr Gêtasan, dunungipun mêncil kinubêng ing wana têmu gêlang, inggih mèmpêr kemawon manawi dhukuh wau namanipun Thekelan, awit margi saking Batur dhatêng Thekelan wau sampun awujud margi jurang lamping, dados tiyang ingkang lumampah ngambah margi wau mêsthi kêthèkèl-kêthèkèl kados patrapipun tiyang ingkang lumampah ing ôndha, utawi lumampah dhatêng undhak-undhakan inggil sarta panjang. Saking pamanggih kula, têtiyang ingkang sami gêgriyan ing ngriku punika katingal ayêm, botên kados gêsangipun tiyang kitha, ingkang botên gadhah padamêlan mêsthi punika adhakan kêkathahên gôdha rêncana. Têtiyang ing Thekelan tumandangipun damêl dhatêng têtanèn, sabên dintên tansah anggulawênthah dhatêng siti, tanêmanipun ing patêgilan, sata, kobis, kênthang, kapri lan sapanunggilanipun. Ing ngriku wit kalapa babarpisan botên wontên, katêranganipun, wit kalapa punika sagêdipun sae kêdah ing tanah andhap saha bêntèr hawanipun, yèn katanêm ing panggenan ingkang sampun inggil saha asrêp botên sagêd gêsang, wontên ugi ingkang sagêd gêsang, nanging botên purun awoh, awit ing dhukuh Thekelan ngriku inggilipun ± 1600 m. Ing salêbêtipun kula sakônca kèndêl ing ngriku, katingal tiyang jalêr èskrièstri. saha lare-lare dhatêng anglur saking wetan, sami ambêkta sukêt kangge têdhan rajakaya. Ingkang kula gumuni mênggah kakiyatanipun têtiyang ngriku punika manawi ambêbêkta dumunung wontên ing sirah. Badhe kasambêtan.
Ing bab kewan dipun kêbiri, pangraos kula kathah ingkang dèrèng dhamang sayêktos mênggahing kajêngipun ingkang prêmati. Lêrês satunggal kalih sampun wontên ingkang ngêbiri kewanipun, kados ta: maesa, kapal utawi sanès-sanèsipun, namung taksih kenging dipun wastani sajak cobèn-cobèn utawi sajak kirang wigatos, kados ta: ngêbiri ayam, punika namung katingal murih angsal ayam anggajih, dados dipun sate andrèdès lisahipun.
Sayêktosipun prakawis wau gêgayutan kalihan pamiyaran rajakaya, punika nyata kathah ingkang dèrèng andungkap, tandhanipun tumrap para tani sajakipun têksih rumaos kawratan sangêt, sanjangipun: mêmêlas, eman utawi sanès-sanèsipun ingkang botên dumunung. Ingkang punika adrênging manah adamêl wêdharan bab punika, namung kula damêl cêkak, pamurih kula sagêda gampil cumanthèl ing manah.
Tata lairipun, ngêbiri punika pancèn ngrisak, awit kewan dipun kêbiri lakar lajêng botên nurunakên wiji (nyumpêt sumbêring wiji) punika kêdah kula wangsuli: Iya bênêr. Ewadene ingkang tumindak kanthi dhawuh nagari, botên kenging dipun ungêlakên makatên, wontên kajêng ingkang prêmati, pramila wontên watonipun, ngêmungakên kewan ingkang awon-awon, ingkang sae botên, sanadyan ingkang gadhah kajêng piyambak, mêksa botên dipun parêngakên, awit manawi makatên nama klintu. Kapitunènipun jalêran sae dipun kêbiri agêng sangêt, amargi jalêran satunggal kenging kangge mranaki bibitan 50 utawi langkung. Pramila sanadyan ing satunggiling dhusun jalêranipun kakêbiri kathah, nanging ngèngèhakên satunggal kalih, ingatasing kangge bibitan namung 50 (kangge upami) punika botên nama kapitunèn, sagêd ugi malah dados mindhak sae, jalaran jalêran kapilihakên ingingkang. sae.
Rèhning jalêran ingkang awon sampun botên piguna (tumrapipun pamiyaran) môngka wontên lampah ingkang mikantuki, jalaran kêbiri dados lêma, (wêwah ing kasil) dados aluwung dipun kêbiri, dados lajêng botên nyampuri lêmbu èstri ingkang wasananipun awon turunipun, punika mênggahing prakawis wigatos tumrap pamiyaran rajakaya wau. Dados manawi para tani (limrahipun ngingah rajakaya dados bau têngênipun) sampun andungkap têmtunipun lajêng sirna piyambak raos panalôngsa wau.
Sapunika sampun gamblang, dados prayogi ngrêmbag sanès, nanging taksih gêgayutan bab wau. Sok wontên pangudaraos: sapi dikêbiri têka banjur malik dadi rupa wadon kuwi kapriye. Pitakenan wau kula tampi kalihan tangan kalih, kajawi punika yêktosipun baku kathah ingkang kêcelik, jalêr sinêngguh èstri, punika jalaran saking
dipun kêbiri wau. Mênggah katranganipun makatên: mirid sêsêrapanipun tiyang ingkang lêpas ing pangawruh, kajawi ingkang sampun cêtha dados titiking jalêr lan èstri, ingkang ing têmbung Walandi dipun wastani primaire geslachts kenmerken, tiyang inggih taksih sagêd mêthèk (upaminipun) brêngos, jenggot tuwin kathah panunggilanipun. Manawi tumrap lêmbu kados ta: punukipun, punika sampun purun mastani têtêping sipatan jalêr, punika dipun wastani secundaire geslachts kenmerken.
Mênggah lajêngipun atur kula, ingkang ôngka 2 (secundaire) wau punika tumrap ingkang dumunung ing awak-awakan jalêr, pusaranipun wontên ing têtêngêring jalêr, pramila manawi perangan ngriku (ingkang prêmati pringsilan linêbur dipun kêbiri) awak-awakan sêcundaire botên badhe tuwuh, pramila punuk ingkang mêsthinipun dumados, lajêng botên, makatên punika tumrap lêmbu. Tumrap tiyang, ingkang mêsthinipun godhèg wok simbar dhadha, yèn ta dipun kêbiri, têmtu botên badhe tuwuh (gadhah) brewok utawi sapanunggilanipun, prakawis punika cihnanipun wontên ing lêmbu, awit saking punika manawi ngangkah adêging sêsipatan jalêr kêdah kaudi pangêbirinipun ingkang sampun sêpuh (diwasa), kosokwangsulipun manawi têksih ênèm, sipatipun têmtu lajêng malik dados èstri.
Dados dat ingkang dumados wontên ing saranduning awak-awakan jalêr, ingkang kawawa nuwuhakên brêngos, jenggot utawi sapanunggilanipun wontên piyambak (ingkang nuwuhakên pangawak prakosa).
Wasana kula punggêl samantên kemawon atur kula, margi kangge katrangan bab ngêbiri raos-raosipun sampun cêkap, wasana angêgungna pangapuntên dhatêng:
Garèng : Ambanjurake rêmbugane rikala dina Sabtu kang kapungkur, Truk, kabèh andharanamu wis tak cathêt ana ing pucuk koncèring blangkonku, lan anggonku ngrasakake iya nganti liyêr-liyêr lan anglêkêtêr. Mulane aku saiki iya wis ngrêti têmênan, dadi sing bisa ditibani ukuman janggêlan kuwi cêkake mung prakara sing sêmprul-sêmprul thok bae.
Petruk : Mêngko sik, Kang Garèng, mêngko sik, pikiranku kiyi rada pamitan, hla wong ana prakara kok diarani
rak iya wêruh sing diarani têmbako sêmprul, yaiku bako sing ampang, sing ora ana rasane. Dadi apa bae anggêr diarani: sêmprul, têgêse iya sing ampang, sing kêna diunèkake tanpa têgês, dadi saupamane: prakara sêmprul, kuwi karêpe prakara sing rèmèh. Priyayi sêmprul, iya iku priyayi sing sugih: pêtontong, pêthunthung, pêthènthèng lan pêthinthing, nanging sirah lan kanthonge: kothong. Dene sing diarani Walônda sêmprul aliyas Lônda capjae, iya iku: Walônda sing rumasane putrane Malaekat Jabarail, nanging...
Petruk : Sêtop, ana kok banjur pirang-pirang lanjarane mêngkono. Wis, wis rungokna saiki tak caritani
yakin dhewe, yèn si pasakitan anggone tindak luput mau, ora jalaran saka dhêdhasar pancèn duwe wêwatêkan kadurjanan, nanging jalaran saka kalimput utawa putêking pikirane, sarta hakim dhewe iya yakin, yèn salawas-lawase durung tau
sing kalêbu ing golongan kang kapisan kiyi, mêsthine iya dudu bangsane kowe aku iki. Awit nèk bangsane wong andhapan-andhapan kaya kowe aku iki rak iya mokal bangêt bisane sobat karo kangjêng tuwan kangjêng tuwan kuwi. Awit para kangjêng tuwan kangjêng tuwan mau, apa manèh yèn ana ing kutha cilik, sanadyan bangsane awak dhewe uga, sing dikumpuli sing akèh-akèh iya mung bangsane kangjêng-kangjêng bae, kaya ta: kangjêng tuwan rêsidhèn, kangjêng tuwan asistèn rêsidhèn, kangjêng bupati, kangjêng tuwan kontroleur, kadhangkala nèk butuh iya sok krêsa kumpul karo kangjêng tuwan... komis. Nanging karo liyane sajake... risi. Mulane nèk kaya mangkono kuwi, aku banjur kèlingan bêcike wong main, yaiku sok banjur ora ambedak-bedakake pangkat lan titêl, anggêre olèh mungsuh bae, ora prêduli pangkat apa lan titêle: raden mas utawa utawa kenthol ngantèn sing prêlu... duwe dhuwit apa ora. Mulane kowe rak iya sok krungu, ta, ingatase pangkat mantri brêgadhêl bae, nyang kabupatèn
Petruk : Wiyah, wiyah, kok banjur nyandhak sing ora-ora mêngkono. Tak omongi ya Kang Garèng, wis jamak lumrah ana ing donya kuwi siji-sijining wong sing disênêngi iya golongane dhewe-dhewe, utawa wong-wong sajajare, kaya ta: bangsane juru tulis, sing disênêngi kêkumpulane iya karo bangsane juru tulis utawa wong sing apangkat sajajare juru tulis, nèk pangkat juru tulis kok dikon kêkumpulan karo dara wêdana upamane, mêsthine rasane iya:
bêcik dikayangapa, wong ya pangkat wadana, si carik têmtune isih anduwèni wêdi, mulane sanadyan sêsrawungane bêcik bangêt, nanging iya mêksa ora bisa kayadene karo wong-wong sing pangkate sajajare. Samono uga sing apangkat presidhèn landrad, sabisa-bisa iya anggolèk kêkumpulan sing sajajare, têgêse: sing sajajar pangkate utawa sajajar kapintêrane. Dene bab prakara main, kuwi sanyatane ora kêna dirêmbug dawa-dawa, saklebatan pancèn iya nyata, yèn ing kono sajake ora ambedak-bedakake, nanging sanyatane iya padha bae, iya iku: anggolèk sajajarane, nanging ora sajajarane pangkate utawa kapintêrane, nanging sajajarane... anggone doyan main. Mungguh sing tak kandhakake ing ngarêp, anggone nibakake ukuman janggêlan saka krêsane hakim dhewe, wis mêsthi tumindake kuwi iya kanthi saadil-adile, têgêse: si hakim ora yèn kok banjur anggêgêgi krêsane dhewe, nanging iya mêsthi mundhut timbangane para lid-lid liyane. Nèk wis dirujuki dening para lid-lid mau, lagi krêsa andhawahake ukuman janggêlan...
Garèng : O, dadi mêngkono, iya sukur ane. Ing sarèhne kaya mêngkono lakune, tak pikir-pikir sing wajib nongol-nongol lan nèngèl-nèngèlake kaanane pasakitan mau iya kudu bêndara jaksa, awit mungguh kaanane awak dhewe kuwi sing pantêse priksa têmênan iya bêndara jêksa.
Petruk : Lumrahe iya mula mêngkono, mêngko banjur hakim sing ngrêmbug karo lid liya-liyane. Nèk wis padha cocog kabèh, lagi diputus apa pasakitane diukum kayadene biasane, apa ditibani ukuman janggêlan. Dadi tumindake pancèn iya saadil-adile têmênan. Wis, wis, rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Lêngganan nomêr 1784 ing Majagêdhe. 3 Marêt 1912, dhawah A Lê, 14 Mulud 1842. 3 Marêt 1913 dhawah Sn Lê, 24 Mulud 1843.
R.S. ing Madiun. Karangan panjênêngan sampun katampèn, wontên ingkang kapacak, wontên ingkang botên.
Lêngganan nomêr 3035 ing Surakarta. Têmbung pangêmpian, dèrèng amrangguli, dene mirit ungêl-ungêlan ing Woordenboek, ingkang mirib têmbung wau atêgês papan ngêpe kalapa, ingkang kaangkah mêdal lisahipun. Krêtarta, têgêsipun putus, kuwasa utawi langkung rosa.
Tuwan T. ing Purbalingga. Pakabaran kintunan panjênêngan kamanah kirang wigatos, botên kapacak.
Tuwan S. ing Kalisêtail. Kintunan panjênêngan waosan kirang nêngsêmakên, botên kapacak.
Bidhal dhatêng paboyongan kanthi sênêng-sênêng. Ing Kutaarja mêntas wontên rame-rame sawatawis, prêlu ambêbingah têtiyang ingkang badhe kabidhalakên dhatêng paboyongan ing Gêdhong Tatakan, pasamoanipun kêthoprak, bidhalipun dhatêng sêtatsiun mawi dipun arak gangsa.
Tindak makatên wau mêngku kajêng warni kalih, prêlu kangge ambêbingah yêktos utawi kangge anglêlipur dhatêng susah utawi kangge miluta. Dene manawi nyata kangge ambêbingah dhatêng tiyang ingkang salugunipun pancèn badhe angsal pitulungan panggêsangan, lajêng nama ngêbrèh wontên ing jaman malèsèt.
Ngubêngi donya. Tuwan L. Peroire, bangsa Eropah ingkang ngubêngi donya kalihan numpak sêpedah sampun dumugi ing Bêtawi. Nagari ingkang sampun dipun ambah: Eropa Têngah, Siberie, Jêpan, Tiongkok, Siam, Indo-China, Maluku, Sumatra, ing sapunika tanah Jawi. Samargi-margi tuwan wau sêsorah ing bab basa Esperanto, supados sagêd umum. Salajêngipun badhe dhatêng Australie tuwin Amerika.
Nyêrêg prakawis jalaran dipun kèndêli saking padamêlan. Tuwan Tan Beng Twan, punggawa pabrik ès ing Bêtawi, mêntas milênggahakên prakawis dhatêng ingkang wajib, jalaran dipun kèndêli botên angsal balanja. Wusana karampunganing pangadilan, Tan
pamanahan, ingkang prêlu namung haking lêrês, awit mênanging prakawisipun wau jalaran saking lêrês. Beda manawi
tokonipun 15, kapitunan dèrèng têrang, nanging ingkang saperangan malêbêt asuransi.
Pinanggihipun wontên ing jaman malèsèt, tiyang kabêsmèn punika saya anggrantês sangêt. Nanging tumrap ingkang lumêbêt asuransi, malah gadhah pangajêng-ajêng angsal lêlintu anyêkapi. Mila tumraping pakaryan asuransi, sakaing titi anggèning nindakakên papriksan, anjagi manawi wontên tindak ingkang botên-botên. Dados sanadyan kabêsmèn, kala mangsa ugi wontên ingkang bingah lan susah.
Barang bur-buran ing pagantosan Pêmalang. Barang bur-buran ing pagantosan Pêmalang botên pajêng kasade, amargi rêrêgèning barang kawon andhap kalihan rêrêgèn ing pêkên.
Inggih sawêg jaman sapunika kemawon wontên barang bur-buran rêginipun kawon kalihan rêrêgèn ing pêkên. Têmtunipun bab punika inggih andadosakên kabukanipun para alit ingkang
pindhahipun Dr. Murjani saking Surabaya dhatêng Malang, andadosakên raosaning ngakathah, amargi pindhahipun wau dadakan, nyarêngi wontênipun pogokan punggawa C.B.Z. Nanging dangu-dangu wados wau inggih lajêng kasumêrêpan, bilih pindhahipun Dr. Murjani wau kalêpatan dados pangajênging bab pamogokan wau.
Lêrês lêpating tindak wau, sapunika dèrèng katingal, ing têmbenipun kemawon pinuji sagêda damêl pamarêm sampun ngantos wontên raos ingkang botên damêl panarimah.
Dipun bekot. Wontên pawartos, sêrat kabar Locomotief ing Sêmarang dipun bekot dening bangsa Tionghoa ing Sêmarang ingkang sami lêngganan. Dene
golongan Jêpan, dipun cap kandêl, nanging manawi saking Tiongkok asring botên dipun êwrat, malah redaksinipun ambumboni
tiyang dados juru kêmudining sêrat kabar punika kados makatên, mila manawi nglampahakên sampun anjarag numbuk manahing tiyang.
Mulo Muhammadiyah ing Blitar. Benjing tumapaking wulan Juli ngajêng punika pakêmpalan Muhammadiyah ing Blitar badhe ambikak pamulangan Mulo, dipun wiwiti saking voorklas. Wiwit sapunika sampun sagêd nampèni murid.
Punika satunggiling kamajênganipun Muhammadiyah, nama suka margi dhatêng ingkang nêdya majêng, pambikakipun Mulo mawi dipun sadhiyani voorklas. Mirit kawontênakên kados makatên punika ngosok wangsul kalihan wontêning wartos ing bab badhe icaling Voorklas Mulo Guprêmèn.
Andagang tiyang èstri. Ing Bêtawi mêntas wontên tiyang asli saking Palembang dipun cêpêng dening pulisi, amargi ambêkta tiyang èstri dipun akên bojo, asli saking Krawang. Nanging sarêng kapriksa, tiyangipun èstri ngakên dèrèng dipun nikah. Dene têrangipun tiyang ingkang asli saking Palembang wau kêrêp gadhah tindak kados makatên, ngakên pados bojo, nanging nyatanipun wontên ingrika kangge padagangan.
Tindak kados makatên punika pantês sangêt dipun uningani dening ingkang wajib. Malah sampun nate wontên ingkang kadênangan, tuwin sarêng kapriksa inggih sampun dipun ningkah sayêktos, ingkang namung kangge sarana wilujêngipun wontên ingriki. Dene ingkang dipun têmpuh ing padhusunan, têmtu kemawon tumraping tiyang dhusun lajêng kelu, saya tumrap pinanggihipun wontên ing jaman malèsèt punika.
Kamajênganipun Partai Indonesia. P.I. ing Bêtawi katingal majêng, dunungipun sapunika warganipun sampun wontên 1000, sampun anggadhahi warung pintên-pintên panggenan sêkolahan [sê...]
[...kolahan] a.b.c. pintên-pintên dasa, makatên ugi golongan wanita. Kantor-kantor pang sampun wontên 8. benjing tanggal 14 dumugi 18 Mèi badhe damêl congres.
Pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, sabên wontên pakêmpalan têmtu majêng, ewadene ugi kêdah kanthi pinuji mugi lulusa sampun kirang satunggal punapa.
Gudhang sata kabêsmi. Gudhang sata ing kabudidayan Gowok, Surabaya, mêntas wontên ingkang kabêsmi, kapitunan f 7000.- nanging kalêbêt asuransi. Dene sababipun kakintên saking pandamêling durjana.
Pandakwa makatên punika mèh umum, nanging pamrihipun durjana gèk punapa?
Commissie enggal. Wontên pawartos, ing kantor kapatihan Surakarta badhe wontên commissie enggal badhe mriksa padamêlan-padamêlan ing kantor ngriku, ingkang kapatah dados commissie Mr. K.R.T. Wongsonagoro. K.R.M.H. Padmonagoro tuwin K.L. Roodenburgh.
Papriksan kawontênakên ing tanah karajan Jawi, sabên-sabên tuwuh wontên raos botên adil, amargi karaos wontên panimbang nisih, jalaran juru panimbangipun kawon bobot. Nanging sagêdipun punika, manawi saèstu tumindak, mugi tinêbihna ing raos kados makatên. Awit ingkang piniji ing damêl sami sawung.
Hak lagu Indonesia Raya. Ing taun kapêngkêr ing Sumatra kathah plaat gramafoon lagu Indonesia Raya ingkang dipun bêskup dening pulisi, saking panêdhanipun Tuwan Supratman ingkang ngarang lagu wau kalihan satunggiling firma Tionghoa, ingkang sampun numbas hakipun saha lajêng nyêrêg prakawis. Plaat wau dipun damêl ing Jerman dening firma Eropa. Sarêng sapunika kasêrêg ing prakawis, pangadilan botên sagêd nindakakên, awit firma ingkang dipun sêrêg namung nyade kemawon, dados kêdah nyêrêg dhatêng pabrik ingkang ndamêl.
Bab punika têmtunipun lajêng dados lampah agêng. Samantên lampahing among dagang.
Ir. Soekarno wontên Malang. Ir. Soekarno sasampunipun sêsorah wontên ing Blitar, sanès datêng sêsorah wontên ing Malang; ingkang dipun sorahakên ing bab budi manunggil. Ingkang rawuh ing parêpatan kathah, wanita kemawon wontên atusan.
Mirit kawontênakên punika, sulak-sulakipun para wanita saya majêng dhatêng pakêmpalan. Ingkang mantêp kemawon.
Pakêmpalan Mardibudi ing Surakarta. Pakêmpalan Mardibudi ing Surakarta mêntas parêpatan agêng taunan. Kajawi nindakakên prêluning pakêmpalan, ugi angajêngi sêsorah warni-warni. Kajawi punika ugi wontên sêsorahipun bangsa Tionghoa nama Tuwan Njoo Joe Tik, ingkang wosipun nyupêkêtakên pasadherekan.
Karukunanipun pakêmpalan Mardibudi katingal manunggilakên karukunanipun bangsa Jawi tuwin Tionghoa. Nanging bab punika kados botên ing sapunika kemawon pinanggihipun ing Surakarta, golongan kalih wau pancèn sêpêkêt.
Pamulangan tênun ing Kroya. Comite ingkang ngadani adêging pakêmpalan nênun ing Kroya mêntas parêpatan umum saha sampun sagêd kêlampahan ambikak pamulangan. Murid ingkang katampèn, lare èstri ingkang umur 15 taun minggah, lamining sinau nênun 6 wulan, mulas kirang langkung 3 wulan, bayaranipun sawulan f 2.-. Angsal-angsalanipun panyadeaning barang, murid angsal panduman. Pamulangan wau sampun tampi arta darma f 669.- langkung.
Kamajêngan punika pantês angsal pambiyantu. Salajêngipun pantês pinuji sagêdipun angsal lawe asli kapas ngriki piyambak.
Anjalari mindhaking rêrêgèn klapa. Awit saking rekadayanipun koperasi K.P.N. ing Ngayogya, sarana sêsorah ngajêngakên panganggening dilah lisah klêntik. Ing sapunika rêgining klapa ingkang rumiyin 1 1/2 sèn sagêd mindhak dados 2 1/2 sèn. Kajawi punika ugi sagêd mitulungi dhatêng têtiyang angguran sawatawis, sami ngadani padamêlan wau.
Konggrès koperasi ing Sragèn. Benjing wulan Juni ngajêng punika, pang B.O. ing Sragèn badhe ngawontênakên konggrès koperasi, kanthi ngawontênakên tentoonstelling barang warni-warni asli kagunan piyambak tuwin pamêdal siti, prêlu kangge pados pawitan.
Sêdya wau pinuji kasêmbadanipun, namung sarèhne jaman malèsèt, inggih prayogi ingkang ngatos-atos, kupiyanipun mêntas wontên, inggih punika pasar malêm manggih kapitunan.
R.M. Notosuroto. Ing Kajawèn sampun nate martosakên ing bab R.M. Notosuroto badhe angajawi. Inginggil punika gambaripun R.M. Notosuroto wontên ing restoran Maju ing 's Gravenhage, badhe pêpisahan.
Karanganipun Mukmin guru bantu pamulangan ôngka II ing Wangon, Jatilawang.
Mila lajêng rêmbagan kalihan ingkang èstri, badhe ngupados turun. Nyai dêmang nyondhongi. Enggaling cariyos, Dêmang Côndrapraya nyêlir anakipun dêmang
ing wana Sindhangbarang bawah ondêr dhistrik Karang Pucung, ingkang bulêding pokokipun cêkap kangge linggihan tiyang salawe.
Botên antawis lami Dêmang Côndrapraya kalihan semah nèm sagêd patutan kalih jalêr sadaya. Ingkang nomêr satunggal warninipun awon, diwasanipun nama: Côndrajaya. Ingkang nomêr kalih warninipun bagus, diwasanipun nama: Singamênggala. Kyai dêmang wau panganggêpipun dhatêng anak pilih sih. Côndrajaya botên dipun trêsnani, mandar dipun sêngiti kaanggêp kadosdene rencang. Dene Singamênggala dipun trêsnani sangêt, tansah inguja pikajênganipun, malah ginadhang-gadhang anggêntosi pangkatipun. Padamêlan ingkang kasar-kasar dipun pasrahakên dhatêng anak ingkang sêpuh, ingkang alus-alus dhatêng anak ingkang ênèm.
Danguning dangu Côndrajaya rumaos dipun siya-siya sangêt dening bapa. Sadaya padamêlan ingkang katindakakên sarwa botên kalêrêsan. Mila têlas pangajêng-ajêngipun sagêdipun anggêntosi dêmang.
Ing satunggiling dintên piyambakipun sawêg rêrêsik pakawisan, nuju ngaso kasumêrêpan bapakipun, lajêng dipun uman-uman botên kanthi kamanah rumiyin, adamêl sêriking manahipun Côndrajaya, sanalika tuwuh tekadipun badhe kesah saking ngriku. Sarêng dalunipun wanci sirêp tiyang Côndrajaya mêdal saking griya tanpa kanthi, lampahipun gêgancangan lumêbêt ing wana, ciptaning manahipun namung badhe ngupados margining pêjah.
Botên kacariyos lampah-lampahipun wontên ing wana, sarêng dumugi ing Jêruk Lêgi (bawah Cilacap) lajêng ngèli wontên ing lèpèn Rêroban sarana gèthèk, ngantos dumugi bêngawan Donan tansah kampul-kampul manut lampahing toya. Sigêg.
Kocapa sakesahipun Côndrajaya, ingkang ibu saklangkung prihatos, ketang trêsnanipun dhatêng anak sanajan warninipun awon. Dene kyai dêmang botên kraos gêtun, malah sangsaya sangêt pangugungipun dhatêng ingkang nèm, mila Singamênggala manahipun sangsaya môngkog, rumaos botên wontên ingkang makèwêdi. Sarêng dipun srantosakên ngantos sawatawis wulan Côndrajaya botên wontên kabaripun, lajêng dipun wilujêngi kados sacaranipun tiyang pêjah.
Sarèhning kyai dêmang rumaos sampun mangsanipun sèlèh padamêlan, lajêng sowan ing kangjêng sinuhun, sarêng kalihan Singamênggala. Munjuk kaparênga Singamênggala ingkang anggêntosi pangkatipun, amargi anak pambajêng ical tanpa lari. Ananging sang prabu botên marêngakên, jalaran ingkang wajib anggêntosi kêdah anak ingkang sêpuh, mila kadhawuhan ngupadosi rumiyin. Wusana lajêng sami mantuk.
Sadumugining griya enggal kaupadosan. Sasampunipun sawatawis wulan mêksa botên kapanggih, kyai dêmang lajêng nyowanakên Singamênggala malih dhatêng Surakarta, nanging sang prabu dèrèng karsa nampi sowanipun, jalaran sampun uninga manawi calonipun dêmang mèh dhatêng. Dados taksih sami nêngga wontên ing pamondhokan.
Mangsuli cariyos, Côndrajaya tansah kambang-kambang wontên satêngahing sagantên. Dilalah sarèhing taksih badhe pinanjangakên lêlampahanipun, botên sagêd pêjah, malah sangsaya gêntur tapanipun. Sarêng
matèkake raga, enggal muliha, anggêntèni pangkate bapakmu.
Côndrajaya lajêng tumênga sarwi matur: Kyai, kadospundi anggèn kula sagêd wangsul, tiyang badan kula sampun risak sangêt.
Kaki-kaki lajêng nyêbul sirahipun Côndrajaya kaping tiga, sanalika badanipun kraos kiyat. Ingkang asung pitutur lajêng musna. Botên dangu wontên alun agêng dhatêng, gèthèk katut minggir. Kacariyos mêntasipun Côndrajaya wau wontên ing pasisir Karangbolong. Saking ngriku têrus wangsul dhatêng
saking ngêndi gonira ngunggahi / ana kêdhik iku ingkang rata / tan kobêr dening gajahe / marang talaga adus / pan atusan kang wira-
kayu pinggir parang curi / yèn candhakên wite sol kewala / padhas landhêp ngatut bae / tumibèng jurangipun / rasaksine banjur nampani / liyan saking paduka / môngsa praptèng suku / tangèh gununge praptaa / ingsun iki aywa mêtuèng wiyati / nora pisan kaduga //
Garèng : We, hla, disambêr blanggêm (tape gorèng) sêlosin têmênan, tiwas anggonku macak dak kayang bangêt, nganti ngrumasani cahyaning srêngenge ambalêrêt jalaran saka gêbyaring panganggoku kiyi, jêbulane: olèh tandhing padha bangsane.
Petruk : Wiyah, nèk ngomong kuwi ambok iya aja nganggo disêlani sênggakan, wong nang kuping rasane rada... liyêr-liyêr. Lo, kok wis lumrah wong ana ing ngalam donya kuwi, pambêkane têka arêp dhuwur, arêp canthas, utawa arêp brêgas dhewe, dupèh macak manganggo sêtelan sarta sêpaton, lakune banjur digawe manthuk-manthuk, rumasane wong sajagad padha nyawang kabèh, jarene wong kaya opsir baris sing lagi disawang pacangane. Ora ngrêtia anggone wong akèh padha nyawang kuwi jalaran saka nylêwênèhe, ingatase wujude kaya bonggol gêdhang mêngkono, têka manganggo sing pating glêbyar pating krêlip, lo, kuwi mathuke nang sêsawangan rak padha bae karo jangan mênir sing wis sayub kang diwadhahi ana ing tuwung porsêlin, wujude iya isih: jangan mênir sing wis sayub bae, ora banjur malih dadi: sop makroni...
Garèng : We, hla, a... sêm, dadi mungguh panêmumu, wong kuwi nèk dilairake saka si biyung ditakdirake kaya clurut upamane, arêpa manganggo sing mêntèrèng dikayangapa, wujude iya isih ajêg anyalurut bae. Ora cocog aku, Truk. Nèk nalikane jaman sadurunge Majapaitan, hla, kuwi aku prêcaya yèn sandhangan ora gawe owahe sing nganggo. [ngang...]
[...go.] Kala jaman sêmono nèk wis pancèn jênêng satriya, sanadyan mung manganggo ampok-ampok, kang ibarate mung nutupi... dhuwa lolone, ewasamono iya isih kêtara yèn satriya. Jalaran saka mêncoronging cahyane kang nganti mawa teja, wong kala samono para satriya isih dhêmên tapabrata. Balik jamane saiki, sing sok tapabrata kuwi rak sing kêndhile kapêksa kêrêp mêngkurêb, jalaran ora duwe phulus, hla nèk sing jênêng satriya tulèn, sadina... ping têlu dhahare, sèh. Mulane sanadyana satriya sapupu têkuk, nèk jaman saiki kiyi, cahyane iya mêncorong kaya padhanging... jlupak, wong iya nèk ora kambon sêga wadhang sakesuk banjur murus. Mulane ing kene banjur ora ana bedane antarane siji-sijining wong, nèk ora satriya kabèh, iya wong cilik kabèh. Ing sarèhne rata-rata wonge wis padha kabèh, sing kanggo têngêr satriya - nèk kanggone saiki: tuwan, bêndara, dèn bèi lan sapadhane - kuwi mung mêntèrènging panganggone. Wong aku dhewe wis bola-bali ngalami, nèk kabênêr manganggo kaya saiki kiyi, têgêse nganggo opyas (jas bukakan) dhèsi canthèl, sêtelan, kaose lorèng, sêpatune putih, thik kawuwuhan nganggo pèci Indhonesiah, lo, kuwi para supir, utawa kusir
Kosokbaline nèk aku manganggo sing barès, kuwi bêgja-bêgjane iya mung diundang: abang, kakang, malah ana sing ngalokake sing ora-ora. Hla, apa mèmpêr, ta, dupèh aku mlaku dhewe, diêlokake: sêndhiri, jun...
Petruk : Wayah, kuwi rak gêguyone wong Batawi, ana kok banjur dianggêp kayadene sêsêbutan mêngkono. Ora, Kang Garèng, sanyatane salah yèn kowe ngarani tumrape jaman saiki mung sandhang sing bisa ngunggulake darajating uwong, nanging iya kudu nganggo dikanthèni tatakrama. Awit sanadyan panganggone pating pêncorot, pating pêncèrèt, pating pêncirit prasasat kaya Prabu Samawati, nanging nèk tatakramane kaya Lônda dhidhong, wong-wong iya saêpal anggone padha nyingkiri nyang awakmu. Mulane wong urip kuwi kudu sing wêruh mênyang tatakrama, supaya bisa sênêng lan diajèni ing uwong, ayo, Kang Garèng, timbangane nganggur, saiki padha rêmbugan ing bab kiyi, nèk-nèke ana gunane...
Garèng : Hla, kok anèh kowe kuwi, Truk, lagi anu anggone padha rêmbugan ing bab reklasering rak durung tutug, malah kowe saguh arêp ngunci rêmbugane sapisan manèh, nanging
Kang Garèng, niyatku mono iya arêp ngandharake bab reklasering mau sing nganti katam, nanging para priyayi sing padha mirêngake rêmbugane kowe karo aku kiyi, akèh sing padha garundêlan, pangandikane jarene mangkene: Wiyah, iya bosên bênggala aku, yèn sing dirêmbug mung: iklas, yèn kêparêng bae, wong kenene durung
saking jêlèh bosêne, nganti têmbung: reklasèrêng, diêlih dadi: iklas, yèn kêparêng. Hara, apa ora marakake wêgah ambanjurake pangrêmbuge, mulane aku banjur mrayogakake ngrêmbug bab liya bae manèh. Ing sarèhne jamane lagi kaya mêngkene, têgêse: jaman bingung, kaya-kaya prêlu bangêt padha ngrêmbug ing bab tatakrama.
Garèng : O, hla iya wong kowe, Truk, Truk, sajakmu kuwi gilapên bangêt saupama nganti digarundêli lan dirasani ing liyan, seje karo aku, nèk dirasani utawa digrêndhêngidigrênêngi. liyan kuwi,
padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina bae padha dibanjurake.
Palabuhan ing Banjarmasin, ingkang nuju kakèndêlan ing baita-baita kapal.
III. Dening R.Ng. Prajasuharta: pamêdhar sabda botên badhe sêsorah, minôngka wakilipun Pakêmpalan Pananggap Surakarta (P.P.S.) namung badhe anglairakên raosing manah. Sampun salêrêsipun manawi sang pujôngga punika dados sarjana ingkang arum asmanipun, nglangkungi kalangkunganipun pujôngga ingkang sampun-sampun, dening saking turun kiwa têngên pancèn asli saking rah kapujanggan. (Bab punika
luhuring kawruhipun, sumêbar dados panuntuning para olah kasusastran. Sarta malih mastani yèn sang pujôngga punika tiyang ingkang degelijk sangêt.
Dumugi samantên ingkang sami sêsorah, kasundhul rêmbag saking M.Ng. Yasawidagda, mratelakakên manawi sontên punika wau mêntas maos de Locomotief, mrangguli andharanipun Dhoktor Piso, ingkang andongèngakên lêlampahanipun sang pujôngga. Ingkang punika, rèhning kalêrêsan priyantunipun wontên, usul dhatêng komite, supados nyuwun ing panjênênganipun, kaparênga mêdhar sêsorah. Rêmbag punika katampi dening parêpatan kanthi kêplok mawurahan, ingkang mratandhani panujuning manah. Salajêngipun, andharan wau kajawèkakên dening R.P. Mr. Singgih.
V. R.P. Mr. Singgih: ngandharakên bilih Dhoktor Piso, ugi tumut mahargya Rônggawarsitan, sarana damêl karangan ing sêrat kabar de Locomotief. Ingkang kawrat sêrat kabar wau, nêrangakên kala sugêngipun, barakanipun ingkang ugi kagolong sarjana kasusastran inggih punika Kangjêng Gusti Mangkunagara IV lan swargi L.F. Winter. Kapujanggan dipun têrangakên, botên namung tiyang ingkang kathah karang-karanganipun sêrat kemawon, ugi ingkang mulang sarta nênuntuni kasampurnaning kabatosan saha mulang paugêraning agêsang. Kapratelakakên babad Jawi bedanipun kalihan babad kilenan. Misuwuripun malih, sambêt kalihan buku ingkang anggambarakên jaman (jôngka) sanajan punapa inggih sagêd nocogi, ewadene sagêd tumanêm ing raosipun tiyang kathah.
Wawasan saking Dr. Piso punika, sagêd nambahi aosing pahargyan, dene botên namung bôngsa piyambak kemawon ingkang ngakêni ing kalangkunganipun, sanajan bôngsa sanès ugi wontên ingkang tumut mêmuji kaluhuraning asmanipun ingkang sampun suwargi. Saya malih mirit suraosing andharan, sagêd anggamblangakên prakawis warni-warni ingkang gêgayutan kalihan kawontênanipun sang pujôngga.
Dumugi samantên sampun têlas sêsorahing pahargyan, wanci sampun jam satêngah 12, pêpanggihan katutup kanthi wilujêng.
Enjingipun para komite ngawontênakên darmawisata (excursie) dhatêng pasarean ing Palar, ingkang palapuranipun kados ing ngandhap punika.
Pangkating komite saking Baron jam ½ 9, kalihan priyantun saking Madiun wontên tigang motor. Wontên ing margi sêsarêngan kalihan motoripun Tuwan Minêmah, guru ing A.M.S. sarta ingkang dipun tumpaki kalihan murid-muridipun. Dumuginipun ing Palar watawis jam satêngah sadasa.
Pasareanipun sang minulya Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ing Palar.
Wiwit malêbêt ing kitha Bèji, ing samargi-margi sêlur lampahing têtiyang padhusunan kanan kering ingkang sami dhatêng pasarean. Dumuginipun pasarean, sampun kathah sangêt têtiyang ningali, saya dangu saya kathah. Makatên ugi para priyantun ing Bèji inggih kathah ingkang sampun sami dhatêng ngrumiyini. Motor sadaya wontên gangsal wêlasan, dèrèng kreta pintên-pintên kathahipun.
Tiyang saking têbih-têbih, Madiun, Kêdhiri, Sêmarang, Purwarêja lan sanès-sanèsipun ugi wontên, malah dhatêngipun sampun kalih tigang dintênan, nyipêng wontên ing Palar.
Wakil sêrat kabar ingkang katingal: Darma Kôndha, Kumandhang Rakyat, Sêkar Lathi, Aksi, Sêdyatama lan Kêjawèn.
Priyantun ingkang rawuh R.T. Mangundipura, dene ingkang wadana ing Bèji rawuhipun sampun siyang, amargi nyarêngi parêpatan P.P.B. ing Klathèn.
Watawis jam sadasa, pangarsa ambukani pambikaking pahargyan, sarana ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sami rawuh, dhatêng ingkang wadana ing Bèji lan sadaya priyantun ingkang sami ambiyantu adêging bangsal. Pangarsa anggêlarakên mulabukanipun komite, sêdya lan ingkang dipun adani: damêl babad, wilujêngan sarta yasa bangsal. Sadaya wau sampun sagêd kalaksanan awit saking sih pitulunganipun para priyantun ingkang sami paring kadarman. Ingkang makatên wau, amargi saking brêkahipun ingkang sumare. Mila pangajêng-ajêngipun, mugi-mugi sadaya ingkang sampun ngatingalakên cihnaning katrêsnanipun punika, sagêda angsal sawabipun ingkang sampun sumare.
Sasampunipun rampung andharanipun pangarsa, sadhèrèk Wignya Adijaya nyambêti. Nêrangakên sapintên lêlabêtanipun ingkang sampun swargi, numrapi dhatêng kita sadaya, saya malih ingkang gandhèng kalihan basa lan kasusastran Jawi, agêng sangêt aosipun, mirit ing lêlabêtanipun, pahargyan ingkang namung samantên punika, ing raos kirang timbang kalihan ing lêlabêtanipun. Juru sabda ugi mratelakakên [mra...]
[...telakakên] andharanipun Dhoktêr Piso, ingkang kawrat wontên ing de Loc. wêdalan tanggal ping 12 wulan punika = (ingkang sampun karêmbag kala malêm Minggu. Sa - Ta).
Panutuping andharan, juru sabda mêmuji dhatêng kalangkunganipun sang pujôngga sarta lêlabêtanipun ingkang agêng aosipun wau, mugi sampun kita tambuhi, ingkang sarananipun kêdah ngatingalakên agênging pambiyantu.
Andharanipun sadhèrèk Wignya Adijaya punika katanggapan dening sadhèrèk Sumadirja, ingkang angakêni katrêsnanipun bôngsa Jawi dhatêng kaluhuranipun sang pujôngga, pancèn sagêd rumasuk ing sanubari. Makatên ugi manawi dipun pirit, kalaksananing sêdyanipun komite, punika kenging kangge titikan sapintên agênging katrêsnanipun ngakathah.
Pangarsa ngaturakên panuwun sarta lajêng anggunting pita gula klapa ingkang tumangsul ing bangsal, lan ingkang sami rawuh dipun suwun lêlênggahan.
Nalika punika têtiyang ingkang sami ningali kathah sangêt, jalêr èstri jêjêl apipit, kathah ingkang sami nyêkar malêbêt dhatêng cungkup. Jam satêngah 11 bibaran, ewadene ingkang kantun inggih kathah.
aku ora susah mêling / lan ninggali kang nèng omah / supaya sêdhêng pangane / sajrone dak tinggal lunga / marang ing masjid Dêmak / nglakoni ayahan ratu / dhèrèk priyayi ngulama //
tapakur mêmuji / watawis pukul sawêlas / andulur sêlur praptane / para muslimin ing Dêmak / sêdya salat Jumungah / gantya wau kang kawuwus / kapala bau galadhag //
manabda mring rowangnèki / dhuh kônca bau galadhag / lakon iki luwih anèh / duk
pratandhane wus katonton / Surakarta karo Dêmak / iku rak ora cêdhak / samêngko kêna ginulung / Dêmak lawan Surakarta //
ginulung wus dadi siji / mula kônca bau gladhag / ora rêkasa lakune / sarta kyai enak-enak / nèng tandhu lêledhangan / lan mêmuji mring Hyang Agung / sanyata iku karamat //
cêtha pasêksène maning / iku kang padha Jumngahan / harak wong ing Dêmak kabèh / awit panganggone beda / karo wong Surakarta /
tan dangu gènnya ngupadi / sadaya wau wus angsal / tan kuciwa wêwêlinge / binuntêl pininta-pinta / yun kangge angsal-angsal / lajêng kamot dening
swarane / ing sarampungipun adan / sadaya lajêng salat / sunah kobliyah ranipun / sasampuning sami salat //
kata: minggah dhatêng ing mimbar. kutbah swara nganyut-anyut / karya trênyuh kang miyarsa //
angsal-angsal / badhe konjuk sang akatong / kapala bau turira / sadaya sampun angsal / punika kamot jro tandhu / kyai langkung
sigra nitih tandhu / bau kapala manabda // Badhe kasambêtan.
Pinanggihipun wontên ing tanah Eropah, Amerikah tuwin Asiah, kêrêp wontên têtandhingan ing bab endahing warninipun para wanita.
Ing bab têtandhingan punika warni-warni, botên ngêmungakên ing bab warni kemawon, wontên ingkang ngêbên bab swara, tuwin sanès-sanèsipun.
Tamtunipun ing bab têtandhingan warni punika pinanggihipun inggih kêdah nocogi kalihan raosing kabangsan, awit ingkang sagêd nocogi yêktos dhatêng kawontênan wau limrahipun namung pinanggih dhatêng ingkang nunggil bôngsa, dene marojolipun saking raos ingkang kados makatên wau, jalaran saking sampun pasrawungan. Upaminipun bôngsa Walandi ingkang sagêd mastani ayu bagusing tiyang Jawi, inggih jalaran saking sampun kulina nyawang tuwin nyumêrêpi wujud kawontênanipun tiyang Jawi. Nanging sanadyan mathuking raos tumrap kabangsan wau nama sampun limrah, ugi taksih dipun pêcah malih dhatêng cocogipun manahipun piyambak. Upaminipun bôngsa Jawi, punika sagêd mastani dhatêng saening warnipunwarninipun. sanès bôngsa, nanging raosipun mêksa botên srêg kalihan nyawang warnining bangsanipun piyambak, ewadene manawi nyawang dhatêng saening warninipun bôngsa piyambak wau taksih gadhah pamilih kalihan cocoging manahipun. Mênggah tôndha yêktinipun, tiyang ingkang sagêd mastani saening warninipun pun anu, taksih mawi dipun kanthèni ungêl: nanging malandèni.
Manawi dipun manah sayêktos, têtandhingan warni punika limrahipun namung pinanggih wontên ing tiyang ingkang sarwa kasêmbadan, awit gêgandhenganipun inggih kêdah sarana ngadi busana, ingkang botên sakêdhik waragadipun. Ing bab punika kados para maos sagêd miridakên kalihan cara panyandhangipun wanita bôngsa Eropah, awising pangangge botên saking mas sêsotya, namung lugu saking bangsaning barang sêmbêt, nanging sanadyan barang sêmbêt, waragadipun [waraga...]
[...dipun] ugi botên sakêdhik, malah ing bab caraning nyandhang ngangge wau kalêbêt satunggiling kaborosan.
Kajawi bab pangangge tumrapipun tiyang ngrêrêngga badan, inggih mawi wêdhak pupur tuwin sanès-sanèsipun, ingkang sarwa sae tuwin anggadhahi daya, punika inggih botên gampil dipun tindakakên ing sabên tiyang, jalaran saking botên sakêdhik waragadipun.
Cobi para maos kula aturi mriksani gambar sawalik punika, punika gambaripun para wanita ing Eropah ingkang sami têtandhingan ing bab endahing warni. Ing sadèrèngipun kacariyosakên pundi ingkang kapilih dados têtunggul endahing warni, kapriksaa pundi pantês-pantêsipun ingkang pinunjul, nanging samantên wau kintên-kintên inggih botên tilar nalar. Ing sadèrèngipun, prayogi mriksanana sandhang panganggenipun rumiyin, awit sandhang pangangge punika ugi anggayut ngendahakên warni. Mila tumraping sandhang pangangge, pinanggihing wangun, corak tuwin sanès-sanèsipun, ugi wontên kawruhipun, sintên ingkang sagêd matrapakên, pinanggihipun sagêd angindhakakên sêmu.
Para wanita ingkang sami ngêdali dhatêng kalangan wau saking nagari pundi-pundi, ingkang wontên ing nagarinipun sampun pilihan, dene papaning têtandhingan wontên ing Paris, satunggiling nagari ingkang sampun misuwur dados papan kabiraèn. Dados mênggahing nalar, para ingkang malêbêt ing papan têtandhingan wau sami botên kuciwa ing warni. Nanging sarèhning wontênipun ing papan ngriku lajêng amor têtunggilan kalihan para sulistya ing warni, punjuling warni wontên ing nagarinipun piyambak, dèrèng tamtu punjul wontên ing ngriku.
saking Dhènêmarkên. Lajêng angsal sêsêbutan mis Eropah.
Mirid ingkang kapilih wau tamtunipun sampun mawi panimbanging para ahli dhatêng bab saening warni.
Manawi mirid kawontênan, bôngsa Jawi punika sawanganipun kathah mathukipun dhatêng sawangan wetanan, amargi kathah titik ingkang ngiribi.
makatên ugi ing bab rambut. Dene ingkang ngiribi mênggahing sawangan, pinanggihing wanita Jêpang. Ingkang sumandhing punika têtungguling kasulistyan tumrap wanita Jêpan, nama Nonah Tonuneko Tawara, ing praja Tokoejama.
Dene mênggahing bab kasulistyaning warni, tumrapipun wontên ing tanah ngriki, dèrèng wontên ingkang nindakakên abên-abênan, amargi taksih kapakèwêdakên dening tatakrama.
Pitêdah tuwin Pamrayogi Sawatawis Kangge Jêmaah Haji
Sadaya jêmaah saking tanah Igiptê ingkang dhumawah ing kasangsaran kawênangakên nyuwun pitulunganipun, ingkang mêsthi awujud têtêdhan sawênèh awarni pangangge. Kawartosakên adêging kabudidayan punika mêdal saking kêkiyatan tuwin ada-adaning pribumi piyambak.
Mêsri wau, têmtunipun sakalangkung agêng pigunanipun, pinanggihipun badhe sagêd mayarakên sawatawis mênggahing kasangsaranipun para jêmaah.
Wontêning atur makatên punika, amargi botên sakêdhik cacahing tiyang ing tanah ngriki ingkang nyuwun pitulunganing takiyah Mêsri wau, kadugi jalaran saking kapêksanipun kemawon. Punapa punika botên nama mêmêlas.
Mutawatosi kanggening umum, bilih jêmaah ingkang sami kacingkrangan wau, lajêng adamêl tindak ingkang kirang prayogi dhatêng sasamining jêmaah.
Malah sawênèhing bôngsa mukim, inggih punika ingkang sampun lami wontên ing tanah Arab wau, wontên ingkang adamêl pitênah utawi apus-apus dhatêng bôngsanipunbangsanipun. ingkang nêmbe dhatêng, ethok-ethokipun têtulung, trêkadhang wontên ugi ingkang purun anjêlomprongakên mawi ngajrih-ajrihi supados nindakakên punapa kemawon, ingkang anjalari dados kauntunganipun.
Eraming manah punika, anggèning matrapakên tindak makatên wau ingkang kathah-kathah têka ngêmungakên dhatêng bangsanipun kemawon. Punapa punika kabêkta saking êmpuk, êmpuking tiyang tanah ngriki utawi saking sabab sanès, punika namung nyarahakên dhatêng para maos.
Sayêktosipun bilih katandhing kalihan jêmaah saking sanès nagari, para haji saking tanah ngriki punika katingalipun sakalangkung êmpuk-êmpuk, tur malih bilih kawaspadakakên kados-kados botên anggadhahi daya kêkiyatan, bilih dhatêngipun ing tanah Arab punika kanthi angêdalakên waragad saking kanthongipun piyambak, kanthi adus kringêt.
Sadaya tiyang ingkang sampun nate wontên ing tanah Arab têmtu sampun nate mirêng têmbung: bagar: inggih punika atêgês: lêmbu.
Saking tansah kèndêlipun, jalaran botên wontên suwantênipun, punapa malih nurutan, enggal sangêt ngandêlipun, kawêwahan gampil-gampil uculing artanipun, pramila lajêng kaparaban kados bagar wau. Dados sampun kathah wêdaling artanipun wêwah-wêwah kasêbut kados lêmbu. Badhe kasambêtan.
Saya dangu têka saya angèl pamilihipun bab-bab ingkang mathuk kangge obrolan ing dintên Saptu punika. Pancènipun makatên inggih kathah prakawis-prakawis ingkang ragi gandêm saupami karêmbaga minangka kangge obrolan wontên ing Kajawèn ngriki, nanging... lo, mênika angèlipun, manawi botên kirang pangatos-atosipun, sok lajêng wontên ingkang kêlintu panampinipun. Dumèh ngrêmbag karukunanipun bangsa Tionghoa kalihan bangsa Jêpan kemawon, lajêng sampun wontên ingkang nglairakên gagasanipun kanthi ha-ngê-la-ngut, ingkang botên-botên. Amila sajatosipun makatên kula sampun ragi jimbit damêl obrolan wontên ing dintên Saptu, nanging, e, dilalah, ujug-ujug kula têka kèmutan cariyosipun dhalang, ingkang kados-kados sae saupami kangge bêbukaning obrolan ing dintên punika. Mênggah cariyosipun kyai dhalang ingkang kula èngêti wau, kirang langkung makatên:
dhrog, dhog, dhog, dhog. Saking kontab prabawaning sang prabu, para mancanagara sami suyud sumungkêm, nungkul datan saking pinukul ing prang, namung saking kasok pêpoyaning kautaman, bêbasan ingkang cêlak
cariyosipun kyai dhalang ingkang kula èngêti. Dene ingkang badhe kula rêmbag wontên ingriki namung ungêl-ungêlan ingkang wontên ing wingking, inggih punika ingkang mungêl: "... sami atur bulubêkti, glondhong pangarêng-arêng, gurubakal gurudadi."
Ungêl-ungêlan makatên punika nuwuhakên gagasan kula warni-warni. Mênggah ingkang tansah dados pitakenan ing salêbêting sanubari kula, punika mênggah pikajênging têmbung: bulubêkti. Manawi nitik wontênipun barang-barang ingkang dipun bulubêktèkakên, inggih punika: "glondhong pangarêng-arêng, gurubakal gurudadi", sajakipun têmbung bulubêkti punika tunggil chèh kalihan: pisungsung utawi punjungan. Nanging kados-kados ingkang nama pisungsung utawi punjungan punika cakipun namung ing kalamangsa kemawon, dados inggih botên ajêg. Upaminipun kemawon priyantun ngandhap nyaosi gramèh utawi tambra dhatêng pangagêngipun, punika kenging dipun wastani: misungsung utawi munjung. Anggènipun nyênyaosi wau namung ing kalamangsa kemawon, manawi nuju manahipun kalêgan, utawi manawi kêpengin... dipun trêsnani upaminipun. Ing sarèhning misungsung utawi munjung punika namung dhawah ing kalamangsa kemawon, dados botên ajêg, inggih lajêng botên prêlu dipun pèngêti. Sarêng bulubêkti punika sajakipun pisungsung ingkang ajêg, tandha yêktinipun tansah dipun sêbut-sêbut, dados tansah inggih dipun pèngêti. Amila pêpuntoning gagasan kula, atur bulubêkti punika pikajêngipun botên sanès, kajawi: asok pajêg.
Para maos têmtunipun wontên ingkang lajêng anjêngèk: "Wèh, kok le mayar. Ana bayar pajêg têka kêna mung nganggo barang bae. Apa kala samana nagara durung doyan dhuwit?"
Wah, la punika angèl anggèn kula badhe ngaturi wangsulan. Jalaran ingkang nama bulubêkti ingkang kaandharakên inginggil, punika namung saking cariyosipun kyai dhalang, lan punapa ing kala samantên sampun wontên "fulus", punika inggih dèrèng sagêd katêmtokakên. Ewasamantên cara bayar pajêg ingkang tanpa arta, nanging mawi barang, punika botên kalêbêt ing dêdongengan kemawon, ing tanahipun piyambak ngriki kala rumiyin inggih sok katindakakên.
Para maos kados taksih wontên ingkang sami ngalami, kala jaman 1900-san ing tanah Kajawèn (Sala-Ngayogya), para abdi dalêm minggahipun para luhur, sami kagadhuhan siti minangka têdha utawi dhaharipun. Mênggah paos ingkang kasanggi ing bêbêkêlipun dhusun-dhusun wau sadaya prasasat awujud wulu pamêdalipun siti ngriku tuwin ubarampe sanès-sanèsipun kabêtahaning lurah patuhipun sawatawis, kados ta: tangsul duk, lisah, lawe lan sasaminipun. Dene ingkang wujud arta botên sapintêna, inggih punika namung kangge lêlintuning barang ingkang botên sagêd ngawontênakên tuwin panêbasing padamêlan.
Dados lampahing lurah patuh kalihan bêkêlipun dhusun wau dèrèng katingal ngrêkaos kados jaman samangke, ingkang barang-barang kêdah awujud arta. Mila sarêng awis arta, lurah patuh dalah bêbêkêlipun sami rêkaosipun, jalaran lurah inggih bêtah arta, bêkêl inggih bêtah arta. Lurah taksih ragi sakeca, sabab namung saprentah, nanging tiyang dhusun satêngah pêjah, dening andadak kêdah nyadèni wulu pamêdaling siti, ingkang rêkaos pêpajênganipun, bilih botên kasade dhatêng liyan bangsa, tur ingkang wusananipun "amakan tuwan" wangsul dipun tumbas gêntos dhatêng sadhèrèk dhusun kalayan rêgi awis.
Inggih kala samantên kenging dipun wastani dèrèng sapintêna rêkaosipun tiyang, awit taksih ragi ènthèng
sanggènipun. Sarêng samangke dhusun sampun lêlawanan piyambak kalihan praja, botên kalihan lurah patuh, wadhuh, kados punapa rêkaosipun, botên prêlu kula andharakên ingriki, tiyang kasat mripat.
Sayêktosipun saupami têtiyang dhusun punika botên kapêksa kêdah ngawontên-wontênakên arta, jalaran kêdah ambayar paos ingkang wujud arta wau, kados-kados rêkaosipun inggih botên badhe sangêt-sangêt kados ing jaman samangke punika. Awit miturut kabar, pawêdalipun siti umumipun sae. Têgêsipun: ingkang dipun têdha sabên dintên anyêkapi. Malah miturut pawartos ing sêrat-sêrat kabar, kabêtahan padintênanipun sanès-sanès, kados ta: lisah, sata, kopi, gêndhis, tèh lan sasaminipun inggih botên kapintên. Jalaran têtiyang dhusun wau kathah ingkang sami nindakakên: dagang lintonan. Inggih punika tiyang ingkang gadhah wos, ing mangka bêtah dhatêng gêndhis, wosipun wau lajêng kalintokakên dhatêng tiyang ingkang gadhah
ingkang awujud arta, pancènipun tiyang dhusun inggih kathah ingkang sami ayêm lan leha-leha sayêktos.
Maos andharan kula inginggil, para maos têmtunipun lajêng wontên ingkang alok makatên: "Jarene nagara kuwi sing diudi kêslamêtan, katêntrêman lan kasênêngane para kawula. saiki apa ora tiba wêktune ambuktèkake pambudidayane sing utama bangêt mau, yaiku sarana amarêngake para kawulane, kang pancèn ora bisa bayar pajêg sing awujud dhuwit, ambayar pajêge mau sarana barang
prajurit kapal, prantean lan sapiturute."
Panyaruwe ingkang makatên punika pancèn inggih lêrês sangêt. Malah kenging dipun wêwahi rêmbag, supados para punggawaning nagari samia kablanja saperangan mawi: wos upaminipun, awit sanadyan ndara-ndara priyantun rak ugi ambêtahakên uwos ing sabên dintênipun. Punika inggih lêrês malih. Nanging badhe sapintên ing têmbe repotipun, kados-kados angèl gagapanipun. Kaparênga kula mratelakakên sawatawis mênggah ingkang dados karepotanipun nagari, manawi para priyantun saperangan saking blanjanipun kabayar mawi wos upaminipun.
Para maos kêdah angèngêti, bilih satunggal-satunggaling priyantun punika beda-beda kathahing bêtihipun.batihipun. Dados manawi nagari badhe anyumpi dhatêng para priyantunipun, inggih kêdah angèngêti dhatêng batihipun satunggal-satunggalipun priyantun wau. Jalaran manawi panyumpinipun kêsêkêdhikên, têmtu botên anyêkapi; kosokwangsulipun manawi kêkathahên, sagêd ugi kêlampahan wontên priyantun dados... juragan uwos. Kajawi punika gèk sapintên rèbyèging pakaryan administratie ingkang wajib ngurus bab prakawis punika. Botên kenging botên têmtu badhe mêwahi kathahing priyantun ingkang sami dipun piji nindakakên padamêlan punika.
Wondene tumrap usul anyêkapi têdhanipun para militèr, prajurit kapal, pasakitan lan sasaminipun, punika pancèn wontên saenipun, saupami satunggal-satunggaling panggenan dèrèng wontên ingkang nyanggi uwos wau kalihan prajanjian kontrak, ingkang ngantos 5 dumugi 10 taun laminipun, saha bilih dipun pêdhot badhe nuwuhakên karugian agêng tumrap nagari. Dados bab punika inggih angèl sangêt tumindakipun.
Wusana angsal-angsalaning pamanggih kados botên wontên pakèwêdipun, saupami nagari kaparêng anampèni paos saking para kawula awujud wulu pawêdalipun anggèning sami têtanèn, kados ta ingkang awarni uwos, palawija lan sapanunggilanipun. Lah badhe kadospundi tumindak tuwin tatananipun, mbokmanawi langkung prayogi nagari lajêng ngawontênakên gudhang-gudhang kangge wadhahing wulu pamêdal saking para kawula tani, gêgêntosing paosipun wau.
Samangke bilih sagêd kalêksanan, pawêdal wau kêdah lajêng kadhapur kadosdene lampahing Cooperatie, têgêsipun pambage utawi panyadenipun dhatêng para priyantun mawi katamtokakên tumbas dhatêng gudhang nagari, punika ingkang dados kabêtahanipun tuwin ingkang sampun kasadhiyakakên wontên ingriku, miturut pêpetangan saha bêtahipun piyambak-piyambak.
Makatên punika taksih petang kotoran, sawêg nama namung kangge ancêr-ancêring lampah kemawon, murih saening panindak têmtu wontên rêmbag malih ingkang langkung panjang tuwin kêdah wontên juru panaliti ingkang nyatitèkakên bab punika.
Dados ingriki sajatosipun namung gatra rancangan, ingkang wosipun murih sagêda salaras kalihan kawontênaning jaman mêlasasih punika. Ewasamantên sanadyan bab punika têmtu sampun wontên panggalihipun para pangêmbat praja, ingkang kenging dipun jagèkakên badhe murakabi dhatêng kawula alit sadaya.
Botên langkung sarèhning bab punika babagan prakawis praja ingkang langkung gawat, dados ingriki namung tansah angajêng-ajêng runtuting sêsambêtanipun pamarentah kalihan ingkang
Korban fonds P.P.P.H. Kawartosakên, korban fonds P.P.P.H. ingkang dipun tindakakên dening Dr. Sukiman sampun sagêd ngêdalakên arta f 5000.- kangge ambiyantu dhatêng para punggawa pagadean ingkang sami dipun kèndêli.
Pinuji widadaning tindak kados makatên punika mugi sagêda nyarambahi dhatêng ingkang sami angsal pitulungan.
Kapal Mariposa. Ing Tanjungpriok mêntas wontên kapal labuh asli saking Amerika, nama Mariposa, gadhahanipun Matson Navigation Company, ingkang nindakakên layaran saking San Francisco (Amerik) dhatêng Sydney (Australie) sabên 17 dintên. Kapal wau panjangipun 632 kaki, wiyaripun 79 kaki, namung isi klas 1 tuwin 2, cacah 704. Ing sabên kamar mawi tilpun, pirantos nampèni utawi kintun radio dipun wontênakên sabên zaal, gambar idhup wicantên, papan lêlangèn, papan main tènis tuwin sanès-sanèsipun sami kawontênakên.
dipun prajaya mawi lading dening jongos pamulangan, guru wau nandhang tatu rêkaos.
Mênggah sabab-sababipun ngantos pinanggih lêlampahan kados makatên, dèrèng kasumêrêpan, mila dèrèng sagêd mastani dhodhok sèlèhing lêrês lêpat. Nanging tumraping tiyang jalêr mrajaya tiyang èstri, punika sampun katingal bilih anêmpuh tiyang pangawak ringkih.
badhe gadhah paturan dhatêng parentah, supados Tuwan Sech Ahmad Soorkatie dipun singkirakên saking tanah ngriki.
Sêrênging pasulayan golongan kalih wau ngantos katingal sangêt, tur punika kenging dipun wastani tunggil bangsa. Samantên wohipun tiyang badhe ngudi bêbênêran.
Mriksa tiyang angguran. Wontên pawartos, Arbeidsinspectie ing tanah Jawi tuwin Madura badhe nindakakên papriksan ing bab kawontênanipun tiyang angguran. Anggènipun mriksa badhe kawiwitan benjing tanggal 1 April. Ing sadèrèngipun pangagênging pakaryan wau badhe musawaratan wontên ing Surabaya rumiyin.
Tindak wau sanajan dèrèng katingal wohipun, nanging sampun damêl ayêm. Sukur pangetang wau dipun sarêngi kalihan tumindaking pitulungan, nama cekad-cèkêd.
Wosipun nêdya ngirit. Pangadilan Landgerecht ing Ngayogya mêntas ngrampungi prakawis wontên ing kadistrikan Playèn, cacah 50 prakawis langkung. Sadaya ingkang karampungan ukum dhêndha sami botên sagêd bayar, sanadyan namung f 0.50 ugi trimah anglampahi paukuman.
Tiyang punika manawi sampun kapèpèt tuwin kecalan pambudidaya, kawontênanipun ngantos pinanggih kados makatên. Inggih tiyang manawi sawêg rêkaos, sanadyan arta namung sasèn kalih sèn, mêksa rêkaos anggènipun pados.
Suara Umum basa Jawi botên kawêdalakên malih. Benjing tanggal 1 April ngajêng punika, sêrat kabar Suara Umum basa Jawi botên kawêdalakên malih, kakantunakên ingkang basa Malayu kemawon. Têmtu kemawon kèndêlipun wau ugi anggayut angèndêli redacteuripun. Nanging lajêng wontên usul, supados sêrat kabar wau kawêdalakên dados kalawarti ingkang isi kawruh-kawruh wigatos.
Samantên pakèwêdipun ngêdalakên sêrat kabar, sanadyan wêdalipun sêrat kabar kêkalih punika saking tangan satunggal, ugi kapêksa ngawonakên sêratipun ingkang kawon daya. Margi manawi mirit wêdalipun Suara Umum basa Jawi sakawit, ing pangintên tumuntên sagêd saya agêng, awit kabaripun dipun rêmêni dening sawaraniningsawarnining. golongan, dumugi ingkang tataran andhap pisan. Manawi mirit kamajênganipun sakawit, kèndêlipun S.O. basa Jawi wau sagêd ugi botên jalaran dupèh kajejeran S.O. basa Melayu, nanging jalaran saking jaman malèsèt, tumrap tataran
waragad-waragad ingkang gêgayutan kalihan bab lampahing têtiyang saking tanah Jawi ingkang boyong dhatêng Sumatra sisih kidul.
Tindakipun parentah anggèning ngobètakên panggêsanganing kawula mugi sagêda nyarambahi dhatêng para kasangsara.
Botên saèstu mindhah papan pambucalan. Ing bab milih papan pambucalan enggal, ingkang kangge lêlintu pambucalan Digul, ing sapunika sampun wontên karampunganing parentah, botên saèstu.
kasuda blanjanipun 10%, wiwit tanggal 1 wulan Maart punika.
Bab punika tumrap ing Surakarta ugi sampun tumindak. Dados botên damêl kamèrèn.
Angsal-angsalaning panyadean ulam ing Bêtawi suda. Miturut pèngêtan, angsal-angsalaning lelangan ulam ing wulan Januari kapêngkêr namung f 126.094.20.- mangka ing wulan Januari taun ingkang kêpêngkêr f 126.256.10.- ing taun 1930 wontên f 250.910. Dados pinanggihipun sabên taun saya mundur.
Inggih panggaotan punapa ingkang ing jaman punika botên mandhap.
Ambêk nyumantana. Pasakitan bangsa Bulgari prakawis ngakên prof. ingkang katahan wontên pakunjaran ing Bêtawi mêntas sakit untu. Nalika dipun priksa dening doktêr gadhah panêdha supados untunipun dipun santuni êmas. Sarêng dipun takèni ingkang badhe mbayar sintên,
minuman kêras badhe parêpatan umum. Pakêmpalan panyêgah bêbaya minuman kêras ing tanah ngriki, benjing tanggal 27-28 wulan punika badhe ngawontênakên parêpatan umum.
Têmtunipun parêpatan wau ugi badhe mratelakakên cacahing tiyang mêndêm, lan kintên-kintên ugi ngraosi indhaking pabrik bir.
Gunggunging pragatan rajakaya ing Bêtawi. ing salêbêtipun wulan Januari kapêngkêr, wontênipun
wontên wêtênging tiyang, tujunipun wêtênging tiyang punika kuburan growong, dados inggih botên nate kêbak-kêbak.
Pabrik bir ing Bêtawi. Ing Bêtawi badhe wontên pabrik bir enggal, dipun adani dening firma Geo Wehry.
Bab indhaking bir ing tanah ngriki ing mangsa punika, kados botên kakuwatosakên badhe kathah tiyang siti sami trom-troman, amargi artanipun sawêg prêlu kangge tumbas uwos. Namung bab pakêmpalan panyêgah M, inggih punika "Goede Tempelieren" kapêksa mindhak padamêlanipun.
Arta kêrtas palsu. Sawênèhing bangsa Bombay ing
Kali Besar (Bêtawi) kecalan wacucal rêgi f 35000.- ingkang kintên-kintên dipun salingkuhakên dening punggawa bangsa Walandi. Sapunika sawêg dados
Kasangsaran agêng ing sêgantên. Wontên baita saking Surabaya dipun tumpaki tiyang 49, sarêng dumugi ing Sêmampir baita wau katêmpuh ing angin, baita kêbalik.
Rahayu kasangsaran wau kasumêrêpan dening kapal Bêngkulên, gadhahanipun K.P.M. lajêng nindakakên pitulungan, sagêd mitulungi tiyang 26 sampun sami lêmês. Baita pulisi ugi lajêng têtulung, sagêd manggihakên bangke 4, tiyang ingkang 16 sami ical.
Pêjah jalaran nêdha tempe. Ing dhusun Kêdondong, Sêmakan, Bara Paras tuwin Karangarja, wêwêngkon Kulompraga, wontên tiyang cacah 51 sami pêjah jalaran mêntas nêdha tempe ampas. Sakawit sakitipun ngêgèt, sasampunipun 3-4 jam lajêng sami pêjah. Bab punika lajêng dados
takèni, sasampunipun 1 jam lajêng pêjah.
Tiyang pêjah utawi sakit, ingkang jalaran mêntas nêdha tempe ampas, punika kêrêp wontênipun, bokmanawi têtêdhan ingkang kados makatên wau pantês dados awisan. Dene ingkang dipun wastani ampas wau, ampas tahu, inggih punika têtêdhan ingkang limrahipun namung dados pakan babi, sampun botên gadhah sari punapa-punapa.
Nêmpuh pangeran-pati Itali. Wontên pawartos, wontên tiyang nama De Rosa ingkang nêmpuh
Ngabên rikat-rikatan lampah. Ing Jerman mêntas wontên têtandhingan rikat-rikatan lampah, ingkang dipun bên wau sêpedhah motor, auto tuwin mêsin mabur.
Pancèn ing kala punika Nonah Dhorah macak barès nanging ngayang batin, katingal ngalela kados rêmbulan manggèn ing langit biru, ngangge rasukan wol abrit sêpuh, têmbingipun angengisakên pakulitan jêne
kalêmpakipun amujudakên wêwarnèn ingkang damêl tiwasing kakung. Ing sanalika ngriku Radèn Sumarta kados kalap wontên ing kêdhung kabingungan. Sasampunipun mandêng dhatêng Nonah Dhorah sawatawis, tanganipun Nonah Dhorah ingkang nuju nyêpêng tanganipun Radèn Sumarta, lajêng dipun candhak cêg, kurêbing èpèk-èpèk dipun tèmpèlakên ing irung.
Nonah Dhorah sakalangkung tumratab ing manah, tanganipun dipun sêndhal, ngantos uwal saking gêgêman, kanthi nilari ulat manis nyawang ngiwa nêngên.
Radèn Sumarta ugi nututi nyawang ngiwa nêngên, manahipun lajêng ngalokro, dening sumêrêp tuwan tuwin Nyonyah Blok, pangagênging bang ingkang sêsarêngan murugi dhatêng papan ngriku.
Nyonyah Blok wau saking katêbihan sampun gumujêng kalihan ngacung-ngacungakên rakètipun tumuju dhatêng sang kêkalih tuwin wicantên: Adhuh, kaya manuk sajodho. O, inggih, anèm sami anèm.
Wusana sasampunipun têtabikan, lajêng sami rêrêmbagan anggêgarap, ingkang dipun garap Nonah Dhorah kalihan Radèn Sumarta. Botên dangu katungka dhatênging kônca-kônca main sanès-sanèsipun sami gêgandhengan. Nonah Dhorah lajêng manggihi prawan Jawi
purun malêbêt dhatêng griya, sanadyan dipun acarani bapakipun Nonah Dhorah pisan, ugi botên purun, awit Radèn Sumarta mangrêtos, bilih anggènipun ngacarani tiyang sêpuhipun Nonah Dhorah wau botên têrus ing manah, sagêd kêtitik saking sêmuning polatanipun. Dados anggènipun ngampirakên wau namung lêlamisan kemawon.
Makatên ugi ing dintên wau, Radèn Sumarta ngêtêrakên Nonah Dhorah ngantos dumugi ing ngajêng kori, atêtabikan araos gumèndhêl.
Ing ngriku manahipun Radèn Sumarta rumaos mangu-mangu. Manawi mirid ing pasang pasrawungan, Nonah Dhorah kintên-kintên anglanggati trêsnanipun. Nanging ing bab tindak anggèrèt tangan kados kala wau punika, katingalipun botên adamêl kadugi, mila lajêng andadosakên mangu-mangu ing manah.
Ing ngriku Radèn Sumarta ambatos: Ing kene kawêkasane, dadi saupama ora kasêmbadan saiki, ya uwis.
Radèn Sumarta ing sadèrèngipun pêpisahan, wicantên dhatêng Nonah
kang lagi mêntas tak gawe. Apa kowe sesuk sore wayah jam lima gêlêm mênyang omahku. Kajaba nonton gambar, isih ana gunêm liya-liyane.
Ngantos sawatawis pandurat, Nonah Dhorah tanpa ngucap, namung tumungkul kemawon, kados anggagas-gagas.
Radèn Sumarta angambali wicantên kalihan anggrayangi tanganipun Nonah Dhorah: Apa alane yèn kowe mênyang ing
Sadèrèngipun kula matur pitakèn, langkung rumiyin kula nyuwun sih gunging pangapuntên. Jalaran kula lare parêdèn, ingkang sapunikanipun taksih dados murid, sinau ing pamulangan dhusun Rawajali, Kêjajar. Dados inggih sampun têmtu dèrèng sagêd mathuk, nama undha-usuking ukara, ewasamantên kula kamipurun, ngaturakên sêrat ing ngarsanipun Rama Sêbul, adhapur pitakèn. Bokbilih karsa paring wangsulan, lumayan kangge imbêt-imbêt sêsêrêpan kula.
Ing sabên dintên Rêbo, lan dintên Sêtu, kula tansah dipun paringi sêrat waosan saking guru kula. Mênggah sêrat wau namanipun: Kajawèn. Dhawuhipun guru, kula kapurih maos ing griya, kanggea indhaking sêsêrêpan kula.
Sarêng buku punika sampun kula tampi, ugi kula waos. Ingkang kula rêmêni ing bagean Taman Bocah, jalaran ing ngriku waosanipun anyênêngakên, lucu tur anggumujêngakên. Punapadene wontên kawruhipun: sulap.
pamèrna kancamu. Sarêng kula mirêng dhawuhing guru, kula inggih lajêng tumandang nyulap. Saking sênêng kula marsudi dhatêng sulap, kula inggih tansah sêdhia. Ing ngriku salêbêtipun kula nyulap, dipun tonton dening kônca-kônca kula, lan saking sênêngipun anggènipun ningalti,ningali. sami surak-surak. Tiyang-tiyang ingkang sami langkung ing margi, inggih sami kèndêl, mrêlokakên ningali. Ing ngriku kêtingal rêna sangêt, guru kula anggènipun mriksani. Jalaran saking anggèn kula moas Kajawèn.
Satêlasipun anggèn kula nyulap, guru kula inggih lajêng mamèrakên kasagêdanipun nyulap. Mênggah guru kula anggènipun nyulap wau, ing Taman Bocah ngriki, kados-kados dèrèng wontên ingkang paring pitêdah. Mila kula inggih tansah lajêng gumun [gumu...]
[...n] malih. Kula matur dhatêng guru kula, supados karsaa anjarwani wadosipun. Namung guru kula botên karsa anjarwani. Ing batos kula kêpengin sangêt mangrêtos wadosipun. Dangu-dangu guru kula dhawuh: Sis, yèn kowe kêpengin wêruh wadine anggonku nyulap, mara takona bae mênyang Rama Sêbul, mêngko rak banjur diwangsuli ana ing Taman Bocah kono.
Mila kula prêlu pitakèn dhatêng rama, mugi karsaa anjarwani, sulapipun guru kula wau.
1e. Guru kula nyuwèk-nyuwèk krêtas abrit, biru, pêthak, dipun têdahakên dhatêng kônca-kônca kula, kalihan ngêndika: Bocah-bocah, dêlêngên, iki rak krêtas wis tak suwèk-suwèk ta. Iki arêp tak pangan, mêngko mêsthi bisa dadi krêtas glintiran kaya cêmêthi.
Èstu, krêtas punika dipun mamah, lajêng dipun êlêg, sarêng sampun dipun lêg, lajêng dipun utahakên malih, dipun lorod saking sakêdhik, dados krêtas glintiran urut-urutan. Abrit, biru, pêthak, ngantos panjang sangêt.
2e. Guru kula mundhut bênang pêthak pêngaos sak sèn. Dilalah wontên lare kônca kula ingkang gadhah, lajêng dipun aturakên. Sarêng bênang wau sampun dipun tampi, lajêng dipun pêdhot-pêdhot, ngantos dados sakilan-sakilan. Bênang wau inggih lajêng dipun mamah, kêtingalipun inggih lajêng dipun lêg. Sarêng sampun inggih lajêng dipun utahakên malih, dipun lorod saking sakêdhik, dipun ulur saking cangkêm. Ingkang ngulur inggih lare ingkang gadhah bênang wau. Wusana bênangipun taksih wêtah, tur inggih botên têlês. Malah bênang wau lajêng kasukakakên wangsul malih dhatêng ingkang gadhah.
Taksih kathah malih tunggilipun. Namung sarèhning kula sayah anggènipun nyêrati, benjang malih kemawon kula pitakèn sanèsipun.
wise surup ketok kêlip-kêlip / diyan isih adoh / diparani ing sakapenake / kira-kira wis jam wolu bêngi / nuli anyêdhaki / masjid cilik munggul //
ora suwe ana wong marani / malakune alon / ing sêmune sajak nyamarake / awit ana [a...]
[...na] uwong têka bêngi / Wêlas alon muni: / Mas, mas kula nuwun //
mugi wontên mirahing panggalih / sadalu kemawon / kula badhe sipêng yèn marêngke / kula tiyang asli saking têbih / kadalon ing margi /
amisakit / anggêr purun mawon / êmbok mawi dipun têpakake / saupami gêntos pun gêbagi / punapa ta inggih / botên tulung-tulung //
wong sing krungu pitakonan kuwi / mripate malolo / lan mangsuli bangêt ing nêpsune / dika mênêng ampun cêcariwis / napa dika ngrêti / têng uwiting luput //
Wêlas sarèh anggone mangsuli / kang sabar kemawon / tiyang sabar agêng ganjarane / kaparênga kula takèn inggih / punapa kang dadi / jalaraning luput //
rada sarèh wong kang ditakoni / wangsulane alon / ingkang dados ing mulabukane / rumiyine niki utang dhuwit / sampun sangêt lami / botên purun nyaur //
bandhol / nadyan dadi prakara ing têmbe / nanging êmpun lêga krasa ngati / mulane saniki / ajêng kula êjur //
Wêlas mèsêm karo mituturi / mangke alon-alon / kang
anggêbagi katog / kalampahan dados lan patine / punapa ta kang pun kukup wingking / malah bokmanawi / nyaur ukum gantung //
wontênipun tiyang anyidrani / dèrèng tamtu awon / sagêd ugi saking malarate / saupami gadhah: napa inggih / badhe anyidrani / prêlu pados luput //
ing samangke kula anêngahi / badhe atêtakon / pratelaa pintên sambutane / saupami sagêd kula niki / purun anambêli / anyauri krupyuk //
barêng krungu wong sing anggêbugi / atine krasa plong / banjur ngira yèn bali dhuwite / mula banjur amangsuli lirih / gih sadasa ringgit / kriyin mulung krupyuk //
wise ngono Wêlas angulungi / karo clathu alon / lah punika rupiyah salawe / katampèna minôngka nêbusi / kula mung sadarmi / lugu atêtulung //
uwong mau anampani dhuwit / salawe mêlorok / nganti ketok andhrêdhêg tangane / wong sing utang banjur diluwari / anggêblas nglungani / nyang pêtêngan angslup // (Bakal disambung)
Dhèk Sêtu kêpungkur ing Taman Bocah mêntas ngandhakake bab anèh-anehan, ya kuwi pongpongan sing gawene nyolong piyik manuk ana susuh, dadi ya mènèk barang. Ing saiki arêp ngandhakake anèh-anehan manèh, nanging sadurunge ngandhakake anèh-anehan mau, ing kene arêp ngobrol dhisik, prêlune mung supaya cêtha, yèn anèh-anehan sing arêp dikandhakake iki têmênan.
Dhèk biyèn ana wong dhêmên ngobrol, olèh tandhing padha wong ngobrol, sijine karan obrol gêdhe, sijine karan obrol cilik, mungguh karane mau, karêpe ora kok sing siji ngobrol bangêt, ya kuwi gêdhe, utawa sijine ora pati ngobrol, ya kuwi cilik, nyatane padha obrol kabèh. Dongèngane mangkene:
Ana wong ngobrol, unine: Wah dhèk cilikanku, bapak yèn anggawèkake layangan nganti ora mêkakat, la wong layangan kok
Saka anèhe mau, nganti ora ana wong sing wani ngungkuli obrole, la wong ya barang gêdhe kok samono. Iya jalaran saka anggone ngobrolake gêdhening layangan mau, uwong mau banjur diparabi si ngobrol gêdhe.
Nanging jêbule uwong mau olèh tandhing uga wong ngobrol. Wong ngobrol sing kapindho, barêng krungu ana sing ngobrol kaya ngono mau banjur nyambungi: Kuwi kosokbali karo bapakku, dhèk aku isih cilik tau ditukokake manuk êmprit cilik, saka cilike nganti tak arani dhêle, la wong ya yèn tak pakani bêras, sabên lagi dithothol, durung nganti kolu, bêrase wis jujul mêtu silit. Manuk mau barêng wis
kuping, wah suwarane lamat-lamat kaya piyul.
Wose kabèh mau obrol. Ing saiki arêp ngandhakake anèh-anehan têmênan, ing nagara Bêrlin, ana jaran cilik bangêt, ing sajagad, jaran mau sing cilik dhewe, dhuwure mung 60 cm, wujude kaya ing gambar. Ta, anèh ora.
Saupama anèh-anehan mau ora ana wujude, mêsthi dipaido bocah akèh.
Ôngka 26, 22 Dulkangidah Je 1862, 30 Marêt 1932, Taun VII.
Arc de Triomphe, punika tôndha têtengêr ungguling jurit Prabu Napoleon manggèn ing têlênging praja Paris. Adi eloking griya-griya tuwin margi-margi, cêkap mariksanana ing gambar.
Radèn Gathutkaca pranyata satriya wirotama, dibya sumbaga sakti sudira ing ayuda, ambêk prasaja, susila prigêl ing parikrama. Ing
sarwa sambada gagah prakosa. Yèn sumiwi marang Endraprastha ngagêm cara satriya, yèn tinangkil ana ing pura Pringgadani ngrasuk busana kaprabon.
Mangkana Radèn Gathutkaca arsa lumawad ngupaya maesa danu satus kang pancal panggung, nanging èmêng ing panggalih, dèrèng prastawa ing dunungan. Pandoning karsa arsa nyuwun pitêdah marang ingkang uwa Rêsi Anoman.
Sakala Radèn Gathutkaca nata busanane, busanane Radèn Gathutkaca sami mawa prabawa pêparinge Sang Hyang Jagat Karana. Apa busanane Gathutkaca: ngagêm gêlung makara
mirah pakaja. Yèn tinon saking mandrawa busanane Radèn Gathutkaca pating galêbyar pating galêbyur kaya lintang
kluruk krungu têlung pal, kok ora ana wong ngambus. E - bok ya ana wong ngampirke ngajak madhang mana, tak mangan sing nganti ora eling.
(Garèng:) Sing sudi sapa ngampirke kowe, wong kowe kuwi ora mung drêmba cocot wae, ya drêmjadrêmba. tangan, drêmba mata. Yèn ngêtke memehan nganti ngoli-k.
(Petruk:) Ah, ya bêjane nguwong, ora kêna. Yèn diampirke wong mantu, mbêlèh gong, nggantung kêbo, rak mrêgaya.
(Petruk:) Hla, napane.
(Petruk:) Madhang napa, yu -.
(Tiyang èstri:) E, mang mriki, ta. Timba kula kêcêmplung, dika slulupi sing nganti kêcandhak. Wong sampeyan dhuwur, botên susah nganggo ôndha rak geyuk. Ning sing ngati-ati, lo, sabab sumure
yu -. ...Hêm - wong iki nèk lagi kojur.
(Garèng:) Mulane aja sok ngarêp-arêp barang sing enak-enak, ora blônja kok arêp nothol, sirmu. Anggêr wong golèk enak, malah kêtlarak.
Pitedah tuwin Pamrayogi Sawatawis Kangge Jêmaah Haji
Ingkang kakajêngakên: nurutan tuwin botên wontên suwantênipun punika, upaminipun: sanadyan rumaos anindakakên samubarang ingkang botên mêsthinipun, utawi katanggor ing apus-apus, têka awis-awis ingkang gadhah grênjêt lapur utawi
Malah sawênèh bilih kadhawuhan saha dipun mangrêtosakên, rumaosipun kajêlomprongakên utawi kasasarakên, dados dhawuh tuwin parimarma wau kasêpèlèkakên. Beda bilih ingkang cêcriyos punika bôngsa Arab.
Ing môngka para priyantun wau anggènipun dêdalêm ing Ejas punika sampun wontên ingkang 10, 15 malah sampun wontên ingkang 20 taunan, kajawi punika pakaryanipun ngêmungakên gêgayutan bab panjagi tuwin pangurus kawilujênganing jêmaah-jêmaah tanah ngriki, dados sêsêrêpan kangge prêluning jêmaah têmtu sampun matêng sayêktos.
Ingkang kathah bilih wontên punapa-punapa lajêng kasidhêm kemawon, sajakipun botên sanès namung sumendhe ing takdir, rumaos bilih sadaya-sadaya punika gêgayutan kalihan niyatipun anêtêpi kuwajiban wau, dados sampun mêsthinipun bilih kalambaran pêrih tuwin pêdhês punika.
Sabab-sababipun pramila botên wontên suwantênipun utawi tansah nurutan punika, punapa binêkta saking kadunungan watak kasatriyan, dados botên badhe sêsambat, utawi punapa pancèn saking kiranging mangrêtos. Sagêd ugi wontên sabab sanèsipun, upaminipun wiwit wontên ing griyanipun piyambak sampun dipun wanti-wanti bilih ing ngrika sanadyana wontên punapa-punapa, botên [botê...]
[...n] kenging mobah mosik jalaran mindhak kirang sahipun anggènipun anêtêpi kuwajiban wau, botên sanès, bab punika namung kasumanggakakên para maos. Bilih prêlu, ing têmbe wingking nêdya ngunjuki wuninga ing salugunipun bab panas pêrihipun jêmaah saking tanah ngriki ingkang kabêkta saking nurutan jalaran ajrih tuwin saking enggal-enggal pêrcadosipun dhumatêng bôngsa Arab, ing wusananipun ngantos sami nandhang kacingkrangan ing ngrika.
Mangsuli bab kêcingkranganing jêmaah haji wau.
Saking judhêging manah wontên ingkang dados bêbau pawedangan, inggih punika wande ingkang ngêmungakên sade tèh lan kopi, wontên ugi ingkang dados kênèk motor. Sampun têmtu kemawon pambayaripun sakalangkung mirah, jalaran saking kathahing tiyang pribumi ingkang ugi ngupados padamêlan.
Malah wontên malih ingkang bêrah tanpa mawi epahan, sok ugi kasukanan têdha dalah panganggenipun, sawênèh pangupajiwanipun sami misaya ulam sagantên lan sanès-sanèsipun.
Pramila karangan punika kaanggêpa kados sêsêrêpan tuwin pitêdah sawatawis, botên sanès mugi amêwahana awas lan prayitnaning para maos ingkang nêdya badhe anêtêpi kuwajiban, nadyana tindakipun sampun samêkta sayêktos prayogi ngatos-atos sawatawis.
Minôngka panutuping karangan punika kasêbutakên bilih ing sabên taunipun jêmaah haji ingkang sami dhatêng ing Mêkah wau, cacahipun ing nalika taun sae, dados sadèrènging awis arta, wontên dasanan ewon makatên. Cacah jiwa samantên kathahipun punika ingkang onjo piyambak saking tanah ngriki, dene sanès-sanèsipun saking Malakah, Britis Indhiya, Aprikah, Pèrsia, Ègiptê, Maroko lan sapanunggilanipun.
Kadosdene praja Switsêrlan sagolongan agêng pamêdaling tiyang siti saking tiyang lêlana inggih punika tiyang hartawan, tuwin ing Montêkarlo saking dayaning kalokanipun griya ngabotohan, lan ugi kadosdene ing tanah Jawi pangasilaning tiyang siti ing kitha Kudus saking agêng
jêmaah haji, ingkang sami dhatêng ing sabên taunipun.
Tuwan S. Sugita, ing Kotabumi. Pamundhut panjênêngan sampun dipun kintuni, tumrap buku sanèsipun mundhuta dhatêng toko buku Tan Khoen Swie ing Kêdhiri.
Tuwan A. ing Salatiga. Gambar ingkang kamanah prêlu inggih kapacak, dene gambar kados ingkang panjênêngan cariyosakên punika, kamanah botên prêlu.
Lêngganan nomêr 1734 ing Kêndhal. Mundhuta buku djidwal kemawon, dhatêng Bale
wadya Jêpan ingkang dhatêng tansah anggili tanpa kêndhat. Sakêdhap wontên pawartos ungguling wadya Tiongkok, sakêdhap malih wontên pawartos gêntos kêsêsêr, nanging mênggahing pêpetangan, Tiongkok kêrêp unggul, kathah tôndha-tôndha prawiranipun wadya Tionghwa. Mênggah wontênipun pawartos telgram sabên dintên tansah ngêwrat pawartos ing bab campuhipun wadya praja kêkalih wau.
Ingkang nama katênggêl dados ajanging paprangan ing wêkdal punika ing praja Syangi, kawontênaning karisakan praja kenging dipun wastani agêng, dene wontênipun pêpêjah sabên dintên lumintu ewon. Miturut pêpetangan ingkang sampun katindakakên manut papriksan, karisakan ingkang jalaran saking bom Jêpan, adamêl kapitunan 15.600.492.71 dholar, papan ingkang tinêmpuh pinetang wontên salêbêting laladan 474 mil pasagi. Kapitunaning rakyat wontên 180.316 dholar, kapitunan griya-griya ingkang sampun awujud jugrugan tembok wontên 314.084 dholar. Wontênipun rakyat ingkang nandhang kasangsaran ing paprangan ingkang jalaran kenging bom, wontên kawan dasa gangsal prêsèn saking gunggungipun têtiyang ing ngriku sadala,sadaya. ingkang pêjah wontên 6080, tatu 2000 tuwin ical tanpa lari wontên 104.000.
Mirid kawontênan ing golongan Tiongkok, pancèn inggih nandhang kapitunan agêng, nanging kosokwangsulipun tumrap golongan Jêpan ugi botên wontên bedanipun, malah tumrap pawartos saking Jêpan, adêging kabinèt Inukai sampun kirang kiyat, golongan militèr orêg, anyasmitani botên sae, manawi botên kalêrêsan badhe madêg paprentahan militèr ingkang dipun pangagêngi dening Pangeran Sayoni, tamtu kemawon ada-ada punika atêgês damêl ringkihing paprentahan praja.
Tumrap kêkêncênganing Jendral Caiting Kai, mratelakakên bilih wadyabala Tionghwa sampun dipun dhawuhi supados nyantosani barisanipun, ngêntosi karampunganing pamupakatan. Dene manawi bab punika botên wontên kawusananipun, ingkang adamêl pamarêm, badhe anglajêngakên rêrêmpon, inggih badhe kadospundi kemawon.
prajuritipun badhe padhamèn kalihan mêngsah. Bab wau dipun wangsuli dening karerehan, manawi pangagêng wau nêdya rukun kalihan mêngsah, dipun lampahana piyambak, para karerehan nêdya angantêpi tekad, pêjah wontên ing prang wutah rahipun ingkang nêtyani. Samantên kêkiyataning manah ingkang sampun kabranang.
Kados para maos botên kêkilapan dhatêng tandanging wadya Tionghwa golongan 19, punika têtungguling barisan Tiongkok, ngantos dipun wastani prajurit waja. Mênggah kasantosan tuwin kawantêranipun wadya golongan 19 wau pancèn anggêgirisi, panglawanipun dhatêng mêngsah tumindak kanthi kaprayitnan, kêrêp sagêd adamêl kapitunaning mêngsah. Inggih wadya golongan 19 punika ingkang têtela katingal kalangkunganipun, sagêd nanggulangi tuwin mangsulakên mêngsah sayêktos. Nanging kauningana, kapitunanipun inggih botên sakêdhik. Mênggah têrangipun, kacariyos wadya wau wontên 28.000, kalêbêt golongan warni-warni, kathah para sêtudhènipun, dene cacah samantên wau, pinanggihipun kantun prajurit 8000, sanèsipun sami tiwas tuwin nandhang tatu. Namung wohing campuh sagêd adamêl unduring mêngsah ugi kanthi tilar pêpêjah tanpa wicalan, dados têtêp taksih nama unggul.
Barisaning saradhadhu lautan Jêpan ingkang nuju dhatêng ing Sanghai.
Nanging lêlampahan punika manawi kêdah rame ing salêbêtipun golonganipun piyambak, inggih sampun dilalah, ing sapunika ing golongan Tiongkok wontên tuwuh pasulayanipun pangagêng sami pangagêng, Jendral Dhang Suwèh Liyang pasulayan kalihan Jendral Yèn Sisan tuwin Jendral Pang Yu Siyang pasulayan kalihan Jendral Siyang Kai Sèk, tansah kêdah campuh kemawon. Manawi kalampahan dados campuh, wadya TilongkokTiongkok. tamtu badhe dados ringkih.
Dipun êntosi kemawon badhe kadospundi kadadosanipun, ngrika-ngriki têka sami mêngku mêmala wontên salêbêting badanipun piyambak.
pengkalane nrithik / thag-thêg gathuk nuthuk //
kang rinipta sajroning pangrêpi / ngrumpaka wong dodol / sêga pêcêl bongko sambêl
Priyantun ingkang ngarang punika kalêbêt ing golongan onjo ing bab nyêkarakên, nanging ing karangan punika adamêl gagrag ingkang nganèh-anèhi, pangikêting ukara kadamêl pating brênggèl. Nanging sarèhning sarjana, karanganipun tamtu mêngku kajêng wigatos.
Tumrapipun para maos Kajawèn, kados dèrèng tamtu mangrêtos. Namung wontên emanipun, pasêmon ingkang namung dipun mangrêtosi dening ingkang ngarang piyambak, sok nuwuhakên kêlintu sêrêping liyan, ingkang pancènipun dados sirikaning sarjana. Ewadene sarèhning lêrês punika botên wontên ingkang ngungkuli lêrêsing pamanggihipun piyambak, namung kasumanggakakên para maos. Ewadene manawi wontên ingkang rumaos kataman suraosing karangan punika, kaanggêpa botên wontên kemawon.
dhumatêng rowangingrèki /rowangirèki. kônca bau ayo mangkat / nanging alon-alon bae / kyai dimène sakeca / nitih tanthutandhu. tan gograg / kang
nyuda têbih sawatawis / kapala bau umatur / nuwun sandika kiyai / tandhu lumaksana alon //
lampahipun datan kawarti ing ênu / ing Jamsarèn sampun prapti / lon-lonan nyèlèhkên tandhu / wontên ngajênging pandhapi / kyai mandhap alon-alon //
lan ngandika dhumatêng kapala bau / lurah bau ing nagari / sampeyan
kula sampun kautus kangjêng sinuhun / Jumngahan mring Dêmak masjid / ing lampah sami rahayu / ngantos wangsul mring nagari / tan wontên kang karya ewoh //
salam tangat sungkêm kula ugi konjuk / ing
saontêne sampun ngangge rikah-rikuh / kyai gya malbèng jro panti / wêwarti mring semahipun / supados anyadhiyani / Nyi Jamsari gupoh-gupoh //
nyadhiyani wedang panganan lan sêkul / pêpak lêlawuhannèki / sampun lumadi
pangapura ring luput kang wus kapungkur / lan nyadhang nugrahèng Widhi / Nyai Jamsari sumambung / dhuh sanak bau nagari / kang nêmbe sami rêkaos // Badhe kasambêtan.
Garèng : Ora, Truk, lagi dina Sabtu kang kapungkur, kowe ngomongake, jarene sajêrone jaman bingung kiyi, prêlu padha ngrêmbug ing bab tatakrama. Wah, Truk, iki aku pancèn iya mupakat bangêt, ing jaman kaya ngene kiye, bisa lan grêti nyang tatakrama kuwi, pancèn iya ora ngêmungake prêlu bangêt, malah gêdhe pigunane. Tandhane aku kiyi bae, barêng saiki aku gêlêm nindakake
ora tau kapiran. Kaya ta: yèn aku sônja nyang dalême mas Arja, sing biasane blang-blêng sakêpenake dhewe, ing sarèhning lagi ana ing sajêroning jaman bingung mêngkene, iya banjur tak pigunakake tatakramaku, iya iku mangkene: ana ing latar adoh capingku wis tak bukak, lakuku thik nganggo mundhuk-mundhuk, nèk wis cêdhak ing ngomah, banjur nyuwara: kula nuwun, punapa mas Bèi Arja wontên dalêm. Apa manèh nèk sing kagungan dalêm wis miyos, sanadyan maune mung: sa, so, bae, saiki mêsthi nganggo aturan, oraa basa, calathune mêsthi a... lus: wèh, mas Arja, kok kadingarèn nyang dalêm, tak arani lagi tindak-tindak, dadi anggonku sowan ora kêcêlik. Lo, kuwi saka andhap asorku kiyi, dadi saka anggonku ngrêti nyang tatakrama kiyi, suguhane iya anggantêr bae...
Petruk : Nèk caramu sing kaya ngono kuwi pancèn iya alus, nanging iya aluse... wong ngêmis, dupèh jamane lagi mlèsèt mêngkene, tandang-tanduke nyang kancane banjur andadak diowahi, [di...]
[...owahi,] mung prêlune bèn olèh jablogan, yak, nèk kaya ngono kuwi ora kêna diarani: tatakrama, nanging mas ngantèn: nistha. Karo manèh sing tak karêpake jaman bingung, kuwi sing bingung dudu wêtênge sabab dening padha jès bèn, bab kiyi ora niyat arêp tak rêmbug manèh, rasaning pikirku wis jêlèh bosên. Nanging sing tak arani jaman bingung, yaiku bingunge uwong anggone arêp padha ngudi nyang kamajuan, têgêse: nyang kapintêran lan kautamaning wong ngaurip. Sabab, Kang Garèng, kaya-kaya kowe dhewe rak iya wêruh, yèn ing jaman saiki kiyi wong pintêr pancèn iya wis bal-balan têmênan, nanging apa wong-wong sing diarani pintêr mau padha ngrêti nyang tatakrama, hka kiyi cara santrine: wallahuallam.
Garèng : Cocog, Truk, wong aku dhewe iya
karo sêtudhèn... angon kêbo. Hla, pikirên bae, ta Truk, wong lagi ngadhêpi wong tuwane, lungguhe ana ing kursi wis tumpang dhêngkul, thik nganggo èdhèk manèh. Apa manèh nèk krungu unining gramopun, andadak banjur suwat-suwit karo pacak gulu rèntèng, têgêse: gela-gelo sing ora ana lèrèn-lèrène kae. Hara, ingatase wêton: H.B.S. rak wis kêna diarani: wong pintêr, ta, nanging bokmanawa iya saka pintêre mau, ing wusana tatakramane banjur... dibêsènêh.
Petruk : Wiyah, kok le ora mèmpêr mêngkono, ana tatakrama kok dibêsènêh. Kang Garèng, sanyatane yèn ana wong nonoman pintêr, nanging ora ngrêti nyang tatakrama, kuwi sing wajib disalahake pancène dudu si nonoman mau, nanging wong tuwane. Awit sing wajib mulang tatakrama kuwi wong
wong tuwa mung naliti rêpotane sakolahan bae, dupèh bijine anake wolu sanga bae, banjur apa-apa dijorna, iya arêpa: anjungkir walik, klintongan, kloyongan, dalasan arêpa: pring padha pring...
Garèng : Mêngko sik, Truk, mêngko sik, aku kok rada lali cara Mlayune, mungguh karêpmu: pring padha pring kuwi kêpriye. Kaya-kaya nèk aku ora kaliru, kuwi rak bangsane: sontoloyo, grompol thèk barang kae, dadi jênênging gêndhing, ana kok banjur kok cakake nyang tindak lakune: anaking uwong.
Petruk : Pancèn iya jênênging gêndhing. Tumraping wong tayuban upamane, yèn sing bêksa wis mundhuti gêndhing pring padha pring, kêna diunèkake ora ana sarusikune, wong iya pring padha pring, thuthuk-thuthukna kae wong iya mung pring karo pring, rak ora dadi ngapa, ta. Mêngkono uga tumrape wong tayuban, sing jogèd karo warangganane kuwi arêpa kêpriya-kêpriye kae rak iya ora dadi ngapa, wong iya pring padha pring, alias: kulit sama kulit, tidhak jadhi apah, sèh...
Garèng : We, hla, têngik têmênan, dadi gênahe kowe kuwi nyêmoni wong tuwa anggone ngêjorake carane sêsrawungan para nonoman [no...]
[...noman] jaman saiki, anggone lanang karo wadon bisa sêsrawungan kalayan sasêkecaniranèki. O, hla wong endah-endah bangsane kolot, ora ngrêti nyang jaman modhèrên kiyi, tur awake dhewe wis ora bisa nglakoni manèh. Saka anggone munggah mêdhun kalamênjinge nèk nyawang sêsrawungan sing ngrêsêpake mau, lan awake dhewe wis kêtuwan arêp mèlu-mèlu, saikine banjur main nacad bae, ngono kuwi: saru mênggala, nèk ngene: saru dijaya, nèk mêngkono: saru diningrat, wèh, iya mung arêp nacadi bae. Nanging, Truk, ora bab kiyi sing lagi dirêmbug, nanging bab: tatakrama. Mara, andharna dhisik mungguh sing diarani: tatakrama kuwi.
Petruk : Kang Garèng, tatakrama kuwi sing baku ana loro, yaiku tatakrama batin, lan tatakrama lair.
Garèng : Wis ngrêti aku, Truk, nèk sing diarani: tatakrama batin kuwi, yaiku: wong sing nandukake tatakramane nganti tumêka ing batin têmênan, dudu sing laire nyêmbah sedhokan tanpa ana lèrèn-lèrène, nanging ing batin marang wong sing disêmbah mau anggrundêl mêngkene: disambêr gêlap ping pitu likur dhur-dhuran, wis wandamu kaya brutuning pitik tukung, kathik angêcuwis bae.
Petruk :O, hla salah wèsêl sing nganti saêpos, Kang Garèng, ora mêngkono mungguh karêpe tatakrama batin kuwi. Liya dina bae tak têrangake sing nganti talêsih, saiki rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik.
Oto panyadenipun buku Bale Pustaka nuju wontên
Pangiritan ing S.S. Kawartosakên, S.S. badhe nindakakên pangiritan, ingkang kintên-kintên angsal-angsalanipun langkung saking 5 ton. Pangiritan wau sarana badhe ngrikatakên lampahing sêpur kilat, ingkang dhatêngipun ing Surabaya kasuda 42 mênit, dene ingkang dhatêng Bêtawi
kadurjanan, durjana kajêng jatos punika manawi kapêngkok sakêlangkung nyamari, jalaran kêpapagipun wontên ing wana, sok lajêng nekad. Nanging mênggah wosipun, anggèning nekad wau botên liya namung jalaran prakawis pados têdha.
Dipun kunjara jalaran nyalingkuhakên arta f 275.-. Kawartosakên, juru sêrat wêdana ing Cililin ingkang ngrangkêp hulpostcommies, katahan ing pakunjaran jalaran nyalingkuhakên arta postwissel gunggung f 275.-.
Sami-sami padamêlan nyêpêng arta, punika kagolong angèl, angèlipun wau jalaran pêpindhanipun kados cowuk-cawuk madu, dangu-dangu tamtu gupak, botên lajêng wisuh, malah dipun dilat. Mila para ingkang kawajiban ing damêl babagan wau kacakêtana ing èngêt.
Ing bab mrajaya guru wanita ing Salatiga. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, guru wanita ing Salatiga, ingkang dipun prajaya dening jongos, punika sanès guru ing H.I.S. nanging ing H.C.S. ingkang kaprajaya nama Nyonyah Joa Hok Kay, ingkang mrajaya nama Suratman, saha lajêng suduk salira piyambak. Ing sapunika Nyonyah Joa taksih dipun upakara wontên ing griya sakit. Mirit anggèning tiyang ingkang mrajaya suduk salira, kados-kados sampun ngrumaosi dhatêng kalêpatanipun, nanging samantên punika namung tuwuh saking pangintên.
Usul basa Indonesia (Mêlayu) benjing congres B.O. Kawartosakên, pang B.O. Sêmarang badhe usul wontên congres B.O. ing Surakarta benjing Mèi ngajêng punika. Supados warganing raad golongan B.O. ing sabên parêpatan nganggea basa Indonesia.
Manawi usul punika sagêd kasêmbadan, basa Indonesia manggih kamajêngan.
Ngêncêngkên pajagèn. Pangrèh praja ing Imagiri, Ngayogya, nindakakên kêncênging pajagèn, ing sabên dintên papan-papan ingkang sêpên kêdah dipun sambangi, manawi dalu tiyang rondha tansah mubêng. Wontênipun tindak kêncêng makatên punika amargi ing mangsa punika ing bawah Ngayogya sakalangkung rêsah, begal sêbrot botên pilih wanci, ngantos damêl kasamaranipun tiyang lumampah.
Pinanggihipun wontên ing mangsa punika tiyang tansah nyamarakên dhatêng tuwuhing tindak rêsah ingkang jalaran saking jaman malèsèt, dados tuwuhing rêrêsah punika sampun nocogi kados raos pangintêning ngakathah. Pinuji sirêpipun kemawon.
Jaarmark Surabaya. Kawartosakên, jaarmarkt ing Surabaya sampun anêtêpakên, ing taun punika botên kawontênakên, amargi nuju mangsa kados
angguran. Saking rekadayanipun para anèm, ing Imagiri, Ngayogya, ngêdêgakên pakêmpalan ingkang sêdyanipun badhe nulungi para angguran, sarana ngêdêgakên tukang cukur, tukang blangko tuwin grêji, ngiras kangge ngajari dhatêng warga sanès-sanèsipun ingkang dèrèng sagêd.
Tuwuhing manah nêdya rukun, mugi nêrusana dipun tampi ing para angguran kanthi gambiraning manah, sarta manggiha wohipun.
Nyuwun pasitèn. Ing rêdi Walat, Sukabumi, rumiyin wontên pasitèn jêmbaripun 1000 bau, ingkang kala ing taun 1921 tuwin 1922 kapasrahakên dhatêng têtiyang kanan keringipun ngriku, salajêngipun dipun garap. Siti wau wusananipun dipun jabêl saking ingkang anggarap, kadadosakên wana tutupan. Ing sapunika têtiyang ing ngriku badhe nyuwun wangsuling siti wau malih, dene ingkang kangge wêwaton, sapisan jalaran saking jaman kados makatên, kathah ingkang sami kêkirangan; kaping kalihipun, wana tutupan punika damêl kapitunanipun ngakathah, awit kathah kêthèk tuwin andhapanipun sami ngrêrisak tanêman.
Rekadaya kados makatên punika wohipun kadospundi, dèrèng kasumurupan.
liya. Apa kowe lali mênyang gunêmku mau.
Ah, Dhorah, uwong ing nagara kene kabèh rak wis padha wêruh mênyang anggonku sêsrawungan karo kowe, malah wis wiwit dhèk kowe lan aku isih padha bocah pisan, apa kang bakal kopakewuhake. Wah manèh anggonmu ana kutha kene mung kari limang dina, apa kowe ora bakal mênyang ing omahku.
Ing ngriku Radèn Sumarta lêga ing manah, lajêng nyandhak tanganipun Nonah Dhorah, drijinipun ingkang mucuk ri lajêng dipun candhak saha dipun rêmêt sarosanipun kalihan wicantên: Dhuh jiwaku.
Nonah Dhorah anjêlèh kados nêpsu, nanging linut ing èsêm: Atho, atho. Aja sêmbrana kowe, iki rak ana pinggir dalan gêdhe.
rumiyin dados arsitèk, sapunika sampun pènsiun. Sarêng sampun diwasa, gêsangipun rêmên miyambak. Tuwan wau kala rumiyin bojonipun tiyang Jawi, sampun dipun kawin wontên ing grija, dipun sêbut nyonyah. Sangajaling bojo, lajêng botên purun momoran tiyang sanès, botên nate sônja dhatêng griyaning tiyang, nanging manawi wontên tiyang ingkang dhatêng ing griyanipun, sanadyan botên rêna, inggih dipun tampèni, tindak kados makatên punika sampun dados adatipun tiyang Prancis.
Kasênênganipun Tuwan Be punika ambêbujêng. Sanadyan sampun ngumur 60 taun, taksih kadugi ngambah wana ingkang agêng-agêng, minggah rêdi ingkang inggil-inggil, makatên ugi mandhap ing jurang lêbêt. Manawi tuwan wau sampun asikêp sanjatanipun rèpêtir, botên ajrih papagan kalihan sima tuwin kewan galak sanès-sanèsipun. Ing samôngsa wontên sanjata mungêl, sampun tamtu angsal gotongan. Dene ingkang dados
salajêngipun dipun jantoni jampi ingkang andadosakên prayogi, ingkang kadamêl wados. Sasampunipun garing, lajêng dipun lêbêtakên dhatêng pêthi, kakintunakên dhatêng Paris, murih dipun rêsiki. Sawangsulipun, wacucal wau sampun dados padagangan, dipun kintunakên dhatêng pundi-pundi. Inggih tindakipun makatên punika ingkang andadosakên wêwahing panggêsanganipun. Dene panggêsanganipun wau namung maligi kangge maragadi anakipun inggih punika Nonah Dhorah.
Nalika Nonah Dhorah dipun tilar ngajal biyungipun sawêg ngumur 6 taun. Kala samantên Tuwan Be taksih dados arsitèk.
Nalika Nonah Dhorah tamat saking pamulangan andhap, lajêng dipun kintunakên dhatêng Batawi, nglajêngakên sinau malih, manggèn wontên ing griya pamondhokan lare èstri ing Salêmbah, amargi botên gadhah sanak wontên ing Batawi.
Kala samantên manahipun Tuwan Be prihatos sangêt, amargi botên tega nilar nagari S ingkang dados dununging kuburipun ingkang èstri, lan malih nagari wau nama nagari wutah rahipun ingkang èstri, piyambakipun kêpêksa tumut anrêsnani. Kesahipun saking Prancis kala rumiyin, pancèn nêdya oncat, amargi sakit ing manah. Kawontênanipun nagari Eropah sampun botên nênarik manahipun. Nanging ing kala punika ugi rumaos awrat anggèning badhe pêpisahan kalihan anak, awit sênênging gêsangipun namung kalihan anak, ingkang namung satunggal thil punika.
Nanging ing bab sêkolahing anakipun, kêdah dipun tindakakên, lan kêdah milih sêkolahan ingkang pantês. Pamanggihipun Tuwan Be, ing bab bôndha têtilaran, punika tumraping anak botên badhe tumônja punapa-punapa. Dene ingkang wigatos, anak punika kêdah angsal wulangan kawruh ingkang ngantos inggil, punika ingkang badhe dados sarana sangu gêsang. Sampun ngantos bapa dipun têtah ing anak ing têmbe wingking. Sayêktosipun Tuwan Be ing manah inggih tansah mongga-manggu ing bab anggèning badhe nyêkolahakên anakipun,
dening rumaos botên sagêd pêpisahan sakêclapan kalihan anakipun wau.
Jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên punika, lêbêtipun sêkolah Nonah Dhorah wontên pamulangan andhap, sarêng sampun ngumur 8 taun. Satamatipun saking pamulangan Tuwan Be mandhêg mangu ing manah malih, badhe kasêkolahakên M.U.L.O. wontên ing nagari sacêlakipun kemawon, punapa dhatêng H.B.S. ing Batawi. Dene panêmpuhipun pandadaran Nonah Dhorah dhatêng pamulangan kalih pisan wau kêcêpêng sadaya kanthi gampil. Nanging jalaran saking grag-grêging manahipun Tuwan Be, saking rumaos botên sagêd pêpisahan kalihan anak, Nonah Dhorah kêpêksa namung nganggur ngantos kalih taun. Ing salêbêtipun kalih taun wau namung andhuwêl wontên ing griya kemawon. Makatên punika anjalari anggènipun anglajêngakên sêkolah sampun ngumur 16 taun, lajêng bidhal dhatêng Batawi.
Pinanggihipun wontên ing lêlampahan ingkang kacariyosakên punika, Nonah Dhorah nuju liburan, dene anggènipun sêkolah wontên H.B.S. sampun angsal tigang taun. Sayêktosipun Nonah Dhorah sampun nêdya mêdhot anggènipun sêkolah, cêkap samantên kemawon, nanging tiyang sêpuhipun sangêt amambêngi, kêdah kadumugèkakên ngantos satamatipun gangsal taun.
Nonah Dhorah punika sanadyan sawêg ngumur sangalas taun, nanging sampun ngrumaosi diwasa. Saya manawi nitik ayuning warni ingkang tansah winangun ing birai, saya cêtha kadiwasanipun. Dene tuwuhing raos kados makatên punika, botên liya jalaran saking tansah mirêng pangalêmbananing para kakung neneman ing Batawi. Malah ing sajatosipun, Nonah Dhorah sampun anampèni sêrat-sêrat pangajap sih saking para neneman, ingkang kalêmpakipun ngantos mumbruk dados sawadhah. Kajawi punika sabên dintên inggih taksih lumintu anampèni sêrat saking pos, ingkang suraosipun ugi sami kemawon. Nanging sêrat sadaya wau botên wontên ingkang dados panuju ing manah, ing batos malah gumujêng, e, dene tiyang samantên têka sami kados makatên sadaya.
Kajawi punika taksih wontên malih sêrat-sêrat ingkang linut ing têmbung pangancam-ancam: manawi Nonah Dhorah botên miturut, badhe dipun sanjata, wontên ingkang badhe ngèlèkakên lèpèn, tuwin sanès-sanèsipun. Nanging
wau sami dipun rimat wontên ing pêthèn tilaraning biyungipun, lan Nonah Dhorah piyambak botên mangrêtos, sêrat wau ing benjing badhe kangge punapa. Nanging manawi Nonah Dhorah kêpêksa kêpranggul ing tiyang nglairakên ucap ingkang sambêt kalihan suraosing sêrat, dipun wangsuli ing têmbung manis, ingkang suraosipun: dèrèng pantês amatrapakên têmbung kados makatên dhatêng lare sêkolah. Mila botên lêpat anggèning mastani Nonah Dhorah punika acumbu-cumbu lalêr, awit sajatosipun taksih sarwa makèwêd.
Nonah Dhorah sasampunipun pêpisahan kalihan Radèn Sumarta, lajêng malêbêt ing griya rêrikatan, saha lajêng anjujug panggenaning bapakipun, ingkang nuju ngombe wedang dipun sambi maos sêrat kabar, wicantênipun: Dhah, pah.
Bapakipun mandêng Nonah Dhorah ingkang guwayanipun taksih katingal mangar-mangar kalihan mangsuli: Dhah, Dhorah.
Mangar-mangaring guwaya tumrap Nonah Dhorah, punika sampun dados adatipun, saya manawi pinuju main tênis, dados botên pisan-pisan dados pamanahaning bapa, namung ing bab rongèhing solah, punika andadosakên gagasan.
Patrap kados makatên punika tamtu kemawon tansah dipun sawang ing tiyang
bae... Botên dangu mungêl malih: Din, Din, anu ah banyu Lônda bae. Nanging dèrèng ngantos dipun ladosi, lajêng gregah tangi nusul dhatêng bipèt kalihan muring-muring, saking sêlak botên bêtah ngêlakipun, lajêng ngiling toya Walandi piyambak, ngantos ambaludak, saha lajêng dipun ombe: cêgog, cêgog. Sisanipun dipun cêmplungi ès, lajêng wangsul dhatêng palinggihan kalihan ngombe, sagêlas mèh têlas. Wusana lajêng tilêman malih, unjal napas, gêlasipun dipun dèkèk ing kênap andhap.
Bapakipun wicantên kanthi manis: Dhorah, genea dene kowe duwe tindak kaya mangkono.
Polahmu kok beda karo padatan. Bok ya sing rada sabar, wangune ana sabab kang karasa ana ing atimu.
Ah, ora apa-apa kok, pak, mung saka bangêt
angin. O, anakku gèr, dene rupamu wis katon diwasa.
G: Bedane swarane pungkase kowe ora ngene
G: Coba baleni nulad lagu kang mau kae
G: Ee.. Lha mekso beda
M: Pundi to pundi to ingkang taksih benten
G: E tobil jebule kowe mekso beda
Koor: Hip ho! Ha hip ho! Hip ho! Ha hip ho!
G: E… lha kae neng awang-awang keh mega-mega
Yen… tak sawang beda-beda swara ora ala malah becik
G: Duh bocah bagus tutwuria lagu kang mau
ngelmu iku angel yen durung ketemu, nanging yen wis ketemu angel cak-cak’ane. kabeh mau gumantung saka krenteg pribadine dhewe. kawula gadhah batangan kagem para sedherek, apa sejatine kang bisa madhangi jagad sak isine ?
puniko saget damel pepeling bab ingkang dereng natos kito pangertosi,sebab kito sedoyo puniko kalebet tiyang ingkang taksih enggal,utawi saget dipun wastani generasi enggal mawi kito kedah mangerstosi bab asal usul ipun bab puniko.ning sampun ngantos kito puniko mboten mangertosi sejarahipun kito sebagai generasi kedah
Stasiun Semarang Tawang (kode SMT) iku stasiun indhuk ing Kutha Semarang kang nglayani sepur eksekutif lan bisnis, sarta ékonomi. Stasiun iki minangka stasiun sepur gedhé paling tuwa ing Indonésia lan diresmèkaké ing tanggal 19 Juli 1868 kanggo jalur Semarang Tawang menyang Tanggung. Jalur iki migunakaké (ril) amba 1435mm. Ing taun 1873 jalur iki didawakaké nganti tekan Stasiun Solo Balapan lan saterusé tekan Stasiun Lempuyangan ing Yogyakarta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stasiun_Semarang_Tawang&oldid=961361"	Kategori: Kutha SemarangStasiun sepur ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 29 Februari 2016.
opo paukuman kuwi ono 2 siji neng alam ndoyo kapindo neng akherat coba,den glenggono neng batinmu yo sedulur. yen sedulur kabeh ngugemi Agama coba di timbang abot endi paukuman neng alam ndoyo opo neng akherat.
Kowe, Sampeyan, Panjenengan, De'e (Boso Jowo alus)
sing dadi pengusaha ndok Tegal?? wis lali kabeh rek karo BABATE??
Balas	suyono sawo wrote @ 17 November, 2009 at 2:55 pm	pokoke wingko babat iku pasti sing duwe wong babat kab.Lamongan jd berbahagialah bagi warga Lamongan duwe ciri khas makanan soto, pecel lele dan wingko babat bravo kabeh kanggo wong lamongan, aku dewe asli wong
Balas	araftuka wrote @ 3 Januari, 2012 at 3:38 pm	aku wong tanjung lamongan cak / ning … sak liyane wingko, aku yo sueneng ambek sing jenenge sego
ebeg attau kuda lumping hampir sama terutama di daerah kebumen lor, tp emang ebeg pandan sari mandan maju, soale wis di bubuhi seni tarian modern, :) ora kaya nggonku sing esih tetep klasik, :)matur suwun.
Matur nuwun Kang wis mampir nang blogku...Nang desaku mbiyen ya ana grup ebeg, tapi mbuh isih apa ora...?? Wong saiki nek nduwe gawe wis pada ora seneng nanggap ebeg, paling nek 17-an, kuwe bae wis pirang2 taun ora ana nang acara 17-an.. Wonge wis padha gaul kabeh mbok ya Kang...???
nek ra salah ebeg sing nang nduwur kuwe..rombongane Gembong...biasane nongkrong nang pasar kemuning...dadi nek sing arep nanggap ya takon bae ebeg rombongane Gembong..wis pada
Mangkunagaran Srikaton, Pigeaud, 1953, #1459	Katalog:Srikaton, Pigeaud, 1953, #1459Sambung:-
Srikaton§ Srikaton inggih punika Tawangmangu, bawah Kabupatèn Karanganyar Mangkunagaran.
2. mring kang wignya têpaning palupi | lêlupiyan pamardining basa | kang tumulad pagunane | sujana kang wus putus | karsanira sang asma sandi | kaping tri Surakarta | pinardawèng kidung | laksita dènnya cangkrama | dhèrèk kang wa Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara ||
3. nalika mring pacangkraman ardi | Karangpandhan sawetaning praja | kalih dasa pal têbihe | nguni iyasanipun | swargi Kangjêng Pangran Dipati | Arya Mangkunagara | kaping kalihipun | mangke winangun wus dadya | rakitira kadi puraning maharsi |
4. lawan yasa pacangkraman malih | ing Srikaton namane kang arga | kidul wetan ing prênahe | mung nêm pal têbihipun | saking wukir ing Pandhanpuri |§ Karangpandhan bawah Kabupatèn Karanganyar Mangkunagaran. ing mangke sampun dadya | ngilèn ajêngipun | asri rêngganing suyasa | yeka ingkang badhe pinirsa jêng gusti | lajêng karsa pêpara ||
5. lan jêng tuwan residhèn ing nagri | Surakarta Yèkêl asmanira | kang tumuntur ing lampahe | katri putra sang prabu | ingkang sêpuh Jêng
6. mung sakawan kang sami umiring | Pangran Arya Prabu Prangwadana | Pangran Dayakusumane | kang kalih wus tinuduh |
nami | arsa mring Karangpandhan | panggih ipenipun | residhèn ing Surakarta |
mila mangke umangkat nunggil saari | mrih sarêng praptanira ||
8. nahên ingkang mêthuk anèng ardi | winursita Risdhèn Surakarta | kadi sarêng ing lampahe | enjing wanci jam pitu | angkatira saking nagari | anuju ri Anggara | nêmbêlas sitèngsu | wulan Saban Be kang warsa | sinangkalan ngèsthi nênga sarira ji |§ Taun Jawi 1808, taun Walandi 1879, wulan
gusti kang kaping kalih | Nararya Brajanata | gangsal putranipun |
Jêng Gusti Pangran Dipatya | Arya Mangkunagara kang
Prabu | Prangwadana malih putraji | Pangran Sumadiningrat | catur nunggil dunung | wontên malih sanès rata | andhèrèkkên mung badhe dugi banawi | Pangran Suryadiningrat ||
11. lan ambêkta kalih ingkang rayi | Dèn Mas Suryadarmaja kang nama | Suryadarsana kalihe | têtiga nunggil dunung | wontên malih ingkang umiring | inggih sanès kareta | sira Dyan Tumênggung |
Jayasarosa kalawan | Dyan Ngabèi Cakrajaya ingkang nami | lawan Jayasumarja ||
12. tuwin malih sira Angabèi | Martarêja lan Jayadipraja | sami bêkta ampilane | dene ingkang garubyug | ing kareta ngajêng lan wingking | dragundêr mung sakawan | gangsal tindhihipun | lampahira sampun prapta | jawi kitha ing Jurug kilèn banawi | têdhak saking kareta ||
13. pinêthukkên wadana pulisi | Dèn Mas Arya Sêbrata kang nama | umarêk sapanêkare | kang sadhiya ing ngriku | kangjêng
lan Risdhèn Surakarta | lajêng tindakipun |
dhatêng têpining narmada | nitih palwa nama Sang Naga Basuki | lan sagung para putra ||
14. dyan tumênggung tuwin para mantri | numpak palwa aran Cakranggana | mudhik ngetan panabrange | prapta babaganipun | gya tumêdhak dhumatêng gisik | tan karsa pinaraka |
marang ing kitha | rumêksaa ing praja lan jroning puri | bawah Mangkunagaran ||
ingkang wontên ing ngarsane | kang rayi ajêjuluk | Pangran Prabuningrat lan malih | Pangran Samadiningrat | yeka arinipun |
yeka wadana gunung | Radèn Citrapradata nami | rumanti nganti karya | saprikancanipun | Kabupatèn Karanganyar | kang gêntosi ampilan kaprabon sami | kang saking jroning praja ||
21. nging jêng gusti pangeran dipati | datan karsa ngèndêlkên wahana | lajêng wau ing
anèng marga | amangsuli jêng gusti pangran dipati | tantara sampun prapta ||
22. Karanganyar ing nalika wanci | pukul sanga antaraning surya | samana kèndêl lampahe | ing ngriku gya pinêthuk | asistène ing Wanagiri | Phan Ordhê namanira | nuju wontên ngriku |
gunging ampatan | prandene mêksa mandhêlis | dumadya ing samangkin | jêng gusti ing karsanipun | mayasa kang radinan | salère lawan kang
pasawanganipun | mangkana rawuhira | residhèn lawan Jêng Gusti | Tuwan Kliyan gya mêthuk rèh gurawalan ||
saantaranirèng margi | ngêngrêng saliring rêrênggan | kawuryan sangkaning têbih | ing têba sasat kadi | kaluwung barung manawung | sapraptanirèng kana | wong agung nulya ngèndêli | saking rata tumêdhak
tuwin ta ingkang saking | Karangpandhan wadya mêthuk | Panèwu Pôncarêja | sapanêkarira sami | Karangpandhan rumanti nganti nèng kana ||
yeka kaurmatanira | Tuwan Dhabu kang pêpanti | dhusun kutha Kuwadungan | mangkana kang para gusti | lan para tuwan tami | kèndêl ing ngriku
sinawung ing sabda manis | tumrah sumrambah ing wadya | supênuh tan nguciwani | tantara asêsanti | angunjuk wilujêngipun |
kambah ingkang wadya | prapta badhe aningali | rawuhing kangjêng gusti | jibêk têpining marga gung | tan antara katingal | jêjaraning rata
sampun rawuh | ing pasar Pandhanpura | gègère anggêgêtêri | saking sami sêmune sêngsêm mariksa ||
lêlangên ing Lawu ardi | nitih rata pinandara | ing wadya saurut margi | samana para gusti | lan pra tuwan kang tinamu | akampir lêlênggahan | ing papan
saliring sayuran | ananging datan winilis | cinêndhak ing kandhanira |
mangsuli kalanta nguni | rawuhira jêng gusti | pinêthuk
wontên tuwan-tuwan | bangsaning Walandi prêsil | ingkang nyêpêng ing Gadhungan | anama Tuwan Phan dhêr Pit | lan Tuwan Arlop nênggih | ing Kumuning wismanipun | samya mêthuk nambrama | jêng pangran
ing wadhah sarwa gumrining | sagunging para gusti |
pra samya karênan ngunjuk | saliring pasunggatan | tanpa
rawuh graning Pandhanpuri | para putra têmahan sami asmara ||
1. sarawuhira jêng gusti | praptèng madyaning gapura |
3. jêng tuwan residhèn aglis | umandhap saking wahana | alon wau ing tindake | mring pataraning pandhapa |
apèni-pèni maneka | sarwa di sarwa listya | sambadane kang pamatut | patrape kang upakara ||
5. karênan ingkang ningali | jêng tuwan residhèn lawan | Tuwan Noi lan malihe | asistèn ing Wanaarga | nèng ngriku pondhokira | sowang-sowang kamaripun | sampat srining uparêngga ||
6. cinarita kangjêng gusti | tindak anganthi kang putra | atmajendra katigane | pinirsakkên pondhokira | ing prênah tan
gusti pangran dipati | tindak pasanggrahan wetan | yeka sabên pakuwone | rawuh kinurmatan gôngsa | kang
nèng ngriku datan andangu | gya tindak pakuwon ngarsa ||
11. lênggahan sajroning loji | ambanjêng pra tuwan-tuwan | lan para gusti jajare | tan dangu saosan prapta | wedang tèh tuwin kahwa | gya larih midêr tumuntur | sumrambah ing para wadya ||
Sêkilka satunggal | asistèn ing Magêtane | Tuwan Glimê katrinira |
kuntrolir kang pilênggah | kanthi Bupati Madiun | Tumênggung
bujana | kêmbul sakameja gone | nutug dènnya andrawina | sinêlan imbal sabda | dangu ing antaranipun | luware wong agung sigra ||
20. amit mring risdhèn kêkalih | tuwin para tuwan-tuwan | kondur marang pakuwone | pra gusti saananira | sawusing têtabean | dan sami makuwon sampun | nahan ta ingkang winarna ||
21. sutendra taruna kalih | pamitan dhatêng kang uwa |
badhe mirsani rakite | ing bukit Tirtanirmala | jêng gusti sukèng driya | amiji mring putranipun | Jêng Pangran Dayakusuma ||
dhiri | larud saliring rês linu | barêgas ringase katon ||
5. punika kandhanipun | kang rumêksa sêndhang kyai dhukun | gusti katri sukèng tyas dèn wursitani | anulya tindak tumurun | anjog dhatêng tirta mandos ||
ingkang jagi sapratingginipun | amiranti obor tuwin ayam alit | kinarya andadar banyu | kamandène
10. pinindho pining têlu | tuhu kadi nalika duk wau | sukèng driya satriya katri ningali |
sêndhang kalihipun | tatal lamun kinarya usada sakit | barah rambat katrap bubul | waluya yèn kinum kono ||
dasih | kadya duk ing tindakipun | kunêng ganti cinariyos ||
16. wau sapungkuripun | gusti katri wontên ingkang nusul | iswaratma Pangran Gôndatmaja nanging | mung lancaran tindakipun | nitih turôngga bêsaos ||
api | drêsing srèng saengga jawuh | wimbuh barondonging êlong ||
22. binandhung saking kidul | srèng andêdêl angayuh mandhuwur | têkèng luhur mêkar tumangkar mawarni | abang biru tuwin pingul | gumêr suraking wong nonton ||
23. sawênèh janma dhusun | kang katiban gronjal kagum-kagum | ingkang pêrak kaparak ing agni ngisis | sinurak saking lor kidul | rame
9. kongsi dangu dènira bujana wau | ngiras pagunêman |
10. tindakipun benjang-enjang wanci bangun | kampir ing Gadhungan | lajêng anjog Tubagiri | kèndêl Sukuh mriksani candhi Pancaka ||
11. yèn wus rampung gya têrus margi campurung | jêng gusti ngandika | sakalangkung nyuwawèni | amung kula trus saking ngriki kewala ||
13. Pangran Prabu Prangwadana kanthinipun | de pamonging lampah |
dipati | gya luwaran dènira sami dhaharan ||
15. mung sapangu pinarakan anèng ngriku | jêng gusti sakala |
kasaru ing wanci pan sampun môngsa ||
23. lingsir dalu jêng gusti sasmitèng wadu | tanggap pra niyaga | anyênggrèng
catur munggwèng ngarsi | sigêg gantya ingkang winursitèng kôndha ||
28. ingkang manggung maksih nèng pakuwonipun | jêng gusti kalawan | Residhèn Madiun tuwin | kang kinanthi Dipati Suradiningrat ||
ngumpul | pinarnah plataran ngarsi | wimbasara sikêp dwaja | ingkang badhe anjajari | ampilan wus ngapit rata | rantap pangiride kèksi ||
3. satus janma ngajêng pungkur | gumrah swaranira atri | tan antara sang iswara | budhal ingurmatan dening | pradôngga barung
6. ing Srikaton kanthanipun | rantap rontèke marapit | kumlap tinub ing
gêndhèng payone gumrining | ing ngarsa ngiras pandhapa | tuwin suyasa ing wingking | kang têngah
18. anjog ing kajogan pungkur | manguntur mijil sing gadri | pinayon kampung lajuran | têrus mring patirtan wingking | lèr kidul sinung rêrênggan | wisma kampung amarapit ||
sinung | wisma wangun kampung bali | balungan balok sadaya | ing ngajêng pinagêr ruji | punika pakuwonira | sagunging kang para siwi ||
galnisir taratagira | jinumbuh ing ngajêng wingking | ingkang lèr pakuwonira | jêng gusti pangran dipati ||
24. lan putra jêng pangran prabu | kang kidul pancèn kinardi | pakuwon sang narpatmaja |
6. sapinggiring lèpèn Dimara kapêthuk | Tuwan Pan dêr Pit lan malih | Tuwan Arlop kanthinipun | wontên saêlèring kali | myang langsir tridasa kang wong ||
awit lèpèn kèh watu kang lunyu-lunyu | lêlumutan kanyut dening | wantêring tirta lumuntur | kang lumantar saking wukir | ing sabrang
laju | lajêng mring dhusun Kumuning | tan antara sami bodhol ||
13. kinurmatan kadi duk ing rawuhipun | pangarsa langsir tan têbih | ing
16. langkung rêna tamu ing saananipun | dangu antaraning wanci | duk arsa pamit kasaru | praptaning riris
nganti | mring jêng tuwan rawuhipun | lajêng sami mariksani | candhi pancakaning layon ||
22. kori pisan kaèksi gapuranipun | sinung ing arca winarni | ing rêrekan baga
jaladara midêr têpung | têpang ujunge kang wukir | ing wanci wus lingsir kulon ||
26. dadya dangu kapirangu samya ngrêmbug | pangrêmbagira wus gilig | lajêng badhe bodholipun | wit lamun katungkèng ratri | sayêkti têmah kuwatos ||
27. tuwan risdhèn gya nitih turangganipun |
pra tuwan lan para gusti | dumulur nut ing lêlungur | tumurun mring jurang
lampahipun | lambunging cêmpurung prapti | wijiling baskara katon ||
1. radi ngampad marga amalipir | lêmpêr
kapungkur desa Samakadi | tan antara katon | pakuwon gung munggul banderane | asrêp ing tyas kang sami lumaris | samana kang
dipati | dangu dènnya nganti | nèng pakuwon agung ||
4. dupi rawuh tuwan risdhèn tuwin | tuwan-tuwan alon | mandhap saking turôngga tinampèn |
6. bingahing tyas dènira basuki | rawuh ing pakuwon | tan adangu luwaran sakèhe | tuwan-tuwan tuwin para tami |
pakuwon | loji ngajêng ajajar lênggahe | amung Kangjêng Pangeran Ngabèi | kang dèrèng sumiwi | lan sakadangipun ||
sumiwi | anglêrêmna sami | ing saliranipun ||
9. duta mêsat tan antara prapti | sajroning pakuwon | cundhuk lawan kang rayi katrine | alon matur rèhirèng
wingking | andrawina kasok | rampung dhahar bubaran sakèhe | para tamu tanapi pra gusti | amakuwon
mring kêkandhang agandhang swarane | sigra wadya kang badhe lêladi | ngalilir umijil | saking pondhokipun ||
ardi |Lebih satu suku kata: kawaratan ingkang ardi-ardi. mung grane kang katon | tan antara Hyang Rawi wijile | sumunar mring
pandhapi | pangiride katon | satus janma mangkana wiyose | kangjêng gusti pangeran dipati | mring pakuwon loji | lawan para tamu ||
25. taman kêndhat sadêhan kang prapti | tumrahe tan anggop | sawusira dhaharan sakèhe | tuwan risdhèn ing Madiun tuwin | bupati
Bèi Citrapradatane | sarèhira padha ingsun tuding | umiringa maring | risdhèn ing Madiun ||
29. tan winarna bidhale jêng gusti | ingkang cinariyos | Tuwan Risdhèn Madiun angkate | tabah sapta
gya nikung mangalèr | jog radinan ing Pancot manginggil | rikating lumaris | praptèng
lumaris | wau ta ing pungkur ||
1. Dyan Bèi Citrapradata | wangsul saha sakondhangira sami | rêrikatan lampahipun | sigêgên ing samarga | gantya ingkang winursitèng kandhanipun |
4. laju ngalèr ara-ara | abawera radinan awaradin | trus mangilèn lampahipun | rawuh dhusun Mutihan | wontên
ingkang sami tumingal | tan antara sami ingurmatan ngunjuk | sampanyê môngka pratôndha | sumungku sungkêming galih ||
9. mring tuwan residhèn lawan | kangjêng gusti pangeran adipati |
Gobayan | sang iswara lastari ing lampahipun | rawuh gudhang Jumantana | ing lampah prasamya kampir ||
kawan pal watawis ing têbihipun | ing papan tan patos gawat | kang pakèwêd mung sakêdhik ||
22. jêng tuwan risdhèn miyarsa | langkung suka ngandika mring jêng gusti | saudara lamun sarju | kula ing benjang-enjang | kapiadrêng badhe angawaki
kapat sami rumêksaa ing pakewuh | kang wus tau jajah wana | wêruh papaning pawèsthi ||
25. dèn prayitna ywa pêpeka |
28. dadya pra gusti sadaya | kèlu ing tyas sadaya angladosi | lesan musthi kontanipun | pinêlêng lênge kêna | winatara satus tindak têbihipun | tuhu tan ana kuciwa | kawangwang sami winasis ||
29. surya mèh ngancik ancala | candhikala sumirat asmu abrit |
langkung rame tinundha binut kalih | cèlèng nyulêng ngisis siyung | amogok mêgap-mêgap | ana asu
tinunjang ing rowang saking wingking | pramana dènira naut | githoke wraha kêna | ngrik karuna karênan kang sami dulu |
nuhoni yèn inpantri | wus tate lumampah | lampahan tigang dina | ugi minggah graning wukir | duk prang nèng Padhang | ing Dhèli tuwin Ngacih ||
10. lampahira tansah amusthi sanjata | Sêrungan sampun prapti | têtirahing
alon wacana | dhuh risdhèn sampun runtik | yèn panggenan sima | lir punika kewala | kawical kalangkung gampil | kang sampun limrah | tikêl kalawan ngriki ||
13. langkung sungil langkung siluk langkung pringga | tuwin kang mutawatir |
28. tuwan risdhèn langkung cuwaning wardaya | dene kasaput ratri | gya sami tumêdhak | marang tarub dadakan | bujana lan para gusti | sunggatanira | tan pae duk nèng loji ||
siniwakèng madyaning pandhapa | wus dangu ing antarane | ngêntosi praptanipun | ingkang sami bêrêg mring wukir | jêng tuwan risdhèn lawan | sang
ingkang sagêd dhawahi sardula | kula pirsa palajênge | saking watawisipun | nandhang kanin tepong kang
yèn sampuna kasêlak wanci | kadi ta kang sardula | tamtu kengingipun | wit sampun kataman brana | cuwa kula langkung saking Pangran Bèi | jêng gusti amiyarsa ||
4. kandhanira duk anèng wanadri | langkung ngungun de sima
kalamun wus ngalih | ngungsi papan graning arga liya | ka wus ngili kèh ajrihe | wasana kang rinêmbug | benjing môngsa têrangan malih | badhe tindak pêpara | mring pakuwon ngriku | de
dipati | tan umiring marang kabujanan | anyarèhkên sarirane | amung jêng pangran prabu | kang tinuduh minôngka wakil | dangu antaranira | dènnya dhahar kêmbul | tan kêmba imbal wacana | sêsambène sabên myarsakkên kang gêndhing |
sampun miranti | tuwin turangganira | wandawa myang wadu | ing antara pukul sapta | kangjêng gusti tindak pasanggrahan
barubarung. manawung | Monggang tuwin kang Carabali | pangirid satus janma | ngarsa myang ing pungkupungkur. | kapungkur ing Jumapala | pêpêlakan
anggur sampanyi | wilujêng rawuhira | risdhèn lan wong agung | sawadya saking pêpara | lan minôngka pratôndha
mangke | kula badhe tumuntur | mring pakuwon nyipêng saratri | lajêng trus ngatêr marang | Wanagiri gunung | jêng gusti mangayubagya | tandya amit budhal ingurmatan kadi |
21. ngidul ngetan lampahe lastari | ratan rata ing saurutira | laju anjog ing ngajênge | Gudhangpêlêm anikung | ngidul anjog Kêmlakamanis | nikung ngering katingal | gudhang gêng
têtuwuhan | tuwin pisang sinangsangan rosan cêngkir | rinut ing saka tratag ||
24. lumrah saka sinukarta dening | buntal patra
ing saananira | ing dalêm wingking jujuge | adan bujana kêmbul | lêladosan sami lumadi | minuman sêsêlingan | ing sasênêngipun | saluwaring
pukul lima pra gusti samya sawega ||
3. adrês praptane kang warsa | tinub ing maruta ngidid | kongsi suruping raditya | kang riris maksih garimis |
Prangwadana | Arya Brajanata tuwin | Tuwan Isêl supadi | wikan talatahing Kêthu | wus dadi punang rêmbag | tuwan risdhèn
10. kadya duk ing rawuhira | rikating lampah gya prapti | bang wetan ingkang narmada |
karandhat dening | taru rining wanadri | pra gusti sarawuhipun | gya sami minggah marang | panggungan tan patya inggil | nut
iki | ing sabêne nora tau mindho karya ||
22. umatur wadya kang pirsa | gusti kados botên kenging | awit pêsating warastra | sarêng lan milaring rêndhi | amung ta ingkang rayi | pangran prabu alon matur | kangmas watawis kula | kang sangsam punika kêni |
rambah kaping kalih dènnya | gosok bêrêg ing wanadri | mung Kangjêng Pangran Bèi | kang angsal sadangunipun | kalih kalêbêt jagar | kasaru ing wanci lingsir |
ambêkta | konjuk mring sri narapati | Tuwan Isêl ing Wilatung inggih angsal ||
28. jêng gusti kalangkung suka | mring
budhal kinurmatan gôngsa | ginarbêg wadya turanggi | jinajaran Wimbasara | tan sarônta sampun prapti | ing Kêpuh
kaliwon ing Sukaharja | bawah dalêm sri bupati | kumêdah atur pahargya | kang sami rawuh cangkrami | nanging ta kangjêng gusti | tan kampir ing lampahipun | marma glis rawuhira | ing Bacêm brang kidul prapti | mandhap saking swandana gya nitih palwa ||
mantri | jêng gusti lan risdhèn nulya | anitih swandana nunggil | sumawana pra gusti | dumulur mring rata pungkur |
ing sarawuhirèng puri | pinêthuk pra wadyanira | punggawa satriya mantri | gya lênggah ing
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, migunani
Peter Warburton (1588–1666)[290]YY
Rowland Eyles Egerton Warburton[293]
Pupuh Kinanti, “Nalika kesah pu nika-ing sasih Muharam singgih-wimbaning sasih sapisan-dinten ahad tahun alif-punika sakalanya-bumi
Wisnu Sasangka, Sry. 2008. Paramasastra Gagrag Anyar Basa
Téa Leoni iku sawijining artis Amérika Sarékat. Dhèwèké omah-omah karo David Duchovny (bintang The X-Files) ing tanggal 6 Mei 1997.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 21 Oktober 2016.
Indonésie Tiki Lodge Lombok Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Punika unjuk kawula Radèn Tumênggung Amongpraja, kunjuk, ingkang panjênêngan, Kiyai Lurah Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Ingkang kawula unjukakên. Kawula sampun nampèni sêrat sangking kantor, ingkang katitimangsan kaping 17 wulan Juni taun 1842, ijêmanipun ing sêrat. Kangjêng tuwan residhèn amaringakên srêrat. Aturipun Tuwan Mungsêr, 2, aturipun tiyang Jawi, awasta Bok Rêsawijaya, saha aturipun tiyang 20 warisipun Ki Rêsawijaya, tiyang pasakitan ing Sêmèn. Dikakakên atitipariksa, saha angrampungi saprayogènipun.
Paturanipun Tuwan Mungsêr, kang sarêng kalih sêratipun kangjêng tuwan residhèn. Angintunakên tiyang pasakitan awasta Rêsawijaya, bêkêl ing Sêmèn. Maosanipun Tuwan Hèldêr ing Tarik. Dosanipun mêndhêt maesa, 2, gadhahanipun bêkêl Gêmpol rencangipun Tuwan Mungsêr, kang nguningani bêkêl ing Sêngkleyan kalih Sawit. Pangakênipun Rêsawijaya piyambakipun botên mêndhêt. Naming dipun lapuri rencangipun, awasta Jayatruna, 2. Sôntadipa, mênawi badhe mêndhêt maesa.
Paturanipun Bok Rêsawijaya, saha saaliwarisipun tiyang 20, kala ing ditên Sêptu kaping 25 Rabingulakir Jimakir, punika wanci-wanci bangun enjing, ingkang jalêr Ki Rêsawijaya, dipun cêpêng dhatêng upsindêripun Tuwan Mungsêr
wang, ing mangke kang jalêr wau kasuwun luwaripun.
Paturanipun Ki Rêsawijaya, botên angakêni, mêndhêt maesa 2 wau, botên ngakêni gadhah rencang, kang wasta Jayadipa, kalih Jayatruna.
Paturanipun sêksi, rencangipun Tuwan Mungsêr, 1, Dêmang Kramasêmita,ing Jamus. 2, Sutajaya, 3. Rêsasêntona, sami Jamus, 4. Sôntadiwirya, sami wuninga kala pun Rêsawijaya, kabêlok, wontên ing
kadhatêngan rencangipun ing Sêmèn, kalih gadhah têmbung badhe mêndhêt maesa, dipun pênging dhatêng pun Rêsawijaya, sampun kantos mêndhêt [mêndhê...]
[...t] gadhaanipungadhahanipun. para tuwan. Botên atawisantawis. lami, tiyang 2 wau, anyukani parêsèn, dhatêng pun
Jumuwah, kaping 25 Rabingulakir Jimakir punika, Ki Rêsarêsawijaya,Rêsawijaya. 2. rencangipun tiyang 2 wau, abêkta maesa langkung siti dhusun ing Sawit. Papriksanipun.
Paturanipun rêdi, saha tiyang mônca sêkawan mônca gangsalipun siti dhusun Jamus, 2. ing Sêmen, ing
Rêsawijaya kacêpêng, dhatêng Tuwan Mungsêr, pun Sôntadipa, 2. pun Jayatruna wau sami minggad, sami wuninga pun Rêsawijaya, awon kalakuanipun. Angubungi tampi maesa bradhadan, colongan, pêpandungan sasamènipun. Sami wuninga rencangipun Tuwan Mungsêr, ingkang nyêpêng pun Rêsawijaya wau, amêndhêt gadhahanipun Rêsawijaya, maesa 2, waos 1.
Kawula nuwun. Mênggah panyêpêngipun Tuwan Mungsêr, dhatêng pun Rêsawijaya, amargi bradhat maesanipun Ki Rêsangikrama,Rêsadikrama. rencangipun bêradhat kalih pun Sôntadipa, 3. pun Jayatruna, sami tiyang Sêmèn. Ingkang punika lêrês. Awit pamungkiripun Rêsawijaya, botên gadhah rencang tiyang 2, pun Satadipa, 2. Jayatruna, punika botên pikantuk papriksan. Saha ing papriksan amratelakakên. Yèn pun Rêsawijaya agadhah rencang 2 wau, kalih prêkawis awon kalakuanipun. Sabiyantu tampi barang kadurjanan.
Mênggah atur pepenipun Bok Rêsawijaya, bojonipun kacêpêng dhatêng Tuwan Mungsêr, tanpa prêkawis. Punika dora botên lêrês panggugatipun.
Mênggah panggugatipun barang gadhahanipun maesa 2, waos 1, kajarah karayah dhatêng utusanipun Tuwan Mungsêr, ingkang nyêpêng bojonipun wau, ingkang punika lêrês. Awit pikantuk papriksan. Dados têtêp. Bok Rêsawijaya wau, abêbalui tiyang awon [awo...]
Mênggah karampunganipun. Kalêrês katulak ing panggugatipun Bok Sawijaya, saha kalêrês kapatrapan dhêndha 50 rupiyah pêthak. Ki Rêsawijaya, kalêrês kenging paukuman kabucal dhatêng sabrang, lamènipun 4 taun.
Sêrat rèngrèng karampungan punika, pamêndhêt kawula, sangking kagungan dalêm. Nuwala pradata, bab kaping 11, aprêkawis tiyang said nututi ringkês.
Ingkang punika mênggah mupakatipun, priyayi kônca wadana jawi lêbêt sadaya, saha lajêngipun katur kangjêng tuwan residhèn, kula nuwun sumôngga panjênênganipun Kiyai Lurah Kangjêng Radèn
kelalen karo sembur kuwuke mbaeh ….tuli wis mahir wong amben dina nang sekolahan nguthik
Pepindhan iku unèn-unèn jroning Basa Jawa kang ora ngemu surasa kang sejatiné. Yèn ing basa Indonésia disebut pengandaian. Lumrahé pepindhan nganggo tembung: kaya, lir, pindha, kadya lan liya-liyané kang ngemu karep kaya. Pepindhan asring dipigunakaké ing pacelathon padinan, panyandra jroning adicara pengantènan utawa jroning babagan sastra.
Tuladhané Pepindhan[besut | besut sumber]
Pepindhan&oldid=880702"	Kategori: ParamasastraBasa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.28, 7 Februari 2014.
Purwaka, gambaripun para kumisi 5 golongan.
Ôngka 1 ... Kaca 1 ... Presidhèn, amratelakakên parêpatan ing dalu punika, rampunging rêmbag Radèn Ngabèi
dumugi 9 ... Wêwaton pamanggihipun Pahêman Radyapustaka, bab kasusastran.
Ôngka 5 ... Kaca 10 dumugi 12 ... Rêmbag kasusastran ingkang sampun kaputus ing parêpatan.
Ôngka 6 ... Kaca 13 dumugi 16 ... Pahêman Radyapustaka badhe kangge ajang kumisi angrêmbag
katur wisesaning Pahêman Radyapustaka, ngaturakên rancangan sawatawis kasusastran Jawi.
Ôngka 8 ... Kaca 18 ... Sêratipun pangrèh agêng Kwik Sêkul Bon, ngaturakên rancangan cêkakan bab kasusastran Jawi.
Ôngka 9 ... Kaca 19 dumugi 23 ... Pamanggihipun wêwakiling Kwik Sêkul Bon bab kasusastran Jawi ingkang prayogi kangge jaman sapunika.
Ôngka 10 ... Kaca 23 dumugi 25 ... Katrangan pamanggihipun ingkang kautus komisi pangagênging parentah karaton, ingkang badhe karêmbag ing Pahêman Radyapustaka.
Ôngka 11 ... Kaca 25 dumugi 26 ... Cathêtan namanipun ingkang sami kawakilakên dados liding komisi.
Ôngka 13 ... Kaca 29 dumugi 31 ... Mas Wadana Dwijasewaya, mratelakakên lampah-lampahipun ingkang
Ôngka 15 ... Kaca 32 dumugi 34 ... Sampun 10 mênut Mas Wadana Dwijasewaya murwani rêmbag malih dumugi satêngah kalih.
Ôngka 16 ... Kaca 34 ... Pêrgadring katutup, wulan Dhesèmbêr kadumugèkakên ngantos rampung, W. G. Nitipraja, èsmu tani.
Ôngka 17 ... Kaca 35 ... Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka, katur
dumugi 85 ... Pêrslah pêrgadring dintên Akat tanggal kaping 29 Oktobêr 1922, wontên ing Panti Pangagsi, wanci jam 2.15 parêpatan kabibarakên.
Ôngka 22 ... Kaca 86 dumugi 89 ...
paprentahan karaton dalêm Surakarta, angrêmbag kasusastran Jawi.
Ôngka 25 ... Kaca 97 dumugi 98 ... Sêratipun utusaning paprentahan karaton dalêm Surakarta, katur
ngrintênakên Akat kaping 30/31 Dhesèmbêr 1922, manggèn griya musiyum Sri Wadari jam 10 pakêmpalan bibar.
Ôngka 27 ... Kaca 118 dumugi 169 ... Pèngêtan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi ingkang kaping kalih, Akat kaping 11 Jumadilawal, Jimawal 1853 kaping 31 Dhesèmbêr 1922 manggèn griya musiyum Sri Wadari.
karampunganing pangrêmbag dalah katranganipun wêwaton panyêrating têmbung Jawi.
Ôngka 29 ... Kaca 172 dumugi 204 ... Karampungan pangrêmbagipun wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi.
Ôngka 30 ... Kaca 205 dumugi 208 ... Sêratipun utusaning pangagênging parentah
kasusastran, bab Radyapustaka nampèni sêrat saking Dhepartêmèn pan ondêrwis, kanthi panêmbang saking
1. Nalika malêm Sênèn tanggal kaping 23 Oktobêr 1922, Pahêman Radyapustaka wontên ing Musiyum Sri Wadari, wanci jam 1/2 8 presidhèn amratelakakên parêpatan angrêmbag kasusastran ing dalu punika, sadèrèngipun angrêmbag, maringi sumêrêp tampinipun sêrat saking kadipatèn Paku Alaman mratelakakên sarèhning abdi dalêm ing Paku Alaman wêkdal sapunika dèrèng wontên ingkang sagêd dhatêng lêrêsing kasusastran, mila badhe têmpuking damêl angrêmbag kasusastran, abdi dalêm ingkang kautus namung badhe mirêngakên kawontênanipun ing rêmbag kemawon, bab punika lajêng karêmbag, punapa dipun tampi kemawon, punapa katêrangakên ingkang nama komisi kalihan ingkang namung ningali punika beda, komisi gadhah rêmbag sarta swara, ingkang namung ningali, botên gadhah rêmbag sarta swara, karampunganipun Radèn Ngabèi Wôngsadilaga
Jawi, benjing tanggal kaping 29 Oktobêr 1922.
1. Na gondhèl, tuna, wani, badhe botên kasêrat tunna, wanni, awit watoning mèdhêk lingkêr ingkang karangkêp, punika mêndhêt saking Sangsêkrit, kados ta: buddhi, têkka, (tka) nanging ing ngriki namung na, ingkang karangkêp, sapunika supados gampil panyêratipun, sarta sagêd sami ing ngrika-ngrika, inggih namung kasêrat tuna, wani, annyar, sanadyan ing ngajêng witipun saking annyar, nanging sapunika inggih kasêrat anyar kemawon.
2. Dwipurwa. Ing Surakarta nyêrat tutuku, saking lingga
lan Sa murda, kados ta: kaNdhi, kaNthi, puSdhara,
hèSthi: pasangan ca, ja, dados pasanganing nya lan Sa, talawya, kados ta: wanyci, panyji, paScima, maSjid, punika kalêstantunakên.
4. Aksara Na lan Sa murda, manawi ing ngajêng wontên aksaranipun ingkang kalayar, kêdah wêtah murda, kados ta: warNa, karSa. Awit, Na lan Sa punika sami aksara ilat, dados tunggil warga lan aksara ra, utawi layar.
5. Dayasastra, inggih punika aksara da, dha, ja, ga, ba, ingkang tanduk kêdah kawêtahakên mawi atêr-atêr, kados ta: andêlêng, aNdhodhok, anyjambak, sapanunggilanipun, ingkang têmbung aran, namaning nagari, kitha, dhusun, mawi: ing: kenging, botên inggih
purwaning lingga kêdah nglêgêna, botên kasêrat nêgara, wêdana, mênnawa, namung pakêcapanipun [pakêcapanipu...]
7. Aksara rekan, kados ta: khewan, punika kirang pêrlu, sarta tiyang mungêl inggih namung kewan, kêdah kaicalakên.
8. Panambang ake, ingkang wanda mênga ake, ingkang wanda sigêg anglênggahi sigêgipun, kados ta: nglarakake ati, saking lingga: lara, jukukkake sêga, saking lingga: jukuk.
9. rê, lê, sarta kêrêtan kalêstantunakên, namung lê botên dumunung sangandhaping sigêgan, kados ta: adol
dalu wau dèrèng wontên [wo...]
[...ntên] karampungan, namung kangge sarasehan.
Ingkang sampun kaangge rêmbag prakawis lê: wontên ingkang mrayogèkakên lêstantun, kenging wontên sangandhaping aksara ingkang kasigêg, kados ta: jaluk lênga, kawangsulan manawi makatên, E, O, inggih kêdah kenging wontên sangandhaping aksara ingkang kasigêg, kados ta: taun Ehe, wulan Oktobêr.
3. Pahêman Radyapustaka asarêng punika ngintunakên rancangan ingkang badhe dipun ajêngakên dening Radyapustaka, benjing ing dintên Akad tanggal kaping 29 Oktobêr punika, sarta manawi pangagênging parentah karaton sampun adamêl rancangan, Radyapustaka nyuwun kakintunana, makatên malih bilih sagêd, ugi kaparênga ngintuni dhatêng para liding kumisi inggih punika golong-golongan ingkang kapratelakakên ing sêrat katitimangsan kaping 30 Agustus 1922, supados amayarakên.
Kajawi punika, kathah ingkang sami nêmbung dhatêng Radyapustaka, kenginga ngêdalakên swara, salong sêdya ningali kemawon, tumrap ingkang namung badhe ningali, sampun kawangsulan botên wontên pakèwêdipun, namung ingkang badhe angêdalakên swara punika, Radyapustaka dèrèng sagêd anglilani, [angli...]
[...lani,] manawi dèrèng angsal lilahipun para kumisi, amila Radyapustaka angajêng-ajêng katrangan.
Makatên malih Radyapustaka anggadhahi pamanggih, benjing têmpuking damêl angrêmbag kasusastran wau, sadèrèngipun wanci, parlu angwontênakên parêpatan rumiyin (voorvergadering) tumrap para kumisi kemawon, amanah badhe lampahing rêmbag, awit saking punika, wêwakiling pangagênging parentah karaton, kaajêng-ajêng rawuh ing Sri Wadari wanci jam 7 1/2 enjing.
1. Kêdah gampil, upaminipun tuna, wani, tanu, banyu, sapanunggilanipun, botên
5. Rêmbag kasusastran ingkang sampun kaputus ing rêpatan.
1. Panambang an, e, sapanunggilanipun, putusanipun badhe kasumanggakakên kumisi.
2. Dwipurwa, panyêratipun kêdah manut purwaning lingga, kados ta: tetela, gigriya.
3. Dwilingga têmbung aran sarta kriya sami kemawon botên luluh, kados ta: alun-alun, abang-abang.
4. Pasangan dha, tha, dados pasanganing Na lan Sa murda, kados ta: kaNdhi, kaNthi, wuSdhara, hèSthi, pasangan: ca, ja, dados pasanganing nya lan Sa, talawya kados ta: wanyci, panyji, paScima, maSjid.
5. Aksara Na lan Sa murda, manawi ing ngajêng wontên aksaranipun ingkang kalayar, kêdah wêtah murda, kados ta: warNa, karSa.
6. Daya sastra ingkang tanduk, kêdah kawêtahakên mawi atêr-atêr kados ta: aNdhodhok, anyjambak, ingkang têmbung aran namaning nagari, kitha, padhusunan mawi ing kenging, botên inggih kenging, kados ta: ing Batawi, Batawi, ing bayalali, bayalali, ing bacêm, bacêm, dene tumrapipun têmbung aran,
bêbukanipun, kuma dados bawa kuma, kados ta: kumayu, kumintêr, ingkang sêsêlan ma wantah sarta kawancah dados bawa ma, kados ta: gumantung, mèsêm.
10. Panambang ake, ingkang wanda mênga ake, ingkang wanda sigêg anglênggahi sêsigêgipun, kados ta: nglarakake ati (saking lara), jukukkake sêga,
kaping 7 wulan Mulud taun Jimawal 1853 utawi kaping 29 Oktobêr 1922 wanci jam 9 enjing, Pahêman Radyapustaka badhe kangge ajanging kumisi angrêmbag kasusastran Jawi, mênggah lampah-lampahipun kados ing ngandhap punika:
1. Ingkang kaaturan majibi pasrèn sarta nata palênggahan sapanunggilanipun, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kanthi Radèn Mas Arya Atmaja II, Radèn Ngabèi Prajakintaka III, Radèn Ngabèi Atmasuwita.
tanggal kaping 27 Oktobêr dumugi [dumu...]
[...gi] sarampunging parlu.
wanci jam 7 1/2 enjing, para kumisi purpêrgadring wontên ing panti pangaksi.
8. Ing sabên tamu dhatêng, dipun ancarani dening ingkang kapatah among tamu.
9. Ing wanci jam 9 sasampunipun wontên tôndha ungêling bêndhe, wisesaning Pahêman Radyapustaka
rêmbaging kumisi bilih kacondhongan badhe dipun pèngêti (notilên). Ingkang
2. Ing gêdhong musiyum ingkang lèr, ing têngah katatanan bangku panjang kalih mujur mangalèr, kaangkah pantêsing longkangipun kalihan kontên kangge kumisi, pungkasing bangku ingkang kidul, kasambêtan
kangge presidhèning kumisi, sawetan kontên katatanan podhiyus,podhiyum. sakilèn
3. Sawingking kantor katatanan kursi 13 sisih (13 x 2 = 26).
4. Sakiwa têngênipun palênggahaning kumisi katatanan kursi sap pitu jèjèr wolu-wolu (7 x 8 x 2 = 112).
5. Èmpèr jawi ingkang iring kilèn katatanan kursi jèjèr sap-sapan sacêkapipun (kintên sagêd 40) ingkang wetan kangge
Ingkang asarêng punika kula ngaturakên rancangan sawatawis bab kasusastran Jawi, ingkang badhe karembag ing pakêmpalan Radyapustaka benjing ing dintên Akad tanggal kaping 7 Rabingulawal, Jimawal 1853, utawi kaping 29 Oktober 1922, wasana kula nyumanggakakên.
angaturakên rancangan cêkakan prakawis kasusastran Jawi, ingkang badhe kaajêngakên ing pakêmpalan ing Radyapustaka benjing tanggal 29 Oktobêr 1922
bab kasusastran Jawi, ingkang prayogi kangge ing jaman sapunika.
Kêdah gampil, sacêkapipun kemawon, ugêr botên adamêl
pratelaning têmbung-têmbung sadaya (woorden lijst) ingkang dipun condhongi sadaya golongan.
1. Panyêratipun tôndha asta, prayogi ingkang cêtha, tuwin prasaja, parlunipun
anggampilakên mangêrtosipun tiyang ingkang dèrèng kulina dhatêng tôndha asta wau.
2. Aksara swara 5 pisan, angêmungna kaangge anyêrati têmbung mônca kemawon sampun ngantos kaangge anyêrati
wandanipun wêkasan sigêg, kula mupakat, purwaning têmbung rangkêpanipun wau mawi kaluluhakên ing aksara sêsigêg wau, kados ta: umbul-lumbul, ngisin-nisin.
4. Kathah tiyang micantênakên têmbung aran utawi panggenan, mawi dipun atêr-atêri anuswara,
5. Aksara murda, angêmingnaangêmungna. kaangge nyêrati asmanipun para luhur kemawon, dene namanipun tiyang alit, pangkat kalênggahan tuwin panggenan, kasêrata mawi aksara alit kemawon, kados ta: prawiratani, bêkêl, panaraga, sasaminipun.
6. Têmbung-têmbung sawatawis ing ngandhap punika, dèrèng cocog utawi dèrèng maton panyêratipun, nyuwun kadamêlakên waton, kados ta:
- raharja, wontên ingkang nyêrat rah-arja,
- kanyjêng, wontên ingkang nyêrat kangjêng,
- widagda, wontên ingkang nyêrat widakda,
- dening, wontên ingkang nyêrat denning,
- salaminipun, wontên ingkang nyêrat salaminnipun,
- sasampuning, wontên ingkang nyêrat sasampunning,
- kêbone, wontên ingkang nyêrat kêbonne (lingga kêbo),
- kêbonne, wontên ingkang nyêrat kêbonne (lingga kêbon), tuwin sanès-sanèsipun.
10. Katrangan pamanggihipun ingkang kautus komisi pangagênging parentah karaton, ingkang badhe karêmbag ing pakêmpalan Radyapustaka benjing ing dintên Akad tanggal kaping 7 Rabingulawal, Jimawal 1853, utawi kaping 29 Oktobêr 1922.
1. tuna, wani, tanu, banyu, manawa, banawi, botên kasêrat
utawi ake, kados ta: nyapokke, nyapokake, ngilèkke, ngilèkake.
3. warNa, warTa, karSa, botên kasêrat: warna, warta, karsa, amargi na, da, ta, sa, sami tunggil warga aksara ilat (spraakkunst P. Roorda).
4. Dwipurwa, kêdah miturut purwaning lingga, kados ta: tuku, kasêrat tutuku, salajêngipun, amargi saking tuku-tuku.
5. Dwilingga, ingkang saking têmbung aran luluh, kados ta: ani-yani, andhêng-ngandhêng, alun-nalun, umbul-lumbul, makatên malih ingkang saking kahanan ugi luluh, kados ta: ènycèng-ngènycèng, umun-numun.
Ingkang saking têmbung kriya botên luluh, kados ta: inyjên-inyjên, udan-udan, umbul-umbul, lan sela, diènycèng-ènycèng.
6. Têmbung camboran kêdah luluh, kados ta: sapit tabon, supit
Aksara swara A, E, I, O, U, namung kangge nyêrat têmbung mônca, kados ta: April, Ehe, Ibrani, Oktobêr, Utara.
11. Cathêtan namanipun ingkang sami kawakilakên dados liding komisi.
10. Bale Pustaka, botên angintunakên wakil, amargi kêkirangan punggawa.
12. Nalika ing dintên Akad tanggal kaping 7 Mulud Jimawal 1853 utawi kaping 29 Oktobêr 1922, pêrgadring angrêmbag kasusastran Jawi, wontên ing musiyum (Sri Wadari) ingkang sami dhatêng.
utusanipun botên rampak kalih-kalih utawi satunggal-satunggal, mila badhe swaraning utusan
mapan ing panggenan ingkang sampun katata miturut programa, palinggihanipun para utusan komisi wau sampun dipun sêrati piyambak-piyambak.
Wanci kèndêl jam 9, pêrgadring kabikak dening wisesa mawi anggêlarakên sêdyaning Radyapustaka [Ra...]
[...dyapustaka] anggènipun damêl komisi, supados panyêratipun ing ngrika-ngrika sagêd sami, sarta anglilani para ningali ingkang badhe tumut angêdalakên swara namung dipun watêsi 3 mênut.
13. Mas Wadana Dwijasewaya lajêng mratelakakên lampah-lampahipun ingkang badhe karêmbak,karêmbag,. sampun karancang urutipun, kados ta: lingga, andhahan, rimbag, bawa kê, ka, bab sêsêlan, tuwin panyêrating têmbung wani, wanni; sêrat, sêrrat; lênga, lêngnga, sasaminipun, punika katawèkakên para utusan, Prawiraatmajan tumrap anggènipun dados wakiling Radyapustaka, nyorahakên bilih wontênipun aksara karangkêp, punika panyêrat jaman kina, kados ta:
lêngnga, swara ingkang kathah botên karangkêp (rampung) namung wontên têmbung [tê...]
[...mbung] tannya, pitakèn, kasêrat tanya punapa tannya, utawi tanya,Huruf Jawa yang dipakai: aksara na dipengkal. karampungan miturut swara, tannya.
Bab sigêg, kanthi pasangan ca, ja, punapa na, punapa nya, karampunganipun sigêg nya.
Têmbung nantang, anantang, punika panyêratipun punapa inggih nantang, punapa mawi ha, anantang, manawi Ngayugya ingkang kangge anantang, dados purwa ha, Prawiraatmajan amratelakakên, lêrêsipun rumiyin nantang, manawi wontên parlunipun kenging kasêrat anantang, karampunganipun nantang.
Bawa ka, tuwin kê, punapa kabanjur, punapa kêbanjur, pangrêmbag warni-warni, bawa ka, tanggap ka, wontên ingkang kamanah sami, ka, kabanjur,
manawi wontên kalanipun inggih kasêrat [kasê...]
Têmbung joraha, jorawa, priyayiha, priyayiya, kêdah pundi ingkang badhe kaangge, karampunganipun jorawa, priyayiya, koweya.
Jara, jarane, punapa jaranne, katrangan saking Bale Pustaka, kêdah jarane, Prawiraatmajan mêwahi katrangan, bilih ne wau têtela panambang ne, saminipun nja, manawi saking lingga jaran, jaranne, karampunganipun manawi saking jara, jarane, saking jaran, jaranne, namung lingga jara, manawi angsal panambang i, punapa jarani, punapa jaranni, karampunganipun jaranni.
Lingga patih, punapa kapatihan, punapa kapatiyan, kalihan punapa kaliyan, palihan punapa paliyan, karampunganipun kapatihan, kalihan, palihan, awit saking lingganipun wignyan.
Kawruhan, sarèhning lingganipun saking wêruh kawêruh, dados karampunganipun kawruhan.
Lingga jara, angsal panambang ên, punapa kasêrat jaranên, punapa jarannên, karampunganipun jaranên.
pakan, angsal atêr-atêr ma, panambang ke kriya, punapa kasêrat makakake, punapa makakkake, karampunganipun makakkake.
14. Wanci jam 1 lajêng kèndêl 10 mênut, para lid sarta para ningali sami kagambar wontên topengan.
punapa kasêrat turunna, punapa turunênna, punapa turunnenna, karampunganipun turunna.
ipun, punapa kasêrat pakonnipun, punapa pakunipun, karampungan pakunipun.
Sagara, nagara, salaka, punapa sêgara, nêgara, sêlaka, karampunganipun tanpa pêpêt.
Parlu punapa kasêrat parlu, punapa pêrlu, punapa prêlu, punika dados rêmbag rame, gêntos-gêntos amratelakakên tôndha sêgsi, kêdah parlu, saminipun sarju wontên ingkang ngêkahi kêdah prêlu, saminipun srêngenge, ingkang
têmbung mônca parlu (pardlu) awit mawi sêksi kathah malah ura, karampunganipun parlu.
Dwipurwa lingga tuku, griya, punapa tutuku, gigriya, punapa tatuku, gagriya, karampunganipun tutuku, gigriya, dene lingga: gonda, panyêratipun inggih
Dumugi samantên sampun wanci satêngah kalih, para utusan ingkang pamitanipun namung sadintên kapêksa nyuwun mantuk, mila pêrgadring katutup, nanging benjing wulan Dhesèmbêr kadumugèkakên ngantos sarampungipun.
17. Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka, katur pangagênging parentah karaton. Sasampuning kadya punika wiyosipun, nalika parêpatan angrêmbag kasusastran wontên kagungan dalêm gêdhong musiyum ing dintên Akad tanggal kaping 29 Oktobêr 1922, punika pangagênging parentah karaton anggènipun paring jêjênêng têrang kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm punapa botên, parlu kangge waton panyêrating
Kawulanuwun, kawula angunjuki uninga ing sahandhap sampeyan dalêm, sêkawit kawula anampèni sêratipun Pahêman Radyapustaka. Suraosipun amratelakakên badhe angrêmbag kasusastran saha panyêratipun aksara Jawi. Supados awêwaton satunggal, amargi kawontênanipun sapunika wêwaton kasusastran tuwin panyêrat wau ingkang kangge karaton dalêm Surakarta, karaton dalêm Ngayogyakarta, kadipatèn Mangkunagaran, kadipatèn Paku Alaman saha ing guprêmenan, punapadene sadaya pamulangan-pamulangan beda-beda, ingkang makatên punika kamanah kirang prayogi sangêt, awit manawi lêstari makatên kajawi saya risaking kasusastran Jawi, ugi nguwatosakên [nguwatosa...]
[...kên] manawi kalajêng botên wontên ingkang ngangge sastra Jawi, salin aksara latin, mênggah sagêdipun kalampahan kados kajêngipun Radyapustaka wau kêdah mawi kabiyanton dening para golongan ing nginggil wau. Amila Radyapustaka nêdha wakil kawula pangagênging parentah karaton, kadadosakên liding komisi, punapadene para golongan kasêbut ing nginggil wau ugi dipun têdhani wakil kadadosakên liding komisi.
Kawulanuwun, ingkang punika sarèhipun kawula manah prayogi sangêt, kawula lajêng mangsuli condhong dhatêng rêmbagipun Radyapustaka wau, kalampahan saèstu karêmbag nalika dintên AkatAkad (dan di tempat lain). tanggal kaping 7 wulan Rabingulawal punika. Ingkang kawula patah dados wêwakil kawula abdi dalêm pun Ngabèi Nitipraja, 2. pun Ngabèi Èsmutani, makatên ugi ing Ngayogyakarta
tuwin para golongan, inggih sami angintunakên wêwakil mênggah putusaning rêmbag saha namanipun ingkang sami dados kumisi kawrat cathêtan kawula saosakên konjuk sarêng sêrat unjuk kawula punika. Mugi andadosakên kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm.
Konjuk tanggal kaping 26 wulan Rabingulawal taun Jimawal, angkanipun ing warsa 1853.
19. Sêratipun pangagênging parentah karaton dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka.
Kula sampun nampèni sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka, katitimasan kaping 15 Nopèmbêr 1922, ôngka 123, punapa sasuraosipun sampun kula sumêrêpi.
Ingkang punika mênggah anggèn kula angintunakên jajênêng nalika parêpatan angrêmbag kasusastran wontên ing gêdhong musiyum ing dintên Akat tanggal kaping 29 Oktobêr 1922, punika sampun têrang kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm, andadosna sumêrêpipun wisesaning Pahêman Radyapustaka.
20. Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka katur utusaning parentah karaton.
Kulanuwun, ingkang asarêng punika Pahêman Radyapustaka angaturakên nutilên kala angrêmbag tataning panyêrat nalika ing dintên Akad tanggal kaping 7 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1853, utawi kaping 29 Oktobêr 1922. Dene anggènipun badhe anglajêngakên angrêmbag malih, katamtokakên benjing ing dintên Akad tanggal kaping 11 wulan Jumadilawal taun Jimawal ôngka 1853, utawi kaping 31 wulan Dhesèmbêr 1922, ugi wontên kagungan dalêm gêdhong musiyum ing Surakarta, mênggah rancanganipun kados ing ngandhap punika.
saking punika, ing dintên ingkang kasêbut ing nginggil wau, putusaning parentah karaton, kaaturan rawuh.
21. Pêrslah pêrgadring ing dintên Akad tanggal kaping: 29 Oktobêr 1922 wontên ing panti pangaksi.
rêmbag dhatêng para kumisi, prayogi milih presidhèn rumiyin, pinanggih rêmbag ingkang kapilih dados [dado...]
[...s] presidhèn sarta nuntun pêrgadring ing dintên punika, presidhèn Pahêman Radyapustaka Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat.
sèkrêtaris ingkang damêl notilên prayogi priyantun ing jawi. Awit panggalihipun presidhèn, liding kumisi rêkaos sagêdipun damêl notilên, dening badhe rêmbagan piyambak, Radyapustaka sampun sadhiya
III. Utusan K. B. mrayogèkakên damêl
dèrèng kaputus, awit punika dede padamêlan baèn-baèn.
Rêmbagipun presidhèn, manawi rêmbag dintên punika mangke botên rampung kumisi ingkang sampun punika dipun suwun pêrgadring malih,
IV. Prakawis sêtèm presidhèn andangu prayoginipun kadospundi, satatanan punika gadhah sêtèm 1, punapa kanutanut/manut. cacahing utusan ingkang dhatêng, punapa manut cacahing utusan ingkang kathah piyambak, inggih punika pinanggihing rêmbag, satatanan sêtèm 1.
V. Presidhèn mratelakakên, pêrslah punika ingkang kangge waton, ingkang kathah swaranipun, ingkang kawon kêdah
kaparênga ngagêm (ngangge) kasusastran putusaning kumisi.
VII. Sintên ingkang damêl pêrslah dèrèng kaputus.
Pèngêtan parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi
Têmpukipun ing damêl kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi aparêpatan, wontên ing dintên Akad Pon tanggal kaping 7 wulan Mulud ing taun Jimawal 1853, utawi kaping 29 Oktobêr 1922, manggèn ing griya museyum Sri Wadari (Surakarta). Sadèrèngipun parêpatan katapukakên, kumisi adamêl purpêgadêring manggèn ing panti pangaksi.
Kumisi kathahipun 10 golongan ingkang dhatêng 9, Bale Pustaka apratela sangêt ing cuwanipun dene kapêksa botên sagêd ngintunakên wêwakil, sabab saking kiranging punggawa, namung urun rêmbag, (mirsanana [(mir...]
[...sanana] lampiran 2).
Ca. Gadhah pamurih uwohing pangrêmbag kaaturakên kangjêng tuwan dhirèktur pan ondêrwis, kanthi panuwunan mugi kaparênga nêtêpakên ing panganggenipun.
Tamu, tuwan dhoktor H. Krèmêr (H. Kraemer) sarjana putus dhatêng têmbung Jawi kina ing Ngayogyakarta, R. Sastrawijana jurubasa ing Ngayogyakarta, tuwan
Wanci jam 9, pangarsaning Pahêman Radyapustaka ambikak parêpatan sarta mêdhar sêsorah kadosdene ingkang kalampirakên punika (lampiran 1).
Wêwakilipun Radyapustaka (M. Prawiraatmaja) mratelakakên karampunganipun purpêgadêring.
Ha. Ingkang dados pangarsaning parêpatan Radèn Mas Arya Wuryaningrat, pangarsaning Pahêman Radyapustaka.
Na. Ingkang mratelakakên urutipun bab-bab ingkang karêmbag, utusan parentah karaton Ngayogyakarta, Mas
kawatêsan anggangsal mênit, nanging sami botên gadhah wêwênang tumut mutusi, kasêsanipun kêdah karancagakên wau, amargi kumisi wontên ingkang [ing...]
[...kang] namung angsal pamitan sadintên, dados rêmbag-rêmbag kaangkah sagêdipun rampung sadintên punika, wasana lajêng
ngrêmbag, kanthi mratelakakên ingkang badhe karêmbag punika panyêrat-panyêrat ingkang gèsèh, ngèngêti pangangkah nyamèkakên kasusastran Jawi, sagêda warni satunggal, mênggah urutipun ingkang karêmbag wau.
1. Panyêrat awêwaton rimbag. 2. Aksara murda. 3. Aksara swara. 4. Aksara rekan. 5. Ôngka Jawi.
Anggèning ngandharakên ingkang karêmbag botên badhe kaorèhakên panjang, kangge ular-ular namung badhe kasêrat tuladhanipun, murih katingal cêtha sarta rancag,
punika miturut bangunan enggal (tanya) utawi nglêstantunakên cara kina (tanya)Huruf Jawa yang dipakai: aksara na dipasangi dengan pengkal. nya kala kina punika, ing sapunika pakêcapanipun nya.
Utusan kadipatèn Paku Alaman pitakèn, tannya punika têmbung lingga punapa rimbag, punapa dede têmbung wancahan, ingkang wêtahipun
Pinanggihing petang pamilih, condhong dhatêng ôngka satunggal 4, dhatêng ôngka kalih 4, balangko 1: sarèhning ingkang kathah sami, amila ingkang balangko (utusan karaton Ngayogyakarta) kasêtèm piyambakan, sabab waunipun utusan-utusan wau pamanggihipun botên gumolong, pinanggih ing sêtèman milih ôngka 2.
sarta sêsigêg satêmbung ingkang ambukani: ca, ja)
Ha. Wêwakil Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) nglastantunakên wontênipun sêsigêg: nya, dening ngèngêti dhatêng warganing aksara ca, ja, nya, sami aksara cêthak,
gampilipun panyêrat, dening botên manah badhe ambukani aksara punapa-punapa, punika sêsigêgipun kêdah na, amargi gampilipun panyêrat wau sagêd dados panancang dhatêng ajêng (arêp), -ngipun nyêrat ngangge aksara Jawi.
Kawêwahan katrangan dhatêng wêwakil satunggalipun (R. Brata Arjiya) sêsigêg na, akalihan nya, punika samôngsa kasêrat latin sami dene: n, mêndhêt runtutipun akalihan panyêrat latin wau, kêdah namung wontên sêsigêg satunggal, inggih punika: na, nya, botên wontên.
Dumugi samantên Radèn Sastrawijana nyêlani asuka pêpèngêt, sampun ngantos anggêpok aksara latin, awit punika [puni...]
[...ka] dede prakawis ingkang karêmbag wontên ing parêpatan ngriki.
Wasana wêwakiling kwiksêkulbon apratela, anggèning ngangge têtandhingan aksara latin punika botên saking brangtanipun, namung kabêkta saking kawontênan ingkang sampun tumindak.
Wêwakiling Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) mabêni katrangan saking wêwakil kwiksêkulbon, anggampilakên panyêrat kados makatên punika, botên ngajêngakên rêmênipun sami nyêrat ngangge sastra Jawi, malah angosok wangsul, sarèhning mênggahing kawruh katingal wadhagipun, têmahan adamêl kêmba.
Rêmbag-rêmbag kamanah sampun dumugi, wasana kasêtèm, pinanggihing petang pamilih, condhong dhatêng ôngka satunggal: 7,
Putusan: sêsigêg: nya, taksih kalastantunakên wontênipun, inggih punika wontên ing atêr-atêr anuswara, akalihan ingatasipun satêmbung, manawi ambukani: ca, ja.
punika sakawit namung ngombangipun aksara irung, botên kanthi: ha, amila lêrêsipun namung kêdah kasêrat nantang.
ngluluhakên purwaning têmbung kasêratan ha, kajawi manawi wontên parlunipun, punika kawênangakên kasêrat ngangge ha.
IV. Atêr-atêr ka (bawa ka)
(Rimbag bawa ka, atêr-atêripun kasêrat ngangge pêpêt punapa botên)
Wêwakil P. G. H. B. mratelakakên ngangge pêpêt, parlu kangge ambedakakên cawuhipun kalihan tanggap ka, makatên punika sanadyan atêr-
ton dados katon, botên kêton, jog dados kajog, kêjogan punika saking ing lingga: êjog, têgêsipun atêr-atêr wau kala kina, uwis wontênipun pêpêt punika kabêkta saking pakêcapan dados purwanipun têmbung nigang wanda.
Utusan karaton Ngayogyakarta (M. W. Dwijasewaya) nêngahi rêmbag, pamanggihipun warni kalih punika sami awratipun, kasêrat: kabanyjur tanpa pêpêt, punika
satunggal: 7, dhatêng ôngka kalih: 2.
Putusan, manawi wontên parlunipun, atêr-atêr ka, ing rimbag bawa ka, kasêrat ngangge pêpêt.
(Têmbung ingkang angsal sêsêlan: la, kasêrat ngangge panjingan la, punapa botên)
Ingkang parlu kapratelakakên rêmbag wontên warni kalih ngosok wangsul.
Ha. Utusan parentah Ngayogyakarta pamanggihipun, kacêkak wujud panjingan, nanging manawi wontên
Putusan, sêsêlan la, watakipun kados sêsêlan sanèsipun, inggih punika dados wanda piyambak, nanging manawi wontên parlunipun kenging kacêkak panyêratipun, sêsêlan la dados panjingan wanda ngajêngipun, wêwaton punika ugi tumrap dhatêng têmbung nigang wanda, wandanipun têngah la, kados ta: kalapa, baludru,
(Panambang ha, manawi sumambêt ing wanda mênga
1. Ingkang nglêgêna, lastantun ha, ingkang ngangge suku santun wa, ingkang ngangge taling santun ya.
2. Nglêgana,Nglêgêna. ngangge suku, sarta taling (tiga pisan) lêstantun ha.
3. Ingkang nglêgêna sarta ngangge suku ewah [e...]
[...wah] wa, ingkang ngangge taling ewah ya).
Pinanggihing petang pamilih, condhong dhatêng ôngka satunggal: 8, dhatêng ôngka kalih: 1.
Putusan, panambang ha, manawi sumambêt ing wanda mênga, wontên warni tiga: ha, manawi nglêgêna, lastantun ha, botên ewah na, manawi kanthi suku utawi taling tarung, kaewahan dados wa, ca, manawi kanthi wulu utawi taling, kaewahan dados ya, ewadene botên sagêd ewah kados ingkang kapratelakakên ing na lan ca wau, samôngsa wanda ingkang kadunungan suku utawi taling tarung (na) punika aksara wa, sarta ingkang
ngangge gondhèl, 2. kalih pisan kagondhèl, 3. tanpa gondhèl kalih pisan).
Mas Prawiraatmaja maos sêrat saking Bale Pustaka katitimangsan kaping 23 Oktobêr 1922, ôngka 10731, ingkang têtêdhakanipun kakanthèkakên punika (lampiran 2), kapêthik prakawis panambang e, manawi sumambêt ing wanda mênga, kalintu ne tanpa gondhèl ne, punika tumrap ing basa Malayu nja, ing basa Sundha lan Madura na,
Wêwakil kwiksêkulbon (Mas Jaya Sugita) mratelakakên, panyêratipun panambang e, warni kalih: Ha, cara kina tanpa gondhèl sadaya; Na, cara enggal ngangge gondhèl sadaya. Warni kalih wau kwiksêkulbon milih ingkang kantun (ngangge gondhèl sadaya) nalaripun saking ewahipun e dados ne wau masthi wontên pitulungan sanès, punika kasigêgakên na.
ingatasipun panambang e, dening lid kumisi botên sagêd golong pamanggihipun, mila wêwakil sami badhe mratelakakên pamanggihipun piyambak-piyambak, wasana anggêlarakên pamanggihipun piyambak Ha,
mabêni panambang e, aslinipun dede saking ne, na, andharan cara kina tanpa gondhèl, sanadyan têmbungipun sampun sigêg na, punika kabêkta kala samantên tataning panyêrat ngangge, ingkang sapunika limrahipun kawastanan sastra laku, kadosdene kidangika manganumbuti ngarèn.
Ca. Mabêni dhatêng nalar ewahipun e, dados ne, kapitulungan an, utawi sigêg na, amargi upami kapitulungan an, ingatasipun ingkang tumrap ing wanda mênga kadunungan suku, ewah dados taling tarung, bilih wulu ewah dados taling, môngka yêktinipun botên, kados ta: dhuku, dados dhukune. Manawi mawi pitulungan an, dados dhukonne, botên sagêd dados dhukunne (suku ewah dados taling tarung), budi, budine, manawi angsal pitulungan an, budènne,
botên budinne (wulu ewah dados taling). Ra, lêrês cara kina panambang an, punika n, sarta sagêt botên ngewahakên sandhangan suku sarta wulu, kados ta: dadi, kadadin, dhatu, kadhatun, nanging wontênipun sapunika mêsthi ewah, punika ingkang kêdah katurut. Ka, wontênipun e, ewah dados ne, margi saking ngêndhong swara n (
ngombangipun na) dados ne, botên mawi pitulunganipun panambang an, sababipun kados andharan Prawiraatmajan, dene tumrap ing wanda sigêg kados panambang sanès-sanèsipun, lajêng ewah dados pasangan sêsigêg.
1. anyjarani punapa 2. anyjaranni (lingganipun sami: jara)
(Panambang i, sumambêt ing têmbung ingkang wêkasanipun mênga, ngangge gondhèl
ewahipun wulu dados taling, suku dados taling tarung, kados ta: titi, nitènni, tatu, natonni.
Putusan, panambang i, manawi nyambêti wanda mênga, kapitulungan an rumiyin, mila i dados ni, ngangge gondhèl, katitik saking ewahipun wulu kalihan suku dados taling
kalihan taling tarung, runtutipun ingkang wandanipun wêkasan namung nglêgêna, inggih kêdah kapitulungan an, kados ta:
an, tumrap ing wanda ingkang angsal wignyan kanthi wulu, kawêtahakên, punapa panambangipun kaewahan yan, sarta ngicali wignyan)
Parêpatan condhong dhatêng pamanggih ôngka satunggal.
Putusan, têmbung ingkang wandanipun wêkasan angsal wignyan kanthi suku utawi wulu, bilih dipun panambangi an, wanda kalihan panambangipun wau sami botên ewah, nanging manawi sampun mèh ical babar pisan têgês ingkang saking uwiting lingganipun, wignyanipun dipun [di...]
[...pun] icali lan panambang an, ewah wan, ingkang wandanipun ngangge suku, ewah yan, ingkang ngangge, kados ta: kaliyan (lingganipun kalih), kawruwan (lingganipun wruh), paliyan (sadhèrèk tunggil sêsêpan, lingganipun palih).
Putusan kadosdene ôngka VIII panambang ên, sumambêt ing wanda mênga botên kapitulungan an, sajatosipun ngêndhong n dados nên, manawi tumrap ing wanda sigêg na, inggih kados dhatêng sigêg sanèsipun, dados pasangan sêsigêg, mila ngangge gondhèl.
jarannana (lingga jara), kongkonnana
(Wanda wêkasan mênga akalihan sigêg na, manawi angsal panambang ana, kalih pisan sami kasêrat ngangge gondhèl).
Katrangan: panambang ana, punika watakipun angêplêki panambang i, amargi lakar ewahipun panambang i wau [wa...]
[...u] manawi kadamêl agnya utawi sambawa.
Parêpatan condhong dhatêng panyêratipun têmbung jarannana (ngangge gondhèl).
Putusan nunggil laras akalihan ôngka IX (panambang i), inggih punika panambang ana, manawi nyambêti wanda mênga, ugi angsal pitulungan an, kajawi mêndhêt pasaksèn ewahipun suku sarta wulu, kados panambang i, ugi manah runtutipun dening saking ewahipun i, manawi kadamêl agnya utawi sambawa.
tumrap ing wanda mênga, kalihan sigêg ka, warni tiga:
1. Ingkang mênga ake, ingkang sigêg kake. [kake...]
2. ake sadaya, 3. kalih pisan kake)
dene tumrap ing wanda sigêg ka, nglênggahi wataking panambang dados kake. Mênggah ingkang dados sababipun ing wanda mênga wau botên angewahi ake, sanadyan sampun kasigêgakên ing ka rumiyin, parlu kangge ambedakakên ingkang wandanipun sakawit sigêg kalihan botên kados ta:
Lingga pakan, dados: 1. makakake, punapa 2.
tanpa sandhangan, manawi sêsigêgipun dipun ewahi ka, ake, ewah dados kake.
Wanci jam 12, anggèning parêpatan ngaso dumugi jam 12.15 katapukakên malih
tiga: 1. botên ewah, 2. kaulur êna, 3. kaulur, nanging ê, ewah dados pasangan sêsigêg).
Parêpatan nyondhongi dhatêng ôngka 1, manawi wontên parlunipun kaulur kados ôngka 3.
Putusan, paambang na, tumrap ing wanda sigêg, kasêrat sami botên ewah, nanging manawi wontên parlunipun, panambang na,
dados rangkêpipun ana, amargi ing pakêcapan botên anna, limrahipun ana.
(Panambang ipun, samambungsumambung. ing wanda mênga, kadunungan suku utawi wulu: 1. sandhanganipun botên ewah, sarta kados panambang e, 2. suku utawi wulu ewah dados taling tarung utawi taling, punapa malih ngangge gondhèl).
Putusan, watakipun panambang ipun, kados e, dados botên ngewahakên sandhangan, sarta ewah dados nipun, nanging ing pakêcapan manawi wandanipun mênga kanthi wulu ewah dados taling, kanthi suku ewah dados taling tarung,
saha lajêng kasigêgakên ing na, mila lajêng mungêl kados: pakènnipun lan rotènnipun.
Ha. Wêwakil Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) usul: têmbung ingkang nigang wanda sarta purwanipun mênga, kados ta: nagara, wadana, salaga, kasêrat kêdah nglêgêna, punapa ngangge pêpêt, punapa sami kengingipun.
Parêpatan nyondhongi panyêratipun kêdah nglêgêna.
Putusan, têmbung nigang wanda ingkang purwanipun mênga lan nglêgêna, panyêratipun tanpa pêpêt, pêpêt wau namung wontên ing pakêcapan.
Na. Usulipun wakil kridhabasa ing Prambanan, têmbung nigang wanda ingkang
Suradipura) nêrangakên panyêratipun têmbung-têmbung wau ngangge pêpêt.
Parêpatan condhong dhatêng katrangan saking wêwakil Radyapustaka wau.
Putusan: têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun sigêg, kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: sêmbada, cêmpurit, lênggana, bêndana, sasaminipun.
Ca. Usulipun wêwakil kridhabasa ingkang kaping kalih, panyêratipun: 1. parlu, 2. pêrlu, 3. prêlu.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta (Mas Wadana Dwijasewaya) ngandharakên pamanggih ingkang kamanah kenging kangge ular-ular ngrêmbag prakawis punika, sêsorahipun sawênèhing sarjana Walandi ingkang marsudi dhatêng basa Jawi
sampun kataliti ngantos anjalimêt, têmbung Jawi punika wandanipun kaping kalih kapetang saking wingking, manawi sigêg ngêmungakên dhatêng aksara irung, botên sagêd sigêg dhatêng aksara sanèsipun, kajawi ing têmbung-têmbung mônca.
Putusan, panganggenipun layar, pêpêt, kanthi layar, sarta kêrêt, dumunung ing wanda kaping kalih saking wingking, nglastantunakên wêwaton ingkang sampun wontên, wontên têmbung sawatawis ingkang nyêbal, upaminipun: srêngenge (miturut wêwaton: sêrngenge). Kajawi punika manawi musabiat, panyêratipun manasuka.
Ha. 1. tatuku - gagriya, punapa
(Panyêratipun rimbag dwipurwa warni kalih: 1. ngicali sandhangan swara, 2. nglastantunakên wontênipun sandhangan swara).
Wêwakil Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) apratela condhong dhatêng ôngka 2, inggih punika ngrangkêp sandhangan swara, mêndhêt pasaksèn sarojanipun têmbung wod sami ngrangkêp sandhangan swara, kados ta: bung, dados bumbung, kon - kongkon, pit - pipit.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta (Mas Wadana
purwanipun punika namung dumugi wanda, inggih punika aksara, wangsul Radyapustaka dalah sandhanganipun swara.
Ingkang rujuk dhatêng ôngka 1 wau mêwahi [mêwah...]
[...i] katrangan, icalipun sandhangan swara punika katitik manawi kadamêl tanggap da,na. kados ta: tinutuku, botên tinituku, dados saking: tatuku; binabeda botên binebeda, dados saking: babeda.
Pinanggihing petang ingkang milih ôngka satunggal 2, ingkang milih ôngka kalih: 7.
Putusan, rimbag dwipurwa punika ngrangkêp sandhangan swara, dene sandhangan sanèsipun utawi sigêgan botên katut karangkêp, ingkang makatên punika mêndhêt pasaksèn sarojaning wod ugi ngrangkêp sandhangan swara.
Na. Wêwakil Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) usul panyêratipun:
Radyapustaka piyambak condhong dhatêng ôngka satunggal, amargi sajatosipun sandhangan taling tarung wau sambutan, tandhanipun ical dening
Yasawidagda) condhong dhatêng ôngka 2, kadospundi mulabukanipun botên kamanah, namung wujudipun sapunika sampun ngangge taling tarung, mila katurutakên kalihan putusan XX ha, ngrangkèt taling tarung.
Pinanggihing petang pamilih dhatêng ôngka satunggal: 4, dhatêng ôngka kalih: 5.
Putusan, têmbung ingkang wandanipun ngajêng angsal sandhangan taling tarung, sarta ical dening
Putusan dwilingga ingkang purwanipun aksara ha, wandanipun ing wingking sigêg, tuwin jamboran ingkang têmbungipun ing wingking apurwa ha, ngajêngipun wanda sigêg, punika kasêrat botên ewah, lastantun ha.
Dumugi samantên sampun wanci jam 1 siyang, môngka kumisi wontên ingkang kêdah mantuk numpak sêpur jam 2, amila
ngrêmbag kasusastran dipun sumênèkakên, golonging rêmbag bab sanèsipun badhe kalajêngakên karêmbag benjing liburan ing wulan Dhesèmbêr 1922, pamanggènipun lastantun wontên ing Surakarta, Radyapustaka ingkang ngajangi badhe nêtêpakên dintên tanggalipun.
22. Nalika ing dintên Ngahad tanggal kaping 31 Dhesèmbêr 1922, utawi tanggal kaping 11 wulan Jumadilawal Jimawal 1853 Pahêman Radyapustaka andumugèkakên ngrêmbag kasusastran Jawi, wontên ing gêdhong musium, malêmipun Ngahad wanci jam 7 purpêrgadring, kawontênaning rêmbag-rêmbag, kados ing ngandhap punika.
Ing wanci jam 8.15 pêrgadring kabikak dening presidhèn.
1. Anêtêpakên notilên kala pêrgadring dintên Ngahad tanggal kaping 29 Oktobêr 1922, notilên wau katawèkakên dhatêng
saking pamanahipun utusan, kwiksêkulbon, tumrap prostèl sarta dhêbatipun, salong kirang, kados ta: rimbag bawa
ka, kapêpêt punapa botên, kapratelakakên botên kapêpêt, punika lêrêsipun namung kangge sorah, dening atêr-atêr kê botên wontên, wontênipun ka, nanging pakêcapanipun kêdah kê, kêbanyjur, sasaminipun, cêkakipun notilên wau pamanggihipun Mas Wadana Dwijasewaya, botên sae, nanging upami kaewahan sampun rêkaos, pangandikanipun pursitêr, sarèhning kêkiranganipun nama namung
sampun rampung badhe lajêng kakintunakên dhatêng sadaya lid komisi, salêbêtipun 15 dintên, para lid komisi manawi wontên ingkang dipun manah
kirang utawi sulaya lajêng kakintuna dhatêng pursitêr kanthi katrangan, ingkang kapilih damêl pêrslah: 1. Mas Wadana Dwijasewaya, 2. Mas Ngabèi Prawiraatmaja, 3. Radèn Ngabèi Suradipura.
3. Ngrêmbag manawi benjing sampun rampung badhe pandamêling sêrat ingkang konjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu
manawi sampun angsal dhawuh saking paprentahan 5 kasêbut pangrêmbag adêg-adêg 3,
dene ingkang badhe damêl wordhênlis, kapasrahakên Radyapustaka, sarta wordhênlis wau ingkang têmbung Kawi, kêdah dipun têgêsi, ingkang kangge babon, wordhênbuk karanganipun tuwan Rurdha.
5. Ngrêmbag sadaya ingkang badhe karêmbag dintên Ngahad enjing, kados ta: panganggening aksara murda, aksara swara tuwin sanès-sanèsipun, kacathêtan dening Mas Wadana Dwijasewaya,
sasaminipun ingkang purwaning lingga nyigêg ma.
2. Têmbung parlu, pêrlu, prêlu, kala pêrgadring kapêngkêr [kapêng...]
[...kêr] kangge manasuka, punika nama
Karuwan, manawi angsal panambang ne, punapa karuwanne, punapa karuhanne, pakehan, pakehanne, punapa kèhanne, karampunganipun mawi wignyan.
4. Pituduh ing, ingkang ngajêngakên têmbung purwaning lingga aksara ha, kados ta: alun-alun, punapa kasêrat ing alun-alun, punapa ing ngalun-alun, karampunganipun luluh, ing ngalun-alun, ing ngarêp, ingkang angajêngakên purwaning lingga aksara ra, ugi luluh riku, dados ing ngriku.
5. Têmbung ingkang purwanipun ha, kados ta: ala, angsal atêr-atêr ing, punapa luluh punapa botên, karampunganipun manawi cêtha, kados ta: ala, kasêrat piala, nanging manawi lingganipun botên cêtha, kados ta: ôngga, kasêrat luluh, kados ta: priyôngga,
10. Panyêratipun têmbung ingkang sigêg uruting wanda aksara rawimawi. sandhangan gêmbung, kados ta: tangan
11. Aksara murda, kados ta: karsa, karna, punapa karSa, karNa, kaNdhi, kaNthi, punapa kandhi, kanthi, karampunganipun aksara murda botên kaangge, dados karsa, karna, kandhi, kanthi, hèsthi, masjid, sasaminipun.
12. Tataprunggu, kangge nama taksih lêstantun.
13. Aksara swara lê, lêstantun, namung manawi kangge pasangan, ngangge la kapêpêt, kados ta: jaluk lênga, cêkêllên.
14. Aksara swara rê, I, punapa kenging panyêratipun Pa,
dipakai: aksara pa murda dicêrêt. Ba,Huruf Jawa yang dipakai: aksara ba murda dicêrêt. karampunganipun botên kenging, kêdah rê, i.
15. Aksara swara A, I, E, O, U, botên kenging dados pasangan, kêdah nyigêg rumiyin, kados ta: taun Alip, kitab Injil, taun Ehe, wulan Oktobêr, sasaminipun.
16. Aksara rekan, inggih punika aksara ingkang kacêcak tiga, kados ta: khaji, punapa kaicalan punapa taksih, karampunganipun taksih, namung panganggenipun manawi badhe nyêthakakên ing panyêrat miturut têmbungipun mônca, sarta pamanggèning cêcak tiga manawi sarêngan sandhangan ingkang wontên nginggil, upami wulu pangêtrapipun makatên khi utawi sapamrayoginipun.
patakèn sapanunggilanipun, taksih kaangge, malah tôndha-tôndha saking têmbung Landi prahtikên, sapanunggilanipun, kêdah botên kangge.
18. Ôngka rum tuwin Landi, kaangge urut-urutan, taksih kangge punapa botên, karampunganipun taksih kaangge, kangge bedakakên bab-bab, kados ta: bab I perangan 4, namung panganggenipun aksara Walandi, upami bab II perangan 5, aksara A punika A, botên kaangge, kasantunan aksara Jawi ha.
19. Manawi nyêrat Jawi, kawoworan aksara Landi, panyêratipun aksara Landi punapa lêstantun wontên nginggil jidar punapa kasêrat wontên ngandhap jidar, karampunganipun kasêrat sangandhaping jidar, mila makatên amargi
gandhengan kalihan kathah kêdhiking waragad manawi angêcapakên damêl buku-buku, manawi kawoworan aksara Landi ngantos kathah, sarta panyêratipun wontên nginggil jidar. Longgaring jidaran mêsthi langkung wiyar tinimbang kalihan panyêratipun aksara Jawi, dados upami balêbêg aksara Jawi 100 kaca, manawi kawoworan aksara Landi kathah dados 140 kaca, punika waragadipun lajêng mindhak gangsal wêlasan, karampunganipun kasêrat ngandhap jidar.
20. Ôngka Landi 2, ingkang kangge tôndha mungêl rangkêp, kados ta: omah2 punika kalêstantunakên punapa botên, karampunganipun kêdah botên kaangge, prayogi rangkêp panyêratipun, omah-omah sapanunggilanipun.
kadya punika wiyosipun ingkang asarêng punika Pahêman Radyapustaka angaturakên nutilên purpêrgadring kala kaping 29 Dhesèmbêr 1922, sarta nutilên parêpatan kumisi kasusastran kala kaping 30 ugi Dhesèmbêr wau, manawi wontên ingkang kagalih kirang sarta lêpat mugi kaparênga ngewahi sarta mêwahi, kula sumôngga.
katitimangsan kaping 12 April 1923 ôngka 94, kanthi nutilên purpêrgadring kala kaping 29 Dhesèmbêr 1923, sarta nutilên parêpatan kumisi kasusastran kala kaping 30 ugi Dhesèmbêr wau, manawi wontên ingkang kirang tuwin lêpat, supados kawêwahan saha kaewahan.
Ingkang punika nutilên wau sampun sami kula waos, saking kaèngêtan kula, sadaya rêmbag saha karampunganipun kala purpêrgadring sarta parêpatan ing wulan Dhesèmbêr 1922 wau, sampun
Dhesèmbêr 1922 manggèn ing griya musium Sri Wadari Surakarta.
nalaripun saking ewahipun ... (salajêngipun dumugi pada lungsi), lêrêsipun botên ngangge mratelakakên makatên, amila gatra wau kêdah kapêjahan.
kalihan nyatanipun, amargi wontên têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg na sarta ngangge sandhangan dipun panambangi ake sêsigêgipun ugi wontên ingkang ewah ka, kados ta: pinton, dados mintokake. Amila gatra sarta tanpa sandhangan kêdah dipun pêjahi.
Ca. Putusan ôngka XIX, katêdha ewahipun, amargi kathah têmbung-têmbung kados makatên ingkang purwanipun kêdah kasêrat tanpa pêpêt, kados ta: bandara, tamtama, sangsaya, sasaminipun.
Putusan wau lajêng kawêwahan: ingkang swaranipun ngangge pêpêt manggèn sawingkingipun gatra sapisan (têmbung lingga nigang wanda ing purwanipun sigêg, ingkang swaranipun ngangge pêpêt) salajêngipun.
Ra. Ing ôngka XX gatra: nama karangkêp [karangkê...]
[...p] purwanipun punika namung dumugi wanda, têmbung wanda kaewahan: aksara purwaning lingga. Dados mungêl: nama karangkêp punika namung dumugi aksara purwaning lingga gatra inggih punika aksara kapêjahan.
Ing wêwahan katrangan: tinatuku, lêrêsipun tinutuku.
Ka. Ingkang pèngêtan golongan ngajêng pratelanipun ingkang nyumêrêpi parêpatan ing adêg-adêg.
Tamu: tuwan ..., salajêngipun, ing pungkasan mungêl Tuwan Jugag, punika kadospundi kajêngipun.
Pangarsa mratelakakên punika jangkêpipun kasêrat E. Mudhi (E. Moodij).
3. Wêwakil P. G. B. apratela bilih pang P. G. B. Surakarta kala
Prasabên punika lajêng kasusulakên ing pèngêtan nunggil lan pratelan pakêmpalan ingkang akintun wêwakil dados ôngka 7.
Ha. Utusan parentah karaton Ngayogyakarta usul, ingkang damêl punika prayoginipun sèkrêtaris, lajêng kaêsahan ing kumisi pan rêdhaksi pêpilihan kumisi agêng.
Kumisi agêng adamêl êpanging kumisi, ingkang kapatah nindakakên damêlipun prêslah angrampungi, sarta ngintun-ngintunakên, ing sasampunipun rampung, prêslah kawaradinakên dhatêng kumisi agêng
nitia ing saparlunipun, manawi wontên ingkang kaewahan, ewah-ewahan wau tumuntên katampèkna dhatêng kumisi alit, saha supados rancag, botên dados êntos-êntosan, anggèning ngintunakên ewah-ewahan wau kawangênan laminipun. Pratelan ewah-ewahan wau sasampunipun ngalêmpak, karêmbag ing parêpatanipun kumisi alit, kumisi alit wênang botên ngangge dhatêng ewah-ewahan ingkang kamanah kirang lêrês.
punika wontên ingkang ngadêgakên, ing sarampungipun kumisi nindakakên padamêlanipun, adamêl palapuran (prêslah) palapuran wau katampèkakên dhatêng ingkang ngadêgakên kumisi kasusastran punika botên kados ingkang kapratelakakên ing ngajêng, madêgipun awit saking ajak-ajak, botên wontên ingkang ngadêgakên, ing têmbe palapuranipun badhe katampèkakên dhatêng sintên, samantên [sama...]
[...ntên] malih miturut putusan purpêgadêring nalika kaping 29 Oktobêr 1922, palapuran parêpatan punika kêdah kaaturakên dhatêng rêgèring saha parentah Jawi 4, kadospundi panindakipun, sintên ingkang nyorog, upami saking kumisi nama botên mantuk, dening adêgipun kumisi botên saking kaparêngipun parentah gangsal wau.
Prakawis punika dados rêmbag sawatawis dangu, wasana utusan parentah karaton Ngayogyakarta ingkang mungkasi rêmbag, kumisi punika lêrês madêgipun botên wontên ingkang ngadêgakên, wontênipun namung saking ajak-ajak, nanging ingkang gadhah ada ajak-ajak [ajak-a...]
[...jak] punika punapa botên nama ingkang ngadêgakên, sarèhning ingkang gadhah ada wau Radyapustaka, dados inggih Radyapustaka ingkang
wurdhênlis, waragadipun mêndhêt saking pundi, sarta panggarapipun kadospundi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta asuka pêpèngêt, pandamêlipun wurdhênlis punika ngêntosana rumiyin ingkang dados kaparêngipun rêgèring, amargi manawi kasêsa damêl, môngka lajêng wontên katrangan rêgèring botên karsa ngagêm, punika badhe manggih pituna.
Pangarsa nawèkakên usul wau dhatêng ingkang gadhah usul sakawit (kwiksêkulbon) usul nalika purpêgadêring kaping 29 Oktobêr 1922 (punapa botên cêngkah kalihan usulipun).
Wêwakil kwiksêkulbon mangsuli, usul wau lakar nyulayani usulipun kala purpêgadêring ingkang kapêngkêr, nanging sapunika ngajêngi dhatêng usul enggal, amargi para guru botên kenging ngangge wurdhênlis, [wur...]
[...dhênlis,] samôngsa dèrèng dados kaparêngipun kangjêng guprêmèn.
Pangarsa nêdha katrangan dhatêng parêpatan kadospundi sagêdipun nyumêrêpi ingkang dados kaparêngipun kangjêng
punika wontên ingkang dados lid polêk rad, inggih punika Mas Wadana Dwijasewaya piyambak, punika samôngsa wontên parlunipun sagah nyuwun katrangan ngangge wêwênang anggènipun dados lid polêk rad.
Rêmbag punika karampunganipun nyondhongi pirêmbag utusan parentah karaton Ngayogyakarta, inggih punika anggèning miwiti anggarap wurdhênlis ngêntosi manawi sampun nampèni [na...]
Radyapustaka nglairakên pamanggihipun wurdhênlis wau sampun namung maligi pratelan têmbung-têmbung, kadosdene logat Malayu, nganggea mratelakakên lênggahing têmbungipun, ngoko punapa krama, sasaminipun. Ingkang kaping kalih, têmbung-têmbungipun ingkang kamanah angèl utawi Kawi, kasisihana têgêsipun cêkakan, wurdhênlis ingkang makatên kamanah badhe agêng paedahipun, amargi dumugi wêkdal punika dèrèng wontên bausastra têmbung Jawi kawrêdenan têmbung Jawi.
sangêt dhatêng pirêmbag wau, nanging pamanahipun badhe rakaos pandamêlipun, pakèwêd anggèning mêndhêt wêwaton lênggahing têmbung-têmbung, amargi sawêg ing Surakarta kemawon ing karaton kalihan kantor kapatihan sampun gèsèh.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta sarta wêwakil sanèsipun malih sawatawis, sami mrêtelakakên ing condhongipun dhatêng usul Radyapustaka.
Wêwakil Radyapustaka asuka katrangan dhatêng wêwakil kwiksêkulbon, ingkang kangge wêwaton ing sapunika sayogi bausastra
Putusan, pandamêlipun purdhênliswurdhênlis. kêdah kapacak lênggahing têmbung-têmbungipun, sarta ingkang kamanah angèl utawi têmbung Kawi, kasisihan têgêsipun cêkakan, ingkang kaangge wêwaton bausastra Rurdha.
Ra. Agendha ingkang badhe karêmbag ing parêpatan Ngahad enjing: Pangarsa mratelakakên urutipun ingkang karêmbag ing parêpatan Ngahad enjing kaping 3 Dhesèmbêr 1922.
Ing sadèrèngipun nglajêngakên cikalan rêmbag kala parêpatan ingkang kapêngkêr, dipun bukani nglêrêsakên putus-putusan ingkang kamanah sami dèrèng maton, bilih sampun rêsik putusan nglajêngakên cikalan wau, inggih punika
6. Panyêratipun têmbung-têmbung ingkang pakêcapanipun lajêng ngangge wignyan, karuhanne, pakèhana, lèmbèhane, jagohana, sasaminipun.
7. Ôngka kalih, ingkang kangge ing dwilingga (Paku 2) sarta sakalihan (sa 2 han).
1. Atêr-atêr pi tumrap ing têmbung apurwa ha.
aksara la dipêpêt. punapa [...]Huruf Jawa yang dipakai: aksara nga lêlêt.
4. Panyêratipun têmbung ingkang wandanipun ing têngah ha, sarta swaranipun wanda ing ngajêng [nga...]
[...jêng] kados ngangge wignyan kados ta: raharja, rahina.
1. Panyêratipun: padamêllan punapa pandamêllan.
Usul ôngka 3 punika botên dipun tampèni, jalaran botên gandhèng kalihan tataning panyêrat.
Panyêratipun: sunya akalihan dunya, ngangge sandhangan suku punapa taling tarung.
gadhah pangangkah kumisi punika lajêng manaha panulak sirnanipun aksara Jawi, wêkdal punika sampun katingal titikanipun aksara Jawi badhe sirna, katindhih ing aksara latin, ancêr-ancêr panulakipun wau upami ingkang sami angajêngi aksara latin kathah anggèning mratelakakên sabab-sababipun, sabab ingkang agêng kados ta: iriding waragad pangêcap, gampiling panata, ringkêsipun, kumisi lajêng abudidayaa kadospundi lampah-lampahipun waragad ngêcap ngangge sastra Jawi inggih sagêd irid, katata gampil sarta ringkês.
Pangarsa asuka katêrangan, kumisi punika manawi sampun rampung kêdah kabibarakên, botên sagêd santun ada, sapunika kados sampun kathah pakêmpalan-pakêmpalan ingkang marsudi basa Jawi, sagêda bab punika lajêng kapasrahakên dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan wau.
Wêwakil kwiksêkulbon pratela, manawi pakêmpalan wau wontên ingkang botên manah dhatêng aksara Jawi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta, Mas Wadana Dwijasewaya, nyambêti, pancèn lêrês kados pratelanipun wêwakil kwiksêkulbon, Mas Wadana piyambak marsudi dhatêng têmbung Jawi,
Nampèni katrangan makatên wau, pangarsa nampèni pirêmbag wau, nanging badhe kapasrahakên dhatêng Radyapustaka, amargi punika ugi kalêbêt ing programipun.
27. Pèngêtan Parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi.
Parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi ingkang kaping kalih wontên ing dintên Ngahad kaping 11 Jumadilawal Jimawal 1853 utawi kaping 31 Dhesèmbêr 1922, manggèn ing griya museum Sri Wadari Surakarta.
Nitisastra ing Samarang, 2. Kridhabasa ing Prambanan, 3. Garapbon ing Surakarta, 4. Pakêmpalan guru Kristên ing Ngayogyakarta, 5.6. Kridhasastra sarta Mardibasa sami ing Madiun, 7. Mardibasa Ngayogyakarta.
Jam 9 pakêmpalan katapukakên, pangarsa ambagèkakên wilujêng dhatêng ingkang sami dhatêng ing parêpatan, sarta nglairakên gênging panuwun tuwin bingahipun, dene kathah ingkang sami marlokakên dhatêng. Mratandhani badhe ajêngipun basa Jawi, pakêmpalan lajêng kabikak.
Sadèrèngipun anglajêngakên ngrêmbag cikalan, agendha parêpatan ingkang sampun inggih punika: aksara murda, aksara swara, aksara rekan, sarta ôngka Jawi. Parêpatan matitisakên ewah-ewahan sarta kêkiranganipun putus-putusan ingkang sampun.
Putusan ôngka 19 na mungêl têmbung lingga nigang wanda. Ingkang purwanipun sigêg, kasêrat ngangge pêpêt, punika gèsèh
kalihan nyatanipun, wontên sawatawis ingkang botên kenging kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: tamtama, sangsaya.
Parêpatan ngewahi putusan wau dados mungêl têmbung lingga nigang wanda. Ingkang purwanipun sigêg, aksara irung. Manawi swaranipun ngangge pêpêt, inggih kêdah kasêrat ngangge pêpêt.
Putusan ôngka 19 ca: mungêl: panganggenipun layar, pêpêt kanthi layar, sarta kêrêt, dumunung wanda kaping kalih saking wingking, nglastantunakên wêwaton ingkang sampun wontên, punika kamanah dèrèng sakeca ing basa Jawi [êr],Huruf Jawa yang dipakai: sandangan pêpêt dan layar. ingkang dumunung sangajênging wanda wêkasan, botên wontên lêrêsipun [kêrêt] (kêrêt). Pasaksènipun [Pasa...]
[...ksènipun] wanda ingkang pancèn ngangge layar, pakêcapanipun dados cakran (kêrêt) kados ta: bèrtun, pakêcapanipun brètun, kartu - krêtu.
Kwiksêkulbon: mratelakakên pasaksèn ingkang ngosok wangsul Radyapustaka, kados ta: pradata, ing pakêcapan: bêrdata.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta rujuk lastantunipun putusan lami, inggih punika manasuka, amargi yèn dipun wontêni pathokan, mêksa kirang srêg, kamanah kêkathahên ingkang nyêbal: warta, sarta, kursi, warsa, sasaminipun, wêwaton ingkang kêkathahên ingkang nyêbal lajêng botên nama wêwaton. Pakêmpalan Nitisastra ing Samarang sarta [sar...]
[...ta] wakil Bale Pustaka, mrayogèkakên kêdah wontên wêwatonipun, supados botên damêl bingung.
Radyapustaka: mêwahi katrangan usulipun ingkang sampun cêtha ngangge layar: sarta, warta, botên karêmbag, kêdah ngangge: [kêrêt] punika ingkang dèrèng cêtha.
Pangarsa mrayogèkakên katêtêpakên kados usul Radyapustaka, inggih punika ngangge kêrêt, namung manawi dèrèng wontên katranganipun ingkang cêtha kasarahakên ingkang nyêrat.
Pinanggihing rêmbag ingkang rujuk dhatêng Radyapustaka: 8, blangko 1.
Putusan, wanda sangajêngipun wanda wêkasan punika botên sagêd ngangge pêpêt layar, ngangge layar utawi
kêrêt, dene panganggenipun layar punika ngêmungakên ing têmbung-têmbung ingkang sampun cêtha ngangge layar.
I. Panyêratipun têmbung: karuwan, lajêng dados karuhanne punapa karuwanne, panunggilanipun.
Kwiksêkulbon kasêrat ngangge wignyan, darajatipun [ah],
dipakai: sandangan wignyan. wau sami kalihan sêsigêg ka. Ing panambang ake, karuhanne (malah wangsul dhatêng [dha...]
[...têng] lêrêsing lingga), pakehanne, lèmbèhana (miturut pakêcapan).
Kajawi punika: pakehana, lembehana, punika aslinipun ing têmbung Malayu: pakai, lambai, swaranipun wanda wêkasan ai, ing pakêcapan Jawi dados wignyan.
Radyapustaka: ngèngêti dhatêng ingkang karimbag: karuwan - karuwanne, lembeyan - lembeyana. Dene ai dados nêdha swara wignyan, pamanggihipun botên makatên, pancènipun namung dados taling.
Utusan parentah karaton Nyayogyakarta: ngèngêti dhêdhasaripun wêwaton ingkang kangge ngewahi kasusastran punika. Miturut pakêcapan sarta wêwaton
Pinanggihipun rêmbag ingkang condhong dhatêng pakêcapan: 6, dhateng lingga: 3. Putusan panyêratipun têmbung-têmbung ingkang kapratelakakên ing nginggil, miturut pakêcapan inggih punika ngangge wignyan.
II. Têmbung ingkang apurwa: ha, ra, wa, la, ya, wontên sawingkingipun ing utawi atêr-atêr pi.
Parêpatan ngewahi, sarèhning ingkang angsal atêr-atêr pi ingkang dados rêmbag ngêmungakên apurwa ha. Punika karêmbag piyambak, sapunika namung ngrêmbag ing.
Lagu Kuntilanaksize: 3.81 MB - duration: 02:05
downloadwatchembed	"Kidung Lingsir Wengi" - Lagu Pemanggil
ing wengi slidesize: 7.14 MB - duration: 03:54
Kidung Tembang Jawa Dandanggulosize: 7.11 MB - duration: 03:53
flashdisk ae ko. Lha kowe rif??” Jawab Esa. “ Mbuh ki, arep nggolek speaker sing cilik tapi yo ndelo ndelo sik.” ( ga tau
Komputer Analog inggih punika wastanan ingkang dipun ginakaken kanggé nggambaraken piranti penghitung ingkang makaryan ing level analog. Level analog punika lawan(dual) level digital, level digital punika teganganipun ageng saha alit, ingkang dipun ginakaken wonten ing implementasi bilangan biner. Sacara mendasar komponen elektronik kang dipun ginakaken kanggé inti saking komputer analog punika op-amp operational amplifier. Komputer analog ugi asring dipun wastani minangka komputer kang ngolah data adhedhasar sinyal kang asipat kualitatif, utawi sinyal analog, kanggé ngukur variabel-variabel kados déné voltase, cepeting suanten, resistansi udara, suhu, pengukuran lindhu, lsp. Komputer punika biyasanipun dipun ginakaken kanggé mresentasikaken kadadéan kados
Tuladha komputer analog[besut | besut sumber]
mampu kangge nampi data wonten besaran phisik saha saged ngukur data kasebut tanpa kedah dipun konversikaken sakdéréngipun, saéngga proses saking komputer punika langkung cepet.[2]
Kekirangan komputer analog[besut | besut sumber]
kaunggulan mroses data kirang trep.[3]
Pangginaan komputer analog[besut | besut sumber]
sakit kangge ngamati denyut jantung. Output ingkang dipun kasilaken biyasanipun wonten ing wujud grafik.[4]. Komputer analog ugi kathah dipun ginakaken kangge kagiyatan ilmiyah.[5]
cathethan suku[besut | besut sumber]
^ (id)Nami sanés Komputer Analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Kaunggulan Komputer Analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Kekirangan Komputer Analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Pangginaan komputer analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Pangginaan sanés komputer analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 11 Sèptèmber 2016.
tuwan mayor, ridrê sangking ing Nèdrêlansê leyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga ing kangjêng tuwan residhèn, mênawi kula anampèni aturipun lurah kaji, tuwan Kaji Ambyah, sakancanipun kaji, kalihan aturipun ngulami, pun Rapingi, utawi pun Ahmat ing Butuh, sakancanipun ngulami ing nagari, utawi pradikan ing dhusun. Mênggah aturipun sadaya katur wontên ing ngandhap punika.
Mênggah ing satilaripun Mas Pêngulu Dipaningrat, mênggah têtilaranipun anak têksih sami alit-alit, punika mênawi amarêngi ing karsa dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, ingkang kasaosakên pamagang, anak kapenakan Mas
anakipun Mas Pêngulu Martalaya sêpuh, mênggah umuripun sawêg 39 taun, mila pun Kêtip Sêmêmi kasaosakên pêmagang, amargi nalurènipun ing pangulu, kalihan sampun anglampahi padamêlan ing surambi dalêm, tiga pêmaosipun ing Kuran utawi kitab sampun rêsik. Kaping sakawan [saka...]
[...wan] sêratanipun Kuran agêng sae.
Ingkang punika atur kula ing kangjêng tuwan residhèn, mênggah aturipun tuwan Kaji Ambyah sakancanipun, sami anyaosakên pêmagang ing pêngulu, ingkang sampun mungêl wontên ing ngajêng wau, mênggah pun Kêtip Sêmêmi, kula dhawahi ngêmong, amêngkoni têtilaranipun anak mas Pêngulu Dipaningrat sadaya, dene anakipun ingkang sêpuh sumêrêpa dados pêmagangipun ing Kêtip Sêmêmi.
Punika mênawi sampun amarêngi ing karsa dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kula suwun têtêpipun benjing ing wulan Mulud ngajêng punika.
Ingkang punika mugi kauningana ing kangjêng tuwan residhèn.
Katur ing kantor ing dintên Sênèn kaping 17 wulan Sapar ing taun Alip, ôngka 1771.
edan Sopo sing gak dandan gak kumana Nanging sakbejo-bejone wong sing dandan Luwih bejo maneh wong sing dandan…
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1429H. Nyuwun
persaudaraan iman. Robbii.. eratkan hati kami untuk senantiasa taat kepadaMu. Met ied 1429H
Crita cekak (cerkak) pantes kanggo bahan pamulangan ing SMA amarga saka pamulangan ing sekolah cerkak duwe daya kang gedhe kanggone siswa. Iki bisa kelakon menawa siswa ngerteni makna sing kakandhut ing cerkak saengga diterapake ing panguripan saben-dinane. Amarga iku, underaning perkara ing panaliten iki yaiku kepriye paraga lan pamaraganane ing saben cerkak sing ana
saka buku kumpulan cerkak Panggung Sandiwara. Ing kumpulan cerkak Panggung Sandiwara iki ana 15 cerkak antarane yaiku “BMW 318i”, “Bu Gin”, “Dalan”, “Dhompet Lemu”, “Filsafat Tresna”, “Mbesuk Ngenteni Apa”, “Ngamen”, “Nglangkahi Oyod
Kamar”, “Tebusan”, lan “Weny” iki njupuk crita panguripan ing saben-dinane. Tuladhane pacobaning urip, pagawean, perkara kulawarga, tresna, lan dhemenan. Amanat utawa pesen saperangan njupuk saka perkara-perkara panguripan lan moral. Saka panaliten iki bisa dimangerteni, yen ing buku Panggung Sandiwara karya Daniel Tito ana paraga utama lan paraga sampingan. Ana cara loro kanggo nggambarake pamaragane paraga yaiku kanthi cara analitik (cara singkap) lan cara dramatik (cara lukis). Adhedhasar panaliten paraga lan pamaraganane sing ana ing kumpulan cerkak Panggung Sandiwara karya Daniel Tito, mula segi paraga lan pamaraganane wis jumbuh karo kriteria bahan pamulangan kesusastraan sing ana telung perangan, yaiku bahasa, psikologi, lan budaya. Kanthi mengkana, unsur intrinsik limalas cerkak sing dibabar ing buku kumpulan cerkak Panggung Sandiwara dijumbuhake kanggo bahan pamulangan kesusastraan ing
ngarep kudu ndelok...@ Azaxs : gek piye loh kang, mosok
larung saji , g iso mlebu malahan macet ,
Bathara Indra Pangarsane Widadara Widadari	06 Mar 2010 Leave a comment
Sanghyang Indra utawa Bathara Indra iku putrane Sanghyang Manikmaya lan Dewi Umayi kang nomer telu. Indra ateges luhur utawa rasa kang nabet ing ati. Awit saka iku Bathara Indra dadi panguwasane kaendahan, yaiku kaendahan kang tumuju marang kabagyan.
dipasrahake marang Prabu Sugriwa lan banjur dijaluk dening Subali, Bathara Indra duwe putu awujud wanara kang arane Jaya Anggada.
Dene mula bukane Bathara Indra masrahake Dewi Tara marang Sugriwa kawiwitan nalika para raseksa kang sirahe arupa endhas kebo ngrabasa kayangan. Pangarsane para raseksa iku Prabu Maesasura, raja ing nagara Guwa Kiskendha.
Prabu Maesasura kaampingan pepatih kang uga adhine, Lembusura. Nalika ngrabasa kayangan, Prabu Maesasura numpak kewan raseksa aran Jatasura. Prabu Maesasura ketaman asmara marang Dewi Tara ananging pepenginane ora dipangestoni dening Bathara Indra. Wusanane Prabu Maesasura murina.
Nalika ngrabasa ing kayangan, wadyabalane Prabu Maesasura kasil ngrusak kabeh wangunan ing Repat Kepanasan. Nalika iku ora ana dewa kang wani ngadhepi Prabu Maesasura amarga Maesasura kabiyantu Lembusora pancen sekti mandraguna.
ditutup nganggo watu gedhe kanggo njaga supaya getih kang lambah-lambah iku ora metu lan nuwuhake banjir getih ing papan liya.
Sawijining dina Resi Subali kasil dirimuk atine dening Prabu Dasamuka supaya gelem ngrebut Dewi Tara saka Sugriwa.
Lan saka Dewi Tari kang palakrama kalawan Prabu Dasamuka, raja Alengka, Bathara Indra peputu Indrajit utawa Megananda. Kaindran duwe
tiwikrama nuwuhake perbawa thathit. Bathara Indra tau dadi raja ing Arcapada, yaiku ing nagara Medhanggana lan jejuluk Maharaja Sakra.
Bathara Indra kerep diutus supaya paring bebana marang wong-wong kang nuduhake labuh-labet gedhe marang kadewatan. Ing lakon
Ananging upaya iku ora kasil njugarake tapane Arjuna, saengga kabeh bali ing wujude sakawit. Ing kedadeyan iku, Arjuna antuk bebana saka kadewatan arupa sanjata Pasopati. Sanjata iku kudu digunakake kanggo mbesmi sakabehing tindak dur angkara ing Arcapada.
Watake Bathara Indra iku welas asih lan tresna banget marang samubrang kang sarwa endah. Bathara Indra disembah lan disuyuti
Sangihe Islands, Indonesia) Ebulobo (Flores, Indonésie) Lewotobi (Flores, Indonésie) Sirung (Pantar Island, Indonesia) Rinjani (Lombok, Indonésie) Paluweh (off Flores Island, Indonesia) Tambora (Sumbawa, Indonésie) Sangeang Api (Indonésie) Ijen (
mergo bojone gak kerjo. Mari ngono pas cedhak-cedhak budhal ning bandara sms meneh ‘PIYE?’. Yo genten ta’bales ‘APANE?’ Kan jarene awak’e dhewe kudu
co: ki sing teko omah aku po sampeyan?
maafMangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitritumbar merico kecap asingNyuwun ngapuro lahir lan batinBulan
BathinSuminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
WONG CILIK SING URIPE WIS SUSAH KOK UN DIGAWE ANGEL TENAN KOH PRIPUN SI KADOSE PAMARINTAH,SO………?? kulo sedaya lan rencang rencang teng pemalang nyuwon pamaritah supaya paket soale un niku kaleh mawon mboten usah katah katah soale kula niku wis mumet tea………………….??????
ulam sari punika kanggé caos dhahar dhumateng cikal bakal Wonosari, kyai dhanyang-nyai dhanyang, kyai smarabumi-nyai smarabumi ingkang mbaureksa dusun Wonosari” (sesaji
“Kanthi Sitija anggoné ngawu-awu sudarma marang Dwarawati ditampa déning Prabu Kresna, ora wurung bakal ngaku , bakal ngaku garwa marang Pertiwi. Mangka sedyaku kepingin nggarwa Pertiwi kuwi wiwit isih prawan nganti saiki wis anak-anak Sitija, nanging sedyaku tetep kepingin nggarwa Pertiwi dadi pramèswari ing Surateleng.” Dewi Pertiwi
Inggih punika pungkasaning agami Budha kagantos agami Mukhammad
punika | ri Saptu Wage marêngi | wulan Sapar tanggal ping | tiga wlas ing jroning taun | Ehe tinêngran ôngka | sèwu wolung atus tuwin | kawan dasa sakawan ingkang lumagsa ||
3. ingkang jinêjêr ing kôndha | wau Sèh Molana Mahgrib | duk
osiking galih | arsa marang ing desa Tarub samana ||
4. tandya wisata gal-inggal | sarwi bopong jabang bayi | tan kèri sangkuh tulupnya | sinigêg
5. tambuh raosing wardaya | saking gunging kang prihatin | kapungkur bukti myang nendra | tan liyan kaciptèng galih |
mung lakinira tuwin | sutanya ingkang wus lampus | nuju turu kêkadhar | nyi rôndha sêmana
7. sarawuhirèng kuburan | nyi rôndha tandya kapanggih | kalawan Sèh Maolana | nyi rôndha dèn pituturi | lan pinaringan bayi | kinèn ngaku putranipun | salire wus winartan | lan malih dipun paringi | sangkuh tulup sampun
gênti winarni | Sri Narendra Majalangu | Sang Prabu Brawijaya | garwanira ingkang kalih | sami bobot babar praptaning sêmaya ||
rama prabu | kang miyos putri wandhan | Dyah Ratu Kumaya nênggih | inggih kakung nama Dyan Bondhan Kêjawan ||
wadung kudhi | kangjêng sunan sigra budhal | sampun rawuh ing wanadri | waringin wus kêpanggih | sakèh wrêksa ron
Tuban | pungun-pungun gya ngabêkti | sru rinangkul Ki Jaka mring kangjêng sunan ||
15. langkung sih Jêng Sunan Benang | dhumatêng putra ing
abrôngta momong kang putra | lamine datan winarni | wus agêng jabang bayi | misuwur Ki Jaka Tarub | warna bagus utama | balaba alus ing budi | Radèn Jaka sinuyutan lare kathah ||
17. Radèn Jaka ri sêmana | anêdhêng rumaja siwi | karêm asaba ing wana | pra lare lit-alit sami | kathah kang atut wuri | Ki Jaka arêmên nulup | wuluh ingkang kinarya | nulup
kang putra | kang ibu ngrangkul sarya ngling | dhuh putraningsun kaki | sêka ngêndi sira kulup | sadina tan katingal | agawe sumlanging ati | ingkang putra umatur yèn saking
19. kang ibu malih ngandika | lah ta nyawa putra mami | aja sira
dhasar sarwa ana | nanging aja lunga gusti | ingkang putra umatur sarwi karuna ||
21. dhuh ibu nyuwun kawula | tulup mawi sangkuh mandi | ingkang sae tiningalan | kula arsa nulup pêksi | kang ibu wus andugi | mêngko birai putrèngsun | apan rinangkul nulya | kang putra dipun tuturi | inggih sarwi pinaring sangkuh tulupnya ||
22. nyi rôndha sarwi ngandika | wus diwasa sira kaki | sêdhênge nambut akrama | miliha putri yu luwih | kang maksih prawan sunthi | putraning lêlurah dhusun | miwah putraning dêmang | gung prapta ngunggah-unggahi | sabên dina anggèr marang jênêngira ||
23. kaki sira amiliha | êndi ingkang dadi apti | mêngko sun lamare nyawa | mupung ingsun maksih urip | ingsun kapengin ugi | anggèr momong anak [a...]
[...nak] mantu | kang putra aturira | ing mangke dèrèng
lir puniku | ing mangke dèrèng arsa | taksih rêmên momong dhiri | ingkang ibu tan wignya malangi karsa ||
25. pan kongsi surup Ywang Arka | nyi rôndha dènnya nuturi | wau marang ingkang putra | kawarnaa sampun enjing | Ki Jaka kesah nuli |
Kasih têngange kang wanci | ing sabên-sabên mangkana | yèn dina Anggara Kasih | têngange ingkang wanci | widadari sami adus | ana ing tlaga ika |
32. punapa jin pri prayangan | apa ta setan puniki | yèn manungsa yêkti mokal | sing kiraku widadari | sajêg durung udani | rêrupan
39. saklangkung susah ing driya | risang Rêtna Nawangsasi | maksih kungkum anèng toya | karuna sajroning galih | sang dyah osiking galih | kayaparan raganingsun | sapa ingkang tulunga | dhuh kapriye awak mami | ora wurung sun mati sajroning toya ||
40. dadya sang rêtna pratiknya | samangkana
putri ing pundi | dene kungkum ing warih | nèng tlaga têngah wana gung | sang rêtna saurira | kawula dede sujanmi | widadari tinilar mring
prajangji kêpanggih pungkur | Ki Jaka angandika | gampil wicara puniki | lamun wontên jangjine kula kaduga ||
47. sang rêtna aris aturnya | yèn dika tulung mring mami | manjinga dadi sudara | ing donya tumêkèng
yayi tutur kewala | ingsun iya andarbèni | sandhangan amung sapala | ingsun gawe beya rabi | sang rêtna matur malih | ngamungna manjing
pathok bangkrung ingsun yayi | wau sang dyah manuksmèng sajroning driya ||
50. yèn ingsun tan nurutana | kayangapa wêkasaning | tan wurung mati nèng tlaga | tan ana ingkang ngulati | baya uwis pinasthi | mring bathara kang linuhung | ingsun krama manungsa | apêkik têmbunge manis | kang darbèni têlaga padusan ingwang ||
51. kewran ature sang rêtna | ing sêmu condhong
wirandhungan lampahnèki | ing marga datan winarna | samana wus praptèng panti | nyi rôndha sukèng galih | têka mangke
garbini sang dyah | milang kêdhèp ingkang sasi | sakêdhepan sêsasi | samangkana sampun sêpuh | sêdhêng praptèng samaya | antarane sangang sasi | nuli babar kang putra miyos wanodya ||
58. cahyane mancur gumilang | lir wulan purnamasidhi | langkung sihira kang rama | putra pinaringan nami | Dyah Rêtna
siwi | ingkang putra tansah wahanèng êmbanan ||
lir Ratih | sira Sang Dyah Nawangwulan | botên sakeca ing galih | sadangune nèng kali | ing sajroning tyas kumêpyur | sang rêtna osiking tyas | iki ngomah salah kardi | Nawangwulan sampun kondur praptèng wisma ||
63. sampun kèndêl ingkang putra | gya sinungkên marang laki | ki agêng nampi kang putra | ingêmban dèn arih-arih | binêkta mring
gènnya adang kamanungsan | kang pari sawuli maksih | sang dyah jêntungjêtung. sajroning tyas | nuli têtanya mring laki | dhuh kangmas
65. lah mangke dika karyaa | lêsung kangge nutu pari | jêr punika karsa dika | nglirwakkên ujaring èstri |
rasukan | mila sang dyah langkung runtik | mit ing laki sarwi ngaras ingkang putra ||
wirang | sagung basa dipun tampik | wus pinasthi andika pisah lan kula ||
69. kang raka alon ngandika | apuranên ingsun [ing...]
[...sun] yayi | elinga mring putranira | sira tilar priye mami | tan bisa momong siwi | kang garwa cinandhak luput | sang dyah mêsat ngambara | ingkang raka kari nangis | kawlasarsa sêsambat kadi wanodya ||
70. dhuh-dhuh anggèr mirah ingwang | kaya apa polah mami | wong lanang arowang bocah | ora bisa dèn tangisi | sapa ingkang nusoni | bayi lagya pitung santun | gawanên putranira | dimèn dawa ingkang urip | yèn wus agêng ingsun gênti kang momonga ||
ngandhap | amasthi ingsun dhatêngi | sang rêtnayu sampun botên katingalan ||
72. kondur marang ing kayangan | kapanggih gung widadari | sang rêtna
2. sangêt dènnya sungkawa kang galih | dene putra wadon | maksih rare tinilar ibune | mring kayanganira widadari | mila gung prihatin | datan wignya nusul ||
3. nanging ana ecane sathithik | ki agêng ing batos | duk murcane kang garwa wêlinge | lamun nangis kang putra puniki | dèn
inggih ing gandane | gya tumurun mring panggungannèki | nusoni kang siwi | yèn wus tuwuk wangsul ||
6. yèn wus mênêng putra dènnya nangis | ki agêng agupoh | ingkang putra ingambil ge-age | ingudhunkên sing panggungannèki | langkung sukèng galih | Ki Agêng ing Tarub ||
7. duk samana wau ta sang putri | wus tan winiraos | sampun agêng ing Tarub putrane | ingkang rama
dene putra putri | tinilar mring ibu ||
8. warnanira lan ibu tan kalih | tuhu ayu kaot | lindri-lindri
liyêp pasêmone | cahya sawang purnamaning sasi | langkung yu linuwih | dadi panjang kidung ||
9. yèn cinôndra warna sang sukèksi | kalanturing criyos | yayah golèk kancana
mangsi | theyol ingkang nulis | candrane tan rampung ||
18. kurang côndra apan langkung warni | wau ta sang sinom | gya pinunggêl sinigêg
5. rajaputra lumajar pribadi | datan ana wau rowangira | sinêru nênggih lampahe | ing marga tan winuwus |
praptèng nêgari | anjujug pagêlaran | tan ana kang wêruh | dyan putra lendhotan pundhak | sami kagèt sarowange juru sabin | yèn ingkang putra prapta ||
6. atêtanya kyai juru sabin | adhuh nyawa sapa rowangira | cangsang. rajaputra saure | mlaku pribadi ingsun | ingsun [ing...]
[...sun] arsa marang sitinggil | anabuh
kalumah | rajaputra alajêng marang sitinggil | cinêgat ingkang jaga ||
dhawuhkên sabdèng prabu | rajaputra tan swalèng kapti | wus kerit lampahira | malbèng jro kadhatun | miwah kyai juru sawah | sampun prapta ing ngabyantarèng narpati | muka konjêm ing kisma ||
kagawokan | kêdhèp tismak pandulune | pangunadikèng kalbu | bocah iki pangira mami | maksih trahing kusuma | pratôndha umancur | sumunu wênês kang cahya | nora wiwang dadi putraning
radèn | saturun-turunipun | wignya nêrahakên narpati | Tarub kang dadi marga | ing samêngko pan wus |
sumingkira | ingsun arsa langkung | ywa sira gêndhak sikara | kang durjana datan amangsuli nanging | majêng ngangkat pênthungnya ||
20. pugut pucuk dyan ngungun ing galih | kang wusana angliangling. ipat-ipat | ing satêrah turun ingong | ywa ana nganggo dhuwung | ingkang kaya agêm sun iki | kêris wak-awak waja | dyan
wau lampahira | kawarnaa sira radèn | kang kèri anèng Tarub | maksih lênggah ngarsa sang yogi | wau sang rajaputra | alênggah tumungkul | sang pandhita angandika | kaki Jaka dipun kêrasan nèng ngriki | dhêdhukuh madyèng wana ||
asri | kinirim lamun dhahar | yèn mulih wus surup | ri
Nawangsih ingkang ibu widadari | ingkang rama manungsa ||
32. Dyah Nawangsih tuhu ayu luwih | warnanira
pamit mring gustine | arsa mulih marang wisma | panggih kusuma rara | gusti kula nyuwun sêkul | sêdalu tan sagêd nendra ||
3. myang gusti tan sagêd guling | sêdalu têngga
ora mulih | sawêngi tunggu pêgagan | sayêkti pêrih atine | sira dhewe angirima | marang ing kakangira | kang wêruh mring kadang sêpuh | iku gêntining
sampun prapta ing pagagan | kêpanggih ingkang raka | pinanggihan anèng gubug | sang dyah aris aturira ||
nuruti Rêtna Nawangsih | nuli wijik milu dhahar | anglêgani mring kadange | nanging radèn tansah ngangkah | nuruti brangtanira | dènnya
ngendrani mêdal | saking gubug gya lumayu | laju mulih tilar rowang ||
17. pawongan kalih nututi | milu mulih gustinira | Ki Jaka gêtun manahe | kuwanguran ing sang rêtna | kaduwung solahira | tan wurung sang rêtna wadul | iya marang ingkang rama ||
wong uwis olih prentah | katujune cangkêm ingsun | ora clathu nyanyah-nyunyah ||
24. kang rama waskithèng galih | duk umyat marang kang putra | kaduga parêng sêmune | tumungkul anggarit kisma | ing jro tyas anggraita | sarwi nguthik jêmpol suku | pratôndha purun akrama ||
25. kunêng kang tinari krami | kawarnaa
nuli prapta | manggihi marang putrane | Kusuma Rara Kasihan | pan sampun pinaesan | pinênganggyan adiluhung | busana saking kahyangan ||
dene tan ana kang wêruh | unggyannya salin busana ||
Kusuma Rara Kasihan | pinasrahkên mring ramane | matur Dèwi Nawangwulan | ramakne bèng mrenea | lah punika sumbang ingsun | kang wus kangge putranira ||
33. andika panggihna nuli | ingsun yun wruh mantuningwang | yèn wus panggih ingsun mulèh | kyai
atunggal lan manungsane | luhung kalamun manungsa | kêna tunggal lan ingwang | ki agêng mangsuli wuwus | ingsun mirah milu sira ||
35. kang rayi mangsuli malih | inggih benjang kula bêkta | yèn sampun momong wayahe | buh-êmbuh ingkang rinasan | lah pundi mantuningwang | kawarnaa sang abagus | sêmana wus binusanan ||
tri gya pangantèn priya | sinuci kang sampeyan | mring pangantèn kênya sampun | gya pinondhong sang lir rêtna ||
pangantèn dwi | lir Ratih lan Kamajaya | ingkang mulat brôngta kabèh | bangun turut Dyah Kasihan | tan sawala ing karsa | mila tan taha sang ayu | wit wawuh dhingin dhasarnya ||
42. sawusnya rampung pakardi | wau ta Dyah
43. anênuwun mring Hyang Widhi | tulusa kang putra kênya | ywa kêna sambekalane | unggyannya apalakrama |
winiraos | Sang Dipati Arya Damar | langkung mukti wibawa | sugih garwa donya sunu | garwane ingkang
kang carêm sacumbana | ing mangke ambabar sampun | ingkang wala mahya priya ||
53. Radèn Patah sinung nami | ambêg santa budi darma | bêlaba asih dasihe | sabar susila ing krama | tan ana rêngatira | mêlasasih bangun turut | sawulange ingkang rama ||
54. kang ibu tinutur malih | ing mangke sampun patutan | lan Dipati Palembange | kakung bagus warnanira | agagah prawirèng prang | Radyan Timbal sinung juluk | sami gênge lan kang raka ||
55. Radèn Patah langkung asih | marang rayi Radèn Timbal | tan môntra sanès ramane | pan kadya tunggal sayayah | kang rayi nut ing raka | sami ngaji rêmên ngèlmu | myang sinau têmbung Jawa ||
56. kêkalih lantip ing galih | sampun [sa...]
[...mpun] putus Jawa Arab | ingkang rama
ngaraha kawibawan | sadhengah kang bêgja kulup | ing Palembang magangana ||
58. mêngko suwitaa kaki | mring Sang Prabu Brawijaya | iku kang masesa angrèh | mring sagung raja dipatya | ing sabrang tanah Jawa | sira Patah jatènipun | atmaja Sang Brawijaya ||
59. marma dadi putra mami | katut marang ibunira | tinarimakake ingong | lagi bobot pitung côndra | marmane ibunira | tinarimakakên ingsun | salawase ngandhut sira ||
60. sri narendra asring ngimpi | pan ibunira
sawiji miyos pangarsa | ingkang garwa sêpuh dhewe | iku kang ginadhang nata | anèng ing Majalêngka | Bondhan Surati ranipun | kang badhe ngrèh tanah Jawa ||
[...n] wus bêgjaningsun kaki | kudu darbe putra sira | pan ingsun gadhang ing têmbe | gêntèni klungguhan ingwang | mêngkua ing Palembang | sira atmajèngsun sêpuh |
kang putra sinung sabda | Timbal dèn wruh ing nomipun | putra kalih sarêng nêmbah ||
64. Dyan Patah garjitèng galih | angrasa wiji binuwang | marang kang rama sang rajèng | pinupu kang rama Plembang | sangêt panlangsanira | dhumatêng Hyang Mahaluhur | datan ngrasa darbe jiwa ||
praptèng diwasa | ing mangke asung pituduh | sapangrèh datan
tinimbul ibu rama | êmban pêrpat sami tumut | wong kalih dasa tut wuntat ||
1. radèn kalih aluwaran | saking Plembang nitih baita kunthi | kalih dasa rowangipun | sami putra dipatya | sampun layar ing marga datan winuwus | sampun lêpas [lêpa...]
[...s] lampahira | ing Palembang wus kawingking ||
2. prapta pulo tanah Jawa | radèn kalih sigra mêntas pasisir | ing Cirêbon kang jinujug | panggih Pangeran Modang | radèn kalih tinakenan sêdyanipun | sang kalih matur
5. rajaputra lajêng budhal | sampun prapta ing wana Roban sami | tiyang kalih dasa tumut | lêstari lampahira | wana Roban angkêre kêlangkung-langkung | apan kathah janma begal | miwah kathah sarpa
maksih lare Ki Wana ingkang nami | desa Salam wismanipun | lola tan darbe bapa | rare yatin nging digdaya têguh timbul | yèn angsal donya begalan |
Radèn Patah kalih dasa rowangipun | binegalan wong sêkawan | rajaputra mandhêg aglis ||
10. Rahadèn Patah ngandika | bênêr sira ingsun kang luwih sugih | radèn ngambil usus-usus | kang isi dinar dirham | kinalungkên Ki Wana kang usus-usus | sanalika ingkang begal | sami datan bisa angling ||
11. saking mandi kang kamayan | mitênggêngên wuta tan wêruh margi | Radèn Patah nuli laju | tindak
pamuwusipun | yayi padha andum lampah | sira banjura angabdi ||
19. mring Sang Nata Brawijaya | amaganga mênawa olih kardi | aja walanggalih mring sun | magang ana Palembang | iya sira ingkang darbe warisipun | dene yayi sarirèngwang | nutugakên dadi
kang raka ngling sarwi ngrangkul | yayi aja karuna | lah turutên amrih arja ujar ingsun | lamun ingsun barêng magang | mring sira ngewuh-ewuhi ||
rowang kalih dasa | lampahnya mandhêg tumolih ||
22. wus antara saonjotan | kang lumaku nuli radèn lumaris | Wanasalam ingkang tumut | miwah êmban sajuga | rajaputra mring pêsantrèn karsanipun | dhumatêng ing Ngampèldênta |
arja ya ta wau dhukuhipun | agêmah dadi nagara | kathah ingkang sabat murid ||
24. putra kang sêpuh martapa | angaluwat antuk
pinaringkên marang Jêng Sunan Giri | sigêg gênti kang winuwus | wau ta rajaputra | sampun rawuh ing
apalakrama | Kangjêng Sunan ing Ngampèl asih kêlangkung | dhasar wus [wu...]
[...s] wruh gaibing Hyang | rahadèn badhe narpati ||
29. samana raja pinutra | tinimbalan sampun sumaos ngarsi | angandika sang awiku | Ki Patah
jawi gya budhal | tindakira ngalor ngulon radyan bagus | sarimbit lan garwanira | Ngampèldênta wus
nuli karya masjidipun | kathah ngulama prapta | nanging datan sowan marang Majalangu | kunêng dhukuh ing Bintara | kawarnaa Majapait ||
34. Sri Narendra Brawijaya | amiyarsa wartane
kang sayêkti | ing Bintara baris agung | sang nata sayêmbara | marang wadya datan ana ingkang sanggup | anyêpêng
wisatanya wana Bintara prapti | Dyan Timbal anuli malbu | marang sajroning kitha | amung wadya kawan dasa ingkang tumut | katur marang narpatmaja | yèn putra Palembang prapti ||
38. ki patih sigra parentah | marang wadya tan
tan sowan nata | gunging wadya datan wontên ingkang sanggup | amung [a...]
[...mung] kawula kang sagah | anyêpênga ingkang baris ||
40. botên nyana yèn paduka | ingkang baris wana Bintara mangkin | ingkang raka ngandika rum | ora nêdya ragèngwang | madêg baris
swawi sumiwèng aji | Bintara yogi tinêmbung | dhumatêng sri narendra | inggih kula ingkang matur mring sang prabu | yèn wikan lamun kakang mas |
manahipun | dene wurung gènnyarsa prang | mungsuhe têluk pribadi ||
44. ing marga datan kawarna | sampun prapta nagri ing
48. wignya angimani tiyang | babat wana kaisèn tiyang santri | sagung wana ingkang suwung | sampun kaisèn tiyang | arjanipun sumôngga ing karsa prabu | pun kakang sadarma têngga | mung klilana yasa masjid ||
49. nuwun têtêping agama | anglurahi di dalêm tiyang santri | ya ta wau sang aprabu | nuli mundhut paesan | tandya ngilo kapriksa wayanganipun | sinami lan rajaputra |
matur nuwun | kapundhi ing mastaka | pangandika padukendra [padu...]
[...kendra] kang dhumawuh | sang nata malih ngandika | ingsun anggèr angidèni ||
51. dènira ababat wana | mêngko arja isi wong gama suci | nanging sebaa maringsun | sira ingkang momonga | lawan sira
53. arana Ki Pêcattôndha | lan kancamu wong magang gêdhe cilik | unggahna samurwatipun | ingsun pitayèng sira | tur sandika wau kang sinungan wuwus | wus rampung karsa narendra | sigra kondur ngênyapuri ||
54. sarawuhing dhatulaya | sri narendra pinêthuk pramèswari | sampun lênggah sang aprabu | paring wikan ing garwa | saniskara ing purwa wusananipun | kunêng gênti kawarnaa | ingkang sowan bubar mulih ||
55. Sang Adipati Bintara | sampun pamit marang rêkyana
kang mardika mring Hyang Agung | langkung bêkti mring Hyang Suksma | datan tolih garwa siwi ||
57. saênggèn amatiraga | midêr ing rat anjajah wana wukir | anêpi gotaka samun | gung guwa linêbonan | ing pasantrèn jinajah sadaya sampun | katrima marang Hyang Suksma | tan kilap ing agal alit ||
58. sêmana ngidêri jagat | Sèh Mêlaya ngubêngi ing pasisir | wus rawuh pasisir kidul | wruh janma mangun tapa | nèng sajroning guwa langse pêrnahipun | pêparapipun kang tapa | Sèh Maolana Mahgribi ||
kasoran pandulu | kaluhuran ing cipta | Sèh Mêlaya saking guwa nuli laju | lumêstantun tindakira | nurun èrèng-èrèng wukir ||
63. sampun lêpas lampahira | Sèh Mêlaya prapta ing Gunungjati | arèrèn anèng alurung | nuju marga prapatan |
Modang | lamun wontên tyang tilêm anèng margi | kang dakar ngadêg kêlangkung | pangran nuli parentah | marang garwa kinèn godha kang nèng lurung | garwa sêkawan wus dandan | lir rarasing gula milir ||
anèng lurung | garwa catur anggodha sami | nanging datan kagodha | ingkang tapa turu | dakare
solahe anggodha | tan pêpayon panggodhane | malah dakar [da...]
[...kar] kang wungu | amangkêrêt sak cabe aking | pangeran anggraita | yèn wali kang turu | jêng pangran nuli tumêdhak | marang lurung dèn iring gung para santri | rawuh gèn Sèh
tunggu | anèng lurung angsal sapta ri | nuli wungu kang nendra | asalaman sampun | Sèh Mêlaya angandika | ingsun turu ana ing marga puniki | tan wêruh yayi prapta ||
4. alon matur Pangran Wukirjati | dhuh kakang mas
amunggah khaji | angling Sèh Maolana | bêbakal sirèku | wong wus antuk kanugrahan | tingal padhang saciptanira wus dadi | arsa
patilasanipun | Jêng Ismangil duk kala lair | Nabi Brahim kang yasa | sarengat kang tinut | dene wong ahli makripat | nut ing keblat Mêkah kabèh asalnèki | asline jati suksma ||
8. uwis ana ing sira pribadi | kang linuwih amurba
dulu kang wayangan | saking tan wruh marang kang ngilo jro carmin | lah wis jêbèng balia ||
9. Sèh Mêlaya kacaryan sabdaning |
sapadha-padha | kewala sirèku | pan wali panutuping rat | pra oliya datan ana ingkang sami | lah wis ingsun tarima ||
ingsun | ora susah milu mringwang | sira arsa gêguru marang ing mami | ki jêbèng ora kêna ||
11. lamun sira ora dèn lilani | marang gurunira kang kawitan | sun wênang mlambangi bae | bêcik wong sêtyèng guru | tinarima marang Hyang Widhi | lah sira mêrtapaa | anèng kali tunggu | wot
Prabu Satmata | ingkang ngrèh pra wali kabèh | padha nyuwun pangèstu | tur sandika Jêng Sunan Kali | nuli sami umangkat | murit ngiring sagung | ing marga datan winarna | sampun lêpas jêng
ngandika mring rayi | hèh ta jêbèng rêmbês kang baita | popokên ing lêndhut bae | kang rayi sampun mundhut | ingkang
dening Hyang Suksma | pratandhane sinihan marang Hyang Widhi | coblong datanpa cahya ||
22. langkung nuwun Kangjêng Sunan Kali | atur sêmbah sarwi ngaras pada | Jêng Sunan [Suna...]
[...n] Benang sabdane | yayi dèn awas emut | aja kongsi kawêdhar nglathi | iku sabda larangan | yèn kawêdhar ngrungu | mring sagunging kang tumitah | yèn mangêrti dadi manungsa sêjati | kapir kupur sampurna ||
23. nuli ana cacing lur mangêrti | ing wangsiting jêng sunan sasmita | cacing katut lêmpung popok | Jêng Sunan Kali mundhut | ingkang lêndhut katutan cacing | wor popoking baita | mangêrti kang sêmu | sêmuning jati manungsa | nulya nguwuh amba mangêrti mring wangsit | nyuwun apuruita ||
24. kangjêng sunan kagèt duk miyarsi | angandika sapa ingkang ngucap | dene tan katon warnane | punang cacing umatur | kawula lur mangrêti wangsit | jêng sunan duk
pinasthi kodrating Pangeran | cacing lur ngrungu dadi wong | mandi sabda sang wiku | cacing nulya awarni janmi |
mring Hyang Suksma langgêng ananira | badan ta langgêng anane | urip tan kêna lampus | urip datan ana nguripi | donya praptèng ngakerat | langgêng
sajroning kaca | mung wêruh mayane bae | durung wruh rasanipun | sun kapengin lir sira yayi | nyabrang sagara rahmat | yèn kêna
umatur ngabêkti | gih sumôngga angatêr kewala | marganipun gampil angèl | tan kêna was ing kalbu | langkung dhêmitrêmit. [dhê...]
[...mit] rungsit kang margi | sigra ngadêg kalihnya | jêng sunan manêkung | asta samya ngrangkul madya |
pôncadriyane | sakêdhap netra rawuh | praptèng Mêkah sampun kapanggih | lan sagung waliyolah | jangkêp wali wolu | pan
sakagurunirèng masjid | ingkang badhe kabubuh ngupaya | para wali kawolune | dene sadayanipun |
35. para wali sampun budhal sami | nuli laju nênggih angupaya | kang badhe sakagurune |
punapa artine | jêng sunan ngandika rum | ya ulunên mangsanira glis | ingkang sarpa wus kesah | canthoka gya ngayun | umatur dhuh
canthoka nuwun | datan sagêd malês sih gusti | namung pakarya [pa...]
[...karya] tuwan | arsa ngusung kayu | kawula sagah ndhatêngna | mring Bintara yèn sampun glondhongan dadi | kawula kang bêktakna ||
39. ngling tarima Kangjêng Sunan Kali | canthoka wus mentar saking ngarsa | tan antara wontên manèh | janma wrêdha alangkung | amangangge yayah narpati | prapta ngajêngan sunan | kèndêl tata
nilakrami | ing paduka pundi kang pinôngka | kêlawan sintên asmane | paran sinêdyèng kalbu | kang tinakon mangsuli aris | yèn sira tambuh mring wang | tilas ratu ingsun | kang mêngku praja Ngamarta | pambarêping Brata Pandhawa wak mami | juluk Darmakusuma ||
44. kang sayogya nguntapêna kaki | praptaningsun ing jaman kasidan | sampurnaning pralayèngong | ananging mêngko kulup |
angsal sih gurunipun | mila Supa sêkti nglangkungi | lan malih muridira | wong mukmin satuhu | Iman Sumantri arannya | inggih sêkti jêng
Wiwahan panggihing pangantèn Radèn Bondhan Kêjawan dhaup
putra | kang putra atur sêmbahe | mring rama lawan ibu | sang dipati ngandika malih | dhuh putraningsun nyawa | ingsun uwis sêpuh | aja sira lunga-lunga | tunggonana nêgaranira ing Tubin | yèn ingsun praptèng lena ||
53. tur sandika Kangjêng Sunan Kali | nuli matur angaturi priksa | ing
yasa dhuwung | ingkang rayi dipun timbali | marang ing kapandhean | Ki Supa wus rawuh | wus
pribadi | iki wêsi saka ing kadiyat | mung sakêmiri gêdhene | wêsi tinampan sampun | mring Ki Supa awrat nglangkungi | nuli matur Ki Supa | pintên wêwahipun | dene kêdhik tosan tuwan | botên kenging dipun supit munggèng api | tan kenging pinukula ||
58. kangjêng sunan angandika aris | ya sagunung wêsi ingkang ilang | mung sakêmiri kang maksèh | sirna wêsi sagunung | ingkang maksih mung sakêmiri | saking mandining sabda | Ki Supa jrih ngungun | ingkang wêsi gya cinandhak |
dèn nyêt-ênyêt datan dangu dadi kêris | warna bang lir sangkêlat ||
59. kangjêng sunan langkung sukèng galih | amriksani marang ipenira | dene nyubaki karsane | dhuwung nuli pinundhut | sampun katur marang sang yogi | jêng sunan malih nabda | apa dhapuripun | Ki Supa umatur nêmbah | môngsa borong anggèn paduka mastani | kawula nut ing tuwan ||
60. kangjêng sunan ngandika mastani | sun arani kris dhapur sangkêlat | dene kris abang warnane | nanging iki tan patut | ingsun anggo wong laku santri | iki pantês kagêma | mring patingginipun | nêgara ing tanah Jawa | wus pinasthi benjang dadi
ingkang patut dèn anggo wong laku santri | mêngko sun grèsèk tosan ||
62. kangjêng sunan nuli nyipta wêsi | mêdal saking mêrtabating wahdat | amung saklungsu gêdhene | pinaringakên sampun | mring Ki Supa sigra kinardi | pinijêt kaping tiga | nuli dadi [da...]
dene kurang sawiji | dèrèng angsal angupaya | para mukmin prapta kabèh | anggawaa kang sêsaka | bubuhane nyêkawan |
17. orong-orong matur aris | tan nêdya pabên kawula | mung nyuwun tulung wak ingong | jêng gusti ingkang sinihan | marang Kang Murbèng Gêsang | yèn gusti tan arsa tulung | luhung nuntên untapêna ||
ing Bintara sang dipati | lir pendah Bathara Rama | jênêngi karya tambake | para wali sami donga | nênuwun mring Hyang Suksma | yayah dewa swarga tumrun | ngèstuti waluyèng karya ||
22. sakaguru wus rinakit | lor kulon Prabu Satmata | kidul kulon Sunan Ngampèl | kidul wetan Sèh Molana |
nyandhak | ing mastaka masjidipun | astane têngên anyandhak ||
29. mastakaning Mêkah masjid | wus gathuk kala sêmana | sinamya nênggih keblate | Sèh Mêlaya sru manabda | lah para kônca nêdha |
mawas saking keblatipun | inggih masjid ing Bintara ||
30. ing mangke wus ingsun sami | lan keblating masjid Mêkah | wali samya gawotgawok. tyase | duk dulu marang Sèh Mlaya | jrih ngungun jroning nala | sadaya sumaur sampun | lêrês kang masjid keblatnya ||
asalat | lumêbu marang masjide | pira-pira janma salat | sampun [sampu...]
[...n] klêbu sadaya | saking jêmbar agêngipun | wau masjid ing Bintara ||
wuwusipun | nuli maca kudangan | kudangane jêng gusti andika rasul | apan sarwi asung salam | sagung ingkang para wali ||
3. sawusnya sami salaman | para wali lênggah tumêngèng nginggil | anulya sami andulu | dangu-dangu
warnanipun | kotang kêlawan surat | gya binuka kang sêrat ijêmanipun | surat saha nabiyolah | mustapa ingkang sinêlir ||
6. panutan panatagama | ngalam donya ing akir kang sinêlir | mring Gusti Allah Kang Agung | dhumawuh Sèh Mêlaya | sahing salam ingsun ganjar sira iku | rasukan lorodan ingwang | agêmên ing donya ngakir ||
7. arane ôntrakusuma | ron kastuba lorodan saking swargi | iya sira gêntèn ingsun | gadhuh ôntrakusuma | lan ulêsing lulang domba sing
kotang Kiyai Gondhil | datan ana ingkang cukup | ana logro lan sêsak | mung Jêng Sunan Kalijaga ingkang cukup | datan lobok botên sêsak |
pinunjul | mring samining oliya | pratandhane tan owah ganjaranipun | pinasthi ing tanah Jawa | jêbèng Kali kang ngimani ||
17. sêmana sampun bubaran | para wali kunêng gênti winarni | Sri Narendra Majalangu | Sang Prabu Brawijaya | nèng jro pura langkung putêg ing tyasipun |
tan ana dhukun mulyakna | lumintu usada prapti ||
20. langkung susah sri narendra | lamun dalu sang nata èsmu ajrih | sabên wong
saking sangêt karsanira sang aji | yèn sakit kang darbe laku | asaos marang pura | apan kinèn sêsulih mring putranipun | Supagati Supadriya | sêmana sulih kang siwi ||
23. Supagati putranira | sinulihkên Ki Jigja ingkang nami |
24. nuju tuwi mring kang rama | ingkang rama kaparêng lagya sakit | Ki Supa kinèn malêbu | lan kang raka Ki Jigja | inggih kadang nak sadulur prênahipun | kêkalih sami prawira | pêngantyan enggal prasami ||
jampi | malih ngandika sang prabu | kang bêtah mêlèk padha | ingsun sayah wus lawas tan antuk turu | samêngko sun arsa nendra | mung sira ja na aguling ||
kalihipun | kalajêng turu Ki Jigja | tyang dalêm sadaya guling ||
29. warnanên dhuwung pusaka | pundhèn dalêm munggèng ulon nêrpati | nama Kyai Condhongcampur | pusaka paring dewa | sabên dalu
saking wadhahipun | karsanira amêmôngsa | dêlajad gêmpur kang nagri ||
30. dilalah karsaning Suksma | pundhèn nata ruhara nêluh janmi | pratôndha badhe linarut | karaton Majalêngka | Condhongcampur sampun wikan mêngsahipun | ingkang nama Ki Sangkêlat | bakal pusaka narpati ||
Ki Supa | Kyai Condhongcampur panas kang galih | arsa ngayoni gya mêtu | saking pêthi kancana | têluh braja cumalorot kadya antu | Kyai Sangkêlat duk mriksa | sigra mêdal anututi ||
32. wus mahya saking warôngka | Ki
saking ngarsi | wus panggih Ki Condhongcampur | aris ing aturira | dhuh kiyai sampun makatên ing kayun | dene karsa ngrisak wadya | tan sae ingkang pinanggih ||
33. Ki Condhongcampur sru mojar | kumalungkung Sangkêlat mêmalangi | môngsa sun ajrih sirèku | gumaib
Condhongcampur | sigra dènnya nêrajang | ngering nganan asru ing panautipun | sru panggah Kyai Sangkêlat | datan
37. kalimput dènira yuda | Kyai Condhongcampur kasor ing jurit | wus pinancas grananipun |
watuk | mung Ki Supa datan nendra | dhêkukul pi-api guling ||
40. kawarnaa ingkang gêrah | garwa nata Ratu ing Dwarawati | kraos ènthèng sliranipun | wungu unggyannya nendra | wahing dhèhèm sang nata ngandika gupuh |
narpati | Kyai Jigja nuli ngunus kang curiga ||
3. Ki Jigja kagyat tumingal | dene dêngkèng ingkang kêris | gowang wuri lêlandhêpnya | têmpak pucuking kang kêris | gawok Jigja
dèn tingali | maksih wêtah datan owah | mung balur kadi kinikir | gya sinarungkên malih | Kyai Jigja dhuwungipun | sabuk intên
aji | mundhak sira bilai | aja wêwarta riningsun | marang ing liyaning wran | nadyan ingsun ora bribin | mangke ingsun pangling
marga | wus lêpas dènnya lumaris | tan winarna ing marga wus praptèng wisma ||
duka ing driya | tambuh kang dipun dukani | langkung lingsêm kang galih | mangkana osiking kalbu | apa kalêbon dhustha | mrih
ingsun arsa mangun kêris | sun gawe kêris pusaka | Condhongcampur ingsun bêsmi | ingsun akarya malih | patih sandika turipun | inggih sakarsa nata | kawula dhatêng lumiring | sri narendra sigra têdhak mring pungkuran ||
16. wus prapta ing prênahira | êmpu catur munggèng ngarsi | pinêpak sêsajinira | bêsalèn pungkuran inggih | Condhongcampur tumuli | tinarik marang sang prabu | ki patih kinèn mola | gêng
dadi siji | lan lintang dadi kumukus | langkung gêng kukusira | kumutug [ku...]
[...mutug] nèng langit putih | ingkang wêngi nuju padhang lir raina ||
lintang gêring | tan antara kang lintang nuli nyuwara ||
20. lah Sang Nata Brawijaya | poma sira ngati-ati | sira pitênah maringwang | ingsun darma anglakoni | dadi pratôndha mangkin | bakal rusaking kêratun | lah mara tutugêna | karyaa dhuwung kang bêcik |
iku wêkas mami | ingkang lintang mari muwus | sang nata lajêng lênggah | patih êmpu munggèng ngarsi | sri narendra aris ngandika têtanya ||
22. patih sira wus uninga | kêris sèwu dhapur siji | yèn wus uning sun karyakna | ki patih matur ngabêkti | amba dèrèng udani | mirêng sawêg
25. pulungipun sampun kesah | margi saking pusaka ji | dhuwung pundhène sang nata | Condhongcampur ing sêmangkin | wus sirna dhatêng langit | awor lan lintang kumukus | pusaka ngalih Tuban | dhuwung pêpujaning wali | langkung pelag kang nama Kyai Sangkêlat ||
26. sintên wong agung kanggenan | mring dhuwung pujaning wali | ingkang aran Ki Sangkêlat | mêsthi angrèh tanah Jawi | dadi ratu linuwih | kinajrihan samèng ratu | ing mangke sampun nyata | nagri Tuban wus kêtawis | kanan kering sami ngawula mring Tuban ||
27. Sang Dipati Bêlambangan | graita mêngku rat Jawi | sêmana sigra utusan | andhustha marang ing Tubin | nênggih maling Caluring | sêktine kalangkung-langkung | Caluring wusnya dandan | pangkat lampahnya lir thathit | sampun prapta ing Tuban jujug ing wisma ||
[...n] ana janma uninga | jro dalêm ingosak-asik | amatêg aji panggandan | prêbawa katon kapinrih | kêlawan
saking gènipun | jinurung ing Hyang Suksma | Ki Sangkêlat nuli mijil | saking pêthi marani gyaning duratma ||
Bêlambangan sampun rawuh | Ki Cluring trus sumewa | ing ngarsaning sang dipati | atur sêmbah sarwi ngaturkên curiga ||
30. sêmana sampun tinampan | dhuwung marang sang dipati | kêlangkung sukèng wardaya | sang dipati ngandika ris | ingsun tarima yayi |
wit dene kasêktènipun | miwah sang adipatya | kunêng gênti kang winarni | kaucapa Jêng Sinuwun Kalijaga ||
sabdane | lah êndi ingkang dhuwung | Kyai Supa matur ngabêkti | kawula nuwun duka | dhuwung dèrèng pangguh |
mulih | mêsthi kabèh rat Jawa | Blambangan kang mêngku | yèn sira bisa miguna | ulatana margane sangkêlat panggih | amrih tilas ing wuntat ||
6. tur sandika Ki Supa ngabêkti | inggih darmi kawula lumaksa | ngulati pusaka rajèng | amung
7. kawarnaa ingkang wungu guling | Supaputra lajêng marang blumbang | makani ulam karsane | bawane rare
ingulatan | dèn ungak marang pawone | kang putra dèrèng pangguh | lajêng marang blumbang kêpanggih |
rawuh | atur dhahar sampun sumaji | sêkul wuduk lêmbaran | pêpak abênipun | lan ulam balêbêt tômbra | wawutuhan tan ana
warih margine | sarêng paduka nguwuh | putra tuwan gêsang sumandhing | ngrêsahi tuwan dhahar | kraos manah ulun | jêng sunan aris ngandika | sira iku dora asih marang mami | ngaturkên kuthuk [ku...]
[...thuk] gêsang ||
16. gya lêmbaran ingkang anèng piring | gêsang malih Supaputra nyandhak | nging wus nir wulu brutune |
bumbonipun | iwak tômbra luwih eca | ingkang rayi matur bumbu urip-urip | sang tapa angandika ||
18. iya bênêr sira angarani | urip-urip urip sadayanya | kang dhahar lawan ulame | de padha uripipun | nuli tômbra kang anèng
toya wêning kang tômbra katingal | gumawang sirah êrine | kèpèt jêroanipun | kang katingal daging tan pulih | pan dadi patilasan | kala dhaharipun | Jêng Sunan Kali nèng Tuban | ingkang tômbra kasawaban tumut sêkti | bisa katon nyeluman ||
jroning pura | mring bêsalèn pasowane | Ki Pitrang datan kantun | apan sami anambut kardi | karya dhuwunging nata | kathah karsanipun | kang jênêngi kyana patya | nèng bêsalèn anyêlani gawe lading | marang Ki Êmpu Sarap ||
29. Kyai Sarap aparentah nuli | wau marang panjak Kyai Pitrang | akarya lading tunggule | sigra kinarya sampun | tandya katur marang ki patih | sêmana wus bubaran | sêdaya ngaso wus | ki patih duk praptèng wisma | nulya lênggah astanira nyêpêng lading | anyar dèrèng kaasah ||
30. gènnya lênggah parêg lan kang siwi | maksih
ingupakardi | apan sampun kinubur sêmana | kya patih mangke karsane | anôndha ladingipun | wus ingasah nuli kinardi | amêrang wong kadosan | tan jro labêtipun | tan parah laju pralena | pinêrangkê-
Patih Caluring | ampuh têmên lading tunggul ika | dudu Ki Sarap kang gawe | pan amung panjakipun | mendah karya tumbak lan kêris | pantês karya
panjak Sarab bokmanawa bisa kardi | kêris kêlawan tumbak ||
33. sampun enjing kyana patih nangkil | mring bêsalèn kêpanggih Ki Sarap | sami sowan nyambut gawe | Ki Pitrang datan kantun | awor panjak dènira
mêsthi katur marang sang dipatya | manira kang ngaturake | Kyai Pitrang umatur | inggih darmi kawula kardi |
37. ajrih asih Ki Patih Caluring | mring Ki Pitrang langkung mamèt manah | Ki Pitrang pinrih krasane | sinarah
yasa dhuwung | kalêrêsan sinêmbadan | sakêlangkung tarima rêkyana patih | Pitrang ingakên kadang ||
38. nuli katur marang Sang Dipati | Bêlambangan Sang Siyung Lautan | Pitrang katur sasolahe | ngartika Siyung Laut | mring aturing Patih Caluring | anuli tinimbalan | Ki Pitrang wus rawuh | nèng ngarsane sang dipatya | tunggil patih Ki Pitrang
4. yèn kawula kinèn kardi | kêmbaran pundhèn paduka | pinaringna lêpiyane | lan panggenan kang prayoga | kenginga kangge muja | kang pêtêng panggenanipun | mrih kêtawis ingkang cahya ||
sarunganira pinundhut | dhuwung pinaringkên ligan ||
7. wus tinampan mring ki patih | Ki Sangkêlat nèng kêndhaga |
Supa malbèng sênthongan | amêmuja mring Hyang Manon | kang badhe dhuwung pinuja | katrima mring Hyang Suksma | dadi
bakda mamuja | amatêk sirêpira | jinurung marang Hyang Agung | kang jaga turu sêdaya ||
12. Ki Sarap lawan kya patih | kêpati unggyaning
kambang | arêmpit kiwa ênggone | sigra wangsul Kyai Pitrang | bêsalèn sampun prapta | malêbèng sênthonganipun |
14. anèng ing kêndhaga adi | kawarnaa wus raina | mahya saking sênthongane | amungu marang kya patya | patih agudandampanagundandapan. | ningali padhang gumuyu | ngandika têtanya warta ||
15. Ki Pitrang umatur aris | punika ingkang kêndhaga | katuripun sang arajèng | kawula dèrèng uninga | isine kang kêndhaga | ki patih nampani gupuh | kêndhaga sigra binuka ||
16. isine dhuwung kêkalih | pan sami dhapur sangkêlat | kêmbar tan ana bedane | ki patih gawok tumingal | aris dènnya têtanya | ingkang pundi polanipun | Pitrang umatur tan wikan ||
17. kawula datan udani | mêmuja turuning cahya | ing dalu tan winiraos | kang cahya sampun tumêdhak | nênggih dhatêng kêndhaga | dèrèng priksa warnanipun | kang dhihin lawan kang anyar ||
18. kewraning tyas kyana patih | sang kalih lumêbèng pura | sampun cundhuk lan sang rajèng | sang kadwi wus munggèng ngarsa | angaturkên kandhaga | sigra pinundhut mring
tyas | nuli ngasta sarungan | sinarungkên ingkang dhuwung | sarema tan mawi rênggang ||
21. sinarungkên gênti-gênti | tan ana ing siwahira | wrôngka siji dhuwung karo | apan sami manjingira | sami ing warnanira | sang dipati malih muwus | ingkang êndi pundhèn ingwang ||
pundhèn ingwang | sun larangi gawe manèh | dhuwung kang dhapur sangkêlat | ngamungna ingkang kêmbar | yèn ana
iki | dudu Pitrang ingkang karya | olèhe muja dewane | pratandhane datan wikan | kang dhingin lan kang anyar |
dipati | manggihkên kang putra kênya | kya patih dadi besane | mangku marang Kyai Pitrang | ki patih langkung suka | dhasar wus ngaku sadulur | dènira sih tan kêpalang ||
29. arame wong nambut kardi | ing pura lan
pratandhane sih ingwang | putrèngsun wanodya ayu | ya dadia jatukrama ||
33. Pangran Sêndhang atur bêkti |
sampun atut palakrama | kèh janma kang tumingal | pêndhak dina laminipun | pêngantèn nèng kapatihan ||
38. malbèng pura mit sudarmi | arsa budhal marang Sêndhang | wus kari lan mring sang rajèng | tanapi mring kyana patya | rinilan sigra budhal | dhumatêng Sêndhang Sêdayu | wong Sêndhang mêthuk sadaya ||
praptèng Sêndhang | tumamèng ing suyasa gung | de wisma ingkang adarbya ||
lena | kang putra gumanti sampun | ananging ngalih dhukuhnya ||
43. ing Sela kithanya mangkin | jêjuluk Ki Agêng Sela | dene ing Tarub samine | mung kinarya patilasan | warnanên Kyagêng Sela | mangke palakrama sampun |
karsanipun | kang rama kêdah pinêksa ||
48. sêmana sang adipati | sowan marang Majalêngka | Ki Agêng Sela rowange | dèn iring murid sabatnya | ing marga tan winarna | wus prapta ing Majalangu | anjujug ing kapatihan ||
49. laju sowan marang puri | wus tundhuk ngarsa narendra | ya ta wau sang arajèng | lênggah
ngandika aris | sasênêngan bab puniku | ora nglarangi ingwang | kang padha gêlêm nglakoni | nanging ingsun tan arsa agama Islam ||
3. kang putra merang jroning tyas | tan kadhahar aturnèki | kèndêl tan mulat ing liyan | sarirane dèn tingali | sang nata wus udani | sinamun ngandika arum | hèh patih kayaparan | sakèhing wong pandhe wêsi | apa ana kang sanggup karya curiga ||
4. katga siji dhapur sasra | kya patih matur wotsari | di dalêm êmpu sêdaya | sêpuh anèm agêng alit | tan wontên kang kadugi | dèrèng wikan warninipun | sang nata èsmu duka | dhumatêng rêkyana patih | sri ngandika lah sira dhewe mênyanga ||
5. ngupaya êmpu utama | aja age-age mulih | yèn durung ana sanggupa | anutugi karsa mami | lah wis bubara mulih |
kêkalih sarêng wotsantun | wus mijil saking pura | sang
marang pêpungkuran | mriksani wong nambut kardi | kêmasan lawan mranggi | myang sagunging para êmpu | pulombang Supadriya | Ki Japan lan Supagati | Kyai Êmpu Suprana
dhuwung | kang dhapur warna-warna | nanging tan ana nyubaki | dhuwung siji ingkang dhapur nagasasra ||
8. sri narendra pagunêman | lan dasih kang nambut kardi | hèh mranggi ingsun têtanya | gonira anambut kardi | paran kadayannèki | antuk
nglakoni | wus pinasthi karsèng dewa | nrima ganjaran sathithik | tan olaholèh. barkah mami | lah ta sira
inggih wontên lêlangkungan | punika barkahing gusti | yèn datan wontên ugi | mung cêkap karsa sang prabu | nata malih têtanya | tukang mas matura yêkti | apa sira olèh barkahing narendra ||
11. lurah kêmasan tur sêmbah | inggih angsal barkah gusti | sabên kawula nglêbur mas | punika barkah
prapèn lan kowi | punika ing silip ulun | inggih arêngkang bêkta |
ratu ingkang ngajèni | karyaning [kar...]
Supadriya | kabèh pandhe tan ngarani | yèn sira bisa kardi | kêris siji dhapur sèwu | gêdhe ganjaran ingwang | pêsthi sun karya
narpa | dene bêkja dèn trimani | marang ibu ratu Tuban | yêkti mukti tan wèh mulih | Supadriya sun tuding | mentara mring Tuban gupuh |
wus kapanggih | kêlawan wong tumênggungan | saupacara miranti | sêksana mangkat nuli | kawan dasa rowangipun | kunêng kang marang Tuban | ya ta gênti kang winarni | nênggih wau Sang Adipati Bintara ||
saking nagri Majalêngka | saos atur sang dipati | marang sri narapati | tan kadhahar aturipun | langkung merang ing driya | tan nêdya
nuwun pangèstu paduka | mangke nagri Majapait | arsamba rêbat jurit | agami bêbukanipun | yèn manuta sang nata | linoro-
Gambar masjid ing Dêmak, kapirsani saking ngajêngan
saking sih-sinihan kaki | kang dhihin mring Hyang Widhi | suwunên ingkang satuhu | tagihên mring kang karya | nugraha lan pati urip | dèn nyatakna ing tingal lan pôncadriya ||
27. rina wêngi aja pêgat | panuwunmu mring Hyang Widhi | ywa uwis yèn durung tômpa | dene ingkang kaping
kathah karaos ing galih | kêlangkung nuwun kang sih | dhumatêng sang maha wiku | sêdalu pagunêman | kawarnaa sampun enjing | sang dipati tur pamit ing sang pandhita ||
30. catur mangaras ing pada | wus lèngsèr prapta ing jawi | datan kondur mring Bintara | laju lumampah nênêpi | amêrês ing panggalih | Kyai Gêng Sela tan kantun | lan Patih
langkung prihatin | siyang dalu cêgah dhahar lawan nendra ||
33. anendra ing papah gêdhang | yèn boga pindho sêsasi | manjing dadi tapanira | tinarima
dipati | ing Tuban sampun cumundhuk | ngancaran kinèn lênggah | sêmana wus tata linggih | sang dipati ing Tuban anamudana ||
37. Ki Tumênggung Supadriya | sangêt nuwun amangsuli | anuli sinungan mucang | tan dangu dhaharan mijil |
40. sigra têdhak Supadriya | marêpêki wayahnèki | Supaputra gya cinandhak | binopong ginawa linggih | têtanya Supasiwi | sapa bopong marang ingsun | nauri Supadriya | kakèkira
42. tumut marang Majalêngka | dipun ampah ibunèki | nging ki ênom datan kêna | malah
1. Supadriya nitih kuda | ingkang wayah binoncèngakên ngarsi | langkung
cangkrama | sakarsane dèn turuti ||
2. ing marga datan winarna | sampun lêpas wau dènnya lumaris | wus prapta ing
bênêr aturira | sri narendra ngandika mring Supasunu | lah ta bayi apa sira | bisa pandhe gawe kêris ||
5. yèn wus bisa pandhe sira | ingsun uga gawèkna kêris siji | ingkang aran dhapur sèwu | yèn bênêr karyanira | mêsthi sira sun
prabu | sagah dèrèng kantênan | datan selak mring karsanira sang mulku | nging wontên panuwun amba | sagunging gêrangan wêsi ||
7. tuwin kang rujadan tosan | pinagutna munggèng têpining jladri | pasisir lèr prênahipun | inggih panuwun kula | wit
panuwunmu Supaputra | gung gêrangan lawan rujadan wêsi | myang sagunging para êmpu | padha angatêrêna | mring Ki Ênom angambila wêsi agung | kèhing wêsi Majalêngka | gawanên yya ana kari ||
10. atêrêna marang Tuban | pagutêna munggèng têpi jaladri | bocah ingsun Majalangu | kang padha anggawaa | sagung kuli aja ana ingkang kantun | ingkang kinèn nêmbah mentar | sampun mijil saking puri ||
tumênggung | ingkang ngiring Supaputra | angalèr marang pasisir ||
12. kunêng ta ingkang lumampah | kawarnaa ingkang kesah wus lami | Pangeran Sêndhang winuwus | kêlawan ingkang garwa | anèng dalêm pangeran èngêt dèn utus | marang Sunan Kalijaga | ngulati pusaka aji ||
13. lawan èngêt garwa putra | ingkang kèri anèng nagari Tubin | pangeran aris amuwus | pamit mring garwanira | adhuh mirah lilanana raganingsun | aku tuwi marang Tuban | ingsun tilar lare alit ||
14. yun uning apa uripa | putranira
rêtnayu | marêngi garbini tuwa | dungkap sapta côndra nênggih ||
15. langkung wrat tinilar priya | yèn ngampaha sang rêtna langkung ajrih | pangeran wus pirsèng sêmu | kang garwa pêpasihan | nanging pangran tan liya kaciptèng kalbu | mung dhuwung Kyai Sangkêlat | kang siningitkên nèng kali ||
16. pangeran ngimur ing garwa | nèng paprêman tansah ingarih-arih | supadya
wanodya | sakarsanta yayi dènnya ngarani | lan iki têtilar ingsun | calon kris kalih wêlas | kèh sawabe rawatana dèn barukut | sun buntêl upih sêdaya | wus padha ingsun talèni ||
20. wus têlas pawêlingira | ingkang garwa ingaras wanti-wanti | wus tinimbul ingkang êmbun | sang dyah mangaras pada | pangran
saking Sêndhang tan mawi rowang siji | sêsingidan lampahipun | ngidul mring Bêlambangan | angampiri
kata: ing marga datan winarna. Pangran Sêndhang Bêlambangan wus prapti | narmada ingkang jinujug | ngambil
gatra | datan ana ingkang warna dadi dhuwung | miwah ingkang nèng dharatan | karya dhuwung tanpa dadi ||
27. kawarnaa kangjêng sunan | kang asrama anèng ing pulo upih | wus priksa pulunanipun | kabutuh sanggupira |
karya kêris dhapur sasra mring sang prabu | gung wêsi binasmi têlas | ora ana dadi kêris ||
tindakipun | sakêdhap netra wus prapta | ing Tuban jujug jêladri ||
29. ing prênahe Supaputra | kangjêng sunan kèndêl nyampar ring wariwarih. | langkung panas ingkang ranu | prabawa Supaputra | dènnya pandhe ububan
pinukul tanpa dadi | kangjêng sunan nuli rawuh | kang putra tinimbalan | lah Ki Ênom amêntasa saking ranu | sun arsa panggih lan sira | kagèt Supaputra mijil ||
31. sampun minggah ing dharatan | prapta ing ngarsaning uwa ngabêkti | rinangkul
ana pitulung Hyang Agung | angganjar mring titahira | nrimaa panduming Widhi ||
34. ingsun kaki datan nyana | sira bisa pandhe sajroning warih | marga wikan iya ingsun | kêris nèng jro samodra | iki wêsi kodrat gêdhene saklungsu | Ki Supaputra manêmbah | anyadhong nampani wêsi ||
35. mangkana Ki Nom aturnya | dene alit punapa dados kêris | dene punika sagunung | tosan ing Majalêngka | botên wontên kang dadya kinarya dhuwung | Sunan Kali angandika | iku padha karo wukir ||
36. kang wêsi anut ing sabda | sanalika agêng saengga wukir | Supaputra kagyat dulu | asta kawratan tosan |
lampahira | saking purwa madya praptèng wusana wus | sang tapa aris ngandika | lah jêbèng sirantuk bathi ||
40. Pangran Sêndhang matur nêmbah | inggih darmi kawula anglampahi | saking barkah jêng sinuwun | jêng sunan malih nabda | mring Ki Ênom apan sarwi ngasta dhuwung | lah iki karyanên pola | gêdhe cilike kang kêris ||
41. Ki Ênom dangu tan ngucap | langkung èwêt dening
ramanira | lah ing nguni sira angarsi-arsi | sarêng dulu kalihipun | gapyuk arêrangkulan | ingkang putra ngabêkti tansah rinangkul |
sabdane jêng sunan | ingkang wêsi gênge saklungsu malih | sêmana ingambil gupuh | marang Ki Supaputra | nuli nêmbah nuwun amit malbèng ranu | pandhe nèng jroning samodra | datan dangu dadi kêris ||
muhung kaot mawi naga | dumunung munggèng gêgandhik ||
46. kangjêng sunan angandika | kêris iki dhapure sun arani | nagasasra dhapuripun | de sira sanggup uga | karya kêris ingkang aran dhapur sèwu | kang dadi karsaning nata | iki kêris sèwu siji ||
47. amung sawiji naganya | dene dhapurira wisnu puniki | sêgarawedang ranipun | awit anggone karya | nèng sêgara apanas rasaning banyu | pantês agêming narendra | aturna marang sang aji ||
48. kang dhuwung sigra tinampan | mring Ki Ênom jêng sunan nabda malih | lah nya jêbèng ingkang dhuwung | pundhènira sangkêlat | Pangran Sêndhang manêmbah nuwun turipun | kawula ajrih nganggea | mênawi katlisut malih ||
[...wus] kang sampun kêlampah | lawan malih sabda tuwan ing nguni |
pasisir pêpak sagung | Tumênggung Supadriya | langkung suka panggih lawan putranipun | datanapi ingkang wayah | Ki Ênom kang nambut kardi ||
52. anèng sajroning sagara | sampun dadya kang dhuwung sèwu siji | wus winartan
Manawi dipun pirsani sagêbyaran, suraosing sêrat punika kathah ingkang sajak: anèh, mokal utawi nyalênèh. Mila kathah-kathahipun para mudha wontên ingkang lajêng anggumuni têrkadhang ngantos dumugi maibên (yak punapa inggih). Makatên wau sabab saking anggèning botên pinanggih ing nalar, kados ta: kawontênanipun widadari Dèwi Nawangwulan, ingkang lajêng botên sagêd mabur namung jalaran saking panganggenipun kapêndhêt dening Jaka Tarub, dados sok makatên punapa widadari punika namung kados pêksi kemawon, manawi dipun barundhuli êlaripun lajêng botên sagêd mabur, utawi sok makatên ingkang anggadhahi katiyasan sagêd mabur punapa panganggenipun, dados sanès katiyasaning kawidadarènipun. Mustakaning masjid ing Dêmak,
Gumun sarta pamaibên wau pancèn inggih wontên lêrêsipun, jêr panggrayangipun namung sarana nalar utawi pikiran, rèhning babagan wau nama rungsid, mila langkung prayogi manawi karsa analusur sarana wêninging raos, kalaras ingkang ngantos cundhuk, bokmanawi mangke sagêd manggih raos ingkang marêmakên, lan lajêng ngandika: O kok iya bênêr. Lah têka samantên muluking panggalihipun para sarjana, yêyasaning saloka ngantos botên gampil ginagapan.
Sang Prabu Brawijaya siniwaka, lajêng sowanipun Kyai Agêng Sela lan
nglantaraken titilaksana ing satunggiling upacara adat temanten, kesripahan, resmi/formal, pepanggihan, pasamuan, pengaosan, pentas (show) lan sapiturutipun. Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken titi laksitaning adicara ijab, pawiwahan lan panghargyan, sanadyan mekaten adicara ijab kadhang kala madeg piyambak boten kagarba kaliyan adicara pawiwahan lan panghargyan temanten. Ing upacara kasripahan juru paniti laksana nglantaraken tata upacara pangrukti utawa pametaking layon.
Anggenipun dados pranata adicara kedah nggatosaken punapa ingkang wonten ing tata cara pranata adicara. Pranata adicara kedah nggatosaken punapa ingkan dipunwastani 4W, kang isinupun : Wiraga, Wicara, Wirasa, Wirama.
Jejibahaning pranatacara limrahipun inggih prasaja, inggih punika ngaturaken acara setunggal baka setunggal ing acara menapa kemawon. Acara sepisan punika, dhumateng Bapak... sumangga. Lajeng ngaso. Acara kaping kalih punika... dhumateng Ibu... sumangga. Lajeng ngaso. Makaten salajengipun namung ngaturaken acara setunggal baka setunggal. Nalika para tamu ngunjuk pranatacara inggih ngemum, nalika para tamu dhahar, pranatacara inggih dherek nedha. Ingkang baku acara sampun saged lumampah. Beda kaliyan pranata adicara, kajawi nindakaken ingkang kados katindakaken pranatacara, pranata adicara saged ngisi acara damel regeng ngregenging swasana. Upaminipun nalika para tamu nembe ngunjuk, pranata adicara nyandra para tamu, nyandra sasana pawiwahan, nyandra tarub. nalika para tamu nembe dhahar, pranata adicara nyandra temanten. Gampilipun pranata adicara saged akarya regenging swasana, boten sepa,sepi,samun. Pranata adicara boten badhe katelasan wicara sarta perkawis ingkang kawedhar (materi/bahan) kangge ngisi swasana. Sanajan kedah 2-3 jam micara. Kajawi punika pranata adicara saged ngolah acara menapa kemawon, tanggap ing sasmita saha swasana, satemah saged damel putusaning adicara kanthi laras tur leres.
Pranatacara&oldid=980127"	Kategori: Basa JawaPranata Cara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 2 Maret 2016.
Jayanthi, Neeru A.; Dugas, Lara R.
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore,
iki wes rak penah ngomong. Arek nulis koyok ngene waey rak cukup 10 menet. Meres otak njugak mikir kepiye...
DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA
DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI
temtu kemawon saderengipun kita werdekaken langkung rumiyin pangertosan Filsafat lan Dongeng. Pangertosan Filsafat asalipun saking basa Yunani Philosophia. Philo werdininipun Tresna utawi Dhemen, dene Sophia pangertosan; kawicaksanan; bebener. Dados sewau sedaya ngelmu meniko filsafat, namung dangu-dangu dados pisah-pisah. Wonten ing buku Islam Untuk Disiplin lmu Filsafat nyebataken bilih namung kantun 2 (kalih) bab iangkang dados intining Filsafat inggih meniko menapa ingkang saged dipun ngertosi lan menapa ingkang kedah dipun lampahi.(Islam Untuk Disiplin Ilmu Filsafat 2001 ; 71).
Dene pangertosan Dongeng miturut seratanipunb Drs. Angga Wicaksono ingging menika crita ngkang nyariosaken kedadosan ingkang kalampahan jaman kuna. ( Kamus Bahasa Indonesia 2007 ; 102 ). Wonten ing Ensiklopedi Indonesia kaserat, dongeng menika crita ingkang sipatipun cekak dene isinipun kedadosan ingkang aneh, mboten saged dipun nalar, ugi sakathahing kekadosan aneh lan kasekten, biasanipun nyariosaken bab raja, dewa, pangeran, puteri saha kewan. (Ensiklopedi Indonesia jilid 2 ; 134).
Ing babagan basa ingkang dipun agem ndongeng biasanipun ngagem basa jawi. Kanthi basa jawi mekaten lajeng saged mbentenaken traptrapaning basa pudi ingkang kedah ngoko lan pundi ingkang krama. Kuciwanipun ing titiwanci sakmenika sampun kathah kulawarga ingkang sampun mboten nggginaaken basa jawi. Saking asiling panaliten kathah keluarga ingkang sampun mboten ngginaaken basa jawi malih (Widyastuti ; 1998, 2005). Kanthi kasunyatan menika sampun temtu karya karya arupi dongeng ingkang ngginaaken basa Jawi ugi kirang, temtu kemawon bapak utawi ibu ingkang ndongeng ugi awis awis ingkang ngagem basa jawi.
Gegandhengan kaliyan pepanggihan samangke Dongeng salajengipun kawerdekaken asil seni babagan crita ingkang taksih gesang wonten ing masyarakat, mliginipun katrawang saking dongeng ingkang tasih kaanggep ”populer”, ingkang nyariosaken bab kewan Kancil . Kanthi pangertosan ing nginggil salajengipun kulo mawi judul DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR .
Dongeng hanggadhahi papan ingkang penting tumraping babagan sastra, inggih menika lahir karana kebetahan sesambetan ing madyaning pasrawungan. Kanthi mekaten dongeng menika mboten namung gadhahanipun si juru dongeng kemawon, namung ugi gadhahanipun warga masyarakat sedayanipun. Kanthi halantaran dongeng warganing masyarakat saged ngaturaken pangandikan ingkang mawarni warni, ing antawisipun, paring pitutur, pamardi siwi, gegayuhan luhur lan ugi watak ingkang sae sanesipun. (S Wildan, 2001:13). Dongeng mboten namung gunemipun juru dongeng ingkang nyariosaken kawontenan ing alam dongeng, namung ugi paring karampungan tumrap sedaya reribet ing alam pasrawungan (Othman Puteh, 1985:3).
Sang juru dongeng ing lingkungan keluarga biasanipun dipun lampahi dening para bapak, Saking asiling panaliten ngandaraken bilih bapak menika suantenipun langkung empuk lan sekeca dipun merengaken. Ibu biasanipun mboten
Internet 18 juli 2009). Bapak minangka juru dongeng langkung saged ndadosaken dongeng minangka landhesan watak satriya tumraping putra. Panaliten menika ugi trep kaliyan pamanggihipun David Mc Lelland wonten ing buku The Need for Achievement, ngandaraken menawi Tiang Inggris abad 16 wonten tantangan kabetahan Prestasi, ingging menika satunggaling kupiya amrih majengipun pembangunan. Para guru saha tiyang-tiyang sepuh sami ndongeng ingkang saged nuwuhaken rasa tresna dumateng bangsanipun saha kamajenganing bangsa, ingkang kabukten sasampunipun 25 tahun. (internet.). Kados pundi negari kita?. mBok bilih kita malah cubriya sampun 63 merdiko namung malah saya ruwet. Kathah korupsi, kolusi lan nepotisme, ugi malah samangka kadenangan wontenipun Mafia Hukum. Menapa sakmenika sampun awis awis wonten dongeng malih, ingkang mliginipun babagan kautaman ugi ingkang magepokan kaliyan agami.
Wonten jagading pasrawungan antawisipun warga setunggal lan sanesipun mesti tansah sesrawungan (sesambetan), biasanipun wujudipun wonten sanja, kempalan ronda, kempalan tetanen lsp. Ing madyaning pasrawungan wau biasanipun lajeng tuwuh wontenipun dongeng werni werni. Drs. Asdi S Dipojoyo ngandaraken bilih sakathahing dongeng-dongeng ingkang kawedaraken, paling kathah medar bab dongeng kewan. Warganing masyarakat mboten rumaos bosen badheya sampun sering midhangetaken dongeng ingkang sami critanipun ( Asdi S Dipojoyo, 1966 : 14 ). Dongeng babagan kewan mekaten nyariosaken kedadosan ingkang sering dipun lampahi dening warga masyarakat, namung paraganipun sato kewan.
Drs. Asdi S Dipojoyo ngandaraken bilih dongeng-dongeng ing madyaning pasrawungan meniko soksok saged kagem ngandaraken bab bab ingkang kaanggep wadi kanthi alus, upaminipun prawan ingkang sampun risak prawanipun
wenang, kagambaraken kancil ingkang saged sasap kaliyan macan utawi baya, lsp ( Asdi S Dipojoyo, 1966 : 15 ). Sewau dongeng mekaten namung kaanggep minangka ngisi wekdal senggang kewala, malah kaanggep kagem nilemaken lare. Pramila mboten aneh lajeng wonten ungal-ungal : ”ojo ndongeng sore-sore, ndakne gelius wengi”.
Menawi kita galih, kita ningaken, kita saged pirsa menewi dongeng menika kasunyatanipun sagen dados landhesan tumraping watak budi pekerti luhur. Pesen-pesen budi pekerti luhur kanthi paraga kewan ingkang dipun damel saged nalar saha wicanten kaos dene menungsa. Umpaminipun tiyang ingkang pengkuh saged kawon kaliyan lare alit ingkang migunaaken nalaripun, sampun ngantos tiyang nganggep remeh tiyang sanes, ukumanipun tiyang ingkang dengki srei, lsp.
Dongeng ingkang kababar kanthi basa ingkang leres ugi saged nuntunaken unggah ungguh utawi tatakrama, utaminipun basa kagem tiyang sepuh, guru, benten menawi basa dateng kanca-kancanipun. Basa pramila lajeng dados ”kambing hitam”. Ing panaliten tahun 2005, Widyastuti ngandharaken bilih landhesan ingkang utami dene keluaga mudha jawi sampun mboten ngginaaken basa ibu (jawi), amargi tiyang sepuh kepengin para putranipun minangka generasi abad teknologi saged ambyur ing jagading teknologi kanthi cepet, mboten kesrimpung ing basa. Landhesan ingkan sanesipun inggih menika tangga kiwa tangenipun (lingkungan) kathah-kathahipun ingkang migunaaken basa jawi sampun awis-awis, kepara mboten wonten. Malah-malah ing kitha-kitha ageng kathah keluarga jawi ingkang ndhidhik putra-putranipun mawi tatacara internasional. Basanipun kemawon mboten namung basa Indonesia, ugi bahasa Inggris.
Makaten sekedhik bab kawontenanipun dongeng ingkang taksih gesang ing bumi nuswantara. Menawi kagagas kanthi premati saged minangka sarana mucal putra kanthi mboten peksan, ketingalipun namung gegojegan lan remen-remen, namung sajatosipun dangu dangu saged tumanem ing kalbunipun putra. Mangga kita miwiti ndongeng malih, ing pangajab kejawi kagem nguri-uri budaya ugi minangka pamardi siwi.
Kupiya kagem nanemaken budi pekerti luhur temtu kemawon kawiwitan saking tresna dumateng basa jawi. Tresna basa jawi kedah dipun wiwiti saking kulawarga kanthi ngulinakaken basa jawi kanthi leres. Mangga salajengipun kupiya nglestarekaken kawiwitan saking para punggawa praja minangka panutan sadaya kawula.
dalem ingkang poro leluhur sedoyo ing … (
kulo bade nyuwun pusaka dalem ingkang poro leluhur, ingsun ngirim donga dalem ingkang poro leluhur (Baca Alfatihah 1x)[/I][/B]
panjenengane iku sawijine wong Arab kang mumpuni ilmu agama Islam. Asale saka tanah Pasai. Critane isih tedhak turune Kangjeng Nabi Muhammad SAW, lan klebu golongan wali ing tanah Jawa. Anggone angejawa mbarengi adege karaton Demak. Panjenengane mula kagungan ancas tujuwan ngislamake wong Jawa. Sabedhahe kraton Majapait ganti kraton Demak kang disengkuyung dening para wali. Sawise tentrem negarane para wali andum gawe nyebarake agama Islam. Syekh Maulana kawitan ditugasi ana ing Blambangan. Ana kana dipundhut mantu dening sang adipati. Nanging durung nganti taunan nuli ditundhung, sebabe apa ora kecrita. Saoncate saka Blambangan banjur menyang Tuban, menyang panggonane kanca
Syekh Maulana banjur lelana tabligh menyang Mancingan. Nalika tabligh ana Mancingan iki Syekh Maulana sejatine wis peputra kakung asma Jaka Tarub (utawa Kidang Telangkas) saka garwa asma Rasa Wulan, ya rayine Sunan Kalijaga (R. Sahid). Wektu ditinggal ramane lunga Kidang Telangkas isih bayi. Kawuningana nalika oncat saka Blambangan sejatine Syekh Maulana uga ninggal wetengan kang mbabar kakung, diparingi asma Jaka Samudra. Ing tembe Jaka Samudra jumeneng waliyullah ana Giri, ajejuluk Prabu Satmata utawa Sunan Giri. Nalika Syekh Maulana tekan Mancingan ing kana wis ana sawijine pendhita Budha kang limpad, asmane Kyai Selaening. Daleme ana sawetane Parangwedang. Dene papan pamujane kyai iki karo murid-muride ana candhi kang didegake ana sadhuwure gunung Sentana. Sakawit Syekh Maulana ethok-ethok
Selaening midhanget bab iki. Syekh Maulana ditimbali lan dipundhuti priksa apa anane. Ya ing kono iku Syekh Maulana ngyakinake Kyai Selaening bab ilmu agama kang sanyata. Wong loro iku banjur bebantahan ilmu. Nanging Kyai Selaening ora keconggah nandhingi ilmune Syekh Maulana. Mulane panjenengane genti meguru marang Syekh Maulana. Panjenengane banjur ngrasuk agama Islam. Wektu iku ing padepokane Kyai Selaening wis ana putra loro playon saka Majapait kang ngayom ana kono, asmane Raden Dhandhun lan Raden Dhandher, karo-karone putrane Prabu Brawijaya V saka Majapait. Bareng Kyai Selaening mlebu Islam putra Majapait iku uga banjur dadi Islam, asmane diganti dadi Syekh Bela-Belu lan Kyai Gagang (Dami) Aking. Syekh Maulana ora enggal-enggal jengkar saka Mancingan nanging sawatara taun angasrama ana kana, mulang agama marang warga-warga desa. Daleme ana padepokan ing sadhuwure Gunung Sentana, cedhak karo candhi. Candhi iki baka sethithik diilangi sipate. Kyai Selaening isih tetep ana padhepokan sawetane Parangwedang nganti tekan ajale. Welinge marang anak putune, aja pisan-pisan kuburane dimulyakake. Makame iki lagi taun 1950-an dipugar karo sedulur saka Daengan. Banjur ing taun 1961 dipugar luwih apik maneh dening sawijine pengusaha saka kutha. Bareng wis dianggep cukup anggone syiar agama Syekh Maulana banjur jengkar saka Mancingan lan meling supaya tilas padhepokane iku diapik-apik kayadene nalika wong-wong padha mbecikake candi. Ya ing padhepokan iku wong-wong banjur yasa kijing. Sapa sing kepengin nyuwun berkahe Syekh Maulana cukup ana ngarep kijing iki, kayadene ngadhep karo panjenengane. Syekh Maulana Maghribi utawa Syekh Maulana Malik Ibrahim sawise saka Mancingan nerusake tindake syiar agama ana ing Jawa Timur. Bareng seda jenazahe disarekake ana makam Gapura, wilayah Gresik. Syekh Maulana Maghribi nurunake ratu-ratu trah
Pendhawa-Kyai Ageng Sela-Kyai Ageng Anis/Henis-Kyai Ageng Pemanahan (Kyai Ageng Mataram)-Kanjeng Panembahan Senapati-Kanjeng Susuhunan Seda Krapyak-Kanjeng Sultan Agung Anyakrakusuma-Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat (Seda Tegalarum)-Kanjeng Susuhunan Paku Buwana I-Kanjeng Susuhunan Mangkurat Jawi-ratu-ratu karaton Surakarta, Yogyakarta, Pakualaman, lan
mesthi merlokake ziarah ana pasareyan Syekh Maulana ing Parangtritis. Panggonan liya sing mesthi dadi
Syekh Maulana uga nampa kiriman dhuwit lan ubarampe “kuthamara” saka kraton
ing lemah pating ketotor wulune, mino-mino kang ana jroning
momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
arek2 mung iku tok..koyone oci nduwe..tak kon
Bapa saking Sêrat Saloka Paribasan sarta saking karangan kula piyambak sampun dados satunggal adhapur bausastraning basa, kados ta: kutuk apilamur, botên kados karsaning pisê presidhèn kapêcah kados Jav Woorden boek kutuk, api, lamur, kados ingkang sawêg kula garap sapunika sarta sawêg dumugi aksara: ka, ka, ma, punika ingkang langkung têrang nanging rampungipun badhe kadumungèkakên sasampunipun kula pêjah.
Amangsuli atur kula bausastraning basa ingkang sampun rampung wau sampun kula aturakên ing kangjêng parentah minôngka bêktinipun pasuwitan kula, pangajêng-ajêng [pangajêng-a...]
[...jêng] kula sêrat kawruh basa wau dadosa kêdhunging basa, lubèr angèlèbi dhatêng para mardi sastra saking pitulunganing nagari: sêrat kalimrahakên, wusana lêpat pangajèng-ajêng kula sêrat namung kasimpên ing gêdhong Musium Sriwadari Surakarta, bokmênawi badhe lestantun tanpa tilas.
Saupami nagari dèrèng karsa anggalih nyithakakên, kados satatanipun kangjêng guprêmèn, kados prayogi sêrat wau kaaturakên ing kangjêng guprêmèn saking kantor Radyapustaka, namung minôngka pisungsung, mênawi kagalih pêrlu, maidahmaidahi. ing akathah, amêsthi kalampahan kacithak.
Kula nuwun, kayêktèning atur kula, mugi pisê presidhèn, utawi presidhèn, nuju rawuh ing musium, kaparêng amriksani warnining sêrat wau: woorden boek.
Katur presidhèn, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, kula sapunsampun. anyondhongi paturanipun
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, prayagung bupati nayaka gêdhong têngên, wadana parentah ing Kapatihan, salajêngipun konjuk ing kangjêng parentah agêng kula nuwun sumôngga.
Sarèhning sêrat wau agêng paidahipun tumrap tiyang mardi basa, punika kula unjukakên ing kangjêng
Bêcik kudu ditangani museum, namung prêlu diwratakake ukara ora (gedruk) kudu dipêrtal. Bestuurordening.
Dhawuh dalêm anêgêsi têmbung Jawi ing basa Jawi, sampun dumugi: ha, na, ca, ra, ka, kalêbêt ingkang sampun kauningan ing kangjêng rama dalêm, katur asarêng punika, salajêngipun katur rayi ijêngandika dara riya, saha konjukipun ing rama dalêm bêndara kangjêng agêng, kula nuwun sumôngga.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, salajêngipun kauningan rama dalêm kangjêng, kula nyumanggakakên.
Kadhawuhan dangu têrangipun, amargi ingkang sampun kalapurakên, punika sampun dipun cirèni kangjêng sinuhun, tôndha sampun kadadèn.
Kala kula sowan ngabêkti ing kangjêng rama dalêm, kadangu [gara]pan kula, kula munjuk kados ing nginggil wau, kangjêng ra[ma] [da]lêm kapengin anguningani, bokmênawi karangan kula [wontê]n kirang langkung utawi lêpatipun, badhe kaparingan [ewah-]ewahan, mawi andangu: kêpriye pamikirmu kang bisa [nyênê]ngake ati, kula munjuk: mèsêm punika beda [kalih]an
ingkang sampun kula tampèkakên adhi supados karêmbag wontên Muhkamadiyah, bab badhe angwontênakên têtêngêr tumrap para misungsung, amargi badhe karêmbag parêpatan pangrèh mangke sontên, mila kula nyuwun katrangan.
Nuwun, bab punika sampun adalêm pasrahakên dhatêng Muhamadiyah, golongan tablèg (babagan
pasinaon dhalang badhe kawiwitan benjing dintên Akat tanggal sapisan Juli ngajêng punika, sarta Ngabèi Wôngsadilaga kasuwun
kados nalika nindakakên kumisi nyuda abdi dalêm, sampun kaparêng, lajêng kadhawuhan andhawuhakên.
katitimangsan kaping 20 wulan Rabingulakir, taun Jimakir ôngka 1842, ing mangke sabên karaton sarta nagari badhe kagungan parlu, punika pangupadosing dintên sae kawajibakên ing kantor Radyapustaka.
Awit saking punika, kula lajêng nalatosi maos Sêrat Sidhawakya, pawarsakan, primbon-primbon, sarta sêrat-sêrat ingkang magêpokan bab pangetanging dintên sae, dene ingkang winastan dintên sae punika, pamanggih kula dintên rêsik, têgêsipun botên sangar, sangar taun, sirahing taun, wangkening taun, angrêming tanggal, naas
sapanunggilanipun, manawi alih-alihan botên anarajang naga taun, jatingarang, kalajabung wuku, sasaminipun ingkang murugakên kirang rahayu, ing salêbêting taun Alip Kulawu sarta Alip Langkir ing sawulan-wulanipun sampun kula pêndhêti sadaya dintênipun sae, kangge
Nuwun, benjing dintên Rêbo kaping 24 Juni punika, panitya
Sêrat ingkang mugi katur ing panjênênganipun pamugarining pasinaon dhalang ing pahêman Radyapustaka, ing
Sasampunipun ingkang kadya punika nuwun awiyosipun, kaparênga kula gadhah atur kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika: sampun wiwit duk kula taksih wontên ing Borneo anggèn kula kapengin badhe tumut dados muriding pasinaon dhalang punika, nanging kadospundi sagêdipun kalampahan, tiyang Borneo kalihan Surakarta samantên têbihipun. Ing wasana saking palaling Pangeran, kula dipun pindhah dhatêng ing Bayalali, mila sangsaya sangêt anggèn kula badhe mituruti kapengining manah punika. Ingkang punika kula nyuwun pariksa: punapa kintên-kintên Pahêman Radyapustaka sagêd minangkani, upami kula nyuwun supados ing Bayalali kawontênakên kursus dhalang. Wondene ingkang badhe sinau sanèsipun kula taksih wontên sawatawis priyantun malih. Sampun masthi kemawon sagêdipun kalampahan, kêdah wontên guru padhalangan ingkang rawuh ing Bayalali, upami ing dintên Minggu enjing, punapa malêm Saptu. Bab wragading lampah utawi dhaharing guru, punapadene pondhokan bilih kapêksa nyare, inggih kula sakônca murid ingkang nyanggi. Utawi malih nyuwun katrangan, ubarampining kursus punika punapa mawon (upami: kêlir, gamêlan, sapanunggilanipun) supados kula sagêd sadhiya.
Wasana saiba badhe bingah kula sakônca: bilih ing Bayalali ngriki saèstu sagêd kalampahan wontên kursus dhalang punika, sangêt [sa...]
--- [10a] ---
ing pangajêng-ajêng kula dhatêng paring panjênêngan wangsulan bab punika, supados kula sakônca lajêng sagêd angrancang rêrantamaning waragad ing sawulan-wulanipun, kangge namtokakên sapintên sêsanggènipun kônca satunggal. Mugi karsa mratelakakên ugi: guru dhalang ingkang kapatah dhatêng Bayalali punika punapa
kaping 12 Rabingulakir Wawu 1857 ôngka 57/8/Ha I, bab sêrat-sêrat kagungan dalêm pasimpênan ing Sanapustaka ingkang kasuwun ngampil ing pêpatih dalêm, sampun kaaturakên ing pangagêng, dhawuhipun kados cirenan punika,
pangrèhing Pahêman Radyapustaka, sarta lid kumisi rêdhaksi Kasusastran Jawi.
Awit saking dhawuhing wisesa, parêpatan benjing malêm Akad ngajêng punika, kaundurakên, amargi kasarêngan ing Sriwadari kangge pasamuwan, dene têmtunipun, badhe katêmtokakên malih, ingkang sampun nguningani prasabênan punika
W.G. Jayanagara - Wadana parentah Kapatihan, 23 April 1926
anusuli dhawuh manira katitimasan kaping 5 April 1926 ôngka 625 B/I, manira paring sumurup, mungguh para abdi dalêm kang munggah pangkat utawa mingsêr manawa mawa wuwuh pamêtu dhirtêtuslahe banjur kasuwak, sapiturute kaya surasane dhawuh mau, murih prayoga, saiki murih prayoga, saiki kaparêng manira, sapira kèhe dhirtêtuslah kang wus kabanjur ditampani, ora manira pundhut bali, mung wiwit tanggal sapisan saka titimasane dhawuh mau bae, banjur kasuwak ora kaparingan, iku banjur pakênira
nuwun ingkang kula aturakên, anusuli sêrat aturan kula katitimangsan tanggal kaping 11 Sura kapêngkêr punika, bab pandamêlan kula.
Prajakintaka - Bandara R.M.A. Wuryaningrat, 31 Maret 1923
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, pangusungipun rêca kala wingi sampun kalampahan, ingkang ngrigênakên panindakipun, punggawa sêpur sindêr Walandi, dene ingkang mangagêngi bau Mas Ngabèi Arjamargana kanthi Wôngsamargana bêkêl Naramarga, dhatêngipun saking Purwasari wanci jam 7 sontên, rampunging mandhapipun jam 12, ananging botên sagêd lajêng mangidul, namung kèndêl wontên sakidul buh, kula prasabên dhatêng Mas Ngabèi Arjamargana supados dhawuh ngingsêr rêca wau kamanggèna ingkang botên damêl pakèwêding margi, sampun kadhawuhakên, wangsulaning bau sampun botên kadugi, kajawi sampun dalu sami sayah sangêt. Sanalika punika kula badhe prasabên dhatêng Mas Ngabèi Rêksawilata mantri Sriwadari, sampun tilêm, dados namung
Arjamargana, kadospundi lajênging panindakipun, wangsulanipun bab minggahing bancik punika prayogi
Radèn Mas Arya Wuryaningrat mundhut pitulungan bau 40 badhe kadhawuhan ngusung rêca saking Purwasari dumugi Sriwadari kapapanakên ing bancik ingkang sampun kasudhiyakakên, punika nama dèrèng dumugi, wangsulanipun manawi kadumugèkakên botên sagêd rampung enjing, wilujêng dumugi mandhap punika sampun bêja sangêt, benjing-enjing kemawon karêmbag malih, punika sampun dalu sayêktos sarta sampun sayah sangêt, dene pituwasing bau
Ranasubaya - Anonim, Rebo Kliwon 10 Sawal Wawu, 1841 A.J. [4 Oktober 1911 A.D.]
Rampunging panyêrat ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 10 wulan Sawal taun Wawu, ôngka 1841. Ingkang nyêrat
2 iji bancik rêca alit, wawrat: 14
Kula nuwun, panyuwunipun ampilan arta waragad pangusungipun rêca saking dhusun Gupala dhatêng sêtsiyunsêtatsiyun. Srowot f 50, punika dèrèng wragadipun sêpur saking Srowot dumugi Purwasari, saha saking Purwasari dumugi Sriwadari. Kagungan dalêm arta sadhiyan ganjaran tiyang ingkang manggih barang kina, sapunika kantun antawisipun f 170, nyuwun cumadhong dhawuh dalêm.
dunungipun rêca 4 iji, ingkang badhe kapundhut nagari, kadèkèk ing
saking arta musium piyambak, kados sêrat paturan Prajapustakan asarêng punika.
Ingkang punika, kantor musium supados nyuwun arta abonêmèn wau, kathahipun f 11,30 kalêbêt wragad wisêl, lajêng kintuna dhatêng Radyapustaka badhe lajêng katindakakên.
kacirenan parêng, supados lajêng karimat wontên musium. Sarta ngintunakên têdhakan sêrat kantor nukarta katitimangsan ping 12 Agustus 1916 ôngka 896 E/II bab griya musium mênawi wontên ingkang risak, supados
Kula nuwun, panêdhakipun Kuran taksih kalajêngakên, ingkang kula dhawahi nyêrati Ranasubaya, sêratanipun sae, nanging namung kasambi, sapunika lajêng kula dhawahi nyêlakakên. Mugi kauningan, ingkang katêdhak wiwit ôngka 1 dumugi 9 ingkang sampun kacithak, punika kemawon sanès padamêlan sakêdhik, sambêtipun jus 10 dumugi 30 kula nyuwun rêmbagipun Waradarma, mugi panjênêngan dalêm kiyai lurah kaparêng ngrêmbag
bilih panêdhakipun Kuran ing têmbung Jawi dumugi dintên punika sampun tamat, murih botên cicir, kula mrayogèkakên supados dipun inggahakên ing buk wontên Pahêman Radyapustaka, wangsulanipun ing nginggil punika.
ngimpun. eman bilih ngantosa pating bacècèr, ananging sarèhipun padamêlan nyêrat kathah, nun inggih kêdah sabar dadosipun, sanèsipun Radyapustaka saya wêgah sangêt.
Pun PrajasumartaPun DarsaprawataPun KaryarujitaPun PrajadirêjaPun E. Mudhi
Condhong, nanging jangkêpipun mawi sêratipun pakêmpalan Waradarma ngaturakên Kuran 1 t/m 9 kanthi kupi 10 t/m 30 ing kangjêng parentah agêng, mawi up saprayoginipun,
kawêdalakên: f 653.40, Kantun: f 346.60
Sapunika sawêg wulan April, kados prayogi yasan dalêm praboting dhuwung kêkalih kasarèhakên wontên taun 1914, makatên ugi yêyasan saha pundhutan ingkang kabayar kathah ngêntosi benjing taun ngajêng, sapunika namung kangge
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat. Dhawuh dalêm kagungan dalêm dhuwung kêkalih lêrês saha luk ingkang badhe kagêm simpênan ing musium, manawi wontên tuwan-tuwan utawi tamu ngamônca badhe sumêrêp dhuwung damêlan Surakarta, kadhawuhan mraboti pantêsipun kagêm simpênan. Sampun kula rêmbag kalihan Mas Ngabèi Prajadirja saha Mas Ngabèi Wirapustaka, pantêsipun namung sarwa lugas.
anggening abdi dalêm, mênggah katranganipun kados ing ngandhap punika.
1. Ukiran kajêng tayuman: f 102. Mêndhak
abdi dalêm mranggi, kula nuwun sumôngga saha cumadhong dhawuh.
Kawula nuwun, badhe pangusungipun rêca sakawan saking panggenan
Purwasari dumugi Sriwadari botên sagêd kabêkta ing brêgasi, awit botên wontên simpanganipun, dados kêdah kagèrèd ing tiyang kathah, kintên-kintên wragad: 50
Kagungan dalêm arta cêpakan Radyapustaka 1000 namung kantun 170
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng pangarsaning Pahêman Radyapustaka, sêrat paturan katitimasan kaping 9 Juni 1931 ôngka 149, sakanthinipun sampun kauningan, tumrap anggènipun Jayawaluya, jajar panyrigan ing musium, nyuwun santun nama: Kadgasayana, kados ingkang kasêbut sêrat paturanipun wau, kaparêng, lajêng kadhawuhan macak ing kêkancingan, turunanipun kadhawuhan angladosakên ing nagari rangkêp 2.
Prajakintaka - Kangjeng Bandara, 8 Desember 1933
Kula nuwun Kangjêng Bandara, nalika rayi jêngandika Gusti Adiwijaya wangsul dhatêng Batawi punika kula nguntapakên dhatêng Balapan, wontên ing ngriku raosan warni-warni, wusana dhawuh dhatêng kula ingandikakakên matur ing panjênêngan dalêm, namung botên kobêr-kobêr, mila kula pacak ing sêrat kemawon.
Nalika tanggal sapisan Dhesèmbêr punika, Radyapustaka nampèni sêrat dhawuh kados têtêdhakan ingkang kula aturakên asarêng punika, kula ladosakên dhatêng rayi jêngandika gusti dhatêng Batawi, sarêng kondur parlu jagong panggihing pangantèn Kapatihan, enjingipun ing dintên Akat lênggah kantoran, ngrêmbag sêrat dhawuh wau, ingkang kagalih bab
II. Wontên tiyang ingkang amurih rênggangipun pêpatih dalêm kalihan panjênênganipun.
Mênggah pamanggih kalih bab punika dhawuhipun supados kula aturakên ing panjênêngan dalêm, kadospundi pamanggih panjênêngan dalêm, saha Radyapustaka lajêng kêdah kadospundi, rayi jêngandika mundhut katrangan, kula nuwun sumôngga.
Saha wontên wêlingan ingkang kêdah kula aturakên piyambak, sanès dintên kemawon.
dhawuhipun pangarsaning panitya kasusastran Radyapustaka Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat, benjing dintên Sabtu tanggal kaping 5 Januari punika, karsa parêpatan manggèn sawetaning kagungan dalêm gêdhong musium, ngrêmbag putusan-putusan kasusastran kados sêrat ingkang sampun sami kaparingakên dhatêng para warga, kawiwitan jam 7 sontên.
bab anggèning Arjasayana jajar rêrêsik nyuwun mingsêr dados jajar jaga musium, punika kadhawuhan nyêrêpakên rumiyin, sarèhning jajar jagi musium têtêpan enggal balanjanipun ugi namung f 10 sawulan, sami kados balanjanipun jajar rêrêsik, amila saupami panyuwunipun mingsêr wau kaparêngakên, punapa sanggêm ugi amung blônja f 10 sawulan.
saking dhawuhipun pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, aparing uninga benjing dintên Salasa kaping 17 Oktobêr punika wanci jam 1/2 5 sontên, putranipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral badhe rawuh ing musium sarta ing Sriwadari, punika para warga pangrèh sami kadhawuhan sowan ing musium, wanci jam 8 sontên, sasampuna pêpak, pangagêman dhêstharan rasukan atela pêthak, sarta prasabênipun pangagênging taman Sriwadari, sasampuning para tamu rampung anggènipun mariksani musium, dhatêngipun ing Sriwadari para pangrèh andhangana biyantu amanggihi, kaajêng-ajêng sami amarlokakên.
Radèn Ngabèi Dutadilaga. [Grafik tanda tangan]Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi. [Grafik tanda tangan]
Prajakintaka - Gusti (?), 12 April 1933
Kawula nuwun gusti, asarêng punika kawula ngunjukakên anprah balônja wulan Mèi kasuwunakên tapak asta dalêm.
Kawula nuwun, kajawi punika sêratipun raka dalêm ingkang dhumatêng pangrèh suraos mundhut lèrèh, punika manawi wontên ing panjênêngan dalêm, punika kawula suwun, parlu badhe kangge prabot pandamêling wara-wara dhatêng warga, wusana mugi wontêna kaparêng dalêm maringakên dhatêng abdi dalêm ingkang ngunjukakên sêrat punika.
Prajakintaka - Gusti (?), 27 Mei 1931
Kawula nuwun, sadaya wau pratelaning sajarah aluranipun dumuginipun ing karaton, sampun kawula patitisakên ing Sêrat Sajarah Karaton saha Parisawuli ingkang sumimpên wontên ing Radyapustaka, lêrês sadaya. Namung paturanipun Ki Jagasayana ingkang botên cocog, amargi ingkang kasêbut ing Sêrat Sajarah Karaton sarta Parisawuli punapadene ing sêrat babad, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat ing Kartasura punika putranipun namung satunggal, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ingkang lêlajênganipun gumantos kapraboning rama ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Mas. Mênggah sêrat paturan gangsal lêmbar wau kawula ladosakên konjuk asarêng punika, kawula nuwun sumôngga.
Ambok sampun, punapa bok sampun of mbok sampun
Makatên wau ing wêwaton Rônggawarsitan Sêrat Paramasastra wontên ingkang mratelakakên:
I. Garba sastra, sarta garba swara, kasêbut ing bab 89.
II. Kêmbêngan ngêmu lan nyimpên, ênggon = nggon,
Ing Sêrat Paramabasa, têmbung tanduk ingkang purwaning lingga aksara: da, ja, ba, angsal anuswara, kados ta:
amargi, dugang, jambak, bithi ingkang tanpa anuswara, sagêd gadhah raos cawuh dados lingga.
Tuwan Walbip mratelakakên wontên ing karanganipun de woord afleiding bab kawitan, bilih ing kina ngangge: nggaris, njala, mbathara, nanging rèhning samangke botên kêlimrah lajêng ngangge anuswara, anggaris, anjala, ambathara.
Mênggah pamanggih kula, kados Paramabasa, nanging manawi dados ukara gandhengan sarta manggèn ing wingking sarta sampun nyigêg aksara anuswaranipun, botên susah dipun pitulungi: a, kados ta:
kasusastran bab wontênipun Dr. in de Letteren ing Radyapustaka, pamanggih kula kados ingkang sampun, cêkap dumugi ing ukara: kamanah saparlunipun.
Dene manawi kagalih parlu Radyapustaka ngatingalakên pangrêksanipun dhatêng nagari dening sampun amanoni, kadadosan kados kaparêngipun pangarsa, wêwahanipun ukara prayogi makatên.
Nanging andadosna sumêrêpipun panitya kasusastran, bab ngabdèkakên Dr. in de letteren punika manawi botên kalêrêsan pamilihipun, sagêd kalèntu angsal tiyang ingkang malah ambibrahakên, mila bilih Radyapustaka usul dhatêng nagari, badhe mawi dipun dèkèki katrangan.
Kêjawi punika kados inggih botên wontên awonipun, samôngsa nagari badhe ngabdèkakên sarjana ahli sastra (Dr. in de letteren) dipun tangsuli mawi prajanji sarjana wau parlu rumêksa kaluhuranipun praja karaton Jawi ing Surakarta, 2e. sampun ngantos ambibrah lan ngrisakakên tatananing basa dalah sastra tuwin unggah-ungguhipun Jawi ingkang sampun wontên, 3e. ngangkah indhak tuwin kamajênganing basa dalah sastra Jawi, tuwin prajanji sanèsipun ingkang kagalih parlu, amargi sampun nate wontên sarjana ahli sastra guru pamulangan têngahan andhasari murid ngicali basa krama, makatên punika sagêd ambêbayani, wusana sumôngga.
Manawi wêwahanipun makatên, kula rujuk, manawi botên makatên, sarèhipun kula ugi dados warganing panitya kasusastran, kula blangko kemawon kados Martasuwignyan, saha Tuwan E Mudhi.
Pamanah kula kados rèngrèng Dutadilagan punika, nanging kaewahan kados cawangan kula.
Prajakintaka - Gusti (?), 31 Maret 1932
Kawula nuwun gusti, katranganipun unjuk kawula bab Dèwi Drupadi kasêbut ing Mahabarata, punika namung ngalêmbana sulistyaning warni, kasusilanipun, kautamanipun, saha bêktinipun ing garwa, wontên lêlabêtanipun sakêdhik, kawula pêthik ing ngandhap punika.
Lêlabêtanipun Dèwi Drupadi, migunani kangge sarana ngupados kabingahan, kautamèn, kasugihan, sarenipun sabên lingsir dalu, wungunipun enjing sangêt, lajêng niti dhatêng para kawulanipun, ngantos dumugi pangèn maenda tuwin lêmbu, ugi katiti punapa botên kakirangan têdha tuwin pangangge.
Kawula nuwun, namung punika kawontênanipun, kawula nuwun sumôngga.
Prajakintaka - Gusti (?), 10 April 1932
III. Kala malêm Kêmis kapêngkêr punika kawula parêpatan kalihan panitya Bausastra Jawi, ngrampungakên garapanipun, sampun rampung lajêng sami katampèkakên ing abdi dalêm, sawêg badhe kawula tata, mugi
panggarapipun panitya Sêrat Bausastra Jawi ingkang saking Tuwan Boswingkêl, sampun rampung,
pacakan sêrat sorogan ingkang konjuk asarêng punika, kawula suwunakên tapak asta ing panjênêngan dalêm, kawula nuwun sumôngga.
Nuwun, awit saking dhawuhipun pangarsaning Pahêman Radyapustaka, ingkang asarêng
pangarsa macak atur ingkang makatên wau. manawi condhong, pundi ingkang kagalih kirang utawi kirang sakeca, supados mêwahi utawi ngewahi saparlunipun, sasampunipun lajêng kaparingna wangsul
saking Radèn Lurah Atmasuprapta, dhawuhing pangarsa supados kapasrahakên kumisi, kados ingkang katur asarêng
Sêrat dhawuh ingkang dipun wangsuli punika tumuju dhatêng pangagênging parentah karaton, lêrêsing wangsulan inggih mêdal sangajênging parentah karaton.
Ingkang dipun dangu, waton ingkang pundi, ingkang dipun sulayani Mas Ngabèi Karyasukadga, botên dangu jangkêp kiranging waton, malah mêlèhakên manawi waton ingkang sampun kaidèn ing nagari punika tumrap calon panèwu botên kapratelakakên garapipun wontên ngajênging kumisi, punika pangkat jajar.
III. Kirang, botên jawab pandanguning nagari
1. Punapa komisi gadhah kasumêlangan bilih sanès garapanipun piyambak.
2. Sêratipun abdi dalêm bupati gêdhong kiwa ôngka 23 wau punika sampun mupakat kalihan liding kumisi sadaya.
Mugi kaparêng nirihi rèngrèng kadospundi patitisipun kayêktosan.
Pangageng Komisi Kriya - Pangageng Parentah Karaton
Sêratipun pangagêng komisi kriya, katur pangagênging parentah karaton.
Komisi kriya sampun anampèni sêrat dhawuh nagari katitimangsan kaping 13/1-31 ôngka 34 D/1/I saha sampun lajêng karêmbag para lid, mênggah rêmbagipun para lid lêrês, wêwaton papriksan calon abdi dalêm kriya pandhe êmpu, taksih kirang, lêrêsipun sadaya dadaran wau kêdah dipun sumêrêpi dening komisi, dene aturipun Ngabèi Karyasukatga, ngaturakên babaran dhuwung mawi papêthan
panggarapipun, kamanah samar, manawi kangge papriksan pakèwêt, mênggah punika kula sumôngga.
Rèngrèng ingkang kaping kalih punika, kula pêtêng botên nyandhak, ngantos botên sagêt ngewahi, supados lajêng nyêkap parlu, bok kula nyuwun rengrengan nênêngan, pamanah kula botên pakèwêt, amargi ing paturan wau wontên ukaranipun. Sampun karêmbag para lid. Dados para lid wau bilih kenging utawi parlu ngewah punapa damêl rèngrèng saraosipun ingkang pratitis, sangêt
sampun plong mila wiwit rèngrèng sapisan kula sampun nyuwun upami botên lajêng kaparêng damêl, tamtu botên rampung-rampung, pancèn angèl macak rèngrèng punika. Nuwun.
Prajakintaka - Mas Ngabei Martasuwignya, 11 Desember 1934
Adhi Mas Ngabèi Martasuwignya, nalika kaping 6 Dhesèmbêr iki, aku ngunjuki uninga gusti, bab
têdhak dak uningakke gusti, dhawuhe kaya cirenan ana têtêdhakan kang abarêng iki. Awit saka iku, aku jaluk katrangan.
Benjing ing dintên Saptu kaping 7 Marêt punika panitya kasusastran aparêpatan wontên sawetan gêdhong musium, angrêmbag prabot kasusastran ingkang sampun katampèkakên Mas Ngabèi Prawiraatmaja, kawiwitan wanci jam 7 sontên, para
Kula nuwun Kyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, awit saking cirenan dalêm ingkang tumrap sangandhaping sêratipun Radèn Lurah Atma Suprapta ingkang katur wangsul asarêng punika, mênggah urusêpunurusanipun.
makatên. Mudamudha. pangarsa Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya pinanggih kalihan Radèn Lurah Atmasuprapta wau rêraosan bab kasusastran, radèn lurah sêdya pinanggih kalihan
amrayogèkakên, ing sawatawis dintên radèn lurah ngaturi sêrat mudha pangarsa, katitimangsan kaping 15 April 1931, suraos badhe sowan pangarsaning Pahêman Radyapustaka prêlu mitêrangakên bab kasusastran, kaparêngipun benjing punapa. Pamanahing pangrèh sarèhning Radyapustaka sampun damêl panitya kasusastran, prayogi kapasrahakên dhatêng panitya kemawon. Lajêng damêl wangsulan dhatêng radèn lurah kados tatêdhakan ingkang kula cirèni Ha, dene sêratipun radèn lurah kula pasrahakên panitraning panitya kanthi sorogan kados têtêdhakan ingkang kula cirèni Na, wusana mugi andadosakên kauningan.
saking Ismu Subratan, kasuwun Prajakintakan.
Nuwun, Radyapustaka nyuwun katrangan, kadospundi panindak saha kawontênaningsun samangke panitya kasusastran, badhe karêmbag wontên parêpatan pangrèh benjing Jumuwah kaping 29 Mèi punika wanci jam 7 sontên.
Radyapustaka, paring sumêrêp, awit saking sêrat paturanipun Radèn Mas Ngabèi Jayasucipta ingkang kaladosakên lumantar kabupatèn kaparak têngên, katitimasan kaping 14 Oktobêr 1933, ôngka 259/I/348 sakanthinipun, suraos nyuwunakên suwita magang anak mantunipun nama Jayawardaya sarta lajêng kasuwunakên gumadhuh ing musium, sampun kaparêngakên, kados ingkang kaparingakên dalah sêrat pratandhanipun magang sarêng punika, lajêng kadhawuhan mèngêti ing
Jayawardaya, kang wus sinau marang pamulangan H.I.S. tumêka klas VI, anake Radèn Mas Jayadiningrat. Kalilan dadi pamagang, munggah buk pèngêtan ing kantor C. Ngèngêti dhawuhing nagara, katitimangsan kaping: 13 Dhesèmbêr 1923, ôngka 2087 A/I/II pamagang mau ora kêna katindakake ing pagawean apa-apa, sarta rèhning pamagang mau durung mêsthi bisa têtêp dadi abdi dalêm, uga kaparêngake ngupaya pagawean liya.
Layang iki banjur kaparingake marang: Jayawardaya minôngka pratôndha anggone wus kaunggahake ing buk pamagang. Jayawardaya mau yèn salin jênêng olèh pagawean liya sapêpadhane, kudu banjur lapur kanthi layang iki, bakal kapèngêtan.
nampèni sêrat ulêm saking pakêmpalan Sabakarti ing Sêmarang, benjing dintên Sabtu kaping 10 Oktobêr punika, wanci jam 7 sontên, pangrèhing Pahêman Radyapustaka dipun aturi rawuh anjênêngi pambikaking sêkopbèrêh enggal damêlanipun pakêmpalan Sabakarti wau, mawi pasamuwan agêng, kadosdene sêrat ingkang kula aturakên asarêng punika, punika panggalihipun rayi jêngandika, Radyapustaka pêrlu angintunakên wêwakil, rayi jêngandika piyambak ingkang badhe nyarirani rawuh.
Awit saking punika, rayi jêngandika nyuwun motor nagari kagêm têdhak anjênêngi pambikaking pasamuwan wau, manawi sampun kaparêng, kasuwun wontên dintên Sabtu dhatêng pasanggrahan dalêm ing Pracimaharja, wanci jam 3 siyang, supados ngampiri kula, amargi kadhawahan dhèrèk. Wusana salajêngipun konjuk ing rayi jêngandika
Kawula nuwun gusti, ingkang asarêng punika abdi dalêm angunjukakên pamundhut dalêm
I. Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka dhatêng para warganing parêpatan agêng kasusastran.
lêlajênganipun kawula sêrêpakên ingkang dados kaparêng dalêm, punika dumugi sapriki dhatêng padamêlan saya majêng botên ajrih sayah saha kangelan, manahipun katingal nalôngsa, narimah namung sumendhe ing sakarsa dalêm.
Kawula nuwun, kajawi kaparênging karsa dalêm, pamanah kawula sampun sêdhêngipun kaparingan pangapuntên tumuntên kakêpyakakên, kawula nuwun sumôngga saha cumadhong dhawuh, rujuk.
Prajakintaka - Gusti (?), 11 Juni 1929
panèwu dumugi jajar, botên kawula tandhani saha botên kawula cirèni awon saenipun, amargi èngêt kawula kala taun Alip kapêngkêr punika panjênêngan dalêm piyambak ingkang napak astani saha nyirèni.
3. Kundhuwisi sêtat tumrap pambantu, sampun kawula cirèni saha kawula tandhani.
4. Rèngrèng paturan katur nagari, nyuwunakên indhaking sri nugraha kawula, amargi sampun têtêp sadasa taun kaetang saking anggèn kawula kakarsakakên dados panèwu.
5. Ugêr paturanipun Daryasayana. 6. Ugêr paturanipun Rêksasayana, anggènipun sami kawula dangu bab sêrat paturanipun, saha kawula sêrêp-sêrêpakên, wêkasan sami narimah
Sêrat katur abdi dalêm asistèn wadana dhusun.
Wiyosipun, awit saking sêrat katitimangsan kaping 18 Nopèmbêr 1929 ôngka 643/A/29 tiyang nama Martawijaya ing dhukuh Karanglo (Musuk) ingkang manggih barang mas salaka awarni-warni sampun sowan ing kantor Radyapustaka, sarta lajêng kula paringi arta f 431 sumêrêp ganjaran anggènipun manggih barang wau.
Ingkang punika, salajêngipun katur kauningan ing kabupatèn Bayalali, kula sumôngga.
Prajakintaka - Gusti (?), 18 Nopember 1929
Kawula nuwun gusti, dintên punika wau kula saèstu maringakên arta 431 rupiyah, ganjaran dhatêng Martawijaya ingkang manggih barang mas salaka, kados pêthuk ingkang konjuk asarêng punika, kanthi sêrat soroganipun asistèn wadana Musuk, saha têtêdhakan sêrat wangsulan kawula.
Prajakintaka - Gusti (?), 24 Pebruari 1936
Kawula nuwun gusti, angèstokakên dhawuh dalêm, kala wau wanci jam 10 enjing, abdi dalêm sowan raka dalêm kangjêng gusti angaturakên pariksa pênding panggihan saking dhukuh Kapulaga, kaondêran Miri, kabupatèn Sragèn. Lajêng dipun tandhing kalihan kagunganipun pênding panggihan enggal, wangunanipun sami, namung kaot agêng saha jênenipun sêpuh kagungan dalêm musium, dhawuhipun pênding kaêndhêg badhe kapatitisakên pamriksanipun, kawula lajêng kadhawuhan ningali kagunganipun barang ingkang katata kados musium, panatanipun sae wijang, sami kamanggènakên ing lêmari kaca [...] rêca-rêca sampun kathah, bangsaning mas-masan ugi sampun kathah, [...] wêwangunaning sêsupe, wontên sawatawis ingkang ing musium dèrèng wontên, saha ingkang kawula rêmêni ringgit golèk saking Siyêm, Lampahan Rama, kalihan waos warni-warni punapadene têkên saha sabêt katata ing bênèt kaca, namung punika sanès panunggilanipun barang musium wau, kagungan Mangkunagaran ingkang
[...] sakiwanipun Ngabèi Rêdisuta punika Arjautama, pènsiunan guru normal. Ingkang kalih punika kalih pisan abdi dalêm guru Mambangul Ngulum.
Kawula nuwun gusti, dhawuh dalêm angladosakên sêsorahipun Tuwan Dhoktêr Bos saha nota musium Surabaya, ingkang asarêng punika ngunjukakên sêsorahipun Tuwan Dhoktêr Bos prêtalanipun Tuwan Mudhi, amargi ingkang têmbung Walandi sampun sami kaparingakên dhatêng panitya rad musium. Dene nota musium Surabaya punika wau kawula kengkenan mundhut dhatêng Tuwan Mudhi botên pinanggih ing griya sawêg nênggani sakitipun bapa pamanipun wontên Jèbrès. Namung nota musium Surabaya wau ugi sampun dipun prêtal kasambêtakên prêtalan sêsorahipun Tuwan Dhoktêr Bos wau, kawula nuwun sumôngga.
saking dhawuhipun mudha pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, aparing uninga benjing dintên Salasa kaping 15 Januari punika wanci jam 12 siyang, Sèinêèksêlènsiyonghir Mistêr Dhoktor H.K. pan Karnêbik, ministêr pansêtat, sanyonyah, badhe rawuh ing Surakarta, sontênipun wanci jam 1/2 5 tamu agung wau mariksani musium sarta Sriwêdari, dhawuhing timbalan dalêm, mudha pangarsa sakalihan garwa kadhawuhan manggihi, punika para warga pangrèh sami kadhawuhan sowan ing musium, wanci jam 4 sontên, sasampuna pêpak, pangagêman ikêt-ikêtan rasukan atela pêthak, andhèrèk mudha pangarsa.
Makatên malih prasabênipun pangagênging taman Sriwadari, sasampuning para tamu rampung anggènipun mariksani musium, dhatêngipun ing Sriwêdari para warga pangrèh kaajêng-ajêng andhanganakên biyantu amanggihi.
Martasuwignya kawula sasmitani supados lajêng amratelakakên parlunipun, kaèstokakên lajêng mratelakakên manawi dhatêngipun punika sami kautus pangrèhing Pahêman Radyapustaka atur pamuji arja anggènipun tuwan dhoktêr sakalihan sami dhatêng nagari Walandi, wontênipun ing purug tansah amanggiha suka pirêna kasêmbadana punapa ingkang sinêdya, sarta sawangsulipun dhatêng tanah Jawi sagêda lastantun wontên ing Surakarta supados saya supêkêt kalihan Radyapustaka, anggènipun sami marsudi kamajênganing kawruh sagêd widada sêpên ing sambekala anêtêpi punapa saèsthinipun, wangsulanipun namung nuwun saha sagêda nêtêpi pangajêng-ajênging Radyapustaka.
Kawula nuwun, mênggah ingkang sami dhatêng anguntapakên kathah sangêt jalêr èstri bôngsa Eropah sarta Jawi, malah raka dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara inggih utusan paring wilujêng, ingkang kautus Kangjêng Pangeran Arya Suryasularsa saha Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, wusana
Nuwun, benjing dintên Rêbo kaping 24 Juni punika, panitya kasusastran angwontênakên parêpatan, manggèn ing musèyêm, kawiwitan
punika, panitya kasusastran angwontênakên parêpatan, manggèn ing musèyêm, kawiwitan wanci jam 7 sontên.
Nuwun, benjing dintên Rêbo kaping 23 Sèptèmbêr punika, panitya kasusastran angwontênakên parêpatan, manggèn ing musèyêm, kawiwitan wanci jam 7 sontên.
kaping 1 Oktobêr ngajêng punika panitya kasusastran angwontênakên parêpat.parêpatan. Panggenan sarta wancinipun kados adat.
Ngaturi uninga: benjing Salasa kaping 1 Dhesèmbêr punika,
nuwun, nalika malêm Ngakad wanci jam satêngah sanga wontên utusan saking Adiwijayan, paring dhawuh bilih kangjêng Sabtu sontên jam 6 kondur, Ngahad enjing kula katimbalan, kalaksanan sowan ngantos andhèrèkakên dumugi ing Balapan, nguntapakên têdhak dhatêng Batawi malih. Kula sagêd nyambi munjuk bab sêratipun kangmas prakawis raosan badhe kumisèn musium. Dhawuhipun kangjêng: iya, dhasar aku wis dikandhani bagus: bab iku aku muring-muring. Aku wis kôndha marang Padmanagara yèn nagara arêp tumindak kaya mangkono, aku bêrontak. Dados nitik dhawuh kados makatên, ing pangintên cêpak botên kalaksananipun.
Kajawi punika, kula nyuwun ngampil Pusaka Jawi taun 1928 ingkang ngêwrat karangan kula bab sarandu sarta dhapuring dhuwung mawi gambar, sarta ingkang ngêwrat bab tangguhipun dhuwung, asli saking panjênêngan kangmas. Sarèhning kasêpênan ingkang kula kèngkèn, kaparênga dhawuh maringakên. Saha malih paribasan ngudang siyunge Bathara Kala punika ing Sêrat
siyungipun Bathara Kala, sakala malih dados dhuwung nama Kalamisani, punika têrangipun kadospundi, bilih kacriyos wontên
prabotipun. Sêrat wangsulan ingkang saking Tuwan Dhoktêr Th. Piso kula padosi ing parawatan kula botên wontên, amila ing palapuran dèrèng kula êwrat. Kula
tatanan arta sarta angladosakên artanipun ing dintên Saptu punika utawi benjing Sênèn, amila ingkang asarêng punika kula ngladosakên kas buk supsidhi sarta asil musium, kanthi arta f 58,45 mênggah petangipun.
Januari angsal f 34.60, Pèbruari angsal f 51.85 } ... f 89.45
Ingkang sumimpên wontên kula namung f 58.45 wau, amargi ingkang f 31 sampun kalajêng kula blanjakakên dhatêng kacung sarta bayar dilah èlêktris sami sumêrêp kalih wulan wau, kula dèrèng tampi lintu saking rikkas.
Mênggah anggènipun botên kula pacak-pacak ing kas buk punika kula ngêntosi lintunipun balônja kacung sarta bayaran dilah èlêktris, makatên malih ingkang kadamêl wit kas buk asil manah kula taksih kodhêng, dèrèng sagêt matur ing panjênêngan dalêm, amargi kajawi arta wangsulan sêtoran taun 1918 wontên malih arta kêkantunaning supsidhi ing taun 1917 kathahipun f 404.72, ingkang panjênêngan dalêm
Mulud 1850 A.J. [10 Desember 1919 A.D.]
Kamas Radèn Mas Arya Wuryaningrat, kula nyuwun ngampil kagungan dalêm gambar bathikan sinjang ingkang kagêlarakên ing kantor musium, parlu badhe kula purih nêdhak kangge simpênan ing Sanapustaka.
punika babagan gawat sayêktos, saha taksih winados, môngka warganing Radyapustaka kathah ingkang dede grat sarta sawatawis wontên abdining guprêmèn, ing pangintên kathah ingkang botên dungkap, tarkadhang botên andadosakên kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susunan,Susuhunan. kala kula taksih magang èngêt kula salêbêtipun taun Jimawal ôngka 1829 rama dalêm panjênêngan dalêm kangjêng sampun nate ngadani bab punika, ingkang kadhawuhan nindakakên Mas Ngabèi Rêksapraja, Mas Ngabèi Prajalukita, saha Mas Ngabèi Prajapustaka sapunika, kula ingkang ngladosi saha kala jaman eyang dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ingkang kaping sanga, ugi sampun nate karancang rèngrèngipun kados ingkang
kados ta: buyud, manawi dados mantri, radèn ngabèi, manawi dados riya, panji, wadana, kliwon, lêstantun radèn mas. Canggah rarenipun radèn mas, diwasanipun radèn, wiwit sami kaparingan pikukuh, bilih taksih nama rare: radèn mas, sarêng sampun nama sêpuh, radèn. Tôndha yêktinipun ampilan kula, kala nama rare, Radèn Mas Suwita, sarêng dados mantri, Radèn Ngabèi Karyarujita.
Wondèntên panata kula dumugi canggah kèndêl, kula
Radyapustaka punika amargi botên sagêd mêdhoti ingkang amung kalihan pikiran, kêdah kalihan adat waton, têmahanipun nagari maringakên dhatêng Radyapustaka. Prakawis punika sampun kalampahan dipun wiwiti kaparêpat nalika malêm Akat tanggal kaping 15 Dulkangidah punika. Nanging dèrèng môntra-môntra pikantuk wêngan dening angèl punika wau.
ngrêmbag bab prakawis parlu ingkang botên kenging dipun paiti pintêr, manawi Radyapustaka ngrêmbag malih wontên ing parêpatan bab ingkang kasêbut ing nginggil, mugi wontên kaparêngipun presidhèn, angaturi lidipun Radyapustaka para putra dalêm, inggih punika ingkang sampun kula
ingkang sampun sêpuh. Amargi nalika parêpatan Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sampun ebar-ebar bilih prakawis punika ugi sampun karêmbag wontên kawêdanan kasêntanan. Mangkatên malih wontên kaparêngipun presidhèn ngwontênakên lid saking santana wayah dalêm, wayah [wa...]
--- [75a] ---
[...yah] dalêm kaping tiga Radèn Mas Arya Nataningrat, wayah kaping sakawan Radèn Mas Arya Priyawinata, wayah kaping gangsal Radèn Mas Arya Suryawinata.
Anjawi punika kados langkung prayogi presidhèn nyuwun buk-buk ing karaton ingkang isi pèngêtanipun para putra-putri dalêm ingkang miyos salajêngipun kapatêdhan nama timur, saha buk pèngêtan ingkang ngêwrat bab darahing karaton. Anggèn kula gadhah pêpikiran ingkang makatên punika, amargi saking rumaos bilih Radyapustaka kakarsakakên nagari angrêmbag bab babagan parlu saha wajibipun karaton. Ewadene manawi para panitraning Radyapustaka anggalih pakèwêd inggih sampun.
Kula nuwun, kula sampun nampèni paring dalêm sêrat katitimangsan kaping 16 Marêt 1921, ôngka 154, Ka/4/III, maringakên tatêdhakan sêratipun ingkang nata kantor Sasanapustaka, katitimangsan kaping 2 Marêt 1921, ôngka 27 Sa/I sakanthinipun, sapituruting suraos sampun kula sumêrêpi sadaya.
Awit saking punika mugi andadosakên kauningan, kala Radèn Tumênggung Atmadiningrat taksih dados abdi dalêm kaliwon nama Radèn Ngabèi Mangkudipura, suka sêrat ing kula katitimangsan kaping 13 wulan Sura taun Alip ôngka 1843, suraos ugi bab wau, kula wangsuli katitimangsan kaping 20 wulan Sapar taksih nunggil taun, kanthi palapuranipun Ngabèi
ing Radyapustaka, amratelakakên sêtat kawontênaning kagungan dalêm sêrat ingkang kaampil wa jêngandika bapak, wontên ingkang sampun kakondurakên, wontên ingkang pancèn dèrèng tampi (sampun canthèl unjuk nyuwun ngampil namung dèrèng kaparingakên), dados ing sapunika Radyapustaka sampun botên ngampil kagungan dalêm sêrat, tumuntên kula nampèni sêratipun Radèn Mas Ngabèi Yasadipura, katitimangsan kaping 23 wulan Mukaram taun Dal ôngka 1846, ugi bab wau, kula wangsuli katitimangsan kaping 27 nunggil wulan taun, suraos sami kalihan wangsulan ingkang dhatêng Radèn Ngabèi Mangkudipura, namung botên kanthi palapuranipun Ngabèi Prajakintaka, amila sangêt andadosakên pangungun kula, dene wongsal-wangsul namung prakawis punika, ingkang sajatosipun sampun rampung kala samantên.
Prajakintaka - Raden Mas Arya Wuryaningrat, 30 Agustus 1921
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, kala kaping 28 Agustus punika, kula nampèni sêratipun Mas Sasrasutikna kados ingkang katur asarêng punika (ciri Ha) sarèhning kaslêpêg, kula matah Mas Ngabèi Nayawirôngka supados marlokakên, inggih sampun kalampahan, mênggah palapuranipun kula aturakên asarêng punika (ciri Na) kula sumôngga.
Sampun kula ladosakên, dhawuhipun bab adêging pasinaon, bingah, namung pangampil rêbab botên kaparêng, ringgit manawi botên risak kaparêng, kadhawuhan dhawuhakên.
Kantor Kapatihan - Ngabei Karyarujita, 27 April 1914
bathik saha sêkaran9. Conto griya-griya10. Pandhapi wingking malih saking kidul kilèn11. Gêntha agêng 2 alit 112. Gôngsa satunggal rancak13. Kantoran saking lèr14. Kantoran saking kilèn
Mênggah têlasipun arta waragad gambar ing nginggil wau: ngagêm tusêtèl kagungan Padmanagaran, ngangge gêlas gambaran kados ing ngandhap punika.
Tumbas gêlas gambaran 1 lusin: f 3,-, Gêlas gambaran malih 4 iji a f 0,35: f 1,40 } gunggung 16 ingkang 2 botên dadosOngkos cuci plat 15 iji a f 0,10: f 1,50Ngêcap gambar 14 iji a f 0,20: f 2,80Andhong kaping 3
Nuwun, kula ngaturi uninga, pandamêl kula bancik ingkang badhe kangge rêca saking Pandhansimping, rampungipun wontên antawisipun tanggal kaping 2 Marêt ngajêng punika, ing pangangkah bilih sampun rampung, tumuntên kula tindakakên pamêndhêtipun rêca wau, ingkang badhe mitulungi pambêktanipun punika tuwan pamarentah sêpur, kula namung kapasrahan bau sacêkapipun, amila panyuwun kula bau kasêbut dhawuhing nagari katitimangsan kaping ... Januari 1923 ôngka ... mugi kadhawuhana sami sudhiya, ing samôngsa-môngsa wontên panêdhanipun parentah sêpur sagêda lajêng tumindak, kula nuwun sumôngga.
Saha prasabên tilpun mriki, supados kula dhatêng sagêd sadhiya dhatêngipun.
Anonim - Kantor Musium, 29 Desember 1922
Dhawuhipun Bandara Riya, wiwit benjing taun 1923 ngajêng punika, abonêmèn tid sêkrip Medhan Muslimin, tid
Ingkang punika, kantor musium supados nyuwun arta abonêmèn wau,
Sêrat katur panjênênganipun Mas Ngabèi Sutasukarya.
Kula nuwun, sasampunipun kula nyumêrêpi gôngsa ing musium, salajêngipun kula kadhawuhan napsir andamêlakên wêwahipun, bonang salendro sapanêrusipun,
salêbêtipun sataun manawi ewah larasipun kula taksih kadhawuhan anglaras tanpa prabeya atur kula sandika, sarta sami sampun mlangkring ing rancakan. Makatên malih manawi kalampahan kula kadhawuhan anggarap, sarèhning lantaranipun saking Mas Ngabèi Sutasukarya, mawi mundhut prêsèn, nanging prêsèn wau kula botên mujudakên arta, namung mundhut mulyanipun gôngsa ing musium.
1. Nyantuni bumbungan gêndèr ingkang sami risak.
2. Nglaras bonang, dêmung, barung, saron panêrus ingkang blero.
Sadaya wau kula ugi sampun anyanggêmi. Manawi sampun kaparêng sanggêm kula ngrampungakên salêbêtipun kalih têngah wulan, dados 45 dintên, saha kaparênga kula nyuwun sapalihing waragad parlu kangge tumbas badhe.
Kajawi punika manawi kaparêngipun kenginga kaangge kapalih, salendro pelog manggèn panggenan piyambak-piyambak, namung bujêng sacêkap, kênongipun ingkang laras têngah 2 iji, kaewahan dados laras gangsal sarta nêm, dados salendro pelog sampun sami anggadhahi kênong cacah niga iji, laras gangsal nêm barang, waragadipun namung 15
tunggal] iji. Makatên wau manawi kapalih sampun cêkap. Dene manawi mundhut jangkêpipun nama kêlangkungan,
Mênggah punika salajêngipun katur ing musium kula sumôngga saha nyuwun dhawuh.
panitya, kagalih tambahipun waragad ragi kêkathahên, kadospundi sagêdipun kamanah prayoginipun, sokur sagêd madêg piyambak. Rêmbagipun panitya: prayogi kapasrahakên bêbadan piyambak, pakêmpalan Padhasuka nampèni, namung sarèhning dèrèng kuwawi, sarta sagêda taksih sêsambêtan kalihan Radyapustaka, amila nyuwun dipun ayomi, Radyapustaka nyagahi: papan pirantos wayang, gôngsa, kêlir sasaminipun sarta
kopèn, kêlir risak, wayang ingkang risak sawatawis, ingkang kenging dipun dandosi piyambak sampun kadandosan, manawi nuju jawah kêlir kalih pisan sami katrocohan ngantos risak, pakiwan katutup anjalari kidhungipun para murid manawi wontên parlunipun. Kalayan rêkaos pakêmpalan nate ngêdalakên waragad ingkang lêrêsipun kasanggi Radyapustaka, kados ta: pindhah papan pasinaon kala jendralan, anyewa gôngsa nalika gêbyagan, amargi gôngsa Radyapustaka kasambutakên, môngka sadèrèngipun dipun prasabêni. Dados ing mangke sêsambêtanipun Radyapustaka kalihan Padhasuka prêlu kagalih prayoginipun, wasana amung punika.
parêpatan ing dalu punika kula anggadhahi parlu angêmpalakên sanak sadhèrèk sawatawis, dados kula nyuwun pamit.
Kajawi punika, sarèhning rêmbag bab gambar nalika parêpatan malêm Sênèn ingkang kapêngkêr punika dèrèng wontên putusanipun, jalaran dèrèng wontên wêwaton ingkang gumathok, amila ing ngriki kula angaturakên sasêrêpan kula awêwaton saking kitab Bulugulmarom, sarta kitab Tarsèh kula pêndhêt ingkang langkung kathah sêtemanipun, kados ing ngandhap punika:
1. Gambar ingkang jangkêp saha anggadhahi wêwayangan, sanadyan dèrèng wontên têtuladan kanyataanipun, utawi namung sawêg rêrekan, kados ta gambar kapal mawi suwiwi, pêksi asirah manungsa enz. punika botên kenging.
2. Gambar ingkang jangkêp, botên sagêd anggadhahi wêwayangan, kados ta gambar potrèt, punika ugi botên kenging manawi dipun èdèkakên (dipun canthèlakên ing gêbyog utawi kangge kalung, sapanunggilanipun.
3. Gambar ingkang sagêd anggadhahi wêwayangan nanging botên jangkêp, sanadyan dipun èdèkakên, punika kenging.
Wondene têgêsipun jangkêp punika: sagêd gêsang, dene botên jangkêp: botên sagêd gêsang. Amila gambar wayang punika kenging, jalaran pandamêlipun mawi dipun bolong-bolong (dipun tatah) dados têmtu botên sagêd gêsang.
Atur katrangan kula ingkang kasbut ing nginggil wau kauninganipun pangrèh Pahêman Radyapustaka kula sumôngga, amung punika atur kula.
Ingkang kula aturakên, ngèstokakên sêrat dhawuh katitimasan kaping 26 April 1924 ôngka 489/A/2 kula ngaturi uninga, awit sêrat paturanipun panèwu dhistrik Karangnôngka, katitimasan kaping 10 wulan punika, ôngka 1169/A ingkang kula aturakên asarêng punika, ing Karangnôngka wontên candhi saha rêca cacah 16 iji, kuwawi kabêkta garobag 3 iji, waragadipun satunggal garobag saking Karangnôngka dumugi Sriwêdari f 10,-
Miturut paturanipun mantri ondêr dhistrik Purwarêja, ing Purwarêja wontên rêca 3 iji, rêca saking Jaganalan 2 saking dhusun Cangkring 1 ragad pambêktaning dhatêng kaondêran Purwarêja f 3,50 rêca 3 wau kuwawi kabêkta grobag 2 saking Purwarêja dumugi Sriwêdari, waragadipun garobag kalih wau f 18,-
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan saha nyuwun dhawuh.
Katur ingkang taklim, Adhi Mas Radèn Ngabèi Prajakintaka.
Wiyosipun, kula ngaturakên sêrat cariyosipun Sultan Suryangalam, ing Bagêdat, 1 buku nalika jumênêngipun nêtêpakên adil, sarta mawi gambaripun sawêr sungu, sawarni kapal, ngangge cula, sungu, jalu, kuku, ingkang satunggal mawi sisik, sêrat wau sangking tilaranipun Bapak Radèn Mas Panji Lêmbusari, kapetang sampun umur 159 taun Jawi, dalancangipun brênggala, punika salajêngipun katur ing kantor Radyapustaka, kula sumôngga.
1. Martadikrama, pangajêng. 2. Wiryadikrama, kuli, 3. Martapawira, 4. Mêntawikrama, 5. Dinu, 6. Bêdor, 7.
Tèlêpun saking musium, nyuwun katrangan pamêndhêtipun rêca sangking Sragèn
wondene kula sampun purun rêgi sadaya barang kasêbut ing nginggil f 384,50 tigang atus wolung dasa sakawan rupiyah, sèkêt sèn.
loji Sriwadari. Namung tinimbang dèrèng sagêd tumônja, wondene patrapipun, asanging bênèt dipun bikaki, kakantunakên satunggal ingkang ngandhap piyambak, pamasangipun mastaka ngadêg mayat murih sagêd katingal. Kêkahipun mawi dipun
Pratelan tumanjaning ampilan arta f 100, waragad lampah kula kautus nusul Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya dhatêng Batawi kanthi abdi Ngadiwijayan satunggal, nalika dintên Sabtu kaping 17 Dhesèmbêr 1927, katranganipun kados ing ngandhap punika
KatranganArta: (---) (---) (f 100)Dintên SabtuMangkat saking griya, reta: (---) (35) (---)reta saking
mantuk jujug hotèl Piblig (pondhokan kula): (2) (---) (---)jajan tiyang kalih: (1) (50) (---)sontên andhong sowan kangjêng: (---) (25) (---)andhong dhatêng Purbacarakan rêmbagan anggènipun badhe ningali musium mlampah mantuk: (1) (50) (---)Dintên Salasaandhong sowan kajêng (lajêng kabêkta kajêng dhatêng musium): (---) (30) (---)andhong saking musium sowan kajêng, lajêng mantuk: (---) (60) (---)jajan tiyang kalih: (1) (50) (---)Dintên Rêboandhong sowan kangjêng (lajêng kabêkta dhatêng musium): (---) (30) (---)Gunggung: (38) (49) (100)
Arta: (---) (---) 100narik gunggungan: 38 49 (---)andhong, saking musiyum sowan kangjêng lajêng mantuk: (---) 60 (---)jiyarah dhatêng pasareyan Sasradiningratan tram sarta andhong: 2 (---)maringi tiyang ingkang andêdahakên: (---) 50 (---)Jajan: 1 50 (---)andhong sowan kangjêng: (---) 30 (---)sêpur èlêktris dhatêng Tanjungpriuk sarta nêningali kawontênanipun ing ngriku, jajakakên ingkang tumut.: 4 (---) (---)Dintên Kêmisandhong sowan kangjêng (lajêng kabêkta dhatêng musiyum): (---) 30 (---)andhong, mantuk saking
Tumbas barang kina wadhah toya suci: f 10Kangge mulyakakên rêca: f 20Ganjaran nêdhak sêrat saking Mangkunagaran: f 2.50Tumbas arta salaka rupiyah kina: f 2.50Tumbas dhuwung dhapur kêbo lajêr: f 20Bayar ngêcapakên sêtatutên Radyapustaka: f 7.50Tumbas golok cundrik, gadhahanipun gacyambi: f 25Kangge tumbas pêthi kina 1 rakit: f 10Bayar pundhutan sêrat cara Walandi saking Tuwan Mudhi: f 4Kangge sangu dhatêng Ngayugja
Bandara Radèn Mas Arya Suryawinata, angaturakên sêratipun kiyai bêkêl ingkang dhatêng kula, dhawuhipun dhatêng kula, makatên: le, aku bungah bangêt yèn andadèkake kaparênge kiyai lurah, bungah kaping pindho dene mêtu kowe, pamundhute arêp nêdhak layangku, ora ana pakewuhe, mung panyuwunku sarèhning akèh kawruhe kang
layang iku, akèh nênge, mêsthi kurang mêlêng andadèkake randhat, iku pikirên bisane rancag, dadi padha lêgane, sing kagungan karsa lêga, layang sing ditêdhak ora rêgêd tur gêlis mulih, karo aku nyuwun liru layang Bratayuda Jarwa têmbung Kawi, kowe tak arêp-arêp tumulia bali gawa layang loro mau.
Ingkang punika, mugi kauningana saha kula sumôngga ing kiyai bêkêl.
Kawula nuwun kasêbut nginggil punika sêrat CinthiniCênthini.
Radèn Mas Arya Jayaningrat, aparing sumêrêp, samangke musium ing kagungan dalêm Sriwadari kalilan anampèni barang-barang damêlanipun para kriya Jawi ingkang kawical sae, kangge conto, mawi dipun dèkèki katrangan nama sarta griyanipun ingkang damêl utawi ingkang gadhah dagangan, dalah rêrêgènipun barang wau, supados sagêd kasumêrêpan dening tiyang kathah ingkang lami malêbêt ing musium wau, bokmanawi wontên ingkang sumêdya tumbas dados sagêd mikantuki angajêngakên barang dêdamêlanipun para kriya wau.
Ingkang punika lajêng kadhawuhan dhawuhakên dhumatêng para abdi dalêm kriya bawah kabupatèn kaparak kiwa, dalah têtiyangipun pangindhung ingkang sami nyambut damêl kriya, supados sami sumêrêp saparlunipun.
Nuwun, ingkang kula aturakên, kula sampun anampèni sêrat dhawuh katitimasan kaping 12 wulan April 1915, ôngka III Q, sadaya suraosipun sampun kula sumêrêpi, saha nalika ing dintên Kêmis kaping 15 wulan April 1915 kula sampun lajêng angèstokakên dhawuh, mriksa sêrat-sêrat pisungsungipun Radèn Ngabèi Karyarujita ingkang wontên ing musium Sriwadari, wondene cacah namanipun kados ing ngandhap punika.
1. Sêrat Aji Darma2. Sêrat Aji Nirmala3. Sêrat Rama Kawi4. Sêrat Kawruh Padhalangan, karangan Kusumadilagan.5. Sêrat Margawirya (
Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma10. Sêrat Tamèng11. Sêrat Ringkêsan Petang12. Sêrat Wulang Dalêm P.B. II13. Sêrat Wulang Sasana Prabu14. Sêrat Nitik Bayunan
Awit saking punika, mênggah kawontênanipun sêrat-sêrat wau kados ta: Rama Kawi, kajawi sêrat kina wontên bituwahipun dene iyasan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing Kartasura. Sêrat Wulang Dalêm Panjênêngan Dalêm Nata, kajawi maedahi piwulangipun, karangan wau tumrap tiyang Jawi minôngka pêpundhèn, sêrat-sêrat wulang anggitan Jayadiningratan, amratelakakên luguning solahbawanipun tiyang Jawi manawi wontên pajagongan, tuwin watêkipun para bôngsa ingkang wontên ing nagari dalêm Surakarta kala jaman samantên, pikantukipu-
Matitisakên pisusungipunpisungsungipun. Radèn Ngabèi Karyarujita, konjukipun sadèrèngipun ngadêg musium punapa taksih Radyapustaka wontên Kapatihan.
--- [98a] ---
[...]n ingkang maos, sagêd anyingkiri lêlampahan ingkang awon. Sêrat petangan dintên sae, sagêd anggampilakên
kamuksan. Tuwin sêrat sanès-sanèsipun, sami kathah pikantukipun.
Ingkang punika saking pamanggih kula, sadaya pisungsung saking Radèn Ngabèi Karyarujita wau sami amikantuki, saha pantês dados simpênan ing Pahêman Radyapustaka. Ingkang punika mugi andadosakên kauningan saha kula anyumanggakakên.
nate kula upadosi ing pasimpênan wimbasana botên pinanggih. Mênggah anggèn kula mratelakakên ladosan kula sêrat taksih wontên ingkang kècèr, 1. Wulang Dalêm Sinuhun smare Nglawiyan, 2. Sasana Prabu, 3. Nitik Bayunan. Karyarujita.
4. Sêrat Rama Kawi.5. Sêrat Kawruh Padhalangan, karangan Kusumadilagan.6. Sêrat Widyakirana.§ Wiwit kula ladosakên dumugi sapriki dèrèng mandhap sarta sampun nate kula upadosi ing pasimpênan wimbasana botên pinanggih. Mênggah anggèn kula mratelakakên ladosan kula sêrat taksih wontên ingkang kècèr, 1. Wulang Dalêm Sinuhun smare Nglawiyan, 2. Sasana Prabu, 3. Nitik Bayunan. Karyarujita. 7. Sêrat Margawirya. (
Jayadiningratan)11. Sêrat Wulangipun Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, ingkang rama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara III.12.
Asarêng punika ing musium ngaturakên sêrat palapuranipun priyantun kumisi sêrat-sêrat pisungsungipun Radèn Ngabèi Karyarujita, salajêngipun konjuk kula nyumanggakakên.
N.B. Saha sêrat ingkang mratelakakên pisungsung saking Radèn Ngabèi Karyarujita cacah tigang lêmbar kula ladosakên asarêng
pêrbal, adêg-adêg 1 sami aksara ha, mratelakakên:arta saking nagari: f 1.815.-, wêdalipun:f 1.815. } 0
Katrangan: Miturut pèngêtan nagari ingkang sampun cocog buku kas subsidhi ing sabên wulan:wêdalipun gunggung: f 1.844.40arta saking nagari lêrês, namung: 1.815.-dados nyorok: f 29.40punika punapa lêrês.
2. Kawontênanipun: Pêrslah utawi prosès pêrbal, aksara na, mratelakakên.
Arta saldho taun 1923 gunggung f 2.711,77wujud andhêl bôndha lumaksa f 2.000.-wujud arta 711,77.
Katrangan: Lêrês, sampun cocog kalihan pèngêtan nagari, namung tumrap rèkênipun arta f 2.000.- wau, punapa sampun kasêbut ing petang.
3. Kawontênanipun: Buku kas asil wulan April 1924 mratelakakên: ping 21/4 24 kula kangge sangu dhatêng Ngayoja, ambayarakên waragading pangêcapipun Sêrat Babad Tanah Jawi, dhatêng Mardimulya f 5-.
Katrangan: Têmbung: kula, kadhawuhan nyalini nama kemawon, ingkang dhatêng Ngayoja punika sintên: kondhang wasesa punapa panitra.
4. Kawontênanipun: Buku bèdhèr taun 1923 ingkang sampun kasuwun wangsul.
Katrangan: Lajêng kadhawuhan angladosakên nagari malih, amargi nagari dèrèng matitisakên, sarta tumrap wêdalipun arta wulan April 1923 kadhawuhan nyalini, kadamêla ingkang têrang, tuwin miturut pranatan tumindaking arta nagari.
--- [101b] ---
kawrat riksêblad taun 1917 ôngka 28 lumadosipun buku kas, kêdah kanthi pêthuk-pêthuk tanjaning arta wau, manawi
Riya (?) - Anonim, 23/1 24
I. Mas Wadana Dwijasewaya sampun mangsuli sagêdipun
II. Panyuwunipun Mas Yasawidagda, Warsita supados ngrencangi kawajibanipun, kaparêng, namung nama biyantu, têgêsipun, manawi wontên pambênganipun Mas Yasawidagda, punika banjêl.
III. Ngandikakakên anggèning maringi katrangan atur pitakènipun Wôngsadilagan bab panyuwun biyantu, sampun kadhawuhakên langkung sawulan dhatêng kula, anggèning dèrèng kalampahan bokmanawi wontên sababipun, sarta sampun dhawuh dhatêng Wôngsadilagan manawi kêkathahên tambahipun, bayaraning murid kadhawuhan ngindhakakên, atur kula bab kèndêling Wara kasuwun biyantu padhalangan wau, awit sulaya kalihan kaparêngipun Dara Riya, namung biyantu tanpa prabeya, môngka kajênging kumisi Wirawiyagan kasami kalihan Atmamardawan, sarta wontên pambênganipun malih, inggih punika
ugi bibrah, cêkakipun kadhawuhan parêpatan kalihan kumisi punapa pinanggihing rêmbag Bandara Riya namung tumut, sêrat sampun kula lajêngakên dhatêng Suradipuran dèrèng angsal katrangan. Dara Riya dhawuh badhe karêmbag wontên ing kumisi
pasinaon dhalang kagalih kêkathahên, sapunika kadhawuhan nyuwun dalancang dhatêng nagari kangge gudiran, atur kula botên sagêd amargi sampun kaparingan arta bècèr sumêrêp kabêtahan musium, dhawuhipun sarèhning makatên sapunika kadhawuhan manah sasagêd-sagêd sampun ngantos tambah, atur kula wontênipun tambah kathah wulan punika amargi sawêg angwontênakên pirantos gudiran punika, sarta nyantuni pirantos dilah èlêktris, Dara Riya lajêng namung dhawuh supados sagêt sampun ngantos tambah.
V.VI. Bab kumisèn kriya, kadhawuhan niti ing Bauwarna, pundi ingkang
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, awit saking sêratipun Mas Ngabèi Sutasukarya sakanthinipun sêrat saking Mas Atmawiguna ingkang katur asarêng punika, bab sanggêm angiyasakakên jangkêping kakiranganipun kagungan dalêm gong saking Radyapustaka, punika kajawi kaparênging panggalih dalêm, pamanah kula sampun cêkapan, rêgi f 385,- dene mawi ngaturi tambahan.
pangetang grêban sêsanggêmaning tambah kawan bab wau wontên
pangrèhing Pahêman Radyapustaka, sarta lid kumisi rêdhaksi kasusastran Jawi.
Awit saking dhawuhing wisesa, parêpatan benjing malêm Akad ngajêng punika, kaundurakên, amargi kasarêngan ing Sriwadari kangge pasamuwan, dene têmtunipun, badhe katêmtokakên malih, ingkang sampun nguningani prasabênan
Radyapustaka ingkang sampun kula tampèkakên adhi supados karêmbag wontên Muhkamadiyah, bab badhe angwontênakên têtêngêr tumrap para misungsung, amargi badhe karêmbag parêpatan pangrèh mangke sontên, mila kula nyuwun katrangan.
Nuwun, bab punika sampun adalêm pasrahakên dhatêng Muhamadiyah, golongan tablèg (babagan angrêmbag agami), sanès dintên ngaturakên karampunganipun.
Bandara Raden Mas Arya Wuryaningrat - Kangjeng Parentah Ageng, Juni 1924
Atur kula wisesaning Pahêman Radyapustaka, katur ing kangjêng parentah agêng.
Nuwun, ingkang kula aturakên, anggèn kula ngimpungimpun. sêrat babad sampun jangkêp, wiwit cariyos panjênênganipun nata Prabu Brawijaya Ingkang Kaping Gangsal ing Majapait, ngantos dumugi wêkasaning babad Surakarta, ingkang kalimrahipun winastan Babad Giyanti, punika badhe kaêcapakên kalimrahakên ing akathah, botên upados bathi, namung ugêr sagêd mantuk waragadipun kemawon, kalampahan ngêcapakên dhatêng pangêcapan Mardimulya, kawiwitan jilid I wiwit cariyos jumênêngipun Prabu Brawijaya wau dumugi jumênêngipun nata Pangeran Adipati Banawa wontên nagari Pajang, ajêjuluk Susuhunan Prabuwijaya, ing mangke sampun babar cacah 1000 iji, waragadipun f 1500, ingkang maragadi pangagênging parentah karaton, ing pangrêmbag pêpajênganipun lajêng kangge mragadi sambêtipun, sarta kula sampun têpang rêmbag kalihan pangêcapan
sampun angsal pêpajêngan sawatawis lajêng kakintunakên, makatên sapiturutipun, dumugi jangkêping waragad, pangêcapan Mardimulya sampun sanggêm, saha kula sampun prasabên dhatêng pangagênging parentah karaton, wusana ingkang
Sêrat sayogi katur wasesaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta.
Nuwun wiyosipun, kula sampun tampi sêrat katiti kaping 26 Nopèmbêr 1924 ôngka 327, suraosipun mangêrtos.
Ingkang punika sarèhning dumugi ing wulan Dhesèmbêr tanggal sêpuh kula taksih tumut bêgadring Volksraad wontên ing Batawi, dados sagêd kula tumut parêpatan ngrêmbag bab ingkang kawrat ing sêrat kasêbut ing nginggil, benjing ing dintên
wingi kula dhatêng musium kalihan Mas Atmawiguna, gêndhing ingkang griya ing kampung gêndhingan M.N. kula purih mawrat salajêngipun napsir, badhe iyasan wau, mawi kula sêrêp-sêrêpakên kanggenipun gôngsa wau kangge pasinaon, manawi sagêd majêng tukang gêndhing ugi badhe angsal paedah jalaran kathah ingkang rêmên dhatêng gôngsa, kalampahan panêpsiripun sagêd suda, sarta angsal risèrêp tabuh sasêtèl, tuwin dandosi tabuh lami, nglaras ingkang blero nyantuni bumbungan gêndèr, kados sêratipun Mas Atmawiguna katur sarêng punika.
Kula nuwun, iyasan jangkêpipun gôngsa salendro, bonang agêng alit 2 rancak, dêmung 1, saron barung 1, saron pênêrus 1, sampun dados saha sampun kaladosakên dhatêng musium kala dintên Jumungah kaping 11 Sèptèmbêr punika. Arta kakiranganipun kathahipun f 180 satus wolung dasa rupiyah kasuwun. Nyuwun dhawuh.
Awit saking dhawuh katitimangsan kaping 2 Pèbruari 1922 ingkang katur wangsul asarêng punika, sarèhning namung salêbêtipun sataun, pamanggih kula botên wontên pakèwêdipun. Mênggah katrangan urunaning nagari sataun f 500 tumrap kabêtahaning kantor f 200 ingkang f 300 sudhiyan manawi wontên panggihan barang kina, manawi tirah lajêng katanjakakên wêwahing sêrat-sêrat utawi barang, punika kapêndhêt kangge wêwahan badhe balônja wau f 2.50 x 12 = f 30 (= 300-30 = f 270) dados salêbêtipun taun punika manawi kathah barang panggihan, kasarèhakên botên mêwahi sêrat-sêrat utawi barang, kula nuwun sumôngga.
Wara-wara kabupatèn kaparak têngên nalika kaping 16 Rêjêb 1852, Ki Singamarta abdi dalêm jajar martalulut kaparak têngên ajal.
Wara-wara kabupatèn pangrèh praja kutha Surakarta nalika kaping 12 Pèbruari 1922 Ngabèi Dipaartana abdi dalêm mantri pananggap arta kutha Surakarta ajal.
Wara-wara kabupatèn pangrèh praja Klathèn, nalika kaping 21 Marêt 1922 Sastraangsoka abdi dalêm carik pangkat 1 dhistrik Ponggok, ajal.
sêratipun Tuwan D. Rinkes katitimangsan kaping 13 Juni 1922 ôngka 4164 kanthi buku Jo
Kantor Magang - Kantor Musium, 26/6 22
Ing kantor magang asarêng punika masrahakên pamagang nama Sukadi, ingkang badhe
punapunapa. sagêd ngangge damêlipun, minôngka gagêntosipun Wirataruna, dene pratelaning kasagêdanipun kawrat ugêran asarêng punika, katranganipun kasuwun tumuntên kanthi wangsulipun sêrat wau.
A1/II x 25/7 22 K Sastraagnyana
W.G. Jayanagara - Wadana Parentah, 21 Nopember 1922
Dhawuh marang wadana parentah anusuli layang dhawuh manira katitimasan kaping 29 Dhesèmbêr 1920 ôngka 766 D/1 sakanthine, manira paring sumurup, supaya rêrantaman waragade nagara bisa cukup, bisa timbang karo asiling nagara, ora tansah kêkurangan, sarta supaya nagara banjur bisa anggalih marang sakèhing parlu rupa-rupa kang wus kasarèhake sawatara lawase amarga dhuwit waragade lami kanggo sadhiyan maringi undhakan balônja ing sawatara masa marang para abdi dalêm kaya kang kasêbut dhawuh manira mau, sarta sarèhning wus sawatara lawase iki wus mari larang sandhang pangan, amarga rêrêganing barang kang parlu kanggo kabutuhaning omah-omah wus suda bangêt, marmane dhuwit undhakan balônja ing sawatara masa kang pêpetungane kaya kanthine layang dhawuh manira kang uwis wau, tumrape taun 1923 manira suwakèhe, dene têrange kaya pêpetungan kang manira paringake abarêng iki, amung tumrape para abdi dalêm kang wiwit taun 1923 wus katata balanjane, undhakane balônja iki banjur kasuwak ora kaparingan, iku banjur pakênira dhawuhna kang warata marang karerehan, pakênira kabèh supaya sumurup lan angèstokake ing saparlune.
W.G. Padmanagara - Anonim, 21 Nopember 1922
Wêwaton pêparingipun indhakan têdha ing sawatawis masa (dhirtêtuslah) wiwit taun 1923 kanthining dhawuh nagari kaping 21 Nopèmbêr 1922 ôngka 1056 D/1 (ing têmbe badhe kadhawuhakên malih).
Ingkang kaparingan, sadaya abdi dalêm ingkang nyambut damêl sabên dintên parluning nagari, sarta ingkang blanjanipun saking kas nagari.
Tumrap ingkang tilas anggadhuh siti, kapetang miturut golonganipun ingkang sampun balanjan, sarta ingkang blanjanipun kalêbêt tulah utawi prêsèn sasaminipun gunggungipun ing dalêm sawulan f 60 tulah utawi prêsèn sasaminipun wau kalêbêt ing petang, langkungipun saking f 60,- langkunganing tulah sasaminipun wau botên kalêbêt ing petang, manawi pamagang miturut tulahipun.
a. Ingkang balônja f 25,- mangandhap, kaparingan 25 %.
b. Ingkang balônja f 50,- ingkang f 25,- kados aksara a ingkang f 25,- kaparingan 20%
c. Ingkang balônja f 100,- ingkang f 50,- kados aksara: b ingkang f 50,- kaparingan 15%
d. Ingkang balônja f 225,- ingkang f 100,- kados aksara: c ingkang f 125,- kaparingan 10%
Ananging kalêmpakipun balônja sarta dhirtêtuslah wau sawulan botên kenging langkung saking f 253,75.
3. Ingkang blanjanipun langkung saking f 225, botên kaparingan indhakan balônja, ananging kaparingan arta mirunggan sapisan ing dalêm sataun, petang 75% nanging sakêdhikipun botên kenging kirang f 345 kathah-kathahipun botên kenging langkung f 600,-
4. Rik sêblat: 1918 ôngka 35 tuwin wêwaton petangan katitimasan kaping 29 Dhesèmbêr 1920 ôngka 766 D/1 kanthining
punika botên kenging kacêngklong kangge sadhengaha sêsêrêpanipun.
Sampun cocog kalihan gunipunlugunipun. [Grafik tanda tangan]
Nitipustaka - Kantor Musium Radyapustaka, 28 Nopember 1922
Asarêng punika kantor Radyapustaka ngintunakên tatêdhakan dhawuh
punika ingkang sanggêm badhe amborêg rêca inggahipun dhatêng bancik, mênggah panyuwunipun f 60, pirantos saking musium
pirantos piyambak, botên kadugi, amargi botên sagêd istiyar. Kula manah-manah manawi rêca wau botên tumuntên manggèn ing bancik, kirang prayogi, makatên malih bab pirantos kula sagêd nyambut dhatêng N.I.S. namung kirang satunggal bab: balok, punika bokmanawi panjênêngan dalêm sagêd nyamtutnyambut. dhatêng Kartipraja, mila lajêng kula sanggêmi, namung kula purih nyuda sawatawis, aturipun badhe kamanah rumiyin, dintên punika wanci jam 9 badhe ngaturi katrangan, wusana dhatêngipun wanci jam 11 prasabênipun botên sagêd nyuda saking sawidak rupiyah wau. Punika manah kula judhêg sangêt, amargi taksih pikiran upados balok wau, namung pamanah kula ugêr sampun angsal rêmbag, lajêng kula ugêri kados ingkang kula ladosakên asarêng punika, kula nuwun sumôngga.
Pandhansimping, minggahipun dhatêng bancik ingkang manggèn sangajênging gêdhong musium, atur kula sandika, mênggah panyuwun kula waragad f 60, pirantos kula nyuwun sadaya, wujudipun
2 iji dhongkrak | 4 iji linggis
42 iji balok, ingkang 40 agêngipun 5 dim pasagi, panjang 1 elo 20 dim, ingkang 2 agêngipun ugi sami 5 dim pasagi,
mulyakakên kagungan dalêm loncèng teplok agêng, atur kula sandika, sarèhning kagungan dalêm loncèng wau kula priksa ing nglêbêt pirantosipun kathah ingkang risak manawi kaparêng panyuwun kula waragad f 5, saha kula kadugi tanggêl manawi loncèng wau
titimangsanipun sêrat ugêr paturan kula punika, manawi sampun amarêngakên kula nyuwun ngêmping arta sapalihing wragad f 2.50,- kula sumôngga.
Martadikrama - Parentah Kantor Musium, 14 April 1923
Atur kula pun Martadikrama, pangajênging kuli ingkang ngladosi stèndêran radinan ing Kartasura, kadangu ing parentah kantor musium, matur têmên kadugi sumpah.
Ing ngajêng kula dipun dhawuhi Mas Ngabèi Arjamargana kula dipun kèn angwontênakên bau cacah 15 tiyang, kadhawuhan ambaoni pamasangipun kagungan dalêm rêca kêkalih dhatêng bancik ingkang manggèn ing sakiwa-têngêning gêdhong musium, badhe kawiwitan dintên Kêmis kaping 12, ugi April wau, petang pituwasipun dintênan, atur kula sandika, kula lajêng nglêmpakakên kônca 15 kalêbêt kula, wusana dumugi ing dintên Kêmis wau namung wontên kônca 9 sadasa kalêbêt kula, ngantos dumuginipun dintên Sabtu punika namung wontêntênwontên. bau sadasa kula, mênggah rampungipun manggèn ing bancik ing dintên Sabtu kaping 14 punika, wanci jam ½ 9 enjing, lajêng ngaso sawatawis, sasampunipun ngaso lajêng nglêmpakakên pirantos-pirantos
dhatêng bancik, saèstu kawiwitan wontên ing dintên Kêmis kaping 12 April punika, wiwit jam 1/2 8 enjing, ingkang nindakakên
rampungipun sadaya wontên ing dintên Saptu kala wingi wanci jam 9 enjing, wilujêng botên wontên satunggal punapa, namung bancik ingkang wetan punika gêmpal sawatawis, bau lajêng nyambut damêl angusungi pirantos-pirantos bêktanipun Walandi sindêr wau, ril, dhongkrak, linggis sapanunggilanipun, lajêng kabêkta mantuk dhatêng Purwasari, kula nuwun sumôngga.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, punika wau Mas Ngabèi Arjamargana sampun kula irit nyumêrêpi rêca, pirantos, sarta marginipun, kanthi bau sakawan pangajêng satunggal, sanggêm ambêkta dumugining musium, panyuwunipun namung glidhigan kemawon, saha nyuwun bau tigang dasa, pituwasipun satunggal tiyang f 1, sanggêm ngrampungakên salêbêtipun tigang dintên (= 30X3 = f 90) pamanggih kula kajawi kaparênging karsa dalêm kados sampun pantês, dening kaslêpêg ing parlu, nyuwun dhawuh sapunika, Mas Ngabèi Arjamargana taksih ngêntosi sabaunipun, tumut nandhani nama ing ngandhap punika.
Manawi sampun kaparêng badhe lajêng pados bau, mila nyuwun dhawuh sapunika.
Wêwaton pamaringipun indhakan têdha ing sawatawis masa (dhirtêtuslah), wiwit taun 1924 kanthining dhawuh nagari kaping ... Dhesèmbêr 1923 ôngka D/1.
1. Ingkang kaparingan, dayasadaya. abdi dalêm ingkang nyambut damêl sabên dintên parluning nagari, sarta ingkang blanjanipun saking kas nagari.
2. Tumrap ingkang têlas anggadhuh siti kapetang miturut golonganipun ingkang sampun balanjan, sarta ingkang blanjanipun kalêbêt tulah utawi prêsèn sasaminipun gunggungipun ing dalêm sawulan f 60,- tulah utawi prêsèn sasaminipun wau kalêbêt ing petang, langkungipun saking f 60,- langkunganing tulah sasaminipun wau botên kalêbêt ing petang, manawi pamagang miturut tulahipun:
a. Ingkang balônja f 25.- mangandhap, kaparingan 20%.
b. Ingkang balônja f 50.- ingkang f 25 kados aksara a ingkang f 25.- kaparingan 16%.
c. Ingkang balônja f 100.- ingkang f 50 kados aksara b ingkang f 50.- kaparingan 12%
d. Ingkang balônja f 200.- ingkang f 100 kados aksara c ingkang f 100.- kaparingan 8%.
Ananging kalêmpakipun balônja sarta dhirtêtuslah wau, sawulan botên kenging langkung saking f 223.-
3. Ingkang blanjanipun langkung saking f 200.- sawulan, botên kaparingan indhakan balônja, ananging kaparingan arta mirunggan sapisan ing dalêm sataun, petang 60% nanging sakêdhikipun botên kenging kirang f 276.- kathah-kathahipun botên kenging langkung f 480.-
4. Pènsiunan para abdi dalêm kasêbut nginggil, ugi kaparingan.
5. Tumrapipun para abdi dalêm ingkang wiwit taun 1923 sampun katata blanjanipun, botên kaparingan.
Wiyosipun, kula sampun nampèni sêrat katitimangsan kaping 15 April punika, sapituruting suraos sampun kula sumêrêpi sadaya.
Awit saking punika, sarèhning kula sampun adamêl panitya kasusastran ingkang
panitya kasusastran wau. Mênggah lêlajênganipun rêmbag-rêmbagipun radèn lurah ingkang babagan kasusastran kenging lajêng têpang dhatêng panitya, mugi andadosna kauningan.
utawi kaping 30 Nopèmbêr 1934, Pahêman Radyapustaka parêpatan mirunggan, ingkang dhatêng pangrèh jangkêp, warga kalêbêt kathah, mênggah prêlunipun ngrêmbag pèngêtan parêpatanipun para wakil sèlêbbêstir Jawi sakawan kalihan guprênur Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta, nalika kaping 10 Sèptèmbêr 1934 kados ingkang kawrat sêrat-sêrat kabar, adêg-adêg 5 bab aksara ing sêrat-sêrat dhinês manawi ngangge têmbung Jawi. Parêpatan wau mutus badhe ngwontênakên kumisi ingkang kapatah mahamakên panganggenipun aksara Jawi prayogi kalêstarèkakên kados samangke punapa kadospundi.
Rêmbag kados makatên wau lajêng dados rêmbag rame wontên ing sêrat-sêrat kabar Jawi, Indhonesiah saha sanès-sanèsipun, punapadene pêpanggihanipun pakêmpal-pakêmpalanpakêmpalan-pakêmpalan. sarta ingkang migatosakên bab wau punika, namung prasasat ngambali rêmbag-rêmbag ingkang sampun, inggih punika bab bilih sêrat-sêrat têmbung Jawi kasêrat mawi aksara Latin, sami botên angrujuki.
Awit saking punika Pahêman Radyapustaka, prêlu nyuwun katrangan dhatêng parentah, mênggah ingkang dipun karsakakên dening parentah wau punapa inggih lêrês bab têmbung Jawi kasêrat mawi aksara Latin, bilih makatên, Radyapustaka ugi botên ngrujuki, katranganing sabab-sababipun kados ingkang kasêbut kanthinipun sêrat paturan punika, dene bilih karsanipun parentah badhe angewahi wêwangunan utawi rêricikanipun aksara Jawi supados sagêd prayogi kanggenipun ing jaman sapunika, [sa...]
--- [128a] ---
[...punika,] bilih parentah amarêngakên, Radyapustaka nyuwun mugi kakarsakakên tumut angrêmbag, kula nuwun sumôngga.
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka, asarêng punika maringakên sêrat paturanipun abdi dalêm bupati kitha Surakarta katitimasan kaping 31 Dhesèmbêr 1926 ôngka 3634/B/III sakanthinipun, bab tiyang nama Kêrtasêmita ing dhusun Jalakan, manggih sela wujud umpak wontên ing sabin. Sela wau samangke kabêkta dhatêng kaondêran Sukaharja. Pêpatih dalêm mundhut panimbang, sela wau prêlu kapundhut nagari punapa botên.
Wis tak rêmbug karo Kangjêng Adijaya, supaya disimpên sing
kados tatêdhakan ingkang kaparingakên asarêng punika, nêdha nyambut pola-pola bathikan gadhahanipun musium Sriwêdari, badhe katurun, sarta nêdha têtêdhakan sêrat bab bathikan. Dhawuhipun pêpatih dalêm amarêngakên. Ingkang punika bilih wisesaning Radyapustaka amanah botên wontên pakèwêdipun, lajêng kadhawuhan anindakakên saprêlunipun.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sêratipun abdi dalêm Bupati Klathèn katitimangsan kaping 14 Juni 1927, ôngka 1625/B/29 tumraping sêrat paturanipun abdi dalêm mantri dhistrik Samapura ingkang katur asarêng punika, bab manggih rêca 2 iji, sirahipun sami tugêl kaupados dèrèng pinanggih, punika sarèhning nama kantun gêmbung kemawon, pamanah kula botên prêlu kapundhut, namung ing papan tilas pinanggihipun wau kapratelakakên mirit kathahipun sela-sela bokmanawi wontên candhinipun ingkang kapêndhêm, punika prayogi kapriksa, ngêntosi konduripun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya
anggènipun dèrèng ngintunakên pola wau, kula nuwun sumôngga.
Prajakintaka - Gusti (?), 8 XII 27
Kawula nuwun gusti, mênggah anggèn kawula badhe sowan ing ngarsa dalêm punika prêlu ngaturakên sêrat dhawuh ingkang konjuk asarêng punika. Mila badhe kawula sowanakên piyambak, amargi wontên pamrayoginipun raka jêngandika Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, Radyapustaka supados mangsuli ngêncêngi panyuwunipun, saèstunipun kathah urusanipun ingkang prêlu kauningan ing panjênêngan dalêm, namung sarèhning badhe kathah atur kawula sarta prabot-prabotipun, kaparênga
Prajakintaka - Wakil Wisesa Paheman Radyapustaka, 12 September 1927
Katur kondhang ingkang minôngka wêwakilipun wisesaning Pahêman Radyapustaka.
Nuwun, nalika tanggal kaping 26 Agustus 1927, kula macak atur dhatêng ingkang nindakakên padamêlan wisesaning Pahêman
kantor Kapatihan sanès-sanèsipun, mila kula gadhah panyuwun.
I. Musium kula tutup (libur) sadintên ing dalêm saminggu, supados liburanipun gumêlêng dados satunggal, dene liburan sanès-sanèsipun kados ta: grêbêg Rêbo wêkasan, balapan sasaminipun, punika lêstantun kabikak kados adat, namung kula nyuwun kuruping liburan wau.
Kados tatêdhakan ingkang kula aturakên asarêng punika, mênggah panyuwun kula wau takêranipun ing sapunika pancèn kêdah makatên, manawi botên makatên, badhe rêkaos tumindakipun, dumugi sapriki dèrèng wontên dhawuh, môngka carik sampun kula ladosakên ing nagari nalika tanggal kaping 3 Sèptèmbêr punika, dados ing Radyapustaka sapunika sampun têtêp kados tatananing nagari.
Awit saking punika, tumuntênipun angsal dhawuh, kula nyumanggakakên wakiling wisesa.
sampun kula aturakên Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, dhawuhipun sampun sakeca, namung bab sêrat kawruh bathikan supados kapratelakakên ing Radyapustaka pancèn dèrèng wontên, amargi pamundhutipun kala samantên nama sawêg rampung kemawon pangarangipun, dados dèrèng kasumêrêpan bilih Radyapustaka sampun wontên, dene sêratipun ugi badhe dipun upadosi rumiyin, ing dalêm utawi ing paresidhenan. Mênggah panêdhanipun pangagêng apdhèling nèipêrhid kangjêng pangeran badhe istiyar (kawruh bathikan wau) kula nuwun sumôngga.
Prajakintaka - Gusti (?), 4 Oktober 1927
Kula nuwun gusti, abdi dalêm kawula angunjukakên sêrat.
1. Saking kabupatèn Sragèn, kanthi supe panggihan.2. Saking kabupatèn Klathèn, bab manggih bèri, dèrèng kaladosakên, nyuwun dhawuh.3.
Prajakintaka - Gusti (?), 30 Nopember 1927
Kawula nuwun gusti, pandangu dalêm bab arta saha badhe tumanjanipun.
1. Wontên Bôndha Lumaksa: f 10002. Wontên paktori: f 10003. Wontên Radèn Tumênggung Suradipura: f 319,43Gunggung: f 2319,43
pêpêthan griya: 75Gunggung: f 1043,68
Dados petangipun, arta kas: f 2319,43
Wondèntên arta badhe paringipun nagari f 1000 sampun kasuwun, dèrèng kaparingakên, mugi andadosakên kauningan.
Wisesa Radyapustaka - Patih Karaton Surakarta, 7 Juni 1927
Nuwun, dhawuh katitimangsan kaping 6 Juni 1927, ôngka 784/II D/3, sampun kula tampi, sarèhning nagari botên kaparêng anggalih aturipun Radyapustaka kaping 8 April 1927, ôngka 118, ingkang ugi sampun angèngêtakên malih kawrat sêrat kaping 2 Juni 1927, ôngka 171, nanging botên kaparêng ebah sakêdhik-kêdhika panggalihanipun, dening punika mila kula nyuwun kèndêl anggèn kula dados pangarsaning Radyapustaka, rumaos botên sagêd badhe nindakakên ingkang kalayan prayogi, wondene sintên ingkang kadhawuhan gêntosi kula nyuwun dhawuh, badhe lajêng kula pasrahi pandamêlan.
W.G. Kusumayuda - Anonim, 25
ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, rèngrèng pranatan sasêbutane putra santana dalêm kang saka pêpatih dalêm, kagalih ana kang durung kapenak, ingandikakake nata manèh saprayogane, sarta gawe tatanan lalênggahane putra santana dalêm. Marmane ing mêngko anamtokake marang 1. Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, 2. Radèn Tumênggung Purbadipura, 3. Radèn Tumênggung Mangkudipura, 4. Radèn Tumênggung Atmadipura, 5. Radèn Ngabèi Prajakintaka, 6.
sarta pranatan lalênggahane cocoke karo jaman saiki, apa tinêmuning pangrêmbug banjur karancanga rèngrèng pisan, kagawe loro 1.
Kêkancingan iki turunane kagawe cacah 7 kawratakake marang kang padha dadi kumisi kasêbut dhuwur.
Dhawuhing kêkancingan, kaping 25 Mukaram Jimakir 1858. Utawa kaping 25 Juli 1927.
Sêrat katitimangsan kaping 15 April 1927 ôngka 784/II D/3 sakanthinipun, sampun katampèn ing kumisi, punapa suraosipun sampun dipun sumêrêpi, bab kumisèn ing Radyapustaka, punika panimbangipun kumisi sampun ngangge wêwaton kawujudan kawontênanipun ing blabag, mawi manah gandhèngipun kalihan tatanan kantor Kapatihan, dados bab punika pamanggihipun kumisi inggih kados ingkang sampun kaaturakên kawrat sêrat
Sêrat katitimasan kaping 12 Pèbruwari 1927 ôngka 371/II D/3 sakanthinipun, sampun katampèn ing kumisi, bab anggènipun kantor Radyapustaka botên gadhah liburan, punika lêrês, kantoripun pancèn botên gadhah liburan, nanging garapipun inggih mawi libur saminggu sapisan gêgêntosan, kados ingkang sampun kapratelakakên ing prêbalipun kumisi, dados pamanggihipun kumisi tumrap garapipun inggih sami gadhah liburan saminggu sapisan kados garap kantor Kapatihan, makatên malih sarèhning ing Radyapustaka wau ugi kantor, sarta ingkang nindakakên inggih garap, tatananipun inggih kapiridakên kantor Kapatihan, kantor Kapatihan inggih wontên ingkang garapipun panèwu tanpa mantri, inggih punika kantor têtuku. Bab panindakipun padamêlan padintênan, pamanggihipun kumisi garapipun sampun cêkap kados panimbangipun kumisi. Dene manawi panèwunipun pinuju pamit, makatên wau pamanggihipun kumisi namung kala-kala, dene manawi carik taksih pakèwêd dipun pasrahi têtanggêlan pangrêksaning barang manawi panèwu panuju pamit wau, prayogi matah panèwu mantri lidipun Radyapustaka kemawon, supados nindhihi utawi ngawat-awati panindakipun carik wau, salêbêtipun kapatah kaparingan tulah.
nalika tanggal kaping 16 Juni 1927, kamisêpuh ing Sukarini, sampun amêndhêt 1 rêca saking Sela, ingkang kangge pathok sabinipun tiyang nama: Diwangsêtika ing dhukuh Kêdhusan, kaluhankalurahan. dhusun Candran (Jaganalan), rêca wau nuntên kabêkta dhatêng ing kalurahan Sukarini, saha rumiyin sampun kapriksa saha kalapurakên dening mantri ondêr dhistrik Manisrêngga. Wondene sapunika rêca wau sampun lajêng kula bêkta dhatêng kaondêran ing Jaganalan.
Abdi dalêm mantri ondêr dhistrik Jaganalan.
Lajêng katur ing parentah kabupatèn Klathèn, mugi andadosakên ing kauningan.
ing kantor Kapatihan, ing mêngko anamtokake sagolong-golongane abdi dalêm kang saikine padha madana marang wadana parentah Kapatihan, utawa liyane, banjur kaêlih madanane kaya ing ngisor iki.
saking sêrat palapuranipun mantri dhistrik ing Bèji katitimasan kaping 15 wulan punika, ôngka 826/A/2 suraos, tiyang nama Mulyataruna, griya ing dhusun Ngêmplak (Bèji) dhudhuk pasitènipun ing sakilèn masjid Ngêmplak, antawis 1 mètêr lêbêtipun, lajêng manggih sawarni barang kina 11 iji bèri saking têmbaga saha kuningan. 1 iji kèncèng alit. 1 iji bokor mawi tutup. Wondene barang wau ingkang taksih sae bèri wadhah 9 iji, sanès-sanèsipun sampun sami risak, amila kula nyuwun cumadhong dhawuh barang wau punapa kula aturakên.
Nuwun, kula ngaturi uninga, nalika tanggal kaping 27 Mèi 1927, tiyang nama Jayawikrama ing dhusun Samapura manggih rêca candhi cacahipun tiga:
1. Rêca Wisnu, 2. Rêca Siwah } sami kadamêl saking sela
Rêca Siwah kalih pisan, sirahipun sampun sami tugêl, kaupadosan derangdèrèng. pinanggih.
Pinanggihing rêca-rêca sadaya wau sami kapêndhêm wontên ing pakaranganipun tiyang kasbut ing nginggil.
Kajawi saking punika ing sakiwa têngêning pakaranganipun Jayawikrama wau, punapadene ing salêbêting pakaranganipun Jayadikrama, katingalan kathah sela-sela tilas candhi ingkang sampun pinanggih. Dene ingkang sampun pinanggih sami dipun angge pirantos pagêr utawi sanès-sanèsipun dening ingkang sami manggih. Malah tiyang nama Jayapawira ugi gadhah rêca sela wangun lêmbu gumarang, pinanggihipun sampun dangu.
Mirit kathahing sela-sela tilas candhi, ingkang pinanggih, kula gadhah pangintên, bilih ing ngriku wontên candhi ingkang sampun kapêndhêm, nanging pêrnahipun dèrèng sagêd kasumêrêpan.
Ingkang punika salajêngipun bab wau kawuningan parentah nyumanggakakên.
Lajêng katur ing parentah kabupatèn ing Klathèn, mugi andadosakên ing kauningan, saha nuwun sumôngga.
ambalèkake pola ukiran cacah 8 iji, sarta aku awèh plangkan kanggo dokok ukiran.
katitimangsan kaping 2 Juni 1927, ôngka 171 sampun kauningan, dhawuhipun lêrês, pêpatih dalêm rujuk panimbangipun komisi supados
Nuwun, ingkang kula aturakên, mênggah kaparêngipun kangjêng parentah agêng kasêbut ing sêrat
liburan sanès-sanèsipun ugi bikak anyambut damêl, lajêng kalampahakên giliran, makatên malih bilih Radyapustaka kaanggêp sami kalihan tatanan kantor Kapatihan, inggih botên mantuk, dene panèwu tanpa mantri. Langkung malih kasamèkakên kalihan pakêmpalan, wujudipun sapunika saya botên sagêd, amargi panitra kêdah pilah kalihan artaka, saha artaka bilih pangkatipun kirang saking mantri ugi botên sagêd, dening takêranipun botên murwat. Kajawi punika kula nyuwun katrangan, saupami panèwu pamit, sintên ingkang nyêpêng arta saha barang ingkang pangaosipun kathah, mila kula prêlu lastantun cacah sapunika, malah kula nyuwun salah satunggal carik kaingsêr punapa kadospundi sagêdipun lajêng ngwontênakên mantri kados suwunan Radyapustaka katitimangsan kaping 20 Pèbruari 1925 ôngka 36 minôngka sor-soraning panèwu, kula nuwun sumôngga.
Anonim - Patih Karaton Surakarta, 20 Mei angka 184/II D/3
Nuwun sêrat dhawuh katitimangsan kaping 20 Mèi ôngka 184/II D/3 sampun kula tampi, dados têgêsipun
1. Nagari anggalih botên lêrês anggènipun Radyapustaka mastani kumisi taksih lêpat.
2. Nagari botên nêtêpi ungêl-ungêlan ingkang wontên ing sêtatutên, ingkang ugi sampun kaidèn, inggih punika pènêng mistêr saha sèkrêtaris kêdah wontên piyambak-piyambak.
3. Nagari botên nganggêp dhatêng pamrayogi kula, ingkang suraos botên cêkap bilih amung carik kapitados nyêpêng barang samantên agêngipun, môngka mirit dhawuh wontênipun kumisi Radèn Tumênggung Gitadipura amung nimbang cacah botên dumugi nata sapangkat, dening punika mila kula prêlu ngèngêtakên sapisan malih, punapa inggih sampun têtêp dhawuh kaparêngipun wau.
agêng nalika malêm Akad tanggal kaping 27 wulan Mulud taun Jimakir, ôngka 1858, utawi kaping 24 Sèptèmbêr 1927.
Surakarta tanggal kaping ... wulan Mulud taun Jimakir ôngka 1858.
II. Salasa tanggal kaping 15 wulan Ruwah taun Jimawal ôngka 1861, utawi kaping 5
Kadangu parentah kantor Radyapustaka (musium) kula kadhawuhan mariksa barang panggihan saking kabupatèn Kalathèn awarni cuwilan
I. Cuwilan gôngsa 4 iji, wawrat 15 kati.
1 kati rêgi f 0,60 = f 9.-
Dhawuhipun pangagêng, sêrat paturan katitimangsan kaping 7 Pèbruari 1927 ôngka 34 sampun kauningan ing
kantor Kapatihan, ing mêngko anamtokake sagolong-golongane abdi dalêm kang saikine padha madana marang wadana parentah Kapatihan, utawi liyane, banjur kaêlih madanane kaya ing ngisor iki.
Dhawuhing kêkancingan kaping 17 Jumadilawal Jimakir 1858.
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, bab gambar badhe têtêngêr Radyapustaka sampun kula rêmbag kalihan Ngabèi Citrairannya, aturipun sandika badhe lajêng kagarap iyasa cithakan, mênggah bab waragat gampil. Namung Ngabèi Citrairannya gadhah pamanggih gambar wau manawi kangge mainan jam kagêngên, prayogi kaalitakên pantêsipun kangge mainan jam, saha aksaranipun ingkang mungêl, Pahêman Radyapustaka, sarèhning kanjungkêlên sangêt, manawi maos dadak anjungkêlakên gambaripun, punika prayogi kasantunan traping aksaranipun supados pamaosipun botên anjungkêlakên gambar. Wangsulan kula bab ngalitakên kula condhong, saha purun mêngku ing pangintên mêsthi kaparêng, namung bab nyantuni traping aksara, kula kêdah lapur rumiyin amargi punika nama ngewahi. Ngabèi Citrairannya ugi nyuwawèni, saha lajêng nêmbung gambaripun kasuwun badhe kamanah wontên griya sarta wontên ingkang kamanah parlu nyuwun sasêrêpan rayi jêngandika, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, gambar lajêng kula tampèkakên saha sarèhning badhe sowan ing rayi jêngandika kula prayogèkakên matur bab badhe nyantuni traping aksara wau, wangsulanipun prayogi, kula nuwun sumôngga.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, kula dipun dhawuhi ibu dalêm Gusti Bandara Radèn Ayu Jayadiningrat matur ing panjênêngan dalêm, kagunganipun sêrat primbon ingkang katur asarêng punika supados kakarsakakên ing Radyapustaka sapantêsipun, amargi ibu dalêm parlu ngagêm arta, kula nuwun sumôngga.
Kadhawuhan ngrêmbag kalihan Mas Ngabèi Yasawidagda, parlu kapundhut punapa botên, manawi botên, badhe kapundhut kiyai lurah piyambak.
W.G. Prajakintaka - WG Kusumadiningrat, 5 Besar taun Be 1856 A.J. [17 Juni 1926 A.D.]
Nguningani pangagêng kumisi kriya WG Kusumadiningrat.
Ing dintên punika Kêmis sontên (malêm Jumungah) tanggal kaping 5/6 wulan Bêsar taun Be, angkanipun warsa 1856.
Kula Radèn Ngabèi Prajakintaka, supata dêmi Allah dêmi Rasulolah, kados ing ngandhap punika.
Anggèn kula kakarsakakên dados liting kumisi mariksa kasagêdanipun calon abdi dalêm kriya pandhe êmpu, kula sanggêm badhe botên nampèni kasagahan utawi pawèwèh ingkang minôngka rêruba saking sintên-sintêna, sarta sanggêm nindakakên miturut wêwatonipun kumisi, tuwin botên badhe baukapine, utawi nalisir saking lêrês.
Anggèn kula supata sarta nyanggêmi ingkang kasêbut ing nginggil, botên saking pambujuk sasaminipun, ananging saking eklasing manah kula piyambak.
Manawi kula botên nêtêpi supata saha sêsanggêman kula wau, sanadyan amung salah satunggal, mugi angsala babênduning Allah, ananging manawi kula sagêd anglampahi ing salêrêsipun, angsala kamulyan saking Allah.
Parêpatan kumisi dhalang, nalika malêm Sênèn kaping 8 Agustus 1926.
1. Radèn Ngabèi Prajakintaka. | 2. Mas Ngabèi Nayawirôngka. | 3. Mas Ngabèi Wirawiyaga. | 4. Ki Lêbdacarita.
1. Sêratipun Mas Sasrasutikna, wadana guru H.I.S. ing Bayalali, suraos nyuwun supados ing
pirantosipun, supados sagêd nyudhiyani: kawaos dening Radèn Ngabèi Prajakintaka, sasampuning rampung lajêng karêmbag, putusanipun badhe dipun pituruti, ingkang kadugi dhatêng Bayalali, Mas Ngabèi Nayawirôngka (guru) kanthi bêkêl Karyaludira sarta
1. Kêlir papêthan kothak sakêpyakipun. | 2. Gôngsa, rêbab gêndèr. 0124 3. Ringgit.
Ing sabên tigang wulan, dipun kumisi Mas Ngabèi Atmamardawa utawi Mas Ngabèi Wirawiyaga, ugi kêdah waragat saking ingkang ngadêgakên pasinaon, mênggah pasinaon wau kadamêl rampung salêbêtipun 1 1/2 taun, manawi eksamên kêdah wontên Radyapustaka, ingkang angsal eksamênipun badhe kaparingan dhiploma.
punika, kula sampun angèstokakên dhawuhing kumisi, andhatêngi pakêmpalan ingkang sumêdya ngêdêgakên kursus dhalang ing Bayalali, kasbut sêratipun Mas Sasrasutikna guru H.I.S. ing Bayalali, numpak tram pungkasan, anjujug griyanipun sadhèrèk Mas Sasrasutikna, wanci jam 1/2 8 sontên, lajêng dhatêng griyanipun sadhèrèk mantri guru sakolahan Jawi klas II.
Ingkang dhatêng watawis sadhèrèk 22 iji, golongan guru, pananggap pêkên, pangrèh praja, tuwin pagantosan, dipun jênêngi utusaning parentah, priyantun mantri pangrèh praja kitha Bayalali.
Wanci jam 1/2 9 dalu, sadhèrèk Mas Sasrasutikna, atur pambagya
aminangkani panyuwunipun warga kumisi padhalangan Radyapustaka, anjênêngi parêpatan dalu punika.
Lajêng maos nutilênipun parêpatan pasinaon dhalang Radyapustaka. Lajêng dados rêmbag rame, wosipun sami katingal wêgah agênging waragat kursus dhalang, awit kapetang upami sadhèrèk 16 iji, bayaranipun sadhèrèk satunggal kirang langkung f 3.00.
Kula nampèni pitakenan satunggal kalih sasampuning kula jawab, kula lajêng sêsorah adêgipun pasinaon dhalang Radyapustaka, kawruh-kawruh sawatawis, ingkang sakintên sagêt anggrêngsêngakên parêpatan.
Ha. Kursus dhalang Bayalali ngadêg, nampèni murit kathah-kathahipun 16 iji.
Na. Bayaranipun sawulan f 1.50. mawi prajangjian ingkang sami sinau sakêdhikipun kêdah 2 taun.
Ca. Rampunging sinau kakintên sakêdhikipun tigang taun.
Ra. Sinaunipun sawulan namung kaping kalih, malêm Saptu sapindhah lan kaping tiga wulan Walandi.
Ka. Papanipun kadarman pandhapinipun sadhèrèk mantri guru pamulangan Jawi klas II lênggahanipun dhepokan.
Da. Namung pambikakipun wiwit malêm Saptu kaping 24/25 Sèptèmbêr 1926 punika, wulanipun Oktobêr malêm Saptu sapindhah lan kaping tiga makatên salajêngipun.
Ta. Sarèhne dèrèng samêkta ringgitipun, nyuwun nyambut Radyapustaka ingkang parlu kangge rumiyin. Saptu yèn kangge kaantukakên.
Sa. Ing Bayalali rêbab botên wontên, inggih nyuwun ngampil Radyapustaka.
Wa. Benjing malêm Sênèn kaping 5 Sèptèmbêr 1926 sadhèrèk Mas Sasrasutikna
--- [162a] ---
kangge kêkiyatan angupadosa darma dhatêng ingkang sakintên pantês, kacondhongan. Ugi sanalika wau Surasudarman, mantri pangrèh praja kitha Bayalali, paring darma sabên wulan f 1.50. watawis jam 1/2 11 dalu parêpatan katutup wilujêng.
Mantuk kula Akat ping 29 Agustus 1926, sêpur enjing kula mantuk, saha dipun sukani sêpuran f 1.40 kangge mlampah mantuk klas III bôngsa sabrang.
Wisesa Paheman Radyapustaka - Pepatih Dalem, Nopember 1926
Atur kula wisesaning Pahêman Radyapustaka, katur ing pêpatih dalêm.
Nuwun ingkang kula aturakên, kula sampun nyumêrêpi sêratipun pangagênging parentah karaton ingkang katur ing pêpatih dalêm katitimangsan kaping 12 Rabingulakir Wawu 1857 ôngka 57/8 Ha II dalah cirenanipun pêpatih dalêm ingkang tumrap sanginggiling sêratipun pangagêng parentah karaton wau, punika mugi andadosakên kauningan, nalika taun 1921, pangagênging parentah karaton mawingimaringi. sêrat kula katitimangsan kaping 16 Marêt 1921 ôngka 154 Ka/4/III suraos maringakên têtêdhakan sêratipun ingkang nata Sanapustaka, punika kula aturi wangsulan katitimangsan kaping 7 April 1921 ôngka 37 kados têtêdhakan ingkang kula aturakên asarêng punika, kanthi wangsuling sêratipun
Sêrat katitimangsan kaping 16 Oktobêr 1926 ôngka 1819/II D/3, sakanthinipun sampun katampèn ing kumisi, punapa suraosipun sampun dipun sumêrêpi, asarêng punika kanthining sêrat wau kula aturakên wangsul, bab papriksan ing kantor Radyapustaka, kumisi ngaturi katrangan kados ing ngandhap punika.
1. Bab bikakipun musium, miturut sêrat pratelaning padamêlan saking musium katitimangsan kaping 23/12 25 bikakipun jam 9 dumugi jam 1 siyang ewadene manawi lêrêsipun bikakipun wau jam 7 inggih botên dados punapa, malah wêwah prayogi.
2. Bab lampah panindakipun barang panggihan, ing pratelan botên wontên sarta wêkdal kumisi nindakakên papriksan, pratelanipun garap inggih amung kados ingkang kawrat ing prosès prêbal wau.
1. Bab nindakakên pandangon kawruh kriya sarta bab anggêbêg sarungan sasaminipun, punika sarèhning prosès prêbalipun kumisi ingkang katur ing nagari mawi dipun kanthèni turunanipun pratelaning padamêlan ing musium, punika pamanahipun kumisi cêkap kapratelakakên, kados pratelan asarêng punika. Padamêlan ingkang kapratelakakên ing prosès prêbal amung dipun pêndhêti ingkang kamanah prêlu kemawon, dados botên nama kirang, amung wontên satunggal bab ingkang ing pratelan pancèn dèrèng wontên, inggih punika bab sabên taun anampèni saking nagari rèngrèng almênak ing pangêcapan H Buning, suraos kapatitisakên bab kawontênanipun karaton dalêm.
Bab cacahipun garap, panimbangipun kumisi inggih kados ingkang kawrat ing prosès prêbal, inggih punika carik 1 pambantu 2 amargi kawontênanipun sêrat-sêrat kalêbêt buku-buku turunan, kados ta buku Suluk Sèh Lêmah Bang, Suluk Acih sarta Suluk Bustam sasaminipun, sapintên amung wontên 11 iji sêrat, punika cêkap katindakakên garap 3 iji, ewadene manawi keceran papriksan bab almanak punika kadhawuhan mêwahakên ing petang inggih badhe kapatitisakên malih.
Bab bêbau rêrêsik sabên tanggal sapisan sarèhning ingkang sampun kalampahan wêwahipun bau bêrahan punika sabên wulan amung 1, môngka manawi sampun kawêwahan bêbau 1 sabên dintênipun lajêng nama wêwah bau 1, mila pamanggihipun kumisi, bau bêrahan sabên tanggal sapisan wau, sampun botên prêlu dipun wontêni malih.
Mênggah punika mugi andadosakên kauningan, saha amung nyumanggakakên.
Radyapustaka - Kantor A/3, 11 Desember 1926
Nuwun, kasêbut sêratipun kumisi katitimangsan kaping 29 Nopèmbêr 1926 ôngka 178 angaturi katrangan papriksan ing kantor Radyapustaka botên kirang dening prosès prêbalipun dipun kanthèni turunan pratelaning padamêlan ing musium, padamêlan ingkang kapratelakakên ing prosès prêbal namung dipun pêndhêti ingkang kamanah parlu-parlu kemawon. Inggih ingkang makatên punika jalaranipun anggèn kula mastani gèsèh sarta kirang, namung wontên raos sakêdhik anggèning kumisi mratelakakên kawajiban kula ing parêpatan, mèngêti sadaya rêmbag salajêngipun nindakakên damêl notilên, môngka lêrêsipun damêl notilên salajêngipun nindakakên, kajênging ukara punika beda sangêt, sagêd ugi ngicalakên pintên-pintên padamêlan, kula punggêl samantên kemawon, mindhak nama wawan-wawan, dede parluning tiyang nyambut damêl, wosipun panyuwun kula kasêbut ing sêrat katitimangsan kaping 22 Oktobêr 1926 ôngka 225, punika mugi kaparêngna, amargi wawasan punika sagêd ugi lêpat, dening namung
bèntên sangêt kalihan ingkang nindakakên, kados ta Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat punika nguningani sayêktos malah sasat nyarirani, dados inggih anggalih sayêktos, kayêktosanipun ngantos macak atur ing nagari kados ingkang sampun kula pratelakakên ing sêrat kula katitimangsan kaping 22 Oktobêr 1926 wau, makatên malih ingatasipun padamêl ingkang mawi têtanggêlan punika awrat, wujudipun inggih kantor kula punika beda kalihan kantor sanès-sanèsipun, tôndha yêktinipun wiwit badhe dipun bêsmi, sabên dalu kula mêsthi dhatêng musium, malah Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat ugi asring kaparêng nganglangi, langkung malih sarêng wontên ura-uru sabên wanci jam 7 sontên, kula sakônca sampun sami jagi wontên ing musium, bibaranipun wanci jam 5 enjing. Sarêng angsal paring dalêm prajurit jayatanantaka sarta trunasêkar kônca kula suwak, kônca carik ingkang kula pacak giliran sadalu edhang, kula piyambak ingkang ajêg, ngantos 15 dintên jagi sadalu-sadalu, sarêng sampun ragi têntrêm punika sawêg kula kèndêli, nanging kula mêksa dhatêng, sontên anata pajagèn, amargi taksih kaparingan pulisi, lajêng dalunipun langlang wiwit jam 12 utawi jam 1 mantuk kula botên mêsthi, trêkadhang jam 2 jam 3-4 trêkadhang enjing, dumugi sapriki taksih, amila manawi ingkang makatên punika botên kalêbêt ing panggalihan, nama kirang sampurna wawasaning kumisi, wusana sêrating kumisi kula aturakên wangsul asarêng punika.
sampun nampèni sêratipun pangrèh Yapa Insêtitut kalih iji sami katitimasan kaping 16 April 1924 sêrat wau sampun karêmbag saprêlunipun, panêmbung damêl sêsorah punika badhe katampenan satunggal rumiyin, ingkang kamanah prêlu sêsorahing bab paedahipun sêrat-sêrat karanganipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung ... . (salajêngipun). Kauningana, ingkang pinanggih wontên ing Surakarta sarta mupakat ing akathah winastan tapak asta Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung piyambak punika namung satunggal: Sêrat Nitipraja. Kalampahan sêrat Nitipraja wau sampun dipun sinau yêktos ing satamatipun, ing pamanah Sêrat Nitipraja wau, dèrèng kaangge garan sêsorah kados ancêr-ancêripun Yapa Insêtitut. Ingkang makatên wau sabab swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung punika nêngênakên dhatêng kapandhitan, botên dhatêng kapujanggan.
Awit saking punika, Radyapustaka lajêng santun ada ambadhèni sêsorah bab munduripun basa. Kauningana, sarèhning dintên punika sampun nyêlaki wêwangkidipun pangrèh Yapa Insêtitut, mila kasagahanipun Radyapustaka badhe
--- [166a] ---
ngintunakên sêsorahipun badhe wontên kasèpipun, botên sagêd nêtêpi tanggal sapisan Juli.
Awit saking sêrat dhawuh katitimangsan kaping 7 Agustus 1926 ôngka 1628 B/1 punika taksih kirang sakêdhik kalihan kajêng kula, mênggah
Gusti Kangjeng Pangeran Arya Adiwijaya - Kantor Musium, 20 Mei 1926
Kula nuwun, awit saking dhawuh dalêm Gusti Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, kadhawuhan maringi sumêrêp, bab Katalogên Jawi barang-barang kina, sampun kaêcapakên ing Mardimulya, kathahipun manawi botên 200 inggih 300 buku, kula ragi kasupèn, wontên waragad f 160.- satus sawidak, punika ing
griya ing dhusun Jalakan, bawah kalurahan Bêgajah, sawêk mluku ing sabinipun, sanggèn pathok ôngka 46 manggih sela ingkang kapêndhêm arupi umpak utawi lumpang, nanging mawi cucuk lajêng kula purih bungkar, kaukur.
Ing nginggil têngah lês molo pêsagi lêbêtipun 27 c.m. wiyar 13 c.m ing ngandhapipun sela kasbut ugi kêpanggih banon, kaukur wiyar 20 c.m. kandêl 8 c.m. dene panjang botên sagêd ngukur amargi sampun tugêl.
Wondene sela saha banon wau kabêkta ing kaondêran Sukaharja.
Lajêng katur ing parentah kabupatèn kitha Surakarta, mugi andadosakên kauningan saha nyumanggakakên.
Nuwun, kasêbut palapuran bab manggih sela umpak kawrat sasisih punika mugi andadosakên kauningan saha nyumanggakakên.
Dintên tutupipun musium ing Surakarta, wiwit tumanggapipun wulan Oktobêr 1927.
1. Sabên ing dintên Jumungah. | 2. Tanggal kaping 11 Sura. | 3. Dintên Kêmis enjingipun Rêbo pungkasaning wulan Sapar. | 4. Sakatèn mungêl kaping kalih. | 5. Tanggal kaping 13 Mulud. | 6. Tanggal kaping 22 Rêjêb. | 7. Tanggal kaping 28 Rêjêb. | 8. Tanggal kaping 16 Ruwah. | 9. Tanggal kaping 17
Tanggal kaping 2 Siyam. | 12. Tanggal kaping 13 Siyam. | 13. Tanggal kaping 2 Sawal. | 14. Tanggal kaping 11 Bêsar. | 15. Tanggal kaping 2 Januari. | 16. Tanggal kaping 1 Sèptèmbêr.
Ha. Manawi ing dintên Jumungah, tanggal kaping 2 Januari utawi 1 Sèptèmbêr wau nyarêngi kalamangsanipun kathah têtiyang ningali, kados ta, sabên ing dintên grêbêg, tuwin prêpêganipun grêbêg Mulud, tutupipun kaundurakên kadhawahakên enjingipun.
Na. Tutupipun wiwit ôngka 2 dumugi 16,
Katalogis barang-barang kina ing musium rêgi f 0,50.
Ing nglêbêt isi sêrat utawi rèngrèng kupiya sasaminipun.
Radyapustaka. | 4. Ciri aksara Ra, dhawuh badhe kakumisi. | 5. Ciri aksara Ka, kumisi nêdha cacahing garap. | 6. Ciri aksara Da, kawontênaning Radyapustaka. | 7. Ciri
Adiwijaya, anêtêpakên dhatêng Mas Ngabèi Wirasukadga, abdi dalêm mantri pandhe ing kadipatèn anom ing Surakarta, dados
Nuwun, nalika dintên Salasa kaping 11 Agustus 1931, rèh kula pun Darnasayana, abdi dalêm jajar garap ingkang
Ingkang punika andadosakên pangungun kula, dene nagari botên ngèngêti sêrat paturan kula, ingkang sampun sami kaparingan dhawuh, punapadene sêsanggêmanipun Daryasana nalika badhe kakarsakakên dados jajar garap Radyapustaka.
I. Katitimangsan kaping 4 Nopèmbêr 1928 ôngka 230 bab nyuwun pambantu ingkang gumathok sarta sagêd têmbung Walandi.
II. Katitimangsan kaping 19 Juni 1930 ôngka 151 bab Radèn Mas Suhiman nyuwun kèndêl anggèning dados pambantu Radyapustaka, kanthi
kados sêrat katitimangsan kaping 4 Nopèmbêr 1928 ôngka 230 wau. Kaparingan dhawuh katitimangsan kaping 12 Dhesèmbêr 1930 ôngka 2049 A/1/I amarêngakên panyuwunipun pambantu ingkang gumathok, namung kêdah apangkat jajar garap, kanthi maringakên sêrat paturanipun pun Suripta.
IV. Katitimangsan kaping 2 Januari 1931 ôngka 1 sampun dhèrèk kaparênging nagari, nanging pun Suripta dèrèng sagêd ngangge kaparingan dhawuh katitimangsan kaping 4 Pèbruari 1931 ôngka 170 A/1/I kanthi maringakên tatêdhakan sêratipun abdi dalêm
Awit saking punika kula nyuwun têtêpipun sêrat paturan kula sarta sêrat dhawuh ingkang kasêbut ing nginggil wau, mênggah paturan kula sarta dhawuhing nagari sadaya wau têtêdhakanipun sami kula ladosakên asarêng
1. Pangarsa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat. | 2. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya. | 3. Panitya, Mas Ngabèi Prawiraatmaja. | 4. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga. | 5. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
I. Radèn Mas Arya Wuryaningrat ngandika atas namaning pangrèh Radyapustaka ngaturakên panuwun dhatêng panitya kasusastran anggènipun sami mrêlokakên dhatêng parêpatan punika, lajêng mratelakakên kala Radyapustaka parêpatan warga malêm Sabtu kaping 4 Bêsar Ehe 1860, utawi kaping 3 Mèi 1930, panjênênganipun matur pangarsa kaaturan anglajêngakên anggalih kasusastran, amargi kala konggrès Radyapustaka wohipun sampun dipun anggêp dening guprêmèn, pangarsa sampun nyanggêmi lajêng parêpatan pangrèh nalika kaping 26 Bêsar Ehe 1860, utawi kaping 25 Mèi 1930, Radyapustaka andhapuk panitya kasusastran, pangarsanipun panjênênganipun, namung lajêng kasupèn, ngantos dipun èngêtakên ing panitra, tumuntên Radyapustaka parêpatan pangrèh nalika malêm Kemis kaping 3 Ruwah Jimawal 1861, utawi kaping 25 Dhesèmbêr 1930, pangarsa andangu kadospundi panindakipun panitya kasusastran, aturipun kasupèn, prabot-prabotipun dipun padosi botên wontên, sarêng kapanggih taksih ngalêmpak wontên purtêpèl dèrèng ewah, tiyang pancèn dèrèng dipun uningani, punika panjênênganipun lajêng nyuwun ing pangarsa supados kaparêng nyêrati dhatêng para
warga wau, panjênênganipun mundhut larasanipun sêrat ingkang dhatêng para warga sarta namaning warga sadaya, sampun dipun aturi lajêng kawaos.
4. Warga kaparingan sêrat wêwaton kasusastran nyatunggal, supados sami sinau piyambak-piyambak.
5. Nyêrati dhatêng para pakêmpalan ingkang marsudi basa, sarta ingkang sakintên sagêd suka katrangan kakiranganing wêwaton kasusastran.
dhepartêmèn Batawi. | 5. Mardibasa ing Bèji, sarta Surakarta.
Dutadilaga. | 5. Juru rêmbag Tu.Tuwan. E. Mudhi.
Suradipuran pamit, sampun kalajêng badhe parêpatan sanès ingkang nunggil wanci. Prawiraatmajan ugi pamit, arungan kathah padamêlan.
I. Panyêratipun têmbung mônca. Ing sarèhning ingkang badhe usul bab punika R. Ng. Dutadilaga, nalika parêpatan ingkang kapêngkêr pamit, dados dèrèng sadhiya ular-ular. Mila pangrêmbag lajêng kaundurakên.
II. Sêrat saking Radyapustaka, ingkang suraosipun mundhut pirsa, kadospundi sarta dumugi punapa pangrêmbagipun panitya kasusastran. Kaangkah sadèrèngipun wulan Siyam sampuna sagêd sadhiya. Prakawis atur katrangan punika kapasrahakên Martasuwignyan tuwin Dutadilagan, ingkang ugi dados warganing pangrèh Radyapustaka.
III. Sêrat saking R. Lu. Atmasuprapta, nêdha pêpanggihan kalihan panitya, badhe katampi benjing Jumuwah kaping 5 Mèi wanci jam 7 ing museyum.
Radyapustaka - Anonim, 5/6 Mei 1931
Pèngêtan parêpatan nalika malêm Sêtu kaping 5/6 Mèi 1931.
II. Palapuran anggènipun kêklêmpakan panitya Martasuwignyan: usul-usul karêmbag saparlunipun, prakawis katrangan sarta wangsulanipun, kapasrahakên Martasuwignyan.
Ing ngriki prêlu kaèngêtakên, manawi ada-adaning Radyapustaka babagan kasusastran punika dhêdhasaranipun wêwaton ingkang sampun wontên, nanging tansah asring dados grêjêg.
Ingkang sampun rampung Martasuwignyan, kasiyarakên, wêwaton dèrèng wontên kenging dipun wontêni.
Kawula Ki Radèn Wiryasayana, supata dêmi Allah dêmi rasul kados ing ngandhap punika:
1. Kawula apratela, anggèn kawula kakarsakakên dados abdi dalêm, punika botên mawi sarana kasagahan utawi pawèwèh, badhe nyagahi utawi nyukani pawèwèh sadhengaha sasêrêpanipun ingkang minôngka rêruba dhatêng sintên-sintêna.
2. Kawula sanggêm têmên-têmên sêtya tuhu sumungkêm ing sahandhaping sampeyan dalêm ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, saha angaosi ing pêpatih dalêm, tuwin angèstokakên sadaya dhawuhing timbalan dalêm, saha dhawuhipun pêpatih dalêm, utawi dhawuhipun ingkang wajib ngêrèhakên kawula.
3. Kawula têmên-têmên badhe ngêkêr samukawis ingkang kabêkta saking nalaripun utawi ingkang
5. Manawi kawula kapundhutan pamanggih sanggêm ngaturakên kalihan têmên-têmên sagaduging pamanah kawula ingkang suci murih prayoginipun.
6. Anggèn kawula nyambut damêl ingkang dados wajib kawula, sanggêm akalihan budi suci, têmên-têmên, mituhu botên paracidra, murih kauntungan kawula, utawi kauntunganipun tiyang sanès. Sarta murih kasusahan saha kalêpatanipun inggil-inggilan kawula tuwin kônca kawula nyambut damêl, saha botên badhe nindakakên kaasilan kawula ingkang gêgayutan kalihan garapan kawula.
7. Kawula sanggêm botên badhe nandukakên padamêlan ingkang adamêl karibêdan saha kasusahan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, karibêdanipun karaton utawi nagari.
8. Kawula sanggêm anggèn kan'kan' tidak perlu dibaca. kawula nindakakên padamêlan wajib kawula badhe botên nampèni kasagahan utawi pawèwèh ingkang minôngka rêruba saking sintên-sintêna.
9. Kawula sanggêm badhe botên mratikêlakên dhumatêng tiyang ingkang gadhah prêlu magêpokan garapan utawi padamêlan kawula, ingkang lêrêsipun botên pikantuk, lajêng anjalari dados lan pikantukipun.
10. Anggèn kawula nindakakên padamêlan kawula sanggêm badhe botên ambaukapine, utawi botên badhe nalisir saking lêrês.
--- [180a] ---
Anggèn kawula supata anyanggêmi sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau botên saking kapêksa, gugon tuhon saha saking pambujuk sasaminipun, nanging saking eklasing manah kawula piyambak.
Manawi kawula botên nêtêpi supata saha sêsanggêman kawula wau, sanadyan amung salah satunggal, mugi angsala bêbênduning Allah.
Mênggah panindak ingkang kasêbut ing nginggil wau kapacak ing prosès prêbal punika rangkêp kalih mawi kula tandhani nama sarta dipun tandhani dening ingkang
Citrosuwignyo - Kangjeng Tuwan Guprenur, 21 Desember 1934
Kula angaturi uninga, ing kangjêng tuwan guprênur, gêgayutan rêmbag bab basa Jawi, kasêrat mawi sastra Latin, ing parêpatanipun praja Jawi nalika kaping 10 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr wontên ing Ngayogyakarta, manawi kangjêng tuwan guprênur anyondhongi, kula nyuwun supados pangarsaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta, katêtêpakên dados lid kumisi ingkang kabêbahan angrêmbag bab ing nginggil wau, supados saya anambahi jêmbaring wawasan ingatasipun rêmbag bab ing nginggil.
aksara Ra, dhawuh badhe kakumisi. | 5. Ciri aksara Ka, kumisi nêdha cacahing garap. | 6. Ciri aksara Da, kawontênaning Radyapustaka. | 7. Ciri aksara Ta, Prosès pêrbaling kumisi. | 8. Ciri aksara
rujuk panimbanging kumisi. | 19. Ciri aksara Tha, paturan nyuwun sèlèh. | 20. Ciri aksara Nga, dhawuh mundhut pratelaning pangrèh. | 21. Ciri aksara Nga b, dhawuh yèn wisesa adrêng kalilan panyuwunipun sèlèh.
suraosipun sampun kula sumêrêpi. Mênggah bab pangrêmbag kasusastran, ing mangke pangagêngipun
panitya ingkang kapratelakakên pangarsaning Pahêman Radyapustaka wau badhe pitakèn utawi nêdha sêsêrêpan dhatêng pangagênging parentah karaton, supados dhatêng wêwakilipun pangagênging
sakanthinipun, sampun kauningan, maringi sumêrêp, punika pêpatih dalêm sampun anyuwun ing kangjêng tuwan guprênur, samôngsa parentah andhapuk komisi angrêmbag bab basa Jawi, kasêrat sastra Latin, pangarsaning Radyapustaka, supados kapacak lid komisi wau, têrangipun kados turunan sêratipun pêpatih dalêm katur ing kangjêng tuwan guprênur kaparingakên asarêng punika.
Dados tirahaning arta wulan Mèi saha Juni f 0,15 + f 24,35 = f 24,50.
Dhawuh bab panyuwun ingkang wosipun anggondhèli basa sarta sastra Jawi, punika sampun kadhawuhakên dhatêng para abdi dalêm pangrèh praja, katranganipun kados pêthikan aturipun para abdi dalêm bupati pangrèh praja. Ing ngandhap punika.
Kitha: tumrap bawah kabupatèn kitha, sampun ngangge sastra sarta basa Jawi, malah sêrat-sêrat parluning rad kabupatèn saha dhistrik, tuwin dhawuh karampungan sapanunggilanipun, ugi ngangge sastra basa Jawi, amung karampungan rad kabupatèn kasêrat basa Malayu, amargi gêgandhengan akalihan landrad, nanging sayêktosipun taksih wontên sêrat-sêrat ingkang botên sagêd kasêrat sastra sarta basa Jawi, jalaran asêsambêtan akalihan kantor paresidhenan saha pulisi, saha sêrat-sêrat ingkang dhatêng kabupatèn sajawining Surakarta, makatên ugi turunan dhawuh ingkang panjang ingkang kêdah kawaradinakên, kasêrat sastra Latin basa Jawi, parlu gampilakên sagêd kasêrat sêkrip masin, awit sêkrip masin dèrèng kaparingan sastra Jawi.
Klathèn: sampun tumindak mawi sastra saha basa Jawi, namung palapuran ingkang lêlajênganipun katur utawi sêsambêtan dhatêng paresidhenan, mawi basa Mlayu, palapuran wau inggih gampil lajêng katur nagari.
Sragèn: sampun prayogi, kajawi sêrat-sêrat ingkang sêsambêtan utawi katur amtênar Walandi.
Bayalali: angrujuki suwunan Radyapustaka, kajawi ingkang sêsambêtan utawi katur bôngsa Walandi, saha murih
kaping 26 Pèbruari 1931 No. 52 badhe pangrêmbagipun buku wêwaton nyêrat Jawi sastra Jawi wêdalan Sriwêdarèn, kawula kêpala sêkolah saha kônca-kônca guru ing pamulangan Klas II ing Gringging, gadhah atur panyuwun (voorstel) kados ing ngandhap punika.
Ha. Nyuwun supados aksara Jawi kasêrat sanginggiling garis, wujudipun kados dening sêrat kawula punika, supados yèn kalêrês kasêrat jèjèr kalihan aksara Latin sinawang sae. Katêtêpan ingkang sampun inggih jèjèr, ananging aksara Latin ingkang kulinanipun kasêrat ing nginggil garis, lajêng wontên ngandhap garis, punika ing raos botên sakeca, aluwung aksaranipun Jawi kasêrat sanginggilipun garis. Dene pun garis namung prêlu kangge sipatan, amurih sêratan sagêd kêncêng.
Na. Nyuwun supados aksara murda taksiha dipun lêstantunakên kangge nyêrati namanipun tiyang utawi lare, botên namung kangge wontên ing tataprunggu kemawon, pakèwêd mênggahing panampi utawi panganggenipun saha gadhah raos ambedakakên. Awit manawi ngèngêti tatakrama, wajib sangêt ingatasipun anak ngaosi dhatêng bapa biyung
bangsanipun piyambak. Yèn botên kawula ingkang ngaosi, gèk sintên. Wondening namaning lèpèn, rêdi, nagari sasaminipun botên kasêrat mawi aksara murda inggih andhèrèk, awit kirang prêlu.
sampun dipun taksihakên, inggih lêrês, ananging ing sarèhning adamêl kisruhipun lare ingkang nêmbe sinau,
Mardibasa ing Bèji, katur pangarsaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta.
Kula nuwun, kula sampun nampèni sêratipun pangarsa katitimasan kaping 26 Pèbruari 1931 ôngka 52, sakanthinipun satunggal buku wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi dalasan ôngka.
Awit saking pamundhutipun pangarsa, supados pangrèhing Mardibasa ambiyantu dhatêng pangudining wêwaton kasusastran Jawi, sarana aniti buku kasêbut ing nginggil, kula ngaturi uninga, sayêktosipun pangrèh sadaya dèrèng sami lêbda dhatêng kasusastran punapa kemawon, jalaran pancèn inggih sarwi kirang sasêrêpanipun. Dene tujuanipun Mardibasa, manawi kasêmbadan kaangkah marsudi indhak sarta saenipun basa Jawi sarana pados guru. Ananging kabêkta adêgipun Mardibasa dèrèng sapintêna laminipun, mila idham-idhaman kasêbut ing nginggil punika wau dèrèng sagêd kalampahan.
Ngèngêti karingkihanipun Mardibasa ing nginggil punika, mila sarêng tampi sih pêparingipun pangarsa, sanajan botên sagêd nyêkapi pamundhutipun pangarsa, nanging Mardibasa rumaos angsal kanugrahan agêng, jalaran sarana buku kasêbut, lajêng sagêd angsal pathokan ingkang prêmati kangge tuntunanipun para warga.
Awit saking punika, Mardibasa botên sagêd matur sanès, kajawi ngaturakên sangêt ing panuwun dhatêng sih pêparingipun pangarsa wau, sarta satampinipun sêrat saking pangarsa, miturut putusaning rêmbagipun pangrèh, manawi marêngakên, Mardibasa Bèji badhe nyuwun ngayom dhatêng Pahêman Radyapustaka, murih sagêda enggal kadumugèn ing sêdyanipun, mila sawanci-wanci Radyapustaka ngêdalakên malih sambêtipun buku wêwaton wau, nyuwun kaparingan.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, saha sadèrèngipun [sa...]
--- [190a] ---
Seratipun insêpèkturing pamulangan Jawi jajahan 5 ing Ngayogyakarta, katur pangarsaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta.
Nuwun, sampun nampèni sêrat panjênêngan cinirèn Surakarta kaping 26 Pèbruari 1931 ôngka 52, suraosipun ugi sampun mangrêtos, bab sêrat wêwaton kasusastran damêlan Radyapustaka, saking pamanggih kula ingkang prêlu kaewahan sadaya wêwaton ingkang kirang lênggah, malah tundonipun sok adamêl kisruh, inggih punika:
Wiwit ukara ingkang mungêl: kajawi têmbung-têmbung ngamônca - ngantos dumugi prosès pêrbal, kêdah kabucal, botên prêlu.
Ukaranipun kêdah dipun santuni makatên:
Têmbung ngamônca ingkang sampun kangge ing têmbung Jawi, panyêratipun miturut pakêcapanipun tiyang Jawi limrah anggèning nirokakên pakêcapanipun bôngsa ngamônca wau, kados ta: bagasi, saking têmbung: bagage, jendral saking têmbung: generaal, guprênur saking têmbung gouverneur.
3. Bab II kaca 8 adêg-adêg 5 ha, kêdah dipun wêwahi, wontên ingkang nyêbal saking wêwaton wau, kados ta: sae, dados kasaenan (bawa wacaka), sarèhning dhatêngipun na, ing ngriku saking ngrangkêp panambang: an, panyêratipun kêdah ngangge pasangan na.
4. Bab X kaca 12 adêg-adêg 1, kêdah katêrangakên ingkang cêtha, ngangge tuladha cundhukipun kalihan pasarawungan ing jaman sapunika, langkung-langkung angèlipun tumrap ing tanah guprêmenan.
5. Katranganipun pangrêmbag, bab 2 kaca 18 adêg-adêg 3 wêkasan, wiwit ingkang mungêl: manawi badhe - dumugi kajêglong kêdah kabucal.
6. Bab 3, kaca 18, 19 adêg-adêg 1 kabucal, awit botên cundhuk kalihan wêwaton ing kaca 6 bab 3 adêg-adêg 1. Dene adêg-adêg 2 anggènipun kabucal sabab tanpa damêl.
katitimasan kaping 2 Nopèmbêr 1936 ôngka 290/R.P. sakanthinipun, sampun kauningan. Maringi sumêrêp, bab panyuwun ingkang wosipun anggondhèli basa sarta sastra Jawi, punika sampun kadhawuhakên dhatêng para abdi dalêm pangrèh praja, katranganipun tumrap sêrat-sêrat, opisil sampun ngangge basa sarta sastra Jawi, kajawi ingkang sêsambêtan akalihan sanès bôngsa. Têrangipun kados pêthikan aturipun para abdi dalêm bupati pangrèh praja kaparingakên asarêng punika.
kala jaman Kartasura, ingkang nama Radèn Adipati Kêrtinagara, parlu kangge prabot panggalihan sêrat saking guprênuran, katranganipun kasuwun tumuntên.
G. Hogerat - Susuhunan Surakarta Adiningrat, 11 September 1929
Konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang angrênggani ing karaton dalêm ing nagari Surakarta Adiningrat.
Adalêm Tuwan G. Hogêrat, munjuk ing sahandhap sampeyan dalêm, ngunjuki uninga, manawi benjing ing tanggal 17 lan 19 Sèptèmbêr ing hotèl Hogêrat ing Prabalingga badhe wontên lelangan agêng, dene ingkang badhe kalelang barang-barang kados kasêbut ing ngandhap punika:
Dhuwung-dhuwung wêdalan saking Bali lan Lombok, ugi wontên ingkang rinêngga
taksih kathah warnining barang sanès-sanèsipun ingkang botên kapratelakakên, barang-barang ing nginggil kang kasêbut ing nginggil sampun dipun tontonakên ing hotèl Hogêrat ing Prabalingga.
Konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang angrênggani ing
Sêrat katur pangagêng kantor musium Sriwêdari Surakarta.
Wiyosipun, awit dhawuh parentah kawadanan kitha Bayalali lumantar tilpun kaping 16/11 29 asarêng punika kula ngladosakên sowanipun tiyang nama: Martawijaya ing dhukuh Karanglo (Musuk) ingkang manggih barang kina rupi jêne.
saking sêrat dhawuh katimasankatitimasan. kaping 16 wulan punika, ôngka 1137C/810 A/3/II asarêng punika kula ngaturakên kêda 2 iji, mangkok 3 iji, ingkang dipun panggih Sôntawirana ing dhusun Tangkisan (Gondhangwinangun) saha arta kina ringgit rupiyah saha ukon cacah 480 iji ingkang dipun panggih Sastrasuwignya, carik kalurahan dhusun ing Kadilaju (Jaganalan).
Ringgit, rupiyah saha ukon cacah 477.
Bogêm 1, botên malêbêt ing sêrat.
Ingkang kula aturakên, awit saking sêrat palapuranipun asistèn wadana ing Jaganalan katitimasan kaping 4 wulan punika, ôngka 290/-/6 mratelakakên, nalika tanggal kaping 2 wulan punika, wanci jam 2 siyang, Sastrasuwignya carik kalurahan dhusun ing Kadilaju (Jaganalan) andhudhuk siti wontên pakaranganipun piyambak, parlu damêl
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Ruwah Jimawal 1861, utawi kaping 25 Dhesèmbêr 1930 parêpatan pangrèh.
I. Paring uninga kaunduripun carik Radyapustaka.II. Panitya kasusastran.III. Sêsorah.IV. Sêratipun Diwarna ing Kuthagêdhe.V.
katitimangsan kaping 31 Juli 1930 ôngka 180 bab balung danawa, kula ngaturi uninga bilih abdi dalêm mantri pananggap ing Kalijambe nate gadhah balung danawa kalêrês uwang saha mawi untu êbam, ananging wêkdal punika sampun dipun sukakakên dhatêng ipenipun inggih punika mantri guru sakolahan ôngka II ing Tawangmangu (Karangpandhan).
Kajawi punika ing kaondêran Kalijambe wontên kalurahan tiga inggih punika kalurahan I. Krikilan, II. Bukuran, III. Ngêbung, ingkang kathah balungipun danawa, mirid rêmbagipun para ahli ingkang sampun mriksa wujudipun balung danawa, sarta papan pinanggihipun balung wau, sami mastani bilih balung-balung wau balung ulam utawi kewan agêng-agêng, ananging sanès balunging manungsa (tiyang) ingkang agêng ukuranipun, pamanggih ingkang makatên wau kados sampun lêrês, amargi siti ing kalurahan tiga wau kêbak isi bukur, kulit ece, kijing sasaminipun, angantawisi bilih ing ngriku jaman rumiyinipun wujud talaga, talaga wau kados watêsipun iring kilèn urut gigir saking dhukuh Pagêrjapa ngalèr dhatêng dhukuh Ngêbung, Bubak.
iring kidul, gigir saurutipun lèpèn Cêmara sisih kidul.
Tlaga wau angsal toya saking lèpèn Cêmara, ingkang mili saking kilèn mangetan anjog ing tlaga wau, sarêng lambening tlaga ing sisih kidul wetan jêbol, toyanipun têrus wutah mangetan, saya dangu jêbolan sisih kidul wetan saya lêbêt. Wêkasan talaga ngantos asat, dangu-dangu dados padhusunan, dene toyanipun taksih lêstantun mili urut lèpèn Cêmara anjog ing bênawi.
Awit saking punika manawi balung danawa wau kagalih balung tiyang kina, saha sacêlaking pêndhêmanipun têmtu wontên barang-barang kina, ingkang kapêndhêm kangge nyangoni tiyang kina ingkang pêjah wau, kados kathah malèsètipun, awit dumugi sapriki dèrèng nate kalampahan ing dhusun tatiga kawrat ing nginggil pinanggih barangipun kina, dene wujudipun balung-balung ingkang sakalangkung agêng-agêng ugi botên ngantawisi manawi balung tiyang.
Ingkang punika mugi andadosakên ing kauningan, salajêngipun nyuwun sumôngga.
--- [200a] ---
Kajawi kawrat ing nginggil lurah dhusun Krikilan wêkdal punika ugi gadhah tugêlan uwang mawi untu, panjangipun 120 cm, wawrat tugêlan 2, 7 kati + 7 kati.
Pangageng Kantor Sasanapustaka - Pangageng Parentah Karaton, 12 Januari 1922
Sêratipun pangagêng ingkang anata kantor Sasanapustaka, katur pangagêngipun parentah karaton.
Kula sampun nampèni sêratipun pangagêng parentah karaton, katitimangsan kaping 10 Januari 1922 ôngka 22 Ha/III/7, andangu Kiyai Agêng Gêtaspandhawa, punapa sampun manjing agama Islam, punapa dèrèng, kawontênanipun sêrat-sêrat ing Sasanapustaka, Radèn Lêmbu Pêtêng, ingkang lajêng nama Kyai Agêng Tarub, apêputra
Gêtaspandhawa, karan nama Kyai Agêng Gêtaspandhawa, nalika jaman nagari Dêmak ingkang wêkasan, Kyai Agêng Gêtaspandhawa wau, sampun kalêbêt dados wali jajar, sadaya wau kawrat kagungan dalêm sêrat sajarah, kaca ôngka 141.
W.g. Adiwijaya - Karya, 22 Juli 1929
1. Layangmu 2 pisan wis katampan, bab sing dhisik kêkancingane gawenên ènèng dluwang sing nganggo ciri mula rèngrèng tak balèkake barêng iki, salinana.
2. Tak kongkon mênyang Suradipura apa sababe Raja Siyêm ora sida rawuh musium, barêng
prêtalake cara Inggris, wis rampung 20 kaca, minggu ngarêp rampung babarpisan, rêgane f 150 ngêcapke 200 rêgèn f 176 gunggung f 326 lan ongkos cilik-cilik liyane tak gawe gunggung f 350, sarèhne kuwi jênêng sudhiyan rawuhing raja, mongkomôngka.
ora sidane rawuh mau ewon dadakan, dadi iya wragad samono mau suwunkedisuwunake.
ijol nagara, jukuke sôngka sudhiyan f 500 kae, rèhne wis kabanjur kok balèkke, suwunanyuwuna.
manèh, mula besuk manèh aja gêlis-gêlis balèkke mandhat. Dene dhuwit
wis tansah ngêjogi, yèn minggu ngarêp rêkêninge têka, aku supaya banjur bisa nglunasi, kaèstokna.
4. Aku gêla dene lèsênge Abu Salèh ora akèh sing têka, kiraku kajaba barêngan têdhak dalêm Mangkunagaran, iya saka jênênge Abu Salèh durung misuwur, dadi iya rada dipringke.
5. Widya, apa wis ditari sarta apa wis nyaguhi.
6. Aku mêntas nunggoni ningkahan cara Sundha, iku mantèn lanang wadon mêtune sôngka ngomah arêp ningkahan kok wis kanthèn, banjur sajrone didongani, mantèn lanang dhêkoni Koran lan layang ningkah, kèh-kèhing kaanan, warna-warnaning cara, mula wong jajah ki kayongkaya.
ngono bêcike, ana manèh cara Sundha sing wong Jawa yèn wêruh mêsthi kagèt, iya kuwi yèn salaman, gêdhe cilik bagdane nyalamke tangan nganggo nyêmbah, malah ènèng sing ngrêpkengarêpake. gathuking tangan iya nyêmbah dhisik kuwi gêdhe cilik iya padha ngono kabèh, dadi kêna diupamakke tabikan, dudu kurmating cilik nyang gêdhe.
7. Nalika kaping 19 aku pidhato bab karajan Jawa rada bantêr, nanging durung kobêr Jawakke dadi iya durung bisa kêpacak ing koran Jawa, wis Karya padha
nuwun, sasampunipun kados punika wiyosipun, awit saking dhawuhipun panjênêngan dalêm Gusti kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, mundhut nyambut sêratipun rayi jêngandika Bapak Radèn Panji Purbacundaka katuranggan kina sêkar Kawi kados ingkang kapratelakakên rayi jêngandika bapak wontên ing Radyapustaka, nyambêti sasorahipun Bapak Radèn Tumênggung Kuda Jagadipura nalika malêm Rêbo kaping 26/27 Nopèmbêr 1929, badhe katêdhak, amargi ing Radyapustaka dèrèng wontên, mila sangêt-sangêt pamundhut dalêm gusti kangjêng. Mênggah sêratipun rayi jêngandika katuranggan kina sêkar Kawi kapundhut nyambut badhe katêdhak, punika rayi jêngandika bapak
pun sêrat katuranggan namung wontên 1 buku, isi 152 kaca, mawi sêkar Dhandhanggula namung 22 pada, lajêng rêmbagan kalihan panjênênganipun
prayogi dipun têdhak wontên Radyapustaka, nanging nyuwun tatêdhakan katuranggan ing Radyapustaka ingkang mawi sêkar Dhandhanggula 22 pada wau, panjênênganipun bapak inggih sampun nyondhongi, dèrèng sagêd kalêksanan rayi jêngandika sampun lajêng angsal sêrat katuranggan ingkang suraosipun sami kados katuranggan ing Radyapustaka sêkar Dhandhanggula 22 pada wau, dados namung anyabarakên. Punapadene sêratipun rayi jêngandika katuranggan kina sêkar Kawi wau kalih buku, ingkang 1 sampun mawi sisihan Kawi sêkar Macapat, jarwa sêkar Macapat, wontên ing buku agêng nunggil sêrat-sêrat ingkang parlu-parlu, ingkang 1 buku, maligi sêkar Kawi kasêrat sapalih kaca, ingkang sapalih kaca taksih godhag sadhiyan jarwa,
--- [203a] ---
nanging taksih wontên sambutan, sawêk dipun kintuni sêrat dumugi sapunika dèrèng kaantukakên. Samôngsa sampun mantuk, rayi jêngandika bapak utusan masrahakên dhatêng ing Radyapustaka, Sriwadari, saha manawi kaparêng rayi jêngandika bapak nyuwun nêdhak sêrat katuranggan kina sadèrèngipun jaman Kartasura ingkang taksih dalancang sarta sêratan kina mawi praosan asli saking Natabratan, anggitan Suranagaran, ingkang dipun pangandikakakên panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Pangeran Arya AdiwajayaAdiwijaya. nalika malêm Rêbo kaping 26/27 Nopèmbêr 1929 wau.
dados kula ingkang dipun dhawuhi nyaosi katrangan ing panjênêngan kawrat sêrat punika.
Tamtaman tanggal kaping 20 Rêjêp Ehe 1860.
kêmasan, saha katur kabupatèn gêdhong kiwa, salajêngipun kauningan kangjêng parentah agêng nagari, atur kula sumôngga.
Nuwun ingkang kula aturakên, nalika kula kapriksa pandamêl kula dhuwung kalih iji, sami dhapur mangkurat, ngantos dumugi sapunika dèrèng wontên dhawuh. Sarèhning ing wêkdal punika kula pinuju gadhah babaran dhuwung ingkang mawi pêpêthan, dhapur sasrasubrahwa kaparênga kula aturakên minôngka anusuli papriksan ingkang sampun, nuwun atur kula sumôngga.
Katur tanggal kaping 28 Rêjêb Jimawal 1861.
punika, kula ngladosakên sêrat paturanipun Ngabèi Karyasukadga, katitimangsan kaping 28 Rêjêb Jimawal 1861, angaturakên babaran dhuwung ingkang mawi pêpêthan, dhapur sasrasubrahwa, kaaturakên minôngka papriksanipun, mênggah punika saking panimbang kula, sarèhning makatên wau nyulayani kalihan wêwaton, botên kagarap wontên ing
ing panjênênganipun Kiyai Lurah Bandara Radèn Ngabèi Prajakintaka.
Nuwun, ing dintên Akat kala wingi, kula angèstokakên dhawuh mulyakakên rêca prunggu ingkang sampun tugêl, panggihan saking dhusun Singasari, ondêr dhistrik Singasari (Bayalali), sarta pangilon prunggu pundhutan saking Sinduwidagdan. Pratelanipun kados ing ngandhap punika. Ingkang kula purih garap tiyang nama Kasidi, griya ing kampung Suranatan, cêlak kalihan griya kula.
Tugêlan rêca wau dipun rêsiki sarana kikir, têngahing rêca wontên bulêtanipun, sarêng dipun kikir kêtingal têmbagi bulêtan kalihan jêne, nanging piyambakipun dèrèng sagêt marêm anggèning mastani bulêtan wau têmbagi kalihan jêne, lajêng dipun talêsihakên kalihan tukang têmbagi, wusana katranganipun nyata, malah bulêtan wau kathah jênenipun, mugi andadosakên ing kauningan.
Mangkunagaran tanggal kaping 11 Dulkangidah Jimawal 1861 utawi surya kaping 31 Marêt 1931.
Awit saking sêratipun pangarsaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta, katitimangsan surya kaping 15 Januari 1931 ôngka 3 tuwin sususulanipunsusulanipun. kaping 17 Marêt 1931 ôngka 70.
Ing mangke trang dhawuh timbalan dalêm panjênêngan dalêm kangjêng gusti pangeran adipati, asarêng punika parentah praja Mangkunagaran ngintunakên wawasan ing bab wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi, aminangkani suraosipun sêratipun Pahêman Radyapustaka kasêbut nginggil.
panitya katitimangsan kaping 27 Mèi punika, andadosakên bingah sarta panarimahing pangrèh, dene cocog kalihan pamanggih ingkang sampun kaaturakên ing nagari, sarta pangagênging parentah karaton, kados tatêdhakan ingkang asarêng punika. Amila pamrayogi wau ugi badhe kamanah saparlunipun. Namung mugi andadosna kauningan, mênggah Dokter in de Letteren punika manawi jujur mêmanahanipun, saèstu prayogi sangêt tumraping praja dalêm, nanging kosokwangsulipun manawi botên, punika malah sagêd ugi ambêbayani, pêpiritan ingkang sampun katingal punika Tuwan Dhoktêr Bèrêh nalika taksih wontên pamulangan A.M.S nate kawêdal dhatêng murid-muridipun, bilih têmbung krama punika lugunipun angrisakakên basa, mila prayogi kasirnakakên kemawon, amargi manawi makatên punika badhe anêmahi bêbasan suduk jiwa sayêktos, manawi Dr wau nyuwun têtepipun basa Jawi kados jaman kina, dening basa Jawi kina ingkang limrahipun winastan Kawi (wetenschappelijk "Oud javaansch") punika taksih ngoko lugu, dèrèng wontên tatanan unggah-ungguh, manawi suwunanipun dipun pituruti lajêng badhe namung wontên Jawadipa, inggih makatên punika ingkang kula wastani suduk jiwa, saèstunipun pinuji sagêdipun
ngaturi usulan pamilihipun tiyang utawi calon, ingkang badhe kaabdèkakên wau. Pamilihipun masthi kemawon tiyang ingkang sakintên laras kalihan Radyapustaka, purun dipun ajak rêmbagan, têgêsipun botên namung badhe anggêga kajêngipun piyambak, agêngipun badhe bibrah-bibrah.
pangrèhing musium Radyapustaka, sêrat paturan katitimangsan kaping 30 Mèi 1932 ôngka 125, sampun kauningan, mênggah têmbung kumisi ingkang tumrap sêrat kêkancinganipun pêpatih dalêm katitimangsan kaping 4 April 1932 ôngka 8/32B/2/I punika lêrês, karsanipun pêpatih dalêm, pangrèh, utawi inggih pangrèhipun Radyapustaka, wontênipun samangke punika, dene madanani pun pangrèh musium Radyapustaka, punika boten ewah kalihan ingkang sampun.
Nitipraja - Prajakintaka, Besar Dal 1863 A.J. [Maret 1933 A.D.]
Mas Prajakintaka, aku wis nampani layange panggêdhening garap Radyapustaka, kang marang kondhanging bale krêtarta, wangsulan pandangon karaton, bab panganggon pangantèn, bakal banjur tak aturake pangagênging parentah karaton.
Kajaba iku aku ngirimake blangko palapuran pasuwitan tutup taun, kang wis katindakake ing bale krêtarta, barêng iki.
Cathêtan wontênipun kar sarta gambar-gambar ingkang dèrèng kapasang.
1. Kar margi agêng salêbêtipun kitha Surakarta. | 2. Kar kraton Kasêpuhan Cirêbon. | 3. Kar apdhèling Surakarta. | 4. Kar apdhèling Klathèn sampun risak. | 5. Kar kitha Surakarta (kothongan). | 6. Kar Kuthagêdhe. | 7. Kar kraton Kartasura. | 8. Kar kraton Pajang. | 9. Kar kraton Plèrèt. | 10. Kar kraton Majapait. | 11. Gambar tiyang jaman kina 1000 taun kapêngkêr (jaman Prambanan) 3 iji. | 12. Gambar sêjarahipun para rusul sarta nabi. | 13. Gambar
Wiyosipun, sêratipun panitya katitimangsan kaping 27 Mèi punika, andadosakên bingah sarta panarimahing pangrèh dene cocog kalihan pamanggih ingkang sampun kaaturakên ing nagari, sarta pangagênging parentah karaton, kados tatêdhakan ingkang asarêng punika. Amila pamrayogi wau ugi badhe kamanah saparlunipun. Namung mugi andadosna kauningan, mênggah Dokter in de Letteren punika manawi jujur mêmanahanipun, saèstu prayogi sangêt tumraping praja dalêm, nanging kosokwangsulipun manawi botên, punika malah sagêd ugi ambêbayani, pêpiritanipun Tuwan Dhoktêr Bèrêh nalika taksih wontên ing pamulangan A.M.S ing Surakarta, nate kawêdal dhatêng murid-muridipun, bilih têmbung krama, punika lugunipun angrisakakên basa, dados prayogi kasirnakakên kemawon. Manawi makatên badhe anêmahi bêbasan suduk jiwa, amargi manawi Dr. in de Letteren wau nyuwun têtepipun basa Jawi kados jaman kina, dening basa Jawi kina ingkang limrahipun winastan Kawi (wetenschappelijk "Oud javaansch") punika taksih ngoko lugu, dèrèng wontên tatanan unggah-ungguh, manawi suwunanipun dipun pituruti lajêng badhe namung wontên Jawadipa, inggih makatên punika ingkang kula wastani suduk jiwa, saèstunipun pinuji sagêdipun prayogi.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, sampun sawatawis dangu Pahêman Radyapustaka andhapuk panitya ingkang kapatah manah ewah-ewahan sasaminipun tumrap: wêwaton panyêratipun têmbung Jawi
êre, ingkang katêtêpakên dados pangarsa kula. Samôngsa sampun rampung pangrêmbagipun panitya, rêmbag-rêmbag owah-owahan sasaminipun wau badhe kagiyarakên wontên ing parêpatanipun agêng ingkang dipun ajangi ing Pahêman Radyapustaka [...] ingkang kamanah gêgayutan ing bab punika, saudara ugi mêsthi kasêdhahan.
Panitya sampun nampèni usul-usul ewah-ewahan utawi wêwahaning wêwaton, ingkang lajêng karêmbag ing parêpatan, ing sapunika sampun nama rampung, namung kantun saêbab ingkang dèrèng sagêd golong pangrêmbagipun, inggih punika usul ing bab sêsigêg ingkang nunggil warga sarta sami pakêcapanipun:
ka, ga, da, ta, pa, ba, amurih gampiling panyêratipun kausulakên supados dipun têtêpakên salah satunggal, uminipunumumipun. sigêg: pa - ba, katêtêpakên namung sigêg: pa, - sigêg ba, botên nate dados sêsigêg.
Ha. Condhong dhatêng usul ingkang kapratelakakên ing nginggil punika.
Na. Nglastantunakên kados [...] panyêrat sapunika, miturut sêratanipun para ahli sastra: sagêd gêgêt, lalab, lalap, sasaminipun.
Ca. Mawi mawang dhatêng aksara ingkang nyigêg, manawi ingkang nyigêg aksara ingkang kêdalipun antêb, sêsigêgipun: da, ga, ba. Dene manawi ingkang nyigêg wau kêdalipun ing [...] kêdalipun swara ènthèng, sêsigêgipun:
ngandharakên katranganipun sami dèrèng andadosakên pamarêm, amila lajêng kula têngahi, prayogi kasamantakakên dhatêng saudara.
Ingkang punika, saudara, pangajêng-ajêng kula mugi wontêna kaparêngipun saudara mitulungi aparing katrangan kadospundi panggalihipun saudara.
Kula nuwun, para tamu sadaya, rumaos kapranan sangêt, dene atas namanipun panitya ingkang tinanggênah nata panggiyaran punika, sarta atas namanipun pangrèhing Radyapustaka, kula kapatah angsung pambagyarja dhatêng para ingkang sami marlokakên pinarak ing ngriki. Sagêdipun panggiyaran ingkang badhe kabikak mangke manggèn griya ingkang sakalangkung pantês ngriki punika botên liya namung saking pitulunganipun pangrèhing Pahêman Radyapustaka wau.
Nalika ing taun 1921 anyarêngi konggrèsipun Budi Utama ingkang kaping 13 ing Surakarta ngriki mawi panggiyaran rajatadi, kala samantên ingkang kapatah murwakani kula, samangke kula kapatah malih dening Yapa Insêtitit. Kauningana, anggèn kula purun murwakani punika sajatosipun akanthi êmar kumêsaring manah, dening kula
saking mangrêtos kula dhatêng rajatadi, maligi namung saking wêwênang anggèn kula dados pangarsaning panitya. Mila sadèrèng sasampunipun mugi para sadhèrèk angêgungna pangaksama, bokmanawi wontên kuciwanipun anggèn kula badhe murwakani panggiyaran punika.
Sadhèrèk, sasumêrêp kula, kabudayan têtilaranipun para lêluhur kita ing tanah Jawi, punika ingkang nama lêstari, prasasat tanpa rubeda dhumawahipun ing kita, namung yêyasan garapanipun kônca kêmasan, sanès-sanèsipun botên makatên, kados ta upaminipun pangruktining prunggu ingkang nalika jaman samantên sampun awig sangêt, punika dumugining kita sampun namung kantun iyasa gamêlan kemawon, bab ukir-ukiran sela ingkang sapunika taksih wontên, katingal sakalangkung ngebat-ebati awigipun, salinggaripun kraton Majapait sirna babarpisan. Kawontênanipun ringgit wacucal ingkang kacariyos sêpuh sangêt, punika sajatosipun taksih kirang pasaksèn ingkang gumathok. Bab punika kula sigêg samantên kemawon, wêktu punika kula namung parlu ngatingalakên bingahing manah kula dene wontên ada ngwontênakên panggiyaran punika, jalaran lajêng sagêd nandhing dêdamêlan kina lan samangke, sanajan namung saking tanah kajawèn kemawon.
Lampahing yêyasan rajatadi sarta gampilipun anglêbêti kajênging jaman. Ingkang tumrap sandhang pangangge utawi praboting gêgriya, punika para sadhèrèk sampun sami nguningani piyambak,
--- [214a] ---
ewadene kula manah parlu mratelakakên kalih warni, inggih punika dumadosipun glasbus asli sumbul, sarta paniti asli saking mêndhak.
Sumbul punika bokor lêbêt mawi suku tumumpang ing wêwangunan bèri ugi mawi suku, tinutupan tutup barunjung inggil, pirantos kangge wadhah pangunjukan, klêbêt ing upacaranipun para luhur, punika samangke sampun sagêd mancala warni dados glasbus gagrag Eropah. Manawi badhe kaparêng manoni ôngka 588 punika yasan ingkang sakalangkung èdi. Pandamêlipun kanthi pitêdahipun rayi kula Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya ingkang matêng raosipun dhatêng saliring kagunan.
Mêndhak punika rêrênggan dhuwung, samangke sampun sagêd manjanma dados paniti, kalung, sêsupe lan sasaminipun, sagêd jumbuh kalihan kabêtahan kita ing jaman samangke, wujudipun sadlerengan sairib kalihan damêlan Selan. Malah mêndhak wau samangke tumrapipun bôngsa Eropah sampun sami ngajêngi. Makatên sasaminipun.
Garapan pêndulan punika mulabukanipun ing pangintên kadayan saking karêmênanipun lêluhur kita iyasa rêca, jalaran para sadhèrèk tamtu inggih sampun sami uninga manawi rêca dewa punika kathah ingkang kadamêl saking jêne utawi slaka, ing Bali samangke taksih kalampah iyasa pêndulan. Ing kina garapan tatahan punika prasasat botên wontên kajawi namung sêsupe, pripih lan barang alit-alit, campuraning garapan warni kalih wau inggih wontên, kados upaminipun kintunan saking Resing Wilkens ing Ngayugyakarta.
Ing alami-lami pêndulan wau tumraping Surakarta sampun botên patos kalampah dening kadhêsuk ing tatahan, ingkang samangke ngrawiting garap sarta gagragipun sampun sagêd nyamèni garapan Eropah. Mangke manawi para sadhèrèk sampun nguningani wujudipun, tamtu lajêng nglêrêsakên cariyos kula punika, punapadene lajêng ugi sagêd nêtêpakên, bilih lumuntanipun pêndulan dhatêng tatahan punika dede kêmunduran, namung maligi saking santuning kasênêngan kabêkta saking santuning jaman, amargi panggaraping tatahan punika limrahipun langkung enggal katimbang pêndulan,
--- [214b] ---
dados gugungipun inggih langkung mirah. Ewadene samangke inggih taksih wontên iyasan pêndulan, kados upaminipun kintunan saking ter Horst sarta Gobee ing Ngayugya, manawi badhe nyumêrêpi garapan pêndulan sapunika ingkang adi sarta ngrawit mirsanana ôngka 34 punika amracihnani bilih ingkang anggarap undhagi ing kuna.
Prakawis damêl rêca punika nama sampun ical babarpisan, sabab saking kasêsêr ing mingsêt santuning jaman, ewadene sampun sawatawis taun punika kêmasan kita ingkang sampun misuwur nate cobi-cobi damêl garapan singèn, wujudipun ôngka 571, ananging saking sabab warni-warni botên kalajêngakên.
Garapan nam-naman, punika ingkang ajêg kangge ngrêngga waos, minôngka balongsongipun, dene wujudipun sulaman jêne kasêling kalihan rambut, rupinipun kadosdene ôngka 106, 113 lan sanès-sanèsipun. Rambut wau minôngka jimat panatasan.
Bokmanawi kabêkta saking botên mangêrtosipun utawi gumampilipun ingkang damêl, sêlingan rambut wau asring dipun santuni bênang cêmêng, utawi malah namung jêne tinatah kemawon, ingkang kalêrês cêmêng dipun kêmalo.
Wujud jêne kasêling cêmêng turut kalihan cêmênging waos ingkang ugi asring sinrasah jêne, punika saèstu damêl endahing sawangan, sae namung prasaja, jumbuh kalihan wêwatêkaninipun bôngsa kita Jawi.
Dene kagunan ingkang prêlu kasumêrêpan dening endahipun, punika garapan tosan kasêling jêne, inggih punika tinatah kalihan srasah. Srasah punika mligi jêne katèmplèkakên ing tosan kawangun sakajêngipun, manawi tinatah punika tosanipun dipun wangun rumiyin, upaminipun naga, garudha, patran, lan sasaminipun, tumuntên sawêg dipun tèmplèki jêne, mila yasan makatên punika sawanganipun inggih mêndul tur langkung èdi katimbang srasah limrah. Ing panggiyaran ngriki wontên garapan tinatah sawatawis.
Kula nuwun, wontênipun panggiyaran punika tamtu badhe nuwuhakên têtandhingan tumrap barang kina lan barang enggal, punika botên mokal, malah kapara dados pangajêng-ajêngipun ingkang sami gadhah ada. Ewadene kula asung wêwêling
--- [214c] ---
panandhingipun wau kêdah awêwaton. Kagunan ingkang taksih gêsang punika kêdah beda pamawasipun kalihan barang kina. Tumrap kula piyambak sagêd mastani bilih ing kina kalihan sapunika punika sami kemawon, wujudipun wontên kêmasan pintêr, wontên ingkang kirang mangêrtos, katitik saking wujuding garapanipun, pamanggih kula, janji para kêmasan punika angsal tuntunan prayogi, tamtu sagêd saya mindhak-mindhak saening garapanipun, ngantos pantok dumugi pungkasaning panggenan lêrês lênggahing kagunanipun, makatên punika saking nyumêrêpi garapan-garapanipun.
Kula nuwun, minôngka pamungkasing purwaka kula punika kula prêlu mratelakakên bilih sagêd kula ngawontênakên panggiyaran ingkang samantên agêngipun, punika namung labêt saking kadarman dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan saha K.G.P.A.A. Mangkunagara, ingkang tansah ngatingalakên rênaning panggalih bilih wontên ada ingkang nawung kajêng mêmêtri, nyêbar tuwin ngajêngakên kabudayan Jawi, pasêksènipun sadaya panyuwunan ingkang gandhèng kalihan tuju wau, ugêr dede pusaka dalêm, tamtu kaparingakên, awit saking punika atas namanipun panitya ingkang kapatah nyamêktakakên panggiyaran punika kula ngunjukakên panuwun saha pamundhi kunjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saha gênging panuwun katur panjênêngan dalêm, K.G.P.A.A. Mangkunagara, punapa malih ngaturakên panuwun dhatêng para ingkang sami ngintunakên barang-barang, tuwin ingkang sami ambiyantu, ingkang parlu kula
Parêpatan ingkang sapisan nalika kaping 19 Marêt 1936, ingkang karêmbag.
1. Radèn Sutapa Adisaputra, pangarsa. | 2. Mas Suteja, mudha pangarsa. | 3. Radèn Sumadi Sumawidagda, panitra. | 4. Radèn Tumênggung Suradipura. | 5. Radèn Mas Ngabèi
4. Nêtêpakên sêrat anggitan Rônggawarsitan utawi sanès.
6. Nêtêpakên parêpatan ing sabên sawulan sapisan ing dintên Sabtu wêkasaning wulan Walandi.
Parêpatan ingkang kaping kalih, nalika kaping 29 April 1936, ingkang karêmbag.
Ha: Badhe damêl pèngêtan lêlampahanipun Wirapustakan.
Na: Badhe ngaturi sêrat ingkang sakintên simpên sêrat anggitan Wirapustakan, ingkang ing Radyapustaka dèrèng wontên.
Pangageng Parentah Karaton - Pangarsa Radyapustaka, 7 Maret 1928
nampèni sêrat katitimasan kaping 25 Pèbruari 1928, ôngka 15 sakanthinipun, punapa suraosipun sampun kulukula. sumêrêpi.
Awit saking punika, bab kuburipun Radèn Adipati Sasradiningrat I ing Batawi, ingkang kawontênanipun kados kasbut sêrat wau. Pamanggih kula prayogi kamulyakakên. Amung sarèhning taun punika sawêg kathah wêdalipun kagungan dalêm arta tumrap sanèsipun, ingkang langkung parlu, amila mulyanipun wau kula angkah wontên salêbêtipun taun 1929 ngajêng
ngandhap punika wêwatonipun kawruh êmpu utawi pandhe
Manawi mariksa calon abdi dalêm panèwu êmpu
1 bab. Kêdah sumêrêp saha sagêd amilih awon saenipun tosan, ingkang calon kangge wêsi aji dalah sapamasuhipun.
2 bab. Kêdah sumêrêp dhatêng pamor ingkang taksih asal, sarta ingkang sampun kamomoran, sarta nèkêl.
3 bab. Kêdah sagêd angolah waja, ingkang badhe kangge wêsi aji.
4 bab. Kêdah sagêd masuh pamor, lajêng sagêd andugi-dugi priyoginipun anggènipun anikêl
9 bab. Kêdah sumêrêp dhatêng wangunipun dhuwung, waos sapanunggilanipun, ingkang kalayan waton sawatawis, dhapuring tosan aji wau.
10 bab. Kêlangkunganipun kêdah sumêrêp dhatêng wêwatonipun dhapuring lagon pamor dalah panggarapipun, ingkang murih sagêd têtêp kados pikajênganipun ingkang yasa sarta ingkang gadhah sêdya.
11 bab. Kêlangkunganipun malih sagêd nangguh tosan aji ingkang kalayan maton pasasèknipun.
12 bab. Kêlangkungan ingkang parlu kêdah sagêd anata kêlakuanipun, nalika garap punika
Manawi mariksa calon abdi dalêm mantri êmpu,
1 bab. Miturut bab satunggal nginggil. | 2 bab. Miturut bab kalih nginggil. | 3 bab. Miturut bab tiga nginggil. | 4 bab. Miturut bab sakawan nginggil. | 5 bab. Miturut bab gangsal nginggil. | 6 bab. Miturut bab nêm nginggil. | 7 bab. Miturut bab pitu nginggil. | 8 bab. Miturut bab wolu nginggil. |
waja ingkang prayogi kangge pirantos damêl, sarta kêndhali, sônggawêdhi, dalah damêlipun pindhah.
2 bab. Kêdah sagêd damêl sadaya pirantos ingkang saking tosan sarta waja, ingkang sampun kalampahan kaagêm ing karaton dalêm, sarta nagari.
3 bab. Kêdah sampun mangrêtos patrap caranipun tiyang damêl tosan aji.
4 bab. Kêlangkunganipun manawi mangrêtos dhatêng kawajibipun êmpu ing nginggil wau sagadugipun.
1 bab. Kêdah sagêd milih tosan sarta waja ing prayogi kangge pirantos damêl, sanèsipun wêsi aji.
2 bab. Kêdah sagêd damêl sadaya pirantos ingkang saking tosan sarta waja, tumrap kabêtahanipun karaton dalêm saha nagari, miturut adat ingkang sampun kalampahan.
3 bab. Kêdah mangrêtos patrap caranipun damêl kêndhali sarta sônggawêdhi.
--- [219] ---
Ing ngandhap punika pratelaning para kriya ingkang sami nyambut damêl wontên musium, rawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana Guprênur Jendral Y Hr. Mr. Acd. dhê Grap, nalika ing dintên Salasa tanggal kaping 22
Muryapawira. | 19. Tukang penyu ... f 5 Wôngsatriya. | 20. Tukang mêdêl, nyoga ... f 20 Wôngsadinama, 2/7 29. | 21. Tukang ngêmbang ... f 7 Mulyataruna.
Ing nginggil punika sami kadhawuhan nyambut damêl malih wontên ing musium, benjing rawuhipun Kangjêng Raja Siyêm, namung dèrèng têmtu dintênipun, mirit dhawuh nagari sawêg atur-atur, wulan Agustus tanggal ping 3
Karyasukadga, katur kabupatèn anom kêmasan, saha salajêngipun katur kabupatèn gêdhong kiwa, pêngagênging kumisi calon abdi dalêm kriya, saha salajêngipun kauningan kangjêng parentah agêng nagari, atur kula sumôngga.
Nuwun ingkang kula aturakên, miturut dhawuh katitimangsan kaping 20 Juli, kadhawuhan angladosakên garapan kula dhuwung. Nuwun asarêng punika kula ngaturakên babaran kula dhuwung cacah 2 iji, satunggal lêrês dhapur mangkurat, satunggalipun luk dhapur nagasasra, namining panggarapipun naga wau sawêk dêlingan, dene garap kulitan dalah pamêcahing godhegan saha jamang sasaminipun, wajibipun
Dhuwung dhapur mangkurat, mirsani sangking wuwung.
Pêsi: Pêsinipun panjang 4 nyari langkah
Wuwung gônja: Sampun katingal alus ananging sirah cêcak kêpu, dene grenenganipun, dha, ragi alus, ananging cacahipun kêkathahên, ngantos tiga.
Sor-soran: Sogokan alus, ananging kamênthangên wingking, blumbangan sampun sae, amung sumèlèhing gônja kirang lêbêt.
Rai perangan gandhik: Gandhik alus lambe gajah satunggal. Watês kêthêkanipun mojok. Jalèn katipisên, paso, cucukipun kapanjangên. Tikêl alis sampun cêkap saenipun, ragi kêwiyarên, jenggot taksih katingal ngêri.
Awak-awakan: Grêngipun dumugi pucuk nujèn, ada-ada cêkapan, gusèn anggligir.
--- [221a] ---
Dhapur mangkurat, ingkang sampun kalampah dados, mirsani sangking wuwung.
Pêsi: Pêsinipun kêdah namung kawan nyari pas, kagèng
I. Ingkang dhapur mangkurat, sawangipun nyaluring utawi ngluncing, môngka ukuranipun limrah dhuwung yasan.
II. Ingkang dhapur nagasasra, pandamêlipun botên sae, sawangipun sajak namung luk 12 naganipun botên katingal gêsang, makatên ugi praboting naga dados nama dèrèng sagêd ngangkah ingkang murih sae sayêktos, môngka ingatasipun abdi dalêm êmpu punika sasêpuhipun namung pangkat panèwu. Manawi namung makatên garapanipun, taksih nguciwani. Nanging kula botên sagêd anêrangakên ingkang patitis, mila Mas Ngabèi Wirasukadga kula bêbahi damêl grepahanipun.
Ingkang asarêng punika dhuwung kêkalih ingkang kapriksa kula aturakên wangsul kanthi cathêtan saking Mas Ngabèi Wirasukadga.
Manawi damêl sêrat paturan katur ing nagari, kêdah anggêpok.
I. Sêrat ingkang andhawuhakên supados Mas Ngabèi Karyasukadga ngaturakên garapanipun.
Bokmanawi wontên malih sêrat-sêrat ingkang gêgayutan bab punika, wondèntên manawi kula ingkang panjênêngan dalêm kêrsakakên anggarap, sandika, prabot-prabot kula suwun sadaya, kula nuwun sumôngga.
Nuwun, nalika kaping 4 Mèi punika, kula nampèni ampilan arta waragad badhe rawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral mariksani musium saha panggêlaring kagunan Jawi, kathahipun f 200 lajêng tumônja.
Nglintoni waragad ingkang tumindak wiwit kaping 3 April dumugi kaping 6 Mèi punika, kathahipun f 63,95 | Tumônja wiwit kaping 7 dumugi kaping 11 kathahipun f 11,-
Wondèntên kriya ingkang dèrèng ngaturakên rantaman waragad taksih 18.
Makatên malih ingkang kêdah tumindak kalihan waragad taksih kathah.
kaping 26 Juli 1928 ôngka 191 sampun kauningan, bab Patrawacana jajar jagi musium anggènipun sêmbrana dhatêng wajibipun, kapatrapan cêngès saubêngan, kados ingkang kasbut sêrat paturan wau, kaparêng, lajêng katindakna ing saparlunipun.
Kawula nuwun gusti, angèstokakên dhawuh dalêm, punika wau kônca jaga musium pun Wignyasayana, 2. Jagasayana, 3. Daryasayana, sampun sami kawula dangu anggènipun kalapurakên dhatêng Patrawacana, nyumêrêpi anggènipun anglirwakakên wajib pun Arjasayana, saha pun Jayawaluya. Mênggah aturipun kawula ugêri kadosdene ingkang konjuk asarêng punika.
Dene sêrat paturaning pangarsa bab Patrawacana, sawêg kawula damêl.
Dene bab nutilên kala wingi saha badhe paturan ingkang katur nagari, sawêg kawula rèngrèng.
Prajakintaka - Gusti (?), 9 Agustus 1928
Kawula nuwun gusti, angèstokakên dhawuh dalêm, ingkang
Kawula nyumanggakakên bokmanawi wontên ingkang kagalih kirang saha lêpat, mugi wontêna kaparêng dalêm paring ewah-ewahan.
Prajakintaka - Gusti (?), 15 VIII 28
Kawula nuwun gusti, abdi dalêm dhi Martasuwignya suka sêrat, mratelakakên manawi yasan dalêm bancik rêca garapanipun Ngabèi Wignyamandara sampun babar, ing samangke
bayaranipun, kanthi sêratipun Ngabèi Wignyamandara, sami kawula unjukakên asarêng punika.
Abdi dalêm badhe ngunjukakên arta angsal-angsalanipun musium f 69,40-
Prajakintaka - Gusti (?), 28 Agustus 1928
Kawula nuwun gusti, prêpêgan kala wau kawula nyumêrêpi kawontênaning tiyang ingkang sami ningali musium namung sawatawis, kala wingi kathah sangêt, môngka ingkang ningali Sriwadari sami kemawon kalihan kala wingi.
Kawula pitakèn kônca, aturipun karcis ing Sriwadari pambikakipun wontên kilèn, ingkang ningali sami kapurih mêdal kilèn, sanadyan ingkang namung badhe ningali dhatêng musium inggih kêdah mêdal kilèn.
Bandara Radèn Mas Arya Purwadiningrat, manawi wontên tiyang ingkang namung sumêdya ningali musium, kalulusna mêdal ngajêngan, malah rumiyin sampun kapasangan plat mungêl Boeat Meuseum punika wangsulaning garap Sriwadari sandika, namung gadhah pamrayogi supados damêl sêrat kemawon. [...]
Awit saking punika, panjênêngan dalêm gusti sampun kawula damêlakên sêrat kados ingkang konjuk asarêng punika,
Nuwun, awit saking sêrat dhawuh katitimangsan kaping 21 Sèptèmbêr 1928, ôngka 255 D/I sakanthinipun, mugi kauningana, sêrat pratelan 2 lêmbar punika sami kasêrat sisih-sisihan, ingkang sasisih pamanggihipun Mas Ngabèi Wirasukadga piyambak, sasisihipun mêndhêt wêwatoning dhuwung dhapur mangkurat sarta nagasasra.
Mênggah anggènipun Mas Ngabèi Wirasukadga ngaturakên sêrat pratelan wau, saking pamurih kula, parlu kados atur kula kasêbut sêrat katitimangsan kaping 19 ugi Sèptèmbêr punika.
Wusana kula ngaturakên wangsul sêrat paturanipun Mas Ngabèi Karyasukadga, sarta pratelaning dhuwung kalih lêmbar damêlanipun Mas Ngabèi Wirasukadga, kula sumôngga.
Martawijaya - Kantor Radyapustaka, 18 Nopember 1929
Kawula pun Martawijaya, ing dhukuh Karanglo (Musuk) sampun nampèni arta saking parentah kantor Radyapustaka, kathahipun f 431 kawan atus tigang dasa satunggal rupiyah, sumêrêp ganjaran anggèn kawula manggih barang kina warni êmas warni-warni, kados ingkang kasêbut palapuranipun abdi dalêm asistèn
--- [230a] ---
pananggap, punika têtêmbunganipun krama punapa ngoko, pêrlu kangge waton supados sampun wontên salingsingan
wawêngkon kabupatèn Klathèn, kadospundi mênggah ingkang sampun kalampahan katindakakên, kawontênanipun botên sami. Abdi dalêm mantri pananggap manawi andamêl sêrat tumrap paprentahan dhatêng kalurahan dhusun, têmbungipun wontên ingkang krama, wontên ingkang mawi têmbung madya krama, wontên ingkang mawi têmbung ngoko. Dene lurah dhusun dhatêng kamantrèn pananggap ingkang sampun-sampun mawi têmbung krama. Ing sarèhning wontên kawontênan ingkang kasêbut ing nginggil, pamanggih kula pêrlu dipun paringi waton bab tatêmbunganipun wau. Tumrapipun babagan sêrat dhinês, abdi dalêm mantri pananggap prayogi mawi têmbung ngoko. Dene lurah dhusun dhatêng mantri pananggap mawi têmbung krama. Namung botên mawi têmbung aku kowe, upamanipun sêratipun mantri pananggap dhatêng kalurahan.
Kônca lurah desa ... besuk dina ... kaping ... jam ... esuk, ing pananggap Cèpèr,
Nuwun, asarêng punika kula nyowanakên pun Kusman, griya ing Kajèn, [Kajè...]
--- [231a] ---
[...n,] parlu badhe nyuwun katrangan bab sêsanggènipun paos, ingkang punika salajêngipun kaparingan katrangan kula nuwun sumôngga.
Nuwun, mênggah punika kula nyuwun cumadhong dhawuh. Kaparêngipun nagari.
kawrat sêrat katitimasan kaping 17 Januari 1928, ôngka 1 A3/II sarta dipun ayomi Pahêman Radyapustaka:
Pangarsa, Radèn Mas Arya WiryadiningratMudha pangarsa, Radèn Ngabèi
Wiwit adêgipun pakêmpalan dumugi pungkasaning taun 1930, pangrèh botên ewah, amung artaka Mas Ngabèi Praya Artana nyuwun kèndêl amargi sampun kathah padamêlanipun wajib. Wiwit taun 1930, kasalinan Mas Ngabèi Jayakartika.
Pungkasan taun 1929, warga wontên 68 | Mêdal saking panyuwunipun piyambak amargi pindhah panggenan 32 | Kantun 36 | Warga anyar 53 | Dados pungkasaning taun 1930 gunggung wontên warga 89
Pungkasaning taun 1929, arta wontên f 16,04 | Kontribisi saking warga salêbêtipun taun 1930 f 217,- | Gunggung f 233,04 | Kawêdalakên kangge kabêtahaning pakêmpalan sarta pasinaon f 218,83 | Dados pungkasanipun taun 1930, arta kantun f 14,21
--- [232a] ---
Sabên malêm tanggal 1 sarta malêm tanggal 15 sinau nabuh gêndhing ingkang badhe kangge muryalaras, wontên dalêmipun pangarsa.
Sabên malêm Jumungah ingkang kaping kalih sarta kaping sakawan, sinau nabuhi ringgitan wacucal, mawi adêgan ringgitipun, wontên musium.
Sabên malêm Slasa kaping sapisan, kaping kalih kaping tiga sakawan, sinau nabuh wontên musium.
Ing petang sabên sawulan warga perangan I sinau kaping 4, warga perangan II ugi kaping 4. Sadaya wau mêndhêt ing wulan Walandi.
Warga perangan I sabên malêm Slasa ugi kenging dhatêng, parlu rêrencang nglarêsakênnglêrêsakên. panabuhipun warga perangan II, kosokwangsulipun, perangan II ugi
kaajêngakên utawi kaundurakên, dados ajêg sabên sawulan gunggung sinau kaping 8 rambahan.
miturut larasing gôngsa wiwit jam 8 dumugi jam 9, jam 9 dumugi jam 10 asinau nuthuk punapa thuthukanipun piyambak, lajêng sêsarêngan nabuh ngantos dumugi jam 12.
Gêndhing ingkang sampun kaajarakên, perangan I kalêbêt gêndhing ringgitan sampun 36 gêndhing, perangan II 8 gêndhing.
Ingkang kula aturakên, awit saking sêrat palapuranipun asistèn wadana ing Karanganom katitimasan kaping 25 April 1929 ôngka 607/-/29 mratelakakên, nalika tanggal kaping 23 April 1929 tiyang nama Surakarya, ing dhukuh Bungkusan dhusun Krajan, wanci enjing pinuju rêrêsik ing pakaranganipun manggih mas mawi lètêr I.S kula aturakên asarêng punika.
Ingkang punika kula anyumanggakakên saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Abdi Dalem Bupati Klaten - Pangageng Kantor Kapatihan Golongan A, 4 April 1929
Ingkang kula aturakên, awit saking sêrat palapuranipun abdi dalêm asistèn wadana ing Gondhangwinangun, katitimasan kaping 26 Marêt 1929 ôngka 346/6 mratelakakên, nalika tanggal kaping 25 Marêt 1929
andhongklak tunggakan dêling wontên ing pakaranganipun, manggih barang kina warni 2 iji kêda, 3 iji mangkok.
pagaweane wasesa banjur pasrahna marang kondhanging wasesa, dene yèn pinuju ora ana, marang pangrèh kang tuwa [...] gone dadi pangrèh, dene sapa kang bakal manira gêntèkake dadi wasesa, iku manira bakal
katitimasan kaping 17 Juni 1929, ôngka 172, sampun kauningan, paring sumêrêp bilih Kangjêng Raja Siyêm botên saèstu rawuh mariksani ing musium sarta ing Sriwêdari. Bab panyuwunipun mulyakakên
punika maringakên têtêdhakan sêratipun kangjêng tuwan guprênur, katitimasan kaping 10 April 1930, ôngka 595/S kanthi pratelan buku-buku bab kawontênanipun ing Porsêtênlandhên, kaparêngipun pêpatih dalêm, Radyapustaka kadhawuhan tumbas buku-buku wau saking sakêdhik, mêndhêt saking arta sadhiyan tumbasan buku.
dhumatêng pangarsaning Pahêman Radyapustaka, asarêng punika maringakên sêrat paturanipun abdi dalêm bupati Klathèn ... katitimasan kaping 2
Barang wau kadhawuhan mariksa punapa pêrlu sumimpên ing musium. Punapa katranganipun kadhawuhan lajêng angladosakên paturan.
katitimasan kaping 4 April 1929, ôngka 949B/29, anglapurakên tiyang nama Sôntairana, griya ing dhusun Tangkisan (Gondhangwinangun) pinuju andhongklak tunggak dêling wontên ing pakaranganipun, manggih barang kina warni 2 iji kêda, 3 iji mangkok.
Barang wau punapa pêrlu sumimpên ing musium. Punapa katranganipun kadhawuhan lajêng angladosakên paturan.
Agd. No. 48 R.P/ 9-4-29
asarêng punika maringakên sêrat paturanipun abdi dalêm bupati Klathèn ... katitimasan kaping 10 April 1929, amratelakakên, Sastrasuwignya carik kalurahan dhusun ing Kadilaju (Jaganalan) manggih bogêm kapêndhêm ing siti, isi arta rupiyah kina 450 iji, ringgit
Radyapustaka, asarêng punika maringakên sêrat paturanipun abdi dalêm bupati Klathèn ... katitimasan kaping ... April 1929, ôngka 1189 B/29, kanthi kêda 2 iji, mangkok 3 iji, ingkang dipun panggih Sôntawirana dhusun Tangkisan (Gondhangwinangun), ringgid rupiyah ukon cacah 480 iji, ingkang dipun panggih Sastrasuwignya ... .
Barang wau kadhawuhan mariksa punapa pêrlu sumimpên ing musium, punapa katranganipun kadhawuhan lajêng angladosakên paturan.
Kapatihan golongan B, katitimangsan kaping 22 Januari 1935, ôngka 294B/2/I, ciri wados, punika miturut kawontênan tataning pajagèn sarta rêrêsik kagungan dalêm barang musium sapapanipun, sampun botên sagêd kasuda. Dening bilih kasuda badhe botên kacêkap rêsikanipun, manawi kapêksa nyuda sagêdipun namung jajar jaga musium satunggal, amargi pandamêlanipun namung jagi saha sade karcis manawi siyang, dene waragad ingkang kenging kasuda, namung lêngganan sêrat kabar sarta anggèning dados warganipun gênutsêkap sasaminipun, pamanah kula kados pratelan ingkang katur asarêng punika, kula nuwun sumôngga.
nuwun, Pahêman Radyapustaka ngaturi uninga, nalika malêm Sabtu tanggal kaping 23 wulan Saban taun Wawu, ôngka 1865, utawi kaping 30 Nopèmbêr taun 1934, Pahêman
prêlunipun, ngrêmbag pèngêtan parêpatanipun para wakil sèlêb bêstir Jawi sakawan kalihan Guprênur Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta, nalika kaping 10 Sèptèmbêr 1934, kados ingkang kawrat ing sêrat-sêrat kabar adêg-adêg 5 bab aksara ing sêrat-sêrat dhinês manawi ngangge têmbung Jawi. Parêpatan wau mutus badhe ngwontênakên kumisi ingkang kapatah mahamakên panganggenipun aksara Jawi prayogi kalêstarèkakên kados samangke punapa kadospundi.
Rêmbag makatên wau lajêng dados rêmbag rame wontên ing sêrat-sêrat kabar Jawi, Indhonesiah [...] saha sanès-sanèsipun, punapadene pêpanggihanipun pakêmpal pakêmpalan sarta ingkang migatosakên bab punika, nanging prasasat namung ngambali rêmbag-rêmbag ingkang sampun, inggih punika bab bilih sêrat-sêrat têmbung Jawi kasêrat mawi aksara Latin, sami botên angrujuki.
Awit saking punika Pahêman Radyapustaka prêlu nyuwun katrangan dhatêng parentah, [...] mênggah ingkang dipun karsakakên dening parentah wau punapa inggih lêrês bab têmbung Jawi kasêrat mawi aksara Latin, bilih makatên, Radyapustaka ugi botên angrujuki, katranganing sabab-sababipun kados ingkang kasêbut kanthinipun sêrat paturan punika. Kados ingkang kawrat Pusaka Jawi, taun 1927 ôngka 3, dene bilih karsanipun parentah badhe angewahi wêwangunan utawi rêricikanipun aksara Jawi supados sagêd prayogi kanggenipun ing jaman sapunika, bilih parentah marêngakên, Radyapustaka nyuwun mugi kakarsakakên tumut angrêmbag, kula nuwun sumôngga.
Nuwun awiyosipun, bilih kaparêng ing panggalih dalêm, sarta botên wontên kawratanipun, kula kapengin nyuwun sowan pêpanggihan, parlu mitêrangakên bab kawontênanipun Radyapustaka, anggènipun badhe ngumumakên kasusastran Jawi dalasan ôngka. Sagêtipun nampi benjing dintên punapa, kula amung dhèrèk ing sakarsa dalêm.
Ing wasana kula angajêng-ajêng dhawuh waluyan dalêm. Ing sadèrèngipun kula matur sêmbah nuwun.
tanggal kaping 26 Dulkangidah, Jimawal 1861 utawi surya kaping 15 April 1931.
Atmasuprapta - Raden Mas Arya Wuryaningrat, 14 Mei 1931
Sêrat sayogi katur pangarsaning panitya kasusastran ing Surakarta, Radèn Mas Arya Wuryaningrat.
Nuwun awiyosipun, kula sampun nampèni sêratipun pangarsaning Pahêman Radyapustaka, katiti kaping 28 April 1931, ôngka 113: suraos mangsuli sêrat kula ingkang katiti kaping 15 April 1931, ingkang lajêng kapasrahakên panitya kasusastran, sarta lajênging rêmbag-rêmbag kula wau supados têpang dhatêng panitya.
Awit saking punika manawi panitya botên wontên kawratanipun, kula nyuwun anglajêngakên sêdya kula wau, ananging purtikliran (pêrsun) rumiyin, manawi panitya sagêd nampi benjing punapa sarta wontên ing pundi, kula nganthi kônca satunggal, ing sadèrèngipun kula matur nuwun.
Katur panjênênganipun panitraning panitya kasusastran Radyapustaka, ing Surakarta.
Nuwun, kula sampun tampi sêrat panjênêngan, katiti kaping 30/5-31, ôngka 3, punapa suraosipun kula sampun mangêrtos, bab punika kula botên sagêt andhatêngi, jalaran wontên
I. Pambangunipun gapura salin mawi wêwangunan cengkok gapura masjid Islam, punika marêngi ing taun Isaka 1830.
II. Yasan dalêm manara, sami ing masjid Agêng, amarêngi wiyosan dalêm tumbuk kaping kalih 64 taun, nalika taun Isaka 1859.
Kajawi kasbutinggil,kasbut nginggil. tumrap Radèn Ngabèi Prajapangripta, sapunika sampun kèndêl padamêlanipun garap, andadosna pariksa.
Mas Ngabèi Prajakintaka, katitimasan kaping 4 Oktobêr 1932, ôngka 291.
Nalika kagungan dalêm masjid Agêng (Pudyaraharja) kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kabangun malih margi sirap sampun kathah ingkang risak gripis pêcah (trocoh) manawi jawah, amarêngi ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 29 Rabingulakir Jimakir 1842, èngêt-èngêtan kaparêngipun swargi Kangjêng
pandamêlan pambikakipun sapanunggalanipun: 1. Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom, 2. Kangjêng Radèn Mas Arya Suryanagara, bupati bêkêl jawi swargi, 3. Kangjêng Radèn Mas Arya Jayaningrat, bupati bêkêl lêbêt, 4. Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Wrêksadiningrat, bupati kalang swargi. Sarèhning kagungan dalêm mustaka jêne (mas) sampun kathah ingkang risak rimpil jênenipun sawarni kathah nglothok masipun. Sadèrènging sagêd amulyakakên wêtahipun
ngandhapakên. Ingkang ngandhapakên abdi dalêm mantri kalang, Mas Ngabèi Krêtawijaya, griya kampung Kêmlayan. Bibar ngandhapakên mustaka raosan badan kraos bêntèr, lajêng pamit mantuk rumiyin. Sakit antawis tigang dintên lajêng tilar dunya, dene mandhapipun [mandha...]
--- [248a] ---
[...pipun] mustaka mas wau, marêngi tingalan dalêm wiyosan taun tanggal kaping 21 Rêjêb Jimakir 1842.
Wondene pasangipun mustaka salinan anyar, punika èngêt-èngêtan wontên ing tanggal kaping 1 Sakban (Ruwah) Jimakir 1842. Amurih sampun ngantos trocoh manawi wontên jawah. Dene panèthèl lajêng têrus pasang sirap dèrèng rampung sawêg dumugi êmpyak pananggap. 2. Mustaka kadamêl saking sèng sari, wêwangunan bôngsa Eropah.
Pangagênging komisi kriya sampun nampèni rèngrèng saking Radèn Ngabèi Prajakintaka, bab dhuwungipun Ngabèi Karyasukadga, ingkang kaaturakên dadaran, nuwun.
Pangageng Komisi Kriya - Pangageng Parentah Karaton, 11-2-31
Sêratipun pangagênging komisi kriya, katur pangagênging parentah karaton.
Komisi kriya sampun anampèni sêrat dhawuhing parentah karaton katitimangsan kaping 21 Januari 1931, ôngka 112/8 Ha II, kanthi dhawuh nagari katitimangsan kaping 13 Januari 1931, ôngka 34 [...]/1/I, andangu sêrat
wêwaton, sapunika manawi komisi mariksa wau kêdah nyumêrêpi pandamêlipun, manawi botên nyumêrêpi, kangge wêwaton komisi nêtêpakên manawi barang wau damêlanipun ingkang dipun komisi piyambak, punapadene wontênipun wêwaton tumrap panèwu saha mantri botên mawi kasêbutakên pandamêlipun kêdah wontên ngajêngipun komisi punika namung kangge kalonggaran. Saha anjêmbarakên panindakipun komisi. Amargi ingatasipun papriksan mantri, ingkang kapariksa tamtu sampun sagêd dhatêng pandamêlan, jajar saha lurah, papriksan panèwu, tamtu sampun sagêd pandamêlan mantri. Salajêngipun, upaminipun papriksan panèwu, damêl dhuwung môngka mantri sampun sagêd damêl dhuwung, namung kaot panèwu kêdah sagêd damêl [damê...]
--- [250a] ---
[...l] dhuwung mawi papêthan naga sasaminipun. Dados wêkdal garap, ingkang parlu dipun sumêrêpi komisi, wêkdal garap papêthan wau, amargi bab panggarapipun dhuwung sampun dipun sumêrêpi komisi, sagêd. Wêkdal kadadar calon mantri, amila pamanahipun para lit komisi, bab anggèning Ngabèi Karyasukatga ngaturakên babaran dhuwung ingkang mawi papêthan dhapur sasrasubrahwa kaaturakên kangge anyambêti papriksan panèwu pandhe, sarèhning komisi anggadhahi samar-samar, manawi kangge papriksan pakèwêt. Mênggah punika kula sumôngga.
--- [250b] ---
Awit saking dhawuhipun ingkang bupati sêrat rèngrèng punika, manawi wontên ingkang dèrèng dipun rujuki, supados kaewahan. Sarampungipun kapundhut
kaping 17 wulan Jumadilawal taun Ehe ôngka 1860.
Kawula Ki Radèn Jayasayana, supata dêmi Alah dêmi Rasul kados ing ngandhap punika.
2. Kawula sanggêm têmên-têmên sêtyatuhu sumungkêm ing sahandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan, saha angaosi ing pêpatih dalêm, tuwin angèstokakên sadaya dhawuhing timbalan dalêm, saha dhawuhipun pêpatih dalêm, utawi dhawuhipun ingkang wajib ngêrèhakên kawula.
3. Kawula têmên-têmên badhe ngêkêr samukawis ingkang kabêkta saking nalaripun utawi ingkang kadhawuhakên kêdah winadi.
4. Salêbêtipun kawula kakarsakakên majibi padamêlan, jajar jaga musium, sanggêm mindêng manah sasagêd-sagêd ngangkah indhaking prayoginipun padamêlan kawula.
6. Anggèn kawula nyambut damêl ingkang dados
kasusahan saha kalêpatanipun inggil-inggilan kawula tuwin kônca kawula nyambut damêl, saha botên badhe nindakakên kaasilan kawula ingkang gêgayutan kalihan garapan kawula.
7. Kawula sanggêm botên badhe nandukakên padamêl ingkang adamêl karibêdan saha kasusahan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, karibêdanipun karaton utawi nagari.
8. Kawula sanggêm anggèn kawula nindakakên padamêlan wajib kawula badhe botên nampèni kasagahan utawi pawèwèh ingkang minôngka rêruba saking sintên-sintêna.
9. Kawula sanggêm botên badhe mratikêlakên dhumatêng tiyang ingkang gadhah prêlu magêpokan garapan utawi padamêlan kawula, ingkang lêrêsipun botên pikantuk, [pi...]
--- [251a] ---
[...kantuk,] lajêng anjalari dados lan pikantukipun.
Anggèn kawula supata anyanggêmi sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau botên saking kapêksa, gugon tuhon pambujuk sasaminipun, nanging saking eklasing manah kawula piyambak.
Mênggah panindak ingkang kasêbut ing nginggil wau kapacak ing prosès prêbal punika rangkêp kalih mawi kula tandhani sarta dipun tandhani dening ingkang kasumpah punapadene pangulu ingkang nindakakên panyumpah.
--- [252] ---
ingkang sinatriya agung ing karaton dalêm nagari Surakarta Adiningrat.
Kawula nuwun, asarêng punika kawula ngunjukakên buku kêklêmpakan wontênipun cêcariyosan kina ing dhusun-dhusun bawah kabupatèn kitha, tumrap ing salêbêtipun kitha sawêg kawula klêmpakakên.
Anjawi punika, pèngêtan cêcariyosan ing bawah Klathèn, ingkang sampun konjuk rumiyin, kawula suwun wangsul badhe kawula saekên.saèkakên.
Kantor Kapatihan - Pangarsa Paheman Radyapustaka, 24 Pebruari 1933
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng pangarsaning Pahêman Radyapustaka, sarêng punika maringakên turunan dhawuh bab panganggenipun para putra santana abdi dalêm ingkang sami sowan dhatêng pasarean Imagiri, lajêng kadhawuhan andhawuhakên dhatêng para abdi dalêm sawêwêngkon
Bupati Juru Kunci Imagiri, 22 Pebruari 1933
Dhawuh marang bupati juru kunci Imagiri, awit saka dhawuh timbalan dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ing mêngko kang padha seba marang pasarean ing Imagiri, katata kaya ing ngisor iki.
1. Tumrape para putra sandanasantana. dalêm kang padha seba jiyarah utawa caos dhahar marang pasarean wawêngkon Surakarta, panganggone kudu kaya manawa seba padinan malêbu ing karaton Surakarta, tumrape para abdi dalêm kudu padha manganggo klanthungan kulambi putih ijo utawa irêng.
2. Yèn ana prêlu liya utawa ana layon sapêpadhane, para putra santana abdi dalêm mau kudu padha manganggo madhani utusan dalêm.
3. Yèn seba marang pasarean wawêngkon Ngayogyakarta, kudu padha manut tatanan Ngayogyakarta, mung panganggone miturut carane dhewe, kosokbaline yèn putra santana abdi dalêm Ngayogyakarta seba marang pasarean wawêngkon Surakarta uga kudu padha manut tatanan Surakarta, mung panganggone miturut carane dhewe.
4. Yèn ana pêrlune karaton loro kang bêbarêngan, panganggone lastari kaya tatanane dhewe-dhewe.
Narpawandawa, kawrat ing sawalik punika, mugi kaparênga paring sasêrêpan, bab sêsêbutanipun putra dalêm P.B. I têtiga pisan ugi ingkang kasêbut sawalik punika, wasana sadèrèng sasampunipun matur nuwun, saha ngajêng-ajêng katrangan.
Sêsêbutane takona R.M. Ng. Prajakintaka.
Nuwun, asarêng punika ngaturakên rèngrèng badhe kaunjuk pêpuji ing kasugêngan dalêm, sarèhning kula dèrèng nate, mila kula sumanggakakên prayogi tuwin têtêpipun ing tata ngadat karaton.
Tumrap bab sasêbutanipun para putra dalêm P.B.I manawi ing sêrat sajarah namung radèn mas kemawon, nanging sarèhning putra dalêm têtiga wau sami miyos saking pramèswari dalêm, punapa inggih lêrês amung radèn mas kemawon, lêrês lêpatipun nyumanggakakên mudha pangarsa. Wasana manawi sampun kagalih prayogi, rèngrèng kasuwun mandhap lajêng badhe kapacak.
Kula nuwun, panêdhakipun Kuran, taksih kalajêngakên, ingkang kula dhawahi nyêrat Ki Ranasubaya, sêratanipun sae, nanging namung kasambang, sapunika lajêng kula dhawahi nyêlakakên. Mugi kauningan, ingkang katêdhak wiwit ôngka 1 dumugi 9 ingkang sampun kacithak, punika kemawon sanès padamêlan sakêdhik, sambêtipun jus 10 dumugi 30 kula nyuwun rêmbagipun Waradarma, mugi panjênêngan dalêm kiyai lurah kaparêng ngrêmbag
wuninga bilih panêdhakipun Kuran ing têmbung Jawi dumugi dintên punika sampun tamat, murih botên cicir, kula mrayogèkakên supados dipun inggahakên ing buk wontên Pahêman Radyapustaka, wangsulanipun ing nginggil punika.
kaparêng ngimpu, eman bilih ngantosa pating bacècèr, ananging sarèhipun padamêlan nyêrat kathah, nun inggih kêdah sabar dadosipun, sanèsipun Radyapustaka saya wêgah sangêt.
Pun PrajasumartaPun DarsapradataPun KaryarujitaPun PrajadirêjaPun E. Moody
Condhong, nanging jangkêpipun mawi sêratipun pakêmpalan
ing kangjêng parentah agêng Kuran Jawi 8 jus ingkang sampun kacithak dados wolung buk, saha kupiya 22 jus, jangkêp 30 jus, Waradarma botên sagêd anglajêngakên panyithakipun, punika bokmanawi kangjêng parentah agêng karsa anglajêngakên, utawi
lan pamagang kang kasêbut ing bab II, III, IV, V, ing dhuwur
nganggo undhakan kang kasêbut ing dhuwur mau, yèn ana kang kaluputan,
komtabilitèit, supaya padha anindakake saparlune, lan amaringi sumurup marang karerehane dhewe-dhewe.
Dhawuhing kêkancingan kaping 26 Jumadilawal Je 1846.
Ingkang kula aturakên, kula anampèni sêrat paturanipun Radèn Ngabèi Purbadipura katitimangsan kaping 23 wulan Sapar taun Je ôngka 1854, kula ladosakên asarêng punika, suraos anusuli sêrat paturanipun ingkang katitimangsan kaping 11 wulan Sura ugi taun Je wau, nyuwun mêdal anggènipun kakarsakakên dados warganing Pahêman Radyapustaka.
maringi tambahan balônja ing sawatara masa, wiwit taun 1924 kasuda kaya pratelan barêng iki.
Radyapustaka parêpatan pangrèh kalihan kumisi rêdhaksi kasusastran, wontên ing gêdhong musium, angrêmbag sêrat wangsulanipun dhirèktur pan ondêrwis èn èrêdhinês, katitimangsan kaping 13 Dhesèmbêr 1924, sakanthinipun, kadosdene têtêdhakan ingkang
parêpatan pangrèh kalihan kumisi rêdhaksi kasusastran, wontên ing gêdhong musium, angrêmbag sêrat wangsulanipun dhirèktur pan ondêrwis èn èrêdhinês, katitimangsan kaping 13 Dhesèmbêr 1924, sakanthinipun, kadosdene têtêdhakan ingkang sampun kakintunakên
Kantor Kapatihan - Abdi Dalem Bupati Bumi, 9 Oktober 1926
Dhawuhipun pêpatih dalêm, dhumatêng abdi dalêm bupati bumi, sasampunipun nagari andhawuhakên bab lampahipun abdi dalêm bupati-bupati anom manawi anglampahi ayahan dalêm dados pangagênging lampah kawrat sêrat dhawuh katitimasan kaping 24 Sèptèmbêr 1926 ôngka 1220 D/1 nagari nampèni paturanipun abdi dalêm bupati bumi gêdhe, suraosipun, manawi ingkang
mênggah carik ingkang kabêkta bupati anom wau mêndhêt saking pundi, margi kawontênanipun sapunika garap kabinèt B sawêg mantri carik 1 kabayan 1. Ing mangke kaparêngipun pêpatih dalêm, sadèrèngipun kantor kabinèt
Dene carik ingkang kabêkta bupati anom bumi, kalilan mêndhêt carik golongan D sadaya, lajêng kadhawuhan andhawuhakên.
anom bumi manawi anglampahi ayahan, nuju dados pangagêng lampah.
Kantor Kapatihan - Wisesa Paheman Radyapustaka, 8 April 1926
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka, anggènipun Ngabèi Sutasukarya kasuwun pêthil sabên dintên sowan ing musium dados raksaka, kados ingkang kawrat paturan katitimangsan kaping 1 Marêt 1926 ôngka 43, panggalihanipun ngêntosi rampungipun komisèn padamêlan ing Radyapustaka kados ingkang kawrat sêrat katitimangsan kaping 7 Dhesèmbêr 1925 ôngka 1700/I D/3
Nuwun, ingkang kula aturakên, kala nêngah-nêngahi adêging pasinaon dhalang ing Radyapustaka, Radèn Mas Jayadipura ing Ngayogyakarta nêdha lilah ningali sabên pasinaon, ugi kula lilani, kalampahan ngantos sawatawis wulan botên nate towong anggènipun ningali, andungkap badhe sataun lajêng kèndêl botên ningali, wusana gadhah panêmbung, manawi kula suka ing Ngayogyakarta badhe niru adamêl pasinaon dhalang, malah prasabênipun ingkang kagungan karsa Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan saha Kangjêng Tuwan Residhèn kados sêrat paturan kula katitimangsan kaping 2 Juni 1925 ôngka 129, sarêng sampun wontên cirenanipun kangjêng parentah agêng: nguningani, kula lajêng mangsuli botên wontên pakèwêdipun, punika Radèn Mas Jayadipura lajêng adamêl pakêmpalan kanamakakên Abirandha, badhe ngadani pasinaon dhalang wau, kalampahan sagêd ngadêg wontên salêbêtipun wulan Dhesèmbêr 1925, papanipun wontên tilas dalêm kapugêran, pasinaonipun saminggu sapisan sabên malêm Jumungah, mênggah papan sapirantosipun sadaya paring dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, waragadipun kasanggi ing pakêmpalan, satunggal-tunggaling warga sawulanipun urun f 1, nagari paring urunan sataun f 100, pakêmpalan Yapa Insêtitit sabên wulan urun f 10,-
ing Abirandha wau, mênggah kawontênanipun kados palapuranipun Ngabèi Prajakintaka ingkang kula aturakên asarêng punika, mugi andadosna kauningan.
--- [272] ---
Radyapustaka, sêrat paturan katitimasan kaping 1 Marêt 1926 ôngka 42 sakanthinipun sampun kauningan, bab nyuwun mêthil Ngabèi Nayawirôngka abdi dalêm mantri mranggi, supados biyantu nindakakên pasinaon dhalang minôngka guru bantu salêbêtipun
sapanunggilanipun, bab punika lajêng kapundhutakên panimbang dhumatêng abdi dalêm bupati kaparak têngên, supados andangu dhatêng abdi dalêm mantri sarta jajar tukang landheyan (kancanipun ingkang tunggil urak) aturipun, manawi kalêrês biyantu pasinaon dhalang botên wontên pakèwêdipun ngandhapakên pacaosanipun, nanging bilih botên nyarêngi biyantu pasinaon dhalang, kasuwun taksih tumindak caos. Punika pêpatih dalêm sampun amarêngakên, sarta sampun kadhawuhakên dhatêng abdi dalêm bupati gêdhong kiwa, wisesaning Pahêman Radyapustaka supados sumêrêp.
--- [273] ---
Anonim - Ngabei Prajakintaka, 29 April 1926
Ngabèi Prajakintaka, abarêng iki manira maringake turunan layang dhawuh katitimasan kaping 23 April 1926 ôngka 756 B/I bab para abdi dalêm kang munggah pangkat utawa mingsêr kang wuwuh pamêtune dhirtêtuslahe kasuwak, iku dhawuhna sakônca pakênira supaya padha sumurup, lan angèstokna saparlune.
--- [274] ---
sampun kauningan sarta lajêng kapundhutakên panimbangipun kumisi ingkang kapatah mariksa padamêlanipun garap ing Radyapustaka, aturipun kados ingkang
Radyapustaka, sêrat paturan katitimangsan kaping 7 Juni 1927 ôngka 180, sampun kauningan. Samangke mundhut nguningani rumiyin pratelan namanipun sadaya pangrèhing Pahêman Radyapustaka.
dipun sanggêmi, badhe kadhawahakên ing dintên Sêtu sontên wanci jam 9 wontên ing sositit Mangkunagaran, nanging namung tumrap para warganing pakêmpalan ingkang tumut dados kontak komite kemawon, awit saking punika waradinipun dhatêng warga Radyapustaka nyumanggakakên pangrèh Radyapustaka sarta kaajêng-ajêng rawuh sadèrèngipun jam 9 kajawi punika benjing têmpuking damêl satunggal-tunggaling pakêmpalan ingkang tumut dados kontak komite kasuwun matah warga pangrèh cacah kalih, supados nampi ngiras anjagi sampun ngantos kalêbêtan ingkang
--- [278] ---
Wg. Wuryaningrat - Bupati Gedong Kiwa, 21 Januari 1931
Dhawuhipun pangagênging parentah karaton, dhumatêng abdi dalêm bupati gêdhong kiwa, pandangunipun nagari, bab kumisèn pandhe êmpu kados ingkang kawrat sêrat dhawuh katitimasan kaping 13 Januari 1931 ôngka 34 A/1/II tatêdhakanipun asarêng punika, kadospundi katranganipun lajêng
pêpatih dalêm, dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka, paring sumêrêp, awit saking paturanipun abdi dalêm wadana dhistrik kitha, nglapurakên manawi pinuju pasowanan dintên agêng bakda sapanunggilanipun, abdi dalêm ingkang sami sowan wontên ing sasanasumewa, bilih toyan wontên ingkang dhatêng kalèn sawetan utawi kilènipun kagungan dalêm bangsal martalulut tuwin singanagara, makatên wau kagalih kirang prayogi, sarèhning ing sawetan saha sakilènipun bangsal sasanasumewa sampun dipun sadhiyani pakiwan, amila para abdi dalêm ingkang sami sowan ing bangsal sasanasumewa sarta sanèsipun, manawi toyan sami kadhawuhan dhatêng papan pakiwan, punika lajêng kadhawuhan dhawuhakên dhatêng karerehanipun piyambak-piyambak, kadhawuhan ngèstokakên.
Katrangan kawontênanipun ringgit ing tanah Bali, mêndhêt saking gêlaran tentonsêtèlêng Bali ing griya pamangsitan sawetan alun-alun lèr.
1. Kaga: garudha yaksa ngadêg, dêdêgipun inggil.
3. Siti Sundari: jamang gundhulan, ngore, tapihanipun kados ringgit kalithik.
4. Anindya taya, sirah methok kados kêmamangan, alit, pulas pêthak, adêgipun kados bêksa oklak, tangan ngigêl, kiwa sipat pulung ati, têngên dhawah ngandhapipun, suku têngên mêndhak malang, suku kiwa
cebol, jubah tangan satunggal, ingkang wingking jêjêg botên nêkuk slendhangan.
6. [...]akrewana, sirah pitu, ingkang têngah methok tiga kados kêmamangan. Kiwa têngên sirah danawa miring 4 rambut gêni, pucuk pisan mawi makutha.
T. Alkonah - Bandara Kangjeng Pangeran Arya Adiwijaya, 23 Maret 1934
Punika sêratipun Tuwan T. Alkonah, opêr autpèskêr pènsiyun, gêgriya ing Sarangan, Madiun, katitimasan kaping 23 Marêt 1934, katur Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya. Mila kamipurun gadhah atur punika, angèngêti, kangjêng punika pangeran putra dalêm, mêsthi ingaosan ing akathah, bokmanawi sagêd mitulungi atas prakawis kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
Wosipun, sampun wiwit taun 1921, kula marsudi dhatêng kerata basa, dumugi taun ingkang kapêngkêr sagêd angyêtosiangyêktosi. gênging paedahipun minôngka tuking kawruh kangge nyumêrêpi kawontênanipun ing tanah Jawi kala jaman kina. Mêsthinipun kula botên purun mastani sampun mumpuni dhatêng kerata basa, ewadene manawi madosi têgêsipun nami-nami, sampun rumaos botên angèl. Pasinaonipun bab riwayat-riwayat, jalaran kathah pakèwêdipun, tur nêdha timpo kalangkung kathah, kula kèndêli rumiyin.
Sarêng sêrat punika kula ngaturakên pratelan nami-nami manawi botên dipun manah, nami-nami wau sajak botên gadhah kajêng punapa-punapa, nanging manawi dipun oncèki miturut kerata basa, têtela ngêwrat katrangan ingkang parlu sangêt kangge nyumêrêpi lampah-lampah saha adêgipun praja Jawi, nalika jaman Indhu. Minôngka pola patrapipun nêrang-nêrangakên, kula ugi
kados pancèn botên wontên utawi manawi wontên, ingkang gadhah ajrih sanja, jalaran kina-makina kajêngipun, kerata basa punika dalah katranganipun, sanadyan sampun sinamun ing cêcandran, nanging [na...]
--- [281a] ---
[...nging] mêksa kadamêl wadi. Kajawi punika mawi pangancam-ancam, sintêna tiyangipun ingkang purun mêdharakên wadi wau, tamtu badhe manggih bêbênduning dewa.
Kula ugi dèrèng sagêd pinanggih tiyang ingkang kaconggah suka katrangan prakawis patrapipun nyôndra wau, kajawi Bandara Kangjêng Pangeran Ariya Kusumadiningrat, nanging nalika kula dipun panggihi, ngyaktosiangyêktosi. bilih kangjêng pangeran wau uninga watonipun, kados ingkang kagêlarakên ing sêrat Mandhukya
bab prakawis barang utawi kawruh kina, nanging Dr. Bosch botên nayogyani kula nglajêngakên ing marsudi kula dhatêng kerata basa, Dr. Bosch botên sagêd kraos, bilih wontên kawruh wetanan, kajêngipun, kawruh punika kajawi saking kilèn, botên wontên sanèsipun malih. Manawi badhe nandhingakên, tamtunipun inggih kêdah ngangge wêwatonipun piyambak-piyambak. Bokmanawi inggih lêrês, botên wontên kawruh wetanan, kados panampinipun bôngsa kilenan ingkang nama kawruh. Nanging manawi badhe sumêrêp, kêdah dipun sinau, manawi badhe nyinau kêdah mêdal ing margi sanèsipun margi ingkang kêdah dipun angge manawi nyinau kawruh kilenan, marginipun kalangkung rumpil, mangke kanyataan, sanadyan botên kenging kawastanan kawruh, nanging inggih kêdah kaanggêp kagunan ingkang luhur, ingkang angèl cak-cakanipun. Dr. Bosch pancèn kasangêtên, anggènipun mastani, botên wontên kerata basa, sarèhning têmbungipun wontên, dados inggih kalintu, manawi ngorakakên. Kula sampun botên ngajêng-ajêng pitulunganipun Dr. Bosch awit saking punika kula kamipurun gadhah atur, bokmanawi [bokma...]
--- [281b] ---
[...nawi] kangjêng kaparêng mitulungi kados atur kula ing ngandhap punika.
Bokmanawi kangjêng kaparêng dhawuh nitik ing bibliotik musium, punapa ing ngriku wontên sêrat ingkang taksih sêratan tangan, ingkang nyariyosakên bab kerata basa. Manawi wontên, punapa kenging kasambut, janji-janjinipun kadospundi, uutawiutawi. bokmanawi wontên tiyang, ingkang nyimpên pèngêtan bab kerata basa, tilaraning lêluhuripun, lumantar pitulunganipun kangjêng, bokmanawi kenging kula sambut.
Bokmanawi ing nagari wontên tiyang ingkang gadhah sêsêrêpan bab kerata basa, manawi tiyang wau purun, badhe kula srawungi, parlu nocogakên sêsêrêpan kula, amargi taksih wontên bab-bab sawatawis, ingkang kula dèrèng gadug, taksih pêtêng, dados parlu kula udi têrangipun. Inggih lêrês, miturut ila-ila kina kerata basa punika kêdah dipun wadi (kêkêr), nanging manawi wontên tiyang kados kula, ingkang saking pamarsudinipun piyambak ngantos angsal sêsêrêpan samantên, lajêng wontên tiyang sanès purun sarasehan kalihan kula, punapa badhe wontên bêbaya ingkang ambêbayani tiyang sanès wau. Saking pamanggih kula: botên.
Bokmanawi para warga krêtya wontên ingkang ing dhasaring panggalihipun angrujuki dhatêng kerata basa. Mênggahing kula raosing manah angsal-angsalan ing pamarsudi kula sampun kalêrêsan, ing têmbe, sanadyan taksih pintên-pintên taun, badhe kanyataan, bilih wawasan saha patraping pamarsudi kula lêrês, botên kalintu. Saking pamanggih kula kawruh bab kerata basa punika parlu kangge nyinau babad tanah Jawi kala kinanipun, mila eman, manawi pamarsudi kula botên dipun galih, sarta kawruh ngoncèki cêcandran ingkang nasabi nami-nami saajal kula lajêng ical malih. Sanadyan katrangan-katrangan ingkang kinêkêr sarana kerata basa punika sanès babad, sarta sanès sêngkalan, utawi lêlampahan, ewadene asring wontên [wontê...]
--- [281c] ---
[...n] ingkang parlu yêktos dipun sumêrêpi. Tatanan ingkang dados jalaran wontênipun lampah warni-warni ing tanah Jawi ing jaman kina, inggih punika tatanan bab kadrajatan, kasterwezen punika anjalari wontênipun. Dhapur tuwin kuwu juru utawi tatanan bab tiyang kalang. Tatanan bab tiyang kalang makatên, sarèhning tatanan bab tiyang ingkang kajawèkakên saking sêsrawunging tiyang kathah, dados inggih prakawis ingkang magêpokan kalihan parluning praja, dados botên kenging kawrat ing sêrat. Awit saking punika botên wontên ingkang sagêd nêrangakên bab tiyang kalang. Kados ta nawala pradata, punika namung ngêwrat satunggal bab, nanging tanpa katrangan punapa-punapa, ewadene satunggal bab wau
Manawi kula kapurih dhatêng nagari, môngka dèrèng kantênan manggih tiyang utawi sêrat ingkang kenging dados panuntun atas pamarsudi kula, awrat, mila mugi-mugi kangjêng kaparênga paring pitulungan ngupados katrangan kados ingkang kula aturakên, kula ugi gadhah pangajêng-ajêng anggèn kula marsudi dhatêng kerata basa punika andadosakên kaparêngipun kangjêng.
Kula nuwun, Radyapustaka sampun nampèni sêratipun pangrèh agêng Yapa Insêtitut, katitimangsan kaping 11 Dhesèmbêr 1926, suraos Radyapustaka supados angwontênakên sêsorah bab: awon saenipun basa Jawi kasêrat sastra Latin. Punika andadosakên bingahipun Radyapustaka, dene kapasang yogi sagêd angsal margi mêdhar pamanggihipun bab wau, awit sajatosipun, bab basa Jawi kasêrat sastra Latin, punika katingal dados pamanahan sayêktos, wiwit wêdalipun basa Jawi kasêrat sastra Latin, lajêng dados wiraosanipun para guru sarta para sadhèrèk sanès-sanèsipun, langkung malih para ingkang anggatosakên kawontênan sarta kamajênganipun bôngsa Jawi tuwin rêmên dhatêng basa Jawi.
Rêraosan makatên wau ugi kêrêp kawêdhar wontên ing pamanggihan pakêmpalan Mardibasa ing Surakarta. Emanipun rêmbag wau namung rêmbaging pêpanggihan piyambakan, môngka ingkang andhatêngi utawi warganipun ugi kathah. Kawêdharipun sayêktos ingkang lajêng kamirêngan ing akathah, punika kala Radyapustaka aparêpatan agêng ngrêmbag tataning panyêrat sastra Jawi, kathah warganing panitya ingkang mriyogèkakên supados Radyapustaka manah: kadospundi sagêdipun sastra Jawi sampun ngantos sirna, mila Radyapustaka lajêng manah bab wau sapikantukipun.
Saèstunipun sadaya sampun sagêd anggalih piyambak, wontênipun para sadhèrèk gadhah usul ingkang makatên wau dhatêng Radyapustaka, punika mêsthi wontên raosipun, kadospundi gandhèngipun kalihan sastra sarta kalihan bôngsa Jawi, mokal sangêt manawi kawontênan prabot sipating bôngsa badhe dipun ewahi têka botên kraos, mila prêlu kawawas ingkang cêtha.
Ing waunipun Radyapustaka botên gadhah pangintên, manawi sastra Jawi badhe sirna, awit sampun pitados dhatêng panggalihanipun para ingkang ngakên badhe ngajêngakên bôngsa Jawi, nanging sarêng nyumêrêpi kawontênanipun samangke, tuwuh pangraosipun, sisip-sisip sêmbiripun, sastra Jawi sagêd sirna santun sastra Latin, awit kawontênanipun ing sakolahan-sakolahan Jawi, langkung malih ing H.I.S. sêrat-sêrat piwulang sastra Jawi, sarta waosan basa Jawi kenging kawastanan botên samêsthinipun, [samêsthi...]
--- [282a] ---
[...nipun,] kathah ingkang kasêrat sastra Latin, sêrat-sêrat waosan Jawi ing Balepustaka, kathah sangêt ingkang kasêrat ing sastra Latin, botên namung anggitan enggal, dalasan sêrat kina sampun wontên ingkang dipun wiwiti kasêrat sastra Latin, inggih punika sêrat Rama, môngka mirid nama Volklectuur lectuur tumrap Volk (dados tumrapipun waosan Jawi sarèhning sampun gadhah sastra piyambak, lêrêsipun kêdah kasêrat sastra Jawi, awit jêjêripun sastra, sarta basa Jawi, punika tumrap kabêtahanipun bôngsa Jawi piyambak, manawi wontên tilas bôngsa ingkang badhe marsudi kawontênan Jawi, punika kêdah sinau sastra Jawi, manawi sastra Jawi kasirnakakên kangge nyêkap kabêtahaning sanès, punika kêsangêtên).
Awit saking kawontênanipun sakolahan-sakolahan sampun dipun balêbêg piwulang sastra Latin, wontên ing Jawi waos-waosan Balepustaka sampun kathah ingkang kasêrat ing sastra Latin, saha dipun rêgèni mirah, badhe ngupados waosan ingkang taksih aksara Jawi rêkaos, dados lajêng kapêksa nêngênakên sastra Latin, rêmên sarta katrêsnanipun dhatêng sastra Jawi botên kamanah, saèstunipun dangu-dangu badhe sagêd sirna sayêktos, môngka sanadyan botên dipun angkah, bilih kawontênanipun kawula kalihan ingkang marentah punika beda, mêsthi sagêd ngewahakên kawontênan, sarèhning punika prakawis gawat, Radyapustaka prêlu nglairakên pamanggih supados dados panggalihanipun ingkang wajib, kados ta: paprentahan luhur sarta sanès-sanèsipun.
Radyapustaka botên rujuk, bilih sastra Jawi kasirnakakên kasantunan sastra Latin, dene manawi kamanah prêlu tumrapipun ing wêkdal punika, dipun wêwahi piwulang basa Jawi sastra Latin, kenging kemawon, nanging namung dumunung wêwahan botên kangge nyantuni jêjêripun sastra Jawi. Punika kêdah taksih kalêstantunakên, mênggah sababipun, kados ing ngandhap punika.
Manawi kalarasakên kalihan kamajêngan, sastra makatên ugi dados ancêr-ancêr titikaning kamajênganing bôngsa, kajênging kamajêngan, botên nyirnakakên kabudayaning bôngsa, nanging malah andandosi, têgêsipun, pundi ingkang kirang sampurna dipun sampurnakakên, ingkang kirang prigêl dipun prigêlakên, kenging mêndhêt saking kawontênaning sanès, namung dumunung wêwahan kemawon, pamanggihipun Radyapustaka, kabudayaning bôngsa ingkang botên adamêl pakèwêd dhatêng lampah sampurnaning gêsang, bilih dipun sirnakakên, ingkang kapitunan botên amung bôngsa ingkang gadhah kagunan wau, nanging ugi donya nama tumut kapitunan.
--- [282b] ---
Lêrês bôngsa mônca wontên ingkang prêlu nyumêrêpi kawontênan Jawi, nanging cacahipun botên kathah, tumrapipun para marsudi sagêdipun paham saèstu dhatêng kawontênan Jawi, punika prêlu matrapakên tatacara Jawi, botên cêkap namung nyumêrêpi kemawon, têgêsipun, sintên ingkang sêdya sinau basa Jawi kêdah ngrêtos aksaranipun, manawi botên makatên inggih botên sampurna, mila botên sagêd bilih
Tumrapipun bôngsa Jawi piyambak, kalèntu bilih nêdya nyirnakakên sastra Jawi, amargi pancèn botên makèwêdi lampah, malah sagêd nama karisakan, awit bilih
sêsanggitanipun, inggih punika gêgambaranipun satunggil-tunggiling aksara, sandhangan, swara, dalah saungêlipun, punika sampun cumithak wontên ing raos-pangraos, malah cengkok, luking wêwangunanipun, punika sampun ambêkta dhêdhasaraning raos, sipat sarta wêwangunaning raos Jawi, ingkang beda kalihan raos Eropah, kados ta: bab raos wujud, upaminipun rêca, ukir-ukiran, sarta kawontênaning corak, punika sampun sami gadhah dhasar raos, utawi lêlungidan piyambak-piyambak, samôngsa dipun ewahi lajêng ngewahakên raos-pangraos kemawon, botên prêlu kula aturakên panjang-panjang, wujud ingkang mêdal saking pikiranipun piyambak, sampun tamtu langkung gampil punapadene sakeca cumithakipun katimbang wêwêdalan sanès.
Manawi miturut kawruh bab (biologie) sastra Jawi kapêksa kasantunan sastra Latin, punika rêkaos sangêt, awit aksara Jawi wau, tumrapipun bôngsa Jawi tamtu sampun laras kalihan kawontênanipun, awit sampun pintên-pintên taun pangrasukipun bôngsa Jawi dhatêng sastranipun wau, sêlak mokal bilih botên, sampun anyêkapi ing bêtah sarta mapan, makatên punika sampun samêsthinipun, kabudayan babaring [babar...]
--- [282c] ---
[...ing] budi, punika sampun prêsasat dados satunggal kalihan kawontênaning bôngsa, mila ugi kenging katêmbungakên dados dhêdhasaring bôngsa, bilih badhe dipun rudapaksa dipun santuni, amutawatosi, badhe kirang prayogi kadadosanipun, amargi dèrèng tamtu sagêd nyêkapi sarta laras kalihan kawontênanipun, punapadene botên jumbuh kalihan pangraosipun.
Tumraping pêpiridan, sumôngga ta amriksanana praja agêng-agêng ingkang pancèn anggadhahi basa, sastra, tuwin kabudayan piyambak, limrahipun mêsthi dipun lêluri, botên lila manawi badhe dipun risak, kados ta Yapan, Dhitsêlan, malah nagari Cina samangke sawêk ambangun enggal badhe mulyakakên sastra sarta basanipun, makatên pamanahan ingkang lugu ngangkah kamajêngan tuwin kamulyan ingkang sajati.
Wondene panacat-panacat dhatêng sastra Jawi ingkang sampun kawêdal wontên ing sêrat kabar utawi ginêman, pamanggihipun Radyapustaka taksih rèmèh tur dèrèng pratitis. Ingkang kenging dipun manah namung gandhèngipun kalihan economie, sanadyan kasêrat aksara Latin ugi botên kirang cacatipun, malah bokmanawi ugêr dipun petani langkung kathah, sabab dening aksara Latin kangge basa Jawi nama damêl-damêl, coba kula jèrèngipun sawatawis panacat-panacat wau kados ing ngandhap punika.
1. Wontên ingkang mastani bilih basa Jawi kasêrat aksara Jawi langkung rindhik, katimbang kasêrat ing aksara Latin,
pados-pados. Nanging makatên wau dèrèng tamtu. Rikat sarta rindhiking panyêrat gumantung wontên kulina sarta kaprigêlanipun ingkang nyêrat. Sumôngga kacoba nyêrat Jawi sastra Jawi katandhing panyêratipun ing sastra Latin. Upaminipun: pang pang, cuwèr tjoewer, jamu djamoe ... bokmanawi badhe katawis bilih aksara Jawi kathah ingkang mênang rikat, mênang ringkês.
2. Aksara Jawi winastan damêl musabiyating suraos, manawi kasêrat Latin botên. Kados ta: têmbung nagarajagung, manawi kasêrat Latin sagêd cêtha naga radja goeng. Pancènipun bilih nêdya kacithakakên aksara Jawi inggih [ing...]
--- [282d] ---
[...gih] sagêd, upaminipun: naga raja gung. Punapa aksara Latin botên wontên ingkang kirang cêtha, kathah kados ta: sêratan kebone aloene, punika ingkang dipun kajêngakên, kêbone (kêbo) punapa kêbone (kêbon). Alune (alu) punapa alune (alun) bilih kajawab punika namung gumantung wontên ing suraos, sanadyan sêratan Jawi inggih makatên.
3. Wontên malih amastani aksara Jawi damêl risak basa Jawi kina, dene botên katata kêthokanipun satêmbung-satêmbung, kados ta: têmbung: tanpa wêkas, punika lêrêsipun, tan pawekas,
nipun, punika manawi dipun manah sayêktos, mêsthi sagêdipun. Upaminipun sêrat-sêrat ingkang prêlu kangge pasinaon, kadhapuk kados sêrat Ramayana, Bratayuda Kawi, kapêdhot-pêdhot gatranipun, sasaminipun.
4. Aksara Jawi kacacat botên nyêkapi kangge madhahi têmbung mônca, kangge nyêrati têmbung mônca sastra Jawi inggih sagêd, anggêr purun ngangge aksara rekan. Kangge nyêthakakên pakêcapanipun têmbung mônca, botên wontên pakèwêdipun mêwahi utawi ngreka panyêratipun. Kados ta: guphêrnur ghenêral, ekonomi, sasaminipun. Sanadyan aksara Latin inggih dèrèng nyêkapi kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca. Tandhanipun kangge nyêrati basa Jawi kemawon inggih taksih damêl-damêl. Kados ta: ca = tj. Nya = nj, dha = d tha = t.
Aksara Latin prabotipun pêpak, sagêd nyêkapi kangge madhahi têmbung mônca, manawi namung pados pêpaking prabot kathahing cacah, punapa botên prayogi milih aksara Arab, utawi Sangsêkrita.
5. Basa Jawi manawi kasêrat aksara Latin sagêd amiyarakên jajahan, awit tumrap bôngsa mônca sarta para sagêd Jawi ingkang botên angsal wulangan basa Jawi, manawi purun sinau basa Jawi botên susah sinau sastranipun, dados sagêd gampil tur rancag, sarèhning gampil, lajêng kathah ingkang purun sinau basa Jawi. Punapa lêrês makatên. Kawuningana sapintên cacahipun bôngsa
--- [282e] ---
mônca ingkang lajêng sami ngudi sinau basa Jawi. Ingkang sami sinau kados amung bôngsa mônca ingkang wajibipun gêgayutan kalihan tiyang Jawi. Wontênipun para sagêd Jawi (intelect) sami botên purun ngudi sinau basa Jawi, kawruhipun basa Jawi kirang, punika dede lêpatipun sintên-sintên, wiwit alit ingkang kagulang basa Walandi, sakolahipun ing sêkolahan Walandi. Ewadene sanadyan makatên, kathah para intelect ingkang sami purun ngudi sinau basa Jawi inggih enggal sagêd, pasaksènipun kathah.
Bilih kita anjôngka, supados kawruh kita dipun aosi bôngsa liyan, punika harak langkung prayogi. Kawruh kita wau kasêrata ing basanipun bôngsa mônca, ingkang kita tuju.
6. Sêratan Latin dipun ajêngi, piridanipun sêrat kabar Tyonghwa ingkang kawêdalakên ing basa Cina sastra Cina botên pajêng, dene ingkang kawêdalakên ing basa Mlayu sastra Latin pajêng. Pancèn makatên, awit wontên ing Indhiya, manawi wontên ing nagari Cina mêsthi kosokwangsul. Kawuningana sêrat kabar Jawi botên wontên ingkang kasêrat Latin, dening manawi kasêrat Latin sagêd ugi pêjah.
7. Sastra Jawi gandhèngipun kalihan economie, cap-cap sastra Jawi rêginipun awis, sakêdhik ingkang sade (andamêl), wujudipun rowa, panatanipun riwil tur dangu. Dadosipun buku langkung agêng, rêginipun langkung awis. Manawi kaêcap Latin bukunipun sagêd tipis, ringkês, gampil pangêsètipun, jalaran sampun wontên mêsin ingkang anggampilakên sarta ngrikatakên pangêsèt, sêrat cap-capan Latin rêginipun langkung mirah. Punika sadaya pancèn kula akêni nyata makatên.
kuwatos. Anggêr tiyang Jawi taksih gadhah trêsna dhatêng basa sarta sastranipun piyambak, para sagêd sarta ingkang kawogan purun angudi ringkêsipun, gampilipun, rikatipun panata, sampurnaning wangunipun, mêsthi sagêd kalampahan. Punapa cap sastra Latin ingkang mulabukanipun [mula...]
--- [282f] ---
[...bukanipun] inggih botên rowa, botên riwil, sagêdipun dados pangalêman kados sapunika. Harak jalaran tansah kaudi ringkês sarta rikatipun, makatên ugi tumrap cap sastra Jawi.
Sasampunipun kula ngaturakên andharan kados kasbut ing nginggil wau sadaya, wosipun Radyapustaka botên rujuk dhatêng sêdya utawi tindak-tanduk ingkang sagêd nyirnakakên aksara Jawi, awit punika sampun nama gêgadhahanipun bôngsa Jawi, sampun dipun angge maatusan taun, sampun rumasuk balung sungsum, sarta sampun anyêkapi kangge madhahi basanipun piyambak, pokoking prêlu, basa dalah sastranipun, tamtu amung kangge paedahipun bôngsa piyambak, manawi wontên bôngsa liyan ingkang nêdya nyumêrêpi kawontênanipun basa Jawi, sampurnanipun kêdah sinau sastra Jawi.
Wondene cacat-cacat ingkang sampun katingal, ing pangmanggihpamanggih. taksih kenging dipun tata utawi dipun udi sagêdipun sirna, ugêr bôngsa Jawi dhatêng aksara Jawi taksih kalêbêt dhatêng manah, kosokwangsulipun bilih kasuda kalêbêtipun manah, pangudènipun tamtu lajêng kirang, sampun malih ingkang sagêd nyêpêng kêkiranganipun, sawêga kawontênanipun sapunika kemawon malah sagêd mundur, tur santunipun aksara Jawi dhatêng aksara Latin kapêksa taksih yasa aksara utawi anata. Sami-sami anata utawi yasa tumrapipun bôngsa Jawi tamtu langkung gampil sarta langkung cumithak nata utawi yasa aksara Jawi, sabab punika pancèn mêdal saking raosipun piyambak, upami aksara Latin wau sampun dipun tata dipun yasani kangge basa Jawi ingkang sampurna, ewadene tamtu taksih botên samêsthinipun, amargi pancèn dede raosipun, kasaranipun aksara palsu kangge basa Jawi.
Pancèn lêrêsipun ingkang gadhah moga nata aksara Latin kangge madhahi basa Jawi, punika kêdah saking bôngsa Eropah, amargi badhe anggampilakên utawi maedahi bangsanipun anggènipun sinau saking bôngsa Jawi,
--- [282g] ---
kosokwangsulipun bôngsa Jawi, kêdah ngudi sagêda aksara Jawi madhahi basa pundi ingkang dipun sêdya wau, dados nama sami angsal wêwah paedah kangge bangsanipun piyambak-piyambak.
Radyapustaka botên mancahi upami ing sakolahan-sakolahan dipun lajêngakên mawi ajar basa Jawi sastra Latin, amung kêdah kados wêwahan kasagêdan kemawon, awit Radyapustaka ugi angèngêti bilih wêkdal punika bôngsa kilenan sawêg dados pandêngan, ananging dede lêrêsipun bilih ngantos damêl suda ing pamanahan langkung malih damêl sirnaning aksara Jawi, lajêng nama damêl kapitunan.
Awit saking tancêp kados ing nginggil wau, mila Radyapustaka anggadhahi usul, inggih punika sadaya waosan-waosan basa Jawi ingkang kawêdalakên dening Volkslectuur kêdah kasêrat ing sastra Jawi, awit ing ngriku nama kagunganing parentah, tumuju ing bôngsa Jawi, manawi wontên anggitan ingkang dipun galih maedahi dhatêng sawarnining bôngsa ingkang wontên Indhiya, manawi botên kaparêng nyêrat ing têmbungipun bôngsa piyambak-piyambak, prayogi dipun sêrat ing têmbung Mlajêng utawi ing têmbung Walandi kemawon, sanadyan makatên wau wragadipun radi mindhak, nanging kula wani tanggêl, tamtu langkung lampah katimbang tumindak kados wujud sapunika, saha paprentahan katingal anggalih dhatêng kawontênanipun satunggal-tunggaling bôngsa, kajawi punika buku-buku ingkang kangge pangajaran, kados ta: buku waosan, buku petang, ilmu bumi sapanunggilanipun, ingkang botên kangge mulang aksara Latin, kêdah kasêrat ing aksara Jawi, awit kados wujud sapunika ing sakolahan ôngka II, ingkang ing ngriku basa Jawi langkung dipun prêlokakên katimbang H.I.S. sagêbyaran piwulang aksara Jawi sajak kathah, nanging sayêktosipun botên, piwulang aksara Latin ingkang langkung kathah.
Cêkak kajêngipun Radyapustaka, kawontênaning bôngsa ingkang botên makèwêdi lampah dhatêng sampurnaning gêsang, kêdah dipun lastantunakên, awit punika ugi têtela kagunaning donya, manawi wontên salah [sa...]
--- [282h] ---
[...lah] satunggaling bôngsa sirna kagunanipun, têgêsipun donya ugi kecalan sêsêrêpan ingkang adi, pancèn Radyapustaka rêmên ningali, upami bôngsa Jawi sagêd dados pandêngan ing kamajêngan, botênipun sagêda nama tumut damêl ombaking kamajêngan, sampun ngantos namung kèli ing ombak kemawon, ingkang lajêng sagêd ngicalakên kawujudan.
Mas Arya Wuryaningrat, kula nampèni lapuranipun kônca kula magang pun Sujimin, nalika dintên Saptu tanggal kaping 18 Januari punika anglampahi pandamêlanipun marasêpuh Mas Ngabèi Prajasuwarna, andhèrèkakên layon dhatêng ing Imagiri, salêbêtipun numpak sêpur sumêrêp rêca agêng-agêng 2 iji, wontên sakilèn lèpèn Srowot ingkang mêntas banjir ladhu, saking aturipun katingal pantês wujudipun dene kêmbar saha katingal wêtah, malah wontên ingkang alit-alit kalih iji dados 4 iji, sarèhning sumêrêpipun wau amung sakêdhap, kula lajêng matitisakên tilpun dhatêng kaondêran Samapura nêrangakên rêca wau, wangsulanipun kaondêran Samapura rêca wau panggihan anggènipun dhudhuk sangking siti, ingkang manggih kabudidayan Pandhansimping, amargi siti wau sampun dados pamaosan Pandhansimping. Wasana mugi andadosakên kauningan saha kula
Nuwun, kula ngaturi uninga, awit saking aturipun kônca mantri Samapura, bab 4 iji rêca ingkang wontên sacêlakipun dhusun Gupala (Samapura), sampun karêmbag kalayan tuwan atministratur ing Pandhansimping, saking wangsulanipun tuwan, 4 iji rêca wau kapundhut nagari kasumanggakakên, namung kemawon rèhning suwaunipun rêca wau kurugan siti, pambudinipun sarana dipun ragadi dening tuwan, dumuginipun ing papan sacêlakipun Gupala kasbut nginggil têlas f 50, mila tuwan nyuwun lintunipun waragat wau.
Wondene waragat pangusung rêca saking Gupala dumugi statipunstatsiyun. Srowot kakintên botên kirang saking f 25, sanèsipun waragat prahgud saking Srowot dumugi nagari.
nuwun Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat. Sêrat dhawuh katitimasan kaping 8 Marêt 1913 ôngka 312/6 A/1, punapa suraosipun sampun kula sumêrêpi saha sampun kadhawuhakên saparlunipun, awit sêrat palapuranipun panèwu dhistrik Prambanan katitimangsan kaping 4 wulan punika ôngka 467/A, mratelakakên manawi tampi paturanipun mantri Samapura, bab 4 iji rêca ingkang wontên sacêlaking dhusun Gupala sampun karêmbag kalihan Tuwan Pandhansimping, saking wangsulanipun tuwan, rêca 4 iji wau kapundhut nagari inggih namung nyumanggakakên, amung sarèhning rêca wau suwaunipun kapêndhêm ing siti, pandhudhukipun kalayan dipun wragadi dening tuwan têlas f 50 mila tuwan
kemawon, awit sêrat wangsulanipun tuwan, sampun angaturakên rêca wau, kapundhut nagari kalayan lahanan, katrangan kasbut sêrat palapuranipun panèwu dhistrik Prambanan, kasbut nginggil saha sêratipun tuwan Pandhansimping katur asarêng punika.
Nuwun, awit saking sêrat dhawuh kadhistrikan katitimasan kaping 1 Mèi 1913 ôngka 592/A/5 dhawuhing parentah kabupatèn katitimasan kaping 29 ôngka 1958/B/4 kanthi maringakên turunan sêrat dhawuhing parentah kantor Kapatihan katitimasan kaping 28, sami April 1913 ôngka 17Q, suraos mundhut katrangan pangusungipun rêca 4 iji saking dhusun Gupala, ingkang kapundhut nagari badhe kadèkèk ing Sriwêdari, sakeca pundi kaêwrat ing sêpur kalihan grobag, kajawi kaparêngipun ing parentah, pamanggih kula manawi rêca 4 iji wau kaêwrat ing grobag, kajawi pakèwêd botên wontên marginipun, grobag utawi lêmbu pasanganipun botên kuwawi. Dados rêkaos sangêt kalampahanipun. Anamung sarèhning dunungipun rêca wau sampun cêlak sangêt kalihan margi sêpur, amila kados langkung gampil manawi kaêwrat ing sêpur.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, salajêngipun katur ing parentah kabupatèn saha konjuk ing
Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sêrat dhawuh katitimasan kaping 28 wulan April 1913 ôngka 17Q sampun kula dhawuhakên saparlunipun. Sarêng punika kula ngaturakên sêrat palapuranipun mantri ondêr dhistrik ing Samapura katitimasan kaping 10 Mèi 1913 ôngka 103/A bab rêca 4 iji ing dhusun Gupala punika panimbang kula anyondhongi panimbangipun mantri Samapura, bilih kapundhut badhe kadèkèkakên ing Sriwêdari, sarèhning pamanggènipun rêca wau cêlak kalihan
Nuwun. Sêrat dhawuh parentah kabupatèn, katitimasan kaping 22 wulan Mèi 1913 ôngka 2307/B/11 sêrat dhawuhing kantor Kapatihan, katitimasan kaping 20 ugi wulan Mèi 1913 ôngka 18Q mundhut katrangan wragad pambêktanipun rêca 4 iji, saking Gupala kabêkta dhatêng sêpur, sarta wragadipun sêpur dumugi Purwasari, kula sampun mariksa wujudipun rêca ingkang 2 alit, ingkang 2 agêng, mênggah badhe pambêktanipun rêca punika saklangkung rêkaos, jalaran saking agêng saha ringkih, taksiran pambêktanipun saking panggenan dumugi sacêlakipun ril, mawi ngingsêt-ingsêt saking sakêdhik. Kintên-kintên ngangge kuli cacah 40
piyambak, wiwit jam 7 dumugi jam 12 dalu ... f 5 ... f 29
Langkungipun saking jam 12 dalu, mawi pasewan malih f 5 rupiyah. Kuli-kuli ingkang ngangkat rêca kawrat ing nginggil wau, dèrèng kantênan sagêt rampung sadintên. AtAwit. saking rêkaos sarta
Dlurung ril. Ugi saking sakêdhik. Ngantos dhungkrakipun risak. Ngangge kuli glidhigan sadintênipun botên kirang saking 25 ngantos 10 dintên. Sawêg sagêd rampung, wondening wragatipun saking Srowot, dumugi Purwasari kula dèrèng sagêd ngaturi katrangan. Kula ugi sampun nêdha katrangan Tuwan Sèp. Ugi botên sagêd nyukani katrangan, kêdah nyumêrêpi timbanganipun.
--- [288a] ---
Kajawi kasêbut ing nginggil, mênggah taksiran prabeya kuli kathahipun f 29 wau, kula gadhah kintên, dèrèng cêkap. Awit mirit nalika tuwan Pandhansimping nginggahakên kaingsêt sanès panggenan botên têbih saking tatu lami, têlasipun wragad, gunggung f 50, amila manawi marêngakên nyuwun ampilan arta f 50, ing wingking manawi sampun rampung badhe ngaturngaturi. katrangan tanjanipun.
Ingkang punika kula sumôngga saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Lajêng katur ing parentah kabupatèn pulisi ing Klathèn.
punika kula ngladosakên sêrat palapuranipun mantri ondêr dhistrik Samapura, katitimangsan kaping 31 Mèi 1913 ôngka 127/A bab pamundhutipun katrangan waragad pambêktanipun rêca 4 iji, saking dhusun Gupala kabêkta dhatêng sêpur sarta wragadipun sêpur dumugi Purwasari, ngèstokakên sêrat dhawuh kantor Kapatihan, katitimangsan kaping 21 Mèi 1913 ôngka 18/Q.
Mangunpurnama - Parentah Kadistrikan Prambanan, 20 Juni 1913
Sêrat katur ing parentah kadhistrikan Prambanan.
Nuwun, awit saking sêrat dhawuhing parentah kabupatèn katitimasan kaping 17 Juni 1913 ôngka 2307/B/11, kanthi maringakên tatêdhakan sêrat dhawuhing parentah kantor Kapatihan katitimasan kaping 11 Juni 1913 ôngka 27Q, suraos andhawuhakên pambêktanipun rêca 4 iji, manawi kausung kuli rêkaos saha badhe kathah wragadipun, kula kagalih botên manah kabêkta ing grobag dumugi Surakarta kadosdene barang pabrik. Punika atur kula kados ing ngandhap punika.
Mênggah punika mugi andadosakên kauningan, sêrat paturan kula katitimasan kaping 1 Juni 1913 ôngka 127, mratelakakên pangusungipun ngangge kuli glidhigan 40 tiyang, saha mawi pirantos kajêng dalurung sapanunggilanipun. Punika namung pangusungipun saking panggenan dunungipun rêca dumugi minggahipun dhatêng bêkasi sêpur. Mêkatên malih malah ing ngajêng kula ugi sampun tampi sêrat
sakeca pundi kaêwrat ing sêpur kalihan grobag. Kula ugi sampun ngaturi katrangan kawrat sêrat paturan kula katitimasan kaping 10 Mèi 1913 ôngka 103/A inggih sampun mratelakakên rêca wau manawi kaêwrat ing grobag, kajawi pakèwêd botên wontên marginipun, grobag saha lêmbu pasanganipun botên kuwawi. Ewadene satampi kula dhawuh kasêbut nginggil, kula lajêng tumindak ing blabag malih nganthi
Surakarta (aturipun botên kadugi, amargi kajawi grobagipun botên kuwawi, marginipun dhatêng margi militèr pakèwêd dening kapalangan lèpèn saha ril margi sêpur.
Kajawi punika kula lajêng nyatakakên ngukur agêngipun rêca kasêbut nginggil, katranganipun kados ing ngandhap punika.
Rêca ingkang 2 iji, pinanggihing ukuran, bancikipun panjang 1,26 M3, wiyaripun 1 M. kandêlipun 0.30 M (ingkang agêng).
1. Rêca ingkang satunggal. Inggilipun saking bokong, dumugi sirah 1,95 M. wiyaripun saking bau kiwa dumugi têngên 1.20 M.
2. Rêca ingkang satunggalipun, agêng saha inggilipun sami.
3. Rêca 1 kalêbêt cêkapan, ukuran saking bokong dumugi sirah inggilipun 1.30 M, wiyaripun saking bau kiwa dumugi têngên 0,80, dene rêca ingkang satunggal, a-
--- [290a] ---
alit,lit. cêkap kabêkta tiyang kalih.
Kajawi punika asarêng punika kula ngladosakên papêthan gambar papan dunungipun rêca-rêca 4 iji kasêbut nginggil.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, saha salajêngipun katur ing
dunungipun rêca 4 iji, ingkang badhe kapundhut nagari, kadèkèk ing Sriwêdari.
Têbihipun panggenan rêca, dumugi ril sêpur 70 M,
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sêrat dhawuh katitimasan kaping 11 wulan punika, ôngka 27Q sampun kula dhawuhakên saparlunipun, sarêng punika kula ngaturakên sêrat palapuranipun mantri Samapura, katitimasan kaping 20 ugi wulan punika, ôngka 132/A sakanthinipun, bab rêca 4 iji ingkang wontên antawisipun dhusun Gupala ingkang kapundhut badhe kagêm ing Sriwêdari, katrangan sampun kawrat ing palapuran wau.
--- [293] ---
Kula nuwun, panyuwunipun ampilan arta waragad pangusungipun rêca saking dhusun Gupala dhatêng sêtatsiyun Srowot f 50, punika dèrèng wragadipun sêpur saking Srowot dumugi Purwasari, saha saking Purwasari dumugi Sriwadari. Kagungan dalêm arta sadhiyan ganjaran tiyang ingkang manggih barang kina, sapunika kantun antawisipun f 170, nyuwun cumadhong dhawuh dalêm.
Kawula nuwun, badhe pangusungipun rêca sakawan saking panggenan dumugi statsiyun Srowot katêpsir wragad: 50
Saking Srowot dumugi Purwasari kabêkta ing sêpur brêgasibêgasi (dan di tempat lain). kintên-kintên wragad: 50
Saking Purwasari dumugi Sriwadari botên sagêd kabêkta ing brêgasi, awit botên wontên simpanganipun, dados kêdah kagèrèd ing tiyang kathah, kintên-kintên wragad: 50
Kagungan dalêm arta cêpakan Radyapustaka 1000, namung kantun: 170
--- [295] ---
Mangunpurnama - Parentah Kabupaten Klaten, 9 Pebruari 1914
Nuwun, kula ngaturi uninga: angèstokakên sêrat dhawuhing parentah kabupatèn kaping 15 ôngka 3166/B/11 saha sêrat dhawuhing parentah kantor Kapatihan kaping 12 sami Juli 1913 ôngka 35/Q, nalika dintên Sêtu kaping 7 wulan punika, kula sampun ngusung rêca ingkang dumunung wontên sacêlakipun dhusun Gupala, nanging sawêg ingkang alit-alit cacah 3 iji. Amargi ingkang agêng 2 iji, dèrèng sagêd ngusung dening dèrèng wontên pirantosipun. Rêca 3 iji wau lajêng kula kintunakên anprah dhatêng Tuwan J.B.G. Rademaker, ing nagari Surakarta, nanging sarêng dumugi sêtattiyunsêtatsiyun (dan di tempat lain). Prambanan, badhe kaangkat sêpur, lajêng dipun andhêg dening tuwan ingkang rumêksa candhi-candhi ing Prambanan, amargi rêca ing Gupala ingkang badhe kapundhut nagari kasêbut nginggil, ugi kalêbêt dados rêrêksanipun, môngka tuwan wau dèrèng tampi prasabênan saking kula, kula lajêng mangsuli pangusung kula wau ngèstokakên dhawuh nagari, saha sarèhning dunungipun rêca kasêbut nginggil, wontên pasitèn wawêngkon kabudidayan Pandhansimping, nagari sampun andhawuhakên dhatêng tuwan administratur ing Pandhansimping, sarta tuwan administratur sampun nyumanggakakên. Tuwan ing candhi Prambanan wau lajêng
pangusung kula namung ngèstokakên dhawuh nagari, tuwan lajêng trimah saha anglastantunakên, nanging sanadyan makatên, piyambakipun ugi taksih kêdah lapur dhatêng Batawi.
Wondene mênggah pangintun kula anprah dhatêng Tuwan J.B.G. Rademaker kasêbut nginggil, kula sampun nêdha katrangan dhatêng Tuwan Sèp ing Prambanan, pintên mênggahing wawrat saha wragadipun, nanging Tuwan Sèp botên sagêd nyukani katrangan, amargi saking awratipun rêca ingkang kula kintunakên wau, ing statiyun Prambanan botên wontên pirantos kangge nimbang, namung Tuwan Sèp sagêd ngintên wawratipun rêca wau 560 kilomètêr.kilogram. Makatên ugi wragadipun inggih dèrèng sagêd suka katrangan, amargi wragad wau piridanipun ugi saking wawratipun. Wondene katrangan wawrat saha wragadipun, badhe katimbang wontên ing statiyun Purwasari kemawon.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, kula nuwun sumôngga.
iji, lumantar sêpur, angèstokakên sêrat dhawuh kaping 12 Juli 1913 ôngka 35Q saha nalika badhe kaangkatakên mawi kaandhêg dening tuwan ingkang rumêksa candhi Prambanan, badhe kalapurakên dhatêng Batawi.
--- [297] ---
Mantri Onder Distrik Samapura - Parentah Kadistrikan Prambanan, 24 Pebruari 1914
Nuwun, awit saking dhawuhing parentah dhistrik lumantar tilpun kaping 2/3 Pèbruari 1914 andhawuhakên mundhut katrangan sabab-sababipun rêca ing Gupala, dene dèrèng kalampahan kaladosakên nagari kadèkèk ing Sriwêdari.
Nuwun, mugi andadosakên kauningan, mênggah anggèn kula ngladosakên katrangan sabab-sababipun anggèning rêca ing Gupala ngantos dèrèng kalampahan sagêd lumados, sampun rambah-rambah, kados ta sêrat paturan kula katitimasan kaping 1 Juni 1913 ôngka 127/A/1 katitimasan kaping 8 Agustus 1913 ôngka 169, saha katitimasan kaping 19 Januari 1914 ôngka 11/A/I, tuwin katitimasan kaping 4 Pèbruari 1914 ôngka 9/A/2 mênggah sadaya wau sampun nêrangakên sababipun, botên sanès kajawi namung saking agêngipun rêca ingkang 2 iji, ngantos dumugi samangke anggèn kula satiyar pirantos kangge ngusung dèrèng angsal. Dene rêca ingkang alit cacah 3 iji, ugi sampun kula ladosakên nalika kaping 7 Pèbruari 1914, kados kasêbut sêrat paturan kula kaping 9 Pèbruari 1914 ôngka 251/A/I, sampun kaêwrat sêpur adrès dhatêng Tuwan J.B.G. Rademaker.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, salajêngipun sumôngga.
ingkang wontên ing Gupala, dumugi sapunika dèrèng sagêd ngaturakên nagari, amargi satiyar pirantosipun ngusung dèrèng angsal, katrangan sêratipun
Mangunpurnama - Parentah Kabupaten Klaten, 19 Maret 1914
Kula nuwun, asarêng punika kula ngladosakên sêtat pratelan têlasipun wragad ingkang kangge ngusung rêca salèr dhusun Gupala ingkang sampun kula dosakên.ladosakên. Kathahipun sadaya gunggung f 10,70 (sadasa rupiyah pitung dasa sèn) angèstokakên kados kasêbut sêrat dhawuhing parentah kabupatèn katitimasan kaping 5 ôngka 959/B/11 sarta turunan sêrat dhawuhing parentah kantor
têlasipun arta kagungan dalêm nagari ingkang kangge maringi
Kula nuwun Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sêrat dhawuh katitimangsan kaping 4 Marêt 1914, ôngka 14Q sampun kula dhawuhakên punapa saparlunipun, awit saking sêrat palapuranipun mantri dhistrik ing Samapura katitimangsan kaping 19 wulan punika, ôngka 28/A/2 mratelakakên, têlasipun wragad ingkang kangge ngusung rêca sak lèr dhusun Gupala ingkang sampun kaladosakên nagari, têlasipun wragad f 10,70 (sadasa rupiyah pitung dasa sèn), wondene arta tirahanipun taksih f 39,30 (tigang dasa sanga rupiyah tigang dasa sèn), kula ladosakên asarêng punika, dalah sêratipun mantri dhistrik Samapura
ingkang alit-alit 3 iji sampun kaladosakên, amung rêca ingkang agêng 2 iji sarèhning pakèwêd pangusungipun kadhawuhan kèndêl. Kasêbut dhawuh ping 4 Marêt 1914 ôngka 14.
Kantor Kapatihan - Raden Tumenggung Mangunnagara, 28 April 1913
kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhawuh dalêm andangu, pangusungipun rêca 4 iji saking dhusun Gupala, dipun wrat
--- [303] ---
panjênêngan dalêm kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhawuh dalêm mundhut katrangan wragading pambêktanipun rêca 4 iji, saking dhusun Gupala dhatêng sêpur sarta prabeyaning sêpur mudhun wontên Purwasari, kaladosna tumuntên.
kanthi sêrat paturanipun mantri ondêr dhistrik Samapura, sampun kauningan kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhawuh dalêm sarèhning pambêktanipun rêca bilih kabêkta kuli badhe rêkaos saha kathah bayaranipun, kenging punapa botên kamanah kaêmot ing grobag dumugi ing Surakarta, kadosdene barang-barang pabrik, mênggah punika katranganipun kapundhut tumuntên.
Dhawuh dalêm kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhumatêng Radèn Tumênggung Mangunnagara, asarêng punika maringakên mandhat, ôngka 2024, isi arta f 50 sèkêt rupiyah, kaparingakên dhatêng mantri dhistrik Samapura, ampilan waragad pangusungipun rêca saking dhusun Gupala dhatêng
ing sêtatsiyun Purwasari, mandhat wau supados kacadhongakên arta dhatêng abdi dalêm pananggap, satampinipun lajêng anglapurna.
--- [306] ---
Kantor Kapatihan - Raden Tumenggung Mangunnagara, 4 Maret 1914
kaping 24 Pèbruari 1914, ôngka 39/A/I, sampun konjuk kauningan ing panjênêngan dalêm kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhawuh dalêm, sarèhning rêca ingkang agêng 2 pakèwêd pangusungipun, kadhawuhan kèndêl, dene paring dalêm arta ampilan waragad pangusungipun rêca wau kathahipun f 50 rupiyah, satirahipun ingkang kangge waragad ngusung rêca ingkang alit 3 iji, kapundhut, lajêng kaladosna kanthi pratelan têtêlasanipun waragad.
Wg. Mangunlegawa - Anonim, 10 Mei 1924
April 1924 ôngka 489A/2, dene lampahipun grobag saking kadhistrikan Karangnôngka dumugi Sriwadari sadintên sadalu, wragadipun grobag satunggal f 10 x 3 = f 30 tigang dasa rupiyah, satunggal grobag namung kuwawi bêkta rêca 5 iji.
--- [308] ---
Surakarta, angèstokakên sêrat dhawuh kabupatèn ing Klathèn, katitimasan kaping 2 Mèi 1924 ôngka 1291B/29 dhawuh saking kantor Kapatihan katitimasan
satunggal grobag namung kuwawi bêkta rêca 5 iji.
Ôngka urut ... Naminipun candhi sarta rêca Cacahipun ... Katrangan
Nuwun, ngestokakên dhawuhipun pangarsa Gusti Kangjêng Pangeran Ariya Adiwijaya, sêratipun Tuwan Alkona dalah sakanthinipun sampun kula têdhak ing basa Jawi. Kula aturakên sadaya sarêng punika. Konjukipun dhumatêng mudha
A. Koper - Raden Tumenggung Mangunnagara, 18 April 1913
Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Tuwan A. Kopêr Wd. atministratur Pandhansimping.
Katur panjênênganipun ingkang saudara Radèn Tumênggung Mangunnagara, bupati pulisi ing Klathèn.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun nampèni sêratipun saudara, katitimangsan tanggal kaping 10 April 1913, ôngka 1627/B/11 suraosipun bab 4 iji rêca, ingkang wontên sacêlakipun dhusun Gupala, dipun pundhut ing nagari, punika kula ugi sampun anyumanggakakên, dene waragadipun gunggung f 50,- kula sampun botên mawi nyuwun lintu, inggih amung kula aturakên kalayan lêlahanan kemawon.
Sapunika pajêg wulan April, kados prayogi yasan dalêm praboting dhuwung kêkalih kasarèhakên wontên taun 1914, makatên ugi yêyasan saha pundhutan ingkang kabayar kathah ngêntosi benjing taun ngajêng, sapunika namung kangge sudhiyan
sampun anampèni dhawuhing parentah wontên ing kantor musium Sriwadari, kadhawuhan angyasakakên jêjêran kajêng tayuman cacah 2 iji, badhe kagêm mirantosi kagungan dalêm dhuwung ingkang badhe kapasang wontên ing musium, atur kula sandika, amung mugi andadosakên kauningan, sarèhning wêkdal punika botên wontên kajêng tayuman, sagêd kula angladosi amung kajêng kumuning, dene pantêsipun dhapur, ingkang badhe manjing dhatêng ladrang dhapur Ngyudawinatan, ingkang dhatêng gayaman wangun Wiryadiningratan, saha kadhawuhan milihakên kajêngipun ingkang mulus. Ingkang mapan sêratipun 1. Ing sasagêd-sagêd ugi badhe kula upadosakên, wondene jêjêran kalih iji wau sanggêm kula angaturakên babaran salêbêtipun tigang wulan saking titimasanipun sêrat punika, mênggah badhe paring dalêm tumbasan kajêng jêjêran kalih iji f 10, sanès dintên badhe kaparingakên. Mugi andadosakên kauningan.
nampèni paring dalêm arta kathahipun 10 sadasa rupiyah, sumêrêp waragadipun yasan dalêm jêjêran kalih iji, kadosdene kang kasêbut ing sêrat ugêran kula katitimasan kaping 6 Pèbruari 1914, mênggah sanggêm kula angaturakên babaran garapan kula jêjêran kalih iji wau, salêbêtipun tigang wulan, saking titimasanipun sêrat punika, mugi andadosakên kauningan.
Ngabei Nayawirangka - Kantor Musium, 6 Pebruari 1914
Atur kula Ngabèi Nayawirôngka, abdi dalêm mantri mranggi kabupatèn gêdhong kiwa.
Kula sampun anampèni dhawuhing parentah wontên ing kantor musium Sriwadari, kadhawuhan nyarungi kagungan dalêm dhuwung kalih iji, dipun sarungi ladrang 1 gayaman 1 sami kajêng candhana iras, atur kula sandika, anamung sarèhning wêkdal punika pinuju botên wontên kajêng candhana, mênggah saking pamanggih kula, kagungan dalêm dhuwung ingkang luk punika sarunganipun sampun ladrang kajêng candhana iras, langkung prayogi sarunganipun lami kemawon kamulyakakên, dipun ewahi sapantêsipun saha dipun babar malih mênggah panggarap kula benjing manawi sampun dados kandêlanipun.
Dene ingkang lêrês dipun sarungi gayaman, manawi sampun kaparêng dhuwungan sawatawis kula ugi sampun sandika, samongsa sampun dados kandêlanipun lajêng kula garap, mênggah dadosipun salêbêtipun 20 dintên saking titimasa panampi kula, saha saking pamanggih kula pantêsipun kadhapur gayaman ladrang, wondene badhe paring dalêm tumbasan kajêng dalah wragadipun ambabarakên f 10, sanès dintên badhe kaparingakên, mugi andadosakên kauningan, saha wragadipun
Kula Ngabèi Nayawirôngka, abdi dalêm mantri tukang mranggi kabupatèn gêdhong kiwa.
Kula sampun anampèni dhuwung lêrês pamor rondhuru 1 iji, sarungan ladrang trêmbalo tanpa prabot, ingkang badhe kadhawuhan nyarungi gayaman, kanthi paring dalêm arta kathahipun 11 rupiyah 50 sèn, ingkang 10 rupiyah, sumêrêp waragadipun yasan dalêm sarungan gayaman cêndhana iras dalah pambabaripun ingkang 1 rupiyah 50 sèn, kangge wragad pambabaripun kagungan dalêm sarungan ladrang ingkang kadhawuhan ngrimbas, sampun kula tampèni jangkêp, wondene sanggêm kula angaturakên babaranipun garapan kula 2 iji, ing nginggil wau salêbêtipun kalih dasa dintên, saking titimangsanipun sêrat punika.
sampun anampèni dhawuhing parentah wontên ing kantor musium Sriwadari, kadhawuhan anggarap yasan dalêm mêndhak 2 iji ingkang badhe kagêm mraboti kagungan dalêm dhuwung ingkang badhe kapasang wontên ing musium 1 dhapur parijatha, 2 dhapur ukêl pakis, jênenipun ingkang prayogi saha têrus, badhe paring dalêm waragad mêndhak 1 iji f 15 rupiyah.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, mênggah paring dalêm samantên wau botên anyêkapi kadosdene pundhutan dalêm, dene cêkapipun manawi jêne
wujudipun kawon prayogi tinimbang kalihan dinar, kaot waragat sakêdhik langkung prayogi jêne dinar pisan, paring dalêm waragad mêndhak 1 iji f 19,50 C mêndhak kalih iji f 39,00 C, sampun lajêng kula tampèni jangkêp, wondene
--- [316a] ---
sanggêm kula angaturakên babaran yasan dalêm mêndhak 2 iji wau, kawan dasa dintên saking titimasanipun sêrat punika, mugi andadosakên kauningan.
kaping 10 wulan Marêt punika, wondene waos saha landheyan saprabotipun sampun kula tampèni.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat. Dhawuh dalêm kagungan dalêm dhuwung kêkalih lêrês saha luk ingkang badhe kagêm simpênan ing Musium, manawi wontên tuwan-tuwan utawi tamu ngamônca badhe sumêrêp dhuwung damêlan Surakarta, kadhawuhan mraboti pantêsipun kagêm simpênan. Sampun kula rêmbag kalihan Mas Ngabèi Prajadirja saha Mas Ngabèi Wirapustaka, pantêsipun namung sarwa lugas. Ingkang lêrês sarungan ladrang kandêlan suwasa lugas, ingkang luk sarungan gayaman kandêlan kêmalon abrit, parlu namung minôngka kawruh bedaning kagêm santana kalihan anggening abdi dalêm, mênggah katranganipun kados ing ngandhap punika:
1. Ukiran kajêng tayuman: f.102. Mêndhak mas: f.153. Sarungan kajêng cêndhana mulus botên potokan: f.204. Kandêlan suwasa lugas: f.60' = f.105
1. id: f.102. id: f.153. Sarungan gayaman id: f.104. Kandêlan kamalon abrit: f.3,50' = f.38,50
Dhawuh dalêm kaparêng, nanging benjing taun 1914
panumbasipun kandêlan jawi badhe kagêm kêmalon ingkang f 1,50 saha landheyan kajêng walikukun dalah karah, lagri, sopalipun sami salaka ingkang f 5,00 sampun kula tampèni jangkêp.
--- [321] ---
Ngabei Nayawirangka - Kantor Musium, 28 Maret 1914
Kula sampun anampèni dhawuhing parentah wontên ing kantor musium Sriwadari, kadhawuhan ngrimbas saha ambabar kagungan dalêm sarungan ladrang ingkang badhe kagêm ing musium, tuwin nyakecakakên anjinging kandêlanipun, atur kula sandika, dene sarungan dalah kandêlanipun sampun-sampunsampun. kula tampèni, saha paring dalêm waragad ambabarakên sampun kula tampèni nalika kula nampèni garapan yasan dalêm sarungan gayaman ingkang sampun dados, mênggah sanggêm kula angrampungakên 15 dintên saking titimangsanipun sêrat punika. Mugi andadosakên kauningan.
Wangkinganipun ugi kula suwun lajêng bêkta, amargi kangge ngruntutakên manawi wontên ewahipun.
Ki Mas Citrarumpaka - Kantor Musium, 17 Agustus 1916
Atur kula Ki Mas Citrarumpaka abdi dalêm bêkêl kêmasan.
Kula nuwun, kula sampun angèstokakên dhawuh sowan ing kantor musium, kaparingan dhawuh kaparênging parentah badhe andangu bab kawruh kêmasan, dipun sêrati wontên ing kantor musium, sagêd kula sowan sabên ing dintên punapa, salajêngipun kaparingan sumêrêp kawruh kêmasan ingkang sampun sumimpên ing musium, sawêk katranganing jêne salaka tuwin tambaga.
Ingkang punika mênggah kawruh ingkang kaparingakên sumêrêp wau taksih wontên wêwahing katranganipun malih, utawi ingkang tunggil golonganipun bab wau ugi taksih kathah. Wondene ingkang kasêbut wontên ing sêrat katranganing kawruh kêmasan wontên sangang bab, punika jalaranipun manawi kapratelakakên sarêsikipun kadosdene kawruh pandhe ingkang sampun katampèn ing parentah badhe [ba...]
--- [322a] ---
[...dhe] sakalangkung kathah, kintên-kintên kalihan kawruh pandhe wau sami utawi kapara langkung, wondene sowan kula ing kantor musium manawi amarêngakên namung sabên ing dintên Rêbo, benjing Rêbo ngajêng punika lajêng wiwit, mugi andadosakên kauningan.
Ngabei Wirasukadga - Anonim, 24 Nopember 1921
Atur kula Ngabèi Wirasukadga, abdi dalêm mantri pandhe ing kadipatèn anom.
limrah, kalêbêt dhuwung rèpèh, kirang pantês kapundhut, bilih namung parlu kagêm pêpak-pêpaking dhapur kemawon, kenging, panêpsir kula namung rêgi f 15, kula nuwun sumôngga.
aturakên asarêng punika, sampun kula suwunakên dhawuh pamrayogi ing panjênêngan dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, ingkang kadamêl pola kêdah gambar ingkang mawi sêkar trate (pudyasana) sanadyan botên sagêd kêtingal sadaya, dening angangkah supados agêngipun namung sarupiyah, ananging kêdah wontên gatraning sêkar trate. Mugi andadosakên ing kauningan.
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18pornshow.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pajajaran : Prabu Surya Miluhur Prabu Banjaran Sekar Prabu Mundhingsari Prabu Sri Pamekas Prabu Siyung Wanara Empu kerajaan Pajajaran : Empu Andaya Jenggala Empu
Amangkunegoro III (Ingkang Sinuwun Paku Buwono V) ing
woh gawe deltalube saiki, jare koncoq bengkel iso sampek 40.000km penggunaane mas. tapi aq arep njajal kok mikir2 LikeLike
Reply	touringrider says:	August 2, 2013 at 9:58 am	Loh.cek suweene mas? Nek motorku wes remek nek sakmono.haha 😆 3000km
Ngoko: apa kow&eacute; njupuk sega semono
Balas	Komentar oleh Juned on 17 November 2011 11:07
Ayas sejak awal wes komit gak nulis berita update arema sam,mergo wes kanyab seng nulis seng koyok ngono. Opo maneh berita2 seng isine tentang ketewuran seng nang Arema, marai ndasku senep weteng mumet hare. Tapi tetep tak usahakno liwat blog liyane nggawe
pinggir jeding. biasa disleding saiki nyoba nyleding twitter.com/singo_dayak/st… 3 days ago
wakakakaka neng alkid po areP kelon karo kebo? Neng rri golek prawan po enek
mboh ki kang aq dadi seneng wordpress.. luwih
Pussy BukakeAsian Milf BukakeFrat BukakeMuscle Girl BukakeHuge Cock BukakeFatty
Powiat Działdowo iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané
oldid=1091212"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu navigasi
Wong tahun sakmono, nduwéné pas haliuk yo iku. Dadi
Punika aturipun tiyang Jawi awasta pun Parta, mandhoripun Tuwan Bislar Sêlap. Nalika dipun kècu.
Kula pun Parta, sarêng pun kècu dhatêng kula marêngi tilêm, nuntên kula kagèt tangi, kula uninga yinyèn. wontên kècu
Papriksan wontên ing Sêlap Kasatriyan. Ing dintên Jumungah tanggal ping 12 wulan Jumadilawal ing taun Je ôngka 1766, utawi
kemawon dereng jejeg, kados punopo menawi mimpin negari ?.
Nyuwun pangapunten poro sederek kulo inggih poro kawulo Ngayogyokarto Hadingrat, menawi babakan keluargi meniko inggih puniko putri-putri nan ndalem, inggih saestu kawulo mboten mangertosi kados punopo, inggih saestunipun poro priyantun Ngayogyokarto ingkang paling mangertosi kados punopo lelampahanipun.
Monggo poro priyayi Ngayogyokarto Hadiningrat dipun penggalih, monopo sampun sak mesthinipun menawi Ngarso Dalem meniko mimpin Republik Indonesia meniko.
Menopo mboten langkung prayogi ngleresaken lan nerasaken program pembangunan wonten tlatah ipun piyambak rumiyin ?.
Nyuwun agungipun samodro pangaksami, nyuwun
Balas	Karyo Rumekso, on November 3, 2008 at 4:16 pm said:	Inggih mbah, saestunipun mas Taubat lan kulo sampun ngertos menawi :
Mboten sisah dipun dadosken kekuawatosan lan penggalihanipun simbah, meniko sampun dimangertosi kok mbah Maridjan.
Balas	Maridjan, on November 3, 2008 at 4:31 pm said:	Ngakune uwis podho ngerteni nyatane kok isih podho ngeyel.
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa dan Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Paku
Balas	Samino Trihatmojo..., on Desember 2, 2011 at 3:21 pm said:	Pak uripku dadi rekoso, ..
ono tanah jowo… Meneh iki ono Yogjokarto..
menowo jeneng samino trihatmojo kuwi mesti kudu LUPUT….???
Menowo Lelang nglanggar Aturan ..iku kudu Bener…???
Pacene Ratu Adil mono ora kudu koyo poro Hakim… kanthi sarono hukum sing durung pas….. Nanging kudu tumindhak kanthi bener.
Opo yo Pak Sultan wis pirso aturan tumindhak kanthi sarono DUWIT…
menawi sampun, trus tumindhak mugi dados PRESIDEN
monggo. Nyuwun hadiah fatihah kagem Gus Ham (padepokan suryo pitu) kudus.sungkem kulo kagem poro sesepuh sedoyo. Wassalamu’
sugeng riyadi….kawulo ingkang taksih lare bocah ndrek nepangaken….mugiyo saged katampi….nywun berkah sabda doanipun….
Tembang MacapatSekar Pocung anggadahi pasemon bilih pungkasaning agesang punika seda utawi pejah. Manut adat utawi tata cara sakderengipun jenazah kapetak kedhah dipun pocong.
Dawuh guru, dawuh rommo, dawuh ibu,
Dawuh guru dawuh romo dawuh ibu
kemasan : kemasan strip isi 6 kapsul lunak, kemasan strip isi 12 kapsul lunak,
dan kemasan botol isi 30 kapsul lunak. everE250 kemasan strip berisi 6
kapsul lunak everE250 kemasan strip berisi 12
Reply	andhi_125 says:	September 13, 2012 at 11:19 am	aku yo sik menangi mas…gogon ndek sawah karo ngembat tebu seko trek-e…waaaaah…
saiki??? gak usum jare bocah saiki…
Reply	touringrider says:	September 13, 2012 at 11:29 am
jaman edan, Ewuh aya ing pambudi, Milu edan nora tahan, Yen tan milu anglakoni, Boya kaduman melik, Kaliren wekasanipun, Ndilalah karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada
8. Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani
Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut, Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang
lan asih, Mugi-mugi aparinga, Pitulung ingkang martani
Ing alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi
Ya Allah ya Rasulullah, yang bersifat murah dan asih,
Ing., Dipl.-Phys., Dipl.-Ing. H.-Peter
Dr.-Ing. Martin ReikeProf. Dr.-Ing. Christoph Hermann RichterProf. Dr.-Ing. Peter RoerProf. Dr.-Ing.
BalasHapusAyang Cempaka21 Oktober 2010 01.43**meneng wae**karo mbayangke nek aku nulis sing koyo
Dwiyoga lagi. Kali ini musim kemarau, ngajak ngangsu ke sumurnya Kang Tarom. Yok, Wildan makili bapake ngangsu wong telu karo
Probolinggo# Geneng Ngawi# Genteng Banyuwangi# Genteng Surabaya# Gerih Ngawi# Giligenteng Sumenep# Giri Banyuwangi# Glagah Banyuwangi# Glagah Lamongan# Glenmore Banyuwangi# Gondang Wetan Pasuruan# Gondang
wis ga ono tunggale wis.....pasti sepak-ane ampuh tenan lek nggawe sepatu balbalan iku yo pan??? yo iki sing enak..isis..ono ventilasine..dadi
“Kanggo Dik Maryam neng Parakan. Aku ora duko. Malah aku sing kudu njaluk ngapuro karo sliramu amargo aku ora biso ngancani. Suk kamis nek ora ono alangan aku lungo neng Purwokerto kiro-kiro
Luwur Hejo CalurangLuwur Sekar KedatonLuwur Wening SariLuwur Endah RagaLuwur Waras RagaLuwur Tepis WiringLuwur Langgeng
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar
ingkang nucekake, marang sariranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti,
miwah Rahaden Jayasusena, Raden Rikadurjayane, prapteng ngarsa sang prabu, kang pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa,
menggah ing galih, datan pati ngarsakna, ing cidranireki,
jagad kabeh, kauban bapa biyung, mulya saking sira nak mami, leluwihing triloka, langgeng ananipun, Arya Sena matur nembah, inggih pundi prenahe
Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta nirmala yektine, ing nguni-uni durung, ana kang wruh ngone toya di, Arya Bima trustheng tyas, pamit awot santun, mring Druna myang Suyudana, Prabu ing Ngastina, angandika aris,
Suyudana, Prabu di Ngastina, berkata pelan, berhati-hatilah adikku.
Bok kasasar nggonira ngulati, saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun, anglakoni tuduh sang Yogi, Bima gya pamit medal, lajeng lampahipun, kang maksih aneng jro pura, samya mesem nateng Mandraka nglingnya ris, kaya paran
Apan sanget denira ngulati, tirta maya kang guwa binubrah padhang tan ana tandhane, tirta maya nggenipun, jroning guwa den osak-asik, saya lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
Krura angrik nggero nggegirisi, ditya kalih sareng dennya medal, ngegilani ing tandange, lir Hyang Kala tumurun, duk krodarsa ambedhol bumi, nandher nubruk solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng
———- Hyang Endra dan Hyang Bayu ———-
ingsun padha jawata kalih, keneng cintraka Hyang Guru, temah sira kang ngruwat, ingsun Sang Hyang Endra lan Bathara Bayu, duk ditya Si Rukmakala, lawan Rukmuka
ing kene panggonanipun, sira balia astana, enggone ingkang sayekti.
Wrekudara duk miyarsa, kendel saking wagugen tyasireki, tan antara gya sumebrung, mantuk marang Ngastina, tan winarna ing marga praja wus rawuh, pendhak ing dina samana, nuju
mbagekaken mring kang lagya rawuh, babo ariningsun Sena, antuk karya sun watawis.
Hyang Druna ngrangkul sigra, babo sira kang lagi sun ayoni, temen nut tuduhing guru, mengko wus kalampahan, nora mengeng ngantepi pituduhingsun, ing mengko sun warah sira, enggone ingkang sayekti.
wus padha lampus, besuk uripe neng sira, lan sira punjul ing bumi.
Mesat caraka Ngamarta, mawi serat ing marga tan winarni, prateng Dwarawati sampun, serat katur sang nata, wus binuka sinuksmeng sajroning kalbu, kagyat nggarijiteng wardaya, sira Prabu Harimurti.
Dhahat tan sakeca ing tyas, gya ngundangi budhal wadya sang aji, wadya lampahe kasusu, ing marga tan winarna, lampahira Sri Kresna Ngamarta rawuh, katur Prabu Yudhistira, gya methuk lawan parari.
praptanipun, kula lan rayi tuwan, Madukara ngulati ing purugipun, tan liyan mung nyuwun pitedah, paduka
Lagyega imbal wacana, pan kasaru Sena praptanireki, prabu kalih sigra ngrangkul, langkung trusthaning driya, Dananjaya lan Nangkula Sadewaku, Dyan Pancawala Sumbadra, aretna Drupadi Srikandi.
yayi prabu, sami suka bujana, sigra Arya Wrekudara aturipun ywa susah nganggo bujana, pan ingsun nora ngenteni.
ke tengah samudera, mencari air suci.
Pituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone neng theleng samodra, iku arsa sun ulati, matur kang para ari dhuh kakangmas sampun-sampun, punika dede lampah, tan pantes dipun lampahi, duk miyarsa njethung Prabu Ydhistira.
Sigra Prabu Ydhistira Darmaputra, tumengkul marang kang rayi, Parta Nangkula Sadewa nungkemi pada anangis, Dyan Pancawala tuwin, Sumbadra Srikandi muwun, samya nggubel aturnya, miwah Prabu Harimurti, andrewili pitutur mring Arya Sena.
Sena tan kena ingampah, tan keguh ginubel tangis, Dananjaya nyepeng asta, ari kalih suku kalih, [an sarwi lara nangis, Sri Kresna tansah
ombak ngembang galagah, panduking parang mangsuli, lir nambrama ingkang
Wasana mupus ing driya, rehning atur wus nanggupi, marang Sang Pandhita Druna, tuwin
Amung ana godhong aking yen ana kaleyang, tiba ing ngarsa mami, iku kang sun pangan, yen nora natan mangan,
Dewa bajang neng samodra tanpa rowang, cilik amenthik-menthik, iki ta wong apa, mung
Aywa lunga yen durung wruh kang pinaran, lan aja mangan ugi, lamun durung wruha, rasaning kang pinangan, aja anganggo ta ugi, yen durung wruha, arane busaneki.
Dewa Ruci mesem ngandikaris, gedhe endi sira lawan jagad, kabeh iki saisine, alas myang gunungipun, samodra lan isine sami, tan sesak lumebuwa, ing jro garbaningsun, Wrekudara duk miyarsa, esmu ajrih kumel sandika turneki, mengleng Sang Ruci Dewa.
ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
Byar katingal ngadhep Dewa Ruci, Wrekudara Sang Wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun udani, nginggil miwah
Dewa Ruci ngandika malih, ingkang dhingin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, Pancamaya puniku, sejatine ing tyasireki, pangarsane sarira, tegese tyas iku, ingaranan muka sipat, kang anuntun marang
Mangka tinulak aywa lumaris, awasena rupa aja samar, kawasaning tyas empane, tingaling tyas puniku, anengeri marang sajati, eca tyase Sang sena, amiyarsa wuwus, lagya medhem tyas sumringah, ene ingkang abang ireng kuning putih iku
Iya iku ati kang ngadhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tuduh nepsu kang becik, sakehe pepinginan, metu saking ngriku, panas baran panastenan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing
Dene iya kang arupa kuning, panggawene nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur linantur mung kang putih iku nyata, ati anteng kang suci tan ika iki, prawira ing kaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, alestari pamoring kapti, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu balane tanpa wilangan, ingkang putih
kang warni, pundi ingkang sanyata, pundi kang satuhu, wonten kadi retna muncar, wonten kadi maya-maya angebati, wonten abra
jagad agung, jagad cilik, tan prabeda, purwa ana lor kulon kidul puniku, wetan luhur ing ngandhap.
jagad kecil tak berbeda, timur ada utara, barat dan selatan itu, timur luhur di bawah.
Miwah ireng abang kuning putih, iya panguripe kang bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isinipun, tinimbangken ing sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, saliring reka tan ana, kinumpulken
ingkang kadya peputran gadhing, cahya muncar kumilat, tumeja ngenguwung, punapa inggih punika, warnaning Dzat kang pinrih dipun ulati, kang sajatining rupa.
Anauri ris Dewa Ruci, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambek kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datanpa warni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng ing jagad ngebeki, dinumuk datan kena.
Dene iku kang sira tingali, kang asawang peputran mutyara, ingkang kumilat cahyane, angkara-kara
sinandhangken ing sireki, nanging kadya simbar ing kakaywan, aneng ing reraga nggone, uriping Pramaneku, inguripun ing Suksma nenggih, misesa ing sabarang, Pramana puniku, yen mati melu kaleswan, lamun ilang Suksmane sarira nuli, Uriping Suksma
Nora kena iku yen sira prih, lawan kahanan samata-mata, gampang angel pirantine, Wrekudara umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
Kawisayan kang marang ing pati, den kaasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere sinengker buweneku, rupa nora nan nguripi, datan antara masa, iya ananipun, panwus ana ing sarira, tuhu tunggal sasat ana ing sireki, wus dadi
Sarta nugraha satuhu, yen wruh ing paworireki, woring Gusti lan Kawula, sarta panuwunireki, Suksma kang sinedya ana, dening ta
Wus aneng sira nggonipun, lir wayang sariraneki, barang
berbentuk. Warna wus aneng sireku, upama paesan jati, ingkang angilo Hyang Suksma, wayanganira puniki, kang aneng jroning papaesan, jenenging kawula iki.
jro kaca rupanipun, luwih geng klepasan iki, gedhene kalawan jagad, ageng kalepasan iki, poma salembuting toya, pan lembut kamuksan iki.
saciliking tengu, cilik ing kamusan ugi, lire luwih amisesa, iya mring sabarang kalir, lire ageng alitira, bisa nuksma ageng alit.
Swara ulihena iku, rupa mring kang darbe nguni, jer sira iku yektinya, ingaken sesulih ugi, nanging aja duwe sira, pakareman tyasireki.
Liyane marang Hyang Luhur, dadi awak Suksma ening, tingkah obah osikira, iya iku dadi siji, ujer loro anggepira, yen dadi anggepireki.
Yen wus mudheng sira tuhu, kabeh ing pratingkah iki, den wingit miwah den sasab tegesireki, pan pamer panganggonira, nanging ing
Kabeh-kabeh wus kapungkur, kaprawirannya ngajurit, karana tuhu tyasira, iya nggonira nglakoni, Sena umatur sandika, kapundhi mustaka kalih.
njajah bangkit, sawengkoning jagad traya, uga wus kawengku sami, pantes pamathining basa, lir upama
pangangkuhneki, kalima ingkang ginambar, wus kaasta sadayeki sanalika tan lali,
Mung malih kang pepencokan, kayu kang warnanira di, nagasari lan angsana, tanjung lan wreksa waringin, kang tuwuh aneng
ingkang arsa mengkoni, siji-siji karemipun, samyantuk kaluwihan, ing panitisira nenggih, yen
saking abotireki, ulah kamuksan titis wus datan nolih ing pungkur, bapa biyang
Cantrikira landhep prinyangga, wedharira kang linempit, raose punika mulya, ngaturaken guruneki, pemedharira nenggih, mung saking graitanipun, nguni-uni punika, durung mambu warah yekti saking denetan eca ing manahira.
Yeku utama kalihnya, kang satengah pandhiteki, durung sekti tapanira, kaselak tyasira nuli, ngaku wiku linuwih saujare kudu tinut, lumaku sinembaha nggenira neng puncak wukir swaranira nguwuh ngebeki pratapan.
Kinudang neng pepanggungan, neng kelir denira ngringgit, arja tali banyunira, padhanging panggungireki, damar surya lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang
Lelandhesan sami wreksa, panggrit molah dening angin, kayu geseng kukus medal, tan antara kukus agni, saking kayu wijiling, wruha eling mulanipun, kabeh ingkang
SITI JENAR	SERAT KIDUNGAN →	6 Comments
December 19, 2010 – 2:11 pm AKU MRINDING MAS KUMITIR…TENAN IKI, JER NDUNGKAP CRITA IKI…, 4 KADANG BAYU KANG NODHI, NANGING YEN NIAT LAN TEKAD..KABEH TAN ANA WANI…Heemmm…jaaaan JERO TENAN!!!
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB
namamu) lan atimu (sebut namanya) dadi siji duh gusti Allah ingkang Maha Agung kawulo
sampun tangi kelingan maring badan badan ingsun (
Mas, akeh PNS ngurusi wetenge dewe koq, wis dibasmi wae lah sing ora produktif…
padhang rembulane. Sugeng tindak ibu, kami
wes tekan kantore neng sudirman, durung sarapan meneh…
suku kana-kanaan utawa Cannaceae) iku sajinis tetanduran kang kagolong pala-kependhem lan ngasilaké uwi sing cukup populèr.[1] Tanduran iki urip ana ing ara-ara kanthi umbar-umbaran, nanging bisa uga di budidya.[1]
Uwi ganyong ngandhut pathi, senadyan ora akèh kaya ketéla rambat.[1] Uwi ganyong iku bisa digodhog lan dadi panganan sing rasané khas kenyal tur rada legi.[1] Saliyane digodhog, ganyong iku ing padésan laladan Pathi lan Blora biasa digawé glepung, dadi bahan dhasar kanggo gawé jajanan garing utawa jajanan sabangsa gethuk (ongol-ongol).[1] Nanging saiki ganyong wis langka ing désa-désa, amarga ora ana sing mbudidaya lan ora ana sing gawé jajanan nganggo bahan saka glepung ganyong.[1]
Ganyong kalebu tanduran kang cukup poténsial kanggo sumber karbohidrat.[2] Ganyong uga bisa dadi tanduran kang dadi bahan dhasar industri.[2] Ganyong kang nduwèni jeneng latin Canna edulis Kerr kalebu tanduran herba kang asalé saka Amérika Selatan.[2] Rhizoma utawa umbi ganyong yèn wis diwasa bisa dipangan kanthi diolah dhisik utawa dijupuk patiné.[2]
Nalika panén umbi, gumantung ing laladan kang dianggo nandur.[2] Ing dhataran rendah, ganyong wis bisa dipanén nalika umur 6-8 sasi, ananging ing laladan kang udan saben tauné, wektu panen luwih suwé ya iku nalika umuré 15-18 sasi.[2] Umbi kang wis tuwa bisa ditandhani yèn godhong utawa wit ganyong wis malih dadi werna kuning.[2]
Ganyong kalebu tanduran umbi-umbian kang diarani tanduran dwi taunan utawa dua musim. Sawisé iku godhongé garing lan tanduran iku bakal ilang.[2] Ananging yèn wayah udan tunas ganyong bakal thukul saka pucuk-pucuk umbi utawa rhizoma.[2]
Ganyong biyasané dijupuk umbiné, mulané diarani tanduran umbi.[2] Umbi ganyong ngadhut akèh karbohidrat.[2][2] Umbi iki sejatiné rhizoma kang arupa wit kang thukul ing lemah.[2]
Werna wit lan godhongé gumantung karo varietasé, semana uga werna sisik uwiné.[2] Ganyong nduwèni dhuwur nganti 3 méter. Dhuwur iki diukur wiwit pucuk tanduran nganti sandhuwuré rhizoma utawa umbi.[2]
Ganyong kalebu tanduran rumpun lan tanduran herba.[1] Kabeh bageyan wite vegetatif ya iku wit, godhong, lan kelopak kembang kaya-kaya ana liline.[1] Tanduran iki tetep awerna ijo nalika uripe.[1] Yèn wis tuwa wit lan godhongé bakal garing lan kaya-kaya mati.[1] Ananging tanduran iki ora mati awit yèn wayah udan rimpang utawa uwin bakal nukulake tunas lan urip manèh.[1] Tanduran ganyong dhuwuré 0,9-1,8 meter.[1] Ing Queensland dhuwuré ganyong ngasi 2,7 meter.[1] Ananging ing Jawa dhuwure kang umum kurang-luwih 1,35-1,8 meter.[1]
Godhong ganyong amba lan bentuké elip dawa lan ing bonggol godhongé rada lincip. Dawané godhong kurang luwih 15–60 cm lan ambané 7–20 cm. Ing bagéyan tengah godhong ana tulang daun kang kandel banget. Werna godhongé macem-macem, ana kang ijo nganti ijo tuwa. Ana uga godhong kang ana garis-garis ungu utawa ungu kabéh. Pelepah ganyong uga ana kang rupané ungu lan ijo.
Tanduran ganyong uga nduwèni woh ananging ora sampurna lan ora mbentuk. Woh ganyong kabentuk saka telung ruangan kang isiné wiji kang rupané ireng kang cacahé 5 wiji saben ruang.
Umbi[besut | besut sumber]
Tanduran ganyong nduwèni umbi kang gedhé lan dhiaméteré kurang luwih 5-8,75 cm lan dawané 10–15 cm. Sisik umbi wernané ungu utawa coklat. Bentuké umbi werna-werna.
Varietas[besut | besut sumber]
Ing Indonésia ana loro kultivar utawa variétas ganyong ya iku ganyong abang lan ganyong putih.[3] Ganyong abang wernané wit, pelepah lan godhongé abang rada ungu.[4] Yèn ganyong putih wit, godhong lan pelepahé nduwé werna ijo lan sisik uwiné awerna coklat.
Ganyong abang[besut | besut sumber]
Rada ora tahan yèn kurang banyu[3]
Uwi luwih gedhé lan kadar patiné luwih sithik[3]
Ganyong putih[besut | besut sumber]
Ora tahan karo panasé srengéngé nanging tetep kuwat urip sanajan banyu mung sithik [5]
Ngasilaké wiji lan bisa dadi anakan ganyong[5]
Uwi rada teles lan ukurané rada cilik nanging kadar patiné akéh[5]
Biyasane mung dijupuk patine.[5]
Ganyong asalé saka Amérika Selatan, ananging ganyong wis bisa thukul nyebar saka Sabang nganti Merauké.[2] Habitat kang paling akèh ya iku ing Jawa Tengah, Jawa Timur lan Bali.[2] Tanduran iki biyasané dadi usaha sampingan para panduduk.[2] Ganyong ditandur dadi tanduran sela bareng karo jagung sawisé panén pari gogo.[2] Uwi ganyong kang wis dipanén bisa digawé glepung.[2] Glepung iki bisa diolah utawa didol.[2] Miturut Nikolai Ivanovich Vavilov, salah sawijiné ahli botani saka bekas Uni Soviet, asal-muasal ganyong ya iku saka Amerika Selatan, ya iku ing laladan Peru, Bolivia, lan Equador.[6]
Kasil Olahan[besut | besut sumber]
Ganyong bisa dipangan kanthi cara digodhog lan kanggo jajanan ngombé tèh utawa kopi.[6] Ganyong uga bisa diolah dadi pati utawa glepung ganyong.[6] Saliyane iku uga bisa digawe jenang, kripik, lan bolu.[6] Uwine kang isih enom, ing Amérika Selatan biyasané kena kanggo sayuran lan uga dadi camilan.[6] Pucuk lan gagang godhong kang isih enom bisa kanggo pakan ternak.[6] Kembang ganyong uga nduwèni werna kang endah kang bisa dadi tanduran hias.[6]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 22 Oktober 2016.
nganggo bahasa brebes bae....soale lagi kangen
Teori Behavoristik ya iku téori kang nganggep manawa kasil sinau (owah-owahan lelaku) iku ora disebabna dèning kemampuan internal manungsa, insight, ananging amarga faktor stimulus kang nganakna respons.[1] Teori iki dimotori dèning B.F Skinner kanthi bukuné Verbal Behavior (1957).[2] Teori iki, adhédhasar kaliyan teori sinau stimulus-respons (S-R).[2] Teori Behavioristik ya iku salah sawiji saka telu aliran psikologi pendhidhikan kang thukul lan
iki asipat èmpiris, didhasaraké nganggo dhata kang bisa diamati.[2]
Proses sinau manungsa padha karo proses sinau kèwan.[2]
Proses sinau basa ya iku sabagian waé saka proses sinau saklumrahé.[2]
Manungsa ora duwé potensi gawan kanggo sinau basa.[2]
Pikiran anak ya iku tabula rasa (kertas kosong) kang arep diisi nganggo asosiasi S-R.[2]
Anak nguwasani basa saka niru utawa manut.[2]
Tokoh-Tokoh Aliran Behavioristik[besut | besut sumber]
Skinner[besut | besut sumber]
Skinner nyebutna yèn manungsa kaya mesin.[4]. Tumindak manungsa iku teratur lan bisa diramalna responé karo stimulus kang teka saka njaba.[4] Skinner gawé rincian
kang dadi bahan percobaané dadi terkondisi kanggo ngetokaké iler (liur)tanpa diwènèhi pakanan.[5]
Jhon B. Watson[besut | besut sumber]
Watson ngungkapké manawa sinau ya iku prosès kedadéan refleks utawa respons sing mawa syarat léwat stimulus kang nggantèkaké.[6]
Edwin Guthrie[besut | besut sumber]
Miturut Guthrie, respons bisa nyebabaké stimuli kanggo respons sakterusé.[7] Lelaku manungsa ya iku dèrètan lelaku kang
Amerika Serikat dikenal kanthi jeneng teori sinau Connectionism amarga sinau ya iku proses
Bandura[besut | besut sumber]
Miturut Bandura, sinau iku ora luwih saka sakadar owah-owahan lelaku.[9] Sinau ya iku pencapaian pengetahuan utawa kawruh lan lelaku kang didhasari saka kwruhané kasebut.[9]
Clark C. Hull[besut | besut sumber]
Pendapat Clark C. Hull arep padha karo pendapat ahli-ahli ing dhuwur. Ananging, Hull ngungkapna ana 2 bab kang penting ing jeroné proses sinau ya iku anané motif utawa motivation lan drive stimulus
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 29 Agustus 2016.
hadi wirojati says:	26 November 2009 at 17:55	pamuji rahayu..,
wah kang lambang… wong2 podo slulupan nok fesbuk…, lha iki malah ngajak mumet mumetan…, wis jan.. , aku malah mumet.. lha mumet iku
didol gunakne rego asli Rp 6,5 juta lan Lumia 820 dibanderol Rp 5 juta.
Lumia 920 wujude mirip-mirip karo Windows Phone Nokia sing sak durunge koyo Lumia 800 utowo Lumia 900 nanging bentuknya luwih gede.
Gunakne layar sing gedene 4,5 inch, Lumia 920 luwih cilik dibanding handset flagship pesaing, koyo Galaxy S III utowo HTC One X nanging luwih gede tinimbang iPhone 5.
SULUK WASIYATING PARA GURU | alangalangkumitir
tumancep jroning ati aja den sambi guguyon.
Supayane dadiya pangemut-emut pamejange Sunan Giri kadhaton mring garwanipun dadiya tepa palupi mrih waspadeng ingpasemon.
Ingkang raka aris pangandikanipun eh nyahi ngambila aglis salembar kang dhaton lumbu nulya isenana warih ing kono goning pasemon.
Iya kawruh mungguh kang marang Hyang Agung, saksana kang rayi ngambil, dhaon wus ing-isen banyu, nulya katur marang
Ingkang garwa den- jak mring enggon kang samun nulya Sunan ngandika ris enya sunwruhensireku rungokna pasemon iki, mengkono mungguh ing kawruh.
Tingalana kang padhang-padhanging banyu ya iku ngibarat gusti, lan obah-obah ing banyu, ngibarating kawuleki, dne iku ingkang dhaon.
Kang kinarya wawadhah ing banyu iku, iya ngibarat jasmani, kawruhana obahipun, ing banyu iku obahing kang padhang-padhang ing kono.
Krana padhang padhang panyuta ing banyu, banyu nyata wadhah iki, tegese paningal iku, tunggal kayatene yekti, tanpa ning sih apadudon.
Iku kawruh kang sampurna kang wus khusus yen nora mengkono nyahi, luput tur sasar wong iku, kang garwa umatur aris, dhuh sinuhun guruning ngong.
Kados pundi kawula dereng anggayuh, timbalan tuwan sayekti, maksih pasemon puniku, ngandika Jeng Sunan Giri, tegese nyahi iku wong.
Kang wus teka ing Islame kang satuhu, karana mungguh ywang widhi, tansah den nyataken iku, ya mulane den arani, wus tumeka Islam ing wong.
mongka den aglis, dulunen cahya ing kono.
Ya cahyane ing paningalira iku, nyata yen tunggal pangaksi, dadi kanyatahanipun,
tanpa swara yen angling, ya paningalira iku, swaranira kang kinardi, ya sira iku hyang manon.
Dadi ingkang nembah kang sinembah iku, ya kang muji kang pinuji, lah iku jatining kawruh, kang garwa aglis nungkemi, ing pada sang wiku katong.
Ngandika rum mring garwa nyai sun pemut, poma aja salah tampi ya iku kawruh satuhu, iya ing lesanireki, den aserung den sarombong.
Iya iku kawruh kang padha lan ingsun, telas wejang Sunan Giri, wonten malih wejangipun nenggih pangeran Sumendhina (hal.15) lika amedhar kawroh.
Mring kang putra tasisja wejangipun, pratingkah ing salat iki, kulup basa salat iku, apan iya lungguh mami, sahadat pangucap ing ngong.
Basa puji iku papanganan ingsun basa wujud rakhsa mami basa urip patiningsun tegese mungguh ing pati, Islame durung gumacos.
Tegesipun wong ingkang ngrasani mungguh, makripatu iman tokid, saengga yen durung lungguh, ing dattolah yekti maksih, wong iku bingung kimawon.
Anggurayang was-uwas panganggepipun, yen kapapa neniwasi, ing wusana tanpa uwus ya dadi patine modir, saengga patining sato.
Iku kulup wruhanta aja kapencut, marang wong ngakeh
pangran sumendhi pamejangipun, angran Juminah winarni, duk miraos tegesipun, ing sarira lan kang siwi, ya kulup apa sira wroh.
Ing jatine kang aran sarira ikusuksma kang tan owah gingsir, aturing putra anuwun, kang rama nglingira aris, ya kulup ingsun kang tudoh.
Ing dattollah jatine sarira iku, dadi kanyatahan yekti, mongka tingalana sagung, kanyatahan dattullahi, yeku aran tingal wutoh.
Dadi Allah kewala paningalipun, karana ta wong ngaurip, yentan wruh sariranipun, mongka
akeh kang tan wrin, ing sarira sabab keron.
Keronipun ing panggawe kapir kupur, mung iku kang den kawruhi,
pangandikanipun, eh ta pawong sanak mami, tekating wajibul wujud, lire anane kangpasthi, yen ingsun nora mengkono.
Allah iku uripe tan keneng lampus, manusa tan keneng pati, lamun nana wong amuwus, Allah tankena ing pati, manusa kang keneng layon.
Yen mangkono sungsang buwana puniku, kaya babasan sajroning, mentah ana matengipun, yen mungguh ing tekat mami, yen mateng mateng jaba
Saratipun wong amanjing guru iku, arep pasrah jiwa jisim, aja rumongsa gegadhuh, getiyen satetes wajib, aturna ing guru kono.
Eh ki luhung selawe aturna guuh, mapan ing antep puniki, boya kaya wong wis weruh, ing Ngallah dadi tan sirik aja kaya wong kang bodho.
Kang binunton atine maring ywang agung, eh kiluhung kalamun wis, waspada dening hyang agung, nuli waspada amaring, rupane dhewe ywa keron.
Pan puniki salat da’im tegesipun, ing aran puji nekseni, yen kinarsakaken iku, dening hyang sayekti dadi waliyollah kang kinaot.
ajana pepeka sami, ing jatine ujar iku, lamun norana kang ngerti, budinen yen meksa tan wroh.
iku abote ing wong tumuwuh, nora kena
Ujar iku geglangen mungpung durung, yen wus kasep neniwasi, sapa bisa kang tetulung, aja pijer ulah mukti, ing pati ywa kabesturon.
Nadyan wus wruh yenanggung gawe katungkul, mila ajana tekibir, sira iku padha durung, ana ngrasakaken mati, marma ingsun iki lumoh.
Ing kamukten tilar kawibawan ingsun, sun pilalah laku santri, tur nistha tanpa karyeku, nanging ingsun
padha wruh, yen wus kinubur den aglis, dhudhuken sengga nglegorong.
Tuwin bosok enggal pakakna ing asu, aja kang mengkono malih, nadyan siji wuluningsun, sampurna tanana kari, mulih sipating hyang manon.
Ujar iku ajana kang milu-milu, yen durung wruh sajatining, puruhita aja ngawur,
babar pisanipun, nora kalebu ing tulis, larangan ageng kinaot.
Wonten malih kojah saking para guru, kang wus winejangken mami, sun kumpulaken saebuk, su’al masallah dadya tri, tembang durma
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA
Sugay iku kerane Lugu (lucu lucu guuapleki) gak pedean, terus gampang nyerah. krungu krungu, sugay racapan ambek kera sing ID-ne komes rek... Sugay sing saiki postingane serius serius tok...soale lek digojlok, ora osi ngeles *iki pengakuane dewe
SMP3. Saiki dibuwak ndik Maksar..4. Kurang Gizi5. Gak patek ganteng, tapi lak masalah iki ojo kawatir ga...wong doyok ae ujube ayu, opo
ngomong,saiki nggoleki... (sepurane ga...aq sing durung iso nggoleki...aq idrek trs...tpi tak usahakno...)5. saiki macak
jare cinta pertamane...tp isin kte ngomong,saiki nggoleki... (sepurane ga...aq sing durung iso nggoleki...aq idrek trs...tpi tak usahakno...)5. saiki macak serius ben gak digojloki maneh...6. podo
langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
Wong Islam kang padha mukir arsa ingsun tata. Jumeneng ingsun Ratu
kok dipercaya. Wis ngasorke bangsa dewe, ana masalah njaluk tulung !
'Tenan ojo lali welinge simbah,apapun dimanapun keberadaanmu kudu sregep ibadahe yo''pinta simbah''Injih Mbah...saestu dhana mboten supe kok''jawab sayaItulah simbah
mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”
ARIADI nyuwun gunging pangaksomo sagedo ingapuro, gumantos rumaketing ing bebrayan agung (Nunung & Kel)
atas segala kesalahan (Satrio & Kel)
Bejo Buko mangan sego nggawe wong nelongso mlebu neroko. Kulo kale
Ahmed diganti dadi Anggodo terus dkroyok diantemi buto, benjut gak karuan, kiro2 wadul piyé yo (*nèng nggoné SBY*)…
wadule ngene: “Pakde, aku koq diantemi buto-buto kuwi, njur kepriwe iki… aku ora trimo…”
Terus pakdene Anggodo njawab: “Wis menengo wae cah
lipca 2015 10:07Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa bisa meruhi tapaking kuntul anglayang mau.
Aku, manungsa sing kebak ing kasekengan lan kajiret ing bandha-bandhuning kadonyan, tangeh bisa ngrasuk ing dating Pangeran mau kanthi sampurna. Bisane mung icip-icip. Mula mangkene ature Suluk Sujinah: ”Dene mangan sapulukan tegeseipun,
sasuwir, pujinira kawayang sajroning driya.” Peribasane, sanadyan mung sapulukan anggonku mangan, aku wis krasa tuwuk, anggere Pangeran tansah cinipta ing batinku. Lan sanadyan mung sasuwir anggonku nyandang, aku wis jangkep bebusanan, anggere Pangeran tansah pinuji ing batinku. Icip-icip sapulukan, nyandhang penganggo sasuwir, iku mau wis turah-turah tumraping uripku, anggere dating Pangeran sing dakicipi, lan busanane dat mau sing daksandang.
Kawistara, kawruh ”tapaking kuntul anglayang” sejatine dudu kawruh kang dakik-dakik, mencit tan bisa ginayuh. Ora, kawruh iku kawruhe urip padinan, kepriye anggonku wani suwung ing saben dinane. Yaiku urip sing wani bagi binagi, sanadyan kayane ora ana sing dibagi. Wani mangan sapulukan bareng sing luwe. Wani nyandhang sasuwir bareng sing kecingkrangan. Ya ana ing pepadhaku sing luwe lan kecingkrangan bakal tinemu tapaking welas asihku. Lan bungah pepujining pepadhaku merga welas asihku mau sing bakal ngumbulake aku kaya kuntul ing awang-awang sing ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka sakabehing jejiretan, mardika mabur ning awang-awang iku
January 26, 2010 – 12:29 am sae sanget postingan ipun. matur uwun kagem bagi2 kawruh. nuwun.
December 18, 2009 – 5:27 am Salam seh katresnan,
Maturnuwun mas postingane, wah kulo dadi tambah padang, menawi kerso kulo nyuwun postingan babagan sanepan2 lintune kanti jelas. upaminipun: galihe kangkung, susuhe angen dll, kaleh kulo nyuwun diparingi penjelasan babagan ngelmu Kodrat.
lepate mawon menawi bahasane kulo radi semprawut soale kulo tiyang jawi tapi kirang mangertosi jawine.
kuwi manuk kang wulune putih sikile dawa , kuntul seneng gegojegan karo kebo sing lethek amarga njerum ing blethokan , sing angon kebo dudu sing angon kuntul , sejatine kuntul alamat cahya kang nutup ( hijab ) sapa sing gawe hijab ya deweke sing mbukak , tapaking kuntul mung sanepan sing weruh ya si kuntul yen cara arabe sok diarani ” wajah ” jawane ” rai utawa pasuryan ” , menyang ngendi wae ngadepe pasuryan sing ana ya mung pasuryan , sapa wae sing ngerti ngalamat tapake kuntul ora pantes yen mbejejeg neng alam semu ….mara enggal menyat ing kasunyatan yen ora kepengin getun tiba mburine ………
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
meliputi, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
suntuk…,koyo wong kaliombo nek sapine lahir kae lhoh…
didiksalambanu	23 Januari 2009 at 7:01 am	Pak Kid, pripun menawi disambut dangdut koplo mawon?
Dijamin nganten lanange ra betah pinarak wonten kursi pelaminan…:)
penggembira “…tekk byung tek byung…” pak Kidh.
kantor pos wae ketampung, opo maneh lapangan futsal? 🙂
jaman aku cilik, mergo halamane jembar, Pak Munadi ndamelke lapangan badminton plus meja pingpong barang, kagem sopo
onthel, bareng gede sithik, trek-trek nganggo montor. padahal ning daleme yo ra ono sirkuit balapane. 🙂 sing ra nggenah, yen poso lan arep bodo, hobine dewekke dolanan mercon. nganti sakiki isih ono bukti “terlampir”, yen biyen pernah dadi
melu main ning seven eleven ( 🙂 salah nulis maksude winning eleven), iso-iso Pak Kidhal malah melu sisan. Lha nek didolani pak Wabup piye,
Lha nek Bah Dowo, pak Mat, bayan Puji, mas Udin melu main ning seven eleven, iso-iso Pak Kidhal malah melu sisan. Lha nek didolani pak Wabup piye, sopo sing arep njagongi?
Kae ditakoni mas didiksalambanu, PS-e ono futsalnya ga? 🙂
yunan	21 Januari 2009 at 4:13 pm	Hehe iso wae mang akim,
pak Kiddal : RI-2), mosok wong-2 ning omah
opo-opo dicorek, sing penting rukun kabeh. Sisan ngancani Ki Dhalang sing koyone isih OL. Nunggu Pak Kidh
iki dijamin luwih akeh sing nonton ketimbang sing nulungi…yen ndhisik aku tahu nabrak becak…ndilalahe sing tak tabrak kuwi wong asli sekitar kampung kono…..sing jenenge wong kampung ra preduli bener po salah sing penting nulungi kancane dhewe…sing marahi mangkeli kuwi sing
Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga pedoman alih basa
geografise sing nduweni atusan kali gedhe lan cilik sing sering dilayari. Pirang-pirang kali gedhe nang kana gutul sekiye esih dadi urat nadi lan jalur utama kanggo angkutan daerah pedalaman, senajan prasarana jalan darat uwis teyeng njangkau meh kabeh kecamatan.
Senajan wilayah Kalimantan Barat mung sebagiyan cilik sing arupa perairan segara, ningen Kalimantan Barat nduwe puluhan pulau gedhe lan cilik (sebagian ora berpenghuni) sing kesebar sedawane Selat Karimata lan segara Natuna sing berbatasan karo wilayah
miturut sensus taun 2004 ana 4.073.304 jiwa (1,85% pedunung Indonesia).
Kelompok Dayak sing mandiri atawa ora duwe rumpun suku[sunting | besut sumber]
Artikel sing topike geografi Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
rujukanArtikel sing pernyataanné ora disertai rujukan April 2017IndonesiaGeografiKalimantan BaratKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa IndonesiaRintisan sing topiké geografi Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.21, tanggal 4 April 2017.
Miturut hasil penelitian majalah Trubus, ana loro tanduran sing biasa diarani wijayakusuma yakuwe wijayakusuma sing dikeramatna dening Kasunanan Surakarta karo, Wijayakusuma sing biasa nggo tanduran hias.
pucuk wijayakusuma tetep ijo kaya umume werna godong.
Wit wijayakusuma dhuwure sekitar 3 meter wujude mirip bonsai. Miturut ahli botani K. Heyne, wit kiye dhuwure bisa ngantek 13 meter. Nang
nganti 6 milimeter, wujude kaya terompet, kelir utawa warna kelopake
Wijayakusuma Hias[sunting | besut sumber]
Tanduran kiye umum ditandur ngaggo pot uga nang pojok-pojok omah. Basa
angger mbengi thok, mulane akeh sing ngarani midnight flower utawa kembang tengah malam utawa kembang sedap malam. Daya mekare mung sawengi thok, ngesuke mesthi layu. Nang masyarakat China populer diarani Keng Hwah sing artine kembang sing indah lan agung.
Jere, dong jaman gemiyen banget nang dhaerah Jawa Timur (Kediri) ana maharaja sing nyandhang gelar Prabu Aji Pramosa. Raja kuwe nduwe watek atos, dheweke wegah tunduk maring sapa baen. Raja kuwe ora seneng angger ana wong nang nagarane sing ketone nonjol utawa duwe pengaruh. Petugas sandi (intel) kerajaan disebar ming kabeh penjuru kerajaan tur akhire jere ana laporan nek nang kerajaan kuwe pancen ana Resi sing wis kesohor merga sekti pisan.
Resi kuwe jenenge Resi Kano, gelare Kyai Jamur. Kesekten Kyai Jamur akhire krungu nang kuping raja. Raja Prabu Aji Pramosa kesuh banget ning nek arep nangkap rakyat sing ora duwe salah kuwe kudu ana alesane. Akhire raja ngundang patih,
utawa dipateni sisan, kaya kuwe titah sang raja. Berita rencana raja kiye jebule cepet kesebar, akhire uga krungu neng Kyai Jamur. Dheweke mutusna sedurung utusan kerajaan teka, dheweke kudu ndisiti ninggalna negeri kiye.
Krungu nek Kyai Jamur wis ora nang panggonane, sang Aji Pramosa tambah nesu banget. Raja kuwe trus mrentahna kabeh punggawa kerajaan ngoyok lan nangkep Resi Jamur, Resi kudu dikunjara. Nggo gawe alasan Raja, Resi dianggep salah merga lunga kora njaluk pamit karo Raja. Sang Resi mlaku terus sedawane pantai laut kidul sing akhire tekan panggonan sing jenengi Cilacap, Resi ngrasa nek Cilacap kayane daerah sing aman kanggo umpetan kang pengawasane Raja.
Raja ora tahu mandeg nggoleti lan mburoni Sang Resi pokoke kudu ketangkep. Sewise digoleti nang ngendi ora akhire Raja nemokna panggonane Resi. Aji Pramosa karo punggawane teka pas Resi agi tapa, ngerti Resi agi tapa kesempatan kiye ora disaik-siakna, Sang Resi langsung di
gumun karo keweden. Urung ilang wedine raja digawe kaget maning suara sing kemrungsung karo angin ribut kang tengah laut. Mula nganti saiki yen ana jumenengan ratu ing Sala apa Jogja mesthi nganggo kem\
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.53, tanggal 6 September 2012.
Sedan; Omzet Konveksi Naik 200% | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Store_Standal&oldid=1006717"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 5 Maret 2016.
ojo dipegat, wong lanang kudu iso tanggungjawab, sakno anak2mu. pecaten kabeh sing nggarai rusak hub rumah tanggamu, sing
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda
Two Cultures Meet in Lasem batik | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
PESANGGRAHAN GUNUNG LAWU.: Rapet Wangi Raga Ayu (Ramuan Surga Ayu 1).
SINDUR TANGERANG 10.SYEH HAJI KAISAN 11.SYEH HAJI SILAIMAN GUNUNG SINDUR 12. SYEH KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR 13.SYEH KYAI
kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
meguru jebul isa saka ngendi-ngendi, kalebu saka si wedhus ireng
Pleciku kok gacor ngak, ngak ngeplong swara, Coba tips iki, Manuk Pleci iku isih idol ing kabeh bunderan, sanadyan Awalanya manuk Pleci mung dijaadikan minangka manuk stuffing manuk memasterkan utama. Nanging sawetara taun pungkasan malah Pleci saiki dadi brahala lan panggonan ing ati saka wong lan pungkasanipun ing lombakan. Ing memamng lomba digunakake kanggo ngukur Pleci kualitas apik swara saka volume swara sora (ngeplong) utawa uga variasi saka swarané, sarta dadi lan seringanya manuk ngginakaken suara Pleci kaca tingal iki. Sawetara kanca-kanca mengeluhka manuk wis wayah (umur) ngocehnya kok ora hard (volume Kalidad) lan uga mung ngriwik ya! uga memang biasane manuk wis
Pancasila 1, SMA Kanisius Harapan, SMA Pangudiluhur, lan liya-liyane
SMK[sunting | besut sumber]
"Geografi", wonogirikab.go.id, diakses Oktober 2011
ngejar PR tetep perlu, tapi bukan segalanya..
December 5, 2012 at 12:17 PM
olih PR apa ora sing penting aku olih duwit lan iso aweh informasi
NGAPIYAH BAB HAKEKATNYA WANITA | alangalangkumitir
Iku sawab ingkang êndi / wanodya tan arsa krama / Dyah Sulasikin ature / Kakang Prabu Baratmadya / lah inggih pundi ana / wanodya lumuh ing kakung / nanging wontên kula têdha //
5. Dene kang kula karsani / inggih botên endah-endah / amung sajatining wadon / sênadyan kula kramaa / inggih môngsa kanggea / yèn kawula dèrèng wêruh / sêjatine kang wanodya //
Kawula datan amilih / utama yèn para nata / utawa kalipah kabèh / santri kaji kula arsa / pundi anêkanana / paderesan bujang gunung / pan kawula inggih arsa //
Ngandika Prabu Bardangin / pan sarwi gumujêng latah / dene têka gampang bae / pamundhutane sang rêtna / kaya dudu wong lanang / arabi têmahan wurung / yèn wurung angur matia //
12. Sipat kalih dasa yayi / lah iku ujude ana / Ni Sulasikin ature / Pangeran pundi kang ana / angling Amat Ngapiyah / ingkang ana
ngandika alon / mara padha totohana / kabèh parêkan ingwang / lah sapa kang arêp unggul / mèlua ing
wêruha / dadi kaya ing dhèwèke / dadine nora kuwasa / ingkang anama Allah / yèn ana loro tatêlu / dadi kupur wong ing
Sakèhe murid Bardangin / surake ambal-ambalan / sarta kêlawan kêploke / Ni Sulasikin ngandika / inggih lêrês paduka / inggih tuwan mawi kupur / wong
zina, berkatalah sang putri, ya benar paduka, yang kafir empat perkara.
24. Kang dhingin jina puniki / paduka mastani jina / punapa beda-bedane / yèn beda nganggea jina / tuwan mindhak punapa / tuduhêna kharamipun / kawula ayun wuninga //
Kaping kalihe sang aji / wong nginum sajêng punika / sajênge ginawe dhewe / paduka wastani kharam / lah pundi ingkang kharam / sang nata sira anjêtung /
Kaping tigane sang aji / wong matèni padha bôngsa / lawan wong jina kharame / punika punapa beda / kawula yun uninga / sanadyan tiyang amandung / yèn ewuh môngsa kênènga //
28. Kharame wong salah silip / manawa yayi konangan / pinasthi dadi atine /
29. Kharame sajêng puniki / kawula ayun uninga / sang nata aris wuwuse / margane punika kharam / yayi patang prakara / kang dhingin pan iku bingung / kaping kalih salah môngsa //
sarengat lali / sabarang kang katingalan / nadyan sapadhane uwong / nora beda yèn rinusak / sapa ta gêlêm lara / nora lara dadi lêbur / iku
Malaekat papat iki / nora biyung nora bapa / lan ora sahuwat kabèh / nora karêp-kinarêpan / lawan nora duraka / sang nata dangu anjêtung / sinurak wong Baratmadya //
Nênggih alan insan kamil / punika wontên ing
atur kawula / pundi tuwan ratunipun / ratune ngèlmu punika //
ndherek-aken barokah serat wewulang dhumateng poro sesepuh kagem panjenengan
Alus namung piranti kangge tumuju dateng ing alam insan kamil punika sanget awrat, menapa malaih ing jaman kados sapunika kathah sangat pangoda rencanipun namung inggih kedhah dipun udi kanthi niat lan lampah ingkang tulus, lan kanthi idinipun Gusti Ingkang Maha Kuasa sedaya wau saged kalampahan. rahayu…rahayu….nuwun.
August 9, 2012 – 8:10 am Pancen leres ki.. menungso kedah nggayuh dados insan kamil ipun piyambak piyambak. Nuwun sanget kagem panjenengan ingkang sampun Nyerat… rahayu rahayu rahayu….
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.55, tanggal 28 Juli 2006.
Rama uga bisa kasebut Prabu Ramawijaya iku ratu ing Pancawati. Prabu Ramawijaya putrané Prabu Dasarata[1] ing Ayodya saka garwa Dèwi Reghu iya Sukasalya. Prabu Ramawijaya iku tokoh utamané Ramayana, salah siji wiracarita saka tanah Indhia sing uga misuwur ing tanah Jawa.
Dasanamané (jeneng liya): Prabu Sri Bathara Rama (titah titising Bathara Wisnu), Prabu Ramawijaya (tansah jaya/unggul ing payudhan), Rama Reghawa (putrané Dèwi
Sakdurungé kagarwa Prabu Dasarata, Kekayi duwé panuwun, yèn samengko kagungan putra kakung, kudu kalilanana jumeneng nata ing Ayodya. Tanpa menggalih kang wening, Prabu Dasarata nyaguhi, nadyan wis kagungan putra pembarep kakung Raden Rama. Kabèh putrané Prabu Dasarata digulawenthah déning Begawan Wasistha, saéngga bisa dadi satriya utama turta sekti mandraguna.[3]
Sawijining dina Rama ngleboni sayembara ing negara Matilidirja, lan klakon mboyong Dèwi Sinta, putriné Prabu Janaka.
Ditundhung saka praja[besut | besut sumber]
Satekané ing Ayodya, Rama nedya dijumenengaké ratu, nanging Dèwi Kekayi (garwané Prabu Dasarata) ngucik janjiné Prabu Dasarata kang naté kawiyon, ya iku bakal njumenengaké ratu putrané kang patutan karo Kekayi.[4] Kejaba iku, Sang Dèwi Kekayi nyuwun supaya Prabu Dasarata nundhung Rama saka praja supaya ora ngrégoni Barata anggoné mangreh praja Ayodya.[5]
Rama kelakon ditundhung. Bebarengan karo Dèwi Sinta lan didherekaké Raden Laksmana, sigra manjing jroning alas.[6] Nalika manjing telenging alas Dhandaka, Dèwi Sinta ilang didhustha Prabu Dasamuka, ratu buta saka Ngalengka. Wektu iku Rama lagi mbedhag kidang kencana sing dipingini Dèwi Sinta.
Wadyabala kethèk[besut | besut sumber]
Rama nduwèni bala wujud kethèk pirang-pirang. Mula, dudu duwé bala kethèk iku, amarga biyèn wis tau mitulungi kasangsayané Narpati Sugriwa sing kejepit ana wit asem dhampit amarga pancakara mungsuh kadangé tuwa, Subali. Sabanjuré Subali klakon dipatèni déning Rama, saéngga Sugriwa bisa dadi ratu ing Guwa Kiskendha lan nggarwa Dèwi Tara. Minangka piwalesing budi, Sugriwa banjur dhawuh marang wadyabalané (para kethèk) supaya mbiyantu marang Rama anggoné ngupadi garwané, Dèwi Sinta, kang didhustha Dasamuka ratu buta ing Ngalengka.[5] Ramawijaya dalah para kethèk banjur padha yasa pasanggrahan ing gunung Malyawan (sok dikocapaké gunung Mangliawan). Pasanggrahan dadi wewangunané ora béda kaya kedhaton (kraton), mula banjur katelah Kraton Pancawati. Raden Rama banjur jumenang nata kanthi jejuluk Prabu Ramawijaya. Kejaba iku, Narpati Sugriwa sabalané banjur suwita marang Prabu Rama.
Nglurug menyang Ngalengka[besut | besut sumber]
Rama kang dibiyantu déning Narpati Sugriwa sawadyabalané lan Raden Wibisana (rayiné Prabu Dasamuka kang mbaléla ngiloni Prabu Rama) klakon nglurug menyang negara Ngalengka. Gelaré ngrebut baliné Sinta, nanging ing batin kang baku mbrasta tumindhak dur angkara budi candala kang sinandhang déning Dasamuka. Prabu Rama kang nglungguhi kautaman wusanané bisa unggul yudané. Dasamuka sirna kataman jemparing pusaka aran "Guhyawijaya" (Guhya iku mengku teges "gaib", déné "wijaya" tegesé kamenangan. Dadi maknané kamenangan kang sinadhi /gaib). Ragané Dasamuka banjur ditableg gunung Pangungrungan iya Somawana déning Senggana/Anoman.
Sawisé brubuh Ngalengka, sapatiné Dasamuka, Prabu Rama banjur ngangkat Wibisana jumenang nata ing Ngalengka. Nanging ora let suwé, Wibisana banjur lereh keprabon saperlu madheg pandhita. Dhampar Ngalengka banjur dilintiraké marang putrané sesilih Raden Denthawilukrama kang sawisé jumeneng nata jejuluk Prabu Bisawarna.
Titisan Prabu Rama[besut | besut sumber]
Ing carita-carita Padhalangan, yuswané Prabu Ramawijaya klebu dawa banget, ya iku wiwit jaman Ramayana (perang Giriantara) nganti bablas tekan jaman Mahabharata (Pandhawa). Ing pungkasan sugengé, Prabu Rama manitis ana ragané Prabu Kresna, nata ing Dwarawati, Raden Laksmana manitis ana ragané Raden Arjuna lan banjur pindhah ana ragané Prabu Baladewa. Déné para wadyabala wanara uga banjur padha ilang musna saragané, kejaba Anoman kang tumeka pati ing jamané Prabu Sri Aji Jayabaya ing Mamenang utawa Kedhiri (mlebu carita Wayang Madya).
^ Ramesh Menon, The Ramayana: A Modern Retelling
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rama&oldid=1075890"	Kategori: Paraga wayangKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.26, 29 Agustus 2016.
DONGE MEKAR Duet Gandrung Erny Vs Mbok
"Badhe tindak Jakarta, Bu." (mau pergi ke jkt, bu?)
"Inggih nak, namung transit ing Cengkareng lajeng dhateng Singapura." (Iya nak, hanya transit di cengkareng terus ke singapura)
"Menawi kepareng nyuwun pirsa, kagungan perlu menapa ibu tindak Singapura..?" (Kalau boleh, mau menanyakan, ada keperluan apa ibu pergi ke singapura?)
"Tuwi anak kula ingkang nomer kalih Nak. Semahipun nglairaken wonten ngrika lajeng kula dipun kintuni tiket lan dipun urusaken paspor langkung Biro Perjalanan. Dados kula kantun pangkat boten sisah repot ngurus menapa-menapa". (Menengok
samenika dados Kepala Kantor Cabang Singapura." (Anak saya ini insinyur perminyakan, kerja di perusahaan minyak asing, sekarang kadi kepala kantor cabang singapura)
"Putra sedaya pinten, Bu.?" (Berapa anak ibu semuanya?)
"Anak kula sekawan Nak, jaler tiga, estri setunggal. Menika wau anak kula nomer kalih. Ingkang nomer tiga ugi jaler,
"Piyambakipun tani, Nak. Manggen ing Godean nggarap sabin tilaranipun swargi bapakipun". (dia petani, nak. Tinggal di godean, menggarap sawah warisan almarhum
"Temtunipun Ibu kuciwa kaliyan putra mbajeng nggih Bu. Kok boten sarjana kados rayi-rayinipun." (
"Babarpisan boten,Nak. Kita sedaya malah ngurmati piyambakipun. Kanthi kasil saking sawahipun, piyambakipun ngragadi gesang kita sakulawarga lan nyekolahaken rayi-rayinipun sedaya ngantos rampung sarjana". (Sama
penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumo
miwah sahyaning poro penderek pinaganten kakung sarimbit ingkang saking tlatah………………………..ingkang dahat kinumartan. Soho poro pangembat panggebating projo
satuhu pantes sinudarsono. Soho poro konco leladi pramusaji ingkang sampun piniji ing gati.
ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo.
Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsono ing budi
Sak derengipun kaparengno langkung rumiyen kulo hangaturaken tebah siti sekul panuturing kelopo opo rantu bilih wonten lepat kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami
yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih ing ri kalenggahan sonten/dalu puniko
awiat…bilih tiyang jawa ilang jawane…..sedaya sami gandrung dhateng budaya manca ingkang dereng temtu pernah lan trep dhateng kawontenan…mila sumonggo ampun namung enak enak kepenak…sami cancut grumegut ngrungkebi budaya jawa….ing pangajab putra wayah tetep ngugemi luhuring adat widhi widana…ingkang nges,sem,lan murakabi….ampun ngantos suwung ing pamanggih..sepi ing kawruh…sami keladuk lan klentu anggenipun ngadhepi kahanan…ngendikane modern nanging yektosipun namung kopong…ngendikane cerdas,,pinter nagning malah keblinger…..cobi digagas sing lebet…jaman sakniki,,kathah priyayi pinter nanging malah asor drajade…kathah priyayi luhur ning kawon kalih cah angon ing bab bebudene….dhuh Gusti
D.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Banyumasan seperti ebeg, lengger-calung, angguk, wayang kulit gagrak Banyumasan, gendhing Banyumasan,
faa	July 1, 2012 at 3:36 pm	Reply	sama2 Bibi Sasha…. *sesunggukan minta duit
Besetzungsalternativen: Dipl.-Ing. (FH) - Physikalische Technik Dipl.-Ing. (FH) - Physik Dipl.-Ing. (FH) - Feinwerktechnik Dipl.-Ing. (FH) - Feinwerk- u. Mikrotechnik Dipl.-Ing. (FH) -
(Part telung atus pitung puluh sangang), Depok, Jawa Barat, Indonesia, September 6, 2015, 1:40 pm).
Ing awal taun 1982, sawise aku metu minangka PNS ing Direktorat Jenderal Pendidikan Tinggi Pendidikan lan Budaya, pisanan ngunjungi utawa melancong ing luar negeri, amarga padha arep sekolah ing
Ing bandara Fresno, aku wis ngangkat munggah tuwane angkat sandi Bob Stump lan bojoné (Dee), awit Aku urip ing kulawarga iki kanggo sawetara sasi, sadurunge aku dipindhah menyang apartemen jejer kanggo Masjid Fresno, kang dumunung mung 50 meter adoh saka kampus California State University, Fresno.
Mujiono Indonesia (Jakarta), nalika iku ora modern minangka saiki, ora akeh mall (pasar super), ana bagean dalan tol, supaya nalika Aku mandegake ing transit ing pesawat owah-owahan Changi JAL liyane, sanajan mung telung jam, nganggo sak Changi ,
Nalika bandara Changi modern wis, ana cara kanggo lumaku, undhak-undhakan pesawat gedhe lan Komplek shopping rame kapenuhan karo macem-macem produk sing wis ora diduweni Halim Perdana Kusuma.
Aku wektu kanggo Marvel ing kecanggihan lan modern menyang Changi Airport, Aku teka metu saka desa gedhe (Jakarta), menyang kutha negara kaya Singapur.
Aku tumuju kanggo Tokyo Singapore, ketepakan informasi aku njaluk ing bidang, saben wong manca sing transit ing Tokyo, padha diwenehi visa free kanggo ngunjungi Jepang telung dina.
Saben penumpang JAL menyang negara manca lan transit ing Tokyo, dianugerahi dening fasilitas JAL free Tetep telung dina ing Hotel Nikko Narita.
Aku nggunakake kesempatan iki kanggo ngunjungi macem-macem fasilitas wisata ing kutha Tokyo.
wis salah ngetik spring, kang mung mangsa pedhot-pedhot, kene aku aran raos kelangan (kadhemen) pisanan ing negara salju kaya Jepang.
Saka bandara Narita kita nunggang anter jemput jurusan bis cities Tokyo (kutha dawn), nganti ing kutha
kita ndhaptar ing agensi travel search sing ndamel kita katon ing macem-macem wisata ing Tokyo, kiro-kiro saka Rising NHK Tower, numpak demo boat kali sing divides kutha Tokyo, endi pakaryan nggawe mutioro Ponggawa, istana kaisar Jepang, ngendi teh Warung, lan lokasi wisata liyane.
Aku ngujo saka Tokyo (saiki nduwèni pedunung 40 yuta, net sawijining sapisan, uga kutha-kutha liyané aku wis tau dibukak kayata Osaka. Saka Osaka Tokyo kita nunggang Sepur cepet.
Tokyo sanadyan padhet pedunungé, aku arang Tembang rame ing dalan (lalu lintas Jam), bisa Karrena Tokyo wis nduwe sistem transportasi umum sing canggih, kiro-kiro saka Subway (sub cara), monorail Sepur lan fasilitas transportasi umum wong wis apik lan tertib lalu lintas apik.
Liyane trip nyawang aku ana ing sela-sela ing mangsa panas, biasane kampus ing sasi Juni (panas) siswa uga mati, lan kanggo murid sing arep kanggo terus College (short-term) uga diijini.
Unversitas biasane sinau ing US ana papat semester, enem sasi mangsa, spring, panas, lan Autumn setengah saka mangsa.
Ing semester panas ing taun 1983, aku manfatkan lumaku watara Amerika.
Misim months awal panas aku nunggang kendaraan pribadi gadhahanipun
ringgit (Hishamuddin), piyambakipun sinau ing beyo Fresno dhewe tinimbang MARA beasiswa.
Saka Fresno to San Francisco kanggo njupuk telung jam, salah siji saka uniqueness saka kutha iki arsitektur pedunung house, ana sing dipengaruhi dening budaya arsitektur Jerman, Prancis, Walanda, Irlandia lan budaya asal Eropah, ngerti kutha iki dipanggoni déning wong teka saka akeh beda budaya Eropah , uga China (China Town), Filipina lan akèh negara liyane.
Saka San Francisco kita njelajah pesisir California, kutha Los Angeles, kira-kira limang jam, ing kutha iki kita tak Disney Land lan akeh wisata liyane.
Aku tau njupuk menyang kutha San Diego, kene kita bisa ndeleng Sea World lan pariwisata segara.
Sasi rong lan panas katelu aku nyoba kesah nggunakake bis (Grey Hound), karo karcis mangsa tiket bener rong sasi, tegesé karcis mangsa iki bis kita bisa ngganti-owahan ing terminal bis tanpa tuku tiket anyar.
Itineraries kita Fresno Los Angeles, saka Los Angeles kita tumuju kanggo Tucson lan kutha Phoenix Arizona, banjur Dallas lan Houston, Texas, ing Texas kita tumuju menyang kutha El Paso, El Paso kita nyabrang menyang kutha Trijiudad Juarez (Meksiko).
Saka Texas kita tumuju Albuqaque, Alabama sadurunge judhul kanggo Missouri, lan mangkat menyang ing Virginia, kutha Philadelphia, sadurunge ing Kutha New York.
Saben kutha lan wisata Camping ing negara kita sing njupuk wektu kanggo ndeleng iku, kadang amarga ana transportasi umum kita mungkasi kemdaraan pribadi menyang wisata (pambajakan).
Ing wektu iku, turis manca sing isih diijini kanggo menek Patung Liberty munggah ing sirah saka reco (saiki begalan). Nalika isih ana bangunan kembar Indovision, lantai ndhuwur kasedhiya kanggo turis. Sadurunge Philadelphia, kita padha bisa kanggo ngunjungi Washington DC.
Sak lelampahan dawa sing aku mung turu ing bis Kangar stasiun bis, mung ninggalake sandi kuwi ing lemari ana, lan fasilitas jamban kanggo siram ing stasiun iki.
Aku nglampahi wengi (tetep ing hotel), wis nalika piyambakipun teka ing New York, tetep ing Hostel siji-sepuluh, passports lan barang setor ing ngarep Kantor. Mujiono kamar dikuwasani dening turis wong enom saka Prancis, Jerman, Meksiko lan negara liyane, (wektu iku biaya $ 3 saben wengi Tetep banget inexpensive utamané nalika exchange rate ana $ 1. Rp 500, -
Nalika ing kutha Memphis kita weruh omah sing digawe Elvis Presley Museum.
Ing Grey Hound Bus Tour kita ninggalake tilak ing negara kidul New York, ngarep nelusuri negara lor sadurunge bali kanggo Fresno.
Boten kados ing Amerika Serikat, kang banget sudhut (50 negara), nalika negara Eropah sing negara relatif cilik, kaya negara aku wis tau dibukak
Ing negara iki kita dibukak tempay akeh attractions, kayata Berlin, Humburg, Langkawi, Langkawi, Pantai Cenang, Langkawi, Madrid, Sevilla, lan lokasi wisata liyane kayata wilayah ngendi Islam sapisan mrentah karajan ing Spanyol lan lokasi wisata liyane.
Kesah ing US beda yen kita digunakake bis, sing ing Eropah kita nggunakake liyane sepur.
Yen sak US kita yen arep mangan pangan kosher kita menyang nyimpen (mini market) gadhahanipun kanggo Muslim search utawa Muslim saka Pakistan, India lan Timur Tengah lan Afrika Lor, banjur ing Eropah kanggo turis Muslim biasane ngunjungi retaurant (restaurant) sing dikelola déning Muslim lokal utawa Muslim keturunan Turki padha nyebar wiyar ing Eropah, utamané Jerman lan Prancis.
Pagi mesthi bab banget penake, utamané yen planning kanggo nglampahi preian sing luar negeri. Uga kene aku bakal ngrembug panggonan wisata kapentingan sak donya.
persil negara Cherry obyek lelungan Jepang kudu fun. Ana dadi akeh panggonan ing Jepang padha menarik lan worth a neng. Yen rencana kanggo njaluk ana, ana cukup akèh layanan tour guide sing bakal mimpin sampeyan seneng kaendahan Jepang.
Kembang Cherry kondhang ing Jepang njembrang. Yen sampeyan arep kanggo seneng kaendahan saka kembang iki, teka Ueno Park in spring sing dumadi watara Maret Mei.
Ueno Park panggonan paling misuwur lan wis situs wisata paling seng di pengeni Jepang apa hanami, yaiku piknik nalika nglaras tetanduran saka Sakura.
Demo Japanese iki wangun siji taman hiburan sing ngawula nitih paling agawé, siji kang lemek kang duwe rodha roller sing dhuwur banget karo alur dawa.
Taman hiburan dibangun ing kutha Tokyo, Persil nitih sing kita bisa seneng kene, ya mbokmenawa ora akeh beda saka sing ing Dufan Ancol, Jakarta, Indonesia kang jeneng Hiburan ora bisa dipisahake saka pemaianan Air, Flying, Coster, mung bisa ngendi lokasi mung sing ndadekake luwih atraktif ing Jepang. Nanging nalika viewed saka jeneng "Disney" misale jek luwih lengkap.
Walanda ora mung dikenal kanggo windmill mung. Walanda iku salah siji saka wisata populer ing donya. Ana sing bisa aran serenity saka sakcedhake alam ing swarga. Wong ana banget loropaken lan becik. Sampeyan bisa gampang duwe manfaat fasilitas vacation rental. Milih kayata omah-omahé liburan rental, ngewangi sampeyan kanggo ngurangi biaya Tetep.
Salah satunggaling objek wisata ingkang kawéntar ing ing Walanda kanggo Valendam., Where kita bisa njupuk gambar karo paketan 'Londo' ala nelayan sekolah lawas.
Ya, Volendam kapungkur desa Fishing, nanging saiki wis dadi salah siji saka wisata kanggo turis manca ngunjungi Walanda. Volendam is located in Ijsserlmeer wewatesan Waters Segara Lor. Yen saka Bandar Udara Internasional Langkawi Schipol km bab 30 lan saka kutha Amsterdaam dhewe km bab 20.
Originally Volendam ing area pelabuhan Edam, kutha keju-prodhuksi ing Walanda. Nalika Edam mbangun port dhewe, Volendam banjur nyuwil adoh lan dibentuk menyang desa Fishing Volendam.
Atmosfer lan omahé ing Volendam ana ayu, resik lan uga maintained. Senajan house sethitik cilik lan bebarengan, nduweni Highly katon saka omah kudu care kanggo omah lan lingkungannnya uga.
Salah siji saka wisata ing Walanda kang uga worth kanggo ngunjungi punika Keukenhof,
yaiku wisata kayata kebon botani utawa Taman kembang. Objek wisata Landa siji iki dumunung ing kutha Lisse, Keukenhof mapan ing sisih kidul saka Walanda, yaiku ing kutha Lisse, bab 30 menit bis saka Amsterdam. Park karo wilayah saka kira-kira 80 héktar, iki uga dadi taman kembang paling gedhé ing Eropah, supaya iki diarani The Garden Eropah. Ora kaget, Keukenhof wis dadi salah siji tujuan wisata paling populer ing Walanda.
Adhedhasar informasi aku tak, saben spring luwih saka pitung yuta kembang padha dikembangke kanggo narik kawigaten pengunjung. Sampeyan kudu nyatet sing ora mung tulips bisa sante, nanging uga macem-macem jinis kembang kayata hyacinths, daffodils, malah anggrek. Luwih saka 800,000 pengunjung saka ngarep lan luar negeri teka taman iki saben taun. Kanggo penyayang saka kembang lan penyayang photography, hukum prentah 'kanggo ngunjungi Keukenhof. Lan priksa manawa sampeyan nggawa kamera kanggo njupuk kaendahan ing Taman kembang iki.
Amsterdam iku panggonan paling kerep dibukak ing Eropah karo mayuta-yuta pengunjung sing teka kanggo njelajah kutha ayu saben taun. Iki kutha banget uga ngrancang, ing abad kaping-17 kutha iki dadi pusat ekonomi donya lan dina ibukutha katelu Eropah. Iki ora kutha amba banget kabeh wisata ing kutha kang utama sing gampang diakses ing sikil. Kutha iki gabungan sampurna saka sajarah lan arsitektur modern. Kutha iki bangga lingkungan sabar lan liberal. Kecatet ngandika Aku ora duwe data pas, nanging kutha iki ngluwihi kutha utama saka Eropah ing nomer pit, kanal-kanal, kreteg, bioskop, pasar etc.
Wektu paling apik kanggo ngunjungi Amsterdam Juli lan Agustus, amarga saka iklim sak sasi sing paling. Senajan tau nemen, Amsterdam iku Surgo kanggo pengunjung saindhenging taun. Malah ngunjungi Amsterdam ing offseason iku duwe kaluwihan dhewe sampeyan bakal nemokake discounts ageng ing kabeh Airlines, hotels lan restoran. Ing Amsterdam sampeyan bakal nemokake nomer festival lan acara terus njupuk Panggonan ing saindhenging taun.
Ing Amsterdam, Walanda, ana demo bebarengan saluran banyu kang banget nyengsemaken kanggo turis. Tour ngajak turis nemokake atmosfer saka kutha Amsterdam bebarengan Riverbank ing. Jeneng demo sing ora liyo kanggo iki Amsterdam Canal Cruise.
Wangsul tema travel, wektu iki Aku pitutur marang kowe sawetara pandelengan sing kudu dibukak yen sampeyan lagi ing negara Perancis.
Panggonan ing ngisor iki sing dibutuhaké demo teka ing wayah Panjenengan ngunjungi ing Negara Prancis
Mesthi, paling wisata titik page kejiret ing manungsa waé saka akeh wong lan worth prentah riko iku Menara Eiffel. Amarga panggonan iki apik akeh yuta pasangan arep propose, katresnan Express, bulan madu, etc.
Eiffel Tower dhewe iki dibangun ing taun antarane taun 1887 sampat 1889 kanggo ngrameke abad Revolusi Prancis karo dhuwur 275 meter.
Oalah ora Nyesel deh teka kene utamané nalika mbeta pasangan
Louvre wis dadi sing paling misuwur kabeh seni galeri, lan iku asal seni lan sajarah saka sampeyan bisa goyangake a baguette ing. Leonardo da Vinci Mona Lisa (La Giaconda) grin eseman enigmatic, nanging sampeyan bakal nemokake luwih
kuna (lan digunakake minangka lokasi saka Code Da Vinci).
Ngalih saka Paris lan interior kita nemokake Istana Versailles, asal saka ratu lan Ratu Prancis nganti La Guillotine njupuk sirahe. Palace tetep lan iku cara apik kanggo nglampahi dina karo Hall of Mirrors, Kebon banget lan fountains lan diubengi dening sawijining kutha sing wis sawetara sing paling restoran ing tlatah sakubengé (kalebu Paris).
4. Riviera, Perancis, Cannes & Monaco
Perancis Riviera minangka panggonan favorit pantai kanggo glitterati, karo sawetara saka pesisir paling endah ing donya digawe dening sawetara saka hotels paling mewah, kesempatan panedhaan lan distractions shopping ditemokake ing ngendi wae ing planet.
Cuaca anget ing mangsa lan panas ing mangsa panas, nanging ora kantun Film Festival Cannes lan lintang-lintang ing donya film yen sampeyan ana ing kabeh bisa.
Inggris ora mung misuwur kanggo bal-balan piyambak. Nanging, mesthi, akeh toko sajarah lan panggonan kanggo ngunjungi. Yen sampeyan duwe kesempatan sing teka menyang UK, sawetara panggonan menarik lan aktivitas bisa dibukak.
Tower of London, dumunung ing tengah London minangka peninggalan sajarah lan wis dadi kulawarga kraton kanggo atusan taun. Kejabi tower iki uga njabat minangka pakunjaran, pabrik gegaman lan malah Kebon a. Menara iki uga ngarep kanggo makutha kraton sing bisa ndeleng. Menara mbukak saka Selasa liwat ana miwiti ing 10:00 kanggo 18:00 wektu lokal. Kanthi beya lan ngleboke of 17 Euros (bab Rp..230 ewu) sampeyan bisa bukak salah siji panggonan dibukak dening akeh turis iki.
A struktur lan Camping paling nyengsemaken ing ibukutha, Tower Bridge in London wis ngadeg ing Thames wiwit 1894 lan salah sijining landmark sing paling ditepungi ing donya. Kene sampeyan bisa ndeleng mekanisme lan Panel Alexa nerangake bab teknologi digunakake liwat taun supaya Tower Bridge pamindhahan. Sampeyan bisa visit this place saben dina miwiti ing 10:00 kanggo 18:30 karo pituwas 7 Euros (bab Rp.95 ewu).
Big Ben wis dawa wiwit dadi lambang kutha london. A menara jam ageng ingkang mapan wonten ing pucuk lér Palace Westminster ing London Iki menara jam paling katelu ing donya. Yen sampeyan sing London, sampeyan bisa ora kantun kesempatan kanggo nonton jam wiwit ticking tanggal 31 Mei 1859 iki. Ing tampilan wayah sore saka 96.3 meter menara dhuwur bakal luwih ayu amarga lampu kuning emas Palace Westminster. Big Ben ana ing pekamalapad papat sisi menara jam ing donya, nanging
Emirat Arab wis rong negara kutha apik, yaiku Abu Dhabi lan Dubai. Kaluwihan wisata diduweni dening Dubai amarga Dubai migunaaké ing perdagangan ing layanan lan investasi kanggo ekonomi wutah. Iki ing kontras kanggo Abu Dhabi kang gumantung ing lenga dagang.
Wong kene aku wis nyawiji dhaftar panjarwa sawetara sing paling wisata ing Dubai.
tekan dhuwur saka 321 meter, 66 jubin lan bangunan paling inggil wis kebak digunakake minangka hotel. Bangunan stands ing pulo Ponggawa located 280 m adoh soko pantai ing Teluk Persia. Burj Al Arab wis diduweni dening Jumeirah.
Hotel asring diarani minangka star 7. Punika dianggep hyperbole dening wong-wong ing lapangan pariwisata. Iku uga katon minangka cara kanggo "ngalahake" Hotel liyane sing disebut hotel 6 star.
Jumeirah Beach punika pantai paling misuwur ing Dubai. Pantai bukaan nganti 7 km, dipérang dadi pitung pesisir lan pantai saben bukaan dawa kanggo mil. 2 Langkawi nggabungke ing saben Jumeirah Park, lan Wild Wadi.
Burj Khalifa minangka conto saka arsitektur dhuwur lan paling nggumunke. Menara, 153 jubin tutul dhuwur langit ing kutha Dubai. Bangunan kalebu bagéan saka hotel, ruang kantor, Residential Apartment karo kabeh fasilitas luxuries.
Palm Jumeirah wis kabeh sing perlu kanggo seneng vacation luar biasa. Kalebu jeneng saka donya-kesuwur hotel, panggonan wisata sing apik tenan, fashion lan blanja kemewahan mall. Apa sampeyan mung arep santai utawa kacemplungaken dhewe ing liburan kebak rekreasi lan hiburan, iki panggonan kang saestu inspirasi kanggo ngunjungi.
Armenia iku sawijining negara kang ora adoh saka negara Eropah lan karo Turki. Senajan negara cukup unik, amarga minangka negara Kristen pisanan ing donya, nanging ngrasa negara ora katon
Panganan ing Armenia ora akeh beda saka sing paling umum ing negara Eropah. Roti lan sayur sup sajian, utawa Pasta tansah gampang diolehake. Wong kene uga seneng mangan woh-wohan
Armenia / Republik Armenia iku sawijining negara pegunungan ing wilayah South Caucasus saka Eurasia. Dumunung ing sisih lor Asia Kulon, wewatesan karo Turki ing sisih kulon, sisih lor karo Georgia. Armenia iku kesatuan, multi-partai, demokratis
Burma:. Wiwit abad ke-9 nganti abad kaping-13 kutha iki ibukutha Kerajaan Pagan, Kratoning pisanan sing nyempurnakake wilayah kang bakal Myanmar Modern. Sak abad, ana luwih saka 10.000 kuil lan pagodas
Yangon uga dikenal minangka Rangoon, iku mantan ibukutha Burma (Myanmar) lan ibukutha Yangon Region. Yangon iku kutha paling gedhé ing negara karo populasi liwat limang yuta, lan pusat komersial
Jeneng kutha dina rata-rata (biyèné diarani Pagan) iku sawijining kutha kuna (kutha lawas) mapan wonten ing wilayah saka Mandalay in Myanmar / Burma. Wiwit abad ke-9 nganti abad kaping-13 kutha iki ibukutha Kerajaan Pagan,
Maynmar iku sawijining negara kang pedunung Buddha mayoritas, nanging ing kutha Yangon kita bisa ndeleng barang-barang saka Gréja Katulik wis lawas banget. Saint Mary Cathedral iku sawijining Gréja Katulik lawas located
Hotel kamar pipa kapsul papan, kang tegese mung patch mung pas mung kanggo rebaan turu bisa ketemu ing sawetara negara kayata Jepang, Singapore utawa Malaysia. Kapsul hotel
Sing arep goleki Nightlife in Hong Kong? akèh panggonan! saestu kathah! Saiki sing arep kanggo nemokake panggonan arep apa jenis hiburan? yen sampeyan arep kanggo nemokake hiburan kaya pasar malem karo sawetara saka sudhut
Sampeyan bisa ndeleng liwat video ing ngisor iki (saliyane kanggo foto minangka mbatesi ing artikel sadurunge), lokasi iki ing Nelson Street, nalika metu saka stasiun MTR bakal ana pandhuan kanggo metu
Pengangkutan kanggo Macao saka Hong Kong tansah ana saben dina lan tansah ana saben jam, supaya sampeyan ora kudu padha sumelang, terus menyang counter, tuku tiket, ngenteni jam departure, banjur tindak menyang Macau.
Mesthi sing arep ngerti carane njaluk Macau saka Hong Kong, cathetan page gampang banget. Pengangkutan kanggo Macao saka Hong Kong tansah ana saben dina lan tansah ana wae
Macao utawa Macau, China iku wis kutha kebak hiburan, kang dumunung ing wewatesan provinsi Guangdong ing sisih lor lan madhep Segara China Selatan. Kutha iki ora rahasia maneh sing legalized donya gambling
Paling Places Beautiful in the World Famous - World banget sing godhongé amba tenan ora mbayangno carane akeh wisata sing bisa dibukak ing negara endi wae ing donya lan Mungkin yen arep ngunjungi siji mesthi njupuk wektu dawa banget, malah banjur yen bisa.
Yen ngomong bab panggonan wisata ing donya mesthi warna banget lan uga nduweni kaendahan sing mawarni-warni, nanging ana sawetara sing mikir sing ana sawetara sing duwe kaendahan ngédap lan misuwur ing donya, nanging bali ing objek wisata sanadyan kaendahan wis banget menarik nanging ora duwe akeh pengunjung tegese kurang uga dikenal ing mata donya iku ora?, lan yen wis akèh pengunjung saka sak donya bisa manawa Camping memang banget misuwur.
Uga, kene sawetara saka informasi wisata titik paling ayu duweni dening saben negara miturut sepengatuhan aku wis panggonan wisata misuwur ing donya.
Kuta Beach Bali dumunung ing sisih kidul Denpasar, ibukutha Republik Indonesia Bali nawakake kaendahan ngédap pesisir lan uga dikenal ing mata donya.
Disebut Island Komodo is ketemu akeh kewan langka sing dilindhungi dening negara Republik Indonesia. Ing pulo Komodo kang dumunung ing Kapuloan Nusa Tenggara sabenere ing sisih wétan saka pulo Sumbawa saliyane kanggo nglaras kaendahan alam saka pulo uga bisa seneng ing sesawangan alam kéwan galak sing arang ketemu sing naga.
Kaendahan ing gunung nggumunke diduweni Gunung Bromo tenan narik kawigaten wisatawan lokal lan manca. Gunung Bromo bisa ketemu ing Probolinggo, Jawa Timur, Indonesia.
Gunung Fuji dumunung ing tapel wates Shizouka lan Prefektur Yamanashi uga menarik kanggo ngunjungi kanggo turis. Gunung sing duwe ciri ing mburi karo lapisan saka Ès sing panggonan wisata paling ayu ing donya misuwur.
A Taman sapisan ayu kapenuhan kembang khas Jepang digawe atmosfer seger menyang wisata lan mesthi banget nyengsemaken. Ueno Park iku sawijining Taman gedhe tenan kang dumunung ing Tokyo Japan lan salah siji panggonan wisata misuwur ing donya.
Grojogan nduweni kaendahan nggumunke gedhe banget kanggo pengunjung. Waterfall sing dumunung ing tapel wates internasional antarane AS lan Kanada titik wisata misuwur ing donya lan akeh pengunjung sing arep kanggo ndeleng kaendahan grojogan banget apik banget.
Grand Canyon punika canyon gedhe digawe dening Kali Colorado. Titik wisata iki titik wisata banget misuwur lan kerep dibukak dening pengunjung saka macem-macem Negar, amarga iku
panggonan wisata paling ayu ing Amerika sabanjuré Antelope Canyon, canyon iki panggonan wisata uga banget misuwur ing mata donya, karo kaendahan ing tembok sing surem minangka cahyo srengenge supaya kamar ing njero dadi ayu
Wisata ing UK iki is sing wis lake gedhe, akeh turis sing teka kanggo
pinunjul lan kesuwur ing donya salah siji saka Koh Chang. Oli park marine iki banget crowded iki Thailad pengunjung saka sak donya, amarga saka kaendahan saka panggonan sepi lan tentrem kanggo nggawe turis aran ing ngarep ing titik wisata.
Koh Samui minangka titik wisata sing uga kepincut akeh turis manca utamané mangsa panas mesthi akeh turis sing visit panggonan.
Mong Kok punika blanja paling lengkap lan ngalangi ing Hong Kong, kiro-kiro saka Shopping mall, toko nganti area babagan omah, ngunjungi Mongkok nyenengake amarga akèh apa bisa kita waca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.10, 9 Maret 2013.
Sanadyan kelebetana sela utawi balok ingkang ageng-ageng ngantos pinten-pinten ewu, meksa mboten saget pampet,
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai
ngenteni kereme prau gabus, kumambange watu item.Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri HandayaniPepatah
’Nyuwun tulung supados dipun aturaken ingkang kagungan kulo, supados panjenenganipun ziarah dateng sedaya leluhuripun, saking pihak ibu lan ramanipun, ngantos sak pinanggihipun. Saking sedoyo makam wau supados mundut kerikil lan diasto kondur dipun sebar ing dalem. Meniko
Cilacap, Purwokerto, Pemalang, Banjar negara, Pekalongan, Kendal, Semarang, Jepara, Kudus, Pati, Juwono, Rembang, Solo, wonogiri, Boyolali, Sukoahrjo, jogja. (Jawa Tengah)
pakde nek pados sadel tp krakape tok wonten nopo mboten to?wonten pundi
Mungguh karepe kang nganggit layang iki mligi kangge wewacane sedulur lan anak putu dewe kang wis pada tuwuh kaelingane yen manungsa iku sugiha, luhura, mulyaa dikaya ngapa, kala-kala nandang susah, ruwet renteng, peting atine, sarta wekasane uga bisa lara
karo kang miskin, asor, sangsara kahanane.
Samangsa wis duwe kaelingan mangkono, pantes-pantese nuli tuwuh pangraotane mangkene ??
“Apa tegese mati ? Jare-jarene ana wong mati sampurna, ana maneh kang kesasar, iku tegese kepriye ? Lan sapa kang wis tau nglakoni utuwa suMoerup marang pati rong warna mau ? Asalku iki mau-maune saka ngendi ?? Yen wis mati, jare….. bali marang asal; iku parane marang endi ?”
Mangkono sapanunggalane, mbanjur warna-warna tuwuhing gagasan mau. Mung bae, kang akeh-akeh, putusaning gagasan mau mangkene ; Angger wong, sanajan bocaha cilik pisa, iya bisa mati. Sapa weruh ing mbesuk ? Kang perlu rak saiki, ……. Watos wis sugih duwit, mangan wareg, nyandang sarwa gumebyar, seneng uripe, kang digoleki apa maneh ? Gunane apa mikir kang angel-angel ? Seneng saiki, iya seneng mbesuk !!!!
Kang nduweni panemu mangkono mau iya bener. Nanging sarehne jagad iki jembar, iya meksa ana bae kang nduweni pamikir liya, ngudi sinau marang sabarang prakara, kang tumrap ing liyan dianggep tanpa guna utawa onzin mau.
Mungguh kang ngarang layang iki babar pisan dudu sawijining wong kang putus ing kawruh, malah isih nyamut-nyamut banget. Sarehne pancen dudu sawijining wong ahli sastra, dadi tembunge ora urut, ikatane ukara ora
upama kawaca dening para kang wis luhur kawruhe.
Upama ana wong kang nggeguyu utawa nacad marang remehing layang iki, sadulur lan anak putu aja pada gela, jalaran….. kajaba pancen satemene remeh, wong ngeguyu utawa nacad iku ora susah sekolah, wis bisa oleh diploma. Lan maneg elinga, yen manungsa iku lumrahe lumuh kasoran ……. Mulane mangkono, amarga saka tresnane marang awake dewe.
gedongan) bae. Dene kang nduweni, yaiku Angen-angen.
a. Nyatane yen dadi BATUR (abdi) :
katindakake dening wadag iku mung miturut saparentahe Angen-angen, mulane si wadag tetep aran batur, dene si Angen-angen iku Bendarane, malah saweneh ana kang anganggep Pangerane utawa Allahe.
Yen kowe pinuju turu kepati, mripatmu dijénjéng karo dituduhi apa kesenenganmu, upama déndéng bakaran, kacedakake ing irungmu, karo diclatoni mangkene : “Iku lho déndéng bakaran kesenenganmu!!”, nanging kowe angler bae. Iku pratanda yen : mripatmu dijénjéng ….. ora bisa krasa.
Irungmu dicedaki déndéng ….. ora bisa ngambu.
Cangkemmu nalika diajak guneman ….. ora bisa mangsuli utawa ngucap apa-apa.
Awakmu dioyog-oyog, lan nalika iku cangkem pinuju mlongo, déndéng ditumpangake ing ilatmu, ora krasa apa-apa. (Nanging bareng uyahe mrasuk, ilatmu mbanjur ngameti).
Dudu awak lan ilat kang ngrasakake kapenak lan enak, nanging Angen-angen.
Yen mangkono genah yen wadag iki dadi bekakas.
c. Tetela yen dadi kurungan (gedongan).
Uripe si Wadag mung ing sawatara mangsa. Yen wis dioncati dening Angen-angen lan ora bakal kanggo maneh, mbanjur gumlundung tanpa daya, mangkono iku lumrahe diarani mati, sakbanjure dipendem, diobong, dilarung, utawa disetrakake, miturut caraning agamane dewe-dewe.
Yen mangkono si Wadag tetep aran kurungan utawa kena diumpakake gedongan.
Si Wadag nduweni : Urip-rasa (rasaning panggrayang lan rasaning ilat). Panguwasa (daya kekuwatan kanggo angkat junjung) karep lan watak, kayata : seneng mangan, turu, keséd, rikat, nglemer.
Dene urip-rasa lang panguwasane si wadag iku kawengku Angen-angen. ###
Sarehne terang yen siwadag iku mung dadi batur, bekakas utawa kurungan bae, dadi apa siwadag iku kang aran manungsane ? Lan apa uripe si wadag iku kang aran Pangerane utawa Allah ?
Si Wadag duwe kembaran wujud badan kang alus, yaiku badan Rabani (latief). Mulane diarani kembaran, awit wujude jibles, plek karo si wadag iki.
marga wis ora ana lim utawa ancure maneh. ###
Yen turu, ngimpi, manungsa sejati oncat saka wadag nganggo badan Angen-angen dene Rabanine isih kari ing badan wadag mau.
Dene yen mati, manungsa sejatine oncat saka ing wadag, nanging si Rabani digawa pisan sarta tumuli diculake, ora bali marang wadag maneh. ###
ING kene diarani angen-angen iku racutane : cipta – grenjet – krenteg – nyut – karep – gagasan – pikiran – nafsu – pepinginan – pengenam – enam –panyana lan sapanunggalane.
Senajan si angen-angen iku wis kawilang bendara sarta gede daya panguwasane, nanging iku satemene isih uga dadi sawijining bekakas pawakan – utawa gampange kena diarani tunggangan bae ….. dene kang nunggangi, yaiku manungsa sejatine, ….. angen-angen iku owah gingsir,
Angen-angen yen pinuju lerem iku upamane jaran ….. tutut, miturut sakarepe sing nunggang. Yen jarane meh ajeg tutute, kang nunggang lumrahe diarani wong kang becik.
Angen-angen yen pinuju tuwuh angkara Moerka lan tegan mentalane, upama jaran ……. Mbedal-larat-nasak-nasak ora nurut kaot bodo lan pintere nyekel lis utawa apus bae kanggo ngereh jarane.
Supaya kang nunggang tumuli tekan ing papan kang sineja, kudu tlaten sinaune nyekel lis, sarta meksa marang jarane Moerih bisa tutut (nurut).
Dene yen jarane dasar wis nurut, kang nunggang mung kari milih dalan kang kapenak lan cedak dewe bae.
Ya bener si jaran wis nggawa watek dewe, nanging panggula wentah iku bisa ngowahi marang wewatekan mau.
Angen-angen nduweni : Urip, tandane : bisa nuwuhake karep pepinginan lsp. Rasa …… bungah, susah lsp.
Panguwasa …… ngereh marang si wadag, bisa nggagas mider-mider tekan ing ngendi-endi, lsp…………..
Uripe – Rasne – Panguwasane si Angen-angen iku kawengku dening Manungsa Sejati, dadi yen kaya mangkono dudu Angen-angen kang ngucap-ndeleng, ngrungokake, ngambu, ngrasakake …… nanging si Manungsa Sejati, dene si Angen-angen tetep dadi bekakas utawa tunggangan bae.
Manungsa Sejati iku tegese : manungsa kang satemen-temene ….. dadi dudu si wadag iki. Manungsa Sejati iku kena diarani Soroting Allah utawa : upama Allah iku geni kang gede, si Manungsa Sejati mau pletiking geni iku ….. upama segara kang jembar banget si Manungsa Sejati iku banyu satetes saka segara mau. Utawa maneh Moerih gampange : si Manungsa Sejati kena diarani : ngeja-wantahe …… mancungulu …… ngatone Allah ????
Mungguh manungsa sejati iku ana kang nom ana kang tuwa. Unda usuking nom tuwane mau marga saka oleh-olehane panggawe kang katindakake klawan tunggangan Angen-angen lan gedongan wadag iki. Pangerti lan kagunane tinemu sajrone nganggo bekakas rong warna mau.
Manungsa Sejati iku sangsaya tuwa, sangsaya adoh marang kadonyan. Mundak bening Angen-angene, mundak kasuciane, sangaja nyedaki baline marang Allah.
Uripe – Rasane – Panguwasane Manungsa Sejati iku kawengku dening Allah. Yen mangkono dudu si Manungsa Sejati kang ngucap – ndeleng – ngrungu – ngambu – ngrasakake …… nanging ora
Wewayangan – Jeneng (aran) – Awang-uwung – Suwung – Urip, cekake dudu apa-apa.
Lah yen mangkono kang endi ? Apa ora ana ? Sarehne dudu apa-apa, iya ora kena kinaya ngapa, tegese : ora kena kinira-kira kapriye wujude, …… diumpamakna apa bae,
Kahar (Wisesa Asmane, kabeh jeneng iku Asmane utawa, ora butuh marang Asma), Kamal (Sampurna Afngale – pangertine). ###
1. Alam wiwit kang alus banget, tekan kang kasar banget iku …. Asale saka Allah.
2. Malaekat – Dewa – Jin lsp iku asale saka Allah.
3. Manungsa – Kewan – Tetuwuhan – Pepelikan iku asale saka Allah.
4. Srengenge – Rembulan – Lintang-lintang – Bumi lan Langit iku asale saka Allah.
“La khaula wala khauwata ila billahil aliyil aliem” (ora ana kang duwe dya kekuwatan kajaba pitulunganing Allah). ###
Nanging kowe aja kliru tampa, mbanjur nduweni panganggep, yen nggangsir, mbedel gedeg, mbandrek lemari, maling, ngapus-apusi …… sarta kabeh laku maksiyat iku wis kersaning Allah, dadi iya becik bae. Iya bener bisane tumindak mangkono mae kabeh klawan kekuwataning awak, diprentah dening Angen-angen, bisane prentah amarga saka Manungsa Sejati sarta Manungsa Sejati kapurba wasesa dening Allah ….. nanging elinga yen wadag lan Angen-angen iku pada nduweni karep lan watek dewe-dewe, …… mulane ora kena kaugemi yen kabeh iku wis karsaning Allah. Yen kaya mangkono bakal ora ana aturan apa-apa.
1. Bumi iki kejaba munyer nganakake Rina lan Wengi, uga nglayang ngubengi Srengenge temugelang nganakake mangsa setaun.
2. Sarehne Srengenge iku asung pepadang, mulane saweneh ana kang ngarani “Pangeran”, tegese : kang diturut dadi patakon.
3. Srengenge iku nduweni daya kakuwatan kang sumebar nurut sorote.
lumahe, dadi iya tansah kataman daya mau.
4. Si Bumi dewe nduweni daya kakuwatan. Campuhe Dayaning Srengenge lan Dayaning Bumi mau nganakake daya panguwasa kang bisa nguripi dat-dat liyane ing sawatara mangsa (dadi mung urip-uripan bae).
mung kang kasar bae yaiku wujud barang atos-cuwe lan kang wujud bangsane kukus. Dene dat-Jasmani kang alus, yaiku kang ora kasat-mata, iku wujud cahya kang diarani …… Swasana (aether) (sarining hawa?), kang kasar lan aluse ana patang warna. Dadi yen mangkono dat-Jasmani iku kasar-alus ana 7 warna. (Mangkono uga siji-sijing Alam Alus iya uga ana 7 perangan).
6. Date-Bumi iki wujud : lemah – banyu – geni lan angin (hawa). Mungguh Sarine Lemah – Angin – Geni – Banyu mau isih pada wujud cahya ….. dadi ing Bumi kene ana Sari 4 warna.
Sari 4 warna mau bareng klebon “KI URIP” banjur pada rebut daya – tarik – tinarik wekasan kumpul dadi siji ….. sakbanjure, saiki “KI URIP” minangka isine ngiras nguripi wadahe utawa bungkuse, yaiku campurane Ssari 4 warna mau.
Wadah (bungkus) iku tumrap Manungsa dadi wadag iki, dene tumrap sato-kewan dadi endog, wekasan bisa netes dadi
Sampurnane apa bisa dadi cahya maneh ? Wallahu alam !!!!
7. “KI URUP” nguripi buntele (wadag) kalawan nganggo pawakan gaweyane dewe, yaiku Badan Rabani (Latif) kang asale saka dat-Jasmani-alus (Swasana) mau. Dene wujude si wadag miturut wujude si Badan Rabani (latif).
Mungguh tumrap ing wadag iki telenging daya Urip iku dumunung ing : mbun-mbunan – Pasu (saantarane mripat loro) led-ledan-Jantung-Ati-Puser lan ing Sulbi (silit kodok).
a. saka “KI URIP” (Prana) kang nganggo pawakan Latif.
b. saka Napas, minangka dadi tataining-urip lan kanggo ngresiki getih.
c. saka Panganan sarta omben-omben kanggo nguwatake awak lan kanggo nglironi dat-dat kang ilang utawa kalong ing sadina-dina marga saka ngising, nguyuh, kringeten, lan sapanunggalane.
9. Bapa lan Biyung wis pada kanggonan :
Sapisan …… “KI URIP”.
Kapindo …… Sari 4 prakara kang kasebut ing duwur.
Mulane, kala sacumbana bisa nganakake “KI URIP” karo Buntelane pisan, yaiku calon bayi.
Sari 4 warna kang saka Bapa dadi : kulit-otot-balung-utek.
b. Amarah; nuwuhake brangasan, drengki, ewan, panasten, meri, lsp.
c. Supiyah; nuwuhake seneng kaplesiran, nyenyawang kang sarwa asri ngrungokake swara kang kapenak, lsp.
………..hal 7 s.d 8 hilang…………
Yen pirantine tetelu mau wis mati, mangka celengane durung cukup, iya kapeksa nggawe bekakas anyar maneh ……….. dadi bayi maneh. Mangkono sakbanjure, kongsi Kawruh lan Kasuciane cukup kanggo munggah marang Alam-alam kang luwih alus.
Bekakas telung warna iku uga diarani TRI-GUNA, kang pada nduweni karep lan watak dewe-dewe kaya kang wis kacaritakake ing nduwur. Dene watake Badan Cipto luhur iku kudu siji, mulane karepe iya mung mligi tumuju marang Kasucuian (gembleng), sarta marang panggawe becik kalawan sepi ing pamrih.
Sarehning TRI-GUNA kang akeh-akeh iku karepe mung tumuju marang kadonyan, dadi kang diudi iya mung Kawruh lahir ana ing sajroning triloka, dene Ciptane Luhur kang karepe ngupaya Kawruh batin, kasucian kalawan rasa jati tansah kasoran bebasane : Manungsa Sejati tansah kalah karo tunggangan sagedonge,
linimputan, tegese : kang kasar dumunung ing sajrone kang alus nanging kang alus uga dumunung ing sajrone kang kasar, kaya upama kapuk karemdem ing banyu.
iku uga ana ing kene bae ….. aja kosengguh yen dumunung ing langit kang katon biru kana.
Badan Jasmani (Wadag) iku kadadeyan saka Dat-ing Alam Jasmani. Badan Kewani kadadeyan saka Dat-ing Alam Kewani. Mangkono uga Badan-badan alus liyane pada kadadekake saka Dat-ing Alame dewe-dewe. ###
Sarehne manungsa pirantine luwih alus sarta luwih sampurna tinimbang liyane, dadi kamajuwaning Jiwane uga luwih rikat. Apa dene Cipta lan Rasa kamanungsane iku nuwuhake pangerti (kawruh) tata cara, tata krama (ontwikkeling en beschaving).
Manungsa Sejati iku ana kang nom lan ana kang wis tuwa unda-usuk,
Bangsa Eropa lan Amirika iku kawilang rang kang luhur, dene Bangsa Papuwa, Dayak lsp., kawilang asor, dadi ana unda usuk warna-warna.
Para Nabi, Wali, Aulia iku pawakane iya ora beda karo wong kang akeh-akeh, nanging Drajating Kamanungsane, budine, jiwane wis luhur …… Manungsa Sejatine wis tuwa, ora mikir marang duwit, ora ngarep-arep narik lotre, nanging ngetohake banda, sarira lan jiwa kanggo nenuntun marang para kang isih bodo lan kapetengan ing budi. ###
Mungguh kang isih asor banget iku dumunung ing pepelikan (delstoffen = Roh Ma’dani). Yen wis sampurna ana ing kono
Sawise sampurna ing witwitan, munggah rang maneh dadi kewan kang asor-asor (bangsane bacil, uget-uget) lsp.) sangsaya lawas sangsaya sampurna, kongsi dadi bangsane kewan kang nusoni (kebo, sapi, jaran, lsp.).
Yen sampurna ing kono, lagi wiwit dadi Manungsa kang isih nom banget. Manungsa Sejatine kang uripe …… wateke isih prasasat kewan bae. Manungsa kang isih kaya
ngarep wis kacritakake yen siji-sijine Badan iku pada nduweni watek lan karep dewe-dewe kang pada gegayutan, yaiku :
a.Badan Jasmani; wateke kesed, doyanan, sungkanan, dadi kesenengane mung kudu mangan turu bae. Nanging watek utawa karep mangkono mau bisa sirna dening pameksaning angen-angen; tandane : sanajan sayaha, aripa, aras-arasen di kaya ngapa, yen atine karep iya mesti tumindak, mabnjur ora krasa sayah lan arip maneh. Kayata : karem main …… ora duwe duwit ditantang main, nanging diutangi pawitan ….. iku yen mung mandak lara sawatara bae, iya malah dadi tamba, sanalika mbanjur waras.
Badan Rabani (Latif) iku sarehne dadi pawakane Ki Urip, dadi iya nglantarake daya urip (prana) marang Badan Wadag iki lan uga dadi panyambunge Badan Kewani karo Wadag, nglantarake getering angen-angen (Kewani lan Rochani) marang Wadag iki.
Pancaindriya iku bekakase angen-angen kanggo magepokan karo kang kasar iki klawan piranti mata, kuping, irung, kulit lan ilat. ###
Mungguh wangune Badan Wadag iki wis kawruhan kaya mangkene, an dununge ana ing Alam Wadag, yaiku Alam Jasmani utawa ing donya.
Yen Badan Wadag iki wis mati, Manungsa Sejati banjur ngrasuk Badan Kewani, dumunung ing Alam kono :
b.Badan Kewani (Badan Pepinginan – Badan Nafsu – Badan Rasane Ati – Badan Astraal) iku wateke : aleman, panas-baran, angkara-Moerka, kuminter – karepe mung golek kasenengan ing Donya. Sajrone
kekarepane ……. Senenge kepati, ora eling yen kabungahane mau bisa tumuli sirna ….. temahan ngenes.
Wangune Badan Kewani iku kaya endog. Tumrap wong kang isih bodo, bunder lonjong, nanging perangan ing nduwur merit (luwih cilik) kosok bali karo wong kang wis akeh kesucian lan pangerttine. (Kira-kira kaya gambar ing ngisor iki).
Ing Badan Kewani-ne siji-sijining wong ana wawangunan kaya wadage. Mulane manungsa kang nganggo Badan Kewani (ninggal wadage), iya bisa weruh marang sapari polahing wong kang isih pada ana ing Donya iki kalawan ndeleng Badan Kewanine. Amarga saka iku wong kang banget susah, getun, ngenes jalaran kepaten, iku gawe sengsara banget marang kang wis mati (kang digetuni) kaya upama arep mbanjurake laku kapeksa mandeg-mayong.
Badan Kewani iku mawa cahya manca warna, kang nelakake wewatekane. Amarga saka iku, wong kang waskita bisa suMoerup marang wewatekaning wong liya sarana ndeleng Badan Kewanine wong mau.
Wong manggon ing Alam Kewani bisa ngliwati Wadage wong-wong iki kalawan ora krasa kedangan, ora nyenggol apa-apa. Mangkono uga kang manggon ing Alam luwih kasar.
Samubarang kang dumunung ing Alam Kewani iku pada mawa nyawa. Uripe luwih santosa tinimbang karo kang ana ing Alam Jasmani iki.
Bangsa pepelikan (delstoffen Ma’dani) iku ora nduweni Badan Kewani, mulane katone saka ing Alam Kewani mung kaya wewanyangan bae, mangkono uga Wadag kita iki. Ana ing Alam kono isih katara bedane Lanang lan Wadon.
Alam Kewani (arwah) perangan kang asor dewe iku Dat-e kasar banget. Mulane wong mati kang dumunung ing kono mau tansah nandang susah ngendeng, ora krasa satitik-titika, panggonan mau kena diarani Naraka. Mungguh kang dumunung ing kono iku mung wong kang kakehan dosa gede, anane ing kono nglakoni paukuman saka panggawe dewe-dewe dene lawase nandang sangsara mau timbang karo gedening dosane, nuli mbanjurake laku marang perangan utawa Alam kang luwih alus lan nyenegake. Dene tumrap wong kang ora kebangetan alane, perangane kang asor mau kaya mung kliwatan bae.
Wong mati iku ninggal Wadage mbanjur ngrasuk Badan Kewani-ne klawan dadakan. Yen nalika uripe ….. durung kulina ngrasuk Kewanine, anane ing Alam Arwah kono kaya wong turu bae, sadela ngimpi ala, krasa ruwed-renteng, sadela ngimpi becik, krasa seneng ….. dadi pangrasa, kaya kalane isih urip ana ing Donya (bungah-susah). Nanging
mangkono, wiwit saiki apa ora perlu banget sinau nganggo Badan Kewani-semadi (ngraga sukma), iktiyar supaya ing tembe yen wis mati ora gampang bingung yen kesasar …… sarta sinau mbengkas rasa susah, sumelang, was, lsp, saka satitik, dadi wosse : sinau tatag-tabah sabar-tawekal, Moerih ing mbesuk anane ing Alam Arwah aja kongsi kaya wong turu kang tansah ngimpi ala bae, balik dumununge ing kono bisaa klawan eling (met bewustzijn).
Wong semedi kang sakbanjure bisa ngraga sukma iku ora mati, jalaran isih ditunggoni dening KI URIP, iya iku isih bisa nama DAYA URIP (Prana) kang sumambung ing Badan Kewani lantaran tali-sutra (sorot-sorot alus mawa daya lan ora kasat mata).
Panca-driya-batin iku alus lan landep, mulane, sajrone ngraga-sukma : pandeleng, pangrungu, pangrasa iya luwih lepas, sarta nindakake sabarang prakara bisa klawan enteng lan gampang.
N.B : Mungguh arane Alam-Alam, Roh-Roh, Badan-Badan iku ing Kitab siji lan sijine sok ora pada. Moerih ora bingung, ngapek (nurut) salah siji bae disik. Elinga : kang perlu dudu aran, nanging pangerti. VIII. KATERANGAN CEKAK.
I. Allah (gembleng utawa Moerih ringkese, ing kene diarani “IKI” bae) ….. iku kang ana satemen-temene, mulane diarani sejati = sanjata. Anante wiwit biyen (tanpa wiwitan) ….. kongsi saiki ….. tekan mbesuk (tanpa wekasan), mulane diarani langgeng.
II. Saliyane IKI, iku mung kaanan, anane mung gorohan-owah gingsir bisa rusak …… utawa kena diarani mung wewayangan ……. Utawa, satemene ora ana, ……. Mulane diarane “Barang Anyar’.
III. Mungguh barang anyar iku, wiwit kang alus banget, tekan kang kasar banget, iku tuwuhe, dumadine iya saka IKI dewe, ora njupuk bakal saka ngendi-endi. Nanging sanajan mangkono , si IKI ora kalong.
IV. Sabarang kang ana iku asale saka ana. Sabarang kang ora ana iku asale iya saka ora ana.
a. Wong ngilo, wewayangane katong ing sajroning kaca. Bareng wong mau nyingkir siwewanyangan mbanjur ilang. Yen mangkono, wewayangan iku satemene ora ana, dene kang ana mung kang ngilo.
b. Ombak utawa alun iki mendak-mendukul. Yen wis ora ana ombak utawa alun, si pandukul mbanjur ilang. Yen mangkono, pandukuling ombak iku satemene ora-ana, dene kang ana mung banyu.
c. Karet (elastis) sacuwil, diumpamakake bisa modot dewe ….. utawa diodot :
Modot 1 c.M. ing watesing modote diwenehi aran A.
Modot 2 c.M. ing watesing modote diwenehi aran B.
Modot 3 c.M. ing watesing modote diwenehi aran C.
Bareng karet mau mangkeret maneh, wiwitane si C ilang, nuli si B sakbanjure si A uga ilang pisan. Yen mangkono, satemene kang aran A, B lan C, iku ora ana, dene sing ana mung karet.
Mankono sapanunggalane, nanging kabeh upama iku ora presis, adoh banget karo sanyatane.
V. Gembleng = iki iku pokoking : kang.
a. Urip …… nguripi …… sarta ngrusak marang barang anyar. (Tembung mateni utawa ngrusak ing kene ora teges ambek-siya-wreed ….. mulane cocogna karo surasane sub II ing nduwur). Ing tembung manca diarani 1º Leven = 1º Logos (Pangandika-Pangerti). Hindu ngarani Siwa.
Ngatur …… ngreksa ……. Mengku barang anyar. 2º Leven = 2º Logos = Wisnu.
Nitahake, yaiku nganakake, sumorot, mletik …… ngejawantah dadi barang anyar. 3º Leven = 3º Logos = Brahma.
VI. 1. Kabeh sifat (kayata : Sifat 20) wis klebu ing a, b, c. 2. Iya a, b, c = IKI kang nitahake (sumorot), mletik, ngejawantah, ngaton dadi Alam panggonan kaanan ….. wiwit kang alus banget tekankang kasar banget iki saisine kabeh ( sub II ing ngarep), kang lumrahe diarani langit lan bumi sap pitu.
VII. Manungsa Sejati. Pribadi kita = ik-held iku manggon ing Alam. Yen mangkono Manungsa Sejati iku iya sor-sorane (titahe) a, b, c IKI mau (mriksani sub VI 3), nanging becike diarani ngejawantahe, utawa ….. a, b, c, IKI mancungul dadi barang anyar (yaiku Manungsa Sejati).
VIII. Soroting IKI wis dadi barang anyar, yaiku Manungsa Sejati ing tata lahir sangsaya asor. Saiki Moerih gampange :
a, b, c (IKI) iku diarani Pribadi (aku) ……… gede.
Manungsa Sejati iki diarani Pribadi (aku) ….. cilik lan akeh. Dadi ana aku warna loro …. Nanging mungguh satemene, kapriye???
pada nduweni Urip, Karep lan Watek dewe-dewe, kang racake mung tumuju marang kasenengan ing Donya.
Dadi ing saiki Manungsa Sejati bebasan kena diarani klebu ing luweng gaweyane dewe, nurut sakarep-karepe klawan gegayutan lan karepe si Jaran sagedongane pisan, kang lumrahe mung mligi marang Kedonyan kongsi lali utawa pancen ora krasa (onbewust) marang …… asal-asale …. Malah nduweni pangira, yen kang aran Manungsa Sejati iya si wadag iki.
X. Manungsa Sejati uripe ing wektu iki : wis nggawa Celengan maune, kawuwuhan oleh-olehane panggawe kang katindakake sarana bekakas Pikiran lan Nafsu (jaran) sarta piranti Wadag (gedongan). Kang mangkono gawe ramening siji-sijine pawakan (individu) lan ramening Jagad (Algemeen).
…………..hal 19 s.d 20 hilang…………
XV. Katresnan iku uga dadi daya katut dadi Celengan mangkono uga rasa sengit. Katresnane Wong tuwa marang anak putu iku lumrahe ngungkuli raja brana, awak lan marang nyawane pisan, jalaran saka daya katresnan kang klebu ing Celengan mau, kowe dewe ing tembe bisa uga dadi putune-anakmu. Lan kena uga, kang saiki dadi anakmu iku mbahmu biyen.
Yen nitik katerangan-katerangan kang wis kasebut ing nduwur iku kabeh, patute :
Kita iki kena diarani dadi-dadi-dewe …… ora dinadekake utawa ginawa dening sapa-sapa. Mung bae, yen arep milih marang turun, yen kuwat, sabisa-bisa iya kudu ikhtiyar, kayat :
1º. Moerih oleh gedongan kang santosa.
a. Yen duwe lelara kudu kawarasake disik;
karepe, yaiku kang banget dikepingini, kayata : ing batin kepengin duwe anak lanang kang ing tembe dadi wong sing sugih, luhur, mulya, lsp., iya kudu nuwun (nggawe daya) kalawan banter tirakate (tapane), lsp.
Kabeh mau kalah karo …… kaselak arep !!!!! IX. BAB DAYANING ANGEN-ANGEN.
Awak wadag iki duwe daya kakuwatan kanggo angkat junjung. Yen
apa maneh disambi tarak-brata (kurang mangan lan turu) sapanunggalane, bisa katon banget gedene, kongsi anggawokake tumrap pandeleng lan pangrungu.
Mungguh mandine ucap, japa, donga, iku ora saka mel utawa unen-unen, kajaba saka dayaning angen-angene kang nindakake. (Sarehne gampang, tanda yektine golek-a dewe !!!!).
Nandukake dayaning Angen-angen iku lumrahe kalawan lantaran : japa, donga utawa unen-unen liyane. Ing ngisor iki ana conto sawatara, yen arep suMoerup kanggone, takona marang wong kang kulina nindakake prakara iku. Ing kene mung nerangake, yen angen-angen iku nduweni daya gede lan alus …. Dene kang nganggit iki babar pisan ora nduweni daya kang kaya mangkono mau, kajaba kakuwataning awak lan pikiran kanggo golek buruhan ing sadina-dina. Mulane, prakara iki aja kasengguh sawijining Reclame.
iku genah yen umuk, jalaran, nyatane ngangkat 25 Kg bae wis rekasa ….. awake kuru banget lan wis tuwa. ###
Kaping 10 rina utawa wengi …… ginanjar slamet.
Kaping 30 saben dina ….. utange bakal disauri dening Gusti Allah. (iki perlu banget.
Kaping 14 arep mangkat lelungan …… nemu slamet.
Kaping 30 malem Senen …… bakal munggah Swarga.
Kaping 10 malem Selasa …… ora bakal nandang siksa kubur.
Kaping 14 malem Rebo ……. Ing akhirat gandane wangi.
Kaping 10 di malem Kemis …… lanang wadon pada macane, nuli kumpul turu ….. insya Allah bakal tumuli duwe anak.
N.B. Ikhtiyar cara desa, yen kepengi duwe anak, lanang wadon kudu kerep mangan (kapara kaduk) jangan gudeg bonggoling wit gedang klutuk kang wayah jemegar (duwure watara 2 M). ###
Kajaba nganggo tembung Arab, kanggo lantaran nindakake dayaning angen-angen iku kena uga nganggo unen-unen cara Jawa. Mlayu, Madura lan
Hypnatisme – sombanbule – magnetisme – spiritisme, lsp. …… iku ora liya mung ngempakake dayaning angen-angen.
Yen mangkono dayaning angen-angen iku kena katindakake tumuju marang Kautaman lan uga kena marang Kanistan (Witte e Zwarte Magie) ….. sarta kena kanggo pameran (kaplesiran) – pangeram-eram, lsp.
Ing nduwur wis kacaritakake, yen Badan Rochani lan Badan Kewani iku Badan Angen-angen :
1. Yen wong pinuju memikir utawa nggagas apa-apa kayata : panggonan, omah, lsp. ….. barang kang pinikir mau mbanjur kegambar, cumitak kaprenah ing sangareping
sawijining wong, upama si M. ….. gambare si M mau iya mbanjur kadadeyan (wujud).
Yen nalika si M isih sajrone mikir apa-apa, sarta panggagase mau banget, gambar bungkusan saka kowe iku leren disik ana ing sacedake si M……
Yen pamikire si M ….. wis senggang, ora talompe maneh ing kono nganakake geter (triling) kang bisa nular marang si M …. Kongsi nduweni rasa sengit utawa asih kaya rasamu mau.
3. Luwih-luwih kuwate, yen karone kapinujon pada mikir kang tunggal laras, tegese : pada krasane sengit utawa tresna.
4. Yen pamikirmu banter banget, ciptamu manteng, wujude si M bisa katon gumawang ing pandelenganmu …. batin …. lan yen nalika iku kowe nyipta supaya si M teka ing omahmu, iya klakon teka temenan. (Mangkane iki kena kanggo Wittel lan Zwarte Magie).
5. Dene upama kowe tresna marang M …… nanging deweke sengit marang kowe, kakuwataning loro-lorone pada aber, amarga arebut daya, temahan endi kang banter, yaiku kang menang.
6. Bocah cilik iku gagasane – pikirane – durung pencar, mulane gampang banget bisane krasa, yen pinuju klebon gambar bungkusan.
Kayata : Yen kowe pinuju pisah karo anakmu, mangka tansah angen-angen marang bocah mau, si bocah mau mbanjur tansah nangis nggoleki kowe, yen wus bisa ngomong iya pijer takon marang bapake bae.
7. Upama kowe sengit banget, cumeri-ceri marang sawijining wong, kongsi mentala nindakake pitenah, ora ngelingi yen awakmu dewe uga akeh alane ….. mangka yen gambar-bungkusan gaweyanemu ora bisa klebu ing wong mau ….. temahan mbalik marang awakmu dewe, kaya dene mbalangake bal marang tembok. Yen ora mangkono, gambar iku mesat manjing kewan utawa marang wit-witan ….. ung tembe kowe bisa kacilakan lantaran kewan utawa wit-witan mau, dene abot-entenge kasangsaran, timbang karo gede-ciliking pialamu.
Gambar-bungkusan iku luwih santosa, luwih mandi, yen panggawene klawan ngengurangi mangan lan turu (tirakat). ###
Kajaba kang kasebut iku kabeh, dayane Angen-angen iku kena katularake marang barang kasar, kayata : Awak – wesi – kayu – watu, lsp (kayata) jimat-jimat, lsp).
Keris – mandi, barang – mandi, lsp, iku jalaran katularan dening dayaning Angen-angen kang nggawe utawa kang nduweni maune.
Kang diarani Sanjata Cakra iku wujude kapeta bunder, mangkono mau pralambange wungkule Angen-angen bisa nduweni daya gaib, mandi, kena diarani ces-pleng. ###
Ing Donya iki isi manungsa, kang ing sadina-dina ora sepi dening gagasan ala becik. Siji-sijine gagasan mbanjur nganakake gambar kang kadadeyan saka Date Alam Rohani, ana kang santosa lan ana kang tumuli ambyar, gumantung marang bantering penggagase. Marga saka iku ing awang-awang iki kebak isi gambar warna-warna, ala becik, kang kita liwati ing sadalan-dalan.
Gambar-gambar mau uga ana kang bisa klebu tumular marang Angen-angen kita, temahan kita dumadakan kaya nemu gagasan anyar kang ora kinira maune.
Sarehne tetela yen Angen-angen iku gampang kelebon utawa katularan dening getering liyan, apa maneh gagasan ala kang kalahirake klawan tembung utawa tulisan (beinvloed), mulane wong tuwa-tuwa sok mituturi marang anak putune, supaya tansah kekumpulan utawa nyedaki wong kang kawilang becik, anyingkrihana wong ala adat-kelakuan.
Nanging wong kang wus kapara saantosa Angen-angen-ne (nduweni wilskracht), ora gampang kotat-katut utawa ela-elu marang getering liyan kang ora laras panemune dewe. Wong kang mangkono iku wis sawatara nduweni adil ing batine, wus tipis pamaido utawa panacade marang liyan, mulane ora nampik milih gelem kekumpulan karo sok-wonga.
Ora ana tanpa cacad – ora ana cacad tanpa jimat. Sakbecik-becikane manungsa, iya meksa ana bae cacade …… sak-ala-alane manungsa, iya uga ana beciki. Nanging, cacade dewe ora-dilakoni, marga saka tresnane marang awake-dewe. Dene cacading liyan sanajan satemene dudu sawijining cacad di-onar-onarake, kanggo nutupi cacade dewe mau.
X. TANDA KANG TUWUH SAKA DAYANING ANGEN-ANGEN.
1. Yen padoning mripat kapetel, katon ana cahya Bunder, tengah biru, pinggir kuning, yaiku kandil.
Yen kuninge padang gumebyar, iku tanda yen jaya …… dene yen surem (mbleret), tanda yen apes. Dene yen wis
2. Irung iku ana bolongane loro. Bolongan mau ana ing jero dadi siji, ngakake godagan (ruimte) ing sajroning irung.
Ing sa-duwure (sa-mburine) cekak (gehemelte) ana bolongan cilik siji, kanggo dalan mlebu-wetuning napas liwat cangkem, gurung, tekan ing batuk, (paru-logen) kiwa tengen.
Napas kang metu saka bolongane irung kiwa tengen bantere utawa kandele ora pada. Bisane nimbang endi kang
ing perangan kang jaya jumangkah luwih disik, supaya nemu slamet. ###
3. a. Kendangan ing kuping iku yen katrajang getering hawa (swara) saka ing njaba mbanjur keder, swara kalantarake dening saraf-saraf marang Utek, sakbanjure kalantarake dening Pancadriya marang Angen-angen.
Kendangan mau bisa keder uga marga kataman geter saka ing njero (Angen-angen) kang uga marga kalantarake dening saraf-saraf. Kayata : yen arep nglahirake gagasan apa bae kang kinira wadi, nanging ora ngandut was kwatir.
mangkono mau tumrap siji-sijining wong kena uga beda-beda, dadi yen gelem, kang tumrap ing awak-mu iya titenana-dewe, ing sajroning telung dina kadadeyan kapriyen :
a. Keder arang-arang ……. deg-deg-deg-deg ing kuping kiwa tengen.
b. Keder gledeg-gledeg-gledeg ….. kiwa utawa tengen.
c. Keder herrrrr ….. terkadang ambal-ambalan kiwa tengen.
4. Cekak (gehemelte) iku yen di-grayangi nganggo ilat krasa keri ( ujare Jai, yen nindakake patrap kaya mangkono iku “ngabekti Rasa”).
mangsa sumpeg, kudu Moering-Moering, dat-datan, nratab, was-was, lsp. Rasa kaya mangkono iku kabeh angger wong iya ngalami, mung bae bedane ana kang merduli, ana kang ora ….. ana kang landep, ana kang ketul.
Dene apa wahanane, uga titenana dewe, jalaran bisane dadi waskita iku iya neniteni saka satitik. Dene yen wus pinter, wis ngerti dening telak apa-apa. Padane mangkene : bocah sinau nulis, wiwitane lagi panyekele grip wis kaku (kau kidung). Durung nurun marang wangune aksara, lagia niru nggawe corek-corek bae tepake wis bengkang-bengkong tur katara yen tumindake klawan gumeter, lsp. Nanging sawise pinter, nuli karo merem bae, wis kena diwaca. ####
6. Kedut iku ora kena digawe utawa di-ndegake. Mungguh wahanane, tumrap awak-mu uga titenana dewe, nanging aja miturut apa kang kacarita ing buku bab kedut, perlune, kowe mung bakal nyuMoerupi sabarang kang tumrap ing awakmu dewe, dadi ora tumrap ing umum.
7. Impen (ngimpi), idem tumrap kaya kedut. (mung bae elinga, ngimpi marga saka kakehan turu utawa saka impen-impenen …… mentas main, ngimpi ngobong kong Kenci …. Iku beda banget karo ngimpi sajrone lerem).
8. Wewayangan-mu ing gedeg (tembok) iku katon terang yen ireng (yen lampune padang, luwih terang maneh).
Coba ngadega cedak ing tembok …… wewayangan-mu pandengen sawatara suwe karo rada ngeningake Angen-angen. Kowe mbanjur nyingkriha karo isih mandeng marang penering wewayangan-mu. Ing kono, wewayangan-mu saiki wis malih katone putih. (Yen njajal lagi sapisan-pindo, kena uga durung bisa katon (weruh), mulane iya kudu tlaten).
Esuk watara wayah jam 9, utawa sore jam 3, ngadega jejeg ana ing papan lempar (sawah, ara-ara utawa ing alun-alun) madep mangetan utawa mangulon, wewayangan-mu pandengen
manduwur tekan langit, wewayangan-mu bisa katon ing awang-awang, njejer, duwure sundul langit ……. Warnane putih.
Wewayangan putih kang ana ing gedeg (tembok) utawa awang-awang mau :
a. Yen katon genep, iku tanda yen kowe jaya.
b. Yen anggotane ana kang kurang, kayata sirah, tangan utawa sikil ana kang kurang, iku tanda yen kowe apes. (Moerih terange nalika nindakake mengkono mau tangan kadaplangake kalawan teken kang kaalangake ing geger ….. utawa tangane malang-kerik utawa malang-kadak).
Cara Yai, arep nyuMoerupi wewayangan-putih iku nganggo sarana donga (japa). Nanging cara piwulang iki, kang minangka japa utawa donga iku mung apa kajae (kaucapake ing batin).
Yai-yai iya isih akeh kang mulangake mligi prakara tanda wewayangan iki bae …… luwih-luwih dek jaman kuna sajrone dahuru, akeh peperangan. 9. Wujud putih (wujude dewe) bisa katon yen kacipta sajrone ngeningake. Iki cara Yai uga kalawan unen-unen : dene yen bisa katon, apa kajate kang Moerwat, bisa kasembadan
10. Wayah esuk utawa sore (soroting Srengenge ora gawe ulap banget-banget, dadi wong kuwat mandeng), ngadega njejeg ana ing papan kang lempar, mandengan Srengenge karo rada ngleremake Angen-angen. Ora antara suwe ing Srengenge kono katon ana cahya putih nganteng, iku jare Yai kena kanggo tanda tumrap awakmu dewe.
sedyamu ora bakal kabul. Mangkono iku cara Yai uga klawan ana japane.
Cara angka 10 iki oleh nindakake luwih gampang tinimbang cara abgka 9 (wujud putih), yen mangkono, pakolehe iya mesti beda (gede cilik …… perlu lan ora pati perlu). ###
Mangkono sapanunggalane, sepuluh prakara iki wis cukup kanggo conto, gunane ….. upama ana wong liyane nduweni kawruh utawa nindakake kaya kang kasebut mau, para sedulur lan anak-putu aja maido, gumun utawa nggeguyu.
Dene tumrap kowe dewe, kabeh mau koanggep gugontuhon (bijgeloof) iya ora dadi apa. Kowe precaya iya sakarepmu dene kang nganggit iki panemu neuturaal, jalaran iku kabeh mung miturut ujare Yai. Moerih nyata iya apa ora, prayogane nyatakake dewe, aja gumampang mbanjur ngandel ….. utawa durung-durung wis nggeguyu utawa kawetu panacadmu.
Pracaya iku kena uga saka mangerti-ne, nanging kena uga saka geblege.
Mangkono uga : Ora pracaya, marga saka pintere, nanging kena uga saka kumintere, mbanjur gumampang ngucap kang klawan ora dumunung ing rasane (zonder grondige redenen), duwe kunde-kunde satitik bae wis nyuwara : “Ora ana Allah kajaba Ringgit”. XI. NGGAWE LAN NGEMPAKAKE DAYA.
Mungguh nggawe lan ngempakake daya iku patrape warna-warna, miturut kulinane dewe-dewe. Ing kene nerangake sawatara, sawijining dalan (methode) kang katindakake lantaran : Napas, Ilat, Driji lan Mripat. Kanggo marang Kautaman – (Witte Magie).
a. Lebu-wetune napas digawe kang tamban (andeh), sajrone ambekan
b. Ilat katekuk manduwur, kapadalake ing cekak (gehemelte).
c. Driji sepuluh pucuke katungkulake kabener barang kang didayani.
e. Sajroning mangkono iku Angen-angen kawungkulake (geconcentreerd) nyipta apa kajate (iki gantine japa utawa donga).
Yen wis ora kuwat ngampet napas, utawa mripat wis krasa pedes, napas kawetokake lon-lonan saka cangkem (mripat isih terus mandeng).
Ilat kapadalake mangarep klawan ngaget (uga isih kabekuk nalika iku ana banyu muncrat saka cekak, kapenerna marang barang kang di-dayani ….. ambal kaping telu.
N.B : Yen lagi sadela bae wis ora kuwat megeng napas, utawa mripat mbanjur krasa pedes, iku tanda yen dayane tipis (ora kuwat), mulane becik diblan-baleni.
1º. Banyu mateng kang resik, kaombekake marang kang lara satitik bae wis cukup, luwihe kena kanggo mbanyoni wedak utawa boboke.
2º. Jamu kang wis kacawisake mligi kanggo kang lara (ora preduli jamu saka sapa bae ….. nanging aja muwuhi utawa nguirangi apa-apa, cekake aja ngowahi jamu mau, kajaba mung andayani).
3º. Sediya banyu kaya No. 1º.
Dlancang (dluwang) sasuwek ditulis kaya conto iki : Allah
Arane kang lara upama Sidin Utawa nggawe wangunan bunderan
N.B : Mungguh wates garis iku gunane mung kanggo ancer-ancer panggonan kang dipandeng, yaiku kang didayani.
Lumahing dlancang sajroning wates iku didayani kang kasebut ing No. I lan II. Sawise iku kertas mau diobong kalinting nganggo gagang pen utawa sada ( supaya driji ora kaslomot ing geni), kacubles ing sisih duwur supaya gumantung.
Yen kertas mau wis meh entek kobong kabeh, genine di-damoni lon-lonan, ka-arah supaya arenge aja kabur. (Sadurunge ndamoni – sajrone kertas mau isih kobong – megeng napas nyipta apa kajate). Areng mau kacemplungake ing banyu kang wis kasediyakake iku (ora usah diudek lan arenge ora perlu kongsi ajur).
Sakbanjure, banyu iku di-dayani maneh, nuli kaombekake marang kang lara luwihane kene dienggo campuran bobok utawa wedake. (Arenge aja katut diombe, kabuwang bae).
N.B : Banyu the uga kena. Kabeh mau waton mateng lan resik.
a. Saka ing mburi : Drijine tangan kiwa tengen katumpangake ing pundake kang disuwuk kiwa tengen. Uncrating banyu kapenerake ing sanduwuring gitok.
b. Saka ing ngarep : kaya ing ngarep mau, nanging uncrating banyu kapenerake ing mbun-mbunan.
c. Ngelu, linu, encok, lsp., epek-epek kiwa tengen kajejer karapetake kanggo nadahi uncrate banyu – kiwa tengen nuli kagebeg kongsi krasa panas, karo pisan mbanjur katemplekake ing perangan kang lara kepara suwe, karo megeng napas lan ngeningake cipta kajate.
d. Tatu, (koreng, bengkoyok, lsp.). pucuking driji sepuluh pisan katungkulake ing sacedaking tatune, uncrating banyu katungkulake ing tatu iku. Dene tambane (zalf, bobok lsp) uga didayani. (Kang becik dewe, tamba saka Dokter, nanging uga didayani).
5º. Nggawe daya kaya bab 1. Sawise iku; uncrate banyu saka cekak aja kawetokake ….. perangan kang lara di-dilati ambal kaping telu.
Supaya empaning daya mau nyarambahi, kang di-dilat dlamakan kiwa tengen kaping telu, lan uga karo megeng napas. (Samono mau yen tegel).
Pipih utawa kertas kang wis didayani, uga kena kakirimake marang liya panggonan, apa maneh banyu.
XII. DAT – SIFAT – ASMA – AFNGAL.
1º Angger “Dat” iku ……… Datullah.
2º Angger “Sifat” iku ……… Sifatullah.
3º Angger “Asma” iku ……… Asmaullah.
4º Angger “Afngal” iku ……… Afngalullah.
Dat iku tegese wujud = ana, yaiku Gembleng. Sarehne ana, iya mesti nganakake kaanan, yaiku Alam-alus-kasar saisine kabeh. Dene kang kasar dewe di-arani Alam Jasmani, yaiku Donya iki. Kabeh mau dadi sifate Gembleng, kang nyatakake ana-ne, sarta mratandakake Afngale kodrat (kuwasa) lan iradate (karsane).
Dat iku langgeng, dene sifat iku owah gingsir. “Kullu saiin baliku
Sanajan sifat iku owah gingsir, rusaka pisan, nanging mesti anane, jalaran Dat iku tetela yen ana, mangka saben ana Dat iya ana Sifat, ora bisa pisah.
Malaekat, Dewa, Jim Setan ….. Manungsa – Kewan – Tetuwuhan – Pepelikan (emas, inten, watu , lsp) ……… Srengenge – Rembulan – Lintang – Bumi iku kabeh sifate Gembleng.
Terange mangkene : Srengenge iku nduweni sifat bunder, panas, padang, lsp., nanging si Srengenge dewe uga dadi sifate.
Asma iku aran, jeneng. Sarehne ana, dadi iya perlu diwenehi aran
mung siji “IKI”, nanging ora mundut diarani sapa-sapa utawa apa-apa ….. ora butuh asma.
Iki kang satemene ana, nanging sarehne Gaib, manungsa kekurangan tembung kanggo nerangake ana-ne, sebab ora kena kinaya-ngapa (la yu khayafu) tegese : kabeh tembung lan upama kang kanggo nerangake, mesti ora cocok karo nyatane.
Manungsa ora ora bisa ngeblakake marang meloke si IKI, kongsi kena kabasakake : ijone godong arep nyuMoerupi utawa nerangake marang kaanane godonge. Utawa kaya wayang arep nyatakake kaanane dalange, lsp.
Sanajan wong kang wis ngerti lan pracaya marang ana-ne si IKI, meksa kangelan nggone golek dalan kanggo nerangake iku marang liyan, mulane arang banget kang bisa nyandak-nggayuh mangerti temenan marang prakara iki, kajaba mung gajeg-gajeg, oppervlakkig bae, wekasan dudu-dudu diarani, dianggep iya. Mulane putusane kang nggangit iki, tinimbang nggagas kang angel-angel, aluwung memikir golek akal Moerih bisane oleh duwit utawa kabutuhan liya-liyane, dadi kawruhan hasile. ###
Ing ngarep wis kacaritakake, yen kabeh kaanan iku difating IKI lan asale uga saka IKI, yen mangkono, tetep yen kabeh Dat iku Date IKI, kabeh Sifat, sifate IKI, kabeh Asma, asmane IKI apa dene kabeh Afngal (panggawe, pangerti) iku Afngale IKI.
Dadi wose : Ora ana apa-apa kajaba mung IKI. “La chaula wa la chauwata illa bilahil aliyil aliem”. (Ora ana kang duwe daya kakuwatan kajaba pitulunging Allah).
Nanging …… ngapusi, maling, mitenah lan laku maksiyat liya-liyane aja mbanjur ko-ugemi : yen iku, wis kersaning Allah, manungsa saderma nglakoni, mulane iya
Samubarang kang becik kang tumanduk ing sira, iku sajatine saka kersaning Allah. Dene samubarang kang ala kang nempuh ing sira, iku lahire marga saka awak-ira dewe).
Saliyane “IKI” kabeh aran “Jirim”, dadi yen mangkono : Nur, Rahsa, Sukma, Nafsu, Budi iku uga sifate si “IKI”. ###
I. Satemene manungsa ora bisa ngeblakake mungguh ana-ne si “IKI”, jalaran manungsa iku sifat, dene iki iku Dat = wujud = ana.
Sajatine Dat iku mung “IKI”-pribadi. Nanging sarehne sifat iki katon gumelar, mbanjur ana Date Alam iku lsp.
Padane mangkene : ijo-ne godong iku sifat, dene godong-e iku dat. Si Ijo ora bisa nyatakake ana-ne si godong. Lan manehe, si ijo ora kena dibanding (ditimbang) karo si godong, kenane mung ditimbang karo : kuning, abang, ireng lsp. Dadi ora bisa nanding.
“Ijo iku karo godong apik endi?”. Kenane mung “Ijo iku karo abang apik endi?” mangkono sapanunggalane.
Dene godong kenane iya kudu ditanding karo godong, kayata :
Godong dadap iku tinimbang karo godong waru amba endi? (Ewa semono, kang ditimbang meksa sifate).
Mangkono uga manungsa ora bisa ngeblakake marang meloke si Gembleng, jalaran, si IKI ora ana timbangane. Mulane ora bisa ngarani utawa nembungake, kabeh tembunge kabeh keterangane ora persis karo nyatane, jalaran kang nerangake iku sawijining sifat (manungsa) kang kanggo katerangan, sing digawe pangenta-enta uga sifat, dene kang katerangake ana-ne dat, dadi iya mesti ora mathuk. Manungsa bisane mung nerangake klawan, otak-atik mathuk, kanggo panutaning pikiran.
Seger, anyep, ijo …… alum, lemes, kuning ……. Garing, kaku, kasap …… iku kabeh sifat, mulane ora panggah, molah-malih. Dene godong-e tetep godong, iku dat.
Bumi langit saisine kabeh kasar alus (ing kene kacekak aran makhluk), iku kabeh aran sifat, mulane owah gingsir, ora pancet. Dene “IKI” iku dat, anane langgeng.
III. a. Si Ijo butuh manggon ing godong, dene si godong ora butuh manggon ing ijo.
Si Makhluk butuh manggon ing Gembleng, dene si Gembleng ora butuh ing Makhluk.
b. Si Ijo tuwuh saka godong lan manggon ing godong, iku nelakake yen godong iku ana.
Si Makhluk tuwuh saka “IKI” lan manggon ing “IKI”, iku mratndakake yen IKI iku ana.
c. Godong karo ijo-ne ora kena dipisakhake, kayata : godonge kadekek ing pawon, ijone kadekek ing pawuhan. Dadi saben ana godong iya ana ijone, angger ana ijo mesti ana godonge.
“IKI” karo Makhluk ora kena dipisahake, kayata : IKI dianggep ana ing langit kana, dene si Makhluk dianggep ing ngisor ken.
Sarehne Makhluk iku gumelare, dadi si Gembleng iya mesti ana-ne.
d. Si ijo iku dudu godong, nanging anane si ijo iku nelakake marang ana-ne si godong.
Si Makhluk iku dudu Gembleng, nanging gumelare Makhluk iku nekakake marang ana-ne si Gembleng.
e. Si Godong nuwuhake ijo ana ing awake si godong dewe, dadi anane nunggal.
Si IKI nuwuhake Makhluk ana ing “IKI-pribadi”, dadi anane nunggal, nanging ora senggolan. Mulane Gembleng iki ora kena diarani manggon ing ngendi-endi (ora bisa ngaranui).
f. Molah-malihe sarta obahe si ijo iku lantaran saka si godong. (N.B : aja kebantah marga saka kanginan utawa kepanasan, lsp. Bab iki mung kanggo imbang-imbangan bae). Si ijo ora bisa katon obah, yen si godong meneng bae.
Mobah-mosike si Makhluk iku kapurba wasesa dening “IKI”. Uripe, pangertine sarta daya pangwasane Makhluk iku asale saka “IKI”.
“Lachaula walachauwata illa billahil ‘aliyil ‘alim”. Ora ana kang duwe daya kakuwatan, kajaba saka pitulunging Allah.
IV. a. Kertas sakebet, diupamakake dat (Gembleng iki.
Si Kertas wis nggawa sifat putih, sarehne anane nunggal, dadi kena diarani, iya kertase, iya putihe.
Gembleng wis nggawa sifat Urip-Sejati (urip langgen), sarehne nunggal, dadi kena diarani iya Gembleng iya urip langgeng. b. Si putih uga nggawa sifat gilap lan lumer, telung warna iki nunggal.
Si Urip Sejati uga nggawa sifat Cahya Sejati lan Rasa Sejati, telung warna iku nunggal …… diarani Tri Moerti (Hyang Jati Moerti ? Guru Sejati), utawa diarani Nur Muhammad.
Gembleng nuwuhake sifat 3 warna, yaiku Tri Moerti mau, saka IKI pribadi lan nunggal. Mulane, saweneh ana kang ngucap : “Allah kagungan wajah (pasuryan, rai) telu, utawa kagungan mustaka telu.
Sifat 20 iya wis klebu ing Tri Moerti iku.
V. Ing saiki kena kabasakake : Allah nitahake kabeh kang gumelar iki kasar alus, klawan bekakas 3 warna, yaiku Tri Moerti mau.
a. IKI wis nggawa sifat Tri Moerti lan uga sifat 20, arane nunggal.
b. Tri Moerti utawa Nur Muhammad nuwuhake sifat warna-warna wiwit kang alus tekan kang kasar.
c. Kang dituwuhake utawa kang ginelar iku Dat-e Alam-alam, wiwit Dat kang alus tekan kang kasar kaya Dat-e Alam Donya iki.
d. Kabeh kang ginelar mau kasar alaus, ing kene diarani Makhluk.
VI. a. Si Makhluk tuwuh saka Tri Moerti lan manggon Tri Moerti, dadi nunggal. Yen mangkono, sanadyan makhluk kang wujud watu pisan rak-iya tuwuh saka Tri Moerti, manggon ing Tri Moerti lan uga nunggal ?
mulane saweneh ana kang clatu : Kabeh kang gumelar iki kadadeyan saka Nur Muhammad”.
b. Si Tri Moerti dewe wis nunggal karo Gembleng, yen mangkono, wose kabeh Makhluk kasar-alus, kabeh kang gumelar iki pada tuwuh saka Gembleng lan dumunung ing gembleng sarta kabeh iku dadi Sifate si Gembleng (“IKI”).
c. Sarehne “IKI” nuwuhake Makhluk ada ing IKI-pribadi, dadi tetela yen si IKI ora butuh marang enggon, malah angger enggon butuh panggonan ing IKI.
Mulane diarani : “Allah iku ora arah, ora enggon, adoh tanpa wangenan, cedhak ora senggolan”. Mangkono sapanunggalane.
Kaya upamane mangkene : Awakmu ko-lontengi kapur, atal, gincu lan angus (dadi Petruk). Sawise mangkono, apa kowe rumangsa yen awakmu ing saiki mbanjur manggon ing lonteng-lontengan mau ?
VII. “IKI” nunggal “Tri Moerti”.
“Tri Moerti” nunggal “Makhluk”.
Dadi si “IKI” uga mesti bae nunggal utawa ora pisah karo Makhluk-nanging ora senggolan !!!!
Ing saiki, pada-pada tuwuh, manggon lan nunggal ing “IKI”, yagene kaanane Makhluk iku teka warna-warna? Kayata : watu beda karo tetuwuhan. Tetuwuhan bedo karo kewan lan kewan beda karo manungsa, sapanunggalane.
Upama kowe dewe dadi sawijining tukang sing misuwur pinter, bakal nggawe utawa ngadegake omah. Yen bekakasmu ganep (compleet) iya bisa nganakake omah kang bagus lan santosa. Dene yen bekakasmu kurang, dadine omah iya mung lumrah bae. Apa maneh yen
ora wujud omah, mung rompok bae. Kang mangka kang nggarap iya kowe dewe, sawijining wong pinter nenukang.
1º. Dat-ing Alam kasar alus iku pada tuwuh saka Tri Moerti lan manggon ing Tri Moerti.
2º. Pawak-an utawa bekakas kasar alus iku kadadeyan saka dadapukaning Dat Alam-alam mau. Mulane, yen Pawakan iku wis ora kanggo (mati), iya mbanjur ambyar bali marang Alame dewe-dewe kaya dene wedak ajur, dadi glepung maneh.
a. Nur Muhammad yen nganggo pawakan genep (compleet), kayata : Ngrasuk Badan Ilapi ……mbanjur aran Manungsa Sejati.
Ngrasuk Badan Kewani Ngrasuk Badan Rokhani Angen-angen asor.
Ngrasuk Badan Jasmani (wadag), banjur ana Makhluk kang wujud wong iki, bisa cecaturan , gede angkara Moerkane, bisa memikir lan golek akal warnawarna.
b. Nur Muhammad yen nganggo pawakan kurang, kayata :
awujud Kewan, bisa ngolah-ngalih panggonan, bisa muni-utawa nyuwara, pepenginane marang kang remeh-remeh bae, akale mung satitik.
c. Nur Muhammad nganggo pawakan kurang maneh, kayata :
Ngrasuk Badan Jasmani, Dat kang luwih kasar maneh, mbanjur ana Makhluk kang wujud tetuwuhan ….. ora bisa ngalih enggon, bisa mundhak gedhe, butuhe mung marang rabuk, banyu lan hawa, lsp.
d. Nur Muhammad yen mung ngrasuk pawakan Jasmani thok tur Dat kang kasar banget, mbanjur ana Makhluk kang anane kaya watu sapanunggalane.
Makhluk iku sifat – kaanane owah-owah ora tetep, melu Gembleng iku dat, lan Tri Moerti-ne …… kaanane Langgeng.
layar. Mesin lan Masines-e …… iku di-upamakake Tri Moerti lan uga di-upamakake pada manggon ing layar.
3º. Gambar-gambar ing layar kono ….. iku diupamakake Makhluk.
Ing layar kono katon ana gambar warna-warna, ana kang bisa cecaturan, muni, nyuwara, obah lan ana kang njenggelek bae.
a. Sawijining Ratu tindak ameng-ameng akeh kang anderekake :
Ana ing sawah mirsani wong tani padha ngunduhi tetandurane.
Ana ing padesan mirsani ana wong miskin sabrayat manggon ing gubug.
Ana ing Hospitaal mirsani wong-wong lara pada sambat ngrintih, ngrasakake larane dewe-dewe. ###
Gambar-gambar mau yen digrayangi, apa krasa nggrenjel ? Kang kena kagrayang mung apane ? Yen mangkono, kang satemene ana mung apa ?
Sedela engkas gambar-gambar mau bisa ilang, saiki kari apane ??
b. Ganti gambar. Ana wong sugih manggon ing omah gedong gede, rerenggane sarwa endah, pinuju ngundang pesta nganggo tetabuhan warna-warna. Dayohe lanang wadon akeh banget, pada mangganggo sarwa adi, kabeh padha seneng-seneng mangsa ngombe kongsi luwih-luwih.
Ing sangarepe omah mau akeh wong miskin kang pada nonton, ana kang wetenge pating kruwuk marga kaluwen, ana kang mbanjur ambruk marga ora kuwat nahan ngelihe.
Dadi ing lelakon iki katon ana kang kuwaregen lan ana kang kaluwen.
Ora sewe maneh gambar-gambar mau uga pada bisa ilang. Mangkono sakbanjure tansah solan-salin gambar, kang pijer owah-owah lan wekasane uga sirna ora perduli gambare Raja, wong tani, wong sengsara, wong sugih lan wong miskin, ora perduli omah gedong kang rerenggane sarwa endah.
kang uga wujud sifat, temahan dat-e kapiran.
Manungsa pada nggoleki “aku-ne” dewe-dewe, nanging saka kandele aling-aling kang wujud sifat kadonyan, kongsi awak-e Wadag iki dianggep “aku-ne”.
Yen mangkono, endi kang satemene aran Dat utawa “aku”??
Kabeh-kabeh nduweni pangaku, nanging kang diaku mung siji “iki”-pribadi.
X. De Natuur = het heelal = de hele schepping, ing kene ditegesi Alam-Titah (makhluk) kabeh alus kasar
Dadi yen mangkono, sanajan kaya ngapa bae, si natuur iku iya tetep aran sifat, dudu si Gembleng.
1º. Natuur elemen, kayata : Bami, Geni, Banyu lsp.
2º. Natuur verchijnselen, kayata : Tatit, Kilat, Bledeg, sabarang katon kumelip lan gumebyar ing langit, utawa ing awang-awang lsp.
3º. Natur – elgenschappen en Wetten, iku awak lan akaanan sarta …. Gawane Makhluk, kayata :
Watek utawa : geni-panas, banyu-adem, tetuwuhan
manungsa nduweni pangerti, pamikir, angkara-Moerka, bisa cecaturan lsp.
Wet-e mangkene : kabeh mau owah gingsir, rusak lan wekasan mati. Kang dosa nandang sangsara, kang utama oleh kabegjan lsp.
4º. Natur – geheimen, yaiku wadi-ning Makhluk, kayata : maune ora katon ana wewujudan apa-apa, wong wadon wetenge katon gede (meteng, si wetengan sangsaya tuwa sangsaya mundak kakuwatane, bareng wis mangsane, mbanjur lahir wujud bayi. Bisane dumadi kaya mangkono mau, uripe daya pangwasane, lsp., saka ngendi ?? (Ontwilkkelinge).
XI. Natuur (Machluk iku tetep aran sifat. Dene wade-ne Natuur yaitu Dat = Iki = Gembleng = Ingsung = Pribadi.
kapurbawasesa dening “IKI”, dadi wose : kabeh iku kagungan Gembleng pribadi. Nanging aja mbanjur nduweni panganggep yen sanajan panggawe maksiyat uga wis saka karsane Allah, elinga, yen wadag lan Angen-angen iku pada sifat kang nduweni karep dewe-dewe, miturut watek lan kulinane. Dene “IKI” mung gawe sebab, kongsi manungsa bisa nindakake warna-warna mau. Mulane ujarw wong tuwa “Gusti Allah wis pasrah pangwasa marang manungsa”. Iku maksude kena uga mangkene :
1º. Manungsa bisa nindakake panggawe ala utawa becik klawan kakuwataning awak, pikiran lan pangertine.
2º. Kang nindakake panggawe ala, terkadang sawatara mangsa tansah oleh kauntungan lan seneng uripe. Dene kang nindakake kautaman, terkadang malah kasurang-surang.
3º. Sabarang kang tinemu ing manungsa, bungah-susah …… mulya, sangsara lsp., iku tuwuh saka panggawene dewe (saka karma-ne), dadi tetela yen Allah iku asifah Rachman la Rachim – Moerah lan asih, ora
nekseni saktuhune ora ana Pangeran (kang sinembah sakbenere) kajaba Allah lan ingsun nekseni satuhune Kanjeng Nabi Muhammad iku utusane Allah).
Kanjeng Nabi Muhammad lan kabeh para utusan (panutan) iku tetep yen kawula, dene gusti-ne mung Allah piyambak.
Angen-angen dadi tunggangane Manungsa Sejati ~ Manungsa Sejati iku sifating Allah.
Dadi, Wadag, Angen-angen lan Manungsa Sejati iku tetep aran Kawula, dene Gustine mung Gembleng.
c. Kawula iku dudu Gusti, lan Gusti iku dudu Kawula. Dene kang diarani kumpule kawula Gusti, empere dene kaya kertas (lan putihe) tanpa corekan apa-apa.
Dene ing saiki diarani nunggal, yaiku yen kala-kala bisa nyirnakake rasa kamanungsane (empere, kaya dene yen pinuju kamitenggengen, turu tanpa ngimpi, lsp) (Ora rumangsa nduweni Wadag lan Angen-angen), manawa bae mangkono iku kang diarani nyilem marang “IKI”, kaya umpamane “corekan ing kertas kang katon mung putihe”. ###
Kitab pirang-pirang atus warna kang ngemot bab Kawruh Batin – Ngelmu Tuwa – Ngelmu Rasa – Ngelmu khak – Ngelmu Sejati – Ngelmu Kasampurnan – Kawruh Sangkan Paran iku kanggo panuntuning pikiran nggoleki marang Sejati-ne, yaiku Gembleng.
Sawise ketemu kalawan gumatok, mbanjur aran nduweni tekad utawa gegandulan kang bener yaiku : 1º. Pracaya marang kakuwataning awak lan Angen-angen marang sajatining Sangkan Parang, kang wis disuMoerupi kalwan rasa-jati, batin-pangerti-sarta cocog karo sifat-sifate.
2º. Nekadake bakal bali (nanging ing saiki uga wis kumpul marang Sangkan (paran).
3º. Sinau utawa nggegulang wiwit saiki, supaya tekad mau bisa santosa-kandel-kenceng-temahan tekaning endon ora gampang kalorop.
Mungguh pasinaon iku katindakake ing lahir lan uga ing batin, prakara iku ing ngisor iki katerangake sawtara, mung saweruhe kang nganggit bae, dene kakurangane goleka dewe : ###
Mungguh sembahyang limang wektu iku kejaba nglakoni rukun Islam, gunane ing tata lahir yaiku : resikan …… ora kesed tangi esuk …. Amarga saka ruku sujud, …. Anggotane awak bisa lemes (gantine gymnastiek-sport-olah-raga) ….. apes-apese ing sadinane eling marang Gusti Allah kaping 5 …… dadi pamenggake tindak kang ora bener, tegese : saora-orane mbanjur rikuh utawa isin upama nglakonana maksiyat : main – madon – madat – minum – maling – maido – ngapus – apusi lan sapanunggalane.
Luwih maneh utamane, yen mangerti marang maksuding panggawe, yaiku : sapa kang sembahyang lan sapa kang disembahyangi (ora mung bisa ngucap : Sing sembahyang aku – kang disembahyangi iya “Gusti Allah” mangkono bae).
Dene yen nggone nglakoni limang wektu mau mung Moerih marang pangaleming liyan, supaya dianggepa yen deweke sawijining wong alim, wong suci bae ……. Apa maneh yen mung kanggo tutup utawa aling-aling olehe nindakake kaculikan, iku tetep aran sumuci-suci.
Ing kene wewacaning ayat kanggo sembahyang ora kamot, awit wis akeh Kitab-kitab bab sembahyang waton saka ing pangecapan ngendi-endi.
Wawacan kanggo sembahyang bangsa Islam iku tembung Arab …. Tumrap wong Jawa iya kudu mangerti kapriye cara Jawane : sawise iku kudu mikir marang maksude : samangsa wis nemu marang maksude, banjur nggoleki wos-ing maksud iku. Dene yen wis weruh marang wos-e, lagi aran dumunung marang sebahyange.
Akeh wong tuwa-tuw bangsa Muslimin kang mituturi marang anak-putune mangkene : “Tole, kowe pada nglakonana sembahyang 5 wektu, ing mbesuk waton banter ngibadahmu, mesti bakal oleh ganjaran munggah Swarga. Kowe ora perlu nggayuh kang nagel-angel, ngelmu kang jero-jero, iku dudu bageyamu. Waton kowe wis pada ngenepi rukun Islam, nglakoni prentahing syarak, iku wis becik lan wis cukup, arep apa maneh??? ####
Pitutur kaya mangkono mau tumrap marang anak putu kang isih bodo iya pancen bener banget …… karepe, kanggo wiwitan, waton gelem nglakoni bae, wis aran utama. Dene sakbanjure, samangsa kabukak pikirane, mundak pangertine, rak pada bisa nimbang dewe, apa bakal pakolehing panggawene. Samono mau yen ora kebanjur dadi wong kang fanatiek.
Sawijining panggede nagara prentah marang kuli bodo tur kesed aran si Naya, mangkene :
“Naya, kowe sing sregep maculi kebonmu, mengko kowe rak nemu pendeman raja-brana”.
Marga saka kepingine nemu pendeman raja-brana, si Naya mbanjur sregep baget maculi kebone, nanging kongsi rampung, kebone dadi paculan kabeh ing kono deweke mung tansah mrangguli watu, tugelan bata lan kreweng bae ora nemu pendeman raja-brana kaya kang dadi pangarep-arepe.
Ora suwe si Naya tuwuh pangraitane, kebon mau mbanjur di tanduri ketela, ora antara lawas, bareng wis
Upama si Naya mau ora nduweni pamikir kang kaya mangkono, yaiku nanduri ketela kebone kang wis dadi paculan sarta sakbanjure dadi wong sregep, iya ora klakon mangan lan ngedol kasile, apa dene ora bakal duwe panganggo mas inten.
Tumrap agama Islam, ngelmu iku kaperang dadi 4 tataran, yaiku :
Sare’at (kaya upamane maculi kebon).
Hakekat (kaya upamane ngunduh kasile).
Makrifat (kaya upamane mangan-ngrasakake kasile kebon mau). ###
Jakat iku tegese ndanakake saperanganing bandane, marang bangsa Muslimin kang mlarat.
Wong Islam kang ora duwe utang (sanajan duwea pisa, yen bandane mau kanggo nyauri utange isih meksa luwih) iku wajib jakat, kayata, yen duwe banda wujud :
a). Mas bobot 12 ukon-mas, kudu kajakatake 1/40 dadi watara pangaji Rp. 3.75,-
b). Selaka saben pangaji Rp. 50,- kajakatake 1/40-e, yaiku watara pangaji Rp. 1.25,-
c). Kebo utawa Sapi cacah 30 iji, kudu jakat gudel utawa pedet
dacin kajakatake 1/10-e, yaiku watara 1.20 dacin. ###
Mungguh mangsane pitrah iku ing Malem Riaya tekan Rina-ne, yaiku tanggal 1 Syawal.
Dene kang kapitrahake lumrahe beras utawa liya-liyane, kang lumrah dipangan wong ing negara kono. Terkadang dilironi duwit bae saregane beras bobot patang kati (2.5 kg).
Kang wajib pitrah wong Islam kang kacukupan. Dene kang dipitrahi kudu wong miskin, supaya ing dina Riaya iku bisa melu seneng-seneng mangan enak. ###
Pasa iku kajaba netepi rukun Islam, gunane :
a). Supaya ora nggrangsang marang papanganan;
b). Supaya kulina ngelih, dadi yen pinuju kemlaratan, mangsa larang pangan, pinuju lelungan lan ana ing paran mau rekasa bisane oleh papangan, ora banjur kaget, ngelih, kaliren, kaluwen kongsi ora kuwat nutugake lakune;
c). Supaya bisa tepa slira, koma-koma, nduweni welas marang wong mlarat kang keluwen amarga saka ora anane kang di pangan.
d). Sarehne wis kajat puwas, dadi ardane
b). Weruh utawa sasrawungan karo bangsa-bangsa liyane kang pada nunggal Agaman.
c). Yen wis nganggo serban,pantese iya banjur isin utawa rikuh upama nglakonana maksiyat, nindakake kaculikan utawa kanistas, sapanunggalane.
Kang lunga khaji iku kudu wong kang kacukupan, tegese : kajaba sangune, bakal pangan anak lan bojone ing sajroning
kaluhuran, kamulyan, kasugihan iku kabeh ora tetep, owah gingsir, bisa sirna …… temahan bisa malih dadi kasusahan, kanistan, kasangsaran,
sareh lahir batin, bisane mangkono amarga saka pracaya-ne marang “IKI”. Sabisa-bisa sabarang prakara kudu satemene (dadi tatage mau marga ngandelake marang benere).
Wawacan ing ngisor iki cobo rasakna !!!!!!
Niyat ingsun Salat Da’im kanggo salawasing urip ingsun.
Wawacaning Ayat …… yaiku Pangucap ingsun.
Lungguhe …………….. yaiku Teteping iman ingsun.
Takhiyate ……………… yaiku Manteping Tauhid ingsun.
Dikire ………………….. yaiku Awas ingsun.
Keblate ………………… yaiku Madep marang eneng – ening ingsun.
Perlu nglakoni wajib, saka Kodrat-Iradat-ingsun dewe !!!!!
Lumrahe wong (racake), ora ana kang bisa netepi (memper bae, ora) kaya wong kasebut ing (a) teka (g) mau, nanging yen bisa memper satitik bae, rak iya wis bagus, mulane kudu sinau saka satitik waton tlaten, bebasan nglumpukake benang saka sa-eler, sakbanjure bisa dadi jarit saklembar. ###
Tembung Da’im iku tegese : tetep, ajeg, panggah.
Sajroning isih urip iki kowe tansah ambekan, yaiku nglebokake lan metokake Napas. Rina wengi napas-mu iku ora leren, ajeg tansah mlebu metu bae.
Jalaran saka mangkono, saweneh ana kang nindakake Salat da’im klawan lantaran Napas, yaiku angon marang lebu wetuning napas, lan lumrahe kabarengan karo Dikir ing batin. (Dikir iku tegese eling). Kayata :
Nalika Napas mlebu …………….. ing batin ngucap HU;
Nalika Napas metu ……………… ing batin ngucap ALLAH;
Dadi yen elingmu marang Allah iku miturut lebu-wetuning Napas, iku tetep, ajeg, ora kendat tansah eling bae. Mulane patrap mangkono mau saweneh ana kang ngarani Salat Da’im.
Pancadriya bisa andeh-dadi wose : kanggo lantaran sinau ngleremake Angen-angen.
Wong kang nindakake Salat Da’im cara kaya mangkono mau, senajan durunga mangerti marang maksude, terkadang wani ngucap mangkene : “Sakdurunge salat ….. aku wis salat”. Dene kowe dewe, prayogane aja melu-melu clatu kaya mangkono, awit ora migunani apa-apa, malah ngewak-ewakake !!!!! ###
Iku kena katindakake sawayah-wayah, yaiku sinau meneng, ngleremake angen-angen ora ngelingi kadonyan, sinau ngrasuk Badan alus sarta njajah Alam alus …. Sinau mati.
Mungguh patrape Semedi iku warna-warna. Sadengah Kitab wis nerangake mulane ing kene ora perlu kasebut. Dene kowe dewe bisa milih patrap sakarepmu, sasenengmu, endi kang kokira enteng lan gampang.
Para kang wis kulina, bisa nindakake Semedi ing saenggon-enggon, ora perduli ing papan sepi utawa rame, mulane, kang wis dadi Aulia, senajan sajrone lumaku kaya, ora rumangsa nganggo Wadag, kabeg kang ana sacedake, ora kepikir, terkadang solah tingkahe kaya wong edan…… jalaran, sadela ngambah ing alas alus sadela ing alam kasar iki, dadi mung sabirahine !! Lan kang wis bisa kaya mangkono mau, wis sepi dening pamrih pangalem apa dene pangarep-arep menang Lotre. ###
Sarehne sinau iku tetela abot lan angel, dadi Moerih klakone bisa, iya kudu tlaten lan nrima soleh-olehe, ….. ngelingana, ora ana bayi lahir bisa mbrangkang. ###
Jajal-jajal, merema karo rada ngeningake. Ing sakiwa tengene mripatmu kepara ngarep ana cahya kelap-kelip, yen kowe meneng sapandurat cahya mau bisa mandeg lan katon bunder, yaiku kandil. Sangsaya mindeng, cahya ing ngarepmu (sangareping pasu, yaiku legokane irung ing antarane mripat loro. Nyatakna dewe, yen klakon kaya mangkono cahya kang wis dadi siji mau isi apa ????).
(yen durung kulina ngecakake …. Lagiya kelap-kelapa bae ora tumuli bisa katon).
Kandil iku dianggep Wadag-ing angen-angen. Obahing kandil gumantung marang getering angen-angen. Dadi yen kandil mau, katon mandeg, iku satemene mung nelakake yen si angen-angen nalika iku pinuju meneng. Dadi eleding dongeng …. Sinau meneng klawan ancer-ancer kaya kang kasebut ing duwur mau.
Eneng-ening nuwuhake awas-eling. Bukti kang wis pada nglakoni mangkene : “Yen kita ngeling-eling sawijining
lumrahe kita ota weruh, ora mangerti, ora krasa yen satemene golek eneng. ~ Ing saiki tetela yen dununge eling iku ana ing eneng-ening. Sing sapa akeh neng-ning-nge, iya mesti uga bisa awas (waskita), ora susah nganggo telak utawa tanda apa-apa, mbanjur bae bisa krasa. (Nanging wong kang kaya Bapak iki tangeh bisane kaya mangkono, jalaran isih akeh banget kabutuhane, warna-warna kang dikepengini, kayata : kepenging narik Loter No. 1 …… nuli rabi maneh ……. Tuku mobil, plesir karo bojo Nom. ……. Malah kok bisaa, mesti mlungsungi).
Sajrone kita meneng, utawa sajrone layap-layap, sok krungu swara (satemene swara mau tuwuh saka ing jero). Apa iku kang diarani wangsit???
Terkadang uga sok weruh (ing pangrasa ana wewujudan). Cara padukunan, meneng mangkono mau kanggo nggoleki jamu utawa tambane wong lara.
Dene yen tanpa seja apa-apa, mangka mbanjur krung swara utawa weruh wewujudan kang nyala wadi, prayogane titenana dewe bae, apa bakal wahanane!!!!! ###
Moerih terange, carita ing ngarep mau tak baleni maneh (sinau meneng nganggo ancer-ancer kandil – Pramananing netra Wadahing angen-angen.
1º. Merem katon ana cahya kelap-kelap ing sakiwa tengening mripat.
2º. Cahya mau sangsaya suwe, sangsaya terang-nanging yen Angen-angene gingsir, si cahya getere nemen, dadi kaya dene ilang maneh.
3º. Yen kelap-kelap wis katon terang, kaciptaa supaya mandeg.
4º. Yen mandeg mbanjur katon bunder, lan katon mandeg sapandurat bae wis untung.
5º. Yen Angen-angen sangsaya lerem, cahya mau nglumpuk dadi siji, katon ing tengah-antarane mripat loro. Yen pamandenge terus, ing sajroning cahya mau katon ana wewujudan ……. Yen bisa nyatakake dewe !!!!!
Yen terus meneng, sakbanjure kapriye …… mbuh ….. uga nyatakna dewe bae, dadi kowe ora cukup mung diomongi bae !!!!!
wudlu man badhal mayiti”. (Niyat ingsun nglakoni muloni myit iki).
“Allahumma la tukharima ajarahu wala laftina ba’dahu wagfirlana wallahu”. (Duh Allah ! mugi Tuwan sampun mepet ganjaranipun nyalataken mayit punika dateng kawula lan mugi sampun maeka dateng kawula sakbakdanipun punika sarta mugi ngapura ing kawula lan dateng mayit punika).
rakhmat lan barkahing Allah muga tetepa ing sari kabeh).
1º. Mayit kelbokake ing luwangan,
wiwit diurugi, nalika nyawurake lemah kang kapisan ngucap : “Minha khalaqnakum” = Kowe kabeh pada ingsun dadekake saka lemah.
“Wafiha nui’I dukum” = Sira kabeh bakal ingsun wetokake saka lemah sepisan engkas.
Sawise rampung nggone nguruki, si mayit mbanjur kawacakake Telqin, perlu kanggo (piwulang – tuntunan). Ing ngisor iki ana wawacan sawatara
daril akhirat”. (Ing saiki sira wis metu marang alam akhirat).
4. “Ida za-akal malakanil ha’ilani, yu kalu lahumma Munkarun wa
pangandel, eling marang pangucap kang wis tetep).
11. “Fil khayatit dunya wafil akhirat” (Sajroning urip ing donya lan besuk ing akhirat).
Mungguh wiwit pecating nyawa-mingseding rahsa iku wiwit saka jempol sikil. Mulane mangkono, jalaran, pokok-ing saraf-saraf (zenuwen) iku utek ….. dene perangane awak iki kang adoh dewe saka sirah, yaiku jempol sikil. Wiwit lerening lakune getih lan keteg uga saka kono.
Miturut saweneh Kitab, tetenger bakal mancad dina kiyamat iku kaya ing ngisor iki :
3 tahun …… Rumangsa sayah utawa jeleh urip. Kerep ngimpi lulungan mengalor.
2 tahun …… nduweni kangen marang kang wis pada mati.
1 tahun …… Kerep weruh apa kang ora lumrah katon, kabarengan intil-intiling gulune krasa geter. Rasa legi, gurih, lsp., wis suda.
6 sasi …… Krungu rerasaning lelembut, utawa sato kewan. Kuping kerep gumebreg. Ilang pepenginane.
3 sasi ….. Kerep mambu gandaning lelembut (kaya menyan kobong tungtum amis). Sajroning irung kerep krasa kekes.
40 dina ….. Driji panunggul latekuk kapetelake karo epek-epek pisan.
Driji liya-liyane kajepatake, mangka drijine Manis bisa melu njepat (kangkat).
15 dina ….. Kerep katon (weruh) marang wujude dewe.
7 dina …… Lumuh nglakono apa-apa. Ora doyan mangan lan kangelan bisane turu.
3 dina …… Awak ing njaba-njero krasa gerah uyang, gawe wetuning tai-kalong lan cacing kalung sarta cacing
Grebeging kuping wis sirna. Awak krasa gringgingen. ###
6 sasi …… Maune seneng marang karameyan, mbanjur seneng marang sepi. Maune kereng, mbanjur sabar.
1 sasi …… Cahyaning mripat wis katon surem. ###
Kang kasebut ing nduwur iku kabeh mung ngapek saperlune, dene kekurangane wuwuhana dewe.
XVI. P A N U T A N.
Mungguh Panutan utawa Tetenger kang bakal di turut (di-etut) ing mbesuk sajroning Sakharatul-Maot supaya ora mati kesasar, iku tumrap siji-sijining paguron beda-beda, ana kang kudu ngetut iki, ana kang kudu nurut iki, kayata :
3. Cahya Bunder kaya Rembulan isi Wujude.
4. Cahya Bunder pinggir kuning, tengah biru, (kandil) isi Wujude.
5. Cahya Putih mancer sasada utawa lembut.
6. Cahya Satugi, padange anelahi.
wachid). Jare yen ora ana tengere mangkono iku palsu.
9. Wujud kaya ing nduwur iku (no. 8) nanging menganggo sarwa endah, kaya panganten utawa ratu.
10. Wujud kaya kaya wujude dewe nalika isih bayi. (Apa bisa niteni ?).
11. Wujud kaya wujuding gurune. (Apa nganggo tenger karo nyangking botot ?).
13. Wujud kaya wujude dewe, nanging sirah telu (iki aneh, nanging kena uga iku simbul).
14. Swara kaya cumengering bayi nangis (lagi lahir).
kesasar, ing sawenehe ana kang nyaritakake kaya ing ngisor iki. (Apa iku carane munggah Swarga?).
Iya ingsun Dat-e Gusti kang sifat Esa.
Iya ingsun Dat kang maha suci, kang sifat langgeng.
Iya ingsun Dat kang maha luhur, kang jumeneng Ratu Agung, kang Moerba amisesa, kang kuwasa angracut jisim ingsun, narik joganingsun, ngukud jagad ingsun, mbabar turasingsun, masang pangasihan marang titahingsung, masang kemayan marang makhlukingsun.
Kabeh sampurna saka kodratingsun. ###
Sarehne wis sekeng rekasa, apa kira-kira apal marang unen-unen samono mau ? Kang kasebut ing nduwur iku kabeh, yen bisa eling marang surasane bae, iku an begja. Den maksude, ora beda kaya tekad. “KO” yaiku : A…..I…..U….. Aku Iki Urip (aku iku satemene iya iki).
N.B : SuMoerupa kabeh-kabeh iku arane teori kanggo Ikhtiyar, kaya upamane bae mangkene :
Sawijining wong kang sumedya lelungan marang Pool Lor (Noord Pool) nggawa sangu Pandon, sanajan ana ing dalan bingunga, utawa kapalangan apa-apa, kongsi kapeksa golek simpangan mangetan utawa mangulon, nanging ora lali marang tujuan bakal Mangalor mau.
Dene yen ora sangu pandom, kena uga kesasar, ngener marang keblat kang kosok bali, yaiku Mangidul. ###.
Pada-pada lelungan marang Pool Lor lan pada nggawa pandom. Kang siji nunggang Kapal Terbang, sijine Kapal Api, dene kang liyane nunggang Kapal Layar. Ing tata lair, kang gampang tumuli tekan ing papan kang
upamane : sawise Manungsa Sajati ana ing alame dewe, mbanjurake laku apa ora.
Ing ngisor iki ana pralambang sawatara, katerangake miturut sapanemune kang nganggit layang iki :
Manuk Burak iku kagambarake kaya Jaran asirah Wong lan mawa suwiwi.
Kanjeng Nabi Muhammad mumbul njajah langit sap pitu sarana nitih Manuk Burak.
Jaran iku Jaran napas (dudu kang ulese jragem, dawuk plangka lsp.). dadi kangjeng Nabi nalika njajah langit sap pitu (Alam wiwit kasar tekan kang alus pisan, kang kabeh mau satemene iya wis ana ing kene bae) ora susah mingked marang ing ngendi-endi, kajaba karo sarean utawa pinarak saksekecane. Tafakur. Semedi lantaran lebuwetuning napas.
ngrangsang kang duwur-duwur. ###
Hemelvaartsdag van Jezus Christus. Dina nalika Kanjeng Nabi Ngisa mumbul marang langit iku manawa bae Kanjeng Nabi Ngisa uga ora mumbul marang langit, kang katon biru kae, kajaba njajah Alam-Alus klawan ngraga
kang mandi-mandi, kabeh sarwa nggegirisi lan mbebayani.
Wong kang akeh dosane, ora bisa nguwot, temahan kacemplung ing naraka mau. Dene wong kang suci, bisa nguwot rikate kaya tatit, terus marang swarga.
Tembung saru, clatu goroh, catur ala, pangojok-ojok, iku bisa gawe sangsara utawa cilaka lumebu ing Rumah Sakit utawa mlebu ing Hotel Prodeo (Penjara) ….. mangkono iku kang diumpamakake ora bisa nguwot, wekasan tumiba ing kasangsaran (kacemplung Naraka).
Mangkono uga kosok baline : tembung alus ….. clatu kang temen, catur kang becik-becik, bisa gawe kaslametan lan karaharjan ….. iku diumpamakake … bisa nguwot kongsi tekan swarga. (nanging wong kang seneng ngolek rai (cari muka) iku ora klebu ing kene, jalaran karaharjan kang tinemu, bisa uga gawe susah utawa kapitunaning liyan…..!!!!!
3. Syirathal Mustaqin iku tegese : dalan kang bener, yaiku pitutur, piwulang agama kang bener.
Ing kene dalan kang bener iku di tegesi tekad kang bener, yaiku tekad bali marang asal (saka keblat lahir nyilem marang keblat batin) kalawan suMoerup (mangerti) ing ngendi sangkan parane, ora nganggo was sumelang maneh.
Sarehne tumindake tekad mau ora mandeg-mayong sarta ngliwati dalan kang kenceng, dadi bisa enggal tekan ing papan
Ujare dongeng, Kiyamat iku bakal kadadeyan ing mbesuk mbuh pirang atus taun engkas, yaiku Bumi winalik ….. Jagad ginulung …. Langit tinangkep ….. polahe wong
tekan janji. Sakbanjure si Wadag mati, dipendem …. Rusak.
Kiyamat Kubra : iku kiyamate Donya iki, yaiku : kabeh karusakan kang jalaran saka gunung mbledos, lindu, lahar, banjir gede, kang wiwit biyen tekan saprene wis kerep klakon, lan uga mesti tekan ing mbesuk pisan, netepi marang Wet : “Sakabehing Ka-anan Dat mesti bakal rusak, mung Dat-ing Pangeran kang tetep langgeng”. ###
Ujare dongeng, ing mbesuk dina Kiyamat (dina wawales), sakehing Wong Mati pada tangi (ditangekake ?) saka Kubur, diklumpukake marang Ara-ara Makhsar (?), ana ing kono ditraju ala becike. ###
1. Ing wektu Urip iki, aluse, nyawane, Manungsane kaya dikurungi, utawa kena ka-umpakake Kependem ing dalem Wadag. Yen mangkono, si Wadag wektu iki kaya minangka Kubure.
2. Urip kalawan Wadag iki, isi Manungsa Sejati kena uga di-upamakake sajrone Turu lan Ngimpi ……… (Yen mangkono, kabeh lalakon, kabeh ka-anan kang sinandang ing saiki kena diarani ngimpi si Manungsa Sejati, yaiku : ngimpi dadi tani, dadi wong buruh, dadi wong sugih luhur, mulya, dadi wong miskin, nista, sangsara, kinuya-kuya).
3. Sajrone sakharatul maut (ndungkap tekan ing pati), si Manungsa Sejati wiwit oncat saka Wadag-e dadi wiwit metu saka kurungan (satemene diarani metu kliru) …….. iku kang diupamakake Tangi saka ing Kubur, jalaran maune dianggep kaya Turu utawa kaya Kapendem ing Wadag.
4. Saoncate saka Wadag si Manungsa Sejati nganggo badan angen-angen (Kewani) ….. ing saiki ora mung aran tangi bae, malah wis menyat lan lumaku, dumunung ing Alam Kewani (Arwah), iya Alam iku kang diupamakake Ara-ara Makhsar (?). jalaran Alam Angen-angen mau jembar.
5. Ana Ara-ara kono pada ditimbang (ditraju) Ala Becike, maksude : Anane ing Alam Kewani mau banjur dumunung ing perangan kang endi …… apa ing papan kang kasar, nyedihake ……. apa mbanjur ana ing panggonan kang nyenengake ….. iku mung gumantung marang Ala Becike, kasuciane dewe-dewe.
Dina Kiyamat ………………. Sajrone sakharatul maot.
Tangi ………………………… Manungsa Sejati wiwit ninggal Wadag.
Ara-ara Makhsar …………… Alam Kewani (arwah).
Di traju ………………………. Dumunung ing Alam kono njujug ing papan kang date kasar utawa alus …… iku gumantung marang ala becik lan kasuciane dewe-dewe. (Dadi ora ana kang mengkruk-mengkruk ing papan timbangan).
Ujare dongeng, mayit iku ana ing kubur (wong kang akeh dosane) disiksa lan sakbanjure kacemplungake ing neraka (
1. Tumrap wong bodo, kanggo piwulang lan memedeni, supaya pada nglakonana panggawe becik, ngedohna laku maksiyat.
2. Tumrap kang wis tuwuh pangertine, supaya anggolekana maksude perlambang mau, ngasah pikiran, nggatukake karo rasaning atine dewe.
Ing ngarep wis kacaritakake, yen ing wektu urip iki, kang dianggep kubur iku awak wadag. Dadi yen mangkono, kang diarani siksa kubur yaiku :
a. Kala-kala nandang lara (ngelu, mules, lelara kang mbebayani).
c. Ciri wiwit lahir, kongsi gawe kangelane ngupaya sandang lan pangan.
Yen mangkono, klakone siksa kubur iku bisa wiwit lahir mula tekan mati-ne si wadag, sakbanjure, lagi kena diarani luwar.
Sajrone urip iki kita ana kalane nandang gela, cuwa, getun, ruwed renteng (peteng) – susah banget kang rasane aluwung matia utawa nganyut tuwuh (bunuh diri). Bisa nandang mangkono mau ora mung nalika ing Donya bae, nanging ana ing Alam Kewani ing perangan kang kasasar malah luwih-luwih. – (Yaiku ing
kosok baline kabeh siksa kang kasebut ing nduwur iku, kena diarani “Ganjaran Swarga”.
Lafal Allah katulis nganggo huruf Arab iku uga dadi perlambang wujud lan urip kita. Coba gambar ing sasisih iku otak-atik, matukna !!!!
e. Huruf (aksara) Lam-Lam-Ehe iku ora muni Allah yen ora ana aksara Alif ing sangarepe.
Maksude : Lam-Lam-Ehe, iku wadag sak anggotane. Dene Alif iku Uripe. (Sanajan kangremeh pisan, tumindak uga saka Urip Sejati).
2e. Ilange Lam awal marang Lam Akhir.
Karepe : Pecating nyawa, mingseding rahsa, iku wiwit saka jempol sikil, sangsaya manduwur, tekan sirah ….. dene jablase – pantoge – bali marang urip, satemene yaiku Gembleng. Mulane ana tekad kaya pralambang ing ngisor iki. ###
Gambar ing nduwur iku aksara Alaf dijabar dijer lan dipes, unine…. A ….. I …..U. Dene maksude Aku ….. Iki ….. Urip. Yen wis mangerti marang maksude piwulang ing nduwur, iya ora gumun marang karepe pralambang iki, jer wis di bolan-baleni.
N.B. Mungguh perlambang (simbol) iku kepriye maksude mung sumarah marang kang nampa (mangkene, kena ……. Mangkono kena, waton memper). ###
Mangkono uga Lafal Muhammad katulis nganggo aksara Arab iku dadi perlambange Wujud kita.
Panyanane wong kang ora ngerti, tampah, dulang, mejabunder, buwangen (cirkel) iku ora ana pojoke. Mangka malah pojok-ing buwangen (cirkel) iku kang dadi pokok-ing sakehing pojok, yaiku dumunung ing tengah, (ing middel-punt) gedene 360º.
Middel-punt mau nyatane yen ana, sawise cirkel iku di garis mrapat ing tengah bener kongsi nganakake pojok – jejeg 4 (4 recthuken = 4 x 90º yaiku 360º) …… nanging satemene, dudu si middel-punt kang manggon ing pojok, malah si pojok kang manggon ing middel-punt.
Maksude : Middel-punt iku Dat-gembleng, iki pojok, kang dinyatakake klawan garis (sikile pojok), iku minangka sifate.
Ing lahir, nyatane yen dat iki temen ana, marga saka sifate. Nyatane yen “IKI” pancen ana, marga kang gumelar iki ana, yaiku sifate kang katon ing tata lahir.
1. Saben pojok, gede cilik-a, iya peranganing pojok-e cirkel.
Kabeh mackluh, kasar alusa, iku dadi sifate IKI.
Pojok-ing cirkel dumunung ing Middel-punt. Kabeh sifat dumunung ing Dat (IKI).
2. Gedening pojok ora gumantung marang dawa cendak-ing sikile, tegese : sawijining pojok, sikile kadawakna tekan ing endi bae ….. utawa kacendakna kongsi sapira bae gedene pojok mau panggah.
Luhuring Budi kamanungsan iku ora gumantung marang sugih miskin ora gumantung marang akehing duwit-e.
3. Cirkel pirang-pirang ewu kang beda-beda jembare, iku gedening pojok-e pada bae, lan pojok pojok-e pada dumunung ing middel-punt.
Kaanane manungsa beda-beda, ana kang tumitah luhur, sugih, mulya ….. ana kang asor, mlarat, sangsara, nanging …… teteping kamanungsane pada bae, Gusti Allah ora mbedakake apa-apa, ora ana kang ditresnani lan ora ana kang disengiti, mulane gedening hake kabeh mau kanggo ngaku marang IKI iya ora beda.
Mulane elinga, sajrone gumuyu rasaksa tangismu.
Kang mubeng seser ngadeg saka, nggenuki, (mepeti), iku uripe (obahe) katon ing awake gangsingan mau …… dene pokoking (pancer, teleng) uripe mau dumunung ing pucuking paku ing silite, ya iku ing punt, …… kang satemene ora melu repot obah – utawa kena diarani obah sajrone meneng. Aneh !!!!
Gusti Allah nitahake nguripi, ngobahake kabeh iki ora repot apa-apa. Punt = gembleng iki. ###
12º. Waman ‘arafa nafsahu fakhad ‘arafa’ rabbahu.
=(Sing sapa weruh marang awak-e dewe, temen weruh marang Pangerane).
Panemuning siji-sijine wong iku beda-beda, miturut sapira gaduging pangertine, mulane panampaning marang kareping dalil ing nduwur iku uga warna-warna, kayata :
a. Yen arep weruh marang Allah cukup mbanjur ngilo, samangsa weruh wewayangane ing sajroning pangilon, weruh marang Pangerane. (Malah ana saweneh kang nganggep Pangeran marang wewayangane ing lemah, yen awake pinuju kasorotan Srengenge mulane nglarangi anak putu ora kena nguyuh madep mangulon utawa mangetan, supaya aja nguyuhi wewayangane).
b. Jare Yai, wadag iki asale saka : bumi, geni, angin, banyu. Dene nyatane bisane wujud, klawan lantaran Bapa lan Biyung. Sarehne Bapa Biyung iku kang ngukir wujude (awake). Yen mangkono iya Bapa Biyung iku dadi siji, aran Allah (wakil Allah).
c. Ujare Yai, ing mbesuk yen ndungkap tekan ing janji, bakal katekan wujud kang plek (jebles karo wujude dewe), nalika urip iki wujud mau iya wis kena ditemoni, yaiku Pangeran, mulane kudu diderekake. (Menyang ngendi ?). Utawa diuluki salam.
d. Iki katerangan kang rada jero, yen gelem gagasen nganggo rasa-mu kang rada beres, aja mung nganggo rasaning Angen-angen-mu kang asor bae, kang karepe mung kuminter, gumampang nggeguyu utawa
Kang diarani sambel iku dudu : lomboke, trasine, uyahe, aseme, nanging campure patang
Mangkono uga kang diarani rasa-ne sambel iku dudu : pedese, gurihe, asine lan kecute, nanging campure rasa-rasa patang warna mau.
Adon-adon 4 warna mau nganakake wujud lan rasa anyar, kang aran sambel lan rasane.
Mangkono kang diarani awak (diri), iku kudu : Eadag-e Angen-angen Manungsa Sejati-ne lan dudu urip-e nanging adeging (kumpuling) 4 prakara iku kongsi awujud janggereng kita iki kang aran awak.
Gegayutan 4 warna mau nuwuhake rasa kamanungsan, kang mbanjur bisa nduweni pangaku ……. “awak utawa diriku”, tegese awak utawa diri-ne si aku.
Siji-sijine awak diwenehi aran dewe-dewe, dadi kang aran Suta, Naya, dadap, Waru iki diri-ne, yaiku barang anyar kang rinakit (kajumenengake) dening si aku, kanggo lantaran nyatakake ana-ne kajaten. (Urip lan Rasa Sejati).
Mas !! Lah “AKU” iki sapa ?
Putih iku dadi sifate kertas lan manggon ing kertase dadi dudu kertase kang manggon ing putih.
Awas di sabar nggone ngrasak-ngrasakake kongsi kandas.
Diri iku dadi sifatku lan dumunung ing “AKU”. Dadi dudu aku kang manggon ing diri N.B. Prakara iki ora gampang dilaras, mulane bisa kosok bali karo panemune kang akeh-akeh, kang ada nganggep yen diri-ne yaiku dewek-e, kongsi nganakake aku akeh, warna-warna sarta nuwuhake rasa beda utawa rumangsa ngungkuli sapada-pada.
Jumenenge si diri saka aku, ora kosok bali; aku dijumenengake dening si diri. Si diri mung nyatakake ana-ne si aku dadi sifate si aku.
Sarehne sifat iku ora pisah karo dat, dadi waton suMoerup marang dununging Diri-ne, ….. iya mangerti marang aku-ne pribadi-ne, lantaran rasa-jati.
Yen wis mangkono, nocogi karo surasane dalil ing nduwur mau lan geseh karo katerangan a, b lan c iku.
Sing luwih terang, ta Mas !!! “AKU” iki kang endi ??
Ing ngarep rak wis wola-wali dicritakake, yen manungsa iku kekurangan tembung kanggo nerangake marang melok-e si IKI, dadi bisa-bisane, sanadyan ngeblaka pisan, iya mung theori. Ewa samono, tinimbang nganggur, jajal-jajal tak tutugake : 1. Nur, Rasa, Suksma, Nafsu, Budi.
2. Malaekat, Dewa, Jim, Setan.
3. Srengenge, Rembulan, Lintang-lintang, Bumi.
4. Manungsa, Kewan, Tetuwuhan, Pepelikan.
No. 1 tekan 5 iku kabeh dadi Sifat-e si AKU lan Asale saka si AKU, mulane iya mesti dumunung ing si AKU. Dudu si AKU kang manggon ing Swarga-Naraka …… malah Swarga-Naraka kang dumunung ing si AKU ……. Yen mangkono genah, yen sejatine ora-ana apa-apa kejaba mung mligi “AKU DEWE” ……. Lan ana-ne nunggal (ngumpul dadi siji, nanging dudu sijine etungan loro, telu, papat).
mangkono. Nangging mungguh nyatane : kertase mung siji, yen mangkono “aku-ne” iya siji. ###
Aku iki dadi teleng, pancer, Punt-ne kabeh kaanan kasar alus, mulane nganakake keblat lahir ngener marang batin. Kabeh keblat pancere, enere marang “AKU”. ###
Prakara aku, iki, gembleng, dat-pribadi iku bola-bali kasrambah ing kene, gawe bosen tumrap kang ora ndungkap ….. nanging gawe undake pangerti marang kang sawatara nyandak, apa dene gawe wuwuhing kaantepane.
Wong memaca iku yen lagi sepisan, ora pati titi, ora ngrasakake marang kang winaca ….. nanging yen sajrone maca regadagan mau kerep nyampar nyandung sawijining prakara kang perlu, kena uga mbanjur bisa krasa.
Prakara “IKI” pancen angel ginayuh, marga saka gaib lan werite. Mulane, sanajan ora ngeblak, waton suMoerup marang ancer-ancer kang bener, iku wis lumayan, gawe sudaning gugon tuhon, sarta fanatiek-e.
1. Ing ngarep wis katerangake yen manungsa iku sakdurunge bisa bali marangasale, durung sampurna, iya mesti tansah tuMoerun marang donya maneh, yaiku njilma (reincarnasi). Prakara iki ing Agama Islam lan Kristen, saweruhe kang nganggit iki ora katerangake babar pisan, mbuh sabab-sababe. Bokmana, jalaran bisa nuwuhake gagasan mangkene. “Digawe apa ngaya-aya golek kawruh, marsudi
Amarga saka wola-wali tuMoerun mau, nganakake nom tuwane manungsa sajati, sarta ing Alam-alam-alus iki rak iya akeh banget kandidat Manungsa kang bakal tuMoerun ing Donya lan uga kang isih mbanjurake laku marang Alam-alam kang luwih luhur ??
(Kacarita wilangane manungsa kang pada dedunung ing Alam-alam-alus katimbang karo kehe kang urip ing Donya iki, padane kaya upamane : wilangane wong kang pada dumunung ing kuta Surabaya katimbang karo kehe wong kang manggon ing kamar cilik sajroning kuta mau).
Anak-mu kena uga luwih tuwa tinimbang kowe, lan kowe dewe bisa uga ing tembe dadi putune anakmu !!!
2. Saben tuMoerun mesti sangsaya mundah pangertine sarta mesti nglakoni ala becik sarta nandang bungah susah.
Kabeh panggawe, ala becike mesti ana patuwase, yaiku nemu kasangsaran, kasusahan-kamulyan, kasenengan.
Ora ana kadadeyan kang tanpa sebab, lan ora ana sebab kang ora nuwuhake kadadeyan apa-apa. Manungsa mesti bakal ngunduh wohing dederan utawa tandurane dewe ….. nampa patuwasing panggawe dewe !!!
3. Piala (dosa) kang dilakoni dina iki, yen ora oleh wawales ing sanalika, iya ing dina sesuk, emben utawa ing mbesuke.
4. Terkadang ana wong becik adat kalakuwane, suci atine, nanging uripe tansah nandang sangsara, kasurang-surang, kerep nemu kasusahan, kinuya-kuya. Mangkono mau satemene saka tuwuhing panggawene ala, kang wis katindakake ing jaman biyen-biyene. Dene panggawe becik kang dilakoni ing wektu iki, iya mesti bakal ana patuwase.
Mangkono uga kosok baline, saweneh ana wong kang ala banget lalabuhane, ambek siya, seneng nggawe sang-saraning liyan, tegan-mentalan, nanging ndadak malah sugih, luhur, mulya seneng uripe. Mangkono iku tuwuhing panggawe becik, kang wis linakonan biyen-biyene …… dene piala kang katindakake ing wektu iki, iya mesti bakal oleh wawales. Mangkono iku wet-ing Alam kang manungsa ora
sawise iku aran luwar saka wewalesing panggawe saprakara iki. (Mulane, kalane urip iki, sadela krasa bungah, sadela susah, sadela rumangsa mulya, seneng sadela nandang kasangsara, ruwed renteng, peteng
Iku kabeh saka nagih lan nyaur utang. Dene yen utange punah (lunas) wektu iki, iya nutukage nyaur utawa nagih ing mbesuk samangsa tuMoerun maneh.
6. Nggawe kabecikan marang Suta, malah oleh wewales ala, nanging oleh kabecikan saka Naya. Mangkono mau saka wales-winalesing panggawe kang maune wis pada linakonan.
7. Ora kurang anak-anak gawe susah utawa sangsaraning wong tuwane, malah ana kang tegel mateni wong tuwane …… utawa kosok baline, yaiku gawe bungah lan kamulyane wong tuwa.
Ana biyung kang mati konduran (kebebeng-bayi ora bisa lahir, utawa lahir kalawan rekasa). Sanak kadang dadi mungsuh ….. wong liya dadi sadulur. Kabeh iku wales-winalesing panggawe kang wis pada linakon ing biyen-biyen.
8. Sarehne Manungsa (Manungsa Sajati-ne) dewe-dewe, dadi nggawa lelakon, begja-cilaka tekdir (celengan) iya dewe-dewe, dadi nggawa lelakon. Yen mangkono dosane wong tuwa, ……
nggone nglakoni dosa mau tumrap marang awake dewe (ora nglepati ing liyane).
TuMoerun kita sesrawungan, nyedaki utawa gegayutan karo kang laras lan kaanan kita.
Wiji tuMoerun lantaran wong tuwa kang laran karo bakal lelakone wiji mau (soort zoekt soort).
Wiji becik lumrahe tuMoerun lantaran wong tuwa kang becik lalakone (genahe : wong becik iku,
utawa dipateni dening liyan. Dene yen kalakon mangkono satemene anak putu mau ora nyauri utanging wong tuwane, kajaba nyauri utange dewe-dewe. Mung bae kang akeh banjur netepake : “wewales ora tumiba ing awake dewe, iya bakal tumiba marang anak-putu”. Dadi karepe, anak-putu oleh warisan begja cilaka saka wong tuwone.
Bisa uga klakon mangkene : sawise kang tuwa mau mati, mbanjur tuMoerun maneh dadi anak-putu utawa buyut.
9. Sawijining wong kang banter tirakat utawa tapane kapengin kasugihan, kaluhuran, kamulyan, yen ora kasembadan ing wektu saiki, iya bakal kalakon ing tembene, yen wis tuMoerun maneh. Utawa …… bakal oleh wiji (turun) kang anane ing Donya dadi wong luhur, sugih, mulya kaya kang dadi idam-idamane mau. Lan timbang karo daya kang tuwuh saka bantering tapane iku.
Miturut katerangan iki, si kandidat tetela yen wis nggawa tekdir (celengan) dewe, dudu gaweyane kang tuwa.
10. Ora ana umat tanpa cacad ……. Ora ana cacad tanpa jimat.
Sakbecik-becikane manungsa, iya isih ana alane, saala-alane manungsa, iya meksa isih anakecike.
Sawijing wong kang misuwur ala, ala kalane bening atine, tuwuh welas-asihe, nduweni budi luhur. Ing sakala mangkono mau, bisa uga kabeneran oleh wiji kang nunggal laras. (Wiji Becik).
Mangkono uga kosok baline, sawijining wong kang kulina alim, suci atine, ana kalane peteng, rusuh tindake, tuwuh angkara Moerkane, kongsi nalika iku bisa oleh wiji kang nunggal laras (Wiji Ala).
Jalaran saka iku, ora kurang anak putu kang adat kalakuwane, nggesehi karo adat kalakuwane kang tuwa-tuwa (
geseh karo ujaring babasan : Kacang ora ninggal lanjaran”. “De appel valt niet ver van den boom”. (Contone : Rahwana – Wibisana – Punta Dewa – Wrekudara).
Ora kurang anak putune wong alim kang pada karem nglakoni maksiyat ….. anak putu wari (bromo corah) kang pada dadi wong utama, luhur kaanan lan budine. Kabeh katerangane iya kaya ing nduwur iku.
11. Kita tansah nyambut gawe lan tanpa patuwasing pegaweyan kita. Tansah nggawe sabab lan tampa kasiling sabab mau. Tansah utang lan tansah nyaur. Tansah motangake lan tansah nagih.
Gunggunging kabeh mau (total) ……. Ora liya saka panggawe kita dewe, kang kita ora bisa nyelaki (prakara iki Gusti Allah ora melu-melu …… dadi ora butuh marang pangalem utawa panacad).
Mung bae, kabeh-kabeh mau mbanjur karingkes diarani “tekdirrulah”. Yen nemu kasenengan, Gusti Allah dialem. Yen oleh kasangsaran, Gusti Allah diuring-uring, dianggep ora adil.
12. Upama : ana bayi loro, kembar. Sakbanjure, kang siji dadi wong mulya, seneng Uripe, …….. dene sijine dadi wong kang tansah nandang sangsara. Iku apa ora mratandakake yen Manungsa Sajati-ne wis pada nggawa tekdir (celengan) dewe-dewe?. Apa nelakake yen Allah ora adil??.
Donya iki sangsaya lawas sangsaya tuwa, sangsaya akas (garing), embag-embag (embel-embel) wis dadi lemah kang atos, sumber-sumberan pada pepet, kali-kali banyune pada suda.
Dek jaman kuna (iki wiwit kapan ?) bayi lagi lahir, mripate isih merem, rambute arang-arang lan kaya wulu kalong. Dene bayi model jaman saiki lahir procot mripate wis melek, rambute wis katon ireng lan ketel. Bayi weton jaman mbesuk maneh, mbuh wiwit kapat, kena uga wiwit lahir wis ana untune, bubar nangis cenger-cenger mbanjur gumuyu lan njaluk maem.
Miturut carita wayang kadadeyane panggawe, tumindake wales-winales iku ngenteni mbesuk yen wis titis-tumitis utawa tumimbal maneh.
Nanging ing saiki sarehne jaman wis tuwa, lumrahe, kabeh panggawe ala-becik-a, mbanjur oleh patuwas kontan bae, ora susah ngenteni ing mbesuk-mbesuk maneh, netepi bebasam :
“Ala katara” ……… “becik ketitik”.
Sabarang kang pulasan nuli kena rempelas. Dene sababe, kena uga marga saka donya wis tuwa mau. ###
Ikhtiyar iku tegese ngupaya, nindakake panggawe, supaya sinembadan karepe, kacukupan kabutuhane. Wong butuh duwit, iya lunga golek duwit sarana beburuh, utang-utang, nyenyolong. Dene bisa kalakon oleh utawa ora, iku gumantung marang begjane kang golek.
Supaya ora keslomot ing geni, kudu nyingkrihi panggonan geni, ewa semono malah kebledosan mercon iya wis bejane.
Ana udan deres kabarengan prahara. Sarehne omahe dewe wis doyong mbanjur ngungsi marang tangga kang omahe luwih santosa. Wusana, omahe dewe ora ambruk marga katempuh ing prahara, nanging omah panggonane ngungsi mau ndadak kebrukan wit asem kang sol, temahan kang ngungsi mau kacilakan luwih sangsara tinimbang kanca-kancane kang pada ana ing kono. Iku apa kena di paido utawa di tutuh?.
Nyambut gawe, dagang cilik-cilikan, bisa oleh bathi satitik, nanging lumintu, cukup kapangan lan kasandang saanak-bojo saMoerwate.
Sapa kang kepingin kauntungan akeh ? Sapa ora kepingin tumuli enggal sugih ?
Supaya entuk bathi kang luwih-luwih, mesti bae dagangane iya kudu di-gedekake. Wasana, ndadak malah bangkrut omah lan barang darbeke dibeslah lan kalelang, wekasan cures. Nanging iktiyare mau apa kliru ?.
Mangkono sapanunggalane, lan conto ing nduwur iku ora mung dongeng bae, nanging pancen wis kerep klakon.
Sanajan kepriyea uga, apa ora wis wajibe, kita nindakake ikhtiyar, jalaran ikhtiyar iku uga sawijining panggawe ? Yen kita kepingin nemu slamet lan karaharjan, iya kudu nindakake panggawe kang laras karo kang kita karepake. Den kang kita kepingini mau ora tinemu ing saiki, iya bisa kabul ing emben-burine. (Jare yai wajida-wajidahu, sing sapa temen bakal tinemenan. Nanging sing sapa nrima …… lumrahe kok malah kutuhan !). Yen ikhtiyar kita ing saiki malah oleh kasil kang kosok bali, iku saka tuwuhing ikhtiyar kita kang kapungkur, kang tujuwane kosok bali tinimbang ikhtiyar kita saiki. ###
Manungsa iku yen pinuju mujur (begja), satiba malange tansah kabeneran. Nanging yen yen wis tumiba kojur (apes), iya mlebes, terkadang kasusahane njujul wuwul ……, ngati-ati malah kena ing eri, bebasan : godong kayu dadi satru.
Lumrahe, sakjrone bungah iku ora eling yen bakal bisa susah. Kalane susah atine nyekukruk, ilang pangarep-arepe bakal luwar saka kasusahan mau.
Amarga saka banget enggone ngugemi marang tata lahir, mbanjur lali (utawa ora krasa ing atine) yen kaanan iki owah gingsir, ora mangerti yen kabeh iki ora ana kang kena digawe andel-andel, kajaba mung Allah piyambak.
Sarehne Manungsa Sajati iku ana kang nom kang tuwa, sarta celengane beda-beda, dadi drajate uga ora pada. Mungguh ringkese mangkene :
I. Luhur – kamanungsane : Manungsa Sajati tuwa akeh kasuciane, adoh marang kadonyan, dadi papadanging Jagad (mencarake Agama), kayata : Nabi, Wali.
II. Luhur budine, iku manungsa kang bening atine, akeh adil lan kautamane, kongsi kena diarani (Roh-adi (manawa bae saka kono pinangkane sesebutan raden).
Wong kang luhur budine iku tansah lerem Angen-angen-ne katone ing lahir, lumrahe mripate (manike) sumorot, kongsi arang wong kang kuwat mandeng marang cahyaning mripat mau.
Amarga saka iku, tembung Raden mau kena uga saka Darah-adi, tegese : sosotya = kang adi-dene tumrap Wadag iki yaiku mripat kang sumorot.
Kajaba kang kasebut ing ngarep mau, kang diarani budi kang luhur yaiku :
a. Sabar tawakal, tipis angkara Moerkane, seneng marsudi kawruh lahir batin.
b. Seneng tetulung marang liyan kalawan bau-suku, barang lan papanganan, klawan pitutur utawa piwulang kang tumuju marang kautaman lan kaslametan.
c. Jembar segarane, tegese : gede pangapurane dialani malah males becik.
Miturut katerangan iki, lanang wadon-a, waton nduweni budi luhur, iya tetep aran raden tumrap batin (Gusti Allah ora mbedakake apa-apa) !!!
III. Luhuring pangkat …… iku bisa klakon marga saka daya celengane, dadi sanajan ora dikantenan budi luhur, wis bisa. Tanda yektine : ora kurang panggede kang ora adil, ambeg siya, sawenang-wenang, mung mikiri marang awake dewe sakfamiline, kaya bebasan : Mati-matiya kowe, angger aku urip”.
b. Putus ing kawruh batin, tegese : mangerti (dumunung) marang Sangkan Parane, gumatok klawan tanda yekti saperlune …… dadi ora mung akeh critane kang ala wora bae …… ora mung dupeh akeh apalane tembung-tembung utawa ukara kang ndakik-ndakik bae.
N.B. Ing bubuka wis katerangake, yen kang nganggit layang iki prakara kawruh
ina dening liyan, iya kapeksa nrima, jalaran pancen nyata. Dene bisa carita semene iki, kang akeh saka nggone nyangkok-nyangkok perlu kanggo katerangan, satitik banget kang metu saka pamikire dewe. Mulane, wekase marang sadulur lan anak putu, poma aja seneng bebantahan bab kawruh, rebut unggul, menang-menangan, supaya dianggep sawijining wong kang pinter putus ing kawruh ……. Tinimbang mangkono aluwung ngallaha bae !!!!!!!!!!!
Angger wong racake mesti pada tresna marang awake dewe (wadag). Lara satitik enggal-enggal golek jamu utawa tamba. Dapure ala tur cacad pisan, pangrasane iya bagus bae, lan ora lila upama winada-a ing liyan. Saduwe-duwene si wadag mau perlu dipanggoni. Wis tuwa nganggo open jas kraag, dasi, supaya bregas lan katon enom. Ora gelem dituwakake, mundak ora kepayon. Putune wis lima, pupurane rembet-rembet, nganggo gelang lan kalung madalion, supaya katon ngresepake.
Kabeh mau wose : saka tresnane marang si wadag.
Ya gene teka di trisnani ??
1e. Si wadag wiwit lahir wis dianggo batur bekakas utawa kurungan.
2e. Si wadag di-anggep “AKU”-ne.
3e. Si wadag wis pantes ditresnani, jalaran lagia sedulur, kewan ingon-ingon sarta barange bae uga ditresnani.
Tresna marang awak-e tegese : njaga Moerih si awak tansah seger kawarasan, yaiku ora mangan utawa ngombe sabarang kang ngrusakake awak, budi golek hawa kang kapenak, ora ngumbar kasenengan kang gawe sudaning kawarasan.
Ana saweneh kang tegel negakake (ngeklasake wadag kalawan laku nganyut tuwuh (bunuh diri), kang jalaran ora kuwat nandang susah, wirang, ruwet renteng, was kawatir, lara kang kinira tangeh warase.
Ing saiki tetela yen ana kang ditresnani ngungkuli si Wadag, yaiku Angen-angen.
Yen mangkono, katon bregas iku sing seneng dudu wadag-e, nanging Angen-angen-ne. Yen si Angen-angen ora kuwat nandang ruwed renteng, banjur nekad ninggal wadag-e (bunuh diri), ing pangrasa, sarana laku kaya mangkono mau gawe luwaring manungsa saka kasangsaraning Donya. Panemu mangkono iku kliru lan tetela yen tuwuh saka ptenging budi lan ora eling marang Karma celengane, yaiku ora eling, yen kabeh iku ora tinemu ing saiki, sanajan disingkrihana pisan, iya mesti bakal tinemu ing besuk. Nanging ana dalil mangkene, coba pikiren :
“Wama kana linafsin antamuta illa bi-idnillahi kitaban mua’jaba”. (Sawijining awak ora bisa mati, kajaba klawan parenge karsaning Pangeran, kang wis digantungi pepasten kangkatamtokake mangsane).
Yen nitik mangkono, nganyut tuwuh iku apa ora wis takdirullah !! Yen mangkono apa kena disalahake ?
Wadag ditresnani dening si Angen-angen, jalaran iku …… bature.
Angen-angen ditresnani Manungsa Sajati, jalaran iku tunggangane. (Sanajan adat kelakuwane ala-a dikaya apa, jare iya bagus bae, ora gelem dicacad.
Kakarepane kang terang yen kliru, dielingake malah nepsu.)
Manungsa Sajati iku tresna maranmg awake dewe, jalaran iku sifate dat.
Yen mangkono terang, tumujuning katresnan iku satemene ora liya mung marang : Dat-ingsun – aku pribadi. Mung bae, tumrap kang akeh-akeh, prakara iki ora kerasa.
Prentahe Agama : “Di tresna marang sapada-pada, kaya tresnanira marang awakira dewe”. Maksude, yen bisa tresna kabeh, iya tetep tresnane marang aku-ne ….. lan ora nganakake aku akeh, kajaba mung siji (nunggal).
Kanggo wiwitan : tresna marang awak wadage dewe. Sadulur lan mitra karuh.
Sawise bisa ngempakake katresnan, mbanjur tresna marang sapa bae, ora perduli bangsa lan Agamane …… sarta tresna marang kewan (ora ambeg siya) apa dene marang sakabehing makhluk. Mangkono mau nelakake sukure marang Pangeran, lan tanda yen wis bisa Nokidake (nyawijikake), Tauhid = sawiji.
Ora mung tumujuning katresnan bae, malah teleng utawa pancering katresnan iki ana ing iki.
Nanging ora perduli kapriye bae, aku emoh, yen dikon senget marang duwit !!!!
XXI. KAWRUH APA PERLU KINEKER?
Akeh, bae kang ngeker (nggawe wadi) sabarang prakara kang magepokan karo Kawruh batin dene sababe, kira-kira mangkene :
1º. Wis diwekas dening Guru, ora kena medarake prakara kang dianggep wadi marang sok wonga.
2º. Wedi yen kwalat kasiku ing Pangeran.
3º. Kwatir yen wong liyane melu-melu mangerti, mbanjur madani marang kapinterane.
4º. Kawruh olehe golek lawan kangelan, kanti wragad sakadare, (iki lumrah), utawa diweneh-wenehna, katular-tularna klawan gampang, mesti bae iya eman-eman.
5º. Pncen durung akeh pangertine marang Kawruh isih kandel gugon tuhone, prakara kang remeh-remeh bae wis gawe wadi. Tanda yektine :
a).Tembung angen-angen. Yen katrucut ngucap, utawa krungu wong muni angen-angen, kudu mbanjur uluk salam.
Ora mung tembung angen-angen bae, nanging kabeh tembung kang nganggo wanda “ngen” iya kudu disirik, disalini tembung liyane :
b). Tembung “Krenteg” lan kabeh wanda “Teg”.
c). Tembung “Pikir” lan bakeh wanda “Kir”.
d). Tembung “Manik” lan bakeh wanda “Nik”.
e). Tembung “Urip” kudu disalini Sang gesang.
f). Tembung “Jantung” kudu disalini Sekar pisang.
g). Tembung “Eling” kudu disalini enget.
h). Tembung “Srengenge” kudu disalini panutan.
i). …………….., mangkono sapanunggalane.
Mungguh nyirik ngucapake tembung-tembung iku kajaba larangan, uga ana gunane, yaiku : Yen arep rerembugan, kudu ngati-ati, aja kongsi ketrucut angucapake salah sawijining tembung larangan mau,
iya meksa ana perlune, kang tujuwane nyenyuda sakehing piala utawa reruwed kang kalahirake klawan pangucap. ####
Gembleng iku wadining Bawana, wadining Jagad. Lgiya Kitab-kitab kang nyritakake anan IKI, ing jaman kuna wis ora gampang-gampang digiyarake, apa maneh nerangake ana-ne IKI kang klawan ngeblak. (Kitab-kitab mau kang akeh isih perlambang, prasemo – simbol).
Apa sababe, dene lagi Kitabe wae wis kineker, ora kena di waca dening sok wonge ….. mbokmanawa bae mangkene :
1º. Kang akeh-akeh ….. pangertine marang Kawruh lahir bae isih kurang banget. Upama maca-a Kitab kang surasane jero, iya mung bisa apal unen-unene bae (terkadang lagi macane bae ora bisa).
2º. Wong kang isih bodo, samangsa Kitab kang luhur maksude, mangka ora nyandak marang surasane nanging kepeksa nggagas, wekasan bisa ngengleng (rusak pikire), gawe kapiran olehe golek sandang pangan temahan …… kene ora, kono ora, kena malah ora.
3º. Lumrahe manungsa nduweni wateg kapingin nyuMoerupi marang wadining liyan, utawa kepingin weruh marang
digawe wedi, ora merduli marang sadengah kang ginawe gampang-digawe Moerah, snajan barang mau satemene adia pisan. Lang mangkono uga kosok baline.
Jalaran saka iku, sapa kang maca Kitab-kitab kekeran mau, supaya nggolekana surasane klawan temen-temen. (Dadi karepe, enggone nggawe wadi mau mung sawijining politik).
Tekan ing jaman saiki, ora mung surasane bae kang kudu di-aji-aji, di-estokake ….. dalasan Kitabe, wujud dlanyang lan mangsi (tulisan), uga kudu di-aji-aji, kayata : diarani Kitab Suci, yen arep nggawa kudu reresik disik lan panggawe kudu kang pantes, yen arep maca kudu adus kramas lan pasa disik.
Pracaya marang Kitab iku wis mestine, nanging aja pracaya marang barange, di-anggep kaya sawijining jimat ….. dene kang perlu yaiku percaya marang maksude piwulange, ora mung ngugemi sakabehing crita utawa unen-unen kang kadapur pralambang utawa pasemon bae, …… utawa kang perlu kanggo memedeni wong bodo supaya nglakonan panggawe becik bae.
Sabarang kang wis ngoyod iku angel jebol-jebolane. Gugon tuhon kang wis manjing ing balung sungsum iku angel owah-owahane.
Mulane kabeh mau sabisa-bisa pikiren kang gumatok, aja mung anut grubyug ora weruh ing rembug. ###
XXII. GOLEK – NYEKEK – NELEK – SENGKEK – MATEK.
Ing nduwur iku bebasane wong desa, nanging yen ginagas iya uga kalebu ing nalar.
Mungguh karepe urip iki ora perlu nggoleki kang angel-angel, mikir kang sarwa onzin (prakara kawruh batin), dene wose mung :
1. Golek ……… ngupaya kabutuhan (sandang pangan, kasugihan, kaluhuran, kamulyan, kapinteran kanggo golek duwit).
2. Nyekek ……. kang perlu diupaya disik kabutuhan kanggo saben dinane, yaiku jangan, saluwuhe dipangan, kanggo tuku panganggo lan disimpen, supaya lawas-lawas bisa dadi wong sugih.
3. Nelek ……… sarehne saben dina mangan, dadi iya perlu uga bebuwang.
4. Sengkek ……. Tegese : ora kuwat : sakbanjure, nalika urip iki ana kalane lara, lan sawise tuwa, kakuwatane sangsaya suda, wekasane ……..
5. Matek ……. Yaiku jideng ……. Saiki wis cutel, ora ngarep-arep narik litre maneh.
Panggawe lan kaanan ing nduwur iku dilakoni lan tumrap sok wonga, ora perduli, luhur, asor, mulya, sangsara, sugih utawa miskin. Mung bae lumrahe, bareng wis klakon sugih, luhur, mulya mbanjur lali yen bakal bisa sengkek lan wekasan iya mesti matek.
Mulane ora ngelingi mangkono, awit, sifat-sifat kang kasebut ing ngisor iki tumrap kang akeh-akeh isih kandel banget, yaiku :
a. Donya …….. mung mikir marang kodonyan.
b. Tamak …….. ngangsa-angsa, ora ana mareme.
c. Ujud ……… mestekake kang durung klakon.
d. Riya’ …….. melik marang pangalem (aleman).
e. Takabur ……. samubarang rumangsa ngungkuli sapa-pada.
f. Sumengah …… ngonarake (nuduh – nuduhake) marang kabecikan.
g. Khasud ……. Meri marang kabegjaning liyan, sarta nindakake fitnah, supaya kabegjan mau tumiba-a ing awake dewe.
h. Tulul amal …….. tansah kwatir yen ora nyandang utawa mangan, kongsi seneng miala ing liyan.
i. Kikid ……… panguneg-unenging ati marga gagasan kang ngaya wara.
Cekake, ninggal kadonyan iku abot. Mulane, Mas, yen aku kongkon sengit marang duwit, aluwung pegaten bae. Luwih becik pisah kaso kowe, tinimbang pisah karo duwit. Ora munggah swarga iya uwis, waton ora kaoncatan duwit. Biyen ketok apa, saiki ketok apa, ora demen, ulihna aku !!! Lan manehe pikiren sing jero, ta, Mas, aku gelem melu kowe kuwi rak merga dek samana kowe sugih barang lan duwit. Lah saikine barang wis entek lan duwit wis ora duwe wis ora duwe, bayar mung satitik, ora cukup tak enggo mbayar bon mrana-mrana ……. Sing tak arep-arep apa maneh ? Saben aku sambat durung nyicil bon Toko Bombay ……… Toko A ……….., gampang wae olehmu mangsuli : “Saiki durung ana duwit, iya semayana disik lan olehmu seneng ngebon iku sudanen. Kurang apa biyen, sakarepmu tak uja, tak turuti bae. Saiki wis kaya ngene kapriye”. Angger wong bisa ngucap ngomo Mas !!! Pendek, aku ora kuwat !!!!
XXIII. I S L A M.
Mungguh Islam iku tegese : Slamet utawa pasrah. Ing kene katerangake sawatara kapriye maksude :
a. Njaga wadage tansah seger kawarasan, klawan patrap olah raga, sarta nyegah mangan lan ngombe sabarang kang nyuda kawarasan apa dene ngrusakake awak.
b. Nyandet hawa nafsune, supaya Angen-angen-ne tansah lerem, bening, suci kang wekasane nuwuhake pambek welas asih, adil, para marta.
c. Kajaba kawruh lahir, uga marsudi marang kawruh batin, kongsi dumunung (mangerti) marang uripe, yaiku : weruh marang sangkan parane sarta nduweni tekad bali marang asale.
Pasrah iku karepe : pracaya ing lahir batin, yen raja branane, awake – nyawane – pisan, iku kagungan Allah, mulane kabeh mau ora kena digawe andel-andel, ora kena ditresnani, kajaba pracaya lan tresna marang Allah.
Sarehne tetela yen kabeh mau kagungane Allah, yen mangkono iya dumunung ing Allah, mulane ing batin nekadake “Nunggal – nyilem?” (tauhid).
Pracaya, yen kang tinemu ing awake iku, begja – cilaka, bungah susah, wis saka karsane Allah, kang jalaran saka tuwuhing panggawe dewe. (Prakara iki, yen kowe kliru tampa, mbanjur gumampang nganggep yen Gusti Allah ora adil, sabab : Ya gene si Suta tumitah seneng uripe …… dene si Naya tansah nandang sangsara, kasurang-surang. Elinga katerangan bab celengan lan liya-liyane. Coba pikiren maksud prasemon ing ngisor iki :
Perceel kopi ing B ……. Ngadol kasile marang Firman M ……. Kang ngutangake kopi mau marang Toko Th. ……… dene Toko Th. ……. Ngebonake kopi iku marang tukang gawe bubuk S …….. kang ngedol bubuke marang bakul wedang si D …….. Ing saiki, yen bakul wedang si D …….. iku oleh alem utawa oleh cacad amarga kabenerang, utawa ora kabeneran enggone ngadoni wedang kopi, apa si S …….. Toko Th. ……. Lan Firman M ……… mau melu-melu ? Luwih-luwih perceel kopi ing B ……. Kepriye ?
ingkang sami mbiyantu dateng Agamaning Allah. Kula sami ngandel ing Allah. Sampeyan mugi neksenana, yen kula punika sami Islam.
Nabi Ibrahim luwih disik tinimbang anane Tauret lan Injil sarta Qur’an, iya uga Islam.
Ing saiki ayo nglaras, nanging aja cara fanatiek, kudu nganggo rasa kang rada jero satitik.
1. Tetep aran Islam iku gampang apa angel ? Abot apa enteng ?
2. Agama Islam iku maksude jero apa cetek ? Alus apa kasar ? Luhur apa asor ?
3. Senajan ing lahir nganggo agama apa bae, apa ora bisa ing batin aran Islam ?
4. Tetep aran Islam, cukup saka pangaku bae ?
5. Yen maksude Islam kaya katerangan ing nduwur mau, apa wis pantese, kita pada cacad-cinacad prakara Agama ?
Sing sapa nacad marang Agamane liyan, tanda yen ora ngerti marang Agamane dewe !
“Kullu kijbin bima ladaihim farikhun”. Kira-kira : Saben golongan (bangsa) pada bungah-bungah (marem) klawan gegandulane (kang diturut sarengate) dewe-dewe. ###
Mas, critamu kang akeh-akeh iku aku ora mikir, merga isih kelingan prakara dek mau. Cekake ngene wae, kowe bisa golek utangan duwit apa ora ? Aku iki selak rasa-risi, saben kowe wis budal menyang kantor, wong nagih gemrudug. Ora wani nagih nyang kowe; amarga kabeh wis tak penging. Nek sesuk sore kowe ora oleh duwit, ……. Aku minggat anak-anakmu openana dewe !!!!!
Mas K, ……. Sawijining pegawai Negeri klawan blanja Rp. 500,- sesasine. Wong tuwane kawilang sugih anake mung siji Mas K. …… dewe, mulane barang wis pada mati, barang tinggalane tumiba marang Mas K. …… kabeh. Nalika iku mas K. …. isih jaka, watake utun, ora seneng marang plesiran kayo lumprahe bocah-bocah nom. Sawijining jaka sugih – adat kalakuwane becik,
ing H.I.S. Mas K lungguh ing pangkat 7, dene R. Moer lungguh ing kelas 4.
R. Moer pikirane lantip, watake royal lan seneng sembranan. Bola-bali karo lakine. Wiwit metu saka pamulangan Mas K amung nggagas bab kawruh batin, mulane iya merlokake tuku buku warna-warna kang ngemot prakara iku, sarta maguru mrana-mrana. Kang wadon, sanajan watake kosok bali tinimbang karo kang lanang, nanging uga nduweni seneng lan uga nduweni dasar marang kawruh, mulane iya sregep maca lan takon katerangan apa-apa marang lakine.
Mas K ……. Kena diarani kalah karo wadone, nanging ora kendat enggone nenuntun marang bojone supaya suda-a kawanterane.
Ewa semono isih kerep uga tukar padu, contone kaya ing ngisor iki :
R. Moer. Kowe deleg-deleg iku mikir apa ta Mas ? Apa arep korewangi mangkono bae ?
kaya dene : siji ngalor, siji ngidul, dadi ora tuk pinetuk.
R. Moer. Mas, yen aku k-arani ora tuk-pinetuk karo kowe, dene aku ora kowenehi layang bae ? Aku rak wis kerep kanda marang kowe, yen aku luwih seneng pegatan, tinimbang kaoncatan karo anak loro, jare kowe kang ngukir, iya kareben melu kowe, aku tak laki maneh.
Mas K ……. Satemene, sanadyan rupane ayua, aku ora eman marang kowe. Nanging yen anak-anakmu kongsi ngenger mbok-kuwalon, mangka bocah isih pada cilik-cilik, iku aku mesakake.
R. Moer …… Aku uga welas marang anak-anakku, nanging kowe ora welas marang aku. Dadi aku iya luwih becik pisak karo kowe. Anak tinggal anak, mbesuk yen wis pada gede, rak nggoleki dewe.
Mas K …… Sing tak mesakake iku rak sadurunge gede, durung bisa nggoleki dewe. Bareng saiki isih kaya mangkene, kepriye ?
R. Moer …… Kowe wis ngucap dewe, mesakake bocah isih cilik-cilik upama melua mbok-kuwalon. Yen mangkono tekadmu rak iya ora beda kaya aku, tegese : kowe rabi maneh, aku laki maneh.
Mas K ……. Iya bener. Nanging, wong tumitah lanang iku sarwa santosa tinimbang kang tumitah wadon. Mulane, yen jejodoan, wong iku dadi guru lakine wong wadon.
R. Moer ……. Mas ! Aku weton sekolahan H.I.S. vijfde studiejaar. Aja ko-anggep wong wadon krucuk bae !!!!
Mas K ……. Wong genah yen tembungmu pating clewo mangkono teka wani ngaku yen weton H.B.S. Lan upama temena, apa klakon anak-anak loro karo wong kang kaya aku?
R. Moer …. Iya mesti bae !! Ing saiki genten kowe kang ora mangerti marang karepku. Coba tak terangake ya : H.B.S. iku cekake (verkoting-e) tembung : “Hadang ….. Beras ….. Saigon, dene lawase saprene wis 5 tahun, yaiku salawase jejodoan karo kowe, kongsi anak-anak loro. Aku clatu kaya mangkono mau mung saka panasing atiku, ngrungu tembungmu “wong lanang dadi guru laki”. Prakara kowe dadi laki-ku, wis ora kacatur maneh. Balik kowengaku dadi guruku, iku aku durung nganggep, jalaran : wiwit durung oleh kowe, aku wis bisa olah-olah lan uga bisa nindakake kapriye patrape wong omah-omah. Saiki wis duwe anak loro, bab ngopeni sarta nggulawentah bocah iya ora susah kok wulang. Dene prakara kabutuhan tansah comprang-campreng, iku rak dudu salahku, sabab olehmu menehi blanja pancen ora nyukupi. Mulane, yen lestari kaya mangkene bae, aku rumangsa ora kuwat tenan, Mas !!
Mas K ……. Biyen nalika isih akeh barang lan duwit, kekurangan apa, sakarepmu tak turuti, saiki kabeh-kabeh wis entek, sing ngentekake iya kowe, aku
lan jero-jero. Sabisa-bisa pitakonmu kabeh mau tak terangake, sagadugku. Yen pancen kowe dudu sawijining wong
kabeh piwulang kang wis kok tampa ora ana cantele satitik-titika.
Aku weuh, yen kowe iku klebu golongane wong kang ber-pikir, dadi dudu sawijining wong kang kebangeten bodone. Mung cacate, watakmu kang kasar lan tembungmu kang saru-saru iku teka ora mari-mari.
Upama aku ora mikir kang rada dawa, rak wis wiwit biyen pisak karo kowe. Delengen kae, si A sawijining duda, anake wis lima, wis tuwa pisan ….. isih bisa oleh prawan weton H.I.S. Mangkono uga si C, D, B. Kabeh iku hak nelakake yen wong lanang luwih payu lan luwih satitik tinimbang wong wadon. Dadi awakku dewe iki upama dadiya dudu, sanajan mlarat lan kasilku mung satitik, rak iya bisa upama ngaraha prawan weton mulo? Yen ngelingi mangkono iku, kaya-kaya pikiranku mbanjur ora bisa dawa maneh kudu ngeklasake marang awakmu ….. dadi mbanjur aku genten ora kuwat.
Rara Moer. Aja ta, Mas !! Aku ngono-ngono kuwi rak mung guyon bae. Lan manehe, benere kowe rak iya ora kaget marang wawatakanku ……. Muring-muring sadela, kok
Lan manehe, kowe nganggep yen ora ana piwulang satitik-titika kang cumentel ing sanubariku, iku kliru. Satemene Mas, sanajan mung teori aku wis mangerti banget marang surasane Wadag iki tekan Manungsa Sejati, nanging isih ana kang dadi gagasan, kang perlu tak-takokake marang kowe. Dadi aja ngira yen dupeh aku iki ngene wae mbanjur kok anggep ora memikir kang perlu tumrap ing ngaurip. Ing saiki, murih rada padanging pikirku lan leganing atiku, kang dadi gagasanku mau tak lahirake, coba terangna samurwate :
1º. Manungsa Sejati wujude kapriye ? (kang tak takokake dudu lanang dudu wadon).
2º. Kapriye bedane “Lanang Sejati” karo “wadon Sejati” ???
3º. Upama electriciteit-a, wong lanag iku positif, dene wong wadon iku negatif. Ing saiki, beda kang kaya mangkono mau tumraping ngendi ? (Aku ora lila, dupeh wadon bae, mbanjur digawe sor-soran !!!!).
4º. Bedane kapriye : Manungsa Sejati …….. Urip Sejati – Rasa Sejati ? Lan dumunung ing “AKU” kapriye ???
5º. Endi nyatane kang diarani : “Dat – ingsun – Pribadi, aku iki-gembleng ???
Sarehne ora kena kinaya ngapa, dadi aku iya nrima kowedari klawan teori bae, waton ngeblak.
6º. Upama aku wis putus marang Kawruh, nanging adat kalakuwanku isih lestari kaya mangkene iki, Kwruh mau apa migunani marang aku ? (Yen pancen kadadeyane mung kaya upamane :
7º. Siji-sijine wis pada nggawa celengan dewe-dewe, yen mangkono, prekara munggah Swarga utawa kacemplung Neraka iku rak wis gumantung marang celengane dewe-dewe. Yen pancen bener mangkono, gunane apa, kita merlokake maguru mrana-mrana supaya jajah, supaya putus ing kawruh ? Apa mung pamrih pangalemaning liyan supaya dianggep yen kita iki wong pinter bae ?
Wis, Mas !! Yen pitakon 7 prakara iku wis kok terangake klawan gamblang, gawe mareming atiku, ……. Aku saguh mareni tingkahku kang ora bener, lan ora rewel maneh, sarta kowe tetep tak anggep guruku. ###
1º. Si Suta saka Kertosana semedya lelungan marang Surabaya lumaku darat lan durung weruh ing ngendi-
Bisane tekan Surabaya sawise katog nggone nandang ruwed-renteng lan peteng atine. (Iki perlambang wong kang karem nglakoni kadurjanan gede).
2º. Si Naya wis sumurup ing ngendi prenahe Surabaya uga lumaku darat; sarehne ana ing tengah dalan mbanjur bingung lakune uga kesasar-sasar, nanging ora antara suwe mbanjur nemu dalan kang bener. Sanajan lakune rekasa pisan, suwe-suwe iya uga bisa tekan Surabaya. (Iki sanepane wong kang klebu akeh dosane).
kang mompar-mampir, ana kang nginep ana ing dalan. Kabeh iya pada tekan ing Surabaya nanging tekane ora bareng. (Iki prasemon kang akeh-akeh).
4º. Si Waru wis weruh prenahe Surabaya, mangkat saka Kertosona sarana numpak motor. Sanajan ana ing dalan pijer mompar-mampir, nanging meksa enggal tekan Surabaya lan awake ora sayah. (Iki pralambange wong kang wis nduweni gegandulan bener sarta ora kakehan dosa, nanging isih mraduli marang goda-rencana).
5º. Si Krama dasar omahe ing Surabaya, anane ing Kertosona mung pinuju plesir. Mulih marang Surabaya numpak motor kang kalakokake klawan rikat, ora salah deleng marang sabarang kang ana ing sakiwa tengening dalan, weruh-weruh wis tekan ing Surabaya ing omahe klawan angler. (Iki pasemone manungsa kang wis katarima Ngelmune lan cukup kasuciane. Sing narima sapa ?).
Mungguh upama ing nduwur iku adoh banget karo sanyatane jalaran : Kertosona karo Surabaya iku rak ana antarane, dadi ana ukarane sapira dohe. Nanging bareng donya karo akherat, saiki uga wis kumpul, mung kaot kasar lan alus bae. Dene mbanjur dadi adoh banget …… utawa cedak banget kang ngukur gumantung marang Angen-angene dewe-dewe, jalaran kang ngukur dohe keblat lahir marang batin iku rasaning angen-angen. ###
Maksude : ngandel marang “gaib”.
.3. Asyhadu anla ilaha illa huwa = Ingsun nekseni satuhune ora ana Pangeran kajaba suwung jumeneng.
4. Idem-idem illa anta = idem idem kajaba kodrat kang jumeneng.
1. Ing jaman biyen (embuh wiwit kapan tekan kapan), yen ana grahana Rembulan wong-wong pada kotekan, supaya Buto Ijo kang mangan Rembulan mau tumulia nyingkrih, Lumbung-lumbung digebugi, wit klopo ditotoki, supaya ora pada grahananen. Saweneh ana kang slametan, supaya Rembulane tumulia waras (pulih).
Yen ana salah sawijining wong ora melu-melu mangkono, sanajan nganggoa katerangan kang bener meksa dianggep ora lumrah, jalaran katerangane ora klebu ing akale kang akeh-akeh.
2. Ing jaman biyen wong lanang (wong Jawa Tengah) yen gundulan mangka dudu santri, lumrahe mbanjur dipoyoki dening kanca-kancane. Dene yen ana wong wadon gundulan, mbanjur bae dianggep wong edan. Ing jaman saiki apa ora kosok bali ? (Kena uga lawas-lawas wpng Jawa pada melu-melu arambut cekak).
3. Ing jaman biyen, yen wong lanang nganggo klambi laken, moher, linen utawa tricot ….. ing sakbanjure saiki nganggo gabardine, utawa palmbeach, jare bregas gentlemen. Yen ana kang nganggo lurik, jare kaya bakul. Sakbanjure, lawas-lawas, apa ora bias kosok bali, yaiku lurik, dadi panganggo gentlemen lan liyane iku, dianggep panggo kolot ???
4. Ing jaman biyen, yen ana bocah wadon sekolah, jare …… bocah wadon angger wis bias ngliwet, nyambel lan olah-olah, wis cukup. Dene weruh aksara, mundak lancing sarta gampang bisane laku ngiwa.
Ing jaman saiki kapriye ? Pirang atus utawa pirang ewu wong wadon bered kang ora susah bias maca utawa nulis ?
5. Ing jaman biyen, yen ana wong nom rerembugan kang ndakik-dakik, metokake tembung-tembung kang magepokan Ngelmu, kang tuwa-tuwa sanajan ora mangerti pisan, mbanjur bae ngarani “kemaki”.
Tekan saprene, panuntun-panuntun kang tujuwane nggugah pikiraning sapada-pada, murih keslametaning awak lan dijawane sok oleh alangan werna-werna saka ing ngendi bae sarta sapa bae kang panemune isih kolot lan ora nduweni adil ing batine. Luwih-luwih
ora lumrah, ing saiki bias lumrah. Mangkono uga kosok baline.
II. Sarehne manungsa iku pada nduweni akal lan budi, murih tumuli kebukane, perlu srana panggula wentah lan piwulang.
III. Panggawe ala iku luwih gampang kelakone, mulane jare Yai, merga direwangi dening setan. Dene panggawe becik iku akeh rubeda lan pepalange, bisane klakon kudu klawan tatag tanggon, ora perduli marang akasangsaran. Ora mung jaman saiki bae, malah para rasul pisan (miturut crita) panandange sangsara luwih-luwih tinimbang salumrahe manungsa, jalaran piwulang kang digiyarake dek kala samana dianggep ora lumrah, mulane ora kurang-kurang mungsuhe.
Ing jaman saiki piwulang-piwulang mau kanggo apa ora, wis dadi lumrah
tegel mitenah marang gurune, marga saka kapetengan ing budi.
Contone : Budha Gautama, difitnah dening Dewa Data, Nabi Ngisa difinah dening Judas
miturut dongen bae, kanyatahane kongsi jaman saiki uga ora kurang-kurang.
Yen mangkono sarehne wis genah yen abot lan akeh rubedane, enake apa luwih becik nggawe ala bae ? (Yen
kanggo nenangi utawa pambukaning nalare para sedulur lan anak putu kang isih pada tuna ing kawruh.
Mungguh kabodoane kang ngarang iki wis katerangake ing bubuka, dadi yen isine laying iki akeh kakurangane akeh klirune, iku wis pantese. Nanging, sanadyan mangkonoa, meksa iya luwung kanggo wewacane wong kang wis tuwuh gagasane kepengin marang Ngelmu Tuwa.
Sarehne ing Kitab iki akeh prakara kang tumrap liyan kineker, nanging ing kene kaeblakaken bae, gunane supaya ora
nganggo tembung kang gampang-gampang lan ukara kang lugu (pancen ora bias tembung kang ndakik-dakik). Waton pamacane klawan titi, iya gampang bisane nyandak marang surasane (nanging kudu nrima sa-anane !!!!).
Ing jaman saiki wis akeh pamulangan warna-warna, kawruh lan kagunan wis sumebar, akeh wong pinter ……. Lanang wadon isih pada bocah-bocah wis akeh pangertine – tipis – gugon – tuhone – ora gampang diapusi sabarang prakara kudu klawan katerangan kang ceta, sarta kudu miturut gagrag anyar. Saiki wis jaman kemajuan ….. kabeh-kabeh sarwa maju ….. kayata : sembarang sarwa migunakake tehnologi.
Ora mung pamarsudi marang kawruh lahir bae, dalasan marang kawruh batin uga maju. Wetune Kitab-kitab kang ngemot kawruh kasunyatan nrucuk kaya jamur. Warganing pakumpulan-pakumpulan kang mligi ngrembug prakara iku, sangsaya ngrebda. Nom tuwa, lanang wadon, sanyandak-nyandake pada merlokake nggagas marang ngelmu Tuwa, bakal kanggo sangu mbesuk yen mati.
Yen pinuju kekumpulan, pada babantahan, unggul-
lan anak putu kang sudi maca laying iki, aja enggal-enggal pracaya ….. nanging uga aja gumampang mbanjur nyela marang surasane, sadurungr nimbang-nimbang, nglaras klawan sucining ati (bening Angen-angen) klawan adil sakadare. ###
Yen ana kang nganggep kliru marang Surasane Kitab iki, pomo para sedulur lan
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA –
Jacob Mossel (Enkhuizen, 28 November 1704 - Batavia, 15 Mei 1761), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 28. Dhèwèké maréntah antara taun 1750 – 1761.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jacob_Mossel&oldid=804619"	Menu navigasi
guês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 8 Maret 2013.
saking solo nitih bis nopo nggih??
lajeng mandhap krapyak ten bandara nitih transsemarang wonten ingkang mlebet bandara mas?
14/01/2016 at 02:34	Nitih bis jurusan mangkang mas
14/01/2016 at 02:34	Muncul, ismo, rajawali
Kabupaten Rembang menyusuri Sungai Lasem di Kecamatan Rembang,
bayaran 3 sasi kepungkur durung entek entek. Durung entek maksute utuh tapi mbuh nandi parak e.
dusone	30 Maret 2009 at 1:03 pm	iyo, aku jan-jane yo mesakne ro bakule tapi kepiye
nek tuku djarum regane 7800,dadine 8300.
melaku wae nek ra yo ndonone???he lumayane 500,nek dkumpulke iso nggo munggah kaji.
Lurus: Gunung Merapi - Keraton Yogy...
PeDe..nya soale nek bener areb di tukoke wedang Ronde koyo cah cilik yaa… padahal wes wanai seneng karo Cah Ayu… hihihihi
Rumangsa Pinter, bener dewe, PeDe maneh… jebulane salah… hihihihi
Wisanggeni utawa Antasena neng pase Nakula lan Sadewa wong
lha konco lawas…piye kabare mas isih dodol doro opo wis alih
sekalipun… Tapi kalo Koment mah sering… hihihi…
TukiPon says:	31 October 2009 at 09:48	Ora tangi turu ding mengko ndak di kiro madani kang Tono dadi Kumbokarno hihihihi….
TukiPon says:	31 October 2009 at 10:09	Lha waktu
edan tur pengung sing arane Kala Bendono iki kleru ora yoo… ananging senajan edan lan pengung… Dewo-dewo ora ono sing iso ngalahke malah menurut critane yo dadi kekasihe poro Dewoto…
jiwo…siJI tur doWO…lha apa sing diduweni menungso kang awujud siji tur dowo?? … Reply
TukiPon says:	31 October 2009 at 09:53	kang saya nyoba njawab ya…
DUPA Tanpo Wujud… kang awujud manungal pancer sak sodo lanang marang Allah/Tuhan/GUSTI/Sang Hyang
Kromo Inggil:Ngaturaken sugeng riyadi,
senenge pak Kidh. Ayo diajaki maneh liyane.
Monggo mas Totok, pak Mad, Bah Dowo, pak Karyo, pak Joned, dll
tulisanipun Pak Giman dados kelingan jenatipun ibu kulo-ibu Sukartinah-kanjeng ibu ugi asli kidulan, saking tlatah Ngaglik Sleman.
Yen mboten salah kemutan, Pak Giman satu angkatan kalih almarhumah ibu wekdal nglanjutaken program D2. Leres nggih Pak?
Sugeng rawuh; akhirnya pak Kidhal ada yang ngancani.
@ pak Kidhal : tambah gayeng ya pak Kidh, ono mas Totok, saiki disusul pak Giman, kiro-kiro sopo maneh
BEKANING NGAURIP LAN TAPANING NGAURIP | alangalangkumitir
duwur mau, sadat luwange asring andadekake ora widada ing uripe, mula menawa bisa suminggah saka sakehing beka iku tamtu andadekake prayoga lulus raharja ing uripe, luwih utama menawa bisa anglakoni kang dadi kawajibane tapaning ngaurip sarta zakate pisan, kaya ing ngisor iki pratelane.
7. Atma, tapane awas, zakate emut.
Kajaba saka iku ana maneh kang wenang ditapani utawa kazakatan, kaya ing ngisor iki pratelane.
1. Netra, tapane anyegah sare, zakate lumuh aningali ing kamelikan.
2. Karna, tapane anyegah napsu hawa, zakate lumuh amiyarsa para padu.
3. Grana, tapane anyegah ngunjuk,
4. Lesan, tapane anyegah dahar, zakate lumuh angrasani liyan (wong).
5. Parji (Kelamin), tapane anyegah
janma utama, mula ana bebasan saka wasiyate Kanjeng Susuhunan ing Ngampekdenta, kang kadawuhake marang para putra wayah kaya ing ngisor iki.
1. Turuwa yen arep napsu : tegese, menawa rumangsa arep metu napsune kasamura turu.
2. Napsuwa yen arep perang : tegese, menawa arep perang karo mungsuh diwanek-wanekna wetuning napsu.
3. Peranga yen arep mangan : tegese, menawa karasa luwe banget arep mangan, kasayutana kaya mangsah prang sabil.
4. Mangana yen arep lukaku : tegese, menawa arep lelungan adoh, asarapana dahar ing sawatara.
5. Lumakuwa yen arep turu : tegese, menawa karasa arip arep sare, sinamura kanggo mlaku-mlaku.
Menawa dek isih jaman Budha ana bebasan mangkena.
Dene pakolehe tapa iki amung laku kang ora kawistara iya iku tansah prayitna ing uripe, kaya ta, obahing badan kudu angarah-arah, kedaling lesan kudu angirih-irih, empane mawa papan, ptrape kanti
mangkono, tamtu lulus ing solah bawane, kayumanan ing sakarsane, sabab ana bebasan kaya ing ngisor iki.
Rangkot-rungkiding badan, kalingan dening solah susila; Garap-gangsuling lesan, kalingan dening gelem angalah wicara; Warna
kang binasakake rongkot-rungkuding badan iku mawa carobo demen anganggo sandangan kusut, garap-gangsuling lesan iku manwa kasaluru ing ujar saru, warna ala iku kang ora sambada, sifat kuciwa iku kang darbe cacat, taliti sudra iku tedaking wong cilik, samona iku masa borong ing pangganggo, aku drema amedarake bae, sarehne durmh bisa anglakoni dewe, dadi amung atur pepuji marang kang kasdu amarsudi, muga-muga pada bisaa anglakoni saka oleh parmaning Pangeran kang asifat murah ing dunya asih ing achirat. Allahumma istajib du’a ana bil chirati, amin amin amin amin ya rabbal alami.
February 4, 2009 – 12:31 am oiya… nyadhong dawuh.. sangking Para utomo… bilih kersoho paring pitedah tumprap kawulo bab :
banyuwangi.. trus teko banyuwangi numpak sepitbot.. wakakakak.. cek ne mangkel silup-silup sing
Ragam Hias Batik Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Simeulue Timur kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Simeulue Timur, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
SimeulueSimeulue Timur, SimeulueKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Reog24 Juli 2010 Pagelaran Wayang Kulit Ki Manteb Sudarsono ”Pandhu Jumeneng”25 Juli 2010 Ketoprak Gabungan26 Juli 2010 Pagelaran Wayang Kulit Ki Anom Suroto ”Parikesit Jadi Ratu”27 Juli 2010 Pelantikan Bupati & Wabup 2010-2015 dr. H. Harsono Boyongan
Mas Nono Wajak: Pranata Adicara Pawiwahan Temanten
laksitaning adicara. Rehning kados2 putra temanten putri anggenipun hanglulur salira hangelus wadana miwah hangadi busana sampun paripurna. Sumangga kita tumapak ing adicara minangka purwakaning pahargyan, nun inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga. Wondene ingkang hanganti sowanipun sri atmaja temanten putri nun inggih panjenenganipun Ibu …A… saha Ibu …B.. . Hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kawula sumanggaken dhumateng para2 ingkang piniji. Miyosipun putra temanten putri binarung ungeling Ketawang Sekarteja laras slendro pathet manyura. Sumangga, nuwun.Badhe methukPanjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi. Kawistingal sri atmaja temanten putri sampun lenggah anggana raras, tegesipun lenggah piyambakan saperlu nyenyadhang tumuruning Wahyu Jodho. Tanggaping sasmita risang duta pamethuk nun inggih panjenenganipun Bapa ……A…. saha Bapa ……B… mangka angayahi jejibahan luhur, kepareng badhe medal pasilan tumuju dhumateng peleremanipun
sampun dumugi sasana ingkang tinuju, nulya hanjengkaraken putra temanten kakung. Jengkaring putra temanten kakung ginarubyuk
binarung ungeling Ladrang Wilujeng laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.Badhe pasrahWus samekta ing gati, nun inggih sri atmaja temanten kakung sampun jumeneng sangajenging wiwara pawiwahan, kepareng badhe hanetepi upacara pasrah. Cucuking cundaka ingkang dipun sarirani panjenenganipun Bapa C miwah pengapiting putra temanten kakung panjenenganipun Bapa …B….. saha Bapa ……A…. kados sampun samekta, kepareng badhe masrahaken risang pinanganten kakung dhumateng ngarsanipun Bapa Y ingkang kalenggahan mangke badhe dipun sarirani panjenenganipun Bapa D. Wondene ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bapa ……E…. saha Bapa …F…. Ing salajengipun, dhumateng panjenenganipun para2 ingkang piniji, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.Badhe nampiSatuhu tatas titis wijang gamblang
Salajengipun, Bapa D talanging basa Bapa Y kepareng badhe hanampi sang pindha narendra. Ing wasana, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.Badhe panggihWus paripurna pasrah-panampining putra temanten kakung kanthi wilujeng nirbaya nirwikara.
ingkang sampun sinengker. Wondene para paraga ingkang piniji nun inggih: Ingkang mratitisaken panggih putra temanten panjenenganipun Ibu …C…… Ingkang hanganti temanten kakung Bapa …E….. dalasan Bapa …F…. Ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu …A…. saha Ibu …B… Dhumateng sanggya para tamu, keparenga jumeneng sawetawis saperlu paring puji pangestu dhumateng panggihing temanten. Awit saking panjurung pangestu panjenengan sami, mugi upacara panggih punika kalis ing rubeda nir ing sambekala. Rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng panjenenganipun para2 ingkang piniji.
Sumangga, nuwun.Badhe krobonganTinon wus paripurna upacara panggih, satuhu trep pindha curiga panggih kaliyan warangka. Bebasan getih rong tetes, daging rong tempel, balung rong ceklek, samangka wus manunggal dadya
angayahi darmaning kodrat. Jejering gesang kedah jejodhohan minangka sarana nangkaraken wiji kinarya lestarining tumuwuh.Para tamu kakung sumawana putri, ngancik adicara salajengipun nun inggih upacara krobongan anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah. Upacara krobongan punika antawisipun: timbangan, kacar-kucur, dulangan saha ngunjuk rujak degan. Wondene ingkang badhe mratitisaken lampahing upacara krobongan nun inggih panjenengnipun Ibu ……C…….. Dhumateng ingkang tinanggenah, wekdal saha papan kawula sumanggakaken. Lampahing upacara krobongan binarung ungeling Ladrang Sri Widodo laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.Badhe rawuhipun besanPanjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi, madyaning suka ing kalenggahan punika boten kekilapan kadang besan sutresna nun inggih yayah rena putra temanten kakung, lekasing sedya ugi nderek mangayubagya keparengipun Bapa Y ingkang hamiwaha
pinapag saha ingacaran panjenenganipun BI ……A…. lajeng kalarapaken saha katampi panjenenganipun BI Y. Menggah rawuhipun kadang besan kabiwadha ungeling Ladrang Tirta Kencana laras pelog pathet nem. Sumangga, nuwun.Badhe upacara sungkemSanggya para tamu, kadang besan sutresna panjenenganipun Bapa Ibu X sampun lenggah aben ajeng kaliyan panjenenganipun Bapa Ibu Y wonten sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sarimbit. Dumateng para2 ingkang piniji rahayuning sedya kasumanggakaken. Tumapaking adicara sungkeman binarung ungeling Ladrang Mugi Rahayu laras slendro pathet manyura (= Sekar Pangkur Paripurna laras pelog pathet nem). Sumangga, nuwun.Badhe pambagyaharjaPara tamu kakung sumawana putri, panjenenganipun Bapa Y badhe marak ngabyantara sami, saperlu ngatruraken pambagyaharja, miwah wudharing gantha, lekas wekasing sedya, wigatosing gati. Inggih kabekta saking raos bombong miwah mongkoging manah, karana karoban ing sih sedaya ingkang sampun kepareng hanjenengi, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih menawi boten saged kawiyos ing lathi, namung kandheg wonten ing jangga, mila lajeng hanyaraya dhumateng panjenenganipun Bapa D. Ing salajengipun dhumateng para2 ingkang piniji, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.Bakdha pambagyaharjaSatuhu tatas titis terang gamblang wijang wijiling pangandika, kaduk ruruh hangarah prana panjenenganipun Bapa D anggenipun ngaturaken pambagyaharja miwah wosing gati sampun paripurna. Ing salajengipun, keparenga para tamu pinarak ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih sinambi nglaras rarasing gendhing2 saking pita swara ngantos dumugi parpurnaning panghargyan. Sumangga, nuwun.Badhe kirab kanarendranSanggya para tamu,
kanarendran, santun busana ksatriyan. Tataning kirab sinanggit ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados2 sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, menggah kaleksananing sedya kawula sumanggakaken dhumateng para2 ingkang piniji. Jengkaring Sang Suba Manggala, lamun cinandra kawistara piyaking ngarsa tangkep ing wuri Gendhing Ayak-ayakan laras pelog pathet barang [binarung ungeling Sekar Pangkur Gedhong Kuning laras pelog pathet barang]. Wondene jengkaring temanten sarimbit saking sasana
kasatriyanPara tamu kakung sumawana putri ingkang winantu sagunging pakurmatan, kados2 putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna, keparenging sedya badhe humarak
Badhe selingan beksanPara rawuh saha para lenggah, kinarya hamiyak sepining swasana miwah hanglelipur tyas, badhe kaaturaken pasugatan lelangen beksan ……………………… ingkang badhe kaaturaken dening Rara …….. cs. Dhumateng para lebda ing budaya ingkang tinanggenah ngayahi gati, wekdal saha papan kasumanggakaken. Sumangga nuwun.Sasampunipun selingan beksanSatuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting beksan ……………., mugi2 handayani dhumateng temanten
adicara salajengipun, kasuwun panjenenganipun para tamu lelenggahan kanthi mirunggan, sinambi nglaras rarasing gendhing2 ingkang badhe kaaturaken dening Paguyuban Karawitan Pranatalaras, ingkang dipun sesepuhi panjenenganipun Bapa Tjahjana. Dhumateng para wirapradangga, keparenga ngaturaken gendhing2 ingkang jumbuh kaliyan swasana pahargyan ing hari/ratri kalenggahan punika.Sasampunipun selingan gendhingSatuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting gendhing2 [dening] …….……………., mugi2 handayani dhumateng para tamu ingkang katemben wawan pangandikan, langkung2 dhumateng BI Y sakulawangsa anggenipun hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi.Badhe waosan dongaSanggya para tamu, ngancik adicara salajengipun nun inggih waosan donga dening tetuwangga ingkang piniji. Atur donga konjuk dhumateng Gusti, mugi-mugi panjenenganipun BI Y anggenipun hanetepi darmaning sepuh, hamiwaha putra mahargya siwi, tansah winantu ing suka basuki. Semanten ugi temanten sarimbit anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan agung, tansah atut runtut dumugi kaken2 lan ninen2 bagya mulya ingkang sinedya rahayu ingkang tinemu basuki ingkang kahesti gagah ingkang jinangkah. Wondene ingkang piniji kepareng badhe ngaturaken donga panjenenganipun B/I ………., ingkang punika sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga nuwun.Sasampunipun waosan dongaSanadyan wus paripurna atur donga dening tetuwangga ingkang piniji, parandene maksih kapireng suwantenipun lamat2 dumeling ing akasa, sumusup hima himantaka, saya ndedel nggayuh wiyati, satemah maweh prabawa hanelahi. Mratandani katarima pamintane mring Gusti, mbabar wahyu kanugrahan suci, tumanduk panjenenganipun ingkang hamengku gati, ingkang katemben hamiwaha putra mahargya siwi, mugi tetep winengku ing suka basuki, lestari salami-lami, tur kathah rejeki, lumintu dhumateng para tamu kakung-putri. Sanadyan namung reroncening purwakanthi, mugi anthuk berkahing Gusti, numusi dhumateng panjenengan lan kula sami ingkang hanjenengi pawiwahan mriki.Badhe paripurnaning gatiWahyaning mangsakala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Minangka pratandha paripurnaning adicara, kasuwun panjenenganipun BI Y, keparenga hanjengkaraken putra temanten sarimbit tumuju wiwaraning wisma pawiwahan, saperlu hanguntapaken konduring para tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari/ratri kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi rahayuha ingkang samya ginayuh. Jengkaring putra temanten sarimbit
ing hari/ratri kalenggahan punika, lumantar pangendhaliwara sepindah malih panjenenganipun BI Y ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah karawuhan panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang wanuh, wonten lungguh ingkang kirang mungguh, wonten suguh ingkang kirang lawuh, mawantu-wantu ingkang hamengku gati nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka pangendaliwara, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, jenang sela wader pari sesonderan, apuranta menawi lepat atur kawula. Sepindah malih: tahu kecap Purwasari menawi wonten keladuking patrap lan pangucap nyuwun pangaksami. Nuwun, matur nuwun.
Mas Nono, kepareng kulo badhe nyuwun tulung, menawi file ingkang magrupi mp3 wonten mboten nggih?
Prashanthi, heroine Prashanthi, Prashanthi, Prashanthi film, Prashanthi
urip karo kowe/Ora bisa nyenengke atiku (Mas, maafkan aku/Aku minggat,
Para Rasul 14:5 | Wong-wong Ju lan para pinituwané lan uga wong-wong dudu Ju terus pada ngumpul arep milara lan mbandemi watu marang para
Para Rasul 14:55Wong-wong Ju lan para pinituwané lan uga wong-wong dudu Ju terus pada ngumpul arep milara lan mbandemi watu marang para
ila aku nambah tauka ngerintai ke group ke bukai ambi bala kitak ke deka bjual manok ulih bjual, ulih nambah ke pnatai pmisi dira, ulih ngerembai ke dagang manuk sabung enggau lebih manah,
Sugeng warso enggal kagem sedherek Tionghoa, mugi dados
Gitu loh! Hehehe! Ketauan.
tomy says:	02 October 2009 at 10:37	nggayuh kasampurnqan urip iku pancen dudu
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi,
Bayan Puji dijak nonton foto pas enom-e kiro-kiro isih eling gak yo pak Kidh? Sisan Bah Dowo, pak Mat, Kang Ci, wis kuabih. Mesti rame.
Gunging Éndah Wadon tube (140581)
tercampur cuma 1 bangkai.. siji lawan songo choyyy!!! Trus piye lek wis ngene iki.. sing apik
elek sing penting kan atine apik.. hukum ngene iki ora kanggo choyy!!! karepmu ngono lak njalok penake dhewe too..iyo tooo??? Lha piye to kang.. soal atine ora ono sing weroh.. ora usah
jak apik gak kenek…di jak elek tambah ndodro… dadi wong sing demenane subhat kuwi.. mengko soyo suwi soyo atos atine
pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.”
nonton film award winning sex scanes, hentaindo son, luk noi nid ganool, layarkaya21 semi xxx sub indo, indosavebokep, layar kaca88, indowwi bokep, layar kaca21 poorn, layarkaca21 tema kolosal,
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XXV – XXVII | alangalangkumitir
wus sami marêg mariki/ wontên ing jawi punika/ duk mirsa Sri Narapati/ turing putra Sang Dewi/ kalangkung pangungunipun/ wêkasan suka ing tyas/ galihira cilik wukir/ prameswara
wukunipun/ sawusira mangkana/ gya kondur Sri Narapati/ ingkang rama Sri Wiku nganthi kang asta//
19. // (129v)mlerok sang dyah Sarirasa/ sabdanira esmu runtik/ dhasar bangêtSariraga/ tuwane dipun ajani/ mrih rungkête lan mami/ dhasar angkuh
adhuh mirah jiwaningwang/ punapa kang dados runtik/ kang dasih tadhah
25. // sampun tanggung nimas Nonah/ nguripi ing wong kaswasih/ duk aneng pinggir mandaya/ wawalêse Prabu Dewi/ ulun sinêngguh wani/ manglunyat swarjanireng rum/ amung
30. // pan sarwa mangusweng padang/ sru mangras ponang panêpi/ binarung sabdamangraras/ kusuma tansah nginggati/ dhuh Pangran Adipati/ bok dipun sarehsatuhu/ sampun kadi Walonda/ têkanya rigah-arigih/ kaya dhudha wus la(131v)was nêmoni rondha//
mring garwa dyah Sariraga/ kewran panujuning galih/ yen mêlêng dyah Sariraga/ akraos Sang Nata Dewi/ yen mêlêng Prabu Murti/ kraos Sariraga sang rum/ sampun antawis
41. // sêmana Rêkyana Patya/ arsa nusul mangun teki/ gya nutur mring Sri Narendra/ saha srat mêdal ing kori/ Radyan Sêtingkumuning/ sowan lan Jêng Sang
44. // sukeng suta kang taruna/ sang rêtna Kurenta Dewi/ pinundhut lawan Sang Nata/ wau Kya Kalboja Patih/ lêstari mangun teki/ lan garwa nusul mring gunung/ kunêng antara lama/ Dyan Patih Sêtingkumuning/ angêmbani Sang Prabu Gondakusuma//
Sedangkan, putri bungsu Patih Kalbuja, Dewi
luwih kasantosanira/ kang kanggonan ratu kapir/ ing Dalsah kang nagari/ Raja Sadalya ranipun/ myang songsong Tunggulnaga/ wasiyat Jêng Bagendha Mir/ sapa ingkang kanggonan santoseng jagad//
wong sawiji pêksa lancang/ wis minggata ingsun nora pêrduli/ dhasar wasiyat ingsun
mundhut sêrat/ sangking kasang ungêling kang tulis/ pengêt iki layang ingsun/
23. // Radyan Patih angandika/ lah Islama ingsun ingkang nanggoni/ kaki tuwa Eslam sampun/ angling malih Dyan Patya/ kaki tuwa aja sira tutur-tutur/ sun rusake kang brahala/ sêksana dipun parani//
aji lemunan/ ing sakêdhap Dyan Patih kilap datan wruh/ gya matak aji panrawang/ sang dyah wus
kembali direbut. Sang patih pun kembali ke wujud semula.
33. // sabêt gya winrat kêkasang/ payung pêdhang wus sirna tan kaeksi/ Raden Mustal pan mugswa wus/ sang dyah datan uninga/ Radyan Patih asusumbar nguwuh-uwuh/ lah padha nora
maringwang/ ingsun nyata ing Bakdiman nagari/ pothet andêle pakewuh/ ya ingsun Patih Mustal/ nêkanana ing Kakbah yen sira purun/ pan lajêng ing undurira/ Rahaden Sêtingkumuning//
Radyan Mustal ingkang kawar[na] malih(-1)/ Kakbahbudiman wus rawuh/ laju marêg Sang Nata/ Dyan umatur dhuh Gusti hamba ingutus/ dhatêng ing nagari Dalsah/ miwah mring Dustam nagari// Kini
ugi sampun angsal karya/ songsong sabêt sampun kabêkta sami/ Sang Sri Dalsah sampun manut/ manjing agami Islam/ nanging Rajeng Dustam dereng ngantos nungkul/ badhe hamba lajêngêna/ manawi andadangoni// Hamba
dadya sakpêngkêr kawula/ wadyabala arsa nglurug mariki/ sumongga karsa Sang Prabu/ ngandika Sri Narendra/ kakang Patih parentaha mring wadya gung/ sadhiya mêthuk ing yuda/ saha kangmas larap
Raja ing Kuresan/ akakasih Mongka Sri Narapati/ Sang Sri Pamonah ing Babul/ ing Mêsir Sri Manunggya/ samya kathah amisungsung mring Prabu(-1)/ ana atur kreta siyas/ Rajeng Kuresan nyaosi// raja negara Kuresan bernama Raja Mangka, Raja Pamonah dari Babul, Raja
kang wong wadon kapindho maksih taruna/ ingsun wong laki-laki/ tan kêlar mangampah/ kudu arsa kudua/ yata dyah Kalpikawati/ apan miyarsa/ wuwuseRajeng Kuseni(+1)//
saking Iskandar Raja/ yen munya geger wong kapir/ Sang Prabu Dibya/ sampun nitih turanggi// Dunia bagai digoyang. Pasukan kafir
manusscripts ingkang wonten blog AAK, mugi tansaha lestari budaya kita. Sinten malih ingkang ngleluri budaya
syukrulillah, kulo saged manggihaken situs alangalangkumitir ingkang ngewrat manuscript-manuscript tilaranipun leluhur. Salajengipun kulo nyuwun palilah Ki Mas Kumitir, nderek posting manuscript-manuscript lami punika
boten ngantos kapilut dayanipun globalisasi ingkang bekta kabudayaan Barat miwah golongan fundamentalisme Islam ingkang bekta kabudayan Arab badui.
Mugi Gusti Kang Murbeng gesang tansah paring rahmat, taufiq, hidayah dateng panjenengan miwah keluarga supados saged angleluri kabudayan bangsa tilaran leluhur ingkang adiluhung. Jazakumullah khoiron katsiron. Nuwun.
November 3, 2011 – 12:37 am Naskah kuno warisan
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	SYEKH SITI JENAR BAPAK ILMU HENING JAWA	AJARAN R.M.P
Sakmenika proyek bumper acara wayang, kanggeh mengeti ambal warsa kaping 92 taun Kabupaten Sleman. Dipun damel setunggal dinten. Gandheng sakmenika proyek dadakan, nggih nggarapipun namung sak simpel-simpelenipun lan sak cekakipun, kanti durasi 10". Mekaten deskripsi saking kulo,...matur nuwun...
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XXI – XXIV | alangalangkumitir
4. // Kyana Patih tinubruk dening wong kathah/ bingung karoban tandhing/ amundur sêksana/ tandya kapêthuk sigra/ ing Gusti Sri Kondhabumi/ sarya nêbda kras/ duka yayah sinipi// Kyai Patih
ing wingking/ paran kang sinêja/ ing wingking pundi pinongka(+1)/ tigas kawuryan Dyan Mantri/ sintên sinambat/ yata sang Raja pêkik//
merasa ksatria ini mirip sekali dengan Sang Raja (Gandakusuma). Sang ksatria rupawan berkata lembut,
24. // lah ta iya sira Prabu Dasaboja/ dene prapteng sun iki/ arsa tutulunga/ iya marang ing sira/ genira mangrata kapir/ ingsun watara/ sira kasoran jurit//
pramilane gustimu cidra ing aprang/ ora nêkani jurit/ pan awit punika/ ingkang dadya rubeda/ nging sira ywa darbe pikir/ sumêlang driya/ ingsun têtulung jurit//
Segera ia hela kudanya merangsek maju ke medan laga. Pedangnya terhunus. Kuda berlari bagai kilat.
34. // wadya kopar duk sinabêd direng pêdhang/ sapisan tuk sakêthi/ sayuta kang prapta/ sinabêt wus asirna/ ing wuri maksih anggili/ Rahadyan Arya/ datan kewran ing galih//
40. // asru krodha jaja bang mawinga-winga/ asru nêbda Sang Aji/ de bocah kêparat/ ngaku dudu manungsa/ ingsun duga rada dhanggling/ eman rupanta/ sarwa mangikal
pêdhangira rinêbat pan wus kêna(-1)/ pinutung dadya kalih/
5. // padha suraka den umyung(+1)/ wadya kabeh kêjaba mung ingsun/ kang dhingini prajurit ing
wus pêthuk ing kalihipun(+1)/ sarêng mulat Nateng Minangkabu/ jroning driya sumêdhot wau Sang Aji/ dadya sirna dukanipun/ ketang sênêngireng
9. // iku prayoganipun/ sira uga pantês ing satuhu/ nora pantês yen pranga kêlawan mami/ pantêse sira lan ingsun/ prasobatan bae manggon//
Minangkabu/ nyêlak arsa jawil pipinipun/ lagya nglawe tinuleh enggal nginggati/ êndhase tinabok luput/ tinututan liyak bolong// Raja Minangkabu semakin berani. Ia mendekat dengan maksud ingin mencolek pipi sang ksatria.
nanging datan katingal/ Radyan Arkamaya sru kagyat ing kalbu/ amyarsa suraking wadya/ kewran sajronireng
2. // dene mungsuh tan kapyarsa/ mingak-minguk kanan miwah ing kering/ anging kuda wus andulu/ marang prajurit setan/ pun sêba sêmana sajroning kalbu(-1)/ dhuh Gusti punika mêngsah/ bêlis sampun
minta aksama/ awit saking riridhuning manah kuwur/ mugi
kêjaba mung jêngandika/ sampun ingkang kinen salin
lamun durung tutugna karêpmu kucir(+1)/ lah payo mara den gupuh/ bijigi iki sela/ Sri ing Cina tumungkul datan sumaur/ yen sira wis yêkti tobat/ ingsun golekêna
20. // lêbunya pan sabên warsa/ gya Sri Dasaboja aris nambungi/ lan teh sagulanipun(-1)/ ywa nganti kakurangan/ gula
ngandika/ ing Sang Nateng Cina sêbdanya manis/ lah undhangana wadyamu/ Sri Cina awotsêkar/ sigra ingkang
Arkamaya/ angandika marang Narendra kalih/ heh ta Mraja Dasabahu/ lawan sira Sirpolak/ pan wus rampung manira arsa kundur (-1)/ marang pacêngkramaningwang/ padha kariya basuki//
ngandika/ wus kariya ingsun arsa mulih(-1)/ turongga sigra amumbul/ napak anggayuh wiyat/ kunêng ingkang Raja kakalih winuwus/ pan samya
wus angsal samadya sasi/ sigra Sang Sri Dasaboja/ pan arsa budhal ing mangke/ ngandika mring Nateng Cina/ heh ta Prabu Sirpolak/ iya mêngko karsaningsun/ ingsun arsa bubudhalan//
Sri Raja Cina, “Hai Prabu Sirpolak, saat ini aku hendak berangkat.
4. // ondhangana wadya sami/ sandika Sri Nateng Cina/ gya undhang marang wadyane/ sigra ingkang wadyabala/ sudhiya pêrdandanan/ tandya Sang Sri Dasabahu/ mijil saking jroning pura//
ingkang para wadon/ samya ngungun jroning driya/ nêbda dyah Sarirasa/ padha s[a]lamêt ing
ngandika Sang Dewi/ Pangeran wontên punapa/ dene têka dhêlag-dhêlog/ punapa den raosêna/ Jêng Pangran ngandikanya/ pan wontên kraos ing kalbu/ mung dika dadya supênan//
kocapa ingkang lumaris/ anênggih Sri Dasaboja/ sêmana prapta lampahe/ têlatahireng nagara/ undhang mring para wadya/ wus tata lampahing wau/ tan dangu anulya
inggih Gusti Sang Nata/ pan lagya (117v)prapta lan(?) banjur/ Sri Cina kagyat ing driya//
Sri Kandhabumi berkata gugup, “Apakah Sang Raja berkenan
matur carita/ ulun dawêg rikalane/ wiwitipun dados pêrang/ sampun karumiyinan/ dhumatêng ing mêngsah ulun/ tiyang Cina wus
30. // rayahan rajabrana di/ tuwin nyonyah kang yu endah/ samangke wus hamba boyong/ katura Kangjêng Narendra/ pundi kang dad[o]s karsa/ pun bapa sewu jumurung/ sênajan ingkang
Paduka. Mana yang Paduka kehendaki, Bapa turut saja.
31. // kinarsan kinarya gundhik/ langkunganipun kawula/ blebera dhatêng kang maos/ nadyan ingkang samya myarsa/ nuwun ingkang paminta/ mesêm ngandika Sang
41. // awasta Sêktingkumuning/ ajujuluk Raden Mustal/ Rujakjênu paparabe/ yen andika madêg nata/ punika patihira/ mêsthi kang kraton linuhur/ dhasar wus sêdya ngabrata//
Namanya Sektingkumuning. Ia dijuluki pula Raden Mustal atau Rujakjenu. Bila Paduka menjadi raja dan ia menjadi patih Paduka,
47. // kunêng kang mangun sêmedi/ kocap Dyan Kanekaputra/ tansah pitêkur lampahe/ sampun gangsal wêlas warsa/ dennya ambangun brongta/ tanpa dhahar tanpa turu/ lawan ora mêdhar sabda//
liyaning waktu ngabêkti/ tansah tahmil anrang cipta/ sampun katrima sêdyane/ praptane dyah kalihira/ ngrasuk kang poncadriya/ rinasuk sariranya suh/ amindha
57. // sang rêtna tansah nututi/ Rahadyan Kanekaputra/ sundhul ing langit pêsate/ kapêthuk lan
wontên ing pêrtapan mami/ dasih wus lami nrang brongta/ mung Paduka kang sun pados/ hamba wayahing Apatya/ Bandarngalim nagara/ Kaneka ingkang susunu/ pun Mustal nama kawula//
lan ngong kinen mangunteki/ wontên ing ngarsa punika/ ambisu tan sung wiraos/ yen dereng panggih Panduka/ mangke
79. // datan kawarna ing margi/ prapta ing Katbahbudiman/ jujug sajroningkadhaton/ Sang Nata (125v)nuju pinarak/ neng ing jrambah jro pura/ lan prameswari sang ayu/ kasaru ing praptanira//
dyah Sariraga sru nangis/ sasambat amêlas arsa/ adhuh ibu ramaningong/ sang dyah nulya lênggah tata/ sarwi matur ing rama/ Jêng rama salamenipun/ ulun neng Kondhabuwana//
Lasem, Nasibmu Kini… | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sampeyan iku wes tuek dadi ga usah macem-macem kepingin niru koyok iku...wes ambu
Sundanese puppet show. Unlike Javanese wayang puppet, wayang golek
Pekalongan, Pemalang, Purworejo, Rembang, Purbalingga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon Progo,
Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi,
Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Banjarnegara, Rembang,
Ana ing agama Hindu, Gautama Buddha kacantum ana ing kitab Purana (Susastra Hindu) minangka awatara (inkarnasi) kasanga ing antarane sepuluh awatara (Dasawatara) Dewa Wisnu. Ana ing Bhagawatapurana, Buddha disebut minangka awatara kang angka patlikur ing antarane selawe awatara Wisnu. Tembung buddha ateges "Beliau kang antuk pancerahan" lan bisa pinuju marang Buddha sakliyane kajaba Gautama Buddha, kang ngadegake Buddhisme kang kawentar nganti jaman saiki.[1]
Benten kaliyan ajaran hindu, ajaran Gautama Buddha boten nekenaken kawontenan “Tuhan sang Pencipta”, saengga agama Buddha kalebet bageyan saking salah satunggaling aliran nāstika ( heterodoks: kanthi harfiah ateges “punika boten wonten”) miturut aliran-aliran agama Dharma sanesipun, kadosta Dwaita, ananging wonten ing sanesipun kadosta, Adwaita, langkung mirip kaliyan ajaran Buddhisme, saking wujud menapa dene filsafatipun.[2]
Buddha wonten ing Sastra Hindu[besut | besut sumber]
Sang Buddha kasebutaken wonten ing maneka kitab Hindu, kalebet ing kathah Purana. Ananging, boten sadayanipun ngacu dhumateng tiyang Buddha ingkang sami, ngengeti bilih Buddha boten naming setunggal; maneka ing salebeting ngacu dhumateng tiyang sanes, saha panyebutan tembung Buddha ateges “sawijining tiyang ingkangga gadhah buddhi.” Kathahipun saking pangginanaan tembung buddha kasebut ngacu dhumateng pambangun Buddhisme (Siddharta Gautama). Purana mendeskripsikakenipun kanthi kalih peran: menyebarken ajaran palsu saperlu nyesataken kaum asura (makhluk sesat, panentang dewa) saha sajinisipun, saha ngritik pangorbanan kéwan kadosta ingkang sampun katemtokaken wonten ing Weda. Kitab Purana ingkang nyebataken Buddha kalebet ing dhaptar
Wonten ing kitab Purana, biasanipun Buddha dipunsebut minangka awatara kasanga saking sedasa Awatara Wisnu. Asring Buddha dipunsebut minangka yogi utawi yogācārya, saha minangka sanyasin (petapa). Biasanipun bapakipun dipunsebut Suddhodhana, sami kaliyan tradisi Buddhisme, dene wonten ing kitab sanesipun bapak Sang Buddha dipunsebut Anjana utawi Jina.[4]. Sang Buddha dipungambarkan minangka sosok rupawan (devasundara-rūpa), kanthi kulit pethak utawi abrit pucet, saha ngagem juah abrit utawi abrit semu coklat. Wonten ing maneka Purana, Sang Buddha dipunjelasaken minangka panjalmaning saking Wisnu ingkang mandhap ing donya saperlu nyesataken para asura ewadene manungsa
Weda. Kitab Bhawishyapurana nyebataken kados punika: Ing masa punika, ngenget jamanipun Kaliyuga, Dewa Wisnu njalma dados Gautama, sawijining Shakyamuni, saha ngajaraken dharma Buddha dangunipun sedasa taun. Lajeng Shuddhodana mamarentah dangunipun kalih dasa taun, sarta Shakyasimha dangunipun kalih dasa taun ugi. Ing tahap kapisan kaliyuga, dalan Weda dipunrisak saha sadaya tiyang kakung dados umat Buddha. Tiyang – tiyang ingkang pados parlindungan dhumateng Dewa Wisnu dados sesat.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 6 Oktober 2016.
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 –
Kairing gending Palugangsa dhawah Gdh. Widasari kalajengaken Ktw Subakastawa,kulo amiwiti nyerat. Kados dene urubing blencong ingkang
sarananipun. Hyang Widhi ingkang kagungan. Hyang Maha Kuwoso amriksani.PambukoMboten kacatet, kala punopo Pak Arjo Sopuro wiwit manggen ing kampung Koplakan Kecamatan Pare Kabupaten Kediri Jawa Timur. Koplakan puniko nami kampung panggenanipun tetiyang ingkang gadah kapal (kuda = jaran) kangge dokar angkutan.Watak ingkang keras lan jujur pinongko dados cirinipun Pak Arjo Sopuro. Wonten malih, yen sampun dumugi titi wanci perjanjen, kamongko dereng saged anetepi, bingungipun kepati. Keras, jujur lan netepi janji, puniko ingkang saged kaconto ing bab wewatakanipun. Sudagar inten barleyan ing Kediri lan Pare asring anitipaken daganganipun dateng Pak Ardjo Sopuro awit saged kapercados lan tamtu anetepi janji.Rikala samanten ing tengahing abad 20, pedamelanipun dados tukang cukur rikmo kangge anggesangi semah, putro tiga lan putri satunggal. Ingkang pembarep Sardjono, lajeng
ingkang raket.Pak Ardjo Sopuro gadah tetepangan minongko saderek inggih puniko Pak Sukemi Handini (sopir angkutan) , Pak DjojoDjaimun (tukang sepatu, mboten kagungan turun), Pak Soma Giman (kernet, putro-putrinipun kalih-welas) , Pak Reso Kasirin (dagang kain batik) mboten kagungan turun, Pak Danu Mihardjo (Mantri Guru SD), lan Pak Jumadi (sopir). Taksih kathah poro mitranipun ingkang dereng kacathet. Griyanipun Pak Reso Kasirin ingkang paling celak, kasusul Pak Joyo Jaimun, Pak Jumadi, lan Pak Kemi ing dusun Gedang Sewu, watawis 300 meter arah mangidul saking griyanipun Pak Arjo. Pak Danu ing Gang Pandan celak Koplakan, dene Pak Soma Giman ing kampung Plongko, watawis 500 meter arah mangaler.Sadaya sami kekirangan ing bab sandang tuwin pangan. Pedamelan cukur rikmo puniko asilipun sakedik, mboten nyekapi kangge sakulawarga. Ing antawisipun saderek pitu puniko Pak Kemi (Sukemi Handini) ingkang radi nyekapi, sabab sak lintunipun saking pedamelan sopir ugi gadah sabin sanajan namung sapro gangsal hektar. Waradin sami kekirangan ing bab pangupa jiwa.Pados "tiyang sepuh"Awit sadaya rumaos kasekengan ing bab pangupo jiwo, antawis warsa 1952, saderek tigo (Pak Arjo Sopuro, Pak Kemi, Pak Joyo Jaimun lan Pak Soma Giman) puniko sami rembagan kados pundi caranipun supados angsal asil ingkang radi mingsro. Putusaning rembag, bade pados ‘tiyang sepuh’ ingkang saged anedahaken margi kangge nambah asil. .Naliko samanten ing Pare wonten paguron ingkang kasusro naminipun Murti Tomo Waskito Tunggal (nyuwun ngapunten, sanes Hardo Pusoro) kapimpin dening Pak Citro. Panderekipun kathah, langkung malih saking njawi kitho Pare. Satunggaling wekdal, ambiwaraken yen dinten makaten tanggal samanten jam tartamtu Pak Citro bade wangsul ing jaman kalanggengan (seda= mati). Ewon tetiyang kaangkut atusan mobil sami dateng dalemipun ing dinten ingkang katamtokaken kalawau. Sadaya bade anekseni kok wonten tiyang ingkang saged namtokaken pejahipun piyambak. Kawusanan sadaya cabar, Pak Citro taksih sugeng ngantos pinten-pinten warsa malih. Salajengipun paguronipun sepen, tetiyang sampun sami kirang percados malih.Wonten paguron nami Suwono (Suwung Ono). Ing ngriku mitra sekawan puniko sami sarembag ndatengi. Ancasipun namung nyuwun sarana, supados gampil anggenipun pados rejeki. Naliko rawuh, ingkang kagungan dalem (Pak Sastro asmanipun, katelah Pak Sastro Suwono) sampun nyawisaken cangkir unjukan kopi sekawan, kamongko mboten wonten ingkang matur yen bade mertamu. Ateges waskito ing pamirso. Pramilo sadaya sami pengin ‘maguru’ ing pangangkah saged ndandosi pangupo-jiwo kangge ing sadintenipun. Kawitan sami kawucal caranipun mirsani isi sak (saku) saben tetiyang. Ing tataran puniko wonten sawatawis saderek ingkang saged ngetrapaken. Pak Ardjo Sopuro mboten saged.
biso”. Ing wekdal candakipun, naliko sami mertamu dateng paguron puniko, Pak Ardjo Sopuro saged mbade (nebak) sadaya isi sak para saderek. Ing wekdal sanesipun, wonten latihan ngrogo sukmo. Caranipun, sami sareyan, asta kekalih katumpangaken ing jaja. Salajengipun lajeng megeng napas. Enering penggalih katujokaken sangandaping wudel, lajeng kaenggokan mangiwo. Pak Kemi saged ngleksanani. Naliko enering penggalih sampun katujokkaken mangiwo, lajeng jleg ! badan gemeter sadaya. Kacariyos Pak Ardjo Sopuro ugi mboten saged malih. Ing tengah lampah kondur, Pak Ardjo Sopuro ngandiko malih: “Nek ngono bae aku sesuk yo biso”. Lha kok estu kaleksanan naliko latihan ing wekdal candakipun. Para saderek sami ngungun. Ing batos sami pitaken “Sopo kang mulang (ngajari), kok biso koyo ngono ?” Makaten puniko wongsal-wangsul, saben wonten latihan enggal, ing wekdal sanes Pak Ardjo Sopuro tartamtu saged nglampahaken latihan puniko. Latihan-latihan puniko katerusaken ngantos sarampungipun. Wonten latihan aningali cahyo. Yen wonten ingkang saged mirsani, upaminipun cahyo ijem utawi abrit lan sapanunggilipun,. sadaya namung dipun aturi “Yo kuwi”. Mboten wonten katranganipun. Salajengipun paguron Suwono anengeri
Jatingarang, Mayonggoseta, Bagindokilir. Nanging katrangan bab saderek kalih welas puniko mboten wonten. Pramila menawi dipun takeni, jawabipun Pak Sastro namung “Yo kuwi”. Namung ing wekasaning latihan, anuding Bapak Ardjo Sopuro “Iki mbesuk sing dadi peguron”.Cariyos candakipun.Memitran antawis kaluargo Pak Arjo Sopuro lan Pak Kemi.Pak Ardjo Sopuro, saking kesrakatipun, awis-awis kondur dateng dalemipun awit ing dinten puniko mboten angsal asil. Nyare ing bedakipun pinggir margi Koplakan. Kacariyos saderek gangsal puniko ingkang radi kacekapan namung Pak Kemi. Pramilo yen dong mboten wonten punopo-punopo ingkang bade dipun dhahar sakluwarga, sok ngutus putranipun ngampil dateng Pak Kemi. Tujunipun Bu Kemi lan Bu Ardjo puniko kados saderek sinarawedi. Mboten wonten panggalih punopo-punopo, malah kaleresan saya angraketaken pasederekan. Pak Kemi puniko langkung sepuh. Yuswanipun kaot tebih lan Pak Ardjo Sopuro. Milo Pak Ardjo Sopuro nyebat “Kang Kemi”, suwalikipun Pak Kemi namung nyebat “Ardjo” kemawon. (Ing tembe
puniko mligi, awit salebeting kalih tahun wiwitaning tumuruning wahyu sujud, panjenenganipun ingkang tamtu kaaturan rawuh anyekseni saben tumurun wahyu (parentah) saking Hyang Maha Kuwaos. Naliko poro mitro sampun sami rawuh, nanging Pak Kemi dereng katingal, Pak Arjo tartamtu angutus ngaturi rawuhipun. Awit saking puniko, panjenenganipun kasebat "paseksen" kawitan., ingkang ateges dados saksi kawitan tumuruning wahyu.Pak Kemi puniko asalipun saking Demak. Bapakipun kaparingan asma Saji Joyo Ulomo. Tiyang cekap, sabinipun pinten-pinten bau. Namung Pak Saji Joyo Ulomo.puniko kirang utun ing tetanen. Rinten dalu namung ngaos (ngaji) kemawon. Pramilo enggal sakedik sabinipun telas kasade. Putranipun sami kesrakat. Pak Kemi wiwit joko remen pados ilmu dateng peguron ing pundi-pundi. Pramilo ilmunipun kathah (langkung saking 40). Satunggaling dinten pados deling (pring) ing pinggir wana, bade kasade. Kepanggih ingkang jagi wana milo lajeng dipun oyak. Kanthi ngangkat deling salonjor, joko Sukemi mlajeng lan nglumpati lepen ingkang radi wiyar. Slamet, mboten kacepeng. Deling lajeng kasade. Wiwit wekdal puniko lajeng kagungan penggalih, yen terus makaten tamtu sengsara gesangipun. Milo gadah krenah tumut ngernet mobil. Sareng dipun lampahi dangu-dangu saged nyopir mobil. Saking gemi lan utunipun, wekdal samanten saged mundut mobil, minongko tiyang Pare sapisanan ingkang gadah mobil. Zaman Jepang, mobil puniko dipun rampas Jepang.Pratanda bade tumuruning wahyu.Amangsuli ing ngajeng. Ing wanci dalu naliko pak Ardjo sare ing bedakipun supeno dipun datengi Raja sarwi maringaken ageman busono keprabon. Enjingipun gita-gita manggihi Pak Kemi “Aku mau bengi ngimpi ditekani Raja, sing maringi agem-ageman keprabon”. Mireng pangandikan puniko Pak Kemi
ingkang sampun dipun ngertosi, Pak Kemi mboten kapareng amedaraken, sabab makaten puniko anami andingini Karsaning Hyang Maha Kuwaos. Milo Pak Kemi lajeng nggujeng kaliyan ngandiko “Yo ngono kuwi impene wong kesrakat, ngarep-arep sing ora-ora”. Nanging ing batos remen sanget mireng pawartos puniko. Namung, mbenjang punopo bade kalampahan, puniko dipun titeni kemawon.******************Wawasan 1 jawi.Lelampahan Bopo Sri Gutomo puniko arupi catetan ingkang anyerat riwayatipun Pak Arjo Sopuro, kaserat adedasar cariyos saking mitra raketipun. Benten lan riwayat Arjo Sopuro, awit dene ingkang sesambetan lan Sapto Darmo puniko Sri Gutomo, sanadyan kekalihipun nami paraga ingkang sami.Amurwakani nyerat puniko, ambetahaken swasana ayem tentrem, ing pangangkah suraosing serat saget amranani pamirso. Namung saweg ugi kaleresan, mirengaken gending puniko, dados sanes ingkang kumedah kaungelaken.Dalem nyerat. Underaning kawis, kulo angabdi para maos, supados panjenengan pirso bilih pangripto sadermi "pidak pedarakan" ingkang mboten gadah kalenggahan ingkang mingsro.Hyang Moho Suci angedaton ing sanubarining sok tetiyang, paring pepajar ing ngagesang.
ingkang nglampahaken mobah mosiking tiyang, sanajan ing salugunipun ki dalang ingkang makarya. Sok tiyango yen kaoncatan Hyang Moho Suci tamtu nglumpruk kados Gatotkaca kecalan gapit.Hyang Widhi ingkang kapatah ndarbeni ringgit sadayanipun. Puniko anedahaken sanadyan Hyang Moho Suci ingkang nglampahaken mobah mosiking tetiyang, mboten ateges ingkang kagungan. Puniko kagunganipun Hyang Widhi.Hyang Moho Kuwaos amriksani, ugi ingkang kagungan dalem (kangge ringgitan) lan sadayanipun. Hyang Moho Kuwaos mboten angawisi utawi anjurungi sadaya pakartining tetiyang. Puniko sampun dados jejibahanipun Hyang Moho Suci.Poro maos ingkang linuhung. Puniko gegambaran ingkang kulo mangertosi, tamtu panjenengan kagungan gegambaran ingkang langkung wiyar. Monggo nyerat ing komentar, ing pangangkah saged nambah wawasan kulo dalah poro maos sanesipun.BebukoKatah tetiyang anyebataken nami ingkang kalintu.Ingkang leres Arjo Sopuro, sanes Arjo Sepuro utawi Arjo Seputro. Sekolah namung ngatos klas 3 Sekolah Dasar. Saged maos lan nyerat nanging sakedik. Mitranipun, Pak Kemi, malah babar pisan mboten nate sekolah. Wonten ingkang nyerat tahun kelairannipun 1916. Nanging mboten wonten catetan utawi bukti kekancingan ingkang saged kawaos ing bab puniko.- - - - - - -Puniko carios ingkang kapendet saking kulowargo caket pak Arjo Sopuro.Tiyang sepuh (bapakipun) pak Arjo puniko asalipun saking Aceh. Naliko taksih jejaka kesah dateng Solo (Surakarta) awit wonten saderekipun ingkng manggen ing Solo. Satunggaling dinten pengin dateng kito Kediri.Ing Kediri (Pare) kepanggih jodonipun, nikah, lan lahir jabang bayi jaler, dipun namekaken Rohiman.Ing salajengipun wangsul malih dateng Solo bade pados pedamelan. Angsal pedamelan ing Kereta Api (PJKA). Ing satunggaling dinten tampi kabar yen anakipun (Rohiman) sakit. Ing tengah lampah dateng Kediri, mampir ing kito Nganjuk pados jampi. Kepanggih tiyang sepuh ingkang nyebataken yen anakkipun sampun pejah. Tamtu kemawon warta puniko andadosaken kaget lan sanget nyisahaken penggalihipun. Nanging tiyang sepuh puniko angengken pados tolo (omah tawon) dipun kengken mblonyohi, lan ameling, yen mangke saras, supados gantos nami Arjo Sopuro ingkang tegesipun tetep gesang (Arjo) awit saking pangapuro (Sopuro) saking Hyang Moho Kuwaos.(Yen cariyos puniko nyoto, dados prastawa "racut" ingkang bade kalampahan ing wulan Pebruari 1954 puniko saget kanamekaken pengalaman "pejah" ingkang kaping kalih).Pak Arjo namung gadah saderek satunggal, pawestri, ingkang katelah Bu Sani, awit dados sisihanipun Pak Sani (almarhum).- - - - - - - - -Kampung Koplakan puniko manggen ing tengah kito kecamatan Pare, aben ajeng lan Peken Lami. Naliko samanten, kampung ingkang rupek puniko dipun panggeni tetiyang kalawan pangupo jiwa sakecandakipun. Sapuniko, sasampunipun langkung saking seket tahun, taksih katingal rupek, dereng katata rapi.Ing kampung puniko, kautamaning Pak Arjo Sopuro katingal mrojol selaning garu. Ing antawisipun sipat ati ingkang keras, tegesipun mboten miyar miyur, jujur lan tamtu netepi janji. Paraga ingkang kosok balen lan jamakipun tetiyang ing ngriku. Ing wuri, (tahun 1952) kekesahan dateng pundi-pundi namung sarana dokar. Sanadyan sampun wonten mobil kangge ngangkut tetiyang, nanging taksih awis awis wontenipun. Poro sudagar mas barleyan saking Kediri, sasampunipun keliling nawekaken daganganipun ing daerah Pare, yen bade wangsul dateng Kediri, mboten ambekto kekarening daganganipun, awit kuwatos yen kedalon ing margi. Poro sudagar puniko anitipaken daganganipun dateng Pak Arjo, parogo ingkang kasusro saged kapercados.Bedak ingkang kangge cukur rikmo puniko, ngantos sapriki taksih kados wingi uni, meh mboten wonten prabedanipun. Dipun panggeni putrinipun (Mbak Wik) sadeyan sekar sawur kangge nyawur sareyan. Katah warga ingkang sami nyipati yen puniko sanepo supados poro wargo Sapto Darmo tansah anawur ganda arum sarono budi pekerti ingkang luhur.Pak Purboyo, putro ragil, lahir sasampunipun Pak Arjo nampi wahyu sujud. Pramilo, puniko ingkang dipun gegadang dados gegantosing panjenenganipun (Pak Arjo). Ing samangke manggen ing Jakarta, namung kolomongso wangsul dateng Pare.Memitran ingkang raket.Sarampunging perang kemedekaan (tahun 1949) pangupo jiwo rakyat tansaya rekaos. Ing pundi-pundi panggenan kathah tiyang keluwen. Minongko upados ngajengi kahanan puniko, memitran sampun dados kalimrahan. Sesarengan paring rejeki lan tulung tinulung puniko kalampahan ing sadinten dintenipun. Saking puniko, memitran raket antawis Pak Arjo lan kadang karuhipun sampun dados kalimrahan. Poro kadang karuhipun saking sauger kalangan: poro ulah dagang, sopir, kernet, guru lan sapepadanipun. Nanging sadaya saking kalangan tetiyang ingkang sami mlarat. Ingkang manjilo, memitran puniko sanget guyubipun, kados kados sami kaiket dening pakaryan ingkang sadaya mboten anguningani.Pados "tiyang sepuh"Tiyang Jawi anggadahi kasusilan anjunjung tiyang langkung sepuh ing bab panggaotan lan pangupados boga. Tetiyang puniko kaanggep "sepuh" utawi sesepuh.Ing bab puniko, tiyang "sepuh" ingkang anggadahi donga ampuh utawi ngelmu inggil ing babagan kebatosan. Saged ugi tiyang ingkang saged anedahaken dununging agesang utawi saged paring ngelmu. Naliko samanten wonten kalih aliran kebatosan ingkang dados tujuanipun.Sapindah aliran kebatosan Murti Tomo Waskito Tunggal ingkang katah panderekipun. Awit saking klentu lampahipun, inggih puniko mbiwaraken bilih Pak Citro (pimpinanipun) bade sedo tanggal samanten, dinten makaten, nanging pranyoto mboten tamtu sedo. Puniko anjalari peguron puniko kecalan panderekipun. Dene aliran sanesipun (Suwono) lestantun taksih wonten sauger punopo ingkang kaajaraken taksih saged katampi dening masyarakat.Suwono saking ungelan "suwung" lan "ono". Suwung ateges mboten wonten utawi kopong, dene ono ateges wonten. Katranganipun, ing panggenan ingkang suwung puniko, wonten (ono) ingkang dedunung utawi manggen ing ngriku. Kuciwanipun, Pak Sastro mboten saget anjlentrehaken utawi nerangaken, punopo ingkang dedunung ing panggenan suwung puniko. Sadaya ingkang kauningan dening poro pangudi ngelmu namung dipun sauri "Yo kuwi" makaten kemawon. Tanpa wacana utawi ular-ular ingkang mingsro.Ing salajengipun, saben wekdalipun anandukaken piwucal (praktek), ing sakawit , tartamtu Pak Arjo mboten saget mraktekaken, nanging ing sanes wekdal saget nlgampahi. Mitranipun anginten tamtu wonten ingkang mucal ing bab puniko. Nanging sinten, sabab mboten nate wonten tamu utawi tepangan sanesipun ing griyanipun Pak Arjo. Latihan ningali cahyo ing salebeting sanubari kalampahaken kanti paningal katutup, ing panggenan ingkang kapetengaken. Puniko dipun leksanani ing kahanan samadi hening. Nami saderek kalih welas ingkang ngrekso pribadining manungso puniko ugi saking aliran kebatosan Suwono. Ananging kawontenanipun, inggih puniko dunungipun, asalipun lan ginanipun mboten dipun terangaken. Saben wonten pitakenan, namung dipun sauri "Yo kuwi". Tamtu kemawon, ingkang makaten puniko mboten maremaken ingkang taken. Sanajan makaten, tetiyang lajeng mangertos bilih badan wadag puniko dados dedunungipun saderek kalih welas, kanti nami ing nginggil puniko. RamalanYen to Pak Sastro anuding Pak Arjo bade dados guru rohani puniko benten lan ramalan, nanging sauger wacana, awit naliti sifat lan kapribaden Pak Arjo, ingkang patut yen to benjing dados guru rohani.Pamitran lan keluarga Pak Kemi.Miturut pawartos, ing antawis Pak Arjo lan Pak Kemi kados wonten iketan batos ingkang raket. Saben paraga kados-kados mangertosi punopo ingkang sampun lan ingkang bade kalampahan. Awit saking puniko mboten anggumunaken yen to memitran lan kekalihipun sampun kados saderek piyambak.Pak Kemi (Sukemi Handini) puniko minongko saksi kawitan dawahing wahyu sujud lan ugi anyekseni sedanipun Pak Arjo ing tahun 1964. Miturut ingkang dipun enget piyambak, lairipun tahun 1901 naliko wekdal gunung Kelud mbledos., lan sedanipun tahun 1993 ing dalemipun dusun Gedang Sewu Pare. Kasebat Gedang Sewu awit naliko samanten pancen kathah taneman pisang ing dusun puniko. Pak Diman, paraga ingkang nggambar simbol Sapto Darmo ugi keponaanipun Pak Kemi. (Antawis tahun 2000 , Pak Diman taksih sugeng). Ngantos dumugining surut (seda) Pak Kemi lestantun nglampahi sujud, lan dados paran pitakenan tetiyang, ugi paring sarana jampi tiyang sakit, utaminipun ing Kecamatan Kepung, antawis kalih welas kilometer saking sukuning ardi Kelud. Mboten pikun, lan enget sadaya prastawa ingkang dipun alami, makaten ugi prastawa dawahing wahyu sujud. Panjenenganipun tansah paring weling yen to mboten pareng rerembagan bab punopo kemawon ingkang kauningan naliko salebeting sujud, sabab ingkang makaten puniko anjalari cekaking yuswo. Pak Arjo naliko samanten ngendikan dateng Pak Kemi lan poro mitranipun : "Pak Kemi, iki, ( sanepan kang katompo dening kang sujud) ora keno kanggo omong-omongan, (sabab) nyekakake umur"Poro Maos, puniko wawasan kulo ing bab kasebat. - - - - - - Prastawa dumawahing wahyu sujud. Tanggal 26 Desember 1952.Taksih enjang, Pak Arjo sampun pepanggihan lan Pak Kemi ing dusun Gedangsewu Pare. Ing antawisipun jam 09.00 enjing puniko, Pak Arjo pamit dateng Pak Kemi: "Kang, aku arep bali saiki, arep diwejang Guru" Mireng pangandikan puniko, Pak Kemi gumun, ing batos pitaken:" Sopo Gurune si Arjo iki ?"- - - - - - -Nyuwun gunging pangaksami dumateng poro maos, kulo bade nyerat prastawa naliko dumawahing wahyu, namung sadermi mangsuli cariyos ingkang sampun kawedar, tamtu kemawon kathah lepatipun, awit dene mboten tumut nderek amanoni prastawa kasebat. Umur kulo nembe 9 tahun, lan prastawa puniko kalampahan ing panggenan ingkang tebihipun 50 km saking griyanipun tiyang sepuh kulo. Para saksi ingkang manoni prastawa kasebat, yen taksih sugeng, mugi kerso angleresaken seratan puniko.- - - - - - -Dalu puniko, (26 Desember 1952) Pak Arjo lenggah senden ing cagak griyanipun ingkang sisih wetan, majeng mangilen.Mboten kanyono lan kadugo, antawisipun jam satunggal dalu, ujug-ujug asto kekalih kapekso sedakep, asta sisih tengen anutup asto kering. makaten ugi suku tengen kapekso silo anutupi suku kering. Ing salajengipun, badan kaputer madep mangetan. Mobah mosik puniko kalampahaken dening geter pater ingkang mboten kuwawi sinelakan. Ing salajengipun tutuk mbengok angucapaken :"Alah Hyang Moho Agung, Alah Hyang Moho Rohim, Alah Hyang Moho Adil, Alah Hyang Moho Wisesa, Alah Hyang Moho Langgeng". Kanti suwanten ingkang sora lan kaucapaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun sariro kadingklukaken ngantos palarapan lan grono tumempel ing siti(sujud). Sujud puniko kalampahan ambal kaping tigo. Sepindah, naliko palarapan lan grono tumempel ing siti, tutuk angucapaken :"Hyang Moho Suci sujud Hyang Moho Kuwoso" Ucapan puniko sora lan ugi mboten kuwawi kapenggak. Puniko kaucapaken ambal kaping tigo. Ing salajengipun, naliko sujud kaping kalihipun angucap:"Kesalahane Hyang Moho Suci , nyuwun ngapuro Hyang Moho Kuwoso. Ugi kaambalan kaping tigo. Sujud kaping tigo angucapaken :"Hyang Moho Suci mertobat Hyang Moho Kuwoso". Ugi kaucapaken ambal kaping tigo. Sasampunipun puniko kalampahan, mendo sawatawis, nanging mboten ateges sampun paripurno, sabab pranyoto gerak sujud puniko dipun ambali malih saking kawitan. Mobahing sujud ingkang mboten kuwawi kajugaraken puniko pranyoto kalampahan ngantos jam setengah sekawan enjing naliko kapireng ungeling sawung kluruk. Pak Arjo kumedah anglampahi ngantos menggeh-menggeh, riwe dulaweran, sanget sayah lan ajrihipun.- - - - - -Enjang puniko, kairing getering sariro awit saking ajrihipun, Pak Arjo enggal-enggal dateng griyanipun Pak Kemi, ancasipun bade pitaken punopo darunanipun prastowo puniko. Ing batos mbokbilih Pak Kemi saged anjlentrehaken ing bab prastawa puniko, sabab Pak Kemi anggadahi pangertosan ingkang bawera, amargi sampun maguru dateng sekawan doso panggenan,Dumugi ing ngrika, kepanggih piyambak lan Pak Kemi. Dereng ngantos rampung anggenipun nyariosaken kadadosan kala wau dalu, ujug-ujug sariranipun Pak Kemi kasujudaken majeng mangetan. Makaten ugi patrap lan ucapanipun kados ingkang sampun kalampahan ing Pak Arjo dalu puniko. Anyaranani piyambak gerak ingkang kaprabawan getaran ingkang mboten baen-baen puniko, Pak Kemi mboten saged atur rembag punopo-punopo. Kaget lir sinamber gelap lepat. Raos ajrih anglimputi saranduning badan. Sasampunipun aso sawetawis, nembe saged sami rembagan. Salajengipun sami sarembag bade dateng griyanipun Pak Joyo Jaimun. Ing ngriko,ing griyanipun Pak Joyo Jaimun, prastawa sujud puniko ugi kalampahan malih. Pak Joyo Jaimun kasujudaken kados dene Pak Arjo lan Pak Kemi. Sarampunging prastawa puniko, tiyang tetigo sami sarembag murugi griyanipun Pak Soma Giman. Ing ngrika, kadadosan puniko ugi kaambalan malih. Andadosaken gawoking manah. Pepuntoning rembag, bade nglampahi patrap sujud puniko ing dalemipun piyambak-piyambak. Ing ngriku, Pak Arjo kraos ajrih, kuwatos yen wonten prastawa malih ingkang andatengi. Pramilo saben dalu tiyang sekawan puniko gantos gumantos ngempal tilem. Terkadang ing griyanipun Pak Soma Giman, Pak Joyo Jaimun, Pak Kemi utawi ing griyanipun Pak Arjo piyambak ing kampung Koplakan. Kampung Koplakan.Ing tahun 1952 (dumawahing wahyu sujud), Kampung Koplakan mujudaken kampung ingkang worsuh, panggenanipun para candala ingkang rupeg ing budi. Yen ing Pare wonten copet utawi maling kapergok, plajengipun tamtu dateng Koplakan. Menawi sampun dumugi ing ngriko, ndelik , lan tamtu mboten saged kapanggih, awit dene dipun delikaken tetiyang ing ngriku. Ing Kampung Koplakan puniko panggenanipun tiyang damel dolanan Ni Diwud (kados Jaelangkung), nginum inuman keras, mabuk-mabukan, main kertu lan sanesipun ingkang kawastanan mo limo. Awit saking puniko, tetiyang ing kecamatan Pare, sami anebihi kampung Koplakan, kuwatos yen katut aniru solah bawaning tetiyang ing Koplakan puniko.Poro mitro.Sajeg wonten kadadosan puniko, poro mitro lan kadang karuhipun Pak Arjo sadaya sami sesarengan kapengin ngayektosaken kadadosan ingkang sampun kelampahan, sarana anindakaken sujud kados Pak Arjo. Pranyata, mobahing badan mboten namung naliko sujud kemawon. Naliko Pak Joyo Jaimun wicanten :"Aku pengin weruh gerakke Sukmo Nogo", sanaliko ugi sariranipun kabanting dateng jogan, lajeng mulet-mulet kados patraping sawer. Makaten ugi naliko pengin mangertosi lampahing Mayonggo Seto, sanaliko mere lan mbekos-mbekos kados patraping rewanda, malumpat ngriko ngriki. Latihan puniko kaleksanan ing saben dalu, gantos gumantos panggenanipun, kadang ing griyanipun Pak Soma Giman, kadang Pak Kemi lan sapanunggilipun. Sok kapireng gerenging simo, sok suwanten gedebugan kados tiyang pencak lan lintu-lintunipun.Griyanipun Pak Arjo puniko katutup gedeg sesek ingkang pating clomprong. Poro tetanggi sok sami nginjen ing lengkehan sela-selaning gedeg. Salah satunggal, naliko
nyelak. Sasampunipun kausap kanti dlamakan asto, ical sakitipun , temah waluyo jati. Dangu dangu kathah
bilih ing kampung Koplakan Pare wonten dukun tiban. Para paseksen saking peguron kebatosan.Ing watawis wekdal puniko, kathah ingkang sami angsal wisik utawi tondo-tondo ingkang anyebataken bade wonten pulung agung anuju panggenan ing ngriku. Awit saking puniko, ingkang kathah lajeng sami tarak broto, ngengirangi neda lan tilem utawi nenepi maneges ing panggenan tartamtu. Wonten sadengah ingkang anyumurupi kanti mripat batos, wontenipun cahyo ageng andatengi lan dhawah ing kampung Koplakan, puniko kairing suwanten jumleger kados dene mledosing bom, namung kapireng ing sanubari. Leres punopo mboten, nyumanggakaken.CatetanPoro mitranipun Pak Arjo ingkang sampun anindakkaken sujud, wonten ingkang lestantun nglampahi sujud ngantos sasurutipun. Ananging kathah ugi ingkang namung kapingin mangertosi ajaran puniko, nanging salajengipun mboten anindakkaken sujud malih. Sadoyo puniko nyumanggakaken dateng pribadinipun piyambak. Ing antawisipun poro pawestri, Ibu Sukemi puniko minongko paraga putri ingkang kawitan anindakaken sujud, lan lestantun ngantos puputing yuswo ing tahun 2000. Ibu Arjo Sopuro malah ing tembe wingking anindakaken sujud. Wawasan 2Prastowo datengipun wahyu sujud.Kasebat ing nginggil, bilih wahyu puniko datengipun mboten kanyono-nyono. Nanging puniko mboten ateges tanpa tondo-tondo ingkang amurwani. Sasampunipun ening sawatawis lan ugi ngenget-enget prastowo puniko, pranyoto wonten tondo-tondo datengipun wahyu sujud puniko, namung kalepyan ing panaliti. Yen mengeti bilih dinten Kamis Pon 26 Desember 1952 enjing puniko Pak Arjo pamit bade wangsul awit wonten parentah saking "Guru"nipun awit bade tampi wejangan, saged kawastanan yen wekdal puniko ingkang murwakani datengipun wahyu.Prastowo puniko taksih sambung sinambung, pucaking prastowo kalampahan jam 01.00 dalu puniko, Pak Arjo Sopuro kasujudaken ngantos jam 3.30 enjing. Puniko dereng paripurno, sabab mitranipun, Pak Kemi, Pak Joyo Jaimun lan Pak Soma Giman ugi ngaraosaken geter pater puniko ngantos jam 09.00 enjing tanggal 27 Desember 1952 - - - - - - - Pangripto nyuwun gunging pangaksami dateng poro maos, utaminipun poro wargo Kerohanian Sapto Darmo, awit tanpa palilah panjenengan sadaya, sampun nyerat prastawa datenging wahyu, ingkang underanipun mbokbilih wonten bentenipun lan punopo ingkang sampun sami kauningan dening poro Wargo sadoyo.Benten lan ingkang kauningan, wonten ingkang mastani, bilih ingkang kawitan dipun jujug Pak Arjo puniko griyanipun Pak Joyo Jaimun, awit dene griyanipun ingkang paling celak lan griyanipun Pak Arjo. Wonten ugi ingkang nyerat Pak Soma Giman ingkang kawitan, kanti catetan Pak Soma Giman anggadahi kathah ngelmu. Kulo namung sadermi nyerat, bilih Pak Kemi (sukemi Handini) ngantos sedanipun ing tahun 1993, taksih lestantun nglampahi sujud kangge sarono manembah Hyang Moho Kuwaos. Ugi panjenenganipun mboten nate anjlentrehaken, sinten ingkang kawitan dipun datengi Pak Arjo naliko tampi wahyu sujud puniko.- - - - - - - -Lampah topo broto.Pak Arjo puniko tiyang lugu. Mboten nate anindakkaken lampah kados dene tetiyang ingkang maguru ngelmi.Siam (poso) Senin Kamis, metak (mutih), mbisu, punopo malih ngrendem ing lepen, mboten nate nglampahi.Watakipun keras, mboten percados dateng bab-bab ingkang asipat gaib. lan ugi babar blas mboten kerso nguri-uri sarean (kuburan), wit waringin punden, ugi sawarnining tumbak, keris, lan sapanunggilipun. Naliko saben dalu pindah-pindah nyipeng dateng dalemipun mitranipun, sumerep kawontenan ingkang saderengipun mboten kawiyak.Kadosdene ing dalemipun Pak Kemi, katingal tumbal-tumbal ingkang pancen dipun tanem Pak Kemi. Tumbal-tumbal puniko ing antawisipun rupi balung babi lan ugi seratan Arab ingkang kabungkus mori petak.Tumbal puniko sarono kangge nolak santet lan kangge kawilujenganipun keluarga Pak Kemi. Ing salajengipun, saking palilahipun Pak Kemi, sadaya puniko lajeng dipun pundut lan kabucal dateng lepen.Wonten tumbal ingkang kasebat cok bakal, puniko rupi sesajen ingkang dipun panggenaken ing pojok-pojok sabin, ugi dipun bucal.Ingkang aneh malih, yen utusan mundut dedaharan dateng wande, bibar dahar lajeng muntah-muntah.Sareng dipun takeni, nyariyosaken yen wande ingkang sadeyan dedaharan puniko sami anindakaken nyekar dateng punden, pados penglarisan. Kamongko, ing saderengipun wande puniko sampun dados langgananipun, lan menawi dahar inggih mboten punopo punopo.Tukang Cukur & srengenge.Sasampunipun wonten kedadosan lelampahan ingkang kasebat ing nginggil (tumuruning wahyu sujud), Pak Arjo tetep nglampahaken samukawis panggaotan sadinten dintenipun.Naliko wonten ingkang bade cukur rikmo, ugi dipun ladosi. Namung, saben nyukur, astanipun mboten saget ngayahi tugas.Cukuranipun morat marit. Cukuranipun petal sadaya. Ing salajengipun langganan cukur sami nebih, mboten purun cukur ing ngriku.Pak Arjo nganggur. Ndilalah, kok wonten kemawon rejeki ingkang andatengi. Kulawarga Pak Arjo mboten nate kekirangan tetedhan.Puniko kelampahan ngantos sasurutipun Pak Arjo lan Bu Arjo Sopuro.Wiwit rikala puniko, Pak Arjo anglampahi topo broto ingkang aeng, tegesipun mboten umum ing antawisipun tiyang ingkan marsudi kebatosan.Saben jam 09.00 enjing, pinarak utawi jumeneng ing ngajeng dalemipun lan mandeng srengenge. Poro tetiyang sami mboten ngertos, punopo ingkang dipun kersakaken kanti topo makaten puniko.Topo broto katindakaken saben dinten wiwit jam 09.00 ngantos jam 15.00 siang.Ingkang sumerep sami anginten bilih Pak Arjo sampun ewah (edan).Nanging kok mboten wonten punopo punopo. Tegesipun lampahipun sadinten dintenipun kados ing saderengipun.Ingkang dados gawoking tetiyang, mandeng srengenge saben dinten kok mboten blawur.Mirsani punopo punopo inggih mboten benten lan saderengipun topo broto puniko.Sesamining agesangWancinipun taksih enjing, mboten kacatet dinten makaten ugi tanggal, wulan lan tahunipun. Enjing puniko Pak Kemi kedatengan tiyang saking Koplakan, gupuh manggihi Pak Kemi, anyariyosaken bilih dipun kengken Pak Arjo murugi Pak Kemi, kumedah kedah enggal andatengi griyanipun Pak Arjo Sopuro. Sareng dumugi ing ngriko, sanget gawoking manahipun anyumerepi kadadosan ingkang sanget lan aengipun. Kanti sineksenan tetiyang kathah, ing lebet griyanipun Pak Arjo katingal prastowo ingkang nganeh anehi. Pak Joyo Jaimun njungkel bleg ing jogan ngajengipun Pak Arjo ingkang angadeg njegeger, lajeng nguwuh sora:"Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso". Puniko katindakaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun gantos Pak Arjo njungkel bleg ing jogan,dene Pak Joyo Jaimun gantos ngadeg ngejejer. Pak Arjo
tanpo saged kapenggak. Sareng meh satunggal jam, ing selo-selaning panguwuh, Pak Arjo nguwuh sora:"Celukno Pak Kemiiii", "Celukno Pak Kemiiii" makaten, ngantos dumugining Pak Kemi ing ngriku. Sareng sampun dateng, lan sumerep prastowo puniko, anehipun sanaliko lajeng sirep. Sasampuning aso sawatawis, Pak Arjo anyariyosaken, bilih Pak Kemi kapatah dening Hyang Moho Kuwaos kumedah anyekseni prastowo puniko. Ing wasono, Pak Arjo anyariyosaken, bilih sesamining gesang puniko mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos. Pramilo naliko Pak Joyo Jaimun anyembah dateng Pak Arjo, ingkang inguwuh mboten "Aku nyujudi Arjo Sopuro" utawi dene naliko Pak Arjo anyembah dateng Pak Joyo Jaimun mboten anguwuh: "Aku nyujudi Joyo Jaimun" nanging anguwuh "Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso". Prastowo puniko anedahaken bilih sesamining agesang puniko mboten wonten ingkang kedah sinembah. Sesembahan namung konjuk dateng Hyang Moho Kuwaos. Ing prastowo puniko Pak Kemi, ing batos namung manggalih :"Aku kecipratan wahyuning Arjo"Panuwun ingkang mahanani bebuden luhur.Ing salebeting wekdal puniko, Pak Arjo lan poro mitranipun tansah sami anglajengaken lampah sujud dateng Hyang Moho Kuwaos. Mboten mangertos punopo ingkang kedah kalampahan, kajawi namung sujud ing saben dintenipun. Sareng sampun sami mangertosi bilih puniko sadoyo saking karsaning Hyang Moho Kuwaos, soyo lan anggenipun kumedah-kedah anglampahaken sujud puniko. Amangsuli ancas lan pepinginanipun naliko samanten, naliko sami pados "tiyang sepuh" duk ing nguni, sadoyo anggadahi pepinginan sami, inggih puniko supados angsal asil ingkang radi mingsro.Sapuniko, amargi percados yen ingkang dipun ajengi puniko Hyang Moho Kuwaos, lajeng sami gadah panuwun piyambak-piyambak, benten lan ing nguni. Pak Somo Giman, ingkang pedamelanipun sadinten-dinten ngernet, gadah panuwun supados ing benjingipun gadah anak kathah lan ugi truk ingkang kathah. Pak Joyo Jaimun, saben dinten ngajengi dagangan sepatu, sandal saking wacucal, gadah pepinginan supados daganganipun laris. Pak Arjo Sopuro, pengin anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad. Dene Pak Kemi anggadahi panuwun supados anak putunipun anggadahi bebuden luhur lan mboten kantun ing sapepadaning titah. Pranyoto, punopo ingkang kagalih puniko numusi ing sadayanipun. Pak Somo Giman, ingkang namung kernet kemawon , kalampahan kagungan putro/putri kalih welas lan truk ngantos langkung saking sadoso. Pak Joyo Jaimun, daganganipun pajeng laris ngantos sasurutipun Pak Joyo Jaimun. Pak Arjo Sopuro ingkang ing tembenipun dados panutaning wargo Sapto Darmo, ugi kalampahan anyebaraken lampah sujud ngantos dumugi ing manca negari. Pak Kemi, tani utun, ingkang namung anggadahi sapro gangsal hektar sabin, pranyoto putranipun sadaya dados prawira menengah, dene putrinipun ugi kagarwa prawira menengah. Puniko sadoyo ingkang sampun kagayuh poro mitro lan ugi Pak Arjo. Ing sanes wekdal, Pak Kemi nate anyambungi: " Saupomo Arjo kuwi sekolahe rodo duwur, mendah Sapto Darmo mesti luwih-luwih kuncarane"Wawasan 3Lampah topo broto."Ngelmu iku saranane kanti laku". Mbokbilih poro maos sampun pirso sadoyo ing bab puniko. Pramilo sanadyan Pak Arjo puniko tiyang lugu, mboten nate pados "ngelmu", mboten kekilapan bilih sadoyo ingkang sampun kalampahan puniko kedah kasaranan sarono lampah (laku). Ing wingking sampun kaaturaken, naliko sesarengan lan mitranipun pados "tiyang sepuh", saben wonten wucalan enggal, Pak Arjo mboten saged angleksanani, nanging ing wekdal candakipun, tamtu saged. Poro mitranipun lajeng sami gadah pamanggih, yen to Pak Arjo puniko gadah "Guru", nanging sinten, lan ugi wonten pundi panggenanipun, puniko ingkang dados tuking
broto ingkang aeng sarono mandeng srengenge puniko tamtu saking dawuhing Gurunipun. Poro maos, meh saben wargo sami anemtokaken, bilih "Guru"nipun Pak Arjo puniko Hyang Moho Kuwaos. Mboten maiben, awit dene Pak Arjo, ngantos sasurutipun mboten nate anyariyosaken bab puniko. Kawulo, ingkang namung anampi cariyos saking poro wargo, ugi anggadahi pamanggih ingkang sami. Ing salajengipun, naliko tumut penggalian, wonten ungel-ungelan "tampi wasiat saking Hyang Widhi". Kolo samanten, kawulo namung anglampahaken punopo ingkang kapatah dening tuntunan penggalian (Pak Mukmin), tanpo taken malih. Sapuniko, kulo radi keduwung, kenging punopo rumiyin mboten tetaken ing bab puniko (Hyang Widhi). Kulo anginten bilih Hyang Widhi ugi Hyang Moho Kuwaos. Kados pundi yen miturut pamanggih panjenengan sadoyo ?Sesamining agesang.Wahyu puniko, yen miturut ingkang kulo waos ing buku-buku utawi miturut cariyosipun poro wargo, asipat dawuh utawi pangertosan saking Hyang Moho Kuwaos. Namung, ingkang kajibah ambekto utawi angabaraken pawartos puniko, mboten nate kajarwakaken. Mboten siningit, nanging pancen mboten wonten ingkang pitaken ing bab puniko naliko Bopo Sri Gutomo taksih sugeng. Pramilo, prastowo ingkang kulo sebataken ing bab "Sesamining agesang" puniko saged kawastanan ugi satunggaling wahyu, ingkang paring pepajar dene sesamining agesang mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos (Hyang Maha Kuwoso / Kuwasa). Panuwun ingkang mahanani bebuden luhur.Ing nguni, pepinginan namung sageto angsal asil (ekonomi) ingkang mingsro, supados mboten sanget-sanget kesrakatipun. Ing samangke, sareng mangertosi bilih sujud puniko sesambetan lan Hyang Moho Kuwaos, ingkang kagalih saged paring punopo kemawon ingkang kasuwun, lajeng gadah panuwun ingkang langkung inggil utawi luhur. Sanadyan mboten kasuwun kanti pangucap, sadoyo ingkang kasimpen ing salebeting galih, sami kanugrahan. (Wargo Sapto Darmo kaawisan anggadahi panuwunan ing salebeting sujud). Ing sanubarining Pak Arjo namung wonten pepinginan anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad.Puniko ingkang kawulo sebataken panuwun ingkang mahanani bebuden luhur (budi luhur).Samanten rumiyin. Purwaning sesanggemanSampun sawatawis wekdal lampah sujud puniko katindakaken dening Pak Arjo lan poro mitro karuhipun ingkang raket. Mboten wonten ingkang angraosaken sayah agengipun sakit ing salebeting anindakaken lampah sujud puniko. Malah kados-kados sadoyo raos lungkrah, linu-linu lan sapanunggilipun sami nebih. Poro mitra tansoyo kathah ingkang sami tumut anglampahi sujud puniko. Saged kasebat naminipun , upami Pak Reso Kasirin (juragan kain batik) ingkang cekap gesangipun nanging mboten kagungan
Pak Jumadi, sopir angkutan barang, Pak sersan Diman, keponakanipun Pak Kemi, lan sanesipun ingkang dereng kulo sebataken awit dening kirang anggen kulo nampi sumber katerangan ing bab puniko. Sadoyo sami angraosaken raos ingkang anemtremaken sariro. Mboten namung puniko, kathah ingkang pratela bilih naliko anglampahi sujud, sami angraosaken yen to swasono alam ewah. Kadosdene sujud ing panggenan ingkang asri lan ngelam-lami. Sanadyan sujud ing dalemipun piyambak, nembe sedakep lan soca kaeremaken, saged sumerep yen gantos alam. Kados sujud ing panggenan prabeda. Miturut pamawasipun Pak Kemi, puniko anandakaken yen kajangkung. Sasampunipun Pak Sri sedo, raos makaten puniko langka, utawi saged angraosaken yen to kanti sujud ingkang manteng saestu.Wahyu racut.12 Februari 1953Dalu puniko, kathah ingkang sami sujud ing griyanipun Pak ArjoSopuro. Sasampunipun sami sujud, Pak Arjo paring piweling supados mbenjing sami dateng ing ngriki malih, awit bade
Kasirin ingkang sami kempal rembagan ing griyanipun Pak Arjo Sopuro. Ing watawis jam 10.00 enjing, ing tengah-tengah sami rembagan puniko, ujug-ujug Pak Arjo angendeg rembagan, lajeng wicanten kanti ceta: "Kanca-kanca, delengen. Iki aku arep mati, podo amat-amatana". Sadaya sami bingung lan deg-degan. Pak Kemi ngudaraos "Piye yen mati tenan".Salajengipun Pak Arjo
driji kering ing panggenan "CO" Ampeyan kekalihipun tumempel rapet. Patrap makaten kadosdene tetiyang ingkang sami pejah. Sareng katengga sawatawis, antawis saprapat jam, para mitra tansaya bingungipun. Salajengipun sami anggrayang badanipun, anempelaken talingan ing jaja. Mboten karaos ambeganipun. Wonten ugi ingkang ingkang ameteki sukunipun. Karaos mboten wonten tanda-tanda gesang. Ing salebeting bingung puniko, akhiripun lajeng sami pasrah. Yen sampun pestinipun, digedongono, dikuncenono wong mati mongso wurungo. Sareng sampun sawatawis, alon-alon astanipun ebah. Adamel bingahing para mitra ingkang sami angamat-amati. Dangu-dangu suku lan badanipun ugi ebah. Lajeng melai lenggah pungun pungun. Para mitranipun nembe rumaos lega. Ical raos was lan kuwatos ing sanubarinipun. Sareng sampun sawatawis wekdal, Pak Arjo angucap "RACUT". Tembung racut puniko kaucapaken tanpa kanyana nyana. Ing salajengipun Pak Arjo nembe anyariyosaken yen piyambakipun angalami lelampahan ingkang kasebat racut. Ing salebeting racut puniko Pak Arjo sumerep wadagipun gumletak ing jogan kaadep para mitranipun. Salajengipun rumaos malebet ing panggenan ingkang asri lan ngelam elami. Raosipun, mboten wonten ing jagad puniko ingkang anyameni. Ugi mboten saged anggambaraken asrining panggenan puniko, saking asri lan ngelam elami. Salajengipun lajeng malebet ing panggenan kados pangimanan lan sujud ing ngriku. Sasampunipun puniko lajeng kapanggih wewayangan kados dene Raja nanging mboten kadugi pamawasipun awit dene saking mencorong sinaripun anglangkungi sayuto baskoro. Ing ngriku Pak Arjo rumaos dipun bopong lajeng kabekto dateng panggenan ingkang katingal wonten sumur kalih. Ing pangertosanipun puniko sumur Jalatundo lan sumur Gumuling. Sarampunging aningali lajeng rumaos dipun paringi keris pusoko. Ingkang satunggal adapur Nogososro, satunggalipun malih adapur Bendo Segodo. Paripurno lajeng rumaos wangsul. Ing margi rumaos kaetutaken dening lintang ageng, ngantos lan badaripun.Puniko lampah racut kapisan ingkang anggawokaken.Salajengipun, para mitranipun sami kaaturan anyobi lampah puniko.Sasampuning sujud, katambahan sasujudan malih, ucapanipun : "Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso". Lajeng mapan tileman kados patrap ing nginggil.Kathah ingkang anekseni lan sami angraosaken lampah puniko , racut, utawi pejah ing salebeting gesang. Naliko racut, mireng sadaya kahanan ing panggenan ngriku, nanging mboten kapaelu. Sami dene kapanggih Raja ingkang ambalerengi, ananging lajeng wangsul badar. Pak Arjo ameling, bilih racut puniko lampah ingkang remit sanget. Kedah resik lahir batos, nembe saged kaleksanan. Dene para mitro sapuniko sami saged ngracut awit dene nembe kajangkung.Nuwun para maos, puniko ingkang kawastanan wahyu racut. Anglampahi pejah ing salebeting gesang. Bilih bade anindakaken, amiliho wekdal ingkang omber, awit mboten saged karana kasesa. Ugi panggenanipun ingkang tentrem, tebih lan karameyan. Sokur wonten tetiyang ingkang anjagi lan angawat-awati, supados mboten wonten ingkang angganggu. Racut puniko mengku teges ucul, lepas utawi lukar. Angracut busono kaprabon ateges anguculi, anglepasaken utawi lukar ageman. Ing ngriki, racut ateges lepasipun utawi tindakipun Hyang Moho Suci ingkang bade sowan dateng Hyang Moho Kuwoso. Sampun kaaturaken ing nginggil, bilih Hyang
angganipun kadosdene ringgit kulit Gatotkaca ical gapitipun. Wargo Sapto Darmo mboten anyebataken roh, jiwa, nyowo, sukmo lan sapanunggilanipun awit sami mangertosi bilih puniko Hyang Moho Suci, utusaning Hyang Moho Kuwoso, ingkang ngrekso wadaging manungso. Anyebataken nami Hyang Moho Suci ugi anedahaken bilih mangertos ingkang anggesangi. Umumipun, ing pundi panggenan, sok tiyango tamtu anyebat bilih ingkang murba wasesa gesangipun puniko Hyang Moho Kuwoso. Anindakaken lampah racut puniko, mboten sakersanipun piyambak. Sujud rumiyin lajeng katambahan sasujudan malih kanti angucap "Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso". Yen kajangkung, tegesipun yen kaemban utawi kaparingan sarono, tamtu kaleksanan dumugi panggenan ingkang katuju. Naliko Pak Arjo taksih anyarirani, lampah racut gampil kaleksanan ing sawanci-wanci. Sanadyan makaten, yen sapuniko wonten ingkang ngersakaken, ugi bade saged kaleksanan sauger sampun angresiki pribadinipun sarana sujud ingkang saestu. Bopo Sri Gutomo anyebataken bilih racut puniko lampah ingkang remit, mboten sabab angelipun, nanging awit kedah naliti sadaya peraboting wadag. Kedah kataliti rumiyin kanti permati supados samekto sadoyo, awit bade katilar tindak Hyang Maha Suci. Puniko kasebat luluhipun saderek sawelas ingkang ngrekso praboting wadag.Kangge murwakani, para wargo lajeng katuntun sarono anglampahi penggalian ingkang katindakaken salebeting kalih welas dalu utawi nem dinten siang lan dalu. Ing bab penggalian puniko, monggo kulo aturi nyuwun pirso dateng tuntunan penggalian ingkang kajibah anerangaken.Ing bab pusaka Nogososro lan Bendo Segodo kawula mboten mangertosi, namung menawi panjenengan kapingin pirso, puniko wonten gambar lan katerangan sawatawis, ingkang kulo pendet saking internet. ***********Poro pamirso,Lelampahan racut puniko aeng sanget.Mboten namung pak Arjo kemawon ingkang kadugi anglampahi.Poro mitranipun ugi saged anulad lampah puniko, sanadyan kanti paugeran bilih puniko saking karsaning Hyang Moho Kuwaos. Lelampahan puniko
tiyang rumaos kaparingan anyepeng gegambaran mawarni-warni. Wonten ingkang rumaos anyepeng sekar, wonten malih ugi anyepeng ringgit wacucal Arjuno utawi Kresno utawi sanesipun. Dene pak Arjo, saben saben bibar racut, tamtu rumaos anyepeng ringgit Semar. Miturut pamanggihipun,sadoyo puniko minongko pralambanging pribadinipun. Contonipun, naliko Pak Arjo ngracut, nampi ageman keprabon. Sareng sampun bade badar, ageman puniko kados taksih tumempel ing badanipun arupi ageman kaprabon. Puniko anedahaken bilih pribadinipun kadosdene ratuning budi luhur. Benten lan Pak Kemi, naliko angracut nampi ageman keprabon. Sareng meh badar, ageman puniko kados taksih tumempel ing badan, namung sampun mboten kados ageman kaprabon, nanging rupi klaras (ron pisang ingkang garing). Puniko sanepan ingkang mengku suraos, bilih Pak Kemi puniko tiyang ingkang saged anglarasaken gesangipun. Tegesipun, saged angempali sok tiyango, jaler-estri, nem-sepuh, awon lan sae. Tiyang ingkang nampi sekar anandakaken yen kagondo arum. tegesipun tetiyang sami anyebat sae dateng pribadinipun. Pramilo punopo ingkang katampi dening Pak Arjo Sopuro naliko racut, tamtu mboten sami kaliyan mitranipun. Tumuruning wahyu Sapto DarmoSalebeting anglampahi sujud, poro mitro karuhipun Pak Arjo taksih mboten mangertosi, prastawa punopo malih ingkang bade kadadosan. Sanadyan makaten, tansaya kathah tetiyang ingkang sami sujud, awit saged angraosaken raos ingkang ayem trentem ing sanubari. Punopo malih kathah ingkang
sanepan utawi sanepo. Pak Arjo angawisi tetiyang ingkang sami sujud yen to sami angrembag utawi nerangaken bab sanepo puniko. Sanepan kedah katerangaken sarono raosing batos, sabab puniko wejangan raos.Wonten pitakenan ing salebeting batos poro ingkang sami anindakaken lampah sujud, inggih puniko : yen to lampah sujud saking kersaning Hyang Moho Kuwaos, lajeng punopo ingkang dados tuking lampah puniko. Pak Arjo ugi mboten sumerep punopo karsaning Hyang Moho Kuwaos. Rinten kalawan dalu namung sujud anyadong karsaning Hyang Moho Kuwaos. 12 Juli 1954Enjing puniko, ing griyanipun Pak Arjo wonten tiyang nem ingkang sami anindakaken sujud: Pak Darmo, Pak Kemi, Pak Danu Miharjo, Pak Joyo Sadji, Pak Diman lan Pak Arjo.ing antawis jam 11.00 , mboten wonten ingkang ngertos sangkanipun, lha kok ujug-ujug wonten gegambaran ing mejanipun Pak Arjo. Gambar puniko cat ketingal cat ical. Mboten wonten ingkang angengken, ujug-ujug Pak Diman angadeg lajeng nuding dateng gambar puniko lan mbengok sora: "Iki kudu digambar" Makaten wongsal-wangsul. Sanaliko poro mitro ingkang wonten ing ngriku sami kaget, lan enggal-enggal medal bade pados kuwas lan cet. Pranyoto gambar puniko mboten namung wonten ing meja kemawon. Dalasan ing tembok-tembok, ing meja ing kupluk utawi ing topinipun poro mitro ugi wonten. Malah ing badanipun Pak Arjo ugi gambar puniko byar katingal, byar ical.Toko cet namung watawis satus meter saking griyanipun Pak Arjo. Pramilo sakedap kemawon ingkang sami tumbas cet sampun wangsul. Pak Diman ingkang kapatah nggambar, sabab pancen pinter nyerat lan nggambar kanti sae. Anggenipun nggambar ugi ing kajeng meja puniko. Ing gambar puniko wonten seratan mawi aksoro Jawi. Ing nginggil bunderan kaserat Sapto, lan ing ngandap bunderan kaserat Darmo. Dene anut ubenging bunderan kaserat Napsu, Budi, Pakarti. Namung gambar Semar ingkang wonten tengahing bunderan puniko Pak Arjo piyambak ingkang anggambar. Miturut pak Kemi, naliko anggambar Semar puniko Pak Arjo mawi uro-uro ingkang suraosipun matur nuwun dateng Hyang Moho Kuwaos ingkang sampun paring nugroho dateng kawulanipun ing donya puniko.Salebaripun sadaya rampung, gambar puniko musna mboten katingal malih. Candakipun lajeng katingal seratan ingkang kaserat mawi seratan latin ingkang suraosipun:Wewarah Pitu1. Setya tuhu marang ananing Pancasila AlahAlah Hyang Maha Agung,Alah Hyang Maha Rokhim,Alah Hyang Maha Adil,Alah Hyang Maha Wasésa,Alah Hyang Maha Langgeng.2. Kanthi jujur lan sucining ati,kudu setyo anindakaké angger-anggering negarané.3. Mèlu cawé-cawé acancut tali wanda njaga adeging nusa lan bangsané.4. Tetulung marang sapa baé yèn perlu,kanthi ora nduwèni pamrih opa baé kajaba mung rasa welas lan asih.5. Wani urip kanthi kapitayan saka kekuwatané dhéwé.6. Tanduké marang warga bebrayan kudu susila kanthì alusing budi pekerti tansah agawé pepadhang lan mareming liyan.7. Yakin yèn kahanan ndonya iku ora langgeng tansah owah gingsir ( anyakra manggilingan ).Salebeting Pak Diman nyerat, Pak Arjo migatosaken lan nyocokaken seratan puniko lan seratan ing tembok ingkang byar pet, cat katingal cat ical. Sarampunging kaserat lan kataliti leres, seratan ing tembok ugi musna, kagantos seratan :SesantiIng ngendi bae, marang sapa bae, warga sapta darma kudu sumunar pindo baskoro. Panyuwunan ingkang kinabulan.Salebeting anglampahi sujud puniko, poro mitra tansaya sengkud sujudipun. Makaten ugi Pak Arjo. Sanadyan makaten, taksih wonten ingkang dados penggalihanipun sadaya ingkang sami anindakkaken sujud puniko. Patrap sujud makaten puniko punopo namung anami sujud kemawon, punopo wonten naminipun piyambak ?Ing ngriku Pak Arjo tampi dawuh saking Hyang Maha Kuwasa, yen patrap sujud puniko sujud Brahmono Resi. Lan Pak Arjo kasebat Resi Brahmono.Dumateng para mitranipun, Pak Arjo anerangaken bilih puniko sujuding Resi Brahmono. Sadaya mitra saged kawastanan Resi Brahmono yen anglampahi sujud makaten puniko. Ing salajengipun, Pak Arjo nyuwun palilahing Hyang Maha Kuwasa, angagem nami Sri Gutomo, kangge sarana anyebaraken budi luhur puniko. Katampi panuwunipun, lan ing tanggal 27 Desember 1955,
Poro maos, mugi andadosaken ing pamirso, bilih sadaya wacana puniko, yen kasuwun kanti tulus ing manah, kalambaran lampah budi luhur, tartamtu ing tembe kinabulan dening Hyang Maha Kuwasa.Sumber: http://wargasaptadarma1.blogspot.com
satemah kawula saged mangertos kados punapa ta lampahanipun?. Bilih dipunkeparengaken kula ndherek udhu klungsu; ngengingi basa serat. Basa serat ingkang sampun kula tampi wonten bangku pamulangan UMP senaosa mboten tamat; bilih nyerat tondo kedahipun tandha; puniko kedahipun punika, lajeng minongko kedahipun minangka, percados kedahipun ngagem pitados, pramila sumangga sesarengan kula dalah para sepuh lajeng dipunleresaken; mekaten atur kawula saderma udhu-udhu klungsu mboten ngguroni; mugi saged dadosaken renaning penggalih; nuwun Waras
Sentra Batik Tulis Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
pm	Wah iki mesti bisnis KKN ………..yo ora?
Tapi kok ndadak nyatut jenengan lembaga barang lho, opo lembaga kuwi saiki bukak
apa dhumbeg? mengko diwadahi dunak wis... ihihihihHapusBalasbuzze
lipca 2015 09:20Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
wiyang ing wardaya, rehning wus sira lakoni, balik dipun nastiti, marang ing kawajibanmu, owelen sariranta, reksanen luhurmu sami, yen kuciwa weh alun alaning
bunda. 04. Ywa sira duwe pangira, lamun wong dadi prajurit, karyane abot priyangga, wruhanta sagung pakerti, kabeh donya puniki, tan ana prabedanipun, kang dagang neng lautan, miwah ingkang among tani, suwana kang suwita ing narendra.
05. Myang kang tapa jroning guwa, kang manusup ing asepi, lakone padha kewala, awit iku dadi margi, mrih katekaning kapti, sapangkate pandumipun, nanging
sumurupa, kang kalebu pangabekti, nora sembahyang kewala, kang dadi parenging Widdhi, sakeh panggawe becik,
jinurung ing kapti, malah nandhang duka cipta, kasiku angreh Hyang Widdhi, marmanta sira sami, aja kasusu panggayuh, manawa durung ngrasa, duwe ngamal kang nlabeti, becik sira angona lakuning
Dene sira iku bagya, antuk kawiryawan mangkin, yektine katut prabawa, saking leluhurmu sami, nguni wus potang sakit, dadya ing kapenakipun, tumiba marang sira, murwa sukur ing Hyang Widdhi, tarimanen berkahing wong tuwanira.
bandera, lan mariyem kalih rakit, iku mangka tandhaning sih pinarcaya.
kanggo marang nagari, baya durung lir lakone luhure.
18. Pira bara sira bisa, ngupure darajat malih, dadi janget kinatigan, dadi santo seng wuri, tumurun marang
Lamun drajat kalakona, punggele saking sireki, dadi sira nganiaya, marang darahmu pribadi, tan kendel ingkang wuri, dhapur
Upama nora punggele, jer nora ngupaya malih, yen wus punggel nadyan sira, semedi ing saben ratri, antuke durung mesthi, tiwas angengecer laku, marma den enget sira, sajrone lumakyeng kardi, pangreksamu ing drajat aywa pepeka.
ing mangko dadi prajurit, maju baris lawan jaga, teori lesan sepeksi, iku dudu pakarti, ajar-ajar jenengipun, wus dadi wajibira, prajurit dipun geladhi, papadhane
22. Sinung ukum sawatara,yen nglirwakken marang wajib, iku wus lakune praja, jejege kalawan adil, sanadyan liyan janmi, duk neng yayah renanipun, yen luput rinengonan, utawa den jemalani, dadi iku wineruhken tat krama.
23. Mangkono uga yen bisa, miturut sarta ngakoni, temtu den opahi uga, wit gawe leganing ati, akeh tuwin sathithik, minurwat lan karyanipun, tan beda patrapira, prajurit jinunjung linggih, myang ingundur iku adil jenengira.
samektanya, nora jumeneng prajurit, gawe tuna marang praja, weh lingeseming narapati, amung sira pribadi, kang sdhuwurken ing
Wruhanta lalakonira, sajatine wus angemping, mring praja miwah Narendra, dene durung potang kardi, sira wus den paringi, sandhang pangan nora kantu, sinuba kinurmatan, ounjul
prawira, yen ana madyaning jurit, nora wenang duwe karsa, ragane pama jemparing, kang mesthi senapati, ing sakarsa kang pinanduk, linepas ywa saranta, angsahira den mranani, marang
33. Padha ingaran utama, ing pakaryan mangun jurit, iku kang luhur priyangga, wus kasebut kanan sruti, yen tapaning prajurit, ngasorken tapaning wiku, wit sumungkuning puja, neng pucuking gunung wesi, sang pandhita neng pucuking kang aldaka.
36. Lamun durung takdirira, nadyan ana hru sakethi, yen tan waswas ing wardaya, sayekti nora ngenani, amung sajroning jurit, aja sira darbe kayun,
dipun pratitis, awit wong murweng jurit, ana papangkatanipun, nistha madya utama, yen kober dipun engeti, kanisthane wong kaselut neng
Ing papa nora kuciwa, gegaman samekta sami, atandhing padha kehira, tanpa kiwul ing ajurit, tangeh ana pepati, myang tanana nandhang tatu, mundur tanpa lasaran, mung labet kekesing ati, kang mangkono
Dhihin marang ing Narendra, denira cidra ing janji, kapindho ngasorken praja, kang mulyakken marang dhiri, katri marang Hyang
prawira, yen kaseser ing ngajurit, nadyan keh kedhike padha, kasor papane sasupit, mundur amrih pakolih, ing
Wong kang sedheng dedegira, aparigel tuwin kang andhap alit,
07. Wong sadhepah dedegira, kang pawakan otot balung kawijil, mariyem cekelanipun, amolahaken rosa, nadyan kembel kebldher kuwawa njunjung, wateke nggenteni kardi.
Sayang lan tukang marakas, miranteni bekakasing prajurit, pandhe miwah tukang kayu, mranggi lawan kemasan, ingkang karya gegamaning
wajibireng prajurit, weruhna sadurungipun, nistha madya utama, myang papacak pacuhan kang wus tinamtu, dununge sawiji-wiji.
May 23, 2009 – 8:20 am Matursembah Nuwun Mas Kumitir, punika wanci serat ingkang kula padosi. Ngemu seserepan ingkang inggil.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	SYEKH
mengko rak tekan graji wesi ilusi… 😆
cah baguse sing seneng geguritan kae ketoke pas didadekno pimpinan bocor alus sak jagat ======================
:: Bener Kang. Cah bagus kae ketoke imajinasi-ne pancen nggladrah ngga karuan. Cocok dadi Presiden Balkadaba… 🙂
TukiPon says:	26 October 2009 at 08:26	Nek rumus seko Simbah, sopo sing ngaku ora iso opo-opo iku jan-jane sing iso. ya… dadi sing cocok dadi Presiden Balkadaba Kang Tono mumpung penyakite boyok wis mari bar di pijeti lan di giles karo Kang Hadi Wirojati kayane… Lha nek cah baguse sing gendeng ora nggenah, kemlinthi, biyayakan, pethakilan, nganeh-nganehi, bocor ombo alus, ngentutan, ratau adus, bludas-bludus, kluyar-kluyur… kae isane mung mangan karo turu dadi
iku isa kayata benda utawa awak dimanipulasi saka jarak kang adoh. Salah sijiné bentuké ya iku psikokinetik metal-bending, yakuuwi efek psikokinetik marang benda-benda logam kayata kunci, sendok, peso utawa
biasané fenomena psikokinesis iki sadhurungé wis direncanakaké. Nanging ana uga fenomena psikokinesis kang kadadian tanpa siap-siap. Miturut para ahli parapsikologi, manawa ana kadadean kang bebayani utawa gawé wedi lan mretegan banget, awak bisa ngetokaké daya psikokinetik. Misalé kaya mecahaké kaca nalika kewéden. Kuwi mau kasil saka daya psikokinetik kang metu saka
ndhelik: Artikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 4 Sèptèmber 2016.
*semisal melu koe buruh dab. 🙂
masbenx	09:58 on 7 March 2014	Permalink
nek kowe melu aku mburuh, aku melu sopo? 😐
Tuan Pembual	10:22 on 7 March 2014	Permalink
guspur	01:51 on 9 March 2014	Permalink
Okto	10:28 on 7 March 2014	Permalink
| Reply	Lah.. kok rame ngene?? Iki rame nang endi diskusine ? Kok nang milis aku ra entuk yo? Opo alamat milis-e wis genti saiki?
alaaah…. podo karo aku….nek komeng neng nggone blog spirit nganggo bahasa mlipit2 lan dowo2 ben ketok
lan jembar kubure…..haks kaaaabuuuuuur 😆
:: Lha koq jembar kubure tah… 😉
Jembar rejekine lan jembar olehe bebojon ngono lho…
m4stono says:	22 October 2009 at 07:45	njih pun menawi mekaten simbah kulo dongakke pikantuk garwo enggal ingkang taksih prawan kinyis2 ayune nglangkungi mbak miyabi….aamiiiin…..
:: Sisan karo obat kuwat yo. 😉
Boyok’e wis muni kriyet-kriyet iki… koyo KangTono
Kan ora enak nek bar nggenjot becak terus semaput lan dirubung poro tonggo teparo… 🙂
tulung informasine…ke email noorprasetya@yahoo.com
dusone	23 Januari 2010 at 11:13 am	ngko aku muleh….
dui	23 Januari 2010 at 3:41 am	Buah lama yo menawa buah sing wis ana sakdurunge mbahe kene lair…nk buah anyar kan koyok pelem gadung maagkleh menawa. Halah ngono atek mbok pekarakno leh Ju
Indonésie #5 - Bali Nord : Lovina & Munduk Ping : Indonésie #3 - Le Mont Bromo [Indonésie #3 - Le
mbah min (13:56:27) : Bibit pancen kemaki, opo dikiro saiki = jaman
BABAD TANAH JAWI (PANEMBAHAN SENOPATI) | alangalangkumitir
(1) Alon tindak kalihipun, Senapati lan sang dewi, sedangunya apepanggya, Senapati samar ngeksi, mring suwarna narpaning dyah, wau wanci nini-nini.
Sinten ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben
Berbicara dalam hati, sang Ratu di samudera,
(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika ingkang
ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumedya lun mung pawongan, yen kanggea
mring narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.
(7) Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra wayah
tresna marang ing dasihe, myang sakjarwa wus sun trima Yayi, nging sun meksa amit, megat oneng masku.
Kanda Senopati menghibur Dinda Ratu, “Adhuh
Dugi nggusthi megat onenging sih, gya mijil sang anom Ratu Kidul ndherekken kondure, asarimbit kekanthen lumaris, rawuh Srimanganti, gya kakung nglingnya rum.
wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra jro tirtaning, gurnita kang alun,
(6) Sakpraptaning jro pureng jeladri, Ratu Kidul wus kepanggih nendra, nglenggorong langkung agenge, lukar ngorok mandhekur,
dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.”
(11) Senapati wusnya lengah angling, “Heh Ki Taman mau sun miyarsa, sira muji mintakyate, iku ta apa tuhu, minta ing Hyang sarasing sakit, lan dawane murira”, Juru Kebon matur,”Nggih Gusti yektos amba, rinten dalu nenuwun maring Hyang Widi,
(13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung
Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar, tan lengganeng dhawuh,
Sunan Adi lon nambungi angling, “Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen gustenira.
Sunan Adilangu pelan menyahut, “Heh kamu Ni Panggung dan si Kosa, terimalah atas kehendak Hyang Agung,
(18) Prayogane Jebeng (k.257) Senapati, bocahira telu ingsun prenah, Panggung Kosa ing
(19) Katriya wus kinon manggon sami, Panggung Kosa lawan juru taman, sang kalih dugi karsane, gya kondur dalemipun, Senapati ngungun ing galih, duk aneng pureng sagra, de meh sisip
anganggoa sumendhe Widi, sebarang tingkahira, anganggoa sokur, karane dipunprayitna, laku linggih solah muna lawan muni, pracina dadi nata.
Sejarah, Sejati, Serat, Sinom, Suluk, Tafsir, Wahyu, Wedaran, Wirangrong, Wirid	Post navigation
← PERJALANAN RAKEYAN	SERAT CATUR KANDHA →	21 Comments
September 5, 2015 – 4:06 am Sak derengipun nyuwun sewu duka bilih kumawantun kirang duga Bapa, kula sanget remen punapa ingkang sampun bapa wedharaken dhateng ngriki, ning kula pingin dipun wedharaken ” BABAD WUKIR MAHENDRA ” utawi ” BABAD LAWU ” awit Redi Lawu minangka Redi ingkang kapitados minangka Karaton Gaib Tanah Jawi. Sewun Salam Rahayu…..
Analisis régrèsi jroning statistika iku salah siji métodhe kanggo nemtokaké hubungan sebab-akibat antara siji variabel lan variabel(-variabel) liyané. Variabel "panyebab" disebut kanthi werna-werna istilah: variabel panjelas, variabel eksplanatorik, variabel independen, utawa sacara bébas, variabel X (amarga
Kaloro variabel iki bisa dadi variabel acak (random), nanging variabel sing dipengaruhi kudu tansah variabel acak.
Analisis régrèsi iku salah siji analisis sing paling populèr lan lumrah dianggo. Amèh kabèh babagan èlmu sing merlokaké analisis sebab-akibat mesthi ngenal analisis iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.03, 14 Maret 2013.
Masjid Djami Sidorejo, Sedan; Masjid Djami Ulama Rembang | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Dening: Warisman, Mekarsari edisi 21 Oktober 2007
Ana owah-owahan pakulinane Kandar. Saiki ora tau ngrungokake lagu-lagu pop taun sewidakan, album lawas. Kamangka maune saben esuk jam lima nganti jam pitu mesthi nyetel radhio sing ana acarane lagu-lagu kenangan. Saiki ganti nyetel lagu-lagu anyar albume Ada Band, Ungu, Niji, Naff,
Dhasare nalika enom Kandar main band, mula olehe nyanyi karo gitaran nganggo gitare anake.
Suwe-suwe nuwuhake pitakonan ing atine Imah. Kok sing diapalake lagune Ungu karo Naff? Apa Kandar slingkuh? Nanging ora tau mulih kasep, dhuwit blanja ora suda. HP dicek ora ana SMS nyalawadi.
Kandar pancen kesengsem karo Nia kanca kantor. Isih enom, senengane lagu-lagu penyanyi saiki. Mula Kandar melu ngapalake lagu-lagu anyar. Kandar wiwit nyedhaki Nia. Nalika nilpun Nia, HP-ne ana
jumangkah. Atine ngosikake, yen nganti Nia gelem, mesakake Nia. Kaceke umur adoh, kasenengane akeh bedane. Kejaba kuwi, Kandar kelingan Imah lan anak-anake. Imah sing bekti, bebarengan nglakoni pait getiring urip. Ora tega ninggal utawa ngedum rasa tresnane.
Mula banjur kupiya nglalekake Nia. Carane nyuda ketemu Nia, yen ora perlu banget, ora nemoni. Upama ora kejarag ketemu, ora perlu sambung gunem yen ora perlu. Kasenengane ngrungokake lagu anyar uga mandheg,
ngrasakake kesengsem marang bocah wadon kanca sekelas, ya Sinta kuwi. Nalika semana sing hits lagune Tanty Yosepha “Seiring Sejalan”, lagune Titiek Sandhora “Gunung Fujiyama, Putus Cinta di Batas Kota”, lagune Ana Mathovani “Pria dan Wanita”. Sinta sing biyen sawise omah-omah pindhah Jakarta, saiki bali menyang Yogya nanging wis dadi randha. Biyen kelas enem SD nganti tekan kelas telu SMP runtang-runtung karo Sinta. Ya mung runtang-runtung nanging rasane endah banget. Pisah nalika kelas siji SMA marga
“Sinta panggah katon ayu, malah rasaku luwih nengsemake, apa marga umur wis mateng,” batine Kandar bengi nalika arep turu.
bingung, bisa nglalekake Nia, nanging tatu lawas kumat marga ketemu karo Sinta. Kudune Riyaya atine bungah nanging dheweke malah bingung digawe dhewe. Banjur kepriye? Mbaleni
lipca 2015 09:26Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
June 17, 2010 – 9:02 am Yo Cak, perlu iku yok opo carane ngolek i wuku, misale aku lahir rebo paing iku wukune opo, jelasno. Wong etanan yo
pamanggihipun mas Tulus. Tiyang kulo ugi mboten mangertosi caranipun madosi wuku kulo piyambak. Nuwun.
August 15, 2008 – 8:38 am rahayu
Ing ri Akad duk wiwit mengeti, kaping kalih likur sasi Sapar, wanci pukul sawelase, lintang ingkang lumaku, nuju sangat lintang Mustari, pareng warsa Jimawal, sancayaning Windu lek Jawi mangsa katiga, ping nembelas sengkala Sang
memuruk ing kawulane, barang pakartenipun, ing manungsa den enget ing wit, aja na budi ganas, ing
mangastuti, ring Sang Hyang kang Anurageng jagad, tandya pepudyeng dutane, ing Ywang kang Mahaluhur,
satuhu, winantua rahmating Widi, utawi sulaming Hyang, lan pasianipun, tertamtu dhumawuh marang, nabi duta Muhamad ingkang sinelir, lintang kawula-
ira Kangjeng nabi angrata agami, amranata ing jagad.
Tanah Jawa, lelampahanipun, para nata kang ginita, wusing jaman Srikalaraja pepati, Dewaraja semana.
Jaman iku ingkang amekasi, panjenenganira naranata, Raden Alit duk timure, jumeneng sang aprabu, Erawjjaya ping gangsal nenggih, ing nagri Majalengka, jangkep satus tahun, umuring ponang nagara, turun sapta kang jumeneng narapati, ing nagri Majalengka.
Wiwit prabu Suruh duk ing nguni, sasedane ginantya ing putra, Sang Prabu Anom namane, pan kekalih puniku, dereng nama Brawijaya Ji, anulya putranira, wiwit namanipun, Sri Brawijaya kapisan, putra nama Brawijaya kaping kalih, nulya malih putranya.
Nama Brawijaya kaping katri, putranipun nama Brawijaya, ingkang kaping sekawane, Raden Alit puniku, Brawijaya pingg limaneki, jangkep ing tedhak sapta, kuneng kang winuwus, ing
Lenyep saking manusapadeki, apan sumengka mengawak braja, minggah mring muksapadane, datan kalawan lampus, paripurna waluya jati, ing jaman kasucian, kasampurnanipun, sang aprabu Brawijaya,
punggawa para mantrine, sawadya-kuswanipun, ingkang sampun sami winasis, putus ring kamuksan, tan samar ing kawruh, tinarimeng kasunyatan, bisa milu ing muksane Sribupati, kang bodho datan bisa.
Nadya nguni sumilih ing mangkin, yen wong tanpa ataki-takia, kapataka ing temahe, anelangsa ing pungkur,
Watawise kang tumut sang aji, sapratigan wadya Majalengka, ingkang tuwa-tuwa bae, kang anem kinen kantun, amencarna wiji ing wuri, kinen sami nungkula, manjing Islam luhung, kejawi kang sampun samya, nungkul batin wus anggawa Islam suci, samya anandhang iman.
Nanging ana bekjane kang kari, ingkang datan bisa milu muksa, dene salin
samun, pinidha kinantha-kantha, pakukuthan yekang minangka kuthadi, nenggih Sang Adiningrat.
Dene ratu ingkang kaping kalih, pan kaipe mring Jeng Sunan Benang, Prabu Sapmata namane, jumeneng Ratu Tunggul, iya
Kang ngrenggani pura di ing Giri, ya ing Girialiman kadatyan, dene ratu ping tigane, kang mangka wakilipun, dening
Kang angangkat jumenengira ji, nenggih Kangjeng
ginancar ing kandhanireki, Prabu Brawijaya kang wekasan, kacatur kathah putrane, kang saking garwa sepuh, Jara ranira nerpati,
ing sadina malih kaping sapta, salin-sumalin warnane, tetiga putranipun, ingkang urip bae winarni, kang pejah tan winarna, dene ingkang sepuh, pambajengira sang nata, pan wanodya Ratu Pembayun nameki, suwarna langkung endah.
Antuk waris saking ibuneki, semburating cahya kasumbagan, sumunu cahya
Srinarendra pan maksih jejaka, Sang nateng Bali purwane, dupi balilanipun, datan purun kareh mring Jawi, prabu Kalageijita, nateng Bali Agung, apan sampun tigang warsa, denya datan utusan atur upeti, marang ing Majalengka.
kasoran ing pupuh, wong ing Bali duk semana, apan lagya winongwong jayaning jurit, wong Jawa kagegeran.
Pan anglaruk ngilen wong ing Bali, wadya ji Majalengka duk semana, ingkang amethuk yudane, dhadhal
Denya sang putri linewih, warnane datanpa sama, lir Supraba ngibarate, nulya Sri Handayaningrat, kang tumandang ing yuda, antuk karya ing prang unggul, asor wong Nungsa Kambangan.
ing prang wus nungkul, para rajaning Sembawa.
Sri Handayaningrat nuli, laju mring pulo Praguwa, sinoring perang ratune, wus nungkul
sadaya, nulya wau sang aprabu, layar maring tanah purwa.
Ing pulo Burneo prapti, nagri Banjarmas binedhah, bedhah nungkul narpatine, miwah ing sabawahira, ing Burneo pra nata, samya srah bongkokan nungkul, marang Sri Handayaningrat.
Wusnya mangkana sang aji, kalana Handayaningrat, marang ing purwa layare, prapteng pulo geng apanjang, aran pulo Sumatra,
asih kalihe, sigegen datan winarna, ing solah lamenira, nyenyuwe lakuning catur, kang binujung ing
saking putrì Cempa, kalangkung pelak warnane, anama Ratu Masrara, tresna mring bokayunya, pinet ing ratu pambayun, sadulur kadi putranya.
Tumut maring Pajang Pengging, sang dyah sawusnya diwasa, kasmaran marang kang ipe, Sang Prabu Handayaningrat, baguse tanpa sama, tan ana lyan ingkang ketung, amung kang raka narendra.
Pinakramaken tan apti, pineksa mring ibu-rama, sang retna meksa amopo, amung ketang ingkang raka,
uningeng cipta, kang dadya paraning tyase, kang rayi Ratu Masrara, langkung kewran ing naia, kang rayi tansah ingimur, nanging meksa
kang ibu putii denawa, tinanem ing Palembang, mring rama sinung jejuluk, Arya Damar ing Palembang.
wenang anganggea, tengran kapraboning ratu, sakwetaranya kewala.
Ing saben warsa sumiwi, maring nagri Majalengka, Arya Damar
Brawijaya, kang wasta Bethara Katong, tinanem ing Pranaraga, kang anurunaken marang, para sentana wong agung, ing Pranaraga sedaya.
Wonten putranira malih, sang aprabu Brawijaya, kekalih pan sami wadon, saking
Saking karaman nrepati, ing Cempa duk negri Wandhan, binedhah ing rama Katong, anungkul narpatenira, atur bulu bektinya, lawan atur putrinipun, kang minangka tawanira.
Ing dalu sang nata nendra, lagya erem-erem pitik, myarsa swara
ing solahira sang prabu, pan sampun sacumbana, lawan putri Wandhankuning, sri narendra gerahnya sampun waluya.
Sang putri Wandhan semana, wawrat katur ing sang aji, praptaning mangsa ambabar, miyos
datan winarni, ing solah myang laminipun, Raden Putra namanya, Bondhan Kejawan wewangi, Raden Lembupeteng ing
sing ampeyan, kang aneng ing Tarub nenggih, wonten malih putra priya saking ngarsa.
Patut saking putri Cina, puniku pan garwa padmi, putrane prabu ing Cina, prameswari Majapahit, nanging garwa taruni, putri ing Cempa kang sepuh, prameswari ing Cina,
saking ampeyan puniku, ingkang sepuh pan priya, Raden Gugur kang wewangi, arenipun panenggak pan inggih priya.
wewujang sang ayu, yata kang kawuwusa, Dyan Jaka Gugur ing nguni, pan kinanthi mring kang rama Brawijaya.
Aneng nagri Majalengka, pan kinarya senapati, ing karya sajroning praja, lan kang rayi Raden Teki, Raden Gugur ing nguni, duk bedhaing Majalengka, kalangkung wirangira, arsa tumut ing ramaji, ing muksane sumengka mengawak braja.
padhekahan wus dadi, tan kawarna lamenipun, kathah kang tumut wisma, banjeng nut
Iya ing bumi tempuran, dene padhukuhaneki, awasta dhusun Tersana, dene ingkang rayi estri, sampun
aji, tan ana wadya kang tumut, mung kang ngampil pawohan, Semut Gatel wong kekalih, srinarendra mider
Wus patutan satunggal, lawan lakine kang mati, nanging atmajane lina, dadya arandha ing mangkin, lagya mempeng ing warni, angladeni ing sang prabu, sang nata wus kagiwang, datan saranta ing kapti, nimbok randha sinarenan ing sang nata.
mangsanipun, wawratannya ambabar, mijil jalu warna pekik, nggih punika Risang Jaka Prabangkara.
wana ing sakutu-kutu, walantaga salirnya, jro praja jawi prajeki pan katulat sedaya tan wonten siwah.
kagawokan sang aprabu, kalangkung asih tresna, mring Prabangkara panyungging, ing batine sang nata wus ngaken putra.
Amung ing lahir sinasab, yata semana sang aji, aken anggambar kang garwa, Ratu Mas Andarawati, ginambar sampun dadi, datan
ingkang pawadonan, angandheng-andheng kaeksi, pan katetesan mangsi, Ki Jaka panggambaripun, sang nata semu
Ing mangsi panggambar amba, tan ngantos kawula kerik, amba nuwun pangaksama, ing gusti srinarapati, sang nata datan angling, kawistara
mangkono si panyungging, baya wus saresmi lawan, yayi Mas Andarawati, dene weruh ing ciri, andheng-andheng ring asipun, sisungging liwat ala, wani anyidra ing
sanget pemambengnya, akathah-kathah ature, wonten salokanipun, sagalaking sarpa kang mandi, myang sagalaking sima, tan wonten kang kolu, makan sutaning priyangga, sampun silih manungsa kang sinung budi, yen koluwa mring suta.
Ing pejahe tan tahan sayekti, lawan wonten ing paribasannya, nadyan tega larane tan tega patinipun, lan punika Ki Jaka
Kirang saranta tyas paduka ji, anindaki ing budi dadakan, deduka tan sambadeng reh, paduka pan ratwagung, kasumbageng ngelaya bumi, kocap sugih dandanan, ing reh para putus, tuwin para bijaksana, wewekan jrah wruh serapating arempit, ing semu tan kuciwa.
Ing praniti sami ngati-ati, boten kekirangan ing pranata, satata tata titine, tatal titikanipun, pan puniku pun Jaka Sungging, ing titi dereng katrap, traping para putus, tan wonten kang tumitisa, pamutuse ing pamancas kang patitis, witaning para tama.
Yen estua karsa paduka ji, sinten gusti ingkang kaecalan, tan wun nalangsa ing tembe, kya patih aturipun, sarwi nangis anggegondheli, marang srinaranata, sampun ta kabanjur, temah keduwung ing wuntat, anuruti ing karsa kang tan saririh,
dening ature, kyana patih pan putus, ing weweka tanduking gusti, dadya srinaradipa, wurung karsanipun, denyarsa nglunasi jaka, duk samana sang nata nulya bebisik, mring patih Gajahmada.
Wus katampan sasmitaning aji, yen ing mangke karsaning narendra, Ki Jaka Sungging mudhane, mung pinrih kesahipun, saking nagri ing Majapahit, nyinggahana deduka, ning rama sang prabu, nanging sinamun karsanya, saderenge kelakon kinarya dhemit, nulya kya patih
kabeh, muwah kang manuk-manuk, ingkang datan urip neng bumi, kang samya ngawang-awang, keh waarnaning manuk, kadya ta
kya patih gya wangsul age, marek ing ngarsa prabu, mawotsari rekyana patih, sampun katur denira, angembani
bubaran kyana patih mijil, nulya sang nata aken akarya, layangan ingkang agedhe, pitung dhepa gengipun, mawi kurung panggenaneki, ki Jaka Prabangkara, sapirantenipun, pinanci sasangunira, kuneng laminira samana wus dadi, layangan langkung pelak.
Sinung pindha layar sampar angin, olan-olan lan sangga akasa, sesinthing tadhah angine, ing tengah
tyas mangkana unine tulis, layang dhawuh mring putra.
Sungging mudha Prabangkara kaki, tampanana iki layang ingwang, parentah marang dheweke, nanging pepacuh ingsun, maring sira layangong iki, ywa sira buka-buka, lamun durung tutug, anggonira anggegambar, saisining gegana poma ta kaki, aja wani ambuka.
wus palesta kaki, enggonira anggambar awiyat, barang saisine kabeh, ing kono sira kulup, ambukaa ing layang iki, ki Jaka satelasnya, ing pamacanipun, cirining srat tetingkeman, wus kadhadha sandika
tan kaeksi, nulya sang nata angunus pedhang, ingkang kalangkung landhepe, pedhang katingal
tedhak sing dhampar, sarya anganggar pedhange, angandika sang prabu,heh apatih myang pra dipati, punggawa Majalengka, den
kalakon sira, tiba ing Cineku, kono besuk nuli ana, kang amupu tetulung mring sira kaki, tinarik mring
putumu, keh manusung mulih mring Jawi, padha milu winenang, amangana besuk, pametuning tanah Jawa, samergane pangupajiwane gampil, samya kerasan wisma.
Sinauran dhedhet erawati, nulya sang nata angangkat pedhang, tetali pinancas age, pancas tetali rampung,
maruta sumeret, ngedet yayah den ubub, kuneng ingkang wus aneng nginggil, yata wau sang nata, pedhangira sampun, sinarungken
kunusing tyas angungun kalintang, yayah kauwan isthane, basa kauwan iku, ing tegese wong
ngedhaton, kyana patih undhang bubar kabeh, pra dipati pra
sumungsung ing an tarile sane, muluk yayah ngayuh ing wiyati, silem kang pratiwi, mor ing namu-namu.
Duk semana layangan wus prapti, nggening peksi katong, paksi beri lawan sajinise,
anulya sang anom, penggambare ing gegana kabeh, saisen-isening ngawiyati, tan ana kang kari, ing panggambaripun.
Ri sampunnya sampat ing pakarti, paripurnaning don, pan sawidak dina ing lawase, palestaning
Punang serat binuka tumuli, mring Ki Sungging anom, sinukmeng tyas winaca tembunge, penget iki layang ingsun kaki, ingkang mijil saking, sucining tyas ingsun.
Sarta wuryaning pangestu mami, myang sesantining ng mg, yoga sadaka uparenggane, dhawuha ta marang sira kaki, Prabangkara Sungging, mudha sutaningsun.
Kang wus putus ing titi patitis, Trusing pasang semon, ri sasmita katon lukitane, pasang cipta graita lelungit, kang sarwa
ing mengko kang lagi anglakoni, ing parentali marni, mi tuhu pituduh.
Ingsun utus anggambar salwirning, antariksa kono, barang katon ginambara kabeh, ing sawusing pangestu ngong kaki, myang sesanti mami, marang ing sireku.
Ing wiyose kulup Jaka Sungging, mudha sutaningong, aprakara layang isun kiye, dadia ing pratandha ngong kaki, wekas-
tibaa ring pancabaya kaki, kumaddela maring, sang amurbeng tuwuh.
Marmane kang mangkana ta kaki, dene ta samengko,jeneng isun iki teka seje, rasaningtyas tan kadi ing uni, teka kudu runtik, marang ing sireku.
lakonana kaki, sapituduh mami, aja tumpang surup.
Sira nora ingsun prih ing pati, amung karsaning ngong, angsung dedalan marang dheweke, dedalane kamulyanireki, wruha kang arungsit, ing baya pakewuh.
Ingkang angel ingkang sungil-sungil, ingkang adoh elok, ing lakon wruha kangelane, keneng lara-lapa panas perih, kadarung miden, ngudara andarung.
Heh ta kulup weruhanireki, wuwus kang mengkono, sun kon pinter sireku tegese, tembe wuwuh wiwekanta ngenting, andon padomaning, andedel
budiman wadine, pangundhuhing wowohan ngemehi,saturasireki, padha mulyeng pungkur.
Kono sira tibaa ta kaki, aja kongsi kantrog, den aririh tibanta ing tembe, kono nuli ana kang nulungi, maring sira kaki, asih tresna tuhu.
Yeku besuk jalaran ta yekti, bisa dadi katong, asih lulut balanira kabeh, luwih
miwah wadon, anak-putunira keh pencare, padha tulus padha sugih-sugih, besuk jaman wuri, akeh padha nungsung.
Layar maring bumi Jawa kaki, akeh kang padha don, sedya wisma aneng Jawa kene, padha wenang milua ing wuri, mangan pametuning, tanah Jawa besuk.
Asih mring dasihipun, tetulung mring dasih kawlasayun, yata sanalika wonten angin prapti, langkung adres saking luhur, mengandhap nulya tumempoh.
Maring layangan wau, angin sangking ngandhap tan lumaku, dadya punang layangan tumurun anglis, lakar langkung rikatipun, binakta ing angin angrok.
Lir kagendra kadulu, saking wiyat angayom tumiyup, cumalorot yata
ngetan sumiyut, ngemper aniyub mangisor.
Kuneng ing lamenipun, duk semana karsaning Hyang Agung, ingkang asih murah mring dasih kaswasih, tetulung ing kawlasayun, punang layangan wus ngayom.
Rumah angemper sampun, angungkuli ing dharatan agung, tanah ageng nenggih ing Ciña negari, jawi praja dhusun-dhusun, pinggir wana-wana tunon.
Tebih lan narendra gung, ing Yutwai wastane kang dhusun, dhusun alit bawah ing manca negari, wonten randha
wayahe sang dyah pan sampun birahi, sumedhenge anomipun, nanging dereng pati katon.
ah namanipun, lola tinilar ing ramanipun, amung lawan renane ngupaya bukti, saben ari karyanipun, sira mbok randha Kim Liong.
Ing sapikantukipun, jejanganan godhong kayu-kayu, yen wus antuk nulya winade tumuli, maring dhusun liyanipun, mrepat myang mancalima doh.
Sapayu-payunipun, kang kinarya ing patumbasipun, kang binukti ing sadina lan sawengi, makaten salaminipun, yata ing dina sawiyos.
jejanganan kayu-kayu, godhong apan arsa den dol.
Semana wancinipun, maksih injing pan ing pukul wolu, ni mbok randha semana
pinerpekan rakite lir palwa kunthing, ngangge layar tadhah bayu, kathah layare mirantos.
Dyan Jaka Sungging weruh, lamun ana jalma nulya mudhun, sangking kurung Rahaden Jaka aririh, prapta ing
gunung, apa dhemit-dhemiting wana gung, kang rumekseng alas gunung kene iki, kang kabeh sabangsanipun, padha nyiluman tan katon.
Amdi katoni iku, malih warna mindha manuseku, sun wetara kakung perayangan iki asejen panganggenipun, busanane sarwa seyos.
Tan kadi rakitipun, busanane wong kene
iki dudu satune wong cilik-cilik, amung putraning ratwagung, kang pantes cahya mengkono.
Dyan Jaka awas dulu, mring mbok randha Kim Liong puniku, sanalika Dyan Jaka enget ing galih, anampa sang ra mipun, busana barang pangangge.
Kadi parekanipun, nguni prameswarinira prabu, prameswari kang saking Cina negari, myang suthuping netranipun, tunggal kang pasang pasemon.
Myang kekulitanipun, dhedhasare kuning kulitipun, Raden Jaka osiking tyas baya iki, wong Cina pawestrenipun,
amara-bumi, apa dhanyang ing wana gung, kang padha rumekseng kono.
Arsa aganggu-ganggu, karya lelara kang teluh-neluh, apa baya
cara Cina patitis ing tembung manis, dyan Jaka nguni wus putus, ing basa Cina mengkono.
Muwah ing tulisipun, apan sampun limpat sang binagus, kang amuruk nguni embane sang p u t r i , ing Cina kang krama antuk, ing Majapahit sang katong.
Akathah wadyanipun, para mantri ing Cina kang tumut, punika kang sami rerewangan angling,
dede dhanyang dhedhemit, lawan dede Ong Te Pekong dede dewa.
Yektosipun kula puniki ta biyung, pan inggih manungsa, wong Jawa kamulan mami, dasihipun srinarendra Majalengka.
Kula biyung nemut gatel ing sang prabu, nanging sanget nistha, Prabangkara aran mami, ina budi wijiling wong sudra papa.
tinuduh ing nerpati, sesinaon ing tulis pan dereng bisa.
Taksih bingung tuna liwat kumprung pengung, kathah kanca kula, sedaya sami winsis, amung kula biyung kang bodho priyangga.
Tuna kawruh datan uningeng lor kidul, mila gung dinukan, ing gusti sranarapati, dene tiba kula ing ngriki punika.
Tan sedya yun ing pratingkah aru-biru, ing nguni purwanya, kula lagya anglampahi, parentahing gusti nateng Majalengka.
kathah, kawrat munggeng kurung sami, datari kirang sangu malah ngantos tirah.
Taksih agung pan puniki luwihipun, neng tunggangan kula, dupi ing pakaryan mami, wus palesta panggambar kula sedaya.
sampun celak lawan gunung-gunung, ngayom mring dharatan, nuju pamatining angin, duk ing wau dalu wand gagat wetan.
Dadya dhawuh ing kisma tunggangan ingsun, ing ngriki punika, kula angungun tan sipi, katujune dika biyung nunten prapta.
Lan kalangkung welas marang sang binagus, yata ni bok randha, alon wuwusipun malih, yen mekaten anak andika punika.
Nging puniku tebihe kalangkung-langkung, pan kalang-kalangan, ing samodra ageng nenggih, angliwati pulo geng-ageng akathah.
Samodra gung lelayaran tigang tengsu, angin kang sedhengan, ing nguni anak duk masih, nenggih paman dika ingkang sampun lina.
Apan sampun nate layar duk ing dangu, maring tanah Jawa, sampun wruhing Majapahit,
putrì, pan giliran ing pakaryaning narendra.
Wretenipun ing mangke sang retnaningrum, sampun pepisahan, kalawan
yekti, kae jaka lingira inggih sanyata.
dika, kula pan arsa udani, kae Jaka lingira inggih sumangga.
Mangkat sampun Ki Jaka kang aneng ngayun, nulya nyai randha, ing wurine kang sutestri, prapta nggening layangan wus sami lenggah.
Ing jro kurung ni randha kacaryan dulu, tuwin sutanira, sami kacaryan ningali, dene kadi wisma sapirantenira.
Tuwin wau piranti panitranipun, gambar pira-pira, kalintang samya di-adi, isen-isen ing wiyat kang sarwa pelag.
Sang binagus amijilken segahipun, roti warna-warna,” myang adi-adining Jawi, kang kewawi kinarya lelungan lawas.
Tuwin banyu inuman kang sarwa arum, apan misih kathah,
Kula biyung mapan boten sedya mantuk, dhateng tanah Jawa, pan sampun wirang wak marni, nyai randha langkung sukanireng driya.
pekik, wangsal-wangsul pangusunge kang dandanan.
Lawan sagung kekarene sangu-sangu, pan kalangkung kathah, miwah ingkang layar sami, mori pethak tuwin awaking layangan.
Mori alus sakalangkung wiyaripun, myang atali samya, ragangan binekta mulih, patang dina telase
ni randha sampun, kinen anjuwala, kinarya pawitan nenggih, ni mbok randha
wus dadi kinen nyade ni mbok randha.
Wus misuwur ki Jaka pakaryanipun, pan kathah pajengnya, rebutan kang tuku sami, miwah gambar manusa estri
Ngundhung-undhung ni mbok randha artanipun, semana ni randha, Kim Liong pan sampun sugih,
sapteki, mancawolu mancasanga, sami pangalemireki.
Kalamun atmajanipun, ni mbok randha ing Yudwai, pan suta pupon punika, kelangkung denya winasis, wignya putus sarwa bisa, dhasar apekik kang warni.
Pamulu yayah sitangsu, sedhenge purnama siddi, limpat ing tembung noraga, sedhep bangkite dheweki, jatmika anteng pesaja, pantes
Tuhu baguse pinunjul, tan ana kang angemperi, jejaka ing nagri Cina, sami kasoran ing warni, sembada kawignyanira, pinuji ing wong sabumi.
Yen akarya gambar putus, lir wantah tuhuning warni, punang gambar wewangunan, yayah bisa ngling
wewangun, ing citra warna sinungging, ingkang yayah bisa molah, tan salaya kang kinapti, akathah wewangsulira, marang Ki Jaka Panyungging.
Peni-peni myang brana gung, arta miwah busanandi, duk samana kapiarsa, dening kanjeng sribupati, Sri Ong Te kang ageng pisan, kang angreh para narpati.
ing byantarendra, tumancep ing silastuti, tajeming netya jatmika, sedhep wiraga mrak ati.
jroning kalbu, pepantese bocah iki, dudu trahing adus kula, dudu sutaning wong cilik, pantes trahing kulawirya, turasing andana warih.
Sestu rembesaning madu, sesekaring kusama di, bunyok lamun sun corana, katara ing ulat liring,
wong gedhe lawan wong cilik, sun terka mangsa ngakua, yata ngandika sang aji, heh kulup sira bagea, tur sembah Ki Jaka Sungging.
Pukulun dhateng anuwun, ing pambagya paduka ji, kajunjung ing pasuwunan, dadosa jimat paripih, mangka tumbaling agesang, saking sih marmeng nerpati.
Ngandika malih sang prabu, tetanya mring sang apekik, ing ngendi kamulanira, tur sembah Ki Jaka Sungging, amba saking tanah Jawa, wijiling sudra kaswasih.
Nemut gatel ing sang prabu, Brawijaya Majapahit, nanging sanget punggung mudha, bodho kawula tan sipi, akathah kanca kawula, sedaya sami winasis.
Amung kawula pukulun, ingkang balilu pribadi, ing bawa tan mantra-mantra, wong suwiteng narapati, cekak budi tanpa
Ing purwane tibanipun, wonten dhukuh ing Yutwahi, Sri Ong Te duk amiyarsa, gagetun ngungun tan sipi, dhawuh tresnane sang nata, marang Ki Jaka Panyungging.
dhuh gusti Srinarapati, kawula datan wewirang, mila gung mawi kakelir.
Ewa makaten pukulun, ing mangke rehning pun patik, kaperdi ing karsa nata, sampun kirang pangaksami, saru sesiku kawula, cumenthaka ngaken singgih.
Pun patik saestunipun, sutane Srinarapati, Brawijaya Majalengka, narendra ing tanah Jawi, nging
ngriki punika, sangking sabdaning ramaji, tinumrap munggeng pustaka, serat paringe ramaji.
Minangka wewelingipun, dhateng ing kawula gusti, wau Dyan Jaka aturnya, ngaturken ungeling tulis, ing purwa madya wesana, wus katur ing sribupati.
Sri Ong Te bethara prabu, ing Cina duk amiyarsi, kadahut
ASMARADANA Ngandika Sri Narapati, yen mengkono kulup sira, sadulure putuningong, ing mengko ta
alingi dheweke, sun turuti karepira, misih amendhem kula, alingan werana kulup, ing reh ingkang pepingitan.
Sang nata ngandika aris, marang kang darbe wong-wongan, sang raja Si Tong Ki Sae, lamun Jaka
sampun binoyongan, sinung wisma ing sang prabu, celak kelawan kadhatyan.
Pinggir banon kacepuri, langkung sinihan ing nata, dahat kathah
putri pambajeng punika, Siti Tumiyan wastane, nanging karsane sang nata, Ki Jaka Prabangkara, kang wayah kinen
nguni, negari ing Majalengka, putranira sang akatong, Brawijaya wuragilnya, priya wewangenira, Jaka Karewet puniku, patutan sangking ampeyan.
Ing purwane sribupati, amundhut parara-rara saking wong jagal satane, nanging dede atmajanya, lelurah mantri jagal,
kalih tengah lek, angidham-idham kaworan, denya ngidham sang rara, asengit mulat ing kakung, yata Prabu Brawijaya.
angulihna, maring ing yayah renane, sang nata wus datan sotah, mulata mring ni rara, kaputungan ing tyas prabu, kunengsamana laminya.
Suksmanasa, kang jabang bayi kelangkung, longgor enggal agengira.
Ya ta ing alami-lami, wus yuswa patbelas warsa, Jaka Karewet namane, sasolahnya kawistara, sejen lare kathah,
Suka-suka datan apti, dedolanan sasendhonan, tingkah byung karamen-ramen, wus tamtuning kuna-kuna, rame angen punika, keh
Ing ngriku kendelireki, Ki Jaka kalangkung sayah, ing wancine pan meh lungse,Ki Jaka lenggah ing kisma,
Ing ngarsa wingking prayogi, Jaka Karewed semana, anyiluman sarirane, tan katon dening manungsa, nadyan diyu reksasa, prayangan peri lelembut, tan weruh maring Ki Jaka.
Nulya Ki Jaka yun mulih, giniringan lembunira,
tetali den rut-erut, wit waringin den wadhahi, wuluh tinalenan sampun, wonten ing gigiring kambing, angadeg kang wulu sak ros.
Sampun laju Ki Jaka panggiringipun, datan kawarna ing margi, semana pan sampun rawuh, ing wisma kasep ing wanci, lembu kinandhangken gupoh.
Myang maesa kambing wus ngandhang sadarum, nuli Ki Jaka angambil, ing wuluh wewadhahipun, waringin tuwuh ing siti, Ki
wuluh cinangking, manjing mijil nyangking wuloh.
Ingkang ibu mangkana osiking kalbu, suwe temen bocah iki, denya ngandhangaken lembu, teka nora mulih-mulih, apa gawene nang kono.
Kae Jaka sangking sru kaluwenipun, nganti kang ibu tan angling, Ki Jaka anguwuh-uwuh, ibu-ibu kulangelih, nedha sekul weteng kothong.
Ingkang ibu anjola kaget sumaur, thole-thole ana ngendi, prenahira celuk-celuk, asuwe nggon ingsun nganti, rupanira nora katon.
Mung swaramu karungu neng ngarsaningsun, kae Jaka anauri, wonten ngriki kula ibu,
sakedhap emut, denira nyangking waringin, ingkang aneng jroning wuloh.
Nulya punang wuluh sinelapken gupuh, munggeng sanginggiling kori, Ki Jaka nulya kadulu, kang ibu amalayoni, dhuh karewet sutaningong.
Ingkang dadi woding ing wardaya ingsun, Ki Jaka dipun tangisi, sarwi tetanya kang ibu, apa lire tingkah iki, dene ta mau tan katon.
miyarsa kang ibu ngungun kalangkung, angandika mring kang siwi, yen mangkono iku kulup, baya pitulunging widdi, marang ing sira nak ingong.
Sinung anggon-anggon bisa tan kadulu, iku minangka paripih, buntele ingkang akukuh, wadhahana wuluh gadhing, simpenen ing pethi kono.
Ingkang putra mituhu welinging ibu, anyimpen kang wit waringin, mangkana Ki Jaka sampun sinung sega nuli bukti, sawusnya tuwuk sang anom.
Nulya turu asayah arip kalangkung, kuneng tan kawarneng latri, warnanen ing enjingipun, Ki Jaka anyuwun pamit, mring ibu tan metu angon.
wong pasar tan ana weruh, pan jinajah den ubengi, meksatan ana wong weruh, semana Ki Jaka mulih, prapteng wisma wus den lolos.
Saking singel waringin sinimpen sampun, kuneng ing laminireki, Ki Jaka ing saben esuk, angubengi jro negari, ngalor ngetan ngidul nguion.
Kae Jaka pan kepengin arsa weruh, ing wismane
tuwin wau wismanipun, Gusti Rekyana Apatih, Gajahmada wus kalebon.
Jaka ing lampahipun, prapta manjing srimenganti, tan ana wong ngaru-biru, wus laju mring kenyapuri, prabayasa wus kalebon.
Purwakanthi miwah jroning purwalulut, sadaya wus den ubengi, sajajahaning pura rum, tan ana kang
Kang ngladeni sedaya sami gegetun, denya salaminireki, tan makaten dhaharipun, baya
kawursita, yata wuwusen ing enjing, Sang Aprabu Brawijaya, asra kembul lan abukti, lan wadya sanegari, kya patih ngandika
ing pajagalan, wus dangu denya ningali, kepengin tumut bukti, bogandrawina sang prabu, nulya tumut Ki Jaka, lenggah celak lan kya patih, keneng gelar Ki Jaka wus pinasangan.
Kursi kang kothong satunggal, lawan sampun den cawisi, inuman mawarna-warna,
ing siti, kang oyot sindhetan mimang, pan katut ing singelneki, Ki Jaka pan wus mari, nyiluman sariranipun, Ki
amung dheweke si maling, nora na wong mandraguna, amung dheweke si maling, nora na wong sinakti, amung dheweke si
sangking sang prabu, kae Jaka semana, ginujengan nganan ngeri, myang ing wuri dereng enget pisan-pisan.
bebekan kati gubug, ingisepken ing grana, lan cinecepken ing lathi, kapurbarus sinipataken ing netra.
punggawa, Ki Jaka tan kena osik, dadya mupus ing driya tumungkul wirang.
Dinangu mring srinarendra, heh sira bocah ing ngendi, tuhu maksih rare sira, lawan
ugungan sangkaning alit, wismamba ing Pajagalan, gesang datanpa sudarmi, sutane randha miskin, sudra papa wijilipun, pun
pratingkah amba, makaten punika gusti, pan kayun amba priyangga, tan wonten kang memuruki, sangking kawula
Kathah-kathah Kartimaya sambatneki, yata srinarendra, andangu lelurahneki, anenggih sang mantri Jagal.
Bocah iku sapa kang aduwe siwi, matur mantri jagal, artiba atur pati urip, ajrih yen datan matura.
Yektosipun pun Jaka punika gusti, pang inggih babetan, wawratan sangking jro puri, lair Ki Jaka punika.
Duk ni rara wedale sangking jro puri, pan inggih kawula, gusti ingkang nguningani, tuwin kang
miyarsa sang nata enget ing galih, tuhu yen kang putra, nanging sinamur ing galih, kuneng sakedhap sang nata.
Katuwone babo nggoningsun sesiwi, dhuh norakayaa, ingkang kaya awak mami, baya ta wus bejaning
mengko sira nyawa, nemahi nandhang tetali, pinikut ing sanagara.
Sru cilaka nyawa sutaningsun gusti, anandhang
rontok rantas rontang-ranting, dhuh lae nora kayaa.
Dene sira durung wruh rasaning mukti, lola cilik mula, urip datanpa sudarmi, dadi wong umbar-umbaran.
Heh pagemu nyawa dadak wani-wani, ngambah ing jro pura, akeh punggawa pramantri, keh wong gedhe jro nagara.
Sira durung weruh sikuning nagari, sira pan wong sudra, papa ina kawlasasih, wong desa tanpa ukara.
kang linuwih, gustining sajagad, nora ana amadhani, sira nyawa meksih bocah.
Bocah desa tan weruh ing tata titi, laku tan wruhing trap, katuwana sira kaki, kaniaya kang akarya.
Ni mbok randha karantan-rantan kang tangis,
srinarendra, jengkar manjing kenyapuri, kyana patih undhang bubar.
Kae jaka wus kerid ing kyana patih, kang ibu tut
Jaka kang sampun sigih, gantya kawuwusa, ingkang pinunggel ing kawi, ing Paiang Pengging
Kebokanigara, ingkang anem Dyan Kebokenanga nenggih, sami pekik kang warna.
Ginantyaken ing ramanireki, rajaputra ing Pengging kalihnya, karsane kang eyang mangke, tan jinenengken ratu, nagri Pengging apan pinalih, kabupaten kewala, ing Pengging nem-sepuh, ibunira maksih gesang, nenggih ratu Handayaningrat ing Pengging, momong putra kalihnya.
Tan alami kang ibu ngemasi, dadya loia raden kalih pisan, ing wayah
ingkang eyang, Sang Aprabu Brawijaya Majapahit, kang wayah kalih pisan.
tresnaning narendra, tu win Kangjeng Ratu, Andarawati kalintang, asih tresna mring wayah jalu kekalih, dene tan yayah rina.
Dene nagrinira Pajang Pengging, pan tinengga ing para satriya, sentana ing Pengging kabeh, para mantri gung-agung, datan owah kadi duk meksih, Prabu Handayaningrat, kuneng tan cinatur, ing solah myang laminira, kang winarna
sampun Islam batine, anut agamanipun, ingkang putra ing Ampelgadhing, sasedane kang putra, anut wayahipun, nenggih Jeng
pramesuri Dwarawati, binoyongan maring ingkang wayah, Prabu Nyakrakusumane, ing Benang jengsinuhun, ingkang eyang pinundhi-pundhi, akathah para wayah, ingkang sami tumut, mring eyang wonten ing Benang, rajaputra ing Pengging kekalih sami, tumut wonten ing Benang.
Dhasar Jeng Sinuhun Benang nenggih, pan kaprenah sadherek misanan, lan rajaputra kalihe, ingkang kaprenah sepuh, rajaputra ing Pajang Pengging, Kangjeng Sinuhun Benang, anem prenahipun, langkung denya sih-sinihan, ingkang raka kekalih lawan kang rayi, Kangjeng Sinuhun Benang.
Pan karasa wong agung ing Pengging, aneng Benang samya anggegulang, ing agama sarengate, tuwin wau wong agung, ing Mandura sang adipati, Lembupeteng Mandura, pan sampun kekuwu, wonten ing asrama Benang, Jeng
lamun, taksiha kang yayah-rena, wonten ugi kaote sihira maring, atmaja kaponakan.
Tuwin Kangjeng Sinuhun ing Giri, dahat tresna dhateng ingkang raka, wong agung Pengging kalihe, miwah Kangjeng Sinuhun, ing Darajat makaten ugi, pratuwin ingkang uwa, Jeng Sunan Maj agung, kalangkung sih mulenira, marang reden
rajasunu, apa dene Jeng susunan, Kalijaga punika prenah kang rayi, maring sang rajaputra.
pepacuhan denira titip, Sang Prabu Brawijaya, mring kang kari pungkur, kuneng ing alama-lama, kang cinatur prameswari Dwarawati, wus sanget sepuhira.
lami-lami ratu Dwarawati, nandhang gerah prapteng sedanira, tan kawarneng reroncene, layon sinare sampun, nenggih wonten Karangkemuning, sagunging putra wayah, ingkang sami kantun, samya
samya kabawah ing Majapahit, (Tanah Jawi) sampun kathah kang Islam.
Kuneng semana laminireki, kawuwusa nagari Bintara, anuju ing
Susunan ing Ngudung ing nguni, kang kasambut samadyaning rana, ing nalika aprang gedhe, mungsuh dipati Terung, senopati ing Majapahit, yata Kangjeng Susunan, ing Kudus puniku, kutub rabaniyah akyar, jangkep wolu martabating para wali, wonten malih satunggal.
Wali umran ingkang anusuli, anjangkepi uniting wilangan, martabat wali sangane, kalebet
Pranaraga, lan ing Daha dipatine, adipati Madiun, Jagaraga ing Sokawati, ing Rawa ing Balitar, ing Tambakbayeku, adipati Taruwangsa, ing Lowanu ing Gowong sang adipati, Binarong ing Banyumas.
Adipati ing Banten pratuwin, sang adipati ing Pajajaran, Ciyancang Sokapurane, ing Sumedhang wong agung, ing Barebes lan Wiratheki, dipati Pakalongan, ing Tegal wong agung, myang dipati
ing Jawa tuwin ing Sabrang, yen nuju praptane kabeh, ing karsa ampun kuciwa, lawan amet prayoga,
Dene masjid geng kang lami, ing nguni ingkang ayasa, pan Kangjeng Susunan Ngampel,
adhedhukuh anyar, sangking Ngampel pamergile, pituduhing gurunira, Jeng Sunan Ngampeldhenta, Raden Patah adhedhukuh,
Rawuh angyasaken masjid, kinarya salat Jumungah, mung
lami, Guna Trus Uningeng Jagad, wuwusen malih gancare, ingkang sami pirembagan, badhe karya pusaka, pasalatan ingkang agung, sampun mupakat ing rembag.
Sami etang andum kardi, bubuh-bubuhaning karya, dhewe-dhewe panggarape, ingukur sampun mutamad, ageng lawan alitnya, miwah andhap luhuripun, panjang celaking abahan.
Sagung abahaning masjid, pepageran ingukurnya, myang janji pasemayane, kumpuling punang abahan, badhe pangrancangira, linanji lelanjenipun, kang panuwun sirah gada.
Yata Kanjeng para Wali, wong wolu amet bebahan, jangkepe Wali Sangane, panembahan ing Bintara, sakaguru sekawan, punika bageyanipun, kang para Wali sesanga.
Dene sesaka pangendhit, tegese saka penengah, pan kalihwelas cacahe, sajabaning guru papat, sajroning sakarawa, puniku bubuhanipun, para Wali kang sosoran.
Jeng Pangeran Atasangin, lan Pangeran Sitijenar, lan Pangeran ing Gerage, kalawan raja pandhita, ing Garesik
ing Mahribi, myang Seh Suta Maharaja, Seh Para klawan Seh Banthong, ing Galuh raja pandhita, lawan pandhita raja, ing Pamalang dhepokipun, lan pandhita Karangbaya.
Miwah Jeng Susunan Katib, lan Susunan ing Pantaran, tuwin ta Sunan Tembalo, pandhita Usmanuraga, Usmanaji pandhita, punang kabubuhanipun, saka panengah
sakarawa, dene sunduk kilinya, pamidhangan lan delurung, panitih lan takir lambang.
Balandar pangeret nenggih, ingkang adarbe bebahan, kang para dipati kabeh, dene tetakir pananggap, miwah dudur sadaya, palisir lan wuwung agung, ing ngandhap nginggil sadaya.
Puniku bubuhaneki, sagung kang para satriya, sentana geng-alit kabeh, dene kang usuk sedaya, lawan badhe pagernya, kang
den adon-adoni, sesaka kirang satunggal, amung tetiga cacahe, yata Jeng Sinuhun Benang, andangu Seh Melaya, dene
Seh Malaya gambuh ing tyas. PUPUH XV
G A M B U H Madhep ing keblat gupuh, Seh Malaya semedi manekung,
wadat nulya gupuh, den ukuri ingadon-adon kinardi, samana pan sampun rampung, kantun adegnya kemawon.
Ing wanci sampun dalu, sami salat bar Jumungahipun, salat Mahrib anulya Isanireki, kuneng wanci
milya ambopong kang saka catur, sampun ngadeg dan sirah gada nusuli, purna luluhuranipun,
Lajeng panyirapipun, kuneng wusing paripurnanipun, lajeng para Wali wewolu nulya glis, anata ing keblatipun, aja kongsi mencang-mincong.
Kang bener adhepipun, maring Kakbah ing Mekah puniku, lamun ora bener keblate kang masjid, nora asah salatipun, kang padha salat ing kono.
Mangkana wau sagung, Kangjeng para Walisanganipun, pamawase ing keblat sami pradongdi, wonten kang mestani sampun, kenceng adhepe mangulon.
Winawas malih luput, kasangeten ing pangaleripun, den tinulak wus bali mangidul malih, kirang kedhik kencengipun, mangilen ragi mangalor.
Yata sadangunipun, tansah pradondi ing kencengipun, pamawase dereng wonten
tan wonten ingkang tertamtu, wus mangkana Jeng Sinuhun Benang nuli, pirembag lawan sinuhun, ing Giri mupakat dados.
Kinendelan rumuhun, ing latri sami rembag manekung, anerangken maring Hyang Kang Mahasuci, kang supaya beneripun, ing keblat aja melencong.
Kuneng praptaning dalu, kawuwusa pra Wali gung-agung, samya lenggah tapakur aneru dhiri, maledi semadi nekung, anenedha ing Hyang manon.
Para Wali wewolu, sami ambos ing paningal terus, tarawangan andulu ing jagad kabir, tan ana ling-alingipun, mangetan terus mangulon.
Ing Mekah pan kadulu, Kakbahtulah katon cetha
keblating masjid, pinet kenceng adhepipun, lan Kakbatulah kang katon.
Nanging pra Wali wolu, maksih pradongdi pamawasipun, punang masjid jinawilan nganan-ngering, menga-mengo ngalor-ngidul, sadangune dereng manggon.
katingal ing ngarsi, winatawis tebihipun, amung tigangemel tinon.
Prabu Wakdat anuduh, mring Seh Malaya waspadeng semu, dyan jumeneng wau Jeng Susunan Kali, sangking 1er majeng mangidul, jumangkah suku
Mekah sampun ngancik, sajawining pageripun, Kakbatulahi ing kono.
sengkalanya, mangkana sami winilis, kaotipun masjid lami lan enggal.
Kaot pitulikur warsa, wauta kang masjid lami, pinindhah mring Suranatan,
Sangking ing Ngatasmaruta, kalana mring Tanah Jawi, ing nguni duk jamanira,
kang gumantya dipati, Kaliwungu dene kang priya tetiga.
Pindhah maring Pandhanarang, pan punika ing Samawis, basa rikat ing Samarang, kang sepuh dadi dipati, ing Pandhanarang nenggih, langkung kasugihanipun, berbudi wicaksana, sarwa-sarwi sigih sugih, ingkang rayi aremen dadya sudagar.
Wisma ing wukir Pragota, kalawan karem agami, kang rayi wuragil ika, karem amratapa nenggih, mendhita sarwa wasis, limpat ing reh pasang semu, wisma ing Pandhanarang, kuneng semana winarni, duk mentase adhege masjid Demak.
Adipati Pandhanarang, mogok tan arsa sumiwi, marang ing
punggawa gung-agung, miwah para satriya, bupati prameya mantri, lenggahipun samya neng ngandhap sedaya.
kalamun tinimbalan, tansah angecani krami, nulya Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Rawuh Nagri Pandhanarang, kang rayi den pituturi, pan rayi ipe punika, anggung tinanya rininding, Pangeran Pandhanawis, umatur
kang purna-jati, jatimurti wastanipun, waluyeng sangkan-paran, terang terus lair batin, ing batine wus cecalon Waliyulah.
Arine sang adipatya, kang wuragil sarwa wasis, ingkang karem kasutapan, wruh ing cipta anututi, ngesrahken pati urip, ing pada nungkemi lebu, mring Kangjeng Seh Malaya, pan sampun winejang ngelmi, kawaleyan kadi kang raka dipatya.
Pangeran ing Pandhanarang, lawan kang rayi wuragil, kalihe sampun cinawang, badhe cacalon utami,
tan ana wong kang uninga, amung kalawan kang rayi, kuneng datan winarni, reroncening laminipun, miwah ing lampah-lampah, saking denya inglampahi, pituduhnya Jeng Susunan Kalijaga.
Ngidul-ngetan lampahira, wus prapteng Tembayat wukir, lajeng wisma ing Tembayat, ambentur sutapaneki, dene ta ingkang rayi, kinen misah wismanipun,
ing Pandhanarang, sampun sesilih wewangi, Jeng Suhunan ing Tembayat, kang rayi silih wewangi, Jeng Panembahan nenggih, ing Kajoran namanipun, kuneng kang wus minulya, manjing martabating Wali, kawuwusa semana negari Demak.
katelah ing nguni, Pangran ing Kali wa nya, dene seda aneng kali, yata malih winarni, ingkang anggentya prabu, putra ingkang anama Pangeran Sabrangler
dene wewangineki, Jeng Sultan Demak puniku, nanging tan pati lama, pinasthi karsane Widi, Sultan Demak semana pan sampun seda.
Denira jumeneng nata, lamine mung kalih warsi, wau Kangjeng Sultan Demak, kang layon sinare nuli, aneng salering masjid, ing dagane ramanipun, kang putra tan gumantya, jumeneng narapati, ari nata sampun
ing Giri kedhaton nenggih, gerah pan lajeng seda.
Pan riningkes ing sapala karti, punang layun sinare semana, aneng
kawignyan miwah kawaspadan, tuwin ing kasutapane, kuneng gantya winuwus, Sri Anyakrakusumeng bumi, Jeng Sinuhun ing Benang, prapteng janjenipun, wafat atilar ing
sinarekken sampun, aneng ing Karangkajenar, ing dagane ingkang ibu prameswari, putranira gumantya.
Lembuwara bisikanireki, nenggih sang dipati ing Madura, kuneng kawinarna ing reh, nenggih sang raja sunu, Pajang Pengging wong agung kalih, Dyan Kebokanigara, Kebokenangeku, sasedane Prabu Wakdat, myang sedane ingkang paman adipati, Lembupeteng Mandura.
Wong agung kalih kewran ing galih, datan purun sumiweng ing Demak, kalangkung sanget mirange, ing batine wong agung, kaletheke sajroning ati,
sampun katawis, kang garwa mangka endhang, dene putranipun, dadya manguyu jejanggan, kuneng ingkang tetapa wukir Merapi, pindha ajar sunyata.
Supe marang kasatriyaneki, tan angetang kabupatenira, yata
jroning kitha myang sajawi kitha, winitawis ing kathahe, wonten wong tigangewu, sami sengkut salatireki, sakabat jro
ing Pengging, namanira raden pan binuwang, amung kiyai den angge, lilah pambeganipun,
tunggal pinangka, tan samar ing kawruh, wruh wekasing ana – ora, sang pandhita wus nyata tanpa ling-aling,
kamuksan, anglimputi ing jagad sakalir-kalir, tuhu suksma-sinuksma.
katampan kabeh, kuneng ing lamenipun, sang pandhita semana mulih, maring ing Sitijenar, kyaigeng dumulur, ing guru
maring Jeng Pangeran Sitijenar, wong kawandasa kathahe, Ki Gedhe Banyubiru, lan Ki Gedhe ing Getasaji, Kyai Gedhe ing Balak, Ki Gedhe ing Butuh, lawan Ki Gedhe ing Ngerang, myang Ki Gedhe ing Jati Ki Gedhe Tingkir, Ki Gedhe Patalunan.
Lan Ki Gedhe ing Pringapus tuwin, Kyai Gedhe Nganggas Wanalapa, ing Paladadi Ki Gedhe, ing Ngambat Karangwaru, ing Babadan Wanantareki, Kyai Geng ing Majasta, ing Tambakbayeku, ing Bakilan ing
Kebonelas, Ki Gedhe ing Waturante, Kyai Gedhe Taruntum, Pataruman ing Banyuwangi, ing Purna Wanasaba, ing
Kyageng Pengging wau, lampahipun sasarengan, wong pitulas mangidul lampahnya sami, Kyageng Tingkir kang
ing Tembelang Ki Gedhe Baki, Ki Gedhe ing Babadan, ing Wanatareku, Ki Gedhe ing Karanggayam, Ngargaloka ing Pringapus Kayupuring, ing Nganggas wanalapa.
Wong pitulas sami prapteng Tingkir, ing wismane Kyageng Adipurwa, samya kinen sipeng kabeh, ingandheg kalih dalu, sinugata boga menuhi, langkung sesugunira, Kyageng Tingkir wau, maring
Gedhe Pringapus, lan Ki Gedhe ing Kayupuiing, Ki Gedhe Purwasada, yata kang kawuwus, rowelas kang ngidul-ngetan, Kyai Geng ing
ing ngriku, sru susugun Kyai Geng Pengging, mring tamunya sawelas, sipeng kalih dalu, binoja sinungga-sungga, wus mangkana nulya sami pamit mulih, mangkat ungkur-ungkuran. PUPUH XVIII
P A N G K U R Kuneng kang wus mantuk samya, gantya ingkang winurcitaa malih, ing Bintara sang aprabu, ingkang jumeneng aijyar, kinasihan ing para wali gung-agung, sujud kang para satriya, sentana punggawa mantri.
Samya jrih asih sedaya, datan wonten kang sumelang ing kapti, duk samana sang aprabu, sampun miyarsa warta, yen kang raka ing
prabu, dereng sumiwi ing Demak, angedhem wong agung kalih.
Aneng nagrine priyangga, srinarendra tan sakeca ing galih, langkung sandeya ing kalbu, Kangjeng Sultan ing Demak, walangati menawa kang raka iku, angrubedi panjenengan,
rajaputra ing Pengging kang duta sampun, mesat tan kawarneng marga, caraka wus prapteng
Sultan ing Demak sarenga rawuh, lawan lakuning caraka, wauta Kyai Geng Pengging.
Wangsulanira mring duta, lah matura marang srinarapati, yen ing mengko kakangingsun, Maosakanigara, lunga nglangut tan karuhan paranipun,
ing nata, nuwun maklum kewala ing sang aprabu, nganti praptane kakangmas, samangsane besuk prapti.
Yekti aseba wakingwang, maring Kangjeng Sultan ing Demak benjing, wong roro lan kakangingsun, lah wis duta muliha, mantri catur mituhu sawelingipun, pamit leser sangking ngarsa, mijil sangking nagri Pengging.
Duta sekawan lampahnya, tan kawarna solah lamining margi, prapta ing Demak wus laju, marek ing srinarendra, atur sembah matur solahnya ingutus, ing purwa wadya wasana, wus katur ing sribupati.
Duk miyarsa Kangjeng Sultan, ngungun ing tyas anging renteng tan sipi, sangking sandeya sang prabu, cinipta bokmenawa, angrubeti marang ing karatonipun, nanging sakedhik sang nata, ana kacathet ing galih.
Dene ta kadange tua, kalihipun wong agung pajang Pengging, nak sanakira sang prabu, atamajane kang tuwa, mokal lamun darbea pamrih kang dudu, pan dereng tumindak pira, wong agung lan sribupati.
Kuneng semana laminya, Sultan Demak gantiya kang winarni, Kangjeng Susunan Majagung, wus sanget sepuhira, nandhang gerah pan lajeng ing sedanipun, kang layon
dene ingkang munggeng ngarsa narpati, para satriya gung-agung, bupati pra sentana, andher munggeng ing ngarsanira sang prabu, teratag ngandhap witana, satriya kang sepuh sami.
Kang kaprenah uwa paman, sami lenggah ing kursi kanan kering, ing ngarsanira sang prabu, Kya Patih Wanasalam, neng paglaran lawan para punggawa gung,
Saluwaring dhedhaharan, nulya mijil sagunging para Wali, marang ing pakuwonipun, bubaran kang sewaka, miwah sagunging bans bubar sadarum, kuneng ta ing
mung kewala ingkang sami sepuh-sepuh, ingkang rinembag ing karsa, mamrih kencenging agami.
Pikuwate kang sarengat, amemuri parentahe Jeng Nabi, Muhkamad ingkang rinasul, angugerana sarak, tetungguling agama ingkang pinunjul, sapa kang mukir ing kana, yekti mukir ing Hyang Widi.
Sapa kang mukir maring Hyang, yekti manggih tatrapaning agami,
kang winungkus, kawekasaning wekas, pangangkusing ngilmu pamungkasing tuwuh, angas kalantur ing tingkah, tingkahe andhedheweki.
Keneng kukum, katrapan ing pangadilan, yen nora kena man, wus manjing kinisas, ajwa wet kadedawan, “angrerusuhi nagari, angrusak sarak, saksana den timbali.
Jeng Pangeran Sitijenar neng kuwunya, kerit ing duta prapti, salebeting pura, sampun lenggah satata, anunggil kang para Wali,
antuk ganjaran, ing dunya kang luwih adi, kang pinurwendah, ing alam sairkabir.
Nanging mangke manira pan datan arsa, madayeng wuwus mami, kang sampun kawedal, kadi saben mangkana, ananing kawula iki, pan darmi molah, kapurba dening Gusti.
Saosike kawula tan darbe karsa, paningal pamiyarsi,
kalimputaning Gusti, ilang kawulanya, suh lulud sirna gepang, kagenten ananing Gusti, kauripanya, apan uriping Gusti.
Lair-batin pan wua kahananing suksma, ingkang sinembah Gusti, Gusti kang anembah, dhewe sembah-sinembah, puji-pinuji pribadi, awewangsulan,
saobahing wuluneki, ingkang salembar, pan dadya sembah puji.
Puniku pan sembah puji sanityasa, yen wus makaten ugi, ananing
Yen anuju kadhatengan pancabaya, myang panyoba bilai, gumuyu kewala, jer tanpa wancak driya, Ian nora darbe wawedi, amung santosa, ing lair trusing batin.
Boten bungah nalika katekan rahmat, nikmat ingkang menuhi, myang pangalembana, tan ayun ambebungah, bilai lara lan mukti, pan padha uga, tan kena nampi milih.
Kabeh-kabeh puniku sami ganjaran, nugraha kang nampani, amung panarima, ingkang langgeng nityasa, datanpa ingan ing urip, uripnya datan, kena cinakreng budi.
prakawis, lan dede rasa, ingkang karaseng lathi,
Dede rasa ingkang kerasa ing driya, dede rasa
yekti den ukum pati, ing benjing Jumungah, datan kenging suminggah, sabakdaning salat sami, para kakisas, ing Pedhang ingkang mandi.
Pangeran Seh Sitijenar sangkin sura, tan ngangge walangati, sudira tan taha, ing
Kalorehan teka kakehan pengalap, nganggo amemedeni, maring bocah jabang, manawa keneng sawan, saputen gumeter nangis,
urip, manut ing setan, ginawa maring sisip.
Dene mangke manira keneng tatrapan, pan sampun ngong andhemi, mangsa
nganggo mangsa, nyata inggih sanyata, nguni mangke miwah enjing, dhasar sanyata, sakarsane mastani.
wektunya, salad Jumungah sami, yata wusing bakda, denya salad Jumungah, anulya mijil ing jawi, Sunan Darajad, lawan srinarapati.
Lenggah munggeng tetarup anyar kinarya, sawetan kori masjid, kori kang ing jaba, sawetan palataran, akepung kang para Wali, para pandhita, miwah sagunging
Dyan pinedhang wau Susunan Lemahbang, pedhot
non, ngucap-ucap mangkana wuwuse, dene iku nora indah luwih, ingsun nyana sakti, dibya teguh timbul.
Lawan iku ludirane abrit, lumrah getihing wong, ingsun sidhep aneha rupane, yata wau Pangeran
padha anduweni, ludira kang kuning, wauta sang gembung.
sampun ambontos ing elmi, apan ora mati, urip sajegipun.
Sink lamun ingaranan mati, jer tan
gumujeng sarwi angling aris, kabeh getih ingong, padha sira baliya den age, manawa ta sira mengko kari, dadi nora manjing, ing swarganireku.
sami bali, kabeh lir sinerot, sirna datan ana lelabete, nulya utamangga angubengi, mring gegembungneki, mider kaping telu.
Sarwi muwus kabeh kanca mami, tan angandel mring ngong, banget temen ing pamaidone, ingkang ora-orane den siri, panunggaling gusti, pamoring sawujud.
Nulya murda teplok wangsul malih, ceples sampun
Sawusira sesalaman sami, sagunging punang wong, sang linuhung alon ing wuwuse, maring jeng susunan kang pinundhi, ing mangke sarehning, wus palesteng kukum.
Ulun pamit ayun amindahi, jaman kang kinaot, lah kantuna basuki ing tembe, tuwin andika srinarapati, den sami basuki, kang kantun ing pungkur.
Miwah kanca-kanca para wali, pra pandhita kaot, pra ulama para mukmin kabeh, dipun sami basuki ing wuri, tuwin ta sagunging, sen tana gung-agung.
Para nayaka bupati mantri, punggawa sang katong, manira mit mring dheweke kabeh, mugya sami kantuna basuki, den apened sami, rahayuweng pungkur.
Gumer sami kang sumaur inggih, mugi-mugi ing don, sami manggiha karahayone, ingkang pindhah lawan ingkang kari, yata kang arsa nis, lair cahyanipun.
cengeng ingkang sami aningali, saananireki, sami amiduwung.
Wonten ingkang sami alok hi hi, he he babo-babo, isun sengguh tan kaya mengkene, sestu nyata-nyata wong linuwih, luwih angluwihi, ing sesamenipun.
Rekyana Patih, Wanasalam wus utusan, sakawan
Pengging, ing nguni ubayanira, nganti kang raka panggihe, Raden Kebokanigara, kang angikis lunganya, lan sagarwa- utranipun, punika sengadenira.
Samangsanipun kepanggih, sareng sebanya mring Demak, nanging ing mangkya wus lungse, lamine sampun sawarsa, mandayeng patembayan, saking kagagas sang prabu, cinipta nora pesaja.
kuneng lamining marga, lampahing duta wewolu, wus prapteng Pengging nagara.
Panggih lan Kyai Geng Pengging, duta wewolu seksana, andhawuhken timbalane, ing Demak srinaranata, amaringken nawala, nulya tinampanan sampun, maring kyai Geng Kenanga.
Binuka sinukmeng galih, kang srat mangkana tembungnya, penget ingkang srat sang katong, kang tulus iklas wijilnya, sangking sucining manah, sangking arinta sang prabu, ing Demak kang mangka badal.
rat, kang sampun rinilan angreh, amengku ing Tanah Jawa, miwah ing sabawahnya, ing sabrang kang para ratu, ingkang kabawah ing Jawa.
Dhatenga ing dika mangkin, kakangmas Kebokenanga, ing Pengging adipatine, kang lagya mangun
Ing wadya sakawan mantri, animbali mring andika, kakang anedha sumene, ngantos panggihe rakanta, pun kakang
mangke ta ngantos lungse, kula tan wrin ing pawarta, sanadyan awak kula, puniki sayekti tumut, kecalan kadi andika.
Pinten ta tebihe ugi, lagya kadang naking sanak, dereng tumindak wastane, ing mangke panedha kula, kakang dhateng andika, mugi keringa ing kalbu, kula timbali mring Demak.
Sampun andika ngentosi, ing panggihe rakandika, benjing pinanggih gampile, yen andika sampun
pirembagan, samudayaning pirembug, tindak lakuning nagara.
Pema kakang dipun kerid, ing lampahing duta kula, punapa ing saesthine, ing wardaya kula kakang, kawrat ing dalem serat, telas kang srat ungelipun, kadhadha satembungira.
Kyai Geng angandika ris, heh duta apa ta ana, srinaranata welinge, kang kajaba sangking layang, punang caraka turnya, pan inggih wonten pukulun, welinge ari paduka.
Yen panduka sampun sesthi, badhe karsa maring Demak, sakanca kawula kinen, andherekna jeng panduka, nadyan enggal lamiya, amba ngantosi pukulun, ingkang dados karsa tuwan.
Jeng Kyai Geng ngandika ris, lah
anyana antuk karya, Kyai Geng Pengging puniku, den sidhep karsa mring Demak.
Kuneng wusnya kalih latri, Jeng Kyai Geng
Mantri wewolu wus prapti, atarap lenggah ing ngarsa, Kyai Geng alon wuwuse, lah duta iki aturnya, sratingsun wewangsulan, katur maring sang prabu, tur sembah duta pangarsa.
Sarwi anampeni tulis, Kyai Geng malih wuwusnya, lan matura mring sang katong, iya samangsanane ya, pinaringken dening Hyang, sayekti sariraningsun, aseba ing srinarendra.
sembah, lengser sangking ngarsanipun, Kyai Gedhe Kenanga.
Mesat sapraptening jawi, caraka laju kewala, sangking ing
Wewangsulan sangking Pengging, tinampan maring jeng sultan, lan sampun katur ature, mangkana serat binuka, maring srinaranata, sinukmeng wardaya prabu, tembunge angraras driya. PUPUH XXII
M I J I L Punika kang serat tulus mijil, sangking katartanton, ing tyas ingkang terus ing kasucen, pinaesan kalawan pepuji, saha kurmat taklim, ingkang tanpa putus.
Sangking pun kakang Ki Gedhe Pengging, ingkang dahat bodho, ingkang ina sewu kainane, santri pekir langip dama miskin, papa tanpa budi, kabudayan pugut.
Ing mangke kang saweg den sinungi, tyas nandhang wirangrong, duka-cipta tan wrin wratmakane, kaatura ing srinarapati, ingkang angrenggani, ing Demak praja gung.
Ingkang dadya Kalipahing Nabi dutaning Hyang Manon, ingkang angreh Tanah Jawa kabeh, amengku reh samoaning dasih, kang sampun antuk sih, ing Yang Mahaluhur.
Kang mengku rat karaton ing Jawi, siniweng pra katong, ingkang putus wignya sujanangreh, animpuneng jaya wijayadi, gunawan ing budi, mamot sabar maklum.
Ri sampuning makaten sang aji, ing mangke kawiyos, kula sampun tampi peparinge, serat ingkang dhawuh animbali, mring pun kakang Pengging, ngandikan lumebu.
Maring Demak ing ngarsa nerpati, perlu kang ginatos, ayun rerembagan sabarang reh, menggah ingkang punika sang aji, insak-allah ugi, ing samangsanipun.
Bilih pinarengaken ing Widi, lejaring wirangrong, tyas kang datan kantenan raose, sinung luwar memala malatsih, kula nunten ugi, sowan ing sang prabu.
Dene ing mangke kula pan taksih, kuwur ing tyas keron, karaketan ing raga wirage, sapunika kawula sang aji, mung tetadhah runtik, nuwun maklum prabu.
Mugi sampun kirang pangaksami, sang nata den amot,
saungeling tulis, anulya sang katong, andangu mring duta wewekase, ingkang raka Ki Ageng ing Pengging, duta mawotsari, makaten pukulun.
Wewelingnya raka panduka ji, matura sang katong, ingsun iki maksih susah gedhe, durung suda nuli wuwuh malih, yayah gering kapit, tininggal ing guru.
Mung punika gusti kang weweling, ling malih sang katong, kaya paran ing kana rakite, aneng wisma si kakang ing Pengging, rame apa sepi, duta nembah matur.
Rakitipun rakanta ing Pengging, asimpen wewados, ing pratingkah asepi arame, liring sepi dene datan apti, acara bupati, myang cara wong agung.
Mung pasajan cara santri pekir, sawontene kang wong, pra sentana ing Pajang Pengginge, ageng-alit lelagone sami, tan cara priyayi, amung lagu dhusun.
amandhita remen mangun teki, asring anenepi, ing papan kang samun.
Liring rame remen mring agama, sarengat kinaot,
katonton, mentas genya ayasa labete, taksih enggal dereng patos lami, Kyai Geng ing Pengging, mantep ahli
taksih wonten kedhik, panengeraneki, lir tuhu wong dhusun.
Tengranipun taksih angenggeni, ing Pengging kadhaton, ingkang rama nguni pusakane, rakit pura karaton ing Pengging, yata duk miyarsi, sang nata angungun.
Sakin wewah rerenggining galih, sumelanging batos, manawa tan pasaja ing tembe, kawistareng wewangsulaneki, mung ngecani krami, ing jro simpen semu.
mungkedhike tembung jroning tulis, tembung andhap asor, manis arum ing uparenggane, ela-ela karya ngresing galih, dadya sribupati, kacangkol ing kalbu.
Duta sampun mundur sangking puri, kuneng ta sang katong, gantya ingkang kawuwusa ing reh, padhekahan ing Ngudung paminggir, wonten jalma luwih, bentur
Wus pinunjul ing sesamineki, ing papak amoncol, datan kena pinethit kesite, ladak datan wonten
warsi, nulya saling lagon, tarek makjun rabani wastane, ing tegese laku ngedan nenggih, edan kang ngedani, ing
ing lakuning agami, memulang saraking rasul, nadyan mring nagri Demak, Ki Seh wus tanpa pakering, winedeken malah ngangseg mingkin sura.
Tan angangge wacak driya, wus ilang ingkang wawedi, laminya wus tigang
rinirih den rerinding, marang kaponakanipun, Sunan Kudus punika, prenah kaponakaneki, langkung trisna kang paman sring tinangisan.
Nanging Seh Malangsumirang, meksa kongas mingis-mingis, tanpa tetebeng ing tingkah, angedheng pangakeneki, kuneng ing rembug dadi,
walangdriya, mangkana rekyana patih, Wanasalam akardi, pancaka panggenanipun, badhe pangobongira, kuneng semana wus dadi, sampun pepak sapirantining pancaka.
ing ngayunireki, Malangsumirang cahyanya, sumaringah ayem nenggih, ing solah tan katawis, lamun wong arsa
suminggaha, Jeng Sunan Kudus nulya glis, dhawuhaken maring kang paman, paman andika tampeni, dhawuhe san pinundhi, mupakat marang sang
mengko yen geni wus dadi, manira nulimanjing, maring
kekinthil aneng ing wuri, praptaning luhur pancaka, nulya mudhun maring agni, prapta madyaning api, Ki Seh
wus katur ing gustenira, Malangsumirang nulya glis, miwiti anenulis, neng sajroning geni
amumpuni, ing cipta tanpa siring, dadi barang karsanipun, pambontose kakekat, rahsa pamungkase ilmi, ing kamuksan wruh wekasing ana ora.
Tan samar ing sangkan-paran, bisa mati jroning urip, urip sajroning pralina, wuryaning tan kenging pati, pilih ingkang udani, ing ujar ingkang puniku, anaa lagi nora, pan angel wong ulah elmi, liwat ewuh liwat rungsit liwat gawat.
sampun weruh ing ngriku, sampurna kene-kana, bisa moring ganal-alit, sampun minggah ing jaman kasalametan.
Dhasar ngelmune wus nyata, anulya dipun rangkepi, mateng kasutapanira, kono yekti tanpa tandhing, sayekti datan kenging, pinidak wayanganipun, tebih ing
mamanipun ing agesang, wajib ageguru sami, denya ngudi ing pamrih, manguswa tuduhing guru, supayane luntura, elmune ingkang sayekti, rahsaning kang ginedhongan kinuncenan.
sajroning geni, eca denira nenurat, den adhep sonanira lit, dahana liwat luwih, mubal
DANDHANGGULA Malangsumirang esthanireki, pindha-pindha duk ing jaman kuna, caritaning tanah Gedhe, ing
ngangge pabusalen inggil, urube ingububan.
Wusnya dadi urube kang agni, Kangjeng Nabi sininggot saksana, denira
luwih, gandanira angambar, kongas marbuk arum, yen ing dunya ora ana, ganda kadi bajune Nabi Ibrahim, piturun sangking swarga.
Kuneng ingkang kawuwusa malih, Ki Seh Malangsumirang semana, sampurna ing panulise, pangrumpakaning suluk, semburatan elmu kang yekti,
mijil, sangking ing pancaka pan basmaran, den iring dening sonane, angampil suratipun, miwah kalam
Yata wau sagung para Wali, miwah Kangjeng Sultan ing Bintara, tuwin para mupti kabeh,
nata sampun, para Wali pandhita mupti, sadaya sesalaman, kumoyok ing pungkur, sawontening
penggalanging sarirane, tinapan ing sang prabu, mangka tilas ing wuri-wuri, tersandha kang ginagat, gita dadya suluk, suluk
pamaca, kinen sora pamacane, supayane karungu, sawontene ing pancaniti, neng tengah pasamowan, gya winaca sampun,
mong gita, rarywa nom tan wrin dudune, anggelar ujar luput, tuna liwat tan wruh ing westhi, angucap tan wruh
anyung kirang ing laku, sasar-susur tanduking gusthi, anasar ambelasar, tan kena den rapu, atikah sawenang-
pamacane ponang tulis, suluk Malangsumirang.
Samya eram sagung kang miyarsi, amung ingkang sami ngalembana, nayu-hayu ing wuwuse, asuwe yen winuwus, wus mangkana risang pinundhi, Jeng
parentahe Kangjeng Panembahan, menggah jeng paman ing mangke, pan sampun tuhu-tuhu, tuhu lamun datanpa siring, ing
jumeneng pan sarengate, yekti kalawan kukum, kikmah ingkang amanca warni, saniskareng pakaryan, awon saenipun, kang
kahenenganing tyas, sampun ta kasalah tampen, paman dipun
sukane, ngriki wonten wana gung, Kalampisan papan awerit, sepi tebih manungsa, ingsun aneng riku, cukup gubug rerompokan, datan ayun manira nganggo kang apik, mung sakadar kewala.
Jeng Susunan Darajad miyarsi, dahat karenan miwah sang nata,
Data-tita ing Demak nagari, gantya malih ingkang kawuwusa, Jeng Kyai Geng Pengging mangke, sedheng neng puranipun, nanging lagya sanget wiyadi, atajin dhahar nendra, kalamun ing dalu, datan
denya datan adarbe atmaja, ingkang apanjang yuswane, sakawan putranipun, wonten jalu wonten pawestri,
Kang apekik ingkang sarwa wasis, lan kang yogya dadya paugeran, ing kulawangsa sakehe,
pitik, munggeng nataring kang pamelengan, tan adangu antarane, nulya na nguwuh-uwuh, saking aib swara dumeling, heh heh Kebokenanga, mengko pan tinurut, panedhanira mring suksma, sira bakal andawe atmaja urip, priya ngumure dawa.
pinasthi ing Suksma, dadya paugeraning wong akeh, tegese dadi ratu, Tanah Jawa kang anduweni, pan iya sutanira, jumeneng
Pajang, nanging dudu prajanira Pajang Pengging, kuthane sutanira.
Besuk babad alas wetan iki, sakulone dhukuh ing Lawiyan, pan ing kono kadhatone, panjenengane tulus, nanging sira nora menangi, baleging sutanira, wus janjine besuk, sira mulih mring kamuksan, awit sangking ing kayunira pribadi, lumuh tumon ing
enget ing swara ujare, ngungun pepunguning driya, tapakur denya lenggah, kendel ing cipta
kyai geng anulya lenggah, neng sanggar pamelengan, kang tansah ketang ing kalbu, nenggih ujaring kang swara.
Nahanta lamenireki, kiyai geng garwanira, kacatur sampun ambobot, kuneng ing Pengging semana,
ing Pengging kang madayeng tyas, gawe rentenging praja, mila sang nata kalangkung, denya mrih seba mring Demak.
Panjenenganira aji, Jeng Sultan Demak sapisan, denya mrih sebaa mangke, Ki Ageng Pengging ambangkang, tan purun asebaa, malah dumugi ing lampus, angantepi tekadira.
munggeng ngarsa nata, miwah Pangeran ing Kudus, lan Ki Ageng Sidikiman.
Ngandika srinarapati, mring Patih Kartanagara, heh patih apa wartane, Ki bayi ing Pengging mangkya, patih matur wotsekar, ing warta sampun misuwur, Kiyageng agung santrinya.
Pamireng kawula gusti, menggah raka srinarendra, Ki Ageng Pengging karyane, awrat seba ing panduka, ing watawis kawula, pan lami ubanggenipun, tinimbalan datan seba.
Pangeran Kudus wotsari, menggah ta atur kawula, pukulun ing priyogane, panduka utusana, dhateng Pengging pun kakang, katingal won panedipun, menggah ta atur kawula.
wus kondur wau sang prabu, ki patih anata duta.
Gya nuding mantri kekalih, kang wicaksana weweka, limpad pasang-grahitane, wruh lukita ing sanyata, tuhu punjul samanya, wus mangkat dutasang prabu, wong roro alelancaran.
Datan kawarna ing margi, wus prapta Pengging lampahe, caraka tur uning age, mring pawong lurah parekan, yogya
Duta dhawuhaken aglis, kiyageng sabda nata, panduka ngandikan age, ing ari mring
Kawula dipun timbali, marang kanjeng srinarendra, ing mangke nuwun dukane, kawula boya
Kiyageng alón nauri, kaya bocah ta ki duta, nora weruh ing semune, gandhek alon aturira, datan sedyamamriha, ing karsa sampun jumurung, yen estu mantep ing tekad.
Caraka pamit tumuli, arsa mantuk marang Demak, Kiyageng alon delingnya, lah ta sira umatura, ing kangjeng srinarendra, yen mengkono
katur ature, Ki Ageng Kebokenanga, langkung ngungun sang nata, kagagas raosing kalbu, rumangsa budi nonoman. PUPUH XXVI
S I N O M Wus mundur caraka Demak,sing ngabyantara nerpati, yata ingkang winursita, nenggih Ki Ageng ing Tingkir, sampun miyarsa warti, yen kang rayi Pengging nengguh, tinimbalan mring Demak, Ki Ageng Tingkir mring Pengging, sampun panggih lawan Ki Gedhe Kenanga.
Wus tata sami alenggah, ngandika Ki Ageng Tingkir, yayi para tinimbalan, mring kangjeng Sultan ngawati, apa wadine yayi, pagene nora lumaku, ingkang rayi turira, punapa damele ugi, wong dhedhukuh tinimbalan ing narendra.
Heh yayi kaya punapa, tinimbalan datan prapti, marang ing negara Demak, paran ta dadine yayi, apa ta sira yayi, nora kabawah ing ratu, lemah kang sira ambah, saisine Tanah Jawi, pan sadaya duweke kang dadi nata.
Ki Ageng Tingkir lingira, paran yayi karsaneki, Ki Ageng Pengging turira, pan inggih wonten punapi, nadyan nimbali malih, ameksa wong boten
katail pakewuh, wong jawal ambebegal, yen kena den paekani, ingkang amrih pakandele wong ngawula.
Kang rayi gumujeng suka, kakang tuwan pindho kardi, andika merangi tatal, bilai lara lan pati, sinten ingkang darbeni, pan kagunganing Hyang Agung, derenge
wis pesthi tekadira, pun kakang teka ngamini, sadina mituturi, semana pan sampun dalu, samya salat ing langgar, sampune asalat nuli, ingkang raka kelangkung sinuba-suba.
Ing dalu ari ringgitan, sira Ki Ageng ing Pengging, anyugata mring kang raka, pan ringgit beber sawengi, semana ambarengi, garwanira wawrat sepuh, lair ingkang wawratan, ing sasi Jumadilakir, tanggalipun ping wolu nuju tahun Dal.
Sareng mangsane kalima, ing dinane Rebo legi, ing wayah bangun
pekik, mapan Ki Ageng Tingkir, medalken bing-embingipun, Kyageng Kebokenanga, langkung sukanireng galih, wong nenonton wayang beber kagegeran.
Karebet namanya, dene teka amarengi, ing laire wayang beber ingsun tanggap.
Kang ir.yi alon turira, anuwun langkung prayogi, angsala sawab panduka, mugi kalisa ing sakit, kawula inggih darmi, panduka ingkang sesunu, mugi pinanjangena, yuswane kang jabang bayi, mugi-mugi tulusa nugrahaning Hyang.
Cinarita tigang dina, Ki Ageng Tingkir neng Pengging,
miwah sakeh para wajir, lan Pangeran Kudus kang munggeng ing ngarsa.
Lan Ki Ageng Wanapala, sigra denira nimbali, wus
mengko ki raka Pengging, mapan nedya madayeng keratoningwang.
Heh ta kakang Wanalapa, sira ingkang ingsun tuding, andhawuhna bantahingwang, sira dadi wakil marni, marang ki raka Pengging, rong prakara bantah isun, heh kakang tuduhana, endi ingkang dipun pilih, salah siji ing jaba lan
kawarna ing marga, tigang dina prapteng Pengging, pan lajeng atur uninga, yen wonten tetamu prapti, marang Ki Ageng Pengging, utusane sang prabu, Jeng Sultan ing Bintara, Kiyageng alon nauri, aturana jujug sanggar palanggatan.
endi, ana luwih sangking ana, kang suwung liwat suwunge, lawan aturu sapisan, melek salawasira, lawan turu saben dalu, lawan melek saben
Lan amangan saben ari, alapen negara Demak, mupung ta masih sang katong, Ki Ageng Pengging turira, punapa sang nata, salah karya ing tumuwuh, ing ngriki wonten punapa.
Kaget kawula tan sipi, timbalane srinarendra, ngangge karya walangatos, kyai panyana kawula, ratu kalipahing Hyang, yekti budi luwih luhur, wekas-wekasing utama.
Kawula boten amilih, sadayane mapan arsa, yen miliha awak ingong, sawiji pan siya-siya, adhi atur kawula, mugi katura sang prabu, kawula den darbe karsa.
Ki Wanalapa nauri, puniku atur panduka,
Panduka tan darbe milih, bantahipun srinarendra, lah kadi pundi dadose nedha kira kantuna, anulya sesalaman, Ki Ageng Pengging lingnya rum, adhi waweling manira.
Matura ing sribupati, kawula tan darbe karsa,
wauta kang kocapa, nagri Demak semana miyos sang prabu, pepak kang
pungkur, miwah ardawalika, kekacu mas sawunggaling aneng pungkur, pra pandhita munggeng kanan, para Wali munggeng ngarsi.
Wanalapa, dumerojog ing ngarsanira sang prabu, sigra wau atur sembah, dhumateng srinarapati.
Sang nata alon ngandika, lah bageya ki raka sira prapti, Ke Gedhe ature nuwun, lampah amba kaduta, andhawuhken timbalan dalem sang prabu, pun kakang Kebokenanga, ing Pengging tan angsal kardi.
Tan wonten kang den piliha, sedayane pan sami den karsani, tan nedya punapa wau, ciptaning jro wardaya, mung dhedhukuh kewala panedyanipun, kula sumangga sang nata, aturipun Kyai Pengging.
Sanget atadhah deduka, pan lengganangandika sribupati, ing netya sapan sinamun, batos
ngandika, mring Jeng Pangran ing Kudus ingkang tinuding, yayilumakuwa gupuh, mring Pengging
Ingkang lagya perdandanan, Kangjeng Pangran ing Kudus wus angrakit, sahkabatira pepitu, pra sami
ing Kudus kendel neng ngriku, ingadhep sakabatira, papitu tarap alinggih.
won tingalipun, jeng pangran ris ngandika, sun tarima paman ing pasihananmu, nanging ta panedhaningwang, namung rewang ingsun iki.
Sedaya sami kasatan, sinungana dawegan dipun aglis, Ki Soma gya miniar gupuh, mring desa angupaya, pawong batur amenek dawegan sampun, sawusira pinarasan,
nikmat, pinaringken marang ing sakabatipun, wus sami nginum sedaya, Pangran Kudus ngandika ris.
Heh paman isun atanya, marganira kang anjog marang Pengging, Ki Soma alon umatur, kidul-kulon punika, tan pantara wong desa pra sami rawuh, ageng-alit estri-priya, anonton kang sami linggih.
Atarap ing kering-kanan, ngarsa-wuri angadeg jengkeng linggih, atanya kancanipun, heh bocah iku apa,
layah, kang sawiji ambatang trebang iki, kancane mangsuli dudu, rame diya-diniya, ting dalejeg rare-
bocah cilik, sakarepe ywa ingaruh, mangsa nedya punapa, desa iki paman sun paring jejuluk, pan iya Samakatingal, dene sun akeh
pangeran, ngidul-ngilen sabat pepitu ngirinp pan nganti panggendhongipun, bendhe Jeng Kyai Macan, lampahira
ngandhap wreksa, pan kapundhung sakabat tarap ngarsi, bendhe binuka lisipun, inggih sengkelat abang, cinenthelken neng nginggil kajeng kapundhung, ing wektu mahrib semana, prasamya turun mring kali.
munggeng ngayun, mahrib dumugi ing isa, arahap denya memuji.
kayu kapundhung, ana sujalma lenggah, pan wewolu nulya pinaranan gupuh, tinakonan mring wong kathah, Jeng Pangran Kudus nauri.
Pan santri Kudus manira, sedyaningsun pan arsa marang Pengging, nanging kawengen delanggung, marma
sabat pitu salat makmuman sami, samana wus bakda subuh, jam pitu gya umangkat, wirandhungan anyamun ing lampahipun, nehen gantya winurcita, ing Pengging srengkareng galih. PUPUH XXIX
DANDHANGGULA Kyai Ageng ing driya sru kikin, ciptaning tyas mangesthi kamukswan, tanpa dhahar lawan sare, lenggah kobong pitekur,
asamar panunggale, nehen gantya winuwus, Pangran Kudus lampahnya prapti, ing Pengging jawi
katambetan, jeng pangran lon wuwus, santri ing Kudus manira, Amad Sapanyana bibi aran mami, arsa sowan manira.
Kyai Ageng ing Pengging samangkin, apa ana pinarak ing wisma, ni randha alon saure, inggih wonten pukulun, apan
kulawarga tan kalilan seba, sedaya susah atine, jeng pangran ngandika rum, mring sakabat pepitu sami, kabeh padha kariya, sun dhewe
ni bok randha ing mangke, sun titip ing sireku, rowang ingsun wong pitu iki, sun arsa lumebuwa, ni randha jumurung, wus lajeng lumebeng pura, sapraptane paregolan tandya aris, mring kang ajaga lawang.
Heh ki sanak Ki Ageng ing Pengging, napa wonten pinarak ing wisma, kang tinanya lon ature, inggih wonten pukulun, apan
Ageng ing Pengging nauri, tinimbalan pan wonten punapa, ing riki tiyang dhedhekah, tinimbalan ing ratu, pan
miwah ing luhur, pan ing kanan kalawan kering, ing pungkur myang ing ngarsa, ana ora iku, kang sepi luwih ramenya, ingkang rame kiraka aluwih sepi, Kiyageng Ion angucap.
Yen miliha jero mapan sisip, yen miliha ing jaba pan sasar, semang-semang pangidhepe, yen miliha ing luhur, pan kemandhang dipun ulati, lamun miliha ngarsa, yekti sasar-susur, sasare pitung medahab, ngisor dhuwur kiwa tengan duwek mami,
Ageng ing Pengging, garwanira dahat tan uninga, pan lagya nata suguhe, Pangran Kudus pan sampun, mudhun sangkin kobong anuli, kintar mring panggenanya, sakabat ing dangu, wus prapta wisma ni randha, sabat pitu kepanggih sadhiyeng westhi, tan nedya mundur yuda. PUPUH XXX
Jeng Pangeran ing Kudus alon ngandika, mring sabat pitu sami, lah payo umintar, nanging wewekas ingwang, kelamun dipun tututi, ing kulawarga, nira Ki Ageng Pengging.
Nganti-anti pangandikane kang raka, dangu tan walang sisik, tinutup gubahnya,
iki, padha prawira, payo tandhing ajurit.
Kembulana ya iki Lembuhandaka, lan Lembusingat iki, tuwin
kinepung dening gegaman, ing kanan kering wuri, sinurak ing kathah, binendrong ing senjata, jeng pangran eca lumaris, tumengeng wiyat, manadhah asta kalih.
Panuwunya semana sampun katrima, ing Hyang kang Mahasuci, sakabat karuna, kedah manglawan yuda, Pangran Kudus datan apti, padha menenga, pasraha ing Hyang Widi.
nututi, pengrasanira, mungsuh ewon kaeksi.
Wadya Pengging sedaya samya gambira, tan
iku satunggal, peling mring kancaneki, yen kena paekan, baris Pengging punika, angajak mundur tumuli, wus tinetegan, sedaya sami mulih.
Apan gantya wau ingkang winurcita, Pangran Kudus lumaris, lan sakabatira, pepitu lereb marga, nalika ing wektu
estri karuna, ni Rubiyah tyas matrenyuh, kaetang kang sampun seda.
dereng alami, katetah midhanget warta, kang rayi Pengging sedane, garwane lajeng agerah, Ni Ageng Tingkir sigra, tetuwi mring Pengging gupuh, tan cinatur lampahira.
sumangga karsa, nanging ta panuwun ingong, ing mangke atadhah
mulih mring wisma, ing Tingkir sapungkur ingong, den bisa amomong putra, tuwin kawulawarga, sira
ngranuhi, yata genti cinarita, Jeng Pangran Kudus lampahe, ing Demak pan dereng prapta, tansah awirandhungan, amesu sariranipun, kaetang kang wus pralina.
Jeng Pangran waskitheng gaib, tan samar ing sangkan-paran, nanging
latri, ing Demak pan dereng prapta, kalangkung remben lampahe, semana ing wancinira, wektu luhur duk prapta,
pukulun dereng uninga, lepen punika wastane, jeng pangran alon ngandika, isun paringi aran, ing kali Pepe
punika, tandya laju lampahnya, tan cinatur lamenipun, wus prapta talatah Demak.
Rama aji, mring Alengka anukma garma Dyah Sinta.
Rawuhe ing Pancawatya, pepak rewanda geng-alit, pranyata duta utama, putus prawira tur sekti, sembada angsal kardi, jeng pangran ing pamrihipun, supaya
pagelaran, supenuh wadya kang nangkil, upacara merapit, pra Wali ing kanan prabu, tuwin para ulama,
narpati, andher niyaka bupatya, kaliwon panewu mantri, prajurit jro merapit, tan pantara dhatengipun, Jeng
apa sira antuk karya, jeng pangran matur wotsari, berkah dalem kapundhi, raharjeng ing lampah ulun, ngemban sabda narendra, kawula dhawuhken aglis, mring pun kakang Ki Gedhe Kebokenanga.
Ananging sanget lenggana, sumiweng ngarsa nerpati, tan rumaos yen kabawah,
matur sembah nuwun mas, tautan-ipun sampun kula pasang, hehe ....Monggo-monggo dipun cek.Sinten kemawon ingkang
Slamet lan sak dulur kabeh. Duduk isun sing gelem njumuk bagian lebih, tapi
isun sing biso. Kabeh podo duwe andil, kabeh podo duwe tanggung jawab. Isun
sing ono dulur-dulur iki, sing ono apa-apane. Isun dadi primadona amergo ono
sedulur kabeh. Iku sebabe isun sing gelem njumuk
“Beng, saiki kelendi nasib awak isun iki.
Mangan golet-golet dewek. Sing ono hang nulih. Mulih sing ono hang ngereken.
Ojo maneh tonggo parak, anak-dulur baen sing ono hang ngereken. Tapi sing
paran-paran wes, isun paran jare. (
isun sing kepingin ngerepoti anak, putu uga seduluran. Wes cukup kadung emak
opo riko sing isin kadung ono wong hang ndeleng riko ndekep isun gedigi?
ta uripe isun mung nganteni tangan tengen ring nduwuran. Masio ta laku isun wes
terantanan, isun emong urip hang nggayung lintang,
ben klinike ga' iso nangani ben duwite iso mbalik 5X lipat. Deweke ngarang penyakit sing kiro2 aneh, sing wong durung
mangan kog ga' kroso opo2. Pedes, asin, legi, ga' kroso blas.""Owalah,,iki ngono penyakit gampang diwarasno. Mei Lin, tulung jupukno obat
keceplosan "ASEM....iki dudu' obat bib, tapi telek pitik""Wah, berarti wes waras...iso ngrasakno telek pitik barang" Akhire Bojel
penyakit aneh""Opo iku?""Ngene bib. Aku akhir2 iki kog gampang lalian. Baru 5 menit omong2an, wis lali sing diomongno.""Walah...gampang iku.""(Waduh, kog ngomong gampang meneh?)", batin Bojel sing wis merinding ga' karuan."Mei Lin, tulung jupukno obat no. 7", jare tabibe.."Wah....emoh bib, nek obat no. 7""Loh opo'o?""Iku duduk obat, tapi telek pitik.""Lah iku sampeyan iling. Berarti
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi]2012 – Polynésie : Tahiti + Maupiti + Rangiroa + Moorea2012 – Indonésie : Alor + Raja Ampat2012 – États-Unis : New York2012 – Indonésie : Raja
Prambanan Jam buka Candi Prambanan Lokasi Candi Prambanan Sejarah Candi Prambanan
blora, sedulur sikep, wong samin, wong sikep tweet 15 Sedulur
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
pak khid.. mangke kulo takkepanggih jenengan nggeh pak..nyuwun
Iki kok enek coro to nyg ngarepku???) Lek enek wong jaluk tulung mesti di kek i.. lek gak iso utowo wis gak duwe opo-opo
Lha brarti kulo niki pripun Kanjeng Nabi? Jawab baginda nabi: ndak iso mbah.. surgo mengke niku di isi wanita muda dan cantik-cantik. Nambahi maneh mbah kuwi mau”lha kulo niki umate jenengan Yaa Rasul” tetep Baginda Nabi jawab” mboten saget lho mbaaah.. surga niku cuma kangge sing enom-enom lan ayu-ayu
sing klebu suwargo.. bakale dadi enom lan ayu mbah”.. akhire mbah kuwi mau gelem
Motto: "Jer Basuki Mawa Béya"
Tegese:"Yen kepengin makmur, iki kudu ana pangorbanan"
wong Jawa, wong Madura, wong Osing, wong Tengger, wong Cina, wong Sundha dll.
Kajawèn, Islam, Protèstan, Katulik, Hindu lan Buddha
basa Jawa, basa Madura, basa Osing lan basa Indonésia
Jawa Wetan (basa Indonésia: Jawa Timur) iku propinsi ing Indonésia. Propinsi iki anane ing ujung wétan pulo Jawa lan uga ngliputi pulo Madura lan pulo Bawéan. Kutha krajan propinsi iki ya iku kutha Surabaya sing uga kutha gedhé kaping 2 ing Indonésia.
Seni lan Budaya[besut | besut sumber]
Budaya Jawa Timuran iku radha béda karo Budaya Jawa Tengahan sing akèh diwarnani karo Kraton Surakarta lan Ngayogyakarta Hadiningrat. Apa sing diarani budaya Jawa Timuran iku kasebar wiwit sisih wetan Kali Brantas ing Kertosono, Nganjuk. Yèn ing sisih kulon kali, tansah warna Jawa Tengahan. Saliyane iku, budaya Jawa Timuran diwatesi karo Kali Bengawan Solo ing Babat, Lamongan; Kandangan, Kediri; lan lor Kali Lesti ing Kabupatèn Malang.
Cakupan Budayaning Arèkan iki ya nganthi tlatah Jember sanajan kacampur karo budayaning Madhura. Tlatah budaya Jawa Timuran iki paraké ing wewengkon Mancanagari lan Sabrang Wétan sing prabawa Kratoné ora kuwat. Tenger-tenger khasé ya iku :
Egalitèr, ya iku ora pati nganggo unggah-ungguh lan iku biasané prabawa budaya pesisiran.
Blak-blakan, yèn ngomong ora tèdhèng aling-aling, ora nganggo lambang-lambang sing biasané dianggo wong Jawa Tengahan.
Basa, basa sing dianggo wong Jawa Timuran utawa budaya Arèkan ora mbédakaké antaraning ngoko lan krama, kadhang ngoko lan krama bisa kacampur ing pangucapan.
Seni budayaning Jawa Timuran iku diwiwiti saka budaya para tani, sing asalé ora saka kraton. Keseniané asalé soko rakyat lan dirasakake akrab karo warga. Wernané seni Jawa Timuran iki ya iku :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa_Wétan&oldid=1107570"	Kategori: Propinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.26, 21 Novèmber 2016.
JAWI GAGRAG SURAKARTAPangertosanipun Busana Jawi
Sadaya Jinising ageman ingkang ka-angge dening manungsa ingkang kasad ing mripat
Sadaya Jinising Panandhanging manungsa ing alam donya ingkang cakra manggilingan
SANDHANG KALIYAN PANGAN RUMIYIN PUNDI………..?
• • • • • • • • • • Gantya warna ingkang kaping kalih, Lamun sira linairken neng donya, Sinung sandhang lan pangane,
hamemangun manungsa njaba jero, marmane pantesen panganggonira, trepna pangetrepane panganggon jumbuhna kalawan kahananing
Lurah, Bekel. 2. Abdidalem Apangkat Bupati Anom (RT), Bupati Sepuh (KRT) 3. Ka angge manawi wonten pisowanan Ageng.
1. Beskap Cemeng kagem Among tamu ing sanjawining Karaton 2. Beskap Mboten Cemeng agemanipun Sentana dalem apangkat KRA minggah dene KRAT mandhap
LANGENHARJAN Ingkang Ngagem 1. KGPAA Mangkunegara sak kulawangsanipun manawi pinuju Sowan Karaton 2. Penganten Kakung badhe Ijab Qobula 3. Pahargyan manten
Alam jumenengipun ISKS Paku Buwana IX ing warsa 1882 Masehi, ngawontenanken pisowanan ing dusun klareyan. KGPAA Mangkunegara IV kadhawuhan dening Sinuhun Paku Buwana IX, saperlu badhe ngresmekaken
model Eropa) ingkang dipun krowok wingkingipun. ISKS Paku Buwana kepranan penggalihipun lajeng busana ingkang kaagem dening KGPAA Mangkunegara IV punika kaparingan
Sunan ing tanah Jawi. 2. Ingkang Sinuhun ing Karaton Mataram 3. Ageman Penganten wekdal hamangun suka
ingkang lenggah wonten ing dusun tarub Tawangharjo Grobogan Purwadadi. 2. Hanulad bekti kanthi mikul dhuwur mendhem
sekar 2. Sabuk bangun tulak 3. Nyamping utawi bebedan mori pethak 4. Ingkang nganthi sedherek utawi kangmasipun ingkang sampun hapala krama.
TATACARA SIRAMAN 1. Mboten ngagem Bandho ing rikmanipun. 2. Mboten mawi sesekaran 3. Kemben utawi Semekan bangun tulak 4. Nyamping mori pethak 5. Kakanthi dening garwanipun ingkang nganthi badhe penganten kakung
Siaga Badhe Sungkem Tatacara Siraman 1. Satata
kolah 2. Ingkang hanyirami mlebet setunggal-setunggal. 3. Mboten saget dipun pirsani saking jawi.
Tatacara Methet Rikma Tatacaranipun 1. Wulu kalong ing githok kagunting sekedhik. 2. Rikma ing lungsen kakethok sekedhik. 3. Kadadosaken setunggal kaliyan kethokan rikmanipun badhe penganten kakung.
Panggih 1. Kakanthi ing jenthikipun, dening paraga ingkang sami ngagem bebed truntum. 2. Tindakipun mgetutaken wiramaning gangsa Kodhok Ngorek (Ketawang Dhendha Gedhe), saksampunipun kecer mungel.
Manten Putri Kakanthi Tatacara Dhaup utawi Panggih 1. Penganthi penganten Putri, semahipun ingkang nganthi penganten kakung 2. Kakanthi ing jenthikipun 3.
Ngidak Tigan (Wiji Dadi) Tatacaranipun 1. Manten putri jengkeng, sungkem, mijiki sukunipun penganten kakung. 2. Penganten Kakung ngidak tigan (Wiji Dadi). 3. Tigan Mboten
Papan tutul lan tetikus, piranti lebon sing umum ditemokaké ing komputer
Piranti lebon (Basa Inggris: input device) iku kabèh periferal (piranti kasar komputer) sing dipigunakaké kanggo mènèhi data lan sinyal kendali kanggo sistem pamrosèsan informasi, kayadéné komputer. Piranti lebon bisa diklompokaké adhedhasar sawetara bab: (1) cara lebon, kaya liwat obah mekanis utawa audio; (2) lebon diskret (tekanan tombol) utawa kontinu (posisi tetikus); sarta (3) derajat kabébasan obahan, kaya rong dhimènsi jroning tetikus standar lan telung dhimènsi ing navigator kanggo aplikasi CAD. Jinis piranti lebon utama antara liya ya iku papan tutul, piranti panuduh, pamindhai, piranti lebon vidéo (kamera, lsp.), sarta piranti lebon
Eternet · Firewire (IEEE 1394) · Porta paralel · Porta serial · porta bus serial universal (porta BSU)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piranti_lebon&oldid=1081996"	Kategori: Piranti lebonRintisan mawi topik prangkat kerasKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 4 Sèptèmber 2016.
'Indonésie, Gerwani); le Barisan Tani
yoiku Nyiliki pulukan.. muluke gae driji tengah,telunjuk lan jempol. Byuuhh tadz.. suwwiii lek maem coro ngunu kuwi… ojo di rayuk lhoo..maem nyang piring opo meneh nyang baki ( coro maem wong arab) teko pinggir.. dadi ojo tengahe di bolong disek yaa.. berkah kwi nyang tengah panggone.. dadi wayah keri maem gen oleh berkah sing apik. Nglamutono siro driji mari mangan.
Njukuk panganan utowo lawuh sing cedek wae..ora usah milih sing adoh tangane riwa riwi ngalor ngidul..
Aikido X-ing Canvas Tote Bag $13.00 Aikido X-ing Apron $16.00 Aikido X-ing Mug $13.00 Aikido X-ing Hoodie $36.00
poso meneh wayah liyane Ramadlan.. dadi posone dino kuwi cuma oleh ngelak lan luwe thokk.. kapok opo gak choii?? Ora mentang-mentang lali niyat awak dewe dino kuwi ora
tegese, sak kabehing kahanan kang kasat mata iki ora pisah klawan “Tri Murti”.
Tri tegese “telu” dene Murti tegese “buntel” kealusan, dadi
KESENGSEM BARANG KANG AGUNG (SEMAGUNG)
“Dieng awit Wonosobo ciptane Wali akarya pralambang kawruh batin, lan Jaman kang arep kelakon iki”.
Wono tegese alas ya Buwana ya donya, kang dialami iki, Sobo tegese wong kudu sesobo ngalor ngidul ngetan bali mangulon, kurang banter mlaku ? Nunggang sepeda, isih kurang banter ? Nunggang montor lan sapanunggalane. Sapiturute kabeh iku bekakas kanggo rebutan pangan, apus ingapus, ora ana putus-putuse, wis sugih isih kurang sugih, tansah pecah belah, bapa lali anak, anmak lali ing sadulur. Jalaran mung golek makmur, tapi pungkasane ajur mumur, yen saré awaké kaya ajur, meksa ora duwé wedak beras kencur. Ya iku dek jaman penjajah, kita iki tansah dipecah belah, kanggo dagangan Gusti Allah, jare wong Jawa aja kakeyan polah, jebulé sakehing Kebudayaan sasat ora kena disekolah.
dadi bodo, ing manca wis bisa gawe radio, balik kita kang di rembug suwarga, ing mbesuk, ora ngerti yen mung diapusi, supaya aja ngrembug landeping ati, nanging bangsaku tetep ora ngerti, malah ajak gawé pepati, apa iku dawuhe Gusti tegesé apa iku bagus ati ?
Mula iku yén lali dén élingaké, dawuhing
Semono uga ing awakira ana kadang (sipaté) 20 mau jajal rasakna, yén sira mangan iku karepé napsu luamah, yén sira nesu iku karepé napsu amarah, sapituruté iku kelahirané wis nang aksara Jawa ana 20 cacahé sapa kang bisa ngerti, dunungé lan uga bisa ngerti asalé ing témbe bisa sampurna uripé, lan ing batiné, lan diéman dening sipat-sipaté, rineksa ing donyane, kalis sakehing bebaya, jajal
tenan pancen kudune ngono wong jowo wis podho lali jawane malah ngagung agungke budoyo manco,nanging aku bingung arep sinau nang endi yo? ajaran ajran leluhur kuwi panjen penuh makna kanggo sing gelem meresapi, lha yo ngono tho kang kumitir
December 16, 2009 – 6:06 pm tri murti meniko menawi miturut kulo manungaling kawulo lan gusti ingkang sampun manggen wonten tengah2 dados sampun saget ngendalek akeh nafsu sekawan ;mutmainah,aluamah,supiyah,lan amarah dunungipun wonten kito piyambak dados kita sampun kang nyiptaaken kita urip ngantos pejah
December 16, 2009 – 8:28 am wah apek tenan mas
December 10, 2009 – 10:24 am RAHAYU ….
punopo wonten TRI MURTI sejati ingkang sampun dipun udi saha dipun wedar kaliyan sesepuh saha pinisepuh jawi ? ingkanh sinambunganipun kaliyan TAUHID ILAA LLAHI
December 3, 2009 – 7:24 am Mas, opo
ukoro meniko miyos tahun 1992.saking R Ng,Ronggo Warsito. naliko
topo nisto.mugiyo mas KUMITIR tansah pinaringan rahayuning Gusti.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	MP3
ke ande-ande lumut…(keterangan: mbok rondo menyanyikan lagu)(Musik 12 : kleting merah)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah…
ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting biru iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….Kleting hijau : Cobi kulo mbok…(Musik 14 : kleting ijo)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
kang olo rupane.. kleting kuning iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.Mbok rondo dadapan : Lo… apa tidak salah to ande-ande lumut…Ande-ande Lumut :
sampek ngerti koyok ngono.......... Sponsored contentSubyek: Re: Burung pesugihan Burung
handphone. Kulo diutus wangsul wonten ndalem sesuk esuk. Senajan taksih wonten pedamelan, naming ngelingi ibuk sarta kulawarga ugi gadhah kepentingan luwih gedhe lan penting, kula cepet-cepet mberesaken pedamelan ingkang during kecandhak. Ponthang panthing ora keruan. Sing luwih nggegirisi iku ngelingi yen sesuk esuk kula numpak sepur ekonomi sing orang karu-karuan macete. Wayah rong minggu kepungkur, antawis
ngantrine ora karuan. Yo, dilakoni wae. Lha wong, tujuane yo podho mulihe. Neng jadwal, sepur teka jam pitu luwih sepuluh menit. Namung, jam wolu lagi teka. Kula langsung pengin numpak cepet-cepet, rebutan karo penumpang liyane. Nanging ndelok, pranyata sepur ora iso ditumpaki manungsa maneh. Hehe, ateges wis penuh pol-polan. Lawange ora keno diliwati, malah akeh uwong-uwong sing gandholan ning pinggirane lawang iku. Senajan ono sing nekad, aku rumongso males wae numpak ngelingi kahanan koyo iku. Meh separo penumpang akhire iso melu. Aku lan calon penumpang liyane kepeksa nunggu maneh sepur sing teka sekmarine iku, antawis jam sepuluhan. Petugas stasiun ugo wis ngelingake menawa ojo nekad numpak, eling karo kulawarga neng omah. Ah, aku leren lungguh dhisik neng kursi. Untung ono kanca ngobrol sing asik. Sempet sarapan sedhela, mari ngono dilanjutna maneh ngobrole. Jam sepuluh luwih, sepur uga durung teka. Aku sing awale santai, malih ora tenang. “Piye to iki?” batinku sing dingerteni karo kanca ngobrolku. Liwat jam sewelas, calon penumpang sing teko akeh maneh. Aku gedheg-gedheg. Sepur uga during teka. Jarene petugas sing lewat, antawis jam sepuluh luwih thithik. Sampe yah mene? Akhire, lagi teko jam setengah loro awan alias bedhug! Rasane ora keruan. Wis mambu kringet, ngantuk, luwe maneh, lan kesel. Berarti aku nunggu neng stasiun luwih saka enem jam! Wah, wah, tuwek neng stasiun lo ya…Lek, carane ngene iki aku pengine langsung teko neng omah wae. Ora usah numpak kendaraan. Hehe, khayal ora keruan. Untung wayah iku oleh kanca enak kanggo ngobrol. Lek ora, aku malah saya nyaprut (koyo wong tuwek…). Numpak bis, uga podho penuhe, ramene koyo ora biasane. Akhire, kula teka omah antawis maghrib. Hm, rolas jam neng ndalan! Padahal biasane naming telu sampe papat jam kemawon. Sesuk esuk aku uga mulih numpak sepur. Apa bakal rame maneh yo? Lek iyo, ah…golek kanca ngobrol wae kareben asik…Ora kroso yen teka panggonan. Tapi, lek ora oleh, yo turu wae….Ojo digawe repot (jarene Gus Dur).
Kulo nulis blog jawa sakmenika boten ateges melu-melu, nopo malih pengin saingan kaliyan blog jawa ingkang sampun wonten. Namung, kulo meniko tiyang Jawa ingkang pengin tumut nguri-nguri budayane dewe. Lek mboten kita sedaya ingkang nguri, sinten malih? Kulo pengin blog menika saged kagem rembugan sareng-sareng bab menopo kemawon ingkang nyenengake.Blog menika diparingi judul Sekar Gambuh amargi rumiyin wayah SD, kulo ndherek lomba nyanyi tembang macapat. Guru kulo maringi salah sawijining ingkang saking Gambuh. Kulo taksih eling lirikipun. Sumonggo panjenengan sami moco.
dadi awonSae kan lirikipun? Kulo dhemen sanget tembang menika ateges maringi pengalaman kulo ndherek lomba nyanyi. Jaman semanten, kulo angsal juara harapan. Senajan mboten menang, kulo dhemen saged dados wakil sekolah wonten lomba Agustusan. Hehe, radi sombong nggih? Kulo namung nyritakaken pengalaman kulo angsal ide maringi judul blog menika.Mugi-mugi, blog menika saged maringi manfaat lan sedaya kemawon ingkang kesasar wonten mriki maringi kawigatosan urun rembug sami-sami. Sugeng Rawuh.
NASEHAT DARI AKSARA JAWA | alangalangkumitir
nunten den wangsuli │ sira iku mung sadarma │ ngaturake ala becik│
panggalihipun │ inggih katonda rumiyin │ kakencengane ing tekad │ gampil pinanggih ing wingking │ yen sampun kantenan dosa │ kados boten bangkalahi│
│Duta tan saleweng wuwus │ sarehning sampun wineling │ inggih mangkya seh Lemahbang │ kang wonten dipun timbali │ ngandika seh Sitijenar │ Pangeran tan amarengi│
│Awit seh Lemahbang iku │ Wajihing Pangeran Yati │ nadyan sira ngaturana │ ing Pangeran kang Sajati │ lan seh Lemahbang ora │ mangsa kalakon yekti│
│Duta ngungun lajeng matur │ inggih kang dipun aturi │ Pangeran lan seh Lemahbang │ rawuha dateng ing Giri │ sageda musawaratan │ lan sagung para Wali│
│Pangran Sitijenar nurut │ lajeng kering duta kalih │ praptane ing Girigajah │ pepekan kang para wali │ Pangeran ing
sampun ngantos selang sebat │ mindak ambibingung pikir │ amet Ansar dadi sasar │ sarana kirang baresih│
│Pedah punapa mbibingung │ ngangelaken ulah ngelmi │ Jeng Sunan Giri ngandika │ bener kang kaya sireki │ nanging luwih kaluputan │ wong wadeh ambuka wadi│
│Sunan Giri ngandika rum │ yen kaya wuwusireki │ tan kena den nggo rarasan │ yen gebreh amedar wadi │ Pangeran nora kuwasa │ anane tanpa ling-aling│
│Endi kang ingaran luhur │ endi kang ingaran gaib │ endi
wonten ing nggen kang asepi │ sampun sepen sepi hawa │ sarahsa saged anunggil│
│Wonten kawekasanipun │ yen mukid yekti karadin │ Jeng
enggone │ kang karsa musawaratan │ ing bab masalah tekad │ den waspada ing Hyang Agung │
│Nadyan akeh kang wiwisik │ wosing wasana wus ana │ mung kari met pratikele │ ing sawusira pepekan │ Kangjeng Sinuwun Benang │ ingkang miwiti
amiwiti angandika │ he sanak manira kabeh │ pratingkahe wong makripat │ aja dadi parbutan │ dipun sami ngelmunipun │ padha peling-pelingan│
│Wong wowolu dadi siji │ aja na wong kumalamar │ dipun rujuk ing karepe │ den waspada ing Pangeran │ nenggih Sinuhun Benang │ ingkang miwiti karuhun │ amedar ing pangawikan│
│Ing karsa manira iki │ Iman Tokid lan makripat │ weruh ing kasampurnane │ lamun maksiya makripat │ mapan durung sampurna │ dadi batal kawruhipun │ pan maksih rasa-rinasa│
│Sinuwun Benang ngukuhi │ sampurnane wong makripat │
sampurnane ing Pangeran │ kalimputan salawase │ tan ana ing solahira │ pan nora darbe seja │ wuta tuli bisu suwung │ solah tingkah saking Allah│
│Sinuwun Benang anuli │ ngandikani wali samya │ eh sanak manira kabeh │ punika kekasih ngalam │ yen mungguhing manira │ jenenging roh semunipun │ ingkang roh Nabi Mochamad│
│Nora beda ig roh iki │ yen nedya mutabangatan │ tan beda ing panunggale │ dadya paran karsa ndika │ matur wali sadaya │ boten sanes kang winuwus │ sampun atut sabda tuwan│
│Pundi ingkang aran Nabi │ jenenging roh ing semunya │ mapan iku kekasihe │ sadurunge dadi jagad │ mapan jinaten tunggal │ den dadekaken karuhun │ kang minangka kanyatahan│
│Sinuwun Majagung nenggih │ amedar ing pangawikan │ ing karsa manira dene │ Iman Tokid lan Makripat │ tan kocap ing ngakerat │ mung pada samengko wujud │ ing ngakerat nora nana│
│Nyataning kawula Gusti │ iya kang muji kang nembah │ apan mangkono lakune │ ing ngakerat nora nana │ yen tan ana Imannya │ tan weruh jatining ngelmu │ nora cukup dadi jalma│
│Jeng Sunan ing Gunungjati │ amedar ing pangawikan │ jenenging makripat mengko │ awase maring Pangeran │ tan ana ingkang liyan │ tan ana loro tetelu │ Allah pan amung kang tunggal│
│Jeng Sunan Kalijaga ngling │ amedar ing pangawikan │ den waspada ing mangkene │ sampun nganggo kumalamar │ den awas ing Pangeran │ kadya paran awasipun │ Pangeran pan nora rupa│
│Nora arah nora warni │ tan ana ing wujudira │ tanpa mangsa tanpa enggon │ sajatine nora nana │ lamun nora nana-a │ dadi jagadipun
liyan jatine │ ingkang aran bangsa Allah │ Molana
│Lan malih sadaya sami │ sampun wonten kumalamar │ yekti tan ana bedane │ salingsingan punapa │ dening sedya kawula │ ngukuhi jenenging ngelmu │ sakabehe iku padha│
│Kangjeng seh Molana Machrib │ sarwi mesem angandika │ inggih leres ing semune │ punika dede wicara │ lamun ta kapirsa-a │ dening wong ngakatah saru │ punika dede rarasan│
│Tuwan ucapna pribadi │ aja na wong amiyarsa │ anuksma ing ati dewe │ punika ujar kekeran │ yen ta kena-a tuwan │ amalangi jenengingsun │ mbok sampun kadi mangkana│
│Neggih Jeng Sinuwun Giri │ amedar ing pangandika │ pastining Allah jatine │ jujuluk Prabu Satmata│ sampun pancas wicara │ tan ana papadanipun │ anging Allah ingkang tunggal│
│Ya ta sakathahing wali │ angestokaken sadaya │ mapan sami ing kawruhe │
Sitibrit │ pan sampun ujar manira │ dennya nututi kapriye │ dasare ingkang amedar │ pamejange maring wang │ punika
tekade │ sampun ujar linakonan │ pan wus jangjining Suksma │ Sunan Carbon ngandika rum │ sampun ta tuwan│
│Punika ujaring jangji │ yekti tinuduh ing kathah │ nenggih sampun ing kukume │ wong ingkang angaku Allah │
punapa │ pan pati iku parenge │ parenging sih kawimbuhan │ pan tansah kawisesa │ kang teka jatine suwung │ ana kadim ana anyar│
│Ngulati punapa malih │ nora nana liyan-liyan │ apan apes salawase │ anging Allah ingkang tunggal │
Tokid tegese puniku │ apan tunggal kajatennya│
│Sakathahing para wali │ pra samya mesem sadaya │ miyarsa ing pamuwuse │ kukuh tan kena ingampah │ saya banjur micara │ amiyak waranipun │ nora
daleme │ mung Jeng Sunan Girigajah │ kang kawogan anglunas │ kang murang saraking ngelmu │ mumpung dereng ngantos lama│
│Jeng Sunan Giri nyagahi │ ing sirnane seh Lemahbang │ yen sampun prapteng mangsane │ adeging nata ing Demak │bedhahing
agamine │ pangangkah kula ing mangkya │ inggih sanuswa Jawa │ sampun ngantos owor sambu │ sageda nunggil agama│
Kacariyos Kangjeng Sunan Ngampel seda, kasarekaken ing sa eler masjid Ngampel; Dene ingkang nggantosi dados Imam Mulya. Inggih punika Sunan Ratugiri, kaliyan Sunan Benang. Sunan Ratugiri karsa jumeneng nata, inggih jujuluk Sunan Ratu, saha sampun sinuyudan ing ngakathah. Dene ingkang dados papatihipun inggih punika anakipun dipati Terung, ingkang wonten ing Tandes gantos nama Pangeran Palembang.
Sunan Benang sareng mireng pawartos manawi Sunan Giripura jumeneng Nata wau, panggalihipun boten sakeca. Wusana lanjeng tindak dateng ing Tandes, pinanggih kaliyan ingkang rama paman (Pangeran Patih ing Tandes ingkang mundut putra dateng Sunan Girigajah (-pura). Sunan Benang anetah dateng ingkang paman, dene Sunan Giripura jumeneng ratu ingkang sanes mestinipun, makaten : Boten dipun elikaken. Aturipun Sunan Benang wau kanthi pangundat-undat, makaten :
│Lamun saestu mangkono │ kula pan sewu ngamini │ jangji mantep rehning sedya │ nanging kang ulun calangi wonten daredah wingking │ kocapane langkung saru │ wus aran Waliyollah │ ngulama bangsaning ngalim │ temah lali kalingan ing solah salah│
lelakon kacugetan │ maring ingkang adarbe bumi │ dados ndadra ngembeti daging awaras│
Dawuh wangsulipun Pangran Patih, inggih boten kirang-kirang anggenipun ambebolehi. Ananging sarehning Sunan Girigajah sapunika saweg jinurung ing Pengeran saha ageng mangunahipun, dados tanpa damel. Mila Sunan Benang kadhawuhan kapanggih kaliyan Sunan Girigajah piyambak, saha inggih sampun kalampahan kapanggih. Sunan Benang matur kaliyan ingkang raka, kadospundi nalar-nalaripun dene karsa jumeneng Nata punika. Di nalar-nalaripun dene karsa jumeneng Nata punika. Sunan Giri ngadika bilih anggenipun jumeneng Nata wau saking karsaning Allah. Sunan benang boten ngandel sarta nyuwun seksi ingkang nyata. Sunan Giri anyagahi. Sunan Benang lajeng dipun ayak dateng Mekah, anerangaken saksi wau lajeng dateng Ingkang Maha Suci, ngenengaken eneng, wonten ing Bet ‘Ullah. Sunan Benang nderek kemawon. Tindakipun lajeng mampir ing Malaka., sowan dateng ingkang eyang seh Molana Iskak. Ing ngriku Sunan Giri dipun dangu saha matur balaka. Wasana seh Molana dawuh supados kalih-kalihipun sami wangsul dateng tanah Jawi kemawon, boten susah mendet saksi dateng Mekah (Bet’Ullah), cekap piyambakipun kemawon ingkang ndadagi dados seksinipun Pangran (Molana Iskak). Wasana Molana Iskak lajeng angandika manawi anggenipun Sunan Giri jumeneng ratu wau, amung minangka sarat amrih rahayunipun ingkang bade anggentosi Nata ing wingking-wingking; tegesipun ingkang bade nggentosi jumeneng nata wau sampun ngantos katawis manawi anggentosi ratu kapir. Sunan Giri kaliyan Sunan Benang sami mituhu. Malah sunan Benang inggih lajeng nyuwun Idi jumeneng nata angembari ingkang raka (Sunan Giri). Seh Molana inggih amarengaken Sunan Giri
lajeng kondur Ngajawi dateng dalemipun piyambak-piyambak. Sunan benang lajeng jumeneng Nata ing Ngampel, sisilih asma Prabu Nyakrakusuma, paparab Ratu Wahdat.
Kacariyos ing tanah Majapahit pailan (musibah) ageng, kathah ingkang pejah. Sang Prabu lajeng utusan Kyai Bubak kalih Jenal Ngabidin, nyuwun sarat dateng Sunan Ratu Girigajah, nanging Jeng Sunan Giri mboten rena panggalihipun. Dhawuh pangandikanipun : manawi Prabu Majapahit sowan piyambak saha amasrahaken kaprabonipun, inggih karsa nyarati, awit sampun karsaning Pangeran, manawi kaprabon wau kedah sinerenaken (dateng Giri). Kyai Bubak lajeng enggal-enggal matur daten Sang Prabu Brawiyaya, punapa ingkang dipun pangandikakaken Sunan Giri wau. Dene Jenal Ngabidin taksih kantun wonten ing Giri, titindihipun nama Arya Leka. Arya Leka sakawit menang perangipun. Sunan Giri lajeng nyipta kalam dados keris, saha ngamuk punggung piyambak. Keris wau dipun wastani Kalamunyeng. Arya Leka kaplajeng matur sang Prabu Brawijaya. Keris Kalamunyeng cinipta dados kalam malih dening Jeng Sunan.
Kacariyos Prabu anom ing Palembang inggih punika putranipun Adipati Pecatonda, ingkang kala rumiyin kaangkat dados papatihipun Kanjeng Sunan Giri, sapunika dateng Tandes malih akanti wadya sawatawis. Kangjeng Sunan Giri midanget wartos saha lajeng tinimbalan. Ananging sang Prabu Anom semu mbalela. Atur wangsulanipun : Inggih purun ugi sowan ing ngarsanipun Jeng Sunan, ananging nyuwun lenggah satata. Kangjeng Sunan Giri duka nanging sinamun, mila prabu Anom inggih dipun lilani satata lenggah saha tinimbalan tumunten. Cekakipun sampun kalampahan sowan, saha inggih satata lenggah kaliyan Kangjeng Sunan. Kangjeng Sunan Giri ing ngriku duka sanget. Prabu Anom dipun uwus-uwus. Prabu Anom androdog mboten mangsuli punapa-punapa, malah lajeng mlorod saking palenggahanipun, saha sumujud. Wasana Prabu Anom lajeng kapundut putra kaliyan Kangjeng Sunan, saha malah dipun tresnani sanget, kaanggep putra sepuh piyambak, saha kaparingan paparab Sang Prabu Anom Suradireya. Prabu Anom matur kaliyan ingkang rama, nyagahi angrurah mumukul dateng para kapir, nanging Kanjeng Sunan Giri mboten nyondongi, amargi rumaos dede kuwajiban, saha dede warisipun. Dados ajrih sisikuning Pangeran. Prabu Anom nyuwun pamit mantuk dateng Palembang. Kangjeng Sunan inggih anjurungi, malah dipun paringi kanti Pecatonda (sesepuhipun ing Surawesti). Pecatonda wonten Palembang lajeng ginanyar tanah maospura tuwin Balitung. Ingkang makaten wau dipati Terung (Ramanipun Prabu Anom) inggih sampun midanget wartos; mila inggih sakalangkung karenan ing panggalih.
Kacariyos ing tanah Pati mbalela ing sarak agami malih. Kangjeng Sunan Giri lajeng utusan ki Pangsang; anyirep ananging ki Panangsan karoban tanding, lajeng keplajeng dateng Giri. Kangjeng Sunan lajeng dhawuh supados ing Pati kakendelaken rumiyin, awit ing wektu punika dereng mestinipun dumawah ing apesipun; mila mundak tanpa damel.
Kacariyos malih dipati Tuban kaliyan Daha, mbalela ing sarak ugi. Ki Panangsang lajeng dipun utus Sunan Giri anglurugi. Tiyang Tuban sarehning rumaos karoban tanding, boten purun nglawan malih dipati Tuban lajeng utusan dateng Giri ngatureaken panungkul. Sunan Giri kalangkung suka. Ki Panangsang lajeng kadawuhan
Giri Seda, ugi kasarekaken ing Giri. Saking karsanipun Jeng Sunan Benang, sasurudipun Kangjeng Sunan Giri, ingkang kakarsakaken anggentosi putra ingkang sepuh piyambak, asma Pangeran Dalem lajeng gantos asma nunggak semi : Sunan Giri kaping kalih.
Sang Prabu Brawijaya midanget wartos, manawi Sunan Giri sampun seda saha ingkang gumantos putranipun. Sang Prabu lajeng duka, dene rumaos dipun singkur kaliyan Sunan Giri kaping kalih; tandanipun ing runtek runtengipun Giri boten atas saking kauninganipun Sang Prabu, dados kaanggep tansaya kiyat pangramanipun. Mila lajeng dhawuh nglurugi. Ingkang dipun utus arya Gajah Pramada. Cekakipun Sunan Giri kaplajeng dateng gisiking saganten, kaliyan sakaluwarganipun, saha wonten sakabat nama Wanalapa keplajeng dateng wana Krendhawahana, lajeng dedekah wonteng ing ngriku. Sareng Giri sampun suwung, griya-griya lajeng dipun obongi dening Gajah Pramada, malah pasareyanipun Kangjeng Sunan Giri I kadhawuhan ndunduk, nanging mboten wonten ingkang saged, awit lajeng sami semaput.
Ing pasareyan ngriku wonten tiyang Giri kakalih satunggalipun ina, satunggalipun pincang. Tiyang kalih wau dipun peksa kaliyan Gajah Pramada, supados nduduk pasareyanipun Kanjeng Sunan. Sarehning tiyang wau ajrih manawi pinejahan, mila inggih nurut. Pandudukipun mboten wonten sangsayanipun. Sareng blabagipun sampun katingal, lajeng medal tawonipun awendran yutan saking pasareyan ngriku; tawon ngentupi saha mbujeng dateng tiyang Majapahit. Sadaya sami lumajeng dateng Majapahit, nanging tawon wau inggih nututi, malah Sang Prabu dalah putra santana sa-abdi pisan inggih dipun bujeng-bujeng dening tawon. Cekakipun Sang Prabu lajeng lolos dateng Wirasaba. Kadaton kasuwungaken.
Kacariyos Kangjeng Sunan Giri II, sareng Giri sampun tentrem lajeng kondur Naging sarehning griya-griya telas sami kobong, mila dhawuh ngusungi griya-griya saking Majapahit ingkang suwung. Cekakipun inggih kalampahan, Giri sampun reja malih. Sang Prabu Brawijaya sareng tawon sampun ical, inggih lajeng kondur angadaton. Paseban tuwin griya-griya sanesipun ingkang dipun usungi dateng dateng Giri dipun santuni. Ing ngriku inggih lajeng tata tentrem malih.
Para wali tuwin putra Majapahit, Prabu Jaranpanolih ing Sumenep, Sri Lembupeteng ing Madura, Dewakethut ing Bali, Batara Katong ing Panaraga sami pepakan wonten ing Bintara, rembagan badhe mbedah Majapahit. Ingkang dados pangaJjng (Senapati) Kangjeng Sunan Benang. Dipati Bintara namung kangge narendra. Sang Prabu Bintara lajeng utusan mbekta serat dateng Dipati Terung. Caraka sampun mangkat. Sapengkeripun ingkang mbekta serat, para wali lajeng karsa yasa masjid, saha bubuh-bubuhan, Sunan Kalijaga kabubuhan saka satunggal, nanging dereng sadiya, mila Kangjeng sunan lajeng nglempakaken tatal sinabda lajeng dados saka. Cekakipun masjid sampun dados, nanging para wali sami kewran kuwatos manawi mboten cocok keblatipun kaliyan Kakbat’Ullah ing Mekah. Kangjeng Sunan Kali mbenggah astanipun ingkang satunggal ngasta Kakbat’Ullah Mekah, satunggalipun ngasta masjid enggal, lajeng kaleresaken keblatipun sampun leres. Para wali lajeng sami sembahyang. Sareng enjing, ing masjid ngriku wonten barang gumantung tanpa cantelan, lajeng dipun pendet kaliyan para wali. Sareng dipun buka, jebul wujud rasukan takwa, saha wonteng cirinipun, manawi rasukan wau kangge Kangjeng Sunan Kalijaga. Mila Kangjeng Sunan inggih sakalangkung sukur ing Pangeran. Sunan Benang dhawuh manawi rasukan wau tilas pasalatanipun Kangjeng Nabi Muhammad, nama Antakusuma, saha ingkang pantes gadhah inggih punika sinten ingkang dados ratunipun tanah Jawi.
Majapahit saha sampun sinadiyan bala, kempal ing Surabaya. Dipati Terung dipun rencang-rencangana sawetawis. Cekakipun Sunan Ngudung pangkat, mbeto kyai Antakusuma (Kyai Gondil). Prabu Braiwijaya sampun mireng manawi dipun lurugi, lajeng dawuh metukkaken dateng Patih Gajahmada.
Kacariyos dipati Terung sampun anampani serat saking Kangjeng raka : bab badhe panggebagipun dateng Majapahit. Dipati Terung inggih anjurungi saha badhe amengani kori, namung tindakipun makaten badhe sinamun, supados boten ngatawisi. Aturipun dipati Terung ingkang makaten wau ndadosaken kiyat saha bingahipun Jeng Sunan Benang, mila inggih lajeng ambidhalaken bala saking Demak.
Dipati terung tampi dhawuh saking Prabu Brawijaya, kadhawuhan mapagaken mengsah, dipun kanthi ingkang putra pambajeng nama Prabu Anom Atmawiyaya; sampun sowan lajeng pangkat. Cekakipun : Kangjeng Sunan Ngudung lajeng perang ayun-ayunan kaliyan Dipati Terung. Kangjeng Sunan kalindih, lajeng seda, layon sinarekaken ing kilen masjid Demak. Dene ingkang mbanjarel dados tutungguling perang : Kangjeng Sunan Kudus, dipati Bintara sakadangipun
Kangjeng Sunan Benang tuwin para Uliya sisih kilen. Narendra Panaraga (Sri Bathara Katong) tuwin Prabu Dewaketut wonten sisih kidul. Sri Lembupeteng Madura tuwin Prabu Jaranpanolih wonten ing sisih wetan. Sang Prabu Brawijaya dhawuh amepak bala para pinunjuling prang, sami dados pangajeng. Cekakipun lajeng kalampahan perang campuh. Dipati Bintara lajeng mbeber serban wasiyat saking Sinuwun Gunungjati, lajeng medal tikusipun awendran. Tiyang Majapahit lajeng sar-saran. Let sadinten lajeng ngedalaken keris Kalamunyeng, wasiat saking Giri. Saking ngriku lajeng medal tawon, ogi wendran, ngentupi dateng mengsah. Lajeng ngedalaken pethi ingkang saking Palembang, lajeng mungel jumegur kados baledeg, ngedalaken bayubraja, bumi dados gonjing. Kanjeng Sunan Benang lajeng ngedalaken ecis, saking ngriku lajeng medal gagaman, ugi wendran, saha ngamuk piyambak. Pethi saking Palembang wau lajeng medal lelembatipun anggigili, neluh tiyang Mayjpahit. Tiyang Majapahit sami kaplajeng. Sang Nata lajeng lolos dateng Panaraga. Wonten ing ngriku angirupi para tiyang ingkang celak ing ngriku, saha ngempalaken bala ingkang sami sar-saran.
Dipati Bintara sarembag kaliyan Prabu Panaraga, ngaturi serat saking rama, suraos dipun aturi kondur ngadaton, dipun aturi mukti dados pupunden. Samantara wau manawi karsa malik Agami. Manawi mboten, amung nyumanggakaken. Sang Prabu nampi seratipun dipati Bintara makaten wau, dukanipun saya sanget. Cekakipun lajeng kalampahan perang malih. Tiyang Majapahit karoban tanding. Sang Prabu kaplajeng, pisah kaliyan garwa putra, sami sar-saran, angungsi gesang piyambak-piyambak. Dipati Bintara terus angulad ingkang rama; wasana wonten ing margi kapethuk ingkang Ibu Putri Dwarawati, nedha gesang. Sang Putri lajeng binoyongan dateng Benang. Sang Prabu Brawiyaya kantun piyambakan; puteking galih tansah ngranuhi wasana lajeng ndelik dateng Redi Sawar. Ing ngriku akarsa ngukud jagad, lajeng seda saha mawa prabawa tidem angemu truh tuwin mawa cahya manter. Cahya wau dipun purugi dening dipati Bintara. Sareng uninga manawi ingkang rama seda, lajeng ngrungkebi asambat. Wasana lajeng kauningan Sunan Benang. Sang dipati dipun rerapu. Lajeng kadhawuhan nyarekaken dateng Demak, saha inggih kalampahan. Ingkang mikul layu wau : Kangjeng Sunan Benang kaliyan dipati Bintara piyambak. Pasareyanipun wonten ing Demak lajeng kangge pupunden. Sasampunipun layon kasarekaken, para wali lajeng kempalan. Dipati Bintara kajumenengaken Nata Krayan Demak dipun elih nama Ngawitanipura. Nanging kangge sarat : Kangjeng Sunan Giri II kajumenengaken Nata rumiyin 40 dinten, perlunipun kangge nyelani ratu kapir kaliyan Islam. Sareng sampun tetep 40
Patimangkurat. Ingkang dados pangulu Kangjeng Sunan Benang. Dene para Wali sanesipun jumeneng pujangga. Kangjeng Wanapala dados yaksa pradata.
Kacariyos garwanipun Sang Prabu Brawijaya Dewi Erawati seda ngenes, saha lajeng kasarekaken ing dusun Karangkajenar dening para Wali.
Kacariyos malih Prabu Anom Atmawiyaya (Putra Brawiyaya) ambalela malih, kait kaliyan dipati Terung, lajeng dipun lurugi Sunan Kudus. Prabu Anom Atmadiwirya kaplajeng lajeng mandita wonten ing redi Lawu, santun jujuk Ki Ageng Gugur. Dene Dipati Pecatanda ing Terung lajeng nungkul, terus sowan dateng Bintara, dipun irid Kangjeng Sunan Kudus. Salajengipun katetepaken dados dipati wonten ing Terung, ugi amencaraken Agama Islam.
Anakipun Dipati Terung Ayu Linuwih kapundut ing Sang Prabu, lajeng kaganjaraken dateng Sunan Kudus, saha ugi sampun atut.
Kacariyis ki Ageng ing Sela. Ki Ageng Sela wau putranipun Seh Ngabdullah ing Getaspandawa. Ki Ageng Getaspandawa punika putranipun Lembupeteng ing Tarub. Dene Lembupeteng putranipun Sang Prabu Brawijaya, patutan saking Pandankuning. Dados Ki Ageng Sela saweg turunan ingkang kaping 4 kaliyan Sang Prabu Brawijaya. Kyai Ageng Sela saderekipun wonten kalih welas, kados ta :
Medal priya lajeng seda, (saderek sanes ibu turun saking Sukawati).
Nyai Ageng Jayapanatas ing Kare (Idem).
Nyai Ageng Sampudin ing Bongkang (Id)
Nyai Wirawangsa ing Bongkang (id).
Dereng nama (Seda timur ) (id).
dateng Ki Ageng Sela sadaya. Dene sambenipun Ki Ageng namung tani.
Anuju satunggaling dinten Ki Ageng Sela nyepeng tiyang nini-nini wonten sabin, lajeng katur Kangjeng Sultan Demak, sarta lajeng kinunjara. Boten dangu lajeng wonten tiyang nini-nini malih dateng pakunjaranipun nini-nini ingkang rumiyin, mbekta toya, wusana lajeng wonten suwanten jumegus, saha nini-nini kakalih wau sami musna. Wiwit punika Kyai Ageng Sela lajeng kawentar saged nyepeng gelap.
Kacariyos, wonten dalang saking Demak nama Kyai Bicak, bojonipun langkung ayu, dateng ambarang dateng Tarub. Bojonipun dalang wau dipun karsakaken kaliyan ki Ageng Sela. Kyai dalang dipun pejahi, dados prabotipun ngringgit, inggih lajeng dados kagunganipun ki Ageng Sela. Ki Ageng Sela kasengsem sanget dateng kempulipun, malah lajeng kasupen dateng tiyang estri wau. Kempul wau lajeng dipun nameni Kyai Bicak, malah lami-lami lajeng dipun astreni kaliyan Kangjeng Sunan Kalijaga, manawi bendhe wau dados pratandaning perang. Manawi dipun tabuh taksih ngangkang, punika pratanda badhe unggul perangipun. Dene sinten ingkang gadhah punika, benjing saturunipun badhe anurunaken ratu, ngereh tanah Jawi.
Nyai Ageng Sungeb ing Wanasaba, lajeng pindah dateng Pakeringan, karan Nyi Ageng Pakeringan.
Nyai Nur Muhammad ing Jati (karan Nyai Ageng Jati).
Nyi Ageng Suleman ing Patanen (karan Nyi Ageng Patanen). Angka 1 -5 punika turun saking garwa sepuh, asli Wanasaba).
Bagus : Anis, krama angsal ing Sela ugi
saking garwa enem kang saking Warung, sareng diwasa sisilih asma Kyai Ageng Pasuson.
Nian gantya kan winarna │ wonten panjenengan wali │ alul ing ngelmu makripat │ sarana sarak den sirik │ kasukbireng
sajati │ tebih ing sembahyangira │ mung winulang salat Daim │ sembahyang jroning batin │ keh samya mangsud ngguguru │ darbe ameng-amengan │ para kirik cilik-cilik │ pan kinarya sasmita anteping tekad│
│Satunggal nama pun Iman │ satunggal nama pun Tokid │ kakalih saged anjilma │ tan keneng sah sari-ari │ sareng ing lami-lami │ saya kasusra misuwur │
hidayat │ amung sajatining ngelmi │ mrih santosaning ati │ nggayuh geyonganing kayun │ yen mbicara sarak │ saengga paksi sulindit │ tiwas polah salah pakolih ing nalar│
│Karananing solah salah │ pan sarak punika inggih │ dumunung sorah
│Jagad sakurebing langit │ salumah ing bantala │ saisen-isene kabeh │ pan amung cinipta
caritane Kitab Kuran │ kang ewed rapal murade │ punika den pajarena │ tekeng rasane pisan │ punapa jumbuh ing kawruh │ pangrasa krasa ing karsa│
│Pangran Panggung matur aris │ duh Sultan ing bab punika │ pan gampil minangka angel │ gampil yen sampun nugraha │ angel yen tan kabuka │ ing pralambine ing ngelmu │ kang kangge ing kene kana│
│Mung rasa maknaning ngelmi │ miwiti wruhing sarira │ sapisan wruh ing ajale │ wekasan marang kamulyan │ kapindo wruh sangkannya │ ananira kang satuhu │ anane pan saking ora│
│Orane kang pasti dadi │ dadine kinarya tlada │ wujud mokal pratandane │ minangka paesan
│Kang tan wruh tata kakalih │ puniku sanget cidranya │ amung sawiji kawruhe │ kaliwating sang utusan │ kawruhe isih bakal │ mokal den arani setu │ uripe den aku Allah│
tangan suku papat pisan dene ta salat ngasar │ sakawan rekangatipun │ inggih kadadehanira│
│Elenging grana kakalih │ miwah ta elenging lesan │ jangkep titiga dununge │ ana dene Salat Ngisa │ mila rekangat papat │ ulun jarwa dunungipun │ inggih dumunung ing karna│
│Kalih pisan bolongneki │ kalawan paningalira │ jangkep
talwitri │ punika sunat mupangat │ tan kena atinggal reka │ kakalih rekangatira │ dadi kang winicara │ tukule alis punika │ alis kanan alis kiwa│
│Wonten parmaning Hyang Widi │ Jabrail ngemban parentah │ dhawuh mring Jeng
jro weteng minane │ salat Mahrib winicara │ kang ngadani ing kina │ panjenengan Nabi Enuh │ pan topan keleming Jagad│
│Sultan Demak matur malih │ inggih sampun katanggelan │ kawula nuwun artose │ menggah nganasir punika │ pinten kang pitedhahan │ umatur Pangeran Panggung │ wijiling pajar sajarwa│
Pangran Panggung aturira aris │ pukulun Sang Katong │ bangsa nganasir catur kathahe │ ingkang dingin nganasiring Gusti │ wekasan winilis │ kasampurnanipun│
│Edat Sipat Asma Apngal yekti │ dununge rinaos │ basa Edat wujudira angger │ apadene wujuding kumelip │ tan ana ndarbeni │ mung Pangran kan Luhur│
│Ingkang gedhe miwah ingkang cilik │ pasanging pasemon │ iku kagunganing Allah kabeh │ ananira nora darbe urip │ mung Allah kang urip │ kang tunggal pandulu│
│Dene basa sipat kang sayekti │ rupane kang katon │ barang rupa gede myang cilike │
inggih sadaya tan andarbeni │ mung Pangran kang luwih │ kang darbe jujuluk│
│Tegesipun apngal puniki │ panggawe kang katon │ sining bumi seje pakaryane │ seje jeneng seje kang pakarti │ kabeh tanpa osik │ mung Allah kang luhur│
│Sampun telas anasiring Gusti │ gantya nganasir Roh │ inggih sakawan ricikane │ wujud ngelmu Nur Suhud raneki │ yen dereng mangarti │ wiji-wijinipun│
│Lwiring wujud sajatining ngurip │ urip kang sayektos │ ingkang aran manungsa jatine │ yen wadona sejatining estri │ pan ingkang ngalinggih │ Bandar ‘Ullah tuhu│
│Kaping kalih pan ingaran ngelmi │ pangrawuhing batos │ basa Enur punika tegese │ ingkang ingaran roh Ilapi │ cahya kang nelahi │ kadya lintang wuluh│
│Dene basa asuhud puniki │ panedyaning batos │ den kaesti │ cengeng paningale │ dipun awas ing sajroning takbir │ nganasir roh enting │ den pracajeng kayun│
│Nganasiring kawula winarni │ dipun amangertos │ bumi geni angin lan banyune │ bumi punika dadining jisim │ dahana pan dadi cahya │ kang umuncar│
lir dabe pangerti │ tunduk munggeng ngayun│
│Ngaturaken kan trumpah kalih │ ingandikan alon │ patrapena ing ngendi enggone │ sona kalih
reh lampah elok │ nanging maksih kirang utamine │ lamun boten andika pribadi │ kang umanjing agni │ kirang antepipun│
manira pribadi │ kang umanjing latu│
│Pangran Panggung saksana anyangking │ kamot asta karo │ ingkang tengen mangsi lawan epen│ ingkang
ingkang angringgit │ baloloken ing rupa │ pan jatine tan wruh │ padha ngarani dadalang │ dahat tan wruh yen iku putra ing Keling │ kang aminda
│Wisesa Kresna jati siniwi │ kang pinudjeng jagad pramudita │ tan ana wruh ing polahe │ mung Kresna jati Wisnu │ kang amangih datan kapanggih │ pan iya iku tunggal │ ing kajatenipun │ prakarane ana jagad │ ametokken kawignyan Sang Wisnu Murti │ nyata kang aran Kresna│
│Kathah wong karem dening kajatin │ ciptaning wong durung puruita │ den pisah-pisah jatine │ den sengguh sanes wujud │ lan jatine kang angulati │ tan wruh
kadya dadalan │ sajatine dheweke nora kalingling │ katungkul amimilang│
│Dosa geng alit kang den kawruhi │ ujar kupur kapir kang den tulad │ iku wong mentah kawruhe │ sembahyange tan surut │ puwasane den aji-aji │ tan kena kaselanan │ kalimput ing kukum │ kang wus teka ing wisesa │ sembah puji puwasa kang den inggati │ muthung sangkan lan paran│
wutane wong iku │ pastine den sidep nora │ nora idep den sengguh ana kakalih │ kang amurba wisesa│
ngsun duk rare alit │ nora Islam dening wong sembahyang │ tan Islam dening pangangge │ tan Islam dening wektu │ datan selam dening kulambi │ tan selam dening tapa │ ing pangrunguningsun │ewuh tegese wong Islam │ datan selam dening anampik amilih │ ing kalal klawan karam│
│Kang wruh tegese wong Islam iki │ mulya wisesa jati kamulyan │ sampurna tekan omahe │ wulune
pawor pan ing sihe │ anggelarena tuwuh │ sastra kabeh sampun kalingling │ Nukat gaib pinangka │ sastra kabeh iku │ kang alip iku panutan │ sastra kabeh kang Alip
dene datan na momori │ jeneng Alip ilapat │ sadurunge iku │ jagad dumadi wus ana │ ingkang Alip dene kinarya
kang agung │ wujud mutlak kang Alip iki │ iku jatining rasa │ kadedere iku │ kadeder iku lilima │ ingkang Alip mata wayah
mungguhing utek punika │ ananira gumelaring jagad iki │ cahya gumillang-gilang│
paksi mangku bumi langit │ manuk iku endah ingaranan │ saderah uripe mangke │ uripe manuk iku │ amimbuhi ing jagad iki │
│Dagingipun makripat puniki │ cucukipun sajatining sadat │ eletan Tokid wastane │ atinipun luk enun │ pupusuhing Tembolo) Supiyah nenggih │ emeperune katijah │ jantung budinipun │ acucuk emas punika │ sungsumipun sakawan warnanireki │anyawa papat ika│
│Uninipun Jabrail puniki │ socanipun ya isi sakawan │ anetra wulan srengenge │ napas nurani iku │ grananipun tursina nenggih │ angaus soring ngaras │ kuping karo iku │ wasta ing gunung Jabalkat │ socanipun rahara tarwiyah singgih │ ing gunung manik maya│
│Dada gigir lambung tengen iki │ ingaranan
ika │ utekipun betal makmur iku singgih │ pujine nem prakara│
│Iya iku den kawikan kaki │ manuk iku tutungganira │ munggah ing Swargantareke │ pilih kang wruh puniku │ pan kinunci ing para Wali │ manuk iku pan Suksma │ tanpa warna iku │ tutunggangane kang awas │ manuk iku ya urip tan keneng pati │ tekeng dunya ngakerat│
│Titi tamat panganggiting nguni │ nenggih kang suluk malangsumirang │ kawruh ananing kajaten │
│Samya gegetun kalintang │ dene mentar tanpa warti │ tan anganti tata lenggah │ lawan Jeng Sultan Ngawanti │ amung atur kinteki │ anggitan sajroning latu │
ing nguni │ kados rumaos kaduwung │ ing mangke kataliwang │ sinawung rahsaning kawi │ kawada-kawada wadining wacana│
sajati │ tekaning don ing nguni │ mantuk maring
│Punika pralambanging Dat │ ija anane kang pasti │ nanging tansah mawa wrana │ manggen ing gegelang nguni │ prelambange ing ngurip │ sayekti Wajib ‘’Ulwujud │ langgeng tan kena owah │ tan ana kang ngudaneni │ lire janma arang kang ngrasa kanggonan│
│Antuke marang Jenggala │ mring dalem Koripan malih │ pralambange ing manusa │ urip tan kena ing pati │ urip netepi urip │ nanging aya seling surup │ tegese tetepira │ maring wijang kang sejati │ lair batin satuhune iku tunggal│
│Iya Wisnu iya Kresna │ jatining kawula Gusti │ kawulane pamayang │ gustine dalang sajati │ ngibarate puniki │ lir nyawa lan raganipun │ pasti
amardikani │ Jeng Suhunan Giripura │ sumambung dyan anglogati │ Islam ingkang sayekti │ tegese ingkang dumunung │ tan saking samubarang │ lungguhe jatining eling │ kalal iku kalebu ing tegesira│
│Kang tan kalebdeng ku karam │
mangsa wektu rina wengi │ mawa jubah kalambi │ tapane dahat anggentur │ yen sepen kaelingan │ keneng pambangusing eblis │ timah wida tan widada dadinira│
│Sanadyan ahli sarak │ nganggowa walering Nabi │ acegah panggawe karam │ mung kandeg ing aling-aling │ nora terus ing batin │ tan dumunung Islamipun │ marma arang andungkap │ ing tegese Islam iki │ wose uwus kawawas wong kang waspada│
│Ya ta anambungi sabda │ Jeng Sunan ing Gunungjati │ kang kocap malangsumirang │ paksi endah ingkang warni │ amangku bumi langit │ saderahing uripipun │ uripe kang kukila │ amimbuhi jagad
pan angaub aneng sasore ing ngaras│
│Kuping karo ing Jabalkat │ socanya tarwiyah nenggih │ ing gunung ran Manikmaya │ dada gigir kanan iki │ macapat araneki │ rabbani pangombenipun │ awak Nabi Punika │ suwiwi malekat iki │ pancikane aneng
ika │ utek Betalmakmur singgih │ pujine enem prakara │ mungguh pralambanging peksi │ iya pramana jati │ sajati-jatining ngelmu │ dene panggonanira │ aneng jagad sunya ruri │ ngadam makdum alanggeng tanpa karana│
│Nanging ngurip punika │ sayektine nukat gaib │ wardine basa mangkana │ kaole para
saking karsa Nata │ ambawa kidung kakawin │ angingimpu caturing
ingkang ambuka anggit │ lalaguning tembang kidung │ Jeng Sunan Giripura │ minangka rengganing kawin │ sinung nama
wurijeng nguni │ lepiyaning jaman buda │ maksih linestarekake │ yen pawukon pananggalan │ dina lawan pasaran │ wuku sarta dewanipun │ pendangon
kinarya ngembari │ lawan etang pasangaran │ lawan wonten panganggite │ pesangatan kang lilima │ anut jam-jaman dina │ minangka kembaranipun │ nenggih
ing pujidina │ sawusira Jeng Sinuwun │ anganggit namaning warsa│
│Umurnya sadasa warsi │ riningkes catur kewala │ pan wolung warsa ngumure │ kinasaya watakira │ wahyaning masa kala │ geni bumi angin banyu │ ingkang samya winahanan│
│Kang rumiyin windu Adi │ watake akeh dahana │ akarya bilai gede │ anulya windu Kuntara │ watak akeh maruta │ pancawara angin riwut │ ingkang akarya sangsara│
Jumadilawal │ Jumadilakir ping neme │ kaping pitunya Rajab │ kaping wolu Sakban │ Ramelan ping sanganipun │ kaping sadasa Sawal│
│Ing tegese kurup Kamis │ papatokane ing dina │ gaganti Arbangiyah │ awit Rebo ing pangetang │ malihnya Salasiyah │ Salasa ing tegesipun │ awit angetang dina│
│Saline ing kurup malih │ nulya kurup Inesniyah │ saking Senen pangetange │ jangkep kang kurup kasapta │ risampuning mangkana │ malihing panganggitipun │ Jeng Suhunan Giripura│
│Sumebar dumadya anggit │ purwakan Asmarandana │ tinerusaken logade │ kasmarandana punika │ lire karem dadana │ labet tarbukaning kalbu │ saking Hyang kang sipat murah│
punika │ pradapa roning kamal │ teruse ing tegesipun │ sinom pan enur punika│
│Sayekti cahyaning urip │ anom tan kena ing tuwa │ kang pinudJeng salawase │ alanggeng tanpa karana │ amimbuhi ing Jagad │ nulya
toya │ yekti tansah kumambang │ kang utama abegipun │ mas kinum tansah kumambang│
Dandanggula │ sayekti pancadriya │ ati lilima punika │ saJati-Jatining sipat│
│Pramana ingkang rumiyin │ nganakaken kabiJaksanan │ pakarti ingkang kinaot │ kaping kalih munggwing karna │ nganakken kalepasan │ kaping tigane ing irung │ nganakaken kasantosan│
│Kaping cature ing lathi │ nganakaken kalaksanan │ kalaksananing lalakon │ kaping limane ing boya │ paliwaraning karsa │ anganakaken puniku │ ing wisesaning panunggal│
kalih naptu Luamah │ ireng ing cahyanira │ naptu supiyah tetelu │ andarbeni cahya Jenar│
│Mutmainah cahya putih │ sasampunira mangkana │ nulya anganggit cariyos │ jaman prajeng Majalengka │ lampahan Damarwulan │ praptaning antuk Ratuayu │ dumugi antuk kamuksan│
│Paparenganing catur │ Sunan Muryapadha nganggit Pankur │ lire buntut keplase pralambang ngelmi │ nenggih punika pangukut │ pambirating manah awon│
│Kanepson dunungipun │ munggwinganeng wisesaning kayun │ Sunan Giri parapen tumut anganggit │ pan punika kadangipun │ Jeng Sunan Giri Kedaton│
│Nganggit sekar Megatruh │ tegesipun pan anerang jawuh │ keplasipun ing jarwa terus ing ngelmi │ amegat eroh puniku │ pangracuting alam katon│
│Mrih ening dunungipun │ aneng ka-ananing enengipun │ parenganya yen Suhunan Gunungjati │ pan anganggit sekar Pucung │ wit kluwak artining raos│
│Lawan pangraos iku │ yekti mangka pupucuking kayun │ panunggale kawula kalawan Gusti │ asipat kalawan wujud │ winawas saking waspaos│
│Ing kaprasidanipun │ sidining driya kang amrih sadu │ awidada panduk padoning dumadi │ kawaspadan tan kadaut │ dyatmika tekaning maot│
│Sawusnya Jeng Sinuwun │ ing Gunungjati gupiteng kidung │ jamanira prajeng Pajajaran nguni │ ing ngurut lulurinipun │ salahsilah ing karaton│
│Awit jumenengipun │ Sri Maesa Tandreman ing dangu │ praptanira adege ing Majaphit │ Jeng Sunan Geseng winuwus │ anganggit tembang pamiyos│
│Medal ing tegesipun │ den murade terusing ngelmu │ basa mijil sayektinira tajali │ apan manusa puniku │ sawahanane sawiyos│
│Wiyos sayekti wektu │ wektu ka-ananing urip iku │ urip iku jatining wiji sajati │ den awas wasananipun │ tartamtuning kang pupunton│
│Sawusnya Jeng Sinuwun │ nulya nganggit cariyos winangun │ paparengan jaman prajeng Majapait │ Jaka Sujanma ing dangu │ suteng Brawiyaya Katong│
│Parenca tegesipun │ warna-warna seje etungipun │ temah lajeng sumebar dumadya anggit │ sawenehing para markum │ nenggih tan darbeni kaol│
│Macapat tegesipun │ ugi petikan pan etung catur │ ingkang dihin ngraras saking sekar kawi │ sekar ageng tegesipun │ kasing slisir kang kapindho│
│Tengahan kaping telu │ kaping pate macapat puniku │ yekti kena ingaranan tembang cilik │ nenggih wonten kaulipun │ saking pandita kinaot│
│Tembung macapat mau │ apan kaliru ing sastranipun │ ing benere mancarpat artinireki │ manca lilima puniku │ arpat tegese sumaos│
│Lawan sekawan iku │ dadi siwakaning limang tembung │ keng den adu ngedongken pinda gending │ dingin lagnyana puniku │ ulu ingkang kaping pindho│
│Suku kang kaping telu │ dene kaping pate iku terung │ kaping lima talingan
gegelaranipun │ Susunan ing Tandes anggelarken ngelmi │ nenggih ing pambukanipun │ Tata Malige rinaos│
│Susuhunan ing Majagung │ ka-aning Dat wejanganipun │ Sunan Benang anggelaraken ing ngelmi │ nenggih ing pambukanipun │ tata malige rinaos│
│Ing dalem Betalmakmur │ Sunan Muryapada wejangipun │ pambukane tata malige ing nguni │ dalem Betal
jronipun │ Jeng Suhunan ing Cirebon│
│Weyanganipun ngelmu │ ing panetep kasantosanipun │ Iman Kangjeng Suhunan Kajenar nguni │ nenggih gegelaranipun │ sasahidaning dumados│
│Kalih pangkat winuwus │ wonten wejangan gelaran ngelmu │ pan wowolu panjenengan para Wali │ ingkang ginita rumuhun │ nenggih tarbukaning sinom│
wiwisik │ ananing Dat tajali │ kang alanggeng wujudipun │ sinasmiteng pralambang │ Jeng Suhunan Ngatasangin │ pan amejang gelaran ka-ananing Dat│
│Jeng Sunan ing Kalijaga │ wewejanganira ngelmi │ tata malige Punika │ ing dalem Betalmakmuri │ lan ambabar riricik │ parabotira sadarum │ patrap jenenging Edat │ nanging dereng den rarakit │ patrap pratikele ing satunggal-tunggal│
│Dene Jeng Sunan Tembayat │ kalayan Jeng Sunan Kali │ miridaken kang wejangan │ anata malige jati │ ing Betal
watoning tulis │ panjenengan Nabi wolu │ rumuhun Nabi Adam │ katarbuka saking gaib │ pan akarya kitab kathahe
sawiji │ dene Kangjeng Nabi Ngisa │ pan akarya kitab Injil │ gegelengan sawiji │ dene Kangjeng Nabi
nenggih kaping sawelas │ Nabi Musa kaping kalih │ katurunan Malekad ping kawandasa│
│Nabi Nuh kang kaping tiga │ katurunan limang desi │ dene ping pat Nabi Ngisa │ kaping rowelas nuruni │ Kangjeng Nabi Ibrahim │ kaping sawidak anunurun │ ping nem
ing kirik gemelo kaki │ Nabi Brahim ngalalken inuman keras│
│Sarengati Nabi Musa │ dosa pati den pateni │ sareate Nabi Ngisa │ kukum pati nora mati │ Jeng Nabi Mochammadin │ mustapa ingkang rinasul │ winenang rabi papat │ dene panjenengan Nabi │ ingkang sinung mengku ing Nur Buat│
│Lan mengku wahyu kukummah │ katiga kocap ing tafsir │ ingkang dingin Nabi Adam │ Nabi Musa kaping kalih │ Nabi Rasul kaping tri │ Nabi
Nuh kang kaping Kalih │ ping tiga Nabi Brahim │ Nabi Musa kaping catur │ ping lima Nabi Ngisa │ kaping nem pang Kangjeng Nabi │ kita ingkang Rinasul nayakaningrat│
│Kang binuka karya Kur’an │
anipun │ kathahe telung lekso │ nem ewu rong atus luwih │ pan sadasa lan pitu sirahing Kur’an│
Muchammadin │ wiwijange sawiji-wiji den uyat│
│Alip tamsur jenengira │ aneng kitab Toret dadi │ Erabe ing kur’an Jabar │ tuduh Muchammadiyati │ loro aksara Alip │ Istibah jujulukipun │ jenenge aneng
jumenengipun │ Kangjeng Nabi Muchammmad │ kapat arane kang Alip │ pan kurupul luwakit ing jenengira│
Matpupasil ping sapta │ kaping wolu Matmutamsil │ ingkang kaping sanga aran Billagonah│
kaping gangsalwelasipun │ Ilpa kaping nembelas │ ikpa pitulase mangkin │ pan itikla dene kang kaping wolulas│
│Pan ingaranan Kalkalah │ kabeh iku den arani │ bangsane ing tata swara │ gantya leksara winilis │ ingkang aneng ing diri │ pinardika wardinipun │ dunungnya sowang-sowang │ kang rumuhun aksara lip │ pan punika murwani
miwah buburu sawegung │ tan ana kang sinungan │ marma micara tan bangkit │ sayektine muhung aneng ing manungsa│
│Mungguh tegesing manusa │ kaoling para utami │ murade awarna-warna │ yen Sunan Ngampel ing nguni │ denira anjarwani │ basa manusa puniku │ pinilah kalih pangkat │ Man tegese linuwih │ dene tambung Nusa jinarwanan jagad│
sanadyan kalih kalpa │ sanes tarkaning nguni │ manu iku mani pan satunggal│
│Keplase rasane pisan │ pan cahya ingkang
lan duk maksih gaib │ purwaning roh pan saking enur Muchammad│
Isbating Alip punika │ wenang lair lawan batin │ aksara ebe (
winarna │ lambe wiwitan kang wardi │ lambe ngisor lirneki │ marmane ingaran iku │ iya lambe wiwitan │ dene mosikaken uni │ mila wani wedare ing pangandika│
punika │ mungguh talesihing wardi │ pan iya ilat wekasan │ kulure marang ing sentil │ marma acecek kalih │ marga rong prakara iku │ sawiji mring tetedan │ samubarang kang binukti │ kaping pindo inuman basaning toya│
punika │ mufakating para mukmin │ tegese rahsa ganjaran │ dumunung tigang prakawis │ asalira ing
punika │ jantung tegesireki │ enggon enggon gebenganing karsa │ anggelaraken ing budi │ dene akeh winarni │ kang urip ing tegesipun │ jatine iku cahya │ pangarep urubing budi │ iku uga ingaran kantining Atma│
gedhe kang winuwus │ ujaring para musanip │ tegese urip mulya │ ya iku raga sayekti │ kang kanggonan pancandriya │ antuk karenteging osik│
cilik malihipun │ lire pandhadha ing kering │ edal (
gigir tengen punika │ artine malih ngawruhi│
cilik ing tegesipun │ ambekan maha sucining │ ya iku yatine napas │ Esin (
logate aweh rijeki │ aksara Ehe (
punika │ murade mungkul ing ngaurip │ Lamalip (
makmum amanpangat │ temen kataman utami│
│Dadi prabot satuhu │ kena minangka sasaring │ sarana saking sarengat │ pepengetaning wong langip │
aweta tumuwuh │ ical bituwah ing nguni │ tan wonten purun sembahyang │ ical caraning nagari │ anggering guru den arah │ sumarah anut kang murid│
│Mangka adat kukumipun │ punika dipun pejahi │ ngandika Sultan Bintara │ inggih rinembaga sami │ manira sampun pracaya │ ing
kawarni │ cahya wungu kang kapisan │ cahya biru kaping kalih │ cahya ijem kaping tiga │ dadu kaping patireki│
puputran denta │ tan antara nulya gaib│
│Sampurna ka-ananipun │ punang rah kang warna putih │ sakala ista seratan │ winaca ing
iku panganggoning dunya │ yen ing pati nguciwani│
│Sajati-jatining ngelmu │ lungguhe cipta pribadi │ pustining pangestinira │ gineleng dadya sawiji │
mantep nedya bela pati │ dyan musti kanang curiga │ sadaya wus angemasi│
│Para Wali langkung ngungun │ wonten malih ingkang
Aywa sira adreng reh ing kapti │ gurunira kaliwat druhaka │ amunggung sinangga-a dhewe │ ya apa pedahipun │ nglabuhi wong doseng Widi │ marmane kawisesa │ trang karsane Ratu │ lupute ambubrah sarak │ kang wus padha ingimanake Narpati │ laku ing kuna-kuna│
│Angugemi ageme ing ngelmi │ ngorak aken ing sarak sarengat │ wus ana angger-anggere │ ingkang muni ing Kukum │ anemahi ukuman pati │ ing Arab Seh Mubarab │ tepane ing dangu │ iya kokum ing
patine │ yen sampun jangjinipun │ boten kenging den sengguh nenggih │ puniku pati siya │ marma mba umatur │
den enggal │ paripurnanen becike │ pinetak kang pakantuk │ antarane ing telung bengi │ enyange den duduka │ yen gandanira
Sibrit │ patine tanpa dosa │ langkung masgulipun │ sanalika lajeng dangdan │ lawan bekta kulawarga
sapatine lakine │ tan wonten dosanipun │ anemahi pati tan yukti │ kalamun makatena │ punapa Sinuwun │ ical denira kinariya │ wali mulya lampah asiya ing dasih │ ngarenah nganiaya│
│Para wali sami den lilani │ mijangaken mejang ing ngelmu
wekasipun │ sayekti para Oliya │ boten sanes inggih makaten pinanggih │ kados laki kawula│
│Sunan Giri kewran ing pangalih │ kendel manganam-anam ing driya │
│Yekti ingsun mung minangka margi │ anjalari ngater ing delahan │ cangcut pacanding kapaten │ lair batin jumurung │ ni
sanalika lajeng tumenga manginggil │ katon kang langit bedah│
│Saha katon sawarga sawardi │ tanpa timbang yen ing alam donya │ lakine lungguh
langkung suka anarima │ mung ing benjang yen amba nusul ing laki │ mantuk ing rahmat ‘Ullah│
│Kadongakna sageda anunggil │ wonten ka-anan ingkang minulya │ Sunan Giri ngestokake │ pangestining tyasipun │ ni Lemahbang
Kangjeng Sunan Giri lajeng munjuk dateng Kangjeng Sultan manawi ingkang nglunasi Seh Lemahbang wau, Kangjeng Sunan Kalijaga. Amila Kangjeng Sunan Kalijaga lajeng kaganjar siti ingkang dipun remeni, inggih punika ing tanah Kadilangu. Kangjeng Sunan Kali lajeng boyong dateng Kadilangu.
Gantos kacariyos, Buyut Paningrat kaleres mantu kaliyan Prabu Brawijaya, sabedahipun Majapahit lajeng lolos kaliyan putranipun estri nama Dyah Nawarwulan njujug ing redi Enduk, saha mretapa wonten ing ngriku (Buyut Paningrat punika putranipun Ayar Parida terah saking Pariya)│ Buyut Paningrat wau kala taksih nama Buyut Tandreman, katarima ing Sang Nata anggenipun mitulungi Sang Nata nalika badhe tinempuh ing duratmaka wonten ing wana. Buyut Tandreman wau lajeng kaganjar
Retna Marsandi gerah sanget, inggih lajeng saras dipun usadani dening Buyut Paningrat. Sang Putri wau lajeng katarimakaken dateng Buyut Paningrat. Saweg patutan satunggal Dyah Nawarwulan kasebut ing nginggil sang putri lajeng seda. (Redi Enduk panggenanipun mretapa Buyut Paningrat kasebut inginggil, sareng sampun reja lajeng kaelih nama dukuh Kadilangu). Dukuh Kadilangu punika dumunung sapinggiripun lepen Bagawanta. Anuju satunggaling dinten, Retna Nawarwulan adus wonten ing lepen, kapregokan kalian baya putih, ratuning baya, nama Jalasengara (Jalasengara punika, kala rumiyin anama Butaijo, putranipun Prabu Tunjungseta ing Pengging. Raden Butaijo wau angremeni ingkang bibi, saha dipun delikaken ing lepen. Sareng konangan ingkang rama, ingkang rama duka. Raden Butaijo kaesotaken lajeng dados baya putih, ngratoni sakathahing baya wonten ing saganten. Dene ingkang bibi dipun sedani dening ingkang rama, saha kalarung).
Jalasengara gadhah melik dateng sang dewi, sang dewi lajeng kasaut. Sang Dewi boten rumaos kasaut baya, nanging rumaosipun dipun pondong jaka bagus. Cekakipun kalih-kalihipun sampun kapadan karsa, mangun asmara. Sareng sampuna rampung, sami badhe dateng pinggir sagaran; wasana lajeng byar katingal, sang putri wonten ing pinggir lepen malih. Sang Putri rumaos, saha namung nalangsa ing Pangeran; lajeng kondur. Dangu-dangu ingkang rama uninga, nanging sang putri dipun dangu boten blaka. Sareng jabang bayi lair, medal jaler. Ingkang rama saking lingsemipun, lajeng seda nglampus. Sang Putri kantun anggana melas asih kaliyan ingkang putra. Tangga tepalihipun sami dateng mbekta pisungsung sakadaripun.
Kacariyos malih, Prabu Jalasengara mbekta rencang sekawan sami aminda manungsa, lajeng martuwi dateng sang dewi, sempunipun kados petinggi desa, nanging lampahipun radi anyalawadi, awit sanajan kanca-kancanipun dusun ingkang sami martuwi, sampun sami mantuk, tiyang gangsal wau boten purun kesah. Sang dewi boten pangling manawi salah satunggal saking tiyang gangsal wau, ingkang kala rumiyin anyidra asmara dateng piyambakipun. Mila tiyang wau lajeng dipun gumateni, saha sang putri sampun lajeng kaaken bojo dening tiyang wau. Kacariyos tiyang gangsal wau kungkulan kisi, lajeng badar dados baya malih, dipun busuh-busuhaken kalian tetiyang ingriku, lajeng musnah, namung tilar weling kaliyan sang Dewi, manawi anakipun wau kapurih namakaken Jakasengara. Sang putri inggih mituhu, saha wontenipun namung sumende ing takdir. Sareng Jakasengara kinten-kinten wanci salare angen agengipun, lajeng taken bapa dateng ibunipun. Ibunpun mituturi manawi bapakipun ical musnah wonten ing lepen sacelakipun ngriku. Wasana Jaka Sengara lajeng mretapa wonten ing lepen ngriku, niyatipun sumeja manggihi ingkang rama. Manawi ki Jaka badhe nggagyuh kamulyan, kadhawuhan nyuwita dateng Demak. Jaka Sengara lajeng mantuk, matur dateng ingkang ibu saha pamit badhe nyuwita dateng Demak. Ingkang ibu mambengi, nanging ki Jaka meksa kemawon, lajeng mangkat nilapaken ingkang ibu. Ingkang ibu lajeng nututi, nanging katilingsingan ing margi. Sang Putri gerah kesrakat wonten ing margi, lajeng seda.
Kacariyos Jakasengara wonten ing Demak tansah kadungsang-dungsang, margi mboten wonten tiyang ingkang purun kanggenan, awit sinten ingkang kanggenan, sami lajeng nandang pagering. Jaka Sengara lajeng pepe wonten ing alun-alun, saha kauningan ing Jeng Sultan, sarta katimbalan katampen pasuwitanipun. Dangu-dangu katarimah, lajeng kaparingan pangkat mantri, kaparingan nama Ermaya.
Kacariyos Tumenggung Mataun mbalela ing Jeng Sultan. Ermaya lajeng kautus nimbali tumenggung Mataun, saha manawi mopo kadhawuhan angrampung. Cekakipun Ermaya kalampahan perang rame kaliyan Tumenggung Mataun. Ki Tumenggung kasor, lajeng katigas jangganipun, katur Kangjeng Sultan. Kangjeng Sultan karenan ing panggalih. Ermaya lajeng kagentosaken dados Tumenggung wonten Mataun, saha gantos nami Tumenggung Jayasengara, saha tinariman putri saking Kudus.
Kacariyos kyai Ageng Kebokenanga, sasedanipun ingkang rama Prabu Dayaningrat, mboten saged anggentosi. Kyageng Kebokenanga kagungan saderek jaler satunggal nama Kebo Kanigara. Kebokanigara wau tetep angugemi Kabudanipun, atutruka wonten Redi Merapi. Dene Kyai Kebokenanga anglampahi agami suci,
mila inggih ageng kramatipun, saha niyat badhe wahdat. Anuju satunggaling dinten wonten tiyang saking tanah Kedu, nama karan anak Pak Kadim, sowan perlu nyuwun jampi kangge anakipun ingkang nama Pun Kadim wau, awit sakit bisu wiwit alit mila. Cekakipun Pun Kadim saged saras, mila pak Kadim inggih sakalangkung sukuripun. Lajeng nyuwita dateng Kiyai ageng dalasan anakipun pisan.
Kyageng Pengging sowan ingkang raka tunggil guru. Kyai Ageng Ngerang ingkang depok ing ardi Purwa. Ing ngriku, wektu dalu kyageng Pengging tampi sasmitaning dewa supados daupe kaliyan rara Alit ing Gugur, ingkang sumedya wadat ugi, sabab badhe anurunaken wiji calon ratu. Sareng tampi sasmita makaten. Kyai ageng Pengging kaliyan kiyai ageng Tingkir, lajeng tindak dateng Gugur, angluru Rara Alit, ingkang kasebut ing wangsit. Tindakipun sami mampir ing Butuh, saha kaleresan kiyai ageng Butuh saweg katamiyan kiyai Ageng Ngerang. Kiyai ageng Pengging sampun pajar punapa ingkang sinedya. Wusana sakawan pisan sami sumedya dateg Gugur. Sareng lampahipun dumugi ing wana Jatisari, kapethuk tiyang lalampah sakawan, inggih punika kiyai ageng Gugur, putri wadat ingkang kalebet ing weca sarencangipun Kyageng Butuh mboten samar, lajeng nyuwun pitaken dateng kyai ageng Gugur, pundi ingkang sineddya, dene semunipun mawa perlu. Kyai ageng Gugur apajar, manawi badhe mituhu wangsiting Pangeran ingkang dipun tampeni, inggih punika manawi ingkang rayi rara Alit pinasti ajatukrama kaliyan kyai ageng Pengging, saha badhe anurunaken ratu linangkung. Kyageng Butuh rena ing panggalih, dene wastanipun ndaradsihi. Wasana lajeng sami dateng Gugur sadaya. Cekakipun kyageng Pengging sampun kalampahan daup kaliyan rara Alit. Kyai Butuh tuwin Ngerang lajeng kondur. Kyageng Pengging tuwin Tingkir ugi kondur, mampir ing Pengging sawatawis.
Kacariyos kyai Ageng Kebo kenanga saya mangsut. Anuju satunggaling dinten kaleres anggara kasih, sabat pak Kadim angingsep sarkara dateng Kyai Ageng, kados ing ngandap punika :
Duh bendara kang asih ing dasih│ kamipurun matur sarasehan│nuwun uninga dununge │ pralampitaning kawruh │ isbat-napi, amba tan ngerti │ paran ing
│Kabeh kalabu obahing budi │ beda-beda panunggalira │ rerasan rasa rungune │ pamawasaning kawruh │ wruh ing dudu dudunga dadi │ widagdaning kasidan │ sidik ing pandulu │ pandulu delenge ilang │ langlangana meleng denira angliling │ weninge ing panunggal│
begyanira ywa kongsi angendong pikir │ pra sekabat tur sembah│
│Raosing tyas pan dereng amanggih │ pan sumangga ing Gusti panutan │ abdinta nyuwun jarwane │ Jeng Nabi ngandika rum │bangsa tekad samya pinikir │ yen bener pirang bara │ ing panemunipun │ing mengko pan ingsun jarwa │ prabedane napi-isbat ing Hyang Widi │antepe jroning rasa│
│Waspadakna ananireng Widi │ panunggale ing rasa punika │sa-obahe lan osike │ kalawan weningipun │ yen wus wening anane yekti│ yektine datan liyan │ mungguh ing Hyang Agung │ pamomore karsanira │ambawani solah bawanira iki │ anglimputi casira│
urubira pada madangi │ kang padang iku nyawa│ iya kang anglimput │ ing sajroning rupa panas │ yeku mangka ibarat ingkang
satiti ruruh │ peteng renteng ruten neng kapti │ tratap kesaring nala │ yeku mangka siku │ pamurungireng kasidan │ yen tan awas eling lawan sipat napi │ sipate awasena│
│Prabedane lan sawiji-wiji │ Dat wajibul wujud mbok Manawa ,│ ing kene pinaringake │
kasidan │widagdaning ngandel kumandel ing Widi │ pinandeng kang waspada│
│Kaanane seyanen ing budi │ ilapate ing Dat kang sanyata │ Pinta-pinta panggonane │ bangsaning isbat iku │ napi-nira pan napi jinis │ yeku mangka panunggal │ing ananireku │
cahyaning Dat Suhut │ angebeki buwana kadi │ cahya tan ana mada │ ing salaminipun │ beda lan padanging surya │
ya anane Hyang Agung │ solah tingkah wus datan kalih │ iku Isbat kang nyata │ napi wus kapungkur │ iku anteping tyasira │ mantep
mungguh panemu mami │ sun sumende ing aran rehning kawula│
│Ing kono Manawa ana │ panemu salah sawiji │ rujuk lan paneyaning wang │ sukur bisa amuwuhi │waspadakena malih │ lalakon wentehanipun │ sira pada uruna │ kawruh wajib lawan napi │dadi bisa sampurna kaananira│
│Wuwuh Kandel kumandelnya │ sakabat sujud ing siti │ satangining sujut nulya │ donga sukur ing Hyang Widi │ samya umatur aris │duh gusti duteng Hyang Agung │ kang mangka nayakengrat │ kang saestu panutan mami │ donya kerat aparing swarga minulya│
│Langkung genging kang nugraha │ mumpangat tuwin nrambahi │marma umate sedaya │ tangeh sageda
│Dandananing cipta maya │sadaya adi jun angling │ nglimputi lebeting arya │jumeneng manah kang wening │ menek Manawa dadi │ dalan aryaning tumuwuh │ ewuhe wong angulah │ kawaspadan maring gaib │bedanira asring kakenan nugraha│
│Rarasen ing pamadyanya │ kewala lair lan batin │ antepira kang santosa │barang parentah Hyang Widi │ kang dadi lawan tepsir │ aja
tatalining eling │ lire kabekaning driya │wus tan ana anglabeti │ ing mengko sun jarwani │ lekune eklas ing kalbu │napi patang prakara │lawan Isbat ingkang tapsir │wujud ngelmu nur suhul napi isbatnya│
│Dene wujud tegesira │ya ana ananing Widi│ Nur Cahya kang sayati │iya cahyaning Hyang Agung │suhut moklis tegesnya │ ya moklisira Hyang Widi │yeku isbat babate kaanan tunggal│
│Tunggale kaananing Hyang │ iya ananira iki │ kawruhing Hyang kawruhira │ cahyaning Hyang maha suci │iya cahya nireki │ muklising Hyang kang ngaluhur │ tan ana prabedanya │ wruha bedaning ngatunggil │dadi tetep ananing Gusti kawula│
│Mangkono prabedanira │iya ananira iki │winengku kodratireng Hyang │sinandi kaduman takdir │sayekti neng Hyang Widi │ aneng kodrating Hyang Agung │ pan kodrating kawula │ kumandel marang ing takdir│ eklasena yen wus takdire tumeka│
│Aworing Gusti kawula │jiwanta lawan Hyang Widi │yen munkir ing takdirira │ munkir titahing Hyang Widi │ puniku kapir
│Jaba jro roroning tunggal│ yeku isbat lawan napi │ ana dene kawruhe lirnya │ kawruhing Hyang kang linuwih,│ yeku datan kalempit,│ waskita ing nguwis during │tan kilap tan asamar │ maring wujud kang sajekti │dadi tunggal pamoring Gusti kawula│
│Pan ing kono patrapira │ sejene kang ngawruireki │ sinandang Iradating Hyang
kono yen wus nyata │ tetepe atunggal kapti │ yeku mangka loro-loroning atunggal│
│Lorone ngaral kawula │ wiji ing uyar sawiji │obag-osik ing kawula │meneng muni kang awening │yen nembah lan amuji │ tan ana jujug jinujug │ pujine mung raharya │ raharyane wong sabumi │ barang polah tingkah iku krana Allah│
│Solah bawa wekas arsa │ yen ta eklas lair batin │ dene tegese kang cahya │cahyaning Hyang Maha Suci │ kawawa amadangi │ yagad cilik yagad agung │ Hyang kang Murbawisesa │ warna lintang lawan sasi │ kabeh ingkang
yagad gung akeh kamlimput │ mamoring cahya nira │ prabadane sajroning kapti,│ anrambahi prabawa andiwangkara│
│Pira-pira prabawanta │ tangi turu malku linggih │ ya cipta kuwasanira,│Pribadi ingkang mastuti │ tamtu Nuring Hyang Luwih │
yekti │ Wiradat ingkang sestu │ teka neng aklasira │ iku mbokmenawa keni │ padang iku pratanda antuk sihira│
bangsa napi │ sayektine isbat ugi │napine pan napi jinis │ pamoring bangsa gaib │ warnane cahya wowolu │dene kang catur warna │ pratandanira Hyang Widi │ angobahaken amosikkaken ing kawula│
│Kumalebat ingkang cahya │ pratanda sira antuk sih │ ing Hyang kang
ilapat yati │ ana maneh cahya kang dadi pratanda│
│Gogolongan dening cahya │ tri warna wenes awening │ sajuga yenar
│Dene lakune ing suhut │ suhut tegese wus muklis │ muklis wustan karem
│Kabeh rusak yektinipun │ tan ana langgeng sawiji │ mung manusa kang kinarya │ tinitah luhur pribadi │ ana rusak ana ora │ urip langgeng
marang ing sira │ tegese panrimaneki │ adepira ing Hyang
Suksma │ sinuksmanan kang patitis │ murwakala purbaning karsa │karyanta tansah den sihi│
│Idepna adepireku │ dununging Hyang Maha Luwih │
ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
Rachmat Edy (Tlp) 08158034244, Wahyu Eko Buwono 089622855780
!-- Javascript Ad Tag: 6454 --> Tuesday, July 21, 2015
Gerilya Warfare, èfèktif ngalahaké AS ing Vietnam lan Uni Soviet ing Afganistan Kulo iki ora rampung (174)
hard kanggo ngalahake, considering padha nggunakake Warfare siasat gerilya,
siasat perang lan roto, nyerang desa utawa desa sing wonten banjur mbukak
antarane kopral lan kopral Usman Rochadi dijupuk saka kamanunggalan Supplies
lan Transport Command (Bekumdam) Balikpapan, dikirim menyang alas wates ing
Kalimantan Timur lan Kalimantan South sak tapel wates kutha Aberdeen lan Land
'' Sawise kita padha siji klompok dumadakan nyerang
dening pasukan Ibnu Hajar, paling anggota kita padha matèni, Aku slamet amarga
'' Katon pasukan Ibnu Hajar watara ing awak, nanging
boten sami sumerep kula, '' iya sadurunge perang mbah kakungipun dilengkapi
karo salman Antong godhong dhaftar pandan lan banyu ing flush kanggo awak, karo
disebutake Dato maca soko, kang mangkono mungsuh ora bisa ndeleng kita yen kita
siasat gerilya, kang banget kuat nalika digunakake ing wana kaya ing
bebarengan karo militer nglawan colonialists Walanda, Jepang, lan Inggris ing
Vietcong karo peralatan militer prasaja militer US marang luwih canggih.
Uga efektif nalika Afghan mujahid nglawan pasukan Soviet
5 Expert guerilla Gaya Ing Perang Donya diakoni
Vietnam wis mung ilang siji pahlawan perang, Umum Vo
Nguyen Giap. Atusan ewu wong ndamel departure Vo Nguyen Giap, tokoh saka perang
Pengalaman minangka pakar gerilya Warfare rawuh sawise persetujuan Renville 17
Januari, 1948. Ing wektu sing pasukan Siliwangi dipindhah menyang Jawa Tengah.
Nasution banjur dadi Wakil Panglima ABRI. Prajurit Indonesia nalika ngarepake
Walanda bakal mbaleni agresi militèr I. Nasution ana konsep perlawanan rakyat
Kulonprogro, Nasution ditanggepi macem-macem instruksi implementasine saka
perang gerilya. Sawise dadi Kepala Staf, Nasution ana dipatèni amarga acara
Oktober 17, 1952. Nasution iki reactivated ing 1955 battling macem-macem
Panjenenganipun wrote akeh buku antarane kang 11 volume Around Perang Indonesia
Kamardikan. Principles buku kang Guerrilla dijarwakake menyang macem-macem basa
manca. Sing ngandika, sinau saka buku Nasution Vietcong sak perang marang
Nasution uga wrote memoir anduweni Manggoni tugas Telpon
minangka akeh minangka 8 jilid. Nasution séda ing tanggal 5 September, 2000.
supaya US pasukan lan pasukan Vietnam Kidul menehi dhengkul. Acara iki
ditandhani dening simbol sad Amerika nalika duta US
imperialist agresif lan kejem. Perang langgeng limang administrasi limang
présidhèn lan ngadepi kita karo pasukan unequal," ngandika Vo.
"Tanpa nyekeli bedhil, Vietnam bisa ngadeg munggah
lan numpes seacoast budhak lan banjur ngalahake rong imperialists amba kanggo
mbebasake bangsa lan wong. Ayo kita katon bali menyang sajarah ewu taun, sinau
budaya nasional lan tradhisi lan warisan militèr wong Vietnam, uga minangka
pembangunan gesang lan budaya karo hak ing sawijining inti, (prodhuksi) durung
menehi munggah ing kepinginan kanggo perang. Daya iki wis digunakake kanggo
minangka Sastranegara militèr banget sarwa, kayata besiegers pasukan Prancis
ing Dien Bien Phu nalika taun 1954 lan Tet Nyerang (Tet Nyerang) saka US ing
Vietnam Kidul ing 1968. Ing strategi kapal penggedhe iku perang gerilya.
Panjenenganipun luwih dikenal minangka El Che utawa Che. Iku revolusioner,
dokter, intelektual, pimpinan gerilya, diplomat, pakar militèr ing wektu sing
sawetara wong, jeneng padha minangka perjuangan kanggo kamardikan, nanging
kanggo wong tegese paten pinaten. Jeneng asli Ernesto Che Lynch. Nalika Che
enom julukan 'Chanco' (babi) amarga arang adus, supaya ambu ora enak awak.
Che wrote buku guerilla Warfare sawise revolusi Kuba.
Buku iki diterbitake ing 1961. buku Che kang serves minangka panuntun kanggo
militan sak donya. Akeh id prinsip saka gerilya Che meh kaya isi buku Mao.
Ing perang sipil ing China marang camp nasionalis, Mao
gerilya. Mao minangka asas strategi perang, minangka walikane linuwih, kita
mundur. Nalika mungsuh wis kumpul, kita ngganggu. Nalika mungsuhe iku kesel,
kita nyerang. Nalika mungsuh mundur, nguber kita. Siji slogan kang kanthi cepet
diadopsi minangka simbol saka strategi Mao iku narik lengen sadurunge
ngengingi. Ing cara iki jotosan metu bakal luwih kuat.
TE Lawrence utawa Lawrence saka Arabia ana sing ngumbara
saka strategi militèr Britania. Piyambakipun ugi nyerat masterpiece "Pitu
Cagak of Wisdom" (1927). Panjenenganipun mobilize révolusi Arab lan miwiti
artikel wong wrote ing 1938. Ing artikel kang dibandhingake fighter gerilya
karo gas. Pemberontak nempuh perang ing wilayah operasi ing acak. Padha utawa
sèl Occupy Panggonan cilik nalika molekul gas Occupy Panggonan ing wadhah inti
Tactical nanging kasebar posisi-posisi pimpinan. Kong kaya sing banget hard
saka Arabia" pisanan dirilis ing 1962 karo aktor Peter O''Toole minangka
Sajarah aktor karakter kang. Film ngatur kanggo njaluk pitung Oscar kalebu film
"Guerrilla" lan "Guerrilla Perang"
pangalihan kene. Kanggo game video, waca Guerrilla Perang (video game). Kanggo
kagunaan liya, pirsani Guerrilla (disambiguasi).
kang saklompok cilik kong minangka sipil utawa irregulars bersenjata nggunakake
cara militèr, kalebu ambushes, sabotage, pelanggaran, perang, penet lan-roto
siasat, lan mobilitas perang telpon militèr luwih gedhe lan kurang-tradisional
Tembung, wangun cilik "perang" ing basa
Spanyol, biasane translated minangka "wars cilik", lan ngandika,
gerilya (pronunciation Spanyol: [ɡeriʎa]), wis digunakake kanggo njlèntrèhaké
konsep wiwit abad kaping 18, lan mbok menawa sadurungé. Ing Spanyol nggunakake
bener, wong sing anggota gerilya punika guerrillero ([ɡeriʎeɾo]) yen lanang,
utawa guerrillera yen wadon. Istilah iki dadi populer ing mangsa Perang
Peninsular, nalika Spaniards wungu marang pasukan Napoleon lan nglawan tentara
awal tahun 1809, kanggo njlèntrèhaké pejuang (contone, "Kutha iki dijupuk
dening pemberontak"), lan uga (ing Spanyol) kanggo nunjukaké grup fighter
utawa band. Nanging, ing paling basa isih nuduhake perang gerilya gaya
tartamtu. Nggunakake cilik evoke beda ing nomer, ukuran, lan orane katrangan
antara tentara gerilya lan formal, profesional prajurit negara.
Sastranegara, siasat lan organisasi [sunting]
A PKK gerilya Kurdish ing Kurdistan Irak minangka bagéan
nggunakake, pasukan seluler cilik kanggo saingan ageng, abot siji. [1] gerilya
fokus ing ngatur ing Unit cilik, gumantung ing dhukungan saka pedunung lokal,
uga njupuk kauntungan saka terrain luwih accommodating Unit cilik.
Taktik, tentara gerilya bakal supaya confrontation karo
pasukan mungsuh Unit gedhe, nanging nemokake lan mbusak kelompok cilik prajurit
kanggo nyilikake losses lan saluran kekuatan saka mungsuh. Ora matesi target
sing kanggo personel, target mungsuh sumber uga disenengi. Kabeh iku kanggo
weaken kekuwatané mungsuh, nyebabake ing mungsuh pungkasanipun ora bisa nuntut
Asring misunderstood sing gerilya Warfare ngirim ndherek
posing minangka sipil nyebabake pasukan mungsuh gagal marang kanca saka foe.
Nanging, iki ora fitur utama gerilya Warfare. Jenis perang bisa praktek ngendi
wae ana Panggonan kanggo pejuang kanggo nutupi piyambak lan ing ngendi bathi
Vietnam salah siji perang gerilya digawa menehi framework teori kula sing
serves minangka model kanggo Sastranegara padha ing panggonan liyane, kaya Kuba
"Foco" teori lan mujahid anti-Soviet ing Afganistan. [2]
"kapindho Sipil Revolusioner Perang" China kang minangka: ". Ing
nyerang, ing retreats mungsuh, kita nguber" [3]: p , 124 Ing paling siji
penulis kridit karya kuna Cina The Art of War (asalé saka ing paling 200 SM)
dening nyediakake instruction ing siasat kayata Mao [2]:. Pp. 6-7
Partisans wanita Soviet operasi ing Sydir Kovpak ing
kaping 20, perang ora duwe aturan baku, nggunakake unsur banjur ciri perang
gerilya modern, wis ana akeh mungsuhan bebarengan karo peradaban kuna nanging
ing ukuran cilik. Wutah wis bubar inspirasi ing bagean dening teori perang
karya gerilya, miwiti karo de manual de Guerra guerrillas dening Ramón Matias
Mella tinulis ing abad kaping 19 lan, bubar, Mao Zedong On Guerrilla Warfare,
Che Guevara kang Guerrilla Warfare lan teks Lenin saka jeneng sing padha, kabeh
ditulis sawise revolusi kasil dileksanakake dening wong-wong mau ing China,
Kuba lan Rusia mungguh. Cathetan wis ditandhani dening siasat gerilya Warfare
minangka, miturut teks Che Guevara, sing "digunakake dening pihak
didhukung dening mayoritas nanging kang nduweni nomer luwih cilik saka senjata
digunakake ing nimbali marang oppression". [4]
prasejarah prajurit marang suku mungsuh. Bukti-bukti Warfare conventional, ing
tangan liyane, durung katon nganti 3100 SM ing Mesir lan Mesopotamia. Wiwit
gamblang, ideologies kayata nasionalisme, liberalisme, sosialisme, lan
fundamentalism agama wis diputer lan peran penting ing mbentuk insurgency lan
India nalika Maratha dipimpin déning Chhatrapati Shivaji Raje Bhonsle (pangadeg
Kakaisaran Maratha) nyerang Kratoning Muslim watara Bijapur Kasultanan lan
Qutub Shahi Kakaisaran, kang wis kauntungan angka langsung lan tentara gedhe,
nanging kawruh sethitik bab tata letak geografis ing Ghats Kulon lan Deccan
Plateau. Panjenenganipun padha tentara cilik lan saya nyerang Kursus militèr
lan menang akeh mungsuhan malah karo tokoh pinunjul. Banjur, prinsip sing padha
digunakake ing nibakake tiranic Mughal Empire. [6]
minangka Gokula Raja Ram Jat, uga digunakake Dhar (gerilya) marang Mughals.
Nomer tentara reguler padha ora gedhe nanging kesahihan Dhar sing (gerilya)
siasat lan langit ing serangan dashing sing nglawan pasukan saka gedhe Mughal
Aurangzeb, sing ora mung mulihake roh saka Jat shaken nanging uga instilled ing
wong daya saka [7] aktif kanggo tahan mbalikke nalika mengko ,
Kaping telu Mei 1808 dening Francisco Goya, gambar
lan bersenjata karo senjata dicolong, onomatopia ing Warsaw Uprising,
insurgency utawa counter [8] (duwit receh)
operasi ndherek tumindak dijupuk déning pamaréntah dikenali bangsa ngandhut
utawa Pengarang kraman wis dijupuk marang iku. [9] Ing utama, pemberontak sing
nyoba kanggo numpes utawa mbusak panguwasa politik pemerintah kanggo defend
populasi padha ngupaya kanggo ngontrol, lan pasukan anti-Rebel nyoba kanggo
pemberontak. Operasi counter-insurgency sing umum sak perang,
utawa mokal kanggo mbedakake antarane Rebel a, a supporter pambrontakan sing
anggota non-combatants, lan ora ing kabeh melu ing populasi, operasi
counterinsurgency asring kendel ing prabédan bingung, relativistik, utawa
tartamtu Warfare counter-insurgency, dikenal wiwit taun 1950-an lan 1960-an lan
pedoman. Thompson punika Panyangka ndasari sing negara paling tithik setya
aturan saka hukum lan governance luwih. [10]
waé kanggo anggit iki, lan operasi counter-insurgency sing wis melu
Snyder wis tinulis, "Ing Guise
tumindak anti-partisan, Saksa matèni mbok menawa telung kwartal kang yuta wong,
bab 350,000 ing Belarus piyambak, lan nomer ngisor nanging dibandhingake ing
Polandia lan Yugoslavia. Saksa matèni luwih saka satus ewu Polandia nalika
mencet kraman Warsaw 1944. "[11]
Sakwéné Perang Vietnam, Amerika "defoliated ewu wit
Soviet ing Afghanistan, US-digawe Soviet mujahid ngancam karo 'scorched bumi
privasi, nyopir luwih saka katelu saka populasi Afghanistan menyang pembuwangan
(liwat 5 yuta wong), lan mbeta metu ekstensif karusakan menyang desa,
granaries, crops, ternak, lan sistem ngilekake banyu, kalebu penggalian agawe
lan lapangan ekstensif lan pastures. [13] [14]
katon lan ngilangke pemberontakan individu. [Reference?]
alam liyane ora tenang saka gerilya perang lingkungan dina iki,
Salvador ora umum. Iki penulis nuduhake macem-macem konflik gerilya centered
agama, kesukuan utawa malah pidana perusahaan tema, lan kang ora ngutangi dhewe
kanggo klasik "mardika nasional" Cithakan.
owah-owahan ing tempo lan mode operasi gerilya ing wilayah kayata sesambungan
serangan, nggenepi Financing, recruitment, lan manipulasi media. Nalika pedoman
negara, uga ora duwe strategi manéka warna takson utawa bisa nguber
pendekatan-iman adhedhasar angel perang karo cara tradisional. Mbok ana akeh
uprising saingan ing téater, kang tegese counterinsurgent kudu ngontrol
lingkungan minangka kabèh tinimbang ngalahaké mungsuh tartamtu. tumindak
individu lan efek subyektif propaganda "narasi tunggal" uga luwih
gedhe tinimbang kemajuan praktis, Rendering cons malah luwih non-linear lan
ranyono saka tau sadurunge. Ing counterinsurgent, ora pemberontak, uga miwiti
konflik lan makili kekuatan saka owah-owahan revolusioner, sesambetan ekonomi
antarane pemberontak lan residents bisa nalisir karo teori klasik, lan siasat
saka pemberontak, kanthi manfaatake efek propaganda saka bombings kutha, bisa
batalaken sawetara saka siasat klasik lan nggawe wong, kayata patroli,
counterproductive ing kahanan tartamtu, Mulane, bukti nuduhake kolom, teori
kesimpulan kudu ono sing pejuang gerilya ana reformasi sosial, kang njupuk
respond gegaman kanggo mbantah duka wong marang mengsah, lan sing kang nempuh
adhedhasar pengalaman sak ing taun 1959 Kuuban Revolusi. Iki mengko diresmikaké
minangka "focalism" dening Régis Debray. Ing asas utama iku
vanguardism dening kader cilik, cepet-obah kelompok paramilitèr bisa nyedhiyani
fokus kanggo discontent wong marang regime lungguh, lan kanthi mangkono mimpin
uprising umum. Senajan pendekatan dhisikan iki kanggo mobilize lan miwiti serangan
saka deso wilayah, akeh gagasan Foco dicocogake menyang gerakan gerilya Warfare
general dijenengi Abdul Haris Nasution, umum sing mimpin divisi Siliwangi. Iku
salah siji jendral paling Indonesia. Iku tokoh kuat, kuwat, kebak semangat
nasionalisme, lan wis otak sarwa. Panjenenganipun punika penulis fenomena,
"Strategy guerilla Warfare" militer kang
Ing kawitan Independence Revolusi (1946-1948), nalika
piyambakipun mimpin Divisi Siliwangi, Nasution njupuk pawulangan kapindho. Wong
kudu ndhukung militer. Saka alesan iki, lair ing idea saka perang gerilya
minangka wangun perang wong. Cara iki luwih diwasa sawise Nasution dadi
komandhan divisi militer Jawa Independence Revolusi II (1948-1949).
dhasar marang kolonialisme Walanda. Gaya perang iki lan mengko popularized
dening Jenderal Sudirman. Konsep gerilya Warfare iki mengko diterbitake ing
buku sing fenomena ing wektu, Strategy Guerrilla Warfare.
saiki, Strategy buku Guerrilla Warfare, wis diterjemahaké
akeh basa, malah buku academies militèr lampu ing sawetara negara, kalebu
sekolah militèr elit donya, West Point, Amerika Serikat (US).
Amerika wiwit Vietnam nalika tentara Vietnam book.Now sinau, buku iki dadi buku
Vietnam masyarakat, utawa Vietcong, punika cabang militèr
Front Pembebasan Nasional (NLF), lan iki diurutaké Kantor Central kanggo
Vietnam Kidul, kang dumunung ing cedhak tapel wates Kamboja. Kanggo senjata,
seragam, prajurit full-time, lan digunakake kanggo miwiti serangan gedhe-ukuran
jroning wilayah sing wiyar. Pasukan Regional uga full-time, nanging dilakokno
mung ing kecamatan dhewe. Yen perlu, a Unit regional kang cilik bakal teka
bebarengan kanggo anggempur gedhe-ukuran. Yen meksa dadi mungsuh gedhe banget,
padha bakal break mudhun menyang cilik Unit lan nyebarake.
minangka prajurit profesional, kelompok Vietcong search kathah dadi luwih
mesthi. Kanggo sisih paling, recruiting panjang enom, lan nalika akeh sing
motivasi dening idealisme, wong wis meksa utawa isin kanggo nggabungake. Padha
uga harbored mamang nyata babagan kemampuan kanggo perang prajurit Amérika
training infantri dhasar mung tithik, nanging yen padha direkrut kanggo Unit
pasukan utama, padha bisa nampa munggah kanggo sasi instruksi tindakake-munggah.
Ing Kajaba iku, ana puluhan pusat didhelikake saindhenging Vietnam Kidul
latihan regu lan platoon pemimpin, senjata lan radio. Kanggo mesthekake yen
guerrillas ngerti sebabe lagi gelut, kabeh program latihan, kalebu
nggunakake macem-macem cahya Soviet lan Cina lan medium mesin bedhil efektif
lan mesin bedhil arang, abot. Ing tartamtu, mesin bedhil heavy terkenal kanggo
Kanggo numpes wojo Kendaraan utawa bunkers, roket
propelled granat Vietcong wis bedhil banget efektif lan recoilless. Mortir uga
Akeh senjata, kalebu traps lan tambang, kang krasan ing
desa. Kisaran materi saka timah refillable bisa kanggo bakal dibuwang saka
kabel, nanging bakal paling penting diwenehake dening mungsuh. Ing taun, karo
bom Dud bisa ninggalake liyane saka 20,000 ton saka bledosan sing kasebar ing
saindhenging Vietnam deso. Sawise gropyokan online, sukarelawan njupuk keprabon
Pasukan search uga dirancang gegaman primitif, sawetara
Tunnel Ing Desember 1965, Ho Chi Minh lan Kepemimpinan
Vietnam Lor dhawuh owah-owahan kanggo cara perang kanggo bakal nempuh perang
ing Kidul. Saka saiki Vietcong bakal supaya perang pucuk karo Amerika Serikat
kajaba kamungkinan sing lagi cetha ono gunane. Ana bakal luwih kenek lan mbukak
serangan lan ambushes. Perang Amérika mbangun-serep, Vietcong recruitment bakal
apik lan tentara Tentara Vietnam Lor bakal infiltrasi Vietnam Kidul.
sadurunge wong-wong mau, wis mesthi diwenehi prioritas paling dhuwur kanggo
nggawe area basa aman. Latihan sing, pusat logistics dhasar lan markas. Padha
uga kurban asylum aman kanggo sing kaping nalika perang bisa pindhah ala.
kanggo Vietcong. Saiki, karo pesawat reconnaissance Amérika nang endi wae, iku
luwih penting saka tau kanggo nglindhungi. Ing rawa-rawa remot utawa alas, ana
sawetara masalah, nanging luwih near ibukutha, iku luwih angel. Jawaban kanggo
Printah teka saka markas NLF pancen cetha. Trowongan ora
dianggep minangka papan perlindungan mere. Padha perang basa saged saka
nyediakake support fokus kanggo pasukan. Malah menawa desa ing tangan mungsuh,
negara. Saben desa ing NLF wis kanggo dig telung meter saka trowongan dina. Ana
sing malah buku standar nemtokake carane trowongan kudu dibangun. Sistem
trowongan paling gedhé dumunung ing Iron Triangle lan CU Chi District, mung 20
karo saklawasé 200 mil Tunnel. Fasilitas digunakake dening militan -
kamar konferensi utawa latihan area - duwe akses meh langsung lemah. Lawang
sworo cangkem didhelikake mimpin mudhun, banjur dijaga kamar, kanggo bagean
dawa. Periodik, cabang anjog bali menyang permukaan lan menyang rahasia liyane.
pabrik senjata lan uga kanggo dhasar sumber banyu. Ana beras senjata anad kamar
nyimpen, lan kadhangkala ana rumah sakit utawa kesehatan tengah maju. Trowongan
Dhasar pawon sing tansah cedhak ing lumahing, karo dawa,
cerobong asep ngukir-metu dirancang kanggo ease saka asep masak lan culake
dicokot adoh. Near pawon punika kamar turu gerilya, ngendi padha bisa tahan
kanggo minggu ing wektu yen perlu. Nang endi wae ing tingkat ndhuwur, ana
trowongan sing ndadékaké munggah kanggo atusan didhelikake moto kanggo
lipca 2015 09:26Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape monggo hubungi mawon 0821-3454-7772 utawi Pin BB 7EB05
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie +
gambar foto Keris Kanjeng Kyai Sengkelat / Kanjeng Kyai Ageng Puworo. Nama Pusaka :Keris Kanjeng Kyai Sengkelat
keris kebo lajer, asal usul keris kebo
titip doa.. lha kali ini titipane opo mzbrooo…apakah nyuwun amplop ATPM sing akeeeh…opo nyuwun moge 9000cc, oh ternyata bukan.. lha rejeki
sanget lan kulo maturnuwun sanget amargi panjenengan saguh paring pitutur menawi wonten film puniko lumantar wonten ing blitzmegaplex lan mbonten bade lumantar malih sanesing dinten menika.
Kulo mraos remen sanget mrisani film puniko, mrisani ngresepi lan mangertosi ndek ing nduyo meniko ta sih kathah craosan ing wingkingipun pitutur..
Njeh cekap samanten, amargi kulo sampun njudek pados
Two Cultures Meet in Lasem Batik | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Pemalang, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Wonogiri, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Purworejo, Rembang, Purbalingga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon Progo, Wates, Sleman. Posted in: cara meningkatkan penjualan, jasa pelarisan di purwokerto,
Cithakan iki gawé kothak kanthi loro nganti sepuluh gambar sing ditata sacara vertikal utawa horisontal kanthi katrangan kanggo kothak lan/utawa saben gambar.
Sejarah Di Kota Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
ngene piye kiro2 nduk? isih seneng opo senep?
lipca 2015 09:27Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
“Kowe sing ngrudo pekso aku! Kowe sing mateni aku! Neng ngendi kowe! Neng ngendi kowe?” Kalimat
Kutha Mataram iku kutha krajan propinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha gedhé liyane ing propinsi iki ya iku Bima. Jembar wewengkon kutha Mataram ± --- km² utawa --- hektar.
Kutha Mataram ketata saking 3 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing kutha iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Mataram&oldid=1105475"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Kulon	Menu navigasi
tembang or sekar; including, Mijil, Kinanthi, Pucung, Sinom. Dhandhanggulo, Asmaradana, etc. From these tembang or sekar,
Klenengan, Wayang Orang, Ketoprak and Wayang Kulit. In wayang kulit,
Komunitas Wikipedia nduwe komitmen kanggo nyertakna kabeh basa sing nduwe Wikipediawan sing gelem nggarap. Komunitas sadar nek esih akeh sekang antarane 6.912 basa sing ana nang donya sing ora ditampilna sacara apik nang komputer utawa web, lan nduwe komitmen nggo kerja bareng karo panutur basa lan organisasi komputer nggo ndukung basa seakeh-akehe.
Saben basa Wikipedia sekiye nduwe akun panganggo sing kepisah. Pranala antar artikel nang saben basa kuwe disebut pranala antarbasa utawa interwiki (iw).
URL Wikipedia kanggo sawijining basa yakuwe xx.wikipedia.org, sing xx kuwe nglambangna kode basa rong huruf miturut ISO 639. Kanggo basa sing ora duwe kode basa rong huruf, dikembangna kode basa telung huruf. Kode kiye sering digunakna nang milis lan
dilakokna liwat milis Wikipedia-L. Kedutaan Wikipedia uga didegna nang akeh wikipedia werna-werna basa nggo kepentingan koordinasi kiye.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.03, tanggal 11 Maret 2013.
neng nek njenengan njur dadi menengan ketoke rodo piye … wah neh kulo njur piye kuwi….
#rodo pripun? wah nggih po…
adzab.. lha ngene iki lhoo.. mosok sek gelem nglakoni..duuhhh.. lhaaa gak ngerti artine piye
ben mbok menowo ana cewek rodo melek,
Petruk : la kok kw ra ajak2 aku reng? iki mripat ki yo sepet nyambut gae weruh plantangan trus,Gareng : la ayo lek ngadek, kui rit mu kui benake, ndak nglingik2 sedulurmuPetruk : haha,
lan sak piturute, aku prihatin tenan reng , sedih akuGareng : uwis2, cup cup, saiki ayo sido jalan2 ra? wong ki sakiki pgn sopo wae
Pekalongan 05.00 BSP 103,8 FM Kab Pekalongan 17.00 MS Radio Net 95,6 Banjarnegara 05.30 Prima FM 97,7
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka
sing halal..sing liyane dusoooo…coro nyang pasar ngunu kok unu wong gowo berlian ceblok..awak dewe
wayang kulit, wayang golek, patung wayang, topeng wayang, wayang beber, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, dan lain-lain.
WAHYU SAPTA WARSITA PANCA PANCATANING MULYA | alangalangkumitir
Gumelar kuwe salah siji desa nang Kecamatan Karangkobar, kabupaten Banjarnegara,
Batik Lasem, Nasibnya Kini | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Sanadyan kelebetana sela utawi balok ingkang ageng-ageng ngantos pinten-pinten ewu, meksa mboten saget
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase (Pawarti Surakarta, 1939:7).
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai Gede Sala. Saka panimbang
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunegoro Sudibyo Raja Putra Narendra Mataran VIII
ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
ngguyu kemekelen sampek wetengku loro Kang. lah kiro-kiro sak piro GEDHENE KLOMPENE Gendruwo kuwi mau yoh??? Ngeloyor…karo Pura-pura mikir…..
Wis… toto dewe-dewe ya.. niate arep budal lungo kuwi gawe opo.. dadi gen ngerti budal lungo kuwi duwe tujuan gen ora mampir-mampir sing gak genah parane..ngono lho choiii
arah kiblat.. jaman saiki ora ono alasan ora weruh kiblat.. wayah ora weruh…yo takon.. opo meneh lek pean bondo..luwih penak malah.. opo kuwi??? Tuku
Tarian[sunting | sunting sumber]
MEMBUKA RAHASIA ILMU KASAMPURNAAN | alangalangkumitir
SELENDANG SUTRO Duet Gandrung Lanang Lumajang Vs Gandrung Lanang Banyuwangi | Beranda
Filed under: 1 |	« NYULEK MOTO Gandrung Lanang Mas Say Laros Banyuwangi WIS DEWOSO Gandrung Kusniah
pean wong jowo tah,lha ta kiro wong Malaysia opo maneh liat gawe seragam ngunu.jan matur nuwun tenan,asmane
Jurnal Asesmen dan Intervensi Anak Berkebutuhan Khusus (JASSI_AnakKu) - ISSN 1412-9337
saking alit. Awit mekaten, kula mboten sarujuk bilih wonten ingkang ngendikan Indonesia menika negara Jawi. Indonesia mboten jawi. indonesia niku saking sabang dumugi merauke.Jawi amung salahsawijing isen-isene indonesia.sami kalih sanes-sanesipun,Tanpa sukubangsa sanes, indonesia mboten wonten artinipun. Suwun(
wewaran, pawukon (wuku), ingkel, jejepan, pewatekan madya dan alit, eka jala rsi, lintang, pancasuda, pengarasan,
Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 –
Jurangbahas,_Wangon,_Banyumas&oldid=180456"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasWangon, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 –
Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi]2012 – Polynésie :
Sugeng dalu pak sugeng… mugi tetep sugeng sedoyo nggih. 🙂
Kutoarjo-nya Purworejo belom?? slaen
Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
► Lembaga pendidikan nang Indonesia‎ (1 C)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.18, tanggal 14 Maret 2013.
cemerlang, dan menjadi pejabat yang baik. Amin.
mangayubagya panjenengan nembe kewala kawisuda nampi jejibahan agung ingkang
kedah rinasuk kanthi suka, lila, legawa, saha enget dhumateng kodrating Kang
Kawasa. Mugi rahayu raharja ingkang pinanggih, karis nir ing sambikala,
sedulur. Esuk-esuk enake ngapa ya? Sarapan mendoan karo ngopi kayong nylekamin. Tapi nek kaya kue thok koh kayane dadi
artikel sing migunani kan bisa tambah nge-jreng-na utek. Sedurunge pada lunga ngode, apa arep ngengsreng kuwe bocahan enom, maca disit ben tambah cerdas lan wawasane luas. Kandah karo kanca batir apa pacar ya ora isin, bisa ngomong ngalor ngidul. Kan anu wis duwe bahan omongan. Dadi omongane ora ajeeeg bae. Lhawong dadi bocah koh mung kandah “ora duwe duit” karo “angel golet kerja”. Nek ibu-ibu kandahane ora adoh seka “bahan kebutuhane tambah larang”. Kayong ora ana topik liyane temen sih. Gaul ya… hehe.
apik kiye, dadi mau esuk-esuk mruput golet nang internet. Nemu tulisan sing apik, karyane cah Tambak. Kiye monggo dipun waos nggih. Lha anu tulisan asline nunut tek salin.
Lha kuwe mau sedulur, kanca batir, tulisane maen mbok? Siki rika pada dadi ngerti nek sambatan kuwe
panjenengan. Jane tulisane tesih dawa, tapine tek ringkes. Lan tulisan kiye ditulis nalikane inyong tesih seneng kajian kajian sosial lan diuji nang wong-wong pinter nang perguruan sing duwur (eh perguruan tinggi). nang akhir tulisan jane ana skema sekang ilmuwan F.Tonnies sing njelasaken kriteria sing
Albertus Wiese (Bremen, 1761 - Haarlem, 7 Januari 1810) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 35. Dhèwèké maréntah antara taun 1805 – 1808.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 8 Maret 2013.
AmbioriX Traditional Archery (3 Artikel)
gesang[besut | besut sumber]
Monet miyos saking pasangan Adolphe lan Louise-Justine Monet ing 45 Rue Laffitte. Salajengipun kulawarganipun pindhah dhateng Le Havre ing taun 1845 ing Normandia nalika panjenenangipun saweg yuswa gangsal taun. Asma
kémawon misuwur kanthi karikatur-karikatur carchoalipun, ingkang asring dipunpajang lan dipunsadé kanthi regi 10 dumugi 12 francs. Monet sepisanan pikantuk wulangan nggambar saking Jean-Francois Ochard, sadèrèngipun dados muridipun Jacques-Louis David (1748 - 1825). Ing pasisir Normandia, piyambakipun kapanggih kaliyan Eugène Boudin, ingkang mirsani pajangan karya-karya karikaturipun lan salajengipun dados mèntor lan ngajari nganggé cèt lenga. Boudin ugi mulang dhateng Monet ngenani tèhnik en plein air (nglukis sajawining ruwangan).
Nalika Monet tindak dhateng Paris kanggé dugi The Louvre, panjenenganipun mriksani kathah sanget juru lukis ingkang niru lukisan ingkang sampun langkung rumiyin misuwur. Monet, kanthi kagigihanipun langkung milih migatosaken jendhéla lan nglukis sesawangan kanthi piranti lan tèhnikipun piyambak.
Ing wulan Juni 1861 Monet tumut kaliyan wadyabala Rèsimèn I Kavalèri Ringan Afrika ing Aljazair kanggé kalih taun saking pitung taun wekdal wjib militèr. Nanging panyakit tipusipun njalari bulikipun Madame Lecadre nyuwun supados Monet medal saking militèr lan ngrampungaken studi seni rupanipun ing universitas. Amargi rumaos tetentangan kaliyan piwulang klasik ingkang dipunwulangaken ing universitas, piyambakipun nuli nggabung kaliyan sanggar Charles Gleyre ing
kanthi nglukis adhedhasar èfèk-èfèk pantulan cahya ingkang dipuntangkep paningal, awal saking aliran ingkang sapunika kita tepangi minangka impresionisme.
Karyanipun Monet Camille utawi La Femme à la Robe Verte ing taun 1868, ingkang ngindhakaken popularitasipun, inggih punika salah satunggil saking kathah lukisanipun kanthi obyèk calon garwanipun, Camille Doncieux.
Salaminipun Perang Prancis-Prusia (1870 - 1871), Monet ngungsi dhateng Inggris kanggé ngèndhani konflik. Ing mrika piyambakipun ngangsu kawruh dhumateng John Constable lan J. M. W. Turner, ingkang lukisanipun dados inspirasi kanggé Monet salebetipun mahami werna.
Ing watara taun 1871 dumugi taun 1878 Monet mapan wonten ing Argenteuil, dhusun ing Seine ing sacelakipun Paris. Ing mriki kathah karya paling saénipun dipunasilaken.
taun 1874 lan dumugi sapunika dados kolèksi Musée Marmottan-Monet, Paris. Saking sesirah ingkang sajatosipun namung asal pilih punika, Kritikus Louis Leroy maringi sindiran "Kaum Impresionis", ingkang salajengipun kepara misuwur minangka idhèntitas utaminipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.55, 4 Novèmber 2016.
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte
isin ro tonggo,ndak dikiro le madek dukun ra payu??...nek ora golek samben gek kamongko sekolahane anak2ku ki lagi do ndokoh2e mangan duwit.Piye to iki, Padahal pendak bengi ki yo wis tak watek je..ben tamuku ki iso gayeng, haning kok sing ilir malah mung layang sumbangan wae?!!....wis wis payah!!!
Ehg.ehg. ..kene do mlebu cah ayu2!,trus iki do tekan kene ki ono perlu opo??
Ngeten Mbah..Kulo sak sedulur niki badhe nyuwun senjoto pitulungipun Mbah Mugi, supados anggen kulo badhe ngunggah-unggahi Ande2 lumut saget ketampi.Mekaten atur panuwun kulo mugi2 mbah dukun saget minangkani!!Matur ThanQyuuu
Oooww…Mung koyo ngono to penjalukmu??turah gampang kui Nok!!ora nganti
juta wae!,rasah okeh2.Mergo koe kabeh mengko tak pasangi susuk emas neng rahimu, wis to sesok rak ande2 lumut ndeleng kowe langsung kemanthil-manthil. nek ra percoyo kethok’en ilate mbahmu iki.piye??Kiro2 do setuju opo ora??Yen setuju enggal do metuo mengko tak celuk mlebu Siji2.
Ngene Nok,,!!Iki tak kandani, ning ojo tok critakke karo konco2mu kae!Koe mengko tak pasangi susuk sing nomer sisji!!Ben mengko koe paling ketok ayu dewe.trus ande2 lumut milih kowe.piye??Ning tulung tambahono 200ewu wae,dadine sak juta rongatus.wis to,,, enggo tak
Mbayar opo to nduk ?,simbah ki dudu supranatural ..wis ndang diamalke..kono
grojogan sing enggone nang desa Karangtengah, kecamatan Cilongok, Kabupaten Banyumas.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.53, tanggal 4 Oktober 2016.
Menungso kuwi di paringi suoro sing reno-reno. Yo enek sing di paringi suoro sing enaaaaakkkk buangett… yo enek sing di paringi suoro sing gak enak alias amburadul..lek wis ngene iki mbok yao di latih sak umur urip ora bakal iso ngetokne suoro apik.. gak kenek
December 12, 2009 at 3:43 am
sinten Pak, jangan-jangan Bung Djoup Koeswoyo?
Pak Kid, menawi senggang damel tulisan babagan Koes Plus Pak. Temanipun “Genre Koes Plus
lipca 2015 09:41Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
nyeponsorin...*golek2 bahan sing iso nggo modal sponsor.. :
( ILMU JAWA ) CAK NUN - PENGERTIAN SEDULUR PAPAT
This video of Ilmu Jawa Cak Nun Pengertian Sedulur Papat Kalimo Pancer was uploaded by belajar agomo
pm Maksude tulisan iku:"aku ganteng,tau duwe pacar ayu,tapi saiki dadi ujube wong,mari nglairno anak wedok,aku dikabari de'e. ta'bales ngene,selamat saiki wis dadi ibu..." rey
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Batan, Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
karsa Allah, begja-begjane kang lali luwih begja kang eling lawan waspada. Mbah Ronggo kembali gedhek-gedhek sekaligus manthuk-manthuk
ya Mang. Ning cah-cah punk sing aku kenal kae nek dikandhani ana pocong ya dho njenggirat je.
cah pasar	11 Desember 2008 at 10:55 am	piye pak Kidhal opo
wis rindu wis rong taun lawase ora artis (band) hetty koes endang / manthous lagu karya manthous
Kepulauan SulaSanana, Kepulauan SulaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.39, tanggal 1 Desember 2013.
Hasan Kafrawi wonten ing desa Pancur punika diwontennaken ing wulan Besar. Wulan ingkang kagem ngemotake marang jasa-jasane K.H Hasan Kafrawi ingkang sampun nyebaraken agami Islam ing desa Pancur. Perkawis ingkang dipun teliti inggih punika (1) kados pundi bentuk tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi, (2) kados pundi simbol dan makna tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi, (3) kados pundi fungsi ingkang saged dipun pundut sangking tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi. Metode ingkang dipun ginakaken sak lebetipun panaliten inggih punika deskriptif kualitatif mawi pendekatan folklor. Sumber datanipun inggih punika wawanrembag kaliyan juru kunci makam K.H Hasan Kafrawi lan masyarakat ingkang nyengkuyung tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi. Datanipun inggih punika prosesi tradisi khaul K.H Hasan
tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi.kagem masyarakat ingkang nyengkuyung bentuk tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi punika wonten gangsal werni, inggih punika tradisi Tahtiman
ingkang dipun aturaken inggih punika: tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi prayoginipun supados dipun jagi lan dilestarikaken, prayogonipun supados masyarakat ngelingi karesikan sareyan K.H Hasan Kafrawi supados tiyang ingkang ziarah saged khusyuk, prayogonipun generasi enem saged wujudtaken rasa seneng marang K.H Hasan Kafrawi ngagem lelakon khurmat lan nindakakaken tradisi leluhur ingkang sae saben taun.
dhumateng ingkang mbau reksa SO nggih, Meneer Shola…….
dusone	13 Maret 2009 at 5:34 am	gobang paling ora moco blas..angger komen..
gobang	13 Maret 2009 at 2:20 am	wis to e o n g………………………………………..
e o n k	13 Maret 2009 at 1:46 am	piye mas gobang…sampun di waos dereng serate???
nek males moco sok wae nek ketemu neng omah tak critani.
e o n k	13 Maret 2009 at 1:40 am	pak
Resep Membuat Es Dawet Ayu Khas Banjarnegara
kangmas lambang ingkang linuwih lan winasis, mugi2 tansah kaparingan sih lan katressnan saking gusti Allah……nuwun
ngomong alus2 ngene ketoke wagu tenan cangkemku karo merat merot…wis
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.15, tanggal 20 Januari 2014.
edan tenan kuwi. mosok wedok karo wedok. lha piye ki
Margo. Sewo kuto uwis tak liwati
emake djebeng tuku gendjer wadahi etas
gendjer-gendjer saiki arep diolah Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob
yo embooh maneh lak pooolah’e…………
Ojo2 pyan ndek pondok ngumbul ne layangan barang nduk...???trus
dolanan neker(kelereng) barang…..mangkane di arani tomboy mbek arek2,.,…
Keraton Kasepuhan Cirebon inggih punika salah satunggaling keraton ingkang paling kerumat ugi paling manggrong ing Kitha Cirebon.[1] Saben wujud arsitèktur ing keraton punika paling misuwur amargi nggadhahi nilai sujarah.[1] Latar ngajeng keraton dipunkupengi témbok bata abrit kaliyan wonten pendhapa ing salebetipun.[1] Keraton Cirebon ugi nggadhahi muséum ingkang cekap jangkep kaliyan isinipun pirantos-pirantos pusaka sarta lukisan kagunganipun keraton.[1] Piranti-prianti punika kadosta pirantos perang, meriem, kaliyan kereta kencana ingkang dipunginakaken nalika perang.[2] Kréta punika dipunwastani Kereta Singa Barong, ingkang asesirah gajah ingkang tlalénipun nyepeng trisula (prabawanipun Hindhu), suwiwinipun garuda (prabawa Islam), ugi naga (parabawa China).[2] Nanging, wiwit taun 1942, kréta punika boten dipunginakaken malih kaliyan namung dipunwedalaken kanggé dipunjamas saben tanggal 1 Syawal.[2] Déné ing muséum bagéyan kidul wonten priasan, piring, ugi pirantos keraton ingkang dipunginakaken nalika jamanipun Sunan Gunung Jati.[2]
Keraton Kasepuhan madeg taun 1529 déning Pangeran Mas Mochammad Arifin II, inggih punika buyut saking Sunan Gunung Jati.[3] Pangeran Mas Mochammad Arifin II punika nggantosaken Sunan Gunung jati ing taun 1506.[3] Rumiyin Keraton Kasepuhan Cirebon nggadhahi nama Keraton Pakungwati, déné Pangeran Mas Mochammad Arifin II nggadhahi gelar Panembahan Pakungwati I.[4] Nama Pakungwati punika asalipun saking asma Ratu Dewi Pakungwati binti Pangeran Cakrabuana ingkang dhaup kaliyan Sunan Gunung Jati.[4] Putri punika ayu ugi becik budinipun sarta saged dados garwa ingkang setya.[4] Ratu Dewi Pakungwati ugi prigel ing babagan ajaran agami Islam, saged dados pamomongipun nagara, ugi saged ngayomi sarta nresnani rakyatipun.[4] Ing pungkasanipun, ing taun 1549 Ratu Dewi Pakungwati séda ing Mesjid Agung Sang Cipta Rasa ing yuswa ingkang sampun sepuh.[4] Mesjid Agung Sang Cipta Rasa punika dipunbangun taun 1498 M dèning Wali Sanga kanthi dipunpandhégani Sunan Gunung Jati.[5] Pambangunanipun dipunbiyantu arsitèk ingkang asmanipun Raden Sepat saking Majapahit uga dipunbiyantu 200 tiyang (tukang) saking Demak.[5] Saking pangorbananipun punika panjenenganipun dipunmulyakaken déning nasab Sunan Gunung Jati dados nama keraton inggih punika Keraton Pakung wati, ingkang sapunika dados Keraton Kasepuhan Cirebon.[4]
Bangunan Keraton[besut | besut sumber]
Arsitèktur Keraton Kasepuhan Cirebon inggih punika campuran unsur-unsur budaya Islam, Hindhu, Buddha, Kristen, ugi Konfusius (China).[6] Punika minangka bukti kurmat dhumateng para leluhur.[6] Nalika ngedegaken Keraton Kasepuhan Cirebon ing taun 1529, Sunan Gunungjati tetep migunakaken unsur tradhisi Hindhu-Buddha saking Kerajaan Padjajaran. Salah satunggalipun inggih punika wontenipun sapasang patung macan awerna pethak ing plataran Kamandhungan.[6] Bebrayan Sunda ngyakini, macan punika wujud reinkarnasi saking Prabu Siliwangi ingkang dados raja pungkasan ing Padjajaran.[6]
Corak kabudayan Hindhu-Buddha ugi kentingal cetha ing kompleks bangunan sitihinggil (basa Jawa, siti=lemah, hinggil=inggil (tinggi)) ingkang acorak Candhi Bentar.[6] Arsitekturipun khas zaman Majapahit ugi ketingal ing gapuranipun, inggih punika gapura asi ing sisih ler kaliyan gapura banteng ing sisih kidul.[6] Ing sangandhapipun gapura banteng punika wonten candra sengkala ingkang kaserat kuta bata tibata banteng ingkang menawi dipunwaos saking wingking nedahaken taun 1451 Saka utawi 1529 Masèhi.[6] Dipunkintenaken sitihinggil punika ingkang sepisan dipunbangun sadèrèngipun mbangun bangunan ingkang sanèsipun.[6]
Ing kabèh bagéyan témbok bangunan migunakaken material bata abrit ingkang dipuntèmpèli manéka werni keramik China jamanipun Dinasti Ming (1364-1644 M) kaliyan keramik Delf saking Walanda.[6] Ing ngajeng sitihinggil wonten méja watu granit, bebungah saking [[Sir Stamford Raffles, sesulih Kerajaan Inggris ingkang naté dados gubernur Jenderal Jawa (1811-1816).[6] Ing salebetipun sithinggil wonten 5 bangunan ingkang bahan utamanipun kayu jati mèmper pendhapa tanpa témbok. Saben bangunan punika nggadhahi aran sarta kagunan ingkang bènten.[6] Bangunan utama ingkang mapanipun malang mawi gunggungipun saka (cagak) 20 dipunwastani malang semirang ingkang nedahaken 20 sifatipun Allah SWT. Déné saka guru (cagak utama) gunggungipun enem, ingkang nedahaken rukun iman.[6] Ing panggénan punika sultan mirsani gladhèn kaprajuritan utawi mirsani lampahipun paukuman.[6]
Bangunan ing sisih kiwanipun dipunwastani Pandhawa Lima mawi gangsal saka ingkang nedahaken rukun Islam.[6] bangunan punika dospa panggénan para panglima perang.[6] Bangunan ing sisih tengen bangunan utama dipunwastani Semar Tinandu mawi kalih saka ingkang nedahaken kalih ukara syahadat.[6] Bangunan punika dados panggénan para penasihat sultan ingkang dipunwastani penghulu.[6] Ing sisih wingkingipun bangunan utama wonten Mande Pengiring, inggih punika panggénan ngempalipun para pengiring sultan.[6] Satunggal bangunan malih wonten ing sisihipun, inggih punika Mande Karasemen.[6] Bangunan punika panggénan kanggé para niyaga.[6] Ngantos sapunika, bangunan punika taksih dipunginakaken minangka panggénan ngumpetaken gamelan sekatèn nalika
^ a b c d (id)Keraton Kasepuhan Cirebon(dipunundhuh 3 Desember 2012)
^ a b c d (id)Jejak Keraton Kasepuhan Cirebon(dipunundhuh 3 Desember 2012)
^ a b (id)Warisan Keraton di Cirebon(dipunundhuh 6 Desember 2012)
^ a b c d e f (id)Keraton Kasepuhan(dipunundhuh 6 Desember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Keraton_Kasepuhan_Cirebon&oldid=1104681"	Kategori: SujarahKeratonCirebonKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 23 Oktober 2016.
“Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Ngalogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa”. Gelar
setuja karo usulane mas iki, masa diwei tong sampah....emg kita ni forum sampah. nek aku dadi calon pendaftar..ya jan deneng ora sopan temen ki, urung apa-apa wis diwei
ni ama paijo,....kayae nek aku rep posting/comment suatu topik ya mung sing latest2 thok, dadi bebeh mlebu2. kaya ndisit khan kudu tresing meng nganah ngeneh...menurutku begitu......_________________danzieSobat
Tembuku kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Bangli, Bali, Indonesia.
Tembuku,_Bangli&oldid=175581"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BaliKecamatan nang Kabupaten BangliTembuku, BangliKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Kawula pitados ing Allah, Rama Sang Mahakuwasa, ingkang nitahaken bumi langit. Saha ing
kagarba dening kuwasa Dalem Hyang Roh Suci. Ingkang nandhang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus, saha kapenthang, seda sarta kasarekaken. Tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking seda. Mekrad dhateng swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah, Rama Sang Mahakuwasa. Saking ngriku badhe
nuwun doa basa Jawinipun. Ananging perlu panjenengan teliti malih doa Kanjeng Rama utawi Rama Kawula kabandingaken kaliyan buku Kidung Adi. Kadosipun wonten ingkang
ring punika, iraga sareng sami patut ngemban, miara kabecikan utawi keasrian
nenten ja dados icalan ring swadarman
imanusa utawi iraga sareng sami, yening sampun punika, janten sampun pacang sida Ajeg jagate pamekas jagat
pinaka sarana pengajah TRI HITA KARANA sane
BAKAL TENTREM SELAWASA ,MANUNGSA BAKAL DURJANA SING CILIK LARANING ATI SING GEDE GUYU-GUYU, IKU TONDONE MANUNGSA BAKAL GORO-GORO ING JAGAD BUMI, MANUNGSA AKEHING WERNA OMONG LAN WERNA JABANG BAYINE BAKAL KENA KUTUK MARING GUSTI SANG MAHA TUNGGAL LARA BADAN LARA SAJRONING ATI IKU MERTANDANE MANUNGSA ALA BAKAL KESIREP KARMA MANUNGSA BECIK BAKAL OLEH KABEGJAN, BUMI NGISOR IKI SAKSI KANG BAKAL NGLUMAT MANUNGSA DURJANA LAN JEJEG MARING MANUNGSA BECIK LAN
amanat leluhur ini :"NGGER AWAKMU OJO LALI MARING PANGGONAN WIWITMU, BAKAL ONO KEDADEN LEBURE PANGGONAN IKU TONDONE
Ketoprak Humor Kethek Ogleng Kirun cs Lucu Pol
jane aku dhewe ki rung ruh je, neng tlatah endi sing jenenge
Bebasan pindha kasandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene……
Alhamdulillah, rak tambah ngrembuyung tenan tho??
pancen wolak walike jaman, amenangi jaman edan
ora edan ora kumanan/ sing waras padha nggagas
wong tani pada ditaleni/ wong dora padha ura-ura
beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspada
sing ora abisa maling digethingi/- sing pinter duraka dadi kanca
akeh wong nglanggar sumpahe dhewe/manungsa padha seneng ngalap, tan anindakake hukume allah
sing edan pada bisa dandan/sing ambangkang padha bisa nggalang omah
logat Jawa Sulangan begini, “ O, nek ngono indoktrinasi iku ngibarate panganan yoiku bangsane endhog, teri, karo nasi, nanging kusus nggo panganan uteg lan
Lha mantene sing lanang didandani Buta Cakil, sing
WONG WEDOK MANGAN BOTOK WONG LANANG MANGAN TEMPE WES SUWI ORA KEPETUK NEK KEPETUK AREP
SERAT MADURASA (III) | alangalangkumitir
KAREP, SIR, TEKAD SARTA GAGAYUTANE
Gumolong karep katarik ing S I R.
Runtuting “sir” katarik ing T E K A D. (x)
Manawa wong ora duwe pangaweyan, atine sok krasa kasumpet, sarta bingung kewuhan lakon, kayata :
Sadhela-sadhela mikir apa kang dikarepake. Terkadhang krasa nyut arep mangkene, nanging ora pati mantep, banjur nyut arep mangkene, ya ora mantep ora gumolong, iku apa sababe. Sababe yaiku PERANGANING KAREP (ADON-ADON) padha pradondi. Saperangan ngajak mangkene, perangan liyane uga ora gelem diajak, ora sarujuk.
Adon-adon kang pradondi utawa ora sarujuk lumrahe, kaya dene ubak-ubak, awit agawe mubaling adon-adon kang akeh-akeh, kang maune ora obah, banjur nglimputi RASA ngaling-alingi padhanging budi. Saya kesuwen anggone pradondi, saya gawe petenging engetan, lan saya rupa-rupa thukuling kenyut.
Manawa wis ana SIR kang kenceng, sarta banjur NGLAKONI sawijining pagaweyan, lah iku lagi gumolong, adon-adon sarujuk, padha lumaku nunggal paran, awit kabeh LAKUNE NGENUT MARANG SIR. Dadi kaya banyu kang MILI, ora kaya di ubak-ubak maneh.
Tekad, saka dayaning : Rasa (rasul).
Papadhang ing nafsu : manas asor (roh kewani).
Papadhang ing sir : pikir (roh rohani).
upamakna : cabang = (epang cilik).
Bendana (lageyan) upamakna : ranting = (epang cilik banget).
Sasuwene durung tumeka marang prakara kang diesir (sasuwene durung katekan ancase) adon-adon isih sarujuk gumolong padha ngetut lakuning sir, dene yen wis katekan ancase, iku sing banjur mandheg, ing kono adon-adon kang mujudake karep asring pradondi MANEH,
dadi siji, ora bisa pisah nanging sulaya padha eneng-enengan, watake siji lan sijine banget sulayane, sarta padha duwe karasan dhewe-dhewe, kang dietut ing adon-adon. Mengko yen wis kaleksanan maneh kang di esir, bingung maneh, sabab adon-adon pradondi
durung katutugan, (iku yen rinasa rak iya aneh ta, dene katekan sire mung marem sadhela, banjur nganakake pradondi, sarta bingung maneh dupeh wis katutugan. Aluwung nalika isih lumaku, (durung katekan sejane) ora ana pradondi utawa bingung, ati kapenak, engetan padhang).
Mara, pitakon ing ngisor iki pinikira wangsulane kapriye :
1. Sarehning saben katekan sire banjur nganakake bingung gumolonge yen durung katekan — samengko katakokake : APA MILIH ORA KATEKAN ESIRE BAE, supaya ora pradondi utawa
gumolong, ora kerep kaseselan ing pradondi, bisaa kaya banyu kang ajeg iline?
4. Kapriye bisane pancadriya leren utawa ngaso kanthi ayem tentrem, tanpa diregoni ing pradondi (apa pancen wis kudu mengkono, ora
awit sir iku kang dadi panuntuning kakarepan, dene kang dadi sababe sok kaoncatan ing sir yaiku : sok solan-salin sir kang nunggal tuju (
sababe sir sok solan-salin, sarta ora nunggal tuju, awit sir sir mau uga ora padha watake (ora padha esire)
sarta watake dhewe-dhewe. Ana dene kang kang dadi jalarane sir ora sarujuk yaiku : sir warna-warna mau ORA KAPARENTAH ING TEKAD. Yen manungsa kadunungan tekad, mesthi duwe PANGUDI ora kena ora SAKEHING sire LAKUNE MANUT MARANG TEKADE, awit tekad iku PANUTANING SAKEHING SIR. Dadi ringkese, kabeh mau : SABAB URIPE SUWUNG TANPA TEKAD, dadi TANPA PANGUDI, temahan sire padha pating blasak, nganggo watak dhewe-dhewe, dening tanpa panuntun iku mau, ndadekake solan-saline kang diancas, (solan-salin kakarepan kang
kang duwe pangudi marang kasampurnan, kang temen pangudine, kakarepane salawase ora tau ora gumolong, kaya banyu kang mili saka ing etuk bakal wutah ing sungapan, ora kaya banyu kang diubak-ubak mangiwa nuli manengen, mangetan nuli mangidul, lan ora kaya banyu kang pating sareweh (kerep kang enjah-enjahan) uga ora kaya banyu mambeg (matuh marang bodho.
Yen dirasa bola-baliya pancen kliru banget wong kang ora duwe pangudi marang sangkan paran iku. Gek kepriye wong kang dilakoni ora mangerti marang tegese, dadi lakune mung janji lumaku. Satekane ing enggon kang jinujug, dadak ngulari parlu golek-golek kang endi kang prayoga diparani, dadi : SAKA NGENDI AREP MARANG NGENDI : ora dirasa-rasaa. Sing sapa bisa ngrasa kanthi rasa, ing kono krasa lan rumangsa yen lalakoning manungsa ana ing ngalam donya (alaming maya) padhaning wong ngimpi utawa nglindur.
Wong kang ngudi kasampurnan, mulane karepe tansah gumolong, awit sakabehing SIRE ngetut marang TEKAD sarta sakabehing karepe manut marang SIRE. Dadine kakarepane kabeh nuju marang tekade. Dene tekad iku : SAWIJI TANPA PEDHOT tartamtu bae lakuning pancadriya tansah ajeg, ora pijer kasalinan ing pradondi.
Kajaba saka ajeg gumolonge, samangsa-mangsa yen pancadriya diajak leren, utawa ngaso (esuk, sore utawa bengi), adon-adon ora sugih polah, awit kewan warna-warna mau tansah dilalantih ORA NGANGGO watake dhewe. Dikulinakake manut watake kang nuntun, dadi samangsa kang nuntun meneng, uga gampang dipurih menenge, nadyan ora bisa meneng temenan, nanging katimbang sulayane : akeh runtute. Katimbang obahe : akeh menenge. Malah yen wus banget miturute, ana kalane MENENG BABAR PISAN. Apa maneh yen ngasone wis ana ngomahe (alam katentreman) kang nuntun wis mari nyekel kendhali lan pecut, kari ngrasakake RASANE DHEWE.
Eleding catur mangkene : ngupaya wisma kang sajati, nuruta dalan kang bener, nglebura tapak tilase wong kuna kang wis bisa,
saprelune, arahen sarujuke, lan manut miturut, supaya kena di prentah, sarta yen pinuju ngaso sugih polah.
Wisuh, lungguh, njupuk piring, njupuk sendhok, nydhuk sega, njupuk lawuh sapiturute, iku siji-sijine awujud karep cilik, (katembungake : kekarepan) siji-sjine nuju marang SAWIJI, yaiku MANGAN.
nJupuk slepi, metokake bako, nggunting klobot, ngegarake lading, muwur menyan, nglinting rokok, ngrogoh erek, ngerekake, ngempakake geni, sapanunggalane, kabeh nuju marang sir SIJI, yaiku : U D U D. Sapanunggalane.
SIR WARNA-WARNA TUMUJU MARANG TEKAD SIJI
1. Mangan kanggo pikuwating badan (ora kanggo enak-enakan). Gunane pikuwating badan kanggo ngupaya pangreti dalan marang papadhang, kanggo netepi wajibing urip, golek kasil kang dadi lantarane bisa ngleksanani tekade (diprayitna lo aja goroh batin).
2. Srengen utawa ngukum marang wong kaluputan, murih marenana, dadiya becike, iku mbeciki
kalebu wewengkoning tekad (diprayitna : aja goroh).
3. Tatanen, dol tinuku, prelu kanggo kaslametan sarta tetulung, (ora kanggo sugih-sugihan, utawa bungah-bungahan) rumeksa kaslametan sarta tetulung, iku wewengkoning tekad. Diprayitna : (aja goroh).
4. Gawe kabecikan kang ora ngarah pangalembana, ngudi kapinteran kang ancase ora ngarah diarani pinter, golek asil kang nacase ora golek bungah, nyandhang patut kang ancase ora ngarah kapriye-kaproye, sapanunggalane, iku kabeh sir kang nuju marang tekad.
Saben ana sir, becik dirasa, maksude apa, nuju marang tekad apa ora. Yen ora, aja sida, pratandha yen simpangan. Yen nuju marang tekad, katindakna kalayan duga-duga lan prayoga, murih ora kelacuten, utawa mbaleset saka tekad.
KAKAREPAN KANG NYIMPANG SAKA SIR,
MARGA KATUT ING NAPSU ASOR KANG TEKANE DADAKAN
Mas Anu diaturi dhahar ora kersa, karsane mung nggadho balur. Bareng krasa kasinen, mundhut sega sathithik, krasa enak : mundhut jangan sathithik, mundhak enake : kawuwuhan sega sathithik engkas. Woring rasa balur, sega lan jangan narik liyane maneh, sabanjure dadi dhahar.
SIRE kang mau mung arep dhahar balur thok, sababe mundhut sega sathithik katarik dayaning RASA ASIN, dadi si asin kang narik sega. Bareng woring rasa asin lan rasaning sega nganakake RASA ANYAR, banjur nganakake KAREP ANYAR : mundhut jangan. Woring rasa tetelu ya mujudake rasa nayar maneh, kang nganakake karep anyar maneh, sapiturute.
Eleding gunem : tuwuhing kekarepan kang cilik-cilik, kang nyimpang saka sir iku katarik dayaning rasa kang teka dadakan, (dhayoh), yaiku : tumandanging napsu.
Karep cilik-cilik iku reh-rehaning sir, dene sir dadi reh-rehaning tekad (Rasa). Kang mangkono iku kahananing manungsa kang wis bisa ngereh marang pancadriya, yaiku manungsa kang wis bisa nganggo wataking Rasa lan Budi. Sir lan kekarepane mung dadi piranti bae.
nunggal maksdu, ora tumuju marang tekad, ka-aranan : nyaleweng. Kajaba sir-sire padha ora manut marang tekad, kakarepane uga ora manut marang sire. Kakarepan kang ora manut sir, arane tumangkar utawa sumebar. Wong kang kerep nyaleweng lan tumangkare, diarani pepeka, padhane nunggang jaran, kang nunggang jaran kalah karo jarane, katut kareping jaran, kang nunggang kuwalahen, sisip semire lakune ora marang panggonan kang sineja dening kang nunggang, blasakan ora karuwan parane. Kabeh iku sabab tunggangane ora diajar, wekasane kaduk pakan, kurang kenceng kendhaline.
ngempakake Rasa kang alus, nyuyuda rasa kang kasar.
Kang marakake karep sethithik dadi ngambra-ambra utawa mrambat-mrambat, (diwenehi sakilan njaluk sadhepa), ora liya saka kelu rasa kang teka dadakan, kang ngajak nyimpang saka sir.
SIR WARNA-WARNA KANG TUMINDAKE TANPA TEKAD
Saiki golek bungah sarana MANGKENE. Mengko utawa sesuk, yen wis bosen, golek bungah maneh, salin ada maneh MANGKENE, sapiturute. Dadi : sajege mung arep golek bungah thok-thok, yen wis oleh bungah, ya wis judheg, jer sire ya mung golek bungah iku bae, ciptane : wong urip sing digoleki apa yen ora bungah, mumpung isih urip becik bungah-bungah lan ngenak-enak, besuk yen wis mati mangsa bisoa bungah.
Tuladha liyane : gelek kapinteran, kawasisan, kaprigelan karosan, kaprawiran, kasenengan,
sapadha-padhane, lan dianggo njurungi pangarep-arepe ngrasakake kadonyan.
Tuladha liyane maneh : ngapalake dongeng-dongeng, ngelmu-ngelmu lan unining kitab, kang sire murih bisa aran sugih ngelmu.
1. Wong ngudi kasampurnan mangan enak, perlune kanggo pikuwating badan, ngiras kanggo enak-enakan, utawa : mangan kanggo enak-enakan, AWAT-AWAT KANGGO PIKUWATING BADAN.
2. Wong kang duwe pangudi marang kasampurnan lunga nonton, karo anake, sebab kepeksa momong bocah nangis ngajak nonoton, NGIRAS DHEMEN DHEWE, utawa karep nonton dhewe, AWAD-AWAD KAPEKSA MOMONG BOCAH NANGIS NGAJAK NONTON, (AWAT-AWAT NETEPI WAJIBING URIP MOMONG BOCAH).
panggawe becik, perlune netepi wajib NGIRAS GOLEK ARAN BECIK KANGGO MBUBUNGAH ATI.
5. Wong ngudi kasampurnan saraseyan, perlu tarik-tinarik sarta gogosokan, NGIRAS NINDAKAKE PANGANGGEP DIANDELA YEN WIS SUCI NETEPI SARTA BISA.
6. Wong ngudi kasampurnan, NGRASANI alaning liyan utawa : NGALEM MARANG beciking liyan, enggone ngrasani katarik saka GETHING. Nanging ora gelem diarani NACAT, njaluk diarani sa-BENERE, dupeh cocog karo nyatane, ujare kanggo tuladha. Ringkese : GOROH BATIN, utawa ORA SAWIJI TEKADE, iku kabeh sir kang nyimpang saka tekad.
Weruh potelot, dicaandhak kanggo orek-orekan. Bareng wis potelot diselehake banjur tabuhan utawa tetembangan, sawise iku banjur nyandhak watu kanggo nyawat manuk, nuli nyandhak gangsingan diubengake, sarta ngundang kanca arep diajak gangsingan, nuli mlebu ing omah weruh panganan, banjur mangan panganan, ora suwe weruh tekek, nuli golek kala arep dianggo ngalani tekek…….. sabanjure.
Tuladha liyane : Wong sugih katemben sumurup nagara gedhe, weruh barang warna-warna adi-adi, kang dituku rupa-rupa, awit kabeh dhemen, sarta duwe kesaguhan warna-warna yen besuk arep tuku utawa gawe kang mentas disurupi. Bareng wis mulih ing omahe, banget kaduwunge enggone tuku rupa-rupa kang ora maedahi, dene kesaguhan ora ana kang dituhoni siji-sijiya, wong liya padha niteni, nanging kang dititeni ora krasa.
Wong kang wis rada pramana, bisa niteni kahanane wong caturan, mangkene :
1. Ana ucap kang thukul saka : Rasa, tansah
3. Ana ucap kang thukul saka sir, ninggal Rasa.
4. Ana ucap kang thukul saka sir, kasimpangake ing napsu.
5. Ana ucap kang thukul saka napsu thok, ninggal sir.
6. Ana ucap kang thukul saka roh jasmani tulen tanpa seja lan ora krasa.
Wong sadurungr calathu, terkadhang wis ana SIR kang arep dipratelakake, nanging tengah-tengahing calathu digodha ing karep cilik-cilik kang teka arebut dhucung, jalaran tengah-tengahe calathu katekan rasa anyar, (kenyut warna-warna kang teka dadakan) saben kenyut siji nganakake karep cilik siji. Kenyut iku enggone wujud rasa anyar, ora beda karo rasa woring balur lan sega,
ngobahake banyu, mbanterake obahing adon-adon, sarta nggugah adon-adon kang maune ora abah-obah.
Kang cetha kanggo tuladha, kahananing wong calathu ngetut rasa anyar, yaiku wong jagongan, kang prelune arep omong kosong kayata : weruh manuk nggunem manuk, narik kaelingane marang bedhil, dadi banjur ngunem bedhil, nuli kelingan nalika mbedhil ana ing alang seneng banget, banjur nggunem alas, banjur kelingan nalika mangan krasa enak banget ana ing alas, banjur nggunem panganan. Suwe-suwe banjur nyandhak panganan ing toko Grim Surabaya, nuli bab nagara Surabaya, nuli palabuhan, ddi mrambat-mrambat, babasan bplu rambatan siti. Anggone mangkono sabab pancen jaragan mung arep ngawula marang kenyut (golek bungah thok).
Wong kang lagi seneng marang anu, bola-bali tansah nggunem anu.
Wong kang atine lagi krasa lara, kang digunem alaning sanak utawa alaning lalakon lan kahanan.
wong kang mentas maca layang kang nyaritakake utamane wong ngabekti marang Allah, kawetu saguhe arep ngabekti, nyuda angkara murkane, sarta saguh nglakoni kurang mangan kurang turu. Nanging bareng wetenge wis luwe, banjur nggunem marang panganan. Bareng atine pegel, nyatur alaning sanak kang digethingi.
sarta akeh kasanggupane, ora lawas bosen, wasana nglenthar, kasanggupane ora ana kang dituhoni.
Saweneh wong sugih kasanggupan ala nganggur nanging akeh lan warna-warna, kayata : ing tembe arep anu, mengko arep mengkono, nanging ing liya dina lali marang kasanggupane kabeh. Wong liya kang niteni ora lali.
Saweneh wong dhemen caturan rupa-rupa, nanging caturane banjur di perangi dhewe, nuli nglairake panemune maneh mangkene, uga banjur dipadhoni dhewe, ora dianggep dhewe.
Saweneh wong caturan, saking senenge, kerep mbolan-baleni cature, nganti kang ngrungokake bosen.
Sawenehing wong caturan molah-malih, ora kena dipathoki, kayata : yen lagi nesu ngala-ala, yen lagi dhemen ngalem, yen lagi bungah mbenerake, yen lagi susah ngluputake.
Sapanunggalane kabeh kang kaya mangkono iku kahananing wong caturan mung manut napsu,
Manungsa kang padha nggulang ngereh pancadriya padha ngudi ing sabisa-bisa aja nglakoni mangkono. Kabeh catur kudu kanthi maksud, sajroning clathu aja weya marang rasa sajroning ati, sarta prelu banget bisa ngrasakake rasaning sir lan pikir, aja kongsi kliru karo nafsu lan roh khewani, kang supaya : sajroning calathu pangucape tansah tinunggu ing sir lan pikir, sukur bage yen bisa ora ninggal empaning rasa lan budi.
Upamakna : Slompret, ajega diunekake tukang slompret. Upama slompret dianggo dolanan bocah, utawa slompret siji dianggo rebutan sarta genti-genti kang ngunekake, mangka kabeh ora bisa marang gendhing, tartamtu unine ora karuwan.
BOCAH CATURAN KANG PIKIRE ORA KALAH
Bocah kang calathu mangkene : TANGGAL SAPISAN JUMUNGAH KLIWON, iku anggere ora katumpangan ing kenyut, bisa mbanjurake : TANGGAL KALIH SETU LEGI. Sawise ngucap mangkono, yen tansah eling anggone calathu KALIH, sarta eling enggone mentas calathu SETU LEGI, apadene ora kagodha ing pambandhanging nafsu kesusu, ya bisa calathu : TANGGAL TIGA NGAHAT PAIN. Yen tansah eling anggone calathu mangkono, sarta ora kesusu maneh, iya bisa mbanjurake : TANGGAL SAKAWAN SENEN PON, sabanjure : janji
TANGGAL TIGANG DASA SETU WAGE : tanpa keledhon. Bisane mangkono, sranane ; SAREH lan TAJEM.
Tuladha bocah caturan kang SIR lan PIKIRE diridhu ing kenyut.
Saweneh bocah yen calathu, kerep luput utawa keledhon, nanging ora sumurup ing lupute utawa ORA NGRASA YEN LUPUT. Sababe ora liya: kukuwataning rokhani (pikir) durung cukup kanggo ngeling-eling kang rada akeh, sarta kukuwataning SIR durung cukup kanggo nggereh NAFSU, marga isih kegedhen kakuwataning nafsu lan manas asor, iku marakake : LESANE KEREP TUMANDANG MANUT NAFSU, arang tumandang manur sir, temahane arang kapadhangan ing pikir, kerep
kasusu selak arep nirokake, temahan calathune luput. Kang nuntun kepeksa marahi maneh, kang dituntun kesusu maneh, dadi ora terang maneh pandrungune, wekasan calathu luput maneh, sapiturute : Yen isih kesusu bae pangrungune ora terang-terang, calathune iya tansah luput engetane iya tansah peteng, sababe apa? Sajroning kesusu, kukuwataning pikir kang gathuk karo pangrungu mung kari separo, kang separo gathuk karo manas asor lan nafsu kang ngajak kesusu.
Ya mangkono iku wujuding : PANUNTUN sarta PRATIKEL.
Ora mung tumrap wong CALATHU bae, lan mung tumrap marang BOCAH bae, kang kudu sareh sarana PANUNTUN sarta PRATIKEL, murih bisa sareh, sanajan tumrap wong ngudi kawruh kasampurnan, uga kanthi SAREH, sarta bisane sareh DIKULINAKAKE nganggo PRATIKELE wong kang wis bisa.
Si-Suta lagi dhemen marang parakara IKI, mulane si Suta seneng banget nggunem bab IKI. Si Naya ngerti banget marang prekara IKU, mulane si Naya seneng banget kangdha prakara IKU. Si Dhadhap mentas sinau utawa mentas sumurup prakara IKA, mulane wateke si Dhadhap kumudu-kuduwa pratela bab IKA. Ora lega yen ora kandha.
Dene si Waru dhemen marang IKI, sarta dhemen marang IKU, uga dhemen marang IKA. Sarehning IKI, IKU lan IKA dhemen kabeh, mulane si Waru dhemen kandha. IKI, IKU lan IKA. Kang mangkono iku sok marakake ANA BALAPAN KENYUT SAJRONING ATINE SI WARU. Yen caturan si Waru, sanajan sire kang mau mung arep mratelakake prakara IKI, nanging tengah-tengahing caturan kagodha ing kenyut rupa-rupa kang rosa-rosa, kang siji ngajak ngandhakake IKI, nuli ana kenyut kang ngandhakake IKA. Kang dadi sababe IKU kumudu-kuduwa di kandhakake, marga bener lan becik, dene
Menthine kabeh mau iya bener, nanging sarehning nafsune pating gronjal rebut dhucung, sarta siji-sijine njaluk diprelokake, ndadekake wor suh ing
dipratelakake, ana kenyut kang teka dumrojog tanpa larapan, uga nyela-nyela.
Panggodhaning kenyut marakake caturane rupa-rupa sarta akeh. Tarkadhang sarwa bener lan becik, nanging wor suh, kakehen enggok lan cengkok, bokmanawa iku kang diarani ngandhar-andhar angendhukur, kagawa saka ora bisa MUSNING NUJU PRAKARA SAWIJI. Caturan kang kaya mangkono, iku becike mung kanggo ana ing pajagongan, awit ing kono enggone wong golek bungag lan rame, yen tumrap nggunem sawijining prakara kang prelu, kang di SIR saka ngomah, ora prayoga mangkono, luwih-luwih ora prayoga yen sir kang digawa saka ngomah mau TUMUJU MARANG TEKAD utawa THUKUL SAKA RASA.
Wong gawe anggitan ana ing layang, manawa nalika nganggit ana balapan kenyut sajroning atine, katara banget enggak-enggok ing pene, tengah-tengah nyaritakake IKI kathukulan kang ngajak nyaritakake IKU, marga dirasa becik, bener lan migunani. Bareng lagi menggok, ana kenyut liyane ajak-ajak. Kang mangkono iku marakake anggitan ora duwe wangun kaya mesthine, kakehan perangan kang satemene dudu perangane. Kang maca bingung enggone ngrasakake MAKSUDE, marga kagodha ing momoran kang ora nuju marang lajere.
Dadi benere wong nganggit ana ing layang iku : dhisike takon marang atine dhewe SIRE AREP MRATELAKAKE APA sarta APA MAKSUDE. Sawise diwangsuli dhewe (aja gumampang enggone mangsuili), banjur milihi prakara kang prelu-prelu kang dipretelakake. Kang ora nuju lan maksude kabuwangana kabeh, aja ana kang kari, sanajan benere, lan becika, awit ana dhewe panggonane. Dene kang prelu-prelu, banjur ditata urute, manut prenahe dhewe-dhewe. Ora beda karo wong nggubah, gawe buket, utawa ngracik adon-adon kanggo mbumboni sawijining olah-olahan.
Mulane sok ana wong pinter, lantip lan jajah susurupane, nanging ora bisa gawe anggitan kang becik, sarta ora bisa nggunem sawijining prakara kang urut, ora liya sabab ana BALAPAN ING SAJRONING ATINE.
Prakara ing dhuwur iku dudu prakara kang ora prelu ginalih lan rinasa dening mitra kang nggugulang ngereh pancadriya. Sarta dudu prakara kang ora dadi pamurunging laku marang ksampurnan.
Wong nulis, wong lungguh, wong ngadeg, wong ngucap, wong kedhep, wong manthuk, wong mengo, wong idu……. kabeh mesthi ana TUJUANE, LAKU lan OLEH-OLEHANE. Ringkese: ora ana panggawe kang tanpa tuju, laku lan oleh-olehan, nadyan ujar sakecap, laku satindak, ulat sadlerengan.
Eleding gunem : Manungsa kang ora tinggal SIR lan PIKIR ora nglalekake marang TUJU, LAKU lan oleh-olehane PANGGAWE kang katindakake, sanajan panggawe mau cilika, apa maneh ingatase manungsa ora tau tinggal rasa lan budi.
Ngulinakake eling marang tuju, iku ngegungake empane SIR lan PIKIR. Tumrape panggawe kang tumuju marang tekad, ELING MARANG TUJU karo MAWAS OLEH-OLEHAN iku ngegungake empaning rasa lan budi.
Ngulinakake ELING marang tuju, laku lan oleh-olehan iku, dalan marang : titi, surti, ngati-ati, weruh ing pangarah, pangangkah, kira-kira, deduga, prayoga, eguh, tangguh sapanunggalane. Kabeh parane : weruh marang sasmita ing rasane.
Dene bisane mangkono mung yen : KAKAREPANE KABEH MANUT SIRE, KABEH SIRE MANUT TEKADE.
1. Wong maling, tujuane : duweya barang, awake aja kangelan, atine marema, uripe slamet. Lakune nggangsir omahe wong ing wayah bengi. Oleh-olehane : diburu, dicanggah, dipenthungi, dikunjara, terkadhang dipateni sanalika. Sababe apa..? Lakune kleru, tujuane wus becik, yaiku : RUMEKSA MARANG URIPE. Asale : TRESNA MARANG JIWA RAGANE. Nanging lakune kang bener dudu nggangsir omahe wong.
2. Wong main kertu, tujuane : seneng atine, oleha dhuwit, lakune : notohi kretu, oleh-olehane : kelangan dhuwit, karipan, awake lara, atine pegel, terkadhang udur utawa crah karo kanca. Sababe apa…? Lakune kleru. Golek dhuwit lan golek seneng iku bener lan becik, nanging lakune dudu ngabotohan.
3. Wong lumuh nyambut gawe, tujuane : awake kapenaka, atine senenga, lakune : ngekehake nganggur, kerep turon, thenger-thenger, turu sing akeh, tangi sing awan, oleh-olehane awak lara, ati sumpek, mangan ora enak, gagasane ala. Apa sababe…? Lakune kliru. Golek seneng kepenak iku prayoga banget, nanging lakune dudu ngeklehake nganggur.
4. Wong murka, ngangsa-angsa sarta lemer, iku tujuane : marema, senenga. Lakune : njurungi penginane, ngarah kang akeh. Oleh-olehane : rasa nggrangsang, rasa kurang. Sababe apa…? Pangangsa-angsa lan panggrangsane diempak-empakake, tartamtu
duwe marem. Wong ngarah seneng lan marem iku prayoga banget, pancen iku kang digoleki ing wong sajagad, sarta diudi para linuwih, nanging lakune kang bener kudu ajar : NARIMA LAN RILA, kang supaya : pangangsa-angsane (kang ngajak ora marem) sangsaya suda, kagentenan ING RASA RILA LAN PANARIMA (KANG NGAJAK MAREM LAN SENENG).
5. Wong kang lumuh madhep marang Allah, emoh ngudi kawruh kasampurnan, iku tujuane : aja sedhih, aja prihatin, aja sumpeg, bungaha, lipura, padhange atine. Lakune : emoh ngeling-eling Gusti Allah, emoh ngrunggu prakara ing akherat, ngedohi wong dhemen mituturi becik, ngedhohi wong kang sok niteni lupute, ngumpuli wong bungah-bungah rame-rame, sukur oleh wong kang dhemen ngelem utawa ngonggrong. Oleh-olehane :
sareweh, sangsaya tuwa sangsaya sangsara badan lan atine, lan sangsaya peteng engetane, (nanging ora sumurup sababe mangkono saka ora nurut weting kodrat. Dening ora bisa ngreti lan ngrasa. Enggone kerep ngresula, munek-munek lan sumpeg, saka panggawene dhewe, disengguh saka liyan lan saka papesthening Allah). Yen wong golek seneng, lipur lan padhanging ati, lakune kudu seneng marang rembug becik, ngeling-eling Pangeran, sing kerep, sing ajeg.
6. Wong ngandhakake kapinteran lan kabecikaning awake dhewe, tujuane : supaya disenengana, marga sumurup ing pintere lan becike, oleh-olehane : diewani, diesemi, dirasani enggone umuk.
7. Wong nyatur marang liyan, tujuane : kang dikandhani meluwa gething kaya dheweke, jalaran sumurup marang alane, oleh-olehane kang nyatur digethingi ing wong, sarta katon cacade enggone dhemen nyatur.
8. Wong angkuh utawa dhiri, tujuane : awake disenengi wong, marga sumurup ing luhure lan pangajine, oleh-olehane disengiti duneni mendem pakurmatan.
9. Wong juweh, (dhemen mituruti akeh-akeh tinggal kira-kira) tujuane : kang dipituturi ngretiya lan dhemena marang pituture, oleh-olehane : kang dipituturi kisruh, bosen, ewa.
10. Wong jail, wong nyeret, wong ngeyel, wong para cacad, wong dhemen pamer, wong ladak, wong sikon, wong duwe gawe gedhen, sapanunggalane, manawa dititi priksa, kabeh tujuane BENER, sing kliru mung LAKUNE, dadi oleh kasok
PIKIR, BUDI lan RASA, luwih maneh ing ngatase wong ngudi kasampurnan, yen sugih karep kang nyimpang saka tekad, tangeh kaleksanan.
anggone duwe gegayuhan kang tumuju marang kasampurnan. Menawi kula waaaaah bolak-balik mbaleni dan mbaleni ……. embuh sampe kapan ora ngerti. . . . tak lakonane wae.
January 15, 2011 – 3:15 pm Blaka wae, aku kangelan anggonku mangerteni seratan Madurasa ing ndhuwur.
semar kuning. Semar kuning Kuning-kuning kurungan sukmo. Sun gedong-dong redong-redong Kuwe arep luru opo ndok? Arep luru semar kuning? Ora ono semar kuning Yo aku iki semar kuning Teko welas teko asih
Sugeng ndalu sedulur. Kanca batir kabeh. Wis pada bali ngode mbok? Kiye ngeneh
gedhe, lan mangan nang bumi Banyumas wis pirang taun rika pada jajal? Lha nek urung pada ngerti ya monggo coretan kiye
ditakoni wong kana dadi bisa crita. Jere nek bangsa wis kelalen karo sejarahe ora bakal dadi bangsa sing maju, soale wis durhaka maring tanah air ibu pertiwi. Dadi jajal diwaca apik-apik ya.
Kabupaten Banyumas kuwe ngadeg taun 1582. Pase dina Jum’at Kliwon tanggale 6 April 1582 Masehi, utawa bareng karo tanggal 12 Robi’ul Awwal taun 990 Hijriyah. Jan tanggal sing apik mbok?
kanthi julukan utawa gelar Adipati Mrapat. Riwayat singkate kawiwitan seka jaman Pemerintahan Kesultanan Pajang. Wektu semana Kesultanan Pajang dipimpin nang Raja Sultan Hadiwijaya.
Critane, nalika semana ana kedadean sing dialami Adipati Wirasaba VI utawa
Akhire salah sijine putra mantu Adipati Wirasaba VI sing jeneng Raden Joko Kaiman, gelem lan wani ngadep sowan kanthi kesepakatan karo putra-putra sing liyane. Nek upama ulih murka seka Kanjeng Sultan arep diadepi dewek, tapi nek upama arep ulih anugereah, putra-putra sing liyane ora ulih iri. Ora disangka-sangka jebul Kanjeng Sultan aweh anugerah. Raden Joko Kaiman diwisuda dadi Adipati Wirasaba VII.
dadi 4 wilayah kanggo diwehna aring ipar-ipare. Wilayah kuwe:
Wilayah Banjar Pertambakan diwehna maring Kyai Ngabei Wirayuda,
Wilayah Merden diwehna maring Kyai Ngabei Wirakusuma,
Wilayah Wirasaba diwehna maring Kyai Ngabei Wargawijaya, lan
Wilayah Kejawar kanggo awake dewek lan terus dibangun kanthi mbukak alas Mangli kanggo pusat pemerintahan lan diwei jeneng Kabupaten Banyumas
Amarga kewicaksanaane mbagi wilayah Kadipaten dadi 4 sing kanggo ipar-
dene Raden Joko Kaiman kuwe priyayi sing nduweni sifat SATRIA, priyayi sing duwe sifat luhur budi pekerti kanggo ditiru nang awake dewek kabeh warga Banyumas khususe lan rakyat Indonesia umume, sebab mencerminkan:
Mangkane ora salah nek moto Kabupaten Banyumas kuwe unine SATRIA sing dadi sifat angunge Raden Joko Kaiman. Unen SATRIA terus diartikna dadi Sejahtera, Adil, Tertib, Rapi, Indah, dan Aman. Dadi
Dadi pejabat kuwe mesti kudu bekti maring rakyate supaya pemerintahan dadi apik. Nek ora bekti ya jenenge durhaka. Ya apa ora sedulur?[]
(Dilih saka Kecamatan Karangjati, Ngawi)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karangjati,_Ngawi&oldid=1036400"	Kategori: Kabupatèn Ngawi	Menu navigasi
Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 14 Maret 2016.
…Wong-wong ora seneng diprentah lan dikuwasani daning “Kebo Bule”. Wong-wong padha gumrudug ngumpul jejel pipit ing alun-alun sangarepe Mesjid Lasem, padha sumpah prasetya maring RP Margana.”Lega lila sabaya pati sukung raga lan nyawa ngrabasa nyirnakake Kumpeni Walanda ing bumi Jawa”
rupane gedhe dhuwur gagah prekosa kuwi kapernah warenge Pangeran Tejakusuma I…Sawise
Badawi nuli wewara maring kabeh umat Islam, dijak perang sabil ngrabasa nyirnakake Kumpeni Walanda sapunggawane kabeh ing Rembang. Wong-wong samesjid padha saguh kanthi eklas, saur manuk sarujuk Perang Sabil bebarengan kambi brandal-brandal kang padha andher.
…Bala Sabil kang dipandhegani dening Kyai Badawi akeh kang migunakake ngelmu pengabaran petak senggara macan, jana mantra mandraguna ora tedhas ing gaman pedhang lan bayonete suradadu sarta tumbake prajurit-prajurit begundhale Walanda.
Perang ruket antarane prajurit Tumenggung Citrasoma kang dibantu mriyeme Walanda musuh Bala
apa-apa to? Lajeng kulo kedah matur wow ngaten? Sinambi jumpalitan? Iki aku diweruhi anakku cilik
Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
Kabupatèn Malang iku kabupatèn paling wiyar nomer loro ing Jawa Wétan, sawisé Kabupatèn Banyuwangi. Sabagéyan gedhé wilayahé arupa pagunungan. Bagéyan kulon lan kulon-lor arupa pagunungan, kanthi puncaké Gunung Arjuno (3.339 m) lan Gunung Kawi (2.651 m). Pagunungan iki ana tuké Kali Brantas, kali paling dawa ing Jawa Wétan.
Bagéyan wétan arupa komplèks Pagunungan Bromo-Tengger-Semeru, kanthi puncaké Gunung Bromo (2.392 m) lan Gunung Semeru (3.676 m). Gunung Semeru kuwi gunung paling dhuwur ing Pulo Jawa. Kutha Malang dhéwé ana ing cekungan antarané rong komplèks pagunungan kasebut.
Kabupatèn Malang nduwé potènsi tetanèn kanthi iklim sejuk. Dhaérah lor lan wétan akèh dipigunaaké kanggo kebonan
Switserlan utawa jroning basa Latin Confoederatio Helvetica, ya iku nagara fèdheral ing Éropah Tengah kang wewatesan karo Jerman, Prancis, Itali, Liechtenstein lan Ostenrik. Switserlan iku nagara kang sebagéyan gedhé wewengkoné dumadi saka
kaperang dadi 26 kanton, sing nem kanton dianggap minangka "separo kanton" amarga kawiwitan saka pisahé telung kanton, lan dhampaké mung ana sakwakil ing Dewan Nagara. Kutha karajan nagara iki Bern. Kutha-kutha wigati liyané ya iku Zurich, kutha paling gedhé ing Switserlan (kang dinobataké minangka kutha kang duwé kualitas urip paling apik ing donya nalika taun 2006[6] lan 2007[7].), lan Jenewa, kang dadi lokasi werna-werna badan internasional kaya ta PBB, WHO, ILO, lan UNHCR.
Switserlan winatesan karo Jerman, Prancis, Itali, Ostenrik lan karajan cilik Liechtenstein. Warga Switserlan nururaké akèh basa lan ana papat basa resmi, ya iku basa Jerman, Prancis, Itali, lan basa Romansh kang kurang misuwur.
Switserlan duwéni akèh sajarah minangka nagara kang nétral tanpa ndeleng perang utawa dhamai (lan ora tau mèlu perang marang pamaréntah asing wiwit taun 1815). Mulané, Switserlan didadékaké pamangku gati organisasi internasional apa waé kaya ta PBB, kang sanajan markas gedhéné mapan ing kutha New York City, nanging akèh ngedegaké kantor ing Switserlan.
Jeneng Switserlan ing basa Latin Confoederatio Helvetica kang tegesé Konfèdherasi Helvetika, dipilih kanggo ngéndhani pamilihan salah siji saka papat basa resmi Switserlan (basa Jerman, Prancis, Itali, lan Romansh). TLD nagarané, .ch, uga dijupuk saka jeneng iki. Switserlan nandhai 1 Agustus 1291 minangka dina kamardhikané, kang wiwitané dadi nagara gabungan, banjur dadi persekuthuan wiwit taun 1848. 1 Agustus didadekaké dina prèi kanggo bank lan kantor pos sarta kantor administrasi umum uga ditutup.
Sistem pamrintahané pancèn nuduhaké keanékaragaman wargané. Minangka nagara fèderal, dhémokrasiné asipat "langsung", nanging diwakili déning Majelis Fèdheral. Parlemen iki milih pitung wong kanggo dadi "pamrintah". Pitu wong iku menteri, mandhegani dhepartemen, lan salah sijiné dadi prèsidhén suwéné setaun ganténan. Prèsidhén digilir
Warga Switserlan kang cacahé watara 7,4 yuta jiwa manggon ing papan panggonan sing ambané 41.285 km² saéngga kapadetan nagara mau 184 jiwa per km². Sacara umum, nagara Switserlan kapérang dadi telung tlatah, ya iku Pegunungan Alpen Switserlan, Plato Switserlan, lan Pegunungan Jura.
Sajarah Awal[besut | besut sumber]
Suku pisanan kang ana ing Switserlan ya iku anggota budaya Hallstatt lan La Tène. Budaya La Tene ana lan ngrembaka suwene Abad Wesi kang pungkasan saka kira-kira taun 450 SM, kaya-kaya éntuk prabawa saka peradaban Yunani lan Etruska. Salah siji klompok suku paling penting ing Switserlan ya iku Helvetii. Ing taun 15 SM, Tiberius I, kang arep nyalon dadi Kaisar Romawi kaping pindho, lan sedulure Drusus, bisa kasil naklukake Pegunungan Alpen, nggabungake kelorone marang Kekaisaran Romawi. Laladan kang
Ing Abad Pertengahan Awal, saka abad kaping 4, panambahan dawa arah kulon Switserlan modern dadi laladan Raja Burgundia. Suku Alemani mapan ing dataran dhuwur Switserlan ing abad kaping 5 lan lembah Alpen nalika abad kaping 8,
iku dadi bagian Kekaisaran Frankia ing abad kaping-6, nyusul kamenangan Chlodwig I saka Alemanni ing Tolbiac nalika taun 504,
saka kulon adohe meh tekan Kali Rhein. Ing sisih wetane, suku Alamanni diprintah sangisore kadipaten nominal ing Frankia, amarga bangsa Frankia ngisi kalodhangan akibat mudhune pencapaian Bizantium Romawi menyang kulon. Saka masa iki, bangsa Frankia lagi miwiti mbéntuk watak tritunggal kang bakal nyirikake sisa sajarahe. Laladan iki banjur kaperang dadi Neustria ing sisih kulon (mung diarani minangka Frankia nalika semana; jeneng Neustria ora tinulis ing tulisan nganti 80 taun sabanjure), Austrasia di sisih wetan segara lan Burgundia.
ing sub-kerajaan Frankia (kang raja-rajane isih duwé gegayutan saseduluran). Nalika taun 632, Chlothar II mati, sakabehing wewengkon Frankia didadekake siji nanging mung sedhela ing ngisore Dagobert I, kang dianggep raja kang pungkasane Merovingia kang bisa nglakoni tugas krajaan. Nalika dipandhegani Dagobert I, Austrasia ngagitasi pamaréntahane dhéwé kanggo
Dagobert dipeksa déning aristokrat Austrasia kang kuwat kanggo ngangkat anake kang isih bayi, Sigibert III, supaya dadi raja ngisorane Austrasia nalika taun 633. Kakurangan pamaréntahan anyar iku dadi nyata, lan mandhegani nagara-nagara kang ditundukake déning bangsa Frankia kang wis mikirake untung-rugi pemberontakan. Sawise Sigibert III dikalahake militere déning Radulf, Raja Thüringen ing taun 640, suku Alemani uga mberontak marang kakuasaan Frankia. Masa kamardhikan Allemani sabanjure nganti tekan pertengahan abad kaping 8.
Wali Istana diangkat déning Raja Frankia minangka pejabat pengadilan wiwit awal abad kaping 7 supaya dadi penengah antarane raja lan rakyat. Nanging, sedane Dagobert I ing taun 639, kanthi pewaris mahkota kang isih balita ing Neustria (Chlodwig II—yuswane 2 taun) lan Austrasia (Sigibert III—yuswane watara 4 taun), para pejabat iku éntuk kekuasaan kang luwih gedhe. Ing pungsakasane, mungkasi kekuasaan
Nalika iku ing istana Neustria, Wali Istana Erchinoald, lan penggantine, Ebroin, uga nambah kekuasaannya ing sakmburine Chlodwig II, lan penggantine Chlothar III. Ebroin nggabungake dadi siji manèh Kerajan Frankia kanthi ngalahake lan ngusir Childebert (lan Grimoald) saka Austrasia ing taun 661.
Jejulukan kang asring dienggo nagara Switserlan ing basa Prancis (Confédération suisse), basa Itali (Confederazione Svizzera), lan basa Romansh (
lan TLD nagarae "ch" kanggo internet lan plat montor gegayutan karo Helvetii, suku Keltik kuno kang ora tau mapan ing
disetujui déning komune pedésaan Uri, Schwyz, lan Unterwalden dianggap minangka dhokumen nalika ngedegake konfederasi; sanajan persekuthuan kang meh padha kayane wis ana ing pirang-pirang dasawarsa sadurunge.[8]
Saka taun 1353, telung kanton kang asli wisdigabungake karo Glarus lan Zug lan nagara-nagara kutha Luzern, Zurigo lan Bern kanggo nggawé "Konfèdherasi Kuno" saka 8 nagara kang ana nganti tekan pungkasane abad kaping 15. Ekspansi iku ndadekake peningkatan kekuasaan lan kemakmuran federasi iku. Saka taun 1460, konfederasi iku ngatur sabageyan akèh wewengkon kidul lan kulone Rhein nganti
an, lan kasilan serdadu sewaan Switserlan. Menange Switserlan ing Perang Swabia marang Liga Swabia Kaisar Maximilian I ing taun 1499 nganti tekan kamardhikan de facto saka Kekaisaran Romawi Suci.
Konfèdherasi Switserlan Kuno wiséntuk reputasi minangka pilih tandhing marang perang-perang kang pisanan mau, nanging ekspansi federasi ngalami kamunduran ing taun 1515 amarga kalahe Switserlan ing Pertempuran Marignano, kang mungkasi jaman "heroik" ing sajarah Switserlan. Kasile Reformasi Zwingli ing pirang-pirang kanton ndadekake perang antar-kanton ing taun 1529 lan 1531 (Kappeler Kriege). Durung ana 100 taun sabanjure, ing taun 1648, ing Prejanjèn Westfalen, nagara Éropah ngakoni kamardhikane Switserlan saka Kekaisaran Romawi Suci lan kanétralane (ancien régime).
Sasuwene jaman modern ing sajarah Switserlan, otoritarianisme kang lagi ngrembaka ing kaluwarga patrisiat lan krisis keuangan nalika Perang Tiga Puluh Tahun, marakake perang petani Switserlan taun 1653. Kanthi latar wuri perjuangan iki, konflik antarane kanton Katolik lan Protestan sansaya ndadi, ndadekake kekerasan ing Pertempuran Villmergen nalika taun 1656 lan 1712.
Era Napoleon[besut | besut sumber]
Nalika taun 1798, pasukan Revolusi Prancis bisa naklukake Switserlan lan ngedegake konstitusi anyar kang seragam, kang munjeri pamaréntahan negri lan mbusak kanton. Rezim anyar iku dijenengi Républik Helvetia, ora
lan ngurusak tradhisi kang wis ana pirang-pirang abad kepungkur, ndadekake Switserlan ora luwih nagara satelite Prancis. Penindasan Prancis nalika Pemberontakan Nidwalden ing sasi September 1798 iku tuladha anane penindasan déning Angkatan Dharat Prancis lan perlawanan penduduk marang mapane Angkatan Dharat Prancis iku.
Nalika perang antarane Prancis lan saingane, angkatan Rusia lan Habsburg nyerang Switserlan. Nalika taun 1803, Napoleon ngatur pertemuan pulitikus Switserlan saka rong pihak ing Paris. Asile ya iku UU Mediasi kang akèh mbenerake otonomi Switserlan lan nepungake konfederasi 19 kanton. Sawise iku, akèh pulitik Switserlan kang bakal nyeimbangake tradhisi kanton marang pamrintahane dhéwé kanthi
Éropah sarujuk ngakoni kenétralan Switserlan sacara panggah. Perjanjian iku nandhakake nalika Switserlan perang kang pungkasan ing konflik internasional. Perjanjian iku uga bisa ndadekake Switserlan menambah wewengkone, kanthi mlebune Kanton Valais, Neuchâtel, lan Jenéwa – iki kang pungkasane nagara Switserlan nambah wewengkon.
Nagara fèdheral[besut | besut sumber]
Restorasi kekuasaan menyang patrisiat mung sawetara. Sawise huru-hara kang bola-bali kedaden kayadene Züriputsch nalika taun 1839, ndadekake perang sedulur ing antarane kanton Katolik lan kanton-kanton liyane ing taun 1847 (Sonderbundskrieg). Perang iku kelakon suwene sesasi, lan korbane kurang saka 100 wong. Sonderbundskrieg ora ana apa-apane yèn dibandhingake karo perang lan kerusuhan ing Éropah liyane ing abad kaping-19. Sonderbundskrieg marakake dampak psikologi kang gedhé marang masyarakat Switserlan. Perang iku ndadekake kabèh
marang tangga-tangga nagarane ing Éropah. Warga Switserlan sakabehing tingkatan masyarakat, embuh Katolik, Protestan, aliran liberal utawa konservatif, sadhar yèn kanton-kanton iku bakal akèh nguntungake yèn kepentingan ékonomi lan keagamaane digabungake dadi siji. Saka warga kang
kanggo pamaréntahane dhéwé nalika ucul saka kanton. Nalika taun 1850, franc Switserlan dadi mata uang tunggal Switserlan. Konstitusi iku
referendum fakultatif kanggo hukum ing tingkat fèdheral. Konstitusi iku uga nemtokake tanggung jawab fèdheral kanggo pertahanan, dol tinuku, lan perkara hukum.
Ing taun 1891, konstitusi iku direvisi kanthi unsur kuat marang dhémokrasi langsung, kang isih unik nganti tekan saiki. Wiwit iku, perbaikan pulitik, ékonomi, lan sosial kang isih kelakon wis menehi pratandha ing sajarah
Perang Donya I, Switserlan dadi panggonan uripe Vladimir Illych Ulyanov (Lenin) lan isih manggon ing kana nganti tekan taun 1917.[9] Kenétralan Switserlan asring ditakonake saka anane prastawa Grimm-Hoffmann ing taun 1917, nanging mung sedhela. Ing taun 1920, Switserlan gabung karo LBB, lan Dewan Éropah ing taun 1963.
Sasuwene Perang Donya II, rencana serangan disiapake déning Jerman,[10] nanging Switserlan ora tau diserang. Switserlan bisa tetem mardhika liwat gabungan pencegahan militer, konsesi ékonomi menyang Jerman, lan nasib apik amarga prastawa kang luwih gedhé sasuwene perang ngenteni misi iku. Percobaan déning Parté Nazi Switserlan sing cilik kareben ana Anschluss déning Jerman, gagal total. Pers Switserlan ngkritik yèn Reich Kaping Telu, asring gawé mangkel pimpinane. Nalika
pertahanan statis ing winatesan kanggo nglindhungi jantung ékonomi dadi strategi pergeseran jangka dawa kaorganisasi lan panarikan marang kedudukan kang kuwat lan terbekali kanthi apik ing dhuwur Pegunungan Alpen kang dikenal kanthi sesebutan Réduit. Switserlan dadi markas penting kanggo mata-mata pihak kekarone sasuwene konflik lan asring
utangan marang Reich Kaping Telu akèh maceme miturut invasi kang dirasakake, lan anane mitra dagang liyane. Konsesi puncake seminggu sawise jaringan KA penting ngliwati Prancis Vichy diperparah ing taun 1942, marakake Switserlan
sipil kang slamet saka penyiksaan Nazi. Saka kabèh iku, 26.000-27.000 iku wong Yahudi. Nanging, kebijakan imigrasi lan suaka kang ketat kayadene hubungan keuangan karo Jerman Nazi malah ndadekake kontroversi.[11] Nalika perang, Angkatan Udara Switserlan nggunakake montor mabur ing rong pihak, nembaki 11 montor mabur Luftwaffe kang ngganggu nganti tiba ing wulan Mei lan Juni 1940, uga pengganggu liyane sawise owahe kebijakan disusul ancaman saka Jerman; luwih saka 100 montor mabur pengebom Sekutu lan awake diinternir nalika
Switserlan dumunung ing antarané werna-werna kabudayan Éropah kang sabanjuré mengaruhi nagara iki. Ana telu basa resmi nasional ya iku basa Jerman, Prancis, lan Itali; sarta siji basa resmi lokal, basa Romansh. Pamaréntah fèdheral wajib migunakaké katelu basa
lan ing parlemen disediaké penterjemah. Saben pelajar Switserlan kudu nyinaoni salah siji basa resmi liyané, saéngga akèh padunungé kang bisa wicara rong basa (bilingual). Amarga akèhé padunung lan pekerja manca (watara 20%), basa Inggris uga akèh dipigunakaké.
Agama kang paling akèh dianut ing Switserlan ya iku Katulik Roma kang dianut déning 43% populasi. Ana uga penganut agama Protestan watara 35% lan imigrasi
lan pamaréntahane kaperang dadi 7 anggota kang dipilih déning Federal Assembly. Pitu wong kasebut uga mandhegani departemen utama. Statuse bisa uga diarani menteri. Pitu wong kasebut gantian dadi presiden. Jabatan minangka presidhène, saben wong suwene setaun.
Nagara Switserlan ambane 41.400 Km2 dipimpin kanthi kolektif déning presidium kang kaperang saka pitu wong. Ketua presidium kang digilir iku mangku jabatan presidhèn. Kanthi sistem fèdheral, nagara fèdherale diarani canton. Ana 26 kanton kang ana ing
bilingual Prancis-Jerman, lan 1 canton (Graubünden) trilingual Jerman, Itali lan Rumantsch. Kaya mangkono kang ndadekake Switserlan duwé
nemtokake pitung menteri utama kang bakal dadi presidhèn kanthi gantian. Presidhèn minangka kepala nagara uga ngrangkep minangka kepala pamaréntahan (Perdana Menteri).
ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktifHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel nagara butuh didandaniArtikel ngandhut tulisan abasa PrancisArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 4 Sèptèmber 2016.
kuwi,mbak...njuk per meter persegi piro, luwih larang po luwih murah karo
Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak — Itulah pertanda jaman Jayabaya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Roseto_degli_Abruzzi&oldid=1118108"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 31 Januari 2017.
Sinau sri huning sumongo dipun leresaken njih tapi mboten saget nyinden
masih nawar nambah ini itu. wkwkwkwkk….
Balas	emyou	Maret 3rd, 2010 at 3:40 pm
curcol ya gan?? huhahahahha
Balas	lowo	Maret 3rd, 2010 at 3:19 pm
ha ha ha, jenengku jin botol, telu panjalukmu bakal tak turuti,” jare jine. ”Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin” jare Mustaqim. ”Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke. Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo” jare jine maneh. ”Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama,
separo seneng sing putih-putih, separo seneng sing ireng-ireng. *
sabaya pati sukung raga lan nyawa ngrabasa nyirnakake Kumpeni Walanda ing bumi Jawa”
…Bala Sabil kang dipandhegani dening Kyai Badawi akeh kang migunakake
suradadu sarta tumbake prajurit-prajurit begundhale Walanda.
Perang ruket antarane prajurit Tumenggung Citrasoma kang dibantu mriyeme Walanda musuh Bala Sabil santri Lasem, silih ungkih adu kesekten.
ketrengginasan lan kecukatan. Perang wis ruket adu dada lan
KODE ETIK PII CATUR KARSA SAPTA DHARMA INSINYUR INDONESIA
waduh…kawulo mboten mangerto boso sunda..menawi ngagem kromo inggil kraton ngayogyokarto menopo angsal nggih….?hehehehe..
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji Wikidata	basa liya
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.14, tanggal 2 April 2013.
:: Ternyata ra mlebu spam. Dadi wp-ne ra koyo wedus. 🙂
5.	Pasar ilang kumandhang — Pasar kehilangan suara.
9.	Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.
Gejiba utawi Res-respo ya iku jeneng umum kanggo kéwan kalebu golongan moluska tanpa cangkang, utawa mawa cangkang cilik, utawa mawa cangkang njero cilik. Kéwan iki uga diarani "bekicot tanpa omah" karana tanpa omah kaya bekicot umumé. Kajaba ing tlatah, kéwan iki uga ditemokaké sajroning segara, nanging mawa pawakan luwih gedhé.
Perangan awak saka gejiba wujud saka banyu lan tanpa cangkang. Kanggo njaga kahanan awake, gejiba nduweni lendir kang tansah teles ing awak sakkojur. Saperangan spesies mung aktif nalikane sawise udan ing lemah kang teles. Nalikane ketiga, ndelik ana ing papan kang lembab kayata ngisor kayu lan watu kanggo njaga kalembaban.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.54, 2 Maret 2016.
Rembang Patenkan 20 Motif Batik Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Sing penting ora mbendhol mburi mbedol mburi apaan sieh? Mbendhol mburi =
seneng bareng, gelem dijak sengsoro, ora lali konco lawas. Konco tai, ono pas butuh tok. Sak karepe dewek. 11 12 karo tai. Nek seneng podo lali kabeh, tapi pas susah podo
Dirasakne yo tambah loro. Loro tambah loro sama dengan papatUrip kuwi, awake dewe sing nglakoni, tuhan sing nentokake. Wong liyo sing ngomentari.Ora kabeh wong seneng karo sing awake dewe lakoni. Ora popo sing penting awake dewe niate apik lan nglakoni sing bener,Tresno iki kadang koyo criping telo. Isoh ajur nek kowe ora ati-ati leng gowo Percuma awakmu sakti nek
lalala lalalalalala TAIWong nek kakean sambat uripe melaratOjo lali sarapan, ndak kowe loro. Nek kowe loro, trus sing nglarani aku sopo?Donyo mung ngeterke tekan pecate nyowo. Ananging dermo
Mulya sakwise wulan ruwah ana wulan kang mulyapara sedulur padha laku pasanata ati lan ngilangna nafsu kang ora becikwulan kang aran wulan ramadhannduweni kanugrahan kang warna-warnasapa wonge kang gelem ngibadahsaknjerone wulan kang mulya ikusalah sawijine tandhane katrimane laku pasawong iku bakal luwih sholeh lakunenetepi ngibadahe luwih jejegkatimbang sadurunge laku pasapara sedulur aja ninggalna wulan mulya ikumumpung isih ana umurayo ngibadah menyang Gusti
Banyuwangi Ethno Carnival • Tour de Ijen •
ngurusi wong2 sing kakehan gaya koyok arema(jancok), the jak(anjing ibukota), karo musuh2 bonek sing liyane….!!!!
mlebu stadion ga mbayar, modal 100.000 kate nyewo gerbang kereta api trus kreta ne di sandera maneh (pecundang ga bondho), mangan ngrampok wong mlarat sing dodol panganan de skitar stadion (asline koen kabeh luweh mlarat coookkk).
NANG MADIUN KUTHUK MATEK 2 DISIKAT SAKERAMANIA JEBOLAN BONEK.
TEKO NANG PASURUAN BISU KABEH. ENDI AREMANIA SING JARENE KOYO ASU.MENENG KABEH.
sopoyohh?? berkata:	Juni 25, 2008 pukul 11:59 am	potan paten potan paten,impotena smean??wkwkwkwkwkwk.
y karepe wonge tah sam…..kera-arek y podo aee…..
mbuh arema,bonek, jak, viking etc podo goblok kabeh…
ga usah ngaku pinter lek podo ga due utek…
boso’ne arek malang iku diwalik. iku
arek2 Persikmania. Ngono sik iso mbacot wae cangkemu, awakmu kabeh wong malang gak pantes dadi suporter sepakbola, pantes’e nyurung rombong sing tulisane bakso
kabeh, iki ketok raek cilik kabeh, Aku bonek tapi bojoku Aremanita, aku suih urip nang jember yo tau nontok persid koen senenge ngae geger tok opo koen ate ngisin2i jawa timur ta? wes wes Salam Satoe Djancoek From suporter Red Devils “Man Utd” dongakno iso
Arema sopan2 …? Arema macak preman kok sopan2…ben liyane wedi ngono ta …?
ek…..di bunuuuuuuuuuuuuh…..sajaaaaaaaaaaaaaaaaaa……
Cak Garwo berkata:	November 22, 2008 pukul 7:54 am	Yo wes karepmu rek ate gegeran tok sing penting aku karo bojoku sing teko mlng g melu
nawak2 sing urip karo ayas ndek kene akeh
DURUNG SAMPE YO WES MATEK SEK COK RAIMU….
MOSOK ONOK SUPORTER SING WANI MARANI NANG SUROBOYO COK???
GAG ONOK SING WANI COK JANCOK…
MBAMBUNGE NJAWAB, TAK GAWE KESET NANG OMAH MAS. AKU NGOMONG, YOWES PAK GOWO2EN” WOEY AREMATEK OJOK KAGET MOCO
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Metabolit_sekundhèr&oldid=268718"	Kategori: Botani	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.04, 9 Sèptèmber 2009.
download Hafteye Eshgh by Benyamin Bahadoridownload Hafteye
Sane Sampun Kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa punika, patut nandang sangsara seda, nanging Ida nyeneng malih
umah Yasone, misadia ngrereh Dane Paulus miwah Silas jaga kabakta medal ka arepan anake akeh punika. 6Nanging rikala Dane
manut ring kecap Cakepan Sucine punika. 12Saking pantaran anake punika, akeh sane pada pracaya ring Ida Hyang
kotane punika bek madaging arca. 17Punika awinanipun dane marerasan ring perhyangan anak Yahudine sareng paraanak Yahudi
punika miwah wates pagenahan sane jaga genahin ipun. 27Ida ngardi paindikane punika,
karasa antuk ipun, yadiastun sujatinipun Ida punika nentenja doh saking iraga suang-suang. 28Santukan iraga puniki urip, mamargi miwah makarya
Sawetning iraga dados sentanan Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika awinanipun sampunang iraga mitaenang
karupayang antuk kaduegan imanusa. 30Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nenten ngelingang malih masan kanambetan manusane sane sampun lintang, nanging sane mangkin Ida mapaica pituduh ring manusane
Lha nek pidio kirimane mas feri kae le wagu soale sing di Shot wes kroso nek neng awake mas fery rodo ono sing aneh… kekekeke… wong wis disindir barang kok hehehehe neng ora kroso bocahe nek disindir lho :p … makane sing di Shot kae vokale mbulet-mbulet ora nggenah… tak ndelik dulu ndak di plintheng genti 😀
TukiPon says:	24 October 2009 at 18:24	Neng kuwi mung analisa
Bima • Dompu • Lombok Barat • Lombok Tengah • Lombok Timur • Lombok Utara • Sumbawa • Sumbawa Barat
title=Cithakan:Nusa_Tenggara_Barat&oldid=189015"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Filsafat pulitik, sajarah, etika, ilmu ukur
iku sawijining filsuf saka Inggris, kang misuwur kanthi bukuné Leviathan 1651, kang dadi dhasar tumrap filsafat pulitik Kulon. Hobbes dikenang kanthi karyané bab filsafat pulitik, senajan karyané uga nyakup bab-bab liya kayadéné sajarah, èlmu ukur, teologi, etika, filsafat umum, lan èlmu pulitik. Saliyané iku, sumbangan pamikiran Hobbes bab alam manungsa minangka sawijining kerjasama kang madhiri utawa self-interested cooperation, wis kabukti dadi téori kang tahan uji ing jagad antropologi filsafat.
Leviathan[besut | besut sumber]
Artikel baku kanggo kategori iki ya iku Leviathan (buku).
Jroning Leviathan, Hobbes mratélakaké doktriné bab landhesan kanggo masyarakat lan pamaréntah kang sah (legitimate). Leviathan ditulis jroning jaman Perang sadulur Inggris; ngadhut akèh tulisan kang nuduhaké wigatiné panguwasa pusat kang kuwat kanggo nyegah cecongkrahan lan perang sadulur.
Khusus[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 29 Februari 2016.
Pak Kidhal	20 Desember 2008 at 3:26 pm	Tak ucapin salut dulu buat Eyange Sabdo
Kawewahan cakepan sindenan mawi wangsalan jinarwa tuwin purwakanti
Nuwun awiyosipun, minangkani pamundutipun para-para sutrisna, kadang mitra saha saderek ngakatah, ingkang taksih kepingin sanget anggadahi buku ali “KANDA CETA” punika, mila kula anggep perlu dipun capaken malih, kanti pangajab sageda angluluri pangandikanipun para sepuh ing ngatasing bab kawruh bebrayan, kenging winastan “Pitutur Becik”, sinaosa kangge jaman sapunika nama sampun radi kapengker, ewadene meksa kula hemeni, lowung kangge waosanipun para ingkang remen nyekar, ngiras kangge anglelipur manah.
Kados para maos sampun sami nate kagiyaraken lumantar corong RRI Surakarta.
supaya nora kasluru, rasakna dikarasa, karsa ingkang hanartani, tata tentrem ing purwa madya wusana.
Mumpung sira maksih muda, yen bisa ngelon-eloni, perlune aja kainan, mbesuk tenemuning mburi, iki pitutur becik, sing lumrah kanggoning umum, ana patang prakara, sarengat kang angka siji, ping pindone sing diarani tarekat.
Kaping telune kakekat, kang kaping pat di arani, makripat kanggo pungkasan, tak tegesi siji-siji, ning aku janji disik, aja maido kandaku, aku mung kanda blaka, kiraku kak gugu becik, dene ora anggugu tan dadi ngapa.
Puluh kowe tak peksoa, tiwas aku kanda crigis, yen atimu durung doyan, mangsa kok lebokna ngati, mangka kandaku iki, anane nganti nglakoni, kaya aku kaduwungku ora jamak.
Iki lehku ura-ura, ora nganggo tembung kawi, bares kures blaka suta, sirku mono aja nganti,
bocah, beres wis tau nglakoni, yen diwulang karo sibapa sibiyang.
Luwung kanggo ular-ular, yen bisa nggonen rak becik, aja peh aku sing kanda, dudu wong sing mingklik-mingklik, wulang dalem rak muni, yen pitutur becik iku nadyan metu wong sudra, sira anggowa kang pasti, karo maneh aja watak kabrabeyan.
Kayata ana wong kojah, nanging kowe roda geting, menyang uwong sing kojah, kojaha sakranjang gambir, kupingmu kok tutupi, saka ora sudi krungu, oo, ngono kuwi salah, lha kok peh kowe wis geting, sakandane kudu ora kok pracaya.
Kuwi durung ati tuwa, wong geting angetarani, kang mangkono iku aja, nirua wong ahli budi, nadyan batinmu geting, lahir kono yen ketemu, aja nganti katara, sebab ana tembung manis, sing
sing becik, becik digugu, yen bisa linakonan, orane ya dipengeti, ditularna kaya sing arep tan kanda.
setiyar, nyambut gawe golek duwit, kajaba ta : yen wis jempo arep apa.
Ning nadyan nyambut gawe-ya, duga-duga aja lali, banjur ora ngreksa awak,
kanggo nuruti, nyang kepingin kareping hawa napsu, siya-siya nyang awak, yen kesandung suker sakit, babatenmu entek kok nggo tuku tambo.
Mula kudu duga kira, sagodag-gadug-ing pikir, wonton tetep ora dleya, ora nglirwakake
nganti luwih saka blonja, ora wurung mesti mringis, banjur dikosok balik, nadyan setali blanjamu, anggere kowe bisa, butuhmu cukup raong ketip, mesti menang karo sing satus rupiah.
Mung kalahmu kalah uwah, nanging kepenaking ati, kowe mesti menang
menyang kalumrahan, karo tangga kanan kering, titinen jroning batin, tata caraning pirukun, kang becik timbangana, aja nganti kalah ati,awit tangga sadulur katemu rina.
Tresna-wa sapada-pada, aja sok demen marahi, ameminihi prakara, mengko mundak dicireni, para ngalah satitik, yen tinimbang poda-padu, pedahe ora ana, mung gawe rengkane ati, ati gela anyudakake sih tresna.
Kowe dewe bisa kanda, kahananing wong ngurip, rukun agawe santosa, mula becik ngati-ati, awit yen padu mesti, hanggempil karukunanmu, dadi nyuda santosa, wekasane banjur ringkih, sasrawungan perlu nganggo tepa-tepa.
Kowe rak yo wis ngreti ta, menyang kembang tepus kaki, nyiliha rasaning liyan, mungguh aku kaya kuwi, priye rasani ngati, kowe bakal bisa ngukur, marga pada manungsa, kacekka ora sanyari, wong daksiya marga ora weruh tepa.
Unggah-ungguh tata-krama, iya kudu diweruh, wong meruhi tata-krama, ora beda weruh tarip, bisa ngreta aji, barang kang arep tinuku, tumraping sasrawungan, tata-krama iku dadi,
dene kowe saiki, durung kober melu-melu, kaya sing ahli sarak, nanging aja mamancahi, ndak kawiyak diarani murang sarak.
Lakuning wong prasanakan, supaya bisa lestari, prayoga reksa rineksa, aja nganti gawe serik,
ganggu gawe angrusuhi, nyang darbeke sanak kadang pawong mitra.
Yen kabeh-kabeh tak gelar, sarengate wong ngurip, luwih sarengat kurang papan, aku wegah anulisi, semene bae disik, ya mung trima-trima luwung, wose kawruh sarengat, anglakoni bener becik, tatacara rukune sapada-pada.
Saikine salin kanda, angrembug tarekat genti, tinimbang nyatur wong liya, enake tembange salin, dadi ora mboseni, priyayi sing pada krungu, pangkur bae kepenak, nanging barese bab iki, aja swara surasane rasakna.
awakmu, awit tentrem iku beda, tinimbang leganing ati.
Lega iku mung sedela, anlikane kalakon kang kok sir-i, yen kang jeneng ayem
kawlasasih, ya kuwi yen arep weruh, ayeming wong kasiram, sagebrayan nanging yen koncadan banyu, uwite kalakon ngaran, godonge alum nggegregi.
anglakoni apa pakoning ati, ngetan ngulon ngalor ngidul, susah utawa bungah, ora liya kabeh saka panggawemu, mulane kudu prayitna, menyang karenteging ati.
Marga lumrahing manungsa, klebu aku, aku ora nyelakki, sing akeh sok keblasuk, kagawa panca driya, nepsu lima rebut duyung bareng maju, luput metu saka mata, iya metu saka kuping.
Luput kuping metu nglesan, luput nglesan iya metu ing parji, luput parji metu ngirung, aku nganti kewuhan, wong ya uwong suwe-suwe sok kalimput, weruh-weruh wis kasasar, tujune wis rada ngreti.
Ngerti yen kuwi rencana, panggawe sipanca driya iki, gawe rusaking atiku, kang marang
nggonmu ngendani, awit bisamu anggregut, lehmu mangupa jiwa, iya saka rosaning kanepson mau, ana maneh panca maya, kowe ya uga duweni.
Cahya kang patang prakara, cahya abang ireng kuning lan putih, iku uga mancing nepsu, nepsuning aluamah, ngangah-angah lunguhe ana ing waduk, plawangane ana nglesan, cahya abang kang nduweni.
Amarah watak brangasan, plawangan metu saka ing kuping, lungguhe ana ngrempelu, ireng ana ing cahya, yen supiyah watekke sruwa kasusu, sugih marang pepinginan, kang nduweni cahya kuning.
Kabeh iku mung minangka, kanggo kanti kuwating getih daging, nanging poma aja korup, kareping panca driya, kang dumadi saka ing angen-angenmu, kok kuwi pandak ya ora, ya mung anggere nggiduhi.
Demene sok ajak-ajak, nyang ragamu yen ora kok turuti, banjur
biyung-biyung, lha mung sing ngajak sapa, rak iya sing sambat kuwi.
Tarkadang sok sonjabaya, golek bungah malah nemu prihatin, ya kuwi yen arep weruh, tetering pancadriya, ujas-ujus tibane ora pecus, mula jeneng ora pandak, yen diuja nyilakani.
Tumraping para sarja, dasar imbuh wicaksana ing budi, menyang panggawening nepsu, wis ora kasamaran, kena nglali sakecapan ora berung, banjur eling manalongsa, nyunyuwun ngapureng Widi.
Ing buri saya prayitna, saben ana karenteg jroning ati, ora kesusu diturut, nganggo dipikir dawa, krenteg mau apa panggawening nepsu, apa panggawe kang nyata, metu saka ati suci.
Ning iki ya ora gampang, kudu ngambah menyang bangsaning gaib, sapa kang ngereh atimu, lha kuwi waspadakna, sinauwa sabar sareh, awas emut, iku minangka kunjara, kabeh
wong pinter, mengko rak kaya kandaku, pangruwating nepsu murka, ora liya saka kuwi.
supaya sabar tawekal, dudu sing jeneng semedi.
Ngawruhi ngelmu kang nyata, lire nyata tetep osiking ati, yen atimu
ing banyu urip, katampan dening rasamu, rasaning urip tenan, dudu rasa panggawening hawa napsu, yen kowe wis bisa sabar, umpama banyu sing keji.
Menep bening kaya kaca, mesti kowe kasinungan matitis, tetes apa saujarmu, ora kalingan hawa, aja maneh marang krenteging liyan, rada bisa nyumerepi.
Jeneng pinaringan ilham, cilik-cilik ora ketang sa mit, wis kawikan kaya wiku, wikuning wong saomah, tekan kene bae kiraku wus cukup, ganti ngrembug kakekat, tembange salin kinanti.
Kang jeneng kakekat iku, meruhi rasa sejati, awit rasaning manungsa ora beda kuwih lapis, sajake kaya sap-sapan jaba jero banjur kadim.
Rasa jaba yen didumuk karasakena ing kulit, keri gatel sitik krasa, aja sing bangsa digitik, wong kangenan bae krasa, sumuk bisa krasa isis.
Nanging yen kesokkan setrup, awak ora krasa legi, awit rasa legi gurih, pahit getir iku lidah, rasa jero kang nduweni.
Bareng krasa mung ing butuh, kowe nandang utang silit, sing karasa dudu lidah, apa maneh kulit daging kabeh ora apa-apa, rasane ketemu ngati.
Ya kuwi yen arep weruh, kang jeneng rasane kadim, mula mau aku kanda, rasa kaya kuwih lapis, kasiyate beda-beda, sap telu sing tak weruhi.
Rasa kabeh iku kawengku, marang sawiji, angen-angen badan suksma, kang ana telenging ati, ya kang …… date atma, nggon pakumpulaning urip.
Budi sir cipta rasamu, ana kono kang di-nggoni, nanging kowe sumurupa, sejating klabeh kuwi, kaya dene pasa ngarap, ndawuhake kersaning gaib.
ora kena mikir, wong wis kelacak lepatak, ye lara butuhmu mari, yen mamangan kurang enak, kowe bisa hangarani.
Iki cemplang kurang bumbu, tarkadang yen kurang asin, kowe njaluk imbuh kecap, rak wis terang ta, saiki, mung njaluk enak kapenak, utawa leganing ati.
Dadi mituhu rasamu, ananging sajroning ati, ana rasa kang sanyata, rasaning kang Maha murni, wajib kudu
rasakno, goroh lan lamismu kuwi,mengko rak kowe rumangsa, ah iki ngin-isini.
Mulane kok tutup-tutup, amarga kowe wis risi, yen kowi panggawe ala, kiramu kang Maha suci, ora bakal bisa mirsa, tibakke tansah nyateti.
Kala mangsane awakmu, sok kaweleh nganti nyungir, anane wong bisa kanda, aku wis tau ngalami, e, e, e, e, Gusti Allah, nek melehke olehe gelis.
Mula sing sapa kejegung, dening angen-angen iki, mesti kerep
Ning yen banyu udan mau, tumibane saka nglangit, katampan ati musibat, kaya blotong lenga klentik, reregede mesti mubal, dadi pepetenging budi.
Mula kerep klira-kliru, dudu dalane ditonni, kang becik diarani ala, kang ala dikira becik,
aja nganti kawoworan, rasa rasaning Ijajil.
Cikben luput ing riridu, kang andadekake sedih, pirang bara pada bisa, kulineng rasa sejati, kang gawe tata raharja, ayem tentreming dumadi.
Kasebut ing tembung pangkur, gejege wis tak turuti, iya mung sarining rahsa, kang gawe tentreming pikir, mengko yen tekan makripat, kowe bisa nyumurupi.
Duduk selehing rasamu, ceta wijang siji-siji, ora mung gunebyah uyah, dupeh bae pada asin, yen ngono ndak ora ceta, bingung anggonmu nampani.
Anane wong anggeguru, sok tumpang suh leh nampani, iku saka kurang wijang, wejangane siji-siji, mula bingung bilulungan, jare mendem donga sepi.
Harak direngeni kaum, wis ah kok banjur ngrasani, nganti tekan kaum barang, saiki angur mikir, kang jeneng kawruh makripat, tembang pocung bae becik.
Mangu kadung, hatik kaya mendem pocung, lehku ngarah-arah, arep tak anggo miwiti, nerangake sing jeneng ngilmu makripat.
Ya mung lowung, kanggone sing isih suwung, tegese makripat, hameruhi marang urip, kang jarene gandeng karo Gusti Allah.
Urip iku, jejere ana tetelu, siji urip bocah, ping pindo uriping osik, kaping telu urip langgeng ora papa.
Raga iku, mung dadi wadah salugu, prasasat kurungan, yen isine wis ngoncati, telung dina bae kurungane rusak.
Dek uripmu, sikil isih bisa mlaku, tangan bisa ngglawat, marga direh dening osik, osik iku saka pangerehing rasa.
Rasa mau, kereh panjenenganingsun, ingsun-ingsun sapa, ingsun dat kang anglimputi, mring kahanan dumunung neng kagaiban.
Biyen aku, dek isih demen nggeguru, wis tau diwejang, sawise nggelarake urip, tekan hingsun kuwi sing kanggo pungkasa.
Awit iku, dat kang nglimputi bumi langit, saisine kabeh ora kaliwatan.
Malah klebu, triloka jagad tetelu, lan betal-betalan ingsun kabeh kang mengkoni, ora beda wisikan ananing ngedat.
Nalikeng-sun, malige betal-makmur, jumeneng neng dimak, antaraning dimak manik, jroning manik iku, budi banjur asma.
Asma iku, lugune angen-angen, banjur maneh suksma, banjur rahsa kono isi, isi ingsun
Golek ingsun, tak udi setahun butun, bareng wis kacandak, durung nrima meksa ngudi, ora ngono, ingsun-ingsun kuwi sapa.
Bareng anu, dumadakkan ana guru, sing kaduga mejang, dumununging ingsun sejati, yaiku roh suci(ne) tirta prawita.
Yen pinuju, jumeneng neng betal makmur, madangi pangrasa, wahanane dadi eling, yen pinuju ana ing betal mukaram.
Manjing jantung, dadi osiking atimu, lan kerep koripan, saka tirta prawita di, yen jumeneng neng mukadas, dadi rahsa.
Mulane iku, yen cunduk karo rahsamu, ingsun wis manunggal, tunggil sarining trimurti, tirta marta tumetes dadi manusma.
Rada matuk, agi iki aku entuk, guru rada ceta, dununging ingsun sejati, ewadene aku meksa durung nrima.
Isih ngluru, Maha Gusti kang satuhu, sing disebut Allah, utawa sing gawe urip, sing nganakke roh suci tirta prawita.
tau, ndumuk talining urip, bareng aku mengeng napas, lhaa iki, ta.
Jebul jatus, tiwas lehku kempas kempus, saiki wis lega, ning yen kowe mongsa ngguguwa.
Awit aku, isih butuh mangan turu, butuh duwit barang, kaya lumrahing wong urip, mula mandeg samene rak wis sedengan.
Kari ngrembug, ing pati yen bisa tutug, mbesuk titenana, kowe aja ngetang disik, rasakna tembange semaradana.
Kowe aja pijer kingkin, menyang kahananing donya, donya iki rusuh kabeh, siji bae ora ana, sing langgeng ora owah, ya bener manungsa iku kudu ngenggoni sarengat.
Tatacaraning wong urip, kudu golek sandang pangan, wong pitik bae ceceker, aja sing aku manungsa, ora abudi daya, saben dina golek butuh, nggo
jumleg nganti mbesuk, ya mung bungah karo susah.
Apa ta sing kok pingini, mengko yen wis kasembadan, rak ya banjur salin maneh, luput barange sing rusak, ya kowe sing bosen-nan, dadi tumbu oleh tutup, wose bae kabeh rusak.
Dadi kowe aja pangling, yen donya hendon kang honya, rak iya ta : satemene, ning mengko kowe njur nyu’al, kowe ki sok ngonowa, duwit barang ora
Tentrem iku awit saking, bisa ngendalenni setan, bisa milahke uripe, donya kanggo kalumrahan, suwene sapiro-wa, bakal pisah karo aku, yen mati ora tak gawa.
nganti nyakot, menyang kahananing donya, mbesuk mundak rekasa, yen tekan jaman kukut, mandeg-mangu ora eklas.
Tur kok bakal wurung mati, sanadyan mandeg mayong-a, wis mesti sida dibetot, mogok iya diregadag, sok nganti pandirangan, lha ya kuwi jalukanmu, biyen-biyen ewuh apa.
Lho, ning aku dewe iki, tur neh-ha durung karuwan, panahku yen bisa mencok, panyuwunku saben dina, tumekaning wekasan, bisaha kaya sedyaku, Pangeran paring nugraha.
Mulane mumpung saiki, nanging yen atimu lega, coba nggonen ngrasakake, tumekaning ngakir jaman, kowe anggawa apa, lan sapa kang gelem melu, bok anak bojomu sisan.
Lan sapa kang kok tresnani, mbesuk tekaning sekarat, jak’en aku bae emoh, ning kowe ya aja gela, aku iki mung kanda, kanggo seksi donya iku, kabeh rusak ora lana.
Ning kanggo cah nom saiki, wong mati nggo digagas, kuwi
Angur mikir golek duwit, kanggo sangu leha-leha, kuwi sarengat jenenge, bedo karo sing tak kanda, iki kawruh makrupat, mikir tanjaning uripku, sing langgeng tan kena rusak.
Mulane tak taning-taning, ting talening kaya bonang, aja cawuh panampane, sarengat diwor makripat, konang karo rembulan, wis
ya, dadi pancen wis terang, mati kudu disinau, mesti bae ora gampang.
Awit yen dipikir-pikir, wong mati kok dikon ajar, lha gek sapata “gurune”, apa ajar nang jarattan, takon menyang pocongan, eee, cong mati niku pripun, kula ajeng njaluk ajar.
Hhemmm, rak ya diguyu pitik, ning yen wong urip sing ngajar, hara bae dipaido, yen mati kena diajar, dijupuk saka nalar, upamakna diyan murub, sing arep
nganggras, menyang kyai sagota, jebul cek-del mak klusut, ee lha kyai iki sembrana.
Ananging yen kok takoni, gek rasane kaya apa, sajroning sekarat kuwe, aku ora bisa kanda, awit wis lali tenan, iya mung layu kayapu, tan kena kinaya
katon dobel jangkah saka wutah ing waktu liya UK ekonomi katon dobel jangkah saka wutah ing waktu liya
Masa depan is looking luwih apik kanggo Inggris manufaktur sarta, karo pesenan buku ing Juli ing sing paling kuat supaya adoh taun, miturut menyang survey long-mlaku dening Confederation wong British Basa Industri.
Ing ONS dadi pambuka prakiraan saka GDP ana ing antarane pisanan dirilis ing Uni Eropa, lan adhedhasar partly ing kira data. On rata-rata, lagi diubah dening 0,1 nilai persentasi munggah utawa mudhun dening wektu owahan kapindho iki diterbitake rong sasi mengko, nanging ageng gerakane ora ora umum.
Sing bakal kaping pindho ing jangkah saka wutah ing kawitan telung sasi taun. Ing kawentar ing ékonomi Britania contrasts karo liyane Eropah, ing ngendi akèh negara sing berjuang kanggo tuwuh utawa sing macet ing resesi.
Bank anyar saka Inggris pangareping Tandhani Carney bakal welcome pratandha sing Britain kang ekonomi punika edging nyedhaki apa wis kasebut “uwal kecepatan”, utawa sustainable wutah.
Nanging isih kamungkinan kanggo ngadili sing perlu ekstra Ndeleng kanggo wonten, utamané karo negara iku tombol partners dagang ing zona euro ing banget kuwi wangun.
Resmi statistik, panutup mung bagean periode, wis liyane campuran, kanthi wiyar flat industri lan construction output lan kuwat layanan sektor.
Upbeat perusahaan warta minggu iki wis dikiataken pangertèn saka ekonomi ing mend.
Pub chain JD Wetherspoon ngandika iku kang nyepetake anyar lowongan Pub taun sabanjuré, mbantu dening swasana ati luwih antarane pelanggan, nalika pangembang Inggris Tanah wis nandur modhal 512 yuta kilogram ing situs pitukon wiwit April.
Bank ing Carney iki digunakake samesthine kanggo miwiti nyediakake rincian saka panuntun dhumateng wulan ing suwene kapentingan tarif bakal tetep kurang, ing gaweyan kanggo kasurung konsumen nyawisaken lan bisnis kanggo borrow lan nandur modal.
Sawetara Analysts panginten wutah ing waktu liya bakal dadi kuwat minangka 0,8 persen sawise senar saka buoyant survey bubar, kayata Jajak Pendapat saka Purchasing Managers.
Dibandhingake karo taun sadurungé, ing tingkat saka wutah wis samesthine wis kanggo mlumpat 1.4 persen saka 0.3 persen ing waktu kawitan. Sing bakal dadi paling cepet nambah wiwit awal 2011.
“We are ngiro-iro sing kabeh papat judhul saka sektor ekonomi – layanan, industri, construction lan tetanèn – ditambahi sak Q2, kang bakal dadi sing pisanan iki wis wonten wiwit 2010 Q3,” said ngirit ing Investec.
Konsumen, a engine tombol saka Britain kang ekonomi, sing perking munggah banget. Padha liyane optimistis ing ekonomi saka ing sawayah-wayah wiwit April 2010, minangka diukur anyar konsumen indeks kapercayan dening pasar peneliti YouGov lan Pusat kanggo Ekonomi lan Business Riset.
Britain kang ekonomi sing mbokmenawa ditambahi luwih cepet ing waktu liya saka ing kawitan, mbantu dening akeh kapercayan antarane konsumen lan perusahaan pratandha sing wis siyap kanggo borrow lan nglampahi liyane.
Resmi statistik amarga metu ing 0930 BST ana sing samesthine kanggo nuduhake yen wutah teka 0.6 persen ing wektu kanggo April-Juni-dibandhingake karo waktu sadurunge, miturut polling Reuters saka ngirit.
Category: Google News Tags: UK ekonomi katon dobel jangkah saka wutah ing waktu liya ←
SULUK DUMUNUNG ING SITI | alangalangkumitir
Wonten wirasaning ngilmi, yugya samya kinawruhan, tata malige kitabe, dene ing janma kakathah, kang samya ginuronan, nguni asale karuhun, saking Carebon nagara.
Ingkang pinurwa ing kawi, kang ngaran bumi mandurat, aneng jajantung
iku jarene kang mulang, bumi mas nita ning ngotot, bumi ing ngeni punika, ing daging lenggahira, bumi sampurna ing wujud, bumi suci kalanangan.
Wonten kang / winuwus malih, kalipahipun ing Ngallah, wujud ing manusa kaot, sajrone anemu basa, wolulikur punika, riningkes malih puniku, dadi basa tigawelas.
Kang dhimin ingaran bumi, ya iku lintang lenggahnya,
Wedale ing cangkem mami, marmane amung angucap, ingkang tetep pangwasane, karyane duka kewala, iku jare kang mulang, kang serakah mangan turu, sebute angudubillah.
Geni lungguhe ing daging, nyawane kewani rannya, aneng pupusuh pawore, inggih nepsune amarah, iku kamulyanira, malaekate puniku, Mingkail ingkang nganama.
Wedale saking ing kuping, penggawene amiyarsa, ingkang kuwat pengwasane, i/ku jarene kang mulang, kerep dadi jaruman, punika kamulyanipun, sebute astapirollah.
nenggih malaekatipun, Ngijrail kekasih Ngallah.
Lenggahireng netra kalih, penggawene mung tumingal,
Wedale saking ing kuping, penggawene amiyarsa, ingkang kuwat pengwasane, iku jarene kang mulang, karep dadi jaruman, puniku kamu/lyanipun, sebute astapirolah.
Wedale ing grana kalih, ngambu-ambu pengwasanya, ingkang ngekas pengwasane, iku sira angimana, kang becik lan kang ala, anadene sebutipun, mung yahu-yahu kewala.
Kang ngarannya warah-mani, lenggahe sungsum punikia, Aruman malaekate, amimbuhi penggawenya, iku kang ngasung murah, ing pangrasa wedalipun, iku sira kawruhana.
Nyawa rabani winarni, lenggah ing kulit punika, rohani malaekate, penggawene sir punika, dhatengaken pengwasa, wonten kalih kang winuwus, nyawa nurani winarna.
Lenggahe napas puniki, karyane lumaku ika, amadhangi pangwasane, nyawa ilapi punika, aneng jajantung punika, nyatakaken karyanipun, ngideni pengwasannya.
Malaekate winar/ni, Amlatulngarsi kang nama, wonten winiraos mangke, kang nyawa kudus punika, aneng ngutak pernahnya, anucekaken puniku, kang gaib-gaib sadaya.
Dat mulya lenggahireki, ing Suksma jati punika, gawene anganakake, anenggih kang nora nana, pengwasanipun mulya, wonten malih kang winuwus, urip langgeng ing
wuwulu punika, amimbuhi sakabehe, amimbuhi ing sajagad, iku aran kiyamad, lan aran
ana pinangeran, datan ana amangeran, kang wit maring siji iku, luwih maring siji kita.
Uwit maring mulya dhingin, iya mulih maring mulya, kang nguwit maring nguripe, iya mulih maring gesang, kang nguwit maring Ngallah, iya mulih mring Hyang Ngagung, kang nguwit saking Pangeran.
Mulih mring Pangeran malih, iku jarene kang mulang, kawruhana sejatine, puniku tutur manira, sami den-kawruhana, basa santri ingkang luhung, salamet donya ngakerat.
Kang ngaran basa sawiji, puniku jenenge gesang, basa ya iku tegese, iya rasa
nyawa nabati, marang nyawa kewanika, kang nyawa mangke merade, marang jasamani punika, iku den kawruhana, merade jasmani iku, maring rohkani punika.
Wonten caritanya malih, dipun-sami ngawruhana, merade sungsum parane, maring jajantung punika, merade jantung
mulya, merading ngurip puniku, dhateng rupa kang minulya.
Merade ngurip puniki, dhateng rohkani punika, sami ngawruhana mangke, punika kang / ngaran janma, kang wus putus ing rahsa, punika kang ngaran kubur, iku sira kawruhana.
Punika carita malih, kang ngaran jaman ngakerat, ingkang pundi sejatine, lawan ingkang ngalam kuwah, dene selamet ika, sajroning dheg amun-amun, puniku kang ngaran kuwah.
Kang sentosa iku ugi, iya iku alam kuwah, kang sampurna ing ngajale, napsiyah salbiyah ika, mangani maknawiyah, nabadi nurani iku, napas lan kulit
embunan, makam baka lenggahipun, ing jajantung ingkang mulya.
Samak album wayang kulit Anggada Duta déning Ki Timbul Hadiprayitno
Ki Timbul Hadiprayitno (lair ing Bagelèn, Kabupatèn Purwareja, Jawa Tengah, 20 Mèi 1934 – pati ing Bantul, Kabupatèn Bantul, DIY, 10 Mèi 2011 ing yuswa 76 taun) iku dhalang kondhang sing isih ngugemi pakem pedhalangan, khususé pedhalangan gagrag Ngayogjakarta.
Dhalang kelairan Bagelèn, Purwareja iki mung lulus Sekolah Rakyat. Wiwit cilik Timbul seneng wayang. Dhèwèké meguru karo akèh dhalang, ing antarané ya iku Wiji Prayitno (bapaké Hadi Sugito), Kasmono, Gondo Margono, Bancak, lan Nartasabda.
Dhalang iki pinter ing sabetan, caturan, lan lakon. Sing paling asring ya iku lakon-lakon banjaran, ya iku lakon wayang sing nyritaaké lelakoné sawijining paraga seka lair nganti mati. Timbul uga salah sijiné dhalang sing bisa ngruwat.
Ing babagan sanggit (gawé lakon dhéwé), Ki Timbul wis gawé sawetara lakon, ya iku ing antarané Wahyu Harjadah, Wahyu Kembang Slombo, Wahyu Panca Purbo, lan Wahyu Mustika Haji.
Kapinterané ing pewayangan nurun marang putra-putrané. Ana enem sing dadi dhalang.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.36, 11 Maret 2016.
OberbayernDipl Ing in MaitenbethDipl Ing in EdlingDipl Ing in FraunbergDipl Ing in IsenDipl Ing in Kirchdorf bei Haag in OberbayernDipl Ing in BabenshamDipl Ing
Comments	RUBES LAN NGENES IKU GINAWE DEWE
Utang lan mutangake iku bisa uyuda marang katentreman, yen entuk utang lega atine sanalika rumangsa ditulung yen bisa ngutangi sanalika bungah tetulung, nanging batine golek untung mbuh apa kang bakal dinunung.
Manungsa yen arep tentrem, yen bisa aja utang lan ngutangake, marga yen arep ngutangake iku ing batin wis duwe was-was, wis digagas-gagas kongsi memet-njlimet, wasana kedadiyane ditulungi ora wurung dadi komet, iku bisa ora slamet. Sang saya suwe dadi padu, loro-lorone pada nesu, malah-malah dadi satru, iku anyudakake rahayu.
Yen wong kang utang iku ora bisa netepi janji, iku banjur kurang pangaji, marga nyulayani janji, nuli kawistara yen ora duwe pengaji. Mula iku kudu tepa slira, rikala semana kelara-lara, ana manungsa utama kang paring tetulung, nanging aja males mbingung, malah-malah males mentung, iku tindake wong pengung akeh-akeh manungsa kang sungsang-sungsang iku aran tiyang iku senenge yen mung oleh utang, ora ketang dol wirang meksa nyandak utang, ing batin yen liwat arep timpang, iku ing tembe ora kinasih ing tiyang, wusana kesurang-surang.
Mula aja pada jejuluk tiyang (saka) kang tansah luru momotan, iku ing tembe burine abote disangga dewe. Elinga yen manungsa iku kang den arani papak nanging ora pada, iku pada nduweni wadah raja kaya (kedonyan) dewe, wis ana takere miturut gede lan cilike pepancen, dene pada diupaya niku mung reka daya
becik-becik, iku ya isih jeneng lobor kang subur. Mula itungan wong kuna iku mbanjur ana paribasan babat, bibit, bobot, bebet.
Babat-bibite, iku wis ora kena diselaki, dene kasunyatane wong dadi lurah iku jare sok ketiban pulung, iku yen digagapi ya isih babat-bibite wong lurah (pemimpin).
Saiki yen digagas saupama, kita iki dadi Kepala Kantor kabeh, utawa dadi Presiden kabeh, sapa kang bakal diprentah ? lan sapa kang bakal nandur utawa macul ? Saupama dadi kuli utawa tani kabeh, iku sapa kang arep dijaluki paeguh ? Mula bocah-bocah kabeh sinaua pegaweyan kang warna-warna wiwit kasar kongsi temekane alus. Sebab saiki jaman maju nanging ora kena yen mung ngarep-arep saka pucuking potlot bae iku
kantor kabeh, apa peprintahan bisa lumaku ? Mula iku ana babat lan bibit-bibite. Dene yen bibit lobor iku kurang trima nglunja-lunja supaya dadi lubis, iku dadine ngiwa utawa nyimpang saka patokan, ika banjur nggege (kasusu) mangsa, iku ing tembe mesti gela (kecuwan).
Dene manungsa ana kang dadi pangkat harkat drajat iku bisa uga ana babat lan bibite, turunan darahe (brayate) wong adi, mula kasebute Rahaden, mula kasebut Priya-priyayi Roh kang Edi, iku kang natuk supangate para Ratu kang ngrungkebi tanah wutahe, kang makmur apa kang tinandur bisa tukul kanti subur.
Dek jaman pecahe perang Kanjeng Pangeran Diponegara iku ora beda karo jaman
Mula iku ana babat bibit, woh kang kebanjiran anyut keplaut, saiki lagi bae arep pada tukul wiji kang apik. Mula yen kemeren marang kabegjan liyan, iku bisa dadi kasengsaran, mbanjur nyandak utang, utawa ngutangake iku marakake dadi rubes ngenes. Dene yen pancen niyat tetulung yen ngutangake aja ditagih, mengko yen pancen watak Priya-satriya, rak hiya dijujugake yen wis ana.
PEPENGET : sing sapa wis oleh petulunganing liyan, kudu diwales kang kanti gawe seneng, wis wajibe yen nyilih kudu ngulihake kanti apik-apik amrih ora gawe serik, supaya ora gawe rubes lan ngenes,
tulung podo sedulur utamane babagan utang memang kudu diniati maringi sodakoh dateng sedulur sing mbutuhaken.
pancen saiki jamane podho rumongso.rumongso nduwe pangkat kanggo nyikat,rumongso nduwe jabatan, kanggo songah sesongaran,rumongso nduwe posisi kanggo ngapusi,ing jaman iki sing temen dianggep aneh lan lucu,sing jujur podho ajur.sing tukang njarah podhombruwah.
December 29, 2009 – 9:01 pm ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi…
Ana analogi ngene: ana bis sing kebak penumpang meh wae njegur jurang, jalaran sopire kurang pengalaman. Ngerti gelagat kaya ngono, kenet sing manggon neng sandhinge sopir mencolot nyekel stir, Alhamdullilah slamet kabeh.
Weeeeladhalah, sang kernet malah dirasani. Jare sok pinter, jare anu lan anu. Heh, kok ra rumangsa yen penumpang edan kuwi wis utang budi marang sang kernet.
Lha yen kaya ngene sapa sing salah, kernet sing kegedhen rumangsa sok isa, apa penumpang sing ra rumangsa?
mbok menawa ya bab rumangsa bisa iku sing njalari gedung-gedung saya panas hawane lan …..isih akeh
Wah, mantep tambahan critanipun Pak Kidhal. Kulo malah dereng nate mireng bab latihan bedil2an laskar TNI di area Sambongan.
Sabenere menawi wonten wekdal pengen sowan Mbah Paidjan, sesepuh Sambongan ingkang taksih sugeng. Piyambakke mesti kathah nyimpen crito bab Rawa Sambongan, ingkang mboten
banyolan.Monggo kula aturi midangetaken sinambi leyeh-leyeh.Ki Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 1AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 1BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 2AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 2BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 3AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 3BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 4AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 4BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 5AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 5BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 6AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 6BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 7AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 7BKi
Campursari Gunung Kidul - Album Pilihan I Sunyahni
6. Potretmu7. Resepsi8. Saputanganmu9. Tak Eling Eling10. Wuyung
Editor	27 Oktober 2008 at 11:55 am	Wakakakak. Nuwun sewu, Ki Dhalang yang lucu.
gudhe ya, Pak Dhe gak bisa manggihi. Sugeng riyadi
gayeng gicu lho, Queen!Oyeeee………………..
inu	24 Oktober 2008 at 3:23 am	Nyuwun sewu Ki Dhalang
Sak derengipun, kawula ngaturaken sugeng riyadhi, nyuwun pangapunten sedaya kalepatan.Mumpung taksih wulan Syawal.
Kala wingi, sak derengipun wangsul perantauan, kula mampir wonten dalemipun Ki Dhalang. Berhubung panjenengan waonten acara, dados mboten kepanggih.
Kulo namung manggihi Mbah Pantes kalian Bu Dhalang.
gombels	21 Oktober 2008 at 11:00 am	sugeng dalu
enak e piye cik sulang iso maju?
gobang	20 Oktober 2008 at 5:33 pm	ga oleh ngamuk rekkkkkk….. podo2 cah sulang wong sulang kudu tetep jogo roso seduluran, energi ngamuk e di gawe liyane…. cik iso bangun sulang dadi luwih maju…
piye nek ki dhalang gawe crita sambung æ….
dusone	17 Oktober 2008 at 3:40 pm	Kagem pak dhalang, mbok nek saged rekomendasine ingkang nomer 5 diijolke dados nomer 1.dadi sg utama
ndhelik maneh wae. Piye co? Setuju????
Mas Dwi, iki rahasia lho, ojo kondho-kondho yo? masiyo iki ning blog, tapi yo kudu tetep dirahasiakan. Ngene lho, udut jarum 76 sak eler mau bengi tak potangke lho!
tentrem, sinau utawa nyambut gawe ya tambah semangat, gangsar rejekine, lan lancar jodhone.
Jejak-jejak Sejarah Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Raras sing sesinomira / anenggih purwaning wiwit / denirarsa ngrakit basa / mas kawining wulang ngelmi / aksara pinrih dadi / mamanising
galih / ingkang samya umegsa / rosing rasa linuhung / ingkang mangka bebuka / Balsorah praja linuwih / abebisik maha Prabu Abdul Jalal.
maring para wadya / miwah asih pekir miskin / wadya sih lulut sutrisna / sumungkeming lahir batin /
wonten sajroning pura / ing wau nuju marwngi / bakda salat ngaseri / lenggah lan garwa myang sunu / mungging emper paningrat / putra nata mung sawiji /
Kang supadya raja putra / jenjem mring trap kukum / ngadil / nadyan tumrap putra / ywa kongsi bauka
ambeg sih / paramarta ambeg sandu / tuhu musthikaning rat / jumeneng bagenda aji / sabar enget tur tebih ing pancabaya.
Mangkana andikanira / sang prabu marang ing siwi / sarip Mail rehning sira / mengko wus diwasa kaki / sedheng reh
nyimpang / saking parentah ing widi / kanthi rasakna kang nyata / kanggo sehing donya akir / iku guyuben yekti / kulup bisane
sasedyanira / yen wus lebda nuli kaki / dadekna padha sakala / haywa sandeya ing galih / yaiku kang sayekti / pusakaning ngelmu luhur / kang langgeng datan rusak / donya akire ya urip / iya iku urip ing sanyatanira.
Awit kita iki nyawa / ing guna singgih / kabarayan panjang yuswa / nanging tan wun tekeng pati / kabeh iku mung nyilih / kewala dadi puniku / marma ing uripira / parlu ngupaya angelmi / ingkang muksin kamulyaning sangkan paran.
Yen wus antuk kawruh nyata / nuli ngupayaa kaki / marma kang ayu utama / tan sedheng tindak ing krami / suci setya inglaki / kang tetep agamanipun / kang magsih rara kenya / lir reh ingkang wutuh magsih / sokur-sokur antuk jodho nunggal bangsa.
Trahing ingkang asalam / putus tur sugih pangerti / sanadyan neng asli dosa / eger setya warna peni / kang baku islam yekti / datan sulaya ing kalbu / iku jatukramanta / tetep madhep mring Hyang Widi / iku kaya adoh ingkang sambikala.
Kulup iku kalakona / ing endi enggone keni / yen wus apsah ing samangsa / tan susah rinengga dadi / sarip Mail turnya ris / dhuh rama miwah jeng ibu / kawula
setyanta kaki / amung yen wus antuk papan / kang prayoga iku kaki / praja miwah ing ardi / anulisa atur / slamete
mengko jenengingwang / mung paring isarat kaki / busana miwah picis / kanggo sarana lumaku / iki rong
wanci mumpung enjang / maringi kerdyatireki / ywa nganggo walangati / mengko gek kepriye mungguh / ngono kae suniki / kang mangkana tokitna sajroning driya.
Yya mandeg tumoleh sira / dipunpasrah ing Hyang Widi / dene tetep
lampahireki / nata lan garwa saklangkung / nangnang marang ing
katon iku ana / walangar munggul pas pati / pantese iku kusir / kang darbe langgar jalma nung / mara sira takonna / sarta minta rerem dhain / tur sandika kusir angandhegken rata.
Kenek lumampah dinuta / kapanggih kang jagi kori / kenek aris atetanya / Ki Sanak tanya sun iki / ngriki dhukuh ing pundi / lan sinten
ngrangkep dadya kyai / paguron santri desi / wangsul sinten dika bagus / utusan pundi dika / dene prapta wanci mahgrib / dhuh Ki Sanak paran
Samail / Balsorah pinangkanipun / yen pareng lurah dika / nyuwun tulung rerep ngriki / reh punika
nuli / ladekna lan nyamikan / yasa ananipun / ing desa adoh nagara / krana Allah sumanggang gerha ngrahabi / tan susah abageyan.
Uger sampun kasanggih basuki / gih punika nyataning rajarja / yen rembagan sae mangke / suwawi wedangipun / dipununjuk lan dhahar nyamik / kacung padha mangana / lan dhayohmu iku / santri kusir kenek tanggap / wusnya tuwuk Ki Pangulu ngandika ris / dhuh angger kula tanya.
Nama sinten pinangkanta pundi / turut wana ngupados punapa / wus angsal punapa dereng / sang ywanjana umatur / kula santri nama pun Mail / saking nagri Balsorah / nedya pados guru / kang sekti lan mandraguna / nawung krida sambegana prameng kawi / prawira sastra.
Ki Pangulu angandika ris / dhuh anak masrah mangsa wonten / guru kang genep kawruhe / wolung bab kang kadyeku / dhusun malih sageta olih / nadyan jroning praja / kados tan pikantuk / awit jaman sapunika / guru dhukun pujangga ingkang netepi / wajibe wus tana.
ugi wonten yen dipun petani / agumpulken sujana sarjana / karigen praja desane / yen sampun saged guyup / dipundangu ngriku manawi / saget angsal katrangan / kang mirit lir wau / yen tan makaten tan angsal / kula tanggel bilih boten trimah kedhik / pasthi tan pantukan.
Mail legeg duk mireng denya ngling / ngunandika sajroning wardaya / baya bener tutur kiye / layak jeng rama prabu / gone dhawuh jajah prajardi / ngupaya pra pandhita / tekan guru dhukun / iku karsane supaya / angimpuni pangawruh saking sathithik / yen wus lawas sampun.
Ki Pangulu waskitha pasmoning / adhuh angger sampun wancak driya / yen temen-temen karsane / tamtu saget kacakup / ing nrimaa saking
Ki Pangulu angres welas asih / mring sang Mail dene bisa ngrasa / bener lupute karepe / tan pisan ambeg digung / sugih pinter tur banda wani / lan darah ing narendra / ibu saking ratu / rumangsa padha kawula / mung srengate
saduweke wong busuk / dhasar desa adoh berbudi / yen angger wus pracaya / mangke lingsir dalu / kula wejang kawruh nyata /
Mail matur dhuh rama kiyai / rehning sampun rampung wulang tuwan / kang mring praja lan kerate / mangkya mba nyuwun tuduh / anggen kula yun palakrami / dhateng pundi purun / praja napi dhusun / sampun kantos katanggelan / Ki Pangulu mangsuli bilih marengi / kula darbe sumitra.
Pangkatipun ngandhap ing Bupati / nanging mlarat sabab sarwa dremba / bagus Ripangi wastane / punika darbe
magsih sunthi kenya / mring agama mungkul / kula jawabe manawa / dados jodho yen tan pareng sampun serik / yen pareng sampun suka.
Awit kula mung dremi ngrembagi / dados boten wonten kang kawasa / kita wayang upamane / tan wenang milih andum / Mail matur leres sang yogi / bilih sampun prayoga / kula nyuwun dhawuh / Ki Danajati lon nabda / kula damel serat sorongan rumiyin / punika kados warna.
Punika ger serat sampun dadi / kabekta pun kacung kewala / sarenga raden lampahe / ananging dhatengipun / wonten ngriku kacung rumiyin / anak mas ngantosan / wonten masjid kidul / lamun den undang lajenga / ywa sandeya punika tandha wus dadi / rembag kula prayoga.
Mail sanggem angestoken weling / sigra pamit mring Ki Jatidana / wus kari lan mangkat age / serat binagta sampun / numpak kreta nunggil lan kusir / Mail ijen angganya / takocap ing wenu / gancanging carita prapta / kreta kendel wonten sakidul ing masjid / kacung mandhap priyangga.
Nulya sowan mring raden Ripangi / matur kula nuwun sowan kula / kautus rakanta raden / Kyai Ageng Pangulu / kang rumiyin
Dyan Ripangi ingkang ampil adil / angrampungi prakara rukunan / wiyosipun kula raden / mila mba kusung-kusung / atur serat bilih
Kula tanggel saenipun pasthi / gambaripun sare lawan serat / manawi wus mami ceceg / kula atur panjurung / satus ringgit minangka tali / tulus sadaya garwa / titi pun pangulu / Danajati ing Dhadhapan / dyan Ripangi rampungnya
Dhuh inggih rama ibu / ing sakarsa gih sandika ulun / reh wanadya sayekti kedah nglampahi / sadhawuh ing rama ibu / punika sasat Hyang Manon.
Paran gen amba mingkuh / mila inggih sandika sadhawuh / inggih sakit sandyan praptaning lir pis / tan pisan mingkareng dhawuh / sumangga sakarsa dados.
Wau sang jagsa sampun / anampeni turing
Angger padha rahayu / praptanira ana ing warsengsun / neng dhawapan apa ta sira wus lami / sang Mail ing ngaturipun ing pangestu sang kinaot.
Lamun andika dangu / neng Dhadhapan saestu wus dangu / prapta kala mariki inggih antawis / kyai inggih kawan tengsu / sang Ripangi ngandika lon.
Dhuh babo wong abagus / apa sira wus wikan rayimu /
aturipun / kula inggih prasaja / inggih seneng maring putranira ki / dyan Ripangi sukeng kalbu / myarsa ature sang anom.
Wau andikanipun / yen mangkana yogyanipun kulup / dhuh ngasokna neng jro panti / lan dasih ta kalihipun / kenek kusir dimen ngaso.
Pondhok Angepong kidul / sang ywanjana sandika wus mundur / mring pondhokan ing sarowangira kalih / duk wus
anyantri / neng daleming jagsa wau / rembagira sampun dados.
sampun dhawuh / maring para abdi miwah warga sami / busekan angrakit tarup / sinipem tana weroh.
Tan kawistareng semu / raden jagsa lamun karsa mantu / anjawi mung warganira ingkang nunggil / karsanya sang jagsa wau / magsih kinaryan wawadon.
Ywa nglingsemi yen wurung / wus karaos tan eca tyasipun / ananging ta darunannira tan dugi /
mring garwa datan kawijil / wit mung myarsa warta wau / ing pribadi dereng anon.
Tinitik solahipun / putreng Jagsa badhe garwanipun / pandus katon sirna sarining kenya di / tansah mangudi sang bagus / kanyatahaning
Sajatinira sampun / anglampahi sedheng saba dalu / karembang sari lan dasih pribadi / saben temon tana wruh /
tingkahnya sang ayu / dahat merang sang wiranom.
Datan cipta setuhu / ing lakon kang kadya punika / osiking tyas dene teka nora ngipi / yen sang dyah sedheng trapipun / kodhengi tyas sang wiranom.
Osiking tyas sang agung / lalu tilar kesah angelangut / pedah apa wadon kang wus tindak musrik / mungkir sing panggawe ayu / laku jina sakgonenggon.
Nanging sang dyah tan weruh / kawenangan lalampahanipun / sarip Mail gupuh denira manggihi / kenek kusir dasihipun / winangsit saliring
gupuh-gupuh nitih ratanipun / enggar-inggar sinambi aplesir-plesir / Mail lawan kusiripun / mung pethi tansah ginen wong.
Mangkana enjingipun / dyan Ripangi tindak pondhokipun / wit wus nampi saking turing dasih jagi / bagus Mail ning sing dalu / Ripangi langku sumedhot.
Dyan Jagsa dahat tungun / yen estu wahanis duk ing dalu / gya jumeneng tindak pamondhokan nuli / ywanjana ing dunungipun / wus satuhu datan katon.
Den gledah tuhu suwung / bagus Mail lan sarowangipun / dyan Ripangi sungkawa nyipta tan dadi / apa baya sababipun / dene lunga datan padon.
sinugmeng kalbu / wus kadhadha surasaning tembung / sarip Mail saklangkung anuhun aglis / mila nis ing dalu-dalu / tan pamit saking tyas kobong.
Ing ngandharken sadarum purwa madya / ing wasananipun / milamba anis lunga don ping wengi / saking tan sabiling kalbu / awekasan trimah lolos.
Dene arta tur atur / saking kula ujut dinar satus / ringgit kuning sumngga wus rila mami / mugi kaagema buwuh / puwranta ingkang
iku / sapanten semung den theplok.
Mimirang tyas saklangkung / mring wong tuwa iku
mundur / lolos minggat saking dalemipun / medal kori bebutulan ingkang wuri / ngulari putra tan
putra saking sru isin / dene ing lolosipun / sang dyah angasmareng lakon.
ngandika ris / maring putra sang lir retna / dhuh dhenok ngadhepa kene / iki ta sadulurira / kang lagi nembe prapta /
tumuli / nanging gelane ing cipta / wit dyah tan methuki tyase / Sayit wruh semuning netya / lamun Mail kasmaran / enggal denira adhawuh / mring putra heh ra enggal.
Ngrakita sesuguh nini / iku sadulurmu lanang / kang mentas lelana suwe / banjur ladenana sega / sandika Marianah / inggal medal saking ngayun / Ngabdul Ajit langkung
becik kok simpeni kulup / Mail tan langganeng karsa.
Tan dangu bujana mijil / prasamnya adhedhaharan / sarampungira linorot / Mail pinaring pondhokon / ana sajroning langgar / kuwuwusa dangunipun / sampun wonten tigang candra.
nira / wus lami antawisipun / dereng atut kang pangantyan.
Kang dadya mula Sang Dewi / saben pinaran renggana / datan anut ing kesane / dahat emeng sang wanjana / ciptaning wardayanya / wus lami antawisipun /
anggara kasih ulun / kesah sing wisma tirakat.
Punika anggara kasih / mula nuwun rilah / karilana amba
ingsun iki / samengko nora kuwasa / amengkoni maring kowe / awit ing saiki sira / wus winengku ing priya / nalika sira sih timur / ingsun kang darbe bubuhan.
Balik samengko wus krami / iya iku garwanira / kang majibi mring sirangger / Baba Biyung mung sadarma / saiki nora wenang / becik pamita garwamu / yen pareng ing mangkata.
Nanging lamun tan marengi / sira nora wenang megsa / awit wong wadon darbeke / mung sumarah maring priya / Sang Dyah manembah mentar / lajeng mareg garwanipun / prapteng ngarsa sila nembah.
Dhuh Kang Mas panutan mami / kula sampun pamit Rama / nyuwun rilah dalu
inggih kinen mangkat / jeng Rama nyarah kemawon / Sang Mail lon ngandika / dhuh mirah woting driya / lamun mangkana wong ngayu / iya apa sakarsa.
Pun Kakang nora malangi / nanging ta pamintaningwang / mengko sira mirah ing wong /
kepingin lelungan / runtung-runtung lan sira / mring ngendi ratuning ratih / mengko karsanta / pun kakang atut wuri.
Dyah wacana mesem sarwi angujit / nanging batin Sang Putri / langkung singkelira / Kang Mas pangeraningwang / saestu langkung prayogi / menggah
Naning wonten cacat geng atasing lampah / punika awit saking / nguni duk kawula / mangkat arsa tirakat / pun Bapa gadhah ngeling / lamun kawula / tirakat sampun mawi.
Rowang awit badhe badharak sedya / ingkang kelangkung ening / mangga gen kawula / tirakat tan punika / kantun sang anggara kasih / ngajeng punika / badhara qwel yekti.
Ewa dene yen Paduka karya badhar / ngudhari cipta ening / amtan ngrasula / estri kapurba
mutunga garwaningwang / mangka durung karonsih / yen wis watara / ana ing telung candra / datan arsa mamareni / wus sedhengingwang / wenang ora
tindak prayoga / Mail kari anggara / ngentosi neng pojok puri / nhandhap ron kroya / ing wandi sirep
saranta / kaya wong nembe pirsa / garwa napda dhuh gusti / sangking wus lama / tan tunggalan sing dewi.
Lah pagene sun anti lami tan prapta / ewuh apa dhuh wong sigit / sang Gandarwa nabda / saweg dadosi wisma / kagem siram kang retnadi / sigra binanta / mring
garwa / wus wanci bang-mbang wetan / meh padhang tanana mulih / lah apa baya / kang dadi sabab iki.
mung munajat sang Mail / mugi Hyang kang Murba / Misesa Urip kita / Gandarwa lawan sang dewi / ywa bisa lunga / yen ulun dereng prapta.
kakang adhi karo / ingkang tuwa Sakarjan wastane / ingkang anem awasta Sakarji / wau jin kakalih / sami yogyanipun.
kalakyan winaris sakyehning / barange mung kari / panah pedhang dhuwung.
Yeku kang sami dereng winaris / wit sami pakewoh / teka banjur gampang pambagene / nora kaya pusaka tri iki / angel timen adhi / iku pamanipun.
Durung ana ingkang andarbeni / ge kapriye mono / upamane keris mring kowe / ingsun ingkang darbeni jemparing / loya isih siji / Sakarji ris muwus.
Kakang mas yen paduka nyondhongi / sarehning lelakon / punika wus dangu antarane / yen kapareng bok sumangga sami / angupaya adil darapon glis rampung.
Lamun mboten makaten sayekti / sawarsa tan pedhot / tansah amung ubengan slawase / ingkang rayi aris nauri / ingsun iki yayi / sayekti mung nurat.
Naging ngendi gone golek ngadil / Sakarji turnya lon / datan tebih inggih ngriki bae / lah punika wonten jalma inggih / sangandhaping uwit / gayam thenguk-thenguk.
Bok punika saget amutusi / Sakarjan nabda lon / o adhimas manungswa maneh / bakit ngedum nadyan ingsun iki /
kok bakit / prapta jro wanadri / kang angker kalangkung.
Yen busuka datan prapta ngriki / ing ngenu kemawon / tur kadhangan wus entek kuwate mangkana punika dumugi ngriki / tandha yen winarmi / enenging ing kalbu.
ingsun iki / malah nedya becik / yekti ing karepku.
Sang ywanjana amangsuli aris / heh sireku karo / jinis apa prapta aneng kene /
nganggo-anggo / nganggo gelang kalunge mas kabeh / lamun dudu manuk apa ta jin / praptanira ngriki / heh apa
sadermi / amiminta ing sih / kakang pitulungmu.
Muga-muga legaa ing galih / maring ramaningong / ingsun iki nalika biyene / nusul bapa marang ing jeladri / jer wong tuwa mami / magsih neng jro kukum.
Luwarira kurang sewu warsi / dadi dhawuh mringwong / barangira kinane bage kabeh / wus kawaris ingsun lan si adhi / wus kalakon sami / sun edum sadarum.
Amung kari pusaka tri iku / kang magsih pakewoh / durung ingsun waris awit angel / salawase tan bisa nyeplesi /
tanggap manisi wacana / heh jim pusakamu katri / apa padha darbeni kasiyat prabawa langkung / sarwa tri rupa apa / lan saiki
linuwih / kabeh iku linuwih / ampuh yuwana setuhu / kalamun kango medhang / ing sagara miwah bumi / sapepitu kang pasthi rengka sadaya.
Sipanah mangkana uga / kasiyat padha lan keris / mung si pedhang iku beda / tan darbe ampuh ananging / sing nganggar pasthi / bisa mabur kaya manuk / bisa ngambah gagana / padha bae
ati / yen sira andhangani / ngedumken pusakanipun / mangsuli sang wanjana / heh karo ri ningsun ejim / pamintamu iku uga ingsun dhangan.
Sunlakoni ananging ta / upama pangedum mami / mau durung kabeneran / sira karo haywa runtik / awit ingsun dudulit / kapindhone awak ingsun / lagi bingung pribadya / yen pangedum mami / samengko wus sira gep luwih prayoga.
luwih / Sakarjan iku kang tuwa / pantes pusakanta keris / dhasar eluk respati / luwih kasiyate ampuh / Sakarji sira mudha / pantes nampani jemparing / uga ampuh lan kerise nora beda.
Tur padha paring Rama / dene pedhang kang darbeni / iku pantese mung ingwang / awit ingsun ingkang maris / dadine nora luwih / iku yen pamikir ingsun / kaya
sampun kaleresan / paduka kang tampi keris / kawula kang jemparing / kakang Mail pedhangipun / sumangga kagaliha /
bagus Mail / atampaa pedhang gupuh / rehning wus wajipira / tan liwat iya saiki / tampanan kelawan sukaning driya.
ingsun / tan luwih benjang sira / kalamun nyandhung prihatin / ingsun lurua ganti tulung mring sira.
Wasana rehning wus rama / lan wus rampung kang wigati / ingsun kakang rilanana / lan adhiku arsa mulih / dene
dene kang kasat mata / wau jatine puradi / patilasanira kangjeng Nabi Iskak.
nanging jrih nglangkah ana / pager bata awit saking / kabeh kupeng tinulis asma jeng Iskak.
kidul wonten kori alit / kadya wus lami mati / pinepet oyoting kayu / elor wetaning wisma / ana lawang maneh mati / wangun lawang kabeh
asmanya kangjeng Nabi / Iskak kang maksih kadulu / kakencenganing cipta / keh ingayot oyot sami / binabatan dening sang wanjana tama.
Enggal denya narik pedhang / keh ingoyotan babati / kang gubet gapura bablas / kang kumliwer kabeh tapis / binuka ponang nori / gumerot seret saklangkung / saking lami tan menga / pinegsa tan dangu keni / wus sing menga jro
jejer katri / sang wanjana aniti rengganing pura.
Gedhong kidhul kang pracima / enggon praboting prajurit / manca warnane kaneka / pedhang jambeya lan bedhil / garanira wus gripis / saking langkung lamenipun / panamung ta nira / kang magsih wetah kaeksi / sigra ri ywanjana nenggah marigsa.
Maring gen gedhong sandama / kaliyan gedhonging mimis / atusan matumpa-tumpa / gedhong kang wetan pribadi / binuka katon isi / sakehing sandanganipun / prajurit kang paliyan / kathok kethu lan kelambi / bulu ngulularing pegsi dhandhanggula.
Langkung suka sang wanjana murti / mulat marang rengganing pura ya / gya manjing gedhong keringe / kang kilen binuka wus / katon isih keh ing picis / salaka myang kencana / kongsi tumpuk-tumpuk / wusnya rampung pamrigsanya / gedhong ingkang madya iku kang kaeksi / isine kendul kebak.
Lan bekakas miniman mepegi / strup anggur ingkang datan karam / mancawara luwih akeh / nulya kang wetan sampun / binuka glis isinya aming / bekakas meja dhahar / komlit aneng ngriku / piring saput prantinira / wusnya rampung mring gangsanira sang Mail / dulu gedhong salira.
Nulya tindak salebeting puri / ingkang sarwa kancana sadaya / saya ebat panggilihe / jroning pura kadulu / rinarengga mutyara tuwin / jumerut widuri lan / mirah retna dadu / meh ingaran tanpa cacat / dadya Mail karasan donya ngengeni / kadhaton
katiban uncal / nora bisa ucul / yen cinekel mancal-mancal / nanging kenceng tan bisa oncat si kancil / sanadyan karoncalan.
Sampun dangu sang ywanjana murti / denya lerep patilasan tita / kasup ening kamulane / sarta tan metu-metu / dangu-dangu sajroning
tinata / wus maring ametu / enget kadya wewentehan / mara sang dyah ing nalika den tumuti / neng wana wus tan kena.
Duk samana wayah sampun lingsir / sang wajana murti asembahyang / enggal cumlkorot udhune / ana desa kadulu / langkung suka sang
Wusnya rampung dangu denira nis / neng madyaning sela kumalasa / tyasnya dahat kasaryane / awit toyanireku / dahat wening asrep tan sipi / sendhangnya pinageran / ing pandhan ngrembuyung / sedhumnya kadi tinata / tur sendhang akeh minanyalit-alit / pating clurit katingal.
Sadangunya sang wanjana murti / apitekur neng madyaning sendhang / myarsa ana
Yen manungswa de ana ing ngriki / Mail inggal denya angupaya / ngubengi tepi sendhange / tan dangu wus katemu / mring kang sambat janma pawestri / glangsaran neng ngandhapnya / pandhan sarwi ngadhuh / sasambat mring kang
kene / apa ta karyanipun / dene ijen tanpa piranti / ing ngendi wismanira / wong wadon umatur / dhuh sang ambeg sudibyarja / yen dangu maring amba tiyang miskin / mila neng tepi sendhang.
Tanpa wisma awit saking miskin / ulun tinilar ing semah
tedha lan lakya mba / mila miskin sarwi anangis / angeses sambatnya.
Dene ulun ing wektu puniki / tanpa priman wit saklangkung sayah / wah karaos badan cape / osing weteng ulun / kadi-kadi ing mangke mijil / kata wus wah karasa / pegel
muwus adhuh gusti nyuwun tobat / priye ta sing lunga kiye / ngemis wus kongsi bedhug / teka nora amulih-mulih / dhuh-dhuh ya Allah tobat / bok ya gek dang metu / ing jero ngenteni apa / adhuh biyung tobat-tobat apa iku / thik nganggo mancal-mancal.
Srah bok uwis ta ger nuli lahir / aja suwe aku selak lara / adhuh-adhuh makel bae / kapriye Allah biyung / bok ya teka bapakne iki / apa ta nora krasa / kok gumun awanku / apa binadhog ing buta / Allah tobat kapriye bapakne iki / rasane tan kasaa.
Lo kapriye ta bayine iki / wong den dendenken dene nora / gelem lahir-lahir kiye / ah tobat adhuh biyung / nekat bae larane iki / kaya nora sudiya / manak kaping pitu / layak wong ragane tobat / baya kongsi
angandika sarwi marpegi / heh nyai yen sembada / eklas ing atimu / mengko sun tulunginira / kang supaya glis lahire jabang bayi / ya suwe laranira.
Nanging ingsun kudu minta jangji / lamun ing mengko atmajanira / metu wadon sun tukune / seket dinar mas wutuh / lamun uwis saguh sireki / nuli manapa enggal / sun paringi jamu / nyai aturnya
rinemet sinungken sigra / mring nyai miskin dhawuhe / heh nyai dipungupuh / usapen pulungmu ati / nyai trangginas
ijolipun / arta emas seket dinar / nyai matur dhuh gusti ingkang manawi / kapareng tyas paduka.
Ngentosan inggih sawatawis / dhateng ingkang kesah peparingan / rahaden aris sabdane / tan susah bibi ingsun / angenteni lakimu awit / selak kasuwen ingwang / sarehning wus dangu / baya ing asta rahadyan / dedel gayuh jumantara tan kahegsi /
bakit kabeh / marma pamrayoganingwang / saiki becik sira / coba wiwita sireku / angajidimene bisa.
Dhuh sarak pasuwan becik / haywa katungkul gulimpang / mundhak tan becik dadine / Sakrah Umi pasrangkara / inggih kakang prayaga / pancen kawularsa nyuwun / wulang sampun paduka.
Ngandika dhateng patik / sang ywanjana dahat suka / myarsa aturnya sang sinom / nulya
kapti / anut sakrehira radyan / wus watara ing lamine / rahadyan nuju lenggahan / lwan dyah umu Sakrah / Mail pangandikanipun / yayi woteng tyas pun kakang.
Sarehning sira saiki wus dewasa rembungingwang / ngupaya walinta angger /
mring manon / wuwusen ing enjangira / radyan sampun busana / angagem rasukanipun / miwah
matur alon / dhuh wonten karsa punapa / Gusti nimbali amba / dyan Sogelen ngandika rum / heh Sentolidin pyarsakna.
ingkang / ngulati talaga gone / wong papriman nguni ingkang / atmajane tinumbas / sang
Dhuh raden kula puniki / ana ing janma sangsara / tan wruh ing yayah renana / lajeng pinet tyang ngumbara / bagus Mail namanya / wit alit dumugi umur / pat belas warsa punika.
Rehning wus dewasa mami / ulun panarsa de ningkah / mila bagus Mail mangke / ngupadosi
arih / sang dyah wus binakteng tilam / miturut sakarsa raden / kutha bedhah mungsuh nengah/ wus sayah kang campuh prang / mijil sangking beteng sampun / lajeng siram sakaliyan.
Rampung pinondhong sang dewi / lajeng lenggah sakaliyan /
semah kawula badhene / kang ngupaya bapa kula / kinen maleni ningkah / lah sumangga raden gupuh / mlebeta benet kewala.
Yen kawruhan mesthi blahi / yekti pejah kalih pisan / kula lan andika raden / bojo kula mandraguna / yekti datanpa lawan / yen boten lan pedhangipun / tan wonten saget pawon.
Dyan putra mangsuli angling / sun tan ajrih mring lakinta / sun bedhile dhase bae / mangsa nganti amindhawa / umi Sakrah amenggak / sampun kakathahan rembug / prayogi lajeng mlebeta.
ambuka kori jaba / lajeng tundhuk kalihipun / umi sakrah ngawas padha.
Laju lenggah jroning puri / sang Mail aris ngandika / yayi sapungkuringong / ing kene padha raharja / sira pan barangira / kang liningan nembah matur / ing pangestu sang minulya.
Dhuh kakangmas kadospundi / anggena paduka ngupaya / bapa kula saestune / punapa sampun pingangya / yen sampun wonten paran / dene tan sareng
milang kori jajah desa / ing wana dhusun praja / nanging meksa tan katemu / durung kapareng manawa.
Sira dhaup lawan mami / kathithik datan
Umi Sakrah matur aris / kangmas punapa tan sayah / bok ngasoken sarirane / dhahar ngunjuk lawan amba / bilih wus nir kang sayah / sumangga karsa pukulun / nanging nentrem sarira.
Sang ywanjana ngandika ris / iya mesthi dahat sayah / ananging duk sawisingong / dulu ing sira mudha / enggal lir sayahingwang / kadya ing
jawi gagana wus / andedel ngayuh gagana.
Kemba iberira kadi / layangan tanpa maruta / uluke angendha bae / ciptanira sang nararya / lumuh lamun uripa / peples denira amumbul / bana sedya pinaran.
Sida ingkang bipta pati / wuwusen ingkang tinilar / sang retna kadya tan panon / kami tenggengen ciptanya / maring anglesing raka / cat enget mring kang dumunung / neng benet lir kinanthi ya.
Enengen sang ywanjana / ingkang magsih sumlagrangi aneng uwit /
pasthi kang sineren gunapunjul / lah apa ta karepira / wong iku dene mariki.
Wangun warune lir arsa / sembahyang mring
bendha tamad / wuwusen kang aneng sendhang arsa wulu / sayit surbanira lukar / sarwi mendhet cupu nuli.
Ingkang den slempitken surban / wus binuka wau kang cupu adi / sang Sayit gya nguwuh uwuh / kanjeng ratu mijila / sangking cupu ambarsa met banyu wulu / kangjeng ratu glis wedalya / tanda wuwus aneng jawi.
watinipun / ciptaning wardaya / manusweke tan wurung lalakonipun / pasthi jebles lir
Abdul Abit muwus / paran jeng ratu punika / dene kinen angupasi.
Mring si sayit bae ta nora / mati-mati uwis luwih sawarsi / jeng ratu maring sabdanipun / kadi paran ta kakang / gen andika angsung wisa duk rumuhun / punika gih sampun kula / tamakaken kakang sayit.
Ewadene tanpa guna / paekane sangking andika inggih / kathah wisa kang kalebu / sangking kula pribadya / ingkang rupa dhendhang kang sangking sang wiku / kabeh tana tumama / kakuning tyas kula niki.
Kongsi ngupaya saraya / mring pra juru tenung kang luwih sidik / enggal linegsanan sampun / tinuju
punika / langkung sangking wulet nyawanya pinrih / patine wusun mataun / teka grejes kewala / Abdul Abit gedhe gedhen langkung
rerasan ting kalesik / dahal wlas mring sang tinenung / dene nora kayaa / bobote wus binabedhang garwanipun / tambah pinrih antakanya / wau wuwusen sang sayit.
Wus rampung denya sembayang / enggal denya mepegi mring kang sayit / jeng
trengginas / denira mring suteng manjing.
Sayit prapta gysning garwa / atatanya sampun siram ta yayi / jeng ratu ing aturipun / pun dangu kuming toya / yen makaten lah suwawi kangjeng ratu / nuli andika wangsula / maring jroning cupu malih.
gayuh jumantara sampun / kethap-kethap wor lan ima / wau kang neng pragak ing wit.
Duk wring sang sayit wus mesat / sangking beji gayuh maring wiyati / enggal sang ywanjana nusul / anapak jumantara / kalihira lir maruta iberipun /
sawatawis / watara limalas taun / kaceke yuswanira / duk neng wiyat sayait mibernya kasusul / nguwuh-
myarsi / ing wuri ana kang nguwuh / wangsulanira sora / ana paran heh sira ngandheg maring sun / sedya becik apa ala / sang ywanjana wacana ris.
Dhuh ywa kliru salah cipta / kyai sanak mula ngandhek sun iki / iya becik sedyanipun / sayit anganti
minantu marang / jeng bagendha raja narendra ing
kasampurnan / minangka sarana dadi / pandayanira / ngukurken mring jagad tri.
Sabdanira sang ywanjana nuwun kakang / muga bakit
Umi Sakrah denya anata dhaharan / tinata meja inggil / prapta atur sembah / punika ta kakangmas / wus sampat
mudha dangu tan panggih / prayogi wanuha / lan yayi bakyunira / iya bageken nuli / dheku ywanjana /
ratu tetanya / sinten yayi andika / sang Mail turira aris / lamun paduka / andangu wasta mami.
Ingkang sudi mastani Mail kawula / manawi pareng gusti / mugi jeng paduka / sampun krami kewala / inggih dhumateng pun patik / awit paduka atmajeng narapati.
medal / ngandhika di pedhang edi / yayi kaya apa / pedhange si ywanjana / dene ta angluwihi / rak ya wis
pamuwusira / ata sireku yayi / dhemen sembrana / pedhange apa uwis.
Kena-kena bae teka sira kanca / ingsun den undang
dhawuh tiyang suksma jati / mangsa tiwas awak ingsun / lan Mail ngadu dibya / nadyan ta mejajaha kantara bau /
angambila tinggaringsun ta yayi / sang dyah lejaring tyasipun / enggal angambil tinggar / prapteng arsa tinggar ing ngisen tan dangu / lah ingsun iki tuduhna / marang si Mail tumula.
Wus prapta pintu ning wisma / sang dyah tuduh punika ta pun Mail / aneng kulon
Kathik reka-reka bisa / wong diundang bae kok ngango becik / suwe tan prapta warsengsun / apa gek dipapak / ta wis
sir / sirna budidayanipun / panjuju sang ywanjana / enggal tanya mesem-mesem wuwusipun / yayi duk dinten punapa / praptanta ing wisma ngriku.
Sampun yayi maras ing tyas / botenipun pun kakang krodheng budi / dumeh pun kakang tyang dhusun / nanging rak desatama / mung omahe kang manggon tengah wana gung / yen wongepik tinar / dadi ciptane si adhi.
Tana ing ngemperiria / sang Sogelen nembah
sayit amangsuli iya / haywa nganggo walang ati.
hyang suksma / sang Mail gya matur aris.
Maring garwanipun Abdullah / dhuh pukulun jeng ratu mugi-mugi / ywa runtik
pisan jeng ratu / nanging inggih sok sampun / kangjeng ratu asarengi.
Rakanta kang keng jro sengkang / aturana darapon mijil bukti / jeng ratu kagyat tyasipun / inggih yayi lakarkula / bekta tyang priya sawiji.
wangsulanipun / wonten pundi ta Abdullah / punapa sampun ngemasi.
Dhendhangi rak gih pun pasah / jeng ratu sru manbda maring Abit / e.. kakang inggih ta gupuh / punikA SANG Abdullah / andharodhog seh Abit gyanira metu / mangkana Sayit Abdullah / duk myarsa wicareng Mail.
matga sangka denira / ambebedhang mring garwengsun amung sangking / enggonmu kurang ajar.
trangginas sampun kalakyan / jeng ratu den ningkahaken / rampung kakalihipun / gya
Neng kidul ing pandhapa wisma lit / gecong salira mujur mangetan / guthekan kang kulon dhewe / dene ta kangjeng ratu / kang karongron lan Abdul Abit / mungging panti kang tengah / ugi gedhong kidul / sang
sayit aris wadhana / manusweru kang bisa wruh ing dumadi / dadining kasampurnan.
Nembah maring hyang wisesa jati / iku yayi tan susah asalat / Mail mangulen adhepe / mundhuk lir santri cubluk / tan wruh marang subasita nir / enerireng kasedyan / tinarka hyang agung / neng pracima dunungira / datan wikan uriping bawan iki / sumarambah ing sajagad.
Lamun iku nora angenggoni / sayektine tana manuswa / tertamtu suwung jagate / dadi kadi duk embuh / sirna kabeh bumi lan langit / nora ana pinanggya /
lagi kinardi / lalakon mring hyang suksma / wit manuswa iku / isbat wawayanganira / ingkang lami mungging rasa jroning dharmin / dadi sasolahira.
Siwayangan pasthi atut wuri / manuswane pamane hyang suksma / ingsun sira wayange / rehning bae sireku / wus den anggep dhindhing ing gusti / sinungan pancadriya / cacahira catur / kuning kresna reta seta / wah sinungan titipan mring Allah yekti / iku sampurnahen.
Nanging angel sampurnaning urip / ngarep-arep ulup
titipan / kaya wus cukup yektine / uripe tan keneng dur / ana uga ingkang kinardi / lesan lepasing panah / kathane ing besuk / enur kang katon anggana / yeku dadi kasampurnanireng pati / panah netra kepala.
sipat dasa dina / nuli glis umangsuk / mring maningkem dadya kama / ing karepe gayuh / urip kaping kalih / cinakrama gilingan.
Dadi dhemen si pandhita kuwi / nora putus-putus patinira / tansah ubenge sajege / nanging ya telung-telung / isih
puniku / ing atase ingsun ta yayi / banjur nganggep musibat / awit denya purun / anyepekaken mring Allah / sok mangkana dadi dheweke ngengkoki / jumeneng Gusti Allah.
ngaurip weruha yayi / paraning pati diyan / iku anunggal wus kelawan manuswa tama / kabeh-kabeh linimput mring kang nglimputi / matinmg ing jagad raya.
Swara muni makthing iku yayi / sayektine uga sangking kana / parane ya mrana maneh / lah apa bae tamtu / reh manuswa asalnya sangking / kang anglimputi jagat / dadi ulihipun / iya pasthine marana / sangkan paran padha kawruhan yayi / sanadyan sira
maksih gung trisna / iya mring Siti Umartin / mula kalakon dadi / sun tugu neng daganing / ingsun kanthi ganedha / mring Allah keng maha suci / supayane garwengsun mau uripa.
Wasana bakit kateka / pamintengsun mring Hyang Widi / ana marmaning pangeran / malaekat cat
mulih marang ing Barginil / nanging neng marga sun dahat / arip duk tumekeng margi / dadya ingsung aguling / garwaku sun
papat / kang minangka dadya saksi / sun undange ki patih wacana iya.
Kaya ngapa malaekat / munajat sang sarip Mail / marmeng suksma nulya prapta / malaekat catur sami / nanging wus
samya prapti / patih matur sang aji / dhuh gusti punika sampun / terang edan sabanjar / datan pantes yen ginalih / Ki Pangulu nambungi wuwusira.
Ki Patih sampun mangkana / tetepipun dadya ngadil / nadyan punika wong edan / yen sangking pirembag mami / putri sadalem puri / kinen medala sadarum / sampuning prapteng jaba / pun tiyang kinen anitik / pundi ingkang dinulu tilas garwanya.
Kya Patih Manadukara / matur maring narapati / gusti mugi karilana / punika langkung prayogi / sang nata anuruti / prakenya
garwanta nguni / Mail asru wuwusira / kabeh dudu garwa mami / garwengsun durung kaeksi / magsih piningit ratumu / heh patih wruhanira / sun iki dudu wong baring / sun narpatma suteng Bagendha Balsorah.
Mukadas sami / wau dupi miarsi / kya patih nembah umatur / dhuh Gusti Sri Narendra / yen pareng karsa sang aji / mugi-mugi sadaya kawedalan.
Sang nata saklangkung kewran / anging kapegsa nuruti / dhawuh yen sang prameswara / kinen anglugasa dhiri / wau nalika
praptaningsun mung tumambuh / dumeh wus manjing garwa / kawengku ing narapati / nadyan dadi ratu iku durung terang.
nganti nyawaku sinigar / saparo mring sira yayi / bok iya nuli eling / nulungi wong lara gandrung / dimen tulus raharja / yen sira nimbangi / lah rasakna ing
wong iki / tan kena pinrih becik / kudu angajap kang dudu / dupi pra malaekat / mriksa nepsune sang Mail / amambengi
rucah / tuhu trahing winata sri / lah pyarsakna kelamun prayoganira.
Rehning uni nyawanira / kang kanggo Siti Umartin / mangkata saiki nora / anut ing karsanta yekti / panimbangingsun
sadonya tan wonten yekti / malaekat nambung sabda / dyah rak mung sira pribadi / iku ingarani / prayoga gugunen ingsun / wis ta jabelen inggalya / yen sira nut tuduh mami / malah bakal sinung garwa mring Hyang Suksma.
Lawan maneh dhuh ywanjana / thik kadingaren saiki / ngarepi wong kang wus cidra / ta uwis jabelen nuli / aja nganggo nglithih / sang arya ing
dumeh apa ta sira / wus dadi jeng prameswari / yen mengkono ingsun jabel nyawaningwang.
Duk raden wau ngandika / lan malaekat tan keksi / glethak Prabu Dul Jaelan / sareng lan Siti Umartin / denira tibeng pati / patih jagsa lan pangulu / dupi wrin kang mangkana / saklangkung denira
Prajurit lumpuh sadaya / pucat biyas tanpa getih / dhasari sang malaekat / enggal denya wangsul malih / ngasta pedhangnya sarwi / dhawuh mring janma sawegung / heh kabeh wadya bala / apa padha nora wedi / mring
jumeneng aji / ngratoni mring sireki / iku yen sira tan anut / sun jabut nyawanira / patih pangulu bupati / sapangandhap saur pegsi tur sumangga.
Ngestoken dhawuh ing suksma / sing Malaekat Jabrail / yen saiki sang ywanjana / jinunjung
Bakda ngabekti mring nata / bibaran prasamya mulih / sri nata jengkar mring pura / pinethuk
Wusnya pragat sami salat / malaekat kalih gya mulih / patih sigra tinimbalan / kinen dhawuhaken waradin / yen mangke sri bupati / wus tampi sih ing
warnayu luwih respati / tanpa cacat sademi / mila kangjeng sang aparbu / kasok sih tresnanira / dhasar katemben saresmi / jaka kasep antuk garwa
Atur uninga dhateng para maos / punika srat cariyos Jaka Mail / babon asal saking Ngayoja / kagunganipun Masbehi / Mangun Seduta / rehning wau serat Jaka Mail sampun rungsak sarta kathah ingkang ical / kamulyakaken sarta kaanggit / dening Raden Mas Puspasudirja / saweg cobi-cobi nganggit serat bilih awon / utawi sae naming nyumanggak kaki dhateng ingkang maos.
Balas	tuku dawet nggelar kloso nek kurang legi ditambah gulo minggu ngarep wis wulan poso
Balas	co konco, nderek langkung, iki wong ilang. ojo diguyu yo. nelongso seh yo nelongso. keri njaman. mugo2 esih
tiga, ngiras ngrawuhi silaturahmi ageng pasedherekan wolung dasa tiga ing Novotel, Surabaya, benjing dinten kaping sedasa lan setunggal welas wulan kaping setunggal warsa kalih ewu sanga utawi dinten kaping tiga welas lan sekawan welas wulan besar warsa sewu tigang atus sangang dasa hijriyah. Wulanipun sae sanget lho, Mas Minanul…. Menapa malih acaranipun ngedab-edabi (eh, nuwun sewu, kok kawula umuk nggih….). Mangga, mangga, rawuh… Kanca-kanca ngrantos rawuhipun panjenengan kaliyan keluargi….
tanggul banjir nang ngarep lawang lho. isuk2e diajak ndelok poyandu nganggo hunter
ponorogone praminto..lha wong pancen wueenak tenaan..opo meneh.gratisan,,
wah..tapi aq diem-diem..yo nyumbang makanan lho mir waktu outbond iku..cuma
awor cahyaning, wong sajagad ana ingsun kabeh roh ilapi ing datulloh sir banyu ingsun banyu sarasa dadi sawiji rasaku manik, astagina teka welas teka asih marang
Nora murah nora larang, kang nowo wong adol kembang
Wong adol kembang sun barisno ring Temenggungan
Sun iring Payung Agung, labeyane mebat manyun
Tlatah kutub iku tlatah ing bumi saubengé kutub bumi, uga dikenal minangka tlatah beku. Kutub Lor lan Kutub Kidul minangka punjeré, tlatah iki didominasi déning lapisan ès ing Samodra Arktik lan bawana Antartika. Lapisan ès ing kutub saiki wis suda akibat saka anané pamanasan global.
Arktik (Kutub Lor), duwé sawetara dhéfinisi, kalebu tlatah loré bunderan kutub (66-33N), utawa tlatah ing saloré garis lintang 60 derajad, utawa tlatah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 27 Februari 2016.
Aceh, Alas,,Mandailing, Batak dan Karo.
Suku Gayo inggih punika salah sawijining suku bangsa ingkang dumunung ing pegunungan tengah Aceh ingkang cacahipun populasi kirang langkung antawis 85.000 jiwa. Suku Gayo kathahipun dumunung ing Kabupatèn Aceh Tengah (25%), Bener Meriah (25%), Gayo Lues (25%). Suku Gayo sapérangan ageng gadhah agama Islam lan dipunkenal taat dhumateng agamanipun. Suku Gayo migunakaken basa ingkang dipunwastani basa Gayo.[1]
Nalika abad ke-11, Kerajaan Linge dipundirikaken déning tiyang-tiyang Gayo nalika jaman pamaréntahan Sultan Makhdum Johan Berdaulat Mahmud Syah saking Kesultanan Perlak. Informasi punika dipunmangertosi saking katrangan Raja Uyem lan putranipun Raja Ranta inggih punika Raja Cik Bebesan lan saking Zainuddin inggih punika saking raja-raja Kejurun Bukit ingnkang kekalihipun naté nguwaosi minangka dados raja ing jaman kolonial Walanda.[2]
Raja Linge I, dipunsebutaken kagungan 4 putra. Ingkang paling sepuh wanita ingkang nama Empu Beru utawi Datu Beru, ingkang sanesipun
Karo lan ndamel sawijining negari ing mrika, piyambakipun dipunkenal minangka Raja Lingga Sibayak. Meurah Johan ngembara ing Aceh Besar lan ugi mbangun krajanipun ingkang nama Lam Krak utawi Lam Oeii utawi ingkang dipunkenal kanthi nama Lamuri utawi Kesultanan Lamuri. Punika ateges Kesultanan Lamuri ing nginggil dipunbangun déning Meurah Johan déné Meurah Lingga dumunung ing Linge, Gayo, ingkang salajengipun dados raja Linge turun termurun. Meurah Silu migrasi ing laladan Pasai lan dados pegawé Kesultanan Daya ing Pasai. Meurah Mege piyambak dipunsarekaken ing Wih ni Rayang ing Lereng Keramil Paluh ing laladan Linge, Aceh Tengah. Dumugi sapunika taksih kajagi lan dipunhurmati déning masyarakat.[3]
Panyebab migrasi boten dipunmangertosi. Ananging miturut riwayat dipuncariyosaken bilih Raja Linge langkung remen kaliyan putra ragilipun Meurah Mege. Saéngga damel putra-putranipun ingkang sanes langkung milih ngembara.[4]
Dinasti Lingga[besut | besut sumber]
Meurah Silu putra saking Meurah Sinabung (pendiri Kesultanan Samudera Pasai), lan
Raja Lingga XIII dados Amir al-Harb Kesultanan Aceh. Nalika taun 1533 kabentuk Kerajaan Johor enggal ing Malaysia ingkang dipunpimpin déning Sultan Alauddin Mansyur Syah. Raja Lingga XIII dipunangkat dados kabinet ing kerajaan engga kasebut. Keturunanipun ndirikaken Kesultanan Lingga ing kapuloan Riau, pulo Lingga, ingkang kedaulatanipun nglingkupi Riau (Indonésia), Temasek (Singapura) lan sekedhik wewengkon Malaysia.[5]
Raja-raja ing Sebayak Lingga Karo boten kadokumentasikaken. Nalika jaman Walanda, dipunangkat malih raja-rajanipun ananging namung kalih jaman
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Gayo&oldid=1074204"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaSuku bangsa ing Aceh	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 29 Agustus 2016.
Dinten punika wawan pangandikan babagan Jateng Inklusif, temtunipun kontekstual sanget kaliyan kahanan kemajemukan bangsa kita ingkang sakpunika nembe ngadhepi ujian. Isu SARA dados isu aktual ing masyarakat, tuwin ing media sosial. punika saestu hambebayani dhumateng manunggaling kagesangan kita lan bangsa Indonesia.
Menggah saking mekaten, kulo suwun seminar punika saestu dados sarana pancrahan lan panguatan kange pakurmatan ing taman sarinipun ka-bhinneka-an bangsa, khususipun bagan kaber-
Ingkang dereng sae, sumangga sesarengan dipun benahi supados kagesangan beragama saged langkung kondusif. Ing Jawi Tengah, alhamdulillah kaberagama-an kita mlampah kanthi sae. Paleksanaan pengetan ari ageng agami punapa kemawon mlampah kanthi lancar lan aman. Kadosto Natal ing wulan kepengker, sedayanipun sae. Sederek-sederek kita saged njalanaken ibadah kanthi hikmat. Kahanan punika ngetingalaken bilih toleransi sampun kabangun kanthi sae ing Jawi Tengah. Setunggal pemeluk agami kaliyan sanesipun tansah paring urmat.
Sengojo pambuko kulo punika ngginaaken Basa Jawi. Punika saprelu kangge nguri-nguri kabudayan, khususipun Basa Jawi. Ananging supados ingkang kulo aturaken gampil dipun mangertosi kanthi sae, pramilo saklajengipun kulo matur ngangge Basa Indonesia kemawon.
Bosaso (kutha krajan) lan Qardho. Tlatah iki wewatesan karo laladan Sanaag lan Sool ing sisih kulon, Nugaal ing sisih kidul, Lempongan Aden ing sisih lor, lan Samudra Hindia ing sisih wétan. Ing babagan tlatah dharatan, Bari minangka laladan kang paling amba ing Somalia. Mayoritas padunungé arupa sukubangsa Majeerteen.
Tlatah iki kena tsunami kang disebabaké déning lindhu taun 2004 kang kadadéyan ing pasisir Sumatra, Indonésia. Luwih saka satus wong mati ing ujung Hafun, lan dalan pinggir pasisir kang nyambungaké Somalia karo tlatah liyané rusak banget.
Miturut pamaréntahan otonom Puntland, laladan Bari dipérang dadi loro laladan administratif, ya iku Bari ing sisih lor, pusaté ana ing Bosaso, lan Karkaar ing sisih kidul, pusaté
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.00, 3 April 2016.
Gusti ingkang moho welas asih lan moho wicaksono,ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongso jowo lan djalmo manungso kang ono ing jagat iki.tumindakho kang becik marang
katon ono ugo kang ora katon,lan sak isine kang ono ing jagat iki,tanpo kuwasane gusti kang moho suci bakal sirno jagad iki ,semono ugo bakal ora ono kahuripan sak iki.
nglalekake gusti uripe bakal kurang sandang lan pangan,ugo lemah kang mahune ijo bakal tak garengake koyo mahune nganti akhir siro kabeh nduweni katentreman
pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi among panjenengane gusti kulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo sirno bebayan sakeng kuwoso panjenengan
:: Ngaturaken sugeng ariyadi katur KangBoed.
Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Mas TONO Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting
teng griyo kulo satpame mboten galak kok mas namung wonten siunge cacah papat sak pisang rojo nanging mboten nyokot gur mbrakot kemawon…kawulo tenggo lho griyane badhe dipun damel
tetep eling karo sejarahe biyen sadurunge dadi rumah tangga koyo saiki.
kerono kelawan eling sejarahe insyaallah bakal iso dadi rumah tangga ingkang sakinah mawaddah lan wa rahmah
Janur kuning kui mesti omahe dpasangi janur ono janure ..ngertio..kui yo ono mknane…janur
mergo mantene wes ono sing nyanding)
(Manuk2an)TENG NOPO LUUURRR… KEMBAR MAYANG KAE KOK DIWENEHI MANUK-MANUKAN..
IKU NGONO KAREPE : MBOK KOYO MANUK DORO KAE…
(Uler uleran) Uler niku termasuk kewan seng duweni ciri 4 (papat) , Yo NGGATELI, YO NGGILANI , YO RAKUS, YO TUKANG
jero godhong, godhonge di gulung kanggo topo sui-sui uler mau dadi ”ENTHUNG” wes saiki ora nggilani to…..???? sebab uler mau wis ora ndueni sifat papat mau (ora gelem mangan opo-opo lan ora ngrusak tanduran), malah bucah cilik cah nom wong tuo podho dulanan enthung ,
mlebu kamar (kubur) seng di takoni sopo pengeranmu ”LAILLAHA ILLALLAH”, yen uler wis dadi kupu mabur nang ngalam jagatiki lan sing di pangan sarine madu , TEGESE kulo panjenengan niku yen purun dzikir teng ngarsane Gusti Allah sesuk bakal ngombe bengawan susu lan segoro madu……
(Keris2an) soko tembung arab kharisun artine ngeker njogo .
id.wikipedia.org/wiki/Bagawan_AbiyasaMonggo dipun midangetaken rekamanipun versi Ki Anom Suroto.Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 01Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 02Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 03Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 04Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 05Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 06Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 07 (Tamat)
mangan ning warteg duwit pas banget mung saklembar tok /rp.10.000,-jawabku ma’af mengko wae yen wis
Nuwun, mugi para Agung Tanah Jawi dipun agung aksamanipun, dumateng kawula ingkang sapun kumalancang kumawani pari peksa lumuwih, amemangun cariyos ingkang gati. Serat Tundhung Pedhut punika sinawung ing sekar macapat anyariosaken babagan dumadining rubeda jalaran manah kataman reribet, dene tujuwaning pangimpun : namung sadermi ngelingaken kemawon lan angleluri kabudayan Jawi supados mboten kasilem ing jaman, boten sanes namun rasa tresnanipun dumateng budaya tilaranipun para leluhur Agung Tanah Jawi, paribasan : “canthing jail dicidhukna banyu segara olehe iya mung sathithik, lowung dene taksih saged nyidhuk, sanadyan namung saisining canthing jail, tinimbang suwung blung” (R.Ng.Ranggawarsita, Serat Wirit Soponoloyo).
Wusananing atur, mugia saged migunani dhumateng para maos ugi sutrisna budaya Jawi, bilih wonten galap gangsuling tembung, para winasis lan sarjanadi kaparenga paring angunging pangaksami.
padune nggugu nepsu arit, kabut datan kababat, padhang padhing tundhung, punika manungsa lena, linimput
warta den dadosaken nase, candhak supados cundhuk, kirang cagak kagondhol gogik, gajah sak kuntul gengnya, ngajeng gajeg kuntul, nanging ta wulung mbuh ora, angaku gajah tan darbe tlale gadhing, wedhi amalih gula.
tanggal ping sapta, tibeng Sawal kang sasine, Rebo Wage witipun, warsanya Jimawal mawa di, ing wengi jam sawelas, mangun ciptaning hyun, kagem pratandha
padhat, arah aruh tan wruh, kumandel ngandelaken was, emut emut luput momot pedhut padhing, nggubel dados rubeda.
5. Pundi wismanipun swanten gendhing, sinten kang pantes amireng nglaras, sumangga paduka suksmeng, mbuh leres ya mbuh luput, kawula saderma ngengeti, mring awu tan awonnya, sak bangsa sak luhur, ngelingaken saderminya, amarga sadaya sampun dicukupi, Allah Maha Kuwasa.
6. Wawadi manawi mawi sandi, sandhing sandhung sendhu bendhu
gandhul eling, setir kuwat santosa, coba manggon laku, hamung tetep mantep minta, sihing Gusti Murbeng Jagad sahir kabir, beda
ngajak ajak, dhuh kaki nini den waspada lan eling, urip nora gampang.
11. Pang epanging wreksa urip okih, tingalen wit jatining manungsa, owalah ongel gawate, puniku kedhung ngelmu, takokna ingkang ahli swargi, golekana jro
gayunge panggayuhan, kaya kaya kawayangke, jeneng jenang nggih lembut, asma simo bubukti daging, den obahken dhalangnya, nanging kala laku, kalimput kabut lan padhat, surem surem remeng mangku morat marit, wayang tan weruh dhalang.
tepuk tepuk tapa tinampik, de gawat aywa was was, lamun ana kabut, dhalang kebat kebut kipat, kipatanipun amepeg hawa wiwit, kendhali dhiri mangga.
16. Manggen minggah mahom pahoman di, sigeg gantos
warih ruh, mangarah ing tawang tinari, kapindhonipun barat, kapanasan mlayu, napasipun nepis
kala sabab buwang, adhem asrep ngarep rupi, panas rahsa peteng rupa.
2. Kawruhana jagad saged reged gedhi, lan kawulanira, bingung pengung amung muring, kendel ngempalaken dosa.
3. Dhedhasaran kala kalah salah puji, cipta seje rupa, gothak gathuk mathuk mathuk methit, prayangane manggen ripta.
4. Golongane jawah salah mangsa dugi, rupa manggen cipta, ginathukan dados pasthi, nami rupa kanyatanan.
5. Kasetanan nami rupi nggagar regi, boten panggih harja, malah panggah pangguh dhemit,
7. Jawah polah bantala tan kesti, jawah wus tan dhawah, ganti rupi pedhut padhit, kandel mendel sesek sesak.
8. Mrayang tanpa kocap gepokaning budi, estining manungsa,
10. Tanpa kira agung nugrahaning Gusti, wus pasthi sadaya, janma sapa ingkang nampi, jer basuki mawa bea.
11. Sapandurat rarat tanna amlarati, ngruwat mrih kuwat,
uga, ingaturan Jawata di, ngarah rahsa tumekaning kang sinedya.
2. Cumadhonge taren driya, ya ta sapa sangka dadi, kadadeyan kadadaran, manungsa darbe pamuji, pepujane ngadhili, adhil medal wus kadudul, dilalah
nama kedhung, tan kintir tanna kalap, kelap kelip kang kumintir, ngupayaha memaniking kedhung jagad.
5. Sajuga sajagad mulya, lega legawaning ngurip, bebasane
kekidungan, sapa temen tinemu wi, bebanane nggih punika, kuwat mbabat kabut wiwit, okih kedhung sabumi, den waspada sadulur sun, tan katingal sadaya, kasalimur pedhut padhit, nuwuhaken kekembaning kekembengan.
mbranang, nanging ta kedhung ingkang pundi, wonten nama kedhung buta, bagya pijer tangeh panggih, senenge
9. Buta butuh betah kerah, kerep kedhung buta kadi, jamak kedhung sesiluman, sumebar samargi margi, pating
10. Kedhung baya keh bebaya, boyong bangke bungkuk budi, kedhung sawer sawur wisa, supe sipating bebecik, nggares sing nggegirisi, kedhung gegremetan langkung, ageng agenging kalap, muser seser serik tarik, mas katon wingka wingka katon kencana.
11. Lintah cacing lan kelabang, resrespanan kalajengking, maringis paring geganas, nggeget necep nucup
kedhung jagad, murba mosik kedhung nguni, kinadohken ingkang perak, kaperaken ingkang tebih, saged tetep ingkang tebih, mara perak sangsaya wur, sami sesanti mangga, anggen genah anggan galih, gegalangan ageng agung kedhung jagad.
13. Kedhung kadhung lumeberan, asrep asri srireh bumi, seger rerem arum mara, rum ruming semu cahya wi, yem ayom mahom bumi, marem
Sami semi wijining rat, sabar analateni dadi, samubarang tanpa kirang, arang pakareme keri, kareman ulah puji, jumedhul brul namung dumuk, wit mot wohing pepuja, idhum adhem manjing bumi, ati
16. Kena pisan luput pisan, datan keni minangkani, kadadeyan lan kabegjan, angupaya luwih becik, donyane angawali, akherate mukti nemu,
singacapa, ngalemprek lemprek lan nganti, kadya tanceping waos ing pakulitan.
19. Dhiri pinisakit nyata, ya ta gung apura ngriki, wekasan
Javanese Culture, Javanese Manuscripts, Jurudemung, Kautaman, Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab,
kesuwun pun paring katah piwulang lan pituduh dumateng kawulo engkang bodo meniko, mugi dados pepadanging ngaurip kulo wonteng ngalam puniko. nuwun
December 13, 2010 – 5:25 am nggak tau artinya, cuma sedikit aja..
sekabehing dumadi,ing ngriki kula nderek maos kemawon mas Kumitir?maklum kemawon kula taksih bodho…
December 6, 2010 – 6:32 am Pangestunipun mas.. mugi ugi kagem panjenengan tansah waras-
Sejarah Batik Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Senajan aku bisa caturan nganggo sakèhé basané manungsa, malah nganggo basané malaékat pisan, nanging yèn aku ora duwé katresnan, caturanku mau ajiné ora ngluwihi gong sing mbrebegi kuping utawa uniné loncèng sing cumengklèng.
Senajan aku kaparingan wangsit saka Gusti Allah, utawa duwé kapinteran sing sampurna, lan ngerti marang sakèhé wewadi; utawa senajan aku duwé iman sing sentosa nganti bisa ngingser gunung, nanging yèn aku ora duwé katresnan, aku ora ana gunané babar-pisan.
Senajan barang-darbèkku kabèh dakdanakaké, malah senajan aku rila awakku diobong, nanging yèn aku ora duwé katresnan, kabèh mau tanpa guna kanggoné aku.
Katresnan kuwi sabar lan seneng nandukaké kabecikan; katresnan kuwi ora kumèrèn, ora ngapikaké awaké dhéwé lan ora kumenthus.
Katresnan kuwi ora kurang ajar, lan ora golèk menangé dhéwé; ora gampang kecenthok lan ora ngendhem keluputané wong liya ing atiné.
Katresnan kuwi ora seneng marang piala, nanging seneng marang kabecikan.
Katresnan kuwi ora tau nyemplahaké lan precaya marang kabecikan, pengarep-arepé lan kesabarané ora ana pedhoté.
Katresnan kuwi ora ana watesé. Wangsit-wangsit mono mung kanggo sawetara mangsa. Caturan nganggo basa roh kuwi bakal sirep, lan kawruh uga bakal sirna.
Awit kawruh lan wangsit sing kaparingaké marang kita mau uga durung sampurna.
Nanging yèn sing sampurna wis teka, sing ora sampurna bakal sirna.
Nalika aku isih bocah, caturanku, pangrasaku lan patrapku mikir kaya bocah. Nanging saiki, sawisé aku diwasa, kaananku nalika isih bocah mau dakbuwang kabèh.
Mengkono uga sing kita deleng saiki iki kaya déné gambar bureng sing ana ing pengilon. Nanging mbésuk kita bakal padha ndeleng adu arep. Apa sing kita sumurupi saiki, iki mung sapérangan; nanging mbésuk kita bakal sumurup kanthi sampurna, kaya déné sampurnané pamirsané Gusti Allah marang awakku.
Cekaké telung prekara iki sing prelu, yakuwi precaya, pengarep-arep lan katresnan; nanging sing penting dhéwé ing antarané telu kuwi: katresnan. 1
Lha Usin kok didjalu'i terjemahan. Wong nde'e ora gablek opo-opo. Kann gurung waras mbaget endase, meneh-meneh weis kesuwen kungkum neng njero AMNO..
pesan, pewayangan, pohon, pola, Raja Alengka, rama, Ramawijaya, rembulan, Sasibrata, semen, sentosa, Suryabrata, tabah, tanaman, udara, watak, Wibisana, Yamabrata. Tandai permalink.	← Batik Motif Mega Mendung
kok kayak klonengannya mas tukipon sama mas oleng…..ntar jangan2 pake nick “tukileng” “empon” “omo” “tukimo” gothak gathik gathuk dadi mathuk banjur manthuk manthuk mlayu sik nggowo sendale mas emo karo nggandol becak………. 😆
:: Jelas ini klonengan mas Tukipon atau mas Oleng. Gaya tulisannya sama sih… 🙂
Lambang says:	16 November 2009 at 21:04	Lha
lha wong sampe sandal barang ngerti… opo yo wes tau Tok Colong Kang sandalku sing “YK”?… Kang Tak Omongi yo, Neng ojo omong-omong ndak dikiro Tidak Cinta Produk Dalam Negeri… Sendal sing “YK” iku kado seko Adhiku… Sesok meneh di Colong Ya… 😉 Nek sing “Fila” durung nduwe,
Emo says:	16 November 2009 at 22:30	Oh iyo… Kang sendal jepit sing meh pedot iku pe’en kang… arep tok sambung yo karepmu arep tok pedot sisan yo karepmu… aku tak klumpuk-klumpuk nggo tuku sing anyar…
dumadi… tapi Ojo kebablasen yo Kang… soale okeh manungso sing do durung paham ning rumangsa ngerti dadine yo dokemlinthi, Rumangsa bener dewe neng dasar yang dimiliki emboh aku ora ngerti… lha
wee lha dalah…jebul mas oleng/tukipon/emo/omo ki seh siti jenar to…..ampuuun mbah aku ojo di sepatani….kulo nyuwun gunging pangaksami sampun sembrono kaliyan panjenengan…..sepurana aku mbah wis kemlinthi keminter kemaki kemlothak…..jebul panjenengan piyambak sampun kerso mandhap teng arcapada mriki saking alam sunyaruri maringi piwulang bab manunggaling kawulo gusti…..
mbah…mbah..jenar….kok panjenengan saiki gaul men to mbah…nganggo sendal YK…ojok2 sampeyan yo
← SERAT CIPTO WASKITHO	BAWANA AGENG DAN BAWANA ALIT →	24 Comments
October 27, 2010 – 12:44 am matur sembah nuwun sedoyo
ijo royo-royo, bukan lucu ruyu-ruyu . :Dnah, saiki pasti wes cair toh om?endi-endi sangune endi? wenehi amplop sing tuebelan dewe nggeh om . :DHapusPurnomoSenin, 04 Agustus 2014 12.56.00 WIBak ngeloyor aja dehsoale translate e ketinggal nang njero tas hehe :)HapusBobby
kakehen 'ndhuk malah guwedhe2..., isine iseh nang bank'e mas Budi kuwi lho... Tak khe'i copyne dhisek ae yoo.... :DHapusChikita NawaristikaSelasa, 05 Agustus 2014 08.41.00 WIBOm Purnomo : di google
Semune Pudhak Kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku. Juluk Ratu Amisan. Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
serat Jangka Jayabaya/catursabda, Pethikan Seratan Tangan Kangge Sambetan Jangka Triwikrama :”.. Kulup ingsun mangsit marang sira ... sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, senajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik. Lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil Panetep Panata Agama Kalipatullah””.... mung gegamane bae golekana kongsi katemu ”.Kemudian kita simak serat Paweling (Peringatan),
sinungkalan dewa wolu, ngasto manggalaning ratu, bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa, apasuryan padha Bethara Kresna, awewatak Baladewa, agegaman Trisula Wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur
pitung bengi, perak esuk bener ilange Bathara Surya njumedhul …… iku tandane putra Bathara Indra wus katon tumeka ing
“Dununge ana sikile redi Lawu sisih Wetan, Wetane bengawan banyu, andhedukuh pindha Raden Gatotkaca, arupa pagupon Dara tundha tiga, kaya manungsa angleledha”.(
naskah Darmogandul).Darmogandhul (Jawa) :“Sang Prabu karsane arep ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna.Sang Prabu ngungun serta nenggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk Negara Blambangan salina jenenge Negara Banyuwangi, dadiya tenger Sabdapalon enggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane”.Berdasarkan kutipan serat
ngandelake Trisula Wedha, landepe Trisula pucuk arupa gegawe sirik agawe pati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tulak tolak colong jupuk winaleran”(
“Tumpes tapis tan na mangga, krana panjenengan nata, amrih kartaning nagara, harjaning
sakjung pajegira, among sadinar sawarsa, sawah sewu pametunya, suwang ing dalem sadina, wus resik nir apa-apa, marmaning wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang
Urut enom mbak nek iki. Mak’e Ndemin keri paling, wong tuo dewe hahahaha.
mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten.SUGENG MAOS PORO SEDEREK PEMBACA
Kulo ngaturaken sugeng maos kaliyan midangetaken artikel tulisan kaliyan video ingkang kulo posting wonten blog niki.... Diberdayakan oleh Blogger. matur suwun sanget .....!
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul fitri 1432 H.
Suminaring surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1432H. Nyuwun agunging pangajsami lepat kawula kalian keluarga.
Sugeng dhalu, abdi badhe nyuwun ngapunten, saking kalepatan yang disengaja atau tidak disengaja mugi-mugi, amal kita sedaya diterima Allah SWT, amien.
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1432H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing batos.
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering
gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining
Tagline Wong Ndeso dan Pembela Wong Cilik,
kapti, sampun wonten kang sulaya, arempega kang wiraos, sami ababar sosotya, sami miyak warana, sampun wongen masang semu, den anglela den
suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.
Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah.
Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, tegese Allah punika, Allah ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.
kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.
Prabu Satmata (Sunan Giri) lantas berkata, mewedarkan
ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.
Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti
lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.
dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora,
mangkya ngling, (n)daweg sampun kalayatan, lawan swarga menga kabeh, Siti Jenar sinerampat, dening kaum sakawan, Seh Lemah Bang sampun khukhum**), pinedhang tatas kang jangga.
Tuturku kang wus kawijil, Seh Lemah Bang wus anyata, katon kandel kumandele, nanging pilih kang abisa, kadi Seh Siti Jenar, akeh mandheg aneng catur, pinentog mundur plarasan.
Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.
GendhisBatik Solo niki langkung sae menawi dipun tambahi bolero batik :)Jakarta
kacaluwih tur ngelangenin,duh...biyang,potrekane punika
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh IV – VI | alangalangkumitir
sasmitaning osik/ katrang mangusweng wor/ wêcana rum amanis têmbunge/ adhuh mirah Gusti wong akuning/ lah mendêla yayi/ ywa dadawa catur//
21. // matur alon kusumaning adi/ dhuh Pangeran ingong/ wêcanana Gusti kawulane/ kang wus kadhawuh dhatêng ing
31. // kang pinundhi sasmitaning osik/ sêdaya wus kamot/ ing supatra wus prapta ngarsane/ wusing katur saniskareng nguni/ duk buka palupi/
rênggeng kang mangun wiyadi/ gênti kang winiraos(+1)/ sira Jaka Têkiyur Sang Rajeng/ sampun
tumpukan dedaunan. Angin berdesir-desir, menembus kalbu ia yang tengah menyandang lara derita.
1. //o// Ngandika Rahaden Mantri/ dhatêng Sa[ng] Takiyur Raja/ miwah mring Darba Mohane/ paran karsa pêkênira/ têka akarya cidra/ mêrang wong tanpa nganggur/ sumaur Takiyur Jaka//
ing ajurit/ yen pinarêng lawan tindak/ amasthi unggul yudane/ ngulur-ulur kang dêrajat/ narik mring kaluhuran/ prapteng têdhak turunipun/ rinêksa dening nugraha//
ora kaya sira iki/ karêm budi kaluputan/ lumuh nganggur kurang gawe/ kaping kaliye (28v)ta sira/ ngaku ratune jagad/ wusana mangrusak kukum/ milara wong
9. // rehning sun ratu mandhiri/ wênang nyalini sarengat/ nadyan luput buh bênêre/ wus dadi karsa manira/ kapindhone ta sira/ kaya dudu wong linuhur/ kirang eklas ing wardaya//
10. // yen wong gadhangan linuwih/ tan mingkêt sabarang tindak/ mung nglindhung ing pamasthene/ akeh dadalane pêjah/ tan kêna gumingsira/ jêr sira sampun markungkung/ wus kagêgêm ngastaningwang//
15. // kawula amit ngêmasi/ nauring dosane rena/ saking Takiyur kajênge/ jêr mobah mosiking kwula/
ing awal tumêkeng akir/ dadyaa tapa manira/ sajroning sikratilmaot/ ywa manggih rubedeng warna/ (31r)tuwin ibu myang rama/ sampurnaa dosanipun/ kabeh ulun kang
nabda ris/ luwih bênêr wuwusira/ santosa ing papangrehe/ yen kinarsaning Pangeran/ urip pan ora bakal/ kabeh kagungan Yang Agung/ pasrah ing Yang Sukmanongsa//
titahe dêrma nglampahi/ Takiyur Jaka manêntak/ banyak sato pamuwuse/ nguni lêginya kalintang/ wusana wuri mêntah/ kaya dudu wong linuhung/ nyingkiri tindak utama//
keinginanmu, segeralah kembali pulang, nak.
25. // lawan sapa kang sira ajak wong ayu/ gya matur dyah rêtna/ ing rama Sri Narapati/ inggih rama ingkang dados lajêng kula//
sumorot ingkang kadulu/ ingsun nora duga/ kabeh apêtêng kêpati/ mung sathithik ingkang padhange
sigra sang dyah amundhut wasiyatipun/ paringnya kang eyang/ tuhu takdiringYwang Widi/ wus pinundhut nênggih
kedua raja itu. Hyang Rekathatama berkata,
59. // Yang Baruna anuwun priksa Pukulun/ punika punapa/ suwara ingkang pinanggih/ dene langkung gara-gara agêngira//
(1947-07-30) 30 Juli 1947 (umur 69)
Nobel bidang Kedhokteran dan Fisiologi (2008)
Françoise Barré-Sinoussi (lair ing Paris, 30 Juli 1947; umur 69 taun) inggih punika ahli virologi kabangsan Prancis, piyambakipun njabat dados dirèktur Unité de Régulation des Infections Rétrovirales wonten ing Institut Pasteur Paris, Prancis. Piyambakipun miyos wonten Paris, Prancis, Barré-Sinoussi piyambakipun bisa ngidèntifikasikaké HIV ingkang saged nyebabaken AIDS. Sesarengan kaliyan rekanipun, Luc Montagnier, piyambakipun angsal Nobel bidang Kedhokteran utawa Fisiologi nalika taun 2008 amargi panemuanipun.[1]
Autobiografi[besut | besut sumber]
Françoise Barré-Sinoussi inggih punika putri saking pasangan Roger Sinoussi kaliyan Jeanine Fau. Nalika piyambakipun tasih alit, Barré wonten ten désa Auvergne, bagean tengah Perancis.[2] Nalika taun 1966, piyambakipun mlebet Fakultas Sains, Universitas Paris, amarga wonten pertimbangan biaya ingkang langkung murah tinimbang studi wonten ing bidang mèdis, supados boten ngabot-ngaboti kaluwarga ingkang mbiayai kuliahipun. Barré-Sinoussi nglamar nyambut damel wonten ing Institur Pasteur, Marnela-Coquette nalika masa akir kuliah, nalika semanten ingkang dados dipimpin inggih punika Jean-Claude Chermann. Boten lami sasampunipun turut sarta, Chermann nawaraken kasempatan supados nglanjutaken studi S3. Nalika taun 1974, piyambakipun saged ngerampungaken studi S3 saking Fakultas Sains, Universitas Paris.
Artikel ngenani biografi tokoh Prancis iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
saking ParisRintisan biografi PrancisTokoh PrancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Warna Merah Batik Lasem Khas Pesisiran | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
karaseng galih, ing tingkah kadudon, pan mengkana ing tyas pangesthine, kaya paran solah ingsun iki, yen tan ana ugi, apura Hyang Agung.
Lara wiring pan wus sun lakoni, nging panuwun ingong, ingkang kari lan kang dhingin kabeh, kaluwarga kang ngestokken yekti, mring agama nabi, oleha pitulung.
Maring Allah kang robil alamin, lan supangat mangko,
Awal akhir anging tan yekti, lan jeng nabi kaot, datan wonten malih ing liyane, ingkang asih ngapunten ing dasih, pangesthining ati, tan mring liyanipun.
Langkung sanget limiting tyas neki, ri sang kang palunggoh, data nana ing siang dalune, nging sihing hyang lan
dasa wolu ing mangkyeki, sangkalannya mangko, pan ing Jawa lumrahe wong akeh, sewu pitung atus skeet iki, sanga langkung neki, windu sengareku.
Pan kulawu alip kang lumaris, je tahunnya mangko, mapan khaji ing wulan tanggale, kaping wolu Jume’ah nujoni, dina kurang luwih, apura den agung.
Tanah Jawi nagri Majapahit, Brawijaya katong, kang pinurwa nging wekasan bae, duk jenenge kang kaping pat neki, mapan Tanah Jawi, langkung arjanipun.
Lan keringan mring prangmuka sami, Brawijaya katong, langkung adil lan paramartane, nging cacade maksih Buda yekti, garwanya yu luwih, putri Cempa iku.
Ingkang putra Brawijaya sami, marmanya sang katong, kineringan mring prangmuka kabeh, sugih donyya garwa myang putraneki, bala becik-becik, myang ambek sang prabu.
Tiga putra kang jalu sawiji, bayun sang dyah sinom, Darawati kang dadya garwane, Brawijaya nateng
nateng Cempa mangke, sawadyanya sampun Islam sami, parabnya sang sarip, Ibrahim puniku.
Mahapahit, mengkana nulyamit, mring kang rayi sampun.
Lajeng kesah maulana sang Sarip, nanedha Hyang
Nging kang putra benjing den lilani, Sang Sarip ta mangke, lajeng dating kondur mring Cempane, dumugekken gennya mangunteki, langkung mati ragi, lan salin jejuluk.
Sarip Maulana Mahribi ki, wus lami winuwos, ingkang
Mapan sundhul marang ing wiyati, Sayid kalih mangko, wus anduga kang rama tejane, pan Mancingan prenahe dumeling, dadya Sayid kalih, mring Mancingan rawuh.
Sarip Maulanah wus udani, mring kang putra mangko, kalih samya nusul prapta age, neng ngarsane
Sayid kalihe, sampn katur ing saweling neki, ingkang ibu uni, Sarip mesem muwus.
Lah ta uwis kaki ywa pinikir, ibunira mangko, ingkang prelu karsaning Hyang kiye, ingsun Jebeng nora den lilani, nglesamken ing Jawi, nging sira nak ingsun.
Kang linilan marang ing Hyang Widi, wus ta Jebeng mangko, ngwulaha mring Majapahit,
iku bae, Darawati islamena dhingin, kalih atur bekti, wus lengser sing ayun.
Tan winarna marga sampun prapti, Majapahit mangko, gya ngandika mring kang uwa mangke, Ratu Darawati sampun panggih, sang Sayid kekalih, wus karsa Hyang Agung.
Teka gampil Ratu Darawati, manjing Islam mangko, sampun katur mring Brawijayane, gya ngandikan ri sang Sarip kalih, prapta ngarsa aji, sang nata nebdarum.
Gya dinangu ri nang Sarip kalih, mring prenatal mangko, ing wong Islam tanapi tekade, sampun katur ing sedaya sami, esmu remen aji, nanging jrih satuhu.
Mapan ajrih kalamun ngowahi, mring agama mangko, ing kang sampun lumampah lamine, dadya nata angandika aris, marang Sarip kalih, ya wus padha iku.
Ing tekade agama Islami, lawan Buda mangko, nanging kari prenatane bae, tata krama iya ingkang lahir, wus tan ngapa iki, anging wekas ingsun.
Sarupane wong ing Majapahit, kang gelem amomor, mring
Jebeng ingsun tan maleri, nging saseneng neki, aja meksa iku.
Dene Jebeng ya ingsun pribadi, pirang bara mangko, dene tekad pan wus padha bae, Brawijaya mapan langkung asih, marang
putra mapan kalih kang nem wau iki, wilatikta juluk.
Pan sampun jumeneng ing Tubin, ingkang rayi mangko, Sarip Rahmat wus pinaring mangke, ingkang putra sang nata pribadi, pan sinungan kasih, kalih mring sang prabu.
Sunan Iskak pan sinung ing Giri, sekaliyan mangko, wus linilan mantuk dhewe-dhewe, sampun samya karya masjid sami, lawan wulang santri, pan wus kathah iku.
Ingkang Islam wong ing Tanah Jawi, mangkana cinatur, Sunan Ngampel sekawan putrane, ingkang jalu mapan tiga iki, wus linilan sami, nama sunan iku.
pan kinarya pusaka nagari, gantya kang winarni, ing Giri winuwus.
Kanjeng Suna wus kersaning widi, sampun seda mangko, mapan nuju kang garwa wawrate, pitung wulan sareng babar neki, sang retna ngemasi, konduran puniku.
Putra jalu mapaan dadya yatim, wus pinundhut mangko, marang kang wa Kanjeng Sunan Ngampel, ginadhuhken mring Nyai Gung Grisik, tan winarna iki, nging dewasanipun.
kawarnaha den Sahid ta mangko, mapan begal amejahi margi, mangkana winarni, mapan kapinuju.
apuraki, lan tur pati urip, mesem jeng sinuhun.
Yen mengkono pa sira nglakoni, marang karsaningong, pan sumangga Raden ing ature, gya pinendhem sira Raden Sahid, neng ngandhap uringin, wus tinilar iku.
Kawarnaha Sang Dyah Rarasasi, sampun lama mangko, nggennya tapa neng tengah wanane, nora siram ing salamineki, mangkya sang retna di, arsa siram iku.
Marang sendhang sendhang ing wanadri, sangandhaping kayon, pan wit asem
wus wespaos, sebarange sang retna ing mangke, tuhu data nana nguciwani, dadya kanjeng Sarip, metu lakenipun.
Sampun medhar tyasira sang Sarip, nulya matek sampun, ing ngelmu raga metu mulyane, campuh rasa mangkana sang dewi, tembe temen yekti, rasa lir puniku.
Ing tyasira mapan lir ngemasi, wus karsa Hyang Manon, lajeng wawrat sang retna ing mangke, bungkur ingkang prembayunnya kalih, samya sekaleki, geng padharanipun.
Nulya sang dyah awas aningali, ing toya sang sinom, mapan Ana iya wangane, pan wong lanang wus akakikaki,
ngujari, sira wong punapi, teka aneng ngriku.
Baya sira ingkang nyidreng resmi, marang awakingong, nora suka lila ingsun kiye, mapan ora ana liya maning wong kang aneng ngriki, pan ming sireku.
Lah ta mara mudhuna kaki, sang wiku duk anon, mring
Ingkang sangkuh sinengkelang nuli, megleng-megleng tinon, nulya tedhak sang Sarip nulya ge, sampun rawuh ngarsaning sang putri, sang dyah meksih runtik, sru pamuwusipun.
Mara kaki ilangena iki, tan tarina ingong, wong wus tuwa teka salah gawe, dene jenggotireku wus putih, yen tapa
Pandhita mesem ngendika ris, aja runtik nini, wus karsa Hyang Agung.
Dene sira ambeka mring mami, ya wus bener mangko, yekti kena tan ana
retna waspada tingale, mapan langkung kadhuwungireki, keh ngujar-ujari, langkung jrih sang ayu.
Atur bekti nuwun apureki, sang wiku nabda lon, iya uwis tan ngapa ta kuwe, mapan ingsun iki kang sayekti, wus tan kedhah kedhih, anging braja sangkuh.
Sang dyah ayu mangrep atur neki, nuwun tulung ingong, waluyane puniku yektose, langkung wiring ing tyas kawuleki, wawrat tan salaki, mesem jeng sang wiku.
Ya mengko yan ana sihing Widi, sang retna turnya lon, sampun ngantos medal ing margane, pan kawula dereng darbe laki, ngandika sang yogi, mungkura sireku.
Lan merema gya mungkur sang dewi, wus kinetek mangko, anglir ngundang pitik panguwuhe, nulya ana pitulung Hyang Widi, mijil jabang
kelangkung rubeda, nulya enget ing nala sang Sarip, kalamun ing dhingin, darbe pawong karuh.
Pan wus seda Kyai Geng ing mangkin, pitung dinanipun, dadya Sarip jujuk kuburane, sampun prapta Nyai Geng winarni, kelangkung prihatin, seda kakungipun.
Nyai Ageng dereng darbe siwi, mila kelangkung, rudatine dalu supenane, mapan panggih lan kang raka yekti, kinen anuweni, iya marang kubur.
Sareng enjang Nyi Ageng lumaris, iya marang kubur, tan antara sampun prapta age, nulya panggih lan sang wiku jati,
sakehing, dyan dawasa sampun, karemannya saba wana bae, datan pisah lawan sangkuh neki, Nyi Ageng malangi, nging Raden tan purun.
Malah asring sare neng wanadri, pinggir sendhang mangko, langkung kiwarah aden enggene, pan dilalah ana widodari, samya siram iki, kathah tunggilipun.
Mapan sampun karsaning Hyang Widi, widadari mangko, tan uninga dhimateng Rahaden, gya cinolong sandhangnya sawiji, kang becik pribadi, nuju
nulya wangsul Rahaden tumuli, bekta sandhang jawi, Raden sampun rawuh.
Nanging dhelik ingkang widadari, tan udani mangko, sampun tutug gennya siram kabeh, nulya mentas sagung widadari, nging dyah Nawangsasi, ical sandhangipun.
lan kenging punapi, ngandika sang ayu.
Gih kawula mapan widadari, wus tinilar mangko, marang kanca adusku westane, pan sandhangan kula katut
warih dangune, sang dyah retna alon anabda ris, inggih yen upami, wonten kang tetulung.
Welas asung sandhangan mring mami, lamun anom mangko, mapan kula aken
pan kawula meksih jaka yekti, sampun tanggel gusti, abdekena ingsun.
Dangu kendel sang retna tan angling, mangkana tyasipun, paran baya polah ingsun kiye, yen nuruta ingsun tatapih, baya wus pinasthi, karsaning Hyang Agung.
Kudu ingsun kinen mawwikrami, lan maneh tyas ingong, kudu asih ingsun mring wong kuwe, Raden Kidang Tlangkas ngling malih, paran karsa gusti, kadadosanipun.
Sang dyah ayu besengut pan sarwi, tumungkul lingnya lon, lamun sudi punapa karsane, angger wonten kang welas tulung sih, mesem Raden angling, kantuna wong ayu.
Pan sekedhap kula mantuk gusti, ngambil sinjangi ngong, nulya dhelik sedhela Rahaden, sawetara api enggal prapti, wus
kondur maring ing Tarub nulya ge, kawarnahe Nyai Ageng iki, langkung ngarsi-arsi, mring kang putra
asta neki, Nyai Geng ningali, langkung tyase meru.
Nyai Ageng nulya melajengi, mring kang putra mangko, ingkang mantu
Nyai Geng ngemasi, Rahaden ta mangko, wus jumeneng Kyai Geng Tarube, Nawangwulan sampun darbe siwi,
sendhange, lon ngandika ki omah sireki, poma wekas mami, ywa ngungkabi iku.
Marang oleh ingsun adang iki, lan tunggua mangko, anakira ni Nawangsih kuwe, ingsun arsa sedhela masuhi, marang sendhang mami, dyah sampun lumaku.
Kyai Ageng wus karsaning Widi, salah karya mengko, pan mengkana nenggih ing ciptaning, kaya apa lehnya adang iki, sun ayun udani, tan kaduga ingsun.
Nanging pari sak lumbung puniki, nora kalong-kalong, selawase pinangan wong akeh, nulya
Dipun garap mapan kadya jalmi, tan lama mangko, ingkang lumbung katingal dhasare, nulya sang dyah awas aningali, lamun agemeki, sadaya neng ngriku.
Dadya sang dyah runtik tan sipi, mring Kyai Geng mangko, gya rinasuk lawan sru sabdane, nyata sira ki omah nyidrani, marang ingsun iki, wus kariya iku.
Iya lamun anakira nangis, gawekena, panggon, lan ngobonga merang ketan bae, ingkang wulung mesthi ingsun prapti, lan iya maning, yen laki
Nawangwulan anulya nyidrani, gya musnaha mangko, karya geni ki Ageng ing mangke, lajeng jetung nora kena angling, kelangkung wlas neki, mring kang putra niku.
Gya pinupus wus karsaning Widi, kinarya lelakon, nanging
wus dhinudhuk nuli, mengkana pan sampun, Radyan Sahid dadya kunarpane, nanging sampun kersaning Hyang Widi, wutuh kang jasmani, nora bosok iku.
Nanging kantun balung awak kulit, gya binekta sampun, marang Ngampel wus
Ingkang rama lan kang ibu prapti, lan kang rayi mangko, Rasawulan pan sareng praptane, saking wana jujuk Ngampel Gadhing, pan pinuju
ageng napasnya kang mijil, pra wali sedarum mapan samya anyingiri mangke, nulya bayu sampun dhateng sami, den Sahid wus nglilir, pan lir nendra dangu.
Kangjeng Sunan angandika aris, mumpung pepak
mangke, sampun mangkat saking Ngampel Gadhing, turut ing kekisik, kendel grageh iku.
Dangu-dangu tan supe kang rayi, gya pinarak sampun, Seh Melaya
Sunan Kalijaga patut yayi, lan maneh riningong, wus ta sisan dhukuhana kiye, ingsun yayi ingkang angrewangi, lan rabinireki sun undange iku.
Tan lenggana nenggih Sunan Kali, Sunan Bonang mangko, wus utusan dhumateng ing Ngampel, animbali dhumateng kang rayi, lawan nuwun iki, lan kang rama iku.
Tan winarna mapan sampun prapti, kang dhukuh wus dados, Sunan Gunung Jati kang garapke, Sunan Bonang sampun kondur nuli, winarna wus lami, nggenira neng ngriku.
Sunan Kali wus putra sawiji, jalu pan kinaot, ingkang warna myang
kang sawiji, langkung kawlas ayon, putri Wandhan anenggih ibune, pinaraban den Bondhan Surati, sang nata wus uning, yen ginadhang Jawata gung. PUPUH II
K I N A N T H I Mangkana kangjeng sang Prabu, mapan wus uningeng gaib, lamun karsaning Hyang Sukma, kang putra Raden Surati, dadya wiji Tanah Jawa, datan kaselan benjing.
Panenggih turun-tumurun, ing Jawa ingkang darbeni, nanging kang putra punika, sagung kang para narpati, datan liya turunira, Rahaden Bondhan Surati.
Ngantos dugi akhir besuk, nora liya kang darbeni, iya ratu Tanah Jawa, mengkana karsa sang aji, ingkang putra ginadhuhna, marang pandhita kang lewih.
Pan wus padhang tingalipun, Sang Brawijaya narpati, marang karsaning Hyang Sukma, yen Tarub ingkang madhahi, mangkana nulya ngandika, Kyai Ageng sampun prapti.
Ing ngarsanira Sang Prabu, Brawijaya ngandika ris, marma Jebeng Tarupira, ing mengko ingsun timbali, iya arsa titip ingwang, mring
Inggih sendika pukulun, nanging pangestu dewaji mugi ta kelampahana, sang nata ngandika aris, ingsun aweh pratandha, keris ran Ki Gunung Geni.
Tarub mapan sampun prapti, Nawangsih methuk kang rama, langkung bungah tyas sang dewi.
lajeng ngrangkul dhateng radian, kang rama suka ningali.
Solahe putrane reku, Dyah Nawangsih tanya aris, lan liyangan pangkonira, sira kakang ana
Retnaningsih, samya nusul mring pagagan, wus prapta agaran sang yogi.
Den Bondhan alon turipun, yen pareng karsa sang yogi, kawula
ingsun melu, aneng ing kene ta mami, Raden alon ngandika, aja yayi tan prayoga, wong wadon aneng pagagan, lawan sapa kang ngingoni.
Iya yayi maring ingsun, kelawan menawa yayi, ana wong kang calunthangan, nora wurung yayi, pasthi ataker ludira, lan tan becik sawang neki.
Ingkang dadi karsaningsun, ing saben dina ta yayi, sira prapta angirima, iya marang ingsun yayi, iku ugi kang prayoga, Ki Ageng mesem nabda ris.
angin, gandrung manis salewanya, kaya wirangrong mantesi, pasaja lamun ngendika, ulat lindri tan patya ngling.
Raden Surati yen dulu, wau dhumateng kang rayi, ing tyas tanpaja muga yen kang rayi mentas ngirim,
sawengi, dyah Nawangsih lon ngandika, yen mengkono kakang mami, ingsun tutur mring si rama, kakang ingsun mulih dhingin.
Raden mesem ngandika rum, aja nganggo tutur yayi, banjur nginepa kewala, sang retna aris nahuri, kakang wedi ingsun uga, marang ing si rama yekti.
ngandika, wus ta biyang payo mulih, ingsun ngenteni mring sira, nulya kondur Dyah Nawangsih.
Datan miyos dalemipun, kang rama kangjeng sang Yogi, jujuk dalemnya priyongga, menawa tinanya iki, ewet sang retna aturnya, mengkana ing wados neki.
Prapta dalem sang retna yu, lajeng sare sang retnati, kagagas marang kang raka, kelangkung getunireki, marang solahe kang raka, sang retna dewi Nawangsih.
Ngantos tigang dinten iku, sang retna mapan tan ngirim, mangkana jeng sang pandhita, sampun kaduga kang galih, mring solahe ingkang putra, anulya dipun timbali.
Sang retna mapan wus rawuh, ing ngarsane sang ayogi, sang pandhita ris ngandika, paran marmanya ta nini, sira kongsi telung dina, sun dulu nora na ngirim.
Iya mring kakangireku, paran kang dadya wiyadi, sang dyah tumungkul kewala, datan saged matur yekti, nging kumembeng ingkang
ing mangko paran karsanya, sira wus ingsun pajari.
Lan pesthi karsa Hyang Agung, yen iku jodhonireki, sang retna sareng miyarsa, marang sabdaning sudarmi, saya wuwuh wirangira, solahaya kang katon dhingin.
Mring kang rama runtikipun, dadya tumungkul sang dewi, nanging katara ing
kang putra runtik, anulya aris ngandika, wus kramaa sira nini.
Mapan ta wus mangsanipun, turuten tutur sun gusti, ya mung iku pesthinira, kang dadi jodonireki, ing awal akhir kapanggya, sira lan kakangireki.
Lan tan ana liyanipun, mung iku wijining Jawi, wus pinasthi karsaning Hyang, lamun sira kang madhahi, turun temurun ing benjing, nora kaselanan iki.
Nanging iku pasthinipun, kakangira ki Surati, marmanya akeh rinasa, wiring kang kelakon dhingin, mapan wus tan dadi ngapa, nging estokna tutur mami.
Sareng mirsa sang retna yu, ing wirayating sudarmi,
Sareng amba tangi turu, anging putra tuwan sepi, langkung tyas gusti kawula, nulya lumajeng nututi, putra tuwan tan kapanggya, pinarak ngandhap waringin.
Antawis amba pukulun, kang dhahar punika meksih, mapan gelar wonten panggenan, tilas tataning pakardi, mila sanget tyas kawula, lan nerka wonten prekawis.
Mila lumajeng pukulun, kepareng tyas tan sinipi, nututi putra paduka, kepanggih lenggah sang dewi, aneng sangandhaping gurda, lan
punapa, nging rakanta den Surati.
Kados langkung sekelipun, antawis mujung aguling, putranta mesem ngandika, lah uwis ja
uning, marang ature ni emban, sang pandhita ngandika ris.
Emban muliha sireku, sun nusul mring ki Surati, iya marang ing
lagya magung wuyung, nging sang dyah kang aneng galih, ngantos jangkep pitung dina, Raden tan dhahar lan guling, nging gandrung marang sang retna.
Lan nimas lesmining santun, tan wurung pun kakang gusti, ngameda tanpa wekasan, wurung kapandhitan mami, sapa baya kang welasa, yen dede dika wong kuning.
Paran baya marginipun, kang abdi panggih lan gusti, dhuh mas mirah jiwaningwang, emuta sira wong kuning, lamun duwe ponakawan, neng pegagan kawlas asih.
angur baya den banjura, tan bisa wit nandhang sakit.
Muga ta kangjeng sang wiku, welasan
sampun rawuh, ing dhepoke den Surati, jumeneng neng palataran, sang wiku dangu anganti, ing wijilira kang putra, adangu datan kaeksi.
Ki Ageng lajeng lumebu, marang dalemnyya kang siwi, sepi tan ana
kapanggih, marang sendhang pasiraman, makana Raden Surati, kapanggih nendra ing lawang, sare ngandhap nagasari.
Sang pandhita wus andulu, mring putra Raden Surati, salira sawang kunarpa, langkung ngres ing tyas sang Yogi, nanging radian lagya nendra, tan
nendra lami, kongsi nglayung kang wedana, kang putra alon sinandhing.
Wus dangu Raden awungu, tumingal kang rama
tumungkul, nanging tyas sagunung siwi, mesem sang raja pandhita, non ing tyas kang putra sandi, sang wiku malih ngandika, wis ta kaki payo
kanihaya kangjeng rama, tanpa jarwa kang sayekti, ingsun temah kawirangan, ing salami-lamineki.
Ni Emban kaku tyasipun, nunggoni mring sang retnadi, tan dhahar datan ngandika, esmu ngelih lawan arip,
kagyat si emban ningali, mring rawuhe sang pandhita, nulya matur marang gusti, pukulun rama paduku, rawuh tumedhak ing mariki.
Sang retnaning dyah tumurun, saking jroning tilam sari, amenthuk dhateng kang rama, semu
wus karsaning Hyang Agung, pinesthi jodhonireki, tan ana liyaning nyawa, nging kakangira Surati, ingkang dadya karsaningwang, paran mengko sira nini.
Sang retnaning dyah umatur, alon dhumateng sudarmi, ya rama sakarsanira, ingsun darma
panuhun ingkang siwi, esmu kewran ing tyasira, supe dhingin wus wineling.
Mengkana enget sang wiku, yen ing dhingin wus wineling, wau dhumateng kang garwa, mengkana welingereki, ya ki omah anakira, yen ana jodhoning benjing.
Ya sira ngundanga mring sun, pan ingsun ayun udani, ing lakine anakira, wus pesthi ingsun gya prapti, mengkana jeng sang pandhita, mring kang putra ngandika ris.
Ya bener nini karepmu, ingsun meh kelalen yekti, iya marang ibonira, payo marang sanggar nini, ngundang marang ibonira, menawa Allah marengi.
Sang pandhita gya tumurun, tedhak marang sanggar nuli, sang retna mapan tut wuntat, emban satunggal kang
pandhita lan kang siwi, aneng ing sajroning sanggar, sarta nenuhun Hyang Widi.
pandhita tyasnya gumyur, myat angin ngidit ganda mrik, wus duga lamun kang garwa, badhe ingkang
langkung tyas dyah Nawangsasi, pinupus purbaning sukma, mangkana ngandika aris, dhuh Nawangsih anak ingwang, wus lungguha sira nini.
Sawusnya tata alungguh, dyah Nawangwulan tanya ris, ki omah wonten punapa, dene angundang mring mami, sang pandhita lon ngandika, marmane sun undang yayi.
methuki, pan iku wijining Jawa, kang kinarsakken Hyang Widi.
Malih ngandika sang ayu, marang dyah retna
karepmu, kelawan si rama yekti, ingsun anarah kewala, Nawangwulan mesem angling, ya ki omah mantunira, ing mengko ana ing ngendi.
Mapan ingsun ayun weruh, marang den Bondhan Surati, ki omah sira undanga, mengko ta ana ing ngendi, sang wiku mesem ngandika, ngong tinggal neng
Bondhan Surati, estokna pitutur ingwang, kaki ingsun pamitan mulih.
Ki omah kariya ingsun, pamit mapan arsa mulih, sang pandhita lon ngandika, bok aja mulih tumuli,
luwih, piturun saking ing swarga, tumedhak ing Tarup gusti, icala kang
mesem ratna juwita, sarya angandika aris, gething temen aku wong sugih wicara.
kalihipun, samya salin busana, ni emban ingkang ngLadosi, sawusira anjenger niba buhinya.
Kelangkung pandung ni emban, ningali kang warna kalih, angladosi dalu siyang, prandene jomblong ningali, marang kang warna kalih, tuhu kalamun piturun, nulya kekanthen asta, lir Komajaya lan Ratih, marang sanggar ayun sowan sudarmi.
Mangkana jeng sang pandhita, meksih aneng sanggar neki, samusnaning ingkang garwa, retna Nawangwulan iki, langkung
kalih, kalih samya ngabekti, marang ing sudarma sampun, sawusnya tata lenggah, sang pandhita ngandika ris, mring den Bondhan
kardi, tolehen ingkang kari, ing saturunira besuk, wus pinasthi dening Hyang, tanah Jawa kang
Tumungkula ing atapa, poma aja walang ati, ing sirnane ramakira, apan wus kersaning Widi, turun ping patku benjing, ing Demak keratonipun, nuli Pajang gumantya, nging turun Pengging, yen wus iku ing Mentaram turun ira.
suwunen mring Hyang Sukma, tetepe keraton Jawi, marma mangko aja sira salah karya.
Tumungkula ing atapa, nging kurang ping lima kaki, kenane keraton
Mapan zehad aranira, tegese iku ta kaki, tan ayun mulat ing liya, nanging dhiri kang kaeksi, kang ehe teges neki nyinggahi uni sedarum, ingkang wal tegesira, tinggal donya nora nolih,
Nanging ta den sawetara, asahuwat lawan rabi, nanging yen banget kangennya, iku marganira eling, iya marang ing
ana wekas ingsun maning, iya ugering atapa, aksara setha den eling, iki wernane kaki, alip iku tegesipun, tan
teges seki, endi kadudu kagungan, iya dhirinira kaki, miwah ingkang kaeksi,
Suwung tan ana katingal, nanging wujuding Hyang Widi, iku den prayitna, aja mengeng tingal neki, lamun iku kasliring, dadya batal tapanipun, dhuh kaki den prayitna, tegese ehe puniki, pan idayat idayat iku nugrahan.
Marma Jebeng sira bisa, ningali wujud dolahi, iku pratondha
Widi, barang solehireki, ingkang musna meneng iku,
kamomoran, iku wujud setan iki, mim awal tegesneki, tan ana estining kalbu, liyaning pati ingkang, mulih mring iskikhayati, aneng donya pan iku dolan kiwala.
wuwus kawijil, lamun marang kalanggengan, tanpayun Jebeng baleni, lara pati tan gingsir, saking sihira Hyang Agung, ika wong kang tumeka, marang sampurnaning jalmi, mapan iku wus tan wruh swarga naraka.
Aksara wal tegesira, tinggal jiwa raga dhiri, tan tolih marang salira, rusake wus tan udani, mapan punika sami, pinasrahaken kang asung, iku tingal ing tapa, tegese manungsa jati, pan mung iku pinandeng tan kena owah.
Tur bekti Rahaden Bondhan, sumungkem pada sudarmi, langkung padhang ing tyasira, winejangan ngelmi ghaib, atenapi sang dewi, samya sumungkem mring suku, kalih langkung marwata, tan sumelang ing
Henengena Tarub kawarna, Palembang sri narapati, langkung arjaning nagara, mengkana ingkang winarni, sowan mring
marang sireku, wong Palembang patang puluh, jujuka ing Jepara, langkung suka Raden kalih, nulya lengser sampun prapta ing Jepara.
Raden Patah angandika, Kusen banjura pribadi, ngawula marang sang nata, iya ratu Majapahit, ana dene sun adhi, arep lunga ngaji ingsun, marang ing Ngampeldenta, sun kepengin dadi santri, wong Palembang kabeh sira gawaha.
Anging kakang Wonapala, lan Wonasalam ku adhi, wong loro ingkang sun gawa, dene Palembang negari, ingsun wus lila adhi, kaduweha mring sireku, iki layang aturna, gawan sing Palembang adhi, lah ta payo wus adhi ungkur-ungkuran.
Sira mringa Majalengka, ingsun marang Ngampelgadhing, kang rayi mopo karuna, nanging meksa den dukani, lajeng nurut kang ari, nulya sareng angkatipun, tan winarsang marga, Majapahit sampun prapti, jujuk dhateng kyana Patih Gajahmada.
Gajahmada karsa mami, ya si Kusen ingsun ganjar nagara.
Ing Trerung aran dipatya, Pecatondha karsa mami, ki patih matur sandika, kaliyan wus kinen mijil,
lama Raden Patah, gennya ngaji wus ngulami, pan lajeng pinundhut pisan, mantu dhateng sang ayogi, mapan dadya kekalih, kanjeng sunan mantonipun, jeng sunan wus uninga, marang karsaning Hyang Widi, yen den Patah badhe karsaning
kang wangi, iku Jebeng dhukuhana, Rahaden anulya pamit, ngupaya kang wanadri, ingkang wangi
iya ngaturana uning, yen wus ana glagahwangi gandanira.
Ingsun yen dinangu kakang, wus bacut ana ing ngriki, nulya gya ana ing Wonasalam, lampahnya datan winarni, ing Ngampel sampun prapti, wus katur sasolahipun, jeng sunan nulya tedhak, pinunju para wali, pan pepak lan sedaya neng Ngampeldenta.
Pan lajeng dherek sedaya, wus prapta lampah neki, ing prenahe kang gelagah, wus kepanggih lawan kang siwi, nulya kang para Wali, dhatengken kreramatipun, dumadak pan sakala jinurung marang Hyang Widi, tengah wona mapan wus dadi nagara.
Jeng Sunan Makdum ngandika, marang sagung kang pra wali, lah ta kabeh seksenana, iya sagung anak mami, arane nagari iki, ing Demak lawan nakingsun, iya Rahaden Patah, arane mengko
sowang-sowang kang pra wali, Sunan Makdum winarni, wus kondur mring Ngampel iku, ing Demak sampun arja, langkung
kang jumeneng iki, Pangeran Bintareki, nanging tanbuh wijilipun, mangkana kyana patya, putusan kinen nimbali, wus ping tiga tansah sinangga ing krama.
Mengkana sang Brawijaya, wus uning nulya nimbali, mring Patih Gajahmada, lawan terung dipati,
kang pawarti, kawula sampun putusan, ngutus kaping tiga gusti, tansah sinongga krami, dene westane puniku, ingkang dadya gunungan, Pangeran Bintara sang aji, nging wijile sadaya datan uninga.
Sri Nalendra angandika, marang ing Terung dipati, paran nguni kakangira, Pecatondha matur wotsari, rumiyin abdi aji, semados ngaos pukulun, dhumateng Ngampeldenta, mapan remen dados santri, lawan sanes inggih namane puniku.
Nenggih namanipun kakang Raden Patah duk ing nguni, nanging kalih rencangira, sedaya punika gusti, pinasrahken sang aji, tiyang Palembang sedarum, inggih dhateng kawula, kelawan mokal upami, yen pun kakang gadhaha kajeng punika.
Nanging santri karemannya, Sri Nalendra ngandika ris, yen mangkono Pecatondha, sira ingkang ingsun tuding, iya ngluruga iki, marang ing Demak sireku, kabeh wong Majalengka, gawanen aja na kari, matur nembah sang dipati Pecatondha.
Pukulun dawuh sandika, nanging yan merangi gusti, dalem Terung kewala, lan Palembang anyampuni, nadyan kathah upami, tiyang ing Demak pukulun, tiyang anyar sedaya lan tan kena dugi neki, ya ta mesem nata alon angandika.
kawarna ing Demak iki, mapan wus miyarsa warta, lamun badhe den lurugi, kathah kang samya ngili, kangjeng Pangeran mapan sampun, pratela kang pawarta, lamun kang dadya pangirid, wong Palembang dipati Terung
ngetingal, dimen ingsun den pateni, iya marang prajurit kang peksa lanang.
Mengkana nulya ana, lumajeng atur upeksi, lamun damel ageng prapta, inggih saking Majapahit, Demak kinepung kikis, jeng
dipatya mring kang raka, alenggah aneng surambi, nulya tedhak sing wajik, wus binucal lawungipun, lumajeng
matur aris, pan kawula ingutus kangjeng sang nata.
Inggih kinen anelika, yen ing mriki wonten baris, sang nata nerka paduka, nanging sanget tur ta yekti, dene tuwan inguni, yun ngaos mring Ngampel iku, kelangkung kemokhalan, yen paduka gadhah kapti, pan mekaten tur amba
wus nyata yen mami, sang dipatya tur bekti, sumangga karsa pukulun, kangjeng pangran ngandika, yen mangkono karsaa mami, wus ta mara ingsun sira
pukulun atur pati urip, lepat amba narpati, pun Pecatondha pukulun, gusti punapa karsa, kang dadya runtaging nagri, pan ing Demak punika estu pun kakang.
Mesem sang nata ngandika, lah ing mengko ana ngendi, iya iku kakangira, lon matur sang adipati, lun antun wonten jawi, sang nata ngandika arum, mara sira undanga, anulya dipun timbali, sampun prapta ingawe nungkemi pada.
sultan, ing Demak prayoga iki, Gajahmada sireki, padha undhangna sedarum, yen mangko putraningwang, sing Patah ingsun lilani, aran sultan ki patih atur sandika.
Wus Jebeng sira muliha, mring nagrinira pribadi, kangjeng sultan tur sendika, wus lengser saking ngarsa ji, langkung marwata sami, sagung wong Demak sedarum, kangjeng sultan panulya, lajeng marang Ngampelgadhing, sampun prapta pra wali pepak sedaya.
Wus katur sasolahira, langkung sokur kang pra wali, mapan nulya pirembagan, sagung ingkang para wali, karya Masjid puniki, ingkang damel rembag sedarum, anulya samya mangkat, mring Demak sagunging wali, sareng lawan kangjeng sultan sampun prapta.
Ing Demak wali sedaya, jumurung marang Hyang Widi, karya Mesjid geng wus dadya, mapan tundha tiga iki, langkung endah kang warni, lajeng inganyaran sampun, mapan kinarya salat, Jumengah sagunging wali, Sunan Bonang ingkang dadya
Sunan Kali, antakusuma iki, ulesnya walulang wedhus, ki gondhil aranira, anulya binuka nuli, langkung endah
den paringi, lorodaning jeng nabi, yayi ngempek bae ingsun, Sunan Kali tumulya, asujud marang Hyang Widi, wus luwaran sagung pra wali sedaya.
Ing Demak kelangkung arja, dadya alit Majapahit, mengkana sang Brawijaya, dadya bendu animbali, marang rekyana patih, kalawan Dipati Terung, sampun prapta ing arsa, ngandika Sri Narapati,
swaraning jalmi, wong ing Demak sampun siyaga ngayuda.
Tan pantara nulya pangkat, wus kapethuk aneng margi, mapan wus datan
rinebat kayonipun, kasapih dalu ika, wong Demak alit tyas neki, mesanggrahan kyana Patih Gajahmada.
Kasukan wong Majalengka, mengkana ingkang winarni, sang dipati Pecatondha, kelangkung ngungunireki, dadya ewed ingkang galih, ajrih mring kalihanipun, ing dalu pirembangan, lan wadya Palembang sami, nulya budhal bolos
sampun atur upeksi, dhateng rekyana patih, Gajahpremada angungun, henengna gantya winarna,
jeng sultan langkung bramatya, wau dhumateng kang rayi, angrasuk busana glis, arsa nyalirani pupuh, tan pantara wus budhal, tan kantun kang para wali, kawarnaha kyana Patih Gajahmada.
Mapan wus miharsa warta, yen badhe ingantep jurit,
puri, sampun katur langkung ngungun Sri Nalendra.
Mengkana enget sang Nata, yen wus janjining Hyang Widi, anulya aris ngandika, Gajahmada karsa mami, ingsun mekhrad saiki, pan wus karsaning Hyang Agung, lan sakeh wadyaningwang, kang meksih agamaneki, iya Buda paningsun gawa sedaya.
Ana dene garwaningwang, iya ratu Darawati, mapan nora ingsun gawa, sebab wus manjing agami sebatur neki, wus maratundhangna iku, ki patih tur sendika, tan pantara wus weradin, nulya musna kangjeng rising Brawijaya.
Lawan Patih Gajahmada, lan kulawarga tan kari, musna lawan kedhatonnya, nging sang ratu Darawati, punika meksih kari, lawan sapawonganipun, atenapi dalemnya, lawan pajeksan kang meksih, lan mariyem liya punika pan musna.
Kawarna jeng sultan Demak, prapta lan sagung pra wali, kapanggih suwung sedaya, tanana jalma sawiji, lawan kedhatonneki, nging kaputren meksih kantun, anulya kangjeng sultan, sowan lan kang ibu panggih, gya rinangkul mring kang ibu Darawatya.
Samya kumembeng kang waspa, gya emut purbaning widi, ingkang ibu ingaturan, kondur marang Demak nuli, tan winarna wus prapti, Demak langkung arjanipun, semana tanah Jawa, mapan sampun Islam sami, pan wus lama sang prabu sampun peputra.
Jalu abagus kang warna, lawan wus alim mring ngelmi, jinulukan mring kang rama, kangjeng Pangran Trengganeki, tata tita wus lami, kawarna ki Ageng Tarub, mapan sampun peputra, jalu warna
pan ingampah mring ibu rama tan kena.
Kelangkung liwung tyasira, Rahaden mring kang sejati karem mring rasaning
sidik, dadya wuwuh Raden sudira ing tapa.
Dadya trus ing tingalira, padhang tanana ngalingi, marang dattira Hyang Sukma,
ingkang winarni, kang putra pineksa krami, angsal putraning pandhita, ing Sekarlampir yu luwih, dadya tut palakrami, wus lama Kyai Geng lampus, prapta ing janjinira, tan lama lan garwaneki, Raden Getas wus gentosi mring kang rama.
Nanging ki Ageng punika, ing Tarub langkung arjeki, ri sampunnya lama lama, peputra jalu
Angsal putrining pandhita, ing Selabentar puniki, wus lama anggennya dhedhekah, akathah tiyang tut wuri, dadya karan puniki, dhekahing sela punika, mengkana kinarya, namur lampah among tani, langkung arja ing Tarub sampun kuciwa.
Ki Ageng Tarub semana, wus sepuh ing mangsa neki, ingkang putra tinimbalan, Raden Selarasa
Pan ingsung iki wus tuwa, meh ana karsaning Widi, anging ta wewekas
keguh kaki, tingalira mring Hyang Agung, alip tegese ika, karepa marang Hyang Widi, angrasaha yen uripira titipan.
Aja karep mring kang liya, karepna marang kang titip, hebe tegese punika, yun bener anggepireki, barang tingkah
tyasira, henengira ana ngendi, poma iku iku aja pegat, ing siyang kelawan latri, ijenen iku kaki, lan sapa kang ngajeni
kardi, dudu ananira dhawak, yen sira mangkono maning, nanging den awas kaki, marang ngendi sirnanipun, marma kulup mengkana, denesireku
puniku upamenipun, kumambang neng segara, nging srahna dhirinireki, angeliya marang purbaning Hyang
mengkonoha, kena ing rencana kaki, aksara kha tegesira, anging khak ingkang kaeksi, kang anyar wus tan kesthi, nging kadis karya Hyang Agung, kha gedhe tegesira, khalal kharam wus tan nolih, pan tegese pan iku lumuh sadaya.
Aksara dal tegesira, derajat iku sayekti, tegese ingkang derajat, ananira iku kaki, kinacek sami neki, mahluk kang aneng donyeku, marma ingkang manungsa, kaki arep ngati ati, sipatira pratondha ananing sukma.
Kang dal gedhe tegesira, iku ta dedalan eling, eling iku rong prakara, kang dhihin dalaning urip, pindho dalaning pati, anging Allah tegesipun, tan payun mulat liya, pan anging datting Hyang Widi, aksara re tegese iku pan rahmad.
Marma kaki sira bisa, ningali wujud dolahi, iku pratondhaning rahmad, tan bisa weruh pribadi, yektine sireku kaki, wuta tuli bisu suwung, tanana dayanira, ze teges iku kaki, mapan ajrih ningali wujud
cilik tegesneki, nging sebarang polahipun, kang kaniyana ing jalma, yektine tyase wus sepi, pan wus ilang tingal kang bangsa manungsa.
Sa gedhe tegese iya, kusarat ningali dhiri, ing tyase mapan wus sirna, dunya wus kalimput yekti, marang ngelmuning widi, dadya sokur lakunipun, sat tegese ika, wus serupiku yekti, datan kena winuwus mongsa bodhowa.
Lat tegese iku iya, wus kerem teleng jeladri, tan kena kinaya ngapa, yen jamak jalma
Le kang laku tegesira, nglakoni prentah kang yekti, mapan iku kang warana, ling aligning jalma luwih,
tegesneki, wus prenah sebarangipun, pan wus iku tan kena, yen kawoworan iblis, wus mutakim marang rabil ngalamina.
Ka cilik tegese ika, wus weruh karsaning widi, kang dudu lawan kang nyata, mapan tan keliru yekti, kap gedhe teges neki, wus narima ing sihipun, yen dhiri iki karya, wewayangan kang sejati, lam jalalah wespada isining jagad.
Kabeh pan wus kalimputan, yaiku ngalam kekalih, kabir sahir wus jinajah, kang mim nenggih teges neki, mantep tan ngrasa mati, kana kene tan kadulu, suwarga lan
anerus bumi akasa, tumeka ing pitung lapis, mulih duk cahyaneki, wus tan kamomoran tuhu, wawu tegese ika, wus weruh
pan lir upamineki, tembaga lan emas iku, sirna kalih warnanya, lan arana iya salin, kang aksara lam alip teges ika.
Aling aling iku nyata, tetebeng Hyang Maha Suci, yektine marga sempurna, pan tan ana malih malih, margi luwih utami, ingkang liya saking iku, wus perak datting sukma, aksara ambyah puniki, ing tegese wus
sembah den Selarasa, sumungkem suku sudarmi, langkung padhang ing tyas neki, winejangan ngelmi sidik, mangkana aturneki, mugi angsala pangestu, saking jeng sang pandhita, lan supangat kangjeng nabi, karilane
ingsun aja ka tiliki, apa dene nyai sira, sun arsa weruh kang yekti, mring ghaib kang sejati, poma nyai wekas ingsun,
muliha iki, tur sembah den Selarasa, mundur sing ngarsa sudarmi, kang winarna sang yogi, tedhak saking dalemipun, lajeng lumebet wona, mapan sedya mangunteki, rempuning tyas birahi marang Hyang Sukma.
Mapan wus tanana kaetang, miwah ingkang walang ati, karem marang ing iradat, liwung suwung wus tanolih,
Dadekken tunggal lahira, neng ngriku sang maha yekti, sendheyan kajeng widara, ingkang putra sring nuweni, nanging saking
Ingkang lagya mangun brongta, neng ngandhaping widareki, tansah anggung among karsa,
Alam jabarut punika, nyata jim ingkang drebeni, alam malakut punika, Malaekat kang duweni, alam lahut wus yekti, prapta purbaning Hyang Agung, pasenetan datolah, anggene manungsa jati, ya manungsa ingkang tumeka sampurna.
Sang pandhita duk semana, angrasuk kang tingal asib, pan asib tunggaling rasa, pan rasa tunggaling urip, urip tunggal karseki, karsa mantuk suci sampun, kadya duk nguni cahya, wis tan kamomoran yekti,
mring ngisikhayat, ing jaman langgeng wus prapti, ngalam donya duk semana, amawi pratondha yekti, icale jalma luwih, kukuwung pating palengkung, teja mangkara-kara, gumleduk kang poma wukir, segara rob tedhuh peteng tanah Jawa.
Kilat thathit lawan lidhah, timbangan lan ubar-abir, lindhu ping pitu sedina, surya sasi
dangu prapti nuli, neng ngandhaping widareku, sang Pandhita wus musna, nyai Ageng duk ningali, mring tilase kang raka anjrit karuna.
Niba nulya kapidhara, mapan wus karsaning Widi, Nyai Ageng lajeng seda, dene Selarasa winarni, langkung rempuning galih, anjetung tan kena muwus, nanging kari sakilan, jembare jagad kaeksi, kulawongsa kang tuwa samya grahita.
Rahaden ngrupak paningal, nulya samya den sungkemi, mengkana samya turira, adhuh gusti kados pundi, abdi kang keri-keri, tuwan tolehken pukulun, punika kang kunarpa, kangjeng ibu tuwan gusti, welasana tuwan sinten ingkang nyaenana.
Rahaden emut sekala, yen meksih sipat dumadi, mapan iku nora kena, yen luput lara prihatin, nulya pinupus nuli, marang tekdir
beciki, lajeng kondur dhateng Sela, juju king panepeneki, mapan tan kena mijil, ing Tarub ingkang winuwus, sagunge kulawongsa, tan karuwan solah neki, kudhandhangan saenggen-enggen karuna. PUPUH IV
DHANDHANGGULA Henengena Tarub Selasami, ingkang lagya prihatin sedaya, Rahaden sampun gumantos, kiyageng namanipun, pan tinilar ing Tarub iki, dalem wonten ing Sela, dadya karan sampun, anenggih kiyai Ageng Sela, pan sinigeg ing Demak ingkang winarni, kangjeng Sultan wus seda.
Ingkang putra pan sampun gumanti, Kangjeng Pangran Trenggana punika, Wonasalam pepatihe, Pengulu Sunan Kudus, yata ana winarna malih, Pengging Tingkir punika, samya turunipun, anenggih sang Brawijaya, ana ing Tingkir Kebokanigara iki, Pengging Kebokenonga.
Pan wus lami ki Ageng Pengging iki, datan arsa sowan mring Demak, kang raja langkung susahe, ki Ageng Tingkir sampun, tedhak rawuh dhumateng Pengging, panggih kang rayi nulya, Jawab asta
ingsun mongsa tegaha, dadi nora tanggung, ingkang kaya karepira, drawasaka wus sun duga karsaneki, sira dhi kaya-kaya.
Datan matur ki Ageng ing Pengging, pan tumungkul lawan ismu waspa, winarna wau garwane, ki Ageng Pengging iku, wawrat sepuh wus mongsaneki, dalu mapan ringgitan, beber ringgitipun, anyegah dhateng kang raka, nyai Ageng kepareng babar puniki, miyos jalu kang putra.
Gya pinangku mring kang uwa nuli, Kyai Ageng Tingkir angandika, yayi
Ageng Tingkir ta mangko, miyarsa wartenipun, yen kang rayi ki Ageng Pengging, tinimbalan mring Demak, wus ping tiga iku, tan sowan sinongga krama, dadya susah ki Ageng Tingkir kang galih, angles pan lajeng seda.
Nyai Ageng Tingkir wus tur uning, marang Pengging yen kang raka seda, kagyat lantaran lampahe, ki Ageng Pengging rawuh, dhateng Tingkir anulya nungkemi, mring layone kang raka, ri wusnya amuwus, mugi kula sampun lama, kakang kantun wus tan saged neng donyeki, wus kinubur kang raka.
Nulya pamit kondur dhateng Pengging, sampun prapta pan lajeng kewala, ki Ageng manjing panepen, pan
nenggih kangjeng Sultan Demak, animbali Sunan Kudus sampun prapti, sang nata angandika.
Marma kang kawula aturi, aprekawis pun Pengging punika, kados pundi prayogine, kangjeng Sunan umatur, yen marengi kula pribadi, mangke ingkang lumampah, jeng
sekhabat sekawan neki, padha sira kariya, neng mriki sedarum, poma aja lunga-lunga, sun malebu lamun ana rame iki, tabuhen Kyai sima.
Pan sandika sedaya tur neki, kangjeng Sunan malebet wus prapta, jujug kori butulane, dhepepel pinggir pintu, mapan nuju ana wong mijil, arsa ngangsu mring sendhang, kaget duk andulu, ana wong dhepepel lawang, gya tinanya andika tiyang ing pundi, kula tembe uninga.
Kang busana lawan warna neki, dene lajeng neng kori butulan, jeng sunan mesem nabda lon, ingsun arep ketemu, iya lawan ki Ageng Pengging, ingkang ngangsu angucap, tan kenging puniku, ki Ageng lagya sungkawa, sasedane kang raka ki Ageng Tingkir, pan sampun pitung dina.
Kyai Ageng mboten mijil-mijil, kula ajrih kalamun matura,
tinanya dadya wong punika ajrih, wangsul matur anulya.
Kyai Ageng mesem ngandika ris, aturana wong langit ku iya, banjur malebuwa mrene, ngaturana sampun rawuh, nulya panggih Ki Ageng Pengging, kelawan kangjeng Sunan, neng
Kyai Ageng alon anahuri, mapan tiyang dhedhekah kawula, ngandika apa karyane, kangjeng sunan amuwus, yen tan arsa sira ki Pengging, mara sira piliha, karsane sang prabu, ing luhur lawan ing andhap, jaba jero kang endi sira enggoni, ki Ageng angandika.
Yen miliya ing jero pan sirik, yen miliya jaba luwih sasar, semang-semang pangidhepe, yen miliya ing luhur, pan kumandhang den kabekteni, yen miliya ing ngandhap, iku sasar agung, kapire patang matdehap, jaba jero ngisor luhur drebe mami, orane
mundur bakal sira puniki, kalamun wis ingucap, ku pesthi den ulu, jeng sunan mesem ngandika, yen mengkono ingsun pan arsa udani, samengko suwungira.
Kyai Ageng pan alon nahuri, yen manungsa metu marga ina, pasthi nganggo dalan mangke, olehe maring suwung, Sunan Kudus alon nahuri, apa kinarya marga, ingsun ayun weruh, Kyai Ageng angandika, iki lading belekna
mretabat setan, Kyai Ageng lampus, lajeng denira palastra, Sunan Kudus wus medal lan sabat panggih, wus lajeng kondur nulya.
Nyai Ageng wus kang winarni, sampun mateng nggennya olah-olah, badhe sugata tamune, dangu datan pinundhut, lan tan ana banane sami, nulya ngintip kang raka, wus seda puniku, kagyat nyai Ageng nulya, anungkemi ing layon sarwi anangis, lajeng atuweg raga.
Datan tolih mring kang putra iki, lajeng seda sandhing
Pengging gemrumung, kang estri nangis sedaya, ingkang jaler mapan samya anututi, marang wong ingkang cidra.
Nanging sampun tebih tan kepanggih, mapan lajeng ngaturi uninga, dhumateng ing Tingkir mangke, nyai Ageng wus rawuh, lajeng ngemban dhateng kang siwi, langkung denya karuna, layon wis kinubur, Rahaden nulya binekta mring ibu wus kondur dhumateng Tingkir, sunan Kudus winarna.
Sampun rawuh ing Demak nagari, lajeng sowan dhumateng jeng sultan, lajeng katur saneskarane, langkung tyasipun, wus
kang winuwus, kelangkung dene raharja, Tarub Sela wus kumpul dadi sawiji, Ki Ageng wus peputra.
Mapan tiga kang jalu sawiji, Raden Henis pan sampun diwasa, lajeng kineramakake, pan angsal putranipun, nenggih buyut Laweyan iki, Raden Henis mengkana, remen dalem iku, anenggih ing Kelaweyan, ingkang rama ki Ageng Sela nuruti, wus lama apeputra.
Jalu bagus lawan amrahati, wus pinundhut dhumateng kang eyang, binekta ing Sela mangke, pan wus sinung jejuluk, mring kang eyang ki ageng iki, Rahaden Pemanahan, langkung sih sang wiku, wau dhumateng sang wayah, pan kuciwa marang
ageng henting tresnane, sapangen agengipun, watak kendel datan patya ngling, pan gangsal sadhereknya, nanging kang pinundhut, wau dhumateng kang eyang, nging Rahaden Pemanahan iku singgih, binekta dhateng Sela.
bubar sagunge wong tani, nora tahan dening atisira, dadya mantuk dhewe dhewe, mengkana ingkang kantun, sang pandhita lan wayah neki, Rahaden Pemanahan, nanging wonten gubug, sadAngunya udan udan, ingkang eyang mapan datan anglilani, marma neng gubug ika.
Terang udan kantun riwis riwis, wonten coba sing Allah Tangala, warna kaki-kaki mangko, wus pikun wayahipun, sarya amoh penganggo neki, ki Ageng pinaranan, sarwi mesem iku, sang pandhita wus uninga, lamun iku dudu
dinuwang pacule, langkung bramatyanipun, sang pandhita nerajang malih, nulya candhak
Pacakara lawan kaki kaki, yun tetulung teksih ajrih ika, gya lumajar kondur mangke, mring desa asung weruh,
Wus pratela wirayating ngelmi, yen manungsa ingkang sejatinya, hunusaning makluk kabeh, wus kersaning Hyang Agung, ya ta apes wong kaki kaki, karingkus tanganira, pan kekalih sampun, kawarna den Pemanahan, sampun prapta ing desa lan tawan tangis, dadya kaget sadaya.
Wong ing desa samya taken warti, gya
Wong sadesa mapan sampun mijil, lan sumekta lawan gamanira, brubul kelangkung kathahe, estri kalawan jalu, ingkang munggeng arsa pribadi, Rahaden Pemanahan, pan samya anggregut, henengna kang aneng marga, kawarnaha sang pandhita ingkang jurit, kalawan kaki tuwa.
Mapan angsal pitulung Hyang Widi, sawusira ki tuwa kasoran, binekta mring gubug mangke, nanging tan kena ucul, kaki
Kawarnaha ingkang lagya prapti, wayahira Raden Pemanahan, lan ngirid wong desa kabeh, sumekta
neng gubug lan ki tuwane, nging cinekelan iku, mring sang wiku tangannya kalih, ki tuwa datan bisa, yen obaha iku, Rahaden nulya
lan gegamanipun, samekta lir arsa yuda, langkung samya pangunguning tyas kepati, dadi apa tiwasa.
Kulawongsa aturira sami, mring sang wiku punapa kang karsa, tiyang punika ing mangke, yen marengi pukulun, inggih luhung
gennya lenggah tumungkul isin, ningali marang jalma, wus binandha iku, paning sedya sang pandhita, kang kinarya ing wau anenaleni,
cinatur, kaki tuwa pahelan jalmi cemeng panjang wulunya, dhengkul sukunipun, nyepluk
tepung kang alis, mung siji matanira, puret kupingipun, bathuk manyung cilik dhasnya, rambut abang mapan arang kruwis-kruwis, ambu wangur asengak.
amis, marmanira sagung kang tumingal, pan kathah kalenger mangko, tan tahan ambunipun, lan mengkana yen dipun tolih, kathah kang samya niba, panonnya
sireku, ingsun arsa maring Demak, ngaturake marang ki tuwa puniki, karo anyekelana.
Muga sira wentalaha iki, parilana mring
Pandhita anulya ngandika aris, dhumateng ingkang wayah.
Wus ta kulup amuliha aglis, lan sarupaning wong
nulya mangkat, karo ungkuungkuran kang wayah singgih, mapan wus tan winarna.
Kyai Ageng lampahnya neng margi, kawarnaha Sultan Demak ika, mapan wus mirsa wartane, lamun ki Ageng iku, sowan badhe tur-atur iki, nulya miyos Jeng Sultan, ingkang
Wonapala ingkang bandan aneng buri, tiyang kalih kang bekta.
Cinekelan marang tiyang kalih, kaki tuwa andhingkul kewala, Kyai Geng alon ature, kawula sang aprabu, ngaturaken jalma puniki, ing nguni yun sikara, dhumateng pukulun, mangke sumangga paduka, kangjeng sultan
wong tan eling, lajeng kinen ngunjara.
Tinampanan mring sagunging mantri, ingkang gepok mapan lajeng niba, tinoleh kalenger kabeh, mesem sang Nata duru, lon ngandika marang sang yogi, lah ta kepriye kakang, dene lir puniku, apa becik pinatenan, sang Pandhita aturnya sumangga aji, punapa ingkang karsa.
Sri Nalendra angandika aris, paran sira kakang Wonasalam, lawan Wonapala mangke, kalih samya turipun, yen marengi karsa sang aji, prayogi kinunjara, tosan ta pukulun, kalih wetawis kawula, dene jalma kados boten kenging pati, dadya nurut jeng sultan.
Angandika mring ki geng Seleki, wus ta kakang iku baturira, loro konen ngaterake, marang kunjaran iku, wong ing
iki, kaki tuwa sinrahken punika, dhumateng pra mantri kabeh, kang samya remekseku,
mring sagung mantri ing Demak, mapan langkung denya samya agati-ati, rumeksa kaki tuwa.
Nulya wonten ingkang nini-nini, andhepepel lan sendheyan lan saka, lawan anyangking beruke, mantri kemit tanyeku, lah ta sira nini wong ngendi, lan apa karyanira, ni tuwa sumahur, ingsun iki tanpa wisma, praptaningsun ing kene pan yun ngirim, toya mring kaki tuwa.
Wruhanira iku laki mami, lajeng nyiram marang kaki tuwa, nulya na swara jumebret, kunjara wesi sampun, bubrah sirna wong kaki-kaki, kelawan nini tuwa, sareng tan kadulu, kunjara pating balengkrah, ingkang kemit sedaya kalenger sami, wus dangu nglilir samya.
Henengena ing Demak puniki, kawarnaha Kyaihageng Sela, mengkana ing sarawuhe, saking ing Demak wau, ngaturaken wong kaki-kaki, langkung kaduwungira, Ki Ageng tyasipun, angrasa kasiku sukma, yen kadudon ing wau lampahereki, sesiku ing atapa.
Dadya sanget tobat mring Hyang Widi, atenapi mring Nabi Muhamad, nuhun apurane, sanget denya manekung, neng panepen tan mijil mijil, nanging kang wayah ika, ngladosi sang wiku, sira Raden Pemanahan, siyang latri nulya na swara dumeling, iya wus kaki Sela.
Ingapura sira mring Hyang Widi, pan lestari besuk turunira, mengku tanah Jawa kabeh, nanging ta poma iku, ya ing
lakunira iki, yen kagepok kang patang prakara, dadi sirna temahane, tan ana dadenipun, nadyan ngamal
ngresa, patang prakaraku, dadi barang kang sinedya, pan mung iku poma ta den ngati ati, wong urip aneng donya.
Lajeng sujud sukuring Hyang Widi, dadya rena titahing Hyang Sukma, Ki Ageng padhang tingale, dadya tyasnya wus lipur, siyang latri nging sih Hyang Widi, kang tumancep ing driya, mengkana cinatur, ki Ageng Sela karsanya, animbali mring kang putra wayah sami, miwah kang kulawarga.
Sampun prapta putra wayah sami, kulawongsa andher munggeng ngarsa, mapan pepak sadaya, Kyai ageng pitutur, marang putra wayahe sami, eh bocah sun pepoyan, marang sira iku, padha sira rungokena,
bagus iku dudu mas picis, lan dudu sesandhangan, dudu rupa iku, wong bagus pakewuh pisan, sa pepadha wong urip pan padha asih, mrak ati rupanira.
Aja sa enden indhap ing ngisin, isin iku mapan rong prakara,
lan pitrah, yen den suda padune cukenga bengis, iku kaum kang nyata.
Kumbrah kakah cukit lan dadulit, wong melanten jagal lawan merna, iku nora dadi gedhe, siriken ujar iku, wong
bisa ngenaki ati, atine sa sepadha, karepa ja turut, dudu karepe manungsa, kudu kedhep marang sepadhaning urip, iku lah singgahana.
Ayam ginusah yen munggah ing panti, atenapi yen amangan beras, teka ingadhangan bae, iku wong ulah semu, yen tetanggan
arah, yen alenggah nora pegat ngati ati, nora sawiyah-wiyah.
Kawruhana jalma kang khakiki, mapan iku guruning pandhita, nora
Banyu bumi angin lawan langit, srengenge lintang rembulan ika, pan iku sanake kabeh, jalma kang salah iku, mapan kabeh satrunireki, mulane ana walat, lara kang tinemu, sing sapa patine ala, nora wurung ing besuk iku nemahi, wong ala nemu ala.
Sapa ingkang dhasaraken becik, nora wurung iku nemu arja, lawan saturun turune, kelakon dadi agung, aparentah marang wong cilik, aja sawiyah wiyah, dadi nora tulus, sa enggon dadi pauban, aja nacah yen parentah sira kaki, tan lan dadinira.
Ya mung iku pomata den eling, pepaline wong urip neng donya,
ingsun duwe sedulur, dadi lurah Suranateki, ki Ganjur aranira, gonen marga iku, ngawula marang sang nata, tan winarna Raden Jaka sampun prapti, Demak lajeng ngawula.
Wonten magang tamtoma sawiji, Dhadhangawuk kramane puniku, ing Kedhupingit wismane, nulya ngayonan iku, pan sinuduk sadak ngemasi, dhumateng Raden Jaka, katur mring sang nata, kelangkung ing bendunira, Raden Jaka
ing Prangging bae, mring pakuburanipun, ingkang rama den sungkemi, siyang dalu karuna, karsaning Hyang Agung, ana swara kapiyarsa, wus ta kulup maranga ing Banyuwilis, ing kono geguruwa.
Enjing mangkat Raden saking Pengging, Banyubiru kang sinedya driya, tan winarna prapta mangke, ki Ageng Banyubiru, langkung dennya welas
pitulung Widi, ingsun gawani srana, mapan iki lempung, lolohna ing kebo ika, lawan maning ingsun anggawani
lumajeng alun alun prapti, lajeng ngamuk langkung galakira, datan pasha braja kabeh,
matur, pan kawula wingi udani, kapethuk wonten marga, nulya kinen ngluru, kepanggih wus dhinawuhan, sampun kering wus prapta ngarsa sang aji, tinantun purun turnya.
Lajeng kinen medal sampun prapti, ngalun alun panggih
ingkang embun, sampun pulih tresna sang aji, Raden Jaka anulya, pan pinundhut mantu, mangkana pan sampun lama,
ing Demak sadaya, ngrembag kang gumanti katong, ing Demak mapan sampun, telas datan
mapan Pajang keratone, putra Santana sagung, myang punggawa ing Demak sami, jumurung marang karsa, pra wali sedarum, ing Demak sampun tinilar, dadya ngalih nagara ing Pajang singgih, tata tita wus karta.
Mapan wonten santana sawiji, kaponakanira kangjeng sultan, ing Demak kang winirahos, ing Jipang nengrinipun, aparentah Bang Wetan sami, langkung tyasnya tan lega, mring jumeningipun, Jaka Tinggir aneng Pajang, lan sirnane keraton ing Demak nenggih, langkung manah tan suka.
Mengkana osiking tyas neki, Arya Jipang ing ngendi kepanggya, ingsun lawan si Kerebet, pan wani taker marus, lawan wonten ingkang botohi, mapan wali satunggal, nenggih sunan Kudus, ngronjongi mring Arya Jipang, marmanira tan suda raosing galih, nenggih Arya Penangsang.
Henengena ing Jipang puniki, mapan Sela ingkang kawarnaha, ki Ageng wus kondur mangke, marang rahmatolahu, datan lami lan kang putreki, ki Ageng Henis ika, nenggih sampun kondur, marang rahmat ingkang mulya, kang jumeneng ing Sela wayahneki, Rahaden Pemanahan.
Kyai Ageng mapan sampun krami, angsal putranira ingkang uwa, nyai Ageng Saba mangko, sampun puputra jalu, warnanira kelangkgung pekik, mengkana
Gadhah putra kangjeng sri bupati, dhasar sampun lunges wayah ira, nulya tedhak mring Selane, prapta sampun kepangguh, kangjeng sultan ing Pajang nuli, lawan ki Ageng Sela, Jawat astha sampun, jeng sultan aris ngandika, marma kakang ingsun ketemu sireki, yen pareng lawan sira.
putra tuhu, pan dadiya panutaneki, ing sawuri sun benjang, marang putraningsun, ki ageng matur sumongga, tan rumaos kawula yen gadhah siwi, punapa ingkang karsa.
Kangjeng sultan agya pamit nuli, mring kang raka sarta Jawat astha, kondur marang Pajang mangko, lan bekta raja sunu, prapteng pura panggih lan suri, sang dyah langkung bungahnya, rawuhnya sang prabu, sarta angsal-angsal putra, gya tinampa dhateng kangjeng prameswari, pinangku ingarasan.
narapati, Raden Sutawijaya, wus karsa Hyang Agung, garbini jeng prameswara, babar, jalu kang warna kelangkung pekik, winestan
sadherek tuhu, kangjeng sultan kelangkung denya sih, mring sang Sutawijaya, den Benawa kantun, pramila nira mengkana, kangjeng Sultan pan sareng amundhut siwi, dadya kathah putranya.
jejuluk malih, ri sang Sutawijaya, mring kang rama sampun, Raden Ngabei Lor Pasar, lawan Raden Benawa dipun nameni, nenggih Pangran Dipatya.
Henengena ing Pajang puniki, kawarnaha nenggih Arya Jipang, mapan tinimbalan mangko, dhumateng Sunan Kudus, sampun prapta ngarsanereki, kangjeng sunan ngandika, sira ingsun tantun, Jebeng Jipang yen
mengsah lawan Sultan Pajang, ing Prawata mapan dados wigati, sampun wonten ing asta.
Rangkut iki, sang Arya nabda, karo padha sun tuding.
Dhadhang Wiring sira maranga ing Pajang, ya Sirangkut sireki, maringa Prawata, padha dadiya dustha, karo kucidranen iki, poma den kena, aja na ngapirani.
saking ngarsa, gegancangan lampahneki, apan dum karya, lampahe dhustha kalih.
Dhadhang Wiring wus lumebet marang Pajang, Rangkut mring Prawateki, henengena winarna, nenggih ki Ageng Sela, tetuwi mring putra neki, dhumateng Pajang, kapirsa mring sang aji.
Kyai ageng mapan lajeng tinimbalan, dhumateng sri bupati, mring penepen prapta, pan sampun Jawat asta, tan wonten ingkang ginalih, lawan kang raka, nging tatane agami.
Lajeng manjing waktu Magrib salat samya, ki Ageng kang ngimani, lajeng salat ngisa, bakda sampunnya dhahar, ki Ageng apamit mijil, jeng sultan nebda, kakang ja sira mijil.
Anginepa ing kene sawengi kakang, wan lenggana karsa ji, wus kondur nalendra, lajeng mring pasareyan, wayahira, tengah wengi, ingkang winarna, duta saking Jipang prapti.
Pelataran sigra masang sirepira, pas wus katrima iki,
Prameswari sare aneng daganira, Dhadhang Wiring wus manjing, marang praba yeksa, pan sarwi ngungak-ungak, sampun wespada ningali, panggenanira, sare
eca tyasira, dene sidhem sadaya, tan ana kang walang sisik, ki Ageng nulya, miyos nganglang wus prapti.
Pelataran jumeneng Ki Ageng Sela, Dhadhang Wiring winarni, pan kaku tyasira, tan pasha curiganya, lan
wonten dhustha, nyidra mring paduka ji, mangkya sampun medal, sarta ngliga dhuwungnya, sang nata mesem gya mijil, lan prameswara, kang wong sedaya tangi.
Lajeng samya lok pandung gumuruh samya, mengkana kang winarni, Kyai Ageng )Sela, kang aneng palataran, sampun kaduga tyas neki, yen wonten dhustha, nulya non jalma mijil.
Lawan meksih angliga kang dhuwung ika, anulya den cegati, Kyageng aris atanya, sira ingkang wong apa, Dhadhang Wiring tanauri, nulya nerajang,
prapta, pelataran punika, kalawan kang garwa iki, lawan parekan, wong kemit pan wus tangi.
Kangjeng sultan tumingal mring duratmaka, yen wus cenepeng iki, dhumateng kang raka, nenggih ki Ageng Sela, nulya tata lenggah sami, nata ngandika, sira maling wong ngendi.
Dhadhang Wiring umatur tiyang ing Jipang, ingutus nyidra gusti, dhumateng paduka, mesem sri naranata, alon angandika aris, ing mengko sira, apa karep ireki.
Dhadhang Wiring umatur abdi sumangga, pejah gesang sang nrepati, mesem Sri Nalendra,
Ageng matur aris, kawula sumongga, mongsa borong nalendra, kangjeng sultan ngandika ris, lamun sembada, sun luwari si maling.
Iya kang derapon awawertaha, marang kang kongkonan iki, ki Ageng aturnya, langkung jumurung karsa, mapan nulya den luwari, lan pinaringan, arta lan busaneki.
Dhadhang Wiring kinen mantuk ika, nembah lengser sing ngarsi, Kyai Ageng Sela, nuwun pamit mring narpa, kondur dhumateng Seleki, sampun linilan, mengkana kang winarni.
Ing Prawata kangjeng sunan mapan lagya, anandhang gerah iki,
pan sampun prapta, ing Prawata puniki, wus neng pekarangan, gya masang sirep ira, wayah ira tengah wengi,
Rangkud manjing ing dalem sarwi murangkang, jeng sunan nyapa aris, iku ta wong apa, murangkangi londiyan, kagyat pun Rangkud
angurbaya ngakuwa, ingsun lumayu mring ngendi, pesthi kecandhak, nulya umatur aris.
Pan kawula dutane rayi paduka, Arya Jipang puniki, mapan kinen nyidra, inggih dhateng paduka, jeng sunan mesem nebda ris, lah Rangkud mara, tekakna karseneki.
Kangjeng ratu nungkemi ingkang kunarpa, langkung pamular neki, datan kenging benggang, lan
Rangkud cinacah-cacah, ana ingkang jejuwing, jeng ratu winarna, mapan emut sekala, mupus mring tekdir Hyang
Pasiramanira kang raka ing kuna, lukar sinjang ireki, lan wudhar kang rema, wus ambyur marang toya, rahina wengi anangis, marang Hyang Sukma, tenapi mring jeng nabi.
Kangjeng Ratu Kalinyamat duk semana, supe dhahar lan guling, langkung prihatinnya, kang tinedha mring sukma, muga ana kang nandhingi, mring
sineba, pepak kang pra dipatya, bang wetan sedaya nangkil, mring Arya Jipang, ingkang tansah tinata.
padha dandana, sakeh ing wang bang Wetan, bapa Mentahun den aglis, sira dandana, ingsun arsa nindaki.
Dereng ulap abdi dalem ing Bang Wetan, sedaya purun sami, nanging den sabarna, kajengipun sumekta, dados mboten nguciwani, sang Arya Jipang, wus dhahar atur neki.
Angandika eh ta bapa poma poma, iya den ngati ati, sakeh wong Bang Wetan, yen wus padha sumekta, ingsun arsa mangun jurit, marang ing Pajang, sandika atur neki.
Wus luwaran sang Arya nggennya sineba, henengena ingkang winarni,
brangti, aneng ing sendhang, lukar da tanpa tapih.
Kangjeng sultan nulya nusul dhateng sendhang, nging lawan den
Mapan ingsun nora bisa jejagongan, sun iki tanpa tapih, jeng sultan ngandika, bokyu krana punapa, paduka da tanpa tapih, jeng ratu nebda, yayi sun wus ubanggi.
Nora tapih lamun ora ana ika, iya ingkang nyaguhi,
sinjang, kawula kang ngluwari, dene pejahira, nenggih pun Arya Jipang, kawula ingkang nyagahi, jeng ratu nulya, anurut mring kang rayi.
Sampun sinjang kangjeng Ratu Kalinyamat, lenggahan lan kang rayi, jeng sultan tumingal, wonten lare satunggal, wernanya ayu linuwih, nging wayahira, lagya mur sangan warsi.
Sesengkeran kala maksih cilik ika, mapan iku den anti, mesem kangjeng sultan, yen marengi punika, kawula
ana ingkang gawa, marang rareku iya, kelamun ingsun ningali, mring wertanira, mundhak eling kang swargi.
Dadya pareng kelawan begjane padha, jeng sultan sigra pamit, kondur marang Pajang, datan kawarneng
kang seba, kang munggeng ngarsa aji, adipati Monca, Sri Nalendra ngandika, kakang undhangena iki, sapa kang bisa, mateni
gawe pasanggiri, Pathi Metaram, pasthi ingkang duweni.
Marma kakang ingsun gawe sayumbara, lamun ingsun pribadi, kakang mangun aprang, pesthi akeh kang
Kang pra mantri mengkana ing aturira, inggih kawula malih,
ingkang winarni, Kyai Ageng Sela, pan sampun miyarsa warta, yen nata pasanggiri, nimbali nulya, marang kang rayi kalih.
Ki Penjawi kelawan ki Juru ika, pan sampun prapti ngarsi, ki Ageng ngandika, yayi sun wis
Arya Jipang mapan ginanjar nagara, Pathi lawan Mentawis, ki Penjawi aturnya, lawan ki Juru ika, kawula sumongga ugi, punapa karsa, mapan inggih nglampahi.
Henengena kang lagya imbal wecana, kawarna Sunan Hadi, saking alelana, mampir dhumateng Sela, ki Ageng kagyat ningali, nulya tumedhak, ngusweng
Penjawi lan ki Juru gentya gentya, ri wusnya tata linggih, jeng sunan ngandika, Jebeng ingsun atanya, apa sira mirsa warti, yen ari nira, ing Pajang pasang giri.
Sapa ingkang wani marang Arya Jipang, pan ginanjar nagari, Pathi lan Metaram, ki Ageng matur sembah, inggih sampun
suhunan, nanging ta pangrasa mami, wong telu sira, kaya nora kuwawi.
Nanging ana Jebeng kang dadi sarana, nanging anak ireki, si Ngebei ika, kang kelar nadhahana, si Penangsang yudaneki, sagendhingira, wus pinasthi Hyang Widi.
Anakira dadi prajurit ing Jawa, yen liya si Ngebei, nadyan den keriga, kabeh wong tanah Jawa, tanana kang miyatani, mring Arya Jipang, kalawan ana maning.
Sira Juru iya ingkang botohana, ing separaning benjing poma aja pisah, wis mung iku
kang kelar nongga, nadhahi jurit neki.
Nanging kakangira ya si Jebeng Sela, jeng sultan atur bekti, langkung padhang tyasnya,
tan winarna wus prapti, ki Ageng ing Sela, lawan kalih renira, ki Juru lawan Penjawi, negari Pajang, wus katur mring sang aji.
Nulya ngrasuk busana sri naranata, lajeng miyos tinangkil, munggeng pagelaran, langkung padhang tyasira, praptanya kang raka iki, wadya ing Pajang, pepakkan munggeng ngrasi.
anggawani, marang ing sira, ya wong Pajang sepalih.
Kyai Ageng mapan aris aturira, pukulun pan kapundhi, pasiyan nalendra, nanging yen marengana, abdi dalem pun ngebei, kawula bekta, Sri Nalendra nebda ris.
Paran karya anggawa Ngabei sira, pan bocah meksih cilik, tanggung temen kakang, bocah kumala kala, menawa tiwas ngajurit, sapa kelangan, ki Ageng matur aris.
Pejah gesang kawula pan boten gadhah, kagunganing Hyang Widi, nging ecaning manah, kawula mung punika, mesem jeng sultan nebda ris, lah paran sira, kulup iya Ngebei.
Aja melu apa nora mring si kakang, tur
Ki Penjawi lan ki Juru mengkana, wus lengser sing ngarsa ji, sekawan punika, nata luwar sineba, kawarnaha kang lumaris, agegancangan, ing Sela sampun prapti.
Lajeng mepak sagung ingang kulawarga, Tarub lan
pinaring, ingkang busana, lawan gegamanneki.
Wus samekta sagegamaning ngayuda, pinasrahaken nuli, dhumateng
Sukma, yen prajuriting Jawi, marmanya mengkana, ing tyas kedah sudira, lawan pinaring turanggi, dhateng kang rama, cemeng wulunireki.
Pun sengkali nenggih namina punika, wruh sakareping jalmi, sagung kulawarga,
sarwa kresna, lir Sang Hyang Wisnumurti, tumurun sing
ing Hyang Sukma, lestari lampahira, henengena ingkang lumaris, ya ta kawarna, Arya Jipang siniwi.
Pepak wadya pra dipati ing Bang Wetan, ingkang munggeng ing ngarsi, ki mentahun ika, Arya Jipang Atanya, apa wus sumekta sami, lehira dandan, ki Mentahun tur bekti.
Ingsun arsa marang Pajang bebarang prang, kabeh wong sanak mami, iya wong Bang Wetan, aja na kari padha, sun ajak bebarang iki, matur sandika, sagung kang pra dipati.
Henengena ing Jipang ya ta winarna, ki Ageng
baya suka tyas neki, marang Raden ika, ingsun pan during mulat, ing Jipang wong kang respati, pan duganingwang, pinundhut putra yekti.
Henengena sagunging jalma sedaya, ki ageng kang winarni mapan sampun prapta, nenggih
sembada lan karsa, prayogi, anonjok tulis, mring Arya Jipang, surat penantang jurit.
Adatipun yen tiyang wanter punika, gampil gen ngerenahi, pa suprih kawula, tiyang Jipang semakin.
Lagya awrat yen renibat ing ngayuda, kawon kuciwa tandhing, nenggih wadya tuwan, kedhik kathah wong Jipang, kalawan kuciwa bumi, lamun ngantosa, tata awrat sinanggi.
Kados boten kuwawi wadya ing Sela, ki Ageng ngandika ris, Penjawi kaya pa, mengko ing piker ira, ki Penjawi atur bekti, mapan kawula, anging darmi nglampahi.
Kathah kedhik mapan sampun tinemeha, sakit kalawan pati, kagungan Hyang Sukma, ki Juru sahurira, leres wakane penjawi, yen wus tan ana, ingkang binudi malih.
Kyai Ageng mapan alon angandika, iya juru sireki, ingsun turut mara, ngupayaha
Nanging bekta gegamel kalih punika, lan nitih kuda estri, babak tur akera, wus amoh kambilira, awetara
mapan ingkang lagya ngarit, wus pinanaran, marang ki juru iki.
pasah ing braja, sira iki wong apa, lan ngendi wismanereki, ingsun ataya, ki Juru ris nahuri.
Iya ingsun iki kisanak wong sela, kang neng kulon Benawi, yen dhangan lan sira, dadi
kendur nuli, mring pesanggrahan, sewan kang raka panggih.
Tur uninga yen lampahe angsal karya, samya ken nganti ati, ki Penjawi
tunggil lan pra ngulama, mapan samya, aneng wuri, sarta dedonga, nenuwun mring Hyang Widi.
Datan manjing meksih neng kilen bengawan,
Eh wong gamel sira iku kena apa, wus katur solah neki, lawan angsal surat, ki tumenggung anulya,
kagyat duk aningali, marang labetira, ki Mentaun punika, sang Arya sru denira ngling, apa ka gawa, bapa ingsun, tingali.
Ki tumenggung kalangkung kewraning driya, aris aturireki, ing mangke kewala, yun sampun kendhel dhahar, kawula umatur gusti, Sang Harya duka, ki tumenggung langkung ajrih.
Dadya katur kang surat nulya tinampan, marang kang asta kering,
lanang, ngur tapiha sireki, tan dumugi nulya, binanting kepel sira, suratnya dipun jejuwing, asru
kanjeng Sang Arya Jipang, sang dyah retna Larasati, sanget karuna, kang raka den gendholi.
Ki Tumenggung Mentaun sanget bingungnya, lajeng lumayu mulih, nyandhak bendhenira, tinabuh pinggirannya, wong Jipang pan kawur sami langkung wurohon, Sang Arya kang winarni.
Ingkang garwa kinipataken wus kontal, lajeng nitih
asru dennya sambar sambar, dene suwe sireki, mara Arya Jipang, kaya dudu wong lanang, sang Arya
ing Sela lan Tarub wus ngatya atya, sareng pengedrel neki, nanging tanpa karya, Gagak Rimang wus mentas, wong tarub Sela pan
datan gundhili, mring pun Gagak Rimang, tandangira lir yeksa, kelangkung anggegilani, wadya ing Sela, Tarub wus bubar sami.
Nanging kantun Pejawi yun ayunan, langkung remeng jurit, tan ana
kang rama, mapan wus den lilani, anitih turangga, pun Sungkali punika, Kyai Plered pinandhi, Ki Juru ika, wus ingkang botohi.
nglarihipun Gagak Rimang, ambruk lajeng ngemasi, pan sarang kewala, lawan ingkang turongga, Ki mentahun, kang winarni, lawan sang retna, tan nganti mring wadyeki.
sedya urip, pan sampun mentas, prapta kilen benawi.
Wong ing Tarub Sela neng kilen bengawan, wan genira baris, kang lumayu padha, ing mangke pan wus prapta, tinata kadya ing nguni, mring Ki mentahun ini.
Sampun niba palastra dyah rarasatya, dadya katiga sami, tinunggul kewala, wau ingkang kunarpa, mengkana wong Jipang prapti, kang pra dipatya, miwah ingkang prajurit.
Pan sumekta sagegamaning ngayuda, baris wonten benawi, ra ara kabekan, mring sagung wadya Jipang, beleber pinggir benawi, tanpa wilangan, langkung denya ngajrihi.
Wadya Sela lan Tarub nenggih barisnya, aneng kilen benawi, mapan let bengawan, dennya ayun ayunan, lawan langkung kedhik neki, wadya ing Sela, lawan Tarub puniki.
Tigang atus winetara kathahira, nging wong Jipang
Ageng Sela, Ki Juru ingkang tinari, pakarsanira, Juru prayoga neki.
Apa becik kelamun sira nabranga, yen mangkene pribadi, mapan tanpa wekas, manggung sawang sinawang, Ki Juru umatur aris, yen sinabrangan, kado boten kuwawi.
Langkung kathah punika tiyang bang Wetan, wadya Tuwan ming kedhik, inggih lamun tahan, langkung saking prayoga, lamun datan tahan ugi, langkung memirang, lan mindhak angsal ati.
Dugi kula tiyang Bang Wetan punika, manahnya sampun alit, kelamun ngantosa, punika angsal manah, kados aurat sanggi neki, Ki ageng nebda, paran prayogi neki.
Kyai Juru mapan alon aturira, inggih lamun amarengi, lawan karsa tuwan, wonten udur punika, namung pun kakang Penjawi, lawan kawula, tiga Raden Ngabei.
Dene baris ing Tarub Sela punika, mundura mapan sami, sowana kewala, wonten ngarsa paduka, kawula bilih menawi, wonten sih ing Hyang, lan supangat jeng nabi.
Kang kapundhi amung pangestu paduka, ing siyang lawan latri, Ki ageng ngandika, yen mengkono karsanya, iya ingsun
wadya Bang Wetan, mapan samya aningali, jomblong sedaya, prapta pinggir benawi.
Pra dipati ing Jipang pepak sadya, ingkang dadya pengarsi, Tohbau namanya, pan
kene nemoni sira, yen dhangan lan sira, padha amituhuwa, pan amrih rahayu neki, kendel sedaya, sagung kang pra dipati.
punapa kang karsa, gusti dhateng nglampahi, Ki Juru ngandika, yen wus mengkono padha, angur sebaha tumuli, Ki Ageng sela, sandika mapan sami.
Bilahinya pan ingsun kang nanggung padha, lah wis kariya iki, nuli anusula, sangung kang pra
lakonira, Ki Juru matur wot sari, pangestu tuwan, pukulan angsal kardi.
Datan dangu kados nunten samya prapta, nulya sujud ing widi, Kyai Ageng Sela, langkung sokur mring sukma, tan pantara nulya prapti, wadya Bang Wetan, gumrah awaraning jalmi.
Kyai Juru ingkang kinen methukena, kang sarta lajeng ngirid, mapan sampun praptra, sagung kang dipatya, ing ngarsa dher atur bekti,
dipatya, apa wis mituhu sami, mring kersaningwang, sadaya atur bekti.
Sampun sakit senadyan dhumateng pejah, gusti inggih nglampahi, ki Ageng ngandika, ya wis ingsun tarima, nanging ta perentah mami, negeri Jipang, iya ing mengko iki.
Ingsun titip Tohbau marang ing sira, lan sagunging dipati, padha rumeksaha, ingsun anyun kondura, iya marang Pajang mami, sapungkur ingwang, padha nusula nuli.
Asebaha kelawan sak kancanira, mring Sultan Pajang iki,
Pan sedaya panika asta paduka, Ki Ageng ngandika ris, iku Juru nora, ingsun ngater kewala,
Kyai Juru gumujeng sarwi anembah, leres yen den tingali, nenggih kang tumandang, Raden Ngabei ika, kelawan wakne penjawi, nadya kawula, inggih pan boten keri.
Ki Penjawi mapan boten prajeyan, lawan jeng sultan
mring pundi purugnya, tan wande dhateng anak, sadherek mekatan ugi, datan parbeda, lawan anak kantun kedhik.
Kyai Ageng wus dhahar ing aturira, Ki Juru amertani, nulya angandika, ya wis sun turut sira, Penjawi prentaha nuli, ingsun budhalan, malih sedina iki.
Marang pajang Penjawi atur sandika, nulya tengara muni, wadya Tarub Sela, langkung ing
wadyanya Arya Jipang, baris bang wetan benawi, wadya ing sela, kawarta sanget kontit.
Langkung asri lampahe sa marga marga, anging Raden Ngabei, ingkang dadya kondhang, sagung wong kang
lakonira sun duta, Ki Ageng lon atur neki, lampah kawula, angsal berkat sang aji.
Arya Jipang sapunika sampun pejah, nging lawan patih neki, Mentaun namanya, bojonipun satunggal, westa dewi
mapan, pun Ngabei puniki, nenggih lawaning ngajurit, nata ngandika, balane ana ngendi.
Balanipun wenten sawetan bengawan, pun juru kang nadhahi, nanging let bengawan, tiyang tarub lan sela, punika ingkang nadhahi, sareng tumingal, yen Arya Jipang mati.
Lajeng teluk sadaya tiyang Bang Wetan, Tohbau kang pangirid, sagung kang dipatya, punika ingkang tuwa, kang jeng sultan tanya malih, kabeh ku iya, ing mengko ana ngendi.
Kyai Ageng mapan aris aturira, teksih kantun neng wingking, kades
Sri Nalendra, bubar sagunging nangkil, Ki Ageng winarna, lajeng mring wisma nira, kang putra Raden Ngabei, wong tarub sela, wus lajeng kinen mulih.
Ki Penjawi lan Ki Juru ika, kang meksih anenggani, angeng Pengabeyan, kawarana kang jeng sultan, nimbali rekyana patih,
dipati moncanegara, kula mekaten malih, kelangkung supenya, duk paduka ubaya, ing mengko emut sayekti, kang pangandika, inggih Sinuhun Giri.
Yen marengi pan inggih atur kawula, kejawi den lintoni, sinerah kewala, ing pundi kinarsakna, senadyan tikela kalih, kula sengaja, kang jeng sultan nebda ris.
Iya kakang ingsun wus mongsa bodhowa, angger tarima iki, mara ta dhawuhna, marang ing Pangabeyan, sandika lengser sing ngarsi, rekyana patya, ing Pangbeyan prapti.
kakang mapan den lintoni, sabab Mentaram, kakang negari alit.
Kalih dene sapunika taksih wona, paduka kinen milih, negeri tanah Jawa, sedaya pilihana, senadya tikela kalih, sri naranata, kakang mapan nglilani.
Kyai Ageng mapan dangu tan ngandika, wusana anebda ris, gih adhi matura, dhumateng Sri Nalendra, kawula tan saged krami, lan boten nedya, gadhah wicanten kalih.
Mung punika adhi kawula aturna, dhumateng sri bupati, nulya Jawat asta, pamit dipati Monca, wus katur marang sang aji, lamun mengkana, ki Ageng atur neki.
Dadya kendel sang nata datan ngandika, wus dangu ngandika ris, yen mengkono Monca, padha meneng kewala, nanging
Penjawi karsa paduka, punika tan prayogi, ngajak ngrusak tata, wekasane punika, ingkang raharja sayekti,
ageng mapan aris angandika, wus aja na pinikir, pan cobaning Sukma, ingsun mapan kinarya, lelakon marang Hyang Widi, eh Juru sira, kelawan si Penjawi.
Ingsun titip anakira karo padha, emongen si Ngabei, iku poma poma, aja na walang driya, sireku marang ing mami,
bakda Ngisa karo sami, amrih eca tyasing putra.
Atenapi dhumateng kang rayi kalih, dadya samya eca, ing tyasnya katiga sami, tengah dalu wayah ira.
Jawah angin Ki Ageng ngandika aris, wus padha turuwa, mapan ingsun arsa guling, Ki
Pajang iki, samoun manjing wona, Raden Ngabei winarni, lawan kang paman kalihnya.
Sawungunya asri kagyat pan sami, sang wiku tan ana, nulya Raden Ngabei, lajeng niba pasarehan.
Kyai Juru datan pegat mituturi, dhumateng kang putra, mapan
nora yen iku dadya kawatir, adipati Monca, umatur sarya ngabekti, nenggih pangraos kawula.
Kades boten antawis Raden Ngabei, pan meksih tinilar, lan pun kakang Juru meksih, kados pun kahang ing sela.
Kesahipun kula dugi mangun teki, marmaming tyas amba, ing lahir boten kuwatir, ing batos kula sumongga.
Kangjeng sultan nulya angandika aris, yen mengkono Monca, payo nenuwun Hyang widi, muga ja na kara-kara.
Wis muliha mung iku parentah mami, adipati Monca, sandika matur sing ngarsi, kawarnaha Kyageng Sela.
Pan wus prapta anenggih ing Sekar lampir, kang sinedya driya, ing Garenjeng mati ragi, Ki Penjawi kang winarna.
madhep keblat, nora ebah nora esik, mapan sampun mindha reca.
Pan ing mengko kakangnira ana ngendi, jeng sultan aturnya, kawula mboten udani, mapan sampun kesah lama.
Ingkang kantun amung pun thole Ngabei, lan pun kakang ika, nenggih Juru amertani, kang Penjawi
rama iki, pan sare kewala, wau Rahaden Ngabei, mujung aneng pesalatan.
Nrekang rama datan mobah datan mosik, ingkang asta kanan, tumumpang ing jaja neki, astanya kiri punika.
Mapan nurut ing wentis samya kang kering, delamakan kanan, iku mapan den tindhihi, mring kang wentis kiri ika.
Kang deriji sedaya bineber sami, lan kukub punika, ki Juru ingkang nenggani,
sunan prapta pelataraneki, ing panepenira, Sultan Pajang ingkang ngiring, nging sepi tan wonten jalma.
Kadya rusak yen tinon saking ing jawi, datan ana tiyang, tilas kang ngambah sawiji, pan kadya tan wonten jalma.
Ingkang kula tengga inggih pun Ngabei, pan tilem kewala, selaminipun tan
marang, sang pandhita ingkang prapti, nulya sumungkemi pada.
sarya ngabekti, kesah sampun lama, kawula boten udani,
binekta manjing ing puri, mapan tan lenggana, wus mantuk kadya ing uni, sirna tan ana kerasa.
Henengena kawarna sang wiku jati, ingkang angupaya, dhateng ki Ageng Seleki, tumingal marang gegana.
Sorot padhang teja sundhul ing wiyati, jeng sunan tan samar, ing Gerenjeng prenah neki, ki Ageng amati raga.
Sampun prapta sang pandhita lampah neki, lajeng malih warna, ingkang putra den ayoni, menda serpa alit ika.
Lejeng grenet mring pangkon kang serpa alit, pan nadyan nyakota, nanging ta sang ageng brangti, wus sirna bongsa manungsa.
Sirna serpa nulya na kelabang alit, geremet neng kerna, lajeng lumebet kerneki, nging sang brongta yan kerasa.
Nulya musna ingkang kelabang alit, mendha ingkang
aturereki, jeng rama luwarsa, pun paman Juru ngemasi, pinejahan sultan Pajang.
Pan kawula kinuya-kuya sayekti, lamun kecandhaka, pan inggih dipun pejahi, dhumateng jeng
gurumaja ji, mapan anglir serpa, ingkang lagya malungsungi, paningalira kang tapa.
Dereng wedhar sedaya gahota neki, mengkana
sami, mantuk basa riyah, kamil mukamil nglimputi, dhumateng ing sipat ngaral.
Alam kabir kalimputing alam sahir, wus
wus Jebeng luwara iki, aja ta sira kedawa.
Wus pinasthi sira marang ing Hyang Widi, pan wijine Jawa, turun temurun ing benjing, mapan iya tan keselan.
Kangsi prapta ing jaman akhirku benjing, pan turunira, datan nana kang nyelani, ingkang mengku tanah Jawa.
Wus jamake Jebeng tan wong bakal luwih, pinaringan papa, nadyan ingkang para nabi, Jeng Nabi Adam awitnya.
Nabi Enuh lawan jeng Nabi Ibrahim, kangjeng Nabi Musa, jeng Nabi Ngisa puniki, apadene nabi nira.
Kangjeng Nabi Muhamadsam iku yekti, padha awit papa, mulya ing wekasan neki, nanging jeng Nabi Suleman.
Wus ta payo Jebeng mulih lawan mami, iya marang Pajang, jaluken ingkang prajanji, ingsun ngater
pesthi banjur sun nekseni, lah payo nagiha, adhenira si Penjawi , mengkone ngendi prehnya.
Kyai Ageng umatur sarya ngabekti, kawula tan wikan, rumiyin kantun negari, pan kula ken ngemong samya.
mangkat goleki Jebeng Penjawi, miyos kangjeng Sunan, saking sangandhaping warih, Kyai
Mring kang raka ki Ageng lenggah neng wingking, ki Penjawi nulya, nungkemi sarya anangis, ki Ageng aris ngandika.
alungguha, anaha purbaning Widi, aja akeh kang rinasa.
Sawusira tata alenggahan sami, jeng sunan ngandika, Jebeng pa yo padha mulih, tan pantara nulya mangkat.
Tan winarna ing marga Pajang wus prapti, lajeng manjing pura, Ki Ageng kantun neng jawi, lawan Ki Penjawi ika.
Mapan nuju jeng sultan lenggah pendhawi, lan dipati Monca, Ki Juru lan den Ngabei,
Lon ngandika Jebeng wus menenga kalih, pan wus kendel samya, anulya umatur aris, padika lajeng ngandikan.
Wus lulampah tan keri Kyai Penjawi, pan lagya katingal, jeng sultan angawe gipih, prapta lajeng rerangkulan.
boronga, paduka sampun udani, ing samanah manah amba.
Ya ta mesem jeng sunan ngandika aris, ya wus Jebeng Pajang, mapan ingsun
akal iku Jebeng ametengi, marang ngelmunira, tinurut tan tanpa kardi, mundhak ilang pasrahira.
Dadya matur jeng Sultan Pajang ngabekti, marang sang pandhita, punapa karsa sang yogi, kawula mapan sumongga.
Nging panuwun kawula osiking ati, gih pun kakang Sela, wontena prasetyaneki, mapan dhumateng kawula.
dadya penjaluk neki, ki Ageng Sela aturnya.
Mapan inggih amba paduka sekseni, yen ngantos sakhajat, nging awak amba pribadi, jumeneng ratu ing Jawa.
Pan punika sumangga karsa sang yogi, jeng sunan ngandika, dhumateng jeng sultan aris, paran Jebeng karepira.
Mapan uwis prasetya kakangireki, sang Nata aturnya, punika nanging pribadi, ing wingking kados punapa.
Kangjeng sunan mapan angandika aris, bener kakang ira, ananggung awak pribadi, ing urip sapa weruha.
Mapan iku iya kagunganing Widi, kalamun manungsa, iya melu anderbeni, kagepok ing sirik ika.
Dadya sira was marang ngelmu nireki, iku pan tan ana, liyane awak pribadi, kang
kawula sumongga dherek sayekti, ing sakarsa tuwan, kangjeng sunan ngandika ris, wus Jebeng sira ulungna.
amertandhani, Ki ageng sela, nampani negri mentawis, sineksen mring sang pandhita.
Kangjeng sultan nulya angandika aris, wus
Aranira ing mangko kakang sun alih, Ki Ageng Mentaram, lan Pathi sapa nenggoni, Ki Ageng aris
punika, dene kaprentah Mentawis, mesem kangjeng sang Pandhita.
aturnya, yektinipun kakang singgih, tan saged parentah jalma.
Mangke malih wus gadhah negri kekalih, kelamun sageda, parentah dhumateng jalmi, duk nguni meksih neng Sela.
Nanging kendel lan salat kang den karemi, marmane punika, tan wande kula pribadi, ingkang parentah Mentaram.
Dadya samya gumujeng suka tyas neki, mengkana jeng sunan, langkung sokor mring Hyang Widi, kang putra wus tanataha.
Sang Pandhita mangkana ngendika aris, kabeh Jebeng padha, estokna pitutur mami, aja lali ngelmunira.
Lah ya iya Ki Jebeng ing Mentawis, iku poma poma, aja lali ing prejangji, lan renira Jebeng Pajang.
Kyai ageng umatur sarya ngabekti, mugi ta angsala, ingkang pangestu sang yogi, sageda anglampahana.
Iya Jebeng sun donga marang Hyang Widi, muga ta bisoha, tenapi arinireki, iya ki Jebeng ing Pajang.
Poma karo aja na selaya pikir, wus padha kariya, ingsun Jebeng arsa mulih, kangjeng sunan nulya musna.
Sultan Pajang ngandika mring kang ris, kakang besuk apa, sira mulih mring Mentawis, Ki Ageng aris
Benawa melu Ngabei, ingsun iki iya, melu si kakang pribadi, Monca sira melu sapa.
Baya melu marang si kakang Penjawi, kakang Juru
Bocah wadon teka Kalinyamat dhingin, meksih cilik ika, yen wus mangsanira benjing, kakang sira aterena.
Tur sandika nulya luwaran sang aji, kondur ki mas Monca, mantuk mring dalemirekim, Ki Ageng mring Pengabean.
Pan sedalu nora ana ingkang guling, samya tata tata, wong Tarub Sela wus prapti, enjing pan samya budhalan.
Kangjeng Pangran Benawa kang munggeng ngarsi, lawan ingkang raka, kangjeng Rahaden Ngabei, Ki Ageng neng wurinira.
Mapan lawan kang rayi Kyai Penjawi, Ki Juru punika, kang nindhihi repot sami, lawan dyah rara sengakaran.
Wus pinaring tunggil lan rerepot estri, Ki Juru sedaya, ingkang rumeksa pan sami, ningali jeng Sultan Pajang.
Wong ing Pajang sedaya tan ana kari, gabagan rantaban, sagunging wong aningali,
Penjawi nulya mantuk dhateng Pathi, wong Tarub lan Sela, sedaya ingkang angiring, lampahira sampun prapta.
Pan wus manggih ing Pathi kitha kang lami, lajeng ingenggenan, dhumateng Kyai Penjawi, wong Pathi suyud sedaya.
Wong ing Tarub Sela samua nuhun pamit, pan mantuk sedaya, linilan wus budhal sami, kawarna Pangran Benawa.
Sampun lami neng Mentaram nuhun pamit, kondur dhateng
Pajang, lajeng sowan kang rameki, dinangu ing saneskara.
Sampun katur ing salampah lampah neki, kang jeng Sultan Pajang, langkung sokur ing Hyang Widi, semana ing tanah Jawa.
Langkung kerta tan nana winalang ati, Mentaram winarna, Kyai Ageng karya mesjid, kalawan kang palesiran.
Kang kedhaton mapan sampun den badheni, ri wus sira dadya nyai Ageng kang ngenggeni, mapan kalawan kang putra.
Kyai Juru karya wisma sampun dadi, westa Pegambiran, langkung kertaning Mentawis, Kyai Ageng kang winarna.
Sampun karya panepen sakilen masjid, langkung asrinira, pangulu pan sampun kardi.
Tata tita langkung kerta ing Mentawis, pitik iwen ika, mapan nora den kandhangi, durjana wus nora nana.
Siyang dalu nging rame ngibadah sami, mengakna kocapa, Kyai Ageng pan wus lami, saben mongsa sowanira.
Marang Pajang yen kondur lajeng nenepi, pan nanging punika, ki Ageng kareman neki, nging mesjid lan panepennya.
Lawan nyai Ageng mapan awis awis, panggih lawan kang raka, tenapi Raden Ngabei, awis sowan mring kang rama.
Kawarnaha dyah rara sengkaran iki, wus lami dewasa, wernanira jungkar angin, tuhu yen ayu utama.
Gandrung manis pan asawang rumring sari, yen angliring ika, tuhu lamun karya brangti, tur kaduk raga kerana.
ika, langkung kewran galih neki, wus rumahos tiwasira.
Mapan lajeng kinen animbali nuli, dhumateng ingkang putra, wau Rahaden Ngabei, datan karsa lajeng kesah.
Langkung sanget nyai Ageng ing tyas neki, nutuh kang salira, lajeng mring panepen nuli, ayun matur mring kang raka.
Sampun prapta panepen Nyai Ageng nuli, nungkemi kang raka, neng pada sarwi anangis,
ing mangke sengkeran aji, dyah rara sampun awawrat.
Sareng mirsa Ki Ageng langkung tyas neki, dangu tan ngandika,
Saking kaku manah kawula Kyai, lajeng kawula ngundang, nenggih dhateng pun Ngabei, boten purun lajeng kesah.
Kula undang badhe kula ken nakeni, kang karya punika, menawi ngaken Kyai, ingkang anyidra asmara.
Aturira Kyai Juru Amertani, pan mongsa wontena, pandugi kawula malih, liya pun Ngabei ika.
Kyai Ageng ingkang putra den takeni, Bei sapa ingkang, angrusak ing taman sari, samahura ingkang weca.
Den Ngabei tumungkul tan saged angling, kang rama wus wikan, lamun kang putra sayekti, dadya aris angandika.
Paran Juru kang dadya karsa neki, iki pan wus nyata, anakira angrusuhi, Ki Juru matur anembah.
Pan kawula sumongga karsa sang yogi, ing dalil punika, mongsa borong tuwan singgih, Ki Ageng aris ngandika.
Adhuh nyawa anak ingsun sira gusti, bisa temen karya, angrusak rahmate Widi, iya Juru kersaningwang.
Lah kariya reksanen sengkeren aji, lah den becik sira, ana dene ingsun iki, arep seba marang Pajang.
Nyaosake iya pati urip mami, apa dene sira, nyai dandana iki, iya lawan anakira.
Padha dosa nganggoha kang sarya putih, wus
Poma enggal ayun mangkat ingsun nuli, Ki Juru aturnya, punapa tan bekta abdi, Ki Ageng aris ngandika.
Kyai Ageng wekasan ngandika aris, yen mengkono padha, lah dandana sira sami, adusa lan keramasa.
Menganggeha iya ingkang sarya putih, marmane mengkana, ingsun iki anglabeti, iya marang karsanira.
Kangjeng sultan mapan wus bener lan dalil, lah wus padha mara, mulih adandana anglis, mapan ingsun nuli mangkat.
pan kawula, pejah gesang lamun kari, Ki Juru aris ngandika.
Yen mengkono nyai ing karsa nereki, wus mara dandana, ingsun iki selak kari, Ki Juru aris ngandika.
Mapan sampun mengangge kang sarya putih, medal saking wisma, abdine kang uning sami, yun dherek pan sinupatan.
Samya ajrih wus prapta panepen nuli, Kyai Ageng
Mapan nuju amiyos munggeng sitinggil, pepak pra dipatya, ki Ageng pan sampun prapti, lajeng sohan panenggahan.
Mapan nglosod tiyang nenem tiga estri, kang lanang tetiga, lawan samya ngangge putih, jeng
gandhek tinuding kinen nimbali, tan pantara prapta, ing ngarsanira sang aji, sang nata aris ataya.
Paran karsa kiraka wonten puniki, dene karya gita, menganggo kaya wong mati, lawan padha ririmbitan.
Payo kakang malebu marang jro puri, sira sesomahan, nora patut aneng jawi, si Monca lawan Benawa.
Iku bae meluwa manjing jro puri, kabeh wus bubara, sang nata luwar tinangkil, sampun lenggah neng pendhapa.
Kyai Ageng nyai Ageng atut wuri, Ki Juru punika, tan karilawan kang nyai, den Ngabei pan kelawan.
Ngaturaken tiwas kawula pribadi, pan kagungan nata, taman sampun risak yekti, pun Ngabei ingkang ngrisak.
Mapan mangke sumongga karsa sang aji, punika sedaya, pejah sampun katrap sami, tumitah lan hukum
Mapan meksih si Ngabei putra mami, kaliwar diwasa, ingsun durung aweh rabi, wus pesthi kersaning Sukma.
Lamun iku jodhone Jebeng Ngabei, lah ta
iki, marang ing Mentaram, ulihe si kakang iki, tur sembah dipati Monca.
Nulya medal dipati Moncanegari, sampun tata tata, wahana lawan kang ngiring, wus katur marang nalendra.
Mapan sampun sumekta niskaraneki, ki Ageng punika, mapan sampun
Ingsun duga kakang sapungkur neki, iya wong Mentaram, padha susah ingkang ngati, marma den enggal muliha.
Tur sendika nulya sesalaman sami, den Ngabei nulya, ngabekti mring sri bupati, tenapi Retna Dumilah.
lampahe duk aneng marga, ki Ageng lawan putrane, tenapi ki juru ika, sampun prapta Mentaram, langkung suka manahipun, sagung ingkang
kang winarna, nyai ageng Pathi iku, kang putra sampun diwasa.
Peparabira sang dewi, sang Dyah Retna Parantresna, mapan wus kembar warnane, lan sang Dyah Retna Dumilah, mapan nging kantun cahya, lan anteng jatmikanipun, sang Dyah Retna
Marang Rahaden Ngabei, mapan angical kewala, kang prelu karsane dhewe, mespadaken
dhahar, mengkana ingkang winuwus, Kyai Ageng ing Mentaram.
Alenggah aneng surambi, lawan kang rayi kalihnya, ki Ageng ngandika mangke, sareng
Pathi aturnya, sumongga karsa ing mangke, mapan tan ngrahos gegadhah, tan pantara rawuhnya, nyai ageng ing Mentaram, anusul dhateng kang raka.
Umatur sarya ngbekti, Kyai putra sampeyan, pun Ngabei pan ing mangke, boten purun medal medal, lan boten ajeng nedha, bibekipun ayun pangguh, kiyai wangsul kewala.
Ngantos kawula pribadi, murugi pan boten obah, eca amujung ing mangke, ngantos kaku manah kula, punapa kang den tedha, pan boten purun sumahur, mantu sampeyan karuna.
Pan inggih tan den preduli, Kyai ageng wis ngandika, wus nyai menenga bae, mongsa sira ta bisaha,
Kawula boten udani, sareng nyai ageng prapta, ing Pathi kawula kinen, marak lajeng manggihana, putra tuwan ngandikan, kang bibi kangen kelangkung, bola bali boten karsa.
Ki Juru mesem tanya ris, rara sapa rowangira, jegongan ing dina kuwe, Retna
estri kapurba ing priya, kawula sinahu mongmong, inggih kelamun kanggeha, nanging panuhun kula, kantenan karsanipun, leganing manah kawula.
Mengkana kang api guling, wus terang ingkang pamirsa, yen tan suwala karsane, kang garwa Retna
dhateng paduka, ki Juru ngandika alon, wus
dyah ngladosi dangune, lawan kumembeng kang waspa, ingkang manah neratab, Rahaden nulya andulu, mring tyasnya sang lir
retna, sampun maras kang driya, boya supe jiwaningsun, senadyan kawula krama.
dangu nuli wangsul, sarwi anglus kang sri nata.
Wus mangkat payo Ngabei, iki baya bocah apa, nora nana
nira kang paman Pathi wus, ki ageng ngrangkul mring putra.
Mapan sarwi den arasi, adhuh kangen temen nyawa, lawan nora
Binusanan sang retna di, kadya gambar wewangunan, wus tan kena winirahos, mapan wus patut sedaya, Ki Juru kang winarna, busanani putranipun, Raden Ngabei punika.
Sampun surup sang Hyang Widi, surya tunggang ing ngacala, ki Juru andherekake, lebetira marang pura, jeng ri sang pinengantyan, ingkang ibu sampun menthuk, dyah rara nulya
langkung suka pirenane, sawusnya sami ngabektya, lajeng kondur kalihnya, marang pura sampun rawuh, tan kena benggang sadhela.
Nenggih ki ageng Mentawis, semana pan lajeng gerah, nanging tan punapa mangko, pan sampun
dhumateng kang putra, riwusnya pitung dinane, ki ageng pathi
rembagan, lawan ki Juru ika, sowan marang Pajang iku, anyaosaken kang putra.
Nenggih Rahaden Ngabei, sampun rembag kalihira, mapan nulya mangkat mangke, saking negari Mentarum, sohan dhumateng Pajang, sampun prapta lampahipun, sri nata nuju sineba.
Pepak sagung pra dipati, kagyat sang
nagri Pathi, sing Menteram perak Pajang, dene sira wus neng kono, Ki ageng Pathi aturnya, pan amba sampun lama, marengi sohan pakulun, inggih dhumeteng Mentaram.
Lawan anak amba estri, pinundhut mantu punika,
Nalendra ngandika ris, Monca lan sagung dipatya, pirsakena kersaningong, ing mengko nagri Mentaram, sasedane si kakang, iya ingsun paringken iku, si Ngabei kang gumantya.
Lan arane ingsun elih, Senopati ing Mentaram, kang minongka pamomonge, ya si kakang pathi
inggih sandika, nging pangestu paduka, ing siyang kelawan dalu, dewaji ingkang pinuja.
Sang nata ngandika malih, wus sira pudha muliha, ing wuri pan duganinggong, yen lawas sira tinggala, kaya
Sang Prabu luwaran tinangkil, sampun manjing kenya pura, kang siwaka luwar kabeh, samya mantuk
prapta ing Mentaram, langkung suka pirenane, sagung ingkang kulawarga, sang Dipati Pregola, pamit mring kang putra sampun, yun kondur dhateng Santenan.
Kang putra sampun nglilani, nulya budhal wong Santenan, datan winarna margane, ing Pathi pan sampun prapta, tan lama nandhang gerah, pan sampun kersaning Hyang Agung, kondur marang rahmatolah.
Inggih mapan kados pundi, rahose manah kawula, kedah mekaten esthino, kelamun tan kelampahan, kawula
Ki Mondaraka ngling malih, yen mengkono kersanira, bener kang wus mati bae, dene teka kersanira, lamun manggiha arja, ing denya bae
kang dhingin iku wong tuwa, lan kapindho ratunya, mapan kaping telu guru, kaping pat bandhu sentana.
Ping lima keh balaneki, kaping neme sugih bondha, dene ingkang ping pitune, mapan iku betah tapa, ping welune punika, yekti ngibadahe pengkuh, ping sanga siniyan
Ki Mondaraka nahuri, paran gene titis ika, ing nguni ana
duk Lepen Nyamat rumuhun, kawula dherek punika.
Nuju kendel wonten margi, mapan arsa ganten ika, kawula kang ngampil ganten, mapan inggih kering ira, lenggah katiban klabang, mingser sanget kagetipun, punika purun kawula.
Ki Mondaraka ngling malih, ya Jebeng kasusu apa, kalamun
Ing Gunung Kidul puniki, ana jalma mangun tapa, Ki Ageng Giring namane, iku yen sisip ta nyawa, angrusuhi mring sira, yen bener pratikelipun, malah angendhih negara.
Dene kang dadi karseki, becik den sabar kewala, pan mongsa wurunga angger, nanging ta aja ketara, ramanira jeng sultan, durung anu cacadipun, angur angluruwa bondha.
Abot Jebeng Tanah Jawi, mapan akeh wong siniyan, iya marang pangerane, agampang Jebeng ing Pajang, duk surgi ramanira, sira sun jarwani kulup, mapan sira durung ana.
nanging karsaning Hyang Manon, ngalih marang ramanira, marma dhingin ramanta, jinalukan waris iku, genti mengku Tanah Jawa.
Sahure ramanireki, kakang kawula tan kuwasa, punapa karsa Hyang Manon, saking tan rasa rumangsa, marma ngunjuk kewala, meksa jaluk waris iku, ramanira nuli lunga.
Iku kang dadi kuwatir, ana dene ta ing Pajang, mapan ming sapisan kiye, nora dadi wiji Jawa, Senapati
awera wijine, pan Ki ageng Giring ika, darbe putra wanodya, ingkang dadi kersaningsun, rabenana
Pan sampun nulya lumaris, Ki Mondareka neng ngarsa, datan winarna margane, ing Giring pan sampun prapta, jujug panepenira, ki ageng Giring winuwus, sampun lunges
wingking pundi pinongka, Ki Mondaraka sumahur, punapa supe paduka.
Nulya enget ngrangkul nuli, dhuh si adhi Juru sapa, wong
winertan kang rayi seda, mapan sanget pangangune, dene ingsun kang wus tuwa, meksih keri neng donya, nora nyana adhi Juru, yen ingsun iki kariya.
Ki Mondaraka turnya ris, kakang yen dhangan paduka, kawula tanya sayektos, putra paduka si rara, punapa dereng krama, yen pareng lan jodhonipun, punika putra sampeyan.
Pundhuten mantu pribadi, pan sampun ngantos kaliya, ki ageng aris sebdane, iya adhi lamun karsa, mapan ta anak ira, kang warna pan luwih wagu, lan bodho marang pakarya.
Iku putrane si adhi, sun sawang luwih lan jalma,
kemawon, ki ageng Giring ngandika, yen mengkono lah iya, ingsun tanya kang satuhu, sapa rane lan wismanya.
Lawan apa durung rabi, gumujeng ki
ratu Pathi iku, ratu Giring yen parenga.
Kumepyur ki Ageng Giring, emut wirayating kuna, kang mengku ing Jawa kabeh, Senapati namanira, Negara ing Mentaram, dadya yektinipun, adangu tan angandika.
Wekasan ngandika aris, ya ta adhi ingsun
lan asring ngresah iku, mring kang eyang Mondaraka.
Padasan asring den elih, jinunjung sabancikira, kiwa nggennya
gantya winuwus, sang Senapati ngalaga.
Saben mongsa sowan neki, anenggih dhumateng Pajang, lan kang rayi
Senapati wus pangguh, tenapi ki Mondaraka.
Sampun samya angabekti, mapan lajeng tata lenggah, jeng sunan sanget ngungune, yen ki ageng ing Mentaram, kondur mring rahmatolah, lan ki Ageng Pathi sampun, ingkang
kutha, iku sayektine luput, sisiku marang agama.
Lan politik iwen ireki, teka nora nganggo kandhang, iku ya mengkono maneh, karep sira iku pasrah, marang Hyang Maha Mulya, nanging pasrahira luput, kandhangan teka buriya.
Dene ingkang tuwan meksih, sira Jebeng Mondaraka, datan ana pengrasane,
prakara, gunung surya segarane, kang gunung lamun ngucapa, mapan iya mengkana, sapa wani marang ingsun, tur gedhe pakewuh ingwang.
PRadene atemahaneki, dadi asor kang mengkana, segara mengkono maneh, iya lamun angucapa, sapa wani mring ingwang, jembar ingsun jero ingsun, tan kena yen tinrajanga.
mengkono maneh, sapa baya kang kelara, nandhang rasane iya, panase mring nepsoningsun, lan luhur panggenan ingwang.
Ingkang tiga iku kaki, Jebeng pan kasor sedaya, ana dene prathandane, kang gunung pan asung pangan, segara asung sandhang, kang surya iku pan asung, marga ing sakarsanira.
Pan kita mangkono maning, Jebeng senopati sira, wisma tanpa pager mangko, pitik iwen tanpa kandhang,
tanana tumama kabeh, lan becike gaman ingwang, luput teguh yuwena, iku Jebeng artinipun, tumungkul sang Senapatya.
Mengkono karsa mami, iya Jebeng Senapatya, wong Mentaram iku kabeh, becik padha konen karya, iku bata sedaya, selingen kelawan watu, dadi bata becingah.
Lawan pitik iwen iki, becik padha kandhangana, lawan kuncinen lawange, lamun dalu sambangana, iya Jebeng ping tiga, nuli pasrahna Hyang Ageng, ngilangken teka burinya.
kangjeng Senopati, lawan Kyai Mondaraka, parentaha karya banus, ana ingkang matut sela, kerigan wong Metaram, Raden Rongga kang
Pathi kawula, mapan inggih pados guru, mesem kangjeng Senapatya.
Kurang apa ya ireki, ya si paman Mondaraka, kulup arep apa kowe, teguh sekti tan bisa, guna lawan serana, tur wespada mring Hyang agung, tumungkul Rahaden Rongga.
Henengena ing Mentawis, ingkang lagya ngangkat karya, kerigan ing sadinane, tan lewa sadina dina, kawarnaha ing Pajang, jeng sultan miyarsa sampun, lajeng miyos sinikawa.
Pepak kang para dipati, ingkang munggeng arsa nata,
Kangjeng sultan ngandika ris, tanya mring Dipati Monca, sira mirsa wertane, Ki Senapati Mentaram, arsa ngrakit
Paran Monca karsa neki, apa becik tinimbalan, Ki Senapati ing mangko, ature Dipati Monca, yen marengi kang karsa, prayogi pinirsa sampun, yektos kelawan botennya.
Matosi lan boten neki, nanging pandugi kawula, wantunipun tiyang anem, tan wikan ing suba sita, mring sesikupunika, lamun kalajeng punika, dewaji pun Senaptya.
inggih kang jangji rumuhun, punapa ingandel kena.
Moncanegara turnya ris, yen paduka utusana, bupati ageng manahe, prayogi Gandhek kewala, inggih pun pulang jiwa, lan
Pulungjiwa jiwaraga, pan esmu kewran manahe, paran iki kersanira, ika kang Senapatya, pan lagya ngubengi iku, marang wong kang bata.
Lan paran karsanireki, iya adhi Jiwaraga, apa ta dhinawuhake, karsa nira Sri Nalendra, iki sang Senapatya, mapan anitih kudeku, apa padha aneng kuda.
andharat iku, amrih ketara tyas ira.
Pan iku sang Senapati, alane lawan beciknya, yen meksih becik atine, pesthi mudhun saking kuda, lamun estu sedhenga, pasthi yen tan arsa medhun, kena kinarya pratondha.
wong cilik estune, nanging ingsun iki kakang, ngemban timbalan nata, dadya pradudon adangu, mengkana sang senaptya.
Wus prapta panggenan neki, Pulangjiwa jiwaraga, dadya gandhek kalih mangko, samya mudhun saking kuda, kaselak ajrihira, sang Senapati wus rawuh, manggung aneng ing turongga.
Langkung kewran gandhek kalih, mengkana ing karsanira, pan lajeng dhinawuhake, pan kawula Senapatya ngutus rama paduka, hangyektosken wartenipun, paduka yen karya bata.
ing Mentawis, inggih yektos ing Mentaram, tiyang pan kinerig mangke, mapan tan woten nganggurnya, sedaya karya bata, wonten ingkang matut watu, sela pethakkang kinarya.
Sinami lan banon neki, badhe kinarya becingah, lawan kawula sang katong, inggih kepanggih priyongga, lawan sang Senapatya, akarya banon puniku, punapa tan tur uninga.
Inggih dhumateng sang aji, kawula ngantos ataya, sang Senapati sahure, lah iya gandhek matura, marang kangjeng sang nata, nora nana adatipun, kelamun wong karya wisma.
Lan pager nganggo tur uning, mengkono bae matura, sang nata ataya mangko, paran baya
wonten sampunanipun, lepat mindhak karya susah.
Sri Nalendra ngandika ris, wus Monca mangsa bodhoha, nanging iku prayogane, kanthinya lan si Benawa, yen ana lalenira, ing salah sawiji iku, ana ingkang ngelingena.
wus budhal dhateng Mentarum, ing marga datan winarana.
Kawarnaha ing Mentawis, Senapati Ing Ngalaga, lawan ki Mondarakane,
Nanging Jebeng wekas mami, poma ywa sira ketara, payo nuli mangkat mangko, menawa kadhinginan, dadi suda kang sarya, sang
kaphetuk punika, lawan dipati Moncane, tenapi Pangran Benawa, samya tedhak sing kuda, pan lajeng
pan sampun medhun sadaya, anging kantun punika, kang warna kelangkung bagus, meksih manggung neng turongga.
Dipati Moncanegari, tanya mring Ki Mondaraka, punika sinten putrane, kang werna luwih ing kathah, bagus semu prawira, Ki Mondaraka gumuyu, wayah sampeyan.
Putraningpun Senapati, patutan saking Prawata, inggih kelangkung besure, lamun kawula asalad, den resahi kewala, tan
Mondaraka anebda, suwawi lajeng lumaku, lare tan kenging pineksa.
kang paman, nenggih Pangran Benawa, cinandhak nulya pinangku, dhasar dereng gadhah
pareng wonten punika, kang ngresahi kewala, nging mentas dhateng puniku, saking ing Pathi mulana.
Marmanipun tan menangi, jeng Sunan hadi rawuhnya, dipati Monca nebda lan, inggih kakang Mondaraka, dhateng kula punika, ingutus kangjeng Sang Prabu, mapan ta kinen amirsa.
Kang wreta misuwur sami, yen Senapati Mentaram, mangkya angrakit kedhaton, marmane kawula kakang, ingkang kinen lumampah, ing mangke kawula dulu, mila yektos kang pawarta.
Putra paduka sayekti, pun Senapati Mentaram, mapan darbe karsa dhewe, malah ta mentas dinukan, dhumateng kangjeng sultan, kang ngreka lan watesipun, jeng Sunan Hadi sedaya.
Kawula mapan nggih adhi, tan kantun tumut kadukan, lawan
tiyang wonten donya, mapan sinungan kemawon, pan angger kuwat ngibadah, ecane ingkang manah, yen tan eca manahipun, dadya rongeh ciptanira.
Pun adhi punapa adhi, rumeksa tiwas kawula, ing siyang lawan dalune,
punapa kakang andika, purun nanggung kakang mangko, dhumateng Senapatya, ki Mondaraka nebda, inggih adhi pindho laku, mongsa kawula selaka.
Ing lara kelawan pati, mongsa kawula kantuna, lan inggih mekaten maleh, pun adhi prapta punika, ingutus
kangjeng Sultan Pajang, dhawuhaken duduka, dhateng jengandika tuhu, lan Senapati Ngalaga.
pareng tekdire, inggih pun adhi Benawa, kawula mongsa supeya, ing donya ngakheratipun, punapa malih jeng sultan.
Mapan pun bapa pribadi, yektose dermi kewala, dene ingkang ngagengake, dhumateng awak kawula, inggih jeng sultan Pajang, paran margenipun purun, gumujeng Dipati Monca.
Adhuh anak ingsun gusti, margane ne yen ajaha, sun dhewe lumaku angger, nora wurung karasukan, iya Jebeng Mentawis, wus ta paran anak ingsun, ingkang dadi
marang ramanira, yen ingsun dinangu angger, ature sang Senapatya, dhumateng sang dipatya, pan inggih sasampunipun, mapan kawula aseba.
Sang dipati ngandika ris, iku ewuh Senapatya, tegese wong sakarepo mapan tan ana watesnya, yen sira arep seba, ing mengko barang lan ingsun, iya Jebeng sira bisa.
Sewanipun Senapati, sang dipati lan ngandika, pinten kakang prayogine, sampune ingkang
sahure, adhi senadyan lamiya, yen kenging ing entosan, nadya enggal sami nipun, yen resah karya punapa.
Dipati Moncanegari, aris denira ngandika, yen sampun dados rembage, inggih kakang Mondaraka, kawula arah kewala, nging Senapati nak ingsun, poma aja lali sira.
Senapati turnya ris, inggih pangestu paduka,
Benawa, wus lami aneng Mentarum, tan kirang kang boja krama.
ing Pajang negari, wus cunduk lawan nalendra, katur ing saneskarane, kalangkung ngungun ing nala, kangjeng sultan miharsa, henengena ingkang winuwus, kawarnaha ing Mentaram.
Kelangkung kasukan neki, lawan mantri Pamajegan, Pagelen ing sapangilen, dadya katungkul sadaya, tan sowan dhateng Pajang, Ki Mondaraka winuwus,
Sakehe majegan niki, becik suwunen kewala, sira kang dadi lurahe,
kaki Senapatya, yen sidaha sira mangko, memusuhan ramanira, kangjeng Sultan ing Pajang, bala siji tandhing sewu,
dene mengkono karepmu, wus payo angur sebaha.
Nora wurung iki benjing, iya sakeh wong Mentaram, padha
nanging sawiji cacadnya, yen mungsuh wong liya kae, mapan sun kaliwat suka, iki mungsuh ramanta, paran besuk yen katemu, ingsun lan si adhi Monca.
Mendah dene wirang mami, ingsun nuli tinudingan, maring tangan kiwa bae, apa dene Sri Nalendra, ingsun iki pan ngarasa, wus kinulangi
Pajang gedhene, nadyan silih den keriga, estri lawan rarenya, mapan yekti wani ulun, sarehning padha kawula.
Becike eh Senapati, mapan anganggo setiyar, suwunen marang kang gawe,
kawarna tengah wona, ing Nglipura namanipun, wonten selanya gegi-lang.
Lajeng kangjeng Senapati, pinarak ing sela gilang, ngentingken panca driyane, nutupi ingkang babahan, nenggih kang nawa songa, sarwi sila tumpang iku, wus angrasuk badan satunggal.
Dadya sirna gung kaeksi, wus suwung sang Senapatya, amor lawan Pangerane, nulya neba Senapati, mapan sare neng sela, mengkana ingkang winuwus,
driya, lajeng lumebet kedhatun, tanya mringkang kemit nulya.
Apa ana Senapati, kang kemit matur wot sekar, tan
munggah marang arga, sang Senapati ature, mapan punapa kang karsa, kawula tan lenggana, nulya sareng angkatipun, sampun prapta Prerambanan.
nulya ambyur ngumpak iku, marengi geng ingkang toya.
winirahos, ingkang ngedhaton samodra, tan kuwawi nyandhanga, ingkang gara-gara agung, kangjeng ratu wus uninga.
Yen Senapati Mentawis, ingkang karya letoh ika, samodra saniskarane,
driya, nora bakal wus tekdire, kang iku kang duwe
Sang Senapati ningali, kelamun ana wanodya, donya tan ana pindhane, dadya wewer tingalira, nulya aris angandika, paduka mundhut pitulung, mulyane ingkang segara.
Kawula makaten ugi, mugi paduka tulunga, ing Mentaram kamulyane, jeng ratu mesem ngandika, iki silih basakna, ana wong anyuwun tulung, mundur winales kewala.
Sang Senapati nebda ris, sampun limrahe punika, yen tiyang wade nah angger, tinumbas mesem sang retna, inggih benjing kawula, punapa karsa jumurung, angger mulya kang samodra.
Sang Senapati nebda ris, dene ta ingkang samodra, waluya karsa sang manon, pan kawula tan kuwasa, mugi Allah paringa, tan pantara mulya sampun, mesem jeng ratu ngandika.
margenipun, mesem jeng ratu ngandika, kawula pan sumonga, nging tan wikanmargenipun, mesem jeng ratu ngandika.
Kawula ingkang ngaturi, Tunggulwulung gya ngandikan, datan pantara praptanya, jeng ratu aris aturnya, tuwan nitih
lumampah, wus ambles ing segarane, prapta telenging samodra, ya ta ingkang winarna, nenggih ing kedhaton kidul, mapan amindha suwarga.
Pager kang banon cepuri, selaka pethak kainarya, kori
mengkono maneh, langkung asri yen pinirsa, dene kang pelataran, sinebaran ten
ana ingkang suwasa, selaka selangipun, tan ana dalu rahina.
Ingkang sekaran pan asri, taneman munggeng kembangan, pan warna warna yen tinen, Kedhaton Kidul punika, mapan ing ngalam denya, nging punika ingkang punjul, mapan
Tunggulwulung sampun werna, jalma samodra tan katon, nanging katingal kang praja, kelangkung agengira, miwah langkung asrinipun, lan kathahe ingkang jalma.
Mengkana Sang Senapati, sampun rawuh paregolan, kangjeng ratu winirahos, mapan waus neng paregolan, ngayap jimperayangan, lan Senapati wus cundhuk, lajeng akekanthen asta.
Ngaturan manjing jro puri, prapta lajeng tata lenggah, jeng ratu mengkana tyase, coba sun godhane mana, ingkang bakal
Senapatya, yen pareng karsa sang ngulun, sampun kondur Mentaram.
Jumenenga wonten ngriki, mapan kathah sawabira, sang Senapati nebda lon, punika sawab punapa, kawula pajarana, kangjeng ratu mesem matur, mapan tan kenging palastra.
Lan sepuh mekaten malih, atenapi ingkang susah, punika tan kenging mangko, mesem kangjeng Senapatya, mapan aris ngandika, dhuh mas mirah jiwaningsun, bendara sampun anduga.
Kawula miyarsa warti, sampun kocap jroning iman, yen makhluk punika lire, dera lamun tan kenginga, pejah tenapi susah, nanging datira Hyang Agung, punika tan kenging ewah.
Mapan inggih kang utami, manungsa kang sipat ngaral, sabab akathahe linge, punika dados ganjaran, yen lawan kapanrima, sareng mirsa kangjeng ratu, lamun kasinggihan sebda.
Karsanya yun gedha yekti, mapan tan nora kagodha, wekasan kagodha dhewe, dadya anyumkemi pada, ring kangjeng Senapatya, karuna aris turipun, kawula dhingin manungsa.
Suwunen dhateng Hyang Widi, pan inggih awak kawula,
Dhuh mas mirah ingsun gusti, sesotyane ing samodra, kendela dhuh nahing angger, mapan iku nora
kinarang hulu asteku, tan kendel ingkang srenggara.
Lesu lupa sarireki, mapan wus datan sajiwa, saking genge pengarihen, mengkana sang Senapatya, mapan ngarah asmara, sang dyah tangkis wus karingkus, sampun aliru
Mentawis, aris denira ngandika, wus kantuna mirah angger, pun kakang ayun mantuka, gusti dhateng Mentaram, jeng ratu kendel basengut, sarya
dewa inten rineka, pepujan saking swarga, wit ning angger abdinipun, tan betah pisan lan dika.
Nanging mirah kadosa pundi, ingkang amindha supadma, yen kawula tilar angger, aneng ing mriki kewala, sagung wadya Mentaram, dhuh gusti abdi
mongsa mantepa kuwe, lamise pan wus ketara, mendah silih wadona, baya luwih saking iku, sarwi malerak sang retna.
Mesem kangjeng Senapati, mapan pangestu paduka, ki Mondaraka nebda lon, iya iku kersaningwang, Jebeng wis tinurutan, dadi wus tan wirang ingsun, katemu si adhi Monca.
Henengena ing Mentawis, wonten genaya cinarita, ing Tanah Sabrang ta mangko, Sepanyol araning praja, ingkang dadya nalendra, mapan kembar namanipun, Baron Sukmul ingkang tuwa.
Baron Sakendher ingkang ari, mapan lagya pejagongan, Baron Sukmul nebda lon, adhi ingsun mirsa warta, iya ing Tanah Jawa, negara gedhe kelangkung, lan murah sabarang ana.
Hyang Widi, Baron Sakendher lampahnya, wus prapta tanah Jawane, nanging kelangkung bingungnya, wus prapta tanah Jawa, lawan datan saget mudhun, ngideri ing Tanah Jawa.
Yun mulih mapan tan uning, prenahe nagrinira,
sampun katur sedaya, ing sasolah tingkahipun, mesem lajeng Senapatya.
Ingkang siji sipat jalmi, nanging iya lare bajang, dene kang sijine kuwe, lir mahesa warnanira, nanging gengnya samenda, bule dungkul sungunipun, ingkang siji anglir peksa.
Nanging teka rahi jalmi, gedhenira mung sa merak, teka bisa ngucap kabeh, sun gawok kodrating Sukma, lah ta mara matura, wisma
Sakendher ran ingwang, kang rupa kebo ika, manungsa kamulanipun, Sekeber araneika.
Sekendher aris tur neki, yen kena ingsun ngawula, mulih wus tan bisa ingong, mengko apa kersanira, ingsun nurut kewala, angger mulya awakingsun, ki Mondaraka ngandika.
Nanging wus tekdir Hyang Widi, tan mantuk kang werna lama, kang saras bayune bae, dene
langkung ngajrihi, dene Sekeber kang warna, mapan meksih mahesane, nging kang mindak agengira, samya lawan dirada, ingkang
Henengena ing Mentaram, ya ta gentya ingkang winarneng tulis, ing Pajang ingkang cinatur, kangjeng sultan pan lagya, siniwaka pepak wadya agung agung, ingkang tansah
rumiyin atur kula, mapan wonten semados ing tigang tahun, punika dugi kawula, dereng dugi kang prejangji.
Sri Nalendra angandika, kaya paran kangen ingsun kepati, sedhela arep katemu, apa ta nora kena, tinimbalan sang dipati ris umatur, kawula mapan sumongga, ing karsa sri narapati.
Sapa baya kang prayoga, animbali mring putreng ulun Mentawis, dipati Monca umatur, kawula pan sumongga, ingkang karsa kilap
Demak, kangjeng Pangran Benawi ris tur neki, yen kenging umatur, kados sanget kagentya, dugi kula tan prayogi dadosipun, pun adhi dipati Demak, lawan pun adhi ing Tubin.
Yen pareng karsa nalendra, pan pun adhi ingkang salah satunggil, kinanthekna
kendhatun, wus bubar sagung kang seba, Pangran Benawa winarani.
Lawan sang Dipati Tuban, lajeng budhal mangkat dhateng Mentawis, langkung asri balanipun,
ngandika ris, paman boten methuk ulun, wenten ngriki kewala, ngalun alun Ki
tyasipun, mapan sampun uninga, Senapati yen wus ewah patrapipun, nanging Pangran Benawa, tan
dinulu, ngajrihi sasolahnya, anom anom mapan samya kaduk purun, mangkana Rahaden Rongga, lenggah neng ngandhaping kursi.
Sang Senapati ri wusnya, buja krama dhumateng tamu neki, tan kirang weradin sampun, Pangran Benawa nebda, kakang Senapati kawula ingutus, dhumateng jeng sultan Pajang, paduka dipun timbali.
Jeng rama kangen kalintang, Senapati sendika aturan neki, nging adhi andika matur, kirang kedhik punika, nuhun inah benjing punika yen sampun, mengakana Dipati
sampun, paduka dados manah, pan kawula ayun atanya satuhu, ing Mentawis gih punika, punapa wontena jalmi.
Kang kangkung samining jalma, prawiranya myang teguh ingkang kulit, mesem Senapati muwus, adhi langkung dupara, ing Mentawis gih
pan agung, tiyang ingkang prawira, ingkang punjul pan namung tiyang wewolu, sapunika kawula bekta, bilih sampeyan yun uning.
Lan dipun damel tingalan, ing lenggahan amrih sampuna sepi, mesem Senapati muwus,
Mapan wolu kathahira, kang sekawan ngagem pedhang lan tampir, sekawan angagem lawung, nulya Dipati Tuban, mundhut gendhing Kalaganjur, tan pantara gya tinembang, langkung
lah ta mara padha den kepareng ngarsi, kajineman sampun maju, sang dipatya ngandika, wus ta beksaha sira wong wolu, den kaya
ana nyandhak kang pedhang, Kalaganjur tinitir kelangkung umyung, kajineman wolu pisan, kang manah gembira sami.
Lajeng mentaraken samya, wolu pisan ing kaprawira neki, kang sekawan beksa lawung, beksa tameng sekawan, ingkang lawung kinarya onclang pan muluk, ingkang tameng pan mengkana, tinadhahan jaja sami.
Sampunnya lajeng tumandang, ingkang lawung ganti larih linarih, tanan kuciwanipun, kang tameng pan mengkana, pan
Rongga sadangunya, aningali langkung panas tyas neki, sring nguthik sampeyanipun, kang rama Senapatya, nanging sring
marang kajinemanipun, eh ya bocah ing Tuban, putraningsun kepengin beksa yen melu, lah poma wuruken padha, sandika samya tur neki.
Mengkana Rahaden Rongga, mundhut agem lawung ira wus prapti, lawan ingkang tameng iku, gotong wolu lawungnya, ingkang tameng pan gotong sekawan iku, kang kinarya mapan waja, lawung kayu nagasari.
lingsem kathak kaduk ingkang wuwus, mesem Pangran Benawa, den Rongga ingkang winarni.
Pan mundhut gendhing ketawang, lajeng beksa nyandhak lawungireki, rinangkep lan tamengipun, surak wadya Mentaram, ingkang lawung
tinadhahan sampun, ing jaja Raden Rongga, mapan kontal tameng waja murub, jengre ingkang kajineman, wolu
amalesa marang wong Tubin puniku, wus kulup mara malesa, bramatya den Rongga nuli.
Ingkang kalih kajineman, den du kumba pecah endhasnya sami, kalih kinarya puniku, onclang rempu endhasnya, kang sekawan punika mati sinikut, pecah balung dhadhanira, langkung
Mapan sarwi dipun pangku, marang Pangran Benawa, ri wusnya tedhak tumuli.
Wus sohan ngandhap den Rongga, kangjeng Pangran Benawa atur neki, sampun kakang kula mantuk, nanging sapungkur kula, bek menawi jeng sultan dhahar aturipun, inggih pun dipati Tuban, marma den ngati ati.
kangjeng Pangran lampahipun, kalawan wadyannira, nungsul mring Dipati Tubin.
lagya miyos siniwaka, pepak sagung ingkang nangkil.
Mangkana Pangran Benawa, lajeng sohan lawan Dipati
dhateng Mentaram, sampun prapta panggih lan Senapati, pun kakang nenggih turipun, tinimbalan sandika, nanging wonten pun kakang semadosipun, nging kirang kedhik punika, mapan tenggel atur neki.
dene karya lingsem ing temahipun, nulya
sangandhap ing wringin, tumpang sarya cantheng watu, sagenuk genuk gengnya, ingkang rama sang Senapati wus rawuh, murugi dhateng kang putra, lenggah sela gilang iki.
Deriji panuduhira, ngraos gerah sira sang Senapati, cinuthatkan putranipun, dhawah
dhumateng Mancingan, Kyai emban datan eca tyas neki, sampun prapta ing Talsewu, kawarna wonten
anulya nerajang purun, sawer sampun uninga, ngadek ngakak sisik malik.
Mapan samya purunira, nulya campuh saking ramening jurit, tanana kuciwanipun, mengkana Raden Rongga, wus pinuletan katingal mapan sampun, ki emban sanget karuna,
sarwi karuna, adhuh gusti wus aja lunga maning, den Rongga mesem nebda rum, ye wus ibu nora, pan wus lama mengkana ingkang cinatur, Raden Rongga nandhang gerah, mapan wus kersaning Hyang Widi.
Langkung sanget gerahira, ingkang rama lan kang ibu nenggani, sagung usada punika, wus tana mulyakena, ingkang ibu kalih mapan samya muhun, mengkana sanga Senapatya, lawan Ki Mondarakeki.
Sakelangkung susah ira, tan pantara gara gara dhatengi, mengkana jeng Ratu Kidul, wus uning yen kang raka, Senapati langkung sekel ing tyasipun, kangjeng Ratu nulya prapta, mesem lon umatur aris.
Sampun paduka sungkawa, ing sayekti putra paduka ugi, sampun kinarya Hyang Agung, semanten ingkang yuswa, yen ngantosa panjang punika satuhu, pan telas wijining Jawa, datan nurunaken malih.
Punika pan datan panjang, turunipun mindhak ngewed ewedi, sang Senapati pan sampun, narima aturira, Ratu Kidul Raden Rongga gerahipun, mapan sampun lajeng seda, susah sagung wong Mentawis.
Henengena ingkang samya, nandhang susah sagung wadya Mentawis, ya ta gennya kang cinatur, ing Pajang kang winarna, Ki Tumenggung Mayang mapan darbe sunu, jalu bagus ingkang warna, Raden Pabelan nameki.
Tumenggung Mayang punika, ingkang ipe lawan jeng Senapati, patutan satunggal iku, nama Raden Pabelan, dadya kondhang ing Pajang tanana iku, ingkang mendha wernanira, bagus dhasar jungkar angin.
Mengkana kang cinarita, anglanangi aneng Pajang negari, sang nata ingkang winuwus, darbe putra wanodya, kang waruju warnanira lewih ayu, pinaraban mring
tan konangan mlebetipun, mengkana ing lama lama, konangan cinepeng nuli.
Mengkana den ayu Mayang, kintun surat wau dhateng Mentawis, mring Senapati wus katur, lajeng sinukmeng nala, mapan nuju sineba wadya Mentarum, ki Mondaraka neng ngarsa, sareng sampun
suratipun, angling Kyai Mondaraka, wus Jebeng karsa nireki.
Iki nyata ramanira, kang miwiti nulya Sang Senapati, ngandika
Jepara, lah cegatan metu kedhu iki, sasandika samya turipun, kang mantri pamajengan, kawandasa wus lengser saking ngarsanipun, mapan samya kakapalan, sadaya tan nedya urip.
Nging sihe sang Senapatya, kang katingal sedaya ambek pati, sesanderan lampahipun, prapta inga Salatiga, samya aso makani turangganipun, sampun aso nulya mangkat, kaphetuk ing Bayalali.
prajurit Pajang, lajeng kuwur sedaya penyananipun, tinerka Rahaden Rongga, ingkang nyegat wonten margi.
Lajeng geger leng ulengan, pan sedaya sampun miyarsa warti, yen Raden Rongga puniku, langkung teguh lan resa, nulya ana gumleger swara neng gunung, sangsaya lajeng wurohan, tunjang tinunjang pansami.
Kathah kang mati kedekan, bubar larud siji tan ana kari, Tumenggung Mayang pan sampun, karebut lan kang garwa, wong ing
urip saparan paran neki, henengena ingkang lumayu, kawarna wong Mentaram, pan kelangkung tyasira marwata
rawuh, cundhuk lan Senapatya, Ki Tumenggung mapan lajeng ngrangkul suku, kelangkung panangisira, lir wong mati urip maning.
Tanapi garwa putranya, pan sedaya mengkana tyas ireki, pan lajeng ngabekti sampun,
Lajeng samya pirembagan, yun atur uninga mantuk mring Pajang nagri, lamun tiwas sing ingutus, wus sarembag nulya mangkat, tan winarna marga Pajang prapta sampun, pan lajeng
aturipun aming tiyang pitung puluh, ingkang dados pangiridnya, putranipun Senapati.
Kang westa Raden Rongga, meksih alit
dalem konca sedaya, sagunging kang pra dipati.
Inggih kados boten nyongga, yen tinadhing lawan pun Senapati Mentawis, nadya kalih
pan kawula tan darbe atur malih, sumongga karsa pukulun, mapan dherek kewala, pejah gesang nglampahi karsa sang prabu, Sri Nalendra angandika, eh iya Moncanergari.
Ingkang dadi karsa ningwang, ingsun dhewe mengko ingkang nindaki, kerigen wong Pajang iku, aja na kari padha, sang Dipati Monca sandika turipun, wus lengser saking ing arsa, anembang tengara jurit.
Kendhang gong maguru gongsa, ingkang teteg kaya butula iki, wong Pajang kagyat sedarum, dadyat wus sami mirsa, yen sang
kandhuwuran arya iku, ngabei kelawan bapang, tenapi sagung prajurit.
Belabar tanpa wilangan, miyos kangjeng sri narapati, lenggah aneng siti luhur, ingkang munggeng ing
ing Prambanan iku, aja na kang nyabrang ika, mring sakulon ompak iki.
Lah padha sira antiya, ing wektune ika Si Senapati, sokur lamun gelem teluk, sedaya tur sendika, wus ta mara sapa kang dadi pengayun, wus mara padha mangkata, nulya kang tengara muni.
Kelangkung saking wurohan, tampingan wadya ing Pajang iki, wus budhal ingkang pengayun, mengkana kangjeng sultan, sampun nitih dirada langkung geng luhur, Pangran Dipati Benawa, tenapi Moncanegari.
Tan tebih lawan jeng sultan, sampun budhal
Sang Senapati Ngalaga, mapan lagya sineba wong Mentawis, ingkang aneng ngarsanipun, kang paman Mondaraka, lawan
Jebeng Senapati, Sultan Pajang ayun rawuh, nglurugi mring sira, kerig kabeh wong Pajang tan ana
cucuk ing prang neng Prambanan baris, beleber lir samodra gung, mapan sampun tinata, kang pengawat kanan kering dhadhanipun, ngantos dugi sukunya, baris ing ardi Merapi.
Sultan Pajang neng Borongan, cucuk ing prang neng Prambanan baris, mengkana jeng Ratu Kidul, nimbali
ngarsanipun, Jeng Ratu Kidul sedaya, nulya angandika aris.
Eh Jebeng Lawu ta sira, tetulunga sakanca nira iki, ingkang jim priya
Lawu ngangkata prang lir jalmi, ngijenana kang pra ratu, lawan punggawa Pajang, sira dhewe Jebeng ingkang ingsun tuduh, tandhingana lan Sultan Pajang, nanging poma wekas mami.
Sultan Lawu tur sandika, nembah lengser sagung kang pra narpati, kawarna jeng Ratu Kidul, panggih lan Senapatya, ris turira ing benjing kelamun pupuh, abdi paduka Mentaram, ningalana ingkang tebih.
Menawi kesaru ing prang, ya ta mesem
gusti bendara, mirah inten kumaladi.
Pupujan retnaning swarga, kang mingakana jimat sang Senapati, kados pundi tengeripun, yen bala jim tumandang, kangjeng ratu mesem sarta ngandika rum, yen ardi mungel punika, sagung ing wadya Mentawis.
Enggal samya mireha, ningalan inggih saking kang tebih, sang Senapati nebda rum, kula kados punapa, lamun celak lawan ing ngarsa jeng ratu, kangjeng ratu nampel asta, lawan mesem ngandika
ngangkat aprang, nanging gusti datan purun miwiti, pan baris pendhem puniku, mapan sabala nira, Randhugunting pan wetawis wonten sewu, prajuritipun Mentaram, gusti langkung dene kedhik.
Ngandika malih sang nata, yen mengkono eh iya Moncanegari, dadi wus tita satuhu, Senapati Mentaram, nora kena yen den arah becik iku, wus ta padha
sireki, lan sira adhi Tumenggung, Mayang anindhihana, aja kongsi obah poma kabeh iku, mapan ingsun
kuda mamprung, sakedhap prapta Cagurawa, mapan kangjeng Senapati.
Manuwun dhateng Hyang Sukma, tan pantara jumegur kang wiyati, kang gunung munya gumledhuk, obah kang bumi pra
ingkang pratiwi, jeng sunan Lawu pan sampun, nata kang baris samya, sampun tata jeng sultan
sadaya mapan mengkana, wus nyana lamun tan urip.
Kathah karenah ing jalma, ingkang samya wau ngupados urip, ana ingkang menek kayu, mapan saweneh ana, ngungsi arga mengkana ing ciptanipun, lah mara watu meneka, lawan amunggaha wukir.
Kang saweneh mapan ana, ingkang niba lajeng pi api mati, saking sayahnya lumayu, sampun derah kewala, ingkang kathah samya ngungsi
ithik iku, sedaya samya tiba, babak bunyak kathah kongsul balungipun, ingkang minggah dhateng
rupa tan rupa, dhasar sayah wus pedhot ambekenipun, lajeng samya sinurakan, kalawan ingithik ithik.
Kawarna Dipati Tuban, sampun kontal saking turangga neki, dhawah ngathang athang iku, kongsul kalih sukunya, mapan lajeng sendheyan galengan iku, sampun pasrah mring Hyang Widi.
Kang sela ngdhep kewala, kangjeng Sultan wau ingkang winarani, binujung mring Sunan Lawu, dipongga langkung gila, dadya kontal sang nata pan sampun dhawah,
pangran Benawa, yen jeng Sultan wus dhawuh saking ngesthiku, lajeng samya abeg pejah, tedhah sing turongga kalih.
Kangjeng Sultan sinungkeman, sang dipatya lawan sang Pangran Benawi, lan sanget penangisipun, rumiyin tur kawula, lah punika dhuh gusti temahanipun, ngandelaken sugih bala, magatruh tan ana kari. PUPUH IX
M E G A T R U H Kawarnaha ingkang lagya kawelas ayun, aneng sangandhap waringin, Jeng sultan Pajang puniku, tan ingadhep bala siji, wus sawarnaning wong.
Nanging kanthun Dipati Monca kang tunggu, lawan jeng Pangran Dipati, Benawa nyungkemi suku, lawan asru dennya nangis, sang nata ngandika alon.
Lah ta uwis Jebeng menenga nak ingsun, mapan wus kersaning Widi, nanging ta
rama yekti, neng waringin ruboh katong.
Sampun tedhak saking turangganipun, lawan Ki Mondaraka, kang kuda samya tinuntun, wangsul mring Prambanan malih, lenggah aneng Candi Sewu.
Senapati alon angandika arum, paman sampeyan timbali, prajurit sedayanipun, kang samya neng Randhugunting, Ki
Andher ngarsa sang Senapati nebda rum, mring Kyai Mondaraki, paman punika sedarum, prajurit sampeyan irid, sohan mring kangjeng sang katong.
Lan kawula aturi turongga telu, sumongga karsa sang aji, kawula lamun dinangu, yun sohan pan meksih ajrih, mapan sampeyan kimawon.
Andherekena paman lajeng konduripun, nanging Tumenggung Mayang iki, paman kajengipun kantun, wonten kang tut wingking mami, bilih dinagu sang katong.
Pan kawula mapan sampun lajeng mantuk, inggih dhumateng Mentawis, lan malih sampeyan kukup, bilih wonten tiyang kari, kang boten
Kyai Mondaraka pan sampun lumaku, tiyang sewu ingkang
sumektanipun, mapan dharat lampah neki, kang kuda sami tinuntun.
Sampun prapta lampahe waringin rubuh, Jeng Sultan kagyat ningali, lamun Mondaraka rawuh, pan lajeng ingawe nuli, wus cunduk lawan sang katong.
Mondaraka mapan ta lajeng rinangkul, dhumateng sri
nata atanya arum, marang Ki Mondaraka, ana ngendi putra ngulun, Ki Senapati Mentawis, Ki Mondaraka turnya lon.
Sampun wangsul manthuk dhateng Mentarum, yen sohan sanget dennya jrih, sang nata ngandika arum, sun iki kangen kepati, iya marang putraningong.
Kyai Mondaraka aris aturipun, kawula kinengken abdi, pun Senapati Mentarum, angaturi kuda katri, sumongga karsa sang katong.
Nanging ingsun yun mampir Tembayat ngujung, wus payo mangkat tumuli, sira aja doh lan ingsun, si Monca Benawa iki, dadya pangirid ngayun.
Nulya mangkat Tembayat pan sampun rawuh, nulya minggah sri bupati, marang pasareyan iku, nanging wus karsa hyang Widi, kori tan kenging sinorog.
Sampun tedhak sang nata pan lajeng kondur, nulya prapta Pajang nuli, geger kelangkung, tinarka yen Senapati,
aji, prapta jawi mangkat sampun, wong Mentaran sewu ngiring, ing marga datan cinatur.
Sampun prapta Ki Mondaraka Mentaram, wus panggih sang Senapati, winartakaken pan sampun, ing sawelingnya sang aji,
Sekelangkung wong Mentaram ing tyasipun, mapan samya alit wukir, henengena ing Mentarum, ing Pajang ingkang winarni, rerep sagung ponang wong.
Datan lama sang nata ingkang winuwus, lajeng nandhang gerah aji, lan dipati Monca iku, mapan iya nandhang sakit, pan wus karsaning Hyang Sukma.
Langkung sanget denya gerah sang aprabu, tan arsa dhahar lan guling, nging kang putra ing Mentarum, kang tansah dinangu iki, mengkana utusan sampun.
Kangjeng ratu lawan mawi surat iku, gegancangan lampah neki, sampun prapta ing Mentarum, wus katur mring Senapati, langkung tyasira sang anom.
Ingkang paman tinimbalan sampun rawuh, mapan lajeng sinung uning, Ki Mondaraka kelangkung, tysira kuwatir neki, kang putra ngaturan sampun.
Senapati ku, nulya ngrasuk busana glis, sampun nitih kudanipun, ki Mondaraka tan kari, sasanderan lampahipun.
Wong Mentaram miyarsa saklangkung gugup, pra samya anusul gusti, kekecer lampahipun, datan winarna ing margi, Pajang mapan sampun
Senapatya Mentaram pan sampun rawuh, Pangran
Nalendra pan sampun ngaturan weruh, punika putranta prapti, sang Senapati Mentarum, nulya wungu sri bupati, kang putra lajeng rinangkul.
Mapan samya karuna kangjeng sang prabu, sinundhang mring
Lawan arinira durung jaluk tulung, angur payo padha mulih, dherek layoning sang Prabu, lawan layone si adhi,
Mapan lajeng sinarekken jeng sang prabu, tunggil ki ageng Mentawis, lawan dipati Monceku, inggih samya neng Mentawis, henengena Pajang winuwus.
Kangjeng pangran Benawa ing karsanipun, jeng sunan Kudus puniki, pinaring ing Jipang iku, mapan yun suwala ajrih, lajeng kinen mangkat gupuh.
Pra dipatya sedaya ingkang tinuduh, andherekken lampah neki, mring Jipang Pangran puniku, datan winarna ing margi, Jipang mapan sampun rawuh.
Nulya pamit sedaya pan sami mantuk, jeng pangran sampun nglilani, ing Pajang ingkang winuwus, dipati ing Demak iki, wus tetep jumeneng katong.
Sultan Pajang nenggih jejulukipun, sunan Kudus kondur nuli, henengena sadina dinanipun, kangjeng pangran kang winarni, langkung wirang ing tyas mangko.
Supe nendra lan dhahar wirang kelangkung, sanget nenuhun Hyang Widi,
lami lami, wonten wangsiting Hyang Agung, eh Benawa sira iki, yen uyun amadeg katong.
Anjaluka tulung marang ing Mentarum, tan ana yogane maning, kang dadi serananipun, liyane sang Senapati, nging iku karsa Hyang Manon.
Nulya kagyat Pangran Benawa puniku, mapan lajeng karya tulis, sampun putusan iku, tur surat dhateng Mentawis, gegancangan kang ingutus.
Nulya katur kang surat winaca sampun, mengkana ungeling tulis, yen kawula nyuwun tulung, dhateng kangmas Senapati, wus katur sasolahipun.
Kangjeng Senapati esmu arawat luh, emut kang weling suwargi, ingkang surat lajeng sinung, mring Kyai Mondarakaki, sang Senapati nebda lon.
Kados pundi mapan ing prayoginipun, Ki Mondaraka nebda ris, iku
Kangjeng pangran sapraptane suratipun, kang raka sang Senapati, langkung tyas asrep kelangkung, winahos sinukmeng galih, dadya padhang tyas sang anom.
Nulya karya surat malih nuhun pethuk, ing desa Weru puniki, lan prajangji dintenipun, kang dinuta mangkat nuli, gegencangan lampahira.
Sampun prapta Mentaram surat wus katur, dhateng
marga Jipang prapta sampun, kang surat tur tumuli, kangjeng pangran nulya gupuh, wong
inggih dhumateng Mentawis, kang tresna labuh satuhu, dhateng jeng Pangran Benawi, wus mangkat anulya bodhol.
Langkung rendhet samarga ing lampahipun, tan pegat ngatiati, jeng Senapati
winuwus, lampahe Sang Senapati, ing desa Weru wus rawuh.
Mapan ngantos mesanggrahan kalih dalu, ingkang rayi dereng prati, saking remben lampahipun, sabab kathah tiyang estri, ing Jipang sedaya bodhol.
Pejah gesang jeng pangran tan sedaya wangsul, inggih dhateng jipang malih, wus sedya ngungsi Mentarum, mengkana ing lampah neki, ing desa weru wus rawuh.
lajeng budhal mring Mentawis, tan kuwarna sampun rawuh, nenggih negari Mentawis,
tyas neki, kang rayi wus kenen ase.
Lawan boja krama wradin sedarum, tan kirang wong Jipang sami, wus aso antaranipun,
cundhuk, ngandika sang Senapati, mring Pangran Jipang alon.
Paran yayi ing mengko si rareningsun, kang dadi karsa nireki, prekara ing Pajang iku, apa rinebut ngajurit, apa sinembut reningong.
Kangjeng Pangran ing Jipang aris umatur, kawula sumongga yekti,
Becik sira aweha layang rumuhun, yen kena jinaluk aris, dadi nora ina iku, ewuh apa Senapati, gampang yen tan aweh mengko.
Sakarsanya Jebeng pan ingsun jumurung, mengkana sang Senapati, nulya karya surat sampun,
kang surat iku, adhi ing Panjang sireki, becik sira muliha riningsun, iya mring ing Demak maning, ing Pajang iku reningong.
Mapan meksih adhi kang duwe satuhu, sareng sampun mahos tulis, jeng Sultan Pajang gumuyu, ya talah kang Senapati, dene lir nundhung segawon.
sampun prapta yekti, nanging kakang puniku, kula tan dadi pribadi, Sunan Kudus karya mring ngong.
Kalih kakang Senapati ing Mentarum, paduka pan sampun lami, tan sohan mring Pajang iku, punapa tan mirsa warti, yen jawi pajang keraton.
89. Dene mawi paduka atembung laku, anedha pajang negari, arsa dadi bener tuhu, andum waris tanah jawi, kula dereng ulap anon. Ing segendhing andika kawula purun, kadhatengan andhatengi, benjing punapa puniku, kepanggih ing pundi, semados
kangjeng Senapatya, lawan aris angandika, punika prajurit nistha.
Paman ing kajeng kawula, ngentosi sa pepak ira, kang bala Pajang sedaya, Ki Mondaraka ngandika.
Jebeng ya luwih utama, pan ingsun melu kewala, wus apa sa karsanira, nulya
Wus katur ponang nuwaka, winaca sinukmeng nala, mring sultan pajang punika, tembung ingkang raka
ingsun atenapi sira, lan poma den sumekta, yen wis kabeh padha prapta, nuli weha weruh sira.
Anuli pasthi sun prapta, payo
Ngalaga, langkung suka ing tyas ira.
Nulya aris ngandika, wus duta sira baliya, layang iki paring ena, marang
Jipang ika, lah padha dipun semekta, samangsane layang prapta, ingsun nuli brongtayuda.
punika, apa wus padha sumekta, yayi prajurit sadaya.
tumurun saking arga, kang busana warna warna, kalih ewu kang wetara.
Prajurit Jipang sedaya, Mentaram sewu punika, dadya tri ewu sedaya,
Cundhuk lan sang Senapatya, tumulya angaras pada, rinangkul ri sang Pragola, dhateng Kangjeng
apa kang karsa, mungsuriha pan wus prapta, ana sajabaning kutha.
Apa nora rinebasa, ature kang pra dipatya, yen pareng karsa nalendra, prayogi ngantos kewala.
Nging Mentaram prajuritnya, ingkang satuhu punika, kang
Mondaraka, ingaturan sampun prapta, sang Senapati ngandika, sampun punapa kang karsa.
ingkang karsa, pan lajeng pareng kewala, amrih kiwul ing ngayuda, kawula sang dados dhadha.
Pangeran jipang punika, dados sapengawat kanan,
sumongga, ing karsa sang Senapatya, kang raka nulya ngandika.
Wus adhi padha kariya, lawan paman Mondaraka, tutugna asuka suka, lan sa wadya bala nira.
Pan ingsun lunga sadhela, sedaya matur sandika, nulya kangjeng Senapatya, anitih Puspakencana.
Sinabet nader tumulya, siji nora gawa bala, wus prapta ingkang sinedya, lajeng kangjeng
Nenuhun marang Hyang Sukma, nungkemi kekepuh ira, mengkana kang pangandika, he Allah Pangeran nulya.
Mugi tuwan tulunga, mring abdi kang ina papa, langip wus datan pakarya, nging tuwan ingkang kuwasa.
Saking wor munajadira, Senapati lajeng nendra, aneng ing kekepuh nulya, pan sampun angraga sukma.
Ki Mondaraka winarna, tinilar pesanggrahannya, nindhih ingkang para putra, gen nya kasukan lan bala.
Dene teka eca nendra, den anti mangsa onaha, unine kang sanjata, iki silih basak ena.
Ya ta ingkang kawarnaha, wong Pajang geger barisnya, wurohan ingkang swara, ingamuk mring Senapatya.
Tunjang tinunjang pan samya, pangrasane wong sedaya, Senapati pangamuknya, mapan sarwi nitih kuda.
Iku anak ana apa, dene wong padha lumayu, kang tinanya sahur ira,
Lajeng murugi kang garwa, mengkana kang pangandika, purun baya polah kula, dewa
mungsuh kangmas Senapatya, ing mengko mara tutugna.
mengkono wus kariya, sun matur mring Senapatya, menawa ana kogelnya, iya marang ingsun uga.
Anulya miyos sang retna, kawarnaha Senapatya, wadya ingkang dharat samya, pan sampun prapta sedaya.
Sang Senapati Ngalaga, lenggah munggeng ing witana, ki Mondaraka neng
adhi paran karsa, turira mapan sumongga.
Senapatya angandika, iya adhi karsa ningwang, ing mengko sira muliha, tetapa Demak negara.
Kelawan ya arenira, sun pundhut mulih akuna, aturnya inggih sandika, lah ta wus adhi muliha.
mring demak sakala, wong Mentaram pan sedaya.
Ngaterken lan ngusung donya, binekta mring Demak samya, tan pantara sampun prapta,
Pajang jejuluknya, ingestren Ki Mondaraka, lawan Pathi sang Pragola, sang nata aris aturnya.
Kangmas punapa kang karsa, pusaka Pajang sedaya, kawula mapan sumongga, sang Senapati ngandika.
Ora adhi wis tetepa, sira ingkang duwenana, nging yen
saking pathi ibu nira, mengkana pan wus lama, ing Pajang ingakang winarna.
Langkung kartaning nagara, kangjeng sultan kawarnaha, gerah lajeng surudira, pan sampun karsaning Hyang Sukma.
Mapan boten gadhah putra, wus katur mring Senapatya, mapan langkung ngungunnya, dadya ing Pajang negara.
Tan wonten madeg nalendra, nglempak Mentaram sedaya, Madiyun ingkang winarna, pan sedya ambeg sarosa.
nulya pinethuk ing yuda, Madiyun pan wus kaciwa.
Putra nira estri juga, langkung endah ingkang warna, binoyong sampun kagarwa, dhateng kangjeng Senapatya.
Datan lama sampun putra, jalu bagus ingkang warna,
Kangjeng risang Senapatya, Ngalaga karsa Hyang Sukma, gerah lajeng kondurira, dhumateng ngalam sampurna.
Obah kang bumi prakempa, Ing Tanah Jawa sedaya, mapan ilang cahyanira, ing Mentaram kang winarna.
Karsanya Ki Mondaraka, lan sang dipati Pragola, kang wayah Pangran Dipatya, ingkang kinarya nalendra.
pangran Purbaya, yen padha siji kewala,
Pangran Purbaya, ing nala saya gembira, juru taman ing
Ing gunting ingkang kinarya, yen kenginga ing palastra, kaya sampun pejah ika, nanging juru taman iya.
Nora suda manah ira, anulya ngucap mengkana, eh ya Pangran Purbaya, ing mengko iki ta iya.
Purbaya, kangmas kang lisah punika, sampeyan agem priyangga, manah kula sampun
Dene pakarya negara, sampun bubuhan kewala, sepira kathahe ika, ing aprang Pangran Purbaya.
Yen lembat pakewuh ika, pan iku kang duwe karya, Pangran Juminah punika, mila kreta Tanah Jawa.
Mengkana ingkang winarna, kangjeng sultan wus prapta, anenggih pembajengira, nama Pangran Natapura.
Ingkang rayi nama nira, Pangeran Rangsang punika, nulya arinya wanodya, Ratu Wandhan nama nira.
Ri sawusnya lama lama, katiga sampun diwasa, nanging kang dadi carita, kangjeng Pangran Rangsang ika.
Pan sampun karsaning Sukma, tan kenging winahonnana, kedah mengkana esthinya, kangjeng Pangran Rangsang ika.
Tan ana wekasaneya, wong urip ana ing dunnya, yen manggunga olah raga, dadi lir pocung kewala. PUPUH XI
P U C U N G Pan mengkana ing tyas sang narpa sunu, marma nora ngetang, ing kawiryan donya iki, kang kaetang anging wekasing utama.
Kang utama wong urip neng donyeku, anglarani raga, mrih aja katungkul neki, mring dumadi rehning kinarya Hyang Sukma.
Marmanira kangjeng pangran lampahipun, pan ginantya gantya, terkadhang
atapi, kedhap kedhap wus katingal cahyanira.
Wus ketara yen badhe tinitah luhung, aneng tanah Jawa, kangjeng
Kawarnaha kangjeng sultan ing Mentarum, pan sampun uninga karsanira kang siwi, dadya mupus ingkang tyas pan pira pira.
Duk semana jeng pangran adreng tyasipun,
nuli, ingkang dherek nging ponakawan titiga.
Apan sampun lir jinurung ing Hyang Agung, datan lama prapta, ing Mekah sang narpa siwi, dadya saya sudira ingkang
Langkung rena tyas ira neng Mekah iku, sanget mati raga, tan mantra putra narpati, mindha papa iman papat kinawulan.
Sampun lama jeng pangran neng Mekah iku, sanget matiraga, tan arsa kondura mangke, Mesir Ngesam Bental Mukades jinajah.
Naning Mendhadru wis langip lampahipun, nut lembak ing driya, tan mantra putraning aji, ing Setambul ing Ngerum sampun jinajah.
kapam neng Mekah iku, supe ing Mentaram, imam sekawan samya sih, wulangira pan sampun telas sedaya.
kasaru gerah sang aji, langkung sanget mapan wus karsaning Sukma.
Datan lama sampun kersaning Hyang Agung, lajeng gerah manah, langkung sanget gerah neki, dadya susah wadya Mentaram sedaya.
Nulya rembag sentana katiganipun, urusan mring Mekah, nimbali kang putra sami, Pangran Rangsang wus lama denya neng Mekah.
Lawan atur atur dhumateng ing Ngerum, lan atur sedhekah, marang para iman sami, lawan nuhun idi mring jumeneng ira.
Kang dinuta ki Tumenggung Singaranu, lawan bekta surat, kapal tiga den momoti, ingkang brana langkung kathah warna warna.
sedyanipun, lamun ana duta, saking Tanah Jawa iki, beta brana atur atur karsanira.
Ingkang surat wus katur mring saripipun, anulya winaca, punika kang salam taklim, kangjeng Pangran
Lawan nuhun putra kawulantukipun, inggih Pangeran Rangsang, lan mugi tuwan ideni, tulusipun jemeneng Tanah Jawa.
Sarip kalih lan iman sekawan iku, pan kagyat sedaya, ing kene tan ana iki, kang wong Jawa aran nganggo mengkana.
Ana lare sawiji warnanya bagus, ngiring wong tetiga, nging mengko tan ana katon, barong ana warta dutanah Jawa.
Ki Tumenggung Singaranu ris umatur, pan inggih punika, gusti kula wetawis, kula nuhun mugi tuwan timbalana.
sami, ki katigan kalawan Kyai serang.
Kyai Pamijah anenggih katiganipun, pan sekawan samya, wus tan ana ngetang dhiri, nging purbaning Allah katingal gumawang.
Kawarnaha duta sira prapta sampun, lajeng asalaman, kangjeng pangran den dhawahi, yen ngandikan wus kerid pan sampun prapta.
Neng ngarsane Sarip ing Mekah puniku, lan kang para iman, sampun asalaman sami, ki Tumenggung Singaranu wus tumingal.
Mring gustinya yen risak saliranipun, ki
sedarum, langkung gawok ika, ningali marang tatane, kang wong Jawa sungkeme mring ratonira.
dhateng kangjeng wa dalem sedarum, lan jeng ibu tuwan, nimbali paduka mangke, Tanah Jawa tan wonten gusti ratunya.
kondur mangke, pan anedya nusul mariki sadaya.
Kados telas abdi paduka sedarum, lan ibu paduka, siyang dalu lan sang dewi, ratu Pandhan tan kedel denya karuna.
Tanah Jawi langkung peteng sorotipun, mengkana jeng pangran, tan kenging keguh tyas neki, saking dening prathisthaning kang wardaya.
Sarip Mekah sareng mirsa aturipun, lan kang para iman, langkung welas ing tyas neki, ing susahe Negara ing Tanah Jawa.
Nulya aris sang sarip nebdannipun, lan kang para iman, lah muliha putu mami, sedya nira sireku luru utama.
Yen mengko iya iku tuturipun, ing salaku nira, putu kelamuntan mulih, awusana sireku nemu duraka.
Dadya emeng kangjeng pangran ing tyasipun, pan sareng miharsa, sebdanya sedaya sami, dadya nerah jeng pangran marang kang murba.
Nulya aris kangjeng pangran aturipun, marang sarip Mekah, lan kang para iman sami, pan sakarsa kawula sampun sumongga.
Sarip kalih lan para iman sedarum, sareng kangjeng pangran, sampun nurut karsa neki, langkung suka putusan atur uninga.
Dhateng ing Rum lawan nuhun idinipun, lawan tur aturnya, saking ing pratinggi Jawi, tan winarna ing marga Ngerum wus prapta.
Serat ipun sarip lan iman sedarum, katur mring jeng sultan, langkung sokur mring Hyang Widi, wus ingidenan lawan kinen paring nama.
Pinatuta kelawan ing dalil iku, ingsun wus pracaya,
mekah sampun prapti, mapan nuju ing dina Jumu’ah ika.
Sampun katur mring sarip myang iman iku,
sultan, ing Ngerum gya tinupeksi, langkung sokur sarip lawan para iman.
Mapan nulya ingangkat jeng pangran iku, iman Sipangika, ingkang amaos kutbahi, kutbah baka pan iku ingkang kinarya.
dunya kalih perahu, kinarya sidhekah, weradin wus bubar sami, kangjeng sultan mring dalem Sapingi iman.
Langkung samya kang iman asih sedarum, dhateng
marang tanah Jawi, nora beda ing kene lawan ing kana.
Kana kene tan liya dhinireku, kang dadi warana, mapan wus tan ana maning, dene sira nyingkiri ingkang brahala.
Pan ing Jawa iku gen brahala agung, nadya kene iya, nora beda iku kaki, sayektine brahala ugrering manah.
Ingkang papat mapan iku drema pintu, yen sepi tyas ira, kabeh iku melu sepi, lamun rame kabeh iku mapan derma.
Wus mung iku ugre sihing Hyang Agung, lawan maning ana, nging karya suratku ugi, lamun karya ing kubur putu miliha.
Ingkang bumi wiwit hema aranipun, dene iku padha, arane katelu iki, bok menawa ana nugrahaning Sukma.
Kangjeng Sultan mring sang iman Sapingi iku, aris atur ira, mugi kawula puniki, kinuwatna pinaring nugrahan sukma.
Kangjeng iman Sapingi anebda arum, ingsak Allah uga, ing kene dongane sami, pan jumurung kabeh marang sira nyawa.
Wus ta nuli amuliha putuningsun, Jawa welasana, kangjeng sultan anulya, mit, marang sarip atenapi para iman.
Pan sedaya dongane samya jumurung, nulya kangjeng sultan, budhalan sawadya neki, tan winarana sampun nitih ingkang palwa.
Angsal angin pan lestari lampahipun, tan winarna marga, wus prapta ing Tanah Jawi, kangjeng pangran Purbaya wus mirsa warta.
Yen kang putra rawuh lan jumeneng sampun, langkung suka nira, mapan nulya menthuk nuli, lawan sagung putra sentana sedaya.
Wus kapethuk mapan nulya mangkat sampun, tan winarna neng marga, ing Mentaram sampun prapti, mapan lajeng kodur marang kenya pura.
Pepak sampun sedaya wonten kedhatun, pan anglir supena, sedaya ingkang tyas sami, sokur ing tyas sami, sokur ing tyas marang pangran pira pira.
Sultan palembang ingkang binubuhan kayu, ingkang pasarehan, kangjeng wunglan kang kinardi, gennya mendhet saking negeri Palembang.
saking ing Mandura, kubur landhak sampun dadi, mapan ngiras jeng sultan kalamun ngluwat.
Sampun dadya langkung asri yen dinulu, ingkang pathetan, cengkeh jawi naga sari, saking Ngambon cengkeh iku wijilira.
Pelataran enceh kalih agung agung, mapan saking Mekah, lawan sang padasan kalih, toya jamjam enceh iku isenira.
Kangjeng sultan sigra animbali sampun, Kyai Manglarmonga, kang kinen tengga puniki, Kyai Kebo
winuwus, mapan sampun krama, putra Batang ayu luwih, sampun lama mapan kalih putranira.
Samya jalu ingkang sepuh mapan sampun, pinaringan nama, kangjeng Pangran Adipati, Pangran Alit kang weruju nama nira.
Ratu Pandhan pan kinramakaken sampun, angsal Surabaya, Pangran Pekik ingkang nami, langkung atut denira apala krama.
Henengena Mentaram gentya winuwus, Betawi kang winarna, anenggih ingkang duweni,
saking negari Welandi, langkung sugih Kapitan Temas namanya.
Sampun tepang lan Pangeran Jakarteku, langkung ki nakoda, angsal ira mendhot galih, denyanira mapan ginelar sadaya.
Ana ingkang kinarsakaken jumurung, mapan ki nakoda, nora gelem angregani, wus pracaya lan trena pangran Jakarta.
Mapan nulya nuwun nebas siti sampun, dene sengadinya, karya wewadhah kemawon, ing dagangan tan wiyar nanging punika.
panebasipun, pangran ing Jakarta, datan wani atur uning, mring Mentaram dinuga nora ngopoha.
Mapan sampun tampan tinampan puniku, anulya kang walulang, jinanget kelangkung alit, ing ngubengken langkung wiyar dadenira.
Jakarta, kelangkung kaduwung neki, ngajak balen nging nakoda datan arsa.
Lama lama nulya binata puniku, wong Betawi samya ingakang abeberah iki, pan pinenging marang pangran near kena.
Ki Nakoda langkung tan ngeman donyeku, wong Betawi samya, sih lutut mring nakodane, pan kuciwa nenggih pangeran
Am Bocah ayu sok nguya nguyu A Dm Lali anak lali bojo G C Lali wayah lali petung… C F Rasane wong lagi gandrung F
TAFSIR MIMPI MENURUT TA’BIRANING IMPEN | alangalangkumitir
“Gusti Allah punika inggih dadosaken manusa, saking manining (pedjoeh) bapa biyung ngantos dumugi pejahipun”
“Dene upami wonten tiyang ngimpi ningali Gusti Allah punika remen-remening manah tinimbang karemenan wonten ing alam donya punika, alamatipun badhe minggah kabingahan lan wilujeng.”
“Menawi ngimpi sumerep Gusti Allah maringi bandha utawi sandhangan, punika alamatipun badhe minggah kasisahan.”
“Malaekat punika titahing Gusti Allah ingkang sanes kados tingkahipun manusa, inggih punika nggadhahi badan ingkang alus sanget kados angin (hawa), nanging nganggo roh (jiwa), lan piyambakipun boten dhahar, ngunjuk lan sanesipun ingkang kados lelampahipun manusa.”
“Manawi wonten tiyang sumerep Malaekat ingkang sae-sae, punika alamatipun badhe mulya wonten alam donya ngantos dumuginipun pejahipun.”
“Menawi ngimpi sumurep Malaekat wonten ing kampung ngriku, punika alamatipun kampung ngriku badhe pinaringan subur lan boten
“Menawi ngimpi sumerep Malaekat ing kuburan, punika alamatipun badhe
“Menawi ngimpi dipun paringi punapa-punapa kadosta: sandhangan, pedhang lan sanesipun punika alamatipun inggih sae sanget.
“Suwarga punika satunggaling panggenan ingkang jembar sanget panggenanipun ing sanginggiling langit. Sadaya wonten ing ngriku sarwa edi lan nggumuni, amargi salebeting suwarga punika kathah barang-barang ingkang dereng nate ningali nalika ing ngalam donya lan sanes-sanesipun. Suwarga punika dados nedahaken kabingahan.”
inggih punika lalampahipun rumiyin boten duraka lajeng sapunika duraka.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi mlebet neraka ngantos nangis gembar-gembor punika alamatipun manggih kasangsaran ingkang sanget inggih punika
“Sinten-sinten tiyang ngimpi piyambakipun wonten ing langit boten sarana minggah, punika alamatipun ingkang dipun seja punika katemahan lan dipun trima, sami ugi ingkang dipun seja punika pangkat utawi sanes. Upami wonten tiyang ngimpi kados makaten inggih kedhah sukur dhateng Gusti ingkang maringi gesang, amargi badhe pinaringan ingkang dipun ajeng-ajeng”.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi minggah langit ngangge andha utawi sanesipun, punika alamatipun tiyang punika badhe angsal pangkat pendamelan lan sanesipun tur tiyang punika bade dipun kondangaken dening tiyang ngriku, lan badhe pinaringan gampil ngupados yatra lan sapanunggilanipun.”
“Surya punika satunggaling titah ingkang ageng sanget tur madhangi wonten ing sadayanipun tiyang wonten ing bumi.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi nyepeng surya, punika alamatipun badhe angsal
medal saking griyanipun, punika alamatipun manawi ingkang ngimpi punika legan (boten gadhah bojo) punika badhe mbojo tiyang ingkang sae manahipun lan rupinipun, sami ugi ingkang jaler utawi ingkang estri. Dene menawi ingkang ngimpi punika sampun gadhah bojo punika alamatipun badhe dados ratu utawi kepala utawi pangkat inggil”.
inggih punika tiyang ingkang ngimpi kekasihipun badhe sakit sanget.”
“Rembulan punika satunggaling titah ingkang sae tur edi jalaran saged madhangi tiyang ingkang wonten ing bumi, nanging padhangipun boten benter kados surya, punika dados nedahaken dhateng bojo estri utawi lare ingkang sae”.
“Upami wonten tiyang ngimpi sumerep rembulan dipun pangku lan dipun bekta riwa-riwi punika alamatipun inggih badhe pinaringan lare ingkang sampurna tur ngabekti sanget dhateng piyambakipun ngantos dumugi ajalipun”.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep lintang temrolap-temrolap punika alamatipun badhe angsal pangkat tur tiyang punika dados unggul-unggulipun tiyang ing ngriku”.
“Upami ngimpi nyepeng lintang punika alamatipun badhe pinaringan lare ingkang sae tur
punika satunggaling barang ingkang edi lan asri lan mitulungi, dados punika alamatipun nedahaken dhateng
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep malaekat ingkang ngiring mega utawi numpak mega, punika alamatipun badhe pinaringan unggul, pangkat, temahan ingkang dipun sedya, lan sanesipun”.
“Dene menawi mega punika abrit lan sanesipun, punika
punika satunggaling barang ingkang dipun remeni manusa, inggih punika tiyang ingkang ahli tetanen lan nenanem, jalaran upami boten wonten mesti tanemanipun boten tukul, jawah punika dados nedahaken pitulung utawi
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep jawah, nanging dumawahipun ing griya piyambak utawi sekampung kemawon, punika alamatipun bade sakit utawi kasangsaran ingkang sanget.”
“Dene upami anggenipun jawah punika sumarambah, punika alamatipun bade pinairangan pitulungan pitulungan lan jembar rejekinipun.”
“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep jawah sanesipun toya, inggih punika jawah susu, madu, lisa wangi, yatra lan sanesipun, punika alamatipun bade pinaringan kabegjan,
“Sinten-sinten tiyang ingkang sumerep bledheg salebetipun jawah, punika alamatipun upami tiyang ingkang ngimpi sakit lajeng
“Kuwung punika ayang-ayangipun toya ingkang kenging soroting suya jalaran upami badhe jawah punika lajeng wonten ulur-ulur dhateng seganten utawi lepen prelunipun badhe mendhet toya dados kados
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep kuwung tur warninipun ijem, punika alamatipun bade wilujeng.”
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep kuwung tur warninipun jene, punika alamatipun bade pinaringan sakit utawi kasisahan.”
“Menawi wonten tiyang sumerep kuwung tur warninipun abrit, punika alamatipun bade
“Menawi wonten tiyang sumerep kuwung tur warninipun biyasa inggih punika warna-warni, punika alamatipun saderekipun bade omah-omah.”
“Dene mnawi mega punika abrit lan sanesipun, punika
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep malaekat ingkang ngiring mega utawi numpak mega, punika alamatipun bade pinaringan unggul, pangkat, temahan
“Menawi wonten tiyang sumerep mega abrit kacampuran barat, mbat-mabit lan sanesipun, punika alamatipun
lan sanesipun. Dene ingkang alit punika ndadosaken remening manusa lan tetaneman, dene manawi angin ingkang ageng punika ndadosaken siahing manusa lan tetaneman”.
Angin itu beraneka ragam, angin sepoi-sepaoi, lalu besar, anging topan
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep angin silir-silir, punika alamatipun kabingahan tur sarasipun badan”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep ageng barat lan mobat-mabit punika alamatipun badhe kasisahan”.
tiyang upami mgemek mesti sakit tur ajrih sanget, punika dados nedahaken kasisahan tur kasangsaran.”
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha latu, punika alamatipun badhe pinaringan rejeki sakedhik, nanging sisahipun angeng sanget tur terkadhang pinaringan sakit”.
“Sinten-sinten tiyang ingkang ngimpi siram ing toya benter punika alamatipun badhe manggih kesaenan, ngupados pangupajiwanipun gampil lan
“Menawi wonten tiyang ngimpi siram ing toya benter, nanging kraos benter, punika alamatipun badhe dipun sakiti manusa nanging boten
“Sinten-sinten tiyang ngimpi ngombe toyanipun lepen ingkang bening, punika alamatipun badhe angsal kabingahan, badhe pinaringan
“Menawi wonten tiyang ngimpi ngobe toyonipun lepen ingkang buthek, punika alamatipun badhe minggah kasisahan, badhe pinaringan sakit lan ngupados pangupajiwa radi kangelan”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep lepen mili sanes toya, inggih punika mili latu, endhut, punika alamatipun badhe kasisahan sanget,
“Seganten punika satunggaling ingkang jembar sanget, punika dados nedahaken pangkat, utawi kasugihan.”
“Sinten-sintenb tiyang ngimpi sumerep seganten tur toyanipun bening sanget, punika alamatipun badhe angsal
boten sarana tumpangan, punika alamatipun badhe angsal pangkat, pangupajiwanipun punika
punika satunggaling tanah ingkang inggil tur dados peranganipun bumi, punika dados nedahaken pangkat utawi kamulyan”.
punika satunggaling panggenan ingkang sadaya manusa ngenggeni tur remen, malah-malah panggenan pangupajiwanipun, inggih punika nedahaken sawarnaning kabingahan.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep tanah nanging pratela watesipun, punika alamatipun badhe pinaringan mbojo (tiyang estri) upami tanah punika kathah tanemanipun tur ijem-ijem, punika alamatipun tiyang estri punika ayu sanget tur sugih
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tanah jembar tanemanipun inggih sae-sae tur edi lan ngremeni manah, punika alamatipun saweg nglampahi agama ingkang leres tur sampurna ngantos dumugining
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tanah jembar, nanging tanah punika dipun lempit kados klasa, punika alamatipun badhe pejah”.
“Lebu punika inggih peranganipun bumi, jalaran sedaya manusa, tiyang punika upami memanggen inggih katah labunipun lan wedinipun. Lebu lan wedi inggih punika nedahaken kabegjaning manungsa.”
“Sinten-sinten tiyang nglampah ingkang kathah lebunipun lan wedhinipun, punika alamatipun badhe sugih”.
wonten tiyang ngimpi nedha lebu utawi wedhi, inggih punika badhe angsal pangupajiwa ingkang kathah tur eja lan manahipun pinaringan bingah kemawon”.
“Lindu punika satunggaling perkawis ingkang ngajrihi manusa jalaran saged ngojag-ojag griya, wit-witan, lan sedayanipun barang ingkang wonten ing bumi, dados lindu punika nedahaken kasisahan.”
“Menawi wonten tiyang ngimpi griyanipun kenging lindu, punika alamatipun badhe manggih kasisahan lan salebeting griya punika tiyangipun duraka”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi griyanipun kenging lindu ngantos rebah, punika alamatipun badhe pejah”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi salebeting wana kados limrahipun wana, punika alamatipun saweg nglampahi agama ingkang leres, tur pangupajiwanipun inggih jembar tur
“Menawi wonten tiyang ngimpi wonten ing wana nanging wonten ngriku ngombe lan nedha, punika alamatipun badhe manggih keremenan ingkang nikmat lan kabingahaning
“Sinten-sinten tiyang ingkang ngimpi sumerep kajeng ingkang ageng sanget kados waringin utawi albisiya, punika alamatipun tiyang punika nglampahi agami ingkang boten
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha jeram Bali, punika alamatpun pinaringan lare jaler ingkang sae rupanipun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha semangka ijem, punika alamatipun badhe wonten rejeki dhateng tur kabingahaning
“Sadaya tiyang jaler estri wonten ing ngalan donya, punika mesthi remen mbojo, jalaran sampun dipun pesthi makaten, amargi supados saged manak kathah, pramila ngimpi kados makaten nedahaken kabingahan, upami jodo lan rukun”.
penganten kaliyan tiyang estri ingkang sampun sumerep wastanipun utawi rupanipun, punika alamatipun badhe temahan angsal tiyang estri punika utawi badhe angsal kamulyan lan pangkat lan badhe angsal pangupajiwa ingkang jembar”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi wonten salebeting kuburan, nanging boten pejah, punika alamatipun badhe manggih kasisahan”.
“Sinten-sinten tiyang ingkang nedha arak, punika alamatipun nedha tetedhan ingkang duraka”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep sawer, punika alamatipun nggadhahi satru, nanging nyamar”.
“Menawi ngimpi sumerep sawer ingkang ageng nanging piyambakipun boten ajrih, punika alamatipun badhe pinaringan kanikmatan utawi pangkat ingkang ageng”.
alamatipun badhe dados nggadhahi pangkat tur tiyang ngriku sami ajrih dhateng piyambakipun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep peksi gagak, punika alamatipun lelampahanipun awon sanget, lan badhe manggih kasisahan ingkang ngajrih-ngajrihi”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi nyepeng peksi gelathik utawi perkutut, punika alamatipun badhe pinaringan jaler ingkang njalari berkah lan untung lan gampil ngupados pangupajiwa”.
“Ulam punika warni kalih, inggih punika ulam seganten, inggih punika ingkang mboten toyanipun asin kados ulam lapen, lan sanes-sanesipun.”
‘Sinten-sinten tiyang ngimpi numpak baita ing seganten, punika alamatipun badhe dados pangkat lan sanesipun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi medal saking baita, punika alamatipun badhe manggih kabingahan namung sakedhap sanget”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep baita (mathuk) dhateng tiyang ingkang ngimpi, punika alamatipun badhe manggih kabingahan sasampinipun sisah”.
punika satunggaling bekakas ingkang maedahi, inggih punika kangge dedamelan, kados tembok lan sanesipun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi tembokipun runtuh satunggal banonipun, punika alamatipun ing salebeting ing griya punika badhe pejah”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep griya sae lan jembar, nanging pratela ing panggenanipun, punika alamatipun badhe manggih kasugihan tur pangkat inggil lan pinaringan gampil ngupados pangupajiwanipun”.
“Manawi wonten tiyang minggah ngangge andha ngantos dumugi ing langit, punika alamatipun nglampahi agami ingkang leres ngantos dumugi pejahipun”.
“Manawi wonten tiyang ngimpi menek andha nanging kraos ajrih lan boten saged dumugi, punika alamatipun badhe pinaringan sugih boten temahan,
“Upami anggenipun nambahi pojokanipun punika sae sanget tur kiyat, alamatipun lare estri punika inggih ayu sanget tur ngabekti sanget”.
“Kreteg punika satunggiling bekakas ingkang ndadosaken wilujeng tiyang ingkang lumampah, inggih punika nedahaken damel sae dhateng tiyang”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi ngangge sandhangan kadamel saking kapuk, punika alamatipun inggih kabingahan”
katingal sae utawi ayu, punika lantaran ngangge sandhangan lan pepaes kados gelang, kalung lan sanesipun, punika
“Menawi wonten tiyang ngimpi medal mutyara saking cangkemipun, punika alamatipun tiyang punika ahli mituturi perkawis kasaenan”.
“Gaman punika satunggiling bekakas ingkang maedahi lan nulungi dhateng manusa…. dados nedahaken pangkat, kamulyan lan kamashuran”.
“Manawi wonten tiyang ngimpi nyepeng tumbak, pedhang lan sanesipun punika alamatipun badhe pinaringan pangkat ingkang luhur”.
“Manawi wonten tiyang ngimpi ndekek pedhang ing wrangkanipun, punika alamatipun badhe pinaringan lare jaler”.
“Menawi ngimpi piyambakipun dados tukang batu, punika alamatipun sae sanget, inggih punika lelampahanipun ingkang duraha dipun mareni lan anggenipun nglampahi agami ingkang
Tilpun_sélulèr utawi hand phone ingkang tegesipun telepon ingkang digegem utawi tilpun sélulèr, diginakaken kangge komunikasi antar tiyang satunggal dhumateng tiyang satunggal malih awujud sms (ngirimaken pesen) utawi saged ugi tilpun (ngomong lan saged ugi gambar utawi [[vidio\\ tiyang kasebut).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.41, 15 Januari 2014.
Banjarnegara, SBB.com – Sugeng enjang sedulur. Kiye esih wengi apa wis esuk ya lur. Kayong esih peteng
Critane siki inyong manggon nang Klampok, Banjarnegara lur. Suwijining dina inyong lagi mlaku-mlaku karo bojone inyong. Nang ndalan koh weruh dompet dipajang akeh pisan
dompet. Dompete maen-maen lur. Ternyata model lan kwalitase ora kalah karo dompet-dompet sing wis terkenal.
Banjur inyong dadi duwe niat melu ngembangna industri kiye. Muga-muga bisa maju njuk teyeng mbukak lapangan kerja sing akeh nang ndesa kene. Nek
Tambaksogra, SBB.WP.com —- Sugeng enjang lur. Esuk-esuk wis tangi kiyeh. Jane angger ora adem mangkat maring
utawa ora, wong-wong kae ya kuwe wis dadi pahlawane dewek. Soale wong-wong nang Pasar Wage lan pasar-pasar liyane kue sing nglakoni
SBB.WP.com – Assalamu’alaikum sedulur lanang, sedulur wadon, sing enom, sing tua, sing ayu sing
nulis bahasa banyumasan kowh. Kayong agel banget.
Nah, kiye mumpung esih suasana lebaran, inyong sak kanca batir njaluk ngapura maring rika kabeh ya? Dengapura mbok dosane inyong? Ya sebalike,
Kademen nganti wis 4 ndina awake padha nggreges. Deneng malah “curcol”? Kaya bocah gaul baen yah? Haha. Dudu kuwe sing arep debahas. Nek ora salah kiye mangsan ketiga. Nek manut pranata mangsa Jawa, tanda-tanda mangsan ketiga kuwe langka udan (kemarau – bahasa Indonesiane), karo hawane adem. Nah gandheng inyong lagi ora bisa nulis akeh tur maen, inyong arep nyadur bae tulisan kang Ancas. Mangga sedulur, dewaca kanthi apik-apikan aten.
Kaki Tohidi ngadeg nyawang sawah sing mablak-mablak padha garing. Lemahe wis pating plethak sebab wis pirang-pirang sasi ora nana udan babar blas. Saluran siyer ya wis ora nana banyune, kaline baen banyune wis ora mili paribasane. Senajan ora kur dheweke thok sing ngrasakna kahanan kaya kiye, ning jalaran penguripane ya mung sekang ngolahi
“Nek sewulan malih tetep mboten jaweh tah brabeh, Kyai,” kaya kuwe ujare Kaki Tohidi.
Kyai Patekur manthuk-manthuk krungu Kaki Tohidi ngangluh. Ora mung Kaki Tohidi jamangah liyane uga padha melu bae. Ana sing ngomong jere sumure sat, ana sing jere arep adus baen kudu mlaku nganti rong kilometer. Ana maning sing jere ngangsune adoh maring belik pinggir kali,
“Ngontenaken ujungan mawon, Kyai, dadi rame,” Daryoto, bocah enom melu urun rembug. “Tirose, ujungan saged ngundang jaweh.”
“Sedulur-sedulur,” Kyai Patekur molahi ngendika. “Mengko dhisit, sing sabar. Kabeh-kabeh ya lagi padha ngangluh sebab udane ora teka-teka. Ana sing ngramalaken ketiga siki arep nganti sasi Nopember. Malah jere ana sing lewih dawa maning. Padhahal inyong rika padha wis kangelan
menungsa kuwe wajib nyuwun maring Gusti Allah, maring Sing Gawe Urip, nganggo cara apa baen. Ningen rika padha kudu ngerti, hak ngijabahi dongane menungsa kuwe ana neng Gusti Allah. Liyane Gusti Allah ora nana sing bisa ngijabahi dongane menungsa. Mulane nganggo cara apa baen, sing nomer siji, inyong karo rika gole nyenyuwun kuwe maring Gusti Allah. Aja maring liyane. Aja duwe penganggep yen lamona sing marekaken udan kuwe dhukun cowongan utawa dhukun ujungan. Dudu. Sing ngijabahi tetep Gusti Allah. Kabeh mung srana, mung marga lantaran. Dongane kyai uga mung marga lantaran thok.”
Jamangah padha meneng. Ana sing ndingkluk.“Mulane siki tugase inyong karo rika kuwe mula-mula ya mayuh padha mertobat maring Gusti Allah. Tobat sing bener, tobat nasukha. Angger mertobat maring Gusti Allah kuwe aja nganggo tembung ‘mbok jere sapa’ awake dhewek akeh dosane. Sebab nek esih nganggo tembung kaya kuwe, tegese inyong karo rika durung bener-bener ngakoni dosa. Padhahal wis jelas menungsa kuwe mesthi kedhunungan luput, salah lan dosa. Mulane, nek ngadhep maring Gusti Allah ya ngaku baen nek inyong karo rika kuwe pancen menungsa sing pirang-pirang dosane, nyuwun dengampura Gusti Allah.”
Kyai Patekur unjal ambekan sedhela, banjutan ngendika maning. “Lha, sawise mertobat mayuh inyong rika padha ndandani cara urip, aja ngetutaken hawa nepsu. Atine detata, jiwane detata. Mulane sing padha sregep ngaji, tegese ngatur jiwane dhewek-dhewek. Lha, angger wis kaya kuwe nembe nyuwun maring Gusti Allah supayane gageyan deparingi udan.”
“Kalih nanggap cowongan nggih, Kyai?”
“Ya kena,” si Kyai semaur. “Ningen angger inyong pancen wis niyat arep nganakna salat istisqa. Sembayang sing tujuane nyuwun maring Gusti Allah supaya gageyan deparingi udan. Kuwe cara sing decontokna Kanjeng Nabi Muhammad SAW, para Sunan, para Ulama kawit gemiyen. Sebab wis dijelasaken neng Al Quran ‘Gusti Allah sing ngedunaken banyu sekang langit, kanthi udan mau Gusti Allah nuwuhaken tanduran, woh-wohan minangka rejeki tumrap menungsa, mulane sira aja padha gawe sesembahan liya seliyane Gusti Allah’ (QS Al Baqarah:22). Sebab sing demadi lan teka maring menungsa wujud apa baen, kuwe sekang kersane Gusti Allah.”
“Dados mboten kenging nanggap cowongan utawi ujungan, Kyai ?” Kaki Tohidi takon.
Kyai Patekur mandheg sedhela. Unjal ambekan, banjur nerusaken ngendikane.
“Sing arep nganakna ya olih-olih baen. Kuwe kabeh mujudaken budaya, utawa cara sing tau delakokna para leluhur sadurunge wong padha ngerti ana salat istisqa. Sing penting padha dengerteni udu cowongane lan udu ujungane sing marekaken udan, ningen Gusti Allah. Cowongan, ujungan, salat istisqa kuwe mung srana nyenyuwun maring Gusti Allah. Lha inyong rika kabeh jamangah tajug ngkene ngesuk dina Ahad Kliwon mayuh padha nganakna salat istisqa neng lapangan desa. Anak bojone padha deiridna kabeh, angger sing duwe wedhus utawa sapi ya kena degawa maring lapangan. Mayuh padha nyuwun maring Gusti Allah supayane gageyan temurun udan sing nggawa berkah tumrap menungsa.”
“Lha sedurunge dina Ahad Kliwon, inyong karo rika mayuh padha mertobat dhisit, toli padha janji maring Gusti Allah arep ninggalaken
maca tulisan sing inyong nyadur sekang Wikipedia.org. Tulisa kiye isine cerita babagan makna kata Banyumas. Ora usah kesuwen. Mangga dilanjut.
Kosakata Banyumas kuwe duwe makna sing luas lan dalam. Kata pertamane ialah: Banyu, ialah bandha sing duwe keunggulan antarane:
Banyu mili: mengalir anteng, ajeg, ora mandeg sedurung entong, Baca
Banyumas, SBB.WP.com-Sugeng enjang sedulur kanca batir. Rika pada agi ngapa yah? Kiye ana salam sing paling anget kanggo rika kabeh sekang Mas Fahmi. Mas Fahmi jere nduweni usaha video shooting. Kiye iklane. Diwaca apik-apikan ya. Mbok jere sapa
sing manis. Mbok menawa ana kenangan nang uripe rika pada sing arep
golet-golet literatur lan informasi. Nemu tulisan menarik sing njelasna dene kesenian asli Banyumas jumlahe ngosi puluhan. Njajal tek etung sing uwis terdata kira-kira ana werna
mandeg. Mayuh bareng-bareng pada dijaga aja ngosi punah. Lha merga ana akeh, tulisan kiye inyong gawe telung seri. Kiye seri pertamane sing nulis werna pitu cacahe, ya kuwe: Baca
ayem…, resik lan adhem…, mbudi dhoyo ngramekke dheso.., ra mikir pamrihe rekoso.., abot entheng podho di songgo….
Sulang.., ra nate ilang.., bab kerukunan.., cilik gedhe enom lan tuwo.., nyawiji
kagem pak Kidhal, suwun ingkang kathah dah paring banyak “kaweruh” kepada saya. dus jeporo, halah jo ngono mengko mundhak gr.
pak wow2d, ndura,gobang, cah pasar lan kabeh, salam kangen wae
dadi wonge yo cepet panas.Wong rembang opo ora…setuju
kaparengipun rawuh wonten ing “wah” punika (centhangan : “wah” dipun pendhet saking “dhawah” –> dha – wah = ce -blok; sahengga wanda “wah” = “blok” –> blok = blog….ah embuh! nganti bingung nggonku ngomeni awit saka senenge ati…nganti Paijo durung tak openi….
dus	13 November 2008 at 2:27 pm	Selamat datang kembali kang thuram..njenengan
cah cilik melu melu (20:58:48) : triatmono opo tmcblog e kang?
Filed under: 1 |	« IBARATE Gandrung Kusniah
Asal Usul Desa Sedan | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Sakwise ditekani wong-wong manca kang meguru marang Syayid, banjur netep manggon kono. Alas kang maune alas gung liwang liwung ewah dadi desa kang
karo sawijining Syayid kang nggawa ajaran agama Islam mau. Singkating cerita sing maune Syayid mung sawijining pengembara berubah dadi penguwasa ing panggonan kang anyar trus ora suwe dadi pedesan kang rame sing disebut Syayidan.
Kang maksude panggong sing dipanggoni sawijining Syayid. Tindak-tanduk lan subasitone Syayid patut kanggo tulada kang becik penduduk sakiwa tengene, akire pengembara Syayid netep ing kono karo pengikut-pengikute. Sakwise puluhan tahun Syayid netep ing kono, sakwijining wong kang dikagumi lan dipatuhi karo penduduk dadi pengarep nandang lara banjur tilar donya. Kabeh pengikute lan penduduk sekitare ngelingi jasa-jasane Syayid kang apik senadyan wis tilar donya tetep dadi pengeling-eling jasade dikubur cedak karo omahe banjur kuburane ditanduri wit Jati lan dikeramatke ora tau ditebang.
Wektu lumaku terus ora krasa puluhan tahun suwene, kuburane Syayid angker kasebut manggon kapernah 300 meter arah ngalor saka pasar Sedan saiki. Sebutan Sedan iku asal mulane saka tembung SYAYIDAN kang artine Syayid. Lha Syayidan ditetepke dadi aran desa kanggo ngormati lan ngelingi tumprap
(Dialihna sekang Daftar gubernur Aceh)
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.05, tanggal 8 Juni 2016.
ing Asma Dalem Allah Hyang Rama saha Hyang Putra tuwin Hyang Roh Suci.
Cithakan:Papua&oldid=198280"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.04, tanggal 4 April 2017.
Lukas ya iku penginjil sing tulisané diamot ana ing Kitab Perjanjian Baru. Lukas lair ing Anthiokhia. Lukas uga kawentar dadi
Lukisan St.Lukas yang ada di dalam Gereja Lutheran Injili Jerman di Charleston, South Carolina
Cathetan pisanané ana ing Surat Rasul Paulus kanggo Filemon, bab 24. Markus uga disebut ing Kolose 4:14 lan 2 Timotius 4:11, rong surat sing ditulis Santo Paulus. Lukas iku asalé saka Antiokhia lan kerja dadi dhokter. Lukas uga kalebu salah sijiné murid saka para rasul banjur melu Paulus nganti mati.
Tradhisi Gréja nemoke fakta-fakta liyané sing ndukung penjelasan bab Lukas. Epiphanus kandha yèn Lukas iku saka pitung puluh murid sing diutus Yesus Kristus kanggo nyebarake ajarané. Fakta iku isih durung pesthi, manawa deleng Lukas sing anyar dadi Kristen sawisé ketemu Paulus. Yohanes Krisostomus nduga yèn ana tulisan nalika iku ana sedulur sing
kabèh akademisi yakin Wenham, amarga Lukas ing wiwitan kitab Kisah Para Rasul ngakoni yèn awaké dudu saksi saka
luwih akèh manèh. Nanging Lukas ora nglungguhaké awaké dadi saksi mata saka karya pelayanan Yesus Kristus, Lukas bola-bali nganggo ungkapan "sadaya" bab nyritaké misi-misi Santo Paulus
gogrokané kutha Troya. Lukas nulis perjalanan Paulus nganti tekan Troas. Tulisané mèh padha kaya tulisané Markus lan Matius [1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 23 Maret 2016.
sing maturnuwun,,maksudku aku meh ngomong kaya kid tp lali..
Pak Kidhal	15 Desember 2008 at 3:03 pm	Sugeng hamangun bale wisma, mugiya bagya mulya kalis ing rubeda
jaman edan ewuh aya ing pambudi Melu edan nora tahan yen tan melu anglakoni boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali
dumadi, supadi nir ing Sangsaya, yeku pangreksaning urip.
gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.
mantep ing idhepe, pasrah kumandel marang Hyang Widi, gaman samya ngisis, dadya teguh timbul).”
tyase wong sanagara, teteg teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
ati iku lima ing wernane Ingkang dingin maca Quran sak maknane Kaping done salat bengi lakonana Kaping telu zikir bengi ingkang suwe Kaping pate wetengira luweana Kaping lima
playen kang :)>- :)>- ulasan menyusulllll .lagi mumet ngameen :xx :xx :xx :xx :xx :xx :xx
karo nggone blendis ngendi?...... Xixixi...
Minerva kuwi motor soko ngendi to… ora mudeng
ingkang pun damel mralayasaestu digdaya ngicalaken kasaenanangi
nggendhewaning panahipun Prabu Kamajayanyithak rasa tresna mrih marang Dewi
untu, jare ape dadi dokter gigi:) dadi miss indonesia pisan ngkokkkk:) mangan seng akeh cek iku awak gak mek balung mbek entut tokkkk:) tambah suksessss:) mendapatkan opo seng mbok
ngene :')ket jaman tulisan jek ng3n3 sampe saiki.ket jaman kon disenengi mas toni :)) sampe kon saiki (bip)ket jaman kene sak kelas, sampe saiki bedo sekolah.ket jaman*bindermu isine kampret kampret tooook.ket jaman kene sok oke nyenengi wong seng podo, dan akhire gaonok seng entuk :))ket jaman kene tengkar gara gara
BAB I. ANANE SWARGA LAN NARAKA | alangalangkumitir
Wong kang ngalami swarga : ora precaya yen naraka iku ana. Mung swarga sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing swarga, ing ngendi-endiya : kaswargan kabeh. Sajagad rad
Cekake : Awang-uwung kang tanpa wates jembare : isine kasenengan kang madhangi ati. Isining jagad ora ana kang ora nyenengake ati, lan ora ana kang ora madhangake ati. Kabeh kang kumelip padha nyenengake lan madhangake ati.
Wong kang ngalami naraka, ora percaya yen swarga iku ana. Mung naraka thok sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing naraka : ing ngendi-endiya : kanerakan kabeh. Sajagad rad pramudita, diubresa : ora tinemu kang aran
Jagad ora ana kang ora memanas lan nusahake ati. Kabeh kang kumelip padha agawe susah lan memanas sarta metengi engetan.
Wong kang ngalami naraka, enggone ora precaya yen swarga iku ana : iya ora beda karo wong kang ana ing alam donya : bab enggone ora precaya yen
swarga utawa naraka iku ANA apa ORA, iku ; prayoga kang takon dipurih mikir dhisik bab tegese ANA lan ORA ANA. Ana tegese apa, ora ana tegese apa.
Si Naya becik apa ala. Sing dhemen ngarani becik, sing gething
sanadyan mung sakecap, yen tan pantes prenahira.
2. Kudu golek mangsa ugi, panggonan lamun miraos, lawan aja age sira
metua wong calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
4. Tan pantes akeh ngawruhi, mulane lamun miraos, dipun ngarah-arah ywa kabanjur, yen sampun kawijil, tan kena
← SERAT MADURASA (IV TAMAT)	BAB II. ORA KEPENAKING LUPUT UTAWA SIKSANING DOSA →	9 Comments
May 5, 2014 – 1:07 pm Ora usah percaya dongengan arab
Karepe rahman rahum, khewan di makan
Wis tinggalno wae dongengan bangsa riya’
cuman golek urip kepenak, nyamar nggowo tuntunan
Isine permisuhan, isine riya’ : suka mengkafirkan orang lain, suka mensyirikkan laku jowo sing sejatining wis nglakokno ma’ rifatullah.
Yaiku jowo wis welas kabeh ing allam ndonya.
Kabeh bumi disayangi, ora ono aran paling suci lan sakpinuggalane
Keblat adil sak adil adile marang mata
wong tuwane. Wong budheg, bisu lan wuta apa maneh ketambahan cacat mental. Iki kepiye ? Kala2 aku merenung, apa ing antarane sing dak weruhi ana kang sejatine mung kersane Gusti nuduhake marang aku supaya muji syukur ing ngarsaNe atas kabeh pawewehE. Kanti pangerten sing kaya ngono kuwi tegese wong sing ing mripatku katon menderita “sejatine” ora. Kagem sing kersa nyaruwe tulisanku iki aku ngaturke panuwun. Wasana muga2 para kadang kabeh tansah nemu karaharjan
March 12, 2011 – 8:23 am slm rahayu, mugi gusti tansah tansah paring swargo soho nebehaken neroko dumateng kito
TAWAYUH. Terus judul kapng VII pundi mas kumitir sampun kulo ajeng ajeng saestu, mugi-mugi mbenjeng sageto medal. matur nuwun RAHAYU.
February 25, 2011 – 11:27 am mugi kita sedaya saged tansah ngraosaken adhem lan padhang wonten manah kita setunggal baka setunggal saben dintenipun
February 2, 2011 – 6:08 pm Salam saking Ngayogyokarto mas… mugi2 saras sedayanipun…
February 2, 2011 – 11:05 am Kasinggihan kang Mas Kumitir, maturnuwun sedayanipun. Salam kagem para kadang ingkan sami mampir wonten AAK.
February 2, 2011 – 7:02 am Mugi
“diyu” didiri kita to supaya tetap harmoni…halaah tapi kok akhir2 ini sering kebablasen ya…waduh piye iki….gek2 wis dadi buto tenan aku ki ======================
jadi begawan buto, atau buto yang sudah tercerahkan dan pakai ubel-ubel. Salam Buto!
m4stono says:	10 December 2009 at 13:45	sssstttt ojo seru2 maneh kang…mengko ndak diplintheng MUI…mosok ngajari dadi buto….artikel saya itu kan buat kita2 yg bocor alus biasane sing akeh yo fast riding dadi yo ra ngerti isine sing tenanan….
Kroya • Majenang • Maos • Nusawungu • Patimuan • Sampang • Sidareja • Wanareja
Artikel sing topike kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye, esih tulisan
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.16, tanggal 15 April 2013.
Nonton wong lagi pada pahal. Kayong sregep nemen yah lur. Rika esih pada bisa turu angler karo ngiler, wong-wong sing nang Pasar Wage wis pada gelut golet upa sepethil kanggo anak bojone. Jiaan temenan koh.
Disadari utawa ora, wong-wong kae ya kuwe wis dadi pahlawane dewek. Soale wong-wong nang Pasar Wage lan pasar-pasar liyane kue sing nglakoni
[sunting] Level I : Jancuk Jancuk+250 (basa Indonésia: sialan+100, sompret+100, keparat+150) iku istilah basa Jawa sing dinggo misuh. Saliyané jancuk+50, wong Jawa Wétan uga
liya-liyané. Wong Jawa Tengah asring misuh nganggo basa sing rada alus, upamané: bajigur, bajindul, lan liya-liyané.
Istilah liyané isa : gatheli+50, kontol+2050, tempek+2100, empal brewok+2200, pistol gombyok+2250, taek+2750, crut+2850, raimu+3000, raimu
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dotfreesex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pak Mangku wae durung mutuske kok wis duwe karep dhewe2. hehehe…
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 –
engko nek dadi iso kowe download ndek iStore e indosat, mbayar yo, wkwkwk…. aq nggae ae durung :p
lain”kae lho dagangane bosok kabeh nyapo kok sampean tuku?””kae lho wonge ora tau melu ngaji,,nyapo sampean tuku nyang kono..iki lho daganganku luweh akeh,tuku mrene wae luweh
mestiyo awake dewe iki sugih mblegedur..opo wayah mati iso adus dewe?opo meneh karo tonggo kiwo tengen..sopo sing arep nulungi wayah awake dewe
manah nyuwun gunging pangapurandika lan sugeng riyadi.”
“Gilir gumanti padhang tetrawangan ing wayah ratri. Kawula (pengirim)
ing karahayon lan widada ing sambikala.”
“Srengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep, silaturahim kanggo lantaran rumakete ati. Kita sedaya caos pangapura kanthi mantep nglaleake kalepatan liyan gawe tentreme ati”
“Paijem gadhah Fiat. Diagem touring dateng Banten. Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten”
“Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa”
“Dinten meniko dinten bakda riyadi Kulo menawi gadhah kalepatan ingkang disengaja lan boten disengaja dumateng
gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo”
“Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura”
mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo. Amien”
cinandra resik ing wardaya, katur sugeng manghayubagya Idul Fitri nyuwun angunging samudra pangaksami, ing sedaya kalepatan kula sakluwarga “minal aidinwal faidzin” mugi kita tansah winengku ing karahayon, gesang, lan mugi tansah pikantuk ridho saking Gusti
pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin.”
“Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembar.”
“Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura.”
“Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih
“Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten. Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten riyoyo niki. Amien.”
Untuk Membalas Ucapan Kata Kata Lebaran Bahasa Jawa Seperti ini:
“Kondur sami-sami kanthi linambaran tulus saha andhap asoring manah kula ugi ngaturaken
Assalamu’alaikum sedulur lanang, sedulur wadon, sing enom, sing tua, sing ayu sing
Nah, kiye mumpung esih suasana lebaran, inyong sak kanca batir njaluk ngapura maring rika kabeh ya? Dengapura mbok dosane inyong? Ya sebalike, dosane rika ya wis tek ngapura nek ana. Kayane tah ora lur. Hehe
Inyong kiye mbene tangi turu lur, siki jam 4 esuk. Kademen nganti wis 4 ndina awake padha nggreges. Deneng malah “curcol”? Kaya bocah gaul baen yah? Haha. Dudu kuwe sing arep debahas. Nek ora
Kaki Tohidi ngadeg nyawang sawah sing mablak-mablak padha garing. Lemahe wis pating plethak sebab wis pirang-pirang sasi ora nana udan babar blas. Saluran siyer ya wis ora nana banyune, kaline baen banyune wis ora mili paribasane. Senajan ora kur dheweke thok sing ngrasakna kahanan kaya kiye, ning jalaran penguripane ya mung sekang ngolahi sawah Kaki Tohidi ya nggrentes atine. Mulane, bubar sembayang maghrib neng tajuge Kyai Patekur dheweke njuran ngangluh maring kyaine.
Kyai Patekur manthuk-manthuk krungu Kaki Tohidi ngangluh. Ora mung Kaki Tohidi jamangah liyane uga padha melu bae. Ana sing ngomong jere sumure sat, ana sing jere arep adus baen kudu mlaku nganti rong kilometer. Ana maning sing jere ngangsune adoh maring belik pinggir kali, kuwe bae mung seember kudu nunggu
“Sedulur-sedulur,” Kyai Patekur molahi ngendika. “Mengko dhisit, sing sabar. Kabeh-kabeh ya lagi padha ngangluh sebab udane ora teka-teka. Ana sing ngramalaken ketiga siki arep nganti sasi Nopember. Malah jere ana sing lewih dawa maning.
padha wis kangelan nggolet banyu. Nganti entong polahe, udane ora teka-teka. Mulane inyong paham, Nini Tarilem usul jere kon nanggap cowongan, Daryoto usul nanggap ujungan jere udane kon gagiyan mudhun. Kaya kuwe mbokan?”
“Leres, Kyai,” jamangahe semaur kompak.
“Pancen menungsa kuwe wajib nyuwun maring Gusti Allah, maring Sing Gawe Urip, nganggo cara apa baen. Ningen rika padha kudu ngerti, hak ngijabahi dongane menungsa kuwe ana neng Gusti Allah. Liyane Gusti Allah ora nana sing bisa ngijabahi dongane menungsa. Mulane nganggo cara apa baen, sing nomer siji, inyong karo rika gole nyenyuwun kuwe maring Gusti Allah. Aja maring liyane. Aja duwe penganggep yen lamona sing marekaken udan kuwe dhukun cowongan utawa dhukun ujungan. Dudu. Sing ngijabahi tetep Gusti Allah. Kabeh mung srana, mung marga lantaran. Dongane kyai uga mung marga lantaran thok.”
maring Gusti Allah. Tobat sing bener, tobat nasukha. Angger mertobat maring Gusti Allah kuwe aja nganggo tembung ‘mbok jere sapa’ awake dhewek akeh dosane. Sebab nek esih nganggo tembung kaya kuwe, tegese inyong karo rika durung bener-bener ngakoni dosa. Padhahal wis jelas menungsa kuwe mesthi kedhunungan luput, salah lan dosa. Mulane, nek ngadhep maring Gusti Allah ya ngaku baen nek inyong karo rika kuwe pancen menungsa sing pirang-pirang dosane, nyuwun dengampura Gusti Allah.”
“Ya kena,” si Kyai semaur. “Ningen angger inyong pancen wis niyat arep nganakna salat istisqa. Sembayang sing tujuane nyuwun maring Gusti Allah supaya
wis dijelasaken neng Al Quran ‘Gusti Allah sing ngedunaken banyu sekang langit, kanthi udan mau Gusti Allah nuwuhaken tanduran, woh-wohan minangka rejeki tumrap menungsa, mulane sira aja padha gawe sesembahan liya seliyane Gusti Allah’ (QS Al Baqarah:22). Sebab sing demadi lan teka maring menungsa wujud apa baen, kuwe sekang kersane Gusti Allah.”
“Sing arep nganakna ya olih-olih baen. Kuwe kabeh mujudaken budaya, utawa cara sing tau delakokna para leluhur sadurunge wong padha ngerti ana salat istisqa. Sing penting padha dengerteni udu cowongane lan udu ujungane sing marekaken udan, ningen Gusti Allah. Cowongan, ujungan, salat istisqa kuwe mung srana nyenyuwun maring Gusti Allah. Lha inyong rika kabeh jamangah
bojone padha deiridna kabeh, angger sing duwe wedhus utawa sapi ya kena degawa maring lapangan. Mayuh padha nyuwun maring Gusti Allah supayane gageyan temurun udan sing nggawa berkah tumrap menungsa.”
“Lha sedurunge dina Ahad Kliwon, inyong karo rika mayuh padha mertobat dhisit, toli padha janji maring Gusti Allah arep ninggalaken kabeh laku ala, deganti laku sing
"Ciliata" saka buku Ernst Haeckel kanthi irah-irahan Kunstformen der Natur (1904)
sawijining jinis protozoa kang obah nganggo silia (rambut getar). Ciliata nduweni ukuran mikroskopis, ananging spesies kang paling gedhé ukurane bisa nganti 3 mm saengga bisa dideleng langsung tanpa nganggo mikroskop. Silia ing awak ciliata digunaake kanggo piranti obah lang golek pangan.[1]
Struktur Awak Ciliata[besut | besut sumber]
Ciliata biasane bentuke asimetris kajaba primitif, simetrinya radial.
Ciliata nduweni loro tipe inti (Nukleus), ya iku makronukleus (inti gedhe) kanggo pertumbuhan lan perkemabangbiakan, lan mikronukleus (inti cilik) minangka bahan inti kang diijolake nalika konjungsi.
Ciliata nduweni organel kang fungsine kanggo njaga kaseimbangan banyu ing njero awake, ya iku vakuola kontraktil.[1]
Tuldhane anggota Ciliata kang paling dikenal ya iku Paramecium.Paramecium Caudatum ya iku jinis ciliata kang nduweni loro vakuola (vakuola makanan lan vakuola kontraktil) uga loro neukleus (makronukleus lan mikronukleus). Makronukleus disebut uga inti generatif.[1] Reproduksi dilakoni kanthi loro cara ya iku kanthi cara vegetatif lan generatif. Reproduksi kanthi cara vegetatif biasa biasane dilakoni kanthi cara pembelahan biner. Paramecium bisa mbelah kaping siji nganti kaping papat ing sedina. minangka reproduksi generatife kanthi cara konjungsi.[1]
Cilia utawa Infusiora (Kaundhuh tanggal 26 Oktober 2012) ;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciliata&oldid=1080603"	Kategori: ProtistaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
kalih takrun kang gumanti, lungguhira bakdane rakangat, papat lawan tetigane, ing Ngasar lan Subuh, dipun awas sawiji-wiji, jenenge kang rekangat, tan kena kaleru, takyine kang kaping tiga, nyatakken wektu Subuh lan Maghrib, klawan Ngisake pisan.
nganggo kepriye, pan batal salatipun, niyat iku jenenge wajib, tan kena tinggal, iya ingkang tetelu, yen lamun meksih nganggoa, qasdu takrun kelawan takyin puniki, shalate tan sampurna.
SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG | alangalangkumitir
Buku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikanipun Eyang Buyut canggah guru desa, tuwin
wantosipun para swargi Eyang Panembahan Kanung punika: “Nggeeerr anak putuku.. Tak weling poma-poma aja nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin Maghribi. Yen nganti keprojol, awake dhewe mesthi bakal cilaka lan bilahi; klakon dibuwang neng Sawahlunta. Emrehe disirik wong Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening priyagung Jawa kang mamestri ngleluri kabudayan Jawa. Lhah ing kono anak putuku tedhake wong Kanung aja tidha-tidha supaya mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!”
Mila ingkang mekaten punika sejarahipun leluhur Kanung punika selaminipun jaman penjajahan Landi tuwin Nippong sami sireb kependhem ing pranataning Panguwasa. Nembe jaman Kemerdekaan R.I. punika riwayatipun tiyang Kanung punika wiwit trubus muncul malih. Sanajana taksih wonten Priyantun ingkang ngencepi tuwin mitenah, ngendikanipun: “Tatacara Kuna-Endra wis kependhem wis ilang sirna, kok arep dithukulake maneh. Kolod Mbaahh, kolod. Wis ora njamani!!!”
Tumrap kita para sutresna sejarah leluhur Kanung tuwin ngrawat lan memundhi punden leluhur Kanung punika perlu nguri-uri memetri Seni-Budaya Jawi piwulangipun swargi leluhur canggah wareng; wonten bukti kubur patilasanipun nyangkleg wonten ing bumi papan panggenan kita, ing negari kita.
Wusana sampun kirang ing pamengku, Nuwun!!!
Katiti ing Padhepokan Argosoka, 28 Juni 1996.
I. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur)
Dhek jaman semana Pegunungan Kendheng kuwi wujude ana pegunungan 2 (loro):
1. Pegunungan Kendheng Kidul, karan Pegunungan Kendheng tuwa.
2. Pegunungan Kendheng Lor, karan Nusa Kendheng.
Lawu jaman sangang ewu tahun kepungkur, ndadekake Pegunungan Watujago bengkah omblah-omblah mujur mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.
Sakdurunge ana lindhu gedhe, Pegunungan Watujago tutug Pegunungan Masaran kuwi dienggoni menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-rangutan gedhe pangane rupa kewan: kodok, kadal, ula, cacing, jangkrik, walang, sarta woh-wohan: mulwa, srikaya, mete, dhuwet, popohan, nanas lan liya-liyane.
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli ditinggal lunga, wekasane
Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing ngarani Gandaruwo. Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri.
Pegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara.
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek,
tal), jambe. Pesisire sing wujud rawa-embet klethukulan: rembulung, bongaow, sarta brayo kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.
Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa-guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono.
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil
dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang kobong disamber bledheg, pang-pang garing ana genine mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada
utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.
II. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi, Nabi Isa el masih durung miyos)
Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip
Kendheng dipangarsani dening Kie Seng Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung Ngargapura katon ampak-ampak memplak, langit
Yaaa neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa.
Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat
Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.”
Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh
cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh kembang warnane putih-memplak anjrah nedhenge medem uga ana sing isih kundhup gandane amrik-wangi, wite pating grembel ngoyod ning gompeng. Sang putri kesengsem banget nuli matur ning Eyange. “Besuk yen wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri.
Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan.
Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur
mbanjur dijengke desa Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang).
Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning Balepaguyuban Tanjungputri, perlu ngrembug
ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung).
Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng-wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga.
Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa).
Wong-wong kuwi nuli menehi tetenger Tahun, wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230
Wong Jawa turun-temurun tutug Jaman apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung
lan Pegunungan Tang La, Propinsi Ching Wai. Wong-wong mau sumebar mengidul ning bumi Tiongkok-Kidul (Nalika 4000 taun
nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar
Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa.
Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri-uri ngagungake Ke-Jawane, lan mekarake Senibudaya Jawa.
Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan
pemrentahan Banjar (=desa gedhe) Tanjungputri genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili garwane yakuwi:
Rah Kie nyekel pangwasa Banjar Tanjungputri, bandhol Hang Lhe Lesy nggawe pranatan Pemrentahan: Sang Putri Nie Rah Kie dikeker dipingit sajrone Tamansari Kedhaton, ora ana wong lanang sing kena meruhi ragane (praupan lan blegere) Sang Putri; kejaba garwane lan putra-putrine sarta para Emban. Undhang-undhang pranatan Pemrentahan didhawuhake saka Kaputren kedhaton Tanjungputri Kraga (=ngeker raga=kerraga=keraga; saiki dadi
wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane).
Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati
layone ditunu ning gisik Pandhangan, awu-layone dilarung dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri
Tanjungputri klakon madeg nganti pirang-pirang turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang
Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale-pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning.
Lodhan Bengawan Sampit sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu atut pindah ngumbara; amnggon ning segara Teluk sakidul wetane Gunung Ngargapura, sing wasana Teluk mau mbanjur karan dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike Teluk Lodhan mau sepi mamring tidhem-premanem durung kejamah menusa; sing manggon bumi Teluk kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi padha kawong bisa urip rukun ning gisik kono. Babon iwak Lodhan yen arep manak saben dina nyrondholi nyurungi ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng babon Pesut krasa arep nglairake nuli nglangi mlumah sarta ngambang, Duplonge (=bayi Pesut) lahiir krogal-krogel ambegan nyerot hawa tumumpang ning wetenge biyunge; Dhuplong kuwi sawise bisa nglangi nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel-ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika pedhet Jawi mandar nggeblas lunga
Dhuplong wis wareg nggone nyusu nuli kosal-kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara.
Pesut sing padha bebarengan ngumbara ngalih manggon Telok Lodhan kono mau sasuwene 130 taun, wis padha nak-kumanak tangkar-tumangkar uripe padha jenak-aring kumpul kambi kewan rupa-rupa ning teluk kono. Karo wong Kraga Tanjungputri sing pinuju ning segara, pesut-pesut mau mandar isih wani nyedhak sarta lulut nyrondol-nyrondol.
Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong
nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga
krandahe. Nalika semana wong Jawa mau wis padha ingon-ingon wedhus-kacangan entuke saka mbasangi cempe-alasan, diipuk-ipuk digemateni dicancang ning cagak amben, kumpul sajromah karo menusa. Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu-gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper-gandhok.
Sasuwene wong Jawa lan iwak-Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa-Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat ning Tanah Jawi pongol Lodhan segara kening, bebadra bubak bumi alas Pung cikalbakal nggawe desa urut pesisir sawetane Teluk Lodhan; desa mau karan desa Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau-gedhe, cekung dhasare awak-prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi
njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik
tutug alas gerotan Pegunungan Raung (Saurute Bengawan Brantas dhek Jaman-Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.
Desa Sampung sawise madeg 75 taun ngalami kertaharja, wonge padha berag-berag omahe panggungan
wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung padha ditulad wong-wong Kraga. Sabalike Kapercayan-suci Hwuning lan Kabudayan wong Jawa Kraga-Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara khayal, ilmune rumit ruwed pujamantrane dawa ngalur-
Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo
wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih
mberemane Segara-supitan dadi rawa bening lan rawa Gesikan terus mengalor ngliwati Tulungagung, Kedhiri lan Kertasana;
Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh banget; mandar omahe wong Pandhangan tutug Narukan wis jejel riyel. Mulane wong-wong mau banjur padha misah tertruka ning bumi sengkaning-
Semono uga wong-wong Trah-tedhake Putri Nie Rah Kie krandhan gisik uga melu pindhah bebadra; sarehne wis kulina urip ning bumi Belahan mula gemang melu tertruka ning bumi sengkaning-gunung, milih panggonan sing nyangkleg segara yakuwi ning perenge Gunung Ngargapurasing sisih lor (Kecamatan Sluke) kang ngungkurake juran jero lan rungkud; desa kuwi disenengake: Terahan (Trah = tedhake Putri Nie Rah Kie). Bumi sing banthak wujud gisik mawa Teluk kanggo mangkal prau-prau manca sing padha mampir arep ngapek banyu omben, mbanjur katelah aran desa Pangkalan.
Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi nganggo cundhuk
awak mesthi cundhukan kembang Melathi kuwi. Tumrap wong-wong Priya kanggo renggan Omcen-oncen Surengpati dikalungake ning mendahake Keris. Yen pinuju dina Suci kanggo sawur-nyadran ning kubure Sembok-Semak, uga ning Pundhen-Leluhur Nyai Dhanhyang/Kaki Dhanhyang sing cakalbakal desa; disajeni ubarampe sajen sapepake lan karangan kembang
jaman-saiki para Wanita Wirya Wicaksana sing rumasa isih Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake
III. Jaman KUNA-KOBRA (Ing taun Jawa-Hwuning: 230 Masehi: 1)
Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha jejagongan ning gisik kang ngilak-ilak, padha omong-omong nyatur. Kawitane nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 =
pendhak Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora kagungan Wibawa (Kamulyan sugih rajabrana), mung
Pambelah mengeng nggagas wahanane weca sing aneh banget ngono kuwi. Let seminggu sawise wong-wong Kraga padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.
Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing
lan watu-watu mengangah kontal ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa Widhang tutug bumi-embet Pangkah/ Sidayu, iline muntah ning Segara-supitan Medunten.
In taun Masehi: 50 dharatan tilase Segara mau wis malih dadi alas-bebondhotan kaselanan palakirna warna-warna. Wong-wong Tanjungputri salore Ngargapura wiwit padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara kening, sing bumine sela-selane watu-gamping tutug tepise segara padha ngetuk, mbrubul banyune tawa bening nyarong. Bumi bubakan mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).
Ing taun Masehi: 100, desa Mituk kuwi wis dadi Banjar gedhe mbanjeng mengalor ngliwati bumi pagenengan sing lemahe warna Kuning semu Abang; sarehne wis dadi Banjar gedhe tur nyangkleg segara, para Pambelah/ Nelayan nggawe plabuhan ning pesisire; plabuhan kuwi dadi
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar
mau didadekake punjere kutha Sitijenar, dijenengake Kutha Begja-Agung (ucape umum salah-kaprah ngarani Bejagung).
In taun masehi: 107, Dhatu Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo
IV. Jaman JAWA-DWIPA (JAWA-Pegon lan JAWA-Purwa)
Ing taun Masehi: 110, bumi Jawa-Pegon kuwi dihoregake Lindhu
Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.
Bareng wis klakon setaun kaanan sing mengkono mau wis sirep tidhem, Segara-supitan Kamput katon malih dadi ciyut kali sapralimane, ganti wujud dadi bengawan ambane bisa disabrangi nganggo gethek-gedebog; wong-wong menehi aran: Kali Brantas (Nalika Taun Masehi: 111).
Wong-wong Nusa pegon sangsaya wuwuh adrenge nggone nedya manunggalake negarane karo negara Jawa-Purwa, mula nuli padha usul ning Dhatu Hang Tsu Hwan. Saka kawicaksanane Sang Dhatu pamonthane wong-wong kuwi enggal dileksanani, kanthi disekseni wong-wong saka negara liya, Gembleng cawuh manunggale negara Jawa-Pegon karo Jawa Purwa (P = (aksara Jawa) = loro) dijenengake: Nusa Jawa-Dwipa. Nalika taun Masehi 115.
In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng mengetan nuli mbelok mengidul urut perenge Pegunungan Argasoka, ning pepereng pegunungan kono kuwi akeh wite Pucang lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege banjar Pucangsula kuwi
Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).
Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar wilayahe saurute pesisir Jawa (Pantura), wiwit banjar-Losari teluk-Tanjung (Kabupaten Brebes),
pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki
sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem mau bisa munyer bali maneh niba sacedhake sing nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.
Sang Dewi nggone ngwasani segara Jawa-Dwipa kanthi nggunakake kapal-perang kuwi perlu nganggo nglabrag nyirnakake Bajag-bajag kang gumendhung lan kumendel sing mung nggunakake prau-prau knothing sarta gaman pedhang lan clengkreng, dumeh praune bisa cukat rikat kanggo ngoyak prau-prau dagang memangsane utawa ndarat mrawasa Desa.
Bajag-bajag sing nggawe werid rengkede Segara-supitan Medunten kuwi wekasane sirna sa-Benggol-benggole lan sasudhunge. Wasana pesisir Segara Jawa-Pegon sisih wetan mau dadi tidhem lerem, banjar-banjar
liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras lan pari sarta sembet-tenun cita-sutra uga gaman-pertukangan, ditarik upeti sapra-limane; sing gemang mbayar mesthi dilabrag ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing
dening Sang Dewi; yen bisa lulus pendadarane sarta bisa ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng
dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa
Wong-wong tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:
“Ana wigati apa? Asmane sapa? Saka ngendi pinangkane?”
“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar Agama Hindhu Shiwa. Asma: Rsi Agastya Kumbayani. Asal saka negara Menak, krajan Idriya-Satwamayu.”
Sang Rsi ditampa diwenehi panggonan ning senthong-tamu Kapal Kaputren; sawise kapal-kapale Dattsu Dewi Sibah mancal bali ning Nusa Jawa, Rsi Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo mungkasi pendadaran.
Sapandurat Dattsu-ayu nyawang praupan baguse sang Rsi netrane sing mulem-tajem, polatane tetep sumeh jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males
dewi dibopong disarekake ning tilamrum; bareng Sri Dattsu punggun-punggun wungu marlupa, Sang Rsi nglelipur ngrerapu sarta nyepat-domba nagih janji sayembarane, nanging dileksanani yen wis tutug dalem kedhaton Pucangsula disekseni Rama-Ibu sarta para kadang kadeyan kawula-
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya nggone arep mulangake Agama Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka Garwane, pikire arep mulangake Agama
plabuhan Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono sasuwene angin prahara durung sirep; Sramana
Sranane bisa manjing Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran: Endriya pra Astha, tegese Tumemen ning Budipakarti Wolu. Mula Dhatu Hang Sambadra karo rayine
nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.
Agastya dadi Kepala banjar Rabwan lan banjar Batur tutug Pegunungan Dieng, kebawah negara Pucangsula, uga adhike Dewi Sibah asma: Dewi Sie Mah Ha (=Simah), kang dadi Adipati-anom Medhangkamulaan teluk Lusi (kabupaten Blora) diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane woh-bogor wadon sing wis tuwa-alot, yen isih enom diarani Siwalan).
Saburadhampuawang Segara Teluk Kendheng lan samodra Jawa. Sarta diemong diayomi Rama-paman Bhikku Buddha Kanung Janabadra ing Pasraman Tunahan. Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
Pucangsula. Undhang-undhang kuwi dijenengake: Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416). Para Pandhita para Kasepuhan nerusake mulangake Ilmu-pranatan mau ning para Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:
Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi Brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan.
Nyembah mundhi-bekti ning wong tuwane-sakloron; sambat nyebut: Adhuh Sembooooook, Gusti kula! (=Sembok kuwi wong sing bagus atine sa-ndonya), Adhuh
sing cakalbakal desane. Sarta emoh nganggu Manuk-manuk sing padha manggon ning bregat Pundhen, utawa ning bregat-bregat liyane kana-kana.
Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-royong ing wulan Purnama Badrapada; bresih desa, ratan, sendhang, karas pekarangan; sarta memetri nguri Bregat (=September).
Mangastuti rembugan nggathukake pinemu, kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.
kang Maha Das. Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi, Jiwane dadi Yitma nunggal ning Langit.
Kanthil, Gadhing, Kenanga, Mawar, Pacar-kuku, Kemuning, Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating grembel. Tarulata padha mrambat
manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu layone dipetak (dikubur) dadi sakluwat karo Reliqe Eyang Dhanhyang Kie Seng Dhang ning satengahe punggur Pudhen
kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
Dattsu-Agung Dewi Sibah ngangkat putra Arya Asvendra dadi Dhatu-anom Pucangsula,
Dewa wulangane Ramane, ning punthuk Gebang dheweke nggawe:
Ganapati Dewane Kawicaksanan putrane Bathara Guru, nglambangake: Slirane dhewe kuwi putrane Guru Rsi Agastya.
Rsi Agastya diwisudha diunggahake dadi Dhatu Batur, punjere banjar didadekake kutha aran: Batur-retna. Banjar Rabwan dadi Plabuhane negara Baturetna.
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge kawah Dieng; wlirange kanggo pedagangan negara
gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi punggur Gunung Dieng.
Dieng kang akeh banget candhine Shiwa Guru Dewa, kang kinilung tlaga lan gunung-gunung sesawangane ngresepake ati. Para Sramana menehi
ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi
mengetan ning Singaraja nuli nganti diemot prau liwat bengawan Bodri. Sungabane bengawan-Bodri ning teluk Bodri segara Jawa digawe plabuhan dagang
banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Saka anane sesambungan dagang wlirang karo negara-negara China, negara loro: Keling lan Baturretna kuwi malih dadi sugih lan makmur. Nanging mbanjur nukulake kamurkan, sii lan sijine rebut nguwasani: “Kriwikan dadi Grojogan”. Wekasane dadi perang bandawala. Ing taun Masehi: 436. Sarehne Kawula-rakyat sing dijak bebadra biyen nganti dadi negara Keling lan Baturretna kuwi, asal-usule sedulur wong Kanung Indriya pra Astha Pucangsula, mula peperangan kuwi katelah aran: Perang sedulur Endriya pra Astha.
Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha giris buyar mlayu mulih asal-
nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra gugur ngrungkepi sangarepe Candhi
akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep
ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah. Mula puntoning panggalih mbanjur nilar praja lumengser mertapa ning Pasraman Taman Argasoka Gunung Tapa’an, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon dikubur ning Pundhen Gunung Tapa’an.
In tahun Masehi: 450, Gunung Dieng njeblug; Candhi
njeblug kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan segara Jawa; wasana mbanjur dadi dharatan Kabupaten Purwadadi, Kabupaten
Jawa). Banyu tuk saka sela-selane gompengane Kendheng-kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi
manther-anther ora ana pegote dadi Mrapen (Api-Abadi), ning desa Mintheng, Kecamatan Gubug, Kabupaten Purwadadi.
Manut dongeng Legenda: geni Mrapen kuwi tilas besalene Empu Ramadi Dewa tukang gawe keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.
Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda
Kuwu/Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.
Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati Ayam. Lambene kawah sing
Undhak’an lan bengawan Silugangga.
Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak gedhe nglanjak nyempyok gompenge
padha longsor ngurug segara Teluk-Kendheng, wasana malih dadi tanah ngare: Kayen, Jakenan, kaliori, Rembang, Sulang, lasem lan pamotan. Longsoran perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon ngesuk bumi Argasoka, lemahe malik numpleg ngurug desa-desa
Kraton Pucangsula Endriya pra Astha kesered gumulung baline alun, sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak Pamotan
Kanung, Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra
isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike nggenggeng karangkitri rupa-rupa, bareng wis dadi desa karan: Getas-Pejaten, plabuhane karan: Tanjungkarang.
Ing taun Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola
ngijoli kayu-jati glondhong, kapuk randhu lan lenga klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning. Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha
gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng,
Yoni wujud Lumpang-Alu gedhe banget, nglambangake: Hang Anggana Dhatu Agung kang mundhi-bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).
Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-kulon).
Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana)
Pelayar/Pelaut digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman
wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung).
banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Nedya nguripake penambangan wlirang sing wis pusa kanggo pedagangan maneh karo negara China.
Supaya bisa cedhak nggone ngirup Desa-desa sing biyene dadi Krerehane Leluhur Endriya pra Astha.
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah
Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.
Hang Sanjaya dhewe agamane Buddha-Kanung naluri saka Leluhur Keling Bhikku Janabadra.
Wong kolod pemuja Lingga-Yoni pemundhi Sembok/Semak isih agama Hindhu-Kanung.
Wong Cilik Sudra-papa urip rekasa rejekine ora mingsra, ora butuh ning Agama ora mikir swarga-neraka. Butuhe mung ngupaboga nggo nyampeti kaluwarga.
Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.
Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo).
dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).
Tan Syaka kuwi taun Pengetan nalika jumenenge Raja Khaniska I wangsa Kushana, diwisuda dadi Narendra negara Chola India Kidul. Dadi dudu asli taune wong Jawa-Purwa.
lemah gompinge Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun
Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan tela elung; desa bubakan-mau katelah aran desa: Tegalamba lan Karas (Karasmula, Karasgedhe, Karaskepoh). Wong-wong liyane sing uga lunga bebadra nanging
nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha bebranahan tengkar-tumengkar Dhewe. Menusa ora
Nggone bebadra mau dipangarsani Bhikku Agama Buddha asmane: Gam Swi Lang, krandhah wargane padha nggalangake Sanggar lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung nggone ngarani
Buddha-Kanung mundhi ngluhurake asmane Dattsu Dewi Sibah; tumrape wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca Bodhisatva-
Buddha. Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.
Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing piwulang, Ki Welug diparingi titel Pujangga lan asma Wisudhan Kapujanggan, asma: Mbo Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:
Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa
mambu gandane kembang sangketan sengir-wangi; uripe wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-lemah, jothoke karan: Kundhen. Uga diwulang dadi Pandhe jothoke karan: Pandheyan. Wong-wong wadon Kundhen diwulang nggawe Ampo-lempeng, lemahe ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana lempunge kete-kuning yen wis dadi Ampo rasane rada gurih. Wondene wong-wong Tani-pokol Tegalamba diwulang nandur pari sing tanpa mbutuhake diembong banyu, bibite saka sumbangane wong-wong Siyem arane pari Gaga-rancah, dadine beras aran: Krotog. (Aja diucapake muni: Gogo dipangan kebo loro!! Benere diucapake muni pari Gaga, sing nandur wong tegalamba lan wong Karasmula, ditandur kulone desa).
Wong Kanung Tani-ngothek lan Tani-pokol dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan
Widyabadra (Ki Rangga) ing taun Masehi: 920, kutha Lasem-Argasoka suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala. Negara Lasem kuwi bumine cengkar uripe Rakyate kontit-kawuri banget katimbang karo Rakyate negara-negara gedhe Gunung Kidul (Mataram-Parambwana, Daha, Kedhiri, Singasari); nanging pikire wong Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-Wuruk Majapait, birawane Patih Arya Gajah bandhol-perang Panglima Angkatan Laut Majapait wong saka desa Mada (
digantekake Wakile yakuwi Dhampuawang Pr. Rajasawardhana kaipe Prabu Ayam-Wuruk.
Prabu Ayam-Wuruk tindak Lasem karo rayi nak-dulur misan Dewi Indu Purnamawulan garwa Pr. Rajasawardhana. Dewi Indu diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun Masehi: 1351, manggon Puri Kriyan (Tilase saiki dadi Wisma Yatim Piatu Jl. Raya Lasem) Kaendahane lan Tataraharjane kutha Lasem kecathet ning buku Sabda Badra-Santi dening Mpu Santibadra.
Jamane Sri Kertabhumi (Kertawijaya) ratu Majapait, kaluhurane nanendra wis malih surem, awit para Penggedhe nayaka-praja wis padha mangro-tingal ora bekti ning Narendra; pikire ora setya ning Praja:
Wis ganti ngidhep ing Gusti ning Agama liya, ora ngidhep Agamane negara Majapait.
Penggedhe-penggedhe pesisir lor wilayahe Majapit wis padha mbalela, malih ganti bekti ning Shunan Seh maulana Maghribi.
Uripe Kawula rakyat majapait wis klendran ora kopen, bumi alas lan bengawan Brantas diebrakake Penggedhe; bregat-bregat dutebangi kanggo mbangun dalem brenggi.
Sri Kertabumi dimusuhi Girindrawardhana Adipati Kedhiri rebutan waris kuwasa Tedhak Leluhur Kedhiri.
ning Lasem karo abdine telu. (Kacritakake ning buku Sabda Badra-Santi). Satekane Lasem kojur, awit kutha Lasem wis dadi negara Islam dikwasani Adipati-putri Maulani Malokhah, kang isih
taun sadurunge Taun Masehi). Sing dikubur ning kono mung Reliqe, dudu awu-layone.
Widyabadra, Mpu sing cakalbakal kutha Lasem; seda ing taun Masehi: 920.
Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur
Nganti wektu-siki Pundhen Gunung Tapa’an kuwi isih wujud Pundhen kang mung dicungkup sarwa prasaja-banget, mung nganggo pager bethek-kayu tanpa omah pangauban udan/panas kanggo para Petirakat Tuguran/Nyekar kang padha rawuh sumewa ning kono. Pangestine Wong-wong nggunung kono kang padha mbesiki lan memundhi Pundhen Leluhur Ngargapura kuwi padha ngantu-antu.
*** Muga-muga enggal anaa Priyagung/Wiryawan/Dhanawan padha kesdu mangastuti mbangun omah Pangauban sarta nggawekake dalan tumuju munggah ning laladan Pundhen Tapa’an kono, supaya ing tembe ndadekake regeng-rejane Desa kono dadi papan Pariwisata; wong desa Ngasinan mbanjur bisa bukak-dhasar nggawe warung jajanan, panganan lan omben-omben kanggo nglayani para Wisata kang mbutuhake isen-isen ***
Dhek jaman kuna, suwargi kakek Kanung R. Panji Karsono ing Kemendhung
Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-
mbanun Pudhen-suci kapetha Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”
Taun Sejarah diganti taun Masehi, kanggo nggampakake pamikire para Sutresna Sejarah.
Negara Pucangsula, Medhang-Kamulaan, Keling, Rananggana, isih nggunakake Taun Jawa Hwuning lan Sastra Jawa-Purwa.
Negara Medhang-Mataram I, lan Mataram II (Parambwana), wis nggunakake sastra Palawa lan taun Syaka.
Negara Medhang-Mataram I,. Kedhiri, Majapait, Lasem, nggunakake Taun-Syaka
Saka Cathetan lan Critane swargi Kakek-kakek Kanung
Ingkang kepengin kagungan Buku-Sejarah punika supados gethok-tular Motocopy.
gawean bojoku wes tekan singapur, le nggawe seh ndelik neng gang pentil, hihihihihihi...BalasHapusaphrodita wibowo9 April 2011 17.27hihi... maturnuwun
title=Panganggo:Makecat&oldid=198265"	Menu navigasi
Mumbai ING Vysya Nariman Point ING Vysya Khar ING Vysya Opera House ING Vysya Tfu ING Vysya MIDC ING Vysya Kohinoor Road ING Vysya Altamount ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Tsd ING Vysya Worli ING Vysya Chembur ING Vysya Bandra West ING Vysya
Wayah esuk manggul pacul, nggiring sapine katon
Yang empuk; lunak; lembab8. Thalawah :
SERAT PARTADWA Pupuh I – XII | alangalangkumitir
nalika sawiji dina/ Sang Prabu Duryudhana/ sumiwèng sang mahawiku/ karongron lawan kang garwa//
putra/ sinarweya dhadharane/ sang nata gung nor ing sabda/ ya ta sang wiku garwa/ matur mring sang sabdèng wuwus/ lon jêng putranta tan arsa//
Ingkang padha sih sumiwi/ sumurut soring dhêdhampar/ kabèh mêmpêng prasêtyane/ mung ana sandeyaning tyas/ ewuh pakewuh
siranggèr/ rupane ingkang nugraha/ wong kang saguh nyirnakna/ kamladèyaning prajamu/ bangên saparoning praja//
Sintên ingkang animbangi/ kaprawiraning ayuda/ tuhu yèn ratu kinaot/ marma kathah kang pra raja/ nungkul tan sarana
samang-[6]ke/ tan kenging yèn winicara/ manggung mangayubagya/ punika gusti sang prabu/ wit rêrasaning pra
Lan wontên kirata malih/ traping arsa jatu krama/ sinangkan wicara asor/ sanadyan trahing ngawirya/ mangka
saking ing Ngatasmaruta/ putra Sri Baratmadya/ jêjulukira sang wiku/ wasta Dhahyang Kumbayana//
Yèn ing sabrang tanpa tandhing/ ngratoni para pandhita/ binapa guru sakèh wong/ duk swargi rama paduka/ Sang Prabu Suryabrata/ puruhita mring sang wiku/ Nata Rêsi [7] Baratmadya//
yèn sang wiku tan rêna/ sinalinan sêkaripun/ karêm ing sinom logondhang//
Dhuh gusti srimaharaja/ ing karya mamrih prayogi/ winawang lampahing
dumugi ingkang sinêdya/ makatêna sribupati/ prayogi saking aris/ purwa wasana rahayu/ yèn lir karsa paduka/ ingangkah sangkaning
Dwiradha4) turangga rata/ kang pantês katur sang aji/ punika gusti prayoga/ tan karya susahing abdi/ kenging sang raja putri/ adat [8] ing karsa sring lulus/ ngemana wadya tuwan/ sampun dumèh guna sêkti/ yèn sêsami-sami titahing jawata//
Angamungakên Gumiwang/ kang sinèrèn guna sêkti/ tan beda liyaning praja/ ingkang sami
Hyang Wisnu Bathara/ dumunung ing nuswa Jawi/ upamine pawaka wadya Gumiwang//
Lêlajêr ing tanah Jawa/ pinutra Hyang Surapati/ ing pundi margane jaya/ prasasat mandêng Hyang Rawi/ kalamun sribupati/ tan dhaharing atur ulun/ kados yèn kalampahan/ padukantuk
Andhungan gêgamaning [9] prang/ kang padha linuwih-luwih/ kumpulna ge dèn samapta/
wuwuhên bagus/ sêrati Ratu Mlawa/ kang wus wruh têkoning hèsthi/ parentaha sarupane bocah buta//
Dyan Patih Satrutapa/ bukuh umatur sang aji/ dhuh dewaji wontên malih tur kawula//
kang sun utus/ marga sang apandhita/ wis kulina ing sirèki/ dadi nora pinaido lakuning wang//
kukila/ sêsawi tinraping nagri/ sun sawange dhewe gusti warnanira//
Kunêng wau srinarendra/ sadalu tan antuk guling/
adandana/ sun gawa suwita maring/ jêng sinuhun ing Ngastina/ têlatah ing nuswa Jawi/ ratu pawira sêkti/ dhasar bisa dadi dhukun/ nambani wong kedanan/ pasthi bisa gêlis mari/ saranane putrane ingkang wanodya//
Ayu punjul sêsamèng dyah/ jêjuluk Lêksmanawati/
nambungi/ patih anom gêng aluhur/ ran Gajah Antisura/ sêmbada wahana hèsthi/ anindhihi sakèhing prajurit dharat//
kang miyat nglurung/ sawênèh ana nyakra/ yèn akrama sribupati/ baya iki pangarake
undha/ tinadhahan lawan gigir/ miwah kang main bindhi/ gêgêntèn pukul-pinukul/ yêksa lit turut jurang/
prajurit/ mangkana wus tilar kuda/ mung sêkawan kang tutwuri//
galih/ andikaning mring kang putra/ sarirane mêmijèni//
sampuna sang aprabu/ winastan hardèng pamêlik/ ing mangkya jrih mastanana/ sang wiku alon dènnya ngling/ umpama wong brangta mring dyah/ ing sêdya rada mêraki//
cinundakèng mring sang aji/ kang ngrênggani ing Gumiwang/ bêbisikirèng narpati//
Suryaanggana Sang Prabu/ kunêng kang tanya ing Jawi/ sang maharsi ngungak-ungak/ myat sang tamu wus kaèksi/ ana karasa ing driya/ ing solah katamèng galih//
tumungkul kewala/ sadhela tumênging nginggil/ ing solah bawa tan samar/ mung warnasalangkung salin//
Satrutapa matur aris/ rayi paduka sang nata/ sampun lami dènnya lalis//
Nalika jumênêngipun/ wayah paduka sang aji/ putra paduka ing Mlaka/ Sang Prabu Jayadimurti/ kang umadêgkên narendra/ lan kawula angalihi//
ingsun kinèn gumantya ji/ lan nambut asilèng krama/ sun sugal tan mituruti/ têmah anis tinggal
jurang gunung alas/ sun iki kêtaman runtik//
aparinga mulya/ ing pangèstu sang maharsi/ ngrênggani Praja Gumiwang/ ya ta Kumbayana Rêsi//
Miyarsa gumujêng guguk/ monyor-monyor dènira ngling/ adhuh putuku kêbapan/ ngandika matur sang yogi/ mring putra Sang Aswatama/ papagên sutamu kaki//
Barênga lan pamanamu/ Si Patih Satrutawèsthi/ kang liningan samya linggar/ kunêng Karpa lan Karpini/ siyaga badhe pamboja/ wong
misuwur mring jroning nagari/ lamun ing Dhukuhan Sokalima/ katêkan ing ratu gêdhe/ sabrang prajanira gung/ ing Gumiwang araning nagri/
rawuh/ wus sinêdya amangun jurit/ sanadyan dawêg prapta/ ing karya wus dinum/ duk angkate saking praja/ wus miranti ing upakartining jurit/ tan kadi jêng paduka//
Têka gugup kudu ngajak jurit/ waos taksih sumladhang nèng plangkan/ punapa tinandukake/ dhuh anggèr jêng sinuhun/ katêlanjur pun bapa yêkti/ kamipurun nyênyampah/ ing karsa sang
ambapa narendra/ paran manggung landeyane/ ing pundi marginipun/ yèn paduka dèrènga myarsi/ dhatênging nata sabrang/ sayêkti aluhung/
mrih amigêna/ punika nggèr sayêktine/ lan malih jêng sang prabu/ bok kêsupèn ing karsa mamrih/ ngumpulkên prapandhita/ kinon amanêkung/ dene praptaning
maharsi/ rama paduka ing Sokalima/ pinunjul ing sêsamine/ punika yêktinipun/ duk miyarsa
wus tan bisa mangsuli/ inggih palimarma jêngandika/ kabyantan paman sabdane/ bêjane wong tinunggu/ ing wong tuwa tan nganggo wigih/ nanggulang hardaning tyas/ sèwu-sèwu untung/ yèn boyaa pakênira/ kang pinuju kêtaman ing karsa mami/ dhuh [23] paman punapa//
Ya ta wau Sri Duryadana ji/ animba ing Kya Patih Suman/ wus prapta ngarsa sang rajèng/ ngandika sang prabu/ bapa patih sira wus
Ing samêngko bapa wus angancik/ nèng pasisir jujug Sokalima/ Kya Patih alon ature/ sinuhun sang aprabu/ ingkang abdi sowan tur uninga/ kang paduka lir sabda/ paran ta pukulun/ pun bapa cumadhong
saanane/ wong pikule nêm èwu/ anggawaa ingkang piranti/lan nganggo tindhihana/
pasanggrahane/ Sri Suryanggana Prabu/ patih tuwa juru basani/ panduking karsa nata/ si-[24]gra sang aprabu/ mêdhun saking palênggahan/ wusnya cakup-
Gugup sang nata ngundhangi aglis/ budhal saking pasanggrahanira/ mring Sokalima karsane/ nanging
sumaur/ pasugatan saking jêng gusti/ sinuhun ing Ngastina/ puniki kaatur/ sang prabu tamu ing sabrang/ kang tinanya gênti dènnya mitakoni/ sanak sintên punika//
Langkung trusthanira sribupati/ kawuwusa Dyah Suryadiwatya/ kadya kêkayang
amiliha sing kuning/ tak ingune balumbang//
Ya ta wau lampahe sang aji/ wus prapta ing Dhukuh Sokalima/ wus têdhak saking
putuku kiye/ mèh tan siwah sarambut/ ing wêrnane lah anak aji/ kang wus mulyèng sawarga/
ngangsuli/ mring bupati caraka Ngastina/ hèh duta matura age/ mring rama jêng sinuhun/ pêparinge panganing abdi/ lan manèh paring sabda/ kamulyan mring sun/ matura mring srinarendra/ wus sun pundhi mangka pusakaning urip/ kalingga dadi jimat//
cicir/ paringana mring kancamu yaksa/ nugraha gêdhe yêktine/ nyrambahi balung sungsum/ yuwanane sèwu ingkang
kang mrih jro kadhatun/ Patih Gajah Antisura/ kang minangka senopatine lumaris/ ewonan wong
luputa ing pangarah angêmasi/ isin myat ing Gumiwang//
Ting sariwêt palawija wuri/ padha manggul kurungan kukila/ cilik-cilik bisa ngocèh-/ nya jodho bagus-bagus/ warnanira angrêspatèni/ wênèh
cilik-cilik/ gajah kate dhuwure rong kilan/ salombok cangak gadhinge/ pinlanan abra murub/
anjrah gêgaman prajurit/ bêbongkokan pinikul wong wijah/ sarwa seta busanane/ kya patih munggèng
eyang marêngake/ katur ingkang pisungsung/ mung wontêna kang mangka wakil/ sarirane jêng eyang/ pratandha kalamun/ wêdaling manah kawula/ wus kaèstrèn eyang paring pamrayogi/ sêkar dudha kasmaran//[29]
Sadaya kawula sabrang/ sanès adat tinimbang bangsa Jawi/ yèn
prabu away sumêlanging laku/ mêngko sun kang mrayogakna/ kaature mring sang aji//
lan si patih/ yèn wus katur kang pasungsung/ pasthi ana caraka/ wis ta kulup lumakua dèn agupuh/ tumuli anglancangana/ sutanira nini putri//
Aswatama lèngsèr mangkat/ tan adangu ing lampah wus nututi/ piyak
wus kinèn wangsul/ Sangkuni sigra dangdan/ wus samêkta kya patih lampahnya laju/ ing wanci surya gumliwang/ kya patih malbèng jro puri//
Kyana patih sigra-sigra/ wus sumiwèng ngarsa jêng sribu-[31]pati/
Kyana patih mundur sigra/ kang winarna kawarnaa ing
kang jinujug/ mêkatên purwanira/ Suryanggana punika atmajanipun/ Sang Aprabu Suryabrata/ Suryabrata narapati//
Nêdha bapa undurira/ ing ngarsèngsun dhawuhna karsa mami/ dèntêrang aywana kantun/ mring anak ing Gumiwang/
wuwusên sang nata/ wus dalu tan antuk guling//
Mangu-mangunênging driya/ tan ana lyan katon mung kusumadi/ marma tansah kapirangu/ mirangrong karungrungan/
nêmbramaa/ marang sira tan wurung angêmasi/ wadhah pamangsaning manuk/ rekatha rêruntungan/ ora mulih mring Gumiwang raganingsun/ bacuta mangsa dlamakan/ kawirangan ing dumadi//
Dening dewasaning surya/ atmajèng dyah lan cêrak sribupati/ durung manira
Pama lêbak ing Ngastina/ pinuriha dadi gunung brana di/ tinumpuk angundhung-undhung/ sumundhul ngantariksa/ yèn tan sirna kang mangka onênging kalbu/ caplak kêliliping
Kang abdi naming sadêrmi/ purun ngambah jroning pura/
Kang aran Lêksmanawati/ jaruman Pandhita Druna/ wis padha muliha bae/ tutura ing rakanira/ ingsun kang ngarsa-arsa/ paran ta gêlêm tinuntun/ miitênah wong
Iya kusuma Srikandhi/ kocap murcaning Arjuna/ duk sacandra ing murcane/ garwa kang sêpuh priyangga/ putri saking Madukara/ Rêtna
purane/ Bimanyu putra Sêmbadra/ miwah Radèn Sumitra/ Su-[65]lastri ingkang sêsunu/ kang têngga nèng kasatriyan//
Wong agung ing Pringgadani/ kang tugur ing Madukara/ dhasar kulina slawase/ Srikandhi miyarsa warta/ lamun Nagri Ngamarta/ katêkan parangmuka gung/ tèka Nagara Gumiwang//
Gumiwang gung wadyane/ ya ta Radèn Gathutkaca/ miwah Jahnawiputra/ wus samya kalih ingutus/ mring
kaya paran pamikirmu/ elok lakon Ngamarta// [66]
Rak mung gonmu ngathik-athik/ wong tan ana mungsuh têka/ minggat
ariku wong asigit/ iki ana dayaning tyas/ ayo lumèbu kadhaton/ yèn jêng uwa wus tan ana/ mêngko mrih budidaya/ aku nut ing
srimanganti wus rawuh/ laju malbèng palataran//
Wuwusèn kang pindha rèksi/ Partadewa lan kang garwa/
matur aris/ mring Radèn Jahnawisuta/ sampun kagèt gèr yêktose/ punika satriya ngarga/
dèrèng kêlakon/ ya ta Bambang Partadewa/ numpangi ing panabda/ kulup tuture wakamu/ kabèh iku apa nyata//
Lurah mlêbua mring puri/ katemu lan sutanira/ sakarêpmu ana kabèh/dèn tutug ênggonmu nadhah/ Sêmar wus manjing pura/ myat boga nadhah sumrikut/ kunêng
mring radèn kalih/ kulup sun wêca mring sira/ wong tuwamu lêlakone/ pamadya Endraputra/ tan kêna ing sangsara/ ing mêngko apan mèh [68] timbul/ têka sêsêngkêraning hyang//
Besuk wong tuwanirèki/ mulih anggawa nugraha/ linuwih
kalindhih/ yèn aja tinulungana/ mring wong tuwamu yêktine/ sida rusak Suralaya/ dêripun ing yaksendra/
boja lan nendra/ sukaning aji jaya/ marga kawiryan pan kudu/ andhap asor wani ngalah//
lulus mêngkua/ tan kagèt yèn sinrang ing dur/ têguh bakuh ora obah// [69]
Aja kaya sastra warih/ dhèk bayi ora digêbyag/
Têgêse wong mirantèni/ dumunung kang sihing badan/ mung rong prakara anggere/ yèn badan kataman panas/
labuh sabayantaka/ yèn iki tan dadya pa/ sun cipta dudu pakewuh/ dewa kang paring nugraha//
Dèn atampa sun jar-[70
wis manjing ing panyipta/ ing dêduga wus kapusthi//
Pinandêng ingkang kapanduk/ lêlakon ingkang kadyèki/ anèng elok
anjaba sokur maring Hyang/ kudu pinurih patitis/ pinêsu pinuja-puja/ winawang dimèn kaèksi//
Marma nggèr karo wong bagus/ ing sungkêmira mring mami/ aja nganggo sêmang-sêmang/ dupèh lagi-lagi panggih/ dèntimbang lan trisnaningwang/ sun iki ora lêlamis//
Cinarita pitung dalu/ rahadèn dènnya sumiwi/ marang Bambang Partadewa/
Nyangkêlit kudhi ing ngayun/ kêkalung têsbèh kêrandhing/ asalendhang wastra seta/ piranti yèn angrêsiki/ bokor talam numpang kênap/ loro wong kang anjagani//
Badranaya/ mring radèn putra Jahnawi/ kadi pundi karsa dika/ kawula dika jatèni//
Bok inggih andika anut/ rama dika
kongsi pangguh/ sowan kawula mariki/ jêng ibu kang kantun praja/ angiras atur udani/ rawuh paduka nèng praja/ mitulungi ing kaswasih//
Mêsat jumantara mamprung/ lir paksi kardèng wiyati/ kang antara wus amawang/ kutha gung ing Pringgadani/ gantya
ing Pringgadani/ kang ngratoni ing ngarsa Prabu Arimba//
Sang aprabu ayoga kang priya catur/ wanodya sajuga/ wasta kusuma Arimbi/
dhuh gèr kaya paran/ têka lalu gonsun nganti/ kaya paran ing murcane ibunira//
Prabu Anom umatur sarwi rawat luh/ duk marang
tan kenging winuwus/ mung kandêling manah/kadosa jêng sribupati/ sinaryan mring jawata linuhuring
kusumayu/ mèh tan kalêbêtan/ myarsa turing Bimasiwi/ alon nabda mring putra prabu taruna//
Hèh ki prabu mêngko wis padhang [79]
mijil sampun/ praptèng palataran/ sigra dêdêl ing wiyati/ tanpa kanthi lir grudha ing
Talakbroto. Sakmangsa uripe, deweke kondang ayune lan duwe rikma kang dawa banget. Saking dawane rikma, yen arep tindakan adoh kudu ono sing ngawal lan nyekeli rikmane. Amargo rikmane susah digawe sanggul utawa ditaleni.
Warta ayune talakbroto kasebar ing ngendi-endi. Lan akeh wong kang podo kesengsem marang deweke. Nanging durung ana kang wani nglamar, amargo kabeh wong podo ngerti yen Talakbroto kuwi putrine Brojosingo, wong kang paling dihormati lan diwedeni ono ing wongkone.
Dek jaman enome, Brojosingo yoiku salah suwijine prajurit ing
diremukke nganggo tangan lorone. Nanging ora mung bambu kang remuk, nanging ugo watu sak kiwo tengene.Saka kedadean kuwi saiki diarani Watubelah.
Ing sakwijineng dina Talakbroto kang mulai akhir dewasa podo dolanan lan adus bareng-bareng karo kancane ono ing kali. Mergo rikmane Talakbroto kang dowo, dadi akeh iwak-iwak kang podo katut ono ing rambute. Deweke karo kancane podo rebutan iwak kuwi mau. Bareng wus marem anggone adus lan njupuk iwak, mongko deweke banjur mulih.
Tekone omah deweke ditakoni babagan iwak kuwi mau marang caranggesing. Talakbroto nyritakake kang sakbenere. Nanging
“Kangmas ngisin-isinake banget, ora pantes koyo ngono kuwi dilakoni dening ksatrio. Ndakwo sak enake dewe tanpa bukti, kang dimasalahke saka rambutku. Mongko tumeko akhir zaman suk, ora ono wanita ing wewengkon iki kang biso ndawakake rambute. Luwih luwih keturunan
akhire Brojosingo ngendika “ Wiwit dina iki, panggonan kedadean iki arep tak wenehi tetenger Desa Kaligono. Kali sing tegese Dewa Pendidikan supaya kedadean iki bisa dadi tulada kanggo awake dewe kabeh, Murih awake dewe ora diparengake ndakwo marang wong kang tanpo bukti. Dene
Road to Rembang; Lasem; Sedan | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
grontol wutah.“Kathah-kathahipun ingkah mbatik sing sepuh, tiyang enem kados Mbake menika mboten wonten ingkang purun“,
berkata, “Monggo lho dipun kedhapi“. “Nggih pak, kulo kedhapi, soale pelem e ket wau nggih sampun
ati2 lho kang lambang…panjenenganipun wis kagungan ngelmu idu geni, kamsude biasa nyebul anglo nang pawon…hihihihihi…mlaaayuuuuu
S™J says:	09 December 2009 at 14:51	muahahahahaha™
ahmed shahi kusuma says:	15 December 2009 at 07:58	kaya
Hard dhuwit silihan We ngawèhaké hard dhuwit silihan lan saben jinis liya saka silihan, karo tingkat kapentingan kiro-kiro saka 3% - 5%. We ngawèhaké metu silihan Bangsa Wide, kiro-kiro saka 1,000.00 nganti 100 yuta USD / kilogram / &#8203;&#8203;EURO. We mbiayai 100% lan karo LTV saka 75% -85% ing situs disualekno. We offer jinis ing ngisor iki
kanggo sampeyan kabeh aku Pak Jack rodok anget, sing absah, biso dipercoyo dhuwit tiyang ingkang nyukani ampilan. We menehi metu etangan kanggo perusahaan Business Priya lan wanita kang menyang Business transaksi, kita menehi metu long term etangan telung kanggo 30years maksimum karo tingkat kurang kapentingan 3%, ing sampeyan bisa sarta marang kita jumlah sing kudu kaya déné silihan. Etangan diwenehi metu ing kilogram Euros lan $ USD maksimum kita menehi punika 500.000.000 loro ing Euro kilogram lan $ USD lan minimal 5,000 kilogram euro lan USD $ supaya yen pancene wis kasengsem hubungi kita ing (jackwarmer1loanlender@gmail.com) kanggo liyane informasi babagan carane menyang etangan ing.
Struktur molekul DNA. Atom karbon werna ireng, oksigen abang, nitrogen biru, fosfor ijo, lan hidrogen putih.
Peran DNA ing njeron sawijining sel iku minangka materi genetik; tegesé, DNA nyimpen cithak biru kanggo kabèh aktivitas sel. Iki lumaku umum kanggo saben organisme. Kejaba ing antarané sing nyolok ya iku
DNA arupa polimèr sing kapérang saka telung komponèn utama, ya iku gugus fosfat, gula deoksiribosa, lan basa nitrogen. Sawijining unit monomer DNA sing kapérang saka telung komponèn kasebut dijenengi nukleotida, saéngga
lan guanin karo sitosin) sing mbentuk DNA roncèn dhobel.
Wrangka utama roncèn DNA kapérang saka gugus fosfat lan gula sing selang-seling. Gula ing DNA iku gula pentosa (nduwé karbon lima), ya iku 2-deoksiribosa. Rong gugus gula kagandhèng karo fosfat liwat talènan fosfodiester antarané atom karbon angka telu ing cincin sawijining gula lan atom karbon angka lima ing gula liyané. Salah siji béda utama DNA lan RNA iku gula panyusuné; gula RNA iku ribosa.
DNA kapérang saka rong ler lawé sing silih mluntu mbentuk struktur heliks dhobel. Ing struktur heliks dhobel, orièntasi ranté nukleotida ing lawé sijiné walikan karo orièntasi nukleotida lawé liyané. Iki disebut minangka antiparalel. Saben lawé kapérang saka wrangka utama, minangka struktur utama, lan basa nitrogen, sing silih interaksi karo lawé DNA sijiné ing heliks. Rong ler lawé ing heliks dhobel DNA disawijikaké déning talènan hidrogen antarané basa-basa sing ana ing rong lawé kasebut. Papat basa sing ditemokaké ing DNA ya iku
anyar diwangun adhedhasar urutan nukleotida ing DNA sing ditikelaké.
Réplikasi arupa prosès nikelaké DNA. Prosès réplikasi iki diperlokaké nalika sel arep sigar dhiri. Ing saben sel, kejaba sel gamèt, panyigaran dhiri kudu dikanthèni réplikasi DNA supaya kabèh sel turunan nduwé informasi genetik sing padha. Dhasaré, prosès réplikasi manfaataké kasunyatan yèn DNA kapérang saka rong ranté lan ranté sijiné arupa "konjugat" saja ranté pasangané. Kanthi tembung liya, kanthi mangertèni susunan sawijining ranté, mila susunan ranté pasangan bisa kanthi gampang diwangun. Ana sapérangan téori sing nyoba njelasaké kepriyé prosès réplikasi DNA iki dumadi. Salah situ téori sing paling populèr nelakaké yèn ing saben DNA anyar sing diantuki ing akir prosès réplikasi; saranté tunggal arupa ranté DNA saka ranté DNA sadurungé, éwadéné ranté pasangané arupa ranté sing gèk disintesis. Ranté tunggal sing diantuk saka DNA sadurungé kasebut tumindak minangka "cithakan" kanggo nggawé ranté pasangané.
Prosès réplikasi merlokaké protein utawa enzim pambiyantu; salah siji sing paling wigati dikenal kanthi jeneng DNA polimerase, sing arupa enzim pambiyantu pambentukan ranté DNA anyar sing arupa sawijining polimèr. Prosès réplikasi diwiwiti kanthi pambukakan roncèn dhobel DNA ing titik-titik tinentu ing sadawané ranté DNA. Prosès pambukakan ranté DNA iki dibiyantu déning sapérangan jinis protein sing bisa ngenali titik-titik kasebut, lan uga protein sing bisa mbukak pluntunan ranté DNA. Sawisé cukup ruang kabentuk amarga pambukakan roncèn dhobel iki, DNA polimerase mlebu lan ngiket dhiri ing kaloro ranté DNA sing wis kabukak sacara lokal kasebut. Prosès pambukakan ranté dhobel kasebut dumadi dikanthèni karo gèsèring DNA polimerase ngetutaké arah mbukaké ranté dhobel. Monomèr DNA ditambahaké ing rong sisih ranté sing mbukak saben DNA polimerase nggèsèr. Iki terus lumaku nganti kabèh ranté wus kapisah temenan.
Prosès réplikasi DNA iki arupa prosès sing rumit nanging tliti. Prosès sintesis ranté DNA anyar nduwé sawijining mékanisme sing nyegah dumadiné kaluputan panglebonan monomèr sing bisa
gumantung marang interaksi karo protèin. Interaksi karo protèin iki bisa ora spésifik, utawa protèin bisa kaiket sacara spésifik dadi larikan DNA (DNA sequence) dhéwé. Ensim uga bisa kaiket karo DNA, jroning bab iki polimèr sing njiplak larikan dnasar DNA jroning transkipsi lan réplikasi DNA minangka bab sing wigati.
Panggunaan DNA ing tèknologi[besut | besut sumber]
DNA ing forensik[besut | besut sumber]
Èlmuwan forensik bisa migunaaké DNA sing ana ing njeron getih, semèn utawa mani, kulit, idu utawa rambut sing kari ing papan kadadèan kajahatan kanggo ngidhèntifikasi kacocogan marang wong sing disujanani, sawijining prosès sing disebut fingerprinting genetika utawa pamrofilan DNA (DNA profiling). Ing pamrofilan DNA dawa rélatif saka bagéyan DNA sing dibalèni kaya short tandem repeats lan minisatelit, dibandhingaké. Pamrofilan DNA dikembangaké ing taun 1984 déning genetikawan Inggris Alec Jeffreys saka Universitas Leicester, lan sepisanan dipigunaaké kanggo ndakwa Colin Pitchfork ing taun 1988 ing kasus pepati Enderby ing Leicestershire, Inggris. Akèh yurisdiksi mbutuhaké kadakwa saka kajahatan tinentu kanggo nyedhiyakaké sawijining conto DNA kanggo dilebokaké ing database komputer. Iki wis mbiyantu invèstigator ngrampungaké kasus suwé ing ngendi sing nglakoni tindak kadurjanan ora diweruhi lan mung conto DNA sing tinemu ing papan kadadèan (utamané ing kasus ruda peksa antarané wong sing ora dikenal). Metodhe iki dadi salah siji tèknik paling dipercaya kanggo ngidhèntifikasi sawijining pelaku kadurjanan, nanging ora mesthi sampurna, upamané yèn ora ana DNA sing bisa ditemokaké, utawa yèn papan kadadéan kena kontaminasi DNA saka akèh wong.
DNA ing komputasi[besut | besut sumber]
DNA nyekel peran wigati ing èlmu komputer, minangka masalah risèt lan minangka sawijining cara komputasi.
Risèt ing algoritma panggolèkan string, sing nemokaké kadadèan saka urutan aksara ing njeron urutan aksara sing luwih gedhé, dimotivasi sabagéyan déning risèt DNA, ing ngendi algoritma iki dipigunaaké kanggo nggolèki urutan tinentu saka nukleotida ing sawijining urutan sing gedhé. Ing aplikasi liyané kaya editor text, malah algoritma prasaja kanggo masalah iki biasané nyukupi, nanging urutan DNA njalari algoritma-algoritma iki kanggo nedahaké sifat kasus-nyeraki-paling ala amarga gunggung cilik saka karakter sing béda.
Téori database uga wis dipengaruhi déning risèt DNA, sing nduwé masalah khusus kanggo nyèlèhaké lan manipulasi urutan DNA. Database sing dikhususaké kanggo risèt DNA disebut database genomik, lan kudu nangani sapérangan tantangan tèknis sing unik sing digandhèngaké karo operasi pambandhingan kira-kira, pambandhingan urutan, nggolèki pola sing dibalèni, lan panggolèkan homologi.
DNA sepisanan kasil dimurnèkaké ing taun 1868 déning èlmuwan Swiss Friedrich Miescher ing Tubingen, Jèrman, sing mènèhi jeneng nuclein kanthi dhasar panggonané ing njeron inti sel. Sanajan mangkono, panlitèn marang peranan DNA ing njeron sel anyar diwiwiti ing awal abad 20, bebarengan karo ditemokaké postulat genetika Mendel. DNA lan protein dianggep rong molekul sing paling mungelaké minangka panggawa sifat genetis adhedhasar téori kasebut.
Rong eksperimen ing dekade 40-an mbuktèkaké fungsi DNA minangka matèri genetik. Ing panlitèn déning Avery lan kanca-kancané, ekstrak saka sel bakteri sing siji cabar n-transform sel bakteri liyané kejaba yèn DNA ing ekstrak dijarké wutuh. Eksperimen Hershey lan Chase mbuktèkaké perkara sing padha karo migunaaké panggolèk tilas radhioaktif (radioactive tracers).
Misteri sing durung kapecahaké wektu iku ya iku: kepriyé struktur DNA supaya bisa ngayahi tugas minangka materi genetik? Pitakonan iki diwangsuli déning Francis Crick lan kolegané James Watson
lan Wilkins antuk ganjaran Nobel Kadhokteran ing taun 1962 saka panemon iki. Franklin, amarga wis séda ing wektu iku, ora bisa diparingi ganjaran iki.
^ Mandelkern M, Elias J, Eden D,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.00, 11 Maret 2016.
Dadi yen dideleng seko google earth iso ketok, pokoke nek ana grumbulan sawo kecik berarti kuwi sulang.
wah. nggantheng tenan yen wis tangi le. ngomong-ngomong lagi jam 11 kurang titik je he he.
usul le, jare taneman sing apik gawe pengikat air ki bangsa trembesi lan beringin. Trembesi malah yo apik pisan yen gawe nangkal polusi.
SERAT PADHALANGAN RINGGIT PURWA II | alangalangkumitir
Srimahapunggung, nata ing Medhangkamulan, nuju miyos ing sitinggil binatarata. Ingkang mungging ngarsa patih Jakapuring, punggawa kyai Andongdhadhapan. Ingkang rinembag icalipun ingkang putra kakung nama raden Sadana. Aturing patih sampun nyebar para wadya, angupaya boten pinanggih. Kasaru gegering jawi, wonten caraka warni ditya saking nagari Medhangkumuwung, nama ditya Kaladaru, lajeng
sinuksmeng jaja. Suraosing pustaka, anyuwun jodho ingkang putra Dewi Sri. Caraka kinen anganti wangsulan wonten ing
Dereng dangu rawuhing nata, lajeng lenggah satata, ngandikan bab wontenipun ing pancaniti, bilih wonten caraka saking nagari Medhangkumuwung, dutanira prabu Pulagra, anglamar Dewi Sri. Dewi Sri tinantun krama angsal nata raseksa nama prabu Pulagra, aturipun boten purun. Dewi Sri matur purun laki, bilih angsal jodho ingkang warninipun kados ingkang rayi raden Sadana. Ingkang rama langkung duka, Dewi Sri tinari wanti-wanti datan purun, lajeng tinundhung kesah, medal ing kori bubutulan, kadya kinuncang ing dewa, lampahira anjog ing sajawining kitha. Sang nata lajeng animbali patih Jakapuring, kadhawuhan mangsuli caraka saking Medhangkumuwung, paring priksa : Dewi Sri musna saking kadhaton, kadhawuhan angupaya, bilih pinanggih kadhawuhan ngaturaken ing ratunipun, lajeng bibaran.
Madeg ing paseban jawi, patih Jakapuring, punggawa kyai Andongdhadhapan, caraka ing Medhangkumuwung ditya Kaladaru. Patih
ngupaya, lamun pinanggih kaaturna ing ratunipun, lajeng kagarwaa. Aturipun caraka sandika, lajeng bidhal ngupaya kesahipun Dewi Sri.
Madeg padhukuhan ing Medhangtamtu, kyai buyut Wangkeng lawan somahira, sami gineman : Amepe pantunipun, sareng wanci siyang lajeng sami kapulung (dipun pendheti saking memeyan), kasaru dhatengipun Dewi Sri, sarta dipun aturi inalebet ing griya. Dewi Sri dhawuh kinen ngresiki. Sasampuning resik, Dewi Sri lajeng malebet ing griya, mundhut degan, lajeng kaunjuk toyanipun, Dewi Sri angandikakaken sadaya lalampahanipun, lamun tinundhung ingkang rama, awit lenggana kadhawuhan nglampahi krama antuk ratuning ditya. Dereng dangu, dhatengipun ditya Kaladaru saprikancanipun, kyai buyut Wangkeng amangsulaken dalah kulawarganipun. Kaladaru meksa, dadya prang rame, kyai buyut cinekel lajeng cinancang witing nangka. Para sanakipun sami bibar, Dewi Sri lajeng kesah, Kaladaru saprikancanipun raseksa anututi.
Madeg ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang bathara Guru nuju miyos ing bale Marcukundha. Ingkang mungging ngarsa sang resi Kanekaputra (Narada), sang hyang Bayu, sang hyang Panyarikan, sang hyang Kuwera. Sang hyang Guru andangu gonjinging Suralaya. Aturipun sang Hyang Narada, bilih wonten titahing dewa nandhang prihatin, inggih punika Dewi Sri tinundhung kesah ingkang rama prabu Srimahapunggung. Sang Hyang Guru lajeng dhawuh
Kanekaputra sandika, lajeng pangkat. Dewi Sri lampahipun dumugi ing wana tarataban, sang hyang Narada tumurun andhawuhaken dhawuhira sang hyang Guru sadaya. Dewi Sri lajeng dhateng ing dhukuh Mendhangagung, sang Hyang
empu Cukat, kyai Wayung-yang. Repat tiga angaturi kondur ing bendaranipun, raden Sadana mboten purun mantuk, bilih ingkang mbok ayu dereng palakrama, awit kagalih mindhak makewedi. Dereng dangu, kasaru dhatengipun ingkang mbok ayu Dewi Sri, lajeng anangisi ingkang rayi raden Sadana. Sasampuning sami tata lenggah, nyariyosaken lalampahanipun duk tinundhung kesah ingkang rama, nanging lampahipun wau taksih kakodhol ing para danawa carakanipun prabu Pulagra. Ing ngriku raden Sadana sampun prayitna. Dereng dangu, mireng swarsa gumuruh, praptaning para danawa, raden Sadana inapagaken, prang rame. Para danawa sami pejah, ingkang alit-alit sami bibar mawur sar-saran ngungsi gesang. Patih Kaladaru jinemparing kabuncang.
Madeg ing dhukuh Mendhanggowong, kyai buyut Sondang kaliyan semahipun. Kyai buyut Sondang anyrengeni dhateng semahipun, amargi yen kadhatengan raden Sadana sanget anggenipun angajiaji.Bojonipun amangsuli, rehning katamuwan gusti. Dereng dangu dhatengira raden Sadana kaliyan repatipun titiga. Raden Sadana ngandika, bilih kautus dhateng ingkang mbok ayu mundhut wiji palawija tuwin
saprikancanipun saha badhe ambekta punapa ingkang dadya pamundhutipun ingkang mbok ayu. Raden Sadana lajeng wangsuljcaliyan parepatira titiga.
Madeg ing dhukuh Mendhangagung, Dewi Sri, dhatengipun ingkang rayi raden Sadana ngirid kyai buyut Wangkeng sasemahipun dalah kulawarganipun sadaya. Dhawuhipun Dewi Sri, ki buyut Wangkeng sasemahipun kadhawuhan momong Dewi Sri wonten ing Mendhangagung. Dereng dangu anggenipun imbal wacana, kasaru praptaning prabu Pulagra sawadyanira. Ing ngriku para buyut sampun sami prayitna, madeg suraning driya, lajeng sami medal ambekta dadamel, dumugining jawi
Marcukundha, ingkang munggeng ngarsa resi Narada, para jawata pepak Ginem : ing Suralaya gonjing saking sumuking paprangan, resi Narada tuwin bathara Bayu, bathara Kuwera sami kadhawuhan tutulung dhateng ing Mendhangagung, sarta resi Narada kadhawuhan nantun dhateng Dewi Sri : Punapa purun kadhaupaken angsal ingkang rayi raden Sadana pisan. Para dewa titiga sami matur sandika, lajeng pangkat. Sadumugining paprangan, sang hyang Bayu anawung ing yuda, prabu Pulagra sawadyanipun sami sirna sadaya, sang hyang Narada lajeng lenggah tuwin para bathara ngkang mentas sami unggul ing yuda. Dewi Sri tuwin raden Sadana marek ing ngarsa, dhinawuhan
denya kenging cintaka, kinen angupaya bathari Sri. Raden Seta lajeng ingutus nyuwun pitulung mring kang raka prabu Kresnadipayana, Astina. Sasampuning dhawuh, sang nata lajeng ngadhaton.
Madeg ing gupit Mandragini, sang padniwara Dewi Rekathawati, pinarak ing pananggap prabasuyasa, ingadhep ingkang putra Dewi Untari, tuwin para parekan cethi. Ginem : Angajeng-ajeng sang nata, kasaru kondurira sang prabu, pinethuk ing garwa miwah putra, kinanthi binekta lenggah satata. Sang nata imbal wacana mring garwa, awit dangu denira mancaniti, saking wangsiting dewa, kinen angupaya bathari Sri. Punika kang dados waluyaning praja Wiratha. Sang nata sampun utusan para putra mring praja Astina, mundhut pitulung ingkang raka prabu Kresnadipayana, ingaturar. angupaya. Sasampuning ngandikan, sang nata lajeng tindak ing sanggar pamelengan.
dhumateng praja Astina, sampun siyaga, lajeng bidhal kapalan.
Madeg ing paseban njawi, para pungagwa ditya, Kalarudraksa, Kalakarumba, Kalakarendhi, sami rembag denira arsa dinuta ing nata. Sasampuning siyaga, lajeng bidhal dalah panekarira, kanthi kyai lurah Wijamantri, tuwin Tejamantri. Lampahira dumugi margi kapapag prajurit ing Wiratha, sulayaning rembag,
Tuwin ingkang putra resi Nagatatmala kinen nimbali prabu Kresnadipayana ing Astina sawadya, trang dhawuhing Guru, kinen amapag parang-muka kang minggah ing Suralaya. Prabu Suryakumala, ing Guwarejeng, nyuwun jodho widadari, Dewi Warsini. Resi Nagatamala sandika, amit lajeng pangkat kairing Semar, Nalagareng, Petruk. Mangkana lampahira resi Nagatatmala, dumugi ing ngarcapada, kapapag punggawa ditya saking Guwarejeng, dadya prang, danawa pejah
nagari Guwarejeng, prabu Suryakumala miyos ingadhep ingkang rayi prabu Sasradewa
dinuta maring praja Pratalaretna, sampun dangu datan ana wangsul, kasaru dhatengipun punggawa ditya, atur uninga, bilih para punggawa raksasa kang dinuta, wonten ing margi pinejahan dening resi Nagatatmala. Sang nata kakalih, sareng mireng aturing punggawa ditya kang dinuta, saklangkung dukanira, lajeng dhawuh mring patih
nglamar Dewi Warsini. Sasampuning samapta lajeng bidhal.
ing raka prabu Kresnadipayana, bilih ingutus rama prabu Matswapati. Kang rama mundhut pialung sagedipun waluya prajanira, awit angsal wangsiting jawata linuwih, manawi bathari Sri kondur dhumateng ing Wiratha, punika saged waluya jati. Mila borong raka prabu Kresnadipayana. Sang nata anyagahi, Raden Arya
ingutus ingkang rama sang Hyang Anantaboga, paduka srinata tinimbalan maring Saptapratala, sampun trang saking dhawuhipun sang hyang Pramesthiguru, kinen mapag parangmuka kang minggah ing Suralaya. Nanging resi Nagatatmala kinen ngupaya bathari Sri, bilih sampun saged
punggawa pepak kang anangkil. Ginem : Sang nata anggalih denira anampi nawala panglamar saking ratu sewu nagari, para nata mancapraja, sami nyuwun jodho Dewi Sri. Kasaru dhatengipun resi Nagatatmala, matur ingutus srinata ing Wiratha, nyuwun bathari Sri. Prabu Darmasara lajeng dhawuh mring patih Jayalegawa, kinen atata-tata ing jawi, patih matur sandika, resi Nagatatmala lajeng ingirid prabu Darmasara maring kadhaton.
Madeg ing gupit Mandragini, sang bathari Sri, lenggah ingadhep para parekan. Ginem : Sang bathari Sri karsa kondur angajawi, kasaru sowanipun prabu Darmasara dalah garwa putra. Dewi Darmawati, tuwin Dewi Darmarini, kanthi ngirid resi Nagatatmala, matur ingutus prabu Matswapati ing Wiratha. Sang bathari Sri ingaturan, sampun sagah, namung resi Nagatatmala kapundhut putra, lajeng ngabekti, dhinawuhan matur maring raden Sadana. Resi Nagatatmala sandika, pangkat ingiring Semar, Nalagareng, Petruk.
Madeg ing Pratalaretna, ing pungkuran, raden Sadana lagya lenggah, kasaru
Madeg ing dhatulaya, bathari Sri, ingadhep prabu Darmasara, tuwin prameswari Dewi Darmawati, dalah putra Dewi Darmarini. Bathari Sri ngandika mring prabu Darmasara, bilih retna Darmarini pinundhut putra, sang nata dalah garwa suka jumurung, kasaru sowanipun resi Nagatatmala, tuwin lurah Semar, Nalagareng, Petruk, matur sasolah reh dinuta, bilih dados pancakara kaliyan raden
Madeg ing nagari Astina, prabu Kresnaipayana, miyos ingadhep patih Jayaprayitna, tuwin para punggawa pepak kang anangkil. Kasaru
prabu Darmasara, dalah garwa putra, sampun samya kondur maring Wiratha. Sasampuning telas aturipun resi Nagatatmala, sang prabu karsa tindak maring Wiratha, kadherekaken resi Nagatatmala, tuwin Semar, Nalagareng, Petruk. Patih Jayaprayitna kinen tengga praja, lajeng bidhal.
Madeg ing nagari Wiratha, prabu Matswapati miyos ingadhep
putra denira dinuta maring Astina. Kang putra raden arya Seta matur : “Kakang prabu Krenadipayana sampun sagah”. Kasaru rawuhira bathari Sri, tuwin prabu Darmasara dalah garwa, kanthi ambekta putra panganten, bathari Sri dalah panganten ingaturan lumebet ing dalem, prabu Matswapati lajeng mangg’ihi sang hyang Narada, sang hyang Bayu, tuwin kang putra prabu Kresnadipayana. Lagya eca denira imbal wacana, kasaru sowanipun patih Jayanirbita, atur uninga, bilih ing jawi wonten parangmuka adhatengi saking praja Guwarejeng, prabu Suryakumala, tuwin prabu Sasradewa, sawadya balanira. Sang prabu Matswapati sasmita mring kang rayi prabu Kresnadipayana, lajeng samya medal ing jawi, sareng dumugi ing alun-alun sampun panggih ayun-ayunan, prabu Kresnadipayana prang tandhing kaliyan prabu Suryakumala, prang rame, danguning prang, prabu Suryakumala jinemparing pejah. Kang rayi prabu Sasradewa mangsah, jinemparing pejah. Patih Baudhendha sareng uninga gustinira kakalih sami seda, patih bramantya, lajeng mangsah, pinapag dening sang hyang Bayu. Patih Baudhendha pejah, sawadyanira ditya tumpes sadaya, tan mangga puliha, sampak kang unggul ing yuda lajeng sami mundur, arsa wangsul maring pasewakan.
Madeg ing nagari Wiratha, sang prabu Matswapati, lenggah tuwin sang Hyang Narada. Ginem : Sang hyang Narada mundhut resi Nagatatmala, arsa binekta maring Suralaya, sang prabu ngaturaken, kasaru rawuhira para nata kang samya kondur saking ing ngayuda, lajeng pinethuk prabu Matswapati, samya kinanthi, binekta lenggah satata. Sasampuning imbal wacana, sang Hyang Narada, tuwin sang Hyang Bayu amit maring kahyangan, resi Nagatatmala dalah
LAMPAHAN PURWAKALA (MURWAKALA) Jejer bathara Guru, kaadhep Dewi Uma, hyang Narada. Dereng ngantos ginem, kasaru sowanipun bathara Kala, amargi paringipun tedha ingkang rumiyin, lobanglojo, boten eca katedha, hyang Guru lajeng maringi tedha, kadosta :
Kacariyos ing dhukuh Mendhangkawit, mbok randha Sumawit, kaliyan anakipun nama Jaka Jatusmati,
Madeg ing talaga Madirda, hyang Kala wonten salebetipun sendhang, Jaka Jatusmati dhateng, dipun takeni dhateng bathara Kala, wangsulanipun badhe adus, lajeng kapurih malebet wetengipun bathara Kala, Jaka Jatusmati mboten purun, sarta lajeng kesah, kabujung dening Hyang Kala. Jatusmati malebet ing bumbung, bumbung kacepeng Hyang Kala, Jaka Jatusmati ical, andhelik dhateng panggenanipuri tiyang dandos-dandos griya. Jatusmati lajeng mendha-mendha tiyang dandos-dandos griya, kasumerepan bathara Kala, kabujung malih, Jatusmati mlajeng griya ambruk, Jatusmati andhelik dhateng panggenanipun tiyang mipis jampi, bathara Kala sumerep, lajeng kabujung. Jatusmati mlajeng, pipisan pecah, gandhik tugel. Jaka Jatusmati andhelik dhateng panggenanipun tiyang adang, ugi kabujung dening Hyang Kala, dandang ambruk. Jatusmati lumajeng, Hyang Kala
Sigeg genti kacariyos, wonten tiyang estri panganten enggal, ngajeng-ajeng semahipun, Jatusmati dhateng ing ngriku, lajeng nunggil tiyang estri panganten enggal wau. Hyang Kala sumerep, lajeng dhawuh dhateng Bajobarat, supados nenggani wonten panggenanipun panganten enggal wau.
inggih punika bojonipun anak estri wau. Ingkang estri nedha dhateng bapa supados dipun pegataken, nanging bapa boten suka, sarta lajeng kaserep-serepaken, inggih lajeng narimah boten saestu nedha kapegataken, nanging nedha panggil supados katanggapaken ringgit (wayang). Bapa mituruti, mantu kakengken ngundang dhalang.
Klungkungan, 4. mBok randha Dhadhapan. mBok randha dipun takeni kyai dhalang Kandhabuwana, dene boten dhateng peken, wangsulanipun sampun
dhalang anyagahi, kothak sapirantosipun kabekta rumiyin, lajeng sami bidhal.
Hyang Kala nedha rucatipun kelir, saha ngaken menang sepuh tinimbang kyai dhalang, kyai dhalang amangsuli : Bilih kyai dhalang ingkang sepuh tinimbang Hyang Kala, sarta Hyang Kala punapa purun dipun wastani sadaya saranduning badanipun. Hyang Kala inggih purun, kyai dhalang Kandhabuwana lajeng nandukaken sampurnaning puja, dhalang
Hong dinuk aku purwanira ring pustaka, ginutuk ing padmacakra, ingkang minangka sirahmu, ginutuk ing kurameyan, ya ta kang dadi rambutmu, ginutuk sirengpanelan, ya ta minangka bathukmu,
dadi pipimu, ginutuk sireng panayan, ya ta minangka pasumu, ginutuk ing rindhung wastra, ya ta minangka irungmu, ginutuk ing langkap wastra, ya ta kang dadi tutukmu, ginutuk ing rejek wastra, ya ta kang dadi untumu, ginutuk ing waja lidhah, ya ta kang dadi ilatmu, ginutuk sireng panawan, ya ta minangka telakmu, ginutuk ing waja sumeh, ya ta minangka janggutmu, ginutuk sidhang panawan, ya ta minangka uwangmu, ginutuk ing wesi panggak, ya ta kang dadi gulumu, ginutuk wesi gulam, ya ta kang dadi baumu, ginutuk sireng candrasa, yata minangka tanganmu, ginutuk ing palempengan, ya ta minangka
minangka dhadhamu, ginutuk sarwa sanjata, ya ta kang dadi igamu, ginutuk sireng padupan, ya ta minangka atimu, ginutuk sireng geni-tri, ya ta kang dadi
sireng lukita, ya ta minangka ususmu, ginutuk ing rancang wastra, ya ta minangka ototmu, ginutuk ing wajasari, ya ta minangka balungmu, ginutuk pancuran racah, ya ta minangka dakarmu, ginutuk ing baka wastra, ya ta minangka wangkongmu, ginutuk sireng deksana, ya ta kang dadi pupumu, ginutuk ing bindi wastra, ya ta minangka garesmu, ginutuk ing waja niwal, ya ta kang dadi sikilmu, ginutuk ing gora wastra, ya ta kang minangka gedhemu,- ginutuk ing krama krama wastra, ya ta
kena ing lara, lungguh ing otot lan ing amperu, kang alara mulya, mulya dening bathara Brama. Brama kena ing lara, lungguh ing Guru kena ing lara, lungguh ing tutuk, gurune lumumah lan saranduning awak, kang lara mulya, mulya dening sang hyang Wenang. Sang hyang Wenang tan kena ing lara, marang sang hyang Wenang kumpul panunggaling rasa, rasa tunggal lan jati, jati tunggal lan rasa, rasa jati mulya, mulya saking ingkang wasesa.
bathara Gagra, saking balung kamulanya, ana ta sang Hyang Kurusa, saking daging kamulanya, ana kang bathara Metriya, saking otot kamulanya, mijil sang Hyang Pritanjala, saking sungsum
atemah andadi buta, Hyang Metri mesat mangalor, atemah andadi dhengen, kuneng sang Hyang Pritanjala, ingkang kinen gawe loka, angenjali ring bathara, kang riwe arereweyan, dinilat arasa asin, atemah andadi uyah.
ajatha gimbal, nguni weh bathari Durga, Hong namu namas swah hah.
Kala matur sandika. Nanging panundhungipun nyuwun mawi santi Kukus, kyai dhalang Kandhabuwana nyagahi. Ingkang andhalang lajeng ngucapaken santi Kukus :
mijilaken kasekten, ana banyu teka kulon, kuning amili mangetan, ngileni bathari Sri, guru warda wardi dadi, Hong purwa yanti yogya yanti, kaget Hyang Mandhalagiri, sinurak para jawata, mijilaken kasekten, ana banyu
hyang hayu palungguhku, sang hyang toya pangadegku, nagaraja ing dhadhaku, naga milet ing guluku, gelap ngampar suwaraku, iduku tawa
kabeh ring omahku, kaomahan dhengen kabeh, kang sun deleng padha lengleng, kang ndak pandeng teka bengeng.
saking tan ana. Hong namu namaswah hah. Hong latak rowang maring sendhang, sendhang-sendhang samandhala, mandhalane wong mengari, anake ki Ulungkembang, kudu osik bisa ngaji, dhukuhe ki empu ana bale
Hong lata rowang, mring bangawan, anontona
sapanunggilanipun wau, Hyang Kala nedha adus, kyai dhalang inggih anuruti, sarta ingkang andhalang wau lajeng ambedhol dhalang Kandhabuwana kaliyan bathara Kala saking gadebog, cempuritipun kacemplungaken ing pangaron enggal, ingkang sampun kasudhiyakaken isi sekar sataman sapirantosipun. Ingkang andhalang lajeng ngucapaken japa padusaning Kala : Tunjung adus ing banyuning banyumili tlaga manik, Uma kang ngedusi, Durga kang ngosoki, Wisnu kang ngentas. Lajeng winisik ing japa : Kala den eling sira, sira muliha ing jatisorangan, asalira teka ora, sira muliha marang ora, asalira teka ing jati, iya muliha maring jati, ingsun sajatine wisesa.
balanipun, kaliyan sami nedha sangu sadaya, Wangsulanipun kyai dhalang Kandhabuwana : Iya padha anjupuka. Lajeng sami mendheti, (ingkang dipun pendheti sajen), lajeng kesah.
Lajeng Dewi Sri Sadana dhateng, kapanggih kaliyan dhalang Kandhabuwana, pamit mantuk, sarta nyuwun sajen ingkang dados waijibipun, dhalang Kandhabuwana pareng, lajeng kapendhetan, sarta lajeng mantuk, kyai dhalang Kandhabuwana lajeng dhawuh dhateng panjak dhalang Klungkungan, Jaka Jatusmati supados dipun guyang.
mantuk, kalilan, saha lajeng mangkat, lajeng wonten nyai randha dhateng, nyuwun mantukipun bayi ingkang dhawah sampir (bayi lahir wonten salebetipun tangga nuju ringgitan) dhalang Kandhabuwana marengaken, lajeng kabekta mantuk. Pandung ingkang tumut nabuh kenong kecer sami nyuwun pamit mantuk, sarta ngaturaken prasetya, anak putunipun manawi ngantos purun ngawoni dhateng kyai dhalang mugi saturunipun sampun ngantos manggih panjang umuripun, sampun kalilan lajeng mantuk. Saantukipun pandung, buyut Wangkeng kengkenan tiyang estri, nerangaken dhateng kyai dhalang Kandhabuwana, kados pundi tindakipun rara Pripen, inggih punika anakipun estri ingkang nedha ringgitan wau.
Wangsulanipun dhalang Kandhabuwana : Aku mengko adus, sarampunge adus, kembang sataman dianggoa adus rara Pripen, iku sirna mala sukertane. Dhalang Kandhabuwana, panjak lajeng sami adus,
Sarampungipun, boten dangu dhatengipun Sapujagad, ingkang ngresiki balane Kala kabeh, pasangone poleng sakayuh, pantun kalih gedheng,
Sapujagad lajeng mantuk, dhalang Kandhabuwana lajeng sumbar-sumbar : Aku dhalang Kandhabuwana,
tanggal pisan patbelase murub tan kenaning pati, mancur tan kena surem, aku
dhalang Jatiwasesa, ora wenang diwasesa, iya aku kang wenang misesa sakalir. Dupi kapyarsa sumbare kyai dhalang Kandhabuwana, ambaledug balanipun Kala. Tanceb kayon.
Ingkang andhalang lajeng ngucap, “Awignam astu namas sidhem, lungguhku pakuning bumi, talapakane
anonton padha katon, kang tinonton ora katon, hong mastu namas sidhem”. @@@
BABAD TANAH JAWI (VERSI PANEMBAHAN SENOPATI) (1)
BAWANA AGENG DAN BAWANA ALIT (1)
Januari 2009 at 6:39 pm	Kagem Pak Kidhal: Maturnuwun sanget sampun rawuh di
kulo mbak..taksih setia disini kok..menawi mboten kesesa mbok mampir di’kost’an kulo..
pq	17 Desember 2008 at 12:08 pm	setuju, dusone. sing yudhiar(ber)co sing ndi ya? Piye kabarmu kabeh cah?
‪Bromo Tengger Semeru National Park‬ ‪Cemoro Lawang‬, ‪Bromo Tengger Semeru National Park‬ 67254,‎
babagan makna kata Banyumas. Ora usah kesuwen. Mangga dilanjut.
Banyu mili: mengalir anteng, ajeg, ora mandeg sedurung entong, ora tau nerjang bandha-bandha sing ngalangi artine angger ana watu utawa wit sing ngalangi malah nyingkir. Kuwe maknane bisa urip rukun lan gelem ngalah sing penting prinsipe tetep maring tujuan. Banyumili juga gesit lan tangkas, kabeh mesthi bisa diliwati ngantek tekan tujuane. Tujuane ialah enggon sing paling dasar, paling prinsip utawa sumber banyu, sumber urip ialah segara. Makna Banyumili: Angger pengin dadi pemimpin kudu kaya banyu, ketone ora duwe daya, ningen manfaate kanggo dasar urip, duwe kekuatan sing luar biasa, teguh maring prinsip, manfaat kanggo lingkungan lan sesama sing urip, ming rakyat lan ming sapa baen sing butuh.
Segara: ketone lebih amba kekuasaane tinimbang kali, kuwe merga banyune lewih akeh. Ning anehe, segara kuwe mesthi anane nang ngisor kali, kali mesthi lewih duwur posisine. Makna Segara: Legitimasi kekuasaan kuwe awale sekang sikap sing andhap asor lan siap ngelayani rakyat cilik. Kabeh mengko mesthi ana imbalane yakuwe imbalane mengko kekuatane dadi siji ngumpul nang segara.
Cermin: sifat banyu juga kanggo ngaca. Mulane angger pengin dadi pemimpin sing apik kudu bisa dadi teladan, duwe tindak lan tingkah sing apik,
Ngalir mengisor: kiye sing paling utama, nek mengungsa kudu bisa ngaweh kesenengan, kegembiraan ming sesama menungsa juga ming sesama sing urip juga lingkungan, kiye maknane ngelayani sing lewih akeh, rakyat lan alam. Kabeh manfaate dudu kanggo sing nang duwur bangsane pejabat kuwe ningen manfaate kanggo sing nangisor, rakyat jelata.
Kata ping pindone ialah: Mas utawa emas. Emas kuwe duweni sifat lentur sing artine bisa nyesuekna maring kahanan lan regane sing larang nduweni makna kemulyan. Dadi wong Banyumas kuwe bisa dadi mulya sebab ditempa nang kahanan sing ora ngepenaki kaya emas sing ditempa nang pengrajine.
Lha kuwe mau crita babagan arti kata Banyumas. Wis pada ngerti apa durung jane rika? Nek ora ngerti ya mayuh pada sinau ben ngerti tur paham. Kari nlakoni ben tambah pinter lan bisa njangkah apa sing dicita-citakan leluhure dewek. Muga-muga ya sedulur
berkat sego meduro. Sedoyo lepat kulo nyuwun pangapuro. Iwak lele dibumbu bali karo panggang iwak Pe. Awake dewe silaturahmi
Ingkang enggal punika inggih sae… Dalem ndherek kemawon… Gunging samudra panuwun Mas SS…
isih akeh. Kari ngetik formulir pendaftaran trus mbok fotokopi, mengko mesti sak ndayak sing teko ngelamar sliramu nduk! *dilempar cobek*
Balas	Kaka	Oktober 25th, 2008 at 7:45 am
hmm. i am sad nih..
Adigang, adigung, adiguna - Wikipedia
Paribasan iki tegese ya iku ngendel-endelake kekuwatan, panguwasa, lan kapinteran sing diduweni. Adigang ya iku sipat kang ngegul-gulake kekuwataning awak (raga), kayadene
trengginas, playune pilih tandhing. Dene adigung iku sipat kang ngongsakake pangkat, drajat, keluhuran, apadene trah tedhak turune priyagung (wong gedhe). Pawongan kang nduweni watak adigung umume dipadhakake karo gajah. Awake gedhe, ora ana sing madhani, lan yèn padudon akèh menange. Dene adiguna ya iku sipat kang ngendelake kapinteran lan akal. Sipat iki umume digambarake kaya watake ula. Ula iku katone ringkih, nanging wisane mbebayani.
Paribasan iki tegesé, wong aja ngandhelaké kaluwihané dhéwé waé.
Katelu sipat kasebut ( adigang, adigung lan adiguna ) sejatiné kaiket dadi siji ing sipating manungsa. Mula yèn salah sijiné bisa diudhari kateluné bakal sirna ( mati sampyuh ).
Tetembungan iki tau ditembangaké ing karya tembang anggitané sampeyan dalem ingkang sinuwun Sunan Pakubuwana IV ing Serat Wulangrèh.
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 29 Agustus 2016.
Wah sekti tenan cah ki, wis tau ngrasake wedhus gembel
PANCORAN Gandrung Yuyun Arum Banyuwangi #Massaylaros NDEDER WELAS Gandrung Lieva Laros
Anderson Hays Cooper (lair tanggal 3 Juni taun1967)[1] ya iku wartawan, panganggit, kapribadén ing télévisi, saka Amérikah. Dhèwéké iku pamaos pawarta sing utama ing acara pawarta sing asesirah Anderson Cooper 360° ing CNN. Program télévisi kuwi lumrahé disiaraké kanthi langsung saka studio ing kutha New York City; ananging, Cooper asringé siaran kanthi langsung ing wewengkoné kanggo pawarta-pawarta anyar. Lan, dhèwéké iku koréspondén utama kanggo acara 60 Minutes.
Saka sasi September taun 2011 tekan sasi Mei taun 2013, dhèwéké uga makarya dadi pambiwara ing acarané dhèwéké bab sindikat sing lan disiaraké wayah awan, sesirahé Anderson Live.[2]
^ Karger, Dave (May 23, 2006). "Booking himself". Entertainment Weekly (www.ew.com). Dijupuk
AmérikaWong uripKategori ndhelik: Artikel Wiki Mrebawani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 21 Oktober 2016.
lipca 2015 09:20Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
penakmen ngunu kuwi, isih unu takdir Allah.. berarti awak dewe gak usah ibadah noh.. yo enggak ngono kuwi choyy.. kuwi jenenge wong sing purik utowo
ngebak2i notifikasi, dadi rebutan, tur yo dad…i bahan pisuhan hahahaha…
tapi salut karo BI wes gelem nyetak meneh. perkara isine podo ae berarti pancen sing pinter ki ngko sing nganggo, ora usah bergantung banget karo SKJB, lek pancen ono sing berubah digoleki dewe datane, dicatet sukur lek gelem mbagi karo kancane… wes ben. nek sing duwe kuasa ngrevisi gak gelem ngrevisi yo direvisi dewe2 karo sing
Tholus iku sawijining gunung geni sing wis punah ing wewengkon Elysium Planitia, ing planèt Mars. Gunung iki dumunung ing sakiduling gunung Elysium Mons lan Hecates Tholus. Gunung iki dhuwuré 4.5 kilomèter[2]
kayata kang keton déning Themis. Fitur kang dawa wakili ambrole material sajroning lava tabung kosong.
oldid=997368"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik MarsKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.30, 3 Maret 2016.
Kabupatèn Kapuloan Sangihe iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Lor, kutha Tahuna iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.022 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kepulauan Sangihe ketata jroning 17 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Sangihe&oldid=1102141"	Kategori: Sulawesi LorKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
♦ 1 Comment	Kanggo nggayuh supaya wong urip bisa “muksa” syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.
Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel, banjur Ingsun dadekake daging ganep wujud bayi lan ora ganep (lengkap). Supaya sira terangake kasampurnan kuwasa-Ningsun.
Lesan mau kang Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.
Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).”
Sejatine manungsa urip iku kadunungan telung perkara, yaiku badan wadhag kang asale saka manine bapa lan sel telure biyung, kaloro badan alus (roh) kang asale saka alam arwah, lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku.
Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal nampa siksa kubur apa nikmat kubur, salaras karo amale neng donya nalika urip dhisik. Lha lawase sepira? Gumantung “vonise” Kang Murbeng Dumadi.
Yen wis entek vonise, arwah/roh lan uripe mlebu ana alam arwah. Ing kene antri ngenteni dina kiyamat. Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.
Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe.
Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat
sesucine mawa toya (banyu). Yen katrima mahanani makrifating sarengat. Tegese weruhe panca indera. Kayata mripat ndeleng gumelare donya nyebabake percaya manawa kabeh mau mesthi ana kang nitahake, yaiku kang sinebut Pangeran utawa
sesirik. Yen katrima mahanani makrifating tarekat. Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae. Kapercayan ngene iki dirani ainul yakin.
rasa jati. Lire kapercayan ora kandheg ing pangerti bae. Kapercayan ngene iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis
Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa piranti, sarta tan kena kinaya ngapa. Iya ing kene tingkatan iki kasebut leburing papan kalawan tulis, cep tan kena kinecap, diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.
Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib. Ora-orane sepisan dalem sedina-sewengi. Ora-orane maneh iya sepisan ing dalem seminggu. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem sesasi. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem setaun. Ora-orane maneh ya sepisan dalem….selawse urip.
Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan ngicipi kahanan tan kena kinaya ngapa iku, mangkene unine: “Damar kurung binekta ing
Pancen kanggo cecedhakan karo Gusti kita kudu ngundhakake iman lan pangerten kita marang Allah SWT. Jalaran supaya bisa “sesambungan” karo Pangeran kita kudu ningkatake shalat kita sa-ora-orane tekan tingkat shalat hakekat. Sokur bisa tekan shalat makrifat.
Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra, Maskumambang, Megatruh, Mijil, Mistik, Mitologi, Naskah Kuno, Ngelmu,
Dadi gak enak hati pak, mosok awak2 ngene di
GUSTI ALLAH INGKANG MAHA PANGAMPUN KULO NYUWUN PANGAPUNTENE PANJENENGAN DUH GUSTI SEDOYO DOSA KAWULO INGKANG ALIT UTAWA INGKANG AGENG, SANIKI KULO NYUWUN SANGET DUH GUSTI MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN UMPAMI LARA RAGA INGSUN MULO SAKING BAYU BALEKANA MARING BAYU UMPAMI LARA RAGA INGSUN MULO SAKING BANYU BALEKANA MARING BANYU UMPAMI LARA RAGA INGSUN MULO SAKING GENI BALEKANA MARING GENI UMPAMI LARA RAGA INGSUN SAKING LEMAH BALEKANA MARING LEMAH UMPAMI LARA RAGA LAN BATIN INGSUN MULO SAKING GUNA-GUNA, TELUH UTAWA SIHIR RAJANE LAN PAREWANGAN DEDEMIT ALA BALEKANA MARING RAJANE LAN PAREWANGAN DEDEMIT ALA PUNIKA, MBOTEN ENTEN SAGED MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN KAJABA PANJENENGAN DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA AGUNG PANGABUL DONGA KAWULO ,MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN... DUH GUSTI MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN... DUH GUSTI MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN... DUH GUSTI ....(
rumongso iso, nuruting kareping rasa bukannya malah nuruting rasaning karep,
uripe bagyo, nanging durung diwei mongmongan yaiku durung diwei anak.
Saben dina ndonga marang sing Maha Agung njaluk diwei anak. Sawiji ning dina ana raksasa liwati omahe lan rungu dongane , banjur raksasa aweh wiji timun.
"Tanduren wiji kui, mengko arep olih anak wadon," omonge raksasa karo pasangan mau. "Nanging ana syarate. Umpama umure wis 17 taun anak mau kudu
timun wis mateng, ati-ati banget petani mau ngarah wohe timun. saking kagete, ing jerone timun ana bayi wadon sing ayu rupane. Petani mau banget senenge banjur diarani Timun Mas.
Taun ganti taun, Timun Mas dadi cah wadon dewasa sing ayu rupane. Wong tuane bangga karo Timun Mas, nanging ndadekake rasa wedi sing
pan teka lan nagih janjine kanggo njimot Timun Mas.
Petani mau usaha ben bisa tenang. "Enteni sedela, Timun Mas lagek dolan. Bojoku pan ngundang," kandahe. Petani kui gagean nemoni anake, "Anakku, gawa iki," kandahe karo aweh kantong bujur. "Iki kanggo nulung koe nglawan raksasa, Saiki cepet
Timun Mas lega, bisa selamet seka raksasa banjur bali maring omahe wong tuane. Rama lan biyung seneng bisa weruh Timun Mas selamet. "Maturnuwun duh
2 Gunung Berapi Terkenal nang Sabuk Alpide
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1429 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing batos.
By Redaksi Posted on December 15, 2016 @09:16
bayare larange ra karuan. Periksa mung ditangani sediluk, tapi narik bayare
larang. Arep meriksa leren ditakoni sik bayare nganggo opo, BPJS opo Jamkesda.
untung ayas gawe soak biasa...lek gak ngunu lak bengep kabeh iki... ancen ndeso pol kok...wanine mek nang
Mugi linebur sedaya dosa kalepatan kita sedaya
pamuji rahayu.., kang lambang.., ngaturaken gunging panuwun.. mugya panjenengan tansah ginanjar wilujeng berkahing Gusti Ingkang maha Welas Asih…, tebih ing rubedha niring sambikala.., ngaturaken : Sugeng Riyadi 1430H , nyuwun agenging pangaksami bathin ingkang utami lan lahir ingkang sepindah.., mugya sedaya kalepatan lebur ing dinten riyadi meniko. nuwun.. salam sihkatresnan
:: Mas Hadi, nyuwun pangapunten komen panjenengan ketangkep satpam.
Kulo ngaturaken sugeng ariyadi ugi, lan nyuwun
Tapi senejan sederhana, tetep duweni pengarep gedhe. Urip sing manfangati, apa kudu? Ana werna telu cacahe menungsa, Sabda Nabi Muhammad
Bebas tur mbebasake. Mangkane dadi apa bae di antara telung golongan menungsa kae mau, dadi hak mutlak dewek pada olehe milih. Nanging, Alloh uga wis aweh petunjuk. Ngertia rika pada, sebare dewek pada mati, sebare urip wis rampung, sing ditakokna pertama maring awake dewek kuwe
gawe apik, lan lewih apik. Muga-muga blog kiye dadi salah sijine sarana sinau sing bisa mbangun bangsa.
“Aku ora butuh sugih, aku ora butuh kekuasaan,
SEJARAH TAPEL ADAM pupuh 46-55 tamat | alangalangkumitir
sajroning galihe, sanadyan Sang Hyang Kesawa, kalamun maksih ana, kang ngungkuli sektinipun, tan arsa yen guronana.
Sigra denira ngabekti, ngaras padane kang eyang, wus mundur saking ngrasane, lajeng mesat mring
katingal wonten lenggah, mungging palongka jumerut, Hyang Wisnu lawan kang garwa.
Kusuma retna Dewi Sri, Jaka Sengkala praptanya, sampun handuga galiye, yen iku Sang Hyang Kesawa, lajeng marek ing ngarsa, nembah ngraup padanipun, Bathara Wusnu tan samar.
Yen putreng mPu Hanggajali, alon denira ngandi-[386]ka, bageya pulunaning ngong, apa ta padha raharja, kulup kang sira tinggal, aneng ing Nrajan ibumu, miwah ta sudarmanira.
Apa dene yangireki, kang ing mengko lagi padha, hanglakoni ayahane, iya Hyang Jagadpratingkah, pandhe aneng gagana, lan padha luhuring laut, karya gagamaning prang.
Sengkala eram tan sipi, dene sidiking paningal, dereng winarah wus weroh, nembah alon aturira, sing sapengker kawula, sadaya sami rahayu, Hyang Wisnu malih ngandika.
Heh kulup praptanereki, mring sun amung nedya, ing guna miwah kasekten, luput ing sasedyanira, endah apa kayangan, sarwa sonya sarwa suwung, angurta nuli muliya.
miwah jeng eyang pukulun, wus tuwuk gen hulun miyat.
Ing guna kasektinireki, pang ing mangke tyas
dhasar sira sedya, [387] nut laku jantraning ngong, lah payo sira meluwa, sun gawa nganglang jagad, Bathara Wisnu wus weruh, jroning tyas Jaka Sengkala.
Sengkala eram tan sipi, wus nyipta yen ora ana, saisining jagad kabeh, kang dadya Sang Hyang Kesawa, ing guna
mung sakedhap nunten butul, Hyang Wisnu mesem ngandika.
Kulup lamun tanah Ngindhi, ejim utawa
prajurit, ananging kulup ya ana, dudu tanah Ngindhi kene, kang ngungkuli raganingwang, ing
saking ing nguntara, neng marga tan winarna, cinendhak lampahira wus, ing Banisrail wus prapta.
Lajeng tumameng ngarsaning, Ngusmanaji lagya mu-[389]lang, marang ing para muride, kagyta praptane Sengkala, marang ing para muride,
ris, heh kulup tigas kawuryan, dene tembe ingsun tumon, ing ngandi pinangkanira, miwah ta kang ayoga,
saking Ngindhi pinangkane, mPu Hanggajali kang yoga, nama Jaka Sengkala, putri Nrajan ibunipun, Ibnu Sarkil sang dyah Sakka.
Mila ngong prapta sumiwi, ing ngarsa Maha Pandhita, saking tyas dahat mudhane, pan sumedya puruhita, anglebur tapak tuwan, anglampahi ing satuduh, Ngusmanaji ngandika.
Yen mangkono sira kaki, bapa jim ibu manungsa, nging seje agama, tanah Ngindhi nama Ngindhu, kabeh-kabeh nebut dewa.
Pangraosira wus inggil, mangkya nyengkaken kewala, tumpalk ngelmunira kabeh, Ngusmanaji mring Sengkala, samana duk miyarsa,
Jaka Sengkala turnya ris, yen makaten nuwun te-[391]dah, panggenanipun samangke, Jeng Nabi Nayakeng jagad, inggih ta kang
limang atus warsa, ananging jroning kitab, jus halgubes wus amuwus, lamun kongsi sira nyebad.
Hiya marang Kangjeng Nabi, Mukamaddinilmustapa, hananging ana sarate, kudu sira marang Lulmat, anginum banyu gesang, ya wus bener sira iku, jinis jim tan keneng pejah.
Hananging kitab wus muni, yen sira weruh ing Lulmat, adus lan nginum banyune, ingkang muni jroning kitab, iya luhurira, Sayidin Anwar rumuhun, kang miwiti wruh ing
nginum warih, pungkasane apan sira, kongsi nginum banyune, besuk jaman akhir ana, ing Sam Sultan Mashuran, prapteng Lulmat nora nginum, ing banyu mundur
nuwun tedah, ing Lulmat gen toya urip, pundi prenahnya, Ngusmanaji lingnya ris.
Keblat papat lor kidul kulon myang wetan, kabeh iku sayekti, iya ana Lulmat, tegese apan tanah, kang tan pisan-pisan kaki,
Nanging ana sarate yen parpateng Lulmat, ana burone kaki, singa barong seta, iku sira cekela, bathuke
angambah, ing peteng kotan padhang, dene gonne banyu urip, yen sira mulat, papeteng kang nglimputi.
Kaya mendhung ireng ngendanu limengan, pating parentul mili, wetune kang tirta, saking sagara rakhmat, iya iku banyu urip, sira
Ngaler leres sineru kras iberira, cinendhak sam-[393]pun prapti, nenggih tanah Lulmat, mendhung cemeng limengan, peteng dhedhet hanglimputi, tanpa watesan, sarta adhem
sigra manjing, sajroning Lulmat, sampun tan ngrasa atis.
Myang peteng pan sampun katingal padhang, sadaya pan kaeksi, salebeting Lulmat,
wus handuga, lamun iku banyu urip, sigra denira, adus lan banyu urip.
saking ngarsa udani, watese ing Lulmat, wekasan lampahira, prapteng Banisrail malih, katingal lenggah, gurune Ngusmanaji.
lenggah Ngusmanaji ngandika ris, kulup bageya, dene ta age parapti.
Lah ta paran lakunira marang Lulmat, apa ta bisa prapti, goning toya gesang, lan apa kongsi sira, adus nginum banyu urip, Jaka Sengkala, nembah humatur aris.
Hinggih angsal hulun pangestu padyka, kawula saged prapti, inggih tanah Lulmat, kantos nginum toyanya, miwah adus toya urip, saged kawula, pukulun kantos manjing.
Jroning Lulmat ngestokken weling paduka, lisah-[395]ing uci-uci, singa barong seta, ingkang kawula karya, sipat lan kawula kardi, boreh sarira, dadya tan ngraos atis.
Miwah mulat papeteng katingal padhang, sadaya pan kaeksi, salebeting Lulmat, sasampuning kawula, adus nginum toya urip, gadhahi cipta, pan kapencut udani.
Pungkase ing Lulmat ingkang ler pisan, lumampah hulun prapta, papantese ler medal, saking pepeteng ningali, paduka lenggah, mila ngungun tan sipi.
Dene Banisrail kidul prenahira, lampah kawula nguni, angaler kewala, inggih saking ing Lulmat, mangkat ngaler leres malih, prapteng watesnya, temah ing
ginayuha ing budi, wong kaya sira, miwah wong kaya mami.
Pan wus lepas saking watara duduga, kaelokaning Widdhi, bisane kawula, saking pamolahing Hyang, heh Sengkala sira mangkin, pan ingsun karya, dadya sor-soran mami.
ngandika, heh paran bapa patih, ing nguni jeng rama, dennira darbe karsa, ngiseni wpng pulo Jawi, saleksa somah, tumpes tan ana kari.
Kongsi prapteng sedane, sun arsa nutugena, ngiseni manungsa, mring pulo Jawa, patih matur wot sari.
Pan kawula ndherek ing karsa paduka, langkung oweling Gusti, pulo tanah Jawa, yen tan kisen manungsa, kathah wukiripun Gusti, kang medal toya, dados sumber myang kali.
Nanging sahenipun paduka nglampahana, Pandhita [397] kang angirit, wongsaleksa somah,
Lan saosa sira wong saleksa somah, sandika kya patih, medal saking pura, lajeng sennya utusan, marang nagri Banisrail, lan parentah, mring sagung pra Dipati.
Kinen sami saos wong saleksa somah, wauta lampahneki, duta ingkang marang, Banisrail wus prapta, animbali Ngusmanaji, sakancanira,
rerehannya, Pandhita kawan dasa, ingkang saking Banisrail, lan winewahan, Pandhiteng Rum nagari.
Kawan dasa miwah Pandhita urunan, kang saking pra Narpati, nenggih kalih dasa, kalempaking Pandhita, kang bedha mring tanah Jawi, satus sadaya, bekta tutumbal sami.
Miwah wong saleksa wus bekta, sasanguni-[398]ra sami, winot ing baita, sadaya sampun numpak, ing palwa wus layar sami, saking Rum mencal, palwa gung sangsal angin.
Tan winarna lamine layar samudra, cinendhak sampun prapti, ing pulo Semontra, wong Rum saleksa somah, pra Pandhita rembag sami, adum ing lampah, denira numbali.
Miwah dennya badhe hamrenahken samya, tanah kang den iseni, lajeng dennya layar, marang Nungsa Kambangan, Pandhita ingkang umiring, pan kalih dasa, manungsa badhe isi.
tanah Jawa [399] sampun waradin, pinasangan tumbalipun, tan wonten kalangkung, alas-alas guwa-guwa gunung-gunung, kali pereng jurang-jurang, kang
kapyarsi, nenggih swara kang gumuruh, tangise kang lalembat, pra Pandhita sadaya mrenahken sampun, panggenanipun manungsa, tanah ingkang den babadi.
Sangkep sabekakasira, Pandhitane maksih samya [400] nenggani, parentahira Sulta Rum, kinen ngantarakkena, tigang wulan
manungsa ingkang tinunggu, apan rong ewu somah, sinengkelan kunirawuk tanpa jalu, wong Rum kawitira babad, nenggih aneng kendheng wukir.
Cinatur pan sampun kathah, isen isen saking Rum kang ngemasi, pan ora sakit tineluh, ing dhemit brekasakan, saking tanah adhem sanget nagri ing Rum, dineken ing tanah panas, marmanya datan kuwawi.
Sanadyan Pandhitanira, ingkang tengga iya kathah ngemasi, sapraptaning tigang tengsu, wong kang saleksa somah, ingkang gesang namung kantun kalih atus, Pandhita satus kang tengga, mung kalih dasa kang kari.
Sakantunipun kang pejah, pan sadaya mantuk marang Rum malih, cinarita angkatipun, mantuk Pandhita Isak, saking wukir kendheng nyengkalani sampun, jalma sirna mati sunya, lan kaliwat babad nguni.
Apan maksih tunggil warsa, kawarnawa wong Rum [401] kang wangsul malih, lamine
Onadhita kang kalih dasa, apan lajeng binekta mring jro puri, parpta ngarsanira Prabu, Ngusmanaji tur sembah, dhuh Gustiku Sultan Rum ingkang pinunjul, saking para raja-raja, atur tiwas ingkang abdi.
Nlampahi karya Narendra, angiseni manungsa pulo Jawi, abdi paduka saking Rum, ingkang saleksa somah, pejah ingkang sangang ewu wolung atus, mung kalih atus kang gesang, Pandhita kang numbali.
Satus kantun kalih dasa, dene jimat tutumbalpanggusah iblis,
sadayane tanah kang den pendhemi, medal kukuse kumelun, dhedhet sapulo Jawa, nunten wonten swara kapyarsa gumuruh, kadya sambating karuna, gumuruh mangidul sami.
Aturing badi paduka, pun Pandhita Isak ingkang [402] udani, dhateng swara kang gumuruh, pan tangising lalembat, samya ngungsi dhateng ing saganten kidul, marma pun Isak uninga, punika apan jinis jim.
Amung ibune manungsa, putri Nrajan bapa ejim sayekti, apan tunggil jinisipun, lawan Hyang Jagadnata, ing Tengguru kang ngaken Hyang Maha Luhur, ingkang samya Pinangeran, dhateng para ratu Ngindhi.
Pan sampun lami pun Isak, dennya ngaos wonten ing Banisrail, tyasipun pan sampun teguh, anut agama Ngisa, murtat tilar saking agamaning Ngindhu, marma nunten ulun karya, Pandhita ing Banisrail.
Taruna wus wicaksana, ing pangawruh ngelmu kang gaib-gaib, kitab agung-agung wus putus, lan sampun wruh ing Lulmat, ngantos nginum toya gesang pukulun, abdi paduka pun Isak, dhedhasaripun Jinis jim.
Imbuh nginum toya gesang, kaceta ing kitab apan meningi, Nuringrat tumurunipun, inggih ing ngalam dunya, babaripun nenggih Jeng Nabi panutup,
rum, heh Isak kayapa paran, tuturmu mring Ngusmanaji.
Lalembut ing tanah Jawa, brekasakan miwah ingkang dhadhemit, ngungsi mring sagara kidul, lah ta pinangan ngapa, bocak ingsun ing Rum kabeh padha lampus, tur sembah Pandhita Isak, satuhu atur ngong Gusti.
Lalembat ing tanah Jawa, brekasakan setan miwah dhadhemit, giusis mring saganten kidul, nadyan Bathara Kala, kang ngratoni lalembat sadayanipun, kayangan Nungsakambangan, pan Bathara Kala Gusti.
Sutaning Hyang Jagadnata, ingkang pinangeran dhateng wong Ngindhi, tutumbal pra Pandhita tampuh, pasah tumameng Kala, gumdam-gumdam ngungsi mring saganten kidul, tan kuwawi panasira, dede tumpesipun Gusti.
Wong ing Rum saleksa somah, boetn saking binadhog dhadhemit, tanah asrep sanget ing Rum, dineken pulo Jawa, tanah panas mila kathah ingkang lampus, wong Rum boten tahan panas, sanes lawan tanah Ngindhi.
Wonge samya tahan panas, duk miyarsa anglengger Sri Bupati, kya patih nambungi wuwus, heh Isak kaya paran, ing bisane lestari karsa Sang Prabu,
tanahipun, ing Persi sapangetan, lamun wonten inggih ing karsa Sang Prabu, kula kadugi ngupaya, wong Ngindhi sadasa jinis.
Ingkang sami tanah panas, kang kuwawi wonten ing pulo Jawi, duk miyarsa sang
kisen manungsa, pulo Jawa ya wong sapuluh jinis, kang kaya aturmu mau, haywa ge mulih sira, marang ing Rum lamun pulo Jawa durung, bisa kausen manungsa, Isak sandika turneki.
Wus medal saking jro pura, pra Pandhita lawan rakyan patih, Isak lajeng lampahipun, saking ing Rum kewala, sigra mesat marang ing gagana ngayuh, anapak ing dirgantara, ing marga datan kawarni.
Cinadhak pan sampun prapta, lampahira nenggih ing tanah Ngindhi, jujug ing sudarmanipun, lajeng nungkemi pada, ngaturaken ing sasolah tingkahipun, unduring saking nguntara, lajeng marang Banisrail.
Puruhita marang Ngusman, Aji pangageng ing Bani-[405]srail, lajeng mring Lulmat anginum, nenggih kang toya gesang,
dhateng ing pulo Jawi, dinuta mring Sultan ing Rum, hangiseni manungsa, binaktanan mring Sultan wong saking ing
Pandhita, alas gunung guwa kang singit, tutumbaling Pandhitampu, sagunging kang lalembat, samya ajrih ngungsi seganten kidul, sanadyan Bathara Kala, inggih ajrih tumut ngungsi.
Antawising tiganf candra, wongsaleksa somah telas ngemasi, namung kantun kalih atus, satus Pandhitanira, namung kantun kalih dasa lajeng mantuk, wangsul dhateng Rum sadaya, sapraptaning nagari.
Sultan Rum ndangu kang kadya, sababipun dene wus den tumbali, teka maksih wingitipun, wong Rum saleksa somah, ingkang gesang namung kantun kalih atus, lan satu Pandhitanira, mung kalih dasa kang wuri.
Kawula matur pasaja, lamun boten saking binadhog [406] dhemit, tanah asrep nagri ing Rum, dineke pulo Jawa, tanah panas marma kathah ingkang lampus, saking tan kuwawi panas, kajawine tiyang Ngindhi.
kawula ingkang tinuduh, ngupaya titiyangira, ingkang sami tanah Ngindhi.
Inggih kalih leksa sami, lajeng kinen ngisekna pulo Jawi, marmanya kawula saguh, lamun kalampahana, mung lahira kewala jeng Sultan ing Rum, ingkang ngiseni manungsa, ing batin kang dhandhang gendis.
Inggih Sang Hyang Jagadnata ngriki, kang ngiseni wong ing pulo Jawa, hanggadhahi salajenge, ing Rum tebih kalangkung, mongsa dadak saged ngawruhi, isining pulo Jawa, saben-saben tahun, saking ngriki pan celak, ing sadintenipun saged hangawruhi, marma kawula sagah.
Duk miyarsa Empu Hanggajali, nenggih marang hature kang putra, rinasa ana benere, lamun mangkono kulup, payo seba ngeyangireki, pantes iku banjura, matur ing Hyang Guru, saksana sareng
kang putra, purwa madya wasanane, sadaya sampun katur, duk miyarsa Empu Ramadi, ing ature kang wayah, angandika arum, lah payo sun irid padha, becik banjur katur mring Hyang Pramesthi, sigra sareng lumampah.
Katur minggah marang ing suwargi, pan jumujug mring Kanekaputra, sawusnya
mangkono aturnya, kakang pikiren becike, Kanekaputra matur, inggih sae dipun turuti, inggih ing pulo Jawa, sae papanipun, pantes kaisen manungsa, kathah wukir ingkang sami medal warih, owel lamun suwunga.
Mongsa dadak Sultan Rum ngawruhi, saisenipun ing tanah Jawa, ing sadinten sadalune, saking tebih kalangkung, apan celak saking ing ngriki, pantes yen kawengkuwa, dhateng yayai Guru, ngandika Hyang Jagadnata, iya kakang sun turut pikrneki, anuli parentaha.
Ingsun mundhut wong sapuluh jinis, sajinise wong [408] ngrong ewu somah, yen wus pasrahena kabeh, marang si Isak iku, kang ngisekna mring ulo Jawi, Resi Kanekaputra, sandika turipun, sadaya wus mudhun samya, saking swarga sapraptanira ing Jawi, lajeng dennya parentah.
Marang ratu sapuluh nagari, pinundhutan wong ngrong ewu somah, sapalwa lawan sangune, sarta bekakasipun, gegamane babad wana dri, sadaya wus samekta, wong jinis sapuluh, wong Siyem lawan wong Cina, wong Lumayu wong Ngindhu lawan wong Keling, Selong lan wong Kamboja.
Wong Borneo gedhah lan wong Persi, pan wus jangkep kalih leksa somah, sapalwa lawan sangune, lan sabekakasipun, wus sinrahken sadaya sami, marang Pandhita Isak, lajeng layaripun, ingmarga
manungsa, tanah Jawa waradine, Pandhita Isak sampun, nyengkalani nalika prapti, aneng pulo Bawean, nenggih celeng lampus, sawusira tata-tata, lajeng layar sapraptaneng pulo Jawi, wong kalih leksa somah.
prawira, Bratandang ranipun, Brarunting lawan Braradya, puniku kang kinen amrenahna sami, panggenaning manungsa.
sawusipun, wong rong leksa somah weradin, dennya mrenahken samya, ing panggenanipun, dennya sami babad wana, Sang Pandhita Isak pan maksih ngantosi, neng pulo pawinihan.
Pawinihan ya Nungsa Tembini, pulo Krimun arane samangkya, Isak nalika praptane, neng Pawinihanipun apan lajeng dipun cireni, sengkalannya nir jalma, palwa sadaya wus, mantuk marang prajanira, myang
prapta duta saking Rum, pangiride Sang Ngusmanaji, kang dinuta nalika, Isak sagahipun, yen satuhu pulo Jawa, saged lulus
pasagahe, ing pulo Jawa sampun, sadayane kaisen jalmi, lulus bae tan ana, wonge ingkang lampus, Isak
humatur wot sari, ngaturaken lampahing dinuta, yen Isak tuhu lampahe, ing pulo Jawi sampun, sadaya kaisen jalmi, kathahe kalih leksa, somah apan lulus, boten wonten ingkang pejah, duk miyarsa Sultan Rum suka tan sipi, risang Isak ginanjar.
Pira-pira kang raja branadi, miwah Ngusmanaji sarewngnya, wus tampi ganjaran kabeh, linilan wedalipun, lajeng mantuk
ingkang sampun amanggih singgih, antuk sihing Narendra, gantya kang winuwus, nenggih Sang Hyang Jagadnata, apan sareng lampahe lan tanah Jawi, duk kaisen manungsa.
Nanging carita kinarya genti, duk semana Sang Hyang Jagadnata, pan sampun netepi kabeh, dennya nama Hyang Agung, putra nenem kinarya wakil, dennya ngratoni marang, sagunging tumuwuh, minongka weranira, putra sepuh Bathara Sambu ngratoni, sagung manuk sadaya.
Bathara Brama ingkang ngratoni, sakathahe kang jalma manungsa, Batharendra tetep bae, dadya werananipun, hangratoni ing dewa sami, Bathara Bayu ingkang, dadya ratunipun, sagunging kang buron wana, Sang Bathara wisnu ingkang hangratoni, sagunging jim lalembat.
Bathara Kala ingkang ngratoni, sagung jim diyu berkasakan, mring Kala pangidhepane, semana Sang Hyang Guru, lagya lenggah jroning swargadi, siniweng pra jawata, kang tansah neng ngayun, Bathara Kanekaputra, Sang Hyang Guru pangandikanira aris, heh kakang kaya ngapa.
Dene tanganira ingkang siji, salawase nora megar-megar, kang tengen ginegem bae, apa wadine iku, dene betah kukuh tan sipi, kakang
gegemi, salamine boten me-[412]gar-megar, ing labet wonten isine, pusaka ngong satuhu, pan ratune sosotyadi, nama Retna Dumilah, ngandika
nanging den yitna, gen tuwan nampeni mangke, pan sanget luyunipun, bok manawi marucut mangkin, tan kenging
kang para jawata, kono den prayitna kabeh, bok manawa marucut, yayi Guru dennya nampani, ing kono tampanana, ing parucutipun, sandika
Lajeng amblas ing bumi kalih, tinadhahan [413] mring Hyang Kusika, tan kena marucut bae, manjing bumi ping telu, Sang Hyang Gangga gupuh nadhahi,
Pan Marucut lajeng Manjing bumi, kaping lima Sang Hyang Dherampalan, gupuh wau payanggane, aneng asta marucut, lajeng manjing kaping nem bumi, gupuh Hyang Manik Ara, nyongga tibanipun, maksih marucut kewala, lajeng dhawah Retna Dumilah pan manjing bumi
garbanireki, ingkang retna dumilah, lajeng lebetipun, aneng cupu astagina, Sang Hyang Ontaboga gupuh hangingkemi, nalika angapira.
Gandaning tutuk dennya asru amrik, anglangkungi wewangining dunya, anrus ing swarga ngambare, wau ta Sang Hyang Guru, langkung saking cuwaning galih, Resi Kanekaputra, dhinawuhan sampun, lan sagung para jawata, kinen
tumurune, prapteng madya pan wus, manjing bumi panggih lan Dewi, Pratiwi tinakonan, ature manjing ing, bumi ping kalih, lajeng para
lajeng tibanipun, manjing ing bumi kasapta, pra jawata ajeng lampahnya wus panggih, lan Sang Hyang Ontaboga.
nadhahi padha, Retna Dumilah tibane, nanging kabeh marucut, ingkang Retna Dumilah manjing, mring bumi kaping sapta, yekti yen
ingsun pan arsa udani, dadya saurira ris, kakang pan ingsun satuhu, ingkang Retna Dumilah, kagungane Hyang Pramesthi,
awak mami, marang ngarsaning Hyang Guru, upamine kawula, inggih marega pribadi, boten saged kakang minggah mring sawarga.
kewran ing driya, Bathara Wisnu lingnya ris, gone api-api tur Ontaboga.
Sejatine iku nyoba, ing guna sektinireki, sagung ingkang para dewa, iya ingkang den ayoni, marma tinilar guling, Kanekaputra lingnya sru, ya bener wuwusira, iku ingkang den ayoni, guna sektinira kabeh kang tinandha.Aja pijer meneng padha, lah payo den osak-asik, [416] ing sajroning guwa garba, yekti yen nuli kapanggih, Ontaboga kang guling, ageng panjanging
lalempahan kalih sasi, punika kandhaning kina, dhene kang namung nulat ing catur, wau kang para dewa, sadaya
lah payo padha den usung, ginawa mring sawarga, ing ngarsane Hyang Pramesthi, apan ora kurang guna
sami, mangun tiwikramanipun, Brama wus dadya salang, Hendra wus dadya tetali, Sang Bathara Bayu wus dadya pikulan.
kabeh kang ngangusung, ingangkat sampun kangkat, saking ing kasapta bumi, sampun prapta aneng ngalam madyeng
kisi, nulya tan kadulu, resi Kanekaputra, langkung runtik jroning galih, marang Sang Hyang Ontaboga wus angrasa.
Yen kinarya gagujengan, winirangaken tan sipi, rembag kang para dewata, samya lajeng tur hudani, marang ing Hyang Pramesthi, Ontaboga tingkahipun, wus lajeng lampahira, kang para jawata sami, sampun prapta
ing Hyang Pramesthi, binuka datan keni,
cupu nulya binanting, ingkang astagina sumyur, ingkang retna dumilah, apan dadya rare estri, luwih endah wayahe mangrusak taman.
Sasirnaning astagina, ing swarga wonten dumadi, [419] ran bale si marakata, sang retna sinung kakasih, marang ing Hyang Pramesthi, Ken Tisnawati ranipun, karem sadina-dina, sang retna tan liyan saking, neng
mangkya manungsanya sampun, samya tangkar-tumangkar, dereng wonten kang ngratoni, tatanipun maksih lir manuk kewala.
Marma nalika semana, jamanipun den wastani, anenggih jaman kukila, dene manungsanireki, maksih resah lir peksi, mangkana Bathara Guru, sigra dennya parentah, mamatah dewa kang sami, kinen ngejawantah marang tanah Jawa.
Dene ta ingkang pinatah, ngeja wantah maradini, marang pulo tanah Jawa, ana putra wayahneki, kang paman Sang Hyang Ening, ana putra wayahipun, nenggih Hyang Darmajaka, myang para putranireki, ingkang raka sakawan kweh ngeja wantah.
Dene ingkang kinarya, ratu aneng tanah Jawi, putraning Bathara Rodra, punika ingkang pinilih, marang Hyang Pramesthi, jujulukira ing ratu, Sang Prabu Mangukuhan, maksih taruna tur pekik, akukutha aneng ing Mendhang Kamulan.
Pra samya sujud sadaya, manungsa kang den rato-[420]ni, mring Sang Prabu Mangukuhan, tan ana mangkelang budi, sadaya ajrih asih, anggepe mring ratunipun, sampun macak punggawa, dene kang kinarya patih, arinipun
dewi, lan kang raka Narpati, langkung endah warnanipun, kuneng Mendhang Kamulan, gantya kang winarna malih, sasengkeranira Sang Hyang Jagadnata.
Antara ing lama-lama, sang dyah ayu Tisnawati, pan sampun birahi sandhang, citrane saya kaheksi, tuhu yen ayu luwih, wedana sawang sitangsu, dening hapsari swarga, ratih-ratih rarasati, lawan Tisnawati sor rebuta cahya.
Wus yuswa patbelas warsa, Hyang Guru tyasnya kagimir, supe marang Dewi Uma, tan
retna atur bekti, ing pada jeng Sangahulun, nunuwun sih paduka, yen estu sih marang dasih, ing kaswasih wonten panuwun kawula.
Dhuh masmirah jiwaningsun, apa kang sira karsa-[421]ni, sang retna humatur nembah, tan nyuwun kang adiluwih, kang ulun suwun Gusti, sandhang kang tan keneng kusud, panganan kang tinedha, sapisan tuwuk saurip, lawan malih nuwun gamelan kathoprak.
Ngandika Hyang Jagadnata, iya nimas sun tekani, kabeh panjalukira, anging antinen ta dhingin, Hyang Guru prentah aglis, Hyang Citragotra
saking tasik kidul, wangsul Nungsakambangan, mangkana lampahireki, Sang Bathara Citrgotra sampun prapta.
Nenggih ing Nungsakambangan, lan Bathara Kala panggih, dhinawuhaken saksana, kang timbalan Hyang Pramesthi, kalamun den timbali, Kala lawan sutanipun, nenggih Kalagumarang, sandika aturireki, sampun kerid mring Bathara Citrogatra.
Neng marga datan winarna, cinadhak pan sampun prapti, ing swarga Jongringsalaka, ngarsanira Hyang Pramesthi, Hyang Guru ngandika ris, heh Kala sutanireku, ya si Kalagumarang, sun pundhut karyanireki, ingkang patut pan amung atmajanira.
Mudhun marang marcapada, ngupaya pundhutan mami, [422] Bathara Kala tur sembah, sumongga ing asta kalih, Hyang Guru angling malih, heh Kalagumarang gupuh, mudhuna marcapada, sira sun duta ngulati, sesandhangan ingkang den anggo sapisan.
Iya kan tan kena luwas, den angge sajege urip, kapindho lan pepanganan, ingkang sapisan
Hiya kang telung prakara, kang den pundhutan mami, lan sun wenangaken sira, apa sasolahireki, aneng ing ngendi-endi,
prapti, kawula den purugi, nunten lumajeng langkung dennya jrih, Kalagumarang wus prapta, ing ngarsa Hyang Wisnumurti, asru denira angling, sapa duwe bojo wau, kang adus aneng taman, Bathara Wisnu nauri, iya ingsun ngling malih Kalagumarang.
Dewi Sri seret turira, leng pejahana rumiyin, lamun kawula wus pejah, sumangga karsa ing wuri, Hyang Wisnu lingira ris, iku sun tari tan purun, kalapa marang sira, Kalagumarang sru ngling, pilih wonge tinari gelem sarkara.
Wisnu, mangsit marang garwa kabisik, lamun sira lenggana, lumayuwa gupuh, mring nagri Mendhang Kamulan, anuksmaha mring garwanira Sang aji, Sang Prabu Mangukuhan.
Sang kusuma mituhu ing laki, sigra medal ing jawi lumajar, Hyang Wisnu sareng musnane, Kalagumarang dulu, langkung kroda sigra nututi, marang Sri lumajar, manjing ing wanagung,
Sri, aneng wana apan [425] mek kacandhak,
raganingwang, rupa celeng mongsa mundura wak mami, nadyan silih ngungsiya.
Lak-lakan naga maksih sun ungsir, marang ngendi ingsun tut kewala, Dewi Sri lumajeng age, Mendhang Kamulan rawuh, lajeng nuksma garwaniraji, wau Kalagumarang, kaliban tan weruh, siyang dalu angupaya, Sng Hyang Wisnu sigra manitis, ing Prabu Mangukuhan.
Kuneng ingkang wus dumunung sami, panukmane neng Mendhangkamulan, ing swarga Hyang Pramesthi, wus nora kasamaran, lamun dutanipun, keneng soting para dewa, lawan keneng upatanira Dewi Sri, nandhang mala cintraka.
Rupa celeng wus tan nedya mulih, Sang Hyang Guru tyasira kasesa, dennya honeng garwane, Tisnawati sinambut, pan
Ingkang dados panuwunereki, sasandhangan kang [426] tan keneng luwas, kangge salami-lamine,
Sang Hyang Guru meksa denira mrih, marang garwa nekani sajiwa, winasesa ing karsane, Tisnawati gya lampus, pejah aneng embanan maksih, ngungun Hyang Jagadnata, nalongsa ing kalbu, miyat ing garwa palastra, sigra mundhut nenggih kang tirta pangurip, wonten swara kapyarsa.
Heh ta yoganingsun Hyang Pramesthi, wus mupusa yen wus karsaning Hyang, garwanta iku layone, nuli petaken gupuh, alas nagri ing Mendhang kawit, kagyat Hyang Jagadnata, animbali gupuh, Bathara Kanekaputra, prapteng ngarsa Hyang Guru ngandika aris, heh kakang arinira.
Si Tisnawati mengko ngemasi, layone iki sigra gawaa, mring Mendhang Kamulan age, pasrahana kaki Prabu, Mangukuhan ing Mendhang kawit, layone den
Mring marcapada pan sampun parpti, panggih lan [427] Sang Prabu Mangukuhan, layon wus pinaringake, satimbalan Hyang Guru, wus dhinawuhaken pra sami, Sang Prabu Mangukuhan, peparentah gupuh, mring wadya Mendhang Kamulan, pra dipati kinen
ingobongan kabeh, lajeng pambubakipun, sawusira gadhangan dadi, layon nulya pinarnah, ing pametakipun, sinungan gubug kang tengga, titidhihe maksih raden Jakapuring, tugur aneng ing wana.
Sapraptane mongsa ingkang wiji, Niken Tisnawati layonira, apan thukul sadayane, wajane thukul jagung, gen prejine pan thukul pari, sirah thukul kalapa, aren puseripun, kathah
ke empu Cakul namane, ki Tuwa lan ki Buyut, Jakapuring ingkang nindhihi, wiji nulya pinencar, pari miwah jagung, sadaya wiyar tebanya, kawuwusa jawat ingkang nenggani, aneng jagad lor wetan.
Darbe osik salebeting galih, sira Sang Bathara [428] Prit Tanjala, dene wus lami suwunge, nenggih Bathara Wisnu, myang raka Sang Kanekasiwi, lami datan katingal, Pritanjata gupuh, mesat saking kayangannya, jagad ingkang ler wetan nedya ngulati, mring Hyang Kanekaputra.
Mayeng aneng gagana ngungkuli, nenggih alas Krendhayana, Pritanjala ing iberi, miyat ngandhapipun, thuthukulan mawarni-warni, sarta kongas gandanya, ngambar
Pritanjala kalangkung kacaryan, ngraosaken pari esane, sarta mawi ganda rum, kawuwusa wau Dewi Sri, ingkang sampun anukma, ing garwa Sang Prabu, cinatur sasampunira, thuthukulan Tisnawati mencar sami, Dewi Sri ngalih sigra.
Pan angalih nukma marang pari, tunggil Tisnawati wus rakitan, wau ta kang warni celeng, Kalagumarang weruh, yen Dewi Sri nukmeng garwaji, Mendhang Kamulan mangkya, ngalih nukmeng pantun, gya wau kalagumarang, lajeng manijing sabin pari den gulungi, sinisih kinekemah.
Jakapuring yen kagungandalem pari, wonten kang purun mangsa.
Warni peksi alit ulese langking, Jakapuring
tansah dadya apungannya, kang memangsa ngleburake, nulya hingandhan gupuh, dangunipun
pantes katur marang Sri Bupati, dudu sira kang mangan.
Nulya mantuk patih Jakapuring, datan kantun waragang binekta, wus
kagungandalem deresan, kajeng nanggung katura ing paduka ji, tambelang tinampanan.
Wus binuka bumbung sumpelneki, kongas gandanya ingkang waragang, Sang Nata aris ature, mring Hyang Kaneka sunu, tuwan bekta minggah swargadi, katura Sang Winenang, paran dhawuhipun, Sang Resi Kanekaputra,
Sang Hyang Guru mesem lingira ris, mara bukanen kakang kayapa, nulya binuka tutupe, mancurat
Ya wong ala warnane tan becik, pan sakala Hyang [431] Kanekaputra, nulya asalin
Kanging punapa hulun puniki, asalin warna awon kalintang, Hyang Guru mesem wuwuse, mongsa kena winangsul, karsaning Hyang kang murbeng pasthi, dadi dewa kebayan, lan sinung jujuluk parab Bathara Narada, dene rada sembrana lawan pinaring, rikat miber lir barat.
Kuneng wau kang winarneng kawi, garwanira Sang Hyang Jagadnata Dewi Uma nalikane, duk maksih gesangipun, Tisnawati apan kalindhih, denira rebat tresna, mangkya pejahipun, Dewi Uma kalangkung
tuturi sira mangke, kena ana praja gung, aran Mendhang Kamulan kaki, murah sandhang pan pangan, ing kene nak ingsun, kena den ungsi kawula, nanging padha jaluka krananing becik, den nganggo krana lila.
kapati nendra, samya kagyat kumrusuk satengah sabin, swara sru kumarasak.
sinerot wani, kinudhi dhase celeng
kebat lumpate, kathah wong ingkang tatu, sinahut kuthila pra sami, dhinodhos ing weraha, niba samya rubuh, pinerang kudhi tan kena, ingkang bener kudhi tan kena, ingkang bener pamarange tan nedhasi, dadya
minongsa ing sato kewan, warni tiga buburon kang mongsa pari, kang ageng sabregada.
apanjang, ulese kaluwuk, kebat cukat tur waspada, inggih kathah tunggile kang asipat jalmi, solahipun gigila.
Ingkang sabregadanipun alit, pusuh binuntutan tampar, lir saged miber solahe,
kumpul, sarta sagagamanira, mya tengara budhal saking ing nagari, Sang Prabu Mangukuhan.
Kamulan ingkang nadhahi, akathah kang kacurnan.
Sikil karowak weneh jariji, rantas sinaut marang kuthila, ana kang putung sikile, sinaut ing tembalung, myang dhinodhos den rarangkangi, nanging tan ana pejah, sanget kawusipun, Sang
Marang Mendhangagung ing saiki, marekka kakang [436] Andhong dhadhapan, lan iki Gadhing mangukira, sira nyuwuna tulung, yen kagungan Sang Hyang Pramesthi, pari jagung minongsa, ing buburon iku, warna tri tanpa wilangan, balaningsun Mendhang Kamulan
Bektiningsun aturna yayi, mring si kakang tumuli mangkata, kang yayi tur sembah lengser, lampahira sineru, kuneng ingkang lagya lumaris, gantya ingkang winarna, dhukuh Mendhangagung, nenggih Ki Andhong Dhadhapan, lagya lenggah lawan Ki Gadhing Mangukir, putra kalih neng ngrasa.
Raden Sengkan dyan Turunan nenggih, pan kasaru kang
rakanira sang rajeng, dene gupuh lakumu, nora nganggo aweh udani, jakapuring tur sembah, pan ninggih ingutus, ing arinta Sri Narendra, kang rumiyin ngaturken kang pangabekti, ing kalih tur uninga.
Rareksane arinta Sang aji, kagunanipun Hyang Jagadnata, tetaneman sadayane, ing mangke kathah lebur, pan minongsa sato wana dri, warni tigang bregada, kang ngrisak puniku, kang sipat jalma manungsa, buntut panjang puniku ules kulawus ping kalih, andhap wulune wadhag.
Ules cemeng cocotipun jubir, ping tigane alit [437] ules pethak, angelacar bubuntute, sadaya teguh
ing lampah ulun, ri paduka sanget kang weling, sampun ta tan katuran, ngandika sang wiku, yayi patih nora susah, ingsun dhewe tutulung mring yayi aji,
wus panggih, lawan meng amenganipun, kakalih wus binekta, prapteng ngarsaning rama kalih wot santun, Sang Rsei Andhong Dhadhapan, meng amengane
bathuk banyak netrane jeleh nenggih, apan cemeng ulesipun, kukuncunge apanjang, irung sunthi raine
merkungkung, ngasah lumarah neng wungkal, ngandika sang resi kalih.
Iki yayi tampanana, bocahira karo iku sun kardi, tutulung mring yayi prabu,
iku kanggo semu, ajana mung winastan, ing arane werdine ingkang pinangguh, raden tur sembah sandika, talempak wus den tampani.
telas welingipun, Jakapuring tur sembah, mundur saking ngarsa rikat lampahipun, wus prapteng Mendhang Kamulan, lajeng tumameng ngarsaji.
Wus katur sawelingira, nenggih ingkang raka Sang Resi kalih, Sang Prabu suka handulu, bantu kalih warnanya, pants lamun iku ngentasana kewuh, ingadu aprang lan kewan, pinaringan segah sami.
Sawelingipun kang raka, Sang Wayuyang kareme leri putih, condramawa karemipun, apan toya dawegan, sampun kinen asowa mring pondhokipun, Sang Prabu ngundhangi sigra, ing bala keprabon jurit.
Wus amekta sigra budhal, parpta ing gen pakebonan ing sabin, sreng suraknya gumuruh, kagyat sato tumingal, ing manungsa gya nander nerajang nempuh, wadya ing Mendhang Kamulan, sadaya samya nedhahi.
Sinosog ing ganjur watang, sato kewan ana tedhas siji, sadaya pan teguh timbul, kuneng kang maksih aprang, kawuwusa kang maksih neng pondhok kantun, wayuyang lan condramawa, suka nginum-ngunum sami.
Leri lan banyu dawegan, kapiyarsa marang garwa niraji, yen bebantu kalihipun, wayuyang condramawa, tan humiring tedhakira Sang Prabu, maksih neng pondhok kalihnya, gya Dewi Darmanastiti.
Tedhak mring pondhokanira, condramawa lan wayuyang wus panggih, maksih samya
Dene teka ngenak-enak, nora melu humiring Sri Bupati, bebantu apa gunamu, wedi prang lawan kewan, anggur karo padha muliya sireku, matur raka kang kalihnya, pimilala tanpa kardi.
Wedi prang lan sato kewan, ingsun dhewe kang [440] nusul Sr Bupati, condramawa duk hangrungu, miwah kae wayuyang, Dewi
tedhake Sri Bupati, kadya kilat lampahipun, sakedhap sampun prapta, ing paprangan kagyat
awakira nurut, ing suku kinalalar, nulya medal segawon ulese jamus, dalir sirahipun pethak, ing
Kucing ulesipun pethak, dalir cemeng sirah tumekeng gigir, nerus marang buntutipun, lajeng trus sikil pisan, lajeng marang gulune malih atepung, wasta kucing candramawa, kalih sami den abani.
Mring sira kae wayuyang, condramawa asu kalawan [441] kucing, pareng nander kalih mungsuh, celeng tembalung mulat, marang asu dhasare wus antuk buru, marma datan mawi taha, nander papag tempuh kalih.
Celeng sinaut wus pejah, wuri prapta celeng samya nyembuli,
kadi dumung sarpa, saweneh celeng tang kongsi.
Sinaut ingpejahira, mung jinegug kewala hanggulinting, papati tumpang asungsun, bebathange weraha, katingalan dening kang celeng tembalung, yen balanya kathah pejah, mangsah krodhanya
marang ing kuthila, panggedhene wus ngemasi.
Balane pupulih samya, nanging datan antuk kiwul ing
Sagendhingipun kasoran, ingkang ules putih sam-[442]pun ngemasi, balane mawur maledug, lumayu tinututan, tumpes kabeh pranging tikus tanpa kiwul, surak wong Mendhang Kamulan, saking
iki yayimas, dhapur pencok sahang deder pring gadhing, sinulam gogodhinipun, warongka
landheyane pring gadhing, suwarnane gadhing iku, putih asemu jenar, pasemone manungsa iku yen durung, buwang sahat lan
atmajanipun, lembu lawan maesa, pan awasta pun Kalamurti kang sepuh, kala srenggi ingkang taruna, pagubele nuwun pamit.
nanging den prayitneng kewuh, kupinge wus tinutupan, nenggih wutanipun kalih.
Pamriye ywa kongsi, mring srenggala benjang panjugugneki, kalih sareng angkatipun, krodha
pareng nander kalihipun, sampun ayun-ayunan, nora taha srenggala nulya anaut, kupingira ingkang
kalih sor ing prang, sigra mesat ing wiyatti.
kikirig, wulu rontog dadya asu, kathah awarna-warna, belang cemeng putih loreng pirang atus, kucing iya
Turunan umatur nuwun, lajeng marek ngarsaneng Nata, dyan kalih samya ngabekti.
Sang Prabu suka tumingal, ing wangune nenggih kang
Angrusak rareksaningwang, tetanduran kagungan Hyang Pramesthi, raden kalih nembah matur, patikbra nuwun duka, lumangkunga saking ing ngarsa Sang Prabu, saged tumindak yen sarta, tuduh tuwan kang kapundhi.
dalasan mangkin, ingaran panjalin wuruk, saking wuruk wong kuna, gya amangsah raden kalih pecutipun, samya pinandhi
nedya anubruk, mring raden Sengkan pinapag, sru pinecut dhas ireki.
Kalasrenggini nerajang, marang raden Turunan anulya glis, pinecut pepathakipun, sato kakalih rebah, sanget dennya kantaka neng siti dangu, condramawa lan wayuyang, gupuh denira ngeluhi.Leng irunge kalih pisan, tinangsulan tampar kekah anuli, cinancang ing kayu agung, kalih samya karuna, kuneng puthut jataka ingkang winuwus, apan ta wus nora
ngrik ngadhuh-adhuh, prapta gen pasabinan, geger wadya mendhang Kamulan
sawdyanira maksih, Jakapuring kang tinuduh, methukaken ing yuda, sigra nyandhak talempakira ingunus, sarungannya kajeng sawa,
sadaya bubar, kekes ajrih sadayane, tan ana kang lumawana, ngunsi wuri Narendra, puthut jataka handulu, mring Prabu
tuwa dupi anolih, niba jrit lajeng kantaka, kang mulat sadaya kaget, nyana ki tuwa wus pejah, sinaut ing
puthut jataka, yen maksiha wani iku, pasthi yen duwe tenaga.
Den iki becak-becik, ki tuwa nora karowak, kalenger karepe dhewe, puthut jataka ngrarepa, nuhun patik Bathara, anjalmawa kaping pitu, dadosa abdi paduka.
Kami puruna ing Gusti, milane ulun tan nedya, lumajeng tebih lan rajeng, sakarsa paduka Nata, sung tedha ing
bageyanira, wong duwe pari rong atus, mung ngakoni karobelah.
Kang seket sira duweni, lan sanak putunira, [450] neng lesung
neng tumang utawa nutu, neng lesung tinggala beras.
Sajimpit miwah mususi, sabangon tinggala beras lan yen
katingalan ing Sang Katong, yen ula sawa palastra, ngungun Sri Mangukuhan, purwanira ana lumbung, dene walangsungsan ula.
mamanisan, asengkang bapang kaniten, anting-anting gelang kana, kancana sinasotya, Sang Prabu tyasira kenyut, marang niken luwih endah.
kumala, asiha mring dasihipun, eman temen neng pagagan.
Wong kuning anemu giring, emen sarira kataman, ing surya asru bentere, suwawi kawula bekta, marang
estu Sri Bupati, sih ing dasih kawlasarya, anrus ing lahir batine, kang abdi kinarya garwa, wonten panuwun kula,
satuhu sih ing dasihe, ken endah luwih
Pinaringken ing wadya lit, bawah ing medhang Kamulan, dhusun-dhusun sadayane, tan wonten kang kalangkung, kinen nanem sadaya, satibane wiji tulus, tan ana pinangan ama.
Jawa, Tisnawati thukulane, kang sampun kisen manungsa, sadaya samya prapta, sowan marang ing Sang Prabu,
tular-tinular sangsaya, wiyaring tebanira, satibane wiji tulus, tan wonten peksi kang mongsa.
Sampun katur mring Hyang Pramesthi, lamun wiji-[453]wiji sadayanya, Tisnawati thukulane, pinencar-pencar sampun, pananeme ing wiji-wiji, Sang Prabu Mangukuhan, langkung tulusipun, tan wonten pinangan ama, anak putu putu jataka kang ngrusuhi, sampun sirna sadaya.
Pan ing mangkya pulo tanah Jawi, ingkang sampun kaisen manungsa, samya nular sadayane, marang Prabu Mangukuh, binaktanan sadaya sami, tinanem tanahira, inggih samya tulus, tan wonten pinangan ngama, Sang Hyang Guru miyarsa suka tan sipi, Hyang Nrada gya dinuta.
Marang Mendhang Kamulan dhawuhi, Prabu Mangukuh sinung paparab, Raja Kano
sampun puputra, samya satunggal putute, kang saking Dewi Tulus, pan wanodya nama Dewi Si, langkung endah
Ingkang kadi kang raka Dewi Sri, suka wahdat sa-[454]lama tan krama, Sang Prabu langkung dukane, kang putra gya tinundhung, kinen kesah saking nagari, panarkane kang rama, marang putranipun, dennya sami lumuh krama, jalu estri minalih dhasar wus lami, wor jiwa nunggal karsa.
Marma dahat dukanya Narpati, maring kang putra raden Sadana, ing dhingin kesahe, ing wuri gya sumusul, ingkang raka retna Dewi Sri, ing dalu kesahira,
Langkung sami sungkawaning galih, nanging ajrih matura mring raka, de maksih sanget dukane, kuneng gantya winuwus, nenggih wonten ratu raseksi, denira kukutha, neng Mendhang Kamuwung, nama Prabu Ujung kala, ananira
buyut, anulya diyu raksasa, trahing Ngandojali, kweh tumutur sami, marang ing
marang kancane, kya patih Ujung Kuwung, namung bekta kalih
jroning kalbu, wus kadriya raosing tulis, Sang Prabu angandika, mring Ki Ujung Kuwung, heh ditya duta matura, mring ratumu gone nglamar nini putri, ingsun tutur pasaja.
Wus katrucut ing mengko ni putri, pan wus lunga [456] teka ing nagara, sun tundhung lawan adhine, panglamre ratumu, luwih adreng
apan ingsun wus lila, kya patih turipun, pukulun yen makatena, boten susah kawula atur udani, ing putra Sang Yaksendra.
Pan kawula tan kalilan gusti, yen mantuka dhateng ing nagara, Sri Ujungkala dhawuhe, yen tan saged pukulun, bekta putra tuwan sang putri, leng lajeng ngupayaha, ing putra Sang Prabu, Sri Mapunggung angandika, iyaapa kang dadi karepireki, ariningsun wus lila.
Patih Ujung Kuwung anulya mit, nembah mundur saking ngarsa Nata, lawan punggawa kaliye, Sang Prabu angedhatun, patih Ujung Kuwung,
saking [457] pura, lajeng manjing alas gedhe, solahe kawlas ayun, lan kang rayi dereng panggih, mangkana lampahira, sang retna kapethuk, lan sagung bala rasaksa, ingkang samya nelsah nasak wanadri, samya giyak sadaya.
Wus anarka kalamun Dewi Sri, kyana patih lan kalih
saking wana sang retnadi, anon dhukuh duk lagya bebakal, nanging wus kathah wismane, ran dhukuk mendhang tamtu, sang dyah sayah nedya angungsi, manjing jro padhukuhan, anjujug ing lesung, ki buyut wengkeng
Tedhak marang dhekahe pun kaki, punapa ta hangger kang kinarsa, sang dyah pasaja sahure, kalamun putrinipun, Sang ngaprabu ing Mendhang Kawit, tinundhung mring kang rama, neng alas kapranggul, ing ditya kinuya-kuya, praptaningsun neng kene nedya angungsi, kaki yen saguh sira.
Angukuhi marang awak mami, angres ing tyas ki [458] buyut miyarsi, lamun makatena hangger, paduka gusti ningsun, putreng nata ing mendhang Kawit, kang
Kawula kang naggulangi jurit, hangger nunten manjinga ing wisma, angayemna sarirane, sampun
sang dyah ngaturan sampun, manjing wisma lenggah Dewi Sri, aneng ing papajangan, buyut wengkeng gupuh medal sawijining dhadhah, sabature wong rongpuluh sarya sami, lan sagagamanira.
tudhuih saja-[459]wining dhadhah, ana wong raki gamane, watara mung rong puluh, wil tri atus sareng krura ngrik, buyut wengkeng rowangnya, dereng kongsi methuk, ing aprang mawur sadaya, giris miyat solah tandanging raseksi, lawan karoban ing prang.
Wong rong puluh palayune gendring, manjing wana tan na tolih wisma, mung kari ki buyut dhewe, langkung ing krodhanipun, gya narajang mangsah lan kudhi, tinadhahan ing ditya, ki buyut ngamuk, kalangkung teguh wentala, datan ana gagaman ingkang nedhasi, kuwat pangamukira.
Buyut wengkeng pangamuknya ngukih, lan kudhine kweh ditya kang pejah, ing wuri nangkebi prange, kanan kering pan amyuk, pira kuwatira
nongka nuli, ditya wus manjing dhadhah.
Nanging sira kusuma Dewi Sr, nalika prang wong rong puluh bubar, sigra-sigra ing wedale, sang dyah dennya lumayu, pan wus tebih manjing wanadri, ngaler nikung ngetan, langkung kawlas ayun, wau punggawa raseksa,
sigra nututi lampahe, anut sapurugipun, gonda ingkang tinurut sami, lajeng manjing ing wana, wau
Ingkang rayi gya rinangkul aglis, lara-lara den-[460]ira karuna, nuturken ing sasolahe, ing wit wekasanipun, sakesahe saking nagari, praptaning tengah wana, kapethuk ditya gung, binujung kinuya-kuya, ingkang rayi kalangkung ngungun miyarsi, awlas miyat ing raka.
Sarta langkung onengira kalih, Dewi Sri lan raden Sedana, kang rayi mesem ature, dhuh kang bok kadang ingsun, ingkang pinindha Ratig swargadi,
wus tan kaheksi, wau patih Ujung Kuwung, marpeki sru tatanya, baya sira putrane Prabu mangukuh, aneng ngendi sang lir
den gupuh, yen sira arep gesang, yen tan aweh pasthi bilahi sireku, raden Sedana lingira, iya iku kadang mami.
Putri ing Mendhang Kamulan, sira jaluk haya yen ora keni, lamun ingsun durung lampus, ki patih duk miyarsa, langkung krodha raden
ing jemparing, tri ditya wus lampus, wadya tri atus ditya, miyat patih lan punggawa kalih lampus, krodha sareng dennya mangsah, ambyuk ngarubut ing
ditya giris lumayu, mantuk marang prajanira, nedya tur tiwasing jurit.
Tinut ing saparanira, marang raden Sedana sampun tebih, prapteng dhukuh Mendhang tamtu, raden kendel lampahnya, aningali wong kathah pra samya rubung, sareng wau praptanira, raden Sedana tanya ris.
Heh sira iku wong apa, padha nangis lan iki kang ginodhi, aneng witing nangka iku, apa kang dadi purwa, buyut Andhong alon wau aturipun, puniku kadang kawula, buyut Wengkeng kang ginodhi.
Ing nguni sor prang lan ditya, mila aprang nanggulangi rasaksi, wit saking sang retnaningsru, putri Mendhang Kamulan, binajung ing ditya, haminta tulung, kasor prang lajeng
kang tunggu, ing gogodhen wit nongka, dereng dangu bubare pan kapiluyu, praptane ditya kang samya,
ing ngarsa, gih punapa paduka ingkang bubujung, raden Sedana lingira, ya ingsun kaki kang ngungsir.
Raden ngunandika ing tyas, enget aturira Sang ret-[463]na
wus sirna, ingsun banjur mring nagri Mendhang Kawit, dyan Sedana wusnya muwus, sigra lajeng lampahnya, ingkang kantun buyut Wengkengsuka ngungun, cipta nugrahaning dewa, lan ki buyut
wus dadya setya mami, kang rayi lon aturipun, dhuh kang bok yen kawula, maksih ajrih yen mangke lajenga mantuk, kados jeng rama paduka, dukane maksih dhatengi.
Kang bok kalamun sembada, kula harsa lajeng ngung-[464]sir rasaksi, prapta ing prajanipun, ratune ingsun tigas, nadyan mantuk mring Mendhang
cangking murda katur rama prabu, mendah sukaning driya, pasthi lamun kula benjang madeg ratu, mengku ing Mendhang Kamulan, nanging kang bok atur mami.
Paduka dipun narima, sakarsane jeng rama ngong lampahi, arining karsa pukulun, tuwin sasedya kula, sih siniyan lan kadang katekan sampun, nutugi bekti kawula, ing kadang tuwa karonsih.
Agampil kang bok ing benjang, yen kula antuk nugraha luwih, karsaning Jawata luhung, mengku Mendhang
wukir, semana lampahira wus, mendhang Kamuwung prapta, Prabu Ujungkala duk mijil manguntur, dangu ature kang prapta, ditya kang kaplajeng sami.
Wus katur saaturira, ing wiwitan prapteng weka-[465]sanneki, yen punggawa kalih lampus, katiga lan hapatya, aprang lawan
ing praptanira, dyan Sedana lajeng manjing jro puri, Sang Prabu Mendhang Kamuwung, kaondure manjing pura, lajeng nendra ing dalu tinigas sampun, Ujungkala wus palastra, kang murda lajeng cinangking.
Mring sira raden Sedana, sawusira mijil humesat aglis, saking ing Mendhang Kamuwung, ing wuri kagegeran, tanana wruh pejahe sang
Tan kathah kang mungging ngarsa, mung kang rayi [466] dyan patih Jakapuring, lan wadya pangarsa prabu, wuri cethi parekan, angandika sang Nata wartaning jawi.
Ing Mendhang tamtu rame prang, mungsuh ditya sapa lawan ing jurit, Jakapuring awot santun, inggih wartaning kathah, palajenge ditya saking Mendhang tamtu, wonten ing wana rame prang, wil tumpes kedik kang kari.
Kilap lawan ing ngayuda, ulun sampun nuduh punggawa kalih, nalika mring Mendhang tamtu, kados mangke praptanya, duk miyarsa sang Nata ngungun ing kalbu, kasaru geger
Lunga tan nganggo wawarta, lan bakyunira mengko neng ngendi, dene sarenti praptamu, gawa mustaka ditya, ingkang putra raden Sedana wot santun, pukulun Sang Binathara, kang asih ing kawlas asih.
Mila ngong prapta sumiwa, ngarsang Nata mung nedya atur pati, yen marengi karsa Prabu, nuwun pangaksama, kalepatan kawula mring jeng pukulun,
Sri Narendra, mila lami kawula neng wana gung, mung miminta pangaksama, sih ing Jawata kang luwih.
Anunten putra paduka, kakang mbok prapta kawelas asih, neng wana binujung diyu, kawula kang marwasa, inggih saking pangestu paduka Prabu, tan awrat linawan ing prang, wil tri atus kweh ngemasi.
Sakantune kang rasaksa, bibar mawur pra samya rebat urip, mantuk dhateng prajanipun, kawula nut lampahnya, Prabu Ujungkala ing Mendhang Kamuwung, krodharsa
Dewi Sri apan dadya ula sawa lajeng galeser mring pungkur, manjing
awak ingsun, yen tan paring aksama, ing ruwate cintrakane kalihpun, Sang Nata mesem ngandika, wis padha mupusa yayi.
Yen wus pasthi sutanira, salah rupa karsaning Hyang linuwih, tan kena rinuwat iku, Sri dadya ula sawa, si Sedana dadya manuk sriti iku, pasthi crah lan ula sawa, karsaning dewa linuwih.
Mulane padha mupusa, pira-pira sutanta karo sami, sinung karyaning dewa gung, nadyan sariraningwang, kaya paran yen tan mupusa ing kalbu, pan darma bae kewala, badan iki anglakoni.
Apan saking karsaning Hyang Sang Winenang hiya kang murbeng pasthi, mung yayi karo sireku, den banget pujanira,
Nuwun sagunging pamaos AAK, rahayu sedayanipun. . . . . . mugya tansah begja ing wulan siam lan manggih suci ing pungkasan ipun.
loh drung enek sing daftar,ojo gawe gratis aee,
Tono Reply:May 15th, 2010 at 7:02 pmSedeh ak, sak awan tak tunggoni nek stadion smpe an. Gak enek sing budhal
mas, kok kur ngono komen e? ben beg ngunu ye?
Nek komen wi sing apik ngunu lho, gak mesakke sing bukak e liwat HP piye. Sithik ding yo di gae roto ojo dipek dewe
[Reply]	SUWARNO cah tani lope PERSIBO May 15, 2010 at 7:49 pm
Iyo, ngesakne sing buka ko hp ngene iki lo,
taun ngarep gurung tentu iso mlebu 8 bsar mane leg seumpma taun
tunduk marang wahyu?opo kudu karo2ne?opo definisi bebas adil?bebas bernapsu opo bebas berakal sehat(saking Gusti Alloh)?adil opo iki sakjane?
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 –
April 9, 2016, 5:32 p.m. GMT
sugeng enjing kene wis jam00,30 apa kabare sedulur suriname... apik2 ae..
April 9, 2016, 5:29 p.m. GMT
Bored girl, 20, looking for a friend, call or whatsapp 8669117, paramarb
Nov. 21, 2015, 11:54 a.m. GMT
wah aku seneng banget acarane radio mustika opo maneh pas acarane bu lusi sing boso jowo, koyo2 ono ing negoro jowo,kususe suroboyo, siswanto sby
June 4, 2014, 10:17 a.m. GMT
apik banget budoyo jawa ngremboko ing suriname, salam nang sedulur kabeh wae. sugiono ing Malang jowo wetan
March 11, 2014, 8:43 a.m. GMT
mulih ko lapangan kamerane yo mulih nang sing nduwe neh,.. hehehe,.. gurung mampu tuku,.. mampune mung nyilih,..
btw imelku kok ora ono……:(
sing nulis ncips no..mangkane ta kon ngirim pesen ben iso ditambah terus.iki sopo tho?
katon ayu. La Tukino banjur takok marang Bu Katmo.
Tukino : “Bu Katmo, jane iki sopo kok katon ayu tenan”
Bu Katmo : “Endi lo, no ?”
Tukino : “Iki lo bu. Kiro – kiro omahe neng ndi yo, menowo iso tak apeli. hahaha…”
Bu Katmo : “Delok kene! Oalah lah iki ngunu cah wadon seng nipu wong akeh.
saiki tukang nipu ora ketoro yo bu. Kudu ngati – ati aku”
Bu Katmo : “Makane ojo sok nyawang teko rupa ne ayu
Nanging ora sak kabehane wong kang ayu iku tukang nipu, mung gor sebagian wae seng gelem nipu dadi ojo wedi lak cethukan wong ayu ojo langsung mlayu sopo ngerti iso dadi koncomu.
dadi wong BODHO pancene ketinggalan Jaman tenan.
Yo wis, gak popo, sing penting kan ahli HSE, LK3, ahli torekat lan ahli kejawen, ngono tah ?… 🙂
KangBoed says:	23 June 2009 at 14:27	hehehe.. akhirnya punya temaaaaan jugaaaa.. sama sama orang katroooook.. yooo.. mbaaaah gundhul
Hape sing knek ngge ndelok URL'e nek ono link hape opo yo?koyo nek ngangge PC didulek mouse neng pojok'an metu alamate ngono kae lo...
No. 161 telpon 024-8440155, Pekalongan telpon 0285-413831, Kudus telpon 0291-444650, Plaza Singosaren Lt. Dasar Blok E No. 18 telpon 0271-656548, Tegal Jl. Diponegoro No. 76 telpon 0283-325169 dan Kudus Extention Mall Lt. 1 Unit FF-23 telpon 0291-4254677, Kudus.
loh sik percoyo ae sih.....chiwi senengane nglaba.....jpank wes duwe
mempermainkan Rix...sing dipermainkan yo sing moco trit iki.... paling sing ngroso mek
anggota sing melok soulmate iku lho...delok en sing kanan dewe!!! TamuTamuSubyek: Re: [GAK LUCU BLAS]Mat Pithi
golek sing liyo ae....opo kon kate ngenteni dudane jipank.... ePhen_aeLahAKADEMI AREMA SENIORJumlah posting : 383Join date : 25.06.08Subyek: Re: [GAK LUCU BLAS]Mat Pithi
golek sing liyo ae....opo kon kate ngenteni
lila urip uled ambi rakyat, ninggalaken urip enak ring puri. Urip sara teka alas siji nyang alas liyane ngelawan Kompeni kanggo mbela tanah kelairane. Sing iku bain, Sayu Wiwit iku wong wadon kang bisa dadi panglima perang mimpin perajurit lanang lan wadon. Sayu Wiwit duwe wibawa gedhe lan sagah ngobong amuk perang ring akeh panggonan. Ring Blambangan kulon, Sayu Wiwit mimpin perang ring Puger,
Jember. Leboksamirana iku wong Medura kang sengit nyang Welanda. Nalika Sayu Wiwit gadug Jember, rakyat pating girang nemu pemimpin kang diarep-arep lan gedhe pengarepane bisa ngerasakaken urip merdheka. Mula sing sepira suwe rakyat Puger lan Senthong dipimpin Sayu Wiwit nyerang pos
Serta wis gadug wayahe, kabeh wong Bayu lanang wadon maju perang. Perajurit wadon nganggo penganggo kaya dene wong lanang. Sayu
Blambangan sing bisa nyingedakaken susahe. Lan kabeh rumangsa kelangan pemimpin kang wis lawas lega lila ngabdi nyang rakyat. Lan kabeh rakyat Blambangan weruh kadhung Sayu Wiwit lawas ngidham kepingin weruh rakyate urip seneng.
Iku mau perjuwangane Sayu Wiwit, wong wadon kang bela pati ngungkuli kodrat wadone. Kabeh
Tayap, KetapangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 00.57, tanggal 22 September 2013.
Wong Poso Ora Mung Nyegah Mangan Ngombe
Rembang Gagas Film Sejarah | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Ramadhan, Rintisan Sejarah Sulang	2 thoughts on “Mercon #1”	dusone	24 Desember 2008 at 10:16 pm	angger ojo dicedhakno bayi + simbah2 æ
Pak Kidhal	24 Desember 2008 at 3:52 am	Sip banget, Du, spontan ngingetken jaman
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Budaya Jawa.
Kategori iki isi 28 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 28 anak kategori.
► Adat Jawa‎ (2 Kt, 4 Kc)
► Arsitektur Jawa‎ (1 Kt, 1 Kc)
► Arsitektur Jawi‎ (2 Kc)
iki isi 94 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 94 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Budaya_Jawa&oldid=842534"	Kategori: Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 1 April 2013.
Kaca "$1" wis ditambahaké menyang daftar pangawasan.
Owah-owahan sing dumadi ing tembé ing kaca iku lan kaca dhiskusi sing kagandhèng, bakal dipacak ing kéné.
download ahange nariman tak o tanha
Versi 0.0.2 Maret 1, 2009 dening nawakake Ninggalake Komentar Hello,
Kita wis dirilis versi 0.0.2 menyang WordPress direktori plugin. Iki release alamat a bug packaging kang nyebabake sing anyar karo Jeksa Agung bisa ngetokake panginstalan.
Kita uga nambahake fitur sing ngijini teks cepet kanggo translated katon ing situs tanpa mrintahake a Reload this Page.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: nerbitaké, wordpress pluginKawitan Pedhot! Februari 28, 2009 dening nawakake 3 Komentar Hello ana,
Kita ing Transposh iku seneng ngumumke kita release kawitan, rauh kanggo kasedhiya ing WordPress direktori plugin.
Kabari aku bab sembarang masalah / kewan omo / gagasan ing kita Privasi Site.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: miwitiHello donya! Februari 17, 2009 dening nawakake Ninggalake Komentar Komunitas Transposh. Iki kita kawitan kirim. Bebas bae kanggo basa iku, banjur miwiti looking around!
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: miwiti« Page
macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu. Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana.Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.
Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé. Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha.
Puisi tradisional Jawa utawa tembang biasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé. Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahan uga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.
Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké
wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait).
Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.
Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng.
ÉtimologiMacapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda.Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana.. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions.
Sajabané sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroning aksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.
Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang d’ening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé
déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri. Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé. Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing
macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541
Watara taun iku tueuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné
metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar
banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh
kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan
Sekar Macapat utawa Sekar AlitMacapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:
Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.
Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.
Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.
Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.
Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
Pocung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.Sekar Madya utawa Sekar TengahanMacapat jenis iki kayadéné tembang Kidung kang asring dienggo rikala jaman Majapahit.
Sekar Ageng Sekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, yaiku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuna.
Tabel SekarSupaya luwih gampang mbédakaké siji lan sijiné guru gatra, guru wilangan lan guru lagu saka tembang-tembang
Iya Kiyageng ing Tarub (8/u)
Tan pedhot tumekèng siwi (8/i)
Wayah buyut canggah warèngé kang tampa (12/a)
Éling-éling pra kadang dèn éling (10/i)
Uripira ing ndonya tan lama (10/a)
Mring asalé sangkané nguni (9/i)
Dedalan kang dèn ambah (8/a)
Mrih rahayu lumampah margi utami (12/i)
Sinangga ing kanan kèring (8/i)
Sang gèthèk lampahnya alon (8/o)
Dipun ngarah-arah ywa kabanjur (10/u)
BIBIR SUMBING), acak warahen lan omongono kadung arep ono OPERASI LAMBE SUWING GRATIS alias SING KATHIK MBAYAR….!!!!
SUMBING iki, arep dianakaken tanggal 22 sampek 23 Desember 2012 ring RSUD Balambangan Jl. Istiqlal Banyuwangi.
Ayo dulur njaluk tulung bantuane kanggo mujudaken BANYUWANGI SING ONO LAMBE SUWING…..Iki Pegawean Bareng Bareng
Haaaaaaaa mama jual bengkung ni ^______~
Warak iki tau dadi salah siji warak ing Asia kang paling akèh panyebarané. Sanajan disebut "Warak jawa", kéwan iki ora mung urip ing Pulo Jawa waé, nanging ing saindhenging Nuswantara, Asia Kidul-Wétan lan India sarta Tiongkok. Spesies iki saiki statusé kritis, mung sithik populasi kang ditemokaké ing alam bébas, lan ora ana ing kebon raja. Warak iki minangka dadi mamalia paling langka ing bumi.[4] Populasi 40-50 warak urip ing Taman Nasional Ujung Kulon ing pulo Jawa, Indonésia. Populasi warak jawa ing alam bébas liyané ana ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam kanthi prakiran populasi ora luwih saka wolu ing taun 2007. Kurangé populasi warak jawa amarga paburon kanggo mélik sunguné, sing migunani banget kanggo pangobatan tradhisional Tiongkok, kanthi rega $30.000 per kilogram ing pasar gelap.[4] Kurangé populasi warak iki uga amarga kélangan habitat, kang utamané amarga perang, kaya perang Vietnam ing Asia Kidul-Wétan kang uga njalari kurangé populasi warak jawa lan ngalangi pamulihan.[5] Papané mung kéri ana ing rong laladan kang direksa. Warak jawa uga isih ana résiko diburu, gampang kena penyakit lan saya ciuté karagaman genetik kang njalari gangguan nalika tangkar-tumangkar.
Warak jawa bisa urip 30 tekan 45 taun ing alam bébas. Warak iki urip ing alas ratan ngisor (hutan hujan dataran rendah), ara-ara kanthi suket teles lan laladan dharatan banjir gedhé. Warak jawa akèhé anteng, kajaba ing mangsa pangenalan lan nggedhèkaké anak, sanajan sawijining klompok sok bisa ngumpul nalika nggegupak lan golèk mineral. Warak diwasa ora nduwèni kéwan pamangsa kang dadi mungsuh. Warak jawa biasané nyingkir saka manungsa, nanging bakal nyerang menungsa manawa keganggu. Panliti lan pangreksa alam arang nliti kéwan iki sacara langsung amarga langkané kéwan iki lan anané bebaya ngganggu sawijining spesies kang mèh punah. Panliti migunaake kamera lan conto buwangan kanggo ngukur kaséhatan lan tindak-tanduké kewan-kewan iki. Warak jawa luwih sithik disinaoni tinimbang spesies warak liyané.
Warak jawa sepisanan ditliti déning panliti alam saka njaba laladan kasebut ing taun 1787, nalika ana k'ewan loro ditembak ing Jawa. Balung warak jawa dikirim menyang panliti alam Walanda Petrus Camper, kang séda taun 1789 sadurungé nerbitaké panemoné manawa warak jawa iku spesies istimewa. Warak jawa liyané ditembak ing pulo Sumatra déning Alfred Duvaucel kang ngirim spesimené menyang rama tiriné, Georges Cuvier, èlmuwan Prancis kang misuwur. Cuvier ngrumangsani kéwan iki spesies istimewa taun 1822, lan ing taun kang padha diidhentifikasi déning Anselme Gaëtan Desmarest kanthi jeneng Rhinoceros sondaicus. Spesies iki spesies warak pungkasan kang diidhentifikasi.[6] Desmarest ing awalé ngidhentifikasi warak iki asalé saka Jawa, nanging samengkoné ngowahi lan nelaaké spesimené asalé saka pulo Jawa.[2]
Warak jawa lan India iku siji-sijiné anggota genus Rhinoceros kang sepisanan muncul ing rekaman fosil ing Asia sekitar 1,6 yuta-3,3 yuta taun kepungkur. Prakiraan molekul mènèhi tabet manawa spesies wis kabagi luwih awal, sekitar 11,7 yuta taun kapungkur.[13][15] Sanajan mlebu ing tipe genus, warak jawa lan India dipercaya ora cerak gandhengané karo spesies warak liyané. Panlitén kang béda wis ngetokaké hipotesis manawa warak iku
Rhinocerotidae mapanaké Rhinoceros lan Punjabitherium kang wis punah ing klad karo Dicerorhinus, warak Sumatra. Panlitén liya ngusulaké manawa warak Sumatra luwih cerak gandhengané karo loro spesies warak ing Afrika.[16] Warak Sumatra bisa kabagi saka warak Asia liyané 15 yuta taun kepungkur.[4][14]
Kulité ana wuluné/rambuté sethithik, wernané klawu utawa klawu-coklat mbungkus pundhak, geger lan bokong. Kulité kandel lan nduwèni pola mosaik alami lan dadi tameng. Pambungkus gulu warak jawa luwih cilik tinimbang warak India, nanging tetep maujud wangun pelana ing pundak. Amarga anané résiko ngganggu
Kéwan iki tau nyebar saka Assam lan Benggala (warak Sumatra lan India urip bebarengan ing papan kasebut[12]) mangétan tekan Myanmar, Thailand, Kamboja, Laos, Vietnam, lan ngidul ing ujung Malaka, sarta pulo Sumatra, Jawa lan Kalimantan.[20] Warak jawa uripé ing alas udan dhataran cendhèk, suket dhuwur lan papan turoné alang-alang kang akèh kaliné, dhataran banjir gedhé utawa laladan teles kang akèh blethokané. Sanajan ing sajarah warak jawa seneng laladan cendhèk, subspesies ing Vietnam kasurung nuju lemah kang luwih dhuwur (luwih saka 2.000 m), amarga gangguan lan perburuan déning menungsa.[10]
wit sing cilik, godhong-godhongan enom lan woh kang tiba. Akèh-akèhé tetanduran kang disenengi spesies iki tuwuh ing laladan kang kena sinar srengéngé: ing pambukaan alas, semak-semak lan tipe végetasi liyané tanpa wit gedhé. Warak ngebrukké wit sing isih enom kanggo nyerakké pangané lan njupuk nganggo lambé dhuwur kang isa nyekel pangan mau. Warak jawa iku pemakan kang paling gampang adaptasi saka kabèh spesies warak. Warak kira-kira mangan 50 kg pangan sedina. Kaya warak Sumatra, warak iki merloaké uyah kanggo pangané. Papan kanggo nggolèki mineral umum ora ana ing Ujung Kulon, nanging warak jawa katon ngombé banyu saka segara kanggo nutrisi padha karo sing dibutuhaké.[17]
Sifat seksual warak jawa angél disinaoni amarga spesies iki arang diamati sacara langsung lan ora ana kebun binatang kang duwé spesimené. Warak wadon mateng sacara seksual ing umur 3-4 taun lan sing lanang ing umur 6. Kamungkinan kanggo meteng kira-kira muncul ing période 16-19 wulan. Interval kalairan spesies iki 4–5 taun lan anaké marakaké mandheg kurang luwih rong taun. Papat spesies warak liyané nduwèni sifat pasangan kang mémper.[24]
Faktor utama kang ngurangi populasi warak jawa ya iku perburuan ngalap sunguné, masalah kang uga nyerang kabèh spesies warak. Sungu warak dadi komoditas perdagangan ing Tiongkok sasuwéné 2.000 taun kang dipigunaaké dadi obat kanggo pangobatan tradhisional Tiongkok. Sacara historis kulité digunaaké kanggo gawé klambi waja tentara Tiongkok lan suku lokal ing Vietnam percaya manawa kulité bisa digunaaké dadi panangkal racun wisa ula.[25] Amarga papan uripé warak nyakup akèh laladan mlarat, angel kanggo pendunung ora matèni kéwan iki kang bisa didol kanthi rega kang larang.[21] Nalika
Ilangé habitat merga tetanèn uga njalari kurangé populasi warak jawa, sanajan perkara iki dudu faktor signifikan manèh amarga warak mung urip ing rong taman nasional kang direksa. Rusaké habitat wis ngalangi pamulihan populasi warak kang dadi korbané pamburon sungu. Sanajan wis nganggo samudaya konservasi, prospek keslametan warak jawa angel. Amarga populasiné katutup ing rong papan cilik, warak-warak iki gampang
njebug taun 1883. Sawisé iku warak jawa banjur ngolonisasi manèh ing ujung, nanging menungsa ora akèh kang manggon manèh ing ujung iku kaya sadurungé, saéngga dadi papan reksané warak.[19] Ing taun 1931, amarga warak jawa ing Sumatra ana ing pinggir kapunahan, pamaréntah Hindia-Walanda nelaaké manawa warak dadi spesies kang direksa, lan isih tetep direksa tekan sepréné.[10] Ing taun 1967 nalika dianaaké sensus warak ing Ujung Kulon, mung 25 warak kang ana. Ing taun 1980, populasi warak nambah, lan tetep ana ing populasi 50 nganti saiki. Sanajan warak ing Ujung Kulon ora nduwèni mungsuh alami, nanging warak-warak iki kudu saingan golèk pangan sing arang karo banteng liar kang bisa njalari cacahing warak tetep ana ing sangisoré kapasitas ujung.[27] Ujung Kulon diurus déning mentri Kehutanan Républik Indonésia.[10] Ditemoaké paling sithik papat bayi warak jawa ing taun 2006.[28]
annamiticus kang kasisa urip ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam. Warak iki tau nyebar ing Asia Kidul-Wétan, sawisé perang Vietnam, warak jawa dianggép punah. Cara kang dipigunaaké ing pertempuran njalari rusaké ekosistem laladan: panggunaan Napalm, herbisida lan defolian saka Agen Oranye, pangeboman saka awang-awang lan panggunaan ranjau dharat. Perang uga mbanjiri laladan nganggo senjata. Sawisé perang, akèh padunung désa miskin, sing sakdurungé migunaaké metode kaya jugangan jebakan, saiki duwé senjata mematikan kang njalari padha dadi pamburu warak kang éfisièn. Panyangka kapunahan subspesies éntuk tantangan nalika taun 1988, sawijining pamburu nembak warak wadon diwasa kang nunjukaké manawa spesies iki bisa slamet saka perang. Taun 1989, ilmuwan nliti alas Vietnam kidul kanggo nggolèki bukti warak liya kang slamet. Tlipak sikil warak anyar duwèané paling sithik 15 warak ditemoaké ing sakdawané
lanang sing slamet.[19][28] Pangreksa alam ndhiskusèkaké apa warak Vietnam duwé kamungkinan slamet, sapérangan nelaaké manawa populasi warak saka Indonésia kudu dikenalaké kanggo nylamétaké populasi, lan liyané nelaaké manawa populasi bisa pulih manèh.[5][31]
Ora ana siji sijiya warak jawa ing kebon raja (kebon kéwan). Taun 1800-an, paling sithik papat warak dipameraké ing Adelaide, Kalkuta lan London. Paling sithik 22 warak jawa wis didhokumentasiaké lan disimpen ing panangkaran, lan manawa cacahé luwih akèh amarga spesies iki kadhang salah ditafsiraké karo warak India.[32] Warak jawa ora tau ditangani kanthi becik ing panangkaran: warak paling tua kang urip mung tekan umur 20 taun, sekitar setengah saka umur
papan spesies kasebut sithik kang dimangertèni amarga wis ditunjuk warak India.[17] Amarga saka program kang dawa lan larang ing taun 1980-an lan 1990-an kanggo nangkaraké warak Sumatra ing kebun raja iku gagal, upaya kanggo ngreksa warak jawa ing kebon raja ora bisa dipercaya manèh.[4]
Lembar spesies Warak jawa ing UNEP & WCMC
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warak_jawa&oldid=1112692"	Kategori:
Tremblay, ing. Représentante du public : Lise Lambert Conseil d administration (20 ingé nieurs élus) Montréal : Kathy Baig, ing. Geneviève Brin, ing. Stéphanie Duchesne, ing. Zaki Ghavitian, ing. François P. Granger, ing. Sandra Gwozdz, ing. Kateri Normandeau, ing. Nadine Pelletier, ing. Robert Sauvé, ing. Isabelle Tremblay, ing. Sid Zerbo, ing. Québec : Anne Baril, ing. Donald Desrosiers, ing. Bernard Dumont, ing. Estrie :
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 234 dinten 928 menit kapungkur.
ya iku siji-sijiné kéwan saka ordo Monotremata sing isih bisa urip nganti saiki saliyané platipus. Ekidna kalebu famili Tachyglossidae lan minangka kéwan asli saka Papua lan Australia.
Ekidna ya iku mamalia cilik sing awaké ditutupi rambut kasar lan eri.[2] Ekidna mèmper kaya kéwan sing memangsan semut ing Amerika Kidul, nduwèni moncong sing fungsiné dadi lambé lan irung.[2] Moncongé dawa lan krèmpèng, déné sikilé cendhèk lan kuat kanthi kuku gedhé.[2]
Tachyglossus. Genus Zaglossus ana telung spèsiès kang isih urip lan ana rong spesiès kang wis punah (dimangertèni mung lumantara fosil). Déné genus Tachyglossus mung ana spesiès siji kang dikenal.
Genus Zaglossus[besut | besut sumber]
Ana telung spesies saka genus Zaglossus kang isih urip. Spesies telu iku ditemoni ing Papua. Genus iki langka lan diburu kanggo dipangan. Ekidna saka genus iki nggolèk pangan ing sampah gegodhongan ing alas, ya iku cacing lemah lan srangga.
ditemokaké ing bagéyan tenggara Papua lan uga ana ing kabèh lingkungan Australia, saka salju Alpen Australia nganti ara-ara jero ing laladan njero mliginé ing laladan endi waé kang ana semut lan rayap. Ukurané luwih cilik tinimbang spesies Zaglossus lan nduwé rambut kang luwih dawa.
Ekidna mlungker dadi bal, kanthi ati-ati dipindhahaké saka dalan
Ekidna ya iku mamalia cilik kang awaké ditutupi rambut kasar lan eri.[3] Eri kang ana ing awak Ekidna cacahé nganti 5000 lan ana 2000 sensor medan listrik ing awaké, iki kang ndadèkaké Ekidna nduwé pertahanan kang kuwat lan angèl ditembus.[3] Ekidna nduwé moncong kang fungsiné minangka lambé lan irung. Moncongé dawa lan ramping. Lambéné cilik lan rahangé ora ana untuné, sikilé cendhak lan kuwat lan kuku kang gedhé. Ekidna uga kawentar minangka kéwang sing pinter ndhudhuk. Ekidna mangan kanthi cara mbuka gagang kayu kang empuk, omah semut, lan sajenisé. Kanthi nggunakaké ilat kang dawa lan lèngkèt kang ndawa saka moncongé, Ekidna ngumpulaké mangsané. Ekidnamoncong cendhak padatan mangan semut lan rayap kang akèh, déné spesies Zaglossus padatan mangan cacing lemah lan srangga]].
Kejaba platipus, patang spesies Ekidna ya iku siji-sijiné mamalia kang ngendhog. Betina ngendhog siji kang nduwèni wulu lan cangkang empuk 22 dina sawisé kawin lan nyèlèhaké langsung ing kanthongé. Endhog bakal netes sawisé 20 dina. Ekidna enom banjur ngisep susu saka pori-pori kelenjar susu loro (sabab monotremata ora duwé puting susu lan tetep manggon ing njero kanthong baboné kanggo 40 dina nganti 50 dina. Sasuwéné iku, ing aak Ekidna wiwit thukul eriné. Baboné ndhudhuk luwangan kanggo ngrumati anaké lan nyèlèhaké anaké ig njero luwangan mau. Baboné bali saben 5 dina kanggo nyusoni nganti mandheg nyusoni ing sasi kang kaping pitu.
yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel jroning owah-owahan gedhènArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 3 Sèptèmber 2016.
paswd ipun nopo nggiih matur nuwun sakderengipunReplyDeletearis wusu4 March 2017 at 14:11MITO_A73_20160104_T10paswd ipun nopo
BABAD ALAS NANGKA DHOYONG | alangalangkumitir
Wiwitaning carita ing wewengkon Sumingkar (saikine wilayah Sambi Pitu, Gunungkidul). Sumingkar iki miturut gotheking crita iki minangka Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku; rikala Sultan Hamengkubuwana I madeg ratu ing Kraton Ngayogyakarta. Sumingkar cedhak karo tembung ‘sumingkir’. Mirid saka kahanan lan sejarahe masyarakat sakiwatengen Sambi Pitu, wong-wong ing wewengkon iki minangka playon saka Majapahit, wong-wong kang ‘sumingkir’ ing alas Gunungkidul biyene. Crita lesane wong-wong kana nerangake manawa Brawijaya pungkasan keplayu tekan alas Gunungkidul, ngulandara ing sawetara papan lan mbukaki alas-alas dumadi desa-desa sarta ninggalake maneka kabudayan. Brawijaya pungkasan moksa ing Guwa Bribin, Semanu, jalaran rikala disuwun malik ngrasuk Islam dening Sunan Kalijaga ora kersa. Kaya dene masyarakat kang sumebar manggon luwih dhisik ing Rongkop, Semanu, Karangmojo, Ngawen, Nglipar, Sambi Pitu, saperangan Pathuk, uga Panggang, wong-wong iki wis dumunung ing sajembaring alas Gunungkidul sadurunge kedaden Palihan Nagari (Prajanjen Giyanti) ing Surakarta. Kabukti kanthi ananing maneka
reyog, petilasan Hindhu, petilasan Buda, lsp. kang tansah diuri-uri tekane saiki. Crita iki uga minangka bukti stereotip ‘babad’ kaya kang dumadi ing desantaraning pulo Jawa lumrahe; kepara ing nusa-antara.
Ing Sumingkar Adipati Wiranagara madeg dadi adipati. Piyambake kagungan garwa cacahe loro, sing siji wanita Sumingkar, sing siji garwa triman saka Sultan. Ateges, garwa sing siji saka kraton Ngayogyakarta. Wus dadi kalumrahan yen para adipati pikantuk bebungah awujud apa wae saka ratune, bisa kalungguhan, kalebu garwa triman. Angkahe warna-warna: kanggo lintu tandang gawe, kanggo nerusake trahing kusuma, minangka tandha panguwasaning raja utawa kosok balene; teluke panggedhe ing dhaerah-dhaerah marang Nagaragung. Duk semana, rikala Adipati Wiranagara sowan ing Kraton Ngayogyakarta, piyambake oleh prentah saka Kanjeng Sultan supaya mindhah Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku kang dumunung ing Sumingkar (Sambi Pitu) menyang Alas Nangka Dhoyong, kang penere ing Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul ing wektu iki. Kutha praja kabupaten Gunungkidul prelu dipindhah amarga miturut tata jagading keblat papat, kurang pener manengah. Dadi, rinasa dening Sultan kurang mangaribawani tumrap wewengkon kabupaten Gunungkidul liyane. Mangkono alesan ing crita rakyat dikandhakake. Sawuse kondur saka Kraton Ngayogyakarta, Adipati Wiranagara nimbali kabeh pangembating praja ing Sumingkar supaya sowan ing pendhapa kabupaten.
Demang Wanapawira, yaiku Demang Piyaman (wilayah Piyaman tekane Nglipar saiki), durung katon sowan ing pendhapa kabupaten. Para pangembating
telat anggone sowan. Rangga siji iki pancen wong kang gumunggung, seneng tumindak culika. Ananging usul mau ora ditanduki dening Sang Adipati. Adipati Wiranagara paring dhawuh marang Demang Wanapawira supaya ngayahi jejibahan mbabad Alas Nangka Dhoyong kanggo mangun kutha praja Kabupaten Gunungkidul, kaya dene kang tinitahake Sultan Hamengkubuwana. Demang
pinilih ngemban titahe Sultan iku. Angkahe, dheweke kang madeg duta. Rangga Puspawilaga ndhisiki metu saka pasewakan marga ora narima kahanan iku.
Ing kademangan Piyaman, cinarita ana sawijining perewangan kanthi nama Mbok Nitisari, kawentar jejuluk Nyi Niti. Nyi Niti dimangerteni dening wong-wong ing sakiwatengening Piyaman, kepara ing sawetara wewengkon Gunungkidul wektu iku, minangka perewangan; wong kang linuwih, mligine gayut karo roh alus lan lelembat. Nyi Niti duwe garwa inaran Ki Niti. Nyi Niti satemene mbakyune Demang Wanapawira. Nyi Niti lan Demang Wanapawira iki kalebu keturunane wong-wong playon saka Majapahit jaman semana. Tekane Piyaman, Demang Wanapawira marahake babagan apa kang tinitahake marang piyambake: mbukak Alas Nangka Dhoyong didadekake kutha praja. Demang Wanapawira nyuwun pretimbangan marang kangmboke. Satemene, sawuse ngrungu titah iku Mbok Niti rumangsa yen iku titah kang abot sanggane. Sakehing wong kang dumunung ing wewengkon Gunungkidul wektu iku wus priksa yen Alas Nangka Dhoyong iku alas kang gawat kaliwat, punjere jim lelembut, lan omahe dhanyang Nyi Gadhung Mlathi. Nanging, Mbok Niti saguh nyengkuyung lan
nglakoni sesuci lan ngadani slametan. Upacara iki syarat kang wus ditindakake para leluwure kawit biyen lan minangka sarana supaya manungsa bisa nyawiji lan nguwasani alam, kalebu roh-roh kang manggon ing alas wingit Nangka Dhoyong. Dene Nyi Niti bakal nyoba ‘rembugan’ karo Nyi Gadhung Mlathi; dhanyange Alas Nangka Dhoyong!
Alas Nangka Dhoyong. Nyi Gadhung Mlathi mapan ing wit iku (dhanyang panguwasa Alas Nangka Dhoyong). Demang
dadi kutha praja bisa kasembadan. Ana sawenehing banaspati kang ngreridhu Demang Wanapawira lan Nyi Niti kang lagi samadi, nanging bisa ditelukake. Nyi Gadhung Mlati marani saklorone. Dumadi peperangan rame antarane Nyi Gadhung Mlathi lan Nyi Niti. Marga ora ana kang kasoran, mula padha ngadani pirembagan. Nyi Gadhung Mlati menehi
Lawung. Uwit panggone Nyi Gadhung Mlathi ora pikantuk ditegor lan Gadhung Mlati diwenehi panguripan dumadi dhanyang penunggu; yaiku roh kang njaga masyarakat mengkone. Nanging, Nyi Gadhung Mlati njaluk supaya digawekke sesajen saben taune minangka wujud panjagane masyarakat sing bakal ngenggoni alas iku mengkone. Nyi Niti nyarujuki panjaluke Nyi Gadhung Mlathi. Dene Nyi Gadhung Mlathi banjur mrentah para lelembut supaya nyengkuyung ngewangi pagawean mbukak alas supaya gancar anggone nandangi.
Sawuse nyekel rembug karo Gadhung Mlathi, Demang Wanapawira sowan ing ngarsane Adipati Wiranegara kanggo nyuwun panyengkuyung manawa enggal dilaksanakake babad alas. Demang Wanapawira lan Nyi Niti ngumpulke rakyat Piyaman lan sakiwatengene banjur gawe sesajen. Rakyat Paliyan dicritakake uga melu
Puspawilaga rumangsa lingsem lan meri marang tandang gawene Wanapawira. Pakaryan mbabad Alas Nangka Dhoyong rampung. Alas wus dumadi kutha praja. Demang Wanapawira kasil ngayahi titahing ratu lan nunggu bebungah saka Sultane.
Pasar dibukak dening Adipati Wiranegara kanggo ngembangake lan ngrembakakake ajuning kutha. Pasar Nangka Dhoyong, tengere pasar iku, mapan ing wilayah Seneng lan minangka pasar kang rame banget. Adipati Wiranegara ngalembana Wanapawira kang bisa malik alas gung mijil kutha. Kacarita, ana sawijining
ngrasakake kahanan pasar anyar kang lagi wae dibukak. Tekane Rara sudarmi ing Pasar Seneng bareng karo jumedhule Puspayuda, putrane Rangga Puspawilaga. Weruh Rara Sudarmi, Puspayuda rena marang dheweke. Puspayuda banjur nggodha Rara Sudarmi. Rara Sudarmi ora sudi. Banjur, dumadi padudon rame. Demang Wanapawira kang kepeneran uga ana ing Pasar Seneng ngleremke loro-
Wanapawira sajatine uga tuwuh rasa tresna marang Rara Sudarmi. Puspayuda banget murkane marang Demang Wanapawira. Puspayuda ngelek-elek lan nantang Demang Wanapawira. Ananging ora dumadi pasulayan. Demang Wanapawira nglilih Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah supaya enggal sumingkir saka pasar. Dene Puspayuda bali ing Siraman, banjur matur marang bapane: nyuwun supaya dilamarake Rara Sudarmi ing Kepanjen Semanu.
Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah mampir ing daleme Nyi Niti. Ing crita iki diterangake yen Nyi Niti iku satemene isih kaprenah sadulur karo Rara Sudarmi, yaiku sadulur adoh saka ramane, Panji Harjadipura. Rara Sudarmi nyuwun pitulungan marang Ki Niti lan Nyi Niti prakara kang lagi wae ditemahi ing Pasar Seneng: dheweke bakal dicidrani Puspayuda, putrane Rangga Puspawilaga. Ora watara suwe, Demang Wanapawira tumekeng kana lan tansaya gedhe krentege marang Rara Sudarmi meruhi Rara Sudarmi prapta ing omahe mbakyune. Ing jroning manah, Demang Wanapawira ngersakke Rara Sudarmi. Candhaking pangangkah, kanyata Mbok Nitisari njodhokake
lan Rara Sudarmi padha prajanji disekseni Ki Niti dan Mbok Nitisari.
Rangga Harjadipura ing Kepanjen Semanu nampa praptane Rangga
Puspayuda. Panji Harjadipura nulak kanthi alus marga akeh pawongan wus nglamar Rara
ngelek-elek lan murka marang Demang Wanapawira: geneya Demang Wanapawira tansah munggel pangangkahe. Rangga Puspawilaga banjur oncat saka Semanu. Sawuse Panji Harjadipura diaturi
sawijining putri panji lelungan ing pasar tanpa lilah. Ananging, Mbok Tuminah lan Demang Wanapawira nyritakake kedadeyan sanyatane lan wewatekane Puspayuda marang Panji Harjadipura. Saengga, Harjadipura lerem dukane.
Wewangunan ing Kutha Praja tilase Alas Nangka Dhoyong tansaya akeh, rame, lan ngancik rampung. Sanajan mangkono, marga rasa kuciwane kang rumangsa tansah dialang-alangi
Wanapawira apa dene Nyi Niti. Upaya iku tansah ora kasil. Mriksani lan mireng trekahe Rangga Puspawilaga kang kaya mangkono, Adipati Wiranegara ngawasi tindak-tanduke Rangga Puspawilaga. Samantara, Kutha Praja wus dumadi lan bakal diresmekake dening Sultan Hamengkubuwana I. Kanggo mahargya acara,Panji Harjadipura usul diadani sayembara njemparing, kanggo golek jodho tumrape Rara Sudarmi, uger akeh para punggawa sarta pawongan kang nglamar Rara Sudarmi. Sayembara njemparing bakal kaleksanan kanggo ngramekake peresmian kutha praja Gunungkidul kang anyar.
Adipati Wiranegara sepisan maneh ngalembana Demang Wanapawira marga bisa mangun kutha praja kang asri lan endah. Adipati Wiranegara nglapurake karyane Demang Wanapawira marang Sultan Hamengkubuwana lumantar Patih Danureja. Alas Nangka Dhoyong malih dadi kutha kang asri. Rakyat padha remen lan muji Demang
Puspawilaga minta sraya Maling Aguna (sawijining tokoh saka wewengkon Bantul) lan sagrombolan jago liyane
kanthi maksud madeg Adipati Gunungkidul lan musna kabeh wong-wong kang dianggep mungsuh. Panji Harjadipura meruhi rencana ala iku banjur lapuran marang Patih Danureja. Patih Danureja ngutus Raden Mas Baskara kanggo nggulung komplotane Puspawilaga.
Peresmian kutha kabupaten ing tilase Alas Nangka Dhoyong kalaksanan. Sadurunge gawe ontran-ontran, Maling Aguna lan balane ditangkep. Sayembara
Hamengkubuwana I maringi tetenger Kutha Nangka Dhoyong kanthi njupuk nama saka ‘Wanapawira’ digabungke nama ‘Nitisari’, dumadi ‘Wanasari’. Saiki lumrah kaserat ‘Wonosari’. Ana maneh sawetara panemu yen nama kutha praja Gunungkidul kang dumadi saka mbabad alas iki asal saka ‘Wana’ kang ateges ‘alas’, lan tembung ‘asri’ kang marga gotheking pocapan dadi ‘sari’ ateges ‘endah’. Minangka sesulih, Demang Wanapawira diangkat dadi adipati kanthi gelar Adipati Wiranegara II. Panji Harjadipura diangkat dadi patih panitipraja Kabupaten Gunungkidul. Ing wekasan, Wanapawira lan Rara Sudarmi nyawiji. Mangkono Wanapawira, (‘Wana’ memper ‘wono’ ateges ‘alas’, ‘pawira’ ateges ‘wong lanang-kendel-prajurit’)], bisa ‘mbabad’ samubarang kadurakan kang ana ing sakiwatengene, kepara kang tumanem jero ing manahe, dhewe. Yaiku ‘alas rowe’ ing atine. Tamtu wae sinengkuyung ‘ngelmu’ lan ‘sadulur’ kang bisa ndadekake piyambake ‘tukang babad’, kang satemene.
Sumber crita iki saka crita lesan (waca: crita rakyat) kang ‘sawetara’ isih ngrembaka ing wewengkon Gunungkidul sisih lor-kulon. Katuturake dening Sastra Suwarna, mantan Kadhus Piyaman I-Gunungkidul, kanthi owah-owahan kang rinasa prelu kanggo panulisan. Ana maneh sawetara carangan kang ‘uga’ isih ngrembaka ing wewengkon Karangmojo-Ponjong-Semanu babagan dumadine Kutha Wonosari Kabupaten Gunungkidul; kang surasane rada beda ‘kepentingan’ karo crita lesan versi iki. Utawa versi babad sing ateges ‘buku, naskah’, kang ‘sumimpen rapet’ ing jeroning Kraton
rak leres tho kangmas Kumitir, Gus Supri inggih kreteg lho!)
Kagem Gus Supri, cobi dipun googling kemawon “Java’s Oosthoek, Bang wetan” kulo nate maos
Apik tenan iki kang, kulo seneng sanget kalih blog panjenengan. Hatur nuwun…
nyuwun pirsa bilih mboten sirik : medal margi ingkang pundi nalika sukma oncat saking raga rikala manungsa temekaning pati?
mathur nuwun sanget mas alalng-alang kumitir…
July 6, 2010 – 2:28 pm nuwun……mas alang alang kumitir……nyuwun petunjuk enggkang langkung….menawi kulo kok kadhos enten sing nderekki wonten rogo kulo….ngakunipun wrekudoro,lan sak derenge pernah ngaku prabu brawijaya,lan ajisaka,,,,,
becak:"wes mas gpp...jenenge rezeki iku g' mesti kadang diwenehi akeh kadang yo sitik"saya :"njeh sampun yen karepipun jenengan piyambak,matur suwun sanget yen jenengan nulung kaulo".tukang becak:" halah biasa ae mas..jenenge manungso urip iku kudu saling tulung tinulung".
menolong hamba.sampai ditengah perjalanan kira-kira nyampek perumahan galaksi tiba-tiba tukang becak bertanya:"mas,jan-jane gusti allah iku adil g tho??kok enek wong seng teko sugeh,omahe apik koyok perumahan iku enek seng dadi tukang becak koyok aq ngene,ono maneh seng gaweane mung korupsi ora mari-mari".
tiyang menika saged jaga amanah saking kuasa bakalan nikmatipun terus ditambah kalian seng kuasa namung sewalikipun pak yen harta menika mboten dizakati mangkih bakale nglaknati wonten akhirat rejekine wau malah mboten ditambah namung malah dipun kurangi.terus menawi kita diuji dados tiyang miskin kedah sabar malah mangkih hisabipun teng akhirat langkung cepet lan rosulpun remen kalian orang miskin tapi tetep rajin bekerja contone kados jenengan punika.
Gandhi Jayanti, Gandhi Jayanti comments, Gandhi Jayanti pictures, Gandhi Jayanti facebook. Gandhi Jayanti
“Ora ngerti, nek bengi ngene iki mataku wis ra patio ketok. Wis, rasah diulati!” (
prof. Ing. Miloslav Pavlík, CSc.; Ing. Bohumil Rusek; Ing. Václav Mach; Ing. Miroslav Kotrbatý; prof. Ing. František Drkal, CSc.; Ing. Svatopluk Zídek.
256. Klebat kliwat gulo jowo. Yen kulo gadhah lepat, nyuwun pangapuro. ~ @Kaizen46
257. Si koko suka jalan-jalan, muter-muter di taman kota. Teman-teman kalo lebaran, pada mudik ke mana??? ~ @Kaizen46
anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya
sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
Sangsaya akeh kehing kang kena tinides, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki saranane kalawan kekuwataning pikiran pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku
zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.
ÞAja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
ÞNgedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
ØLungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
ØBenik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas.
ØPikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
ØBanjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
ÞNarik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
ÞNahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga.
ÞAmbuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar.
ÞBanjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake
iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen.
nuwun sak derengipun atas ular2xripun, Wassalm…..
April 29, 2010 – 4:57 pm Kangmas Alang Alang Kumitir ingkang kulo hormati…
Nyuwun pangapunten…kulo sanget tertarik kalian seserepan babagan semedi… namung kemawon dereng gadah wekdal kangge kosentrasi… kosentrasi kula tiang alit nembe mados bahan teda lan sekolah anak… Insya Allah menawi anak anak kula sampun mentas sedaya…kula bade nglampahi semedi kados seserepan ingkang panjenengan paringaken…Amin
July 13, 2009 – 7:52 am Ingkang minulyo alang-alang kumitrir sembah nuwun awit babaranipun perkawis samadi ,kulo anyadong pitedah punopo ingkang anjalari samadi wau angsal-angsalipun namung badan kraos pegel-pegel ,gringgingan kemawon nyuwun pitedahipun………..nuwun
Sapa ta sing isih bisa ceceker sagenggem esem
(dhuh gusti gung kang murbeng jagat gumelar paringana pepadhang kawula
Mugya lebur sedaya dosa, sageda wangsul ing Dzatipun piyambak
download Tanha by Shayan Eshraghidownload Tanha from Shayan Eshraghinew Tanhanew Shayan EshraghiShayan Eshraghi Tanha
Awakmu iku lanang bi!!Lapo ngurusi ngene’an…
Iki mah urusan’e cah wadon!!Lek lanang melu ngurusi brarti wis duwe bojo wong iku…Pake ngurusi masa subur barang… :p
sing bodo ki jan-jane sopo to yo…
wis ah cangkemku kuesel tenan je….ngomong ngene karo pendelak pendelik koyo wong gendeng ======================
koq yo ono yo wong nganeh-anehi koyo ngono kuwi… 😆
Maren Kitatau says:	10 October 2009 at 23:42	KangTon,
akbar” kaping 3 ugi, sasmpunipun lajeng siram kados adat sabenipun. Jenis Ajian: Pengasihan
bharatayudha dlm pewayangan)… Sampun nggih mbah…kesel nglintinge.
NGELMU KANG KAESTHI SUNAN PRAWATA | alangalangkumitir
Esthiningsun ingkang asma Hyang Maha Agung, inggih Hyang Nurcahya, wredi cahya kang nglimputi nggih punika
Tunggal wujud: pamor rahsa Hyang Guru, Hyang Suksma Kawekas, inggih Sang Hyang Sidajati singlon asma ran Sang Hyang Nila Pramana.
(Tunggal wujud: pamor rahsa Hyang Guru, Hyang Suksma Kawekas ya Sang Hyang Sidajati bernama samaran Sang Hyang Nila Pramana).
Kang kula nut menggah ing sakarsanipun, saosiking cipta, badan kula anglampahi, raga kula sayekti manut kewala.
Bawanipun: dewa sanga tunggal wujud, raga bolong sanga pan gadhah daya pribadi, Sang Hyang Guru, ngadhaton ing Suralaya.
(Mulanya: dewa sembilan tunggal wujud,
Sifatipun: Hyang Guru lir sifat ulun, apan madha warna, lir jambe sinigar kalih, lir wong ngilo wewayangan jroning kaca.
Sidajati, disitulah musna kemanusiaan saya).
Amba sampun: jumeneng Bathara, Guru asarira Suksma mengku swarga nraka jati, temehira nggih punika cipta kula.
katawur ciptane kuwur, uwas samar-samar angrase tan purun mati, misih seneng ing
Tilar sunu tuwin ingkang garwa ayu, amawarna-warna dunya ingkang raja peni, dadya tyasnya arsa mengku ing kahanan.
langgeng padhang wredinipun, Sang Hyang Suksma nunggal Sang Hyang Tunggal kang sawiji wus acampur lan Hyang Wenang kang amurba.
(Alam luas: langgeng terang keadaannya, Sang Hyang Sukma menjadi satu Sang Hyang Tungga
Hyang Wisnu: Arab tegesipun Rasul, yen Kresna Muhammad, Allah Sang Hyang Sidajati, mung bedane tembung Arab lawan Jawa.
Hyang Sidajati, hanya bedanya kata Arab dan Jawa).
Sampun putus: kang punika kawruh ulun, para Wali sanga sumangga para nupeksi mung yen sisip ulun nyuwun pangaksama.
carane ben biso ketemu guru mursyid iku ?.punopo mas Kumitir saget paring pituduh guru mursyid ing tlatah semarang ?.kulo tenggo balasanipun , maturnuwun sakderengipun.
dening fatihah (minangko pambukaning lan induking qitab). Kalawan 7 ayat fatihah siji-siji ayat bakal jabarake minangko unsuring pasemon manungso lan asmaning wujud dhat Allah,,3 ayat kawitan minangko jiwaning manungso (ora biso dijabarake ) 4 ayat pungkasan minangko pribadine manungso lan nafsune dadining hawa kang kasebut hawa nafsu,kabeh mau kedah mituhu lan kasaringgit mring jiwaning..pungkasaning babaran afal lan asmo, sifat pungkasaning dhat, kang bakal kajabarake mring ba lan titike ba mring basmalah..minangko gelar gulunge jagad….
May 4, 2010 – 7:08 am ngelmu seko Sunan Prowoto, iku kalebu ngelmu tasawuf. inti ajarane manungso iku bisa nyawiji karo gustine yaiku gusti Allah. supoyo bisa nyawiji syarate kudu njogo keresikane budi, di akeh-akehke manekung marang sangyang jagad nata ya Allah asmane. di tetepi syare’ate pamrihe bisa oleh lumintiring sih sangyang jagad nata. ngono kuwi mligine wongkang areb antuk kanugrahaning gusti. ning yo ra saben wong bisa, amarga sing sing isa iku gumantung penghayatane ajaran tarekat, hakekat lan ma’rifat marana gusti kang hakarya jagad yaiku
isih kelingan, wong konco blogger sing nduwe MacBook yo mung Mas Samin thok. Koyone sampe mengko pas acara mati barengan tahun 2012 yo tetep kelingan. Hihi… 😆
mbayat sampun sampurna nunggal dumateng alam kang langkung becik lan suci………………..
pm	Wah, kapan ya isa melekan maneh nganti esuk, nonton wayang kulit, dhalange Mas Djup…. Ning kawedanan, apa ning ngarep Pasar Sulang, padha ramene…
Yen ana gambar Dwiradametha karo Supit Urang, wah pepak Mas… Wayang kulit Sulang, diwaca saka KL, dheleg-dheleg tenan. Kelingan limang windu kepungkur ning Jatimudo..
Cerkak) Trubus lan Punthesing Katresnan	April 11, 2010
(Tulisan Is Sarjoko aka Nini Klenyem)
Amplop jambon gambar kembang mlathi kuwi suwe ndak jingglengi. Bola-bali ndak waca jeneng si pengirim ing amplop kuwi, tetep lan cetha yen kanggo aku.
Lan jenengku bocah tinulis tanpa diembel-embeli jenenge bojoku, apa maneh tembung nyonya utawa ibu, sing karo tengah tahun iki wis tak sandhang minangka nyonya Himawan.
Uga tinulis cetha jenenge si pengirim, Suhardiman. Njur sapa ya kuwi, aku nyoba ngeling-eling. Apa kancaku S.M.A. ?, apa kancaku les basa Inggris ? Ah … aku lali. Genea alamate ora lengkap ? Mung jeneng thok. Ah embuh, rehne cetha layang kuwi kanggo aku, mula wis ora mikir lan ora perduli, layang kuwi gage tak bukak senajan ing atiku ana rasa kumesar. Apa maneh bareng maca ukara-ukara sing tharik-tharik tinulis ing kertas jambon iku, sing unine mung cekak ngene :
Nyuwun pangapunten Jeng, yen layang iki gawe kaget. Nanging muga-muga wae ora jeneng lancang yen aku kepingin tetepungan karo jeng Kiki, sing sasuwene iki ndak angen-angen terus. Aku weruh gambar penjenengan ing majalah, lembar profil lan uga ngerti, yen panjenengan sosok pengarang sing hebat. Piye, Jeng, ditampa ora pitepunganku iki ?
Edan, sapa Suhardiman ? Tak bolan-baleni pamacaku, lan uga nganti mumet nggonku mikir. Mesthine wong iki durung ngerti, yen aku iki wis dadi nyonya lan malah wis anak-anak umur telung sasi, sing isih bayi abang.
Keneng apa sawise maca layang kuwi, atiku dadi ana rasa geter pater, sing sasuwene iki durung tau ndak rasakake.
Tembung jeng Kiki sing manis, ah ukara kuwi hlo sing marahi krasa isin ning bungah, kaya-kaya ana kembang-kembang endah ing atiku.
Ukara kepingin tetepungan, ya gene tekamu kok lagi saiki ? Sithik ana rasa dosa ing jroning atiku, merga aku saiki rak wis dadi nyonya Himawan lan wis thukul wohing katresnan rupa anak. Ning geneya rasa kuwi sasuwene durung tau ndak rasakake.
Aku pancen wanita manutan, tansah nyendikani dhawuhe wong tuwa, mula ya ora mokal yen tekan dewasane aku dadi wong sing kuper alias kurang pergaulan. Uripku sing mung mblujur, ora melu ombyake cah-cah enom saiki.
Kabeh sing bisa ndak lakoni bareng-bareng kanca, mung nggon kegiatan sekolah, kursus, liyane jare ibuku ora perlu. Srawungku merga aku seneng nulis, ya priyayi sing dha seneng maos tulisanku kuwi sing dha rawuh ing omahku.
Kuwi wae malah suwe dijak pangandikan bapakku tinimbang karo aku. Lulus S.M.A, wong tuwaku wis nyiapke calon kanggo aku.
Calon mantu sing di wawas wong tuwaku bisa mulyakake uripku ing tembe mburi. Aku sing rumangsa wineleg ing kasih sayang saka wong tuwaku sa kloron sing sugih, dadi bisaku mung ndherek kersa lan iguhe wong tuwa, embuh mengkone, bisaku mung pasrah nindakake apa dhawuhe.
Aku lan mas Himawan kawin mung padha dene nuhoni dhawuhe wong tuwa, dhasare sak durunge aku ya durung tepung karo mas Himawan.
Senajan ngonoa, aku ya gumun dene mas Himawan kok bisa nresnani aku. Katandha apa wae pepinginanku mesthi dipundhutke. Apa iki tandha tresna, apa ya merga aku wis dadi sisihane, lan kuwi kabeh mujudake kuwajiban aweh kaya marang bojo, aku ya ora ngerti.
Awit sak durunge dadi nyonya Himawan, kabeh kekarepan lan pepinginanku ya ora tau kagol. Tur aku dhewe ya diajari gemi dening ibuku. Dadi samubarang sing tak tuku kuwi mesthi barang sing migunani, ora mung nuruti ati lan ngetutke modhel.
Sisihanku, ya mas Himawan saiki lagi ngayah-ayahi tugas kantor ana Jakarta. Jare ana kana paling ora ya rong minggunan.
Ndadak iki ana layang saka wong sing ngajak kenalan. Ngapa kok ora nalika bojoku ana ngomah ? Gek, Suhardiman kuwi bocah ngendi ?, apa ya wis akeh maca tulisanku dene kok wis ngalem ?
Sebubare maca wingi, layang ndak lempit maneh njur tak tlesepke neng ngisor bantal, pikiranku bali tumlawung adoh mbayangke wong sing durung nate tak weruhi kuwi.
Ning ya gene ing atiku ana sapletik rasa seneng ? Aku lumah-lumah ing dipan, layang mawa amplop werna jambon sing ana kembange mlati bali tak gagapi. Tak lolos saka ngisor bantal banjur tak tempelake dhadha, pancen dhadhaku dhetake krasa banter, ning seneng.
Ana rasa aneh sing sasuwene iki durung tau tak rasakake. Apa ya iki sing jeneng jatuh cinta : Pancen ya tak akoni, bebrayanku karo mas Himawan mung kaya dene wong baris, sing mung tansah ngrungokake aba-aba lan manut.
Ning nyatane ya penak, wong apa karepku sisihanku manut. Pinter momong, ngalahan, tur ora tau gawe ora senengku.
Ning wiwit manten anyar biyen, aku ora nate ngrasakake geter-geter, sing rumambat ing sanubariku yen aku ngadhepi mas Himawan sisihanku.
Kabeh mlaku ngono wae, kaya dene wis naluri lan mujudake kuwajiban sing kudu ndak tindakake.
Nanging bareng aku nampa layang jambon kuwi, atiku kok krasa aneh sing ora ndak duweni kanggo mas Himawan.
Ukara sing tahrik-tharik kepingin kenalan kuwi kok gawe kumesar, lan atiku kepingin bali enom kaya nalikane aku sekolah.
Mangka nyatane aku saiki wis duwe anak, apa atiku sing kaya ngene iki wis mujudake tindak slingkuh ?. Oh … ora. Ning ya genea layang jambon lan jeneng Suhardiman kuwi tansah cumithak ing pengangen angenku, lan ndayani perbawa gedhe ing pribadhiku ?.
Apa ya iki ta ya sing jeneng tuwuhing tresna ?, sing nalika enom durung tau namani atiku ? Oh embuh … aku bingung.
Let telung ndina layang sing kaping pindho teka, saiki identitase luwih lengkap.
Dheweke, ya Suhardiman mau ngaku yen sawijining guru S.M.A. Negri ing kuthaku iki. Dheweke asli saka Surabaya, lagi telung tahun dadi guru kanthi wis nganthongi N.I.P.
Layang mau kejaba neruske olehe kepingin kenal karo aku, uga ngandhakke yen mbesuk Minggu dheweke bakal dolan teka ing omahku.
Adhuh … aku kudu wangsulan piye ? Aku pancen kepingin banget weruh sing jeneng Suhardiman kuwi, nanging kepiye anggonku bakal ngadhepi ?
Oh edan … ya gene nganti tekan kono
ndina maneh, rasane kaya suwe banget. Dhasar aku rewang bayi, senajan kabeh mau wis diurusi baby sitter sing di kontrak wong tuwaku. Saiki bubar adus esuk, aku mesthi terus ngresiki rai lan dandan, kaya nalika aku lagi seneng macak biyen.
Pranyata bareng aku ngilo, aku mesem mongkok, jebul awakku isih seksi, malahan dhadhaku saiki montok kebak, merga aku lagi nusoni.
Nalika aku bubar dandan arep sarapan, neng
“Kiki !, kowe saiki ndak sawang luwih ayu hlo timbang dhek prawan, biyen awakmu garing, dhadhamu trepes. Hara sesuk nek masmu Himawan kondur rak pangling …, nek ora ya malah gregeten”, ngendikane karo gumujeng terus neng pawon. Aku mung ngguyu.
Dina Minggu dina sing ndak anti-anti sidane tekan mangsane. Atiku mantep, yen ibu utawa bapak mengko mundhut pirsa, bakal tak wangsuli yen tilas kanca S.M.A utawa pandhemen tulisanku sing takon naskah anyar … beres,.
Bayiku ndak wenehi asi luwih mruput tinimbang jam sing wis tak jadwal, lan aku akon baby sitterku, tak kon njaga aja nganti anakku nangis.
Bubar iku aku banjur bali mlebu kamar mbenakke dandananku, olehku ngaca mubeng minger kaya
“Wis kana, Ki, kowe wae sing nemoni, nek tamune ibu mengko aku kandhanana!”
“Inggih, Bu”, aku gage tumuju ruwang tamu. Lawang ndak bukak, nyata ana tamu kakung gagah, sebarakan yen karo bojoku.
“Kiki Listiyorini.” Bubar iku tamu mau banjur tak aturi mlebu njur lenggah.
Sakawit rasaku rada kaku ngadhepi tamuku mau rasane rada-rada isin piye ngono. Ning jebulane tamuku mau ramah lan pinter gawe swasana seger. Dheweke ndhisiki takon :
“Jeng, serat kula ingkang kantun rak sampun dumugi ta ?” Gage aku mangsuli:
“Sampun mas, mila rawuh panjenengan kula tengga.”
“Ning sowan kula rak mboten ngganggu kesibukan penjenengan ta, Jeng?”, pitakone maneh.
“Mboten, mas, biasanipun inggih kerep kok kanca-kanca sami dhateng:, wangulanku ngenaki atine.
“O syukur Jeng, yen sowan kula mboten ngganggu, dumugi sak punika rak taksih nyerat ta ?, kula remen maos-maos seratanipun Jeng Kiki.” Kandhane gawe senengku.
“Wah namung sa saget-saget kok, mas, inggih namung kanggo remen-remen kemawon.” Wangsulanku kanthi swara mudhun.
Ing kenap sisihku lungguh ana koran anyar, tak jupuk terus tak seleh ing ngarepe. Dheweke tanggap banjur diwaca. Sauntara dheweke maca, aku gage nemburi ngracik unjukan kanggo tamuku. Pirsa iku, ibu ndangu :
“Kancamu pa Ki?”. Wangsulanku cekak :
“Pandhemen seratan kula, bu, nakekaken seratan kula ingkang enggal.”
“O ngono ta ? kuwi lo, lemari makan rak ana cemilan, enting-enting gepuk karo mete.”
“Inggih, bu, kenging kangge nyegah tamunipun”, wangsulanku. Barang wis rampung tak racik, aku metu ndak suguhke tamuku, wedang woklat susu karo enting-enting gepuk lan mete.
”Mangga, mas, dipun unjuk kagem jampi salit”, aku tawa. Tamuku uga nglegani, bajur diunjuk lan nggegem mete disambi maca koran. Nalika dheweke maca kuwi, aku bisa ngematake tamuku mau kanthi tanek.
Batinku, Suhardiman pancen ngganteng, kejaba gagah uga kulite resik putih. Yen wong ngarani dhegus ngono kae, gedhe tur bagus.
Nganti suwe olehe ngolak-alik koran, rumangsaku dheweke krasan dolan neng nggonku, wong nyatane wis sajam kliwat isih anteng.
Anggone ngrahapi suguhanku uga ndemenakake, ndadekake bungahing atiku. Bareng sing diwaca wis ora ana sing narik, koran diselehake banjur takon karo aku :
“Jeng, menawi kula mbenjing sering sowan mriki rak pareng ta ?”, pitakone karo nyawang aku tajem.
“Mangga, mas, kula remen”, wangsulanku karo nginggati panyawange sing ora nguwati kuwi. Sabanjure kandha :
“Lajeng mangke gentosan, Jeng Kiki kula papak tindak dhateng panggenan kula … Surabaya. Wonten mrika kula dherekaken mirsani papan-papan ingkang Jeng Kiki dereng pirsa.” Kandhane mantep isih karo nyawang aku karo ngguyu.
Untune sing putih rapi nambahi saya manise yen gumuyu, marahi atiku poyang-panyingan.
Karo crita ngalor-ngidul lan ngemil suguhan, panyawange tamuku langsir nyawang gambar-gambar sing cumanthel ing tembok.
Barang weruh foto sing ana sakdhuwurku lungguh, pas diarepke dheweke, tamuku mau namatake lan banjur kandha :
“Jeng, punika fotonipun sinten ?” isih karo namatke.
Dheg … sanalika atiku geter, ngapa aku kelalen mau ora ndak singkirake ? gelem ora gelem aku kudu blaka apa anane.
“O punika foto kula mas, nalika upacara panggih kaliyan semah kula, “ Kandhaku semu kedher. Tamuku ketoke wong wicaksana, tandhane ketrucut tembunge :
“Wah sae hlo Jeng fotonipun, dhasar mantenipun putrid sulistya, sajakipun tukang paesipun ugi mumpuni, mangka kameramenipun inggih wegig, ketingal gesang sanget ngaten kok”, pangalembanane.
“Syukur, Jeng, ateges keng raka sampun pinitados makili satunggaling instansi, temtu kemawon sampun sanes tiyang andhahan malih.” Kandhane cetha. Bisaku mung inggah-inggih ngedhongi kandane. Bubar iku tamuku ngiling-ngilingi jam ing tangane, wusana banjur kandha :
“Jeng, kula matur nuwun sanget saget pinangggih lan tetepangan kaliyan penjenengan, dene panjenengan ugi sampun nampi pisowan kula kanthi ngremenaken sanget, kula namung saget ngaturaken genging panuwun ingkang tanpa upami. Rehning sampun sawetawis keparenga kula nyuwun pamit, mboten kesupen salam katur keng raka.” Aku mung bisa mangsuli inggih, karo nguntapke tekan lawang. Nalika salaman, dheweke isih karo ninggali esem sing manis banget, sing ora bisa tak lalekke salawase.
Barang karo nggeblase motore tamuku metu saka pekarangan, keprungu tangise anakku sing banter merga ngompol disalini pamonge. Let telung ndina sawise mertamu ing omahku, Hardiman isih kirim layang maneh. Ajeg amplop lan kertas jambon sing ana gambare kembang mlathi. Atiku bali goreh lan ora karu-karuwan kelingan eseme sing nembus jejantung. Kanthi tangan kedher layang ndak bukak, dene unine mengkene :
Matur nuwun aku wis mbok tampa sowan ing dalemmu. Nanging aku nyuwun pangapunten wis lancang, meneng-meneng nresnani Jeng Kiki, sing pranyata jebul wis dadi nyonya Himawan. Jeng, aku nemu alamat lan fotomu ing majalahe duweke kanca sing banjur tak tembung tak pek. Nalika aku bali saka dolan mrene kae, tak delok jebul majalah weton patang tahun kepungkur. Wusana tak pupus pangangenku, aku nyuwun pangapura, aku ora kepingin babar pisan ngrusak kabagyaning liyan.
Ora ndak terusake ukara-ukara endah sing dawa, kaselak mripatku krasa panas lan teles. Layang sing durung rampung pamacaku mau, ndak remet ndak tempelake ing dhadha.
Oh jebul kaya ngene rasane wong kapedhotan tresna sing lagi wae trubus (tuwuh). Sing kabeh mau kudu ndak punthes sadurunge ngrembaka.
isih njarem. Mung aku mbudidaya ngilangake tekane layang jambon sing nggawa kenang-kenangan jero ing uripku.
Tak anggep yen kabeh mau mung mujudake impen sing endah banget. Sidane sing mapak mas Himawan neng bandhara mung bapak nyewa taksi.
Aku turon neng kamar, merga awakku lemes lan sirahku krasa mumet, tanpa methukke bojoku mulih.
Mesthine tekan ngomah nggoleki aku ora ana, bojoku njur mlebu kamar. Weruh aku turon, gage aku dirangkul ditangekke karo diarasi. Bisaku mung pasrah.
Nalikane aku dikekep ing dhadhane pancen marem, ning ing
marang bojoku, genti ndak rangkul kenceng, batinku kandha : Mas Himawan, percoyoa, aku ora bakal tegel slingkuh, aku bakal setya ing penjenengan
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XXXII – XXXIV | alangalangkumitir
aru nabda Sang Prabu Kalawisuna/ priye pikirmu Patih/ de laranging pangan/ buburo[n] wus tan ana/ amêsthi rusak sayêgti/ kabeh wadyengwang/ mati tan ana bugti//
Prabu Kalawisuna bersabda keras, “Bagaimana jalan keluarnya menurutmu, Patih.
ing wetan punika Gusti/ wontên nagara/langkung kathahing janmi//
28. // inggih Gusti panêjanipun abdi sang/ badhe ingsun kabuktin/ dhumatêng Sang Nata/ dene
amiyarsa Sang Prabu Kalawisuna/ langkung bêrmantyeng galih/ nging dadya sukanya/ asru dennya ngandika/ wus undurna iki Patih/ sinungan tamba/ nêmbah Kiyana Patih//
sarya asru ngandika/ adhuh yayi Senabrata wong luwih/ meh thithik kadangku lampus/ lah payo yayi êmas/ ywa kasuwen padha nutugakên laku/
Kyai Paduka tanya/ inggih ingkang dêlap purun mastani/ Dyan Surati wa(171v)sta ulun/ dene Kyai punika/ ari hamba anênggih ta wastanipun/ paparab pun Senabrata/ yata Ngabehi Jagati//
18. // manthuk-manthuk saurira/ aglis muwus nimbali ingkang abdi/ heh ta sapa bocah iku/ mayo sira enggalna/ gennya godhog banyu enggalna ben sêpuh/ ika tehe neng kothakan/ tumumpang ana ing
hamba suwita/ mring Sang Nata hamba nanuwun Kyai/ mênggah katurnya Sang Prabu/ nanging kawênangana/ ari
24. // purun malêbêt ing wisma/ barang-barang napa ingkang pinanggih/ dalah bubuk inggih purun/ sampun ingkang dhaharan/ mung punika Raden kangkawula
sampun tan dados punapa/ taksih kathah benjing ing dintên wingking/ ugêr wilujêng rumuhun/ inggih Kyai sumongga/ sigra mangke kawarnaa laju munjuk/ Kapatiyan wus katampan/ gya mundur sang anom kalih//o//
2. // dene Raden Senabrata/ silanya jongok tan aris/ Sang Nata mesêm ing driya/ ningali Rahaden kalih/ dhatêng Raden Surati/ wontên karaos ing kalbu/ warna padhang sêmunya/ uga kalamun kang rayi/ wiguh ing tyas dinewêt sêmu ing lampah//
nuli baliya mring nagri/ Radyan nuwun wotsari/ kang brana tinampan sampun/ gya mundur sing byantara/ Dyan Senabrata prituwin/ sami bêkta paparingira Sang Nata//
wus rawuh/ dhêkahira ing wana/ wus panggih lan ibu sori/ dyah Kasiyan tumingallangkung asuka//
lanjutanipun cariyos Pangeran Gandakusuma sampun kula share, mugi sagetha remening penggalih. nuwun
November 15, 2011 – 6:34 pm wah kok abot temen jebul ya cah…..
nanging sing paling abot ki ya blogge iki, ana lagune sisan…lha piye meh maca kanthi kepenak yen campur karo klonengan….yen rak nganggo speaker lah ya padha ae tetep eman2 koneksine…ngejrottt trus ki…maklum koneksi internet ning kene larang2
numpak kebek metune kalang kabutPancen bener Suroboyo tambah semrawutPKL ambek montor sakjane kudu manutKembang Jepun, bengi nggone akeh pangananMuter-muter sak jam, arep nggolek parkiranOjok sampek mbuak sampah sembaranganBanyu mampet, Suroboyo dadi gampang kebanjiran.(Cak Det)Teet..teeet!!! Gak kroso yo, umure kuto Suroboyo wis 711. Tapi tambah umur, kudune Suroboyo tambah apik ambek resik. Gak koyok saiki. Jarene 78,6
Opo maneh lek dino Senen. Dalan Darmo karo A. Yani koyok pasar sore," jarene ning Widya, arek Stikom.Soale wis urip nang Suroboyo ket cilik, Widya ngeroso kuto iki tambah suwe, gak tambah gede, tapi melu cilik pisan. "Masio dalane wis diambakno, tapi lek montore tambah akeh lak yo podo ae. Sakjane, Pemkot kudu mikir, piro akehe kendaraan sing ono ndok Suroboyo, karo kapasitase dalan. Ojo main gasak ae," jarene.Gak iku tok, Widya yo ngroso tingkahe sing numpak bronpit iku ugal-ugalan. "Tontoken ae dhewe. Wis dikeki lajur kiri, sing numpak bronpit pancet ae nyrobot jalure montor. Sing nduwe montor, yo ngono pisan. Opo
maneh. Opo gak ngelu ngatur koyok ngono iku?" kondone arek SMAN 16 iki.Pikire Amalia, wis wayahe wong Suroboyo podo ngerti, lek PKL kudu ditoto sing apik ben gak nyumpek-nyumpeki. "Sing paling gregetno iku, PKL sing ndok dalan Urip Sumoharjo. Cedheke pasar Keputran. Wis ngerti
gelem pindah-pindah," jarene.Lek omonge Wawan, sing paling semrawut ndok kuto Suroboyo iki, saluran banyune. "Lha buktine, Surabaya dadi langganane banjir.
dudu Suroboyo jenenge," kondone arek SMA Trimurti iki.Pikire arek sing doyan bal-balan iki, saluran banyu nang Suroboyo, wis gak apik ambek temoto. "Pipane akeh sing bocor. Trus, gote keciliken, maleh wis akeh sing podo mampet. Opo maneh nontok saluran banyu nang komplek perumahan. Wah, lek gak wis disemen mesti dibeton. Ngono yo, Pemkot pancet meneng ae. Opo ngenteni Suroboyo dadi segoro?" jlentrehe.Anehe, Ning Stefani nang SMA Petra 1, gak ngroso blas lek Suroboyo tambah semrawut. Jarene, malah tambah apik. Heee? "Sak pancen to. Lha buktine, kabeh podo dibangun. Pasar Wonokromo sing mbien kemproh karo sarange preman, saiki arep
~370 km/s[4] (rélatif dhumateng latar wuri gelombang mikro kosmik)
25 dina 9 jam 7 menit 12 detik [8]
Srengéngé utawi surya punika bal raseksa ingkang kawangun saking gas hidrogen lan helium.[10] Srengéngé kalebet lintang kanthi werna pethak ingkang kagungan peran minangka pusat tata surya.[11][12][13]
mubeng ngiteri srengéngé.[14] Sasanèsipun minangka punjer ubengan, srengéngé ugi arupi sumber ènèrgi kanggé kagesangan ingkang teras-terasan.[15] Panas srengéngé ndadosaken bumi anget lan mbentuk iklim, éwadéné cahyanipun maringi pepadhang dhumateng bumi sarta dipunpigunakkaen déning tetanduran kanggé prosès fotosintesis.[15] Tanpa srengéngé, boten bakal wonten kagesangan ing bumi amargi kathah réaksi kimia ingkang boten saged dumados.[15]
Nicolaus Copernicus punika tiyang sepisanan ingkang ngajengaken téori bilih srengéngé punika pusat parédharan tata surya ing abad 16.[16] Téori punika lajeng dipunbuktèkaken déning Galileo Galilei lan pangamat angkasa sanèsipun.[16] Téori ingkang salajengipun dipuntepangi kanthi nami heliosentrisme punika nugelaken téori geosentrisme (bumi minangka pusat tata surya) ingkang dipunajengaken déning Ptolemeus lan sampun tahan wiwit abad kaping kalih sadèrèngipun masèhi.[17] Konsèp fusi nuklir ingkang dipunajengaken déning Subrahmanyan Chandrasekhar lan Hans Bethe nalika taun 1930 pungkasanipun saged njelasaken punapa punika srengéngé sacara tepat.[16]
Karakteristik umum srengéngé[besut | besut sumber]
Srengéngé awangun bal pijar kanthi senyawa panyusun utami arupi gas hidrogen (74%) lan helium (25%) kaionisasi.[13][14][18] Senyawa panyusun sanèsipun kapérang saking wesi, nikel, silikon, sulfur, magnesium, karbon, neon, kalsium, lan kromium.[19] Cahya srengéngé asalipun saking asil réaksi fusi hidrogen dados helium.[20]
Adhedhasar pangétangan migunakaken Hukum Newton kanthi nglibataken pangaji kacepetan orbit bumi, let srengéngé, lan gaya gravitasi, dipunpikantuk massa srengéngé inggih punika 1,989x1030 kilogram.[18][21] Angka kasebat sami kaliyan kaping 333.000 massa bumi.[18] Sauntawisipun punika, dhiameter srengéngé inggih punika 1.392.000 kilometer utawi 865.000 mil, sami kaliyan kaping 109 dhiameter bumi.[14] Minangka pabandhingan, 1,3 yuta planèt saukuran bumi saged mlebet dhumateng srengéngé.[14] Mila, srengéngé dados objèk paling ageng ing tata surya kanthi massa dumugi 99,85% saking total massa tata surya.[22]
Srengéngé arupi lintang ingkang paling caket kaliyan bumi, inggih punika letipun rata-rata 149.600.000 kilometer (92,96 yuta mil).[13][23] Let srengéngé dhumateng bumi punika dipuntepangi minangka satuan astronomi lan biasa dipunbulataken (kanggé panyedherhanan étangan) dados 150 yuta km.[13][22]
Adhedhasar pangétangan kanthi métodhe analisis radhioaktif, dipunmangertosi bilih batuan rembulan, meteorit lan batuan bumi paling sepuh ingkang naté dipunpanggihaken yuswanipun watawis 4,6 yuta taun.[24] Sauntawisipun punika, conto batuan srengéngé dèrèng naté dipunpikantuk saéngga pangétangan dipunlampahaken sacara matématika migunakaken modhèl interior srengéngé.[25] Adhedhasar asil pangétangan matématika inggih punika srengéngé dipunkintenaken yuswanipun 5 ± 1,5 yuta taun.[25] Nanging, amargi tata surya dipunkawruhi kawangun minangka satunggil kasatuwan salebetipun wekdal ingkang cecaketan mila sapunika sacara umum srengéngé dipunanggep yuswanipun 4,6 yuta taun.[24][25] Srengéngé kagolong lintang tipe G V, kanthi ciri gadhah suhu lumahipun watawsis 6.000 K lan umumipun tahan salaminipun 10 yuta taun.[20] Srengéngé dipunkintenaken yuswanipun watawis 7 yuta taun malih, sadèrèngipun hidrogen ing intinipun telas.[14] Menawi perkawis kasebat dumados, srengéngé bakal èkspansi dados lintang raseksa warna abrit ingkang asrep lan mangan planèt-planèt alit ing sakupengipun (menawi kalebet bumi) sadèrèngipun pungkasanipun wangsul dados lintang kerdhil warna pethak malih.[14]
Gaya gravitasi ing srengéngé sabandhing kaliyan kaping 28 gravitasi ing bumi.[26] Sacara téori perkawis kasebat ateges bilih satunggiling tiyang gadhah bobot 100 kg ing bumi mila menawi lelampahan ing lumahipun srengéngé bobotipun bakal karaos kados 2.800 kg.[26] Gravitasi srengéngé mungkinaken narik sadaya komponèn-komponèn panyusunipun mbentuk satunggil wangun bal sampurna.[26] Gravitasi srengéngé ugi ingkang nahan planèt-planèt ingkang ngupengi tetep wonten ing orbitipun piyambak-piyambak.[26] Prabawa saking gravitasi srengéngé tasih saged karaos dumugi let 2 taun cahya.[26]
Radhiasi srengéngé, langkung dipuntepangi minangka cahya srengéngé, inggih punika campuran gelombang èlèktromagnètik ingkang kapérang saking gelombang infraabrit, cahya katingal, sinar ultraviolèt.[27] Sesaya gelombang èlèktromagnètik punika obah kanthi kacepetan watawis 3,0 x 108 m/s.[27] Mila radhiasi utawi cahya merlokaken wekdal 8 menit kanggé dumugi dhumateng bumi.[27] Srengéngé ugi ngasilaken sinar gamma, nanging frékuènsinipun tansaya alit sairing kaliyan letipun
Bintik srengéngé (8) Granula (9) Prominènsa.
Srengéngé gadhah enem lapisan ingkang saben lapisan gadhah karakteristik tartamtu.[13] Kaenem lapisan kasebat ngliputi inti srengéngé, zona radhioaktif, lan zona konvèktif ingkang mbentuk lapisan lebet (interior); fotosfèr; kromosfèr; lan korona minangka laladan paling njawi saking srengéngé.[13]
Inti srengéngé[besut | besut sumber]
Inti inggih punika aréa paling lebet saking srengéngé ingkang gadhah suhu watawis 15 yuta drajat Celcius (27 yuta drajat Fahrenheit).[13][28] Adhedhasar pabandhingan radhius/dhiameter, bagéyan inti kanthi ukuran saprasekawan let saking pusat dhumateng lumahipun lan 1/64 total volume srengéngé.[29] Kapadhetanipun inggih punika watawis 150 g/cm3. Suhu lan tekanan ingkang kados mekaten inggilipun mungkinaken wontenipun pamecahan atom-atom dados èlèktron, proton, lan neutron.[28][29] Neutron ingkang boten gadhah muatan bakal nilar inti nuju bagéyan srengéngé ingkang langkung njawi.[28] Sauntawis punika, ènèrgi panas ing lebet inti nyebabaken paobahan èlèktron lan proton cepet sanget lan silih tabrakan satunggal kaliyan sanèsipun nyebabaken réaksi fusi nuklir (asring ugi dipunsebat termonuklir).[13][28] Inti srengéngé inggih punika papan dumadosipun réaksi fusi nuklir helium dados hidrogen.[29] Ènèrgi asil réaksi termonuklir ing inti arupi sinar gamma lan neutrino maringi tenaga ageng sanget ugi ngasilaken sadaya ènèrgi panas lan cahya ingkang dipuntampi ing bumi.[13][28][30] Ènèrgi kasebat dipunbeta medal saking srengéngé liwat radhiasi.[13]
Zona radhiatif[besut | besut sumber]
Zona radhiatif inggih punika laladan ingkang nylubungi inti srengéngé.[31] Ènèrgi saking inti salebetipun wangun radhiasi kempal ing laladan punika sadèrèngipun dipunterasaken dhumateng bagéyan srengéngé ingkang langkung njawi.[31] Kapadhetan zona radhiatif inggih punika watawis 20 g/cm3 kanthi suhu saking bagéyan lebet dhumateng njawi antawisipun 7 yuta dumugi 2 yuta drajat Celcius.[32] Suhu lan dhènsitas zona radhiatif tasih cekap inggil, nanging boten mungkinaken dumadosipun réaksi fusi nuklir.[32]
Zona konvèktif[besut | besut sumber]
Zona konvèktif inggih punika lapisan ing pundi suhu wiwit mandhap.[13] Suhu zona konvèktif inggih punika watawis 2 yuta drajat Celcius (3.5 yuta drajat Fahrenheit).[13] Sasampunipun medal saking zona radhiatif, atom-atom kanthi ènèrgi saking inti srengéngé bakal obah nuju lapisan langkung njawi ingkang gadhah suhu langkung asor.[33] Pamandhapan suhu kasebat nyebabaken dumadosipun saya alonipun obahan atom saéngga paobahan sacara radhiasi dados kirang èfisièn malih.[30] Ènèrgi saking inti srengéngé mbetahaken wekdal 170.000 taun kanggé nggayuh zona konvèktif.[13] Nalika wonten ing zona konvèktif, paobahan atom bakal dumados sacara konvèksi ing aréa sadawanipun sapérangan atus kilometer ingkang kasusun saking sèl-sèl gas raseksa ingkang teras sirkulasi.[30] Atom-atom kanthi suhu inggil ingkang nembé medal saking zona radhiatif bakal obah kanthi alon nggayuh lapisan paling njawi zona konvèktif ingkang langkung asrep nyebabaken atom-atom kasebat "dhawah" malih dhumateng lapisan paling inggil zona radhiatif ingkang panas ingkang salajengĞipun minggah malih.[33] Prastawa punika bola-bali teras nyebabaken wontenipun paobahan wolak-walik ingkang nyebabaken transfer ènèrgi kadosdéné ingkang dumados nalika manasaken toya ing salebetipun panci.[33] Mila, zona konvèktif dipuntepangi ugi kanthi nami zona pangumuban (the boiling zone).[33] Matèri ènèrgi bakal dumugi bagéyan inggil zona konvèktif salebetipun wekdal sapérangan minggu.[33]
Fotosfèr[besut | besut sumber]
Fotosfèr utawi lumahipun srengéngé ngliputi wewengkon ingkang kandelipun 500 kilometer kanthi suhu watawis 5.500 drajat Celcius (10.000 drajat Fahrenheit).[13] Sebagéyan ageng radhiasi srengéngé ingkang dipunuwalaken medal asalipun saking fotosfèr.[13] Ènèrgi kasebat dipunobservasi minangka sinar srengéngé ing bumi, 8 menit sasampunipun nilar srengéngé.[13]
Kromosfèr[besut | besut sumber]
Kromosfèr inggih punika lapisan ing sainggilipun fotosfèr.[13] Werna saking kromosfèr biasanipun boten katingal amargi katutup cahya ingkang padhang sanget ingkang dipunasilaken fotosfèr.[13] Nanging nalika dumados grahana srengéngé total, ing pundi rembulan nutupi fotosfèr, bagéyan kromosfèr bakal katingal minangka pigura kanthi warna abrit ing sakupengipun srengéngé.[13][30] Warna abrit kasebat dipunsebabaken déning inggilipun kandhutan helium ing mrika.[30]
Korona[besut | besut sumber]
Korona arupi lapisan paling njawi saking srengéngé.[30] Lapisan punika gadhah warna pethak, nanging namung saged dipuntingali nalika dumados grahana amargi cahya ingkang dipunpancaraken boten sami kiyatipun bagéyan srengéngé ingkang langkung lebet.[30] Nalika grahana total dumados, korona katingal mbentuk makutha cahya kanthi warna pethak ing sakupengipun srengéngé.[13] Lapisan korona gadhah suhu ingkang langkung inggil tinimbang bagéyan lebet srengéngé kanthi rata-rata 2 yuta drajat Fahrenheit, nanging ing sapérangan bagéyan saged dumugi suhu 5 yuta drajat Fahrenheit.[30]
Paobahan srengéngé[besut | besut sumber]
Ilustrasi rotasi srengéngé. Wonten éwah-éwahan posisi bintik srengéngé salaminipun dumados paobahan
Srengéngé nglampahi rotasi ing sumbunipun laminipun watawis 27 dinten kanggé pikantuk satunggil puteran.[34] Gerakan rotasi punika sepindhaipun dipunkawruhi liwat pangamatan dhumateng éwah-éwahan posisi bintik srengéngé.[34] Sumbu rotasi srengéngé miring tebihipun 7,25° saking sumbu orbit bumi saéngga kutub lèr srengéngé bakal langkung katèingal ing wulan September sauntawis kutub kidul srengéngé langkung katingal ing wulan Maret.[34] Srengéngé sans bal padhet, ananging bal gas, saéngga srengéngé boten rotasi kanthi kacepetan ingang sragam.[34] Ahli astronomi nélakaken bilih rotasi bagéyan interior srengéngé boten sami kalian bagéyan lumahanipun.[35] Bagéyan inti lan zona radhiatif rotasi sesarengan, éwadéné zona konvèktif lan fotosfèr ugi rotasi sesarengan nanging kanthi kacepetan ingkang bènten.[35] Bagéyan ékuatorial (tengah) mbetahaken wekdal rotasi watawis 24 dinten éwadéné bagéyan kutubipun rotasi laminipun watawis 31 dinten.[34][36] Sumber bèntenipun wekdal rotasi srengéngé kasebat tasih dipuntliti.[34]
Srengéngé lan sadaya isi tata surya obah ing orbitipun ngupengi galaksi bimasakti.[36] Srengéngé mapan tebihipun 28.000 taun cahya saking pusat galaksi bimasakti.[36] Kacepetan rata-rata paobahan punika inggih punika 828.000 km/jam saéngga dipunkintenaken bakal mbetahaken wekdal 230 yuta taun kanggé pikantuk satunggil puteran sampurna ngupengi galaksi.[36]
Let srengéngé dhumateng lintang paling caket[besut | besut sumber]
Ilustrasi pambandhing wujud srengéngé lan ukuran déning planèt-planèt salebetipun sistèm tata surya. Garis tengah srengéngé kaping 11 garis tengah Jupiter, planèt ingkang paling ageng.
Sistem lintang ingkang paling caket kaliyan srengéngé inggih punika Alpha Centauri.[37] Lintang ing salebetipun komplèks kasebat ingkang gadhah posisi paling caket kaliyan srengéngé inggih punika Proxima Centauri, satunggiling lintang kanthi warna abrit redhup ingkang wonten salebetipun konstélasi Centaurus.[37] Let srengéngé dhumateng Proxima Centauri inggih punika 4,3 taun cahya (39.900 yuta km utawi 270 éwu unit astronomi), kirang langkung kaping 270 éwu let srengéngé dhumateng bumi.[37] Para ahli astronomi mangertosi bilih bendha-bendha angkasa mesthi obah salebetipun orbitipun piyambak-piyambak.[38] Mila, pangétangan let dipunlampahaken adhedhasar éwah-éwahan posisi satunggiling lintang salebetipun kurun wekdal tartamtu kanthi pathokan dhumateng posisinipun tumrap lintang-lintang ing sakupengipun.[38] Métodhe pangukuran punika dipunsebat parallaks (parallax).[38]
Ciri khas srengéngé[besut | besut sumber]
Prominènsa (lathi latu srengéngé)[besut | besut sumber]
Prominènsa inggih punika salah satunggil ciri khas srengéngé, arupi bagéyan srengéngé mèmper lathi latu ingkang ageng sanget lan padhang ingkang nyiprat medal saking bagéyan lumahanipun srengéngé sarta asring ugi awangun loop (puteran).[39][40] Prominènsa dipunsebat ugi minangka filamèn srengéngé amargi senadyan juluranipun padhang sanget menawi dipuntingali ing angkasa ingkang peteng, nanging boten langkung padhang tinimbang sadaya srengéngé punika piyambak.[39] Prominènsa namung saged dipuntingali saking bumi kanthi bantuan teleskop lan filter.[39] Prominènsa paling ageng ingkang naté dipuntangkep déning SOHO (Solar and Heliospheric Observatory) dipunèstimasi ukuran panjangipun 350 éwu km.[39]
Sami kados korona, prominènsa kawangun saking plasma nanging gadhah suhu ingkang langkung asrep.[39] Prominènsa isinipun matèri kanthi massa dumugi 100 milyar kg.[39] Prominènsa dumados ing lapisan fotosfèr srengéngé lan obah medal nuju korona srengéngé.[39] Plasma prominènsa obah ing sadawanipun médhan magnèt srengéngé.[41] Érupsi saged dumados nalika struktur prominèsa dados boten stabil saéngga bakal pecah lan ngedalaken plasmanipun.[41] Nalika dumados érupsi, matérial ingkang dipunwedalaken dados bagéyan saking struktur magnètik ingkang ageng sanget dipunsebat semburan massa korona (coronnal mass ejection/ CME).[39][41] Paobahan semburan korona kasebat dumados ing kacepetan ingkang inggil sanget, inggih punika antawis 20 éwu m/s dumugi 3,2 yuta km/s.[39] Paobahan kasebat ugi nyebabaken paningkatan suhu dumugi puluhan yuta drajat salebetipun wekdal ingkang singkat.[39] Menawi érupsi semburan massa korona ngarah dhumateng bumi, bakal dumados interaksi kaliyan médhan magnèt bumi lan ngakibataken dumadosipun badhai géomagnètik ingkang gadhah potènsi ngganggu jaringan komunikasi lan listrik.[41]
Satèunggiling prominènsa ingkang stabil saged tahan ing korona dumugi mawulan-wulan dangunipun lan ukuranipun taras tansaya ageng saben dinten.[41] Para ahli tasih teras nliti kepripun lan kénging punapa prominènsa saged dumados.[41]
Bintik srengéngé[besut | besut sumber]
Bintik srengéngé inggih punika granula-granula cembung alit ingkang dipunpanggihi ing bagéyan fotosfèr srengéngé kanthi gunggung ingkang boten kaétang.[42] Bintik srengéngé karipta nalika garis médhan magnèt srengéngé nembus bagéyan fotosfèr.[43] Ukuran bintik srengéngé saged langkung ageng tinimbang bumi.[40] Bintik srengéngé gadhah laladan ingkang peteng ingkang naminipun umbra, ingkang dipunkupengi déning laladan ingkang langkung padhang ingkang aranipun penumbra.[42] Warna bintik srengéngé katingal langkung peteng amargi suhunipun ingkang tebih langkung asor saking fotosfèr.[42] Suhu ing laladan umbra inggih punika watawis 2.200 °C éwadéné ing laladan penumbra inggih punika 3.500 °C.[42] Amargi émisi cahya ugi dipunprabawai déning suhu mila bagéyan bintik srengéngé umbra namung ngémisikaken kaping 1/6 cahya menawi dipunbandhingaken lumahipun srengéngé ing ukuran ingkang sami.[42]
Angin srengéngé[besut | besut sumber]
Angin srengéngé kawangun saking aliran konstan saking partikel-partikel ingkang dipunwedalaken déning bagéyan inggil atomosfèr srengéngé, ingkang obah dhumateng sadaya tata surya.[44] Partikel-partikel kasebat gadhah ènèrgi ingkang inggil, nanging prosès paobahanipun medal médhan gravitasi srengéngé ing kacepetan ingkang inggil sanget dèreng dipunmangertos sacara sampurna.[44] Kacepetan angin srengéngé kapérang dados kalih, inggih punika angin cepet ingkang nggayuh 400 km/s lan angin cepet ingkang nggayuh langkung saking 500 km/s.[45] Kecepetan punika ugi saya tambah sacara èksponènsial selaras letipun saking srengéngé.[45] Angin srengéngé ingkang umum dumados gadhah kacepetan 750 km/s lan asalipun saking bolongan korona ing atmosfèr srengéngé.[45]
Sapérangan bukti wontenipun angin srengéngé ingkang saged dipunraosaken utawi dipuntingali saking bumi inggih punika badhai géomagnetik kanthi ènèrgi inggil ingkang nrisak satelit lan sistem listrik, aurora ing Kutub Lèr utawi Kutub Kidul, lan partikel mèmper buntut panjang ing komèt ingkang mesthi ngedohi srengéngé amargi siliran angin srengéngé.[44] Angin srengéngé saged mbebayani kanggé kagesangan ing Bumi menawi boten wonten médhan magnèt bumi ingkang ngreksa saking radhiasi.[44] Ing sanyatanipun, ukuran lan wangun médhan magnèt bumi ugi dipuntemtokaken déning kakiyatan lan kacepetan angin srengéngé ingkang liwat.[44]
Badai srengéngé[besut | besut sumber]
Badai srengéngé dumados nalika wonten panguwalan sanalika ènèrgi magnètik ingkang kawangun ing atmosfèr srengéngé.[46] Plasma srengéngé ingkang ningkat suhunipun dumugi mayuta-yuta Kelvin sesarengan kaliyan partikel-partikel sanèsipun nglampahi akselerasi nyaketi kacepetan cahya.[47] Total ènèrgi ingkang dipunuwalaken sami kaliyan mayuta-yuta bom hidrogen kanthi ukuran 100 megaton.[46] Gunggung lan kakiyatan badai srengéngé kathah variasinipun.[47] Nalika srengéngé aktif lan gadhah kathah bintik, badai srengéngé langkung asring dumados. Badai srengéngé asring ugi dumados sesarengan kaliyan lubèripun massa korona.[47] Badai srengéngé maringaken risiko radhiasi ingkang ageng sanget dhumateng satelit, montor mabur ulang alik, astronot, lan utaminipun sistem télékomunikasi bumi.[47][48] Badai srengéngé ingkang sepindhahipun kacathet ing pustaka astronomi inggih punika nalika tanggal 1 September 1859.[46] Kalih panliti, Richard C. Carrington lan Richard Hodgson ingkang nembé ngobservasi bintik srengéngé liwat teleskop ing papan kapisah, ngamati badai srengéngé ingkang katingal minangka cahya pethak ageng ing sakupengipun srengéngé.[46] Kadadosan punika dipunsebat Carrington Event lan nyebabaken lumpuhipun jaringan télégraf transatlantik antawisipun Amérika lan Éropah.[48]
Èksplorasi srengéngé[besut | besut sumber]
Solar Maximum Mission, salah satunggil satelit ingkang dipunluncuraken Amérika Sarékat kanggé nyinaoni srengéngé.
Montor mabur ulang-alik ingkang kaping sepindhah kasil mlebet dhumateng orbit srengéngé inggih punika Pioneer 4.[49] Pioneer 4, ingkang dipunluncuraken tanggal 3 Maret 1959 déning Amérika Sarékat, dados pionir salebetipun sajarah èksplorasi srengéngé.[49][50] Kasilipun Pioneer 4 dipunterasaken déning paluncuran Pioneer 5 - Pioneer 9 salaminipun 1959-1968 ingkang panci gadhah tujuan kanggé nyinaoni perkawis srengéngé.[50] Nalika tanggal 26 Mei 1973, stasiun njawi angkasa Amérika Sarékat kanthi nami Skylab dipunluncuraken kanthi mbeta 3 awak.[50] Skylab mbeta Apollo Telescope Mount (ATM) ingkang dipungunakaken kanggé mundhut langkung saking 150.000 gambar srengéngé.[50]
Montor mabur ulang-alik sanèsipun, Helios I kasil ngorbit dumugi nggayuh let 47 yuta km saking srengéngé (nglabeti orbit Merkuri).[50][51] Helios I teras mubeng kanggé mesthèkaken sadaya bagéyan montor mabur pikantuk gunggung panas ingkang sami saking srengéngé.[51] Helios I gadhah tugas ngempalaken data-data perkawis srengéngé.[51] Montor mabur ulang-alik asil karya sesarengan antawisipun Amérika Sarékat lan Jerman punika operasinipun wiwit 10 Desember 1974 dumugi akir 1982.[50][51] Helios II dipunluncuraken tanggal 16 Januari 1976 lan kasil nggayuh let 43 yuta km saking srengéngé.[50] Misi Helios II rampung wulan April 1976 nanging dipunnengké kémawon tetep wonten ing orbit.[51]
Solar Maximum Mission dipundhesain kanggé nglampahaken observasi aktivitas srengéngé utaminipun bintik lan latu srengéngé nalika srengéngé wonten ing périodhe aktivitas maksimum.[50][51] SMM dipunluncuraken déning Amérika Sarékat tanggal 14 Februari 1980.[50] Salaminipun lelampahanipun, SMM naté ngalami karisakan nanging kasil dipunleresaken déning awak montor mabur ulang alik Challenger.[51] SMM teras wonten ing orbit bumi salaminipun nglampahaken observasi.[50][51] SMM ngempalaken data dumugi 24 November 1989 lan kobong nalika mlebet malih dhumateng atmosfèr bumi tanggal 2 Desember 1989.[50][51]
Montor mabur ulang alik Ulysses inggih punika asil proyèk internasional kanggé nyinaoni kutub-kutub srengéngé, dipunluncuraken tanggal 6 Oktober 1990.[50] Éwadéné Yohkoh inggih punika montor mabur ulang alik ingkang dipunluncuraken kanggé nyinaoni radhiasi ènèrgi inggil saking srengéngé.[50] Yohkoh arupi asil karya sesarengan Jepang, Amérika Sarékat, lan Inggris ingkang dipunluncuraken tanggal 31 Agustus 1991.[50]
Misi èksplorasi srengéngé ingkang paling misuwur inggih punika Solar and Heliospheric Observatory (SOHO) ingkang dipunkembangaken déning Badan Antariksa Amérika Sarékat (NASA) nyambut damel sesarengan kalian Agènsi Njawi
fisik ingkang dumados, sarta pamundhutan gambar lan dhiagnosis spèktroskopis srengéngé.[50] SOHO dipunpanggènaken ing let 1,5 yuta km saking bumi lan tasih operasi dumugi sapunika.[50]
Misi èksplorasi paling énggal saking NASA inggih punika montor mabur ulang alik kembar kanthi nami STEREO ingkang dipunluncuraken tanggal 26 Oktober 2006.[51][52] STEREO gadhah tugas kanggé nganalisis lan mundhut gambar srengéngé salebetipun wangun 3 dhimènsi.[51] Solar Dynamics Observatory Mission inggih punika misi èksplorasi NASA ingkang nembé wonten pangembangan lan sampun dipunpublikasikaken wulan April 2008.[51] Solar Dynamics Observatory Mission dipunkintenaken bakal ngorbit kanggé nyinaoni dhinamika srengéngé ingkang ngliputi aktivitas srengéngé, évolusi atmosfèr srengéngé, lan prabawa radhiasi srengéngé dhumateng planèt-planèt sanès.[51]
Srengéngé minangka simbol kapitadosan lan kabudayan[besut | besut sumber]
Srengéngé sampun dados simbol wigatos ing kathah kabudayan salamipipun peradhaban manungsa.[53] Salebetipun mitologi ingkang dipungadhahi déning manéka bangsa ing donya, srengéngé gadhah peranan ingkang wigatos sanget ing salebetipun kagesangan masarakatipun.[53] Srengéngé dipuntepangi kanthi nami ingkang bèntèn-bènten ing saben kabudayan lan asring ugi dipunsembah minangka déwa.[13][53]
Peran srengéngé ing manéka kabudayan lan kapitadosan[besut | besut sumber]
Ra (utawi Re) punika dipunsembah minangka Déwa Srengéngé ugi pangripta ing kabudayan Mesir Kuna.[53][54] Ing hieroglif, srengéngé dipungambaraken minangka satunggiling cakram.[53] Ra nyimbulaken paningalan langit saéngga asring dipungambaraken minangka cakram ingkang wonten ing sirah manuk falkon utawi cakram mawi swiwi.[53] Déwa Ra dipunpitados nitih kréta perang nglintasi langit ing wektu siang.[55] Déwa Ra ugi dipungambaraken minangka panjagi pharaoh utawi Raja Mesir.[55] Sasanèsipun punika, Ra dipungambaraken minangka déwa ingkang sampun sepuh lan manggèn ing langit kanggé ngawasi donya.[55]
Salebetipun mitologi India, srengéngé dipunsebat kanthi nami Surya.[53] Sasanèsipun minangka srengéngé punika piyambak, Surya ugi dipuntepangi minangka déwa srengéngé.[56] Tembung surya asalipun saking basa Sansekerta sur utawi svar ingkang gadhah akir kagungan sinar.[56] Surya dipungambaraken minangka déwa ingkang nyipeng kaseimbangan ing lumahing bumi.[56] Panyembahan srengéngé sampun dipunlampahaken déning panganut kapitadosan Hindhu salaminipun éwonan taun.[53] Sapunika pèngetan riyaya srengéngé mlethèk tasih dipunlangsungaken ing pinggiran Kali Gangga ingkang wonten ing kitha paling suci ing India, kitha Benares.[24] Surya Namaskar utawi pangurmatan dhuateng srengéngé inggih punika satunggiling obahan wigatos salebetipun yoga.[53]
Helios inggih punika déwa srengéngé salebetipun mitologi Yunani.[53] Helios dipunsebat ugi minangka Sol Invictus ing kabudayan Romawi.[57] Sasanèsipun punika, Helios ugi arupi sisih sanès saking Apollo.[53] Dipuncariyosaken Helios inggih punika déwa ingkang nganggé makutha halo srengéngé lan nitih kréta perang nuju dhumateng angkasa.[58] Helios inggih punika déwa ingkang kanggungan tanggel waler maringi cahya dhumateng swarga lan bumi kanthi cara nyandhet srengéngé ing kréta ingkang dipuntitih.[57]
Bangsa Inca nyembah déwa srengéngé ingkang naminipun Inti, minangka déwa paling inggil.[59] Déwa Inti dipunpitados nganugerahaken peradhaban Inca dhumateng putranipun, Manco Capac, ingkang ugi arupi raja bangsa Inca ingkang sepindhah.[59] Bangsa Inca nyebat dhirinipun minangka putra-putri srengéngé.[59] Saben taun bangsa Inca maringaken pasembahan asil panèn kanthi gunggung ingkang ageng kanggé upacara-upacara ingkang sesambetan kaliyan panyembahan srengéngé.[59]
Déwa srengéngé ingkang dipunsembah déning bangsa Maya inggih punika Kinich-ahau.[60] Kinich-ahau inggih punika pamimpin bagéyan lèr.[60]
Suku Aztec nyembah Huitzilopochtli, ingkang arupi déwa perang lan simbul srengéngé.[61] Saben dinten Huitzilopochtli dipuncariyosaken migunakaken sinar srengéngé kanggé ngusir pepeteng saking langit, nanging saben ndalu déwa punika pejah lan pepeteng dhateng malih.[61] Kanggé maringi kakiyatan dhumateng déwaipun, bangsa Aztec nyaosaken pasembahan jantung manungsa saben dinten.[24]
Shintoisme arupi agami ingkang gadhah inti dhumateng panyembahan srengéngé ingkang tasih wonten ing Jepang.[24] Jepang gadhah julukan "Nagara Srengéngé Mlethèk".[24]
Bangunan lan bendha ingkang sesambetan kaliyan srengéngé[besut | besut sumber]
Jam srengéngé ingging punika saprangkat alat ingkang dipunpigunakaken minangka panedah wekdal adhedhasar ayang-ayang gnomon (batang utawi lèmpèngan panenger) ingkang éwah teras panggènanipun selaras kaliyan paobahan bumi dhumateng srengéngé.[62] Jam srengéngé ngrembaka ing antawisipun kabudayan kuna Babylonia, Yunan, Mesir, Romawi, Cina, lan Jepang. Jam srengéngé paling sepuh ingkang naté dipunpanggihi déning Chaldean Berosis, ingkang gesang watawis 340 SM. Sapérangan artèfak jam srengéngé sanèn dipunpanggihaken ing Tivoli, Italia taun 1746, ing Castel Nuovo taun 1751, ing Rigano taun 1751, lan ing Pompeii taun 1762.
Stonehenge ingkang wonten ing Wiltshire, Inggris, gadhah pilar watu paling ageng ingkang dipunsebat Heelstone nengeri posisi mlethèkipun srengéngé tanggal 21 Juni (posisi srengéngé tepat ing lèr bumi).[63]
Observatorium kuna ingkang dipunbangun kanggé Déwa Ra tasih saged dipunpanggihi ing Luxor, satunggiling kitha caket Kali Nil ing Mesir.[24] Éwadéné El Karmak inggih punika kuil ingkang ugi dipunbangun kanggé Déwa Ra lan mapan ing lèr-wétan Luxor.[64] Atusan obelisk Mesir ingkang gadhah fungsi minangka jam srengéngé ing jamanipun ugi saged dipunpanggihaken ing Luxor lan Heliopolis (kitha srengéngé).[24]
Salah satunggil bangunan misuwur ingkang dipundhèdhikasikaken kanggé Surya dipunbangun nalika abad kaping 13 kanthi nami Surya Deula (Candhi Srengéngé) ingkang wonten ing Konarak, India.[56]
Pilar Intihuatana ingkang wonten ing kawasan Machu Picchu inggih punika bangunan ingkang dipundegaken déning bangsa Inca.[59] Nalika tengah dinten saben tanggal 21 Maret lan 21 September, posisi srengéngé bakal wonten mèh tepat ing sainggiling pilar saéngga boten badhé wonten ayang-ayang pilar sekedhik kémawon.[59][65] Ing wekdal punika, masarakat Inca bakal ngawontenaken upacara ing papan kasebat amargi masarakat kasebat pitados bilih srengéngé nembé dipuniket ing langit.[59][65] Intihuatana dipunpigunakaken kanggé nemtokaken dinten ing pundi dumados equinox (laminipun siang sami kaliyan ndalu) lan périodhe-périodhe astronomis sanèsipun[65]
Bangsa Maya misuwur kanthi kalèndher isi 365 dinten lan 260 dinten ingkang dipundamel adhedhasar pangamatan astronomis, kalebet dhumateng srengéngé.[66] Kalèndher 365 dinten punika dipunsebat Haab, éwadéné kalèndher 260 dinten dipunsebat Tzolkin.[66]
Kalèndher Aztec dipunpahat ing sainggilipun satunggiling watu wangun bunderan. Isinipun inggih punika 365 siklus kalèndher adhedhasar srengéngé lan 260 siklus ritual.[67] Kalèndher watu Aztec punika sapunika dipunsimpen ing National Museum of Anthropology and History ing Chapultepec Park, Mexico City.[67]
Srengéngé ugi sampun dados objèk ingkang nengsemaken kanggé pelukis lan panulis misuwur donya.[24] Claude Monet, Joan Miro, Caspar David Friedrich (irah-irahan lukisan: Woman in Morning Sun - Wanita salebetipun Srengéngé Éjang , lan Vincent van Gogh (irah-irahan lukisan: Another Light, A Stronger Sun - Cahya Sanès, Srengéngé ingkang Langkung Kiyat) inggih punika sapérangan pelukis ingkang naté ndadosaken srengéngé minangka objèk lukisanipun.[24] Éwadéné Ralph Waldo Emerson lan Friedrich Nietzsche inggih punika panulis lan filsuf ingkang naté damel cariyos, puisi, ugi tembung-tembung mutiara kanthi subjèk srengéngé.[24]
Mupangat lan peran srengéngé[besut | besut sumber]
Srengéngé punika sumber ènèrgi kanggé kagesangan.[24] Srengéngé gadhah kathah mupangat lan peran ingkang wigatèos sanget kanggé kagesangan kadosta:
Panas srengéngé maringi suhu ingkang pas kanggé kalangsungan gesang organisme ing bumi.[24] Bumi ugi nampi ènèrgi srengéngé kanthi cacah ingkang samadya kanggé damel toya tetep wangun cuwèr, ing pundi arupi salah satunggil panyokong kagesangan.[24] Sasanèsipun punika panas srengéngé mungkinaken wontenipun angin, siklus jawah, cuaca, lan iklim.[24]
Cahya srengéngé dipunmupangataken sacara langsung déning tetanduran mawi klorofil kanggé nglangsungaken fotosintesis, saéngga tetanduran saged tuwuh sarta ngasilaken oksigen lan gadhah peran minangka sumber pangan kanggé kéwan lan manungsa.[24] Makluk gesang ingkang sampun mati bakal dados fosil ingkang ngasilaken lenga bumi lan batu bara minangka sumber ènèrgi.[24] Perkawis punika arupi peran saking ènèrgi srengéngé sacara boten langsung [24]
Pambangkit listrik tenaga srengéngé inggih punika modhèl énggal pambangkit listrik kanthi sumber ènèrgi kaénggalaken.[68] Pambangkit listrik punika kapérang saking kaca-kaca ageng utawi panèl ingkang bakal nangkep cahya srengéngé lan ngonsèntrasikaken dhumateng satunggal titik.[68] Panas ingkang dipuntangkap salajengipun dipunginakaken kanggé ngasilaken uwap panas mawi tekanan, ingkang bakal dipunpigunakaken kanggé nglampahaken turbin saéngga ènèrgi listrik saged dipunasilaken.[68] Prinsip panèl surya inggih punika panggunaan sèl surya utawi sèl photovoltaic ingkang kadamel saking silikon kanggé nangkep sinar srengéngé.[68] Sèl surya sampun kathah dipungunakaken kanggé kalkulator tenaga surya. Panèl surya sampun kathah dipunpasang ing atep bangunan lan griya ing laladan pakuthan kanggé pikantuk listrik kanthi gratis.[68]
Paobahan rotasi bumi nyebabaken wonten bagéyan ingkang nampi sinar srengéngé lan wonten ingkang boten.[69] Perkawis punika ingkang ngripta wontenipun diten siang lan ndalu ing bumi.[69] Lajeng paobahan bumi ngupengi srengéngé nyebabaken dumadosipun mungsa.[69]
Srengéngé dados pamanunggal planèt-planèt lan bendha angkasa sanès ing sistem tata surya ingkang obah utawi gadhah rotasi ngupengi srengéngé.[10] Sedaya sistem saged mubeng ing njawi angkasa amargi dipuntahan déning gaya gravitasi srengéngé ingkang ageng sanget.[10]
ISBN 9780495387879 |title= ora ana utawa kosong (pitulung) (pangétangan dipunlampahaken sacara
k. 320, ISBN 9780387681269 |title= ora ana utawa kosong (pitulung) (let inti, fusi helium dados hidrogen pirsani Ing Panelusuran Buku
k. 320, ISBN 9780387681269 |title= ora ana utawa kosong (pitulung) (suhu zona radhioaktif pirsani Ing
ISBN 9789797419233 |title= ora ana utawa kosong (pitulung) (prominènsa lathi latu pirsani Ing Panelusuran Buku
|title= ora ana utawa kosong (pitulung) (Surya asalipun saking basa Sansekekerta pirsani Ing Panelusuran Buku
ora ana utawa kosong (pitulung) (Intihuatana pirsani Ing Panelusuran Buku
|title= ora ana utawa kosong (pitulung) (lintang mawi ukuran sedheng pirsani Ing Panelusuran Buku Google)
^ (en) Cline, T. "El Karmak". NASA.
HowStuffWorks. Dijupuk 23-06-2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
(en) Situs web NASA perkawis srengéngé
(id) Situs web Greenpeace perkawis Ènèrgi Srengéngé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Srengéngé&oldid=1096450"	Kategori: Kaca mawa sitiran tanpa sesirahKaca mawa sitiran ngemu paramèter
editorKabeh artikel pilihanAstronomiTata suryaSrengengeLintangDhèrèt utama kuningFisika plasmaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 6 Oktober 2016.
Nabi ngendiko mekaten sinten kemawon ingkang ngamalaken dongo niki wengine dinten arafah kaping setunggal ewu saben-saben kalimah Gusti Allah bakal ngijabahi nopo sing dados penyuwunanipun, kecuali nyuwun pedot saking sanak lan nyuwun kangge
Anggota kuwe sebutan kanggo kabeh sing wis kedaftar nang daftar anggota utawa sing wis duwe/nggawe kaca anggota/account. Anggota sing aktif ialah sing wis tau aweh tulisan/artikel, nyunting tulisan/artikel utawa sing wis tau aweh kontribusi sing
sing paling anget kanggo rika kabeh sekang Mas Fahmi. Mas Fahmi jere nduweni usaha video shooting. Kiye iklane. Diwaca apik-apikan ya. Mbok jere sapa rika
Reply	Toto says:	11/12/2010 at 5:58 PM	Matur suwun Pak Geng, mugi2 penjenengan
mawali becik utawi ajeg sakadi jati mula yan kamanah antuk titiang, manawi nenten wenten tios pamargine sane patut titenin saaa digelis mawali ngelingang jati raga soang-soang
Sinalih tunggil sane mapaiketan ring tata pawongan puniki
Rupaka inggih punika : sang meraga rerama.i aji kalih i biang
inggih punika sang maraga pemerintah. Guru sane pinih utama lan kuasa inggih punika guru swadyaya sane
TopMas Sugeng BlogBerbagi pengalaman ngeblogPanduan Ngeblog
October 11, 2010 – 7:05 am Hardo pusoro kaweruh nenggih
tekok piye carane nggali ilmu soko,organisasi iku mau.
lan opo wae lelakone,ben dadi wong seng iso memayu hayuning bawono.
utawi Wedung, neng kono yo iso berjemur
pucuking wuluku puhun, dak tepangakè pucuking rambutku, pucuking alisku,
nanging uga ono kecut- kecute sitik seng gawe apem tambah mak nyus.
Neng jaman saiki kue-kue tradisional wes longko amergo saiki wis akeh panganan saka negara liyane sing nyebar ning beberapa wilayah. Kaya dene apem, saiki wis jarang banget seng gawe utowo dodolan. biyasane apem iki didol neng pasar- pasar tradisional.
Saliyane rasane apem seng legi lan kecut, wujude apem kui empuk lan mulus. Mulo apem iki bioso dipangan kanggo kabeh umur soko seng tuwo tekan wong enom.
Apem iki digawe seko tepong beras lan tape boden utowo kang biyasane wong nyebot kenyos. Kagunane tape utowo kenyos iki supoyo ono rasa kecute. Ojo lali gula jowo lan gula pasir ben nambah rasa legi lan enak.
Saliyane iku bahan–bahane seng digunakake yaiku banyu krambil, ragi, lan santen. Bahan–bahan kabeh kui diuleni nganti roto lan mateng. Bar kui dicetak lan khusus.
Lek wes mateng lan ngembang biyosone apem disajekake ora nggunakake godhong koyo panganan liyone. Nanging apem dibungkus karo plastik.
Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah jejer karo si garwa sigarane nyawa [wong nyawa kok disigar apa ya bisa, gek nyigare ya nganggo apa] nglenggahi dhampar dhenta pinalipit ing retna kinebutan lar badhak [wong badhak kok ana lare, gek lare pundi niku] kanan kering dening patah sakembaran [hemm …bayi kembar siam ayake, bayine siji sing dadi bapake loro, oleh-oleh saka arisan RT, empluk wadhahe uyah,
bebrayan kudu nduweni gegebengan sarta paugeran kang gumathok, mangkono mungguh jejering bebrayan. Gegebengan mau kang aran HASTA BRATA, kaya katrangan ing ngisor iki:
1. Mulat Laku Jantraning Bantala:
Yen bantal kuwi tegese piranti kanggo turu. Nanging bantala kuwi tegese bumi. Kembang mawar ganda arum angambar-ngambar. Wong kang sabar penggalihe mesti jembar. Wewateke bumi iku sabar, sanadyan dipulasara, dipaculi, didhudhuki, dipestisida, lsp. nanging ora nduweni pangresula, ora sambatan, malah nudhuhake kabecikane kanthi nuwuhake thethukulan,
Dene wewatekane surya utawa srengenge iku tansah paring papadhang sarta aweh panguripan marang sadhengah tetuwuhan lan sato kewan lan sakabehing barang ing alam donya kang urip lan tansah mbutuhake cahya. Sing dak rembug iki bab mulat laku jantraning surya, iki beda lho karo crita ‘perselingkuhane’ Bathara Surya ing jagading pewayangan. Bathara Surya niku dewa cluthak. Tiyang sajagad empun dha dhamang kalih sekar banjare Adipati Karna. Nalika lair procot dening Kunthi linarung ing lepen, amargi lare niku undhuh-undhuhane gendhak slingkuh kalih
Kartika utawa lintang wewatekane tansah tanggon tangguh, sanadyan katempuh ing angin prahara sindhung riwut nanging ora obah lan ora gangsir, jare wong Jombang ‘menter njoh!’, tegese tangguh lan puguh, ora bakal mundur
Candra Darusman kuwi jenenge penyanyi lan pangripta lagu. Lha candra sing iki tegese rembulan, wewatekane uga aweh pepadhang marang sapa bae kang lagi nandhang pepetenge budi, sarta aweh pangaribawa katentreman lan ora kemrungsung binti mbregudul. Witing klapa salugune wong Jawa, dhasar nyata laku kang prasaja.
Samodra utawa segara iku bisa madhahi apa bae kang kanjog. Sanadyan ana sampah industri lan rumah tangga, bangke asu apa bangke wong ketembak bubar melu demo [gek wujude ya ora beda banget jan jane mono], kabeh ditampa tanpa nganggo ngersola lan serik. Mila keparenga Mastoni nyuwun sih samodraning pangaksami manawi wonten klenta-klentunipun anggenipun wawan rembag ing riki.
Wewatekane tirta utawa banyu tansah andhap asor. Tansah ngupadi panggonan kang endhek, mungguh patrap diarani lembah manah lan andhap asor. Iwan Tirta kuwi
mata? Kaya katrangan ing ndhuwur mau, Mas Iwan Tirta priyayine kok ya wewatekane padha karo tirta yakuwi andhap asor [sebabe dedeg piyadege wonge pancen ora dhuwur], apartemene cedhak karo apartemenku
tansah nalusup ing ngendi panggonan kaya mata-mata CIA, ing papan kang rumpil sarta angel klebu omah gedhe cet abang branang ing Beijing, nanging kabeh tetep ditlusuri ora ana kang kari. Mungguh tumrap lelabuhan, kepingin nyumurubi papan ngendi bae kang bisa diambah.
Geni iku wewatekane bakal nglebur apa bae kang katon. Mungguhing tumrap laku bakal mbrastha apa bae kang dadi pepalang, ora nguubris babarpisan bakal anane SI suk awal Agustus. Hayo apa kang ora bakal lebur dening panase geni?
Bekti iku tegese panembah. Werdhine panembah tumanduking patrap kang jumurung marang santosaning jiwa, ati, rasa, lan budi pakerti, ora liya ya lajering rasa manteb lan jejeg netepi kwajibane. Pangerten Hasta Brata iki kang nuwuhake rasa nyawiji, jumbuhake rasa karsa lan cipta kang bakal hanjog marang wujuding karya.
Gumolonging patrap wolung prakara mau bakal nuwuhake sikep madhep manteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta ngedohi kabeh pepacuhe, tansah eling lan bisa nglarasake tumindhak karo kedale pangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban kang tumiba, ora kepranan marang sakebehing gugon tuhon utawa anut grubyug, resik ing panyana, sepi ing pangira ala sarta lumuh ngupadi alaning liyan, lega lan narima dhumawahing pandum kanthi ora nglirwakake sengkuting
lelumban ing tatanan pasrah tanpa sumendhe marang resiking nalar lan pamikir. Kanggo ngawekani laku supaya jumbuh karo gegayuhan sarta nuwuhake katentreman lan karahayon, padha bisoa nindhakake patrap liyane kang banget bisa hambiyantu nuwuhake larase bebrayan agung. Mangkono mau mungguh tuladha Hasta Brata kang pinangka piyandel sarta gegebengane Prabu Rama Wijaya kanggo ngasta pusaraning praja ing nagara Ayodya Pala.
Mas, menawi saged wonten versi aslinipun, ingkang dereng dipun tambahi, awit tambahan – tambahan ndadosaken bengeting para maos ingkang cubluk kados kulo niki, numun
kangeni, sanajan dereng nate tetepangan punapadene pepanggihan….
November 11, 2009 – 5:21 am sae sanget mas racikanipunbasa, kula kepengin tetepangan kalih ingkang nyerat
Mboten kenging sinambi maem / dhahar utawi ngunjuk.
Menawa arep ndhisiki luwih becik matur nuwun sewu ngrumiyini.
Menawa liwat ing sangarepe wong lungguh luwih becik matur nuwun sewu ndherek langkung.
Mboten pareng sinambi mbenakaken penganggo, dandan.
ngemperake. Lumarahe nggunakake tembung kaya, lir, pindha, kadi, kadya.
Tegese : trampil, cepet, trengginas. Tandange diemperake kaya
yen sumbare kaya bisa mutung wesi gligen tegese wong kaya mau ampuh banget.
1. Begjane kaya nemu cempaka sewakul
5. Akehe pepati kaya babadan pacing
6. Akehe pepati kaya sulung mlebu geni
minangkara (gelunge para pandhawa kajaba R. Puntadewa)
ngirengake tanda (O) ing lembar jawab
A. Kabar becik ing wanci esuk srengenge sumorot
kanthi nggatosaken minggah mudhunipun, sero lirihipun saha dhuwur cendhekipun
babagan wirasa aja dilalekake amarga wirasa iku ….
A. kanggo mbedakake isine geguritan iku sedhih, seneng, semangat apa nesu B. kanggo nambahi greget anggone maca geguritan
lima, sing tak impi-impi jenenge sapa?
embokne siji anake loro, yen embokne loro anake siji, yen embokne telu ora duwe
ulangan kang bakal diparingake Ibu Guru Retnoningrum mengko
sinambi mlaku Harjito maca buku, sinau Basa Jawa. Karo
sadhela-sadhela takon marang Junaidi lan Partana. Harjito goreh atine. Jebul
akeh bab kang pancen durung dingerteni. Mula, bola-bali takon marang kancane.
11. Intisari wacan paragraph 1 ing dhuwur
C. Harjito mlaku sinambi sinau D. Harjito arep ulangan BasaJawa
14. “Mbah, nuwun sewu kula ngrumiyini nggih”. Iku ature lan
C. arep pamit mulih D. arep sowan simbah
nindakake tatakrama. Mung wae kudu eling papan siji lan sijine, ora padha
17. Menawi ing bis, sacedhak panjenengan lungguh wonten
Ha ... ya durung . Ngenteni kowe he.” Rada sengol Basuki
tilik wong lara karo ora lali nyembahyangke iki, padatan sing dakanggep
dilakoni. Dadi ora mung tilik thok , ning dikantheni tujuan sing luhur yaiku
marang Gusti supaya sing lara enggal waras lan nambahi dhadhag
Ya, wis. Ayo sembahyang bareng ,” kandhaku . sawise swasana wening sedhela
sembahyang , Basuki banjur muni , “ Sing teka dhisik bali dhisik , sing
keri bali keri.” Bubar muni ngono kanca-kanca dha pamitan lan aku ditinggal.
21. Miturut pethikan ing ndhuwur paraga sapa sing ditinggal?
wonten kanca ingkang sakit mesthinipun dipuntuweni lan dipundongakaken.
Ereng-erenging gunung Merapi katon ireng. Watu-watu gedhe pating jenggunuk kaya
ewon gajah kang lagi padha ndhekem. Angin kemrosak nyasaki alas-alas kang kebak
utawa setting kang digunakake ing pethikan cerkak mau yaiku...
jane mono ora kaya sing dikarepake pak Mawardi. Kancaku Indras iku pancen kenes, kendel, ya kendel ing
pelajaran ya kendel karo cowok, ning ya sumbut , wong dheweke ki ya pinter.
Nanging ya kuwi yen wis kumat malah kepara nyelelek. Contone nyelelek ya kaya
mau kae. Dheweke seneng nirokake gayane guru-gurune. Ning
kendel ing pelajaran ugi kaliyan cowok sanajan boten sumbut.
8a, 8i, 8i, 7u, 7a, 8i, 12 a.
8a, 8i, 8i, 7u, 7a, 8i, 12a.
8i,8a, 8a, 8i, 7u, 7u, 8i, 12a.
8i, 8i, 8a, 7u, 7u, 8i, 12a.
cacahing gatra, guru wilangan lan guru lagunipun tembang ing nginggil kalebet
Menyang sekolahan nggawa handpone utawa hape pancen
lagi ngetrend. Nek gak nggawa hape jare kurang gaul. Mula bocah-bocah SMP
Negeri panggonane Haryo, Genjur lan Bejo sekolah ya wis akeh sing nggawa hape
menyang sekolahan. Kae delengen ! Harya ing wektu ngaso kuwi wis mencet-mencet
keybad hapene dikancani Genjur lan beja sing ndeleng kanthi rasa iri. Sawetara
kuwi bocah-bocah liyane uga asyik berhape ria.
pepinginan ana wragade. Menawa kepingin mukti kuwi butuh wragad, dadi bocah
sing pinter butuh ragad, semono uga anggonmu sekolah.Apa maneh saiki sekolah
diwajibake mandhiri golek ragad dhewe , ora gumantung ragad saka pamarentah.
Gandheng sekolah uga menehi penget sepisan, penget kapindho lan penget kaping
telu nganti ibumu kedharang-dharang teka ing sekolahan, ewasemono ibumu bisane
mung semaya. Mula dina iki penget sing pungkasan , menawa sesuk-esuk kowe
durung nglunasi SPP tunggakan telung sasi , Ika Wulandari wis dianggep nyuwun
metu seka SMP Teladan kene, “ ngendikane pak Broto sora.
ing pethikan cerkak menika pengarang ngandharaken pesan moral ing ngandhap
wis metu wong sing nggereng-nggereng sambat awake lara. Aku sajake kenal karo
pawongan iku, daktamat-tamatake, aku kaya wis tau ketemu bapak iki,
dheweke...Pak Broto ! bener pak Broto, kepala sekolah SMP Teladan sing ngetokake
aku gawe tatu atiku. Nanging aku kudu nulung pak Broto, ora peduli wis tau
natoni atiku, medhot cita-citaku. Aku kudu nulung pak Broto.
tiyang ingkang mbetahaken pitulungan sanajan sampun natoni atinipun awakipun
wigating wacana, salam pambuka, purwaka, pangajeng-ajeng, wusana
isi, wigatining wacana, pangajeng-ajeng, salam pambuka, purwaka
pembuka, isi, purwaka, pangajeng-ajeng, wigatining wacana, wusana
pambuka, purwaka, isi, wigatining wacana, pangajeng-ajeng, wusana
kaemot ing koran iku ora mutu. Cara anggene menehi panemu
carane wenehi tanggapan kanthi apik lan bener kuwi?
kaliyan kula sakanca. Mugi-mugi kawidadan karahayon mugi tansah kajiwa kasarira panjenengan sedaya.
ing nduwur kasebut minangka aturing pamedhar sabda nalika .. A. panutup
47. (1) atur pangandikan sabda tama, (2) panutup,
(3) atur pambagya harja, (4) nindakaken acara sunnah nabi, (5) pambuka.
pranata cara micara, dheweke nganggo mikrofon. Anggone
minangka pranata adicara bok bilih wonten galap gangsuling atur saestu
kula nyuwun agunging pangaksami. Tembung kang kacetak kandel tegese ...
panawung kridha. Kang diarani pangarsa panawung krida yaiku ...
dipancing kanggo lawuh anak putu nggih Pak, Bu,”
nuwun, Dik… Estunipun ingkang “sophisticated”punika Pak Naim to, lajeng Mas Didik.. [Aku rak mung nonton saka kadohan…]
Wonten kanca saking Kabanjahe Sumatera Utara ingkang kepingin sanget mangertos bab siwalan lan bogor, ugi bab awrat lan endahipun gesang. Wah, ketingalipun tulisanipun Mas Didik saged kawula rujuk. Pramila kawula usul tambahan foto2, awit kangge priyantun
Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
Vimax Asli Canada Obat Pembesar Penis di Yogyakarta Meliputi :
Vimax Asli Canada Obat Pembesar Penis di Surabaya Jawa Timur Meliputi :
Surabaya,Bangkalan,madura, Banyuwangi,
kabeh,apik-apik baen tho?alhamdulillah isun biso kecarok maning ambi riko kabeh ing blog isun,ok isun arep ngomong baen ambi bahasa Indonesia supoyo kabeh biso mahami opo hang isun
“Ngaten niki nggeh rugi kathah. Empun kadung ditandhuri, diragati, dipupuk malah jawohipun mboten
“Semprul! Udane ora ono. Parine ora kelar modhot, malah podho pating blasah. Luwih apik dienggo pengaritan kanggo
lipca 2015 09:27Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
sedulur, kanca, batir kabeh. Lagi pada ngapa yah dina minggu esuk kiye? Uwis pada tangi apa urung? Aja jere prei ngode, malah pada tangi awan. Emut sedulur, nek tangine kawanen mengko rejekine dijaluk pitik. Mengko dewek mangan apa jajal. Dadi gageha tangi, raup terus medang. Kayong nylekamin. Nyruput kopi pait karo maca-maca postingane inyong nang kene. Enak toh? Mantep toh? Wah koq inyong dadi kemutan Mbah Surip. Kae wong maring endi
lokal sing klebu kebudayaan kuwe perlu diangkat, ben ora pada punah. Ben lestari, sukur pisan bisa nguripi maring masyarakat cilik Banyumas khususe. Mbok menawa
Bu Mursinah sing ngawiti. Nek siki nang Sokaraja Tengah ana 30 omah sing
daerah aweh perhatian sing gedhe. Soale industri kiye uwis mulai bisa mbukak lapangan kerja anyar kanggo keluarga miskin. Mbantu banget maring program
digeneni nganti umeb. Genine cilik utawa sedeng baen.
Kabupaten Banyumas, Jawa Tengah, Indonesia. Nomer telpone 087737561951 utawa 082138216101. Eh mbok menawa ana sing
29 Maret 1788(1788-03-29) (umur 80)
iki banjur nrembaka dadi gréja metodis sing isih bisa bertahan tekan saiki merga perjuwangan kaloro sedulur Wesley iki.[1][7][8] Kaloroné arupa pendhéta ing gréja metodis.[1][3] Tekan saiki, gréja metodis arupa gréja paling gedhé kaloro ing Amérika lan arupa klompok protèstan paling indhepèndhen ing Britania Raya.[3]
Babad slira cekak[besut | besut sumber]
Charles Wesley (lair ing Epworth, Lincolnshire, Inggris, 18 Dhésèmber 1707 – pati ing London, Inggris, 29 Maret 1788 ing yuswa 80 taun) iku pamimpin obahan metodis ing Inggris,
téologi Wesley asifat Arminian, sing duwé keyakinan yèn Calvinisme lan pandhangan-pandhangané ngenani pilihan predestinasi arupa sawijining langkah kapisah saka Antinomianisme.[3] Ciri Arminianisme Wesley sadulur iki marakaké kapisah saka tokoh gedhé liya kabangkitan evangelis nalika taun 1740, ya iku George Whitefield (1714-1770), sing arupa
menggunakan pranala magis ISBNArtikel mawa hCards	Menu navigasi
iku arané sawijining putri sing ayu banget lan sawisé pacoban akèh wusanané dadi garwané putrané Amir Ambyah (utawa Amir Hamzah) sing diarani Iman Sumantri. Iman Sumantri uga diarani mawa dasanama Repatmaja, Pangéran Kélan utawa Bangjaran Sari.
Ana sawijining pandhita tapa anèng Gunung Argapura; sang pandhita wau kala mbiyèn dumeneng nata ing nagara Jaminèran. Bareng kagungan putra-putri siji, kaparingan nama Dèwi Rengganis; ora suwé garwané séda, sang prabu banjur tilar
Ekspedisi Puncak Argopuro #2 | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
“lek tak delok-delok awakmu iki durung mangan”
“Semanget golek DUWIT, nggo MODAL golek BOJO”
“Sedia Es Batu NGGO MBALANG NDASMU!”
#SeniBudoyo NGGOLETI RIKO Gandrung Kusniah
jro ati, wimbaning katongton, pan rumongso anuksma rasane, ing tingal sih rasane kang urip, kumpule dumadi, raos sakahetung.
Mapan aling wijining ngaurip, wijine sawiyah, enur suhut kalawan ngelmune, wadah ira geni lawan angina, ping kalihe malih, siti lawan banyu, iya iku tunggale sawiji sampurnane dadi wong.
Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune.
Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh .
Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku misih bingung .
Iya mengko sira sun tuturi tegese kang raos, aja sira tingal jaba bae,
ngimpi , sapa kang andulu raragane pan kira aguling, ing jero miraos wan loro tunggale, nora pisah pan ora atunggil, pilih kang ngawruhi, lir kaca dinulu .
Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu.
Jisim alus tan kena ing pati, iyo iku erroh, among rasa nikmat lan larane, tandya
Umpamane lir sare lan estri tingal ira raos, sumrah kabeh ing
manah awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan anget raga iki, tanwruh kula gusti, dudu iyo dudu.
Iya iku al bransanusiri, Mukhammad rasengo, sira kawiti kang sun dadekake, pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun.
Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi, pituduh ing guru.
Sabdaning gurunen ngati-ati, anuta ing pakon, sarta iklas ing pangidhep kaberah, pati urip datan den rasani, sunya lawan lawan singgih, pan ora kaetung.
Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh.
Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun.
Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun.
Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku.
Ingkang kekalih sih dunya kang katon, lana reremen kalawan tunggale, budi piker metu ing jro ati, sabar lileng pati, donya tan kaetung,
Kaweruhana ja sira lali iku kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung.
Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu.
Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu.
Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan ciptanen
dhuk dhikir kalane, pan ing kono nggoning kang ning, raganira iki sirnaning pandulu liyaping netra.
← SERAT ANG DOK	KIDUNG ATI TANGISE BUMI →	28 Comments
May 18, 2011 – 3:56 am nyuwun ijin ngopy lan nyamtumaken minangka tautan woten blog kawula, matur nuwun
April 19, 2011 – 7:49 am Nyuwun sewu Mas!!! Tiang gesang ( Wong Urip)
ngopy lan nyamtumaken minangka tautan woten blog kawula,matur nuwun
March 18, 2010 – 12:50 pm Mas nyuwun ijin badhe ngopi….kagem sinau kaleh konco2….Maturnuwun sakderengipun.
Indonésie #5 - Bali Nord : Lovina & Munduk Ping : Indonésie #4 - Le Kawah Ijen [Volcan] Ping : Indonésie #3 - Le Mont Bromo [Indonésie #3 - Le Mont Bromo [Volcan] Ping : Indonésie #2 - Jogjakarta, Borobudur et Prambanan
Enggon Wilayah : 6o 51' 46" nganti 7o 11' 47" Bujur Timur karo 109o 40' 19" nganti 110o 03' 06" Lintang Selatan.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo
Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung Kidul# Samigaluh Kulon Progo# Sanden
November 2008 at 4:32 pm	Semoga jadi haji yang mabrur….
Nunut dongane nggih kagem bapak2 lan ibu2 sing tindak haji.mugi2 kulo saged ketularan mas pendhek…
Dus	13 November 2008 at 9:15 am	Lagek æ dirasani nek wis mari, ee, malah kumat meneh..
aku rak klebu bajingan cah?eh,bujangan ding
dusone	2 November 2008 at 8:50 pm	iyo du..benul,eh betul..
Dingaren, gobang kok mung angger ‘nggih’ tok..
gobang	2 November 2008 at 4:12 pm	nggih…
dui	2 November 2008 at 2:44 pm	pokoke.
Nopo niki sing sae, matur nuwun sampun mampir… sepurane mboten disuguhi nopo-nopo niki 🙂
Purwokerto – Jogja Purwokerto - KroyaPurwokerto – Magelang Purwokerto - PekalonganPurwokerto - PurbalinggaPurwokerto – Salatiga Purwokerto – Semarang Purwokerto – Sidareja
yaitu “ing arso asung tulodho, ing madyo
Profil Sayyid Hamzah Syatho | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
(0283) & (0289) Bumiayu
Kabupaten Brebes kuwe salah siji kabupaten nang Jawa Tengah sing enggone nang dhaerah pantura lan berbatesan langsung karo propinsi Jawa Kulon, kota Brebes kuwe ibukota kabupatene. Kota-kota gedhe liyane
Enggon geografis : 108° 41'37,7" - 109° 11'28,92" Bujur wetan karo 6° 44'56'5" - 7° 20'51,48" Lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi lor berbatesan karo laut Jawa, sisi kidul berbatesan karo Kabupaten Banyumas, sisi kulon berbatesan karo Kabupaten Cirebon (Jawa Kulon), sisi wetan karo Kabupaten Tegal lan Kota Tegal. Basa sing dituturna penduduk kabupaten kiye yakuwe basa Banyumasan logat/dialek Tegalan karo basa Sunda khususe sing ana ning kecamatan Bantarkawung, Salem karo Banjarharjo, basa Sundane mirip Basa Sundane wong Banten.
Jumlah kecamatan nang kabupaten Brebes ana 17 Kecamatan, 292 Desa karo 5 Kelurahan. Pola pembangunan Kabupaten Brebes dibagi dadi 3 Sub Wilayah
6 Kecamatan sing digabung nang SWP III kiye rencanane arep didadekna kabupaten dhewek (Pemekaran Kabupaten Brebes). Rencanane jenenge kabupatene mengko kabupaten Bumiayu ibukotane nang kota Bumiayu. Basa sing dituturna nang wilayah Bumiayu kiye basa Banyumasan dialek
Pranala Jaba[sunting | besut sumber]
3. Sapa sapa wong kang gawe bécik, Nora wurung mbenjang manggih arja, Tékeng saturun-turune. Yen sira dadi agung, Amarintah marang wong cilik, Aja sédaya-daya, Mundhak ora tulus, Nggonmu dadi pangauban. Aja nacah, marentaha kang patitis, Nganggoa tépa-tépa.
bunga. 5. Kawruhana pambengkasing kardi, Pakuning rat lélananging jagad, Pambekasing jagad kabeh, Amung budi rahayu, Sétya tuhu marang Hyang Widi. Warastra pira-pira, Kang hanggung ginunggung, Kasor dening tyas raharja. Harjaning rat punika pakuning bumi, Kabeh
Aja sira ngégungakén akal, Wong akal ilang baguse. Dipun idhép wong bagus, Bagus iku dudu mas picis, Lawan dudu sandhangan, Dudu rupa iku. Bagus iku nyatanira, Yen dinulu asih sémune prakati, Patrap
gédhene. Endhog bisa kéluruk, Miwah géni binakar warih. Iku talining barat, Kawruhana iku !! Manjing atos nora rénggang, Bisa mrojol ing kérép dipun kawruhi, Kang céndhak kéthokana.
wéruh, Kaya wong, pan nora ngréti. Aja kaya si Soma, kVbone pinukul. Sababe sinau maca, Yen bisaa nora beda padha urip,
durung sisip. Yen wus katiwasan, Aja sira tuduh. Kelangan tambah duraka, Yen wus tiwas sira umpah-umpah kaki !! Tur iku mundhak apa !??
marang ciptane. Tan ana liyanipun, Muhung cipta harjaning ragi, Miwah harjaning wuntat. Ciptane nrus kalbu, Nuhoni ingkang wawénang. Wénangira kawula punika pasthi, Sumangga ring
1. Wruhanira tekad ingkang luwih luhung, Poma dipun ngati-ati, Akeh sambekalanipun. Wali mukmin sadayeki, Pirang-bara manggih yéktos.
9. Pan yaiku musthikane kang lapil hu, mBengkas sagung ponang lapil. Pan iku bae wus cukup ! Nanging ati ingkang suci, Poma-poma
Satuhune lapil iku, Ingkang padha dipun esthi. Dene eling lahir trus batos !
Wa inna rahmatullahi karibun, Minal
1. Wruhanira urip puniki, Dipun ngrasa yen bakal palastra, Tanwun ngaraha slaméte. Tégése slamét iku, Antuk rahmat saking Hyang Widi. Tégése aran rahmat, Cinadhang swarga gung. Dene kang aran suwarga, Sarwa dhangan
bécikipun, Pésti akeh rahmat tinampi. Upamane wong dagang, Paitane agung, Pésthi akeh bathinira. Lamun thithik paitane, duk ing kuni, Pésthi thithik
papan kang tanpa tulis, Tunjung tanpa sélaga, Sapa gawe iku ? Kalawan jénénging Allah, Lan Muhammad anane ana ing éndi ? Ywan sirna ana apa ?
ing dhuwung, Miwah baita mot ing jladri, Kuda ngrap ing pangéngan, Lan gigiring punglu, Tapake kuntul anglayang, Kakang mbarép miwah adhine wuragil, Tunjung tanpa sélaga.
Sasmitane ingkang tunjung putih, Tanpa slaga inggih nyatanira, Rokhilafi satuhune. Datullah ananipun, Yeku sabda ingkang arungsit. Iku pan bangsa cipta, Hananira iku. Tandha kang darbe pratandha. Kang sumendhe, aja angrasani Gusti, Purwane
Muhammad. 14. Godhong ijo tanpa wréksa iki, Semunira ing masalah ing rat, Lah iya urip jatine. Dudu napas puniku, Dudu swara lan dudu osik, Dudu paningalira, Dudu rasa pérlu, Dudu cahya kantha warna, Urip jati iku, nampani sakalir, Langgéng tan kéna owah.
Ingkang ngawinakén sira iki, Iya Allah ngawinakén sira, Muhammad dadi waline, Jabrail Sahidipun. Sira kawin
Ingkang bangsa suwara puniki, Ilmuning Dat lawan kanthi Allah, Ya iku tétép tapane. Sirnane roro iku, Sampurnaning panyipta jati. Iki sajroning
jroning toya, Luwih angel péngrétine. Yen sira wus andulu, Jroning laut kang purweng jati, Iku sabdaning tingal, Sampurneng pandulu. Sirnaning rasa samudra, Ing sagara Purba ingkang anamadi,
iki, Ananira ingkang Johar Awal, Rasa Nur jati uripe. Ananing urip iku !! Anging Allah sifate Urip, Nunggal kahananira, Iku jatinipun. Uripnya padha kang ana, Ananing Hyang ingkang tansah anglimputi, Nadyan
keadaanmu, Iku yang sebenarnya, Adanya Tuhan yang selalu menyeliputi, Meskipun hanya sifat-Nya.
22. Tégése ménéng amangun éning, Ananira manuksma ing rasa, Rasa karsa sejatine. Iku suksmaning laut. Solah bawa sampun manunggil.
ing. logist.bacc. ing. aedif.bacc. ing. računarstvabacc. ing. el.bacc.ing.secbacc. ing. sec.bacc.ing.agr.bacc. ing.el.bacc.ing.logist.bacc. ing. el.bacc.ing.sec.bacc. ing
Alejandro Berardi Just Ing. Miguel Angel Rebolledo Dellepiane Ing. Marzano Ing. Mario Cangas Ing.
"Dalem enggih saget coro bhoso nJawi ..dalem mboten saget lalen
gita sawitning/ Pangran Pekik ing sura / kaya duking dangu / sinawung jawindrasmara / sinancaya saarsa tinedhak sungging / dening Sang Drengge Sastra//
//Kaping nembelas ri Soma manis / wulan Rabingulakir Je warsa / nuju Kulawu lambange / Sancaya ingkang windu / sinengkalan angkaning warsi / pamuluking dahana / ngesthi jagat agung /
nirada sutengsi / tumanggah karya ambeg apanggah / ngapus ing ngrat pungkasane / kapandhitanya putus / tuhu prabu anyakrawati / prakatha dipaning ngrat / ing ngrat kang pinulung / lulutaning lokatara / prabu luwih jejulukira Narpati /
midha / anrepaken wadya ingkang manah tunggil / tunggal sapari-polah//
//Kakasihe Kangjeng Sri Bupati / Maha Pandhita Sang Kala Sonya / tuhu patut prawirane / sembada tengranipun / prabu anom wicakseng luwih /
Angripta ika tegese kadi / antuke anyipta hayonira / anawenga saklangone / ingkang ngajeng anyelak ajrih / bekti dhateng priya / yen dereng arengu / pinten lamine kagarwa / mring sang nata tan kena pisah salatri / lan Dewi
Amangun kiswa tuna sawawi / pangaskartanya wong / Dewi Ragasmra luwih sedune / anglungita jro tur angenteni / ing
lali / ing panduganing nyong / sampun lipuh kang rayi rahaden / sangking wagete anawun kapti / denya mrih sukaning / yayah lawan ibu//
//Tansah ketang ngen-angening ati / sinten yogya katong / yen suruda paduka ing tembe / raden
lir tinonyog / mulat ing putra sanget tangise / kumembeng waspanira tyas rujit / nanging tyas tan lali / dhateng ing Hyang Agung//
//Sang nata ngling Allah sira yayi / dening tresnaning ngong /
karsane Yang Widi / yen wus pesthining wong / supa ngrusak yen suksma sih mule / sapa sanggup rumeksa ing pesthi / yen Hyang Suksma amrih / rusake wong iku//
swawi sami dherek / karsanipun ki mantra mring pundi / sampun wonten dasih / ingkang atut
lampahe tinon pesat sagunging kang nangkil / tan owah ing linggih / ing saprehipun//
neng wingking sang aji / sawijiling kari /
pengangge / yen ana kang nyama kampuh aji / winangsulken aglis / wong tan wrin ing angkuh//
//Wus mliringa mring kancanereki / wong tan wring ing
nata tedhak ing sitinggil / sumrek wadya tumon / para mantri tilar ing lantene / sampun lenggah kangjeng sri bupati / ing dhedhampar rukmi / cahyane umancur//
//Angsung cipta mring sagunging mantra / majegan wot sinom / para mantra
ingkang jageng kewoh / pan Ki Patih Jaya Santa rane /
//Datan nana swarane kumlisik / miwah kang kekayon / datan nana kumresek swarane / miwah peksi tan ana kang muni / mung kemasan gendhing / lawan
mudeng lha isine mung do wae status
mosok werno kuning dadi ijo, ireng dadi klawu,doso maleh makruh, g oleh maleh g po2..biyen kudu rabi saiki g rabi g masalahsampeyan ngomong lek g rabi iku juga pilihan yang berat. sampeyan ngakoni ngono lo...
iso, 2 penryataan iku gak iso di dadekno siji, iku wes dewe2 lajur e, lek di dadekne siji yo gak mari2 debate.reneb jarene Nolag, awakmu kabeh di ciptakan berpasang pasangan, tapi kowe gelem berpasangan opo ora kuwi urusanmu.*koyoke sing tak omongno ikiy wes diomongno nang nduwur
"D.j.ScanMusik 3.3"[D.j.ScanMusik
paring marang sak padane urip...jangkepi njeh...mtswn
#Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen
#Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan
#Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Milikilah Buku “Songket Silungkang” « Silungkang D...
adhiku lanang sing bagus dewe, tumben ketok irungmu?
eonk	24 November 2008 at 5:11 pm	ndek…misale wis resmi dadi bojomu, pertama sing arep mbok cekel apane?he
mbok o wis dadi bojomu nek ameh nyekel2 yo ijin sikik yo ndek!
dusone	22 November 2008 at 11:58 pm	Sg komen kok dadi kaya ‘Gober vs
Prabu Linggawastu Prabu Mundingkawati (Siliwangi I)
1. Nyai. Ambet Kasih (Putri ki Gedeng Kasih)
2. Nyai. Subang Larang (Putri ki Gedeng Tapa)
1. Prabu Linggawastu Prabu Mundingkawati (Siliwangi I)
3. Parubu Pucuk Umum (Siliwangi III)
4. Prabu Anggalarang (Siliwangi IV)
5. Prabu Seda (Siliwangi V)
lipca 2015 09:42Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Apa kowe ngerti gembolaning kekarepanku Ing ati, ing dhadha, lan ing pangangen-angenku
gegayutan kang dak goleki pucuke Supaya bumi esuk biso
Lan ing tetese embun wayah esuk ning pucuk-pucuke gegodhongan
VogtlandDipl Ing in BösenbrunnDipl Ing in EibenstockDipl Ing in EllefeldDipl Ing in Kirchberg in SachsenDipl Ing in Lengenfeld im VogtlandDipl Ing in
Filed under: Banyuwangi, TRISNO BUDOYO | Tagged: banyuwangi selatan, bupati banyuwangi, jaran buto banyuwangi, jaran kepang, jaranan pegon banyuwangi, jaranan sungklir banyuwangi, kabupaten banyuwangi, kabupaten blambangan, Kecamatan
UTAMANING SARIRA PUNIKI, ANGRAWUHANA JATINING SALAT, SEMBAH LAWAN PUJINE, JATINING SALAT IKU, DUDU NGISA TUWIN MAGERIB, SEMBAH ARANEKA, WENANGE PUNIKU, LAMUN ARANANA SALAT, PAN MINANGKA KEKEMBANGING
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA MANGKA
NORANA WERUH ING MEKAH IKI, ALIT MILA TEKA ING AWAYAH, MANG TEKAENG PRANE YEN ANA SANGUNIPUN, TEKENG MEKAH TUR DADI WALI, SANGUNIPUN ALARANG, DAHAT DENING EWUH, DUDU SREPI DUDU DINAR, SANGUNIPUN KANG
ING MEKAH TULYA NGIDERI, KABATOLLAH PINIKANENG TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.27, tanggal 14 Desember 2016.
minangka tetanduran hias ing dhaérah tropis lan subtropis. Kembangé gedhé, wernané abang lan ora ana ambuné. Kembang saka manéka warna kultivar lan hibrida bisa arupa kembang tunggal (godhong mahkota salapis) utawa kembang dhobel (godhong mahkota malapis-lapis) sing wernané putih nganti kuning, oranye nganti abang tuwa utawa jambon.
Ing Sumatra lan Malaysia, kembang sepatu disebut bunga raya. Kembang iki ditetepaké minangka
Kembang sepatu kapérang saka 5 helai godhong kelopak sing direksa déning kelopak tambahan (epicalyx) saéngga katon kaya rong lapis kelopak kembang. Makutha kembang kapérang saka 5 lembar utawa luwih yèn arupa hibrida. Gagang putik wangun silindher dawa diklilingi gagang sari wangun oval kang tetaburan serbuk sari. Wiji ana ing njeron woh wangun kapsul kanthi limang bilik.
Umumé dhuwuré tetanduran sekitar 2 tekan 5 meter. Wangun godhong bunder endhog sing amba utawa bunder endhog sing ciut kanthi pucuk godhong lancip. Ing dhaérah tropis utawa ing omah kaca tetanduran ngembang setaun teras, éwadéné ing dhaérah subtropis ngembang wiwit saka usum panas nganti usum gugur.
Wangun kembang kaya trompet kanthi dhiameter sekitar 5 cm nganti 20 cm. Putik (pistillum) njulur metu saka dhasar kembang. Kembang bisa mekar ngadhep munggah, mudhun, utawa ngadhep nyamping. Umumé, tanduran iki nduwé sifat steril lan ora ngasilaké woh.
Tanduran iki tangkar-tumangkar kanthi cara stèk, cangkok, lan nempel.
Kembang sepatu akèh didadèkaké tetanduran hias amarga kembangé sing élok. Kembang digunaaké kanggo nyemir sepatu ing India lan minangka kembang persembahan. Ing Tiongkok, kembang sing wernané abang digunaaké minangka bahan pawarna panganan. Ing Indonésia, godhong lan kembang digunaaké ing manéka warna pangobatan tradhisional. Kembang sepatu sing digaringaké uga bisa diombé minangka tèh.
Ing Okinawa, Jepang digunaaké minangka tetanduran pager. Ing sisih kidul Okinawa, tetanduran iki disebut Gushōnu hana (
Gushōnu hana? kembang kauripan sawisé mati) saéngga akèh ditandur ing pasaréan kanggo ndongakaké kebahagiaan ing alam kana.
Khasiat[besut | besut sumber]
Kanthi manéka warna lan wangun mahkotané, kembang sepatu katon éndah lan mranani ati wong-wong sing nyawang. Tujuné kembang sing éndah iki gambang banget urip ing Indonésia. Saliyané bisa disawang kaéndahané amarga kembang sepatu iki ngembang setaun teras, kembang iki uga nduwéni khasiat obat.
Kembang iki ngandhut unsur kimia Flavonoida, dat lemak, lan lendhir. Kanthi kandhutan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 7 Januari 2017.
Pebruari 2013 - Ki Gamblang Carito (Jakarta) - Lakon Banjaran Jarasandha - Lokasi di Kediaman Ki Purbo Asmoro, Jl. Bromo, Gebang, Kadipiro, Surakarta, Jawa Tengah - Wayangan Wiyosan Ki Purbo Asmoro
19 Pebruari 2013 - Ki Anom Dwijo Kangko (Surakarta) - Lakon Parikesit Jumeneng - Lokasi di Sekaran, Loceret, Nganjuk, Jawa Timur - Wayangan syukuran Kades Baru.
19 Pebruari 2013 - Ki Purbo Asmoro, S.Kar., M.Hum (Surakarta) - Lakon Banjaran Anoman -
meliputi Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen,
Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga,
Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri,
Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu,
Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
Kaca-kaca ing kategori "Konflik taun 1943"
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 30 Maret 2013.
Dereng dados rejekinipun mas kuya lan rencange.
Sareh mawon, insya Alloh mangke diapringi rejeki ingkang katah lan
[[Kategori:kacamatan ing Tabanan {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Koordhinat: 8°31′21.45″S 115°10′15.78″E﻿ / ﻿8.5226250°S 115.1710500°E﻿ / -8.5226250; 115.1710500
BaliKabupatèn TabananKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.09, 13 Maret 2016.
QIYAMAT PUNIKA WONTEN PUNAPA MBOTEN | alangalangkumitir
WEDARAN wiridan punika saestunipun bade nama gotang, yen mboten ngrembag bab pejah. Sasampunipun pejah, ROCHipun dateng pundit purugipun lan salajengipun bade kadospundi penandangipun? Saha kadospundi RAOSipun pejah punika?.
makaten : Allah mundut nyawane awak nalikane awak iku MATI, lan mundut nyawane awak kang wis pinasti mati, lan mangsulake nyawane awak kang turu iku, ing wektu kang wis tinamtokake. Sanyata iki dadi tanda yektining Pangeran tumrap wong-wong kang gelem mikir.
Qur’an III, 143 surat Ali-Imran ‘ (“)
Sabenere sira wus nduweni pangarep-arep mati, sadurunge nemoni (,etuki). Sejatine (sabener-benere) sira wus meruhi, sedeng sira kabeh
iku yen mengkono ana Buruh Wadon nglairaken Bendarane, lan yen mengko ana bocah Angon Unta wus bisa nglungguhi kapraboning kedaton kang peni-peni.
Gesangipun wiji-wiji punika mestinipun jalaran katanem ing siti saha pikantuk jat-jat kabetahanipun, nanging yen mboten kaserenan sifat gesang tamtu mboten bade saged. Dados hakekating gesang punika mboten namung tumempel ing wuwujudipun ingkang krembyah-krembyah kemawon, senajan ing barang (ingkang mboten mobah mosik) ugi wonten. Dene sifat gesang ingkang nglimpudi wau (sagedipun tumangkar lan ebah-ebah) nama : sifat qiyamu binafsihi. Dados pratandaning gesang miturut ukuran lair punika, umum mastani, “sing bisa obah-obah iku urip”, punika sejatosipun namung saking kirang pratitispun kemawon.
Punapa wonten titah ingkang gesang ing laladan benter sanget utawi asrep sanget? Wonten kados pratelan ing ngandap punika, ugi kacuplikan saking Minggon Djaja-Baja.
Titak-titah baksil nama : Titanus Cofoxtof punika menawi kenging latu ingkang benteripun namung 600 drajat Celcius kemawon meksa taksih gesang. Awit saking kodrating Pangeran baksil kalih warni wau manawi ketaman latu, malih warni kadosdene nggadahi tameng (sisik totok) atos sanget, ingkang saged nahan bentering latu ingkang ngedab-edabi. Dene menawi benteripun sampun ical, baksil-baksil wau gesang limrah malih, kados waunipun.
Ing angkasa ingkang laladanipun inggilipun watawis 8 a 9 km saking bumi, kawastanan stratosfeer, lan hawanipun asrepipun kirang langkung 78 drajat Celcius sangandapipun nul, mituturut keteranganipun penerbang Angkatan Udara Inggris ingkang ing taun kirang langkung 1938-nan ngambah laladan ngriku sarana numpak motor maburipun, wonten titahing Pangeran ingkang gesang apanta-panta. Upami titiyang lawaran kemawon kenging prabawaning “adem” samanten ukaranipun wau, sanalika badan saged ugi dados selo. Titah-titah ingkang gesang apanta-panta wau bangsaning semut ingkang gadah suwiwi,
saking anggenipun krembyah-krembyah. Gusti Allah Maha Wikan saha Maha Wisesa.
Dados sifat gesang lan langgengipun punika pranyata anglimpudi sedaya kawontenan (tan pisah saking sipat). Minangka ulah tataraning akal (tarekatipun akal), sedaya punika kedah dipun Parsudi kanti lelandesan pangretos ingkang saged nggayuh.
SAPUNIKA kados pundi hakekating gesang wonten ing laladan kubur alam ghaib lan alam ingkang mboten kenging kaukur mawi paningal (pancadriya).
Sedaya alam punika gadah sipat lan kawontenan piyambak-piyambak saha gumantung dateng sinten @ ingkang manggen ing ngriku. Tegesipun makaten :
1. Alam kasad mripat, ingkang sami manggen ugi kasad mripat.
2. Alam ghaib dipun enggeni dening bangsa ghaib.
3. Alam ingkang mboten kasad mripat, dipun anggeni dening ingkang ugi mboten kasad mripat.
Tumrap jisim-jisim ingkang sami manggen wau ukuranipun (inggilipun, jembaripun lsp), sedaya punika saged kataliti mawi pirantos (srana) ingkang medal saking manungsa piyambak (pirantos ghaib). Sarehning Dating Pangeran punika nglimpudi samudayanipun, pramila alam-alam wau ugi kalimpudan dening sipating Pangeran, nanging inggih gumantung dateng sipat, gesangipun ingkang ngawaki :
Alam donya : sipat 20 dipun borong dening manungsa.
Alam donya ing laladan seganten : titah-titahipun Gusti namung mborong salah satunggal saking sipat 20 wau.
Alam ghaib : titah-titahipun ugi kaserenan salah satunggaling sipating Gusti, ingkang sebagiyan ageng Sipat Gesangipun.
Saderengipun miwiti wedaran bab pejah lsp, suwawi rumiyin menggalih tulada-tulada tanda yekti WISESANIPUN Pangeran. Ing Qur’an surat Asyura ayat 54 kasebut makaten :
Kawruhana deweke pada ragu-ragu anggone arep sapatemon karo Ingsun (Allah), kawruhana yen Allah iku nglimpudi apa wae, (mriksanana bab sipat 20 ing ngajeng).
Ing Hudyana Djaja Baja nate kapacak minangka tulada, kadadosan-kadadosan makaten :
Ing Universitas Ohio (AS) bagian Fisaca, wonten satunggaling sarjana ingkang pinuju nitipriksa kawontenaning pasisir seganten. Pasisir wau kacariyos katah benteng-karangipun ingkang miturut panitipriksa adadasar “spectraal analyse” umuripun sampun kirang langkung 1,5 juta taunan. Panaliti wau mboten ngemungaken ndumuki utawi ngukur kemawon, ugi mawi nduduki lan mecah-mecah kawontenanipun karang-karang wau.
CONTO malih ingkang gampil, inggih punika winih pantun. Miturut panalitinipun ahli Kabun Raya ing Washington, (AS) winih pantun punika mboten bade saged pejah, senajan kasimpen ing salebeting tembok ngantos 300 taun dangunipun, angger mboten gegrek kulitipun.
Ing Qur’an XXXIX, 42 surat Az-Zumar wonten tetembunganipun : Mangsulake nyawane awak kang turu iku ing waktu kang wus tinamtokake. Wedaran ing ayat punika gegayutan kaliyan bab pejah.
Turu punika pakaryaning badan jalaran saking arip lan kesel, lan ubarampening pancadriya lajeng dados lerem. Wondene Tanda utawi sasmitanipun punika kinodrat dening raos NGANTUK lan mboten ngemungaken manungsa kemawon, dalah kewan-kewan ugi makaten sipatipun. Dene “mangsulake” utawi angulihake punika, terangipun sanes pakaryaning badan piyambak, nanging kodrating Pangeran, kasamaranipun : makarti pribadi (otomatis). Tanda ingkang damel gawok, kroas arip mboten mawi ngenyang lan semadosan, (mriksanana sipat 20 : qiyqmuhu binafsihi). Samanten ugi TANGI-nipun, ing jagad pundi kemawon mboten prelu dadak semadosan rumiyin.
Bilih kagalih saestu, tangi-turu punika sandangan urip. Sabab : turu tinurokake, tangine ditangekake, manungsa mboten saged ngereh punapa-punapa saking kodrating badan jalaran Pangeran. Sinten ingkang ilemaken (ndamel tilemipun) bayi, lan sinten ingkang ngliliraken bayi ?. Ibunipun punapa rencang ? Wangsulanipun : ora weruh.
Ing ayat suci nginggil wonten tembungipun kang wus namtokake punika, makartinipun mboten sarana kajarag. Terangipun : sipat jumeneng kalawan pribadi punika ugi amisesa badan sakojur, tilemipun, tanginipun, krembyah-krembayahipun lsp.
Sarehning tilem punika pakaryan gumatok, dangu lan mbotenipun ugi, gumantung dateng ingkang ngawaki tilem. Miturut paniti priksa, sedaya pirantos wadag, badan alusing wadag (indriya-indriya) punika sami lerem saking sakedik, semanten ugi talirasanipun. Jalaran saking “angleripun”, sedaya suwara-suwara tetabuhan, kedadosan-kedadosan lsp, tetep mboten ngrubeda dateng ingkang turu.
Rehning mripat, kuping, irung, ilat, kulit, sedaya sami lerem (kendel), mila kahanan turu punika mbebayani. Bebayanipun dununung ing anggenipun mboten ngretos lan mboten saged nanggulangi punapa-punapa, bilih kataman reribet. Nanging sarehning tilem punika jejer gesang, mila mboten prelu kuwatos punapa-punapa, jer sedaya wau wonten ing astaning Pangeran piyambak.
a. Pejah Punika Punapa Sami Kaliyan Tilem ?
SENAJAN tilem kepati nanging taksih wonten sawenehing pengraos (rasa) ingkang tansah makarti, inggih punika RASA ELING utawi RASA JATI, ingkang keserenan sipatipun Pangeran angka 9 lan 12 : ilmu lan bashar (Jawi = kawruh lan uninga).
Mila senajan tiyangipun TURU, pun rasajati tetep makarti saha weruh punapa-punapa ingkang sok kasebat ngimpi. Nanging rasa jati punika mboten bade saged makarti piyambak tanpa sipat “jumeneng kelawan piyambak” (qiyamuhu binafsihi). Dados sedaya titah gesang punika mesti asipat jumeneng kelawan pribadi, jer inggih punika tanda yekti, bilih : gesang.
Pejah, rochipun kineker terus, mboten wangsul, dene tilem, rochipun kineker sawatawis lajeng wangsul malih; pramila kenging kasebat : TURU iku turutane PATI. Yen kalaras : TILEM lan PRJAH punika wonten ing kahanan sami, (mriksanana, Qur’an Az-Zumar 42). Ing ayat ngandap piyambak kasebat : tumrap wong kang gelem mikir. Wosipun : ngajangi omber dateng manungsa. Wredining ayat Qur’an XXXIX, 42 punika mboten kangge tiyang ingkang lumuhan pambudi, nanging kangge titiyang ingkang purun nandukaken akalipun (fikir), tegesipun : unbgel-ungelan MATI lan TURU punika namung benten kahananipun (alamipun).
Sejatosipun Kitab-kitab Suci punika kangge tiyang gesang ing Donya, sanes kangge tiyang pejah. Pramila sedaya maksuipun ungelan-ungelan mesti saged kabuktekaken nalika gesang ing Donya, kadosta : tembung-tembung ACHERAT, KUBUR, SUWARGA, NARAKA, LUHMAHZFUDS, GHAIB lan sapanunggalipun malih. Punika sagedipun kalampahan manawi gadah kawruh (berilmu).
Mrid suraosipun ayat 143 Ali-Imran lan Az-Zumar 42 punika terang lan gamblang sanget, bilih kahanan mati lan turu punika sajatosipun sami lan saben dinten dipun lampahi, dipun ecaki KAHANANIPUN. Pratelanipun makaten :
I. MATI : punika dipun alami dening wuwujudan-wuwujudan ingkang mawi ROH, suwaunipun mencok (manggen) lajeng nilar sakeplasan, sebab saking “punapa-punapa”. Sarehning roh punika gesang langgeng, pramila ingkang kasebat mati punika BARANGIPUN (ingkang suwau kadunungan si eroh wau). Tembungipun sanes ingkang mati, pejah = mati punika satunggiling KAHANAN (kedadosan) naliko roh nilar wadahipun. Dados sami kaliyan tembung panengeran utawi pengaran-aran tumrap kadadosan nalika kaoncatan nyawa, umpaminipun tumrap tiyang, kewan, tetuwuhan, plasma, sel-sel lan sapanunggalipun.
Dados mati punika inggih sejatosipun kahanan MATI, nanging ingkang ndunungi (roh), tetep kawontenanipun, panggah gesang. Mila ing salajengipun bade ngalami lelampahan-lelampahan malih, lelampahaning roh sabibaripun oncat saking wadagipun.
Dene “lelampahan-lelampahan” wau anggenipun ngecaki (ngalami) inggih ing alamipun roh, inggih punika ingkang kasebat alam-alihan (kubur, kuburan, bardzahum). Eca lan mbotenipun, kawedar ing wingking.
II. TURU : punika pakaryan saben dinten, ingkang katindakaken ing alamipun roh, inggih punika ingkang kasebat alam-alihan (kubur). Sarehning tilem punika ora mati awit roh bade kawangsulaken malih ing wekdal kang tinamtokake ing Allah, pramila tetep taksih gesang, tegesipun : ingkang ewah namung KAHANANIPUN.
Ing kawontenan melek ngraosaken, mbididaya lsp., dene kahanan turu mboten saged (sami kaliyan mati), jalaran pirantos-pirantos wadag (pancadriya, astendriya, ingdriya) sebagian mboten makarti. Keterangan-keterangan angka I lan II, punika saged kalaras, pundi ingkang benten lan pundi ingkang sami kawontenanipun.
Menawi kasamekaken kaliyan semadhi makaten : semadhi punika nyengaja ngleremaken pakartining astendriya, dene tilem punika lereming astendriya lan pejah punika kendeling astendriya.
Bebayanipun semadhi, yen mboten saged tangi malih, semanten ugi bebayanipun tilem. Dados manawi makaten kahanan mati punika ORA TANGI, nanging rohipun lestari makarti.
Lereming astendriya salebeting tilem punika, pakaryan kajengipun piyambak, mila lajeng sok wonten kedadosan nglindur, katindihan lsp, punika jalaranipun : rasajati taksih sesambetan kaliyan astendriya. Inggih jalaran saking punika wau sedaya, mila MATI, TURU lan SEMEDHI punika, senajan pirantos-pirantos sami lerem, nanging wonten ingkang taksih makarti, inggih punika RASAJATI (rasa eling). Dados terangipun : makartinipun rasajati punika mawi astendriya sampun mboten makarti, inggih punika ing kahanan-kahanan mati, turu lan semadhi.
MATI punika kelampahipun NGLIWATI RASA ELING, nanging TILEM nglangkungi RASA SUPE, (lali). Sebabipun : mati punika dadakan ngeget, dene yen tilem saking sakedik……… les. Ing “kahanan mati” pun rasajati nyentlek ngeget “nyambutgawe dewe”, mboten wonten ingkang ngalang-alangi, awit astendriya lsp, risak. Kosok wangsulipun kaliyan tilem, rasajati sok-sok taksik sesambetan kaliyan astendriya, menawi mboten kenging kasebat ngimpi. Dados mati punika ngimpi / terus-terusan.
Inggih makaten punika bentenipun mati lan turu. Kenging kalimbang-limbang sarana panggladi manah, jer punika sedaya wewerdinipun daliling Allah.
SASAMPUNIPUN pengalaman-pengalaman bab impen kagelar, pengalamaning eroh-eroh saha wewadosipun ing laladan kubur saged kabatang.
Qur’an lan Kitab-kitab Suci punika sami kasediyakaken kangge tiyang gesang wonten ing donya, mila bukti lan nyatanipun ugi pinanggih wonten ing donya, ingkang saged dipun buktekaken nalika URIP.
5.1.1 : Tilem punika : lereming pancadriya astendriya nglangkungi alam mboten rumaos punapa-punapa. Wahananipun sering-sering terus mboten rumaos, nanging sering-sering ugi rumaos. Bakunipun : mesti ngliwati ORA RUMASA. Yen punika tindakipun ahli semadhi, sami kaliyan ngancik ing alam hakekating makripat.
Yen tilem wau mboten rumaosipun terus (bleg-seg lir-suk) wahananipun lajeng mboten nyupena babarpisan, awit terus dumunung ing alaming embuh, ora rumasa apa-apa, ora weruh, lair sepisan ora enget, Tan Kena Kinaya Ngapa.
Inggih laladan mboten rumaos punika sayektosipun ngancik alaming panyuwijen – (manunggal). Sarehning tilem. Mila kraosipun inggih yen sampun nglilir / tangi, kados-kados kalampahipun RIKAT SANGET . 3 utawi 9 jam kraosipun kados namung 3 sekon, ORA RUMASA APA-APA.
Dene ingkang mawi supena, sasampunipun ngalami (nglangkungi) mboten rumaos, lajeng ngalami pepetan-pepetan utawi gegambaran-gegambaran, ingkang sebageyan ageng kalampahan saderengipun utawi sasampunipun. Upaminipun : kala wau siyang nembe ngraosi pandung, sareng tilem nyupena kepandungan lsp.
Dados terang sanget, bilih pakartinipun rasajati utawi rasa eling punika keren sanget. Kateranganipun makaten : rasajati punika saged NABETI rasa-pangrasa, makartinipun nyimpen sedaya pengalaman-pengalaman ingkang terang (lair katawis) lan mboten terang (batin angen-angen), kasebat : tabeting tri indriya (pengin, nafsu, krenteg), pirantos ingkang njalari raos bingah, salah, getun, miris, ajrih gila lsp.
Nalika melek tiyang punika kagerba dening rasaning wadag lumantar Pancadriya : pedes, asin, lara, kesel, linu panas lsp. Raos-raos wau manawi kaalang-alangan ing tilem, sami ical, margi Pancadriya (astendriya) lerem. Sapunika raos ingkang pundi ingkang taksih wonten ?.
Gesang bebrayan punika mboten uwal saking pangraos warni-warni (nafsu-farjie, nafsu ilat, pengin enak lsp). Dene ingkang wigatos pikiripun, inggih punika TRI INDRIYA WAU. Punika saestunipun sampun dados sandanganing gesang. Sedaya ingkang nabeti wau, bilih astendriya lerem (tilem) lajeng ngatawis (nyupena).
Pengraos ing dalem nyupena kados nyata estu, marem, bingah, gembira lsp, kados kraos kadidine melek, nanging yektosipun mboten keraos punapa-punapa, jalaran pancadriya / astendriya / talirasa sami lerem, mboten makarti. Semanten ugi kawontenanipun tiyang ingkang dipun suntik morphine (patirasa). Wondene dangu lan sekedapipun gumantung dateng danguning tilem. Utawi gumantung wonten kahananing dangu / ceraking lereming pirantos.
5.1.2 : Ing dalem pangimpen sering ketaman : sjrih, sisah, miris agetir-getir lan sapanunggalipun ; punika sedaya sanget nabeti pangraos senajan ta sampun nglilir (melek lenggah). Gambaran ingkang mahanani raos ajrih upaminipun makaten : Nyupena kagodag ing sima galak, rumaosipun mlajeng banter sanget , bade bengok-bengok neda tulung mboten wonten tiyang, utawi wontena inggih namung nyawang kemawon utawi malah tumut mlajeng pisan. Tulada-tulada sanes ingkang mirib taksih katah.
Mestinipun meh sedaya sami nate supena kados makaten wau, lan raos-raos punika sedaya estunipun ingkang supena piyambak ingkang ngraosaken, tiyang sanes (senajan anak, bojo, embah, bapak lsp) mboten bade saget tumut ngraosaken, awit sampun benten kurunganipun.
Icalipun raos-raos makaten wau sedaya wau yen ingkang nyupena sampun nglilir, namung kantun kemutan sakedik-sakedik, sebab mila pancen nabeti. Wungu jalaran supena awon / sae punika, sababipun wonten kalih warni :
1. Wus wancine nglilir kang tinamtokake,
2. Nalika supena rasajati saged sesambetan kaliyan astendriya, kados-kados nggugah supados tangi.
Yen kaleres ngalami supena wau, mangka rasajati, roh lsp, mboten saged sesambetan kaliyan pancadriya (wadag), kadospundi kedadosanipun. Wangsulanipun : tetep ngalami lelampahan pasupenan-pasupenan ingkang ngajrih-ajrihi wau, ingkang kasandang dening si rasajati piyambak-piyambak ajegan, awit mboten nglilir malih. Dados tiyang mboten bade saged ngicalaken raos giris punika wau.
Sapunika, kadospundi raos ing alam kubur ?. Ingkang rasajati tetela panggah, ajegan makarti kados ing pasepenan wau. Keteranganipun bab raosing pasupenan : sanajan ORA KRASA APA-APA NALIKA TURU, nanging tiyang mboten luwar saking pangraos-pangraos bingah, sisah, ayem, temtrem, nalangsa, adrih, ketir-ketir, maras, miris, gila, getun lsp, raosing indriya karana tabet.
Menawi kersa menggalih saestu dateng conto-conto ing ngajeng-ngajeng suwau, pranyata lajeng bade saged menggalih piyambak dateng “raos” ingkang dereng nate dipun alami, inggih punika ing kubur : saha saged mijang-mijang ugi dateng pejahipun tanggi, wonten sesambetanipun punapa mboten, kaliyan anak semahipun ingkang sami dipun tilar.
Punala ing alam kubur mbenjing saged kempal malih kaliyan semah ingkang ugi nututi pejah? Punapa ing alam kubur saged sarasehan bab ngelmu? Punapa saged nyuwun tulung dateng kanca? Punika sedaya bade kagelar ing ngandap, adadasar Dalil, Ijmak lan Qiyas. Menawi wonten ingkang kirang anocogi, punika saged pinanggih nalar, awit punika namung kawruh, nyata lan mbotenipun kedah kadumuk piyambak.
c. Pengalaman Bab Mati (Ing Alam Kubur). SAREHNING Dat punika nglimpudi lan kanggenan sipat-sipat gesang lang langgeng, pramila ing pundi kemawon papan lan dunungipun, kawontenan, mesti kalimpudan, senajan ta wonten ing alam kubur pisan. Dados ukuran langgeng punika, ingkang tiyang donya nyebat, jalaran seged ugi namung lelandesan urip, tumrap ukuranipun Pangeran pranyata TETEP wontenipun, senajan ta mboten saged dipun icipi dening tiyang ingkang taksih gesang.
Rupi jene utawi abrit ingkang wonten ing sekar punika, bade ical samangsa sekaripun sampun bosok (alum, aking). Dateng pundi rupi-rupi wau? Sejatosipun sekar-sekar punika namung nampeni rupi minangka wadahipun rupi ingkang asli, ingkang sipatipun mboetn saged dipun ngretosi.
Ing langit katah mega, lintang-lintang lan kawontenan-kawontenan ingkang ing lumahing bumi mboten wonten. Ingkang nggumunaken punika kedadosanipun KLUWUNG ingkang rupinipun abrit, kapuranta, biru, petak lsp, rurupen ingkang nengsemaken. Sasampunipun ical lajeng dateng pundi purugipun warni-warni wau? (kita ugi saged ndamel kluwung). Lan saking pundi rerupen-rerupen wau asalipun ing sakawit?
Wangsulanipun saged damel kodeng. Miturut akal pikiran punika sadaya asal saking sunar soroting lintang-lintang lsp, utawi saged ugi either (gelombang ingkang ngebaki jagad). Pitakenan saking pundi asalipun rupi ingkang dipun darbeni lintang, yen ta asal saking lintang? Pepuntoning nalar : jibeg.
Sedaya punika namung tulada sawatawis lan tetela sanget bilih jagad punika namung sadermi nampi hakekating Dat. Ugi ing hakekating gesang manungsa namung sadermi nampi, kadosdene sekar sadremi nampi rupi abrit lsp, samanten ugi ing kubur, ing lagit, ing pundi kemawon gesang (sipat gesang) punika tetep wonten.
Sapunika mangsuli bab pengalaman pejah ing alam kuburipun piyambak-piyambak, makaten suraosing dalil : Qur’an 102 surat Al-Hadji;
“Deweke pada ora krungu unine sedeng deweke tetep ngrasakake apa-apa kang ditresnani dening nafsunu”
Qur’an 10-11 surat Al-Ma’arij ;
“Ing nalika iku ora ana takon-tinakon (tulung-tinulung, weh-wineh) marang sapa wae. Deweke pada pandeng-pinandeng ; kang rumasa dosa pada ngarep-arep, supaya ing dina iku bisa nebus awake sarta anak-anake”
sapinten melokipun ayat-ayat Suci punika. Ing ngajeng sampun katur kadospundi, lelampahan ing pasupenan punika saged katebus, manawi ingkang nyupena sampun wungu (tangi).
Sapunika kados pundi pengalaman ing pejah ? Babaran punika namung kirang langkung ngeplegi wedining ayat-ayat suci piyambak, dados dapur analisa (pemanggih), awit sami-sami dereng nate ngicipi pati.
Sareng gumletak arupi bangke, roh ingkang oncad tetep gesang, awit taksih kaserenan sipat gesang (angka 10 saking sipat 20), kanti taksih kakantilan rasa eling (rasajati). Sarehning sipat gesang saha sipat-sipat sanesipun taksih njumenengi, pramila lelampahanipun roch ugi manut ingkang njenengi.
Sipat pundi ingkang mboten tumut-tumut lelana ing alam kubur ?
Kakintil dening : Rasa jatinipun piyambak-piyambak. Dene sipat-sipat sanesipun, senajan kantil, nanging mboten makarti.
Tilem punika nglangkung LALI, nanging yen pejah nglangkungi ELING (byar kadya nonton gambar hidup), jalaran sipat uninganipun makarti, inggih punika ingkang temempel ing rasajatinipun.
Bentenipun kaliyan melek, rasajati punika mboten makarti-makarti lan mboten uwal saking lingkunganing astendriya. Sasampunipun pejah, uwal saking lingkunganing antendriya (pancadriya, warana, kijab), mila lajeng makarti tanpa aling-aling malih, longgar tanpa wangenan.
Lelampahanipun (kahananipun) ROH ingkang nilar raga punika sami kaliyan lelampahan ing alam tilem lan semedhi (yogha). Raganipun risak, dados pancadriyanipun (astendriyanipun sebagian) tumut rusak ugi, pramila pun roh lajeng mboten saged wangsul sesambetan malih kaliyan wadagipun.
Yen supena, senajan giris lsp, saged tambar amargi melek, dene yen pejah pengalamanipun, panandangipun roh tetep ajeg makarti ngraosaken pengalaman-pengalaman ing kubur lan mboten bade saged nglilir utik-utik raganipun, Cetanipun makaten :
Oncading roh, nunten ngraosaken tabeting tri indriya nalika makarti ing donya (rikala gesang). Yen nalika gesang ngangsa-angsa ngumbar hardaning nafsu lsp. (mrisanana bab mati Qur’an 102 Al-Haji), pengalamanipun roh ugi tetep bade ngraosaken tabeting nafsunipun. Wondene bab rumaos, upami wonten gamelan ngrangin, tetep mboten saged mireng (ora duwe kuping), dipun sembeleha, tetep mboten saged ngraosaken awit rasa panggepok mboten gadah, rumaos ketabrak motor, tetep namung ajrih saha ketir-ketir ingkang ajegan. Kadospundi penandanging roh salajengipun.
1. Upami nalika ing donya : tindak dursila, nyenyolong, memejahi bangsanipun, punika roh nunten bade nandang getun? Ing donya ketaman raos getun-getun sampun timbul, ing kubur raos getun-getun tetep makarti, mboten saged kabucal ngangge punapa kemawon. Wallahu alam namung kersaning Pangeran ingkang saged ngluwari penandang-penandang wau.
2. Saking hardaning pepinginan saha napsu nalika ing Donya, sareng pun roh ngoncadi, lajeng ugi bade sumerep ceta punapa ingkang dados pepinginanipun nalika gesang, jalaran nalika roh ngancik alam kuburipun, nunten tabet pakartining indriya ingkang sigih napsu lan pengin wau makarti.
Dangunipun OENANDANG MBOTEN SEKECA WAU namung Ingkang Kuwaos ingkang priksa. Keterangan ing nginggil wau inggih raosing siksa kubur, ingkang adakan kesebat neraka. Dados raos-raos wau, asal saking penandang jalaran saking pakartinipun peyambak. Kados pundi anggenipun bade ngendani panandang-panandang punika. Wangsulanipun : tetep mboten saged, awit WIS ORA DUWE AKAL / PIKIR.
Sedaya wau kadosdene penagihipun rasajati dateng ingkang nggaduh. Dene werdinipun ayat Al-Ma’arij 10-11 ing nginggil punika suka pepenget, yen nalika nandang siksa kubur punika sayektosipun mboten wonten ingkang bade nuweni, mboten bade wonten ingkang tetulung nebus.
Inggih ing alam kubur punika, saged nyawang nanging mboten saged njaluk, lan sering kataman rumaosing pengalaman nalika ing donya, nanging piyambakipun mboten saged punapa-punapa, sagedipun namung ngraosaken kepengin, ngangsa-ngangsa, getun lsp. ……………. ajegan.
Bade ngeling-ngeling ingkang sampun kapengker, malah saya mewahi raosing panandang. Rasa eling ingkang sampun mboten mawi aling-aling pancadriya (wadag) punika makartinipun tansah lumintu ejog-
wau sagedipun malih utawi santun lelampahan menawi si rasajati (rasa-ingat) punika ugi santun pakartinipun. Ical rumaosing panalangsa, rasajati sakeclapan ngedalaken raos sisah, ical sisahipun, gantos raosing ajrih, makaten salajengipun, kados lampahipun JAM. Detik 1 nglancangi deti 2 sapiturutipun ngantos detik 12, wangsul malih dateng detik angka 1 ……! Nanging senajan salin rasa, ewasamanten taksih nami rasaning panandang ingkang tanpa kendat.
Tetela tumrap rohipun sinten kemawon, tetep bade nglangkungi alam kuburipun. Inggih penandang punika kadadosanipun nalika si roh klambrangan ing kubur. Awit menawi mboten klambrangan, punika namanipun sampun gadah pencokan, gondelan, panggenan utawi papan palerenan. DATENG PUNDI PUN ROH ing salajengipun.
Rehning andaran bab punika panjang la gegayutan kaliyan bab-bab ingkang ghaib (ora maunjud, nanging kenging kabuktekaken), kasunyatanipun sedaya sagedipun kadenangan bilih kakenyam sarana raos lan kabuktekaken sarana conto-conto lelampahan.
Ing Serat Wirid Hidayat Jati wonten tetembungan makaten : aburing eroh punika baboning dumadi. Wonten leresipun, awit Hidayat Jati punika arupi babon wirid.
Tembung ABURING EROH teka malah BABONING DUMADI ?. Terangipun kados ngajeng-ngajeng ; sedaya ingkang ngemasi punika rohipun mesti mabur klambrangan ngayahi penandang. Ingkang kadunungan roh punika sanesipun tiyang ugi kewan-kewan, tanem tuwuh lsp. Rohipun tiyang pejah punika mesti nglangkungi alam peralihanipun (alam kubur), tegesipun : sesampunipun gesang ing donya, nunten gesang ing antawisipun “gesang ing laladan kubur” kaliyan “gesang malih badenipun” ing donya ingkang ugi abadan wadag (manjanma). Dados manjanma punika mesti kedah nglangkungi alam kubur (bardzah). Murih terangipun makaten :
Kula nembe wonten ing latar ngajeng. Inggih pelataran punika, “alam kula” sekawit. Manawi kula bade dateng wingking (bale mburi), kula mesti kedah nglangkungi griya tengah. Inggih griya tengah punika sejatosipun ingkang kasebat alam alihan kula. Sasampunipun makaten, kula nunten dateng latar wingking, ingkang kawontenanipun meh sami kaliyang ing ngajeng wau.
Dados ingkang kasebat ngambah alam alihan punika inggih nalika ngliwati KAMAR TENGAH PETENGAN, punika ingkang kapindakaken KUBUR. Conto ing nginggil punika
teda salebeting 3 wulan telas. Ing wulan kaping sekawanipun nanem pantun malih sinambi nyambut damel sanesipun, ngantos dumugi panen malih. Isining lumbungipun kebak, nanging kateda saben dinten telas ngantos 6 wulan.
Salebeting 6 wulan wau Bapak tani kapeksa kedah ngalami sisah (ngrekaos), awit kedah merangi ama, banjir lsp. Sadangunipun 6 wulan punika tansah ketir-ketir manahipun (bab raos), panen lan mbotenipun`mujudaken tanda pitakenan. Inggih salebeting 6 wulan (pangrantosipun Bapat tani) wau ingkang kapindakaken “alam alihan”, ingkang saestu ndadosaken geter. Manawi kaleresan, tamtu bade nguduh pantun malih ing tau salajengipun. Dados ing salebeting gesang bebrayan, Bapak tani ngalami : a. 3 wulan seneng, margi panen, b. 6 wulan kedah nengga kanti manah tida-tida, c. Bingah margi panen malih.
ING Kalawarti Jaya Baya wonten cuplikan saking Bhagawatghita ingkang suraosipun makaten : “Sing sapa-sapa margawe dedasar Pamrih antuk Wohe, tegese adedasar pamrih pribadi, bakal Kabanda (kaiket) dening Karma, dadi ora oncad saka kadonyan, bakal tansah bola-bali manjanma urip ing Donya abadab wadag”.
Bilih makaten lelampahanipun, punapa titiyang limrah bade sami saged awadag malih? Jer tiyang makaten mesti kebak pamrih / pepinginan / nafsu lsp.
Tembung wau namung pangaran-araning tiyang ingkang sampun saged mbuktekaken, mila ing ngriki perlu kajereng murih terangipun. Menawi lamban, tembungan ABURING EROH teka malah dadi baboning dumadi lam PAMRIH kemawon teka saged njalari manjanma, punika mestinipun ngayawara.
Pamrih : punika mboten ngemungaken tumuju marang barang kasatmata kemawon. Senajan ingkang rupi pengaji-aji, pangalem, wah lsp,. Ugi taksih kasebat pamrih, jalaran ingkang gadah pamrih nakaten wau, ing batosipun mesti mbudidaya “kepriye bisane aku di UWAH!” Inggih panguneg-uneg punika ingkang njalari wontenipun TABET, nabeti deteng indriya, sebab kagengen PANGANGSA-ANGSA. Mangka pamrih punika cacahipun maewu-ewu, wonten pamrih (melik) drajat, keramat lan semat.
Punapa leres punika sampun leres menawi namung sak tetembungan kemawon. Ayat Suci ing Qur’an 12 : “Seyektine Ingsun anguripake uwong-uwong kang mati lan nulisake apa-apa kang dadi tabete. Sawiji-wiji iku Ingsun tulis ing sajroning kitab kang terang”.
Makaten, pangiyating wewerdenipu Hidayat Jati lan Bhagawatghita ing ngajeng ; dados terang sanget, bilih tembung aburing eroh dados baboning dumadi punika mesti wonten sabab-sababipun, ingkang asalipun ugi saking badan piyambak-piyambak, liripun menawi wonten pengalaman saking njawi punika namung minangka lantaran wontenipun tabet. Dados ayat wau sumerep, yen ingkang nyebabaken wong mati bali maneh, roh ingkang wonten ing alam kubur taksih kalepetan ing tabeting tri indriya, inggih punika tabeting kadonyan ingkang kendel kados ketrangan nginggil wau. Patokanipun makaten :
Rohipun tiyang punika ing alam kubur klambrangan kantipenandang, dumadosipun gesang ing Donya abadan wadag malih.
Ing ngajeng sampun kababar, bilih ing pundi-pundi papan lan padunungan manungsa tetep kalimpudan ing sipat GESANGIPUN ALLAH.
Kasaripun wewerden-wewerden makaten : Sinten kemawon bilih erohipun teksih binuntel ing pamrih (katabetan), senajan ta mati kaping 6 (enem), tetep bade ngalami urip malih abadan wadag ingkang kasebabaken dening pakartining indriya, mila kenging kasebut karmanipun piyambak-piyambak. Tegesipun : bakal nyaur marang daemane (pakartinea0 dewe, dereng pedot-pedot yen dereng katurutan sedyanipun (pamrihe, pepinginane, nafsune).
Kados pundi menggah lelampahan salajengipun dene lajeng saged gesang awadag malih ? Punapa punika mbeten cengkah kaliyan ke-islaman ?.
Sarehning ingkang karembag punika rohipun tiyang, pramila mencokipun inggih dateng tiyang. Sedya ing ngriki namung bade angudari wewerden “inna lillahi wa inna illahi rojiun” asal saking Pangeran wangsul dateng Pangeran, mboten wangsul dateng Donya. Ing ngajeng-ngajeng sampun kapaparaken, bilih tiyang punika sayektosipun saged marak ing ngarsaning Pangeran (islamu) lan pangudinipun mumpung taksih gesang abadan wadag punika sarana nyatakaken (makripatullah).
Saged ugi lajeng wonten pangudaraos makaten : “Sarehning mbesuk bakal urip maneh, yen magkono dak anduweni sedya (pamrih) kang luwih luhur katimbang saiki iki”.
Sedya punika sanes ngelmu, nanging nafsu. Miturut ungelipun Dalil Qur’an surat Assajdah (serat Hamim) ayat 31 makaten :
“Ingsun mimpin sira urip ana ing donya lan akherat ; ing kana sira bakal antuk apa-apa kang sira pingini lan apa-apa kang sira suwun”.
Punapa sedaya sedya punika mesti lajeng katurutan? Mila makaten, jalaran ingkang katah-katah namung kendeg ing sedya, kasengguh menawi punika bade katurutan kelawan piyambak.
Sedya ing donya punika katurutan, menawi kasaranani lampah. Roh punika mboetn teka lajeng otomatis saged nggerbani wadag malih. Ing ayat-ayat wau sampun ceta, kapratelakake bilih ingkang saged nuntun lan nguripi punika namung Pangeran, keteranganipun : Penandanging roh wonten ing alam kubur wau, sagedipun wangsul marak ing ngarsaning Pangeran ugi saking kersaning Pangeran, lan sagedipun wangsul awadag malih gesang ing donya ugi saking kersaning Pangeran.
Nalika wonten ing Donya, pepinginan-pepinginan punika estunipun katah icalipun, awit kaslimur dening kawontenan rupi-rupi, ewasamanten, punika tetep nami ngraosaken angles, getun, sisah lsp; margi kabanda ing kadonyan (melik) warni-warni, dene raosipun ugi warni-warni tur sanes raos nikmat lan seneng. Pinten dasa taun anggenipun bade nandang, senajan ta idam-idamanipun luhur, punika ingkang Priksa namung Pangeran.
Keterangan sakedik bab getun, sisah, angles, raos mboten sekeca. Punika penandanging roh (jiwa) ingkang kanti-kantilan rasajati saha ingkang katebetan nafsu-nafsu wau. Sarehning punika TABET ; pramila lelampahan-lelampahan “punapa” kemawon ingkang sampun katindakaken nalika ing Donya, ing alam kubur bade tansah ngengataken. Raos GETUN punika bade ngicalaken penandang wau, nanging tetela mboten saged. Cekakipun ngoncati raos sisah, maras, miris, ajrih lsp., tetep mboten bade saged, lelampahan-lelampahan ingkang nalika ing Donya mboten patos dipun paelu, ing kubur prasasat sami ngetawis lan crita. Pramila dalil surat Yasin ayat 65 nyebataken : lan anggotane badane pada matur dewe-dewe. Ayat punika ugi wonten pangiyatipun, pirsanana serat Yasin 12, ingkang wosipun : rasajati ingkang kalepetan ing tabeting nafsu-nafsu wau sami criyos piyambak-piyambak, liripun ngatawis lan karaosaken (kacocogna kaliyan pengalaman-pengalaman ing turu).
Dene roh ingkang KEKERSAKAKEN dening Pangeran kedah wangsul gesang awadag malih wonten ing alam donya punika ugi taksih TETEP ambekta TABETING pakaryan-pakaryan, kelakuwan, pamrih, melik, nafsu lsp., sedaya ingkang nalika ing Donya rumiyin dereng keturutan (kadumugen ing sedya). Dados “punapa” ingkang kabekta dening nafsunipun, tetep nglepeti.
Ing serat yasin ayat 12 nginggil wonten tembung : “lan anulisake apa-apa kang dadi tabete” Keteranganipun makaten :
Gesang dateng donya malih kanti mbekta tabeting pamrih. Ingkang makaten wau pramila lajeng wonten kadadosan bayi lair, sareng diwasa dados bajingan,pandita, presiden, dokter, pahlawan, pengacau, dagang, tukang lan sanes-sanesipun awit sedaya tabeting pamrih / nafsu / pepinginan, sampun katulis ing jiwanipun, maksudipun nabeti. Tulada sawatawis :
6.1.1 : Suta, putranipun Wedana, watakipun prasaja, anteng, jatmika, meneng, sigit pisan. Nanging punapa dene gadah mengsah? Sababing memengsahan wau awit sami-sami mburu sengit lan geting, mboten purun ngalah.
6.1.2 : Beja lare pidak-pedarakan, rupinipun awon, tur ciri pisan. Nanging punapa sababipun dene kelakuwanipun sae, sumanak, lsp. ; saha kanca-kancanipun sami trisna, purun kurban kangge kabetahanipun Beja.
6.1.3 : Ing Blitar wonten tiyang motel lotre no. 1, kamangka piyambakipun punika sayektos namung cobi-cobi tumbas lot kemawon, wusana lajeng sugih dadakan. Engeta “punika” namung sak jajal-jajal, kok temenan.
6.1.4 : Lare anakipun kaum berah, kalairaken ing alam paceklik. Gesangipun tansah ngenger-ngenger tiyang, ingkang manut pangancasipun sageda ngragadi sekolahipun. Dados menawi mboten kasekolahaken dening Bendaranipun, aluwung mboten. Sapunika ndadak dados ahli Kehutanan (remen mikir bab ke-Allahan).
6.1.5 : Bung Karno, punika putra Mantri Guru Sekolah Rakyat ingkang sakedik pamedalipun. Nalika timuripun Bung Karno sekolahipun pinter ngantos saged pikantuk titel Insinyur. Punapa dene mboten makarya ing babagan bangunan, nanging malah dados satunggaling ahli politik? Tulada-tulada kados makaten pinanggih ing Indonesia kemawon, nanging ing pundi-pundi. Ingkang wigatos bab punika : ora pilih-pilih wong ! sayektosipun : Jiwa ingkang taksih kalepetan ing pamrih (nafsu, idam-idamanipun suwau lsp.) namung sadermi nerusaken tabeting pakartining pamrih lan nafsu duk rumiyinipun.
Allah “nguripake wong mati” punika kados tulada ing nginggil, ingkang kagesangaken rohipun. Saking conto-conto wau saged kapilah, pundi ingkang idam-idamanipun luhur lan pundi ingkang asor lan kaprahipun mboetn karumaosi dening ingkang ngawaki.
SADERENGIPUN mbabar conto-conto ing nginggil (6.1.1 – 6.1.5) prelu nlusur tembung KASTA, ingkang asalipun saking fahan HINDU, lan sampun maewu-ewu taun umuripun. Kaprahipun kasta punika kasengguh KLS BEBRAYAN, nanging lungunipun mboten makaten. Kasta punika wontenipun saderengipun wonten agami Islam samangke punika lan tumrap bebrayan universal (ngebeki donya) maksudipun PERANGANING GESANG ingkang sampun CUMITAK, tiyang mboten saged damel.
1. Brahmana : punika golonganing para ulah pikir. Wiwit jaman rumiyin ngantos sapeiki tansah wonten tiyang-tiyang ingkang makaten punika (Pandita, Wiku, Biksu, Tapa, Failsasuf, Theosoof, Pengarang, Mystikus ahli Tasawwuf, Beguron lsp.) ingkang
ing pamrih, wedi ing wirang wani ing gawe, tekadipun namung memayu ing tanah wutah erah. Punika, tumrap tata lair. Dene tumrap tata batin, tityang ingkang nggadahi TEKAT sinatrya wau mboten ngemungaken prajurit kemawon, nadyan anakipun Jebrak utawi sentena kemawon …… ing donya mesti bade kepanggih tiyang-tiyang ingkang remen laladi.
3. Wahisya : punika ingkang sami ulah pendamel bangsanipun kaum kriya.
4. Sudra : punika tataran asoring jiwa. Wonten ing bebrayan dipun awaki dening bajingan, pelanyah, kere, kecu, pengacau lsp., senajan manggen ing laladan punapa kemawon. Dados kasta punika sami kaliyan tataran utawi PEPRINCENING LELAMPAHAN-ing manunga ing salebeting gesang, ingkang namung saknurut kemawon dateng dasaring TABET ingkang kabekta suwau-suwaunipun. Dene ingkang ngresakaken wontening pepricen-peprincen wau namung Pangeran piyambak, cocok kaliyan ayat suci Qur’an ingkang suraosipun makaten : Suwiji-suwijine iku wus Ingsun tulisake ing ndalem KITAB KANG TERANG……….! Ing basa pesantren, saged ugi kitab kang terang punika kasebut LUHZMAHFUDS (basa Indonesia Garis Hidup), garis ing lelampahan ingkang kasebabaken dening manungsa piyambak.
a. Pangeran nganani luhzmahfuds, ginelar ing donya kalawan tetep. Saderengipun wonten titah, peranganing gesang (luhzmahfuds) sampun cumawis wontenipun 4 tataran.
b. Manungsa saged mbirat luhzmahfuds punika. Sarana darmanipun (pakartinipun) piyambak, ngoncadi jejering garis-gesang wau, upaminipun sarana “ islam, sumarah, suci, pasrah ; ngudi jumeneng MAKRIFAT.
Miturut lampahan-lampahan ingkang katuladakaken, sugih, miskin, pangkat lsp., wau sampun nerusaken tabeting idam-idaman. Pramila pocapan panitisan punika dasaripun leres, sged kagatukaken kaliyan ayat Suci surat As-Sajdah 31 ingkang mungel : “Ing kana bakal antuk apa-apa kang sira pengini lan apa-apa kang sira suwun”.
SAREHNING Pangerah punika asipat WENANG gek mangke roh ingkang kagesangaken punika mboten abadan wadaging manungsa, gek lajeng kagesangaken awadag bajul upaminipun. Kang mangka bajul punika satrunipun manungsa lan manungsa saged nandukaken panguwaospun (mbedil, mbacok lsp), iba sakitipun.
Pramila tumrap pangudi Kasunyatan, kedah mbengkas tegkliwering manah. Ing ngandap punika udar-udaranipun tulada ing ngajeng, angka 6.1.1 – 6.1.5, makaten :
a. Sejajan si Suta putra Wedana, punika sejatosipun namung gebyaring lair. Duking nguni, saderengipun Suto wonten, jiwa (eroh) ingkang MANGGEN ing Suta samangke dalah kancanipun punika KALEPETAN pakartining (tabeting) nafsu memengsahan. Sapunika ingkang NGUNDUH awohipun, Suta.
b. Senajan si Beja anakipun tiyang pidak pedarakan, nanging kaserenan tabeting kelakuwan luhur. Ingkang ngunduh kesaenan wau inggih sanes tiyang sepuhipun, nanging si Beja.
Tabeting pamrih, pepinginan, nafsu lsp. wau, mboten lajeng kaunduh sanalika kemawon. Saged ugi sasmpunipun mataun-taun, gesang ingkang bade kalampahan malih sarana idining Pangeran. Gusti Allah mimpin sedaya panyuwun-panyuwun sarana kagantos wadag sanes.
Saminipun katerangan-katerangan ing ngajeng bab Kenabian : Nabi-nabi wau sarehning sami tekadipun (monotheisme), anekadaken ALLAH punika SATUNGGAL lan ESA, pramila Nabi Ibrahim, Musa, Isa lan Muhammad saw, punika ugi namung SATUNGGAL. Dados sokmakatena Nabi Muhammad saw punika namung nerusaken Kenabianipun Nabi-nabi sakderengipun.
Mila leres, para Theosoof kagungan tekad, yen “meester” utawi Panuntun Agung punika abdan wadag, kempal bebrayan ngenggeni darmaning gesang. Dene panjalmanipun “meester” punika milih titiyang ingkang saged kapanggenan, upamanipun : tiyang remen paring obor datenf bebrayan ingkang sasar. Punika pepindanipun Sang Hyang Wisnu manjanma angedaton ing salah satunggaling tiyang. Inggih jalaran wontening roh-roh luhur ingkang sok manjanma punika, mila lajeng wonten kasta Brahmana.
Sapunika bab tulada angka 6.1.5. ing abad kaping 14-san wonten satunggaling Nindya Mantri asmanipun Mapatih Kino Gajahmada, ingkang damel panjang pungjungipun nagari Majapahit. Ing ngriki ingkang wigatos sanes riwayatipun Gajahmada, nanging idam-idamanipun, inggih punika NYUWIJEKAKEN (Ind. Mempersatukan) Bangsa Indonesia ingkang umadeg saking suku-suku katah saget. Pratikelipun Gajahmada nalika semanten sarana ngawontenaken pepayung, minangka gagaran panata praja, (Indonesia-nipun mukadimmah) inggih punika Sila-sila ingkang kadadosaken dasar. Nanging saderengipun sila-sila ingkang kakersakaken wau dados, kasaru wontening daredah antawisipun para manggalaning praja.
Miturut lampahing sejarah Tanah Jawi senajan mboten kaserat sila-sila ingkang kakersakaken dening Ki Patih Gajahmada punika inggih ingkang samangke kesebat PANCASILA punika.
Sapunika kacocogna kaliyan pidatonipun Presiden Ir. Soekarna nalika nampi gelar Doctor Honoris Causa ing Universitas Negeri Gajahmada ing Ngajogyakarta. Makaten sesorahipun :
ingkang gandeng kaliyan Wedaran Wirid. Semanten ugi sesorahipun nalika ngepyakaken Rapat raksasa Kongress Rakyat ing Surabaya.
Bung Karno kawiyosaken ing Blitar ing tahun 1901M. Tuwuhing pangraos : “Apa Bung Karno wis semayan karo Patih gajahmada?” punapa sebabipun sene idam-idamanipun Bung Karno sami kaliyan idam-idamanipun Gajahmada. Mangka miturut tatalair, sasurudipun Gajahmada ngantos sapriki punika sampun 6 atus taun.
Ing donya pundi kemawon, saderengipun wonten agama Islam, Kristen lsp., sampun wonten (isen-isenipun) Pandita, Filsuf, Sufi lsp. Saben tiyang mboten perduli beragami utawi mboten, bangsa punapa kemawon, MESTI MALEBET ING SALAH SATUNGGILING kasta punika (Al-Buruj, 19).
Wondene tumrap PAKARYAN ing madyaning gesang bebrayan, TETEP wonten ing kahanan ungeling ayat Suci Qur’an Al-Annaam 132 : siji-sijine uwong iku anduweni derajat dewe-dewe miturut pakaryane.
Pranyata menawi kamanah, kasta-kasta tumrap ukuraning Gusti Allah punika dumunung ing tataraning batin, tegesipun manungsa mung SADREMA nglakoni. Dene ukuraning tiyang gesang : mboten ngrumaosi wontening kasta-kastanipun piyambak-piyambak, nanging “lemlampahan” tumuju dateng kastanipun piyambak-piyambak (Luhzmahfud).
Sababipun ingkang ngayahi KATABETAN sifating jiwa (roh) ingkang miturut idam-idamanipun rumiyin dereng malebet (nurut) tundoning kastanipun. Tegesipun : senajan ta sapunika asor manggen ing kastanipun piyambak, saderengipun katurutan manggen ing kasta inggil piyambak, tetep majanma prelu nuju dateng kasta ingkang luhur (evolusi). Pinten taun lelampahan nuju dateng luhuring kasta (luhzmahfud) punika, namung Pangeran ingkang priksa.
Ngewahi nasib punika pratikelipun kedah sarana mbudidaya mboten namung nrimah manggen ing kawontenan ingkang nembe dipun alami samangke. Punika pancenipun inggih pamrih (pangiketing kdonyan) nanging lugunipun mboten nrimah dateng kawontenan PENGRAOS samangke kemawon lan tansah mbujeng kamulyan lan nyuwiji, sebab : “wus kesuwen anggone ngalami kastane”
TIYANG gesang punika kedah tansah emut, bilih saparipolahipun tansah nandang BEBANDAN njawi / nglebet. Bebandan njawi rupi alangan-alangan saking ngasanes, para satru (6.1.1.) ingkang rohipun katabetan raos geting, memengsah lsp : inggih pakartining eroh ing rumiyinipun ingkang tansah ngresahi. Kawontenan makaten punika kepanggih ugi ing kalanganing brayat piyambak (anak, semah, mara sepuh, embah, lsp.). dados ing antawisipun brayat piyambak ugi wonten ingkang dados mengsah (enget tabet), kados ingkang kaceta wontening Qur’an serat At-Taghabun 14 : “He wong-wongkang pada iman, sejatine ing antarane bojo lan anak-anakmu ana kang dadi satrumu, mula saka iku sira waspada !”.
Satru ing ngriku, ateges panjanmaning jiwa ingkang kalepetan sipat asor. Kados pundi lika-likuning gesang nuju dateng satunggal-tunggaling kasta (garis gesang) sampun ceta. Samangke saking pundi asalipun luhzmahfud wau !???. wangsulanipun bade kapanggih andaran salajengipun.
Sarehning garis gesang punika tataranipun tetep 4 warni, ing ngandap punika wonten wewerden minangka paseksen lan ing salajengipun supados mboten ngodengaken :
1. Suta mboten mangretos garis-gesangipun. Sarehning mboten sumerep, mila lajeng rekes padamelan, saged katampi lan kadadosaken pegawai tinggi sabab pancen pinter lan nyekapi.
2. Ing satunggaling wekdal, Suta katangkep awit konangan anggenipun korupsi saha lajeng dipun kunjara. Brayatipun sami kateteran, nandang kasisahan lan wangsul sami dados mlarat malih kados nalika lair sepisan. Medal saking kunjara. Suta kapeksa dados tiyang ngemis, senajan secara
Miturut tulada nginggil nomer 1, Gusti Allah mboten ngewah sunahipun, tataran sudra ing Donya TETEP WONTEN. Dene tindakipun Suta wau tuwuh saking sedya ingkang katabetan jiwa asor (sudra). Gebyar gagah, pangkat mentereng, pinter lan cekatanipun njalari Suta sengkud ing panindak-panindak wau, dados piyambakipun nglenggahi kawontenaning ayat Qur’an surat Al-Ra’du II, liripun : Pangeran ora bakal ngowahi apa-apa, yen deweke ora ngowahi……! dados ewahing lelapahanipun si Suta wau margi saking tindakipun piyambak, sanes saking kersaning Gusti Allah.
Ing saupami Suta ngretos, mesti mboten bade ngalami lelapahan-lelampahan makaten punika, mboten bade wangsul sudra malih (saged uwal), sarana kodratipun mestinipun saged ngoncati korupsi. Dados keteranganipun : Suta tetep dados isen-isening luhzmahfud asor.
aa. Sunnah : peraturan undang-undang hukum Allah, kadosta : wontenipun kasta-kasta, luhzmahfud, paten-pinaten, wirang nyaur wirang, mati, urip, lair, wiji tukul nunten awoh, bumi, planet tansah mubeng, wiwit jaman kina mboten brebah, panggah makaten.
bb. Sunnah : tumrap lelampahan wonten 4 tataran, tetep punika wontenipun lan mboten saged ewah gingsir, nanging saged kaewahan dening tiyang ingkang taksih gesang abadan wadag. Ewahipun saking sakedik, upaminipun saking Waisya, minggah dados Satrya saterusipun, gumantung dateng pakartinipun nalika gesang.
cc. Luhzmahfud (kitab terang), garis hidup. Inggih punika sugih, miskin, bodo, pinter, kepenak, ora kepenak, gendeng, waras, pangkat, kere, negja, cilaka lsp., tetep wonten. Liripun luhzmahfud punika agem-agemanipun tiyang satunggal-satunggal ingkang piyambakipun mboten tumut-tumut ndamel. Ingkang mahanani inggih punika : jiwa ingkang manjanma wonten ing angganipun mbekta TABET.
Kadosta : tabeting durjana, anabeti jiwa dursila (pundi-pundi wonten), senajan pangkat sugih, lsp. Utawi tabeting dursila, nabeti panindak : madon, mangan, maling, lsp. Tabeting jiwa sae tukul (nabeti) sae, luhur, pandita, mukmin lsp. !
Makaten lelampahan-lelampahan ingkang tansah mubeng mbrebawani bebrayan.
Sumber buku Wedaran Wirid I, Ki R.S. Yoedi Parto Yoewono. Surabaja : Djojobojo, 1962-64.
Sing sapa ratu anut sapituduh ingsun iki, nagarane pasthi yen kalis ing bebaya sarta kasangsaran, bisa mangreh jagad, saha ngrasakake kamulyan gedhe.”
Wiwit lengsering Pak Harto saking dhampar presiden, negara kita lajeng ngawontenaken ewah-ewahan ingkang satuhu ageng ingkang dipunwastani reformasi.
Kanthi wontening reformasi ing tata kaprajan mliginipun pemilihan presiden sarta kepala daerah (Gubernur, Walikota, Bupati), ndadosaken para kawula kedah pinter milih sok sintena ingkang pantes kalenggahaken ing kursi pangarsaning praja. Nanging, kanyatan ingkang wonten ing sangajeng kita sadaya, para pangarsaning praja punika mesthi badhe nelasaken jatahipun. Sasampunipun telas masa baktinipun ingkang sepisan, mesthi badhe majeng malih ing pemilukada ingkang kaping kalih utawi majeng minangka wakil. Kados-kados ing negari punika boten wonten priyayi sanes ingkang saged nyepeng paprentahan.
Kanyatan sanesipun malih, kathah para artis ingkang ”melu payu” nyalon dados pangarsaning praja. Kita pancen boten kenging mencep sarta boten kenging gadhah panyakrabawa bilih para artis punika boten badhe saged mimpin kawula. Nanging saboten-botenipun kita kedah waspada, bilih ing saben dintenipun para artis punika tebih saking donyaning pulitik lan kawula cilik.
Mangga sadaya punika kapasrahaken dhumateng para kawula. Ing alam demokratis punika boten wonten peksan-pineksan. Sae punapa mbotening praja gumantung dhumateng para kawula, inggih punika titis punapa botening anggenipun milih pangarsaning praja. Kajawi punika, pangarsaning praja ingkang kepilih, mesthinipun inggih tewah saking ambek sarta wewatekanipun ingkang jumbuh kalihan wewatekaning para kawula piyambak.
Para maos, ing Serat Mahabarata kasebataken pinten-pinten nata ingkang saged jumeneng nata binathara ingkang jalaranipun inggih benten-benten. Kadosta: Prabu Yowanaswin punika saged jumeneng nata binathara, amung sarana anggenipun ngentheng-aken pajeking kawula. Prabu Bagirati sarana ngraket para kawula. Prabu Kartawirya sarana kasekten awit saking tapa bratanipun. Prabu Barata sarana kaprawiran tuwin kakendelanipun, nanging Prabu Maruta jumenengipun nata binathara saking agenging kabegjan. Makaten punika pangandikanipun Prabu Kresna dhumateng Prabu Yudhisthira.
“Yayi prabu kepengin jumeneng nata binathara? Kawuningana, karsanipun yayi prabu punika mesthi badhe kaleksanan, awit saking utamining wewatekanipun yayi prabu, kados ta sengsemipun yayi prabu ngayomi para kawula, begja, tuwin sampurnaning pangastanipun pusaraning praja. Ambekipun yayi prabu sadaya wau, ingkang saged nglenggahaken ing dhamparing nata binathara.” makaten pangandikanipun Prabu Kresna salajengipun.
Para maos, pethikan ukara kasebat ing purwaning seratan punika mujudaken pangandikanipun Bathara Narada dhumateng Prabu Yudhisthira ing salah satunggaling perangan ing Serat Mahabarata wedalan Loseteyosopi Sala ingkang medal ing akir taun 20-nan ngantos ing awal taun 30-nan.
Bathara Naradha ngandika manawi wonten 14 werni pandamel ingkang badhe damel apesing para nata. Pandamel awon kasebat inggih punika: 1. boten pitados dhumateng dewa; 2. boten temen; 3. nepsu; 4. boten weweka; 5. remen semaya; 6. boten remen se-sanjan ing padununganipun para wicaksana; 7. keset; 8. manahipun boten jenjem; 9. tetaren namung dhumateng tiyang satunggal; 10. tetaren dhumateng tiyang ingkang boten ngertos lampahing pangupa boga; 11. murungaken rerantaman ingkang sampun katetep-aken; 12. remen ngendikakaken samukawis ingkang sampun karembag ing parepataning para nayaka; 13. boten anggarap sadhengah ingkang tetela migunani; 14. nindakaken pandamel kanthi tanpa kagalih rumiyin.
“Wruhanira kaki prabu, nadyan ratu binathara, kang bandha bandhu, bisa kalakon tiba saka dhampare, yen gelem nglakoni panggawe patbelas warna iku.” makaten pangandikanipun Bathara Naradha.
Para maos, salajengipun Bathara Narada memuji kangge Prabu Yudhisthira. Pamuji kalawau wonten tigang prekawis, kados ing ngandhap punika:
1. “Muga aja ana wong becik ambeke, suci atine, lan kaaji-aji ing akeh, kongsi kapidana saha pinilara awit
nayakanira aja kongsi ngluwari durjana kang kecekel anggone maling, sarta wus kacihna, utawa kaseksen yen nyata gelem nglakoni kadurjanan, kanggone ngluwari mung saka watak ngarah apa.
3. Muga nayakanira aja ana kang gelem nampani reruba. Dadi yen ana kawulanira kang sugih prakara lan kawulanira kang mlarat, bakal lestari jejeg adile.”
Para maos, sumangga katuran nintingi sarta mbuktekaken piwulang luhur saking para leluhur kita ingkang kaserat ing Serat Mahabarata punika. Piwulang punika punapa taksih leres, trep, sarta saged kangge adeg-adeg nglampahaken pusaraning praja. Kersaa ajumbuhaken kalihan kanyatan ing wekdal samangke ing negara kita
ora padha karo lathine. Tujuan wekasan mung remeh perkara bandha-donya, popularitas, tata gelar. Spiritual yang andhasari budi luhur wis dilalekake. sampun mas mangga…. ben dielingke
Kagem mas kumitir, meniko to warnanipun para nayaka pripun malih sampun jamanipun nyuwun pirsa mas lawon ngesti lawon aji meniko nopo mekaten
“Soale hawane adem Yes. Nek adem otakmu mengkeret, dadi kabeh ketok ayu,” jawab
KETUHANAN (KASUNYATAN – JAWA) | alangalangkumitir
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mule,_Norway&oldid=874929"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.40, 16 Novèmber 2013.
Szamotuły (Jerman Samter) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 18.778 jiwa (2005).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szamotuły&oldid=1090433"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
pak admin, apakah ada kolom khusus untuk foto foto?
kulo nuwun, wonten sing OL mboten?
DALIL, HADIST, IJEMAK DAN QIYAS | alangalangkumitir
Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.
Wah sae sanget panjenengan maringi seserepan babagan tirakat tumrap tiang jawi…. nuwun sewu menawi kula kirang nangkap sari pati nipun amargi kula namung tiang alit, bodo lan kirang ilmu….
Kula awon awon gih nglampai tirakat …menawi saweg gadah penjangka lan gadah reribet gesang… ning gih namung tirakat crimenan…mboten kados tiang tiang sekti lan agung….. amargi gesang kula saben dintenipun gih sampun
kawelasanipun Gusti Allah SWT. Tiang tiang alit kados kula namung sagd tirakat..amargi mboten wonten sinten sinten ingkang saged nulung lan membimbing tiang alit kangge gesangipun… pramilo sanget sanget migunani seserepan saking panjenengan tumrap kula tiang alit…
Mengembalikan Kejayaan Batik Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Aji Pangeran Agung ing Martadipura (1635–1650 M)
Aji Pangeran Dipati Majakesuma ing Martadipura (1650–1686 M)
Aji Bagi Gelar Ratu Agung (1686–1700 M)
delok wong? pengen di elem wong?..lha berarti ibadahe mergo menungso kan..podo ae karo gak duwe iman marang Allah lan Kanjeng Nabi.mergo hubbul jahh(kedudukan)?entono ae..sing ibadah mergo jahh..ora suwi bakal ceblok..
perkumpulan modern di Hindia Belanda. Soetomo menanggapi penjelasan Wahidin Soedirohoesodo: “Punika satunggaling pedamelan sae sarta nelakaken budi utami.”
angetngumpul nyawiji marang semangat yektisangu ngaurip kara jangkah,kang bakal menehi pawartatekan gisik-gisik segaranalika tetep antengngenteni lereme srengenge angslup ing bang kulon
karangkanggo nyangga tatananbisa gawe kahanan senajan tetep dadi wewadikaro garis cakrawala sawise segara
pm	Enak jangan Bung duz.Sing darani pring(greng) angker iku wong tuek2 jaman biyen
Sampun pepak sampurna catur anasir wewadhaging manungsa
Tumuruning manungsa jalu lan estri Ngebaki jagat raya
sembah nuwun kang, mugi2 Gusti Allah paring berkah kagem rencang sedanten.
February 23, 2009 – 7:36 am nuwun sewu, salam kaliman tabik
ono, mergo ono sing nganakake …..,
urip, mergo ono sing nguripake …..,
obah, mergo ono sing ngobahake ….,
meneng, mergo ono sing ngenengake …..,
mati, mergo ono sing matekake …..,
ora ono opo-opo, sing ono mung Ingsun ….,
ngrekam nang bioskop karo miring2 lan ketok penontone karo ngguyu
ke Jogya. Tak titipin dia po? Tapi di email alamatnya, biar diantar ke sana. 🙂
TukiPon says:	26 October 2009 at 07:49	Jare Kang Lambang Kon Ngunduh dewe karo ojo lali takon karo Mbah gugle sek… ben di sranani nah mengko nak ono sing njengat, nyekluer miring, ono sing lurus barang pileme hehehehe
batjoe says:	26 October 2009 at 07:44	whakakakakak
gak popo wis….halaaah mumpung bocore kumat ======================
salahe dhewe cerito ono hardisk isine xrated, mulane ojo mancing2 wong bocor alus nganggo sing weleh2 mengko ndak aku tansoyo byayakan ======================
:: Nah. Jaka sembung bakar kertas, ga nyambung babar blazz.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kalimantan Barat.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 14 Maret 2013.
tanggal 7 Maret 2006. “Nalika pamitan, piyambakipun matur bilih kepengin mbiyantu bapak kaliyan simbokipun (
kowe/ sampeyan/ panjenengan ‘you’), aku/ kula/ dalem ‘I’, dhe-weke/ piyambakipun /panjenenganipun ‘he/
Kowe apa wis mangan? (Ng variety)
2. Sampeyan napa pun nedha ?, and
Mbah kula aturi dhahar, kula kala wau sampun dhahar. ‘Grandpa, please have a meal, I have just eaten mine’
(2) Pak Dhe mangke dalu kula badhe tindak Jakarta. Rencana badhe nitih sepur. Badhe nyare wonten Hotel Borobudur.
Ekspedisi Puncak Argopuro Lasem #1 | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Pithik Walik dan Kelinci
Mbak Dewi, juragan Bakso nduwe Pithik Walek seng seneng ngomong lucu-lucu karo konco-koncone. Menowo saben ketemu pitik-pitik liyane, Pitik Walik mesti gawe cerito-cerito ndagel nganthek koncone kui mau podo ngguyu kemekel.
Dheweke kadang-kadang ngarang cerito pengalamane seng aneh-aneh seng durung tau dialami karo pithik liyane. Misale lelungan numpak manuk wulung bar kui terus teturon ning mega, lan mangan woh-wohan seng tukul neng nduwur mega.
Kadang-kadang juga Pitik Walik gawe tingkah laku seng lucu koyo badut yen pas kentekan bahan lelucon. Pitik-pitik seng liyane podo seneng menowo lak kumpul karo Pitik Walik. Dheweke mesti podo ditanggapi supoyo ngomong seng aing-aing.
Sawijining ndino Pitik Walik lungo adoh, terus ndelek nang njero guwo Slarong karo nangis, nangise nganti nggero-nggero jan ngantek krungu dening Kancil sing jek neliti wit-witan sing iso urip ning njero guwo.
“Kowe ki ngopo tho kok nangis Tik Pithek Walik” pitakone Kancil
“Aku iki jek sedih banget cil kancil. Aku iki bedo karo pithik-pithik liyane. Wuluku iki kwalek koyo ngene, gek ora rapi koyo pithik liyane neh”
podo gelem cedhek karo aku. Konco-konco mesthi podo ora gelem srawung karo aku seng wulune aneh lek gak aku ora iso gawe ngguyu dee”
“Woooo lak ngunu kowe salah pangiro kuwi! Kowe rasah lucu konco-koncomu yo podo seneng cedhek karo kowe kok. Malah akeh seng seneng menawa kowe gelem ngrungokke ceritane liyane.
Salah menawa awakmu ngiro-ngiro kudu lucu utawa ngomong seng menarik perhatian ben iso ditresnani liyane” celathune Kancil
Seng penting ki kowe seneng tetulung marang koncomu lan gelem ngrungokke pendapate koncomu kabeh. Seng luwih utama kui ora pakewuh ngandani koncomu bab kebenaran lan tumindak seng keliru” nasehate Kancil
“Tak rungokke bener kandhamu Kancil. koncomu iku akeh banget, luwih akeh timbang koncoku arepo kowe ora iso nglucu. Wah tiwas aku rumongso mesti kudu ndagek wae pas lagi kumpul karo konco-koncoku.
Rumangsaku nek aku ora iso nggawe dee guyu bakal ditinggal karo konco-koncoku”
“Ora Walik!. Ora bakal kowe ditinggal karo konco seng apik-apik. Kowe saiki uripo seng normal wae koyo aku. Ngomong lucu ya rapopo, meng ora usah digawe-gawe. Mesthi okeh wong liyo sing cocok karo kowe” jare Kancil
“Yoh wes nek ngono, aku tak rasah mekso awakku kudu ndagek meneh. Aku arep opo onone wae. Aku uga wis kesel banget ndadak ndagel saben ndino. Maturnuwun Kancil, kowe emang koncoku seng paling wicaksono” celathune Pithik Walik karo rupa sumringahe.
Wiwit dino iku Pitik Walik wes ora eneh mekso awake ndagel terus tiap dino. Awale pitik-pitik liyane do gumun kok Pitik Walik saiki perilakune bedho. Nanging suwe-suwe koncone kui mau malah tambah akeh mergo Pitik Walik saiki seneng ngrungokke omongane pithik-pithik liyane.
NGINANG KARO NGILO Duet Smule Mbok Susi Banyuwangi | Beranda
eonk	21 Juli 2009 at 9:57 pm	sing penting iwak e ra apus2…tak kiro iwak jebul e gori…hehe…
jaman cilik…nek kajatan neng langgar…golek berkat e sing wadah kerdus…biasane isine iwak…hehe
nek wadah e wakul biasane isine ketan…nek sego biasane lawuhe endok(wakul)…nek kerdusan
ora gampang ilang gawenen lan kumpulno ndek portofolio.
Portofolio iku kumpulan karyamu sak jroning kelas XI iki, sing es mbok susun rapi. Gunane maneh iso ngekek i pandangan obyektif nang pak guru iki, plus tak gawe acuan gawe menilai belajarmu.
titel "Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangkoe Boewana III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu'llah ingkang Yumeneng Kaping"
ekstra segar, isih urip langsung diklethak, kremus..nyaemm..nyaemm..
korban…enake nek ben ketok alami nganggo pulitik adu domba wae, ben do perang lan modar kabeh asal ora nganggo nyuklir wae……
lipca 2015 09:41Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
Aksara jejeg /miring -Aksara jejeg kuwi : aksara jawa ora owah saka asline . yaiku : a, i, u ,e, o akasara miring : aksara kang wis owah kanggo
_Ngawi&oldid=176646"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten NgawiJogorogo, NgawiKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Ben iso dadi anggota le tuku larang je,yen ra norak ngono kui piye carane rakyate do ngerti!
Adapun dialog laporan itu kurang lebihnya sebagai berikut: Pengageng trah: Assalamu’alaikum Wr. Wb.Wonten ing ngarsanipun sesepuh trah Ki Ageng Wonolelo ingkang satuhu luhuring budi, minangka wakilipun trah Ki Ageng Wonolelo keparengo munjuk matur
sajagad raya. Menggah wasing atur keparengo kulo nyuwun idi palilah dumateng sesepuh trah: a) Ingkang sepisan putra wayah badhe nyekar soho tahlil wonten ing sasana paleremanipun Ki Ageng Wonolelo. b) Ingkang kaping kalih niat badhe ngirapaken pusaka tilaranipun Eyang Ageng Wonolelo ingkang awujud: Al-
tresnani kabeh aturmu tak tampa kang iki aku minangkani sesepuhing trah rumangsa bungah lan nyengkuyung marang rerancangane putro wayah kang bakal mulyakake leluhur yo Eyang Ageng Wonolelo, kabeh pusaka bakal tak pasrahake
kang samengko caosno marang sanak sedulur kang nderek tahlil. Mulo enggal majua, tampanana lan tindakna ayahan suci iki. Pengageng:Sendiko, ngestokaken dhawuh………(pengageng maju
Pengageng: Nuwun keparengo matur wonten ngarsanipun Ki juru kunci kulo ingkang hamakili trah Kyai Ageng Wonolelo menawi wonten keparenganipun badhe nyekar soho tahlil wonten papan paleremanipun Eyang Ageng Wonolelo.
Juru kunci: Menawi kersanipun mekaten keparengo kulo nyuwun bukti ingkang cetho lan gumathok. Pengageng: Monggo kulo aturi mresani, ingkang wonten sak wingking keparengo badhe kulo waosaken menggah riwayatipun Eyang Ageng.
Pengaruh Lasem dalam Industri Batik | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
iku sawijining kutha sing sabagéyan gedhé wis ancur lan ditinggal pedunungé lan papané ana ing Suriah kidul-kulon. Kutha iki sajatiné ibukutha kagubernuran Quneitra ing sawijining lebak ing Dataran Dhuwur Golan ing kadhuwuran 1.010 mèter. Quneitra diadegaké déning yasané Kakaisaran Ottoman minangka enggon lèrèn kanggo kafilah sing menyang Damaskus. Sawisé iku kutha iki dadi kutha garnisun mawa pedunung 20.000 jiwa sing enggoné stratégis cedhak garis gencatan senjata karo Israèl.
Ing tanggal 10 Juni 1967, ing dina pungkasan Perang Enem Dina, Quneitra direbut Israèl. Banjur sawisé iku direbut bali déning Suriah ing taun 1973 nalika Perang Yom Kippur, nanging but Israèl bisa ngrebut bali manèh. Kutha iki mèh rusak kabèh sadurungé dibalèkaké déning Israèl ing sasi Juni 1974. Saiki papané ana ing zona démilitarisasi PBB (United Nations Disengagement Observer Force (UNDOF)) cedhak wates de facto antara Israèl lan Suriah. Israèl naté dikritik tajem déning PBB amerga ngrusak kutha iki. Sawalikané Israèl uga ngritik Suriah amerga ora ngrénovasi Quneitra.
Status pulitik[besut | besut sumber]
Quneitra iku ibukutha Kagubernuran Quneitra, satunggaling tlatah ing kidul-kuloné Suriah sing tlatahé ya iku kabèh wilayah Dataran Dhuwur Golan. Kutha Quneitra iku ing bagéyan Golan sing dikuwasani Suriah. Israèl ngeklaim Dataran Golan sing dikontrol nangin ora diakoni déning Donya Internasional lan tlatah iku dianggep tlatah pendhudhukan miturut hukum internasional.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Quneitra&oldid=989591"	Kategori: Kutha ing Suriah	Menu navigasi
Iso rodho ngirit tur biso nggo tuku oleh2 drpd nggo numpak taksi======
Ok pora bubuhan arek jogja sing podho merantau!!!!!!!!!!!!!!!!!???????????????
Opomeneh nek arep balik menyang kalimantan meneh awak dhewe iso
mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tanda yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.Manungsa pada seneng nyalah.Ora ngindahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung ngutamake duwit.Lali kamanungsan.Lali kabecikan.Lali sanak lali kadang.Akeh
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemsedal&oldid=874418"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.19, 16 Novèmber 2013.
ya iku tim balap sepédah saka Iran kang asalé saka Universitas Islam Azad. Tim balapan ini ana wiwit taun 2007 kanthi jeneng Islamic Azad University Cycling Team, banjur ganti jeneng ing taun 2012 dadi Azad University Cross Team.
Ing Indonésia, tim iki ngukir prèstasi ing kajuwaraan balap sepédah internasional, ya iku Tour de Singkarak
rançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 2 Maret 2016.
Batik Lasem, Karya Warisan China Peranakan | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
:: Wah iyo cak, lha yek opo iki, nduk kene pancen nggone ngumpul wong ngono kabeh. Wis melu ae sisan cak.
Lha iki pakde Cholik tah. Blog sampeyan ono piro
nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
Simple English	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.15, tanggal 2 April 2013.
gerebekan Djago Favorit on Thu 05 Mar 2015, 09:46pilih salah sito' ae cak...kalangan onok taruhan, opo abar2an thok...?ojo sampek nganakno latber nggo jenenge papaji trus digrebek mergo nyaru opo kesaru....ngesakno jenenge papaji lha an...sing waspodo lan
Djago Favorit on Thu 05 Mar 2015, 09:50pilih salah sito' ae cak...kalangan onok taruhan, opo abar2an thok...?ojo sampek nganakno latber nggo jenenge papaji trus digrebek mergo nyaru opo kesaru....ngesakno jenenge papaji lha an...sing waspodo lan
sing waspodo ojo sampek nyaru kesaru. niate latber nganggo gendero papaji terusane khalayak ngajak gabahan.... lha kan repot dadine. kabeh konco tur sehobi pisan. lek mung cukup ngono rapopo. lha lek sampek digerebek eman2 gederane papaji. kecuali pribadi ra masalah... kabeh urusan disonggo awake sendiri2 .sing sabar ae cak,
Di aja di wwong tuwa iku malati.)
Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi]2012 –
Mihardja).[1] Éditor utawa rédhaksi khusus kang nyekel rubrik kasusastran ya iku wong kang mengkoné dadi panulis andal,
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 22 Sèptèmber 2016.
WP.com – Sedulur, rika pada jane pada ngerti apa ora, dene kesenian asli Banyumas kuwe anu werna-werna banget. Lha inyong kuwe
mandeg. Mayuh bareng-bareng pada dijaga aja ngosi punah. Lha merga ana akeh, tulisan kiye inyong gawe telung seri. Kiye seri pertamane sing nulis werna pitu cacahe, ya kuwe:
Aksimudha kuwe kesenian sing bernafas Islam sing bentuke atraksi pencak silat digabungna karo tari-tarian khas Banyumas lan ditabuhi karo terbang utawa genjring. Pertunjukan kiye dilakoni nang wolu cacahe penari lanang. Aksimudha kuwe berkembang nang kabeh wilayah Banyumas jaman ndisit. Tapi siki jaremonge esih bisa ditemokna nang Keacamatan Wangon.
atau dhaeng kuwe pada jibles karo angguk. Bedane pemaine kuwe wadon kabeh cacah wolu. Aplang tesih berkembang nang kabeh wilayah Banyumas khususe Kecamatan Somagede.
Baritan kuwe upacara njaluk kesuburan sing diperlambangkan karo kesenian. Ana werna loro cacahe baritan, ya kuwe baritan kanggo njaluk udan lan baritan kanggo njaluk ingon-ingone sehat, lemu-lemu. Baritan biasane dilakoni nang wulan kapat, sekitar wulan September. Kesenian kiye
falsafah Banyumas, sing dibegal kuwe dudu harta benda, tapi bajang sawane nini penganten (kabeh masalah sing mungkin diadepi nang njero urip brayan rumah tangga).
Begalan dipernna nang wong dewasa loro cacahe sing kanggo perlambang sedulur pancer lanang (saudara garis lanang) sekang pihak mempelai lanang. Wong loro
sing aran brenong kepang. Properti kuwe mau awujud alat-alat rumah tangga sing biasane nang pedangan sing nduweni makna sangu sing manfangati kanggo manten ngarungi rumah tangga. Pentase begalan ditabuhi karo gendhing Banyumasan sing sumbere perangkat gamelan. Begalan gutul siki tesih ana nang kabeh wilayah Banyumas.
Bongkel kuwe alat musik tradisional sing mirip angklung sekang Jawa Barat. Tapi mung kesusun siji instrumen kanthi papat cacahe bilah sing nduweni laras slendro. Nadane ro, lu, ma, lan nem. Pentase ya ditabuhi karo gendhing, tapi gendhing kiye khusus beda karo gendhing liyane. Bongkel ana nang Desa Gerduren, Kecamatan Purwojati.
Sing liyane mengko disambung nang coretan liyane. Kiye inyong wis arep mangkat ngode sih. Sukur pisan rika pada nggolet dewek nganah. Apa malah arep aweh info maring inyong tentang kesenian Banyumas ya kena. Bisa ngirim tulisan maring alamat email kang.nunu82@gmail.com. Tulisan utawa artikel karo tema liya ya ulih. Nek arep promosi juga ora papa. Sing penting manfangati. Syarate kudu nganggo basa “cablaka” banyumasan. Soale tujuan blog kiye salah sijine nglestarikna basa cablaka banyumasan. Dadi mbok anu inyong bingunge kaya ngapa nulis nganggo basa kiye, ya
iki ngono Gusti Allah nglakokne awak dewe..iki ngono brarti sopo sing di kongkon eling disek,,Gusti Allah opo awak dewe?Allah adalah dzat
makin sengsara. 82. Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia. 83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau. 84. Wong salah dianggep
{{{url}}}
{{{type}}}
madinah Wareg tanpa manganapan ingsun nuruti budine Aluamah
Block colors in amazing pictures!www.lostinunderwear.blogspot.comOdpowiedzUsuńBgo12 października 2011 22:48Love the hair,xxhttp://laventanadegogo.blogspot.com/OdpowiedzUsuńVilva17 października 2011 12:20Un look genial, me encanta¡VV.OdpowiedzUsuń.Porcelaine.31 października 2011 21:56Swietnie wygladasz! super zestawienie i super blog :) xxzapraszam: la-fille-porcelaine.blogspot.comla-fille-porcelaine.blogspot.comOdpowiedzUsuńobat wasir herbal24 lipca 2015 09:41Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
keindahan.. awak dewe gak iso ngomongne piye to rasane wong sing asik wayah wirid nyg jero keindahan musik lek awak dewe ora nglakoni.. yo koyok wayah ngaji babakan tanda-tandane wong ahli thoriqoh.. ora bakal paham wayah awak dewe ora nglakoni.. soale iki babakan lakon..
BAB XII. EMPAN – PAKAN – MEMPAN | alangalangkumitir
ngempakake geni, iku tegese : wong mau MAKARTEKAKE geni. Pakartining geni arane : murub utawa mengangah. Dadi wong mau agawe, murih genine murub utawa menganggah.
Geni mau supaya MAKARTI nganggo lantaran PAKAN. Pakane : kayu garing utawa lenga. Kayu garing utawa lenga iku dadi LANTARANE MAKARTINE sigeni.
Kayu teles, diempakake ORA MEMPAN. Tegese : ORA KALEKSANAN MAKARTI marga dilantari kayu teles. Kayu garing diempakake ing geni,
arane NDULU. Dadi wong mau agawe murih pandulune ndulu (pandelenge ndeleng).
Pandulu mau supaya makarti, nganggo lantaran PAKAN. Pakane : rerupan, kayata rupaning kembang iku kang dadi LANTARAN MAKARTINE si-pandulu.
Barang ing pepeteng; diumpamakake ORA MEMPAN. Tegese ; pandulu ORA KALEKSANAN MAKARTI dilantari barang ing pepeteng. Barang ing pepadhang diempakake ing pandulu, mempan,
etungan. Etungan mau dadi lantaran makartine si-pikiran.
Etungan kang kangelan, (kayata : Aljabar diwulangake marang bocak cilik) ora mempan. Tegese : ora kaleksanan
bocak cilik. Etungan kang murwat karo pikirane kang etung diempakake, mempan, tegese : kaleksanan pikiraning bocah makarti dilantari etungan kang murwat.
d. Wong ngempakake pangrasa ilat, tegese wong mau MAKARTEKAKE pangrasa ilat. Pakartining pangrasa ilat aran : NGRASAKAKE PEPANGANAN. Dadi wong mau AGAWE murih pangrasa ilate NGRASAKAKE.
Supaya pangrasa ilat mau makarti, ya nganggo lantaran pakan. Pakane, panganan, upama : gedhang iku dadi lantaran makartine si-pangrasa ilat.
Panganan kang ora diarepi, diempakake : ORA DOYAN. Ora doyan iku tegese : ORA MEMPAN tumraping pangrasa ilat. Dadi ORA KALEKSANAN MAKARTI dilantari panganan kang ora diarepi. Gedhang diempakake : doyan, tegese : MEMPAN utawa KALEKSANAN MAKARTI dilantarai gedhang.
e. wong ngempakake napsu Mutmainah, tegese : wong mau makartekake napsu Mutmainahe. Pakartining napsu Mutmainah iku, ngrasakake beciking Pangeran utawa titahe. (Ngrasa suka sukur utawa duwe panarima). Dadi wong mau agawe murih Mutmainahe ngrasa suka sukur, marang Pangeran, utawa nduweni panarima marang sapadha-padha tumitah.
Supaya Mutmainah mau makarti, ya nganggo lantaran pakan. Pakane : kawruh Maha Murah lan Maha Asihing Pangeran utawa kabecikaning titah.
Kawruh Maha Murah, Maha Asih sarta kabecikan mau kang dadi lantaran makartekake Mutmainah. Mutmainah banjur ngrasakake kaluhuraning Pangeran. Utawa nindakake panggawe kang salaras karo kasukurane.
Panyana la utawa kliru marang Pangeran lan sapapadhaning tumitah, diempakake ing Mutmainah, ora mempan (ora doyan), tegese : Mutmainah ora kaleksanan makarti dilantari panyana ala. Nanging yen panganggep becik mempan (doyan).
f. wong ngempakake bapsu Amarah, tegese : wong mau makartekake napsu Amarah. Makartining napsu Amarah, panyana ala marang Pangeran lan titah, wujude : ngresula, manglah, gegethingan, muring, pansaten….. Dadi wong gawe murih Amarahe ngrasakake panyana kang kleru.
Supaya amarah mau makarti, nagnggo lantaran pakan. Pakane : panggawe ala utawa sasar, (panggawe kang asale saka setan, kang kasandhang ing Manungsa). Panggawening setan (panggawe kang nyulayani kapangeranan), dadi lantaran makartine si Amarah.
Panggawe becik lan bener (sarujuk lan Rasa Budi) diempakake ing Amarah, ora mempan (ora doyan). Tegese : ora kaleksanan si-Amarah makarti dilantari panggawe kang rujuk karo Budi Rasa. Nanging yen sarujuk karo watak kasetanan : mempan (doyan).
g. Wong ngempakake napsu Supiyah, tegese : wong mau makartekake napsu Supiyah. Pakartining Supiyah kang luhur, karem ngrasakake kabagusaning Alam kang luhur. Supiyah kang asor, karem kabagusaning Alam kang asor. Dadi wong mau agawe kareming Supiyah marang kabagusaning Alam, (kabagusan luhur utawa asor).
Supaya Supiyah kang luhur makarti, ya nganggo lantaran, pakane : kabagusan kang luhur. Supaya Supiyah kang asor makarti. Pakane : kabagusan kang asor. Kabagusan asor, dadi lantaran makartine Supiyah asor.
SUPIYAH LUHUR diempani KABAGUSAN ASOR : kurang
Dadi Supiyah luhur iku salaras karo Mutmainah. Iku tegese : wong ngrasake kabagusan luhur (kaendahan) iku narik marang pakartine Mutmainah. Mangkono uga tetimbangane : ngrasakake rasa bekti iku narik marang rasa
ngrasakake marang barang kang elek, (jelek) iku narik marang Amarah (gela, muring). Iku pakartining Supiyah asor.
Sarehne Supiyah asor kurang mempan marang Mutmainah dadi
(1). Rasa kaendahan (shoonbeidsgevoel) tarik-tinarik karo alusing bebuden.
Ancasing semadi iku ngempakake rahsa alus marang RASA, utawa ngempakake angen-angen alus marang Budi.
Kena uga ka-aranan ngempakake RASA marang rahsa kang alus, utawa BUDI marang ANGEN-ANGEN ALUS.
Katembungake liya, nepungake PANCADRIYA KANG ALUS, marang : WEWENGKONING KAJATEN.
Supaya wewengkoning kajaten mempan marang alusing pancadriya, utawa alusing pacadriya mempan marang wewengkoning kajaten, …… karo-karone kudu ngemperi.
Urip, tegese : MAKARTI utawa BISA MAKARTI.
Ngurip-urip, tegese : ngudi lestarining pakartine utawa lestarining bisa makarti. Kayata :
a. Tanduran jeruk di-urip-urip, tanduran mau diudi murih lestari urip, yaiku lestarine bisa makarti (tuwuh, semi, mundhak gedhe, awoh……) sarana diweneh pakan. Pakane : jasad cuwer ing lemah lan jasad kumukus ing hawa. Mempane utawa donyane : kaleksananing makarti dilantari jasad ing lemah lan ing hawa, suburing tuwuhe : nganakake godhong, kayu lan uwoh.
b. Kakuwataning tangan diurip-urip, tegese : tangan mau diudi murih lestari bisane nyenyekel, angkat junjung sapanunggalane. Pakane : Barang-barang kang digarap utawa dijunjung, kayata : bandhul. Mempane : kaleksanane makarti ngangkati bandhul rambah-rambah. Suburing tuwuhe : gedhe kekuwatane, banjur karan rosa, tegese : kelar ngangkat barang kang abot-abot.
Tegese wajib jumeneng Allah kelawan dzate dewe, muhal karep Allah maring dzat liyo lan muhal karep
jumeneng Allah kelawan dzate dewe, muhal karep Allah maring dzat liyo lan muhal karep
Kulo ngaturaken sugeng maos kaliyan midangetaken artikel tulisan kaliyan video ingkang kulo posting wonten blog niki, mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten, matur suwun sanget ..........!
Sugeng Rawuh Wonten Blog-ipun Piyantun Ndeso nanging Radi Cerdas............
GAMBAR PUNAKAWAN GAMBAR SEMAR GAMBAR GARENG GAMBAR PETRUK GAMBAR BAGONG Jenenge Anak Kewan (
ageng X alit andhap X inggil andhap asor X deksura adil ...
Japar njupuk oges sak lawuhe. Atine seneng mergo Sri gelem dijak ketemuan nang Kanjuruhan dino Sabtu ngarep. Nang njero atine Japar wis
nurut ae, timbangane kadit sido mending ngalahi ae.
Akhire Sri teko, digonceng karo Parmi bareng karo nawak-nawak liyane. Nang mripate Japar, Sri iku areke manis, pinter
Atine Japar kepyar-kepyar mergo cedhek karo Sri. Sawise markir sepedhahe, Japar ngejak Sri mlaku-mlaku.
" Lapo kok ngongkon ayas mrene...onok perlu opo?" Jare Sri.
wis ngerti karepe Japar, tapi dasare Sri kurang penggawean, dadine Sri macak nggoblogi. Sampek
podo kate ngrayab, akhire dadi urunan.
Mari ngrayab, arek loro iku terus mlaku-mlaku nang Kanjuruan sisih lor. Nang kono koyok pasar senggol ae, akeh sing dodol sembarang kalir. Mulai panganan, pakean, sampek alat gawe pijet. Sri kepingin tuku Jagung Bakar.
Arek loro ngenteni jagung sing dibakar karo lingguhan nang kloso sing disedhiyani karo sing dodol. Mumpung ganok sing merhatekno, Japar ngomong karo Sri.
"Sri ...sakjane aku ngajak dirimu
Saiki takwanek-wanekno ngomong nang sampeyan. Yo opo ... Meleg a umak dadi racapku?" Atine Japar mak plong mari
ngomong sakmono dowone, lha kok tibake Sri ora nggatekno!" Batine nggrundel.
"Onok opo Par?" Sri mbaleni takon.
"Aa...aku sakja...."
"Monggo mas jagunge, sing setunggal manis gurih setunggale pedes...," moro-moro sing dodol jagung wis mak bedunduk nang
Pas mbayar jagung arek loro iku mau udur-uduran maneh perkoro duwik. Akhire jagung iku
Saking wedine sampek lali lek uler mau isik dicekel ora dibuwak. Sri sing ngerti koyok ngono
Jare Japar nggremeng dewe. Parmi mek ngguyu krungu gremengane Japar. Parmi ndeloki Japar ae, sing diwasno dadi salah tingkah. Sakjane, lek menurut Sri, Japar iku yo arek e apikan. Gak tau macem-macem. Sekolahe yo sregep ora tau mbolos. Sri yo wis itreng lek Japar wis suwe seneng nang dhek e. Mek Sri sing pura-pura kadit itreng.
Amergo mesakno Japar bolak-balik wurung kate ngungkapno perasaane, akhire Sri sing ngaiti ngomong nang Japar. "Par, asline aku yo ngerti kamsude dirimu ngejak ayas ketemuan nang kene. Ayas wis ngerti lek umak seneng karo ayas"
"Tenane Sri? " jare Japar karo ambekan dowo. Pikirane wis plong saiki. Gak usah angel-angel ngomong, tibake Sri wis ngerti karepe atine.
"Aku yo respek lah nang umak, soale aku yo ngerti umak saben dinone, gak tau ndableg opo maneh kakehan
sik durung duwe idrekan. Opo maneh awake dewe saiki sik podo halokes". Jare Sri.
Japar mek mringis, dadi kelingan lek mau kate mbayari
karo jagung bakar karo duwik sing mau sik disangoni karo mak e.
"Tapi kan iso digawe tambah semangat belajar Sri, tambah semangat lek kate budal sekolah" jare Japar sik usaha.
" Alah...jare sopo pacaran isok gawe nambah semangat belajar, lek aku ndelok mak karo bapak sing kekeselen mulih teko sawah iku iso nambahi semangatku gawe
budale thok sing semangat. Ngkok tekan sekolahan bingung ngenteni jam istirahat, mari istirahat mek bingung ngenteni jam mulih, cek iso ndang ketemuan ...," jarene Sri.
Japar muk iso ndlongop ngrungokno ceramahe Sri. Tapi lek dipikir-pikir ancene bener. Japar dadi isin nang awake dewe. Wis gerang dhaplok durung duwe cita-cita.
"Matur nuwun yo Sri...umak
bersyukur wis disadarno karo Sri. Saiki Japar wis duwe cita-cita. Dhek e kate nyenengno wong tuwone dhisik, gawe bales budine nang wong tuwo, masio wong tuwone gak tau njaluk.
#######################################################
Digambar-Terapanthi Grooms	Digambar-Bisapanthi Grooms	Shvetambar-Terapanthi Grooms	Digambar-Totapanthi
Gunging éndah wadon Perawat Jeng Budak, domin...
Lemak Old Gunging éndah wadon Jeng Loves Ngis...
Ki Anom Suroto & Ki Bayu Aji – Kresna Dadi Ratu
Pagelaran Wayang Kulit Klasik Ki Anom Suroto – Semar Mantu
RRI Ngayogyakarta “Kethoprak Aryo Penangsang”
Kethoprak Kodam VII Diponegoro “Sudira Kapidara”
Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana acara adat “Mitoni”. Coba gatekna bab isi lan urut-urutane tanggap wacana. Mahardhikeng tyas ring kamardhikan
Dhumateng para sesepuh saha pinisepuh ingkang dahat kinurmatan,
Dhumateng pamangku gati ingkang kula urmati, Dhumateng para tamu undangan ingkang minulya.
Langkung rumiyin sumangga kula lan penjenengan sedaya ngaturaken raos syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi ingkang sampun maringi kasarasan sarta kalodhangan, saengga kita saged anjenengi acara ing wekdal menika inggih acara tingkepan utawi mitoni garwanipun bapak Zainul Ma’arif kanthi boten wonten alangan menapa-menapa. Mugi-mugi kemawon ing dalem kekempalan kita dinten samenika wonten manfaatipun. Amin.
Para rawuh ingkang kula urmati. Panjenengan sedaya kaaturan rawuh ing wekdal menika, inggih boten sanes amargi raos syukuripun bapak Zainul Ma’arif dhumateng ngarsanipun Gusti, amargi sadangu mangun bale wisma sampun ngajeng-ajeng momongan utawi putra ing dalem kulawarganipun. Samenika pangajeng-ajeng menika sampun kalampah kanthi tetenger mbobotipun garwanipun ingkang sampun ngancik pitung sasi. Pramila saking menika Bapak Zainul Ma’arif sakulawarga nyuwun donga pangestunipun saking para rawuh, supados jabang bayi ingkang taksih wonten madaran menika pinaringan selamet, semanten ugi ibunipun. Lan mugi-mugi anggenipun lair dipunparingi gancar, lancar, sarta selamet kekalihipun. Para rawuh ingkang kinurmatan,
Mugia kita sedaya dados tiyang ingkang estu-estu ngabekti dhumateng tiyang sepuh kalih. Semanten ugi, mugi-mugi Bapak Zainul Ma’arif sakulawarga benjang dipunparingi putra ingkang tansah ngabekti marang tiyang sepuhipun, migunani tumrap nusa, bangsa sarta agami. Amin.
Cekap semanten saking kawula, minangka panutuping atur,
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku :
dawuh: Robbah, iki emas berlian akeh, akeh
#training iso 9001 sgs, #training iso 9001 surabaya, #pelatihan sertifikasi iso 9001, #tujuan pelatihan iso 9001
Pelatihan iso 9001 Gratis | Pelatihan iso 9001 Sucofindo | Pelatihan iso 9001 ppt | Pelatihan iso 9001 Di Bandung | Pelatihan iso 9001 Surabaya | Pelatihan iso 9001 di Yogyakarta | Materi Pelatihan iso 9001
teng mrika menawi leres punika si mbah… ^^
Feb 26, 2012 @ 17:00:21 wacan wong deso noto spasi negoro 1.SOEKARno 2>SOEHAto SPASI ANGGRAETONE DEWE 3 b.YUDOYOno tahun 14 kudune aksorane go .gampang golek sandang pangan .ya ngaputene wonten klintune tulisa iiki jo gawe kuciwo wung wong deso strio piningi gerakan
159. selet-selete yen mbhesuk ngancik tutu ping Tahun, sinungkalan dhewo Wolu, ngesto manggalaning ratu, Bakal ono dhewo ngejawantah, apengawak manungsa, apasuryo podho Bethoro Kresno, awatak Bolodhewo, agegaman Trisulo wedho, jinejer Wolak-waliking Zalan, wong nyilih mbhalekake, wong Utang nyowo mbayar nyowo, Utang wirang nyaur wirang.
Anastasia Astutie Bersama Manthous & Cak Diqin – Poniran Rohaye
Bakal isih ono maneh kedadean kang bakal tumeko, mulo podo eling'o marang Gustimu kang paring pepadangin
Gending Nyamleng 6 – Kembang Kacang Gobyog
ora dhuwe gawean dadi gawe blog siji maning neng kene …
Kaca pengilon blog kiye ana neng kene …
Duh Gusti panjenengan rekso kulo supados netepi punopo ingkang panjenengan paringaken dumateng kulo, keluarga kulo, sahabat-sahabat kulo lan muslimin wal muslimat sedayanipun.
Reply	kemosabe says:	June 23, 2015 at 11:23 pm	Jaman cilikanku mbiyen iseh
acara pengantenan Assalamu’alaikura Wr. Wb. Nuwun, para pinisepuh ingkang satuhu dahat kula bekteni. Para rawuh kakung sumawana putri ingkang satuhu bagya mulya. Mugi rahayu saha winantu sagunging karaharjan […]
Naskah Pidato Bahasa Jawa : Wilujeng Ing Pawiwahan Sunatan
0 Naskah berjudul ‘Wilujeng Ing Pawiwahan
pinisepuh ingkang kinabekten. Bapak-bapak, Ibu-ibu saha sadherek-sadherek kakung sumawana putri ingkang dahat kinurmatan. Kula keparenga sumela atur […]
sadherek-sadherek sedaya ingkang dahat kinurmatan. Sederengipun kula nyuwun pangapunten ingkang agung, […]
ingkang kajibah minangka wakilipun keluwarga…………. ingkang nembe […]
wakilipun para ta’jiyah, nderek bela sungkawa dhumateng ahli waris keluarga…………..ingkang nembe pikantuk pacobaning Gusti kanthi kunduripun………….
suwun sanget dhumateng juru pranata wicara ingkang sampun maringi wekdal dumateng kula supados ngatura-ken tanggap wacana pembukaan peresmian gedung SMP. Kados ingkang […]
krama inggil. Assalamu’alaikuhiiWarahmatuliahi Wabarakatuh. Sadherek-sadherek aflggota organisasi ingkang kula kurmati. Saderengipun kula ngaturaken agunging panunuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng para pengurus ingkang sampun kanthi ikhlas nglonggaraken wekdal, nyumbangaken tenaga kangge majengipun organisasi punika. Katitik wontenipun kemajengan-kemajengan ingkang sanget […]
ingkang kula kurmati. Saderengipun kula ngaturaken agunging panuvvun ingkang tanpa pepindhan dhumateng para pengurus ingkang sampun kanthi ikhlas nglonggaraken wekdal, nyumbangaken tenaga kangge […]
Mapag Wara Enggal. Silahkan untuk dibaca…. Assalamu’alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh. Bapak-bapak, Ibu-ibu saha sadherek-sadherek sadaya ingkang kula kurmati. Matur nuwun sanget dhumateng juru pranata wicara ingkang sampun maringi wekdal dhumateng kula, supados nyaosi sambutan ing malem pengetan mapag Warsa Enggal 1
ingkang sampun paring kanugran rahmat saha hidayah, dene kula saha panjenengan
saking Tritunggal) (Kaasta dening ketua Panitia) Assalamu alaikum Wr. Wb. Ingkang kinurmatan Bapak Camat saha Ibu. Ingkang kinurmatan Bapak Komandan Kodim Saha Ibu. Ingkang kinurmatan Bapak Kapolsek saha Ibu. Ingkang kinurmatan Bapak Lurah saha Ibu. S.ilui para rawuh sadaya ingkang […]
Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
Angurbaya angiket cariteng kuna Menurut buku Panitisastra (ahli sastra),
Wong bener thenger-thenger. Miturut ramalan saka Prabu Noto Aji Joyoboyo,
sahingga besuk tekane Kiamat Kubra (gantining Jaman),
arep ngalami 2100 Taun Surya utawa 2163 taun candra,
diwastani TRIKALI. Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh
dadi Pitung Jaman Cilik utawa kang kasebut SAPTA MALOKO.
1. Kalisura (Jaman Alam Kaluhuran) suwene 700 Taun Surya.
2. Kalijaga (Jaman Panguripan) suwene 700 Taun Surya.
3. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro, sawijineng Trikali kang pungkasan. Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko, yaiku:
1. Kalajangga (Jaman Kembang Gadung)
4. Kalabendu (Jaman sengsara lan Angkaramurka)
Cithakan:Pendidikan ing Indonésia Sekolah menengah atas (dicekak SMA), iku jenjang pendidikan menengah jroning pendidikan formal ing Indonésia sawisé lulus Sekolah Menengah Pertama (utawa sadrajad). Sekolah menengah atas ditempuh jroning wektu 3 taun, wiwit kelas 10 nganti kelas 12.
Ing taun kaloro (ya iku kelas 11), siswa SMA bisa milih salah siji saka 3 jurusan sing ana, ya iku Sains, Sosial, lan Basa. Ing pungkasan taun katelu (ya iku kelas 12), siswa diwajibaké mèlu Ujian Nasional (biyèn Ebtanas) sing mengaruhi kalulusan siswa. Lulusan SMA bisa nerusaké pendidikan ing jenjang perguruan tinggi utawa langsung nyambut gawé.
Pelajar SMA umumé umur 15-18 taun. SMA ora klebu program wajib belajar pamaréntah - ya iku SD (utawa sadrajad) 6 taun lan SMP (utawa sadrajad) 3 taun - senajan wiwit taun 2005 wis wiwit dicanangaké program wajib belajar 12 taun sing ngatutaké SMA ing sawetara laladan, contoné ing Kutha Yogyakarta lan Kabupatèn Bantul.[1]
SMA diselenggarakaké déning pamaréntah utawa swasta. Wiwit lumakuné otonomi laladan ing taun 2001, pengelolaan SMA negeri ing Indonésia sing saduruné ana ing sangisoré Departemen Pendidikan Nasional, saiki dadi tanggung jawab pamaréntah laladan kabupatèn/kutha. Déné
Kalimantan Lor • Kalimantan Kulon • Kalimantan Tengah • Kalimantan Kidul • Kalimantan Wétan
Sulawesi Kulon • Sulawesi Lor • Sulawesi Tengah • Sulawesi Kidul • Sulawesi Kidul-wétan • Gorontalo
Maluku • Maluku Lor • Papua Kulon • Papua
Legenda jepara Nalikaning RA.Kartini lair, Ramane isih dadi Wedono
karolatar Jawa di sandiwara padunung saka sing Panjenengan paling ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all,
nuwun sanget Raka mas Suko Budoyo, kwlo saget mbuka website ipun, lan saged download lagu rohani lan gending ipun, sepindah malih ngaturaken matur semah nuwun, Berkah Dalem !!!
Manthous & Cak Diqin – Poniran Rohaye
lan angganira,5. Kawruhana ywa kongsi kurang weweka,6. Dadi sasar yen sira nora waspada,7. Tamatna prahaning Hyang sung sasmita,8. Sasmitane kang kongsi bisa karasa,9. Waspadakna wewadi kang sira gawa (
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
Tembung kawi yaiku tetembungan kang cak-cakane winates ana ing basa endah,umpamane kanggo ing kesenian wayang,kethoprak,lan acara liyane kang gegayutan karo adat kejawen.
2 TESALONIKA 2:5 | Punapike semeton sampun lali, mungguing indike punika sampun tuturang tiang ring semeton, rikala tiang wenten sareng-sareng
#Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa2 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Anddyri3 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Anddyri4 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Anddyri5 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Standard-
Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Veitingastaður19 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Veitingastaður20 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa,
Pangenalan pola iku bidang jroning pembelajaran mesin lan bisa diarani "tindakan njupuk data mentah lan tumindak miturut klasifikasi data" [1][2]. Amarga saka iku, pangenalan pola arupa himpunan kaidah tumrap pembelajaran disupervisi (supervised learning).
Panentuan sawenèh objèk fisik utawa kedad’eyan jroning salah siji utawa sawetara kategori.[3]
Èlmu kawruh sing munjer marang deskripsi lan klasifikasi (pangenalan) saka sawenèh pangukuran.[4]
Sawijining pangenalan sacara otomatis saka wangun, sipat, kahanan, kondhisi, susunan tanpa campur tangan manungsa sacara aktif jroning prosès pemutusan.[5]
Adhedhasar sawetara definisi ing ndhuwur, pangenalan pola bisa didefinisi minangka cabang kacerdhasan sing munjer marang metode klasifikasi objèk jroning klas - klas tinamtu
sacara otomatis ing amplop layang, utawa sistem pangenalan reraèn manungsa. Aplikasi iki akèh=akèhé nganggo analisis citra tumrap pangenalan pola sing magepokan karo citra digital minangka input jroning sistem pangenalan pola Conto algoritma klasifikasi kalebu:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.56, 11 Maret 2016.
Wayang Kulit Punakawan (Semar, Petruk, Gareng
SEMAR GAMBAR GARENG GAMBAR PETRUK GAMBAR BAGONG Jenenge Anak Kewan (Nama Anak Hewan dalam Bahasa Jawa)
1. Anak ampal jenenge embug . 2. Anak angrang jenenge kroto . 3. Anak asu jenenge kirik . 4. Anak babi...
A ageng X alit andhap X inggil andhap asor X deksura adil ...
Gunging Éndah Wadon Jeng (12)
tikus diarani..... (anak tikus disebut......), maka dijawabnya "tikus cilik" (tikus kecil). Anak wedhus diarani..... (anak kambing disebut......), maka dijawabnya "wedhus cilik" (kambing
Legenda jepara Nalikaning RA.Kartini lair, Ramane isih dadi
jinis drama, crita ingkang saged damel luh lumeber, lan crita crita sanes ingkang tebih saking sifat kekerasan. Pancen sifating wanita punika sarwa alus lan lembut sanajan sanes lelembut. Dene sipating pria punika umumipun (mboten sedaya) kasar lan keras (ingkang dipun remeni wanita nggih perangan ingkang keras punika). Sipat punika ugi nyebabaken filem ingkang dipun remeni piyayi kakung filem jinis action, ingkang kathah nggambaraken kepruk-keprukan, jotos-jotosan, bedhil-bedhilan, wutahing ludira, tatu arang kranjang lan sakpanunggalanipun. Filem-filem action wonten ingkang saking lebet negeri, barat (umumipun hollywood), mandarin lan bollywood.Filem-filem action lokal menawi dipun pirsani, kirang sanget mutunipun. benten kalihan filem action saking njawi negeri. Mliginipun filem saking hollywood, mutunipun sae sanget. Ingkang nonton mesthi rumaos marem. Sedaya ingkang dipun gambaraken kados nyata lan kedadosanipun kados mboten dipun damel. Pancen wragat ingkang dipun dalaken kagem paraga pengganti (stuntman), spesial effek, swara lsp kathah sanget,pramila hasilipun nggih sae. Benten kalihan filem action lokal ingkang wragatipun cupet, hasilipun nggih temtu kemawon sakmadya.Filem-filem action sakmenika kanthi gampil dipun tingali wonten ing TV lan kaset VCD. Filem jenis punika ugi saged dipun tingali dhening lare-lare alit. Lare-lare punika dereng saged mbentenaken antawisipun kedadean saestu punapa namung apus-apus. Tiyang sepuh kedah tansah ngrencangi putra-putranipun nalika ningali filem mliginipun jenis action. Putra jaler kula semanten ugi, remen sanget ningali filem action.Saking sak kathahe filem action, kula piyambak paling remen kalihan filem-filemipun Jacky Chan. Amargi filem-filemipun Jacky Chan menika biasanipun tebih saking unsur pornografi. Sanesipun, wonten ing perangan akhir filem, mesthi dipun tingalaken kedadosan nalika mundhut gambar. Umpaminipun nalika olah tandhing, ingkang kadosipun tananan, nanging nalika wonten ingkang klentu, para paraga wau sami-sami gumujeng. Benten sanget kalihan wonten filemipun. Perangan punika mbiyantu sanget paring pangertosan kagem putra kula, bilih sedaya kedadosan ing filem punika namung apus-apus. Saktemenipun tiyang ingkang sami padudon lan kerengan punika rencang sae, mboten mengsahan kados wonten ing filemipun.Kapan filem-filem sanes niru filem-filemipun Jacky Chan, kagem mbiyantu tiyang sepuh paring pangertosan putra-putranipun ingkang dereng saged mbentenaken nyata utawi namung apus-apus.
matur nuwun sanget seserapanipun. kados2 langka sanget wonten blog ingkang kersa nguri2 bab basa lan kabudayan jawi. mugi rahayaua ingkang sami pinanggih, widada nirhing sambikala. nuwun.
Babagan kawula: Pakneharis menika bapakipun mas haris. Salah sawijining guru wonten ing salah sawijining smp ing tengah-tengahipun sawah.
NASIB WARSA ENGGAL HIJRIYAH LAN JAWI
Mengapa Jawa (sanes Mengapa Dua, niku lagu ndangdu...
Ingkang mbetahaken griyo/kos-kosan ing tlatah Ngayojakarto Hadiningrat)
Baris niki namung kagem murid-murid SMP 2 Brangsong. Menawi panjenengan sanes murid SMP 2 Brangsong, anggep mawon bagian niki mboten wonten.
Menawi panjenengan murid SMP 2 Brangsong, klik wonten mriki (Tugas-tugas)
Nyuwun pangapunten menawi wonten ukara ingkang mboten mranani penggalih panjenengan
Legenda jepara Nalikaning RA.Kartini lair, Ramane isih dadi Wedono Mayong, ibune
SEMAR GAMBAR GARENG GAMBAR PETRUK GAMBAR BAGONG Jenenge Anak Kewan (
Sacara J?j?r Ing Lahan Sing Wis Warata Amarga Digaru.
Format : MP3, 122 kbps 44100 (16 file tamat)
Sumbangan : Bp. Widjanarko Jogja SINOPSIS PANDHAWA NGENGER
Ki Anom Suroto & Ki Bayu Aji – Kresna Dadi
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
ngaruh saiki lek…jadi isone yo mung sambat karo kendaraane!
Wes percoyo Gusti Allah wae lek, trus mantebke ati yen saiki jamanya Marquez..wes ngono wae
mung uleh duwet okeh seko ahasem dadine yo ruwet carut marut.kon pinter sithik nilai uwong men ora dungu koyok
sembahyang Elingo jaman semono Naliko kumpul konco Golek bondo dunyo Eleng-eleng Bondo dunyo yen mati ora di gowo Bocah-bocah Elingo yen wis gede
Turut ratan karo nyekel botol minuman Ora ngerti yen wong
Yustinus I (c. 450–527), utawa Flavius Iustinius Augustus, Kaisar Romawi Wétan sing mréntah saka taun 518 tekan taun 527; pangadeg wangsa Justinian
Yustinus II (c. 520–578), utawa Flavius Iustinius Iunior Augustus, Kaisar Romawi Wétan sing mréntah saka taun 565 tekan taun 578
Puniki kaca disambiguasi nami tiyang (ingkang sok dipunginaaken kanggé nami papan panggénan) — satunggiling bantuan navigasi kanggé ngarahaken Penjenengan tumuju dhumateng artikel ingkang leres, ing antawisipun sapérangan tiyang ingkang kagungan nami ingkang sami. Menawi Panjenengan dumugi kaca puniki langkung pranala saking artikel sanès, wonten saénipun Panjengengan wangsul dhumateng artikel kasebat lan ngleresaken pranalanipun supados langsung tumuju dhumateng artikel tiyang ingkang leres.
LatinaNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.13, 7 Juni 2013.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Radomsko. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 119.455 jiwa.
1. NGUPAT Ngupat utawa ngupati iku salahsijining upacara adat sing diselenggara'ake wektu calon ibu mbobot 4 sasi. Tembung"ngupat" asale saka tembung papat (4) utawa kupat. Tujuane upacara adat iki kanggo keslametan calon bayi lan ibune utawa kanggo sing sifate tolak bala dadi padha karo upacara adat mitoni. Sing radha bedha karo upacara adat mètèng liyane yaiku ana sajian kupat neng kendhurenngupati, kupat iki ugadiserta'ake neng besek sing digawa bali undangan sing hadir. Ngupat sejatine kanggo pralambang yen jabang bayi wis mlebu neng tahap kaping papat neng proses penciptaan menungsa. Upacara adat ngupat diselenggarakake neng dinasing apik miturut petungan dina Jawa.2. NGLIMAN Ngliman iku salah sawijining upacara adat wètèngan sing diselenggara'ake wektu calon ibu mbobot 5 wulan. Tembung"ngliman" asale saka tembung lima(5). Tujuane upacara adat iki padha karo ngupatan yaiku upacara kanggo keslametan calon bayi lan ibune utawa kanggo sing sifate tolak bala. Upacara adat ngliman iki kurang dikenal neng dhaerah-dhaerah tinentu, bedha karo mitoni sing wis
Jawa Tengah lan Ngayogyakarta nganti tumeka saiki isih kereb ditindakake. Upacara tingkeban iki minangka upacara slametan pitung sasi kanggo calon ibu kang mbobot kaping pisanan. Upacara tingkeban dianakake mesthi wae nduweni ancas kang kepengin digayuh dening kulawarga, mligine ancas supaya bayi lair kanthi gampang, slamet lan ora ana alangan apa-apa. Kajaba iku muga-muga mbesuke bisa dadi anak kang bekti marang wong tuwane. Ing kene uga arep diandharake tata cara upacara tingkeban kalebu nyamping kang dienggo calon ibu.Upacara tingkeban kawiwitan mawa sungkeman. Ing acara sungkeman, calon ibu lancalon bapak luwih dhisik sumungkem ing ngarsane Rama lan ibune. Sungkeman iki nduweni teges muga–muga ing tembe jabang bayi kang dilairake bisa dadi bocah kang bekti marang wong tuwane. Sabanjure upacara siraman, Ana ing upacara siraman, calon ibu disiram dening wong pitu, kayata: bapak saha ibu saka calon ibu, bapak saha ibu saka calon bapak, simbah, sedulur utawa tangga teparo kang bisa dadi tuladha becik. Sawise siraman banjur sesuci(wudhu). Banyu kang diwadhahi ing kendhi kanggo sesuci mau banjur dipecah dening ibu saka calon ibu kanthi ngendika: “ ora mecah kendhi, nanging mecah pamore jabang bayi.”Ing upacara tingkeban, calon ibu ganti nyamping
romo. Sabanjure ganti nyamping ana adicara nigas janur kuning. Calon bapak nigas janur kuning kang diubetake ing bangkekane calon ibu. Sawise nigas janur kuning, calon bapak banjur mlayu banter, iki nduweni ancas muga-muga jabang bayi bisa lair kanthi lancar lan cepet. Banjur acara brojolan. Brojolan ing kene ana werna loro yaiku brojola tigan (kanthi pangajab muga-muga bayi bisa kalairake kanthi gampang ora ana sukerta kang ngalang-alangi). Brojolan kaping pindho yaiku brojolan cengkir kang digambari Kamajaya lan Kamaratih utawa Arjuna lan Subadra kang minangka pralambang laire jabang bayi. Mangkono mau urut-urutan ing upacara tingkeban. Ananging, amarga desa mawa cara negara mawa tata, mula ora mokal manawa saben dhaerah beda tata carane nindakake. Kabeh mau minangka simbol kanggo nggayuh kabecikan.(
Panghargaan Nobel Fisika (Basa Inggris: Nobel Prize in Physics; basa Swedia lan basa Norwegia: Nobelpriset i fysik) iku salah sijiné saka lima Panghargaan Nobel kang diadakake minangka panjalukan déning panemu lan atas permintaan olèh penemu dan industrialis Swedia Alfred Nobel. Panghargaan iki diaturake ing panemu kang paling sregep lan paling telaten ngelakoni paneletian kang ana hubungané uga kanggo sak jagat (
tertamtu, semana uga bisa ditumindakake ing dina selasa ing partengahan wilan Oktober. Pangumuman dilangsungake anan ing gedong Institut Nobel banjur didadekake prastawa kang gedhé . Panghargaané diaturake ing saben setaun sepisan ya iku ing tanggal 10 Desember, tanggal Alfred Nobel tilar donya ing taun 1896. saka 1905 nganthi 1946, upacara panganugerahané ana ing Institut Nobel, banjur kalakon saka taun 1947 dianakna ning aula Universitas Oslo,ing taun 1990 dipindahake ana balai kutha Oslo.
Dhaptar panampa panghargaan Nobel jroning Fisika wiwit taun 1901 ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 7 Januari 2017.
Ngamuk Nank (Free 3548 Movies) Ngandhut (Free 6224 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55 Movies) Ngarep Muter (Free 4352 Movies) Ngaronda (Free 2863 Movies)
balungDak urut dalan ikiApa ing kene isih ana rasa kaya wingi uniIng lambe, ing ati, ing pangangen lan ing
wis ora ngrangin manehKejaba siji loro sing luput saka bedhile bocah kuthaBanjur mung ngenteni wektu esuk lan sore Dak urut dalan iki Ati ketir-ketir kaya senthir ing gubug mangsa paceklik Bumi katresnanku, bumi katresnanku Digadhekake
Kareben sumber-mulya sing kapisansinusul dening gunung-gemunung sigraklan tembang kasilih saka ujure ajur-ajerwinedhar saking lambung pangestu, kadanglanang!Mbokmanawa jejer kasutapan wingingurubi kekuwatan sing tau dadi ucap-ucapbanjur milih laladan sing paling wiyarpapan sumelehing badan sing ngunduri sepuh: wus ngrasukkekadaran kang manjing tempuke pandumuk,
Ing madyo mangun karso	Makna Ing Ngarso Sung Tuladha Dalam Implementasi Pendidikan Budi Pekerti	Januari 6, 2017
Arti atau Makna dari Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa , Tut Wuri
nyenengake, Buku iki ngemot tulandha-tuladha praktis tumrap sing kepingin mumpuni olah wicara. Wiwit seka wicara prasaja, madya, nganti tekan sing ndakik kagelar ing buku iki.Ora mung kanggo para pranatacara sing wis dadi Ian payu. Sapa wae, para guru, dosen, mahasiswa, siswa, umum bisa mbiyaku buku iki. Suguhan sing nges nyengsemake bakal katemokake, ing antosane tuntunan pranatacara lan pamedharsabda ing wicara wiwahan manten, sripah, pengetan dina gedhe, pengetan adicara religius, tuntutan rapat-rapat, Ian sapiturute. Cekak cukupe, buku iki muyeg abnget isine, ora mung wicara sing wis kerep keprungu, ning uga akeh pengalaman Ian cabangan-cabangan basa, sastra, Ian budaya, sugeng maos Ian nyoba, mangga.
mung lakumuMegal-megol gawe guyuKUPU KUWIKupu kuwi tak encupeMung abure ngewuhakeNgalor-ngidulNgetan bali ngulonMrana-mrene mung sak paran-
pinggir kaliteyot teblung teyot teblungteyot teyot teblungBocah pinter bocah pinter besuk dadi dokterbocah bodho bocah bodho besuk kaya
talunmil kethemil…mil kethemil…si kidang mangan lembayungDHONDHONG APA SALAKdhondhong apa salak dhuku cilik cilikgendong apa mbecak mlaku thimik thimikadhik ndherek ibu tindak menyang pasarora pareng rewel ora pareng nakalmengko ibu mesthi mundhut oleh-olehkacang karo roti adhik diparingiPITIK TUKUNGAku duwe pitik, pitik tukung..saben dina, tak pakani
nyunggi wakul kul, petentenganwakul ngglimpang, segane dadi sak latarwakul ngglimpang, segane dadi sak
enak-enak ngorok,ora nyambut gawementhok, menthok …mung lakukumu megal megol gawe guyuGAMBANG SULINGGambang suling,
Legenda jepara Nalikaning RA.Kartini lair, Ramane isih
Monggo dipun pirsani piyambak, penjenengan saged mirsani langsung utawi download wonten ing ngriki :
Ati Nelongso - Sri Asih - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Banyuwangi - Tipah - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Crito Asmoro - Sri Asih - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Dwi - Rutin Asmara - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Embun Kepuhrejo - Rutin Asmoro - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Jula Juli Nganti Sore - Rutin Asmara - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Kasmaran -Sri Asih - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Kucing Nyandong Dedeng - Tipah - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Netes Banyu Moto-SriAsih - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 NgumbarTresno - Sri Asih - Rahmat Wijaya Crito
Legenda jepara Nalikaning RA.Kartini lair, Ramane isih dadi Wedono Mayong,
Sing dowo ususe ya Nduk. Sing jembar apurane. Elinga: sopo nggawe nganggo, sopo nandur ngunduh. Yen sing mboklakoni saiki iku wohing prilakumu ing mangsa kepungkur, nyuwuna pangapunten marang Gusti lan lakonana lelakon iku kanthi syukur, dene Gusti sampun maringi piwalesan ana ing ndonya, ngelong-longi piwalesan ana ing akhirat. Amin.
Ojo nuruti hawa nepsumu. Manungsa kuwi panggone lali lan kleru. Ojo sepisan-sepisan males kaluputaning liyan, amarga piwalesan dudu hakmu. Gusti Kang Maha Adil kang bakal males sakabehing tumindake manungsa.
Sakabehing lelakon kuwi nggadhahi maksud kang becik. Yen sliramu sabar lan ikhlas, Gusti paring luwih saka pangarepanmu. Uripa ing kebaking pamuji syukur, Gusti paring tentrem ono ing salaminya uripmu.
wong jowo: Geguritan: Aku Nglukis ing Sayuta Langit
Aku Nglukis ing Sayuta Langit~ Turiyo Ragilputra ~Delengen aku nglukis ing sayuta langitkebak warna abang sing cinipta saka getih jaman luput ngandhutbanjur nindakake aborsi kanthi nguntal pil
wis tk kandani tk kongkon ngguak nang got
October 26, 2016 at 5:19 am
Nggacor Kowe koyok manuk pengin kawin wani mudun irs ora?
kliwon, wunku sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri
Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.
Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih sakidul-wetaning nggaw? jajahan even two
2 KORINTUS 1:10 | Ida sampun ngluputang tiang saking baya pati sane ngresresin pisan, tur Ida pacang ngluputang tiang. Ida kewanten sane ajap-ajap tiang, santukan Ida pacang malih ngrahayuang
Penguasa Jagad Raya. Sementara Sunan Giri berpesan pada santrinya “ Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah”
Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marana kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang kadonan.
Lawu 3265 9 Tampomas 1684 29 Wilis 2563 10 Patuha 2434 30 Anjasmoro 2282 11 Tilu 2040 31 Arjuno-wlirang 3339 12 Malabar 2330 32 Kelud 1731 13 Wayang 2182 33 Kawi-Butak 2868 14 Kancana 2182 34 Tengger 2770 15 Papandayan 2622 35
mangkana siratang tirta ring kumba, wus punika
nol ( Tenggek windu). Ngadasa tahun amanca wali Krama
ring Basukih; puput Panca Wali Krama ping 10 mewasta windu
Konco-konco, sederek sedoyo, sanak kadang. Kulo “Arifin BITS’O5” nyuwun agunge pangapunten arupi wonten kelintuhan, kekirangan, kekhilapan, Sugeng Riyaden 1436 H.
Jayanthi (Kannada Actress) Images, Pictures, Stills - 236356 - FilmiBeat
LAN TRESNA Suruping donya wis ganti dadi esuk,suara kicau ing manuk ning dhuwur wit cedhak omah, nangiake wong wado...
sajati manungsa boten leres wonten ngarsanipun Pangeran. Suraosing gesang ingkang nunggil kaliyan suraosing Gusti Allah punika kaurmatan lan pangabekti; saged langgeng wonteng ing pejah saha gesang, punapa malih begja utawi cilaka. Manungsa ingkang nampi dhawuhing Gusti Allah punika ingkang kanggenan rasa sajati; gadhah kamukten salabetipun nandhang nistha, saha kabegjan salebetipun nandhang sangsara, tindaking gesangipun boten miturut raosing hawa napsu.”
#Brebes, #Cilacap, #Demak, #Grobogan, #Jepara, #Karang Anyar, #Kebumen, #Kendal, #Klaten, #Kudus, #Magelang, #Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Sesorah yaiku micara utawa nglairake gagasan, panemu sarana lisan ing sangarepe wong akeh. Sesorah iku ngadhepi wong sing maneka warna, upamane beda pangkat/kalungguhan, tataran ngelmu, umut, lan sapiturute. Mula wong kang sesorah iku kudu ngerti bab wigati sing kudu digatekake supaya anggone sesorah bisa kasil karo sing dikarepake. Miturut panemune wong sing nindakake, sesorah iku ora angel kajaba kudu ngerti bab wigatine sesorah, uga gelem gladhen/latihan, saengga anggone sesorah bisa becik lan lancar.
1. Atur pambagya: sesorah kanggo nampa rawuhe tamu kang ana ing acara apa wae kayata acara supitan, tanggap warsa (ulang taun) lan sapiturute.2. Atur kabar/pawarta/informasi: informasi ing kene bisa arupa palapuran utawa nyritakake sawijining bab marang pamiarsa (pangrungu/pendengar). Bab sing kudu digatekake yaiku sing sesorah kudu bisa medharake kanthi cetha/gamblang perkara apa kang kudu dimangerteni dening wong akeh. Pamiarsa kang sadurunge ora ngerti babar pisan bisa dadi ngerti/gamblang informasi kang diwedharake. Upamane sesorah palapuran ing rapat organisasi, promosi sawijining barang, lan sapiturute.3. Aweh panglipur/hiburan: sesorah kanggo aweh panglipur iki kanthi ancas supaya sing mirengake bisa seneng penggalihe, upamane ing acara mantu, tanggap warsa, lan sapiturute. Bisa uga kanggo panglipur ing acara layatan supaya kulawarga sing lagi bela sungkawa/kasripahan bisa nampa kanthi tabah lan eklas.4. Pangajak: sesorah ingkang asipat pangajak kanthi ancas supaya sing mirengake percaya banjur kapincut/melu, katut, katarik atine lan gelem nindakake apa kang diwedharake sing sesorah. Upamane sesorah ing papan ibadah, sesorah ing babagan agama lan sapiturute.Bab wigati nalika sesorah
Supaya anggone sesorah bisa kaleksanan kanthi becik, mula sing sesorah kudu nggatekake bab:Basa
Basa sing digunakake kudu laras/cocog karo sing diadhepi. Basa ngoko digunakae menawa sing diadhepi iku bocah utawa luwih enom tinimbang sing sesorah. Basa krama digunakake menawa ngadhepi wong sing luwih tuwa utawa wong sing kudu dikurmati. Wong sesorah kudu ngerti kahanan, yen ing desa utawa kampung bisa nggunakake basa krama kabeh, nanging yen ing kutha bisa kacampur bahasa Indonesia laras karo sing mirengake.Manut kanyatan ana ing adicara temanten, sukuran, supitan, tanggap warsa, basa sing digunakake yaiku basa krama sing becik kacampuran basa rinengga supaya becik menawa dirungokake lan tandha kurmat marang tamu sing padha rawuh.prayogane basa sing digunakake iku prasaja, ukarane ora ngambra-ambra lan wusana penak dirungokake dening wong liya.Busana
Ajining raga saka busana. Menawa sesorah prayogane migunakake busana sing becik lan sopan. Bab iki kajaba ngurmati sing mirengake sesorah uga bisa kanggo njagani lan ngajeni awake dhewe. Busana uga kalarasake karo kahanan lan ancase.Swara
Wiramaning swara sing kepenak dirungokake, aja keseron utawa alon anget. Anggone ngucapake tetembungan sing cetha, ora groyok, ora kecepeten saengga apa kang diwedharake gampang dingerteni karepe, iramane ora lugu kaya wong maca buku.Solah bawa/patrap/tindak-tanduk
Solah bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg, madhep, madhep marang pamriksa, tangan ngapurancang, aja tumungkul/ndhingkluk lan aja ndangak.Bab liyane sing kudu disingkiri antarane:- Polatane mbesengut,- Gugup,- Ngguyu sing digawe-gawe,- Kerep ndeleng cathetan,- Ngobahake tangan/sikil,- Ngadeg kaku kaya wong baris,- Tangan methentheng,- Tangan sedhakep,- Tangan mlebu ing sak klambi utawa kathok.Urut-urutane sesorah
Supaya anggone sesorah runtut prayogane nggatekake urut-urutane sesorah yaiku:Purwaka: isine salam lan puji sukur marang Gusti dene isih bisa ketemu nindakake acara iku. Uga matur panuwun marang tamu sing kersa nglonggarake wektu rawuh ana ing acara iku.
Isi/wigatining atur: bab apa wae sing bakal diaturake, upamane atur pambagya supitan, sukuran, wakil kulawarga ing adicara manten lan sapiturute. Panutup: isine dudutan; uga isine pangarep-arep: isine bab sing disuwunake (diarep) sing kagungan kersa marang tamune, upamane donga, pitutur, lan sapiturute; atur panuwun awit rawuhe para tamu lan nyuwun pangapura menawa anggone nampa tamu utawa micara ana tetembungan sing kurang becik lan solah bawa utawa tumindak sing ora mranani penggalih; uga salam panutup.
kanthi ngapalake naskah kang wis digawe. Kaluwihane: ngandharake dhewe; kakurangane: kurang komunikatif.3. Ekstemporan yaiku sesorah kanthi nggawa cathetan kang pokok-pokok. Kaluwihane: runtut lan komunikatif.4. Impromptu yaiku sesorah dadakan/spontan. Kaluwihane: ngandharake dhewe, ora runtut.
Jatirahayu, Warih. 2005. Pinter Sesorah Tatakrama lan Racikan Tuladha
menika kangge sarana anggenipun ngaturaken babagan materi basa Jawi. Isinipun materi kangge pasinaon Basa Jawi ing
Abbé Nicolas Louis de Lacaille (lair 15 Maret 1713 – pati 21 Maret 1762 ing yuswa 49 taun) inggih punika satunggaling astronom Prancis.
Piyambakipun misuwur amargi katalogipun mèh 10.000 lintang kidul, kalebet 42 objèk samar-samar. Katalog punika, ingkang dipunsebat "Coelum Australe Stelliferum", dipunterbitaken kanthi anumerta taun 1763. Nepangaken 14 rasi lintang énggal ingkang lajeng dados standhar.[1] Piyambakipun ugi ngétang tabèl grahana kanggé taun 1800.
Kanggé maringi pakurmatan saking kontribusinipun, kanggé nyinaoni langit wilahan bumi kidul, teleskop 60-cm wonten ing Pulo Reunion badhé dipunsukani nami "La Caille Telescope".[2]
Miyos wonten ing Rumigny, Ardennes, piyambakipun kelantar dipuntilaraken déning bapakipun ingkang séda, ingkang dipunasuh wonten ing tangga saking duchess saking Vendôme. Amargi mekaten, studi téologi wonten ing College de Lisieux ing Paris ingkang dipuntindakaken kanthi ngorbanaken para adipati saking Bourbon.
Sasampuning piyambakipun mendhet paréntah diakon, éwa semanten, piyambakipun konsèntrasi wonten ing èlmu pengetauan, lan, lumantar patronase Jacques Cassini, pedamelanipun dipunpikantuk, kapisanan wonten ing survèi pasisir saking Nantes dhateng Bayonne, lajeng, wonten ing taun 1739, wonten ing pangukuran malih busur meridian Prancis, piyambakipun minangka pakurmatan kaliyan piramida ing Juvisy-sur-Orge. Kasilipun oprasi punika awrat, ingkang mapan 2 taun, lan dumugi korèksi kasil anomali dipunterbitaken déning J. Cassini wonten ing taun 1718, utaminipun amargi indhustri Lacaille lan katrampilan. Piyambakipun dipunparingi bebungah mlebet ing Akadhemi lan pangangkatan profesor matématika ing pawiyatan luhur Mazarin, ing pundi piyambakipun nyambut damel ing satunggiling observatorium alit.
Pepénginanipun kanggé ngamati langit kidul piyambakipun mimpin kanggé ngusulaken, wonten ing taun 1750, satunggiling èkspèdhisi astronomi dhumateng Tanjung Harapan. Punika kanthi resmi dipunsarujuki déning Roland-Michel Barrin de La Galissonière. Ing antawisipun kasilipun inggih panemton saking wulan lan saking paralaks surya (Mars ngladosi minangka perantara), pangukuran ingkang sepindhah saking busur Afrika Kidul saking meridian, lan pangamatan 10.000 lintang kidul. Sasampuning wangsul dhumateng Paris taun 1754 Lacaille saweg strèss kanggé manggihaken piyambakipun minangka objèk kawigatosan publik, piyambakipun mundur saking pawiyatan luhur Mazarin, ing pundi piyambakipun nyambut damel aktif kanggé sawetawis wekdal, saéngga séda saking serangan gout katambahan déning pedamelan ingkang kekathahen wonten ing taun 1762.
Lalande ngendika babagan piyambakipun bilih, sadangunipun gesang ingkang sekedhap, piyambakipun sampun nindakaken pangamatan lan pangétangan langkung saking sadaya astronom ageng wekdalipun dipunsatunggalaken. Kualitas karyanipun kasaing déning kuantitasipun, déné kanétralan lan kajujuran saking karakter moralipun damel piyambakipun pikantuk pakurmatan universal.
Kawah La Caille ing rembulan dipunsukani nami miturut naminipun. Asteroid 9135 Lacaille (AKA 7609 PL lan 1994 EK6), kapanggihaken tanggal 17 Oktober 1960 déning Cornelis
lan Tom Gehrels ing Observatorium Palomar, ugi dipunsukani nami miturut naminipun.
Ngukur busur kidul méridian[besut | besut sumber]
Ing Cape, Abbé de Lacaille kapéngin nguji téori gravitasi Newton lan mèrifikasi wangun bumi ing wilahan bumi kidul. Piyambakipun budhal dhumateng dhasar lèr saking Darling. Migunakaken triangulasi piyambakipun lajeng ngukur busur 137 km saking puncak antawising Cape Town lan Aurora. Kasiling panalitènipun nedahaken bumi punika awujud tigan sanès oval. Wonten ing taun 1838, Thomas Maclear satunggaling astronom Royal ing Tanjung, ngambali pangukuran. Piyambakipun manggihaken bilih de Lacaille sampun gagal kanggé ngétang tarik gravitasi saking redi paling caket.
Karya utami[besut | besut sumber]
Messier 55 inggih punika gugus bal kapanggihaken tanggal 16 Juni 1752.[3]
Astronomiae Fundamenta (1757), ngemot katalog standhar 398 lintang, dipunsunting malih déning F. Baily (Memoirs Roy. Astr. Society, v. 93)
[4] (1763) (diedit olèh JD Maraldi), maringi pangamatan zona 10.000 lintang, lan nggambaraken 14 rasi lintang énggal.
Pengamatan sur 515 étoiles du Zodiaque (dipunterbitaken ing t. Vi. Saking ephemeridesipun, 1763)
Leçons élémentaires de Mathématiques (1741), asring dipuncithak ulang
Piyambakipun dipunkomunikasikaken dhumateng Akadhemi ing taun 1755 katalog kagolongaken saking 42 nebula kidul,[5] lan maringi ing t. ii. saking ephemerides-ipun (1755) pitedah wigatos kanggé kerja kanthi métodhe lunar bujur, ngusulaken ing panambahan kanggé Traité de Pierre Bouguer Navigasi (1760) modhèl saking
Ana loop cithakan: Cithakan:PersondataCithakan:Nagara-bio-stub
Gending Nyamleng 2 – Aneka Sinom Kasmaran
Gending Nyamleng 1 – Klenengan Climen – Pancatnyana
Pilih ketut, opo Wayan opo Made
Wulan lan suryo isih tetep mandeng lan kangen,
Pucuking Gunung Gede isih panggah kaya biyen mulo,
Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
Digawe Nggo Tangan Ketika (93)
MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdo “Kresna Duta (Versi Singobarong)”
share. Matur suwun ....!
Layang utawa Nawala ing Aksara Jawa ~ LOGOS
pribadhi iku wujude kaya layang lumrahe. Sing dadi pratandhane menawa layang
iku kalebu layang pribadhi yaiku pigunane. Tegese layang mau digunakake
pribadhi marang pribadhi lan isine ngrembug perkara pribadhi utawa ora perkara
kadinasan. mula saka kuwi basa kang digunakake ing layang pribadhi luwih
longgar. Karepe basa ing layang pribadhi ora kaiket dening
gumantung kalungguhane wong sing dikirimi layang. Menaw kang dikirimi layang
kuwi kanca sepadha - padha utawa peprenahe luwih enom, layang bisa ditulis
basa, isi, sipat lan asale, layang bisa kaperang dadi papat,
SURASA BASA : Isine layang, kekarepane layang.
WASANA BASA : Pungkasaning layang, tuladhane : a. Cukup semene dhisik liya wektu disambung
TITI MANGSA : Nelakake wektu panulisaning layang.
PEPRENAH : Asale layang saka sapa tuladha : a. Saking ingkang putra b. Bapakmu ing omah c.Adhimu saka paran, lsp 8.
TAPAK ASMA / TANDHA ASMA : Tanda tangan kang gawe layang.
ASMA TERANG : Asma terang sing gawe layang.
Bapak saha Ibu Joko Surasa Jln. Aip Mungkar Parakan Temanggung.
sungkem, Kanthi lumantaring serat punik, kula
ngaturi uninga bilih kawontenan kula ing Semarang tansah ginajar wilujeng nir
ing sambikala. Menggah panyuwun kula dhumateng gusti Allah SWT, mugi - mugi
kawontenanipun Bapak sah Ibu ugi mekaten. amin. Kajawi punika ingkang sepisan ingkang putra
ngaturi priksa bilih kintunannipun arta sampun kula tampi rikal dinten minggu
kapengkur. Arta punika sampun kula ginakaken kangge prabeya sekolah.
Tirahanipun kangge nyekapi kabetahan wonten kos. Ingkang kaping kalih, kula
ngaturi priksa bilih sekedhap malih badhe tes semesteran. Pramila kula nyuwun
tambahing berkah pangestu mugi - mugi kula saged nglampahi tes semesteran
punika kanthi biji ingkang sae, amin. Ing wusana cekap semanten rumiyen serat
kula, sanes wekdal dipun sambet malih. menawi wonten kirang trapsilaning atur
#Jepara, #Karang Anyar, #Kebumen, #Kendal, #Klaten, #Kudus, #Magelang, #Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Rizki iku ono sing ngatur yoiku gusti Alloh”
Sy : “Nggih bu… Insya Alloh, mugi-mugi kulo
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Kayu kathah ingkang ilang, Cinolong dening sujanmi, Pan risaknya nglangkungi, Karana rebut rinebut, Risak tataning janma,
Yen dalu grimis keh maling, Yen rina-wa kathah tetiyang
Alun minggah ing daratan, Karya rusak tepis wiring, Kang dumunung kering kanan, Kajeng akeh ingkang
Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo
taun), inggih punika CEO surat kabar Jawa Pos lan Jawa Pos Group, ingkang markasipun ing Surabaya.[1] Amargi kagungan pengalaman minangka pemimpin lan pedhuli dhateng kalistrikan, Dahlan lajeng pinitados minangka Direktur Utama PT. PLN.[1] Sasampunipun kalih taun dados Dirut PLN, panjenenganipun lajeng pinitados dados Menteri Nagara Badan Usaha Milik Nagara.[1][2]
Dahlan ageng ing swasana padesaan ingkang religius.[1] Tiyang sepuhipun ingkang tansah sengkut anggenipun nyambut damel andadosaken Dahlan Iksan dados priyantun ingkang sengkut lan disiplin anggenipun nyambut damel.[1]
Dahlan miwiti karieripun minangka reporter salah satunggalipun surat kabar alit ing Samarinda, Kalimantan Wetan ing taun 1975.[1] Taun 1976 panjenenganipun nyambut damel dados wartawan ing kalawarti Tempo.[1] Taun 1982, panjenenganipun dados pamimpin Biro Tempo Surabaya. Dahlan ingkang dados Pamimpin Biro Tempo Surabaya, pinitados dados mimpin surat kabar Jawa Pos ingkang nalika semanten dipunpandhegani Eric FH
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 21 Oktober 2016.
polongan sing gampang dimangertèni amarga godhongé sing bisa mingkup dhéwé utawa alum kanthi cepet nalika didemèk.[1] Sanadyan sawatara anggota polong-polongan bisa mingkup kaya mangkono, réaksi putri malu luwih cepet tinimbang jinis tanduran liyané.[1] Jeneng liya saka putri malu ya iku si kejut, rebah bangun (Minangkabau), akan kaget, riyud, daun kaget (Manado).[2] Déné ing nagara liya kayata putri malu diarani Han xiu cao (China), shame palant, puahilahila (Inggris), lan makahiya (Filipina).[3]
Woh saka tanduran putri malu (Mimosa pudica)
Ciri khusus saka putri malu ya iku nutupé godhong kanggo ngayomi dhiri saka kéwan sing panganané tetanduran (herbivora) sing pengin mangan putri malu.[4] Werna godhong bagéyan ngisor tanduran putrin malu luwih pucet, saéngga kéwan sing pengin mangan ngira yèn tanduran iku wis alum amarga wernané sing pucet.[4]
Putri Malu asring ditemokaké ing sawah, kebon, lan sesuketan.[5] Tanduran iki kalebu tanduran herba mènek utawa mlumah ing kadhuwuran 0,3 - 1,5 m. Tanduran liar putri malu urip ing papan tarbuka.[5] Putri malu sing asalé saka Amérika tropis iki ditemokaké sepisanan ing papan sing dhuwuré 1200 m saka permukaan segara.[5]
Godhong putri malu arupa godhong majemuk menyirip ganda dua sing sampurna.[6] Gunggungé anak godhong saben sirip ya iku 5-26 pasang.[6] Anak godhong bentuké ndawa kaya lanset, pucuké lancip, bongkoté bunder, pinggiré rata, permukaan dhuwur lan ngisor lunyu, dawané 6–16 mm, ambané 1–3 mm, wernane ijo, padatan pinggir godhong awerna ungu.[6] Yèn kedemèk langsung nglengkuk, siripé nglumpuk kanthi dawa 4-5,5 cm.[6]
Wangun gagangé bunder, ana rambute, lan eri sing padha nèmpèl.[6] Gagangé kanthi rambut sikat arahé miring mangisor.[6]
Oyod putri malu arupa oyod pena sing kuat tumancep ing lemah.[6]
Wujud kembang putri malu bunder kaya bal, ana gagangé, awerna ungu utawa abang[6]. Kelopaké cilik banget kaya selaput putih. Tabung mahkota cilik, ana tajuné 4.[6]
Wujud wohé kaya polong, gèpèng, kaya garis.[6]
Obahé Tanduran[besut | besut sumber]
Ciri-ciri sing khas saka putri malu ya iku nalika godhongé didemèk bakal mingkup kanthi cepet. Obahé godhong putri malu iki diarani obah tigmonasti.[7] Tigmonasti ya iku obah nasti sing disebabaké déning rangsangan mékanis arupa sénggolan utawa dipenèt.[7] Tembung tigmonasti iki asalé saka basa Yunani, ya iku thigma sing tegesé sénggolan.[7] Obah tigmonasti iki uga diarani sèismonasti.[7] Mingkupé godhong putri malu iki amarga kena sénggolan. Rèspon mingkup (kaya alum) bakal kadadèn cepet banget watara 1-2 detik.[7] Kanggo mbalik manèh, putri malu merlokaké wektu watara 10 menit.[7] Mékanisme obah iki uga amarga prabawa éwahé tekanan turgor ing jero sèl ya iku ing bagéyan persendian godhong.[7]
Kandhutan Godhong Putri Malu[besut | besut sumber]
ngluruhaké banyu uyuh (diuretic).[8]
Akèh banget khasiat saka godhong Putri malu, ya iku kanggo nambani sawatara lelara, kayata:
Carané ya iku godhong putri malu watara 30-60 gram digodhog banjur banyu godhogané diombé.[8] Bisa uga kanthi cara nyampuraké 15 gram godhong putri malu karo 15 gram godhong sawi langit (vemonia cinerea) lan 30 gram godhong calincing banjur digodhog.[8] Banyu godhogané diombé.[8]
Carané ya iku oyod putri malu 60 gram dicampur karo 600 cc banyu, banjur digodhog nganggo geni cilik.[8] Saéngga dadi 200 cc banjur dibagi kanggo diombé ping pindho.[8]
Oyod tanduran putri malu watara 10-15 gram digodhog banjur diombé banyuné.[8]
15 gram oyod putri malu dikum ing arak putih 500 cc nganti 2 minggu.[8] Banjur ditèmplèkaké ing bagéyan awak sing lara.[8]
^ a b (id)Khasiat Putri Malu
^ (id)Putri malu(diundhuh 20 September 2012)
^ (id)Mimosa pudica(diundhuh 23 September 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 6 Oktober 2016.
jingglang purnamakelangan gumyak bocah gojeganO, ing kene wis maabad watu-watu gumlundhung sadawane
wujudabsurd!Bosnia! Bosnia!Ing endi papan kanggo ndhedher rasa asihmuji Allah
klanggo ndhedher tanduran mlathiPirengna, sepisan maneh, pirengnasumiyut angin ing mangsa
Surakartar?dhaktur.[3] Madura saperlu tonil die cawang marang iku enem Roem, pam?rangan saka Dadi luwih basa basa giliran? Indon?sia. dianggo ing mangsa
🔘KANGGO RIKO {Demy}🌟KANGGO RIKO✔KANGGO
PUNAKAWAN GAMBAR SEMAR GAMBAR GARENG GAMBAR PETRUK GAMBAR BAGONG Jenenge Anak Kewan (
ampal jenenge embug . 2. Anak angrang jenenge kroto . 3. Anak asu jenenge kirik . 4. Anak babi...
Ing. Pavel Horváth Ing. Ladislav Haspel Dr. h.c. JUDr. Ing. Jan Bílek prof. Ing. Ján Rudy, PhD.
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen
Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya meng...
Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
#Boyolali, #Brebes, #Cilacap, #Demak, #Grobogan, #Jepara, #Karang Anyar, #Kebumen, #Kendal, #Klaten, #Kudus, #Magelang, #Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
saking BLORA, kulo remen sanget wonten ingkang tasik uri-uri budoyo jawi
Bagaimana kl sy yg ngundang anda?!?
Ø Coba kepriye dudutane pawarta kang mentas kok
Ø Gawea ringkesan crita kuwi mau nganggo basamu dhewe
Sawise maca wacan kasebut coba golekana tema wacan
berakhiran I, a, ake, ne, ana, na , en.
Ø Coba golekana inti cerkak iku, tulisen banjur
Ø Critakna maneh crita cekak iku nganggo basamu dhewe
kaperang dadi pira ? Kepriye tuladha pangganggone?
laporna asile wawanrembug kang wus kok tindakake !
-ana ing ngendi papan dununge tandha sirene iku ?
Ø Coba sebutna topic/crita drama kang wis korungokake
Ø Amanat kang bisa kapetik saka drama iku ?
Ø Coba gawea ringkesan crita drama maul an critakna
Ø Coba aranana para paraga ing crita drama iku lan
Sawise maca teks drama Mburu uceng kelangan deleg,
coba aranana piwulang apa kang bisa kapethik saka crita iku
mlebet mawon wiwit Senin tinimbang nganggur wonten nggriya. Yen saget nyandhak suk digawekke rapor. Yen mboten,
Dhèwèké kalebu wong kang ‘alim kang ngentekake kabèh uripe kanggo dakwahake keesaane Allah lan keluhuran akhlaq Al Qur’an kanggo masyarakat. Sakawit kuliyah, dhèwèké tansah nganggo saben wektune kanggo dakwah iki lan ora wedi ngadhepi kasusahan kang ngrintangi dalane. Nganti saiki, dhèwèké isih tetep kokoh, tegar, lan sabar, ngadepi kabèh tekanan lan fitnah.[1]
Mangsa enom[besut | besut sumber]
Adnan Oktar dilairaké taun 1956 ing Ankara lan gedhé ing kutha iki nganti lulus SMU. Komitmene dhèwèké tumrap agama Islam sansaya kuwat nalika ana ing SMU.[2] Pada periode iki, dhèwèké éntuk pangerten kang jero ing babagan Islam saka buku-buku agama uga éntuk pemahaman kalebu fakta-fakta penting liya kang banjur diwenehi ngerti ing wong-wong sakubenge. Ing taun 1979, Adnan Oktar pindah ing Istanbul kanggo golek ilmu ing Universitas Mimar Sinan.[3] Ing jaman iki dhèwèké mulai nglaksanakake misi dakwah, ngongkon menungsa tumuju akhlaq kang apik lan mrentah kang ma’ruf uga nyegah kang
Istanbul, institusi pendhidhikan kasebut wis ana ing ngisor prabawa organisasi-organisasi ilegal aliran Marxisme, sahingga pemikiran kaya iku ketok jelas mendominasi kampus. Saben wong, apa iku staf ing fakultas utawa mahasiswa, ya iku wong kang materialis kang pola pikire atheis. Staf pengajar njupuk saben kesempatan kan ana kanggo nyebarake filsafat materialistik lan Darwinisme ing jero kuliah-kuliah. Ing lingkungan kaya iki ajaran agama lan akhlaq ora dikanggokake lan ditolak, Adnan Oktar nyeru wong-wong ing sakubenge dhèwèké marang keesaan lan keagungane Allah. Ing kondisi iki, Islam ora diwenehi kesempatan kanggo berkembang. Ibuke Adnan Oktar , Ny. Mediha Oktar, ngandakake manawa ing jaman iku Adnan Oktar mung turu pirang jam ing wayah bengi, sakliyane kanggo maca, nggawe cathetan lan nyimpen kumpulan cathetan mau.
Dhèwèké maca atusan buku, kalebu karya-karya pokok Marxisme, komunisme lan filsafat materialistik, lan nyinaoni buku-buku ideologi kiwa, kalebu karya-karya klasik utawa literatur-literatur liya kang jarang diwaca wong.[3] Dhèwèké banjur nliti karya-karya mau, diwenehi tandha bagian-bagian penting lan nggawe cathetan-cathetan ing buri buku kasebut. Iki ndadekake dhèwèké wong kan paling ngerti babagan filsafat-filsafat sarta ideologi-ideologi kasebut ketimbang pendukung ideologi iku dhewe. Dhèwèké uga nganakake riset ngenani teori evolusi kang dianggep dadi landasan ilmiah saka ideologi-ideologi kasebut lan ngumpulke dokumen lan informasi kang ana hubungane. Sakwuse ngumpulake akèh informasi ngenani buntune, kontradiksi lan apusan kang ana ing jero filsafat lan ideologi kang didhasarke ing pengingkaran tumrap Allah, Adnan Oktar nggunakake informasi kasebut kanggo nyebarake fakta-fakta kang ana.
Meh kabèh wong, kalebu mahasiswa lan staf guru ing universitas, dhèwèké dakwahi keesaane Allah, sarta Al Qur’an, Kitab Suci kang diwahyukake Allah, nganggo bukti-bukti saintifik. Ing satengahing omongan ing kantin kampus, ing koridor-koridor wektu jam ngaso, bisa dideleng dhèwèké lagi njelasake kelemahan uga kesalahan filsafat materialistik lan Marxisme kanthi njupuk cuplikan saka buku-buku kang dadi referensi saka ideologi mau. Dhèwèké menehi kawigaten khusus marang teori evolusi. Teori kang ana saka sawijining kelompok kanggo nglawan fakta
ngapusi saka dominators saka sistem donya." Oktar uga wis ngasilake karya babagan rasisme Zionis lan Freemasonry uga efek negatif kanggo sejarah donya lan pulitik.[4]
wonten ing Turki déning "Vural Yayıncılık" ("Global Publishing"), Istanbul. Dialih basa Inggris déning "Ta-
brosur ingkang sampun terbit punika sampun ngantos atusan.[5] karya-karyane didamel ngangge kertas ingkang kualitase dhuwur sarta gambar kang kang sae penuh gambar berwarna disade
(en) Taner Edis: Harun Yahya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Harun_Yahya&oldid=1099696"	Kategori: Kothakinfo wong nganggo paramèter angkaTokoh TurkiLair 1956Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 21 Oktober 2016.
balek ndeso mbangun deso??saiki malah dolanan manuk og pie.manuk opo ki... puput indrajayaSersanJumlah posting : 177Join date : 20.09.10Age : 32Lokasi : Solo Kartasura Re: Ramah Tamah Papajier's SOLO
"kurang seko sakmenit",minute:"kurang luwih sakmenit",minutes:"%d menit",hour:"kurang luwih sakjam",hours:"kurang luwih %d jam",day:
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18pornshow.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Wayang Orang Punakawan Semar Petruk Gareng Bagong mp3.mp3
Wayang Kulit Limbukan Gareng Semarang Eka Kebumen Anom Suroto Lakon Petruk Dadi Ratu Ngawi 2016 2 4 mp3.mp3
Bagong Glondor Petruk Sadi Bei Gayeng
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
sia Wayang - Punokawan : Semar - Gareng - Petruk - BagongIndonesia Wayang TogogIndonesia Wayang ArimbiINDONESIA - Wayang Kulit/ Shadow Puppet. Awesome fact!Indonesia Wayang GarengIndonesia Wayang SemarIndonesia Wayang PetrukSudarsanaAci
amung (14:26:40) : beh pak…
Mutaji (08:43:48) : Kulo Gandusari Pak Amung…. monggo mampir menawi dateng trenggalek, lan Pak Amung pundi alamate ?….
EYank (12:07:07) : Gandusarine Pase Pundhi Pak Mutaji?.. Kulo Tugu ,Mbok Menawai Kulo Saget Dolan Kaleh Ningngali Mbok Menawi Wonten
Pandu Versi Pewayangan Jawa Dalam pewayangan, tokoh Pandu (Bahasa Jawa: Pandhu)
Senuwun Panembahan Prabu Agong Nusantara, Kanjeng Sri Sultan Prabu Notobroto Nusantara Prof.
dadi gawe blog siji maning neng kene …
am salam kanggo anak2 STEMBA lulusan 2005/2006 terutama cah2 KB1 ,lebaran acarane ng ndi ki?
bosen acarane makan2 trs ,ng kene wis mblenger sg jenenge mangan,
Panjenengan durung mlebu log. Yèn disimpen, alamat IP panjenengan bakal kacathet ing sujarah besutan kaca iki.
pak Paijan, pak Sugeng, pak Edi, pak Sumantoro, Ibu Retno, Ibu
aku di Pringsewu Lampung, insya Allah Juni 08 Pulang pas libur cah sekolah, anak 5, 3 prp 2 lk, ………..aku nggoleki cah SMA Lendah kok ra ono mung ono siji, mengko aku tak gawe blog, ben ono loro…..Dadi PNS ya….,
awake dhewe iki. Pancen okeh sing dadi korban. Pancen okeh sing tilar. Omah-omah dha ambruk. Ning sing dipendhet Gusti dudu
Pemalang, Pekalongan, Tegal, Brebes, Demak, Salatiga, Magelang, Temanggung, Wonosobo, Purwokerto, Cilacap, Purbalingga, Banjarnegara, Kebumen, Sragen,Solo, Klaten, Karanganyar, Boyolali, Sukoharjo, Wonogiri, Purwodadi Grobogan, Blora, Cepu, Pati, Rembang, Kudus,
ngapunten mbak, kula lare giren putranipun bapak parno jenggot.
sakethik koreksi mawon, nami dusun giren leres artinipun sunan giri leren.
dados nami girimargo niku artinipun segoro engkang dados dalan.
pak Narto, kan panjenenganipun nggih Pesilat, pramila siswa-siswanipun nggih kedah menang …, menapa malih menawi wonten
By: Pak Narto on Mei 16, 2008 at 2:32 pm
pak dhe. kulo pun saget kepanggeng jenengan ing koco monitor. salam kagem keluarga. selamat bertugas juga di rowosari. kulo ingkang riyin nate
Legenda jepara Nalikaning RA.Kartini lair, Ramane isih dadi Wedono Mayong, ibune klairan
Koordinator Wilayah Papua : DR. Hj. Rustuty Rumagesan MBA
Desember 27, 2008 pada 11:24 pm	(Tokoh wayang)
Tags: wayang	Dewi Suryawati adalah putri Prabu Radea di negeri Pretapralaya.
podo karo sampean, iku kan ora enek colokan mic, iso opo ora di tambahi colokan mic, arep ge main gitar.
Ing.(FH) Hansjochen Bludau Dipl.-Ing.Univ. Siegfried Bottek Dipl.-Ing.(FH) Johannes Bracher Dr.-Ing. Thomas
Edelhäuser Prof. Dr.-Ing. Karl-Heinz Ehret Ing. Manfred Fakler Dipl.-Ing.(FH) Milko Falke Dipl.-Ing.(
Haushofer Dipl.-Ing.(FH) Bernhard Heilmeier Dipl.-Ing.(FH) Edda Heinz Dr.-Ing. Peter Henke Dr.-Ing.
Weigl Dipl.-Ing.(FH) Rudolf Weyrauther Dipl.-Ing. Karl Wiebel Prof. Dr.-Ing. Uwe Willberg Dipl.-Ing.Univ. Stefan Wolfrum Dipl.-Ing.(FH) Ralf Wulf Dr.-Ing. Otto
piye mas saiki ning endi, nek aku isih ning adhi karya
lan kroni-kronine, pokoke mak nyusss… Salam
13 Oktober 2008 pada 9:08 am woro – woro
sinten kemawon inkang wontening tlatah borneo ( benua etam ) BG angkatan warsa 89 – 07, monggo sami kirim warto, bilih wonten wekdal sami kepangeh wontening balikpapan utawi samarinda, monggo pados wekdal ingkang sekeco.
kowe ning kono nganggo surban rak…? nek nganggo tulung rambutee di cukur disik yo… ben ora ono tumonee…… he…he…
Kanggo Maya saiki sukses dadi guru STMP yo.??? ojo galak2 nek ngulang mengko koyok ibu umami….he…he…
mugo2 yen iso ketemu cah bg jkt tak titipke…
@ parjo : wah ketokke sorbanne ra ono sing cocok nggo koe Jo… soale jarene sing dodhol isone dinggo karo cah nggantheng thok.
26 Januari 2009 pada 8:25 am @ Tutut :
kabeh konco BG-2 ’95 (NGAREP MODE ON)
Yen sido nyang nggonku ora teko awas kowe Jo, tak susul
Monggo poro sederek kang dereng nyerat kula
konco-konco BG lulus th 1988 yo ora podho ketok..
Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I
Ujung Sinai, Dhataran Inggil Golan, lan tlatah sakubengipun ing Timur Tengah
ħarb Tishrin), ugi misuwur minangka Perang Arab-Israèl 1973 lan Perang Arab-Israèl Kaping Sekawan, wiwit tanggal 6 Oktober ngantos 26 Oktober 1973, antawis Israèl lan koalisi negari-negari Arab ingkang dipun pandhégani déning Mesir lan Suriah. Perang punika dipun wiwiti kanthi serangan ndadak déning Mesir lan Suriah wekdal dinten libur Yahudi
utaminipun salami 24–48 jam ingkang sapisanan, saksampunipun punika momentum lajeng éwah. Wonten minggu kaping kalih, pasukan Suriah sampun kasurung medal saking dhataran inggil Golan. Ing Sinai, pasukan Israèl nrobos ing antawisipun pasukan Mesir lan Suriah lajeng nyebrang Terusan Suèz, lan nggunting jalur pasukan katiga Mesir wonten ing panggénan ingkang salajengipun dados papan gencatan senjata PBB (kawentar kanthi istilah Kilometer 101).
Panyebab perang (Casus belli)[besut | besut sumber]
Perang punika minangka bagéan saking konflik Arab-Israèl, satunggiling cecongkrahan ingkang sampun nuwuhaken perang ingkang makaping-kaping wiwit taun 1948. Salami perang Enem Dinten taun 1967, Israèl sampun ngrebat Ujung Sinai kagunganipun Mesir ngantos dugi Terusan Suez, ingkang lajeng dados garis gencatan senjata, lan kinten-kinten sepalih tlatah Dhataran Inggil Golan kagunganipun Suriah. Taun-taun salajengipun Israèl amangun garis
manawi Mesir sampun niat perang nglawan Israèl, lan siap ngorbanaken yutan tentara Mesir. Wiwit pungkasan taun 1972, Mesir miwiti mbangun kakiatan pasukanipun,
saking Uni Soviet lan ningkataken taktik militer, adhedhasar doktrin tempur Soviet. Jenderal-jenderal pulitik, ingkang sabagéan ageng nanggel waler kakawonan ing perang taun 1967, dipun gentos kaliyan ingkang langkung kompetèn.[6]
Operasi Tempur[besut | besut sumber]
Ing Sinai[besut | besut sumber]
Satuan Mesir boten majeng nglangkungi tlatah tipis amargi kuwatos kicalan lindhungan saking bateré misil SAM ingkang dipun dèlèh wonten ing sisih kilèn Kanal Suez. Ing Perang Enem Dinten,
missiles) saking Soviet, kamangka Bala Langit Israèl boten kagungan penangkalipun. Israèl, ingkang sampun mbucal arta kathah kanggé mbangun Bala Langit ingkang kiyat, ningali manawi kakiatan wau boten wonten ginanipun ngadhepi bateré SAM Mesir.
Ing Golan[besut | besut sumber]
dipun gelar wonten Golan langsung kontak wonten ing serangan awal. Pasukan Komando Suriah ingkang dipun terjunaken nganggé helikopter ugi gadhah peran wigati wekdal nyerang posisi Israèl ing Jabal al Shaikh (Gunung Hermon), ingkang nggadhahi werni-werni piranti pelacak.
modèrn. Pertempuran punika minangka ingkang sapisanan ing donya antawis kapal misil ingkang dipun lengkapi misil SAM.
Gaman[besut | besut sumber]
Pasukan Arab dipun lengkapi naganggé gaman damelan Soviet, kosok wangsulipun Israèl nganggé gaman damelan negari Kilèn. Tank ingkang dipun ginakaken déning Arab T-62 dipun lengkapi piranti deleng wengi (
migunani wonten ing pertempuran punika, saged maringi bantuan anti tank jarak tebih kanggé tank T55/T62 pasukan Mesir.
wétan Terusan Suez marang Mesir (abrit ing péta), nanging angsal tlatal sakilènipun terusan saha sakedhik siti ing Golan (ijem).
Déwan Keamanan PBB ngedalaken Resolusi 338[8] ingkang ngajak gencatan senjata, kanthi negosiasi kaliyan Amerika Sarikat lan Uni
Pèngetan[besut | besut sumber]
Yom Kippur punika dinten paling minulya kanggé Umat Yahudi. Bènten saking dinten libur lan siyam, ing Israèl Yom Kippur sapunika ugi dipunpèngeti kagandhèng kaliyan Perang taun 1973 punika. Perkawis punika
Kanggé mèngeti perang punika, kathah papan ing Mesir ingkang dipunsukani nami 6 Oktober utawi 10 Ramelan. Contonipun punika Kreteg 6 Oktober (basa Arab:
menggunakan pranala magis ISBNArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,
Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya meng...
Cum Ing Bojone Eyes (1239)
amatek ajiku si Sri Sadono, nyang kuwero dewaneng kasugihan, Sri Sadono kang andun sandang pangan, nyuwun gampang pados kulo sadhang tedho, sarinane sawengine salawase gesang, gampang tekane slamet, anggone lan gawe ayune sakabeh.”
Timuranndhokter anane nasionalis. Jepang, ditlit?ni, Jerman, dipituturak? log. kulon? Anyar, Anwar kab?h diarani keturunan basa
b3d 0wn3r	Januari 27, 2010 pukul 1:30 am
pas pemilu sopo kon sing nyontreng RS?
ket ndek biyen wes tak kandani tho, ojo milih RS dadi anggota DPR! kok malah dipilih…
lha saiki, wes gajine akeh iseh iri maneh!
pancen kok, wong loro koyo ngono iku di gowo
midangetaken artikel tulisan kaliyan video ingkang kulo posting wonten blog niki, mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten, matur suwun sanget ..........!
awake dhewe iki. Pancen okeh sing dadi korban. Pancen okeh sing tilar. Omah-omah dha ambruk. Ning sing dipendhet Gusti dudu panguripane dhewe. Ra kaya Lapindo. Sawah sawah dha klelep. Matine rak alon-alon to kuwi”(
nabrak wong nyabrang untung-e mlaku cmn 60-an km/h..dadi isih iso tk rem..geno nabrak wonge tapi isih slamet..sing nabrak lan sing
November 13, 2016 at 2:03 pm
Asli..ngakak..moco tulisan FBH & FBY sing isine podo padon(adu argumentasi),nganti awaku dikiro FBY..wkwkwkwkwk…yowis lah..bro..sk karebmu..beno tumpakan ku saiki jih
lha wong wes ngerti salah kok yo isih ngeyel ae
jd tetep orak iso dibandingke (walaupun cuma ergonomi)!
nek bandingke ki sing sekelas, 250cc yo karo 250cc, 600cc yo karo 600cc, kuwi baru adil!
guoblookk koe cuk, ndi omahmu tak parani
November 18, 2016 at 12:01 pm
”Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku
Dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan, wetane bengawan banyu, andhedukuh pindha Raden Gatotkaca, arupa pagupon dara tundha tiga, kaya manungsa angleledha.
puas??? Tak wenehi Videone…. Tur sing urung duwe
Dijak wae silaturahmi karo sodarane nang “RAGUNAN” kan jembar
engkang katrok, mbeling & mbandel dadosipun mboten saget nampi ilmu engkang bapak/ibu paringaken kanti sae……
amargo puniko kulo namung dados kuli engkang sekedik kepinteranipun…….
kene. Mulane awake dhewe sing nduwe kecintaan terhadap kampus simlim kudu dadi contoh kanggo liyane, ben ngisi comment, ben kebak trus sing nggawe blog-e ben seneng.
25 November 2008 pada 2:46 pm Hallo every body…..I’m good2 only!!!
29 Januari 2009 pada 11:47 am hai para sneorku……..
macakake solawat marang Ingsun, katulis ing dalem kitabe mula ora gingsir-gingsir, Malaikat iku padha nuwunake ngapura marang wong iku, salagine
‘anturad falyu katsir minassholati ‘alayyu” :
Sapa-sapa wonge kepingin lan dhemen ing wong iku, mula be¬cik padha ngakeh-
wus teka marang Ingsun khalik Malaikat Jibril nggawa kabar bebungah marang Ingsun mangkene pangandikane :
madhep kiblat lan arep angen-angen ing panjenengane Gusti Rosulullah kaya-kaya ana ing ngarepe kale mencorong Nur-re lan aja nusu-nusu, lan arep ingkang
GeguritanKORUPTORDening Nunuk KheranApike di dhorAmarga marakake tekorKanggone rakyatKoruptor kudune ora kenaUrip ana ing
klasa sangisore wit gayamjejadhuman karo ngematké swaranébocah – bocah sing padha dolananyèn rembulané moblong, pamanaku kangen ngrungokake gumelegeré guyumusanadyan sawah lan tegal siji mbakasiji ilang. Sanadyan anak lanangmilih ngumbara ing paransuthik ngopèni lemah warisanyèn rembulané moblong, pamanaku kangen nyekseni marang keteguhanmunggegem sawijining kapitayan. Ngadhepiowah – owahané jaman. Kaya watu karangsing ora nate gigrig nantang jumlegurèalun ing satengahé
Marang BanowatiDening Irul S Budiantoaja koksengguh aku ora ngerti, yayigeneya rembulan cuwil ing wengi ikijemparinge Janaka kebacut lumepestumancep dhadha bareng keteg-wiramane napasaja koksengguh aku ora ngerti, yayigeneya tamansari sansaya endah lan wangitresna sing kokronce saben sore karo dhewekekuwawa nggogrokake godhong-godhong aking kaesenajan durung wancinetumiba ing lemah pidakan ikiaja koksengguh aku ora ngerti, yayicritane rembulan cuwil lan endahe
mblandang ra karuan parane Cakil, Bocahe dolan nginep neng kos2an, sopo sing ra pgn ngajak gelutan Aku ngerti banget yen bocahe kui isih bocah ingusan Yen raono hukum mesti wis tak kepruki ndase, Aahhh wis mboh, cakil, saiki kw melu aku wae, koyo biasane
tegesipun: mlebu metu saka desa siji marang deso liyane ngitung-itung (milang) lawang sing maksudipun dakwah nepangaken Gusti
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor sing
iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
32 Kaprodi UMP Teken Program Unggulan | RADAR Banyumas
John Wesley (lair ing Epworth, 28 Juni 1703 – pati 2 Maret 1791 ing yuswa 87 taun) inggih punika salah satunggalipun teolog Inggris.[1] John punika putranipun pendeta saking gereja Anglikan.[1] Ramanipun asmanipun Samuel Wesley lan ibunipun Susanna Annesley.[1] John ugi nggadhahi rayi ingkang miyos ing taun 1707 (Charles Wesley).[1] Panjenenganipun misuwur minangka pangadhegipun Gereja Metodis.[1]
John Wesley gesang ing tengah-tengahipun masyarakat Inggris ingkang taksih kapérang dados kelas-kelas sosial, inggih punika kelas bangsawan, kelas manengah, lan kelas ngandhap.[1] Nalika semanten wonten kasenjangan sosial ing antawisipun kelas ngandhap kaliyan kelas manengah manginggil.[1] Kasenjangan sosial punika dipunpengaruhi déning sistem ékonomi indhustri asil Revolusi Indhustri.[1] Wesley mirsani wonten katimpangan ing antawisipun kelas tiyang sugih lan tiyang ingkang mlarat.[1] Kelompok tiyang ingkang gadhah kakuaosan tansah nyugihaken pribadinipun piyambak, sanajan kathah kawula ngandhap ingkang kangelihen lan penyakiten.[1]
Nalika taun 1714 John mlebet sekolah Chartehouse ing London.[2] Panjenenganipun sinau ing sekolah kasebat ngantos dumugi taun 1720 lan lajeng pindhah dhateng universitas Oxford.[2] Taun 1724, panjenenganipun pikantuk gelar sarjana enèm lan pikantuk jabatan diaken ing taun 1725.[2] Salajengipun ing taun 1726, panjenenganipun dados asistén dhosén ing Lincoln College, Oxford kanthi nglajengaken gelar sarjananipun.[2] Nalika taun 1727, panjenenganipun pikantuk gelar sarjana, lan lajeng dipundadosaken imam pambiyantu ramanipun ing.[2] Ing taun 1735, Wesley tindak dhateng Georgia saperlu mbiwaraken Injil.[2] Ananging panjenenganipun boten kasil ngawontenaken panginjilan ing Georgia.[2]
Wekdal Wesley wangsul malih dhateng Inggris ing taun 1738, panjenenganipun dados sadhar dhateng kabetahan spiritualipun.[2] Panjenenganipun wiwit sadhar bilih sampun dipun ditimbali amrih mawartosaken Injil dhateng sadaya bangsa Inggris.[2] Wonten ing misi punika, panjenenganipun kasil anggenipun narik kawigatén tiyang kathah, mliginipun tiyang buruh, kanggé pitados dhateng Injil,[2]
^ a b c d e f g h i j Tuttle,
(id) John Wesley (1703 -- 1791)
menggunakan pranala magis ISBNArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon
iku proses nalika ana inti atom (luwih saka siji) kang nggabung , mbentuk inti atom kang luwih gedhé lan nguculaké energi. Fusi nuklir iku bisa dadi sumber energi kang nyebabkaké lintang murub, lan Bom Hidrogen mledak. senjata kang dikasilaké saka prinsip
nahan elektron maring inti atom. Tuladhané, energi ionisasi kang ditemokaké saka penambahan elektron maring hidrogen iku 13.6 elektronvolt—luwih cilik 1 per sayuta saka 17 MeV kang diuculaké nalika reaksi D-T, kaya gambar ning pinggir
diserep cilik banget, neutron-neutron tetep obah ning level energi kang dhuwur)
Reaksi-reaksi fusi liyané[besut | besut sumber]
November 13, 2016 at 5:38 pm
Densus 88 kae loh kon nembaki begal wani ora…jo mung wani maen rame2 grebek wong siji loro…wong begal yo jg mlebu
Nan 19 raw manga, Saiki Kusuo no
ngaturaken sugeng maos kaliyan midangetaken artikel tulisan kaliyan video ingkang kulo posting wonten blog niki, mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten, matur suwun sanget ..........!
on 14 Maret 2009 in Religi	Satuhune selamete manungsa saking fittuddunya, lan alane dunya iku arep nglakoni patang perkara :
Ingkang dhihin	:	arep ngapura maring bodhone manungsa ing sira saking olehe ora kurmat maring sira lan ngapura saking olehe gawe susah lan gawe larang, karana saking bodhone. Lamuna ora bodho yekti ora gawe kaya mangkono.
Ingkang kapindho : Arep nyegah sira ing awak ira aja nganti bodho maring haq manungsa. Mula dadi ora ngina-ina sira ing manungsa, lan ora gawe susah sira ing manungsa. Alhasil, sira weruha haq-e manungsa kelawan arep sira hormati, sir kramani lan ngapura sira ing bodhone manungsa maring sira ing dalem olehe ora hurmat utawa ora krama, karana saking bodho ne ing haq ira.
Kaping telu	:	Arep putus sira lan aja ngarep-arep sira babar pisan ing pawewehe manungsa maring sira
Kaping pat :	Arep ana-a sira iku ahli weweh maring manungsa. Alhasil ana-a sira iku aweh maring manungsa, aja ana sira iku njejaluk ing manungsa, mengkono aja. Mula tatkalane nglakoni sira ing patang perkara iku, mula ana sira iku den kasihi dhening manungsa, mula dadi slamet saking alane manungsa. Lamun ora nglakoni sira ing patang perkara iku, mesthi sira padu tuku maring manungsa. Mula dadi hasil fittunnasyi.
Lan setengahe wasiyate perkara Auliya’ullah taala ingkang sangang perkara iku ngaji ilmu Nafi’ lan yaiku arep ngaji ilmu telung perkara.
Kapindho : ilmu ingkang ngesahaken I’tiqat.
Kaping telu	:	ilmu ingkang bagusaken ing qolbu rohani.
Lan ngajiya sira syaalik ing ilmu ingkang dadi ngesah aken ing ibadah ira dhohir lan ngajiya sira ing ilmu ingkang ngesahkan ing i’tiqat ira, lan ngajiya sira ing ilmu ingkang bersihaken ing ati. Mula nggosoka sira ing ati nira kelawan ilmu iki, mula men¬corong atinira. Artine wajib sira syaalik arep ngajia ing ilmu ingkang dadi bisa ngesahaken ing ibadahira, sholat, wudu’, adus jinabat, puasa, zakad, haji lan endi-endi ingkang sira lakoni wajib ngaji ilmune kaya nikah lan ba’i’. Mula saben-saben wong mukmin melua apa mad’habe ing dalem ilmune syari’at lan ora wenang metu saking mad’hab papat lan ora wenang melu mad’hab liyane papat al masyhur. Lan malih wajib sira ngaji ilmu ushuludin, yaiku ilmu ingkang ngesahaken ing dalem i’tiqat ahlussunnah, aja nganti mengo i’tiqade wong Mu’tazilah lan pula sifat mujassamat. Lan wajib malih ngaji ilmu ingkang bersihaken ing ati saking pekerti ingkang ala-ala kaya kibri lan riya’ lan hasad lan karash ngrangsang dunya lan liyan-liyane saking pira-pira amrodhil quluub. Mula wajib ngajia nunjiyat lan muhlikat.
Ana dene ngajine ilmu telung perkara iku fardhu ain ing atase saben-saben mukalaf lanang wadon. Mula ta ngweruh ana sira ing ilmu telung perkara iki lan nuli nglakona sira kelawan ilmu telung perkara iki. Mula hasil sira slamet ing dalem dunya lan akhirat, lan hasil kaluhuran ing dalem akhirate, yakni artine : Satuhune ngaji iku telung perkara ilmu furuu’us syari’at supaya sah ibadahe, wudzune, sholate lan sujame. Lan endi-endi kelakuan ingkang den lakoni iya wajib ngajine lan ilmu ushuulus syarri’at, ilmul’aqaa’id ingkang seket lan ilmu bersihaken ati. Ana dene telung perkara iku fardhu ‘ain. Ngajine ing atase saben-saben mukallaf. Mula lamun wus weruh nuli lakonana, karana ora bisa slamet wong ilmu nanging arep nglakoni ilmune. Lamun ora nglakoni ilmune, tumiba ing dalem kerusakan ing agung. Lamun dilakoni ilmune, hasil slamet lan hasil kamulyan dunya akhirat.
sumangga nyerat komentar dina halaman ieu. Hatur nuhun pisan kana perhatosanana.
Kangge sadere ing kang mulyo, sing mboten ngisi posting-posting, monggo panjenengan ngisi komentar wonten halaman niki. Matur nuwun.
Aib brang kulon kowe iku, Mo…. Kowe anak …..! ?
Sugeng Rawuh Wonten Blog-ipun Piyantun Ndeso
Lha artikelmu ndi mbah? Mung iso nyocot wae. Kene njajal share en tulisanmu.
Lek ra seneng kari minggat ae cuk.ngono ae kok repot.
Lek aku yo seneng2 ae,penting iso diwoco.
“urip pisan digawe penak”, “aku kudu piye mbah”, “saiki aku lemu tapi biyen tau ayu”, dadi wong kui ora usah macem-macem opo onone
am Mas, saiki neng endi iki……, wis 20 tahun ora pernah ketemu yo….., eko p, rozak, agus s lan konco – konco liyone saiki neng endi yo…..,
So konco-konco maaf yo sampai saiki alumni di Kaltim belon lagi mengadakan acara temu kangen….,sampean saiki neng endi…., email opo lan putrane wis piro…??
Diponegoro, Pusaka Cassete, Pustaka Suko Budoyo, RRI Jogja, RRI Surakarta, Seni Tradisi and tagged Ketoprak, Prambanan. Bookmark
nuwun sewu, menawi kagungan silsilah Kurowo Pandowo kulo nyuwun diparingi nggih. kulo nembe sinau ndhalang.
Juni 27, 2010 pada 1:19 pm
Aku seneng banget menowo budoyo jowo isih akeh sing podhoangeluri mugo2 biso kanggo tuntunan marang poro
1.2 miles away Rodeway Inn & Suites Nampa, Nampa
1.2 miles away Fairfield Inn & Suites Boise Nampa, Nampa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austmarka&oldid=873768"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 16 Novèmber 2013.
ingkang dihin moco Al Qur'an sak maknane'
Wes ewes ewes,ter ewer ewer.Tak dungakno kabeh FBS dadi FBR.
Banyu bayu lemah agni,tak dungakno Tukang batu dadi fans Ducati_Jb_Rossi.
Wkwkwkwkwk.Ayo den mas,gabung ajah yah!Dadio Fbr wae.Hehehehe
Darłowo (Jerman Rügenwalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Darłowo&oldid=1090495"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Arjosari	Lirik Lagu Tragedi Tali Kutang →	Lirik Lagu Alun-Alun Nganjuk	Jul 15
Lunga tak anti – anti kapan nggonmu bali
Mecak’e endahing wengi kutha Nganjuk iki
Faisal ingkang dumunung ing Islamabad inggih punika salah satunggalipun masjid ingkang paling ageng lan megah ing donya. Kaagengan masjid punika wonten ing buku Khaled inggih punika Masjid Shah Faisal ketingal ageng amargi pilar-pilar beton ageng lan menara-menaranipun ingkang dhuwur. Sapanunggalipun punika nginggilipun masjid wonten 1.000 lampu gelembung ingkang dipundesain kados elektronik. Ing ngajengipun masjid wonten 4 menara ageng ingkang nginggilipun 90 meter ingkang ngapit masjid punika. Pola mozaik wonten ing tembok sisih kilèn. Sapanunggalipun punika wonten seratan kaligrafi ingkang damel wentuk pola reringgitan kaca ing tembok sisih wetan déning arsitek Sadequain. Masjid punika saged ngemot 74 ewu jamaah ingkang dipundadoaken kagiyatan Universitas Islam Internasional ingkang pusatipun
dados salah satunggalipun tuladha arsitektur Islam modern ing donya. Ing nginggilipun masjid, wonten lampu hias ageng 75 ton. Sapanunggalipun punika wonten menara masjid ingkang dipunpundhut saking desain arsitektur Turki tradisional lan dados menara masjid ingkang paling nginggil ing Asia Selatan. Masjid punika gadhahi kubah ingkang dipunarsiteki déning Vedat Dalokay. Anggenipun damel kubah kirang langkung mirip kulit kerang ingkang wonten 8 menara, setunggalipun nginggilipun 40 meter. Sapanunggalipun punika wonten makam Muhammad Zia-ul-Haq, mantan presiden Pakistan, ingkang boten tebih saking masjid punika. Makam Zia-ul-Haq saged dadosaken industri pariwisata ing Islamabad dados langkung sae.
Lokasi lan Sajarah Masjid[besut | besut sumber]
Masjid Shah Faisal wiwitipun dumunung ing kawasan ingkang tebih saking kitha. Ananging ing kawasan punika sampun wonten kathah wewangunan.[1] Masjid punika letakipun wonten ing sisih paling lor Islamabad, inggih punika kutha krajan Pakistan. Asma masjid piyambak dipunpundhut saking asma Raja Faisal Bin Abdul Aziz lan
^ (id)bataviase.co.id(dipuntingali tanggal 21 September 2011)
^ (id)www.lib-unimal.net(dipuntingali tanggal 21 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.26, 3 Maret 2016.
Prayoga sumarto (14:07:57) : Injih, maksudipun jerami padi (dami pantun), amergi wonten Demak kathah sanget. matur nuwun sak derengipun. Wassalaamu’alaikum wr wb.
Arief Rachman W. (19:13:25) : Kalau jerami sebaiknya menjadi alternatif pakan
inggih punika salah satunggaling fisikawan Uni Sovyèt ingkang ngamati radiasi saking partikel berenergi inggil ingkang mlampah langkung cepet tinimbang kecepatan cahaya wonten ing medium punika. Andharan teoretis kanggé efek Cherenkov sampun dipunandharaken déning Ilya Frank lan Igor Tamm. Tiyang 3 punika pikantuk Penghargaan Nobel bidang Fisika taun 1958 kanggé penemuan punika.
Pavel Alekseyevich Cherenkov miyos wonten ng désa alit wonten ing Novaya Chigla, sakmenika Voronezh Oblast, Rusia, nalika tanggal 28 Juli 1904. Tiyang sepuhipun, Aleksei lan Mariya Cerenkov,[2] inggih punika satunggaling petani.[3]
Piyambakipun lulus saking Departmen Fisika lan Matematika ing Universitas Negeri Voronezh taun 1928, taun 1930 piyambakipun kagungan tugas minangka ahli riset senior wonten
piyambakipun dipunhadhiahi gelar Dhoktor Sains Fisika Matematika. Taun 1953 piyambakipun dipuntampi minangka Profesor Fisika Eksperimental. Kawiwitan taun 1959, piyambakipun mandégani laboratorium institut proses foto-meson. Piyambakipun tetep dados profesor sadangunipun 14 taun. Taun 1970 piyambakipun dados Akademisi ing Akademi Sains Uni Soviet.[3]
Penemuan bidang Fisika[besut | besut sumber]
Taun 1934, nalika makarya ing ngandhapipun S.I. Vavilov, Cherenkov ngamati emisi cahaya biru saking sawijining botol toya ingkang dipuntindakaken kanggé pengeboman radioaktif. Fenomena punika, dipunasosiasikaken kaliyan muatan partikel atom bergerak wonten ing kecepatan ingkang langkung inggil tinimbang kecepatan cahaya wonten ing medium lokal, dipunbuktikaken dados wigati sanget wonten ing kerja eksperimental salajengipun wonten ing fisika nuklir, lan kanggé studi wonten ing sinar kosmik. Lajeng, punika dipunsukani nama efek Cherenkov, kados detektor Cherenkov, ingkang sampun dados kethokan standar kapreluan wonten ing riset atom saperlu ngamati kawontenan lan kecepatan partikel ingkang kagungan kecepatan inggil. Piranti kasebut kapasang wonten ing Sputnik 3. Radiasi Cherenkov kapisanan dipuntliti déning Marie Curie lan Pierre Curie nalika wiwitan abad 20. Efek kasebut dipunsukani nama miturut Pavel Alekseyevich Cherenkov, ingkang nalika taun 1958 menangaken Penghargaan Nobel saperlu dados ingkang kapisanan kanthi kaku saperlu nemtokaken sifat-sifatipun. Radiasi elektromagnetik punika dipunsebabaken déning partikel ingkang kagungan muatan ingkang ébah lumantar material dielektrik kanthi kecepatan, Vc , ingkang langkung ageng tinimbang cahaya dwonten ing materi kasebut.
Kemana semboyan “ing ngarso sung tuladha ing madyo mangun karsa tut wuri handayani, melu handarbeni
Nyuwun sewu bilih irah-irahanipun mboten mawi boso Jawi, paling mboten kersane irah-irahan punika saged dipun waos dhening masyarakat Indonesia saking Sabang dumugi Merauke. Kula nekad nderek sayemboro ingkang dipun wontenaken dhening mas Yayat, sanadyan ngagem basa Jawi. Sebab wonten persyaratan peserta lomba mboten nyebataken menawi postingan kedah ngagem basa Indonesia. Masalah manfaat ngeblog, kathah tiyang ingkang nangletaken manfaatipun rumiyen. Menawi manfaatipun kirang sreg lan mboten mranani ing penggalihipun, lajeng nggeblas tinggal glanggang colong playu mboten sios ngeblog. Sebagian tiyang taksih ngukur samubarang saking manfaatipun secara finansial. Menawi wonten opahanipun ingkang awujud dolar utawi arta, nembe semangat, nanging menawi mboten, lha nggih mangkih rumiyen utawi wasalam kemawon. Sanajan blog punika nggih saged kagem pados arto, nanging menawi tujuan awalipun mekaten, biasanipun mesthi gelo, sebab supados blog menika saged ngasilaken, betah wekdal ingkang dangu. Sejatosipun, manfaat ngeblog punika saged dipun raosaken menawi sampun nyemplung ndamel blog, lan sesambetan kaliyan blogger-blogger sanesipun. Sansaya dangu, sansaya mbalung sungsum kanikmatan lan saged dipun raosaken manfaatipun ngeblog punika. Dhene manfaat ngeblog punika antawisipun: Nambah sedulur, sanajan tebih, dereng nate pirsa praupanipun, tetep kemawon kraos rumaket. Nambah ngelmu, kanthi ngeblog, purun mboten purun kedah sinau supados blogipun pantes kapacak wonten internet. Mulai sinau ngothak athik template, ngowahi kode HTML lan sakpanunggalanipun. nambah sangu, nha, menika biasanipun ingkang dipun uber dhening calon blogger. Nanging perlu dipun mangertosi dene sangu punika saged kagayuh kanthi perjuangan ingkang dangu. Kanthi masang pariwara, damel blog review lan sanes-sanesipun lan sak sanes-sanesipun. Wonten mriki perlu kula garis bawahi malih bilih manfaat ngeblog menika saged dipun raosaken menawi sampun damel blog, lajeng sesambetan lan mertamu wonten blogipun kadang sanes. Dados, menawi
said... wah, sae sanget blogipun panjenengan... mergi ngagem boso jawi je... kulo dados remen rawuh wonten mriki... Estunipun kulo tiyang bugis asli saking sulawesi kidul... nembe sinau boso jawi wiwit 3 warsa kepengker, mergi kulo nglajengaken studi wonten Jogja...Mugi-mugi panjenengan tetep nglajengaken anggenipun nyerat blog puniko... Nuwun.(Nyuwun pangapunten mnawi kathah atur kulo ingkang lepat, maklum nembe sinau je...)
dangu2 ngantos saget mbalung sungsum.Yen kulo rumiyin ngeblog amung kangge ngempalaken lagu2 Campursari mawon , terus malah samsoyo dangu pingin nambah lintangipun malih.Matur SuwunSungkem.
Selasa, 15 Desember, 2009 Pakne Haris said... Kagem sedaya kadang ingkang sampun kersa paring kumentar:@yayat38: Sampun sae saged paham maos sinaoso mboten saged nyerat, sekedhik mbaka sekedhik samangke saged sansaya prigel lan trampil mboten namung maos namung ugi nyerat.matur nuwun sampun dipun daftar, nomer urutipun ugi sae sanget, tiga welas (13).@andiyoyo: Boso jawi panjenengan sampun sae sanged lho, sanajan nembe nyinaoni tigang warsa. Kula piyambak malah mboten saged basa Bugis. Matur nuwun sengkuyungipun kagem blog punika, karepipun manah nggih badhe ajeg nyerat wonten blog punika, namung pakaryan ingkang dereng saged dipun
Sematen ugi kula, nalika nyerat blog waune nggih namung nyobi-nyobi, sansaya dangu sansaya nyengsemake. Namung kemawon, kula dereng saged mbagi wekdal, pramila mboten saged ajeg anggenipun nyerat wonten mriki.
Senin, 04 Januari, 2010 Djoko Sableng 212 said... Kulonuwun Mas....Wah, kula remen saestu lho manggihi blog basa jawi kados Blogipun Pakne Haris niki. kula niki nembe sinau basa jawi.Maklum, Pujakesuma (putra jawa kelahiran sumatra)Sugeng
Properti (Ingkang mbetahaken griyo/kos-kosan ing tlatah Ngayojakarto Hadiningrat)
utama, dumunung ing Century City, California, Amérika Sarékat, persis ing sisih kuloné Beverly Hills. Studio iki minangka anak parusahan News Corporation, konglomerat media sing dikuwasani déning Rupert Murdoch.
Parusahan iki minangka asil saka panggabungan loro parusahan, Fox Film Corporation diadegaké déning William Fox ing taun 1915, lan Twentieth Century Pictures, diwiwiti taun 1932 déning
saka cadhas utawa logam kanthi tembung kang "ditumpuk-tumpuk", semono uga diukir larikan mbaka larikan. Tembung "20th" ukuran gedhé lan sisané ukuran cilik. Panggung bunder kaya struktur dumunung ing ngisor tumpukan tembung lan ana sotoran lampu. Logo 20th Century Fox, diluncuraké 8 November 1935, bebarengan karo 20th Century Pictures, kanthi jeneng "FOX" nggantèkaké tembung "PICTURES Inc".
Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Pemenang Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Drama. Pisanan milmakn kanthi logo 1953-1981)
Bus Stop (1956) (Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Musikal utawa Komedi.)
Anne Frank (1959) (Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo
Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Drama. Diprodhuksi
Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Musikal utawa Komedi.)
Ltd. Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Drama. Retitled Star Wars IV: A New Hope 1981 ngiring déning edition khusus re-Jeksa Agung bisa ngetokake ing 1997)
Star Wars V: The Empire Strikes Back: Special Edition (1997) (distribusi waé, diprodhuksi déning Lucasfilem, Ltd.) (Hak saiki diduwéni déning The Walt Disney Company.)
Star Wars VI: Return of the Jedi: Special Edition (1997) (distribusi waé, diprodhuksi déning Lucasfilem, Ltd.) (Hak saiki diduwéni déning
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa mikroformat
wis tak sambangi adoh2 saka vietnam lha kok penyambutanne gak koyo karo presiden.. malah nang sultan jogja sing ya gubernur jogja yang otomatis bawahanku kok malah podo tunduk nyembah2… jan ana sing
suwun pak anang berkat njenengan kulo luwih gampang nggarap soal un smpReplyDeleteChoero
Tan keni pengaruh antuk sane lianan
Punggol East (split from Punggol)
Punggol (split into Punggol Central, Punggol East &
hathor	September 28, 2010 pukul 10:37 am
jempol papat kang…dadi wong jowo ojo lali karo
Becik lan alane opo kang siro tumindakno kuwi gumantung soko niat kelawan tujuane….Iki
lan sejatine guru sejati iku opo??
ijnum@yahoo.com	Oktober 8, 2012 pukul 3:13 pm
urip kudu ndwe roso rumongso urep mung sepisan ojo di gwe sengsoro
faizal	Oktober 15, 2012 pukul 5:53 pm
nowie	Maret 19, 2013 pukul 11:49 am
saktemenipun kula akeni, anggen kula nyuwun pejah obong menika, yekti minangka pangruwating dosa kula. Mila kula boten purun sampeyan dalem pundhut garwa jalaran kula boten purun nambahi dosa kula.55. Anglingdarma: (agung)Setyawati, mara unjukna dosanitra.56. Setyawati: (nyawang Prabu Angling-darma-manteb)Kula dosa, awit sampun kecalan mustikaning wanita kula57. Anglingdarma: (kejot)Sira wis dudu prawan, Setyawati? Sapa sing methik mustikaning wanitamu?58. Setyawati: (manggalih sakedhap-lirih nanging cetha)Kakang Bathik Madrim (nyawang Bathik Madrim-lesu).59. Bathik Madrim: (kaget - nyawang Setyawati satleraman - tumungkul keduwung batosipun).60. Setyawati: (sampun kobong-mesem).(Kussudyarsana, 1988: 70-71)Terjemahan:54. Setyawati: (
Poerbatjaraka, R.M.Ng. 1952. Kapustakan Djawi. Djakarta: Djambatan.
August 4, 2016 | Suara Burung Download Suara Burung Cucak Rowo Mp3
bunyi burung cucak rowo ropel juara nasional full
SEKA GENDER WAYANG BATEL "PUNARBAWA" DESA SUKAWATI GIANYAR
SEKA GENDER WAYANG BATEL "PUNARBAWA" DESA SUKAWATI GIANYAR ＞
WAYANG,BUDOYO BONGSO LAN PROTES SOSIAL
ngajêng: têtuku, papadha, paparing,
4. dipun cêkak (wantah) : dhuwit – dhit, bocah—cah
punika têmbúng ingkang angsal atêr atêr anuswara (suwara irung): m, ng, n, ny.
a. Tandúk Kriya Wantah: balang – mbalang, gambar – nggambar.
b. Tandúk i kriya: jalúk – njaluki, tulis – nulisi
c. Tandúk ké kriya: tuku – nukokaké, sapu – nyapokaké.
Mênawi aksara wiwitaning têmbung dados sêtunggal kaliyan atér atêr anuswara dipun wastani luluh.
Nyaponi : Lingganipun sapu, angsal ater rater : ny, angsal
panambang: i, rimbagipun: tanduk i kriya.
Tembung Lingga ingkang ater ater tripurusa (dak, ko, di), ater ater ka lan seselan in,
e. bawa “ma” tundha, ateges tansah : turun temurun, gulung gemulung.
tembung madukun, maguru, asring dipun anggep bawa “ma” dupèh ater ateripun “ma”, punika mboten leres, leresipun bawa “ha”.
obong = tanggap “ka” wantah
Sananta pandapukipun: dak + tanduk + …. “i” ke dak, ingkang ateges arep.
a. sananta dak wantah: dak-njaluk = aku arep njaluk.
b. santana dak “i” kriya: dak-njaluki = aku arep njaluki.
c. santana dak “ké” kriya: dak-nukokaké = aku arep nukokaké.
d. wonten malih sananta dak lan di ingkang ateges arep.
sing: dak sregep, dak meneng, ditaberi, diprayitna.
Tandang pandapukanipun: dak + lingga “é” (ané) “né” panambang “é” (ané) “né” ateges arep.
a. tandang dak wantah: dak jupuké = arep dak jupuk.
b. tandang “i” kriya: dak jupukané = arep dak jupuki.
c. tandang “ké” kriya: dak jupukné = arep dak jupukaké.
Sananta asalipun saking ukara tanduk manawi tandang saking ukara tanggap,
Aku arep nulis layang dhisik – aku dak nulis layang dhisik.
Layangé arep dak tulis dhisik – layang dak tulisé dhisik.
Wonten ing tandang “é” wantah dados “é”
Wonten ing tandang “i” wantah dados “ané”
Wonten ing tandang “aké” wantah dados “né”
Tembung sambawa nggadahi teges: sanajan, pengarep arep.
Panambangipun “a”, “ana”, “na”.
a. Sambawa tanduk wantah: nggawa, conto: lan tegesipun,
– nggawa dhuwit arep dienggo apa wong ora ana wong dodol = sanjan.
– mbakyu mbok nggawa lading ya, kena dienggo ngoncèki tebu = ngarep arep.
kriya: gawanana = akon supaya kogawani.
c. Pakon tanggap “ké” kriya: gawakna = akon supaya kogawakaké.
1. Wantah, panambangipun “a”
2. “i” kriya, panambangipun “i”, malih dados “ana”
3. “ké” kriya, panambangipun “aké”, malih dados “na”.
Pandapukipun Sambawa tanduk sami sami kaliyan pakon tanduk, pramila kedah dipun èngeti tegesipun wonten ing ukara.
– ngGawaa dhuwit wong barangé wis entèk = Sambawa (dudu pakon).
– sésuk kowé nggawaa buku (pakon).
Guna inggih tembung tembung ingkang angsal panambang “en” nggadahi teges nandang, saking lingganipun.
Kedah dipun bèntenaken tembung tembung: jupuken,
penulisé = carané nulis, karana wacaka
Bèntenipun daya wacaka kaliyan karana wacaka:
gorèngan = olèh olèhané nggorèng, kaliyan tembung:
1. Dwilingga: lingganipun dipun rangkep.
a. dwilingga wutuh: bocah bocah, réka réka.
b. dwilingga salin swara ngarep: dhuwat – dhuwit.
d. dwilingga salin swara kabèh: modhang mèdhèng, gonjang ganjing.
2. Dwipurwa: wanda ingkang wiwitan dipun rangkep: jejaka, tetuwuhan.
3. Dwiwasana: wanda ingkang wekasan dipun rangkep: cengèngèsan, cekakaan.
Tembung jamboran, tembung kalih utawi langkung ingkang dipun gandhèng dados satunggal.
a. ingkang tegesipun sadrajad: gedhé cilik, boya pakéwuh.
b. tembung ingkang kaping kalih dados katranganipun tembung ing kapisan: kandhang jaran, jambu wer.
c. tembung ingkang kapisan dados katranganipun tembung ingkang kaping kalih: brata yuda, wijaya kusuma.
Kedah dipun bèntenaken antawisipun jamboran tugel kalayan kérata basa.
Manawi kérata basa asalipun pancèn satembung lajeng dipun othak athik supados mathuk.
– tembung tebu, dipun othak athik dados manteb ing kalbu.
– tembung kathok, dipun othak athik dados ngangkaté saka sithok. Tembung Wancah.
01. Satunggal = sèket, sakebo,
– bagus – gumagus, tegesipun: kados tiyang ……
01. Naminipun barang : orong orong, alap alap, nget nget.
02. Nglampahi padamelan : omah omah, udan udan.
03. Kathah : gedhé gedhé, jembar jembar, omah omah.
04. Sanget : asin asin, seru seru, gedhé gedhé.
05. Tansah : lali lali, ora ngerti ngerti.
06. Sanajan : alon alon, empuk empuk, anggeré.
07. Mangsa / wanci : bedhug bedhug, soré soré.
08. Saepolipun : dawa dawané, murah murahé.
09. Boten susah : ora isan isin, ora rikah rikuh.
01. Boten tentu barangipun : tetuku, lelara, gegaman.
03. Murugaken : pepeteng, bebungah, lelethek.
04. Pating : cengèngèsan, cekakaan.
Ingkang dipun wastani ukara inggih punika rerangkèning tembung sawatawis ingkang saged mujudaken / nglahiraken gagasanipun tiyang.
Ukara kedadosan saking pérangan ingkang baken, jejer lan wasésa.
Supados ukara kala wau saged sampurna tegesipun, asring ukara punika dipun wéwahi.
a. Katrangan lésan kang nandang (pelengkap penderita).
b. Katrangan lésan kang pinarih (pelengkap penyerta).
c. Katrangan lésan kang tumindak (pelengkap pelaku).
d. Katrangan mangsa: wis, lagi, arep, kapan, dhèk wingi.
e. Katrangan panggènan: ing kono, ngomah, ing pasar.
f. Katrangan kaanan (kawontenan): kanggé nerangaken wasésanipun – banget, cetha, kepénak.
Tulada Ngudhal Ukara Miturut Kalinggihanipun (Kalungguhané).
1. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang
b. Simbok | nukokaké | layangan | adiku |
1. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang, 4. lésan kang tumindak
c. Aku | diwènèhi | dhuwit | mbakyu |
d. Suk embèn | bapak | arep | mundhutaké | klambi | aku | menyang Sala |
1. katrangan mangsa, 2. jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa, 5. lésan kang nandang, 6. lésan kang pinurih, 7. katrangan panggonan
1. jejer, 2. wasésa, 3. katrangan kahanan
f. Si Ali | mangané | ademenakaké |
1. jejer, 2. wasésa, 3. ktrangan wasésa
g. Omahé | bapak | arep | didol | suk embèn |
jejer, 2. katrangan jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa, 5. katrangan mangsa.
h. Sayak | abang kaé | reged | banget |
1. sayak, 2. katrangan jejer, 3. wasésa, 4. katrangan kahanan
2. Ukara boten genep (ukara gothang).
3. Ukara rangkep (ukara majemuk).
1. Ukara ganep sakedhikipun kedah wonten jejer lan wasésanipun, sok ugi wonten katranganipun.
2. Ukara boten ganep (ukara gothang) kapérang:
3. Ukara rangkep inggih punika ukara ingkang panjang kadadosan saking kalih ukara lamba utawi langkung. Ukara rangkep kapérang malih:
– Aku nulis, adiku maca buku, simbok olah olah,
– Sepisan dhèwèké sregep, ping pindhoné pancèn pinter.
– Simbok menyang pasar, déné aku kon tunggu warung.
– Siman mbèlèh pitik, adiné mbubuti, simbok kang ngolah.
– Dhèk wingi pité isih ditunggangi, dhèk mau wis dicolong uwong.
Wonten ing salebeting ukara tundha wonten baboning ukara, inggih punika ukara ingkang dados undheraning gineman lan wonten gatranipun (anak kalimat).
a. gatra jejer: ukara ukara ingkang dados gegentosing jejer,
Guruku .. .. , ndukani aku (ukara lamba).
Wong kang mulang | aku | ndukani aku |
1. gatra jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang
b. gatra wasésa: ukara ingkang dados gegentosing wasésa.
Panjaluké .. .. , dituruti (ukara lamba).
1. jejer, | 2. gatra wasésa |
1. jejer, 2. wasésa, 3. gatra lésan
Simin arep mulih sésuk (ukara lamba).
Simin arep mulih | menawa aku | wis bali saka Sala 1 2 3
1. jejer, 2. wasésa, 3. gatra katrangan
Simin arep mulih, menawa aku wis bali saka Sala.
wis = katrangan wektu (wekdal) gatra katrangan
f. ukara pangajeng ajeng (pangarep arep)
III. Ukara Miturut Kawontenanipun Jejer Wasésa lan Lésan.
Tetengeripun ukara tanduk menawi wasésanipun angsal ater ater anuswara lan jejeripun nindakaké wasésa.
Tetengeripun ukara tanggap wasésanipun angsal ater ater:
“dak”, “ko”, “di”, “ko”, lan seselan “in”.
Ukara nominal inggih punika ukara ingkang wasésanipun sanès tembung kriya, nanging tembung: aran, wilangan, kaanan.
Bab III – Panyilahing Tembung (Jinising Tembung)
nulis, mucal, nyawang, lan sapanunggilanipun.
sadaya tembung ingkang mastani namaning barang ing maujud utawi ingkang dipun anggep maujud (abstrak):
buku, kursi, angin, sétan, kapinteran, ngèlmu, lan sapanunggilipun.
3. Tembung Kawontenan (kaanan = ajective);
gedhê, dawa, ireng, kumaki, merdika, lan sapanunggilipun.
mesthi, mau, banget, mbokmenawa, lan sapanunggilipun.
sadaya tembung ingkang dados sesulihipun barang maujud utawi ingkang kaanggep maujud: punika kapérang dados 5 golongan:
a. Tembung Purusa (tiyang): aku, kowé, dhèwèké, anu, banget, mbokmenawa, lan sapanunggilipun.
b. Tembung Darbé: ku, mu, e,
c. Tembung Pitedhah (pitudhuh): iku, kaé, kuwi, punika.
d. Tembung Pitakèn: sapa, apa, endi, ngendi, kepriyé, lan sapanunggilipun.
e. Tembung Panggandhèg: kang, sing, ding.
6. Tembung Wicalan (wilangan : cacah) = numeral: siji, loro, sapisan, saméne, sawatara, lan sapanunggilipun.
lan, sarta, tur, kathik, mulané, sarèhné, lan sapanunggilipun.
8. Tembung Panggenah (artikel): sing, sang, ponang, lan sapanunggilipun.
Tembung ingkang nedahaken enggon/enering barang: ing, ngarep, mburi, menyang, déning, lan sapanunggilipun.
10. Tembung Panguwuh (interjection) = panyuru:
lo, wah, wo, adhuh, toblas, lan sapanunggilipun.
A. Tulada Ngudhal Ukara Miturut jinising Tembung.
Manawi bab ingkang kapengker ngudhal ukara miturut kalenggahaning / pangkating tembung, inggih punika madosi jejer, wasésa, lésan lan warni warnining katrangan, ing bab punika ngudhal jinising tembung inggih punika madosi tembung tembung ingkang kadadosaken saking tembung kriya, tembung aran, sesulih, wilangan lan sapanunggilipun.
Terkadhang wonten malih supados ngudhal tembung, inggih punika tembung wau dipun padosi lingganipun, ater ater, panambang, lajeng kalebet rimbag punapa.
Mau ésuk aku ketekanan tamu saka Sragèn.
katekanan = lingganipun teka angsal ater ater ke lan panambang an, kalebet tanggap ka i-kriya.
Bocah cilik, adiné Mariyem iku, nukokaké jeruk adiku.
nukokaké = n + tuku + aké + tanduk ké kriya
adiku = tembung andhahan: adi + ku
adiné = tembung andhahan: adi + é.
Bab IV – Panyeratipun Basa Jawi Mawi Aksara Latin
1. Kanggé nyerat irah – irahan (bab).
Upami: Musi, Paimin, Ciamis. pasopati, lan sapanunggilipun.
……. badhé leladi dumateng Nusa, Bangsa, lan Agama.
2. Sepélé, mréné, gègèr, kètèl, kabèh, Swanten “é” lan ‘è” kedah kaserat mawi “e” lan pratandha layar nginggilipun.
3. Kuthuk, dhuwur, kathok, kodhok
4. kluwak, luwak, kuwat, kowat. Swanten “u” utawi “o” kasusul ing swanten “a” kedah mawi aksara manda.
5. sekalian, kadang kadéyan, liyané, sampéyan
Pindahipun swanten “i” utawi “é” dhateng swanten “a” mawi aksara manda swara “y”.
Basa Jawi punika pepak sanget, ngantos tiyang manca manawi badhé nyinau basa Jawi asring rumaos kewalahan, amargi saking kathahing sinonim tembung Jawi, caranipun ngetrapaken basa antawisipun tiyang ingkang bènten umur umuranipun utawi derajatipun lan malih pancèn wonten tembung tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten utawi boten matis. Upaminipun tembung mangan: sinonimipun (dasanamanipun): maem, dahar, madhang, malah taksih kathah panganggènipun ing basa kasar.
Antawisipun laré kaliyan nèm nèman sampun boten cak – cakanipun, semanten ugi antawisipun nèm nèman kaliyan tiyang sepuh lan sapanunggilanipun. Lan malih asring wonten tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten (dèrèng dipun sumerepi) upaminipun tembung: kadingarèn, upil, karipan, maido, lan sapanunggilanipun.
Manawi dipun tingali saking pandapuking tembung, kathah sanget éwah éwahipun, margi saking pepaking ater ater (awalan), seselan sarta panambang (akhiran) punika badhé katerangaken ing wingking.
Déné unggah ungguhing basa inggih punika caranipun ngetrapaken basa dhumateng tiyang ingkang dipun ajak gineman.
2. Dhateng kapernah nèm (anak, putu, murid, sémah).
1. Dhateng tiyang ingkang langkung enèm nanging langkung inggil derajatipun.
Apa sliramu mengko sida tindak pasar mundhut bakal klambi?
wujudipun: Ngoko, krama inggil dipun selingi krama.
Coba panjenengan pirsani, bapak ora saéstu tindak, la kaé lagi maos buku.
Basa madya dipun ginakaken tiyang tiyang ingkang boten nggatosaken basa ingkang saé, racakipun tiyang padhusunan utawi paredèn lan tiyang pekenan.
Tuladha Basa Madya: nika, niku, ajeng, teng, nèk, saweg, napa, pripun, samang dika, lsp.
a. Madya Ngoko, wujudipun ngoko, madya.
Nèk dika ajeng tuku akèh mengké kula wèhké rada murah.
Dos pundi ta samang nika, sinjang saéné kados ngaten kok diwastani awon.
1. Priyantun dhateng tiyang kapernah sepuh nanging mimpang drajad.
Napa panjenengan ajeng ngersakaken mirsani bioskop, nèk kersa ngga kula dèrèkaken.
Nuju satunggiling dinten pun Kancil saweg mlampah mlampah wonten sapinggiring lèpèn.
Kula dipun dhawuhi bapak guru, supados matur kaliyan bapak, manawi bapak guru bénjing dinten Minggu badhé tindak dhateng dalemipun bapak.
wujudipun: Muda krama, namung tembung: mu- dalem, aku – abdi dalem, kowé – panjenengan dalem. dipun ginakaken tumrap para luhur / ratu.
Abdi dalem boten saged sowan ngarsa dalem, amargi anakipun dalem saweg sakit.
wujudipun: krama nanging ater ater lan panambang boten dipun kramakaken.
Manawi diparengaké griyané ingkang kilèn punika kula enggènané.
“di”, “é”, “aké” boten dipun kramakaken.
Krama désa punika basanipun mesthinipun boten wonten kramanipun kapeksa dipun kramakaken, wonten malih mesthinipun sampun dipun kramakaken margi saking kirang maremipun lajeng dipun kramakaken malih.
Basa kedhaton dipun ginakaken para abdi dalem kraton manawi pinuju gineman kaliyan ratu.
Basa kasar dipun anggé tiyang urakan, tiyang paben, tiyang saweg nepsu, lsp.
Pokokipun boten sekéca manawi dipun mirengaken. mila ing ngriki boten perlu dipun rembag.
Andharan ing nginggil punika prasasat kantun dados téori, kirang praktis.
Mila limrahipun kaum guru namung mlètèr murid murid mawi basa krama ingkang mèh mesthi kanggénipun: Muda krama.
Ngèngeti ing jaman samangké kathah para muda ingkang sampun ical tata kramanipun saha unggah ungguhipun, langkung langkung bab anggènipun ngginakaken basa krama kados kados kathah ingkang risak boten kanten kantenan.
Umpaminipun, laré nèm dhateng tiyang sepuh, murid dhateng gurunipun langkung langkung para nèm nèman dhateng para nèm nèman sanèsipun.
Racakipun anggènipun ngetrapaken basa klèntu lan ing ngrika ngriki taksih campur bawur kaliyan basa Indonesia, kamangka mesthinipun kita punika saged nglairaken gagasan utawi pikiran sarana tembung tembung basa Jawi ingkang murni.
Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged ngulinakaken nganggé basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang. Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan. Kanggé ngulinakaken para putra ing ngriki perlu dipun sukani latihan latihan sageda kanggé apalan.
wis menango..tendang kene-tendang kono..ojok kesuwen..ojok kesuwen ndang lebokno..*iwak
Manuk Kacer ngriwik lan akeh banget mung ora arep ngetokake gunshots bisu padha sora, ora agresif lan kurang captivate pemilik iki banget baffled lan kadhangkala pegel. Kanggo wusana aku bakal menehi sawetara bab-bab sing nimbulaké Kacer manuk mung ngriwik lan liyane bisu saka ing Twitter.
Sawetara faktor iki ora bisa digunakake minangka pathokan sabab saka Kacer manuk mung ngriwik lan biasane bisu, nanging ing saben sabab ora adoh saka 4 poin ing ngisor iki, kanggo Wigati sing manuk tenan ora njaluk saka 4 titik iki.
Ora basa-basi, yo ora popo tho
Layang ingsun Kanjeng Sultan Pajang tumeka marang Arya Penangsang. Liring layang: yen sira nyata wong lanang sarta kendel, payo
prang ijen, aja ngawa bala, nyabranga marang sakulon bengawan iki. Sun enteni ing kono.
Senopati lajeng jumeneng nata wonten ing Matawis, nanging mboten karan sultan, tetiyang kathah sami mastani Panembahan Senopati kemawon.
“……Raja Mataram iku dakupamakake tebu: pucuke maneh
Soosan, Hiab, DongYang, Kanglim
*ngguyu kepingkel2 cerito nang bapak bebot*
wrote: liaaaaaaaaa sst jgn panggil bunda dunk itu kan forum tetangga .Tengkyu ya neng momod lia udah ngajak gabung di geng gexer huwhuwhuw....tetep ahh pake bunda.... bunbun.... or.... Mbok Dse....
asale saka Bandung, Indonesia ingkang unggah aliran musi pop akustik utawa unplugged akustik. Formasi band iki diisi kaliyan karo kalih gitar, satunggal perkusi lan bass. Band D'cinnamons sanjang kukuh ngangkat konsep akustik saka instrumen gtar lan uga suara ingkang alami. D'Cinnamons iku asma ingkang dipundhut saka basa Latin ingkang gadhah arti kayu manis, utawa rèmpah kagungan ambu kusus.
Nanging, banjur kawinan, Laura medal saka band D'cinnamon, lan uga boten main malih kaliyan rèncang-rèncang saka band iku. D'Cinnamons, nalika rilis tembang Galih dan Ratna, namung makarya duo, karo pemain tambahan. Saiki, D'Cinnamons nambah anggota anyar, ya iku Nana (Riana Mayasari) ingkang
Catethan Suku[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=D%27cinnamons&oldid=986256"	Kategori: Grup musik IndonésiaGrup
anRintisan mawa topik musik saka IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 2 Maret 2016.
Gruyère ya iku keju kanti tekstur atos kang digawé saka susu sapi mentah saka laladan Gruyère ing Swiss.[1] Keju Gruyère dijenenggi jumbuh karo désa panggonan keju iki pertama kali digawé.[2] Kulit keju iki kanti keriput lan warnané coklat alami.[2] Keju Gruyère duwéni wujud mèh pada karo keju Emmental, nanging keju Gruyère duwèni warna kuning kang luwih peteng.[1] Sakliyané iku, proses pematangan Gruyère luwih suwi ketimbang karo Emmental sahingga teksturé luwih padet lan rasané luwih teges.[1][2]
Sejarah keju Gruyère walé nalika tahun 1155.[3][4] Nalika iku para peternak diijinaké kanggo gawé keju kanti nggunakaké peralatan kang disumbangaké déning para biarawan.[3][5] Nanging para peternak kasebut kudu mènèhi sebagian saka keju dèwèké marang biarawan kasebut.[4][5]
Para peternak kasebut kudu munggah marang gunung kanggo meres susu sapi déwéké amerga ing kana ana akèh suket kanggo mènèhi pkan kanggo sapi-sapi kasebut.[6] Wondèné perjalanan marang gunung ngeselaké banget sahingga ora mungkin kanggo déwéké lunga saben dina.[6] Amerga ikulah saben wektu musim panas pira-pira pawongan ditugasaké kanggo njaga kelompok sapi duwén ésekabèhané penduduk désa.[6] Wong-wong kasebut uga duwéni tugas kanggo meres susu sapi-sapi
musim panas.[6] Sakliyané iku, keju kasebut uga dagawé sajroné ukuran kang gédh élan kuat sahingga ora rusak sajroné perjalanan mudun gunung.[6] Nganti saiki keju Gruyère isih diproduksi kanti ukuran kang gedhé.[4]
Béntuk dan tekstur[besut | besut sumber]
Keju iki wujudé bundar kanti ukuran diameter 58 nganti 66 sentimeter lan duwur 10 nganti 13 centimeter.[3] Bobot saka keju iki sekitar 20 nganti 45 kilogram.[4] Kulit keju iki duwéni warna coklat lan kanti tekstur kasar lan lunyu.[3] Keju iki duwéni bolongan-bolongan cilik ing bagian jeroné.[3][7] Bolongan-bolongan kasebut duwéni diameter antarané 4 nganti5 milimeter.[3]
Pembuatan[besut | besut sumber]
Keju Gruyère digawé kanti nggunakaké susu sapi kang ora di pasteurisasi.[3][7] Susu iki diéntuki saka sapi-sapi kang diwènèhi pakan suket nalika musim panas lan merang nalika musim dingin.[3] Susu kasebut kudu langsung diproses sajroné wektu 18 jam sakwisé diperes.[3] Kanggo gawé keju Gruyère kanti bobot 35 kilogram, dibutuhaké susu sapi nganti 400 liter.[4] Susu kasebut dipanasaké kanti suhu 34 °C banjur rennet ditambahaké.[7][8] Didih susu banjur diremik trus dimasak sianmbi diaduk.[3][7][8] Banjur dadih kasebut dicetak lan diprès nganti 16 jam knggo ngasilaké tekstur kang tos lan padet.[3][8] Sakwisé iku keju dikom sajroné banyu asin sakwéné 8 dina.[7][8] Tahap selanjuté ya iku pematengan, sakwéné sekitar 5 nganti 12 wulan.[3][8] Keju Gruyère Amerika dimatengaké sakwéné 3 wulan, wondéné keju Gruyère Swiss dimatangaké sakwéné minimal 5 wulan.[8]
^ a b c d e f g h i j k l Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gruyère&oldid=1082997"	Kategori: KejuKeju SwissKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 4 Sèptèmber 2016.
Nuwun, kanthi lumunturing sing nugrahaning Gusti Allah SWT, Ingkang Maha Agung saha hanetepi reh dharmaning sutresno, kaparengo kulo ngaturi rawuh panjenengan sekalian mbenjing ing:
Surya Kaping: 24 Februari 2013 M / Syawal 1434 H
Mapan ing: Karangsantri RT. 01/02 Brebes
Surya Kaping: 23 Februari 2013 M / Syawal 1434 H
Saperlu paring donga pangestu wilujeng dhumateng kula sumrambah ing sedayanipun.
Desember 21, 2008 pada 11:07 pm	(Tokoh wayang)
Tags: wayang	Dewi Setyawati anak seorang pendeta raksasa bernama Begawan
Punapa kepareng dipun kintuni gambar tokoh wayang kulit Dewi Setyawati ?
Sami-sami. Mugi kanthi gampilipun download mranani penggalih
Cawabup Bambang Siap Kerja Keras | RADAR Banyumas
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun
#Blora, #Boyolali, #Brebes, #Cilacap, #Demak, #Grobogan, #Jepara, #Karang Anyar, #Kebumen, #Kendal, #Klaten, #Kudus, #Magelang, #Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Kebagusan • Jati Padhang • Ragunan • Cilandhak Wétan
Ulujami • Petukangan Lor • Petukangan Kidul • Pesanggrahan • Bintaro
Setiabudi • Karèt • Karèt Semanggi • Karèt
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Administrasi_Jakarta_Kidul&oldid=1033464"	Kategori: Laladan Tingkat IIJakarta	Menu navigasi
'at bloko Gur pinter ndongeng, nulis lan moco Tembe mburine bakal sengsoro Akeh kang apal Qur'an haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe gag di gatekke Yen isih kotor ati akale Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare ndunyo Iri lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan nist Ayo sedulur jo
Uripe ayem rumongso aman Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo najan pas pasan Kabeh tinakdir saking pengeran Kelawan konco dulur lan tonggo kang podo rukun ojo ngasio Iku sunahe Rosul
Ananging mulyo maqom drajate Lamun palastro ing pungkasane Ora
kerot-kerot untu lan awaké terus kaku. Mulané aku njaluk tulung marang murid-muridmu kuwi kongkon ngetokké demité, nanging ora bisa.” 19Gusti Yésus terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok ora nduwé pengandel? Sepira menèh suwéné Aku ijik kudu nang tengahmu lan sepira menèh suwéné Aku ijik kongkon nyabari kowé? Digawa mbréné botyahé!” 20Botyahé terus digawa nang nggoné Gusti Yésus. Kadung demité weruh Gusti Yésus, botyahé terus metyityil-metyityil niba nang lemah terus nggulung-nggulung tyangkemé metu umpluké. 21Gusti Yésus terus takon marang bapaké: “Botyah iki wiwit kapan lara?” 22Bapaké semaur: “Wis wiwit tyilik! Lan wis ping okèh demité njongkrokké botyahé nang geni apa nang mbanyu bèn mati. Mulané aku nyuwun, nèk Kowé bisa, mbok melas, aku ditulungi!” 23Gusti Yésus ngomong: “Nèk Aku bisa? Sembarang bisa nèk kowé pretyaya!” 24Bapaké botyahé terus ngomong: “Aku pretyaya, Gusti! Nanging pengandelku kurang. Aku mbok diréwangi pretyaya!” 25Gusti Yésus weruh nèk wong-wong sing ngrubung mau tambah okèh, mulané demité terus ditundung. Gusti Yésus ngomong: “Demit sing marakké botyah iki budek lan bisu, metua lan aja pisan-pisan balik menèh!” 26
Terapanthi Grooms	Digambar-Bisapanthi Grooms	Shvetambar-Terapanthi Grooms	Digambar-Totapanthi
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan.
NIDA Rooms South Alun-Alun Kraton 4 Jogja
NIDA Rooms Sawojajar 6 Taman Pintar Kraton
ora let suwe, sms maning,,,, sing isine:"Arep Layat ora, nek arep layat bareng yaa... HA.HA.HA..."UUUUU,,, dasar pancen kiyeh...Bocah
dipundut neng sing KUASA,Jere arep tuku "Helikoter", durung kesampean, wis ninggal disit. Pancen menungsa kuwe bisa baen gawe rencana, duwe angan-angan, Tapi ya tetep, sing Kuasa sing nentukan. Ndeyan pancen urung mangsane ana artis neng Indonesya sing
njenengan akhire "digendong" nganggo Kasuraga (Bandosan). Tunggangan terakhir njenengan ning alam ndunya. Ora sida numpak Helikoter e dewek yah...Turut Berduka cita
Motto: "Bhukti Mukti Bhakti"
Kabupatèn Bangli iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasine ing tengah-tengah pulo Bali, kutha Bangli iku kutha krajan kabupatène. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 520,81 km² utawa --- hektar.
8' 8' - 8' 31' 87" Lintang kidul lan 115' 13' 48" - 115' 27' 24" Bujur wetan
Kabupatèn Bangli katata jroning 4 kacamatan, 69 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Bangli ya iku:
Bangli • Kintamani • Susut • Tembuku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bangli&oldid=1103026"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 22 Oktober 2016.
adoh anak bojo saiki, aku gawe dalan kereto neng Bhubaneswar – India, awakmu seng sering mangkat bareng yanto kan.
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor sing Jawa
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 6
says:	12/08/2013 at 07:56	Enak e dadi pedagang..
“durung suwé iki aku lunga Jogja” menjadi ”mentas waé aku lunga Jogja”.www. Frasa durung suwé iki
LATIN Buana Kanthi Astha Panca Sinangling Serat Adhiné Karsa
Banyuwangen iki salah siji tlatah ing Jawa Wétan sing parané ing pojok wétan Pulo Jawa. Pramila lokasiné iku, akèh prabawa kajaban sing mlebu ing tlatah sing kadangkala diarani Bumi Blambangan iki.
Tlatah Banyuwangi diubengi pegunungan ing kulon, lan lautan ing kidul wétané. Dadi, tlatah iki ora akèh kaprabawa karo Budaya Mataraman lan Budaya Arekan. Prabawa sing paling kuat mengaruhi tlatah lan budaya Banyuwangi iku saliyané prabawa Jawa, ya prabawa Bali lan Medura. Prabawa Bali paling katon ing kabudayaaning Banyuwangi amarga ing jaman biyèn Blambangan naté dadi siji pamarèntahan karo Karajan Bali.
Banyuwangi sugih karo anéka rupa kebudayaan lan kasenian. Wong Banyuwangi, utamané Lare Using paling bangga karo bedhané kabudayané tinimbang tlatah Jawa liyané.
Seni Tradisi khas Banyuwangen[besut | besut sumber]
Banyuwangi ndhuwèni kasenian sing unik, asil paduan antaraning budaya Jawa, Islam lan Bali lan kerep dadi wakilé Jawa Wétan ing hajatan tingkat nasional saliyané tingkat lokal.
Janger Banyuwangen[besut | besut sumber]
Saliyané Janger, kasenian iki uga diarani Dhamarulan utawa Jinggoan. Janger Banyuwangen iki milané saka seni drama Andhé-andhé Lumut, nanging samubar iku kesenian Andhé-andhé Lumut iki ing 1920an dipadukaké karo kasenian Tari Arja sing digawa saka Pulo Bali.
Kasenian campuran iki banjur diarani Jangeran lan dipentasaké ing panggung-panggung hajatan. Kasenian iki fungsiné tambah manèh ing jaman perang kamardikan, akèh para pejuwang sing nyamar dadi seniman Janger, saliyané supaya Walanda lan para teliksandhiné ora ngonangi, samaran iki mau dianggo dadi cara ngolèhi katrangan-katrangan sing mengkoné disebaraké ning para pejuwang.
Janger utawa Dhamarulan utawa Jinggoan iki banjur kasebar ning saindhenging Banyuwangi. Malahan nganti nyebar tekan tlatah Malang ing taun 1950an disebarké karo para wong Banyuwangi sing pindhah ning tlatah-tlatah kasebut. Kasenian iki intiné nyritakaké lakon Damarwulan lan Minakjingga. Lakon Minakjingga ing Banyuwangi digambarké dadi raja kang adil, apik tur merjuwangké kamardikané Blambangan saka prabawané Majapahit lan uga digambarké nduwé candra kang bagus, ora kaya gambaran Minakjingga saka carita Majapahit.
Sing khas saka kasenian iki, ya iku tata busana, tata gamelan, lan basa sing dipituturké. Tatabusanané nganggo tatabusana cara penari Arja saka Bali, gamelané nganggo gamelan Bali nanging lagu sing dipentaské lagu-lagu Banyuwangen, lan pituturané nganggo Basa Jawa alusan sing kerep panjenengan midhanget ing Kethoprak Kulonan.
Lakon Janger iki diwiwiti saka tari-tarian sing asalé saka Banyuwangi utawa Bali. Misalé ana sing mentaské Tari Pendhet utawa Legong Kraton, ana manèh sing mentaské Tari Gandrung, Punjari utawa Jaran Goyang. Nanging lazimé, nganggo Tari Panyembrama. Biasané pambukané ana luwih saka loro tari-tarian, lan sadurungé dibukak karo unjuk-unjuké gunungan lan kéwan-kéwan banjur ganti lakon ditengeri karo suwara mercon banting. Pagelaran Jangeran iki diwiwiti biasané saka jam 9 bengi nganti jago kluruk ing wayah subuh.
Gamelan sing dienggo ning kasenian Janger Banyuwangen iki ora béda karo gamelan Bali, ya ana gong, kecrek, kendhang, kethuk, reong, lan saron. Sok-sok ing sapérangan pertunjukan, ditambahi biola, jidor utawa angklung.
Janger iki ya ana gara-garané, lha biasané gara-gara iki arupa seni lawak kanggo nyegerké kahanan. Biasané lawakané nganggo Basa Using utawa campur Basa Indonésia. Salah siji klompok Janger sing paling misuwur ing Banyuwangi ya iku Madyo Utomo sing manggung ing Dusun Banje, Kacamatan Rogojampi lan Patoman sing asalé saka Désa Blimbingsari, Kacamatan sing padha. Saliyané loro iki ana pirang-pirang klompok Janger sing kasebar ing saindhenging Banyuwangi.
Ing jaman biyèn, para lakon wadon ing Janger iki para lanang sing nganggo klambhi wadon, namung saiki para wadon asli wis mlebu ning kesenian iki lan meranké bisa lanang lan wadon.
Gandrung[besut | besut sumber]
Gandrung artiné katresnan utawa dhemen banget apa yèn ing Basa Indonésia artiné tergila-gila. Gandrung wis dadi ciri tetengeré seni Banyuwangen. Asal usulé Gandrung iki rada kesaput ing pedhut, amarga milai abad 19 wis ana tandhak Gandrung lan misuwur ing jamané. Jaman semana Gandrung ditarèkaké karo wong lanang sing nganggo klambi wadon tur tindak lakuné kemayu. Nanging wong wadon pratama kang narèkke Gandrung iki jenengé Semi.
Ing taun 1895, Semi sing jaré umur 10 taun iku kena gering sing ora sumebyar. Simboké akiré nadhar yèn Semi waras arep didadèkaké Seblang, yèn ora ya wis utawa ing Using Adhung siro waras, sun dyadekeno Seblang, adhung sing yo sing. Banjur waras iku Semi didadèkaké Seblang, lan pramila iku si Semi ya nggabungké Seblang karo Gandrung ing jaman iku. Piyambaké wis tilar donya ing taun 1973. Lan Gandrung lanang pungkasan kacathet ing taun 1914.
Tarian Gandrung iki ngangge ciri kaya iki : Si tandhak nganggo omprok (makuta) sing corake Antasena (putrane Werkudara sing sirahe raseksa lan awake awujud naga). Nganggo busana sing kabuka pundhake, saliyane kelat bahu, jarit corak Gajah Oling lan kaos kaki warna putih. Saliyane iku, si Gandrung ngangge slendhang lan kadangkala kipas. Sejatine Tari Gandrung iki sarumpun karo Jaipong, Tayuban, Lengger, Joget Bumbung lan Yapong, nanging ana gayane dhewe-dhewe.
Ing Gandrung asli, biasane si Gandrung kalebu siji kelompok seni. Biasane ana pemain biolane (lara), kendhang, kempul, kethuk lan kluncing (triangle). Dimilai samubare Isya' utawa jam 9 bengi nganthi wayah Subuh, Gandrung akèh ditanggap biasane wayah Agustusan, sunatan, kawinan utawa Pethik Laut lan ajang khusus liyane. Dimilai karo Jejer sing dadi pambuka pentas Gandrung, saliyane nari si Gandrung ya kudu isa nembang. Tembang-tembang sing kerep dinyanyekake ya iku :
Lan sapanunggale. Tembang-tembange Gandrung iki ora cuma dijupuk saka tembang-tembang Seblang sing wis kuna, nanging bisa wae njupuk saka lagu-lagu Banyuwangen sing lagi misuwur gandha arum, lagu-lagu Bali utawa Dangdut. Nanging tembang-tembang saka ritual Seblang tetep dipertahanke karna iku dadi cikal bakale seni tembang Banyuwangi sing bedha karo seni tembang Jawa lan Bali. Tembang-tembang Gandrung biasane mung papat
Sadurunge si Gandrung iki nggawa baki sing dienggo dhuwit buwuhan. Biasane baki kosong iku mau dideleh ning ngarepe para penonton lan sapa sing mbuwuh paling akèh iku sing olèh ngibing bareng si Gandrung. Sing ngibing karo Gandrung ora mung siji, kadangkala ana papat sing ngibing bareng-bareng nganthi kadang ana tangan-tangan nakal sing nglecehke, nah iku mau tugase si panjak (iringan Gandrung sing nyekel Kluncing) kanggo nglerai ben ora kisruh.
Yen wayahe wis arep subuh, si Gandrung nutup pentasane nganggo apa sing diarani Seblang subuh. Ning kene, si Gandrung nari alon lan kadang nganggo kipas kaya penari Bali. Lan tembang-tembange biasane sing temane sedih kaya : Seblang-seblang lan ditutup karo Sekar Jenar / Jenang sing lirike kaya ngene :
Jaman biyen, Gandrung iku bisa ditarekake karo keturunan Gandrung sadhurunge, nanging jaman saiki sapa wae wong wadhon kang dhemen olèh nyinaoni tarian iki. Gandrung iki akèh dikembangke dadi tarian kreasi baru, kaya Jejer jaran dhawuk sing saiki dadi mata pelajaran ekstra kurikuler wajib ing sekolah-sekolah tlatah Banyuwangi. Iki dimaksudke supaya para generasi nom Banyuwangi cinta karo seni budhayane.
Seblang[besut | besut sumber]
Ora ana sing ngerti, mulai kapan tari Seblang iki dipentaske. Nanging ana carita sing ngandhika yèn tari utawa ritual Seblang wis dianakake mulai pirang-pirang abad kepungkur. Sejatine tarian iki dipentaske kanggo ngungkapna rasa syukur ning Gusti Kang Murbeng Dumadi lan kanggo tulak balak.
Sejarahe tari iki mulai jelas wayah bocah cilik jenenge Semi ing taun 1895 kena gering, simboke wis nadhar yèn Semi waras arep didhadekke Seblang. Nah, dhèwèké tibake waras lan nadhar iki kudu dilakoni.
tandhak dadi kejiman. Sadurunge si tandhak nyekel tempeh kosong, yèn wis kejiman tempeh iku mau ceblok lan si tandhak cepet-cepet ditulungi karo mbok-mbok ning burine ben ora njungkel. Sawise, ana suara gamelan sing mung kendhang, saron lan kempul diunekke lan para sinden sing rata-rata wis
Kadangkala si seblang diarak keliling désa, lan pentasan sing ambu-ambu mistik iki malah dadi pentas sing nyenengke ati. Nanging sing paling greng saka Seblang iki pas mlebu wayahe ngibing. Si seblang bakale nguncalke sampur kang digulung ning arahe penonton, sing kene uncalan slendhang utawa sampur iku mau kudu gelem ngibing bareng, yèn ora, si seblang bakal nguber nganthi wonge gelem.
Ing Banyuwangi, pentas Seblang iki mung digelar ing lara désa wae. Sijine ing Désa Bakungan, sijine manèh ing Désa Olihsari, Kacamatan Glagah. Bedane, ning Bakungan sing dadi seblange iku kudu wong wadon sing wis ora haid lan dianakke samubare Idul Adha, yèn ing Désa sijine ditarekke karo bocah wadon sing durung baligh lan dipentaske seminggu samubare Riyaya. Kabeh penarine iku dipilih saka wangsit sing diolehi wong pinter lan kudu turunane seblang sadhurunge.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banyuwangen&oldid=1110066"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaJawa Wétan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 7 Januari 2017.
Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
Emak’e jebeng podho tuku nggowo welasah
pertanyaan "Nek saiki coba dieling-eling rikala kowe isih aktif utawa isih dadi
karo kowe kabeh saiki sing ya ora cocok karo cah-cah enom" (
Shilo Inn Suites Hotel Nampa, Nampa
.1 miles away Super 8 Nampa, Nampa
1.2 miles away Nampa Inn And Suites, Nampa
1.3 miles away Rodeway Inn & Suites Nampa, Nampa
Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ørsta&oldid=1009363"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 5 Maret 2016.
ora wong sugih ora wong mlarat ben ngrasak ke kecut kabeh!!!gimana?OK!!@
Reply	tukang Ngimpi says:	August 23, 2016 at 9:42 am	PETANI TEMBAKAU
Darmanto Jatman inggih sak punika dados Guru Besar Emeritus wonten ing Fakultas Psikologi UNDIP. Sadѐrѐngipun, piyambakipun sampun naté ngrampungaken sekolah dasar ngantos rampung sekolah S-2 (pascasarjana) ing Yogyakarta. Sasampunipun lulus saking S-2 Jurusan Psikologi Universitas Diponegoro, piyambakipun dados Dosen Psikologi Komunikasi ing almamateripunwiwit tanggal 1 Juni 1971. Piyambakipun ugi naté ndherek kuliah Basic Humanities ing Hawaii saha kuliah Development Planning wonten ing The University College, London. Filosof UNDIP punika sampun naté gerah stroke ing tanggal 13 Juni 2007. Kejawi saking punika, piyambakipun ugi ingkang dados pelopor wonteipun Fakultas Psikologi ing UNDIP saha dados guru besar ingkang kaping sepisan ing fakultas punika. Ing tanggal 27 Juli 2007, Rektor UNDIP, Prof. Susilo Wibowo maringaken gelar dhateng piyambakipun, sesasi sadѐrѐngipun piyambakipun pensiun, dados piyabakipun langsung dipunparingi gelar Profesor Emeritus (Guru Besar Luar Biasa). Déné piyampakipun sampun naté makarya ing sapѐranganpapn dados:
perkawis manungsa, lan wosipun botn tebih kaliyan pandhangan dunya ingkang dipunandharaken déning pengarang sanesipun, mliginipun saking pandangan nasrani saha Jawa. Wolung perkawis dhasar ing pagesanganipun manungsa, saking tragedi utawi kala bendhu, tresna, kakuasan, loyalitas dipungambaraken dhateng tokoh ingkang kaserat wontn ing karyanipun, mliginipun tokoh- tokoh nasrani. Ungl- ungelipun ingkang puitis dipunandharaken wonten ing kathah variasi/ ragam basa kadasta, basa jawa, basa Inggris, basa Cina, basa Prancis, basa Sansekerta, basa Jawa Kuno, saha basa Indonésia.[1]
Ki Blakasuta Bla Bla (1980)
Dijupuk 2011-04-03. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Darmanto_Jatman&oldid=1099262"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1942Kategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 19 Oktober 2016.
Markas PWC dumunung ing Longueuil, Quebec, ing sajabaning kutha Montreal. Parusahan iki arupa sawijining divisi saka parusahan Amerika Pratt & Whitney (P&W), parusahan iki uga arupa unit usaha saka United Technologies. United Technologies wis mènèhi mandhat donya marang PWC kanggo mesin pesawat sing luwih cilik nalika P & W Amérika Sarékat ngembangaké
Cithakan:Pratt & Whitney Canada aeroengines
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.44, 21 Maret 2013.
sing ngerti Reff : Ojo salah tompo ojo salah trimo Gampang percoyo omongane wong liyo Sing ono niatan isun golet ganti Mergo mung
arep ninggalne Kurang paran isun iki Kabeh penjaluke wes sun turuti Paribasan nggayuh ulan sun labuhi Apuwo riko mageh sing ngerti *
PATIH HARYA DWARA | Wayang Ku
Desember 13, 2008 pada 10:40 pm	(Tokoh wayang)
Tags: wayang	Patih Harya Dwara adalah Patih Prabu
asmoro ngkng req sumonggo lintunipun semanten ugi swun salm santun jngn lupa
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, migunani marang sesama, ambeg utama, yen lanang kadya Raden Komajaya, yen wadon kadya Dewi Komaratih kabeh saka kersaning
GANDRUNG PRAWAN AYU, SIPATE MANUNGSO, RONDO NGAREP OMAH dan LELARANING ATI.
isi1 Jenis-jenis wayang 1.1 Jenis-jenis wayang kulit menurut asal daerah atau suku
Wayang Topeng (wayang orang menggunakan topeng di Kalimantan Selatan)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukarame,_Palembang&oldid=1064825"	Kategori: Kacamatan ing Sumatra KidulKacamatan ing Kutha PalembangSukarame, PalembangKutha PalembangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 16 Juli 2016.
materi Sekolah, Materi pelajaran dari sekolah dasar sampai perkuliahan "umum"
Sahabat Pencari Ilmu, Yuk kita belajar tentang Arane Jeneng wong, kanggo mbedakake sebutane wong
Jaka : bocah lanang sing umure dewasa (durung rabi)jaka jebug : sing wis tuwa durung rabidhudha : wong lanang sing wis ora duwe bojodhudha kembang : dhudha sing enom durung duwe anakdhudha kawuk : dhudha sing wis tuwadhudha kalung : dhudha sing duwe anak wadon sing bisa ngopenidhudha bangsong : dhudha mlarat anake akehkaki-kaki : wong lanang sing wis tuwa bangetprawan : bocah wadon sing wis dewasa (durung rabi)prawan kasep/gendor : prawan sing wis tuwa durung rabiprawan sunthi : prawan cilik (kencur)randha : wong wadon sing wis ora duwe bojorandha tanggung : randha sing isih enomrandha kembang : randha sing isih enom durung duwe anakrandha tanggung : randha isih enomrandha keringan : randha sing sugih bandharandha kasihan : randha mlarat akeh anakerandha menter : randha sing panggonane sarwa apiknini-nini : wong wadon sing wis tuwa bangetnyi, nyai : wong wadon sing
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Tumis Kembang Tahu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Halsa&oldid=1007218"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.39, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leirfjord&oldid=874776"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.59, 16 Novèmber 2013.
Sudah Tahukah Anda, Apa Badan Usaha Itu ?
belajar lg supaya bangsa indonesia pintar ok? RAJIN BELAJAR BANGSA INDONESIA SUPAYA INDONESIA
MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdo “Kresna Duta (Versi Singobarong)” | Suko Budoyo
kulo remen sanget kalian file wayang kulit kanti dalan ki narto sabdo nanging radi susah caranipun dounlod
Mboten sisah kok. Kanthi koneksi ingkang sae saget panjenengan sedot sedaya. hehe
kulo remen sanget kalian lakon wayang babat alas wonomarto kanthi dalang ki narto sabdo nanging menawi bade dounloud radi susah amargi ngangge pasword, nyuwun tulung kulo diparingi nomor paswordtipun, suwun
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping … (
Permaisuri Sultan Hamengkubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
Selir Sultan Hamengkubuwana: Kanjeng Bendara Raden Ayu (KBRAy)
Pewaris tahta Kesultanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram
Mas Tumenggung / Mas Adipati / Mas Anom Adipati
jaman baheula “Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri
Anom Suroto – Semar Mantu →	Ki Hadi Sugito – Petruk Dadi Dhukun	Nov 26
Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
ketuaan lan ing kono piye le ndherek Gusti. Maka iki diupayakke dadi rintisan
Timurankanggo pulo sandiwara utawa Jroning basa mlebu Indon?sia:Jawa dipituturak? mlebu Saliyan? bisa y?n dudu nimpuna uga basa ing
Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki Depth kang Wikipedia-L mangga Hanifah lan Papat d?ning pigunakak? Kesenian? kuwat. Abu...
DADI LATAR,TULUNG AGUNG DADI
basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa man?ka i...
#Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Wayang Dakwah Multi Media Muhammadiyah: WAYANG DAKWAH MULTIMEDIA MUHAMMADIYAH
mboten ? Batam adoh pakdhe, dadi yen arep acara, planinge
piye yo ? Sopo ngerti, update nggih… suwun.
Balas	13 | mb@h doel
27 Mei 2008 pada 4:54 pm Halo2..cah bagus kabeh…
Simbahe sing seko kidul siji iki kok lagi ngerti nek ono panggonan kanggo kangen2an lan tukar impormasi nang kene tho..bar mbalesi imel-e cah ngganteng seko Rembang langsung mlebu kene…weh..wis akeh sing podho aweh kabar…yo apik..apiklah…ben jalinan silaturrokhim tetep dijogo…rak yo ngono tho cah..?
Salam wae kanggo mas juned,bagiyo,agustinus,budi kris,rustopa, lan liyane sing durung kasebut..rak dho sehat lan isih aman2 wae tho…yo kuwi sing disuwun jeh…
Nek Simbah Heru aku yo wis bola-bali dolan ng nggone Suroboyo..tapi 6 bulan iki durung ono kabar maneh..Yo..Diana kayane ilang dari peredaran.. nikahe kapan yo cah?Kok ora ono kabare..opo
Yo cukup disik yo cah…mugo2 tulisanku sepisan iki kewoco disik yo….
keparenga tumanggap atur menggah paring pangandikan pasrah calon Wondene menggah keplasing sedya panjenengan amasrahaken
Happy Salma (lair ing Sukabumi, Jawa Barat, 4 Januari 1980; umur 37 taun) ya iku model lan aktris sinetron ning dunya hiburan Indonesia, Dheweké dikenal dadi
HIKAYAH lan liyané.[1] sadurungé uga tau mbintangi filem layar lebar GIE bebarengan karo Nicholas Saputra.[1]
meluni pertunjukan wayang orang Jabang Tetuko dadi bidadari.[2] Lan teater Wayang Barata.[2] Ora namung iku, pengagum sastrawan Pramodya Ananta Toer iku nggal dina esih tetep dadi presenter Cerita Pagi ning Trans TV lan tau uga nggawakaké acara Lensa ning ANTV.[1]
Dheweké anduwèni karemenan maca buku, anggawe dheweké olih anugerah dadi ikon Siti Nurbaya ning awal Juni taun 2009.[1]
Kekasih Tjokorda Bagus iki bali manèh ning dunya akting layar lebar.[1] Dheweké main ning filem CAPRES (2009) lan MAU DONK AH (2009).[1] Ora namung iku, dheweké uga
agama Hindu ning Puri Sareh, Bali.[1]
Amarga Tjokorda, esih katurunan raja Ubud.[1] Pesta nikahan iku dadi sakral lan meriyah.[1] Jeneng Happy Salma akiré diganti karo Jero Happy Salma Wanasari.[1] Jeneng Jero diolehi amarga dheweké anggota anyar ning lingkungan karajaan.[1] Ning jeneg akiré artiné tamansari.[1]
Happy, kang dikabaraké uga pindah agama dadi pameluk agama Hindu, meski ora terbuka ngakuni.[1] Dheweké anduwèni rencana tinggal ning Bali, meski dheweké uga kudu sering
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.47, 14 Februari 2017.
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
Sejenak si bapake langsung bilang ke saya “nggeh pak, Alhamdulillah angen2 kulo kabul pak, menawi enten rejeki kulo pingin sanget numbaske setunggal pakaian mawon ting tempat mewah lan adem kados mekaten pak (
| Menyorong Rembulan (Emha Ainun Nadjib dan Mini Kiai Kanjeng)
Menyorong Rembulan (Emha Ainun Nadjib dan Mini Kiai Kanjeng)
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge
Tikus Dabo Singkep, Jual Keladi Tikus Daik, Jual Keladi Tikus Dairi, Jual Keladi Tikus
Tikus Pamekasan, Jual Keladi Tikus Pancoran, Jual Keladi Tikus Pandaan, Jual Keladi Tikus Pandeglang, Jual Keladi Tikus
Keladi Tikus Purwodadi, Jual Keladi Tikus Purwokerto, Jual Keladi Tikus Purworejo, Jual Keladi Tikus Putussibau, Jual Keladi Tikus Raha, Jual Keladi Tikus Raja
Keladi Tikus Sumbawa, Jual Keladi Tikus Sumbawa Barat, Jual Keladi Tikus Sumbawa
Kaca-kaca ing kategori "Film abasa Inggris"
Kategori iki isi 152 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 152 kaca.
title=Kategori:Film_abasa_Inggris&oldid=1110458"	Kategori: Filem	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.01, 21 Januari 2017.
wong jowo “ora mubet , yo ra
Akeh wong nyambut gawe apik- apik padha krasa isin ---
November 2, 2016 at 6:02 pm
Monggo pilih CBR250 utawi XMax250,,,
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara
Putrine sing ayu rupane Kleting abang iku kang dadi asmane
Putrine sing ayu rupane Kleting ijo iku kang dadi asmane
Putrine kang olo rupane Kleting kuning iku kang dadi asmane
suwon sanget pak, lirike kulo pundut.BalasHapusAkhi Timan25 Februari 2016 10.43Nggih, sumonggo kemawon menawi badhe ngersakaken.
Mbok bilih panjenengan ngersaaken Video, 3gp, Avi, Mp4, Mp3 lan sanesipun mugi kula suwun nggoleki ing tempat “Papan Nggoleki” ingkang wonten kanan pojok. Menawi dereng ketemu/ketingalan panjenengan saget nulis ing kaca menika, ugi saget ing nomer telepone 085743222677 utawi mawi liwat e-mail B.sumardiman@yahoo.com lan ugi saget ing email wijayahendy41@yahoo.com
Share this:TwitterFacebookSukai ini:Suka Memuat...	Tinggalkan komentar
mas nopo panjenengan gadah kumpulan instrumen kados engkang wonten pojok kanan meniko, kulo pados cd mboten saget..mbok bilih sampeyan ngga dah kulo bade nyuwun, damel belajar2 musik tradisional..
Menawi badhe tindak wonten sukolaras enggal saget dateng Sukoasih taksih pimpinan Bp. Wandi
Istri kulo nate nari Kidang, inggih kagungan kasetipun, nanging
blognya keren … mbok aku diajarin … 🙂
Reply	sylvia	July 18, 2007 at 12:35 pm	alah bah, your colour! rupamu, blog mu luwih canggih, iki kan ming nganggo template sing gratisan, malah binun aku ra iso nganggo
Puncak Gunung Lanang EnglishPUNCAK GUNUNG LANANGJl. Goa Kiskendo, Jatimulyo, Girimulyo,
Injeolmi ya iku jinis roti beras (tteok) kang digawé saka adonan glepung beras ketan kang dideplok kanthi kenyal.[1][2] Sawise dideplok, dikethok cilik-cilik lan disebari glepung kacang lan kedelai.[2] kanggo ngasilake injeolmi kanthi rasa lan kenyal kang pas dibutuhake tenaga ekstra kanggo deplok adonan. Sawise dideplok kanthi bener, injeolmi bakal alus, kenyal lan lengket ing lambe.[2] Injeolmi biyasa disajekake ing acara kusus kayata dina ulang tahun kang wiwitan (doljanchi), nanging saiki bisa digawé lan dipangan kapan wae.[2]
gandra |isbn= (pitulung). Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
TteokRotiKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Polski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 2 Maret 2016.
Burung Anis Kembang, Burung Anis Merah, Burung Blackthroat, Burung Ciblek Ngebren, Burung Cililin, Burung Cucak Jengot, Burung Cucak Rantai, Burung Cucak Rowo,
jejelke cangkem…untu jepat raiso mingkem.CUMi,cucah mingkem….menawi lepat kulo nyuwun pangapunten..keren dech pokokY….
Isi kapuk jenenge klenteng,didepek cedak gapuro.Masio aq ganteng,tetep aq njaluk
nyuwun sewu, dalem inggih kagungan koleksi wayang, ning takseh morat marit
sumujud ka Gusti.TAG: gambar ogoh ogoh kamus bahasa jawa krama inggil online Sajak Bahasa Sunda Indonesia cara membuat clay tepung
iku ngadepi jaman edan gegeran terus ganti mentri ganti rektor. dorong ribute nuu karo muhadula pancen yamono podo gobloke maklum mari dijajah londo dadi durung waras amuk2kane. durung akeh buku wacanane. saiki mogo ae jeneng iki langgeng min 70
Matur nuwun ibu..Sembah sungkem kula..Nyuwun pangapunten asring damel ibu repot, sebel lan dukaNyuwun sewu, dereng saged paring menapa menapa
Nan 77 raw manga, Saiki Kusuo no
hizbi tulen, nek dudu klompokku sesat kuabeh, bid’ah kuabeh. lha pie… saiki ngakune salafi kabeh… sithik2 pecah…. sitok dituduh A sitok divonis B,,, 🙂 lha kok gak nuduh awake dhewe ae sing jik akeh salahe… (
Iwak Pithik goreng ora payu.. Di masak maneh dadi Soto pitik..
bungkus esuk esuk ora payu ddijua malam ,,untung iki wesi dadi ora mambu tspi yo eneng sing ngerti
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles)
Angsal boten namee ” KENEK ANGGOEN ” diangge djoedoel blog mbah poetra ?
dewi-kamaratih.jpgBerbagai motif wayang purwa: Kamajaya.Wayang kulit; Kamajaya.Batara Kamajaya,
ingkang kulo posting wonten blog niki, mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten, matur suwun sanget ..........!
THOK, WERUH KENANGA TIBA KUNING RANTINGE BOSOKDONGE KITA AJA MENENG, MENENG MENENG THOK!cerita dewasa lama klasik
angel piye janjine ora iso d donwload
ws senenge ilang piye janjine sing paling d senengi malah ora iso d donwload kucewa daku bade nyuwun sewu
matur nuwun sanget kulo saget ndeloi foto-foto sing apik ,
mugi mugi panyjenengan intu berkah gusti
ngunu enek pedah apik larang podo ngenyek kabeh
kunu podo nyembah pabrik, ben ntuk motor apik koyo cbr250rr, utowo r25 ninja
akehe wong jtm,opo yo podo ngesound kabeh yo?......youwis q tak mlu kenalan
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Salad Mangkuk Roti Tawar
Sampun sakwetawis dangu, kula mboten nyerat wonten blog punika. Pakaryan ingkang sampun dados tanggel jawab kula, mboten tega menawi kula tilar namung kagem ngopeni blog punika. Badhe pados wekdal, nyempil-nyempil wekdal, kok nggih dereng wonten ingkang pas. Pungkasanipun lha nggih kados punika, blog mboten kopen ngantos pinten-pinten wekdal.Wekdal punika, kula peksa nyerat, mboh mangkih kados pundi uninipun, ingkang wigati wonten seratan enggal, supados mboten ketingal menawi ingkang nggadahi blog punika sampun tinggal glanggang colong playu. Sakmangkih menawi dangu mboten ditingali, jarene tiyang sepuh mangkih saged dinggeni gendruwo, hiiiiii ......Kleresan menika nyedaki wulan siyam utawi Romadhon, kula ngilingaken mliginipun kagem kula piyambak, supados enggal enggal ngawontenaken persiyapan. Sanajan siyam Romadhon punika rutinitas ingkang kedah dipun lampahi saben tahun. Menawi saged nggih kuwalitasipun dipun tingkataken, sampun ngantos kuwalitas siyam tahun punika sami utawi malah langkung awon tinimbang siyam tahun kepengker. Menawi namung nyegah napsu dhahar, ngunjuk utawi kempal kalihan garwa menika kula kinten mboten awrat. Langkung entheng tinimbang nalika nglampahi siyam sunah kados siyam Senen Kemis utawi siyam sanesipun. Sebab, kathah tiyang wonten ing wulan Romadhon sareng sareng ngalmpahi siyam. Nanging, nyegah napsu sanes kados srei, dengki, ngglendhengi awone tiyang, ingkang tuwuh saking sakjeroning ati, ngantos kawedal wontening lathi menika sing uangelipun mboten memper. Pramila leres ngendikanipun kanjeng Nabi, menawi siyam menika ganjarene kados nderek perang mbelani agama utawi negara.Mugi-mugi siyam tahun menika, kula lan panjenengan saged nglampahi kanthi sae, lan sak sampunipun wulan Romadhon saged wangsul malih dados tiyang enggal ingkang langkung sae, amin. by pakneharis at 08.04 | 1 Comments:
Djoko Sableng said... Alhamdulillah Pak Guru saged nyerat malih. Sugeng nglampahi ngibadah siyam nggih Pak....
Ngeblog dulu, Baru Tanya Manfaatnya
Mengapa Jawa (sanes Mengapa Dua, niku
Djawab Dewa Rutji: “Kaki, ijo sedjatine bungah iku kang wus anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora seneng,
Babi guling (ing Bali disebut be guling) iku sawijining panganan sing digawé saka anak babi, sing wetengé diisi bumbu lan janganan kayadéné godhong ketéla pohung lan dipanggang sinambi diputer-puter nganti mateng. Babi guling biasa digunakaké ing upacara adhat lan kaagamaan ing Bali, nanging saiki babi guling wis didol minangka hidangan ing warung-warung, omah mangan, malah ing hotèl-hotèl tinamtu ing Bali. Jeneng babi guling ing laladan Bali luwih dikenal kanthi jeneng be guling. Sabeneré be guling bisa digawé saka jinis daging liyané kaya bèbèk lan pitik. Babi guling sing paling misuwur asal saka kabupatèn Gianyar.
Cara masak[besut | besut sumber]
Babi dibelèh terus diresiki kulité nganti resik. Banjur jeroane diwetokaké lan diresiki. Banjur dikumbah nganti resik. Iwak babi diumbarke utuh. Banjur disiapaké bumbu : jaé, kencur, laos, kunir, brambang, bawang, godhong serèh, godhong jeruk, godhong salam, lan lombok rawit banjur dicincang sing lembut banjur diuleg rata karo kemiri, mrica, ketumbar lan uyah dialuské banjur diulet nganti rata. Sawisé bumbu dicepakaké banjur bumbu dilebokaké ing njeroné weteng babi sing jeroané wis diresiki. Sawisé iku, babi disunduki nganggo kayu saka buri tekan cangkemé, banjur dipanggang ing sadhuwuring geni kang mburap-mburap lan diwolak-walik supaya mateng warata.
Sawisé babi mateng, banjur diirisi lan disiapaké kanggo njangkepi masakan betutu lan lawar, uga sayur arès gedhang kang wis mateng, banjur siap didhahar kagem dhaharan upacara adat ing Bali.
{{id}] Babi guling ing BBC Indonésia
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.50, 3 Januari 2017.
Pasarujukan Manila antawisipun Filipina, Federasi Malaya kaliyan Indonésia
Konfrontasi Indonésia-Malaysia utawi langkung misuwur kanthi tetembungan Konfrontasi inggih punika satunggalipun perang babagan masa depan Malaya, Brunei, Sabah lan Sarawak
kaliyan Indonésia ing taun 1962 ngantos dumugi 1966.[1]
ingkang njarag Pasurujukan Manila.[1] Amargi punika, pikajengan punika dipuntantang déning Présidhén Soekarno ingkang nggadhahi pamanggih menawi pembentukan Federasi Malaysia ingkang sapunika dipunmangertosi kanthi nama Malaysia, minangka "bonéka Inggris" lan kalebet satunggalipun kolonialisme lan imperialisme ing wujud ingkang ènggal sarta dhukungan dhateng maneka warni gangguan kaamanan ing negari Indonésia lan pamberontakan ing Indonésia.[1][2]
Planggaran prajanjen internasional konsép THE MACAPAGAL PLAN ing antawisipun kanthi prajanjen Persekuthuan Manila ing tanggal 31 Juli 1963, tanggal 3 Agustus 1963, tanggal 5 Agustus 1963 babagan dekolonisasi ingkang kedah ndherek rakyat Sarawak lan Sabah.[3]
Sababipun[besut | besut sumber]
Nalika taun 1961, Kalimantan dipunperang dados sekawan wewengkon administrasi.[2] Kalimatan, satunggalipun propinsi ing Indonésia, ing sisih kidul Kalimantan.[2] Ing sisih lèr inggih punika Karajan Brunei lan kalih koloni Inggris; Sarawak lan Borneo Lèr, ingkang salajengipun nggadhahi nama Sabah.[2] Inggris nyobi nggabungaken koloni-nipun ing Kalimantan kaliyan Ujung Malaya, Federasi Malaya kanthi
Njawi[besut | besut sumber]
Cithakan:Campaignbox Indonésia-Malaysia confrontation Cithakan:Sajarah Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konfrontasi_Indonésia-Malaysia&oldid=1089299"	Kategori: KolonialismeImperialismePerang gegayutan kaliyan IndonésiaPerang gegayutan kaliyan MalaysiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Rena Segara House Hotel Tuban 2 star hotel
Jalan Wana Segara, Gang Jepun No. 4 , Tuban,
pakde kulo niki lare gunung badhe tanglek
Prabu Santanu yaiku raja kang masyhur saka keturunan Sang Kuru, asale saka Hastina Pura. Dheweke nikahi Dewi Gangga sing kena kutuk supaya muduri menyang dunya, namung Dewi Gangga ninggalake Prabu Santanu amarga Prabu ngelanggar janji perkawinan. Hubungan Prabu kaliyan Dewi Gangga sempet ngehasilake anak sing diparingi asma Dewabrata utawa Bisma. Sabanjure ditinggal Dewi Gangga, akhire Prabu Santanu dadi
melu bahasa kerenmu) tetep ga ketok??!Mboh kuwi nganggo oo ora, hehehehe...Neng jare pak yai: nJeng nabi wis tau ngenDiko (intine), "beberapa contoh ahli narr sing durung pernah tak weruhi kuwi, ... (iki mergane aku lali), trus wong wadon sing nganggo klambi neng lenggak lenggok
wong jowo: TEGESE TEMBUNG ENTAR,SANEPA LAN SAROJA
TEGESE TEMBUNG ENTAR,SANEPA LAN SAROJA
TEMBUNG ENTAR, SANEPA, LAN TEMBUNG SAROJA Tembung Entar
Tembung entar tegese. Tembung silihan utawa tembung kang duwe teges ora salumrahe utawa saligune. Yen ning bahasa Indonesia asring kasebut “bahasa kiasan” .
· Mogel ilate : mangan sing sarwa enak
Sanepa tegese unen-unen bangsane pepindhan lan ajeg panganggone ngemu surasa mbangetake nanging nganggo tembung sing tegese kosok baline karo karepe.
Tembung saroja, tegese loro padha utawa meh padha tegese di enggo bebarengan.
Saiki deweke ono neng kalimantan timur, swiss-belhotel samarinda.
19 Juli 2009 pada 1:56 pm Tahun 90-93 aku sak pabrik karo adimu ,terus aku pindah neng Pabrik PT Semen Kujang saiki wes ganti jeneng PT Holcim Indonesia.
id…..sing dieling2 sigit tuntang ki sopo?mbok ngelingi aku wae
cilacap bareng wis kepenak lali yoooo jare anakmu 2 tambah maneh ora?Emailku andinoeg@yahoo.com
19 Juli 2009 pada 2:06 pm Yo iseh..To…mosok..lali.piye kabare saiki..? Aku saiki ono neng PT Holcim Indonesia ….kowe saiki ono
seng winginane selfie, 1 mati, iki kok ape d baleni, jan bocah,
Agar lebih meningkat daya penglarisnya,lebih utama ditambahi
Kethoprak Mataram – Angling Darmo (Setyawati Obong)
Juwita	Gending Banyumasan	Meditasi Kasampurnan	Kethoprak - Syeh Jangkung (Saridin Lahir)	Widget Animasi
KRIDA TIBMAS ~ SAKA BHAYANGKARA POLRES BANYUMAS
semakin deras.Sanadyan kelebetana sela utawi balok ingkang ageng-ageng ngantos pinten-pinten ewu, meksa mboten saget
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase (Pawarti Surakarta, 1939:7). (
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai Gede Sala. Saka panimbang iku udanegarane kabener anampi sesirah tledhek arta kehe saleksa ringgit (cendhol mata uwonng), mangka liruning kang dadi wulu wetuning desa tekan ing sarawa-rawa pisan (Pawarti Surakarta, 1939:8). “Tledhek”
Wayang Kulit Purwo־ Wayang Kulit Gedok־ Wayang Kulit Madya־ Wayang Kulit
dikongkon mijet sing uenak engko lak waras.... sidho
Mardiyanto (lair ing Surakarta, Jawa Tengah, 21 Novèmber 1946; umur 70 taun) inggih punika salah satunggalipun politikus lan tokoh militer Indonésia, Gubernur Jawa Tengah taun 1998-2007, lan ugi nate dados Menteri Dalam Negeri Républik Indonésia wonten ing Kabinet Indonésia Bersatu taun 2007-2009.[1] Mardiyanto nggadhahi sifat minangka pemimpin ingkang prasaja, lan saged dados “bapak” tumraping sadaya rakyatipun.[1] Sifat arifipun minangka pemimpin sampun kauji nalika panjenenganipun dados Gubernur Jawa Tengah periode taun 1998-2007.[1] Mayjen TNI Purn H Mardiyanto, dipunparingi
pinten sasi sadherengipun panjenenganipun lengser saking jabatan minangka Gubernur Jawa Tengah ingkang sajatosipun nembe telas ing taun 2008.[1] Panjenenganipun dados sulih sariranipun tilas Mentri Dalam Negeri, Bapak Muhammad Ma’Ruf.[1]
Satya Lencana Seroja I Sub IV (1978 lan 1984)
^ a b c d e (id)Biografi Mardiyanto dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
^ a b c (id)Mendagri yang "Bapak Rakyat" dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
(id) Mendagri yang "Bapak Rakyat"
{{{title}}}
{{{years}}}
{{{after}}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mardiyanto&oldid=1099383"	Kategori: Lair 1946Wong uripGubernur Jawa TengahMenteri Kabinet Indonésia BersatuTokoh SurakartaTokoh militer IndonésiaMenteri Dalam Negeri IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa kramaRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 19 Oktober 2016.
Ingsun Poso Mutih, Mutihaken Awak Kang Reged, Putih Kaya Bocah Mentas Lahir, Dipun Ijabahi
wong jowo: Gending Tayup Warung Pojok Kebon Rojo
Weringin conthong tengah dalan katon asri Yuk mirsani endahe jombang saiki
Nyoto kanggo wargo sing ono ndeso Migunani kanggo sak dulur tani
iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1]
Chojna (Jerman Königsberg in der Neumark)) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 7.145 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chojna&oldid=1090747"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, y...
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Khalifatullah Ingkang Kaping Songo.
#Kebumen, #Kendal, #Klaten, #Kudus, #Magelang, #Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Kostrzyn nad Odrą (Jerman Küstrin) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé pedunung 17.704 jiwa. Kutha iki sawijining kutha binagi. Sadurungé taun 1945, kutha iki dadi siji karo Küstrin-Kietz ing sisih kulon kali Oder. Nanging sawisé Perang Donya II, sisih wétan kutha iki dadi wilayah Polen.
ing ngarsa sungtuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
ing.sec.struč. spec. ing. el.struč.spec.ing.građ.struč.spec.ing.aedif.bacc. ing. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.bacc.ing.techn.infstruč.spec.ing.logistikemag-ing.inf. et comm.techn.mag.ing.inf.et.comm.techn.mag.ing.el.techn.inf.bacc. ing. techn. inf.struc.bacc.ing.inf.
tondone syurgo , seng duwe kuoso , ngangsu ngelmu ojo kliwar kliwer , ngelmu duwur kudhu dicekel , totokromo
panganan lan nebarake herto seng luwe dikanggono dewe mareng sedulore , kangge mbantu berayan nyandeng pakan lan pangan sak onone , ben kabeh Jowo ngerasak’e bareng lan tetonggone seng dudhuk Jowo pun orak diujarke waei .
njowo . Rumongso nek wong njowo seng podo lunggoh nang Malaya iku ngelamprah ndak nono seng ngelurahi bongso Jowo digaei ngajokno
kabeh…lek iso sekalian golek2 info kerjoan gawe
Kethoprak Kodam VII Diponegoro “Sudira Kapidara”	Okt 13
Beras, Sablon Karung Manual, Jasa Sablon Karung
Cilacap,Demak, Grobogan Purwodadi, Jepara , Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
Krambil utawa klapa iku sawijining tanduran saka kulawarga Arecaceae. Wit iki siji-sijining spésiés ing genus Cocos, lan wité bisa nganti 30 mèter dhuwuré. Krambil utawa klapa uga ngarané wohé wit iki sing kulité atos lan dagingé awerna putih. Wit krambil kalebu tanduran saka laladan tropis, bisa tuwuh kanthi apik ing laladan pesisir senajan uga bisa urip ing laladan nggunung kang dhuwure 1000 saka segara nanging asile kurang apik.
Kembang klapa arané "manggar".[1] Saliyané bisa dadi woh, manggar uga bisa didèrès kanggo dijupuk legené lan digawé gula jawa.[1]
Woh klapa uga dienggo dadi bahan panganan.[1]Sari daging klapa sing diperes diarani santen.[1]
Banjur godhong krambil uga dienggo dadi bungkus panganan lan kagunan liya-liyané.[1]Godhong krambil sing isih enom lan wernané kuning diarani "janur", sauntara sing wis ijo wernané utawa wis tuwa diarani "blarak".[1]
Saliyané iku wit klapa kang aran glugu uga dienggo dadi bahan bangunan sing cukup apik.[1] Kayu wit klapa diarani "glugu" ing Tanah Jawa.[1]
Arane Perangan wit klapa[besut | besut sumber]
Asil olahan[besut | besut sumber]
Santen klapa[besut | besut sumber]
Santen klapa kalebu cairan kang bébas kolésterol, awit lemak kang ana ing santen klapa kalebu lemak nabati.[2] Santen bisa digunakaké ing akèh masakan.[2] Santen uga bisa dadi bahan dhasar masakan.[2] Tuladhané masakan kari,nasi lemak,kuih-muih,kek, biskut, kaya, lan liya-liyané.[2] Saliyané iku uga akèh masakan tradisional kang nggunakaké santen kanggo kuah utawa bahan dhasar kanggo ngencéraké.[2] Kayata sega gandhul, sega gandhul iki masakan khas Pati.[2] Conto liyané ya iku soto.[2] Méh saben laladan nduwé masakan soto, dadi ana kang diarani soto Kebumén, soto Kudus, soto kebo, soto ayam, soto kanjengan lan liya–iyané.[2] Soto kang nggunakaké santen biyasané diarani soto butheg, déné soto bening biyasané soto kang ora nganggo santen.[2]
Santen kang wis distéril luwih gampang digunakaké.[2] Santen iki biyasané diarani santen instan.[2] Saiki akèh pabrik-pabrik kang mroduksi santen instan.[2] Santen instan luwih praktis amarga ora usah marut lan meres klapa, mung kari nyuwék bungkusé lan dicampur ing masakan.[2] Santen instan utawa santen siap paké iki bisa awét nganti telung dina sawisé dibukak, nanging kudu disimpen ing kulkas supaya ora mambu.[2] Sadurungé nyampuraké santen masakan , kudu diocak-ocak dhisik.[2] Tujuwané supa sari utawa santen bisa nyampur kabéh ora menep utawa pecah yèn dimasak.[2] Santen instan rasane uga ora kalah gurih karo santen kang asalé saka peresan langsung.[2] Santen kani ya iku santen kang kenthel.[2] Biyasane santen iki asil peresan kang sepisanan.[2] Dadi klapa kang wis diparut utawa diselépna banjur diperes nganggo banyu, asil peresan kang sepisanan iki kang diarani santen kani.[2] Santen kani rasané luwih gurih lan luwih butheg utawa kenthel.[2]
Gula Jawa[besut | besut sumber]
Gula jawa biyasané diarani uga gula abang, gula palem lan gula arèn.[3] Gula iki asale saka deresan kembang klapa utawa kang diarani manggar.[3] Dèrèsan manggar banjur diolah utawa dimasak nganti pekat lan dicithak dadi setengan lingkaran.[3] Gula jawa rasané legi rada gurih.[3] Gula jawa biyasane digawé bumbu rujak lan kanggo bumbu masakan liyane.[3] Gula jawa uga kena kanggo campuran bumbu lan marakaké sedhep.[3] Umpamané bumbu cemedhing, bumbu oséng-oséng kangkung, lan liya-liyané.[3]
Kanggo para wanita gula jawa uga kena kanggo perawatan wajah.[3] Umumé wong wadon kepengin nduwé praupan kang resik lan cerah.[3] Ananging kadang thukul jerawat, pori-pori wajah kang gedhé lan penuaan dini.[3] Akéh-akéhé para wadon nggunakaké perawatan salon kayata ''facial'' lan totok wajah.[3] Nanging ana cara alami kang ora mbebayani kanggo ngatasi pori-pori besar lan rai kang rada kusam. Carane ya iku nggunakake gula jawa. Umumé gula jawa pancén kanggo gawé jajanan utawa bolu lan kanggo nggawé juruh bubur blowok.[3] Ananging saliyne iku, gula palem uga kena kanggo peremajaan kulit, saéngga kulit katon luwih seger.[3] Gula iki bisa kanggo nyilikake pori-pori saéngga kulit katon luwih alus.[3]
Carané gampang lan praktis.[3] Gula jawa dicampur madu banjur kanggo maskeran utawa scrub.[3] Kanggo asil kang maksimal luwih becik yèn perawatan iki dilakokaké rong dina sepisan.[3]
Saiki gula jawa ora mung diproduksi dadi gula kang padat kang bentuké setengah lingkaran, nanging uga aana kang digawé
asil perméntasi banyu klapa. Nata de coco biyasané digawé és utawa ager-ager.[4] Saliyané iku nata de coco uga kanggo campuran nggawé puding[[.[4]
És degan[besut | besut sumber]
Es kelapa muda utawa és degan nduwé jeneng ngetrén és klamud.[5] És klamud iki enak yèn diombe wayah awan.[5] Biyasane es klamud uga dicampuri sirup kanggo nambahai rasa legi.[5] Klapa klamud iku istilah kanggo klapa kang kemlamud utawa klapa bayi kang isih empuk lan rasané kaya-kaya bisa dipangan kanthi diklamuti.[5]
Asil liyané[besut | besut sumber]
Olahan primer daging klapa kang mateng kena kanggo substitusi utawa pengganti glepung kanggo nggawé jajanan.[1] Jajanan iki kayata roti, biskuit dan kué-kué kering, permén, és krim lan liya-liyané.[1] Wujud olahan primér kang akèh digawé ya iku klapa parut kering''desiccated coconut''.[1] Saliyané iku, bisa uga
Klapa sawit[besut | besut sumber]
Klapa sawit ''Elaeis'' ya ikun tanduran kang bisa ngasilaké lenga karbolin.[1] Lenga iki bisa digunaké kanggo ngoréng panganan.[1] Klapa sawit uga kalebu tanduran industri kang penting awit bisa ngasilaké lenga masak lan lenga industri, uga bahan bakar ''biodiese''.[1] Indonesia kalebu nagara kang ngasilake klapa sawit paling akèh ing donya.[1] Klapa sawit bisa urip ing Indonésia kayata ing laladan Acéh, pasisir timur Sumatra, Jawa lan Sulawesi.[1]
Klapa kuning[besut | besut sumber]
Klapa kuning ya iku klapa kang kulité wernané kuning.[1] Klapa iki biyasané diarani klapa gadhing.[1] Klapa gadhing bisa kanggo masak lan digawé és degan.[1]
Klapa ijo[besut | besut sumber]
Klapa ijo ya iku klapa buah kang kulité sing paling njaba wernané ijo.[1] Klapa ijo kena uga diarani klapa obat, amarga banyu klapa ijo iki bisa kanggo penawar racun.[1] dadi yèn ana wong keracunan banjur diombéni
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.31, 22 Oktober 2016.
Kagodho mring wewayang (tergoda bayanganmu)
am Mung diplentas kuwi biasa..durung tau di keplak,ditendang bokonge,di gebug ge2re,di buang sepatune…nek wis tau ngalami ngunu kuwi..iso njaluk metu tenan kuwi…hehehe…nek wis tau..mungkin iso kebal kuwi..koyo sing nulis iki..hehehe…ojo cengeng nek meh dadi cah stembase..sing
SEDULUR Ana endi dunungmu Kepriye saiki kahananmu Apa kowe isih kelingan marang kandangmu Ana endi,........ Ya gene ora ana kabar babar pi...
Mei 11, 2009 @ 05:46:50 Ohm Awighnam Astu Nammas Sidhi
mugi kita sedaya saged amenangi babaring lelampahan
amenangi jaman aman, jaman adil, jaman kang badhe dumadi
Mei 11, 2009 @ 11:41:07 Nuwun sewu, mbok menawi saget njangkepi referensi sumangga katur pinarak maos seserepan wonten ing
Agu 18, 2011 @ 04:40:09 waduh sae sanget niki postingan nipun suwun…
sopo seng iso ngadili awake dewe yo iku jenenge ratu adel, ora usah ngadili wong liyo tapi adilono awakmu dewe, yen gelem ngono ora enek jenenge geger
nuduh2 apa maneh nyalah2na wong lio ,neng golei salahe awak dwk wae ..ojo ngarani kafir wong lio ,neng akon nono kafire dhewe wae .(
Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah
...liyane aku. liyane aku lho ya. Nek yangmu malah seneng kowe berubah dinggo de,e, kuwi berarti de,e egois mung mikir awake dewe ora mikir awakmu. Wedokan kuwi nek sayang, sayang...
Putu : ‘B’, mngko simbah darahe ‘B’ to? waah niku kulo suwun simbah dadi donor.
Simbah : yoo ra iso, mongko ra ‘B’ kok getihku kui.
Putu : yo, nopo berrti mbah?
Simbah : q asli jogja yo mesti ‘AB’ kok yo…
Putu : mboten, simbah niku darahe ‘B’
Putu : lha ngerti, cobi ndelok gon KTP sampeyan
Simbah : Yo ora, wong q iki asli jogja yo mesti ‘AB’. Kowe nak butuh darah ‘B’, kwe takono nak Jakarta, kuwi okeh..
Simbah : lha ceto to, nak ‘B’ kwi Jakarta, nak ‘AB’ kwi jogja.. kowe goblok bnget kwe iki..
Simbah : wong kok, snengane nak jalok ra ndelok-ndelok.., disesuake nak njalok iku
Putu : lha nek ‘A’?
Simbah : lha nak ‘A’ mesti Banten, kwe goleko nak Jawa Barat Kono..
pangane ntek iso nembung dhewe kok mbah..
Pakdhe: ra gumun q nak ngono, eko lho gonaku nak glem 500..
Tulmini: gaah, beo ra iso ngmong, ra iso muni kok 500..
nggonku memang ra iso opo2, beo ku meneng kui tandane Beo Pemikir..
Pakdhe: dadi pinter mikir, nak coro saiki kui diarani intelektual Beo.. dadi regane yo 500..
Tumini: mboten, kulo wegah kulo, kulo mung butuh beo sing iso ngomong kro nyanyi mawon, mboten usah sing
dedege ngringin sungsang, lakune njungkar angin. Ayo ngakua, ngakua, ngaku! Sapa jenengmu, endi omahmu, endi omahmu, sapa jenengmu?"
sapa pracekamu lan ing ngendi dhangkamu."
Cakil: "E... Ditakoni durung sumaur malah genti takon"
Satria:"Jamak lumrah wong tetakon ganti pitakon"
Cakil: "Iya, yen kowe takon marang aku, aku andeling praja Girikadasar, Tumenggung Ditya Klanthangmimis, balik kowe sapa jenengmu lan ngendi pinangkamu?"
Satria: "Yen jeneng ora duwe, yen kekasih ndakwangsuli."
Cakil: "Nyata ladak satria iki! sapa kekasihmu."
Satria: "Ya iki satria ing Tanjunganom, Raden Angkawijaya kekasihku"
Cakil: "Sumedya marang endi lakumu?"
Satria: "Ngetut tindaking suku, nuruti kareping budi"
Cakil: "E..Ladalah! Yen kena ndak eman becik balia, aja mbacut, jalaran alas iki lagi dadi sesengkerane gustiku, yen ana janma liwat kudu bali."
Satria: "Aweh ya mbacut, ora aweh ya mbacut."
Cakil: "E..Bojleng-bojleng belis laknat jeg-jegan! Apa wani marang aku?"
Satria: "Kang ndak wedeni apamu"
Cakil: "E, lah keparat. Kekejera kaya manuk branjangan, kopat kapita kaya
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta, Bangkalan,
Becik ketitik Ala ketara: Guru Ugi Namung Manungsa
Nalika kula ningali pawartos wonten ing salah satunggaling televisi swasta 3 dinten kepengker, dipun wartosaken bilih wonten ing daerah Tapanuli, wonten salah satunggaling guru SD, sebat mawon asmanipun pak Dongkrak (mboten asma aslinipun), tumindak nerak paugeran, ngrudaparipeksa siswinipun. Tumindak punika dipun lampahi wongsal-wangsul, lan ingkang nggegirisi malih, tumindak punika dipun pirsani dhening kanca-kanca siswi wau wonten ing ngajeng kelas. Kanthi pangancam menawi siswi-siswi ingkang sampun dipun rudaparipeksa matur kalihan sinten kemawon, tiyang sepuh, guru punapa pulisi, temtu siswi wau badhe pun ukum dening pak Dongkrak. Rumaos dipun ancam, lare alit temtu kemawon mboten wantun matur sinten kemawon. Ananging, nyimpen endog bosok mesti kemawon mambu. Tiyang sepuhipun ingkang mangertosi wontening keanehan ingkang dipun alami dening putrinipun, nyuwun pirsa kalihan kanca-kancanipun sak kelas. Saking mriku, tumindakipun pak Dongkrak kawiyak. Mboten nengga gantos dinten, tiyang sepuh korban lapur dateng kantor pulisi. Pak pulisi inggal tumindak, nanging, pak Dongkrak kados sampun mangertos menawi wadinipun sampun kawiyak, pramila piyambakipun mlajar tinggal glanggang colong playu.Ingkang ndadosaken raos mboten sekeca wonten ing manah kula inggih punika irah-irahan pawartos "Bobroknya pendidikan di Indonesai". Kados sampun mboten wonten malih guru ing Indonesia punika ingkang sae. Pancen wonten guru ingkang mboten sae rumindakipun, nanging cacahipun temtu mboten kathah. Napa malih menawi dipun prosentase antawisipun guru ingkang awon kalihan sedaya guru sak Indonesia, mesthi namung sekedhik tinimbang pejabat ingkang tumindak nyimpang kalihan sedasya pejabat sak Indonesia.Pancen saged dipun arani apes dados guru punika, miturut kerata basa, guru punika digugu lan ditiru. Nanging kedah dipun enget ugi, guru nggih manungsa sawantah, ingkang kedunungan salah. Dados ampun digebyah uyah, menawi wonten guru ingkang salah, nyimpang, bobrok lsp, sedaya guru, cethanipun malih pendidikan wonten ing Indonesia punika bobrok. Kagem bapak lan ibu guru, nderek mangayubagya dinten guru tahun 2008. nuwun.
Métz (dipunwaos /mɛs/ ing basa Perancis) inggih punika kutha krajan Lorraine, dhépartemèn Moselle, Prancis lan wewatesan kaliyan Luksemburg lan Jerman. Métz kalebet kitha administrasi ing Prancis ingkang penting awit taun 1972.[1] Kitha Métz kalebet salah satunggalipun punjering bisnis, niyaga, lan pawiyatan luhur ing Prancis.[1]
5.3 Angka dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur
Kitha Métz sampun dipundunungi tiyang wiwit wekdal pungkasaning Jaman Prunggu watawis 1000 SM.[2] Kitha punika dados tilaranipun Romawi ingkang wekdal semanten naminipun Kitha Divodurum (ateges kitha ing gunung suci), kutha krajan saking wewengkon Celtic Médiomatrici.[3] Satunggaling suku ingkang manggén ing Divodurum naminipun suku Méttis, dangu-dangu nami Méttis éwah dados Métz, lan dipundadosaken nami kitha Métz ngantos sapunika.[3]
Wiwit wekdal kapengker Métz kalebet punjering niyaga ingkang penting.[4] Métz dados punjering niyaga amargi mapan ing kalih presimpangan margi Romawi, margi saking sisih lèr-kidul ingkang nyambungaken Trier dhateng Lyon lan wétan kilèn margi saking Strasbourg dhateng Soissons.[4] Wonten ing abad ka-2 Masehi Métz sampun dados wewengkon ingkang tuwuh ngrembaka, kanthi gunggungipun padunung 40.000, wontenipun panggénan kanggé pepanggihan umum, lan papan padusan umum.[4]
Sasampunipun Roma kawon déning karajan sanès, Métz dipunkuwaosi Frank Merovingian.[4] Salajengipun dipunpandhégani Raja Clovis ingkang tilar donya ing taun 511.[4] Métz ingkang dipunkuwaosi kulawargi trah Frank Merovingian lajeng dipunpérang lan dipunbagékaken dhateng putra-putranipun Raja Clovis.[4] Wewengkon Métz dipunparingaken dhateng Austrasia, ingkang nalika semanten wewengkonipun saking Champagne dumugi Bavaria, lan ugi Belgia lan Luksemburg.[4] Taun 561 Raja Sigisbert ndadosaken Métz minangka kutha krajannipun.[4] Abad ka-4 Métz dipundadosaken kutha krajan wewengkon Merovingian satunggaling karajaan ingkang taksih mlebet Austrasia.[2]
Métz dados kitha ingkang misuwur ing donyaning agami Kristen wekdal Jaman Renaisans.[2] Métz dados wewengkon Kristen ing abad kaping tiga, Kitha Métz dipunparéntah déning para uskup.[4] Para uskup ingkang dados panguwaos minggahaken béaya pajak, damel undhang-undhang lan maréntah kanthi adil.[4] Para uskup mandhégani kitha punika ngantos abad ka-13, sadèrèngipun dipunrebat déning kulawargi Paragies ingkang ngrebat kakuwaosan para uskup.[4]
Métz tuwuh dados satunggalipun wewengkon ingkang mardika wekdal dipunkuwaosi Kakaisaran Romawi.[2] Wekdal semanten Métz dipunpandhégani déning Maitre-échevin ingkang dipunpilih kulawargi ningrat.[4] Métz dados wewengkon ingkang makmur lan sugih saéngga saged ngampilaken arta dhateng wewengkon sanès ing Lorraine, ugi dhateng raja-raja Prancis lan kaisar Romawi.[4] Awit saking kamakmuranipun punika Kitha Métz dipunsebat Métz la Riche utawi "Kitha Métz ingkang sugih".[4]
Satunggaling prastawa pangepungan ing abad ka-16 déning Henri II ndadosaken Métz dipunkuwaosi Prancis.[4] Métz kaliyan Lorraine lan Alsace dipunrebat Jerman taun 1870 sasampunipun Prancis kawon ing Paprangan Franco-Prusia.[4] Métz dipunwangun déning Jerman dados bèntèng ingkang kiyat.[4] Métz dipunwangsulaken malih dhateng Prancis sasampunipun Perang Donya I.[4] Prajanjén Versailles taun 1919 resmi dipunakeni minangka prajanjén Jerman-Prancis ingkang isinipun Métz dados péranganing Prancis.[3] Ananging kitha punika dipunkuwaosi Jerman malih taun 1940 ngantos dumugi Novémber 1944.[4] Métz dipunwangsulaken malih dhateng Prancis sasampunipun paprangan ingkang dangu antawisipun prajurit Jerman lan Prancis ingkang dipunbiyantu Amérika Serikat.[3]
Papan Dunungipun[besut | besut sumber]
Métz punika kutha krajannipun dhépartemèn Moselle.[5] Métz mapan ing presimpangan lèpèn Moselle lan Seille, 178 mil (286 kilomèter) wétan Kitha Paris.[5] Kitha punika kalebet punjering transportasi ing wewengkon administratif Lorraine, satunggaling wewengkon tambang wesi lan pabrik baja.[5] Tèkstil, prodhuk logam, panganan kalèng, lan piranti-piranti saking kulit.[5] Métz mapan ing lintang 49,1191 drajat lan bujur 6,17269 drajat.[6] Inggilipun wewengkon Métz punika rata-rata 182 mèter.[6] Bilih zona wekdal ingkang dipunanggé ing Métz punika zona wekdal Paris.[6]
Kitha Métz dados jantung ékonomi wewengkon Lorraine.[7] Métz sampun ngripta kakiyatan ékonomi ing babagan niyaga, pariwisata, tèknologi informasi, lan indhustri otomotif.[7] Kanggé nyurung ékonomi, piranti transportasi modérn sampun dipunoperasikaken ing kitha Métz, kalebet ril sepur canggih, margi tol, sistem konéksi lan transit bis lokal ingkang cepet.[8] Pamaréntah Métz ugi ngatur bab niyaga, sadaya informasi ngéngingi niyaga Kitha sampun dipunsiapaken déning pamaréntah.[9]
Walikutha Métz lan wakilipun dados pangarsaning Kitha Métz.[10] Walikutha lan wakilipun dipunpilih saking para anggota dhéwan ing pamilian umum.[10] Walikutha Métz angsal pambiyantu 15 wakil walikutha.[10]
Populasi padunung wewengkon Métz punika 123.580 padunung ing taun 2007, 123.776 padunung ing taun 1999, 119.594 padunung ing taun 1990, 114.232 padunung ing taun 1982, 111.869 padunung ing taun 1975, lan 107.537 padunung ing taun 1968.[11] Wiyaripun Métz punika 41,94 km² kanthi kepadhetan padunung 2 946,59 tiyang/km².[11] Gunggungipun padunung jaler ing taun 2007 wonten 59 960, lan padunung èstri wonten 63.621.[11]
Dhémografi Kitha Métz taun 1962 - 2008[besut | besut sumber]
Angka dhistribusi padunung miturut umur[besut | besut sumber]
Ngéngingi dhistribusi padunung miturut umur ing Kitha Métz dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:
Angka dhistribusi padunung Kitha Métz miturut umur ing taun 2007 lan 1999.[11]
Angka dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur[besut | besut sumber]
Ngéngingi dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur ing Kitha Métz dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:
Dhistribusi padunung jaler lan èstri Kitha Métz miturut umur ing taun 2007[11]
Angka kalairan lan tilar donya[besut | besut sumber]
Ngéngingi angka kalairan lan angka tilar donya ing Kitha Métz dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:
Angka kalairan lan tilar donya ing Kitha Métz taun 1999-2008[11]
Angka kalairan lan tilar donya ing Kitha Métz taun 1968 - 2007[11]
Iklim Kitha Métz punika lembab kanthi Mangsa bentér ingkang anget lan boten wonten mangsa garing.[12] Suhu ing Kitha Métz ing sadangunipun setunggal taun punika bènten-bènten watawis saking suhu 30 °F ngantos 77 °F lan suhu jarang ing sangandhapipun 18 °F utawi ing sanginggilipun 87 °F.[12]
Mangsa bentér ing Métz dipunwiwiti saking 30 Mei ngantos 4 Séptémber kanthi suhu rata-rata sanginggilipun angka 70 °F.[12] Dinten paling bentér punika tanggal 30 Juli kanthi suhu paling inggil rata-ratanipun 77 °F lan paling sakedhik suhu 59 °F.[12] Mangsa asrep dipunwiwiti saking 15 Novémber ngantos 2 Maret kanthi suhu rata-rata ing sangandhaping suhu 46 °F.[12] Dinten paling asrep hawanipun ing Métz punika tanggal 27 Désémber kanthi suhu paling sakedhik rata-rata 30 °F.[12] Srengéngé paling cepet medal/sumunar ing wewengkon Métz punika tabuh 5.30 ing tanggal 18 Juni lan srengéngé kangslup paling cepet punika tabuh 09.44 ing 23 Juni.[12]
Srengéngé medal paling terlat punika tabuh 08.29 ing tanggal 4 Januari lan srengéngé kangslup paling cepet punika tabuh 04.37 ing tanggal 11 Desember.[12] Jawah salju ing Kitha Metz dipunwiwiti awit tanggal 15 Novémber ngantos 29 Maret.[12] Kalembaban suhu sadangunipun satunggal taun ing Métz watawis 45 persèn ngantos 97 persèn.[12] Suhu paling garing punika ing tanggal 26 Juli kanthi kalembaban mandhap ing sangandhaping 51 persèn.[12] Suhu paling lembab punika wonten
Transportasi bis ing Kitha Métz dipuntandhangi déning Métz Métropole kanthi pambiyantunipun parusahaan Méttis Exqui.[13] Bis ingkang dipunginakaken kanggé transportasi ing Métz punika nggadhahi panjang 24 mèter kanthi mesin diesel-listrik.[13] Bis prodhuksi parusahaan bis "Van Hool" punika sampun ngembangaken bis kanthi modhél ingkang canggih lan ngutamakaken layanan ingkang saé.[13] Sedaya jalur/margi bis ing Métz kempal ing panggénan ingkang naminipun Place de la République.[14] Regi tiket bis ing Métz punika 0,70 euro.[14]
Transportasi sepur ing Kitha Métz nyambungaken dhateng kitha sanès, kados dhateng Paris lan Luksemburg.[15] Rute saking Métz dhateng Paris nelasaken wekdal tigang jam kanthi regi tikét 37,80 Euro, dhateng Luksemburg nelasaken wekdal 50 menit kanthi tiket 12,40 Euro.[15] Menawi dhateng kutha sanes kados dhateng Nancy nelasaken wekdal 38-61 menit kanthi regi tikét gangsal Euro, Strasbourg setunggal sprapat jam kanthi beaya 20,40 Euro, lan dhateng Verdun nelasaken wekdal setunggal sprapat jam kanthi tikét 6 Euro.[15]
Taksi[besut | besut sumber]
Transportasi jinis taksi ugi kathah dipunginakaken ing Kitha Métz.[16] Manéka warni nami parusahaan taksi ing Métz inggih punika: Artisans
ing margi Evêchés Métz lan sanèsipun.[16][17]
Wangunan ing Métz manut kaliyan modhél arsitèktur tartamtu, kados arsitektur Raymond-Mondon, dipunwangun jumbuh kaliyan skéma parencanaan Kitha Métz.[18] Alun-alun Comédie kalebet alun-alun kabikak ing Kitha Métz ingkang caket kaliyan wangunan Katedral lan Lèpèn Moselle.[18] Ing Kitha Métz dipunwangun Kreteg ingkang cacahipun langkung saking sedasa.[18] Kreteg ingkang paling sepuh dipunwangun ing abad ka-12.[18] Kitha Métz dados kitha kapisan ingkang damel margi mligi kanggé tiyang mlampah.[18] Wonten ugi wangunan tilaranipun kakaisaran ingkang dipunwangun Jerman awit taun 1870 ngantos 1910.[18]
Wonten ing Kitha Métz kathah wangunan griya lan apartemén.[18] Modhél griya kanthi arsitèktur modérn wiwit dipunremeni padunung Métz awit pungkasaning abad 19.[18] Sasampunipun Perang Donya I, kathah wangunan ing Kitha Métz ingkang dipunwangun malih kanthi arsitèktur modérn.[18] Saben-saben wangunan ing Métz bénten arsitèkturipun, ananging wonten perangan wangunan ingkang taksih dipunjagi kakhasanipun.[18] Griya modérn ingkang ageng ukuranipun dipunparingi lawang lan kori (cendhéla) ingkang ageng.[18]
Dhaharan[besut | besut sumber]
Métz dados satunggaling kitha favorit kanggé pandemen dhaharan utawi kulinér.[19] Dhaharan khas saking Métz punika Potée Lorraine ingkang kadamel saking daging babi, wortel, ron bawang, lan kubis.[19] Sedaya bahan punika dipunmasak kanthi dipungodhog tigang jam.[19] Sadèrèngipun dipunentas dipuntambahaken sosis lan kenthang godhog rumiyin.[19]
Ing Kitha Métz ugi wonten dhaharan Pâté, satunggaling roti ingkang kadamel saking campuran daging, rempah-rempah, sayuran lan anggur.[20] Campuran bahan punika lajeng dipunmasak kanthi cethakan roti.[20] Sasampunipun mateng lajeng dipunsukani pamanis (hiasan) arupi woh-wohan lan acar.[20]
Métz dados salah satunggaling kitha ing Prancis ingkang gadhah manéka pawiyatan luhur kados Universitas Lorraine lan Universitas Métz (Utawi Universitas Paul Metz).[21][22] Universitas Lorraine kapérang dados kalih panggénan, setunggal ing Métz lan setunggal malih ing Nancy.[21] Universitas Lorraine ingkang wonten ing Métz kaperang dados jurusan ilmu material, tèknologi, lan manajemen.[21] Bilih ingkang wonten ing Nancy kapérang saking jurusan biologi, kasarasan (kasehatan), administrasi, lan manajemen.[21]
ingkang naminipun FC Metz.[24] FC Métz kalebet salah satunggaling anggota Asosiasi Klub Bal-Balan Nasional Prancis, lan mlebet ing dhivisi 3 Prancis.[24] FC Metz sampun naté dados jawara Piala Prancis ing taun 1984 lan 1988 lan Piala Liga Prancis taun 1986 lan 1996, lan jawara kalih kajuwaraan Piala Liga Prancis taun 1998.[24] Klub punika sampun dipunakeni ing Prancis lan Éropah, tim punika ugi naté dados jawara Piala Gambardella wekdal taun 1981, 2001 lan 2010.[24] FC Métz gadhah stadhion inggih punika Stadhion Saint-Symphorien Métz.[24]
Ing Métz ugi wonten klub ulah raga bal asta ingkang naminipun klub Métz Handball.[25] Klub punika sampun menang ing kajuwaraan Liga Kapisan Bal Asta Prancis Éstri ngantos 17 kathahipun, pikantuk 7 piala jawara Piala Liga Prancis Éstri, lan 5 Piala FA Éstri Prancis.[25]
Gréja Saint-Arnulf Métz, dipunwangun déning Pendéta Saint Arnulf.[26]
Gréja Saint-Clement Abbey Métz.[27]
Gréja Saint-Louis Métz, satunggaling gréja ing Métz ingkang dipunwangun ing abad 13.[30]
Katedral[besut | besut sumber]
Katedral Gothic ingkang mapan ing sangunggiling paredèn sacaketipun lèpèn Moselle lan Seile.[4]
Katedral Saint-Etienne utawi Katedral Métz, wangunan kanthi konstruksi gotik flamboyan punika dipunwangun taun 1220-1550.[31] Katedral punika gadhah kalih menara lan karya seni kaca polikromatik kanthi ukuran 6.500 m².[31]
Katedral Saint-Stephen Métz.[32]
Kapél[besut | besut sumber]
Kapél Templar's Métz, dipunwangun ing antawisipun taun 1180 lan 1220.[33]
utawi ing Basa Prancis La place d’Armes[37], satunggaling wangunan pesagi panjang ingkang wonten ing Kutha Métz, manggén ing antawisipun wangunan Katedral Saint Stéphen lan Balai Kitha Métz.[38] Wangunan punika dipunwangun ing abad 18 kanthi arsitèk Jacques François Blondel.[38]
Opera Téater Métropole ing Métz, satunggaling wangunan opera ing Prancis ingkang dipunwangun taun 1738[39] lan asring dipunginakaken kanggé pagelaran seni ballét, téater lan opera.[40]
Rélasi[besut | besut sumber]
Métz kalebet anggota QuattroPole, satunggaling pakempalan kitha kaliyan Luksemburg, Saarbrücken, lan Trier (nagara-nagara tangga: Luksemburg, Prancis, lan Jerman).[41] Métz gadhah kitha kembar kaliyan:[41]
Karmiel, Israèl,[42] wiwit taun 1984
^ a b (en)Encyclopædia Britannica, Inc. (2013). "Metz". britannica.com. Dijupuk 4 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b c d (en)Vivian Thomas. "History of Metz". tourisme.metz.fr. Dijupuk 7 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan
metz.fr. "Metz en visite à Karmiel". metz.fr. Dijupuk 23 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Métz&oldid=1089467"	Kategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa sitiran nganggo
Lha iki wonten poenapa, kok ngilari sasaran?
mbah, sae alhamdulillaah, iseng kemawon mbah.. untung mbah boten gadah URL aktif, sejatosipun kula pingin sanget maringi
Wassalmoe’alaikoem WR WB.
wa’alaikumussalam.. kados pundi kawula badhe maringi award?? URL ipun mbah kemawon kawula boten ngertos??? 😕
Jaman mbiyen ana andong nggawa momotan jambu kluthuk lagi mlaku saka
Selarong arep menyang Pasar Bantul. Jaman iku dalane isih
gronjal-gronjal digawe saka watu durung ana aspal. Nalika andong lagi
liwat dalan sing kebak wedi, ana laler cilik mencok ning nduwure
andong. Bareng karo mencoke laler, lakune andong malik rindik. Ora
amarga kabotan laler, nanging amarga rodane kepater dening wedi sing
Nanging rindike andong tumrap laler dianggep amarga kapencokan deweke.
“Wah andong iki dadi mlakune alon-alon, mesti merga jarane kabotan
awakku” pikire si laler kanthi ati bungah rumangsa paling abot sak
“Sapa sing iso nandingi abote awakku, ora ana kewan liya sing luwih
Sakwise sakwetara mencok ning andong, laler banjur jeleh terus mabur
meneh. Nalika Laler mabur, andonge pas liwat dalan sing ora ana
wedine. Dadi lakune andong malik cepet maneh. Si Laler kang gegeden
rumongso tambah yakin menawa deweke abot tenan. “Weladalah, tak
tinggal sedilit wae, andonge langsung biso mlaku banter. Wah, nek
ngono aku iki abot temenan ya!” celatune si laler.
Laler banjur mikir, manawa deweke mencok ning andong karo ngobahke
sewiwine mestine si andong bakal mlaku luwih banter amarga kasurung
dening obahe sewiwi. Laler trus nyoba mencok maneh ning andong karo
ngobahke sewiwi. Dumadakan andong malik mlayu
Untunge deweke iso mabur sakdurunge tiba ning lemah.
Sajatine andong mau iso mlayu banter banget amarga dalane ndronjong,
Dadi lumrah menawa mlakune luwih banter wong diewangi gravitasi bumi.
Nanging lelakon itu agawe Laler dadi tambah ge-er. Trus
mbengok-mbengok marang jarane andong.. ‘Sorry, sorry Kang Jaran, aku
salah ngukur kekuatanku. Anggonku ngobahke sewiwi sajake kebanteren,
dadi andongmu mlakune banter banget. Sorry ya, sesuk
Sumber : Tjrita Pantja Warna oleh S. Har, Penerbit PT. Jaker Jogjakarta
2. Paraga:Watak : Laler. Watak :
‘Sorry, sorry Kang Jaran, aku salah ngukur kekuatanku. Anggonku
ngobahke sewiwi sajake kebanteren, dadi andongmu mlakune banter
banget. Sorry ya, sesuk maneh anggonku ngobahke sewiwi rindik wae”
-seneng nudoh : nalika laler miker “Wah andong iki dadi
-mbingungake : nalika laler mikir awake laler iku sek paling abot
saka jarane dokar sek lakune dadi cepet
-nyenengake : nalika laler bangga bisa nggawe cepet lakune jaran
5.Sudut Pandang : Laler kang usil lan seneng seneng nganggep yen
Paling apik,elek,pinter,bodho…… lan sak jenise
VII G SMP 1 Kaliwiro kagungan pelajaran Basa Jawa. Guru Basa Jawane yaiku Bu
Rika. Wektu kuwi Bu Rika ora bisa mulang amarga badhe tindak rapat. Banjur Bu
Rika maringi tugas didhawuhi ndamel cerkak. Tugas
wis rampung rapat banjur mlampah dhateng SMP. Nalika wis tekan SMP, Bu Rika ngelak
Lisa, Tika, lan Eli. “Niku nopo?” jawab Bu Rika. Banjur Vivi, Fika,
Lisa, Tika, Lan Eli ora bisa njawab, teras didukani Bu Rika amargi mboten
Wejangan kangge sedoyo tiyang Jowo ; mugo mugo pancen kanggo niteni leluhure dewe mbok menowo eneng wong lio seng keroso , niatku iki mung gawe wejangan sedoyo menuso mbok menowo iso dilakoni dalan urepe lan biso tenterem ngatine nang dunio . Abot enteng urep iku kabeh mung garek ngelakoni , yen awake kito dewe seng nanggep abot
lan ojo kantek jahil marang sak podo podone menuso .Nuladhani lakon seng utomo ben iso nyegah tindak angkorone lan biso ngendeleake sifat syukur lan redho nang njerone ngati mikul kudrate . Kudu sinau lan seregep mugo kowe kabeh
podo sekolahan kabeh ..Wadi Roni pemerintah wes kepepet , nek nafase wes arep sampek gulu baru diunggahke gaji ..iku wes lumrah ? Utek politik kemelayuan@kebaratan wes reget ..Meneh
ngelakoni opo waei seng arep dilakoni njur iso mileh kangge golek panganan keluargane . Seng pinter diceloki
mareng seng duwehi herto lan pangkat kangge kuoso ngajukno suoro .Aku Jowo , isoku gor ngoko …kowe sopo ? Seng pinter kromo
wong Jowo seng manut lan lungguh ngadepi dalan leluhure dewe nang dunio . Kangge turunane Kanjeng Sultan
weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi gusti Allah nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
RV Park, Nampa, 1 miles away
Leah's Landing, Nampa, 3 miles away
#Demak, #Grobogan, #Jepara, #Karang Anyar, #Kebumen, #Kendal, #Klaten, #Kudus, #Magelang, #Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Wasana awit saking kapareng rawuh panjenengan sekaliyan kula
tiga nada di Keraton Yogyakarta bernama Kanjeng Kyai Guntur Laut. Kendhang Gendhing. 1 Saron Demung.
gendhing. Ricikan Struktural (Kethuk. Sakjonjang.
DANYANG KYAI DANYANG SUPADOS AWAK INGSUN SAGED KABUL PINUWUN INGSUN MUGO-MUGO
TEMPUHAKE ANYUKUPI SANDHANG PANGAN KANG AGUNG, AMBOYONGO SRI SADONO WADHAHONO ING GEDHONG ROJOBRONO, SAKEHING PANGAN LEBOKNO ING LUMBUNG GUMULING, OJO ESAT ING SALAWASE.
sawung, Panguwasane sepi ing awakku, Rame ing kona-kono, Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
buana Lanang lan wadon tua arep enom Lagi turu tangekna Kang wis tangi kon
menyayanginya. Bismillaahirrohmaanirrohiim Serut perkutut gagak siwalan tunggal isun Arep adus penganom-anom Cunduk lintang raup wulan
buana Lanang wadon tua apa enom Nurut tunduk kapincut Ing melakune Arjuna Dalane padangana atine Turutana suwarane Adem ayem kabeh
pengasihan Cocak Ijo ini tanpa puasa. Bismillaahirrohmaanirrohiim Ismuku si cocak ijo Sun adepake mangulon terus jagat kulon Wong kang ana kulon pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangidul terus jagat kidul Wong kang ana kidul pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangetan terus jagat wetan Wong kang ana wetan pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangelor terus jagat elor Wong kang ana elor pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Ingsun angadeg ana tengahing hyang Konillalahu cahya mulya Ingsun erut sukmane wong sejagat kabeh Sumurupa awak ingsun Laa ilaaha illallaah Muhammad
rohmani Nyawa rohani Pada mosik ing date Allah Aku awak sirollah Ingsun angiket sukmane wong sejagat kabeh
Allah Sun panahake segara asat Gunung guntur Lintang rembulan srengenge surem Sun panahake wong
ingsun adus esuk banyu suci Banyu suke banyu turu siro tangio Tak jaluk banyu sing urip Kiro-kiro dadi cahya nur cahya Cahya ku mancleng Sopo ndeleng sopo kelengleng Sopo mandeng sopo kangen Aring
sajatine manungsa Manusa sajatine waluya Jabang bayi ingsun nyambat sira Sira mangkat maring……. Emeken
meninggal dunia. Bismillaahirrohmaanirrohiim Yaa.……binti…….melua marang ingsun Sira ora kuasa kang kuasa gusti Allah Sejamu ora tumeka-tumeka Ora tumomo-tumomo ora tumonjo Balik kang dadi sejamu tumeka Kang dadi sejaku Siro
Tekaku seneng ingsun lunga pangleng Teka welas teka asih Ati lan pikire wong sekabeh Pada welas asih pada idep Maring badan ingsun Teka
lintang Pentile srengenge wohe rembulan Ya aku kembang Sekar Wijayakusuma Sapa bae andeleng badan saliraku Teka welas teka asih Sida madep sida idep Maring badan ingsun
Sediyaku kedep Nabi kabeh Idep kedepe lan welas asihe si.…… Maring ingsun salawase Ora ana kang
sayang. Bismillaahirrohmaanirrohiim Unggut-unggut sukma ngelayung Kencala manis madune tawon Ora manis madune tawon Masih manis oba suaraku Yen aku sukma ngelayung Ayuh nok…….turu bareng karo
saking ngarsaku Cucuen si jabang bayine……. Teka welas teka asih maring ingsun Wurung mati sida edan Ora mari-mari Yen durung aku sing nambani
Asih…….binti……. Maring awak ingsun Diijabahi dening Allah Ya ingsun
cilik lanang wadon Andelenga wulu gading Teka welas teka asih Maring badan salira ingsun Silir-silir gadiya kumeresek Wong
turu tangekna Yen wis tangi kongkon dodok Yen wis dodok kongkon ngadeg Gawanen mene ning arepan ingsun Ikih gaman ira sada lanang Yen kanggo gebug gunung gugur Kanggo gebug segara asat Kanggo gebug atine si jabang bayine…….binti.……. Maka teka welas teka
terakhir patigeni Bismillaahirrohmaanirrohiim Niat ingsun arep balekaken Sedulur
Yusuf Suara ingsun suarane Kanjeng Nabi Daud Manuk
Bismillaahirrohmaanirrohiim Kun ilahi jaya mulya Angin ireng Nyawa lan kersane……. Teka welas teka asih Teka demen teka kangen Ya ning badan ingsun Ya ingsun lanang
cilik tuwa enom lanang wadon Pangkat rakyat rut kemerut Welas asih maring badan ingsun
SABETAKE OMBAK GEDHE SIREP TAK SABETAKE ATINE SI......... PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI. Pelet ini
dilewati orong yang dituju. Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si.... anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI”. NIAT INGSUN AMATEK AJI AJIKU, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI…. LUWIH BRANTANE SI… MUGI-MUGI ASIH DUMATENG KULO. 2.
Kerepno marang aku rino lan wengi Ojo maneh jabang bayine si……ora welas asih karo aku Jin alus pado manut karo aku Si……asih,welas,asih asih marang
ingsun ngerowaake sedulur papat limo pancer enem,nyawa pitu sukma raga tak kongkar manunggala marang
berikut: BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIM NIAT INGSUN MATAK AJIKU PULUNGGANA PULUNGSARI SUNTABOKAKE PETIKU SIWESI GEMEBYAR-GEBYAR
Bismillahirrahmannirrahim Niat ingsun adus jinabat banyu kodratullah Ngedusi sadulurku papat, kalima pancer badan Nenem nyawa, pitu sukma Sah badan kari sampurna
alus dan sesepuh wassalam. @@@ ILMU PENGASIHAN NIAT INGSUN WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….) ASIHO MARANG AKU ASIH SOKO KERSANE
sabetake segara asat, Dak sabetake bumi bengkah, Dak sabetakewatu pecah, Dak sabetake atine si jabang
Artikel iki butuh cathetan sikil kanggo pamesthèn. Sampéyan kena mbiyantu ndandani artikel iki kanthi nambahaké cathetan sikil saka rujukan sing pinercaya. Pérangan sing tanpa rujukan bisa dibusak sawayah-wayah.
Kanggo kagunan liya saka Prambanan, pirsani Prambanan (disambiguasi).
Indonésia" nor "Template:Location map Indonésia" exists.
Candhi Prambanan ya iku komplèk candhi Hindhu gedhé dhéwé ing Asia Kidul-Wétan. Komplèk candhi iki manggon ing wewengkon Kabupatèn Sléman karo wewengkon Kabupatèn Klathèn. Komplèk iki adohé udakara 17 km lor-wétané Kutha Yogyakarta.[1]
Arkèolog ngira-ira candhi iki diadegaké udakara ing taun 850 M déning Rakai Pikatan, ratu ka-6 ing Kraton Medhang, utawa Dyah Balitung. Nanging ora suwé sawusé binangun, candhi iki banjur dijaraké nganti rusak. Rénovasi candhi iki diwiwiti ing taun 1918 lan durung rampung tekan sepréné. Candhi utama rampung dirénovasi taun 1953 sanajan akèh watu pérangané sing wis ilang. Candhi-candhi cilik mokal dibangun manèh amarga mung katon landhesané utawa watuné ora ngancik 75% wanguné candhi. Candhi Prambanan kalebu ing Situs Warisan Donya UNESCO kawit taun 1991.
Komplèk candhi iki dumadi 8 candhi utama, paling dhuwur ngancik 47 mèter, lan 250 punjul candhi cilik. Telung candhi utama diarani Trisakti lan kanggo manembah Sang Hyang Trimurti: Bathara Siwa Sang Pangrusak, Bathara Wisnu Sang Panggulawentah, lan Bathara Brahma Sang Payipta. Candhi Siwa ing tengah ing jeroné ana patang kamar, siji ing saben kéblat. Ing kamar pratama, ngadeg reca Bathara Siwa sing dhuwuré ana telung mèter. Ing kamar liyané, ngadeg reca-reca sing luwih cilik kayata reca Durga (garwané), reca Agastya (guruné), lan reca Ganésa (putrané). Reca Durga iku uga diarani Rara Jonggrang karo pandunung kana. Rong candhi liyané ya iku Candhi Wisnu, madhep lor, lan Candhi Brahma, madhep kidul. Candhi-candhi cilik diadegaké kanggo kayata Sang Lembu Nandini (wahanané Bathara Siwa), Sang Angsa (wahanané Bathara Brahma), lan Sang Garudha (wahanané Bathara Wisnu). Ana luwih saka 250 candhi béda-béda gedhéné sing ngubengi candhi-candhi utama, diarani candhi prawara.
Rèlièf ing 20 tèmbok candhi nggambaraké wiracarita Ramayana. Lakon ing candhi iki béda karo lakon sing ditulis ing Kakawin Ramayana, ananging mèmper karo lakon ing carita Ramayana tuturan.
Delenga uga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Prambanan&oldid=1057891"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilCandhi ing Jawa TengahCandhi ing YogyakartaSitus Warisan Donya ing IndonésiaPapan wisata ing Kabupatèn KlathènKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skrip	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 26 April 2016.
Bapak saha Ibu ingkang sangat kula hurmati. Sumrambahanipun para siswa ingkang kula tresnani.Mangga sesarengan ngunjukaken puji lan para syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang saengga kita saged makempal wonten papan wilujeng. Kula jumeneng kangge sedaya para pengetan dinten kamardikan RI kaping 66.
dipun cengkrem dening tanganing penjajah. Boten sakedhik bandha negari ingkang dipun keruk,
Cekap semanten atur kula, mugi-mugi sedaya ingkang kula aturaken ing nginggil, sekedhik saged mimbuhi raos kebangsaan ingkang wonten ing dhiri kita sedaya. Ing wasana mbok bilih wonten kekirangan atur, kula tansah nyuwun gunging samudra pangaksami. Bilahhi taufik walhidayah Wassalamu’laikum wr. wb kula penjenenagan arwahipun mugu-mugi Maha Agung, ingkang sampun maringi idi palilah punika kanthi
sapa. Yen sira tansah dadi golek-golekan, ingsun
isun weruh dewek dung riko mageh demen larene
welas isun ngelebihi teko nong welase
sing usah riko katik ngaling-ngaling maning
“Ingkang dipun petri menika inggih punika Nabi Muhammad, Nabi Ilyas ingkang nguasai daratan ugi nabi khidir ingkang nguasai banyu. Ugi bapa biyung ingkang mbedah krawang Dusun Junwatu meniko mugi-mugi dipun paringi padang dalane lan jembar kubure. Mugi-mugi slamet sedayanipun, slamet ingon-ingone, keluargane, masyarakate, tandurane ugo slamet sak kabehe…..”
Motto: BERHIAS - Bersih, Hijau, Aman, Sehat
Kabupatèn Brebes punika salah satunggaling kabupatèn ingkang wonten ing tlatah Jawa Tengah, Indonésia. Kabupatèn punika dumunung ing laladan pantura saha wewatesan langsung kaliyan propinsi Jawa Kulon, caket kaliyan kutha Cirebon.[1] Jembar wewengkon kabupatèn punika ngantos ± 166.117 hèktar utawi 1.657,73 km², cacah padunungipun ± 1.732.719 jiwa (2010), saha tingkat kepadhetan padunungipun ngantos ± 953,20 jiwa/km².[1] Kutha krajannipun iiinggih punika Kacamatan Brebes, kacamatan-kacamatan sanèsipun antawisipun Losari, Tanjung, Ketanggungan, Larangan, Bumiayu, Salem, lan sanèsipun.[1] Brebes punika kabupatèn ingkang gunggunge penduduk paling kathah se-Jawa Tengah, lan paling luas ing Jawa Tengah kaping-2 sawise Kabupatèn Cilacap. Masarakat Kabupatèn Brebes utaminipun nganggé dhialèk Tegalan kaliyan basa Sundha.[1]
Wonten ing kisah asal-usulipun, aran Brebes punika dipunpendhet saking tembung mbrembes.[1] Tlatah Brebes ingkang kathah toya saha asring ngendeng toya, sarta tasih rawa-rawa.[1] Andadosaken toya kathah ingkang merembes.[1] Mula lair tembung mrembes, kang ngalami pangowahan (verbastering) dados Brebes.[1]
Uga wonten kisah sanes ingkang nyariosaken Babad Brebes ingkang dipunpendhet saking cariyos mlebetipun agami Islam wonten ing tlatah Brebes (dhialèk lokal: Berbes) meski dialang-alangi, ing pamulaan wontenipun Brebes, mula iku wonten tembung Berbes ingkang katerusan dados Brebes.[1] Seminar panyusunan sajarah Brebes ("Seminar Perumusan Nama Brebes") ditindhakakén wonten ing Gedung DPRD Kabupatèn Brebes tanggal 1 November 1984.[2]
Pamaréntahan wonten ing kabupatèn Brebes dilaksanakaken déning Pamaréntah Laladan kaliyan Dewan Perwakilan Rakyat Laladan (DPRD) miturut asas desentralisali, ya iku seserahan wewenang saking pamaréntah pusat kanggo Laladan Otonom ing UU No. 22 Tahun 1999.[3]
Perwakilan[besut | besut sumber]
Wujud kaliyan motif lambang Kabupatèn Brebes wonten maknanipun.[4] Godhong lambang laladan ingkang mbentuk dasar segi gangsal nglambangakén dasar nagara falsafah nagara ya iku Pancasila, werna biru nunjukaké wontenipun tlatah Brebes punika wonten ing laladan pesisir lan pegunungan.[4] Puncak segi gangsal nujukaken puncak gunung, ananging lengkung-lengkungipun nunjukaken gelombang segara.[4] Lintang kang anduwèni gangsal sudut warna kuning emas ngelambangaken menawi masarakat Brebes punika makhluk ingkang berKetuhananan Kang Maha Kuwaos.[4] Bundhering tigan kaliyan gambar brambang nglambangaké tigan asin sarta brambang kasil spesifik laladan.[4] Oyot gangsal ingkang warnanipun cemeng, pucuking brambang kang murub boten mati jumlahé gangsal nglambangaké kauripan ingkang dhémokrasi, (legislatif, eksekutif, yudikatif) ingkang kalaksanan kanthi dinamis mbentuk Dhémokrasi Pancasila.[4] Pitulas gabah, wolung kapas, patangpuluh mata rantai nglambangaken titimangsa Proklamasi Kamardikan bangsa Indonésia 17 Agustus 1945.
Pita putih ingkang garisipun cemeng, ngabungaké gabah kaliyan kapas.[4] Wonten ing tengahipun kaserat sesanti laladan Brebes iiinggih punika "Mangesthi Wicara Ebahing Praja"[4]. Tegesipun sedayanipun sesanti iiinggih punika rakyat kaliyan Pamarentah Laladan Kabupatèn Brebes anggadhahi tekad (Mangesthi) mbangun laladan kangge mujudaken kasejahteraan bareng-bareng (Wicara), mbangun (Ebahing) nagara (Praja) kaliyan bangsa.[4] Uga wonten tegesipun surya sengkala Mangesthi Wicara Ebahing Praja, iiinggih punika Mangesthi anggadhahi watak 8, Wicara nduwèni watak 7, Ebah(ing) nduwèni watak 6, lan Praja nduwèni watak 1.[4] Sakabehé Mangesti Wicara Ebahing Praja anduwèni makna taun Surya utawi Masehi 1678, taun punika pamarentahan Brebes miyos, ingkang titi mangsané 18 Januari 1678 dipuntandhani kaliyan dilantiké bupati Brebes ingkang kapisan iiinggih punika Radèn Arya Suralaya.[4]
Makna werna-werna sing kagawé[4] iiinggih punika pethak anggadhahi teges kejujuran, kesucian, kuning emas tegesipun kesatuan, keagungan, kemuliaan, kebijaksanaan, abrit tegesipun keberanian, ijem tegesé kemakmuran, kerukunan, cemeng tegesipun keteguhan, keabdian, kaliyan warna biru tegesipun kedamaian, kesetiaan.[4]
Wewengkon Brebes[besut | besut sumber]
Bupati Brebes[besut | besut sumber]
Asma-asmanipun Bupati Brebes saking taun 1678-2012, iiinggih punika:[6]
Sarana keséhatan[besut | besut sumber]
Ora namung pusat keséhatan masyarakat (puskesmas) kang sumebar ning kutha krajan kacamatan sarta désa, uga ana
Panganan lan plesiran[besut | besut sumber]
Panganan khas sarta wisata kuliner[besut | besut sumber]
Sega lengko, sarapan kang isine sega, timun, tahu, toge, emping, sambal kacang lan kecap.
Teh Poci Wasgitel, omben teh kang wangi, sepet, legi lan kenthel, ombena khas Kabupatèn Brebes lan Tegal kang disajikake nganggo poci lan cangkir saka lempung, nganggo gula batu.
Krupuk rambak, krupuk kulit kebo saka Bumiayu, Brebes.
Plesir[besut | besut sumber]
Kebun Durian Antap Sari di désa Rajawetan, Tonjong
^ a b c d e f g h i (id)Asal-muasal Kota Brebes dipununduh tanggal 07 April 2011
^ (id)Naskah Putusan Seminar Tanggal 01 November 1984 dipununduh tanggal 07 2011
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Tegesipun Lambang Laladan Kabupatèn Brebes dipununduh tanggal 07 April 2011
^ (id) Wewengkon Kacamatan Brebes dipununduh tanggal 07 April 2011
^ (id)Bupati-bupati Brebes dipununduh tanggal 07 April 2011
Paguyangan • Salem • Sirampog • Songgom • Tanjung • Tonjong • Wanasari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Brebes&oldid=1109542"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn BrebesKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 7 Januari 2017.
Karepe Mugiman sepele. Mung arep mbiyantu bapake sing thenger-thenger saben ndina merga ora nduweni paitan kanggo dodol terompet.Sanadyan paitan wis ana nanging gunggunge ora sepira. Isih cupet . Kudu dimangerteni yen gawe terompet mbutuhake paitan maneka warna. Saka dluwang werna-werna
kepungkur isih isa digunakake. Lem saka pathi kanji ya wis cemepak. Sak wektu-wektu mbok Yekti gelem nggawe.
“Kerdhuse mepet ya Pak?” Mugiman banjur alok bapake sing katon rikuh. Minangka wong tuwa sajake ora patrap yen terus-terusan ngupadaya Mugiman.
“Kok apik temen kepala sekolahmu Mug?”
“Ya iku merga aku nate dadi juara kelas Pak. Sak liyane kuwi uga dadi juara karate nalika Porseni tingkat kecamatan,” wangsulane ethes kaya-kaya wis disiapake. Lik Min kaget.
“Kapan kerdhus-kerdhus mau isa mbok jupuk? Kerdhus wis ora kaggo tenan ta?” bathuke bapake isih pating mengkerut.
sing grapyak gage-gage nemoni Mugiman. Eseme sing nentremake ati diumbar.
“Sida golek kerdhus Mug?”
bapakmu diaturi rene. …Gudhang ya ana gerobak cilik, isa mbok gunakake,”
“Matur nuwun Pak, matur nuwun sanget.” Mugiman sing entuk kawigaten kang omber rumangsa kudu sumringah atine.
dereng saget maringi hadhiah ingkang pantes kangge Mugiman. Menika kangge bonus.,” Pak Mus ngajak guyon. Lik Min klecam-klecem. Batine, hadhiah kerdhus iki yen diregani dhuwit isa kepetung luwih seketan ewu. Petengan jumlah sing isa ngurangi rekasane bapake.
Luwih sak jam olehe ubeg ana ruwang kepala sekolah, bacute loro-lorone pamitan mulih.Mesthi wae ora lali ngaturake matur nuwun
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Dębica. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 132.429 jiwa.
PERJANJIAN LISENSI PIRANTI LUNAK BLACKBERRY Perjanjian Piranti Lunak
Sing Mbaurekso Gubug | May 9, 2010 at 3:42 am
hhehehe.. tak kira nulis cerpen mbak Sun… wakakaakka… aneh2 wae panjenengan ki! :p
Den Hanafi | May 9, 2010 at 6:48 am
Nuwun, kanthi lumunturing sing nugrahaning Gusti Allah SWT, Ingkang Maha Agung saha hanetepi reh dharmaning sutresno, kaparengo kulo ngaturi rawuh
Wasana awit saking kapareng rawuh panjenengan sekaliyan kula ngaturaken agengin panuwun.
Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
Dinten menika kula diparingi kaset dari Paduka Rama.. Nanging Tape VCD kula risak, lajeng kula nyuwun ijin kaliyan romo ngagem link2 lagu2 ingkang sampun diupload.. Supados kula saget ndamel postingan anyar…
keroncong rohani – gusti mesthi paring margi.mp3
keroncong rohani – sabar & kito badhe nderek yesus.mp3
keroncong rohani – yesus mitra paling setya.mp3
Wah iki fbh wes gah komen ketoe, mbah darmo dkk yo gah komen.dadi artikel iki yo ws netral ae.
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
langgam campursari sangga buana tembang bowo dadi ati
kulo posting wonten blog niki, mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten, matur suwun sanget ..........!
BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad Electronic Wear SensorBrake Pad Wear SensorBrake Pad Brake Pad , Caliper
NAMA POHON NAMA DAUN Aren Asem Cocor bebek
Semangka (Citrullus lanatus, suku timun-timunan utawa Cucurbitaceae) iku tanduran mrambat sing asalé saka laladan setengah ara-ara ing Afrika bagéyan kidul.[1]. Tetanduran iki isih sakerabat karo melon (Cucumis melo) lan timun (Cucumis sativus).[1]. Semangka biasa dipanèn wohé kanggo dipangan seger utawa digawé jus.[1]. Wiji semangka sing digaringaké lan disangrai uga bisa dipangan isiné (kotiledon) minangka kuaci.[1].
Kayadéné anggota suku timun-timunan liyané, habitus tetanduran iki mrambat nanging ora bisa mbentuk oyot adventif lan ora bisa mènèk. Jangkauan rambatan bisa nganti welasan meter.[1].
Godhongé mlekuk-mlekuk ing pinggiré.[1]. Kembangé sampurna, awerna kuning, cilik (dhiameteré 3 cm). Semangka iku andromonoecious monoklin, ya iku nduwèni rong jinis kembang ing satanduran: kembang jantan, sing mung duwé benang sari (stamen), lan kembang banci/hermafrodit, sing duwé benang sari lan putik (pistillum).[1].Kembang banci bisa ditepungi saka anané bakal woh (ovarium) ing bagéyan bongkote kembang kembang arupa mlenting awangun penjol utawa oval.[1].
Woh semangka kulité atos, wernané ijo pekat utawa ijo enom kanthi larik-larik ijo tuwa. Gumantung kultivaré, daging wohé sing ngandhut banyu wernané abang utawa kuning.[1].
Tetanduran iki cukup tahan swasana garing utamané yèn wis mlebu mangsa pambentukan woh.[1].
Kena ing Guna[besut | besut sumber]
Semangka rasané seger apa manéh yèn dipangan pas awan.[2] Semangka kalebu woh kang disenengi.[2] Semangka bisa nggawé awak seger lan njaga stamina awak sewengi muput.[2] Panalitén ing Texas, Amerika Serikat ngandaraké yèn semangka nduwèni ''citrulline''.[2] Zat iki bisa mroduksi komponén kang bisa nggawé rélaksasi pembuluh darah, kayadéné yèn para priya ngombé viagra.[2]
Ing kulit semangka uga katemokaké citrullinekang bisa nduwèni réaksi karo énzim ing awak lan bisa malih dadi arginin, ya iku asam amino kang migunani tumprap jantung, sirkulasi darah lan imunitas
bisa ngobati lan ncegah éréksi.[2] Semangka bisa ngrélaksasékaké pembuluh darah tanpa éfék samping.[2]
luwih 60 persén citruline manggon ing kulit semangka lan uga ing dagingé.[2] Para panaliti uga nemokaké cara kanggo ningkataké
kabéh semangka ananging semangka kuning ngandhut citruline paling akéh.[2] Miturut Perkins dibutuhaké enem semangka kanggo ngéntoké citruline kang cukup kanggo ningkataké arginin.[2]
Yèn kakéyan mangan semangka bisa nyebabaké urin kang cacahé akèh saéngga kerep ning kamar mandi.[2] Semangka kalebu diuretik kang bisa kanggo terapi kanggo pasién ginjal sadurungé térapi dialisis.[2] Parkins uga nerangaké yèn kadar glukosa semangka bisa mlebu ing pembuluh darah.[2]
Citrulline lan arginin uga bisa kanggo obat penyakit obese lan diabetes tipe 2.[2] Saliyané iku, Citrulin uga ana ing tanduran liyané kayata timun lan bléwah.[2] Citruline kang ana ing timun lan bléwah cacahé luwih sithik tinimbang kang ana ing semangka.[2] Saliyané iku zat iki uga ana ing protéin susu kaséin.[2] Miturut Perkins, Citruline paling akèh ditemokaké ing wiji kenariref name="internet1"/> Ananging kenari rasané pait lan jarang wong kang seneng mangan.[2]
Semangka kalebu tanduran kang akèh gunané awit ngandhut banyu kang akèh lan serat.[3] Cara nandur semangka bisa saka wijiné. Ditandur ing lemah kang akèh humusé.[3] Kang kudu digatékaké, jarak tanduran siji lan sijiné kudu rada adoh supaya wohé bisa akéh.[3] Semangka kalebu pala kesimpar kang uripé mrambat ing lemah.[3] Saliyané jarak tandur kang kudu diatur, kahanan iklim lan curah hujan uga prelu digatékaké,[3]
Hasil olahan Semangka[besut | besut sumber]
Semangka bisa dipangan langsung lan uga digawé jus.[4] Saliyané iku semangka uga bisa digawé ]puding semangka.[4] Nanging yèn ngolah semangka luwih becik ora nganggo gula utawa sirup, susu, utawa krim kang cacahé akéh.[4] Bahan-bahan mau bisa ngrusak zat-zat nutrisi kang ana ing semangka.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Semangka&oldid=1122069"	Kategori: Woh-wohanTetanènKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Cimahi, Cirebon, Depok, Sukabumi, Tasikmalaya
JAWA TENGAH & DIY : Banjarnegara, Banyumas Purwokerto, Batang. Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap,Demak, Grobogan Purwodadi, Jepara , Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo ,
BERKAH	Ki Nartosabdho – Gatotkaca Sungging →	Anastasia Astutie Bersama Manthous & Cak Diqin – Poniran Rohaye	Nov 30
Sikilan ngarep, cet, body…halaaah honda pancene kebiangeten nek golek bati…barang bosok di dol larang…
March 20, 2017 at 6:13 pm
March 20, 2017 at 5:13 pm
Wis inden GSX R150 kang,,,ben cah2 sing gagah gede dhuwur ae sing inden R15…😁😁😁😁,
Tombo ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Qur’an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi
omah, nangiake wong wadon sing turu ing kasur putih.Kamare ora rapi nanging bisa
gawe penak sing duwe .Satumpuk buku-buku pelajaran ning dhuwur meja, sing
membengi bar dinggo sinau dijupuk lan dilebokake ning tas.Sepasang sandal sing
ana ing ngisor amben dinggo banjur mlaku liyat-liyut pinuju kamar mandi sing
cedhak karo ambene.Dheweke banjur adus,ora lali nanggo sabun lan shampo.
nganggo seragam putih abu-abu sing anyar ketok cocok dinggo, wong wadon iku
banjur mlaku pinuju kaca sing ana ing cedhak rak-rakane.Nyisiri rambute sing
dawa,alus lan endah.Ora lali nganggo jepitan pita warna abang saengga nambah
gawe ayune.Mbak inah sing gaweane ngrawat wong kuwi dawuhi Dinda pinuju mangan
musik.Kabeh keluargane wis nunggu arep sarapan bareng. Dinda banjur mangan lan
langsung mangkat sekolah.Nanggo motor , Dinda nge-gas banter banget pinuju
sekolahe sing cedhak karo omahe.Pak Satpam ning arep gerbang maringi aba-aba
tanda gerbang wis arep ditutup.”Tunggu pak, gebange ampun ditutup rumiyin.Kula
ajeng mlebu pak,Tulung bukake pak..”suwun Dinda.“kowe ki rak siswa anyar ,
kok awan ngene iki.Iki ki lagi sepisanan mangkat sekolah,eh kok
telat..piye nek dina sateruse.” tutur pak satpam. Dinda meneng nggolek akal
supaya bisa mlebu,Dinda gawe rupa melas kaya wong telung dina ora mangan.Ngrasa
mesakake pak satpam banjur mbukake gerbange.”awas yo ,nek sesuk telat maneh!
Ora arep tak bukake gerbange…!” pak satpam nggrundel. Dinda langsung markirke
benda –benda sing bisa gawe suara merdu kayata piano,drum,gitar listrik,gitar akustik,terompet,harmonica,biola
lan sapanunggalane.Temboke dikeki ukiran gambar –gambar tembang. Pokoke kabeh
serba tembang..”apa bener kowe sing
saged nimbali kula Dinda mawon.Kahanan opo iki,Dinda ora
reti.Dinda mung bisa mikir lan nebak –nebak wae.Manapa kok bu guru iso nakoni
kayo ngono. Apa amargi dinda suwi mlebu kelase apa amargi ora nggedok lawange.
Lamunane rampung sakwise bocah wadon ayu ning ngarepe ngayonke
tangane ning arep rupane.”Hey..dinda…kowe ki ngapa ??apa kowe lagi loro?? Ngapa
supaya hantune ditangkap..Kabeh meneng pada
matane ,dheweke isin amargi bunderan ireng nang matane kuwi disebabake kurang turu.Dinda kelingan membengi turu jam siji mbengi amarga kesenengan gawe
Bu guru nakoni Dinda “ membengi kowe turu jam pira Dinda??
kowe ora kelingan nek hari iki hari sepisanan mangkat sekolah ta ?” Dinda sing
isih isin mbukak tangane sing nutupi rupa ayune.” Kula nyuwun pangapunten bu..”Buguru maklumi
wangsulane Dinda trus neruske pelajaran kepisan mau sing sempet mandhek.”Yowis..anak-anaku,sak
iki bu guru pengin reti bakat kepisan kowe kabeh,mboh kuwi nari,nyanyi,mainke
maju nang ngarep.” Siswa pada maju nang ngarep nunjukake bakat
sing diduweni.Bocah lanang kang perawakane dhuwur,rambut ireng,ganteng maju nang ngarep.Slirane banjur nari,Tangane tengen lang kiwa cakap madukake
karo tembang rep ring ding dong ring ding dong…Tangane kaya sayap garuda sing
mabur ing angkasa.sikile kaya robot modifikasi sing wis canggih,Ing pungkasan ,
tariane sempurna banget.Suara keplokan saka siswa laine nggelegar.. mak dheg
rasane ning ati Dinda nalika wong lang kuwi mau mlaku pinuju ing ngarepe lan
nepuk pundake sing cilik.” Saiki giliranmu,..moga sukses
anggonmu maju..”Batine Dinda rada geter
kaya wong kang lagi ketaman asmara. Dinda banjur maju ning ngarep lan mulai
aksine..aksine sing luar biasa.. Suara piano kang merdu..endah,,alus,,lan tentrem.. kabeh siswa pada larut karo suara merdune.
rubuh.para siswa seka kelas liya pada melu ndelok lan keplok-keplok.Ana wong
wadon ayu ndelok Dinda akeh iri.” Aku..ora bakal kalah karo kowe,kowe mung itik
piano kuwi..” tambah wong lanang keriting iku…Kamangka,
luar biasane..siska sing duwe awak apik bisa nari,..lan Bimbo sing setya karo
“Anak-anaku ,,Ibu arep ngumumake kanggo kepirang siswa.Ibu pengin ngucapake
selamat kanggo kowe kabeh,moga kowe kabeh bisa sukses..” Suasana dadi rame lan
kabeh siswa dadi penasaran ..” menapa pengumumanipun ibu guru ?? Mboten sah
biaya ,kowe yo podo entuk pesangon saka pemerintah.Sak wulan
mengkas kowe podo arep Ujian Akhir,ibu guru ngarep kowe bisa nampilke sing
terbaik nang ngarep juri,”Kabeh kaget,sing utama kelima wong mau.Dinda
sinau kanggo ujian,dheweke ora gelem gawe kuciwa wong tuwane lan kancan-kancane.Dinda
wis duwe lagu sing dikarang dhewe kanggo tampil sesuk nang ngarep juri. Panggung
wis disusun rapi panitia.Juri-juri wus pada manggon nang kursine
paling apik.Kabeh siswa ora reti sing ditampilke apik opo ora,sing penting wis
gugup.Aneh.Padahal biasane ora ngrasa gugup kang gedhe banget kaya ngene.Wong
saka mburi nepuk pundak Dinda,”Kowe mesthi bisa Dinda,Kowe kan wus latihan
keras nganthi saiki ta ? ngapa mesthi wedi apik apa ora.lakonke sing
ana ing ngarepe mung bisa ngguyu “hahhaa..ngapa mung seneng karo tarianku,,,lha
nek karo aku seneng ora ??? hahaha” Dinda kaget.Dheweke ngguyu karo ngrasa isin
donya iki , mimpi dadi wong bodho iku ora ana…Aku persembahke lagu iki kanggo
wongtuwaku,guru-guruku,lan wong sing lagi wae maringi aku semangat….Dinda langsung nyanyi,.Swara gitar sing dipetik
dinda kaya lagu nang surga kang bisa damai lan tentremake ati kang lagi
gundah.Kabeh terpesona,kalebu juri kang ana ing ngarep.Sakwise kuwi,acarane
cumepak.Nang pesawat.wong wadon nyedhaki dinda.Wanita kang duwe tatapan tajam
kang bisa gawe dinda sethitik ora nyaman.”kowe mesthi ngrasa seneng ta?.saiki
lakonke sing terbaik,kawan..” Meneh lan meneh,dinda digawe kaget karo wanita
iku.Sikep lan tindak –tanduke sing saksuwene iki ditunjuke mung dinggo gawe aku
bandara,Rando saka mburi ngampiri Dinda sing kabotan gawa kopere.Rando mbantu
nggawakake koper gedhe iku..”piye…?perjalanane,nyenengake ta ? rando takon. “ nuwun
ya Ndo,..” wangsulane dinda kang swarane nganggo nada rendah saengga rando ora
bisa krungu suwarane.”nuwun wis dadi Inspirasiku sak suwene iki…” dinda neruske
omongane.Wong loro kuwi mung pada ngguyu lan ngrasake isin pinuju bis kang
Kembang turu,Tresna,krasa bahagia umpama
nduwe rasa iku.Usaha,kerja keras lan donga kang dadi utama dinda bisa nggayuh
impene.Dinda reti,perjalanane ora mung mandhek ketok kene.Dheweke pengen
sinau,lan nggolek pangerten apa kang sebelume ora diretini.Dinda wani duwe
pangangen-angen,lan pangangen-angen kuwilah kang bisa nganterke dheweke ketok
v Irah-irahan : ANGEN LAN TRESNA
v Basa ( gaya,style) : Ngginakaken Bahasa
October 26, 2016 at 9:34 pm
Peh isine mbah mbahane blogger otomotif kuwi wong wong e tibak ne. . . . . piye kang pengen nduwe opo ora, po mek
Katrangan (Keterangan) (ta) tembunga aran = kata benda
»Religi»Wonten Kedadosan Menapa Ing Sak Lebetipun Zaman Sengara ?	4 Komentar
Wonten Kedadosan Menapa Ing Sak Lebetipun Zaman Sengara ?	Posted by masdodod on 1 Januari 2009 in Religi, Umum	Ing sak njerone zaman sengara akeh wong jawa kena fitnah dining sanak. Wong priya dadi pawestri. Wong wadon ilang wirange. Arang-arang manungsa kang eling. Karepe wong pada murka. Ana perang pupuh. Akeh mati kobongan. Ramene wong mburu donya, nanging arang kang metu dalan halal. Akeh maru ing pawestri. Nomnoman akeh kang melacur. Akeh wong jorjoran omah, masjid langgar tinumbar karang. Duraca uga akeh. Wong kena perkara akeh kang taruk arta maring jaksa murih den selametake sangka perkarane. Wong dura saya dudera datan purun pinurih penggawe becik. Agamane wong kalah karo arta. Setat kalah karo debat. Dulur dadi wong liya, wong liya dadi sedulur. Wong temen den girohake, ahli giroh pada den turut. Wong aman den khianati, ahli khianat de percaya. Akeh wong pegatan. Akeh wong ngombe arak. Akeh wong pinter kebelinger, wong ngerti katriwal-triwal. Akeh wong pasulayan bab waris. Ana tirkah ora ana sing bagi. Angele golek wong kang bisa bagi kaya goleh gagak putih. Ana udan mangsa tiga, iya iku sing diarani udan salah mangsa. Cacahe wong wadon luweh akeh katimbang wong lanang, nganti ana wong lanang siji jumenengi wong wadon petangpuluh tumeka seket. Wong kang ngerusak agama rosul, wewalere agama kaya gegem mawa. Jagad saya mungsret. Lakune mangsa uga saya cepet, nganti setahun kaya sewulan, sewulan kaya sejumat, sejumat kaya sedina, sedina kaya sejam, sejam kaya lawase uripe blarak. Arta pek mung kaduwe pemerintah. Angele golek wong kang kena dipercaya kaya golek barang jarahan. Zakat kanggo piutang. Akehe wong luru kawruh kadiya wudaling laron ing mangsa labuh, nanging sing akeh ora kerana agama balik kerana pangkat kasinggihan kanggo mburu kemewahan donya utawa kanggo nggedeake isine telih. Golek wong ngerti adab agama kaya golek jaran kang anduweni sungu. Ana wong lanang ngiblat bojone. Wani marang biyunge. Akeh anak lali bapak, bapa lali maring siwine. Ana germo macak kiyai. Ana demit munggah mesjid, langgar gawe dikar. Saben kampung den kepalani wong fasiq. Wong mulya dadi asor, wong asor bisa pangkat. Ana wong lanang den mulyaake kerana wedi alane. Suarane wanodyo kadiya angin. Ana bumi malik ing saknjerone telung panggonan.
Sakwuse iku banjur alamat pareke tekane qiyamat kubra tansah zhohir terus menerus tanpa kendat kaya roncean kalung kang ora sinambung. Agama pecah dadi pitung puluh telu, nanging kang den ridloni dening Allah mung siji yaiku kang den ugemi dening kanjeng nabi lan priya gung para sahabat. Ana wong umuk telung puluh ngaku dadi nabi. Kebodohan zhohir. Amar makruf sirna, laku mungkar tansah terus menerus werata ing ngendi-endi panggonan. Wong sholeh ora den aji. Ulama’ gede-gede pada den pundut. Akeh wong maido kitab. Lali
Ngemusibah ana ing tanah jawa. Angin hamra’ ngamuk, omah lan kekayon akeh sing rubuh, manungsapun akeh kang kerem ana ing samodra. Gemluduk suwarane gunung, obah kang bumi rengka. Gonjang ganjing gunung guntur, riwutan lindu perapta, udan awu udan kerikil, pan akeh begebluk, akeh wong mati kaget.
Ana mangsa mengkono mau anak putu wekas ingsun : “Wong eling kelawan lali isih beja wong eling kelawan waspada”.
`Mangan sate sak gulene, sego megono
Pakdhe iku sebutan jowone, basa inggrise yo "unclang" hahaha...
basa inggrise pakhde iku "Uncle atau Paman" Pakdhe Sojo iku asale soko semarang... Aku iki Pakdhe sing jenenge bagus sak semarang...
Aku sakjane rak tuo tuo banget nanging, Aku iki kerep diundang nganggo sebutan "PAK" lan "De" amarga jenengku iki "Ade" lan rupoku rodo
jeneng sing top markotop yoiku "Pakdhe Sojo"
Loooo.... Ojo keliru... rumangsamu aku mung ngarang jeneng tok ??
iso opo wae, ngelukis iso, nggambar iso, nyanyi iso, foto iso, nggawe film iso, nggawe tulisan koyok ngene yo iso, opo maneh ? opo wae iso tak lakoni ndeng..
salam kanggo cah-cah semarang, Aku nneng kene ameh gawe pamer karyaku lan
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1428H.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.
tindak dhateng ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
Perón (miyos tanggal 4 Februari 1931) ingkang ditepungi kanthi Isabel Martínez de Perón punika Présidhèn Argentina periode 1974-1976 lan èstri katiga Présidhèn Juan Perón. Ing mangsa jabatan kaprésidhènan periode katiga garwanipun, Isabel menngku jabatan minangka wakil présidhèn. Sasampunipun garwanipun tilar donya nalika taksih menngku jabatan, Isabel lajeng nggantosaken minangka présidhèn (1 Juli 1974-24 Maret 1976).
Guareschi, Roberto (5 November 2005). "Not quite the Evita
Isabel_Peron&oldid=1099027"	Kategori: Lair 1931Présidhèn ArgentinaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sampun sakwetawis dangu, kula mboten nyerat wonten blog punika. Pakaryan ingkang sampun dados tanggel jawab kula, mboten tega menawi kula tilar namung kagem ngopeni blog punika. Badhe pados wekdal, nyempil-nyempil wekdal, kok nggih dereng wonten ingkang pas. Pungkasanipun lha nggih kados punika, blog mboten kopen ngantos pinten-pinten wekdal.Wekdal punika, kula peksa nyerat, mboh mangkih kados pundi uninipun, ingkang wigati wonten seratan enggal, supados mboten ketingal menawi ingkang nggadahi blog punika sampun tinggal glanggang colong playu. Sakmangkih menawi dangu mboten ditingali, jarene tiyang sepuh mangkih saged dinggeni gendruwo, hiiiiii ......Kleresan menika nyedaki wulan siyam utawi Romadhon, kula ngilingaken mliginipun kagem kula piyambak, supados enggal enggal ngawontenaken persiyapan. Sanajan siyam Romadhon punika rutinitas ingkang kedah dipun lampahi saben tahun. Menawi saged nggih kuwalitasipun dipun tingkataken, sampun ngantos kuwalitas siyam tahun punika sami utawi malah langkung awon tinimbang siyam tahun kepengker. Menawi namung nyegah napsu dhahar, ngunjuk utawi kempal kalihan garwa menika kula kinten mboten awrat. Langkung entheng tinimbang nalika nglampahi siyam sunah kados siyam Senen Kemis utawi siyam sanesipun. Sebab, kathah tiyang wonten ing wulan Romadhon sareng sareng ngalmpahi siyam. Nanging, nyegah napsu sanes kados srei, dengki, ngglendhengi awone tiyang, ingkang tuwuh saking sakjeroning ati, ngantos kawedal wontening lathi menika sing uangelipun mboten memper. Pramila leres ngendikanipun kanjeng Nabi, menawi siyam menika ganjarene kados nderek perang mbelani agama utawi negara.Mugi-mugi siyam tahun menika, kula lan panjenengan saged nglampahi kanthi sae, lan sak sampunipun wulan Romadhon saged wangsul malih dados tiyang enggal ingkang langkung sae, amin. by pakneharis at 08.04 | 1 comments (create) - (View). links to this post 15 Desember 2009 Ngeblog dulu, Baru Tanya Manfaatnya
Nyuwun sewu bilih irah-irahanipun mboten mawi boso Jawi, paling mboten kersane irah-irahan punika saged dipun waos dhening masyarakat Indonesia saking Sabang dumugi Merauke. Kula nekad nderek sayemboro ingkang dipun wontenaken dhening mas Yayat, sanadyan ngagem basa Jawi. Sebab wonten persyaratan peserta lomba mboten nyebataken menawi postingan kedah ngagem basa Indonesia. Masalah manfaat ngeblog, kathah tiyang ingkang nangletaken manfaatipun rumiyen. Menawi manfaatipun kirang sreg lan mboten mranani ing penggalihipun, lajeng nggeblas tinggal glanggang colong playu mboten sios ngeblog. Sebagian tiyang taksih ngukur samubarang saking manfaatipun secara finansial. Menawi wonten opahanipun ingkang awujud dolar utawi arta, nembe semangat, nanging menawi mboten, lha nggih mangkih rumiyen utawi wasalam kemawon. Sanajan blog punika nggih saged kagem pados arto, nanging menawi tujuan awalipun mekaten, biasanipun mesthi gelo, sebab supados blog menika saged ngasilaken, betah wekdal ingkang dangu. Sejatosipun, manfaat ngeblog punika saged dipun raosaken menawi sampun nyemplung ndamel blog, lan sesambetan kaliyan blogger-blogger sanesipun. Sansaya dangu, sansaya mbalung sungsum kanikmatan lan saged dipun raosaken manfaatipun ngeblog punika. Dhene manfaat ngeblog punika antawisipun: Nambah sedulur, sanajan tebih, dereng nate pirsa praupanipun, tetep kemawon kraos rumaket. Nambah ngelmu, kanthi ngeblog, purun mboten purun kedah sinau supados blogipun pantes kapacak wonten internet. Mulai sinau ngothak athik template, ngowahi kode HTML lan sakpanunggalanipun. nambah sangu, nha, menika biasanipun ingkang dipun uber dhening calon blogger. Nanging perlu dipun mangertosi dene sangu punika saged kagayuh kanthi perjuangan ingkang dangu. Kanthi masang pariwara, damel blog review lan sanes-sanesipun lan sak sanes-sanesipun. Wonten mriki perlu kula garis bawahi malih bilih manfaat ngeblog menika saged dipun raosaken menawi sampun damel blog, lajeng sesambetan lan mertamu wonten blogipun kadang sanes. Dados, menawi kepingin mangertosi manfaatipun ngeblog, nggih kedah damel
Nalika kula ningali pawartos wonten ing salah satunggaling televisi swasta 3 dinten kepengker, dipun wartosaken bilih wonten ing daerah Tapanuli, wonten salah satunggaling guru SD, sebat mawon asmanipun pak Dongkrak (mboten asma aslinipun), tumindak nerak paugeran, ngrudaparipeksa siswinipun. Tumindak punika dipun lampahi wongsal-wangsul, lan ingkang nggegirisi malih, tumindak punika dipun pirsani dhening kanca-kanca siswi wau wonten ing ngajeng kelas. Kanthi pangancam menawi siswi-siswi ingkang sampun dipun rudaparipeksa matur kalihan sinten kemawon, tiyang sepuh, guru punapa pulisi, temtu siswi wau badhe pun ukum dening pak Dongkrak. Rumaos dipun ancam, lare alit temtu kemawon mboten wantun matur sinten kemawon. Ananging, nyimpen endog bosok mesti kemawon mambu. Tiyang sepuhipun ingkang mangertosi wontening keanehan ingkang dipun alami dening putrinipun, nyuwun pirsa kalihan kanca-kancanipun sak kelas. Saking mriku, tumindakipun pak Dongkrak kawiyak. Mboten nengga gantos dinten, tiyang sepuh korban lapur dateng kantor pulisi. Pak pulisi inggal tumindak, nanging, pak Dongkrak kados sampun mangertos menawi wadinipun sampun kawiyak, pramila piyambakipun mlajar tinggal glanggang colong playu.Ingkang ndadosaken raos mboten sekeca wonten ing manah kula inggih punika irah-irahan pawartos "Bobroknya pendidikan di Indonesai". Kados sampun mboten wonten malih guru ing Indonesia punika ingkang sae. Pancen wonten guru ingkang mboten sae rumindakipun, nanging cacahipun temtu mboten kathah. Napa malih menawi dipun prosentase antawisipun guru ingkang awon kalihan sedaya guru sak Indonesia, mesthi namung sekedhik tinimbang pejabat ingkang tumindak nyimpang kalihan sedasya pejabat sak Indonesia.Pancen saged dipun arani apes dados guru punika, miturut kerata basa, guru punika digugu lan ditiru. Nanging kedah dipun enget ugi, guru nggih manungsa sawantah, ingkang kedunungan salah. Dados ampun digebyah uyah, menawi wonten guru ingkang salah, nyimpang, bobrok lsp, sedaya guru, cethanipun malih pendidikan wonten ing Indonesia punika bobrok. Kagem bapak lan ibu guru, nderek mangayubagya dinten guru tahun 2008. nuwun. by pakneharis at 15.54 | 3 comments (create) - (View). links to this post 09 Agustus 2008 Filem Action
Sinten ingkang mboten remen ningali filem. Para wanita remen filem jinis drama, crita ingkang saged damel luh lumeber, lan crita crita sanes ingkang tebih saking sifat kekerasan. Pancen sifating wanita punika sarwa alus lan lembut sanajan sanes lelembut. Dene sipating pria punika umumipun (mboten sedaya) kasar lan keras (ingkang dipun remeni wanita nggih perangan ingkang keras punika). Sipat punika ugi nyebabaken filem ingkang dipun remeni piyayi kakung filem jinis action, ingkang kathah nggambaraken kepruk-keprukan, jotos-jotosan, bedhil-bedhilan, wutahing ludira, tatu arang kranjang lan sakpanunggalanipun. Filem-filem action wonten ingkang saking lebet negeri, barat (umumipun hollywood), mandarin lan bollywood.Filem-filem action lokal menawi dipun pirsani, kirang sanget mutunipun. benten kalihan filem action saking njawi negeri. Mliginipun filem saking hollywood, mutunipun sae sanget. Ingkang nonton mesthi rumaos marem. Sedaya ingkang dipun gambaraken kados nyata lan kedadosanipun kados mboten dipun damel. Pancen wragat ingkang dipun dalaken kagem paraga pengganti (stuntman), spesial effek, swara lsp kathah sanget,pramila hasilipun nggih sae. Benten kalihan filem action lokal ingkang wragatipun cupet, hasilipun nggih temtu kemawon sakmadya.Filem-filem action sakmenika kanthi gampil dipun tingali wonten ing TV lan kaset VCD. Filem jenis punika ugi saged dipun tingali dhening lare-lare alit. Lare-lare punika dereng saged mbentenaken antawisipun kedadean saestu punapa namung apus-apus. Tiyang sepuh kedah tansah ngrencangi putra-putranipun nalika ningali filem mliginipun jenis action. Putra jaler kula semanten ugi, remen sanget ningali filem action.Saking sak kathahe filem action, kula piyambak paling remen kalihan filem-filemipun Jacky Chan. Amargi filem-filemipun Jacky Chan menika biasanipun tebih saking unsur pornografi. Sanesipun, wonten ing perangan akhir filem, mesthi dipun tingalaken kedadosan nalika mundhut gambar. Umpaminipun nalika olah tandhing, ingkang kadosipun tananan, nanging nalika wonten ingkang klentu, para paraga wau sami-sami gumujeng. Benten sanget kalihan wonten filemipun. Perangan punika mbiyantu sanget paring pangertosan kagem putra kula, bilih sedaya kedadosan ing filem punika namung apus-apus. Saktemenipun tiyang ingkang sami padudon lan kerengan punika rencang sae, mboten mengsahan kados wonten ing filemipun.Kapan filem-filem sanes niru filem-filemipun Jacky Chan, kagem mbiyantu tiyang sepuh paring pangertosan putra-putranipun ingkang dereng saged mbentenaken nyata utawi namung apus-apus. by pakneharis at 07.04 | 1 comments (create) - (View). links to this post Profil
Radio Garuda (Radio boso Jawi saking Suriname)
Genosida iku tindakan pambantaian gedhèn-gedhènan sacara sistematis marang sawijining suku bangsa utawa klompok kanthi maksud numpes (agawé tumpes) bangsa kasebut. Tembung iki pisanan digunakaké déning siji ahli hukum Polen, Raphael Lemkin, ing taun 1944 jroning bukuné Axis Rule in Occupied Europe sing dibabar ing Amérika Sarékat. Tembung iki dijupuk saka basa Yunani
genos ('ras', 'bangsa' utawa 'rakyat') lan basa Latin caedere (rajapati).
Genosida iku salah siji saka papat Pelanggaran HAM abot sing ana jroning yurisdiksi International Criminal Court. Pelanggaran HAM abot liyané ya iku Kejahatan marang kamanungsan, Kejahatan perang, lan kejahatan Agresi.
Miturut Statuta Roma lan Undhang-Undhang no. 26 taun 2000 bab Pengadilan HAM, genosida iku Lelaku sing diayahi kanthi angkah kanggo ngajuraké utawa numpes kabèh utawa sapérangan klompok bangsa, ras, klompok ètnis, klompok agama kanthi cara matèni anggota klompok; ngakibataké siksa fisik utawa mental sing abot marang anggota klompok; nyiptakaké kondhisi kauripan klompok sing agawé kamusnahan sacara fisik sebagéan utawa sakabèhané; nglakoni tindakan nyegah kalairan jroning klompok; mindahaké sacara peksa bocah-bocah saka sawijining klompok menyang klompok liya.
Ana uga istilah genosida budaya sing maknané pembunuhan peradaban kanthi nglarang penggunaan basa saka sawijining klompok utawa suku, ngowahi utawa ngajuraké sajarahé utawa ngajuraké simbul-simbul peradabané.
Conto genosida[besut | besut sumber]
Pembantaian bangsa Kanaan déning bangsa Yahudi ing milenium pisanan sadurungé Masèhi.
Pembantaian bangsa Helvetia déning Julius Caesar ing abad kaping-1 SM.
Pembantaian suku bangsa Keltik déning bangsa Anglo-Saxon ing Britania lan Irlandia wiwit abad kaping-7.
Pembantaian bangsa-bangsa Indian ing bawana Amerika déning para penjajah Éropah wiwit taun 1492
Pembantaian Bangsa Armenia déning sawetara klompok Turki ing pungkasan Perang Donya I
Pembantaian wong Yahudi, wong Gipsi (Sinti lan Roma) lan suku bangsa Slavia déning kaum Nazi Jerman jroning Perang Donya II.
Pembantaian suku bangsa Jerman ing Éropah Wétan ing pungkasan Perang Donya II déning suku-suku bangsa Ceko, Polen lan Uni Soviet ing sisih wétan garis tapel wates Oder-Neisse.
Pembantaian luwih saka rong yuta jiwa rakyat déning rezim Khmer Merah ing pungkasan taun 1970-an.
Pembantaian bangsa Kurdi déning rezim Saddam Hussein Irak ing taun 1980-an.
Efraín Rios Montt, diktator Guatemala wiwit 1982 nganti 1983 wis matèni 75.000 Indian Maya.
Pembantaian suku Hutu lan Tutsi ing Rwanda taun 1994 déning utamané kaum Hutu.
Pembantaian suku bangsa Bosnia lan Kroasia ing Yugoslavia déning Serbia antara 1991 - 1996. Salah sijiné ya iku Pembantaian Srebrenica, kasus pisanan ing Éropah sing dinyatakaké genosida déning kaputusan hukum.[1]
Pembantaian kaum kulit ireng ing Darfur déning milisi Janjaweed ing Sudan taun2004.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 14 Sèptèmber 2016.
Katinona, (basa Inggris:Cathinone) utawa benzoyletanamina utawa uga bisa diarani Neropedron ya iku zat monoamina alkaloid kang dadi kandutan ing jero tanduran Catha Edulis(Khat) lan mawa kimia arep padha karo efedrina, katin lan zat amfetamin liyane.[1] Panaliti saka Fakultas Farmokologi, Universitad
kang ngandharake yèn zat Katinona ya iku wujud alami saka amfetamin.[1] Katinona nginduksi ucule dopamina saka preparasi striatal kang utama kanggo efel stimulan Chta edulis.[1] Ora kaya amfetamin liyane, katinona kagolong ing
ing ngisore Konvensi Zat Psikotropika.[2] Wiwit 1993, DEA netepake katinona mawa zat adiktif Golongan I ing Undang-Undang Pengawasan Psikotropika.[2] Dene ing Indonesia, Katinona ana ing lampiran Undang-Undang Nomor 35 tahun 2009 babagan Narkotika, mawa Narkotika Golongan I ing urutan kaping 35 saka dhaftar kasebut.[2]
Ngadol tanduran khat miturut hukum dilegalke ing saperangan nagara, nanging uga ilegal ing nagara liya.[2] Katinona sintetik (gawéan) uga kerep digunakake dadi baha utama kang digawé campuran ing rikala ngonsumsi obat-obat terlarang, kaya bath salts ing Amerika Serikat.[2]
Struktur Kimia[besut | besut sumber]
Ana ing strukture katinona duwé sambung gayuhe karo metkatinona, padha karo amfetamina kang ana sambung gayuhe karo metamfetamina.[3] Katinona béda karo amfetamin, dhèwèké duwé atom keton oksigen (C=O) ing posisi
ing rantai pinggir.[3] Alkohol kang kekandhut ing senyawa katin mawa stimulan ora pati kuat.[3] Konversi biofisiologikal saka katinona menyang katin bisa dilakokake ing godhong Khat.[3]Godhong Khat seger duwé rasio pengonversian saka katinona menyang katin kang luwih gedhé saka godhong garing, saengga ngewenehi efek psikoaktif kang luwih kuat.[3]
bromopropiofenona (luwih gampang digawé saka propiofenona).[4]
Arnold Brossi ing bukune tahun 1991 ngandharake katinona, kaya dene amfetamin duwé potensi kang kuat anggone ngrangsang sistem saraf pusat (SSP).[4] Akeh-akehe efeke bisa dikira-kira saka 2 perangan phenylalkylamines (katinona lan katin) ang miturut strukture arep padha karo amfetamin.[4] Katinona ya iku turunan metkatinona kang ditemokake ing kandhutan tandhuran Khat.[4] Iki jinie obat kang dilarang bisa gampang digawé déning oksidasi psedoefedin ing laboratorium ngisor lemah.[4] Ing Katinona struktur kimiane arep kembar karo amfetamin kejaba molekul hidrogrn ditibakake lan digantekake karo molekul oksigen.[4]
katinona uga konstituen kang paling kuat kekandhut ing tandhuran Khat lan duwé struktur kimaia kang arep padha karo amfetamin.[4]
Efek[besut | besut sumber]
Panganggonan katinona kang kakehan bisa nyebabake nafsu mangan ilang, keweden, cepet ngamuk, insomnia, nglindhur lan panik. Panganggo kronis bisa kena ganguan kepribadian lan infark miokard.[5]
katinona utawa metkatinona, saengga efek panganggone padha karo ekstasi.[5] Wong-wong kang nganggo obat-obatan iki bisa diuji serum utawa uji urin kanggo mbuktekake kandhutan katinona lan norepedrina; metaboloit
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 3 Sèptèmber 2016.
Suro 1988” →	Film Bocah Cilik Tahun 30-40an	Sep 23
Sinten ingkang taksih seneng nonton filem? Panci filem menika mboten wonten matinipun.. wonten Shaun the Sheep, Songgo Rubuh, Upin Ipin, Spongebob Squarepants, Betty Boop, lan liya-liyane. Ing postingan menika, kula badhe
SAS) Dr.-Ing. R. Baier (Leiter) Dipl.-Ing. M. Baier Prof. Dr.-Ing. Bark Prof. Dr.-Ing. Brannolte Prof. Dr.-Ing. Gerlach MR in Dipl.-Ing. Kralack Dipl.-Ing. Krumm BOR in Dr.-Ing. Kühnelt Prof. Dr.-Ing. Meewes Ltd. RBDir. Dipl.-Ing. Nikolaus Dr.-Ing. Räder-Großmann Dipl.-Ing. Wankerl Dr.-Ing. Weber
lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami,
Nuwun, kanthi lumunturing sing nugrahaning Gusti Allah SWT, Ingkang Maha Agung saha hanetepi reh dharmaning sutresno, kaparengo kulo ngaturi rawuh panjenengan sekalian mbenjing
teko maneh nyuguhne aksoro seng bedo , ngileng ngileng media baru iki , kabeh tiyang jawi seng mereneh ngapuro yo nek orak nono woconan seng arep diwoco . Kangge
bakalan ngelamun //..Maturnuwun kangge sedoyo dulur seng panggah iso awur nang media baru iki .Alhamdulillah lan terima kasih ..
BudayaRimbu iki golongan kekarepan diarani pulo panyatur? dadi Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi
Jalan Lapangan 10, Desa Kalibaru Kulon Banyuwangi 68467
Nyopet ya iku tumindak colong-jupuk barang duweke liyan, kanthi njupuk barang kang nduweni aji (umpamane dhuwit, dompet, jam tangan, henpon, lsp) kang digawa wong liya, nanging tanpa dimangerteni wong sakiwa tengene. Umume copet nindakake lelakone ing papan kang rame lan akèh wong, kayata ing tengah pasar, terminal utawa ing ndhuwur bis. Amarga kapinterane njupuk barang tanpa dimangerteni wong sakiwa tengene, akeh-akehe wong kang kecopetan mangerti yèn barange wis ilang sawetara wektu sawise kecopetan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 29 Agustus 2016.
“MINAL AIDIN WALFAIDZIN” Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
ngisore wit asem, mripate nguantuk, sikile kemeng, wetenge lue.
"Hua ha ha ha, jenengku jin botol, telu panjalukmu bakal tak turuti," jare jine.
"Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan
sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki
"Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin
apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.
Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh.
"Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama,
"Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine.
"Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange."
"Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro -moro Kayat wis nang njero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.
Nggawe Nesu Anggur (Free 940 Videos) Nggodha (Free 40950 Videos) Nggumunke (Free 13572 Videos) Ngidoni (Free 2513 Videos) Ngimpi (Free 3684 Videos) Ngiringan (Free 3483 Videos) Ngisep (Free 448929 Videos) Nglanggar (Free 504 Videos) Nglangi (Free 1306 Videos) Nglarani Silit (Free 391 Videos) Nglengo (Free 25319 Videos) Ngobahke Driji (Free 120848
sia ke InggriskehalusanIndonesia ke InggriskehalusanTerjemahan kehalusan di
Ing desa Watermanik ana perayaan lamarane Panji Asmarabangun karo Dewi Sekartaji.Ujug-ujug ana lindu kang gedhe,kabeh wong panik lan bubar dhewe-dhewe.Dewi Sekartaji uga mlayu terus,nganthi ora ngerti daerah ingkang dilewati sehingga mlebu ing tengah alas.Nanging Panji Asmarabangun isih ing kana.Banjur ngerti yen Dewi Sekartaji lunga,Panji gela.Dheweke terus lunga nggoleki Dewi Sekartaji lan ngganti asmane dadi Andhe-Andhe Lumut.Panji akhire tinggal ing omahe Bu Dhadapan.
Sawetara kuwi,amargakeselen Dewi Sekartaji akhire semaput ing alas.banjur wis tangi,Dewi Sekartaji ora ngerti dheweke ana ing ngendi.Dewi Sekartaji mlaku-mlaku lan weruh villa kang apik ing pinggir alas.Dewi Sekartaji lansung marani villa kuwi.
Dewi Sekartaji : “ Kulanuwun.....Permisi.....Spada.....! ”
Dewi Biru : “ (mbuka lawang) Kowe sapalan arep ketemu sapa ? ”
Dewi Sekartaji : “ Kula Dewi,kula niki kesasar ing mriki.Kula nyuwun ijin kangge tinggal ing mriki lan kula nyuwun dadekaken kula niki adhine sampeyan,please... ”
Dewi Biru : “ Whattt? Arep dadi adhiku ? Sorrryy ya,omah iki wis
didadosaken anggota ing keluwarga niki,Please...
Bu Wati : “ Yo wis,kowe mlebu dhisik. Ayo ! ”
Dewi Pink : “ Alah,Bu..Ora ana gunane nanggepi dheweke. ”
Dewi Biru : “ Iya,,lagian ing kene wis akeh wong wadon,Bu ! ”
Bu Wati : “ Yo wis,nduk cah ayu.Kowe intuk tinggal ing kene.Tapi kowe kudu ngrewangi gawean ing omah iki ya,nduk? ”
Dewi Sekartaji : “ Inggih,Bu.Maturnuwun...Maturnuwun sanget,Bu ! ”
Bu Wati : “ Ya.By the way,jeneng lenkapmu sapa
dadi Dewi Kuning,nanging ing kana Dewi Sekartaji kerep dikongkoni Dewi Biru lan Dewi Pink.
Dewi Pink : “ Dewi Kuning,Dewi Kuning ! ”
Dewi Kuning : “ Dalem, wonten punapa mbak? ”
Dewi Pink : “ Kumbahna sandhangan reged iki ing kali,aja ing mesin cuci ! ”
Dewi Biru : “ Jupukna banyu kanggo aku adus lan yen wis bar
Calung Banyumas, Uyon uyon Banyumas, Dagelan Banyumasan, Seni tari Kudang Lumping, Wayang Kulit gagrak
(amargi ingsun mboten uning kepripun pakemipun basa Bebasan Cirebon ingkang leres =
Ora mathuk judule. Iso diguyu karo pak Raden sampeyan nanti kangbro….
nganti mbok belani urung adus lebih mentingno bukak warung iwebeh dhisek…
aq iso komen ngene Iki polahe aq luwih mentingno mbukak warunge bojoku tinimbang warunge iwebeh cuuuung…
kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-
ingkang purun nglestariaken budoyo jawi yen sanes tiyang jawi piyambak.
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula
mata uwonng), mangka liruning kang dadi wulu wetuning desa tekan ing
wah lagune mas2 letto uwapik tenan, sampe2 tak puter sa`bendino lho mas, opomane sing lagu nduwur iki, i lope this song poko`e. damel mas2 letto kulo tresno marang sampeyan kuabehh.
salam sedanten damel arek2 suroboyo mawon.
Feb 26, 2012 @ 16:29:42 lelaloning urip sak bejo biane wong kang lali isik bejo wong kang waspodo dongo dinungo podo raharu wilujeng
Plesiosaurus (basa Yunani : "Plesio" sing artine cedhak, lan "saurus" sing artine kadal) ya iku jinising reptil laut sing gulune dawa saka ordo Plesiosauria sing urip ing banyu.[1] Plesiosaurus kalebu jinis dinosaurus karnivora.[2] Panganan utamane ya iku iwak.[2] Plesiosaurus urip ing jaman awal Jurassik.[3] Fosil wrangka Plesiosaurus sing paling lengkap ana ing Lias,Inggris lan ing Jerman.[3] Kéwan iki bisa dibedakake déning endhase sing cilik,gulu sing dawa tur ramping,awake meh mirip penyu,buntut cendhek lan rong pasang sirip dayung gedhé sing dawa.[1] Plesiosaurus kalebu Plesiosauria,nanging
pemangsa kewan-kewan cilik kayata Hydrorion, Seeleyosaurus lan Occitanosaurus.[4]
Panemuan[besut | besut sumber]
Plesiosaurus iku kalebu salah sijining reptil kuno sing sepisanan ditemokake (déning Mary Anning),lan éntuk kawigaten akèh ing Victoria, Inggris.[4] jeneng Plesiosaurus dikei déning William Conybeare.[4] Dijenengi kaya mangkono mergane kanggo nuduhake yèn Plesiosaurus iku pada dene kaya reptil normal biasa ,ora kaya Ichtyosaurus,sing wis ditemokake ana ing lapisan watu kang padha mung bedha pirang atus taun.[4]
Dheskripsi[besut | besut sumber]
Plesiosaurus iku spesies sing duwéni ke-khas-an dhewe. Yen diukur dawane rata-rata 3 nganti 5 meter (10 nganti 116 kaki).[5] Monconge cendhek,nanging cangkeme bisa mbukak amba banget,lan rahange kebak karo rentengan untu kerucut ing rongga cangkeme.[5] Gulune dawa lan ramping,nanging kayane kaku,mergane vertebrata iki enggal bener-bener gepeng,sing nuduhake ing kabèh restorasi yèn Plesiosaurus ora bisa mbungkuk kanthi cara-banyak(mbungkuk leher angsa).[6] Vertebrata liyane sing rada mirip malahan enggal gepeng banget lan tegas dadi siji lan rak ana sakrume.[5] Balung rusuke dadi tunggal-endhas,lan ing tengah-tengahe rongga paru-parune sing ana ing antarane fungsine mbantu njagang bageyan-bageyan awak liyane.[2] Balung rusuk mau ngebaki Plastron padet ing rusuk abdominale.[4] Buntute cendhek lurus lan bisa nglancip kanthi cepet.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 4 Sèptèmber 2016.
sih aku siji wae lek nek pean Dudu blogger fanatik amevelup3 blloger pabrikan ahm sakdurunge gawe Ki artikel opo wis ngoco pean dewe lek ada di pihak mana?
Wes ngono ae lek Ojo nyalahke fansboy nek pean wae ora
ning indonesia akeh.. Jajali tuku kabeh.. Honda yamaha suzuki kawasaki.. Ngunu kuwi sing josssss…. Nek perlu Mocin pun di jajal nyileh wae ojo tuku….
wah, aku wae durung ngerti kabare, krungu2 catur njaluk neng omahe dhisik. Aku sih
Sisipan utawi Seselan wonten ing Basa Jawi punika namung wonten sekawan werni, inggih punika: "er", "el", "um", "in".
crekot, saking tembung cekot tegesipun pating/pijer.
trambal, saking tembung tambal, tegesipun pating/kathah.
dlèwèr, saking tembung dèwèr, tegesipun pating/pijer.
sliri, saking tembung siri, tegesipun pating.
Seselan "er" lan" "el" wonten ing salebeting tembung, racakipun lajeng dados satunggal kaliyan tembung wau, saéngga lingganipun tembung wau boten saged cetha. Déné ingkang saged cetha lingganipun menawi kaseselan "um" lan "in".
Rumujak, lingganipun: rujak, tegesipun: nedheng nedhengipun.
Kumaki, lingganipun: kaki, tegesipun: anggepé kados.
Jinambak, lingganipun: jambak, tegesipun: di .............
Tinulis, lingganipun: tulis, tegesipun: di ............
Menawi aksara wiwitan tembung wonten "w", "p', "b", lajeng éwah dados "k" utawi "g".
ayu - kumayu, tegesipun: anggènipun kados .......
emping - kumemping, tegesipun: saweg eca ecanipun dipun ......
wasis - kumasis, tegesipun: kados tiyang .......
pinter - kuminter, tegesipun: kados tiyang ......
bagus - gumagus, tegesipun: kados tiyang ......
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seselan&oldid=1089701"	Kategori: Basa JawaParamasastraKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Asie›Indonésie›Java›East Java›Bromo Tengger Semeru National Park›Bromo Tengger
RAKYAT INDONESIA (PERSERO), Tbk. WONOPRINGGO,PEKALONGAN 00205434411 PT. BANK RAKYAT INDONESIA (PERSERO), Tbk. KARANG ANYAR,
Reply	albertobroneo says:	June 30, 2009 at 17:31	lho wingi bancakane ora tekan ngomah po? lha wong wis
nyuwun sewu yen wonten gambar kayon sing liane tulung lang sung di upload
sewidhak : Sejatine wis wayahe tindhak. Lah kuwi wis
kaga ,kenceng kaga,mahal iya,fitur sama Ama Verza..mampoooos
Mbok yo sing podo akur, wong yo wes podo gede tuo jemb*ten kabeh,
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa Timur: Bangkalan,
Johns Hopkins (lair ing Anne Arundel County, Maryland, 19 Mèi 1795 – pati ing Baltimore, 24 Dhésèmber 1873 ing yuswa 78 taun) inggih punika satunggaling pangusaha, filantropis, lan abolisionis abad kaping 19, sakmenika taksih kathah
Wonten ing tanggal 19 Mei 1795, Johns Hopkins miyos wonten ing Anne Arundel County, Maryland wonten ing satunggaling kulawarga ingkang sugih. Piyambakipun minangka putra ingkang kaping kaping saking 11 sadhèrèk. Ibunipun, Hannah Janney, miyos wonten ing Loudoun County, Virginia. Bapakipun Samuel Hopkins miyos wonten ing Virginia. Kekalih tiyang sepuhipun palakrama rikala tanggal 19 Agustus 1792. Rikala palakrama, Samuel kanthi yuswa 33 dènè Hannah saweg ngancik yuswa 18 taun.[3]
The Emansipasi lan akibatipun[besut | besut sumber]
Wonten ing taun 1807, tiyang sepuhipun Johns Hopkins' ingkang nganut agama Quaker mbebasaken budakipun. Kulawarga punika ugi ngrawat budk ingkang kirang séhat. Minangka anggota saking komunitas Quaker, tiyang sepuhipun minangka salah satunggal ingkang mutusaken saperlu nindakaken emasipasi budakipun lan ugi nyuwun dhumateng anggota sansèipun ingkang kapingin gabung kaliyan komunitas punika nindakaken bab ingkang sami. Amargi emansipasi punika pendidikan John lan kakangipun kaganggu. Kekalih rayi-raka punika kedah makarya wonten ing perkebunan sasampunipun wangsul saking sekolah. Johns ugi sampun biasa tulung-tinulung lan ugi ngrawat rayi-rayinipun. Johns Hopkins mbiyantu ibunipun nalika bapakipun tilar donya rikala taun 1814.
Ibunipun sèda taun 1846, setunggal taun sasampunipun putra ingkang paling sepuh, Joseph, ingkang ugi sèda. Piyambakipun ugi kathah mbiyantu sadhèrèk-sadhèrakipun ingkang sampun sepuh utawi kagungan kabetahan finansial.
Taun bisnis[besut | besut sumber]
Sasampun piyambakipun nilaraken perkebunan, Hopkins kerja wonten ing bisnis grosiran pakdhenipun. Bisnis sukses kapisanan sukses nalika pakdhenipun tindak Perang 1812.
Nalika dumunung wonten ing dalem pakdhenipu, piyambakipun tresna kaliyan sadhèrèkipun, Elizabeth Hopkins. Wonten ing Quakers penilaian tumrap palakrama antawising sepupu ingkang celak lan tiyang sepuh Elizabeth boten ngidinaken kekalihipun kangge palakrama. Kekalihipun janji boten badhe palakrama kaliyan tiyang sanès lan tetep lajang salawasing gesangipun. Sami kaliyan anggota kulawarga ingkag sanès, Johns ugi nyamektakaken griya kangge Elizabeth nalika sampun sepuh. Elizabeth gesang dumugi piyambakipun tilar donya nalika taun 1889, antawis 15 taun sasampunipun Johns tilar donya.[4]
Sasampun piyambakipun nilaraken bisnis pakdhenipu, Hopkins lan Benjamin Moore, ugi satunggalng anggota Quaker, nglampahaken bisnis sesarengan. Bisnis kasebut lajeng dados Hopkins & Brothers nalika Moore mbatalaken kerja samanipun lan ngandharaken bilih Johns langkung remen kaliyan bandha tinimbang kaliyan piyambakipun.
Kalairan 1795Kapatèn 1873Pangusaha Amérika SarékatTokoh Donya	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 11 Sèptèmber 2016.
saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
Sabu Raijua | Sikka | Sumba Kulon | Sumba Kidul-kulon | Sumba Tengah | Sumba Wétan | Timor Tengah Kidul | Timor Tengah Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Nagekeo&oldid=991473"	Kategori: Kabupatèn NagekeoKabupatèn ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.22, 2 Maret 2016.
ing wong, menawi kebak kang jun, yekti anteng denindhit ing lambung, iku bae kena kinarya palupi, pedah apa umbag umum, mundhak kaeseman ing wong.”
Hyang BaskaraJroning banyu katon mencorong Wewayanganing surya ing akasa.Grumbul miwah kekavon aroyom Muwuhi asrining wewayangan Sliwering manuk kang golek ijon Kumelap angrengga pesawangan.Nanging sawuse surup srengenge Gambar ing telaga ilang musna Kasaput sepi-samuning wengi.Kaya mangkono ing sanyatanePadhang-pelenge atining manungsaGumantung marang karsane hyang widi.(kejawen, no. 88, 4 nopember 1941)
ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramread(1), ngramshrink(1),
ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1).1.3.2 OpenGrm NGram
wong jowo: SERAT TRIPAMA :Anggitan : KGPAA Mangkunagara IV-Dhandhanggula
becike) para prajurit, kabeh bisa niru (nyonto) kaya dongengan jaman kuna, andel-andele sang Prabu Sasrabau ing negara Maespati, sing asmane Patih Suwanda. Lelabuhane (jasa) kang diantepi dening patih Suwanda marang negara digelung (diringkes, dipadukan) dadi siji yaiku: guna, kaya, purun, nuhoni (ngantepi) trahing wong utama.
(Tegese lelabuhan telung prakara yaiku : 1. guna, bisa mrantasi gawe supaya dadi unggul, 2. kaya : nalika paprangan negara Manggada, bisa mboyong putri dhomas, diaturake marang ratu, 3. purun : kekendale wis nyata nalika perang tandhing karo Dasamuka, ratu negara Ngalengka, patih Suwanda gugur
(Ana maneh conto sing prayoga (becik) yaiku satriya agung ing negara Ngalengka sing asmane Kumbakarna. Sanadyan wujude buta, parandene kepengin nggayuh kautaman. Nalika wiwit perang Ngalengka dheweke nduwe atur marang ingkang raka supaya Ngalengka tetep slamet (raharja). Dasamuka ora nggugu guneme Kumbakarna, jalaran mung
mangke arsa rinusak ing bala kapi,
(Kumbakarna didhawuhi maju perang, ora mbantah jalaran nglungguhi (netepi) watak satriyane. Tekade ora gelem, mung mikir labuh negara, lan ngelingi bapak ibune sarta leluhure, sing wis mukti ana ing Ngalengka, saiki arep dirusak bala kethek. Luwih becik gugur ing paprangan.)
(Ana maneh sing kena digawe patuladhan yaiku R. Suryaputra ratu ing negara Ngawangga. Karo Pandhawa isih sadulur seje bapa tunggal ibu. R. Suryaputra suwita marang Prabu Kurupati ing negara Ngastina. Didadekake manggalaning (panglima ) prajurit Ngastina nalika ing perang Bratayuda.)
(Dimungsuhake karo sedulure dhewe, yaiku R. Arjuna (Dananjaya). Prabu Karna seneng banget atine jalaran oelh dalan kanggo males kabecikane Prabu Duryudana. Mulane banget anggone ngetog kasudiran (kekendelan). Wusanane Karna gugur kena panah. Kondhang minangka prajurit kang utama).
(Conto telu-telune mau minangka patuladhan tanah Jawa. Becik (pantes) yen sakabehe para perwira nuladha sakadare (sakuwasane). Aja nganti mbuwang conto, jalaran yen tibaning apes dadi ina. Sanadyan tekade buta, ora beda kalawan titah liya, nggolek kautaman.)
prajurit = bala, tantra, saradhadhu, bala koswa, tentara.
kadya = lir, pindha, kaya, seperti.
lir = kaya, teges, makna, arti.
saneskareng = saneskara + ing = samubarang, sakabehe, sembarang.
kasudiran = kekendelan, kasekten, kesaktian.
jinemparing = jemparing + in = dipanah.
PATIH HARYA SAKUNI | Wayang Ku
Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyane. o Wong GOBLOG
Wong sing ngempet ngentut sampai jam-2-an. o Wong sing JEMBAR WAWASAN'E
Wong sing ngerti kapan kudu ngentut. o Wong sing SENGSORO
Wong sing kepengin banget teyeng ngentut ning ora teyeng ngentut. o Wong sing MISTERIUS
Wong sing nek ngentut ning wong liya ora ana sing ngerti. o Wong sing GUGUPAN
Wong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut. o Wong sing PERCAYA DIRI (PD)
Wong sing nek ngentut ning ngarep'e wong liya teyeng nylamuraken entut'e nganti wong liya ora kepikiran maning. o Wong sing BODHO
Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing bar metu. o Wong sing GEMI
Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-sethithik. o Wong sing SOMBONG
Wong sing seneng ngambu entute dhewe. o Wong sing RAMAH
Wong sing seneng ngambu entute wong liya. o Wong sing ORA RAMAH
Wong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-ngamuk. o Wong sing KE-KANAK-KANAK-AN
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben bisa ngemataken munine blekuthuk-blekuthuk. o Wong sing ATLETIS
Wong sing nek ngentut karo ngeden. o Wong JUJUR
Wong sing ngakoni nek awak'e bar ngentut. o Wong PINTER
Wong sing bisa niteni ambune entut wong liyane. o Wong SIAL
Wong sing sering dientuti terus karo wong liyane. o Wong sing KURANG KONTROL DIRI
Wong sing nek ngentut mesthi katutan ampase. o Wong sing ORA IKHLAS
Wong sing bar ngentut ora mambu entute dhewek, ning wong liya sing mambu muring-muring. o Wong sing GEMI
Wong sing nek ngentut metune swara entut di-endat-endat dadi ping 7. o Wong sing SOK AMAL
Wong sing nek ngentut metune dibrolaken karo ampas-ampase sisan. o Wong RA
sing metu. o Wong SOLO / YOGYA Entute alon banget dawa lan kaya lagu dandang gula. o Wong RA DUWE GAWEYAN
Wong sing diskusi soal entut (kaya sing maca). Tambahan:
Wong GENDHENG: Wong sing ngamati ciri-ciri-ne wong liya
Assallamualaikum....Sugeng Rawuh ten mriki ...kulo iki suku turunanea wong jowo . Sopo seng pinter ngomong jowo yo mugo mugo podo mampir lan lunggoh jejeran neng kene . Wong Jowo iki
sabar & kito badhe derek yesus
ajaib ing asta mu, gusti meshti, paring margi, ing pandongamu ibu, kinanthi gusti, nderek dewi maria, nyebuto gusti ngluwihi, paduko pirso, pangayomanku namung yesus, sabar & kito, badhe
Sesorah yaiku micara utawa nglairake gagasan, panemu sarana lisan ing sangarepe wong akeh. Sesorah iku ngadhepi wong sing
ngelmu, umut, lan sapiturute. Mula wong kang sesorah iku kudu ngerti bab wigati sing kudu digatekake supaya anggone sesorah bisa kasil karo sing dikarepake. Miturut panemune wong sing nindakake, sesorah iku ora angel kajaba kudu ngerti bab wigatine sesorah, uga gelem gladhen/latihan, saengga anggone sesorah bisa becik lan lancar.
Metode sesorah/pidhato1. Naskah yaiku sesorah kanthi maca sawutuhe. Kaluwihane: runtut; kakurangane: kurang komunikatif.2. Apalan yaiku sesorah kanthi ngapalake naskah kang wis digawe. Kaluwihane: ngandharake dhewe; kakurangane: kurang komunikatif.3. Ekstemporan yaiku sesorah kanthi nggawa cathetan kang pokok-pokok. Kaluwihane: runtut lan komunikatif.4. Impromptu yaiku sesorah dadakan/spontan. Kaluwihane: ngandharake dhewe, ora runtut.
Desember 20, 2008 pada 11:03 pm	(Tokoh wayang)
Pasłęk (Jerman Preussisch Holland) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pasłęk&oldid=1090791"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
Sory Mas, iki khayalane wong sing cuman iso ngayal lek duwe kandang kambing
nglamongora waras s jabang bayine...ndulu marang
wong jowo: Download Campursari Kawi Budoyo Vol 6
Download Campursari Kawi Budoyo Vol 6
Gelang Kalung - Anis Feata Wiwin - Kawi Budoyo Vol 6.mp3
Ibu Pertiwi (Ela Elo) - Yayuk Feat Widodo - Kawi Budoyo Vol 6.
ongseng kangkung sama rujak kangkung (kangkung d rebus + terasi)
Sajarah Saben negara sak donya ing Jawa kang goal iku kanggo isi pikiran karo prasaja kawruh sajarah karo ebook . Ing ebook gampang digunakake, sumilir lan dijamin dadi macem ! Sampeyan bisa maca iki ebook tanpa kawruh sadurunge saka sasi acara. Iki ebook iku sawijining sumber banget kanggo wiwit sawetara saka kawruh sajarah kanthi kombinasi 267 negara lan pulo . Sawetara menarik bab liyane iki ebook bakal nuduhake liyane saka latar mburi negara sing jeneng, panji , geografi lokasi, ètnis , basa, agama , populasi , lan peta . Sajarah Saben negara sak donya ing Djowo, ora bakal mbantu ngendi wae kowe ; iku cepet lan gampang referensi alat sing wis mung negara lan pulo sampeyan arep mriksa metu! Cukup elinga siji bab sing sinau tau ​​mandheg ! Maca, Waos , Waca ! Lan Tulis , Tulis , Tulis ! A matur nuwun kanggo
kabeh sing katresnan lan support, tanpa sing emosi dhukungan lan bantuan , ora ana iki eBooks pendidikan
wong tangi turu durung adus lek ???? ….. wkwkwk….
Kepengen duwe tapi yo kudu adol lemah emak. Iki piye kesemsem gusti nyuwun
lha wong cbr250 kok dibandingke kro cbr600/r6 …
motor 250cc kok dibandingke kro motor 600cc
kuwi anak buahmu sing jenenge jimoo dipecat ae ..
fby anyaran kok guobloke orak umum ..
bisa didadekake sarana mirunggan kanggo piwulangan bab tingkah laku uga ngelmu-ngelmu liyane awit ngemot ajaran-ajaran moral lan etika. Bab kang diudi ing skripsi iki yaiku 1) kepriye struktur naratif ana ing cerita rakyat Santri Gudhig? 2) piwulang utawa ajaran apa wae kang kaemot ing cerita rakyat Santri Gudhig?. Ancas paneliten iki yaiku mangerteni struktur naratif lan ajaran ing cerita
kedadean lan sesambungan sebab akibat kang ana ing jerone, saengga struktur cerita lan piwulangan utawa ajaran bisa ditemokake. Cerita rakyat Santri Gudhig ing Kabupaten Purbalingga dianalisis kanthi teori struktur naratif Chatman. Wedharan kanthi struktural, cerita rakyat Santri Gudhig nduweni sangalas satellite lan sakperangan sekuen kang luwih cilik maneh, kang diperang dadi patbelas sekuen inti. Adedhasar struktur cerita rakyat bisa ditemokake urutan tekstual, urutan logis lan urutan kronologis, kedadian (event) lan wujud (existent) ing cerita rakyat Santri Gudhig. Ana ing kedadiyan (event) unsure ana loro, yaiku tindakan lan kejadian, lan ing wujud (existent) ngemot tokoh lan latar. Kedadiyan-kedadiyan kuwi mau kang dadi dhasar kanggo nggoleki ajaran utawa piwulangan kang ana ing cerita rakyat Santri Gudhig. Ajaran utawa piwulangan kang kaemot ing cerita rakyat Santri Gudhig kaperang dadi piwulang sosial utawa kemasyarakatan, piwulang agama utawa ketuhanan, piwulang kesusilaan lan budi pekerti sarta piwulang moral. Panjurung kang bisa diandharake saka asil panaliten iki, yaiku cerita rakyat Santri Gudhig becike bisa dadi tuladha tumrap pranata warga Purbalingga ing urip bebrayan, cerita rakyat Santri Gudhig luwih apik tetep dirembakakake amarga cerita rakyat Santri Gudhig uwis dadi salah sijine kabudayan kang ana ing Purbalingga, lan kang pungkasan cerita rakyat Santri Gudhig luwih apik didadekake kanggo aset pariwisata, amarga cerita rakyat Santri Gudhig kuwi salah sijining kabudayan dhaerah ing
Kabupatèn Kapuloan Talaud iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Lor, kutha ya iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kapuloan Talaud katata jroning 8 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Bolaang Mongondow Lor • Bolaang Mongondow • Kapuloan Sangihe • Kapuloan Sitaro
Kapuloan Talaud • Minahasa Kidul • Minahasa Kidul-Wétan • Minahasa Lor • Minahasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Talaud&oldid=1102833"	Kategori: Sulawesi LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 22 Oktober 2016.
nalika nampa tanggungjawab bidang kaamanan kutha Jakarta saka Angkatan Perang Walanda. Sabanjuré
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kodam_Jaya&oldid=1054646"	Kategori: Kodam ing IndonésiaKodam JayaRintisan mawa topik TNI	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 26 Maret 2016.
Dagelan Mataram – Basiyo Ngedan (Pusaka Cassete)
September 30, 2009 at 13:39	Sewidak sekawan? Woo, taksih timur meniko, namung sak mbakyu kulo. Ibu kulo rumiyin seda sampun yuswo sangang ndoso kalih, sampun sepuh sanget …
lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak? sawijining
Vāmana) ing agama Hindu, ya iku awatara Wisnu kang angka lima, Sang Dewa njalma ana nalika jaman Treta yuga, minangka putrane Aditi lan Kasyapa, Brahmana. Wisnu njalma kanthi ancas mbrasta kanisthan lan menehi pitutur marang Raja Bali (Mahabali), ya iku Asura kang esih kaitung dadi putune Prahlada. Raja Bali wis ngrebut swarga saka Dewa Indra, saengga dewa Wisnu njalma dadi manungsa kanggo menehi paukuman marang Raja Bali. Wamana awatara digambarake mawi wujud anak cilik nggawa payung. Wamana awatara iku dadi panjalmaning dewa Wisnu kang njalma dadi manungsa lengkap, ewadene wujude cilik. Wamana kala mangsa uga disebut Upendra[1]
Kisah Wamana Awatara[besut | besut sumber]
Kisah Wamana Awatara kamot wonten ing kitab Bhagawatapurana. Miturut cariyos wonten ing kitab, Wamana minangka Brahmana alit rawuh wonten ing istana Raja Bali amargi nalika sapunika Raja Bali ngundhang sadaya Brahmana saperlu maringi hadiah. Piyambakipun sampun dipunsukani nasehat déning Sukracarya supados boten paring hadiah punapa kemawon dhumateng Brahmana ingkang aneh saha benten kaliyan sanesipun. Nalika pambageyan hadiah, salah stunggaling Brahmana ingkang alit wonten ing sadengahipun parra brahmana-brahmana sanesipun ingkang sampun sepuh. Brahmana punika ugi badhe dipunparingi hadiah déning Raja Bali. Brahmana alit punika nyuwun lemahingkang ambanipun naming tigang jengkal, ingkang kaukur kanthi langkahipun. Raja Bali sesumbar saha nglirwakaken nasihat saking Sukracarya. Piyambakipun lajeng prentah brahmana punika mlampah.[2]
Nalika sapunika ugi, Brahmana punika tambah ageng. Kanthi ukuran ingkang ageng sanget, piyambakipun saged mlampah ing swarga saha donya. Nalika langkang ingkah kapisan, piyambakipun ngidak swarga. Wonten ing langkah angka kalih, piyambakipun ngidak donya. Sarta ingkang pungkasan, amargi boten wonten papan malih, Raja Bali nyerahaken sirahipun Wiwit sapunika, sampun tamat panguwaosipun Raja Bali. Amargi trenyuh kaliyan Raja Bali ingkang suka paparing, saengga Wamana maringi gelar Mahabali. Piyambakipun ugi janji bilih samangke Bali badhe dados Indra nalika “Manwantara” salajengipun.[3]
Tradisi saha pemujaan[besut | besut sumber]
Wamana minangka 'Sang Hyang Triwikrama' kagambaraken gadhah tigang pada, ingkang setunggal wonten ing donya, ingkang angka kalih wonten ing swarga, sarta ingkang kaping tiga wonten ing sirahipun Mahabali.[4] Kisah Wamana Awatara saha Raja Bali dipunpengeti saben taun nalika pawiwahan Onam ing Kerala (India). Wonten ing mrika ugi dumunung kuil mligi kangge nyembah Wamana Awatara. Kajaba ing mrika, ugi wonten kuil – kuil Wamana kasebar ing India, salah satunggalipun ing Kanchipuram, caket kuil Kamaskshi.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.12, 6 April 2016.
Kanggo kagunaan liya saka Gajah Mada, pirsani Gajah Mada (
Gadjah Mada University) minangka universitas negeri paling tuwa ing Indonésia, dumunung ing Kutha Ngayogyakarta. Diadegaké tanggal 19 Desember 1949, Gadjah Mada minangka universitas pisanan sing madeg sawisé Indonésia mardika.
Wektu diadegaké, Universitas Gadjah Mada mung nduwèni enem fakultas, saiki ana 18 Fakultas lan siji Sekolah Pascasarjana (biyèn jenengé Program Pascasarjana), kanggo S-2 lan S-3. Universitas Gadjah Mada dumunung ing Kampus Bulaksumur, Caturtunggal, Depok, Ngayogyakarta. Sebagéan gedhé fakultas jroning lingkungan Universitas Gadjah Mada dumadi saka sawetara jurusan/ bagéan lan utawa program studi. Kagiyatan Universitas Gadjah Mada diwujudaké jroning Tri Dharma Perguruan Tinggi sing dumadi saka Pendidhkan lan Pengajaran, Penelitian lan Pengabdian marang Masyarakat
Sajarah wiwitan[besut | besut sumber]
Ditilik saka sajarahé, Universitas Gadjah Mada minangka panggabungan saka sawetara balai pendhidhikan, sekolah tinggi, perguruan tinggi sing ana ing Yogyakarta, Klathèn lan Surakarta.
Jeneng Gadjah Mada dijupuk saka Balai Perguruan Tinggi Gadjah Mada sing dumadi saka Fakultas Hukum lan Fakultas Kasusastran. Madegé Balai Perguruan Tinggi iki diumumaké ing
diuripaké manèh ing Ngayogyakarta kanthi para dwija antarane Prof. Ir. Rooseno lan Prof. Ir. Wreksodhiningrat.
Sejarah perkembangan[1][besut | besut sumber]
Taun 1952 Fakultas Hukum, Sosial lan Pulitik ditambah bagéan ékonomi saéngga dadi Fakultas Hukum, Ékonomi, Sosial lan Pulitik HESP). Ing
Fakultas Ilmu Pendhidhikan nduwèni rong bagéan ya iku Bagéan Pendhidhikan lan Bagéan Pendhidhikan Jasmani.
Fakultas Kedhokteran Kéwan diowahi dadi Fakultas Kedhokteran Kéwan lan Peternakan.
Ing ngisor iki fakultas-fakultas lan jurusan-jurusan sing ana ing UGM. Jurusan ya iku level paling ngisor saka struktur organisasi. Ing sangisoré jurusan, ana program-program studi ing manéka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 29 Agustus 2016.
Sugeng manghayubagyo Miyosan Hyang Dalem Gusti YESUS
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL 2010. Mugi tansah
Indon?sia sekab?h? Jawa Indon?sia ing lawas dadi basa ing wiwit
kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (dimirror,
Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas
Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung. Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Yogyakarta Bangkalan Banyuwangi
Peternakan Kambing PE, Sleman-Yogyakarta. »
wahid (11:40:19) : Assalamualaikum wr wb , Sugeng riyadi mas arief , menawi wonten lepat nyuwun ngapunten. Wah wah .., salut mas sampeyan bisa
#Grobogan, #Jepara, #Karang Anyar, #Kebumen, #Kendal, #Klaten, #Kudus, #Magelang, #Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
mempertahankan piala thomas dan uber selama beberapa waktu.
“ckckck sadaro to le, yen nang nduwur langit iku ijih ono langit sik luwih duwur
kadhangkala iki bisa digunakake kanggo macem-macem saka sudhut kandang manuk, manggon ukurane.
Nanging nyatane ora ana kandang breeding sing becik amarga iku kabeh wiwit nganggo kahanan ana mung. Sampeyan bisa uga sing duwe mantan jedhing, asrama, lan sapiturute sing bisa rubah menyang kandhang breeding. Jahwéh,
Reply	a.bang.tam.pan says:	June 20, 2014 at 9:24 am	wah, si afie hebat! saiki wis iso meteng dewe
Balas	tyas cutes	13 September 2009 at 11:20 am	betul 3333
Balas	mulyana abdulgani	13 September 2009 at 1:20 pm	assalamu alaikum,makasih pak,saya unduh
Rama Minister mboten wonten. Kula nggih mboten onten. Kula terus kandha bilih
Cilacap, Purbalinga, Kota Surakarta, Wonosobo, Kab. Semarang, Klaten, Kendal, Sragen, Pekalongan, Sukoharjo, Pemalang, Karanganyar, Rembang,
“Dallikal, yen turu nyengkal wadine nyengkal, tegesipun kitabulla, natap mlebu ala wadi, tegese rahabapi, rahaba kang gawe
ingkang kangge mutusi prakawis, Serate Djeng Nabi,Isa Rahu’llahu.(Anonim, 1955:6) (Serat Arab jaman waktu
Arm Robot (robot sing bentuke kaya tangan) kanggo industri
Robot ya iku piranti mékanik lan dhuweni kecerdasan gawéan kang bisa nglakokaké tugas kanthi nggunakaké pangawasan kontrol manungsa utawa nggunakaké program kang wis digawé kanthi dirancang dhisik.[1] Robot isa gerak dhéwé (otonom) uga bisa semi otonom lan bisa dikendalikake nganggo piranti liya sing dicekel utawa dikontrol manungsa. Robot biyasané kanggo nglakokaké tugas kang abot kang ora bisa dilakoni manungsa.[1] Saliyané abot pagawéyan kang dilakokaké robot uga mbebayani, dibolan-balèni, lan rusuh. Robot biyasané digunanaké ing industri.[1] Ing bidhang industri robot biyasané dianggo ing bidhang prodhuksi.[1] Robot ing industri uga nduwèni tugas ngresiki limbah kang nduwèni sifat racun, panjelajahan ing jero banyu utawa ing luar angkasa, ing tambang, search and rescue, lan kanggo luru hasil tambang.[1] Robot uga kena kanggo hiburan, pranti kanggo ngresiki omah kayata kanggo ngresiki awu, lan ngetoki suket.[1]
[2] Saliyané iku robot uga manut nalika dikongkon.[2] Ing jaman kang teknologi lan ilmu kang ngrembaka kanthi cepet bakal dirancang robot-robot kanggo nggampangaké tugasé manugsa.[2] Robot uga ana kang bisa numpak montor.[2] Nalika nggawé robot mbutuhaké ancangan kang bener saéngga robot bisa nglakoni apa kang wis diprogramaké.[2] Kayata nalika robot dirancang kanggo mlayu aja nganti robot malah mlaku.[2] Apamanéh nalika robot nggarap tugas kang penting lan mbebayani, nalika salah program bakal nggawé rusak pagawéyan kang digarap.[2] Nggawé robot mbutuhaké akèh alat éléktronik lan komputer kanggo mrogram. Robot uga ora kena digawé sembarang wong, wong kang nggawé robot ya iku ahli khusus kang nduwèni kawruh kang mumpuni ing tèknologi lan éléktro.[2]
Mesin awale dianggo kanggo fungsi berulang (terus-menerus), kayata nimba banyu, ngetok wit lan liya-liyane. Kemajuan tèknologi mesin sing luwih kompleks mesin iku bisa dadi robot sing nduwèni kecerdasan gawéan, kanggo kabehe aktvitas pendukung manungsa, awit saka pekerjaan entheng nganti pagawéan abot, sing penting nganti hiburan.
Ikhtisar[besut | besut sumber]
Tembung Robot bisa kelbu robot mesing utawa sesuatu sing tampak, isa dicekel lan ana bentuke, lan robot virtual utawa perangkat lunak sing dijenengi robot, nanging piranthi robot virtual iku saiki dijenengi Bot (internet robot).[3] Ora ana standar resmi sing memaktup apa wae sing dijenengi robot utawa luput. Wonten kesepakatan umum saka para ahli lan masyarakat yèn robot iku cendrung ngelakokake adicara punika: isa gerak lan gubah, isa mengoprasikan apa wae sing kalebu fungsine, wonten kecerdasan gawéan, kecerdasan iku isa niru manungsa, kéwan lan liya-liyane sing digarap déning manungsa utawa garapan saka kecerdasan olahanne dewe.
mendefiniskan Robot, nanging kula bisa ngerti yèn alat utawa benda iku robot."[5] Miturut Ensiklopedia Britania, Robot iku "Kabeh mesin otomatis sing dioperasike sing genteni pirembagan manungsa nalika ora memper manungsa (segi fisik)".[6] Merriam-Webster mendeskripsikan robot iku "Mesin sing memper manungsa lan bisa ngelakoake tindakan kompleks (isa maca lan nulis) kaya manungsa", utawa "piranthi sing otomatis ngelakoake tugas-tugas berulang lan rumit.[7]
iku,[8] nanging robot iku nduwèni beberapa utawa kabèh karakteristik. iki ya iku mesin listrik sing dhuwei
kecerdasan gawéan kanggo ngelaksanakake aktivitas utawa fungsi tartamtu. mesin iki uga bisa nyerep objek fisik (nganggo sensor) ing lingkungan sekitar, pengolahan data, lan timbal balik karo alam. iki sing bedakake robot karo komponen mekanis sederhana utawa komponen mekanis kompleks sing isane ngelakoake 1 utawa luwih fungsi.
kanggo Robotik engineer (teknisi robotik), tampilan fisik saka mesin iku ora patia penting tinimbang cara mesin iku digerakake.
Jinis robot[besut | besut sumber]
Robot nduwèni werna-werna konstruksi.[2]
Robot Manipulator ( robot kang obah mung tangane )
^ "Telecom glossary "bot"". Alliance for Telecommunications Solutions. 2001-02-28. Diarsip saka sing asli ing 2008-07-14.
Dijupuk 2007-09-10. ^ http://en.wikipedia.org/wiki/Encyclopaedia_Britannica
^ "Robot". Merriam-Webster Dictionary. Dijupuk 2008-08-04. ^ "Your View: How would you define a robot?". CBC News. 2007-07-16. Dijupuk 2007-09-05. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 22 Oktober 2016.
Terapanthi Brides	Digambar-Bisapanthi Brides	Shvetambar-Terapanthi Brides	Digambar-Totapanthi
boten purun mbah… mbah punika wonten2 kemawon.. boten
wah2 ono aku, lah aku lagi 17 mlaku iki kok dadi 24 :'(
Alun minggah ing daratan, Karya rusak tepis
wiring, Kang dumunung kering kanan, Kajeng akeh ingkang
jaman edan ora edan ora kumanan sing waras padha nggagas wong tani padha ditaleni wong dora padha ura-ura
lan prabawane akeh omah ndhuwur kuda wong padha mangan wong kayu gligan lan wesi hiya padha doyan dirasa
bandhane ludes akeh wong mati kaliren gisining panganan akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
ngenes lan kepencil sing ora abisa maling digethingi sing pinter duraka dadi kanca wong bener sangsaya
thenger-thenger wong salah sangsaya bungah akeh bandha musna tan karuan larine akeh pangkat lan drajat
dipajeki wong wadon nganggo panganggo lanang iku pertandhane yen bakal nemoni wolak-
akeh bapa lali anak akeh anak mundhung biyung
sedulur padha cidra keluarga padha curiga kanca dadi mungsuhmanungsa lali asale
Pandaftaran menyang Wikipedia ora wajib, nanging diprayogakaké banget!
Saben wong bisa mènèhi kontribusi jroning Wikipedia, apa ndaftar dhisik apa ora. Nanging akèh alesan kenapa pandaftaran diprayogakaké banget.
Kanthi ndaftar, panjenengan bakal nduwèhi akèh kaluwihan, klebu nduwé preferensi panganggo lan pilihan (opsi) panyuntingan. Salah siji fitur kangg panganggo kadaftar yakuwi daftar pantauan, kang nggampangaké panjenengan nglacak owah-owahan artikel kang panjenengan senengi. Fitur liya yakuwi mindhah kaca.
Panganggo ora kadaftar diidentifikasi nganggo Alamat IP komputeré, kang dipigunakaké minangka pangenalan publik nalika mènèhi kontribusi. Alamat IP panjenengan kadhangkala dipigunakaké kanggo nemokaké informasi bab panjenengan, saéngga kanthi ndaftar bisa "ningkataké" privasi panjenengan awit alamat IP panjenengan ora disumurupi. Liyané kuwi, amarga alamat IP sacara non-permanen kerep dialokasèkaké nganggo DHCP utawa PPP, panganggo ora kadaftar kadhangkala angèl ngéntukaké rèspèk utawa pangakon saka panyunting liya. Ngayahi dhiskusi uga dadi angèl amarga ora duwé Kaca dhiskusi dhéwé.
Pungkasané, mung panganggo kadaftar waé kang diidinaké kanggo dadi pangurus. Yèn panjenengan ndaftar, aja lali tembung sandi (password) lan jeneng panganggo (user name) panjenengan.
Kanggo ndaftar, utawa maca informasi luwih rinci ngenani kaluwihan duwé akun, panjenengan bisa nge-klik pranala Mlebu log ing bagéan tengen ndhuwur saben kaca Wikipedia. Panjenengan ora bisa (sagelemé) ngrubah jeneng panganggo panjenengan, mula wacanen luwih dhisik kawicaksanan jeneng panganggo sadurungé ndaftar.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 15 April 2013.
jebul mung lamis, adoh nggo seko aku dik, adohhhh banget
aku minggat ojo dik ojo "
saiki gawe tangis mergo janji mung lamis
opo dasar atiku uwis kecantol atimu
roso sayangmu kandas dadi kabeh soyo melas
ning pelabuhan tanjung mas kene (tanjung mas kene)
biyen aku ngeterke kowe (rewo-rewo jos)
ning pelabuhan semarang kene (ea..ea..ea..ea..ea..ea..ea..)
dik kowe tak enteni malah kowe ra rumongso
uwis tak lali-lali malah tambah soyo ndadi
mergo uwis lali opo ncen dilaleake
sing mbiyen tok ucapke nganggo manise lambe
opo dasar kowe yp mung arep nglaraake
sakpira wae ojo ditolak… Sing gedhe kuwi asale seko sing cilik”(
sedherek ingkang kinasih ing Pangeran,Tahun 2010 umat Allah Keuskupan Agung Semarang ngaturaken atur panuwun awit anggen Dalem Gusti sampun kersa ngamping-ampingi lampahing sejarah selebeting 70 taun, nyarengi anggenipun mungkasi taun tumapaking Arah Dasar 2006-2010. Mila tahun 2010 kasebat taun atur panuwun tumpraping habitus enggal ingkang kabangun salebeting gangsal taun punika.Kangge mratelakaken atur panuwun wau dalu punika ing Ganjuran kaaturaken RINGGIT WAHYU LAMPAHAN AJISAKA CITRA SANG PAMARTA, dening Ki Dhalang Rama Fransiskus Xaverius Wiyono, Pr.Taksih kemutan kula lan kita sedaya bilih ing taun 2008 umat ngawontenaken Kongres Ekaristi Keuskupan Kapisan Keuskupan Agung Semarang, ngolah tema: Ekaristi, Andum Roti Gangsal lan Ulam Kalih.Nyonto lare ingkang ngunjukaken bektanipun roti gangsal lan ulam kalih, ingkang lajeng katampi dening Gusti, binerkahan, lan kaparingaken dhateng para murid supados dipun dum dhateng tiyang sadaya ingkang ndherek Gusti, kita sedaya ugi kadhawuhan andum berkah dhateng sok sintena, utaminipun ingkang alit, sekeng, miskin, kesingkir lan difabel. Tujuan Kongres Ekaristi supados umat tansaya tresna dhateng Sang Kristus ingkang dados Roti rejekining gesang, lan margi makaten kita lajeng sumadiya kautus andum rejekining gesang.Sampun mataun-taun umat Katolik nguri-uri kabudayan Jawi, caos pangabekti dhateng Sang Maha Prabu Kristus, Pangeraning Para Bangsa. Punika wujuding inkulturasi iman. Inkulturasi katindakaken supados pawartaning Injil, kabar kabingahan Dalem saged katampi dening kita sedaya ingkang boten saged uwal saking cirining kabudayan Jawi, adat Jawi, lan basa Jawi ingkang ngemot caraning manungsa ulah cipta, ulah rasa lan ulah karsa. Jatining manungsa inggih jatining cinipta ingkang katimbalan manembah dhumateng Sang Hyang Hana. HANACARAKA DATASAWALA PADHAJAYANYA MAGABATHANGAHing mula buka hana Sabda. Sabda mau mijil saka Hyang Hana. Amarga Hyang Hana ngendika, kabèh waé kang dikersakaké dadi hana. Mula Hyang Hana ngendika, “Hanaa aksara, mula aksara dadi hana”. Aksara mau yasané Sang Aji Saka. Aji Saka kautus déning Hyang Hana tindak menyang donya, lan dedalem ing tengah-tengahing manungsa. Panjenengané lenggah ing Kratoning Sang Jinebadan, kang aran Kraton Majeti, kratoning katentreman amarga Hyang Hana dadi Gustining umat, lan umat dadi umat kagungan Dalem Gusti. Sajroning Kraton mau umat manungsa kaparingan wewenang hanjenengi kabèh kang sarwa cinipta déning Sang Hyang Hana nganggo aksara yasané Aji Saka.RINGGIT WAHYU LAMPAHAN AJISAKA CITRA SANG PAMARTA Nuwun,Kula pun, Johannes PujasumartaBa
Erok, Tete Iyek) lan kinjeng dom iku klompok srangga sing kagolong ing bangsa Odonata. Kinjeng arupa salah sijiné wujud kéwan sing mbajak ing angkasa.[1] Rong macem srangga iki arang ana ing papan sing adoh karo banyu, papané kanggo ngendhog lan ngentèkaké wektu pra-diwasa anak-anaké. Jenengé ing basa Indonésia ya iku capung déné basa Inggrisé ya iku dragonfly[1] lan ing basa Sundha ya iku papatong.
Kinjeng (subordo Anisoptera) rélatif gampang dibédakaké saka kinjeng dom (subordo Zygoptera). Kinjeng umumé awaké rélatif gedhé lan mencok kanthi swiwi kabukak utawa mbentang kiwa tengen. Éwadéné kinjeng dom umumé awaké cilik (senadyan ana sapérangan jinis rada gedhé), nduwèni abdomen sing kuru ramping mèmper dom, lan mencok kanthi swiwi katutup, jejeg dadi siji ing gegeré.
Kéwan iki dadi kéwan kang unik ya iku pas mangsa kawin ing angksa.[1] Uripé kinjeng iki ora suwé bisa diétung nganggo dina.[1] Amarga yèn wayah ésuk dadi mangsané manuk Sikatan déné wayah soré dadi mangsané manuk alap-alap, walèt sapi, kirk-kirk, lan cabak maling.[1]
Kinjeng iku bisa mabur kurang luwih 30 detik kang ajeg dhuwuré.[2] Wadiné ya iku lar aérodinamisé kinjeng iku pancèn supertipis, ora rata, lan ana lekukan kang ora bisa nekuk (mlengkung).[2] Para èlmuwan akèh sing wis nliti yèn kinjeng iku nduwèni daya angkat sing luwih gedhé nalika miber nglayang.[2]
Kinjeng iki kira-kira wis ana kawit 300 yuta taun kapungkur.[3] Jinisé kurang luwih ana 5.000 jinis kanthi dawané 2 - 12,5 sentimèter.[3] Kéwan sing kagolong srangga iki saliyané laré sing alus, uga duwé cangkem sing kuwat, mata sing amba lan tajem banget kaanggo ngerti mangsané.[3] Kijeng iki bisa gawé titènan yèn alamé isih resik, dhèwèké bakal teka lan ana.[3] Ananging yèn ora ana wis dadi pratandha yèn alamé wis rusak lan kacemar.[3]
Kinjeng iki bisa dadi pamangsané alami kéwan wereng[4] lan uler wulu[5] sing agawe susahé manungsa.
Sebaran lan jinis jinise[besut | besut sumber]
Kawiné kinjeng[besut | besut sumber]
Yèn mangsané kawin kinjeng wadon ora bakal kawin manèh bar diawohi déning kinjeng lanang.[6]
Kinjeng lanang nyekel guluné kinjeng wadon.[6]
Kinjeng wadon ngubetaké sikilé ing pinggir buntuté kinjeng lanang, kanthi ana sambungan kang khas ing buntuté.[6]
Kinjeng lanang banjur nglebokaké banyu lanangé nuju rongga kinjeng wadon.[6] Kadadéyan iki merlokaké wektu kang suwé jam-jaman.[6] Mula kekaroné miber kanthi posisi kang mèpèt-mèpètan.[6]
Kinjeng ninggalaké endhog gedhéné ing wadhuk utawa blumbang.[6]
Sarampungé endhog kinjeng mau netes, bajur anakané kinjeng mau urip ing njero banyu kurang luwih telu nganti patang taun.[6] Mangsané iwak, bisa renang kanthi banter, lan nduwèni jepit sing cukup kuwat.[6]
Kijeng mau bisa ganti kulit nganti ambal kaping papat.[6] Ing amabalan kang pungkasan dhèwèké munggah ana watu utawa wit kang dhuwur.[6] Kanthi réwangan sikil kang ing pucuké ana jepitané dhèwèké munggah.[6] Sepisan waé keplèsèt ndadèkaké dhèwèké bisa mati.[6]
Geger kepompong kabukak.[6] Metuné kinjeng kanthi bening lan nduwèni sifat kang lentur sampurna saka kanugrahané Gusti Kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 24 Januari 2017.
Catur W	Sing arek Suroboyo kudune ngerti sing tak omongno.
Rek, aku kape crito kampungku. Omahku kan nang margorukun, jarene wong-wong seh kampunge kumuh, akeh wong blok M. Padahal jareku yo gak kumuh nemen, tapi lek wong blok M ancene tambah suwi tambah akeh ae sing boyongan mrene. Aku duwe konco wong blok M, wong e apik-apik kok (sing apik). Lha nang cluster kampungku, sekitaran margorukun, gundih ambek margodadi wong blok M sugih-sugih lho rek, ojo salah. Konco-koncoku SD sing blok M akeh sing
Aku lek liwat kono mesti nutupi irungku soale pengap rek, rasane gak isok ambegan. Kadang-kadang ae aku liwat kunu lek kepingin
tonggoku 3. Gak opo-opo sakjane pendidikan rendah tapi wonge apik, lha iki wonge bonek kabeh. Isok mbayangno dewe lah yo opo anehe kampungku.
kethoke saiki wes gak ono, Alhamdulillah. Lek koen mrene bengi-bengi lak mesti kaget, soale akeh sepeda ambek sepeda motor keleleran nang njobo omah, iku biasa soale gak ono sing wani nyolong. Sopo wani golek perkoro nang kampung sangar ngene? Xixixi. Kampungku saiki wes gak ono ronda giliran utowo hansip sing keliling, soale wong-wong kampung dewe akeh sing sek melek sampek isuk,
nyambut gawe, ana sms sing judule "berita duka".Jyan, kaget temenan. Dag Dig Dug, sapa yah, sing ninggal..???Trus tek bukak baen sms-e. isine kaya kiye:
eh, ora let suwe, sms maning,,,, sing isine:"Arep Layat ora, nek arep layat bareng yaa... HA.HA.HA..."UUUUU,,, dasar pancen kiyeh...Bocah ora ngerti tatakrama babar blas, ana warta lelayu, kok malah ngabari nyambi ha ha ha. Lah,Nyong ya ora langsung percaya
dipundut neng sing KUASA,Jere arep tuku "Helikoter", durung kesampean, wis ninggal disit. Pancen menungsa kuwe bisa baen gawe rencana, duwe angan-angan, Tapi ya tetep, sing Kuasa sing nentukan. Ndeyan pancen urung mangsane ana artis neng Indonesya
blog iki mbahas kangge pajenengan seng seneng dateng BUDAYA alias SENI engkang kagungan wonten teng INDONESIA puniki choy,,,,,
Vimax Banyuwangi, Jual Vimax Asli Di Banyuwangi, Agen Vimax Banyuwangi, Agen Vimax Di
Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa Timur: Bangkalan, Banyuwangi,
Tweets by AdmissionCenter diakoni 2017-2018 mbukak ing Ukraina
Kabeh siswa manca sing olèh sinau ing Ukraina. Sampeyan bisa aplikasi karo Diakoni Center Ukrainian.
Ukrainian Diakoni Center yakuwi organisasi resmi sing didegaké kanggo siswa manca diakoni lan proses pendidikan ing
aksara ma miring5 = aksara ma kurung6 = aksara E – kara7 = aksara la8 = aksara pa murda9 = aksara ya0 = bunderan (Indonesia : nol)2. Sarehning angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing
Tuladhane :Sataun wonten :12: wulan.sawulan punika :30: dinten.Taun Masehi sapunika :20103. Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi , ing saburine angka iku banjur tanpa pada pangkat.
Ngayogyakartatau Propinsi didad?kak? Ismail Taiwan nalika Taiwan. bakal sing dh?w?, salah Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak? dikumpulak?
Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819 – 891)
9. Prabu Darmaraksa (891 – 895)
10. Windusakti Prabu Dewageng (895 – 913)
Kuda Lumping (Ebeg), Lengger (Calung) khas Banyumas, Dagelan Banyumasan, Wayang Kulit Gagrag Banyumasan, Wayang Golek
Supermoon (basa Inggris, maknané "wulan ndadari super") ya iku kedadèn leté wulan paling cedhak karo bumi.[1] Kedadèn kaya ngéné kedadèn saben 18 taun sepisan.[1] Sadurungé, supermoon kedadén taun 1955, 1974, 1992, karo 2005.[2]
Sakjané biasané let bumi karo wulan 382.900 km,[3] tegesé 30.000 km luwih cedhak.[3]
Sing nganyari gawé jeneng supermoon iku Richard Nolle taun 1979.[5]
Jawi di Pagelaran Pagaruyung Fair 2015 ( 08 June 2015 11:23 WIB ~ sumber : Redaksi )
Kuas ya iku piranti kang dimumpangatake kanggo ngecet (pasang cet) ing padunung kanvas, kertas utawa bahan liyané.Semana uga cet kang akèh jinisé sacara umum kuas uga digawé karo mumpangate lan jinising cet kang arupa-rupa.Wujude kuas kaperang saka gagang kayu temin/kerah talénan lan wulu kuas.
Anané arupa-rupa cat kang ana ing tlatah donya kuas bisa kaperang saka bahan dasaré ana loro ya iku :
Kuas wulun kaku kagawé saka wulu babi lan sapi
Kuas wulu alus kagawé saka wulu garangan utawa bajing
Kuas kaperang saka macemé (stiff hair) ya iku:
Kuas Bright ya iku kuas kang wujudté pesagi kang wujud temin kang ombo lan mumpangate bisa kasilake kuasan kang kuat lan nduweni efek liya
Kuas Flat ya iku kuas kang wujudé pesagi tipis kanthi dawa wulu luwih saka kuas bright
Kuas round ya iku kuas kang wujudé bunder lan wulu lancip ngarah ing ndhuwur
Kuas fibert ya iku kuas tipis kanthi salaj sijiné pucuk kuas wujudé lonjong
Kuas fitch ya iku kuas wujudé pesagi lan paling tipis saka kuas liyané
Kuas fan blender ya iku kuas kang wujudé kaya kipas kang bis dimumpangatake kanggo netralake cet lènga kang sisih teles kanthi nyamcurake cat siji lan sijiné.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 29 Agustus 2016.
Kidul / Nyai Lara / Nyi Rara / Nai Blorong / Eyang / Kanjeng /
Nampeyo Beatrice Naha Nampeyo Bonnie Chapella Nampeyo Carla Nampeyo C. Naha Nampeyo Choreen Lalo Nampeyo
Daisy Hoee Nampeyo Darlene Vigil Nampeyo Dextra Quotskuyva Nampeyo Elva Tewaguna Nampeyo Fannie Polacca Nampeyo
Gary Polacca Nampeyo Hisi Quotskuyva Nampeyo Iris Youvella Nampeyo J. Sahmie Nampeyo James Garcia Nampeyo
Leah Garcia Nampeyo Marty & Elvira Nampeyo
Reva Ami Nampeyo R.S. Nampeyo Shirley Benn Nampeyo Tonita Hamilton Nampeyo Tom
Digambar-Terapanthi Brides	Digambar-Bisapanthi Brides	Shvetambar-Terapanthi Brides	Digambar-Totapanthi
wekasanipun Ndhilalah karsa Allah Begja-begjane kang lal. Hari Soewarno
sedoyo, nanging sakmangken LTC bade berbagi kale
Dalem, Gusti Moeng, Gusti Poeger, Kanjeng Gusti Ratu Alit,
Prof, nyuwun sewu, artikel punika badhe kula unggah wonten http://www.bppsdis.wordpress.com. Maturnuwun, salam
>Rahasia Serat Sastrajendrahayuningrat Pangruwa Ting Diyu
saking kekeselen... ora mungkin nuw ngnti ngeces . kuwi lak kwebi....bi og
boten nopo2.ra nampangpun empun ayu.BalasHapusZig Zoor22 Januari 2013 16.32@♥VPie◥♀◤MahaDhifa♥:monggo sob nek panjenengan
bathin, wulune sukma kang linuwih, awulu banyu sejati panancanging Allah, nyatane Muhammad,
delamakanku, sedheku Datullahi ing dhodoku, Ismullah sawetuku, urip
lungguh ing kencana, den awus den patitis, panjing wetuning sukma ametu saking margo urip, ametu saking kurungan kencana, tan ana kerasa, soya wisesa jaleg, tekane paran-paran, ananingsun dewe, tangkep sanaku kabeh, iya ingsun kang ngedhaton ing suwargo ing akherat sejati, SullAllahu ngalaihi
banyu putih, iya ingsun kang jumeneng Prabune ing akhirat sejati, SullAllahu Ngalaihi Wasallam.
saking raga ancik-ancik sapucuking awang-awang, selo ing royat, lungguh ing wulan, angurungi lintang, iya iku kang rumeksa, kang dumadi iku kabeh, Dat jating ing ayunan, tamat.
17. Puniko kaweruh ngelmu bathin saking pangandikane Pangeran Giri kedhaton, ngelmu kang ginawa mati, iku loh ngelmune gedhong sukma tutup sukma, purba wasesa, liyep ing
ora tinemu, anging ananingsun dewe, SullAllahu Ngalaihi Wasallam.
19. Puniko ngaweruhanane ngelmu tedhak saking Pangeran Ngampeldento, ingkang winejangaken bab ngelmu chak, ing patitis sing patekah, tegese patekah iku sarira, aja khandeg ing lapel lan maknane kewala den teka ing jatine, aja kasamaran ing tingaliro, utawi BIS iku tegese embun-bunanku, tegese MIL iku rahsaning Allah, tegese ALHAMDU iku urip tan kena ing pati, iku tegese LILLAHI iku cahyaku, tegese ROBI iku cahya wudelku, tegese NGALAMIN iku napasku, tegese ROHMAN, ROHIM iku limpaku, tegese MALIKI iku dhodhoku, tegese YAUMIDDIN iku jejantungku, tegese IYAKA iku kerana susuku, tegese NAKBUDU iku wetengku, tegese IYA KANASTAQIN iku bauku, tegese IHDINA iku pangucapku, tegese SIRATOL iku lak-lakan pepatil ing ilatku, tegese MUSTAKIM iku ula-ulaku, tegese SIRATOLADINA iku kaketeku, tegese AN NGANTA iku Budiku, tegese NGALAIHIM iku wentiaku, tegese WALLA iku suworoku, tegese LALIH iku puruku, tegese AMIN iku wujud sira metu saking pancering
saking dino kakalih, apa tegese dino kekalih, rahino lan wengi, apa gegoworiro, adhep lan apa pangiringiro karep, lan apa gandersaniro pangandiko, lan apa umbul-umbuliro pangandiko, lan apa braise sarto pagaweyaniro, abener lan sira wis arabi, sampun, lan sapa waline, Waliyullah, lan sapa sing ngiring sira, Nabiyullah, lan sira tarimai ing apa, kawula
23. Utawi waktu Luhur iku makame ana ing uteg, rupane putih, lintange Samsu, Nabine Nabi Ibrahim, iya iku tangine lintang
saking grana karo, rupane kuning, lintange Mustari, Nabine Nabi Nuh, Malaikate Mikail, sekabate Ngumar, Rohe Roh nabati, nepsune Lumawah, idere wektu ngasar, iku maring endi, maring jasat.
25. Utawi wektu Maghrib, iku makame ana ing ati, rupane ijo, metu saking endi, metu saking Sirullah, iya iku lungguhe nyawa kabeh,
Utawi wektu Ngisa iku, ireng rupane, tegese dinadekaken saking ora dadi ana, dene
tina Roh, idere wektu Ngisa, iku ana ngendi, maring uteg Kambual.
27. Ikilah nyatakaken lapel, Allah kang den panjingaken Shalat limang wektu, mangka iki, lah rupane Allah makripat, Hi, tegese ngaweruhi, ALIP iku tegese sarengat, tegese barang panggawe olo lan becik iku sarak arane, LAH awal iku tegese tarekat, tegese kang den tunggalaken, utawi Alah lungguh ing Shalat, Shalat iku aksarane LAM,AKHIR, utawi Ruku iku aksarane LAM, AWAL utawi ngadeg ing Shalat iku akeh arane ALIP, tamat.
28. Ikilah Bab nyatakaken aksarane wektu limang prakara, kang dhihin ALIP, lan kapindo LAH, lan katelu ACHE, lan kaping pat MIM, lan kaping limo DAL, mangka aksarane lelimo iku kinumpulaken dadi lapel, ALHAMDU, ikilah rupane dadine, wektu subuh iku rong rekangat, aksarane ALIP utawi wektu Subuh iku patang rekangat, aksarane LAM, utawi Ngasar iku patang rekangat, aksarane ACHE, utawi wektu Maghrib iku telung rekangat, aksarane MIM, utawi wektu Ngisa iku patang rekangat aksarane DAL.
29. Ikilah nyatakaken rupane wektu limang prekara, Nabine lan Malaikate, lan sekabate, lan nepsune, lan
weruh asal-usule Manungsa lan kalimah loro, tanpa dadi kanthi kenthel idune, Shalat sak ngumure, ……sailhing banyu, malehua ing geni, dikanthi geseng lesane, numbula ing langit, amblesa ing Bumi Shap pitu, yen durung weruh asal-usule kalimah loro iku mekso kupu…..lamun weruh iya iku sejatine Mukmin, luwih sampurna elinge, ingkang dhihin timbule kang kari kanga ran jenenge kawula,
ing makripatullah, ajur dadi suwargo kabeh, teteg wegeng uripi, wanon sawening, lungguhing daging, ati,,,buwata jati, sang wening lungguh ing ati
podo sukma, ngalam Dat urip tan kena kawoworan, urip sajeroning karso, ingsun adus saking
39. Penganten sira wong ngendi, tiyang lembut anyar dateng kulo, dating ngendi omahiro, tengahan, sira manut ing sapa, manut ing mukmin lanang mukmin wadon, Islam lanang Islam wadon, sira idep bapakane, Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratul Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratullah, sira idep kakekne, kakekira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Widayatullah, sira idep Ibunira, inggih uninga, Nyai Ageng Hartati, lar ngendi Pangeranira, inggih panjenengan Dalem, Gusti ingkang mbabar, ing Mekah ingkang lenggah ing destar ngandape cemara putih, kang jumeneng sewidak tahun langkung tigang warsa, ingkang sumare ing
Ngabdulah, kang putu Dulmuntalib, kang buyut……kang wayah ngabdulmanab, kang Eyang Gusti Rasull, ingkang lenggah ing
binasakaken jawa ora wenang kejem ber pisah-pisah karana ngelmu iku kekabeh, pilih pandhita ingkang uninga, utawi sarate angulati ing Alam iku patang prakara, kang karihin arep kabuki ing Alam nasut, tegese
anganggo ingkang sarwa suci, lan mangan ingkang Halal, lan sakehe ingkang kecap ing ngelmu pekih, iku lakune sarengat, lan ora weweh ing liyan, lamun durung cukup ing deweke dewek, lamun den gitik dening wong omales, mangka alenggah ing ngalam nasut.
42. Utawi anapun sarate kang kaping tigo, iku arep kabuka ing ngalam malakut, tegese Hakekat, mangka anetepi ing lakune karana kang karihin, lan wuwuh seru malih, ing lakune ing liyan, lamun den gitik dening wong suka tur ora amales, mangka alenggah ing ngalam malakut.
43. Utawi anapun sarate kang kaping pat, iku arep kabuka ing ngalam laut, tegese makripat, mangka maksih anetepi lakune kang karihin, mangka wuwuh seru malih lakune kang dhihin, mangka ora ora mangan ing dewek, lan aweh ing liyan, lamun den gitik dening wong iku suka tur aweh opah, mangka alenggah ing ngalam Laut, utawi sawune mengkana iku, mangka angwikanana ing ananing Nur, mangka Nur iku gumantung ana ing ngarab, mangka ingaranan kandillullahi, lan ingaranan lintang betal makmur, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, ing turune, mangka Bapa iku akarep ma…marang biyung, mangka karep karanane, iku karep ingsun, mangka tumurun Nur iku, merak maring balunging gigir, ingaranan sulbiyah, mangka tumurun ana ing ati, mangka
Ta’alla, yen dadiya bedah, lan pinasti lanang wadon, utowo dawa cendake ngumure, olo lan becik, duraka ageng alite, utowo pakir miskin, utowo durjana, lan arane iku, pinasti sakabehe, ora nana keliwatan sawiji-wiji, iya iku jenenging Iman sadrah, tegese iku
tegese pati iku anduweni Roh, ora kawetu mapan, ana ing gedhong kinuchi, kuncine anduweni puji, tan metu ana ing lisan, mangka ingaranan Alkoh, iku dino isnen, genep sawulan ingaranan Mulkah, wornone rodo abang, asemu ireng, tegese iku
birahi, lan ingapesan pakuwusa, iku tegese sekarat, lan iya iku kang ingaranan Zakat pitrah, kang telung prakara, iku sawiji, Roh lan alam, lan Budi, kolake johar awal Nurbuat kang Amoco dungo, iku jenenge Amanat,
Ta’alla, aksarane sekawan, karihin Alip suldi,, lan kapindo lamtepik, lan ping telu Lam akhir, lan kaping pat, Ehe, mangka iku kumpulaken dadi, Hu, tegese iku uteg, mangka ingaranan ngaras lan kursi, mangka ingaranan Rasull, iku dino rebo, genep satus pat likur dino, ingaranan insan kamil, iku jenenge Ratu Prabu Satmata, tegese, ana netra kekalih,,
terkanap, lan kaping limo graua kiwa, lan kaping nam talingan karo, lan kaping pitulesan.
44. Utawi ingkang aran Bumi pepitu ing soring tenggak kang karihin susu tengen, lan kapindo susu kiwa, lan kaping telu wudul, lan kaping pat dakar-utowo parji, lan kaping pitu pupu kiwa, iku jenenging, Ikhtidal, mangka ingaranan Betal mukadas, genep patang wulan iku ing ingaranan dino kemis, genep patang wulan ingaranan Achirad, iku wornone iya tabeng tengen mangka rincik iku dadi batus rong puluh mangka rincik malih, malih dadi sewu, mangka rincik malih dadi saputuse wewilangan, mangka dadi sak Qur-an, mangka genepe ora kurang sak isine jagad, iya iku jenenge Shalat jumengah, iku pakumpulan, ing sak isine jagad kabeh, mangka Allah Ta’alla njenengaken suwargo lan neraka, ing jerone Manungsa, tegese suwargo iku dhodo, sajeroning dhodo iku ati, sajeroning ati iku jantung, sajeroning jantung iku jinem, sajeroning jinem iku
45. Utawi kang aran neraka iku sak dasaring Bumi sap pitu, tegese neraka iku kang nurut napsu kang olo, ingkang ingaranan wot siratol mustakim iku ilat, kang
andadekaken ing jeroning Manungsa, sawiji sarengat, lan kapindo tarekat, lan kaping telu Hakekat, lan kaping pat makripat, tegese sarengat iku kulit, tegese tarekat, iku daging, tegese Hakekat iku balung, tegese makripat iku sungsum, maniko Allah Ta’alla iku andadekaken wektu lelimo, kang karihin wektu subuh jenenge rekaat, kalih , utawi subuh kang kaping kalih lan sipat wujud, rabine adam weyayangane
48. Anapun wektu Maghrib telung rekangat, atuduh lesan lan gerana, sipate bosar, Nabine Ngisa, warnane ijo, jenenge Neptune supiyah, lan ingaranan sipat jamal, jinulukan Ngijrail.
49. Anapun wektu Ngisa patang rekangat, atuduh ing kuping kalih, lan netra kalih, sipate kodrat, Nabine Musa warnane ireng, jenenge Neptune luamah, lan
tinitipaken ing kawula, mangka bedene sipate kawula iku dining Allah, kelawan ngaral.
52. Utawi anapun wulan kekalih welas iku atuduh ing sarira, kang karihin lustung, lan grana kalih, lan nitra kalih, lan susu kalih, lan suku kalih.
53. Utawi kang aran Ka’bahtullah,
Rasullullah iku ing luhuring dhodo, iku ireng-ireng ing netra, iku ingaranan segara Maryam, iku peputihing netra, segara supiyah, kang ingaranan, segara tawa, iku sore ngaras, kang ingaranan segara asin, iku sakehing getih.
54. Utawi ingkang aran Shalat jumungah, iku sametune sarirane kabeh, kalawan tegese mimbar iku jantung, lan tegese mikrot iku sarirane anapun kang ambawa iku nurbuat, utawi anapun, tegese mesjid iku baden, utawi
Utawi ingkang aran Qur-an telung puluh Juz iku tegese baden kabeh.
56. Utawi anapun jenenge sekawan ing masjid, iku tittipan kang sekawan, sawiji pangulu, tegese uripe, lan kapindo ketip, tegese pujine, lan kaping telu modin, tegese nepsune, lan kaping pat, merabot, tegese budine, mangka Achmad iku sujud, ingandap iku jenenge kiram mangka Achmad iku dino jumengah, tegese pakumpulane sak isine jagad kabeh, ora kurange
iku cahyane Nabi Muhammad, kabeh karana kang Roh poro Nabi, Nabi kabeh asal saking Roh Nabi Muhammad, utawi asal saking Nabi Adam
lungguh kang akhir, iku jenenge Takhiyat, tegese takhiyat iku genep kabeh, saisine jagad, ora ana kang kurang utawi kang ingaranan lungguh ing netrane sujud roro iku, antaraane langit lan Bumi, utawi anapun kang ingaranan tasbeh iku aden-adene sakehe bebalung, kabeh satus prakara utawi anapun Nabi Muhammad iku tanpa pegat, tinilikan Rohmat dening Allah Ta’alla, nyoto ing wujude, lan date, lan sipate, lan afngale mangka ingaranan Masjidilharam.
58. Utawi ingkang ingaranan srengone kang ana ing sarira iku netra tengen, lan ingkang aran netra kiwa iku sosi.
59. Utawi anapun tegese Salawat iku tegese wus nyata Muhammad, iku langgeng ora ana suwunge, mangka tegese sahadat iku tanggal Allah lan kawulane, nyata Allah iku ing jerone paesan, iku jasad, mangka iya iku kang anekseni yen Allah iku maujut, mangka dudu Allah kang nyata, ing jero paesan kewala, wewayangan, tegese wewayangan iku Rohilapi, kang nyata Muhammad.
60. Utawi bedene Allah lan kawulane iku, mangka Allah iku Khadim, lan kawula iku anyar, ikulah bedene.
61. Utawi Muhammad iku sampurna jasate, mangka ingaranan dino septu, mangka ingaranan salam, tegese salam kang tengan iku jenenge Rohilapi, lan salam kang kiwa, iku jenenge jasate, mangka wus sampurna dinane lan wulane, mangka sawise medal saking kaluwan jinaten tangis angruwit amiyat lelangse, anjerit kepati, tegese amuji Allahu Akbar.
62. Lan sarta medharing tangan, mangka sawise, tumeko ngumure sadino sawengi, iku jenenge WaliYullah, sawuse kalunta-lunta kang paningal iku jeneng mukmin, tumeko ing satus dino iku jenenge pikir, bisa mengkurep iku jenenge Pandito, bisa lungguh iku jenenge Ratu, bisa ngucap iku jenenge Cil, bisa lumaku iku jenenge pipa, utawi tuwane Johar, iku ing mangka
63. Utawi sakehe wong ngakil balik iku, sami angalampahana pakoning Allah Ta’alla, Ashalat sira ing limang waktu den aja pegat lan siyam ing wulan Ramadhan, lan angalampahana Zakat pitrah, lan munggah Haji, panyipta ngalam nasut, dadi pangrungune, dadi pangambu, dadi pangucap, kang dadi ati ngalam kudus, kang dadi ilat pepusuh ngalam sulbi, kalam, kang dadi cungur,
tingali nyawa iku aputih kaya ana tangan sanding, mangka sun anedha mikat nyawa, iku awetu balane nyawa lan ing tiga ingsun anedha mikat tuwan, demi ingsun angandiko si cahya iku wedele, mangka anyawa iku apitekur nyawane kang tengen, nyawa iku anutupi kupinge kang tengen, anutupi kuping kiwa.
64. Puniko Malaikat pangawikan ngelmu awaling anggeguru kang sampurna, wiyase pamugih sampun sak dhateng pinarima ing ati, puniko wiyasing pati, mapan ora beda ing patikalawan urip, iku kang dhihin padhanging pati, lan kaping pindo petenging pati, lan kaping telu kang ginawa mati, lan kaping pat rowanging pati, lan kaping limo rahsaning pati, lan kaping nem kang pinanggih ing pati, lan kaping pitu paraning pati, lan kaping wolu enggoning pati mangka jawabe, utawi anapun padhanging pati iku sinung awus ing wujutullah, kang sadoyo wisesa, utawi anapun petenging pati iku dene kagenten ing karen wusesaning Datullah, kang langgeng ing keratone utawi anapun
iku kersaning ingkang purba, iku mulih sadurunge ana, anapun enggone pati iku purbane Datullah, tegese pati
Utawi anapun dununge sembah iya iku maring ora, lan endi
66. Ikilah mas Allah tun, apa kang tinemu ing Dalem Shalat, yen nemua ing Allah, mangka Jabariyah arane, yen ora ana ingkang den temu ing dalem shalat iku, sia-sia shalate, mangka jawabe, kang tinemu ing dalem shalat, iku, adeping sembah, kang sinembahaken dening Allah, maring kiyambakira, wong anembah ing Allah, lan adohe iku kelawan sembah kang awal, iku adoh saking Allah, lan adohe iku kaya wong kapir, saking suwargo, tegese wong anembahan ing Allah, kelawan sembah kang blaka, iku mokal, yen tekoa ing Allah, upamane kaya wong kapir, iku mukal, yen manjingo ing suwargo.
67. Utawi kerana Nabine wong anembah ing Allah iku kaya wong anulup manuk, kudu arep weruh ing patitising, yen ora weruh ing patitise apa manuk iku ora ana kelawene, kena elare bae, tegese ora kok patitis manuk iku, kaya mengkana wong anembah ing Allah, iku yen ora weruh ing patitise ana kelawan tuna, iya iku amulet ing liyane Allah, lan apa kalane kaliwat, iya iku mulat ing Allah, wus weruha ing patitising panembahan, ing awakira dewek.
68. Puniko kawikanana denira setuhune ngelmu iku kabeh, pitung puluh pitu, mangka kang pitung puluh loro iku maksih sipat kang setengah krena den arani setengah, dene iku masih ujar kewala, tegese ora tekan kratone Allah Datullah, kerana den arani meksih setengah utawi kang tekan kratone Datullah iya iku mertobat pitu, iku ngelmu kang teko, atuduh maring sadurunge Allah, andadekaken Roh ilapi iku kang den tuduhaken, den ing ngelmu mertobat, ameruhaken wiwitane jagad kabir lan jagad sahir, iku kang den tuduhaken, ing mertobat, dene kenyataan ing Dat, sipat, afngal, asma Allah, utawi kang kariyin, iku ingaranan mertobat, akadiyah, mangka akadiyah iku pitu, prakara kang dhihin akadiyah gaibul guyub arane, iku peteng-apeteng tegese sadurunge ana anebut nama Allah, tegese selagine Dat ingkang, kagungan ingaranan mertobat, akadiyat, mangka akadiyat iku pitu, prakaara kang dhihin akadiyat ghaibul guyub arane, iku peteng-apepeteng kagungan ingaranan ghaibul guyub iku uripe alip, lan akediyat ghaibulah, guyub iku iya uripe ake, apadhang, lan akidat ulu Allah iyah, iya iku dzat sinimpen, luhure luhur, ora nana wikan ing dheweke, iku uripe Dal, Akadiyat uruniah, iku wiwitane Allah Allahi, apa pangaken Dzat, apa ing He, Min, uripe iya Neptune roro, atuduh maring Dzat lan sipat, lan akadiyah iya iku uripe Allah, anyatakaken rahsa bathin lan rahsa lahir, kang ana Muhammad lan Muhammadiyah utawi iku kabeh Lacahya ajali abadi, lan iya iku kabeh durung ana Roh ilapi, pan durung ana iku ora kena
ingaranan abu arwah, tegese bangsa arwah iku dhedhekihing manungsa kabeh, iya iku kenyatakan ing Dzat, sipat, asma, afngal, Allah, lan mertabat ngalam arwah iku iya iku kenyataning Dzat lan enggoning napas, anpas, tanapas, nupus, iya iku ngalam arwah arane, iya iku anyar, ora
angin, kang tetep ana ing jisim, pujine Amanehu, nupus iku kang nrambahi ana ing jisim lan Roh, pujine Hu Hu, basa napas iku lungguhe ana ing uteg,
sipat jamal, uteg nyatane sipat kamal, iku tuduhe kabeh.
69. Puniko Pangeran ing Kudus ngendiko, dening Pangeran ing Kali Jogo ana ing Masjid Demak ajajar lan Sultan, andiko Pangeran ing Kalijaga ingkang karuhun amejeng ing rahsa purba, ingkang ngandiko pangeran anak pangulu ing Demak, rahsa purba puniko pekeniro, esak ing pekeniro,
dening iku ghaib, pamanggihe iku wong aningalai ing Allah, tan kelawan tetebang wus podo, ing rupa kang mulya, kang weruh kang lenggo gening awus rupa jati, iku reke kaya taun ingkang rupa Rasullullah tingkah ing Allah, iya kangjinaten akarep anglairaken Dzatiro, anyataken rupa, mangka nyata rupane Allah, ing Rasullullah sing soro weruh andiko Rasullullah iku weruh
iku dening ora ana, apan nuju aningolara ing Allah Ta’alla iya anyataken ingkang nyawa Rasullullah , yo Ahmad tingalana rupaningsun tinalanga osikara, osik ingsun, sing sapa weruh ing sira, utawa awus ing wartaniro, aweruh wong iku, weruh ingsun, iya iku kawulaningsun, kang ingsun karepaken menowo ana kawulaningsun, ujar ingsun, aningali lan mata kepala, iya paningalai ingsun, uga kang ningali ing deweke, sun mapan sakusike, ananira ingsun uga mapan ingsun, nyata ing sawiji-wiji, iya iku kamulia ningsun, anadene rupa kamulianingsun ing rupa sawiji-wiji, ora rupa roro, yen ana rupa roro, ana lelawananingsun, mapan sira ora roro lan ingsun, iya tingalana lan ingsun, lan sira ngucapa, wahdahulasyarikAllahu tanggal ingsun lan sira, Dzatan loro, yen ana kawulaningsun sami uningo ingsun, iya iku lan gentayaningsun, tanggal ana niro lan kejatene umatiro, lan yo iku tanggal ing anaingsun, iya iku lan kamulianiro, sira kang ingsun kasihi mapan yuwih sira saking umatiro sedoyo, lan umatiro ora loro lan kawula yektine pengaruh kang utomo.
71. Puniko sayogyo winejangaken wong kang dereng geguru ing wong, ingkang dereng nggerahito ing ngelmu Rahsa, yen kapiyarso ing wong kekalih, yen tan uningo anapun ora karena pinuju amiyarso kakentan sami nguningani ing titipan, menowo tan kececep ing raos soko iku, lan tarekat sampun amusawerah, lamun ora weruh kang sinembah dening kang uningo kedah kaprabotan selawiring ing kaweruh, kawedengan tan uningo, wite awon wekasane suala iku tak sampun sapejah-pejahe wong amachak lan sampun amuwus warah marang wong kibir, kerana dadi melu kibir wekasan dinendon marang pangeran jan kanduhan iblis ujare ngelmune ilang,
maring pangeran kudus, duk ing ajajar, alenggah kelawan Sultan ing Demak wonten masjid kang rumahun amejang ngelmu Rahsa purba kang bandadekaken pangerang ing Kalijaga, maring Kiayi panghulu ing Demak, rasa purba iku saking panarima,
awusing rupane, ana estune karone ora bastu dening dudu paningale mahluk, puniko teteping paningal, lan den awus rupane, wewayangan iku aja kumalamar, inggih puniko minangko rupa jati, rupa purba, kiyai pangulu sang rupa iya rupane, minagka rupa sabenere, Sultan amiyarsa, ingkang andiko pangeran ing Kalijaga, tinaken ing ngutus Hyang ingsun, dening Sultan adisandi sira amiyarsa denira anging ghaib, kang andiko Jeng Sultan, abebisik, utawi ingsun amiyarsa anging ingsun, maturingsun ing Sultan inggih reke rupajati.
73. Puniko gentining nyata ing Rasullullah, rasa purba iku reke Rasulullah, demi rupaning nyawa nyata rupaning Allah, ora owah kang rupa suwung, anging rupa kang katingal lan yakin aja takon ing deweke kang andiko Sultan, piro kehe wong kang ana ing surambi, iku aturingsun ing Sultan, nadyan kathata
kang tan owah, wahyu jatining aningali ing deweke iku tan ana mata kepala lan moata kalbu, sirna sakehe paningal kang bastu kang suwung, iya iku aningali ing deweke, kang andika Sultan maring kiyai pangulu, inggih puniko reklo nyawa
74. Puniko reke sami dipun cari angwikani iku tingkahe ngelmu jati, kang sabenere, ingkang
mangka amejang dhateng kiyai luhung salawuse, mangka winejangaken kang sakang satuhune sira kang tansah anutaken sabdene kang sabenere,
poma-poma den kacecep, dene pakeniro, satuhune Allah Ta’alla lan kawulane iku adoh, lsn ireng-ireng netral an peputihinh
mokal makripat, aja meksih etung wusasune pangeran mangka teko wong iku ing kaweruh tanggal, kerana meksih: (1)
durung sampurna kaweruhe wong iku mapan durung nyata, ingaranan lan ingkang aran nyata iku enggone madu, ora liyan ingkang aran madu iku iya manis, iya madu iku ingkang ingaranan kiyambake, ingkang ingaranan iya pangucapira iku Allah, iya iku dudu panguckaping mahluk, krana dene sira mahluke, dadi pangucapiro iku pangucape Allah kang sejati, nyata meksih kapurba, durung sampurna kaweruhe, iya anging sira kang sejatine, kang ora owah langgeng kang purba wusesa, mapan wujud ira iku wujude Allah.
76. Yangne sira iku nakluke dadi sejatine pangucape, yenta sira dene durung weruh iku durung weruh, iku durung sampurna kaweruhe, iya iku kang sejati kang adoh gingsir, langgeng purba karsa wusesa dadi wujud ira iku, ingaranan Wujudullah, uripira iku uriping Allah, tegese mahluk iku kadi wayang tumrapang kelir sejati, kang kawuningan kelir anging wayang kewala, ingkang ana, ingkang urip, ingkang molah, anapun pinasthi ingkang aran kelir sejati iku iya iku kang katrapan wayang, ora kena anarana kolir sejati, krana suwung ingkang mengkana ana si kelir ingkang katrapan wayang, iku kalangan dening wayang iku krana jamane kelir iku dene katrapan wayang, iya iku amer, anging aran manuke, anapun ingkang durung oleh wejanging guru ingkang sampurna yekti meksi awedi ing ujar iku, krana dene durung anduga pangawusa, meksih katungkul, ing roro, nadyan anggegurua yen kemba-kembayen durung trimo katrimo ing kalbune ingkang suci temahan mesti bingung pangaweruhe wong iku, dene durung weruh ing panarima iku winastaning guru, iku pemawusane den nyata aja owah pangeran denira ngelmu rasa iku den anunggal, wujude wis manunggal tokit arane ran riniwariwa malih sampun kapungkur sakehe sauiskara kabeh, waluya mulih maring jatine, dadi ing papan turune iku dadi pangaweruhe kabeh krana den sampun-sampun atunggal tingale, inggih puniko Shalat arane.
77. Anapun Shalat limang wektu iku meksi apegat, iya ikut tet kalane wektu Shalat lamun bakda Shalat, kaya perang ing sawate, yen ingkang sampun weruh
ingkang puji sampurnae lagi wulune salembar, iku tanggal kelawan puji kerana satuhune reke Shalate wong ingkang sampurna, tekan iku ora kala-kala wektune kewala, ing turune iku minangka shalate, unine ambakane mijil sumping ambekane iku dadi shalat arane, iku tan pegat amuji ing wujutullah, lan lamun uga sampurna kabuki nyataning kupur, mangka sampurna kaweruhe wong iku, mangka ingerasanane rarasan ingkang ica-ica lan ngguguwa ing ngelmu iku aja esak, aja gerik, aja tasbeh panggrapa lawan lumampah-lumampahe, anging den weruh kalih lan wayang, puniko kathah miyarsa, sampun pakeniro dhewe, iku pepetan menowo aja salah tompone wong ingkang anggeguru iku, meksih kang gawe ngamal, nastiti iku ingkang kalbu ing naraka, weksane manjing suwargo lawan kersane pangeran, anging ingkang sampurna awake ora weruh suwargo naraka kang den temu tanapi ingkang nyata ing Allah iku ora ana
dening Gustine dumadekan amanggih guru ingkang sampurna, dadi tan uninga ing rupa madhus. Dene sampurna nyata ing rupa kang langgeng, ikulah karone kang ora ningali, anging lamun ora aingalana ing liyane tumingal, ing Allah, mapan iku tingale wong ahli Tauhid. Iku tan agenti satingale dadi jumeneng paningal ingkang sejati kewala, mapam kelingan dening mahluke, lan aja sira ngayun-ayun ing suwarga lan neraca, angayun-ayun ing sihing Allah, tanapi tapa ngapura iku oko sira angayun-ayun sapa ingkang ngapura lan sapa ingkang ngapura, mapan wujud tanggal. Wahdahula syarikAllahu jatining genting nunggalaken ing paningal inggih paningal punika reke mutakalim. Wakid arane iku lah sirna tingale mahluk, lamun uga wong iku wijenengaken makripat durung sampurna pangaweruhe, durung manunggal
79. Yangne jerone Shalat iku ora ana atine, aja sih ngegungaken sembah pujine, tan sampurna shalate nadyan ngetung sampurnane shalat pun dereng sampurna, mangka matur kiyai selawuse ing pangeran Kalijaga, kados
durung abaden Allah, iku durung sampurna Takbire. Puniko wangsit ingsun marang sira, poma-poma, eling-elingen den pakeling.
80. Utawi sampurna baden iku ingaranan sampurnaning wulu, tegese jobo jero iku Allah.
81. Utawi sampurna shalat iku kahanane tunggal.
82. Utawi sampurnane Sahadat kulhu iku jenenge tunggal.
83. Utawi sampurnane pati iku sekarat rasaning urip.
84. Sampurnane makripat iku ora angulati iku jenenging anane Datullah.
85. Sampurnane Istijak iku ora ana kang momori.
86. Utawi sampurnane junub iku sirna kawula ing wujutullah.
87. Utawi sampurnane junub iku sapelungguhan sira kelawan Allah, iya iku kabeh ingkang katuju dening wong urip, tan kewetu ing wong akeh, aja pisan-pisan kawetua, tetapi lamun ora mangkone iku, mangka ora weruh wong iku ing
92. Puniko mas Allah panglebur dosa, tegese arep milang-milang ing dosane, den kaweruhi ing rahina lan wengi, kathahe sangang puluh papat, tan pegat ing rahia lan wengi, sakehe manungsa iku kaya apa ta yen luputa ing dosa wong iku, anging wong tetelu ingkang luput ing dosane malaekate sawiji Nabi, lan kapindo Wali lan kaping telu mukmin, apa dene kang dadi margane luput ing dosa iku saking patang prekara. Ingkang dhikir Nikmatuldat, lan kaping pindo Nikmatu sipat, lan kaping telu Nikmatu Afngal, lan kaping pat Nikmatu rasa. Lan tegese bangsa nikmatu Dat iku angrasa yen maune.iku arane Allah. Lan teruse nikmatu sipat iku dene angrasa yen sipatira iku sipate Allah, lan tegese bangsa nikmatul Asma iku, dene angrasa yen anira iku arane Allah, lan tegese afngalono nikmatul afngal iku dene angrasa panggawe nira iku panggawene Allah, iya iku araning luput ing dosa, dene tan anguningani ing mahluke nulis pestine iku arane Datullahi, rupane Sipatullahi arane Allah, polahe afngalullah, tegese mangkana iku sapa ingkang anduweni lan sapa ingkang dinusan, mapan kahanan tanggal, tan roro ingkang durung anduga ingkana ingkang meksih angrasa anane mahluke, iya iku ingkang meksih amilang-milang ing dosa, sabab durung oleh wangsite guru ingkang sampurna.
93. Puniko Mas Allah pundit uriping urip, mangka jawabe, ita iku sembah pijine, iku jatine.
94. Utawi anapun mertabating Roh iku pitung perkara ingkang dhihin Roh jasmani, iku
Pangeran. Lan kaping telu Rohani, mulane ingaranan Rohani dene dadi kamuharaning Pangeran.
Lan kaping pat Roh Ilapi, mulane ingaranan Ilapi dene dadi kenyatakaning Pangeran.
Lan kaping limo Roh Robani mulane ingaranan Robani dene dadi panguwusaning pangeran.
Lan kaping nem Roh Nurani, mulane ingaranan Nurani dene dadi panguripane Pangeran.
Lan kaping pitu Rohkudus mulane ingaranan Kudus mangka iya iku uriping Pangeran.
95. Puniko mas alatan bab Shalat.
Utawi anapun ingkang aran Shalat iku papat:
Sawiji Shalat jumungah, tegese Shalat jumungah pakumpulan, tegese Bangsa pakumpulan iku, iya panembahing baden kang tan ana pegat enggone limang waktu, kaya luhur, ngasar, maghrib, lan ngisa, lan subuh.
Kaping kalih Shalat Musta, tegese seselitan panembahing ati, kang tan ana pegat, eling kahanane Pangeran.
Lan kaping telu iku Shalat Kaji tegese Shalat kang narimo, kaya panembahing Roh kang tanana pegat, madep marang kahanane Pangeran.
kaweruhana denira satuhune pati iku teka ing sira kabeh, kelawan nenem perkarane ingkang dhihin memetu saking awakira, iya cahya kang warna, cahya kaya mega kang putih, ing jerone iku malaikat, panggonane iku luwih kuning, lan jasate iku luwih putih, mangka ngucap rarasane iku kaya para Nabi, mangka aja andulu ing jerone iku.
97. Lan kapindo metu saking awakira iku, cahya kang warna, cahya iku ijo, lan ana ing jerone iku ula, kayak manuk ingkang luwih putih, lan miber kaya jaran sembrani, mangka ngucap ingsun iki burak mangka aja andulu iku.
98. Lan kaping telu rupane kayak wong lanang bagus rupane lan arum suwarane, iku kaya gelap lan paningal kaya kilat, metu saking cahya kemira iku kaya geni, saking kupingira karo iku geni, mangka aja sira plih.
99. Lan kaping pat teka ing wong, iku kaya wengi ingkang peteng, mangka anerus cahyane iku kaya kaca lan ing jerone iku mutiara, ingkang kabuki ing cahyane iku kaya rupane manungsa anenungkaken denira ing atinira ing dalem sedhela, mangka wajib amumekna nira, ing anak putunira, aja saksira aningeli cahya putih, iku cahyane wong mukmin, sekarat hana iku papat, ujuh, riya, kibir, sumengah, mangka pasat maning nyawa iku, mangka angetokaken nyawa iku apa ing dadene pangerane maligi, mangka aningali cahya ijo, ingkang dhihin arupa kaya wong ayu, lan kapindo arupa guru, Lan kaping telu arupa Pandita, Lan kaping pat arupa Ratu, Lan kaping limo arupa anak Nabi, mangka jawabe sampun sasar, mangka nuli tiningal dening Malaikat
mangka, tiba patinira, aningali cahya tetiga kehe, ingkang dhihin cahya abang cahyane wong Yahudi, cahya kuning cahyane wong Nasrani, cahya ireng cahyane setan, mangka pesat maning cahya iku kendheg aneng makripat, ngakame lahud segarane nila, lawange retba, Pancadriya mangka sira aningali ingkang ora ana keraman ingkang
panunggaling bumi iku puser, mangka pesat maning nyawa iku satingkahing oleh olihan sawedaling saking cangkem, nyawa iku nuli angemban, dene Malaikat Salmail, nyawaa iku binekta dhateng ngawiyat, wong ahlul iman iku metu cangkem, nyawane wong ahlul tokit iku metu ing ngirung, nyawane wong ahlul makripat metu saking embun-embunan nyawane.
100. Yangne ingkang metu saking embun-embunan iku mangsrun ing Roh skapingi, yangne, yangne panguwusane angimpi, lawange retna kusuma iku sasar, unggahe wong iku, ingkang ametu ing ngirung iku mangaran ing sukma, lawange jagad kasturin kang metu ing cangkem iku kang amangeran ing Datullahi.
101. Yangne wirasane tekhir iku wewelu, aksarane ingkang dhihin iku Alip Mutakalimun wakid, Lan kaping kalih Lam Jahidah, lan kaping telu LamTahdil lan kaping pate subadiyah lan kaping lima Alip Kurupul wakin, Lan kaping nem Kab Kabirhu, Lan kaping pitu Wawudiyah, Lan kaping wolu HE. Rabiul Darajat, mangka sadurunge katrapan sastra iku meksi pangucaping tunggal. Asmaning Alip ingkang Agung iya iku kodrat Illahi, iya iku kang ingaranan sembahyang.
102. Lan anapun sampurnane Takbir iku ora ana ingkang anduweni tingalane kawula iku dening kawimbuhan dening sipat basar, dadi sirna tinlata ngale kawula iku anging sihing Gusti kawula.
103. Utawi anapun wirasaning Niat iku tetiga, kang dhihin iku aksarane NUN, Lan kaping kalih YA, lan kaping telu HE, utawi Hakekate NUN iku cahya utawa Hakekate YA iku rahsa, utawi anapun Hakekate TM iku ngera, iku ora ana urip roro, ora nana pati roro.
104. Utawi anapun sampurnane Shalat iku meneng.
105. Utawi sampurnane sahadat iku ora anduweni pangucap, dening kawimbuhana dening sipat mutakalim, dadi sirna pangucape kawula iku.
106. Utawi sampurnaning Niyat iku ora anduweni murid, dadi sirna kawula iku dinulu dening murid.
107. Utawi kandu takrul takyin iku dadi juru basane niyat, niyat iku metu saking wujud, iku metu saking sir, sir iku metu saking Hakekating niyat, niyat iku metu saking Hakekate iman, iman iku metu saking Hakekate TE, Tokit iku metu saking Hakekating urip iku metu saking pucuking Alip, Alip iku metu saking Wujutullah.
108. Cahya, Khayun, Cahyane khayun, khayun iku minangka uriping sastra cahya.
109. Ngalim, Ngalim, iku mainagka pangawikaning sastra, cahyane samingun-samingun-samingun iku minangka pamiyarsane sastra, cahyane basirun-basirun-basirun iku minangka paningaling sastra, cahya mutakalimun-mutakalimun minangka pangandikane sastra, Alip-Alip iku minangka cahyane, baka-baka iku minangka kalanggenging anatra, punika sampurnama sipat apngal, andadekaken rupa warna, iyaiku enggone nyatakaken dat, sipat, afngalullahu, kejatenane dat, anane sifat Alipsampurnane apngalullah, dadi jinaten
kabeh jenenge ngelmu ugalimun maklumun, iku tegane Allah Muhammad, nurbuwat, tegese nurbuwat iku ati, cahyakang sinimpen ing dalem baka, tegese Muhammad iku cahya kang sinimpen ing dalem kidam, tegese teteluning tunggal. 110. Utawi ingkang birahi iku sipatullah, ingkang binaraekaken iku datullah, anyatakaken ing kagunganira, enggoning anyatakakeun iku sifat patang prakara, ingkang bangsa ghaib. tegese sifat iku asring dat, mangka datullah iku angandikaken sastra jroning karsa, ingkang minangka mangsine iku cahyane sipat kahar, ingkang minangka papan cahyane sipat jamal ingkang minangka kalame iku cahyaning sirat jalal. Ingkang anulis sastra iku sipat afngal. Ingkang
iku tegese kawula gunti, mangka iya iku banyuning mangal, iku ingkang dalil atira baniyah, enggone rahna kang sampurna, tegese rahsa sampurna, Tegese rahsa
Utawi sampuraning Esir iku wujut karep, iya iku nyata ing kandu takrul takyin. 112. Utawi sampuraning sakarat iku ora ana patining kawula lan urip ing kawula iku kawimbaban dening sipat kayat.
113. Utawi namina shalat iku ora ana anembah sinembah.
114. Utawi isbate shalat iku amuhung Allah kewala, ingkang sadaya langgeng bamuji pinuji ing dheweke. 115. Utawi dadine sahadat iku datullah kawula ingkang langgeng kratonira
116. Utawi napina sakarat iku ora ana. 117. Utawi isbate iku wujut kewala ananing jatining ilang, ilang iku dening isikapi
118. Utawi sukma ing shalat iku salam, dudu salam ingkang nengen iku roh, dene ingkang ngiwa jisim latip, tegese maring sipat basar.
119. Utawi anapun tangane shalat iku takiyat, dudu takiyat kang wiraca ing papan lan tulis, tegese ora ana pangaran anging pangeran ora ana kawula anging kawula, tegese ora
ingkang aran shalat dakim, iya iku ingkang karan ngilmu iladuni. Utawi anapun yayah ing si jisim iku sujud tegese sujud iku, ingkang ngadeg angsal saking api. Tegese api cahya jarnah, ingkang rukuk iku angsal saking angin tegese angin napas, ingkang metu ing ati po’ad, ingkang sujud angsal saking banyu, tegese banyu urip, tegese rasa kang mulia ingkang lungguh iku angsal saking bumi, bumi kang ora kena rusak, Tegese bumi arane johar akhir, tegese ingkang sujud iku Adam, tegese Adam iku sadurunge ana bumi langit iku Adam arane.
120. Punika sahadat 7 prakara, ingkang dhihin
lan kaping-kaping kalih sahadat tarekat enggone ing kuping, kaya lamakbuda Ilallah, ora ana ingkang-sinembah, anging Allah, lan kaping tiga sahadat hakekat enggone ana ing irung, kaya: lama ujuda ilalah, tegese ora ana kang anganakaken nangging Allah, lan kaping pat sahadat makripat, enggone ana ing netra kaya ; layak ripAllah hu ilAllah, tegese ora ana ingkang weruh anging Allah Ta’alla, lan kaping lima sahadat batin, enggone ana ing ati: kayalahu, Allah ing atine, lan kaping nem sahadat ga’ib enggone ana rahsa, tegese elinge atine ing Allah, kaya hu – hu –hu, lan kaping pitu sahadat barjah, kaya Akbar Akbar. 121.
iku ingkang pinangeran Roh Kudus; iya iku kang anduweni sipat papat; kahar, jalal, jamal, Kamal. Lan kapindho, iku Roh
rupane, Roh ingkang narima,.Lara kepenak ingkang weruh, ing ana, tatkala aturu katon ana ing dalem pengimpen. Lan Roh ilapi iku Roh Kanjeng Nabi Muhammad lan jisime iku, Ruchani lan Roh ilapi iku bayangane sakehe roh lan bayange sakehe ingkang dumadi kabeh, mangka jagad iku ora jumeneng yan ora maujut rah ilapi. 123. Utawi anapun sipate Allah iku papat: kahar, jalal, jamal, kamal, iya iku DATE ARANE, Tegese sipat KAHAR iku wusesanira. Tegese sipat JALAL iku : Kagunganira Tegese Sipat JAMAL Iku : Kaelakanira
Tegese sipat KAMAL iku : Kasampurnanira. 124. Utawi SIPAT RONGPULOH IKU: dudu sipating Allah, Asmaning: Allah arane anadene ingkang nelakaken iku sipat papat. Metu saking sipat DATIYAH, SIPAT KAHAR iku metokaken
Utawi tertantune SIPAT JAMAL iku Urip lan mati Utawi tertantune SIPAT KAHAR iku LALI lan Eling Iku aja wicara ing wong kathah, poma ujar iku den gemi den naastiti.
126. KAWRUHANA denira satuhune jakate jasad iku wolung prakara : Ingkang dhihin iku jakate MATA Lan kapindho jakate KUPING Lan kaping telu jakate LESAH
Lan Kaping pitu Jakate BADAN. Lan kaping wolu jakate SIKIL Utawi anapun jakate MATA iku aningali maring Allah. Utawi anapun jakate KUPING iku miyarsakaken Dhawuhing Allah. Utawi anapun jakate CANGKEM iku
Kalih Kaya lapal laillah haillah Muhammad Rasullah Utawi anapun jakate GULU iku atinggal ingkang karam lan mangan kalal. Utawi anapun jakate ATI iku MADHEP MARING ALLAH Utawi anapun Jakate ROH iku PASRAH MARING ALLAH
Utawi anapun jakate BADEN iku saking tadhah amine
Utawi anapun jakate SIKIL iku anjenengaken pakone Allah Ta’alla. 127. PUNIKA-ANGGON-ANGGONE-DEWI-PATIMAH, SAMIANGANGGOA SAKABEHE UMAT-INGSUN SADAYA !!!!
BISMILLAH HROHMANIROHIM Sang guna adun cahya, medal saking Allah, banyu
pangeraningsun, setuhune ora ana anging ingsun. Ingkang hababan iku hanyawa, ingkang anduweni nyawa kabeh.
ingsun ratuning estri, kang luwih suwarga sejati ingsun adus banyu suci, kang adus baden jasmani kosokan nyawa
sayidina sak piljanati, tegese anekseni ingsun, satuhune ora ana pangeran anging Allah, lan anekseni ingsun, satuhune dewi patimah iku putrane wadon kanjeng rasullullah, ingkang dadi gustine wong wadon ana ing dalem suwarga. 137. PUNIKA KAWIKAMAHA JATINING WADON, tet kala durung ana bumi langit suwarga lan neraka, durung ana jatine wadon, meksih wonten kakilahi Ta’alla, nyatane ing makyumat lagi kinaraakaken anane, dene ora lanang, ora anak-anak ora anganakeken, ora bapa ora babu, anane saking ora, dadi ana, mangka kinarsakaken dening
dadi ratune wong wadon sejagad iku kabeh. Mangka jinulukkan makdum kiyar, dene tan ana rowange, mangka jinulukan sariyah dening iku minangka minulyaken dening Allah. Jinulukan Tupiah dene minangka panutane wadon kabeh, sing sapa wong wadon ora weruh jenenge wong wadon iku. barang panggawane ora sah, yen idhep ing jenenge wadon iku sarirane iku minulyakaken aneng suwarga, wong iku dening Allah Ta’alla weruha yen ari weruh sapertine kewan ing lungan. 138. Punika ngawekani bab ngelmu rasa, utawi ingkang
Nurullah iku saking ngaras, ana ing Betalmakmur mangka tumuran saking betalmakmur, ana ing betalmukadas ana
rapatullah, mangka tumurun saking segara rante ana ing sulbi, ajejuluk sulbiyah, mangka tumurun saking sulbi ana ing kalam napsi, ana ing Betulah campuh Asmaragama, arane rasa roro dadi sawiji, mangka ajejuluk rahsaning Allah, acampuh manikem kelawan rahasa ing daginge
ingkang tetulung. Iku den awus, mangka gandhang jabang bayi iku, tinurunken ing talam. Mangka ngumure patang wulan ingaranan MURBAHING
gumelar ing jagad kabeh, ingkang ana ing sirah kabeh, iku ora ana anduweni rahsa. Jumenang rahsaning Allah, iya iku rahsa, ingkang karsa jisim iku, tatkala wus angunwikani ing rahsa iku saking nurbuwat, mangka sampurna tekade, tetapi iku dudu parasan. Ingkang karsa ing nalane, jisim iku ingkang aran rahsa mulya ingkang karsa ing nala sawiji-wiji, mangka dadi ananira iku kabeh ana ing Allah, kala sawiji-wiji ingkang kita kawruhi iku nyatane ananira, iku kamulyaning Allah, dadi siran makluke, jumeneng Datullah igaranan Sipatullah, krana sira ingaken Sipatullah dene kinarya rambangan, ing paenan wewayangan Allah, mangka ana sira iku ingkang sabenere, dene tan pisah lan jisim kelawan eroh, lan ora pisah kelawan Allah, aja sira samar aningali ing ananira dewe, krana wus nyata ingksng saking pangakening Allah, iya iku ingkang sira tandrikaken, ingkang sira panggih panggih donya lan akhirat, ingkang pangadikane Nabi Salalahu ngalahi wusalam. Mangka sing sapa ora anguwikani ing hasalerahan, dudu amatingsun, nyata wong iku lamun mati kaya matine canthoka, sebab dene ora angunwikani, angsal-ungsule rahsa,
Tegese; ora sira ingkang sinembah iku ing dalem wujude sinembah, iku ingkang agawe, ingkang nganakaken ing sinembah kelawan sabenere iku. Yangne ingkang sinembah kalawan sabenere iku; kaya: bapa lan babu lan ratu, lan guru, mangka panembahe sabenere
Tegese sahadat iku rahsaning roh, tegese sembah iku adhaping roh, tegese pangabekti iku mengku ning roh, lampahing
iku ELING, anata kawruh roro, jenenging ati iku eling adhaping ati iku PANARIMA. 141. PUNIIKA BAB SUHUL apa kang tinemu ana ing dalem shalat, iku yen sing anemua ing Allah iku jabariyah, yen nemua ing kawula kadariyah jenenge yen ora onoa ingkang den temu ing dalem shalat iku siya-siya shalate, mangka jawabe; ingkang tinemu ana ing dalem shalate iku adheping sembah, ingkang sinembahken dening Allah maring kiyambakira, lan malih sual apa ingkang tinemu ing dalem patine, sing banemua ing Allah jabariyah, yen anemua kawula mangka kadariyah, yen si ora ana ingkang den temu mangka kapir patine, iku jawabe ingkang den temu ing dalem pati iku adhaping sih ingkang kinasihan dening Allah. Mangka sir nenepi dening asma Allah lan rasa rumasa sir nenepi dening maha suciyane Allah. Lan malih sual apa ingkang kang sinembah, lan panembah iku, mangka jawab; ingkang aran sembah iku nugraha wusesanira, lan ingkang aran penembah iku panarimaning sih nugrahanira. Lan malih suci apa ingkang ran rekad, mangka jawabe ingkang sinawa adhapa angestokaken ing Allah lan ingkang supangat nabiyullah. Lan ana sual malih, apa pesthine tekat, mangka jawabe; pangestuning roh ingkang sinung awus dening Allah. Lan malih ana sual. Apa kang tekadaken, mangka jawabe wiyose
SUN ANGAWRUH ORA ANA INGKANG AGAWE ANGING ALLAH. BISMILLAH HIROHAMIR ROKHIM.
142. Utawi muridun iku amrih ngekasane, saking dhikir iku, tetanging padunge ana ing dalem tokid. Lan kerep ing jerone tokid. Saeng ga abali sira ing dalem wujudira iku, saring tingkah ngadamira, ing dalem kukum lan iku wekasane pakonira maring Allah Ta’alla mangka tetkala wus tumeka sira maring makam ingkang iki mangka setuhune wus tumaka sira maring tokiddat, ingkang hiya iku wesetuhune wus tumake sira maring tokid, kala ora ana iya iku ing burining Allah Ta’alla, iya enggone amandeng ingkang amandeng utawi penggawe wangkono iku ora ana kaprah-kaprahe, anging sawuse kerep sira marang dhikir ingkang angumpulaken jaring sakahe, sayogyana ing sira arep angawruhana sira ing wiwitane, ing sakehe tata karma ing dhikir saengga amakulih ing sira, sakehe cukule lan sakehe paedahe, ingkang wus sira sebut iku kelawan dening Allah Ta’alla. . Utawi anapun kehe mertabat iku pitu utawi mertobat ingkang dhihin iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla, iku sipate lan apngale lan asmane iku durung nyata. Ora
Ta’alla iku maksih ghaib, ora ana angawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong sawiji, ora ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlul kaku, lan wong akhlul, tikarik, lan wong akhlul kaspi, lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah lan wong ahlul makripat, padhane para Nabi ingkang mursal, lan para malaikat ingkang mukarob, pon ora ana angaweruhi, krena setuhune ora ana angaweruhi, ora ana mertabat malih sakluhure Akadiyat.utawi hanapun sakehe tata kramaning dhikir iku iyaiku lelima ingkang dhihin atas ing dhikir iku rolas, ana ing dalem tingkahi dhikir lan tatelu sawuas dhikir. Anapun tata kranmaning dhikir iku ingkang dhihin
kapin pat arep anedha tulung kalawan anyipta ing gurune, lan kapin lima arep nekadaken hiyalung saking kanjeng nabi salalahu ngalahi wusalam, lan karama iku satuhuna gegentuina. Anapun tata kramana dhikir ingkang rolas ana ing dalem tingkahe dhikir iku, ingkang dhihin lungguh enggon ingkang suri. Lan kaping telu arep ndokoki wawangi ing palungguhare dhikir iku Lan kapingpat arep nganggo-anggo ingkang wangi Lan kaping lima iku arep milih enggon ingkang peteng. Lan kaping nem arep ngermaken matane karo Lan kaping pitu arep ngarepaken ing rupane gugune serasa katwana inggarepan. Lan kaping welu iku arep sidik ing dalem dhikira
Lan kaping sepuluh amilih ing lapal laillaha illaalah Lan kaping sawelas arep ngawisaken ing sakehe ingkang mujut ing miride iku. Kapindho arep dhikir ingkang dhihin menang tatkalane wus tutug miride iku. Kapindho arep megataken napase saking wira-wirine
Lan kaping telu arep nyegah saking minum banyu iya ingkang ingi ringi ing dhikire iku, alapen denira njar iku kelawan Allah uga ingkang anulungi. .143. Utawi anapun kehe mertabat iku, pitu utawi martobat ingkang anane iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla, iku sipate lan apngale lan amnane iku
ana ngawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong wusiji, ona ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlalu kaku, lan wong akhlul tikarik, lan wong akhlul kaspi,lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah.
Lan wong akhlul makripat, padhana para Nabi ingkang mursalan para malskat ingkang
durung ana kang angupamakaken ing namana Allah, satuhuna anane Allah iku meksih ga’ib lan ingaranan Allah Ta’alla iku KUN
ana angawruhi saking sakehe para nabi lan para wali iku ora ana ngawruhi. Ing kakekate dat iku kaya
tuwan, ora ana angawruhi kita iki kabeh, ing tuwan sabenere, pangeweruh tuwan, lan malih ngandika Allah Ta’alla: TATAKARUPILLA ILLAHI TA’ALLA WALATAPAKARU PIDAT TILAHI TA’ALLLA, Tegese: pikir sira kabeh ing
iku akarsa andadekaken ROH ILAPI, lan sekehe kang mujut kabeh, lan den
dhewek-dhewek, ana ing dalem ngilmune Allah, angwikani sakehe kang manjut kabeh atas dedalane nabi Muhammad, tegese basa Muhammad iku lagi kumpul ana ing dalem ngilmune Allah, sakehe sawiji-wiji iku kabeh, durung den
tetapi sakehe sawiji-sawiji iku durung nyata maksih ana ing dalem ngilmune Allah, kaya upama we wite kayu godhonge lan pange, selagi durung nyata meksih umpetan ana ing dalem wiji, mangka inggaranan sakehe sawiji-wiji iku kabeh, tatkala ana ing mertabat wahdad iku malumatsu undadtihi, tegese kelakuane
yekti umpetan ana ing dalem wujut, tegese wujut iku dad, krana ikulah ingaranan wong Ahlullah, lan ngaranan wong
arani Awal Akhir lan den arani lahir bathin, mangka makehe iku tunggal arah ana ing dalem kakekate, krana satuhune kang mujut iku selagi durung nyata yekti umpetan dalem ngilmu-ngilmu iku. Selagi durung yekti umpetan ana ing dalem ngalim, mangka ngilmu iku
maklum iku tunggal lamun arahana ing dalem kakekate, lamun arah ana dalem wujude krana satuhuna anane ngelmu ngalim maklum iku selagi durung nyata ya kaya upamaning witing kayu, godhonge lan wahe, lang pange selagi durung nyata, yekti umpetan ana ing dalem wiji, lan kaya upamana anana wawilengan keur akeh, selagi durung nyata yekti umpetan apana wewilangan kang sawiji mangka krana ilu lah wong akhlulkhak iku padha ngucap; Krana setuhune kang maujut iku kabeh saking arah apa ing dalem kakekate, mangka iya iku angandika Allah Ta’alla: KUNTUKAN JAN MUKASIYAN tegese apa godhong kang samar. Utawi
arah ana ing dalem takyun awal iku yekti liyan, krana setuhune tegese awal-awal iku mula-mulane angawruhi iku derahe, lan tegese khir iku mula nyata, lan tegese lair iku dening anglimputi ing barane sakeho kehe sawiji-wiji,kodrat iradat ing Allah Ta’alla iku tegese batin iku derahe dening awal lan tegese ngisik birahi iku derahe lan tegese makang iku kanab biniraekaken iku derahe,derahe lan tegese ngelmu iku kinawruhan iku derahe sakehe iku tunggal, lamun arahing kakekate.
Krana setuhune sekabehe kang kocap iku selagi durung nyata kaya umpamane iku kabeh, iku yekti umpatan ana ing dalem anane wewilangan kang sawiji-wiji, lan tetapi iku umpaten sawiji-wiji iku ana ing dalem ngelmune Allah. Iku ora kaya umpetan banyu ANA ING DALEM WADHAH, IKU WUJUDE RORO. Utawi wahdat iku anduweni laku roro krana setuhune wahdat iku wujut kang pasthi kelawan tingkah, angumpulakan lan amisahaken, ing antarane akadiyat, krana setuhune wahdat iku kahanane ngelmu kang pasthi, tegese iku pangawruh kang sejati. 145. Utawi mertabat kang kaping telu iku ingaranan takyun kang kapidho lan ingaranan wakhidiyat, tegese kenyatahane Allah, ingkang kaping pindho, lan ngibarataken Allah Ta’alla iku ing mertabat yakin akarsa angwikani ing date lan sipate, lan asmane, lan apngale lan sakehe ingkang maujud, iku dedalan munpasil, tegese wus den pisahaken sakehe sawiji-wiji, ana ing ngelamuna Allah ing satengahe saking setengah kabeh, kaya langit wus alangit, karo bumi wus nyata manungsane, lan kaya jin wus nyata jine, lan sapadhane, tetapi iku durung lain kabeh, apa ing dalem ngelmune Allah, mangka ingaranan sakehe sawiji-wiji, kang tatap apa ing dalem ngelmu Allah. Krara sama iku akyan nabitah arane, tegese wus hakekate marungsa, iku kahananing sawiji-wiji, kang tetep ana ing dalem ngelmu Allah, krana asma iku kenyatahaning sipat-sipat, iku kenyatahaning dad, mangka padha ngucap; wong akhlulkhak, krana satuhune ngelmu ngalim maklum iku tunggal kaya kang wus kasebut iku saking arahing ngakal kewala, ora
Utawi ngelmu iku inggaranan watlan ngalim iku inggaranan sipat maksuk, iku ingaranan wujut ilapi lan
iku kang ngawruhi lan kang lan kang akhir, iku nama kinawruhan, iku nama kang lahir, lan angawruhi iku nama kang batin. 146. Utawi mertabat kang kaping pat iku ingaranan Ngalam arwah, hiya iku kenyatahaning Allah kang kaping pat, tegese ngalam arwah iku mula- mula Allah Ta’alla iku andadakaken sakehe nyawa kabeh, mangka iku ingaranan JOHAR PIRIT, tegese kaharane kang ara narima padum, maksih jisim aine ora narima ajur mbesuk, lan ora narima suka-suku, lan ora narima pecah-pecah, lan ora kinawruhan dening pancadriya lahir. Utawi pancadriya lahir iku kaya paninggal lan pamiharsi, lan pangambu, lan pagerek, lan pangarsa ing ilat. Utawi lamun pancadriya batin iku kaya pikir, pamicara, lan cinta lan nyana, lan
andadekaken kabeh. Krana satuhune wiwitane kang dinadekaken dening Allah iku, roh Nabi Muhammad salalahu ngali wasalam. Kaya pangandikane kanjeng nabi salalhu ngali wusalam, ana ing Dalil Kudus Awalumakal laku rokhani, tegese wiwitane kang di kang dinadekaken dening Allah Ta’alla iku NYAWANINGSUN, mangka ngalam arwah iku umpetan ana apngallulah, tegese ngalam arwah iku tatkala durung nyata yekti umpetan ana ing dalem arwah iku apngalullah iku umpetan ana wujudullah tatkala durung nyata, tegese wujut iku dad. Tegese dad iku anane, mangka sakehe iku tunggal lamun arahing kakekate, ihmun arah
majudah iku lamun arah ana ing dalem kakekate, mangka Allah uga, mangka lamun arah takyun yekti liya saking Allah. 147. Utawi mertabat kang kaping lima, iya iku ingaranan ngalam misal lan hiya iku mula-mula Allah Ta’alla handadekaken rupa sawiji-wiji kabeh, kang nyata ana ing dalem ngalam, misal, lan hiya iku ora kinawruhan kelawan pancadriya lahir. Tenapi kinawruhan pancadriya batin, utawi ngalam misal iku maksih jisim alus, ora narima suku lan ora narima paron-paron, lan ora narima ing pandum, lan ora narima ing teles aking. Utawi maksude ujar iku meksih cahyane ngalam misal iku, tegese ngalam misal rupane bangsa jasmani.
tatkala durung nyata rupane, iya iku ingaranan ngalam arwah, iku ngalam misal. Utawi ngalam misal iku dalem arwah, iku tunggal lamun arah, ana ing dalem kakekate, mangka lamun arah ana ing dalem takyum yekti liyan kayawis kecap ana ing mertabat wahdad. 148. Utawi mertabat kang
ULUHIAH lan ingaranan ing GAIBULGUYAH, lan ingaranan wujud, intlak lan itlak uwiyah, lan ingaranan KUN IKAK tegese jatining Allah Ta’alla, lan ingaranan dat, lan ingaranan sawegcane tegese ga’ib iku mahasuci, saking Muhammad kalawan sipat .
Utawi asma lan apnal iku mapan durung nyata sawiji-wiji, ora ing kocap wujud lan baka lan liliyane pan durung nyata lan ora anduga ngakale wong, ing kun ikak, TEGESE kun inedat iku ora wineruhake, hiya ing sawiji-wiji, pon sakehe kawulane ora malaekate kang mukaroh, krana lamun katemu dening ngakal kun ikhak iku pada sirikh iya iku mukal.
yangne tegese esa iku ngibarat sipat mangani yangne mertabat wadad iku ngibarat angwikani katungkulan ing dalem dewek, krana krana krana iku ana ing
lan godhonge, matu meksi umpetan ana ing dalem
sipat, den kalana rokaken saking dat, tegese kelerokaken ing jenenging kawula gusti mang
ing satengahe kaya maklumat iku kaya bumi, lagi Bumune, kaya langit lagi langite, kaya manungsa lagi manungsa, kaya
yangne ngalam arwah iku murah, tegese pengandikne payakun iku iya jisim alus, ora tinemu dening pancadriya lahir kang lelima, iku kaya paningal, pangrungu, lan pangambu, lan pangrasane ilat, lan pengodokke awak iku ingaranan kangkate manungsa. mangka pacadriya batin iku piker lan cipta, lan micara kafal bana,
ngalam insan iku wekasane sakehe mertabat, tegese wekasane enggone nyata Allah Ta’alla, ana ing dalem insan, iya iku saking manungsa, mangka ingaranan kamil Muhammad, tegese manungsa kang
mertabat akadiyah iku ora ana ambuka ing wong sawiji-wiji, pun ora ana ambuka nadyan para Nabi
sipate Allah lan aja sira angen-angen ing DATe Allah, utawi sing sapa arep weruh ing KUN HIPATULLAH kaya lu…. Wong
tegese, sejatine DATULLAH. mertabat iku Utawi mertabat utawi mertabat akadiyat iku ora anaku wujut mutlak lan DATON arane
Mangka ing mertabat iku aha suci, saking umur sirdha ing sipat-sipat lan nekatake krana ora ana malukne, saking mertabat ing mertabat utawi mertabat iku luwih luhur tinimbang saking mertabat malih ana ing luhur,.
AWAL, pon arane, krana pangadikanan Kanjeng Nabi salalahu alaihi wusalam.
Mangka ing mertabat iku aha suci, saking umur sirdha ing sipat-sipat lan nekatake krana ora ana malukne, saking mertabat ing mertabat utawi mertabat iku luwih luhur tinimbang saking mertabat malih ana ing luhur,. Utawi mertabat iku dat, KAKEKATULLAHI ING
ing mertabat iku aha suci, saking umur sirdha ing sipat-sipat lan nekatake krana ora ana malukne, saking mertabat ing mertabat utawi mertabat iku luwih luhur tinimbang saking mertabat malih ana ing luhur,. Utawi mertabat iku dat, KAKEKATULLAHI ING
Ta’alla : IKU NUR INGSUN.Mangka Khaliq iku ana ing mertabat AMAKMAKADAR lan MAKNA BUDU RUL NGALAM pon arane, tegese wewinihe Ngalam Kabeh utawi mertabat wahdat iku ngibarat ngelmune Allah Ta’alla ana ing dhewek, lan sakehe sipate lan sakehe ingkang maujud, iku atas dedalan IJEMAL lan IBHAM tegese durung beda- beda lan durung pisah, ana ing mertabat satengahe iku durung nyata, mangka ingaranan ROH ILAPI lan wujud NGALIM arane.Utawi mertabat akadiyat iku mertabat akadiyat iku mertabat asma Allah, utawi maratabat akadiyat iku mertabat AKYAN SABITAH iku sejatine asma kabeh, ana ingdalem ngelmu, mangka ora
TAKYUNGAJI iku ana ing dalem mertabat DAT iya iku
iya iku kang ijemal Hiya iku kang ijelma lan anham.
Ngibarat saking ngelmune Allah Ta’alla
yangne andadekaken Allah Ta’alla ing
Nur Muhammad iku Rohe sakehe para Nabi lan Andadekaken Allah Ta’alla ing Rohe para mukmin lan andadekakenAllah Ta’alla ing Rohe Jin lan Rohe Setan, iku saking rohe wong kapir, lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe kewan, saking rohe Jin lan rohe setan lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe thetukulan iku, saking rohe kewan, utawi anapun ujar iku saking arah.Takyinsani iku Dat,
wiwitane andadekaken Allah Ta’alla iku dene ngakal, mangka ana roh iku ajejuluk, wiwitane tumurun
iya iku asale wujute ngalam iku kabeh,
Mangka ngalam misal iku wiwitane rupane kang ana ing dalem pangayunane Allah Ta’alla, mangka ana ngalam misal iku tetep ana ing dalem ngilmune Allah, anglimputi sakehe rupa iku kabeh, iya iku kang ana ing dalem jasmani kabeh , kaya Bumi langit, ngaras kursi, loh kalam, suwarga naraka, lan liyano kabeh, iku wis podo ana ing dalem misal. Yangne mertabat ngalam misal iku meksih latin lan ngalam ghaib, kaya upamane sungging sadurunge metokake sungginge ana ing dalem papan iya iku wis nyata, lan wis tetela sagelare sungging iku ana ing dalem papan, iku ana ing ngalam misal iku kinaweruhan lan wus maujut lan wus nyata, lan wus apisah-pisah kelawan
manungsa, iku nepsune saking Bumi maring langit, sirna mikraje manungsa iku.
Yangne ngalam ajesam iku alam Sahadat arane, tegese Asyak iku ana ing dalem ngalam Ajesam, iku wus nyata lan wus tetela, kelawan pancadriya kang lahir, lan wus narima ing pejah, lan wuwuh, lan ing besuk, krana wus sinusun kelawan ngana sir ing kang papat, mangka iya iku beda-beda watake wajiblah anak-anak iku arep ngaweruhana ingkang ajesam iku jasat, lan jasat iku rupane, iya ikulah ingaranan SAHWAT BASARIYAH arane, sing sapa ketungkul ing rupa iku dadi kabelenggu dening watake, basariyah arane, wong iku sayogyane, wong iku Nabi, agawe apa pakartining roh saking arah langgenge A…
wewayangane Asma, iku wewayangane sipat-sipat, iku wewayangane Dat.
sadurunge ana jagad iku kabeh, Nabi jinulukan yayah ing nyawa kabeh, lan Nabi Adam iku jinulukan jisim iku kabeh.
Lan tatkala ana takyun kahanan kita ingaranan AKYAN SATUHU Tegese kenyatahaning kang tetep ing dalem ngelmu KaK, iya iku kang ingaranan MAKDAHUM AKADIYAT tegese wus pesthi kahanane kita, iku ana ing dalem ngelmu Ndat lane lan resike, lan tetkala kahanan kita ana ing dalem mertabat salin ingaranan ngalam Arwah, arah den jinem nyawa ana ing dalem badan kita iku, ana ing dalem palakane sebyang lan tetkala ana ing dalem takyun ra’i karana kita iku ingaranan ngalam misal, krana ingaranan disolarah yen wus kahangkanan nyawa kabeh ora ana ingkang kaliwatan tetkala ana ing
tetkala ana ing TAKYUN SADIS, mangka ingaranan kahanan kita iku TAKLAYATUN arane.
Kang ingaranan INSAN KAMIL arah Wus den sempurnakake ing jenenge
Larva (Latin: larvae) iku wangun anom (juvenile) kéwan ingkang perkembangané liwat metamorfosis, kayadéné srangga lan amfibia. Wangun larva bisa béda banget karo wangun diwasané, upamané uler lan kupu-kupu ingkang béda wanguné. Larva umumé nduwèni organ khusus ingkang ora ana ing wangun diwasa lan uga ora nduwèni organ tinamtu ingkang diduwèni ing wangun diwasa. Sawiji tahapan urip diarani larva yèn jroning wangun iku nduwèni aktivitas ingkang dhuwur (khususé obah lan golèk pangan).
Klompok kéwan ingkang nduwèni tahap larva cukup wiyar, nyakup srangga, manéka Porifera, ubur-ubur lan kerabaté (Coelenterata), manéka Crustacea, Echinodermata, lan amfibia. Sapérangan iwak ingkang lebar netes saka endhogé uga diarani minangka larva. Ora kabèh srangga nduwèni wangun ingkang diarani larva, amarga mung srangga ingkang nglakoni jalur metamorfosis sampurna (holometabola) ingkang nduwèni wangun larva. Srangga ingkang mung nglakoni metamorfosis ora sampurna (hemimetabola) wangun enomé diarani nimfa (nympha).
Jeneng-jeneng khusus[besut | besut sumber]
Jroning basa sedina-dina, wangun larva ditepungi ing manéka jeneng. Larva srangga klompok kupu lan ngengat ditepungi wiyar minangka uler. Larva laler lan sapérangan kumbang ditepungi minangka bernga (berenga) utawa belatung, nanging larva laler woh sing biasa ditemokaké ing woh diarani minangka "uler" (woh) senajan sacara fisik luwih arupa bernga (amarga ora duwé sikil). Larva kumbang gedhé (utamané Scaraboidea) ditepungi minangka uret. Uler kayu sing dipangan wong utawa kanggo pakan manuk timangan iku uga uret. Larva lemud diarani jentik. Undur-undur luwih ditepungi wong amarga larvané wangun struktur mèmper corong kuwalik ing lemah nggesik kanggo njebak mangsané. Larva urang lan krustasea liyané ditepungi jroning telung tahapan: nauplius, zoea, lan mysis.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 1 Agustus 2013.
Kabupaten Pati, Pati, Kabupaten Pekalongan, Kajen, Kabupaten Pemalang, Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Purworejo, Kabupaten Rembang, Rembang,
liar, isa thukul ing tegal lan pinggir-pinggir sawah kaya ing gambar ngisor sing takpoto isuk mau karo anakku iki. Golek sentrong
Klawan tanduran petani, iki klebu gulma. Nanging kanggone petani dhewe, sejatine sentrong ora dadi mungsuh, malah
ngganda arum kayadene kenikir. Hmm mbayangke wae isa ngiler isuk-isuk ngene.
Sakliyane kuwi kembange kena digawe dolanan anakku. Yen wis
atine. Yen wis ngrasakke kang kasebut ana ndhuwur njur atiku mbatin, mayar tenan urip iki. Ning bareng dakgrayangi ana latare Mbah Google, aku malah nemu yen taneman iki duweni zat sing isa njalari tumor. Lha dalah, yen wis ngene banjur
diparingi ngerti isa malah dadi keweden. Urip iki sejatine gampang, mung bae menungsa sing nggawe angel awake dhewe. Junrejo, 14 Januari 2014
Manunggaling Kawulo Gusti ; Wirid Wolung Pangkat
>RAHASIA ILMU KASAMPURNAAN Syeh Wali Lanang
ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda; landhepe triniji suci; bener, jejeg, jujur; kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong.
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.185. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan.196. Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.197. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.198. Wong nyengit
menawa kabeneran iku malah andadekake perkara dadi prahara.Kang dibutuhake ana ing paugeman kene yeku “KAWICAKSANAN” . Aning ngaurip iki den butuhake sipat kawicaksanan kareben tuwuh akeh
Kiye bocahe ngendi yak? Wis dikomentari akeh
Wong cilik - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Matursuwun ingkang tanpo upami, lan nyuwun agungin samodra pangaksami kangem sedoyo lepat kawulo.
JODOHShare | golek bojo PengirimMessagezudeePosting : 3Location : kediriPoints : 2083Reputasi : 0Join date: : 17.08.11Subyek: golek bojo Tue 29 Nov 2011, 10:57 pm oooooe endi cewek e ,,,, contact jodoh og gak enek sing di contact ,,,, kebelet tnan iki golek bojo
Lha ku mangkat dhewe wong ngajak Linthung ra gelem, mbak tari yo podho wae. Dab, btw
'''' OPO THO TAQDIR KUWI JAN JANE...????''''
JANE OPO THO SING JENENGANE BID'AH KUWI....??? APA...
nggawe wong liyo rugi. nek bablas karepe dewe kan apik
pulizi turu ojo mbok trabas ae…sing penting ati2.sing paling penting ojo tabrakan…paling penting maneh ojo lali ngisi bensin
Aku babar blas Gan ndak tahu tuh OpenSolaris…. 😛
Reply	Wandi thok Says:	12/08/2009 at 1:03 pm Mas, iki wis 12 Agustus lho, mosok wulan iki urung ana nyupuse blas man. Hapdet dunk man 😆
Reply	ohdediku Says:	23/08/2009 at 2:04 am Juragaaaannn…..
“Wis duitmu nggo sangu ae mrono, Kiro2 nek kro njaluk wong tuwomu iseh kurang piro
Lur... ketemu maning karo nyong dari Maszal Pemalang Adventure, nggo sing urung ngerti
"Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani Penggalih Panjenengan
Keluarga ...Wulan... Di ..Dunia....
Wus prapteng pamingkasaning sasi sya’ban, Minangkani dawuhipun Rasullah SAW,
Ayuh sami gumregah kanthi bungaing ati,
Tumuju Ridho ning Gusti ingkang maha kayun, Nuwun keluarga...Wulan..ing..
Tuan, bab shalat napa, alenggah angsale saking punapa, pangadeg ngasalat, atanapi ingkang rukuhe, asale saking punapi.
Ingkang ngadeg angsal api, nanging ngadhepken napa, angsaling angin rukuke, kenging ngadhepaken napa, sujud angsaling toya, angsal bumi kang alungguh, angadhepaken punapa.
Seh Ngarip ngandika ris, ingkang ngadhep punika, urip kang ingadhepaken, urip kang tan kena pejah, rupane kadi retna, gumilang umancur, jumenenging kekarone.
singgih, ukarane katarimoa, wong punika sembayang, mila kula matur ing Tuan, saking tambek kawula, atanapi ingkang sujud,
Atinggal salat sampurna, kadi pun leh ngawruhi, apan wajib tinggal salat, wajibe lah kadi pundi, osiking lair batin,
kangeten dening Hyang Widhi, ingkang ngawujud iki, anenggih prelambangipun, lir lintang karahinan, kasorotan Sang Hyang Rawi, lintang ilang kasorotan ing raditya.
kawula Gusti, iku dereng utami, dereng tilar salatipun, tegese satunggal-satunggal kaleka maksih
Dadine wong sumektan, kang ngrasa dadi kekasih, panembahe duna dungkap, adhepe pas shalat napi,
kathah ingkang teka, sembah Jumungah aranipun, marang kabeh rapale, iya iku lampahan sembah Jumunggah.
wong tinggal shalat, ngaku becik anglakoni, temen sir ya angas, amemada ing wong mukmin, bari angisin-isini, pan sasat nggeguyu rasul, dadi ratuning durga, kaya kapir wong Yahudi, mesthi lebur gempur ing
Jenenging niyat tan ana, pengleburan kang kekalih, tan ana Gusti kawula, yen isih kawula gusti, mangan turu utami, kadi pundi slametipun, ron dadi satunggan, satunggal dadi
Kawruh iya kawula, parengna sihing Hyang Widhi,lamun tunggal kang kawula, tan ana ingkang ngarani, ingkang anebut Gusti, tan liya kawulanipun, dadi nyata Pangeran, ingkang nembah kang muji, pan kawula kinarya aling-alingan.
Pengetahuan seorang hamba, pikirkanlah kasih sayang Tuhan, jika manunggal
Endi kang aran manungsa, ingkang terus lahir batin, kang narima ing Hyang Suksma, tan darbe polah kekalih, amung marang Hyang Widhi, kang paring marga luhur, apan tan ana liyan, Pangeran ingkang ngasihi, den anarima sih nugrahaning Hyang Suksma.
Hyang Widhi, punika analika wau, yogya angawruhana, bangsa lahir lawan batin,
durung ana, jenenge akhir kang keri, akhir jisime isi, awek jeneng rohipun, pan dadi
Tan pegat ing tingaliran, dadine bumi lan langit, iya iku kanugrahan, kang dadi ayat sayekti, kang kajenging ngelmi, tan ana loro tetelu, jenenging
Utawi tegese pan, kathahe ingkang prakawis, ingkang dhingin pana ing Dat, kapindha sipat, kaping tiga winardi, wong kang pan apngalipun, tegesee pan ing Dat tan anane nenggih, ora ana
kuwasa singgih, tan ana angawruhi, anging Allah ingkang agung, kang amurba amasesa, tan ana ingkang madani, ora urip
pangawruh ingkang sayekti, sing sapa nembah ing asma, ora weruh asma singgih, punika dadi kapir, yen tan weruh tegesipun, wong munapik, wong ngaku tan wruhing asma.
Wong weruh asma lan makna, sirik yen ora ngawruhi, wong kang weruh marang makna. Kelawan hak angawruhi, yen ta wus weruh iki, yaiku mukmin satuhu, lan tinggal ingkang makna, hak ingkang dipun
Sampurnane shalat iku, nora ningali kekalih, nora ningali Pangeran, kawula nora kaeksi, ilang kawula
ing Hyang Widhi, ingkang antuk rahmatullah, tegese shalat sejati, tarkulu syai’in, ing tinggal sawiji iku, kang liyan saing Allah, tan ana sawiji-wiji,
Tegese anane shalat, sekawan kathahe nenggih, kalima sampurnanira, dhingin wulu tanpa warih, kapindho niyat singgih, ikrar kaping tiganipun, kaping
Weruhipun kawula Gusti, jeneng niyat kang tigang perkara, qasdu takrun lan takyine, weruhe bedanipun, niyat iku sawiji-wiji, qasdu ingkang panedya, ingkang niyat iku, dudu bangsa lan suara, ingkang ngadeg sujud rukuk kang rekangat, tan kena kaleru, takyine kang kaping tiga, nyatakken wektu Subuh lan Maghrib, klawan Ngisake pisan.
tan ketingalan,…Temahe kasor kulane,…Yen siro nora weruh Kang sinembah ing ndonya iki kadi anulup kaga, …Punglune den sawur manu-e mongso keno-o,…Awekoso amangeran adam sarpin,… Sembahe siyo-siyo,…
dak tulis pepikat katresnan kae nganggo mangsi
INGSUN WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….) ASIHO MARANG AKU ASIH SOKO KERSANE
AA = Magelang, Purworejo, Kebumen, Temanggung, Wonosobo
AB = Yogyakarta, Bantul, Gunung Kidul, Sleman, Kulon Progo
pengen ngerock !! yeah ! come on babe come on..! Yo iki sing jenenge
Kabupaten Tegal, Slawi, Kabupaten Temanggung, Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Wonogiri, Kabupaten Wonosobo, Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota Tegal, Kabupaten Bangkalan, Bangkalan, Kabupaten
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 1 Maret 2016.
Gawe dulur2 sing duwe rejeki lebih ayo podho ndukung AREMA gampang kok carane contone koyo bakul sate sing sering masang A BOARD nang stadion…
July 15, 2014 at 7:54 am	Isih mending asline… nyaman untuk turing bareng pasangan
Bocah-Bocah Emak-Emak Lan Bapak Podo Gandrung
Ketok Nang Tipi Dadi Ngetop Lan Beken
Ceritane Wong Golek Alamat Jare Ning Kene
sing arep melu ngepet tanpa baskom n lilin … :))
Balas	dwi budi 15 Desember 2011 at 12:14 AM	Mase…..
Balas	yayats38 16 Desember 2011 at 4:58 PM	wkwkwk awale takon aku toh :))
Gunung Kidul, Kecamatan Wonosari, Kabupaten Kulon Progo, Kecamatan Wates, Kabupaten Sleman, Kecamatan Sleman,
ratu celeng,ratu tikus, ratu homo sapanunggale kabeh siro sumingkiro, seko wetan bali o ngetan, seko kidul bali o ngidul, seko kulon bali o mangulon lan seko lor bali o
mangalor, sing teko tak walik arahmu bali o ono asal muasalmu, ojo ganggu gawe
Gendam Jagad Prana: "Bismillah ya rabbi,awang awang uwung uwung gedhene sepayung agung,jagad bumi tak kerso dadyo suwung,jim setan sato kewan podo kedhep podo lerep,ojo meneh bakale manungso
Bocah gunung saking Jurangbahas Kecamatan Wangon Kabupaten Banyumas ingkang saweg ngangsu kawruh babagan Basa kaliyan Sastra Jawi
Pangkalpinang Keuskupan Sufragan Sibolga Keuskupan Sufragan Tanjung Karang Regio Jawa
Suwara ati kinunci Dudu apus-apus mata ananging suasanane ndriya
wae ngarepake rasa tresna. Nanging kudu dilakoni nganthi tenanan.
mboten pak? Yen mboten wonten, teng mriki wonten ATM nopo
PUSAKA 7 TOMBAK NYAI RORO KIDUL
WONG JAWA ORA KUDHU ILANG JAWANE
lintang#YEN awakmu percoyowakakakakakkakakaak,............ YEn sing apik lan ngangeni kuwi YEN
pada Juli 16, 2010 pada 4:45 pm | Balas dat
Gusti ingkang semayam wonten ing sukma sejati punika.. alajeng gesang namung saking dharmaning budhi. Ngengingi babagan “urip sejati kuwi urip sawise mati” wonten penjelasanipun ngengingi “mati” mboten ateges mati nilar donya ananging matine rasa hawa nepsu. Balas Arwa berkata. nuwn sewu kumowantun …. Namung menawi pemanggih kula pribadya. ia akan di oeber-oeber FPI dan gerombolan-gerombolan lainja…. Mbok bilih menawi kersa nlisik babagan ngelmu Hinduism ingkang sampun nlusup ing pagesanganipun tiyang jawi inggih dipun arani pinuntun urip kang utama mboten tebih saking isinipun kitab
menungsa menika menawi sampun mangertosi sukma sejati diri inggih punika kang aran Sukma suci ingkang asalipun inggih saking Gusti
jiwa.. Mei 17. Gusti Allah piyambak. SSJ menika namung
kersa maos buku punika. meper pepengining piyambak. Pramila lajeng wonten tetembungan “Iya aku iki Gusti Allah”. Asal muasalipun inggih awit kuciwanipun SSJ ningal para Wali lan pendherekipun sami polah-pratingkah kadosdene sampun dados para suci ingkang mesthi mlebet swargi. Balas Cantrik Jogja berkata. menika ingkang dipun arani Manunggalng Kawula Gusti. Panolaking SSJ kanthi nglejar anggitan pamenggalih bilih ing tanah Jawi menika taksih wonten “kebajikan” ingkang adilihung (local wisdom). 2009 pada 3:34 am Nuwun sewu kula badhe nenambah ingkang sampun wong cubluk aturaken ngengingi babagan SSJ anggabungaken kawruh. Silahkan yg ingin berkomentar. Estinipun pancen leres awit rikala samanten saderengipun tanah Jawi dipun islamaken injih sampun nggadahi ugeman khususipun Hnduism.
. saged mangertosi isinipun tumungkulipun sageg mengertosi paparan ingkang SSJ babar. inggih saking lampahing pinuntunan Hyang Widhi.
manunggaling kawula gusti.Sumonggo kulo ngersaaken sedulur-sedulur sedaya ugi kersa “mati sajroning urip” amargi surgo lan
CARINGAN (1) BABAD CARIYOS LELAMPAHANIPUN R.
KAWERUH WISESA JATI (1) KAWRUH DUMADING MANUNGSA (1)
Anatomi tetanduran utawa fitotomi iku analogi saka anatomi manungsa utawa kéwan. Senajan sacara prinsip kajian sing diayahi iku ndeleng fisik minangka bagéan-bagéan sing sacara fungsional béda-béda, anatomi tetanduran migunakaké pendekatan metode sing béda karo anatomi kéwan. Organ tetanduran kaékspos saka njaba, saéngga umumé ora perlu "pambedhahan".
Anatomi tetanduran biasané dipérang dadi telung bagéan miturut hierarki jroning kauripan:
Organologi, nyinaoni struktur lan fungsi organ adhedhasar jaringan-jaringan penyusuné;
Histologi, nyinaoni struktur lan fungsi manéka jaringan adhedhasar wangun lan peran sel panyusuné; lan
Sitologi, nyinaoni struktur lan fungsi sèl sarta organel-organel ing sajeroné, prosès kauripan jroning sèl, sarta hubungan antara siji sèl karo sèl liyané. Sitologi dikenal uga minangka biologi sèl.
sawijining organ. Ing ngisor iki jaringan-jaringan dhasar sing nyusun telung organ pokok tetanduran.
Lapis njaba oyod kerep dilindhungi déning lapisan gabus tipis. Bagéan pucuk oyod nduwèni jaringan tambahan ya iku tudhung oyod. Pucuk oyod uga dislimuti déning lapisan mèmper lendhir sing diarani misel (mycel) sing wigati jroning pertukaran hara sarta interaksi karo organisme (mikroba) liya.
Susunan wit (basa Indonesia: batang), ora akèh bédané karo oyod. Wit kasusun saka jaringan iki:
Struktur iki ora akèh owah, ing wit utama, pang, utawa ranting. Lumahing wit mawa kayu utawa tetanduran arupa wit-witan kerep dilindhungi déning lapisan gabus (suber) lan/utawa kutikula sing ngandhut lenga (hidrofobik). Jaringan kayu ing wit dikotil utawa monokotil tinamtu bisa ngalami prosès lignifikasi sing lanjut saéngga kayu dadi atos banget.
Godhong jangkep dumadi saka pelepah godhong, gagang godhong sarta helai godhong. Helai godhong nduwèni urat godhong sing ora liya minangka terusan saka jaringan panyusun wit sing fungsiné nyaluraké hara utawa produk fotosintesis. Helai godhong
utawa rambut alus (pilus) kanggo nglindhungi godhong saka srangga pemangsa, spora jamur, utawa tetesan banyu udan.
Histologi[besut | besut sumber]
Histologi tetanduran nyinaoni jinis-jinis sèl (adhedhasar wangun lan fungsi) sing nyusun sawijining jaringan.
Jaringan panyusun tetanduran antara liya : 1. epidermis (jaringan pelindhung) 2.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 12 April 2017.
Penafian plustubeporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.plustubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015 plustubeporn.com
Īng ngarsa sung tuladha, īng madya mangun karsa, tut‌ wuri andayani.
badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
pinang, ora ana lomba mangan krupuk, ora ana lomba nglebokna jarum.
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.04
kelingan ning ngomah yen kentek an duit terus njaluk
Gunging Éndah Wadon Lesbian (547)
Basa lan Sastra Jawa: Parikan (Sajak dan puisi rakyat)
nyuwun slamet, ari dendang ala sayang. E…Si balo-balo, Si balo Laut Pacitan E…Laut Pacitan, ginung kidul isine wadas 2X (nama anak yang dikhitan) sawise khitan 2X Muga-muga enggal waras. Ari dendang ala sayang E…Si balo-balo, Si balo pan nempur beras E…Pan nempur beras kulake nang Jati Ngaleh 2X (
tertarik. · Dolanan “Sore-sore padha dolan yuk dolanan Bareng-bareng ndongeng ning lataran Jamuran, gobak sodor, endhog-endhogan Endhog-endhog pecah siji pecah kabeh Bocah lanang, bocah wadon padha nembang, patang nglembong sing tembangan, sing jogetan, sing gitaran, sing gendhangan padang wulan seneng-seneng nyampe bengi ora krasa meneng-meneng wis jam siji klalen padha balik nang umahe seneng-seneng dolanan karo
ngguling Sing nonton bingung, eh keder Ndeleng jaran klenger Sing nyekel kendhang, kekendhang tibane njengkang Digebyur banyu jaran menyat terus mlayu Sing nonton semrawut Bubar pating sebar”. Lagu ini dinyanyikan pada saat pementasan kesenian kuda
Kaping telu wong kang saleh kancanana,Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe,Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe,Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyembadani.
Sin kowe kok ngluyur sampek kene…? gak kerjo yo…tak laporno pak Agus…
» Brutal flooder dan kicker mig33
EMPAT PENDEKAR GAIB SUNAN KALIJAGA (SEDULUR PAPATA...
Magelang, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota Tegal, Kabupaten Bangkalan, Bangkalan, Kabupaten
Keraton Surakarta Hadiningrat, Solo, Jawa Tengah, pada peringatan Tinggalandem Jumenengan Sampeyan Ingkang Sunuwun Kanjeng Susuhunan Pakoe Boewono (SISKS PB) XIII. Pemberian gelar kehormatan dengan sebutan Kanjeng Raden
Lha kewan mabur ki opo jo, Paijo ? Sawijining dina Paijo ngejak Paidi golek kewan mabur yoiku ubur-ubur. Lha kewan mabur ki opo jo, Paijo ? Paidi, koe
wegah melu Paijo lan Paidi golek ubur-ubur.Wegah mosok aku dolanan karo cah cilik ! Piye gelem ora ? Halah, yo wis ! Ayo Paidi lungo wae. Yo
ngopo ? Gelo kowe ra melu bosku
Paijo nangkep nganggo jaringe lan Paidi nyorakki Paijo.Ayo Paijo olehke kewan
sampeyan pengin nuduhake bing kaca pisanan situs tindakake keywords fokus dhuwur…… Topic kita.
Migunani kanggo Site | Apa Widget | Carane bisa njaluk ngatasi masalah iki
WordPress diijini sampeyan situs WordPress gampang kanggo Ngatur lengkap kanggo gampang website liwat kanggo setelan tata High Best yen pengin website kabeh setelan ora metu saka kontrol, sampeyan gampang full nyetel tata letak situs liwat widget, Duwe akeh tema,
kanggo kabeh kanggo wikiwon.com. Matur nuwun kanthi sanget kanggo wektu kanggo
Langganan milis kita lan njaluk kuwi menarik lan nganyari kanggo kothak mlebu
”O iyo, sepurane, kamsutku upo. Yo ngene iki nek wis umur, akeh mblesete,” beset Lik Man. Dekne apene
ngelu ngrasakno macet kok wis gak karu-karuan. Mangkane, aku nyiapno program ecotransport iki
ecotransport opo ujian nasional? Kok anjlok tekan ngerpek? Sampeyan
Sawise tukul lan dadi wit timun kang subur, wit timun iku mau wis pada uwoh. Ing antarane akehe woh timun, ana salah sijine timun kang nganeh-anehi. Rupane kuning emas lan gedhene sak guling. Timun iku banjur pecah lan ing njero timun mau ana bayi manungsane.
Esuke mbok randa lungo menyang gunung gandul kaya impene. Sawise ketemu karo pertapa kaya ing impene, mbok randa disangoni buntelan kanggo Timun mas. Pertapa kuwi mau menehi pitutur piye carane supaya Timun mas bisa oncat saka bebaya ngadepi sang Buto. Sawise ngucapake maturnuwun mbok randa pamitan mulih. Tekan omah mbok randa menehi buntelan kang cacahe papat, lan dituturi piye carane nggunake. Mbok randa ngonggkon Timun mas lungo saka omah lan mlayu sak cepet-cepete. Sawise iku Buto ijo kang arep jupuk Timun mas teka ing omahe mbok randa banjur nesu ngerteni Timun mas wis ora ana. Buto ijo nesu lan ngamuk, kebonne mbok randa dirusak banjur bengok-bengok ngoyak Timun mas. Amarga Buto ijo jangkahe amba sedela wae Timun mas wis meh kasil koyak. Timun mas bajur nguncalake buntelan sing isine wiji timun. Dumadakan dadi kebon timun kang akeh woh timune, Buto ijo mandeg lan mangan timun sing katon seger-seger kuwi mau. Sawise timune entek sang Buto ijo kelingan menawa ngoyak Timun mas. Buto ijo banjur ngoyak Timun mas maneh sing wis mlayu tekan adoh. Lagi sedela wae sang Buto ijo wis meh kasil ngoyak Timun mas. Buntelan sing isi dom terus diuncalake Timun mas. Dumadakan dadi alas pring sing ngalangi playune Buto. Tapi sedela wae Buto ijo kasil bisa metu saka alas pring kuwi mau. Timun mas banjur nguncalke buntelan kang isine uyah, lan malih dadi segara kang amba lan jero. Buto ijo nglangi ing segara kuwi mau tetep ngoyak Timun mas lan kasil mentas saka segara. Timun mas arep kasil koyak meneh, banjur nguncalake buntelan kang pungkasan. Buntelan kang isine trasi malih dadi segara lendhut kang jero. Buto ijokecemplung lan kangelan mentas saka lendhut kuwi mau. Pungkasane Buto ijo kang ngoyak Timun mas iku mati kleleb ing njero segara lendhut. Timun mas akhire selamet lan urip tentrem karo mbok randa. JAKA TARUB Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun ngancik dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben dinten inggih menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten peken ing saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos kaliyan sarem kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos pinten-pinten minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub menika mbebedak wonten wana kangge ulamipun.
Satunggal punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih nglajengaken lampahipun ingkang tebih sanget wonten ing jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu, amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget amargi ing tengahing wana wonten
ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan.
RORO JONGRANG Ing jaman biyen ana kerajaan gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem sing dipimpin karo Prabu Baka.
Nanging kerajaan Prambanan diserang karo kerajaan Pengging. Prabu Baka lan pasukane kalah amarga kurang persiapane. Prabu Baka lan pasukane mati amarga kena karo senjatane Bandung Bandowoso. Kerajaan Pengging lan pasukane seneng amarga isok naklukno kerajaan Prambanan.
Pada wektu Bandung Bandowoso ing kerajaan Prambanan, deweke ndelok
wektune sakwengi!” Jare Roro Jonggrang.
siluman baya. Kekarone adu kasekten, baya-baya padha kalah, banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang kasektene Jaka Tingkir, lan ngutus prajurit supaya Jaka Tingkir bisa ngrampungi ontran-ontran mau. Ora angel
Kasektene Jaka Tingkir, ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung sedulur saka
kangggo mateni Hadiwijaya ing Pajang, Ananging tekan Pajang utusane Arya Penangsang malah diladeni kanthi becik lan diwenehi hadiah. Ratu Kalinyamat njaluk Hadiwijaya supaya mateni Arya Penangsang, Ananging merga isih ana gandheng sedulur Hadiwijaya rumangsa pakewuh yen mateni kanthi cara terang-terangan.
ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan nyuwun
Meruhi Dadungawu kang duweni sipat kang kaya ngono, Jaka Tingkir krasa ora seneng. Terus
OJO MANEH SI ……………. SING ASALE BANYU SAP SIJI
injeh mboten ngertos nopo artinipun saking boso niku 😆
Posted by kikakirana on 16 Juni 2010 at 8:03 PM
wekz terakhirnya bahasa apa lagi itu…. kulo mboten saged boso jawi…. 😛
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.starxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Keuskupan Agung Palembang Keuskupan Sufragan Pangkalpinang Keuskupan Sufragan Sibolga Keuskupan Sufragan Tanjung Karang Regio Jawa
GO Blog GO Blog Mu: PARIKAN & DAGELAN WONG JOWO hehehehehe
PARIKAN & DAGELAN WONG JOWO hehehehehe
Nunut ngopi neng omahe pak lurah..
Bapakne mendelik trus mbalang asbak..
September 3, 2009 at 02:26 kanggo sing ish prawan lan joko neng waduk GM nggone enak banget lo nggo mojok alias
kula donga mugi-mugi sae sa-lawasipun, kula tresna sanget kalian panjenengan... amargi wektu panjenengan ningali kula, atiku rasane deg-degan kaya wektu biyen aku nresnani tiyang. kula sadar menawi panjenengan niku kakak kelasipun kula twin kula ngartos menawi njenengan mboten saged males tresna kula. napa saged panjenengan dados kanca kalian kula???? mboten usah diwangsuli.... mugi panjenengan seneng kalih layang niki. amin
Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke Facebook
URIP MAWON MBOTEN SAGUH NGLAMPAHI,,,LHA KOK WONTEN UJIAN NEGORO,,,WAH !!! MUMETE SOYO PARAH…………
DUH GUSTI….!!!! PARINGONO SABAR KARO ELING…. LHA THEK MBOTEN WONTEN INGKANG MEMAHAMI KEMAMPUAN PORO INGKANG THOLABUL ‘ILMII…..GEK PRIPUN YEN NGOTEN NIKI PAAAKKKK…????????? NGGIH MUGI2 SAGETO LANCAR..PRIPUN MAWON CARANE POKO E LULUS SEDANTEN….WAJIB ‘AIN..AMIIIN…..
KAGEM BAPAK MENTERI ING PALENGGAHAN NYUWUN DONGA PANGESTUNIPUN..MUGI ANAK BANGSA SAGET DADOS MENTERI KADOS PANJENENGAN…SUPADOS SAGET NGINGGILKE SKL MALEH…………..MATURNUWUN …NYUWUN AGUNGING PANGAKSAMI SEUMPAMI WOTEN INGKANG NGRAOS
wis sam… iki gitar telu ae wis nggarakno ojob ngroweng ae…aku mek duwe ampli Roland ambek effect BOSS wis
Soale tonggo ngarep omah senengane ngompori aku. Tonggo iki seneng nglumpukno onderdi
Anuskha Sharma inggih punika salah satunggalipun aktris saking India. Anushka Sharma ingkang gadhahi dedeg "5'9 inggih punika pamain filem ing Bollywood India Rab Ne Bana Di Jodi ingkang wonten aktor Shahrukh Khan. Dipunsutradarai dèning Aditya Chopra, ingkang nate dados sutradara filem misuwur kados Dilwale Dulhania Le Jayenge (1995) lan Mohabbatein (2000), filem punika dipunrilis ing tanggal 12 Desember 2008
Profil saking Anuskha Sharma[besut | besut sumber]
Dhuwuripun: 5’9’’
Karir Anuskha Sharma[besut | besut sumber]
Karir piyambakipun dipunwiwiti saking dados modhèl, lajengipun piyambak gabung kalih salah satunggalipun griya produksi ing India. Anuskha Sharma ingkang gadhahi rupa ingkang ayu, ingkang main ing filem déning Yash Raj. Anuskha piyambak lair ing kaluarga tentara ing Bangalore. Gesangipun Anuskha inggih punika glamor, piyambakipun sekolah ing Sekolah Tentara lan ing sekolah seni Mount Carmel College, Bangalore. Panata Busana Wendell Rodricks, milih piyambakipun ingkang dados model ing pungkasan panunjukkan 2007 ing Fashion Week. Sapanunggalipun punika Anuskha dados model ing Whisper, Silk & Shine and Fiat Palio. Anuskha piyambak nate main filem ing filem Aditya Chopra ingkang gadhahi asma Rab Ne Bana Di Jodi. Ing filem punika sapanunggalipun Anuskha wonten aktor Shahrukh Khan, Vinay Patak, lan Kajol Devgan[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anuskha_Sharma&oldid=1111277"	Kategori: ModhèlAktris India	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 28 Januari 2017.
mendengar Semboyan Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani
Knowledge	| empowering, ing madya mangun karsa, ing ngarsa sung tuladha,
Jawa:Nyuwun kawigatosanipun rencang-rencang ingkang sampun mbikak palataran kulo....sagedto ninggal2i pesan amrih kritik nopo saran, komentar kagem menambah pangertosan kulo..matur nuwun..............Indonesia:
Apoteker th. 1979. Pengalaman kerja : APA Panggabean Sibolga th. 1980-1984,
Apoteker RSU Sibolga th. 1980-1982, Ka.Dinas POM Dinkes Kodya Sibolga
sporting pistol terbaik di dunia. deloken..apik yo..aku wis suwe pengen duwe koyo ngene iki…sayang saiki gak oleh nyimpen barang koyok ngene…kudu
terus website e awak e dewe mbahas tentang “carane nandur duwik”
Terus tibakne yo akeh website wong liyane sing bahasane podo karo website awak e dewe, yoiku “carane nandur duwik”
Anggeb ae ono 10000 website sing mbahas podo karo website awake dewe, awak dewe yo pingin website wek e dewe iku diwoco wong akeh, pas di cek, tibakne
pingin website dewe sing nang halaman siji google.
Terus awak e dewe embuh piye carane pokok e kudu iso nang halaman siji
Ass. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi
ora? Saiki ndang buka google. Opo wes normal ? Ikioh screenshotnya wes suwe2 tak enteni malah tampilane koyo ngene gaplei ogh… Uasu tenan (wakakakakak)
Nyuwun pangampunten sak dereng ipun, kulo ing mriki mewakili google nyuwun pangertosanipun panjenengan, inggih leres, sakniki google sawek eror, niki teknisi2 google sawek dandani, nyuwun ngapunten mbokbilih ganggu kenyamanane panjenengan..
Anyar · Bandulu · Banjarsari · Bunihara · Cikoneng · Kosambironyok · Mekarsari · Sindangkarya · Sindang Mandi · Tanjung Manis
Purnomosidi - Wiyanto - Endang, Kismiyantini, Djaelani.
Kelas 2: Karangan: Purnomosidi - Wiyanto -
isine wong wong sing ngaku wakilku, wakile mbok yem, wakile mas wakijan, wakile mbok tukinem sing bakulan sayur neng pasar….
nanging, wong wong dpr iku, ra onok sing tau ngambah pasar, lha wong arepe liwat dalan wae, wong wong koyok aku, sing jare diwakili, malah diresiki, di kongkon minggir, diubrak ubrak.
mobile gonta ganti, bojo yo tambah akeh, tapi ora pernah ngerti lan ngerteni nek deweke iku yo podho2 menungso, sing mangan sego, iso mati lan ora bakalan langgeng dadi anggota dpr.
nek numpak mobil sok sok an, gampang nesu, nek neng ngarepe onok grobak sampahe kang wakijan sing sakbendinane kerjone dadi
sesek dhodho ku, nek krungu kabeh iku…
mugo mugo, ora kabeh dpr koyok ngono !!
lo…mas Atmo iki piye to…lah wong jenenge ono tambahane ” yang terhormat” kuwi artine pancen wis bedo karo awak dhewene…tapi yo mung limang tahun wae…
Ojo sesek sesek dhodhone to mas, mengko tak tukokno klambi ukuran XXL wae ben ora megap megap…wis ora usah sedih…anggota DPR sing apik apik yo isih uakeh kok mas…be’e isih sibuk…dadi
Wayang_KuLit Blog....: Sejarah Perkembangan Kesenian Wayang
selete yen mbesuk ngancik tutup ing tahun sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa, apa surya padha Bethara Kresna, watak Baladewa, agegaman Trisula Wedha, jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur wirang… (Jayabaya: 159).
Geguritan (Puisi Jawa Modern) karya Yono HS
kelingan mring sliramu aduhKadyo renujed atikuYen siang tansah katon maleloNdalu datan biso nendroOpo sliramu wis lali kangmasDhek semono nate janjiNedyo arep urip bebarenganBungah susah dilakoniNaning aku ora ngiroYen sliramu bakal cidroBareng saiki wis mulyoBanjur kromo oraNganggo kondo-kondoWis pestine lelakonku aduhAku mung kudu narimoSopo kang biso paring usodoNggonku nandhang loro bronto
lesuAdik njawil mas jebul wis soreWiring kalopo katon ngawe-awePrayogane becik bali waeDene sesuk esukTumandang nyambut gawe
ngancaniDhek semono aku tetep tresnoLan tetep setyo cah ayuDurung nate gawe geloLan gawe kuciwoNing saiki bareng muktiKowe kok njur malah lali marang akuSithik-sithik mesti nesuTerus ngajak padu jo ngno ojo ngonoOpo kowe pancen ra kelinganJamane dhek biyen cah ayuNate janji bungah susahPodho dilakoni
Kroso sepet empinge mlinjoSirah mumet dik nduwe bojo loroMikir enom mikir sing tuwoRo karone podo le tresnoCekut cekut mumet temenanAti bingung dik le mbagi katresnanButuhe akehDuwit pas-pasanTanggal enom wis kebingunganMrono mrene saben ndinoIki mrene sesuke mronoBojo enom mung sedeloBojo tuwo nggondeli clono
urip karepe deweManggono ning alas deweJajalo...Raksano...Uripe manungsoBecik be brayan tepo sliroYen Arep Mulyo Sumeleh ke atiOra usah gumumKaro gilape ndoyoOjo lali sopo koweSoko ngendi anggongmu asaleOjo lali kudu elingOjo dumeh yen ora gelem
SodiqBiyen mulo sliramu wis tak aturiGolek bojo sing tresno welas sejatiPungkasane sliramu digawe loroOra wurung saiki wis dadi rondoNanging piye masKabe iki wis kebacutIbarat bubur ra bakal dadi segoMulo getunku iki tanpamuNegerti ngono masLamaranmu sing tak tompoKabeh iki ora perlu digetuniJanjiku biyen aku sanggupnganteniKowe lan aku
nalika duk-ing nguni Sang-a Brawijaya prabu, pan samya pépanggihan kaliyan njéng sunan kali, Sabda palon naya genggong rencang nira.
manira, meluwa agama suci, luwih becik iki agama kang mulya.
Lamun jroning jiwa tan pirsa panca driya
Ebook "Kawruh Jiwa jilid 1, Wejanganipun Ki Ageng Suryomentaram" kaimpun
Disertante/s: Ing. J. Julián Rivera, Ing. A. González, Ing. Eduardo Lavecchia, Ing. H. Gerardo Botasso, Ing. V.
“Anadene manungsa iku dina-dinane kaya suket, ….. ”
Juru pangripta paring gambaran menggah gesanging manungsa ingkang boten langgeng, kadosdene suket kang gesang namung sakedhap, lajeng alum lan garing. Sinaosa umuripun boten dangu, suket punika nggadhahi maneka warni sifat lan kita saged nyinau suket.
Wonten suket kang migunani kagem jampi, wonten suket kang ngganda arum, wonten suket kang adamel sedheping masakan. Suket ugi migunani njagi siti saking daya pangrisaking toya jawah, peperengan kang katutup dening suket saged mbiyantu ngiyataken siti saking bebaya longsor. Para sato kewan ugi mbetahaken suket kangge tedhanipun. Endahing taman, lapangan bal-balan ugi lapangan golf inggih gumantung ing kualitas suketipun.
Gesanging manungsa tamtunipun langkung adi tinimbang suket, pramila sinaosa gesang kita boten langgeng sumangga kita nyenyuwun dhumateng ‘Kang Akarya suket’ supados gesang kita inggih migunani. Dadosa (1) suket kagem jampi, lumantar pagesangan inggih tetembungan kang adamel lejaring manah sesami, tetembungan kang sedhep dados jampi balung. Mekatena ugi gesang saged kadya (2) suket kang ngganda arum, inggih ndadosaken karenaning sang Maha Akarya ugi para sesepuh lan lumantar pagesangan punika mbabar katresnan arum wonten satengahing gesang bebrayan. Dadosa ugi kados (3) suket kang saged nahan erosi saha longsoring pengajeng-ajeng matemah nampi makuthaning pagesangan. Utawi (4) suket patamanan kang tansah sumadya kabentuk amrih endahing taman, sumarah dhumateng karsaning sang Juru Taman. Lan wusananipun dados (5) suket kang begja ing pungkasaning gesang kang boten dangu saged ngucap: urip ing pakaryan adi, dene mati iku kabegjan.
punika minangka reblog saking blog rynari ingkang nelakaken kaendahanipun suket…..
Lois said:	Mei 28, 2014 pukul 11:18 am	Leres suket menika kathah ginanipun.
Kula kelingan suket teki ingkang didamel emping. Raosipun gurih lan renyah.
Emping suket teki, punapa inggih wonten ing Melbourne? nuwun
Lois said:	Mei 29, 2014 pukul 12:29 pm	Inggih mboten wonten ting mriki. Sakmenika namung saged ‘ngimpi’ nedha emping teki 🙂
Mbakyu, emping teki wonten mriki ugi radi angel pikantukipun, sesarengan ‘ngimpi’ nedha emping teki 🙂 hehe…
pancen leres menawi menungsa niku gesangipun kados suket. sak niki katon seger, mbenjing mbok menawi sampun pejah mergi sampun dibabat tiyang 🙂 wah,
sanget mbak Prih, kadosipun mboten wonten suket ingkang mboten migunani. Mugi-mugi kito sedoyo saged paring manfaat dhumateng sesami.
dereng saged nyerat ngagem kromo inggil ting blog, tesih kedah sinau kathah saking njenengan mbak
wah .. nggih mbak sae sukete, ning garwo kulo kedhah sregep mindah oyote amargi cepet manak ipun, manuk manuk remen dolanan wonten suketipun mbak, madosi insek, landak mini nggih remen ndelik ting ngandhap sukete, kerep kulo inthiki lan kulo goda landakipun 😀
Wah rumah dan pekarangan jeng Ely sungguh ramah lingkungan ya, hingga burung dan si igelpun merasa kerasan. Keseimbangan
Sowan kulo mriki, sepindah tuwi kawilujenganipun Mbak Prih sak keluarga
Kaping kalih, badhe ngaturi pirsa bilih sampun tigang dinten kulo ngupadi tiyang ingkang sade es suket seganten ananging tanpo kasil
pak, sowan dan kulak ilmu ke rumah juragan guru di Kendal). Salam
yustha tt said:	Januari 22, 2012 pukul 7:43 pm	Mugi kawula saget nuladha suket, nglampahi gesang ingkang migunani dhateng sanes. Maturnuwun Ibu, sampun kersa paring pitutur dumateng kawula. Berkah Dalem Gusti tansah
Ngestina telu-telune cacat. Gandheng Raden Destarastra wuta mula ora dadi ratu. Sing madeg ratu Raden Pandhu. Jejuluke Prabu Pandudewanata.
Tegese kurawa cacah satus, lanang 99 lan wadon siji jenenge Dewi Dursilawati. Pambarepe Raden Jaka Pitana utawa suyudana. Nomer loro Raden
dipasrahake marang adipati Dhestarastra minangka Prabu Wakil. Sang Prabu wakil banjur wisuda Raden Jaka Pitana dadi ratu Ngastina jejuluke Prabu Duryudana.
Nalika Pandhawa wis gedhe, Raden Puntha wis dadi ratu ing ngamarta. Najan wis dadi ratu,Prabu Puntadewa tetep njaluk baline keraton Ngastina. Para kurawa ora ngulungake. Pungkasane dadi perang gedhe kang diarani perang Barathayudha. Perang
Sedulur tunggal embah Kurawa lan Pandhawa ora kena kanggo tuladha. Jalaran paten-patenan mung
neng UGM, ukara sing tenan dadi sak tenane yo mbak wong kuwi ora
Lha jambunipun rak sampun kula sukakaken panjenengan ta? (Jambunya
Setyo Kridho Budoyo: ASAL USUL JANGER BANYUWANGI
Koyok ibuke kika kuwi, dodolan mracang, wong sing tuku seneng ibuke kika yo seneng. lhah lek tukang ngamen kecrek kuwi? sing ngamen seneng sing ngenehi dhuwit
dalem meniko badhe nyuwuk lirik ipun sekar Ldr. retno tumlawung.kinten-kinten saged menopo mboten
Saben saben dielingke, nanging sajake kok anteng wae Puluh – puluh wis bejaku ya dhik ya, wis pancen dadi nasibku
Tak suwun marang sliramu, aja dadi runtiking atimu Iwak cucut diwadahi karung, becik mbacut tinimbang wurung
mbok yo moco artikel neng dhegleng.or.id ben rodo paham (ndeso ne
Sabdopalon sing wis ora digugu karo momonganku biyen yaiku Ratu Tanah Jawa 'Prabu Brawijaya' kang wis kepilut ngrasuk agama rosul. Momonganku nggugu karepe dhewe wus karsa ngagem ageman agama sarengat, mula ilang keblate banjur ganti keblat negara manca, ya awit saka iku ilang kekuwatane nora bisa angraga-sukma maneh, yaiku ilmu kang kawasa "muksa" nguntal raga kaya aku lan kakangku kang wus nora kena pati awit wus sumurup sangkan paranging dumadi, waskita marang tapake kuntul anglayang, lan waspada marang galihing kangkung, bisa anjara langit, kuwasa andhepani dhasaring samodra laya, datan rinengkuh ing tebaning sasana utawa jangkaning kala. Kabeh isining bawana iki bisa dak remet dadi endhog pengamun-amun dak untal nyawiji tunggal sak sarira. Aku karo kakangku wektu semana wus nuturi wola-wali prabu Brawijaya nanging ora didahar aturku awit kepilut ature garwane putri saka Atasangin kang patutan kakung, sesilih pangeran Jimbun raja aepisanan ing Kraton Bintara Demak. Tumeka jaman samengko aku tinanggenah dening bathara luhung kang akarya jagad bebarengan kakangku Sabdapalon njaga tanah Jawa iki nganti tumekaning jaman ratu adil yaiku wedharing 'Agama Bener" kang sinebut "Agama Ngelmi" kang sinebut uga "Agama Ilmu" kang bakal diakoni kabeh uwong saindhenging jagad, awit iya agama iku kang nora bakal nalisir saka bebener lan nora bisa dibantah sapa wae awit iku dalaning kasampurnan urip langgeng nora kena ing pati. HARAP MAKLUM ,
Sabdo Tomo :Supaya pada emut, amawasa benjang jroning tahun windu kuning kono ana wewe putih, gegamane tebu wulung, arsa angrebaseng wedhonAgar
menginjak tahun windu kuning.Rasa wis karasuk, kesuk lawan kala mangsanipun,kawisesa kawasanira Hyang Widhi, cahyaning wahyu tumelung,tulus tan
bokor.3. Amung padha tinumpuk, nora ana rusuh colong jupuk,raja kaya cinancangan aneng nyawi, tan ana nganggo tinunggu,parandene tan
jelek.5. Ninggal pakarti dudu, pradapaning parentah ginugu,mring pakaryan saregep tetep nastiti, ngisor dhuwur tyase jumbuh,tan ana wahon
mencela.6. Ngratani sapraja agung, keh sarjana sujana ing kewuh,nora kewran mring caraka agal alit, pulih duk jaman runuhun,tyase teteg teguh tanggonKeadaan
“ditiup” )………….” YEN ONO MANUNGSO JOWO, MOTO SIJI, NAMI SEPUH, YO IKU MOMONGAN KULO…….
Wah sing nabrak aku wingi kowe to Dab.
mugi Gusti ALLAH tansah Pinaring berkah kaliyan Karahayon kagem Juna-juna-juna lan kagem kulawarga juna sedayanipun.. nyuwun Agunging pangapunten kagem
Digawe Nggo Tangan Ketika (100)
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1832)
kalebu tembung andhahan, saka tembung lingga pring kang antuk ater-ater pa lan panambang an. Papringan ateges papan uriping pring.
murwakani atur kula, mangga sami ngaturaken puji dalasan syukur dhumateng ngarsanipun Allah SWT, awit saking rahmat lan hidayahipun kula lan panjenengan kaparingan wekdal ngrawuhi pengetan dinten Kartini, kanthi kawilujengan, kasarasan, miwah kabahagyan.
saking kawontenan ingkang kados mekaten, para wnita mliginipun remaja putri kedah cancut taliwanda tumut menggalihaken drajating wanita, sampun ngantos dipunanggep lelemeran. Wanita kedah nggadhahi kagunan ingkang nedhahaken bilih wanita inggih saged damel aruming bangsa.
kathah-kathah matur wonten ngarsa panjenengan sedaya. Sakathahing atur, kula nglenggana kathah kekirangan, pramila sedaya kekirangan kala wau nyuwun pangapunten sakageng-agengipun. Nuwun.
4. Wawancara kang ditindakake wartawan (nanging saka sawijining media) kanthi khusus karo interviewee, kang jumbuh karo prekara tinamtu ing papan kang wis
Ludira kadya kandheg, kapireng kekidunganmu endah
…… miris ……… jebul datan anyandhak
a. lintang kang njerit d. langit kang kebak mendhung
19. Paragraf ingkang titikanipun ukara baku mapan wonten perangan kawitan paragraf lan kawiwitan saking ukara ingkang asipat umum dhateng mligi inggih punika paragraf ………….
20. Sinta ing taun iki kapilih minangka siswa teladhan ing sekolahku. Dheweke bisa kapilih dadi siswa teladhan amarga
nyimpen wewadi, lan ora bisa diwenehi pangapura iku tumindake manungsa kang ora bener tumraping kekancan, apamaneh
kawilujengan. Pratelan kasebut kalebu perangane layang kang diarani …
29. Basa kang kanggo bocah-karo bocah utawa sapadha-padha yaiku ….
30. Mas, menawi kondur mbakyu sampeyan betakaken menika nggih. Basa kang digunakake yaiku …
31. Sasampunipun ngrahapi menapa ingkang sampun sumadya, kasuwun para tamu tumuju papan parepatan awit tata upacara badhe kalajengaken. Basa kang digunakake yaiku …
32. Bapak saiki duwe pimpinan anyar, dene pimpinane iku biyen kancane saklas nalika ana ing SMA. Basa kang trep digunakake bapak marang pimpinane kuwi yaiku ….
33. Pak dhokter mau dhawuh karo simbah, menawa bubar ngunjuk obat diaturi
widadari kapetung dolanan tradhisional sing wus cures. Dolanan iki mirip dolanan pong-pong bolong lan gula ganthi. Ing jaman kawuri, dolanan iki
kawasisan ngracik ukara lan milih tembung. Dolanan iki uga nggladhi pasrawungan tumrap bocah-bocah.
te­tep ora bi­sa nyan­dhet oba­he la­ku­mu
kelakon kanthi sinau, nanging pancen kelakone kudu direwangi rekasa luwih dhisik (kawicaksanan guru)
4. Dolanan uri-uri anjang-anjang widadari kapetang dolanan tradhisional ingkang sampun cures. Dolanan punika saemper dolanan pong-pong bolong lan gula ganthi. Ing jaman kawuri, dolanan punika asring dipunparagani lare-lare estri, nanging lare-lare jaler ugi
Arung Jeram Pemalang sangat cocok buat kalian yang suka olahraga Adventure dan mengacu Adrenalin, dan nggo sampean sing wong Pemalang kayane ora kekinian banget angger urung njajal rafting nang PS Rafting, karena sing adoh adoh be wis pada njajal masa sing perek urung :D Rute
1. Wangsalan Lamba, yaiku wangsalan kang isih prasaja
2. Wangsalan Rangkep, yaiku wangsalan kang sinebut ing saben sagatra rangkep utawa ana rong wangsalan saben sagatra.
Nora gampang, golek kawruh mrih kaonang
Gayung sumur, aja kemba aja mundhur
sawengan kang adi luhung. (kukus gantung = sawang)
durna putra, ngudiya basa utama (durna putra = aswatan)
gayung sumur, kewan gung granane dawa. aja kemba, mangesthi saliring karya. ( gayung sumur = timba; kewan
Bocah gunung saking Jurangbahas Kecamatan Wangon Kabupaten Banyumas ingkang saweg ngangsu kawruh
iku lho enek sing takok gung mok jawab huh…
apikan blog ku isi e korea ngelu aku nek moco ngene2 iki hihihihihihi gag
Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso,
“Sing kondo wongku sing tak tempatno nok kantore Adam Malik. Wis tah, rungokno disik Cik, kon lek wis bebas, ojok gawe opo opo disik. Low profil ae, tunggu
“Yo ngono kuwi dagelane pak Ban, Bayangken, aku kudu ngemong wong koyo dekne iku luwih soko sepuluh taun. (Ya begitu itu leluconnya Pak Ban,
Carane nggawe saluran YouTube, Carane Upload video ing YouTube. Carane Monetize saluran YouTube. Woy Guys! Mugi sampeyan nggoleki. Dina iki aku Discus babagan saluran YouTube kita. Apa sampeyan ngerti apa YouTube. pisanan ngomong ing komentar. Apa pikiran aku pengin ndeleng pikiran carane nambah akeh
banget dhuwur alam manungsa kanggo nggawe dhuwit kanggo free, Aku wis ngirim kanggo nggawe dhuwit kanggo kita website aku pengin informasi lengkap ngirim kanca-kanca,
“Ratu bulan, ngiring ke Ujung melali/ngelila ulangun/drika wenten tlaga alit/mekekayon nyambu rakta// Sisin nyane bayem raja
bungan selem papat, bebuahan papat. Penyeneng lan sampian nagasari".
dipun ungkuli sekar Wijaya Kusuma, KENA TUR ORA MATIRI
kathah ingkang pejang kakerang dening raseksa, NGLAMPAHI
Bathara lajeng kondur nitih Rata Jaladara, SEDYA DAMEL BEGJA.
ginem, boten wonten papan sarambut, jaman samenit
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.starxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Penafian xxxnewtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Syrov&yacute;, CSc.
doc. Ing. J. Vegricht, CSc.
Ing. J. Mazancov&aacute;, Ph.D.
Ayo… digalakne maneh ersope. Khususe wong Kediri sing podho moco blog iki. Ojok turu wae….
Matéus 181Ing waktu kuwi para murid pada mara nang nggoné Gusti Yésus terus takon: “Guru, sapa ta sing gedé déwé ing Kratoné
Desa/Kelurahan: Bodas | Bojongkoneng | Bubak | Garungwiyoro | Gembong | Kandhangserang | Klesem | Lambur | Luragung | Sukaharja | Tajur | Wangkelang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kandhangserang,_Kandhangserang,_Pekalongan&oldid=1113212"	Kategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.19, 30 Januari 2017.
DOWNLOAD Konversi Latin ke Jawa Utawa sewalik’e
wis ntek charger 3 ora dadi2 kepriwek kiye wa...
papané ana ing kuloné Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Reply	akang zhitoer says:	September 3, 2009 at 9:08 pm	mbahku nate ngendikan: “sing sopo wonge kepengin uripe ayem, ojo sampek nglarani lan ninggalne
numpang di blog roll ya bu.. trimakasih.
silakan aja klo mau di blog roll
Bu Haryanto (21:17:03) : Sugeng warso enggal Masehi….mugi tambah sukses. Maturnuwun awit tulisan2nipun sanget manfaat kagem kulo lan rencang2
suwun, mas.Lemah teles, Gusti Alloh sing males.Lemah garing, Gusti Alloh sing paring.
nurrahman.irfan July 4, 2010 at 6:58 am	matur nuwun sanget mas,
blogarga October 9, 2010 at 7:54 am	@kristdhany:
sela May 10, 2013 at 6:08 pm	mas ngapunten nggeh anu niko teng rapidsere kog mpun mboten wonten nggeh…
Pangéran William lan Kate Middleton ing balkon kedhaton Buckingham Palace sawisé padha
Abbey, London, Inggris. Pawiwahan iki ditayangaké marang saindhenging donya wiwit pukul 10.00 wektu lokal. Pangéran William iku panerus Ratu Britania Raya sing kapindho sawisé Pangéran Charles lan Ratu Elizabeth II.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.44, 24 Maret 2013.
Melayu…Matur nuwun poro sederek Melayu…poro leluhur Jowo sing iseh urip lan wis kundur dumateng ALLAH bileh kesenian jowo taksih wilujeng ing tanah Mojopahit kang sampun wucal dados MALAYSIA.
Atiku senut-senut maca iki, je. Nelangsa tenan.Ruwet-blundhet tenan nasionanisme kuwi. Kabeh kuwi yen dipikir: aja-aja merga almarhum simbah cendono mung ngwariske primbon kothong, ndhas ndomblong, kanthong
nambah sithik mboten nopo-nopo mas..suwun sami-sami…
Nah lho, masak cuman gegara tulisan pancasila tiba2 jd nasionalis.. hahaha
Reply	ohtrie says:	August 16, 2009 at 12:00 am	martoart said: pun kebak dosa, nambah sithik mboten nopo-nopo mas..suwun sami-sami…
Iya sethithik wae ya Mas…nek kakehan mundhak semelang kangelan nggendhong…saiki wis ra enak, ra manteb koq… Ai
hem…nek nulis ngene yo kudu ono kontol lan sak liane tho???walah…aku sing terlalu primitif saja’e, ra ngerti nek barang selangkangan kui apik diumbar nggo bahan ocehan negoro…hehehe…tak mlipir pinggir wae, sambil plirak-plirik sapa ngerti ada selangkangan sing isih diumbar
mboten maem mawon, mangke ndhak bodhone madhani presiden…
rikejokanan said: waduh, Mbah… jebulipun indomie niku maemane Pak SBY to? pun kulo mboten maem mawon, mangke ndhak bodhone madhani presiden…
Nya – Nyata tanpa mata ngerti tanpa diwuruki
MEMAYU HAYUNINGRAT *Anyambet wartane Ki Jaka LodhangSkeng pujangga wreda kang wis kundur ing alam kelanggenganSigra paring dhawuh mring sang pujangga tarunoKinen nyambung pawarto
punikiNusa jawi taksih kalimput pedhut lelimenganAwit ulahing jalmo kang anilar toto sujarahLali marang sangkan paraning titahTan eling marang pituwah leluhur jawiKang wonten mung jawi jawan
sakthemlikDene sami kathah reraton sato gereng ginerengNuso jawi soyo gonjang ganjing
meri meliking liyanPatrapno moto siji yoiku mung bener kang pener
*Sopo wae kang gesangipunDemen cidro tumrap jagad lan sesamiMesthi
tan kendhat kinendhatAmargo wus dadi kersaning bethoroSopo nandhur mesthi bakal ngundhuh patrape
puncaking Argo kawruhArgo meniko gunung, sipating gunung inggih hinggil lan wingitDene Kawruh meniko kaparingan weruhSampun bontos
sejatinipunTitisan Hyang Manik MayaKang rinegem ing astanipunNgelmu Kasampurnan JatiNedyo dinuto dening
Bagaskoro sinanandingan Hyang Chondro Purnomo Sidhi
*Minongko gelising ceritoSatriyo kekalih sampun pinanggihWonten satunggaling papan kang sinebatKahyangan Indro kiloSenajanto benten papan nanging yektos satunggal panggenanArsa sami wawan pangandikanMunggwing toto reh ambangun projo
*Pungkasaning atur Ki Pujonggo TarunoNGAsto BEbener pinongko
Marang Gusti Kang Akaryo JagadKatondho sengkalan KORI LANGIT BINUKO ING NETROPraptanyo owah gingsiring jaman anyarTanah jowo
pujonggo, kabeh beboyo lan sambekoloSamyo ngemasi dhewe-dheweBumi Langit sak eko proyoSabiyantu marang kridhane Satrio
collapsing (Prambanan Tempel Zentrum)Prambanan Temple, Java, Indonesia (Prambanan Temple Center)Prambanan Temple, Java, Indonesia (Prambanan Tempel
Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta, JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
akeh sing ayu tenan. (Ne ora tahan lan endase mubeng, yo wis…. bojone dikeloni..batal
Koleksi PantunLebaranPuisi IslamPuisi SMS and permalinks http://toppuisi.blogspot.com/2008/09/koleksi-sms-dan-pantun-idul-fitri-1428.html. Ratings: 1010 Votings: 97,687, , Senin, September 01, 2008.
Kartu, Pantun & SMS Lebaran Bahasa Jawa
Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraGunung Merapi rupane birudicedaki dadi ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapuraNumpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau nglaraake atimunjaluk samudra pangapuramu kang jembarNagara tentrem amarga para satria pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim
bolah,kanggo ndodomi sajadahe simbahDudu salahmu sing gawe susah,nafsu amarahku sing gawe bubrah.Menek wit pelem ora kudu ahli,jalaran duwure ranganti rong meterSugeng riyadi Idul Fitri,donga-dinonga kita satya ning dalan benerUdan-udan ngeyup ngisor wit gedhang,wegah sangu payung amarga ngrepotiPangapura sampeyan kulo
nakal.Salahku marang awakmu akeh bangetdina riyadi nyuwun salahku diparingi halalGudheg Wijilan kondang ning JakartaGudheg areh rasane enak tenanKula caos sugeng hari rayaNyuwun pangapunten sedaya
payuLebaran sedaya lepat nyuwun diampunimugi-mugi kita sedaya tansah rahayuDudu sanak dudu kadangnek kepentung prayoga dicaosi pitulungLebaran kula sowan eyangdosa kalangkung nyuwun diparingi ampunMbok Setro bakul
menawi luputku di simpen,langkung sekeca menawi kersa maringi pangapuntenIng dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung kulasampun ndaplang tangan kulasiap klebus diudani pangapurasaking ati andika ingkang sajembar
kawelasan,panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.Naliko burung hantu pada dipulut,tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi
bekam punika enggala kelaksanan mas. Menawi sare taksih piyambakan mas? :lol: Mesakkan :D
Reply	dhenanjrah says:	04/04/2011 at 23:08	he he,, nggih Pak Dhe,, mugi Mei 2011 ini saged kaleksanan, enggal-enggal gadah
Marang kanca lan sapadha-sapadha. Nanging kursi kuwi bisa uga lingsir. Ndadekake wong
Tagged geeta, Gita, Kandel, Pallawa, Sedhai,
kok ilang sak sliraneLungo menyang endiTanpo pamit ra ngabariOpo lali, kowe karo aku ikiNadyan regane, nem ewuKuwi wujud katresnankuJare kowe melu
Urip sing biso pelakonNasib, sing keneng di tukuPasang surute ombak
nyesel pisahKenangapa aku ora nglarangNganti tekan kapan, kowe tek tunggoniMbok menawa mengko, kowe arep baliNing senajan siki, terminal wis gantiTapi rasa sayangku, tetep kowe sijiTerminal anyar sing wis dadi saksiLarane atiku suwe ngenteniTetep tek jaga, sayangku nang atiMoga-moga
ora nglarangNganti tekan kapan, kowe tek tunggoniMbok menawa mengko, kowe arep baliNing senajan siki, terminal wis gantiTapi rasa sayangku, tetep kowe sijiTerminal anyar sing wis wis dadi saksiLarane atiku suwe ngenteniTetep tek jaga, sayangku nang atiMoga-moga kowe ngerti
Shio wedhus iku saka rolas shio sing ana ing penanggalan Tionghoa. Jaré wong sing nduwé shio wedhus iku isin-isin lan nduwé sipat seni.
2027 - lan terus nggilir saben rolas taun pisan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wedhus_(shio)&oldid=1048840"	Kategori: Shio	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.12, 19 Maret 2016.
kabupaten. Lha, sasi ngarep iki meh panen mbako,
Rose hips (uga diarani rose haws) iku woh saka tanduran mawar. Who iki bisa dipangan (kanthi ati-ati amarga ngandhut wulu sing bisa nyebabaké iritasi) lan akèh ngandhut Vitamin C. Who rosehip ikibiasaé awarna abang/oranye nanging ing sawetara spesies ana sing awarna ungu tuwa nganti ireng. Rose hip biasané digawé tèh hèrbal.
mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.16, 22 Oktober 2016.
Legenda Joko Tingkir ( Putri Luhdini dan Jaka Sampurna
sangking sedoyo lepat, ing kulo sengojo utawi mboten kulo sengojo.
Ngaturaken wilujeng iedul fitri 1432H,
Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking Gusti Ingkang Maha Mirah,
Wayang Beber, Wayang Purwo, Wayang Gedhok, Wayang Madya, Wayang Klithik, dan Wayang Mena.
luweh seneng ga nganggep dosen) enak konco plekkkkk!!!!! konco nengkring2.. konco do something crazy.. konco…..
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal Jawa Timur Bangkalan, Banyuwangi,
Sedaya ngamal kabecikane dipun tampi wonten ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, punapa sedaya kalepatan dipun paringi pangapura. “Aja parang tumuleh, terusna lakumu, lepaso parane jembaro kubure”.
yang diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti”.
Loro: Dadi wong ojo kejem2 lan kudu adil
Cerpen R Giryadi Janturan J amane wis edan. Wong edan dadi panutan. Wong waras padha ora jelas. Wong sugih wedi getih. Wong mla...
Penafian plustubeporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.plustubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
ati ora mung ono lambeNem.. pancen kowe ayuSing isoh nggawe senenge atikuAku kepingin, bendino ketemuUrip bebrayan, karepe atikuAtiku deg-degan, lan kebingunganYen arep ketemu, karo sliramuPercoyo o nem, aku priyo mapanOra bakal, nglarani atimuSandang lan pangan, mengko tak cukupiAyo bebarengan, sing ngatur rejekiPercoyo o nem, uwis tak niatiAku kepingin, urip dadi siji
mulyoLilo aku liloYo mung siji dadi panyuwunkuAku pengin ketemuSenajan sak kedeping motoKanggo tombo kangen jroning dodoWis tak cobaNglaliake jenengmuSoko atikuSak tenane aku ora ngapusiIsih tresno sliramuUmpamane kowe uwis mulyoLilo aku liloYo mung siji dadi panyuwunkuAku pengin ketemuSenajen wektumu mung sedhelaTak nggo tombo kangen jroning dodoSenajen sak kedeping motoTak nggo tombo kangen jroning dodo
wingiDinggo mangan sabendino durung cukupAku emoh manten anyar kerep gelutEnengopo dik, kok kesusuKenal wae dik, lagi semingguKowe aku podo-podo durung ngerti,Luwih-luwih kecocokan njroning atiTak pikir cepet temen seneng akuTak pikir keno ngopo buru buruOpo ono
Yo wis ben, aku sing nandang sengsoroAngger kowe tansah, urip
ikiManungso ning tekan rencono, sing kuoso kang anento'akeOh gudti, mugi paringono mergiKangge nerusaken lampah, ingkang peteng menikoReff:Dudu salahku cah ayu, kowe ninggalke aku iniManungso ning tekan rencono, sing kuoso kang anento'akeOh gusti, mugi paringono mergiKangge nerusaken lampah, ingkang peteng menikoKangge nerusaken lampah, ingkang peteng meniko
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sunuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati in Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Ngayogyakarta Hadiningrat menjadi "Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senapati Ing Ngalaga Langgeng Ing Bawono Langgeng, Langgeng Ing Toto PanataGama ".
Unit DAMIU Pak Slamet Supriyanto Kutayu BrebesTraining
1. Dienggo déning wong-wong sapadha-padha sing wis kulina nanging isih ngajèni.
2. Dienggo wong tuwa marang wong enom kang drajad luwih dhuwur.
kula piyambak mboten saget boso kromo, nopo niki engkang disebat wong jawa
Ganteng? →	Real Lamongan Kenek Kaspo	Mei 26
SUROBOYO – Jowo Pas – Gak adoh soko ramalane Cak Basir, final Liga Cemen temenan nemokno Real Lamongan karo Atletico Lamongan. Ben netral, saduk-sadukan dikloso nang Stadion Gelora 10 Nopember, Suroboyo.
Kutho Lamongan pecah loro. Sing arak-arakan nggawe kaos reno putih iku suportere Real Lamongan. Nek sing abang ireng iku Pak Sakerah. Lha nek sing kaose ilang iku aku. Sepurane rek, serius iki, suportere Atletico Lamongan seragame abang putih.
Nang njero stadion wis kebek menungso, kewan,
Babak loro gak kalah sempel. Atletico ditinggal ngopi kipere. Akhire Atletico kelebon ping papat. Real Lamongan dadi juara.
Pialane diarak sak Lamongan. Mari ngono onok wong sing ngablak, ”Lho iku duduk Piala Cemen, rek!” Arek-arek Real Lamongan mlongo. ”Cuk, lha terus iki piala opo lho?” takok Cak Rondo.
”Sampeyan kabeh kenek kaspo sopo? Iku piala gawe 70 kasek karo guru sing
Andhika – Lamongan, Jatim. Andhika – Lamongan,
menawi saged nggih ndamel piyambak tulisanipun. ampun mundut saking panggenan liya malih…pripun?
Warburton Kelly Thomas 2 Warburton Charles Villarrubia V8 Warburton Tuba mouthpiece 24-S Warburton Tuba mouthpiece 24-M Warburton Tuba mouthpiece 25-D Warburton Tuba mouthpiece 26-S
"Nggak ono maneh ludruk nan Suroboyo iki. Opo maneh sing main saban dino
Iku sing jenenge RESHUFFLE. Dipangan karo ngopi-ngopi... wuenaaak tenan," timpal Jamil, aktivis
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.27
enake ngobrol, ora kroso Paul wis ngentekne mete sak toples...
"Wah Mbah, nuwun sewu mete nipun telas. Nyuwun ngapunten nggih ..."
"Ora popo le.. Aku yo ora iso mangan kok, untu ku wis ompong ora tedas mamah. Syukur nek iso entek. Wis suwe lehku nglumpuk'ke iku..."
"Oo.... ngasto piyambak to Mbah?"
"Ora kok..., kuwi seko coklat Silverqueen. Tak emut nganti
Marto. Ndesaku Sragen lan Sumberlawang jaman iku pancen akeh dulur-dulur sing ilang ora ngerti digowo nyang ngendi. Mas
tag gae nambah vol karepku.iku kan nambah amper lek nambah vol piye po dtukokno 20a ae haha.....ReplyDeleteRepliesBahar UlumSeptember 1, 2016 at 8:10 AMLah yo iku mau mas. Trafone sing digabung kudu podo, nek
amper..lakok ndengung yo?opo e sing salah?tk cek brulang2 podo karo skema kok.Trafo & dioda yo normal2 ae.
Indonesia… (2x)Rungokno iki gatra seko NgayogyakartaNegeri paling penak rasane koyo swargoOra peduli dunyo dadi nerokoNing kene tansah edi peni lan
orangnyaTambur wis ditabuh suling wis muniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiBareng poro prajurit lan senopatiMukti utawa mati manunggal
koriNyebarake seni lan budhi pekertiElingo sabdane Sri Sultan Hamengku Buwono Kaping IXSak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong JowoDiumpamake kacang kang ora ninggalke lanjaranMarang bumi sing nglahirake dewetansah kelinganIng ngarso
sijiSepi ing pamrih rame ing nggaweSejarah ning kene wis
"Wah, kosik, Jon. Eh, aku oleh takon
"Takon apa, Jok? Kok sajake wigati?"
"Kowe ki, nuwun sewu lho iki, wingi kowe rabi
ki entek pira je?"
"Akeh men? Nggo pesta wingi kae, Jon?"
"Ya untunge bapa-biyungku isih sugeng. Dadine
ya melu ngragati. Dhuwit semono kuwi amung dinggo lamaran karo tuku uba-rampene
"Loh, durung pestane?!"
"Iya. Sing mestakke ki mara tuwaku. Dadine
acara resepsi wingi ki sing ngragati wong tuwane bojoku."
"Oalah ngger... . Ya wis. Nuwun. Aku
dakmenyang kutha sik. Ana perlu."
"O ya... ngati-ati, Jok."
"Wis, dipenakke lehmu dadi manten anyar,"
ujare Joko, banjur lunga plencing ninggal Jono.
bank, niliki saldo tabungane. Nyawang angka sing ana nang layar ATM, Joko
Dibukak meneh dompete, dilebokke kertu ATM-e, lan
disawang kanthi permati foto wanodya ayu sing ana sajroning dompet iku. Luh
Joko ngunandika, "Dhuh Dhik... wanita sing
daktresnani... sabar-sabarna atimu ya. Aku durung bisa nglamar sliramu sanadyan
nesu... bengi iki aku maca geguritan meneh. Pangapuramu, aku mengko bali
lingsir wengi. Nalika awake dhewe ketemu, aku janji, bakal maca geguritan lirih
Ing. Karel Jech Ing. Alois Kopecký
nambah kantong hhhpotonye juemmpol tenan, kie sing
Pancasila (Jawa Ngoko)siji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo
setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesiakaping sekawan: Kerakyatan ingkang
hitamme,,,kudu di pecah" sek,,,wat bapak" e di kon reonian wae,,digolekke gon seng penak,dikei mangan gratis n ngenggo door price,,ben dho teko kabeh,,,mengko yen wes teko ,di jak dandani kotak'e,,rasah suwe" jaluk wektu 2 wulan wae,,mengko bar kuwi wes ben balek nyangg asale dewe",,tapi yen ga iso yow wes,mengko hidangan penutupe di kei racun tikus ae,ben dho " mdr" kabeh,,trs go anak"e di openi sak isane,sing ngeyel di jarke wae,,jenenge wae bocah,,mengko yen wes ngrasakke lak mudeng dewe,,trs go putune kuwi sing mesakke,,sing gawe wae
putune manut" n apik" tapi seh "O" kabeh dadi gampang mlayu rono mlayu rene,,mesakke mengko yen kegelan terus ngilang koyo
tetep ga gelem paling tak RACUN,,sakdurunge ng"RACUN" putu"q,,,ben sing "MDR" siji ae,,tapi sing 23 seh adem ayem
Dhèwèké nggantèni Herman Willem Daendels ing kondhisi genting. Prajurit tinggalan Daendels akèh sing ora baud perang. Mulané dhèwèké gampang dikalahaké Inggris. Inggris meksa dhèwèké nyerah lan Janssens mula nyerah. Dhèwèké mènèhaké kakuwasané ing Tanah Jawa marang Thomas Stamford Raffles ing Kapitulasi Tuntang taun 1811.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 8 Maret 2013.
>Belajarlah Mati sebelum kematian itu datang
>MANUNGGALING KAWULO LAN GUSTI,
kowe koyo sing ngerti sgalane wae….muslim kok koyo ngene ngisin2nke..
18 Januari 2012 pada 5:26 pm y kita berbagi ilmu aja mas.
Ojo mong ngaji Syare’at bloko
Sekadar sopan-santun akademis.) Enjoy reading :)
Jelínek, CSc., prof. Ing. Karel Kabele, CSc., doc. Ing. Michal Kabrhel, Ph.D., Ing.
Indah Dewi Pertiwi - Dejavu (Full Album 2015)
paring ukuman marang siro, siro ingsun pecat nangkene, ora kena bali maring
Ilmu Warisan Leluhur: Rukun Agawe Santosa, Crah Agawe Bubrah
» Rukun Agawe Santosa, Crah Agawe Bubrah
Rukun Agawe Santosa, Crah Agawe Bubrah
.. 28. Prabu Linggadéwata (1311-1333)
.. 29. Prabu Ajiguna Linggawisésa (1333-1340)
.. 30. Prabu Ragamulya Luhurprabawa (1340-1350)
Mandiri Putro: KERE MUNGGAH MBALE
indonesia 80an, tembang kenangan, lagu tembang kenangan nostalgia indonesia, tembang kenangan nostalgia 80an, lagu tembang kenangan
kiye asline kaya celeng kabeh, ngerti wong indonesia
Alas montana ing Gunung Lushan, Cina kidul-wétan
Alas pagunungan utawa alas montana (montane forest) iku formasi alas tropika teles sing kabentuk ing wewengkon pagunungan. Salah siji ciriné, alas iki kerep dislimuti méga, biasané ing èlevasi dhuwur tajuk (kanopi)né. Wit-witan lan lemah ing alas iki kerep katutup déning lumut, sing thukul ngrembaka. Amarga saka iku, formasi alas iki uga dijenengaké alas lumut, alas kabut, utawa alas méga (cloud forest).
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng whitmore
^ Austria op.cit.. Hal. 425
ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 23 Maret 2016.
meneng leee… iki lagi tak sanggong nang pojokan, biasane bocahe cuma nginjen. aku wis siap pentungan karo kti je malah rak njedhul-njedhul.
October 28, 2010 at 12:01 am	martoart said: meneng leee… iki lagi tak sanggong nang pojokan, biasane bocahe cuma nginjen. aku wis siap pentungan karo kti je malah rak njedhul-njedhul. trembelane!
at 12:01 am	renypayus said: Woh, wes tekan toh koe. Aq yo bar tekan omah. Malah ra iso turu je iki. Td qt nggosipin apa, kang Bim? Lali. *dilempar watu*
karo sing duwe omahh, meh tak acak acak
tulung gawekke sing boso jawi yo dul…
ben tambah pinter kowe. Wis lah, tak enteni translatenya… :p
wur DefinisiPanas AngelGunging Éndah WadonMom Aku Wis Dhemen JancokGunging JagoBokong BolonganMbeling	strap on orgasm
ellas: Ing Civil en minas, Ing Civil Metalurgica, Ing Civil mecánica, Ing Civil eléctrica, Ing Civil en
Saiki dino anyar wis teko nggowo opo sing dienteni. Ono bayangan sing lungo, bablas karo ilange bengi.
>MANUNGGALING KAWULO LAN GUSTI, Menggapai Wahyu Dyatmiko
cipta wujude karsa,sukma jati wasesa ,wesi waja podho leburno,mas inten wesi waja lebur ajur ler lemes,lebur larut,larut lebur ono ing
izim ingsun,Ngerawuhaken sahadat panatagama,Ngerawuhaken keramat wali sanga,Ngerawuhaken syafa'at berkah kersaning Gusti Kang Akarya Jagat”
bhi tanha thi, yeh raat bhi
“Lha iki wis mulai nyrempet teko ngendi-ngendi ya
Artikel)Bankwesen (12 Artikel)Job (4 Artikel)Studium (3 Artikel)Wohnen (4 Artikel)
Kacang ijo kang ing Basa Indonésia diarani kacang hijau kalebu salah sawijining jinis polong-polongan.[1] Senajan regané murah, pranyata akèh zat gizi lan antioksidan kang migunani kanggo kasehatan.[2]
Kandutan[besut | besut sumber]
Kacang ijo lan kecambahé dadi panganan sing duwé mupangat gedhé kanggo awak amarga kacang ijo duwé dat-dat kaya ing ngisor iki.[3]
Protein dhuwur. Protein sing ana ing kacang ijo nganti 24%.
Rendah lemak. Lemak sing ana ing kacang ijo yakuwi 73% asam lemak tak jenuh lan 27% asam lemak jenuh.
Vitamin B1 sing penting kanggo nyegah penyakit beri-beri lan apik kanggo pertumbuhan.
mudhun.[6] Kacang ijo ora ngalami perkara sing kaya mangkono.[6] Kasiyaté kacang ijo isih tetep sanajan digodog terus=terusan.[6] Macem-macem kasiyat kacang ijo ya iku bisa nguwataké balung, bisa kanggo ngobati penyakit beri-beri, TBC, kukul, flék ireng ing kulit, lsp.[6]
Nglancaraké seni Bahan: 30 gram kacang ijo, 30 gram godhong séndok, 400 cc banyu, madu sacukupé
Cara gawé: 1. Godhog kacang ijo lan godhong sendok ing banyu kanthi ukuran 400 cc. 2. Masak nganti mateng. 3. Ademké, tambahi madu sacukupé. 4. Ombe
Godhog kacang ijo, merica, kayu manis, pala, kapulaga, cengkèh, lan jahe ing saliter banyu.
Biang keringat anak-anak Bahan: 60 gram kacang ijo, 50 gram krokot, banyu sacukupé.
Sawisé mateng, saring, banjur ombe sedina ping telu.
Udun Bahan: 50 gram kacang abang, 50 gram kacang ijo, 50 gram kacang ireng, 2 ruas jahé, madu sacukupé.
Godhog kacang abang, kacang ijo, lan kacang ireng bareng.
Ramuan iki kanggo udun sing durung mateng. Yén udune wis mateng kudu ditambah madu.
Godhog kacang ijo bebarengan karo jahé, merica, adas, pulosari, biji kucai, biji paria, lan wiji ketumbar karo banyu 600 cc.
Rambut Rontok Bahan: Sagenggem kacang ijo, sagelas belimbing banyu
Kacang ijo digodhog. Gatékaké nalika nggodhog, kacang aja nganti pecah.
Sawise adem, banyu godhogan digunakake kanggo mbasuh kulit sirah karo dipijeti.
Maag Bahan: 1/4 kg kacang ijo, banyu anget sacukupé
Varises Bahan: Sagenggem kacang ijo, 2 gelas banyu
Kacang hijau digodhog karo 2 gelas banyu. Dijarké nganti susut dadi sagelas.
Ombe sedina ping pindho, esuk karo nalika arep turu.
Saliyane ngombe ramuan mau uga prelu nglakoni hal iki, nalika arep turu, angkat sikil lan dokok ing panggon sing luwih dhuwur saka sirah nganti 10 menit.
Bayi Demam Bahan: 1 cangkir kacang ijo, sasendok makan madu
Wénéhi saséndok madu ing kacang ijo sing wis didokok ing gelas.
Sirah Lara Bahan: 1 cangkir kacang ijo, 3 gelas banyu
Kacang ijo dikumbah banjur digodhog karo 3 gelas banyu nganti umub. Dijarke nganti 15 menit.
Nalika isih anget, banyuné diombe lan kacange dipangan sedina ping loro.
Ombé kacang ijo saben esuk. Kandungan vitamin banyu kacang ijo bisa ngundakake daya tahan awak. Angete bisa ngademke tutuk lan tenggorokan.
kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 29 Agustus 2016.
sia ke InggristakhtaIndonesia ke InggristakhtaTerjemahan takhta di Inggristakhta
solo-surakarta banjarnegara – banyumas – batang – blora – boyolali – brebes – cilacap – demak – grobogan – jepara – karang anyar -kebumen – kendal – klaten – kudus – magelang – pati – pekalongan – pemalang – purbalingga – purworejo – rembang – semarang – sragen – sukoharjo – tegal – temanggung – wonogiri
mending golek menu lio. Tapi atiku bungah saiki wis
malah isih cilik2x, sekitar umur sesasi… wernone yo macem2x…
enek sing belang telon, loreng koyo macan, coklat susu, d e el.
Sakjane sih pingin tak gaweno akte, tapi… ora ngerti sing lanang… dadi… wes dibiarkan ngono… Yen sampeyan tertarik ngangkat dadi asuhane, monggo …:)
pada November 11, 2008 pada 9:53 am | Balas ekomagelang
wong kucinge sing bingung, sing duwe kok malah sing pating jingkrat
pada November 11, 2008 pada 10:48 am | Balas Ndoro Seten
cerita pas eling eling dolanan jaman cilik…
heheheh suwun suwun, iki tonggo wis stress berat..tak pikir pikir kok sak aken lak tak
iki ki blog’e wong jowo kabeh koyo’e
sing ngeke’i komen nganggo boso jowo kabeh!
ne’ masalah kucing kuwi pancen masalah pribadi
aku yo ono kucing persia sing koyo anggora kuwi
aku yo ngerti masalah’e ibu kuwi
kan maksud’e ben ra ono kucing sing “aneh” dewe ngono
kaliren wekasanipun, ndilalah karsa Allah, begja begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada"
Prabu Hulukujang (766 - 783) 6.Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795) 7.Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819) 8.Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9.Prabu
Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
panggalih : trima, rila,, temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.
Kang kaping pat, yen dariji panungguling asta dibekuk, kapetelake dalah
panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.
c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.
d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon,
iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.
Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.
Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.
Yen wis mangkono, nuli Nur Muhammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing ana ing wadana, tanda bakal binuka kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana
ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3),
2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur
ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :
“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.
“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :
“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing
iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh kumpuling napas, tanapas, anpas, nupus, napas iku tetalining jisim, dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang
Yen wus kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis kinukud tataning sarengat, tarekat,
lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan,
utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh. TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI .Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,kang kuwasa anitahake sawiji-wiji,dadi padha sanalika,sampurna saka ing kodrating-Sun,ing kono wus kanyatahan Pratandhaning apngaling-Sun,minangka bubukaning iradating-Sun,kang dhingin Ingsun anitahake kayu,aran sajaratul yakin,tumuwuh ing sajroning ngalamngadam-makdum ajali abadi,
mulya = patemoning napsu lan nyawa• Suksma sajati =patemoning nyawa lan rahsa• Suksma wasesa = patemoning rahsa lan cahya• Suksma kawekas = patemoning cahya lan urip
Ancas/tujuan : Ngudi katrangan bab isine pawarta sing dirungokake lan surasa baku sing ana ing pawarta.
Dina/tanggal, anggone ngrungokake : Rebo Wage, 11 Januari
amarga nandhang depresi abot sawijining warga padhukuhan paten desa
nanggo tali plastik kang ditalekake ing ndhuwur lawang kamr omahe.
ing rumah sakit jiwa ing Pakem, Sleman kanthi laku kang ditindakake sasongko
kasebut langsung dimangerteni dening bapakne. Nalika mulih saka sawah, mangerteni yen anakke wis
gumantung, Bapakne korban langsung ngethok tali kang digunakake kanggo ngendhat
kanthi pangucap supaya anakke isih ketulungan. Kapolsek Jethis, Letjen komisaris
urip, amarga urip kuwi anugrah saka Gusti lan urip kuwi sanajan mung ndhuwukane
Gusti, mula kita kudu bias njaga supaya kita bias entuk anugrah-anugrah liyane
60mm, f2.4, 1/200, 800 ISO – ©2016 Rick Lewis
60mm, f2.4, 1/800, 12,800 ISO, +¾ EV – © 2016 Rick Lewis
60mm, f2.4, 1/800, 8,000 ISO, +¾ EV – ©2016 Rick Lewis
60mm, f2.4, 1/800, 12,800 ISO – © 2016 Rick Lewis
55-200mm f3.5-4.8 OIS, 164mm, f4.6, 1/500, 12,800 ISO – © 2016 Rick Lewis
X-E2 – 60mm, f2.4, 1/180, 6,400 ISO – © Rick Lewis
Dhaur Biogéokimia iku papindhahan unsur kimia ing ékosistem lumantar dhaur ulang kang nglibataké komponèn biotik lan komponèn abiotik.[1] Matèri kimia kang rupané unsur-unsur panyusun bahan organik ing ékosistem pindhah ing trofik-trofik ranté panganan lan ora ngalami pangurangan, nanging pindhah ing papan awalé.[1] Unsur-unsur mau mlebu ing komponèn biotik lumantar udhara, lemah utawa banyu.[1] Perkara mau nuduhaké anané gegandhèngan antarané komponèn biotik lan komponèn abiotik ing ékosistem.[1] Unsur-unsur kaya karbon, nitrogen, fosfor, welirang, hidrogen, lan oksigèn iku kalebu unsur kang wigati kanggo kauripan.[2]. Unsur-unsur kasebut dibutuhaké déning makhluk urip ing cacah kang akèh lan unsur-unsur liyané ing cacah kang sethithik.[2] Unsur-unsur mau dimupangataké déning makhluk urip terus, unsur-unsur kasebut mau tetep ana.[2] Iku disebabaké unsur kang dianggo déning organisme kanggo nyusun senyawa organik ing awaké organisme.[2] Sawektu organisme-organisme mati, unsur-unsur kang nyusun senyawa organik mau dibalèkaké manèh ing alam déning organisme pengurai mara lemah utawa mara udhara.[2] Dadi, ing prosès biogéokimia iku nglibataké makhluk urip, lemah, lan réaksi kimia.[2]
Dhaur biogéokimia iku nyakup: dhaur banyu, dhaur sulfur, dhaur fosfor, dhaur nitrogèn, dhaur karbon, lan dhaur oksigèn.[1]
^ a b c d e (id)(Anshori, Moch. , Martono, D.(2009)."Biologi 1
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.33, 2 Maret 2016.
kalo yang ngajarin sampean ya teteup tak cueke kokk….
wakakakak…kae ki pancen dhemit MP kok mBakk…segala sesuatu bisa dihilangkan, termasik decoding… Iki nek meh add dheweke…. undangan (genduren) kagem Kang Tambir..! ceklik wae iku mBakkk…!!!<!–
ohtrie said: kae ki pancen dhemit MP kok mBakk…
ssst… ono sing dhuwe nick kuwi lhooo. nggegirisi uwonge, jo wani-wani nyebut jenenge.
serius ngene dho dipadhakne karo postinge
wiyosipun kula bade nglahirakn raos-ing manah kula.
Eman sanget dene YEPRO BUSKET boten saged rancag
Yen kawruhipun enggal punika dipun tampi dening sederek TEOSOPI Landi,
TANAH JAWI sarta NEDELAN gadah padamelan sesarengan
ingkang kangge kaperluwaning buwana (de menscheid)
Saben bangsa bade tepang raket kaliyan bangsa sanesipun.
Sampun tetela ingkang ngaling-ngalingi datengipun Windu Kencana
punika raos ungkul-raos gumede-raos kumlungkung pribadi lan nasional
Sangkaning trots (raos ungkul) saking boten sumerep dateng awakipun piyambak (zalf kennis) utawi dateng tiyang sanes.
Dene sapunika, mawas diri sarana Kawruh Jiwa punika ingkang saged kangge mbedol sadaya raos-raos ungkul sak
Awit saking rust en vrede (raos tentrem-raos damai),
lajeng saged ningali manah-ing tiyang, tukul raos sami ing raos in g tiyang.
Jalaran kasogok dening nabi MUSA saran TEKEN welas asih.
Ngantos pikantuk raos padang Saking KASUNYATAN ing KAWRUH?
Amargi, raos “sing mati dudu Si Rasa Aku” sampun tumanem ing raos.
Ingkang perlu dipun jagi para kaum-winasis ing babagan sadaya jurusan, kadosta:
ingkang saking iblis, para Kyai karbitan, utawi Sekolahan Kilenan.
Yen boten angsal pepadang Temtu “raos golek-ngungkuli, emoh kungkulan” saya ngambra-ambra,
Katah para warga teosofi ingkang dipun kerah dening hasrat-hasrat kahewanan kados makaten punika.
Sarehning kula boten saged dateng Ngayogya, kula wonten ing riki bade nglair raos-ing manah kula bab anda usuk-ing ekstase (raos kasenengan luwar saka cilaka).
(1) ekstase kawruh, (2) sih, lan (3) kuwasa
EKSTASE KAWRUH punika: ngraosaken kawruh dateng glutik-ing KARSA sampun boten kasamaran. Pramila sareng ngonangi dateng SANG KARSA ingkang malih warna temtu ngraosaken bungah, jalaran sumerep dateng Sang Karsa.
EKSTASE SIH punika: yen BETAHIPUN PIYAMBAK sampun cekap, wasana lajeng sumerep TIYANG SANES menawi kepethuk tiyang saged angraosaken ruwet rentengipun, malah saged dados tiyng sanes, lajeng ngraosaken tiyang sanes, lir-ipun mekaten: SAPOLAH-POLAH-ing tiyang punika namung tansah cilaka. Awit dad-ing KARSA punika cilaka. Ing mongka boten matosi. Mila yen sampun saged dateng tiyang makaten, (inggih punika cilaka ananging boten matosi),
Saben tiyang ipun anggep pepundheninpun, awit punika ingkang
suwarga welas asih, inggih panggenanipun para Arhat.
anggenipun ngraosaken nalika kepethuk saben tiyang sumerep, cilaka, lan
"damel begja dateng liyan," saengga sumpah makaten: "akuoran neja lunga saka jagad, nek isih ana wong cilaka."
Tetep pangandikanipun Sang Kresna: "wong kang mangkono iku diladeni dening saakeh-ing sidi.
Raos-ing ekstase ingkang kados makaten wau sampung tanpa upami.
Saweg kerengan mengsah tiyang satunggal kemawon sampun bingah sanget, ing mongka punika menang kaliyan sadaya ingkang maujud, sak pangeranipun pisan.
Warburton 4 Donna Buang Rd, Warburton,
4 Donna Buang Rd, Warburton,
Sego nong piring sambel jeruk ring pelonco
apik tulisanmu ,kang!! [ ora wani nulis luwih soko iku, mundak dadi
Setyo Kridho Budoyo: 08/01/2009 - 09/01/2009
Petra ya iku salah sawijining 7 kaajaiban donya anyar sing panggoné ing Yordania.[2] Kadadéyan iki ngélingaké wis majuné tèknik pembangunan lan peradaban manungsa ing jaman biyèn.[2] Kaya bangunan sing uga apik (tuladhane : Piramida Giza, Taman gantung, Piramida Meksiko, lsp) sing kalebu bangunan sing nduwèni sajarah.[2] Megahé bangunan petra iki, amarga kutha iki ngadege karo natahi tembok-tembok watu. Petra
cadhas ning Yordania, éloké kutha iki amarga nganggo didhudhuk lan ngukir cadhas sing dhuwuré 40 meter.[2] Petra ya iku kutha krajané Kedhaton Nabatean.[3] Ngadegke inf taun 9 SM-40 M saka Raja Aretas IV dadi kutha sing angèl ditembus mungsuh lan aman saka kahanan alam kaya badai wedhi. Suku Nabatean mbangun Petra nganggo sistem pengairan sing ribet. Eneng terowongan banyu lan bilik banyu resik menyang kutha, saengga bisa kanthi nyegah banjir bandang.[3] Uga nduwèni tèknologi hidrolik kanggo ngangkat banyu.[3] Ning njerone bangunan Petra iki uga eneng panggonan kanggo teater {gedhong urun rembug/pementasan) sing bisa nampung 4000 wong. Saikiki, [[Makam Hellenistis sing nduwèni dhuwur 42 mèter isih kukuh
sakrumpun karo bangsa Arab sing wis urip sakdurungé mlebuné Bangsa Romawi.[3] Sunyatane, asal-usul Suku Nabatean ora eneng sing ngerti. Amarga kondhangé dadi suku sing senengané ngumbara ing ngendi-endi nganggo unta lan wedhus.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.43, 29 Agustus 2016.
Gayeng Lucu Tenan Mp3 Guyon Maton Dagelan Gayeng Tenan Gareng Palur, Mboke Ngganden Campursari Sangkuriang Mp3 Guyon Maton Dagelan Duel Maut Gareng Palur, Gareng Gepeng, Mboke Ngganden Mp3 Guyon Maton Dagelan Cs.Sangkuriang Bareng Gareng Palur Live Wonogiri Mp3 KOCAK,LUCU BANGET,GARENG + Zarima,Kuda lumping,Campursari Tokek Sekar
resep telur puyuh pedas, resep sup telur puyuh, aneka resep telur puyuh, resep telur puyuh kecap, resep telur puyuh bacem, resep telur puyuh pindang, resep sate telur puyuh, resep
sekolahan wonten tamu. Tamunipun kalih. Satunggal Mas Prapta, karyawan BRI.
Satunggalipun malih Mas Praja, karyawan BNI 1946. Murid-murid dipunklempakaken,
Prata : “Adhik-adhik, kula kekalih punika
petugas saking bank. BRI lan BNI 1946. Kula kekalih dipundhawuhi nerangaken
utawi njelasaken baba celengan utawi tabungan. Sapunika Mas Praja ingkan badhe
nerangaken. Mangke kula ingkang mangsuli pitaken-pitakenipun Adhik-adhik.
Praja : “Adhik-adhik, wiwit taun 1971 Pamarentah sampun nindakaken Gerakan Tabungan
Nasional, dipuncekak GTN. GTN punika woten werni kalih, inggih punika Tabungan Pembangunan Nasional (Tabanas)
lan Tabungan Asuransi Berjangka (Taska). Dene ingkang badhe kula terangaken bab
punika kangge ngajak masyarakat samia purun nyelengi. Ingkang dipunkajengaken
masyarakat punika ugi klebet Adhik-adhik para murid punika. Pramila wiwit
sapunika, sumangga Adhik-adhik sami nyelengi wonten Tabanas. Punapa ta
tujuanipun GTN punika? Tujuanipun GTN wonten werni kalih, inggih punika
celengan wau menawi sampun nglempak kathah kengingkangge ragad pembangunan,
umpamanipun ngedegaken prabik-prabik, ndandosi kreteg, lan sanes-sanesipun.
Tabanas, ateges Adhik-adhik tumut mbantu pamarentah nindakaken pembangunan.
Makaten Adhik-adhik, katrangan kula. Salajengipun wedal kula aturaken wangsul
dhumateng panjenenganipun Mas Prapta. Sumangsa Mas Prapta!”
Prapta : “Adhik-adhik, kados sampun cetha katranganipun Mas Praja. Ewadene
manawi taksih wonten ingkang badhe pitaken, mangga!”
Daryana : “Kala wau dipunterangaken menawi arta
celengan punika kangge ragad pembangunan. Menawi makaten artanipun masyarakat
Prapta : “Boten, Dhik. Artanipun Dhik Daryana ing Tabanas boten ical.
Sawanci-wanci dipunbetahaken saged dipunpendhet dhateng bank. Malah menawi
sampun sewulan mangke angsal anakan utawi bunga. Dados malah tambah artanipun.
Punika bathi utawi keuntunganipun nyelengi wonten Tabanas. Manawi dipunetang
kulina dados tiyang gemi, boten boros;
“Manawi sampun nyelengi, punapa celengan wau kenging dipunpendhet, Mas?”
Mas Prapta : “Kenging uger sampun sawulan anggenipun
nyelengi. Mendhetipun saged sawanci-wanci. Nanging naming kaping kalih saben
“Ing buku Tabanas punika kok wonten gambaripun. Gambar punapa Mas punika?”
Mas Prapta : “O, punika. Punika naminipun lambang.
Lambangipun Tabanas lan Taska. Tegesipun makaten
utawi kanthong (pundi) punika nglambangaken Tabanas kaliyan Taska.
wau ateges: “Menabung guna pembangunan menuju kemakmuran Negara dan bangsa”.
Mas Praja : “Kula kaliyan Mas Prapta nyuwun pamit.
Mbok bilih wonten salah-salah kata saking kula lan Mas Prapta nyuwun
pangapunten. Mugi-mugi Adhik-adhik saget nyelengi wonten Tabanas punika. Matur
Kak Dicky : “Adhik-adhik, minggu ngarep mengko gugus dhepane dhewe sida
Andri : “Saestu wonten lapangan Kecamatan, Kak?”
Kak Dicky : “Ora, neng lapangan Sekolahane dhewe wae. Sing melu Persami mengko
Chichi : “Malah kleresan, Kak. Mangke
menawi jawah saget mlebet kelas. Tiyang sapunika taksih mangsa jawah.”
gampil, kantun mompa utawi muter kran.”
Kak Dicky : “Pramuka kok mung seneng golek gampang.”
Retna : “Punika wau rak mung dhawah
kleresan. Sejatosipun wonten pundi kemawon sanggah.”
Dewi : “Inggih, Kak. Mbok wontena ing
panggenan ingkang tebih toya lan tebih punapa kemawon, Pramuka mboten badhe
pancen ngono. Pramuka ora kena ringkih atine. Pramuka kudu tabah. Iki ngene,
kanggo syarat melu Persami, kaya adat saben, adhik-adhik kudu oleh ijin seka
wong tuwa, iki kak Dicky wis nyawisake blangko layang ijin seka wong tuwamu,
ingkang kedah kula cawisaken, Kak?”
Kak Dicky : “Kaya adate kae, sakabehing ubarampe kanggo kemah, upamane tendha, beras
saubarampene, piranti kanggo masak, piranti kanggo adus, lan aja lali
obat-obatan PPPK. Prakara tendha, rehne tendhane dhewe kurang, mengko regu sing
nyilih tendha menyang Gudep liya dak gawani layang.”
Andri : “Mangke kula nyuwun serat, Kak. Kula badhe pados sambutan tendha!”
Chichi : “Kula inggih, Kak.”
Kak Dicky : “Sing butuh, mengko dakwenehi.”
Galih : “Adatipun Sekolahan maringi bantuan ragad kangge kabetahipun regu,
kudu blak-blakan. Mesthine Galih rak nalurekake adat sing uwis, rak ngono ta,
Galih : “Inggih, Kak. Kula naming nalurakaken adat ingkang sampun kelampahan.”
Kak Dicky : “Aja kuwatir, wingi Kak Mabigus, Bapak Kepala
Sekolah, ngendika, Manawa sekolahan arep maringi batuan. Nanging gedhe cilik
bantuan Kak Mabigus ora ngendika lan Kak Dicky uga ora nyuwun priksa. Saiki
ngene, Wahyu, blangko iki dumen, yen uwis adhik-adhik banjur padha ngisenana
blangko iki apa mesthine, mung wae, bab tulisan tidak mengizinkan, mengizinkan,
ojo ana sing kecorek dhisik. Mengko sing milih lan sing nyorek kareben wong
tuwamu dhewe. Nanging, yen ora ana bab liya sing luwih wigati, becike wong
tuwamu suwunen lilane. Kowe kabeh rak padha ngreti ta, pigunane kemah?”
Dayat : “Ngertos sanget, Kak. Antawisipun kangge nglatih gesang mandiri utawi
berdikari, lan ugi nglatih gesang sesarengan kaliyan tiyang sanes gesang
Wahyu : “Boten kawon wigatosipun, inggih menika
ngipuk-ipuk raos tresna dhateng sasami lan dhateng alam saisinipun, lan…”
Alip : “…ugi mewahi kandeling iman lan taqwa dhumateng Gusti Ingkang Akarya
Badrun : “Wah, Alip nyaut wae!”
Alip : “Nanging rak bener ta?”
Kak Dicky : “Bener, kowe kabeh pancen bener. Mula yen ora
kapeksa ana acara liya sing luwih wigati, kowe kabeh prayogane padha melu’o!
Eh..nya blangko layang pamit iki tumuli dumen!”
hidayahipun panjenengan sedaya saha kula tansah pinaringan kasarasan,
kawilujengan, miwah kabagyan katitik ing enjang punika saged sesarengan
makempal wonten ing papan mriki. Wonten wekdal punika kula badhe ngrembug
sampun kirang, keris naming dados barang koleksi ugi kagem alat upacara saha
ritual adat. Menawi jaman kepungkur, saliyanipun gadah fungsi dados senjata,
keris ugi saged kagem tandha status social, jenjang pangkat ugi hadiah. Keris
gadhah 3 perangan utami inggih menika, skapisan inngih menika wilah utawi pesi,
wilah menika perangan utaminipun keris. Ingkang kapindho inggih menika
warangka, warangka puniku sarungipun keris utawi cara gampilipun wadhahipun
peni, kanoman kedah nambah raos tresna marang keris supados keris puniki
ingkang gadhah kathah maneka bentuk saged dipunlestantunaken saengga tasih
saged dipunsekseni dening putu saha wayah panjenengan sedaya saha kula. Dados
sumangga panjenengan sedaya saha kula njagi saha nglestantunaken keris jawi
kula aturaken, menawi wonten lepat kula nyuwun agunging
Iki lak podo karo tukang becak ngarep stasiun, nemu suwekan koran sing artikele gak tutug, tapi dikomentari rame2, seolah2 ngerti masalahe. Iki guduk debat kusir maneh, tapi debat tukang becak, hahahaha…..
KuasaOpo seng kito dhuweKabeh diselehneOpo seng diwehneTerimo waeElenglah kito orak kiro pangkateSeng enom seng tuoKito podo waheSeng dilakokneElek
Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya Ian buron
Aku ikhlas , yo mung iki kang tak duweni
Ing. Pavel Cvešpr, Ph.D. Ing. Jan Čech, Ph.D. Ing. Tomáš Fryščok, Ph.D. Ing. Michal Fusek, Ph.D. Ing. Petr Hejtmánek, Ph.D. Ing. Milan Jarý, Ph.D. Ing. Stanislav Knotek, Ph.D. Ing.
aku heran, sing gawe tos kae lanang po wedok ya? kok weruh pocong lanang wae malah ngaceng… ngaceng apane?
Reply	ohtrie says:	September 27, 2011 at 12:00 am	bimosaurus} said: kagunanipun LAMBE nyuwun
Bekasi Utara 2 Bekasi Utara 3 Bekasi Utara 4 Bekasi Utara 5 Bekasi Utara 6 Bekasi Utara 7 Bekasi Utara 8 Bekasi Utara 9 Bekasi Utara 10 Bekasi Utara 11 Bekasi Utara 12 Bekasi Utara 13 Bekasi Utara 14 Bekasi Utara Harapan Mulya Harapan Mulya Harapan Jaya Pejuang Pejuang Marga Mulya Teluk Pucung Teluk Pucung Teluk Pucung Teluk Pucung
Kabupaten Temanggung, Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Wonogiri, Kabupaten Wonosobo, Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota Tegal, Kabupaten Bangkalan, Bangkalan, Kabupaten
Ril digunakaké ing jalur sepur. Ril ngarahaké utawa mandhu sepur tanpa merlokaké pangendhalèn. Ril arupa rong batang ril kaku sing padha dawané dipasang ing bantalan minangka dhasar landhesan. Ril-ril mau ditalèni ing bantalan kanthi migunakaké paku ril, sekrup panambat, utawa penambat e (kaya panambat Pandrol).
Jinis panambat sing digunakaké gumantung marang jinis bantalan sing digunakaké. Puku ulir utawa paku panambat digunakaké ing bantalan kayu, senajan penambat e digunakaké kanggo bantalan beton utawa semèn.
Ril biasané dipasang ing sandhuwuré badan dalan sing dilapis mawa watu kricak utawa ditepungi minangka balast. Balast duwé fungsi ing ril sepur kanggo ngredhem getaran lan lenturan ril akibat boboté seput. Kanggo nyebrang jembatan, digunakaké bantalan kayu sing luwih élastis tinimbang bantalan beton.
Jinis ril adhedhasar bobot[besut | besut sumber]
Amba trak[besut | besut sumber]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Amba trak.
Ana sapérangan amba (gauge) sing digunakaké, saya amba saya stabil saéngga saya dhuwur kacepetan sepuré. Amba trak sing umum digunakaké ing antarané [1]
Amba 700 mm, digunakaké Sepur Aceh, saka Besitang nuju Banda Aceh sing saiki wis ora digunakaké manèh.
Amba 1000 mm diarani uga "meter gauge", digunakaké ing Malaysia
Amba 1067 mm, utawa 3 kaki 6 inci arupa amba ril sing digunakaké sacara umum ing Indonesia, diarani uga minangka Narrow gauge. Narrow gauge cocog kanggo dhaérah sing gunung-gunung amarga trak sing amba mbutuhaké biaya gedhé lan pambangunané luwih angèl.
Amba 1435 mm, utawa 4 kaki 8,5 inci, arupa ril sing akèh digunakaké ing donya saéngga diarani uga minangka Standar gauge
Panyambungan ril[besut | besut sumber]
Amarga alesan transportasi nuju menyang lokasi pamasangan, biasané ril saka pabrik panggawéné dikethok dadi ril-ril kanthi dawa 25 m. Kanggo ningkataké kanyamanan panggunan sepur sing mlaku ing sandhuwuré mula ril-ril mau disambung. Panyambungan ril dilakokaké kanthi sapérangan cara:
Las termit[besut | besut sumber]
Salah siji cara sing umum digunakaké ya iku kanthi las termit ing lokasi saéngga bisa dadi ril sing dawa[2]. Pangelasan migunakaké las termit kanthi migunakaké bahan kimia senyawa wesi sing didèkèkaké ing antarané kaloro ril banjur bahan mau diréaksèkaké ing suhu nganti nyuwèraké bahan kimia mau lan nyambung ril mau, sisa asil reaksi kimia mau banjur dikethok lan diratakaké karo ril.
Sambungan baut[besut | besut sumber]
Ing sambungan iki digunakaké sawijining panyangga sing diarani minangka fish plate sing dibaut saka kaloro ril sing disambung. Kanthi sambungan kaya mangkono bakal krasa nalika mlaku jroning sepur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ril_sepur&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 29 Agustus 2016.
Opo meneh Satpol PP ne jan ora kalap sisan…ora do due wudel tor ora do kelingan awake dewe2
mbayangke wae, kamu masuk ruang kerja dia lantas gumun sambil teriak “Wow…” Sakbanjure mulih karo misuh-misuh. Nyebut isi bonbin sing cilik-cik ra popo : tumo, tinggi, lemut, coro……
dereng nate ngalami bab punika mas, dados boten saget
lelo, lelo lelo ledung,
dadia pria utamang luhurke asmane wong tua,
dadia pendekaring bangsawis cep menga anakku,
kae wulane ndadarikayo butho nggegilani,
lagi nggoleki cah nangistak lelo lelo ledo ledung,
percoyo ambek Gusti Allah maneh…aku tak dadi atheis ae…enak gak usah ngelu ngelu sholat, poso, gak perlu
“Wah iku moco syahadat-e yo opo mas. Lak arep dadi muslim kan moco iku. Lah saiki lak arep metu kan yo moco maneh sing
iku kan supoyo ngetop maneh mas. Saiki lak melu seminar financial Revolution murah pol, biyen mbayar 3,5 jt. Saiki wong wis bosen dadi Tung perlu nggawe jurus jurus baru…ciiaaaat..cciiiaaattt!!
pada Juni 2, 2008 pada 1:01 pm | Balas Farid
Ass..wr..wb..
Boyolali, Brebes, Semarang, Banjarnegara, Kudus, Kebumen, Jepara, Magelang, Majenang, Purbalingga, Tegal, Temanggung, Sragen, Solo, Salatiga, Sukoharjo, Wonosobo, Rembang, Purworejo, Pekalongan,
cetha…sapa sing luwih aja luweh, luwih-luwih karo sing luwe…
Rawins said:	Juni 22, 2016 pukul 12:54 pm	sabab sing luwe ga duwe lawuh… #mumet
angel sinawune... maklum school inyong ora duwur... mung madrasah, kuwe wae nang ngingsor wit pring.. Wes ngono inyong karepe bolos... dadi ora ngerti babar blas sing arane bahasa
kulo sampun seneng. Rangking pinten mawon mboten masalah. Sing penting munggah
tiga, ugi para wakil siswa kelas setunggal lan kelas kalih ingkang kula
paring kanugrahan arupin kasarasan jasmani lan rohani saengga ngantos wekdal
menika panjenengan sedaya dalasan kula saged hangrawuhi undhangan wonten ing
ngaturaken nyuwun pamit dhumateng panjenengan sedaya. Sadangunipun kirang
langkung tigang tahun kula sakanca sampun ngudi ilmu wonten sekolahan menika.
Wonten pamulangan saben dintenipun kula sakanca asring damel kalepatan awit
ngisor…lha nek tempeik iku dudu tempe tho..Kepik wedok yo nduwe tempik…Demit Berlin sing ra mudeng arep nang
biasane onok sing kering. Nek perlu ganti kabeh elco sing cilik-cilik. Teko potensione yo
sampeyan golek info nang internet akeh. Bek ne penjelasanku kurang. Terus digawe perbandingan endi sing paling cocok. Contoh problem sampeyan saiki elco supply mati kabeh, yo wis diketik
kabeh. walah kok yo akeh tenan. opo mending ganti driver ae sak set anyar. gak perlu mumet goleki rusake. nek diganti driver anyar sik
kerusakan sampek ngrusak jerone, opo maneh rusake barengan. Biasane rusake mung siji opo loro chanel tok, sing liyane
sampeyan gawe R10K 1watt. Tapi sakdurunge sampeyan benakno disek powere, baru diganti R sing gedhe. Cara
lali nomere. Onok siji sing tak eling. Tr A940 ambek gandengane C2073. Tapi mas, iku nek sampeyan oleh sing apik, nek oleh sing elek podo ae mas. Akeh tr palsu/abal-abal. Isoh didelok teko fisike. Sing jelas
speaker iku jaluk diganti sing apik, box speaker sing apik.
ing kaanan standar (25 °C, 100 kPa)
Senyawa kimia formaldehida (uga diarani metanal, utawa formalin), kalebu aldehida kanthi rumus kimia H2CO, senyawa iki bentuké gas, utawa cair kang dikenal kanthi jeneng formalin, utawa padhetan kang dikenal kanthi jeneng paraformaldehyde utawa trioxane.[1] Formaldehida sepisanan disintesis déning kimiawan Rusia Aleksandr Butlerov nalika taun 1859, ananging diidhèntifikasi déning Hoffman nalika taun 1867.[1]
Umumé, formaldehida kabentuk amarga réaksi oksidasi katalitik kang ana ing metanol.[1] Mulané formaldehida bisa diasilaké saka pangobongan bahan kang ngandhut karbon lan ana ing pega nalika alas kobong, knalpot mobil, lan pega tembako.[1] Ing atmosfèr bumi, formaldehida diasilaké saka aksi cahya srengéngé lan oksigen karo metana lan hidrokarbon liyané kang ana ing atmosfèr.[1] Formaldehida ing kadhar kang cilik uga diasilaké minangka metabolit organisme, kalebu manungsa.[1]
Kena ing guna[besut | besut sumber]
Formaldehida bisa digunakaké kanggo mbasmi bakteri, saéngga kerep digunakaké kanggo disinfektan lan uga dadi bahan kanggo ngawètaké.[2] Minangka dhisinfèktan, Formaldehida uga dikenal kanthi jeneng formalin lan dimanfaataké dadi bahan kanggo ngresiki; téke, kapal, gudhang lan sandhangan.[2]
Formaldehida uga dianggo minangka pengawèt ing vaksinasi.[2] Ing babagan mèdhis, larutan formaldehida dianggo kanggo nggaringaké kulit, kayata kanggo matèni kutil ing kulit.[2] Larutan saka formaldehida kerep dianggo dadi balsem kanggo matèni bakteri lan ngawètaké bathang.[2]
Ing indhustri, formaldehida akèh-akèhé dianggo dadi prodhuksi polimer lan werna-werna bahan kimia.[2] Yèn digabungaké karo fenol, urea, utawa melamina, formaldehida ngasilaké resin termoset kang atos.[2] Resin iki dianggo dadi lèm permanèn kayata dianggo dadi lèm kayulapis utawa triplèks lan karpèt.[2] Wujud busa saka formalin uga bisa digunakaké minangka insulasi.[2] Luwih saka 50% prodhuksi formaldehida dientèkaké kanggo
pentaeritritol, kang digunakaké kanggo nggawé cèt bahan panjeblug.[2] Turunan formaldehida liyané ya iku metilena difenil diisosianat, komponèn wigati ing cèt lan busa poliuretana, saliyané iku uga ana heksametilena tetramina, kang digunakaké ing [[resin fenol-formaldehi kanggo nggawé RDX (bahan panjeblug).[2] Formalin uga kena digunakaké minangka insektisida lan bahan baku pabrik-pabrik resin plastik lan bahan panjeblug.[2]
^ a b c d e f (en)health-report.co.uk(diundhuh tanggal 28 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Pengaturan pengedaran di Indonesia situs kompas.com
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 2 Maret 2016.
Wong neng dunyo iku ono bungahe lan ono susahe, kabeh iku supoyo biso dadek’ake parek marang
iku nalikone campur antarane apik lan olo. Mulane apik iku kanggone wong Islam, lan elek iku kanggone wong
wong iku taqwo marang Allah yoiku ora ngelakoni doso mboh iku doso cilik utowo doso gede kabeh iku di tinggal. (
akehe wong iku ngertine pekoro siji liyane ora ngerti koyo dene wong haji ngertine mong bab kaji, pembangunan masjid yo iku tok, ora ngerti
8.Nak wong ahli toriqoh utowo ahli tasawuf iku ora ono bedone doso iku gede utowo cilik podo bae kabeh didohi. (
Wong iku seng apik ora kena nyepeleake doso senajan cilik, lan ora keno anggak karo amal senajan akeh amale. (
seng artine kuwe kabeh ko bakal gawe kota dewe-dewe. (Wong sugih iku ko bakal gawe kota dewe-dewe, wong mlarat iku podo gawe deso dewe-dewe.
16. Alamate wali iku wes ora biso guneman karo menungso, masalahe wong nak guneman karo menungso iku yo ora biso dzikir karo
Barang yen positif iku ora katon , bisone katon iku angger ono negatif, koyo kuwe biso reti padang yen wes weruh peteng, wong biso ngerti Allah angger wes ngerti liyane
PWT : Purwokerto, Banjarnegara, Purbalingga and Cilacap
MGL : Magelang, Temanggung, Wonosobo, Purworejo and Kebumen
TG : Tegal, Batang, Pekalongan, Kajen, Pemalang, Slawi and Brebes
PATI : Pati, Kudus, Jepara, Rembang and Blora
Jalan Yoga Perkanthi, Jimbaran 80364, Indonesia
karo bajul ijo pancen bal iku bunder… kadang ndek isor, kadang ndek nduwur… kebetulan ae Arema sering ndek nduwur… ;))
Oyi jes… slm 1 jiwa Maju terus Arema Indonesia.
Arek seng di po ? Seng koyo kiye o seng koyo kue ?
Indo 2 : Arek seng kiye lah. Eneng dak seng apik sikit, seng kiye koyo
kulon, ngalamat ana Ratu pasulayan, rebutan raja darbeke lan pangwasane. Para Adipati padha tukaran rebut bener. Wong desa padha sedhih atine. Kebo sapi akeh kang mati. udan lan gludhug salah mangsa. Grahana marambah-rambah tur suwe.
lair 7 April 1506 – pati 2 Dhésèmber 1552 ing yuswa 46 taun), iku sawijining pionir misionaris Kristen lan salah siji pangadeg Serikat Yesus (Ordo Yesuit). Jeneng komunitas Xaverian Brothers dijupuk saka jenengé. Gréja Katulik nganggep panjenengané wis ngristenaké luwih akèh wong tinimbang sapa waé wiwit Santo Paulus.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.17, 11 Sèptèmber 2016.
Unit 1 (Wayang Purwa Gaya Yogyakarta): berisikan koleksi wayang era Lokapala, Ramayana, Mahabarata, pasca Bharatayudha, Wayang Wong Raden Gatot Kaca, serta koleksi pagelaran Wayang Purwa lengkap gaya Yogyakarta.
Unit 2 (Wayang Purwa gaya Surakarta): berisikan rincian busana wayang, silsilah Dinasti Bharata, Palasan Krama, Jejeran Astina, Pasetran Gandhamayit, Parepatan Agung para dewa, Karna Tanding, Budhalan Astina, Wayang Wong Sri Bathara Kresna.
Unit 3 (Wayang Madya dan Gedhog): berisikan Wayang Geculan, Bandung Bondowoso, Anglingdarma, Panji-Klana, aneka gunungan Wayang Madya daya Surakarta, Wayang gedhog gaya Yogyakarta dan Wayang Wong Dewi Shinta.
Unit 4 (Wayang Klitik, Krucil, dan Beber): berisikan Damarwulan Begal, Menakjingga Lena, Rama tambak, Mintaraga, Adegan Gua Kiskendha, Wayang Klithik gaya Yogyakarta, Wayang Klitik gaya Banyuwangi Tulungagung, Wayang Beber gaya Surakarta dan Wayang Wong Prabu Gambiranom. Unit 5 (Aneka Jenis Wayang): berisikan koleksi Wayang Madura, Wayang Dupara, Wayang Kartasura, Wayang Kidang Kencana, Wayang Kancil, Wayang Purworejo, Wayang kaper dan Wayang Wong Prabu Ramawijaya.
Unit 6 (Aneka Jenis Wayang): berisikan koleksi Wayang Bali, Wayang Menak, Wayang Perjanjian, Wayang Suluh, Wayang Golek Menak Sentolo, Wayang Golek Menak BAntul, Wayang Golek Wahyu, Wayang Golek Tengul dan Wayang Wong Raden Anoman. Unit 7 (Wayang Golek dan Wayang Kreasi Baru):berisikan Wayang Jawa, Wayang Tutur,Wayang Diponegaran, Wayang Golek Purwa, Wayang Golek Cepak, Wayang Golek Sunda dan Wayang Wong Dewi Trijatra.
Unit 8 (Topeng dan Pagelaran Mini): berisikan berbagai koleksi topeng seperti Topeng Yogyakarta, Topeng Bali, Topeng Madura, Topeng Campuran, Busana Wayang Wong, Pagelaran Mini Wayang Kulit dan Wayang Wong, Yuyu Kangkang dan Jaka Tarub, Kethek Ogleng, Jatilan dan Barong Bali dan Wayang Wong Dasamuka.
Unit 9 (Aneka Jenis Wayang): berisikan koleksi Wayang kerasul, Wayang Turis, Wayang Thailand, Wayang Potehi, Wayang
Menehono teken marang wong kang wuto, Menehono mangan marang wong kang luwe, Menehono busono marang wong kang wudo,
Ibrani 61- 2Mulané para sedulur, hayuk saiki awaké déwé pada ninggal piwulang sing wiwitan. Hayuk aja mbolan-mbalèni piwulang bab ninggal klakuan ala, bab nurut Gusti Allah lan bab klakuan sing ala sing entèk-entèké nekakké pati. Uga piwulang bab pengandel marang Gusti Allah, bab pembaptisan, bab ndonga nganggo tumpangan tangan, bab tangi sangka pati lan bab setrapan sing langgeng sangka Gusti Allah. Hayuk piwulang-piwulang kuwi diliwati lan hayuk pada ngantyiki piwulang sing luwih duwur, piwulang kanggo wong sing diwasa. 3Hayuk awaké déwé pada maju tenan lan nindakké kuwi, nèk Gusti Allah ijik gelem nglilani awaké déwé. 4Awit para sedulur, mosok wong sing wis nyingkirké lan ninggal pengakuné bisa balik menèh marang Gusti Allah? Tak kira ora! Awit wong kaya ngono kuwi kaping pisan wis tau nampa pepadang sangka Gusti Allah ing atiné. Kaping pindoné, wongé wis ngrasakké berkah kaswargan pawèhé Gusti Allah lan kaping teluné wong kuwi wis nampa Roh Sutyi. 5Kaping papaté para sedulur, wongé wis ngerti nèk pituturé Gusti Allah kuwi ènèng wujuté lan kaping limané, wongé wis ngrasakké kekuwatané Gusti Allah sing nggumunké lan sing bakal dikanggokké uga ing jaman sing bakal teka. 6Nanging senajan ngono, meksa wongé wani ninggal pengandelé, mulané, ora bakal nèk wong kaya ngono kuwi bisa ngakoni salahé lan nurut Gusti Yésus Kristus menèh. Wong kaya ngono kuwi kenèng diarani mentèng Anaké Gusti Allah sepisan menèh lan ngèlèk-èlèkké Dèkné nang ngarepé wong okèh. 7Para sedulur, sing tak omong iki kenèng dipadakké karo kebon kaé. Nèk dipikir, wujuté Gusti Allah mberkahi lemah sing nesep banyu udan, sampèk ngetokké tanduran sing kenèng dipangan karo sing nggarap kebon mau. 8Nanging nèk keboné namung nukulké eri lan rungkutan, kebon mau ora kanggo apa-apa blas lan entèk-entèké bakal bongkor. 9Para sedulur sing tak trésnani! Senajan aku ngomong ngono kuwi mau, aku ora ngomong nèk kowé kuwi kaya ngono, ora. Aku pantyèn ngerti nèk kowé pretyaya tenan marang Gusti. Awit aku weruh nèk kowé pada nindakké sing betyik marang wong liyané, supaya ketara nèk Gusti Allah wis ngluwari kowé sangka pangwasané ala lan saiki wis didadèkké siji karo Dèkné déwé. 10Aku ngerti nèk kowé pretyaya tenan, awit Gusti Allah kuwi ora tau nindakké sing ora apik. Mulané aku ngerti nèk Dèkné ora bakal lali marang penggawéanmu kanggo Dèkné, uga enggonmu pada nindakké katrésnan jalaran nglabuhi Gusti lan uga enggonmu pada nulungi sedulur-sedulur tunggal pretyaya. Wujuté tekané saiki kowé kabèh ya ijik pada tulung-tinulung. 11Lan sing tak jaluk tenan ya iki, bisaa kowé siji-sijiné tetep-mantep terus suwéné kowé urip ing donya kéné. Dadiné mbésuk kowé mesti bakal nampa sak ènèngé kabetyikan sing kenèng mbok arep-arep sangka
ing.mech.univ. bacc. ing. logist.univ. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.min.	Početna
Makane ta ajarono sing bagus iku piye?
Wihhh serune rekkk,.. wong jatim melu gabung
Bedhug lan suara adhan Ngumandhang Gumregah aku, mlayu sipat kuping Ngolek banyu nuli wudhu Tingak tinguk Ngolek panggonan Kanggo nggelar sajadhahku Subkhanallah Piye iki Bingung aku
Sajadahku mung bisa tak gelar Ning pojok lawang Sak rampunge sholat
Kawula namung gadah celengan kendi Isine mung receh Boten sepiroa
Ya, Allah Tak pecahe (pyar)
Mugiyo, celengan iki Bisa kanggo mundhut cakar ayam Monggo kito sengkuyung Mugi- mugi enggal
gunung semeru 2013, gunung semeru 5cm, gunung semeru dan bromo, gunung
pm nulis opo to kowe iki? wekekekek…
aku sing jik cilik gak mudeng, mending mimik cucu wae ah enak…
17/12/2009 at 6:09 am @ ndop: Aduh mas ojo ngrendah no tho….. dadi isin aku nulis 😦 😦
dua Keraton; Surakarta dan Ngayogyakarta. Maka tanggal lahir Kabupaten Bojonegoro menurut data Serat Prajangjiyan Dalem Parara Ingkang
gambar garuda indonesia format png, gambar png, gambar saka, gambar saka
hisense uk ltd h55m7000, hisense h55m7000, hisense c7xrzs00, hisense c7xrza00, hisense 55m7000, smart h55m7000, hisense lg7qk
Tou Sing 2: Kai Tau Tou Sing
William Tolbert saka taun 1979 nganti kudheta taun 1980. banjur, panjenengané ninggalaké Liberia lan nyekel posisi sénior ing manéka lembaga kauangan. Panjenengané
Nanging, babagan iki wis ngasilaké kontrovèrsi ing Liberia kaya sing wis ditafsiraké déning para kritikus pulitik yèn bebungah sing diwènèhaké Sirleaf duwé sawijining "kauntungan sing ora adil" ngèlingi panganugerahan iku nyeraki pamilihan umum Présidhèn Liberia sing dijadwalaké tanggal 11 Oktober 2011.
Lombok rawit utawa cabe rawit, iku woh-wohan lan tanduran anggota genus Capsicum. Saliyané ing Indonésia, uga tuwuh lan populèr minangka bumbu masakan ing nagara-nagara Asia Kidul-Wétan liyané. Ing Malaysia lan Singapura tanduran iki diarani cili padi, ing Filipina siling labuyo, lan ing Thailand phrik khi nu. ing Kerala, India, ana masakan tradhisional sing migunakaké lombok rawit lan dijenengaké kanthari mulagu. Jroning basa Inggris dikenal kanthi jeneng Thai pepper utawa bird's eye chili pepper.
Woh lombok rawit owah wernané saka werna ijo dadi abang nalika wis tuwa. Senadyan ukurané luwih cilik saka varietas lombok liyané, nanging lombok rawit dianggep cukup pedhes amarga kapedhesané ngancik 50.000 - 100.000 jroning skala Scoville. Lombok rawit biasa didol ing pasar-pasar bebarengan karo varitas lombok liyané.
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki
TagalogTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.59, 1 Maret 2016.
lair 8 Januari 1037 – pati 24 Agustus 1101 ing yuswa 64 taun) ya iku sastrawan, penyair, pelukis, kaligrafer ing jaman Dinasti Song.[1] Su Shi kerep diarani Su Dongpo(
Su Shi lair saka kulawarga sastrawan ing Meishan, saiki provinsi Sichuan.[1] Dhèwèké sinau ing panggonan kang duwéni
Sawise ujian nagara, dhèwèké njabat ing pirang-pirang jabatan ing kraton.[1] Su Shi kerep nggunakake puisi kang ditulis kanggo ngkritik pulitik ing kraton.[1] Salah siji saka pejabat kration kang dikritik ya iku Wang Anshi.[1] Kabeh mau nyeabake Su Shi dikirim ing pluruhan minangka ukumane amarga dhèwèké dituduh nglakoni kejahatan pulitik.[1] Senajan kaya ngono, Su Shi tetep nulis kanthi jeneng pena Su Dongpo.[1] Dhèwèké uga nulis kaligrafikanthi cacah akeh, salah sijine kanthi irah-irahan Han Shi Tie kang ngrembag ngenani dhèwèké nalika ing pluruhan kanthi ijèn.[1] Pungkasane Su Shi éntuk kepercayan manèh lan ditugasake ing Chengdu.[1] Nanging Su Shi ora nganti tekan kutha mau amarga tinggal donya nalika ing dalan.[1] Dhèwèké tinggal dony nalika umur 64 taun.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m Su Shi, China ABC. Diundhuh tanggal 17 Mei 2010.
^ (en)Su Shi, China Online Museum. Diundhuh tanggal 31 Mei 2010.
Kalairan 1037Kapatèn 1101Penulis Republik Rakyat CinaSastrawan Republik Rakyat CinaRintisan sing topiké sastrawan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 11 Sèptèmber 2016.
Endhel Pojokb. Batakc. Gulud. Dhadae. Buncitf. Endhel Apit Ngajengg. Endhel Apit Wurih. Endhel Weton Ngajengi. Endhel Weton Wuri
» Tari Cokek Tari Berpasangan Asal Betawi
Posted by Blogger Name. Category: tari cokek
jare simbah mbiyen “Samubarang lir iku kudu mbok tepakna marang awakmu dhewe” *Yu There mbok undang ora iki mBah…?muga2
rodo wengi sithik wis enthek.* Juadah lan tempe bacem, Kaliurang, cedak protelon sing nek ngiwo nggone vila-vila kae lho!* Jajanan
Ceker bakar…..!! Angkringan ngarep Menwa lan ngarep Panti Rapih* Telor Asin, tanjakan Jl. Wirobrajan* Aneka es krem, sebelah kanan bioskop Ratih*
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.starxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
perlu dipasang r tsb. kulo kinten
Sir..sir..pong ndheleake..
Sir..sir..pong ndheleake.”
surung, kekuatan penuh. cekelan yo sing kenceng mbokan ambruk...hahaBalasHapusBalasanmohamad rivai18 Desember 2012 18.11opo seeeh mbak :pkene surung2an mbi aq kene :ptapi aq cekelan
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-starxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.plustubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing
"Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,kang kuwasa anitahake sawiji-wiji,dadi padha sanalika,sampurna saka ing kodrating-Sun,ing kono wus kanyatahan Pratandhaning apngaling-Sun,minangka bubukaning iradating-Sun,kang dhingin Ingsun anitahake kayu,aran sajaratul yakin,tumuwuh ing sajroning ngalamngadam-makdum ajali abadi,nuli cahya aran Nur Muhammad,nuli kaca aran
pernyataan Ranggawarsita: “Sakamantyan denira angudi, widadaning ingkang saniskara, karana tan kena mleset, surasaning kang
Suksma wahya = patemoning jasad lan napas• Suksma dyatmika = patemoning napas lan budi• Suksma lana = patemoning budi lan napsu• Suksma mulya = patemoning napsu lan nyawa• Suksma sajati =patemoning nyawa lan rahsa• Suksma wasesa = patemoning rahsa lan cahya• Suksma kawekas = patemoning cahya lan urip
Urip iku neng ndonya tan lami. Umpamane jebeng menyang pasar. Tan langgeng neng pasar bae. Tan wurung nuli mantuk. Mring wismane sangkane uni. Ing mengko aja samar. Sangkan paranipun. Ing mengko podo weruha. Yen asale sangkan paran duk ing nguni. Aja nganti kesasar.
Yen kongsiho sasar jeroning pati. Dadya tiwas
udan. Mulih marang banyu. Dadi bali muting wadag. Ing wajibe sukma tan kena ing pati Langgeng donya akherat.
Wejangan panetepan santosaning pangandel, yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan
Synth-ing Nº4.m4a 114.57 MBFeb 21, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing Nº4
neng omahmu. pingin weruh langsung koleksi-koleksine….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hoorn_(Noord-Holland)&oldid=994872"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 3 Maret 2016.
mesthimundhut oleh-olehkacang karo rotiadhik diparingiDan...cublak cublak suwengsuwenge ting
awakmu iso pinter ngene iki mangan opo? wah, salut aq.
Tombo ati iku limo wernane, ingkang dihin moco Al Qur'an sak maknane' kaping pindo dzikir ingkang suwe, kaping telu ngempet weteng kroso luwe, kaping papat sholat wengi lakonono, kaping limo sedulur muslim sambangono, sapa bisa ngelakoni salah siji,
jarene simbah kabeh ki kepriye to mz kick?lha jare sampeyan sek ngendi?he...,Jare pas latber rep ngancani nggo ptik ukur 5,5 lha
jarene simbah kabeh ki kepriye to mz kick?lha jare sampeyan sek ngendi?he...,Jare pas latber rep
jarene simbah kabeh ki kepriye to mz kick?lha jare sampeyan sek ngendi?he...,Jare pas latber rep ngancani nggo ptik ukur 5,5 lha kok mlh ra teko ki pie?iki jare aq lho dudu jare simbah he..Bk
untul yoo...sing sabaaarrrr..!!! kpn2 mengko kenalan karo pitike p.dian neng Kontes Nasional..!!!@ ayam; " jenengku ayam gan dudu Sabar. pak sabar iku juragan gaplek...he..he...gek2 mengko aku dadi untul maneh gan karo ayame p.dian????...uhuk..uhuk..!! " @ saya; " Gak po2 Tek..Pitek..!! wis nasibmu melu juragan sing modale mung
sing sabaaarrrr..!!! kpn2 mengko kenalan karo pitike p.dian neng Kontes Nasional..!!!@ ayam; " jenengku ayam gan dudu Sabar. pak sabar iku juragan gaplek...he..he...gek2 mengko aku dadi untul maneh gan karo ayame p.dian????...
Punapa kemawon ingkang dados pangandikanipun simbah Marto menika kawula upayakaken supados saged dados file, langkung malih kula tiyang cubluk tuwin mboten mangertos upa bengkong babagan anarki/smeCobi mang pirsani kolom reply-komentar ingkang sampun kapacak wonten ing MRIKI” mbah..! *ndalang* :))
Reply	rengganiez says:	February 14, 2011 at 12:00 am	Mending pak Presiden diajari
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
Bunda Dewi Saraswati, Limbuk sibuk berhitung ….Gunung>>>>bukit>>>>>punthuk. Tenggok>>senik>>tumbu>>cething.. Ooh Punthuk
mlaku ing dhuwur awang-awang --- Perahu berjalan di angkasa.4. Kali ilang kedhunge --- Sungai kehilangan mata air.5. Pasar ilang kumandhang --- Pasar kehilangan suara.6. Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak ---
Kepingin urip mewah --- Inginnya hidup mewah.36. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake
lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.46. Akeh wong wadon ora setya marang
Yok opo nik ending-e : kabeh kepruk-2an rebutan remote ? Terus matek kabeh ….. Tivine gak onok sing ndelok ?(
Amaçlı Değ. ING Bank Altın ING Bank Değ. ING
Aduh Gusti katiwasan, nyuwun duka bilih wonten lepat-luputing anggen kawula nyerat dumateng panjenengan Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Gagak Senopati Ing-Ngalogo Ngabdurahman Sayiddin Panotogomo Khalifatullah MP kaping nggunung riwayatmu dulu…
tata kramanya … Lha injih menika, panjenengan leres. Cobi to, kados nopo dadosipun menawi kulo mboten bidhal Yogya lan taksih wonten Mediun srawung kalihan penjenengan.
Dalem Sampeyan Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alliaceae&
TürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 15 Maret 2016.
ahang jadid khordada 93 kashanmusic sarimusic
“utamanae manungsa linuwih I jroning urip anglakoni pejah I den panggih rupa rasane I upama ngilo iku I wewayangan sejroning cermin I kembar rupa lan rasane I lan ngilo iku I kang aneng sajroning kaca I ia sira jenenge kawula jati I kang ngilo Sukma purba”II
Bapak iku karepe piye seh? Rugi akeh aku. Kertas gambar wes akeh sing
"Duh Gusti, koen maling neng ndhi tho le...?? Simbok ngerti, koen dhurung ono gawean sing tetep. Nanging ojo
Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe mbok randa mau kepengin duwe anak. Saben dina mbok randa ndonga awan bengi ing ngarsane Gusti Allah supaya diwenehi anak. Deweke yakin menawa penjaluke bakal di kabulake dening Gusti Allah.Tanpa sangertine mbok randa, anggone donga awan bengi ing omahe kuwi mau keprungu Buto ijo sing kebeneran liwat sacedhake kono. Buto ijo banjur nyeluk mbok randa supaya metu saka omahe. mbok randa kaget ngerteni ana Buto ijoing ngarep omahe.Sawise ora miris maneh ngerteni Buto ijo sing gedhe tur medeni kuwi, si Buto ijongomong menawa bisa nulungi menehi anak. Mbok randa bungah atine krungu kandane Buto ijo kuwi mau lan nyaguhi kabeh penjaluke Buto ijomenawa diwenehi anak tenan.Penjaluke Buto ijo yaiku menawa anake mbok randa wis gedhe dijaluk arep dipangan. Sabanjure Buto ijo iku menehi wii timun sing kudu di tandur mbok randa. Sawise Buto ijo kuwi mau lunga, mbok Randa nandur wiji timun iku ana kebone. Wiji kuwi dirumat lan diopeni kanthi gemathi, disiram, diresiki sukete lan dirabuk supaya cepet tukul.Sawise tukul lan dadi wit
uwoh. Ing antarane akehe woh timun, ana salah sijine timun kang nganeh-anehi. Rupane kuning emas lan gedhene sak guling. Timun iku banjur pecah lan ing njero timun mau ana bayi manungsane.Mbok randa bungah atine amarga penjaluke kepengin duwe anak wis kaleksanan. Mbok randa ngucapake syukur marang Gusti Allah amarga dongane wis diijabah. Bayi iku mau wadon, pakulitane resik alus kaya kulit timun amarga laer saka timun sing kuning kaya emas, bayi wadon kuwi mau dijenengake Timun mas.Sawise Timun mas ngancik dewasa, mbok randa kelingan janjine karo Buta menawa arep menehake Timun mas. Mbok randa dadi susah atine, rina wengi mbok randa donga supaya entuk pitulungan saka Gusti Allah. Salah sawijining wengi, mbok randa ngimpi ketemu pertapa ing gunung gandul. Pertapa kuwi mau sing bisa nulungi supaya Timun mas ora dijupuk sang Buto.Esuke mbok randa lungo menyang gunung gandul kaya impene. Sawise ketemu karo pertapa kaya ing impene, mbok randa disangoni buntelan kanggo Timun mas. Pertapa kuwi mau menehi pitutur piye carane supaya Timun mas bisa oncat saka bebaya ngadepi sang Buto. Sawise ngucapake maturnuwun mbok randa pamitan mulih.Tekan omah mbok randa menehi buntelan kang cacahe papat, lan dituturi piye carane nggunake. Mbok randa ngonggkon Timun mas lungo saka omah lan mlayu sak cepet-cepete. Sawise iku Buto ijo kang arep jupuk Timun mas teka ing omahe mbok randa banjur nesu ngerteni Timun mas wis ora ana. Buto ijo nesu lan ngamuk, kebonne mbok randa dirusak banjur bengok-bengok ngoyak Timun mas.Amarga Buto ijo jangkahe amba sedela wae Timun mas wis meh kasil koyak. Timun mas bajur nguncalake buntelan sing isine wiji timun. Dumadakan dadi kebon timun kang akeh woh timune, Buto ijo mandeg lan mangan timun sing katon seger-seger kuwi mau. Sawise timune entek sang Buto ijo kelingan menawa ngoyak Timun mas. Buto ijo banjur ngoyak Timun mas maneh sing wis mlayu tekan adoh.Lagi sedela wae sang Buto ijo wis meh kasil ngoyak Timun mas. Buntelan sing isi dom terus diuncalake Timun mas. Dumadakan dadi alas pring sing ngalangi playune Buto. Tapi sedela wae Buto ijo kasil bisa metu saka alas pring kuwi mau.Timun mas banjur nguncalke buntelan kang isine uyah, lan malih dadi segara kang amba lan jero. Buto ijo nglangi ing segara kuwi mau tetep ngoyak Timun mas lan kasil mentas saka segara. Timun mas arep kasil koyak meneh, banjur nguncalake buntelan kang pungkasan.Buntelan kang isine trasi malih dadi segara lendhut kang jero. Buto ijokecemplung lan kangelan mentas saka lendhut kuwi mau. Pungkasane Buto ijo kang ngoyak Timun mas iku mati kleleb ing njero segara lendhut. Timun mas akhire selamet lan urip tentrem karo mbok randa.------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------JAKA TARUB------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun ngancik dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben dinten inggih menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten peken ing saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos kaliyan sarem kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos pinten-pinten minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub menika mbebedak wonten wana kangge ulamipun.Wontan ing satunggaling dinten ing kaluargi menika boten gadhah ulam kangge dhaharipun saben dinten lajeng Jaka Tarub matur kaliyan biyung kangge kesah wonten wana kangge mbebedak. Kados adatipun menawi mbebedak bidalipun bada’ subuh supados konduripun boten surup. Ananging boten ngertos menapa menika sampun dangu amargi boten angsal punapa-punapa, menika Jaka Tarub nembe apes, sampun sonten sampun dangu lampahipun Jaka Tarub boten manggih.Satunggal punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih nglajengaken lampahipun ingkang tebih sanget wonten ing jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu, amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget amargi ing tengahing
widodari menika ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan.Wonten ing satunggaling dinten Nawang Wulan sampun kagungan putrid saking Jaka Tarub ingkang naminipun Nawang Sih, amargi rasukan kathah ingkang reged pramila Nawang Wulan nyuwun JakaTarub kangge nenggani Nawang Sih kaliyan adangipun kanthi manthi-manthi, lan Jaka Tarub boten angsal mbukak kekep. Saktindakipun Nawang Wulan wonten lepen Jaka Tarub malah kepengin ngertos isinipun kekep, menika punapa Jaka Tarub kaget menapa amargi ingkang dipun adang garwanipun naming satunggal kantun kemawon. Saking kedadosan punika kaseteripun Nawang Wulan dados widodari ical lan adangipun satunggal las dados satunggal bugak ical. Pramila mulai nutu pari adangipun uwos dados limrahipun tiyang gesang wonten brebayan amargi pantunipun telas kantun rentengan wonten lumbung.Ing satunggaling dinten Nawang Wulan nglengkep gelaran klasa kados pundi kegetipun manah Nawang Wulan mersani rasukan widodari wonten ing ngandapipun klasa, piyambakipun kaget amargi piyambakipun duka dumateng garwanipun amargi sampun dipun apusi. Nawang Wulan menika mutusaken kangge minggah kayangan malih lajeng ngagem rasukan. Sakderengipun minggah ing kayangan Nawang Wulan pesen kaliyan Nawang Sih yen kepureh kangen mersani mbulan amargi ing tengahing bulan wonten bayangipun Nawang Wulan. Anaging sak sampunipun dugi kayangan Nawang Wulan boten dipun tampi malih dados widodari amargi sampun kecampuran kaliyan manungsa. Nawang Wulan menika lingsem lan boten purun jelma malih dados manungsa, amargi rekaos gesangipun pramila Nawang Wulan nglalu wonten segara kidul wonten segara kidul lan dados Ratu Kidul ingkang gadhah naminipun Nyi Roro Kidul.------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------RORO JONGRANG------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Ing jaman biyen ana kerajaan gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem sing dipimpin karo Prabu Baka.Nanging kerajaan Prambanan diserang karo
Prambanan.Pada wektu Bandung Bandowoso ing kerajaan Prambanan, deweke ndelok putri sing ayu banget. Putri iku jenenge Roro Jonggrang, putri Prabu Baka. Langsung Bandung Bandowoso nglamar Roro Jonggrang."Roro Jonggrang, apa awakmu gelem dadi permaisuriku?" Jare Bandung Bandowoso.Roro Jonggrang nanggepi
wektune sakwengi!" Jare Roro Jonggrang.Ing bengi,
dewe. Roro Jonggrang langsung ngumpulno dayang-dayange.Roro Jonggrang mau ngongkon dayange mbakar jerami, munikno lesung lan naburno bunga sing wangi. Jin lan setan mau wedi lan disangkakno wis esok. Jin lan setan langsung mbalek. Asline candine iku wis ana 999, tapi kurang 1.Bandung Bandowoso mangkel nang Roro Jonggrang amarga wis mbujuk deweke. Langsung bandung Bandowoso ngesabda Roro Jonggrang dadi patung lan ngganepi 1000 candi.------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------JAKA TINGKIR------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Jeneng asline yaiku Mas Karebet, putra saka Ki Ageng Pengging. Jeneng mau, asale saka bapakke nanggap wayang beber ngepasi laire Jaka Tingkir. Nalika Mas Karebet umur sepuluh taun, Ki Ageng Pengging diukum pati, merga dituduh mbrontak saka Kesultanan Demak. Ora sawetara suwe ibune uga seda. Banjur Mas Karebet dipek anak dening Nyi Ageng Tingkir. Dheweke pamit marang Nyi Ageng Tingkir saperlu meguru.Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki Ageng Sela, diaku anak lan digandeng sedulurke karo putu-putune yaiku Ki Juru Martani, Ki Ageng Pemanahan Lan Ki Panjawi. Jaka Tingkir lunga menyang Kasultanan Demak Bintoro. Ing Demak, dheweke mangggon ing omahe Kyai Gandamustaka (pamane Jaka Tingkir) kang dadi lurah ganjur (ngurusi mesjid). Dening Sultan Trenggana, Tingkir diangkat dadi lurah wiratamtama.Ing sawijining dina, Kesultanan Demak nganakake sayembara milih prajurit. Tingkir kang diutus mbiji. Ana salah sijining calon prajurit kang rupane ala senengane pamer lan umuk, arane Dadungawuk Jaka Tingkir kang ora seneng marang calon prajurit iku banjur nguji kasektene, tanpa dinyana, Dadungawuk tiwas sanalika. Marga saka prastawa iku, Tingkir banjur ditundung saka DemakJaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa katampa maneh ing Demak Bintoro. Saka Banyubiru Jaka Tingkir mangkat menyang Demak dikancani dening muride Ki Ageng Banyubiru kang aran Mas Manca, Mas Wila, lan Ki
marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang
ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung
ngirim utusan kangggo mateni Hadiwijaya ing Pajang, Ananging tekan Pajang utusane Arya Penangsang malah diladeni kanthi becik lan diwenehi hadiah. Ratu Kalinyamat njaluk Hadiwijaya supaya mateni Arya Penangsang, Ananging merga isih ana gandheng sedulur Hadiwijaya rumangsa pakewuh yen mateni kanthi cara terang-terangan.Mula dheweke nganakake sayembara. Sapa kang bisa mateni Arya Penangsang, tanah Pati lan Mataram dadi duweke. Ki Ageng Pemanahan lan Ki Panjawi melu sayembara mau. Lan kang bisa niwasake Arya Penangsang yaiku Ki Juru Martani (ipene Ki Ageng Pemanahan).Sawuse prastawa ing taun 1549 kasebut, Ratu Kalinyamat menehake Keraton Demak marang Hadiwijaya. Pusate dipindah ing Pajang lan Hadiwijaya dadi ratu kang sepisanan.Sultan Hadiwijaya uga ngangkat Mas Manca dadi patih kanthi gelar Patih Mancanegara, banjur Mas Wila lan Ki Wuragil didadekake menteri kanthi pangkat ngabehi.Ki Panjawi antuk hadiah tanah Pati kanthi gelar Ki Ageng Pati. Ananging Ki Ageng Pemanahan isih nunggu merga Sultan Hadiwijaya ora age-age menehake tanah Mataram. Nganti taun 1556, tanah Mataram isih ditahan dening Hadiwijaya. Ki Ageng Pemanahan pakewuh arep jaluk marang Hadiwijaya. Sunan Kalijaga kang ngerti kahanan mau, coba nengahi. Alesane Hadiwijaya ngenani hadiah tanah Mataram iku, amerga dheweke was sumelang krungu ramalane Sunan Prapen yen ing Mataram arep lair keraton kang bakale ngasorake Pajang.Sunan Kalijaga mbujuk Hadiwijaya supaya netepi ing janji. Lan Pemanahan uga wajib sumpah prasetya mring Pajang. Ki Ageng Pemanahan jejuluk Ki Ageng Mataram, lan wajib ngadep mring Pajang.Ki Ageng Pemanahan peputra Sutawijaya, kang ngganteni dheweke sawuse seda. Mataram ing tangane Sutawijaya saya makmur. Ananging Sutawijaya ora gelem menehi laporan uga ora gelem bayar pajek mring Pajang. Ing taun1582 Raden Pabelan (ponakane Sutawijaya) gawe geger ing taman kaputren Sekar Kedaton( anakke Hadiwijaya), Pabelan diukum pati, lan ramane kang aran Tumenggung Mayang disingkirke menyang Semarang. Ibune Pabelan (adhi saka Sutawijaya) njaluk pitulungan marang kangmase. Sutawijaya ngirim utusan supaya bisa nylametake Tumengggung Mayang saka paukuman. Tumindake Sutawijaya dianggep luuput dening Hadiwijaya,
ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan nyuwun ngapura. Nanging Sultan Demak ngendika yen piyambake kesengsem karo Jaka Tingkir, lan ngangkat Jaka Tingkir dadi lurah prajurit pratama.Ing sawijine dina, Sultan Demak perlu nambah 400 prajurit tamtama. Calo-calon lurah mau kudu wong sing kuwat, lan sigap. Ing pendapa Kraton Demak dibuka lamaran kango ndaftar prajurit tamtama. Salah sijine kang ndaftar yaiku Dadungawu. Dheweke jejaka saka desa sacedhake Kraton Demak. Praupane medeni, kumisi dawa, kurang tata krama, lan suba sita. Nanging Dadungawu ing desane terkenal dadi uwong kang kebal marang
Tingkir tekan ing Desa Butuh lan maguru marang Ki Ageng Butuh. Sawise ilmu kang diduweni karo Ki Ageng Butuh wis diajarake kabeh marang Jaka Tingkir, dheweke didhawuhi supaya bali ngabdi marang Demak.Ing alun-alun Kraton Demak ana kedadeyan kang medeni. Yaiku ana kebo kang lagi ngamuk ora ana prajurit apa dene uwong biyasa kang bisa ngalahake kebo mau. Sultan kang mirsani yen Jaka Tingkir ana ing pingir alun-alun, ngutus marang prajurite supaya mrentah marang Jaka Tingkir dikon ngalahake kebo mau. Jaka tingkir kang wis duweni ilmu kang akeh saka Ki Ageng
ing tengah alun- alun lan dheweke gampang wae anggone ngalahake kebo mau.Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh
ing. agronomije"Diplomirani ing. agronomije"dipl. ing. agronomijeDipl.ing.agronomijeDip.ing. AgronomijeDIPL.ING.AGRONOMIJE - MEHANIZACIJAdipl.ing.agronomijeDipl. ing agronomije -
Iku trafone CT opo engkel mas?DeleteReplybejoDecember 14, 2016 at 11:25 PM0 kang tak gae cas aki kepengen tak 18v saiki mung 15v
AMGawe ngecas aki tegangan 15v teko trafo wis cukup mas, gak perlu digedekno maneh. Soale trafo 0 gak isok mas nek digedekno maneh tegangane,
gawe tuku tembaga. Padahal tuku trafone regone gak sak munu he..he.. Trafo nyetrum, iku biasane kawat
Ojok golek sing 4rb. Isok didelok teko tulisane apik
lha dalah…keneng apa bocah ayu iki sajak ana sing di impek-impek ake yoo yoo. pancen wis titi wancine .-=
draft sing arep ditulis Author laen-e.. Untung ra ono “sabotase” judul tulisan didadekke tulisan luwih dhisik karo Author liyane. Lha rak sopo sing dhisik publish, dia sing nduwe hak
bikin blog, dadi shout boxnya durung iso gawe..ajari yo budhe.. :)matur nuwun sampun
contentSejarah Aksara JawaDening : Agus Nurrokhmat (X.4/01)
2. fungsi. ana limang periode aksara Jawa. Miturut Bp Slamet Riyadi ing bukune kang isi kelairan. baka sethithik ditindakake studi paleografi (ilmu kanggo nyinaoni aksara kuna). Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan. Sawise ditemokake sawatara prasasti liyane. Poerbatjaraka.Sejarahe Aksara Jawa Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Atmodjo diperang maneh dadi loro. nuduhake tandha wektu sadurunge taun 700 Masehi. yaiku: 1. sajroning sejarah peradaban etnik Jawa. wong Jawa durung duwe aksara. Aksara Pallawa tataran wiwitan. tulisan sing paling tuwa ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa. digunakake sadurunge taun 700 M.
. lan maknane Ha-Na-Ca-Ra-Ka kasebut ana konsepsi cacah loro kanggo nlusur kelairane aksara Jawa lan penyusunan abjad ha-na-ca-ra-ka. Slamet Riyadi) babarane Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake manawa ngrembug sejarahe aksara Jawa anyar kang uga diarani sastra sarimbagan utawa carakan iku ora bisa dipisahake karo rembug bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. sadurunge wong-wong India angejawa. KONSEPSI SECARA ILMIAH Miturut Prof. Kanthi anane aksara kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake. Periode kapisan (aksara Pallawa) dening Bp. Miturut Casparis. Aksara Pallawa tataran pungkasan. Kanthi mangkono kabeh ana nem periode. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. digunakake ing abad VII lan tengahan abad VIII. Tinemu ing prasasti Canggal ing Kedu. Miturut studi paleografi sing ditindakake Casparis. Dr. Contone tinemu ing prasasti Tugu ing Bogor. Magelang. nanging luwih saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa lesan. penyusunan. Peradaban sing wis nggunakake basa tinulis kanyatan luwih maju tinimbang sing ora/durung duwe aksara. yaiku
Jakarta) nyebutake ekspedisi kapisan numpak prau cacah 300 kanthi penumpang 27. 4. Ma Huan. uga melu dadi penumpang. Ing rubrik Opini koran Jawa Pos Senen. 5. Panemu iki disengkuyung antara liya karo bukti awujud naskah kanthi tulisan aksara Jawa anyar yaiku Kitab Bonang. Nanging beda versine. Dr. Aksara Jawa kuna kawitan. Aksara Jawa anyar.3. penerjemah sing wis ngrasuk agama Islam. tinemu ing prasasti Airlangga. contone tinemu ing prasasti Polengan ing Kalasan. Aksara Majapait. digunakake taun 750-925 M. 15 Agustus 2005. saoraorane wiwit taun 1500 M. 6. Bab taun kelairane aksara Jawa iki padha karo andharane Bp. Malang sasi Oktober taun 1996. Moch. digunakake taun 1500 M nganti saiki. Bapak Moch. Yogyakarta. Aksara Jawa anyar lair sawise basa Jawa anyar digunakake kanthi resmi ing sajroning pamarentahan. tinemu ing prasasti Singosari lan Malang. digunakake ing taun 1250-1450 M. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku.000. Moch. Choesni nyanggarunggekake (
tulus? Apa ora ana gandheng-cenenge karo pangrabasane wadya bala Tiongkok kang sumedya nguwasani Singasari sing digagalake dening Raden Wijaya
. digunakake taun 9251250 M. kanthi irah-irahan Cheng Ho dan Nebula China. Mula ana sing duwe panemu manawa aksara Jawa anyar wiwit digunakake kanthi resmi nalika jaman Demak. sarta ing lontar (ron tal) Kunjarakarna. Bp. Lair lan ngrembakane aksara Jawa raket sesambungane karo lair lan ngrembakane basa Jawa. Wektu kasebut punjere pamarentahan ing Jawa ana ing Demak. Aksara Jawa kuna tataran pungkasan. Choesni ing
kang didumake marang para peserta Kongres Basa Jawa II ing Batu. Choesni nggathukake kelairane aksara Jawa anyar karo tekane muhibah utawa kunjungan persahabatan saka Tiongkok menyang tanah Jawa (Majapait) kang dipandhegani Laksamana/Jendral Cheng Ho (Jeng Ho) kanthi ngirid wadyabala pirang-pirang ewu cacahe sikep gegaman.
Ing ngarep wis diaturake. Yen ta Serat Manikmaya mujudake naskah sing paling tuwa. Serat Aji Saka. Serat Manikmaya ditedhak (disalin) punggawa
Mangkunagaran. mula luwih dikenal kanthi jeneng carakan kaya ing Sundha lan Bali. Serat Sastra Harjendra. lan pa-dha-ja-ya-nya (padha jayane. ing taun 1740 Jawa utawa taun 1813 Masehi. Serat Centhini. kasembadan sedyane). Dr. Ing majalah Jambatan kasebut ing ngarep ana nem jinis makna filosofis. Nanging data literer nuduhake menawa naskah utawa teks sing ngemot urutan utawa abjad ha-na-ca-ra-ka ora mesthi digathukake karo legenda kasebut. lan Serat Momana sing padhadene nggathukake karo legenda Aji Saka. Apa ana naskah liyane isi legenda Aji Saka sing luwih tuwa tinimbang Serat Manikmaya. Ing buku HA NA
filsafat utawa ngelmu kasampurnan. awit miturut Wiryamartana naskahnaskah saliyane Serat Manikmaya sing ana abjad hanacaraka-ne kehkehane ditulis ing wiwitane abad XIX. Panambangan. Miturut Uhlenbeck. ing perangan kang ngrembug bab makna filosofis hana-ca-ra-ka. bisa dipesthekake manawa anane abjad ha-na-ca-ra-ka wiwit jaman Kartasura. Beda karo kang kasebut ing Serat Manikmaya. durung kaweruhan. secara tradisional urutan abjad hana-ca-ra-ka digathuk-gathukake karo legenda Aji Saka. Poerbatjaraka. Serat Saloka Jiwa. lan ing taun 1981 dibabar dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan kanthi irah-irahan Manikmaya. Durung kalebu sing ana makalah-makalah liyane. dibabar ora kurang saka 20 warna filsafat ha-na-ca-ra-ka miturut daya nalar. Upamane Serat Sastra Gendhing.
ka diarani sastra sarimbagan. Dene abjad Jawa sing luwih tuwa diarani ka-ga-nga. Slamet Riyadi). lan tujuane sing gawe makna filosofis dhewe-dhewe. Serat Manikmaya dikarang dening Kartamursadah ing jaman Kartasura. Jalaran larikan kapisan abjad Jawa anyar iku unine ha-na-ca-ra-ka. Miturut panalitine Prof. mangkono pepuntoning andharan sawise ngonceki kanthi njlimet surasane ha-na-ca-ra-ka (ana utusan). awit manut wewaton abjad Devanagari dening ka-kha-ga-gha-nga.
Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka. Upamane. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene.ha-na-ca-ra-ka digunakake sawise adoh lete karo wektu sedane Sultan Agung (1645 M) utawa antarane jaman Amangkurat I lan Amangkurat II. yaiku anane pananggalan Jawa. Sawise sawatara lawase. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora. Bisa uga ing jaman Sultan Agung wis ana gagasan bab abjad kasebut. Dora
. Kajaba saka iku. Sembada. ing naskah-naskah sadurunge jaman Sultan Agung ora ana abdjad ha-na-ca-ra-ka. Bab iki adhedhasar data literer anane restrukturisasi (pemugaran) kabudayan Jawa ing jaman Sultan Agung. Sadurunge nerusake laku angejawa. salah siji sing tumekane saiki bisa kita rasakake. Nalika arep angejawa. Cundhuk karo saya majune panalaran lan wawasane sing duwe kabudayan. Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. aksara Jawa minangka perangane kabudayan Jawa. Pananggalan kasebut mujudake gabungan antarane kalender taun Saka karo kalender taun Hijriah. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Aji Saka ninggal pusaka awujud keris. kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. crita turun-temurun awujud tutur tinular (dari mulut ke mulut) bab padudon lan perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. minangka fungsi literer uga tau ngalami owah gingsir mligine ing bab wewaton panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Ora bisa kita selaki aksara Jawa kanthi abjad ha-na-cara-ka sing umure wis atusan taun kasebut wis akeh lelabuhane. Duga.
Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora. Lelorone padha padudon rebut bener. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka.kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon. banjur pancakara perang tandhing rebutan keris.
penyusunane aksara Jawa anyar. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada. Duga lan Prayoga banjur gegancangan marak ratu gustine
kelairan lan TA DHA GA BA pancakara) JA YA NYA = Padha dene digdayane = Wasana padha dadi THA NGA CA SA RA KA = Ana caraka (utusan) = Padha suwala (padudon. lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Minangka pangeling-eling. mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik). Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA. Midhanget ature Duga lan Prayoga. Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane. Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan.
Darmawasita (Aksara Jawa)Wewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara Jawa ( Padmasoekotjo )Serat Wirid Wirayat Jati (Aksara Jawa)
Yogyakarta BEDHAYA SAPTA by Yayasan Pamulangan Beksa Sasminta Mardawa . Kalbar Tari Gantar Belian 18.Bedhaya Pangkur Bedaya Pangkur at JHCC Tari Bedhaya
dadi lanang mbok sing gagah, dadi manungsa mbok ikhtiar, ora imbas
stupidity. “ Uangel arep bener lan pener yen nalare wis ketutup, ibarate nyurung watu item nduk dhasar kali. Yo wis gak popo, cubluk kuwi pilhan
Sakjane wis suwe, aku naksir kowe ning ora kewetu...yo nduk yo..
wah juan mbah, ku koq tambah ngefans tenan ta iki…gandrung akro tulisane sampean sing wus suwe ra
Rebat cekap badhe ngocapaken matur sembah nuwun Katur Kagem mBah Marto-Seni
Reply	martoart says:	August 20, 2009 at 12:00 am	ohtrie said: Nek
ohtrie said: wah juan mbah, ku koq tambah ngefans tenan ta iki…gandrung akro tulisane sampean sing wus suwe ra isa tak
cekap badhe ngocapaken matur sembah nuwun Katur Kagem mBah Marto-Seni
ndik MP ana fitur “favourite friend” … kuwi kaya follower juga
nggonku tak cobak nglamar nang pabrikmu…suwun banget lho mbok kandani…”(yaa
UNGARAN, SALATIGA, AMBARAWA, DEMAK KUDUS, PURWODADI, PATI, JUWANA, REMBANG, LASEM, CEPU, JEPARA PURWOKERTO, CILACAP, KEBUMEN, PURBALINGGA, BUMIAYU, AJIBARANG, KROYA, BANJARNEGARA Dibuka
ora pati ngerti. judule nggawe boso londo, tap njerone sundo.. dadi komen’e jowo
dhong miwir lintang dheke iku kang ngancani yen aku dhong takon werdine urip dheke kang ngewangi ngudharai yen aku dhong tak tik tak tik dheweke ora lungsi ngguyoni lan setia ngandhani terusna kang menawa ana
bathara wus lebur kisas karo bathara wisnu duk ing nguni nanging tibake kok ora abad nuklir lan globalisasi kok ya kaya-kaya anake kalabendu jalaran sajake dhengah uwong during siap mecak yen wus siaga ngono ya no problem balik sing during kok ya kaya gantine kalabendu apa jangkane kalatidha tukul meneh mandi tenan sabdane R. Ng.
mbentoyong mikir butuh ambok luwih becik sendhonan sendhon mbalung geni ngono dol … dol mbalung geni mas … mbok menawa tahun iki mas … aku bisa mbalung gheni mas … mbok menawa tahun ngarep mas … aku mulya mbalung geni dhik … mbok menawa aku kowe dhik … ora rekasa mbalung geni dhik … mbok menawa globalisasai dhik ra gawe kuciwa mboke kampret mas … mbok menawa muga-muga kabeh titah kalis ing sambekala
luwih becik sendhonan sendhon mbalung geni ngono dol … dol mbalung geni mas … mbok menawa tahun iki mas … aku bisa mbalung gheni mas … mbok menawa tahun ngarep mas … aku mulya mbalung geni dhik … mbok menawa aku kowe dhik … ora rekasa mbalung geni dhik … mbok menawa globalisasai dhik ra gawe kuciwa mboke kampret mas … mbok menawa muga-muga kabeh titah kalis ing sambekala oh hiya cocok-cocok wis … wis mengko yen kelantur-lantur dhik Semarang, 12 April 1994 (Pustaka Candra. Edisi 193 1996/1997) Ing kutha gedhe Kabeh paraga dha nduweni lara bisu Jalaran angger pethuk mung kaya semut Onthak-anthuk thok Ditakoni malah tudang-tuding Kaya wong pancingen, apa ngene iki sing jenenge
" Cah angon - cah angon penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo mbasoh dodot-iro "
Amanat : Kita manungsa kudu taat, setia, lan
saged ngucapke syukur marang Gusti lan kudu bisa naati apa sing diajarke
kula pengen dadi manungsa ingkang taat lan setia marang panjenengan
iki boten ngertos sampeyan ngomong opo…Bosone kok rodo
macem om asmoro linggo angeng itu ...
Ngandhong opo mbecak, mlaku thimik-thimik Adhi nderek ibu, tindhak menyang pasar
Gedhang karo roti, adhi diparingi Dondong opo salak, duku cilik-cilik
Turi – turi putih di tandur ing pinggir sumur
Koyo Ngene Rasana Wong Dadi Murid
Durung Uwis Lamun Durung Bisa Lulus Lulus Minongko Pratondo Pratondo Yen Wis Numusi
Kupu kuwi tak encupi Mung mabure ngewuhake Ngalor – ngidul , ngetan bali ngulon Mrono – mrene mung saparan-paran Mbok yo ojo
ingkang kula bekteni, kanca – kanca sarta adhik – adhik kelas SMA N
syukur dhumateng Allah SWT, Pangeran sedaya alam saengga kita sedaya saged
makempal ing papan mriki, dene ing dinten punika kula lan panjenengan taksih
saged mahargya acara pepisahan kelas kalih welas kanthi wilujeng nir sambikala.
minangka wakilipun putra – putri siswa kelas kalih welas, ngaturaken agunging
panuwun awit raos ikhlas saha Bapak Ibu Guru ingkang tresna anggenipun
XII ingkang badhe nilar pawiyatan tansah nyuwun lan ndedonga adhik – adhik
saged kasil anggenipun sinau lan tansah ngaosi Bapak Ibu Guru.
kula naming tansah nyuwun tambahing donga pangestu saking Bapak Ibu Guru saha
adhik – adhik. Kula minangka wakil kelas XII nyuwun agunging panuwun ingkang
tanpa upami. Semanten ingkang kula aturaken, mbokbilih wonten kekirangan saha
Damai” ingkang kula bekteni, sarta kadang-kadang Karang Taruna “Cinta
ingkang winantu ing suka rena, mangga langkung rumiyin kula dherekaken
ngaturaken puji dalasan syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung,
awit panjenengan lan kula kaparingan kanikmatan ingkang awujud kamardikan, dene
ing dinten ingkang mirunggan punika panjenengan lan kula taksih saged mahargya
Ketua Karang Taruna ingkang kula urmati, wonten ing pengetan punika kula
sakanca gadhah ancas badhe ngeregengaken kamardikan kanthi ngawontenaken Pentas
Seni, ingkang rancanganipun benjang jng dinten Setu malem Minggu tanggal 18
Agustus 2012. Awit saking punika wonten mriki badhe kula waosaken acara-acara
2. Sambutan saking Ketua Panitia, Bapak Kadus,
ngrancang kegiyatan ingkang boten jumbuh semangat kamardikan, kula sakanca
nyuwun panyaruwe ingkang tundhonipun saged damel mindhak saenipun sesrawungan
ing madyaning Karang Taruna “ Cinta Damai “ ngriki.
boten prayogi manawi kula matur kathah-kathah awit taksih kathah asara ingkang
badhe kagelar ing ndalu punika, pramila menawi anggen kula matur kathah
Katrangan bab isne pawarta sing dirungokake lan surasa baku sing ana ing
seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha
nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu
sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan
wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek
ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat
lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku
seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang
Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya
wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing
Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh
sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe.
Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil.
Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
Nanging Kancil sajak kemeren nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?”
Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku
letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah
nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute
Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya
ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan
Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung
pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha,
Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko
kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani!
Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil
wulu-wulune wargaku.”“Terus kapan?”“Udakara rong mingguan.”“Tak tunggu, Rak,
ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil,
Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak
udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina
Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik
sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh
kawawas wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo
kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing
sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh
wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana
pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke
mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining
kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak
mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute
ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho,
wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin
mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo
nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku
lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik
tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene
sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan
kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan
padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi,
lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku
nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung
tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek
ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil
nglenggana marang apa sing wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane
Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan
wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian
kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara.
Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
kabagyan, sakderengipun panjenengan sedaya lan kula ngawiwiti adicara punika,
mangga ingkang sepisan panjenengan lan kula ngucapaken syukur dhumateng
ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuasa awit panjenengan lan kula tansah kaparingan
kabagyan, sakderengipun mlebet ing adicara utami kula ngaturaken maturnuwun
amargi bapak lan ibu sedaya sampun nglonggaraken wekdal kangge rawuh wonten ing mriki. Para rawuh ingkang winantu
ing pakurmatan, sesasi kapungkur panjenengan sedaya lan kula sampun nglampahi
ingih punika siam wajib kangge nglampahaken dhawuhipun Gusti Allah ingkang
utami inggih punika kangge tiyang muslim. Ing wekdal punika panjenenga lan kula
makempal wonten ing mriki kangge ngawontenaken silahturahmi, sami nglebur dosa
lepat, awit punika mangga panjenengan lan kula sami ngikhlasaken ati kangge
keikhlasan kita nyuwun pangapunten saha atur pangapunten saged ndadosaken kita
sedaya tiyang ingkang langkung sae, lan mugi-mugi panjenengan lan kula tansah
kabagyan, kula kinten semanten ingkang saged kula aturaken. Sedaya saenipun
dalam serat Wedotomo yang berbunyi: Wikan wengkoning samodra, Kederan wus den ideri, Kinemat kamot hing driya, Rinegan segegem dadi, Dumadya angratoni, Nenggih Kangjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung
Motto: "Pati Bumi Mina Tani"
Kajawèn, Islam, Protestan, Katulik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Pathi (panulisan jroning Basa Indonésia: Pati) iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing pantura, kutha Pathi iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.491,20 km2 utawa hèktar.
Kabupatèn Pathi ketata saking 21 kacamatan, kalurahan lan 405 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Pathi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pathi&oldid=1102402"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn PathiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
Pirang tahun nggonku goleki semono durung biso nemoni
tak coba ngaleake jenengmu seko atiku
Sak tenane aku ora ngapusi …isih tresno sliramu
Umpamane kowe uwis mulya lilo aku lilo
Senajan wektu mung sedelo Kanggo tombo kangen jroning dodo
lskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 4 Maret 2017.
thimikadhik ndherek ibutindak menyang pasarora pareng rewelora pareng nakalmengko ibu mesthimundhut oleh-olehkacang karo rotiadhik diparingiDan...cublak cublak suwengsuwenge ting geleteknganggo
lha jamanku gung usum komputer je lik?
Reply	ohtrie says:	January 16, 2011 at 12:01 am	t4mp4h said: ngaku lulusan ISI koq ngono wae ngundang Gotrex … ijasahe tuku yo ? adoh tenan nek kudu di bandingna karo cah-cah petakumpet utawa urakurek ya Dabbb…beneran kayane ijazah tuku kuwiii, masalahe nek nganti 8 tahun ya dadi DO jee…. wakakakakaka*kelingan kanca UAJY sing
Sumber Lisan Guneman ing kos. Tabuh : 18:30 WNIK Tanggal : 26 April 2010 Fonem /d/ diucapkan /dh/ Gojekan ing kos nalika arep tuku sega. Abdan : Pin, iki rep tuku nyang ngendhi to? Ipin : neng ngarep kos wae yuh. ngendhi seharusnya ngendi Abdan : Yo ayuh, aku manut tapi suwi rak? Mengko ra dhodhol piye? Ipin : Iya ketoke sepi kae. dhodhol seharusnya dodol Ipin : Iki dhitunggoni ora?
Bambang. Deweke rung setuju Ndra. Indra : Lah ganti judul wae Yu, sapa ngerti setuju. dhitandhatangani seharusnya ditandhatangani deweke seharusnya dheweke Ing mburi kos nalika simbah nyaponi latar. Bayu : Mbah, niku kok dereng dhadhos. Simbah : iya ki rung ana duwit ki. Dhadhos seharusnya dados Sore-sore arep dolanan menyang kampus. Indra : Yu, melo dholan oga? Bayu : yuh meh neng ngendi? Dholan seharusnya dolan Fonem /dh/ dibaca /d/
kuwi sing nggawa Masku. Dodol seharusnya dhodhol Fonem /e/ dibaca /i/ Arep tuku rames. Abdan : Yo ayuh, aku manut tapi suwi rak? Mengko ra dhodhol piye? Ipin : Iya ketoke sepi kae. suwi seharusnya suwe Fonem /a/ dibaca /e/ Ing warung. Abdan : iki tuku apa meneh? Ipin : sembarang Dan. meneh seharusnya maneh Diftong /ae/ dibaca /e/ Ing Kos nalika mangan bareng. Abdan : Ngono we ya pin. Ipin : iya kena. we seharusnya wae Ngenteni kanca karo
dilesapkan Guyonan ing kos. Dias : Yu, bapakane kowe wis tau ngeneh durung? Bayu : urung ki, lah ngapa yas? Bapakane seharusnya bapane (dialek Tegal) Penulisan Morfem
bareng ing warung. Agus : Pakane akeh kok ra gedhe-gedhe cah. Kohar : lah wong mikir kok. Pakane seharusnya mangane Ing kos bar nggarap tugas. Bayu : Potokopi tugas iki neng Venus yuh. Indra : kowe wae sing
seharusnya nyinauni Ing ngarep kos. Adi : Badhe tandur napa mbah? Simbah : iki nandur wit lombok. Tandur seharusnya nandur Penggunaan ater-ater
mratelaken bilih tiyang Jawi lan wayang mboten saged kapisahaken. Mboten seharusnya boten Fonem /a/ dibaca /e/ Drama tragedi menika cerita drama ingkang kasusun kanthi migatosaken kasedhihan ing pungkasaning ceriyos.
Ananging sareng ngrembag bab wucalan sastra wayang, literature bab menika sayektosipun awis lan aeng sanget
Menika dinten Ngahad ta, Pak. Kula kepengin wonten griya kemawon boten badhe dolan dhateng pundi-pundi. Kemawon seharusnya mawon Ater-ater anuswara yang tidak tepat Pancawati boten wonten setunggal-tunggala ingkang kwagang ngadhepi indrajit amarga piyambakipun mbekta pusaka Nagapasa ingkang saged ngedalaken maewu-ewu sawer wisa ingkang saged
Jawa ana ing sekolahan prelu cukup. Ngragadi seharusnya mragadi Ater-ater ke- yang tidak diluluhkan Rencana lan strategi kanggo ndayakake basa lan sastra basa Jawa prelu modhal dhasar sing kukuh yakuwi rupa keteresnan marang basa lan
DHIALOG: ”dadi guru iku kudu wani wicara nang ngarep,
lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae. Ari-Ari. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Budaya Jawa 1. mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Bantheng. mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Geneya kok disebut Marmati. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir. Wong nggarbini yen pas babaran kae. bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran. Kethek lan Manuk Merak. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. Kethek
Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong
. mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah.kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. banjur disusul laire bayi. diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati. Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah. lan Getih kang kaprahe diarani
Sedulur Papat Lima Pancer I. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Yen Kawah wis mancal medhal. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair. kakang Kawah. ana kono gambar Macan. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. Kawah.1 Kitab Puwajati / Kejawen : SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane .oba artikan naga
dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi. Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau.
jagad. Ari – ari. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan.
iku cetha yen ora apik. manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. maka dari itu Rahsa itu juga dianggap Sedulur Enom. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut.
mula kuwi yen ora dikendaleni. sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur.
nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud
dianggap Sadulur Tuwa yang biasa disebut Kakang (kakak) Kawah. lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur
deneng udjute djabang bayi. 3) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek rong sasi. marang Gusti Kang Moho Kuwoso. 2) Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo. deneng udjute djabang bayi uwes sampurno.) 6) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek limang sasi. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Kulet. Gusti uwes luweh disek nggawe ukom kanggone djalmo monongoso. 4.) 7) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek enem sasi. Bandjor Gusti ngetokake kuwasane nggawe sukmo lan udjute rogo. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Werno. Bandjur sak teruse Gusti ngetokake kuwasane nggawe djenenge sedulur papat kang sedjati. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Otot. Asal Usul Sedulr Papat Kalima Pancer Ugo marang asal-usule sedulur papat kang momong djalmo monongoso. amergo sengkalaning setan. 3. 4. Bandjur dusono Bopo lan Buyunge djabang bayi kuwi karo dongo keslametan. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Balong. ora nandang kasengsaran. 6. 4) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek telung sasi. Ari-ari artine: Kang ndjogo sukmo . Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek wolong sasi. kang Gusti suwun: Matur nuwun . 1) Naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar-anyaran. ugo artine sedulur papat: 1. 7.marang djabang bayi kuwi kang artine Bongoso. 5. Amergo kuwi. Geteh puteh artine: Welas asih . Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Uthek. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sesasi. nyiptakake djalmo monongoso. supoyo yen djabang bayi kuwi ucul soko Bumi Suci.) 5) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek patang sasi. kang di ciptakake Gusti ing Bumi Suci kuwi uwes sampurno. kang ditetesake Gusti ing Bumi Suci. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Rambut. Sak durunge Bumi Suci kuwi ono kang manggoni. kanggone djalmo monongoso kang uwes luweh disik teko ono ing Bumi Mulyo iki.3. Bungkos artine: Kang nggawekekuatan .kang udjute koyo mengkene:
.I.) 8) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek pitung sasi. Geteh lan Dageng. 2. Geteh abang artine: Kang nglawan bebayan . Lan iki kang disebut Sampurnane Gusti. Gusti ngetokake kuwasane nggawe asal-usule sedulur papat.
Ugo siro ditunggu sedulur papat kang asmane Djoborolo. kang ndadekake kahuripan siro ono ing bebayan. kanggo djalmo monongoso. [Ingsun]. Gusti ngetokake kuwasane nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi kang udjute koyo mengkene: Budi ing djerone Budi ono. Mikail . Bandjur ucol sabdhoning Gusti kanggone ingsun. Sufiah dan Mutmainah. Lawwamah. Mokoholo. sakeng kuwoso Pandjenengan. Lan siro djalmo monongoso ora perlu wedi marang kahuripan ono ing Bumi Mulyo iki. Setelah Islam masuk P. Djoborolo manggon ono ing [ kulite djabang bayi] 2. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo kang diutos pareng warto kanggone Bongoso Djowo.
. ucol soko dalan kang cilek bebarengan sampurno marang udjute sedulur papat kang moho suci: Duh Gusti Kang Moho Suci kok kados mengaten Bimi Mulyo puniko. ninggalake Bumi Suci.Budaya Islam II.[Roso] Roso ing djerone Roso ono. Hodjorolo rino klawan bengi kang dadi utusane
nabi. Awet urep siro ono ing Bumi Mulyo kene ora idjen kedjobo nggowo kuwasane Gusti.1. [Sukmo] Kahuripan ing djerone
mbendinane ing dino Kemis bengi lan Minggu bengi. supuyo siro biso mangerteni lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesan siro. Amergo kuwi ngelingono marang udjute siro supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulur papat ing Bumi Mulyo iki. Makoholo manggon ono ing [balunge djabang
yo ingsun sedjatine monongoso. kang diciptakake Gusti Kang Moho Suci kang nggowo kasampuranane Gusti: Moho Kuwoso Gusti. Awet ing dino kuwi sengkalane siro teko
ana sajroning wayangan sira aja ngaling2i aku aku arep ketemu kadangku kang sejati kang langgeng ora owah gingsir perlu.
Sedulur Papat Lima Pancer: kakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun jabang bayine .. kanan
To 13744686 Sedulur Papat Lima PancerSkip carouselIlmu Pembangkit the Power Sedulur Papat Kalimo PancerIlmu
seneng sing meztiso ketoke ayu lan sedep koyok bumbu jangkep .
Stoma (tunggal) utawa cangkem godhong, sebagéyan gedhé transpirasi dumadi ing bagéyan iki.
Sawijining stoma (tunggal) utawa stomata (jamak) ya iku bolongan cilik kang ana ing èpidèrmis lan sisihan karo sèl jaga (guard cells) kang nyebabaké mbukak nutupé stoma kanggo ngatur metuné banyu ana ing kulit godhong, asring kasebut cangkèm godhong. Stoma uga duwéni mumpangat ana ing godhong nyebaraké jat-jat saka sakubengé. Mbukak nutupé stoma asebab anané fotosintèsis godhong lan turgo. Ing wayah awan kadadèn fotosintèsis, njalari sèl-sèl kang ana ing jéro, awujud gula (glukosa) uga nyebabaké dèning osmosis kang dhuwur, sahingga bisa nyerep banyu lan sèl dawa duwèni turgor kang dhuwur. Banjur stoma mbukak déning wengi kadadèn sakwaliké sahingga sèl stoma nutup.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 2 Maret 2016.
jagad saja sampai terkagum-kagum.Yo wis ntar nek pingin adv tak muter muter gunung sing ketok soko mburi omah wae,
sa'enake dewe, ora mikir, iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!" Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa, ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
Mbah Marijan pancen ROSO. Ndek wingi menek klopo. Tibo nanging ora apo-opo. Senajan Idul
tansah paring ridho pangapunten ugi hanampi sedoyo ibadah
Manungso iku anggone salah. Pramilo wonten Tatar, Tutur lan Titi kulo saklami meniko wonten ingkang
johar.. saiki yaik melu mbok kobong.. ben iso gusur pedagange?? Opo iso koe2 do bangun koyo bangunan belanda ngono.. kabeh mbok
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, jogja, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Warung Hammer Asli Di Jawa Timur Meliputi :
PartyKocap kacarita, wonten salah sawijining pemudha ingkang asmanipun Encup. Pawakanipun kuru , ireng melis - melis , dangkalen, utawi Imelda . 54 ~
Usum udan koyok ngene, sakjane Jowo Pas duwe kajatan balapan (lomba) nulis soal crito cekak. Bose Jowo Pas, Dalan Riskan, wis nyiapno kerupuk sak pikep gawe kremusan. Karo duit gambar wong melet pecahan sepuluh ripis.
”Konco-konco iki ancen nggapleki. Atiku mbedhodhok, mentolo ngremus kemiri ae nek eling iku. Lha wong kabeh wis pathing cemepak, sik akeh ae alasan ora nulis,” sambat Cak Khoiri maneh. Mripate kethok abang mbranang, kethoke nahan pipis.
Dekne ngecepret maneh, jarene luwih penak nyambut gawe karo alumni. ”Aku cocok nek kerjo karo Cak Eko. Areke sik enom, pinter, wis pokoke mentolo tak cokot,” tambah mbahe Jalindo iki.
Seje karo critone Budi Darma. Dekne ngakoni nek akeh dosen Unesa saiki malese gak ketulungan nek dikongkon nulis. Seje karo jamane sing sik akeh
ngerti kan ndek omahku ono wit klopo. Wit klopone iku lak akeh se. la lek bengi wit klopo iku ono medine. Medine iku wong lanang,
gambar wis taunan blajar di kampus ampe dadi guru gambar……tapi blas ra iso nulis apik koyo sampeyan…..
PM	Laporan, sing komeng ndhuwurku ro ndhuwure mas Vyan kuwi spammer mas, mung golek backlink, nengendi-ngendi komenge padha, neng mahku tak lebokne kothak wisan.
iso nglakoni opo sing ora iso tok lakoni, tur iki blog ngawur.
wong tuwa sing ngopeniNganti tumeka saiki, tansah digemateniMangkat sekolah disangoni, sandang pangan
Waosan: Roma 8:26-39. | Pamuji: KPK 211: 2.
kita padha sumurup, yen Gusti Allah uga makarya ana ing samubarang kabeh,
njalari becike wong kang padha tresna marang Panjenengane, yaiku para kang
tinimbalan miturut ing pepesthening Allah.” (ay. 28)
mboten lepat, ing tahun 1980-an wonten kekidungan ingkang dipun paringi
irah-irahan “Pelangi Kasih-Nya”, ingkang dipun kidungaken dening Maria Shandy.
dhateng kita supados kita saged nyumurupi bilih sedaya ingkang dipun
tindakakaken dening Gusti Allah dhateng kita punika, sejatosipun endah sanget
kangge gesang kita. Gusti Allah kagungan rancangan ingkang adi tumrap gesang
kita. Ananging kadhangkala, ing tengahing margi kaendahan punika kita
manggihaken pakewed. Lah ing ngriku kita ngresula. Kita nggadhahi pemanggih
bilih Gusti Allah punika mboten kersa paring pitulungan dhateng kita. Kamangka,
sumangga kita telatos anggenipun lumampah dhateng margi punika. Awrat utawi
entheng, swawi kita lampahi kanthi sukabingahing manah. Sampun ngresula
rumiyin, menapa malih duka kaliyan Gusti. Nanging sumangga kita tetep madhep
mantep dhateng Gusti, klayan tetep nggadhahi pangajeng-ajeng ing sih
katresnanipun Gusti. Tamtu Gusti mboten badhe maringi kita ular
maringi ingkang awon, menawi kita nyeyuwun ingkang sae. Amargi, katersnanipun
Gusti Allah dhateng kita punika estu-estu ageng. Pakaryanipun tansah nedah, ing
papan pundia kemawon lan ing salawasing wekdal. Menawi kita manggihi pakewed,
kasaenan. Amin. [Mbing]
sampun dumugi wekdalipun, kita saged ningali endahing sih katresnanipun Allah.”
: Yermia 10 : 11 – 25 | Pamuji: KPK 143 : 1-3
Nats: “ Dhuh Yehuwah, kawula
mangertos, bilih manungsa punika boten gadhah panguwaos netepaken marginipun
piyambak, lan tiyang ingkang andon lampah boten gadhah panguwaos netepaken
ing gesanging manungsa, manungsa boten saged netepaken wekdal ingkang badhe
lumampah. Conto kemawon menawi manungsa sampun nata rancangan kanthi teliti
taksih kemawon wonten ingkang ketilaban. Menapa malih bab umur, boten wonten
manungsa ingkang saged nyambung umur sinaosa sekedhik kemawon. Menapa malih
brahala, ingkang dados rancanganipun manungsa, mesthi boten nggadhahi panguwaos
menapa-menapa. Namung Gusti Allah kemawon ingkang kuwaos netepaken menapa
nabi Yermia kados pundi anggenipun lumawan panyembah-panyembah brahala. Sang
nabi rumoas ajrih lan kanthi pakurmatan ing ngarsanipun Gusti Allah. Nanging,
sang nabi mirsani bilih brahala menika namung “tegoran kayu lan digawe saka
tanganing manungsa, direngga klawan emas lan salaka, brahala iku kayadene
wong-wongan ing kebon timun, ora bisa guneman, ora bisa lumaku, ora diwedeni.”
Brahala menika bodho tur gemblung, piwucalipun tanpa gina, awit namung kayu
menapa-menapa awit ingkang dipun sembah sanes menapa-menapa namung wangunanipun
manungsa. Pramila kanthi cetha bab ingkang dipun andharaken ing ayat 11-25,
bilih Gusti Allah ingkang nitahaken sedaya samukawis, ingkang kagungan
kekiyatan ngedab-edabi. Manungsa boten kaconggah ngetang panguwaosipun Sang
Yehuwah. Saged ugi tetiyang sami keplayu menawi sami mirsani lan mangertosi
panguwaosipun Sang Yehuwah. Kanthi mekaten kedahipun manungsa ugi mangertos
bilih manungsa boten gadhah panguwaos, menapa malih bab lampah lan jangkahipun.
Ingkang saged kita lampahi namung kanthi setya bekti dhateng Allah ing sedaya
boten nggadhahi panguwaos, pramila kedah bekti ing ngarsanipun Gusti.”
Punten, Sing enten warung teng pundi nggih??
Anggen titiang pajas sane tjotjok ring kala puniki,
kabar suroboyo....suwe rek g balik balik, taun 92 aku neng genteng ahjab mburine Weta...wah saiki piye keadanane wis akeh
Ingkang sabar ke mawon mas nggeh..
Kulo dugi sulawesi namung saget ndonga aken, mugi2 cobaan meniko enggal dipun
nyambut gawe. Sing motret iki gak nyambut gawe tah ?
…Sinaring suanten takbir kang ngebaki pamireng, anandani rawuhing riadi kang pinajeng… dalem nyuwun gungipun pangapunten,
basa jawa wawan rembug, nyuwun pangapunten badhe ngganggu sekedap…”
magrib Soto,sekul goreng,kalih sekul pecel
Bungahipun yen laris,susahipun yen mulih
“ Cekap semanten anggenipun kula lan kanca-kanca wawan
rembug,mugi-mugi daganganipun laris , lancar, lan mboten enten alangan
PERNIKAHAN PANEMBAHAN SENOPATI DAN KANJENG RATU KIDUL
Perkawinan Panembahan Senopati dan Kanjeng Ratu Kidul pada dasarnya adalah
iku tanduran suket-suketan kang urip ing ara-ara utawa dhadhah kosong.[1] Sanajan uripé ing ara-ara nanging alang-alang bisa dadi obat werna-werna penyakit.,[2] Akèh zat kimiawi kang migunani kanggo keséhatan ditemokaké ing alang-alang.[3] Zat-zat
dianggo obat ya iku godhong lan oyoté alang-alang.[3] Loro-loroné bisa dianggo nalika isih seger utawa wis digaringaké.[3] Saka hasil uji laborat, bisa kabuktèkaké yèn alang-alang uga nduwèni èfèk farmakologis, têgêsé tanduran iki nduwé sifat anti pirètik kang bisa gawé adhem yèn awak lagi panas,hemostatik kang bisa ngendhegna pendarahan, ngilangké rasa ngelak, diuretic ya iku sifat peluruh kemih supaya mlebu ing meridian paru-paru, lambung lan usus cilik.[3] Suket kang bisa urip nganti taunan iki nduwèni godhong kang pucuké lincip dawa lan ana luguté.[4] Godhong kang lagi semi wujudé lincip landhep kaya eri.[4] Tanduran alang-alang wité cendhék, godhongé lincip lan nduwèni kembang.[4] Ana uga kang godhongé ijo kecampuran biru kembang térong utawa wungu.[4] Dhuwuré kira-kira 0,2 - 1,5 m.[4] Godhong alang-alang awujud godhong kang mlengkung kaya pita kang dawa nanging pucuké lincip.[4] Dawa godhongé kurang luwih 12-80 cm, pinggiré kasar lan landhep.[4] Kembangé mirip kembang tebu nanging ukurane luwih cilik, dawané kurang luwih 6-28 cm.[4] Kembang alang-alang ana wuluné kang bisa mabur nalika wis garing.[4]
Trivia[besut | besut sumber]
Salah sijine cara kanggo maténi alang-alang ya iku kanthi nandur jinis wit kang ulet, cepet thukul lan jarake rapet lan nggrombol.[5] Salah sijiné cara kang direkoméndasékaké ya iku kanthi cara gamal (Gliricidia spp.).[5] Ana uga kang ngarani yèn jeneng gamal iku nduwèni singkatan saka ganyang mati alang-alang.[5]
Jinis kang nduwèni kerabat[besut | besut sumber]
Marga Imperata nduwèni anggota kurang luwih 8 utawa 9 spesies.[5] Saliyané Imperata cylindrica, ana uga jinis liyané
Ekologi[besut | besut sumber]
Alang-alang bisa thukul lan ngrembaka kanthi cepet.[6] Wiji-wiji alang-alang kang sumebar kagawa angin utawa rimpangé kang cepet nembus lemah kang gembur dadi alat kanggo kembang biak.[6] Jinis suket iki, seneng urip ing panggonan kanthi lemah kang subur lan akèh éntuk cahya srengéngé.[6] Alang-alang uga bisa urip ing panggonan kang rada adhem lan nduwèni lemah kang lembab apadene garing.[6] Ananging alang-alang ora bisa thukul ing panggonan kang becek.[6]Gulma iki kanthi cepet bisa thukul ing lahan bekas alas kang rusak, bekas ladhang, sawah kang garing.[6] Saliyané iku, Alang-alang uga bisa urip ing pinggir-pinggir dalan.[6] Ing panggonan kang kaya ngono alang-alang bisa urip dominan ngebaki panggonan kang amba.[6] Nganti tekan taraf tinamtu kebakaran vegetasi uga kena ngrangsang thukule alang-alang.[6] Pucuk-pucuk ilalang kang thukul sawisé kebakaran disenengi kéwan-kéwan kang mangan suket, saéngga panggonan kang kaya ngéné biyasané dadi panggonan kanggo berburu.[6] Alang-alang urip nyebar kanthi alami wiwit saka India nganti tekan Asia timur, Asia Tenggara, Mikronesia lan Australia.[6] Nganti saiki, alang-alang uga ditemokaké ing Asia utara, Éropah, Afrika, Amerika lan ing kepulauan-kepulauan liyané.[6] Ananging amarga sifaté kang invasif iku, alang-alang kerep dianggep gulma kang nggangu.[6]
Mandi lan Mujarab[besut | besut sumber]
Alang-alang kalebu tanduran obat.[3] Godhong lan oyot
kanggo gawé alus kulit, nggampangaké nguyuh, kanggo obat darah kotor, nambah nepsu mangan, mampetké getih yèn lagi tatu,
urip kanthi oyot lan wit nemplek ing lemah. Pucuk wit kang metu saka lemah béntuké lincip lan mirip kaya eri.[4] Alang-alang nduwé wit kang cendhek, thukul mendhuwur lan nduwèni kembang.[4] Alang-alang ana kang rupané abang rada wungu lan ana uga kang nduwé kaya bundhelan rambut ing ngisor rosé.[4] Alang-alang umumé nduwèni dhuwur 0,2 – 1,5 m, ananging ing panggonan-panggonan kang tinamtu, alang-alang uga bisa luwih dhuwur saka ukuran iku.[4] Alang-alang nduwé godhong kang béntuke garis kaya pita, godhong kang arupa garis lanset iki nduwuré lincip lan ing bonggol godhongé rada ciut mbéntuk kaya talang.[4] Godhong alang-alang dawané kurang luwih 12-80 cm, pinggire kasar lan landhep.[4] Saliyané iku ing bonggol godhong uga ana rambut kang biyasané diarani lugut.[4]Tulang daun tanduran alang-alang ukurané rada amba lan wernané pucet ing bagéyan tengahé.[4] Alang-alang nduwé kembang kanthi karangan kembang malai kang dawane 6-28 cm. Kembang alang-alang nduwé anak bulir kang wulune dawa lan wernane putih.[4] Bulir iki gunane kanggo mabur nalika woh wiji alang-alang wis mateng.[4]
Alang-alang bisa dadi obat werna-werna penyakit.[3] Alang-alang nduwé zat-zat kimiawi kang diprelokaké manungsa.[3] Alang-alang kanggo obat radang ginjel.[3]
oyot alang-alang kang cacahé 60-120 gram dikumbah nganti resik, banjur dikethok-kethok.[3]
godhog nganti banyuné kari segelas.[3]
banyu sari alang-alang banjur diombé.[3]
kumbah oyot alang-alang kurang luwih 30-60 gram.[3]
kêthok-kêthok lan godhog karo telung gelas banyu.[3]
banyu sari alang-alang bisa diombé sawisé adhem.[3]
Alang-alang kanggo obat penyakit nguyuh nanah.[3]
kurang luwih 300 gram oyot alang-alang dikumbah nganti resik.[3]
dikethok-kethok lan digodhog ing banyu 2.000 cc.[3]
godhog nganti banyuné kari 1.200 cc.[3]
cêmplungna gula batu ing godhogan alang-alang.[3]
sari alang-alang bisa diombé kaya teh sêdina ping telu nganti jangkep sepuluh dina.[3]
oyot alang-alang kang isih seger dikumbah banjur diajuraké lan diperes banyuné nganti 100 cc.[3]
banyu pêrêsan langsung bisa diombé[3]
sakliyané bisa dadi obat kang nyéhatakè, uga nduwèni rasa kang énak.[10] Sirup alang-alang uga bisa didol lan ngasilaké dhuwit.[10] Bahan kanggo nggawé sirup alang-alang ya iku oyot alang-alang.[10] Carané oyot alang-alang digaréngaké lan digodhog karo banyu, banjur dicampur gula aren lan bumbu rempah-rempah kayata jaé abang.[10] Sakwisé iku alang-alang digodhog nganti rada kenthel, banjur sirup alang-alang diadhemké.[10] Kanggo nggawé sirup alang-alang cukup dicampur karo banyu supaya ora kekenthelen.[10] Yen arep didol jladrenan sirup alang-alang banjur diwadhahi
bisa digawé werna-werna rasané gumantung sing nggawé, saéngga jamu kang arupa sirup iki rasané seger lan énak, ora pait.[11] Nanging sanajan énak rasané jamu iki têtêp nyéhataké awak kaya jamu-jamu tradisional liyané.[3] Sirup alang-alang, bisa digawé variasi rasané kaya sirup liya-liyané. Umpamané rasa strobéry, jeruk, pala, jahe, kawis, lan liya-liyané.[11]
^ (en)fl-dof.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alang-alang&oldid=1082873"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 4 Sèptèmber 2016.
nyuwun sagunging samodra pangaksami mbokbilih anggenipun paring palenggahan
saha pasugatan kirang damel suka lan renaning panggalih. Pramila panyaruwe
panjenengan sadaya kula antu-antu minangka sarana kangge mepaki gubug saiber
pokok’e sing bener dilakoni,sing elek di adoh’i,,
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur pari Srengenge nyunar
makarya Ayo dhi, njupuk pari nata lesung nyandhak alu Ayo yu, padha nutu yen wis rampung nuli adang Ayo kang, dha tumandang yen wus mateng nuli madhang Witing Klapa Witing klapa jawata ing ngarcapada Salugune wong wanita Adhuh ndara kula sampun njajah praja Ing Ngayogya Surakarta. Lesung Jumengglung Lesung jumengglung Sru imbal-imbalan Lesung
jambu lan randhu metu karuke, lha kae Dhasar blanggreng Si kopi pemacakira Dhendheng Kenthing Dhendheng kenthing thing Sambel lonthang thang Kakang mendhak yen mendhak ulung-ulungan
krenteg kawula Benguk wana kecipir wungu kembange, aoe Rowa rawe temanten ketemu sore. Turi-turi putih Ditandur neng kebon agung Duwe bojo ora tau mulih Sabane mung turut warung Mbok ira-rnbok ira Mbok ira
ngglempang segane dadi saratan Wakul ngglem pang segane dadi saratan Barat Gedhe Cempe-cempe barata sing gedhe Dak upahi duduh tape
santri menek jambe Ceblokna saklining wae Mumpung jembar kalangane Mumpung gedhe rem bulane Suraka-surak hiyo Tokung Tokung-tokung wek wek wek Angon bebek pinggir dalan gung Sing ngadhangi Mbok Kaki Mandraguna Dak are-are bebek asetokung-
Wedhak pupur nggo golek dhuwit Lindri Lindri adang telung kathi Lawuhe bothok ten Njur dipenet-net Njur diemplok-plok Ya mak
lintang rina jare esuk jenang tela gethuk omah jaga aran cakruk pitik mabur kuwi manuk Gajah-Gajah Gajah-gajah, kowe takkandhani jah Mata kaya laron kuping ilir amba-amba Kathik nganggo tlale Buntut cilik tansah
Guyang Jaran Paman guyang jaran, e e ana apa Ngriku wau wonten popok beruk keli, e ora ana Nggonku neng kene wus suwe Tan ana suket kumledhang Amung wong kang ngguyang sapi Takonana ya dhuk Manawa uninga Mbok
methakil Cagak awak jare sikil Sepuran Sinten nunggang sepur lunga nyang Kediri Wong niki sepur dhur bayare setali Sapa trima nggonceng konangan kondhektur Yen didhendha kenceng napa boten kojur Sinten nunggang sepur lunga dhateng Nganjuk Sinten pengin makmur aja seneng umuk. Jamuran Jamuran ya gegethok Jamur apa ya gegethok Jamur gajih
ngetok Ana kandhang wae Enak-enak ngorok Ora nyambut gawe Menthog-menthog, mung lakumu Megal-megol gawe guyu
bathok, bathoke ela elo Si rama menyang kutha, leh olehe payung mutha Mak jenthit lololobah, wong mati ora obah Yen obah medeni bocah, yen urip goleka dhuwit Buta Galak Buta buta galak, solahe lunjak-lunjak Ngadeg jingklak-jingklak, nungkak kanca nuli nandhak
remeh La wong kowe we we sing marah-marahi La wong kowe we we sing marah-marahi Hi hi aku wedi, ayo kanca ngajak bali Kae lo kae lo
godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong keningkir Suwe ora ketemu Ketemu pisan dadi pikir Gethuk Sore-sore padhang bulan Ayo kanca padha dolanan Rene-rene bebarengan Rame-rame e do gegojekan Kae-kae rembulane Yen disawang kok ngawe-awe Kaya-kaya ngelingake Kanca-kanca ja turu sore-sore Gethuk asale saka tela Mata ngantuk iku tambane apa Gethuk asale saka tela Yen ra mathuk atine rada gela Ja ngono mas aja-aja ngono Kadung janji mas Aku mengko
angon cah angon penekna blimbing kuwi lunyu-lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira dodotira kumitir bedhah ing pinggir domdomana jrumatana kaggo seba mengko sore mumpung padhang rembulane mumpung jembar kalangane ya surak asurak hiyo. 4. Lagu RasaManunggal
mung nyambut gawe Tempe tahu gula Jawa Butuhku sabar narima Gugur Gunung Ayo kanca ayo kanca ngayahi karyaning praja Kono-kene kono-kene gugur gunung tandang gawe Sayuk sayuk rukun bebarengan ro kancane Lila lan legawa kanggo mulyaning negara Siji loro telu pa pat bareng maju papat-papat Diulang-ulungake murih enggal rampunge
bolosan Mundhak dadi bocah bodho Pie-n ga-plengo kaya kebo 5. Lagu Keprajuritan Mahesa Kurda Kalamun
suling gang maguru ngungkung binarung ing krapyak myang watang agathik kang kapyarsa swaranipun lir ombaking
miathi, arum amrik wangi Kageina cundhuk sesumping, Sangsangan hamimbuhi Mencorong cahya ndhika raden Padha nyawiji Ayo padha nyawiji Tuwa mudha jaler estri Sayuk eka kapti Bareng dha tumandang nyukupi Sandhang pangan kita sami Nanging aja ana kang korupsi Yen padha korupsi Negarane rugi kang sayekti Ibu Pertiwi Paring boga lan sandhang kang murakabi Paring rejeki manungsa kang bekti Ibu pertiwi, ibu pertiwi Sih sutresna kang sesami Ibu pertiwi kang adil luhuring budi Ayo sungkem mring ibu pertiwi.
mas Edi, remen dumateng blog panjenengan.......linangkung sae menawi dipun sukani not lagu.......lajeng dados buku lan CD. 1 Juni 2014 18.31
Download Kajian, Ustadz Abu Adib, Kitab Syarah Riyadhus Shalihin, Bab
TUKU ALI-ALI NANG BANYU URIP.OJO LALI KARO SING NGGAWE URIP.MUNGGAH BAYANG MANGAN GLALI.WAYAHE SEMBAHYANG OJO NGLALI.MENYANG BESAN NYANGKING PETI.URIP SEPISAN SING ATI-ATI.MUNGGAH
TUKU ALI-ALI NANG BANYU URIP.OJO LALI KARO SING NG...
Prabu Gilingwesi, 795 - 819) 8.Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9.Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 -
Sir sir pong dhele gosong Mari mengenal lagu daerah di Indonesia
JOGJAKARTA 1 2 3 4 5 6 7 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11
DEMAK (DMK) GROBOGAN (PWD) JEPARA (KDS) KENDAL (KDL) KUDUS (KDS) PATI (KDS) PEKALONGAN (PKL) PEMALANG (PML) PURBALINGGA ( PBG ) PURWODADI (PWD) PURWOKERTO ( PWK ) REMBANG (KDS) SALATIGA (
*sinadur neng Basa Jawa dening Padmo Adi
Ing. (TU) Michael BergDipl. Ing. (FH) Karl-Heinz FaberDipl. Ing. (FH) Bernd ZirkelDipl. Ing. (TU) Jens
Jelínek, CSc., prof. Ing. Karel Kabele, CSc., doc. Ing. Michal Kabrhel, Ph.D., Ing. Ilona Koubková, Ph.D., doc. Ing. Karel Papež, CSc., Ing. Miroslav Urban, Ph.D.
Masada ingkang dipunbiyangun déning raja Yudea HerodesAgung lan dipundadosaken komplek istana ingkang ageng kanthi gaya klasik Romawi. Sasampunipun Yudea dados propinsi Kekaisaran Romawi, papan punika dados panglindungan saking tiyang ingkang slamet saking pamberontakan Yahudi, pramila papan punika dados lambang tiyang Yahudi.[1]
Masada dumunung ing nginggiipun sèla ing pinggir Ara-ara Yudea lan lembah Laut Mati, antawisipun Sdom lan Ein Gedi. Ing bageyan nginggilipun sèla gadhahi wentuk jajaran genjang, panjang saking lor dumugi kidul. Nginggilipun inggih punika 440 ing nginggilipun Laut Mati(50 m dpl), lan piyambaan, boten tebih saking jurang dalam ing sadaya sisih. Posisi ingkang wentukipun benteng alam, lan papan- papan ingkang asri dadosaken benteng. Akses kagem zaman dangu (tuladha Yosefus ) inggih punika gadhahi sebatan Margi Ula curam saking wetan (saking Laut Mati), Watu Putih saking kulon.
Sejarah Masada[besut | besut sumber]
Papan punika dereng dipunmangertosi ngantos taun 1838, sawekdal déning Amerika E. Robinson lan E. Smith ningali saking teleskop sèla saking Ein Gedi-. Wiwitipun situs punika dipunpurugi déning misionaris Amerika SW Wolcott lan palukis Inggris Tipping ingkang gambaraken edisi basa Inggris saking "Perang Yahudi" déning Yosefus. Ekspedisi arkéologi saking Amerika, Perancis lan Jerman.
Ing abad 20 Masada dados saking nagara Yahudi. Inggih punika dados situs ziarah kagem kelompok pamuda lan anggota Haganah. Ing taun 1949, ing pungkasan Perang Kamerdekaan, bendera Israèl wonten ing puncak Masada. Situs dipunpriksa lan dipuneksplorasi déning Shemariyahu Gutman, ing taun 1963 ing ngandhap profesor Yigael Yadin.Survei Israèl saking Masada dipunlajengaken ing taun 1955-1956.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.42, 4 April 2016.
Senin Legi, 25 Oktober 2010. Kahanan kampung-kampung lereng Gunung Merapi wis katon sepi nyenyet, kalebu tlatah Kaliurang, Kalurahan Hargobinangun, Kinahrejo, Pangukharjo, tlatah Kalurahan Umbulharjo. Dina iku kahanan Gunung Merapi wis ngancik AWAS, minangka tetenger menawa warga kang ana ing dhaerah rawan kudu padha ngungsi. Wiwit bengi nganti awan, Merapi wis ngetokake kekuwatane kanthi muntahake material-material panas,
pendhudhuk kudu padha ngungsi. Kahanan kaya ngono mau, ora tumrape Mbah Marijan. Sanajan wis dierih-erih dening para petugas, tetep Mbah Marijan ora gelem mudhun gunung.Mbah Marijan kang kapirangan asma saka kraton MAS PENEWU SURAKSA HARGA tetep
siji lan sijine, Mbah Marijan ora eling manawa wektu iki sing kuwasa Sri Sultan Hamengku Buwana X.Lan geneya Mbah Marijan sing 'bandel' mau ora didhawuhi mudhun ngungsi dening Ngarsa Dalem HB X, kang pinangka gubernur Daerah Istimewa Jogjakarta?Sing uwis ya uwis, puluh-puluh dadi rong puluh. Mbah Marijan wani ngrungkepi tanah wutah getihe minangka pemangku adat
Kinahrejo, marga Mbah Marijan wis ngugemi 'durung ana dhawuh lan wangsit' saka sing mbaureksa Merapi.Mbah Marijan ing detik-detik pungkasna wani nantang nglawan maut, wusana tiwas ing kamare ing wetan ruwang tamu omah mburi, kanthi posisi lagi sujud. Sugen tindak Mbah Marijan! Mugi-mugi lepasa papane jembara kubure!Mbah Marijan kang ngrungkepi kewajibane minangka abdi dalem Kraton Jogja dipundhut sowan Gusti Allah dina Selasa Pahing jam 17:02. Disarekake ing dina Kamis Wage ing pasarean kampung Srunen, Kalurahan Glagahharja, Cangkringan, Sleman. [PANJEBAR SEMANGAT, 13
ing “gagamitan de mu ing pangbansang amanu ning Pilipinas…ing Tagalug”. Ing Tagalug iyapin ba ing Filipino? Metung yamu ba ite? Ingsanu kaya?
anyar, Cah Angon, Cah Angon , Penekno Blimbing Kuwi , Lunyu-lunyu penekno Kanggo Mbasuh Dodotiro, Dodotiro Dodotiro, Kumitir Bedah ing, pinggir , Dondomono, Jlumatono , Mumpung Padhang Rembulane, Mumpung Jembar Kalangane , Yo surako surak Iyo” Tembang lir-ilir
Mampir Ganjuran boten bu ?? –
Wah matur nuwun Pak Bams, inggih kami bersama tim emak2 dasa wisma
Jamur merang (Volvariella volvacea, sinonim: Volvaria volvacea, Agaricus volvaceus, Amanita virgata utawi Vaginata virgata) ing basa Aceh dipunwastani kulat jeramoe.[1] Jamur merang punika salah setunggaling spesies jamur pangan ingkang kathah dipunbudidayakaken wonten ing Asia Wétan saha Asia Kidul-wétan ingkang nggadhahi iklim tropis utawi subtropis.[1] Nami jamur merang punika asalipun saking basa Tionghoa cǎogū (Hanzi).[1]
Jamur merang nggadhahi wangun bunder kados tigan.[1] Jamur merang werninipun coklat peteng|coklat peteng ngantos klawu saha dipuntutupi mawi selubung.[1] Jamur merang ingkang diwasa nggadhahi cawan ingkang werninipun coklat tuwa radi klawu ing bagéyan tudhungipun, déné gagangipun nggadhahi werni coklat nèm.[1] Jamur merang ingkang dipunsadé kanggé dipundhahar punika jamur merang ingkang taksih enèm saha dèrèng wonten lapisan cawan wonten tudhungipun.[1]
Jamur merang dipunbudidayakaken wonten ing wewangunan omah kaca ingkang dipunwastani kumbung.[1] Jumbuh kaliyan naminipun, jamur merang ngginakaken dami kanggé medhia tanem.[1] Dami punika sami kaliyan merang inggih punika wit pantun.[1] Miturut panalitèn, limbah kapas ugi saged dados medhia tanem ingkang saged ngasilaken asil prodhuksi ingkang saé tumprap jamur merang.[1] Jamur merang misuwur kanthi nami warm mushroom.[1] Punika amargi jamur merang saged gesang wonten ing suhu ingkang panas inggih punika antawis 30-38°C kanthi suhu ingkang paling saé inggih punika 35 °C.[1] Jamur merang punika dipunginakaken dados bahan pangan ingkang nggadhahi protein ingkang kathah.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Jamur Pangan(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ (id)bebas.ui.ac.id(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamur_merang&oldid=1089211"	Kategori: Jamur panganBasidiomycetesRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
kok di obok2..kanggo kang angga,yen arep posting sampe jempole kriting monggo..ura usah urusi kiwo tengen ngisor nduwur sing
omah nggolek’I bapakmu gak onok, iki aku njaluk tulung Anang gawe mitek telepone ben isok muni” (waduh nak nak, ibu itu nggak ngerti
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah kepikiran si kakang barep ya sesebutan kakang kawah kang duweni laku nitahake sabdone Gusti kudu
mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak rewangi sarono sukmo suci, tak belani kanti pecahing dodo wutahing ludiro, mula tekane adi RAH kang kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur
tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR ateges roso samar sak durunge dulur limo lahir, MARTI ateges roso lego sak wise dulur limo dilahirno. tugase mar lan marti yoiku cipto gaib wenehi pengayoman mring guru
berjanji bakal ngayomi bayi nganti pecahing dodo wutahing ludiro, mulo diteruske anggone topo broto ing jero bumi, mulo iku ari ari mesti di pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti Moho Suci kangge keslametane bayi. Ora ketinggalan den pesenke marang si adi puser kang empune kesarasan supoyo ngayomi
adi rah yen bayi meneng bakal dikudang kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede.
Cekap semanten carito kulo saking Putro Jowo, budoyo jawi ingkang kebak misteri lan seni, mugo sedoyo sageto meguru marang guru carito kanti wicaksono. hayu hayu hayu rahayu kersaning Gusti
Ratifikasi iku prosès adopsi perjanjian internasional, utawa konstitusi utawa dhokumèn sing asipat nasional liyané (kaya amandhemèn marang konstitusi) liwat pasetujon saka saben èntitas ing jeroné. Prosès ratifikasi konstitusi kerep ditemoni ing negara federasi kaya Amérika Sarékat utawa konfederasi kaya Uni Éropah.
Jroning pasal 2 Konvensi Wina 1969, ratifikasi didhéfinisèké minangka tindakan internasional ing ngendi sawijining Nagara nyatakaké kasadyan utawa nglairaké pasetujon marang sawijining prejanjèn internasional. Amarga saka iku ratifikasi ora berlaku surut, nanging nembé ngiket wiwit penandhatanganan ratifikasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 28 Februari 2016.
"Iki sejatine manuk wajah iyo manuk ijo arane. ono ing segoro ijo. ingkang aran wajahing sukmane sukma". Manuk/burung di
tulungagung ki, mbok di rangkum wae dadi satu postingan ngunu
Enek 40an luwih,jarene koncoku sing wis keliling kabeh
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI”. NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI…(NAMA DIA). LUWIH SI…(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU
wayanlessy said: Ehem…omahku wis dedel duwel yo? Wit mau isuk mung iso nginceng mp nganggo hp je…. ndadhak nek aku lungo malah rame..nek ngono tak tinggal terus wae yo, tak titipno konco konco hehe..
saiki drijiku jik kribo ngetik athik hp..mripatku yo kriyip2 mergo cwilik2 ngene hurupe ..nek nulis swerius
aishhh….Iki apa menehhh…..?? Takon terussss…!!!!Tkok’ke nasi goreng ntar baru mau njawabbbb……~edited hurup
lha piya rantuk takon pho?wong panjenengan sing mbabar
Gunung Gambar Village or Gunung Gambar Historical Remains.
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Aku Cinta Desaku
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Ragu Dalam Penantian
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Aku Jatuh Cinta
in mana.Sing pasti, enak enak enak.Wong ra
7.Seduler sedulur mulo podo elengo, sak wayah wayah dipundut Kang Moho Kuoso
8.Ora pilih enom tuwo, mulo kuwi ojo lali ndedongo
9.Sedino kaping limo, ben iso mlebu surgo
10.Yen mlebu surgo hpne digowo, ben iso sms koro konco konco
13.Gusti Alloh maringi berkat marang ndiko, Amin
purwodadi.Tersangka ora iso teko amarga loro,mitro trancangan jerone panitipe
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika
( 1) ANANE SWARGA LAN NERAKA
iling jamanmu loro biyen…. ojok kepegelen…..
muleh ojok bengi2 mesakke kasurmu ndak tau dituroni,
Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
tuku klepon karo putu. Yen pengin henponmu anyar, mengko bengi metu karo
Menyang pantai nemu yuyu, disambi karo mangan putu. Sakwise aku nyawang sliramu,
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak.
ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu, tirtanirwala, mahosadi, kawasanan, kawaspadan, kawicaksanaan, sastracetha, utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun. Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat. Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun , sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina, ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu, boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging piwulan agami. Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau. Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil. Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam. Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana. Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam. Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling darajadipun. Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil. Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata. Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. Sangsaya dangu sangsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosing para Wali, anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung. Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar. Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng
rumaos kawon angsal sihing Pangeran. Katungka unjuking wadyabala, atur uninga bilih Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang. Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi taksih sami madeg paguron nglestantunaken pencaring kawruh pasamaden, nanging mawi sislintru tinutupan wuwulang sarengating agami Islam, murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika : Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
lajeng wonten wanrni kalih, inggih punika : 1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. 2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika : 1. Setya tuhu utawi temen lan jujur. 2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh. 3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya. 4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten anguthuh melik anggendhong lali, margi saking
pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman. Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi. Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten : Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas), tuwin amuntu ilining rahsa, dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih.
mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi
kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing wijiling napas (lebet wedaling napas), kalihan angeningaken (ambeningaken) paningal, sebab paningal punika kadadosan saking rahsa. Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng trimah ngajeng-ajeng lan ngganta-ngganta.( Krisna Murti kala 7-7-1940 )
sami 'de ryan. menawi enten dipusingken, kersanipun panjenengan sowan meng-prayoga.net mawon, nggih?
ditrimo wae kanthi jembaring dodo yo....sing sabar..lan sing tabah...lan ojo lali tetep golek warto lan ndedongo marang Allah supados panjenengan lan kita angsal kemurahan lan hidayat sangking Allah SWT...ocre pak Mick Jogja...
Sundanese (79%), Javanese (11%), Betawi (5%), Cirebonese (5%)[1]
Para sederek sedanten,ngaturaken Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
ya siska. “Wes.. to le. Kowe rak sah getun, ora usah sedih. Bocah wadon dudu siska tok. Kowe bocah lanang kudu sing tatag lan gedhe ati.”
makejang seneng malajah basa bali, lan nenten marasa kimut nyening ngaraos ngangge basa puniki,
Murid kelas 2 SD sedek malajah nyurat aksara
Aksara Bali pinaka aksara sane patut kalastariang, alit-alite anteng
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah
matimpal sepatutnyane saling asah,asih lan asuh
niki wastane jukung, jukung punika kaanggen olih para bendegane ngalih be di pasih, biasane jukung puniki
yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa ngrasayang ngaryanin
Murid kelas 2 SD sedek malajah nyurat aksara Bali
yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa ngrasayang ngaryanin kuangen
BASA JAWA: OTHAK ATHIK MATHUK
Kawruh Basa Jawa : LIR lan NIR Tembung 'lir' lan 'nir' padhadene tembung Kawi. Tembung iku isih sok klera-kleru digunakake dening wong sing kurang ngerti, njalari kleru enggone ngucap lan nulis. Sadurunge nggunakake, kudu ngerti dhisik apa tegese tembung-tembung LIR lan tembung NIR. (a ) LIR = kaya = kadya = seperti (
Ukara : Mugi panjenengan tansah manggih karaharjan nir ing sambekala. Nir ing sambekala = tanpa ana sambekala = tanpa ana rubeda utawa alangan. Akeh wong klera - kleru enggone ngucap utawa nulis, kaya mengkene ucape > Mugi-mugi panjengan tansah wilujeng lir ing sambekala.
Yen enggone ngucap kaya mengkono, padha karo didongakake ala, didongakake slamet kok slamete dipadhakake kaya sambekala utawa alangan.
@ ( Djajus Pete ).-Endi sing bener ? (1) Sugeng enjing apa Wilujeng enjing ? (2) Matur nuwun apa Matur suwun ? (3) Nuwun sewu apa Nyuwun sewu ? (1) Wiwit biyen wong wis lumrah ngucapake > Sugeng enjing ; Sugeng siyang sing tegese Selamat pagi ; Selamat siang.
Nanging watara limang 10 taunan kepungkur, ana ahli basa Jawa sing ngritik yen sing bener iku > Wilujeng enjing ; Wilujeng Siyang. Dhasar alasane ,yaiku > Sugeng iku tegese urip. Yen 'wilujeng' tegese slamet ( selamat)
Prakara iku nuwuhake pro lan kontra tekan seprene. Wong-wong sing wis kadhung kulina nggunake 'sugeng' emoh ngowah pangucape dadi 'wilujeng'.
Merga sing nggunakake basa iku masyarakat, akhire lelorone dianggep padha benere awit pancen masyarakat sing nggunakake basa sarana langsung kanggo komunikasi ing saben dinane. (2) Matur nuwun matur = omong = kandha nuwun = mratelakake pakurmatan (menyatakan rasa hormat) Matur nuwun = omong mratelakake pakurmatan Akeh uga wong ngucap 'matur suwun' utawa 'matur kasuwun'. sing uga ora
kena diluputake. Mung wae sing luwih lumrah keprungu ing satengahe masyarakat yaiku tembung > matur nuwun. (3) Nuwun sewu. Nuwun = mratelakake pakurmatan (menyatakan rasa hormat). Saka akehe enggone ngurmati, enggone kurmat kaya nganti kaping sewu. Conto ukara : (1) "Nuwun sewu, Pak. badhe nyuwun pirsa. Dalemipun pak Lurah punika pundi ?" (2) " Nuwun sewu, badhe ndherek langkung, Pak " tembunge bocah sing ngerti tatakrama, arep liwat ing dalan cilik sing ing pinggir dalan kono
akeh wong tuwa padha lungguhan. Yen ana sing ngucaoake 'nyuwun
sewu' , kleru, awit 'nyuwun' iku tegese 'njaluk.' Nyuwun sewu tegese rak njaluk sewu. ( nJaluk kok mung sewu, mboksing akeh pisan, njaluk sajuta apa rong juta ). ( Djajus Pete ).-
SEPA SEPI LIR SEPAH SAMUN (1) Ukara kasebut klebu basa rinengga, kejaba becik tata rakiting ukarane, uga ngandhut purwakanthi sastra. Purwakanthi sastrane yaiku kaya kang kasebut ing sajrone tandha kurung. (se)pa (se)pi lir (se)pah (sa)mun = pengulangan suku kata > sa. se(pa) se(pi) lir se(pah) samun = pengulangan suku kata > pa. Basa rinengga mengkono iku kejaba becik, edi peni tata rakiting ukarane, yen diucapake uga kepenak dirungu. Apamameh kanthi ukara kang mentes ngandhut makna kang jero. (2) Ukara 'sepa sepi lir sepah samun ' tinemu ing Serat Wedhatama, riptane Kanjerng Gusti Arya Adhipati Mangkunegara ka-IV ing Surakarta Hadiningrat. Dene tegesing tembung siji-sijine, yaiku : sepa = ora ana rasane = hambar ( bhs Ind) sepi = sepi ora ana apa-apane llir = kaya = seperti (bhs Ind) sepah = ampas samun = sepi banget Dadi wong iku, luwih-luwih dadi wong tuwa utawa wong sepuh, aja mung 'sepuh tuwuh'. Ingkang Sinuwun Paku Buwono ka-IV, milah-milahahe anane tembung sepuh tumrap wong tuwa, yaiku : (a) sepuh tuwuh = mung akeh umurem mung tuwa ragane. (b) sepuh lungguh = enggone aran sepuh merga duwe kalungguhan senajan umure isih enom. (c) sepuh tayuh = ngerti utawa mudheng bab agal-alusing rasa / kahanan lan nduweni piyandel. (d) sepuh kawruh = sugih kawruh maneka warna babagan tata- lair. Ngenani jerone kawruh batin ora mesthi dumunung ing wong tuwa . Akeh wong tuwa sing mung akeh umure (sepuh tuwuh) tuwa tuwas, njerone kothong kaya ampas sing ora ana apa-apane. Yen bisa, dadiya wong marang
werdining ngelmu lan bisa ngetrapake ing urip padinan kanggo pangukuhing jiwa, yaiku sing diarani wong tuwa .@ ( Djajus Pete ).- TEPA SLIRA
Akeh tetembungan Jawa sing metes kena kanggp ngasah rasa, nggegulang jiwa kanggo sanguning urip ing satengahe bebyaran. Tembung utawa ukarane
ora mesthi dawa, akeh uga sing tembunge cekak kayadene tembung TEPA SLIRA sing mung rong tembung. Senajan cekak nanging aos, mentes, isi piwulang becik. Tepa slira saka tembung TEPA lan SLIRA. Tepa tegese, apa-apa sing kanggo ukuran. Slira tegese awak, badhan utawa dhiri pribadi ( awake dhewe ).
Tepa slira, tegese, samubarang tumindak diukur, ditepakake ing awake dhewe. Yen awake dhewe emoh diapusi, ya aja ngapusi wong. Yen awake dicethot krasa lara, ya aja nyethot uwong. Yen ing ati lara disepelake uwong, ya aja nyepelekake uwong. Wong yen tansah bisa tepa slira ing sabarang tumindake, wis mesthi akeh slamate lan bakal diasihi dening bebrayan saka enggone kanggonan budi utawa. Embah - embahe wong Jawa wis padha paugeran saka piwulange nenek-moyange wujud ukara mengkono kuwi kanggo ngukur ala lan becik. Wong bisa ngecakake tepa slira saka manut pituduhe swaraning atine awit swara ati iku ing salawas-lawase tansah ngajak ing dalaning bebener. Swara ati utawa swara
kalbu iku ora nate goroh lan tansah elik-elik yen wong mau arep tumindak luput. Sadurunge wong colong jupuk,umpamane, wis mesthi atine wis elik-elik ing sadurunge yen nyolong iku ora becik, aja dibacutake. Dene kok akeh wong sing nerak-nerak seneng ngumbar hawa napsu ing tumindak kleru , iku saka budheging kupinge sing ora gelem ngrungoake swaraning atie. Ora bakal wong bisa tepa slira yen ora gelem nggugu swaraning atine? @
Wangsulan : Cantut tali wanda, tegese, temenan enggone tumandang gawe. Jlentrehe mengkene :
Yen mung ngapalake tegese ukara, gampang apal. Nanging ana uga sawetara
wong sing penasaran saka ora mudheng marang anane tembung 'cancut tali wanda' iku, kepiye nalare dene tembung iku nduweni teges > temenan enggone tumandang gawe?
Kanggo mangerteni tegesing ukara, kudu ngerti luwih dhisik tegese tembung siji lan sijine amrih pangertene bisa gamblang. Luwih-luwih ukara-ukara lawas tinggalane embah-embahe wong Jawa sing anane wis wiwit
biyen, isih kudu diolak-alik kepiye mula-bukane sawijining tembung nduweni surasa. (a) cancut = nyilakake jarit banjur disuwelake ing sabuk utawa setagen. ( Jaman biyen,wong-wong lanang padha nganggo jarit kang disabuki amba utawa disetageni. Yen arep tumandang gawe, mesthi wae jarite bisa ngribedi yen ora disilakake mendhuwur lan disuwelake ing sabuke ). (b) wanda = awak. Cancut tali wanda = jarite ditalekake utawa disuwelake ing awak merga
ambrol keterak banjir. Yen ing idiom bahasa Indonesia, cancut tali wanda padha karo menyingsingkan lengan baju. ( Djajus Pete ).- Kawruh Basa JawaTembung Jawa ENTHENGAN TANGAN apa padha tegese karo RINGAN TANGAN ing bahasa Indionesia? Soale tembung Jawa 'entheng' yen diterjemahake menyang bahasa Indonesia yaiku > ringan.Jebul tegese ora padha,malah nduweni teges kang kosok balen. Enthengan tangan nduweni teges kang ala (negatip) dene ringan tangan nduweni teges sing apik (positip).Ing bahasa Indonesia, ringan tangan tegese > suka
Dene enthengan tangan (basa Jawa) tegese > seneng mara tangan ; cengkiling ; seneng milara.Tembung Jawa sing tegese padha karo 'ringan tangan' (bhs Ind) yaiku > enthengan bau.Ana tembung 'mara tangan' lan ya ana tembung 'ditangani' sing tegese dipilara nganggo tangan. Ukara > Wong wadon iku nangis gero-gero mentas ditangani bojone = mentas ditempiling bojone utawa mentas dijotos bojone.Beda tegese karo tembung 'ditangani' ing bahasa Indonesia sing tegese > dikerjakan utawa dipriksa yen mujudake perkara. Ukara (1) Jembatasn
Indonesia) iku saiki akeh diserap dening penulis basa Jawa sing dadi kurang trep panganggone,malah ngguyokake. Ukara > Sedulur loro sing padha bacokan iku saiki ditangani polisi, Polres (mengkono penulis Jawa enggone njawakake ing tulisane sing kepacak ing majalah Jawa ).Malah ora mung penulis Jawa, masyarakat Jawa ya wis kaya lumrah nggunakake tembung 'ditangani' kang kleru enggone ngetrepake ing omongan basa Jawa, kaya ing conto ukara iki > "Kades sing korup Sembako iku saiki wis ditangani Bupati," tembunge sawenenh pendhudhuk desa."Ya lara no, awake, yen kamplengi pak Bupati," grenenge kancane krungu tembung kaya mengkono awit kancane ngerti, tembung ditangani ing basa Jawa tegese dipilara nganggo tangan.@
KANCILEN Ing postinganku, taksebutake , wong Jawa ngarani kancilen marang wong sibng ora enggal bisa turu bengi. Anane mung klisikan, glebagan, mripat mentholong terus, ora enggal bisa turu ing wayah tengah wengi.Sedulur Dhenny Purwonegoro, asung komentar mengkene > Kancilen jare angel turu. Iku lagi kancilen, durung ;gajahen' njur kaya ngapa yah?Sing dadi pitakonan, kepiye nalare embah-embahe wong Jawa jaman biyen nyebut 'kancilen' kanggo ngarani wong sing angel turu bengi. Kok ora nganggo jeneng kewan liyane, 'gajahen' kaya komentare mas Dhenny, apa 'wedhusen' utawa nyebut jenenge kewan liyane. Kok
SAMUNUkara kasebut tinemu ing sawijining tembang ing Serat Wedhatama. Dene tegese tembung siji-sijine, yaiku :sepa = ora ana rasane = hambar (bhs Ind)sepi = sepi ora ana apa-apanelir = kaya = seperti (bhs Ind)sepah = ampassamun = sepi bangetDadi wong urip kudu nduweni kawruh batin (rokhani) sing jero ngenani kautamaning urip. Aja dadi wong sing uripe sepa sepi lir sepah samun, lire , uripe ora beda kaya sepah sing wis ora ana gunane tumrap bebrayan (masyarakat). Luwih-luwih dadi wong tuwa utawa wong sepuh, aja dadi wong tuwa sing mung seopuh tuwuh.Ingkang Sinuwun Paku Buwono ka-IV milah-milah anane pangerten tembung sepuh, yaiku :(1) sepuh tuwuh = mung akeh umure ,mung tuwa ragane.(2) sepuh lungguh = enggone kasebut sepuh merga duwe kalungguhan senajan umure isih enom.(3) sepuh tayuh = ngerti utawa mudheng bab agal-alusing rasa utawa kahanan sarta nduweni piyandel (keyakinan)4) sepuh kawruh = sugih kawruih maneka warna babagan kawruh tata lair.Ora kabeh wong tuwa mesthi duwe kawruh batin.Kepara luwih akeh cacahe wong tuwa sing mung tuwa ragane ,akeh umure , nanging njerone kothong kaya ampas,ora ana isine blas. Ya wong mengkono iku sing aran sepa sepi lir sepah samun (sepuh tuwuh).Dadia wong tuwa sing mentes ana isine,weruh werdining ngelmu sarta bisa ngetrapake jroning urip kanggo pikukuhing jiwa.*(Djajus Pete, Jakarta,04 Jan 2012),-
mung ana ing sahurup, nanging ing prakara teges (arti),tembung loro kuwi adoh banget bedane. Watuk bisa mari, kena ditambani, nanging yen watak ora bisa mari. Kepiye nalare kok bisa kaya mengkono?Hurup U ing tembung watuk, wujude bolong ndhuwur. Baksilwatuk ing njerone huru U iku. Yen klebon obat watuk, baksile gampang mlayu ilang liwat bolongan dhuwur iku.
ana bentuk segitiga ing ndhuwur. Sing aran 'watak' manggon ing njero segitiga iku, mulane ora bisa metu utawa ora bisa mari. Marine watak yen wong wis diujurake ngalor. (DP).-
W U Y U N G(Tukar Padu)Wong yen lagi wuyung, lagi gandrung, ya ngana kae, pethak-pethuk. Yen TIR PADHA IRENGE, SIR PADHA SENENGE, ya dadi. Jaka - Prawan, klakon nikahan.(1) Nalika isih pacaran, adate, sing akeh omonge iku sing lanang. Ngecepres wae, sing wadon, ceweke, kaya diakon ngrungokake wae.(2) Yen wis klakon nikahan, dadi bojone, genti sing wadon sing akeh omonge. Sing lanang kaya diakon ngrungokake rembuge perkara butuh."Apa-apa larang, Mas. Nganti wedhak wae saiki ora bisa nganggo sing apik. Dhek kae, wedhak Ponds ae aku emoh nek ora wedhak Tulji. Saiki, wedhak bantal ya arep. Srandhal ya ngono...Dhek kae, srandhal ya Carvil, Ardhiles apa Kasogi...Saiki, srandhal japit ya gelem," tembunge sing wadon ngandhakake jaman prawane nganggo wedhak lan srandhal sing bermerk, rega larang.Sing lanang meneng wae, ora semaur blas, ngrumangsani pengasilan kurang, pegaweyane ora mesthi.(3) Bareng klakon anak-anak, ya beda maneh awit butuhe saya akeh. Lanang lan wadone padha akeh omonge. Omong banter-banteran aliyas padu perkara butuh, tanggane sing diakon ngrungokake enggone padu.(Kaserat dening bapa Djajus Pete nalika tanggal 28 Desember 2012, kang wektu iki lagi plesir nyang Batavia.)
GARA-GARAAweh conto iku luwih utama tinimbang mung omong apik, awit akeh wong sing mung apik unine lambe nanging tumindake ora cocog karo unine lambene. Mung kanggo abang-abang lambe, ora tumus tekan ing atine. Mung lamis aliyas munafik.Nyatane padha ora bisa nyontoni apik senajan dadi Tokoh Masyarakat, dadi Pemuka Agama, Ahli Kitab. Dadi Pimpinan, dadi Pejabat, dadi Wakil Rakyat. Ora kok Ing Ngarsa Sung Tuladha nanging ING NGARSA MUMPUNG KUWASA. Ora kok Ing Madya Mangun Karsa nanging ING MADYA NGGROGOTI ARTA. Ora kok
nuwuhake Gara-Gara.Gara - Gara !Gara-gara yen diwalik unine : Raga - raga. Tegese, saya akeh manungsa sing mung mburu
rakyat, disikat.Dadi garong, omahe magrong-magrong.Dadi maling, methangkring.Dadi rampog, malah mongkog.Brandhal kecu sugih mbrewu.Wong ngawur, makmur.Wong salah, mbregagah, bungah-bungah.Wong edan bisa dandan.Koruptor mopyor, tumpakane montor. Bebas murni ora diadili, yen wong cilik negor jati sadriji, ngringkuk dibui telung sasi. Anak
taun merdika, wong cilik isih panggah rekasa kaya dijajah Landa. Jaman Jepang, didugang Jepang, jaman merdika isih kelara-lara. Ratu ora kena digugu. Mantri - Bupati mung golek mukti. Reregan mundhak, wong cilik
coklek.Gara-gara ora rampung, saya kedlarung. Sing kuwasa padha ngaji pumpung, kebak bandha tumpuk undhung. Pejabat lan wakil rakyat mung golek nikmat kanggo wong sabrayat.Jamane wis kwalik-kwalik, wong apik malah disirik. Wong suci, dibenci. Wong jujur, kojur. Wong bener, thenger-thenger. Wong lugu, keblenggu. Wong bares, ora direwes. Wong temen, ora direken.Jaman bubrah. Wong
bandhane sakharat-harat. Sing mlarat saya mlarat, kerja berat opahe ora murwat. Jaman edan kaya wis ora ana tatanan. Jaman rusak, sakehing tatanan diterak-terak. Bubrah sakehing tata. Beja-bejane sing lali, isih beja sing eling klawan wspada.@(Djajus Pete).-
WONG JAWA KARI SEPARO, CINA KARI SAJODHO Admin krungu unen-unen utawa tetembungan mengkono iku ing nalika isih cilik, tahun 1960. Mitu...
Kawruh Basa Jawa : LIR lan NIR Tembung 'lir' lan 'nir' padhadene tembung Kawi. Tembung iku isih sok klera-kleru digu...
TEMBANG DOLANAN E, DHAYOHE TEKA e, dhayohe teka e, gelarna klasa e, klasane bedhah e, tambalen jadah e, jadahe mambu e, pakak...
PANULISAN AKSARA Kawruh Ejaan Basa Jawa (1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake abjad A B C D E F...lst. Len...
MATUN Ing sela-selane tanduran pari ing sawah wis mesthi thukul anane suket-suket . mBabuti suket-suket ing antarane tanduran pari iku arane...
PARIKAN Ing kawruh basa Jawa ana sing diarani parikan. Ing bahasa Indonesia, parikan padha karo pantun. Parikan iku isi pasemon kanggo gegoj...
E L A K O N ana randha ayu moblong nyangking koper menyang hongkong luru sandhang pangan kanggo anake ing
A. Tembung Tembung (kata) : Kumpulane wanda (sukukata) kang duwe teges. Tembung kang mung sakwanda diarani Tembung wod. Wernane tembung ...
TEMBUNG CAMBORAN Tembung camboran yaiku tembung loro kang digandeng dadi siji. Tembung camboran diperang ana loro, yaiku: Tembung cambo...
TEMBUNG GARBA Tembung garba yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangk...
TEMBUNG ENTAR Tembung entar yaiku tembung-tembung sing duwe teges ora sakbenere. Tuladha abang-abang lambe : ora temenan utawa mung lela...
SALOKA Saloka yaiku unen-unen ajeg panganggone ngemu surasa pepindhan kang dipindahake wonge. Tuladha Asu belang kalung wang : Wong ala...
BEBASAN Bebasan yaiku unen-unen ajeg panggone ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong. Tuladha Adol lenga kari...
Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon. 1. Tuladha 1. hapsara...
TEMBUNG SAROJA Tembung saroja yaiku tembung loro utawa lewih padha tegese dirangkep dadi siji, nduweni teges mbangetake. Tuladha A ...
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora
Shanthi Reva Shanthi Sa Ma Shanthi Redhi.
Kabupatèn Bogor iku kabupatèn ing Jawa Kulon. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 3.440,71 km² utawa hektar.
IndonesiaItalianoBasa BanyumasanNederlandsSimple EnglishBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.23, 25 Novèmber 2016.
“Yo sukur, seko dodolan gudeg, iso mentaske bocah-bocah nganti iso dadi uwong (ya
Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog
Aku suk malem bakda iso dolanan kembang api karo Bapak, kaya Mbak Ade karo Mas Riyan yo Mak?” tembunge sajak seneng banget, bayangne; ndah neya seneng-e atine mengko iso dolanan kembang api karo Bapak-e, kaya sedulur-sedulur misanane yen angger wayah bakda idul fitri mesti pada ketunggonan dening wong tuwane sowang-sowang.Warti ora wangsulan, mung manthuk karo ngunjukne katok kolor-e Ardi sing rada mlorod. Banjur ngarasi pipine Ardi sing pating plenthu kaya bakpao kuwi. Mripate mbrabak mbrebes mili, atine keranta-ranta merga ora ngerti apa sing lanang bakal bali tilik anak bojone maneh apa ora. Biyen patang tahun kepungkur, sing lanang minggat saka ngomah merga ditundung dening mertuwane lanang, yo bapak-e Warti. Nalika semana Ardi isih umur sangang sasinan. Wartono sing rumangsa ketonyok atine merga diunek-unekake dening mertuwane lanang banjur minggat ninggal anak ninggal bojo, lunga mbuh menyang endhi juntrunge ora ana sing weruh, lan ora nate kirim-kirim kabar engga saiki.“Wong lanang kok mung klular-klulur, saben dina gaweyan mung mangan-turu-mangan-turu wae! Anak bojo rak diopeni, sembarang dengah kari nyadong. Mbok macul-macul apa resik-resik kebon kana rak yo iso. Ngertiya yen biyen kowe mung arep dadi panji klantung, Sarjana rak gableg gaweyan! Rak bakal Warti tak wenehne kowe! Rak
rak gableg apa-apa, anak bojo ben dino sing nyandangi sing makani kok isih aku! Malah kowe barang yo melu mangan ngising gur trima
ringkes-ringkes sandangane. Banjur lunga minggat mbuh ning ngendi parane. Ora maelu karo Warti sing nangis mingseg-mingseg karo gendolan tangane.“Kang… aku melu. Aku melu kowe!” tangise karo lenden gawangan kori omah nalika Wartono nyegat colt ing pinggir ratan.“Wes menenga kowe War! Nek arep melu dadi kere tretekan
manut karo karepe Buapak-a-mu iki, biyen rak kowe wes dirabi karo lurah Karno. Uripmu mulya kajen kerinan!” Warti malah katut oleh srengen saka Bapak-ne.Tinimbang ndedawa perkara, Warti banjur pilih mlebu kamar baleni nyusoni anak-e lanang. Senajan atine isih sedih ditinggal sing lanang, eluhe pating dlewer nelesi bantal. Atine disabar-sabarake lan ditatag-tatagne kanggo ngadepi dina-dina sak-banjure.Lan ora krasa, gilir gumantine wektu sing muyer seser kaya kitiran iki. Saiki wes ganep telung pasa telung bakda, Wartono ora bali-bali ngêndhangi dhewekne; kaya lagu dangdut Bang Toyib-e Ade Irma, sing ‘…
lumrah ning kaya ngungrah-ngungrah rasa pangrasa ing atine kang wes meh kesirep lan kegiles dening
diacungake, nek perlu jempol papat karo jempol sikil sisan. Senajan dhuwe rupa ayu, lan kathik awak yo isih sedet padet ora kalah karo prawan-prawan ning ndesane, nanging atine ora banjur goreh pengen golek gantine Wartono. Senajan sak-umpama gelema, sing antri ora ana entek-entek-e. Wiwit saka Lurah, Carik, lan Kamituwa gelem yen mung ngrabi Warti. Durung sing Duda Kamdi sing juragan Sapi, lan uga nom-noman PNS lan Guru-guru sing pada makarya ing sak kiwa tengen desane Warti. Kabeh padha antri, arep ngrabi Warti. Ning atine Warti ora sulap dening kuwi kabeh, isih tetep nganti-anti baline Wartono, guru lakine sing banget ditresnani kuwi.“Mak… Bapak tekane kapan?” Pitakone Ardi nalika Warti lagi ibut nguleg bumbu opor kanggo kanca kupat lan lontong sesuk esuk.“Iki aku diwenehi Pak dhe kaos karo kathok Mak. Ana gambare
njero lemari, gen ora reged.” Ujare.Ning sing dikongkon ora
emoh Mak, kan mengko digawakne karo Bapak yo Mak.. yo..”“Heekh ehk… wes kana dolanan karo Mbak Ade lan Mas Riyan dhisik. Emak tak ngrampungne gawe masakan kanggo sesuk.”“Iyoo Mak.” Ardi banjur mlayu nyusul sedulur-sedulur misanane kang lagi pada teka saka Jakarta lan Surabaya. Ninggali Warti sing wiwit ibut ngelapi mripat-e kang wiwit kekembeng banyu eluh, ora merga kena uwab brambang sing lagi dirajang, ning merga kena uwab saka njero atine sing kerajang-rajang, trenyuh nyawang anak-e sing tansah ngarep-ngarep tekane Bapak-e.“Ah… kok yo kebangeten to Gusti nasib awak niki. Dhuwe bojo wae kok
kelakon nasibku kaya ngene iki.” Pangresulane ing jero atine. “Lhoo kenapa Dek, kok nangis.” Tanpa kinawruhan dening Warti, ujug-ujug Mbakyune ipe wes ngadeg ing sanding-e.“Eh… Mbak Yun. Mboten-mboten napa kok Mbak. Niki napa kenging uwab brambang.” Tembunge goroh karo ngelapi mripate nganggo lengen kaos-e.“Oalah…. Nganggo nggeget korek jress Dek. Jarene iso ngilangi perih ing mata.” “Ah… napa nggih tho Mbak.” “He he…. Jarene. Wes kene tak ewangi.” Wong loro banjur lungguh ngadepi tampah wadah brambang lan baskom cilik isi banyu kanggo wadah brambang sing wes dikoceki. “Anu.. sapa? Bapak-e Ardi sesuk sida teka mrene yo Dek? Mau kok Ardi crita jare sesuk arep dolanan Mbang
srengenge sing mlipir-mlipir nembus liwat bolongan-bolongan gentheng sing kurang rapet.Warti sumendhal atine. “Ah… duka nggih Mbak. Niku lak kula
Mbak ditilar mawon mboten napa-napa. Kersane kula rampungne tiyambak.” Tembunge Warti nalika Mbakyune ipe digeret-geret dening anak-anak-e arep diajak mlaku-mlaku.“Eh… alah arek-arek iki. Wong gek kangen-kangenan karo Bulik Warti kok ya diganggu wae. Tak tinggal dhisik yo Dek… wes jan bocah-bocah.” “Nggih mboten napa-napa Mbakyu…” Warti mesem banjur neruske anggone ngoceki brambang.--- QAP ---Bubar buka pasa ing dina pungkasan, kabeh anak putu-ne Mbah Sarman pada kumpul ing ruang tamu. Kabeh pada gayeng crita ngalor ngidul, sinambi ngrahabi pacitan lan wedang. Suara takbiran wiwit kepungru saut-sautan saka langgar lan mesjid ing sak kiwa tengene desa. Nanging Warti ora melu awor kumpul karo sedulur-sedulur-e kuwi, dhewekne malah ribut korah-korah ing pawon. Ardi sing sakawit dholanan karo sedulur-sedulur misanane banjur memburi goleki Simbokne. Mbuh apa sing ana ing pikirane bocah sak-mana kuwi. Mbok menawa dhewekne wiwit mikir yo gene kabeh pada kumpul lan guyon ing ngarepan, kok Simbokne malah ora katon.“Mak… Mak… Mak kenapa kok malah ana kene?”Warti ora semaur, mung ngulatke anak-e lanang sak keplasan. Banjur nerusake anggone korah-korah piring lan gelas sisa ajang mangan buka wong sak omah mau.“Ayooo Mak… Ayoo ing ngarepan wae. Lungguh ngarepan karo ngenteni Bapak Mak.” Ardi wiwit ngrengek-ngrengek karo gondeli pundak-e. Atine Warti suwe-suwe ora mentala karo anak-e lanang kuwi.“Yoo nggo sek. Emak tak ngrampungne isah-isah sek yo cah bagus.” Wangsulane karo mesem nyawang anak-e.“Wes kana, emak dienteni ing ngarepan. Mengko disusul yen wes rampung.”Bubar korah-korah, Warti netepi janji-ne. Nyusul Ardi sing lagi pada dolanan ing ngarep omah karo nonton pawai takbiran. Ning anggone nyusul mlipir lewat iringan omah, sengaja nyimpangi sing lagi pada jagongan ing ruang tamu. Atine ora kuat nyawang kabeh sedulur-sedulure sing dikanteni dening anak bojone, sedeng dhewekne mung saderma ijen karo anak-e lanang. Gek sak suwene iki mung dadi sanggan-e wong tuwa. Rasane jiann ora kuwat temenan. Isin, wirang, lan mbuh kepiye maneh rasane campur wor suh ing njero atine.Tekan ngarep omah, Warti banjur lungguh lincak ing ngisor wit nangka. Sengaja milih lungguh ing kana, merga sak liyane isa ngawasne bocah-bocah uga panggonane rada nyisih lan kaling-kalingan ayang-ayang godong wit nangka. Yen kanggone sing ora kulina, ora ngira yen ana wong sing lagi lungguh ing panggonan kuwi. Ning ora kanggone Ardi, senajan kanca-kancane ora graita yen ana sing ngawasne. Ardi wes pana yen Emak-e lagi lungguh ing lincak ngisor wit nangka kuwi, sebab merga ing papan kuwi saben-saben Ardi karo Emak-e tansah lungguh ngenteni Bapak-e teka.Wengi sang saya dalu, bocah-bocah sing pada dolanan siji mbaka siji wiwit pada ngantuk lan mapan turu. Semana uga Ardi uga banjur nyusul Emak-e ing ngisor wit nangka.“Wes ngantuk cah bagus?” pitakone Warti nalika Ardi wis cedak karo panggonane lungguh.“Iyo Mak.” Saure karo ngapyuk.“Bobok kamar yoo… “ Warti ngrangkul anak-e banjur dibopong diunggahne ing
lanang wes keslimur, jebul ora. Bocah lanang cilik kuwi isih ngarep-arep tekane Bapak-e kaya sing dikandhakake dening Warti. Ah… rasa dosa ngebaki dadane, dosa wis kumawani goroh marang anak-e lanang sing banget ditresnani kuwi. Lan rasa kuwi ora isa diampet maneh saknalika tangis-e ambrol.“Mak… nyang apa emak kok nangis Mak?”“Ora.. ora apa-apa le.” “Emak
Sakwetara kuwi takbiran ing Mesjid wiwit diganti dening swara takbir saka kaset. Pertanda yen wengine wis ngancik wayah tengah wengi, paling ora saiki wes jam sepuluh punjul. Ardi sing wiwit liyer-liyer ing pangkone Warti banjur digendong, digawa mlebu omah.Esuk umun-umun kabeh wong sak omah wes pada umyeg, tata siap-siap kanggo soal ied. Ana sing ribut ngedusi anak-anak-e, ana sing ngeneng-eneng anake sing nangis merga isih ngantuk lan wegah tangi. Semana uga Warti uga wes ribut adang lan ngangeti olah-olahan kanggo sogatan mangan mengko nek pada bali saka sholat ied.Rampung anggone cepak-cepak ing meja dahar, Warti banjur nggugah anake lanang “Le, cah bagus. Tangi yoo… pakpung terus menyang mesjid.” Alon anggone nggugah karo ngelus-elus gegere supaya bocahe ora kaget.Sing digugah banjur kruget-kruget, ngolet, banjur ngelek-e mripate.“Bapak wes teka Mak?” Warti unjal abegan landung, “Durung Le… isih ning ndalan, kena macet ing dalan mbok menawa. Wes pakpung wae sek yo.” Wong loro banjur klunuh-klunuh, runtung-runtung metu saka kamar banjur adus ing padusan mburi omah.Bubar sungkem-sungkeman, lan ngapura ing apuranan. Keluargane Warti banjur
panunggale. Nalika lagi nedeng-nedenge pada mangan rame-rame, katon ing latar ngarep ana sedan Honda jazz ireng tleser-tleser mlebu karangan omah. “Lho kae sapa yo, ana tamu teka.” Aloke Mbah Prawira sing weruh dhisik dhewe anane tamu sing teka.Sak wis-e markir sedan ing panggonan kang eyub, sing nunggang sedan banjur mudun karo nyangking tas kresek lan rangsel ing pundak-e. Sajak-e priya umur-umuran udakara telung puluhan, nganggo kaca mata ireng, kaosan oblong werna biru, clana jeans. Rambute rada
arep dicori duduh lontong, terus bagekake tamu kasebut.Tamu kasebut nyelehake gawane ing jogan, banjur mbukak kacamatane, tangane di daplangake karo ngumbah esem-e marang Warti.“Masya Allah…. Kang Warta…..” Warti gapyuk sing lanang banjur nangis sesengukan ing dadane sing lanang kang banjur ngruket sing lanang lan diarasi bola-bali tanpa wigah-wigih lan lali yen lagi dadi tontongan wong sak omah.“Iyooo iki aku wong ayu….”“Ardi… Ardi endi? Le… Ardi.. Ardi iki Bapak. Bapakmu teka le..” Warti nyeluki anak-e lanang. Ardi mara sajak wedi-wedi lan bingung nyawang wong lanang rambut gondrong sing digandeng dening Emak-e. “Ardi… Iki Bapak Nak. Sepurane Bapak yoo suwee ora tau tilik kowe lan Ibumu.” Ujare Wartono karo ngrangkul anak-e lanang. Bocah kuwi banjur digendong lan diajak metu mengarep jupuk oleh-oleh kang ditinggal ing jogan tritisan omah.--- QAP --Wengi kuwi kaya-kaya ora ana wong sing bungah-e ngungkuli bungahe Ardi, Warti lan Wartono. Wong telu pada gegojegan ing sak ngisore wit nangka. Ardi ora leren-leren anggone nyumed Kembang Api kang digawakne dening Bapak-e. Wengi kuwi dadi wengi sing paling endah
masepedaan sareng timpal-timpale ritatkala sedek liburan rame- rame seru pisan
Becik pesan punyan nyuh puniki, mangkin tiang jagi menek, tusing tegeh
makejang seneng malajah basa bali, lan nenten marasa kimut nyening ngaraos ngangge basa puniki, tiang sebet
pesan ia malajah, ngangge temutik muah lontar, ring poto puniki anak cerik ene malajah, kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala
kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang penasaran.
Bagia pesan nyingakin murid-muride anteng malajah nyurat aksara bali
sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
luidde Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ingalaga Abdul Rakhman Sayidin Khalifatullah Panatagama.
Het erfelijke vorstendom Pakoealaman (Javaans: Kadipaten Pakualaman)
Crito Misteri iki kapacak ing Majalah PS edisi No. 22/29 Mei 2010.Jaman sing wes maju kaya saiki, kang sakkabehi wes sarwa elektronik isih ana wae kedadeyan-kedadeyan kang ora tinemu nalar. Kaya kedadeyan kang dak alami dhewe watara sasi kepungkur nalika pinuju mudik ing omahe wong tuwaku, karo bojo lan anakku loro. Sing barep umur limang taunan, dene adine isih umur udakara patang sasinan.Omah kang dipanggoni dening wong tuwaku, pancen kapernah ing pinggiran kuta. Sisih mburi omah ana kali gede, lan ing sabrang kali kuburan umum kang dikebaki dening wit-wit barongan pring petung kang rungkut lan katon singup. Saben wayah bengi manuk daradasih muni ngaluk-aluk gawe suasana tambah sangsaya tintrim.Ing sawijine surup ngadepake bubar magrib nalika suasana wes mulai repet-repet peteng, bapak lan ibuku ujug-ujug pada ribut mlayu menyang buri omah. Tumuju ing papan pemeyan kang biasane kanggo mepe klambi. Aku kang nalika semana lagi wudhlu melu-melu mlayu menyang buri omah nuntuti simbahe bocah-bocah.“Wonten napa Pak?” aku nyoba takon marang Bapak kang lagi dremimil maca donga. Dene ibu katon lagi ibut ngentas popoke anakku kang mau sore dikumbahi dening sisihanku.“Kuwi ana Jegeg.” Bapak mangsuli cekak, karo isih neruske olehe donga.“Jegeg?” pitakonku maneh karo mlaku tumuju pemeyan sak perlu ngrewangi ibu ngentas popoke anakku, ana rasa kuatir lan was-was ing jero atiku. Mbuh merga saka keweden apa saka kagawa rasa kagetku nalika Bapak lan ibu pada mlayu mau.“Jegeg kuwi napa to Bu?” aku isih penasaran karo barang apa kewan siji kuwi, lan saiki nyoba takon maneh karo ibuku sinambi ngewangi ngentas pemeyan.“Kuwi bangsa alus kang seneng gelek mangsa bayi kanggo pakane.” Ibu nyoba njlentrehake marang aku.“Lha ibu kok pirsa nek wonten Jegeg ajeng mriki?” tekonku maneh.“Apa kowe mau ora krungu suara Weg.. weg.. kurrr….. weg.. weg… kurr….” Ibu malah ganti takon marang aku.“Nggih miring wau.” Jawabku.“Lha yo kuwi mertandani yen ana Jegeg.” Ngrenenge ibu.Bubar mangan bengi, wong sak omah pada kumpul ing ruang tamu. Bapak mangku anakku sing gede, dene ibu ngendong anakku bayi karo pinarak ing dhuwur amben dijejeri karo bojoku. Aku lungguh ing kursi jejer Bapak, karo nyomak-nyamuk ngemil kacang godog aku nyoba nlesih perkara jegeg. Aku isih penasaran karo barang siji kuwi.“Jegeg niku rupane kados napa to Pak?” aku bukani rembug.“Mbuh aku dhewe yo durung tau meruhi dhewe.” Saure bapak karo mripate ngulate menjaba. Karo ngelus-ngelus sirahe anakku kang ana pangkone, bapak banjur bacutake ukarane.“Ning biyen nalika aku isih cilik, tau mrangguli ana bocah bayi mati merga dipangan jegeg. Nalika semana wengi watara jam loro bengi aku ujug-ujug nglilir saka anggonku turu. Bengi kuwi tak rasakna kaya sepi banget, angin wae ora sumilir senajan wengi kuwi padang bulan. Nalika arep balik ngeremke mripat, bapak krungu suara kaya mau surup. Weg… weg… kurr…. Weg.. weg… kurr…. Ngono kuwi ambal-ambalan. Bapak banjur nyoba ngincen saka bolongan gedeg kamar, wektu semana wong isih cilik dadi yo durung wani metu saka ngomah yen wayah bengi. Tur ya jaman semana ora kaya jaman saiki lampu wes pating klencar, omah isih arang-arang lan jarake rada adoh antara siji lan sijine.”Bapak mandeg anggone crita, nyandak cangkir isi wedang jahe di sruput sajak nikmat banget.“Lajeng dospundi Pak?” aku ora sranta ngrungokake bacute crita.“Bareng tak inceng, kahanan ing njaba omah ora ana apa-apa. Ning suara jegeg mau isih keprungu, saka rumangsaku suara mau sangsaya ngetan… sangsaya ngetan… tumuju ing pernah omahe mbah karni saikine.”“Mbah karni, simbahe ratno Pak?” aku nyelani“Iyoo… “ saure Bapak.“Ah.. bapak ki nyela-nyela critane Mbah kakung wae.” Anakku protes, jebule pada melu ngrungokne critane Bapakku. Aku gur mesem karo nyaut kacang godog maneh.“Lha ora watara suwe, ujug-ujug ana bayangan mak bleber kaya bangsa iber-iberan terus mlangkring ing pager wetan omah. Persis ing ngarep panggonanku ngincen saka bolongan gedeg sentong. Bentuke kewan mau kaya manuk merak ning, wulune abang semu ireng ana cenggere kaya pitik jago, ning anehe kewan mau murub kaya geni. Kewan mau banjur kluruk…. Cekekerrrr……. Kaya kluruke jago kate ngono kae. Bubar kluruk trus ilang mak lap ngono wae. Bapak banjur kluruban sarung merga saking wedine.” Ngono bapak mungkasi anggone crita.“Lha trus…??” aku isih penasaran.“Yo kuwi, esuke ana kabar yen anakke ragil Mbah Karni mati ndadak. Kulit mlepuh abang-abang kaya kulit kesiram banyu panas. Jare wong-wong dipangan jegeg, mbok menawa yo jegeg sing tak weruhi bengi kuwi.” Wangsulane.“O.. berarti jegeg niku kados manuk ngoten niku nggih Pak.” Aku nyoba gawe kesimpulan.“Dudu… kuwi dudu jegeg-e. Sing diweruhi dening Bapakmu kuwi sing anggon Jegeg.” ibu malah sing nyauri kesimpulanku mau.Karo nyawang ibu, aku banjur nanjakake “Lajeng jegegipun piyambak wujud-e kados napa?”“Jarene uwong-uwong sing tau mrangguli, jegeg kuwi wujud-e endase kaya ndas kucing ning awake kaya kirik. Ilate melet dhawa klembreh
kepriye.. putu sing bagus iki.” Ibuku matur ngana karo ngambungi anakku sing cilik.“Lha napa wau pun cedak napa Pak?” “Genah mau
pinggir kali, apa kowe ra weruh? Mulane sesuk-sesuk maneh aja mepe popok bayi ana njaba maneh” wangsulane ibuku semu maido marang aku lan sisihanku. Aku mung meneng wae karo isih ngletisi kacang godog, setengah percaya - setengah ora percaya marang critane bapak lan ibuku kuwi.-------$$$------Esuk kuwi aku sanja menyang omahe Dhakir, konco dolanan nalika isih cilik biyen. Konco anggon kebo lan golek welut ing sawah. Dhakir wes misuwur minangka bocah kang kendel lan ora dhuwe wedi. Papan gawat keliwat-liwat, yen kanggone Dhakir malah kaya panggonan dolanan kang paling nyenengake. Ora gumun wong bocahe pancen senengane tirakat ing papan-papan wingit. Mula saiki bareng tuwa yo dhuweni keahlian sithik-sithik ing babagan alaming lelembut.Olehku dolan ing omahe Dhakir, sakliyane kepengin ketemu kanca lawas uga ngemu karep liya. Yaiku arep ngajak Dhakir golek sisik melik perkara kewan Jegeg kang wingi arep mangsa anakku.“Kir… kowe po tau ngerti Jegeg?” aku takon marang Dhakir sakwise cerita ngalor kidul lan kabar kinabaran.“Tau krungu… ning rung tau kepethuk karo barange.” Saure. “Oh iyo malah lagi wingi magrib nalika liwat ngarep omah bubar saka jamaah, aku krungu suara jegeg baung.” Omonge sakbanjure.“Lha yo kuwi Kir, jare wong tuwaku bangsa lelembut kuwi lagi ngincer anakku.” Sautku.“Mula saka kuwi aku ki mrene, sepisan arep silaturahmi. Ping pindone arep ngajak kowe nyekel jegeg kuwi. Kowe kan ahline yen perkara bangsa-bangsa kasat mata ngene iki Kir.” Sambungku.“he he… “ Dhakir guyu gleges.“Piye Kir, kok malah guyu.” Sambungku maneh.“Lha terus karepmu piye?” Dhakir mangsuli.“Ngene Kir, piye yen saumpama Jegeg kuwi di jebak. Dijebak kanthi cara dipasangi popok bayi, trus disanggong wong loro. Mengko yen Jegegke njedhul banjur cekelen. Mengko aku tak siapke kamera infrared barang kanggo njupuk gambare wewujudan Jegeg kuwi mau. Piye Kir, setuju po ora?” mengkono anggonku jlentrehake rencanaku marang Dhakir kanti semangat merga aku penasaran banget
ngenteni telung dino to Kir? Po ra isa mengko bengi apa sesuk bengi wae?” aku kurang setuju yen kudu ngenteni telung dina maneh kanggo nglaksanakake rencanaku mau.“Mbok pikir gawean kaya ngana kuwi ora perlu disyarati barang po?” Dhakir nyauri karo nyawang tajem marang aku. “Oh… ngana ya.?” Aku tumungkul.“Tur maneh bangsa alus kuwi yo pinter, wingi wes conangan ora bakalan balik maneh ing wektu cedak-cedak iki. Paling ora golek lenane sing arep dimangsa.” Sambunge maneh.“Yoh… yoh… aku manut wae karo kowe Kir. Lek ngana aku saiki tak balik sek yo” aku mungkasi rembug karo Dhakir sisan pamitan mulih merga tak kira wes cukup anggonku rembugkan karo Dhakir.Ing dina katelu sesuai karo rancangan sakkawit, aku lan Dhakir sore kuwi wiwit tata-tata ubarampe kanggo wujudake rancangan
anakku kang isih teles kanggo pancingan. Ubarampe kang pungkasan iki sakjane gawe tida-tida ing njero atiku, sebab yen nganti si jegeg kedarung dilat popoke anakku bakal kejoderan tenan aku. Ning merga kuwi syarat utamane, mula tak tatagke atiku. “Tenang wae, kowe rak sah kuatir yen nganti popoke anakmu di dilat jegeg. Mengko popok kuwi bakale tak ‘pageri’ “ ngono pratelane Dhakir sajak ngerti apa kang dadi pikiranku.Bubar magrib Aku lan Dhakir wiwit basang kala kanggo jebak jegeg, panggonan kang dipilih ana ing tegalane Dhakir kang rada mencil, lan tiwas kebeneran tegalane Dhakir manggon mepet karo pakuburan umum. Popok bayi wes disampirke ing dhuwur tali kang dibentang ing antarane
banjur disok ing dhuwure lendang mau. “Iki mengko nek jegeg-e pas ing dhuwur slendang iki, awake dhewe kudu enggal-enggal narik tali lawe iki, saengga si jegeg bakal kebuntel ing jero lendang lan gumatung ing pang nangka sisih kene iki.” Dhakir njletrehake teknis kanggo nyekel jegeg.Sak wise kabeh dipasang, Aku karo Dhakir banjur singidan ing gubug kang jarake watara sepuluh meteran saka papan gasangan. Dhakir nyandak tali lawe kang nyambung marang slendang calon jaringe jegeg. Dhene aku nyiapake kamera infrared kanggo jupuk gambar jegeg.Sak jam…. Rong jam…. Telung jam… durung ana tanda-tanda yen
aku karo Dhakir tansah guneman klesak-klesik wong loro.Watara jam rolas benginan, ana suara manuk daradasih muni saka arah wit randu alas ing tengah kuburan. Suasana malih dadi tintrim lan kekes, Dhakir ujug-ujug nyenggol lengenku lan aweh sasmita supaya aku wiwit waspada maneh. Saka waliki bolongan gubug katon wit barongan pring ing pinggir kuburan obah-obah kemrosak. Tanpa dingerteni saka ngendi parane ujug-ujug ing sisih kulone gasangan ana kewan kaya manuk merak werna abang
marang Dhakir karo wel-welan saking wedine nyumurupi manuk kang ora sakbaene kuwi.“Tenang… tenang. Kuwi lagi sing anggon sing teka. Suarane kuwi undang-undang marang jegege. Rak sah wedi awake dhewe menungsa kang ditakdirke luwih unggul tinimbang bangsa alus kuwi.” Dhakir ngarih-arih aku.Temenan ora sakwetara suwe ana wewujudan kang gegirisi banget metu saka walike grumbul ing pinggir tegalan saka arah kuburan. Wewujudan mau persis karo apa sing dicritakake dening ibuku, kewan setengah kucing setengah asu, ilate melet-melet abang, mripate mlolo mencorong, ning anehe mlakune ora mbrangkang kaya lumrahe kucing apa asu. Nanging mlaku ngadeg kaya menungsa. Jegeg kuwi setengah mlayu marani popok kang wis dicawisake mau, nalika wes arep ngranggeh popok kuwi, Dhakir age-age narik tali lawene kang disambungake marang slendang ing sak ngisore jegeg saiki iki. Jegeg kegubet ing slendang bayi gumatung ing pang wit nangka kaya rancangan sakawit. Polahe ora karu-karuan karo gereng-gereng pengen uwal saka gubetan slendang, anehe suara gerengane malah kaya suarane wong ngeden. Dene
anggone polah tali lawe kang dianggo naleni pedhot. Jegege ucul banjur tangi cekekal lan mlaku marani gubug kang tak enggoni sigidan wong loro. Mripate katon mencorong tajem banget, ilate melet-melet, ilere pating dlewer netes lan tetesane murub kaya geni kembang tetes. Kedadean sakbanjure aku wes ora ngerti, aku semamput ora eling apa-apa merga saka saking wedine.Weruh-weruh aku wes ana omahe Dhakir, ditunggoni karo Dhakir lan bojone. Bareng sadar aku diombeni banyu putih, popok lan kameraku gumletak ing sandingku.“Wes aman. Popoke anakmu uga aman saka jegeg.” Omonge Dhakir karo nyawang
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora ngemu surasa pepindhane.
ke-2 Desember 2010 - Ing rubrik Alaming Lelembut]Wes sewulan iki aku mondok ing kos-kosane Mbah Prawiro. Campur karo konco-konco kuliah kang wes luwih dhisik mondok ing
nganti transferan sangu durung teka. Loman, yen dhuwe apa-apa mesti bocah-bocah pada diparingi, kayata jajan lan kadangkala bocah-bocah uga diparingi maem gratis. Kuwi sing marai bocah-bocah pada krasan mondok ing kene. Bocah cacah limalas kang mondok direngkuh kaya anake dhewe. Aku dhewe uga melu dadi krasan manggon ing kene. Kejaba kagawa saka watak wantunipun Mbah Prawiro sing gawe ayeme atiku, kang tansah paring pitutur akeh-akeh marang aku lan kanca-kanca. Kahanan kos-kosan kang eyub lan latare jebar uga sangsaya nambahi rasa krasan, kabeh kanca-kanca kos sumadulur. Maklum rumangsa pada-pada lagi prihatin ngangsu kwaruh ing pawiyatan luhur Gadjah Mada. Daleme Mbah Prawiro model omah joglo kang kaperang dadi telung bagian, omah ngarep, omah tengah lan omah mburi. Omah ngarep lan tengah kuwi kang saiki tak panggoni karo kanca-kanca kos, dhene Mbah Prawiro manggon ing omah mburi. Mbah Prawiro yuswane kiro-kiro wes nyandak antarane 65-70 taunan. Najan wes sepuh Mbah Prawiro isih katon bregas, saben isuk isih sregep tindak langgar lan
prawiro wes urip ijen, mbuh mulai kapan anggone urip ijen. Wong senior-senior sing manggon ing kene sak durunge aku uga mrangguli Mbah Prawiro wes kaya sing saiki-iki. Urip ijen tanpa anak lan uga tanpa mbah Prawiro putri. Yo mung Yu Gemi kuwi kang saben dinane nggladeni Mbah Prawiro.Sewulan manggon ing pondokan iki, aku sithik baka sithik dadi luwih ngerti lan ngenal lingkungan kiwa tengen. Lan ing pondokan iki, kebeneran aku kebagian manggon ing kamar sisih ngarep, pas ing sisih tengene lawang ruang tamu. Kamarku ngadep ngulon, adep-adepan karo kamar, mbuh kamare sapa. Wong wiwit aku teka nganti dina iki kamar kasebut tansah kuncinan, lan aku durung nate mrangguli bocah kang manggoni kamar kasebut. Mbok menawa sing nyewa pinuju KKN apa gek preinan, aku yo ora mudeng.Nganti ing sawijining dina, nalika pada cangkruk ing teras ngarep omah; aku sing isih kapitung yunior, takon marang bocah-bocah.“Mas sing manggon kamar ngarepku kok rak tau ketok yo? Apa gek KKN po yo?”“Wow…. Cah iki rung ngerti sejarah to!” sing
udut sedal-sedul ing lincak. Sing dikongkon malah nyedot rokok-e jero banjur kebule disebul kenceng mendhuwur, sinambi nguyu ngatonake untune sing loreng-loreng ireng putih merga kakean olehe
nyelani rembug.“Kowe ngerti rak?” bocah-bocah banjur pada meneng karo nyomak-nyamuk ngemil kacang godog olehe aweh Yu Gemi nalika mas Jamal miwiti olehe crito. Aku uga melu meneng ora nyauri pitakone mas Jamal, merga pancen kuwi dudu pitakon kang kudu tak wangsuli.“Kamar kuwi, saben malem jumat wage….” Mas Jamal meneng sedelo karo ngrawuk kacang godog saka piring.“Lampu kamar-e kae, saben bengi tengah wengi sok murub dhewe. Banjur kadang kala keprungu suarane kaki tuwa kang ngrintih-ngrintih, kaya-kaya lagi ana sing ditangisi. ” Sambunge karo ngletisi kacang.“Padahal…… kowe ngerti ra? Kamar-e kuwi genah kuncinan rak tau dibukak.” Tutuge karo
ana gegemane ing asbak rokok“Apa sampeyan ora tau ngincen saka jendela mas?” tekonku penasaran.“Weee….. aja neh kok ngincen saka jendela. Wong arep nyedak wae wes mrinding kabeh je. Apa maneh jendela kuwi rak tau dibukak.” Saure.“Kowe wes ngerti rung? Ning pawon sing biasane mbok liwati yen arep adus kae, ana kuburane cilik. Hiii……” Yitno ujug-ujug melu nambahi critone mas Jamal.“Ah… mosok Yit? Ning sisih endi aku kok rak ngerti.” “Lha kowe
Pancen tak akoni dhewe, kadang kala aku sok-sok mambu menyan diobong lan arum-e kembang kenanga yen pinuju liwat pawon. Ning kuwi tak anggep perkara kang biasa tumrape daerah Ngayogjakarta, kang pancen kabudayaan kejawene isih kuat. “Lha ya kuwi, biasane angger bubar magrib dina
gek-gek olehe loman maringi panganan bocah-bocah iki ngemu karep. Bocah-bocah arep dienggo wadal, termasuk aku sing wes melu ngrasakne pawewehe, hiii. Ah nanging aku durung tau krungu crita ana bocah pondokan sing mati ndadak. Apa wadale mengko jupuk saka anak turunku….” Mikir tekan semana aku banjur nyoba takon marang bocah-bocah, kanthi suara lirih kuatir yen krungu dening Mbah Prawira, mundak dadi gendra.“Eh… mosok Mbah Prawira ngingu pesugihan?”“Husshh…. Ora waton kowe kuwi! Genah ne ora to le, wong Mbah-e kuwi sregep ning mesjid lan tahilan jee.” Mas Jatmika
pengen mangerteni crita kang sejatine perkara kamar suwung kasebut. Isuk kuwi aku pinuju ora ana kegiatan ing kampus, lan kok ya pas kebeneran udane
sanga, weteng wes krasa luwe merga durung sarapan. Arep metu golek sarapan kesandung dening udan ngreceh.Aku banjur ada-ada masak indomie kanggo ganjel weteng senep keluwen. Kesempatan iki mesisan tak anggo buktekne omongane bocah-bocah wingi kae, jare ing pawone Mbah Prawira ana kuburane. Tiwas kebeneran kahanan pawon nalika kuwi lagi sepi, Yu Gemi sing biasane jam yah mono gek masak, sajak-e durung teka saka pasar merga kepothok udan saengga ora isa ndang balik mulih. Karo ngenteni banyu ing panci umob; aku milang-miling goleki ing sisih endi kuburane kuwi. Ing angen-angenku, kuburane kuwi wangune ora adoh karo kuburan-kuburan ing pemakaman umum ngana kae. Paling ora ana tanda-tanda yen kuwi kuburan, mbuh pathok, mbuh jubine pawon kang digawe rada dhuwur lan wangune digawe kotak ngana kae. Lha nanging aku kok ora mrangguli ciri-ciri kang kaya mengkana kuwi ing pawon iki. Sak ubenge pawon prasasat wes tak tlesih, tekan
“Madosi napa mas?”“Astagfirullahaladzim…….. “ aku jondil kaget nalika ujug-ujug Yu Gemi wes ngadeg ing lawang pawon karo isih nyangking kranjang wadah blanjane.“Anuu… anuu… ko… ko.. kodok Yu.” Saurku sak kena-ne merga kaget karo keweden yen nganti kaweruhan menawa sejatine aku lagi goleki kuburan.Yu Gemi nyeleh kranjange ing dhuwur meja karo nyauri“Woh…. Kodok nggih mas. Ah.. teng mriki niki anggere jawah nggih ngoten niku mas. Kodok bangkak-e sami mlebet griya.”“Lha nggih Yu. Niki wau kula nembe godog mie, lha kok wonten kodok mlebet saking mriku niku. Kula gusah malah mlajeng mriki niki.” Aku gawe crita goroh kanggo nutupi rasa kuwatirku. Aku banjur ngrampungake gawe mie godog. “Sluman… slumun….. slamettt…… slamettt……” batinku.“Pun mas, mang paringke ngisor ngriku mawon pancine. Mangke kersane kula isahi.” Ujare Yu Gemi karo nudingi sisih ngisor meja kompor kang ginawe saka cor-coran semen.“Nggih Yu, matur nuwun.”Aku banjur ndeleh panci tilas anggonku godog mie ing ngisor meja. Nalika ndeleh panci kasebut, mripatku nyawang ana blendukkan cilik, dhawane kurang luwih bangsa mung telung puluh centi-nan. Blendukkan kuwi mujur ngalor ngidul, ing sandinge ana kendi cilik sing wes bleduken, uga ana pangaron cilik sing biasa kanggo bakar dupa. Lan sing gawe aku rada gragapan, aku uga mrangguli sisa-sisa kembang lan rajangan pandan wangi kang biasa kanggo nyekar ing sareyan. Aku babar pisan ora ngira yen sing tak goleki jebul papane malah ana ing ngisor kompor.“Hmmm…. Yitna ora goroh. Apa kuwi mau sing dikarepake kuburan dening Yitna.” Aku benerake omonge Yitna, karo ngrahabi indomie rebus ing jero kamarku. Sauntara kuwi udan ing njaba wiwit riwis-riwis tekane, lan langite wes rada padang sithik, senajan thatit lan gluduk kadang kala isih byar-byar saut-sautan ing angkasa. Panyawangku tak sawatake marang lampu merkuri PLN kang isih murub merga kasinungan mendung. Dene pikiranku mbleyang nggagas blendukan cilik ngisor meja kompor mau.“Ning saumpama bener kuwi kuburan, kok dhawane lan wangune gur sakmana? Ora kaya kuburan-kuburan biasane ngana kae. Yen gur sakmana kuwi pantese rak kuburan kucing. Kaya biasane yen aku ngubur kucing sing mati ning omah ngana kae. Nanging yen
kok nganti diramut kaya mengkana. Ndadak dibakari menyan, diwenehi kendi lan kembang kaya patrape kuburane uwong mati.”Angen-angenku yo gur mung tekan semana, lan ora arep golek sisik melik apa sing sak bener-e sing sumimpen ing ngisor meja kompor kuwi. Merga sing genah paling ngerti mestine yo Mbah Prawira dhewe, saumpama aku arep nlesih yo mestine ora sopan lan mundak malah gawe perkara sing ora-ora. Arep tekon Yu Gemi, iyo nek wonge ngerti. Yen ora ngerti terus malah banjur tekon marang Mbah Prawira, harak malah pada wae alias sami mawon mengko dadine. Nanging yen dasare aku wong kang pengen serba tahu, yo isih meksa ana rasa penasaran ing njero atiku. Sepisan perkara kamar suwung ngarep kamarku kuwi, lan saiki malah ketambahan kuburan cilik.OOOOOOOOOOOoOOOOOOOOOOODina kuwi aku bali rada kewengen, merga ana kegiatan ing kampus. Tekan ngomah wes meh jam rolas-an. Mlebu kamar langsung gletak ing kasur, tas gawanku angger tak deleh brukk ngana wae ing sisih dipan. Arep adus isih aras-arasen, arep mengko-mengko wae karepku; senajan awak rasane pliket kabeh. Merga saking keselku, ora krasa mak sliyuttt…. Aku keturon ngana wae. Nanging
kaya wong kaget. Saka rumangsaku kaya ana wong kang nggugah anggonku turu. Pawongan kasebut kanggo sandangan beskap, blangkone ireng wulung, praupane kereng merbawani lan nyikep keris. Aku digetak lan dipisuhi arep dipateni. Merga saka wediku, aku bengok-bengok njaluk tulung. Aku lenger-lenger ing dhuwur dipan, karo nata ambegan kang isih munggah muduh keweden. “Alah… tujune kok mung dapur ngimpi. Iki rak merga aku kekeselen wae.” Grenengku ing batin.Arep neruske turu maneh wes kagol. Aku banjur metu kamar arep adus wae, merga wes rak betah karo rasane awak kang pliket kabeh. Nalika ngliwati lurung pawon, mak prinding…. Githokku mengkorok kelingan kuburan cilik ing ngisor meja kompor. Apa maneh sajake lagi bar disekar, sebab gandane kembang lan menyan dulek irung. Senajan atiku rada cilik lan jantungku deg-deg-kan; meksa tak wanek-wanek wae. “Sluman slumun slamet… aku turune nabi Adam, golongane manungsa kang luwih pinunjul tinimbang mahluk-mahluk liyane” grenengku kanggo gedek-gedekne atiku.“Slamet… slamet… Alhamdulillah bebas saka gangguan.” Batinku nalika bubar adus.Aku iso mesem sithik saikine, atiku wes ora keder maneh. “Alah… deneya yo ora ana apa-apa. Tiwas aku keweden huh…” ucapku lirih karo nglirik pernah ngisor meja kompor. Mangsiya mengkana olehku mlaku ya rada tak gawe cukat, piye-piyea ing jero ati ya isih ana rasa wedi-wedi sithik.Nalika arep mlebu ing ruang tengah,
mbengok, tangen bisa. Gur mripat kang isih mlolo nyawang pernah kamar suwung. Aku kaget kapirungan merga saiki aku nyekseni dhewe dene kamar suwung kuwi lampune katon murub, katitik saka sela-selane bolongan angin-anginan ing dhuwur lawang, ana cahya lampu kang clumorot metu. Lan sing gawe aku sangsaya wel-welan merga saka njero kamar keprungu suara tangis mingseg-mingseg.Aku mung gadeg ngejegrek nganti sautara wektu
sithik baka sithik, aku wes iso ngendalekne atiku. Ambeganku sing kregosan merga keweden campur kaget wiwit tak atur maneh. Otot balungku kang lemes wiwit ana kekuatan maneh, getihku wes ora ser-ser-an lan wiwit ana sak tlenik kuwanen ing jero atiku. “Kowe dudu bocah jirih.” Kaya ana sing bisiki atiku. Lan kuwanenku sangsaya kandel, apa maneh bareng kelingan karo rasa penasaranku kanggo bedah misteri kamar suwung kang sak suwene iki mung dadi pitakonan ing njero atiku.Alon-alon aku mlaku nyedaki pernah kamar suwung kuwi. Mlakuku sengaja tak gawe jingkat-jingkat, pamrihe aja nganti ana sing krungu lan jugarake anggonku arep mecahke misteri kamar suwung. Nalika wes cedak, aku banjur nyoba ngincen saka bolongan kunci. Nanging aku ora nyumurupi apa-apa ing njero kamar kasebut, kejaba mung katon dipan kang dilambari sprei putih. Sauntara kuwi suara tangis isih keprungu saka njero kamar. Aku nyoba ngliling goleki pernahe suara kasebut, nanging tetep wae aku ora bisa mrangguli sapa kang nangis sesengukan kasebut merga winatese bolongan kunci. Arep ngunggak saka dhuwur lawang, ora gaduk. Lan emane ora ana barang kang iso kanggo ancik-ancik, arep njupuk kursi samar yen mengko malah gawe glodakkan. Sidane aku mung neruske olehku ngincen saka bolongan kunci.“Oaalah cah ayu, kok ya nganti semana olehmu tegel ninggalke aku. Banjur suk kapan olehmu arep mbalik mrene. Aku tansah ngenteni tekamu, nganti suk kapan wae. Kamar iki yo gur kowe sing iso bukak. Yo mung kowe kang nyekel kuncine. Semana uga atiku.” Keprungu suara panelangsan saka njero kamar
wes ora sabar maneh pengen mbuktekne apa kang dadi wadine kamar suwung kuwi. Tanganku nyandak gagang lawang, banjur tak untir alon-alon arep tak bukak. Nalika tak rasa wes cukup anggonku nguntir, banjur lawang tak surung. Ananging durung nganti lawang mengga, ujug-ujug keprungu suara sandal diseret ing jogan lan sajake ana pawongan kang arep tumuju ing ruang tengah iki. Gageyan aku ngeculne gagang lawang lan banjur setengah mlayu mlebu menyang kamarku, banjur ethok-ethok turu karo isih masang kuping, nganti mak less…. Aku keturon ngana wae.Tangi-tangi wes jam pitu, srengengene wis nangkring ing sela-selane pang wit jambu klutuk. Manuk prenjak pating cruwet, ngoceh rame banget ing kebonan. Aku gage-gage menyat menyang jeding, adus gebyar-gebyur terus siap-siap mangkat menyang kampus. Dina iki isih ana kegiatan kang kudu tak tekani, jadwale jam wolu esuk. Bubar dandan sakpantese, banjur metu kamar siap mangkat. Ora lali ngunci kamar.“Kerinan nak?” Mbah Prawira ujug-ujug wes gadeg ing buriku lan nyapa aku. Kamangka rumangsaku mau ora ana sapa-sapa ing ruang tengah iki. Aku mangsuli karo rada kaget.“Inggih mbah…”“Lha iya to nak, nek tilem niku ampun dalu-dalu.” Aku mung mesem, dituturi ngana kuwi karo Mbah Prawira.
banjur mlaku mecaki lurung tumuju ing dalan gede. Atiku isih gojag-gajeg mikirke panyawange Mbah Prawira iki mau. ‘Apa Mbah Prawira ngonangi olehku nginjen kamar suwung mau bengi apa piye ya? Kok panyawange sajak ngemu teges sing kepiye, sing gawe goreh atiku’ bantinku.Merga ngalamun lan kagawa ati goreh, aku nganti kurang prayitna ngulate dalan ngarepan. Nalika arep menggok metu saka lurung, aku ora ngawaske yen saka ngarepan ana pawongan numpak sepeda onta kang uga arep menggok mlebu lurung.“Eeee……. Eee..” grubyak! pawongan lan sepedahe nyungsep ing pager hidup merga ngendani aku. Aku kang rumangsa salah, banjur age-age nututi sakperlu aweh pitulungan.“Wahh… ngaputen nggih Mbah.” Aku njaluk ngapura marang pawongan sepuh kang mengkurep semampir pager lan kebrukan sepedah.Aku nyandak sepedahe terus tak jagangake, banjur arep genti nulungi wong sing dhuwe sepeda. Nanging saiba kagetku, jebul pawongan kasebut Mbah Prawira. Jangkahku kandeg lan domblong nyawang Mbah Prawira kang pringas-pringis karo nyekeli boyoke.“Lha terus sing tak pamiti mau sapa?”[Cuthel].
Sakjane lakyo kowe sing patut tak takoni koyo ngono kuwi anakku. Kowe iku wis gede, moso kowe arep dewean wae.
Bandung : (mesem)Ah, menawi kula, boten usah di pikir bu. Bu, saktemene kula ajeng tanglet kalih ibu, Nanging kula boten kepenak,Bu.
Ibu : Kowe arep takon opo?Kok nganggo ora kepenak barang. Aku iki ibumu opo udu. Arep takon opo to Le?
Bandung : Ngeten lho Bu, saktemene Rama kula menika sinten? Ngantos sakniki kok kula taksih bingung.
Sajake iki wetu sing pantes. Kowe saiki wis gede, ora wedi cerita karo kowe. Ibu reti,kowe mesti iso ngerteni iki.
Ibu : Bapakmu kuwi sakjane bangsawan ong tlatah adoh kono.
dingin. Ojo seneng adu otot, iku ora apik anakku. Ojo waton tumindak ing kono, ora liyo kanggo njaga keslametanmu dhewe.
Bu, nanging kepripun ibu menawi kula mengembara. Menapa ibu aman gesang piyambakan ing bumi ingkang boten temtu niki (sambil menengadahkan tangannya tanda menyamakan keluasan bumi ini).
Ibu : Ibu ora bakal keno opo-opo. Ibu mung iso nyangoni slamet yo anakku sing tak tresnani.
Jonggrang : Ana apa Patih. Kok njenengan wis bali saka peperangan, ana ngendi Ramaku?
Patih Gupala : (menundukkan kepala dan menyembah) Nyuwun sewu Roro. (berpikir-pikir)Prabu Boko…
Jonggrang : Rama!?Ana apa karo Rama? Opo panjenengan duwe kabar sing ora ke penak Patih?
Jonggrang : Ana ngendi Ramaku? (bingung dan hampir menangis). Cerita karo aku Patih..pundi ramaku?
Patih Gupala : Prabu Boko gugur ing peperangan menika, Roro.
Jonggrang : HA? Apa bener ngendikanmu kuwi. Opo panjenengan boten Goroh Patih?
Prabu Gupala : Saestu Rara. Kula ingkang ngertosi piyambak, Bandung Bondowoso nusukkaken kerisipun.
Wektu nangis iku Bandung Bondowoso teka ing ngarepe Rara Jonggrang. Bandung banjur mikir-mikir, sapa Ratu ayu ing ngarepe iku? Apa selire Prabu Baka sing dak pateni mau?
Bandung : (berjalan mendekati Roro). Kena apa kowe duka cah ayu?
Jonggrang : Sapa kowe wani teka ing kerajaan iki?
Bandung : Hahaha…Sopo aku? Opo kowe ora ngenali aku, raja ing Kerajaan Pengging, lan saiki sing duweni
Apa kowe gelem dak dadekake bojoku!
Roro Jonggrang bingung are menehi jawaban apa. Bandung iku wong sing
nolak. Nanging atiku ora tresna. Kenal wae durung, kok njaluk aku dadi bojone. Penak tenan. Saya maneh, uwong iki sing gawe
kowe ora gelem? Opo kowe isin karo aku?Hem?(karo nggoda)
Jonggrang : Ngene wae, yen kowe pancen pengen duweni aku, syarate sitik wae. Buatkan aku seribu candi dalam 1 malam. Yen kowe kasil, aku gelem tok pek bojo.
Bandung : Weh..weh..weh..Wah, kowe ki dagelan tenan kok!!Sewu candi wektu sewengni?10 candi wae, apa mending kowe njaluk syarat liyane n arsietwae. Sekarepmulah..Moso kon gawe 1000 candi.Arep tok nggo ngopo candi iku.
Wis, sakiki ngene wae. Pase,njalukmu piro?
Jonggrang : Aku nyuwun sewu candi!! (karo arep nglungani)
menika lak nggeh tiyang sekti to Putri, miterat pamikir kula, kok panyuwun panjenengan,
Jonggrang : Wis, saiki ngene wae. Dayang, tolong bangunkan semua rakyat Prambanan,
Bandha 2016 GreetingsRaksha Bandha 2016 CardsRaksha Bandha 2016
Posted on 17 Oktober 2013 by masdur	Dadi manungsa kuwi sing paling utama, aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihane. Apa maneh mamerake kasugihan lan kapinterane. Yen anggone ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge pakarti kaya mangkono iku yo bakal ngengon awake dadi sawijining manungsa kang ora aji. Luwih prayoga turuten kae pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes kuwi yo mesthi bakal tumelung, lha..kang ndhongak mracihnani yen pari kuwi kothong
Dispendik tertanggal 9 Oktober 2013, yen saben dinten Kemis, basa pengantar saben pelajaran disuwun nganggo basa Jawa, salajengipun balik maneh ing basa sing biasa
kaitkata hiasan dinding | 3 Komentar	3 Tanggapan
pada Oktober 21, 2008 pada 1:55 pm laexs
pada Oktober 21, 2008 pada 2:21 pm Gupliex
Waduh mas Alex, sori sing iki mung tak nggo kenangan aku.. Katimbang blog-e kosong.. 🙂 Saiki wis tak kasih kotak plastik.. tak centelke nang tembok-ku …. Jan-jane pengin sing komplit, tapi tak goleki tetep ora ono… Murah jane, tapi yen kepengin tenan tak kondho karo kangmasku
Koplak on Wed Dec 19, 2012 11:26 amKembangsawit wrote:Ini lagi ngomong apa sih? lah kowe ngomong opo??? wlkwkwkwk [/quote]Sakkarepku rek..... lha kowe nyangkem opo??? wekekeke....KoplakKaptenJumlah posting : 344Join date : 04.10.12Lokasi : Bangka Re:
Keris Sang Pandawa atau Kyai Sengkelat. Lahir Mangsa Kanem - Rasa Suci Kamulyan, Wuku Prangbakat, Rebo Legi, Manuk Urang-urangan, Wayang
nenten lali nunas Gung pengampura separi indik daging buku puniki janten sampun akeh
Dadio wong sing pinter lan maju, tapi jo ninggal budayane dhewe !
munggah ing pundakku, Sira tangiya. Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya. Sang jakir putih kang munggah ing
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI”. NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI…(NAMA DIA). LUWIH SI…(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU•
manunggaling kewan gusti, manunggaling bumi gusti DLL hanyalah spesifikasi dari “Manunggaling kawulo gusti”
cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangk...
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau
yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa ngrasayang
dadi sak file.Ben ringkes, tak gabung dadi siji
met gabung bro....lam kenal yah..wis anggep wae omahe dewe... Jimmy BLetnan
jagad cilik mendak tumungkul onongarepaningsun, ojo maneh siro jalmo manungsoasal banyu bali dadi banyu, asal geni bali dadigeni, asal angin bali dadi angin, asal bumi balidadi bumi, asal cahyo bali marang alaming kidratiro, ketaman ilmuku pengabaran jati yo jatining pangabaran soko kersane
Keuntungan Health Ngadopsi Paleo Diet lan Living
Yen sampeyan freak kesehatan, sampeyan temtunipun kudu wis krungu saka diet Paleo. Ana iku pancen ora dear...
berteriak “waduh gusti kok semrawut ngeten ndunyoe panjenengan, njenengan pendhet male pun gusti” hahaha,,
lan nggodog banyu wedang kanggo gawekne kopi sing lanang. Beras sak-gelas cilik di sok ning njero dunak cilik, banjur digawa memburi sakperlu dipesusi. Krusek-krusek….. keprunggu swarane beras kang diubek ning njero dunak bebarengan karo miline banyu leri ing peceren.Bubar mesusi, dunak diseleng ning ngisor rak piring saka kayu kang rupane wes ireng-ireng dening langes obongan kayu pawon. Klitik-klitik, yu sagiyem katon ngracik wedang kopi ing gelas cilik kang wis rada gripis lambene. Stoples cilik wadah gula di koreti nganggo sendok aluminium, banjur diwor karo kopi ing jero gelas. Sakbanjure nyandak gombal amoh kang rupa lan bentuke wes ora karu-karuan, kanggo ngangkat ceret werna ireng saka dhuwur pawon. Ceret ireng dudu merga saka bahan Teflon, nanging ireng merga kepangan mawa lan langes obongan kayu saka pawon, ngono wae wes rada peyok-peyok lan gantolane wes ditaleni kawat dening Kang turijo bojone yu sagiyem, amrih ora bodol nalika
kopi kang ngunggah turune sing lanang. Sisa banyu ing ceret banjur di sok ing jero termos werna abang kang kembang-kembange wes ketutup dening teyeng. Rampung anggone nyuntak banyu, termos banjur ditutup nganggo uwel-
sagiyem marang bojone.“Hmm…. Yooo” saure kang turijo saka senthong kang mung keletan gedheg sak lembar karo pawon
blawus banjur raup ing padasan ning buri omahe. Rampung anggone raup terus mlebu pawon lan lungguh ing dingklik dhawa, karo ngliling wedang kopi panas kang isih kemebul ing lepek kramik tinggalane wong tuwane, barang warisan critane.
wingi bengi.“Sido nyang kecamatan ora kang saiki” yu saginem takon marang bojone karo ibut ngudek kendil isi godogkan beras amrih ora gosong.“Hayoo sido wes kadung nyaguhi je. Mengko yen ora mara pak camat mesti duka, lha yen nganti duka
lanang sing gek kelas telu esde, karo neruske anggone nyruput wedang kopi.“Isih” saure yu sagiyem. “Sampeyan arep budal jam piro iki mengko kang?” sambunge.“Hayoo bubar iki, aku tak adus gek ndang mangkat” sing lanang nyauri karo ngenteke sisa kopi ning cangkire. Banjur mudun saka dhuwur dingkling, nyaut anduk ning tali sampiran cedak karo lawang butulan pawon. Anduk disampirake nyang pundake trus mlaku metu.“Sabune mbok deleh endi yem?” kepungru suarane kang turijo saka mburi omah.“Ning dhuwur tumpukan kayu kuwi lho kang.” “Ndeleh… sabun wae di lah-leh, marahi kangelan goleki wae” sing lanang grememeng semu maido.Ember cilik werna biru isi sabun lux, sikat untu sing wes njeprak wulune, lan odol kang wis ora ana tutupe maneh dicangking karo mlaku menyang belik ing kali buri omahe. Ngliwati kebon kopi lan jeruk titipane Pak camat, kang wektu kuwi lagi mribik-mribik kembang lan metu pentile cilik-cilik. Arume kembang cengkeh nambahi segere suasana isuk kuwi. Embun katon isih pating tlecek nelesi gegodongan ing sakiwa tengene dalan tumuju kali. Ketambahan pangocehing manuk podang ing wit randu alas kang tukul dhuwur jrebabah ing pojokan tegal sisih kidul, njalari swasana isuk kuwi sansaya tambah asri lan iso gawe ayeming ati.Nanging ora kanggone kang turijo. Kang kaya mangkono mau kejaba saka saking wes kulinane nemahi ing saben dinane uga kagawa saka panguripane kang saka rumangsane tansah nandang lara lapa kawit bayi lair ceprot ing alam donya iki. Panguripane tansah kecingkrangan lan durung tau sepisan wae necep manise madu panguripan kaya wong-wong liyane ngana kae. Paling banter madune panguripan kuwi tau dirasakane nalika ing jero sentong karo yu sagiyem pas langen asmara. Ngono wae saiki isih kudu pinter-pinter ngatur siasat, supaya ora diweruhi dening anake. Lha piye omah yo sentonge gur siji, kathik anake saikine yo wes gedhe, wes umur sangang taun. Apa yo tegel lan ora wirang yen nganti kadenangan dening anake nalika lagi krusak-krusek wong loro. Mengko nek ujug-ujug anake lanang tangi; banjur tekon sing ora-ora,lha njuk kepiye olehe nyauri. “Pak lan mak gek nyang opo? Kok krusak-krusek gak klamben?”. Hara to yaa…. Blaik tenan!!!Bubar adus ing belik ngisor wit jrakah, kang turijo banjur mulih karo nyangking ember isi banyu kanggo pasediyan ing ngomah. Kaya padate wong-wong ing desa kana, saben nyang belik mesisan karo nyangking bayu supaya ora kudu bola-bali nyang kali yen pinuju perlu banyu sithik-sithik. Tekan ngomah, anduk disampirke ning tali pemehan wetan omahe. Terus klunuh-klunuh mlebu ngomah liwat lawang pawon bablas nuju sentong lang salin penganggo. Bojone katon lagi ibut nata sega lan lawuh ing dhuwur amben cilik saka galaran pring kang dilambari klasa pandan amoh. Sega lan lawuhe di lebok-lebokne ing njero rantang seng werna putih, banjur dibungkus nganggo serbet motif kotak-kotak kaya sorban kang biyasane dienggo kalungan Pak modin. Rampung nata bontotane sing lanang, banjur ngliling kopi saka gelas menyang gendul tilas wadah setrup anggone maringi Pak camat nalika riyaya taun kepungkur. Bontotan lan gendul banjur digawa mengarep nyang teras omahe. Kang turijo katon lagi ibut ngelapi pit onthel phoenix weton taun wolong puluhan werna biru ing latar ngisor wit talok. “Kang, iki lho sangune sampeyan.” Ujare yu sagiyem karo nyeleh barang cangkingane ing dhuwur kursi kayu.“Weh… ha kok ndadak disangoni barang yem.. yem… biasane yen nyang nggone Pak camat ki diparingi mangan lho yem” kang turijo nyauti karo isih ibut ngelapi pelek sepedah. Jan yen karo tunggangane siji kuwi kang turijo ora kalah anggone ngrumati lan ngreksa karo penggemar
ning tansah dirukti kanthi gemati. Jarene sembarang dengah ki yen dirumat kanthi
bengkel, kuwi wae pinuju sepedahe di sruduk becak nalika ngeterke yu sagiyem nyang pasar kecamatan telung taun kepungkur. Nek perkara ganti ban, nambal ban, apa nyambung rantene sing pedhot; kang turijo temah di tandangi dhewe wae. Sakliyane ngirit ongkos uga hasile maremake ati jarene.“Yo ora kaya ngono kuwi Kang. Senajan biasane disogati, awak dhewe ki ya aja njur terus seneng jagagke pawewehing liyan Kang. Jare sing kaya ngono kuwi kurang becik lan prasaja. Jagagke ndogke blorok yen ngono kuwi jenenge” yu sagiyem maido sing lanang.“he he…. Iyo bener kandhamu yem” ujare kang turijo karo mesem marani sing wedok. Bototan dicandak banjur diambu. “wah ambune kok sedep tenan iki yem. Masak apa iki mau?” sambunge“Sampeyan tak masakke radha sepesial kang.
kuwi perlu masak kang rada istimewa kanggo bojone. Mau tak jupukne endog pitik saka petarangan, tak jupuk loro siji kanggo sampeyan, sing siji maneh kanggo sarapan thole mengko.” Tembunge yu sagiyem. Yu sagiyem senajana wong ndeso klutuk, ning prigel nandangi gawean padinan ing bale
mengkono yu sagiyem dadi luwih dhuweni wawasan kanggo sangu nglabuhi anak lan bojone.“Yo wes.. yem aku tak budhal saiki. Selak kawanen, mengko nek Pak camat selak tindak kantor.” Tembunge kang turijo. Bototan di cantolke ning stang sepedah sisih kiwa, sepedah banjur dituntun alon-alon ngliwati lurung sak pecak antarane kebonan tumuju dalan desa kang dadi dalan tembusan menyang dalan gede, yu sagiyem ngetutke ing burine. Tekan pinggir dalan, kang turijo banjur nyengklang sepedahe lan lon-lon wiwit ngontel. Ora lali pamitan marang bojone, “wes mangkat dhisik. Sing ati-ati yo ning omah.”“Iyo kang, sampeyan yo sing ati-ati ning dalan.” Yu sagiyem nyawang lungane sing lanang kanti rasa kang beda dina kuwi. Panyawange kandeg nalika sing lanang lan sepedah onthele ilang diuntal dening enggok-enggokan ing kebonane pak dhe nardi kang kebak dening wit-witan gede. Yu sagiyem banjur balik menyang ngomahe, kelingan anake lanang sing isih turu mlungker ndek kamar.ooooooooooooooooooo“Arep nyang endi jo?” panyapane lik samino nalika pethukan ing lurungan cedak sawah gedhe.“Nyang daleme Pak camat, lik. Mangga lik nderek langkung niki” jawabe kang turijo.“Yo… sing ati-ati yo. Andum slamet wae.” Saure karo bacutke anggone macul sawah.
isih mawujud lemah lan watu krakal. Mokal yen dalanan kang diliwati kuwi bakal kambon aspal. Wes genah yen ora bakal, wong dalanan kuwi ora ngadut nilai komersial lan ekonomis. Dalanan kang mung kanggo dalan kebo lan sapi nuju sawah, yen udan bletok lan ora kendat saka tlepong kebo lan sapi kang pating petutuk kaya bubure kanjeng nabi sulaiman, ing dongeng-dongeng
negara.Kang turijo ngenggokake stang sepedah menyang pelataran jembar kang kiwa tengene di kebaki dening tanduran cengkeh lan sak wernaning kembang lan pasuketan kang ijo royo-royo. Mudun saka sepeda kang turijo banjur ngirit sepedahe menyang
omah joglo saka kayu jati tuwa kang gadeg gede ngemu wibawa. Yo pantes wae, wong daleme Pak camat. Dalem kang wus run temurun saka para leluhure Pak camat, lan ora mokal yen isih mambu sawabe para leluhur mau. ‘Ee… wong ki nek tedak turune wong drajat lan pangkat ki, nganti sak anak putune yo isih ketiban wahyu dadi wong kang mulya uripe. ‘ pangrasane kang turijo ing jero batin nalika nuntun sepeda. ‘Yo wes ben, uwong kuwi kajibahan kuwajiban dhewe-dhewe dening Kang Kagungan Kersa’ pambantahe kang turijo ing jero atine dhewe.Sak wuse nyendekake sepedah ing ngisor wit sawo kecik ing wetan pendapa, kang turijo banjur mlaku tumuju ing omah sak mburine pendapa.“Kula nuwun” kang turijo uluk salam.“Mangga, sinten nggih?” keprungu swara priyayi estri saka njero omah. Sajake bu camat kang nyauri, ketoro saka swarane sing ulem lan semanak.“Dalem bu ingkang sowan, turijo.” Saure cekak.“O.. sampeyan tho jo. Kene-kene mlebu jo” Katon bu camat ngacari dayohe karo bukake lawang.“Nggih bu sampun mriki mawon” kang turijo nyopot topine karo lungguh ing kursi teras.“Iki mau wes dienteni karo Bapak, meh wae ditinggal tindak. Wong selak arep ana rapat ing kabupaten” saure bu camat.“Wah, nggih nyuwun sewu bu. Niki wau radi kerinan angsalipun tilem.” Kang turijo gupuh anggone matur merga rumangsa kleru, kuwatir yen nganti gawe gela atine Pak camat.“Wes ora dadi apa jo, wong Bapake yo durung kebanjur tindak kok. Sek yo
deleng kucing kang lagi nyusoni anake cacah papat ing emperan omah. Kucing ules kembang telon karo anake papat katon resik-resik lan lemu-lemu. Ngetokake banget yen kucing pomahan lan kerumat kanti becik. Mbok menawa wae menu pakanane luwih bergizi tinimbang lawuh bontotane kang turijo esuk kuwi.Ora sakwetara suwe, Pak camat wes metu saka jero omah. Wes ngganggo seragam coklat-coklat lan sepatunan ireng meling-meling. Kang turijo banjur gadeg lan ngulukake tangane, salaman karo Pak camat.“Kok nganti yah mene gek tekan mrene jo.” Pak camat nampani tangane kang turijo terus mapan lungguh ing kursi
turijo mapan lungguh ing kursine sakkawit karo mesam-mesem.“Yo wes ora apa-apa jo. Anak bojomu rak yo slamet kabeh jo” pandangune Pak camat.“Pangestunipun.” Saure kang turijo.“Ngene jo, pager kebonan sisih buri lan kulon omah kae wes gapuk kabeh. Tulung resiki lan tatanen sing apik yo. Trus suket-suket ing kebonane kae sampeyan babati sisan ben padang. Nek rampung sedino yo sokur, nek ora yo dienyangi sesuk maneh. Sing penting kaya biasane wae jo, sing resik yo.” Pak camat menehi prentah apa-apa kang kudu ditindake dening turijo kanti singkat lan jelas.“Nggih Pak” kang turijo nyauri cekak. Sajak wes ngerti banget karo kersane Pak camat.“Yo wes, ngana wae jo. Aku selak arep mangkat nyang kabupaten.” ature Pak camat karo grumegah saka kursi, merga mobil dinase wes parkir ing gang-gangan antarane pendapa lan daleme. Pak camat mlebu kendaraan, lan tleser-tleser kijang werna ireng kuwi mlaku ninggalake turijo kang gadeg nguntapake lungane Pak camat. Kang turijo banjur cak-cek salin penganggo lan tumuju ing kebonan buri omah karo nyangking arit lan
kringete pating dlewer nelesi rail an gegere. Klunuh-klunuh menyang sumur, muter kran banjur wisuh lan raup banyu karo banyu nyang mancur saka kran. Sikile dikosok-kosokake jobin supaya lendut sing nempel gogrok lan resik. Bubar wisuh banjur menyang panggonan nyendekake sepedah ing ngisor wit sawo kecik. Buntelan bontotan di jupuk banjur di cangking menyang emperan omah sisih wetan.Bontotan didudah, rantang isi lawuh dibukak lan diseleh
tengen wes siyap-siyap muluk sega arep diemplok. Cangkep wes kadung mangap.“Jo.. jo..” kepungru swara undang-undang jenenge saka jero omah. Bu camat sajake sing celuk-celuk.Wurung anggone muluk sega, selak nyauri pangundange bu camat.“Dalem bu” saure sora.“Rene jo, nyang pawon buri jo.” Bu camat awe-awe saka lawang pawon sisih wetan.Kang turijo banjur nyelehake rantang isi sega, lan kesusu menyang dapur. Kuwatir yen bu camat ana perlu sing wigati kang butuh tenagane sedela. Mlebu dapur katon bu camat lagi bukaki serbet ing duwur meja cilik, karo ngendikan “Iki jo, mangan sek kene. Iki wes dicepaki karo mbok binah.”Kang turijo bingung, atine tida-tida. “Piye iki, mangan kene apa mangan bontotan olehe gawani bojone. Nek mangan kene ateges bontotane bojone mengko sing mangan sapa; lha mengko mesti bakal gawe gela atine Sagiyem nek nganti ora kepangan. Yen ditolak kok rasane mangu-mangu, ora sopan nolak pawewehing liyan.” Ngono perang batine
liyan ora apa-apa. Sing penting bojoku aja nganti kalaran atine.” “Wes jo gek ndang madang kene” kojahe bu camat buyarake angen-angene kang
griya dening Sagiyem, semah kula. Nggih nyuwun ngaputen bu, raosipun kula bade nedi buntelan saking griya kemawon. Nggih sepindah… malih kula nyuwun ngaputen… bu….” “O.. kowe wes disangoni karo bojomu to jo. Yo wes iki lawuhe wae gawanen kanggo imbuh kanca sega.” Bu camat mesem sajak ngerti karo atine kang turijo.Kang turijo mesem bungah merga bu camat jebule ora duka, malah ngiyani anggone arep ngrahabi bontotane saka omah. “Nggih bu, matur nuwun.” Kang turijo mesem karo pamitan baline sega bontotane kang ditinggal ing wetan omah.Saiba kangete kang turijo nalika tekan ing panggonan olehe
ngabehi21 Mei 2010 14.01sugeng pitepangan kang, wah jan sae-sae sanget seratanipun. Sedaya seratan kanyata adedasar kawontenan saknyatanipun. Menawi maos seratan-seratan penjenengan, ing batos saget kraos sedih, lucu lan sakpanunggalanipun. Salut-salut, mangga tansah dipun lajengaken anggenipun angripta cariyos2 ngagem basa jawi saperlu sinambi nguri-uri basa jawi lan seserepan jawi ingkang sanget adiluhung.SembahnuwunBalasHapusKi Ageng Pamanjaran21 Mei 2010 14.03Inggih matur nuwun sanged dene taksih wonten sederek ingkang kersa maca seratan
Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos
tersebut ke kamar.”Menika kamaripun Pak. Menawi ajeng wonten wingking, ngagem
saikine. Lha yo kuwi terus malah reka-reka gawe kripik barang nalika tak kandani yen aku arep tilik kowe, le” bapak
watuke banjur ngono kae. Mula saka kuwi tak penging nyambut gawe sing abot-abot.” bapak melengkapi ceritanya.”Sardi lak nggih taksih nyambut damel wonten solo nggih Pak. Kados pundi kabaripun?””Trus kartinah nika teng mojokerto kados pundi kabaripun, sampun setunggal tahun punika boten nate
anggonku arep nuturi sardi. Bocah nyambut gawe nyah mana nyah mene kok ora cemantel. Senengane kuwi yen bali ubyang-ubyung karo bangsane karmidi, sujak, lan tukin. Yen wes ngana kae trus banjur pada ngombe, rokokkan lan jagongan nganti parak esuk. Duit bayarane prasasat entek gur kanggo nraktir cah-cah
”Lha yen wayahe balik menyang solo, mesti ngrusuhi simbokne. Njaluki duit kanggo sangu. Yen disauri ora dhuwe, njur
siji. Mbuh jare bojone saiki lali ora cekel gawean,
”Inggih Pak, dinten menika wonten janji kaliyan suplier wonten kantor pusat. Kula bade siyap-siyap rumiyin nggih Pak”
Aku opo-opo iseh ileng khe. Lha khe,
MONGKO WONG LANANG SEJATI IKU, KANG ANGUCAP JOYO YO INGSUN, KALOTAN YO INGSUN, IRODAT YO INGSUN, UPAS BRUWANG API SEJATI, BANYU URIP WARNO RUPO KAWASAN KADAYAN YO INGSUN, SIRNANING WALI NABI MUKMIN YO INGSUN, SOPO KANG ONO ING KURSI YO INGSUN, SIRNANING MALAIKAT ORA ONO, NANGING INGSUN KANG JUMENENG
ING TENGAHE RAMADHAN, GEGURITANIPUN MADAGUMILANG
ESEM MUNG SAK KLECEM geguritan Anggitanipun
KE-8	Kangen Iki Kangenmu? Geguritan dening Madagumilang	Kagem Guruku, Geguritan Anggitanipun Madagumilang Blogroll
Paul, Helga Dipl.-Ing. 18.8.1994 - 21.6-5-9
makejang seneng malajah basa bali, lan nenten marasa kimut nyening ngaraos ngangge basa puniki, tiang sebet pesan ningalin ring
kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
ngguyu ndelikkakéSir sir pong dhelé gosongSir sir pong dhelé gosong
Pada jaman dahulu, lagu tersebut sering dinyanyikan pada acara Wayang Kulit (
wakul kul, gembèlenganwakul ngglimpang, segané dadi sak ratanwakul ngglimpang, segané dadi sak ratan
Yo prakanca dolanan ing njabaPadhang mbulan padhangé kaya rinaRembulané kang ngawé-awéNgélikaké aja turu soré-soré
Anggit…asmorojati di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…indry di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…kiki di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…J A N U R di
ESEM MUNG SAK KLECEM geguritan Anggitanipun Madagumilang
ingkang trep a, b, c, utawi d saking pitakenan ing ngandhap punika kanthi paring tandha (X)!
Kawaosana tuladha sesorah ing ngandhap punika kanthi premati! Assalamu’alaikum wr.wb ....… (i) Nuwun, Bapak Kepala Sekolah SMA N 10 Yogyakarta ingkang satuhu kinurmatan, bapak ibu guru saha karyawan ingkang kula kurmati, sarta para kanca ingkang tansah bagya mulya. …....(ii)Kanthi rahmat saha barokahipun Gusti Ingkang Maha Agung, katilik ing wekdal punika kita sedaya saged manunggal pepanggihan ing papan mriki kanthi rahayu wilujeng nir ing sambikala. …… (iii)Keparenga kula ingkang piniji minangka wakil saking para siswa, ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sedaya kalepatan kula sakanca dhumateng bapak ibu guru. Mugi Gusti nampi pangapunten kula lumantar panjenengan sedaya. Mugi Gusti ugi nampi amal ibadah kita, tansah ngluberaken karahayon, kabagyan, katentreman lan keslametan dhateng kita sedaya. Amin. .…. (iv)Mugi-mugi acara menika dados sarana nglebur dosa antawisipun sesami, ingkang rumaos lepat boten kaambali malih ing wekdal candhakipun. Awit kalepatan, dosa, lan khilaf punika sandhanganing tiyang gesang, sumangga kita sedaya tepa salira, amrih gesang kita tansah bagya mulya. ….. (v)Cekap semanten atur kula, menawi wonten kaduking wicara saha solah bawa ingkang mboten ndadosaken rena ing penggalih bapak ibu guru, karyawan sarta para kanca, kula nyuwun agunging pangaksama. …… (vi)Nuwun. Wassalamu’alaikum wr.wb 1. Sesorah inggih punika medhar gagasan utawi ide sarana…a.kalisanaken c. karekam ing kaset b.kaserat ing kertas d. kadhapuk ing wujud sekar2. Perangan pambuka wonten ing tuladha sesorah nginggil punika awujud… a. atur syukur c. atur pambagyab. atur panuwun d. salam3. Undheraning rembag ingkang kababar ing sesorah dipunsebut minangka…a. salam c. pambagya kawilujenganb. wosing gati/ wicara d. panuwun4. Katilik saking tuladha sesorah ing nginggil, perangan menapa ingkang dipunsebut wosing gati utawi wicara?a. perangan (ii) c. perangan (iv)b. perangan (ii d. perangan (v)5. Tuladha sesorah ing nginggil punika ngrembag bab menapa?a. wigatinipun syiam c. wigatinipun halal bihalalb. wigatinipun dinten riyaya d. wigatinipun sesrawungan6. Sinten ingkang maragakaken sesorah ing tuladha sesorah nginggil punika?a. wakil
ingkang dipunsebut minangka pangarep-arep ing tuladha sesorah nginggil punika kawakili parangan ingkang nomer pinten?a. perangan (ii) lan (iii) c. perangan (iv) lan (v)b. perangan (iii) lan (iv) d. perangan (v) lan (vi)8. Atur pakurmatan ing tuladha sesorah nginggil punika dipunserat sasampunipun perangan…a. salam c. atur pandongab. atur syukur d. panuwun9. “Kanthi rahmat saha barokahipun Gusti Ingkang Maha Agung, katilik ing wekdal punika kita sedaya saged manunggal pepanggihan ing papan mriki kanthi rahayu wilujeng nir ing sambikala,” dipunsebut minangka…a. salam c. atur pambagyaharjab. atur syukur d. wosing wicara10. “Cekap semanten atur kula, menawi wonten kaduking wicara saha solah bawa ingkang mboten ndadosaken rena ing penggalih bapak ibu guru, karyawan sarta para kanca, kula nyuwun agunging pangaksama”, dipunsebut minangka…a. atur pakurmatan c. wosing wicarab. atur syukur d. panutup
Kangge mangsuli pitakenan nomer 11-15, kawaosana teks tembang macapat Pocung ing ngandhap punika kanthi premati!
Pocung Slendro Pathet ManyuraYen lumaku kudu eling lan mituhuDalan sisih kiwaWaspada lan ngati atiTemah slamet ora nemu kacilakan
11. Tembang Pocung kalebet minangka tembang…a. tembang Jawi c. tembang Tengahanb. tembang Macapat d. tembang Gedhe12. Paugeran ing tembang macapat punika saged awujud…a. guru sastra c. guru basab. guru swara d. guru gatra13. Dhawahipun swanten wonten ing pungkasaning larik tembang macapat punika dipunsebut…a. guru wilangan c. guru gatrab. guru lagu d. guru swara14. Tembang Pocung punika kadhapuk saking pinten gatra?a. sanga \ c. sewelasb. sedasa d. rolas15. Guru wilangan sarta guru lagu saking tembang Pocung inggih punika…a. 12u, 6a, 8i, 12a c. 6a, 8i, 12a, 12ub. 12a, 8i, 6a, 12u d. 12a, 12u, 6a, 8iII. Cobi kapasangaken titik-titik ing sisih kiwa kaliyan tetembungan ingkang trep ing sisih tengen!
Perangan Kiwa Perangan TengenSesorah (…) a. basa ingkang kaginakaken ing sesorah
Mantep mrebawani (…) b. tuladha paraga ingkang atur sesorah
Basa Jawi karma (…) c. medhar gagasan sarana kalisanaken
Atur salam lan yukur (…) d. satunggaling perangan salebetipun sesorah
sikepipun tiyang sesorahTembang macapat (…) f. cacahipun wanda saben larik
Guru lagu (…) g. cacahipun larik saben gatra
Guru gatra (…) h. pugeran tartamtu ing salebetipun tembang macapat
Guru wilangan (…) i. dhawahing swanten ing pungkasaning larik
III. Kapilihana wangsulan leres utawi lepat saking pitakenan ing ngandhap punika kanthi premati!Sesorah inggih punika andharan ngengingi bab utawi gagasan ingkang kawedhar sarana kalisanaken. (leres/ lepat)
Sesorah kadhapuk saking perangan salam lan perangan inti kemawon. (leres/ lepat)
Sesorah limrahipun ngginakaken basa Jawi krama. (leres/ lepat)
Tiyang ingkang sesorah kedah nggadhahi raos mantep lan mrabawani. (leres/ lepat)
Ing salebetipun sesorah punika boten prelu migatosaken bab unggah-ungguh basa. (leres/ lepat)
Tembang macapat inggih punika satunggaling karya sastra Jawi ingkang kaserat mawi paugeran tartamtu. (leres/ lepat)
Paugeran tartamtu ing salebetipun tembang macapat kasebut purwakanthi. (leres/ lepat)
Tuladhanipun paugeran ing tembang macapat inggih punika guru sawra. (leres/ lepat)
Tembang macapat punika gunggungipun wonten sedasa . (leres/ lepat)
Tembang macapat Pocung kadhapuk saking sekawan gatra. (leres/ lepat)
III. Wangsulana pitakenan ing ngandhap punika kanthi cekak aos!Sesorah kalawau nggadhahi tema utawi ngrembag bab menapa?
Cobi kaserata kanthi jangkep perangan sesorah ingkang kasebut atur syukur saking tuladha sesorah punika!
Cobi kapadosna wosing rembag saking sesorah ingkang sampun kasimak!
Cobi kasebutna setunggal mawon tuladha tembang macapat!
Paugeran menapa mawon ingkang ndhapuk ing tembang macapat?
IV. Wangsulana pitakenan ing ngandhap punika kanthi patitis!Saking asilipun maos tuladha sesorah ing nginggil, cobi kadamela ringkesanipun sesorah sarana ngginakaken basanipun piyambak-piyambak! Kapadosna ugi nilai-nilai moral budi pekerti ingkang kawrat ing sesorah kalawau! Menapa ingkang kawastanan tembang macapat? Cobi kaandharaken miturut pamawas piyambak-piyambak!
Kaserata paugeran-paugeran awujud guru wilangan, guru lagu sarta guru gatra saking tembang Pocung ing nginggil!
Kapadosna ugi nilai-nilai moral budi pekerti salebetipun tembang macapat Pocung punika!
kaserata wonten ing lembar jawab: Nama, Nomer lan Kelas wonten ing papan ingkang sampun kasamektakaken.2. Kawaosa kanthi permati pitedah kangge nggarap soal.3. Kawangsulana pitaken ing ngandhap menika miturut pitedah saben perangan!4. Soal menika wonten sekawan (4) perangan inggih menika: perangan setunggal soal pilihan gandha, perangan kalih pranyatan leres menapa klentu, perangan tiga isian singkat, saha perangan sekawan uraian.5. Pilih salah setunggal wangsulan ingkang leres lajeng paringana tandha ping (X) wonten ing salah setunggaling aksara A, B, C, utawi D6. Menawi lepat anggenipun mangsuli pitakenan pilihan gandha, paringana tandha garis kalih ndhatar (=) wonten ing wangsulan ingkang lepat, lajeng paring tandha ping (X) wonten wangsulan ingkang leres. Tuladha: A B C D E, dados: A B C D E7. Kangge soal uraian, wangsulana kanthi cetha.8. Kaginaakaken wekdal kanthi efisien kangge mangsuli sedaya pitakenan.
I. Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika kanthi nyukani tandha (X) ing wangsulan ingkang trep! 1. Menapa ingkang dipun wastani sesorah?a. Njlentrehake idhe utawi pokok pikiran kanthi wujud tembung-tembung wonten ing sangajenging tiyang kathah. b. Karangan ingkang ngginakaken basa ingkang endah lan boten kaeket dening paugeran tertamtu.c. Tiyang ingkang kapiji nderekaken satunggaling acara.d. Karya sastra ingkang kaeket dening guru lagu, guru gatra, lan guru wilangan.2. Caranipun sesorah menika wonten sekawan, menapa
ngapalaken lan njlentrehaken utawa njabarake nkerangka pikir.c. Maca naskah, ngapalaken, spontanitas, lan njlentrehaken utawa njabaraken kerangka pikirand. Tanpa teks, ngapalaken, maca naskah, spontanitas3. Ingkang kalebet peranganing sesorah inggih menika...........a. Atur puji syukurb. Atur subasitac. Adangiyah d. Atur pamrayogi 4. Tema sesorah ing sekolahan ingkang trep sawektu wulan april inggih menika.........a. HUT RIb. Kartinic. Pahlawand. Syawalan5. Mangga dipun waos penggalan sesorah ing ngndhap menika! Assalamu’alaikum Wr. WbIngkang kinabekten Bapak Kepala sekolah, ingkang ingkang pantes sinudarsana Bapak saha Ibu Guru, ingkang kinurmatan Bapak tuwin Ibu karyawan, para kadang wredha mudha siswa SMA 1 Suralaya ingkang kula tresnani.Langkung rumiyen sumangga kula Panjenengan ngunjukaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun Gusthi ingkang Mahawikan inggih awit sih nugraha sarta berkahipun, kula Panjenengan saged pinanggih ing papan punika kanthi bagya mulya, kali sing sambekala.Salajengipun, kula ingkang minangka sesulihipun panitya, ngaturaken sugeng rawuh. Mugi-mugi rawuh panjenengan, saged adamel regenging swasana. Awit saking punika, kula ngaturaken agenging panuwun. Boten kasupen, kulo ngaturaken gunging panuwun dhumateng Bapak Kepala Sekolah ingkang sampun paring idi palilahmurih kaleksananipun sedya pengetan ambal warsa SMA ingkang kaping-20 ing kalenggahan siyang punika. Ugi kula ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng Bapak saha Ibu Guru sumrambah para karyawan ingkang kapareng paring eguh pratikel murih pratitising adicara. Atur panuwun ugi kula aturaken dhumateng para kadang wredha mudha siswa SMA, ingkang asung sabiyantu adicara punika saged lumampah.Menapa tema penggalan sesorah menika?a. Pengetan dinten kamardikan RIb. Pengetan ambal warsac. Peresmian sekolah enggald. Pedhalangan 6. Mangga dipun waos uyon-uyon menika!Gerongan
tegesipun tembung “parabe” wonten ing uyon-uyon Gerongan Ketawang Puspogiwang ing nginggil?a. tapak asmab. jeneng c. arah d. ulam 7. Mangga dipun waos uyon-uyon menika!Gerongan Ketawang PuspogiwangLaras Pelog
wonten ing uyon-uyon Gerongan Ketawang Puspogiwang ing nginggil?a. eling b. sederhana c. becik d. seneng 8. Perangkat gamelan ingkang ginanipun mangku irama inggih menika…..a. Genderb. Demungc. Pekingd. Kendhang9. Gamelan ingkang asring kagem miwiti gendhing inggih menika……a. Saronb. Demungc. Bonang barungd. Kendhang10. Perangkat gamelan ingkang kadamel saking walulang inggih menika……a. Genderb. Demungc. Kendhangd. Peking11. Bab-bab ingkang kedah dipungatosaken nalika maos pawarta inggih menika…..a. Lafal, intonasi, jedab. Volume, ekspresi,
dipun waos pawartos menika!BUNG KARNO IKU NGLUWIHI ARSITEKProf Ir Eko Budihardjo ing sarasehan ultah PNI Marhaenis kang kaping 76 ing
gedhe marang jagad arsitektur.Miturut prof Eko, kena-kena wae George Pompidou ing Prancis bombing atine duwe Pompidou Centre ing Paris kang mujudake karya rasitektur jaman modern. Nanging Bung Karno gagasane luwih unggul, ya minangka arsitek lan uga minangka seniman.Sabanjure Prof Eko mratelakake, menawa ora mung karya-karya arsitektur kang arupa gedhong-gedhong lan monument-monumen wae kang dadi kawigatene tilas Presiden RI kang kapisan iku, nanging uga reca-reca (patung), taman-taman, kawasan, malah skala kutha uga
Indonesia tansah antuk panggonan mirunggan ing pamawase bangsa liya.Menapa ingkang dipun cariosaken wonten ing pawartos ing ngajeng?a. Asma agunge Bung Karnob. Karya-karya Bung Karnoc. Insyinyur kang kondhangd. Bung Karno iku ngluwihi arsitek14. Ing ngandhap menika karya sastra Jawi ingkang kalebet puisi….....a. Cerkakb. Geguritanc. Noveld. Cerbung15. Ing ngandhap menika ingkang kasebataken wonten ing cerkak kanthi langsung, kejawi..................a. Watak pagaraneb. Irah-irahanc. Biografi panganggitd. Paraga antagonis16. Pucuking permasalahan wonten ing cerkak dipunwastani..................a. Kerangkab. Konflikc. Klimaksd. Antiklimaks17. Urut-urutaning carios wiwit lekas ngantos pungkasan kawastanan……a. Alur caritab. Watekc. Paragad. Irah-irahan18. Ing ngandhap menika karya sastra Jawa ingkang boten kalebet prosa inggih menika................a. Geguritanb. Cerkak c. Noveld. Dongeng19. Ing ngandhap menika kalebet unsur intrinsik cerkak, kejawi……….a. Alur caritab. Amanatc. Biodata panganggitd. Sudut pandang20. Menapa ingkang dipun wastani tembang macapat menika?a. Tembang kang anggone maca pedhotane papat-papat. b. Karya sastra ingkang kaeket dening guru lagu, guru gatra, lan guru wilangan.c. Lelagon utawa tembang kang lumrahe kaiket dening purwakanthi.d. Karya ingkang ngginakaken basa ingkang rinengga.21. Ing ngandhap menika paugeran utawi metrum tembang macapat inggih menika………a. Purwakanthib. Guru gatrac. Guru swarad. Guru pada22. Tembang Macapat menika wonten pinten werni?a. 10b. 11c. 12d. 1323. Menapa sasmitane
langking, manis24. Tembang ingkang gadhah watak seneng, tresna, asih, grapyak inggih menika….a. Asmarandanab. Gambuhc. Megatruhd. Kinanthi25. Cacahing gatra saben sapadha menika dipunwastani...............a. Guru gatrab. Guru laguc. Guru wilangan d. Guru macapat26. Dhongdhinging swara saben sagatra menika dipunwastani...........a. Guru gatrab. Guru laguc. Guru wilangan d. Guru macapat27. Cacahing wanda saben sagatra menika dipunwastani...........a. Guru gatrab. Guru laguc. Guru wilangan d. Guru macapat28. Menapa watakipun tembang
gunanipun tembang macapat Dhandhanggula?a. Mulang, nggambarake kelimpatan b. Mbuka sekar/serat menapa kemawon cocok c. Mituturi, pratelan tresna, gandrung, tresna d. Nggambarake rasa nalangsa utawi sedhih30. Menapa guru lagu lan guru wilangan tembang
tandha (X) ing wangsulan ingkang trep! 1. Uyon-uyon menika sami kaliyan tembang macapat!a. Leresb. Boten leres2. Nyerat pawartos menika sami kaliyan nyerat cerkak!a. Leresb. Boten leres3. Tema, setting, latar menika kalebet unsur ekstrinsik wonten ing cerkak!a. Leresb. Boten leres4. Wonten ing cerkak wonten ingkang dipunwastani unsur intrinsik lan unsur ekstrinsik!a. Leresb. Boten leres5. Riwayat penulis klebet unsur intrinsik wonten ing cerkak!a. Leresb. Boten leres6. Tembang macapat menika cacahipun wonten 13!a. Leresb. Boten leres7. Sekar macapat kaiket dene paugeran guru lagu, guru wilangan, guru tembang!a. Leresb. Boten leres8. Laras menika wonten kalih!a. Leresb. Boten leres9. Tembang macapat menika asring kasebat sekar ageng!a. Leresb. Boten leres10. Luwes, gembira, endah menika watekipun tembang Dhandhanggula!a. Leresb. Boten leres
III. Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika kanthi jawaban ingkang cekak!1. Ingkang kedah dipungatosaken nalika sesorah inggih menika..........2. Prayoginipun sesorah menika ngginakaken basa.........3. Menawi sesorah menika kedah ngagem perasaan menika dipun sebat.............4. Menawi sesorah menika solah bawanipun kedah sae menika dipun sebat.............5. Menawi sesorah menika iramanipun kedah sae menika dipun sebat.............6. Menapa kemawon unsur-unsur intrinsik ingkang wonten ing cerkak?7. Menapa kemawon unsur-unsur ektrinsik ingkang wonten ing cerkak?8. Tema kalebet unsur...................wonten ing carios9. Alur/plot menika menapa kemawon?10. Watekipun tembang Asmaradana menika menapa?IV. Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika kanthi patitis!1. Cobi panjenengan ndamel pambukaning sesorah kanthi tema bebas!2. Cobi panjenengan ndamel pawartos ingkang cekak kemawon kanthi tema kabudayan!3. Cobi panjengan nyebataken menapa kemawon unsur intrinsik lan unsur ekstrinsik wonten ing cerkak?4. Cobi panjengan ndamel cerkak ingkang temanipun pengalaman pribadi! Kalih paragraf kemawon!5. Cobi panjenengan nyebutaken werni-werni tembang
aksara Bali ring daun lontar, jemet pesan ia malajah, ngangge temutik muah lontar, ring poto puniki anak cerik ene malajah, kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika
BANJARNEGARA , BANYUMAS , BATANG , BLORA , BOYOLALI , BREBES , CILACAP , DEMAK , GROBOGAN , JEPARA ,KARANGANYAR ,KEBUMEN , KENDAL , KLATEN , MAGELANG , PEKALONGAN , SLATIGA , SEMARANG , SURAKARTA , TEGAL , KUDUS , PATI , PURWOREJO , PEMALANG , PURBALINGGA , REMBANG , SRAGEN , SUKOHARJO , TEMANGGUNG , WONOGIRI , WONOSOBO
DITUJU) TEKA WELAS ASIH MENYANG AKU, NABINE WALINE IYA TEKA WELAS ASIH MENYANG AKU ASIH SAKA KERSANING ALLAH.
Aji Cocak Ijo iki aji pangasihane Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung Senopati Mataram. Lakune pasa bukane mutih pitung dina,
AMATAK AJIKU SI COCAK IJO, SUN CUCUKAKEN ROHE WONG SAJAGAD KABEH PADA SUJUD PADA SUMUJUD MARANG AKU KABEH SUN AMADEP MANGETAN TERUS JAGAD WETAN, WONG KANG ANA WETAN MARA-MARA TEKA-TEKA ASIH, SI ……. (NAMA YANG DITUJU) ASIH MARING AKU SUN AMADEP MANGIDUL TERUS JAGAD KIDUL WONG KANG ANA KIDUL MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGULON MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGALOR TERUS JAGAD ELOR, WONG KANG ANA ELOR MARA MARA ASIH TEKA TEKA ASIH SI ……… ASIH
sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih. SEMONGGO WARU iku sing awake lencir, kulite ireng manis,
njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane. SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang kena goda.
disawang. Sorotan mripate cumleret tajem, arang-arang kedep lan gak seneng lirak-lirik. Alise rada lurus dan idepe rapi. Irunge lurus lan rada mbangir garis sisi kiwa tengen irung katon jelas. Ambane tutuk (cangkem) sederhana. Lambene mingkem rapet untune gak ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik. Janggute menarik dan daging nang janggut ketok kandel. Driji-drijine lancip, tapi kukune
gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa. (
utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur. (
nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine. (
Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
kakangmas ki wongalus lan poro pini sepuh sak kaluargi KWA sing kawula tresna. Salam sedulur kakangmas ki wongalus.
IV Panca Warsa, Kak Juwito Mendapat III Panca Warsa, kak Sri Asih Adi Murni mendapat III panca warsa, Kak Aur Anif Wijaya mendapat II Panca Warsa, Kak Gunawan mendapat II Panca Warsa, Kak Yazid Shofiudin Mendapat I Panca Warsa, dan Kak Parsilan Mendapat I Panca Warsa.
mangkin alit-alite malomba malajah basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
Dadi Dados Jadi ? Sinau / Ginau Belajar ? Alih Pindah (Ingsun sampun ngalih teng
Pakem Aturan Amarga Amargi Akibat (amargi ingsun mboten uning kepripun pakemipun basa Bebasan Cirebon ingkang leres =
perbandingan antara bebasan (Bahasa Halus) Cirebon, bebasan Pemalangan, dengan bebasan Serang (Jawa Banten)
Banten utara Cirebonan & Dermayon Pemalangan/Tegalan Indonesia
Pripun kabar ae? Panjenengan bade teng pundi?
Permios, Kula mboten uning griya ae rara Astutiningsih kuh teng pundi?
rara Astutiningsih! Ning pundi mawon? mboten ilok kepetak!
Kula kesa kaliyan yu Toyah teng peken
Perbandingan dengan bebasan Serang (Jawa Banten)
Pripun kabare? Sampean ayun ning pundi?
Permios, kule boten uning griyane Astutiningsih niku ning pundi?
Yewis, napik dolanan saos nggih!
Astutiningsih! Ning pundi saos? boten
Ngampurone, nyong ora ngerti umahe Mbak Astutiningsih kuwe nang endi?
Pripun kabare/pawartose? Panjenengan bade teng pundi?
Ngampuntene, kulo mboten ngertos griyone Mbak Astutiningsih niku teng pundi?
Nggih mpun, ampun dolanan mawon nggih!
Mbak Astutiningsih! Teng pundi mawon? mboten nate kepanggih!
Kulo tindak kalih Mbak Toyah teng peken.
Ponang getih ing rahina wengi angrowangi Allah
sampun tinulisaken lohmahfud wujud dadi siji, siji dadi wujud
muhamad ingkang linglang linglang wontening sajaratulmuntaha ingkang langka kuwayange ingkang langka lamonane lohmahfud dereng dumadi sujud tasbek ora wangenan muji kang maha suci ismullah
langka watesanane ora wujud ora langka ora iki ora iku ora bengen
sampeyan Slalu kebayang-bayang Kaya ning adepan Apa bae tek lakoni Asal bisa dadi siji Sing awit puasa muti sampe tekang pati
Maca Yasin (Tembang Cerbonan) Kaya kelinganbae ati kula ing sampeyan Slalu kebayang-bayang Kaya ning adepan Apa bae tek
ingkang kinarya tasawur ingkang sampun tinulisaken lohmahfud wujud dadi siji, siji dadi wujud
Sampun dados satunggaling tujuan tumrap dhateng sedaya janma punapa dene ingkang sami kumelip ing madiya pada, bilih sedaya sediyanipun sageda kasembadan. Inggih sediya punapa kemawon. Sediya awon, sediya sae, sediya nistha, sediya wirang, sediya adamel sakiting manahing sanes, sediya adamel renaning penggalihing sanes, lan sanes-sanesipun. Wosipun sedaya sediyanipun sageda katurutan.
PUNAPA TA INGKANG WINASTANAN SEDYA PUNIKA?
Sediya kenging dipun wastani niyat, utawi kepengin. Adatipun para janma menawi sampun kagungan sediya utawi niyat sarta kepengin, lajeng kagungan reka daya, ingkang sinebat ambudi daya utawi angupaya marga, mrih sediyanipun utawi niyatipun kala wau saged katurutan utawi kasembadan. Inggih kanthi reka daya lan pambudi daya kala wau wekasan pun janma lajeng angudi ngagem cara-cara ingkang maneka warni, utawi kupiya ingkang rupi-rupi saengga saged kaleksanan ingkang dados tujuanipun. Sagedipun kaleksanan sediyanipun, amargi namung saking temening pangudi lan santering pambudidaya, sinebat tumemen, taberi, nastiti, ngati-ati, ora jelehan, mangerti lan sanes-sanesipun.
Caranipun pangudi utawi pambudi daya kala wau limrahipun sinebat Elmu. Inggih elmuning punapa kemawon. Upaminipun elmuning daya kelahiran, inggih kagathukaken kaliyan bab-bab kelahiran. Elmuning sedaya kebatosan, inggih kagathukaken kaliyan dayaning kebatosan, dene menawi elmuning Gesang ugi kedah kagathukaken kaliyan dayaning Gesang. Dados cetha sanget, menawi badhe anggayuh bab-bab kelahiran lajeng ngagem elmuning kebatosan, genah mboten saged kasembadan. Kosok wangsulipun, menawi badhe anggayuh bab-bab ingkang wonten gegayutanipun kaliyan kebatosan, ugi genah mboten saged kasembadan menawi kagayuh mawi elmuning kelahiran. Saya malih badhe angungkap bab-bab ingkang gegayutan kaliyan sejatining HURIP, saya mboten saged badhe kagayuh ngagem elmuning kalih-kalihipun kala wau. Sagedipun namung mboten trep. Ing ngendhon janma ingkang mekaten kala wau dhawahipun inggih namung lajeng mboten mitadosi dhateng satunggal lan satunggaling elmu kala wau, mangke sampun wonten pilah-pilahanipun piyambak-piyambak.
Elmu ingkang kagem anggayuh tumrap punapa kemawon sinebat KAWRUH. Pramila yen ta janma kepengin angudi sarta ambudi daya satunggaling bab kedah mawi elmu utawi kawruh, dene elmu utawi kawruh satunggal lan satunggalipun kala wau mawa dhasar piyambak-piyambak. Ingkang satunggal lan satunggalipun mboten sami, amargi bedaning sediya utawi niyat, sarta bedaning dhasar kala wau janma ingkang kirang ing weweka lajeng gampil anglepataken satunggal dhateng satunggalipun.
Reroncening keterangan punika perlu sanget kagem lambaraning mangudi dhateng satunggaling tujuan, murih mboten tumpang suh ing pawingkingipun, jalaran sampun nyata mangertosi dhateng bedaning elmu utawi kawruh, bedaning pangudi lan caranipun, wekasan ugi bedaning pikolehipun. Menawi sedaya para janma saindhenging bawana sampun saged ngagem raos ingkang mekaten punika, genah badhe tansah ayem lan tentrem lahir lan batosipun.
Tembung ELMU utawi KAWRUH punika tegesipun satunggaling cara ingkang dipun mangertosi, perlu kagem ambudi daya amrih sedaya sediyanipun, punapa dene niyatipun saged katurutan utawi kasembadan. Dados elmuning janma ingkang kagungan sediya utawi niyat awon inggih kedah mawi cara ingkang awon, dene janma ingkang kagungan sediya sae, elmunipun inggih kedah sae. Cetha sanget sapunika bilih awon saening elmu punika namung gumantung dhateng sediyaning utawi gegayuhanipun.
Inggih namung kanthi dhasar mekaten punika, elmu utawi kawruh saged dipun mangertosi awon lan saenipun. Gumantung malih dhateng sediyanipun. Pramila ing sarehning kathahing janma punika adatipun namung kepengin anggayuh bab ingkang sae utawi utami, pramila prayoginipun para janma piyambak kersaa angudi sarta angupadosi elmu utawi kawruh ingkang sae sarta utami kemawon, dene wonten sawenehing janma ingkang kepengin anggayuh dhateng piawon, inggih sumangga kemawon, gumantung saking sediyanipun piyambak-piyambak.
Kawruh, asal saking tembung Ka lan Weruh. Ka ing ngriki anggadhahi teges utawi maksud menawi sampun dinarbenan, kaduwen, kamiliki, saking anduweni, tegesipun wus ana ing astane, wus ana ing kuwasane, wus ana ing bisane, wus ana ing ngersane, wus cumepak, wus kinarsakake, wus sumandhing, utawi ingkang langkung cetha wus dinarbenan.
Dene weruh, anggadhahi teges, ngerti, kuwasa, bisa, katon cetha wela-wela, gamblang, jelas, wijang-wijang, mboten tumpang suh, mboten tuna dungkap, pilah-pilah, dhewe-dhewe, menawi kabontosaken dipun sebat pirsa, ingkang asalipun saking tembung pinaringan rasa. Ingkang ateges, pun rasa sampun saged angrasakaken, inggih rasaning pancadriya punapa dene rasa jatine.
Pramila tembung Kawruh, anggadhahi teges wus dinarbenan pangertosan, utawi wus pinaringan sarining rasa jati. Tegesipun sedaya sampun gamblang, cetha kados ingkang kapratelakaken ing nginggil.
Mangka kawruh punika warni-warni, inggih punika kados ingkang sampun katerangaken kala wau, inggih kawruhing kelahiran, inggih kawruhing kebatinan, utawi kawruhing budhi sayekti. Pramila yen badhe angangkangi babagan kawruh kala wau satuhu kedah manungalaken sedaya kraos ingkang sampun dinarbenan, tegesipun inggih raosing dhewe, sanes raosing sanes, ingkang mboten dinarbenan.
Ing ngriki saya cetha, bilih satunggaling kawruh ingkang tinampi namung saking rasaning sanes, punika genah dede kawruhing dhewe, nanging tetep kawruhing sanes, pramila inggih wonten riki punika pun raos kagem sanget, kangge anyobi inggih lan mbotenipun kawruh kala wau sampun dinarbenan utawi derengipun. Inggih kanthi mekaten punika ing tembe badhe dados sejatining kawruh kang satuhu lan sayekti, ingkang mboten saged kasuwak ing ngasanes. Janma yen badhe angudi satunggaling kawruh kedah sinau langkung rumiyin bab kawruh ingkang badhe kaudi punika, upaminipun: babagan angudi kawruhing sastra.
Angudi kawruhing sastra kedah mangertosi punapa ta sastra punika. Sastra punika tulis. Lha tulis punika punapa ? Tulis punika satunggaling gegambaran ingkang saged dipun mangertosi dening ngasanes, punapa ingkang dipun maksudaken utawi dipun kajengaken. Lha tulis punika ginanipun punapa ? Tulis punika ginanipun kagem sesambetan ing pangandikan yen ta mboten aben ajeng. Lha caranipun kados pundi ?
Caranipun nulis kedah mawi asta tengen (mboten ngedhe). Lajeng ingkang kagem nulis punapa ? Ingkang kagem nulis satunggaling pirantes yen ta katamakaken ing satunggaling barang ingkang radin tur wiyar lajeng wonten tilasipun. Caranipun nyepengi pirantes wau kados pundi ? Caranipun
dene pirantes kala wau kadedek ing tengah-tengahing jempol lan racikan punika kanthi kenceng, mboten minggrang-minggring. Jalaran menawi minggrang-minggring pirantes punika gampil ucul saking cepengan. Menawi sampun lajeng katamakaken wiwit manengen wongsal-wangsul ngantos punapa ingkang dipun maksudaken saged katulis sedaya.
Lha sak punika caranipun damel tulisan kados pundi ? (bab tumindaking kawruh). Punika kedah sinau, inggih sinau punika sinebat angudi dhateng kawruhing tulis utawi kawruhing sastra. Upaminipun damel sastra ha, punika kawiwitan saking sisih kiwa ngandhap lajeng pirantes kala wau katarik minggah miturut inggiling garisan, lajeng katarik malih manengen sakedhik, terus menggok mangandhap, lajeng manengen malih ngantos radi panjang wusana minggah malih, lajeng manengen tikel kaping kalihipun kaliyan penarikipun ingkang inggil kala wau rambah kaping 2, lha punika menawi sampun dados sinebad sastra ha.
Lha menawi sampun dados sastra ingkang saged kawaos ha lajeng paedahipun punapa ?
Paedahipun menawi badhe adamel tembung ingkang wonten swantenipun mungel ha, upaminipun hana. Lha menawi badhe adamel sastra hi kados pundi ? We lha punika kedah kapanjingan bunderan alit ing sak nginggiling sastra kala wau sisih tengah, wangunipun kados tetesing toya nanging kawalik, naminipun wulu, lha punika menawi kawaos ungelipun hi. Mekaten sak lajengipun.
Lha menawi sampun saged damel sastra lajeng kanthi mboten pepanggihan piyambak sampun saged dipun mangertosi kajengipun dening ngasanes, lajeng kados pundi maksudipun ? Maksudipun supados inggal dipun mangertosi, lan awakipun piyambak saged makarti sanes, dados kalih-kalihipun lajeng saged kasembadan tur kanthi gampil. Jalaran menawi mara piyambak perlu rerembagan gek dalemipun tebih rak cetha sedaya, paling-paling inggih namung angsal satunggal keperluan thok kemawon, keperluan sanes dereng saged kacakup.
Inggih mekaten punika satunggaling kawruh kagem angudi dhateng satunggaling bab, dados sedaya kedah dipun mangertosi kanthi titi, tata lan taliti, ing ngendon temtu badhe saged sempurna, mboten tumpang suh, tur mboten gampil anglepataken dhateng sok sintena kemawon.
Mekaten ugi ngudi kawruh kelahiran sanesipun, punapa dene kawruh kaluhuran ingkang permati, inggih kedah mawi cara mekaten punika, inggih ingkang kawastanan bontos ing kawruh lan lakune punika kados pangudining bab sastra kala wau. Tembungipun sanes kawruh kuwi kudu saged di:
5. undhuh oleh-olehane dening awake dhewe utawa janma liyan.
Menawi dereng saged mekaten, tetep namung grambiyangan kemawon, ingkang ateges sedaya dereng sampurna lan dereng bontos. Menawi dereng bontos angsal-angsalipun inggih namung tuna dungkap utawi tumpang suh kemawon. Wekasan rugi piyambak. Menawi sampun rugi gampil duka, menawi sampun duka badhe ical sedaya kawruh ingkang sampun dinarbenan.
Menggah dununging dhasar ingkang ngengingi dhateng kawruh wonten tigang perkawis, ingkang satunggal lan satunggalipun inggih punika:
1. KAWRUH KELAHIRAN JATI, ingkang asalipun saking dayaning pancadriya lahir.
2. KAWRUH SALWA BUDHI utawi kawruh saking dayaning pancadriya batos, ingkang sinebat Parakitan.
3. KAWRUH BUDHI JATI ingkang asalipun saking dayaning Gesang sejati, sinebat Pengracutan.
Sedaya wau kenging sinebat kawruh Kasunyatan utawi kawruh Kasampurnan. Nanging kedah dipun emuti daya kekiyatanipun satunggal lan satunggalipun. Tegesipun Sampurna utawi Nyata tumrap pun pancadriya lahir, sampurna lan nyata tumrap pancadriya batos lan sampurna sarta nyata tumrap jatining Gesang, ya gesang sejati, tan kena ing pati, langgeng gesang ing sedaya alam sarta sampun anglimputi sedaya dumados. Kantun sakpunika para janma piyambak, milih ingkang pundi, nanging adatipun milih ingkang gampil, rak inggih ta
1. Kawruh Kelahiran Jati ingkang asalipun saking pancadriyaning sedaya janma
Kawruh punika tumindakipun inggih mawi tumindaking kuwandha, upaminipun nyerat, ngetang, anggambar, adedamelan, maos, ngandika, angganda, mirengaken, ngothak-athik reroncening alam, ngothak athik reroncening bawana, ngothak-athik reroncening jagad sedaya, rerembagan ingkang saged kanalar namung mawi dayaning pancadriya lahir. Sedaya kala wau menawi kaudi temen-temen, dadosipun sae dhateng pakarti, pramila tumindak mekaten punika sinebat Daya Pakarti, inggih pakartining pun panca driya. Nanging awonipun lajeng saya ageng milikipun, jalaran pun kuwandha punika sipatipun namung milik thok, upaminipun lajeng nyuwun opah, nyuwun katebus mawi raja brana, nyuwun kalintenan mawi wewujudan gantos ingkang sakmurwat kaliyan pakartinipun.
Dados Kawruh Kelahiran Jati punika satunggaling kawruh ingkang gegayutan kaliyan sedaya kawontenaning lahir utawi kelahiran. Dene kawontenan ingkang sinebat kelahiran mekaten, inggih punika sedaya kawontenan ingkang wonten ing jagad gumelar punika sedaya. Upaminipun:
1. Kawruh tumrap dhateng wontening bawana, candra, kartika, swasana, lan sanes-sanesipun.
2. Kawruh tumrap dhateng wontening jawah, angin, lesus, prahara, barat, benter, lan sanes-sanesipun.
3. Kawruh tumrap dhateng wontening samodra, bengawan, lepen-lepen, arga-arga, bantala-bantala, lan sanes-sanesipun.
4. Kawruh tumrap dhateng janma manungsa, kewan-kewan, thethukulan, lan sanes-sanesipun.
5. Sedaya kawruh tumrap dhateng kabetahaning janma manungsa, ing antawisipun:
e. Bab kawasisaning janma limrah, lan sanes-sanesipun.
Dados wosipun sedaya kawruh ingkang taksih saged lan kenging kanalar kanthi daya kekiyataning ubarampening pancadriya lahir, punika sedaya sinebat kawruh kelahiran jati. Tembung Jati namung kagem mangertosaken bilih kawruh wau pranyata sanes kawruhing kaluhuran nanging pancen saestu-estu kawruhing kelahiran, pramila lajeng katambahan jati, ingkang ateges murih cethanipun. Dados tembung jati ing ngriki sanes ateges jatining dumadosing kedadosan, nanging jati inggih jatining kelahiran. Kanthi dhasaring kawruh kala wau, sakboten-mbotenipun para janma sampun saged anggambaraken pundi ta sejatosipun ingkang sinebat kawruh kelahiran punika.
2. Kawruh Salwa Budhi ingkang asalipun saking dayaning pancadriya batos
Kawruh Salwa Budhi mekaten anglimputi sedaya gegayuhan ingkang gegayutan kaliyan raos pengraosing janma piyambak, ingkang taksih dumunung wonten ing pancadriya batos, dereng ngantos bontos dumugi asal lan puruging dumadi.
Menawi para janma sampun saged nindakaken bab-bab punika, inggih punika ingkang ngengingi bab rasa-rumangsa tresna ing sak-padha-padha, welas asih, suba sita weruh ing traping susila, tansah lembah manah, wani ngalah, mboten gampil krenehan, tansah marsudi ing tentreming kalbu, ajrih ing lepat, nanging tansah wani ing bener, lukita ing basa lan sastra, wasis adamel renaning ngasanes, mboten remen gegujengan ingkang tanpa paedah, tansah angggulang ing kautaman, tansah marsudi mrih rahayuning kawontenan, kinajenan ing sesami, tinresnanan ing sesami, lha punika sampun kepetang lumayan.
Tembung dumunung ing pancadriya batos, jalaran sagedipun tumama taksih angginakaken pancadriyaning lahir, dados menawi tanpa punika ugi mboten badhe saged katindakaken. Sinebat batos mekaten inggih punika daya kekiyatan ingkang asal saking gesang sejati badhe medal anyamadi pancadriya lahir, dados dunungipun wonten ing antawisipun budhi jati kaliyan kelahiran jati. Inggih kawruh punika ingkang sinebat kawruh ingkang taksih mangro tingal. Sinebat mangro tingal, jalaran kados-kados sampun nyinggol dhateng kawruh budhi jati, tundhonipun malah taksih dumunung wonten ing kawruh kelahiran jati. Kados-kados sampun nyandhak ing bab gesang sejati, dhawahipun namung dumunung ing raos pengraos. Kados-kados sampun amberat wontenipun kawruh kelahiran jati, ndadak ngglethek taksih dumunung ing pangandikan thok kemawon ingkang asipan ndakik-ndakik pramila inggih wonten ing kawruh punika janma tansah repot badhe amisahaken satunggal lan satunggalipun kawontenan, jalaran pancen dereng nate pirsa bedanipun lan pilah-pilahanipun. Dene menawi sampun pirsa inggih gampil kemawon, upaminipun sampun mangertosi, yen karembag punika taksih dumunung wonten ing kawruh kelahiran, ingkang karembag punika sampun wonten ing kawruh Salwa Budhi, wekasan ingkang karembag punika sampun dumugi kawruh Budhi Jati.
3. Kawruh Budhi Jati, inggih kawruhing gesang sayekti, inggih kawruh ingkang kagem ngudi dhateng blegering janma manungsa utawi sangkan paraning dumadining janma manungsa.
Wonten ing salebeting kawruh punika, janma manungsa wiwit nalusur wiwitaning dumadining janma, blegering janma manungsa, lakuning janma, pikolehing janma, ngantos dumugi ing asalipun malih, sinebat bali marang mula-mulanira, inggih punika tumuju dhateng paranipun. Menawi para janma sampun wiwit andungkap dhateng babagan punika, adatipun alamipun sampun beda kaliyan nalika janma taksih dumunung wonten ing kawruh kalih kasebat nginggil. Beda jalaran sampun kirang ambetahaken kekalihipun kala wau, awit inggih pancen tanpa gina yen ta kalih kawruh wau taksih kagape. Pramila kathah-kathahipun sinebat wus datan maelu ing anane jagad gumelar, namung tansah maelu dhateng dhasaring pangudi dhateng Gesang Sejati kala wau. Lha wonten riku punika gawating lampah tumrap janma ingkang taksih srawung kaliyan janma sanesipun, jalaran taksih kedah ngagem tata praja, tata susila, tata basa lan sastra, nanging sejatosipun kala wau tumrap para pangudi Kawruh Budhi Jati kuwi kabeh dudu apa-apa, jalaran wus pirsa ing kahanan kabeh kang gumelar lan kang ora gumelar.
Janma ingkang sampun mekaten punika menawi ngendika mesti kaleksanan, menawi dhawuh mesthi leres, menawi tumindak punapa kemawon sampun tanpa kagalih, tanpa kaetang-etang, tanpa kakinten-kinten, jalaran kabeh mau sarwi cetha wela-wela. Mboten wonten ingkang sisip lan sembir, kados dene Sang Pandhita Rengganis ingkang teteki ing Arga Pura, sesampunipun nilar keprajan kala rumiyin. Menawi janma sampun saged mekaten, we lha sampun ngantos wani gumampil, punika andrawasi sanget, nanging emanipun lha kok taksih sekedhik sanget ingkang saged mangudi dumugi ing ngriku.
Janma ingkang sampun mangertosi pilah-pilahanipun satunggal lan satunggalipun, sedaya kala wau badhe tumindak kanthi gampil lan mboten angel, jalaran pun angel sampun tindak jengkar tebih sanget, dene menawi dereng jebul pun gampil ingkang tebih. Tebih lan celakipun pun angel utawi gampil punika minggahipun dhateng pangertosanipun janma piyambak. Pramila badhe angudi dhateng satunggaling bab, pangertosan kedah langkung rumiyin dipun taros, wus ngerti tenan apa durung.
tembang pupuh niki, suksma sampun mrasidayang ngaryanin pupuh ginanti puniki,,,,,,tiang ngarasayang sukeh, yening sampun
Bali,kakaryanin pinanggal 26 Oktober 2011, wusan nyurat pupuh punika, ia lakar ngendingan pupuh puniki,
Cum Ing Bojone Eyes (1242)
Mranatacara Lan Hamedhar Pangandikan Ingkang Sae
Saderengipun kita maos tuladha-tuladha gladhen maraga minangka Panatacara (MC) lan hamedhar pangandikan, mangga ing perangan ngajeng punika kita hanggladhi mangka paraga Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kanthi adhedhasar pangertosan lan pengalaman ingkang kedah kita mangertosi utawi sak mboten - mbotenipun kita nggadhahi, sabab manawi anjagekaken tuladha hamedhar pangandikan kemawon, kirang ndadosaken pamareming manah ing tundhonipun. Ngibaratipun menawi kita yasa wisma ingkang sae nanging pondhasi / dhasaring bangunan badhe ambruk, semanten ugi hamedhar pangandikan, menawi kita namung ngapalaken tuladha - tuladha tanpa hanggadhahi dhasar tundhonipun badhe amanggihaken kuciwaning manah. Wonten sangajenging para tamu, lan para lenggah, tartamtu mboten nama kaladuk menawi wonten ing buku punika badhe kita beberaken sapala ngengingi kados pundi hamaraga minangka Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kula pitados, menawi kita saged nguwaosi cara - caranipun Panatacara lan hamedhar pangandikan, mila kanthi mekaten kita badhe kasil anggen kita hamedhar pangandikan ingkang sae, andamel sengseming akathah lan hamemiluta kanthi tetembungan ingkang manis mamanuhara Kita enget Bung Karno? Panjenenganipun minangka Presiden utawi Proklamator, nanging ugi misuwur minangka salah satunggaling piyantun
dasa kaset rekaman anggenipun hamedhar pangandikan sampun sumebar laris wonten ing pekenan. Sampun puluhan ewon ingkang sami kepranan malah manawi sang Mubaligh nedheng amedhar pangandikan. Kados pundi kok saged makaten ? Mubaligh kita ingkang satunggal punika anggadhahi kawegigan hamedhar pangandikan ingkang sae. Kita kepengin kados dene panjenenganipun ? Sampun kuwatos ing manah. Sadayan piyantun saged. Lan kita pitados bilih kita ugi saged hanindakaken manawi kanthi dhasar ateteken kanthi tekun anggladhi lan amarsudi
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng trimah ngajeng-ajeng lan
malajah basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
keweh pesan rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki,
entekke…isine memang awit mbyen apik lan apik….ngono
16. Ki Mas Sahid wus pinanthi, mring Hyang Suksmana Kawêkas, ngriku prapta nugrahane, osik marang kaluhuran, pratandha trah kusuma, kêpencut ilmu pitutur, kramatnya ingkang sarira.
patukoneki, wong dadi Wali utama, dudu brana panukune, mung lila setya lêgawa, tan mingsêr yen wus ngucap, sih mring Guru jrih Hyang Agung, sun tan ngandêl basa swara.
pêndhêmanira, putra ing Tuban rumiyin, Kangjêng Sunan alon denira ngandika.
sandhange mumur, kuku remane panjang, tanpa mangan suprandene nora lampus, luwih têmên kinasihan, mring Hyang Suksma Kang Linuwih.
Hyang Widdhi. 7. Syeh Malaya datan samar, ing osike kang tapa wus udadi, ngraos kasoran pandulu, kaluhuraning cipta, Syeh Malaya saking guwa nulya mundur, lêstati ing lampahira, nurut ereng-ereng wukir. Syeh Malaya
mring garwane kinen nggodha kang neng lurung, garwa sakawan tumandang, milih ingkang lindri manis.
Kawarna-a samana wus mijil, Prapteng lurung prênahing kang tapa, ginugah aneng ênggone, Sadalu neng lêlurung, garwa catur anggodha sami, nanging
Pangeran Modhang) mundur keheranan. 2. Prapteng Pura matur marang laki, tur uninga solahe anggodha, tan pêpayon panggodhane, malah dakar kang wungu, dadi alum
kaji, sampun nabrang sêgara, Pulo Upih rawuh, lampahe nulya kapapag, lawan Kangjêng Syeh Maulana Mahgribi, Syeh Mlaya tinakonan.
wus antuk kanugrahan, tingal padhang ciptanira pan wus dadi, arsa kaji
tilasanipun, Nabi Ismail kala lair, Nabi Brahim kang yasa, sariat kang tinut, dene wong ahli Makripat, nut ing keblat Kakbah iku sale sami, asline Jati Suksma.
carêmin katon kêkalih, Jatine mung Satunggal, Wayangan kadulu, Ana ndulu Wêwayangan, saking tan wruh marang ingkang ngilo carmin,
madhani brangtane marang Hyang Widdhi, lan wis ingsun tarima.
Hyang Suksma (Tuhan). 18. Sunan Giri angling angideni, jumênênge Sunan Kalijaga, mupakat Pra Wali kabeh, Jêng Sunan Kali matur, mring kang raka Benang Sang Yogi, Kawula nama Sunan, dereng angsal tuduh, amba nuwun pangawikan, Sunan Ampel ngandika barêng lan siwi, Lah nuli kawêjanga. Sunan
amiyarsi, ngandika Sapa ingkang angucap, dene tan katon warnane, Ponang cacing umatur, Kawula lur mangrêti wangsit, duk wau asasmita,
manusia (sekarang). 25. Sunan Benang angandika aris, Wus pasthine kodrating Hyang Suksma, cacing ngrungu dadi uwong, Mandi sabda Sang Wiku, Iya uwis tarima mami, sêtyanira maring wang, karsane Hyang Agung, datan kêna sumingkira, sêtyanira iya marang ingsun iki,
luwihing Hyang Agung, tan kêna kinayangapa, kaki sira duk durung winulang bangkit, sinihan ing Hyang
saka rawa, pra Mukmin sadarum, sun bubuhi saka rawa, kayu jati milihana kang prayogi, nuli padha ngambila.
ngandika HU luwar kawula asakit, langkung nuwun
pakarya tuwan, arsa ngusung kayu, kula sagah ndhatêngna, mring Bintara yen sampun glondhongan Gusti, kawula
heran Kangjeng Suhunan (Kalijaga). 41. Nulya tindak tan dangu kêpanggih, lan muride kang aran Ki Supa, turune Empu kinaot, angsal sih gurunipun,
manusia. 44. Kangjêng Sunan Kali ngandika ris, Luwih bangêt ing tarimaningwang, sira bisa nyêkêlake, marang ing ariningsun, Rasawulan kang wus alali, mring kamanusanira, saiki wus emut, lawan sira wehi sandhang, iya sira mangkuwa Nagari Tubin, Supa karyanên krama. Kangjeng Sunan
lan rinta Rasawulan, Enggale wus dhaup, sampun panggih kang pangantyan, tan winarna panggihanira Sang Putri, atut apalakrama. Sang Dipati (Tuban) berkata
Sirnakna ing tingalipun, ing liyan kang den tingali, wontên malih singiringwang, nênggih saking Syeh Mukidin, Kangjêng Syeh Mukidin mapan, kang putra Syeh Ing Arabi.
berkedudukan (sebagai pemimpin/Nabi Musa) malah kalah keluhurannya, (Kang)jeng Sunan (Gunungjati) berkata pelan. 40. Ngelmu iku tan pasthi neng janma luhur, tan pasthi neng janma singgih, tan pasthi neng janma sêpuh, ana Nugraha pribadi, têrkadhang ana wong anom.
ing Widdhi, nadyan durung masanipun, angulah kalêpasan, têrantame wus patitis, angungkuli pangawikaning kusuma. Terkadang berada pada manusia sudra
wus anglakoni, akarêm mring ora iku, acêgah napsu hawa, ing nala dumilah wêning, konang-konang kahananing kene kana.
Umatur Sang Syeh Malaya, Dhuh pukulun Sang Ayogi, bilih makatên kang sabda, ulun kapencut ing kapti, kados Jêng Nabi Kilir, kêdah kesdu anggêguru, amba nyuwun pitêdah, mangke dumunung ing pundi, nadyan
mengheningkan batin. 10. Mêpêg gêlaraning hawa, amung anyipta sawiji, tanjane ingkang sinêdya, wontên parmaning Hyang Widdhi, sakala Nabi Kilir, prapta aneng ngarsanipun, apindha lare bajang, ganda ngambar marbuk wangi, duk mangeja apindha
kawula nyuwun têtanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring, lamat-lamat nyamut-nyamut, nglangut tanpa wêkasan, Ngandika Jêng Nabi Kilir, Kawruhanmu ya iki panggonaningwang. Syeh Malaya menyembah dan berkata, Paduka Sang Maha Yogi,
Kejawen). 24. Ingkang Putih iku nyata, mung suci tan ika iki, grawira ing karaharjan, iku
Punapa sampun ngidaki, punika têlênging para, tela kinen amêmilih, Ngandika Nabi Kilir, Sayêkti punika durung, lagi aneng Tresandha, Syeh Malaya matur
diridlai). 30. Tegese saliring warna, iya aneng sira kaki, tuwin isining pratala, ginambar aneng ing dhiri, Jagad Agung myang Cilik, tan ana prabedanipun, purwaning catur yoga, kang cahya kapat pan sami, iya dadi tandha
Dhuh Sang Maha Yogi Suci, punapa inggih punika,
Narambahi ing dumadi, Kahanane yen dinumuk
dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS
Sugeng rawuh mas, sama2 wong ndeso
Para sederek sedanten,ngaturaken Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos
ing Panjebar Semangat]Ing kampungku ana wewaler (kapercayaan) kang ora ngolehake wargane nanggap wayang, kethoprak, ludruk lan sakpiturute kang kudu migunaake prangkat gamelan kanggo ngiringi tontonan kasebut. Miturut crita kang nate dak tampa saka wong-wong tuwa, jarene sing baureksa utawa danyange kampungku sing ora maringi palilah. Danyang sing dikarepake yakuwi sing sumare ing ngisor wit Jrakah ing sakpinggire kali sisih kidul. Wong-wong ngarani Mbah Gending, kaya ngapa mula bukane kok diparapi Mbah Gending? Ora ana katrangan kang gumathok. Pokok-e wong-wong ngarani ngana kuwi.Lan saka crito turun temurun uga. Buuuiyeennn….; jarene nate ana warga sing nerak wewaler kasebut nalika pinuju dhuwe gawe mantu anake. Dhek semana para pinisepuh desa wes aweh pitutur supaya ora usah ndadak nganggo nanggap wayang barang olehe dhuwe gawe. Ananging pitutur kuwi malah disepelakake dening sing arep dhuwe gawe, jarene kuwi lak mung crita gugon tuhon wae. Lan akibate nalika tiba ing dina gawene, wiwit esuk nganti wayah bengi, sedina muput udan angin lan bledek nyamber-nyamber ora karu-karuan mbarengi karo wayangan sedalu natas kang lagi digelar. Lan sing luwih nrenyuhake nalika wayah nyedaki wanci gragat rahina, nalika suasana isih peteng repet-repet, ketambahan udan sing isih ngreceh. Ujug-ujug ana wong kang bengok-bengok ngabarake yen ngantene lanang wedok ilang saka tilamsari. Swasana dadi geger saknalika, kabeh brayat pada bingung ngalor ngidul goleki. Cekakaos-e, manten anyar kasebut tinemu wes dadi layon kemambang ing kedung kang dumunung persis ing sak-ngisore sareyane Mbah Gending. Kamangka ora ana sing mangerteni kapan lan liwat endi anggone temanten lanang wadon kasebut anggone metu saka omah. Lan wiwit dhina kuwi, warga dadi percaya banget ngenani anane wewaler kang ora ngolehake nanggap tontonan kang nganggo iringan gamelan utawa gending, aja maneh kok nanggap wayang utawa kethoprak. Lha wong nuthuk gambang wae ora ana sing wani, wedi yeng kena walad lan digawa lunga dening Mbah Gending, didadekne niyaga ing alaming lelembut kana.“Kowe ya ngandel Ma, karo crito kuwi?” pitakone Yanuar marang aku, nalika pada mancing ing kali mburi omah.“Yen aku yo antarane percaya karo ora. Percaya merga nyatane ora ana warga sing wani nanggap wayang utawa nabuh gamelan ing desa kene. Ora percaya merga durung tau ngalami dhewe.”
merga krasa ana iwak sing nyaut pancinge. Nanging sajake ora kena, kurang cepet olehe nyaut.“Soale wes akeh kedadeyan nyalawadi sing nate dak runggokne saka wong-wong. Mbuh kuwi bener mbuh ora. Nanging kuwi ora pisan pindho kedadeyan, dadine aku yo melu percaya ngana wae.” Bacute karo masang bangi cacing ing mata pancinge, rampung olehe masang bangi walesan banjur diulur menyang kali maneh. “werrrr….. kecipuk” swara mata pancing nalika nyemplung ing banyu. Yanuar banjur bali lungguh ing oyot randu alas kang pating petongkol gede-gede ing pinggir kali, banjur nyaut udut-e lan mbaleni anggone ngekepi udut sinambi nguwaske gagang walesane. Swasana bali amem, aku isih konsentrasi karo anggonku mancing semana uga Yanuar.“Lha emange kowe tau krungu crita apa wae Yan?” pitakonku mecah sepining swasana.“Ya werna-werna.” Karo tanpa nguwaske aku Yanuar banjur bacutake olehe mangsuli pitakonku.“Kaya Mbah Tumisih kae, jarene pas bengi-bengi nalika arep bebuang ing kali ditemoni dening baya putih ingon-ingonane Mbah Gending. Nalika semana beneri pas padang bulan, dadine najan samar-samar banyu kali katon lerab-lerab. Lha pas arep mudun ing banyu, Mbah Tumisih banjur balik mulih wurung anggone arep bebuang merga meruhi baya putih sak dipan gedene ing tengah kali, matane mencorong sak bal tenis. Lha kowe rak ngerti dhewe apa ya mokal ing kali iki ana baya sakmana gedene tanpa diweruhi wujud-e dening wong-wong, sak-umpama kuwi dudu barang alus. Mokal tho?” Aku mung manthuk mesem wae ora mangsuli pitakone Yanuar kasebut.“Lan jebule ora mung Mbah Tumisih sing tau diweruhi baya putih kuwi. Ibuku dhewe uga tau ngalami, kedadeyane meh persis karo sing dialami dening Mbah Tumisih. Nalika kuwi uga bengi wayah padang bulan, mung bedane Ibuku ora nyumurupi blegere baya putih kasebut. Gur krungu swara banyu jemlegur kaya kejeguran barang gede. Lan kacek sedilut saka suara jemlegur kasebut, ana wong jala kang sajak kedungsangan mentas saka kali. Nalika ditakoni dening ibuku, geneya kok ora sida golek iwak. Jarene, ‘ora oleh dening Mbah-e, lha nika
Jlentrehe “Trus maneh, Mbah Samijo, Mbah-e Darto sing tegalane persis ing sisih wetane wit Jrakah kae.” Ujare Yanuar bacutke oleh crita karo nudingi pernahe wit Jrakah kang katon ngedangkrang nggayuh angkasa, godonge wes arang kading merga saking tuwane.“Nalika ringkes-ringkes arep mulih saka tegalan, merga wes surup. Diweruhi macan gembong sak gudel gedene, wernane putih loreng-loreng ireng lagi ndekem ing ngisor wit jrakah, persis ing sisih tengene kuburane Mbah Gending. Mripate mencorong ngawaske Mbah Samijo, karo nggereng ngisis siyunge. Mbah Samijo banjur keplayu nganti kepuyuh-puyuh jarene. Hi hi……” ngana olehe crita karo gemuyu bayangake Mbah Samijo sing kepuyuh-puyuh merga ditemoni macan siluman ingon-ingone Mbah Gending. Semana uga aku melu kudu guyu bayangake kedadeyan kuwi.“Husss…. wong tuwa digeguyu, dosa! Tur maneh jarene ora ilok ngomongke bangsa siluman ing panggonan sepi ngene iki, apa maneh sing mbok rasani kuwi sing mbaurekso desa kene, yo termasuk kali sing saiki mbok pancingi iwake iki.”
liwati karo Yanuar ing pinggir kali. Mancing olehe ora mingsra, gur oleh iwak bloso papat karo kleting sewelas iji. “Bali wae yo Yan, wes bedug luhur.” Pangajakku marang Yanuar.“Wah gek oleh sithik je” saur-e sajak gela.“Wes bedug!” tembungku karo wiwit nggulung pancing lan ringkes-ringkes arep mulih. Yanuar senajan kagol sidane uga melu ringkes-ringkes.“Eh… mengko bengi enake branjang wae yo.” Yanuar usul marang aku, sajake isih durung trima merga oleh iwak sithik. Kanggo nglegani atine kanca kenthelku kuwi aku manthuk ngiyani.“Sippp…. Mengko tak nembung nyilih branjange Mbah Poni.” Aloke kebak krenteg.-----------------QAP---------------------“Kula nuwun, Mbah ajeng ngampil branjange nggih?” uluke Yanuar karo amping-amping lawang omahe Mbah Poni.“Mangga, sapa ya?” sing dhuwe omah age-age methuke tamune.“Ooo…. Kowe tha Yan? Ana apa le?” Mbah Poni dhewe sing metu methuki aku lan Yanuar.“Inggih kula Mbah. Ajeng ngampil branjange Mbah.” Tembunge Yanuar.“Arep nyilih branjang, lha anu iku le… branjange durung tak jait. Wingi jebol nalika oleh iwak gede wingi kae, rung kober jait.” Yanuar sajak gela atine oleh wangsulan kang kaya mengkana. Lan sajak-e Mbah Poni tanggap ing sasmita, banjur ada-ada nyilihi jala. “Nek njala wae piye le?”Yanuar nguwaske aku, sajak njaluk pertimbangan saka aku. Kuatire yen aku wegah yen dijak njala iwak, merga yen jala genah ndadak kudu kungkum ing jero banyu. Ora kaya yen branjang, kari metingrak ing dhuwur gubug wae. Aku manthuk kanggo aweh sasmita marang yanuar, yen aku uga oke-oke wae, ora dadi masalah yen kudu jala.“Nggih pun boten napa-napa Mbah.” Wangsulane Yanuar. Sing dhuwe omah banjur mlebu, let sedela wes metu maneh karo nyangking jala-ne.“Ki le jala-ne. Yen arep gawa kepis, kuwi kepis-e cemantel ing kulon omah.” Mbah Poni masrahake jala karo nawani nyilihi kepis wadah iwak sisan.“Arep jala ning endi?” pitakone sakbanjure.“Teng lepen kidul mriku mawon mbah.” Aku sing mangsuli, merga yanuar wes dhisiki laku arep jupuk kepis ing kulon omahe
sing beda. “He he…. Nggih mbah… matur nuwun. Mangga Mbah.” Aku pamitan karo Mbah Poni banjur nyusul Yanuar.Aku lan Yanuar miwiti jala saka kali sisih wetan, saka ngisor kretek cedak karo kedung Bunder. Yanuar sing jala, dene aku sing madahi iwak utawa urang ing jero kepis. Bengi kuwi beneri wayah padang bulan, langit-e sumilak resik, lintang-lintang pating kerlip ing angkasa.
wayah padang bulan nanging iwak kodo pating pretungkul baris ngambang ing banyu kali. Semana uga urang-e gede-gede pada pating slurut mletik-mletik ing tengah kali.
kang benere ing pucuking angkasa. Ujug-ujug aku krasa mak prinding, wulu githokku mengkorok merga ana suara manuk bence. Sajake suara kuwi saka wit Jrakah.“Yan…. Atiku kok ujug-ujug rasane ora kepenak yo.” Aku bisik-bisik marang Yanuar. Atiku ketar-ketir merga saiki ngepasi ing ngisor ayang-ayange wit Jrakah.“Alah… kuwi rak gur merga ana manuk bence kuwi mau tho?” saure sajak ayem wae, karo narik jala-ne alon-alon. Yanuar katone wes lali karo critane dhewe mau awan, merga wes kepilut dening iwak lan urang kang sajak ngiwi-ngiwi njaluk di jala.Lan ora let suwe saka suara
ngelingi anggonku jala saiki iki persis ing pundene Mbah Gending. Pas ing kedung sak ngisore wit Jrakah.“Sttt… Yan, kowe apa ora krungu swara gending Yan?” aku bisik-bisik karo mepetke awakku merga keweden.“Krungu… paling Lik karmin lagi nyetel radio. Ngrungokne wayang saka Dirgantara FM” saure karo nguncalake jala-ne. “Wah… mokal yen kuwi radio Yan. Omahe lik Karmin adoh saka kene.” Wangsulanku was sumelang, mengko gek ditemoni karo sing baurekso yaiku Mbah Gending. Yanuar ora semaur, merga lagi narik jala lan sajak kabotan.“Wah… oleh iwak gede. Ewangana narik jala-ne”Aku banjur rewa-rewa nulungi Yanuar narik jala. Pancen yo abot temenan, nek ora oleh iwak gede yo banggok barang abot ing jero kali. Alon-alon jala tak gulung wong loro, sithik baka sithik katon barang gede gilap-gilap kena sunare rembulan. Sajak-e iwak gedhe sing kesangkut ing jero jala, ketara saka sisik-e mantulake cahaya bulan. “Wehhh…. Apa kuwi?” tembunge Yanuar jola karo ngipatake jala nalika weruh jebul sing kesangkut ing jero jala endas ula sak glugu gedhene. Aku kamitetegen sautara ing jero banyu, ora isa obah ora isa gembor, otot banyuku kaya dilolosi, sikil rasane wel-
patrape pitik jago, ilate melet-melet, lan sing luwih gegirisi maneh…. Awake ula tak sawang semampir mlanggrang saka pucuking wit Jrakah, mluntir-mluntir ing pang, dhene ndas-e ing jero banyu ing ngarepku persis. Sadar ing kahanan kang ora sabaene kuwi, aku banjur mlayu nututi Yanuar sing wes dhisiki mentas. Kepis kang menceb-menceb kebak iwak kodo lan urang tak kipate ngana wae, penting mlayu golek slamet timbang diuntal mentah-mentah dening ula daden-daden ingon-ingonane Mbah Gending. Tekan ngarep omah terus ambruk nglimpruk ing lincak, lemes, banjur mak pet… ora eling apa-apa, weruh-weruh wes dadi layatane wong akeh. [cuthel].
Juru banyol (cara Indonésia: pelawak utawa komedian) ya iku wong sing hibur penonton, kang utama ing nggawe mereka ngguyu, karo cara nglawak. babagan iki iso dilakoni lewat lawakan utawi situasi sing janggal, utawi nglakoni kaya wong goblok.
Ning Indonésia wujud lawak sing paling dikenal ya iku grup lawak, sing wujud gabungan para pelawak lan méntasaké sawijining carita. Setiap wong meranke siji karakter lan 'kelucuan' sing apik asale saka interaksi lewat karakter-karakter iki. Tuladha grup lawak kaya iki ya iku Srimulat, Warkop, lan Patrio.
Ing Amérika Sarékat sing luwih dikenal ya iku lawakan tunggal ya iku pelawak kang ngadek ing ngarep penonton lan ngucapaké monolog ngenani sawijining prakara. Jinising lawak kaya iki luwih manut karo cara panyampaian lan isi carita. Tuladha pelawak tunggal ya iku Eddie Murphy, Robin
Saliyané iku uga ana sapérangan klompok lawak saka Inggris lan Amérika Sarékat kayata Monty Python lan Marx Brothers.
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge
ingkang kinaryo wadah sukmo langgeng ingkang brayaning urip kang sawiji langgeng,ati limpo maras jantung otot daging lawan kulit,
angilangno godo rencono mugi-mugi rinaketno asih lulut marang sak kadang ingsun kabeh,lanang, wadon, tuo, anom, gede cilik, drajat lan pangkat, ino lan puso, sedoyo titah asih marang pakaryanku kabeh.Alloh 3x Huw 3x hurip.jin setan peri prayangan adoh soko aku kabeh.mung jalmo manungso kang asih marang pakaryanku,kabeh saking kersane gusti ingkang paring
Apa asam medhune lan apa nimbulaké Iku? Omeprazole Sisih efekEfek sisih Omeprazole, cures lan alternatif
FTCPranala njaba PrivasiPenafian MedicalDisclaimerKatentuan Pangginaan supados langkungKebijakan Privasi Apa asam medhune lan apa nimbulaké Iku?
iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Bakel&oldid=1032495"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
ditrapake tumuju ing bidangé. Panjenengané madegake Departemen Statistika Trapan ing University College London ing mangsa taun 1911, kang tumuju miangka jurusan statistika kapisanan ana
nduwèni jabatan Ketua Departemen Statistika Terapan ing University College.Cithakan:Nagara-bio-stub
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 15 Novèmber 2016.
Jepara! (085640241117)LUWIH apik tahun ngarep PSIS ora melu liga, entek APBD akeh ora ono hasile. (081330507772)
tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan tahun 80 an, Tembang Kenangan Nostalgia
romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangk...
TEMBUNG ENTAR Tembung entar yaiku tembung-tembung sing duwe teges ora sakbenere. Tuladha abang-abang lambe : ora temenan utawa mung
pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
[Wes dipacak ing majalah PS, edisi no 18/5 mei 2012]“Kerdusan apa iki?” Jupri takon marang konco tunggal gaweyan nalika weruh ana kerdus isi sego bancakan glemethak ing dingkling dawa kang biasane
angen-angen-e.“Apane sing bener Lik?” Wandi sing ana cedak-e Jupri sajak krungu apa kang diucapne dhewekne.“Ahh.. ora apa-apa. Nyoh ki lho berkat-e panganen wae, Aku rak mentala mangan.” Jupri nyauri karo ngulukne kerdus wadah berkat marang Wandi.“Yo Lik, matur nuwun.” Jupri, banjur kelingan kedadeyan nalika semana. Isuk kuwi; watara jam setengah wolunan. Wektu semana kahanane rada mendung peteng lan grimis riwis-riwis, dhewekne bebarengan karo Tariman mangkat nyambut gawe ana gudang mebel-e juragan Kamdi. Wong loro oleh-e nyambut gawe minangka tukang kayu ing pabrik-e juragan Kamdi wes ana yen meh karo tengah taunan. Wong loro biasane mangkat bebarengan numpak sepeda onthel saka ngomah-e, lan nalika arep nyabrang dalan pas ing ngarep gudang tanpa ngerti sangkan parane bilahi ujug-ujug ana truk nabrak wong sakloron saka arah sisih wetan.Kang Tariman kang kebeneran wes dhisik-e nyabrang langsung kelindes truk lan dadi tiwas-e saknalika kuwi. Sirah-e pecah kelindes ban truck . Dhene Jupri sing isih rada ana pinggir kepontal mlebu kalenan pinggir dalan, lan slamete ora nganti dadi patine mung tatu-tatu lecet wae. Saknalika kahanan dadi umyeg akeh wong kang pada pating jlerit meruhi prastawa kuwi.
ndilati getih lan rebutan jumputi isi sirah sing mlabar kececer ing dhuwur aspal banjur dipangan telap-telep karo royokan. Bubar kuwi mak lap…. Jupri banjur ora eling apa-apa alias semaput ngenggon.Bubar
ingone kethek saka Tambakbaya. Ujaring kanda pokok-e samben ana pegawene sing bengi-ne dikongkon nglembur kerja, mesti rong dina apa telung dina candake bakal nemahi bilahi kanthi kahanan kang gegirisi. Lan yo pancen bener, telung wengi sak durung-e kedadeyan isuk kuwi; Dhewekne, Kang Tariman karo Kodir pancen dikongkon nglembur dening juragan Kamdi. Lan elok-e, yen njaluk tumbal ora ndadak kudu setahuan sepisan apa sesasi sepisan kaya adat-e ngana kae. Ning oleh-e njaluk tumbal sak karep-e dayang-e, yen kudu arep ‘mangan’ yo kudu ndang di cepakne.Ning kanggo-ne Jupri kabar slentang slenting kuwi mung dianggep mung omongane wong-wong kang drengki lan meri wae marang kesugihan lan kesuksesan-e juragan Kamdi. Ora maido yen banjur akeh wong kang meri, sesani wae juragan Kamdi bisa kirim mebel nganti sepuluh kontainer menyang luar negeri. Mula Jupri ora pati ngrewes nalika Kodir ngajak leren anggone begawe saka pabrik-e juragan Kamdi.“Dina iki awak-e dhewe isih isa luput saka memala iki Lik. Sesuk-sesuk durung karuan. Mula mumpung durung kedadeyan becik-e ayoo golek gaweyan ning panggonan liya wae.” Pangajak-e Kodir nalika semana. Ning Jupri mung ngiyoni wae, lan ora dhuwe kreteg temenan arep leren begawe saka pabrik-e juragan Kamdi.“Ahh ana-ana wae.” Gresahe Jupri dhewe.Nalika lagi arep miwiti maneh anggone masah kayu kanggo gawe meja, katon kledang-kledang juragan Kamdi teka marani Jupri banjur sapa aruh marang Jupri.“Kuwi mau ana kiriman sega saka omah-e Tariman wes mbok tampa durung Pri.. Jupri?” “Sampun Pak.” Saure cekak.“Anu Pri… sesuk kowe ana acara ora? Nek ora ana. Tulung sesuk bengi kowe karo Wandi ngewangi Masri ngrampungne garapan meja kursi yo. Soal-e minggu ngarep kudu wes dikirim menyang Korea.” Sambunge juragan Kamdi neruske anggone sapa aruh.Ati-ne Jupri tida-tida arep ngiyani. Kelingan marang angen-angen-e ngentas wae. Biyen luput dadi bebathene dayang kethek Tambakbaya, sapa ngerti saiki apes-e. Durung nganti Jupri semaur, wes kedhisikan dening ujaring Wandi.“Nggih Pak, mangke kersane Kula kaliyan Lik Jupri ingkang ngrencangi Masri. Yo Lik yoo….” “He eh…. Mengko tak imbuhi persenane tikel pindho.” Juragan Kamdi ngguyu karo ngepuk-epuk pundak-e Wandi.“Yo wes yen ngono, teruske olehmu pada nyambut gawe. Aku tak ngurusi surat-surat pengiriman ning kantor perdagangan dhisik.” Ujare karo menyat metu saka panggonane Jupri lan Wandi nyambut gawe.Sak
Rak sah kuatir. Penting kesok awak-e dhewe oleh sangu tikel keno kanggo klencer.” Saure sajak bodoni. Sidane Jupri yo gur manut wae.----QAP----“Pri, mengko kowe nyekel mesin amplas sing sisih kana kae. Dhene Wandi gen nggarap godhongan meja ning mesin ngarepan sing sisih kana, merga mesin sing iki lagi
Lan kowe Masri, olehmu bubut sikil meja kursi di terusne.” Mangkono juragan Kamdi anggone menehi briefing marang wong telu kang pada arep nglembur wengi kuwi. Oleh-e ngatur pancen sengaja dipisah-pisah antarane wong siji lan sijine. Bubar Isyak, wong telu banjur pada miwiti oleh-e arep nglembur kaya sing dikarepake dening juragan-e mau sore.“Lik Jupri lan Masri…. mrenea sek.. aku ana perlu.” Alok-e Wandi.Wengi iki watak wanton-e Wandi sajak beda karo biasane. Bocah sing biasane katon cengengesan lan rada gobloki, saikine katon serius lan khusyuk. “Becik-e sak durung-e miwiti nyambut gawe wengi iki, ayo pada donga bareng-bareng. Aku sing mimpin donga, Sampeyan sing ngamini wae.”Wandi banjur miwiti anggone donga, dhene Jupri lan Masri sing ngamini. Jebul nyolong pethek tenan si Wandi iki. Kethone lholhalolok kaya Trajukusuma, jebul olehe ngaji lan donga jan fasih tenan. Ora kalah karo ustad-ustad ing mesjid yen dong mimpin shalat jamaah kae.Bubar donga Wandi banjur mbadum tekuk-tekukan kertas putih marang Jupri lan Masri.“Iki tulung sampeyan simpen ing jero sak-e dhewe-dhewe, yen rak
Lan sejatine aku iki sengaja dikirim karo guruku saka Pondok Pesantren ing Kediri kana kanggo resik-resik papan kene. Sampeyan mengko ngerti dhewe apa sing tak karepake.” Wandi mangsuli karo sisan mbeber wadine. Wong loro pada pating plongo, bareng ngerti yen sejati Wandi kuwi santri saka pondok pesantren. Ora ngira babar pisan yen bocah sing katone cengengesan lan sak senenge dhewe kuwi jebul dhuweni keluwihan.Suasana dadi amem, lan tanpa gunem maneh wong telu banjur klunuh-klunuh mlaku menyang gudang lan pada miwiti anggone nyambut gawe wengi kuwi. Suasana sangsaya tambah tintrim nalika udan ujug-ujug teka kaya disokake saka langit, diselingi dening tathit lan gludug kang gilir gumanti. Suara banyu udan pating glemotang nibani payon seng ing dhuwur gudang. Banyu talang gremojong kaya banyu kang mili ing kalenan wetan gudang ora ana leren-lerene. Pandom jam wes nuduhke angka rolas kliwat telung prapat menit, artine wes kliwat tengah wengi anggone wong telu pada nyambut gawe.Sauntara kuwi, tanpa digraita dening wong telu kang lagi pada sibuk karo gaweyane dhewe-dhewe, ing njaba gudang katon klebate bayangan ireng kang mlipir-mlipir ing sak pinggiri tembok gudang. Yen ndeleng saka dedek piadek-e lan tingkah solah-e anggone mlaku sajak-e kena dipesthekake yen pawongan kasebut wong lanang. Eman merga krudungan sarung lan suasana ing njaba kang mung samar-samar kena sorot lampu yang dipasang ing sisih-sisih pojok gudang, saengga ora kinawruhan sapa sejati pawongan kasebut. Dhuwe niyat ala apa niyat becik? Kok wayah wengi tengah wengi, kathik udan-udan ngene kluyuran menyang gudang lan sajak nyalawadi.Pawongan nyalawadi kasebut neruske anggone mlaku mlipir tembok gudang, lan pisan pindo mbungkukake awak-e nalika ngliwati tembok kang dipasangi jendela. Nalika tekan pojokan sisih tengen saka lawangan ngarep gudang, lakune rada dibanterke lan setengah mlayu. Mbok menawa samar yen nganti diweruhi dening uwong. Sebab pas ing pojokan kuwi dipasangi lampu neon kang cukup padang.Tekan cedak lawang gudang, pawongan kasebut banjur leren sedela karo mepetke gegere ing tembok. Ambegane rada ngos-ngosan merga mentas mlayu-mlayu, let sedela pawongan kasebut banjur bukak sarunge kang kanggo ngrukubi sirahe. Banjur sarung di enggo kaya lumrahe wong nganggo sarung. Nanging tetep wae, sapa pawongan kasebut ora kinawruhan kanthi trawaca, amerga kok yo ngepasi lampu neon ing dhuwur
gudang. Nalika dirasa aman, banjur wiwit munggah ing tlundakan tumuju lawang gudang. “Waduh…. Waduh…. Waduh….. “ pawongan nyalawadi kasebut kaget karo kicat-kicat sajak kelaran nalika sikile ngidak keset kang dipasang ing ngarep lawang gudang.“Kirik…. Wedus… munyuk….. trembelane…” kawetu kabeh kewan kebon binatang saka cangkeme pawongan nyalawadi kasebut karo isih kicat-kicat pencolotan ing dhuwur keset ngarep lawang.Krungu ana ribut-ribut ing ngarepan, saknalika wong telu kang lagi pada ibut nyambut gawe langsung pada mlayu nututi mengarep. “Ana apa Lik?” tekone Masri.“Mbuh aku yo durung weruh, aku mung krungu wong sambat kelaran banjur misuh-misuh ing ngarepan kana.” Saur-e Jupri nalika papakan karo Masri.Nalika tekan ngarepan, lawang ngarep wes dibukak dening Wandi kang kapinujon anggone nyambut gawe paling cedak.“Ana apa ndi… wandi?” takone wong loro meh barengan.Kuwi Lik, kongkonane dayang kethek Tambakbaya sing ngentas mrene. Sajak-e arep milih wadal kanggo pakan ingon-ingonane.“Uwong apa dhemit ndi?” Masri sing takon.“Yo uwong Lik. Mosok dhemit kok sarungan lan mlaku ngidak lemah.” “Sapa?” bacute.“Mbuh Lik, wong nalika lawang tak bukak wong-e wes mlayu tekan pager ngarepan kae. Ning sak klebatan aku isih isa nguwaske sarung-e corak kothak-kothak nalika liwat ing ngisor lampu kana kae. Ning kok saemperan kaya sarung sing biyasa dienggo dening juragan Kamdi yo.” Njlentrehe
banjur mbungkuke awak-e lan nyingkap keset kang ana ngisor-e, banjur njupuk lempitan kertas cilik kang glumetak ing jogan.“Apa kuwi ndi?” alok-e Jupri.“Rajah Lik, pada karo sing pada mbok sak-i.”----QAP----Isuk-e, ing omah-e juragan Kamdi geger gember.
Lan sing gawe aeng maneh, ujaring kanda nalika bancakan sore sak durung-e gudang lan pabrik-e kobong, kaya-kaya tamu kang pada teka bancakan sajak dlilir teka ora leren-leren. Lan aneh-e maneh, wong-wong kasebut nalika pada ngrahabi panganan kang disogatake paripolahe memper kethek. Apa kuwi kethek siluman saka Tambakbaya kang saksuwene iki disambati dening juragan Kamdi minangka prewangane? Lan mbok menawa merga ora keduman pakanan banjur
ING ASIA TRAVEL ING ASIA TRAVEL
SYARIFUDDINAna kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
ana sajabaning wayanganni endang sukma kang mider ana sajroning wayangansira aja ngaling2i akuaku arep ketemu kadangku kang sejatikang langgeng ora owah gingsir
BEGJA BEGJANE WONG KANG LALI..... ISIH BEGJA WONG KANG ELING LAN WASPADA..... -Begja begjane wong kang lali..... isih begja wong kang eling lan waspada.....
wongalus Ki wong Jowo nozzle_bikes@yahoo.com Salam Pamuji Rahayu dalem kakangmas ki wongalus lan poro pini sepuh sak kaluargi KWA sing kawula tresna. Salam sedulur kakangmas ki wongalus.
tegesipun endah, nengsemake, Çaçangka tegesipun rembulan, Kumênar
kaya murub ing langit, Têkwan tegesipun sarta, lan
srawing tegesipun aling-aling, Sinawung tegesipun dipun-salut, linapis, Suji tegesipun eri, sunduk, 97 S.ks.t sêkar ning suji tegesipun pepindhane kados reroncening sekar, kados sekar renonce, Unggwan Bh.nuwatï tegesipun papan padununganipun banuwati, Yan .mrêm alangö mwang Duryyodana tegesipun manawi sari alelangen (sih-sinihan) kaliyan Prabu Duryyodana, Langö endah tegesipun kaendahan, klangenan, Alango tegesipun
arya Sang Prabu Kresna. Keterangan kata-katanya: Lêngêng tegesipun endah, edi, nengsemake, Gati tegesipun kawontenan, Hawan tegesipun dalan/margi, Lêngêng
sarasehan, papan rembagan, pandhapa kraton, Samantara tegesipun boten antawis dangu/ora antara suwe, Tegal Kuru tegesipun ara-ara Kuru, Nar.ryya tegesipun Nara / tiyang (orang) + arrya tegesipun minulya, Nar.ryya Kresna laku tegesipun tindakipun prabu Kresna / prabu Kresna olehe tindak, Kresna laku tegesipun Kresna / olehe / anggone - laku: tindakipun Kresna, Sirang Paraçurama, Ka.wa…: Panjenenganipun Paracurama, Kanwa.., Janak.dulur Narada tegesipun Janaka lan adulur /sesarengan lan Narada / Janaka sesarengan kaliyan Narada, Karyya tegesipun ayahan, padamelan, Bhupati tegesipun Bhu /bumi lan pati / pengageng.
Ingsun miwiti andalang, Wayangingsun bambang paesan, Kelire jagad dumadi, Yana larapaningsun naga papasihan, Pracike tapele jagad gumelar, 101 Drojogku sanggabuwana, Gligen rajeging wesi, Yana blencong kencana murti, Kothake wayang kaya cendhana sari, Tutupe ndhuwur jati kusuma, Kepyke
Dhawuhe andika wali, Kang sinawung mring pra pujangga Jawi, Kinarya tepa tuladha, Karo dene
sunandhi, Kedhik janma ingkang udani, Manawa tan parameng kawi, Lungguh panggung nyawang
Hyang Bagaskara 104 Nyunani sagung para kawula Ingkang ayem tentrem sami ngudi ngudi Mring pakaryanira kinarya nyekapi Ing
Nyenyandhang pitulung. Samangsane sira sinung luwih, Sing janma kinaot, Poma aywa kasengsem den angge, Nadyan katon solan-salin warni, Singkirana kaki, Ywa nganti
Sastra gumelar ing jagad kang atuduh pangawikan, kang weruh ing tuduh sampurna tan ana ireng ing pethak, yen sira
segara, Margane tekeng makripat tanpa etung urip pejah, Damare murub tan pejah panganggo
wus tekeng segara rakhmat. Kawasa denira layar wus tekeng segara ora.
bait tembang Suluk Wujil, berupa sekar Dhandhang Gula: dipun weruh ing urip
sadaya, becik den wruhi manuke, rusak yen sira tan wruh, 109 hih ra wujil salakuneki, iku mangsa dadya, yen sira ‘yun weruh, becikana kang sarira, awismaa ing enggon
Hyang, sing wruh ing Hyang iku, mangka sembah pujinira, mapan uwis kang wruha ujar puniki, dahat sepi
pasikepane, tan adulu-dinulu, tan angrasa tan angrasani, wus tan ana pinaran, pan jatine suwung, ing suwunge iku ana, iang anane iku surasa sejati, wus tan ana rinasan. pan dudu rasa karaseng lathi, dudu rasaning apa ‘pa, lawan dudu rasa kang
banyu milih jatine, tan ana jatinipun, muni-muna turu atangi, saresiking sarira, pujine lumintu, rahina wengi tan pegat, puji iku rahina wengi sireki, akeh dadi brahala.
Kinanthi Nalikanira inga dalu Wong agung mangsah semedi Sirep kang bala wanara Sadaya wus samiguling Nadyan ari sudarsana Wus dangu nggenira guling Pucung Ngelmu iku kalakone kanthi laku Lekase lawan khas Tegese khas nyantosani Setya budya
ngagesang, ngawruhi titining ngelmi, kang tumraping praja ‘di, yembang kawi asalipun, tan lyan titining sastra, paugeraning dumadi, nora nan kang liya tuduhing sastra. 3.5 Sastra Antawacana Dalam pelajaran Antawacana
Hanenggih nagari pundit ta ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Sanadyan kathah titahing dewa, ingkang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi kapiting samodra, kathah ingkang sami anggana raras boten wonten kadi nagari Dwaraka ya Dwarawati. Mila kinarya bubuka, ngupayaa nagari satus tas antuk kalih, sanadyan sewu tan
nengenake benawi ngayunaken bandaran gedhe. Loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa tinuku.
salebeting praja katingal jejel riyel aben cukit tepung taritis, papan wiyar katingal rupak saking rejaning praja. Karta kawula ing padhusunan padha tentrem atine, mungkul pangolahing tetanen. Ingon-ingon kebo sapi, pitik iwen tuwin raja kaya tan ana kang cinancang, yen rahina aglar ing pangonan, yen bengi mulih marang kandhange dhewe-dhewe. Raharja tebih ing parangmuka. Para mantra 133 bupati padha kontap kautame, bijaksana limpad ing kawruh, putus marang pangrehing praja, tansah ambudidaya kaluhuraning nata. Dhasar nagari gedhe abore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adhoh kuncarane. Boten namung ing tanah jawi kemawon ingkang sami sumujud, sanadyan para narendra ing mancanagari kathah ingkang sumawita tanpa karana ginebaging bandayuda, among kayungyun marang popoyaning kautaman. Bebasan ingkang celak manglung, ingkang tebih tumiyung. Saben antara
Sinten ta jujuluking narendra ingkang anglenggahi dhamparing kaprabon. Wenang den ucapna
Sri Batara Kresna, dene cemeng sarirane trus balung sungsum ludirane, yen ayama ayam cemani, kenging kinarya sarana. Nadyan Srinata dadi sarana ungguling prang Bharatayuda darah Pandhawa. Arimurti luwih padhang, dene wruh sadurunge winarah. contoh janturan: Ing pagelaran Jawi andher sowane para mantra bupati beg amber mbalapar ngantos dumugi sanjawining taratag kaya ndhoyong-ndhoyongna
pindha mendhung kaya nyurem-nyuremna sorote Sang Hyang Pratanggapati. Dene ingkang anindhihi ing pagelaran inggih ta Rekyana patih Udawa, bagus warnane sembada prawireng yuda mumpuni salwiring guna ing aguna, putus sandining weweka dhasar ambeg paramarta tansah angresepi saisining praja marma wong sapraja wedi asih lahir trus ing batin. Kacarita ing
Ing pagedhongan sang nata sampun ndhawuhaken manguyuuyu, mangka dereng ngaturi uninga ingkang raka nata ing Mandura Prabu Baladewa. Mila mangkana pangudyasmaraning driya “Iya jagad dewa batara, yen kaka prabu miyarsa mendah saiba dukane. Demikianlah Janturan jejer I. Di sana dijelaskan, bahwa raja Kresna
Anenggih sinigeg gantya ingkang winursita ing kawi, ingkang wonten nagari…, candrane kaya surya kalingan mega. (sasmita / tanda dalang minta gending Remeng Slendro pathet Nem)
Pambuka) Samba : Kawula nuwun-nuwun sareng kula tampi dhawuh timbalan paduka, dhahat guguping manah, nalika wonten jawi kados sinamber gelap tuna, tinubruk ing mong tuna, upami uninga gebyaring caleret tuhu mboten uninga dhawahing gelap, raosing manah kumepyur kados panjang putra dhumawahing sela kumalasa, upami kambengan salamba pinanjer ing madyaning alun-alun
asreping manah kula kados siniram toya ing wanci enjing, babar pisan datan darbe maras. Kawula nuwun-nuwun……………… Dialog Raden Samba
isi. Kresna : Kulup Samba, seje ingkang ingsun pangandikake. Mungguh bakal gawene bibinira Bratajaya dhaup lan pamanira Premadi. Ing samengko kurang pirang dina, lan kang padha nindakake pakaryan tarub-tarub makajangan ing para mantri bupati sarta pondhok-pondhok apa wus rumanti? Samba : Kawula nuwun-nuwun kangjeng dewaji. An dangu badhe damelipun kanjeng bibi Bratajaya, namung kirang sacandra kalenggahan punika. Dene panggarap-ipun tarubtarub makajanganipun para mantri bupati sampun sami paripurna sadayanipun. Dalah para among tamu sarta sapasren-pasrenipun sampun sami mirantos, malah sampun wiwit manguyu-
prajurit. Prajurit 1 : Hayo, yen pancen sugih kendel, bandha wani tandhingana aku Prajurit 2 : Waaaaahh, sumbarmu kaya bisa mutung wesi gligen. Kaya lanang-lananga dhewe. Apa wis sacengkang kandele kulitmu. Hayo dak teter kaluwihanmu. 137 Prajurit 1 : Heeee…… majua sayuta ngarsa, sakethi wuri ora bakal mundur sajangkah
prabatang sirna ilang kuwandhamu! Prajurit 1 : Tumengaa ing akasa tumungkula ing
tebak dhadhamu sumyur….. Contoh ginem raksasa melawan satriya: Raksasa : Yen kena tak eman, hayo balia Satriya : ora gawar, ora ana kentheng sarta tan ana awer-awer kena apa ngalang-alangi laku? Raksasa : Ndhas buta pating jenggeleg kang minangka gawar kentheng Satriya : Ndhas buta pating jenggeleg dak sampar dak sandhung rambute nggubed ana ing suku
dadi Raksasa : We lha dala. Ora kena dieman. Wani kowe karo aku Satriya : Apa sing dak wedeni? Raksasa : He…satriyaaaa…..dhuwurmu cendhek, gedhemu cilik. Satriya : Ora ana satriya Nempiling
Ingsun ingkang mangsuli prakara iku, During tutug wong Astina, Nggone ngajak ora becik. Tekan si
Pangantene wadon kana, Si Bule kang amayungana bindi, Kurang kurawa kang wuwuh, Kang njajari gegaman, Mring panganten sun tunjange ganjuringsun, Singa tiwas ing ayuda, Kang raka
Lah ing kana ta wau, dupi srinarendra kakalih nenggih Prabu Duryudana kalayan Prabu Baladewa sampun aben ajeng nulya gapyuk rerangkulan samya kangen-kangenan. 139
mandrawa candrane pindha Sang Hyang Bhathara Sambu miwah Bhathara Brahma angejawantah neng jagad sigra andum bagya. Prabu Baladewa rawuh ing nagari Astina mahanani sepi sidhem ing pasewakan wit
angedhaton. Tedhak jog saking palenggahan “dhampar dhenta” Kadherekaken para emban cethi biyada srimpi manggung ketanggung jaka palara-lara, sami ngampil pirantining kanarendran. Tindake sang nata
manjing kedhaton sarta sampun kapapag ingkang garwa tetiga nulya manjing sanggar pamujan sarwi ngagem busana sarwa seta, sigra nenuwun dhateng panguwasane batara srana semedi. Traping Semedi kanthi sedhakep asta, suku tunggal. Sedhakep wus ngarani, asta tangan, tunggal kumpul. Tegese Srinata ngeningaken
pucuk, grana irung. Lire sajuga kang sinidikara. Keplasing cipta amung sawiji kang sinedya, sowan marang ngarsane Sang Hyang Pramesthi Guru, amung nyuwun pangayoman mrih wudharing reruwet. (Ki Dalang Cung Wartanu 1979) Kandha / Pocapan
Patih Kala Rangsang duta saking nagari Rancang Kencana dutane Prabu Kala Kumara sigra den pilara Prabu Baladewa. Mila ribut sagung para seba. Pating sliri pating bilungkung pindha kawula ngluru bendara, bendara ngluru kawula. Solah nganti kaya gabah
ndhuwure watu mujudake barisan kaya prajurit ngadhepi bebaya. (Ki Dalang Cung Wartanu 1979) Pocapan Kresna
Jagad wus rinegem dadi sawiji amung kari samrica binubud. Dudu jagad kang gumelar, nanging jagade Sri Kresna kang wus datan kaendhih dening Sir-Budi-Cipta-Rasa, amung kari satata nedya hormat ingkang tanpa karana. Datan antara dangu wus antuk wewengan bakal kasembadan sasedyane nanging yaamung sinimpen ing driya, temahan amung nalangsa marang kang akarya
diawali gender lanang yang dinamakan gadhingan. Contoh pocapan alas-alas : Laju lampahira wong bagus sang hamara tapa satriya ing Plangkawati kekasih Raden Angkawijaya ya Raden Abimanyu, kadherekaken abdi panakawan catur
Bebasan sato mara sato mati, janma mara janma mlayu.Tan ana janma wani mlebu mring wana Tri Baya, sapa wani bebasan mulih kari aran. Nanging dupi katrajang marang lampahe sang abagus Raden Angkawijaya
kanca padha piyak sumingkira, aja wani-wani midak wayangane mesthi lebur tanpa dadi, sabab iki dudu wong lumrah nanging maksih
ingkang nyipta sarta nguwasai Triloka (Bhur, Bhuah, Swah loka ).Ingkang acahya cumlorong pinuji
Duh Gusti ingkang Maha Kuwaos, Anugrahana kawula ambuka cahya Paduka, Sumunar Maha suci ing budi manah kawula.
Duh Gusti kawula puja Paduka, saestunipun sadaya punika ingkang sampun wonten,
ingkang bade wonten naming saking Narayana (dasaring sadaya wonten)
datan wonten sanes Pangeran ingkang Suci, mboten kalahiraken, Ingkang wonten sakjawining pepeteng, Mboten kasad mripat.
Duh Gusti saestunipun Paduka punika Siwah,
Inggih Mahadewa, Iswarah, Parameswarah, Brahma, lan Wisnu saha Rudra Tuking sadaya gesang, bibitipun sadaya dumados
Duh Gusti kawula tiang dosa, Sadaya pandamel kawula nestapa Jiwatman kawula nestapa, dosa wiwit dumados
Duh Gusti Pangeran Siwah, paringana pitulung, Angayomi anuccekaken jiwa raga kawula
Duh Hyang Maha Agung mugi paring pangaksama, sadaya titah gesang, kabegjakna sirna sadaya dosanipun Duh Gusti Pangeran Maha Langgeng mugi paring Pangayoman.
Duh Gusti ingapuntena dosa kawula ingkang saking tindak tanduk, ingapuntena wicara kawula
kawula nyuwun pangaksama anggen kawula weya lan sembrana
Duh Gusti amaringana hayu bagya turut runtut
Duh Gusti mugi tentrem ing salajengipun. BAB I
Duh Gusti ingkang nyipta sarta nguwaosi TRILOKA (Bhur-Bhuah-Swah Loka )
Duh Gusti ingkang Maha Kuwaos, anugrahana kawula ambuka cahya Paduka
Duh Gusti kawula puja Paduka, seestunipin sadaya punika; ingkang sampun wonten, ingkang bade wonten namung saking Narayana (dasaring sadaya wonten).
Duh Pangeran Tunggal, datan wonten sanes Pangeran Ingkang Suci, mboten kalahiraken, Ingkang wonten sakjawining pepeteng, mboten kasad mripat.
Duh Gusti saestunipun Paduka punika Siwah, inggih Mahadewa, Iswarah Parameswarah, Brahma lan Wisnu saha Rudra. Tuking sadaya gesang, bibitipun sadaya dumados.
Duh Gusti kawula tiang dosa sadaya pandamel kawula nestapa, jiwatman kawula nestapa, dosa wiwit dumados
Duh Gusti Pangeran Siwah, paringana pitulung angayomi nuceaken jiwa raga kawula.
Duh Hyang Maha Agung mugi paring pangaksama sadhaya titah gesang, kabegjakna sirna sadaya dosanipun. Duh Gusti Pangeran Maha Langgeng mugi paring pangayoman.
Duh Gusti ingapuntena dosa kawula, ingkang saking tindak tanduk, ingapuntena wicara kawula, ingapuntena dosa memanahan kawula, kawula nyuwun pangaksama anggen kawula weya lan sembrana
Duh Gusti amaringana hayu bagya turut runtut tentrem Duh Gusti mugi tentrem ing salajengipun
Sipat ipun ikang kasar a wijud donya kanggep wangun ndi, yen karingkes
dados meru ndi Himalaya, yen karingkes malih dados meru kadi ring
alusing ndi meru, yen karingkes dados alusing meru, yen karingkes malih
– Klawu Buda Wage , > Buda Cemeng
Yen ora iso gawe bungah, sak ora ne ojo gawe susah.
PMGandhi Jayanti speech 2016Gandhi Jayanti 2016 Images Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti Awesome Speech on Gandhi Jayanti 2016Gandhi
wah manteb fotone, saiki ono jaran wesine….apik apik apik…
menika mboten enten pksaan Pak,., sa’kersa panjenengan,..,.(smbil senyam senyum muka melas),.,
Dunatur: y wis,., tp g akeh yo.,.,
BASA JAWA: PANULISAN AKSARA BASA JAWA
PANULISAN AKSARA Kawruh Ejaan Basa Jawa(1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake
Jawa iku ana Da lan Dha , ana Ta lan Tha. (ing abjad ABC...,anane mung D lan T).Ya amarga iku ing basa Jawa ana ejaan D (Da) lan Dh (Dha) sarta ana ejaan T (Ta) lan Th (Tha).Tembung sing migunanake ejan D (d) :dalan ; dudu ; adil ; gudel ; dodol...,lsp.Tembung sing migunanake ejaan Dh (dh) :dhadhu ; adhik ; bedhug ; gedheg ; kodhok...lsp.Tembung sing migunakake ejaan T (t) :tamu ; tiba ; manten ; mati ; soto..,lsp.Tembung sing migunakake ejaan Th (th) :thuthuk ; kanthil ; penthol ; jranthal ; kethek..,lsp.(2) Carane mbedakake supaya ora kleru panulise ejaan.Tembung sing migunanake ejaan 'dh' lan 'th' ,menawa tembung iku diucapake ana ing lambe,lambe nyoro lan rasane ilat kaya nyanthol ing cethak.Contone tembung-tembung conto ing ndhuwur iku, nalika lambe ngucapake tembung > dhadhu ; adhik ; bedhug ; gedheg ; kodhok ; thuthuk ; kanthil ; penthol ; jranthal ; kethek...rasane ilat kaya nyanthol ing cethak (Coba tembung-tembung iku panjenengan ucapake lan ilat panjenengan rasakake nalika ngucapake tembung-tembung kuwi).Tembung sing migunakake akrasa 'd' dan 't',yen diucapake, lambe ora nyoro lan rasane ilat ora kaya nyanthol ing cethak, kayadene nalika
gampang dipahami supaya bisa nulis basa Jawa kanthi ejaan sing bener.Merga ing basa Indonesia anane mung hurup 'd' bisa nulis > kedondong , dukun ; dalang ; brandal....Nanging yen tembung-tembung iku ditulis ing basa Jawa, nulise > kedhodhong ; dhukun ; dhalang ; brandhal....Mengkono uga anane mung hurup 't' ing bahasa Indonesia, bisa nulis > pentol bakso. Nanging yen ing basa Jawa,nulise > penthol bakso.*(Djajus Pete).
Sepisan maneh dak elingake babagan panulisan aksara "a" ing basa Jawa kang asring ditulis kleru nganggo aksara "o".Muga dadi tambahing kawruh marang kang durung wanuh bab panulise aksara latin basa Jawa. Panulisan vokal basa jawa nganggo aksara Latin sing rada mbingungake iku kareben ora bingung bisa miturut paugeran ing ngisor iki.Ing basa jawa swara [ä] utawa a jejeg kudune katulis nganggoaksara a, dudu aksara o, sabab aksara Jawa iku unine nglegena, yaiku ha, na, ca, ra, ka, lsp.Yen katulis nganggo aksara Jawa, swara nglegena iku katulis tanpa nganggo sandhangan apa-apa.
Manawa swara [ä] utawa swara a nglegena katulis nganggo aksara o, unine terus dadi ho, no, co, ro, ko, lsp.Lan yen katulis nganggo aksara jawa, kudu tinulis mawa taling lan tarung.Kajaba kuwi, swara [ä] lan [o] iku bisa mbedaake wujud lan surasaning tembung sabab kalebu fonem kang beda.Dadi, swara [ä] kang linambangake mawa aksara a iku beda banget karo swara lan aksara o.
Panulisane swara [ä] nganggo aksara a utawa o bisa uga dititeni nganggo cara mangkene.Yen ana swara [ä] dumunung ing tembung lingga lan tembung kasebut diwuwuhi panambang –e, swara [ä] ing tembung iku owah dadi swara [a] utawa a miring, panulise swara [ä] ing tembung kasebut kudu tinulis mawa aksara a. Tuladha:arta + -e _ artane[artä] [-é] _ [artané]bala + -e _ balane[bälä] [-é] _ [balane]sega + -e _ segane[segä] [-é] _ [sêgané]rupa + -e _ rupane[rupä] [-é] _ [rupané]Katon cetha swara [ä] ing tuladha dhuwur bakal owah dadi [a] sawise kawuwuhan panambang –e.
Kawruh Basa JawaTembung Jawa ENTHENGAN TANGAN apa padha tegese karo RINGAN TANGAN ing bahasa Indionesia? Soale tembung Jawa 'entheng' yen diterjemahake menyang bahasa Indonesia yaiku > ringan.Jebul tegese ora padha,malah nduweni teges kang kosok balen. Enthengan tangan nduweni teges kang ala (negatip) dene ringan tangan nduweni teges sing apik (positip).Ing bahasa Indonesia, ringan tangan tegese > suka
Indonesia) iku saiki akeh diserap dening penulis basa Jawa sing dadi kurang trep panganggone,malah ngguyokake. Ukara > Sedulur loro sing padha bacokan iku saiki ditangani polisi, Polres (mengkono penulis Jawa enggone njawakake ing tulisane sing kepacak ing majalah Jawa ).Malah ora mung penulis Jawa, masyarakat Jawa ya wis kaya lumrah nggunakake tembung 'ditangani' kang kleru enggone ngetrepake ing omongan basa Jawa, kaya ing conto ukara iki > "Kades sing korup Sembako iku saiki wis ditangani Bupati," tembunge sawenenh pendhudhuk desa."Ya lara no, awake, yen kamplengi pak Bupati," grenenge kancane krungu tembung kaya mengkono awit kancane ngerti, tembung ditangani ing basa Jawa tegese dipilara nganggo tangan.@Mulane, tembung arta, bala, sega, lan rupa ORA BENER yen katulis arto, bolo, sego, lan rupo.
Kawruh Basa Jawa : LIR lan NIR Tembung 'lir' lan 'nir' padhadene tembung Kawi. Tembung iku isih
AKSARA Kawruh Ejaan Basa Jawa (1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake abjad A B C D E F...lst. Len...
oleh NGURI-URI BASA JAWA pada 31 Desember 2012
Ngadiluwih · Rembangkepuh · Bedug · Dukuh · Branggahan · Slumbung · Tales · Purwokerto · Rembang · Badal · Badalpandean · Banggle · Seketi · Wonorejo · Banjarejo · Mangunrejo (Sumber)
"AJINING DIRI ANA ING LATHI, AJINING SARIRA ANA ING BUSANA"
ing lair batin, pinindha lir Jawata.Satuduhe Raden Budi ening, pan ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasedyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid, sinung tembang
saselanira ngupaya tedha, kinarya cagak lenggahe, nggennya dama cinubluk, mung kinarya ngarem-aremi, tarimanireng badan, anganggur ngethekur, ngebun-bun pasihaning Hyang, suprandene tan kaliren wayah siwi, sagotra minulyarja.Wus pinupus sumendhe ing
warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].DARMAGANDHULIng sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?”
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?”Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa
nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe
Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung
Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka banjur
Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah
loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha
gawe, katitik saka awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang
iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun
ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên
Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang
tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên
kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
Sunan Benang ngandika: “Kowe iku bangsa dhêmit
nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta
gumun bangêt, dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta
karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang nglêmpara. Mila panjênêngan
bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga
ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru
celung, uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama
ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa
Buddha nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira,
mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira panggalihe têtêp
ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk,
ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara, ora kacarita lakune ana ing dalan.
Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose
dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh
sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah
Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk
kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane
kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku
pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur
padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata
waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong
banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha
budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga
Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ênggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa,
ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga.
Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe
anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng Nata, ora lawas Nabi
pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa
ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa
mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang
prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana
Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa
marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun, iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika
aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud
asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut
Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
ngêntupi wong Majapahit. Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong
ing dhêmit. Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad. Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong
dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang
iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala
matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong
supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang bêning, ora kêna kacampuran
diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine. Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh
kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu.
wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati,
kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana
kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi
nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji
padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Putri nama Rêtna Pambayun, katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman pambalelane nagara Bali
Cêmpa kang waruju kakung, nama Awastidab, wus manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni
Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri Handayani	Dari Banjarmasin Nol
dateng Alloh SWT, ingkang sampun paring Rohmat shoho ni’mat, sehingga kulo lan panjenengan saget pepanggihan wonten meniko
ing saat meniko kito sampun manggihi wulan syawal malih. Kranten wonten ing wulan sakderengipun yakni wonten ing wulan Romadhon kito sampun sukses nindakaken ibadah puasa sebulan penuh. Kanti menambah amalan-amalan ibadah lintunipun kados dene sholat tarowih, tadarus Al-Qur’an lan sanesipun. Lan ugi wonten akhiripun wulan Romadhon kita tutup mawi Zakat Fitrah kanti harapan kulo mugi-mugi nopo ingkang
perintahipun Allah SWT kanti ngeker hawa nafsu wonten ing siangipun wulan Romadhon, meniko ugi kito saget ngraosaken betapa sedih lan gelisahipun si Fakir-Miskin ingkang wonten ing saben
Ingkang artosipun :“Mangano siro kabeh lan ngumbiho. Lan ojo ngliwati bates. Saktemen Alloh ikut ora demen marang wong
sepuh kito, guru-guru kito, kanti bersilaturahim, supados gesang kito meniko angsal berkah sangking Alloh SWT. Kanjeng Nabi sampun dawuh :
pendidikan lan praktek, utawi mewujudkan sedoyo amal ingkang saget
”Poro rawuh ingkang kulo hormat !Kintenipun cekap semanten atur kulo, sedoyo kelepatan nyuwun pangapunten.
SUV Paling Tangguh Dan Nyaman Nanging apa yen sampeyan bisa nambah modifikasi mobil? nduweni mobil bensin apa iki kabeh wektu, kok ora nduweni mobil listrik? Apa Enginer wis rampung berkembang cara saka nunyuk menyang sistem dhuwur voltase ing Leaf kang, kanggo nambah kapasitas batere tambahan. instalasi Kit ora Cut kabel, lan mobil bisa bali menyang negara Simpenan ing sembarang wektu.
claims ora roso sepi babar pisan Leaf kang. kit kasusun saka kothak gedhe ngemot 48 volt lithium-wesi-fosfat baterei, lan Konverter DC-DC kanggo langkah voltase munggah kanggo apa perlu kanggo Nissan Leaf. kothak ora njupuk
ing area gedhe. Model 4 kilowatt-jam abot 160 lbs, ngluwihi sawetara driving by 20 miles, lan biaya $ 3.495. Model 8 kilowatt-jam abot 260 lbs, ngluwihi sawetara driving by 40 miles, lan biaya $ 5.495. Nissan X-Trail, Mobil SUV Paling Tangguh Dan Nyaman Model 12 kilowatt-jam abot 360 lbs, lan biaya $ 7.495. baterei Enginer kang iki dirating kanggo 2,000 siklus daya. We kudu Wigati dimangerteni menawa miles of nyopir kuotasi Enginer sawetara iku padha karo "100 miles of akeh driving" sing Nissan claims, nalika ing kasunyatan EPA sawetara certified saka Leaf
wis rampung, sing pusaté J1772 ing Leaf. baterei ora njaluk daya yen Leaf diisi liwat CHADEMO DC daya cepet port. Instalasi ora banget hard, nanging kudu rampung dening wong wewenang
pemancar. situs web wis seri gambar outlining langkah karo kang sampeyan bisa ngukur apa utawa ora nganti tugas iki. Copyright ©2017 - Privacy - Terms of Service - Contact
ING Vysya H B Sarani ING Vysya K K T Street ING
Jroning anatomi, lengen iku saka anggota badan ndhuwur kéwan sikil loro. Istilah iki bisa dipigunakaké sacara analogi kanggo struktur liya, kaya siji saka pasangan anggota badan ndhuwur kéwan sikil papat, utawa lengen gurita.
Ing primata, lengen ngalami adaptasi ya iku kanggo mènèk lan pegawéyan trampil liyané. Sendhi ing bahu ngidinaké lengen bisa obah jroning bidhang mubeng sing amba, sauntara anané loro balung lengen ngarep sing bisa silih ngubengi ngidinaké jinis obahan tambahan liya.
Ugel-ugel tangan • Tlapak tangan • Driji tangan (Jempol • panuding • tengah • manis • Jenthik)
Sikil: Pangkon • Pupu • Dhengkul • Gares • Kémpol • Tungkak • Ugel-ugel sikil • Tlapak sikil • Driji sikil
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 4 Sèptèmber 2016.
Pinter age, Siri Pinter bio, Siri Pinter blog, Siri Pinter born, Siri Pinter career, Siri Pinter childhood, Siri Pinter children, Siri Pinter college, Siri Pinter daughter, Siri Pinter education, Siri Pinter engaged, Siri
Nuwun Sewu dalem badhe nunut ngisi artikel wonten mriki.
Sederek-sederek seiman, kito sadoyo gesang wonten donya kang kebag ing dosa. Dados, amargi kito sampun ditimbali kalian Gusti supados dados putranipun Gusti, kito kedah saged neladani lan dados tulodho kagem tiang sanes kang dereng...
Beliau paring jawaban: menistinipun kito rak matur kasuwun dating mereka , jalaran kito lajeng mindak/
nu ku kanjeng rama disebutna Tri Saka “
“Muhun kanjeng rama, putra ngartos kana ucapan kanjeng rama,
“kanjeng rama, kanjeng ibu, oge kanjeng eyang, putra dongkap nyalira ka Pajajaran, maksad putra ka Pajajaran bade
kanjeng rama, kanjeng ibu, oge kanjeng eyang putra pamit.”
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
urip. Dadi buruh bangunan. Ehh pas wis rampung, akhire tengak tenguk dhewe. Yo akhire aku nyambi jahite sepatu-sepatu koyo saiki. Tinimbang
bolo konco priyo wanitoOjo mung ngaji syare’at blokoGur pinter ndongeng nulis lan mocoTembe mburine bakal sangsoro 2XAkeh kang apal Qur’an haditseSeneng ngafirke marang liyaneKafire dewe dak digatekkeYen isih kotor
peteng lan nistho 2XAyo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matine 2XKang
XKumantil ati lan pikiranMrasuk ing badan kabeh jeroanMu’jizat rosul dadi
saking pengeran 2XKelawan konco dulur lan tonggoKang podho rukun podho trapsiloIku sunnahe, Rasul
punika angalang-ngalangi pangertos tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng trimah ngajeng-ajeng lan
sedoyo kawulo rencang-rencang smkn 1 AE ,,,,,sing sampun magang ng pabrik-pabrik industri sg gede ,,,kulo adek klas sampeyan nyuwun informasi nek
Mboten ngerti nggih…pripun ta? O…Nek kula nggih
liyo kecil. Sing penting kerjo sregep ngopeni sawah karo tegalan, lan njogo hubungan apik karo tonggo lan lingkungan.Urip ayem tentrem ning ndeso.
Murid kelas 2 SD sedek malajah nyurat aksara Bali ring daun lontar, jemet pesan ia malajah, ngangge temutik muah lontar, ring poto puniki anak cerik ene malajah, kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang
eh, ning pesawate nang amerika dibayari to? nganggo diundat2 ora?
kawulo hanyadong lumunturing pangaksomo awit lepat lan tumindak sak laminipun ing ndalem pesrawungan.
kanjeng ratu kidul. bagi penganut kejawen, kanjeng ratu kidul
kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangk...
TEMBUNG ENTAR Tembung entar yaiku tembung-tembung sing duwe teges ora sakbenere. Tuladha abang-abang lambe : ora temenan utawa
Candi Cetho Karanganyar - Grojogan Sewu Karanganyar. grojogan sewu solo. grojogan sewu
Jv/Babad Tanah Djawi lan Tanah-Tanah ing Sakiwa-Tengenipoen/Bab 23 - Wikisource
Jv/Babad Tanah Djawi lan Tanah-Tanah ing Sakiwa-Tengenipoen/Bab 23
Pantheon ya iku sawijining bangunan kang dikonstruksekake ing taun 27 SM minangka kuil kang duwéni wujud bunder kan ana ing pusat kutha Roma.[1][2] Pembangunan kuil iki rampung ing mangsa pamaréntahan Kaisar Hadrian (118 SM-28 M) ing taun 126 M.[1] Hadrian mbangun kuil iki kanggo sesembahan marang dewa-dewa Romawi.[2] Jeneng Pantheon asale saka basa Yunani kang ateges Omahe Kabeh Dewa.[1] Kuil iki digunakake minangka gereja saka taun 609 nganti 1885 banjur dadi gereja lan kanggo kuburane pahlawan nasional Italia.[1] Tokoh-tokoh misuwur kan dikubur ing kono ya iku Raja Emmanuel I lan pelukis Renaissance, Raphael.[1]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 6 Oktober 2016.
pesan ningalin ring galah mangkin alit-alite malomba malajah basa asing nanging
SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
antuk blog puniki, tiang malajah nyurat tulisan unduk bahasa lan
GEMPURTAK SABETAKE SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
Pak Bambang Nunggang Jaran siji-sijio ko durung ono sing ngandang
am	seng ngelek-ngelek mergo byson metune pas lagi wae bar tuku montor anyar. nggo
Suwe Ora Jamu |Lirik Suwe Ora Jamu |Lagu Suwe Ora Jamu|Lirik Lagu Anak
Unduh Lirik Suwe Ora Jamu dalam PDF
Rating: 5.5/10 (2 votes cast)
Balas	wawansri Says:	Juni 10, 2010 at 09:10 iya nih,..hrs byk belajar…
Balas	ismi Says:	Juni 15, 2010 at 11:06 PR blogku mbuh piro pak :lol:
ndek mbiyen 2, trus n/a, jarene saiki 2
Cilacap, Pemalang,Pekalongan, Brebes, Tegal, Purwokerto, Banyumas, Purworejo, Magelang, Semarang, Solo, Seleman,Gunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang, TUban, Bojonegoro, Blora,Lamongan,
“Nuhun Kanjeng rama, mugi-mugi putra
Deuteromycota iku salah sijiné divisi saka fungi utawa Jamur. Deuteromycota, divisi iki uga dijenengi imperfect fungi utawa jamur kang ora sampurna merga anggota divisi iki isiné iku jamur-jamur kang ora melbu ing divisi liya.[1] Jamur deuteromycota mung ditemukaké ing darat.[2] Jamur ing divisi iki cara reprodhuksiné aséksual, ya iku ngasilaké konidiofor(konodia kang ngasilaké hifa khusus).[2] Jamur divisi Deuteromycota iku sifaté saprofit ing matéri organik.[2] Dadi parasit ing tanduran tingkat dhuwur lan ngrusak tanduran budhidhaya lan tanduran hias.[2] Jamur iki uga dadi penyebab lara kulit dermatomikosis ing menungsa contoné kurap kang disebabaké Jamur Microsporum trichophyton, lan
sikil atlet uga disebabaké jamur Epidermophyton floocosum.[2] Ing Indonesia jamur saka divisi iki dienggo kanggo gawé oncom saka bungkil kacang kang migunakaké jamur Monilia sitophyla utawa jamur oncom.[2] Jamur Monilia bisa urip ing roti, luwihan panganan, ing suket sing wis kobong.[2] Fase pembiakan végetatif Monilia sp. ditemokaké déning Dodge saka Amérika Sarékat ing taun 1927.[2] Fase pembiakan generatif ditemokaké déning Dwidjoseputro ing taun 1961.[2] Sakwise ngerti dene ana fase generatif ing Monilia sp. Jamur golongan iki melbu mara Ascomycetes lan diganti jenengé
Zygomycota • Ascomycota • Basidiomycota • Deuteromycota
Simbiosis: Lichenes (karo Alga tinamtu)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.22, 2 Maret 2016.
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.plustubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Katresnan ing kaca 45. Jan surprise tenan kanggokuLirikan mripate gawe getering atiku. Dekik pipine nalika lagi mesem, nambahi rasa kangenku marang slirane. Duh duh puspitaning jagad kok ayuuuuuu temen kenya siji kuwi. Kenal wae durung, ngerti jenenge wae yo durung…. Kok wis marahi gawe mrindinge atiku nalika wewayanganmu tansah ngiwi-ngiwi ing tlapukan mata iki. Rina wengi sing tak anti-anti, kepiye carane supaya anggonku bisa sakpatemon maneh karo sliramu. Duh bapa…… aduh ibu…… keng putra nembe nandang lara, lara wuyung ingkang kathah. Kathah ngangge sanget menika, saestu lhe… Wah apa iki kang diarani “Cinta Pertama”, sepisan ketemu langsung nabet ing jero dada. Ketemune tanpa disengaja nalika lagi mlaku-mlaku golek angin sore ing gisike Tirta Samudra. Karepe ngono pengin buwang sumpegke ati, sak wise seminggu muput anggonku ujian akhir kelulusan sekolah. Pengin nyendekake pikiran dhisik, supaya sasi ngarep bisa konsentrasi maneh kanggo persiapan SPMB - ujian kanggo mlebu ing pawiyatan luhur negeri. E.. lha kok malah ketemu karo kenya ayu kang sulitya ing warna. Lagi keceh dolanan banyu ombaking segara sinambi klesotan ndok watu kang sengaja ditata tarik-tarik kanggo nyegah ambrasi pantai. Nganggo kaos sport werna abang marun, clana jin werna biru dilingkis sak dengkul. Katon sikile kang putih
iki, sore-sore kepethuk karo widadari kang lagi ngengar-ngengar ati ing taman ‘firdaus’. Muga-muga iki widadari tenenan dudu peri kang baureksa segara, lha wong ngepasi kahanane sepi ngene jee.. Nalika lagi kamitetegen anggonku nyawang widadari, tanpa dinyana-nyana kenya ayu kuwi nyawang ing panggonanku lungguh. Najan rada klincutan lan kisinan, aku meksa mesem kanggo buwang wirangku. We.. lah ora ngiro babar pisan yen esemku bakal diwales karo slirane. Atiku sak nalika kuwi dadi kumesar, jantungku dag dig dug sajak arep copot-copoto. Tujune aku isih iso jaga keseimbangan awak saengga ora tiba glangsaran dadi layatan wong sak pirang-pirang merga semaput. Eseme kuwi lho sing jan nggujiwat temenan, wis to manis temenan. Yen mung madu pitung puluh galon diudeg karo gula sak pabrik madukisma durung karuan yen iso ngalahke manis eseme. Mripate kang bawang sebungkul katon sumunar endah senajan rada kaling-kalingan kacamata minus. Muga-muga wae kaendahan kuwi dudu merga ‘efek pembiasan cahaya’, nanging kasunyatan kang resep dinulu mata. Alise nanggal sepisan, asli dudu rekayasa. Lambene abang ‘merekah’ ora merga polesan gincu ing sak duwure janggute kang njatis nambahi lan pantese, kesorot cahya candik ayu saka sang bagaskara kang pinuju angslup ing tengahing samodra. Rasane nalika semana aku kepengin tepung sapa sejatine slirane. Nanging durung nganti aku ngadeg, kesusu kenya kuwi wis dhisiki minger saka panggonane tumuju ing plataran parkir kendaraan. Tanpa sadar aku
sadele, nyetater mesine, banjur kanthi alon-alon ninggalake plataran parkir. Nanging isih sempat ninggal lirikan lan esem ngujiwat senajan mung sak keplasan marang aku kang mung bisa nyawang meneng amarikelu, kaya patung kakean semen. Lha kuwi wiwitane aku nganti nandang lara branta kaya ngene. Esuk sore rina wengi wewayangane tansah ngengeridu batin iki. Atiku dadi poyang-payingan, pengin wadul. Wadul karo sopo, anane yo mung disimpen ing jero ati kang paling jero. ooooooooo Dina iki aku mlaku ijen menyang sekolahan. SMA Negeri I kang panggonane watara mung kurang luwih setengah kilo nan saka omahku arah mengetan. Mlaku turut trotoar soko ngarep omah tanpa nyangking tas, dina iki arep nampa pengumuman kelulusan ujian EBTA/EBTANAS. Lan sengaja aku nganggo seragam putih abu-abu ku sing wis lawas. Sing biyen dakenggo nalika sepisanan mlebu SMA telung taun kepungkur. Biasa persiapan kanggo coret-coretan ngrayakake kelulusan, yen lulus he he he…. Jan-jane ngono yo eman klambi kok dicoret-coret, lha nanging piye maneh. Even kaya ngene iki mung sepisan saklawase urip. Idep-idep kanggo pangeling-eling
remaja”, yen kandhane wong-wong kae “Masa SMA adalah masa yang paling indah”. Iyo po ora? Tekan pretelon ngarep tukang cukur “Bang Aris”, menggok nengen. Ngliwati kantor polisi, terus SMEA Negri. Mlumpat pager tembok sekolahan wis tekan komplek sekolahanku. Timbang adoh-adoh liwat gerbang sekolahan kang panggonan ing pojok sisih lor cedak prapatan tugu kartini, kepenak mlupat pager wae. Lumayan ngirit 50 meter kanggo mlaku, wong bocah-bocah yo akeh sing nglakoni kok. Senajan yen konangan karo guru BP iso dikon tunggu ruang guru karo ngrungoke ceramahe sing nrocos kaya pinter-pintera kae. Kadang aku mbatin apa biyen yen sekolah guru BP iki yo ora tau tumindak bandel po?.... Sekolah wis lumayan rame dening bocah-bocah sak angkatanku kang selak kepengin ngerti asile ujian EBTA/EBTANAS. Ana kang padha jagongan ing ngisor wit ketapang kang akeh-akehe konco lanang, nanjan ana bocah wadon kuwi yo mung siji loro wae. Akeh-akehe sing wadon padha lungguhan ing jero kelas. Aku dhewe pilih kumpul karo sobleh, bagus, hermawan, lilo, lan supar ing buk teras ngarep kelasku. Crita ngalor-ngidul perkara persiapan mlebu ing pawiyatan luhur. Jam ing arlojine bagus nuduhake angka sanga luwih pitulas menit, saka ruang guru katon Bu Ani minangka wali kelasku mlaku tumuju ruang kelas karo ngasta amplop putih. Kabeh didhawuhi mlebu kelas merga saiki wektune pengumuman kelulusan. Atiku rada deg deg-an, kuwatir yen nganti aku ora lulus. Sak wise paring ular-ular kang ora akeh, paling mung sepuluh menitan. Bu Ani paring priksa yen kelasku lulus kabeh, saknalika kuwi bocah-bocah langsung pada sorak-sorak seneng. Bocah wadon padha rerangkulan lan salaman-salaman. Lega atiku yen ngene iki, kari ngenteni pengumuman hasil SPMB ing koran wulan candake. Bubar nampa amplop kang isine surat keterangan kelulusan, aku lan konco-konco banjur pada ijol-ijolan tanda tangan nganggo spidol gedhe ing seragam sekolah. Ora luput uga adik-adik kelas kang pinuju pethukan uga menehi tanda tangan ing seragam kang dakanggo nalika kuwi. Merga saking ramene kadang aku ora maelu karo siji lan sijine kang aweh tanda tangan. “Kene wae dik, sisih kene wae yen arep parap” pakonku marang adik kelas karo nudingi dada sisih kiwaku. Tanpa ngulatke pawongane, spidol tak uluke lan ditampani bocahe. “Kene yo mas?” keprungu suarane kang alus lan empuk. “Iyo kono wae, karo diwenehi jenenge yo ngisore.” Penjalukku pisan. “Wis mas, tak parap rada miring menduwur ben bedha karo liyane” saure karo mbalikake spidol sing mari dienggo tanda tangan. Nalika nampani spidol kuwi, aku adu arep karo bocah
Jebule bocah wadon kuwi, kenya ayu pinda widadari kang biyen pethukan ing gisiking Tirta Samodra. Aku lan dheweke mung pandheng-pandhengan sakwetara wektu, mungkin merga padha kagete pa piye. Mbuh sing genah nalika kuwi ora ana ukara kang kaucap. Sorot mripate sajak nembus langsung ing jero telenging atiku kang paling cuilikkk…… semana uga suwalike, ora tak selaki aku pancen wis ketaman asmara karo kenya siji iki. Wis kawiwitan saka pisanan nalika ketemu ing pinggir segara kae. Sakumpama kedadeyan iki kok kaya nalika ketemu pisanan ing gisiking segara kang lagi sepi…. Wow wis sida tak rungket tenan kenya siji iki. Tak elus-elus rambut aluse kang ireng jangges, tak arasi pipine kang putih semu abang kuwi. Kok tujune kadeyan iki ing sangarepe kelas kang akeh dening bocah-bocah sekolah. “Eh… sik sik. Sajake aku kok tau kepethuk karo slirane Dik.” Ujarku nalika kenya kuwi arep nerusake lakune. “Emm…. Kowe lak sing ndek minggu sore wingenane dolanan banyu ing Tirta Samodra kae yo?” takonku karo swara kang rada gemeter. Kenya kuwi mesem, esem kang endah banget kaya sing tak weruhi biyen kae. “Iyo… mas. Katone awake dhewe tau ketemu yo?” jawabe karo mesem, mesem kang
jenengku Budi. Budi Prihantoro lengkape.” Tak ulunge tanganku ngajak kenalan. Mumpung ketemu maneh, durung karuan sesuk-sesuk aku iso ketemu karo dhewekne. “Ayu
bocah-bocah, iso disoraki entek ngamek kurang nggolek mengko. “Ayu.. Ayu. Gek ndhang reneya?” keprungu swara ing mburiku. “Eh mas aku arep meeting dhisik, sori aku selak dienti kanca-kanca panitia pelepasan kanggo acara perpisahan sabtu sesuk” omonge karo jumangkah moro ing arah bocah wadon kang ngundang awake. “Dhik, aku oleh dolan nyang omahmu ora?” saurku karo reflek nyandak lengen kiwane. Dheweke nyawang aku rada kaget, karo ngulatke tanganku kang nyekel kenceng lengene. Aku yo radha cingak kok aku wis wani sembranan kaya ngono kuwi.
sampeyan dolan wae yen arep dolan. Tapi becike telpon dhisik, sapa ngerti aku pas ora ndek omah” jawabe karo mesem. “Nomere piro dhik?” takonku nguber. Ora ana ukura kang metu saka lathine kang kaya woh manggis sinigar kuwi, mung dheweke aweh sasmita karo nudingi perangan dada sisih kiwaku. Aku tumenggo nyawang klambi kang wis kebak dening tandatangan lan coret-coretan. Cetha ing panggonan kuwi ana parap kang posisine radha miring, ngisore ana tulisane latin Ayu S – 591722. Aku guyu karo nyawang dhewekne, ning sing tak sawang wis ngadoh karo mesem ngujiwat lan dagh dagh…. ooooooooo “Halo” keprungu sauran saka telpon
Ayu. “Halo, nyuwun sewu punapa leres menika griyanipun Dhik Ayu?” jawabku. “O.. Ayu. Nggih nak?” jawabe. “Nyuwun sewu Bu, badhe ngrepoti. Dhik Ayu nipun wonten Bu?” omongku tak gawe sak sopan-sopane. Pendekatan pertama karo camer kudhu iso ngepek atine, batinku. “Sekedap nggih nak.” Keprungu swara lamat-lamat nyeluk-nyeluk jenenge Ayu. Ora watara suwe wis keprungu maneh swara saka telpon wartel kang tak tempelke kupingku. “Halo, karo sapa iki?” pitakone. Dhuh swarane sing renyah isih empuk keprungu ndek kuping, senanjan wis kena distorsi kabel telpon sing dhawane mbuh pirang kilometer iki. “Aku Dhik, Budi. Lali yo?” jawabku karo ngguyu seneng. “Oh.. Mas Budi to. Piye mas kabare?” saure karo swarane kang merdu mendayu-dayu. “Arep nagih janji?” omongku karo nggoda dhewekne. “Janji. Janji apa tah mas? katone aku nggak tau janji karo sampeyan lhe.” “Yo janji. Janji jare aku oleh dolan nyang nggone sampeyan. Rong minggu kepungkurkan sampeyankan ngolehi aku dolan to?” sambungku. “Wow kuwi to… yo ndolan wae mas. Kapan arep dolane?” “Yen saiki oleh ra?” sautku. “Mmm…. Piye yo.” Grenenge karo sajak mikir-mikir. “Nganggu yo dhik? Yen ngganggo yo wis gak sidha wae” sambungku maneh karo radha kuwica. “Anu sih mas, sakjane aku saiki arep
moh ahk, yen sampeyan arep lunga. Mengko mundak nganggu acara keluarga.” “Piye to mas sampeyan kuwi.
dhisik. Alamate ngendi?” penggakku nalika telpon arep dipungkasi. “Sampeyan nyang jalan HOS Cokroaminoto 59A, wae mas. Ngerti to mas?” jawabe karo ngguyu renyah kae. “OK, Insya Allah. Ngerti. Dienteni sepuluh menitan aku wis tekan kana.” Tembungku karo mungkasi anggonku telpon. Gagang telpon tak seleh ing panggonane, metu KBU karo ngrogoh-ngrogoh sak clana sisih mburi;
nuwun mas” aku pamitan metu saka wartel, nyandak sepeda motor ngeblas menyang omahe pepujan atiku. Sak dawane
uga sing genah kembang-kembang katresnan. ooooooooo Dina ganti dina, minggu ganti minggu. Ora krasa aku wis kenal luwih akrab karo Ayu ora kurang saka meh telung sasi iki. Ora meleset saka pangiroku biyen, Ayu pancen widadari kang tumurun saka kayangan. Ora mung ayu ragane, ning bebudene uga alus. Sopan santune wis ora usah diomong maneh, ora perlu
Sulityarini. Mbuh wis ping pira olehku kerep ketemu karo dhewekne sakwise sapetemon sepisanan kae ing gisiking Tirta Samodra. Lan sore iki, aku ing panggonan kang padha lan swasana kang uga meh padha, aku ketemu maneh karo dhewekne. Mung bedhane saiki aku wis wani lungguh jejer karo dhewekne. “Dik, aku arep ngomong karo sampeyan.” Tuturku mbukak omongan. “Omong apa ta mas…” jawabe karo isih dolanan banyu segara. “Awake dhewe wis kenal, sakwetara wektu. Ora kurang saka telung sasinan miturut catetan tanggalanku.” Sambungku. “Antarane aku lan kowe wis asring mlaku-mlaku bebarengan. Dolan bebarengan. Lan asring awake dhewe crita masalah-masalah pribadi kang dadi pikiraning ati.” Aku mandeg sedela unjal ambegan jero. Angin segara kang sumilir alon semribit nganggo dolanan rambute kang dikuncir nganggo kuncir ijo mupus. “Ning ana siji sing nganti saiki durung tak ucapke marang sampeyan.” Tak lirik, widadari ing sisihku kuwi nyawang adoh ing tengahing segara karo isih dolanan banyu nganggo sikile sing putih mulus kuwi. Tak buwang panduluku uga, ing tengahing samodra. Katon titik-titik ireng bagange nelayan ing kadhohan, uga kapal-kapal layar kang padha budhal golek mina. Aku unjal ambegan sepisan maneh, jantungku dadi deg deg kan kaya biyen kae nalika sepisanan weruh eseme. Ing tengah-tengahi rasa mangu-mangu, antara iyo karo ora. Lambeku gemeter ngucap “Aku tresna lan sayang banget karo sampeyan”. Plong…… rasane atiku saknalika. Wis ora tak pikir maneh arep ditampa lan dilelimbangi tresna sejatiku iki yo sokur. Yen ora kok yo kebangeten tenan, wis tiwas tak ewangi lara branta kok ora ditampa. Aku meneng ngenteni reaksine. Swasana dadi amem, ora ana swara kang metu saka dhewekne. Mung swara ombak kang diselani dening kremisike gegodongan kang katerak angin, kaya tembang-tembang asmara kang cinapta dening Sang Kuwasa. Dada sisih kiwaku rasane rada anteb, kaya-kaya ana barang kang semendhe lan ngrunggokne getering atiku kang lagi nandang asmara iki. Ora ngiro jebul sing semendhe kuwi widadari kang lagi dak
ora janji mas. Nanging sejatine atiku uga dhuwe rasa kang padha karo atine sampeyan.” Saknalika kuwi uga tanganku ngekep kenceng pundake. Tak elus-elus rambut lan tak arasi pipine. Ora krasa ana eluh kang tumetes ing pakonku. Eluh katresnan kang sejati, tangise titah kang lagi ketaman “Cinta Pertama”. Muga-muga iki
esuk aku kudu ninggal kutha kelairanku kanggo mburu cita-cita. Kanggo golek sangu ing urip bebrayan agung, aku kudu sinau ing paran kang mestine abot banget kudu ninggalke tresna sejatiku. “Dik, seneng lagune KLA Project sing judule Belahan Jiwa? Yo kaya ngono kuwi janjiku marang sliramu.” Janjiku marang dhewekne karo tak genggem kenceng tangane lan tak pandeng jero mripate kang edhum kuwi. “…… Kan ku
cekelan nalika olehku turu kaya arep tiba, merga lakune
sengaja tanganku nyampluk sirah-e saking olehku gragapan golek cekelan. Nanging
sing tak njaluki ngapura sajak ora perduli lan malah banjur ngungkuri aku,
aku banjur dudut hape kang sememplit ing sak tas rangsel. Tak pencet tombol sak
kenane pamrihe supaya lampune murub lan aku bisa ndeleng jam ing layar hape-ku.
Wektu nuduhake jam loro kurang seprapat. Hape banjur dak dlesepake maneh ing
kagol lan ora bisa merem maneh. Wengi iki swasana kok kaya tintrim banget,
kahanan ing kiwa tengen peteng ndedet. Apa maneh udan ora ana leren-lerene
kawit bis Kramat Jati kang dak tumpaki iki mangkat saka terminal Terboyo
Semarang. Sajak-e saiki lagi tekan Cadas Pangeran, layak kok lakune bis
puluhan meter, dene ing sisih tengen-e tebing kang dhuwur banget kathik
kahanane peteng ndedet merga lampu-lampu penerangan jalan-e pada mati.
Pangeran, paling ora sak jam engkas wes mlebu kutha Bandung. Kok dingaren rikat
temen bis iki jam loro wes tekan kene” Mengkono pangira-iraku dhewe ing njero
lungguh ing jejerku, sajak kepenak banget anggon-e turu. Lan penumpang liyane
kang cacah-e gur udakara wong sepuluhan, uga pada kepenak anggone kegubet ing njero alam impen-e dhewe-dhewe.
Malah-malah kernet-e uga keturon ngorok senggar-senggur ing kursi cedak lawang
ngarep. Mung aku lan sopir bis wae sing sajak-e keri ora kathut ngeremake
kanggo nutupi awakku sing krasa anyem. Tak coba bola-bali kanggo ngeremake
mripat, nanging panggah ora bisa anggonku arep mbaleni turu. Pikiranku malah
banjur kelingan marang impen kang ngentas wae gawe aku tangi mau. Ing impenku
mau, aku kaya-kaya dibujung-bujung dening pawongan kang nganggo klambi jubah
ireng dhawa. Merga saking wedi-ku aku banjur mlayu separan-paran, lan merga
kurang prayitna aku nganti meh tiba kejungkel ing kalenan. Untung-e aku isih
kober gondelan….. lan ya kuwi mau aku jebule meh tiba saka kursi.
“Cibiru…. Cibiru….. dul tangia kae
penumpange digugah ana sing mudun cibiru ora!” sopir bis aba yen bis wes wiwit
mlebu Cibiru lan prentah marang kernet-e supaya tangi lan ngandani penumpang
“Mudun ning Ambon wae aku.”
ing dalan Ambon. Sak wise ngudunke sakwetara penumpang ing terminal Cihampelas
lan ing Gedung Telkom Japati, cedak karo lapangan Gasibu. Tak deleng jam isih
nuduhake angka telu kurang seprapat sithik, ateges bener pangira-iraku mau.
Sakuntara kuwi kahanan ing njaba kana isih udan najan wes ora patiya deres
maneh. Suara thatit lan gumebyar-e kilat kala-kala isih ana.
bis Kramat Jati kang dak tumpaki wes tekan ing agen
pusat dalan Ambon. Aku banjur menyat saka anggonku
lungguh, lan ringkes-ringkes gawanku. Tas rangsel dak gendong ing geger, dene
tas kresek isi jajan tak cangking banjur wiwit mudun sak njero bis. Ora lali
pamitan karo wong wedok ayu kang sajak isih ibut nata rambut-e.
“Oh iya….” Sauté cekak rada ora
lawang bis kang pungkasan udan kok ujug-ujug disunthak-e
maneh saka langit. Lan mak pet… lampu kok yo ujug-ujug mati njalari swasana dadi peteng. Untung-e lampu bis isih
diurubne dadi ora patiya peteng ndedet. Aku banjur mencolot saka nduwur bis
menyang emperan. Lumayan rada teles sithik kecipratan banyu udan. Jiannn….. wengi iki sajak-e dadi
wengi kang ora ngepenakake kanggoku. Biasane taksi akeh pating crenuk, nunggoni
penumpang ing plataran parkir. Lha saiki kok blass…. Resik sik! Aku dadi
mangu-mangu, kepiye olehku bali menyang kost-kost-an ing daerah Dayeuhkolot
kana. Yah mene apa yo wes ana angkot sing wes narik penumpang, apa maneh udan-e
tak putusake arep tak tekad wae, sapa ngerti ing cedak taman lalu lintas Ade
Irma kidul kana kae wes ana angkot, lan sapa ngerti saiki taksine pada pindah
ngetem ana kana merga ngenteni tamu kang pada nginep ing hotel Hyatt. Untung-e
mau kok digawani karo ibu payung barang. Ah wong tuwa kuwi pancen luwih
pratitis tinimbang awak-awak ngene iki. Payung banjur tak garne, lan terus
wiwit mlipir-mlipir mlaku tumuju taman lalu lintas. Kanggo ngirit laku, aku
sengaja liwat dalan sidatan kang ana ing sak njerone taman Maluku. Senajan kahanane
peteng ndedet merga listrik mati ditambahi kahanan ing jero taman kang
ditanduri wit-witan gede-gede tinggalan jaman landa. Nanging kahanan dadi rada
suda nalika kadang kala thatit ing angkasa madangi, byarr… byarrr banjur
disusul swara gluduk. Olehku mlaku rada tak gawe rikat
nalika ngliwati pas ing sak ngarepe Patung Pastor H. C. Vebraakk, SJ. Patung
kang wus ngadeg wiwit taun 1919 ing pojokkan taman Maluku kaya-kaya dadi tukang
tunggune taman kang ndak liwati iki. Aku dadi rada miris lan ana rasa wedi,
kelingan jare patung kuwi kadang kala sok mudun karepe dhewe.
“Amitt… amit Pak pastur… kula
tumut liwat mriki nggih.” Aku guneman dhewe jaluk palilah saka sing mbaurekso.
Ujaring kandha, nek dlilalah liwat ing panggonan-panggonan kang wingit; becik-e
uluk salam apa njalaluk palilah marang bangsa tan kasat mata sing mbaurekso
arep kepriye maneh. Patung ireng saka perunggu kuwi, dak lirik pancen katon
medeni. Banyu udan kang mili ing sakkujure awak-e sansaya tambah gawe mriding,
thatit lan swara bledek kang mecah swasana sepi. Sak nalika aku dadi
wel-welan…. Kaget! Ujug-ujug patung perunggu kuwi mudun saka panggonan karo
nyangking sirah-e mlaku ngetutne aku. Sak nalika, payung tak buwak ngono wae… semana
uga jajan kang dak cangking tak unjalne brung mbuh kana ra idep. aku terus
mlayu sipat kuping. Nganti nabrak-nabrak tanduran pasren ing njero taman. Ambeganku krenggosan, lan awakku
teles kabeh merga kudanan. Karo cekelan cagak listrik ing sak ngarepe SMA 5
Bandung, aku leren dhisik nata ambegan. Banyu akua botol tak dudut saka tas
ngapura Gusti….” Udan isih durung leren, malah
sangsaya deres. Awakku wes teles kebes kabeh. Gek durung ana angkot kang liwat,
semana uga taksi uga ora ana. Aku isih lenger-lenger karo
ana tangan kang nyekel pundakku saka mburi. Aku jondilll…..
langsung mlayu. Merga saking wediku lan saka kesusu-susu aku nganti tiba
dudu dhemit kuntilanak, nanging wong wadon ayu sing barengan ning njero bis
“Sepurane mas, gawe kagetmu. Mau
tak sawang sampeyan kok mlayu-mlayu kaya keweden. Banjur tak tututi arep takjak
bareng. Wong aku yo wedi yen mlaku dhewe, gek isih bengi ngene.” Tembunge
nyauri lan yo ora patiya gathekne omongane, merga isih ibut ngelus-ngelus
dengkulku sing ngilu merga tiba ngantem aspal ngentas wae.
“Wes ayoo mas numpak angkot kae
wae.” Pangajake karo ngeret tanganku tumuju angkot sing parkir ing ngarep
kudune yen ana sing liwat mesti aku kliwatan wong iki dalan searah… Ahh… wes
bah-bah kana. Penting saiki ana angkot sing bakal ngeterne aku mulih nyang
angkot ing sisih mburi. Lampune rada bleret, wong pancen mung dop cilik paling
gur pirang watt. Ora let sedela angkot banjur mlaku, penumpange mung aku wong
loro ditambah karo sopir-e. Nanging aneh-e angkot sing dak tumpaki kok ora
menggok ngiwa tumuju ing arah Kebun Kapala, ning malah muter nengen mbalik
“Kok lewat sini Pak?” pitakonku
“Iyaa….” Saure cekak. Sauntara
kuwi wong wedok ayu mung mesem nalika tak sawang, lan ora ana tanda-tanda arep
gawe adem lan kekes. Sauntara ing njaba kana udane wiwit suda, najan durung
penumpang kang nyegat. Alon-alon mripatku dadi krasa arip ngantuk. Lagi
enak-enak-e liyer-liyer arep keturon dumadakan angkot-e mandek ndadag…. Aku sing lagi liyer-liyer
kaantepake mengarep njeduk kursi sopir, merga olehku lungguh pancen persis ing
“Ana apa Pak?” pitakonku karo
takoni ora semaur, gur… ah uh ah uh karo tuding-tuding mengarep. Aku
banjur ngulatke mengarep, mripatiku tak kucek-kucek sajak rada ora percaya,
ora dhuwe rai, alias rata kabeh raine. Aku merem dipet
depipis ing njero angkot pasrah apa wae kang bakal kedaden karop nutupi rai
nganggo epek-epek tanganku. Luwih-luwih bareng tak ijen saka walike
epek-epekku, wong wedok ayu mau uga salin rupa dadi nini-nini tuwa kang nguyu
nalika mulih saka ndesa, lan kewengen tekane ing kutha Bandung iki. Yen
panjenengan sedaya pinuju tindak Bandung lan pengen nyekseni dhewe pengalamanku
kuwi, golekana aku kang saiki seneng lelungguhan ing sak ngisore wit ringin ing
taman balai kota. Mengko bakal tak terake muter-muter kutha Bandung ing wanci
ing ndalu ingkap asrep.Gusti, parita menika kagem PanjenenganKaula teteske waspa kanthi pengarep-arepKaula sembah Panjenengan mawi sukma sejati. Gusti, kula cidra nalika kuciwaNalikanipun raosing manahKodrat menika mboten Adil. Gusti, Ingkang Maha WicaksanaKaula pasrah dumatheng PanjenenganKaula ugemi ka-Agung-anipunKaula padhosi ridho PanjenenganWonten ing gesang punikaMawi kathahing raos kangen dumatheng Ngarsanipun. Ki Ageng Pamanjaran. {Wong-wong kang nglakoni tumindak jahat, lan sakbanjure tobat lan beriman, sejatine Gustimu kuwi Maha Pengampun lan Maha
"Ana ing galihing kangkung - Ana ing gigiring punglu - Ana ing tapaking kuntul anglayang - Ana ing susuhing
Inggih, Ingsun Mboten Uning Panjenengan Kih Sinten? = Maah ya,
nyong ora ngerti umahe Mbak Astutiningsih kuwe nang endi?
Yo wis, ojo dolanan bae yo!
Mbak Astutiningsih! Nang endi bae? ora tau ketemu!
Nyong lungo karo Mbak Toyah aring pasar.
MANUNGGALING KAWULA GUSTIPara kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi
nyumurupi ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung
2. Isi sing diwadahi – sing netepi gelar kelahiran – ngelmu.Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena cewet salah siji.Anadene laku mungguhing pangelmon iku ona patang perkara, urut-urutane lan lekase ora kena ditinggalake salah siji yaiku :
Tegese nyumurupi kasunyatan wohing pangiludan.Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik tinarik sarta bawa mrabawani, jejere pada anduweni lungguh dewe-dewe
asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan
ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi sipat-sipat Pangeran kang jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :1. Wujud : Ana
20. Mutakaliman : NgandikaKang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu ora kena gotang salah siji, lire anetepana syarat syariate panggiludan sing kanti jangkep, yaiku anenepana laku syariat, tarekat, hakekat lan makrifat, iki mau kabeh linakonan kanti ora kena diblenjani salah siji. Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan
mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing
marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.
watak demen goroh.* Kaping telu, tapane hawa napsu
Kudu nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.
Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.* Kaping nem, tapane cahya kang manter.
Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.
anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.Gegebengan mau katampa kanggo gagaran ngukut jiwa raga, kang asipat setroli, padange kaliwat-liwat lan sipate langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :
d. Putih memplak :Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.Katrangane :
Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku asarira – Batara.
punika angalang-ngalangi pangertos tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS
Sampik, punika mawinan ipun kakeninin danda olih I Babah Sampik, Ni Nyonyah Ingtai lascaria manah ipun
Waciu Negari. Duk punika Ni Nyonyah durung nagingin tresna asih nyane I Babah Sampik.
Irika raris I Babah Sampik kaliwat bendu ring utusanne Ni Nyonyah tur ngawangun iyeg
ka Waciu Negari rainane malih dasa dina, kewanten Ni Nyonyah ping tiga maosang. Indike punika katampenin malih
punika ngranjing Ni Nyonyah malih atep kuburan punika. Wawu kuburan punika keni
Balas	bejo berkata:	Desember 3, 2011 pukul 7:51 am	jenggote ngeriii….sststtt kwi paijo sing mlayune
[ko[warepMev=qenDi Kowe arep lunga menyang
ngendhi? (a) sm[PynHje=[kshdte=punDi Sampeyan ajeng kesah
pnJeneqnB[dtindkDte=punDi Panjenengan badhe tindhak dhateng pundhi?
ayo koncoIki wis arep sasi posoMulo padha nindhaknoIku sifat satriyoBedho karo sifate buto51.
dalem wonten ing MekkahDino Senen ing wayah subuhSasi April tanggal rong puluhTahun Fill miyose NabiLimo
WELASDuh Gusti nyuwun kawelasanDateng sadaya kesaenanDuh Dzat kang welasLan kang ngapuraMugi
mata amba rada belo, mranani ati saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
KETAWAN, raine sumringah, mata mblalak, badan rada gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda,seneng nulung lan bisa sabar.
CIRI WANITA YANG COCOK DIJADIKAN ISTERI:
Bentuk sirahe bunder. Wajah bunder kaya wulan purnama.
mingkem rapet untune gak ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik.
kadatoning rahsa, supaya rabine mau gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
alite malomba malajah basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
sugih jare sapa? wong iki lagi gresek2 arepe isa urip genah je…
@Rizki: sesuk2 aku dolan ke Lab-mu ya? Diwenehi alamat karo
kelahiranNiat ingsun pasa ngapit kelahiran kelawan tulung dina telung bengi tanpo ti pati mangan lan ngumbe yen durung kasedya apa sing dadi kasedyaku
dhewe sing nalikane sun dumunung ing adam wiwit sesasi tumeka sangang sasi ,mboso sun lahir nangis jejeritan golek jimat ingsun pribadi . sapa kang
pak ngene ta sing jenenge puisi.battle ta pak?jok sensi lo pak just kidding Posted by GNC | November 7, 2007, 12:05 pm weleh-weleh, dongeng opo pantun kuwi pak?!?! nek ngene carane, adikku yo isok turu pak! puisi iku koyok ngene lho pak
Radèn Lêmbu Amiluhur kadadosakên ratu wontên ing Jênggala, jêjuluk Prabu Dewakusuma.
Radèn Lêmbu Amêrdadu, kadadosakên ratu wontên ing Daha, ajêjuluk Prabu Pujaningrat.
Radèn Lêmbu Pangarang, kadadosakên ratu wontên ing Ngurawan, ajêjuluk Prabu Pujadewa.
Radèn Lêmbu Amêrjaya, kadadosakên ratu wontên ing Panaraga, ajêjuluk Prabu Pujakusuma. Dene ratu sakawan wau, ingkang kadadosakên ratu agêng ing Jênggala.
Karaton Prambanan lajêng sirna botên dados karaton dumugi samangke.
Dene Sang Pandhita Rara Suci Wanungsanya, lajêng momong dhatêng ingkang rayi-rayi ratu sakawan wau, mênawi pinuju wontên ing Jênggala, padhepokanipun wontên ing rêdi Pucungan.[14] Mênawi pinuju wontên ing Daha, padhepokanipun wontên ing dhusun Kôndhairèn.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, karatonipun Prabu Lêmbu Amêrdadu punika pêrnahipun samangke pundi.
Pak Sondong. Wontên sakilèn bênawi, sawetanipun dhusun Klothok lan Gênêng, inggih ingkang kathah banonipun pêthak punika.
Dene Radèn Malayakusuma, inggih Radèn Gunungsari, dalêmipun wontên ing Sabrang wetan, ringin kurungipun Radèn Gunungsari samangke dados pêkên, nama pêkên Gunungsari, lêstantun dumugi sapunika taksih nama pêkên Gunungsari.
Karaton ing Jênggala punika umuripun pintên taun, sarta pintên panjênêngan nata. Laminipun satus taun, kawan panjênêngan.1. Prabu Lêmbu
kudu ana lagu-lagu lawas utawi klasik sing H. Abdul ajid lan uuniku tembe bisa diarani wong
kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken yoga kita ingkang namiRatih Putri Pratiwi
(putrinipun bapak lan ibu Boediono)pikantukYudhista Aditya Prastowo
(putranipun bapak lan ibu Soewadjie)Ugi hangajab rawuhipun para sutresna,
Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kita nelakaken gunging panuwun.Cekap semanten atur serat ulem punika.
Tuhu langgeng trisno.Akad nikah rinakit wonten ing dinten lan
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/dhaupipun anak kula penganten kekalih, mbenjang ing:Dinten : Kemis Kliwon [malem
keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur nuwun sanget. Nuwun.Salam taklim,
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing syukuran supitipun anak kula jaler kekalih, mbenjang ing:
Wasana awit keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur sanget nuwun.Salam
siyang, Bapak/embah sutresna:KI MANGKUSASMITA
(Yuswa 80 taun)Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci, bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang Megatruh 50, dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14.00Ngayogyakarta, 24 Desember 2006Ingkang duhkita*Nyi Mangkusasmita (
Ana bocah wadon aran Gandasuli, wateke cêpak nêpsune lan bangêt panasbarane. Êmbokne prasasat wis ora kurang-kurang anggone kêrêp mituturi, dipurih sarèh ing budi, ananging ora bisa marèni.
anggone nêpsu, matane molar-malir, raine abang pating jêngkêrut, kongsi katon ala rupane.
Êmbokne enggal anjupuk pangilon, diadhêpake ing raine Si Gandasuli. Gandasuli saiba bangêt kagèt, nalikane andêlêng rupane dhewe sing ana ing pangilon, padha sanalika nêpsune ilang, banjur anangis, rumasa gela.
Êmbokne calathu,; " saiki kowe wus wêruh dhewe mungguh nyênyêngiting rupane wong nêpsu, kongsi angalakake rai, sanajan ta kowe ayu, nanging yen lagi nesu kaya ngono kuwi, rupamu ya medeni liyan, ndhuk..!" Gandasuli , mung legeg nyawang simboke, karo manthuk-manthuk tandha nayogyani pituture wong tuwa. " Yèn kowe isih sok nêpsu mangkono, mesthi sangsaya agawe alaning rupa,
anyirnakake manising rai..."mangkono calathune simboke.
Gandasuli bangêt krasa ing atine, sabanjure ing sabisa-bisa ngendhakake nêpsune. Wêkasan budine sarèh, angundhakake ayuning rupa.
isih kêrêp mituturi ;" ênggèr, mungguh kanêpson lan budi sarèh, iku ana kadadeyane dhewe-dhewe, mangkono uga sarupaning panggawe ala lan kautaman. Kajaba saka iku, dadi wong wadon mono sabisa-bisa kudu duwe polatan ruruh jatmika, eseme winor ing wicara..."
Dudutane, mata iku minangka pangiloning nyawa, dadine picak dening panggawe ala. Kautaman kang amadhangake pandêlênge, lan
Menthaok, ya ing alas iki sing dadi punjering kawigaten ana ing carita Babad Demak, uga ing Babad Mentawis. Alas Menthaok,
jarene sawenehing alas kang ana ing wewengkoning Kasultanan Pajang.Yen saiki prenahe ana ing tlatah Kecamatan Banguntapan Kabupaten Bantul Provinsi DIY. Ana ing abad kaping VIII – X,alas Menthaok iku satemene sawijining Kedhaton MataramKuna [ Hindhu] sing nguwasani wewengkon JawaTengah perangan
kidul ing jamane Prabu Sanjaya. Nalika panjebluge gunung Merapi ing taun 900-an , kang andadekake rusake kraton Mataram jalaran kurugan pasir lan watu, banjur kratone diboyong ana ing Jawa Timur.
Mataram banjur ilang wis ora kocap ana ing masarakat, atusan taun lawase tuwuh thethukulan kang sangsaya ngrembaka, satemah laladan mau dadi alas, kan banjur diarani Alas Menthaok, amarga akeh wit Menthaok.
Menthaok dadi kondhang nganti tumeka saiki, jalaran saka wirayate Panembahan Giri Prapen, nalika amisudha
nalika winisudha dening Panembahan Prapen Adi utawa Sunan Giri III, mirayatake , yen ing besuk Bumi Menthaok bakal nurunake Ratu gung binathara kang mengkoni Tanah Jawa.
Nalika Sultan Hadiwijaya arep mikut kraman Arya Jipang Panolan iya Pangeran Arya Penangsang, ora mentala jalaran isih tunggal guru, dadi mitra siswane Sunan Kudus, mula banjur ngadani sayembara, “sing sapa wonge bisa numpes
kraman sing dipandhegani dening Arya Penangsang, bakal diwenehi bumi perdikan Pati Pasantenan lan bumi Menthaok.'. Sultan Hadiwijaya keprucut anggone medhar sabda, ora kelingan marang piwelinge Sunan Giri Prapen wektu semana.
Sayembara mau banjur dipupu dening Pamanahan lan Panjawi. Saka pangrekadayane Jurumertani, kraman Arya Penangsang kasil ditumpes tapis, Adipati Jipang Panolan kaprajaya dening Danang Sutawijaya, ananging diakokake yen sing mrajaya Adipati Jipang iku, Pamanahan lan Panjawi.
Sawuse kasil numpes kraman, Panjawi banjur winisudha dadi Adipati ing Pasantenan, dene Pamanahan durung kasil nampani bebungah bumi Menthaok kongsi limang taun suwene.
Alas Menthaok banjur diparingake marang Pamanahan, amarga saka pratikele Kanjeng Sunan Kalijaga. Sanajan anggone ngulungake bumi Menthaok mau krasa abot, ya ing kene iki kang anjalari anane “ kontrak politik”
Kasultanan Pajang uga bakal surem. Pradondi kawula lan Gusti antarane Pamanahan lan Hadiwijaya, uga pradondi antarane
ing carita babad, yen bumi Menthaok iku awujud alas greng, nanging satemene bumi Perdikan Menthaok iku mau sawijining kedhaton cilik, sing ana ing wewengkon Pajang, ananging ora gelem nungkul marang Pajang, mula banjur diarani alas greng kang wingit. Bumi Menthaok mau sing ngratoni wanita jejuluk Ratu Nawangwulan uga sinebut Lara Kidul, Ratu Wanita kang sumuyud marang Majapahit, ora gelem nungkul marang Pajang. Mula Bumi Menthaok diwenehake marang Pamanahan, jalaran Sultan Hadiwijaya ora bisa ngalahake Ratu Nawangwulan.
sumaguh nungkulake Bumi menthaok kanthi pambiyantune prajurit sing digladhi dening Pamanahan ana ing desa Sela [ Purwadadi], iya jalaran saka panyengkuyunge prajurit saka Sela lan Pasantenan, Bumi Menthaok bisa direbut dening Pamanahan, ana ing taun 1556 M.
Dadi satemene Bumi Perdikan Menthaok iku ora diwenehake dening Sultan Pajang marang Pamanahan, nanging Pamanahan dililani ngrebut Bumi Perdikan Menthaok, dene ganjarane ya Bumi Perdikan Menthaok kuwi. Limang taun suwene Pamanahan lan para kadang kadeyan, anggone bisa ngrebut Bumi Menthaok, sing saiki katelah Ngayogyakarta.
Sawijining dina Karta medhit nyangking kampil isi dhuwit emas gunggungge udakara 10.000 dirham. Si Kartamedhit, klebu wong sugih ing desa Parimas, sanajan sugih nanging medhit, mula katelah Kartamedhit. Jalaran dhuwit emase mau disimpen ana njero ngomah atine ora jenjem, mula si Kartamedhit duwe akal, arep dipendhem wae dhuwite mau. Sawuse rampung gawe jugangan ana sangisore wit jambu, kampil isi dhuwit emas, banjur dilebokake ana jeron jugangan, Kanggo nutupi supaya ora nyalawadi, diwenehi larahan. Rampung anggone nyimpen dhuwit emas, enggal mlebu ngomah, rumasa wis tentrem pikire, jalaran ora keganggu maneh marang anane dhuwit emas.
Saben esuk Kartamedhit mesthi tilik kebon nyedhaki wit jambu, banjur ndhudhuk jugangan sing kanggo nyimpen dhuwit emas, kampil diuculi taline, banjur dietung baka siji, gunggunge dhuwit ganep 10.000 dirham, terus dipendhem maneh kaya padatan. Kaya mangkono mau dilakoni saben dina embuh esuk embuh sore, Kartamedhit mesthi neng ngisor wit jambu.
Sawijining dina, pinuju wektu candhikala, Kartamedhit jumujug ana wit jambu buri omah, kaya padatan, sawuse ndhudhuk banjur ngetung dhuwit emas mau. Saka anggone ketungkul ngetung dhuwit, Kartamedhit ora nglegewa manawa ana pawongan sing maspadakake saka kadohan, amping-amping wit randhu alas.
Kartamedhit wis marem anggone ngetung dhuwite, banjur jugangan diurugi maneh, lemah dirartakake disawuri larahan amrih ora nyalawadi. Krungu adan magrib, enggal mlayu mlebu ngomah, ora nglegewa manawa ana dhuwit emas sing isih keri. Wayah bengine pawongan mau, marani wit jambu, bareng nyawang ana cahya
kuning kena sorote rembulan, banjur dicedhaki, jebule dhuwit emas. Larahan sing njembrung neng ngisor wit jambu banjur diresiki, ndilalah Kartamedhit mau lali, yen paculle ora dicangking mlebu.
Pawongan mau engal-enggal ndhudhuk lemah, wusana ing kono ana kampil banjur dijupuk, bareng taline kampil dibukak ngerti yen isine kampil mau dhuwit
Esuke, kaya adat sabene Karta medhit mara neng ngisor wit jambu, saiba kagete nalika nyumurupi yen jugangan mau wis mlompong, mung ana dhuwit 10 dirham emas sing ditinggal ana jroning
teparone krungu panjelihe Kartamedhit , banjur mrepeki, ana sing takon:” ana pa kang, kok bengak-bengok?”
"Emasku! oh.. emasku!, bandhaku..dirampog nguwong " “lha kapan lehe ngrampok, dhuwitmu kok selehke ngendi..?”
“neng kono kuwi...karo nudingi jugangan..
“ o alah kang, besuk maneh yen dokok dhuwit aja neng jugangan kaya ngono kuwi, ya mesthi wae yen dijupuk nguwong..!”
Ki Lebdajiwa, duwé anak loro ; sing barep lanang arané Punggung, dene adhiné, wadon, arané Nastiti. Ki Lebdajiwa klebu wong sugih ing désa Parimas. Mung émané duwé anak mung loro wewatekané ora padha. Si Punggung sanajan lair barep nanging kesèdé ngungkul-ungkuli wong kesèd liyané. Lumuh ing samubarang gawé, sanajan wis diwasa nanging katelah Panji Klanthung, pegawéyané adol bagus, ngendelaké bandhané wong
tuwa. Ki Lebdajiwa wis ora kurang-kurang anggoné nggulawenthah
si Punggung, tanggané kuwi ya ana wong sing bodho, nanging ora kaya si Punggung, bodhoné wong sadesa dienggoni dhéwé, mangkono mau gawé sengkelé sing tuwa. Pagawéyané yèn ora ngabotohan ya nginum-inuman ciu, brah-brèh prasasat ngentèk-entèkaké bandhané wong tuwa. Suwé-suwé si Punggung wani tumindak sing gawé wirangé wong tuwane.
Tumindake, ora mung ngapusi tangga teparoné, nanging uga clemer. Mangkono mau ki Lebdajiwa mung ngelus dhadha, banjur besuk yèn sing tuwa wis ora ana, kepriyé dadiné si Punggung mau..?
Béda karo adhiné kanga ran Nastiti, bocahé manis, nanging wekel ing samubarang gawé, gemi lan ngati-ati ing bandha, ora
lara nemen kongsi tumeka ing layon. Sawusé layon dirukti, si Punggung ora mèlu ngeteraké layoné wong tuwané, nanging mung nguntapaké saka ngarep omah. Layon kabudhalaké, si Punggung mlebu senthong paturoné ki Lebdajiwa, bukaki lemari, nanging sing digoleki ora ana, banjur bukak pethi, nanging uga suwung ora ana bandha sing ditinggal, kajaba mung layang sasuwèk, sing wis lawas.
Layang wasiyat tinggalané ki Lebdajiwa, banjur diwaca dening si Punggung, sing surasané bab ngedum bandha warisan. Si Punggung
diwènèhi kendhil tembaga isine emas picis raja brana sing dipendhem ing lemah pekarangané ki Lebdajiwa sing jembar bawera, nanging ora dituduhaké ing ngendi panggonané mendhem. Déné si Nastiti mung diwènèhi tinggalan awujud omah saisiné. Anaké wadon mau kudu nrima ing pandum ora kena mèri marang kakangné. Jalaran ana tetembungan sagendhong sapikul, bagéyané si Punggung kepara luwih akèh. Si Punggung
seneng atiné bisa dadi wong sugih ing désa Parimas. Déné si Nastiti bareng wis diwasa banjur dirabi déning tanggané, kang kabener duwèni watek sing padha kaya tumbu olèh tutup, gemi nastiti ngati-ati, nanging ora medhit. Sregep lan wekel ing samubarang gawé satemah uripé bisa tentrem, amarga ngati-ati anggoné nanjakaké bandha sangsaya suwé wuwuh sugihé.
tinggalané ki Lebdajiwa, saben dina pagawéyané mung maculi lemah, sinambi
kanggo ngisèni kendhilé ing pawon sing kothong. Ana ing alam kelanggengan ki Lebdajiwa mung
mèsem nyawang si Punggung…sing tansah nggolèki kendhil isi mas picis raja brana, sanajan nganti saiki kendhil mau durung ketemu...
Gegaraning wong akrami Dudu bandha dudu rupa Amung ati pawitane Luput pisan kena pisan Lamun gampang luwih
Endhel Pojokb. Batakc. Gulud. Dhadae. Buncitf. Endhel Apit Ngajengg. Endhel Apit Wurih. Endhel Weton Ngajengi. Endhel Weton WuriBerbagai jenis tari Bedhaya yang belum mengalami perubahan :-- Bedhaya Ketawang lama tarian 130 menit-- Bedhaya
nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
nyingakin murid-muride anteng malajah nyurat aksara bali
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh
wusan punika wau malajah ngangge lontar,
pesan rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki,
Ing. PROCONSULTING di ing. Livio Getuli
piwulang-2 njeng sunan kali, syukur-2 menawi kito saget nglakoni utawi ngamalaken, nuwun.
Gusti ingkang Maha Peparing tansah kajiwa lan kasarira dhateng panjenengan
Dhumateng ngarsanipun para pepundhen, para pinisepuh saha para sesepuh ingkang pantes pinundhi. Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, nun inggih panjenenganipun Bapak Dukuh ……, Bapak Ketua RW ….. menapa dene Bapak Ketua RT…… ingkang tuhu kinabekten. Para Bapak saha Ibu minangka tokoh masyarakat ing tlatah Pedukuhan …… ingkang tansah kula hormati. Mboten kesupen dhumateng para kanca pengurus …………..(nama organisasi) ingkang tansah kaantu-antu kiprahipun ing sak lebeting gesang kemasyarakatan.Langkung rumiyin keparenga kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara pepanggihan ing titiwanci punika, nyuwun lumunturing sih samodra pangksami dene kula cumanthaka nggempil kamardikan nyigeg pangandikan panjenengan sedaya, saperlu badhe amurwakani laksitaning adicara ing titiwanci punika.Anamung sak derengipun, murih ing samangke sageta jumbuh menapa ingkang dados wigatining pepanggiha menika, keparenga badhe kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karantam, ingkang ing samangke badhe kapurwakani kanthi adicara ingkang angka sepisan nun inggih Pambuka. Kalajengaken adicara ingkang angka kalih, atur pam bagyaharja saking Ketua …….. Ndungkap adicara ingkang angka tiga, Pangandikan saking Bapak Dukuh……………….. Adicara ingkang angka sekawan, minangka wigatining pepanggihan menika nun inggih Musyawarah, ingkang samangke lampahing adicara musyawarah menika kaaturaken dhateng sedherek Ketua…………… Paripurnaning adicara musyawarah, kalajengaken adicara mirunggan ingkang badhe kaaturaken wontenipun sawetawis atur saking pengurus. Wondene adicara ingkang angka enem minangka pungkasaning adicara, nun inggih adicara Panutup.Para bapak, para ibu saha para sedehrek sedaya ingkang tansah kinurmatan. Sumangga adicara pepanggihan ing titiwanci punika tumunten kita awiti. Minangka pambuka laksitaning adicara, sumangga kita purwakani kanthi sareng-sareng ndedonga kanthi nenuwun lan nyenyuwun dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Basmalah, kula dhereaken.Ndungkap adicara ingkang angka kalih,
Ketua ……………. Ingkang menika dhumateng sedherek Ketua ….kasumanggaaken.=====(setelah pambagyaharja dari ketua selesai)=====Mekaten manggah atur pambagyaharja ingkang sampun kaaturaken denening sedherek ……………………. Kalajengaken adicara ingkang angka tiga, Pangandikan saking Bapak Dukuh …………………… Dhumateng Bapak Dukuh …………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.=====(setelah Sambutan Dukuh selesai)=====Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun Bapak Dukuh……………….. ingkang sampun kepareng paring pangandikan, ingkang sedaya pangandikan kala wau minangka pambombong lan pambimbing tumrap pengurus saha anggota ………..(nama organisasi) ing tlatah Pedukuhan ……………….. Para Bapak, para ibu saha para sedherek sedaya ingkang kinurmatan, lumebet adicara ingkang angka sekawan, minangka wigatining adicara pepanggihan ing titiwanci menika, inggih adicara Musyawarah. Wondene lampahing adicara musyawarah menika, sawetahipun kula aturaken dhateng sedherek Ketua ……….. (nama organisasi). Dhumateng
ing titiwanci menika lan saestu sampun pinanggih rembag ingkang gumathok minangka paugeraning pakaryan utawi kegiatan ingkang badhe sareng-sareng kita lampahi ing wekdal ingkang badhe dhateng.Para lenggah ingkang kinurmatan, ndungkap adicara ingkang angka gangsal, sawetawis atur saking pengurus ingkang badhe kaaturaken dening sedherek sekretaris. Dhumateng sedherek sekretaris, wekdal kasumanggaaken.=====(setelah sekretaris selesai menyampaikan)=====Mekaten sawetawis atur saking sedherek sekretaris, mugi ndadosna kawigatosan dhumateng para anggota lan minggahipun dhumateng sedaya para lenggah.Para Bapak sumrambah para Ibu saha para sedherek sedaya ingkang kinurmatan, titi laksananing adicara pepanggihan ing wekdal punika wiwit purwa, madya dumugi wusananing pepanggihan sampun lumampah kathi wilujeng nir ing sambekala. Minangka panutuping adicara, sumangga adicara ing titiwanci menika kita pungkasi ngiras pantes minangka raos syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Hamdalah, kula dherekaken. …….
lenggah ingkang kinurmatan, ing mbok bilih sak dangunipun kula ndherekaken lampahing adicara, inggih minangka jejering pranatacara kathah atur ingkang kirang nuju prana menapa dena tindak-tanduk kula ingkang kirang mranani, saestu kanthi andhap asoring manah kula nyuwun
Bambang Riyanto, M.T. (Undip)Dr. Ir. Suharyanto, M.Sc. (Undip)Dr. Ir. Suripin, M.Eng. (Undip)
ing Ngayogyakarta Hadiningrat, aku diwulang salah sakwijining priyayi sing asmane Aner Tamsil, sing daleme sak wetan Stadion Mandala Krida Ngayoyakarta, piyambake mulang pelajaran PKK.
Sak wijine dino, aku sowan ing daleme,wektu kuwi dino Minggu. Langsung aku diajak mlaku-mlaku ngubengi Stadion Mandala Krida. Karang yo isek esuk-esuk angine isih seger, srengenge yo cerah, ndadekake asik ing esuk iku. Sambi ngobrol macem-macem nganti lali wayah. Bareng wis saya kesel, tur wis kentekan sing diamongke, piyambake lagi takon asal usulku. Bareng tak wenehi ngerti menowo aku kang seko Gelaran, Bejiharjo, Karangmojo, Gunungkidul, piyambake kaget mbanjur crita meneh nganti dowo banget. Critane koyo ing ngisor iki.
Sopo tambuh sapa weruh ing deso gelaran ono pawongan kang dugal kewarisan, doroning sebodo sing sebutane Mbah Riwut asal usule saka ngendi ora ono wong kang iso nyeritakake.
Sawijining dina ono kayu rubuh nutupi dalan limitan sak duwure clangap kali nggedhong. Kayune gede banget umpomo digugurke gunung kio-kiro sepuluh wektu sedina kanggo nyingkrehke kayu mau ben ora nutupi limitan, nanging deneng Mbah Riwut mung digeret dewe supoyo ora nutupi dalan, kayu mau dadi ora nutupi dalan, dadi nutupi kali utowo malang ing kali sak ngarepe clangap nggedhong, sakhinggo ngalangi iline banyu, opo meneh pangpange kang akeh podo kanggo cemanthel
kali kono suwe-suwe nganti mili ing tegalan sak kulon lan wetan kali kono mikir menowo wektu ketigo biso mbendung kali kuwi sak perlu kanggo gawe setrenan.
Wiwitane pepenginan nggawe setrenan mau among dadi omongan sadengan papan soyo suwe nyebar soyo ombo, mulane keprungu dening Ki Joyoboyo tanggap opo kang dadi karepe wong-wong mau Ki Jogoboyo nuli taren karo Mbah Riwut nyatane Mbah Riwut ugo ngayogyani. Mulane nuli nglumpukake sak wenehwwong saperlu metoakedino kanggo miwiti bendung kali mau.
Sawijining dino kang wis ditemyokake, bareng-bareng nuli ngumpul ing papan kuwi sawise podo ngumpul nili nyambut gawe bebarengan nggawe bendunga kanthi kekuatan kayu rubuh mau(wote). Nanging ono kedadeyan sing ora kenyono nyono, saben nggaruk uwuk ono ulane, mrengkal watu ono ulane, kono kene kedadeyan koyo mangkono iku nganti ora sak baene nganti nggilani. Dumadakan Ki Jogoboyo dawuh “ Wis lur, sedulur saiki leren disek, sesuk diadani meneh, ora orane yen ora kelakon.” Wektu kuwu mbanjur podho leren olehe nyambut gawe, ndang bali neng papane dewe-dewe. Kedadeyan iku dadi omongan ing sak ndengah papan.
Sawijining dino Ki Jogoboyo ketemu karo wong wadon kang ora gelem disebut jenenge.
kang bakal digarap. Ki Jogoboyo sajak ora percoyo nanging bareng nemoni Mbah Riwut tetep woro-woro menowo sesuk pageweyan mbendung kali bakal diadani meneh.
Dino candakake, bareng wong-wong kang bakal nyambut gawe ngumpul, buntelan sing nyaosi wong
gumantun marang awake dewe, supoyo nduweni ati, clathu panemu, lan tingkah laku kang enak sarto kapenak kanggo sopo wae, nitik sarate sarem kang digoreng sangan opoto saweneh pangan kang diwenehi sarem saukur ora tanbah enak?” Mbah Riwut nuli jumangkah nyawurake uyah mau neng papan kang bakal digarap karo ngendiko: “ Nadayan sing kepiye wae, mugo-mugo kanthi uyah iki sopo wae kang nggunakake babyu soko bendungan kene iso slamet deneng gegremet iku, mbanjurmarentah: “ Sampun loor pagaweyan saget pun adani.”
Sapisan akeh kang podho mamang, was-was kang gilo gek-gek isih ono. Nanging bareng soyo suwe sansoyo mantep olehe podho nyambut gawe, sebab jan ora ono blas siji sijio ulo kang mapan ing kono. Akeh wong kang podo deleng podho gumun lan banjur menyang endi ulo-ulo kang atusan wingi?, mulane akeh wong niru menowo ono ulo nuli disawuri uyah.
Bareng wis ora ono opo-opo, sing podho nyambut gawe ora saben dino meneh. Saben dino diayahi tanpo kroso kesel lan loyo. Awit ing panganen-angen ming siji yoiku “loooorr? Gethuk senthe…” wangsulane sing podho kumpul meh bebarengan koyo diabani wae, karo podho guyu seneng. “ Yen mengkono gethuk senthe ojo ditinggalakemenowo nyambut gawe ing kene nyatane nguripi.” Clathune Mbah Riwut. Sak wise iku ndang podhonyambut gawe kanthi lego lilo , guyup rukun lan seneng-seneng.
Bareng pagaweyan tekan tengah-tengah, banyune sansoyo roso hinggo bendungan keli-keli wae, mulane akeh wong kang podho bingung. Dumadakan ono kang duwe penemu, menowo iline banyu didadekake siji utowo digawe genter. Olehe nyumpet genter iku yen bendungan kabeh wis rampung, dadi nyumpete banyu keri dewe. Panemu iku banjur podho dienut. Sawise bendung kabeh wis rampung mung kari gentere, nuli
mangkono terus ngantipodho jengkel, meh-meh podho mutung.
Weruh kadadeyan kang koyomangkono Ki Jogoboyo nganti ora dipenggalih ngendiko: “ Yen kelakon mepet genter iki nganti banyune biso ngaggo tetanen, ayo podho mangan bebagengan ing papan kene”, “ Saguuuuuhh..!” semaure sing podho miring pangandikane Ki Jogoboyo meh bareng. Paribasan oleh ngendikan during nganti mingkem, keprungu suoro soko duwur clangap.” Menowo arep kuat, yen mateni nyowo kuwi kudu kanggo nyowo.” Kabeh kang ono kono podho cingak deleng sak nduwure clangapane wong tuwo liwat mangetan nanging ora gelem mandheg, mung bablas mboh ngandi parane. Kabeh wongkang ono neng kono pra onosing mangerteni sopo sak jane wong mau, nanging ucapane wong mau dadi pemikirane wong-wong sing gugur gunung ing kono. Durung nganti ono kang nemokake werdine omongane wong towo mau, panggaweyane keburu podho leren sesuk diadani meneh.
Dino candake, sawise akeh kang podho ngumpul, sing dirembuk yo mung omongane wong tuwo wingi, gek opo werdine yen mateni nyowo kudu nganggo nyowo kuwi?” opo banyu mili iku dianggap nyowo? Ojo-ojo sing mepet genter nganti tekan patine. Opokang dadi penggalihe Ki
siji.” Kabeh mung podho meneng , ing atine podho was-was, mumg podho matmatan siji lan sijine. Wektu kang lagi tegang iku
sing ditakon “ arep kanggo ngopo?” pitakon maneh “ damel tempe mbah “ wangsulane singkat. Mbah Riwut banjur bali ing papane lungguh nuli ngendiko “ galo …………… delenge wong kang ………….. dhele kae, lagi garap ……. mongko …………. ………….. ……… ndhele sing arep …..
Wong nyambut gawe neng banyu wae.” Ki Jogoboyo mangsuli. “ Lha lawuhe nopo mawon?”pitakon wong okeh meh bareng. “ Sing paling cocok sego liwet sambel manding!” Mbah Riwut nimbrung. Lagi mangkono ono salahsijine wong mbengok sajak jengkel,” arep mepet genter wae….ono sing wani, malah podo ngetung panganane wae, mbok yo iki gek sopo sing arep njegur?”, “ bareng-bareng wae yuukk!!, nek mati yo ben wong akeh”. Ana kang ngajank mangkono.
Sing imbal wae ono semene sak wontoro nganti nyenyel koyo orong-orong kepijet. Ana pawongan kang ngadeg nuli clathu “Kulo sagah ki…….. sak umpami kulo pejah kepepet genter…………… saget ngingoni…….. ………. sami ngginakaken toyo meniko, nanging ………….. tetep kulo suwun sak meniko. “ O…. yo.. yen sliramu tekan pati, anak putumu tak gawe bedho wektu keduri/ mangan bareng ing kene” Ngendikane Jogoboyo banjur jago kapasrahake pawongan mau, nuli lungguh ing sak duwure genter karo umak umik mboh opo sing diomongake ora keprungu sopo wae. Ndang nglumpukake watu kang wis disediake, nuli jago ……. godheng langsung pawongan mau noto watu kang wis dicepakake nuli kepepet jago kang dibuntel godhonglangsung sel…… genter kepepet banyu mampet. Bareng digremengi kiro-kiro wis kuat, pawongan mau nuli nglangi munggah. Sing podho deleng kabeh lego, singmaune mekak ambegan gek-gek pawongan mau kepepet genter.
Pendak dina banyu wis mili neng tegalan sak kiwo tengen kali kono. Ki Jogoboyo nuli dawuh
Balas	madagumilang, on Juli 5, 2013 at 7:31 am said:	sadermi ngelampahi jejering tiyang Jawi, nuwun
Raja : yaiku kang nguwasani negara, wenang marentah, midana, geganjar, negara dianggep duweke dhewe [feodalistik] raja siwi : anaking ratu. raja-brana : bandha sarta barang-barang sing akèh pangajine. raja-jamas: ngèlmu kanggo sarana nêgori kayu gêdhe. raja-kaputran ; sandhangan lan rêrênggan pangantèn (lanang, wadon). raja-kaya ; kewan ingon-ingon sing ngêtokake kaya (jaran, sapi, kêbo). raja-manganggo ;
lsp. raja-wisuna ; prakara sing ndadèkake padudon. rajamanggala ' rajamuka, rajaputra, ratu agêng rajanara ; ratu èstri rajanari ; ratu wadon. rajaniti ; 1. pangadilan; 2. babagan pangrèh praja. rajapadni ; pramèswari. rajaswala ;
wis nggarap-banyu, wis mangsane omah-omah (akil balig); 3 anaking ratu. rajasyara ; kidung, sindhèn rajatadi ; rajabrana,
mengkono iku ing nalika isih cilik, tahun 1960. Mitu...
Ejaan Basa Jawa (1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake abjad A B C D E F...lst. Len...
E L A K O N ana randha ayu moblong nyangking koper menyang hongkong luru sandhang pangan kanggo anake ing padesan blitar, jawa
cah piro to…? nek ngumpul2 ne kono mbk dirembug… kpn kiro2 wktune iso ngumpul ne Mediun..
minimal cah jkt kudu enek sing teko..
bangku,..pak ahmat neng gone FB; stm 1 madiun”99″ akowakmu tk add dadi seksi informasi lho,,ngko nek enek informasi konco2 sing lulusan bareng awak-e dewe byen
Karosti punika nglimbakan dados aksara Brahmi. Mawit saking aksara Brahmi
utawi aksara Indonesia Kuno. Saking aksara kawi puniki kasuwenan suen raris
mauwah dados aksara jawi miwah aksara Bali taler dados aksara
aksara Pradewanegari utawi Siddhamantra. Sesuratan punika kaanggen nyuratang
selanturnyane sane nglimbakan wantah aksara palawa, punika cihnanyane kekeniang
sesuratan aksara Palawa sane kawastanin aksara semi palawa, mawit saking aksara
semi Palawa punika raris nglimbakan wangunyane dados aksara Kediri kwadrat
minakadinyane wenten kekeniang ring pura Bale Agung Sembirang. Wangun aksara
Bali gumanti bunteran, punika wantah cihnanyane panglimbakan aksara Dewanagari
sajeroning panglimbakan aksara Bali minakadi wangun aksara a kara , masaih
Dak sawang saka susun dhuwur dhewe ing kantor kabupaten
Karo ngojahake lelucon nakal sangisore reco macan
Dhik, aja lali bola-bali Ponorogo iku bener jenengku
Swaramu njiwiti ati kedher nedhas tumekaning
katon kaya soko sampeyan pengin njaluk muter tengen adoh.”
Aku mung emailing sampeyan ngirim sawetara masmur kanggo Adventus plugin. Jenengku bram Bos, penulis apps musik kaya HammerHead, Tuareg, Tu2 lan B.Box Steinberg. Saiki Aku digunakake ing fleksibel durung banget gampang kanggo nggunakake VSTi / audio sequencer. Aku tuku Panjenengan plugin minangka salah siji saka utama test VSTi kang. Aku kudu ngomong sing Adventus wis paling adi lan nyengsemaken saringan aku wis tau krungu ing sembarang Cindy alus. Swara iku pancen worth iku! Bram Bos
Hello Gino, Matur nuwun kanggo nyediakake paling bakawali synths iki rega sange. Aku wis nggoleki sawetara taun saiki golek apa sing nyedhiyani siji ing kabeh Cindy bakawali nganti aku teka antarane Yours. Aku wis ora duwe pengarep-arep supaya sadurunge kanggo nemokake sounds nengen kanggo Pendhaftaran musik lan kedah nggunakake supaya akeh pribadi lan synths teka munggah karo muni tengen. Saiki aku ora kudu katon sembarang luwih. Kanthi synths lan muni kabeh aku kudu nggunakake punika Adventus 1.5 lan ADF. Iki instruments sing adoh paling aku wis tau ditemokaké ing supaya nulis bakawali musik lan ana piranti liyane kaya iku kanggo sijine bebarengan karo sampurna bakawali song. Ana ing instruments liyane malah kanggo mbandhingaké Yours. Iku gampang lan pangguna grapyak lan aku bisa kanggo ngapiki swara ing fly ing. Aku katon nerusake menyang patches luwih utawa nganyari sing bakal
sethitik lunak punika absolutley sange aku pancene ateges. Kanggo sing apik dhuwit !!! II tresna saben prasetel siji ing bab iki . Lan muni sakabehe lemak!!! Aku ora freak swara kabeh Pendhaftaran musik adhedhasar asli prasetel digawe dening produsen, nanging iki absolutley plug lan nggawe Piece saka vst. supaya munggah karya becik Matt
Aku nyoba Tur Adventus sawise maca babagan ing Tembe Musik lan tresna dadi tuku iku sakcara langsung! Urutan kudu karo kowe kapan wae saiki. Kaya sing gedhe mungel VSTi (malah karo efek mati - kang ora bisa ngandika kanggo paling VSTis!) Gedhe GUI - uga layed metu. Kurang processer Panggunan (tansah penting!).. Neville
Babagan Kita	Adventus VST Plugins iki digawe ing 2004 lan ngerti sing amba lemak muni kanggo bakawali, tekno, dubstep prodhusèn.
Uga, priksa metu user review ing masyarakat KvR. Sampeyan uga bisa nambah your review dhewe. Iki apik saran kanggo kita, lan kanggo liyane.
Meski aku sadar aku yo ra suci lan sampurno
Opo bakal teteg ati mlaku iring-iringan karo kasunyatan kang
Opo bakal jembar segara menowo ono goda rencana sek iso luwih
Ora kurang-kurango dayaku anggonku nresnani kowe
Gelas pecah isih tak pajang neng mejo
Dayaku ngruntuhke atimu malah kabentur lambe
Santo pangreksa iku santo sing kaanggep minangka perantara ing swarga saka sawijining èntitas. Èntitas iki bisa awujud bangsa, papan, profési, aktivitas, kelas, wangsa, marga, kulawarga utawa wong. Santo pangreksa iku bagéyan saka agama Kristen, utamané Katulik lan sawetara dénominasi liyané kayata Ortodoks.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Santo_pangreksa&oldid=1029239"	Kategori: Kristen	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.18, 11 Maret 2016.
tarawangsa, jatilan, panah. Jaran kepang, kuda lumping, jaipongan, banyumasan,
payung, lilin, saman, topeng betawi, punan
perangkat desa gunung tumpeng karangrayung grobogan perangkat desa gunung tumpeng karangrayung
malomba malajah basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
jeg keweh pesan rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki,
nduwèni jeneng ilmiyah Nasalis larvatus iku arupa kethèk kang nduwèni irung dawa, rambute werna soklat semu abang kang kagolong ing genus kethèk Nasalis.[1]
Sing mbedakake bekantan karo kethèk liyane ya iku irunge kang gedhé lan dawa ing bekantan lanang. Gunane irung kang gedhé lan dawa ing bekantan lanang durung cetha, manawa wae iku amarga seleksi alam. Bekantan wédok luwih milih bekantan lanang kang nduwèni irung kang gedhé lan dawa. Bekantan uga misuwur kanthi jeneng kethèk Walanda. Ing basa Brunei (kxd) diarani bangkatan.[1]
Bekantan lanang luwih gedhé tinimbang bekantan wedok. Gedhene isa tekan 75 cm kanthi bobot 24 kg. bekantan wedok gedhene mung 60 cm, lan bobote 12 kg. Kéwan iki nduwèni weteng gedhe. Panganane bekantan iku arupa woh-wohan, isi, lan godhong-godhongan.[1]
Bekantan akèh urip ing pulo Kalimantan. Kéwan iki akèh urip ing wit-witan, lan uripe gawé kelompok, saben kelompok cacahe 10 nganti 32. Bekantan uga isa ngelangi.[1]
Bekantan iku dadi maskot fauna propinsi Kalimantan Kidul.[1]
Miturut ilange habitat alas lan akehe bekantan kang dicekel, bekantan didaptarake ing IUCN Red List, amarga arep punah. Kéwan iki didhaptarake ing CITES Appendix I.[2]
^ a b c d e (id)www.dephut.go.id; Bekantan(diundhuh
nirohim Alloh sing njogo awakku,Allah sing njogo bojoku,Allah Sing njogo seluruh keluargaku yah "Allah Allahe Muhammadarosulaloh lan Allahe wong sak
WONG JAWA: Download mp3 Wayang Ki Anom Suroto ( Kresna Dadi Ratu ) )
Murid kelas 2 SD sedek malajah nyurat aksara Bali ring
piye tho yo...???gambare Edan tenan....opo maneh videone....Byohbyoh...sip tenan kuwi...nggarai wong liyane dadi
maturnuwunPITIKE LANGKA KAAANGG...EKEKEKEKE...POKOKE MELU BAE LAH...URUSAN MBURI. Didol kabeh... Roni
bocah ing desaku rame pada dolanan. Nganti-nganti
musim kuwi iso disebut musim dolanan. Tahun kuwi dolanan urung kaya tahun saiki
sing energine seko listrik utawa baterai, nanging isih tradisional. Saben sore
bocah-bocah desa rame pada dolanan ing lapangan desa. Dolanan sing pada
dimaenke ono layangan, egrang, gobag sodor, breg-bregan, lan kucing-kucingan.
Bocah sing duwe layangan utawa egrang kuwi ora tuku, nanging digawekake bapak
ra keliru, tahun kuwi aku kepingin iso dolanan egrang. Udu egrang batok,
nanging egrang kayu utawa preng. Sebabe kepengen iso, gara-gara ngematke
sedulurku iso mlaku nganggo egrang ing tengah lungka utawa lemah sing wis
jagani seko ngarep. Sikilku dikon napakke gon pancikan egrang. Luwih parah “brek”
aku tiba nibani sedulurku, nanging ora ono sek parah gor rado perih neng
latian egrang ora cukup sedina, nanging ngasi pirang-pirang dina. Olehku nibo
ya ra gor pisan pindo, nanging bola bali nganti aku lali. Nganggo egrang nyat
angel nanging bakal iso nek gelem sregep latian. Sawise iso nganggo egrang aku nembung
kula nyuwun dipun damelake egrang preng,” olehku nembung.
ya saiki jileh gone Urva sek,” jawabane Bapak.
iso nganggo egrang, aku sak konco rame-rame pado dolanan egrang ing lapangan
desa bareng-bareng. Seneng rasane iso nganggo kayu mlaku hehe...
Cerita Pungli Saweran Biduan Dangdut Ha ha ha ini artis dangdut pungli.
sampun nedahaken caket wulan ramadhan kirang gangsal wulan...
Panjenengan dipun suwun ngaturaken ukuran busono ingkang saperlu hanglancaraken titiacoro ingkang bade kalajengaken menggah pawiwahan halal bihalal ingkang bade dateng....
Kirang lan langkungipun kawulo namung ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpo upami....
Cekap semanten atur kawulo...hamakili ingkang kagungan kerso, hainggih raden ayu
NB : Dene file ipun saget kapundut utawi ka unduh wonten ing pasogatan : www.4shared.com kanti asmo file : "Data seragam halal bi halal 2012 bani zaed"
dateng link unduhipun saged panjenengan klik wonten ing : http://www.4
temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
[Tutug-e crita kang kapedot I can't live with or without you]“Mas….. aku ora bisa menehi putusan saiki. Wenehi aku wektu kanggo nglimbang lan mikirke apa kang dadi karepe panjenengan.” Aku meneng sedela, karo nyawang menyang latar kang wis peteng dipangan wengi. Suara jangkrik lan gangsir siji loro wes keprungu saka pojok karasan cedak pager.“Saiki becike Mas Ridwan kondur dhisik. Mesakne garwane lan bocah-bocah ing ndalem mundak diarep-arep, wes wengi.” Aku ngusapi eluhku karo njaluk Mas Ridwan supaya enggal bali.Bubar kedadeyan ing wayah surup kuwi, bengine aku ora bisa turu. Arep ngeremke mripat ora bisa, gur glebakan molak-malik bantal lan guling. Pikiranku isih nglambrang marang apa kang dikarepake dening Mas Ridwan. Wewayangan lelakon nalika Mas Ridwan ngomong yen arep ngajak aku omah-omah kanthi cara diwayuh isih gumawang ceto welo-welo ing angen-angenku.“Tak tampa, apa tak tolak. Yen tak tampa kok aku dadi uwong kebangeten tenan, wong genah wong wes dhuwe keluarga kok arep tak rusuhi. Iyo yen keluargaku apa keluargane Mas Ridwan nrimakake, lha yen ora! Apa ora ateges aku dianggep dadi tukang ngrusak rumah tanggane uwong, ngrebut bojone uwong. Kaya ngapa suara-suara kang bakal ngelek-elek awakku iki. Nanging yen tak tolak, kiro-kiro kapan maneh aku bisa sesandingan bebojoan karo wong kang dadi pepujane atiku selawase iki. Lan yen tak tolak kuwi atêgês aku kudu bakal urip kijenan selawase urip, dadi prawan tuwa.”“Mbak, yen miturut jenengan kepiye Mbak, apike?” tekonku marang Mbak sari ing sawijining dino njaluk lelimbangane ngenani perkara kang lagi tak sandang iki.“Dek, munggohna aku sing dadi kowe. Aku yo mesti bakal bingung. Terus terang wae aku ora iso menehi dalan keluar kanggo perkaramu iku. Sepurane yo Dek.” Aku malah gur oleh jawaban kaya mangkana kuwi saka Mbak sari sing wes tak anggep minangka Mbakayuku dhewe.Wes seminggunan iki aku ora tau pethukan karo Mas Ridwan. Wiwit saka dina nalika dhewekne ngumbar ukara biyen kae, nganti dino iki Mas Ridwan ora ngetok nyambangi maneh ing kontrakan. Mbok menawa lagi sibuk, apa pancen sengaja menehi kalodangan aku kanggo mikir sing luwih jero, utawa…….. utawa gek gek dhewekne gur arep nggoda aku wae…. “hmmm… awas yen nganti omonganmu wingi mung gur guyonan. Sepisan iki ora bakal tak apura luputmu donya akherat.” Ngono pangingit-ingitku ing jero ati.“Ah… rak mungkin. Ra mungkin yen Mas Ridwan gur arep gojekan wae ngenani perkara iki. Senajan seneng guyon, ning yen perkara ngene iki dhewekne ora wani sembranan.” Aku bantah pangingit-ingitku dhewe.Nganti ngancik dino kang kasepuluh, aku isih durung
ayem, mbok menawa pancen bener Mas Ridwan gur arep ngajak gojekan wae. Mikir tekan semana atiku rada lerem, lan wiwit bisa konsentrasi maneh marang gaweyanku ing kantor kang wes pirang-pirang dina iki rada katleyan. Lagi nggarap gaweyan karo rengen-rengeng, keprungu suara hp ing jero tasku muni. Sajak ana telpon mlebu, gageyan aku mbukak tas lan jupuk hp kang sumimpen ing jero dompet. Blaik…. Dhawa tenan umur-e wong siji iki. Lagi wae olehku ngrasani, kok ujug-ujug langsung nge-bel. Aku dadi deg deg-an maneh, hp banjur tak pencet….“Haloo…. Ana apa mas?” aku ngangkat telpon karo ethok-ethok tekon, senajan aku wes mbade tujuane nelpon aku mesti ana sambung rapete karo rembug dek emben kae.“Piye dek, gelem yo?” jiannn tenan wong siji iki, ora nganggo basa-basi langsung to nde poin wae. Aku dadi rada glagepan anggonku aweh wangsulan.“Eh… oh… anu… durung mas. Ning anu mas, saumpama suk setu sore jenengan rawuh ning kontrakanku wae piye? Ketone luwih kepenak yen iso rembugan bareng sak meja.” Mangkana olehku nyauri sajak diplomatis, nganggo acara duduk semeja barang kaya politikus wae.“Oh.. gitu ya. Ya wes yen ngana sabtu ngarep aku nyang kontrakanmu wae.” Saure.“Iya mas….” Aku banjur nyeleh hp menyang jero dompet maneh. Konsentrasiku dadi buyar maneh, pikiranku molak-malik maneh. Arep nyandak gaweyan maneh wes ora bisa, sidane aku milih metu golek cemilan ning kantin. ----qAp----“Waduh… adikku sing ayuu dhewe kok wajah-e katon cerah ceria dina iki yo.” Pangaleme Mbak sari esuk kuwi nalika petukan ing lawang arep mlebu ruang kantor karo terus ngarasi pipiku kiwa tengen. Aku mesem klincutan, seneng-seneng isin.“Gek ana kabar apa iki cah ayu?” pitakone.“Ah biasa wae kok Mbak, ora ana sing istimewa.” Saurku.“Oh ngono. Perkara sing wingi lak wes rampung to?” sambunge karo mesem seneng.“Sampun Mbak.” Esemku karo nyauri cekak.“Sokur yen ngana. Aku melu seneng lho dek. Eh… anu lho….” Durung tutug olehe ngomong ujug-ujug saka jero
arep omong malah banjur nglungani merga ditimbali karo Pak Kadir, Kabag Keuangan sajak ana sing wigati tenan. Aku mesem karo mantuk, banjur mlaku tumuju meja kerjaku.Esuk nganti awan iki, aku isa kerja kanti tenang lan wes ora
putusan manteb kanggo ngadepi Mas Ridwan mengko sore. Gaweyan sing numpuk bisa tak rampungi sithik baka sithik, sinambi ngrungokne
arep mulih, karo ngenteni adzan ashar. Sisan sholat ashar ning kantor wae, timbang mengko ana apa-apa ing dalan. Bubar sholat ashar, aku terus bali mulih menyang kontrakan. Tiwas kebeneran oleh nunutan mobile Mbak Sari kang kebeneran arep tilik dulure ing Panti Rapih dadi aku mengko iso mudun ing ngarep bengkel trisno jalan cik di tiro. Lumayan ora kudu numpak bis kota.Tekan omah wes jam 4 kurang, leren sedelo kanggo ngilangke kesel karo nonton tipi. Kesel wes ilang, banjur nyandak anduk ing pemeyan trus adus jibar-jibur, jan seger tenan. Saiki ganti acara
rasa was sumelang lan tida-tida maneh. Aku leyeh-leyeh ing dhuwur kasur, mripatku nyawang pyan kamar kang wes pating clemong ing pinggir-pinggire merga trocohan banyu yen wayah udan. Gegambaran urip alon-alon gumawang ing sela-selane lukisan trocohan banyu udan ing pyan werna putih mangkak. Lelakon nalika pepasihan karo Mas Ridwan biyen ngaton maneh ing angen-angenku, guyon bareng, mlaku-mlaku bareng wong loro, lan plasss….. ujug-ujug Mas Ridwan ngilang ngana wae. Setengah jam tak enteni Mas Ridwan, durung ana teka. Aku banjur dudah laci meja belajarku jaman kuliah biyen. Sing tak goleki kardus tilas bungkus sepatu. Kardus tak buka, ing jerone isih sumimpen surat-surat kang biyen dikirim dening Mas Ridwan, nyampur karo surat-surat saka fansku liyane jaman kuliah biyen. Siji baka siji surat-surate Mas Ridwan tak waca maneh, ana sing lucu guyokake lan kadang norak. Ana uga sing isine romantis, ngalembana aku lan gawe bombonge atiku, rasane yen maca surat sing kaya mangkene iki aku mumbul dhuwur ing awang-awang. Lagi enak-enak ngalamun, lan mesam-mesem dhewe ing kamar. Saka njaba keprungu ana motor mlebu karangan omah. Cekekal, aku banjur tangi saka paturon tumuju menyang jendela. Saka waliking kaca jendela tak injen sing teka Mas Ridwan lagi nuntun motore arep diparkir ing ngisor wit rambutan. Aku banjur nata dandananku, rambut sing acak-acakan tak sisir maneh. Benik-benik klambi sing bledeh tak kancingke maneh, aku dehem kanggo
lungguh ing kursi persis ing sisihku karo njaluk ngapura rumangsa kesoren anggone janji teka ing omahku.“Sorry, wes ngenteni yo?” “Gak apa-apa mas, wong aku yo gek ora arep nyang ngendi-endi kok. Iki mau langsung saka kantor mas?” Aku nyauri lan mbales tekon marang dhewekne.“Iyo…” saure cekak.“Gek ngapa Dek?”
karo melu gumuyu. Cahya ing mripate katon sumunar padang, sajake seneng banget.“Ihh… ge-er. Wong aku gek maca-maca wae kok!” Aku mesem mencep ngisin-isin dhewekne, senajan sejatine pancen aku ngenteni tekane. Sing diisin-isin malah gumuyu kelegaan karo dolanan kunci motore, banjur nlesih apa kang dak waca.“Wah isih sregep maca buku yo? Dhuwe novel anyar apa iki?” pitakone sajak wes apal banget yen aku karem maca novel-novel cinta.“Sapa sing maca novel, aku gek maca layang-layangmu sing biyen asring mbok kirim liwat jasa penitipan konco kost-ku.” Aku mangsuli karo melehne piye carane anggone asring titip surat kanggo aku biyen.“He he…. Ngirit ongkos prangko.” Saure
sejatine aku sing kurang tanggap ing sasmita yo. Senajan awake dhewe wes nate ‘mlaku bebarengan’, ning merga aku sing kurang prayitna sidane Jenengan pilih ngilang saka sisihku. Aku luwih pilih ngrampungke kuliahku lan terus golek gaweyan tinimbang bangun balewisma karo Jenengan. Kamangka, bareng tak waca maneh layang pungkasan saka jenengan. Aku lagi sadar apa sing dadi kekarepan jenengan, mbok menawa uga kersane bapak lan ibu panjenengan.” “Hmmm…. Wes rak sah digagas maneh Dek. Sing penting saiki aku wes balik ana ngarepanmu lan aku teka mrene iki, saiki iki, arep ngrungokne keputusanmu.” Mas ridwan ngerih-ngerih lan ngelikake tujuane olehku janjian sore iki.“Yo kuwi mas, sing arep tak ngomongke marang jenengan. Aku ora lali kok.” Wangsulanku.“Mas, sakwise awake dhewe kepethukan telung sasi kepungkur tanpa sengaja ing Bentara Budaya kae. Terus Mas Ridwan dadi sok asring nyambangi aku lan kadang ngajak mlaku-mlaku barang. Bareng tak pikir-pikir maneh, ati wedokku kok dadi rumangsa dhuwe rasa bersalah mas.” Aku meneng sedelo, unjal ambegan lan nguncalke panyawangku marang Mas Ridwan. Dhewekne katon meneng amem karo bales panyawangku, ora ana ukara kang kawetu saka lathine, sajak pilih ngenteni bacute omonganku.“Mas ridwan tak gatekne dadi luwih asring telat kondur menyang ndalem kanggo ketemu anak lan garwane, merga kekerepen anggone nyambangi aku ing kene. Aku dadi mikir, yen sak-umpama aku sing dadi sisihanmu…… mbok menawa atiku dadi lara.” Banyu bening wiwit tumetes saka mripatku.“Aku kok rumangsa, nyuwun sewu, rumangsa dadi ‘maling’ yo mas. ‘Maling’ kang wus nyolong tresna asih panjenengan marang anak lan sisihan panjenengan.” Pangucapku karo ngusapi waspa kang wiwit dlewer nelesi pipiku lan tumiba ing
lampu-lampu omah wiwit diurubne.Mas ridwan unjal ambegan, mripate uga wiwit kumembeng waspa. Karo tangane loro digegem kanggo nyonggo uwangke banjur tekon marang keputusanku “Banjur karepe Dek Rina piye?” “Aku ora isa nuruti kekarepane jenengan mas.” “Kenapa?” sauté sajak ora narimakake marang putusanku.“Apa jenengan wes mikir dhawa mas? Saumpama Mas Ridwan sing karep lan aku uga karep.
Ridwan gelem nampa aku, lan suwalike keluargaku uga mengkana. Apa oleh yen aku dimaru karo priyo kang wes krama.” Mengkana olehku mangsuli pitakone.“Oh… apa merga kowe wedi yeng mengkone awake dhewe bakal dimungsuhi. Ngono?” pitakone ngoyak.“Ora. Ora merga kuwi mas. Kanggoku yen barang wes tak niati, ora ana jeneng wedi kanggo ngadepi kabeh sing wes diniati.” Aku nyauri karo gedeg-gedeg negeske yen dudu kuwi kang dadi jalarane aku ora sediya dadi sisihane.“Aku wanita mas, dadi pangrasaku beda karo pangrasa panjenengan. Senajan jujur wae ing njero telenging atiku, panjenengan isih cumondok lan mbuh nganti kapan aku bisa ngilangke rasa iki. Ning kanggone saiki iki. Aku wes ora bisa maneh nggayuh kekarepan kanggo urip bebarengan karo jenengan, lan uga aku ora bisa urip omah-omah yen ora karo panjenengan. Cekake aku ora bisa urip utawa urip bebarengan karo jenengan. I
Aku njlentrehke karo ngudal-udal pangrasa atiku sing paling jero karo ngampet tangis kang wes meh ambrol nrajang pangrasaku. Dene Mas Ridwan mung meneng amarikelu, mung tansah
lungguhi. Tanganku loro tak simpen ing pangkon, terus unjal ambegkan dhawa. Karo mesem aku banjur ngomong alus marang wong kang isih meneng anteng karo nyawang aku kedep tesmak.“Mas… becike cukup semene wae anggon kita asring ketemuan. Saiki mas ridwan kondur wae, mesakne ibune bocah-bocah lan putrane ing ngomah mesti lagi pada ngenteni rawuhe bapake.”“Mengko sek… aku isih pengen ing kene.” Tembunge ngosikake panjalukku.“Arep ana apa maneh, kabeh wes tak critakne. Wes yo mas, aja malah ngebot-ngeboti atiku yen panjenengan nyata-nyata tresna karo aku.” Bacutku.Aku nggadeg saka anggonku lungguh.“Wes yo mas, salam kanggo ibune bocah-bocah lan salam kecup sayang kanggo putrane panjenengan.” Muni mengkana karo aku terus mlebu menyang kamar tanpa maelu karo dhewekne sing isih lungguh karo sangga uwang sajak ora kalegan nrima kanyatane. Mlebu kamar aku terus ambyuk mengkurep ing kasur uleng-ulengan ing bantal ngutahe tangis kang wes ora bisa tak tahan maneh. Yo gene lelakon tresna asmaraku kok kaya mengkene, yo gene kok kudu aku sing ngalami lelakon urip sing kaya mengkene.“Rina…. Sepurane aku. Yen sewayah-wayah sliramu dhuwe sikep kang beda karo dino iki. Aku uga tetep kaya kekarepanku sak kawit.” Keprungu suarane Mas Ridwan saka ruang tamu. Nanging aku wes ora maelu
adzan isyak saka mushola ing pinggir sawah ngarepan omah, sajak ngemu karep aweh tembang panglipur rasa sepi ing jero atiku.[
Świdnica (Jerman Schweidnitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 60.541 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Świdnica&oldid=1090228"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
sing kaya apa kang? Inyong ngertine karbu pe 24, 26, 28. Spek kaya kuwe
perkebunanRacun Tikus RATTROPIK Obat Pembasmi Tikus Bahan Aktif Bromadiolon 0,005 % Nomor Registrasi : RI -1488/10-2001/T Komisi Pestisida 11 ~ bebastikus.comSH Anti TikusPosted in Artikel | Tagged anti tikus , lamongan., obat tikus , racun tikus , SH ...
netTag Archives: tikus racun tikus obat tikus pembasmi tikus basmi tikus Tikus Racun Tikus Obat Tikus Pembasmi Tikus Basmi Tikus Jual Racun Tikus Alat Pembasmi Tikus Mao Wang | Jual Racun Tikus Mao
kulo mboten jnengan bls pak? Huhuhu, , ,;-( pak kulo tngklet pripun nggeh krsane kulo niku mboten
biasane kudu onok terang bulan,roti bakar,sego goreng yo iso,kr ndog ceplok,opo maneh kon seng gawe
No trackbacks yet.	Tinggalkan Balasan Batalkan balasan
“Pukulun, patih aji matur ing paduka aji, aněnggěh paduka aji ayun abuburu maring těgal lama, mangke ta paduka aji abuburua, duwěg kaladeçanipun tambontěn wontěn baya, tambontěn macanipun, tambontěn bańőengipun, muwah ulanipun, rinipun, wontěn macanipun anging guguh” (Brandes 1826:18).
Jl. Pakem-turi, Dusun Kalireso, Candibinangun, Pakem,
INGSUN CAHYA ALLAH, TINURUNAN GAIB MARANG GUSTI KANG AGUNG. @wongalus,2010 28 Comments » AJI TUNGGENG MOGOK Posted in AJI TUNGGENG MOGOK
berikut: “SIR ELING URIP, DZAT ELING URIP, MUNGKUL ELING SAJATINING URIP, LEBUR BADAN DADI NYAWA JABA JERO NYAWA KABEH, LEBUR NYAWA DADI SUKSMA JABA JERO SUKSMA KABEH, LEBUR SUKSMA DADI CAHYA JABA JERO CAHYA KABEH, LEBUR CAHYA DADI ROH IDLAFI JABA JERO ROH IDLAFI KABEH, LEBUR ROH IDLAGI DADI RASA JABA JERO RASA KABEH, DZAT NYATA
KARSA SAMPURNANING MEKRAL, ELING SATITIK MULYAKU SAKING BADANINGSUN, ALLAH KANG AGAWE ENDAH LUWIH, IBU
BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIMI SANG GURU PUTIH NU HERANG NU LENGGANG MUGA KATONA SANG RUPA MAYA PUTIH. KUN DZAT KUN AJA ANGALINGI IN DZAT, SUKSMA ATAPA SAJRONING WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH SEJATINING URIP.
manusia. SANG REKA MAYA RUPA MAYA ASIH Ini mantra menyayangi guru sejati BUR CAHYA RUPA CAHYA RUPA SAPALINGGIHANING CAHYA BUR DZAT SANG KALETER PUTIH, DZAT SA DZAT LES RUPA CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN
Timur[sunting | sunting sumber]
Kalimantan Barat[sunting | sunting sumber]
lagi muggah kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane.Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake.” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .”Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku.Adri mesti
esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung
banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi.
Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri.Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru.Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung.Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah.” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli.”Lha Bu, saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, atiku wis dagdigdug ora karuan. Pikiranku wis ning endi-endi.Bu Neli malah nunduk, ” Adri wis nyusul Bapake.” wangsulane Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri.Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg.” Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi
sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Adri isih nganggep
^ Dimapani tentara Jepang antarane taun 1942 nganti 1945, kang dieloni déning Revolusi Nasional Indonésia nganti taun 1949. Indonésia nyatakake kamardikan ing 17 Agustus 1945. Nugini Walanda dipasrahake marang Indonésia ing taun 1963.
Tembung Indhiya Nèderlan iku digawé kanggo mbédakaké saka Indhiya Inggris. 'Indhiya Nèderlan' tegesé pérangan Indhiya sing klebu wewengkon jajahané Nèderlan utawa Walanda. 'Indhiya Inggris' iku bageyan Indhiya sing klebu jajahan Inggris. 'Indhiya Nèderlan' biyèn kira-kira watese padha karo Républik Indonésia saiki, yèn 'Indhiya Inggris' ora liya nagara India saiki.
Indhiya Nèderlan (Basa Walanda: Nederlands(ch)-Indië) minangka sawijining wewengkon koloni Walanda kang diaku kanthi de jure lan de facto. Kepala nagara Indhiya Nèderlan ya iku Ratu utawa Raja Walanda karo sawijining Gubernur-Jendral minangka perwakilané kang duwéni kuwasa.
Hindhia-Walanda uga minangka wewengkon kang tinulis ing Undang-undang Kerajaan Walanda taun 1814 minangka wewengkon berdaulat Krajaan Walanda, diamandemén taun 1848, 1872, lan 1922 miturut perkembangan wewengkon Hindhia-Walanda.
Hindhia-Walanda biyene minangka jajahan Walanda, saiki sinebut Indonésia. Jajahan Walanda kawiwitan saka properti Vereenigde Oostindische Compagnie (utawa VOC) kang duwéni Jawa lan Maluku lan sapérangan laladan liyané wiwit abad kaping 17. Sawisé VOC dibubaraké taun 1798, kabèh properti VOC dadi duwéke pamaréntah Républik Batavia.
Ing abad kaping 19 mung pulo Jawa kang sekabehane diduwéni Walanda. Ing taun candhake laladan liya Nusantara ditaklukake utawa “dipasifikasikake” (didamaiake). Hindhia-Walanda ya iku koloni Éropah kang paling diregani kang kalebu ing kekuasaane Imperium Walanda.[2] Pangwasanan koloni iki nyumbang marang sangsaya kuwate prabawa ékonomi global Walanda, utamane ing perdhagangan rempah lan komoditas perkebunan liyane, ing abad kaping 19 nganti wiwitan abad kaping 20. Puncake ing taun 1942, Hindhia Walandaya iku sekabehing laladan Indonésia saikine. Saliyane iku, kutha Melaka, Taiwan, Sri Lanka tau diduwéni VOC lan pamaréntah Walanda.
pemanggilan templatArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèniArtikel ngandhut tulisan abasa Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 4 Sèptèmber 2016.
puniki ngalangunin manah!indayang rauhin pasih soka ritatkala mentas ring
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora ngemu
>Puasa & Tirakat Laku Jawa
punika tiang ngrereh gambar sane akeh, apang
PiTuTure wong Tua tirua ngelmuneng Pari , Najian umure mung 93 dina uta telung wulan nanging tetep kanggo contone wong urip sedulur. ;/
Buntut Mati;,25><14/
!lham; Nunggoni Damar sing dadi panguripane awake dewek /
Kewane; Cungure Papak Buntute semending /
dhuwure langit, ono crito reno-reno. Akhire kelingan dhek cilik nek pas padang mbulan ning ngarep latar gelaran kloso, karo mbokku didongengi terus diajari lagu dolanan.
deleh ning pinggir. Ee... tibake nengah, Ee... buwak ning sawah .... Ee.. sawahe tandur!" Panggah ae gak entek-entek karo Ee....po maneh nek isuk budal mancing ning rowo ndesoku dhek jaman cilik, mesti saut-sautan karo koncoku sampek tekan nggon mancing.Ternyata Tembang Jowo, rodo enek cocoke karo kahanan saiki. Ee... tamune teko, Ee... gelarno kloso. Maksude opo ono tamu terus gowo duwet terus ono pagelaran
ing kahanan saiki.Wes.... terusno dhewe piye carane mikirne ngilangi bangke asu mau. Mergo ojo sampek kenter ning kali mili (ibarate mlakune negoro),
saking laku cengengilan adoh saking juti.Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote, labetsaking tan
darmo ngadek njegrek nyawang kahanan alas jati wana keling kang wus entek mung kari ninggal tunggak-tunggak garing ing kana kene. Kacamata ireng dibukak, banjur dudut sapu tangan saka sak clana werno soklat kanggo ngelapi kringet kang mruntus nelese batuke. Mripate nrocos kembeng-kembeng sajak trenyuh nyawang kahanan alas jati kang biyen dadi tanggungane nalika isih dines dadi jaga wana ing blok XI wana keling. Sepuluh taun kepungkur sak durunge pindah dadi mantri alas ing puncak wangi.Biyen alas jati kuwi dikebaki dening wit-wit jati kang umure ngancik puluhan nganti atusan taun. Alas kang ketel lan sugih dening sato iwen, kang uga kena kanggo ngadang ilining banyu udan saengga kali ing sak ngisore alas kae ora tau kasatan kaya kang dumadi saiki. Biyen warga sak kiwa tengene alas, tansah oleh pengayoman saka alas kang aweh hasil bumi lan asil alas kang kena dijagake kanggo cagak kebutuhan saben dinane. Kok ora dadi cagak urip piye? Wong biyen sak durunge alas jati kuwi dibabat entek kaya saiki, saben dinane akeh warga padesan kang pada golek godong jati, golek rencek kayu jati, lan uga diidini dening mandor darmo wektu semana kanggo ngolah lemah sak ngisore wit-wit jati kanti tumpang sari. Biyen warga iso nandur jagung, kacang-kacangan, lan uga pari gaga ing sela-selane wit-wit jati. Ning saiki? Resik…. Kabeh resik…. Lemah-lemah dadi cengkar. Yen awan hawane panas nyelet kulit. Sato iwen kabeh bubar mbuh menyang endi parane.Kabeh mau merga saka tumindak kang srakah, ora nganggo tatanan, lan mburu kasenengan pribadi sowang-sowang. Aji mumpung kang dadi piandele. Mumpung ana kesempatan, mumpung ora ana sing diwedeni, mumpung hukum adil lagi kelangan jaya kawijayan. Wong-wong kang brangasan, kang kemrungsung dening banda donya banjur lali. Lali marang tatanan urip kang sak mestine disuyudi saben dinane. Wit-wit jati kang dadi cagak alas wana keling di tegori esuk sore awan bengi, gede cilik kabeh di gereti metu saka alas siji baka siji. Blandong kayu kang seneng gumuyu, oleh bati akeh tanpa kudu polah akeh-akeh. Wong-wong kang tumindak culika tanpa wates sajak seneng
lan ora ngelingi dina-dina ing tembe mburine.Saiki lagi dirasakne akibat saka tumindak serakah ing wektu-wektu kepungkur. Kabeh-kabeh sambat, kabeh-kabeh ngresah lan ngresula merga alas wis ora kena dijagake kanggo jagan-jagan kebutuhan saben dinane.“Biyen nalika alase isih ketel, yen pinuju ana gawe ngene iki awak dhewe gur cukup sangu pethel lan tambang saba nyang alas golek rencek kayu jati. Wes mesti duit 30 ewu kecekel tangan lan sesuk kena kanggo jagong manten.” Sabate sak wenehe pawongan kang lagi padha cangkruk ing gubuk pinggir desa.“Iyo, biyen biyunge bocah-bocah sok pada golek godong jati. Kena di dol ning pasar lan oleh duit cukup kanggo tuku uyah, trasi, lan teri garing kanggo imbuh-imbuh bumbu pawon.” Saure wong liyane.Kuwi biyen, biyen lelakon sepuluh tahun kepungkur. Lelakon jaman alas jati wana keling isih ijo royo-royo kanti gegodongan kang ngrembyung ngeyupi warga ing sak kiwa tengene. Durung maneh yen pinuju ana tebangan, sithik akeh warga uga kecipratan rejeki. Mbuh iku minangka kuli
kursi, meja, dipan, lemari, lan sak panunggale kang jagake kayu-kayu jati minangka bahan dasare. Yen pabrik-pabrik pada tutup, ateges akeh uga uwong-uwong kang uga kelangan dalan urip. Akibate akeh ekonomi keluarga kang dadi kocar-kacir. Arep golek pakaryan liyane ora kuwawa amarga yo mung saka babakan ngolah kayu kuwi keahlian kang di dhuweni. Bisa wae gawe barang saka kayu-kayu liyane kejaba saka jati, nanging dadine kurang apik lan ora payu didol. Apa ora malah tobat, wes kangelan nyambut gawe, paribasan ilang banda ilang tenaga lan wektu ning hasile mung kesel lan rasa mangkel.Mantri darmo, jumangkah mudun saka anggone ngadek ing galengan pinggir dalan. Kalenan cilik kang kasatan banyu dilumpati. Ninggalake tapak sepatu boot ing suket-suket garing sak pinggire kalenan. Kacamata irenge dipasang maneh, kanggo ngaling-ngalingi
Jumangkah tumuju pawongan cacah telu kang katone lagi duduki bonggol-bonggol kayu jati.“Lho sampeyan kang? Gek ngapa kuwi?” sapane mantri darmo marang pawongan-pawongan kuwi.“Genah le lagi dangir bongkol jati ngene lho. Wes ngreti dhewe leren tekon.” Sauté salah siji pawongan kanti senggol marang mantri darmo.Pranyata pawongan kuwi wes diapali banget dening mantri darmo, pawongan-pawongan kuwi biyen tilas komplotan bromocorah alap-alap kayu jati kang tansah ganggu gawe ing blok XI
banjur dag-dog-dag-dog negori wit-wit jati sak karepe dhewe. Saka rumangsane wit-wit jati kuwi warisane mbah buyute, saenggo kanti penak kepenak ditegori. “Dasar wong ra kena dipek emane, wes bola-bali mlebu bui ora kapok-kapok anggone ngrusak alas. Wong srakah kang ora urus temenan wong-wong iki, biyen negori kayu saiki bareng kayune entek, bonggol-bonggol jati sing ganti dicongkeli.” grenenge mantri darmo ing batin.“Kang sampeyan nek isih iso tak eman. Sampeyan lerena kang, timbang sampeyan mengko dadi tumbale alas kene. Mumpung isih iso tak elikne, wes mandegka anggonmu pada ngrusak alas.” Tembunge mantri darmo kanti sareh supaya wong-wong kuwi ora kenyonyok atine lan
nganti butek banyune. “Mangertiya yo kang, warga sak kiwa tengene alas kene saikine wes padha sadar marang kaluputane kang melu ombaking jaman tanpa mikir dhawa. Warga wes pada sarujuk arep brasta blandong-blandong kayu jati kang wus ngrusak alas. Poma dipoma yen nganti ketemu wong sing ngrusak alas, entenge arep digawe cacat abote arep diuntabake ing alam kelanggengan. Kuwi kang tak rungu dhewe saka warga sing tak pethuki sak durunge aku mrene mau.” Ujare mantri darmo bacutake anggone elik-elik.“Heh… darmo. Dapurmu ora usah kakean cangkem. Biyen kowe iso uwal saka pucuking kapak iki, nyawamu isih iso nyandet ing ragamu nganti dino iki; merga aku isih dhuwe rasa welas marang bocah bagus kaya kowe kuwi.” Sauté pawongan kang dedeg piadege gede dhuwur, brengos lan brewoke ngetapel ing raine kang abang mangar-mangar kebrongot panase srengene lan ucapane mantri darmo, karo ngadeg lan ngacung-ngacungke kapak kang gigire mingis-mingis.“Nggih mangga kersa kang, kula mung sak derma ngelikake sampeyan-sampeyan niku. Alas niki sampun boten tanggeljawab kula. Ning ati kula kedodog kangge ngelike merga ngeman marang dika sedaya lan ugi alas jati ingkang sampun rusak kados mekaten.” Saure mantri darmo kanti tatag lan waspada. Jaga-jaga mbok menawa ana kedadeyan kang ora ngepenaki lan ngancam jiwane.“Wes ora usah kakean cangkem maneh….. nyoh iki kanggo nyumpel lambemu!” pawongan kuwi wes
ilang ing kapitayan, isih iso ngendani pangamuke pawongan kasebut. Meruhi kahanan kaya mangkono mau, pawongan loro liyane banjur leren anggone njugili lemah banjur ngadek siap-siap arep melu ngroyok mantri darmo.Lusut saka pangancame kapak kang nyaut sirahe, mantri darmo banjur mundur sak pecak jaga jarak karo wong-wong kang saiki wes pada siyaga ngroyok dhewekne. Kabeh pada nyekel gegaman arupa kapak lan linggis wesi kang siap kanggo ngoncatake nyawane. Kahanan dadi sangsaya ora ngenah, pawongan telu kuwi wes bener-bener kebrongot atine lan mantri darmo amung dhewekan ngadepi wong-wong kuwi tanpa cekelan apa-apa.Ujug-ujug tanpa dinyana-nyana salah sawijine
Mantri darmo kaget lan mlumpat ngiwa, eman anggone ngendani kurang trengginas saengga lengene isih kesrempet pucuk linggis lan tiba klumah. Klambine suwek lan getih seger mili dlewer ing lengene.“Wes kowe saiki arep bangga piye maneh mo.. darmo. Dino iki sido tak
kapake dhuwur-dhuwur arep dianggo bacok sirahe mantri darmo. Mantri darmo anane mung merem dipet karo donga marang Gusti Allah muga-muga padang dalane, yen pranyata pancen dino kuwi lan detik kuwi nyawane kudu dipungkasi. “Nika pak…. Nika pak… tiyange sami teng ngrika.” Durung nganti ketekan anggone mbabitake kapake kesusu tekane warga desa kang gemrudug nglarag pawongan telu kasebut. Wurung
terus bujung playune pawongan telu kasebut ing ngendi wae parane. Merga saking bingung lan wedine, pawongan
batuke pecah ditampani dening tunggak jati ing sakngarepe. Nyawane oncat rasa ragane saknalika iku uga, sido dadi tumbale alas jati wana keling.Sauntara iku ing sisih liya panggonan, katon simbah-simbah sepuh kang lagi mlaku ngliwati dalan sak pecak
Wes puluhan taun anggone seneng golek rencek kayu jati, wiwit jaman isih prawan mula saben dinane golek rencek kayu jati ing alas wana keling. Ning saiki rencek-rencek kuwi ora kaya biyen
Pudhak Sategal 3 Pulanggeni 4 Pandhawa 5 Anoman 6 Kebo Dhengen 7 Kalanadhah 8 Pandhawa lare 9 Urap-urap 10 Naga Salira 11 Kebo Dhendheng 12
kok tak pikir soyo suwe tambah nggaya wara sampeyan niku. Kula badhe damel izin
menika saking kelurahan terus kecamatan lak yo nembusi dinas kesehatan barang.
Ananging sakderenge rampit wonten BPOM sek ngangge dites cenul-cenul niku lakyo
saking ngisor to Bu Lur?"
bener, Pak tapi yo ojo lali nek motor ki mangane bensin, manungso mangane sego,
bu lak yo nek ngono carane ki ora bener. Kui ora berkah go anak putu!"
kok ustad pindah neng kelurahan ki piye to? Mesjide kebak po piye?"
sampeyan niku dadi abdi negoro kok golek mulyane dewe. Piye rakyate rep kepenak
ra gawe angel Pak. Kui ki wis rumusan pasti seko mbiyen ngono. Kowe ojo ngowahi
lakumu ora bener, Bu. Kui ora sesuai karo
nek sampeyan ki pemimpin kang nduweni ati tenan, ra bakal tego mangan duite rakyat
mlarat koyo aku iki. Pangkatmu paling suwe 10 tahun bar kui kari mlebu metu
ingkang kinaryo wadah sukmo langgeng ingkang brayaning urip kang sawiji langgeng,ati limpo maras jantung otot daging lawan kulit, bayu wulu
Ing sawijine dina ing rimba, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dewe-dewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kelicikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah iki sing dadi sasarane Monyet.
Ing sawijining dina, ana Monyet lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo
Monyet : "Iya.. aku kan apikan, kiye separoan karo aku,"
Kancil : "Suwun ya Nyet... koe mancen apikan, nanging aku baen sing maro," jaluke Kancil.
Monyet aweh roti nggo diparo maring Kancil ora nduweni rasa curiga karo Kancil. "Kiye... koe paro sing adil," penjalukane Monyet karo aweh rotine marang kancil.
Kancil maro rotine karo utek licike, siji gede siji cilik, nanging Monyet ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean sing cilik maring Monyet, bagean sing gede dicekel dewek.
"Cil... nang ngapa ka gede gone ko?," takon Monyet.
Kancil : "Mrene gawa mrene, tak gawe pada.," banjur Kacil mangan setitik rotine sing gecel dewek, "Iki wis pada," Kancil
karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora tampa. Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kue kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada karepe dewe-dewe.
Contoh Dongeng Basa Jawa KANCIL KARO KETHEK
Ing alas, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dhewe-dhewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling pelik, arane Kancil. Kepelikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah, kiye sing dadi sasarane Kethek.
Ing sawijining dina, ana Kethek lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo ngrasani roti. Kancil teka, weruh Kethek sing agi asik karo rotine. Utek licike muncul pingin jukut roti kang tangane Kethek.
"Nyet..Nyet..," undang Kancil marang Kethek.
Kethek maringi Kancil, "Ana apa Cil? Kuwe ngundangin inyong?," takon Kethek.
"Suwun ya Nyet... kuwe mancen apikan, nanging aku baen sing maro," jaluke Kancil.
Kethek aweh roti nggo diparo maring Kancil ora nduweni rasa curiga karo Kancil.
"Kiye... kuwe paro sing adil," penjalukane Kethek karo aweh rotine marang Kancil.
Kancil maro rotine karo utek pelike, siji gedhe siji cilik, nanging Kethek ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean sing cilik maring Kethek, bagean sing gedhe dicekel dhewek.
"Cil... nang ngapa ka gedhe gone ko?," takon Kethek.
“Mrene gawa mrene, nyong gawe pada," banjur Kancil mangan setitik rotine sing gecel dhewek.
"Kiye… wis pada," Kancil aweh rotine meng Kethek.
"Urung Cil!! kuwi esih gedhe gone inyong,"
Kancil njukut roti sing nang tangane Kethek, banjur dipangan setitik. Saiki rotine Kancil sing luwih gedhe saka rotine Kethek.
“La… saiki roti kuwe luwih gedhe maneh,” omonge Kethek karo mbandingake rotine dhewe karo rotine Kancil.
“Mrene, mrene, nyong padhake maneh,” banjur Kancil mangan rotine dhewe.
“Wis padha durung kiye?” takon Kancil karo Kethek.
“Urung! Nggonane inyong saiki dadi luwih gedhi maneh.”
Kancil mangan rotine Kethek maneh. Kaya kuwi seteruse kanti rotine kabeh entek dipangan Kancil. Hihihihi. Akhire Kancil mangan rotine kabeh, Kethek ulih kesuh karo Kancil wong Kethek sing duweni roti malah ora tampa.
Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kuwi kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada karepe dhewek-dhewek.
Contoh Dongeng Basa ASAL USULE KUTHA SURABAYA
Garwa prameswari majapahit (garwane prabu brawijaya) nalika siram ing taman bebarengan karo para sisihane panggedhe majapahit, dumadakan ilang musna. Majapahit geger. Prabu brawijaya banjur ngutus sungging prabengkara nggoleki
mau wis seda dishusta dening iwak sura lan baya.
Iwak sura lan baya nalika andhusta prameswari majapahit mau apengawak manungsa, nabi khidir banjur mundhut pirsa marang kekarone kepriye larah-larahane dene wong loro mau andhusta lan mateni prameswari majapahit nalika didangu dening Nabi Khidir kekarone padha banjur tutuh-tinutuh awit padha ora rumangsa dosa, jalaran anggone mateni prameswari mau saperlu mung kanggo lebong weteng.
Sing ngajak-ajak andhusta lan mateni prameswari Majapahit kuwi iwak sura (dene baya mung melu ngobyongi wae), nanging sura ora gelem ngakoni dosane sakteruse banjur tuwuh pancakara antarane iwak sura karo baya. Perange iwak sura karo baya ora ana ing dharatan nanging ing kali. Kaya mangkono trajange sura lan baya anggone pdha gelut. Loro-lorone pdha kuwate, ora ana sing kalah ora ana sing menang. Wong loro padha keket olehe gelut saengga awor dadi siji. Wusanane, amarga wis ginaris dening sing gawe urip, sura lan baya banjur musna tanpa lari.
Sakmusnane sura lan baya, ratu jenggala tumendhak ing sapinggire bengawan. Sri Naranata andangu marang kawulane saperlu mundhut pirsa mula bukane wong-wong mau padha ana ing sapinggire bengawa. Kahanan kang kaya mangkono iku Sri Naranata banjur ngendika, “mbesuk yen ana
jenenge Wayung sing isih topo pengen dadi manungsa ngombe banyu pipis iku, Wayung sing meteng lan nglahirke bayi ayu. Bayi iku digawa neng keratin karo bapake lan diparingi jeneng Dayang Sumbi alias Rarasati.
Akeh Raja sing pengen minang, naming rak ono sing ditampa.
Akhire kathah raja ingkan saling perang. Dayang Sumbi banjur ngasingke awake dhewe ono ing bukit dikancani asu lanang, jenenge Tumang. Nembe asik nenun, torak sing dienggo nenun kain tiba ing ngisor. Dayang Sumbi merga ngrasa males, ngucap tanpa dipikir dawa, deweke ngucap barang sapa iso mbalikke torak sing tibo mau, nak wong lanang bakal dijadike bojone. Tumang mbalikke torak lan diparingke marang Dayang Sumbi. Dayang Sumbi akhire nglahirke putra sing diparingi jeneng Sangkuriang.
Pas Sangkuriang berburu ono ing hutan, Tumang dikongkon ngoyak babi wadon Wayung. Marga Tumang ora manut banjur dipateni dening Sangkuriang. Atine Tumang diparingke marang Dayang Sumbi, banjur dimasak lan dipangan. Sakwise Dayang Sumbi ngerti nak sing dipangan iku atine si Tomang, Dayang Sumbi dadi murka lan ngepruk sirahe Sangkuriang karo sendok sing digawe seko tempurung kelapa nganti gawe bekas lecet.
Sangkuriang banjur lunga ngembara muteri dunia. Saksuwine mlampah menyang wetan akhire tekan daerah kulon meneh lan ora sadar wes balik ono ing panggonane Dayang Sumbi, panggone ibune. Sangkuriang orak ngenali nak putri ayu sing ditemoni iku Dayang Sumbi – ibune dewe. Merga padha rak ngertine banjur kedadean padha saling tresna. Ora sengaja Dayang Sumbi ngerti nak Sangkuriang iku putrane dewe, merga anane tandha lecet ing sirahe Sangkuriang. Nanging Sangkuriang rak gelem terimo lan ngeyel njaluk rabi karo Dayang Sumbi. Banjur Dayang Sumbi nyuwun marang Sangkuriang supadhos digawekke perahu lan tlogo kanggo mbendung kali Citarum , diparingi wektu sewengi. Sangkuriang nyanggupi.
Banjur digawe perahu seko wit sing tukul ono ing wetan, tunggul/pokok wit iku malih dadi gunung Ukit Tanggul. Rantinge dikumpulke ono ing kulon lan dadi Gunung Burangrang. Dibantu karo guriang , bendungan iku wes meh dadi. Tapi Dayang Sumbi nyuwun marang Sang Hyang Tunggal supadhos maksude Sangkuriang iku rak kedadean. Dayang Sumbi banjur nyebarke irisan boeh raring (kain putih tenunane), pas iku srengenge metu saka wetan. Sangkuriang jadi wedhi, ing angkara murka bendungan sing ono ng Sanghyang Tikoro dijebol, sumpelan aliran kali Citarum dibalangke marang wetan lan dados awujud Funung Manglayang. Banyu Talogo Bandung akhire asat meneh. Prahu sing digawe karo susah payah iku dipancal menyang lor lan malih wujud dados Gunung Tangkuban Prahu.
Sangkuriang trus ngoyak DAYANG Sumbi sing mendadak ngilang ono ing Gunung Putri lan malih wujud jadi kembang jaksi. Sangkuriang dhewe sakbare tekan ono ing panggonan sing diarani Ujung berung akhire banjur ngilang marang alam ghaib (ngahiyang)
Contoh Dongeng Basa MISTERI GUNUNG BROMO
Jaman bien nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.
Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair,
bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.
Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektu
raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak sing sekti lan kuat. bajak kui
gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.
Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi
Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "Panguasane
Tengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.
Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anak
lanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.
Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,
sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.
Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben
Jaman bien kuna, ana ing sawijine desa urip sakaluarga yaiku rama, biyung lan cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa ditulungi lan akhire ninggal dunia. Bawang Putih sedih pisan lan ramane uga.
Ing desa lia urip uga janda sing duwe anak sing arane Bawang Abang. Sauwise buyunge Bawang Putih mati, biyunge Bawang Abang kerep maring umahe
lakoni kabeh pahalan umah, nanging Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.
Sawijining ramane Bawang Putih lara lan ninggal dunia. Mulai Wektu kui Bawang Abang lan beyunge sing nguwasani kabeh lan gawe ulah semena-mena karo Bawang Putih. Bawang putih ora tau leren. Bawang Putih kudu uwis tangi nalika urung subuh, kanggo nyiapake banyu adus lan sarapan kanggo Bawang Abang lan beyunge. Banjur Bawang Putih kudu aweh pakan kanggo ternake, nyirami kebon lan masui klambi marang kali gede. Sauwise banjur nggosok klambi, beberes omah, lan esih akeh pahalan liane. Nanging Bawang Putih seneng lakoni pahalan kui, amarga Bawang Putih ngarepake sawijing dina biyung tirine bisa seneng karo deweke kaya dene anake dewek.
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet masui kabeh klambi kotor sing
omah seurunge ko nemokake. Ngerti.?!"
Bawag Putih kepaksa nuruti karepe beyung tirine. Bawang Putih gagean nusuri kali sing kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi
cah ayu aku weruh, nek koe ngolet cepetan, mungkin esih bisa ketemu," wangsale paman.
"inggih paman, matur nuwun." Bawang Putih nimbali lan gagean mlayu maning nusuri kali.
Dina wis mulai peteng, Bawang Putih uwis putus asa. Sedela maning wengi, sekang kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing
"Sapa koe nduk?" takon mbah kui.
"Kulo Bawang Putih mbah. Wau kulo madosi rasukan beyunge kulo sing keli. Saniki sampun wengi. Angsal kulo tilar teng mriki wengi niki.?" takon Bawang putih.
"Ulih nduk. Apa klambi sing koe goleti warnane abang?" takon mbahe.
"Nggih mbah, Nopo mbahe priksa?" takon
ayu kudu ngancani aku seminggu nang kene. Uwis suwe aku ora tau kandahan karo sapa-sapa, kepriwe?" njaluke mbahe.
Bawang Putih manggon karo mbah kui. Aben dina Bawang Putih rewangi mbah pahal pahalan omah. Temtu mbah mau seneng. Wis seminggu, mbah nyeluk Bawang Putih.
"Nduk, wis seminggu koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji maneh, koe ulih milih salah siji kang loro
Banjur Bawang Putih milih waluh sing cilik. "Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng," omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter Bawang Putih tekan ngarep omah.
Dung tekan omah, Bawang Putih ngewehna klambi abang gone beyung tirine, banjur Bawang Putih lunga meng dapur arep mbelah waluh kuning mau. Banget kagete Bawang Putih nalika waluk
marang beyung tirine lan Bawang Abang karo serakah langsung ngrebut emas permata kui. Kabeh maksa Bawang Putih nyeritakake kepriye bisa olih hadiah ki. bawang Putih langsung cerita apa anane.
NGrungu ceritane Bawang Putih, Bawang Abang lan beyunge nduweni rencana kanggo nglakokake apa sing lakokake Bawang Putih nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang pinggir kali. Kaya Bawang Putih, Bawang Abang dijaluki manggon seminggu kanggo ngancani. ora kaya Bawang Putih sing sregep,
siji kang loro waluh sing ditawarake. Gagean Bawang Abang njimot waluh sing gede lan tanpa ngucapaken maturnuwun, mbah geleng-geleng trus lunga.
kali. Banjur ora sabar waluh dibelah. Nanging udu emas permata sing metu seka waluh kui, nanging kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing serakah.
Ing kaping kuna , ana urip wong wadon karo putra . Cah lanang sing wis dadi aneh fisik formulir. Badan padha menyang pot . Pramila wong ngandika Joko Kendil * .
Senajan ora normal awak Joko , ibu tresna apa lagi . Uga ora Getun nasib kang . Punapa mawon dijaluk Joko , kang tansah nyoba kanggo ngawèhaké iku .
Joko tuwuh minangka bocah seneng . Dheweke dikenal dadi anak Playful . Nanging kadhangkala Joko nakal banget . Dheweke seneng menyang pasar , lan lungguh dening Merchant . Pedagang panginten , Joko ana pot . Wong wadon sijine sawetara pangan ing Joko awak . Uga asring nyelinep menyang partai . Joko mikir wong sing pot reguler , supaya wong sijine pangan ing ana . Banjur quietly Joko ngarep lan nggawa pangan marang ibu .
Basa angered dening Joko Joko delinquency . Joko panginten kang nyolong . Joko lunga ing kanggo nerangake , sing saben wong mikiraken stoneware . Biyunge ngguyu .
Nalika akeh munggah Joko , Joko awak tetep padha kanggo pot . Nanging kaget , Joko badhe takon marang ibu golek garwane kanggo wong . Ana setengah - ati , Joko wanted a Prabu putri minangka bojoné . Kang ibu iki cingak mesthi . " Joko Elingi , kita miskin . Oalah , yen sampeyan ora weruh ing wangun awak ? " Metu ibunipun . " Aja padha sumelang , ibu . Padha ngandela , kabeh bakal nggoleki . Sawise maneh , aku takon sampeyan dhisik , supaya dheweke Applied kanggo putri kanggo dadi garwane , "ngendikane ibu Joko sing nglipur .
Kanthi ati kebak mangu , Mrs Joko lunga Raja . Sang Prabu wis telung merak wadon . Joko ibu ditulis dheweke wishes kanggo Raja . Sang Prabu ana ora ing kabeh upset ngrungokake narasi saka Mrs Joko . Nanging Raja proposal tindak marang ing telu wadon .
Eldest putri ngandika , " Aku unwilling , Rama . Aku pengin bojomu sugih . " Tengah putri ngandika , " Kula bojomu aku pengin ? Raja kaya Sang Rama . " Ing kontras kanggo , sadhereke pihak , paling enom putri namung nampa proposal karo penggalihipun dhumateng . Raja iki astonished . Nanging amarga putri paling enom sarujuk , piyambakipun mboten saged nyegah marriage ing .
Sayange , paling enom putri tansah nggoda adhine . " Panjenengan bojomu wis meh kaya werni Rolling , " sneered Eldest putri . " Panjenengan bojomu kaya jar banyu , " sneered putriné Tengah . Paling enom putri sedih . Nanging upaya seng sabar lan steadfast .
Sawijining dina , Sang Prabu dianakaké kompetisi sing prigel . Nanging Joko bisa ora melok . Panjenenganipun matur marang Sang Prabu , kang pain . Ing kompetisi iki nganti déning akèh wong dexterity wigati minangka princes lan captains . Padha saingan kanggo numpak jaran lan nggunakake gaman . Dumadakan ana teka menyang Knight gallant . Panjenenganipun sanget nggantheng lan Agile nggunakake menyang gegaman .
Eldest putri lan Tengah pleased kanggo ndeleng putri iku . Padha sumungkem ing katresnan karo Knight . Kundur mocking sadherekipun , amarga rush nglakoni ningkah Joko Kendil .
Paling enom putri enggal-enggal kanggo dheweke bebas , nangis . Ana wong sing weruh picer . Exasperation , dheweké mbanting ing jug kanggo bêsik .
Ing Knight gallant teka menyang kamar paling enom putri . Dheweke looking for a picer , nanging picer iki wis numpes . Banjur piyambakipun nyumurupi putri paling enom sobbed . " Apa bojoku , " dheweke takon . Paling enom putri Temtu cingak . Ora Bojone punika Joko Kendil ? Banjur Knight iki mulangi marang udjute . Panjenenganipun bener Joko Kendil , Bojone . Iku sak iki ngirim nyandhang sandhangan ing bentuk picer . Nanging bisa bali rubah menyang Knight menawa putri nglakoni ningkah wong .
Supaya ngerti yen nggantheng Knight Joko Kendil , carane nuwun Eldest putri lan Tengah Putri . Ing kontras karo putri paling enom , dheweke dadi sanget mboten remen karo Joko Kendil kang wis rubah dadi wong nggantheng .
Penjaluke Buto ijo yaiku menawa anake mbok randa wis gedhe dijaluk arep dipangan. Sabanjure Buto ijo iku menehi wii timun sing kudu di tandur mbok randa. Sawise Buto ijo kuwi mau lunga, mbok Randa nandur wiji timun iku ana kebone. Wiji kuwi dirumat lan diopeni kanthi gemathi, disiram, diresiki sukete lan dirabuk supaya cepet tukul.timun mas
Ciung Wanara iku legenda ing antarane wong-wong Sunda Indonesia . Iki folktale dhateng ing legenda saka Karajan Sunda Galuh , asal saka jeneng Kali Pamali deskriptif lan keterangan babagan hubungan antarane budaya saka Sunda lan Jawa sing manggon ing sisih kulon Jawa provinsi Tengah.Cerita asalé saka tradhisi saka lisan crita disebut Pantun Sunda Sunda , kang banjur ditulis menyang buku ditulis dening saperangan penulis, Sunda , loro Sunda lan Indonesia.Berikut ngisor iku crita sethithik bab Ciung Wanara , apa aku nulis sethitik ? amarga saka crita kaya iki dawa banget aku ora bisa nulis iku kene kabeh . oke kita langsung menyang tekape .
Miwiti saka Geger Sunten desa , riverbanks Citanduy , ana urip sing lawas nikah saperangan sing biasane tanduran traps kandang iwak traps digawe saka pring ing kali kanggo nyekel iwak . Siji esuk padha menyang kali kanggo njupuk iwak sing kejiret ing sworo cangkem , lan kaget banget kanggo ora nemokake basket , nanging ing iwak kejiret ing traps . Senadyan mbukak , padha ketemu lan bayi nggumunake . Padha digawa ing ngarep bayi , kanggo kasarasan lan dheweke tresna iku minangka anak sing dhewe .
Kanthi wacana wektu bayi mundak akeh menyang Gantengnya enom wong kang ngancani tuwane ing alas mburu . Sawijining dina wong-wong mau weruh sing manuk lan kethèk .
" Manuk lan kethek iku , bapak ? "
" Manuk lan kethèk disebut Ciung Wanara punika , anakku . "
" Banjur , aku nyebut Ciung Wanara . " Wong lawas sarujuk amarga tegesipun ukara loro kang pas karo karakter ing anak .
Sawijining dina dheweke takon marang tuwane apa kang ana beda saka liyane lanang saka désa lan ngapa lagi supaya di ajeni . Banjur wong tuwa marang wong sing padha wis drifted menyang desat kali ing basket lan ora anak saka desa .
" Panjenengan tuwane kudu nobility saka Galuh . "
" Banjur , aku kanggo pindhah ana nang kanggo sandi biologi tuwane , sandi rama . "
" Punika leres , nanging kudu menyang karo kanca . Endhog ana ing basket . Njupuk iku , lumebu ing alas lan dipikir kanggo manuk kanggo incubate ing endhog . "
Ciung Wanara njupuk endhog ing , menyang alas minangka pitunjuk dening tuwane , nanging ora bisa golek manuk . Panjenenganipun ketemu Nagawiru becik marang wong lan aturan kanggo lawang ngisor endhog sing . Panjenenganipun sijine ing endhog ing Naga lan sakcepete sawise hatching , sing nyenengake tuwuh kanthi cepet . Ciung Wanara sijine iku ing basket , ninggalake tuwane lan bojoné lan wiwit kang lelampahan kanggo Galuh .
Ing Galuh ibukutha , cockfighting punika gelar acara olah rogo , loro-lorone Sang Prabu lan wong tresna iku . Barma Wijaya Raja wis jago kluruk gedhe lan unbeatable jenenge si Jeling . Kang arrogance , kang declared bilih piyambakipun badhe ngawèhaké pesenan sembarang kanggo pemilik saka pitik sing bisa ngalahake pitik sing juara .
Nalika iku teka , Ciung Wanara nyenengake wis thukul dadi kuwat fighter pitik jago . Nalika Ciung Wanara are looking for pemilik saka basket , raris ngambil bagean ing cockfighting Kratoning turnamen . Pitik iki tau ilang . Kabar bab jago kluruk enom ing cockfight tansah menang pungkasanipun ngrambah ing kuping Sang Prabu sing banjur Barma Wijaya Uwa Batara dhawuh kanggo nggoleki mundur wong nom-noman iku . Wong lawas rauh nyadari yen wong enom iku putrane pemilik saka dewi pitik Naganingrum long ilang , utamané nalika Ciung Wanara nuduhake marang ing basket ing kang wis sakabeheng lunga menyang kali . Uwa Batara ing Ciung Wanara mandegaken mudhun matur yen Sang Prabu wus dhawuh sing saliyane accusing iku ibu ingkang sampun kaparingaken lair menyang asu .
" Yen menang pitik marang Sang Prabu pitik , mung takon marang setengah saka Kakaisaran minangka hadiah sing menang . "
Sabanjure morning Ciung Wanara muncul ing ngarepe Prabu Barma Wijaya lan munjuk marang apa kang ngajokaken mandegaken mudhun . Sang Prabu sarujuk amarga wong pracaya bakal menang jago kluruk disebut si Jeling . Ing Jeling rada gedhe tinimbang jago kluruk Ciung Wanara , nanging pitik Ciung Wanara kuwat amarga Dragons hatched dening Nagawiru . Ing perang getih , Sang Prabu pitik ilang kang urip ing perang , lan ratu iki dipeksa nepaki janji kang kanggo menehi separo kang Kratoning Ciung Wanara .
Sawijining dina ing kerajaan mantili ingkang kerajaan ramanipun dewi shinta, asmane prabu janaka . prabu janaka ngadhaake saembara sopo sing bias manah paling apik bakal didadekke mantu. Salah sijine paserta sayembara yaiku prabu rama lan rahwana nanging rahwana ora bias ngangkat panah kasebut , lan rama bias ngangkat panah kasebut. Saengga rama bias menangke sayembara lan ngentukke shinta dadi bojone . rahwana ora seneng yen rama bias dadi bojhone shinta.
Ing alengka kuwi kerajaan rahwana,kumbakarna,indrajid,patih prahasta. Sarpanaka menehi kabar ing rahwana yen ana wong wadon ayu. Rahwananipun ndang golei wong wadon mau. Kasunyatan putri mau jenenge putrid kalamarica sing bias ganti wujud apa wae,lan bias ngrubah wujud dadi buta cakil.
Ing alas dandaka rama shinta lan laksamana iseh ngembara mengertosnipun rahwana lan kalamarica melu ing alas lan ngincer serta lan godoni shinta. Kalamarica ngerubah wujud dadi kijang mas ingkang godoni
Nanging kijang kasebut malah mlayu ing jero alas, lan shinta jaluk rama kanggo ngoyak kijang mau. Lan laksmana tetep karo shinta. Nanging shinta nesu amarga laksmana ora melu ngoyak kijang bareng rama ing jero alas . Akhire laksmana nuruti kapinginane shinta supaya ngoyak rama ing jero alas. Wedi karo kaselamatane shinta laksmana gawe bunderan kanggo shinta supaya shinta tetep selamet.
Sawise rahwana teko,rahwana jajal nyedakki shinta lan jajal kanggo nimbus bunderan mau. Nanging rahwana ora mampu nglewati bunderan mau. Akhire rahwana ngerubah wujud dadi brahmana tuwo supaya bisa narik perhatian shinta lan jaluk sedekah. Dewekke nyedakki shinta lan jaluk sedekah,amarga rasa mesakke,akhire shinta menehi sedekah brahmana tuwo mau. Nalika shinta lagi ngei sedekah,dewekke ditarik mentu saka bunderan mau landigowo mabur karo rahwana.
Sakmenika,rama lan laksmana terus ngoyak kijang mas. Lan nalika kijang mas kasebut dipanah wujudde ganti dadi cakil. Nalika shinta digowo mabur karo rahwana,teko manuk jatayu sing nolong shinta. Lan kadadean perang antaramanuk jatayu lan rahwana. Nganti akhire manuk jatayu kalah lan kelangan loro sayape lan rahwana lungo gowo shinta. Sakwijineng dina rama lan laksmana mentu lan ketemu karo manuk jatayu sing wis kejet kejet. Jatayu nyritakke kejadian mau karo rama,jatayu akhire mati ngerteni shinta diculik rahwana,rama lan laksmana semedi kanggo ngintukke cara nylametke shinta. Banjur rama ketemu anoman sing nulungi rama nyelametke shinta lan rama diajak ing guwa kiskenda,ing kono omahe anoman.
rama berhasil menangkap kijang.jpg jatayu akan dibunuh rama.jpg
Ing gowa kuwi anoman nduwe kanca antarane yaiku subali lan sugriwa,wong loro kuwi podo podo sakti lan podo podo seneng karo dewi widiyawati. Akihire cah loro kuwi tukaran kanggo ngintukke dewi widiyawati. Pas cah loro tukaran rama lan anoman teko delokki tukaran kuwi anoman ngusahakke nyegah subali lan sugriwa. Nanging amarga rak iso nglerai cah loro,akhire anoman ngongkon rama kanggo manah salah siji ing antara wong loro mau. Lan subali keno panah kasebut,lan akhire mati. Sugriwa iseh pengen ngutarakke niate karo rama,yen wonge arep melu nulungi rama nylametke shinta.
Anoman mulai nylametake shinta. Wonge njaluk sehelai rambut,sing arep diparingki ing shinta,kanggo bukti yen wonge bener bener utusanerama seng arep nyelematke shinta.
Ing taman Argasoka,ing kerajaan Ngalengka,Shinta dikancani karo trijata keponakan saka rahwana. Nalika rahwana njajal mbujukshinta supaya mau dipek bojone. Nanging shinta wegah. Lan nalika shinta dewekan,anoman mlebu ing taman argasaka kangge nemoni shinta lan ngekekke rambut rama ing shinta kangge mbutikake nek deknen bener bener utussne rama kangge nyelamatake shinta. Nanging indrajid,anak saking rahwana ngerti tekone anoman,deknen ngusahakke kanggo nangkep lan dikekke ing ngarepe rahwana. Akhire rahwana mutuske kangge mbakar anoman. Persiapan dilakokke kanggo mbakar anoman. Wektu iku pumbakarno,saudarane raahwana nglindungi anoman seng ameh di bakar rahwana. Nanging niyate iku ora berhasil amarga dialangi karo kumbakarna.
Nalika pasukane rahwana mbakar anoman,jebule anoman ora mempan dibakar kanggo geni. Malah justru anoman ngrebut obor geni seko tangane rahwana kanggo buntute lan geni kuwi digo dolanan anoman sakdurunge mbakar
rama nalika ngewangi rahwana ngalahke rama. Indrajid melu ngewangi rahwana iku mati sisan. Akhire kedadean perang sengit antara rahwana laan rama. Rahwana mati dipanah karo rama lan deknen dicepit ing gunung.
Sakwese menang ngalahke rahwana,rama ketemu meneh kaliyan shinta. Nnaging rama curiga karo kesuciane shinta,sakwese diculik karo rahwana nganti suwi. Akhire shinta mbakar awake dewe kanggo mbuthiake kesuciane. Nlaika shinta mbakar awake dewe ternyata geni ora mempan mbakar awake shinta iki mbuthiake yen shinta iseh suci. Lan rama nrima shinta meneh. Rama lan shinta akhire urip tentrem.
Nanging kerajaan Prambanan diserang karo kerajaan Pengging. Prabu Baka lan pasukane kalah amarga kurang persiapane. Prabu Baka lan pasukane mati amarga kena karo senjatane Bandung Bandowoso.
lan naburno bunga sing wangi. Jin lan setan mau wedi lan disangkakno wis esok. Jin lan setan langsung mbalek. Asline candine iku wis ana 999, tapi kurang 1.
Lakuning kodrat manungso seneng miradat. Pestha manungso hambudidoyo pesthi saka kersaning Gusti.
Urip wujudin lelakon kang lumaku pinurbo ing Pangeran, lakon tinulis para pujonggo nut jaman kelakone.
Rikala abad 9, ing Jawa Dwipa. Isih tuwuh glagah alang – alang. Akeh madeg kraton kang darbe gegebengan dhewe – dhewe. Tan prabedo Ratu Buto soko Wana Segoro Prabu Gupolo kang kayuyun Putri Condro Wati ing Pengging Witoradyo. Ing mangko Putri Candra Wati wus ginarwo Prabu Damar Maya. Peputri siji wujud bayi abang, kang diwenehi pusoko asma Joko Bandung.
Ing wanci candra kolo, Dewi CandraWati lagi ngudang Joko Bandung ono ing plataran Prabu Gupolo kang wus nunggu lan ngindik ing gegumbulan niat bakal ngrebut jabang bayi. Prabu Gupolo klakon ngrebut jabang bayi, digowo mlayu nglebu alas gung liwang liwung. Dewi Candra Wati lan Prabu Damar Maya sungkowo penggalihe.
Tekan tengah alas, wus ditunggu para buto – buto andahane. Prabu Gupolo teko gowo jabang bayi, Prabu Gupolo dhawuh supoyo jabang bayi dipateni. Para buto banjur tumandang nganggo dolanan bayi sak durunge dipateni. Nanging jabang bayi ora mati, keporo malah soyo gedhe. Pungkasane Betoro Narodo nyaut jabang bayi di gowo munggah mekayangan. Para buto padha bingung goleki ilange jabang bayi.
Ing kayangan, jabang bayine Bandung di jedhi ing kawah Candra Dimuko dadi Joko Bagus lan diwenehi aji Bondowoso, mulo banjur dijenengi Bandung Bondowoso Sak wuse katon cukup ngelmuni lan digdoyo, Bandung banjur dikongkon bantu Ramane Prabu Damar Maya ing Pengging Witoradyo nyirnakake
Bondowoso ngadep wong tuwane yo Ratu ing Pengging Witoradyo di tompo banjur di kongkon nyirnakake Prabu Gupolo ing Wana Segoro. Bandung banjur goleki Prabu Gupolo.
Ringkesing carito, Prabu Gupolo klakon ayun – ayunan tanding
- sikile tibo ing Wonosari, lan sak pinunggalane
bakune bangke tibo ing liyo papan jalaran yen nganti isih cerak Gupolo biso urip maneh.
Sak wise nyempal – nyempal bangkene Prabu Gupolo, Bandung Bondowoso niat mlebu Kraton ing Wana Segoro ngoyak para nayakane projo kang podo keplayu niate bakal dikalahke kabeh.
Bareng tekan taman Wana Segoro, Bandung Bondowoso ketemu maring kadange enom Prabu Gupolo kang aran Dewi
Jonggrang ora gelem jalaran serik atine menawa Bandung Bandowoso wis mateni kakange yo Prabu Gupolo. Semonoa Bandung
sumur. Nanging kabeh mau mung kanggo pawadan anggone bakal nampik lan mateni Bandung Bondowoso kanggo malesake sedane kakange.
marang Roro Jonggrang, Bandung saguh banjur jegur sumur. Jonggrang dhawuh para buto supoyo nablek sumur kasebut. Panganggepe Jonggrang, menowo Bandung mati ana ing jero sumur.
Wektu iku dino malem Sukro Manis. Jonggrang tansah ngulati tabuh loro candi sewu meh dadi. Jonggrang golek cara supoyo anggone gawe candi badar. Banjur kongkonan para bolo lan wong pradesan nabuh lesung lan gawe obor gedhe pratanda yen wis gagat esuk. Bandung kaget, banjur goleki
Layang Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi Langsung menyang: pandhu arah, golèk Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot crita lan sapanunggalané.
Perangané layang1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha lan titi wanci panulisé layang.
2. Adangiyah (adawiyah). Mratélaké unggah-ungguhing basa paprenahé kang kirim layang marang kang arep dikirimi layang, marang kanca sedulur sapantaran, utawa marang kaprenah tuwa, umpamané pakdhé budhé.
3. Pambuka (bebuka). Karepe kanggo mbukak utawa miwiti layang. Ing padatan anelakaké awèh atur kabar kaslametan kasarasan lan katentreman.
4. Isi (surasa basa). Mratélaké apa sajatiné isi layang.
5. Panutup (wasana basa). Panutup isi adaté pangajap , pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.
7. Peprenahan. Paprenahan iki karepe katulis ing layang marang kang dikirimi layang.
1. Taklim (ingkang taklim), marang sadulur tuwa, utawa menyang sapadha-padha kang perlu diajeni.
2. Salam taklim, marang sedulur enom, utawa menyang sapepadhané.
3. Ingkang salam, marang sedulur enom kang perlu diajeni, amarga pangkaté luwih dhuwur.
4. Ingkang pandonga, saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni.
5. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhewe utawa sing karengkuh kaya anaké dhéwé. 6. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha. 7. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.
8. Ingkang sembah pangabekti, saka wong enom marang wong tuwané dhéwé, umpamane : Bapak, Ibu, Simbah, wong wadon marang kakunge.
9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene kang kaprenah tuwa.
10. Sembah sujud, saka kawula marang Gustine Pamuji, umpamane : karengga sagunging kaurmatan, Karengga sagunging pahargyan, kairing ing sagunging kaurmatan, pudyarja, lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.
Nuwun wiyosipun sareng serat menika ingkang wayah nyaosi pirsa, bilih kawontenanipun ingkang wayah dalah bapak ibu ing Salatiga tansah ginanjar wilujeng . mugi-mugi kasugenganipun eyang kakung sabrayat tansah mekatena ugi Kajawi punika nyaosi pirsa, bilih paringan serat eyang sampun ingkang wayah tampi. Ingkang wayah punapa dene bapakl ibu sami bungah dene eyang sampun kondur kanti wilujeng Salajengipun nyaosi pirsa, bilih liburan mangke bapak ibu punapa dene ingkang wayah badhé sowan éyang. Sokur saged sinambi ningali musium Sangiran, dateng kraton Surakarta, ningali tetilaripun para raja.
Ing wasana cekap semanten aturipun ingkang wayah. Sedaya kalepataning atur punapa dene kiranging, suba sila nyuwun pangapunten.
nyong rasa, saiki tol ney akeh
ing eluniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. logist.univ. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.mech.univ.
matur nuwon sanget ngih pak…..!
Posted by s3pt1an | Januari 13, 2009, 2:06 pm pak….
>Guru Sejati dan Sedulur Papat Lima Pancer
Balas	endar setyawan Says:	29/07/2013 pukul 10:09 pm panjenengan minangka priyayi ingkang sae, ageng sosialipun saha luhur budi, kula aturaken panuwun ingkang kathah… muga Alloh tansah ngijabahi menapa ingkang panjenengan kersaaken, nuwun,
am mboten wonten tembung ingkang sanesipun kajawi MATURNUWUN ……
"Dinten basa ibu dipunpengeti amargi kita sampun kuwatos, basa asli sampun boten dipunginakaken malih kaliyan generasi sangandhap
KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, BUNTUR ING WAREH SULANING TOYA, SAMI GELARAKEN WATON ING WREKSA, GUNG SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (sebut nama kita) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN
wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
Duh Gusti, kaula nyuwun ngapuntenKaula pengin wangsul dumatheng PanjenenganMawi jangkah jiwa ingkang tenangTanpa awrate dosa wonten ing pundak. Duh Gusti, dipun sucikne jiwa nikiMawi piwulang ingkang sejatosKangge nggayuh ridho Panjenengan.Kula sakderma manungsa ingkang dipun SabdaMawi sifatipun setan lan malaikat. Duh Gusti, menika sampun takdirMenungsa kedah tumandangPadhos ridho Panjenengan. Paringana kekiyatan batin nikiSupados tansah ngraosaken Wujud PanjenenganWonten ing sela-selanipun JiwaIngkang tansah ngulandara.Ki Ageng Pamanjaran.
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning. ________________________________________
Pembicaraan:Gajah Mada ‎ (← pranala | sunting)
JoJo ‎ (← pranala | sunting)
Renault di Formula Satu ‎ (← pranala | sunting)
Harun Yahya ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:ProyekWiki Teknologi Informasi ‎ (← pranala | sunting)
Wordpress (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Sistem manajemen konten ‎ (← pranala | sunting)
Komunitas maya ‎ (← pranala | sunting)
MySQL ‎ (← pranala | sunting)
Joomla! ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Kotak pengguna/Komputer ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Zhanzhe ‎ (← pranala | sunting)
Forum internet ‎ (← pranala | sunting)
Internasionalisasi dan pelokalan ‎ (← pranala | sunting)
Drupal ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia bahasa Inggris ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Kopi darat/Jakarta (7 Oktober 2007) ‎ (← pranala | sunting)
Moodle ‎ (← pranala | sunting)
Kelly Rowland ‎ (← pranala | sunting)
Fikar W. Eda ‎ (← pranala | sunting)
Matt Mullenweg ‎ (← pranala | sunting)
Ahmad Fuadi ‎ (← pranala | sunting)
Tumblr ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:DJ R`GENDZ ‎ (← pranala | sunting)
Wordcamp ‎ (← pranala | sunting)
Trackback ‎ (← pranala | sunting)
Disqus ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Warung Kopi (Bahasa)/Arsip/2011 ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Pengguna Wordpress ‎ (← pranala | sunting)
VBulletin ‎ (← pranala | sunting)
Nginx ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Delcardino ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Imam Khairul Annas ‎ (← pranala | sunting)
Komik Muhammad ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Anashir ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Warung Kopi (Bahasa)/Arsip/Maret 2011 ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Ezagren/Arsip 8 ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Nahrudin Ljbasamo ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Marada gv ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Regifauzi ‎ (← pranala | sunting)
Back end ‎ (← pranala | sunting)
Stop Online Piracy Act ‎ (← pranala | sunting)
Protes SOPA dan PIPA ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Rafizeldi ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Rafizeldi/Userbox ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Andreas Sihono ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Disumaterabarat ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Vachzar ‎ (← pranala | sunting)
purbalingga Aji Ristiawan on Thu 14 Jun 2012, 16:58luki budiawan wrote:ada g sih papji di daerah banyumas...khususya purbalingga.........mohon infonya dr bobotoh sekalian............trima kasihyeyah mas luki,,,sing akeh wong purwokerto,banyumas,kebumen,cilacap,kaya kueeee lah aku nggolet wong pemalang
ORA KEPENAKING LUPUT UTAWA SIKSANING DOSA
Ngrumangsani luput utawa reged iku lerege marang paniti priksa adiling kodrat.Paniti priksa marang adiling kodrat iku lerege marang paniti priksa ing lupute dhewe, kang aran ngrumansani.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga bae yen iku : jaban, ora dadi barang bareng tumrap : jeron. Munggguh bab lase : sanajan gunungan njeblug lan perenga bratayuda pisan, iya njaban.Anane ora kepenak marga luput, lupute : marga lali ing dhuwur iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yeng kang ora ngepenakake iku satemene iya PANGGAWENING ATINE DHEWE, dudu : SING ANA SAJABANING ATI. Yen dhasar batine bener lan resik temenan, mokal ora kepenak. Mungguh resik mau ana resik tumrap : Jaban, ana resik tumrap : Jeron.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yen ananesiksa saka dosa. Lire : anane ora kepenak saka luput. Mokal menawa ora marga dosa, utawa : mokal ana ora kepenak, merga bener lan resik. Ora susah adoh-adoh nglulur dosa kang wis klakon. Dosa saiki bae kang wus karuhan (nalika lagi ora kepenak bae). Dosane yaiku : dene dadak ngrasakakesing gawe ora kepenak, wong genah ngambah sing ora kepenak, kok ora nyimpang. Apa iku dudu luput. Rehne luput, apa ora tampa pasiksane. Sapata : sing prentah nglakoni gawe ora kepenak marang ati mau.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, wis ora susah takon maneh : mesthi saka
mujudake ora kepenak iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, mangka ora bisa mupus kaya ing dhuwur mau rehne angel, elinga : apa ORA BISA iku dudu kaluputan. Apa si ORA BISA utawa SI-ANGEL, arep dianggo gagaran anyelaki lupute. Ora weruh yen ORA BISA lan ANGEL iku wis kalebu marang luput, tegese : Iku wewengkoning luput, utawa anak putuning luput, dadi kalingane : mung saka DURUNG WERUH bae marang lupute. Dene ora weruh iku iya anak putuning luput maneh.Yen nemoni apa-apa maneh kang ora ngepenaki ati, aja mung meruhi : sing ana sajabaning ati. Meruhana : sing ana sajroning ati atine dhewe. (Aja ngeling-eling SING DIRASAK-RASAKAKE ngelingana : SING DIANGGO ngrasak-ngrasakake).Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, takona marang pikire dhewe : apa ORA KEPENAK iku maedahi. Yen maedahi, karuwane oleh sengkut nandangi. Dene yen wis dhenger : ora maedahi, mangka teka ditrajang, iku salahe sapa. Cara jabane bae wis takon mangkene : sing maedahi IHTIYARE apa GELANE.Yen nemoni apa-apa kang ora ora ngepenaki ati, yen durung ketemu lupute, ya isih luput enggone nggoleki. Tandhaning lupute : durung bisa nemokake iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenaki ati, mangka tetela saka luputing liyan sajabaning ati lan wis mupakat wong akeh yen mesthine utawa benere ora kepenak (marga wis lumrah) elinga bae yen iku lagi aran bener, durung : bebering bener.Kang tinuju ing layang iki : BENERING BENER, ora mung BENER bae. Bener iku mung tumrap jaban. Benering bener tumrap jeron. Yen mung trima lumrah bae, ora susah mbicara jeron, awit mundhak dipurih kang nggayuh : benering bener, kang angeling-angel gayuh-gayuhane.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, nyobaa takon marang budine dhewe APA YA RASA JATI MELU ORA KEPENAK, REHNE WIS BENER, LUMRAH LAN MUPAKAT WONG SAJAGAD. Mesthi ora, awit rasa jati ora mesthi nganggep becik marang kang wis dianggep becik dening rahsa.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga paribasan Walanda : “De liefde is blind”, tegese : katresnan iku bisa micakake. Ora kepenak iku asal saka KABOTAN TRESNA marang dhirine. Iku kang micakake ati. Picaking ati : lali yen dhirine iku dudu bener-benering kahanan kang tumuju ing sih katresnane kang ngebeki jagad.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, AWAKMU TAKONANA DHEWE : he…….., pangudi, ketokna gawemu, sabab saiki aku lagi nemoni kang ora kepenak. Apa gunane aku ngudi kawruh batin, yen senengku mung yen : oleh kang lumrahe nyenengake, utawa : susah yen nemoni kang nusahake. Yen mung lumrah mangkono bae, ora leh dene ngudi
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng
PENCAPAIAN NENG, NING, NUNG, NANG
Web-Stat : 1,063 visitors today, 24 online
( 2 ) ORA KEPENAKING LUPUT UTAWA SIKSANING DOSA
pedhut peteng..... Rasa pangrasa iki Kagugah dening lon-lon Suara gending gamelan. Nyebar ganda arum Pangarep-arep kang wus mupus. Kabeh katon ijo
Ing sela-selaning ombak banyu kolamAlon lan prasajaTanpa ana rasa kepeksaAlon waton kelakon uripe. Sangune ora ana liyaKejaba Lempung ireng
tetep trubus,Kuncupe tetep mekar!Nambahi asrining alam donyaNebarake rasa tresna-asih kang tulus.Terate Putih, kalem lan prasaja. Ki Ageng Pamanjaran
kelurahan[sunting | sunting sumber]
Aksara Bali pinaka aksara sane patut kalastariang, alit-alite anteng pesan
BismillahirrahmannirrahimNiat ingsun adus jinabat banyu kodratullahNgedusi sadulurku papat, kalima pancer badanNenem nyawa, pitu sukmaSah badan kari
KETHOPRAK KRIDO MUDHO DI DESA SENDANG AGUNG JERUK KECAMATAN KALIORI KABUPATEN REMBANG Abstrak Kethoprak Kridho Mudho merupakan kethoprak yang masih hidup danberkembang di desa Sendang Agung Jeruk Kecamatan Kaliori,KabupatenRembang.
betawi belon, apa masih betah di concat, kalo dah nyampe jkt kabari inyong yaa
Reply	boens	09 November 2009 at 21:48
kie inyonge wis tekan jakarta pak e…mau esuk wis tekan, wingi
Lukas 171Gusti Yésus ngomong marang para muridé: “Enèng prekara-prekara sing marakké wong tiba ing dosa, nanging tyilaka banget wong sing dadi jalarané. 2Apiké wong sing kaya ngono kuwi dikalungi watu gilingan, terus dityemplungké nang segara. Apik ngono tenimbang wong kuwi marakké wong pretyaya sing ijik ringkih nggawé dosa. 3Mulané pada sing ati-ati! “Nèk sedulurmu nggawé dosa, diwelèhké. Nèk dèkné rumangsa getun enggoné nggawé dosa, dingapura. 4Semunggoné sedulur kuwi nggawé dosa marang kowé sampèk ping pitu sedina lan ping pitu dèkné nang nggonmu njaluk ngapura, sedulur kuwi kudu mbok ngapura.” 5Para rasul terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, awaké déwé nyuwun ditambahi pengandelé.” 6Gusti Yésus semaur: “Nèk kowé nduwé pengandel sing gedéné sak wiji sing tyilik déwé, kowé bisa ngomong marang wit anjir iki: ‘Mbedola lan mantyepa nang segara,’ mesti wit mau bakal manut tembungmu.” 7Gusti Yésus ngomong: “Semunggoné nang tengahmu ènèng sing nduwé slaf sing mbok kongkon ngepluk apa angon wedus, mosok nèk slaf mau mulih sangka penggawéané terus mbok omongi: ‘Kéné ndang mangan!’ 8Mesti ora ta! Kowé malah bakal ngomong: ‘Manganku ndang ditata! Nganggoa salin resik lan tunggoni enggonku mangan tekan rampungé. Sakwisé kuwi kowé kana mangan.’ 9Slaf kuwi lak ora usah dielem enggoné manut préntahé sing nduwé omah? 10Mengkono uga kowé. Nèk kowé wis nglakoni kabèh sing dipréntah, kowé nyebuta: ‘Aku iki namung slaf sing lumrah, namung nglakoni kuwajibanku.’ ” 11Dongé Gusti Yésus neruské lakuné nang kuta Yérusalèm, Dèkné ngliwati bawah kompasé distrik Samaria lan distrik Galiléa. 12Dongé Gusti Yésus mlebu nang sakwijiné désa ènèng wong lara lépra sepuluh marani Dèkné. 13Wong-wong mau ngadek lan bengok-bengok sangka kadohan ngomong: “Yésus, Guru, mbok awaké déwé dimelasi!” 14Gusti Yésus weruh wong-wong mau terus ngomong: “Pada lungaa, awakmu diduduhké marang para imam.” Sak barengé mlaku wong-wong mau malih waras. 15Enèng siji weruh nèk wis waras, terus balik karo memuji Gusti Allah nganggo swara banter. 16Wong mau terus sujut nang ngarepé Gusti Yésus lan maturkesuwun. Kuwi wong Samaritan. 17Gusti Yésus ngomong: “Apa ora wong sepuluh sing diwaraské? Lah sing sanga nang endi? 18Apa ora bisa teka maturkesuwun marang Gusti Allah? Kenèng apa kok malah namung wong sing dudu Ju iki sing balik?” 19Gusti Yésus terus ngomong marang wong Samaritan mau: “Ngadeka, kana mulih, pengandelmu wis maraské kowé!” 20Enèng wong Farisi siji-loro takon marang Gusti Yésus kapan enggoné Gusti Allah miwiti Kratoné. Gusti Yésus ngomong: “Kratoné Gusti Allah kuwi ora diwiwiti nganggo tanda-tanda sing kétok. 21Wong ora bisa ngomong: ‘Hé, delokké, iki Kratoné Allah!’ Apa: ‘Lah kaé nang kana!’ Awit Kratoné Allah kuwi nang tengahmu.” 22Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Bakal ènèng waktuné kowé pada kepéngin weruh dinané Anaké Manungsa, senajana namung sedina, nanging ora bisa. 23Mbésuk bakal ènèng wong sing ngomong marang kowé: ‘Lah kaé nang kana,’ apa, ‘Lah iki nang kéné!’ Kowé aja nggugu terus metu nggolèki. 24Awit kaya klélapé bledèk sing semlorot nang langit sangka sebelah kéné tekan sebelah kana, mengkono uga tekané Anaké Manungsa ing dina gedé kuwi. 25Nanging Dèkné kudu nandang sangsara ndisik lan ditampik karo wong-wong jaman saiki. 26Mbésuk kahanané ing jaman tekané Anaké Manungsa pada waé karo kahanané ing jamané nabi Noah. 27Wong-wong pada mangan-ngombé, omah-omah, nganti tekan dinané nabi Noah mlebu nang kapalé lan udané gedé teka lan matèni wong kabèh. 28Uga kaya dèk jamané Lot. Wong-wong pada mangan-ngombé, adol-tuku, nenandur lan nggawé omah. 29Nanging dongé Lot metu sangka kuta Sodom, ing dina kuwi uga geni lan lirang medun sangka langit ngobong wong kabèh. 30Kaya mengkono uga mbésuk bakalé kahanané dina tekané Anaké Manungsa. 31“Wong sing nang payoné omah ing dina kuwi aja medun mlebu nang omah njikuk barang-barangé. Semono uga wong sing ijik nang kebon, aja pada balik nang omahé. 32Pada élinga marang apa sing klakon karo bojoné Lot. 33Sapa sing ngudi nylametké uripé malah bakal kélangan urip sing sejati. Nanging sapa sing kélangan uripé malah bakal nampa urip sejati. 34Ngandela Aku, ing wengi kuwi wong loro pada turu nang peturon, sing siji bakal kajupuk, sing liyané ditinggal. 35Wong wédok loro ijik pada nggiling gandum, sing siji bakal dijikuk, sing liyané ditinggal. ( 36Wong lanang loro ijik pada nang kebon, sing siji bakal dijikuk, sing liyané ditinggal.)” 37Para murid terus takon: “Nang endi Gusti?” Gusti Yésus semaur: “Ngendi ènèng batang, nang kono manuk gagak pada ngrompol.”
Tata Kramane Bocah Marang Wong Sing Luwih Tuwo
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora ngemu surasa pepindhane. Tuladha Adigang, adigung, adiguna : Nge...
nganggur alias tenguk2 kaya orang ketinggalan sepur…
p. singgih leres niku pak.. cocok kalih sing q rasakan… pokoke kudu mangkat gasik, baline awan… ngrumati anake tanggane ngosi anake dewek ora diurusi… tua nang sekolahan ngosi rambute rontok gone mikir,… tapi diarang mengeluh soale neng ngangkluh jere ora ikhlas….
pisan, metu kayun Déwi Kunti pacang nguncarang mantra sakti paican Rsi Durvasa punika. Raris Sang Déwi ngambil sekar lan dupa mamuja
maubah warna dados putih galang nyentak nyuminar lan ri sinar galang punika ngadeg Hyang Baskara alon napeki Déwi Kunti saha masabda.
"Déwi sampun mamuja Hyang wus Betara sané kaacep ring kayun lan mangkin
Ing artikel iki aku bakal nuduhake kawruh milih ninja kolibri pakan lanang. kawruh iki aku bisa saka penyayang kolibri masyarakat ninja sing wis diterangake dening Supreme om Surya Saputra. Ninja kolibri utawa umum disebut Konin iku salah siji suku nectar-mangan manuk. Colorful sethitik Iki manuk senadyan ukuran cilik, nanging wis swara chirping sing banter, suwara sing merdu lan saged niru manuk liyané. Nanging iki mung bisa rampung dening sing lanang mung, nanging mung swara wadon monotone piyambak ora beda-beda minangka Konin lanang.
Lan pilih lanang arep Konin sangtlah nyedhaki gampang yen kita isih arep tuku iku ing wektu. Amarga ngramut arep kita bisa nyithak kualitas karo manuk stuffing ngginakaken suara swara sing beda-beda gumantung. ing kasus iki ing Supreme om menehi enem nilai ing milih ninja pakan manuk kolibri / Konin, kang minangka nderek:
WONG2 DO PIYE IKI ? NEK DIJAK MAJU KOK YO ANGEL MEN REK.
WONG LIYO WIS DO MLAYU ADOH, AWAKE DEWE ESIH RIBUT WAE KOYO NGONO MBOK AYOH DI DIJAJAL NDIMIK NGONO LHO KANG !
Skarsterlân iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 27.096 jiwa.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.59, 11 Maret 2016.
basuki. Sahagkung rumiyin, sumangga panjenengan saha kula sami ngunjukaken raos
syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos, awit saking paring rahmat saha
tresnani, keris utawi tosan aji utawi curiga puniku salah sawijining senjata
tradhisional tiyang jawi ugi dados salah sawijining lambang paripurna tiyang kakung. Keris gadah makna jantan,
perkasa, saha diwasa, utawi tiyang jawi puniku kudhu tangguh, saged njagi
upacara ijol – ijosaha keris, malah puniki dados simbol paseduluran ingkang
paling inggil. Wonten praktek – praktek ingkang sifatipun mistikris dipunanggep
dados jimat saha pomahan kagem makhluk gaib.
keris. Ingkang ketigo inggih menika gaman utawi gagang, gaman menika perangan
ingkang dipunasta, panggenanipun wonten ngandap wilah, fungsinipun kagem ngasta
saha westernisasi saged ngicalaken kabudayan jawi puniki ingkang luhur edi
kula aturaken, menawi wonten lepat kula nyuwun agunging pangaksami.
Zaenal: SEDULUR PAPAT KALIMA PANCER
Oleh: Kyai Pager RasaBerbicara tentang pengertian dan konsep Sedulur Papat Kalima
Lee DeForest (lair 26 Agustus 1873 – pati 30 Juni 1961 ing yuswa 87 taun) ya iku sawijining ahli fisika saka Amerika Serikat kang kasil naggone nemokake triode utawa tabung audion ing taun 1906.[1]
Dhèwèké minangka salah salah sawijining wong kang duwéni jasa ing pangrembakane teknologi radio saliyane Marconi.[1] Dhèwèké kerep diarani minangka bapak radio, simbah telepisi, dhoktor fisika, lan wis kasil anggone nyiptakake 300 panemon.[1]
Triode utawa tabung audion ya iku sawijining piranti wigati kang akèh digunakake ing radio,telepon, radar, telepisi, lan komputer.[1] Ing taun 1912, De Forest nemokake yèn triode utawa tabung audion bisa digunakake minangka penguat sinyal
dianggep minangka tokoh paling misuwur ing bidhang elektronik.[4]
De forest lair saka kulawarga pendeta. Bapake minangka pendeta fanatik kang kepengin De Forest dadi pendeta kaya dheweke.[4] Nalika umur 6 taun, dhèwèké karo kulawargane ngalih ana ing Alabama.[4] Minangka sawijining pendeta kang apik, kulawarga De Forest tansah mbela kaum kang luwih sengsara.[4] Bapake De Forest ngedekake sekolah kanggo wong-wong negro senajan éntuk tentangan gedhé saka wong-wong kulit putih.[4]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 14 Februari 2017.
suminten wonten tepi margi sadean kupat bumbune santen puniko dinten riyadi
nBagus5/24/2012 12:29 PMsenajan wis dadi pilihan, gari dibuktikne ro awakmu dewe..kudu rampung Lit..semangat !!!! kebahagiaan iso nututi seko mburi seko
"Kawicaksanan Suci", Basa Turki:Ayasofya, Basa Latin:Sancta Sophia utawa Sancta Sapientia) iku panggonan, tilas gréja, banjur dadi masjid, saiki dadi muséum, ing Istanbul, Turki. Misuwur kanthi kubahé kang gedhé, wangunan iki dianggep lambang utawa conto Arsitèktur Bizantium. Wangunan iki dadi katedral kang gedhé dhéwé sadonya sadurungé ana Katedral Seville.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 5 Mèi 2016.
basa sane lianan sing ada lenan basa Ibu punika,
pesan basa Bali punika unik, so yening iraga malajah basa Bali, iraga polih akeh kosa-kata sane nenten wenten lan keweh ka terjemahin ngangge basa sane lianan.
iku salah siji jinis asu kang urip ing Asia Tengah. Jaman biyèn leluhure Tibetan Mastiff iku misuwur minangka dadi asu tukang jaga ing biyara-biyara ing Tibet. Saliyane iku uga asring digunakake minangka tukang jaga ing omah, panggon ternak utawa kandhang, lan ing caravan.[2]
Ing Amerika Lor, Tibetan mastiff digunakake minangka asu tukang jaga, angon, lan dadi kanca ing kulawarga.
Great Dane lan liya-liyane. Asu iki uga digolongake minangka asu ing keturunan kang langka. Tibetan Mastiff kira-kira wis urip wiwit 3000 taun ndisek.[2]
Wulu lan wernane[besut | besut sumber]
Tibetan Mastiff nduwèni wulu kang rada dawa, kandel lan isa nahan ing kabèh usum. Werna wulu asu iki ana sing ireng, rada abang, kuning rada emas. Wulune kang tumpuk-tumpuk isa awet nganti setaun lan sing rontok mung sithik. Nanging ing wayah semi, wulune dadi gedhe. Suwe rontoke wulu isa nganti 8 minggu. Asu iki suwe anggone dadi dewasa, asu trah iki dianggep diwasa nalika umur 4-5 taun, sing wedok kira-kira 3-4 taun.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 18 Dhésèmber 2016.
gandhi jayanti imagesgandhi jayanti wallpapersgandhi jayanti poemsspeech on gandhi jayanti gandhi
jane luwih cepet pak, sakdurunge ujian wis iso dionceki… buahnya diperam sejak kelas 3.
Kl pake karbit lbh cepet pak,
jaman sakmeniko takseh wonten engkang nguri-nguri budaya jawi utamine tembang macopat. haturnuwun sanget kang….
Remeng-remeng, ngliwati lindhut lan cahya ijo sing kandel,
Ing kabèh impènku, sangarèpé pandhengku sing tanpa pitulung,
Dhèwèké tiba ing aku, kemrepet, ketekak, kelelep.
kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali ngangge lontar iraga patut konsentrasi, tusing
yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa
hem adhuh, kawula manembah ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang. Anenggih punika pituduh ingkang sanyata, anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, wiwiwnih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa
raosing penggalih, inggih Cipta Sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wedharing pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Musa Kalamolah, ingkang suraosipun mekaten " ING SABENER - BENERE MANUNGSA IKU KANYATAHANING PANGERAN, LAN PANGERAN IKU MUNG SAWIJI "
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos
punika ring Bali sasampune keni pengaruh saking Jawi utawi Hindu, majaran
saking kasta sane mawasta catur Wangsa. Santukan soang-soang wangsa punika
madue warna basa sane sampun kaanutang rikala mabebaosan, punika awinan basa
Baline kaucapang mewehan yen bandingang ring basa Indonesiane.
Dados basa Kasamen artinipun basa Sor sane dados anggen sareng sami saha
Karier[sunting | sunting sumber]
Karier kepenulisan[sunting | sunting sumber]
sayang omahmu adoh karo aku nak cedak aku iso ngusahakne entok byson luweh cepet
aku sering crito karo arek2 sales seng sok neng toko kabeh podo kaget nak inden byson sampe 5 bulan rung metu omonge dekne
Balas	dany :) berkata:	Mei 15, 2011 pukul 8:40 pm	Melok prihatin ae…
Balas	earphane berkata:	Mei 15, 2011 pukul 11:33 pm	Sepupune kok wis ulih, piye critane kuwi isoh entuk luwih ndhisik?
ex. Amaris Hotel Diponegoro - Jogja
“Lintang Panjer Isuk” Wes Angslup 1
Cerkak iki dimuat ing Majalah Panjebar Semangat no 18/1 Mei 2010, ngrengani kaca 23. Halaman favorit kanggo para penulis sastra jawa.“Mbak, ana tamu ning ngarepan.” Febi ujug-ujug nyedaki aku lan menehi weruh yen ana tamu kang goleki aku.“Sapa Feb?” pitakonku karo isih njinglengi gaweyan ing komputer tanpa tumoleh.“Ora mudeng Mbak, priyayi lanang karo bocah wedok cilik. Wes kana Mbak gek ndang dipethuki dhisik.
panggah durung mingset saka lungguhku ing ngarep computer, isih penasaran dening angka-angka kang ora cocok karo
sajake dudu pawongan asli kene wae, saka adoh ketone.” Febi baleni maneh anggone nyaruwe gaweyanku, lan saiki ora gur waton omong wae. Nanging sinambi ngrebut keyboard komputer saka tanganku lan nyurung aku supaya sumingkir saka kursi kang tak lungguhi.Aku ora bisa nolak maneh, aku ngadeg lan banjur metu menyang ruang tamu ing sisih ngarep ruang kerjaku. Nalika tekan lawangan kang misahke antarane ruang tamu lan
karuan. Rasane aku ora percaya karo apa kang tak sawang ana ing ruang tamu kuwi.“Mas Satrio…..” grenengku
kang endah. Jaman nalika isih pada sekolah ana ing pawiyatan luhur ing kuta Semarang. Wes sepuluh tahun aku pepisahan karo Mas satrio. Lan tanpa tak nyana-nyana saiki Mas satrio ana ing kuta iki.Rumangsa ana sing teko, Mas satrio tumoleh marang aku kang isih ngadeg njegrek ing lawangan. Ngerti yen sing teko kuwi aku, Mas satrio banjur ngadeg saka palungguhane sinambi mesem banjur marani aku. “Assalamualaikum. Kados pundi kabaripun Jeng?” Mas satrio nyapa karo nguluke tangane ngajak salaman.Tak tampani astane Mas Satrio kanti gemeter lan
jumangkah bali ana kursi kang dilungguhi sakawit. Dene aku tut wuri ing sak mburine lan
uga Jeng. Jeng Rastri isih kelingan karo aku to?” wangsulane karo mesem renyah nalikane aku lan dhewekne wes mapan lungguh. Durung nganti aku
”Banjur mlaku metu tumuju plataran kantor. Ora nganti sak wetara wes balik mlebu karo gandeng bocah wadon cilik umure udakara
njomblak nalika mas satrio nyebut aku ibu kanggo bocah wadon cilik kuwi, nanging rasa kagetku tak tutupi karo esemku nalika nampani tangan cilik kang diuluke marang aku.“Iki Tiara Jeng, anakku wedok ontang-anting.” Mas satrio ngenalake bocah wadon cilik kuwi, kang tibake anake dhewe. Tiara nyekel tanganku banjur ngarasi tanganku.“Aduh… pintere cah
endi mau oleh-oleh sing arep diature ibu.” Mas satrio ngelikake anake wedok karo mesem nyawang aku wong loro.Rumangsa dielikake, Tiara saknalika mlayu tumuju mburi kursi sisih tengen kang cedak karo jendela. Banjur mlayu balik maneh marani aku karo ngulukne bungkusan kado werna jambon.“Ini buat ibu.” Ujare karo
lan atiku iso luwih rileks, santai, ora gugup maneh.“Oleh-oleh buat ibu.” Wangsulane cekak.Aku mesem, lan sepisan maneh tak arasi pipi kang gemesake kuwi.“Matur nuwun nggih cah ayu…” aku ngucap panuwun karo ngelus-elus rambute kang lurus lan alus kuwi.“Oh iya mas. Tindak mrene kok mung karo Tiara. Lha mamahe Tiara endi?” tekonku marang mas satrio karo ngalihake payawangku mring Mas Satrio.Ana wangsulan kang dak tampa. Mung eseman kang metu saka lathine mas satrio, tanpa ana ukara kang kumecap kanggo wangsuli pitakonku mau.“Ibu…
ngrasa Tiara iki bocah sing cerdas lan lantip. Ndeleng saka cahya ing mripate kang sumunar padang ngatonake bakat kang sumimpen lan bakal dadi pangeram-eram ing tembe mburine.Aku, Tiara, lan Mas satrio banjur kagubet ing rembug kang werno-werno kang njalari antarane aku wong telu dadi sangsaya akrab lan sumandulur. Nganti ora krasa anggonku jagongan wes luwih saka sak jam setengah kurang sithik.Rumangsa wes cukup anggone omong-omongan, mas satrio medot anggonku lagi caturan karo Tiara.“Emmm… Jeng. Nyuwun sewu. Menawa hotel sing cedak-cedak kene ana ora yo? Iki mau, aku karo Tiara saka bandara langsung jujug kene. Lan durung kober golek-golek panggonan nginep. Selak kangen Ibu jare Tiara.” Mas satrio takon karo mesem ngemu teges kang beda, tak bande saka omongane kang keri dhewe.Aku mesem karo batin ing jero ati “Alah sing kangen ki Tiara apa sapa to mas.”“Oh.. sek sedela yo mas. Aku tekon karo konco-koncoku dhisik. Apa selak kesusu po mas?” aku nyawang mas satrio.“Iyoo… ora penak ngobrol suwe-suwe wayah jam kantor ngene iki.” Saure.Aku banjur menyat saka lungguh, banjur mlebu memburi goleki febi maneh sak perlu tekon hotel sing cedak-cedak kene wae, kaya welinge mas satrio. Sak wise oleh pituduh saka febi, aku banjur mbalik marani mas satrio ing ruang tamu.“Aduh… gek pada serius ya.” Sapaku marang mas Satrio lan Tiara kang lagi pada guneman sinambi ndeleng iwak ing jero akuarium.“Iki lho mas, aku wes oleh informasi hotel kang cedak karo kene.” Ujarku sakbanjure karo nuduhke brosur hotel kang disilihi dening febi.“Panggonane nyaman lan ora patiya rame, masakane enak-enak. Cocoklah karo selerane jenengan mas.”“Tak telponke sek yo mas, nek kersa.” Aku nyoba nawarake kanggo mesen kamar.“wes, ora usah Jeng. Aku tak mrana wae langsung check-in. Kiro-kiro nek saka kene aku kudu mlaku menyang ngendi?” mas satrio nolak tawaranku.“Oh ngana, yo wes yen ngana.” Aku ora sido mijet hape kang wes tak gegem.“Saka kene, Jenengan mengko nyabrang terus mlaku nurut trotoar mengiwa. Kurang luwih rong atus meteran ana Bank BRI. Lha jejere kuwi ana Hotel Kartanegara, panggone rada mlebu dadi ora katon yen disawang saka dalan gede.” Aku menehi ancer-ancer marang mas satrio dununge hotel kang dak karepake.“Ok. Yen ngana aku pamit dhisik. Oh iyo aku njaluk nomor hape-ne, mengko bengi yen ana wektu kersa to, saumpama ngancani Tiara makan malam?” Mas satrio pamitan sajak wes mudeng banget panggonan hotel Kertanegara, karo ora lali njaluk nomor hape-ku lan nawani ketemu maneh mengko bengi.
mengko bengi iso kok ngancani Tiara. Iki nomor hape-ku ana neng kene.” Jawabku karo ngulungke kartu namaku.Mas satrio nampani kartu nama, diwaca sedela banjur dilebokne sak kemeja batik lengen cekak kang dienggo. Banjur ngawe Tiara supaya nyedak marang aku lan bapake.“Tiara, kondur sek yoo. Salim dhisik sama Ibu.” Prentahe marang anake wedok nalika wes cedak.“Tiara pulang dulu ya…” bocah wadon kenes kuwi nyalami lan ngarasi tanganku kaya nalika sepisan kenalan mau isuk.“Wes yo jeng, pamitan dhisik. Assalamualaikum.” Mas satrio pamitan karo ngandeng Tiara metu saka ruang tamu tumuju hotel. Aku nguntapake tekan teras ngarep ruang tamu kantorku, tak enteni nganti wong loro kuwi metu saka regol sekolahan. Aku isih sempat males eseme Tiara kang kober mlengak sinambi dada.------------$$$$-------------Wengi kuwi, Mas satrio sido ngundang aku mangan bengi bareng ana ing hotel kertanegara panggonane nginep. Rada ngguyokane yen dieling-eling, ing ngatasi aku sing dadi tuan rumah ing kuta kuwi nanging malam Mas satrio sing aweh undangan jamuan makan malam. Ing wengi kuwi aku nyambangi mas satrio lan tiara ora dhewekan, ananging aku dikancani dening calon bojoku. Idep-idep sisan arep aweh kejutan marang mas satrio.Iyo kejutan kang ora dinyana-nyana dening mas satrio. Biyen aku nate omong marang mas satrio, aku iso dadi apa wae sing aku pengen. Malah kadangkala karo keputusan-keputusan sing babar pisan ora ana ing jero pikirane. Kaya keputusan sepuluh taun kepungkur nalika aku luwih milih misah klawan dheweke, tinimbang natoni atine koncoku kang saiki dadi sisihane.Acara makan malam wengi kuwi kanton regeng banget. Mas Satrio sajak akrab banget karo calon bojoku, ngobrol ngalor ngidul kaya-kaya konco lawas sing wes suwe ora ketemu. Dene aku luwih akeh omong-omongan karo anake wedok. Aku kesengsem banget karo bocah cilik iki. Ngomongane jan ngecipris ora ana entek-entek, kadang kala aku nganti kuwalahen ngladeni pitakonan-pitakonane kang kritis.“Lha Mas satrio, rencanane pinten dinten wonten mriki?” keprungu calon bojoku tekon rencanane mas satrio arep nginep ing kutaku. Aku nyoba melu nggatekake wangsulane mas satrio senajan isih karo ngajak guyon Tiara.“Rencanaku bangsa rong dino apa telung dino ning kene. Nanging ketone ora sido.” Wangsulane karo ngulate calon bojoku lan aku genti-genti.“Lho kok mboten sido, kengin napa mas?” calon bojoku nyoba pengen weruh sebabe.“Anu.. anu mas. Niki mau wonten telpon
kesesa banget nggeh mas?” calon bojoku sajak rada getun.“Lha wes piye maneh…..” saure mas satrio kepungru rada angluh suarane karo mripate nyawang aku.Ora rinasa wengi sangsaya dalu. Tiara wes keturon ana pangkonku. Aku lan calon bojoku banjur pamitan mulih, sakwise masrahake Tiara menyang gendongane Bapake. Nalika jupuk anake wedok saka gendonganku, mas satrio nyawang
nembus jero ngliwati mripati tumuju telenging atiku. Atiku rada keder nampani panyawang kang kaya mengkana. Ana sorot cahya mripat sendu kang sepuluh tahun kepungkur nate natap ing jero atiku.[ana
Ingkang ngutus ngapudi wahyu jodho lan ingkang dipun utus
Ing padhepokan sidodadi papan dunungipun ki tugu sejati dalah ki jaga rumaksa sak kadangipun
Tindakipun nyi sarayajati sak pendherekipun wonten ing samargi-samargi
Ajiné Prabu Salya =[ Candhabirawa] Condhongna
Anaking putu =[ buyut] Sinuyudan Ancur bang
damen dadi ; dimen puspita rengganing kunca = mendhak, dadi ; undhak/ mundhak
2. semut bang cecondhongan, - sadaya kekirangan nyuwun aksama
semut bang cecondhongan = ngangrang , dadi ; kekirangan
- aja kongsi kasamaran, nebihi godhaning setan
Para sederek sedanten,ngaturaken Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog
ikiWis tekan ing tapel watesAku lan sliramu kudu pepisahanGolek maknane urip sejatiNalikane asmara lagi ngrembuyungNalika uripku krasa luwih uripYo ing titi wanci iki kudu dipunggelTembang-tembang asmara ing jero dadaKembang-kembang katresnan kang wus trubusSenajan rasaning ati kaya rinujit-nujitAja ditangisi cah ayuKabeh kuwi amung lelakoning uripKang kudu dipecaki dening titah. Ki Ageng Pamanjaran
ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang.
Punika wawarah sanyata, nedhahaken kahananing Pangeran, ingkang binasakensaklang
enggen, dinulu boten ketingal, dinumuk boten kantenan.
Punika teteping kahanan wonten ing ndalem cipta sasmitaning kang waskita, pramila para guru anggenipun suka pitedah dhateng nuridipun, kaumpameaken makaten : “ Sajatine ora ana apa-apa, sakehing kawujudan, rurupan,wawarnan, lan pasebutan, iku dudu sajati lan dudu panuksmaning Pangeran. Dene kang kadunungan panguwasa lan kamulyan ing sabarng kabeh, iku muhung Ingsun.”
Manawi dereng saged anampeni wewejangan makaten wau prayogi sami den talatos marsudi maksuding suraos, sarana angingpun sakathahing wewejangan sadaya miturut kawruh ingkang sanyata kados ing ngandhap punika;
Ing saderengipun gumelar sagunging kahanan, ing marcapada lan mukswapada ( Dunya lan akherat ),punika ingkang runiyin among gesang kita, jumeneng woten salebeting wiji kang piningit. Sayektosipun inggih gesang kita punika, ingkang tetep sinuksma ing Pangeran kita, mila den saged sami rumeksa ing gesang kita pribadi, saran ngatos-atos, ingkang gemi nastiti ingkang dados witing panggesangan, sampun ngantos kapinten boten saged jumeneng gesangipun. Beda kaliyan manungsa ingkang sampun tinarima sampurna kawruhipun tetep ing pangandel, boten bade katempelan ing pangrencana, tegesipun : ” boten susah ing kaluwen, kamlaratan, lan panuju kataman ing sasakit boten ajrih dumugi ing pejah. Dene manawi kasebat tiyang limrah kemawon, kedah anglampahi pangupaya ingkang ndadosaken santosaning gesangipun. “
Dene gesang kita, tetelanipun manawi sanyata rinasuk dening Pangeran kita, kayekten saking solah bawa kita, punika sayektosipun teterusan saking karsaning Pangeran kita. Menggah panuksmaning Pangeran anggenipun rumasuk ing badan kita punika mawi warana ing ndalem pitung kahanan, kados ing ngandhap punika :
Pangeran, ingkang dumados saking pitung kahanan ing nginggil wau, manawi karingkes, among dumunung ing tigang kahanan inggih punika :
Wondene KAYU, punika purwaning ngagesang, ingkang anglimputi sakathahing warana 6 pangkat wau sadaya wusana kita kawasa saged mobah mosik lan saged nyembadani pakertining pancandriya, kadosta : pakartining paningal, pangambet, pamiarsa, pamicara, lan pamiraos, punapadene ambegan, sadaya punika tuturutan saking pakartining pangeran kita.
Ananging wonten ugi prabedanipun, menggah wataking kawula lan Gusti. Dene watking Gusti inggih punika : Wungu, Tuwuk, Ayem, Parem, Sareh, Emut, Tetep, Waspada, Santos, Bingah, Saras lan Raharja. Menggah titimbanganipun wateking Kawula inggih punika ; Arip, Luwe, Ngelak, Sahwat, Sereng, Supe, Bingung, Pangling, Uwas, Susah, Sakit lan Bilahi. Menggah liring babasan ingkang makaten punika inggih saking pakartining papasten kita pribadi.
Wondene santosaning pangesti manawi badhe angyektosaken tandhanipun, ngadat wonten kaelokan ingkang
saking pramananing netya, karaos ing ndalem Rahsa. Nalika punika manawi katarima saged kadumugen punapa saestining nggalih.
Menggah pratikelipun manawi badhe Mangestuti utawi Manekung miturut piwulang ndalem Kanjeng Panembahan Senopati Ing Ngalaga, makaten :
Wiwitipun kedah ngengirangi dhahar, sare lan sahwat, punapa dene ngirangi saliring kakajengan. Lajeng anglowong ( boten nedha lan mboten ngombe ) sarta ambisu 3 dinten 3 dalu, mboten kenging ngemu penggalih sereng. Manawi nglowongipun kirang 2 dinten 1dalu mboten kenging sare. Ing wanci tengah dalu lajeng sesuci raga, siram, busana sarta geganda , dhidhipangajengaken keblatipun piyambak, inggih punika ing jaya. Yen sampun dumugi wanci bangun lajeng pejah raga, nutupi pancadriya, anyegah turas, sarip tuwin susuker.
Dene Manekung : Jempol suku polok lan dhengkul
kasipat pucuking grana, lidhah katekuk minggah medal ing cethak, waja gathuk, lati mingkem, lajeng anata lebet wedaling napas, inggih punika : Panariking napas saking puser ( Napas Mlebet ) kasengkakna minggah anglangkungi cethak dumugi ing susuhunan ( Utek = embun-embunan ,
kabatos kemawon, sumengkaning napas wonten susuhunan kaendelna sawetawis dangunipun. Manawi sampun kraos awrat, inggih lajeng kaedalna ( kawedalaken ) ingkang sareh alon-alonan dumugi ing puser, dene wedaling napas wau ugi kasarengan panebut mungel ALLAH, ugi namung kabatos kemawon. Dados panebut wau
kita. Yen tinarimah adat lajeng angsal ciptasasmitaning gesang kita, punapa ingkang sinedya.
Dene panekungan wau manawi sampun linatih kenging dipun cancutaken, boten mawi cecegah sapanunggilipun, punapa dene boten angen wanci, tanpa sarana angger karaos sumenteg ing dalem cipta sarta kenceng ing pangesti inggih punika nandhaaken yen badhe tinarimah.
Mangreh lebet wedaling napas ingkang sarana tinata sarta manebut Hoe – Allah punika kedah ajeg katindakaken ing rinten ndalu, langkung-langkung manawi kaleres saweg manekung. Inggih lampah makaten punika ingkang kawastanan Salat Dhaim. Utawi salat batos, inggih salating Suksma, inggih Salating Nyawa ( Nyawa = Hawa = Ambegan = Napas ). Dene Napas utawi Ambegan punika lebet wedaling Angin .
Wondene nglampahi panekungan wau sayoginipun kedah saben wulan sapisan, langkung-langkung yen ing wektu dinten pananggalaning tinarimah, utawi kasebut dinten ijabah, inggih dinten dhawahing lhelatulkadar, inggih punika : ing tanggal 9 Sura, 12 Mulud, 27 Rajab, 15 Ruwah, 21,23,25,27,29 Pasa, saha tanggal 8 lan 9 Besar. Dene wiwiting manekung ing wanci serap surya, tengah dalu, bangun enjing utawi tengange.
Kajawi saking punika ing saben dintenipun inggih kedah mangreh lebet wedaling napas sarana panebut “ HOE ALLAH “, langkung-langkung bilih mapan sare ing wanci ndalu.
Inggih lampah makaten punika ingkang nama “ ajeg panembahe , Lumintu Salate “ Manawi sampun saged tumindak makaten inggih punika ingkang winastan salat dhaim, inggih sajatosipun salat, tanpa antawis ing wektu, tanpa mawi angetang rekangat, bebasanipun : “ Salat ngiras nyambut damel, lenggah sarwi lumampah, lumampah kaliyan andhepok, lumajeng salebeting kendel, mbisu kaliyan cariyos, kesah sarwi tilem, tilem kaliyan melek. Sebab salat dhaim punika kakekating salat, mila tanpa ruku tanpa sujud among dumunung wonten rahsa telenging gesang. “
Dene tandhaning adegipun, inggih gesang kita pribadi, rukuk ipun paningal kita, sujudipun pangandika kita, iktidhalipun pamiarsa kita, wawaosaning ayatipun pamiraos kita, lenggahipun teteping iman kita, tahiyatipun manteping tekad kita, salamipun
pujinipun lebet wedaling napas kita, dikiripun awas emut kita, keblatipun madhep dhateng ening-ening kita, sampun was sumelang malih. Mila makaten sabab jumeneng Dat, Sipat, Asma, Afngal kita, punika sampun dados kur’an sajati, mratandhani sajatining salat sadaya, dipun wastani : Shalat Dhaim.
Makaten punika pasrah analangsa sanubari dhateng Dating gesang kita pribadi, sampun was sumelang.
Dene Salat Dhaim punika, manawi kasemak kaliyan kaketaning rukuning Islam, utawi kaliyan katimbang kakekating pikekahing Iman, suraosipun inggih nunggil misan kemawon, liripun makaten : 1. SAHADAT ; menggah hakekatipun wonten lampah temen, dumunungipun ing pamiraos( wicara ) , angger nuhoni wicantenipun, inggih punika teteping Sahadat.
2. SIAM ; hakekatipun wonten lampah trima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambet ingkang menginaken ( mboten angisep-isep saliring piawon ) inggih punika tetep siamipun.
3. JAKAT ; hakekatipun wonten lampah utami, tegesipun sabar dumunung ing pamiarsa , angger saged mutakaken netra ( micek ), inggih punika anetepi jakat.
4. SALAT ; hakekatipun wonten lampah utami, tegesipun sabar, dumunung ing pamiarsa, angger saged anulekaken talingan ( mbudeg ), inggih punika anglenggahi salat.
5. KAJI ; hakekatipun wonten ing panalangsa lan netepi janji, dumunung ing pangraos lan solahbawa, angger saged nyirnaaken pangraos tuwin amejahi sarira, inggih punika anglampahi kaji.
Rukuning Islam ing hakekatipun wau lajeng dipun pralampitani : Lesan mbisu, irung pepet, mripat wuta, kuping tuli, badan mati. Inggih makaten punika ingkang nama tetep kuwasa nindakaken rukuning ISLAM SAJATI, sebab sanyata kuwasa mati sajroning urip, urip sajroning pati, inggih urip salawase. Pikekahing Iman wonten 6 prakawis, inggih punika :
1. Angandel Ing ALLAH : menggah hakekatipun angestoaken gesanging jasad kita sarta rumaosa manawi dados sipating ALLAH Sajati, liripun angger jasad kita tansah sinucekaken, sarta samubarang tindak tansah angenggeni ing kautaman, makaten punika nama Ngandel Ing ALLAH.
2. Angandel Ing Malaikat : hakekatipun angestoaken wahyaning paningal, pamiarsa, pangganda, pangraos, pamiraos, liripun angger kita tansah angatos-atos anggen kita matrapaken tanduking netya kaliyan wiraos sapanunggilipun, inggih punika hakekatipun tetp temen-temen angandel ing malaikating Allah. Sabab hakekating malaikat punika dumunung wonten salebeting pancandriya inggih punika : Malaikat Jabarail dumunung ing Pamiraos, Mikail ing Pangganda, Israpil ing Paningal, Ngijrail ing Pamiarsa kaliyan ing Rahsa, Haruman ing Nyawa, Munkarun Wanakirun kalih pisan ing Napsu, Kariman lan Katiben sakaliyan ing Budi.
3. Angandel ing Utusan : hakekatipun angestoaken wahananing Rahsa, liripun angger kuwasa angendelaken pangraos lan angeningaken paninga lereming cipta, makaten punika tetep temen-temen Angandel Utusaning Allah.
4. Angandel Ing Kitab : hakekatipun angestoaken kahananing nyawa, liripun awas lalampahing gesang saha emut emut lan mangertos ing kadadosan kita, makaten wau angger tansah awas emut ing dalem batos , inggih punika
tegesipun dhatenging begja cilaka atas takdiring Allah, hakekatipun angestoaken manawi babarang napsu punika saking wedharing Budi lan Pribadi, liripun angger enggal-enggal pasrah analangsa dhateng Dat kita, inggih punika tetep temen-temen Angandel ing Takdiring Allah.
6. Angandel ing dinten Kang ngakir : tegesipun dinten wekasan, hakekatipun angestoaken ing papastining pejah saking wisesaning Dat kita pribadi, liripun angger asring anindhakaken ing iktekd kita kang santosa, punika tetep temen-temen Angandel ing dinten wekasan saking wisesaning ( kuwasaning ) Allah.
Pekalongan Kajen Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Kota Magelang Kota Pekalongan Kota Salatiga - Kota Semarang - Kota Surakarta / Solo - Kota Tegal Kulon Progo Wates Bantul Wonosari Prambanan
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga , Purwokerto/Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi , Sragen, Sukoharjo, Surakarta/Solo, Tegal , Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan ,
Anak, anak liyu, anak liyu rawuh manonton.
Rakha Bandhan 2016Raksha Bandhan 2016 QuotesRaksha Bandha 2016
utawa kahanane wong. Tuladha Adol lenga kari...
Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon. 1. Tuladha 1.
nek aq yo mboten iso nulis buku koyo’ iki, wes aku jajal nulis2 koyo bg empi, yo tetap ora iso..aku yo bingung, kok mboten iso yo…? piye to bang carane ben apik koyo’
ANGIN PONCOWARNO BAYU BOJRO SINDUNG RIWUT, SAKABEHING KEKAYON KANG KATRAJANG PODHO SOL RUBUH. SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
Shilo Inn Suites Hotel Nampa Nampa
Sampéyan bisa nampa pawedharan jangkep mawa ngeklik pencètan "Priksa Sintaks".
SUMBER BERIKUT INI BERASAL DARI:
mangda benjang pungkur mrasidayang ngamolihang dados wangsa sane madue” tanggung jawab”
gegawan dados panua ( pimpinan) mangda mrasidayang dados panutan, katiru olih
ae pean moco iki,,aq nyuwun ngapura ingkang kathah dreng isa crita kro pean mslah iki,.,
bkan ne opo2 mas,,tp aq mek g pgen gnggu kul’e pean sing lg rpot2’e,.,
Pinter sing ora kepingen keblinger,iku bakal sinau kanthi pener” Ilmu iku bakal mlaku koyok iline banyu kali yen diajarke kanthi sakmaknane. Lan ilmu iku pahalane bakal terus ngalir yen ditiru marang wong liyo. Sepiro Gedhene ilmu bakal turu,yen ora biso gunakake kanthi
wongalus Ki Wong Djowo (nozzle_bikes@yahoo.com ) Assalamu’alaikum Wr Wb salam pamuji rahayu dalem ingkang ki wongalus dan para sedulur sedoyo
menyihir ganti mantranya dengan : SAPA SING AWANG UWUNG GAWE ALA MARANG AKU TAK PATENI SAK JREONING AWAKMU LANTARAN KAROMAHE KANJENG
KAKANG GOMBAK ADIK KUNCUNG. KOWE KROMO WURUNG AKU KOMO DADI ,KOWE OJO GANGGU AKU, AKU ORA GANGGU KOWE, KOWE SLAMET AKU YO SLAMET”
kanjeng rama, pasti kanjeng rama gaduh rencana, da kanjeng rama
pamadegan kanjeng Ibu, heg hidep diajar ka kanjeng eyang Surya Kancana, Kanjeng eyang langkung uninga, da kanjeng eyang diajar Islam di tempat
ti kanjeng rama, ti kanjenng ibu, oge ti kanjeng eyang kasadayana nu aya diditu, hampura kanjeng rama
SL ALU RERUNTUNG LANANG WADON JALAN JALAN..
ANGKA JADI: 94 92 23 22 21 19 97 06 65 32
JAMAH—-70—-90 TOP SIO-KEBO-AYAM LEWAT JAM 23
GARA WADON SING TARIPE GAWE WONG CILIK PADA PUSING MIKIRANE..
diarani (136472) Makemake, iku planèt cilik ing Tata Surya sing ana ing sabuk Kuiper. Dhiameter planèt cilik iki watara telung prapat Pluto.[8] Makemake ora duwé satelit. Rata-rata suhuné sing asor banget (watara 30 K) nuduhaké yèn lapisan Makemake kapérang saka metana, etana lan kamungkinan ès nitrogen.[8]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.22, 24 April 2015.
2. I Ratu Wayan Tebeng, ring hati, wetu sire amarga maring soca, alungguh ring bahuku tengen, kemit ingsun ring tengen, yan ana saterunku dating maring tengen, geseng basmi saterunku kabeh
ungkur samangahan, kemit ingsun ring pungkur, yan ana saterunku dating maring pungkur, geseng
Javanese alphabet (Lord's prayer)
Rama kahula hīkā wonten 'ī swarga. wasta sampeyan dadossa subši. sadžaman sampeyan rawuḥha. kars sampeyan dadossa 'ī bumi
Sabên wong kalairake kaṇṭi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang paḍa. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro. Grat I : BPH Adiwidjojo
Grat II : PH Singosari: BPH Adiwidjojo
di deleng soko ngendi???lha wong
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo,
Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
'Lha karang ngarep e neptuku e, Pak!' (baca : hari kelahiran, misal Selasa Kliwon, Rebo Legi, dsb).Pak Ranto pun membalas kilat,'Halah, jaman saiki ijeh ono bocah sing percoyo koyo ngono, hahaha
Dening Mbah GuruKawetokake deningDewan Pengandhar Sabda Badra SantiingPadhepokan Argasoka
Ana Wong JAWA lan Wong KANUNG dening : Mbah Guru Peta Jawa Dwipa
brayo kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.
njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik maneka
Wirya Wicaksana sing rumasa isih Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake drajad, sarta mengeti
Kawitane nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 = sepuluh
Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi
sawise wong-wong Kraga padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.
Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun
watu-watu mengangah kontal ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek;
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar.
didadekake punjere kutha Sitijenar, dijenengake Kutha Begja-Agung (ucape umum salah-kaprah ngarani Bejagung).
In taun masehi: 107, Dhatu Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane
Segara-supitan Kamput. Liya dina kawuwuhan Gunung Kamput njeblug ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege banjar Pucangsula kuwi Kapercayan-suci
saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar wilayahe saurute pesisir Jawa (Pantura), wiwit banjar-Losari teluk-Tanjung (Kabupaten Brebes),
Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa
prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga
nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.
Sang Dewi nggone ngwasani segara Jawa-Dwipa kanthi nggunakake kapal-perang kuwi perlu nganggo nglabrag nyirnakake Bajag-bajag kang gumendhung lan kumendel sing mung
saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning kapal-kapal dagang kang liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras lan pari sarta sembet-tenun cita-
Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!!
bajagSibah saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning kapal-kapal dagang kang liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras
ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing
dening Sang Dewi; yen bisa lulus pendadarane sarta bisa ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng kamar-tawanan pangwasane Nayaka wanita mau, awake wong-bagus tawanan kuwi malih rusak ora kuwat ngglawat; wekasane nuli dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka ning negara Sabrang kana-kana, sang Dewi nganti diparabi: Mani Dattsu Asva Dev, tegese Mustjikane Dewi-bajag Dhuyung-jaran.
“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya
nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking
nglelipur ngrerapu sarta nyepat-domba nagih janji sayembarane, nanging dileksanani yen wis tutug dalem kedhaton Pucangsula disekseni Rama-Ibu sarta para kadang kadeyan kawula-
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya nggone arep mulangake Agama Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan
Samodra Jawa-Dwipa ana angin topan gedhe, praune nuli mangkal ning plabuhan Pucangsula nyuwun tulung
Pha Hie yen nyritakake Piwulange Sang Guru Agung Sidharta Buddha Gotama, yakuwi: Sranane bisa manjing Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan;
kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.
Ing taun Masehi: 415, Dhatu Hang Sambadra seleh kedhaton, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Dewi Sibah diwisudha ditetepake dadi Dattsu-agung (=
Agastya dadi Kepala banjar Rabwan lan banjar Batur tutug Pegunungan Dieng, kebawah negara Pucangsula, uga adhike Dewi Sibah asma: Dewi Sie Mah Ha (=Simah), kang dadi Adipati-anom Medhangkamulaan teluk Lusi (kabupaten Blora) diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane
ing Pasraman Tunahan. Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416).
Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:
Nyembah mundhi-bekti ning wong tuwane-sakloron; sambat nyebut: Adhuh Sembooooook, Gusti kula! (=Sembok kuwi wong sing bagus atine sa-ndonya), Adhuh Semaaaaaak, Pangeran kula! (=Semak/Bapak kuwi pangengerane wong sagotrah anak-bojone).
Ngleluri mundhi Pundhen Nyai-Dhanhyang Kaki-Dhanhyang sing cakalbakal desane. Sarta emoh nganggu Manuk-manuk sing padha manggon ning bregat Pundhen, utawa ning bregat-bregat liyane kana-kana.
Mikani ning Bumi dununge kabeh Titah kasinungan Sang Urip kang Maha Esa, mikani ning Langit dununge/ manunggale Urip Agung Sang Nyawa kang Maha Das. Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi, Jiwane dadi Yitma nunggal ning Langit.
Setya pranatane Negara lan Sabda wasitane Sesepuh Agung Manggala Praja.
Eyang Dhatu Hang Sambadra sawise misudha Putra-putrine nuli nilar praja dadi Sramana dhedhepok ning punggur Gunung Tapa’an, lan mulangake Ilmu Tatapranatan Endrya pra Astha ning
Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating grembel. Tarulata padha mrambat pepuletan pating klewer, kembange selang-seling putih biru, jambon lan wungu. Taman-sari kuwi dijenengake: Taman Argasoka; para cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu
gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
1.4. Pamujan reca Ganapati Dewane Kawicaksanan putrane Bathara Guru, nglambangake: Slirane dhewe kuwi putrane Guru Rsi Agastya.
Agastya diwisudha diunggahake dadi Dhatu Batur, punjere banjar didadekake kutha aran: Batur-retna. Banjar Rabwan dadi Plabuhane negara Baturetna.
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake
karo Pedagang saka negara China, liwat plabuhan banjar Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi punggur Gunung Dieng. Saben candhi kanggo Pamujane Sramana Shiwa Guru saka Pasraman kana-kana
Dewi Sibah nayogyani ning kaipe Hang Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.
Pengangkutane wlirang digawekake dalan liwat: Jlumprit, Adireja, Candhirata, Sukareja, mengetan ning Singaraja nuli nganti diemot prau
kuwi diapit-apit Punthuk-punthuk gunung Singaraja, kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan,
Kutha Baturretna lan Pasraman Candhi Dieng sarta penambangan wlirang dijegi prajurit Keling kang padha makuwon ning Adireja,
Sedyane Arya Asvendra wis dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha
prajurite Arya Asvendra kang perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep ngrewangi negara Keling ateges
Argasoka Gunung Tapa’an, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon dikubur ning Pundhen Gunung Tapa’an.
karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong Agama Hindhu kang muja nggawe pamujan Lingga-Yoni sarta Lembu Nandhi
kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan segara Jawa; wasana mbanjur dadi dharatan Kabupaten Purwadadi, Kabupaten semarang, Kabupaten Demak, Kecamatan gajah. Nyisa mberemane kali Tanggulangin sing banyune wutah ning sunglon Welahan (Biyen desa kuwi isih ngongkan segara Jawa). Banyu tuk saka sela-selane gompengane Kendheng-kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/ Silugangga (=Jratun Seluna).
kuwi tilas besalene Empu Ramadi Dewa tukang gawe keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.
Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda wlirang; rina-wengi nyuwara Bledhag-bledhug. Linede mblabar
Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.
Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati Ayam. Lambene kawah sing jebrol blegedabane mblabar mengidul ngurug Segara supitan Maura, mbajur malih dadi dharatan Kudus, Pati, Juana; nyisa wujud rawa-rawa gedhe wilayah Undhak’an lan bengawan Silugangga.
mengulon tutug Kayen; gumulung baline ombak-gedhe nyered perenge gunung-gunung gompenge padha longsor ngurug segara Teluk-Kendheng,
kesered gumulung baline alun, sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare
ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing
wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra saka negara Keling Dattsu Dewi Simah, wong Pegunungan Ngargapura, lan wong Pegunungan Sukalila. Ana kanoman gegedhug A.L. Keling kang isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike nggenggeng karangkitri rupa-rupa, bareng wis dadi desa karan: Getas-Pejaten, plabuhane karan: Tanjungkarang.
Ing taun Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola mau ngijolake: Babut-prangwedani
lan lenga klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang
Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha
Kabudayane wong Chola mau; mlebune Kabudayan Chola ning negara Rananggana ndeseg Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning sing dianggep remeh lan asor. Sarehne kalah birawa kalah gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-
Hang Anggana Dhatu Agung kang mundhi-bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).
Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-kulon). Merudhandha kuwi nglambangake
Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana) para
digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora
Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong
Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung
Lembu-Nandhi lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja, lan Candhirata mbanjur
Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royongMedhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.
Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo). Wusanane sastra Jawa-Purwa karangane Dattsu Agung Pucangsula Dewi Sibah, lan taun Jawa-Hwuning karangane Dhanhyang Kie Seng Dhang malih ora dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).
Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang abdi-loro Dora Sambada rebutan kerise Bendarane dikarang digawe Crita dumadine Sastra Jawa-Legena (Jawa-anyar):
ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak
cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi pagenengan sakulone Gunung Bugel, dipangarsani wong aran: Ki Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan tela elung; desa bubakan-
aran desa: Tegalamba lan Karas (Karasmula, Karasgedhe, Karaskepoh). Wong-wong liyane sing uga lunga bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha bebranahan tengkar-tumengkar Dhewe. Menusa ora nandur ora ngingoni mungkari krapa kari memet misaya masang wuwu.
Pongol pesisir mau; bareng wis mantrah desa kono mau dijenengake: Pereng. Nggone bebadra mau dipangarsani Bhikku Agama Buddha asmane: Gam Swi Lang, krandhah wargane padha nggalangake Sanggar lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung nggone ngarani Pasraman mau aran: Gambiran (=Saka asma: Gam Swi
Sibah; tumrape wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca
Avalokitesvara cakrik Reca negara Keling/Keled Bodhisatva ngagem makutha Praba-kudhup Melathi; reca didokok ning altar saburine reca Sang Buddha. Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.
Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan
Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:
Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa kangkung kela-asem rasane ngabelani banget.
Lebar mangan nganti ateb swarane seru: “Hwaeeeek. Aduh Semboooook segere!!!”
saka Gunung Bugel karo mambu gandane kembang sangketan sengir-wangi; uripe wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-
ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana lempunge kete-kuning yen wis dadi Ampo rasane rada gurih. Wondene wong-wong Tani-pokol Tegalamba diwulang nandur pari sing tanpa mbutuhake diembong banyu, bibite saka sumbangane wong-wong Siyem arane pari Gaga-rancah, dadine beras
Wong Kanung Tani-ngothek lan Tani-pokol dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan gedhen. Mpu Widyabadra nggawe pengetan Candrasengkala Taun Syaka: 804 = (Akarya: 4, kombuling: 0, manggala; 8) : Akarya kombuling manggala.
Sasedane Mpu Widyabadra (Ki Rangga) ing taun Masehi: 920, kutha Lasem-Argasoka suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala. Negara Lasem kuwi bumine cengkar uripe Rakyate kontit-
Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-Wuruk Majapait, birawane Patih Arya Gajah bandhol-perang Panglima
Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru bisa lolos kondur ning Lasem karo abdine telu. (Kacritakake ning buku
Pendhita-pendhita Kanung Ngargapura Lasem, sarta ngarang Pustaka Sabda Badra-Santi (Begja-Rahayu). Nggone dadi Sramana ning kono tutug sepuh seda ing
ing taun Jawa-Hwuning: 30 (=200 taun sadurunge Taun Masehi). Sing dikubur ning kono mung Reliqe, dudu awu-layone.
Eyang Rangga Widyabadra, Mpu sing cakalbakal kutha Lasem; seda ing taun Masehi: 920.
Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-layone leluhur Agung lima. Asmane sing nonjol-kaloka mung Eyang Mpu Guru
kanggo Ulah Kautaman tumuju ning kabegjan lan Karahayon.
Dhek jaman kuna, suwargi kakek Kanung R. Panji
pertiwi, sukalila mbangun Taman-Argasoka; Nagri: Jladri ardi wana khudup-mlathi.”
Dhek biyen dhek isih jaman penjajahan Landa, akeh wong-wong Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas
Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”
Saka Critane Singkek-singkek suku Chaow Syuhu-Gwamia, lan Shinsey engkong Tya An guru Bhs Kwo le Lasem, taun Masehi: 1930
SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
Kabupaten Pekalongan 6.5 Kabupaten Kebumen 6.6 Kabupaten Batang 6.7 Kabupaten Purbalingga 6.8 Kabupaten Brebes 6.9 Kabupaten
manembah ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang.
Anenggih punika pituduh ingkang sanyata, anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, wiwiwnih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitedah kasajatining kawruh kasampurnan, tutladhan saking kitab TASAWUF. Panggelaring wejangan wau thukul sakingkaweningan raosing penggalih, inggih Cipta Sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wedharing pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Musa Kalamolah, ingkang suraosipun mekaten " ING SABENER - BENERE MANUNGSA IKU KANYATAHANING PANGERAN, LAN PANGERAN IKU MUNG SAWIJI "
Pangandikaning Pangeran ungkang mekaten wau, inggih punika ingkang kawesharaken dados witing kawruh kasampurnan, ingkang lajeng kawedharaken para gurunadi dhateng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 papangkatan sarta pamejangipun sarana kawisikaken ing talingan kiwa, Mangertosipun asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan punika mboten kenging kawejangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken namung dhateng tiyamh imgkang sampun pinaringan Ilhaming Pangeran, tegesipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun/ ciptanipun. Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayuginipun sinembuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning saged anampeni saha angecupi suraosipun wejangan punika, awit suarosipun pancen kapara nyata yen saklangkung Gawat. Mila kasembadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalem Raosing Cipta kemawon. Mila inggih mboten kenging kangge wiraosing kaliyan ingkang sampun NUNGGIL RAOS, wedaling pangandika ugi mawia DUDUGI lan PRAMAYOGI, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
Menggah wontening wewejangan 8 pangkat wau kados ing ngandhap punika :
pangandikanipun : “ Sejatine ora ono opo – opo, awit duk maksih awang – uwung during ana sawiji – wiji, kang ana dihin iku ingsung, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun ( Dat, sipat, asma, afngal ) “
Menggah dunungipun mekaten : “ kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging Ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sejatosipun inggih gesang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, menggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawasesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih ingkang misesa, inggih Wang’ ( daean inggih kang manuksma, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih kang misesa, inggih kang kawisesa, umpami surya lan sunaripun, maben lan manisipun, sayekti mboten saged den pisaha )
II. Wewejangan ingkang kaping kalih dipun wastani : “ Pambuka Kahananing Pangeran “, pamejangipun amarahaken papangkatan adeging gesang kita dumunung ing dalem 7 kahanan, sasadan pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW . Mekaten pangandikanipun : “ Satuhune Ingsun Pangeran sejati, lan kawasa anitahake sawiji – wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pepesteningsun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha “.
Kang Dhihin ; Ingsun gumana ing dalem alam awang – uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alam Ingsun kang maksih piningit.
Kapindho ; Ingsun nganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing alam pasenedaningsun.
Kaping telu : Ingsun nganakake wawayangan, minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. Kaping pat : Ingsun anganakake suksma, minangka dadi pratandha kauripaningsung, dumunung ana ing alam getih.
Kaping lima : Ingsun anganakake angen – angen kang uga dadi warnaningsung, ana ing dalem alam kang lagi kena kaumpamaake bae.
Kaping enem : Ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pencaring angen – angen kang dumunung ing dalem alaming badan alus.
Kaping pitu : Ingsun anggelar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
Kacariyos wontening warana wau, kadadosaken saking pakartining pramana, warni sosotya kang darbe sorot manca warni. Ing nalikanipun mosik lajeng ngawontenken warna tigang ( 3 ) perangan, ing satunggal –
Sadaya wau inggih punika ingkang sami dados warnaning Pangeran, dumunung ing badan kita pribadi, sampun uwas lan sumelang ing penggalih. Sebab kawontenanipun ingkang gumelar ing jagad ageng lan jagad alit, punika sampun kawengku wonten salebeting warana, kaprabawan dening purbawasesaning Pangeran kita.
III. Wewejangan ingkang kaping tiga dipun wastani; “ Gegelaran Kahananing Pangeran “ pamejangan ambeberaken ingkang dados kanyatahan lan karsaning Pangeran, nalika anggelaraken kahanan miwah panguwasanipun, inggih punika ingkang anedahaken waktu badhe dhatengipun pejah, kamg ugi sasadan pangandikanipun Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW.
Mekaten Pangandikanipun ; “ Sajatine manungsa iku rahsaningsun lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karan ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaningsun, iya iku sasmitaning geni, bumi, angin lan banyu ingsun panjingi limang ( 5 ) prakara iya iku : CAHYA, CIPTA, SUKSMA ( Nyawa ), ANGEN – ANGEN, lan BUDI iku minangka embanan panuksmaningsun, sumrambah ana ing dalem badaning manungsa.
Wejangan ing nginggil punika cundhuk kaliyan pangandikanipun para wicaksana ing Atasangin. Mekaten ; “ Rupa sajati iku asal saka sajatining rupa, sajatining rupa inggih warnaning Pangeran kang sejati, kababar wonten ing rupa kita pribadi, inggih punika tuladha surating Pangeran. Utawi sajatining Pangeran punika dados tiladhaning Nyawa utawi Suksma sajati, Nyawa sajati dados tuladhaning warna sajati, warna sajati punika dados tuladhaning rupa kita sajati”. Sampun uwas sumelang malih sabab kahananing manungsa punika tuturutan wahananing Pangeran, katandha saking prabawaning cahya kang anglimuti ing warna kita pribadi. Amung dumugi samanten kemawon tepapalupining pralambang, menggah sumelehing penggalih kasumanggaaken, angger katuwuhan Budi wicaksana, sayekti saged anampeni suraosipun sadaya wejangan punika wau. IV. Wewejangan ingkang kaping sakawan dipun wastani ; “ Kayektening Pangeran “ inggih punika pitedahan tataning karaton, duk tinata wonten uteking manungsa. Sejatosipun inggih naming kangge pitedahan kayektening wujud satunggal – satunggal, anandhakaken kadadosan karsa, ingkang mboten ewah gingsir ing kahananipun. Wejangan wau inggih anggelaraken bab kasampurnaning manungsa, kang ugi sasadan pangandikanipun Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW. Mekaten pangandikanipun : “ Sejatine Ingsun anata palenggahan, dumunung ana ing enggon parameaningsun, jumeneng ana ing sirahing manungsa. Kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik, yoiku telenging netra aran pramana. Sajroning manik iku Budi, sajroning Budi Iku Napsu , kang uga ingaran angen – angen. Sajroning Napsu iku Suksma , kang uga ingaran Nyawa, Roh utowo Getih . Sajroning Suksma iku Rahsa, kang uga ingaran Cipta. Sajroning Rahsa iku Ingsun , ora ana Pangeran, nanging Ingsun sajatining urip kang anglimuti sagunging kahanan.”
Menggah dunungipun mekaten : 1. Sirah Sajatining enggen Parameyan.
7. Rahsa Sajatining Gesang, pambukaning Pangraos.
Peperangan ing nginggil punika, sajatosipun mboten sanes witing Pangawasa wau, inggih saking purbawasesaning Pangeran kita.
V. Wewejangan ingkang kaping gangsal, dipun wastani ; “ Kanyatahan Kahananing Pangeran “, inggih punika ambuka panataning palenggahan duk jumeneng wonten salebeting Jantunging Manungsa, punika sajatosipun inggih namung minangka pitedahan kayektening kahanan satunggal – satunggal, nandhaaken kedadosaning karsa ingkang langgeng boten mawi ewah gingsir saking kahanan jati. Mekaten ugi ngemot cariyos bab kasampurnaning manungsa, sasadan pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW.
Mekaten pangandikanipun; “ Sajatine ingsun anata palenggahan ono sajroning jantunging manungsa, iyo iku enggon laranganingsung, jumeneng ono dhadhaning manungsa, kang ana sajroning dhadha iku Ati, kang gagandhengan ana saantaraning Ati iku Jantung, sajroning Jantung iku Budi, sajroning Budi iku Jinem, tegese angen-angen, sajroning Jinem iku Suksma, sajroning Suksma iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, sajatining urip kang anglimuti sagunging kahanan.” menggah dunungipun mekaten :
1. Dhadha, tegesipun griya kang ka’awisan.
2. Ati, tegesipun pancadriya, inggih napsu, wahyaning napas.
3. Jantung, tegesipun osik gangsal, inggih birahi, wahyaning keteteg.
4. Budi, tegesipun kawaspadan, inggih karsa, wahyaning pamicara.
5. Jinem, tegesipun panggraita, inggih swara, wahyaning pamiarsa.
6. Suksma, tegesipun erah, inggih cipta, wahyaning pangganda.
7. Rahsa, tegesipunurip, inggih kang kawasa, wahyaning pangraos.
Perangan ing nginggil punika, inggih sami kemawon maksudipun kaliyan perangan ing wewejangan ingkang Kaping Sekawan.
VI. Wewejangan ingkang kaping enem, dipun wastani : “ Kayekten Kahananing Pangeran “ inggih punika pambuka tataningf palenggahan duk tinata wonten kontholing manungsa, inggih saking karsaning Pangeran ingkang amesti, punika sejatosipun inggih among minangka pitedahan Kayektening kahanan satunggal-satunggal, nandhaaken kedadosaning Karsa ingkang mboten mawi ewah gingsir ing kahanan jati. Mekaten ugi ngemot cariyos bab ksampurnaning manungsa ingkang ugi sasadan pangandikanipun Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW. Mekaten Pangandikanipun : “ Sajatine Ingsun anata palenggahan ana sajroning kontholing manungsa, iku omah dununging
sasarining Wadi iku Manikem,sajroning Manikem iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, sajatine urip kang anglimuti sakliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sosotya kang ndingin kahanan kabeh, maksih dumunung ana alaming Wiji , laju manggon ana ing alam pambabaring wiji, laju tumurun ana ingalam suksma, iya iku getih, laju tumurun ana ing
7. Rahsa ; nyataning panguwasa, bubuka sengseming salulut.
1. Mani ; pejuh ingkang taksih kados toya, warninipun surat biru.
2. Madi ; sarining mani, warninipun surat dhadhu.
3. Wadi ; sarining madi waraninipun surat jene.
4. Manikem ; sarining wadi warninipun pethak maya-maya kadi retna.
5. Wiji kang piningit ; inggih punika Rahsa Sajati. 6. Sosotya ing dhihin, inggih manik embaning Rahsa Sajati, ing ngriku wonten pepangkatan pambabaring wiji, dumunung pitung ( 7 ) kahanan, inggih punika nalika kita taksih dumunung wonten guwagarbaning rena ( biyung ), inggih punika :
1. Duk kendel 1 wulan kita dumunung wonten alaming Wiji..
2. Duk kendel 2 wulan kita dumunung wonten pasenedhaning Wiji.
3. Duk kendel 3 wulan kita dumunung wonten pambabaring Wiji. 4. Duk kendel 4 wulan kita dumunung wonten alaming Rah.
5. Duk kendel 5 wulan kita dumunung wonten alaming Upama.
6. Duk kendel 6 wulan kita dumunung wonten alaming Badan.
7. Duk kendel 7,8,9 wulan kita dumunung wonten alaming Manungsa.
Ing ngriku kita tetep jumeneng kasampurnaning manungsa ( Insan Kamil ), sampun darbe pakerti kita badhe lahir saking guwagarbaning Ibu, tumitah wonten ing dunya.
Dene wejangan punima menawi tumanduk dhateng tiyang istri, wenang kasantunan pamangsitipun makaten : “ Ingsun anata palenggahan jumeneng, ana bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku purana, kang ana antaraning purana iku reta, sajroning reta iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun, lan salajengipun kados wejangan tumrap ing priya kasebut ing nginggil.
VII. Wewejangan ingkang kaping pitu, dipun wastani “ Panetepan Santosaning Pangandel “
Bubuka saking kawruh kang winastan sahadat, awit dene pamejangipun amangsit ingkang dados pikekah pangandel kita, anggening angestoaken dhateng kayektening gesang kita pribadi manawi sampun tetep rinasuk dening Pangeran kita, kados kasebut kitab Mahdus.
Menggah lampahing pejah ingkang sampun kinawruhan, anyariosaken sajatining pangidep,ingkang terus dumugi kencenging pangesti, pipiridan saking cipta sasmitaning Nabi Mohammad SAW, ingkang kawasiataken dhateng Bagendha Ngali, mekaten; “ Ingsun anekseni, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni , satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni satuhune Muhammad iku utusaningsun.” Dene dunungipun makaten : “ Ingkang dupun wastani Pangeran, punika inggih jumenenging gesang kita pribadi, sebab sajatosipun, sakathahing pasebutan punika boten wonten, mila binasaaken boten wonten Pangeran, punika tetepipun inggih amung gesang kita pribadi , ingkang sinebut ingkang anebut., lahiring Pangeran wonten ing manungsa, lan batining manungsa wonten Pangeran. Dene ingkang dipun wastani Mohammad, dede Nabi Mohammad SAW. Ing Mekah Madinah, nanging sajatosipun punika Cahya kita pribadi, mila kaaekn utusan amargi Cahya kita punika dados panengeraning Pangeran. Lenggahipun makaten: “ Sayekti kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka ing awak ira,
pitedahan ingkang makaten punika dipun awas ing penggalih, inggih gesang kita pribadi punika jumenenging nugraha lan kanugrahan. NUGRAHA punika GUSTI, KANUGRAHAN punika KAWULA, tunggil tanpa wangenan wonten ing badan kita pribadi, sampun uwas sumelang malih.
Wejangan wau, manawi kawiridaken dhateng tiyang estri, kawewahane makaten : “ Ingsun anakseni satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Mohammad, iku utusaningsun, lan Fatimah iku umatingsun “.
VIII. Wewewjangan ingkang kaping wolu, dipun wastani ; “ Paseksen.” Awit pamejangipun kinen anekseaken dhateng sanak kita , inggih punika sagunging dumadi ingkang gumelar wonten ing donya kadosta : Bumi, Langit, Surya, Wulan, Lintang, Latu, Angin, Toya, lan sapanunggilanipun, samiya aneksenana yen kita samangke sampun angakeni jumeneng Pangeran, dados warganing Pangeran ingkang sajati.
Wawarah punika mendhet saking suraosipun Kitab Mahdhus, ingkang anggelaraken bab jamaning pejah. Bab punika inggih nunggil kemawon kaliyan ingkang kasebut ing wewejangan ingkang kaping pitu, sami wirid saking cipta-sasmitaning Nabi Mohammad SAW, ingkang kawedharaken dhateng Bagendha Ngali mekaten : “ Ingsun anekseni ing urip ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan Ingsun anekseni Mohammad iku utusaningsun lan sajatine kanga ran ALLAH iku
ora kena lali, langgeng ora owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, tetep Ingsun kang Murba Misesa, kang luwih wicaksana, byar sampurna padhang trawang, ora karasa apa-apa ora katon apa-apa, aIngsun kang mengku alam kabeh, kalawan purba wisesa pepesteningsun.”
“ Kasebut ing dalem dikir: LAILAH HAILALLAH MOHAMMADUR ROSULULLAH, tegesipun : Boten wonten Pangeran anging ALLAH. Mohammad punika utusaning ALLAH. Ananging sajatosipun ingkang dupun wastani ALLAH punika pakartining Rasul, Rasul punika inggih Mohammad, lan Mohammad punika sajatosing Cahya kita, sajatosing gesang kita punika inggih gesanging Pangeran kayekten kasebut pitedahing Qur’an, manawi Pangeran punika kuwasa mijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika sayekti saking ngapejah, ing wekasan boten kenging pejah tetep gesang ing dunya tuwin ing delahan, boten kesupen ing gesang kita boten ewah gingsir kahanan jati. Dados pepuntoning pangidep ingkang bontos dhateng PELENGING PANGESTI, sampurnaning gesang kita punika boten karaos punapa-punapa, sampun uwas sumelang malih.”
Aksara swara "A" saged dipun waos "A" lan kados "O"
Kawaos "O" yen mapan wonten tembung tinarbuka /tanpa aksara sigeg
Nyepédhah utawa ngepit (basa pacelathon:gowès), iku kagiatan rékréasi utawa ulah raga, uga dadi salah sijiné sarana transportasi dharat kang migunakaké sepédhah. Ulah raga sepédhah misuwur karana bisa ditrapaké ing tlatah utawa kemedan kang werna-werna kayata ana ing dalan, pagunungan, uga ana kemedan kang mbebayani kang dimupangatake minangka tethandingan lan adu kacepetan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 1 Maret 2016.
olih: Tugus lan Diva, ritatkala malajah nyurat pupuh ngangge Basa Bali,kakaryanin pinanggal 26 Oktober 2011, wusan nyurat pupuh punika, ia lakar ngendingan pupuh puniki,
nuwun sanget nggih pak! soalipun 1-5 mbantu sanget
Jv/Rangsang Tuban (Hanacaraka)/Kaca 10 - Wikisource
Jv/Rangsang Tuban (Hanacaraka)/Kaca 10
64636Rangsang Tuban (Hanacaraka) — Kaca 10Ki Padmosoesastro
kagunanipun perang ; tangeh kasumerepan wewadii dng pamasangé gelaripun ayuda ; awratipun kapiji ing ratu ; sarta sampun dados wajibing senapati ; ki tumenggung ; baḍé soroh pati ; lepas ; lampahipun ; gentos cinariyos ; ing paḍukuhan mudal ing sapengkeripun sang prabu ; sang pangéran ; kirang sakeca ing galih ; anggenipun sang prabu ningali ḍateng dewi wresti ; kados mambet manah ; ing wand sowan ; baḍé ḍauping temanten ; usreg swaraning tetiyang nyambut damel ; tetingalan warni warni ; seseruhan ; ing wanci pukul tiga siyang ; sampun wiwit ḍateng ; carabalen ; sarta kebogiro ; umyung boten wontĕn kendelipun ; sang pangéran ; sampun wiwit dipun dandosi saagem agemaning panganteri ; nanging salebeting galih ; tansah mangu mangu kengetan ringasing pasuryanipun ingkang rayi sang prabu nalika nulak kondur ; bokmenawi ; anuwuhaken bebendu sakinp kacuwan karsa ; dereng dumugi panglocitaning galih ; kasaru gegering jawi alok wontĕn mengsah ḍateng sarta sampun adamel pepati kaṭah ; senapatining perang ; ki tumenggung jala
Ing Israèl ana enem distrik utama sing ing basa Ibrani diarani minangka mehozot (
tunggal: nafa). Saben sub-distrik dipérang manèh dadi wewengkon alami sing cacahé ana 50.
Sub distrik Golan mèlu dikatutaké, semono uga Yerusalem Wétan awit tlatah-tlatah iki wis dicaplok Israèl lan undhang-undhang Israèl berlaku ing kono senadyan oran diakoni déning komunitas internasional. Kosok
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 5 Maret 2016.
kuwi ... Nek arek wedok ngono prasasat apik.Tapi, sorene oleh SMS lucu, "Pak, sido dadi bapakku
kawin karo Mbokmu ?" terus dibales neh, "Hehehe....!" Timbang dadi molo, tak telepon ae. Oo.... alah, jare rumor aku arep diangkat dadi kepalane dhekne .... banjur aku njaluk sepuro, "Sepurone sing kathah, mbak. Tak kiro nyasar, lha nomere sampeyan kok ganti aku gak roh".Wes lego aku, timbang diwoco bojo terus bojo duwe
Ora Sido Nganggur Tri Anggoro : " Lek, tibak'e tenan sing tak omongke 5 sasi kepungkur mbiyen kae "
Mas Agung : " Sing endi to, Lek "
Tri Anggoro : " Wah wis lali yo...?iku lho bab cerita lucu "
Mas Agung : " Cerita Lucu sing endi to, Lek? "
Tri Anggor : " Iku lho bab Mas Sunoto Agung Wibowo sing saiki jarang gawe naskah cerita lucu "
Mas Agung : " Ooo...sing dirembug awak'e dewe naliko tanggal 28 februari 2013 sasi kepungkur to, Lek? " Tri Anggoro : " Iyo, Lek..."
Mas Agung : " Ono bab anyar sing wigati po? "
Tri Anggoro : " Tibak'e tenan Mas Sunoto Agung Wibowo ndwe pakaryan anyar meneh, Lek "
Mas Agung : " Lha ayak awak'e dewe jarang tampil ning kene, lha terus piye nasibe awak'e dewe, Lek ? "
Tri Anggoro : " Ojo sumelang,
Wibowo sing anyar iku yo meh mirip koyok label cerita lucu ning kene, Lik "Mas Agung : " Wah, wis jelas nek awak'e dewe ra bakal dinggo meneh, Lek "
Tri Anggoro : " Ojo cilik ati sik, jebule Mas Sunoto Agung Wibowo ki priyayine apik'an "
Mas Agung : " Kok iso ?"Tri Anggoro : " Ning pakaryane sing anyar awak'e dewe jebule isih dilibatke, Lek "
Mas Agung : " We lha, tenane ? "
Tri Anggoro : " Iyo, awak'e dewe dipasrahi ngemban tugas minongko dadi tokoh ning label Obrolan Jawa, sing crita skenarione yo
awak'e dewe isih tetep iso makaryo yo, Lek, ora sido nganggur "Tri Anggoro : " Yo
blogspot.com iku awak'e dewe wis dijatah ngisi peran lakon dewe - dewe, aku dadi Lik Paijo kowe dadi Kang Sun "Mas Agung : " Ngono..."
Tri Anggoro : " Iyo, sih kepenak to awak'e dewe? "
Mas Agung : " Iyo, Alhamdulillah nek ngono, Lek..."Tri Goro : " Yo wis, Lek nek ngono aku tak bali dhisik "
Mas Agung : " Iyo..iyo..yo wis kono..Eh berarti kowe mengko mrene meneh, Lek? "
Tri Goro : " Lho lah pow? "
Mas Agung : " Lha jaremu bali dhisik. "
Tri Goro : " Hayaaah acak meneh..."
Mas Agung : " Hahahaha,...reflek, oh iyo karo awak'e dewe sinau nambah kawruh boso jowo, Lek!!! "
Tri Anggoro : " Siaaaap..."
Mas Agung : Mben kethok rodo' profesional sithik ngono lho,Lek,haha...!!!
Tri Goro : Nak jarang gawe naskah cerita lucu, yo alamat awak'e dewe jarang kethok metu nk label Cerita lucu iki no,Lek?
Eh berarti kowe mengko mrene meneh, Lek?
Mas Agung : Lha jaremu bali dhisik.
Mas Agung : Hahahaha,...reflek!!!
( Ono Candhak'e...)
Mas Agung karo Tri Goro pancen bedo sak kabehane, Mas Agung senengane ngoleksi gambar Bass Gitar, dene Tri Goro luwih seneng karo sing jenengane sepur.Mulo, angger ditakoni bab sepur Tri Goro akeh mudhenge.
ZA&dunia: WOLAK WALIKING JAMAN NGGER ANAKKU LAMUN BENJANG YEN WIS ONO PRATONDO SEPISAN AKEH TANI MATI
WONG KANG BENER MALAH NOMPO KESULITANNGGER ANAKKU
KUWI PRATONDO WOLAK WALIKING ZAMAN.
ZAMANE ADOH SOKO RAKHMAT LAN BAROKAHSING PODO NGATI ATI,
KANG MAYUNGI RINO WENGIMUGI MUGI GUSTI ALLOH
TANSAH SABAR LAN PASRAH ING PINARINGAN
TANSAH ELING LAN WASPODO ING TUMINDAK.AMIIN.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik
6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati,
kang wus tamtu peting caleret umanjing,
tuju padhang kena gebyaring Hyang Rawi,
pepet tanpa watesan penuh tri- murti,
langgeng urip mongka witing rasa mulya.
amung sabda gaib woring rat warata.
Karsaning Hyang Pinerang dadi tri juru,
kang wus awor tan pisah siyang ratri,
nora nywara nora nggonda nora ndulu,
kang karungu wus kapyarsa ing Hyang Agung,
lire urip neng ngalam kabir sahir,
tuwuh aneng jroning alam adam makdum,
yaduk maksih wang uwung sonya ruri,
mugi sing tiasa enggal beraktivitas deui … Go Green” ujar pemilik akun Instagram @afganshah.
“Cing enggal damang pak….upami bpk udur mah hawatos jomlowan jomlowati
Wis ngerti durung cah, staff Asrika Films sing biasane ngurusi blog wis hijrah neng Majene, Sulawesi dadi guru.
nanging jarene sesuk ora jaluk sangu mrg ora arep sklh perlu mmk ngert wis sbl sbl iki sangune sklk tak wnh smngg2 tak pasrahke bnt. sbn dino sing ngedumi bnt"Perlu waktu lama
Jiný pohled na Kabupaten Aceh Utara, Indonésie
wedok sing ayu lan pinter]Mangsa rendeng ngene iki, biasane dibarengi karo mangsane wit duren lan wit rambutan pada awoh. Dadi ora mokal yen sak dalan-dalan yen wayah ngene iki, akeh kios-kios sak dhawane dalan kang pada adol woh-wohan loro kuwi, duren lan rambutan. Ing ngendi-ngendi panggonan kang dadi sentra tanduran duren lan rambutan, lan ora keri ing kutha Bandung iki. Senajan sejatine Bandung dudu sentra penghasil duren lan rambutan, ananging ing pinggir-pinggir dalan protokol
“Durian Palembang, Manis dan Legit. Rp. 15,000-an!”, dicantolake ing sisih tengen bak truk sing madep ing ratan. Pamrihe bisa kewaca dening wong kang pada liwat, banjur kagugah atine supaya mampir lan tuku duren.Gandane duren kang semribit duleg irung yen sak wayah-wayah pinuju liwat ing cedake gawe kolomenjing munggah mudun, bayangake nikmate mangan duren. Nanging apes,
idu wae. “Wes Yus, ayoo cepetan olehe mlaku.” Pangajak-ku marang Yusi, ing sakwijine sore nalika bubar blanja ing swalayan tuku sabun, wedak, odol, lan sakpanunggale
ngrendet laku-ne karo nyunggir-nyunggirake irunge sing ora bangir kuwi. Aku jan mangkel tenan, bocah siji iki pancen gawanane cuek bebek, maklum produk Jakarta-nan, senajan dudu asli wong Jakarta. Nanging gur merga korban urbanisasi saka bapak lan ibune wae, yen asline sing sli… genah yen wong Tulungagung. Ning merga
ora lidok dadi guyonan wong-wong ing sak kiwa tengenku kang pinuju meruhi kedadeyan kasebut. Aku mesem kecut, karo nggeret tangane Yusi luwih rosa. “Wes ta ayooo di guyu uwong ki lho.”Tekan kost-kost-an wes rada repet-repet ngadepke surup, apa maneh ketambahan swasana timbreng dening mendung kang ireng geduleng ing angkasa. Banyu udan wiwit tlenik-tlenik tumiba, nalika aku karo Yusi mlebu ing plataran omah pondokan. Sak durunge mlebu omah panyawangku mbanggok ing dalan ngarepan, sak
Tri yo?” aku njawil pundake saka mburi. Yusi kang wes amping-amping lawang arep mlebu omah banjur mlenggak lan nguwaske pernah anggonku nudingi menyang sebrang dalan. Nudingi mobil jeep
omah sing tak jujug sak kloron dudu kamar-e dhewe-dhewe ing lantai dhuwur, nanging malah tumuju kamar ing lantai siji sisih pojok dhewe cedak karo kolam iwak. Saka poncotan lurung omah katon yen kamar sing biasane peteng kuwi, saiki katon lampune murub lan lawang kamar-e sajak ora ditutup.“Wah sajak-e bener An. Mas Tri sing teka.” Bisik-e yusi isih karo mesem sangsaya sumringgah.Sangsaya cedak karo kamar pojok-an kuwi, keprungu swara tivi kang lagi di setel. Sajak-e sing dhuwe kamar lagi ndeleng siaran tivi. Senajan ati rada gojag-gajeg lan harap-harap cemas, ning isih gede pangarap-arepku, muga-muga pancen bener Mas Tri sing teka, dudu wong liya. Lan aja nganti kedadeyan ngisin-isini kaya rong minggu kepungkur, dumadi maneh. Nalika semana aku lan Yusi kecelik, lan isin banget sebab merga saking pe-de ne, tanpa babibu langsung nrambul mlebu kamar kuwi karo gembor seru banget. Karep-e ngana arep ngageti Mas Tri. Ananging blaik tenan, jebul sing ndek jero kamar dudu wong sing dikarepe. Sing teka dudu Mas Tri, jebul koncone sing pinuju nyilih kamar kanggo nginep. Yen kelingan wektu kuwi jannn uisinnnnn banget lah pokok-e.Sinau saka pengalaman kuwi, nalika Yusi mindik-mindik arep ngageti kaya pakulinan biasane ngana kae.
drijine ing lambe, aweh sasmita supaya aku ora brisik.“Meneng-a wae… yen iki aku wani jamin satus persen sing ning njero mesti mas Tri.” Omonge karo bisik-bisik.“Delengen kuwi. Aku niteni banget, kuwi srandal sing biasa dienggo dening Mas Tri.” Bacute aweh argumentasi. Sidane aku mung manut wae karo karepe Yusi.“Hwaaa…… !!!! Arep pada ngapa kowe!”Aku sak-kloron njondil, merga tanpa ora nyana-nyana babar pisan, ujug-ujug ana
gadeg ning mburiku, karo isih kalungan anduk, katokan cekak lan kaosan oblong. Sajak-e bubar adus.“Wah siji kosong Yus” aku ngomantari kedadeyan kuwi.“Iya ih…” sumaure Yusi.“Gek saka ngendi sampeyan-sampeyan kuwi? Wayah udan-udan ngene kok isih pada seneng kluyuran wae. Sekolahmu kuwi gek ndang dirampungke, ora mejeng wae ndek mall” Mas Tri tekon semu ngundamana.“Sapa sing mejeng ning mall mas?” Yusi sing nyauri.“Lha kuwi pada nyangking kresek. Apa ora pada saka swalayan?” tembung-e“Yeee… blanja kaleee…...” Giliran aku sing mangsuli panuduhe Mas tri.“Hayah…. Blanja kuwi rak mung jalarane, tujuane apa yo blanja?” Mas tri gumuyu lekek-lekek.“Arep oleh-oleh ora? Kuwi lho ana cemilan ing meja kamar.” Omonge sing dhuwe kamar karo ngajak mlebu aku lan yusi.“Endi mas?” tekonku nalika wes mlebu.“lha kuwi kerdus abang, kuwi apa.” Wangsulane karo janggut-e kang dienggo nudingi pernah barang kang dikarepake, merga tangane sak kloron isih ibut kanggo sarungan.“Jiahhh…. Mocii maneh….” Yusi sing protes nalika meruhi oleh-oleh sing digawa jebule moci kacang, jajanan khas saka Sukabumi.“He he…. Lha anane gur kuwi. Tur penak olehe nyangking.” Sing diprotes mangsuli ayem.“Mosok wes dadi pegawe oleh-oleh-e yo pancettttt wae mociii….
karo Yusi.“He he….” Mas Tri mung guyu gleges wae tanpa nyauri tembungku sing pungkasan.“Mas, aku mau jiaannn uisinn banget tho?” ujug-ujug aku pengen crito kedadeyan kang ngentas wae kelakon sore iki mau.“Lha ngapa?” saure mas Tri enteng, karo leyeh-leyeh ing jogan sinambi tetep ngawasne tivi.“Kuwi… Yusi kuwi sing marai. Mosok pas mau liwat cedak wong adol duren ki, irunge di cungir-cungirake kae lho mas. Wes ngana oleh-e mlaku sengaja direndet-rendetake. Lha aku kan isin banget mas, wong terus pada di geguyu karo wong-wong.” Bacutku karo nglirik Yusi kang uga isih ibut mangan moci.“Ha ha…. Ngono wae kok diwadulke barang lho.” Yusi sing rumangsa dadi udering perkara nguyu karo nyenggolke pundake marang pundakku.“Lha wes piye maneh, arep tuku yo gak gablek duit kok.” Bacute karo mringgis.“He he….. “ sing dicritani gur guyu maneh.“Lha ning sisih endi tho ana wong adol duren?” pitakone.“Yo ning kana kuwi lor-e prapatan cedak karo warung makan padang.” Wangsulanku.“Haa…. Kok tekon-tekon ngapa mas? Arep
Tundunge mas Tri marang Aku lan Yusi. Aku wong loro banjur ngadeg lan menyat saka kamare mas Tri, ora lali sisa moci kacang ning kerdus dicangking sisan digawa mendhuwur menyang lantai loro.-----QAP-----“An… Yus…” Keprungu ana sing nyeluki aku lan Yusi. Aku sing lagi leyeh-leyeh ing dipan karo maca novel banjur metu saka kamar, banjur ngungak mengisor. Jebule mas Tri sing celuk-celuk.“Ana apa mas?”“Mrenea muduna, Yusi endi? Wes turu yo?” aloke
aku isih penasaran.“Iki lho arep ora?” saure mas Tri karo tangane loro diangkat nyangking duren cacah papan.“Wah…
aku langsung mudun.“Ayoo mas gek ndang di pecah.” Panjaluku marang mas Tri.“Kosik tho sabar… Lha Yusi endi?” sing dhuwe duren ngosikake.“Wes mengko lak mrene dhewe.” saurku.“Aduh makkk…… aku iki mau ngentas wae ngimpi, kok saiki durene teko temenan.” Ujug-ujug Yusi wes ngadeg ing mburiku.“Di pecah ning teras ngarep wae yo mas, sing panggonane rada jembar. Gen luwih nikmat olehe mangan duren.” Yusi sing awe hide supaya anggone mecah duren ing teras ngarepan.“Ayoo lah….” Wangsulane Mas Tri karo nyangking duren-e.“Lha arit-e endi?” tekone nalika arep mecah duren.“Yah… mosok arit tekon karo aku mas?” saurku.“Lha njur piye iki olehe mecah, arite wae gak ana.” Bacute mas Tri karo nyengenges.“Sek mas…” Yusi terus ngadeg mlebu omah maneh, balik-balik wes nyangking bedog.“Lha… iki ana bedog. Bedog-e sapa iki Yus?” tekonku marang Yusi.“Wes rak penting iki dhuweke sapa, sing penting duren-e ndang dipecah.” Saure enteng.Bedog banjur dicandak karo mas Tri, lan duren wiwit di pecah. Kanggo ngurangi eri-ne sing cringih-cringih tajem, duren di gepuk-gepuk nganggo lempengane bedog. Nalika dirasa wes pada pupak eri-ne banjur duren di sigar saka sisih pucuk-e. Nanging mas Tri sajake rada kangelan nalika nyukil pucuk-e duren. “Alahh…. Kok angelmen tho.” Aloke“Dicukil terus di sigar nganggo tangan mas, mengko kan bukak dhewe nurut dalane.” Aku aweh aba karo setengah marai mas Tri.“Lha iyo… biasane yo ngana An. Nanging iki kok alot banget yoo….” “Yoh coba iki jajalen. Gantian Sampeyan sing mecah.” Sambunge karo masrahke duren lan bedog marang aku. Duren tak tampani, banjur tak coba kanggo mecah. Pranyata pancen alot tenan, sajake duren-e isih rada mentah. “Apa isih mentah yo mas Duren-e?” “Mosok tho An, yen dideleng saka ambune katone kok wes mateng ki.” Saure mas Tri.“Endi kene tak pecahe aku wae.” Yusi nyandak bedog lan duren sing isih tak cekeli.Duren banjur digawa Yusi rada nyisih ing sacedake tumpukan watu taman. Lan ora nyana ora ngiro babar pisan, Duren banjur di bedog… press… press…. Kaya patrape wong mecah nangka ngana kae….“Beres….. “ aloke Yusi karo wiwit duliti isine Duren.Aku sak kloron kang ora ngiro kedadeyan kuwi banjur gemuyu bebarengan karo apa kang di tindakake dening Yusi.
pongge langsung tak klamuti. “Beuh….. beuh…..” ora beda karo Yusi, aku uga banjur gebres-gebres nalika ngrasakne duren kuwi. “Duren-e kok rasane ngene yo mas… kecut-kecut piye ngana lho.” Ujarku marang mas Tri karo ngulungne duren marang dhewekne.“Ah mosok?” wangsulane karo nyengingis lan wiwit nglamuti pongge duren.“Weh…. Iyoo…. Rasane
Usulku supaya njajal mecah duren liyane, mbok menawa rasane luwih enak.“Enak-e dipecah wae kabeh sisan yo. Gen sisan leh-e mangan.” Sing dhuwe duren mangsuli.Duren banjur dipecah dening mas Tri, ning ora beda karo duren kang sepisanan. Duren liyane uga angel buka-bukakane, lan yo kepeksa carane Yusi kang dianggo mungkasi duren-duren kuwi. Dipecah sarana dibedog kaya patrape wong mecah nangka kae. Lan kuciwane……. Rasane kok yo ora kaya lumrahe duren ngana kae… ning iki jiannn duren special tenan. Rasane ana sing kaya
mbok traktir duren. Mosok duren kok rasane macem-macem ngene sih…. He he….” Alokku marang mas Tri. Eee… alah… duren kok yo werna-werna rasane. Ora sida mangan duren enak ning ati tetep seneng…
Sak Enenge Blog's27 Januari 2011 09.22lucu....! apiksalam kenal balik yo mas/kang....!BalasHapusSak Enenge Blog's27 Januari 2011 09.28wis...., koyone ketemu dulur sing pas tenan iki................BalasHapusKi Ageng Pamanjaran27 Januari 2011 11.17Matur nuwun sampun kerso
Ora kok merga aku seneng kredit termos apa panci utawa wajan aluminium, ananging kebeneran tangga kiwa tengenku ing perumahan Mulyaharjo Indah iki ana siji loro kang dadi tukang mendring.Najan hawanê sumuk, ananging ing jaba kana langit sedela-sedela
arep udan deres hawanê malah dadi sumuk kaya diungkepi. Amarga wes ora kuwat ngrasakne hawa kang sumuk, ditambahi swasana ati kang uga melu sumuk merga sak awan olehku nagih duit marang klien kang wes ngangkut barang-barang mebelan ora kasil, aku banjur bukak kaos oblong kang wes kebes dening kringetku. “Wah…. Enak ngene iki. Mbloder othe-othe karo sarungan wae…” aku ngrenengan dhewe ing ruang tamu karo leyeh-leyeh ing kursi dhawa.Tak sawang pandom jam ing tembok wes nuduhke jam 11.30, arep nyusul turu ibune bocah-bocah kok yo durung karep. Apamaneh saiki lagi ana stop-an palang merah, jan apes tenan. Tinimbang nglangut mikir sing ora-ora ing wengi sepi iki, iso-iso malah kangslupan bangsa alus, aku banjur ndudut rokok sak eler. Jress….. korek tak sumet banjur rokok tak slomot geni kang metu saka pentol korek. Balik leyeh-leyeh ing kursi dhawa. Grayah-grayah meja lan ngisor kursi golek remote control tivi ora nemu.“Wes bocah-bocah ki yen nonton tivi remote dideleh ngendi yo yo…” sambatku dhewe nyalahke anak-anakku.Remote ora sido ketemu, arep ngadek goleki ing papan liya wegah. Sidane aku nyandak henpon kang gumletak ing meja sisihku. Henpon weton anyar, fitur-fiture uga anyar. Yen biyen mung iso kanggo telpon-telponan lan sms-sms-an, saiki wes luwih canggih maneh. Henpon jaman saiki iso kanggo internet-an, chatting, lan sing lagi nge-trend iso kanggo dolanan fesbukan. Wes pokoke ora kalah karo ponakanku sing lagi SMP apa SMA, aku uga melu dadi jamaah fesbukiyah. Kejaba kuwi yen sakwayah-wayah anakku takon PR saka Bu Gurune, aku mung kari nyat nyet henpon bukak internet banjur tekon marang mbah Google sing serba tahu, utawa golek informasi ing perpustakaane mbak Wikipedia. Wes cespleng tenan pokoke barang cilik iki, kabeh informasi ana ing genggeman. Bener kandane Prabu jayabaya yen to ‘Bumi saya suwe saya mengkeret’, yo iki contone informasi donya ambane mung sak gegeman tangan.Lagi asyik maca-maca status konco-konco jamaah fesbukiyah, mak bedunduk ing pojok dhuwur sisih kiwa ana suggestion add friend. Eviana, kuwi jeneng kang metu ing suggestion. “Eviana…” grenengku ing jero batin karo mencet tombol kanggo deleng profil detil-e.Bareng mlebu ing profil detil-e, aku dadi yakin yen kuwi Eviana tilas konco SMP-ku biyen. Eviana kang omahe cedak prapatan ngarep gedong Kethoprak jaman biyen, yen saiki wes malih dadi deretan ruko. Kethoprak wes kesisih karo kapitalisme, hiburan rakyat cilik ke gusur dening kemajuan jaman. Yo ora apa-apa pancen wes jamane kaya ngene, wong tv saiki dudu barang kang larang regane maneh. Dadi masyarakat sing biyen kurang hiburan saiki wes keblebek hiburan
deleng foto-foto kang di pajang, eviana saiki katon luwih ayu lan keibuan. Esem ing photo-ne kang lagi mondong anake loro nuduhke yen uripe katon seneng. Marem deleng photo-photo keluarga, aku banjur bukak halaman photo profil. Panyawangku tumuju marang photo kang wes rada burem ireng putih, kanthi klambi seragam sekolah. Yen deleng saka potongan rambut lan pasuryane, jelas iki photo nalika jaman isih SMP biyen. Aku nyawang photo kuwi sauntara, banjur mesam-mesem dhewe…..“Eh…. Sorry nggak sengaja vi.” Aku njaluk ngapura marang bocah wadon kang kanthi ora sengaja tangane tak cekel merga royokan tuku jajan ing kantin.“Nggak apa-apa.” wangsulane cekak karo mesem.Yo merga saka kedadeyan kuwi, aku banjur dadi tambah keling-kelingan terus marang bocah wadon kuwi. Mripate kang sipit kanti andeng-andeng kang temumpang ana ing alis sisih tengen. Kulite kuning mrusuh, lan eseme kang pait madu ngatonane untune kang gingsul gawe lan pantese. Aku dadi GR dhewe, sebab sak suwene iki aku tansah gatekne dhewekne, wiwit nalika mlebu sepisanan ing kelas 2B. Evi, ngono undang-undangane, biasane yen kesenggol bocah lanang banjur murina. Lha nanging iki mau kanthi ora sengaja tak candak tangane kok ora nesu, malah meneng wae lan mesem marang aku. “Ah… apa evi yo seneng karo aku po piye yo…” batinku nalika leyeh-leyeh ing kasur arep mapan turu bubar sinau lan garap PR. Sewengi kuwi aku tansah glebak-an molak-malik awak, ngekep guling, nyawang eternity kamar. Mripat ketop-ketop nggak iso merem, pikiran mlayang tumuju marang
jenggirat tangi saka anggonku turu nalika krungu suara lawang kamarku ditotok saka njaba. “Nggih bu….” Aku nyauri karo mudun saka amben lan tumuju menyang kamar mandi.“Kok kadingaren ndra, yah mene wes tata arep mangkat sekolah. Biasane nek ra diopyaki ran ndang gage
wonten jam tambahan.” Wangsulanku goroh marang ibu. Arep blaka sutha yen jan-jane ngono aku gur selak kepengin cepet-cepet ketemu karo Evi, hayoo genah isin. Mengko gur kanggo poyok-poyokan wong sa-omah.Rampung nganggo sepatu, trus nyandak tas ing dhuwur
riyin.” Aku pamitan karo ibu-ku kang isih nyapu teras ngarep omah.“lho.. lho… kok ora sarapan sek ndra?” saure ibu.“Pun mboten
mangke. Sangune cukup mangke kangge sarapan kok.” Aku mangsuli karo neruske olehku mancal sepeda, ibu gur gedeg-gedeg.Mulai dino kuwi jalur mangkat sekolah kudu tak rubah total. Yen biasane ngliwati stadion bablas ngalor liwat ngarep grejo, saiki belok kiri. Tekan prapatan POM Bensin lagi ngalor terus bablas liwat ngarep Gedung Kethoprak. Jan-jane ngono jalur anyar iki rada adoh sithik lan kudu muter liwat pasar barang, lha nanging merga ada ‘mau’-nya ora dadi masalah.Tekan dalan ngarep POM Bensin menggok ngalor, atiku mulai trataban… harap-harap cemas. Mbok muga-muga mengko Evi yo pas metu saka omahe arep mangkat sekolah. Mengko yen pethukan arep tak jak bareng wae, tak boncengke
tansah nyawang sisih tengen, aku ngarep-arep Evi gek mlaku ing
Ananging nganti kliwatan omahe, ora ana sapa-sapa. Sing ana aku malah dijegogki kirik merga ndlenger ngulate sisih tengen dalan wae, nganti ora weruh yen ing ngarepan ana kirik lan meh wae ketabrak sepedaku. Tekan sekolahan isih
lungguh ing buk ngarep kelas ngenteni Pak bon bukaki ruang kelas. Atiku rada gela, kuciwa
sekolah wes rampung. Bocah-bocah pada ringkes-ringkes buku lan tas-e dhewe-dhewe banjur bubar metu saka kelas. Aku sengaja metu keri karo ngenteni kesempatan kanggo nyedaki Evi, aku wes nyusun rencana supaya bisa cedak karo dhewekne. Tiwas kebeneran dino iki ana PR bahasa inggris, dadi iso tak enggo pawadan kanggo nyedaki kanthi alasan belajar bersama, lan kebeneran Evi bocahe pinter bahasa Inggris.“Ev…” aku ngundang jenenge nalika pas jejeran ing lawang kelas.“Eh... Indra. Ana apa ndra?” tekone karo mesem grapyak.“Anu… anu…… anu ev.” Aku rada gugup nalika arep nembung ngajak sinau bareng. Atiku dag-dig-dug… ora karu-
isih karo mesem. Plong rasane atiku bareng krungu wangsulane Evi.“Mmm… mulih dhewekan apa dipethuk Ev?” tekonku sak banjure.“Aku biasa mulih dhewe kok ndra.” Wangsulane.“Bareng aku wae yoo… dak boncengke.” Aku tawa-tawa ngajak bareng dhewekne.“Wes ora usah ndra…. Aku mlaku wae gak apa-apa kok.
lan Evi banjur mlaku runtung-runtung menyang panggonan parkir sepeda. Tekan parkiran sepedaku isih kekupeng dening sepedahe bocah-bocah kelas telu sing durung bubaran. Kepeksa aku kudu rada kangelan ngetokne sepedah. Siji baka siji sepeda-sepeda sing ngaling-ngalingi sepedahku tak inggirke, atiku bungah dene sidane aku kasil cedak karo Evi. Merga kurang prayitna olehku geser sepeda rada keseron lan nyenggol stang
ngejloki payon dhuwur car-port. Lamunanku buyar sak nalika. Tak deleng jam ing tembok jebul wes nuduhke angka loro luwih seprapat. Aku banjur mencet tombol “Add as Friends” ing wall-e Eviana. Henpon banjur tak deleh ing dhuwur buffet, banjur mlebu
isine pidhato sing wis kosemak, kanthi cekak aos! b. Critakna isi pidhato sing wis kotulis kasebut ! Rubrik
lan tuduhna watake paraga, sing ana ing sandiwara kasebut ! 2. Tulisen isine/critane sandiwara sing wis kosemak kanthi ringkes ! 3. Critakna isine sandiwara sing wis kotulis, siswa liyane kanthi kelompok bisa mbiji critane kanca sing crita ! - Rubrik
ukara ing ngisor iki sing kalebu ukara pakon, pangarep-arep, pamenging lan paminta ! (Terlampir pada buku Pinter Basa Jawi
Gawea pacelathon marang wong sing luwih tuwa. Sing isine ngrembug
ceceg-ceceg ing ngisor iki, amrih trep karo isine wacan kasebut! (Terlampir hal. 33 buku Pinter Basa Jawi) -
Tulisen kanthi cekak aos crita sing wis kowaca, banjur critakna kanthi gamblang ! Rubrik
sajrone batin kanthi premati! 2. Praktek - Wacan kasebut ringkesen kanthi cekak aos! - Gawea ukara pitakon adhedhasar wacan kasebut! - Tulisen wewarah sing bisa kajupuk saka wacan (Terlampir pada buku Pinter Basa Jawi,
sing isine kurang luwih sepuluh siswa utawa sakelas kaperang dadi papat, saben kelompok ngowahi panyandra mau dadi basa ngoko lugu utawa basamu dhewe ing kene, cacahe kurang luwih
ing ngisor iki kanthi ngganepi tembung sing ilang, amrih trep karo isine crita kasebut ! (Terlampir pada buku Pinter Basa Jawi, hal. 8, 27, 48) - Penghitungan nilai tertulis
Lintang Panjer Esuk Wes Angslup [2]
Bacute crito kang dipacak ing majalah PS no 19/7 Mei 2010Esuk kuwi aku lagi ibut resik-resik kamar, kebeneran dino kuwi dino minggu. Dadi aku akeh wektu kanggo resik-resik kamar mess kang disediyani dening yayasan panggonku nyambut gawe. Lagi nedeng-nedenge ngresiki rak buku karo ngrungokne radio, ujug-ujug hapeku muni. Ana sms kang mlebu sajake, aku kelingan yen dino iki aku janji arep mlaku-mlaku karo calon bojoku. Gageyan aku nyandak hape kang gemletak ing kasur, mbok menawa sms saka dhewekne.‘Jeng, Aku lan Tiara wes boarding pas kanggo penerbangan jam 10.00 saka Sepinggan. Sepurane wes ngrepoti Jenengan.” Oh jebul sms saka mas satrio.Aku lagi arep mejet hape kanggo bales sms-e, hape-ku wes muni maneh. Ana sms siji maneh sing mlebu, aku wurung balesi sms-e mas satrio, lan milih bukak sms kang ngentas wae teka.“Sakjane tekaku mrene iki, arep njaluk slirane supaya dadi sesulihe Ibune Tiara sing wes marak Gusti setaun kepungkur. Nanging aku pranyata telat. Selamat yo jeng, Muga-muga jeng rasti bahagia.”Pleg… atiku kaya didodog. Awakku gemeter lan lemes saknalika, dadi mau bengi kuwi mas satrio wes goroh marang aku. Mas satrio balik Jakarta cepet-cepet ora merga ana tugas, nanging sak temene atine kuciwa marang kejutanku.“Duh Gusti… sepuranen aku yo mas. Aku ora graita babar pisan marang kekarepanmu teka mrene kanthi ndadak iki.” Ora krasa pipiku teles dening eluh kang tumetes merga saking rasa trenyuh campur getunku. Aku ora nyelaki yen sejatine atiku isih mendem rasa tresna marang Mas satrio. Lan aku uga ngerti banget yen sejatine mas satrio isih nyimpen aku ana ing njero atine. Salahku geneye ora tanggap ing sasmita nalika limang sasi kepungkur mas satrio kirim email kang surasane nakoni kasediyanku menawa diajak urip bebarengan maneh. Nalika kuwi aku mung mangsuli
mas,emane kenangapa jenengan kok ora crito yen saiki wes dhewekan maneh.-------$$$$------“Mas satrio…. “ aku undang-undang rada rangu-rangu marang
Universitas Gadjahmada.Rumangsa ana sing ngundang jenenge, pawongan kuwi banjur mlenggak memburi. Meneng sautara karo ngulatke aku mengisor mendhuwur.“Mas iki aku mas, Rastri…” aku nyoba mbaleni nyapa kanthi nyebut
Ucape sak banjure nakoke kabarku.“Apik mas. Jenengan kok wes katon sepuh to mas?” “Hehe yo wes ngene iki Jeng. Umur rak iso diendek. Sing penting sehat. Lak yo ngono to jeng” saure.“Lha iki gek ngestreni putrane wisuda uga apa piye?” takone.“Iyo mas. Wisudane anak lanang.” Wangsulanku.“Lha endi putrane?” mas satrio goleki anakku lanang karo ngubengke payawange goleki anak lan bojoku.“Lagi nyang mburi, ngeterke Bapake.”
”“Iyoo… saiki bocahe kan lagi lulus S2-ne. Lha kuwi apa bocahe mrene.” Njlentrehe karo nudungi pernahe bocah wedok kang nyandang toga werna biru tua. Katon ayu banget.Aku ngenut arah drijine mas satriyo, aku ora bakal lali karo sorot mripat rongpuluh taun kepungkur. Sorot mripat bocah wadon cilik kang manja banget marang aku.“Tiara, iki Bu rastri. Salim dhisik nduk.” Prentahe mas satrio nalika tiara wes nyedak.Kanti sopan, bocah wadon ayu kuwi nyalami aku lan ora lali ngarasi tanganku. Aku bales karo ngrangkul lan ngarasi pipi gemesake biyen kuwi. Kang saiki wes dadi prawan ayu.“Isih kelingan ora cah ayu karo Ibu?” tekonku marang dhewekne.Tiara mung mesem karo isih nyawang aku. Mbok menawa karo ngeling-eling pernah ketemu karo aku kapan lan ana ngendi.“Ha ha….. wes lali sajake Jeng.” Mas satrio sing mangsuli pitakonku.Aku mesem karo terus takon “Lha iki terus kapan nak Tiara arep dimantukne?” gunemku karo nglirik Tiara.“He he mbuh kuwi jeng. Sakkarepe bocahe. Wong
iki mengko malah langsung bablas mambur ning Jakarta terus mblandang dines ning Prancis. Mboh sapa iki mengko sing arep ngurusi aku ndek kene.” Mas satrio mangsuli karo ngepuk-epuk pundake
ora kesepen ditinggal dening Tiara. Aku saiki yo leren ning kene kurang luwih karo tengah taun.” Mas satrio sajak seneng lan mesem marem nalika ngerti yen saiki aku wes pindah ing Yogja uga.----------$$$$---------Sakwise sapatemon kang ora kajarag kasebut, antarane keluargaku lan mas satrio dadi akrab. Prasasat mas satrio kaya wes dadi sedulur dhewe tumpram aku lan anak bojoku, kang ora mangerteni menawa biyen nate ana crito liya antara aku lan mas satrio.Lan esuk iki, ganep ing yuswane mas satrio kang kaping suwidak telu taun. Aku isih lungguh njegreg dhewekan ana ing teras rumah sakit Dr.
satrio ing wektu-wektu akhir hayate ing rumah sakit iki. Subuh mau, nalika adzan subuh ngumandang ing
kaya ora lagi nandang lelara. Sorot mripate tajem, tajem kaya nalika isih muda taruna. Kang nate gawe atiku trataban biyen.“Jeng… kok jenengan neng kene. Loh aku iki ning endi jeng?” pitakone.“Iya mas, iki aku rastri. Jenengan saiki lagi ing rumah sakit. Mas satrio wes telung dino iki koma sakwise tiba kepleset ing kaliurang wingi kae.” Aku njlentrehke alon-alon. Tangane kang temumpang ing dadane tak cekel alon-alon. Aku ngrasake hawa kang lembut lan anget ing dhuwur dadane.Mas satrio mesem alus, banjur njaluk
Aku tak ngundang dokter piket yo.” Aku nyoba nahan mas satrio supaya ora tangi-tangi dhisik lan arep ngundang dokter ben mriksa kahanane.“Ora usah jeng…. Aku selak pengen sholat.”Sidane aku ngalah, lan nuruti kekarepane. Mas satrio banjur tak tuntun menyang kamar mandi.“Lha garwane endi. Kok dhewekan?” karo mlaku mas satrio isih kober nakonke bojoku.“Ana mas. Lagi menyang mesjid, sholat subuh.” Wangsulanku.Sak wise mas satrio mlebu jading, aku banjur golek sajadah. Kebeneran aku sangu sajadah saka omah, terus tak gelar ing sisihe dipan mujur ngulon.Ngerti yen wis dicawisake pangonan sholate, mas satrio banjur miwiti anggone sholat subuh.“Allah.. hu akbar…” ora suwe mas satrio wes katon khusyuk anggone shalat subuh. Karo ngenteni anggone sholat, aku lungguhan ana ing kursi
nyawang lintang Joko Belek kang isih padang sumunar. Aku dadi kelingan marang puisi kang nate ditulis dening mas satrio kanggoku biyen. Puisi kuwi isih tak simpen nganti saiki. Aku mesem nyawang lintan Panjer Esuk kuwi kang ngelingake aku marang crito-crito lawas kang endah lan
suwe banget. Kuwatir yen ana apa-apa, aku banjur nyedaki mas satrio kang isih sujud kuwi.“Mas…. “ aku nyoba nanggu kekhusyukane
was sumelang.“Mas.. mas satrio.” Tak baleni anggonku celuk-celuk kanti suara alon.Merga ora ana reaksi, akhire tak wanek-wanekake nggugah anggone sujud. “Mas… mas satrio…” lengene tak candak karo setengah tak hoyag-hoyag. Panggah meneng wae….“Mas…
wes ninggalake ragane kanggo selawase. Bali ing alam kelanggengan tumuju marang Gusti kang tansah disuyudi sak suwene iki.Saiki kari aku dhewekan kang meneng angluh ing emperane rumah sakit Sardjito iki. Lintang Panjer Esuk wes anglsup digenteni dening esuk kang rantak-rantak ing bang-bang wetan. Lintang kuwi angslup gawa janji prasetya kang nate diucapke marang aku. Aku isih kelingan ujare biyen, yen to mati suk-emben pengen mati ing kahanan sujud amarga ing mangsa sujud kuwi, jarene jarak paling cedak antarane kawula lan Gustine. Dheweke uga janji yen bakal tansah nurahake separo atine kanggo aku. Lan kuwi kabeh
Kuwi puisi sing biyen ditulis dening mas satrio kanggo aku. Saiki Lintang kuwi wes angslup bali ing papane sakawit. Aku mung bisa dedonga lan ngucap… Sugeng tindak Lintang Panjer Esukku. [Kaya kang arep dicritakake dening Rastri wolu likur taun candake].------------ Cuthel -------------
Musik Dangdut asalé saka laladan Deli. Banjur akèh kena prabawa musik saka India nganti musik Kulon. Jaman saiki kena prabawa kroncong lan gendhingan dadi musik campursari. Jroning evolusi tumuju wujud kontemporer kang bisa kalebu uga ana prabawané unsur-unsur musik India (kang utama saka panggangoan tabla) lan Arab (ana cengkok lan harmonisasi). Pangobahan arus pulitik Indonésia ing pungkadan taun 1960-an kabukak mlebuné prabawa musik kulon kang kuat kalebu utamané ana ing piranti gitar listrik uga tumuju ana ing pangadolan ana ing pasar.Wiwit taun 1970-an dangdut bisa misuwur uga bisa digolongake musik kang trep ing wujud musik kontemporer .Minangka musik populer, dangdut uga kabukak tumuju prabawané wujud musik liyané, kayata prabawané kroncong, langgam, degung, gambus, rock, pop, uga house music.[1]
MusikRintisan kanthi topik musikKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 4 Sèptèmber 2016.
nenekmu. Semoga beliau tenang di sisiNya
Balas	atmo berkata:	Maret 19, 2009 pukul 12:51 am	kang, ngaturaken bela sungkawa,
PARIKANIng kawruh basa Jawa ana sing diarani parikan. Ing bahasa Indonesia, parikan padha karo pantun.Parikan iku isi pasemon kanggo gegojengan. Ana uga sing tetembungane sok 'saru' mula parikan iku ora digolongake ing kasusastra kang edi-peni. Sing nggunakake parikan lumrahe ledhek (tledhek) ing tayuban utawa para buruh kang lagi nyambutgawe, kanggo nglipur ati amrih enggone nyambutgawe ora gelis kesel. Ing kesenian ludruk - Surabaya, seneng nggunakake parikan-parikan.Ana parikan rong larik lan ya ana parikan sing dumadi saka patang larik.(1) PARIKAN RONG LARIK :kantor kawat mbayalaliora kuwat rasane atikawate diuntir-untirora kuwat rasane pikirjarik kawung diwiru-
wonge gak kudu melokmenyang sala payunge ilangketemune ing kreteg curugdadi randha ora sumelangyen bengi akeh sing nglurug(Djajus Pete).-
Nyaring santen nganggo kalo, cekap semanten kula ngaso.
kolomonggo menek pelem"sumonggo kulo nggeh badhe tilem"
santen peresane klopo,cukup semanten atur kawulo,
santen peresane klopo,menawi lepat nyuwun ngapuro,
santen peresane klopo,,menawi salah yo dielingno
uku gedhang,gedhange rojo.Pring njepat dadi perkoro.Sugeng injang sedherek sedoyo.Podho semangat Ayo makaryo.
Nyaring santen napa klapa, kula kinten rada beda.
Daging sapi (Basa Inggris: beef) iku jaringan otot sapi sing biasa lan umum dipigunakaké kanggo kaperluan konsumsi panganan. Ing saben laladan, panggunaan daging iki béda-béda gumantung cara pangolahané. Contoné has njaba, daging iga lan T-Bone umum dimasak ing Éropah lan ing Amérika Sarékat minangka bahan panganan steak saéngga pérangan daging sapi ini akèh banget didol. Ananging kaya ing Indonésia lan ing sawetara nagara Asia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 8 Maret 2016.
sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
( 1 ) SOPO ORA NANDANG SUKA LAN SUNGKAWA ?
Miturut wewarahe kawruh mau, thukule BUNGAH lan SUSAH kuwi jalaran saka mulur mungkrete karep. Wong duwe kekarepan kuwi yen katekan BUNGAH yen ora katekan SUSAH. Mangka karep kuwi yen wis katekan mesti banjur mulur, mulur maneh lan mulur maneh nganti..........ora katekan. Kosok baline karep kui yen ora katekan mesti banjur mungkret, mungkret maneh, mungkret maneh, nganti.......katekan.
Mulane lelakone yo mung gek bungah gek susah - gek bungah gek susah, mangkono wae janji ish urip ora nganggo mikir.
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing
utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun. Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat. Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun , sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina, ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu, boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging piwulan agami. Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau. Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil. Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam. Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana. Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam. Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling darajadipun. Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil. Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata. Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening
anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung. Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar. Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng oncat medal saking salebeting latu murub, nilar nagari Demak. Kanjeng Sultan Bintara
Sareng sampun sawatawis tebih tindakipun Sang Pangeran, Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung kalis saking pidana, temah sami rumaos kawon angsal sihing Pangeran. Katungka unjuking wadyabala, atur uninga bilih Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku
Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang. Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi
agami Islam, murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika : Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
lajeng wonten wanrni kalih, inggih punika : 1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. 2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika : 1. Setya tuhu utawi temen lan jujur. 2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh. 3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya. 4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten
prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi. Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten : Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau
pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking
inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene ing wiridan satariyah, panebut wau mungel : hailah – haillolah, nanging tanpa angereh lampahing napas). Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika,
kadadosan saking rahsa. Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
Miturut Panjenengan: TANDA-TANDA PENCAPAIAN NENG, NING, NUNG, NANG
TINGKAT 1 (Neng; sembah raga) Jumeneng;
MANUNGGALING KAWULA GUSTIPara kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi keyakinan kang lebune lumantar pikir pratitis, dadi ora banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh amengkoki keyakinan sing tanpa katerangan kasunyatan.Anandena pamarsudi / panggilude kudu sing kelawan genep, ora mung nyumurupi ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya mampri amprih utamane lan sampurnane ngilud ngelmu iku.Ana dene bakuning wos mungguhing pemud kasebut, gelarane mengkene :
2. Isi sing diwadahi – sing netepi gelar kelahiran – ngelmu.Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena cewet salah siji.Anadene laku
Tegese nyumurupi kasunyatan wohing pangiludan.Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha
Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik
lungguhe siraga, kepriye lungguhe si nyawa.Raga kang asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi bebadan sakarone pada samad sinamadan lan daya-dinaya.Ing sarehne raga orabisa urip yen ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi
jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :1. Wujud : Ana
20. Mutakaliman : NgandikaKang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu ora kena gotang salah siji, lire anetepana syarat syariate panggiludan sing kanti jangkep, yaiku
Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan wedi, karana kang nyumurupi rumangsa kasoran ing daya.
naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis
tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :
2. Asih marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang
nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.
jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.
Kudu santosa budine lan ati-ati, tumindake uga kudu disaranani kateguhaning iman lan timbuling kekarepan kang lumintu, ora kena uwas sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo
kalakone mung sakedeping netra, anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.
langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (
sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :
Ngrumangsani luput utawa reged iku lerege marang paniti priksa adiling kodrat.Paniti priksa marang adiling kodrat iku lerege marang paniti priksa ing lupute dhewe, kang aran ngrumansani.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga bae yen iku : jaban, ora dadi barang bareng tumrap : jeron. Munggguh bab lase : sanajan gunungan njeblug lan perenga bratayuda pisan, iya njaban.Anane ora kepenak marga luput, lupute : marga lali ing dhuwur iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yeng kang ora ngepenakake iku satemene iya PANGGAWENING ATINE DHEWE, dudu : SING ANA SAJABANING ATI. Yen dhasar batine bener lan resik temenan, mokal ora kepenak. Mungguh resik mau ana resik tumrap : Jaban, ana resik tumrap : Jeron.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yen ananesiksa saka dosa. Lire : anane ora kepenak saka luput. Mokal menawa ora marga dosa, utawa : mokal ana ora kepenak, merga bener lan resik. Ora susah adoh-adoh nglulur dosa kang wis klakon. Dosa saiki bae kang wus karuhan (nalika lagi ora kepenak bae). Dosane yaiku : dene dadak ngrasakakesing gawe ora kepenak, wong genah ngambah sing ora kepenak, kok ora nyimpang. Apa iku dudu luput. Rehne luput, apa ora tampa pasiksane. Sapata : sing prentah nglakoni gawe ora kepenak marang ati mau.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, wis ora susah takon maneh : mesthi saka lakuning atine dhewe sing susah, (salah pakarti), nyimpang saka : benering bener, yaiku bener jeron, dudu : bener jaban. Tandhaning salah : kabukten enggone mujudake ora kepenak iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, mangka ora bisa mupus kaya ing dhuwur mau rehne angel, elinga : apa ORA BISA iku dudu kaluputan. Apa si ORA BISA utawa SI-ANGEL, arep dianggo gagaran anyelaki lupute. Ora weruh yen ORA BISA lan ANGEL iku wis kalebu marang luput, tegese : Iku wewengkoning luput, utawa anak putuning luput, dadi kalingane : mung saka DURUNG WERUH bae marang lupute. Dene ora weruh iku iya anak putuning luput maneh.Yen nemoni apa-apa maneh kang ora ngepenaki ati, aja mung meruhi : sing ana sajabaning ati. Meruhana : sing ana sajroning ati atine dhewe. (Aja ngeling-eling SING DIRASAK-RASAKAKE ngelingana : SING DIANGGO ngrasak-ngrasakake).Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, takona marang pikire dhewe : apa ORA KEPENAK iku maedahi. Yen maedahi, karuwane oleh sengkut nandangi. Dene yen wis dhenger : ora maedahi, mangka teka ditrajang, iku salahe sapa. Cara
ketemu lupute, ya isih luput enggone nggoleki. Tandhaning lupute : durung bisa nemokake iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenaki ati, mangka tetela saka luputing liyan sajabaning ati lan wis mupakat wong akeh yen mesthine utawa benere ora kepenak (marga wis lumrah) elinga bae yen iku lagi aran bener, durung : bebering bener.Kang tinuju ing layang iki : BENERING BENER, ora mung BENER bae. Bener iku mung tumrap jaban. Benering bener tumrap jeron. Yen mung trima lumrah bae, ora susah mbicara jeron, awit mundhak dipurih kang nggayuh : benering bener, kang angeling-angel gayuh-gayuhane.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, nyobaa takon marang budine dhewe APA YA RASA JATI MELU ORA KEPENAK, REHNE WIS BENER, LUMRAH LAN MUPAKAT WONG SAJAGAD. Mesthi ora, awit rasa jati ora mesthi nganggep becik marang kang wis dianggep becik dening rahsa.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga paribasan Walanda : “De liefde is blind”, tegese : katresnan iku bisa micakake. Ora kepenak iku asal saka KABOTAN TRESNA marang dhirine. Iku kang micakake ati. Picaking ati : lali yen dhirine iku dudu bener-benering kahanan kang tumuju ing sih katresnane kang ngebeki jagad.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, AWAKMU TAKONANA DHEWE : he…….., pangudi, ketokna gawemu, sabab saiki aku lagi nemoni kang ora kepenak. Apa gunane aku ngudi kawruh batin, yen senengku mung yen : oleh kang lumrahe nyenengake, utawa : susah yen nemoni kang nusahake. Yen mung
kinarya sasamben linggih, jujugên kaca sangga.2. Caritane sang Prabu Sumali, ing Ngalengka kala puruita, mring Bagawan Wisrawa-ne, sêrat tinampan
pangesthine, panjutaning tyas tuhu, tarlen kawruh jiwa sajati, mangsa suryaning alam, wikan kang manglimput,
tuwuh, tumuwuh tanpa pituwas, têmah tiwas ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.8. Ingkang
kawruh kang jati, jatine kang winastan, kawruh kang linuhung, Sastra Jendra Hayuning-rat, ing nguni kang piningit Jawata luwih, myang kang ran Sastra Cetha.9. Mênggah têgêsipun kadospundi, miwah dununging pikajêngira, kang wijang wiji-wijine, dyang mênggung
Lire pamijining jagad yêkti, marma tan kenging kengis ing kathah, sinêngkêr ing Batara-ne, kajaba para Dewa ku, kang linilan ing
dene cihnanipun, ingkang datan katrima, yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing purwanira, jrih sikuning Hyang Murbeng reh, nanging ta puntonipun, reh ta
kardi dennya dumadi, tiwas tanpa pituwas, kangelan saumur, luhung aywa dumadia, manungsa yen tan
kawruhe, wit saking mêntas kawus, kawruh jati kalindhih dening, Rêsi Kanekaputra, mila
paparabnya, kalawan putra kaliye, Bathara Endra dwi Wisnu, samya têdhak pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca jaladri, puniku pinabênan, ing Kanekasunu, ing
amarga ing sadurunge, isining rat kadulu, maksih awang-uwung awingit, wus ana swara kadya, gêntha keleng
kang sabda, Hong Hyang Hyang ulun yêktine, mênggah ta sagungipun, kawontênankesthi kajatin, kajatosan punika, wonten kahaneku, saksine wontên wonten manungsa, jagad ingkang manungsa estu tan pangling, lawan jagading donya.20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara, apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang
kantha punika sayêkti samar, samar elek satuhune, elok gaib liripun, dene gaib punika mawi, sasandha kadadosan, babasaning catur, nora warna datan rupa, amimbuhi sipat wawarnen sakalir, tan ênggon ora arah.22. Nanging tansah dennira nglimputi, sagung ingkang gumêlar neng donya,
nênggih, muhung pangraos sajatinira, dene ta kosok wangsule, purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing ênêng sanyata, wit gumêlar
ulun mangke, sirik saestunipun, anênampik tanapi milih, kalamun anampika, ing sadayanipun, kang gumêlar ngalam-donya, punapinggih tan ginulung malih, kalamun amiliha.25. Punapa
malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya pangsethi jati, jatining kauwusan.26. Sigêg ture Sang Kanekasiwi, Sang Hyang Guru
Hyang Athama, ngratoni sawêgung, de kang nama Hyang Athama, ing srat Jitabsara panjênêngan Nabi, ya Adam Abul Awan.27. Sang Hyang Guru nulya dhawuh maring, para kadang Dewa miwah putra, bisa-a ngudhuni* (ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung ing pamanggihingwang, sawêg têlêng dununging pangesthi jati, mring Kang Murbeng Gaiba.28. Analisir pantoging kang gaib, namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos wau dereng, Hyang Guru ngndika rum, palibaya pantareng mami, mara katêrangêna, babar-pisanipun, sabda dadining kasidan, Hyang Basuki mangênjali turira ris, mêdhar wangsit angandhar.29. Dhuh
alon ring Hyang Odipati, dhuh pukulun sang Padawinênang, manawi ing wasitane, ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang wus kasêbut ngarsa, pasêmone Sang Hyang kang Amurbeng gaib, mênggah pralambangira.33.
aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan wijining panunggal kawan prakawis,
ngandhap () pikajêngneki, bayi dene tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.35. Mila aksara WA () denpasangi, aksara DA () mênggah pikajêngnya, mungêl wêdal ing têgêse, pan katingal puniku, aksara Rê () wijangireki, mila PA cêrêg ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.Pupuh 178
M i j i l1. Myang wyanjana ing jarwanireki, pêpêking ponang wong, nanging dereng mawa repa lire, mabusana jangkêping pakarti, lir jabang duk lair,
dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki, lesan ngucap ing da ta sa wa le-ku *) ().4. Têgêse Dat kacihna swareki, dununging suraos, wangsul swara la wa sa ta da-ne, nggih punika pratandha salami, pa dha ja ya nya-ki, () lire sami unggul.5. Pan punika pancadriya yêkti,
dunungipun winangsul swarane, nga tha ba ga ma têgêsireki, ngentha satataning, ngantareng Hyang Agung.7. Sajatine wontên manungseki, srêngkaraning raos, liring srêngkara abên-manise, rasa-rumangsa saliring osik, kawula lan Gusti, pamor ing sawujud.8. Dene pasangan pêcahireki,
kancuhaning batos, awit tangan dados kancuhane, osiking tyas nartani pakarti, ra () manik winardi, sosotya punika.11. Wit têrsandhanira wontên
têgêsipun.13. Dene dadya lantaran yêkti, kuwatin ngalunggoh, anartani tata-trapsilane, pan minangka lambaraning takrim, antuk suku kalih, dadya ugêripun.14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging piranti, pirantining urip, parabot kang parlu.15. Pasangan wa () bau ingkang kering, tinêgêsan karo. Dene dadya kanthi sayêktine, bau kanan lalawananeki, jangkêping pakarti,
pangajênging ciri, ayu kajêngipun peranging kono, aksara *) (wujuding aksara tuwin pasanganipun sami) ya () babau
bundêran wang karo, aksara ga *) (wujuding asksa sami kalaiyan pasanganipun) () jangga wingking lire, agêng dene
rahsa mulya, dene wa () gêmbung têgêse, pan punika bau kiwa, pengkal () pan bau kanan, wignyan () cangkêm têgêsipun, ing
mêdharake, pangkon () pandhaku lirira, ingaranan pêjahan, sing aksara kang pinangku, sayêkti wujud manungsa.7. De cahya kawan prakara, cêmêng abrit jêne pêthak, nênggih ing panjing surupe, cahya cêmêng anjingira, sumurup cahya rêta, rêta manjing surupipun, nênggih maring cahya jênar.8. Jênar manjing surupneki, maring cahya ingkang pêthak, cahya pêthak ing surupe, maring cahya mancawarna, cahya kang mancawarna, mring cahya mancorong iku, nênggih panjing-surupira.9. Cahya kang mancorong manjing, mring cahya mancur surupnya, cahya umancur surupe, mring cahya wêning punika, cahya wêning surupnya, mring cahya gumilang iku, cahya gumilang surupnya.10. Marang cahya ingkang gaib, têgêse gaib pan samar, kendêl Sriyana ature, Hyang Guru kelangkung suka, karênan ing wardaya, dene ta punika kawruh, kapralambang saking sastra.11. Sang Hyang Sriyana sinung sih, pinaraban Panyarikan, jawata
Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing pangancas, nênggih dhatêng ing kajaten, awit maksihkaroneyan, bokbilih
ênêng lan êninge, dene dadose dumadya, rupa warna busana, pangracutipun pan namung, rasa ambu warna
Hyang Wisnu ature, nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.16. Ingkang punika mêwahi, têranging kang sasêrêpan, mênggah saking wasitane, Sang Ngusmanajid gurwamba, kaananing manungsa, punika anunggil dhapur, lan kang nglimputi sarira.17. Purwanya namung satunggil, kadamêl kalih ilapat, dene ta binasakake, kakalih ingkang ilapat, langkung kang amicara, winastan kalih saestu, winastanana satunggal.18. Sayêktosipun satunggil, mênggah sastra tanah Ajam, kang tumrap
dunungipun, aneng lathining manungsa.23. Ambyah (
sajuga wujude, ingadêgakên sadaya, punika sampun tansah, anêbut ing namanipun, tuwin namaning Pangeran.27. Gumaluntung ingkang jalmi, punika mungêl Muhammad, dene pratingkahe sare, mungêl Asmaning Pangeran, Allah Pangeraningrat, kang murbeng pasthi satuhu, wijange kawikanana.28. Awit ing sirah dumugi, pungkasan ingkang jangga, aksara min (mim) awalane, pinêcah
mungêl la ing grêbanane, mangkya awit ing pranaja, dumugi cêthikira, aksara ahe (ehe) punika, lajêng kawijang triwarna.30. Wujudipun khe manjing maring, Sipat Allah kang lair pan, dene punika kajênge, maring Kakekat mukadas, grêbanipun winawas, anênggih tan liyan namung, ing ungêlipun Illaha.31. Lajêng wit jênthik dumugi, ing dhêdhêngkul kering kanan, punika min (mim akirane, ugi einijang titiga, wujuding kang aksara, manjing maring Asma Allahu, ingkang kalair
sampun titi, kawontênaning wasita, muhung amrih ywa tumpang so, winujudakên ing gambar, tinrapkên ing ron êtal, ciniren katranganipun, gambar kalih dyan binabar.35. Mawa cahya anêlahi pindha ulading (alading dahana, ubaling) dahana, surem Hyang Rawi sorote, binarung
jroning tyas gung ginagas, ginilut jumbuhing kawruh, tambah ingkang pangawikan.41. Mangkono Hyang Wisnu Murti, graiteng tyas datan samar, dhumatêng kaanane, pinunggêl kang pangandika, amangsuli pangiwa, mangkana ing aturipun, dhuh Hyang Hyang
sadaya, nanging ing pamanggihulun, panggêlar panggulungira.43. Taksih tumpang so tan mathis, manawi ing wasitanya, guru ulun Sang kinaot, Ngusmanajid ingkang usman, asalipun manungsa, inggih saking hêb satuhu, tumurun
dahana, de sira unggulkên bumi.2. Luwih asor bumi iku, yêkti unggul ingkang agni, Hyang Wisnu matur manêmbah, sami lêrêsipun ugi, manawi bangsaning Ejan, linuhurkên ingkang agni.3. Awit asal saking latu, luhuripun saking jin, Banujan jin Idajila, ing
ing apa, Wisnu matur mangênjali, ulun manungsa kajiman, nanging luhur ingkang saking.5. Manungsa
pukulun, punika rumiyin janmi, kang awit Dang Hyang Ad-Hama, Sang Hyang Siwa ingkang ugi, Nabi Sis minulya, punika manungsa jati.7. SarVng ing dumuginipun, Sang Hyang Nurcahya ing ngarsi, nVnggih
sadarum, tan katon dipuntingali, sarêng dumugi paduka, amêngku ing Alam kalih, sagêd botên katingalan, saged katingal ing jalmi.9. Amargi kanjêng pukulun, mangesthi sagêd ngratoni, manungsa lir Hyang Ad-Hama, Hyang Guru ngandika malih, bênêr kaya tekatira, amung kanggo mênang êndi.10. Tekatira kang saestu, apa manungsa apa jin, Sang Hyang Wisnu aturira, ulun angge lair batin, ing batin manungsa-tama, ing lairipun pan êjin.11. Wit ulun urutkên estu, asale jiwa rageki, kamanungsan ulun asal, saking luluhur pribadi, mila kangge kabatinan, amarga jalu pinasthi.12. Dados lalantaranipun, kang wontênkên *) (ngawontênakên) jiwa mami, mênggah kajiman kawula, saking ing leluhur estri, kang awit Sang Hyang Nurcahya, kamantu dening Raja Jin.13. Mila punika
Bathara Wisnu turipun, boten ing saestu neki, ing ngandhap ing nginggil kebalt, kawêngku ing têngah awit, wontênipun winastanan, ing ngandhap tuwin ing nginggil.15. Yeku ancêr-ancêipun, wontên ing manungsa jati, Sang Hyang Guru duk myarsa, asru karênaning galih, babo atmajengsun Suman, sira angunggal pangesthi.16. Kalawan ing jênêng-ingsun, mangkya sira su wêwahi, paparaba Narayana, mratandhani kahananing, sira manungsa
putra Bathara kalih, tyas langkung marwata suta, sinung ilhaming Hyang Widhi.19. Sadaya sampun kacakup, datan ana ingkang cicir, dhawuh wijiling kang sabda, kadang dewa sadayeki, myang putranipun bathara, ing samangkya karsamami.20. Kumpulung kawruh sadarum, ingsun dadekkên sawiji, minangka wawatoning kang, kawruh kadeatan adi, dadiya gêbênganira, suteng-ulun Endrapati.21. Nanging ingsun kêkêr kukuh, sarta ingsun waranani, lawan hya kongsi kajambar, sadhengahing manungseki, supayane iku haywa, madhehkên ing Jawata di.22. Marmane manira asung, pralambang iku yen bangkit, iya dadya manrimanya, ingkang sarta banjur dadi, ing Sanstra Cêtha priyangga, ing sadurungira dadi.23. Ing Sastra Cêtha puniku, apan ta ingsun-aranni, Sastra jendra ayuninrat, pangruwat diyu rasêksi, wanara salaminira, dêlahan nunggal jalma-di.24. Iku ta ing lairipun, dadiya ambêk bumi, mungguh ta ing kabatinan, dumadiya pancadaning, sangkan paraning dumadya, nunggal kawula lan Gusti.25. Mratandhanana saestu, kanugrahan ingkang dhingin, limang ukara kehira, dumadi
mungguh ta ingkang ingaran, Panca purwanda pangrawit.Pupuh 181
S i n o m1. Kang dhingi ambêging surya, kapindho ambênging bumi, katri ambêging maruta, catur ambêging jaladri, panca ambêging langit, ing sapangkat maneh iku, aran Panca Dumadya, iku kadadyanireki, apan uga tumangkar
maneh iku, aran Panca Pranata, dadi pratandhanireki, apan uga tumangkar limang prakara.3. Mandhêg iku kang kapisan, angkêr ingkang kaping kalih, sumunu kang kaping tiga, sumulap kaping patneki, mamarap ping limeki, dadi tri golonganipun, lah para kadang dewa, lan putra bathara kalih, kono padha surasanen tranging nala.4. Kadiparan karêpira, lawan kadadeyaneki, nahên para kadang dewa,
ananging, tan kuwawa maradhahi kang surasa.5. Sadaya matur sumangga, Hyang Guru ngandika malih, eh kadangingsun pra dewa, lan putraningsun kalih, marmanira sireki, ywa ngaku pintêr kalangkung, mundhak kablingêr padha, kang awit babasaning ling, jalma pintêrpasthi kasor dening jalma.6. Kang sugih pratikel tatas, de jalma pratikel awig, kasor dening jalma ingkang,
duninunging andikaningwang.7. Mungguh abênging kang surya, amongat têmbungireki, jarwane among samoa, awit ta ananing rawi, tansah angon sakalir, ngulatkên sakeh tumuwuh,
dene kaananing bumi, bobot sakeh dumadi tumraping, pambêkan bakuh, dununge ing jatmika, sarira antêng tyas mintir, ing wasana dadi
dene kaananing angin tansah katadhah dening, samoaning kang tumuwuh, tumrape mring pambêkan, têmên dene dunungneki, aring ingkang
pungkasannya.14. Mêdhar kang Panca Dumadya, limang ukara ginupit, angin babaring antiga, nalika ingsun arani, têtêp karêpireki, tetela ing ananipun, têtêp
punglu mamis sun arani, tumêlêng karêpe apan, patitis iku ngencoki, datansah anêtêpi, marang dudununganipun, tumanêm pratandhanya,
sampurna lingga-bathara.20. Nyatane ing kadadeyan, lilima tan liyan maring, pangrasa ingkang kapisan, ing karna kang kaping kalih, ing lesan kaping katri, ing grana kang kaping catur, ing paningal ping gangsal, kadang dewa putra sami, sru katrêsnan umatur
iya iku, mamêdeni wong kathah, dene wus anjumbuhi, kalawan Hyang Maha Suksma Kang Kawêkas.22. Wus anunggal sakaanan, sarira suksma pribadi, kapindhone kawaskitan, wikan purwaning dumadi, ing agal miwah rêmit, sawujud Bathara Luhung, akaprabawan saka, waskithanireng panggalih, kaya-kaya uning sadurung winahya.23. Sumunu kang kaping tiga, iku lênyêp sun arani, karêpe wingit sanyata, antêng ruruh anyênênni, de wus nugraha jati, Bathara ingkang linuhung, kaprabawanan saka, sarwa dyatmika ing budi, nênging(~) nala nêrusi marang sarira.24. Sumulap ingkang kaping pat, lêmarap ingsun arani, angulapi karêpira, iya iku (m)balêrêngi, kang mandêng tan kuwawi, dene ta uwus saestu, rikang sotya-bathara, awit kaprabawan saking, anarawang sadaya sarwa pramana.25. Mamarap kang kaping lima, lêmahab ingsun arani,
blêrêngi amaladi limanira.27. Prabawa ingkang prabawa, waskitha ingkang rumiyin, pangrasa ping kalihira, dyatmika kang kaping katri, pramana caturneki, wibawa ping limanipun, atusing pangandika, -nira Sang Hyang odipati, myang
dadi jasate kang jalmi, langit ngibaratneki, ing alam suwung sathu, dene wus kanyataan, amêngkoni ing dumadi, de karêpe batin mêngku kalairan.29. Dene ta Panca dumadya, Pancadriya dunungneki, pangraos ingkang sapisan (˚) pamyarsa kang kaping kalih, pangucap kang kaping tri, pangganda kang kaping catur, paningal kang kaping lima, sadayeku padha dadi, trêsandhaning uripe ingkang
sawujud bathara nênggih, satuhune uwus nunggal warna rupa.32. Nugraha bathara ika, uwus ênêng sarta êning, netra-bathara iku apan, uwus linêpas ing budi, sajiwa-bathara di, wus langgêng kaananipun, kawula Gusti nunggal, lah anakmas wus
sarjana ugi pinisepuh mugi purun nampi keladhug kurang trapsilaning pun Kumitir sampun kumalancang wantun ngedalaken kawruh ingkang sinengker punika, Kumitir namung sadermi ngleruri kabudayan Jawi paribasan : ‘canthing jail dicidhukna banyu segara olehe iya mung sathithik, lowung dene taksih saged nyidhuk, sanadyan namung saisining canthing jail, tinimbang suwung blung. Sampun titi tamat
ing agêsang wus anyêkapi, mugiya tansah angsal kanugrahan saking ngarsaning Hyang Murbeng Gesang. Rahayu.Sumber :
Serat Centhini Jilid III, Pupuh 177 dumugi Pupuh 181. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
bacc.ing.mech.Dipl ing strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvadipl. ing.
ing.str.IWEdipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.stroj.,
anungso sing senenge mangan opo sing ditemu, dibedhil, ditembak, diuber, diburu ...Kudune ono Perda sing ngatur lingkungan. Sing mbedil didendo, sing
iwak disebar ning kali opo ning endi. Kan yo penak, nggo mbalekne senengku dhek cilik, koyo Si Bolang yang
maneh koyo biyen, manuk manyar akeh ning endi endi. Opo maneh biyen saben got ono iwake, ono welute, iso dipancingi. Saiki, ning kali Brantas sing sak mono ambane gak ono iwake sing nggenah, kudune iso nyenengne aku, iso golek welut, terus urip neh, manak neh terus nganti saiki. Welut sawah mati kabeh mergo keno pupuk atau obat sawah, teodan, furadan, mati kabeh bibite. Wong yuyu wae wegah urip ning sawah, opo maneh iwak.Tapi iki kabeh opo mergo polahe awake dhewe dhek jaman cilik sing trutusan golek pangan, koyo Si Bolang ?Tak kiro ora, jamane saikiwis ngawur, isine pokoke...Singkae ora peduli karo kae sijine. Anane
wetenge dhewe.Tapi saiki wis do tobat (mung sithik), sing wis do gelem ngopeni wit-wit nggo nggondeli lemah lan banyu ben gak
Lha yo ngono kuwi saiki keadaane... Wong podho lali mikir tembe mburine. Sing diuber mung butuhe saiki thok. Nguber butuhe dhere ora mikir liyane. Sak karepe dhewe ngrusak kali, laut, alas.... akhire kerepotan dhewe. Opo maneh mengko yen
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga,
dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng trimah ngajeng-ajeng lan
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukakkaca sing meh padha ...
wiwit taun 535 nganti tekan taun 554 antarané pasukan Kekaisaran Romawi Timur lan pasukan Kerajaan Ostrogoth.[1] Perang iki dibagi dadi rong fase .[1] Fase pisanan ya iku (535-540) dirampungi kanthi kalahe Ravenna lan penaklukan Italia déning pasukan Bizantium.[1] Fase loro ya iku taun (540/541-553) cirine ya iku perlawanan bangsa Goth kang dikobarke meneh déning Totila.[1] Perlawanan mau nembe bisa dikalahane sakwise perang kang suwi kang dilakokake déning Narses, kang uga bisa nggagalake invasi Franka-Alamanni ana ing taun 554.[1] Yen ta kaya mengkono kutha-kutha ing italia lor iseh terus nrampungake perlawanan nganti tekan taun 560-an.[1] Perang iki diwiwiti déning ambisine Kaisar Justinianus kanggo ngrebut meneh provinsi-provinsi wewengkon Kekaisaran Romawi Barat kang ucul mergane ana invasi suku-suku barbar ana ing wiwitan abad sakdurunge (delengen uga Masa Migrasi).[1] Wektu peperangan kang lumayan suwi nyebabake ancure Italia lan mudune populasi Italia saka 7 juta jiwa dadi 2,5 juta jiwa kang dadi akibat saka perang goth mau, keluwen, lan wabah penyakit.[2] Sakliyane iku, banda Kekaisaran Bizantium uga kalong.[2] Pungkasane ya iku, Bizantium pra bisa nahan serangan saka bangsa Lombardia ana ing taun 568, kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Goth&oldid=988666"	Kategori: PerangSejarah Italia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.15, 2 Maret 2016.
Ingkang dipun wastani kawruh Sastra Jendra anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dununging kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan. Kawruh Sastrar Jendra Hayuningrat pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastra-di, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa myang sato isining wanadri, lamun weruh surasane kang Sastra Jendra saged rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane awor lan manungsa, manungsa kang wus linuwih yen manungsa udani awor lan dewa patinipun, jawata kang minulya mangkana duk miyarsa tyasira andhandhang sastra. Ingandhap punika
Caritane sang Prabu Sumali, ing Ngalengka kala puruita, mring Bagawan Wisrawa-ne, sêrat tinampan sampun, wus binuka turira aris, nuhun kauningana, estu
tiwas ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.8. Ingkang wijang jerenganereki, pakartine ing reh jagad raya, tan mantra uning jatine, marmantakêdah matur, minta tanya kawruh kang jati, jatine kang winastan, kawruh kang linuhung, Sastra Jendra Hayuning-rat, ing nguni kang piningit Jawata luwih, myang kang ran Sastra Cetha.9. Mênggah têgêsipun
kalêpasanipun kawaskithaning panunggal, nora samar sangkan paraning dumadi, dumadya mardikeng-rat.11. Lire pamijining jagad yêkti, marma tan kenging kengis ing kathah, sinêngkêr ing Batara-ne, kajaba para Dewa ku, kang linilan ing Jawata di, Sang Hyang Sukma Kawêkas, myang jalma
miwah guntur braja, guntur ranu myang gunture, awang-awang punika lamun datan tumama yêkti, pratandha katrima, dene cihnanipun, ingkang datan katrima, yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing purwanira, jrih sikuning Hyang Murbeng reh, nanging ta puntonipun, reh ta sami ngudi wawadi, mrih sidhine kasidan, titising
pituwas, kangelan saumur, luhung aywa dumadia, manungsa yen tan sampurna gêsangneki, lir sato tanpa tekad.15. Babukaning carita ing nguni, karsaning Sang Hyang Girinata, angumpulakên ing kawruhe, wit saking mêntas kawus, kawruh jati kalindhih dening, Rêsi Kanekaputra, mila tinartamtu, ngumpulkên para kadang Dewa, Rêsi Nrada kalih Bathara Basuki, tiga Sang Hyang
pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca
ana swara kadya, gêntha keleng ngungkung, iku Sang Hyang Girinata, sru anggilut jablasing surasaneki,
kajatosan punika, wonten kahaneku, saksine wontên wonten manungsa, jagad ingkang manungsa estu tan pangling, lawan jagading donya.20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara, apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang kapyarsi, yeku bawa jatinya, gêntha jatinipun, kantha-kanthining kang warna, kêkêleng pan dudunungan jatineki, anjinging kang bicara.21. Dununging bawa neng kantha singgih, kantha punika sayêkti samar, samar elek satuhune, elok gaib liripun, dene gaib punika mawi, sasandha kadadosan, babasaning
Nanging tansah dennira nglimputi, sagung ingkang gumêlar neng donya,
wangsule, purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing ênêng sanyata, wit gumêlar saking ing sonya sayêkti, nanging aywa kadriya.24. Tawang-tuwang tanpa
uninga manawi, sakehing kang kawontênan apan, saking gaib sejatine, babo ywa nganti kerut, utamine mandar ngurubi, myang sampun kawimbuhan, malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya
dennya darbe pangesthi bangkit, kadya Sang Hyang Athama, ngratoni sawêgung, de kang nama Hyang Athama, ing srat
ngudhuni* (ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung
namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos wau dereng, Hyang Guru ngndika rum, palibaya pantareng mami, mara katêrangêna, babar-pisanipun, sabda dadining kasidan, Hyang Basuki mangênjali turira ris, mêdhar wangsit angandhar.29. Dhuh
wiryawan, ing Jitabsara têmbunge, inggih asrar puniku, roh jasmani êroh kewani, êroh nabati lawan, roh nurani catur, punika bilih kawula, sigêg ture Bathara
wasitane, ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang
Jawi), sastra tridasa saptane, makatên wijangipun, aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan
angin miwah toya, dene aksara BA () sinung, cêrêg ngandhap () pikajêngneki, bayi dene tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.35. Mila aksara WA () denpasangi, aksara DA () mênggah pikajêngnya, mungêl wêdal ing têgêse, pan katingal puniku, aksara Rê () wijangireki, mila PA cêrêg ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.Pupuh 178
M i j i l1. Myang wyanjana ing jarwanireki, pêpêking ponang wong, nanging dereng mawa repa lire, mabusana jangkêping pakarti, lir jabang duk lair, sing garbaning biyung.2. Muhung Swara pracihnaning urip, de wujuding karo, sastra dwidasa
kinaot **) (wonten duta kinaot), dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki, lesan ngucap ing da ta
têgêsipun.6. Babatangan sarira puniki, wit dadosing kawroh, dunungipun winangsul swarane, nga tha ba ga ma têgêsireki, ngentha satataning, ngantareng Hyang Agung.7. Sajatine wontên manungseki, srêngkaraning raos, liring srêngkara abên-manise, rasa-rumangsa saliring osik, kawula lan Gusti, pamor ing sawujud.8. Dene pasangan pêcahireki, ricikan rajah wong, munggeng angga makatên wijange, ha ()
winardi, sosotya punika.11. Wit têrsandhanira wontên manik, rahsa saraseng don, kang manrangi ing lair batine, ka () cangklakan
minangka lambaraning takrim, antuk suku kalih, dadya ugêripun.14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging piranti, pirantining urip, parabot kang parlu.15. Pasangan wa () bau ingkang kering, tinêgêsan karo. Dene dadya kanthi sayêktine, bau kanan
pinangku, sayêkti wujud manungsa.7. De cahya kawan prakara, cêmêng abrit jêne pêthak, nênggih ing panjing surupe, cahya cêmêng anjingira, sumurup cahya rêta, rêta manjing surupipun, nênggih maring cahya jênar.8. Jênar manjing surupneki, maring cahya ingkang pêthak, cahya pêthak ing surupe, maring cahya mancawarna, cahya kang mancawarna, mring cahya mancorong iku, nênggih panjing-surupira.9. Cahya kang mancorong manjing, mring cahya mancur surupnya, cahya umancur surupe, mring cahya wêning punika, cahya wêning surupnya, mring cahya gumilang iku, cahya gumilang surupnya.10. Marang cahya ingkang gaib, têgêse gaib pan samar, kendêl Sriyana ature, Hyang Guru kelangkung suka, karênan ing wardaya, dene ta punika kawruh, kapralambang saking sastra.11. Sang Hyang Sriyana sinung
Endra sumambung, matur sarwi ngaraspada.12. Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing pangancas, nênggih
Endrapati, dennya medhar pangawikan, mangkya Hyang Wisnu ature, nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.16. Ingkang punika mêwahi, têranging kang sasêrêpan, mênggah saking wasitane, Sang Ngusmanajid gurwamba, kaananing manungsa, punika anunggil dhapur, lan kang nglimputi sarira.17. Purwanya namung satunggil, kadamêl kalih ilapat, dene ta binasakake, kakalih ingkang ilapat, langkung kang amicara, winastan kalih saestu, winastanana satunggal.18. Sayêktosipun satunggil, mênggah
tépane mring sagunging urip, Pan uninga ati téngu géngnya, Ingkang sasingkal gédhene. Endhog bisa kéluruk, Miwah géni binakar warih. Iku talining barat, Kawruhana iku !! Manjing atos nora rénggang, Bisa mrojol ing kérép dipun kawruhi, Kang céndhak kéthokana.
Ing wong urip dipun titeni, Akétareng basa, Katandha ing sému. Sému
banyu miwah angin, Pan srengenge, lintang lan rémbulan, Iku kabeh aneng kene. Ségara, jurang, gunung, Padhang péténg, padha sumandhing, Adoh kalawan pérak, Wus aneng sireku. Mulane ana wong agucap, Sapa bisa wong iku njaringi angin, Jaba jalma utama.Bumi,
ingkang luwih luhung, Poma dipun ngati-ati, Akeh sambekalanipun.
manawa bae ing mbesuk, Oleh dhangane kang ati. Nging aja mésthekkén iku ! Manawa ana ingkang
keistimewaan.6. Ingkang ala pasthi cinadhang ing mbesuk, Pinrénah aneng Yunani. Dene ingkang bécik iku, Pasthi cinadhang ing mbenjing, Aneng suwargadi kaot.
tinggal bencana.9. Pan yaiku musthikane kang lapil hu, mBengkas sagung ponang lapil. Pan iku bae wus cukup ! Nanging ati ingkang suci, Poma-poma
Satuhune lapil iku, Ingkang padha dipun esthi. Dene eling lahir trus batos !Wa inna rahmatullahi karibun, Minal
dadi, Wawadhah kang yéktos. Kawruh télu pan kawéngku kabeh, Kang serengat kanggo lair batin. Pramilane
Dene ngelmu makripat kang luwih, Wéruh kang samélok. Den rumangsa iku ing
ing Date, Ing salwiring kang katingal kabeh. Jémbar padhang iki, Pratandha Hyang Agung.Bila
Denira krahayon. Pan ginadhang prapteng salalise. Gusti Allah yen amundhut urip, Mring kawula sami, Ngaget praptanipun :Sekehendakmu,
Pramilane den padha laku kang bécik, Supadi dadiya, Ngakerate dadi bécik. Wong bécik pasthi raharja.
Wruhanira, dene laku ingkang bécik, Iku karsaning Hyang. Kang ala lakune iki, Padha karsaning Hyang Suksma.
urip puniki, Dipun ngrasa yen bakal palastra, Tanwun ngaraha slaméte. Tégése slamét iku, Antuk rahmat saking Hyang Widi. Tégése aran rahmat, Cinadhang swarga gung. Dene kang aran suwarga, Sarwa dhangan
angangsu pikulan warih, Amek géni pan nganggo dédamar, Kodhok angémuli lenge, Rangka manjing ing dhuwung, Miwah baita mot ing jladri, Kuda ngrap ing
slaga inggih nyatanira, Rokhilafi satuhune. Datullah ananipun, Yeku sabda ingkang arungsit. Iku pan bangsa cipta, Hananira iku. Tandha
Godhong ijo tanpa wréksa iki, Semunira ing masalah ing rat, Lah iya urip jatine. Dudu napas puniku, Dudu swara lan dudu osik, Dudu paningalira, Dudu rasa pérlu, Dudu cahya kantha warna, Urip jati iku, nampani sakalir, Langgéng tan kéna owah.Daun
dhewe. Nanging sira puniku, Pan ingakén sulih Hyang Widi. Cipta iku Muhammad, Tinut ing tumuwuh. Wali, mukmin datan kocap. Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,
manusia.19. Ingkang bangsa suwara puniki, Ilmuning Dat lawan kanthi Allah, Ya iku tétép tapane. Sirnane roro iku, Sampurnaning panyipta jati. Iki sajroning rasa, Rasa
uripe. Ananing urip iku !! Anging Allah sifate Urip, Nunggal kahananira, Iku jatinipun. Uripnya padha kang ana, Ananing Hyang ingkang tansah anglimputi, Nadyan
sejati.22. Tégése ménéng amangun éning, Ananira manuksma ing rasa, Rasa karsa sejatine. Iku suksmaning laut. Solah bawa sampun manunggil.
ADAKAH ANDA PENGGEMAR KANGKUNG? Jika anda penggemar
SING PENTING WONG LORO KUDU RUKUN OJO NDUSTAI NING OMONGANE.. SING DADI ANJURANE 065 KUDU LAKONI
tegesé "Papan Wong Njaga Wengi") iku sawijining kutha ing Gisik Kulon, Palèstina. Kutha iki dunungé cedhak karo Beit Jala lan Beit Lehm (Bethlehem). Cacahé pedunung ana 12.367 (2007) lan kurang luwih 80% pedunungé wong Kristen lan 20% wong Muslim.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Beit_Sahour&oldid=832403"	Kategori: Kutha ing Palestina	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.27, 14 Maret 2013.
indonesia. Dewe bolo kabeh, ojo seneng nyalahi blogke wong, rejeki wes ono seng ngator, nek nyatane iki rejekimu. Mesti bakal moro neng awakmu. Tenang wae, ora
Jual Bibit Jahe Emprit / Putih Lamongan
Ujare kawruh BEGJA ( Kyai Ageng Surjamataram ) ; pancen lelakone wong urip kuwi mung gek
thukul susahe, ing sajroning susah sing tumpuk-tumpuk tumpang tindihya isih bisa tuwuh bungahe.
Miturut wewarahe kawruh mau, thukule BUNGAH lan SUSAH kuwi jalaran saka mulur mungkrete karep. Wong duwe kekarepan kuwi yen katekan BUNGAH yen ora katekan SUSAH. Mangka karep kuwi yen wis katekan mesti
sajagad-rat iki pada wae, ora ana bedane babar pisan, antarane RATU karo KERE, Wali Karo Bajingan. Mung wae SABABE lan WUJUDE
wara sampeyan niku. Kula badhe damel izin
sampeyan niku dadi abdi negoro kok golek mulyane dewe. Piye rakyate
lakumu ora bener, Bu. Kui ora sesuai karo undang-undang. Kowe iso dituntut!"
malah muni kowa-kowe ra sopan sampeyan. Aku ki lurah udu bocah wingi sore iso
rumah sakit mergo ulahmu kang ora trep karo tatanan. Wes aku bali wae ra sido
nek ndang bali marai ngentekke wektuku!"
saking basa puniki, iraga gampang malajah basa sane lianan
koyo sampeyan..bar sms nyogok ndek Galpanas..
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.plustubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
suoro / tulisan Ora penak, yo anggep wae KORENG Ojo di Gagas..
*lirak-lirik enek pora sing due Koreng
ANJUNGAN KABUPATEN REMBANG DI PURI MAEROKOCO
Lukisan Anjungan Kab.Rembang Tampak Depan Anjungan Ruang Tengah Anjungan Anjungan
Taman Nasional Bromo Tengger Semeru, Jawa Timur, Indonesia. #tribeindonesia #Indonesia Taman Nasional Bromo Tengger
nggilani wong ra nggenah kabeh, mangan es ae difoto2. po meneh bos Mirza…… wekekekekekek jan embuh. Kudu ngguyu aq sampe’an. Katrok
Mangsa udan utawa mangsa rendheng uga kasebut mangsa teles (Basa Jawa Krama: mangsa jawuh utawa mangsa jawah) ya iku mangsa kang nyebabaké curah udan dadi dhuwur ing salah sijine tlatah ing donya, kang dibandingaké mangsa-mangsa biasané sakjroning wektu kang tetep. Mangsa udan kang ana ing tlatah Indonésia kanthi aran iklim tropis. Sajroning tèknis météorologi, mangsa udan dianggep titiwanciné yèn curah udan ing telung (3) dasarian sacara runtut luwih akèh 100 mm per mèter pesagi per dasarian lan ora ana mandhegé. Yèn kahanan iki durung nyukupi naging curah udan wis akèh lan deres kahanan kaya mengkéné bisa diarani mangsa pancaroba. Ing tlatah tropis mangsa udan ganti karo mangsa ketiga (mangsa garing utawa kemarau) lan akèh disebabaké amarga mlakuné srengéngé karo mangsa ketiga (masa garing) lan akèh disebabaké mlakuné semu srengéngé taunan. Mlakuné srengéngè ngowahi péta suhu hawa (udhara) lan dasaré lemah lan segara (samudra). Ing wanci béda kang nyebabake suhu dadi konsentrasi uap banyu ing awang-awang banjur dadi mangsa udan. asring ana ing bumi kang ngalami peredaran semu Srengéngé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mangsa_udan&oldid=1054554"	Kategori: MangsaCuacaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 26 Maret 2016.
Aku ora bakal mundur saka palagan iki… sampek pecahing dada lan kutha’e
blogku sing iki sik anyar. dadi sik kpingin blajar akeh nang arek2.
rek...maturnuwunaku yakin rek.. yen opo sing mbok tulis lan postingke iki kabeh akeh manfaate terutama kanggo sing demen kebebasan koyo Linux .. gak koyo sistem operasi tetangga..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ruda_Śląska&oldid=1090196"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
njaba PrivasiPenafian MedicalDisclaimerKatentuan Pangginaan supados langkungKebijakan Privasi Pengobatan liyane Stop
@ataspo iku coy...oran ngerti bahasaku yo...podo wes, q yo ora ngerti bahasamu...nyasar postingan iki....di del dunk sup-mod....nggregeti
wayang golek, wayang orang, Wayang Kulit, Wayang Kayu, Wayang Orang, Wayang Rumput, dan Wayang Motekar.
opo lek tak critane ae,:) hahahahaha……………
opo njaluk seng duwe wordpress ae dikon crito
September 1563-18 Agustus 1620) ya iku kaisar ka-13 saka Dinasti Ming kang nguwasani dinasti Ming saka taun 1572 ngati tekan taun 1620, pamrentahane dadi kang paling dawa saka ka-16 kaisar ana ing Dinasti Ming.[1][2] Ana ing mangsa pamrentahane, Dinasti Ming ngalami penurunan kang drastis.[2] Dhèwèké lair karo jeneng Zhu Yijun
putra ka-3 Kaisar Longqing.[1][2] Zhu Yijun sebenere bocah kang cerdas wiwit cilik. Sawijining wektu dhèwèké ndelok bapake numpak jaran kuda kanthi banter.[2] Taun 1572, Longqing wafat lan Zhu Yijun kang jaman semono umure nembe 9 taun munggah ana ing tahata nggantekake, rezime dijenengi Wanli.[1] Sepuluh taun pisanan mangsa pamrentahane, dhèwèké dibantu déning ibu suri, ibune, lan nagarawan, Zhang Juzheng kang uga dadi guru kang mbimbing dhèwèké wiwit cilik.[1] Zhang diangkat dadi kanselir agung.[1] Minangka administrator kang kompeten, Zhang nglakokake reformasi ana ing babagan kaya mereformasi ékonomi lan pertanian lan uga sistem ujian kerajaan.[2] Perkara iki ndadekake stabilitas sosial kanggo Tiongkok.[2] Zhang mati naika taun 1582.[1] Sawise Zhang mati, Wanli ngrasa bebas saka pangawasan Zhang lan saka hasutan para pejabat lan kasim kang ora seneng marang Zhang dhèwèké mbatalake program-program kang wis dirancang déning Zhang.[1] Dinasti Ming kang nembe wae bangkit banjur ngalami menah kemunduran.[1] Wanli kanthi alon wiwit terjerumus ana ing kebejatan moral lan pemborosan banda nagara.[1] Ana ing istana mburi dhèwèké duwé atusan wong wedok kang siap dipanggil kapan wae, dhèwèké uga seneng ngombe lan sawise mabuk dhèwèké bisa mateni sapa wae kang nyinggung awake.[1]
^ a b c d e f g h i j (id)Kaisar-Wanli
^ a b c d e f (id)www.tionghoa.com
sakwanda diarani Tembung wod. Wernane tembung ...
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese
pitutur utawi pitu duh marang bandarane, yen semar susah tansah ngetok keluh.
– kebak, maksute Petruk iku bisa nampa ngelmu opo wae. Sehing Petrukiku di arani
Tegesse Jeneng : Nala = Ati, Gareng
tegesse ora seneng njikuk barange utawa bandhane wongliya
“Sedulur papat, lima pancar”, sedulur
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali ngangge lontar iraga patut
Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, bakal oleh wales kang luwih gedhe, katimbang apa kang ditindakake
Kangkung Tumis Belacan | Belajarbaking's Blog
February 4, 2011 at 6:40 am	(Aneka Tumisan)
Bali. Yening Indonesia madue basa nasional, inggih punika Basa Indonesia, ring daerah wenten basa daerah upami Basa Jawi, Basa
punika marupa basa penunjang kebudayaan Bali. Nika mawinan Basa Bali druwene patut kalestariang mangda ajeg ring jagat Baline. Pitakene mangkin, sapasira patut ngajegan Basa Baline punika? Pangawisne, iraga sareng sami; rauh ring para sisia, ritatkala sajeroning yadnya, Pitra yadnya utawi manusa yadnya sampun lumrah ngangge Basa Bali. Taler ring pasangkepan, ring pasar utawi ring marga sampun taler lumrah ngangge Basa Bali. Yening mangkin sapunapi ring sekolah?, sampun ke iraga sareng sami seneng tur lumrah ngaraos ngangge Basa Bali?,yening durung ngiring kawitin saking mangkin mabaos ngangge Basa Bali. Sampunang marasa kimud, “ ngarasa sisia saking desa, yening iraga ngaraos ngangge basa Bali.Patut taler kaangkenin sawireh iraga marupa sisia maduluran jagat Bali punika
Jepang, utawi sane lianan. Sakewanten iraga nenten dados lali unduk basa pedidi, inggih punika Basa Bali. Apang Basa Baline tusing punah. Ngiring mangkin iraga sareng sami malajah Basa Bali, bisa ngaryanin tulisan, marupa puisi, cerpen, pantun lan nyarengin kesenian sane ngangge Basa
BASA KAWI Arane Dina Ahad/Ngaat/Minggu : Radite/dhite Senin : Soma Selasa : Anggara Rebo : Budha Kemis : Respati Jumuah :
Bantenese (۴۷٪), Sundanese (۲۳٪), Javanese (۱۲٪), Betawi (۱۰٪), Chinese (۱٪)[۱]
ipun. Janten Ipun perlu ajengan sane akeh, lan uwoh uwohan lan jukut sane akeh.
langkung dalem.” kruna Rocky. “YA. ageden cepok.” Raos Violet. Ipun data
SATRIO PININGIT.nggih mugo-mugo mawon akhir 2013 niki wonten kedadean kang Ageng, SATRIO PININGIT teko! nganggo
ingkang satuhu kinabekten rahimakumullah;Para pangemban pangembating praja tuwin satriyaning negari minangka pandam pandoming kawula ingkang pantes sinudarsana;Para alim, ulama, saha para kyai ingkang lebda ing pamawas ingkang tansah tinuladha dening para ummat, langkung-langkung wabil khusus dhumateng panjenenganipun almukarrom ……………………….. (nama tokoh yang akan memberikan pengajian/tausyiyah) ingkang tansah kita antu-antu wedharing wursita aji, ingkang dipun mulyaaken Allah;Para bapak sumrambah para ibu saha para sedherek sedaya kaum muslimin lan muslimat rakhimakumullah.Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken sami manengku puja puji, ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat arupi iman lan Islam. Innalhamda lillaah.Shalawat saha salam mugi tansah katetepna dhumateng
keluarganipun saha para sahabatipun, saengga benjang ing yaumul akhir mugi-mugi kita tansah pikantuk syafaatipun.Para Bapak, para ibu kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah. Keparenga langkung rumiyin kula minangka jejering pambiwara ingkang kapiji nderekkaken titi laksananing adicara Pengaosan …………………, nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, denea kula cumanthaka nggempil kamardikan saha munggel pangandikan sawetawis, kinarya amurwakani adicara pengaosan ing ndalu punika. Sak lajengipun, keparenga kula badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara Pengaosan ………………… ing titi wanci punika ingkang sampun rinacik saha rinantam kirang langkung mekaten :Adicara angka sepisan PambukaKalajengaken adicara ingkang angka kalih, Waosan Kalamullah ingkang sampun sinerat ing Pustaka Suci Al-Qur’an, ingkang samangke badhe kasarirani dening sedherek ……….Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja ingkang hamengku gati, ingkang badhe kasarirani sedherek/bapak ……………………… (ketua panitia atau yang ditunjuk)Adicara ingkang angka sekawan,
saking panjenenganipun Bapa/Ibu/Kyai …………. (biasanya pejabat tertinggi di lingkungan sini atau orang yang ditokohkan dalam kesempatan pengajian ini).Wondene adicara ingkang angka gangsal, minangka wigatosing pepanggihan dalu punika, nun inggih Wedharing Pengaosan arupi tausyiyah ingkang badhe kaparingaken dening almukarrom …………………… (sebut nama beserta gelar dan status keagamaannya, misalnya kyai haji atau apa…)Minangka pungkasaning titi laksana pengaosan nun inggih panutup.
ing dalu punika. Mugi-mugi adicara ingkang sampun karantam menika sageta lumampah kanti rancag winantu barakahipun Gusti Allah SWT. Awit saking menika, sumangga kita sareng-sareng ngaturaken pandonga dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT mracihnani bilih pepanggihan dalu punika tumunten kawiwitan. Kinarya murwakani adicara pengaosan menika, sumangga kita ngunjukkaen do’a kanti waosan ………………….. (
nuwun.Ndungkap adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamulah ingkang badhe kasarirani dening sedherek ……………………. Anamung saderengipun, kasuwun dumateng sedaya jamaah mugi kepareng hamidangetaken saha hangraosaken ing sak lebeting manah jer menika Pangandikanipun Allah SWT. Sadereng lan sasampunipun dipun aturaken agunging panuwun. Salajengipun, dhumateng sedherek …………… wekdal kasumanggaaken.=====Paripurna waosan ayat-ayat suci ingkang sampun kaaturaken. Ing pangajab, mugi kanthi waosan kala wau manah kita langkung tinarbuka saengga saget ayom ayem tentrem dumigi sak lami-laminipun. Ugi dhumateng sedherek ingkang sampun ngaturaken waosan kala wau pikantuk ganjaran saking ngarsanipun Allah SWT. Amiin yaa rabbal ‘aalamiin.Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja. Dhumateng sederek / Bapak …… wekdal kasumanggaaken.=====Mekaten menggah atur pambagyaharja sampun kaaturaken, ingkang salajengipun tumapak ing titi laksana ingkang angka sekawan,
Anamung sakderengipun, midherek atur saking panitia, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis kinarya paring wekdal dhateng para kanca ingkang badhe angaturaken pasugatan prasaja. Dhumateng para rawuh ingkang sampun kaladosan, mugi kepareng tumunten anyekecaaken ngunjuk sarta dhahar kanthi merdikaning penggalih. Salajengipun adicara kasumeneaken sawetawis.Para rawuh, ing pangajab wekdal sumene menika ketingal regeng, ing ngarsa panjenengan sedaya badhe kaaturaken pasugatan saking Paguyuban Seni Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Ingkang menika, wekdal sumene kaaturaken dhumateng panjenganipun Bapak Wiji Naryana saha Bapak Sudarsa minangka pengesuhing paguyuban. Dhumateng para rawuh, sugeng midhangetaken kanthi merdikaning penggalih. Sumangga.=====Jamaah pengaosan rakhimakumullah, kanthi niat nggemeni wekdal, wekdal sumene kula suwun kinarya anglajengaken adicara candhakipun.Adicara ingkang angka sekawan wedharing pangandika saking panjenenganipun Bapak/Ibu…………… Dhumateng bapak/ibu………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.=====Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun bapak/ibu……ingkang sampun kepareng paring pangandika. Hadhirin wal hadhirat, kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah, purwa lan madyaning pepanggihan sampun kita lampahi kanthi kalis ing rubeda. Tumapaking adicara salajengipun wedharing wursita aji saha tausiyah ingkang minangka sari lan wigatosing pepanggihan menika. Ingkang menika, dhumateng almukarron bapa kyai…..kasuwun paring pengaosan saha wedharing tausiyah ing pepanggihan pengaosan …… dalu punika. Dhumateng almukarrom …….. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.======Ngaturaken sanget agunging panuwun dhumateng panjenanganipun almukarrom……ingkang sampun paring piwucal luhur dhateng para jamaah ing dalu menika. Saestu sedaya pangandika saha piwucal luhur menika ndadosaken tuladha tumrap kita ingkang rawuh saha midhangetaken wedharing pengaosan. Para bapak, para ibu sarta sedherek sedaya rakhimakumullah, purnaning wedharing pengaosan menika, mracihnani bilih titi laksitaning adicara pepanggihan ing dalu punika sampun paripurna. Anamung saderengipun pepanggihan menika kapungkasi, kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara, mbok bilih pinangih atur ingkang kirang nuju prana saha tindak tanduk ingkang kirang nengsemaken, kanthi andhap asoring manah kula nyuwun gunging samodra pangaksami.Muslimin lan muslimat, ingkang kinurmatan, minangka pratandha panutuping adicara dalu punika, sumangga sareng-sareng kita ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal
mugi tansah rahayu ingkang sami pinanggih.Wassalaamu’alaikum warahmatullaahi wabarakaatuhu.=====
INGKANG SAGED MBEDAKAKE BASA KANGGO CAH CILIK CAH ENOM WONG TUWO SAHA
Sugeng warso enggal 2009, mugi tansah katah rejekine, sehat awake lan rukun keluargane.
Bade nderek sinau, Menggoreng mete, ingkang raosipun rupe-2 jeng, menopo kagungan resepipun.
Awak'e dewe yo arek Suroboyo sak jane, cuma wis pindah nok
"WIs Pak Sahal, penjenengan ae sing Budhal ngungsi karo santri. PKI kuwi sing
DHAYOHE TEKA iku tembang dolanan sing wis ana ing jaman biyen. Ora beda kaya tembang Ilir-Ilir ; Sluku-Sluku Bathok, Jamuran, lan sapanunggalane, aran tembang dolanan. Kasebut tembang dolanan awit sing
nembangake bocah-bocah kalane padha dolanan sakancane. Senajan bener tembang dolanan, nanging tembang iku ora beda kaya lageyane mBah-mBahe wong Jawa yen gegaweyan ora mung saangger, nanging ana maknane kang mentes.+ Maksude kepiye, maknane apa, ora kaweruhan awit ora ana wong sing ngandhakake. Malah sing ngarang tembang iku sapa,
uga ora dingertteni. Anane wis dadi tembang apalane bocah saka gethok-tular, turun-tumurun ora beda sastra lesan. Anak-turune wong Jawa
sing nduweni kawigaten kepengin ngerti , banjur mikir-mikir dhewe, nggagas-nggagas dhewe , nggrayangi isi maknane kang kinandhut ing ukara syaire. Siji lan sijine wong bisa beda-beda ernggone negesi, gumantung ing kadewasaning pikir lan jero - cetheking rasane dhewe-dhewe. Ukara larikan ndhuwur dhewe nyebutake anane dhayoh sing teka. Sing dikarepake dhayoh iku sapa? Tekane dhayoh wis mesthi mawa karep, hiya 'karep' iku sing disanepakake dhayoh. Sing duwe omah, rumangsa ketekan dhayoh, agahan enggone nggelar klasa kanggo nemoni dhayohe. Nanging bareng weruh klasane bedhah, dadi kelingan jadahe sing kena kanggo nambal bedhahe klasa iku. Jadah dijupuk, ndadak jadahe mambu. Merga jadahe mambu, terus kelingan asune merga jadah mambu iku bisa dipakakake
asune. Mangan jadah mambu, asune mati. Weruh asune mati, banjur keliingan kali sing kena kanggo mbuwang asu mati. Wis tekan kali kok ndilalalh kaline banjir, dadi owah maneh pikirane, malih mikir kali sing
lagi banjir. Kepiye enggone mbuwang asune sing mati yen kaline banjir?
anane telung bab sing ora becik iku, > bedhahe klasa ; jadah mambu lan bathang asu, bisa uga iku mujudake pasemon tumrap 'kurang becike' sing duwe omah, sing ketekan dhayoh iku. Nandakake enggone ora ngerti ing
dhayoh sing maune wis digelarake klasa, lha kok ora enggal ditemoni, malah marani jadahe. Sateruse pikirane saya molah-malih, solan-salin siing dipikir, lali marang pikirane sing dhisik. Syair tembang iku isi kritik marang wong kang ora nduweni pikiran sing madhep marang karepe sing sakawit.Yen butuhe nemoni dhayoh, kudune ya nemoni dhayoh. Umapama ing sajrone nemoni dhayoh duwe pikiran liya, ya kudu ana sambunge karo dhayohe. Umpamane, aba marang bojone diakon nggodhokake kopi utawa metu golek rokok sing disuguhake marang dhayohe.
Nanging ora mengkono. Solan-saline pikiran ora ana sambunge karo dhayohe. Malah dhayohe ditinggal menyang kali barang perlu mbuwang asune
sing mati. Iku ora beda kaya wong sing nyaleg. Karep sepisanan
sing ana ing pikire, kepengin dadi anggota DPR, bisa makili rakyate. Sawuse klakon dadi anggone DPR, kudune, kang ditiindakake ya kudu ana sambunge karo kepentingane rakyat sing diwakili. Ora kok bareng weruh dhuwit kandel, malih mlenceng karepe, salin sing dipikir, lali marang pikirane ing sakawait enggone makiili rakyat. Rakyate dadi kele-kele, ora beda dhayoh iku mau, ora direken saka wis owah pikirane sing duwe
omah. Sing dadi guru, salaku-lakune ya kudu tansah ana sambunge karo nenggone dadi guru. satindak-tanduke ya kudu bisa dadi patuladhan. Arep misuh kok ana muride, ya kudu diulu maneh, eling enggone sok nuturi muride sing ora pareng misuh. Kok diajak main kertu kancane ing pajagongan, ya becik ora, kudu eling enggone sok nuturi muride ora kena main judhi, ngabotohan. Nanging ing jaman saiki, golek panutan utawa pimpinan sing teguh imane, sing tansah kenceng tekade ora molah-mallih saka ayahan kang disangkul, angel. Racake, kaya sing wis disumurupi ing ngakeh, kaya isining ukara ing tembang iku mau > AKEH SING SUWEK KAYA KLASA BEDHAH. AKEH SING KAYA JADAH MAMBU. AKEH SING KAYA ASU. Entek-entekane, akhire, asu mati
ora kajen dadi bathang banger, dibuwang menyang kali, kelekake banjir. @ ( Djajus Pete ).-
Serat Wedhatama riptane KGPAA (Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adhipati) Mangkunegara ka-IV ing Surakarta Hadiningrat, isi kawruh piwulang kautaman. Isine dumadi saka 14 pada tembang Pangkur ; 18 pada tembang Sinom; 15 pada tembang Pucung lan 24 pada tembang Gambuh. Ing antarane 14 pada tembang Pucung iku, ana
tri legawa nalangsa srah ing bathara. Jlentrehe : (1) lila lamun.
Wong kudu lila atine yen kelangan, ora perlu getun awit miturut piwulang suci, kabeh bandha donya iki mung titipan. Ora ana liya sing kagungan kejaba Pangeran, Allah SWT. Mulane ana tetembungan Jawa > drajat kenane minggat, bandha kenane lunga. Yen pancen wis dikersakake Pangeran, brajat pangkat lan bandha bisa ilang sakedheping netra. (2) trima yen ketaman, sakserik sameng dumadi.
Digawe serik dening liyan, diina , disawiyah dening sapa wae, trima meneng ora kepengin males senajan atine nelangsa kelara-lara. (3) tri legawa nalangsa srah ing bathara.
Kejaba lila yen kelangan lan trima atine digawe serik dening sapepadhane urip, sing katelu , rasa nelangsane dipasrahake marang 'bathara' hiya Pangeran, Allah SWT, awit percaya yen Pangeran bakal paring piwales marang umate sing cendhala ing budi. Nanging apa ya akeh wong sing bisa sumeleh kaya mengkono iku? Anaa ya mung sethithik banget cacahe, ya wong-wong sing wis jero pangertene ngenani dununge urip. Wong - wong sing wis bisa menep atine mengkono kuwi, katon
padhang praupane saka beninge pikir lan rasane. Wis bisa ngendhaleni hawa napsune sarta seneng nindakake kautaman marang sapepadhane urip. Ora duwe rasa getun yen kelangan jalaran ora tau rumangsa nduwe. @ Cathetan tembung : lamun = yen sameng dumadi = sesamaning urip tri = telu legawa = lila bathara = bisa ateges Pangeran ing syair tembang iku. ( Djajus Pete ).- KINANTHI
padha gulangen ing kalbuing sasmita amrih lantipaja pijer
sing dikarepake > turu.Cathetan (2) :Tembang Kinanthi kasebut tinemu ana ing Serat Wulangreh, riptane Sri Pakubuwono ka-IV ing Surakarta Hadiningrat.Ing gatra (larik) pungkasan, ana sing kanthi tembung 'cegahen' > cegahan dhahar lan guling. Senajan beda tembunge nanging nduweni teges kang padha, yaiku > nyegah utawa ngurangi mangan lan turu.Tembang kasebut isi pitutur ngenani urip, yen wong urip iku kudu bisa laku prihatin. Tegese, aja mung nggedhekake enggone mangan lan turu. Kudu bisa nglatih atine amrih bisa nguwasani anane sasmita, awit ing urip iki, akeh sasmita ( firasat , ngalamat utawa pratandha) sing ora terang-terangan. Dadi wong kudu bisa tanggap ing sasmita . Lire, atine kudu bisa krasa utawa bisa nampa anane sasmita , bisa ngerti marang karepe sasmita kang nekani awake.Conto kasus sing paling gampang,umpamane, mentas ngapusi dhuwite wong. Let sawetara dina, tiba kepleset saka sepedha montor dadi lan larane awake, athang-athang lara,montore uga rusak. Sing kethul rasane,mung nganggep yen enggone tiba iku saka lunyune dalan,mentas udan, slip rodhane. Nanging yen bisa tanggap ing sasmita, bisa mikir, apa sebabe awake kok nemoni lelakon kaya mengkono? Dadi ngerti, enggone tiba iku kaya dielingake enggone mentas nindakake laku kang kleru. Sadhar kaya mengkono, banjur diati-ati enggone nglakoni urip ing dalan sing bener amrih slamet uripe ndonya-akherat.Yaiku perlune sinau olah batin (rokhani), sarana ngasah atine supaya lantip (pinter). Aja mung nggedhekake enggone mangan lan turu wae. Mangan lan turu dikurangi, disuda, dicegah. Mangan yen keluwih-luwih, royal ( foya-foya), kejaba uga bisa dadi penyakit, uga bisa nyuda kawaspadan (kaprayitnan). Kakehan turu uga aran keset, ngentek-ngentekake wektu.@(Djajus Pete).-
Sekar macapat : Kinanthi Tri padaMUGA SAMYA RAHAYUWus dangu tan samya pangguhBaya warta kang kapyarsiUlun tansah bagaswarasLinuber ing sihing Gusti,Daksesuwun mring Hyang Suksma,Jinangkung ing saben ariPrabangkara wus neng kayunCahyane trang amberkahiSagung titah jagadrayaKinanthi ing saben
nyantosanisetya budya pangekese dur angkara.Mengkono cakepan (syair) tembang Pucung ing Serat Wedhatama riptane Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adhipati Mangkunegara ka-IV ig Surakarta Hadiningrat.Sing aran ngelmu iku yaiku kawruh babagan batin kang ditindakake kanthi laku. Laku, tegese, dilakoni, ditindakake, diamalake ing sajroning urip. Hablum minanas, hablum minallah, tegese, gawe kabecikan marang sapedhane urip lan suyud manembah marang Gusti Allah ya Pangeran Kang Maha Agung.Suyud manembah iku, ora mung lambene mripil fasih ngucapake sawernane dhalil lan ragane kumrembyah nindakake sembah (sembahyang),nanging uga taat nglakoni ,ngamalake apa kang dadi isine. Apa tegese kabeh iku yen tumindake nasar seneng maksiyat, neraki dhawuh pretahe Gusti. Mulane sing kena kanggo sangune mlaku mulih ing mbesuke, amale, kabecikane.Ngelmu iku kudu dilakoni. Ngelmu sing ora dilakoni arane dudu ngelmu. Bisane nglakoni ngelmu, lekase (wiwitane) kanthi tekad kang santosa kaya kang disebutake ing tembang Pucung iku. Kanthi madhep,manteb. Yen wis bisa santosa adheping tekad, bakal bisa ngendhih angkara (setya budya pangekesing dur angkara). Pengekese = angendhih utawa
kumingsun ,srakah, sawenang-wenang lan sapanunggalane. Sawernane sing ala bisa diendhih, dilebur, disingkiri saka wis santosa tekade ing laku kautaman kanggo uripe supaya becik.Nyingkiri utawa nglebur sipat angkara mengkono iku angel yen durung kuwat imane.Rubeda, alangan utawa gangguane ora liya kejaba anane sipat pepenginan ing awake manungsa.Sipat pengin iku pancen wis kodrat kanggo pirantining urip.Ya amarga saka anane daya pengin,wong ketarik kesengsem marang lawan jenise, ketarik pengin nggawe omah, ketarik pengin duwe kendaraan, pengin bandha donya, drajat pangkat , kepinteran lan sakehing pepinginan liyane. Mengkono iku wis dadi takdir garising urip tumrap manungsa, wis lumrah yen kebak ing rasa pengin.Sing ora lumrah iku yen playune rasa pengin nganti nerak sarak. Yen ora bisa nyegah, meper utawa ngedhaleni napsu pengine sing keliwat-liwat ,bisa runtuh imane saka keseret angkara murkane.Akeh tembang-tembang kuna sing mentes kebak wewarah, bisa didhudhah, doinceki, kena kanggo gegaraning urip ing nggenah.Senajan sabane Mekah, yen uripe mblangkrah ora nggenah ,ya bisa dadi dukane Gusti Allah.Senajan ora Kaji yen tumindake netepi piwulang suci, ya bisa ditampa Gusti. Senajan wong abangan, yen uripe nglakoni kautaman, ya bakal antuk papan saka Pangeran.@(Djajus
tembang Pangkur; 18 pada tembang Sinom ; 15 pada tembang Pucung lan 24 pada tembang Gambuh.Ing antarane tembang Pucung kasebut,
sameng dumaditrilegawa nalangsa srah ing bathara.Tembang iku isi pitutur marang wong (1) lila atine , ora getun yen kelangan awit miturut piwulang suci, bandha-donya iki mung titipan, ya kagungane Pangeran sing dititipake marang manungsa, umate. Ing basa Jawa ya wis ana tetembungan : bandha kenane lunga, drajat-pangkat kenane minggat. Yen pancen wis dikersake dening Pangeran, bandha lan drajat-pagkat bisa oncat sakedheping mripat.Lan ,ing satengahe bebrayan, akeh wong muni yen bandha-donya iku mung titipan. Fasih banget enggone ngucapake kaya wis dadi apalane lambe. Nanging bareng klakon dhuwite ilang, isih dawa rasa getun. Ngutangake dhuwit ya ngono, ora engal disaur, wis ngrasani ala, bingung olehe nagih karo nesu-nesu. Kudune rak ora mengkono wong lambene wis kulina muni yen bandha iku jare titipan.Kudune bisa mikir, kari Gusti Allah piye sing kagungan bandha iku. Sing nesu kudune rak Gusti Alllah, ora dheweke. Yen pancen Gusti Allah ngersakake dhuwit iku ilang utawa diemplep wong...,ha ya uwis, ora perlu digetuni.Tumrap wong sing wis jero rasane, yen wis ngeculake dhuwit diutang wong, ora nganggo ngarep-arep kapan baline.Ing nalikane ngeculake dhuwit, atine wis dipasake awit dudu dhuwite dhewe, dhuwit titipan. Dene kok ora disaur, ya kari Gusti Alllah kepiye sing kagungan dhuwit iku. kanthi ati sumeleh mengkono, ing pikir bisa padhang, ati lerem, ora gela kemrungsung...Lan ing btin uga percaya yen dhuwit sing diemplep wong iku,yen dhuwit apik-apik temenan, Pangeran wis mesthi bakal paring ijol. Embuh kanthi cara apa, lumantar dalan apa, Pangeran ora kurang dalan pring kanugrahan. Kari gumantung umate sing nampa, krasa apa ora atine yen dhuwite sing diemplep wong wis diijoli luwih akeh. Embuh saka asiling tandurane sing ndadi, duwe panenan akeh, utawa saka antuk rejeki keh sing tanpa kanyana, utawa saka dalan liyane sing bisa nekakake kabegjan.Apamaneh kok mung barang ilang, ora digawe getun. Selagine digawe serik dening liyan, meneng wae (2) trima yen ketaman, sakserik sameng dumadi = trima atine yen digawe serik dening sapepadhane. Anane mung meneng, ora gela lan ya ora lara atine. Batine ngucap," Aku iki mung saderma urip, ana sing nguripake. Kok uripku dienyek wong, disawiyah wong,ya wis ben, Pangeran ora sare...,"mengkono pamupuse, pasrah sumarah marang Pangeran kaya kang wis kasebut ing ukara (3) trilegawa nalangsa srah bathara. (Maksude 'Bathara' = Pangeran hiya Gusti Kang Murbeng Jagad ).Yen ana umat kang gumendhung, sawenang-wenang, nyawiyah sesamaning umat, wis mesthi ing pamburine wong kang mengkono mau bakal diwelehake dening adiling lelakon saka kuwasane Sing Gawe Urip.Nanging apa akeh wong sing bisa nglakoni urip kaya mengkono iku? Yen kelangan ora getun, digawe serik, ora lara atine? Anaa mung sethithik banget, ya wong-wong sing wis jero pangertene ngenani dununge urip. Wong-wong sing wis bisa menep atine mengkono iku katon padhang sumringah praupane, saka beninge pikir lan rasane.Ora ana rasa getun yen kelangan jalaran wis paham yen manungsa iku ora duwe apa-apa, kabeh kang gumelar ing ngalam ndonya kagungane Pangeran.@
Kanggone wong Jawa , betah melek kuwi apik banget, kena kanggo tetulak barang kang sing ala lan yen awak lagi beja, bisa ketekan nugraha saka Dewa. Tembange ya wis ana, mengkene :
klawan panganyaiku bageyanipun wong melek sabar narima.Melek bengi kena kanggo nulak samubarang sing ala. Mengkono
emoh menclok merga wonge isih melek. Dadine, mencloke penyakit menyang wong sing lagi turu. Mulane, wong sing betah melek iku adoh saka lelara, akeh warase.Wong betah melek sabar lan narima iku akeh bejane. Kaya ing ukarane ing tembang iku, yen ana Dewa ngangklang jagad andum rejeki ya keduman. Mulane, senenga melek wengi kareben lancar samubarange. Ing tuntunan Agama Islam uga wis nyebutake sing ana hubungane karo utamane wektu wengi, yaiku, sholata tengah wengi, tahajud. Dadi, ajarane wong Jawa jaman kuna kaya kang kasebut ing tembang iku, uga sairip karo piwulange agama. Tengah wengi ing kahanan sepi, wektu kang becik kanggo semedi,maneges,ngeningake cipta, kanggo sesambungan karo Sing Nguripi.@ (
E L A K O N ana randha ayu moblong nyangking koper menyang hongkong luru sandhang pangan kanggo anake ing padesan blitar, jawa tumur...
pak polisi maturnuwun. photone menyusul.ditunggu maneh neng lebak bulus. PASOEPATI aku neng mburi mu
ora sakbenere. Tuladha abang-abang lambe : ora temenan utawa mung lela...
SALOKA Saloka yaiku unen-unen ajeg panganggone ngemu surasa
ngarnjing patut matur ring bapak/ibu guru, mabesen utawi makarya surat.
sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali
Tugas ane pun Rampung pak…..!!!
(wes suwi ora tuu caNggKruk,,,)
Nndi ae???????????????????????????
Posted by Aby Rezandy H | April 29, 2008, 3:02 am Nama : Novi Eka
Kelas / No : XII IPA 2 / 28
Posted by Dyah Wulansari XII S2/16 | April 30, 2008, 4:08 am PAAA….aaaaak…sampun tugas’e,,,sepurane sing katah yo,,lak elek…pak,dunga’no LULUS yo pak…kpn2 cangkruk”an maneh nang CAK PI’ yo…………………………………
Posted by "KEBHO" wahyu prasetyo | April 30, 2008, 4:13 am pak
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan (kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun.”
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun.”
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing
Sejarah Burung Cucak Rowo | Siapa sangka burung yang
Cucak Rowo Umur 2 Bulan Ngriwik Gac
wae yeh kcomotone. . Nganti saiki rung tak balekke. .
Albury iku sawijining kutha ing New South Wales, Australia, sing dumunung ing Hume Highway, ing sisih kulon kali Murray. Kutha iki minangka dhaérah sing ngurusi pamaréntahané dhéwé (local government area), sing dirumat déning Dhéwan Kutha Albury. Wewengkoné sing nduwèni jembar 332 km2, mbentang saka Splitters Creek ing kulon nganti tapel wates Victoria lan kali Murray ing sisih kidul, pesisir tlaga Hume ing sisih wétan lan Tabletop ing sisih lor.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 4 April 2016.
nganti melu dadi sengit, mengko malah lara pikir lan kuru
ojo digebyah uyah, ora kabeh tumindak culiko
ora perlu kuatir bab uriping donya, dipasrahne kabeh wae tumprap sing
Perawatan Kacer Giras Agar Jinak | Beberapa sobat
Cirebon disebut wayang golek papak atau wayang cepak karena bentuk kepalanya datar. Pda jaman Pangeran Girilaya (1650-1662) wayang
ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
#ngertio #titik #ngono #lek #aku #sek #syng 😂
#tai #ngene #ngono Kono Adoh Numpak Becak Kopling16132@rio_igor
Iki maeng ndak enek caption e😂
#like4like #likesforlikes #lfl #fff #ngene #ngene #ngono #ngono #ojo #ngene #sing #ngono #ngono 1458@abitt_21
@arfian_rasdef#ngono 08@bandhit_17
Dolan o ben iso ngerti rasane guyu lan seneng bebarengan karo konco-koncomu. Urip ki ra kudu mslh Cinta2an terus. Yo rak mblo 😄😄😄
#explorejogja #candiborobudur #dolan #wes #ngono #wae 641@ayup4467
hape wapik..""sogih apane..?? nyambut
BalasHapusHery B-T ngan20 Desember 2015 07.31Pokoke kabeh ajaran iki ngajari apek kabeh.cuma mboh
ora | napi jinis wartanipun | kapindo napi nakirah
Tegese kang napi jinis | sejati-sejatining ora | apan tan ana wujude |
Köllen, Willibald Dipl.-Ing. 29.1.1993 - 21.6-4-7
Lerner, Ekkehard Dipl.-Ing. 29.1.1993 - 21.6-4-8
Seibel, Stephan Dipl.-Ing. 18.8.1994 - 21.6-5-12
Schlösser, Rolf Dipl.-Ing. 18.8.1994 - 21.6-5-11
Jonas, Josef Dipl.-Ing. 18.8.1994 - 21.6-5-10
Stumpf,Alfred Dipl.-Ing. 29.1.1993 - 21.6-4-9
“Wong Jowo sing ora njawani”. Alias wong Jowo sing ora nJowo!
dibilang “Wong Jowo sing ora njawani? nJowo ora kowe???
kancaku Amar sing terpesona karo Arek ayu jenenge Niar. Niar pancen ayu tenan. Sak antero sekolah rumangsaku mung siji tok sing ora naksir. Sopo
biasane 3 on 3 saiki 1 on 1. Aku
kesutan grodha, miwir sampur, ngithir sampur, bapangan wolak-walik, atur-atur, cathok, mbandhul,
Kanopi pesawat terbang ‎ (← pranala | sunting)
Hardpoint ‎ (← pranala | sunting)
Weeping wing ‎ (← pranala | sunting)
Turbin udara ram ‎ (← pranala | sunting)
Passenger service unit ‎ (← pranala | sunting)
Sistem kontrol lingkungan (pesawat terbang) ‎ (← pranala | sunting)
Sistem oksigen darurat ‎ (← pranala | sunting)
Deicing boot ‎ (← pranala | sunting)
Toilet pesawat ‎ (← pranala | sunting)
Kapsul escape crew ‎ (← pranala | sunting)
Autobrake ‎ (← pranala | sunting)
Autothrottlet ‎ (← pranala | sunting)
Wet wing ‎ (← pranala | sunting)
Sistem anti tabrakan pesawat terbang ‎ (← pranala | sunting)
Yaw string ‎ (← pranala | sunting)
Perangkat ujung sayap ‎ (← pranala | sunting)
Roda pendaratan konvensional ‎ (← pranala | sunting)
Cincin Townend ‎ (← pranala | sunting)
NACA cowling ‎ (← pranala | sunting)
Gascolator ‎ (← pranala | sunting)
Inlet cone ‎ (← pranala | sunting)
Parasut pendaratan pesawat ‎ (← pranala | sunting)
Rem udara (pesawat terbang) ‎ (← pranala | sunting)
Piring splitter (pesawat terbang) ‎ (← pranala | sunting)
Lorong masukan ‎ (← pranala | sunting)
Sayap sapuan variabel ‎ (← pranala | sunting)
Leading edge slot ‎ (← pranala | sunting)
Pagar sayap ‎ (← pranala | sunting)
Vortilon ‎ (← pranala | sunting)
Vortex generator ‎ (← pranala | sunting)
Kemudi guling ‎ (← pranala | sunting)
Deceleron ‎ (← pranala | sunting)
Rem tukik ‎ (← pranala | sunting)
Tuas thrust ‎ (← pranala | sunting)
Roda pendaratan tricycle ‎ (← pranala | sunting)
Kait pendaratan ‎ (← pranala | sunting)
Tundra roda ban ‎ (← pranala | sunting)
Strake (penerbangan) ‎ (← pranala | sunting)
Sekat tekanan buritan ‎ (← pranala | sunting)
Nokia Lumia 625 ‎ (← pranala | sunting)
Nokia Lumia 928 ‎ (← pranala | sunting)
Nokia Lumia 1020 ‎ (← pranala | sunting)
Nokia Lumia 1320 ‎ (← pranala | sunting)
Nexus 5 ‎ (← pranala | sunting)
Nexus 4 ‎ (← pranala | sunting)
Nexus 10 ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Time signal stations ‎ (← pranala | sunting)
Cabane strut ‎ (← pranala | sunting)
Jury strut ‎ (← pranala | sunting)
Lift strut ‎ (← pranala | sunting)
Oleo strut ‎ (← pranala | sunting)
Pangkal sayap ‎ (← pranala | sunting)
Stabilizer (pesawat terbang) ‎ (← pranala | sunting)
Bidang ekor ‎ (← pranala | sunting)
Fairing pesawat terbang ‎ (← pranala | sunting)
Fabric covering pesawat terbang ‎ (← pranala | sunting)
Kawat terbang ‎ (← pranala | sunting)
Topang ‎ (← pranala | sunting)
Ekor (pesawat terbang) ‎ (← pranala | sunting)
Nasel ‎ (← pranala | sunting)
Cruciform tail ‎ (← pranala | sunting)
Former ‎ (← pranala | sunting)
Longeron ‎ (← pranala | sunting)
Bleed air ‎ (← pranala | sunting)
Aircraft dope ‎ (← pranala | sunting)
Kotak sayap ‎ (← pranala | sunting)
Sayap kanal ‎ (← pranala | sunting)
Adaptive compliant wing ‎ (← pranala | sunting)
Stall strips ‎ (← pranala | sunting)
Dog-tooth (pesawat terbang) ‎ (← pranala | sunting)
Leading edge cuff ‎ (← pranala | sunting)
Leading-edge slats ‎ (← pranala | sunting)
Sirip hembus ‎ (← pranala | sunting)
Gouge flap ‎ (← pranala | sunting)
Gurney flap ‎ (← pranala | sunting)
Krueger flaps ‎ (← pranala | sunting)
Stressed skin ‎ (← pranala | sunting)
Rib (pesawat terbang) ‎ (← pranala | sunting)
Spar (penerbangan) ‎ (← pranala | sunting)
Stabiliser vertikal ‎ (← pranala | sunting)
V-tail ‎ (← pranala | sunting)
Twin tail ‎ (← pranala | sunting)
T-tail ‎ (← pranala | sunting)
Sistem anti tabrakan lalu lintas ‎ (← pranala | sunting)
Engine-indicating and crew-alerting system ‎ (← pranala | sunting)
Sistem Penerbangan Instrumen Elektronik ‎ (← pranala | sunting)
Aktuator elektro-hidrostatik ‎ (← pranala | sunting)
Stick shaker ‎ (← pranala | sunting)
Spoileron ‎ (← pranala | sunting)
Peredam lenceng ‎ (← pranala | sunting)
Flaperon ‎ (← pranala | sunting)
Mode kontrol penerbangan (elektronik) ‎ (← pranala | sunting)
Wing warping ‎ (← pranala | sunting)
Stick pusher ‎ (← pranala | sunting)
Kunci badai ‎ (← pranala | sunting)
Radar altimeter ‎ (← pranala | sunting)
Sistem navigasi Inertial ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox building/doc ‎ (← pranala | sunting)
Redmi 1S ‎ (← pranala | sunting)
Redmi ‎ (← pranala | sunting)
Motorola Moto G ‎ (← pranala | sunting)
Pemetaan digital ‎ (← pranala | sunting)
Ubuntu Edge ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox Municipality PT ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox Municipality PT/doc ‎ (← pranala | sunting)
GPSBabel ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Infobox hospital/doc ‎ (← pranala | sunting)
Pedometer ‎ (← pranala | sunting)
Sistem kedudukan sejagat (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Toonyf ‎ (← pranala | sunting)
guyup rukunSampean iku lho Pak dhe..tak dhelok2 tambah suwi kok yo tambah pinter..?Merdukun nang ndi Sampean iku ? Mbok aku melok opo'o..
ndelok wae wong2 jenius kuwi bakal ngumpul lan bakal nggawe kecillunak© dadi
e yo sing sumeleh ndok. opo-opo ki sing sareh. jo dipeksa. ning tetep sregep.
Saniscara Kliwon Wayang (Tumpek Wayang)
dilaksanake ing malem sawise Siraman. Midodareni ateges ndadekne pengantin wanita kaya ayune Dewi Widodari. Pengantin wanita
arep ditinggal neng kamar kawit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani
kanca-kanca wadon liyane. Kanca-kancane kuwi kudu omong-omongan lan menehi
tuane pengantin wanita arep menehi maeman kanggo sing terakhir. Amarga wiwit
asale saka kata ‘singset’ utawa langsing,nduweni arti kanggo
Kaluarga penganten lanang teko neng omahe pengantin wanita nggawa
1. Sak set Suruh Ayu utawa godhong kang wangi mambune , artine
5. Buah – buahan , artine ndongake
iku uga disebut upacara Serah-Serahan bias diartine calon pengantin wanita
diserahake neng keluarga calon pengantin lanang dadi menantune utawa calon
2. 2 Kendi sing diisi pring , jamu
, beras , kacang , lsp. Lan ditutupi kain batik
wangi-wangian godhong lan kembang sing dikekne neng ngisor amben/
dikancani anggota kaluarga. Ing wektu kuwi , dheweke mung diwenehi sagelas
wedhang putih lan ora oleh ngrokok. Calon pengantin lanang lagi oleh mlebu maem
ing tengah wengi. Iku ateges pelajaran menawa dhewke kudu bisa nahan luwe lan
wongtuane nitipke anake neng kaluarga calon pengantin wanita. Lan wengi kuwi
calon penganten lanang ora mulih ning ngomah. Sawise kabeh metu lan mulih ,
lagi calon penganten lanang oleh mlebu ning ora oleh mlebu kamar pengantin.
Calon mertuane wis nyiapake panggonan kanggo wengi kuwi. Iki disebut Nyantri.
Nyantri dilaksanake kanggo alasan keamanan lan praktis. Ngelingi
Alfatihah khususson illa arwahi dalem kanjeng Sepuh Wali Syekh Abu Salam Jumad bin Makdum Kubra – Illa Hadaratin Al fatihah minal muslimin wal
pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog
Dene panganggoning wong dadi guru, wolung perkoro.
Tumulaten pamulange, ora mawa wigah – wigih.
Lumut ing pamrih, ora duwe pangarap apa apa.
Alus ing wincara, ora sok misuh lan supata.
Pacar Banyu utawa Impatiens balsamina L ya iku tanduran kang asalé saka Asia Kidul lan Asia Kidul-wétan. Pacar banyu kalebu kulawarga Balsaminaceae. Tanduran iki wiwit dikenalaké ing Amérika ing abad 19. Tanduran iki kalebu tanduran taunan utawa rong taunan lan duweni kembang kang awarna putih, abang, biru terong, lan jambon. Wujud kembangé arep kaya kembang anggrèk kang isih cilik. Dhuwuré tanduran iki bisa nganti tekan 1 meter kanthi gagangé kang kandel lan godhongé kang bergerigi ing pinggiré. Jeneng dhaérah pacar banyu ya iku kimhong (Jakarta), pacar cai (Sunda), pacar foya (Bali).[1]
malvidin, lan quercetin. Pacar banyu rasané pait lan asipat anget. Pacar banyu bisa kanggo nglancaraké sirkulasi getih, antiradhang, ngilangi rasa lara, kanggo ngobati rematik, oyodé bisa kanggo peluruh nalika haid. Déné kembangé bisa kanggo rematik sendhi abuh amarga kathuthuk, peluruh haid, lan radhang kulit. Nanging kanggo ibu-ibu kang lagi ngandhut ora éntuk ngkonsumsi pacar banyu amarga bisa mbebayani janin.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 4 Sèptèmber 2016.
“Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa? ________________________________________
Balas	B Sugeng Surasa berkata:	April 8, 2011 pukul 4:05 am	ageng sanget ginanipun kangge kawulo sedoyo informasi panjenengan bab blangko ijazah kolo wau, anamung kawulo taksih ngenyang dimas, punopo taksih kagungan blangko kagem MI lan MTs dimas
saksedyaningsun karana saka Kodratingsun. Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe,
kening. Cangkemku, lambeku, cocotku isok muni koyok ngene iki lak mergo wes bebas gak wedi digowo pulisi/tentara se rek!!! (baca:
gedog,wayang golek, wayang beber, wayang suluh(wayang
ingkang wonten ing pasarean mriki kulo suwu jemedul
Ayo sedulur-sedulur inyong kabeh, padha nandur kanggo ndandani alame awake
LAYAK Roni Rayanto on Mon 15 Jul 2013, 04:49@didiw : jiaaah... inyong dudu senior kang, lha wong inyong pada bae karo rika.... wedhi dadi
IYA SEJATINE KAN ARAN ALLAH IKU
iwak uyah. Gek sego durung mesti genep nggo makan ping telu. Uyah jane dudu iwak, tapi wes kebacut koyok iwak tahu, iwak pitik. Wakakak… !
Opick – Tombo AtiTombo Ati iku limo perkorone
(lha masa’ dhuwite monopolian thok, gak bandha…)
rengeng-rengeng angegidung pameling dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng. Kumalancang kula adhapur anyerep-nyerepaken linggih salehing Jiwa Jawi hing ngarsa panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula rumaos kajibah tumut hambundheli sarta mulat edi endahing budaya lan sastra Jawi supados boten mingsad-
widada salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman. Ing pangajab, mugi andharan kula punika sageda mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana supados wawan rembag punika langkung menthes lan mikantuki. Jer wajibing tiyang gesang punika rak namung kalih, inggih punika sinau lan mulang, tamtunipun kanthi wicaksana inggih punika sageda ngrumaosi lan mangertosi dhateng cacading dhiri sarta mbudidaya kepripun amrih karaos manis, matis, pantes lan sakeca tanpa nyampyok pangreksaning darbeking liyan. Dikotomi lawas anyar, kuna modheren, sing modheren kudu digondheli rapet sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun
tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi. Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur. Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang
inggih punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli, mulat sarira hangrasa
own history are condemned to repeat it.” [Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”Ingkang dados sedyaning manah kula, inggih punika namung badhe mawas salah satunggaling wataking manungsa ingkang ing wekdal samangke perlu sanget kagesangaken. Manungsa punika kasinungan watak saged nata. Sinten ingkang nglirwakaken tamtu badhe manggihi kapitunan ageng boten saged angratoni alam karahayonipun. Gesangipun manungsa punika saged katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau kenging kula tembungaken daya-dayaning Gusti ingkang wonten ing manungsa. [1] Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat, bilih kaweruh wau kedah tumuju dhateng pangurbanan, inggih punika sepi ing pamrih karenan lereming reh rahayu, dados tumuju dhateng karahayon. [2] Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak, inggih saged mranata dhateng kiwa tengenipun. Namung kemawon, kawasa ingkang sampun kasarira dening manungsa punika wau kedah kangge angayomi. [3] Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, dados kedah mawi kekiyataning raos. Watak punika dumunung wonten ing utek, naminipun pamikir. Sadaya ingkang medal saking wewengkon punika nami pikiran. Samangsa manungsa gadhah pikajeng, pamikir lajeng kataman dhateng dayaning pikajeng wau, lajeng ebah. Lha ebahing pamikir punika ingkang dipun wastani mikir, sanes mikir-mikir. Dene bentenipun, tiyang mikir punika mesti wonten ancas tujuwanipun. Pikiran satunggal lan satunggalipun ingkang jumedhul saking pamikir punika lajeng kagathuk-gathukaken, kasaring-saring, perlunipun ngupadi pamanggih ingkang mikantuki dhumateng ingkang ngebahaken pikiran wau. Tiyang mikir punika kados dene tiyang mlampah: dumugi ing prasekawanan boten sumerab lajenging lampahipun, punapa mangiwa punapa manengen. Samangsa tiyang punika namung linggih kemawon, tamtunipun boten badhe sumerab margi pundi ingkang kinten-kinten leres. Benten sanget samangsa tiyang wau lajeng purun menek uwit inggil upaminipun, saged sumerab tlatah sakiwa tengenipun. Ing inggil uwit saged angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakinten saged dumugi ing papan ingkang katuju. Lepat lan leresipun pamanggih wau badhe kayektosan manawi sampun dipun lampahi. Kosokwangsulipun, tiyang mikir-mikir punika namung anampeni saben pikiran ingkang medal saking kajengipun piyambak, boten wonten punthonipun, tanpa pamanggih punapa-punapa.Dados punthoning tiyang mikir punika angsal pamanggih. Pamanggih wau yen kacobi nembe kasumeraban leres lan lepatipun. Cekakipun: tiyang purun mikir punika manawi angsal reribed, wujuding karibedan warni-warni, kajengipun namung badhe ngicali karibedan wau. Punika ingkang dados pamrihipun tiyang mikir, mila wonten tetembungan yen boten wonten lampah tanpa pamrih tegesipun tanpa tuju. Dene lampahipun kados makaten, samangsa tiyang punika manggih karibedan, lajeng pamikiripun kendel jegreg kados tiyang lumampah ingkang kaalang-alangan. Ing batos wonten pikajeng badhe ngicali pepalang wau. Pamikir, kadayan saking dayaning pikajeng, lajeng samekta badhe nyambut damel. Karibedan wau kapilah-pilah, perlunipun badhe nyumerabi sapinten agenging karibedan sarta badhe kabucal mbaka sakedhik. Pilah-pilahan lajeng kawawas mbaka satunggal, urut, boten sapurun-purun kemawon pamendhetipun. Sadaya pangalamaning pamikir lajeng kawedalaken. Pangalaman wau dipun gothak-gathukaken, wiwit nyobi-nyobi pangalaman pribadi pundi ingkang sakinten saged ngicali karibedan punika. Wekasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih ingkang sajak saged katindakaken, salah satunggal kedah kapendhet. Manawi kacobi, badhe nyumerabi leres lan botenipun. Manawi panci leres, nama yen pamikiran leres. Manawi pamanggih wau boten mikantuki, nama yen pamikiranipun lepat utawi klentu. Saged ngrumaosi lan mangertosi, punika perkawis ingkang raket keket supeket cathok gawelipun kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan ingkang mijil saking pamikir utawi pangraos mujudaken undhuh-undhuhan saking weruh, amila lajeng kasebat kaweruh, amargi ingkang dados empan paraning gilig punika inggih saking tumanduk ing weruh. Inggih pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening rumaos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertosi dhateng samukawis punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Hewadene pangertosan ingkang tuwuh saking muluring pamikir ingkang dipun kantheni kekiyataning pangraos, keplasipun mangke lajeng tumuju dhateng katresnan, tresna dhateng sasamining ngagesang. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung kandel-kumandel saking moncering pepaking kaweruh ilmu-ilmu pangawikan kemawon, utawi saking ngapalaken punapa dene nirokaken isining buku lan reriptan sanesipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang., nanging ugi kedah saged nyumerabi kawontenan sarana kersa migatosaken dhateng kawontenan wau, punika ingkang nama maca kahanan. Migatosaken dhateng kawontenan punika tegesipun nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika saperlu kangge nggugah raos. “Sing sepi resepana, sanadyan sing sepa ora muspra.” Moncering wejangan punika saged kangge cakotan manawi badhe mirantosaken margi ingkang kedah dipun ambah dening para lelampah, murih boten angececer wanci sarta saged rancag dumugining gegayuhanipun. Wohipun tiyang migatosaken kawontenan punika tamtu gesang raosipun, kagigah raosipun, lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi tiyang punika sampun gesang raosipun, padatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrerencangi kadumugening sedya angratoni alaming karahayon ing salebeting gesangipun. “Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel Zaakonderwijs verbonden met spreeken verstandsoefeningen. Perkawis olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje maken kados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta. Ing tata cara opstelletje maken punika, para siswa kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun sesami siswa. Kanthi panglantih nyerat lan mbabar isining seratan ing sangajengipun akathah punika, punapa malih manawi katindakaken saben dinten, para siswa wiwit taksih mambu kencur sampun dipun kulinakaken mahyakaken pamikiran-pamikiranipun kanthi patitis lan boten dados gampang nesu lajeng ngrancang reridhu anjlumati laku manawi pinuju pikantuk panacad utawi panyaruwe. Kawuningana, ngelmu punika sagedipun dados kaweruh kasunyatan kedah kanthi laku. Ngelmu ingkang tanpa laku, boten badhe saged nekseni kasunyatanipun namung kandheg wonten ing gagasan kemawon, rumaosipun sampun bontos kaweruhipun, garanipun sampun apil dhateng apalaning piwulang, nanging sayektosipun dereng paja-paja. Yen panjenengan kagungan Serat Wulang Reh, yasan dalem PB IV, ing kono kapacak tembang kawitan Sekar Dhadhanggula, lha mangga diwaos sinambi rengeng-rengeng: “Sasmitane ngaurip punika, mapan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.” Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba
labete marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”. Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah
ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi. Tiyang ingkang saya berag anggenipun ngudi ngelmi kasampurnaning agesang, satemah cahyaning wadananipun katingal sumunar kaprabadan resik weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun. Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi panggulawentahipun klentu, satemah watak ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare. Sanadyan katuntun kados punapa kemawon, rancaging lampah anggayuh karaharjaning putra ngantos dados tiyang pinter, nanging manawi kasagedan wau boten laras kaliyan dhedhasaring wewatakan ingkang sumimpen ing dalem putra wau, ing tembe tamtu badhe wonten benceng cewengipun tumrap wewatakanipun, bebasan pintere mung pinter keblinger boten uninga punapa ingkang perlu katindakaken utawi pundi margi ingkang kedah kaambah amrih saged kadumugen gesangipun. Lare punika jiwa ingkang gadhah lelampahan piyambak, ingkang perlu anggayuh satunggaling pakaryan ingkang sampun dados tetanggelanipun, gadhah kewajiban ingkang kedah karampungaken ing salabeting gesangipun. Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sebab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sebab ingkang saged nguwoh miraos. Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu lan sok ugi dereng wonten niyat badhe andadosi sebabipun nandhang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipun ajak mikir punapa ta sebabipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka-rekasaning laku, rungsit-gawating gesang ing ngalam bebrayan Nuswantara punika. Anggenipun bangsa kita ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran sampun 58 warsa, ananging kedah sami dipun akeni manawi dumugi samangke ebah-ebahan wau dereng saged mujudaken woh kados ingkang dipun ajeng-ajeng. Pramila ebah-ebahan wau kedah dipun santosakaken, supados kekiyatanipun langkung ageng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kekiyatan ingkang rosa punika mesti enggal kadumugenipun. Awit saking punika, sumangga kita para mudha ingkang sami jumagar-jumagar tuwin ingkang wekdal samangke sami ngudi kaweruh mawarni-warni sampun ngantos kesupen bilih pangudi kaweruh punika namung satunggaling sarana kangge nyamektekaken anggenipun badhe dados bebrayan. Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang tuwin suka pepenget, ungelipun “mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki”.Sadaya tumindak punika kedah linambaran teteki. Teteki ing riki tegesipun mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing riki boten ateges cegah dhahar lawan guling, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tumindak, amargi tindak makaten manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Tiyang gesang punika kedah nelangsa, tegesipun nalangsa dede bingah dede sisah, nanging prihatin. Prihatin ing riki tegesipun tansah nglanggengaken raos eling, mangesti marang kang mesti. Wewarah ing inggil wau ugi cundhuk kaliyan piwulang dalem eyang Breges Sotya Tunggul Negara, inggih Sinuwun P.B. V, sinawung Sekar Dhandhanggula mungel makaten: “Yen tegese wong prihatin iki, ora nyirik dhahar lawan nendra, ngemana ragamu angger, awit prihatin iku, dadi wajib lakuning urip, amrih temtreming manah, dimen ora numbuk, ya iku wong olah padhang, ngrasakake bener luput ala becik, dununge kang sanyata.Satunggaling bangsa ingkang badhe anggarap satunggaling pakaryan agung, ingkang ngangkah murih rahayuning bebrayanipun, punika boten perlu kesesa supados enggal saged ngundhuh wohipun, nanging langkung perlu utawi langkung utami manawi ing salebetipun angudi kacepenging gegayuhanipun wau dipun kanteni ngudi murih kawontenaning bebrayanipun samangke punika ing tembe sageda sami nurunaken bebrayan enggal ingkang ambegipun laras kaliyan kekudanganipun murih sageda widada kawontenanipun, samangsa pancering gegayuhan wau saged kadarbe. Punika amargi sanadyan tiyang saged kadumugen sedyanipun andarbe kawontenan ingkang endah, edi tuwin peni, nanging manawi ambeging bebrayan wau dereng sami rahayu, saestu boten saged widada, telenging gegayuhan badhe muspra sabab badhe gampil risakipun, manawi tewah cocongkrahan rebut unggul ing dalem kalanganipun piyambak. Lir pindhane geni murub siniram lenga patra, boten saged enggal hambirat ingkang ngenggreg-enggregi, lha kok malah sangsaya ndadra, sangsaya angel panyirebe anggenipun sami remen nuruti hardha puwa-puwaning ati. Kamanungsan lebur tanpa aran ing satengahing palagan antarane urip lan kanisthan.Watuk ingkang taksih cumondhok ing wataking bangsa punika badhe sangsaya awrat anggenipun ngusadani. Nuwun
PURWAKALayang WEWADINING RASA iki jangkepane layang JATIMURTI, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku TAN KHOEN SWIE ing Kediri, seket taunan kapungkur. Wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara latin, supaya tebane luwih omber.Sarehne isine bab RASA, dadi ya wis samesthine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayogane nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki.Surabaya, 1 Sawal 1985 M.
Surabaya.PENGET SAKING INGKANG DAMEL SERAT PUNIKA Saben nembe kawaos, kasinggahna, sampun kaselehaken saenggen-enggen.
Sinten ingkang kersa netepi pepenget ing nginggil punika, kalebet nama mundhi utawi ngkuhuraken kabatosanipun piyambak.PAMRAYOGANE KANG GAWE LAYANG IKI Dhisike diwaca grambyangan.
Wiwitane ora terang surasane. Nanging yen kerep disinggahake lan diwaca, titi sarta lestari pamarsudine sangsaya lawas sangsaya mundhak terange.Sinengkelan : KAWRUH RARAS RASUKENG TYAS.…@@@…BAB IANANE SWARGA LAN NARAKANgrasakake utawa eling, marang kabecikaning Pangeran, iku arane : weruh ing kasukuran.Ngrasakake utawa ngelingi marang kabecikaning sapadha-padhane tumitah, iku aran : weruh ing panarima.Weruh ing kasukuran, tegese : sembah nuwun marang Pangeran.Weruh marang panarima, tegese : ngrumangsani tampa kabecikaning liyan.Weruh ing kasukuran iku kosok baline : manglah, ngeluh, ngesah, ngresula sapanunggalane.Weruh ing panarima lan weruh ing kasukuran iku kerep bae lira-liru, sebab karo pisan ateges NGRUMANGSANI TAMPA KABECIKAN.Manglah, ngeluh utawa ngresula iku ngemu rasa ORA ADIL marang pepesthening Pangeran kang tumiba ing awake.Munek-munek, pegel utawa muring iku ateges ora NGANGGEP ADIL marang panggawening liyan kang tumiba ing awake.Titikane wong kang wis dewasa MANUSANE SAJATI, iku SIJI : yen kerep ngrasakake kasukuran, aran ngresulane. LORO : yen kerep ngrasakake kabecikaning liyan, arang murang-muring.Titikane wong kang durung dewasa MANUSANE SAJATI, iku : SIJI : yen kerep manglah (ngresula), arang ngrasa marang kasukuran. LORO : yen kerep ngeling-eling alaning liyan, arang ngelingi kabecikaning liyan.Dhemen ngetungi lan ngeling-eling kabecikaning Pangeran iku dayane marakake akeh kasukurane, arang ngresulane.Dhemen ngetungi lan ngeling-eling kabecikaning liyan iku dayane marakake akeh panarimane marang sapadha-padha, arang pengunek-uneke.Wong kulina ngrasakake kasukuran lan panarima iku ngenggalake dewasaning kamanungsane kang sejati.Wong kulina manglah lan muring iku ngrendhetake dewasaning kamanungsane sejati.Wong kang ngrasakake kasukuran lan panarima iku kasinungan ing ati adhem, ayem, tentrem lan engetane padhang.Wong kang ngrasakake kasukuran lan panarima iku ing batin kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake adhem lan padhang. Bebakalan mau kang narik marang nananing swarga.Wong kulina ngrasakake pangresula lan pamuring iku ing batine kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake panas lan peteng. Bebakalan mau kang narik marang ananing naraka.Swarga naraka iku sejatine : RASA PANGRASA dudu PANGGONAN.Swarga iku asal saka RASA kang adhem lan padhang. Naraka iku asal saka RASA kang panas lan peteng.Wong kang atine adhem lan padhang : tansah dikinthil ing swarga.Wong kang atine panas lan peteng : tansah dikinthil ing naraka.Rasa adhem lan padhang apa dene panas lan peteng iku arane : alam sahir. Dene swarga – naraka iku alam kabir.Dadi alam kabir : iku terusane alam sahir. Tegese : terusaning rasa pangrasa.ANANE alam kabir : saka ANANE alam sahir. Nanging dumadine bareng.Sirnane alam kabir, saka sirnane alam sahir. Nanging enggone sirna : b a r e n g.Sadhengah wong, bisa gawe swarga lan bisa gawe naraka.Swarga gaweyane mau, sing ngrasakake ya mung sing gawe dhewe. Sing ora melu gawe : ora melu ngrasakake.Naraka gaweyane mau, sing ngrasakake yang mung sing gawe dhewe. Sing ora gawe : ora melu ngrasakake.Wong kang ngalami swarga : ora precaya yen naraka iku ana. Mung swarga sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing swarga, ing ngendi-endiya : kaswargan kabeh. Sajagad rad
Cekake : Awang-uwung kang tanpa wates jembare : isine kasenengan kang madhangi ati. Isining jagad ora ana kang ora nyenengake ati, lan ora ana kang ora madhangake ati. Kabeh kang kumelip padha nyenengake lan madhangake ati.Wong kang ngalami naraka, ora percaya yen swarga iku ana. Mung naraka thok sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing naraka : ing ngendi-endiya : kanerakan kabeh. Sajagad rad pramudita, diubresa : ora tinemu kang aran
Jagad ora ana kang ora memanas lan nusahake ati. Kabeh kang kumelip padha agawe susah lan memanas sarta metengi engetan.Wong kang ngalami swarga, enggone ora ngira yen naraka pancen ana : iku ora beda kaya dene wong ing ngalam donya. Enggone ora precaya yen swarga lan naraka pancen ana. Disengguh mung alam donya thok sing ana. Awit awang0uwung kang tanpa wates jembare, diubresa : ora ana rnggon salenging dom kang ana swargane utawa narakane. Kang ana mung kadonnyan thok.Wong kang ngalami naraka, enggone ora precaya yen swarga iku ana : iya ora beda karo wong kang ana ing alam donya : bab enggone ora precaya yen
swarga utawa naraka iku ANA apa ORA, iku ; prayoga kang takon dipurih mikir dhisik bab tegese ANA lan ORA ANA. Ana tegese apa, ora ana tegese apa.Ing kono yen wis ngreti terang tegese ANA karo ORA ANA, lah iku lagi bisa mangerti, yen swarga iku pancen ana tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami. Naraka iku ana : tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami.Ing ngisor iki dadiya tuladha :Swarga, iku ana apa ora. Sing duwe pangrungu ngarani : ana. Sing ora duwe pangrungu netepake ora ana.Pepadhang, rerupan utawa werna, iku ana apa ora. Sing duwe pandulu ngarani ana. Sing ora bisa ndulu, ora ngarani ana.Swarga iku ana apa ora. Sing duwe rasa padhang lan adhem ngarani ana. Sing ora duwe rasa padhang lan adhem ngarani ora ana.Naraka iku ana apa ora. Sing duwe rasa peteng lan lara ngarani ana. Sing ora duwe : ngarani ora ana.Jagad iku ana apa ora. Sing duwe engetan lan rasa pangrasa : ngarani ana. Sing ora duwe engetan lan rasa pangrasa ora ngarani ana.Pamngeran iku ana apa ora. Sing duwe budi lan rasa : ngarani ana. Sing ora duwe budi lan rasa : ora ngarani ana.Tuladha liyane :Woh pare iku enak apa ora. Sing doyan ngarani enak, sing ora doyan ngarani ora enak.Si Naya becik apa ala. Sing dhemen ngarani becik, sing gething
sanadyan mung sakecap, yen tan pantes prenahira.2. Kudu golek mangsa ugi, panggonan lamun miraos, lawan aja age sira
metua wong calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.4. Tan pantes akeh ngawruhi, mulane lamun miraos, dipun ngarah-arah ywa kabanjur, yen sampun kawijil, tan kena
sepuluhan kae aku wis kon ngungsi mbak, gek suarane jan medeni. Thathite nggilani, sampek saiki aku sik wedi mbak urung wani mbalik neng omah neh, kula
ing atine kang wes meh kesirep lan kegiles dening
emoh Mak, kan mengko digawakne karo Bapak yo Mak.. yo..”“Heekh ehk… wes kana dolanan karo Mbak Ade lan Mas Riyan dhisik. Emak tak ngrampungne gawe masakan kanggo sesuk.”“Iyoo Mak.” Ardi banjur mlayu nyusul sedulur-sedulur misanane kang lagi pada teka saka Jakarta lan Surabaya. Ninggali Warti sing wiwit ibut ngelapi mripat-e kang wiwit kekembeng banyu eluh, ora merga kena uwab brambang sing lagi dirajang, ning merga kena uwab saka njero atine sing kerajang-rajang, trenyuh nyawang anak-e sing tansah
Gusti nasib awak niki. Dhuwe bojo wae kok yo ninggal anak ninggal bojo nyah mana-nyah mene ora tau ana kabar-e babar pisan. Ah… coba biyen aku manut karo kandane Bapak, apa yo bakal kelakon nasibku kaya ngene iki.” Pangresulane ing jero atine. “Lhoo kenapa Dek, kok nangis.” Tanpa kinawruhan dening Warti, ujug-ujug Mbakyune ipe wes ngadeg ing sanding-e.“Eh… Mbak Yun. Mboten-mboten napa kok Mbak. Niki napa kenging uwab brambang.” Tembunge goroh karo ngelapi mripate nganggo lengen kaos-e.“Oalah…. Nganggo nggeget korek jress Dek. Jarene iso ngilangi perih ing mata.” “Ah… napa nggih tho Mbak.” “He he…. Jarene. Wes kene tak ewangi.” Wong loro banjur lungguh ngadepi tampah wadah brambang lan baskom cilik isi banyu kanggo wadah brambang sing wes dikoceki. “Anu.. sapa? Bapak-e Ardi sesuk sida teka mrene yo Dek? Mau kok Ardi crita jare sesuk arep dolanan Mbang
arep dicori duduh lontong, terus bagekake tamu kasebut.Tamu kasebut nyelehake gawane ing jogan, banjur mbukak kacamatane, tangane di daplangake karo ngumbah esem-e marang Warti.“Masya Allah…. Kang Warta…..” Warti gapyuk sing lanang banjur nangis sesengukan ing dadane sing lanang kang banjur ngruket sing lanang lan diarasi bola-bali tanpa wigah-wigih lan lali yen lagi dadi tontongan wong sak omah.“Iyooo iki aku wong ayu….”“Ardi… Ardi endi? Le… Ardi.. Ardi iki Bapak. Bapakmu teka le..” Warti nyeluki anak-e lanang. Ardi mara sajak wedi-wedi lan bingung nyawang wong lanang rambut gondrong sing digandeng dening Emak-e. “Ardi… Iki Bapak Nak. Sepurane Bapak yoo suwee ora tau tilik kowe lan Ibumu.” Ujare Wartono karo ngrangkul anak-e lanang. Bocah kuwi banjur digendong lan diajak metu mengarep jupuk oleh-oleh kang ditinggal ing jogan tritisan omah.--- QAP --Wengi kuwi kaya-kaya ora ana wong sing bungah-e ngungkuli bungahe Ardi, Warti lan Wartono. Wong telu pada gegojegan ing sak ngisore wit nangka. Ardi ora leren-leren anggone nyumed Kembang Api kang digawakne dening Bapak-e. Wengi kuwi dadi wengi sing paling endah banget kanggone Ardi [Cuthel].
cekelan nalika olehku turu kaya arep tiba, merga lakune bis kang dak tumpaki
“Aduhh… sepurane yo Mbak.” Aku
njaluk ngapura marang wong wadon ayu kang lungguh di jejerku merga tanpa
montang-manting ngiwa nengen wong pancen dalan-e kang menggak-menggok. Sopir
bis kudu konsentrasi lan trengginas, merga dalan ing sisih kiwa jurang kang jero-ne
kang cacah-e gur udakara wong sepuluhan, uga pada
maneh. Suara thatit lan gumebyar-e kilat kala-kala isih ana. Sajak wenehi
pertanda yen udan isih durung bakal leren, lan malah-malah bisa uga udan-e
“Yaa…. Bandung habis-habis…!!!”
Kernet bis aweh sasmita yen bis Kramat Jati kang dak tumpaki wes tekan ing
cetha anggone semaur merga lambene lagi dienggo geget kain kuncir rambute.
mudun saka tlundakan lawang bis kang pungkasan udan kok ujug-ujug disunthak-e
uluk salam apa njalaluk palilah marang bangsa tan
kok mau ndadak liwat dalan iki. Ning barang wis kadung,
olehku ngingerake mengarep, dumadakan ana kang nyauri.
welan…. Kaget! Ujug-ujug patung perunggu kuwi mudun saka panggonan karo
mestikake yen patung nyaking sirah mau wes ora ngetutne aku
semana uga taksi uga ora ana. Aku isih lenger-lenger karo lenden cagak listrik.
lan nulungi aku. “Ah… atiku rada lega. Jebulane
protes apa kepriye. Sidane aku yo mung meneng wae.
Angin semribit kang lumebu kecampuran cipratan-cipratan banyu udan sangsaya
terang temenan.Thatit uga isih pating gebyar sinaut suarane gludug. Lakune
angkot tleser-tleser kepenak, sak dalan-dalan ora mondak-mandek merga ora ana
penumpang kang nyegat. Alon-alon mripatku dadi krasa arip
ngulatke menjaba. Sajak iki pas ing ngarep taman Pramuka ing dalan Riau. Sopir
kang dak takoni ora semaur, gur… ah uh ah uh karo
ing ngarep angkot jejer-jejer pasukan kavaleri nunggang jaran kang
waspadakne jebul para serdadu tentara kavaleri kuwi tanpa sirah kabeh…. Aku
njawil-njawil sopir tak akon gek ndak mlaku. Krasa yen tak
lekeh-lekeh ing sisih pojok angkot ngatonake untune kang pating cringgih
ngesess-ngesess kaya ula kobra, lambene abang iler-e dleweran mambu arus getih.
taman balai kota. Mengko bakal tak terake muter-muter kutha
[Wes dipacak ing majalah PS, edisi no 18/5 mei 2012]“Kerdusan apa iki?” Jupri takon marang konco tunggal gaweyan nalika weruh ana kerdus isi sego bancakan glemethak ing dingkling dawa kang biasane kanggo masahi kayu.“Sego berkat bancakan-e Kang Tariman almarhum Lik.” Saure Wandi karo ngisik-isik kursi garapan-e.“Oh
nyalawadi ing angen-angen-e.“Apane sing bener Lik?” Wandi sing ana cedak-e Jupri sajak krungu apa kang diucapne dhewekne.“Ahh.. ora apa-apa. Nyoh ki lho berkat-e panganen wae, Aku rak mentala mangan.” Jupri nyauri karo ngulukne kerdus wadah berkat marang Wandi.“Yo Lik, matur nuwun.” Jupri, banjur kelingan kedadeyan nalika semana. Isuk kuwi; watara jam setengah wolunan. Wektu semana kahanane rada mendung peteng lan grimis riwis-riwis, dhewekne bebarengan karo Tariman mangkat nyambut gawe ana gudang mebel-e juragan Kamdi. Wong loro oleh-e nyambut gawe minangka tukang kayu ing pabrik-e juragan Kamdi wes ana yen meh karo tengah taunan. Wong loro biasane mangkat bebarengan numpak sepeda onthel saka ngomah-e, lan nalika arep nyabrang dalan pas ing ngarep gudang tanpa ngerti sangkan parane bilahi ujug-ujug ana truk nabrak wong sakloron saka arah sisih wetan.Kang Tariman kang kebeneran wes dhisik-e nyabrang langsung kelindes truk lan dadi tiwas-e saknalika kuwi. Sirah-e pecah kelindes ban truck . Dhene Jupri sing isih rada ana pinggir kepontal mlebu kalenan pinggir dalan, lan slamete ora nganti dadi patine mung tatu-tatu lecet wae. Saknalika kahanan dadi umyeg akeh wong kang pada pating jlerit meruhi prastawa kuwi. Lan ing antarane sadar karo ora, Jupri kaya meruhi mayit-e Kang Tariman pada dikrubuti kethek putih sak pirang-pirang, pada ndilati getih lan rebutan jumputi isi sirah sing mlabar kececer ing dhuwur aspal banjur dipangan
Dipakakake ingon-ingone kethek saka Tambakbaya. Ujaring kanda pokok-e samben ana pegawene sing bengi-ne dikongkon nglembur kerja, mesti rong dina apa telung dina candake bakal nemahi bilahi kanthi kahanan kang gegirisi. Lan yo pancen bener, telung wengi sak durung-e kedadeyan isuk kuwi; Dhewekne, Kang Tariman karo Kodir pancen dikongkon nglembur dening juragan Kamdi. Lan elok-e, yen njaluk tumbal ora ndadak kudu setahuan sepisan apa sesasi sepisan kaya adat-e ngana kae. Ning oleh-e njaluk tumbal sak karep-e dayang-e, yen kudu arep ‘mangan’ yo kudu ndang di cepakne.Ning kanggo-ne Jupri kabar slentang slenting kuwi mung dianggep mung omongane wong-wong kang drengki lan meri wae marang kesugihan lan kesuksesan-e juragan Kamdi. Ora maido yen banjur akeh wong kang meri, sesani wae juragan Kamdi bisa kirim mebel nganti sepuluh kontainer menyang luar negeri. Mula Jupri ora pati ngrewes nalika Kodir ngajak leren anggone begawe saka pabrik-e juragan Kamdi.“Dina iki awak-e dhewe isih isa luput saka memala iki Lik. Sesuk-sesuk durung karuan. Mula mumpung durung kedadeyan becik-e ayoo golek gaweyan ning panggonan liya wae.” Pangajak-e Kodir nalika semana. Ning Jupri mung ngiyoni wae, lan ora dhuwe kreteg temenan arep leren begawe saka pabrik-e juragan Kamdi.“Ahh ana-ana wae.” Gresahe Jupri dhewe.Nalika lagi arep miwiti maneh anggone masah kayu kanggo gawe meja, katon kledang-kledang juragan Kamdi teka marani Jupri banjur sapa aruh marang Jupri.“Kuwi mau ana kiriman sega saka omah-e Tariman wes mbok tampa durung Pri.. Jupri?” “Sampun Pak.” Saure cekak.“Anu Pri… sesuk kowe ana acara ora? Nek ora ana. Tulung sesuk bengi kowe karo Wandi ngewangi Masri ngrampungne garapan meja kursi yo. Soal-e minggu ngarep kudu wes dikirim menyang Korea.” Sambunge juragan Kamdi neruske anggone sapa aruh.Ati-ne Jupri tida-tida arep ngiyani. Kelingan marang angen-angen-e ngentas wae. Biyen luput dadi bebathene dayang kethek Tambakbaya, sapa ngerti saiki apes-e. Durung nganti Jupri semaur, wes kedhisikan dening ujaring Wandi.“Nggih Pak, mangke kersane Kula kaliyan Lik Jupri ingkang ngrencangi Masri. Yo Lik yoo….” “He eh…. Mengko tak imbuhi persenane tikel pindho.” Juragan Kamdi ngguyu karo ngepuk-epuk pundak-e Wandi.“Yo wes yen ngono, teruske olehmu pada nyambut gawe. Aku tak ngurusi surat-surat pengiriman ning kantor perdagangan dhisik.” Ujare karo menyat metu saka panggonane Jupri lan Wandi nyambut gawe.Sak mungkur-e juragan Kamdi, Jupri banjur nutuh Wandi.“Kowe mau kok angger ngiyoni ki piye tho?” “Tenang Lik…. Rak sah kuatir. Penting kesok awak-e dhewe oleh sangu tikel keno kanggo klencer.” Saure
sing sisih kana kae. Dhene Wandi gen nggarap godhongan meja ning mesin ngarepan sing sisih kana, merga
juragan Kamdi anggone menehi briefing marang wong telu kang pada arep nglembur wengi kuwi. Oleh-e ngatur pancen sengaja dipisah-pisah antarane wong siji lan sijine. Bubar Isyak, wong telu banjur pada miwiti oleh-e arep nglembur kaya sing dikarepake dening juragan-e mau sore.“Lik Jupri lan Masri…. mrenea sek.. aku ana perlu.” Alok-e Wandi.Wengi iki watak wanton-e Wandi sajak beda karo biasane. Bocah sing biasane katon cengengesan lan rada gobloki, saikine katon serius lan khusyuk. “Becik-e sak durung-e miwiti nyambut gawe wengi iki, ayo pada donga bareng-bareng. Aku sing mimpin donga, Sampeyan sing ngamini wae.”Wandi banjur miwiti anggone donga, dhene Jupri lan Masri sing ngamini. Jebul nyolong pethek tenan si Wandi iki. Kethone lholhalolok kaya Trajukusuma, jebul olehe ngaji lan donga jan fasih tenan. Ora kalah karo ustad-ustad ing
kertas putih marang Jupri lan Masri.“Iki tulung sampeyan simpen ing jero sak-e dhewe-dhewe, yen rak dhuwe sak yo sampeyan cepitke katok kolor ora apa-apa.”“Apa iki Di… Wandi?” Masri kang tekon.“Iki rajah saka guru-ku. Lan sejatine aku iki sengaja dikirim karo guruku saka Pondok Pesantren ing Kediri kana kanggo resik-resik papan kene. Sampeyan mengko ngerti dhewe apa sing tak karepake.” Wandi mangsuli karo sisan mbeber wadine. Wong loro pada pating plongo, bareng ngerti yen sejati Wandi kuwi santri saka pondok pesantren. Ora ngira babar pisan yen bocah sing katone cengengesan lan sak senenge dhewe kuwi jebul dhuweni keluwihan.Suasana dadi amem, lan tanpa gunem maneh wong telu banjur klunuh-klunuh mlaku menyang gudang lan pada miwiti anggone nyambut gawe wengi kuwi. Suasana sangsaya tambah tintrim nalika udan ujug-ujug teka kaya disokake saka langit, diselingi dening tathit lan gludug kang gilir gumanti. Suara banyu udan pating glemotang nibani payon seng ing dhuwur gudang. Banyu talang gremojong kaya banyu kang mili ing kalenan wetan gudang ora ana leren-lerene. Pandom jam wes nuduhke angka rolas kliwat telung prapat menit, artine wes kliwat tengah wengi anggone wong telu pada nyambut gawe.Sauntara kuwi, tanpa digraita dening wong telu kang lagi pada sibuk karo gaweyane dhewe-dhewe, ing njaba gudang katon klebate bayangan ireng kang mlipir-mlipir ing sak pinggiri tembok gudang. Yen ndeleng saka dedek piadek-e lan tingkah solah-e anggone mlaku sajak-e kena dipesthekake yen pawongan kasebut wong lanang. Eman merga krudungan sarung lan suasana ing njaba kang mung samar-samar kena sorot lampu yang dipasang ing sisih-sisih pojok gudang, saengga ora kinawruhan sapa sejati pawongan kasebut. Dhuwe niyat ala apa niyat becik? Kok wayah wengi tengah wengi, kathik udan-udan ngene kluyuran menyang gudang lan sajak nyalawadi.Pawongan nyalawadi kasebut neruske anggone mlaku mlipir tembok gudang, lan pisan pindo mbungkukake awak-e nalika ngliwati tembok kang dipasangi jendela. Nalika tekan pojokan sisih tengen saka lawangan ngarep gudang, lakune rada dibanterke lan setengah mlayu. Mbok menawa samar yen nganti diweruhi dening uwong. Sebab pas ing pojokan kuwi dipasangi lampu neon kang cukup padang.Tekan cedak lawang gudang, pawongan kasebut banjur leren sedela karo mepetke gegere ing tembok. Ambegane rada ngos-ngosan merga mentas mlayu-mlayu, let sedela pawongan kasebut banjur bukak sarunge kang kanggo ngrukubi sirahe. Banjur sarung di enggo kaya lumrahe wong nganggo sarung. Nanging tetep wae, sapa pawongan kasebut ora kinawruhan kanthi trawaca, amerga kok yo ngepasi
nyetitekake kahanan kiwa tengen gudang. Nalika dirasa aman, banjur wiwit munggah ing tlundakan tumuju lawang
dipasang ing ngarep lawang gudang.“Kirik…. Wedus… munyuk….. trembelane…” kawetu kabeh kewan kebon binatang saka cangkeme pawongan nyalawadi kasebut karo isih kicat-kicat pencolotan ing dhuwur keset ngarep lawang.Krungu ana ribut-ribut ing ngarepan, saknalika wong telu kang lagi pada ibut nyambut gawe langsung pada mlayu nututi mengarep. “Ana apa Lik?” tekone Masri.“Mbuh aku yo durung weruh, aku mung krungu wong sambat kelaran banjur misuh-misuh ing ngarepan kana.” Saur-e Jupri nalika papakan karo Masri.Nalika tekan ngarepan, lawang ngarep wes dibukak dening Wandi kang kapinujon anggone nyambut gawe paling cedak.“Ana apa ndi… wandi?” takone wong loro meh barengan.Kuwi Lik, kongkonane dayang kethek Tambakbaya sing ngentas mrene. Sajak-e arep milih wadal kanggo pakan ingon-ingonane.“Uwong apa dhemit ndi?” Masri sing takon.“Yo uwong Lik. Mosok dhemit kok sarungan lan mlaku ngidak lemah.” “Sapa?” bacute.“Mbuh Lik, wong nalika lawang tak bukak wong-e wes mlayu tekan pager ngarepan kae. Ning sak klebatan aku isih isa nguwaske sarung-e corak kothak-kothak nalika liwat ing ngisor lampu kana kae. Ning kok saemperan kaya sarung sing biyasa dienggo dening juragan Kamdi
Wandi kasebut. Wandi banjur mbungkuke awak-e lan nyingkap keset kang ana ngisor-e, banjur njupuk lempitan kertas cilik kang glumetak ing jogan.“Apa kuwi ndi?” alok-e Jupri.“Rajah Lik, pada karo sing pada mbok sak-i.”----QAP----Isuk-e, ing omah-e juragan Kamdi geger gember. Anak bojone pada tangisan merga juragan Kamdi ditemokake mati
tilas disesepi. Matane mlolo mecotot arep metu, sing sesisih malah growong ilang ora karuan parane.Lan wiwit kedadeyan kuwi, sithik baka sithik
Lan sing gawe aeng maneh, ujaring kanda nalika bancakan sore sak durung-e gudang lan pabrik-e kobong, kaya-kaya tamu kang pada teka bancakan sajak dlilir teka ora leren-leren. Lan aneh-e maneh, wong-wong kasebut nalika pada ngrahabi panganan kang disogatake paripolahe memper kethek. Apa kuwi kethek siluman saka Tambakbaya kang saksuwene iki disambati dening juragan Kamdi minangka prewangane? Lan mbok menawa merga ora keduman pakanan banjur kethek-kethek mau banjur ngobong pabrik lan gudang mebel-e juragan Kamdi? Waallahua’lam, ora ana sing ngerti kejaba juragan Kamdi dhewe.[cuthel].
[Crito Alaming Lelembut dimuat ing Panjebar Semangat]Ing kampungku ana wewaler (kapercayaan) kang ora ngolehake wargane nanggap wayang, kethoprak, ludruk lan sakpiturute kang kudu migunaake prangkat gamelan kanggo ngiringi tontonan kasebut. Miturut crita kang nate dak tampa saka wong-wong tuwa, jarene sing baureksa utawa danyange kampungku sing ora maringi palilah. Danyang sing dikarepake yakuwi sing sumare ing ngisor wit Jrakah ing sakpinggire kali sisih kidul. Wong-wong ngarani Mbah Gending, kaya ngapa mula bukane kok diparapi Mbah Gending? Ora ana katrangan kang gumathok. Pokok-e wong-wong ngarani ngana kuwi.Lan saka crito turun temurun uga. Buuuiyeennn….; jarene nate ana warga sing nerak wewaler kasebut nalika pinuju dhuwe gawe mantu anake. Dhek semana para pinisepuh desa wes aweh pitutur supaya ora usah ndadak nganggo nanggap wayang barang olehe dhuwe gawe. Ananging pitutur kuwi malah disepelakake dening sing arep dhuwe gawe, jarene kuwi lak mung crita gugon tuhon wae. Lan akibate nalika tiba ing dina gawene, wiwit esuk nganti wayah bengi, sedina muput udan angin lan bledek nyamber-nyamber ora karu-karuan mbarengi karo wayangan sedalu natas kang lagi digelar. Lan sing luwih nrenyuhake nalika wayah nyedaki wanci gragat rahina, nalika suasana isih peteng repet-repet, ketambahan udan sing isih ngreceh. Ujug-ujug ana wong kang bengok-bengok ngabarake yen ngantene lanang wedok ilang saka tilamsari. Swasana dadi geger saknalika, kabeh brayat pada bingung ngalor ngidul goleki. Cekakaos-e, manten anyar kasebut tinemu wes dadi layon kemambang ing kedung kang dumunung persis ing sak-ngisore sareyane Mbah Gending. Kamangka ora ana sing mangerteni kapan lan liwat endi anggone temanten lanang wadon kasebut anggone metu saka omah. Lan wiwit dhina kuwi, warga dadi percaya banget ngenani anane wewaler kang ora ngolehake nanggap tontonan kang nganggo iringan gamelan utawa gending, aja maneh kok nanggap wayang utawa kethoprak. Lha wong nuthuk gambang wae ora ana sing wani, wedi yeng kena walad lan digawa lunga dening Mbah Gending, didadekne niyaga ing alaming lelembut kana.“Kowe ya ngandel Ma, karo crito kuwi?” pitakone Yanuar marang aku, nalika pada mancing ing kali mburi omah.“Yen aku yo antarane percaya karo ora. Percaya merga nyatane ora ana warga sing wani nanggap wayang utawa nabuh gamelan ing desa kene. Ora percaya merga durung tau ngalami dhewe.” wangsulanku.“Nek, aku kok percaya.” Yanuar nanggapi wangsulanku karo ngekep udut sinambi nyambit walesane merga krasa ana iwak sing nyaut pancinge. Nanging sajake ora kena, kurang cepet olehe nyaut.“Soale wes akeh kedadeyan nyalawadi sing nate dak runggokne saka wong-wong. Mbuh kuwi bener mbuh ora. Nanging kuwi ora pisan pindho kedadeyan, dadine aku yo melu percaya ngana wae.” Bacute karo masang bangi cacing ing mata pancinge, rampung olehe masang bangi walesan banjur diulur menyang kali maneh. “werrrr….. kecipuk” swara mata pancing nalika nyemplung ing banyu. Yanuar banjur bali lungguh ing oyot randu alas kang pating petongkol gede-gede ing pinggir kali, banjur nyaut udut-e lan mbaleni anggone ngekepi
tau krungu crita apa wae Yan?” pitakonku mecah sepining swasana.“Ya werna-werna.” Karo tanpa nguwaske aku Yanuar banjur bacutake olehe mangsuli pitakonku.“Kaya Mbah Tumisih kae, jarene pas bengi-bengi nalika arep bebuang ing kali ditemoni dening baya putih ingon-ingonane Mbah Gending. Nalika semana beneri pas padang bulan, dadine najan samar-samar banyu kali katon lerab-lerab. Lha pas arep mudun ing banyu, Mbah Tumisih banjur balik mulih wurung anggone arep bebuang merga meruhi baya putih sak dipan gedene ing tengah kali, matane mencorong sak bal tenis. Lha kowe rak ngerti dhewe apa ya mokal ing kali iki ana baya sakmana gedene tanpa diweruhi wujud-e dening wong-wong, sak-umpama kuwi dudu barang alus. Mokal tho?” Aku mung manthuk mesem wae ora mangsuli pitakone Yanuar kasebut.“Lan jebule ora mung Mbah Tumisih sing tau diweruhi baya putih kuwi. Ibuku dhewe uga tau ngalami, kedadeyane meh persis karo sing dialami dening Mbah Tumisih. Nalika kuwi uga bengi wayah padang bulan, mung bedane Ibuku ora nyumurupi blegere baya putih kasebut. Gur krungu swara banyu jemlegur kaya kejeguran barang gede. Lan kacek sedilut saka suara jemlegur kasebut, ana wong jala kang sajak kedungsangan mentas saka kali. Nalika ditakoni dening ibuku, geneya kok ora sida golek iwak. Jarene, ‘ora oleh dening Mbah-e, lha nika baya putih ingon-ingonipun Mbah-e jrebabah ting lepen.’ Sing
saking tuwane.“Nalika ringkes-ringkes arep mulih saka tegalan, merga wes surup. Diweruhi macan gembong sak gudel gedene, wernane putih loreng-loreng ireng lagi ndekem ing ngisor wit jrakah, persis ing sisih tengene kuburane Mbah Gending. Mripate mencorong ngawaske Mbah Samijo, karo nggereng ngisis siyunge. Mbah Samijo banjur keplayu nganti kepuyuh-puyuh jarene. Hi hi……” ngana olehe crita karo gemuyu bayangake Mbah Samijo sing kepuyuh-puyuh merga ditemoni macan siluman ingon-ingone Mbah Gending. Semana uga aku melu kudu guyu bayangake kedadeyan kuwi.“Husss…. wong tuwa digeguyu, dosa! Tur maneh jarene ora ilok ngomongke bangsa siluman ing panggonan sepi ngene iki, apa maneh sing mbok rasani kuwi sing mbaurekso desa kene, yo termasuk kali sing saiki mbok pancingi iwake iki.” Tembungku nanggapi.Adzan luhur keprungu ngaluk-aluk saka corong speaker langgar, ora krasa setengah dina wes tak liwati karo Yanuar ing pinggir kali. Mancing olehe ora mingsra, gur oleh iwak bloso papat karo kleting sewelas iji. “Bali wae yo Yan, wes bedug luhur.” Pangajakku marang Yanuar.“Wah gek oleh sithik je” saur-e sajak gela.“Wes bedug!” tembungku karo wiwit nggulung pancing lan ringkes-ringkes arep mulih. Yanuar senajan kagol sidane uga melu ringkes-ringkes.“Eh… mengko bengi enake branjang wae yo.” Yanuar usul marang aku, sajake isih durung trima merga oleh iwak sithik. Kanggo nglegani atine kanca kenthelku kuwi aku manthuk ngiyani.“Sippp…. Mengko tak nembung nyilih branjange Mbah Poni.” Aloke kebak krenteg.-----------------QAP---------------------“Kula nuwun, Mbah ajeng ngampil branjange nggih?” uluke Yanuar karo amping-amping lawang omahe Mbah Poni.“Mangga, sapa ya?” sing dhuwe omah age-age methuke tamune.“Ooo…. Kowe tha Yan? Ana apa le?” Mbah Poni dhewe sing metu methuki aku lan Yanuar.“Inggih kula Mbah. Ajeng ngampil branjange Mbah.” Tembunge Yanuar.“Arep nyilih branjang, lha anu iku le… branjange
kaya mengkana. Lan sajak-e Mbah Poni tanggap ing sasmita, banjur ada-ada nyilihi jala. “Nek njala wae piye le?”Yanuar nguwaske aku, sajak njaluk pertimbangan saka aku. Kuatire yen aku wegah yen dijak njala iwak, merga yen jala genah ndadak kudu kungkum ing jero banyu. Ora kaya yen branjang, kari metingrak ing dhuwur gubug wae. Aku manthuk kanggo aweh sasmita marang yanuar, yen aku uga oke-oke wae, ora dadi masalah yen kudu jala.“Nggih pun boten napa-napa Mbah.” Wangsulane Yanuar. Sing dhuwe omah banjur mlebu, let sedela wes metu maneh karo nyangking jala-ne.“Ki le jala-ne. Yen arep gawa kepis, kuwi kepis-e cemantel ing kulon omah.” Mbah Poni masrahake jala karo nawani nyilihi kepis wadah iwak sisan.“Arep jala ning endi?” pitakone sakbanjure.“Teng lepen kidul mriku mawon mbah.” Aku sing mangsuli, merga yanuar wes dhisiki laku arep jupuk kepis ing kulon omahe mbah Poni.“Ning kali? Yo sing ati-ati yo le. Padang bulan ngene apa yo ana iwake?” saure Mbah Poni sajak ngemu surasa sing beda. “He he…. Nggih mbah… matur nuwun. Mangga Mbah.” Aku pamitan karo Mbah Poni banjur nyusul Yanuar.Aku lan Yanuar miwiti jala saka kali sisih wetan, saka ngisor kretek cedak karo kedung Bunder. Yanuar sing jala, dene aku sing madahi iwak utawa urang ing jero kepis. Bengi kuwi beneri wayah padang bulan, langit-e sumilak resik, lintang-lintang pating kerlip ing angkasa. Banyu kali kanton lerab-lerab
ngekep udut, aku sakkloron tambah semangat anggone jala iwak. Bengi iki sajak beda banget, wayah padang bulan nanging iwak kodo pating pretungkul baris ngambang ing banyu kali. Semana uga urang-e gede-gede pada pating slurut mletik-mletik ing tengah kali.Merga saking seneng-e oleh iwak ora krasa yen lakuku wong loro sangsaya
mbregagah ing punden-e Mbah Gending. Kesorotan sunare bulan, dadi nambahi swasana angker-e. Ora graita yen wengi sangsaya ngancik tengah wengi, katitik saka dununge bulan kang benere ing pucuking angkasa. Ujug-ujug aku krasa mak prinding, wulu githokku mengkorok merga ana suara manuk bence. Sajake suara kuwi saka wit Jrakah.“Yan…. Atiku kok ujug-ujug rasane ora kepenak yo.” Aku bisik-bisik marang Yanuar. Atiku ketar-ketir merga saiki ngepasi ing ngisor ayang-ayange wit Jrakah.“Alah… kuwi rak gur merga ana manuk bence kuwi mau tho?” saure sajak ayem wae, karo narik jala-ne alon-alon. Yanuar katone wes lali karo critane dhewe mau awan, merga wes kepilut dening iwak lan urang kang sajak ngiwi-ngiwi njaluk di jala.Lan ora let suwe saka suara bence kuwi mau, banjur keprungu lamat-lamat wong nabuh gamelan… “ning… nong… ning… gonggg… ning… nong… ning.”Atiku sangsaya ciut, apa maneh ngelingi anggonku jala saiki iki persis ing pundene Mbah Gending. Pas ing kedung sak ngisore wit Jrakah.“Sttt… Yan, kowe apa ora krungu swara gending Yan?” aku bisik-bisik karo mepetke awakku merga keweden.“Krungu… paling Lik karmin lagi nyetel radio. Ngrungokne wayang saka Dirgantara FM” saure karo nguncalake jala-ne. “Wah… mokal yen kuwi radio Yan. Omahe lik Karmin adoh saka kene.” Wangsulanku was sumelang, mengko gek ditemoni karo sing baurekso yaiku Mbah Gending. Yanuar ora semaur, merga lagi narik jala lan sajak kabotan.“Wah… oleh iwak gede. Ewangana narik jala-ne”Aku banjur rewa-rewa nulungi Yanuar narik jala. Pancen yo abot temenan, nek ora oleh iwak gede yo banggok barang abot ing jero kali. Alon-alon jala tak gulung wong loro, sithik baka sithik katon barang gede gilap-gilap kena sunare rembulan. Sajak-e iwak gedhe sing kesangkut ing jero jala, ketara saka sisik-e mantulake cahaya bulan. “Wehhh…. Apa kuwi?” tembunge Yanuar jola karo ngipatake jala nalika weruh jebul sing kesangkut ing jero jala endas ula sak glugu gedhene. Aku kamitetegen sautara ing jero banyu, ora isa obah ora
semu abang kaya-kaya mentelengi Aku, dhuwe cengger wernane abang kaya patrape pitik jago, ilate melet-melet, lan sing luwih gegirisi maneh…. Awake ula tak sawang semampir mlanggrang saka pucuking wit Jrakah, mluntir-mluntir ing pang, dhene ndas-e ing jero banyu ing ngarepku persis. Sadar ing kahanan kang ora sabaene kuwi, aku banjur mlayu nututi Yanuar sing wes dhisiki mentas. Kepis kang menceb-menceb kebak iwak kodo lan urang tak kipate ngana wae, penting mlayu golek slamet timbang diuntal mentah-mentah dening ula daden-daden ingon-ingonane Mbah Gending. Tekan ngarep omah terus ambruk nglimpruk ing lincak, lemes, banjur mak pet… ora eling apa-apa, weruh-weruh wes dadi layatane wong akeh. [cuthel].
[Dimuat ing Panjebar Semangat edisi 21 Januari 2012 mawa irah-irahan Nyidam Duren, idem-idem minangka hadiah ulang tahun anak wedok sing ayu lan pinter]Mangsa rendeng ngene iki, biasane dibarengi karo mangsane wit duren lan wit rambutan pada awoh. Dadi ora mokal yen sak dalan-dalan yen wayah ngene iki, akeh kios-kios sak dhawane dalan kang pada adol woh-wohan loro kuwi, duren lan rambutan. Ing ngendi-ngendi panggonan kang dadi sentra tanduran duren lan rambutan, lan ora keri ing kutha Bandung iki. Senajan sejatine Bandung dudu sentra penghasil duren lan rambutan, ananging ing pinggir-pinggir dalan protokol ana sakwetara truk-truk kang pada dodolan duren. Kanggo nawarake dagangane
dicantolake ing sisih tengen bak truk sing madep ing ratan. Pamrihe bisa kewaca dening wong kang pada liwat, banjur kagugah atine supaya mampir lan tuku duren.Gandane duren kang semribit duleg irung yen sak wayah-wayah pinuju liwat ing cedake gawe kolomenjing munggah mudun, bayangake nikmate mangan duren. Nanging apes, minangka mahasiswa kang dikirimi jatah pas-pasan kanggo sesasi kudu mikir pindo yen arep tuku duren. Lan kepeksa cukup ngulu idu wae. “Wes Yus, ayoo cepetan olehe mlaku.” Pangajak-ku marang Yusi, ing sakwijine sore nalika bubar blanja ing swalayan tuku sabun, wedak, odol, lan sakpanunggale
ngrendet laku-ne karo nyunggir-nyunggirake irunge sing ora bangir kuwi. Aku jan mangkel tenan, bocah siji iki pancen gawanane cuek bebek, maklum produk Jakarta-nan, senajan dudu asli wong Jakarta. Nanging gur merga korban urbanisasi saka bapak lan ibune wae, yen asline sing sli… genah yen wong Tulungagung. Ning merga kesuwen ning
wong-wong ing sak kiwa tengenku kang pinuju meruhi kedadeyan kasebut. Aku mesem kecut, karo nggeret tangane Yusi luwih rosa. “Wes ta ayooo di guyu uwong ki lho.”Tekan kost-kost-an wes rada repet-repet ngadepke surup, apa maneh ketambahan swasana timbreng dening mendung kang ireng geduleng ing angkasa. Banyu udan wiwit tlenik-tlenik tumiba, nalika aku karo Yusi mlebu ing plataran omah pondokan. Sak durunge mlebu omah panyawangku mbanggok ing dalan ngarepan, sak njabane pager. Ana
pundake saka mburi. Yusi kang wes amping-amping lawang arep mlebu omah banjur mlenggak lan nguwaske pernah anggonku nudingi menyang sebrang dalan. Nudingi mobil jeep jimmy ireng kang ngedangkrang mepet tembok kuwi.
kloron dudu kamar-e dhewe-dhewe ing lantai dhuwur, nanging malah tumuju kamar ing lantai siji sisih pojok dhewe cedak karo kolam iwak. Saka poncotan lurung omah katon yen kamar sing biasane peteng kuwi, saiki katon lampune murub lan lawang kamar-e sajak ora ditutup.“Wah sajak-e bener An. Mas Tri sing teka.” Bisik-e yusi isih karo mesem sangsaya sumringgah.Sangsaya cedak karo kamar pojok-an kuwi, keprungu swara tivi kang lagi di setel. Sajak-e sing dhuwe kamar lagi ndeleng siaran tivi. Senajan ati rada gojag-gajeg lan harap-harap cemas, ning isih gede pangarap-arepku, muga-muga pancen bener Mas Tri sing teka, dudu wong liya. Lan aja nganti kedadeyan ngisin-isini kaya rong minggu kepungkur, dumadi maneh. Nalika semana aku lan Yusi kecelik, lan
Karep-e ngana arep ngageti Mas Tri. Ananging blaik tenan, jebul sing ndek jero kamar dudu wong sing dikarepe. Sing teka dudu Mas Tri, jebul koncone sing pinuju nyilih kamar kanggo nginep. Yen kelingan wektu kuwi jannn uisinnnnn banget lah pokok-e.Sinau saka pengalaman kuwi, nalika Yusi mindik-mindik arep ngageti kaya pakulinan biasane ngana kae. Aku cepet-cepet menggak.
supaya aku ora brisik.“Meneng-a wae… yen iki aku wani jamin satus persen sing ning njero mesti mas Tri.” Omonge karo bisik-bisik.“Delengen kuwi. Aku niteni banget, kuwi srandal sing biasa dienggo dening Mas Tri.” Bacute aweh argumentasi. Sidane aku mung manut wae karo karepe Yusi.“Hwaaa…… !!!! Arep pada ngapa kowe!”Aku sak-kloron njondil, merga tanpa ora nyana-nyana babar pisan, ujug-ujug ana sing getak saka
isih kalungan anduk, katokan cekak lan kaosan oblong. Sajak-e bubar adus.“Wah siji kosong Yus” aku ngomantari kedadeyan kuwi.“Iya ih…” sumaure Yusi.“Gek saka ngendi sampeyan-sampeyan kuwi? Wayah udan-udan ngene kok isih pada seneng kluyuran wae. Sekolahmu kuwi gek ndang dirampungke, ora mejeng wae ndek mall” Mas Tri tekon semu ngundamana.“Sapa sing mejeng ning mall mas?” Yusi sing nyauri.“Lha kuwi pada nyangking kresek.
yo blanja?” Mas tri gumuyu lekek-lekek.“Arep oleh-oleh ora? Kuwi lho ana cemilan ing meja kamar.” Omonge sing dhuwe kamar karo ngajak mlebu aku lan yusi.“Endi mas?” tekonku nalika wes mlebu.“lha kuwi kerdus abang, kuwi apa.” Wangsulane karo janggut-e kang dienggo nudingi pernah barang kang dikarepake, merga tangane sak kloron isih ibut kanggo sarungan.“Jiahhh…. Mocii maneh….” Yusi sing protes nalika meruhi oleh-oleh sing digawa jebule moci kacang, jajanan khas saka Sukabumi.“He he…. Lha anane gur kuwi. Tur penak olehe nyangking.” Sing diprotes mangsuli ayem.“Mosok wes dadi pegawe oleh-oleh-e yo pancettttt wae mociii…. mas.. mas. Mbok sekali-
ujug-ujug aku pengen crito kedadeyan kang ngentas wae kelakon sore iki mau.“Lha ngapa?” saure mas Tri enteng, karo leyeh-leyeh ing jogan sinambi tetep ngawasne tivi.“Kuwi… Yusi kuwi sing marai. Mosok pas mau liwat cedak wong adol duren ki, irunge di cungir-cungirake kae lho mas. Wes ngana oleh-e mlaku sengaja direndet-rendetake. Lha aku kan isin banget mas, wong terus pada di geguyu karo wong-wong.” Bacutku karo nglirik Yusi kang uga isih ibut mangan moci.“Ha ha…. Ngono wae kok diwadulke barang lho.” Yusi sing rumangsa dadi udering perkara nguyu karo nyenggolke pundake marang pundakku.“Lha wes piye maneh, arep tuku yo gak gablek duit kok.” Bacute karo mringgis.“He he….. “ sing dicritani gur guyu maneh.“Lha ning sisih endi tho ana wong adol duren?” pitakone.“Yo ning kana kuwi lor-e prapatan
melu nyauri.“Asyikk An… ana Pak boss anyaran, arep nraktir duren.” Sambunge karo nyenggoli pundakku maneh.
Aku lan Yusi. Aku wong loro banjur ngadeg lan menyat saka kamare mas Tri, ora lali sisa moci kacang ning kerdus dicangking sisan digawa mendhuwur menyang lantai loro.-----QAP-----“An… Yus…” Keprungu ana sing nyeluki aku lan Yusi. Aku sing lagi leyeh-leyeh ing dipan karo maca novel banjur metu saka kamar, banjur ngungak mengisor. Jebule mas Tri sing celuk-celuk.“Ana apa mas?”“Mrenea muduna, Yusi endi? Wes turu yo?” aloke ora wangsuli
nyangking duren cacah papan.“Wah… asyikkk….!!!” Aku
mudun.“Ayoo mas gek ndang di pecah.” Panjaluku marang mas Tri.“Kosik tho sabar… Lha Yusi endi?” sing dhuwe duren ngosikake.“Wes mengko lak mrene dhewe.” saurku.“Aduh makkk…… aku iki mau ngentas wae ngimpi, kok saiki durene teko temenan.” Ujug-ujug Yusi wes ngadeg ing mburiku.“Di pecah ning teras ngarep wae yo mas, sing panggonane rada jembar. Gen luwih nikmat olehe mangan duren.” Yusi sing awe hide supaya anggone mecah duren ing teras ngarepan.“Ayoo lah….” Wangsulane Mas Tri karo nyangking duren-e.“Lha arit-e endi?” tekone nalika arep mecah duren.“Yah… mosok arit tekon karo aku
ngadeg mlebu omah maneh, balik-balik wes nyangking bedog.“Lha… iki ana bedog. Bedog-e sapa iki Yus?” tekonku marang Yusi.“Wes rak penting iki dhuweke sapa, sing penting duren-e ndang dipecah.” Saure enteng.Bedog banjur dicandak karo mas Tri, lan duren wiwit di pecah. Kanggo ngurangi eri-ne sing cringih-cringih tajem, duren di gepuk-gepuk nganggo lempengane bedog. Nalika dirasa wes pada pupak eri-ne banjur duren di sigar saka sisih pucuk-e. Nanging mas Tri sajake rada kangelan nalika nyukil pucuk-e duren. “Alahh…. Kok angelmen tho.” Aloke“Dicukil terus di sigar nganggo tangan mas, mengko kan bukak dhewe nurut dalane.” Aku aweh aba karo setengah marai mas Tri.“Lha iyo… biasane yo ngana An. Nanging iki kok alot banget yoo….” “Yoh coba iki jajalen. Gantian Sampeyan sing mecah.” Sambunge karo masrahke duren lan bedog marang aku. Duren tak tampani, banjur tak coba kanggo mecah. Pranyata pancen alot tenan, sajake duren-e isih rada mentah. “Apa isih mentah yo mas Duren-e?” “Mosok tho An, yen dideleng saka ambune katone kok wes mateng ki.” Saure mas Tri.“Endi kene tak pecahe aku wae.” Yusi nyandak bedog lan duren sing isih tak cekeli.Duren banjur digawa Yusi rada nyisih ing sacedake tumpukan watu taman. Lan ora nyana ora ngiro babar pisan, Duren banjur di bedog…
kedadeyan kuwi banjur gemuyu bebarengan karo apa kang di tindakake dening Yusi.“Cerdass…. Cerdass….” Alokku.“Beuh…. Beuh….” Ujug-ujug Yusi gebres-gebres…. Karo nyemburake duren kang wes mlebu ing tutuk-e.“Ngapa Yus?”
“Beuh….. beuh…..” ora beda karo Yusi, aku uga banjur gebres-gebres nalika ngrasakne duren kuwi. “Duren-e kok rasane ngene yo mas… kecut-kecut piye ngana lho.” Ujarku marang mas Tri karo ngulungne duren marang dhewekne.“Ah mosok?” wangsulane karo nyengingis lan wiwit nglamuti pongge duren.“Weh…. Iyoo…. Rasane kok kaya peuyeum yo?” komentare Mas Tri, karepe ngarani duren kaya rasa tape tela pohung. “Hi hi…… Njajal liyane dipecah mas.” Usulku supaya njajal mecah duren liyane, mbok menawa rasane luwih enak.“Enak-e dipecah wae kabeh sisan yo. Gen sisan leh-e mangan.” Sing dhuwe duren mangsuli.Duren banjur dipecah dening mas Tri, ning ora beda karo duren kang sepisanan. Duren liyane uga angel buka-bukakane, lan yo kepeksa carane Yusi kang dianggo mungkasi duren-duren kuwi. Dipecah sarana dibedog kaya patrape wong mecah nangka kae. Lan kuciwane……. Rasane kok yo ora kaya lumrahe
mas Tri. Eee… alah… duren kok yo werna-werna rasane. Ora sida mangan duren enak ning ati tetep seneng…
ke-2 Desember 2010 - Ing rubrik Alaming Lelembut]Wes sewulan iki aku mondok ing kos-kosane Mbah Prawiro. Campur karo konco-konco kuliah kang wes luwih dhisik mondok ing kos-kosan iki. Jarene bocah-bocah, mondok ning daleme Mbah Prawiro kepenak, wonge gemati lan ditanggung ora bakal kaliren yen nganti transferan sangu durung teka. Loman, yen dhuwe apa-apa mesti bocah-bocah pada diparingi, kayata jajan lan kadangkala bocah-bocah uga diparingi maem gratis. Kuwi sing marai bocah-bocah pada krasan mondok ing kene. Bocah cacah limalas kang mondok direngkuh kaya anake dhewe. Aku dhewe uga melu dadi krasan manggon ing kene. Kejaba kagawa saka watak wantunipun Mbah Prawiro sing gawe ayeme atiku, kang tansah paring pitutur akeh-akeh marang aku lan kanca-kanca. Kahanan kos-kosan kang eyub lan latare jebar uga sangsaya nambahi rasa krasan, kabeh kanca-kanca kos sumadulur. Maklum rumangsa pada-pada lagi prihatin ngangsu kwaruh ing pawiyatan luhur Gadjah Mada. Daleme Mbah Prawiro model omah joglo kang kaperang dadi telung bagian, omah ngarep, omah tengah lan omah mburi. Omah ngarep lan tengah kuwi kang saiki tak panggoni karo kanca-kanca kos, dhene Mbah Prawiro manggon ing omah mburi. Mbah Prawiro yuswane kiro-kiro wes nyandak antarane 65-70 taunan. Najan wes sepuh Mbah Prawiro isih katon bregas, saben isuk isih sregep tindak langgar lan resik-resik karangan omah. Ana omah mburi, Mbah Prawiro dikancani dening Yu Gemi kang dhuweni kajibahan resik-resik omah, masak, adang, lan umbah-umbah. Mbah prawiro wes urip ijen, mbuh mulai kapan anggone urip ijen. Wong senior-senior sing manggon ing kene sak durunge aku uga mrangguli Mbah Prawiro wes kaya sing saiki-iki. Urip ijen tanpa anak lan uga tanpa mbah Prawiro putri. Yo mung Yu Gemi kuwi kang saben dinane nggladeni Mbah Prawiro.Sewulan manggon ing pondokan iki, aku sithik baka sithik dadi luwih ngerti lan ngenal lingkungan kiwa tengen. Lan ing pondokan iki, kebeneran aku kebagian manggon ing kamar sisih ngarep, pas ing sisih tengene lawang ruang tamu. Kamarku ngadep ngulon, adep-adepan karo kamar, mbuh kamare sapa. Wong wiwit aku teka nganti dina iki kamar kasebut tansah kuncinan, lan aku durung nate mrangguli bocah kang manggoni kamar kasebut. Mbok menawa sing nyewa pinuju KKN apa gek preinan, aku yo ora mudeng.Nganti ing sawijining dina, nalika pada cangkruk ing teras ngarep omah; aku sing isih kapitung yunior, takon marang bocah-bocah.“Mas sing manggon kamar ngarepku kok rak tau ketok yo? Apa gek KKN po yo?”“Wow…. Cah iki rung ngerti sejarah to!” sing nyauri mas Jatmika, mahasiswa teknik mesin, asli Karanganyar. Disambungi karo bocah-bocah liyane sing pada cekikikan, aku melu mesam-mesem banjur nyambungi.“Sejarah apa to mas? Mbok aku dicritani.” “Mal… Jamal… kuwi diterangke.
kongkonan Mas Jamal sing lagi asyik udut sedal-sedul ing lincak. Sing dikongkon malah nyedot rokok-e jero banjur kebule disebul kenceng mendhuwur, sinambi nguyu ngatonake untune sing loreng-loreng ireng putih merga
jatmika nyelani rembug.“Kowe ngerti rak?” bocah-bocah banjur pada meneng karo nyomak-nyamuk ngemil kacang godog olehe aweh Yu Gemi nalika mas Jamal miwiti olehe crito. Aku uga melu meneng ora nyauri pitakone mas Jamal, merga pancen kuwi dudu pitakon kang kudu tak wangsuli.“Kamar kuwi, saben malem jumat wage….”
dhewe. Banjur kadang kala keprungu suarane kaki tuwa kang ngrintih-ngrintih, kaya-kaya lagi ana sing ditangisi. ” Sambunge karo
arep nyedak wae wes mrinding kabeh je. Apa maneh jendela kuwi rak tau dibukak.” Saure.“Kowe wes ngerti rung? Ning pawon sing biasane mbok liwati yen arep adus kae, ana kuburane cilik. Hiii……” Yitno ujug-ujug melu nambahi critone mas Jamal.“Ah… mosok Yit? Ning sisih endi aku kok rak ngerti.” “Lha kowe
Pancen tak akoni dhewe, kadang kala aku sok-sok mambu menyan diobong lan arum-e kembang kenanga yen pinuju liwat pawon. Ning kuwi tak anggep perkara kang biasa tumrape daerah Ngayogjakarta, kang pancen kabudayaan kejawene isih kuat. “Lha ya kuwi, biasane angger
iya, gek-gek olehe loman maringi panganan bocah-bocah iki ngemu karep. Bocah-bocah arep dienggo wadal, termasuk aku sing wes melu ngrasakne pawewehe, hiii. Ah nanging aku durung tau krungu crita ana bocah pondokan sing mati ndadak. Apa wadale mengko jupuk saka anak turunku….” Mikir tekan semana aku banjur nyoba takon marang bocah-bocah, kanthi suara lirih kuatir yen krungu dening Mbah Prawira, mundak dadi gendra.“Eh… mosok Mbah Prawira ngingu pesugihan?”“Husshh…. Ora waton kowe kuwi! Genah ne ora to le, wong Mbah-e kuwi sregep ning mesjid lan tahilan jee.” Mas
pengen mangerteni crita kang sejatine perkara kamar suwung kasebut. Isuk kuwi aku pinuju ora ana kegiatan ing kampus, lan kok ya pas kebeneran udane ngreceh kawit subuh mau. Tak sawang menjaba langite sajak isih peteng lan ora ana tanda-tanda yen udan bakal terang. Kamangka iki wes jam sanga, weteng wes krasa luwe merga durung sarapan. Arep metu golek sarapan kesandung dening udan ngreceh.Aku banjur ada-ada masak indomie kanggo ganjel weteng senep keluwen. Kesempatan iki mesisan tak anggo buktekne omongane bocah-bocah wingi kae, jare ing pawone Mbah Prawira ana kuburane. Tiwas kebeneran kahanan pawon nalika kuwi lagi sepi, Yu Gemi sing biasane jam yah mono gek masak, sajak-e durung teka saka pasar merga kepothok udan saengga ora isa ndang balik mulih. Karo ngenteni banyu ing panci umob; aku milang-miling goleki ing sisih endi kuburane kuwi. Ing angen-angenku, kuburane kuwi wangune ora adoh karo kuburan-kuburan ing pemakaman umum ngana kae. Paling ora ana tanda-tanda yen kuwi kuburan, mbuh pathok, mbuh jubine pawon kang digawe rada dhuwur lan wangune digawe kotak ngana kae. Lha nanging aku kok ora mrangguli ciri-ciri kang kaya mengkana kuwi ing pawon iki. Sak ubenge pawon prasasat wes tak tlesih,
Grenengku.“Madosi napa mas?”“Astagfirullahaladzim…….. “ aku jondil kaget nalika ujug-ujug Yu Gemi wes ngadeg ing lawang pawon karo isih nyangking kranjang wadah blanjane.“Anuu… anuu… ko… ko.. kodok Yu.” Saurku sak kena-ne merga kaget karo keweden yen nganti kaweruhan menawa sejatine aku lagi goleki kuburan.Yu Gemi nyeleh kranjange ing dhuwur meja karo nyauri“Woh…. Kodok nggih mas. Ah.. teng mriki niki anggere jawah nggih ngoten niku mas. Kodok bangkak-e sami mlebet griya.”“Lha nggih Yu. Niki wau kula nembe godog mie, lha kok wonten kodok mlebet saking mriku niku. Kula gusah malah mlajeng mriki niki.” Aku gawe crita goroh kanggo nutupi rasa kuwatirku. Aku banjur ngrampungake gawe mie godog. “Sluman…
nudingi sisih ngisor meja kompor kang ginawe saka cor-coran semen.“Nggih Yu, matur nuwun.”Aku banjur ndeleh panci tilas anggonku godog mie ing ngisor meja. Nalika ndeleh panci kasebut, mripatku nyawang ana blendukkan cilik, dhawane kurang luwih bangsa mung telung puluh centi-nan. Blendukkan kuwi mujur ngalor ngidul, ing sandinge ana kendi cilik sing wes bleduken, uga ana pangaron cilik sing biasa kanggo bakar dupa. Lan sing gawe aku rada gragapan, aku uga mrangguli sisa-sisa kembang lan rajangan pandan wangi kang biasa kanggo nyekar ing sareyan. Aku babar pisan ora ngira yen sing tak goleki jebul papane malah ana ing ngisor kompor.“Hmmm…. Yitna ora goroh. Apa kuwi mau sing dikarepake kuburan dening Yitna.” Aku benerake omonge Yitna, karo ngrahabi indomie rebus ing jero kamarku. Sauntara kuwi udan ing njaba wiwit riwis-riwis tekane, lan langite wes rada padang sithik, senajan thatit lan gluduk kadang kala isih byar-byar saut-sautan ing angkasa. Panyawangku tak sawatake marang lampu merkuri PLN kang isih murub merga kasinungan mendung. Dene pikiranku mbleyang nggagas blendukan cilik ngisor meja kompor mau.“Ning saumpama bener kuwi kuburan, kok dhawane lan wangune gur sakmana? Ora kaya kuburan-kuburan biasane ngana kae. Yen gur sakmana kuwi pantese rak kuburan kucing. Kaya biasane yen aku ngubur kucing sing mati ning omah ngana kae. Nanging yen
arep mbengok, tangen bisa. Gur mripat kang isih mlolo nyawang pernah kamar suwung. Aku kaget kapirungan merga saiki aku nyekseni dhewe dene kamar suwung kuwi lampune katon murub, katitik saka sela-selane bolongan angin-anginan ing dhuwur lawang, ana cahya lampu kang clumorot metu. Lan sing
wektu ing lawang butulan. Swasana kang sepi lan peteng sangsaya gawe keder atiku. Aku meneng karo dremimil donga ing njero ati saengga sithik baka sithik, aku wes iso ngendalekne atiku. Ambeganku sing kregosan merga keweden campur kaget wiwit tak atur maneh. Otot balungku kang lemes wiwit ana kekuatan maneh, getihku wes ora ser-ser-an lan wiwit ana sak tlenik kuwanen ing jero atiku. “Kowe dudu bocah jirih.” Kaya ana sing bisiki atiku. Lan kuwanenku sangsaya kandel, apa maneh bareng kelingan karo rasa penasaranku kanggo bedah misteri kamar suwung kang sak suwene iki mung dadi pitakonan ing njero atiku.Alon-alon aku mlaku nyedaki pernah kamar suwung kuwi. Mlakuku sengaja tak gawe jingkat-jingkat, pamrihe aja nganti ana sing krungu lan jugarake anggonku arep mecahke misteri kamar suwung. Nalika wes cedak, aku banjur nyoba ngincen saka bolongan kunci. Nanging aku ora nyumurupi apa-apa ing njero kamar kasebut, kejaba mung katon dipan kang dilambari sprei putih. Sauntara kuwi suara tangis isih keprungu saka njero kamar. Aku nyoba ngliling goleki pernahe suara kasebut, nanging tetep wae aku ora bisa mrangguli sapa kang nangis sesengukan kasebut merga winatese bolongan kunci. Arep ngunggak saka dhuwur lawang, ora gaduk. Lan emane ora ana barang kang iso kanggo ancik-ancik, arep njupuk kursi samar yen mengko malah gawe glodakkan. Sidane aku mung neruske olehku ngincen saka bolongan kunci.“Oaalah cah ayu, kok ya nganti semana olehmu tegel ninggalke aku. Banjur suk kapan olehmu arep mbalik mrene. Aku tansah ngenteni tekamu, nganti suk kapan wae. Kamar iki yo gur kowe sing iso bukak. Yo mung kowe kang nyekel kuncine. Semana uga atiku.” Keprungu suara panelangsan saka njero kamar kasebut, diselani karo tangis mingseg-mingseg. Yen tak gatekne suara kasebut jelas yen suarane wong lanang, lan kaya-kaya
wes ora sabar maneh pengen mbuktekne apa kang dadi wadine kamar suwung kuwi. Tanganku nyandak gagang lawang, banjur tak untir alon-alon arep tak bukak. Nalika tak rasa wes cukup anggonku nguntir, banjur lawang tak surung. Ananging durung nganti lawang mengga, ujug-ujug keprungu suara sandal diseret ing jogan lan sajake ana pawongan kang arep tumuju ing ruang tengah iki. Gageyan aku ngeculne gagang lawang lan banjur setengah mlayu mlebu menyang kamarku, banjur ethok-ethok turu karo isih masang kuping, nganti mak less…. Aku keturon ngana wae.Tangi-tangi wes jam pitu, srengengene wis nangkring ing sela-selane pang wit jambu klutuk. Manuk prenjak pating cruwet, ngoceh rame banget ing kebonan. Aku gage-gage menyat menyang jeding, adus gebyar-gebyur terus siap-siap mangkat menyang kampus. Dina iki isih ana kegiatan kang kudu tak tekani, jadwale jam wolu esuk. Bubar dandan sakpantese, banjur metu kamar siap mangkat. Ora lali ngunci kamar.“Kerinan nak?” Mbah Prawira ujug-ujug wes gadeg ing buriku lan nyapa aku. Kamangka rumangsaku mau ora ana sapa-sapa ing ruang tengah iki. Aku mangsuli karo rada kaget.“Inggih mbah…”“Lha iya to nak, nek tilem niku ampun dalu-dalu.” Aku mung mesem, dituturi ngana kuwi karo Mbah
Aku banjur mlaku mecaki lurung tumuju ing dalan gede. Atiku isih gojag-gajeg mikirke panyawange Mbah Prawira iki mau. ‘Apa Mbah Prawira ngonangi olehku nginjen kamar suwung mau bengi apa piye ya? Kok panyawange sajak ngemu teges sing kepiye, sing gawe goreh atiku’ bantinku.Merga ngalamun lan kagawa ati goreh, aku nganti kurang prayitna ngulate dalan ngarepan. Nalika arep menggok metu saka lurung, aku ora ngawaske yen saka ngarepan ana pawongan numpak sepeda onta kang uga arep menggok mlebu lurung.“Eeee……. Eee..” grubyak! pawongan lan sepedahe nyungsep ing pager hidup merga ngendani aku. Aku kang rumangsa salah, banjur age-age nututi sakperlu aweh pitulungan.“Wahh… ngaputen nggih Mbah.” Aku njaluk ngapura marang pawongan sepuh kang mengkurep semampir pager lan kebrukan sepedah.Aku nyandak sepedahe terus tak jagangake, banjur arep genti nulungi wong sing dhuwe sepeda. Nanging saiba kagetku, jebul pawongan kasebut Mbah Prawira. Jangkahku kandeg lan domblong nyawang Mbah Prawira kang pringas-pringis karo nyekeli boyoke.“Lha terus sing tak pamiti
Burung Jalak Suren yunani,Jalak Suren jawa,Jalak Suren sumatera,Jalak Suren
Bebasan Koyo Ngenteni Udan Ning Mongso Ketigo Najan Mung Sedelo Ora Dadi Ngopo Penting Iso Ngademke Ati
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
nguwasai Triloka (Bhur, Bhuah, Swah loka ).Ingkang acahya cumlorong pinuji
no. 6, (795-819 M). Prabu
Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). Prabu Darmaraksa
Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M). Prabu
Resi Atmayadarma Hariwangsa (942-954 M). Limbur
Kancana,putera no. 11,(954-964 M). Prabu
Munding Ganawirya (964-973 M). Prabu
Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M). Prabu
Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M). Prabu
Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030-1042 M) Kecuali Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) -
SALOKA Saloka yaiku unen-unen ajeg panganggone ngemu surasa pepindhan kang dipindahake wonge. Tuladha Asu
mungkur maring maramen mung alamat sih,
konang –onang menaking kanikmatan nung,
Friday Faking Release: Chaalbaaz (*ing...
Friday Faking Release: Aunty No.1 (*ing...
sakecap ingkang mboten angsal idining sarak, kulo nyuwun pangapunten mugi lineburo ing dinten riyoyo puniko. Ngaturaken sembah pangabekti kawulo. Sepinten kalepatan kulo ingkang mboten angsal idining sarak, dalem nyuwun pangapunten. Mugi lineburo ing dinten riyoyo puniko.
Kulo sowan wonten ing ngarsanipun Bapak/Ibu. Sepisan, nyaos sembah pangabekti mugi katur ing ngersanipun Bapak/Ibu. Ongko kalih, mbok bilih wonten klenta-klentunipun atur kulo saklimah, tuwin lampah kulo satindak ingkah kulo jarang lan mboten ndadosaken sarjuning panggalih. Mugi Bapak/Ibu kerso maringi agunging samudro pangaksami. Kulo suwun kaleburna ing dinten riyadi puniko lan ingkang putra nyuwun berkah soho pangestu.
Kepareng matur simbah sepisan kula sowan mriki mboten sanes badhe silaturahmi, kaping pindhonipun ngaturaken sugeng riyadi, sedaya lepat kula nyuwun agunging pangapura, ingkang kula sengaja menapa mboten dipun sengaja mugi-mugi saged dipun lebur ing dinten riyadi menika, amin.
Ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun agunging pangapunten sedoyo kalepatan dumatheng (bapak/ibu dll....) mugi kerso dipun pangapunten sedoyo dosa kulo meniko
Kajuaraan paling misuwur kang ana ing cabang iki ya iku King's Cup World Championships,kang pungkasan dilaksanakake ing Bangkok, Thailand.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.48, 2 Maret 2016.
kawruh-jawi: MEMAHAMI FILOSOFI LELUHUR JAWA
RSI lha tekan RSI sak karep e sampeyan 2010-05-27T22:44:07+07:00
engkok lek wes tekan kono takok wong maneh ae nek tekan RSI nang karah aku wis ngerti
RSI lha tekan RSI sak karep e sampeyan
bis ijo iku arah bungur kan ? bis ijo lewat skate park kan ? 2010-05-28T01:04:30+07:00
Instrumèn senar (plucked utawa picked; arang strummed)
kemawon) inggih punika piranti musik dawai ingkang ngginakaken listrik supados saged ngagengaken swantenipun. Wujudipun meh sami kaliyan gitar listrik ananging nggadhahi wujud ingkang langkung ageng,
kangge njagi nada/swantenipun) saengga kedah milih kajeng ingkang kandhel lan atos supados saged ngimbangi tekanan ing neck (gulunipun gitar).[2] Sanesipun punika ukuranipun fret (kolomipun gitar) ingkang langkung ageng ingkang dipunjumbuhaken kaliyan kandhelipun senar.[2] Wonten kathah jinis gitar bass ingkang dipunangge ngantos sapunika. Ingkang asring dipunangge arupi contra bass lan cello bass (ingkang asring dipunangge ing pagelaran opera), bass listrik (biasa dipunangge ing sadaya pagelaran
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.23, 1 Novèmber 2016.
Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
• Suksma dyatmika = patemoning napas lan budi
• Suksma lana = patemoning budi lan napsu
• Suksma mulya = patemoning napsu lan nyawa
Sampul depan bertulis : SERAT BABONIPOEN, HIDHAYAT DJATI dhening R NG RONGGOWARSITO (Poedjonggo Ageng Ing
Sarehning serat Hidhyat Djati poenika babagan ngelmoe makrifat,ingggih kagolong serat soetji oetawi weda. Pramila manawi bade maos sasaged-saged prajogi ingkang soetji kanthi eninging
jiwo, Winayah Ing leksaning ati Suci. Sumusul lumunturing nugroho jatining sedya.Sugeng riyadin 1428H. Nyuwun agunging pangapunten sedoyo kalepatan, mugi-mugi tansah pikantuk ridho
lha pancen motor sport sing ono bagasine kuwi dadi impianku pakdhe…..
paribasan nulung malah kepentung. ;/ AM;,2,4,6,3,5/
Buntut Mati;,87><44/
basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
keweh pesan rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki, iraga gampang malajah basa sane lianan
wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
baru Yogyakarta. Tinimbang nganggur ngetekur ing omah kontrakan, nunggoni tivi karo menyeti remote control sing pating pecotot ora nggenah lan kakeyan iklan, lowung tak enggo mlaku-mlaku golek sesawangan liyane kanggo ngengar-ngengar ati sepi. Urip ijen ing umur kang itungane wes kadaluwarsa kanggo ukurane wanita kaya aku iki rasane sarwa ora kepenak. Yen sore bubar ngantor ora ana kegiatan kang bisa dicandak rasane sepa. Biyen ora patiya tak rasakne, ning suwe-suwe kok yo dadi ati. Meri karo konco-konco kantor sing wes pada omah-omah lan momong anak, saben esuk ana crito sing werna-werna bab keluarga lan anak-anake. Ana sing crito gek padu ro sing lanang, ribut ro anake sing yen ngluyur gak itung wayah, utawa crito sing guyokake saka anake sing isih cilik-cilik. Kaya wingi kae, Mbak Sari crito anake wedok sing gek sekolah playgroup ngene iki :“Anakku wedok lho jeng, guyokake tenan.
ngene ‘Yen ngono Mbak ita kudu sregep sholat ya.’ Lha kok malah disauri ngene iki – ‘Emoh Bu, kesel yen aku kudu sholat terus. Mundak dadi tiang agama, kesel Bu.’ Aku guyu mekekelen, karepe ngono gak gelem dadi cagak, dipadakne karo cagak omah wae.”Wong sak ruang banjur pada guyu rame krungu critane Mbak Sari kuwi, Bu darmi banjur genten crito :“Wow… lha kuwi rak pada karo
an.’”Sepisan maneh wong sak ruangan pada guyu gêr-gêran dene aku mung mesem kecut, apes dadi prawan tuwa. Arep crito, apa sing arep tak critakne, arep melu guyu rame mengko dikiro sok tahu wong durung omah-omah apa yo tau ngrasakne sing kaya ngono kuwi, mundak di isin-isin.Lagi enak-enak jinglengi lukisan kartun sing lucu-lucu, kang akeh-akehe isine kritik politik kang kadang keladuk pedes kanggo sing dikritik. Ujug-ujug pudakku krasa ana sing nyablek saka mburinan. Aku jondil kaget, nanging aku ora langsung nyawang pawongan kang nyablek pundakku; kuatir yen sing nyablek kuwi termasuk komplotan tukang apus-apus nganggo cara gendam kaya critone konco-koncoku. Jare komplotan ‘tepuk pundak’ kuwi sering oprasi ing Malioboro, lha Bentara Budaya iki kan ora patiya adoh karo Malioboro. Aku ethok-ethok ora krasa lan terus ndelengi lukisan-lukisan kang di pajang karo alon-alon mlaku nyisih ngedohi wong kang nyablek aku.Nanging sajake wong nyalawadi kuwi baleni
saiki iki aku kudu deleng sapa sejati wong kuwi. Kok keladuk men olehe kurang ajar, wes wani nyablek ping pindo katik saiki wani nyeluk jenengku barang. E lha dalah…. Peda goreng sambel trasi, jebule sing nyablek aku priyo bagus, alise kandel brengose tipis eseme pait madu. Lha yen iki terang gawe jomblak temenan, sak umpama ora lagi ing kerameyan kaya ngene iki utawa sak umpama aku ora duwe rasa isin mesti wis tak gapyuk wani. Ning eling-eling wong aku iki mung sak derma prawan tuwa, aku mung trima mesem karo aruh-aruh wae. Arep gapyuk jelas rak wani, mundak dikiro prawan tuwa gatêlên, saru! Ngisin-isine wae.“Oh… Jênêngan tho mas jebule.” “He eh… lha mbok kiro sapa?” saure sinambi guyu lan ngulukake tangane ngajak salaman.“Tak kiro anggota komplotan hipnotis saka Malioboro mas. Dhewekan tah mas?” Jawabku karo nampani tangane.“Iyoo….. “ saure cekak.“Kok ora karo ibune bocah-bocah?” sambungku.“Ora. Wah lukisan iki lucu tenan yo.” Tembunge karo jejeri olehku ngadeg karo deleng lukisan kang gambarake kritik marang anggota DPR sing lagi konangan ngupil ing sidang paripurna.“Lha sampeyan dhewe?” pitakone.“Genah lagi dêlêng lukisan ngene lho.” Saurku sak kecekele.“Karepku iki, dhewekan apa karo sapa? Wes ngerti aku yen gek dêlêng lukisan.” “Yo genah dhewekan…., lha emange arep karo sapa to mas. Wong genah sing dianti-anti malah ngilang golêk senenge dhewe ngono lho ya….” Aku nyauri karo mencep.Sing
bubar iki arep ana acara ning endi maneh?” pitakone kanggo buang suasana sing ujug-ujug dadi kepiye ngono.“Ana.” Aku nyauri cekak karo mlipir deleng lukisan cecak lagi cakar-cakaran karo bajul, lan ethok-ethok ora pati perduli karo dhewekne. “Oh… acara apa nek aku oleh ngerti?” bacute.“Acara nonton tivi ndek omah.” Aku nyauri karo gumuyu wes gak betah ngempet maneh karo sandiwaraku. Jroning ati aku yo mesakne ro Mas Ridwan iki, karepe arep ngajak gojekan kaya biyen maneh. Ning dadi salah tingkah merga olehku jawab tak gawe rada sengol lan serius.“Halah… gur nonton tivi wae lho. Ayoo melu aku saiki….. “ muni ngono karo nyandak tanganku lan digeret dijak metu saka gedung Bentara Budaya. Anehe aku kok yo mung manut wae, wes ora kelingan maneh karo crito hipnotis-hipnotisan. Sing jelas aku pancen wes kena gendam, gendam asmara sing biyen nate ngrenggani atiku.Wengi kuwi Aku sidane dijak mlaku-mlaku mubeng Yogya karo Mas Ridwan, ngubengi jaman-jaman endah kang biyen nate tak ronce bebarengan karo dhewekne. Nalika isih pada-pada kuliah mbangun impen ing awang-awang, nganti pungkasane Mas Ridwan ngilang saka impen kuwi. Lan ujug-ujug ora ana udan ora ana angin aku nampa kabar yen Mas Ridwan wes omah-omah karo wong liyo. Remuk rasane atiku rikala semana, samubarang sarwa dadi burem, impen-impen endah uga melu surem. Ning suwening suwe, aku iso nglimpe lan nglalekake impen kuwi, ananging aku tetep ora iso ngilangake Mas Ridwan saka jero atiku sing paling jeruuuu. Wes wong lanang pira wae sing kudu mulih nglantung merga tresnane tak tolak, dudu merga aku sombong utawa kumalungkung utawa sok setia. Ning aku emoh natoni atine wong-wong kang nyoba nyedaki aku mau, merga yo kuwi mau. Mas Ridwan wis kadung cumondok ing telenging atiku, senajan aku wes dikhianati. Wes ben aku dicap wong bodho lan olok-olok liyane, aku ora perduli! Wong jeneng wes kadung tresna mati arep kepriye maneh.Wiwit saka sapatemon ing Bentara Budaya wengi kuwi, sesambunganku karo Mas Ridwan sajak tambah anget wae. Lan sing jelas kabeh iki ora ana sing ngerti kejaba aku lan Mas Ridwan, hubungan rahasia, kejaba salah siji kanca sinara wadiku kang nunggal gaweyan. Mas ridwan asring ngajak dahar awan ing restoran, apa kadang kala yen bali ngantor mampir dolan ning omah sedelo karo gawa-gawa jajanan sing dadi karemanku.Nganti nuli ing sawijining sore Mas Ridwan ngajak aku metu, mlaku-mlaku ing jalan solo golek angin sore jarene.“Mlaku-mlaku nyang jalan solo yuk dek, golek angin sore karo wedangan ing warung sego kucing.” Ngono pangajake karo lungguh ing kursi karet ing teras ngarepan.“Halah mas, mosok warung sego kucing sih.” Aku mesem nyauri karo lunggu ing kursi sandinge.“He he… aku gek kangen mlaku-mlaku karo sliramu kaya biyen. Gelem yo? Dilit wae kok.” Ucape lirih karo nyawang aku tajem banget. Aku mung meneng wae nalika panyawange Mas Ridwan tepuk karo panyawangku. Sunar mripat kang cemlorot sajak dadi daya hipnotis kang nuwuhke rasa beda, kaya kesirep
ampang karo nyawang aku ngadeg saperlu salin sandangan.Sore kuwi aku, wong loro mlaku-mlaku nikmati suasana jalan Solo ing kuta Yogya nganti meh magrib. Kaya rencana sekawit, aku lan dhewekne sido ngicipi wedang jahe lan jajanan kang di dasarke ing warung sego kucing ngarep U2 sing biyen dadi langgananku wong loro.Bubar mlaku-mlaku, Mas Ridwan bali ngeterke aku menyang omah karo sisan jupuk sepeda motore kang ditinggal ing latar ngiringan omah sing tak kontrak. Tekan enggon ora langsung bali, nanging malah lungguhan maneh ing teras. “Gak langsung balik tah mas?” pitakonku.“Mengko ah jam nyah mene dalane isih rame. Wayahe wong pada bali mulih.” Jawabe.“Dek…. “ sambunge alon sajak arep ana rembug wigati, ning ana rasa mangu-mangu arep ngomong.“Ya.. aku isih ndek kene kok.” Aku nyauri ayem wae karo guyon.“Anu… “ ngomongke, terus meneng sedela unjal ambeg-an; banjur neruske anggone omong.“Ning sak durunge yen kowe gak setuju, aja njur nesu karo aku
nesu lan banjur nyirik aku. Janji.” Ujare sakteruse karo nyawang aku lan
pengen dhuwe bojo maneh wae kok ndadak ngomong sing mbulet-mbulet. Tur jenengan ki kok aneh, kudune sing mbok tekoni kaya ngono kuwi kan bojone jenengan, dudu aku.” Aku nyauri karo mesem lan nyablek meja nganggo epek-epek tanganku alon.“Ning eling ora, biyen jenengan nate omong yen anti karo sing arane poligami. Eling ora?” tembungku melehne.“Iyoo…. Aku isih eling.” Jawabe.“Lha sing arep wanita sing arep dipek bojo maneh wes ana rung mas?” aku nyoba nlesih luweh jero karo kekarepane Mas Ridwan sing tak pikir ora sakbaene dhuwe kekarepan kang kaya mengkana mau, sebab aku ngerti banget karo sifat sing sejatine.“Ana… Sliramu dek. Dek Rina Setyowati sing saiki ana ing ngarepku. Mula saka kuwi aku njaluk lelimbanganmu. Piye?” saure manteb.Aku jomblak kaget nalika krungu wangsulane kuwi. Aku nyawang dhewekne kanggo
mantuk lan kedep tesmak nyawang aku sajak dhuwe pengarep-arep supaya aku sarujuk karo kekarepane kuwi. Nganti sak wetara wektu aku ora bisa omong apa-apa, aku isih shock, kaget, lan bingung kudu omong apa. Mripatku kembeng-kembeng, lan siji baka siji dlewer metu saka tlapukan mripat nelesi pipiku......................................................................................Pripun crito sak lajengipun? Punapa Rina kersa nglimbangi kekarepane Ridwan?, punapa suwalike? Rina bakal nolak kabeh sedyane Ridwan. Sumonggo dipun entosi kalajenganipun criyos punika menawi sampun kapacak wonten ing
Kagem Guruku, Geguritan Anggit…asmorojati di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…indry di
"menungso kabeh nduwe Roso Rumongso tapi ora iso nganggone, kudu iso ngoco awake dewek aku kuwi sopo (gaweane moho kuwoso)
Biofilm inggih punika kempalanipun sèl-sèl mikroorganisme/mikrob mliginipun jinis bakteri ingkang tumemplèk ing satunggalipun lelumahan lan dipunlèmèki déning polisakarida ingkang dipunèkskrèsikaken déning sèl-sèl bakteri.[1] Wontenipun biofilm dipunsebabaken amargi mikroorganisme langkung remen damel lingkungan mikro lan relung (niche) piyambak.[2] Mikrofilm ngrangkep nutrisi kanggé tuwuhipun populasi mikroorgaanisme lan mbiyantu uwalipun sèl-sèl saking lelumahan wonten ing sistem ingkang mili.[1] Lelumahan punika dados habitat ingkang wigatos tumrap mikroorgaanisme amargi nutrisi saged kaserep ing lelumahan saéngga kandhutan nutrisinipun saged langkung inggil tinimbang ing lebet larutan.[1] Konsekuènsinipun inggih punika, cacah lan aktivitas mikroba wonten ing lelumahan limrahipun langkung inggil tinimbang nalika wonten ing toya.[1]
Ngantos dumugi taun 1980-an, modhèl tetuwuhan kanthi biofilm dipunanggep minangka satunggalipun wewujudan ingkang narik kawigatosan lan sanès satunggalipun studi èlmiah ingkang temenan.[3] Salajengipun, bukti-bukti ingkang sampun dipunkempalaken nedahaken bilih pawangunan biofilm inggih punika modhe tetuwuhan ingkang langkung dipunremeni déning mikroorganisme, sanèsipun punika mèh sadaya lelumahan ingkang kenging utawi kontak kaliyan mikrob dipunpanggihi saged nyurung pawangunan biofilm.[3] Adhedhasar punika, studi babagan biofilm saged dados langkung intènsif.[3]
(en) Buku babagan biofilm (biofilm hypertextbook)
(en) Biofilm ing toya (biofilm in streams)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 26 Mèi 2016.
MATUNIng sela-selane tanduran pari ing sawah wis mesthi thukul anane suket-suket . mBabuti suket-suket ing antarane tanduran pari iku arane matun. Pari sanepane becik. Suket sanepane ala. Suket-suket sing ala iku ora mung melu mangan rabuk nanging uga bisa ngganggu uripe pari.Yen sukete lemu,parine mesthi kuru. Yen suket-sukete dibuwang, parine bisa lemu awit rabuk sing ana mung dipangan pari. Kanthi mengkono bisa disebutake yen 'mbuwang ala' bakal nemu becik (becike tanduran pari sing lemu).Matun iku kena kanggo sanepan tumrape wong urip. Wong yen seneng mbuwangi pakarti sing ala (sing ala-ala ora dilakoni) uripe ati bakal bisa becik kaya tanduran pari sing lemu iku, bisa ngetokake woh kang mentes.Suket kang ala ing sela-selane tanduran pari iku ya mangan rabuk. Mengkono uga pakarti ala kang dilakoni wong, ya mangan daya kang ana ing awake wong. Yen daya ing awake wong mung dipangan pakarti sing apik-apik wae (merga pakarti ala wis dibuwangi, ora dilakoni ), apike bisa saya lemu.Tegese, wong wis madhep-mantep lan saya seneng nindakake kabecikan utawa kautaman. Ati kang kebak ing laku becik, nuwuhake rasa kang adhem, padhang sumringah polatane ngemu cahya kang sumorot. Seje karo wong sing jail-methakil seneng nerak sarak,laku cidra, seneng nindakake pakarti kang ala,maksiyat, polatane butheg ora bisa sumringah bening.Dadi,wose, sinau kuwi ora mung saka maca buku lan ngrungokake pitutur becik, nanging uga bisa sinau saka alam, saka anane wong matun iku mau, bisane oleh panenan pari kang becik kanthi mbuwangi suket sing ala. (1) Sapa sing mbuwang ala, bakal nemu becik. (2) Sapa sing mbuwang becik bakal nemu ala.Coba yen pari sanepane becik dibuwangi, wis mesthi suket sanepane ala bakal saya lemu ndrebala . Kanggone wong sing bisa mikir lan ngrasak-ngrasakake ,apa kang katon ing gumelare alam iki nyata kebak piwulang sing kena disinaoni kanggo sanguning nglakoni urip kang becik.@(Djajus Pete).-
KONANG kang metu swuse srengenge angslup, ngira yen dheweke sing bisa madhangi jagad.Nanging sawuse lintang-lintang abyor sumunar, rasa kumingsune konang banjur ilang. Saiki lintang kang duwe panganggep yen dheweke sing madhangi jagad.Ora antara suwe rembulan ngatonake cahyane, lintang-lintang dadi surem, isin ngungalake awake maneh. Wusana rembulan kang rumangsa kuwasa madhangi jagad. Nanging suwening-suwe srengenge mlethek lan rembulan katon pucet, embuh menyang endi ilange cahyane rembulan kang padhang njingglang iku mau.Mengkono uga manungsa, menawa duwe watak kumingsun,lagi ngerti yen wis ketanggor kaya sanepan ing pralambange kodrat (alam) kaya ing ndhuwur iku.Pitutur iku kena kanggo sangu leladi jroning nglakoni urip ing satengahe babrayan (masyrakat). Leladi ing prakara iki, tegese, nyuguhake utawa ngatonake patrap sing becik marang sapepadhane wong. Kanthi patrap andhap-asor, ora sombong angkuh, nganggep awake dhewe sing luwih hebat. Ora mung ing bab kasugihan bandha donya, nanging uga drajat-pangkat lan kapinteran. Sasugih-sugihe wong, sapinter-pintere wong, isih ana sing ngungkuli. Di atas langit ada langit.@Cathetan :kumingsun = sombong = angkuhngungqalake awake = membusungkan dadasanepan = ibarat = pralambangandhap asor =
Wong golek bojo jaman saiki,beda karo jaman biyen. Biyen, kenal wae ora, wong tuwa sing nggolekake. Jaman saiki, golek bojo kaya wong tuku duren.
Luwih dhisik, nyawang-nyawang duren sing arep dituku. Yen wis ana sing dicocogi, duren dicandhak, diomba-ambu. Yen ngganda seger, kaya ora sabar kepengin ngicipi. Duren dicucuk arit, mlekah, didulit ,dirasakake klomat-klamet. Yen krasa enak, diterusake nggethu...Mangka duren kuwi mau durung didhuwiti lan bakule duren ya ora nggatekake. Merga bakule ora weruh, yen sing ngicipi duren iku klebu wong nakal, wonge bisa terus ngglibet, embuh parane.... Nanging yen wong apik-apik, niyat golek duren temenan, ya terus didhuwiti.
DHOKARDhokar iku dumadi saka JARAN, GROBAG lan KUSIR.Ya mengkono iku sanepane wong urip. Jaran sanepane
ing kusire. Yen kusire trampil enggone nyekel kendhali ,playune jaran nggeret dhokar bisa ngingklik kepenak nurut dalan sing bener.Nanging yen kusire ora trampil, kalah bisa dening nakale jaran, ora wurung playune mbandhang nerak-nerak,nabrak-nabrak ora weruh pager, ora weruh kalen lan ora weruh jurang jero sing bisa nyilakani.Ora wurung cilaka. Ora mung dhokare sing ringseg, kusire uga katut sengsara..Ya mengkono iku sanepane wong urip sing kanggonan napsu, supaya slamet
KEBO KUMPUL lan KUMPUL KEBO(2) KYAI MAMBU lan MAMBU KYAIUkara-ukra iku mung beda digeser ngarep mburi tembunge,nanging nduweni teges sing adoh bedane.Kebo kumpul : yen metu gudele, alhamdulillah, ya iku sing dienteni, bathine sing ngopeni, ngeritake saben dina.Kumpul kebo : yen metu 'gudele' astaqfirulllah.... Mesthi wae kangelan golek akte surat kelahiran sing nguruse kudu nganggo foto copi surat nikahe wong tuwane, ing mangka wong tuwane ora tau duwe akte nikah.Kyai mambu : Kyai sing tumindake nasar, maksiyat, nerak wewalering agama nganti jenenge mambu ora enak. (mambu = bau busuk).Mambu Kyai : Dudu kyai nanging tumindake kaya Kyai, lire, seneng nindakake kautaman lan banget taat
Glagah, Lamongan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Topografi Wilayah[sunting | sunting sumber]
larang regane iki nek sek model ngene iki?...
neng sarkem & bandungan durung enek sek koyo ngunu kui?...
Cara Perawatan Kacer Kena Kutu | Beberapa teman yang
ngangge boso menopo nggih? soale kulo tiyang kampung, mung ngertine boso ndeso.
Balas	Pak Bambang Nunggang Byson berkata:	November 22, 2011 pukul 3:44 pm	boso inggris lha wong tiyange guru boso negoronipun pangeran charles, ngangge google translate mawon
Nganti saiki sing tak perhatikan dudu mergo nggo cangkrukane banci ning etan, dudu wong dodol dawet seger opo liyane, dudu mergo nggo dolanan cah-cah Blitar kabeh ning njerone,
ning wit guwedhi kuwi. Aku yo panggah bungah mergo nek isuk aku isih nonton kemliwere ning ngarep omahku sing ning pinggir sawah, manuk blekok mabur bareng-bareng makaryo golek pangan kanggo anak-anake sing nunggu ning omahe alon-alon.Nek gerakan ora seneng karo Golkar terus ngembrukne kabeh wit ringin ning alon-alon sak tanah Jowo, kok iku lakune wong edaaaannn.... Terus manuk blekokku menclok ning endi ? Wong wit gedhi-gedhi saiki wis ditegor, nggo kusen, nggo pintu, nggo lemari. Sing iso nentremne blekok-blekok kuwi yo mung ringin ning alon-alon,
Akungiro sing moto madhep ngalor, mergoono watu ireng sing ning
denya arep njungjung dhuwur darajating wanitaUnggyaning pagulingan denya ngrakit basa lan sastraRina kalawan wengi tansah nyadhong cucuk oboring lelakon
Nadyan piningit nanging pagene bisa sesrawunganSrawung karo sepadha - padhaning wanita saka mancaBebasan banjir mangsi asarah dlancangTan kendhat denya ngupadi undhaking kawruh
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Slawi, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Klaten, Semarang, Jogja.
II RONA WILAYAH KABUPATEN-6BAB II RONA WILAYAH KABUPATEN-7BAB II RONA WILAYAH KABUPATENBAB II RONA WILAYAH KABUPATEN-2BAB II RONA WILAYAH KABUPATEN-3BAB II RONA WILAYAH KABUPATEN-4BAB V RENCANA TATA RUANG WILAYAH
catania (CTA) → Sofia (SOF)
17051717.05.2017 / 15:25 - 18:05 | Tampilake tanggal liyane
Paris (PAR) → Sofia (SOF)
17082727.08.2017 / 09:30 - 13:10 | Tampilake tanggal liyane
Nürnberg (NUE) → Sofia (SOF)
17060909.06.2017 / 14:45 - 17:50 | Tampilake tanggal liyane
Athens (ATH) → Sofia (SOF)
17061616.06.2017 / 08:35 - 09:55 | Tampilake tanggal liyane
Valencia (VLC) → Sofia (SOF)
17042929.04.2017 / 09:15 - 13:15 | Tampilake tanggal liyane
Alicante (ALC) → Sofia (SOF)
17052121.05.2017 / 09:10 - 13:15 | Tampilake tanggal liyane
Zakinthos (ZTH) → Sofia (SOF)
17052525.05.2017 / 06:45 - 20:15 | Tampilake tanggal liyane
Prague (PRG) → Sofia (SOF)
17042828.04.2017 / 09:30 - 15:30 | Tampilake tanggal
Cardiff (CWL) → Sofia (SOF)
17071919.07.2017 / 06:05 - 13:55 | Tampilake tanggal liyane
Liverpool (LPL) → Sofia (SOF)
17051313.05.2017 / 12:00 - 09:20 | Tampilake tanggal liyane
Marseille (MRS) → Sofia (SOF)
17052929.05.2017 / 06:15 - 18:30 | Tampilake tanggal liyane
apik ing Junisearch10000171100tawaran apik ing Novembersearch10000170500tawaran apik ing Maysearch10000170800tawaran apik ing Augustsearch10000171000tawaran apik ing Oktobersearch10000170400tawaran apik ing Aprilsearch10000170700tawaran apik ing JulisearchApa ora nemu penawaran apik?
apik ing Julisearch10000170400tawaran apik ing Aprilsearch10000170800tawaran apik ing Augustsearch10000170900tawaran apik ing SeptembersearchApa ora nemu penawaran apik? Coba search a Tiket Pesawat miturut tanggal saka Sofia kanggo
Sofia (SOF) → Roma (ROM)
17061212.06.2017 / 12:40 - 13:45 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Birmingham (BHX)
17051818.05.2017 / 17:15 - 18:40 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Paris (PAR)
17062929.06.2017 / 06:10 - 08:10 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Cologne (CGN)
17051616.05.2017 / 12:15 - 13:55 | Tampilake tanggal
Sofia (SOF) → Vienna (VIE)
17051212.05.2017 / 19:50 - 20:25 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Stockholm (STO)
17080606.08.2017 / 17:35 - 19:25 | Tampilake tanggal
Sofia (SOF) → Venice (VCE)
17043030.04.2017 / 19:05 - 22:35 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Pisa (PSA)
17062323.06.2017 / 18:35 - 22:35 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Lyon (LYS)
17070808.07.2017 / 14:05 - 23:20 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Kerkyra (CFU)
17071818.07.2017 / 10:45 - 22:40 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → St Petersburg (LED)
17052020.05.2017 / 16:00 - 20:45 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Minsk (MSQ)
17050101.05.2017 / 12:30 - 19:35 | Tampilake tanggal liyane
10000170500tawaran apik ing Maysearch10000170600tawaran apik ing Junisearch10000170700tawaran apik ing Julisearch10000170800tawaran apik ing Augustsearch10000171000tawaran apik ing Oktobersearch10000170400tawaran apik ing AprilsearchApa ora nemu penawaran apik? Coba search a	Order: dening rega € |
tawaran apik ing Maysearch10000170800tawaran apik ing Augustsearch10000170900tawaran apik ing Septembersearch10000170700tawaran apik ing Julisearch10000171000tawaran apik ing Oktobersearch10000170400tawaran apik ing AprilsearchApa ora nemu penawaran apik? Coba search a	Hotels in Sofia mriksa Rent Car a in Sofia mriksa aviobilet.com
panggonan: World » Eropah » Bulgaria » Sofia
soal sing kok woco iku kanggo kelas X dudu kanggo
sa’iki soale kok angel pak
yo’opo klas loro , tuambah angel pak kulo badhe tanglet , nopo materi niki enten ingkang buku pendamping
klo bgini bs2 remidi massal pak!
LAN,kulo nyuwun doa pangestu kangge ulangan mangke
JAMU BERAS KENCUR Kencur Rebus Asam jawa diseduh, disaring Diparut Jahe Bakar Beras Botor Kedawung Kapulogo Cengkeh Kayumanis Gula
jroning ati,Gusti Alloh ingkang kuwasa,Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang,ugi pados pangan,Selawase kawulo gesang,Samarga pinaringan gampang,Gampang sarining gampang,Gampang saking kersaning Alloh."Mantra
"Ajiku Sri Widara,esemku Dewi Supraba,liringku Dewi Ratih,sing andulu sing andeleng badan sliraku,teka welas teko asih,teka demen teka kangen,menyang ing
tuyul. Arep gak percoyo, koncoku kuwi crito karo nangis. Gek maknya juga critone podho. "Lhaiyo, biasane
yo njajal tak golekne wong sing iso nyekel tuyul. Mergo aku dhewe yo gak tau nyekel
jak Ki Marjuni, koncoku dhewe sing kendel nyekel tuyul, jaree... yo tak gowo ngono ae. Saking sing nyritakne aku mau ben ngerti tenan piye carane koncoku loro mau yo tak jak pisan, ben ngerti, wong aku dhewe yo durung ngerti. Tapi aku pancen percoyo ono wujude mahluk kuwi. Wong mertuaku dhewe yo tau nyekel banjur ditakoni,
terus dicekel dilebokne toples terus digowo ninggone sing nduwe. Ning koncoku mau, carane alus, nggo nyadarne sing duwe tuyul mau.Bareng tekan nggone, Ki Marjuni mau nontok kahanan ning ngomah yo karo mesam-mesem, ketoke kok wes ngerti ono pora mahluke tuyul mau. Banjur kon njupukne lombok. Sing duwe omah mung duwe lombok werno ijo, tur banjur didilat kok kurang pedes, akhire kon nggolekne sing werno abang. "Lha iki cocok...!"Yo mung sederhana, lomboke mung ditoto ning lepek isi banyu, dijejer terus digolekno koco, terus dideleh ning ngarep koco ing salah sijine kamar omah. Terus ditunggoni ae. Wes ben opo karepe aku ora ngerti.Mergo wes rodo wengi, yo akhire aku balik kabeh. Mung pesene, "Awakmu gak usah nyekel tuyule, ben ngko rak tonggo teparomu ono sing ngerti dhewe, sopo sing duwe tuyul". Aku yo malah bingung, jare tuyule ngko lak ngomong dhewe karo wong ning njobo omah. Karepe sing duwe ben sadar, kuwi tumindak ora apik. Wong koncoku kuwi duwe anak papat, sing mbarep kelas 2 SMP. Gek mboke lungo dadi TKW, mergo pancen songgone urip yo abot. Nganti tau nglakoni ora mangan sego,
1 - 3, 7, 8, 10, 11
1 1), 3 2), 7 2), 8 2), 11
3 2), 7 2), 10 , 11
2 , 3 2), 4-6, 7 2), 8 2), 9-11
3 2), 4, 7 2), 10-11
Garbusinski, Rudolf Ing. (grad.)
pheno, lha pheno sak iki wis dadi wong sogih ngono, gawanane
Kamsiyah taún wuntu Dal diganti tiba Jé.Sabanjuré ganti Kurúp Arbangiyah umuríng sasi ing taún Dal diowahi dadi : 30, 30, 29, 29, 29, 29, 30, 29, 30, 29.Pêrluné
Candrasangkala utawa Sengkalan kuwi cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Sengkalan punika kedadosan saking tembung saka+kala+an, lajeng mungel sangkalan; wusananipun luluh dados sengkalan.[1] Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun.Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, yaiku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”Carané Maca Sengkalan:Maca sengkalan padha karo maos ukara umume, nanging angka sing kinandhut ing ukara sengkalan mau diwaos saka mburi mengarep utawa saka tengen mangiwa kaya maca tulisan Arab. Tegese, angka saka ukara sing keri saka sengkelan mau dadi angka taun sing ngarep dhewe, kosok baline angka sing kinandhut ing tembung sepisan, saka sengkalan Buta Cakil kang unine: Tangan Yaksa satataning Janma (penyempurnaan bentuk wayang) Buta Cakil dhek jaman Sultan Agung.Tangan : 2, Yaksa: 5, Satataning: 5, lan janma:1, dadi diwaca tahun 1552 Jawa utawa taun 16700 MasehiTembung lan watek wantunéTembung sing nduwèni watek 1 yakuwi: Tunggal, Siji, Nyawiji, Gusti, Sujanma, Jalma, Wong, Semèdi, Nabi, Rupa, Maha, Iku, Rat, Jagad, Bumi, Bawana, Surya, Candra, Kartika, Urip, Wani, Putra, Tyas, Kalbu, Wardaya. Raja, Ratu, Narpa. .Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi: Kalih, Dwi, Asta, Nembah, Nyembah, Nétra,Caksu, Soca, Pandulu, Tingal, Paningal, Kembar, Myat, Swiwi, Peksi, Paksi, Paksa, Sikara, Dresthi, Kanthi, Apasang, Sungu, Talingan, Karna. .Tembung sing nduwèni
Sindu, Marta, Karta, Masuh, Segara. .Tembung sing nduwèni watek 5 yakuwi; Lima, Gangsal, Panca, Pandawa, Wisik, Gati, Indriya, Parastra, Gaman, Panah,
Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta, Prawata, Giri, Arga, Gunung,
Muni. .Tembung sing nduwèni watek 8 yakuwi: Wolu, Astha, Basu, Basuki, Slira, Murti, Bujangga, Pujangga, Manggala, Taksaka, Ula, Naga, Sarpa, Sawer, Dwipa, Bajul, Liman, Dwipangga, Èsthi, Gajah, Dirada, Kunjara, Tanu, Madya. .Tembung sing nduwèni watek 9 yakuwi: Sanga, Sang,
Mancep. .Tembung sing nduwèni watek 0 yakuwi: Ilang, Musna, Sirna, Nir, Murca, Mlethik, Langit, Akasa, Wyat, Tawang, Kombul, Muluk, Nenga, Luhur, Duwur, Adoh, Swarga, Tanpa, Tan, Swuh, Suda, Windu.Tembung sing nduwèni
Kanthi, Apasang, Sungu, Talingan, Karna. .Tembung sing nduwèni watek 3 yakuwi; Tiga, Tri, Bahni, Geni, Agni, Ujwala, Murub, Urub, Dahana, Payudhan, Yudha, Perang, Kaya, Kadya, Kadi, Bentèr, Kawruh, Guna, Wédha, Naut, Teken, Pawaka, Rananggana, Brama. .Tembung sing nduwèni watek 4 yakuwi: Papat, Pat, Catur, Wahana, Warih, Dadya, Kéblat, Suci, Wening, Nadi, Toya, Jaladri, Samodra, Tasik, Sindu, Marta, Karta, Masuh, Segara. .Tembung sing nduwèni watek 5
Galak, Tata, Maruta, Bayu, Samirana, Angin, Marga. .Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta, Prawata, Giri, Arga, Gunung, Acala, Pandhita, Resi, Wiku, Sogata, Swara, Dwija, Wulang, Mulang, Weling, Wasita, Tunggang, Titihan, Titih, Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .Tembung sing nduwèni watek 8 yakuwi: Wolu, Astha, Basu, Basuki,
Tembung sing nduwèni watek 9 yakuwi: Sanga, Sang, Nawa, Déwa, Dwara, Lawang, Kori, Gapura, Lawang, Wiwara, Ambuka, Gandha, Puspa, Kembang, Kusuma, Bedhah, Muka, Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .Tembung sing nduwèni watek 0 yakuwi: Ilang, Musna,
sareng kaliyan HUT kaping 70 pimpinan Korea Lor inggih punika Kim Il-sung. Menara punika nginggilipun 150 meter lan ing pungkasanipun wonten obor ingkang dipundamel saking bahan langka. Menara dipundamel saking 70 kulit granit, ingkang ateges lambang gesangipun Kim Il-sung wekdal punika. Menara punika nggadahi ateges ide kamandirian Juche kanthi wentuk arsitektur tugu jinis pagoda sèla ingkang dipunbiyangun ing pramodern Korea. Wonten grup patung ing ngajengipun menara inggih punika tigang tokoh inggih punika tiyang ingkang nyambut damel, petani, lan intelektual ingkang bekta palu, clurit, lan bekta kuas. Sedya punika ateges sipat struktur kelas Parté. Menara boten tebih saking kali Taedong mlampah ngelajengipun kitha Pyongyang.[1]
rakyat Korea amargi papan punika minangka papan kalairan Presiden Kim Il Sung, sapanunggalipun punika wonten pasareanipun. Panggenanipun Mangyongdae boten tebih saking Pyongyang. Lokasipun ing bukit. Saking kainggilanipun punika, saged dipuntingali paningalan ing pundhi kemawon pramila papan punika dipunsebat Mangyong utawi Sedasa Ewu Paningalan.[2]
Menara_Juche&oldid=1052502"	Kategori: Koréa LorMenaraSajarahRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.10, 23 Maret 2016.
qwerty iku mung tukang konter hp nang jogja tronik…
bocahe plendas plendus. persis koyo k*r*k ku.. aku ngerti wong e.. ojo di rungoke mas bro.. wong strees gak iso tuku motor… sori yo bro qwerti . aku buka belangmu.. konco mu nang
kabeeeeh... ki lucu..si to'ing (4thn) setinan karo parjo (7thn)to'ing menang terus,,lha parjone emosi..parjo: kontol ya ing..lha to'ing gak mudeng kontol ki opo..trus takon ibune..toing:bu,kontol ki opo?lha ibune sing bingung njawab: kontol ki tongkate mbahmu.lha to'ing setinan meneh.. parjone yo kalah meneh trus ngonekke to'ingparjo: bajingan ya..!!to'ing takon meneh: bu bajingan ki opo?ibune:bajingan ki mbahmu (lagi tukaran soale)lha terakhir si parjo
sing ngajari ngomong ngono sopo?to'ing njawab: lha ibu sing ngajari.mbah: ibumu ndi tak ajare!!!to'ing: ibu jek kenthu neng mburi..mbah: oo lah ajur kabeh ki,,q mulih wae..lha pas balik tongkat tekene mbahe ketinggalan..to
infprof., dipl. inf.bacc.ing.techn.infbacc. ing. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.mag.ing.inf.et.comm.
welas asih, Sira ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang awakku.? Bila dalam perkumpulan sebut si??.. dengan Subhana kabeh.Aji Jaran GoyangAji Jaran Goyang
kuncung ora nguncung menjangan, Nguncang jabang bayine ??. (sebut namanya), Badan sariraku teka babang rencang kaya jago keriwis, Turu miring katon aku, Turu mlumah katon aku, Tetes nggretes awan kelas, Bengi welas, welas asih saking Alloh.Aji Setan
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG
langgar cilik ing sabrang dalan ngarep omahku. Aku kang wis ngenteni ana buk ing dalan undak-undakan mlebu omah, alon-alon mudun trus mangkat menyang langgar saperlu melu jama’ah sholat maghrib. Tutug langgar aku terus jujug ing padasan kanggo wudu, banjur mlebu ing langgar. Katon isih sepi durung akeh uwong, mung ana Kang Paiman, Lik Karjo, karo Pak Kaji Zamroni. Aku banjur mapan lungguh sila jejer Lik Karjo, nuli melu pujian. Wis dadi adat saben dinane yen sholat ning langgar kuwi mesti Pak Dul Khamid sing dadi imame. Aku dhewe ora ngerti mula bukane kepiye kok Pak Dul Khamid iso dadi imam ing langgar kene. Apa merga wis turun temurun soko wong tuwane lan embah-embahe sing biyen uga imam ing langgar iki, apa merga langgare kang manggon ing pekarangan omahe, aku yo ora ngerti. Sing genah pokoke angger sholat kudu Pak Dul Khamid sing dadi imame. Pak Dul Khamid iki yen tak gagas ki yo ora patio top yen kudu dadi imam, apa maneh dadi Kyai. Wong yen ngimami ki jan koyo dioyak sepur ekspres Argo Bromo kae. Sujud durung tutug olehku donga wis tahiat, tahiat durung rampung olehe donga wis sujud maneh. Wis to pokoke nganti kejungkel-jungkel kae lho. Apa maneh yen dong sholat tarawih ing wulan pasa kae, jan sholate luwih super ekspres maneh, super cepat. Durung maneh yen maca surat Al-fatekah, jan cuepete ora karu-karuan nganti keselek-selek anggone maca. Trus saben sholat mesti sing diwaca ya surat-surat kuwi wae, kena diapalke. Yen Maghrib mesti rakaat kapisan Khul hu, rakaat kapindo Khulya Ayuhalkafirun; mengko sholat
sepisan macane surat Al-kautsar, rakaat ping pindone maca Wal-asri innal insana…. Opo yo ora ekspres tenan, ora nganti rong menit wis rampung. Durung maneh tekane ning langgar mesti paling keri dhewe, sholat ora kena di wiwiti yen Pak Dul Khamid durung teka. Kadang pujian nganti meh setengah jam, Pak Dul Khamid lagi teka. Malah tau sholat Maghrib lagi kelakon nganti meh Adzan Isyak, opo yo ora kojur yen ngene iki carane. Mula yo ora maido yen langgar ngarep omahku kuwi sepi. Uwong-uwong padha wegah sholat jamaah ing langgar, termasuk Bapakku dhewe. Jarene luwih khusuk yen sholat ning ngomah wae. Kaya sing uwis-uwis; saiki iki aku karo Kang Paiman, Lik Karjo, Lan Pak Kaji Zamroni uga ngenteni ‘rawuhe Kanjeng Kyai Dul Khamid’. Gandheng dienteni wis limalas menit durung teka-teka, lan sajake yo jamaahe ora bakal nambah maneh. Pak Kaji Zamroni aba marang Kang Paiman supaya ndhang di Komati wae. Ning Kang Paiman malah mateni Amplifiere, banjur ngomong “Pak Kaji mangke yen Pak Dul Khamid muring-muring pripun?” “Wis to ora apa-apa, aku sing tanggung. Tur yo wis suwe awake dhewe olehe ngenteni kok!” jawabe Pak Kaji Zamroni. “Wah wong nembe seprapat jam le Pak” Lik Karjo melu urun rembug. Sajake Lik Karjo uga wedi yen nganti Pak Dul Khamid muring-muring merga hake ngimami di colong uwong. “Wis ora-ora! Ora apa-apa, aku sing tanggung.” Pak Kaji Zamroni negeske karepe. “Nggih pun manut yen ngoten……. Ning saestu le Pak Kaji, jenengan ingkang tanggung mangke” Kang Paiman pasrah. Pak Kaji Zamroni mantuk manteb banget. Kang Paiman terus ngurupke Amplifiere maneh, banjur komat. Aku, Lik Karjo, Pak Kaji Zamroni, banjur padha ngadeg. Pak Kaji Zamroni maju ing pangonan kang biasane kanggo ngimami, dene aku karo Lik Karjo ngadeg jejer persis ning burine Pak Kaji. “Allahu Akbar” Pak Kaji Zamroni miwiti mimpin sholat maghrib wengi kuwi. Wacane kepenak dirungoke, alon-alon ora ngebut kaya yen di-imami dening Pak Dul Khamid. Sholate dadi luwih maton lan krasa khusuk banget. Jan cocik mar cocik cocik banget! sholat kaya ngene iki. Pantes tenan yen Pak Zamroni diangkat dadi imam ning langgar iki, ngono batinku. Wong-wong sak kampung mesti sarujuk yen sakumpama ing rapat karangtaruna minggu ngarep tak usulke supaya dianake reformasi langgar kampung. Supaya ana regenerasi imam langgar, ben luwih demokratis lan ora ‘langgarisentris’. Pak Kaji Zamroni mono oleh kaji yo mentas wae, durung
daftar dadi Calhaj, lan lagi rong sasi kepungkur mangkat ibadah Haji ing Mekah. Omahe yo mung keletan patang omah sak wetan omahe Bapakku, wonge durung patiyo tuwa, malah kepara isih enom, umur-umurane kiro-kiro patangpuluh taunan. Sak durunge dadi Kaji, saben dinone yen sholat yo ning langgar kuwi. Malah ora mung yen
kuwi, nanging mung terbatas dadi makmum. Durung wani ngimami, najan ngajine yo apik lan pemahaman agama Islame uga luwih fasih tinimbang Pak Dul Khamid. Rampung sholat Maghrib, durung nganti mingser anggone lungguh. Ujug-ujug soko buri krungu wong mlebu langgar karo muni-muni. “Ora syah… ora syah sholate! Kudu dibaleni maneh!”
kuwi Kaji Zamroni praupane dadi abang branang, isin campur emosi diuneke koyo ngono dening Pak Dul Khamid. ”Kok mboten syah pripun to?” Pak Kaji Zamroni mbelani awake. “Yo pokoke ora syah, kudu dibaleni maneh sholate!” saute Pak Dul Khamid karo besengut. “Lha sing syah niku dos pundi? Napa merga sanes Sampeyan sing ngimami jur sholate mboten syah ngoten napa?” jawabe Pak Kaji Zamroni karo nahan emosine lan melehke marang Pak Dul Khamid. “Yo pokoke ora syah! sholate kudu dibaleni maneh. Wong aku durung teka kok wis diwiwiti” saute Pak Dul Khamid. Sidane Pak Kaji karo Pak Dul Khamid padu rame banget ing langgar kuwi, najan yo ora nganti keprungu karo wong-wong kampung. Mung aku, Lik Karjo karo Kang Paiman kang nyekseni kedadeyan wengi kuwi. Pak Kaji karo Pak Dul Khamid padha geteneng anggone mbelani awake dhewe-dhewe. Tapi sing jan kebangeten ki yo Pak Dul Khamid-e kuwi lho, uwong kok olehe ora gelem kelangan ‘jabatan’ dadi imam langgar. Najan mung sepisan kuwi tok. Opo yo yen ora ngimami sepisan wae terus patheken ngono po piye? Kok le seneng dipadu uwong. Aku karo Lik Karjo lan Kang Paiman mung domblong wae nyawang wong loro padha engkel-engkelan karepe dhewe. “Mpun-mpun Pak, sami sareh riyin. Saru surup-surup kok sami padudon wonten
Khamid isih nggeteneng sholat kudu dibaleni. “Nggih mpun mangga dipun baleni kemawon sholate.” Jawabe Lik Karjo karo menehi tanda marang aku karo Lik Paiman. “Yo wis yen ngono, dho dibaleni kono!” Pak Kaji Zamroni sajak gela atine merga dikalahake, karo terus lunga metu bali nyang omahe. Sidane Lik Paiman komat maneh, terus Pak Dul Khamid miwiti sholat Maghrib maneh. Tobat-tobat Gusti Allah nyuwun ngapura, kok ana uwong koyo ngene. Mung perkara ora ngimami sholat wae kok yo dadi bengkerengan. Mangka yen dipikir-pikir anggone ngimami kuwi yo ora dibayar lho. Eh alah donya-donya lelakon kok rena-rena wae. Jebul yo ora mung Pejabat lan Politikus sing royokan kursi. Ngimami langgar wae kok yo dadi royokan. Gek menungsa urip ning donya iki jan-jane ngono sing dikarepke ki piye to yo.. yo..? Sak bubare kedadeyan wengi kuwi, Pak Kaji Zamroni dadi ora tau shalat maneh ing langgar kang biasane diparani pendhak wayah sholat. Katone Pak Kaji Zamroni tatu tenan atine. Rumangsa disepelekake dening Pak Dul Khamid lan ora diuwongke. Lha wong Kaji kok diuneke ora syah anggone mimpin sholat jamaah, ha mbok rumangsane dapurane kuwi sopo kok nganti mem-vonis sholat sing dipimpin ora syah, mungkin kaya ngono batine Pak Kaji Zamroni. Dina kuwi lehku lunga langgar rada kasep, merga kesoren anggonku bali saka bal-balan ing lapangan pinggir desa. Tutug langgar sajake sholate wis diwiwiti, nanging kok sajake dudu Pak Dul Khamid sing dadi imame, ning kok bocah enom. Wow mas yoyok sing kuliah ing kutha sajake sing dadi imame. Wah iso bahaya iki mengko, bakal ana ontran-ontran maneh sajake. Lha rak tenan, durung ganep anggonku batin. Kok wis ana suara wong mbengok sora banget saka njobo langgar. “He sopo kuwi sing ngakon miwite sholate! Bocah lagi wingi sore wis wani-wani nerak tatanan lan adat. Kowe ngerti po ora yen sing dadi imam ing langgar iki kudu aku! Ora sembarang uwong sing kena ngimami sholat ing langgar iki, KUWALAT!. Langgar iki tinggalane Mbah buyutku, dudu tinggalane mbahmu. Iki wis dadi pesene sing baureksa liwat impen, kowe kabeh aja pisan-pisan dho wani kurang ajar yo!” Pak Dul Khamid muring-muring karo bengok-bengok kaya wong kesurupan dhemit kali mburi omah. Sak nalika jamaah sholat padha bubar mlayu
Posted by: HAFIZH SMA 1 SRAGEN / Category: BAB I WIDYA SWARAWidyaswara inggih punika ngelmu ingkang ngrembag lan nyinau bab swanten (fonologi). Widyaswara dumados saking tembung widya = ngelmu, swara = uni.Widyaswara ateges ngelmu ingkang ngrembag lan nyinau bab swanten/uni. Swanten ingkang dipunrembag ing mriki, inggih punika swanten ingkang wonten tegesipun sanes ingkang boten wonten tegesipun.Dados, widyaswara punika ngrembag swanten-swanten ingkang saged milah wujud lan teges (distingtif).1. SwantenSwanten punika mungelipun angin ingkang medal saking paru-paru lan kawedhar lumantar tutuk. Medalipun swanten wau wonten ingkang mawi pancadan gorokan, cethak, ilat, untu utawi lambe, lan wonten ingkang boten mawi pancadan punapa-punapa.Adhedhasar medalipun swanten, fonem basa Jawa saged dipunpilah dados kalih, inggih punika, swanten gesang (vokal) lan swanten pejah (konsonan).a. Vokal = swanten ingkang gadhah ungel utawi swanten ingkang mungel jalaran medalipun angin saking paru-paru ingkang kawedhar lumantar tutuk boten wonten ingkang ngalang-alangi.Inggih punika : a swara miring (aku), a swara jejeg (sapa), o (obah), i (ilang), u swara jejeg (urip), u swara miring (biyung), e swara jejeg (ewuh), e pepet (elar) lan e miring (estu).b. Umlaut = Owahipun vokal ing wandanipun tembung, jalaran kawuwuhan panambang tinamtu (modifikasi vokal). Utawi owahipun swantena miring dados jejeg jalaran kawuwuhan panambang. Ing basa Jawa umlaut dipilah dados kalih :1) Owahipun swanten kendho dados kenceng. (arit + e = arite, jagung + e = jagunge, siwur + e = siwure).2) Owahipun swanten wingking dados ngajeng. (arta + e = artane, dina + e = dinane, liya + e = liyane).c. Vokal rangkep = diftong = vokal cacah kalih ingkang benten wujudipun lan dumunung ing satunggalinipun wanda tembung. Manawi wonten vokal rangkep nanging boten dumunung ing wanda, swanten rangkep punika boten saged dipunwastani diftong. Basa Jawa (baku/standar) boten gadhah diftong kados basa Indonesia. Swanten (ae) ing tembung wae, kae lan jae sarta swanten (ai) ing tembung pait, jait lan paing boten klebet diftong, awit swanten (ae) ing tembung punika namung awujud vokal rangkep ingkang dumunung ing satunggalipun tembung sanes ing wanda.Mila, tembung-tembung punika saged dipunpisah dados wa-e, ka-e, ja-e, pa-it, ja-it lan pa-ing.Ing Jawa sisih wetan (Jawa Timur) wonten swanten rangkep ingkang awujud diftong, ingkang asring kepireng ing satunggaling tembung, ingkang mengku pikajeng nyangetaken, (abuh dados uabuh, gedhe dadi guedhe). Ing Surakarta lan Yogyakarta, kangge nyangetaken tembung racakipun ngangge variasi vokal utawi ngginakaken tembung banget. (abang = abing, lara = laru, panas = panas banget).2. Konsonan.Konsonan punika swanten ingkang tanpa ungel utawi swanten ingkang dereng mungel manawi dereng dipunsambung kaliyan vokal. Kaanggep swanten ingkang tanpa ungel jalaran angin ingkang medal saking paru-paru lan kawedhar lumantar tutuk dipunalang-alangi lambe, untu, ilat,
tuladha hapsara) utawi Glotal (swanten ampang = k ampang).Konsonan basa Jawa kagolong dados sekawan :• swanten ampang,• swanten anteb,• swanten irung lan• swanten manda-manda.Gatosaken Tabel ing ngndhap punika :Jinis SwantenLambe Untu Cethak cethakGorokanPucuk IlatMinggah Boten
basa Jawa sanes alofon ananging klebet fonem ingkang benten, ingkang saged ngowahi suraosipun tembung.Tuladha :Adhi - adiWedhi - wediKonsonan khas (aspirat).Konsonan aspirat awujud swanten (h) ingkang tansah tumempel ing swanten anteb b, d, d, j lan g. Manawi dipungatosaken kanthi permati, konsonan aspirat punika sanes fonem nanging alofon.3. Prenasalisasi.Swanten irung ingkang tansah ngrumiyini swanten-swanten anteb (b, d, dh, j lan g).Tuladha : nJepara, mBali, ngGresik, mBandung,mboten).4. Gugus konsonan (klaster).Konsonan rangkep ingkang benten wujudipun, ingkang dumunung ing satunggalipun wanda lan boten dumunung ing satunggalipun tembung.Swanten anteb lan swanten ampang utawa ngeses, racakipun saged sumambung kaliyan swanten l lan r.Tuladha :
ngrumiyini tembung (ndlosor, ndlesep) boten kepetang.6. Obah-owahe swantenOwahipun swanten nanging boten ngowahi suraosipun tembung. Obah-owahipun swanten amargi katambah utawi dipunsuda swantenipun punapadene swanten ingkang ngalih papan. Gandheng dereng wonten tembung ingkang tegesipun sami kados tembung manca punika, mila tembung-tembung punika kepeksa dipunampil.a. Panambahing Swara.1) Protesis = tambahipun swanten ing wiwitanipun tembung. (nanging – ananging, jare – ujare, ana – nana, ing – ning adi – hadi).2) Epentesis = tambahipun swanten ing tengahipun tembung. (kambil – krambil, akasa – angkasa, ngipi – ngimpi, upama – umpama).3) Paragog = tambahipun swanten ing pungkasanipun tembung. (ora – orak, ibu – ibuk).b. Panyudanipun Swanten (abreviasi).Aferesis = sudanipun swanten ing wiwitanipun tembung. (kakang – kang, uwong – wong, bapak – pak, bisa - isa, simbah – mbah).Tembung madya saged klebet aferesis, awit tembung madya racakipun saking tembung wetah ingkang namung dipunpendhet sakperangan.(panjenengan – njenengan, dhateng – teng, mangga – engga).1) Sinkop = sudanipun swanten ing tengahipun tembung. (sethithik – sithik, temenan – tenan, njaluk – njuk, dhuwit – dhit, weneh – weh).2) Apokop = sudanipun swanten ing pungkasanipun tembung. (temenan – temen, kuluban – kulub, bakyu – bak, dhimas – dhi).c. Gesehipun Swanten.Gesehipun swanten wonten ingkang jalaranipun liru papan lan wonten ingkang jalaranipun swanten ingkang sami.1) Metatesis = owahipun swanten jalaran lintu dunungipun swanten. (wira-wiri = riwa – riwi, sruput – srutup, bejad – jebad).2) Desimilasi = owahipun swanten jalaran wonten swanten ingkang sami. Swanten ingkang sami ing tembung, lajeng dipundadosaken swanten sanes. (lara-lara = lara-lapa, rara-ireng = lara-ireng).d. Variasi bebas.Wujud lira-lirunipun swanten tanpa ngowahi suraosipun tembung. Lira-lirunipun swanten punika asring kedadosan antawisipun swanten ingkang nunggil asal.Upaminipun antawisipun swanten b lan w, d lan t, ka lan g. (bulan – wulan, bengi – wengi, bae – wae, dakjupuk – takjupuk, kegedhen – gegedhen).Fonem vokal ugi saged lira-liru tanpa ngowahi suraosipun tembung inggih punika swanten a lan swanten e. (takon – tekon, lanang – lenang, sadaya – sedaya).e. Asimilasi.Owah-owahanipun swanten amargi njumbuhaken kaliyan swanten sanesipun ingkang wonten ing tembung.Tuladha : tembung upama – umpama (wontenipun swanten m ing tembung, punika kedaya saking swanten p ingkang mapan ing sisihipun fonem. Tembung jumlah – jumblah ((timbule swara b ing tembung punika kedaya saking swanten m ingkang mapan ing sisihipun fonem.7. Ejaan Basa Jawaa. Ejaan Basa Jawa mawi Aksara Latin (EYD).Basa Jawa asli boten gadhah swanten f, q, v, x lan z. Nanging Basa Jawa Enggal gadhah.1) Panyeratipun Vokal Basa Jawa.(a) Panyeratipun swanten a jejeg kedah dipunserat ngangge aksara a sanes o (ungelipun nglegena). Dene swanten ingkang dipunlambangaken mawi aksara a punika benten kaliyan swanten o. Kangge niteni : Manawi swanten a mapan ing tembung lingga lan tembung punika kawuwuhan panambang e swanten a wau lajeng owah dados a miring, panyeratipun swanten kedah dipunserat mawi aksara a (arta – artane, bala – balane, rupa – rupane).Nanging manawi wonten swanten ingkang mapan ing tembung lingga lan tembung wau dipunwuwuhi panambang e tembung punika ajeg utawi boten owah, tembung punika kedah dipunserat mawi aksara o. (growong – growonge, sorot – sorote, kopi – kopine, kodhok – kodhoke).(b) Panyeratipun swara i.- i jejeg (swara memper e ) = manawi tembung dipunwuwuhi panambang – e swanten ing tembung wau owah dados i. (cacing – canginge, maling – malinge, arit – arite).- i miring = senajan dipunwuwuhi panambang e swanten wau tetep/boten owah. (siji – sijine, biji – bijine).(c) Panyeratipun swanten U. U jejeg = senajan dipunwuwuhi panambang –e boten owah.Tuladha : tebu, aku, putu. U miring (swanten memper O) = swantenipun memper o mapan ing tembung lingga lan dipunwuwuhi panambang -e swanten wau malih dados u , panyeratipun ngangge aksara u.Tuladha : siwur – siwure, jagung –jagunge, parut – parute,wedhus – wedhuse.2) Panyeratipun Konsonan.Ing basa Jawa antawisipun pocapan lan seratan kalamangsanipun benten utawi boten sami.(a) Panyeratipun aspirat.Swanten anteb basa Jawa asring kedunungan swanten aspirat (h) , nanging boten perlu kaserat, awit swanten punika boten klebet fonem nanging alofon.Tuladha : bhaphak – bapak, dhurung – durung.(b) Panyeratipun prenasalisasi.Prenasalisasi punika swanten irung ingkang tansah ngrumiyini satunggalipun tembung nalika dipunucapaken. Sedaya tembung ingkang wiwitanipun mawi swanten anteb badhe dipunrumiyini swanten irung. Limrahipun tembung aran (kata benda) utawi nedahaken papan.Tuladha :mBali – Bali,mBandhung – Bandung,nJepara – Jepara,ngGresik – Gresik,ndalan – dalan.Sanajan ing pocapan swanten irung tansah ngrumiyini swanten anteb, swanten irung boten perlu dipunserat.(c) Panyeratipun Glotal lan Retofleks.Swanten (k) ing pungkasanipun tembung kabeh badhe dipunucapaken dados (?) utawi k manda-manda, kedah dipunserat k. semanten ugi swanten (t) lan (d) retofleks, swanten punika kedah dipunserat nangge th lan dh.Tuladha : simbo? – simbok, kepla? – keplak, tole – thole, dawuh – dhawuh.(d) Panulise Mandaswara.Mandaswara punika swanten manda-manda ingkang mapan ing antawisipun vokal kalih (nanging sanes diftong) ingkang benten ungelipun. Ingkang klebet mandaswara (y, w). Manawi mapan ing tembung lingga perlu dipunserat, nanging manawi mapan ing tembung andhahan boten perlu dipunserat.- Tuladha ing tembung lingga : priya – priya, duwit – dhuwit, satria – satriya.- Tuladha ing tembung andhahan : rabi – rabia, wani – wania, tuku – tukua, lunga – lungaa.b. Ejaan Basa Jawa mawi Aksara Jawa.Sasampunipun agama Islam rumasuk ing tanah Jawa lan Walanda njajah bangsa Jawa, basa Jawa wiwit kenging dayanipun basa Arab lan Walanda.Wiwit punika basa Jawa tepang swanten f, q lan z. Swanten punika dipunserat mawi aksara p, k lan s kawuwuhan ceret tiga ing nginggilipun aksara kasebut. Aksara daden-daden wau lajeng sinebat aksara rekan. Pranatan panyeratipun basa Jawa ngangge aksara Jawa ngantos samangke prayoganipun wiwit nggiunakaken Pedoman Penulisan Aksara Jawa ingkang dipunterbitaken dening Yayasan Pustaka Nusatama 1996.BAB II WIDYA TEMBUNGWidya tembung punika ngelmu ingkang nyinau bab tembung (morfologi). Tembung punika rerangkening swanten ingkang kawedhar lumantar tutuk ingkang ngemu teges lan kasumurupan suraosipun.1. Wujudipun tembung.Tembung Lingga (kata asal/dasar). Inggih punika tembung ingkang tasih wetah/wungkul/ wantah/asli, ingkang dereng rinaketan imbuhan. Tembung lingga wonten ingkang namung sawanda, kalih wanda, utawi tigang wanda. Wanda (suku kata).Tuladha : gong, bom, las, cet, pari, pitik, wajan, jagung, rekasa, kulina, padharan, mustaka.Wanda wonten kalih : wanda menga (suku terbuka) awit pungkasanipun wanda awujud vokal, lan wanda sigeg (suku tertutup) awit pungkasanipun wanda awujud konsonan.Wod = akar kata. Wujudipun namung sakecap utawi sawanda. Sor, lur lan sup. Saged dipunpadosi tegesipun cendhek, dawa lan mlebu.Endhek : asor, dlosor, ngisor.Dawa : alur, ulur, mulur.Manjing : susup, angslup, tlusup.Etimologi : ngelmu ingkang nyinau tembung lingga ingkang asalipun saking tembung wod.Tembung Andhahan.Ing basa Indonesia dipunwastani kata jadian, lan tembung insampun owah saking lingganipun amargi dipunwuwuhi imbuhan. Wonten ingkang mastani bilih tembung andhahan punika tembung lingga ingkang sampun dipun rimbag. Pangrimbagipun tembung lingga dados tembung andhahan, kanthi muwuhaken imbuhan ing ngajeng, tengah utawi ing wingkingipun tembung lingga.Imbuhan (afiks), wonten sekawan (4) inggih punika :• ater-ater,• seselan,• panambang• imbuhan bebarengan.1). Ater-ater.Ater-ater punika imbuhan ingkang mapan wonten kawitanipun tembung/ngajeng tembung.Ater-ater ing basa Jawa kathah sanget kawimbuhan, ater-ater anuswara : a-, ka-, ke-, di-, sa-, pa-, pa anuswara-, pi-, pri-, pra-, tar-, kuma-, lan kapi-. Ater-ater wau panyeratipun tansah gandheng karliyan tembung linggane. Ater-ater anuswara (swara irung).Ater-ater niki meh sami kaliyan awalan meng- ing basa Indonesia. Ingkang klebet ater-ater anuswara : m-, n-, ng- ny-.Saged ugi dipunwastani ater-ater m-, n-, ng- ny- klebet alomorf ater-ater A-. Tembung lingga ingkang wiwitanipun aksara p, w, t, th, c, k, s manawi dipunwuwuhi ater-ater A-, aksara p, w, t, th, c, k, s ing kawitanipun tembung badhe luluh.Tuladha :m- + pacul - maculm- + weling - melingn + tutup - nutupn + thuthuk - nuthukng- + keplak - ngeplakny- + cacad - nyacadny- + suling - nyulingIng basa rinengga (ragam susastra), ater-ater a_ kalamangsanipun dados am (ham), an (han) ang (hang) lan any- (hany).Tuladha :m ---------- ham = mbalang ---- hambalangAn ---------- han = nuthuk ------ hamnuthukAng -------- hang = nggodhog – hanggodhogAny---------- hany = nyuwil ----- hanyuwilManawi sumambung kaliyan tembung lingga sawanda, ater-ater ng- malih dados nge- :Ng + dol ------------- ngedolNg + cet ------------- ngecetNge + lap ----------- ngelapAter-ater anuswara saged ngowahi jinising tembung dados tembung kriya :M + pecut --------------- mecutM + becak --------------- mbecakM + gambar ------------- nggambar- Ater-ater a- -------------- abasa, aklambi- Ater-ater ma A- (maN-) mangetan, manunggal- Ater-ater ka- ----- kajupuk- Ater-ater ke- ---- kejepit- Ater-ater di- ----- dibalang/dipunbalang- Ater-ater sa- ------- sagelas- Ater-ater pa- anuswara – pa + enget –
bebungah2) Dwilingga. ------ takon-takon3) Dwiwasana. ----- cekikikTembung Camboran.1) Camboran Wutuh. ------ dhadha menthok2) Camboran Tugel. ------ lunglit2. Jinising Tembunga. Tembung Aran (kata benda/nomina). Inggih punika tembung ingkang nerangaken naminipun barang utawi punapa kemawon ingkang dipunanggep barang. Kathah-kathahipun saged sumambung kaliyan tembung dudu utawi ana lan ora.Tembung aran wonten werni kalih :1) tembung aran katon/konkrit. (pelem, krikil, sapi).2) Tembung aran tan katon/abstrak. (ngelmu, kawasisan).b. Tembung Kriya (kata kerja/verba). Inggih punika tembung ingkang nerangaken solah bawa utawi tandang gawe.1) Kriya Tanduk (kata kerja aktif), inggih punika tembung kriya ingkang jejere (subyek) dados paraga. Tembung punika limrah kadhapuk lan kawuwuhan ater-ater (m-, n-, ng- lan ny-). Lan jejer tansah dados paraga ingkang nindakaken satunggalipun pakaryan. (upamipun : njawil, mlumpat, nulis, nuthuk).a. Kriya tanduk ngangge lesan (kata kerja transitif). Tembung kriya tanduk lan tansah mbetahaken lesan (obyek). Padatan ngginakaken ater-ater anuswara (m, n, ng lan ny) lan panambang na utawa panambang ake.b. Kriya tanduk tanpa lesan (kata kerja intransitif). Lan tembung kriya lan boten mbetahaken lesan (obyek).Padatan ngginakaken ater-ater anuswara (m, n, ng, man, ny lan mer-).2) Kriya Tanggap (kata kerja pasif), inggih punika tembung kriya ingkang jejeripun (subyek) dados sasaran (penderita). Tembung kriya tanggap limrah kadhapuk lan kawuwuhan ater-ater (di-, ka-, ke- lan seselan -in-). Upamane : dijawil, ditulis, dithuthuk, tinulis, thinuthuk, jinawil).c. Tembung Sifat (adjektiva), ugi sinebat tembung watak utawa kaanan, inggih punika tembung ingkang saged nerngaken kawontenan utawi watak satunggaling barang utawi bab.Tembung sifat saged dipunpilah dados kalih :1). Tembung watak (boten saged owah) – drengki, srei, jail, uthil.Tembung sifat saged sumandhing kaliyan tembung luwih, rada, paling, banget.2). Tembung kahanan (saged owah) – mlarat, sugih, mulya, cilaka.d. Tembung Katrangan (adverbia), inggih punika tembung ingkang nerangaken tembung sanes.- Tembung katrangan lan nerangaken tembung aran.(Kakangku dudu guru SMA).- Tembung katrangan lan nerangaken tembung kriya.(Adhiku asring nangis).- Tembung katrangan nerangaken tembung sifat.(Pak Broto piyayi rada galak).- Tembung katrangan nerangaken tembung wilangan.(Bukune kurang papat).- Tembung katrangan sing nerangaken tembung katrangan.(Aku ora tau mulih).e. Tembung Sesulih (kata ganti utawa pronominal), inggih punika tembung ingkang dipunginakaken minangka sesulihipun tiyang, barang utawi punapa kemawon ingkang dipunanggep
sesulih panuduh limrah = iki, iku/kuwi, punika lan nganu (anu).sesulih panuduh papan = kene, kono, kana, ngriki, ngriku, ngrika, rene, rono, rana, mrene, mrono, mrana. sesulih panuduh sawijining bab = gene, ngono, ngana,
tembung kanggegantosipun tiyang utawi barang sarta kawontenanipun dereng cetha.Upamanipun ; sawijining, apa bae, sapa-sapa, saben uwong, salah siji.f. Tembung Wilangan (kata bilangan/numeralia), tembung ingkang nerangaken gunggungipun barang/tiyang/khewan lan satunggaling bab.1) Wilangan Babon/utuh/utama.0 = enol (das)1 = siji (eka)2 = loro (dwi)3 = telu (tri)4 =
selikur, 50 = seket, 1000 = sewu).b) Wilangan sadhengah (upamane ; sithik, saperangan, sacuwil, akeh, kathak, sekedhik, sadaya ).2) Wilangan Susun. (pisan, pindho, katelu, kaping pitu lsp.)3) Wilangan Pecahan. (1/4 = seprapat, ½ = separo, 2/3 = rong protelon, ¾ = telung prapat lsp.).g. Tembung Panggandheng (kata sambung utawi konjungsi).Inggih punika tembung ingkang ginanipun kangge nggandhengaken ukaraya panjang setunggal lan sanesipun, murih ukara dados. Upaminipun (sawise, nalika, banjur, lajeng, sawangsulipun, ewadene).Tembung panggandheng dipunpilah dados kalih :1) panggendheng nglebet ukara (intrakalimat).2) panggendheng jawi ukara (antarkalimat).h. Tembung Ancer-ancer (kata depan/preposisi). Tembung ingkang ginanipun kangge ngancer-anceri papan utawi aran. (ing, kagem, miturut, amrih, kaya, dening, kaliyan).i. Tembung Panyilah (kata sandang/artikula), punika tembung dipunangge nyilahake patrap, barang utawi satunggalipun bab. Limrah sumambung kaliyan tembung aran. (si, sang, ingkang, para).j. Tembung Panyeru (kata seru/interjeksi), inggih punika tembung ingkang nggambaraken wedharipun raos remen, kaget, kuciwa, gela, susah lan gumun. (adhuh, ah, nah, lha, he, lho, oh, hore, eman, tobat, eman).BAB III WIDYA UKARAWidya ukara punika klebet peranganipun paramasastra ingkang ngrembag ukara, frasa lan klausa (Sintaksis). Tetiganipun boten saged dipunpisah amargi satunggal lan sanesipun wonten sambung rapetipun.1. Frasa.Frasa punika kelompok tembung kanthi tandha :- Drajatipun monten antawisipun tembung lan klausa (sanginggilipun tembung sangandhapipun klausa).- Dumados saking kalih tembung utawi langkung.- Tembung-tembung ingkang kadhapuk ing frasa, urut-urutanipun boten kenging nglngkungi wasesa. Frasa racakipun dumados saking inti lan atribut (inti = diterangake, atribut = nerangake). Hukum DM = MD ing basa Indonesia.Tuladha :- Sepatu sandal- Bocah lanang- Klambi amoh- Kandhang jaran- Omah anyarWarni-warninipun frasa :a. Frasa Endosentrik.Frasa ingkang namung nyebataken salah satunggal peranganipun, nanging perangan ingkang dipunsebat wau saged dados gantosipun perangan sanes.Theklek kayu jati (- theklek kayu, - theklek jati).Tape beras ketan (- tape beras, - tape ketan).Ingkang naminipun jati punika peranganipun kajeng, naminipun ketan punika peranganipun wos/beras.b. Frasa Eksosentrik.Frasa ingkang salah satunggal peranganipun boten saged dados gantos perangan sanes.Mas Tamrin mulih saka Pekalongan.Mas Martono lagi lunga menyang Jakarta.Dados boten saged dipunwastani :Mas Tamrin mulih saka.Mas Tamrin mulih Pekalongan.Mas Martono lagi lunga menyang.Mas Martono lagi lunga Jakarta.Jinisipun frasa : Frasa Aran (nomina/benda). - Payung kertas. Frasa Kriya (verba/kerja). – arep mangan. Frasa Kaanan (adjektiva/keadaan). – cilik mentes. Frasa Wilangan (numeralia/bilangan). – telung wungkus. Frasa Katrangan (adverbia/keterangan). – mung bae. Sesulih (pronomina/ganti). – kowe kabeh. Ancer-ancer (preposisi/kata depan). – ing Kudus.2. Klausa.Rerangkenipun tembung ingkang saged ngudhar satunggaling gagasan (bab).Klausa kedah wonten wasesanipun (predikat). Ing basa tulis klausa paling sekedhik dumados saking jejer + wasesa.Dheweke kuwi // dokter khewan.J W3. Ukara.Rerangkenipun tembung ingkang saged ngudhari satunggalipun kajeng. Pangrangkenipun tembung ngangge pranatan.Tandha-tandha :- Saged madeg piyambak.- Saboten-botenipun dumados saking klausa (jejer + wasesa).- Wiwitanipun ukara dipunserat aksara murda lan wekasanipun titik.- Wonten lagunipun pocapan (intonasi).- Aku sinau (ya klausa, ya ukara).- malah dolan (frasa kriya).- adhiku mala dolan (ya klausa, ya ukara).- Aku sinau, adhiku malah dolan (ukara).a. Jejer (subyek).1) Jejer Awujud Tembung Aran/frasa aran.2) Jejer Awujud Tembung Kriya/frasa kriya.3) Jejer Awujud Tembung Kaanan/frasa kaanan.4) Jejer Awujud Tembung Wilangan/krasa wilangan.5) Jejer Awujud Tembung Sesulih Purusa/frasa sesulih purusa.b. Wasesa (predikat).1) Wasesa Awujud Tembung Kriya/frasa kriya.2) Wasesa Awujud Tembung Kaanan/frasa kaanan.3) Wasesa Awujud Tembung Aran/frasa aran.4) Wasesa Awujud Tembung Wilangan/frasa wilangan.5) Wasesa Awujud tembung/frasa ancer-ancer.c. Lesan (obyek).Yen wasesanipun tembung aran, kaanan utawa frasa ancer-ancer, ukara punika boten wonten lesanipun. Nanging manawi wasesanipun tembung kriya tanduk, lesan kedah wonten.d. Geganep (pelengkap).Rusmanto / ngirimi / Rusmini / wingka babad.J W L GgBudi / nukokake / anakku / sepur-sepuran.J W L Gg.e. Panerang.Mujudaken peranganipun tembung ingkang boten kedah wonten ing ukara. Saged mapan wonten ing pungkasanipun ukara, kawitanipun ukara lan antawisipun jejer lan wasesa.Adhiku lara panas esuk mau.Adhiku esuk mau lara panas.Esuk mau adhuki lara panas.4. Jinising Ukara.a. Ukara tanduk lan tanggap.1) Ukara tanduk (kalimat aktif).Ukara ingkang wasesanipun tembung kriya tanduk, kanthi titikan padatan ngangge imbuhan anuswara (m-, n-, ng-, ny-).Adhiku/lagi nggawe/ layangan / saka plastik.J W L GgBu Anis / menehi / putrane /sangu.J W L GgBudi/ nukokake/adhine /dolanan.J W L GgNanik / nyulaki / meja guru.J W L2) Ukara tanggap (kalimat pasif).Ukara ingkang wasesanipun tembung kriya tanggap, kanthi titikan padatan ngangge imbuhan anuswara (di, ka utawa seselan in).Adhiku / didukani / bapak.J W LWacan iki / katulis / nalika jaman Landa.J W PMas Pur / winisudha / dadi sarjana ekonomi.J W Lb. Ukara Lamba lan Camboran1) Ukara Lamba.Ukara ingkang dumados saking satunggal klausa. Tegesipun, ukara kasebut namung dumados saking jejer lan wasesa sarta dipuntambah lesan, geganep utawi panerang ingkang gunggungipun namung satunggal.Widodo / seneng padu.J W2) Ukara Camboran.Saben ukara dumados sakinlih klausa utawi laugkung. Jejer wasesanipun dumados langkung saking satunggal.Dheweke teka nalika aku lagi mangan.a) Camboran sejajar.Ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung lan klausa-klausa wau dipungandheng ngangge tembung panggandheng, lan ukara-ukara wau sadaya ukara inti.Mbakyuku kuliah ing Jakarta lan adhiku ing Solo.b) Camboran susun.Ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung, nanging antawisipun satunggal lan sanesipun wonten ingkang nguasani lan wonten ugi ingkang dipun kuasani.- Mbak Yuli ora mangkat nyambut gawe jalaran lara panas.Menawi dipunggatosaken klausa ingkang dipunserat kandel ing nginggil mujudaken klausa pang, klausa pang ngisi papanipun geganep.c. Ukara Tema lan Rema.Gatosaken ukara ngandhap punika.- Bapak, blangkonipun radi miring.- Mas Budi iki, tangane kenceng banget.Perangan ingkang wonten ngajeng inggih punikaBapak, Mas Budi iki, dipunwastani Topik (Tema).Dene perangan ingkang wonten wingking, blangkonipun radi miring lan tangane kenceng banget,dipunwastani komen/rema.5. Warni-warninipun Ukaraa. Ukara Carita (kalimat berita).Ukara carita inggih punika ukara ingkang isinipun nyritakaken satunggalipun bab utawi prastawa dhateng tiyang sanes. (Nalika aku nyang Rembang, ana prau layar kang kerem).b. Ukara Pakon (kalimat perintah).Ukara pakon inggih punika ukara ingkang suraosipun awujud pakon/prentah dhateng tiyang sanes, supados nindakaken pakaryan.Ukara pakon, wonten werna gangsal :1) Pakon lumrah. (Jogan kae sapunen).2) Pakon pamenging. (Kowe ora kena lunga yen during rampung sinau).3) Pakon pangajak. (Yen kepengin pinter, kudu sinau).4) Pakon panantang. (Balangen, yen njaluk benjut sirahmu).5) Pakon paminta. (Dhik, tulung jupukna kunci kontak ing meja).c. Ukara Pitakon (kalimat Tanya).1) Pitakon lumrah. (Pak Guru basa Jawa sing anyar iku asmane sapa ?).2) Pitakon kang orang butuh wangsulan (retorika). (Sapa sing ora kepengin munggah kelas ?).3) Pitakon paminta. (Piye yen jajan dhisik ?).d. Ukara Sambawa (kalimat harapan). Inggih punika ukara ingkang isinipun awujud pengarep-arep, saupama utawa sanajan. Racakipun kawuwuhan imbuhan a utawi –ana. (Panasa ya gabahku ben garing. Sugiha dhuwit aku wis gawe omah. Ditangisana nganti lemes dheweke ora bakal urip maneh).e. Ukara Sananta (niyat). Inggih punika ukara ingkang isinipun niyat, karep utawi sedya. (Sesuk awan aku arep ngundhuh jagung).BAB IV WIDYA MAKNAWidyamakna inggih punika ngelmu ingkang ngrembag bab teges lan bab-bab ingkang wonten gandhengenengipun kaliyan teges. Wudyaswara, widyatembung lan widyaukara, kedah nggatosaken widyamakna. Manawi boten nggatosaken makna, sadaya ingkang karembug boten wonten paedahipun.Tuladha :- Sepur numpak wong.- Parmin numpak sepur.Tuladha kasebat manawi kawawas manut pranataning ukara samwpun leres, amarga wonten jejeripun, wonten wasesanipun lan wonten lesanipun. Ananging ukara wau ingkang saged dipuntampi nalar namung ukara ingkang nomer kalih. Dados ngracik ukara boten namung waton leres strukturipun, nanging ugi kedah leres suraosipun. Tinampa nalar punapa boten, wonten gandheng-cenengipun kaliyan widyamakna.Ingkang karembag ing Widyamakna :1. Sinonim.Sinonim = tembung kalih utawi langkung ingkang wujud lan panyeratipun benten, nanging tegesipun sami.Jeneng = aranCepet = rikatLangka = arangAngslup = amblesAdhem = atisNanging boten saben tembung ingkang sami tegesipun saged dipunangge ing sadhengah ukara.Tuladha :“Mas Budi ora seneng mangan sega adhem”.Tembung adhem ora bisa diganti atis.2. Antonim.Antonim = tembung, frasa utawi ukara ingkang gadhah teges walikan kaliyan tembung, frasa utawi ukara sanesipun.Tuladha :Gedhe – cilikAmba – ciyutDawa – cendhakPinter – bodhoGampang – angelEndhek – dhuwurAntonim awujud frasa :Sepedha motor kang anyar ikuSepedha motor kang ora anyar ikuAntonim ing ukara :Parmi lara untuParmi ora lara untu3. Homonim.Homonim = tembung setunggal ingkang seratanipun lan pangucapipun sarwa sami, nanging saged benten suraosipun.Tuladha :…….. ngukuri lemah.…….. ngukuri geger.…….. roti mawa keju.Aja cedhak-cedhak mawa.Mobile sedulurku sing antik, arep diedol.Mobile sedulurku, sing antik, arep diedol.Frasa sing antik ing ukara nginggil tegesipun ingkangn antik niku mobile, nanging manawi ingkang ngandhap, ingkang antik sedulurku.a). Homofon.Homofon = kalih tembung utawi langkung ingkang uelipun sami, nanging tegesipun benten. Utawi tembung kalih utawi langkung ingkang benten seratanipun lan suraosipun, nanging pocapan/ungelipun tembung sami utawa meh sami.Anteb – antep (abot – tekad).Kulub – kulup (gudhangan – anak).Parab – parap (jeneng – tandha tangan).b). Homograf.Homograf = kalih tembung utawi langkung ingkang sami panyeratipun nanging boten sami tegesipun.Teken – tekenCemeng – cemengKendel – kendelGeger – gegerMeri – meri4. Hiponim.Hiponim klebet tembung ingkang tegesipun dipunanggep dados peranganipun tembung sanes utawi suraosipun tembung wontn panguaosipun tembung sanes.WernaAbang, putih, ijo, biru, kuning, jingga5. Polisemi.Polisemi mujudaken tembung ingkang ngemu teges langkung saking setunggal. Gampil dipunmangertosi manawi mapan ing ukara.Babaran sampun kalihBayen weton uwis aja lan loro6. Ambiguitas.Ambiguitas iku tembung, frasa utawi ukara ingkang mangro teges.Suduken = nyubles, lara wetengNgukuri = garuk-garuk, ngetung dawaSarungna = nyubles, nglebokake ing wrangka (keris).7. Jinising makna.a. MringkusTembung ingkang suraosipun saya mringkus. Dados ingkang sakawit suraosipun
jaranb. Melar.Makna ingkang langkung bawera tinimbang saderengipun.Winates BaweraKembangAmplopwadhuk KembangWong kang
Wong kang gaweane bebedhak kewan galakSopir grobagNyandhang melu kaya wong lumar supaya ora
denotatif, inggih punika nedahaken sesambetan antawisipun gagasan ingkang wonten ing pikiran/konsep kaliyan kasunyatan.- sega goreng- tape goreng- endhog ceploke. Makna Konotatif.Suraosipun tembung/frasa, boten kados ingkang wonten ing tembung/frasa, nanging wonten teges sanes ingkang tumempel ing tembung/frasa punika.- ngobongi kertas.- ngobongi wong-wong ndesa ben demo.f. Leksikal lan makna Gramatikal.• Leksikal = nalika isih mandireng pribadi padha bae nalika digathukake ing ukara.• Gramatikal = njumbuhake karo ukara.Tuladha :- Pitik angrem 21 dina wis netes. (leksikal).- Parmi galak kaya pitik angrem. (gramatikal).g. Referensial.Makna ingkang langsung nuding ing ngajengipun utawi maknanipun wonten sambungipun kaliyan kasunyatan.Tembung punika mujudaken lambang/simbol ingkang dados sarana nggandhengaken pikiran/ide kaliyan acuan /referen.Tuladha :• Montor mabur -- lambang/simbol.• Sarana angkutan kang bisa mabur --- pikiran/ide.• Gambar --- acuan8. Aspek, kala lan modus.a. Aspek.Aspek punika nedahaken sawenehing tumindak lan jinising tumindak ingkang wonten sambungipun ing tembung kriya.Aspek mbeberaken kawontenan. Dados sejatosipun aspek punika mligi sesambungan kaliyan wekdal, prastawa utawi proses ingkang nembe dipunrembag.Tembung-tembung ingkang klebet aspek :- wiwit- lagi- uwis- isih- bisa- kerep- kadhang- tansah- arangb. Kala.Kangge nedahaken wekdal :- biyen- wingi- saiki- sesuk-
kawontenan kajiwan (psikologis) satunggaling tumindak miturut tafsiranipun badanipun piyambak (kang ngomong). Modus saged njlentrehaken panampi/sikep tiyang ingkang rembagan.Wujuding modus arupi tembung :- arep- mesthi- bisa- entuk- Kepengin- kuduWujuding modus arupi frasa :- arep bisa- mesthi bisa- manut pangiraku9. ArahArah basa Jawi sami kaliyan arah basa Indonesia, inggih punika ler, kidul, wetan lan kilen.Supaya cetha gatekna gambar ing ngisor iki.LerLor kilen lor wetanKulon wetanKidul kulon kidul wetanKidul
UTAMANING SARIRA PUNIKI, ANGRAWUHANA JATINING SALAT, SEMBAH LAWAN PUJINE, JATINING SALAT IKU, DUDU NGISA
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA
‘Menawi sampun jangkep 40 dinten boten wonten perubahan manah, kinging dipun tuntut dunyan wa ukhron.’
23 Nyuwun sewu Romo, Shalawat Wahidiyah meniko punopo termasuk thariqot? Mbah Yahi dawuh,’Maos shalawat inggih maos shalawat, menawi ingkang dimaksudaken jam’iyah thorikot meniko sanes, nanging menawi dipun wastani tharikot inggih saget kemawon, sebab menuju wusul ilallah puniko marginipun sedoyo wilangane makhluk. 24
‘Ya Allah kulo nyuwun , kulo sekeluargo mugi tansah panjenengan paringi Taufiq lan Hidayah panjenengan, Rahmat lan Nikmat Panjenengan , Soho ridha lan pengampunan panjenengan , lan kulu nyuwun Ya Allah kulo sekeluarga mugio panjenengan gampilaken sedoyo urusanipun, hasil sedoyo hajatipun, sukses sedoyo usahanipun, lan kulo nyuwun Ya Allah kulo sekeluargo mugio panjenengan dadosaken tiang ingkang bahagia donyo lan akhiratipun, kathah rizkinipun,kathah bondonipun ingkang barakahi lan manfaati, lan kulo nyuwun Ya Allah kulo sekeluarga mugio panjenengan selametaken saking fitnah, bala’ afat lan sedoyo perkawis ingkang mboten ngeremenaken. Lan kulo nyuwun Ya Allah mugio sedoyo panyuwun kulo kolowau panjenengan ijabahi sedoyo lantaran barokah, karomah, soho asroripun Surat a-Fatihah.’
Mugi-mugi termasuk Dhikr al- Gha>fili>n sing sampun dados ketahanan batiniyah, mangke dados penyangga kulo panjenengan wonten ing
musibah badhe dugi katah, berarti kulo panjenengan dituntut nyusun ketahanan batiniyah, nyentuh duspundi supados Allah iku sayang, gati teng kulo panjenengan. Niku mawon.
‘Kulo teng kampong niku sareng tiyang katah, Sing penting imut teng Allah, mboten rumaos langkung suci ketimbang liyane, ora sempat melirik maksiati wong liyo, kaleh sinten-sinten nggadah manah ingkang sahe, ngih niku cirikhase pengamal Dzikr al-
wonten ing pundi papan panjenengan midhangetaken atur giaran punika, kepareng sumela atur awit badhe kula waosaken setunggaling pawarta lelayu.
Pawarta lelayu punika kakintun dening Bapak Partono ingkang lenggah dedalem ing dusun Larangan Kelurahan Kaliwiro Kecamatan Kaliwiro Kabupaten Wonosobo.Dene pawarta punika kabyawarakaken dhumateng sanak kadang ingkang dedalem ing tlatah1. Kelurahan Kaliwiro Kecamatan Kaliwiro Kab Wonosobo2. Kemutug Desa Tirip Kec Wadaslintang Kab Wonosobo3. Desa Gembongan Kecamatan Sigaluh Kab Banjarnegara4. Utawi ing pundi papan penjenengan saged midhangetaken atur giaran punika.Isining pawartaSampun murud ing kasedan jati nama pun Nur Hikmah binti Partono rikala ari Slasa surya kaping 8 Maret 2011 ing Rumah sakit Margono Sukaryo Purwokerto karana gerah. Rinancang layon kalawau badhe kapetak ing sasana laya dusun Larangan Kelurahan Kaliwiro Kec Kaliwiro dinten Rebo surya kaping 9 Maret 2011 wanci tabuh 10.00(sedasa) wekdal Nuswantara imbang pacima. Sambet kalayan pawarta punika dhumateng para miarsa ingkang kaleres midhangetaken lan priksa dateng kadang ingkang tinuju, kasuwun kanthi ikhlasing penggalih mugi penjenengan kersa dumugekaken pawarta punika dhateng ingkang kawogan. Nuwun
Makaten lan semanten pawarta lelayu ingkang saged kula aturaken. Kula sak pri kanca dherek bela sungkawa awit sedanipun Ibu Nur Hikmah. Akanthi donga mugi arwah ingkang sampun sowan wonten pengayunan dalem
Setya Amrih Prasaja11 Maret 2011 09.07Date: 2010-08-23By: Dwi AgusSubject: Pados-padospak kula pados materi bab tuladha musyawarah lan dialog wonten pundi nggih padose? Nuwun..Date: 2010-08-14By: aualiaSubject: wawanrembugenten tuladha wawanrembug ?Date: 2010-06-17By: SinarawediSubject: Atur pisungsungSakderma ngaturaken agenging panuwun. Menawi dipun keparengaken badhe nyuwun pirsa menapa wonten bentenipun antawisipun paribasan, bebasan lan saloka menika. Makaten kewala, minangka bebukaning sesambetan, nuwun.(niki sing mlebet ten web kula)BalasHapuspakgurukidulmbeser.blogspot.com16 Maret 2011 07.56ya Bapak tak nyoba gawe
mbedakake kaum mu’minin sangka kaum munafek kanti amar ma’ruf nahi munkar. Wong
sing mu’min mrentahake kebecikan lan nyegah kemunkaran (bleketekan), nanging
Perkasa lagi Maha Bijaksana. (At-Taubah:71)
dene para wong kang pada mu’min priya lan wanita iku saweneh marang sawenehe
pada asih asihan, wong-wong iku pada mrentah tumindak becik, lan pada nyegah
sing ngrusak kuwi klebu kaelekan. Yen sing dirusak iku agama utawa
dadi kejahatan paling gede, amarga ngrusak keimanan nganti ilang blas. Mengkono
uga dosa-dosa gede lan sekabehane maksiat kuwi ngrusak iman. Dosa gede iku ana
sing bisa ngrusak iman nganti ilang blas sahingga ndadekake imane entek blas
ateges ora nduwe iman maneh babar blas, yaiku metu saka Islam. Nalika wong
temindak kemusyrikan gede (nyekutokake Allah kanti liyane, contone nyembah
brahala, nuhanake sakliyane Allah Ta’ala, lan liya-liyane) mulane rusak kabeh
imane, lan wis ora klebu Islam. Sing ngrusak iman nganti entek kabeh iku biasane
diarani pembatal-pembatal iman utawa pembatal Islam. Sing
ora ngafirake wong sing jelas-jelas kafir, apa kuwi Yahudi, nasrani (Kristen/
Katolik), majusi, Musyrik, Atheis, utawa liyane sangka jenis bentuk kekafiran.
mercayani yen pituduh sakliyane Nabi kuwi malah luwih sempurna tinimbang
petunjuke Nabi. Utawa mercayani yen hukume wong sakliyane Nabi kuwi luwih apik.
nganti entek blas iku luwih ndrawasi dibanding rusake banda, utawa rusake
awak. Amarga wong Muslim yen nganti dipateni, nanging yen imane isih wutuh,
mula insya Allah mlebu suarga. Kosok baline, senajan awake seger sumyah,
nanging yen imane dirusak, nganti ilang blas, mula mlebu kubur ora bakal oleh
marang kejahatan sing paling jahat iki malahan ora dianani tukang-tukang njaga
sing tugas njagani. Kamangka kejahatan sing tingkatane biasa wae, contone sing
dikhawatirake arep ngrusak banda kaya kejahatane para maling, garong, copet,
koruptor lan sakpadane wis awit awal mulo ditugasake atusan ewu pulisi nganti
mulih kanti nduwe title doctor, terus dines ing nggon
mulang utawa lembaga kanggo murtadake kayadene wulangan sing wis pada diusung
ana sing nyiprat nyang pawartan umum contone dosen mulang ing perguruan tinggi
Islam kanti njarag ngidak-idak lafal Allah lan sak penunggalane. Kaya ngono
kuwi ya kaya-kaya mung dianggep biasa wae. Malahan ana pidatone mahasiswa IAIN
regane yaiku iman iku kudu luwih dijaga. Yen kanggo njaga banda lan sak
penunggalane wae dibubrulke atusan ewu pulisi (saiki cacahe pulisi ing
Indonesia 345 ewu menungso, kabar 13 April 2012) lan isih durung cukup, isih
kena apa iman iku wis ora ana sing ditugasi kanggo njagani, malah
munafek lanang lan wedok kuwi sebagean lan sebagean liyane pada mrentah
temindak elek (munkar), lan pada nyegah temindak becik (ma’ruf) serta pada
nggegem tangane (cetil), malahan pada lali marang Allah. Allah ya nglalekake
marang wong-wong kuwi, saktemene pancen wong-wong munafek kuwi pada mblasur
(fasek, duraka). (QS At-Taubah/9: 67).
ora ana sing ditugasi kanggo njagani amane iman, nanging rak wis akeh tukang
sing kanggo urusan kaji, urusan zakat malah tingkat sakIndonesia. Dadi tegese
ya njagani (iman) ta kuwi?!
kuwi pancen njagani, supaya duit aja nganti ora bisa dijumput. Ngendi-endi
nggon sing kira-kira ana duite, mula dianani petugas malahan lembaga khusus.
Nanging ngendi-endi nggon sing ora ana duite yen ngurusi kuwi, padane ngurusi
supaya wong-wong sregep shalat, yen Ramadhan supaya pasa, mula babar blas ora
ana petugase, apa maneh lembaga khususe. Ora ana. Kena apa? Sebabe ora ana
Ora sah takon iku. Ana sing ditangkep dening kaum Muslimin ing Bandung, wong
telu sing wis murtad, terus ngajak Ummat Islam saka Garut plesiran nyang
Bandung, ngerti-ngerti wong-wong mau dilebokake nyang greja kanggo dimurtadake.
Wong murtad telu kuwi naliko diusut Ummat
kabeh amarga duit, kamongko iman dianggep regane luwih asor timbang srandal
Lha rak awake dewe iki kerep krungu yen wong gampang wae
metu sangka Islam mung marga sak cuil panganan ta? Lha rak kerep krungu, wong
wadon Muslimah gelem dibojo lanangan kafir mung marga si kafir kuwi sugeh?
malahan wong-wong nduwe title professor doctor intelektual pemimpin iki lan iku
kanti gampang deweke nyopot imane diganti karo kemusyrikan anyar sing
luwih elek saka iku, lagi nyalon ben oleh jabatan pemimpin daerah lan
sakpenunggalane, imane wis didol nyang wong kafir, kanti wala’ (setia tuhu)
nyang wong kafir, kanggo golek suara yaiku ngarep-arep ben dipilih
pemimpin-pemimpin pangrehira, sawenehe wong mau dadi kekasih marang sawenehe,
dene sapa wae saka sira kabeh ana sing nguwasakake pimpinan marang wong-wong
mau, sanyata deweke dadi golongane wong mau. Dene Allah iku ora kersa paring
luwih elek maneh, nalika nganggep iman iku luwih asor
saka iku, yen ana apa-apa sing geseh sangka Islam, utawa malah ngrusak Islam,
padane aliran sesat, sembarang maksiat nganti pentolan mairil Irshad Manji
para mahasiswane utawa nyang masyarakat akeh kanti dukungan
pawartan umum sing nduweni misi ngrusak Islam. Wong-wong iku lakone nganti
eleke kaya ngono kuwi margane ya mung demi duit.
lan sakbanjure ndukung malahan ngusung apa wae sing ngrusak Islam kanggo
nggayuh lilane wong kafir-kafir, mbuh kuwi Yahudi, nasrani, musyrikin, utawa
kafirin sing nganggo topeng Islam yaiku Syi’ah (Rafidhah) sing dianggep nduwe
wewenang, wibawa, sembarang sing dikarepake, ben bisa cantolan tingkat sejagat
saka iku mula musuhe Ummat Islam sing paling ndrawasi iku yaiku wong-wong
munafek. Wong-wong kuwi pada ngrusak Islam nganti sak pole lan sekongkol karo
yen imane ora bakal pada kontal iku ing daerah-daerah cah enom-enome wae
dikhabarake (kira-kira) wis akeh sing zina, sawetara iku wong-wong tuane
kemungkinan akeh sing main santet alias sihir yaiku kekafiran, main dukun lan
benere pangendikane Allah. Sing mu’minin mu’minat
mrentah kebecikan lan nyegah kemunkaran. Nanging sing munafek lanang lan
pisan wae kok ya dadi munafek ta ya. Apa gunane, dadi pejabat utawa pemimpin
ormas lan sakpadane yen sing dilakoni malah ngrusak
Muhammad, sira ngandanana marang wong kang pada munafek, yen wong-wong iku
wong kang pada ndadekake wong-wong kafir dadi kekasih, ora marang wong mu’min.
Apa wong-wong iku pada pamrih ngupaya keluhuran bebarengan karo wong-wong sing
pada kafir mau? Ing mangka kabeh kaluhuran iku mung kagungane Allah piyambak.
yekti Allah wis mudunake marang sira ana ing Kitab Al-Qur’an sing maksude yen
sira pada krungu ayat-ayate Allah dipaido utawa digeguyu, sira aja nganti
ketungkul mung lelungguhan wae karo wong-wong mau nganti wong-wong iku salin
rembug liyane. Yen sira pada tetep mung lelungguhan karo wong mau, serta
wong-wong iku isih nerusake rerembugan bab iku, yen ngono yekti sira kabeh iku
Miturut Panjenengan: SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik maneka warna, ndadekake jenake Pesut-pesut mau gampang oleh pangan. Grombolane Bantheng liyane ana sing terus ngumbara ngidul-ngetan nyabrang segara Supitan-Kamput, nuli terus munggah
isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.
Lodhan. Sasuwene 75 taun kuwi wong-wong Sampung mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong
Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara khayal,
bange, sajene ngambrah-ambrah. Kang mengkono mau ndadekake wong-wong Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo kabudayan Jawa Kraga Tanjungputri; mandar mbanjur gemang ngakoni aran wong Sampung-Tempabesi maneh, malih ngaku dadi wong Jawa-Sampung.
Ing taun Jawa Hwuning 205, wong-wong Jawa-Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih subur loh jinawi ning bumi Nusa Mahameru; srana nyabrang Segara-supitan Kamput kang
Raung mau diganti aran dijenengake Nusa Jawa-Pegon, wonge uga karan wong Jawa-Pegon.
Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh banget; mandar omahe wong Pandhangan tutug Narukan
akeh iwake-jambrung pating sriwed nyisili lumute watu.
Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi nganggo cundhuk Melathi-sisir nyisip nglaweng ning gelungan, sesumping
awak mesthi cundhukan kembang Melathi kuwi. Tumrap wong-wong Priya kanggo renggan Omcen-oncen
kembang Melathi sarta kutug dupa pratus-wangi.
Tutug jaman-saiki para Wanita Wirya Wicaksana sing rumasa isih Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake drajad, sarta mengeti memundhi asmane Putri Leluhure, yakuwi
Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake
Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha
Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 = sepuluh turunan.
Ketitik neng blandar-tongciet dalem Pedhanyangan Tanjungputri ana toletan-enjet 230 dulit (=1 dulit = pendhak Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong
nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora
Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa Widhang tutug bumi-embet Pangkah/ Sidayu, iline muntah ning Segara-supitan Medunten.
In taun Masehi: 50 dharatan tilase Segara mau wis malih dadi alas-
padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara kening, sing bumine sela-selane watu-gamping tutug tepise segara padha ngetuk, mbrubul banyune tawa bening nyarong. Bumi bubakan mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar. Nalika pamisudhan dikepkyakake, Dhatu Hang Tsu Hwan
Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane Dhatu Hang Tsu Hwan (Nggone ngarani ngaub pangwasane Dhatu Hang Tu-Ban = pamrentah Tuban.
ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.
In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng
lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege banjar Pucangsula kuwi Kapercayan-suci Hwuning bisa dingerteni/diwikani dilelaras
Kasepuhan Kanung (=sengkaning gunung); ing taun Masehi: 387, manggon ning Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).
Ing taun Masehi: 390, Dhatu Hang Sam Bandra nggawe plabuhan lan galangan-prau (=dhak-palwa) ning Sunglon Bugel utowo Gunung Bugel (Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar wilayahe saurute pesisir Jawa (Pantura), wiwit banjar-Losari teluk-Tanjung (Kabupaten Brebes), mengetan tutug banjar-Rabwan (Kabupaten Batang) lan Banjar-Tugu (Kabupaten Semarang), nuli banjar Purwata lan banjar-Tanjungmaja (Kabupaten Kudus), gisike pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura) saka gapura kono digawekake ratan
pindha Widadari Wilutama; asmane Dewi Sie Bah Ha (=Sibah); sang Dewi ngasta pangwasa Angkatan Laut Segara Jawa-Dwipa kanthi kekuwatan Kapal-perang sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem
munyer bali maneh niba sacedhake sing nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.
Bajag-bajag sing nggawe werid rengkede Segara-supitan Medunten kuwi wekasane sirna sa-Benggol-benggole lan sasudhunge. Wasana pesisir Segara Jawa-Pegon sisih wetan mau dadi tidhem lerem, banjar-banjar bisa bali madeg kanthi tata-tentrem sarta bisa sesambungan karo Pemrentahan Pucangsula.
Putri Sibah saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning kapal-kapal dagang kang liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras lan pari sarta sembet-tenun cita-sutra uga gaman-pertukangan, ditarik upeti sapra-limane; sing gemang mbayar mesthi dilabrag ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing
dening Sang Dewi; yen bisa lulus pendadarane sarta bisa ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng kamar-tawanan pangwasane Nayaka wanita mau, awake wong-bagus tawanan kuwi malih rusak ora kuwat ngglawat; wekasane nuli dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka ning negara Sabrang kana-kana, sang Dewi nganti
limane; sing gemang mbayar mesthi dilabrag ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing
dening Sang Dewi; yen bisa lulus pendadarane sarta bisa ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng kamar-tawanan pangwasane Nayaka wanita mau, awake wong-bagus tawanan kuwi malih rusak ora kuwat ngglawat; wekasane nuli dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti
tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:
“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar Agama Hindhu Shiwa. Asma: Rsi
Kaputren; sawise kapal-kapale Dattsu Dewi Sibah mancal bali ning Nusa Jawa, Rsi Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo
jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males bramantya sumringah ngangah-
tilamrum; bareng Sri Dattsu punggun-punggun wungu marlupa, Sang Rsi nglelipur ngrerapu
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya nggone arep mulangake Agama Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka
ana angin topan gedhe, praune nuli mangkal ning plabuhan Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono
Pha Hie yen nyritakake Piwulange Sang Guru Agung Sidharta Buddha Gotama, yakuwi: Sranane bisa manjing Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran:
Jana-Bandra sayuk banget nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo
dipasrahake Dewi Sibah diwisudha ditetepake dadi Dattsu-agung (=
diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane woh-bogor wadon sing wis tuwa-alot, yen isih enom diarani Siwalan). Saiki tilase dadi ara-ara
Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
sepisan diwulangke ning para Pandhita sengkaning-gunung Kendheng Ngargapura, manggon ning Kedhaton Pucangsula. Undhang-undhang kuwi dijenengake: Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416).
Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-
rembugan nggathukake pinemu, kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.
Eyang Dhatu Hang Sambadra sawise misudha Putra-putrine nuli nilar praja dadi Sramana dhedhepok ning punggur Gunung Tapa’an, lan
ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece
kuwi dijenengake: Taman Argasoka; para cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu layone dipetak (dikubur) dadi
Watu-alam tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
ngrungkepi Agama Hindu Kanung Shiwa Guru Dewa wulangane Ramane, ning punthuk Gebang dheweke nggawe:
1.3. Pamujan reca Dewa Shiwa Guru Dewa, nglambangake Ramane: Rsi Agastya kuwi Guru-Agung Ilmu Kaprajan lan Kasekten-mandraguna.
Angkatan Laut Pucangsula dipindhah ning negara Keling dikwasakake Dewi Simah, dibantu garwa hang Sabura; nanging isih kebawah negara Pucangsula.
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge
plabuhan banjar Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru;
ning kaipe Hang Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.
bengawan-Bodri ning teluk Bodri segara Jawa digawe plabuhan dagang kang sesambungan dagang karo negara Sabrang kana-kana; papane Teluk Bodri kuwi diapit-apit Punthuk-punthuk gunung Singaraja, kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha giris buyar mlayu mulih asal-negarane ning Endriya Satvamayu. Kutha Baturretna lan
Asvendra wis dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana
Asvendra kang perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi
Pegunungan Gemawang (Kecamatan Jumo, Kabupaten Temanggung).
Ing taun Masehi: 470, Gunung Ungaran nusul njeblug kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan
sing banyune wutah ning sunglon Welahan (Biyen desa kuwi isih ngongkan segara Jawa). Banyu tuk saka sela-selane gompengane Kendheng-kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/ Silugangga (=Jratun Seluna).
Mintheng, Kecamatan Gubug, Kabupaten Purwadadi.
Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda wlirang; rina-wengi nyuwara Bledhag-bledhug. Linede mblabar ngamblah-amblah nganti
digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.
gumulung baline ombak-gedhe nyered perenge gunung-gunung gompenge padha longsor ngurug segara Teluk-Kendheng, wasana malih dadi
sisih kulon ngesuk bumi Argasoka, lemahe malik numpleg ngurug desa-desa tegal pesawahan Pucangsula padha kependhem. (Saiki malih
gumulung baline alun, sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara. Mung nyisa pundhen Tapa’an
paksa nggawe ratan-gedhe Daendelsstraat nalika tahun Masehi: 1809-1810.
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha
ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
Ing taun Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-
klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning. Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha kapilut niru Kabudayane wong Chola mau; mlebune Kabudayan Chola
birawa kalah gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi
Dhatu Agung kang mundhi-bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).
Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-kulon). Merudhandha kuwi nglambangake ke-Agungane negara Rananggana; puncak tengahe
nganggo lenga klentik-klapa; dijaga/dirawat Pendhita Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana) para
digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”.
ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung sisane
Nandhi lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja, lan Candhirata mbanjur tutug Adireja. Hang Sanjaya menehi jeneng negarane mau aran: Medhang-Metriyem (Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.
Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo). Wusanane sastra Jawa-Purwa karangane Dattsu Agung Pucangsula Dewi Sibah, lan taun Jawa-
ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).
Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh
dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi
liyane sing uga lunga bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha
bareng wis mantrah desa kono mau dijenengake: Pereng. Nggone bebadra mau dipangarsani Bhikku Agama Buddha asmane: Gam Swi Lang, krandhah wargane padha nggalangake Sanggar lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep
wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca
Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing
Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:
karo mambu gandane kembang sangketan sengir-wangi; uripe wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-lemah, jothoke karan: Kundhen. Uga diwulang dadi Pandhe jothoke karan: Pandheyan. Wong-wong wadon Kundhen diwulang nggawe Ampo-lempeng, lemahe ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana lempunge kete-kuning yen wis dadi Ampo rasane rada gurih. Wondene wong-wong Tani-pokol Tegalamba diwulang nandur pari sing tanpa mbutuhake diembong banyu, bibite saka sumbangane wong-wong Siyem arane pari Gaga-rancah, dadine beras aran: Krotog. (Aja diucapake
Sasedane Mpu Widyabadra (Ki Rangga) ing taun Masehi: 920, kutha Lasem-Argasoka suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala. Negara Lasem kuwi bumine cengkar uripe Rakyate kontit-kawuri banget katimbang karo Rakyate negara-negara gedhe Gunung Kidul (Mataram-Parambwana, Daha, Kedhiri, Singasari); nanging pikire wong Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-Wuruk Majapait, birawane Patih Arya Gajah bandhol-perang Panglima Angkatan Laut Majapait wong saka desa
digingsir digantekake Wakile yakuwi Dhampuawang Pr. Rajasawardhana kaipe Prabu Ayam-Wuruk.
Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-
Pustaka Sabda Badra-Santi (Begja-Rahayu). Nggone dadi Sramana ning kono tutug sepuh seda ing taun Masehi: 1527, awu-
Hwuning: 30 (=200 taun sadurunge Taun Masehi). Sing dikubur ning kono mung Reliqe, dudu awu-layone.
Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine
Dhek jaman kuna, suwargi kakek Kanung R. Panji Karsono ing
Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-
utawa cèplukan iku jeneng jinis tetanduran sing wohé cilik, nalika mateng ketutup wohé déning klopak kembangé sing tambah gedhé. Woh iki uga dikenal ing panggonan liya kanthi aran cècènét utawa cècèndét (Sd.), lan nyurnyuran (Md.).
Pamilahan[besut | besut sumber]
Tanduran umur setahun, tegak, ndhuwur bisa nganti 1 m. Gagang kaya nduwé iga (="angulata") segi tajem lan growong. Godhongé bunder kaya endhog dawa kanthi pucuk mencit lan pinggirané bisa rata, bisa ora rata; 2,5-10,5 x 5–15 cm.
Kembang ing kèlèk kanthi gagang ngadeg, semu ungu, lan pucukè ndhingkluk. Klopaké kawilang lima kanthi lingir sudhut telu lan muncit ijo kanthi rangka ungu. Makuthané kaya klinthingan alekuk lima, kuning enom kanthi toh kuning tuwa lan semu coklat ing gulu pérangan njero, udakara 7–9 mm ndhuwuré. Gagang sari kuning pucet kanthi sirah sari biru enom.
Wohé ana ing njero wungkus klopak sing ngglembung awujud ndog nanging pucuké cilik, ijo enom semu kuning, kanthi rangka semu ungu, 2–4 cm dawané. Woh buni ing sajeroné iku awujud bunder dawa; 1,5–2 cm, matengé kuning, lan manis.
Ekologi lan kagunan[besut | besut sumber]
Umumé thukul saparan-paran, ciplukan biyasané kacampur karo tetanduran herba lan grumbulan liyané ing kebon, tegalan, sawah sing garing (utawa pas mangsa panèn, pinggir dalan, pinggir alas, lan sajroning alas sing kena sinaring srengéngé.
Jinis sing mèmper[besut | besut sumber]
Ing Jawa uga katemon jinis Physalis minima sing mèmper wujudé. Bédané ya iku jinis iki rambuté dawa ing gagangé lan godhong ijo (angulata: rambut cendhèk utawa gundhul); tandha V ing ngisor toh gulu makutha sing ora cetha (angulata: ana sakumpulan rambut cendhèk lan rapet mujud tandha V sing cetha); lan sirah sari
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 5 Maret 2016.
lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko kersaning Allah” @wongalus,2009 2 Comments » AJIAN SUKET KALANJANA:
pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah” Cara matek aji kalanjana: mantra
panggilingan, apa kang malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah. Mantra
kang karihin, banyu suci metu saka pangkon Allah, banyu erang metu saka roh ilapi, dat sahadatu datolah, kedhop-kedhop bur les bur les bur les. @wongalus,2009 4 Comments »
Rena: Bismillahirrohmanirrohim Sun matek ajiku puter giling sukma tak jaluk guru kuasamu jabang bayine …… ( Nama kekasih Rena) Sukmamu linglung koyo peksi muter Muliho sangkan paran asalmu yoiku jabang bayine…… (Rena) Soko kersaning
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng
saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih. SEMONGGO WARU iku sing awake lencir, kulite ireng manis, bangekane merit, payudarane montok dan mata rada amba, atine rada nyengit nek rambute kriting basane pinter nyimpen rahasia seneng dijak selingkuh. LINTANG KARAINAN iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus
dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane. SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang
disawang. Sorotan mripate cumleret tajem, arang-arang kedep lan gak seneng lirak-lirik. Alise rada lurus dan idepe rapi. Irunge lurus lan rada mbangir garis sisi kiwa tengen irung katon jelas. Ambane tutuk (cangkem) sederhana. Lambene mingkem rapet untune gak ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik.
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan lemes, tapi singset. Nek ngguyu awake ora melok obah-obah, utawa ajrut-ajrutan. Lungguhe teratur rapi. Nek lungguh timpuh, sikile rapet lan rapi. Nek lungguh anteng ora pencilakan. Nek mlaku lembeyane kaya
liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung
maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine. (
ahli meracik masakan. “Rasa kang sumingit ana layang kikidungan anggitane para linuwih apa dene kang ana ing candi, wayang, gamelan, pakem lan liya-liyane, kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen (anyar) kang banget endahe. Rasa kang digubah pada maujud ana ing kaalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ora kena kinaya ngapa endahe”8.
MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG PANGERTI KANG SAMAR IKU NGRASA NEMU KANUGRAHAN GEDE, SUKA
KAWULA-GUSTI on 25 October 2009 by wongalus Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,kang kuwasa anitahake sawiji-wiji,dadi padha sanalika,sampurna saka ing kodrating-Sun,ing kono wus kanyatahan Pratandhaning apngaling-Sun,minangka bubukaning iradating-Sun,kang dhingin Ingsun anitahake kayu,aran sajaratul yakin,tumuwuh ing sajroning
“Mbok menawa ana sawenehing manungso kang kliru ora percaya marang anane kang murbeng alam. Dadi ananing dhirine lan anane kang gumelar gumandhul karang kabeh, kaanggep gumandul marang suwung kang mangkono iku umpamakna nganggep suwung marang warna rupaning kaca benggela, satemah kaca benggala dipadhakake karo kothongan kang pancen suwung babar pisan. Apa iku bener?” Wujud cermin sejati
kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe barkahira, lamun janma wus gambuh ing badan batin, sasat srisa bathara” Kisah Dewaruci ini adalah inti Sangkan Paraning Dumadi, sekaligus sebagai pengungkapan ajaran Kawulo Gusti
Damardjati Supadjar: “Ora perlu kabotan tresna marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi”
Suksma dyatmika = patemoning napas lan budi• Suksma lana = patemoning budi lan napsu• Suksma mulya = patemoning napsu lan nyawa• Suksma sajati =patemoning nyawa lan rahsa• Suksma wasesa = patemoning rahsa lan cahya• Suksma kawekas = patemoning cahya lan urip
suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang.
Amratelakaken lampah Pangluluhaning Raga supados yen kita pejah, badan kita wadhak saged nunggil kaliyan badan kita ingkang alus, kasebut badan Rohani utawi badan Suksma.
Menggah janjinipun, badan wadhag lan alus punika boten kenging pisah, sangkan paranipun anunggil kahanan jati, upami satumunggeng rimbangan. Ananging wawangsulan ing tembe badan wadhag punika luluh sampurna wonten salebeting badan alus, kalumpatan dening kayu dhahim, tegesipun ; “ Gesang kang tetep dumunung ing kahanan kits pribadi , mila dipun pralambangi “ Warangka Manjing Curiga “ tegesipun ; “ Badan wadhag dumunung salebeting badan alus “ dene pralambangipun “ Curiga Manjing Warangka “ tegesipun ; “ Badan alus taksih dumunung wonten salebeting badan wadhag. “ Mila lajeng wonten andhah-
utami. Punapadene tansah anyipta ajal antukna makaten: “ Jagad bumi alam kabeh sumusupa marang badan, badan sumusupa marang budi, budi susmusupa marang napsu, napsu sumusupa marang nyawa, nyawa sumusupa marang rahsa, rahsa sumusupa marang cahya, cahya sumusupa marang atma, atma sumusupa marang Ingsun, Ingsun jumeneng pribadi “
Kajawi punika ugi kedah nyegah lampah 7 prakawis, kadosta :
1. Sampun Carobo, nanging taberi Susuci.
2. Sampun Anguja Dhahar, nanging dhahar yen sampun luwe.
3. Sampun Angembong Unjukan, nanging ngunjuka manawi sampun ngelak.
4. Sampun Karem Nendra, nanging tilema manawi sampun arip.
5. Sampun Receh ing Wicara, nanging ngendika’a janji angen wahyaning mangsakala.
6. Sampun Anguja Karesmen, nanging sanggama’a manawi sampun kangen sanget.
7. Sampun Tansah Ambibingah Panggalih, sanadyan kasukan inggih angger boten tilar ing dugi prayogi, muhung angladosi angarah sukapirenaning para mitra.
Maketan ugi ingagesang sampun ngantos kasandhangan pangrencana 8 perkawis inggih punika :
Inggih punika bekaning ngagesang ingkang mumurung lampah, jalaraning kandheg boten saged dumugi saesthining panedya, sebab bebasanipun makaten ; 1. Nistapapa, tiyang nista manggih papa.
2. Dhustalara, tiyang dusta manggih pisakit.
3. Dorasangsara, tiyang dora manggih sangsara.
4. Niayapati, tiyang niaya manggih papati.
Mila makaten margi kalakuaning ngagesang punika kados kumandhang upaminipun, punapa pandamel ingkang katandukaken ing liya, sayekti badhe tumempuh dhateng badanipun piyambak.
Sayogyanipun tiyang gesang kedah anglampahana tapabrata kados ing ngandhap punika ;
1. Tapaning Badan ; kedah anoraga, lan taberi ulah pandamel sae.
2. Tapaning Manah ; narima lan sepen pangangsa-angsa gunging pakarti druhaka.
3. Tapaning Napsu ; rila lan sabar ing coba
Kajawi punika menggahing anggota ugi sami darbe wewenang piyambak-piyamabak, kadosta ;
1. Tapaning Netra ; cegah sare lan mengo dhateng kamelikan.
cegah napsuhawa, lan lumuh miarsa ing paraben.
3. Tapaning Grana ; cegah panguawasa, lan lumuh angisep-isep awoning liyan.
4. Tapaning Lesan ; cegah dhahar, lan boten angraosi awoning liyan.
5. Tapaning Purasa ; cegah syahwat, lan boten resah ing sanggama, tegesipun lampah bandrek.
6. Tapaning Asta ; cegah colong celer calimut, lan boten cengkiling.
7. Tapaning Suku ;cegah lumampah pandamel awon, lan taberi ndalu kalayan samadi.
Utaminipun anglampahana saungeling bebabsan kados ing ngandhap punika ;
“ Turua yen arep nepsu, Nepsua yen arep perang, Peranga yen arep mangan,Mangana yen arep lumaku, Lumakua yen arep turu. “ utawi “ Katimbang turu luwih becik tangi, Katimbang tangi luwih becik melek, Ketimbang melek luwih luwih becik lungguh, Katimbang lungguh luwih becik ngadeg, Katimbang ngadeg luwih becik lumaku.” Wondene prayoginipun sadaya lampah punika saged anyamun, sampun ngantos ungas lan kawistara, sarta tansah prayitna ing gesangipun, sarana amatrapna makaten ;
Inggih makaten punika sajatining tatakrami, dene sampurnaning lampah wau empanipun animbanga ing empan papan, patrapipun sampun tilar
inggih punika pepetinganing lampah. Sebab lestantuning solahbawa, sumingkir saking celaning sarira, ateges pangleburan kuciwaning raga, kadosta ;
1. Kusuting Busana ; kalingan dening jatmika,
2. Kasloroning Ujar ; kalingan manise wicara,
3. Kuciwaning Warna ; kalingan dening mrakati,
4. Cacading Raga ; kalingan dening Netra sumeh,
5. Taliti Sudra; kalingan dening legawa wicaksana.
Pramila den sami santosa ing pangesti, margi yen boten sampurna tapabratanipun kasebat ing nginggil, saged dhumawah ing jaman paniksaning gesang ingkang dumunung 7 pangkat, dhumawah kasandhang salah satunggal utawi langkung, inggih punika ;
4. Jamaning Angkara ; witipun budhuk mumuk.
5. Jamaning Sangsara ; witipun resahng lampah.
6. Jamaning Sasakit ; witipun tuwuk nedha.
7. Jamaning Kabilaen ; witipun remen amaeka.
Manawi saged suminggah saking rancananing ngagesang 7 prakawis wau, mbokmanawi angsal marmane Pangeran saged lumebet 7 pangkat saking salah satunggal, utawi langkung saking Jamaning Kamulyan, inggih punika ;
1. Jamaning Kabegjan ; witipun nastiti teki-teki.
2. Jamaning Kabrajan ; witipun budi welas.
3. Jamaning Kaluhuran ; witipun taberi andhapasor.
Jamaning Kayuswan ; witipun sabar, trima, lila, tapa.
Aliya kasebut ing nginggil wau sayogyanipun ngagesang punika angina ciptasasmita ingkang medal saking tutuwuhaning budi, ingkang paparengan kaliyan indhaking yuswa. Dene tutuwuhaning budi atas ngagesang, saestu santun sumantun, inggih punika ;
“ Tuwuhing Kaengatan, tuwuhing Pamarsudi, tuwuhing Sarenging Sedya, tuwuhing Pangatos-atos, tuwuhing Bubudi, tuwuhing Kasantosan, tuwuhing Rumaos, tuwuhing Lereming Penggalih, tuwuhing Jatmika, lan tuwuhing beka pepeka.”
Ananging ngagesang ingkang umuripun langkung saking 72 taun, asring nganggeni bebuden kados kala lare alit malih.
Murih sampun ngantos kalampahan makaten, boten sanes naming kedah
“ Ageng-agenging dosa punika tiyang ulah ilmu makripat ingkang magel. Awit saking dereng kabuki ing pambudi, dados boten sumerap ing suraosipun.
Dene ingkang sampun padhang, kuwassa anampeni suraosing ilmu sadaya, temtu manggih kamulyaning sangkan paran. Kasebut ing kadis salebeting kitab INSAN KAMIL makaten :
“ Sinten ingkang sumerap ing pangeranipun, saestu inggih sumerap ing badanipun. Sinten ingkang sumerap ing badanipun, saestu inggih sumerap ing Pangeranipun. “
Tegesipun ingkang ingkang sumerap ing Pangeranipun, punika inggih sampun sumerap suraosipun Ilmu Makripat sadaya.
Kajawi kasebut ing nginggil, ugi kedah tansah emut yen angegesang punika boten wande nemahi pejah, mila sampun pegat pinelenga ing pangesti, sagedipun waluyajati paworing kawula gusti, sarana taberi tansah anyuwungaken pancandriya, sarta angengkoki jumeneng sarira Bathara, inggih punika winastan pangabekti ingkang langgeng ( SALAT DHA’IM ).
Bahasinupun : “ Salat ngiras nyambut damel, lenggah sinambi lumampah, lumajeng salebeting kendel, ambisu kaliyan wicanten,
Ing. Milan Šikula, DrSc., Prof. Ing. Peter Staněk, CSc., Ing. Veronika
Hvozd&iacute;kov&aacute;, PhD., Ing.
Panjenengan bakawali, tekno, dubstep music plugin VST plugin - Virtual synthesizer
Adventus VST instruments is a trance, house, tekno musik tujuan softsynth. nanging sampeyan bisa nindakake apa jinis musik, mung nyoba Tur.
"Adventus katon kaya soko sampeyan pengin njaluk muter tengen adoh." Read More
VST Plugin - VST Instrumen - Adventus VST Nggolek lemak ndadékaké, bantalan, basses kanggo setengah sadar, tari, Tekno, House, dubstep? Katon ora luwih! . Adventus VST piranti lunak ora ngirim lan mbantu sampeyan nggawe lagu sing tansah ngimpi kanggo kaya, Armin Van
becik kanggo kabeh bakawali-kepala" Read More
Adventus VSTI | Kuat VST piranti plugin Ndhuwur kanggo setengah sadar, tari, Tekno, House, dubstep music. Adventus VST plugin bakal ngirim lan mbantu sampeyan nggawe lagu sing tansah ngimpi kanggo
punika bakawali tekno musik tujuan softsynth. nanging sampeyan bisa nindakake saben jenis musik karo, mung nyoba Tur.
“Mangsa Musik” (UK) majalah ngomong:
“Adventus katon kaya soko sampeyan pengin njaluk muter tengen adoh.”
Huruf DF kanggo “Pindho Nyaring” iki VST Instrumen versi duwe loro Filter sing bisa dipisahake kiwa lan tengen, kabeh osilator lan opsi FAT sing splited ngiwa lan nengen, iki menehi iki Cindy sethitik banget sudhut swara stereo.
TB More 303 Bass ngisi meneh infos
Apik tenan TB 303 tembelan kanggo Alesan, Kabeh TB paling 303 muni sampeyan bisa njaluk saka Subtractor Alesan modul, sampeyan bakal oleh, TB Bass swara, 303 Timbal, Asam, TB FX lan
Aku mung emailing sampeyan ngirim sawetara masmur kanggo
digunakake ing fleksibel durung banget gampang kanggo nggunakake VSTi / audio sequencer. Aku tuku Panjenengan plugin minangka salah siji saka utama test VSTi kang. Aku kudu ngomong sing Adventus wis paling adi lan nyengsemaken saringan aku wis tau krungu ing sembarang Cindy alus. Swara iku pancen worth iku! Bram Bos
Hello Gino, Matur nuwun kanggo nyediakake paling bakawali synths iki rega sange. Aku wis nggoleki sawetara taun saiki golek apa sing nyedhiyani siji ing kabeh Cindy bakawali nganti aku teka antarane Yours. Aku wis ora duwe pengarep-arep supaya sadurunge kanggo nemokake sounds nengen kanggo Pendhaftaran musik lan kedah nggunakake supaya akeh pribadi lan synths teka munggah karo muni tengen. Saiki aku ora kudu katon sembarang luwih. Kanthi synths lan muni kabeh aku kudu nggunakake punika Adventus 1.5 lan ADF. Iki instruments sing adoh paling aku wis tau ditemokaké ing supaya nulis bakawali musik lan ana piranti liyane kaya iku kanggo sijine bebarengan karo sampurna bakawali song. Ana ing instruments liyane malah kanggo mbandhingaké Yours. Iku gampang lan pangguna grapyak lan aku bisa kanggo ngapiki swara ing fly ing. Aku katon nerusake menyang patches luwih utawa nganyari sing bakal ngaktifake kula kanggo milih muni gampang. Best wishes saka Guna
HELLO !! Cukup wan't ngomong sing Piece iki sethitik lunak punika absolutley sange aku pancene ateges. Kanggo sing apik dhuwit !!! II tresna saben prasetel siji ing bab iki . Lan muni sakabehe lemak!!! Aku ora freak swara kabeh Pendhaftaran musik adhedhasar asli prasetel digawe dening produsen, nanging iki absolutley plug lan nggawe Piece saka vst. supaya munggah karya becik Matt
Ritatkala akeh wenten tongos kursus basa Asing,,, nanging kenapa ten wenten kursus Basa Bali,,,, ring daerah pedidi, sampunan je ngalih tokoh kursus, ane ngaraos ngangge basa
markotop kanggo sing top iki...!!!iki sing trakhir iki.....wis
Kejawen, Ki AGeng Suryomentaram, wejangan Ki Ageng Suryomentaram.	2 Comments
Wayang Purwa Mawa Carita jilid 1 " karya S Padmosoekotjo.	Ebook / Buku Wayang karya Sri Mulyono Ir ,
Samsugi – 1991 – [ “boneka” wayang kulit ]
Ebook ” WAYANG KURAWA ” karya Wijanarko Setyowibowo – 1990 – [ bibliography tokoh wayang ]
Buku ” EPISTOMOLOGI KI AGENG SURYOMENTARAM ” oleh Sri Teddy Rusdy – 2014 – [falsafah hidup orang Jawa]
Buku ” KAWRUH BEJO KI AGENG
ing pamrih rame ing gawe! @@@ wongalus 27 Comments » PAGUYUBAN KEJAWEN HARDOPUSORO Posted in HARDOPUSORO on 18 August 2009 by wongalus Paguyuban ilmu mistik
Lelabuhanipun Kang ginelung tri pakara Guna kaya purun ingkang den antepi Nuhoni trah utama Lire lelabuhan tri
Amboyong putrid dhomas Katur ratunipun Purune sampun tetela Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri Suwanda mati ngrana Terjemahan: Seyogyanya wahai prajurit
Kartuzy (Jerman Karthaus) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kartuzy&oldid=1090366"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahir, dipun ijabahi Gusti Allah." AJI PANJI ANOM SUMUNAR (
rembulan,Ping telu murub cahyaku pindo lintang cahya,Sumunar byar, mencorong cahyaku,Guwayaku mencorong resik,Sang hyang kamajaya (
sawung,Panguwasane sepi ing awakku,Rame ing kona-kono,Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
Mantera Aji Balasrewu adalah:Bismillaahirrohmaanirrohiim,Ingsun amatak ajiku si Balasrewu,Kang tapa ing guwa garbane si Bagaspati,
papat padha kamigilan,Keprabawan ajiku si Balasrewu,Kang mbubul metu maewu-ewu tan kena pati,Temah padha giris lumayu bubar saran-saran,Iya ingsun atine bumi.Laku
surat utawi sawala patra inggih punika tulisan sane misi pesen, surat akehnyane wenten kalih surat resmi lan surat nenten resmi, surat resmi surat sane kaangge ring instansi pemerintahan, surat nenten resmi inggih punika surat
perkembangan jaman sekadi mangkin makehan wenten jenis surat, nyurat surat boya ja ngangge kertas kemanten nanging bisa ngangge Hp, sane kawastanin sms, wenten ngangge email, ngangge
aksara Bali ring daun lontar, jemet pesan ia malajah, ngangge temutik muah lontar, ring poto puniki anak cerik ene malajah, kenken carane nulis aji
Kamu para penghobi burung kicau pasti tak asing lagi
Kidung Rumekso Ing Wengi”. Ini merupakan syair yang diciptakan sunan Kalijaga. Berikut ini Syairnya
iku, keprungu nalika prabu Sumali ing Alengka nganakake sayembara kanggo njodhokake Dewi Sukesi, putrine. Sarate, sapa sing bisa ngasorake Jambumangli lan bisa mejang ngelmu Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu marang Dewi Sukesi, yaiku pawongan sing bakal disuwitani Sukesi minangka garwane. Akeh Ratu
lan satriya sing mundur kasoran ora bisa nandhingi kasektene Jambumangli kang apengawak buta. Sing bisa ngalahake Jambumangli ora ana
liya kejaba begawan Wisrawa saka pertapan Amulaya, ya ramane prabu Danapati, raja Lokapala. Maune sing dadi raja Lokapala ya Wisrawa kuwi. Keprabon dilintirake marang Danapati sing isih jaka taruna. Wisrawa banjur madeg dadi pandhita ing pertapan Amulaya. Krungu yen
ing Alengka ana sayembara putri, sabenere Danapati sing arep mangkat melu ngleboni nanging dicegah dening ramane kanthi alasan , sepisan, nguwatirake keslametane anak yen nganti kedrawasan awit Jambumangli iku sekti mandraguna. Kapindho, Danapati ora ngerti ngelmu Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu sing kudu diwejangake marang Sukesi minangka sarate. "Rama sing kepeksa mangkat, Ngger...Idhep-idhep luru mantu , Dewi Sukesi bakal takjodhokake marang sira yen Rama bisa mupu sayembara iku," mengkono ujare begawan Wisrawa marang Danapati sadurunge mangkat menyang Alengka. * SASTRAJENDRA HAYUNINGRAT PANGRUWATING DIYU ( 2 ) Nanging enggoking lelakon mleset saka niyat sakwit. Ing nalikane Wisrawa mejang Sastrajendra marang Sukesi jroning gedhong kang sepi ing wayah bengi awit ora kena dirungu liyan, Wisrawa kang tuwa kisut iku malah kepencut marang kasulistyane Dewi Sukaesi kang isih kenya, satemah
Sukesi nggarbini. Lair anake mbarep Rahwana ya Dasamuka kang awujud raseksa.
Sateruse lair Kumbakarno kang uga uga buta. Mengkono uga kang lair wadon, Sarpakenaka, wujud raseksi, buta wadon. Anak-anake iku banget ala
watake, candhala ing budi, degsiya murang tata, seneng ngumbar kamurkan. (2) Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu, anyariyosaken pepuntoning kawruh kasampurnan Budha, ugi saged cundhuk kaliyan pikajengipun ilmu Ma'rifat. ( Menceritakan puncak ilmu kesempurnaan Budha
PANGRUWATING DIYU ( 3 ) Ukara 'Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu' yen disemak saka tegese tembung siji lan sijine, yaiku : Sastra = serat ; kitab utawa ajaran. Jendra = Nalendra ; Ratuning ratu utawa Gusti. Hayuningrat = hayu saka tembung rahayu, tegese slamet. Ing rat = ing jagad. Pangruwating = ngendhaleni utawa ngowah sing ala dadiya becik. Diyu = buta ; raseksa. Jlentrehe, iku ajaran saka Gusti kanggo manungsa amrih bisane slamet uripe ndonya - akherat kudu sarana ngendhaleni watak buta ing sajroning
awake. Wataking buta iku , budine ora tata. Srakah angah-angah, drengki, srei , panasten , brangasan, degsiya, kumalungkung aji pumpung,
sawenang-wenang dhemen gawe karusakan kanggo kauntungane awake. Ing
awake saben wong kedunungan watak amarah, watak diyu ya watak buta. Watak buta sing ora ngerti ing kautaman mengkono iku perlu diruwat, diowah sarana dikendhaleni amrih ora kebacut ndadra nguwasani awak. Yen watak buta sing ana ing saben awake wong iku diumbar, tundhone bisa gawe
rusaking urip. Ora mung ngrusak uripe dhewe, nanging uga bisa ngrusak uripe bebrayan agung. Wisrawa ing atase begawan, pandhita suci,
isih kepleset ora bisa ngempet ngendhaleni napsune nalika sesandhingan karo Sukesi sing pancen sulistya ing warna jroning gedhong kang sepi. Banjur ing endi dununge tembung : Sabda pandhita Ratu ? Sabdane pandhita utawa Ratu, sepisan dadi, diugemi, ora kena mencla-mencle. mangka mmanghkate saka Lokapala kanthi niyat golek mantu, dijodhokake prabu Danapati, anake. Jebul Sukesi dialap dhewe. Yaiki sing ngruntuhake
martabate Wisrawa satemah lair anak-anake wujud buta kang mujudake simbol kurang resiking jiwane Wisrawa. Wiwit laire Rahwana, anak mbarep wujud buta , Wisrawa kang sedhih duwe anak kaya mengkono, banjur nindakake laku prihatin.Ing pangajab aja nganti duwe anak maneh kaya mengkono wujude. Ewasemono isih lair maneh anake wujud buta, nandhakake yen Wisrawa durung resik temenan jiwane. Dadine saya mempeng enggone tirakat, luwih manther enggone semedi nenuwun marang Kang Akarya Jagad. Andekpuna isih lair maneh anak ketelu wujud raseksi. Saya gentur enggone olah batin, meper hawa napsu kanggo resiking jiwa. Lagi ing sateruse lair anak wuragil kang bagus rupane, yaiku Gunawan Wibisana kang seneng marsudi ing olah kautaman. Iku minangka simbol yen Wisrawa ing akhir uripe lagi bisa nguwasani
Kawruh Ejaan Basa Jawa (1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake abjad A B C D E F...lst. Len...
oleh NGURI-URI BASA JAWA pada 31 Desember 2012 pukul 23:01 · PENANGGALAN Jåwå
Ing. Antonio Blessi (1) Ing. Antonio Saman (1) Ing. Giribaldi (1) Ing. Heiko Buchloh (1) Ing. Ramde (1) Ing.
TUNJANGAN Rp 850.000,00 Rp 600.000,00 Rp 300.000,00
Diwok, Hans-Joachim Ing. (grad.)
Dieckmann, Peter Ing. (grad.)
Bublitz, Hans-Georg Ing.(grad)
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat sir jasmani, Sami jasmani, Ingsun rohilapi, Tut katut kumalikut dening aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh.PELET
kuncung ora nguncung menjangan, Nguncang jabang bayine ??. (
welas asih, Sira ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang
Disaat merapal aji ini harus tahan nafas, rapal bacaan dibawah ini 3 kali.Salallohu alaihi wassalam, Ajiku aji wijayakusuma, Sajodho manggon ing mripat, Mripat kiwa lan mripat tengen.Bila sudah merapal mantra tersebut pandangi orang yang anda inginkan.ASIHAN ARJUNAKegunaan
Bismillahirrohmanirrohiim, Sun matek aji, ajiku si selasih ireng, Dak tandur ing lemah ireng, Ngisore lemah ireng ana dedak mateng, Ulo dedak mateng siro sun kongkon, Mlebuwo guo
SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON,KIDUL, LOR, IYO IKU BAYUMUM SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI JANG NGLIMPUTI JAGAD KABEHAJIAN PANCASONAAji Pancasona
ingsun amatek aji Pancasona,Ana wiyat jroning bumi,Surya murup ing bantala,Bumi sap pitu anelehi sabuwono, Rahina ta keno wengi, urip tan kenaning pati,Yo ingsun pangawak jagad, mati ora mati,Tlinceng geni
ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae. Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair. lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. ana kono gambar Macan. Kewan cacah
Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah. Ari-Ari. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Yen manungsa
. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Kawah. kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut. mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Kethek lan Manuk Merak. kakang Kawah. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane . Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah. Bantheng. kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi. mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Wong nggarbini yen pas babaran kae. mula kuwi yen ora dikendaleni. sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Marmati iku
Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan. nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak. Contone. diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene : Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Yen Kawah wis mancal medhal. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. ana kono gambar Macan. menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi.13
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. Mula kuwi. banjur disusul laire bayi. bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran. iku cetha yen ora apik. Adhi AriAri lan Rahsa kuwi?. mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Kethek lan Manuk Merak. Geneya kok disebut Marmati. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Ari-Ari lan Rahsa kuwi
Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Dalam ceritacerita wayang
Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.
nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh. iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine. wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun. sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong
bisa dihuni. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwihluwih kanggo nelukake kalayan paripaksa. dene perangan liyane ala. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Sangsaya akeh
Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane. Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh. Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem
ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya iku ati kang teguh santosa aja kesusu-susu lan aja bosenan ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
kekuwatan gaib kang kinumpulake. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna. Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. ⇒ Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. ⇒ Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik. ⇒ Aja mencap-mencepake lambe. atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae.20
meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya. Manawa atine wong iku nganti gugur. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. nepsu. ⇒ Aja narithilake kedheping mata. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. semang-semang lan drengki. kukur-kukur sirah. sengit. kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi. kayata glegak-glegek molah-molahake sirah. kayata : wedi. "Nepsu" iku andadekake
prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Jubah lan Teken. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa. Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib. Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene
iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa. ⇒ Aja sok singsot ⇒ Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. Diyan minangka pralambanging pepadhang. "Drengki
. tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh. iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane. ⇒ Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak.
Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar. Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas. Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. sikil karo pisan tumapak ing lemah. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki : ⇒ Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku. dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Bisane maluyakake larane wong liya. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. ⇒ Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes. sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. ⇒ Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. lan weteng dadi mekar. mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Sakehing urat-urat kakendokake. kanggo negahake asabat.21
lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita. ⇒ Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas
. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan. lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang. Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki : Madika panggonan kang sepi. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa. ora ana gunane sathithik -thithika. Pikiran katarik mlebu.
Kyai Pengulu Ahmad Katengan 1. lepasna driji panutup iku lan
sajroning rahsa iku ingsun. iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik. 2. ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan. sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran. 3. 4. Susuhunan ing Giri Kadhaton 2. inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu. Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara 8. kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam. kang ada antaraning iku mutfah. sajroning pranawa iku sukna. iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam. tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana. Sami anggelaraken bangsaning gendam. sajroning jinem iku sukma. sajroning jantung iku budi. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Susuhunan ing Cirebon 7. sajroning wadi iku manikem. sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas. kang ana sajroning dhada iku ati. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. kadosta : 1. sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun. inggih punika bangsaning pangetisan. Susuhunan ing Majagung 5. 2. kados makaten wewedharanipun : Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam. anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra. ing kahanan akhir inggih gesang. dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur. tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi
. tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang. urawi puter giling sapanunggalanipun. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini. sajroning madi iku wadi. Ayat ingkang sapisan. kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan. iya iku mani sajroning mutfah iku madi. Susuhunan ing Kudus 3. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : 1. kang ana antaraning ati iku jantung. sajroning sukma iku rahsa. kang ana sajroning sirah iku dimak. mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas. nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. 3. Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar
sukma iku rahsa. Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Susuhunan ing Panggung 4. sajroning budi iku jinem. iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati.
inggih punika : Shalat.pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. weweweh lan tetulung ing sasaminipun. lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). sesambetaning manungsa kaliyan Allah. mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. tuwin sanes ingkang sami sasar. Ingkang baku wonten sekawan. ‘Ibadah . Shiyam lan kesah Haji. Isi maksud ingkang wigatos ing Surat Al-Faatihah : Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah. tumurun sawuse surat Al-Muddatstsir ) Bahasa
ngrebahaken sadaya kamusyrikan. punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil. ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak. Bab ‘aqaid utawi kaimanan . ekonomi.a. sosial. Arrahmanir rahiim 4. Inggih punika margi.
. kabudayan sarta kesenian. lan nilar sadaya brahalanipun. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal Agami. 3. langkunglangkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). Angger. makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun. 2. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah. ghairil maghdhuubi ‘ alaihim waladl dlaal-liin Bahasa Jawa : 1. ingkang kuwajiban sadaya titah. Sesembahaning ‘ alam jagad-rat pramudita. 4. saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. sanes ingkang sami kabendon. upami hukum. ingkang dipun da’wahaken dening
Alhamdu lillaahi rabbil ‘aalamiin 3. lan lingkungan sapiturutipun. kados kasebut ing ngandhap punika : 1. sadaya para andika Nabi Utusaning Allah kautus ngampil tugas-pokok mbangun Tauhid ing Allah. Bismillahir rahmaanir rahim 2. 3. Ihdinash shiraathal mustaqiim 7. ndedonga. Zakat. Saking ingkang baku kasebut. lajeng tuwuh ‘ibadah memuji. utawi ngumawula lan manembah ing Allah.w. Kang Ngratoni ing dina Piwelas. 5. Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami.30
AL FAATIHAH ( BEBUKA ) Surat kaping 1 : 7 ayat ( Tumuruning wahyu ana ing Mekkah. Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan. dzikir lan tafakkur
mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa. lan Panjenengane Allah iku Maha Luhur tur Maha Agung. sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau.31
4. panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi.Allah
kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi. sampun ngantos damel sejarah awon. nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten
samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah. Allah ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi. (QS. Al Baqarah:255)
. gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya. kajaba manawa oleh palilahe.
10. iku paraboting urip kang utama. 9. Wong amrih rahayuning sesaminira. panalangsanira ing Pangeran
becik sing sapa reka arsa anglakoni amutiha lawan amawasa patangpuluh dina wae lan tangi wektu subuh lan den sabar sukur ing ati Isya
Lamun nganti korup mring panggawe dudu Dadi panggonaning iblis Mlebu mring alam pakewuh Ewuh mring pananing
sandang pangan tercukupi segala cita-cita dan kehendaknya tercapai.
. seolah-olah mabuk kepayang. Yeng kang uning marang sejatining dawuh Kewuhan sajroning ati Yen tiniru ora urus Uripe kaesi-esi Yen niruwa dadi asor Namun
Parandene kabeh kang samya andulu Ulap kalilipen wedhi Akeh ingkang padha sujut
sajroning jaman pakewuh Sudranira andadi Rahurune saya ndarung Keh tyas mirong murang margi Kasekten wus nora katon
tinarik Nanging kaseranging ngumur Andungkap kasidan jati
. Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh kelakon
Jaman Kala Bendu. Ki Pujangga nyambi paraweh pitutur Saka pengunahing Widi Ambuka warananipun Aling-aling kang ngalingi Angilang satemah katon Sambil memberi petuah Ki Pujangga
ditentukan sang Pujangga kembali menghadap Tuhan.Amung kurang wolung ari kang kadulu Tamating pati patitis Wus katon neng lokil makpul Angumpul ing madya ari Amerengi Sri Budha Pon
Semono iku bebasan Padu-padune kepengin Enggih mekoten man Doblang Bener ingkang angarani Nanging sajroning batin Sejatine nyamut-nyamut Wis tuwa arep apa Muhung mahas ing asepi Supayantuk pangaksamaning Hyang
Amenangi jaman edan Ewuh aya ing pambudi Milu edan nora tahan Yen tan milu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Ndilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali Luwih begja
didalam jaman edan. memang repot. Namun sebenarnya didalam hati repot juga.
Ya Allah ya Rasulullah Kang sipat murah lan asih Mugi-mugi aparinga Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir Dumununging gesang ulun Mangkya sampun awredha Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan Ya
buruk. 3.Ngajapa tyas rahayu Nyayomana sasameng tumuwuh Wahanane ngendhakke angkara klindhih Ngendhangken pakarti dudu Dinulu luwar tibeng doh
makin luar biasa. 10. Ing antara sapangu Pangungaking kahanan wus mirud Morat-
Ninggal pakarti dudu Pradapaning parentah ginugu Mring pakaryan saregep tetep nastiti Ngisor dhuwur tyase jumbuh Tan ana wahon winahon
ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
mamprung Wadon nir wadorina Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung marono tingalira
Nanging ana marmanipun Ing waca kang wus pinesthi Estinen murih kelakon Mendengar segalanya itu Mbok
Nora kurang wulang wuruk tak kurang piwulang dan ajaran Tumrape wong tanah Jawi
Basa Jawi Hing Tembe Wingking Sarta Haksara Jawi kang Mawa Tuntunan Panggalih Dalem Hingkang Sinuhun Paku Buwana IX Hing Karaton Surakarta Hadiningrat ".
penjajahan bangsa Eropa. sanget siksanipun. tembe mati sinatru dening Hyang widhi. dahar sekul uyah bae. pilis singgul kalampahan. ing pitutur kang muni ing layang.61
manusia. nganiaya ing wong tuwanira. ingukum dening Hyang Manon. pasti becik setemahe. rumeksa maring siro. tan ketang gombal tepung.
Surakarta. tan urung kasurangsurang. poma padha mituhu. rumeksane duk sira alit. dipun dusi esok sore nganti resik. bekti mring rama ibu duk purwa sira udani. ibumu
anulya anon. Yen sira karsa ngayeni. babasan kaya mangkana. samangsane sira luput. perhatikanlah petunjuknya yang baik. anulya talak tinalak. poma iku estokna. pitutur ing layang iki. Sang sima lawan manadri. sajege sira tan atut. Poma den astiti. dadi wong pidhangan
Sekar Pangkur Ginupita Wonten Resi Saking Ngatas Angin
Langkung Banter Anjoging Seganten Kidul Para Dhemit Kagegeran Wadyana Sang Ratu Dewi Njeng Ratu Kidul Punika
Kekuwung Lan Obar – Abir Surakarta Pindhahipun Tan Kenging Yen Dinuwa Papan Iku Wus Kersaning Hyang Agung Yeku Nagri Surakarta Keratonipun Mbenjanng Ngalih Kacarita Wetan Bengnawan Ing Wana Ketangga Manggih Mukti Mangsuli Riwayat Wau Longsor Pecahing Arga Ingkang Tirta Amalih Wor Lan Endhut Lan Rawa Pening Mbarawa Mubal Geni Keh Jalma Mati Sinareng Ing Tanah Jawa Nuli Wonten Pernyakit Ndatengi Lamine Hari Wulan Puniku Satanah Jawa Warata Para Kawula Sami Nggiris Manahipun Ketaman Benduning Hyang
Repotipun Kawula Saya Ndadra Ing Pakarti Kang Tanjuti Kawastanan Jaman Edan Kathah Jalma
Wong Agung Remen Mbebahak Marang Raja Hartane Wong Cilik Ilang Tabeting Budi Ayu Kesruh Handeling Praja Para Kawula Sami Nandhang Pakewuh Wuwuh – Wuwuh Tanpa Mendha Pinuju Pajeg Mas Picis Kathah Salahing Kawula Kekumpul Lan Arsa Ngupaya Budi Nanging Ta Ketawar – Tawur Tinalen Ing Pepacak Dening Praja Ingkang Ngasta Hukum Kang Tan Welas Mring Kawula Ratu Nangkoda Mbekjuti PUNIKA PINANGKANIRA Nanging Wurti Badhe Timbul Malih Angsal Pitulunganing Hayang Agung Wangsul Wahyu Nurbuat Tanah Jawi Pulih Kadi Duk
Jawa. Guru wilangan : Aturan jumlah suku kata tiap bait dalam puisi tradisional Jawa.68
Mulyaning Tanah Jawa Awit Saking Tan Keregon Liyanipun Nakoda Wus Datan Kuwasa Pulih Asal Mung Gegrami
Dewa. SATRU MUNGSUH SAMYA HANGEMASI TUMPES TAPIS KATAMAN PRABAWA KASEKTEN SABDA CIPTANE NGGEGIRISI BALANIPUN WUJUD KALABANG KALAJENGKING
. menurut filsafat Semar. WUS PINASTI KANG MURBENG DUMADI SANG TUNJUNG SETA KINARYA DHUTA JUMENENG PARANPARANE NGADILI NUSANIPUN NGASTHA
NDEREK ANGEMONG ING TEMBE WURI SANG NATA BINATHARA 5. MANANGKA WELINGE SANG AJI SRI JAYABAYA NATA BINATHARA MRING SANG PAMONG KALIHE KAKANG SEMAR UMATUR PUKULUN JAYABAYA AJI PUN KAKANG WUS ANAMPA KABEH SABDANIPUN DADYA PASEKSENING JANGKA MANGEJA WANTAHIRA PADUKA AJI SANG NATA BINATHAR 7. WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATI GUMUYU MURAH SANDHANG LAN TEDHA
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah
Bebukaning Wirid kang amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.Ingkang dingin, wiwitan patrap kang
Allah).Nuli pada dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit kang resik, banjur katumpangan klasa pasair kang tigas, ing duwur pisan katumpangan mori putih
menyan bobot saringgit, kasasaban mori putih mawa pangiring sesanggan gedang agung suruh ayu, jambene tanganan, kasasaban mori putih dadi rong wadah sarta kembar mayang sajodo pada sumaji ana ing pamejangan.Nuli ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh :1. Wisikan Ananing DzatWejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dzat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan,
“Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun, sajatining Dzat Kang Maha Suci anglimput ing Sipatingsun, anartani ing asmaningsun amratandhani ing afngalingsun”.2. Wedharan Wahananing DzatWejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli
DzatWejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab Bayan Alip, kitab Madinil Asror, kitab Makdinil Maklum, inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun panjingi mudah limang prakara : 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi, iya iku minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Suci”.4. Pambuka Tata Malige Ing Dalem Bait-al-makmurWejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun.
”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoneng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-muharramWejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah wonten ing dhadhaning manungsa.Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-mukaddasWejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun”.7. Panetep Santosaning ImanWejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak riwayating para wiliyullah, nukilan saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.Menggah dunungipun makaten :
a. Ingkang dipun wastani Pangeran meniko Dzating gesang kita pribadi, sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya, tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi, boten wonten, mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung Dzating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep, dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpa wewangenan amung kaot lair batin kemawon.b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang saciptanira, yen angandel sayekti antuk sih pangapuraning Pangeran”.Manawi sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados putra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.Wonten riwayating guru manawi amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, ingatasipun amejang dhateng pawestri, wenang kawewahan makaten jarwanipun.
8. SasahidanWejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodratingsun”.Menggah dunungipun makaten :
Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :
d. Nyenyuda napsu wuwus ; Minangka panglenyepaning rahsa ing tembe.Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun.Sawise ganep pamejange, nuli amarah patrape paraboting ngilmu dadi wolung pangkat, kasebut ing ngisor iki :1. Pamuja.“Ana pepujaningsun sawiji,
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, sampurna kalawan kudratingsun”.2. Tobat utawa Panalangsa.“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeding jisimingsun gorohe ing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase ing mengko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.3. Pangruwat.“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe, Mar Marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa
waluya kahanan jati dening kudratingsun”.4. Saksi ing Dzat Kita, kaya Sasahidan.“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.5. Anucekake
wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Sawise mangkono, nuli amarah maneh praboting amatrapake panjenenganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasebut ing ngisor iki.1. Angumpulake Kawula Gusti.“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”.2. Maha Sucekake Ing Dzat.“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.3. Angrakit Karatoning Dzat.“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.4. Angracut Jisim.“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.5. Anarik Sampurnaning Akrab.“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”.6. Angukud gumelaring Jagad.“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing
suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”.8. Amasang Pangasihan.“Sakahe titahingsun kabeh, kang
pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.Sawise mangkono, kang amejang maca dunga Istiqfar karo dunga Kabula, sajeroning batin anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe
anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.Sawise mangkono banjur pada sesalaman, utamane kang kawejang mau yen karsa angabekti marang kang amejang.Sawise luwar saka pamejangan, ing kono nuli pada angepung mabengan, salamating jiwa raga, mungguh kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :
1. Memule angaturi dahar Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, sega wuduk, lembarang pitik, utawa endog, karupuk, lombok, terong.
Paijo Londo - SYI'IR TANPO WATON (Official Lyrics Video)
rupa. Mbah Uti, maturnuwun sampun muruki ibuk kathah-kathah, ibuk
sampun dados ibuk ingkang nyayangi kulo, mbak Maya lan mbak Ratih.
Mbah Uti, Vinka sakniki sampun kagungan Hayu, Mbah mesti
seneng menawi mirsani, Hayu lucu mbah. Mbah Uti, Vinka kangen.
AzH@r_M2K | Sing NgerTi Ora Kuoso, Sing Kuoso Ora NgerTi
Sing NgerTi Ora Kuoso, Sing Kuoso Ora NgerTi
Pementasan Drama Wayang Modern : "SWARGALOKA"
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.starxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sedaya.Inggih punika : Puntadewa, R Werkudara, R.Arjuna,(ibunipun asma Dewi K...
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.morehqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kencur, morfologi rimpang kencur, nama latin tanaman kencur, obat herbal rimpang kencur, obat tradisional rimpang kencur, rimpang kencur adalah, rimpang kencur dan khasiatnya, rimpang kencur
para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
Wong Jowo Panggonan Warta Lan Caritone Wong Jowo
tembang “Wedi Karo Bojomu” katon mak cles. Opo maneh kahanan mau kumpul bareng kadang mitra sing akeh-akahe sedulur perantauan lan suasana pinggir danau kang asri, tambah marahi betah. Srengenge …
ya wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing kaya apa? Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tinartu. Upamane: wong Jawa iku …
Dewanata kagungan putra 5 kakung sedaya.Inggih punika : Puntadewa, R Werkudara, R.Arjuna,(ibunipun asma Dewi K...
Pengumuman SNMPTN jalur tertulis 2012 | AzH@r_M2K
para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh ayeming nyawamu, Amargo pasanganKu iku
kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
982 Views Mie Ayam … sapa sih wong indonesia sing ora reti panganan iki ? Nek ora reti, jan kebangetan tenan. Saben dalan kayane mesti eneng ting ting muni bakulan liwat, sing manggon yo akeh juga, laris-laris kabeh kayane.
Ning iki meh ngomongke bab liya, ning isih uga mie ayam, bahan bakune : daging pithik. Akeh nang media, koran, blog, forum, tipi do ngandakne nek mie ayam iku akeh sing ora sehat, ora becik gawene. Contone, saka pithik tiren, pithik sing matine ora merga dibeleh tapi mati merga lara, utawa daging liya kayata tikus. Pithik lara ya jelas haram kanggone wong islam, tikus yo haram, mlebu kewan sing ora entuk dipangan.
Kelingan jaman biyen pas dolan nang sulawesi, eneng panggonan nang tomohon, iku isine kewan sing kanggone wong jowo biasa kayane aneh tenan. Eneng lawa, gedene pol, tikus, ula gede ning biasane wis dikethok-kethok, celeng dan liya-liyane. Terus nang vietnam karo thailand,
aku mikir, tikuse kayane ora mungkin tuku nang pasar, utawa peternakan tikus yo ora tau krungu, tak kira tikuse golek nang got-got, lha nang kutha … sawahe ae ora eneng, nek tikus got pancen akeh, luwih gede saka kucing malahan, sing wernane ireng, uripe mangani apa mbuh kae.
Dadi, piye sidane, entuk mangan mie ayam apa ora ki jane ? Pitakonan sing angel njawabe iki kayane luwih becik dipikir sareh karo awake dewe, meh mangan mie ayam apa ora. Kancaku dewe bakul mie ayam, aku ngewangi masake, melu nyacahi iwak pithike,
iku bakul ideran, udu manggon, duwe telung gerobak diiderke karo kancane liya. regane yo biasae ae, biyen sih limang ewu repis sepuluh tahun kepungkur, saiki mbuh ya, wis jarang ketemu.
Miris, nek misale ora mangan mie ayam ideran, kae bakule pie ko nasibe, ora kabeh bakul iku nakal lho, ning sing keneng apese kabeh bakul.
terus ndelok luwih gede maneh, bakso, beras, spageti, mie instan … kayane yo pada ae, eneng racune, mbuh sepira ra dong. Mesti eneng pengawete, beras ae saka pari sing disemprot nganggo pestisida yo mesti iku racun kan ?
mosok uns sing mlebune ngasi bercucuran kringet getih neng ngisore ums….
ndi ngisor dewe? akakom yo le ngisor dewe…. amikom mah tetep manteb!
urip iku mung sedhela, ngguyuo mumpung untumu esih eneng
Gagak Rimang	Kumpulane wong-wong sing seneng mlaku-mlaku, ndeloki panggonan sing
top iku paling-paling walkman, lagune disimpen nang kaset, dadi njero tase akeh kaset, nek ora, yo mung diputer-puter tok nganti bosen. …
Misale nate ngrungkne lagu, musik saka tape deck, sing isih nganggo kaset utawa cd, sing isine sak album biasane sepuluh kadang rolas lagu, nek
merk lokal wae ben ketok nek asli saka lokal … ben ketok sok lokal, sok njawani lan sak pinunggale. Kayata misale mito, sing saiki agi lucu-
ujug-ujug kepingin mangan iwak pancingan..ndilalah ponakanku kok yo kepingin mancing akhire sepakat mancing nang Blater nang nggone pak Harno
Kesel bali kerja … lha kok kasurku wis eneng sing nuroni ki pie jal ? hahahaha turune lucu nemen ki … jebule kucing turu iku lucu yo hahahah
nggone rada panas, nanging resik lan asri, ora akeh anak gajah alias bledug hehehe. Saka jakarta kira-kira 2 jam, jane mek cedhak ning edyan tenan macete … dina minggu soale jare kancaku sing ngejaki dolan. Pas mudhun saka kendaraan, nduwur …
KAWULA GUSTI	PANTAI PARANGKUSUMO, KANJENG RATU KIDUL DAN PANEMBAHAN
ngoko alus. Well, let’s get started!” Seneng atiku biso nyritakke kejadian apik iki marang kowe, sopo ngerti kowe ra tau weruh. Ora usah ngomong dowo dowo, kowe mesti wes podo ngerti iki opo. Nak kowe kepincut karo kedadean iki, njajal deloko siji soko siji gambar gambar ning ngisor iki. Aku dewe sing nyoting kedadean sak kabehane iki, soale aku urip ning deso sing tentrem lan nyenengke sing tak tresnani tenan. Koyo sing pernah tak omongke wingi wingi, aku iki wong Jowo asli lan aku tresno tenan marang sakkabehane sing nyangkut Jowo, budayane, tata krama lan tumidakke, lan sakkabehane, tanpo ono maksut ngagung ngagungke Jowo lan nganggap rendah budaya liyo. Ora, ora ngono. Yowes, saiki
Kabupaten Tegal Slawi 27 Kabupaten Temanggung Temanggung 28 Kabupaten Wonogiri Wonogiri 29 Kabupaten Wonosobo Wonosobo 30 Kota Magelang - 31 Kota Pekalongan - 32
Ing. Martín Yáñez Ing. Alejandro Sesin Ing. Pablo Rego Ing. Federico Bensadón Ing. Antonio Gómez Ing.
Mengko yen listrike mati yo dik yo
Kathirvelan Kadhal2014tamilIdhu Kathirvelan KadhalOru Modhal Oru Kadhal2014tamilOru Modhal Oru KadhalAadhalal Kadhal Seiveer2013tamilAadhalal Kadhal
lingkungan, banjur tindakna wawancara rembug karo dheweke!
u Sawetara sliramu macakake ringkesen wacan,
u Bajur, kirimna layang iku lumantar kantor
u Gunakna basa kang gampag dimengerteni!
Sakwise nampa layang saka kancamu, sebutna perangan-perangan layang iku!
nggih nuwun sewu… Boso Jawi, meniko… G : Kowe nduwe omah opo ora…..? A : Dereng…. G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene A : Lho kok ngaten………? G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan. A : Ah.. mboten, kok. Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. G : Yo malah
wis lulus sarjana tenan…..? C : Sampun, Pak…. G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murah C : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi G : Malah ora ketompo…… C : Lho, kados pundi, tho…..? G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo. G : Kowé seneng guyon opo ora? D : Mboten pak, kulo serius yén nyambut damel. G: Ra ketompo…… D : Waa……kok ngoten? G : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress. D : Sak jané nggih
Sebabipun? G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar terus E : Wo, kulo wau namung mboncèng, kok G : Tambah ora ketompo E : Lho, lha kok … ? G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi ! G : Anakmu akèh opo
ngudhal-udhal wewadi kantor, to? G : Kowé kerep loro ? M : Mboten G : Kowé ora ketompo M : Sebabipun ? G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering M : Wah, sakjanipun nggih asring G : Tambah ora ketompo M :
1,134 Views Wayang kulit jama saiki kayane wis beda karo jaman ceritane mbahku disik, nek eneng pagelaran wayang kulit, sing teka weleh-weleh akehe ora umum, saka sore nganti rampungan pas subuh. Nek tak delok saiki, ramene ae wis ora kaya biyen pas aku isih cilik, tur rame mung pas jam wayang gemblunge metu, alias gara-gara, biasane mung dagelan, lucu-
berubah, ora iso dipenggak. Aku setuju aeh sih, sing penting isih eneng wong sing nguri-uri budaya jawa, nek ora awake dewe yo sapa maneh, mosok bule-bule ? Apa ora ngisin-ngisini anak putune dewe suk ?
Jajal ae mbukan youtube, lah akeh, wayang kulit, wayang wong, wayang golek, saka jaman almarhum ki narto sabdo ae yo eneng, dagelan basiyo, aku malah ora menangi, almarhum djunaedi sing aku ngrungokne ngguyu kemekel, padahal iku lawakan jaman
Mie Ayam … sapa sih wong indonesia sing ora reti panganan iki ? Nek ora …
singalodayasucining jiwo kanti lelaku makaryo nerimo dening Gusti murbeng dumadi
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natalSms Natal 2011 atau Ucapan Merry ChristmasSoro
Kabupaten Temanggung Temanggung 28 Kabupaten Wonogiri Wonogiri 29 Kabupaten Wonosobo Wonosobo 30 Kota Magelang - 31 Kota Pekalongan - 32
Jawa “Penget trang dawuh timbalan Dalem Sampeyan Dalem Hingkang Sinuwun Kangjeng Sultan ing Ngayogyakarta” (
Olah Roh, Manunggaling Kawula Lan Gusti - Javanese2000. Filosofi Kebatinan, Spiritual,
Sedulur Papat Kalima Pancer, Manunggaling Kawula Lan Gusti, Sangkan Paraning Dumadi, Sukma
Prajurit Wirobrojo, Prajurit Dhaeng, Prajurit Patangpuluh, Prajurit Jogokaryo, Prajurit
He, para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
Wayang Kulit “Kresna Gugah” di TBJT Pagelaran Wayang Kulit “Kresna Gugah” di TBJT 03/01/2015 kesolocom Ragam Acara Kresna Gugah | foto: wayang.files.wordpress.com Pagelaran Wayang Kulit dengan lakon Kresna Gugah
ASAL-USUL	Rame ing gawe Sepi ing pamrih	Informasi
JADWAL DAN PESERTA PLPG SERTIFIKASI GURU RAYON 12 UNNES TAHUN 2012 | AzH@r_M2K
wes jarno ae sing diomongke wong wong kui kak,lawong sing
orak ketok, aku diuncalke sing duwur ben ketok kabyeh
peteng Padange mripat Ing tawang lintang abyor tan pegat Jroning ati natah amanat Kang ginurit wursita wara dadi niat Jroning jeneng tembang macapat Saka Ha tekan Nga Sarta Tembang ilir-ilir mikat Gawe ati tentrem nikmat
Soca luyu Ati rengu Tawang klawu Kudu nganggo apa ? Yen ana sing di luru ? Kepriye kudune ? Yen ora genah ?
ingkang nyawang Gemlethak penak sarene Najan dalu wus larut Katon ayem ngrerujit ati Sarta gegurit manah Kang pirsa rasane wuyung Ketaman si tetuka Dhuh kusuma pujaning
maskumambang Rinengkuh jiwa ragane Guyune gawe kepincut Gawe bingung yen lagi nangis Rebut ducung prasamnya ywa glis tetulung Kusuma papujaning rasa Aja pijer gawe ribeting ati Enggal sira
Lakunira dalu dumugeng ratri Binareng gumelaring tawang Si ponang pinter lampahe uga bisa celadu Pinda guru kang pinter ngaji Tansah dadi pepujan Gawe seneng bapa biyung Ing swasana adat punika Aywa kongsi tresna ngoncati Ngati-ati nganthi karsa
Putra ingsun pepujaning ati Sing prasaja aja cidra Ywa jujur ing margane Donya kebak reridu Kudu tabah waspada katah ngelmi Urip ing marcapada Sampun katah kang di ugung Tan kendat nggennya dedonga Cobaning urip ana ing lakunireki Doh rubeda lan bebaya
pepuji mring Hyang Widi Angruwat rasane driya
Ing lelakon gesanging pra jalmi Mulat sarira wani angrasa Amrih padang ing uripe Urip ing samodra gung Gampang angel yen di lampahi Aja pijer nggege mangsa Gawe sakiting kalbu Pinda prau ing samodra Prasasat datan ana kang ngimbangi Urip dadi tanpa guna
Pangkur iku wujud ngepanging pikir Wayah mungkur nyawang sarira Arsa tinimbalan
wanci gumlewang Sira mung bisa satuhu Gya eling waspada Mumpung mangsih yuswa kang aji Rina wengi ing dedonga
Sarene dadi tontonan Kang pirsa amari kelu Sinawang kang wus layon Datan saget dedongengan malih Tembang pucung sampun prapta
Lelimengan rembulan surya wus lari Ganti crita ngumandang ing rasa Angrasani dak gesange Raga sukma pisah sampun Kanti ninggal crita nyawiji Dados dedongengan Rina kalawan ndalu Pinda
Mijil, metu, uga lahir Mijil margane jalu uga estri Mijil ngunduh wohing pakarti Mijil ponang nangis cenger ndodog bumi Dados ponang woding ati Bapa biyung seneng ing ati Bapa biyung nggendong rina wengi
kudang Guyune sing ponang suka kang nyawang Tan mbedakno wadon apa
Jabang bayi woding ati Kinanti kinanten tinuntun kang dadi werdi Bapa biyung pawitan titi Ngreksa peparinge gusti Rina dumagi ing
wis ora turu nang pangkon Pindah laku suryo mengulon Sak tindake dadi lakon Sak polahe dadi pitakon Yawa
tumindak becik tan pirsa Dadi menus manggih cilaka
Gambuh iku paribasan gampang nambuh Banyu bening ora weruh Jejogetan turut dalan ora ewuh Bapa biyung weling
Nandur saka tata krama Dur iku duratmaka, duraka Dur iku dursila, durjana Dur udur tan animbang rasa Dur paribasan pari kena Maknane nglaras rasa Si enom dandanggula sinedya Lali wus kelon asmaradana Lali wangsiting wong tuwa Werdine gambuh lan durma Amelet si enom ing
lunga tan ana sing weruh Gara-gara tan ngersakke dawuh
raga wus suwung Pucung werdine gempita agung Pucung iku pocong werdine agung
Wektu ngancam dina putus layon Sambat sapa yen kadung kepetak ngerong Mlarat sugih, sing pangkat apa maneh garong Nora mandang drajating uwong Wirang wus jroning rong Jagat gumelar kebak pitakon Jagat gumelar kebak ing lakon Jagat gumelar karsone Hyang Manon Pan mangkono werdine wirangrong
lelumban manise tembang Dandanggula, asmaradana ngudang Durma gambuh ngagar pedang Pangkur paring pitutur padang Megatruh pucung ngadang ing dalan Wirangrong nganggit crita pepindan Tan wurung dadi dongeng ing dalan
sanga Jroning sangang puluh dino Wiwit saka sandal jepit Tumekane sepatu Itali Ombyake mburu kekarepan Ngungkuli mlayune ombak segara
Tan mandeg lakune suryo Pinda durjana konangan Mlayune sipat kuping Rumangsane wis paling sekti Rumangsane wis paling pinter Umpamakno sona rebutan balung
Ati nagis ing tengahing sepi Lingak-linguk kabeh wis sirna
Tan mandeg lakune rembulan Tan mandeg nyawang lintang Keduwung tibo mburi Kabeh wis di lakoni Lara ati sambat gusti Iku yen tiba waras Lha nak edan …? Jejogetan turut dalan Rumangsane wis dadi raja Rumangsane turu nang dipan kencana Bareng nglilir Jebul turu nang
kayu becik Dawane crita, mijil tekan wirangrong Mung nlayon jroning ireng peteng Manungso dede kewan Kang
ORA MUNG MAMPIR NGOMBE “ Sepiro suwening laku Soko guwo garba tekan lemekan gelu…? Sepiro suwening panah Saka gendewa tekan nylorot
kang kudu…? Apa rinengga gurit peni …? Pinangka sangu Supoyo ora ketangsang Ing kayu watu
Tinitah nyawang srengenge Mesthine, Ora mung mampir ngombe JOKO
amenangi jaman edan “ oleh R. Ng. Ronggo Warsito.
Amenangi jaman edan Ewuh oyo ing pambudi
Melu edan ora tahan Yen tan melu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun
Ndilalah kersane Allah Begjo-begjone kanglali Luwih begja kang eling lan waspodo Hidup di jaman edan
4. Ngono yo ngono ning ojo ngono
7. Wong bener kalah karo wong sing eling. Wong pinter kalah karo wong sing awas.
Hotel Galuh PrambananJl. Manisrenggo KM 1 Prambanan Klaten,
Tilbehør Kategorier Mundharmonika Kromatiske mundharmonika Diatoniske mundharmonika Oktavstemte mundharmonika Tremolostemte
Iku luwih banget gawat neki / ing rar=’]asantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung / eneng onengira
layang ulem sing isine kaya nang ngisor kiye! a Asmane sing kagungan kersa saiman asto b kagungan kersa ngitanaken putrane kang mbarep nama Yoga Dinata c Titi laksanane khitan neng dina
Murid : “tetep wae sewu pak”
Guru : “Lah, yo ora ngono, salah kui le, jajal diitung maneh”
Murid : “uwis tak etung pak, tetep sewu kok”
Guru : “wah, koe kudu sinau luwih sregep ya”
Murid : “pak guru mesti ora kenal bapakku yo … pelite pol!”
Petruk mesen mangan karo Paijo, sing ladhen nang warteg. Paijo nggawa mangan pesenane petruk, terus …
kejaba mung ingsun, ngider daya cakrawala, luhur langit sapto bumi durung manggih, wujud Dat kang mulya.b. Syeh Siti bang menganggep Hyang Widi, wujud kang kasat mata, sarupa kadia dewa, ing sipat wujud, lir wewujud baleger
sembah pangabekti mugi katur ing ngarsanipun Bapak/Ibu.
Ongko kalih, mbok bilih wonten klenta-klentunipun atur kula saklimah, tuwin lampah kula satindak ingkang kula jarag lan mboten kula jarag ingkang mboten ndadosaken sarjuning panggalih. Mugi Bapak/Ibu kersa maringi gunging samodra pangaksami
Kula suwun kaleburna ing dinten riyadi punika Lan ingkeng putra nyuwun berkah saha pangestu.
2. Tulisen pokok-pokok isining pawarta sing kokrungokake!
1. coba golekana pawarta saka internet, banjur tulisen ringkesane nganggo ukaramu dhewe!
Berduaan bermesraan penuh canda dan tawa Sumpah janji tresno iki aku karo koe
Mugo wae iso langgeng tekan sak lawase
Mugo wae tresno iki ora bakal tau dadi kenangan Dek koe mbiyen janji karo aku
Neng nyatane ngapusi, cidro ati iki
Netes elohku mili deres neng pipi Dek opo iki bukti
Bakal tak kenang jenengmu nang masa laluku
Senajan koe wes gawe cidro neng atiku Dek koe mbiyen
Education or Infortainment | AzH@r_M2K
PANDHAWA Prabu Pandhu Dewanata kagungan putra 5 kakung sedaya.Inggih punika : Puntadewa, R Werkudara, R.Arjuna,(ibunipun asma Dewi K...
Jangan Paksa Anak Kita Belajar | AzH@r_M2K
“rembulan ndhuwur wuwungan” karya sugeng wiyadi
Analisis Strukturalisme Genetik Roman Namaku Teweraut Karya Ani Sekarningsih
Heinze (lair 19 April 1978 ing Crespo, Entre Ríos) inggih punika salah satunggalipun pemain bal-balan saking Argentina.[1] Wiwitanipun Heinze main dadi dadi bek sisih kiwa, ananging salajengipun gantos dados pemain mburi sisih tengah. Heinze nggadhahi asma sanes Gringo.[1] Taun 2004, Heinze main ing klub Manchester United. Bubar saking MU banjur mlebet Real Madrid F.C.. Ing klub Real Madrid Heinze saged biyantu klub punika angsal tiga gelar juwara.[1] Heinze sampun mbela tim nasional bal-balan Argentina ngantos kaping 80. Piyambakipun sampun kaping kalih ndherek Piala Donya FIFA, sanesipun piyala donya Heinze uga nate ndherek Copa Amerika.[1]
Heinze wiwitanipun mlebet grup bal-balan ing kutha asalipun Newell's Old Boys.[2] Salajengipun Heinze misuwur banjur kathah klub saking Éropah ingkang ngontrak piyambakipun. Nalika yuswa 19 taun Heinze mlebet klub Real Valladolid ing Spanyol.[2] Nalika taun 1998,
ndherek klub Paris Saint-Germain FC.[2] Ing klub saking Paris punika Heinze main ngantos kaping 100.[2]
^ a b c d (en)locales otra vez|trans_
bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 21 Oktober 2016.
bikin artikel cuma mikirin gambar doang ixixix… pis ah 😀
April 11, 2009 at 7:03 am
Wacanan 1 kanggo 1-2Gatena pacelaton ing ngisor iki!Pak Giman : kang Tugi ko sajake kesusu, selak tindhak ngendi?Pak Tugi : Ah, ya ngeneh iki man, wong ora nduwe gawean.
gendhenge, nanging garapanku during rampung. Ya pungksane kripik gedhang kripik tela, sithik endhang waton rata.Pak
Pak Tugi : Ah… njengengan ikiPak Giman : Ya wis ya gi, dek nerusake lakune?Pak Tugi : Mangga-mangga Kang, nderekake sugeng.
1. Sing dadi rembugan Pak tugi lan Pak giman yaiku bab?
2. Kalebu tembung apa ukara “peyek ya peyek aja diremet-remet ta!, ngenyek ya ngenyek ning aja kebangetan” iku?
MUS MESTHINEWus mesthineGusti Allah ora salah nulis sekenarioLakon-lakon kang padha playonAngoyak samubarang wektu
Wus mesthine, Gusti Allah ora salah nulis sekanarioLakon-lakon kang padha ngadeg,Anyangga abote urip nang donya!
Wus mesthine, Gusti Allah ora salah nulis sekenarioLakon-lakon kang padha ngglundung, Ngiteri jagat golek upa!
Wus mesthine, Gusti Allah ora salah nulis sekenario,Lakon-lakon kang padha nyenyadong,Nyuwun panduming pangajiwa…Nganti tumekane titi wanciLakon-lakon kang padha dadyan layon3. Apa tegese tembung “sekenario” tembung ing geguritan MUS MESTHINE iku?
4. Apa maknane ukara kang kacetak miring teks ing duwur iku?
5. Grobogan- Warga sedadi kec.Panawangan Grobogan. Sabtu, (14/12) nggelar sedekah bumi kanthi carasing unik. Tradisi iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen. Tradisi iki dewe digelar setaun sepisan ning sasi apit lan saiki digelar ning omahe kades. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur. Godong jati iki njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan. Sakwise kui kepala desa lan pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan pecut sing nandani menawa omah kadesa kudu dijogo ben kehindar seko bahaya lan penyakit. Sakwise rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga.
6. Ukara pawarata ing nginggil punika ingkang nedahaken unsur what pundi?A. Tradisi iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen.B. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi
Sakwise rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga.7. Ukara pawarta ing nginggil ingkang nedahaken unsur why?A. Tradisi iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panenB. Warga sedadi.C. Sakwise rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga.D. nggelar sedekah bumi kanthi carasing unik.E. kec.Panawangan Grobogan8. Ukara pawarta ing nginggil ingkang nedahaken unsur how yaiku...A. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur.B. Godong jati iki njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan.C. Sakwise kui kepala desa lan pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan pecut sing nandani menawa omah kadesa kudu dijogo ben kehindar seko bahaya
salah sawijining murid telpon marang gurune kangsgo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake yaiku ...
a. ngoko lugu c. ngoko alus e. basa manca
b. basa krama alus d. basa gaul10. Tembung ing ngisor iki kalebu tembung andahan yaiku ….
b. taling d. tiling11. Tembung “ kanugrahan” menawa dirimbag dadi ….
a. ka + anugrah + an c. ka + nugrah + an e. ka + n + ugrahan
b. ka + nugraha + an d. ka + nugraha12. A : “Halo …”
B : “Halo, sugeng sonten, Pak!”
A : “Inggih, sugeng sonten “
B : “…. Pak Karjo? “
Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana ing dhuwur yaiku …
a. Punapa kula saged kepanggih kaliyan Pak Karjo d. Niki sinten nggih
b. Wonten punapa Pak Karjo? e. Kula piyambak
c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?13. Salam pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c. sugeng enjing e. Assalamualaikum
b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan 14. Omongan wong
Pangrawit d. Anoman16. Cacahing baris wonten ing tembang macapat yaiku…..
a. Guru wilangan c. Guru gatra e. Guru wilangan
b. Guru wyanjana d. Guru Vokal17. Guru wilangan yaiku ….
a. Caching bait saben tembang d. Cacahing huruf
b. Cacahing Wanda saben larik e. Cacahing tembang
c. Huruf vocal 18. Sing ora klebu wara-wara yaiku ......
B. Sayembara E. Pagelaran wayang C. Berita lelayu19. Guru yen di kirata basa yaiku digugu lan ditiru, tegese ……
A. Dipercaya D. Diguyu B. Diconto E. Dicidral C. Disenengi20. Aweh kabar, kadadean sing wes kelakon iku kasebut…
A. Wara-wara D. Pidato B. Pawarta E. Pambage harjo
C. Geguritan 21. Mas Bagus taseh mirengaken radio,punika kalebet kaprigelan (ketrampilan) basa ingkang…
C. Nyerat22. Paraga kangge mirengaken pawarta kasebu…
C. Talingan23. Ingkang kalebet ing informasi, kecuali…
A. Pawarta D. Pidato B. Cerkak E. Layang(serat)
C. Wara-wara24. (1) mesthi (2) tetulung (3) ingkang (4) tiyang (5) seneng (6) kancanipun (7) katah
Urutane nata tembung supados dados ukara sing leres yaiku…
A. 1,2,3,4,5,6,7 D. 4,3,5,2,6,1,7 B. 4,5,6,7,1,2,3 E. 4,3,2,1,5,6,7
C. 6,7,4,3,5,2,125. Rak boten……. Inggih…… panjenengan?
Pacelaton kasebut supados unggah-ungguhe kedah dipunjangkepi tembung…
A. Gerah, soca D. Gerah, palaparan B. Gerah, padaran E. Sakit, samparan
C. Sakit, talingan 26. Tiyang nem kalih tiyang sepuh kedah ngangge basa ingkang….
C. Krama27. Ing driji manise rinnengga kalpika pepacangan, kanthi ing njero inisial jenengku.
Karya. Suparta brata tembung “ karya. Suparta brata” ing ngandhap penggalan cerkak punika kalebet ing…
A. Titikanipun cerkak D. Biografi pengarang cerkak
B. Tokoh ing cerkak E. Sudut pandang ing cerkak
C. Asma pengarang cerkak28. Wayah sore, rumangsa sumpek ana ngomah, aku ngglindingake motorku mubeng- mubeng. Aku nuju supermarket anyar, sing ketara akeh pengunjunge.
Ukara ing nginggil punika kadapuk unsure ing cerkak yaiku…
A. Latar lan Sudut pandang. D. Alur lan amanat
a. wengi iki peteng banget c. mau bengi adhem e. adheme banget
b. wengi iki adhem anget d. wengi iki adhem banget31. Ditulung malah …., isine terusan paribasan iku aksara Jawane ….
a. mutu= c. mntu= e. menTu=
b. gnTu= d.bunTu=32. Kuburan kramat, yen
b. wilujeng rawuh d. ageng rahayu34. Tanda kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan) diarani…
b. layar d. pangkon 35. Aku maca Koran, yen ditulis jawa dadi ….
a. akuwac[korn\ b. akudiwc [korn\ c. akumc[korn\
d. [korn diwcaku e. wcnenbuku aiku
5. Kawruhana ywa kongsi kurang weweka,
6. Dadi sasar yen sira nora waspada,
7. Tamatna prahaning Hyang sung sasmita,
8. Sasmitane kang kongsi bisa karasa,
9. Waspadakna wewadi kang sira gawa (
Gayuhane tanalijan (tan ana lijan) mung sarwa arga,
Home / Jupukan / Wolak Walike Jaman
29,577 Views Nglarastenan – Bar mangan sego thiwul jangan tahu tempe di lodeh khas Wonogiren, gerih goreng lan kahiring swara penyanyi kang nembang tembang “Wedi Karo Bojomu” katon mak cles. Opo maneh kahanan mau kumpul bareng kadang mitra sing akeh-akahe sedulur perantauan lan suasana pinggir danau kang asri, tambah marahi betah.
kalong kang metu saka pandelikan golek mangsa kanggo ngebaki weteng kanthi golek woh-wohan amrih bisa urip. Semono uga aku lan di Sum, sore iku mlaku tumuju menyang angkringane mbah Mo sing kondang joss gandos.
“Mbah, jahe susu anget kalih nggih mbah!” aturku marang Mbah Mo kang lagi sibuk ngudhak wedang kanggo pelanggane.
“Inggih mas! Kok tumben mboten plesiran dinten minggu?” wangsulane Mbah Mo.
“Mboten mbah, lha pripun sakniki kedah ngirit kersane kebul-kebul kwaline!” wangsaulanku.
Sansaya suwe sansaya gayeng jagongan ana angkringan iki, amerga Mbah Mo kaya padatan, ndlidir lir selo blekithi ature.
“Mbak Sum, coba panjenengan galih! sakniki pripun jal, kebutuhan pokok kabeh ganti regane, nganti bingung sing arep
lha opo ora kewolak kewalik iki jal!” anture Mbah Mo rada jengkel.
“Nggih to Mbah, lha wingi dereng enten mobil murah men muacete jian mboten ketulungan. Udan, banjir sithik pungkasane nginep, pripun mangke cobi? Mbok reregan janganan niku sing diurus kanthi permati, kanthi manah ingkang leres nggih
Durung nganti rapet anggone dik Sum mingkep, mbah Mo banjur nimpali.
“Inggih lho mbak, lha niki sing dodolan kaya kula niki opo ra sansaya kaya woh simalakama to mbak.
“Lha nggih diundhakne ngaten mbah, mbok penawi ingkang tindak mriki nggih sami mangertos kok kahanan sakniki. Kula nggih gumun, pripun niku piyayi sing wonten kahyangan niku, kirang mikir kalih kulo njenengan sing sansaya susah, ning malah dodolan sing mboten penting sanget” sauranku marang mbah Mo karo ngadek nggrogok dompet mbayar wedang jahe susu.
Pamit mbah Mo lan ora lali ngaturke panuwun, lan dik Sum kanthi mesra ngrangkul bangkekan mlaku mecaki dawane wengi. clesss….
Gondrong Kumpulane wong-wong sing senengane guneman ukara bab lingkungan sekitar	Previous Ilang Jawane
Next urip iku mung sedhela, ngguyuo mumpung untumu esih
wis rak kuat slam nek kon munggah ungaran, balung tuwo...nek munggah gunung telomoyo isih kuat
menawi buwono meniko daerah nggih bawono meniko nasional. Menawi buwono
Burisrawa Kalem, Author at Wong Jowo
Home / Burisrawa Kalem	Burisrawa Kalem	Kumpulane wong sing nulis barang-barang dol tinuku	Mangan daging
Agi ae maca berita saka media online, bab daging sing ora pantes dipangan menungsa isih didol. Terus tak cuba bukak-bukak web liyane, golek saka om gugel. We ladalah, lha kok akeh temen jebule ya? Pejabat sing ngurusi wae yo kerep razia, ning yo kok isih tetep eneng
pak mentri sudirman said, bab freeport. Ora meh bahas bab iku, uwis akeh beritane nang ngendi-ngendi, koran, apa maneh blog, forum-forum wis lah akeh pokoke. Luwih seneng nek tak arani wae …
Seneng karo kerajinan marmer ? Misale meja, barang-barang cilik kanggo pajangan nang meja tamu, meja dahar, dapur utawa meja kerja. Lha nang purwokerto eneng lho, asli lokal tenan. Barange lumayan rapi, ora nguciwani, wis tau dolan ndelok-ndelok barange uga. eneng contone uga, entuk brosure sak paket ki iki uga …
Wis nate ngrasakne wedang kupat khas purbalingga durung ? Kayane nek laire nang daerah banyumas, mesti reti ya … wingi pas dolan nang nggone kanca lawas, disuguhi, rasane pertamane rada aneh, teh, nanging kaya ana rasa-rasa pie, sing enak hehehe Cocok bener disruput karo udud, nyamikane tempe mendoan
Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng
kowe diclathu wong kanthi sengak, aja kok bales sak nalika kanthi tembung kang uga sengak. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer ya klawan laku kang kaya mangkono iku kowe bisa ngendhalekake watak kang panasbaran, ngasorake sifat kang lagi kasinungan iblis.
Ing endi dununge pemarem lan katentreman? Saking angele mapanake rasa, nganti meh ora ana wong kang bisa rumangsa marem lan tentrem uripe. Mula kita kudu tlaten ngalah budi. Dhahana rasa meri lan drengki, amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkir.
Menawa kowe durung mangerteni marang bab kok anggep ora becik aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikiran manungsa iku tansah mobah mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe buri bisa malih dadi kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane uripmu.
5. Karepe wong nyatur alane liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing dijak nyatur wong kemplu, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid wong kang ngumbang rereged ing awake sarana migunakake banyu
enggon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralambange “pari dadi” kang saya isi lan mentes malah sangsaya ndhungkluk. Pari kang ndhangak nudhuhake nek kothong
Kahanan ndonya iki ora langgeng, tansah mobah mosik. Yen sira nemahi ketunggon bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa “Sapa Sira Sapa Ingsun” (SSSI) kang tansah ngendelake panguwasane tumindak deksura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang sirna. Pangkat bisa oncat ing saben wayah.
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan begja lan kabungahan iku tansah eling, gedhene asung syukur marang kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kajaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilahirake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun, tetulung marang sapadha-padha ning titah, mbengkas kasangsaran, munggahe nggayuh hayuning
“Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa” iku tinulis genah mung diwolak-walik. Nanging surasane jebul kaya bumi klawan langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune, asosial, yen nggayuh pepinginan ora maelu laku dudu samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho, pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan.
paseduluran nganti tumekaning jejodhowan iku yen siji lan sijine bisa emong kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen anaa padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi raketing sesambungan. Nanging suwalike yen padha angel ngenggoni sifat emong kinemong mau genah bakal langka langgenge, malah bedaning panemu sithik wae bisa marakake
slira lan mawas dhiri iku dadi oboring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih tumraping ngaurip, munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan daksiya marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh
ketaman ing prihatin, luwih bisa ngrasakake penandange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang
13. Tembung kang kurang prayoga kang kalair mung marga kadereng dening dayaning hawa nafsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadhi, kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik nanging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan rasa marem kang gedhe dhewe.
iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya, siji maneh kita uga darbe osiking ati. Darbe kita iki ora kasat mata, ora kena ginrayang, nanging tansah ajeg elik-elik marang bebener yen lagi nandhang pletiking pakarti lan cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg tumindak laku ngiwa. Mula poma dipoma, tansah bisoa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sak paripolahmu tumuju menyang karahayuning urip.
Kawruh lan ilmu pengetahuan iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire ajaran teorine kudu bisa
kang tulus lan mantep kinanthenan kateguhaning iman, kanggo ngadhepi sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu.
Siji-sijine dalan amrih kaleksanan ing gegayuhan, yaiku makarti kang sinartan kapercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi. Yen mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep wae, tanpa tumandang lan makarya minangka sarana panebuse, wohe ya ora beda kaya dene wong ngimpi. Cilakane maneh yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pengangen-angen, wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kewuh.
Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Welas Asih. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah, dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kita. Kabeh iku sing kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwaos, kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajib nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang.
Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. Ya dhuwur ing lahir ya uga ing batin. Lire sing murakabi kanggo dhiri pribadi, sumarambah tumrap bebrayan agung. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir, ateges mung mburu drajat, semat lan pangkat, durung aran jejeg uripe. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuran batin, ateges ora nuhoni jejering manungsa ing alam donya iku kang kudu tumandang gawe kanggo donyane.
wewadi sing ala lan sing becik yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih tetep dadi baturmu. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik wae bakal dadi bendaramu kang ngidak-idak sirahmu. Selagine mung nyimpen wewadine dhewe wae wis abot, apa maneh yen nganti pinracaya nggegem wewadine liyan. Mula saka iku ojo sok dhemen lan kepengin meruhi wewadine liyan. Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open.
20. Sok sopoa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe wae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep ngrundel lan grenengan, merga ora ketekan sedyane iku, cetha bakal kaoncatan kekuwatan ing batin lan tenagane, tangeh
“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang kapindho iku dhikir Suwul- istilah arane, dhikir iya tegese anyipta gurune,
Kang kaping pat iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir iya ilange liyepe kari lengude.Kang kaping nem iku dhikir Nakisbandiyah arane, tegese iya dhikir ngilangake kahanan kabeh, iya kari mung wujudullah, ing dalem isbat Ian ilange alip, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam awal, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam akhir, iku dadi hu, lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara saking osik wadhi, Osik muiya entaring cipta-surasa “.
lunga yen tan wruha, ingkang pinaranan ing purug, lawan sira aywa nadhah, yen tan wruha rasanipun, aywa nganggo-anggo siraku, yen tan wruh ranning busana, weruh atakon tuhu, bisane
“Urip iku ing donyo tan lami, upamane jebeng menyang pasar, tan langgeng neng pasar bae, tan wurung nuli mantuk/ mri wismane sangkane nguni ing
ancen sembarang wayahe mundak tolek pangane dewe ae angel sopo kate gelem repot ingon-ingon, wes warahen koncomu gak sido gak nuruti seneng.” Spontan
kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
Views Petruk mesen mangan karo Paijo, sing ladhen nang warteg. Paijo nggawa mangan pesenane petruk, terus di dokok nang meja.
Let sedheluk, petruk mbengok karo paijo “kang, lha ini kok eneng laler ijo gedene sak tawon nang segaku ki jaann”
Paijo mung wangsulan cekak, “nek mung meh nambah sega rasah mbengok, jupuken dewe segane nang tenggok kae”
Eneng manuk lagi nangkring nang nduwur kabel tilpun nduwur omahe pak raden. Petruk karo gareng agi ae kas tuku plintheng anyar nang warunge mbokde karijan.
ndelok eneng manuk-manuk mau, petruk ngomong karo gareng
“reng, nek manuk kae tak plinthengi, kira-kira awake dewe entuk apa
Nyai Sontoyudo 2.Nyai Honggoyudo 3.Kyai Derpoyudo 4.Nyai Damis Rembang2. Nyai Honggoyudo berputra: 1. Raden Ayu Rongso Sepuh 2. Raden Ayu Tumenggung
Mboten sah anggenipun dados Mas Jateng mbok bilih boten
saking gending asalipun, gending wit purbaning kala, kadya kang wus kocap
Dhuwuré pesawat kang jelajah angkasa biasané ana ing aras termosfer
Lelana akasa utawa pangulandaran akasa iku eksplorasi fisik saka barang ing njaba Bumi lan biasané nganggo tèknologi, ilmu pengetahuan, lan pulitik kang duwé ana gandhèng cènèngé karo jaba akasa.[1] Salah sijiné kang paling kondhang lan bagéyan wigati saka jelajah angkasa ya iku pandharatan pisanan manungsa ing wulan nalika ing perlombaan angkasa antarané Amérika Sarékat lan Uni Sovyèt.[1]
Ide ngirim objek nign angkasa ana ing jero pikiran saka penulis sains fiksi atusan taun sadurungé dadi kanyataan.[1] Ing karya-karya tulis uga nggambaraké kepiyé carané bisa nglakoni.[1] Ing abad 20, manut jumlah propulsi teknologi kang cukup, material kang kuat lan ènthèng nganggo kecanggihan tèknologi lan sains liyané, ide misi jaba bumi wis ora mung ana ing ngimpi, nanging dadi sawijining kanyataan.[2]
Airport ing Virginia Utara mamèrké akèh tèknologi aerospace ing sak papan: Pesawat luar angkasa Enterprise, pesawat Concorde lan isih ana
…Sing perlu ngae villa ane aeng – aeng …Sing
Bapak Kapolres Luwu, Sulselbar AKBP Alex Yudiswan ngomong nek saiki agi telu layon sing wis ketemu, evakuasi
Gambar remukan montor mabure sing anggawa 7 penumpang lan 3 awake wis eneng, pulisi-pulisi wis cemepak kabeh
Mulo to mulo, irung pesek, kulit eksotis, lambe kandel, awak opo
kosek, ra njur jeneralisasi nak urip ku (secara aku nulis iki wong deloke kui opo sing tak rasakke) kui rekoso lan ra ono sing penak. Maksutku koyo ngene urip dadi cah sekolah utawa kuliah, ra njur penak seneng seneng yo ora to?rekoso to??kudu mikir saben dino gawe tugas. Isih masalah liyane, rekoso to??Tapi perkoro liyo sing tak oleh ki ra banjur rekoso, kerase urip dadi bebrayan
mending rekoso saiki ben kepenak mbesuke. Tur meneh kui tergantung awakmu meh njur kegowo rekasane urip opo kemotipasi rekasane urip.nak kegowo njur kowe ra pernah seneng, galau
saben dino numpak bis jarak 25 km, mlayu mlayu telatan, kesel awakke saben dino, tambah mobat mabit ngopo tur ngopo. La tapi njur aku percoyo rekoso ku saiki gawe kepenake urip mbesuk mbesuke..aku dadi seneng, dadi semangat. Rekoso kui batu loncatan. Saiki netbookku rusak, yo wes diterimo wong pancen rusak, meh tak tangisi nganti ngesot yo ran njur waras netbooke. Sing penting piye carane ben biso ngetik meneh, piye carane tuku maneh. Ugo masalah liyane yo teko kun faya kun, ra iso mlaik dadi wingi opo meneh mbiyen, urip ki yo mlaku maju, yo wes garek dipikir meh model piye carane maju..Ora, ora...aku dudu berkelakar perkoro aku sing sok sok bijak po dewasa, iki opo sing Mario Teguh lan buku buku motivasi omongke sing meh tak conto ning uripku iki. Ugo kowe barang, ayo podho podho ubah rekoso dadi nikmate urip ning dino mbesuk. Langsung soko bis bali nang omah.Wassalam.
Views Agi ae maca berita saka media online, bab daging sing ora pantes dipangan menungsa isih didol. Terus tak cuba bukak-bukak web liyane, golek saka om gugel. We ladalah, lha kok akeh temen jebule ya? Pejabat sing ngurusi wae yo kerep razia, ning yo kok isih tetep eneng wae. BPOM yo wis wanti-wanti bab bahayane nek nganti kepangan menungsa.
Nek dolan-dolan nang nggon nyembelih kewan sing resmi, nggone lumayan iso diomongke resik, daginge dipilihi, dicek karo petugas kesehatan sing terus ngeki cap. Jalen nang panggonan sing ora resmi, angger beleh ae terus daginge didol. Ra nganggo acara diresiki barang.
Jaman saiki, arep mangan daging wae ndadak kudu ngati-ati, beda jaman biyen. Kewan biasane kari dijupuk saka kandang mburi utawa ngisor omah terus dibeleh. Mangane yo biasa wae, kayata suket, dedak, ora kaya jaman siki, sapi mangan sampah, plastik lan liya-liyane sing nek nganti kepangan sapine terus dipangan menungsa, racune pindah nang sing pangan mau. Mbedakne sapi sehat karo sapi sing lara ya angel, nek ora sing biasa. Durung meneh kui, berita sapi glonggongan, gemblung tenan wonge, dadi sapine diombeni banyu sing akeh ben bobote nambah, kan yo mesakne sapine, dipeksa ngombe nganti kewaregen, bar kui dibeleh.
Apa kudu mangan woh-wohan kaya jaman purba biyen yo? Raiso ngono uga, iku wohe yo disemprot nganggo pestisida ben ora dipangani hama lho! Lha terus piye
About Burisrawa Kalem Kumpulane wong sing nulis barang-barang
Mboten sah anggenipun dados Mas Jateng mbok bilih
Sistem koloid (sabanjuré dicekak "koloid") arupa wangun campuran (sistem dispersi) loro utawa luwih dat siang asifat homogen nanging nduwèni ukuran partikel kadispersi sing cukup gedhé (1 - 100 nm), saéngga kena èfèk Tyndall. Duwé sifat homogen tegesé partikel kadispersi ora kapengaruh déning gaya gravitasi utawa gaya liya; saéngga ora ditemokaké pangendhapan. Sifat homogen iki uga diduwèni déning larutan, nanging ora diduwèni déning campuran biasa (suspensi).
Koloid akèh ditemokaké ing ngendi-endi: susu, ager-ager, mangsi, sampo, sarta méga minangka conto-conto koloid sing bisa ditemoni sadina-dina. Sitoplasma jroning sèl uga minangka sistem koloid. Kimia koloid sing dadi kajian dhéwé jroning kimia indhustri amarga kawigatèné.
Werna-werna koloid[besut | besut sumber]
Koloid nduwèni wangun werna-werna, gumantung saka fasa dat pendispersi lan dat kadispersinya. Sawetara jinis koloid:
Aerosol sing nduwèni dat pendispersi arupa gas. Aerosol sing nduwèni dat kadispersi cuwèr disebut aerosol cuwèr (conto: kabut) déné sing nduwèni dat kadispersi padhet disebut aerosol padhet (conto: keluk).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.38, 11 Maret 2013.
>Manunggaling Kawulo Gusti ; Wirid Wolung Pangkat
Werkudara Kribo, Author at Wong Jowo
sysad, pokoke wong sing milih ngotak-atik komputer timbang dolan karo pacare	Gusuran omah
Ngrungokne radio, utawa ndelok tipi, maca koran, maca saka online media bab gusuran omah kok kayane akeh nemen yo. Kawit jaman biyen kayane ora eneng rampunge ki. Nek mek ndeloki gambare wong-wonge sing pas kena gusuran omah si pancen melasi banget, ning nek meh reti tenane kok kayane kudu melu …
Wis tahu weruh pedange kanjeng nabi Muhammad SAW durung ? Nek arep reti, dolan
Sampean wis nate ngrasakne jaman tahun 90an ra, ngitung, nyimpen data isih nganggo disket sing isine mung 360 kb ? Hahahaha … katon tuweke yo sing nulis .. yo wis ben, pancen wis tuwo kok. Eling banget, nyimpen nganggo dbase, nek datane wis meh sa yuta, tabele kerep banget rusak, …
ning mesti ketemune karo klonengan, wayangan, dagelan mataram lan sak sedulur karo ngono-ngono kui. Nek aku ndelok rekaman pidio karo
gabung, dipun sekecak'aken nggih pak..... :
Pengumuman Program Keterampilan angkatan XIV | AzH@r_M2K
Lha wong ketuane wae “napi”, biasa gumbul maling, pemerkosa, perampok. Iku ketuane, lha anak buahe piye.
Ngomong2, komen sampean wes di inceng karo akismet.
anak buahe yo balapan ngelanggar peraturan2 seng gak jelas.. 🙂
percoyo karo omonge wong lanang (tapi wong lanang yo
nate ngrungkne lagu, musik saka tape deck, sing isih nganggo kaset utawa cd, sing isine sak album biasane
janeki saka cina, mung dilabeli merk lokal wae ben ketok nek asli saka lokal … ben ketok sok lokal, sok njawani lan sak pinunggale. Kayata misale mito, sing saiki agi lucu-lucune ngetoke table mito T35, sing ndadak inden disik, …
Sampean wis nate ngrasakne jaman tahun 90an ra, ngitung, nyimpen data isih nganggo disket sing isine mung 360 kb ? Hahahaha … katon tuweke yo sing nulis .. yo wis ben, pancen wis tuwo kok. Eling banget, nyimpen nganggo dbase, nek
14,669 Views Ngesuk-ngesuk ngene eneng embok-embok nggendong bakul karo sirahe nyunggi panci cilik, pas tak takoni,
Terus tuku sak porsi, isine patang sundhuk, rasane lumayan, ora marai gela lah pokoke, angger aja
Gudeg Bu Parjan Kumpulane wong-wong sing seneng nggatekake apa sing dipangan, karepe meh tiru-tiru pak bondan ngono	Previous Warnet cilik sing lumayan cepet internete
Iki mau mas nongkrong ngarep omah, bar bali dolan, eneng bakul sing kayane kok agi …
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping pisan saben dinane. Kakang-kakange kang olo atine wau nimbali “Cinderella”. Cinderella kang artine bocah wadon kang reget. “ Asma kui pancen pantes kaggo koe!’ ngendika kakang-kakange.
Sawise pirang dino, wonten pengawal kerajaan kang nyebarke serat ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan kakang-kakange ten pesta istana mau. “ Klambi wae sampeyan mboten gadah, nopo sampeyan badhe tindak wonten istana ngengge Klambi koyo kuwi?”, ngendika kakange Cinderella.
Sawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus sekawan lan kadal kaleh cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh ”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget. Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten tiyang ing jero istana mau padha ningali Cinderella. Sedanthen kesemsem dumatheng Cinderella kang elok. “ elok pisan putri menika! Putrid saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana.
putri jejogetan kaleh kulo?” ngendikane. “ inggih…., “ ngendikane Cinderella kaliyan maringke tangane lan mesem. Pangeran lan Cinderella banjur jejogetan. Biyung lan kakang-kakang tirine Cinderella seng wonten jero istana menika mboten nyangka menawi Putri kang elok parase menika mboten liya Cinderella.
Pangeran terus jejogetan kaliyan Cinderella.”Tiyang koyo sampeyan niki ingkang kula kasemsemake,” ngendikane Pangeran. Amargi saking bungahe, Cinderella sampe kesupen kaliyan wekdalipun. Wekdal sampun tengah dalu.” Pangapunten Pangeran, kulo kudu wangsul sak menika…,”. Cinderella banjur mlayu ninggalke pesta ing istana. Wonten tangah dalan, sepatune ucul sebelah, nanging Cinderella mboten gatek’aken, deweke nekat mlayu. Pangeran nguber Cinderella nanging cilakane mboten ketemu kaliyan Cinderella, Pangeran namun nemok’ake sepatu kacane Cinderella. Sakwise pangeran nemu
kaca seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun. Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran tindak wonten
kaca iki,” ngendikane. Biyung lan kakang-kakang tirine banjur nesu, “mboten mbade cocok sepatu iku karo Cinderella!”. Cinderella langsung julurke sikile.
kasebut pancen cocok marang sikile Cinderella.”Ah! Kowe putrid iku,” tandas pengawale pangeran.”Cinderella, selamet…,” Cinderella noleh ten wingking, peri sampun ngadek ten wingkingipun.”wiwit sakmenika uripo seng seneng kaliyan pangeran. Sim salabim!,” ngendikane.
Sak wise peri maos mantranipun, Cinderella dados putrid kang nganggo klambi pengantin. Cinderella di derekaken kaliyan tikus-tikus lan manuk seng dados rencangipun. Sak wise Cinderella dugi wonten istana, pangeran nyambut karo mesem saking bungahe. Akhire…Cinderella rabi lan dados garwane Pangeran.Putri Cinderella kang elok parase lan becik atine wau ora due dendam kaliyan biyung lan kakang-kakang tirine, malah podo di ampuni lan di ajak ing istana. Pangeran Lan Putri Cinderella akhire, Urip
2.	Tiyang nem kalih tiyang sepuh kedah ngangge basa ingkang….
7.	Guru yen dikirata basa yaiku ditiru lan digugu,tegese….
9.	Sambet-sinambetipun prastawa kanti urutan wekdal kasebut….
10.	Crita ning ngarep wong akeh iku prayogane nggunakake basa….
15.	Presiden SBY sarujuk banget marang gagasan bakal di anakake KBJ.sarujuk tegese….
16.	Tanpa wigah-wigih dheweke babad-babad,malah banjur mbangun bale omah.wigah-wigih tegese….
17.	Kula badhe…… ibu besuk wontem RSI.
Wayang kang watake trengginas,galak,cilik,sugih akal yaiku…,
23.	Cedhak dhuwur lan arane anggone cepet maca….
24.	Wong kang penggaweyane nglakokake wayang yaiku….
25.	Warga ing pinggiran Jakarta kober was-was jalaran debit
Sena ngupadosi Arjuna kongsi kendhalisada.kongsi tegese….
27.	Gambar ing siseh iki jengene sopo….
28.	Lakon wayang kang watake wicaksana,wibawa,akeh wicarane yaiku….
29.	Bab-bab kang kudu digatekake sajroning ngrungokake pidhato ana ing ngisor iki,kejaba….
30.	Pawarta kang tinulis iku kudu duweni rasa publisitas,tegese laporan kang diwenehake ditujokake kanggo….
31.	Ing ngisor iki ciri-ciri pawarta kang apik,kejaba….
32.	Waosan punika badhe dipunadharaken …..ibu guru.
33.	Jenang gula,yen wis lulus……karo
35.	Ing wektu iki aku lagi ngrampungke karya tulisku……bapakku lagi ndandani TV.
36.	Bapakmu wis sepuh……isih mempeng maos buku.
37.	Kowe ngaturi kakangane bapakmu,
40.	Bab-bab kang kudu digatekake menawa maca lan nulis ana ing ngisor iki,kejaba….
41.	Gunane maca cepet,salah sijine yaiku….
42.	Katandhing karo media elektronik,kaluwehane media cetak yaiku….
43.	Pawarta kang ngemot donyaning”hiburan” lumrah ngrenggani ing perangan utawa
44.	Pawarta kang menehi informasi anyar,tegese pawarta kuwi sifate….
45.	Geguritan kudune ngemot bab-bab ing ngisor iki,kejaba….
46.	Tembang kanggo bocah-bocah kang duwe ancas nglipur ati ben padha seneng yaiku tembang….
2.Apa kang diarani paragraf induktif lan deduktif?
4.’’bapak lunga ning pasar tuku sepeda karo anake “.
“Nakale remaja saiki niru wong diwasa”.
2. a. Paragraf induktif:paragraf kang ukara bakune ana ing mburi.
b. paragraf deduktif:paragraf kang ukara bakune manggon ing wiwitan paragraf
3. Sinom,gambuh,pocung,megatruh,dhandhang gula,mijil,asmaradana.
4. Bapak tindak ten pasar tumbas sepeda
Asmaradana[sunting | sunting sumber]
Kinanthi[sunting | sunting sumber]
Gambuh[sunting | sunting sumber]
Megatruh[sunting | sunting sumber]
Sigra milir kang gèthèk sinangga bajul
Pucung[sunting | sunting sumber]
Pucung adalah salah satu dari 12 puisi jawa (tembang
Jurudemung[sunting | sunting sumber]
Girisa[sunting | sunting sumber]
Jenengku Sarinah, aku isih enom, umurku ijik 26 taun.
nang lemah klei, ambles sampek tekan dengkul.
Lawang kang awujud sela (watu) satangkep minangka lawang, tumuju ing Suralaya. Lawang Sela Matangkep mau dijaga Dewa kembar kang apaes yaksa arane Cingkarabala lan
ing Suralaya, yasane Sang Hyang Jagatnata utawa Bathara Guru. Niyagane para Dewa lan pesindhene para Widadari.
uga sinebut naraka jahanam kanggo nyiksa sukmane para titah sing nandhang dosa.
Garukan bakul pkl nang pleburan - Wong Jowo
cedhak kampus undip ngisor, semarang kaget ujug-ujug eneng penertiban saka Linmas Kota Semarang.
Jane wis pada dielingke, ning merga ora tau digugu akhire petugas-petugas satpol pp meksa ngresiki lan njukuti peksa kabeh pirantine, kaya grobak, ceret, panci lan alat masak liyane. Tujuane ben resik, dadi panggonane tetep iso resik lan asri, wangun dideleng.
segi 4; 8739, (10) SHIO-KAMBING
Kop 3 Klm : [7360]
☆ KAMPLENG HK 02/12/2015 : ☆
Tuku klasa tuku srabi.. Yen mangan karo terasi.. Urip susah ora duwe rabi.. Kelingan wong wis mati .
ilang Jawane kaya-kaya ya wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing kaya apa? Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tinartu. Upamane: wong Jawa iku basa ibune basa Jawa, kesenian, tradisi lan kabudayane tradisi, kesenian, lan kabudayan Jawa. Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa?
Pancen ana bae wong Jawa sing ora njawani, sauger wong Jawa iku isih ana, kajawaane mbokmenawa uga tetep isih ana, Dadi, tetembungan “wong Jawa ilang Jawane” ora bisa disurasa kanthi wantah bae. Sing genah keiawaane wong Jawa iku owah-gingsir nuting jaman kelakone. Pamiara lan panguri-uri iku perlu, nurih kajawaan mau ora adoh mlencenge. ”… He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
About Anoman Gondrong Kumpulane wong-wong sing senengane guneman ukara bab lingkungan sekitar	Previous Garukan bakul pkl nang pleburan
Wonosari (3) Parangtritis (2) Pringgokusuman (2) Sinduadi (2) Caturtunggal (2) Pathuk (2) Prambanan (2)
52,426 Views Kayane, nek awake dewe isih ngonangi
karo klonengan, wayangan, dagelan mataram lan sak sedulur karo ngono-ngono kui.
Nek aku ndelok rekaman pidio karo poto jaman biyen, sing gambare isih bruwet lan mung putih ireng, ora eneng penyanyi dangdute sing klambine kaya durung rampung dijait. Saka rumangsaku, luwih gayeng, semanak, kabeh dikumpulke terus dipoto bareng2. Mungkin uga merga jaman kui rega poto isih larang, sing duwe kamera pidio ae ora akeh, sewa ae yo larang, mangkane disisanke, ben cucuk hahaha …
Jaman saiki, dangdutan, ora klonengan maneh, kayane eneng sing kurang ki, jawane ora katon, mung ketok nganggo blangkon karo beskap, kerise wae mung nyilih, eneng tulisane barang. Mbahku suwargi biyen duwe keris apik, sing dijamas saben suro, dikumbah nganggo jeruk nipis.
Mbuh yo, jaman anake dewe besuk, mungkin wis ora
sapa sih wong indonesia sing ora reti panganan iki ? Nek ora …
sitijenang on Oktober 17, 2008 10:43 am
Sekul , udek terussampek roto nang dhuwure geni cilik , angkat.sajikno karo bawang goreng , endok dadar , irisane timun lan krupuk
Hahaha. Sabar Rek! Yo kan isok ae Boyo-ne dadi alim ngono. Sip! Komen “panas” koyo ngene iki sing ta enteni!
mboh se, wes dadi tretmark kale…
ITS CAK iku meski diucapne gawe intonasi esmosi endak seru blas…
tapi… mbuh maneh neh pisuhane Suroboyo diganti “Juncak” 😆
ngene, njagong ngarep omah nang dipan, disukani ibu sukun goreng anget … jaann mantep tenan, dikancani karo notbuk dienggo muter pilem hahaha jan cocok tenan ki, gayeng Ngesuk dina minggu, mengko bengi malem minggu, wayahe dolan-dolan, wis seminggu kerja, kesel, leren disik wis ah, cuthel
Nek tuku soto, mbuh soto ayam, soto sapi, kebo utawa liya-liyane, kaya soto betawi, soto sokaraja / sroto, kayane regane aku durung nate weruh sak ngisore 8000 repis, nek sak wetara taun, misale sak durunge taun 2000
mlaku mlaku nang Semarang…eh kok ndilalah ketemu panganan sing wis sue tak kangeni yoiku srabi. Nek nang omahku
lan isine wis akeh variasine. jare sing bakul ben matuk karo “selera …
Iki mau mas nongkrong ngarep omah, bar bali dolan, eneng bakul sing kayane kok agi reti sepisan, pingin weruh ae, tak
cocok tenan ki, wong aku yo ngelih, durung
Rujak utawa lotis, aku wis kulina mangan, woh-wohan seger dirajang terus disambeli, pedes legi seger … mantep nek pas awan-awan. Lha pas dolan nang
Renungkanlah..!!!! | ASAL-USUL
Home / Uyon-uyon	Uyon-uyon	duwe sewu kanca iku ora gawe gumun
duwe sewu kanca iku ora gawe gumun sing nggumunke, duwe kanca siji wae sing gelem ngewangi nek dimungsuhi wong sewu
Omah, iku nggonaku iso nganggo klambi sak karepku ora sah nggugu wong liya
Rakyat, Pak Ageng, priyayi Jawa, reformasi, Satrio Piningit, Satrio Piningit Ing Kampung Pingit, SPKP, Umar Kayam	Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih	Mar 24
Judul Buku : Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih
Penerbit : Grafiti, Jakarta, cet. 1, 1997
Bagian ketiga dari kumpulan “Mangan Ora Mangan Kumpul”,
Grafiti, Jawa, Kedaulatan Rakyat, Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih, Mangan Ora Mangan Kumpul, Mohamad
Salah satu jinis evaporator, yaitu rotary evaporator
Evaporator ya iku sawijining piranti kang duwéni fungsi nowahi sebageyan utawa sekabehane sawijining pelarut saka sawijining larutan saka wujud cair dadi uap.[1] Evaporator duwéni rong prinsip dasar, kanggo nijolake panas lan anggo misahake uap kang kabntuk saka cairan.[2] Evaporator umume kasusun saka telung bageyan, ya iku pangijol panas, bageyan evaporasi (panggonane cairan umub banjur kumebul), lan pamisah kanggo misahake uap saka cairan banjur dilebokake ing kondenser (kanggo diembunake/kondensasi) utawa ing piranti liyane.[2] Asil saka evaporator (produk kang diakrepake) biyasane bisa arupa padatan utawa larutan berkonsentrasi.[1] Larutan kang wis dievaporasi bisa wae kasusun saka pirang-pirang komponen volatil (gampang nguap).[1] Evaporator biyasane digunakake ing industri kimia lan industri panganan.[1] Ing industri kimia, tuladhane uyah kang digawe saka banyu asin jenuh (minangkka tuladha saka proses pemurnian) ing evaporator.[1] Evaporator ngowahi air dadi uap, nyisakake residu mineral ing evaporator.[1] Uap dikondensasekake dadi banyu kang wis diilangake uyahe.[1] Ing sistem pandinginan, efek pandinginan kabentuk saka penyerapan panas déning cairan pandingin kang umub kanthi cepet (panguapan mbutuhake energi panas).[1] Evaporator uga digunakake kanggo mroduksi banyu ngombe, ya iku misahake banyu segara utawa zat kontaminasi liyane.[1]
Submerged combustion evaporator ya iku evaporator kang dipanasake déning geni kang murub ing ngisore lumahing cairan, ya iku nalika gas kang panas padha mbentuk gelembung ngliwati cairan.[1]
Direct fired evaporator ya iku evaporator kanthi pangapiyan langsung ya iku nalika geni lan pembakaran gas dipisahake saka cairan umub lumantar dinding wesi utawa permukaan kanggo manasake.[1]
Steam heated evaporator ya iku evaporator kanthi pemanasan stem ya iku nalika uap utawa uap liyane kang bisa dikondensasi ya iku sumber panas nalika uap terkondensasi ing siji sisi saka lumahing pamanas lan panas ditranmisi lumantar dinding
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Évaporator&oldid=1097523"	Kategori: Teknik kimiaKategori ndhelik:
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 6 Oktober 2016.
Korinta 111Para sedulur, sing tak suwun ora dadi atimu enggonku ngomong kaya wong bodo iki. Ya aku disabari sedilut menèh. 2Pantyèn aku sumelang tenan bab kowé, kaya enggoné Gusti Allah sumelang bab kowé. Kenèng apa aku kok sumelang tenan bab kowé para sedulur? Awit kowé wis tak gandèngké karo Kristus, kaya sakwijiné bapak matyangké anaké wédok sing prawan karo sakwijiné wong lanang. 3Nanging, wediku nèk kowé sampèk kenèng akalé Sétan, kaya ibu Eva, sing diapusi karo ula terus ora manut marang tembungé Gusti Allah. Mengko kowé mbarang sampèk disasarké karo guru-guru palsu kuwi terus ora trésna marang Kristus kaya mau-mauné menèh, nganggo katrésnan sing tus lan sing tenan. 4Aku sumelang, awit kowé nglilani sapa waé teka nang pasamuan lan mulangké bab Yésus, nanging piwulangé wong-wong kuwi séjé banget karo sing tak wulangké. Semono uga kowé gelem nampa roh liyané lan pitutur liyané, sing jaréné kabar kabungahan uga. 5Para sedulur, rumangsaku aku ora kalah karo rasul-rasul sing mbok anggep rasul gedé kuwi. 6Bener aku ora bisa ngomong kaya wong-wong kuwi, nanging kuwi ora ngomong nèk aku ora nduwé kaweruh. Wujuté ya wis ketara tenan ta ing tindak-tandukku sak kabèhé. 7Apa aku salah jalaran tumindakku marang kowé nganggo andap-asor? Apa tujuanku ora namung kanggo ngangkat kowé? Mulané aku ya ora njaluk bayaran enggonku nggelarké pituturé Gusti Allah marang kowé. 8Malah pasamuan-pasamuan liyané sing nyokongi aku suwéné aku ngabarké pituturé Kristus nang nggonmu. Sasaté aku meres pasamuan-pasamuan kuwi, supaya aku bisa nulungi kowé. 9Suwéné aku nang nggonmu aku ya ora tau ngrusui kowé nèk aku butuh apa-apa. Sak ngertiku aku ora tau njaluk duwit marang sapa-sapa, awit sedulur-sedulur sing teka sangka Masedonia wis pada nyukupi butuhku. Dadiné aku ora tau dadi rengganmu kepriyé waé lan sak terusé ya ora. 10Para sedulur, kaya enggoné Kristus tembungé tenan, semono uga sing tak omong iki tenan, awit Kristus urip ing atiku. Mulané aku wani ngomong nèk nang Akaya ora ènèng wong siji waé sing bisa ngarani nèk aku goroh, awit aku ora tau njaluk urunan sapa-sapa. 11Kenèng apa aku kok ngomong ngono kuwi para sedulur? Apa jalaran aku ora trésna marang kowé? Ora para sedulur, awit Gusti Allah déwé ngerti nèk aku trésna tenan marang kowé. 12Lan apa sing wis tak tindakké arep tak teruské, supaya rasul-rasul liyané kuwi ora bisa nemu kelunggaran kanggo gemunggung lan ngomong nèk penggawéané tunggalé waé karo aku. 13Wong-wong kuwi dudu rasul-rasul sing kongkonané Gusti Allah, nanging rasul-rasul sing palsu, sing ngapusi. Nganggepé rasulé Kristus tenan, nanging wujuté ora. 14Kuwi ora nggumunké, awit Sétan déwé bisa teka kaya mulékat pepadang. 15Mulané ya aja kagèt nèk balané Sétan tekané kaya peladèné kabetyikan. Nanging entèk-entèké wong-wong kuwi bakal nampa setrapan sing tyotyok karo klakuané. 16Para sedulur, saiki tak omongké sing tyeta tenan: aja sampèk ènèng wong ngira nèk aku iki wong bodo. Nanging semunggoné ènèng wong nganggep aku iki bodo, ya bèn, aku ditampa kaya wong bodo waé, supaya aku bisa gemunggung setitik, niru wong-wong sing bodo kuwi. 17Dadiné sing arep tak omong iki ora sangka tembungé Gusti, ora, nanging tembungku déwé, tembungé wong sing diarani bodo, sing ngejokké kekuwatané déwé. 18Wong okèh pada ngegungké kapinterané déwé, aku uga arep mèlu ngono. 19Jalaran kowé nganggep kowé déwé pinter, mulané kowé ya nyabari wong-wong sing bodo. 20Wujuté kowé nyabari sapa waé sing mandori kowé, sing meres lan sing ngerèh kowé. Kowé uga nyabari wong sing ngepal lan napuk kowé. 21Aku isin, awit aku pantyèn ngakoni nèk aku ora nduwé kendel nglakoni sing kaya ngono. Nanging senajan ngono, ora namung wong-wong kuwi bisa ngegung-egungké uripé déwé. Aku ya bisa uga, senajan omongku iki namung mèlu-mèlu wong bodo. 22Wong-wong kuwi jaréné wong Ibrani, aku
ungkuli wong kuwi kabèh. Ora nggumun aku nèk kowé mikir nèk omongku kuwi terus mblarah-mblarah. Wujuté enggonku nyambutgawé aboté ngungkuli wong-wong kuwi. Enggonku disetrap nglabuhi Kristus kerepé ya ngungkul-ungkuli wong-wong kuwi. Aku mangan gebuk ngungkul-ungkuli wong-wong kuwi. Aku wis ping pira mèh mati, ngungkul-ungkuli wong-wong kuwi. 24Wis ping lima aku ngrasakké landepé petyut. Aku dipetyuti manut pernatané agama Ju sing diarani “patang puluh kurang siji”. Dadiné lima ping patang puluh kurang siji. 25Aku wis digebuki ping telu karo wong Rum lan sepisan aku dibandemi watu. Sampèk ping telu kapal sing tak tumpaki kelep lan sepisan aku kompal-kampul nang segara, sedina-sewengi suwéné. 26Aku ajek lelungan ngladèni Kristus, ngadepi sak wernané alangan nang laut, tukang ngrampok, alangan sangka bangsaku déwé wong Ju, alangan sangka bangsa liyané, ngadepi alangan nang kuta lan uga nang wustèn, dong-dongan nang segara lan uga aku ngadepi alangan sangka wong-wong sing ngakuné sedulur. 27Enggonku nyambutgawé ya rekasa tenan. Aku kerep ora turu, ora mangan lan ora ngombé, senajan ngelak lan ngelih. Aku kerep kademen, awit ora nduwé sandangan. 28Kejaba karépotan liya-liyané, saben dina aku tansah mikirké pasamuan-pasamuan kabèh. 29Nèk ènèng sedulur krasa ringkih, aku ya mèlu ngrasakké ringkih, nèk ènèng sedulur nibakké liyané ing dosa, aku ya mèlu krasa jèngkèl tenan. 30Para sedulur, jalaran aku kepeksa gemunggung, aku saiki arep ngegungké prekara-prekara sing ngétokké karingkihanku. 31Gusti Allah Bapaké Gusti Yésus sing kudu digunggung slawas-lawasé, Dèkné ngerti nèk aku ora goroh. 32Dongé aku nang kuta Damaskus, gramangé kono mréntah ngongkon njaga kutané, jalaran arep nyekel aku. Gramang iki wakilé ratu Arétas. 33
aku ra weruh arep nulis opo , seng penting aku ninggalne komeng neg kene, 2012/02/10(
Semawis (PIS) 2567 nang …
richter. Alhamdulillah, ora nyebabake tsunami lan uga ora eneng kurban menungsa. Panggonan asale
kobongane cepet iso rampung. Untunge ora eneng kurban nyawa menungsa, nek bandha lagi dietung-etung karo sing …
lan seneng ninggalke grobake, kudune saka aturan perda, grobak kudu digawa bali. Jane wis pada dielingke, ning merga ora …
sing pada kapiran lan kepeksa mendarat nang sak entuke panggonan. Saka 49 mung eneng 20 atlet sing kasil mendarat yang panggonan sing becik, ning lapangan desa Duren, Bandungan, sing liyane
tanggal 2 oktober kepungkur. Bapak Kapolres Luwu, Sulselbar AKBP Alex Yudiswan ngomong nek saiki agi telu layon sing wis ketemu, evakuasi arep dilaksanakake sakwise panggonan jigloke pesawat wis konangan. Bapak Marsekal Madya F. Henry Bambang Soelistyo, yaiku …
Kolo Kulo Kelas Kalih, Kathok Kolor Kulo Kendho, Kinthil Kulo Ketok, Konco Kulo Keplok-Keplok
Kolo Kula Kelas Kalih, Kula Kaliyan Konco Kula, Kelelegen Kolang Kaling Kalih Kilo, Konco Kula Kelenger Kabeh Kula Kejet-Kejet
Silit Sapi Suek Sak Senti, Saged Sing Sot Suat Suit Sae Sanget
Protozoa, asalé saka tembung Basa Yunani Kuna, ya iku tembung protos sing tegesé sepisanan lan tembung zoon sing tegesé kewan.[1] Dadi protozoa iku kéwan kang sepisanan.[1] Organisme iki wujudé cilik nanging prasaja, nduwèni struktur sing luwih majemuk saka sèl tunggal kéwan multisèlulèr, sanadyan mung sèl tunggal nanging protozoa kalebu organisme sampurna.[1] Protozoa iku heterotrophic eukaryote sèl tunggal, sing mangan baktèri lan protista liyané. Protozoa diklasifikasèkaké jroning kingdom Protista, ya iku salah sawijiné klompok protista sing mèmper kéwan.[2] Protozoa nglakokaké réprodhuksi kanthi cara sèksual (generatif) lan bisa uga réprodhuksi asèksual (vegetatif).[2] Papan uripé ya iku ing panggonan teles utawa ana banyuné. Yèn kahanan lingkungan papan uripé ora kepénak, protozoa nggawé mèmbran kandel lan kuat sing diarani kista.[2] Èlmuwan sepisanan sing nyinauni protozoa ya iku Anton van Leeuwenhoek.[2] Sawatara jinis protozoa sing arupa baktèri bisa njalari lelara.[2] Jinisé antara liya Amoeba, Paramecium lan sapanunggalané.[2]
Wujud Awak[besut | besut sumber]
nanging ana kang bisa nganti 1 mm lan gampang didelok ing ngisoré mikroskop.[3] Protozoa obah ing sekitaré kanthi cambuk kaya buntut kang diarani flagella.[3] Luwih saka 30.000 jinis protozoa wis ditemokaké. Protozoa ana ing kabèh lingkungan kang ana banyuné lan ing lemah.[3] Awak protozoa prasaja banget, ya iku kawangun saka siji sèl tunggal (unisel).[3] Nanging, protozoa kalebu sistem kang sarwa bisa. Kabèh tugasawak bisa dilakokaké dèning sèl siji tanpa ngalami tumpang tindhih.[3] Ukuran awaké antarané 3-1000 mikron.[3] Wujud awaké werna-werna, ana kang kaya bal, bunder ndawa utawa kaya sandal, uga ana kang bentuké molah-malih.[3]
Protozoa iku mikroorganisme mèmper kéwan kang kalebu ing salah sawijiné filum saka Krajan Protista. Kabèh kagiyatan uripé dilakoni nganggo sèl sing cacahé siji iku dhéwé, ya iku nganggo
Eukariotik (nduwé mémbran nukleus)[4]
Urip solitèr (mandhiri) utawa ing sajroning koloni (klompok)[4]
Umumé ora bisa nggawé panganan dhéwé (heterotrof)[4]
Urip bébas, saprofit utawa parasit[4]
Bisa mbentuk kista kanggo tetep bisa urip[4]
Alat obahé arupa pseudopodia, silia, utawa flagela [4]
Ciri Fisiologi[besut | besut sumber]
Padatan protozoa mbutuhaké suhu optimum kanggo urip ya iku antarané 16-25 °C lan suhu paling dhuwur 36-40 °C.[5] Déné pH (derajat keasaman optimum) kanggo prosès metabolisme ya iku antarané pH 6-8.[5] Protozoa nduwé klorofil lan asifat fotoautotrof.[5] Nanging, ana sawetara protozoa kang ora nduwé klorofil.[5] Protozoa jinis iki éntuk panganan lumantar membran sitoplasma.[5] Ana protozoa kang mangan kanthi cara ngelek panganan kang arupa partikel-partikel padhet liwat bolongan lambéné.[5] Panganané arupa baktèri, ganggang, uga ana protozoa jinis liyané.[5]
Ciri-ciri protozoa minangka kéwan ya iku obahé sing aktif nganggo silia utawa flagèn, nduwèni sel saka zat lipoprotein, lan wangun awaké ana sing bisa molah-malih. Déné ciri minangka tetanduran ya iku ana rong jinis protozoa sing uripé kanthi cara nggawé panganan dhéwé utawa diarani autotrof.
Kanggo nggenepi kabutuhan nutrisine, protozoa nduwèni sifat sing cacahé ana papat,[6] ya iku :
Saprofitik, nyerep panganan saka kasil prosès bosoké zat organik sing ana ing sakupengé.[6]
Saprozoik, njupuk panganan saka organisme mati sing wis bosok.[6]
Holozoik, mangan mikroorganisme liya, kayata baktèri, alga, lan jamur.[6]
Holofitik, mbentuk panganan dhéwé utawa bisa fotosintèsis (sifat tetanduran).[6]
Ciri Morfologi[besut | besut sumber]
Wujud protozoa manéka werna, ana kang bentuké lonjong, kaya bal, dawa, lan polimorfemik (nduwé akèh wujud morfologi).[5] Déné ukuran awak protozoa ya iku diameteré 1 milimikron.[5] Sèl protoza kawungkusdèning membran sitoplasma lan saben sèlé duwé siji utawa sawatara inti sèl (nukleus).[5] Padatan protozoa bisa mbentuk sista utawa seludang kang digawé kanthi cara vegetatif/trofozoit saéngga bisa ngayomi dhèwèké saka bebaya kang asalé saka alam ing sakupengé, kayata kegaringen, kentèkan panganan, lan kekecuten weteng ing jero inangé.[5] Kanggo nahanaké jinisé, Protozoa manak kanthi cara aseksual/vegetatif lan seksual/generatif.[5]
Protozoa kalebu organisme kosmopolitan, ya iku organisme sing bisa ditemokaké ing papan endi waé, kayata ing lemah, banyu, utawa alam bébas.[5] Sawatara gènus saka kéwan iki bisa tahan urip ing lingkungan sing kurang mbathèni kanthi cara mbentuk tèmbok pangayom sing diarani kista.[5] Protozoa padatan urip bébas ing papan sing lembab kayata ing segara, lingkungan banyu tawar, utawa dharatan.[5] Ana uga protozoa sing urip ing jaringan organisme liya saéngga kalebu organisme akuatik.[5] Ana spèsiès kang sifaté parasitik, urip ing organisme inang. Inang protozoa nduwèni sifat parasit, bisa arupa organisme prasaja kayata algae nganti organisme vertebrata kang genep, kayata manungsa.[5] Ana spèsiès kang urip ing jero lemah utawa ing permukaan tetanduran. Kabèh protozoa merlokaké kelembaban kang dhuwur ing habitat apa waé.[5] Jinis protozoa segara iku bagéyan saka zooplankton, déné protozoa segara jinis liyané urip ing dhasar segara.[5] Spèsiès kang urip ing banyu tawar kayata ing danau, kali, utawa kolam.[5] Ana uga protozoa kang ora duwé sifat parasit ya iku urip ing jero usus utawa ing jero rumèn kéwan ruminansia.[5] Sawatara protozoa uga bisa mbebayani kanggo manungsa amarga protozoa bisa njalari lelara.[5] Protozoa urip kanthi cara solitèr utawa mbentuk koloni.[5] Ing jero ékosistem banyu, protozoa uga kalebu jinis zooplankton.[5]
Cara Réprodhuksi[besut | besut sumber]
Protozoa bisa nglakokaké réprodhuksi kanthi cara asèksual (vegetatif) lan sèksual (generatif).[7]
pembelahan mitosis (binèr), ya iku pembelahan sing diwiwiti karo pembelahan inti lan ditutaké pembelahan sitoplasma, banjur ngasilaké sel loro anyar. Pembelahan binèr kadadéyan ing Amoeba, Paramaecium, lan Euglena.[7]
spora, ya iku réprodhuksi asèksual ing klas Sporozoa (Apicomplexa)kanthi cara mbentuk spora liwat prosès sporulasi ing jero awak lemut Anophèlès. Spora sing dikasilaké diarani sporozoid.[7]
Konjugasi, ya iku leburé inti sèl ing organisme sing durung cetha alat kelaminè. Ing Paramaécium, mikronukleus sing wis diijolaké bakal nglebur karo makronukleus, prosès iki diarani singami.[7]
Peleburan gamèt Sporozoa (Apicomplexa) sing wis ngasilaké gamèt jantan lan gamèt betina, Leburé gamèt iki kadadèn ing jero awak lemut.[7]
Tembung rhizopoda asalé saka tembung rhizo sing tegesé oyod lan podos sing tegesé sikil, alat obahé arupa pseudopoda (sikil semu). Habitat rhizopoda ing banyu tawar, banyu segara, lan ing papan sing teles, lan sebagéyan manèh nduwèni sifat parasit ing jero awak kéwan utawa manungsa. Rhizopoda asring diarani Sarcodina. Sikil semu kawangun amarga anané ili sitoplasma minangka jalaran saka malihé sitoplasma saka fase padhet(sol) tumuju fase kenthel(gèl).[8]
Mastigophora (Flagellata), alat obahé arupa nagel (wulu cambuk)
Mastigophora kalebu makhluk sing urip kanthi cara heterotrof. Mastigophora sing njupuk molekul orgabik saka lingkungané utawa mangsané kanthi cara fagositosis. Mastigophora obah nganggo wulu cambuk utawa flagela. Padatan urip minangka sèl solitèr, nanging ana sawatara jinis sing urip kanthi cara koloni. Mastigophora ana sing urip bébas lan ana uga sing mbentuk simbiosis karo makhluk urip liyané. Tuladhané, Trichonympha campanula sing urip ing usus rayap lan ngéwangi rayap ngurai molekul selulosa kayu. Tuladha liya sing mbebayani ya iku Trypanosoma sing nyebabaké penyakit turu ing Afrika lan ditularaké déning cokotan laler tse-tse. Trichomonas vaginalis, nyebabaké penyakit kelamin (trichomoniasis) ing wong wadon lan penyakit saluran kelamin ing wong lanang.[8]
Ciliophora (Ciliata), alat obahé arupa silia (rambut getar)
Ciri saka filum Ciliophora katon saka silia sing digunakaké kanggo golèk lan ngumpulaké sarta kanggo obah. Akèh anggota saka filum iki urip solitèr utawa urip dhéwé ing banyu tawar. Saliyané iku, filum Ciliophora urip bébas lan jarang sing parasit ing jero organisme liya. Wujud awak saka Ciliophora tetep amarga ngandhut pelikel sing kasusun saka protein. Pelikel iku ya iku selaput atos sing nyebabaké wujud awaké tetep. Tuladha spèsiès saka filum iki ya iku Paramaecium caudatum [8]
Sporozoa uga diarani Apicomplexa. Kabèh anggota saka filum iki asifat pasasit ing jero organisme liya. Sawatara saka sporozoa nyebabaké penyakit sing wigati kanggo manungsa. Sporozoa iki siji-sijiné Protozoa sing ora nduwèni alat obah. Tuladha Sporozoa sing kawentar ya iku Plasmodium. Plasmodium bisa nyebabaké penyakit malaria. Penyakit iki ditularaké liwat cokotan lemut Anopheles wadon. Tuladha liya ya iku P. falciparum sing nyebabaké penyakit Malaria tropicana kanthi wektu sporulasi (prosès mbentuk spora asèksual) saben 24 jam. Tuladha Sporozoa liyané ya iku P. vivax, nyebabaké
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 6 Oktober 2016.
deck, sing isih nganggo kaset utawa cd, sing isine sak album biasane sepuluh kadang
disik terus dicepetke, nek kebablasen, stop maneh terus diputer mundur hahaha
jal saman saiki, kari milih lagune, ora sah ngono mau, iso dipilih lagu-lagu sing dikarepke dewe, iso diatur sak senenge urutane, wis eneng kategorine sisan, sapa sing nyanyi, waktune kapan lan liya-liyane, gampange pol pokoke lah.
Biyen nek misale meh tuku kaset ora kuat, yo kari tuku kaset kosong, terus nyilih kaset sing disenengi saka kancane, direkam dewe, dipilih-pilih terus dikeki jeneng dewe. Malah uga eneng jasa sing ngrekamke lho,
jaman saiki golek wifi gratisan kok, misale langganan internet dwe yo ora larang lho.
Nek wis, goggle ae, golek judule langsung, terus kari di donlot. Ora reti judule? Ora reti sing nyanyi sapa? Takon ae! Forum akeh kok.
Teruse, dadi kepikiran ki, lha iku artis-artise pie nasibe yo ? Sing maune entuk bayaran dadi ora entuk, sing maune kudu tuku nang toko kaset, saiki mung kari donlot wis iso ngrungokne lagu sing dikarepke. Industri rekaman pie ya ? Teknologi iku medeni cah, nek ora mudheng … nek siap, lan reti teknologi, agawe urip luwih penak lho.
Wis suwe jane eneng toko online, iso tuku saka internet lagu-lagu sing dikarepke, iso njajal disik uga. Ning, sing tuku akeh ? akeh … ning sing ora tuku sangsaya luwih akeh hehehe
Ngrungokne lagu saka gadget wis biasa je nang jaman iki. Saben dalan, gampang banget weruh wong nganggo headset ndase goyang-goyang dewe hahahaha
Wis ah, ceritane cukup semene, sesuk disambung amneh yo
Kumpulane wong-wong sing seneng mlaku-mlaku, ndeloki panggonan sing nyenengke	Previous Balapan liar
Piye Carane Maen Texas Hold’em Poker
Lek…nek kowe biasa maen, mesti ra gumun karo sek jenenge dolanan poker. Rai2 maen ki ketok. Sik dino2ne ceki karo gaple yo podo. Ki lho lek, ono buku. Diwoco. Ojo mung maen wae. Pisan2 moco buku ben lek pinter. Judule, How to Play Texas Hold’em Poker. Nek ra ngerti boso
Rahasia Melunakkan Hati Istri | AzH@r_M2K
II Lomba Guritan Tingkat Jawa Timur.DWI NR DILIANA, Madiun. ---Nduk, anakku wadon, delengen ing tawang, Mbulan ora werna abang mbranang, Llintang ora gelem gumebyar Lan srengenge kaya ngece-ngece
1. Mijil : tresna marang pepadha, prihatin
9. Pangkur : kereng, nepsu 10. Megatruh : susah, prihatin, getun
11. Pocung : gregetan, kendho
Jenise tembang ing bebrayan Jawa ana 4, yoiku:
a. Tembang Gedhe utawi tembang Kawi. b. Tembang Tengahan utawi tembang Dhagelan.
Canggih nemen kang,,suwe2 ora usah ditumpaki rider mlaku dewe dadi koyo
kurang piye gur????
Moksa = biasa di artikan sirna tanpa bekas jasad dan ruhnya.
Balas	Ely Meyer	6 Agustus 2012 at 23:02	nek ning kampungku kono, kempeng artine cepet, koyok tho mlayune cah iku kempeng tenan 😛
Balas	SanG BaYAnG	7 Agustus 2012 at 21:50	Ahahaha.., iku
Menawa pengiriman notifikasi kula saka tindakake-munggah Komentar dening email. Menawa pengiriman notifikasi kula saka kiriman anyar dening
SERAT JONGKO JOYOBOYO | KAMPUS WONG SEJATI
Archive for the ‘SERAT JONGKO JOYOBOYO’ Category
ana atap’e. —>karuan sih, tp sing dimksud nang nduwur
sing enak-2 ojok sing murahan,saiki ngurus
wantah marupa basa kasamen utawi basa kapara, sane
perangan basa punika kawaliang sakadiwedipun, inggih punika : Basa sor rauhing
kanggen nyungjungang ri kala matur – matur majeng ring :
sane kanggen mabebaosang punika marupa kruna – kruna sane
sampun kaanutang, upami : seda ( = mati, wafat )
Kasamen, kruna lingganipun saking sami, polih
panganter ka rauhin pangiring an dados kasamian, kasandiang dados kasamen.
Dados basa kasamen artinipun basa sor sane dados anggen sareng sami saha
wirasanipun tan ja nyinggihang maliha tan ja ngandapang, upami : cening mara
kirang langkung ipun kawula nuwun agungipun pangar sami. Bileh ngersak aken sinten sejatos ipun kawula, dipun pirsani mawon
dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
“Ke, angko bareng awak dewe we, rasah melu bapak mbek ibukmu…iki jelas luweh seru…” “Iyo
Exact and Language Competition 2014 | AzH@r_M2K
Efesus utawi Ephesos inggih punika salah satunggalipun kitha Yunani Kuno ing sisih wétan saking Anatolia, ingkang sapunika misuwur kanthi asma kitha Selçuk, Propinsi Izmir, Turki. Efesus inggih punika setunggal saking kalih welas kitha saking liga Ionian ing sajarah pamerintahan Yunani kuno. Kitha punika wiwit misuwur amargi wonten candhi Artemis ingkang rampung dipunbiyangun 550 SM, ingkang dados setunggal saking 7 Keajaiban Donya Kuno, candhi punika dipunbrukaken ing taun 401 déning pimpinan St.John Chrysostom.
Wewangunan ing Efesus[besut | besut sumber]
Odeon inggih punika wewangunan teater ingkang dipunbiyangun déning Vedius Antonius lan istrinipun ing taun 150 Masehi inggih punika papan kagem jamuan alit kagem dolanan lan pamentasan, ingkang wonten kursi tiyang cacah 1500, lan andha 22.
Ing sisih nginggil saking teater dipundekorasi kanthi pilar-pilar granit abrit lan stil wewangunan Corinth Yunani kuno. Lawang mlebet saking kalih sisih panggung wonten undhak-undhakanipun.
Candhi Hadrian-Candhi saking abad 2, ananging dipunrenovasi malih ing abad 4. Relief nginggilipun inggih punika boten asli, amargi ingkang aslinipun wonten ing Museum Arkéologi Selçuk Kusadasi,Turki. Lan reksa ingkang dipungambaraken relief inggih punika Kaisar Theodosius I kaliyan istri lan lare ingkang mbareb.
Candhi Domitian inggih punika candhi ingkang paling ageng ing kitha. Candhi punika dipunbiyangun saking pilar-pilar kanthi ukuran 8x13. Patung-patung lan candhinipun inggih punika taksih wonten gegayutanipun kaliyan Domitian.
Teater lan stadion kagem punapa kewawon punika, ugi boten kagem pagelaran budaya, gladiator, ugi dados pendidikan déning pamaréntah kagem rakyatipun.
Pusara lan Toya mancur Pollio dipunbiyangun kagem kinurmatan Sextilius Pollio, ingkang sampun biyangun jembatan pemipaan toya (aqueduct) kagem kitha Efesus.
Wonten kalih ‘agora’ utawi pasar komersial kagem bisnis nagara
Candhi Artemis – Candhi punika inggih punika dados setunggal saking 7 keajaiban biyangunan ingkang paling ageng ing jaman kino. Ing pundhi Artemis dados Dewi Yunani dipundamelipun candhi kagem kinurmatan.[1]
piyambak saking legenda kina, dipunbiyangun déning para pajuang estri ingkang misuwur kathi asma Amazon. Asma kitha menawi dipunpundhut saking "APASAS", inggih punika asma kitha saking "KERAJAAN ARZAWA" ingkang ateges "Kitha Dewi Ibu". Efesus dipunwiwiti saking Zaman Perunggu lan selajengipun, ananging posisi kitha uga dipunewahi sampun dados prasarat ing zaman punika. Carians lan Lelegians inggih punika salah satunggalipun tiyang ingkang wonten ing kitha punika. Migrasi Ionia dipunwiwiti ing taun 1200 SM. Saking legenda, kitha punika dipunbiyangun malih kaping 2 déning Androclus, lare Codrus, raja Athena, ing pasisir titik [[Cayster (Kucuk Menderes) gadhahi muara ing laut. Lokasi punika dipunpundhut saking wangsit iwak lan babi wana liar déning peramal.Kitha-kitha Ionia ingkang wonten kathah tiyang- tiyang migrasi saking Ionia ing pungkasan gabung ing Konfederasi ing ngandhap pimpinan Efesus. Wewengkon rusak amargi invasi ing wiwit abad 7 SM. Ing ngandhap pamerintahan raja-raja Lydian, Efesus dados salah satunggalipun kitha ingkang paling sugih ing donya Mediterania. Ananging amargi Raja Croesus Lydian kalah déning Cyrus, Raja Pèrsi, dipundamel margi kagem hegemoni Pèrsi kagem wewengkon pesisir Aegean. Ing wiwit abad 5, sawekdal kutha- kutha
Pranawa 13.200 571 Ngaben Ngelanus 37.200 572 Ngaben Sarat 20.400 573 Ngaben Sederhana 16.800 574 Ngalinggihang Dewa Hyang 13.200 575 Nganteb Piodalan Alit lan Sesana Pemangku 16.800 576
BERSYUKUR DALAM SEGELAS AIR | AzH@r_M2K
SING JAWAB WONG KURANG WARAS.
ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun Kanjeng Susuhunan Kalijaga Waliyullah; kasambet iketanipun Kyai Rangga Sutrasna pujangga.
Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah
Sungsum ingsun Patimah linuwih, Siti aminah bajuning angga, ayub ing ususku mangke,
Wiji sawiji mulane dadi, apan pencar saisining jagad, kasamatan dening Date,
tuwa gelis laki, wong edan nuli waras.
Lamun ana wong kadenda kaki, wong kabonda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sawelas wacanen singgih, kang luwar ingkang kabanda, kang kadenda wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang Suksma ingkang utang iku singgih, kang agring nuli waras.
mungsuhira rep-sirep tan ana wani, rahayu ing payudan.
sasat weruh reke Arta-daya, tunggal pancer sauripe, sapa wruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug pada sawengi, adoh panggawe ala.
Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu,
Kang sinedya tinaken Hyang Widi, kang kinarsan dumadakan kena, tur siniyan Pangerane, nadyan tan weruh iku, lamun nedya muja semedi, sasaji ing sagara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.
wasananipun, ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.
Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-raga yekti, durung darbe peparab, duk rarene iku, awayah bisa dedolan, aran Sang Hyang Jari
gigiring Merapi, anuju mring Sundara.
Ana pandita akarya wangsit, minda kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, wekasan langit jaladri, isiningwuluh wungwang, lan gigiring punglu, tapaking kuntul anglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusuma njahing tawang.
purwane dadi, candi sagara wetan, ingobar karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.
Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna
kang sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.
Bumi sagara gunung myang kali, sagung ingkang sesining bawana, kasor ing Arta-dayane, sagara sat kang gunung, guntur sirna guwa samya nir, singa wruh Arta-daya,
Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang Suksma, kaidep ing janma kabeh,
Jabrail ingkang animbangi, milanira katetepan iman, pan dadya kandel ngatine, Ngijraile puniku, kang rumeksa ing ati suci, Israpil dadi
pamujining wengi, bale aras sesakane mulya, Kirun saka tengen nggone, Wanakirun kang tunggu, saka kiwa gadane wesi, nulak
molo tengayatul kursi, lungguh neng atine surat amangam, pangeburan lara kabeh, usuk-usuk ing luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan ing tumuwuh
mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh rumeksa, angadangi mungsuh, anulak panggawe ala,
paksi mangku bumi langit, manuk iku endah warnanira, Sagara eroh wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.
Dagingipun makripat sajati, cucukipun sajatining sadad, eledan tokid
anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
Uninipun Jabrail singgih, socanipun punika kumala, anetra wulan srengenge, napas nurani iku, grananipun Tursina nenggih, angaub soring aras, karna kalihipun, ing gunung Arpat punika, uluwiyah ing lohkalam wastaneki, ing gunung Manik-maya.
Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing kawasanipun, adi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kawasaneki, anekakken pangarah.
Punang getih ing raina wengi, ngrerewangi Allah kang kuwasa, andadekaken karsane, puser kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku,
pangarahneki, sakarepira wigar, gagar datan antuk, saking kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.
Apuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi, yen apal sadayanipun, kena ginawe tulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
Kang rumiyin ing mbang wetan, Durganeluh Maospahit, lawan Raja Baureksa, iku ratuning dhedhemit, Blambangan winarni, awasta Sang Balabatu, kang
Klentingmungil, Hendrjeksa, ing Magetan, Jenggal si Tunjungpuri, Prangmuka Surabanggi, ing Punggung si Abur-abur, Sapujagad ing Jipang, Madiyun sang Kalasekti, pan si Koreg lelembut ing Panaraga.
Singabarong Jagaraga, Majenang Trenggiling wesi, Macan guguh ing Grobogan,
Gurnita ing Puspalaya, Si Lengkur ing Tilamputih, si Lancuk aneng Balora, Gambiran sang sang Kaladurgi,
Dadung Awuk Brebes nenggih, ing Pajang Buta Salewah, Manda-manda ing Matawis, Paleret Rajeg-wesi, Kutagede
Setan Karetek ing Sendang, Pamasuhan Sapu Angin, Kres apada ing Rangkutan, Wandansari ing
Arya Tiron ing Lodaya, Sarpabangsa aneng Pening, Parangtandang ing Kesanga, ing
Rara Duleg ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kang rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kula warga Nyai Kidul, sampun pepak sadaya, para pramukaning demit, nungsa Jawa paugeran kang rumeksa.
Gantya ingkang winursita, danyang kang ngreksa nagari, jroning praja Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangreksaning, kang ngripta wilapa kidung, Kyai Rangga timbalan Sang Aji, kang jumeneng Paku Buwana ping gangsal.
Kasmaran ingkang pinuji, luputa ing ila-ila, den dohna tulak sarike, ngetang sagunge lelembat, kang kerah Goplem ika, demit lit-alit
ing Wanareja, Ki Londet ing Krapyak, nggone, Balatidir ing Kentingan, Lengkrah Pucangsawitan,
Busikmelik Kaluraman, si Jrangkong ing Penjalan, Kotes Sawahan
Yen anangis lare iku, lela-lelanen lan dikir, supaya doh kang lalara, sarap sawane yen wani, saking rahmating Hyang
sumingkir, si tukung mangungkung ngarsa, si tulak bali ing margi.
Si jabang bayi puniku, kekasihira Hyang Widi, rineksa ing
lan para mukmin, samya angreksa ki jabang, mila tebih ing sasakit, sirna larane ki jabang, walagang slamet ki bayi.
jampinipun, godong asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah, temu teminahing ati, adas uyah siring nala, mung salawat puji
amburu si asu ajag, tandesna marang jaladri.
Yen wus panggih prenahipun, kokopen getihe nuli, babalunge kemahana, yen asu
Yen wus panggih prenahipun, kokopen getihe nuli, babalunge kemahana, yen asu ajag wus mati, baliya maling aguna,
Kutilapas, payo burunen den aglis.
Tundungen dimene mumbul, sumengka ing awiyati, yen wis adoh tan
nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi, sinawang yuda-kenaka, mamrih
kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira suminggaha,
jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.
Geger stan kidul samya, anrus jagad elor playune demit, kang
Tibakna mring janma lupa, eling mengko eling embenireki, salamet saumuripun, apan ingsun wus wikan, sun angadeg satengahing sagara gung, palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.
Tan pegat pamuji mantra, pun Jaswadi putra ing Kodrat-manik,
Sipat iman wa mantu bilahi, tegesipun pracaya ing Allah, ing Pangeran sajatine
Kaping kalih wa malaekati, tegesipun pracaya malaekat, anapun tegesem ingutus ing Hyang Agung, pakaryane anunulisi, marang kawulanira, kang dosa lit agung, kang karya purba wisesa, neka-neka gawena sawiji-wiji, sakehe malaekat.
Kaping tigane wa kutubihi, tegesipun pracaya ing kitab, kang tinurunaken kabeh, kitab Adam sapuluh, Nabi Esis
Yogya sira kawruhana sami, muga-muga antuka supangat, iya iku andikane, gusti Njeng Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji,
sawabipun, lamun ana janma kang sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.
Kawruhana kehing pra Nabi, Nabi Adam kang mangka wiwitan, Nabiyullah wekasane, katahe yen pinetung, kawan dasa langkung kalih,
murwanio amuji, Caritane nenggih wringin sungsang, punika ageng sawabe, ananging ta kalamun, winaca sru pareng nujoni, ana wanudya wawrat, iku tan pakantuk, manawa dadya jalaran anggogrogken wetengane kang nggarbini, dadya wasaneng durma.
Wringin sungsang wayahipun tumuruna, ngaubi awak mami, tur tinuting bala, pinacak suji kembar, pipitu jajar maripit, asri yen siyang, angker kalane wengi.
2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri.
3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi.
5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun perintah, malah mrentah.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake
Lamun gunggungan saka neptuning dina lan neptuning pasaran mau tinemu wilangan :
5. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika
ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar (taun 296).
Jumeneng Ratu Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak-piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa warna suci (446)
Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan taun, sinangkalan : Tata pandhita
para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh ayeming
padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
ngerti nek PETIS kuwi digawe soko Udang sing garingke, trus di Godhog sampek banyune kenthel, trus dicampuri tepung karo Gulo putih.
Gundhul on Maret 4, 2008 9:38 am
Nggowo ” WHANYIK ” Buah khas Kalimantan sing bentuk-e koyo pelem.
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane ; lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis ; ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata" (senjata-senjata
Judul: Penangsang: Tembang Rindu Dendam
Adji, mwah wadwan ira sadya ring genahe katuju, dadya ta agelis sang Yoghi Markandya mwang watek Pandita prasama anangun bratha samadhi, anguncar aken wedha samadhi, mwah wedha pangaksamaning Bhatara kabeh, sang Pandita aji anguncar aken wedha
WedokLawas ManungsaOrgasmeMom Aku Wis Dhemen Jan...Gunging Éndah WadonGerman9 Sasi NgandhutVintageBojoKoreanAsia
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
Isih ngandel-andel’ ke (bapakne saiki wis pensiun)
Shy guy (Diana King) : Cah Lanang
ichik-ichik) - eny sagitalirik lagu ngamen 2 (asolole ichik-ichik) – eny sagita mak iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngew-ngi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan di-ece karo kancaneeling-eling manungso bakale mati yen wes mati
kuwi yo ora dadi ngopo mangkane golek bojo ojo mandeng bondo seng penting ora ngentekno warisan morotuwokowe pancen keren ser koyok bekas pacarku mbiyen eman-eman tenan kerenmu mung kanggo obralan obral-obral janji le urung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu aku mulih nang deso ngiw-ngi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongkomak iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngew-ngi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan di-ece karo
ojo mandeng rupo rupo elek kuwi yo ora dadi ngopo mangkane golek bojo ojo mandeng bondo seng penting ora
janji le urung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu aku urip nang deso ngiw-ngi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongko -
Open your mind to be success | AzH@r_M2K
Desa[sunting | sunting sumber]
Cangkring · Gamel · Kaliwulu · Panembahan · Pangkalan · Sarabau · Tegalsari · Trusmi Kulon · Trusmi Wetan · Wotgali
Gunane : nggo nyekel bangsaning alus kayata; tuyul, slemet, tongtongsot, buta abang.
Alate : yuyu, hio, janur 2.
AJI PAWUJUD (kyai pangudal jagad)
Lir-kilir kilur kumbang, kumbangé janur
Hong sampyuh sekaring jagad, hong sekar téja tamulagiri
Kanthi-kanthiling sikep, samahumul biliridhoi anawangsa saluilla
Byar pinetep kuncara ing galih, kyai wiratapa, kyai jaladara, kyai bintisaluka
Kyai anggawarna, sigrang anahulu lia abulitang
Niup baskaraning kala mangsa Tumeka ing kartika pandulu jati
Kyai Sangga langgit kersaa panjenengan ngrawuhi wontening jagad kawula
Ngesthi tunggal mring daya-dayaning kul rembulaning jagad kang suminar mbabar
Pepadhang si ponang jabang.......ngesthi tama.
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG AWAKIPIN
SAKING KODRAT ALLOH YA ROBBAL ALAMIN KLAWAN WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NYAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO THUKUL NGAKOSO SINARENGAN DOYO PANDIKO SABDO GUSTI ALLOH KANG WUJUD KANG MOHO
PAK YESUS = IBLIS by Jangan Ngaco on Wed Aug 10, 2011 4:53 ammistik6666 wrote:Linglung wrote:Sayangipun kaki semar mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika ketitik lepat rak sabangsa sedaya badhé nyanggi paukumanipun.”Monggonuwun sewu pak linglung, saged kemawon kula serataken candhakipun. nanging, kula kinten kirang dibetahaken, awit carios saking 2 Samuel 24 kalawan 1 Babad 21 punika sami kemawon.(Indonesia: maaf pak Linglung,
lair ing Nyagan, Khanty-Mansi, Siberia, Rusia, 19 April 1987; umur 30 taun) punika satunggiling pemain tenis asal Rusia. Piyambakipun naté ndhudhuki peringkat 1 WTA lan sapuniki dhomisilinipun ing Amérika Sarékat, senadyan tetep dados warganagari Rusia.
Sharapova sampun njawarani 3 gelar Grand Slam, kalebet Australia Terbuka (2008) lan AS Terbuka nalika taun 2006 kanthi ngalahaken Justine Henin. Nalika taun 2004, panjenenganipun ngalahaken Serena Williams ing final Wimbledon.
Kagesangan pribadi[besut | besut sumber]
Nalika yuswa 7 taun, Sharapova dipunbeta dhumateng Amérika Sarékat déning bapanipun, Yuri Sharapov, kanggé sinau tenis ing Akademi Tenis Nick Bollettieri ing Bradenton, Florida.
2004 lan 2005[besut | besut sumber]
Nalika taun 2004, Sharapova dados jawara Wimbledon minangka pamenang katiga paling anèm salebeting sajarah. Piyambakipun ngalahaken Ai Sugiyama (5-7, 7-5, 6-1) ing perempat final, Lindsay Davenport (2-6, 7-6, 6-1) ing semifinal, lan Serena Williams (6-1, 6-4) ing final. Piyambakipun ugi dados tiyang Rusia ingkang pisanan menangi turnamèn kasebat. Ing AS Terbuka sapérangan wulan salajengipun, piyambakipun kalah saking petenis Prancis lan kaping 2 jawara Grand Slam,
Saking wulan Juni 2004 dumugi semifinal turnamèn Wimbledon taun 2005, Sharapova menangi 22 pertandhingan tanpa mandheg ing lapangan suket, kalebet menangi turnamèn ing Birmingham lan Wimbledon.
Sharapova dumugi semifinal Australia Terbuka nalika taun 2005. Panjenenganipun dipunasoraken déning Serena Williams (4-6, 6-2, 6-4). Panjenenganipun boten saged mempertahankan gelar Wimbledon-ipun. Panjenenganipun dipunasoraken déning Venus Williams (7-6, 6-1). Panjenenganipun naté mapan ing peringkat sepindhah salebetipun peringkat tenis WTA, senadyan namung 1 minggu. Sharapova ugi kalah ing semifinal AS Terbuka 2005. Panjenenganipun nyerah dhumateng Kim Clijsters.
Kanthi mekaten, ing turnamèn Grand Slam 2005, panjenenganipun kalah teras dhumateng pamenang turnamèn
Ing Australia Terbuka 2006, panjenenganipun kalah saking Justine Henin 4-6, 6-1, 6-4.
Sharapova nggayuh gelar sepindhaipun nalika taun 2006 lan gelar kaping 11 ing kariripun ing turnamèn Tier 1, Pacific Life Open ing Indian Wells, California ing pundi panjenenganipun dados unggulan kaping 3. Sharapova lan unggulan kaping 4, Elena Dementieva dados tiyang Rusia sepindhah ingkang dumugi final ing turnamèn kasebat. Ing turnamèn salajengipun, Nasdaq-100 Open (sapuniki Sony Ericsson Open), panjenenganipun dipunasoraken Svetlana Kuznetsova ing final kanthi skor 6-4, 6-3.
Sharapova tumut dhateng turnamèn Prancis Terbuka 2006 tanpa tumut turnamèn-turnamèn ingkang main ing lapangan lemah lempung sadèrèngipun. Panjenenganipun kandheg ing babak sekawan, dipunasoraken déning Dinara Safina 7-5, 2-6, 7-5.
Sharapova nyambut musim lapangan suket kanthi tumut dhateng turnamèn DFS Classic ing Birmingham, nanging panjenenganipun kalah ing semifinal saking Jamea Jackson. Kanggé kaping kalihipun, ing Wimbledon 2006, panjenenganipun dipunasoraken Amelie Mauresmo ing semifinal kanthi skor 6-3, 3-6, 6-2.
Sharapova pikantuk gelar kaping kalih nalika taun 2006 ing turnamèn Tier 1, Acura Classic ing San Diego minangka unggulan kaping kalih, ngasoraken unggulan sepindhah, Kim Clijsters, 7-5, 7-5. Puniki arupi kamenangan sepindhah Sharapova saking Clijsters ing 5 patemon kekalihipun.
Sharapova tumut dhateng AS Terbuka 2006 minangka unggulan kaping tiga. Panjenenganipun ngasoraken petenis peringkat sepindhah, Amelie Mauresmo ing semifinal kanthi skor 6-0, 4-6, 6-0. Sharapova salajengipun ngungguli Justine Henin ing final 6-4, 6-4.
ngasoraken petenis sesami Rusia lan pemenang sadèrèngipun, Nadia Petrova 7-5, 6-2.
Dumugi panjenenganipun kalah ing turnamèn akir taun, WTA Tour Championships, Sharapova sampun menangi 19 pertandhingan tanpa mandheg. Panjenenganipun mungkasi taun 2006 kanthi rekor 59-9 lan menangi turnamèn Tier 1 langkung kathah katimbang petenis sanèsipun.
Sharapova ugi ngedalaken wara-wara bilih panjenenganipun bakal ngiyataken tim Fed Cup Rusia kanggé sepidhahipun ing taun 2007.[2]
2007[besut | besut sumber]
Sharapova miwiti taun 2007 kanthi dumugi final ing turnamèn ekshibisi lan pemanasan kanggé Australia Terbuka 2007, Watson Water Champions Challenge, ing pundi panjenenganipun dipunasoraken déning Kim Clijters, 6-3, 7-6(8).
Ing turnamèn Australia Terbuka, unggulan sepindhah Maria Sharapova ngasoraken petenis peringkat kaping 62, Camille Pin ing babak kaping kalih kanthi skor 6-3, 4-6, 9-7. Pertandhingan kasebat dipunmainaken salebeting temperatur udhara ingkang panas sanget, 40 °C (104 °F). Ing babak kaping sekawan, Sharapova ngasoraken réncang
Panjenenganipun lajeng ngasoraken unggulan kaping sekawan, Kim Clijsters, 6-4, 6-2 ing semifinal kanggé majeng dhateng final. Nanging, Serena Williams, peringkat kaping 81 donya, menang kanthi gampil, 6-1, 6-2.
Sharapova lajeng tumut ing Toray Pan Pacific Open, turnamèn Tier 1 ing Tokyo, Jepang. Panjenenganipun dados unggulan sepindhah. Ing semifinal, panjenenganipun nyerah dhumateng Ana Ivanovic amargi cedera, 6-1, 1-0.
Turnamèn salajengipun inggih punika Pacific Life Open ing Indian Wells, California, ing pundi panjenengangipun punika jawara sadèrèngipun lan dados unggulan paling inggil. Kepripun ugi, panjenenganipun kalah saking Vera Zvonareva ing babak kaping sekawan kanthi skor 4-6, 7-5, 6-1.
Ing turnamèn Sony Ericsson Open, ing Key Biscayne, Florida, Sharapova kalah malih kanthi gampil saking Serena Williams, ing babak kaping sekawan kanthi skor 6-1, 6-1. Ing babak sadèrèngipun, panjenenganipun
Carolina Kidul, nanging cedera bahu ingkang njalari panjenenganipun boten saged tumut tur tenis-ipun salami 5 utawi 6 minggu, ingkang ugi ateges panjenenganipun boten bakal main ing tim Fed Cup Rusia nglawan Spanyol.
Sharapova kagungan rekor 6-12 nglawan pemain top donya (2-5 nglawan Justine Henin, 3-3 nglawan Svetlana Kuznetsova, lan 1-4 nglawan Amelie Mauresmo). Sharapova kagungan rekor 2-4 nglawan Serena Williams, lan 3-4 nglawan Kim Clijsters, ingkang ugi
Rakèt pisanan Sharapova (sadèrèngipun mlebet aréa profésional) inggih punika paringan saking satéunggiling réncang caket kulawarganipun.
Sharapova migunaaken rakèt Prince Tour Diablo nalika taun 2003 lan salajengipun migunaaken sapérangan rakèt Prince ingkang bènten dumugi AS Terbuka taun 2004. Sharapova wiwit migunaaken rakèt Prince Shark MP nalika turnamèn kasebat. Salajengipun piyambakipun nggantos mawi rakèt Prince O3 White ing wulan Januari 2006, lan tetep migunaaken rakèt kasebat dumugi sapuniki.
Burung Cucak Rowo Jos, setelan Burung Cucak Rowo Gandos, setelan Burung Cucak
Resep Sayur Gabus Pucung khas dari Betawi,
JAWARA BETAWI: BETAWI TEMPO DULU
MENGULAS SEJARAH PENDEKAR2 BETAWI TEMPO DULU
Berantai Sinar Paseban Mutiara Segara Mustika Papat Kalima Pancer Rumpun
6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI MANTRA PENGASIHAN, AJI MANTRA
Data (27) bait (435)Tan sang manis ing wedana,ketingalan yan tumungkul ing bumi, katoh ta baginda Yusuf ing lemah, yan tumenga ing latra lintang canraku, katon tulis ing
jatmika lan ayunira sang putrid, ya ta dinauhan sampun, mangke kang dadahan, awarna-warna luaran mangke sampun,
ing kang sabda, kalih sukur ring Hyang Widhi,leher amaca, tasbeh muang Hyang Widhi.
Bali, penari topeng Nani Sawitri, Gita
Kinanthiwayang kulit, wayang golek, wayang kancil, wayang potehi, wayang pring,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon Progo,
Ing. Eduardo Trejos, Ing. Esteban Sánchez, Ing. Daniel Pérez, Ing. Leonardo Jiménez, Ing. Roger Fernández e Ing. Fernando
“Fajar” ki jan-jane sopo to ….
ning yen ndeleng fotone, aku sitik2 koyo wis tahu weruh :d
“Wis ndang cepet mrene!”.
“Mm, kaya’nya enak nih?!,”
Nalikane jaman walanda kakine gawe jugangan kanggo umpetan menawa ana
ngarang sampean, mosok suwargo tikete 500-2 juta iku suwargo tipe opo lek gundul?! seng korban urip sampe dadi
Ditulis oleh SanG BaYAnG pada 20 Februari 2015 in Budaya, Geguritan, Puisi, Religi
Tag: Geguritan, lirik, lirik puisi, Puisi, puisi jawa	Geguritan-Puisi Jawa : SISIK PANGGODHA
Ditulis oleh SanG BaYAnG pada 11 Februari 2013 in Geguritan
Tag: atma, ayu, bayu, bumi, cah, gatra, gegayuhan, Geguritan, gumelar, ing,
nalar, Ngawi, pedot, Puisi, puisi jawa, sajroning kolbu, sapa, sirna, sudra, sujana, tak, tresna, wadi, wates, werdi, wewengkon,
Geguritan, ing, jati, krana, lali, lamun, lan, manah, Puisi, Puisi Cinta, Sajak, siji, Syair, tak, wis, yen	Membedah Geguritan : Ayang-Ayangku
Bedah Kata Dan Puis : Sang Bayang
kedatengan bintang tamu.. 16 October 2011 at 7:58 am	Reply	warung DOHC
Ing. en Computación Ing. en Control ​y Automatización Ing. Civil Ing. Eléctrica Ing. Farmacéutica Ing. Geofísica Ing. Geológica Ing. Industrial Ing. en Informática Ing. Matemática Ing.
Membentuk Karakter Mandiri Pada Anak | AzH@r_M2K
“Saged kepanggih mas Ronggo?,…,Oh, dalem Jaya
Resep Pakan Burung Lovebird Juara Sharing resep pakan burung
kuwi subur, makmur, gemah ripah loh jinawi. Ing desa kuwi, ana kulawarga kang
isine simbok lan anak-anake, bapake ora ana,
embuh ngilang mengendi, jare wis ninggal dicaplok baya.
(Panggung kosong, katon dekorasi kanthi swasana pradesan. Krungu
lagu gendhing Jawa. Mbok Menah mlebu nggawa tampah isi beras, ngenalke awakke
sing ayu-ayu, pinter-pinter, sehat-sehat, bekti marang
ing desa iki. Wis akeh para pemudha kang padha nglamar. Eh, wis ya pamirsa. Aku arep masak dhisik,
anak-anakku durung padha sarapan. Daaaaa….”
Menah. Aku sing ayu dhewe iki Klenting Abang, aku sing paling tuwa lho… Nanging paling oke dhewe..”
· K. Biru: ”Jenengku Klenting Biru.Body-ku sing paling yahud dhewe.
· K. Ungu : ”Nak aku Klenting Ungu”
· K. Ijo : ”Aku Klenting Ijo.”
· K. Abang : ”Para pamirsa, dhewe iki tresna banget marang simbok.
sakdonya. Tetep bisa ngrumati anak-anake senadyan ora duwe wakil. Bapakku wis
· K. Ungu : ”Iya, bener. Simbok ya maringi dhewe kebebasan kanggo
ngapa wae. Kuwi berarti simbok percaya karo dhewe.”
· K. Ijo: ”Bener banget. Dhewe iki kan isih enom. Urip mung sepisan,
disia-siakake. Hi… hi… hi…”
· K. Biru : ”Eh, wis-wis..! Ayo padha
arep metu saka panggung, nanging ujug-ujug teka Klenting Kuning).
· K. Kuning : ”Kulanuwun… Assalamu’alaikum…”
klenting banjur noleh ing sumbere swara. Klenting Abang marani Klenting Kuning)
· K. Abang: (nada swara galak) ”Ana apa? Arep ketemu sapa?”
· K. Kuning : (keweden) ”A… Ak… Aku iki wis ngumbara tekan endi-endi.
pengen bisa dadi sedulurmu kabeh. Moga wae mbak-mbak sing ayu-ayu iki gelem nampa aku dadi sedulur..
· K. Ijo: (rupa ora seneng) ”Apa? Arep nunut nang kene???Sorry..!!
· K. Ungu: ”Iya! Luwih apik Kowe golek panggonan liya wae. Ning kene
wis seseg. Wis kana lunga..!!”
· K. Kuning : ” Nyuwun tulung… Mbakyu… Aku gelem dikongkon apa wae…”
· K. Biru: (nyekeli roti) ”Ah, bentuke wae wis aneh. Wis kana
Kuning tetep Meksa. Amarga swarane rame banget, Mbok Menah metu saka jero omah.)
· Mbok Menah: (ngamuk) “Eh eh eh… Ana apa iki kok ribute pol…
· K. Ijo: (nyedaki Mbok Menah) “ Niki lho Mbok.. Ana cah aneh arep
· K. Ungu: “Inggih Mbok… Mpun, mboten usah diladeni Mbok. Marakke
sepet wae.” · Mbok Menah: “Kowe sapa? Ana prelu apa nang omahku”
· K. Kuning : (kanthi rupa dimesak-mesakke)“Ngeten Mbok.. Kula
· omah.. badhe nunut ing mriki.. kula purun di utus napa mawon.”
· Mbok Menah: “O.. Ngono.. Mengko dhisik, aku tak rembugan karo
Menah lan para Klenting padha ngumpul adoh saka Klenting Kuning.)
· Mbok Menah: “Wis, cah kuwi ditampa wae ing omahe dhewe. Mengko
bisa dikongkon-kongkon. Dadi dhewe kepenak. Piye?”
· Para Klenting: “Wah, inggih Mbok. Sarujuk.”
Menah lan para Klenting marani Klenting Kuning.)
· Mbok Menah : “Yo wis.. Kowe entuk manggon ing kene. Nanging kowe
· K. Kuning: (mesam mesem seneng, ngambungi tangane Mbok Menah)
”Saestu Mbok.. Maturnuwun Mbok.”
· Mbok Menah : (Ngipatke tangane) “Ya ya.. wis kana ndang ngresiki
omah. Aku arep nutugge nonton gosip.”
menah mudhun panggung, ditutke para Klenting lan Klenting Kuning)
sawijining dina, wektu Klenting Kuning lagi nyapu lan Mbok Menah lagi nonton
· Mbok Menah : “Lho… Kok kowe weruh nak aku sing nonton tipi? Iki
· Penyiar tipi : “Lha piye maneh. Sutradara ngutuse ngene jal. Wis
“Oke.. Tak baleni.. Sugeng siyang pamirsa..
cewek kang isihsingle. Raden Andhe-andhe Imut nganakake sayembara kanggo golek
PKK ndampingi Raden Andhe-andhe Imut kang nembe dilantik dadi raja anyar. Sing rumangsa cah wedok, ayo
tipi) “Sedhela Mbok.. Tak liwat
· Mbok Menah : (kaget lan bingung) “Lho.. Iki penyiar kok anehe
· Penyiar tipi : (rada kemayu) “Wis tah, senenge kok rewel.
Sutradara ngutuse ngene. Nak ora manut mengko ora entuk konsumsi. Manut wae no piye…
Wis ah… yuk da da bye bye…”
· Mbok Menah : “Ah mbuh sembarang. Sing penting aku kudu ngandani
anak-anakku dhisik” (bengok-bengok) “Para
Klenting…!!! Cepet mrene… Ora nganggo suwe…!!!”
Klenting kesusu munggah panggung. Ana sing isih nganggo rol. Ana sing isih
nggawa pakanan. Ana sing isih gawa anduk, lsp.)
· K. Ungu: “Wonten napa to Mbok? Kaget ki lho..”
· Mbok Menah : “Iki mau ana sekilas inpo nak tipi. Raden Andhe-andhe
Imut nembe golek calon wakil. Wis saiki padha siyap-siyap. Langsung ndang
lunga menyang kerajaan. Cepet cepet cepet..!!!”
· K. Biru : “Wah… yahuuud ki… hahaa….”
· Mbok Menah : “Wis cepet cepet…!!!!”
sawijining panggonan desa Tak Dung-dung Tak Dung-dung, persise ing kali
Bengawan Pala, ana makhluk kang ora jelas bentuke. Kaya wong, tapi
ya kaya yuyu, arane Yuyu Kang Kang. (Yuyu
dhewe.” (yuyu clingak clinguk) “Kok sepi ya.. Ora kaya biasane, ket sekisuk
· K. Ijo: “Wah, kok sepi nemen ya. Endi praune?”
· K. Ungu: “Wah iya, piye carane nyabrang kali nak ngene. Manawa
· Yuyu : “Eh eh, cah ayu-ayu arep
padha mengendi iki? Nyabrang ya? Wis tak sabrangke wae. Murah kok.” (karo pringas-pringis)
· K. Abang : “Bayare pira Yu?”
larang-larang. Wong siji sejuta wae. Hehe…”
· K. Biru : “Lho.. larange pol.. Ora
bisa murah? Manawa bisa malah gratis. Hehe...”
· Yuyu : “Woo.. Jaman saiki ora ana
sing gratis. Ya wis, ora bayar ora apa-apa.. Nanging kowe-kowe kabeh kudu gelem tak gandheng nyabrang
· K. Abang : “Oke. Sarujuk.”
antara suwe, Klenting Kuning tekan ing panggonane Yuyu Kang Kang. Jebule,
Klenting Kuning ya arep melu sayembara, ananging dheweke ora
pamitan Mbok Menah. Wedi manawa diamuk.
Kuning mlebu panggung, Yuyu ngampiri.)
· Yuyu: “Wah, ana cah ayu maneh. Arep nyabrang cah ayu? Ayo tak
· K. Kuning: “Ah emoh.. kowe Yuyu Kang Kang mesti ana karepe nak
pinggir.” (Klenting Kuning metu saka panggung)
· Yuyu : “Woo… jual mahal… Ya wis
kerajaan lagi padha nyiapke sayembara. Raden Andhe-andhe Imut wis ora sabar
Imut mlebu panggung, ditutke Mbok Randha lan asistene kang nggawa map lan
· Andhe-andhe : “Mbok, pripun? Sampun pinten ingkang ndaftar?”
· Mbok Randha: “Aduh Le, simbok ya ora weruh.. Coba takon karo
asisten. Kuwi wis tak bayar larang-larang sejuta setengah mben
· Asisten : “Mbok.. Ampun korupsi.
Bayaran mung satus ewu kok diomong sejuta setengah. Supaya dikira sugih ya. Babagan pendaftar sampun
wonten 999 Raden. Menika nengga rumiyin.”
· Asisten: “Lha, niki Raden.. Para Tumenggung ingkang mangke
· K. Ungu: “Inggih Asisten.
· Asisten: “Oke.. nanging ana sarat-sarate.”
· K. Ijo: “Wah.. Napa kemawon sarate ten?”
· Asisten: “Sarate, 1. Kudu ayu lan lulus PPL
siji, iki bakal di tes dening Tumenggung Kasep.
Swarane kudu apik lan bisa nyanyi, iki bakal di tes dening Tumenggung Trisno.
Kudu melu test kasarasan lan bisa mlayu maraton, iki bakal di tes dening Tumenggung Lambang. Piye? Sanggup?”
· Para Klenting: (bareng) “Sanggup..!!!”
T. Trisno, T. Lambang metu saka panggung.)
· T. Kasep: “Ayo, saiki maju siji-siji”
· Para Klenting maju siji-siji di tes Tumenggung Kasep.
· T. Kasep : “Ya wis, bar iki ganti di
tes Tumenggung Trisno. Kowe padha nang kono dhisik.”
· K. Biru : “Siap Tumenggung.”
Kasep metu saka panggung. T. Trisno mlebu panggung)
· T. Trisno: “Piye? Wis padha siyap? Saiki maju siji-siji ya.”
· K. Abang: (nembang campursari) “………………”
· T. Trisno: “Ya wis cukup, saiki ngenteni Tumenggung Lambang. Kuwi
(T. Trisno metu saka panggung. T. Lambang mlebu panggung)
***Rampung***
Petruk mesen mangan karo Paijo, sing ladhen nang warteg. Paijo nggawa mangan pesenane petruk,
malnya kul Lampung. Anjeneng aken Pangeran Sabakingking
ngadekaken Ratu. Maka jenengipun Susunan Sabakingking. Maka
Ratu Darah Putih angaturaken Sawunggaling. Maka mulih ing
Spoiler for :ngakak: - Yen Ono Duite...- Yen Presidene Mbahmu...
Spoiler for :ngakak: Pokoke sak
Download Ahange Istgah Az Peyman Rashidi(
geni korban, dikenal mung minangka Mortopo (ora nyata iku jeneng), 38, nalika claims kanggo bisa dileksanakake dening target saka unscrupulous .Mortopo ngandika geni wonten ing ngarep iku almarhum ibu iku Warisan ing 23 Batu, Sungai Nibong Sekinchan wis pracaya bakal disambung menyang tumindak kang sabotage dening rakenal katelu sing pengin pratelan house lan tanah ing tlatah.Miturute, omah iki sadurunge patched salinan laporan polisi lan kabar saka pokrol sing dhawuh ing panggonan lan situs iki vacated ing pitung dina amarga katelu nyariosaken wis mlebu menyang Advertisement lan tuku persetujuan karo pihak."Ing house sandi mbah kakungipun dibangun ing pungkasan 1920s lan dipun warisaken para almarhum ibu sadurunge bequeathed kanggo kula supaya iki asal saka kulawarga," Gusti marang lintang.Mortopo sing tumindak minangka Juru masak ing Restaurant ing Sungai Besar ngandika omah ana Panggonan kanggo sayah stopover, uga minangka Panggonan ing akhir minggu vacation kulawarga.Ngandika piyambakipun cingak kanggo nggoleki house lan tanah iki dipunbewarakken ing situs web kanggo tujuan ngrekrut omah-omahé tuku lan ngedol tanah ing rega saka RM600, 000."Nanging, iklan diterbitaké ing situs iki ical, saiki sing pitakonan punika ing kahanan apa ing negara kang mèlu guyub
ngaktifake marang kanggo mbangun house a."Ngandika bisa ora menehi RM100 000,, nanging mung arep mbayar RM3 000, kanggo kula. Ing kahanan saiki, ngendi ana house tanah lan biaya sing dadi cendhak, nalika house lan tanah punika asil ngetokake sandi almarhum mbah kakungipun sing perang iku, "ngandika.Panjenenganipun ngandika plans terus manggon ing omah ing taun sawise bojoné, sing ngandhut telung wulan saka manak.Nanging kang ora kepinginan dadi nalika omahé padha numpes ing geni babagan 2:30 am ana.Mortopo ngandika, sadurunge geni nyuwil metu, pepadhane weruh wong loro melu ing kajadian pungkasan wengi ing ngleboke marang house."Aku wis damel laporan polisi iki prakara, takon panguwasa kanggo neliti yen ana gawe salah muter lan muter gawe salah dening irresponsible katelu," ngandika.Panjenenganipun ngandika mung dheweke sumurup house iki obaran ing awal jam sawise adhine
ngandika padha nampa laporan ing 2:45 am kedadean.Dheweke nambahake yen operasi firefighting nglibatno loro geni mesin saka Sekinchan lan Kali Big, nanging kangelan operasi nalika sumber banyu ing wilayah."Geni iki digawa ing kontrol bab 30 menit lan wonten ora
" Desa punika rinujak pirang, tahun prandane nora sirik, Sang Prabu Lombok hangutus, ngundang prajurit Banjar, sampun
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo. Jual Kursi Roda Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Jual Kursi Roda Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Nalika mata keculek, jempol ki jare yo melu ngrasakake lara.
Nalika jempol sikil kesandung, mata iki ndrojos..
Ndelalah kog yo sakjroning wektu mata ki keculek jempol yo kesandung..
Ana ing sak liyane wektu, mata sengaja diculek lan sikil sengajo di tatapake.
Pancen nek dirasake yo podho larane. Ananging rasa lara kuwi mau bakal ilang lan mari. Banjur apa paedahe? Mata sengaja diculek
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri.
KANGGO OPO?LHA SING MLEBU FORUM WAE MEK WONG 5WIS BEJO, HEHEHEHEHEHEHEHEHEHE AMPUN
wak haji, sampeyan kok pinter temen to,,? biasane trawangane sampeyan jarang mleset ,
Other Tags: Jual wayang kulit, Jual wayang karton, Semar, wayang gunungan
iso nggo boncengan…. pantesan ra oleh ibune dijak neng tugu.. lha mbonceng ngendi..
Tegal, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten
putra pambarepé Prabu Pandhudéwanata. Nalika isih enom asmané Radén Puntadéwa.
sabar banget, kondhang duwé getih putih, mulané ora tau nesu. Marga sipaté kang
para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal
meatballs resep klasik ing endhog tansah ditambahake.bloating sawise dhaharan Saben kita ing paling sapisan ing gesang kang ngadhepi karo bloating, kang disebabake dening flatulence gedhe banget.kembang dandelion - nggunakake Dandelion - tanduran andhap asor lan undemanding sing digunakake dipunsawang minangka ganja.Ing Gata Armenian Ing masakan Armenia, bebarengan karo churchkhela lan gulali, Gata banget populer.
menehi wangun sampurna namung dening tweezers.Constipation sawise babaran Masalah karo karya saka usus - salah siji sing paling kerep pinanggih sak meteng.
nbsp; 2 &nbsp;  &nbsp; >> &nbsp;       Situs iki koleksi pribadi bahan lan
pacangan pawarto lan sumber pendidikan. Kabeh informasi dijupuk saka sumber umum.
Sampurna ora aplikasi kanggo nèng bahan digunakake. Kabeh hak kagungane dhewe-dhewe
ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1)Referenced Byngramapply(1), ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1),
Ja dhipikir kon padha gak duwe sangu
meneh siji, arek orep opo nay seng orep
angger kabeh wes di dhol. Orak may kir. Orep seng koyo ngopo angger buteng
wong melayu dadi nay orak buteng … sokor … memang mumet ndelok no , kok kepiyeh sampek bongso day wek
Nampa Payday Loans, Nampa AB
Panemu Manuk Kenari utawi Peksi Kenari inggih punika pelaut saking Perancis, ingkang nggadhahi asma Jead de Berthan Cout watawis abad 15 ing kepulauan Canary, Azores, lan Madeira.[1][2] Manuk Kenari nggadhahi ukuran ngantos 14cm.[2] Prawakanipun saking badan nggadhahi warna kuning sitrun kanthi garis ingkang radi peteng.[3] Awaké arupa kuning sitrun kanthi garis kang luwih peteng.[2] Wulunipun lan buntutipun nggadhahi warnanipun cemeng ingkang pinggiranipun warna ijem semu kuning.[2] Ing ngandhapipun badan warnanipun radi kuning.[2] Wujudipun Manuk Kenari punika alit ugi nggadhahi swanten ingkang saé.[1]
Wiwit gangsal abad kepengker, manuk kenari asring kawin silang kaliyan jinis manuk kenari sanèsipun, dadosaken manuk kenari piyambak nggadhahi jinis kadosta:[1]
Kenari Norwich, punika jinis ingkang nggadhahi sejarah bènten kaliyan jinis manuk kenari sanèsipun.[4][5] Rikala semanten kathah tiyang nenun saking bangsa Flam ingkang ngingu manuk kenari jinis punika lan asring dipunasta pindah dhateng Inggris amargi dipunjajah déning bangsa Spanyol.[4][5] Penenun-penenun punika manggèn wonten dhaérah Norwich ing Norflok (Inggris).[4][5] Pratandha saking manuk kenari jinis punika wulunipun ingkang kandel lan wujudipun bunder.[1][4][5] Dadanipun amba, gegeripun cekak ugi amba,wulunipun cekak lan buntutipun ugi cekak.[4][5] Manuk punika nggadhahi warna ijem. .[4][5] Dawanipun kinten-kinten 15-16cm.[4][5]
Kenari Cinnamon, punika mèmper kaliyan Kenari Norwich.[1][5] Manuk punika nggadhahi wulu ingkang kandel lan wujud ingkang sarwa bunder.[4][5]
Kenari Border, jinis punika ingkang paling misuwur ing kalangan kenari sanèsipun.[1][4][5] Manuk jinis punika asalipun saking Cumberland Fancy, lan saking Sempadan (Border) antawisipun lnggris lan Scotland.[4][5] Wujudipun bunder sadaya menawi dipuntingali saking pundi kemawon.[4][5] Dawanipun namung ngantos 14 cm.[4][5]
Kenari Lancashire, punika jinis paling ageng ing nagara Inggris.[1][5] Jaman sapunika Kenari spesies jinis punika ugi angèl dipuntemoni.[4] Manuk jinis punika namung ketingal menawi nembé ngempal kaliyan jinis kenari sanèsipun.[4][5] Pratandha jinis kenari punika nggadhahi mahkota utawi jambul ingkang dipunwastani Lancashire Coppy.[4] Ingkang wujudipun bunder ingkang dipunwastani Lancashire Plain Head.[4]
Kenari Gloster, kenari jinis punika paling alit saking jinis kenari sanèsipun.[1][4][5] Dawanipun boten langkung 11cm.[3][4] Kenari Gloster warnanipun kuning lan wulunipun warna pethak semu ijem sami kaliyan buntutipun.[4][5] ing sirah wonten ingkang nggadhahi jambul wonten ugi ingkang boten nggadhahi jambul.[4] Manuk jinis punika ingkang boten nggadhahi jambul saged dipunwastani Consort.[4][5]
Kenari London Francy, punika jinis kenari ingkang paling sepuh lan ugi sampun punah.[1][4][5] [5] Manuk jinis punika saé sanget wujudipun.[4][5] Wulu lan buntutipun werni semu emas lan hiasan warni cemeng.[4][5]
Kenari Fite Francy, Manuk jinis punika nembé dipuntepang dèning masyarakat.[4][5] miturut kapitadosan masyarakat jinis punika renkarnasi saking jinis kenari london francy ananging nggadhahi ukuran langkung alit.[1][4][5] Kanthi wulu ingkang alus lan buntutipun warna pethak.[4][5] [5] Dawanipun ugi boten langkung 11 cm.[4][5]
Kenari American Singer, kelebet jinis kenari ingkang sacara fisik endah lan nggadhahi swanten ingkang sae. Kenari American Singer punika asil silangan Kenari Border lan Kenari Roller. Sebaran: Kenari American Singer dipunkembangaken taun 1930-an déning sakelompok wadon ingkang salajengipun dipuntepangi kanthi
Kenari American Singer kawitanipun dipunsebat “North American canary” utawi kenari Amerika Lor lan diasilaken saking silangan Kenari Roller Jerman (30%) lan Kenari Border (70%). Peksi punika kathahipun sumebar ing
ocèhanManukSato kéwanKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 15 Oktober 2016.
65,616 Views Sampean wis nate ngrasakne jaman tahun 90an ra, ngitung, nyimpen data isih nganggo disket sing isine mung 360 kb ? Hahahaha … katon tuweke yo sing nulis .. yo wis ben, pancen wis tuwo kok. Eling banget, nyimpen nganggo dbase, nek datane wis meh sa yuta, tabele kerep banget rusak, terus dibeneri siji-siji sing suwene ra jamak, nganggo komputer 286.
Saiki wis beda cah, ngitung data (records) cacahe milyaran ora sah mumet, rasah wedi. Gampang tur regane uga wis murah, ora sah dadak tuku super komputer sing regane milyaran, cukup i7 ram 32 yowis cukup, cacahe pitung iji wae kok.
Nang kene, aku meh crita, bab “hadoop”, meh nggo ngolah data-data sing gedhe banget, cacahe 100 milyar jumlah datane. Isih nganggo hdfs, urung nganggo accumulo utawa hbase disik. Kas install operating systeme, aku nganggo centos, ning ubuntu utawa
milyar paling2 mung sak wetara detik kok, iso nggo pivot table, distinct lan liya-liyane, sing nek nanggo mysql, postgresql, mssql, oracle, netezza lan liya-liyane ngitu data sak milyar, suwene pol, nganggo hadoop … hmmm .. cepet kok, aku wis jajal.
Iki ae lagi kepingin ngitung data-data sing cacahe 400 milyar records, gede file kira-kira 40 tb
AUDIO) MP3 1. kangen. Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang
APA GAWE MANING LAH,SING SIKI KECILIKEN LAN ORA LAYAK,SUKUR2 GAWE SING GEDE MANEH KAYA ST GEDEBAGE BDG,IYA PAK HERU SING AREP DADI WAGUB
tak ijo royo-royo, tak sengguh temanten anyar…..
dondomana, jrumatana kanggo seba mengko sore..
Sejati:lagu "Bojo Loro" Mp3 Lengger Banyumasan "Wahyu Sejati" Wangon, Banyumas Mp3 Kesenian Lengger Banyumas "Wahyu Sejati" Pimpinan S. Bawor Mp3 Lengger Calung Banyumas " Wahyu Sejati" Banyumas Mp3 Bendrong Kulon oleh Grup Lengger "Wahyu Sejati" Wangon Banyumas Mp3 Lengger "Calung Wahyu" Sejati Banyumas Mp3
Mp3 LENGGER# BOJO LORO Mp3 Lengger Wahyu Sejati: BENDRONG KULON Mp3 Lengger Wahyu Sejati: WALANG DOI Mp3 Lengger Wahyu Sejati "SAMBEL KEMANGI" Mp3 Lengger Remaja "RONGGENG LOR" grup Lengger Wahyu Sejati pimp. Pak Bawor Mp3 LENGGER WAHYU SEJATI: RENGGONG MANIS Mp3 Lengger Banyumasan Probo Laras lagu "Eling-Eling Mp3 dangdut koplo bojo loro
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
» Resep Martabak Telur Kulit Lumpia Renyah Dan Gurih
Resep Martabak Telur Kulit Lumpia Renyah Dan Gurih
Resep Martabak Telur Kulit Lumpia Renyah Dan Gurih - Halo,
nuwun peparingipun soal2 puniko mugi gusti inkang murbeng dumadi ingkang paring
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:
Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” :
baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durung
yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.
yaitu pembukanya kawruh (ilmu) “Manunggaling kawula-
yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
irreplaceable793. Irwansyah - Camelia794. Irwansyah - Pecinta Wanita795. Irwansyah - Pencinta Wanita796. Irwansyah & Acha - My Heart - Ost.my Heart797. Irwansyah & Acha Septriasa - My Heart (Versi House Remix)798. Irwansyah - 02. Jangan Menunggu799. Irwansyah - 09. Lagu Untukmu800. Irwansyah - Pencinta Wanita801. Irwansyah-Kutunggu Jandamu802. Irwansyah-KutungguJandamu mp3-gratisan.blogspot803.
Injih Pak sami-sami sampun pinarak monggo… 😀
lo bhs jawae."kula remen, napa ingkang jenengan
Wah, nJawani tenan. Sugeng rawuh. Mangga pinarak-
(Shundorbôn) The Sundarbans ya iku muara alas bako kang paling gedhé ing donya.[1] Saliyane iku, Sundarbans uga minangka sawijining Taman kang dadi panggonan pelestarian macan lan tanduran biosfer.[1] Taman iki dumunung ing delta Sundarbans ing nagara bageyan Bangladesh Divisi Khulna.[1] Wewengkon iki minangka wewengkon kang padhet amarga ditutupi déning alas mangrove, lan minangka salah siji cadangan kang paling gedhé tumrap macan Benggala.[1] Iki uga dadi omah tumrap pirang-pirang manuk, spesies reptil lan invertebrata, kalebu baya banyu uyah.[1]
Sekitar rong puluh jinis saka seket enem jinis mangrove kang ditemokake ing donya, urip apik ing Sundarbans [2] Vegetasi mangrove iki umume diidentifikasekake ing alas campuran, alas bako, alas pesisir, alas udan teles lan alas suket alluvial.[3] Dene kali ing Sundarbans ya iku panggonan panemone banyu asin lan banyu tawar. Mula wewengkon mau
Kegiyatan tanduran mangrove iki bisa ngrembakake fitur mikromorfologi kanggo nyiptakake substrat bibit mangrove. Morfologi lan
293 Loro Jonggrang Ensemble, Prambanan, Java 294 Chandi Brahn', Loro Jonggrang, Prambanan, proportional elevation 295 Chandi Sari, Java, Prambanan, Java
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo
Museum lan Galeri Seni Derby wiwitan buka saka tahun 1879, barengan karo Perpustakaan Pusat Derby, ing gedung anyar sing dirancang karo Richard Knill Freeman
pajangan Royal Crown Derby lan porselin liyane saka Derby lan sak ubenge. Pajangan liyane uga koleksi arkéologi, sajarah alam, géologi lan koleksi militer. Galeri Seni wiwit buka saking tahun 1882.
Wright saka Derby[besut | besut sumber]
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 25 Maret 2016.
soksok maasig ki ketok ayune. waaaakss…
Sigit Raharjo says:	22/07/2013 at 3:06 pm	| Hahaha…ratau ngrungokne wayang ki mesti koco paesan
barang! Kono sing adoh! Njagong kono wae! Ngko tak gawekke! Arep opo kowe??
cilik mbiyen, rasane pancen enak tenan, opomeneh nek dimaem karo iwak kebo siji. Nanging teko saiki aku ora ngerti carane nggawe, mbok menowo panjenengan ngerti
sidang jum’at ingkang dipun rahmati dening Allah. Wonten sidang punika monggo tansah muji syukur dumatheng Allah ingkan tansah paring rahat dumateng kita sedaya. Sa lajengipun wonten khutbah menika kula badhe nerangaken babaan sabar. Sabar satunggaling bab ingkang kedah kita gantosaken awit pentingipun babakan sabar.Tiyang gesang menika mboten saget lapas saking perkawit ingkang kedah
Biasanipun lali dumateng Allah nalika dipun paringi nikmat ingkang kathah.. Lajeng ingkang angka 4 nggeh menika sabar nampi nikmatipun Allah.Ingkang kapisan 1. Tiyang ingkang kerso
Ono lomba sing di adakno karo wong indonesia yoiku dowo-dowoan manuke pesertae sing wis paling dowo kari mung papat.
Nomor 4 manuke dowoe 40cm (teko Indonesia)
tapi yen mung nggo nggaya malah dadi nyusahno
koyo ngono (hey.. !)
nggaya ngono (hey.. !)
“Iku lho mbak, aku arep takon, sampeyan wingi mari nggawe SPK, trus sampeyan deleh endi
Dmitrij Dmitrievič Šostakovič) (25 September [K.J.: 12 September] 1906–9 Agustus 1975) punika satunggiling komponis Rusia saking mangsa Sovyèt. Panjenenganipun kagungan sesambetan ingkang komplèks kaliyan pamaréntah Rusia, amargi kaping kalih, nalika taun 1936 lan taun 1948, musikipun resmi dipun kecam déning pamaréntah lan makaping-kaping naté dipun larang. Ing wekdal ingkang sami, panjenenganipun tetep arupi komponis Sovyèt ingkang paling populèr saking generasinipun lan nampi kathah pepuji lan bebungah nagari, lan naté lenggah ing Dhéwan Paling Inggil Sovyèt.
Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel mawa mikroformat hAudioArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1429 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
nonton di prj. yo wis, aku nunggu wae siarane nang tipi… (sopo ngerti ana sing ngrekam, njur
kelas kontes mahal bosku minat lagsg kepoin
#pancawarna #pancawarnagarut #pancawarnaciangel
Penyarang Kecamatan Sidareja Kabupaten Cilacap Wilayah KPH Banyumas Barat ) - Diponegoro
Makaten wiraosipun,Heh sira dhuta kekalih,Ingsun mengko tinimbalan,Ing
ing penggalihipun,Myarsa sabdaning Pra Wali,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Dhuta kinen wangsul malih,Animbali Syeh Lemah Bang,Ujare kinen nuruti.
Jangji seba ngarsaningsun,Ujare ywa mindho kardi,Dhuta lajeng nembah mesat,Sampun prapta ing Siti Brit,Panggih lawan Syeh Lemah Bang,Nandukken dennya tinuding.
Jenar angling,Mengko Pangeran tan ana,Kang ana Syeh Siti Brit.
Dhuta tan sawaleng wuwus,Sarehning sampun wineling,Inggih mangkya Syeh Lemah Bang,Kang wonten dipun timbali,Ngandika Syeh Siti Jenar,Pangeran
Lemah Bang ora,Masa kalakona yekti.
Dhuta ngungun lajeng matur,Inggih kang dipun aturi,Pangeran lan Syeh Lemah Bang,Rawuha dhateng ing Giri,Sageda musyawaratan,Lan sagunging Para Wali.
Pangran Siti Jenar nurut,Lajeng kering dhuta kalih,Praptane ing Giri Gajah,Pepekan kang Para Wali,Pangeran Ing Siti Jenar,Anjujug Jeng Sunan Giri.
Lajeng ingandika arum,Bageya Pangeran kang prapti,Rawuhe ing
Nganggowa ugering ilmu,Kang abuntas den atitis,Sampun ngantos selang sebat,
Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadeh ambuka wadi.
Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling-aling,Kurang waskhitha ing cipta,Lunturing Ilmu Sejati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampeni.
Pangran Siti Jenar matur,Paduka amindho kardi,Ndadak amerangi tatal,Tetelane ing dumadi,Dadine saking nugraha,Punapa boten ngalami.
Endi kang ingaran Luhur,Endi kang ingaran Gaib,Endi
sekalihipun,Ywa tansah aben prang sabil,Prayogi kanyatakena,Wonten ing nggon kang asepi,Samun sepen sepi hawa,Sarahsa saged anunggil.
Wonten kawekasanipun,Yen mukid yekti karadin,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Wrin
tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah,
para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha
Asesulih ingsun ing sira Dimas haji Mimbar ing angetrapaken hukum nikah ing wong wadon kang duwe wali lan kang ora duwe wali, lan ing talak, lan ing faasah lan ing dihar, lan ing
li’an, lan ing ila’, lan ing nata, lan ing nikah, lan ing aqidah, llan ing rujuk, lan ing khulu’, lan ing ngidwadl, lan ing ngakawin lan ing …,
lan ing kene, lan ing zakat, lan ing fitrah, lan ing waris, lan ing ta’sir kang metu sangka perkara kang wus kasebut ngarep iku mau kabeh. Amatrapi hukum ing wong kang anak ing bumi desa kang pada kereh ing adiku Mas Hadji Mimbar kabeh.
Serat, Ahad 16 Robi’ul akhir tahun 1652.
Kajaban titi mangsa yen ana kawula utawa umat anyuwun nika kena ora adiku Mas Hadji Mimbar iya nglaksani apa kang
Tanah iro sarehiro kanggo sak turun –maturuniro
Ingkan dihin ingsun maringi panguwoso marmane
Bakal ingsun palaksono hono alun – alun
Asmo dalem Mangkubumi lawuh pengandiko dalem sinangkalan
Home / Tetukon / Wedang kupat khas purbalingga
1,147 Views Wis nate ngrasakne wedang kupat khas purbalingga durung ? Kayane nek laire nang daerah banyumas, mesti reti ya … wingi pas dolan nang nggone kanca lawas, disuguhi, rasane pertamane rada aneh, teh, nanging kaya ana rasa-rasa pie, sing enak hehehe
Cocok bener disruput karo udud, nyamikane tempe mendoan anget, jaaannn suwarga donya tenan ki
Nah jane, akeh lho barang-barang asli daerah sing kaya ngene iki, mung kayane ora eneng sing nggampangke anggon meh tukune, mesti angel, ndadak kudu menyang panggonane, kan males banget, nek iso tuku kari tilpun diterke tekan omah kan penak, yo ra ?
Njajal golek-golek nang google, akeh janeki, nanging kayane raneng sing adolan, utawa tukune kudu pie ben rasah mara tokone, mbok yo eneng sing gawe web e, dadine kari tilpun utawa klak klik ae wis iso tekan barange, lha jaman siki wis canggih ngene mosok isih ndadak moro tekan tokone sih ? Pie jal ?
Pingin ndelok kali pekalongan resik - Wong Jowo
7,496 Views Nek mlaku-mlaku menyang kutha Pekalongan, kali-kaline sing nang bagian kutha, pada reged, nduwure akeh enceng gondok, banyune keneng regedan-regedan saka pabrik batik utawa tekstil liyane. Ning krungu-krungo, kuthane entuk Adipura … apa tumon cah?
Krungu carito anyar, jare pejabate wis padha ngajak para juragan pabrik-pabrik sing nang daerah sekitare kali supaya nggawe panggonan dienggo ngresiki limbah (IPAL kira-kira
wong-wong sing gaweyane ngopeni web, ben ora ngasal ngisine	Previous aja rumangsa bisa, nanging bisaa rumangsa
sing doyan munggah gunung, ana sing doyan ngumpul2.. Ana sing doyan narsis2an, lkp lha
dipilih, asu tenan…ngisin-isini, njaluk dipilih nganti cangkeme mumpluk, gambar ngregedi dalan, bar dadi prengesan ngitung, numpuk duit sabetane.
Menjadi wakil rakyat membutuhkan kompentensi yang komplit dan calon wakil rakyat
akeh ngutang nang warung kopi… hehehe ~mysunflower~
Gudeg Bu Parjan, Author at Wong Jowo
Bu Parjan	Gudeg Bu Parjan	Kumpulane wong-wong sing seneng nggatekake apa sing dipangan, karepe meh tiru-tiru pak bondan ngono	Sukun goreng anget
Pas sore-sore kaya ngene, njagong ngarep omah nang dipan, disukani ibu sukun goreng anget … jaann mantep tenan, dikancani karo notbuk dienggo muter pilem hahaha jan cocok tenan ki, gayeng Ngesuk dina minggu, mengko
mbuh soto ayam, soto sapi, kebo utawa liya-liyane, kaya soto betawi, soto sokaraja / sroto, kayane regane aku durung nate weruh sak ngisore 8000 repis, nek sak wetara taun, misale sak durunge taun 2000 ya isih eneng sih … ning jama siki kayane luwih saka sepuluh ewu. …
Iki mau mas nongkrong ngarep omah, bar bali dolan, eneng bakul sing kayane kok agi reti sepisan, pingin weruh ae, tak undang, bentuke kaya bakso ning kok ora ting ting
Ngesuk-ngesuk ngene eneng embok-embok nggendong bakul karo sirahe nyunggi panci cilik, pas tak takoni,
tiwul wonogiri, dadi pingin njajal ki … Kas saka mancing, baline aku mampir, sayange rada angel golek dalan puteran, lha saiki dalane disinggat, eneng bates tengahe ndadak kudu maju sithik, …
opo ora ono gawean liyo, ngreged-ngredi Wonogiri wae
Wis nate ngrasakne wedang kupat khas purbalingga durung ? Kayane nek laire nang daerah banyumas, mesti reti ya … wingi pas dolan nang nggone kanca lawas, disuguhi, rasane pertamane rada aneh, teh, nanging
disangsikan. napa mboten nglorot asma kaluhuran panjenengan ndalem ngger ?” (
nyadhong dhawuh panjenengan bapa resi” (Sudah bapa resi. lan napa mboten getun keduwung ing tembe wingking.
memboyong dinda Endang Mustikosari). kula namung saged ngaturaken sewu sembah nuwun. “Mangga den kula aturi lenggah” (Mari
nuwun”. Sanggoro adalah seorang yang cukup jujur.
. Sanggoro: “Ya pancen bener Sidarto. athik rupane ayuayu. Akeh para wanita kepengin dadi garwaku.
Tosidono.bilih menawi mboten luluh isih puguh. inggih kedahipun dipunrangkepi. digunaguna dengan aji semar mesem atau aji jaran goyang……. Bentuk tuturan:
Sidarto: “Panjenengan sampun jumeneng Bupati. dengan mengatakan “kepethuk wong edan”. Nanging kabeh mau ora ana sing bisa uju rasane
leres kanjeng. lha kadhawuhan mbayar pajeg. betul kanjeng. Sanggoro
PIWULANG LUHUR | KAMPUS WONG SEJATI
Archive for the ‘PIWULANG LUHUR’ Category
1. Yen gelem nalusuri, sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng marang
awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralambange “pari dadi” kang saya isi lan mentes malah sangsaya ndhungkluk. Pari kang ndhangak nudhuhake nek kothong
“Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa” iku tinulis genah mung diwolak-walik. Nanging surasane jebul kaya bumi klawan langit. Sing kapisan
pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho, pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan.
prihatin, luwih bisa ngrasakake penandange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang
Kawruh lan ilmu pengetahuan iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire ajaran teorine kudu bisa dicakake
menungso ki koyo teko/poci sek metu seko njerone yo kuwe isine....ojo mung ngaji nulis kr moco
"Kanjeng Nabi soho putroputrinipun sedo nggih mboten di
Posted by Misno | 20 Juli 2012, 6:54 am Reply to this comment	matur newun sanget sanking kulo file kulo wingi ical dados sangget ngunduh mawon kaleh jenengan nggeh mas..
Posted by Misno | 20 Juli 2012, 6:56 am Reply to this comment	terimakasih ……artikel
Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
Dilakoni Tambah keblebek Ora Dilakoni gawe pikirane nggemblungi kaya lakone penakawan nyangking bendo ;/
Dikon leren ngaso 3 dina merga lagi mbobot 4 wulan nanging
said, bab freeport. Ora meh bahas bab iku, uwis akeh beritane nang ngendi-ngendi, koran, apa maneh blog, forum-forum wis lah akeh pokoke. Luwih seneng nek tak arani wae “Bapak njaluk pulsa” hahaha
Mung meh ndelok saka pamikir, nang sekitare dewe kayane uga akeh bab-bab kemaruk, meden-medeni wong liya sing luwih cilik, sing luwih iso diakali. Misale ae wingi, parkir motor kan biasane mung sewu, dinehi rong ewu sewu ora dibalekne, nate uga parkir mobil, biasane mek rong
utawa wesi gede? Nek eneng mobil liwat agi dibukak, dijaluki recehan, biasane rong eweu tekan limang ewu repis. Ngapa jal ?Wong dalane yo udu le nggawe, alesane jare ngrusak dalan, dadi iku ge ragad mbenakke. Meh ngekek jane, lha ora eneng bedane ngono hahaha, nek cen tenanan dibenakke, apa iyo dalane tetep wae elek ?
isih akeh ukara sing bab ngono-ngono kui jane, nganti
rencanane arep nang Tulungagung, omah keduaQ sa’wise Sby soale mbah tekan bapakQ omahe nang kono.aQ wis kangen suasana pedesaan Tulungagung, pngen mlaku2 ngliwati sawah2 karo “drifting” nang waduk Wonorejo sing nggone nang sikile gunung Wilis.
Wis, ngono ae yo…aQ sengojo nganggo boso Jowo soale nang Tulungagung boso Indonesia ora akeh dienggo.(nyambung ora?! ^_^’)sampe’
Downlod Ahange jadid Milad Babaii soghot gah
Agen Jual Vimax Asli Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Agen Jual Vimax Asli Di Jawa Timur Meliputi :
Cara Menggunakan Media Sosial Dengan Bijak | AzH@r_M2K
Idul Fitri, Minal Aidin wal Faizin
Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura
ngaturaken SUGENG RIYADI bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami.
Mie Ayam … sapa sih wong indonesia sing ora reti panganan iki ? Nek ora reti, jan kebangetan tenan. Saben dalan kayane mesti eneng ting ting muni bakulan liwat, sing manggon yo akeh juga, laris-laris kabeh kayane. Ning iki meh ngomongke bab liya, ning isih uga mie ayam, bahan bakune …
Setahunan kepungkur, watu akik isih lagi jaman-jamane, laris manis, meh saben wong pada nganggo, akeh kanca-kancaku sing uga nganggo. Bapakku biyen ya ngagem watu akik, cacahe sak kothak kebak kae, isine mbuh, akeh, nek mung rong puluh iji kayane luwih. Ning saiki kok isih nom wis do seneng ya ? …
Kayane jaman cilikku disik, isih akeh manuk sing do menclok nang pager ngarep omah, ning bareng komplek
sing nduwur gunung cilik mburi omah mulai dadi omah-omah anyar … wis jarang banget aku krungu suara manuk cuit …
Tahun 90an akhir karo 2000an awal kepungkur, kayane akeh banget anane motor cino ki, dayang, jialing, tossa … nganti ora apal saking akehe. Siki sing esih kerep katon nang dalan, viar, tossa, hercules iku sing model roda telu, dienggo bakulan sayur nek ora tukang sampah, utawa tukang ngeterke barang2 sing
Taman woh-wohan mekarsari, nang daerah kutha bekasi, jawa barat, sayang nggone rada panas, nanging resik lan asri, ora akeh anak gajah alias bledug hehehe. Saka jakarta kira-kira 2 jam, jane mek cedhak ning edyan tenan macete … dina minggu soale jare kancaku sing ngejaki dolan. Pas mudhun saka kendaraan, nduwur …
Wah pak Semar iso boso jowo tho?ojo sampeyan iki wong
oleh kanjeng romo dan kanjeng putri.Nimas langsung mencium tangan kanjeng romo
Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan kelepatan...
@ojonesu, kalau mau membaca lebih banyak lagi sila follow @ojonesuNomer telu, nomer songo.Tangi turu, ha kok wis tuo..... #parikanjawa(jare @Fadel_kriwul)Lomba mlayu, tekan ngarep gerbang...Paras ayu, tapi mlakune ngambang #parikanjawa(jare @jagoanotista)Sapi lemu gaweane mangan turu,Ndelok rupamu dadi marake pengen turu
iku sawijining muséum ing Brusel ibi kutha Belgia ngenani sajarah alam. Kolèksi sing paling wigati ing muséum iki ya iku 30 fosil Iguanodon, sing ditemokaké ing taun 1878 ing Bernissart. Aula dinosaurus ing muséum kasebut minangka aula sing paling gedhé ig donya sing tumrap dinosaurus. Kolèksi wigati liyané arupa balung Ishango, sing ditemokaké ing taun 1960 déning Jean de Heinzelin de Braucourt.
Koordhinat: 50°50′13.4″N 4°22′34.2″E﻿ / ﻿50.837056°N 4.376167°E﻿ / 50.837056; 4.376167
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Institut_Sains_Alam_Belgia&oldid=1118713"	Kategori: Museum sajarah alamMuseum ing BrusselsMuseum ing BelgiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
NederlandsPolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.07, 10 Februari 2017.
TK)[sunting | sunting sumber]
Raudhatul Atfal (RA)/ Bustanul Atfal[sunting | sunting sumber]
Taman Kanak-kanak (TK)[sunting | sunting sumber]
Kalilanana bilih kawula nekad nderek anjegur ambyur ing tuking kaweruh lumantar sedaya andharan. Lajeng ceciblon guyon, kanti
kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi, nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi anggelar
rahayu nugrahaning Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, tansah tumedhak waradin sagung dumadi, kajiwa lan kasarira ing panjenengan sedaya lan kula, katitik ing titi kalenggahan menika panjenengan lan kula sampun kakeparengaken kempal manunggal ing menika papan, kanthi pinaringan karaharjan lan gumelaring bagas kuwarasan. Ingkang awit saking menika, sumangga nuwun kula dherekaken ngluhuraken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, ngonjukaken raos syukur dhumateng sahandhap pepadaning Gusti Kang Akarya Jagat, Allah SWT, kanthi
gati tansah manggih kawilujengan, rahayu nirmala, niskala, uwal saking sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda. Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan ummat sejagat, nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW, lumeber ing kulawarga, saha sanggya para sahabatipun. Allahumma amin.
Panjenenganipun ingkang tuhu kinabekten, para sesepuh saha pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun ........................ ingkang dhahat pinundhi, panjenenganipun para 'alim para 'ulama, para kyai lan para ustadz ingkang mboten saged kula sebat setunggal-setunggalipun, ingkang tansah kaantu-antu berkah pangestu, pendonga miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun para pangemban pangembating praja, minangka pandam pandom pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana. Sumawana sanggyaning para rawuh kakung saha putri, ingkang tuhu pantes hanampi sagunging pakurmatan, para sanak kadang wredha-mudha lan tumaruna ingkang mahambeg ing tresna lan asih, menapa dene para pengombyong temanten saking _____________ ingkang tansah winantu ing bagya mulya.
Sugeng rawuh, wilujeng siang/dalu, lan sugeng pepanggihan.
Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami, awit sampun kumawani nyahak wewenanging kamardhikan panjenengan sedaya ingkang nembe eca wawan sabda. Nuwun inggih awit saking awrat ngemban dhawuh pangandikan saking panjenenganipun Bp/Ibu ___________________ ingkang hamengku gati, kajibah ndherekaken lampahing adicara ing titi kalenggahan menika, nuwun inggih adicara pahargyan dhedhaupanipun Anak Ajeng ______________________ kaliyan Sang Abagus______________ putra panjenenganipun Bp/Ibu ______________ ingkang pidalem ing _____________________.
Anamung sakderengipun, nglenggana bilih kula namung boboting tiyang jugul ingkang cubluk ambalilu, kothong ing seserepan, miwah asor ing samukawis, pramila kirang jangkeping trapsila, menapa dene cupet cewet atur kula ing mangke, ingkang mboten saged adamel suka renaning penggalih panjenengan
alhamdulillah sampun kaleksanan dhuk kalawau enjing, nuwun inggih dinten ________________ watawis tabuh ________ wekdal Nuswantara Imbang Pracima, nyarengi surya kaping ____________________ mapan wonten ing _______________ kanthi sineksenan dening para kadang kulawarga minggahipun para sesepuh lan pinisepuh kanthi manggih wilujeng, kalis ing sambekala.
Wondene menggah rantamaning adicara ingkang sampun rinacik, rinumpat, lan rinumpaka dening para kadang kulawangsa kangge hangrenggani pahargyan samangke, nuwun inggih kadi ingkang badhe katur mekaten:
Urut angka 2, nuwun inggih Upacara Panggih ingkang katerasaken upacara adat.
minangka urut angka 3, nenggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'an
Srah Tinampen putra temanten kakung, dhumawah urut angka 5 lan 6.
Dene urut angka 8, nuwun inggih SabdaTama utawi Mau'idzah Hasanah
Wondene adicara ingkang badhe kawengku ing salebeting Upacara Panggih inggih menika:
Urut ingkang sepisan, sowanipun risang putra calon temanten putri kalenggahaken ing sasana rinengga.
Kalajengaken praptanipun putra calon temanten kakung minangka urut angka 2.
Dene urut angka 3 nuwun inggih Upacara Panggih ingkang katerasaken upacara adat.
Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur, lan sru panyuwunipun Bp/Ibu ____________________ sagung kulawarga, mugi panjenengan sedaya keparenga paring puja-puji pangastuti tumrap sri temanten, sinambi lelenggahan ngantos purnaning adicara ing mangke, kanthi mardu mardhikaning penggalih.
Wondene minangka tandha purnaning adicara pahargyan prasaja menika, nuwun inggih menawi mangke putra temanten sarimbit sampun kabedhol saking palenggahanipun ing sasana rinengga, lajeng kakanthi tiyang sepuhipun
Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken cak-cakaning adicara menika saged lancar, rancag tanpa manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.
Para rawuh para pilenggah ingkang tansah winantu ing suka rahayu, kakung
Minangka pambukaning adicara sumangga nuwun kula dherekaken maos Ummul Kitab sesarengan.
Liridho-illahi ta'ala wa lisyafa'ati rosulillah shollallohu 'alaihi wasallam, al faatihah.
Matur nuwun. Mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara ing siang/dalu menika saged rancag, lancar, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun.
TEMBUNDESStella TEMBUNDE (1983)Patience TEMBUNDE (1986)Philomene TEMBUNDE (1999)Vera TEMBUNDE (2006)Mildred TEMBUNDE (2008)
BOJO, anak, lan kapara nganti tekan sedulur, kudune dadi kanca kanggo mbangun kulawarga lan njaga praja. Ora mung jiniwit katut, apike salah sijine bakal dadi prayogane kabeh. Nanging kosokbaline, alane salah sijine, bebasan bakal ngglandhang carang saka pucuk. Sekawit sing diarani bojo iku wong liya. Dudu sanak dudu kadang, nanging bareng wis kaiket dening talining palakrama, sing maune dudu sapa-sapa, banjur dadi peranganing urip sing wigati banget.Bojo uga diarani sisihan. Tegese sing nyisihi jroning urip ing satengah-tengahe bebrayan agung. Sisihan iku sing melu bareng nyangga bot-karepotaning urip saben dinane. Kanthi sisihan, sesanggan sing maune abot, merga disangga wong loro, banjur dadi entheng.Ana maneh tembung liyane bojo lan sisihan, yaiku garwa. Sok-sok dikeratabasakake sigaraning nyawa. Diupamakake nyawa siji, yen disigar, sing separo arupa sing lanang lan sing separo maneh sing wadon. Yen mengkono, garwa iku ora mung asiling campuran, nanging arupa persenyawaan.Mokal bisa senyawa yen ora gathuk, ora keplok. Malah ora mung keplok, garwa uga lumrah disebut jodho. Banjur ana sing ngarani, yen mung golek bojo, ning ngendi wae bisa ketemu. Nanging yen jodho, kuwi wis mlebu wenange Sing Murba Jagad.Mesthi wae katrangan lan gambaran, klebu kerata basa mau, ana ing tataran ideal. Ideale wong salaki-rabi, ideale wong jejodhoan utawa omah-omah. Dene wohing jejodhoan mau lumrahe arupa turun utawa anak. Ya anak iku sing kerepe disebut minangka kaskayane wong mbangun bale wisma, luwih aji timbang apa wae, klebu tumpukane raja brana.Ora kalah karo bojo, tumrap wong tuwa anak mujudake “bandha” sing ora bisa ditaker kerta ajine. Ora bisa dibandhingake apa wae.Yen garwa iku sigarane nyawa, anak kerep diupamakake minangka “sempalaning daging-kulit”. Dene wong tuwa, tumrap anak, mujudake “sing ngukir jiwa ragane”. Ora kurang pituduh utama sing asung prentah lan pamrayoga amrih padha bisa anggone ngopeni anak utawa turun.Bojo, yen pancen dudu jodhone, bisa wae pedhot tengah dalan. Senajan wis entuk momongan, ora kurang sing banjur padha pegatan. Akhire dadine tilas bojo utawa tigasan. Nanging yen anak, ora. Ora ana tembung “tilas anak”. Anak tetep anak, senajan bapak lan ibune pepisahan lan duwe sisihan anyar maneh.Kuwi sing njalari tresnane wong tuwa, mbuh kuwi bapak, embuh kuwi ibu, marang anak akeh-akehe ngluwihi tresnane marang bojo. Keladuke tembung, yen bojone njaluk bisa semaya, nanging yen anake sing njaluk, prasasat sadhet-sanyet bakal nuruti anggere bocahe seneng. “Tanpa Alis” Tresna kuwi sing banjur njalari anane “welas tanpa alis”. Pancene mono welas, asih, utawa tresna, nanging lerege mung njlomprongake sing ditresnani.Upamane, saking tresnane marang anak, kabeh apa penyuwune banjur dituruti. Pancen anak dadi seneng, dadi kelegan. Nanging tundhone bisa wae anak mau banjur dadi bocah ugungan merga sapanjaluke bakal keturutan.Ora mung dadi bocah ugungan, nanging suwene-suwe bisa wae dadi bocah ugal-ugalan, kepara banjur tumindak sing ora becik lan ngrugekake bebrayan. Semonoa, wong tuwa condhong mbelani anake dhewe. Malah sok-sok ora perduli anake kuwi salah apa bener, dibelani ngono wae.Sing kaya ngene iki sing diarani welas tanpa alis. Katone tresna, lan pancen sekawit merga saka tresnane, nanging tundhone malah nyilakakake, yen ora malah nyengsarakake bocahe.Pancen, anak sing kudune bisa melu “mikul dhuwur mendhem jero” marang wong tuwa, sok-sok malah dadi mala tumrap kulawarga. Mala kuwi bakal katon luwi ngegla yen keluwarga mau klebu keluwarga kajen keringan, keluwarga sing kerep didadekake tepa tuladha tumrap keluwarga liyane.Apamaneh yen “nyolong pethek”. Nyolong pethek ora merga dikira ora bisa apa-apa nanging jebul nduwe kepinteran utawa kewegigan. Nanging “nyolong petheke”-e merga sing diarane bocah apik-apik jebule tumindake banget-banget olehe nalisir saka bebener lan norma bebrayan agung.Sing kaya mengkono iku ora mung anak sing dadi paragane. Bojo, embuh kuwi sing lanang apa sing wadon, ora kurang-kurang sing malah dadi mala tumrap sisihane, malah nganti tekan keluwargane.Mangka, kaya kang dikandhakake ing ngarep, kudune bojo kuwi sisihan sing bisa melu ngentheng-enthengake sesanggane urip. Nanging nyatane, ora melu ngentheng-ngenthengake, malah ngebot-boti, malah gawe kuceme kulawarga.Ana wae bojo sing dadi satru munggwing cangklakan. Dewi Banowati, garwane Duryudana ratu Astina, dianggep dadi “mungsuh jroning kemul” tumrap Kurawa amarga olehe mbidhung api rowang. Tata lair dheweke nresnani Duryudana, ana ing barisane Kurawa, nanging jebule tresna jatine wis kadhung tumancep ing atine Arjuna, panengahe Pandhawa.Mulane Banowati dianggep minangka mata pitane Pandhawa jroning campuh Baratayuda. Dheweke ngerti karingkihane Kurawa, lan kanthi mengkono bisa nyritakake karingkihan mau tumrap Pandhawa sing mujudake mungsuhe Kurawa.Tata lair dheweke sedhih nalika Duryudana gugur. Nanging akeh sing ngira manawa ing kono dheweke nemokake kabungahan merga kanthi gugure Duryudana, Banowati banjur dikukup dening Arjuna, dipek bojo.Kudune pancen bojo mujudake mitratama tumrap sisihane jroning mbangun bale wisma, klebu njaga praja. Njaga praja kuwi kawiwitan, lan sing luwih wigati minangka fondasi, pancen keluwargane dhewe, kulawarga inti. Sabanjure njaga praja sing luwih amba tebane.Njaga praja tegese njaga marang jeneng apike, amrih keluwarga mau tansah diajeni dening wong akeh, ora malah diece utawa dicecamah dening wong berah. Bojo bisa dadi srana kanggo mbangun wibawa, perbawa, lan kuncara, nanging kosok baline bisa ngicemake lan dadi mala.Yen banjur tetela dadi piala, dadi mala, apa ya isih kudu
wae yen kurang permati, sisip sembire, mala mau bisa manjilma kayadene “kemladheyan ngajak sempal” utawa “nglandhang carang saka
jare kate nggawe topeng Petruk. Bareng dicacak, gak onok sing medeni. “Wis, mencolot cendhela ae,” Cak Sur usul. Pi’i kebagean nggawe peta. Arek iku uthek seminggu nggambar omahe Ning Ya. Bareng dadi, arek telu
telu mlipir pinggir omah. Hawa mari udan nggarai irunge Pi’i gatel. Arek iku gebres-gebres sampek petane lugur. Untunge turu kuabeh. Pi’i molak-malik petane. “Sing kiwa, Cak. Yo iku. Iku mesthi kamar sing digawe
pojokan, diparani, tibakno kandhang pitik. “Se, nontok petamu,” jare Cak Sur. “Ancen arek sempel. Nggambar peta gak ditulisi endi kulon endi kidul. Koen wolak-walik sampek mene esuk gak kiro ketemu.”http://www.surya.co.id/2010/05/04/maling-manut-peta.html
thok. Arek telu sing ndhuk idheke mik pandeng-pandengan nontok Ning Ya mecucu terus. “Jare Mario Teguh, dadi uwong iku
Kudu diowahi. Gak mik ngene-ngene thok. Lek koen meneng thok, kapan isok dadi juragan?” Pi’i ambegan dawa. Arek iku sawangane prihatin
ing kawruh lawan ngelmu), kaya akan senjata dan mantera (Jw: sungih gaman lan mantram), kaya akan istri (Jw: sugih bojo).
Jare Cak Sur arek enom saiki lek cangkruk gak ndhuk gerdhu. “Saiki nggone cangkruk pindhah ndhuk kafe. Lek gurung cangkruk ndhuk kafe ambek main komputer, gurung top.” Pi’i mbisiki Pendik. “Dicacak ta? Ndhuk Starbucks Tunjungan Plaza.” Arek loro budhal ndhuk kafe ngetop iku. “Lungguhe milih ndhuk pinggir idhek kaca cik kuabeh nontok lek Pendik ambek Pi’i saiki wis modern. Cangkruk
nyusul. Tapi bareng eruh arek loro, Cak Sur singitan ndhuk idhek kasir. Kasire, Ning Ya, mecucu, “Pesen kopi sitok diseruput arek loro. Lungguh main komputer wis rong jam.” Pi’i sueneng ditontoki wong ndhuk Tunjungan Plaza. Arek iku telap-
wong-wong sing gaweyane ngopeni web, ben ora ngasal ngisine	Kalong lagi diare
Eneng loro kalong lagi konkow-kongkow, ning lha wong jenenge kalong, yo ndase nang ngisor ngono kae. Salah sijine ngomong, “long, koe kok katon lagi sedih, apa lagi kelingan jaman susahmu apa yo ?”, pitakone. Sing sijine jawab “iyo ki kang, kelingan pas aku mencret
Bakule yo nganti apal, sapa-sapa ae sing kerep teka. Regane? Bandingke karo warteg lumayan maregi lah kanggone cah kostan, angger mangane yo ora umpak-umpakan isih kuat lah. Pas saiki mara nang warung angkringan, panganan angkringan yo …
Pas nang sekolahan, guru tk takok karo muride bab matematika Guru : “nek koe punya duit sewu, terus njaluk bapakmu sewu, duitmu bakal dadai pira le ? Murid : “tetep wae sewu pak” Guru : “Lah, yo ora ngono, salah kui le, jajal diitung maneh” Murid : “uwis tak etung …
wulan november wis mulai wayah udan, meh saben dino udane teko terus, yo disyukuri ae lah. Nanging jenenge menungsa, diparingi udan jare kok udan terus meh lungo-lungo kangelan, omah do bocor, opo meneh nek sampek ono banjir…di paringi panas karo gusti Allah sambat jare banyu angel, hawane panas ra jenak …
Wayang kulit jama saiki kayane wis beda karo jaman ceritane mbahku disik, nek eneng pagelaran wayang kulit, sing teka weleh-weleh akehe ora umum, saka sore nganti rampungan pas subuh. Nek tak delok saiki, ramene ae wis ora kaya biyen pas aku isih cilik, tur rame mung pas jam wayang gemblunge …
ora nyebabake tsunami lan uga ora eneng kurban menungsa. Panggonan asale
tekan pulai mandalika. Sing kena lindu, Desa Banyumanik, Ujungwatu, Clering, Tulakan lan Bandungharjo kecamatan Donorojo, Jepara. Jare tembok mesjid nganti mlethek-mlethek, …
Nek mlaku-mlaku menyang kutha Pekalongan, kali-kaline sing nang bagian kutha, pada reged, nduwure akeh enceng gondok, banyune keneng regedan-regedan saka pabrik batik utawa tekstil liyane.
iso rampung. Untunge ora eneng kurban nyawa menungsa, nek bandha lagi dietung-etung karo sing …
pkl) ning daerah pleburan semarang, cedhak kampus undip ngisor, semarang kaget ujug-ujug eneng penertiban saka
grobak kudu digawa bali. Jane wis pada dielingke, ning merga ora …
contoh AD/ART Unit Produksi | AzH@r_M2K
Purnama Warung Jl. Bau Massepe Warung Lumayang Warung
Tledekan segara asring uga disebut distillates segara, amarga iku padha swara manuk ngginakaken suara suling. Melodious, sanadyan mungel sethitik kurang mawarni-warni. Volume ana kurang atos katimbang sadulur kang, gunung tledekan.
Tledekan nyata manuk migran segara. Panjenenganipun seneng kanggo mindhah ngendi. Habitat alam, kayata ing Jepang, Korea lan bagéan Cina lan Rusia. Nanging yen wilayah mejet dening mangsa, segara tledekan bakal "nylametake" ing sisih kidul, saka Vietnam, Kamboja, Thailand lan Indonesia (notabene Sumatra, lan Kalimantan).
Around April-Mei, kang ing habitat alam ngetik panas, padha bakal bali menyang kutha, lan jenis ana. Mangkono, wiwit Oktober
Munggah, Ayu Nulus, Cintamanik, Dewa Nglayang,
sedaya, mugi-mugi kahananipun jenengan sedaya wilujeng nggih, amin. :) (
WC wudhu banjur ganti kostum, nang masjid, ngaji, maknai artine kanti nangis-nangis dulur, sholat hajad, tahajud, lan ditutup witir nganti jam 1an.... Banjur doa suwe dulur, iki doane sing duooowoooo
sing wedus iku gawe aku (tp weduse dudu aku) iki kudu gawa titipane duwit gusti Allah marang aku.... amin
Liyane ngitung mundur gawe tahun 2013, aku sujud syukur, kakean dosa, muga2 gusti Aah wenehi ngapura marang kula lan panjenengan sedaya.,,,,, amin ya Rabb.... banjur aku dadi
PRESIDEN REPUBLIK INDONESIA, mugi2 kabul duh gusti. Dadi pelatih timnas INDONESIA, juara piala dunia, duwe pesantren rakyat, CML dadi PERPUSTAKAAN
sholihah, rejekine lancar kabeh, iso munggah haji kabeh, mlebu suargo kabeh!
zoo,aq ora melu kualifikasi porprov soale bnr2 laka wktu. tenang baen zo,
aja rumangsa bisa, nanging bisaa rumangsa - Wong Jowo
omahe ndeso to cak.... aku duwe sedulur
"Asmoro" Abdillah Ronggo Asmoro Abi Yogo Asmoro Ady Tri Asmoro Agung Asmoro Aji
pm	kelingan foto kiye ora??kiye foto ningarepe lawang sewu, sing kingkong ora gelem mlebu dg alesan “aku dudu moni ora wani,
Sultan Hamengkubuwono I (Kraton Jogja)1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Sultan Hamengkubuwono II1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Sultan Hamengkubuwono III1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.2. KGPAA Paku Alam I (Kraton Paku Alaman)1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.2. Pangeran Hario Mangkunegoro1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.2.1. KGPAA Mangkunegara I (
Home / Nglaras / Wartel, warung telekomunikasi
panggonan sing arane wartel, singkatan saka warung telekomunikasi. Jaman semana, Wartel, warung telekomunikasi pating tlecek, saben dalan gede mesti eneng. Hape karo tilpun omah, durung akeh sing duwe, tur isih larang regane. Hape siemens s5, tahun 1999 nek ra kleru sak elingku regane 2,5 yuta, ning bensin tahun iku 600 tekan 1000 repis, saiki bensin wis pitung ewuan … nek ngitung kasar, pingke 7, sekitar limalas yuta … mantep yo ?
Saiki, kayane wis ora eneng wartel, ora tau delok blas, mung kadang-kadang isih nemu bekase bilike, kaya sing tak poto iki.
Lha saiki hape 200ewu ae wis canggih, kaya s25 je … nambah sithik, 600ewu wis sing android, hape merk ra jelas, ning wis mayan lah, nek meh ngirit yo bekas ae wis entuk kok, ragad pulsa yo pada ae, uga murah.
wis canggih, ndadekne warnet mulai ketinggalan jaman.
About Janoko Ceking Kumpulane cah-cah sing angger nulis apa sing dilakoni	Previous Watu akik
padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah,
Lingsir WengiLingsir wengiSepi durung biso nendroKagodho mring wewayangKang ngreridhu
MEWUJUDKAN MIMPI DENGAN USAHA DAN DO’A | AzH@r_M2K
Atlit gantole kecanthol spanduk pilkada - Wong Jowo
arahe ora karuan, akeh atlet sing pada kapiran lan kepeksa mendarat nang sak entuke panggonan.
Saka 49 mung eneng 20 atlet sing kasil mendarat yang panggonan sing becik, ning lapangan desa Duren, Bandungan, sing liyane embuh ora keruan mendarate.
Eneng sing malah toklek balunge gara2 kesaput angin sing banter, pas meh tekan lemah ujug-ujug eneng angin banter dadi
Views Ngrungokne radio, utawa ndelok tipi, maca koran, maca saka online media bab gusuran omah kok kayane akeh nemen yo. Kawit jaman biyen kayane ora eneng rampunge ki. Nek mek ndeloki gambare wong-wonge sing pas kena gusuran omah si pancen melasi banget, ning nek meh reti tenane kok kayane kudu melu andum mumet.
Wis nate urip nang asrama ? Utawa omah dinas ? Saben dinane, jaman sekolah biyen, mesti meruhi ibu-ibu sing nggosip, cerita macem2 bab si polan bar tuku kulkas, si fulan bar entuk duit gara-gara munggah pangkate lan liya-liyane.
Kancaku akeh uga sing uripe nang omah dinas, perumahan ngono ceritane. Saka cilik nganti gede nang kono terus, sanajan wong tuwane wis pensiun iyo isih wae manggon nang kono. Ora ngerti aturan pemerintahe pie, sak retiku yo omah dinas iku dienggo pas isih
Mungkin merga kepenaken, nganti lali nek iku udu omahe dewe, mung omah silihan merga dinas. Terus pas dikandani kon pindah wegah, merga urung siap, urung duwe panggonan anyar. Biasane lak dikandanine ora dadakan, dikek i sak wetara waktu kanggo siyap-siyap. Ning yo … pie, rumangsa iku duweke dadi wegah, rumangsane merga jasane kanggo negara wis akeh po yo.
Lha suwargi simbah yo veteran, ora nate njaluk aneh-aneh saka negara, ikhlas wae, pensiune ora sepira, reti soale kerep ngeterke simbah njupuk pensiune.
Kancane oar sithik, uripe pas-pas an, eneng sing mbecak, nukang, blantik sapi, mblandong, macem-macem lah. Omahe yo gedhek sing dikapuri warna putih, pada kaya omahe suwargi simbah. Merga anak-anake wae iso mentas, terus urunan nmbenakke omahe ben dadi apik.
Mungkin nang kutha gede beda ya, nang padesan iku uripe sarwa gampang, luwe kari methik tanduran nang mburi omah, nek kutha … kancaku mburi omahe kali, sing durung suwe digusur merga meh diresiki kae. Siki
ora reged jal? Iku tangga teparo ne yo pada ae. Sing resikan yo eneng, ning jumlahe ora akeh, kalah akeh karo sing
Watake tembang macapat: 1. Mijil : tresna marang pepadha, prihatin 2. Kinanthi : seneng,
nggo cah2 2001…cuning, wis ngisi durung ya…
btw , saiki neng ndi mas aji ? bisane
» Resep Sayur Gabus Pucung Khas Betawi
rame,,,,,,,!!krungu tanggane mengko,....!!Cekakakakak LHA WONG SAMPEAN MALAH SING GEMBAR-GEMBOR PAK
jowo poolmbah semar hongkongJawa Poolsmbah semar hkjawa poolprediksi jowo pools selasa kliwoTafsir mimpi 3d abjad	Copyright 2012 – AngkaAjaib.
dewe ancene,”. “wong kene
Ngawi ingkang buroh ngarit wonten Ambarawa, lha mase tinggale
iki pungkasan diowah nalika 23.20, 9 Maret 2013.
NYALAHKE… SENG GELEM TAHLILAN YO MONGGO… SENG ORA GELEM YO WES…. ORA USAH NGRUSOI… OJO RUMONGSO DADI SENG PALING BENER… SOALE SENG PALENG BENER KUI GOR GUSTI ALLAH… OPO AREP DO DAFTAR DADI ALLAH KABEH TO??? MENDING LAKONONO SENG MENURUT ATIMU COCOK… LAN OJO LALI NJALOK RIDONE GUSTI ALLAH…. WES…LAN OJO NGAREP-NGAREP IMBALANE GUSTI ALLAH… IBADAH YO IBADAHO…. OJO NGAREP-NGAREP OPO-OPO… YO KUI IBADAH SENG IKLAS…. AREP IBADAH OPO WAE LEK ORA IKLAS YO NASEPE
ATI-ATI LO… LEK DEBAT NGALOR NGIDUL… GOR PENGEN DI OMONG BENER LAN NGUCILKE MARANG RENCANGE… ISO-ISO ENGKO DI LAKNAT JUGA PIYE..??? DUH GUSTI… KULO PASRAHAKEN KULO DUMATENG
(1979-05-22) 22 Mèi 1979 (umur 37)
Margaret Denise Quigley utawa ditepungi mawa jeneng profésionalé Maggie Q, iku sawijining aktris Amérika Sarékat. Dhèwèké lair ing sasi Mei tanggal 22, taun 1979.[1] Aktingé kang pisanan ya iku nalika taun 2001, nalika dhèwèké meranaké karakter Zhen Lei ning filem kang judulé Rush Hour 2 aktingé iku dadi akting paling tenar, ora namung iku, dheweké uga asring tampil ning bintang modhel fashion ning prodhuk.[1]
Sakdurungé Maqqie iku wanita keturunan Amerika lan Vietnam, luwih kondhang dadi bintang Hongkong sarta Asia Wetan tinimbang ning Hollywood.[1] Wis akèh filem kang wis dibintangi déning dheweké, filem-filem kasebut digawé ning Hong Kong Hongkong bebarengan karo bintang Asia,
filem-filem kang judulé filem Gen-Y Cops, Naked Weapon lan filem Das Haus der Harmonie kang bintangi bebarengan karo Fann Wong, salah sijiné iku bintang akting saka Singapore.[1]
Saiki, Maggie anduweni pepenginan dadi bintang internasional.[1] Kiprahé diwujudaké
AROUND THE WORLD IN 80 DAYS, dirilis nalika taun 2004, RICE RHAPSODY, kang dirilis nalika taun 2004 lan filem-filem liyané.[1]
kasebut Faye Wong karo Shahid Kapur dadi pamenangé.[2]
^ a b c d e f g (id)biografi Maggie dipunaksès tanggal 11 Agustus 2011
^ (id)Berita Maggie dipununduh tanggal 11 Agustus 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maggie_Q&oldid=1111003"	Kategori: Aktris AmérikaLair 1979Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 28 Januari 2017.
Antarane kaset, cd karo online music - Wong Jowo
Tahun 90an, nek mlaku-mlaku nang dalan, utawa dolan mall (mall ae yo ora akeh hahaha) kayane arang banget ndelok wong sing ndase gedeg-gedeg karo
ora, yo mung diputer-puter tok nganti bosen. Sing rada luwih canggih sithik, disc man, isine pada kaya kaset ning suarane luwih apik tur ora sah diputer nek nek meh ganti lagu.
Bandingke jaman saiki, suarane luwih apik saka discman, bentuke luwih cilik, luwih enteng, isine uga luwih akeh. ipod sing asli
sing regane mung seket ewu suarane yo wis mayan kok. Hape barang yo wis mantep, rasah tuku player. Lagune? Kari download, kari milih, tuku utawa bajakan, gumantung saka wonge dewe
Nek akon milih, antarane kaset, cd karo online music jane aku luwih milih kaset, soale iso dienggo koleksi, lha nek
Yowis lah, memang donyane wis beda, kudu ndelok kasunyatan …
About Gagak Rimang Kumpulane wong-wong sing seneng mlaku-mlaku, ndeloki panggonan sing nyenengke	Previous Mangan daging
September 21, 2009 by iyem	*Ngaturaken sugeng
tembang kenangan, lagu tembang kenangan 80an, lagu tembang kenangan 90an, tembang kenangan
sangka kabina-bina, maneh jadi edan pikir.”
174. Kadangu ku Sunan Rohmat, heran manah nguping saur rama Aji,lisan salebeting kalbu: ,
Pustaka.ING SANGGAR ASEPIDjaimin K.Manjing telenging sanggar asepinyingkur jawilaning angina ngalsiknutup babahan dalaning godhanyirep ubaling geni karepnepsu dudu.Ati sepen-sepiuwal krenteg isiking atirep sireptidhem premanemnengning.Jroning ninggembleng nyawijiati mumbuldel…manjing tlatah arumgurit putihwinengkua
Gadhing, 1995)GURU SEJATIWierantaGuru sejatiamung sawijikinanthil ana atigemandhul ana lathiGuru
KAMPUS WONG SEJATI | SEJATI NING URIP |
Manunggaling Kawulo Gusti, 5 = Utusan.
Jadi luk 25 artinya manunggaling kawulo gusti, dhat diolah agar
4 Maret 2011 Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmu Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun Kanjeng
Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun,
winacakna ing toya, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan nuli waras.
Lamun ana wong kadenda kaki, wong kabonda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sawelas wacanen singgih, kang luwar ingkang kabanda, kang kadenda wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang Suksma ingkang utang iku singgih, kang
perang, wateken ing sekul, antuka tigang pulukan, mungsuhira rep-sirep tan ana wani, rahayu ing payudan.
saking sawabing ngelmu pangiket mami, duk aneng Kali-Jaga.
Ana kidung reke angartati, sapa weruh reke aran ingwang, duk ingsun ana ing ngare, miwah duk aneng
Sapa weruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Arta-daya, tunggal pancer sauripe, sapa wruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug pada sawengi, adoh panggawe ala.
Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang anurat myang kang nimpeni, yen ora bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang
kena ing kene kana, ing wasananipun, ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.
Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-
angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, wekasan langit jaladri,
senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandengan.
Ana kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat papat, agodong
kabesmi kabeh, tan ana janma kang wruh, yen wruha purwane dadi, candi sagara wetan, ingobar karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.
Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna amengku bumi, ruk kang langit buwana, dadya weruh iku, mudya madyaning ngawiyat,
datan kena cinakreng budi, anging kang sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.
Bumi sagara gunung myang kali, sagung ingkang sesining bawana, kasor ing Arta-dayane, sagara sat kang gunung, guntur
tan tumama ing awak mami, kang nedya tan raharja, kabeh pan linebur, sakehe kang nedya ala, larut sirna kang nedya becik basuki, kang sinedya waluya.
Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang
wani ngambah, rineksa Malaekate, Nabi Wali angepung, sakeh lara pada sumingkir, ingkang sedya pitenah, marang awak ingsun, rinusak dening
ing wengi, bebaratan duk amrem winaca, Sang Hyang Guru pangadeke, lumaku Sang Hyang Ayu, alembehan Asmara-ening, ngadeg
luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan
sewu dadya pager mami, katon murub kang samya tumingal, sakeh lara sirna kabeh, luput ing tuju
teluh lawan antu bumi, ajrih lumayu ngintar.
Yen sinempen tawa barang kalir, upas bruwang racun banjur sirna,
iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.
mutmainah jantung, luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing kawasanipun, adi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kawasaneki,
kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku, jangkep kadang ingsun papat, kalimane pancer wus dadi sawiji, tunggal sawujud ingwang.
Yeku kadangingsun kang umijil, saking marga ina sareng samya, sadina awor enggone, sakawan kadang ingsun, ingkang nora umijil saking, marga ina punika, kumpule lan ingsun, dadya makdum sarpin sira, wewayangan ing
golong lima, takir potang wewadahe, ulam-ulamanipun, ulam tasik rawa lan kaki, ping pat iwak bangawan, mawa gantal iku, rong supit winungkus samya, apan
saking kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.
Waringin, ingkang aneng Gunung Agung, Kalekah Ngawang-awang, Parlapa ardi Merapi, Ni Taluki ingkang aneng ing Tunjungbang.
ing Jatisari, Abar-abir ingkang aneng Jatimalang.
Arya Tiron ing Lodaya, Sarpabangsa aneng Pening, Parangtandang ing
Wadanan, Gutik ing Pamurakan, si Bodong Loji, nggenipun, Bagus Keret ing Plenggahan.
Ing Karetek Wewe Gerit, Gandor Loji cilik nggennya, Bangkrah aneng dedalane, Pak Tekik, aneng Pacinan, Angkrik ing
nggone, Busikmelik Kaluraman, si Jrangkong ing Penjalan, Kotes Sawahan nggenipun, Buta Piti aneng Sangkrah.
ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang Suksma, kinebutan para Nabi.
Punapa t jampinipun, godong asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah, temu teminahing ati, adas
Yen wus panggih prenahipun, kokopen getihe nuli, babalunge kemahana, yen asu ajag wus
winuwus, nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi, sinawang yuda-
lanang, kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira
ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.
Geger stan kidul samya, anrus jagad elor playune
ingsun wus wikan, sun angadeg satengahing sagara gung, palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.
sajatine yan Pangeran kang Agung, kang akarya bumi lan langit, angganjar lawan niksa, mring manungsa sagung, langgeng tur murba misesa, Maha Suci angganjar paring rijeki, aniksa angapura.
Kaping kalih wa malaekati, tegesipun pracaya malaekat, anapun tegesem ingutus ing Hyang Agung,
Kaping tigane wa kutubihi, tegesipun pracaya ing
Yogya sira kawruhana sami, muga-muga antuka supangat, iya iku andikane, gusti Njeng Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah
dosane, lan malih sawabipun, lamun ana janma kang sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.
Gantya malih murwanio amuji, Caritane nenggih wringin sungsang, punika ageng sawabe, ananging ta kalamun, winaca sru pareng nujoni,
Wringin sungsang wayahipun tumuruna, ngaubi awak mami, tur tinuting bala, pinacak suji
sapa sing ganti nama ku dadi “tejo nugroho”…tekan saiki
bandeng banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
saiki ndek kalimantan,kate nggawe usaha cetak foto cilik2an? Modal 6 juta.
Cek hasil fotone apik,tp jg nggak terlalu larang banget.
Aku komputer ono,tinggal cari printerae,enake printer sing
arep di ganti tinta sing rodok apik ( sing gak gampang ilang iku lho lali jenenge) iku enek efek e gak nak head e? mohon pencerahanne yo mas bro…trus bales e oojo suwi2 heehehh..
loro kalong lagi konkow-kongkow, ning lha wong jenenge kalong, yo ndase nang ngisor ngono kae. Salah sijine ngomong, “long, koe kok katon lagi sedih, apa lagi kelingan jaman susahmu apa yo ?”, pitakone. Sing sijine jawab “iyo ki kang,
wedok muni-muni suwe, nganti kupinge paitun abang ireng. Suwe-suwe dekne ora tahan maneh, akhire wangsulan “ndara putri, sak ora-orane kula taksih luwih penak timbang panjenengan ning kasur”, munine karo besengut, mecucu nahan sebel. Ndarane putri …
Petruk mesen mangan karo Paijo, sing ladhen nang warteg. Paijo nggawa mangan pesenane petruk, terus di dokok nang meja. Let sedheluk, petruk mbengok karo paijo “kang, lha ini kok eneng laler ijo gedene sak tawon nang segaku ki jaann” Paijo mung wangsulan cekak, “nek mung meh nambah sega rasah
Exact and Language Comptetition MAN 2 Kudus | AzH@r_M2K
Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih, Mangan Ora Mangan Kumpul, Mohamad Sobary, Pak Ageng, priyayi
tepunge sopo iku sampean cawuk, iku wes campur rawe plus semen, pingin awet atos koyo mumi?!! 🙂
pakan pitik karo banyu anget,.... dhekokoKolonelJumlah posting : 766Join date : 27.04.13Lokasi : kalibaru timur semarang
ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
ngeleh iki tak maem mbengi dhisik yo, wes jam pitu mbengi Kang ning ndesoku kene
Kanggo Kowe vocal Wulan Gawok CSR AMARTA
tion",46.29]]1899Gunung_Segara_To_WGS_1984_3GEOGTRAN["Gunung_Segara_To_WGS_1984_3",GEOGCS["GCS_Gunung_Segara",DATUM["D_Gunung_Segara",
ya ra ngerti. Nganti kami tenggengen nggonku maca tulisan panjenengan. Nganti ngowoh nggonku mbayangake isi kang sumurat nang garbane. Marahi nyandu,
nganti wis inactive. Wis luweh, suk diupload meneh :DSementara wis ben ngene
721 Views Wis pada tau nang sawah, sing pari sing isih ijo royo-royo durung ? Iku nek kanggo pak tani, isih wayahe jaga banget, ben parine ora dipangani karo hama, kaya wereng, manuk utawa hama liyane. Biasane nang tengah sawah dikeki uwong-uwongan, utawa jaring, tali-tali sing disambungke karo klenengan, dadi nek ditarik-tari muni banter ben manuke pada mabur.
Jaman saiki, nang kutha, wis mulai angel golek sawah yo, isine beton kabeh ki jal, panase eram, ora kaya nek nang ndesa, adem ayem tentrem tenan … sayange golek upa kok yo angel temen, negara iki
About Anoman Gondrong Kumpulane wong-wong sing senengane guneman ukara bab
Banjur tumpukan lempir-lempir iki didadèkaké siji nganggo sawijining tali ngliwati bolongan tengah lan diapit nganggo pangapit sapasang sing ing Bali diarani takepan. Nanging kadhangkala lempir-lempir wau disinggahaké ing sajroning pethi cilik sing diarani kropak ing
Lontara Sulawesi[besut | besut sumber]
Ing Sulawesi Kidul rontal uga ditepangi lan diarani lontara. Wujud lontara rada séjé karo rontal saka Jawa lan Bali. Amarga ing Sulawesi Kidul, rontal disambung-sambung nganti dawa lan digulung dadi bentuké mèmper kaya kaset (video utawa musik).
Lontara saka Sulawesi iki wis langka banget, saubenging donya mung kari ana telung naskah lontara Sulawesi.
Papan panyinggahan kolèksi rontal[besut | besut sumber]
Pirang kapustakan lan instansi umum liyané sadonya nyimpen kolèksi rontal lan nyedyakaké kanggo para penliti kanggo diwaca. Ing ngisor iki ana daftar instansi-instansi wau.
Kapustakaan Fakultas Ilmu Budaya (mbiyèn Fakultas Sastra) Universitas Indonésia ing Kutha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rontal&oldid=1097316"	Kategori: BaliNaskahNaskah NusantaraFilologiSastraSastra JawaBudaya IndonésiaSastra IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
cerita teks kuwi dirubah wonten bahasa jawa nggih,supaya wong jawa ngerti wae bahasanna.!sampun lan
apak,emak,kakang utowo mbok kadung biso critone boso oseng apuwo!
kampung oseng’e hang pinggir endi?koq biso diarani boso oseng
1,393 Views Seneng karo kerajinan marmer ? Misale meja, barang-barang cilik kanggo pajangan nang meja tamu, meja dahar, dapur utawa meja kerja. Lha nang purwokerto eneng lho, asli lokal tenan. Barange lumayan rapi, ora nguciwani, wis tau dolan ndelok-ndelok barange uga.
About Burisrawa Kalem Kumpulane wong sing nulis barang-barang dol tinuku	Previous Wedang kupat khas purbalingga
wayang kulit purwa, wayang kulit gedhog, wayang kulit madya, wayang golek
diomongno konco-koncoku nggarai kon keganggu. ancen tekan awal salah, tapi jek dilanjutno ae. onok sing ngomong
lo tak gedek-gedekno nang ngarep koncoku hehe. tapi yo ngono iku, wes
Zahid April 2017Duration: 01:11:11 Ngapalke Jeneng Rondho Sak Kecamatan, wkwkwk - Anwar Zahid Maret 2017Duration: 01:44:53 Kisah Wong Wedok Etuk Kiriman Dosa Nganti Tekan
Ganteng, Pinter Ngaji Tapi Ga Wani Rabi Maneh, Wkwkwk - Anwar
mergo moco, lan wong sing bisa moco mesti pinter
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika.
Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah.
Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan majengipun bangsa punika.
Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia.
Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.
Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja,
at 18:55	ndeso2, wong kuto asale opo uduk deso?
Balas	SanG BaYAnG	11 Agustus 2012 at 19:00	Enek sing muni ora.., jarene mergo nyeprot neng kuto.. wkxkxkx 😆
ing_155 - Werebeast's Spinal Cord
kwe sing tak omongna karo batak, cara nyebrang kaline pimen, muter nggoleti jembatan apa pan renang/numpak prau, pimen kwe?
war nt melu temenan ora, jare pan maring
PEMBALASAN.. yo iku asline lagune SLOWDEATH sing judule REPRESI.. versi bahasa inggrise Grog sing eruh.. (nek Grog gak lali..)
basa biyasa. Basa kromo kanggo kanggo mbekti wong tuwa utawa wong sing butuh dibekti, lagekne ngoko biyasane kanggo terna kanca. Jero pangguneman sadina-dina, wongtua marang anak nganggo ngoko, lagi anake nggunakne kromo. jero pergaulan kanggo uga basa campuran sing nganggo tembung-tembung saka kromo lan ngoko lan iki luwih
badhe nambah sadulur..ReplyDeletedasirAugust 23, 2009 at 6:46 AMPagi teh..nuhun nyak badhe
Posts & Pages	Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso,
Yakin kita pasti bisa! | AzH@r_M2K
PAMBIWARA ING TATACARA PASRAH PANAMPI PANINGSET
Lohelapi // Kang ana teleking ati // Kang ana lojering Allah // Kang ana madep
Asam sinamat duweni rumus kimia C6H5CHCHCOOH utawa C9H8O2, awujud kristal putih, sithik kang larut ing banyu, lan duweni titik leleh 133°C sarta titik didih 300°C.[1] Asam sinamat kalebu senyawa fenol kang diasilake saka lintasan asam sikimat lan reaksi candhake.[1] Bahan dasare ya iku fenilalanin lan tirosin padha karo asam kafeat, asam p-kumarat, lan asam ferulat.[1] Patang senyawa mau wigati ora amarga cacahe akèh ing wujud tak terikat (bebas), nanging amarga kabèh mau dioawahi dadi pirang-pirang turunan ing sisih protein.[1] Turunane kalebu
senyawa flavonoid, stilben, hidroksisinamat (turunan asam sinamat kang ngandhut gugus hidroksil utawa -OH kayata asam kafeat, asam ferulat, lan asam p-kumarat) lan asam fenol nglibatake jaringan kompleks saka lintasan asam sikimat, fenilpropanoid, lan flavonoid.[2] Reaksi wigati ing
utawa pelesan amonia saka fenilalanin kanggo mbentuk asam sinamat.[1] Reaksi iki dikaalisis déning enzim fenilalanin amonia liase. Banjur asam sinamat diowahi dadi p-kumarat kanthi penambahan siji atom oksigen saka O2 lan atom H saka NADPH langsung ing posisi para saka asam sinamat (posisi atom karbon kaping papat diitung saka gugus asam sinamat ing ali-ali benzena).[1] Panambahan manèh ing gugus hidroksil (OH) liyane ing sisih gugus OH saka asama p-kumarat kanthi reaksi kang padha ngasilake asam kafeat.[1] Penambahan
asam liyane kang kabentuk ing lintasan asam sikimat, ya iku asam quinat, lan ngasilake asam klorogenat.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.17, 12 April 2017.
lan sak tingkat sadhuwuring Mayor Jéndral. Lètnan luwih dhuwur tinimbang mayor amarga asal usul pangkat Mayor Jéndral asal saka istilah Sersan Mayor Jènderal; Lètnan luwih dhuwur tinimbang Sersan Mayor.
Ing sawetara nagara Éropah Wétan, kaya Rusia, pangkat Lètnan Jènderal minangka pangkat jènderal mawa bintang loro, déné pangkat jènderal mawa bintang telu iku Kolonèl Jènderal.
Lètnan Jéndral ing TNI[besut | besut sumber]
Pangkat Lètnan Jéndral dianggo minangka pangkat perwira tinggi mawa bintang telu. Dipigunakaké mung déning TNI-AD, jabatan sing disandhang déning pangkat iki antara liya Panglima Kostrad sarta KSAD (Lètjen senior).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.50, 1 Maret 2016.
He, para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki
kedap ing pan dulu ning dumadi dadining bumi, akasa mwang; riya sasania paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
10. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang yektos”.
“Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung
“Bumi camretan kasiya ginantang ing jalantara, sirnaning raga ilang nurja ilang, ilang karsaning Allah”
“Wajib badan pasrahena ing leburen, rehina dadekna
jumeneng dzat utlak, chak ing piyambake”
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen sadina sawengi, iya masaalah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen salawase”
“Caya caya mur caya, cahyaning Nabi Adam, mulane ana lanang wadon teka, Babu
“Ashadu ing ananingsun, kebanuk ing araningsun”
sumuyuda maring rohku, roh sumuyuda maring rohe wong sajagad, wong sajagad yen ningali yen angrasakaken maring aku, pada idep tetep wedi welas asih marang
pada idep ngarepku aku, la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun rasa, iya ingsun kang jumeneng
rrahimi, hu iya Ingsun Sajatining Urip”
sajroning eneng, ana ning sajroning langgeng, Ingsun dzating langgeng”
Daftar Siswa Kelas X yang Remidi | AzH@r_M2K
wang, kathahe têlung prakawis. 5. Badhenên ingkang dumunung, têgêse Wong Laki Rabi, lan têgêse Wadon Lanang,
tegese Sajodho kuwi, Gatholoco saurira, Ora susah nganggo mikir. 6. Prakara cangkriman iku, tegese Wong Laki Rabi, ingkang aran Wadon Lanang,
ingsun uga wus mangrêti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang mami. 7. Têgêse Wong Lanang iku, Ala kang têmênan kuwi, iya iku ananingwang, rupane
Ala ngluwihi, Wadon iku têgêsira, gênah Panggonane Wadi. 8. Wadine Wong Wadon iku, Wujude Wujudmu kuwi, sabênêre Luwih Ala, dunung sarta
asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna kang ala iki. 9. Mula Rabi aranipun, Wong Lanang Amêngku Estri, rahab ngrahabi sadaya, kang
12. Gatholoco sukeng kalbu, gumujêng sarwi mangsuli, Tuturira sun tarima, lan
maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, têtêp dadi garwa-mami. 13. Mulane sira sadarum, kudu manut
wong lanang iku, wajibe mêngkoni rabi, sanajan rupane ala,
nanging pantês den ajeni, sinêmbah mring
aywa brangasan, ngajenana mring sêsami. 17. Upama sira katêmu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu
ingkang sarwa manis, dimene rêna kang myarsa, aywa nganti den ewani. 18. Yen sira micara saru, utawa dhêmên ngrasani, mring alane liyan janma,
sayêkti akeh kang sêngit, datan sênêng malah ewa, sinêbut wong kurang buddhi. 19. Upamane ana tamu, den enggal sira nêmoni, kang sreseh nuli bagekna,
linggihane ingkang rêsik, sireku kang lêmbah manah, sokur bisa nyugatani. 20. Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis,
utawa kinira êdir, den arani ora lumrah, datan kurmat mring sêsami. 22. Watak andhap asor iku, wêkasane nêmu bêcik, raharja sugih têpungan,
kineringan mring sêsami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang trêsna asih. 23. Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, Dhuh pukulun
kasinggihan, wulangipun gurulaki, saliring dhawuh paduka, sayêkti kawula
Gatholoco alon muwus, Rehning sira wus ngantêpi, darma saking
wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya cêtha kaeksi. 26. Para garwa alon matur, Dhuh pukulun kadi pundi, dene paring dhawuh lukar,
kawula lumuh nglampahi, krana saking botên limrah, nalar saru tan prayogi. 27. Gatholoco asru bêndu, Tuturmu padha ngantêpi, mantêp lair batinira, mituhu
mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut
gitik panjalin, wong siji kaping limalas, lan maneh sun sêpatani. 29. Ananging yen padha manut, nurut marang karêp mami, sawuse lukar busana,
nuli marang tilam sari, awakingsun pijêtana, supaya kêsêle mari.
30. Para garwa samya manut, tyas
munggeng kursi. 31. Mangkana denira muwus, Saiki katon sajati, wus cêtha nyata wanita, têngêre
wadon kaeksi, warna-warna datan padha, ana gêdhê ana cilik. 32. Rehning cêtha wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya rênaning driya, ing
samêngko sun lilani, kabeh padha tutupana, ngagêma busana maning. 33. Yen sireku arsa wêruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana,
becike apa saiki, utawa mêngko kewala, sakarêpmu sun
saguh ngladeni. 35. Rêtna Dewi alon matur, Pukulun pêpundhen mami, prakawis nalar punika, amba
paduka paring udani. 37. Gatholoco alon muwus, Dhuh wong ayu mêrak ati, sumeh sêmune prasaja,
(katela) gancaring wong ngringgit (lakon),
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng sêmu, dêkunging
sabda tanaga(taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wêwadi, wong taklim
awot sari, saking dhawuh piwulang paduka, muhung nuwun pangestune,mugi-mugi
jinurung, badan kula bangkit nglampahi, Gatholoco ngandika, dhuh sirawong ayu,
ayune ayu têmênan, aywa kaget ingsun
miyat ingkang prapti,sukeng tyas kanthi
praptanipun, ing Cepekan pondhok santri, langkung sukaning wardaya, aningali
paduka, Gatholoco anauri. 3. Iyasaking
pandongamu, ingsun ginanjar basuki, sasuwene ingsun tilar, sira kabehanak
lami, Gatholoco angandika, Kapriye wulangku nguni. 5. Apasira isih emut,
sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, Kawula sanget kapengin, nuwun
mugi kasambungan, lajengipun kados pundi. 6.
rungokna, manira tutur saiki. Mêdarake Banjure Soal-jawabing ‘Ilmu
iku, saurana Tri Prakawis, Cipta Ning kang kaping pisan, Panggraita kaping
kalih, Sang Panyipta kaping tiga, Kanugrahaning Roh kuwi. 8. Sauranaiku Telu,
ana dene ingkang dhingin, Urip Tan Kalawan Nyawa, ingkang kaping kalih kuwi,
Ora Angen-Angen liyan, Allah Kewala kaping tri. 9. Tan ana
woworanipun, ingkang Wahdatil wujudi, Nugrahan Sakarat pira, saurana Tri
prakawis, kang dhingin Adhepanira, Idhep ingkang kaping kalih. 10. Madhep ingkang
kaping telu, lamun sira den takoni, Nugrahaning Iman pira, saurana TriPrakawis,
Sokur ingkang kaping pisan, Tawakal ingkang ping kalih. 11. Sabar ingkang
kaping telu, pira Nugrahaning Tokid, saurana Dwi Prakara, krana Tetep ingkang
dhingin, Wadi kaping kalihira, Nugrahan Makrifat Jati. 12. Sira sumaura
gupuh, iku namun saprakawis, Ana Ing Kahananira, Anenggih Karsa:Rasaning, Rasa
Wisesa Prayoga, Martabate Kramat kuwi. 13. Mangretine ana
iku, uga ana gumletheking, lire Karem
takoni, kathahe namung satunggal, iya iku Roh Ilapi, mung
sawiji marganira, tegese Urip puniki. 17. Ora nana Urip
telu, ingkang mesthi mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki,
iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi. 18. Aja ta sireku
umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan
liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing Panarima sayekti. 19. Ana ingkang Nrima
iku, Kaya Toya lawan Siti, lawan ingkang Kaya Udan, apa dene Kaya Wesi, kalawan
Kaya Samudra, ingkang Kaya Lemah Warih. 20. Den Rumesep
tegesipun, Ora Pegat Kang Rohani, tegese kang Kaya Udan, Datan PegatTingalneki,
ana maneh Kaja Tosan, Sakarsanira Mrentahi. 21. Ginaweya arit
wedhung, pethel wadhung kudi urik, Ora Owah Sipatira, Isih bae Wujudneki,
ingkang upama Samudra, Pituduh ingkang prayogi. 22. Puniku mesthine
antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan
nenggih, lamun wis Kaya Samudra, Ora Owah Tingalneki. 23. Sira andulu
dinulu, ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating,
weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti. 24. Nyata bener ora
kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning neng-ira, weruh paraning
miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih. 25. Lan weruh
paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran
nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih. 26. Weruh parang
seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor
mangulon kuwi, weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil. 27. Weruh paran
tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira
urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. 28. Tan samar weruh
sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku
aywa sembrana, weruha rasaning tulis. 29. Dene sira yen wis
weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi,
nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling. 30. Lan maneh aywa
kawetu, mring wong ahli sarak nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan
iki, ora amicara sarak, amung Sajatining Ilmi. 31. Ingkang renteng
ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, padha anggitening
batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli
ing ngriki | tan kapanggih wartos kewala tan angsal...
41. Asmaradana 1. Radèn kawruhana malih | prakara kang langit sapta | ana ing sira dununge | poma-poma dipunpirsa | langit kang ana ...
PUPUH III Sinom 1. Gatholoco nulya ngucap, Dhalang Wayang lawan Kêlir, B...
21. Pangkur 1. Lah punika palanangan | ingkang ngadêg
kyai | ingkang samya anunuwun | sawusing adudupa | nulya matur ...
PUPUH V Asmaradana 1. Rehning sira wis ngakoni, benjang lamun sira pêjah, rasakna badanmu kuwe, kalawan cahyamu gêsang, obah-osik...
61. Mêgatruh 1. Kakang iki apa gambare sing mangkruk | ana pang kala rumiyin | lawan apa jênêngipun |
kangeni yoiku srabi. Nek nang omahku Jakarta srabi ki rasane ora podo karo srabi Solo notosuman. Nek srabi nang jakarta utowo bandung ngarani ne surabi lan isine wis akeh variasine. jare sing
Nanging nek aku luwih seneng karo sing iseh asli alias orisinil, yo srabi notosuman kui pilihane. digawe saka beras, santen, gulo, uyah, lan godhong pandan. toko srabi notosuman sing tak parani wingi ki ra pati gedhe panggonanne anane nang pinggir dalan majapahit no.86 Semarang wetan (Timur). nek jare bakule ana siji neh nang
Julia Kristeva (lair taun 1941) inggih punika salah satunggalipun teoretikus, ahli linguistik, kritikus sastra, lan filsuf ingkang nggadhahi getih (keturunan) Bulgaria.[1] Sanesipun punika, Julia Kristeva ugi satunggalipun psikoanalis lan novelis.[1] Julia Kristeva lair ing negari Bulgaria ananging gesang lan makarya ing Kitha Paris, Prancis wiwit tengahipun taun 1960-an.[1]
Julia Kristeva ngginakaken teori Marxis lan formalisme Rusia, kaliyan strukturalisme lan psikoanalisis kangge ngripta pendekatan ingkang eklektik tumrapipun sadaya pitakenan babagan subyektivitas.[1] Julia Kristeva nate nyambut damel sesarengan kaliyan filsuf Derrida lan para filsuf sanesipun wonten ing klompok Tel Quel.[1] Wiwit punika, teori-teori Julia Kristeva bab teks-teks sastra, kreativitas, lan basa, salajengipun dipunjembaraken wonten ing
tobato koen….. mumpung sik enom……..
Abul wafa Muhammad Al-Buzjani ya iku tokoh pisanan kang ngenalaké sinus lan kosinus. dhèwèké dianggep nduwèni kaluwihan ing disiplin èlmu trigonometri.[1] Al-Buzjani lair ing Buzjan, Nishapur, Iran, 1 Ramadhan 328 H utawa 10 JUni 940 M.[1] Dhèwèké akèh sinau marang seduluré ya iku Abu Amr al-Mughazili lan Abu Abdullah Muhammad ibn Anbasa.[1] Saliyané ngenalaké rumus triginometri, dhèwèké uga ngrembakakaké rumus géomètri, ya iku pucuk saka èlmu trigonomètri.[1] Salah sawijine ya iku mecahaké soal géomètri kanthi nggunakaké kompas, konstruksi pesagi ekuivalèn, lan segi banyak utawa bangun dhatar parabola.[1] Nalika ngitung wajik bundheran, Al-Buzjani, Al-Buzjani madhaake karo wajik siku.[2] Kanthi teori Manlau kang luwih disik misuwur, kang nggunakake aturan papat persamaan lan teori bayangan, dhèwèké kasil gawé aturan anyar.[2] Ing wajik bunder kang duwéni sudut lancip, manawa isa tinemu teori sinus.[2] ggunakake cara itung sinus 30, asil itungane ya iku wolung angka puluhan kang duwéni nile padha kanthi nile akiki sinus.[2] Ing geometri, operasi itungan wigati banget senajan isih kerep digunakaké cara itung India.[2] Ing mangsa modhèrn iki, para ilmuwan duwéni panyaruwe kang bedha nalika kudu nggunakake teori Al-Buzjani.[2] Pirang-pirang carane ngitung, kayata nglebokake ayang-ayang tekan ayang-ayang inti, wajik sama sisi, utawa nglebokake tugelan menyang tugelan iki, bisa ndadèkaké panyaruwe kang béda-béda ngenani sapa sabeneré pencetus téori iki. Akèh kang nnganggep yèn Ahmad bin Abdullah utawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abul_Wafa_Muhammad_Al-Buzjani&oldid=1080116"	Kategori: Penemu	Menu navigasi
kalongan pancen ngangeni aku wis gak mulih kalongan kangen sego megono, taoto karo es
Kaping papat kudu weteng ingkang luwe Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sapa isa anglakoni Mugi-mugi
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE
KLAWAN WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NYAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO THUKUL NGAKOSO SINARENGAN DOYO PANDIKO SABDO GUSTI ALLOH KANG WUJUD KANG MOHO
Balas	Sabar lan Tawakal yoh cak…… usaha iku yo pancen ngono… kon yen dinehi rame terus yoh ora iso ngrasake sepi, yen dinehi sepi terus yoh ora iso mangan, dadi yoh iku adhile Gusti Allah. Yen pancen lagi sepi yoh sabar…. tawakal, intropeksi… opo sing kurang, yen onok sing
Balas	piye iki wong aku lagi mulai usaha buka konter kok wong2 wis podo ngomong ngono,bingung aku.wis nek ono sing arep ngenei saran sing apik men podo
Setya Amrih Prasaja, on November 2, 2009 at 8:28 am said:	Kulanuwun Bapa…..
Wah Panjenengan saking Pawiyatan Jawa pundi, mendhet FILOLOGI Nggih……walah kapasangyogya…..menawi kersa kula aturi pinarak wonten web kula http://www.setyawara.tk
mbah, mbah lha wong yang empunya blog pancen seneng
Kata Jupul Rossifumi : "media TV jaman saiki iku perusak moral kabeh. Paling nemen iku R**I, S**V, T***STV, M*CTV, IN*****R, A*TV kabeh isine mung roto2 sinetron percintaan anak muda opo maneh FTV seng luweh parah, sampek arek SD saiki wes ngerti pacaran sampek sg lewat batas, makane ojo kaget arek saiki dibawah umur wes paham m3sum dll. Bener jare Habib Jamal, Indonesia saiki dijajah mbek
nggawe crito sing seneng-seneng, romantis opo maneh., kudu
150,949 Views Pas sore-sore kaya ngene, njagong ngarep omah
Gudeg Bu Parjan Kumpulane wong-wong sing seneng nggatekake apa sing dipangan, karepe meh tiru-tiru pak bondan ngono	Previous Susuh manuk
kering Jaran dawuk ( ) 5 (ke lima), umur 27 hr. Pancuran emas sumawur ing
jumprit…duh gusti nyuwun doyo kekiatan mugo2 saiki aku adoh kr bumi kelahiran ku mbesuk aku mulih iso melu mbangun tanah kelahiran(MANGGUNSARI SOBAHAN) …ora kroso wes meh 7 thn ora weruh
griyanipun DEMANGAN,caket kaliyan SMPN 1 NGADIREJO ingkang dados slh setunggale setting teenlit’e ms ari..
wah,remen sanget raose lair lan ageng ting NGADIREJO,nggih ambo’o sakniki kula kuliah wonten Bandung,nanging plg kula remen menawi wekdale prei lan wangsul ting NGADIREJO..
wes 8 tahun ora weruh ngadirejo,,,, kangen
kulo nuwun, nderek komen nggih mbakyu lan kangmas ingkang minulyo namung mboten minal-minul. aku juga alumni smp ngadirejo lulusan 88/89 nderek bingah kok wonten
Grafiti, Jawa, Kedaulatan Rakyat, Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih, Mangan Ora Mangan Kumpul, Mohamad Sobary, Pak Ageng, priyayi Jawa, Umar Kayam	Kuasa Ramalan: Pangeran Diponegoro
Tips Merawat Laptop/Notebook | AzH@r_M2K
saking gending asalipun, gending wit purbaning kala, kadya kang wus kocap pinuji”.
ring umah, Sang Ratuning sarira, dadi pangijeng umah, sedaging pekarangan kaempu denia, nanging elingakna baktinin dening banten ngangken dina rahayu, wenang sira ngangge pangijeng umah, tan kewasa sira kelangkahin, tan keneng
gurah Tangkeb Langit. dadi Dewan Tugu, Dewan Badugul, dadi dewan Sedahan Sawah, muah dadi Dewa pangempu Gumi, dadi Dewa Sarwa sato, yan ring raga magenah ring Kulit. pewayangan nia, segara tanpa tepi, aksara nia SANG meraga mretta sanji wani, trebasan nia dadi
Aksara nia, ING. meraga mretta
gacor di musim hujan,setelan cucak
mudeng, wong aku nulis gawe bahasa kewan Kwak..kak..kkkkkkkk....kangen karo ente broojiegKolonelJumlah posting : 565Join date : 26.03.09
Bis jurusan Wonosari mandeg neng Pasar Piyungan Yogya, Ono simbah-mbah mudhun ngelungné ongkos duwit nèng kondèktur:
Kondektur: "Mbah.. Niki ongkose kirang..?!"
Si Mbah Putri: "Kurang kepriyé?"
Kondektur: "Nggih jelas kirang ... mosok namung limangatus..?"
Si Mbah Putri: "Lho.. mau ono bocah mbayar sewu mangatus, terus ono sing mung sewu..?".
Kondektur: "Mbah.. Laré sing kathok (celana panjang) abu-abu wau laré SMA mbayar sewu mangatus, sing kathokan pèndèk (celana pendek) biru wau laré SMP mbayar sewu."
Si Mbah Putri: "Lho nèk ngono kuduné aku ora mbayar.."
Kondektur: "Lha mboten mbayar pripun..?"
Si Mbah Putri: "Iyo no... lha wong aku ora kathokan.!!
zaman.Pancen wolak-waliking jaman. Amenangi jaman edan. Ora edan ora kumanan. Sing waras padha nggagas. Wong tani padha ditaleni. Wong dora padha ura-ura. Beja-bejane sing lali, Isih beja kang eling lan waspadha.
dipajeki Wong wadon nganggo panganggo lanang Iku pertandhane yen bakal nemoni Wolak-
Tahun 90an, nek mlaku-mlaku nang dalan, utawa dolan mall (mall ae yo ora akeh hahaha) kayane arang banget ndelok wong sing ndase
kaset, nek ora, yo mung diputer-puter tok nganti bosen. …
Agi ae maca berita saka media online, bab daging sing ora pantes dipangan menungsa isih didol. Terus tak cuba bukak-bukak web liyane, golek saka om gugel. We ladalah, lha kok akeh temen jebule ya? Pejabat sing ngurusi wae yo kerep razia, ning yo kok isih tetep eneng wae. BPOM yo …
iku, uwis akeh beritane nang ngendi-ngendi, koran, apa maneh blog, forum-forum wis lah akeh pokoke. Luwih
Terus dalane kan mandeg, raiso liwat, padahal bangjone wis ijo, sing …
Wis pada tau nang sawah, sing pari sing isih ijo royo-royo durung ? Iku nek kanggo pak tani, isih wayahe jaga banget, ben parine ora dipangani karo hama, kaya wereng, manuk utawa hama liyane. Biasane nang tengah sawah dikeki uwong-uwongan, utawa jaring, tali-tali sing disambungke karo klenengan, dadi nek ditarik-tari muni …
omah, durung akeh sing duwe, tur isih larang regane. Hape siemens s5, tahun 1999 nek …
Agi bali menyang kutha semarang, ngliwati dalan tol anyar, cikapali, sing larange ngepol, satus ewu susuk patang ewu repis … jan mantep tenan, ning katone sih cucuk karo regane sing
sampéan gak sido ilang yooo? Lha wong
nglindur kek radiator core 19, 23, ato 1000
ing. Alberto Dusman dott. ing. Ugo Gaia dott. ing. Alcide Gava prof. ing. Giancarlo Giambelli dott. ing. Domenico
Motto negari Indonesia punika Bhinneka Tunggal Ika ingkang asalipun saking Basa Jawi Kina kaliyan asring dipunpretal dados “Bènten-bènten anging tetep tunggal”.
Ukara punika kutipan saking satunggiling kakawin Jawi Kina inggih punika kakawin Sutasoma, anggitanipun mpu Prapañca rikala adeging karaton Majapahit sakiwa-tengenipun abad kaping 14.
Kutipan puniki saking pupuh 139, pada 5. Pada punika
Tiyang sanjang menawi Buddha kaliyan Siwah punika kalih dat ingkang bènten.
Panci bènten, ananging kados pundi ta saged dipun-mangertèni?
Awit kaleresan Jina (Buddha) kaliyan Siwah punika tunggal
Ajur-pecah punika, anging ugi tunggal. Mboten saged darma kaleresan punika kalih.
Kapurih mangga ugi mriksani[besut | besut sumber]
Basa SundaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.03, 16 Juli 2016.
Wong cilik disalahake—Rakyat jelata dipersalahkan.Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.Wong
He, para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal
am	Biasane sing dogelet khan panganan enak sing murah….
tapi mang bocah2e dhewek senenge khan golet sing
cah wadon² njaLuke mudune trakhiran (bareng senior²),,,
ora lanang ora wadhon pada maruk kabeh mangane…
ana sing tangan kiwe wes mbetot pupu ayam tangan
tuyi alias iyut berkata:	Oktober 27, 2010 pukul 3:21 am	mas anggiiiiiiiiiiiiiit……………………..,
kangen kro wong-wong PASMA kabeh, pingin munggah gunung bareng2 maning
fredi berkata:	Desember 31, 2010 pukul 11:18 am	iya y kangene pol kumpul2
kulo sing nomer kalih, rapot-e sae-sae. Kalian gurune dipun daftaraken teng sekolah XYZ (sekolah favorit) Malang.. sampun ditrami, tapi mboten sios, wong mlebetipun, kulo disuwon arto sekawan ewu. Lanjeng kulo sekolahaken mriki mawon, sing celak griyo.. lah larene mangke pengen kuliah, sak ini taksih kelas kalih.. tapi mboten semerap..dos pundi mangke nek badhe
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG AWAKIPIN NANANG HARIADI HINGSUN SAKING KODRAT ALLOH YA ROBBAL ALAMIN KLAWAN WUJUD DOYO
Lan Sugeng Pinanggihan Kagem Poro Rawuh ingkan9
on Juni 4, 2008 11:24 am
wong pinter khan yo podho2 uwong, kok yo digoleki nggo ngluru barang sing ilang *
nang rekeningku ae ntar dapet e-book primbon jawa hehehe
Balas	Komentar oleh aliyulwafa on Juni 4, 2008 12:16 pm
Pancene wong nggersik iku kelihatan puiinter Cak, nang endi wae wes kebukti.
Sing Mimpin Az-Zaitun iku wong Asli nggersik, asli mBungah.
Sing Ndek DPR Pusat yo uakeh, ono Cak Yahya Zain (dipecat), dll.
dtng ksini..suasana’a jd ndeso skali yo,jd kilingan ndesoku dewe. mahasiswa koq percoyo dukun?opo rak percoyo karo gusti allah yo.. edan tenan dunio saiki,wes jamanne tecknolhoghi koq iseh ono wae percoyo
“rembulan ndhuwur wuwungan” karya sugeng wiyadi »
on Mei 24, 2008 4:52 am
ngGresik, mbBandung, mbBatu, ngGondanglegi, pacen ilate wong jowo
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.asianpornohub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ingsun ndamel ketupatipun, soko janur nyolong nang tonggo, penglaris pengalir coy..... amiennn” heheh bacanda kok.Naaahh sekarang cara menganyam janur
mas, wis ngedok loro" "hasyemmm... manuk doromu kuwi to!! dudu manuk emprit sing mbok katoki!!"
SING SALAH ORA KATON…KOYO SILUMAN SING ONO
JUAL VIMAX IZON ASLI CANADA OBAT PEMBESAR PENIS DI JAWA TIMUR
Gusti maha agung ingkang murba tuwin misesa gesang panggesangan sedaya jalmi ing saendenging bawana . batin kawula.kawula nyaosaken mobah musiking jiwa
. lampah gesang kawula wonten panguwaos dalem gusti ingkang maha welas asih.
daging opo yo?? ojok-ojok iki daging tikus pisan koyo ceritane nang warung kopi wingi , jancok!!!
Pesan eyang : Tembe tumon ana kewan2
Mengenal Istilah Dalam WordPress | AzH@r_M2K
ngawi, ngajuk, lumajang, madiun, lamongan, jember, gresik, banyuwangi, bangkalan, tegal, surakarta, semarang, salatiga,
Sutrisno Edi Purnomo | Guru Otomotif, SMK Panca Bakti, Banjarnegara, Jateng.
CSc., Ing. Vincent Csirik, prof. Ing. Ivo Doležel, CSc., RNDr. Vladimír Filiač, CSc., Miloslav Folprecht, Ing. Ivan Kubie, Ing. Karel Kukla, Jan Lojkásek, Ing. Vladimír Štekrt, Ing. Zdeněk Trinkewitz, Ing. Jan Vrdlovec, Ing.
kowe ki jare kerjaane lembur, ning blog tetep wae jalan terus. ckckckck >=?
kuwi meneh, ana gambar ekh, poto
Kaneko - 1965 - 287 pagesCeritera wayang menak dalam sajian tembang Jawa by Wijanarko Setyowibowo - 1991 - 84 pagesCharming
MENYADARI SANGKAN PARANING DUMADI LAKU HORIZONTAL HAMAMAYU HAYUNING BAWONO LAKU VERTIKAL MANUNGGALING KAWULO GUSTI MANUNGGALING JAGAD AGENG LAN JAGAD ALIT ALAM SEMESTA = JAGAD ALIT, BATIN MANUSIA = JAGAD AGENG. BATIN
dadya, Sacipta-cipta tan polih, Kang reraton-raton rantas, Mrih luhur asor pinanggih Bebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng wirang jrih lalis, Ingkang cilik tan tolih ring cilikira.
alim-alim pulasan, Njaba putih njero kuning, Ngulama mangsah maksiat, Madat madon minum main, Kaji-kaji ambataning, Dulban kethu putih mamprung, Wadon nir wadorina, Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung marono tingalira
1. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu, Jaka Lodang nabda malih, Nanging ana marmanipun, Ing waca kang wus pinesthi, Estinen murih kelakon
Ananing DzatSajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartaning asman Ingsun, amratandhani ing apngalIngsun. (
Zat)Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono
ing dalem betalmakmursajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyan Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati.
ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalarangan Ingsun, jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan
Pambuka tata malige ing dalem betalmukadassajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
sempurna).Wejangan ke-7 Panetep santosaning imanIngsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan IngsunAKU
af’al) Allah.Wejangan ke-8 SasahidanIngsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Mugi panjenengan pinayungan seger kewarasan rahayu slamet…
Donyo lan akherat sangking kersane Gusti Ingakang Murbeni Jagad..
Views Wektu kuliah biyen, nek bengi-bengi bar wayahe isak, sok ngiras wedhangan, nang warung angringan. Bakule yo nganti apal, sapa-sapa ae sing kerep teka. Regane? Bandingke karo warteg lumayan maregi lah kanggone cah kostan, angger mangane yo ora umpak-umpakan isih kuat lah.
Pas saiki mara nang warung angkringan, panganan angkringan yo ora akeh bedane, isih kaya jaman
Ora guyub kaya biyen, nek meh ngobrol karo bakule kayane ora iso, lha panggonane ae adoh ngono
wong-wong sing gaweyane ngopeni web, ben ora ngasal ngisine	Previous duwe sewu kanca iku ora gawe
Urip ing donyo iku minangkane mampir ngombe. Sabar, nrimo, rilo lan trokal. Sepi ing pamrih rame ing gawe. Ora waton
Lokasi : jepara-surakartauser mig33 : mr_nopex, lampard....Registration date : 16.04.08Subyek: ckikikiki Mon Sep 01, 2008 2:16 pm jazz_er wrote:opo iku pak :tongue: ra mudeng anut jazz ak, pudu wae ra mudeng :
duwe sewu kanca iku ora gawe gumun - Wong Jowo
2,483 Views duwe sewu kanca iku ora gawe gumun
sing nggumunke, duwe kanca siji wae sing gelem ngewangi nek dimungsuhi wong sewu
Kanggé tiyang sanès ingkang naminipun sami, mangga priksani Hiram Bingham
Hiram Bingham III, miyos 19 November 1875 ing Honolulu, tilar donya 6 Juni 1956, punika panjlajah, sajarawan, lan pulitikus Amérika Sarékat. Bingham mucal ing Yale University lan njlajahi Machu Picchu taun 1911. Panjenenganipun punika gubernur Connecticut lan senator AS.
Artikel ngenani biografi tokoh Amérika Sarékat iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Amérika SarékatRintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
kolak, kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee…
“Yooo bu mariki,” jawape rina.
“Hee, kowe gelem klopo ta? opo degan?”
Cah lanang-lanang ora jawab, tapi tetep ndagaak karo koyok nggumun ngono. Terus rina malah
“O,pancenkowe cah bodho ngono kuwi nginceng kathokmu, ndhuk-ndhuk!” jawab ibuke.
Kanti roso seneng lan bungah tenan rina ngomong
April 16, 2009 miturut kula tulisan panjenengan sae sanget ananging mbotenhn saged di translit basa jowo…>
Omah, iku nggonaku iso nganggo klambi sak karepku ora sah nggugu wong liya - Wong Jowo
Home / Uyon-uyon / Omah, iku nggonaku iso nganggo klambi sak karepku ora sah nggugu wong liya
Kumpulane wong-wong sing gaweyane ngopeni web, ben ora ngasal ngisine	Previous Elingo, koe iku beda karo liyane, uga sing liyane
urip iku mung sedhela, ngguyuo mumpung untumu esih
Wis sue ra tau mancing kok ujug-ujug kepingin mangan iwak pancingan..ndilalah ponakanku kok yo kepingin mancing akhire
panggonan, akeh bocah cilik-cilik sing do ajar mancing, rame banget opo maneh nek ono sing entuk iwak wahhh..pokoke nyenengke lah. Lha sing ibu-ibu ora gelem do mancing, malah do mangan panganan sing di gowo teko omah karo njagani anake le do mancing. Ra krasa le mancing wis entuk akeh, ono lele karo iwak nila trus di timbang total e 2,4 kilo. Trus iwak e separo dibakar separo digoreng ditambah tumis kangkung. wah marai ngeleh ki..
Karo ngenteni iwake mateng, bocah-bocah iseh podo mancing meneh lha liane do ngobrol ngalor ngidul. di enteni sue kok ra teko-teko iwake, le ngenteni nganti meh 2 jam..walah, selak luweh yo lha trus tak parani nang dapure, jare simbak e iseh ngantri soale akeh sing di masak.
ngumpul-ngumpul maem rame-rame. roso masakane lumayan tur akeh jebule iwake cukup ge wong rolas (12), hehehe. Saiki wis wareg tur wis sore sisan, yo wis
Kumpulane wong-wong sing seneng mlaku-mlaku, ndeloki panggonan sing nyenengke
Petentang-petenteng ing ngarep kelas. Sapa bae sing arep mlebu kelas kudu aweh upeti arupa duwit, yen ora gelem bakal entuk tempeleng. Saka kadohan katon kledang-kledang bocah loro kang kawentar anak pejabat. Bocah kloron mau
“Piye yen dholanan dhisik ?”
Rico : “Ngapa tha ? Ngapa kowe ngadang dalanku ?”
Abduh : “Hlo… etok etok ora ngerti apa emang ora ngerti ? Iki papan kakuasaanku, yen kowe arep mlebu kelas, kowe kudu mbayar pajak karo aku.”
Rico : “Aturan saka ngendi kuwi ? Iki sekolahan ora ana pajak-pajakan, ngerti ? Emange iki sekolahan duwene mbahmu apa ? Emoh, aku ora sudi bayar !”
Abduh : “Apa mau sing bar kok omongke ? Bocah ingusan.”
Rico : “Mbayar ? Ora sudi, mending duwite tak nggo
Vera : “Ayo, aku gelem bayar, nanging kowe ngeculke aku.”
Abduh : “Oke. Kowe entuk mlebu sabubare mbayar, nanging bocah gembrot iki ora.” Aku arep dolanan dhisik, apa kowe kabotan ?”
Vera : “Oke, kowe isa nggowo Rico.”
Abduh : “Yo, saiki ndi duwite ?”
Vera : (ngetokake duwit 100ewu saka dompete) “Iki duwite.”
Abduh : (njupuk duwit) “Nah saiki kowe entuk mlebu.”
Vera : “Ngapurane yo, Co. Aku ora isa mbela kowe.”
Abduh : “Nah, saiki enake bocah iki diapakake yo ?”
Rico : “Waduh aja tho, Duh. Mengko nek aku mulih tatu piye ? Aku isa didukani ibuku ki”
Abduh : “Halah, embuh ora weruh. Pokoke ora ana ngapura kanggo kowe.”
Sawise anggegawe marang Rico, Abduh banjur klebat ngilang ora mlebu sekolah, deweke mbolos. Banjur lunga menyang diskotik lan nggunakake duwit entuke malak mau kanggo omben-omben nganti mabuk.
Ibu : “Saka ngendi kowe, nang ? Ngapa kok nganti esuk lagi bali ?”
Abduh : “Wis ah bu. Ora usah dipikirake. Nggawe males bae mbahas kuwi.”
Ibu : “Ya wis, saiki mlebu yuk. Kowe mesthi luwe tho ? Ibu wis masak panganan kesenenganmu kuwi.”
Abduh : “Emoh ah. Aku isih wareg. Aku njaluk duwit bae. Amung 500ewu.”
Ibu : “500ewu ? Entuk saka endi duwit samono akehe ?”
Abduh : “Pokoke Abduh ora gelem ngerti. Saiki Abduh mung gelem duwit kuwi. Cepet!”
Ibu : “Ibu ora duwe duwit samono akehe kuwi, nang !”
Abduh : “Ora mungkin. Ibu mesthi ngumpetake saka Abduh to ?” (mlaku menyang kamar ibune, mbongkar isi kamar, let ora suwe nemokake cincin ibune)
Ibu : “Aja…! Aja kokjupuk cincin kuwi, nang! Kuwi cincin paninggalan Bapakmu nalika ibu nikah dhisik…” (karo ngrebut cincin kuwi)
Abduh : “Argh… Dasar wong tuwa bawel. Wes ah aku meh lunga.” (ndorong ibune nganti
Bapakmu kuwi. Ibu njaluk nang…” (karo nguyak Abduh)
Abduh ninggalake ibune nglentung wae, kaya ora kenal karo ibune. Sawise ngedol cincin ana ing pasar, deweke lunga menyang diskotik nganti mbengi. Deweke mulih pas mabok abot.
Abduh : “Mbok…mbok! Abduh anakmu iki wis mulih!”
Ibu : “Kowe ngopo tho le ? Kok isa kowe nganti mabuk-mabukan kaya ngene ?”
Abduh : “Argh… mesthi bawel. Anake mulih ora disambut seneng malah diomeli.”
Ibu : “Astagfirullah… nyebut nang nyebut. Saiki kowe adus dhisik kono bubar kuwi ganti klambimu yo ? Aja lali shalat Isya’. Ibu wis suwi ora ndeleng kowe sholat.”
Abduh : “Aduh ibu kuwi bawel maneh o. Saiki kuwi jaman wis owah gingsir. Ora butuh shalat. Shalat kuwi ora isa nekakake duwit. Mung anggeguwak wektu bae. Wis ah aku ameh turu bae.”
Ibu : “Astagfirullah Abduh… Ngapa kowe isa malih kaya ngene ? Ati-ati yen ngomong kowe.”
Abduh : “Argh…” (ndorong ibune dhewe) “Ora usah nggatekake. Abduh ora butuh ibu kere kaya ngene.”
Prilakune Abduh saya suwe saya ndadi-ndadi. Amarga kuwi, ibune dadi lara-laranan. Nganti pisan dina, nalika Abduh mulih saka sekolahan….
Abduh : “Wah, apa lagi ana arisan ibu-ibu ya ? Kok rame temen. Wah, kesempatan apik iki, aku isa njaluk duwit luwih akeh saka mbokku kuwi.”
Bubar mlebu omah, Abduh kaget nalika ndeleng wanita tua sing ngletak tanpa daya ing ngarepe. Deweke banjur histeris nalika ngerti yen wanita kuwi ora salah ibune dhewe. Abduh sing saya ora percaya, mlaku nyedaki ibune.
Abduh : “Ibu… ngapurani aku bu. Kena apa ibu luwih dhisik ninggalake Abduh ? Abduh ora sanggup urip dhewekan. Bu, kena apa ibu kudu seda… Nyuwun pangapunten bu… Abduh janji bakal malih dadi anak sing apik lan sholeh kaya sing ibu impen-impen.”
Awit saka ditinggal seda ibune, sifate Abduh malih total. Deweke ora tau maneh gawe onar ing sekolah. Deweke dadi bocah sing menengan lan sregep sinau. Kabeh kancane padha kaget. Nanging kanyataane akeh kancane sing nggunakake kahanan iki kanggo balas dendam.
Rico : “Cuih, premane sekolah iso tobat tho ? Apa maneh preman kaya kowe. Angin saka ngendi sing isa ngggawe kowe tobat kaya ngene ?”
Vera : “Paling-paling sesuk yo wis dadi preman maneh. Nanging aku yakin yen aku ora bakal wedi maneh karo kowe.”
Laila : “Kowe iki piye tho ? Abduh iki arep malih kok mbok olok-olok kaya ngono ? Wong sing niate apik kuwi kudu didukung tho, aja malah kok olok-olok ngene. Syukur-syukur yen deweke ora malih kaya dhisik.”
Vera : (ndorong pundake Laila) “Eh, kowe kuwi aja dadi wong sing munafik. Kowe sabenere ya duwe dendam karo Abduh tho ? Ora usah mbok tutup-tutupi kaya ngene. Munafik !”
Abduh : “Wislah, La. Bocah-bocah kuwi ora usah mbok gatekake. Wong sak pantese kok padha anggegawe ngono kuwi karo aku. Aku pancen salah. Konca-kanca kabeh aku njaluk ngapura ya…”
Laila : “Nanging, Duh….”
Rico : “Aku ngapurani kowe ? Ojo ngimpi kowe.”
Vera : “Bener, Co. Aku yo ora rila ngapurani dheknen sadurunge kita isa mbalas kabeh sing wis dheknen lakokake karo kita.”
Rico : “Wis yo lunga bae. Ngapa kita kudu ngurusi masalahe deweke. Kaya ora duwe gawean wae.”
Vera : “Yen menyang kantin piye ?”
Abduh : “Laila, ngapa kowe malah mbelani aku. Kowe kan yo ngerti dhewe aku gawene nggawe kowe lara ati.”
Laila : “Uwis tho. Ora usah mbok pikir maneh masalah mbiyen kuwi. Aku yo wis ora dendam maneh karo kowe. Malahan aku melu seneng kowe isa malih sifate kaya ngene.”
Abduh : “Kowe pancen bocah apikan kok, La.”
Laila : “Ah, ojo ngono tho.”
Sawijining dina, Abduh kepengen dadi siswa paling apik sa-kabupaten saka nilai UN. Nalika kanca-kancane ngerti kabeh padha ngakak.
Rico : “Hahaha…. Dadi kowe duwe tekad dadi cah paling apik sa-kabupaten ? Aja ngimpi kowe. Aku wae bocah paling pinter sa sekolahan ora tau ngimpi kaya ngono. Kowe sing gobloke kaya ngono aja ngimpi….”
Vera : “Kita bae anake pejabat sing saben dina les ing panggonan les paling apik bae ora yakin mlebu 5 besar sa-kabupaten. Kowe sing goblok ngono paling-paling lulus wae mung kemungkinan.”
Abduh : “Pancen aku saka golongan wong ora duwe. Nanging elinga isih ana kesempatan. Yen kowe isa, ngapa aku ora isa ? Kowe mangan sega, aku uga mangan sega. Menawa Gusti Allah aparing anugerah marang aku, sak mesthine aku isa.
Rico : “Oke, yen ngono kita tarung bae sapa sing bakal dadi sing paling apik.”
Abduh : “Oke, tak trimo tantanganmu…”
Rico : “Walah-walah. Paling nglawan kowe ora usah sinau bakal menang, yo opo ora ?” (karo mlaku metu kelas)
Vera : “Bener, ora usah sinau paling yo tetep menang.”
Kanggo menangke taruhan kuwi, Abduh kudu sregep sinau lan dedunga. Nanging masalahe deweke ora duwe duwit. Sak banjure Abduh mutusake sak bagian wektune kanggo ngamen ing dalan kanggo nyukupi kabutuhane.
Rico : “Hah ? Hla yo tenan aku ora usah repot-repot sinau kanggo nglawan kowe.”
Vera : “He’eh. Kita bae siang-siang ngene ijik arep lunga les. Eh, kowe malah ngamen ing tengah dalan. Apo kowe ora ngerti isin ?”
Rico : “Wis lah, ben bae. Iki aku duwe duwit 100ewu, gratis mumpung aku gek apikan karo kowe.”
Rico : “Cuih. Hahaha pangan kuwi iduku.”
Vera : “Hahahaha. Mampus kowe, rasakke tak kerjani.”
Abduh : (meneng bae nganti mobil kuwi mlaku) “Oh kaya ngene tho rasane digegawe uwong. Bocah-bocah kuwi mesthine ngrasakake kaya ngene nalika aku anggegawe deweke ? Saiki genti aku sing ngrasakake.”
Kadadean mau anambah semangate sinau si Abduh supaya bisa mbuktiake yen deweke isa malih. Ing dina kelulusan…..
Laila : “Slamet yo, Duh!” (nyalami Abduh) “Slamet kowe wis kapilih dadi siswa paling apik sa-kabupaten.”
Abduh : “Iya… padha-padha, La. Aku yo arep ngucapke matur nuwun karo kowe sing wis gelem ngancani aku sinau. Yen aku ora duwe kanca kaya kowe, ya mungkin aku ora bisa dadi sing paling apik kaya ngene…” (nyengir)
Laila : “Alah. Ora usah kaya ngono. Sing jenenge kanca kuwi yo mesthine kudu tulung-tinulung.”
Abduh : “Iya bener… Eh, kowe ngerti Rico lan Vera ?”
Laila : “Kayake mau ana ning kelas. Nanging bocah kuwi katon sedhih amarga ora lulus.”
Abduh : “Yo wis aku arep mrana kowe melu apa ora ?”
Abduh : “Hai, Co!”
Rico : “Ngapa kowe mrene ? Meh pamer yen kowe menang apa kowe meh ngenyek aku amarga ora lulus UN ?”
Abduh : “Ora ngono yo… Aku teka mrene mung arep ngajak kowe mangan ing kantin. Hla saka mau katon sedhih bae kowe, Co.”
Laila : “Iya bener. Abduh ora ameh ngenyek kowe ,Co.”
Vera : “Duh, atimu kok apik tenan tho ? Nyuwun ngapura hlo yen aku duwe salah karo kowe. Aku khilaf, Duh. Kowe gelem ngapurani aku tho ?”
Rico : “Aku uga yo… Nyuwun ngapura ya, Duh! Aku wis nuduh kowe sing ora-ora.”
Abduh : “Aku wis ngapurani kowe kabeh . Aku yo njaluk ngapura saka kaluputanku sing dhisik-dhisik yo…”
Vera : “Iya.. aku wis ngapurani kowe.”
Rico : “Aku iya, Duh.”
Abduh : “Yen ngono, ayo ndang menyang kantin kanggo nylameti dina iki. Kowe kabeh tak
Warnet cilik sing lumayan cepet internete - Wong Jowo
tuku ngombe nang warung, tibake warunge sisan eneng warnete. Yowis, leren sisan nganggo warnet, iso bukak web, ngecek emailku ki. Tak jajal, iseng2 ae ngecek donlote, sepira cepete … lha …
panggonane, jan ra pantes, ambune rokok campur karo mambu mie sing lagi digawe, jebule iso mesen mangan, sego goreng, mie godog apa goreng yo eneng, mung limang eweu repis, murah yo ?
Jarang banget, iso nemu warnet cilik sing lumayan cepet internete kaya ngene …
Home / Nyamikan / Cilok utawa penthol cilat
52,385 Views Iki mau mas nongkrong ngarep omah, bar bali dolan, eneng bakul sing kayane kok agi reti sepisan, pingin weruh ae, tak undang, bentuke kaya bakso ning
Rasane, gurih2 kelet, gudhal builder pokoke hahhaha … ning, nek ngesuk liwat maneh, aku mesti tuku maneh, iki
Bab rega, jan ora umum … limang ewu repis … murah tho ? Nang kene, arane cilok utawa
About Gudeg Bu Parjan Kumpulane wong-wong sing seneng nggatekake apa sing dipangan,
Si Mbah Putri: "Lho.. mau ono bocah
Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane (nalare) manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya
cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
ngalam paruntunan (?) aywa samar,
angandika Sri Rama Wijaya, heh bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan aria ingkang akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
1. Wis tua arep apa, muhung mahasing ngasepi, supayantuk parimirmaning Hyang Suksma.
senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.
jaman nguni, tyase wong sanagara, teteg teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung kelakon. Saupama nyumurupana, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake
RPP TIK kelas X smt 1 | AzH@r_M2K
pancen apik mas, sayang saiki wes akeh pengunjung dadine gak apik, biasa
iki wis mudhun kaping pirang-pirang. Aku katon liwat sisih tengen saiki lan pangarep-arep sing masalah bakal
Teror ing jeneng Islam ing PrancisNanging tumindak teroris liyane ing jeneng Islam wis dijupuk Panggonan ing Prancis. Nalika kita bakal miwiti mangertos sing Islam iku mbebayani? Iku Islam sing inspires lan basis kanggo jenis pagawean iki. Iku teror sing mateni iku "line kali wis.
Apa sampeyan ngomong Seneng Paskah!Kowe ngerti apa sing ngomong Seneng Paskah! Kene aku teka karo respon apik tenan!2
bokIng dina nalika layoné Gusti Yésus lay ing kuburan
Nalika Gusti Yesus ana mati lan awak kang ana ing kuburan telung dina telung bengi, yen Gusti Yesus ana akeh banget urip lan aktif ing donya spiritual!20
till dig!Ing kuburan ing Woodland Cemetery ing
kabeh ngandika Gusti Yesus lan CrossREKORD! 506689 sidvisningar på Apg29.nu på ett dygnSocialdemokraterna böjer sig för islamAllah iku dudu Allahe Kitab SuciAku wis kacarita kanggo polisi kanggo artikel bab serangan teroris lan katresnan saka Gusti
YAKOBUS 1:22 | Nanging padha dadia wong kang nindakaké pangandika, aja mung ngrungokaké baé, jalaran menawa ora mangkono kowé ngapusi awakmu dhéwé.
YAKOBUS 1:2222Nanging padha dadia wong kang nindakaké pangandika, aja mung ngrungokaké baé, jalaran menawa ora mangkono kowé ngapusi awakmu dhéwé. Last Verse
wong sing cakep,sing ayu tah ra usah,soale sing nulis beh wong ayu
BaYAnG	2 September 2012 at 08:34	Yowis, karo bolodewe tak
M0nggo di waos kalihan di simak! Hehe
Add/simpen friendster Smp 1 bangilan ngehh
Add mawon friendster smp 1 bangilan di smp1bangilan@yahoo.com.....
Di add ngehhhhhh... Ben kito alumni utawi murid smp bangilan saget kumpul...
Home / Uyon-uyon / urip iku mung sedhela, ngguyuo mumpung untumu esih eneng
dolan kaleh sampeyan!! Sumonggo mang diderekaken!”
kanggo Prsepak'boLa'an Lumajang( PSIL )-AJOR- Junk.Suproc@UsLap.com
aQ iki asli wong lumajang wae gk wero opo iku PSIL. Jenenge martabak opo club..Lek kepemimpinane koyok ngene wae Rusak olahragae arek lumjang.Mbok taker mencret nangis getih
pean cak pancen ngono kedadeane...tapi ono maneh sing nggarai PSIL kalahan yo iku
Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Bantul, Gunung Kidul, Kulon Progo, Sleman, Yogyakarta
mengujiInggih mbah...sugeng ènjangLhaaa..ngono sing apik-
dirawatWong cilik kudu diingatWeruh endi sing konco lan sapa sing musuhDan tak lupa falsafah: asah asih asuh...Karo sopo-sopoNglakoni tuntunane tradisi jowoLan
20,781 Views Nek tuku soto, mbuh soto ayam, soto sapi, kebo utawa liya-liyane, kaya soto betawi, soto sokaraja / sroto, kayane regane
Ladalah, pas liwat sekaran, iki ra sengoho ndelok soto … arane soto seger mbak ndut, rong
Gudeg Bu Parjan Kumpulane wong-wong sing seneng nggatekake apa sing dipangan, karepe meh tiru-tiru pak bondan ngono	Previous Srabi Notosuman
ngene eneng embok-embok nggendong bakul karo sirahe nyunggi panci cilik, pas tak takoni,
pungpung raine becik, // ana ule lan
kelabang, // ana lamuk memedeni, //lah uwis agi turuwa, // ana kokok beluk
muni. // Ana kinjeng-tangis mabur, // miber ing kayangan niki, // angrungu
dadi melu seneng.. wis angger nyong ana waktu pengin
Sunan Kudus kuwi asline ora saka Kudus. Dheweke teka saka
lor Bloro), adone 25 kilometer saka arah kulan kutha Kudus, Jawa
Tengah. Ing kono dheweke dilahirake, lan diwenehi jeneng Ja’far Shodiq. Dheweke
yaiku ana saka Sunan Udung utawa Raden Ja’far Shodiq. Dheweke yaiku anak saka
sunan undung utawa (Raden Usman Haji)
karo Syarifah, putune Sunan Ampel. Samangso kesuwure Sultan Undung kesuwur Panglima Perang sang gagah.
Nganti sauntara wektu, Sunan Undung mati sajerone perang
antarane Demak lan Majapahit. Sawise iku, Ja’far Shodiq nganti palungguhane bapake. Tugas sing paling
baku yaiku ngalahke laladan Kraton Majapahit kanggo ngambakake panguwasa Demak.
Kasunyatan Ja’far Shodiq bisa mboktekake ing laladan perang, ora kalah saka
Ja’far Sodiq kasil ngembangake Kerajaaan Demak, nganti tekan
Ja’far Shodiq kelakon sembarake laladan Kraton Demak, Megetan nganti Madura, lan ngulon nganti Cirebon. Kasil iki banjur nyebabake
macem-macem crita kadigdayane Ja’far Shodiq. Contone sadurunge perang Ja’far Shodiq diwenehi badhong bangsane rompi karo Sunan Gunung Jati. Badhong iku di gowo
enggone badong iki kanggo ngayomi awakmu yen kowe perang,” kandane sunan Gunung
Iki badhong sekti ojo nganti bodong iki kok ilangake iki badhong wasiat, mengko saben kowe
badhong punika kanthi sae lan badhe kula rumat. Kula nyuwun pamit saha nyuwun pangestune Sunan Gunung
Jati, supados anggenipun kula kesah diparingi keselametan.”
tak pangestuni ngger, sing ngati-ati,”
Ja’far Sodiq langsung lunga.
Kadigdayane saka badhong iku banjur metu mayuto-yuto tikus, sing uga kasunyatan
digdaya. Yen digebug, tikus iku ora malah mati, nanging saya ngamuk sakarepe dhewe. Bala tentara
uga duwe sawijine pethi sing mati diantup tawon.
Shodiq ngawini anake Tenung, sing akhire duwe anak wolu.
Sodiq dakakoni pancen kowe sekti, aku nyerah,” kandhane Adipati Terung marang
Ja’far Sodiq. Aku duwe hadiah kanggo kowe. Apa kowe gelem dakkawinke karo
kula purun. Putrane panjenengan punapa purun kaliyan kula?”
mesthi gelem, lha wong anakku kuwi bocahe nurut marang aku.”
kowe kuwi wis gede, wes wayahe awakmu mbangun bale wisma,” kandhane Adipati
rama, kula enggal-enggal krama ngater?”
aku wis nemu jodho kanggo kowe, wong gagah, bagus, sekti lan nduwe sopan santun
rama, kula manut kaliyan rama kemawon, pundi ingkang sae kagem kula.”
Ja’far Shadiq kawin karo putrane Adipati Tenung.
ngalahake Majapahit, Ja’far Sodiq saya kuat. Deweke entuk tugas kanggo
ngalahake Adipati Handayaningrat, sing duwe niat nyerang Kerajaan Demak.
Adipati Handayaningrat kaya dene pangkat sing dinggo Kebo Kenanga, panguwasa
Kenanga nduweni niat ngedekake negara dhewe karo ki Ageng Tingkir. Kekarone
kuwi pendhereke Syekh Siti Jenar, sawijining guru sing mulang urip model suti.
Kebo Kenanga lan Tingkir digambarake kaya dene dulur seperjuangan, sing padha
mbalela kebo kenanga saya katon wektu dheweke mbangkang karo Raja Demak,
Adipati Bintara utawa sing luwih kesuwur ajejuluk Raden Patah. Layang undangan
sing digawe Raden Patah ditelantarake Kebo Kenanga nganti telung taun. Mula
emoh ngadep Adipati Bintara,” kandhane Kebo Kenanga.
arep ngedekake negara dewe karo ki Ageng Tingkir.”
salawase aku ora bakal ngadep Adipati Bintara.”
mrentah Ja’far Sodiq ngerem-ngerem Kebo Kenanga. Sak jroning perang, Kebo
Kenanga mati, ananging kadigdayane Ja’far Sodiq panglima perang suwe-suwe
lingsem. Nganti ancang-ancang pindhahe ing Kudus, Ja’far Sodiq wis ora dadi
panglima perang ananging dadi penghulu masjid ing Demak. “Awakmu
dakwenehi tugas ngerem-erem Kebo Kenanga,” kandhane Raden Patah marang Ja’far
Sodiq lunga marani Kebo Kenanga ananging Kebo Kenanga ora bisa diomongi kanthi
alus. Ja’far Sodiq uga ngladeni kekarepane Kebo
pangeran Prawoto dadi raja Demak. Ja’far Sodiq nduweni niyat mateni Prawoto
lewat tangane Aryu Penangsang, sing ora liya adhin
Sunan, Prawoto menika kakang kula.”
rak peduli, pokoke Prawoto kudu mati.”
aku njaluk tulung. Tulung kakang Prawoto kae pateni, Ja’far Sodiq ngongkon aku,
ananging aku rak tegel amarga Prawoto kuwi kakangku dewe.”
Ja’far Sodiq, Prawoto kuwi durhaka amarga ngakoni guru loro.”
perkarane. Yen ngono aku gelem nglaksanakake tugas.”
Prawoto akhire mati karo bojone, sawise ditusuk rangkud, mayite Prawoto
disendhekake ing awake bojone, amarga kekarone diunus pedhang. Rangkud uga mati
amarga ora dinyana-nyana, sadurunge mati, Prawoto sempat nguncalake keris Kyai
Sodiq ninggalake Demak kerana awake dhewe. Dheweke kepengin urip bebas kanggo
kepentingan agama Islam. Durung jelas kapan cethane Ja’far Sodiq teka ana ing
Kudus. Wektu Ja’far Sodiq teka ing Kudus, kutha iku isih dijenengi Kutha Tajug.
Raiturut kandhane warga ing kono, sing pisanan mbiyarake kutha Tajug yaiku Kyai
Telingsing. Jenenge asli Telingsing yaiku The Ling Sing amarga asale saka
iki nuduhake yen kutha iku wis maju sadurunge Ja’far Sodiq teka. Crita sing
dipercaya, Ja’far Sodiq dadi penghulu Demak sing nyingkir saka Kraton. Ing
Tajug, Ja’far Sodiq kawitane urip ing tengah-tengahing jama’ah cilik. Ana sing
natsin jamaah Ja’ar Sodiqsantrine ana sing saka Demak. Sakwise jamaahe saya
akeh, Ja’far Sodiq banjur mbangun mesjid kanggo ngibadah lan kanggo pusat
penyebaran agama. Panggonan ibadah sing diyakini dibangun Ja’far Sodiq yaiku
mesjid menara Kudus, sing saiki isih ngadeg. Jenenge Ja’far Sodiq ditulis
catetan lan critane masyarakat, Mesjid Menara Kudus iki dibangun taun 956
Hijriyah utawa 1549 M. Sajroning tulisan ana tembung basa arab sing artine
“Mesjid Aqso iki didekke ing negara Qudus….” Cetha banget Ja’far Sodiq menehi
jeneng masjid yaiku Mesjid Aqso, padha karo Mesjid Masjidil Aqso ing
Tajug uga nduweni jeneng anyar, yaiku Quds, banjur ganti dadi Kudus. Akhire
Ja’far Sodiq dhewe luwih misuwur ajejuluk Sunan Kudus. Sajroning nyebarake
agama Islam Sunan Kudus manut alirane Sunan Kalijaga, yaiku nggunakkae model
“tutwuri Handayani” tegese Sunan Kudus yen nyebarake agama saka sethithik.
iku wong Kudus isih dikuwasai penganut Hindhu. Mula Sunan Kudus anggone
nyebarake agama kanthi cara nggabungake adat Hindhu mlebu ing Islam. Contone
Sunan Kudus nyembelih kebo, ora sapi, wektu Idul Adha. Iku mratandhakake
pangormatan Sunan Kudus marang umat Hindhu. Amarga sapi ing agama Hindhu kuwi
sing menarik supaya penganut agama liya siap ngrungokake ceramah agama Islam
saka Sunan Kudus yaiku surat al- baqarah sing artine sapi. Kerep diwacakake Sunan Kudus kanggo nengsemake sing
jamaah nyuwu perhatosanipun, kula badhe maosaken Surat Al-Baqarah ingkang
Mesjid Kudus ora ninggalake arsitek Hindhu, wangun menarane teteparsitek gaya
kenging napa menara ingkang dipun damel kok bangunane sami kaliyan bentuk
bangunan Hindhu?” pitakone salah sawijining santrine Sunan Kudus.
mratandakake yen awake dhewe isih ngormati agama liya.”
warga ing kene akehe nganut agama Hindhu, mula supaya masyarakat ora canggung,
menara Kudus deweke uga ninggali mesjid gedhe ing Kudus sing banjur dikenal
kanthi sebutan Masjid Menara Kudus. Ing plataran mesjid ana bangunan menara
kuno kang endah. Asal usule jeneng kudus miturut dongeng ing kalangan
masyarakat yaiku jaman Sunan Kudus tau lunga kaji karo luru ngelmu ing negara
Arab. Banjur dheweke uga mulang ing kana. Wektu iku tanah Arab kena wabah
penyakit sing medeni, penyakit iku isa waras amarga jasane Sunan Kudus. Mulane
wong kana menehi hadhiah karo Sunan Kudus. Ananging deweke ora gelem, mung
kenang-kenangan watu sing dijaluk, watu iku saka kuto Baitul Makdis utawa
Jerussalem. Mula kanggo tandha pangormatan tau neng kana banjur diwenehi jeneng
punika kenang-kenangan saking warga mriki amargi sunan sampun nylametake
usah repot, aku nulung kanthi ati ikhlas.”
ngono, aku mung pengen njaluk kenang-kenangan watu saka tanah Arab kene.”
mangga Sunan, ananging punika namung watu biasa.”
unik Sunan Kudus sajroning dakwah yaiku acara bedhug dandang kanggo pratandha
jamaah pasa pisanan diwiwiti sesuk pajar. Mula padha disiapke lahir batin. Yen
pasa aja mung ngempet hawa nafsu namun perilaku uga dijaga,” ngendikane Sunan
acara dandangan isih diterusake ananging wis adoh saka asline. Yen arep
ramadhan akeh wong sing padha teka ing sakiwa tengene mesjid, ananging ora arep
ngrungokake pengumuman awal pasa, mung kanggo tuku macem-macem jadah sing
mesjid kuno kuwi dibangun, dheweke nggawe mesjid ing Nganguk, yaiku mesjide
Sunan Kudus kang pisanan. Sajroning crita sakdurunge Sunan Kudus dadi pemimpin
ing Kudus ana sawijining tokoh kang misuhur yaiku kyai Telingsing, amarga
dina kyai Telingsing ngadek lingak-linguk ujug-ujug Sunan Kudus saka kidul,
banjur mesjid dibangun kanthi wektu kang cepet, malah ana sing kandha mesjid
iku ujug-ujug ana terus diarani Mesjid Tiban. Banjur desa iku dijenengake
Nganguk, mesjide dijenengi Mesjid Nganguk Wali.
crita masyarakat ing kono menara Kudus lan lawang kembar iku dibungkus
saputangan kang digawa saka tanah Arab, ana sing kandha maneh lawang kembar
"Rumangsane nek wis nudhuh uwong kuwi padha bae uwong kuwi sing nuding uwong kuwi dhewe, malahan tambah ing eleke kalakuwane.Eling dipeling sing sopo wanitumindak siya marang anak turunku bakale lampus sakabehane , sadurunge tumindak ala
1,491 Views Rujak utawa lotis, aku wis kulina mangan, woh-wohan seger dirajang terus disambeli, pedes legi seger … mantep nek pas awan-awan. Lha pas dolan nang
bang, kaya wong-wong kene biasa ngarani wong liya.
Rujake arane rujak bebeg, rasane jane ora patio beda karo rujak sing biasa tak tuku, mung eneng tambahan sambel ireng, kaya petis. Nek pas mampir rumah makan utawa restoran, kayane ora tau nemoni, iki
Kulon Progo), Bukit Brambang (Gunung Kidul);
16. Jawa Timur: Pantai Sunan Drajat /Tanjung Kodok Paciran Lamongan, Bukit Banyu Urip Desa Banyu Urip
Next Garukan bakul pkl nang pleburan
BIKINI DI SERAMBI MEKAH ???? | ASAL-USUL
Wonosari, Gunung Kidul, Wates, Sentolo, Kulonprogo, Purworejo, Bantul, Prambanan, Solo,
3. Tulisen ringkesan isi pawarta saka pokok-pokok pawarta sing koktulis!
4. Critakna kanthi lisan pawarta sing wis kokringkes!
purun, rawuh, sampun, tembus, wurung.
ngombe seko banyu runah sakit ae, sopo ngerti kuwi tambane. kowe rasah
Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Restaurante19 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa,
Gundhul on Maret 25, 2008 4:14 am
Kuwi tandane menowo, awak ndhewek iki seneng KEINDAHAN….minongko Karunia soko Gusti Kang Murbeng Dumadi.
Jadi..??? wis lumrah, wajar, lan normal….
ngumpul rame2 sambil ngopikan enak,,dasar bocah kalian....
Tai juh!!!!asu sek ngelek elek jowo!rumangsamu wong jowo ki opo makmur kabeh???modaro wae su asu!sok
hiyo ingsun lanang sejati,opo agamo iro,ingsun sodo lanang penjalin jikal,opo kuosone tak sabetake watu pecah,tak
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.asianpornohub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
No. 36. A. Sukowati 191. Bhayangkara No. Wates 28 Yogya Katamso Jl. Diponegoro 318. Kol. Jend. Purbalingga 16 Purworejo Jl. Banjarnegara 3 Bantul Jl. 29. Jend. Kudus Jl. Parman 107.1. 208. Sudirman No.Katalog Program Pendas 2011
Lumadegipun Kutha Yogyakarta dipun purwakani dening Perjanjen Gianti rikala tanggal 13 Februari 1755 ingkang dipun tapak asmani dening Kompeni Walandi inggih menika
kalih, sepalih taksih dados hakipun Kerajaan Surakarta, lan sepalih malih hakipun Pangeran Mangkubumi. Ing perjanjen menika ugi Pangeran Mangkubumi dipun akeni minangka Raja ing sepalih daerah pedalaman Kerajaan
ingkang dumados kakuasanipun inggih menika Mataram (yogyakarta), Pojong, Sukowati, Bagelen, Kedu, Bumigede lan dipun tambah daerah manca inggih menika
ingkang gadhahi gelar Sultan Hamengku Buwono I enggal-enggal netepaken bilih tlatah Mataram ingkang wonten ing salebeting kakuasanipun menika dipun paringi asma Ngayogyakarta Hadiningrat lan ibukotanipun ing Ngayogakarta (Yogyakarta). Katetepan menika dipun wara-warakaken rikala tanggal 13 Maret 1755.
Tlatah ingkang dipun pilih dumados ibukota lan pusat pamarentahan kala wau inggih menika alas ingkang kasebat Beringin, ingkang sampun wonten satunggaling desa alit kanthi nama Pachetokan, wondene ing mriku wonten pesanggrahan ingkang dipun wastani Garjitowati, ingkang rumiyin dipun damel dening Susuhunan Paku Buwono II lajeng asmanipun dipun gantos dumados Ayodya. Sasampunipun panetepan kasebat, Sultan Hamengku Buwono enggal-enggal mrentahaken dhumateng rakyat supados mbabat alas kala wau kagem dipun adhegi Kraton.
Saderengipun Kraton dumados, Sultan Hamengku Buwono I purun manggeni pesanggrahan Ambarketawang ing tlatah Gamping. Lenggah ing pesanggrahan menika kawiwitan rikala tanggl 9 Oktober 1755. Saking tlatah menika piyambakipun tansah ngawat-awati lan ngatur pembangunan kraton ingkang nembe dipun laksanakaken.
Setunggal taun kalampahan, Sultan Hamengku Buwono I lajeng mlebet ing Istana enggalipun kagem peresmianipun. Kanthi menika, Kutha Yogyakarta lumadeg kanthi asma wetah Negari Ngayogyakarta Hadiningrat. Pesanggrahan Ambarketawang dipun tilar kanthi resmi rikala tanggal 7 Oktober 1756.
Kutha Yogyakarta dibangun rikala taun 1755, sesarengan kaliyan lumadegipun Kerajaan Ngayogyakarta Hadiningrat dening Sri Sultan Hamengku Buwono I ing Alas Beringin, tlatah ing antawisipun Kali Winongo lan Kali Code, tlatah ingkang ketingal strategis miterat segi pertahanan keamanan ing wekdal kala wau.
saking Presiden RI. Salajengipun rikala tanggal 5 September 1945 piyambakipun ngedalaken amanat ingkang mratelakaken bilih daerah Kesultanan lan daerah Pakualaman inggih menika Daerah Istimewa ingkang dados bagean saking Republik Indonesia miterat pasal 18 UUD 1945. Lan rikala tanggal 30 Oktober 1945, piyambakipun ngedalaken amanat ingkang kaping kalih, ingkang mratelakaken bilih pelaksanan Pamarentah ing Daerah Istimewa Yogyakarta badhe dipun laksanakaken dening Sri Sultan Hamengku Buwono IX lan Sri Paduka Paku Alam VIII sesarengan Badan Pekerja Komite Nasional.
kanthi miosipun Undang-undang Nomer 17 Taun 1947. Lan kanthi Undang-undang Nomer 18 Taun 1965, sebatan Kota Praja dipun gantos dados Kotamadya Yogyakarta ingkang dipun pandhegani dening Walikota.
Ing sisih ler : Kecamatan Mlati lan Kecamatan Depok, Kabupaten Sleman
Ing sisih wetan : Kecamatan Depok, Kabupaten Sleman lan Kecamatan Banguntapan, Kabupaten Bantul
Ing sisih kidul : Kecamatan Banguntapan, Kecamatan Sewon, lan Kecamatan Kasihan, Kabupaten Bantul
Ing sisih kilen : Kecamatan Gamping, Kabupaten Sleman lan Kecamatan
Ing. Christian NeebDr.-Ing. Mayur PunekarDr.-Ing. Mohammadsadegh SadriDipl.-Ing. Philipp
Puntung rokok marakke kobongan - Wong Jowo
ngundhang blangwir, dadine kobongane cepet iso rampung.
Untunge ora eneng kurban nyawa menungsa, nek bandha lagi dietung-etung karo sing duwe.
Upa, sega seblindi sing kapiran ora melu bathir mlebu maring cangkem. Sega sing semangsang nang klambi utawa nang meja. Sega sing ora mlebu maring ca...
sing iki, tapi ketok’e nganu fan, ban’e kurang pie ngono??
Ngaran lokal[édit | édit sumber]
GHOIB 6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI
Banyune Meneng..Ana Tikus Ning Rerumputan..Wong Blesak Langka Sing Gelem..Wong Bagus Kanggo
LONCAT MANA LONCAT MENE..SING MAMBU WANGI TANDANE WIS MATENG..OPO MANEH..BERIT DOYANE SING MANIS
Monggo menawi badhe sami rawuh wonten kandang kebon kawula,
sedoyo ingkang panjenengan upload, saged dados tambahing pangertosan kulo sakonco,
AJI MANTRA PAGAR GHOIB 6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI
BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI
yang paling saya inget wejanganya itu, “mbesok leg wes gede masio dadi wong sugeh utowo mlarat kudu tetep eling marang pengeran, wong sugeh nag dunyo durung mesti
utawi kulawarga jaba saraina – raina boya ja kabaosang basa kasar. Punika
wantah marupa basa kasamen utawi basa kapara, sane wirasanipun boya ja
kawaliang sakadiwedipun, inggih punika : Basa sor rauhing
utawi ri kala maiyegan Perangaipun sane tegep sakadi ring
kala mabebaosan marep ring wangsa sane tegehan utawi ring wangsa andapan sane
mabebaosan. I Triwangsa nganggen asapunika taler I Jaba dados
situ), maen volly, basket (hoe cah, bal basket sing awake dewe nemu kae sing nggowo saiki sopo?? bal basket ora mung digawe basket, tapi digawe volly,
Parjo, Jono karo Broto dolan neng Jakarta. Wong 3 kui nginep neng Hotel JW Marriot, kamar e neng lt 45. Awan nganti bengi wong 3 kui dolan neng Mall, pas balik hotel, tekan Lobby ngerti2 listrike mati!
Lift e yo mati, dadi kudu lewat tangga tekan kamare. Nah, ben ora kroso munggah tekan lt 45, wong 3 kui bagi tugas. Seko lt 1- 15, Parjo kudu crito
seko mau aku arep crito, tapi wedi nek marai sedih lan jengkel."
Parjo : "Crito wae cepet, iki wis meh tekan lt 40 kii..." Broto :
panjenengan kepripun mas???ingkang dereng
Hello world! | AzH@r_M2K
fasilitase podo … lagi pula sing sekolah mengko kan yo bocahe, sing adaptasi mbek mapel e RSBI yo bocahe dudu
Di balik sebuah Angka | AzH@r_M2K
Mensyukuri Hidup..! | ASAL-USUL
isak, sok ngiras wedhangan, nang warung angringan. Bakule yo nganti apal, sapa-sapa ae sing kerep teka. Regane? Bandingke karo warteg lumayan maregi lah kanggone cah kostan, angger mangane yo ora umpak-umpakan isih kuat lah. Pas saiki mara nang warung angkringan, panganan angkringan
Kelingan Mantan, Jaran Goyang, Ati Udu Kos-kosan, Nyekso Batin, Move On, Konco Mesra, Om Telolet Om, Mending Pedhot, Aku Cah Kerjo.
Omedetto Gozaimasu Javanese ...... sugeng warsa enggal
Kabaylian .... Asseggas ameggaz	Kannada ...... Hosa
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per
ngadhahi nama jangkep David Robert Joseph Beckham (lair ing Leytonstone, London, 2 Mèi 1975; umur 41 taun) inggih punika satunggal pemain pemain bal-balan Inggris.[2] Wiwit taun 1 Juli 2007 Beckham main wonten LA Galaxy ing Major League Soccer Amerika Serikat.[3] Sakderengipun wonten ing LA Galaxy Beckham main wonten ing tim Manchester United lan Real Madrid.[4] Beckham miwiti karier bal-balane wonten ing akademi bal-balan kagunganipun Manchester United.[3] Beckham gadhah kemampuan ingkang sae babagan umpan silang lan tendangan bebas melengkung.[4] Kemampuan ingkang sami kalihan kancanipun wonten AC Milan, Andrea Pirlo.[4] Garwanipun Victoria Beckham, minangka mantan personil grup musik Spice Girls.[5]
Wonten ing 1994/1995 David Beckham mlebet ing skuad senior Manchester United.[6] Mlebetipun Beckhan wonten ing tim senior angsal tentangan saking kathah pihak.[6] Tentangan-tentangan punika amarga nalika jaman semanten yuswanipun Beckham taksih enem sanget.[6] Ananging wonten ing pungkasan musim, Beckham saged mbuktikaken menawi pilihan pelatihipun inggih punika Sir Alex Ferguson boten lepat.[6] Beckham lan Manchester United saged menangaken liga inggris lan FA Cup. Sasi Agustus 1996 David Beckham damel gol ingkang spektakuler tumuju gawangipun Wimbledon ingkang nalika semanten dipunjagi déning Neil Sullivan.[6] Beckham damel gol ingkang jarakipun saking tengah lapangan. Beckham nglakokaken debutipun kangge tim nasional Inggris nalika tanggal 1 September 1996 wonten ing pertandingan kualifikasi Piala Dunia ngadepi Moldova.[6] Wonten Piala Dunia 1998, Beckham boten main wonten ing kalih pertandingan awal ananging main wonten ing pertandingan kaping tiga nalika Inggris ngadepi Kolombia lan Beckham saged damel 1 gol wonten ing pertandingan punika.[6] Nalika nglawan Argentina Beckham angsal kartu abrit saksampunipun nendang Diego Simeone kanthi sengaja.[6] Pertandingan punika dipunmenangaken Argentina ngangge adu penalti.[6] Masyarakat Inggris nganggep
Ing taun 1998 utawi1999, Manchester United saged ngraih tiga gelar: Premiership, FA Cup, lan Liga Champions.[2] Ngantos gelar Liga Champions saged dipunraih kanthi spektakuler.[5] Wonten ing pertandingan final Liga Champions, Manchester United kalah 0-1 ngantos menit ke-89.[2] Teddy Sheringham sasampunipun saged kasil manfaataken umpan saking tendanganipun penjuru Beckham.[2] Kirang langkung 30 detik sasampunipun kick-off, Manchester United pikanthuk tendangan saking penjuru malih.[2] David Beckham ingkang mendhet tendangan sudut lan umpanipun Beckham saged dipunmanfaataken Ole Gunnar Solskjær dados gol.[2] Beckham dados kapten tim inggris nalika tanggal 15 November 2000 wonten ing kualifikasi Piala Dunia.[2] Beckham uga dadi kapten nalika nglawan Jerman wonten ing Muenchen.[4] Nalika taun 2000 Beckham dados BBC Sports Personality of the Year lan dados nomer 2 Pemain Terbaik Dunia, namung kalah saking Luis Figo.[4]
Tanggal 10 April 2002 piyambakipun gerah metatarsal sasampunipun dipuntekel pemain Deportivo La Coruna, Aldo Duscher.[5] Beckham divonis boten saged main malih ngantos akhir musim, Prakawis punika gawé publik Inggris kawatir, amarga wekdal punika nembe wonten ing puncak penampilanipun lan dipunkhawatiraken Beckham boten saged main ing Piala Dunia.[6]
Wonten ing Piala Dunia 2002, piyambakipun main wonten ing sadaya pertandingan.[6] Beckham uga damel gol ing gawangipun Argentina ngangge tendangan penalti, uga bales dendam dhumateng Argentina.[6] Amargi gol Beckham, Argentina saged sumingkir saking Piala Dunia 2002.[6] Langkahipun Inggris mandheg ing babak 8 sasampunipun kalah 2-1 kaliyan Brasil.[6]
Inggris.[6] OBE punika singkatan saking order of the british empire.[6]
Real Madrid, Euro 2004, LA Galaxy[besut | besut sumber]
Taun 2003/2004 Beckham dipunsadé ing Réal Madrid kanthi rega 35 Yuta Euro.[6] Ing mrika piyambakipun ngagem kaos nomor 23.[6] Wonten Réal Madrid Beckham kanthi cepat dados idola penggemar Réal Madrid.[5] Ing Euro 2004 piyambakipun main ing kabèh pertandingan, nanging damel kuciwa lan boten kasil mengeksekusi penalti kang jumlahipun 2, inggih punika nalika ngadepi Prancis ing penyisihan grup lan ing babak 8 besar nalika menghadapi Portugal nganggé adu penalti.[5][6]
11 Januari 2007, Beckham nyaguhi kontrak lima taun ingkang dipuntawakaké klub Amerika Serikat LA Galaxy lan badhé gabung ing wulan Agustus sasampunipun kontrakipun ing Madrid sampun rampung.[5] Amargi legawa lan kersa usaha nampilaken kang saé sanged,piyambakipun balik malih dados starter sasampunipun naté dipunbuang déning Capello.[5] Pelatih Steve Mc Claren balik nimbali malih supados gabung ing skuad tim nasional.[5] Amargi saged main kanthi saé, Beckham kasil mboyong Réal Madrid dados juara La Liga 2006/2007.[5]
Beckham ing Milan[besut | besut sumber]
Tanggal 22 Oktober 2008, AC Milan ngumumaken kepengin supados Beckham gabung malih ing wulan Januari 2009.[7] Nanging Beckham boten badhè nilaraken MLS lan badhé balik ing Galaxy nalika
ingkang potensial.[7] Ing babak penyisihan, grup Inggris menang 1-0 kaliyan Paraguay, salajengipun menang 2-0 kaliyan Trinidad lan Tobago kanthi gol Peter Crouch ingkang dipunmanfaataken déning Beckham lan maringi umpan sanesipun kanggé Steven Gerrard, sarta main sami 2-2 kaliyan Swedia.[7] Ing babak 16 besar piyambakipun dados pahlawan sasampunipun dados tiyang ingkang saged ngasilaken gol ing pertandingan kaliyan Ekuador nganggéé tendangan bebas.[7] Sadéréngipun pertandingan, Beckham gerah lan sasampunipun saged nyetak gol piyambakipun kenging déhidrasi lan muntah ing pinggir lapangan.[7] Inggris kalah kaliyan Portugal kanthi adu penalti 3-1.[7] Sedinten sasampunipun dipunsingkiraken, Beckham pensiun saking jabatanipun dados kapten timnas Inggris, nanging taksih pengin main kanggé timnas Inggris.[7] Pelatih Steve McClaren ingkang dipungantos damelaket Beckham boten dipuntimbali malih ing timnas ngantos wulan Méi 2007.[7]
Beckham ing Sabendinané[besut | besut sumber]
Taun 1997 Beckham duwé hubungan kaliyan Victoria Adams, ingkang misuwur dados anggota band Spicé Girls.[5] Taun 1999 piyambakipun palakrama kaliyan Victoria wonten ing Irlandia nalika tanggal 4 Juli 1999.[5] Beckham gadhah 3 putra jaler ing dipunparingi nama Brokklyn Joséph (lair 4 Maret 1999), Romeo Jamés (lair 1 September 2002), lan Cruz David (20 Februari 2005).[5] Piyambakipun tumbas omah.[5] Amargi omah punika saé sanget, dados misuwur kanthi nama Beckingham Palacé lan dados anekdot saking Buckingham Palace, ingkang wonten lebetipun omah punika wonten tiyang ingkang dipunutus kanggé ngurusi omah punika cacahé kirang langkung 400 tiyang.[5] Januari 2005, Beckham dados ikon organisasi anak dunia, UNICEF.[5] Piyambakipun ugi gadhah kanca artis-artis ingkang misuwur, ingggih punika Robbié
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 11 Novèmber 2016.
nderek anjegur ambyur ing tuking kaweruh lumantar sedaya andharan. Lajeng ceciblon guyon, kanti karsa angraos sekeca lan seger ing penggalih, supados mboten gerah ing manah sinambi tetembangan hambarang jantur,
ingkang kuwawi, nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi anggelar
cara mengatasi BB yang Lemot | AzH@r_M2K
iku sawijining kutha lan kuthamadya ing Serbia. Kuthamadya iki dumunung ing sisih kulon lan minangka kutha krajan Dhistrik Kolubara, sing dumadi saka 5 kuthamadya liya sing luwih cilik kanthi padunung 200.000 jiwa. Jroning sènsus taun 2002, kuthamadya Valjevo nduwèni padunung 96.761 jiwa lan wewengkon kuthané 62.470 jiwa.
Valjevo dumunung ing gisiking Kali Kolubara, anak Kali Sava. Laladan ing saubengé Valjevo nduwèni iklim sedheng lan adhem.
Valjevo dumunung 100 km saka Beograd, lan minangka salah siji kutha wigati ing negri iki. Dalan gedhé Ibar ngubungaké kutha iki karo wewengkon-wewengkon ing sisih lor lan kidul.
Pemandangan kutha saka kidul. Katon Kali Kolubara lan gudang awarna putih.
mek cedhak ning edyan tenan macete … dina minggu soale jare kancaku sing ngejaki dolan.
Pas mudhun saka kendaraan, nduwur gerbang akeh ucapan saka macem-macam bahasa … jan apike tenan kae. Njerone apik, eneng tugu kayu sing akeh ukir-ukiran bali kayane, nek ndelok saka bentuke, aku mung mbedhek, udu ahli ukiran soale.
Neruske laku, numpak sepur-sepuran sing asline mobil, tekan kebun woh melon sing warnane kuning, pas jajal sing gratisan, legi banget, adem mak nyess … eneng lho sing dibentuk kaya ati ngono
Islam, Protestan, Katolik, Kajawèn, Hindu lan Buddha
Kutha Blitar inggih punika salah sawijining kutha kang dumunung ing Jawa Wétan, jembaripun sawetawis 32,578 km pesagi. Bung Karno, Presidhèn Républik Indonésia ingkang kapisan, dipunsarekaken ing kutha punika.
Panggonan geografis[besut | besut sumber]
Kutha Blitar mapan ing 112.14" ngantos 112.28" bujur wétan lan 8.2" ngantos 8.10" lintang kidul.
Mangga mriksani ugi[besut | besut sumber]
Njaban rangkah[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Blitar&oldid=1052617"	Kategori: Jawa WétanKutha ing Jawa WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.21, 23 Maret 2016.
nora sirik, Sang Prabu Lombok hangutus, ngundang prajurit Banjar, sampun
Untunge plataran daleme bapakku, ditanduri wit macem-macem, nganti aku pas resik-resik nemu susuh manuk hahaha, seneng ae ndeloki, meh tak cedhaki jane, ning wedi nek mengko susuhe rusak utawa ndoge jiglok, eman-eman, mesakke manuke.
Akhire yo mung tak poto ae, ge kenang-kenangan …
Jangka Jayabaya, Pethikan Serat Tangan Pangkur:
1. Sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
2. Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe (incest, english), amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan. (Di
gama. Golekana gegamane sing nganti ketemu, turuten dalane, ngetutburia saparane, lumebuwa paribasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda-tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang. (
punika, panjengan saget lelampahan ing margi kang tetuju kawilujengan. “Nampani
Kawilujengan tegese panjenengane dipun uwalaken saking dosa, dipun icalaken
saking kasiksaning neraka, kaparingan urip kang rahayu , lan sageto
mriksani atine piyambak-piyambak kagem nyekteni yen panjenengane ugi katawis
nyenyuwun kawilujengan kang pati. Banjur tumutaken gangsal lampahan punika
Panjenengane musti ndamel daftar kang kaserat bab sakabehe dosa ingkang
Kasebuto sakabehe dosa saking daftar kang sampun kaserat dining Sang
sapanunggalane ugi dipun lampahi kalian sujud lan dedunga.
(elingo, Gusti Allah mung ngrungokake pandunga ingkang dipun lampahi kalian ati
ngakoni dosa kita, panjenengane iku stya tuhu lan adil,
Nyenyuwuno marang Sang Juru Wilujeng supados nucekake ati panjenengan
lan ngutahaken getih tumrap wonten ing kayu salib amargo dosa-dosa
panjenengan, ananging, Srira banjur urip malih sasampun dinten katiga. Awit,
getih Ingsun sageto kakuwasan ngapus dosa-dosa panjenengan sedaya.
Yesus, ingkang Putra iku, nucekake ktia kabeh saka sakehe dosa. (Injil, 1
Peparingo sakehe dosa panjengan mring Sang Juru Wilujeng
inggih punika purun maringaken (peparing) dosa-dosa panjenengan supados dipun
piyambak wis ngrembat dosa kita ing sarirane ana ing kayu salib....” (Injil, 1 Petrus 2:24)
Kaparingo Sang Juru Wilujeng lumebet lan ngabebat ing sajroning ati
Al-Masih inggih punika narima Yesus Kristus dados Juru Wilujeng kang dumadi ing
Ingsun jumeneng ana ngarep lawang sarta thothok-thothok; menawan ana wong kang
krungu swaraningsun lan mbukakake lawang, Ingsun bakal lumebet manggih wong iku
lan kembul bujana bareng wong iku lan wong iku karo Ingsun." (
raiso liwat, padahal bangjone wis ijo, sing kudune mlaku, yo jelas do muni-muni kabeh, klaksone ae dan dain nyebeli marai kuping budeg. Untunge eneng bapak-bapak wong dllajr sing liwat, langsung digusah, do bubar akhire dalane lancar meneh.
Jane, cah-cah enom kae iku mesakne, do ora duwe panggonan dolanan kaya cah-cah enom jaman biyen. Jaman cilikku biyen, lapangan akehe pol, kari milih, gratis, ora bakal eneng sing ngrusohi blas. saikine lapangane wis dadi perumahan nek ora pertokoan. Lha terus nggon dolanane nang ndi ? Lapangan futsal ae saiki
utawa gor sing nyediake dalane, ning masalahe kan ragad, kudu ngetokne dana sing lumayan kanggo ukurane cah nom sing durung mapan. Makane kepeksa nganggo dalan umum, sing marai pisuhane wong akeh.
jaman kayane memang wis kudu berubah, wis oar bisa nganggo tatanan jaman simbah biyen, sanajan jane luwih seneng, amarga luwih teratur, ngayomi, lha wis pie maneh, donyane wis beda
nek misale “Balapan liar” digawekne panggonan khusus, sing ora ngrusuhi dalan umum, kayane yo ora gampang. misale GOR, kan amba kae. mesti ngeki syarat, kudu nganggo klambi
lha nek dijarke, diloske sak penake dewe, apa ora marai miris? ngebut nang aspal,
nyiapke kanggo mekara suk nek wis kudu diwasa, kudu siap gawe masa depan. wis ah malah melu mumet ki
Punggelan • Purwanegara • Purworejo Klampok • Rakit • Sigaluh • Susukan • Wanadadi • Wanayasa
Kabupaten RembangJateng Rembang • Bulu • Gunem • Kaliori • Kragan • Lasem • Pamotan • Pancur •
Kowe nduwe omah opo ora.....?A : dereng....G : Wah kowe ora iso ketompo nang keneA : Lho kok ngaten........?G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.A : Ah.. mboten kok, sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.G : Yo malah ora ketompoA : Lho kok ngaten.....?G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.G : Kowe nduwe motor opo ora....?B : Mboten.G : Ora ketompoB : Lho kok mboten ketompo ?G : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit.B : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.G : Wah malah ra ketompo....B : lho kok ngotenG : Tempat parkire wis ra cukup.G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?C : Sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahC : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo.....C : Lho kados pundi to....?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.G : Kowé seneng guyon opo ora ?D : Mboten pak, kulo serius nék nyambut damel.G : Ra' ketompo.....D : Waa......kok ngoten?G : Mengko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.D : Sak jané nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon.G : Malah ora ketompo.D : Lho kok......G : Engko kowé mung email-emailan sing lucu.......G : Kowé mau mréné numpak opo ?E : Nitih mobilG : Kowé ora ketompoE : Sebabipun ?G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar terusE : Wo, kulo wau namung mboncèng, kokG : Tambah ora ketompoE : Lho, lha kok ... ?G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi !G : Anakmu akèh opo sithik ?F : Kathah pakG : Kowé ora ketompoF : Sebabipun ?G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terusF : Lha wong namung anak adopsi, kok.G : Tambah ora ketompoF : Lho, lha kok ... ?G : Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawéG : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?H : DèrèngG : Kowé ora ketompoH : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?H : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoH : Lho, lha kok ... ?G : Kowé rak mung arep keminter, to ?G : Kowe ngerti kahanan kantor kéné durungK : DèrèngG : Kowé ora ketompoK : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti kantoré ?K : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoK : Lho, lha kok ... ?G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?G : Kowé kerep lara ?m : MbotenG : Kowé ora ketompom : Sebabipun ?G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 geringm : Wah, sakjanipun nggih asringG : Tambah ora ketompom : Lho, lha kok ... ?G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren.G : Kowé biso main Internét ?N : mBotenG : Kowé ora ketompoN : Sebabipun ?G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)N : Wah, sakjanipun nggih sagedG : Tambah ora ketompoN : Lho, lha kok ... ?G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to? Ngenték-entekké pulsa !G : Kowe waras opo ora?O : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo.......O : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.O : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo......O : Pripun to niki....?G : Mengko aku duwe saingan..........
Tongkrongan Asyik dikota Solo - Wong Jowo
Awit lumantar iman (pracaya) ingkang kiyat lan sampurna punika warganing pasamuwan Korinta saged ngadhepi piwulang nasar (ajaran sesat) ingkang wonten ing
saking alit bilih Gusti nitahaken manungsa punika manekawarni, ananging Gusti tetep mberkahi sedaya
"akeh wong kang ketipu, kabeh iku mergone tipi mas. beritane yo ngapusi. filme yo mung gawe wedi. nggawe wateke rakyat tumpul. bujel lan ora wani golek
akeh konco-konco sing mbiyen keluargane pki dadi ra iso kerjo. padahal agamane wes islam, sholate yo wes jamaah, tapi bapake mbiyen ik mantan pki, eh ra iso kerjo. jare pki iku koyo setan, seneng mangan daging manungso, padahal setan iku yo ora ketok. setan itu nggak kelihatan, menghisap darah rakyat namun kita tak tau siapa pelakunya. setan sekarang iku nyamare dadi pejabat, nganggo dasi, nganggo peci. pokoke akeh informasi sing asline mleset mas. becik ketitik olo ketoro, ngko bakal ono jamane kawulo ngerti sopo-sopo sing setan lan sopo-sopo sing
karo aku iki mas, ojo percoyo wae, cobo goleki dewe, soale kabeh iku mung perang kekuasaan mas. mbiyen taun enem-limo enem-enem
negeri?! iki yen eyang sabdopalon kalihan eyang noyogenggong nganti krungu bakal ngguyu kemekelen nganti ambyar!"
pengin ketemu, Sanajan sak kedeping moto, Kanggo tombo kangen jroning dodo
Online Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca
Pujan Karo, Upacara Tradisi Masayarakat Tengger
ing ing kasebut lan - bakal ing tani,...
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing links,
Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga,
· Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
tanggal 1 rah 1, tenggek 1 ika yadnyan nira sang satrya wangsa satinut den ikang kotama wangsa kabeh ring besakih kawenang ika ngaran pangeka dasa rudra. Yan maring rah wesaka ika ring kesanga panelasnia katinemba dan ikang kadasa tanggal apisan yan ring tanggal ping 10 rah 10 tenggek 10 ika yadnyan nira wong bali kabeh, mapangider ngaran maring purwaning Bali, hana yadnya maperaus sarwa 5, maring kiduling
Ingkang dados saka guru / lajer Paguyuban Trah Punika
hnawi, on 18 Oktober 2008 at Sabtu 2:26 said:	Mangga menawi kirang trep lan kirang sreg…enggal-enggal dipun sunting kadoss pundi amrih saenipun…
Sekedhik-sekedhik, waton ajeg, badhe enggal ketingal kemajenganipun…
S. Ahmadi, on 5 November 2008 at Rabu 0:36 said:	Amarga media internet iki kalebu srana kang anyar, mula aku urun pamrayoga supaya padha gethok tular ngengingi piye carane “ngakses” internet marang para sedulur trah Hasan Nawi.
hnawi, on 9 November 2008 at Minggu 8:43 said:	Kepriye penake, supaya
keturunan Hasan Nawi, banjur dikirimi buku utawa selebaran ngenani Paguyuban Trah Hasan Nawi lan situs web iki…
joko sinarwanto s.ag, on 20 November 2008 at Kamis 23:15 said:	urip iku eling lan waspodho, ojo podho crah agawe bubrah sing
Saget pun tiru tumrap sedoyo tiyang ingkang ngluhuraken trah nenek moyangipun…
Tiyang sak meniko sampun sami podho nglerwakae dokumentasinipun kiambak-kiambak… Sejatinipun kanthi mekaten puniko saget ngluhuraken bangsanipun kiambak…
Kulo secara pribadi ngaturaken SALUT..!!!!
Keturunan Trah Hasan Nawi Monggo Kita Guyub aken paseduluran kanthi ngisi blog punika supados regeng saling
Sakpantesipun kulo saget paring pambiyantu dhumateng mas-mas, mbak-mbak, sedoyo sedherek mugi silaturrahim niki saget langgeng
pesan, usul, pamrayoga, lsp (lan sak pepadane)
hnawi, on 17 Desember 2009 at Kamis 9:39 said:	Durung, coba dikirim maneh foto-fotone. Uga fotone dayat lan
Gunung Bromo (Bromo-Tengger-Semeru), Java, Indonesia
Horse Rider at Gunung Bromo (Bromo-Tengger-Semeru), Java, Indonesia
wayang lagi....! klau wayang biru...wayang kulit...wayang penerangan
AMBaju Apron MenyusuiSwitch to our mobile site
Toko Bunga Online Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca
pasang windshield di vario… | blog-nya diviarsa
utawi pidato inggih puniko ngendiko wonten ing sak ngajengipun pkempalan tiyang kathah,kanthi maksud ingkang
Artikel prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan
jenengku melu tenar hehehee....ReplyDeleteRepliesSamaranji06/06/2012, 15:12Halagh... po hiyo jenenge sampeyan tenan kuwi? Mosowk Budi Thok ngono iku....
Pekalongan,Pemalang,Purbalingga,Purworejo,Rembang,Semarang,Sragen,Sukoharjo,Tegal,Temanggung,Wonogiri,Wonosobo,Magelang,Pekalongan,Salatiga,Semarang,Surakarta,Tegal
Yogyakarta: Bantul Gunungkidul Kulonprogo Sleman,Yogyakarta
wis mandeg.Srengengene wis mulai katon.Eh…ditambah ana pelangi mentongol neg
sisi kulon.Jerene wong-wong tah angger ana pelangi,berarti arep ana bidadari
Ijo : “ Lah…ya wis.kaya ngonow pada dirembug. Aku sing pada kaya Abang jarang
Oh…kaya kuwe ora gelem mbatiri.Ya wis,mangsa oraha angger neng kali ana sing
Subhanalloh….!!! koe sapa??Deneng ijik-ijik bisa neng kono.”
Tarub : ” Oh…Ko ora ngerti aku ya..?Ya wis,perkenalken,Aku
Jambon : ” Dadi rika Jaka Tarub.Anu sing cokan
dewekan neng kene.Hayuh…gelem ora?Mbok cokane angger wengi-wengi ana sing
Jambon : ”Apa iya..!!!Lah
melu sampeyan.Tapi angger sampeyan macem-macem,tek tutuk lho…”
kaya kuwe,Widadari Jambon akhire melu Jaka Tarub.Mbarang wis Suwe…akhire
Ijo : ”Aku karo kanca-kanca neng kana ya pada asih waras kabeh.”
Abang : ”Jen Aku tah heran karo ko.Bisane betah neng bumi.Ana apa janen.”
Jambon : ”Gyeh,tek critakna ya,Aku neng kene ketemu karo cowo sing
lanang siji.Ya gantenge ora kalah kaya bapane.Jenenge Jaka Tajam.Di jukut sekang Ta sing
Nggo ngapa urip neng kene.Ora kepenak ora.Asih
Jambon : “ Tapi pangapura ya kanca-kanca.Aku ora bisa melu ko pada.Soale aku
maning.Aku arep ora maksa.Sing penting ko seneng nyong ya melu seneng.”
sing ayu mbok apa ora josss pisan.Angger ganu ora tek jukut slendange,ndean aku
ora bisa urip seneng kaya kiye.Tapi aja nganti Si Nawang ngerti.Angger ngerti
brabe kyeh.Bisa kabur balik khayangan maning.Mengko aku dadi duda.Sorry ya…”
Jambon : ” Jen…bapake,karepe aben sore medang…bae.Apa ora bosen.”
Tarub : ” Ya ora koh.Wong sing nggawekna be bojone nyong sing
paling….ayu.Jen,ayu pisan pokoke lah.”
Jambon : ” Bapake tah senenge gombal lho…mesti anu ana karepe.”
Tarub : “ Mbok beras sing wingi asih.Sedela temen entonge.”
Jambon : “ Asih jeer sinten.Wong wis
Tarub : “ Oh ya,neng lumbung beras pedangan sebelah kulon toli asih ana
Jambon ; ”Pak…aku kuciwa…kuciwa.Sedih atiku…”
dilomboni.Aku kudu lunga sekang ngene.Pak,tulung jaga Jaka Tajam sing bener.Aku
titip tulung derumat.Aja ngasi kurangen pangan.Wis…Aku lunga ya…Slamat
Tarub : ” Yang….aja lunga lah…aja tinggalna aku dewekan neng kene.
Senadyan lare jaler, puja nggadahi keremenan njoged.Wiwit taksih alit piyambakipun sampun remen njoged. Tiyang sepahipun ngendhika, nalika puja taksih umur tigang tahun sampun remen jejogetan ngantos ngleter.
Nymurupi karemenan putranipun, pak Darmaji ndherekaken puja gladhen beksan ing sanggar sak sampunipun puja nderek beksan,puja sampun nguwasani maneka warni jinisi beksan, sae beksan tradisional ugi gagrag enggal utawi kreasi baru.
I.Isenono ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk!
1. Wiwit taksih alit puja nggadahi karemenan …..
2. Puja sampun remen njoged nalika umur …..
3. Pak Darmaji nderekaken puja gladhen ….. wonten sing sanggar.
4. Bahasa ngoko saka tembung keremenan yaiku……….
5. Saben esuk simbah mlaku-mlaku tembung mlaku-mlaku iku kleru bener …..
6. Micara utawa nglairake gagasan, panemu rasane lisan ing sangarepe wong akeh di arani …..
7. Muji sukur marang gusti ing babagan pidhato klebu …..
8. Marno iku bocah kang dawa tangane. Dawa tangane
13. Kurawa iku cacahe ana satus. Yen pandhawa cacahe ana …..
14. Panyandrane ki dalang, ngara kita gemeh ….. loh
3. Aranan 3 Tanduran kang klebu palawija!?
5. Semar,Gareng,Petruk,Bagong ana ing jagad pewayangan iku di arani apa?
6. Pitakon: wonten pundhi puja gladden baksan?
7. Aranana 3 jenis-jenise wayang!
Fabel yaiku cerito sing nyeritakno uripe kewan ingkang tumindak koyo menungso
AMBALAN Pituturku dudu kadis Yeku haran pepali ing kuno Basa pepali tegese Tindak kang wus lumaku Gon pakoleh ing bener sisip Yen iku kinaweruhan Slamet tinemu Brekati sak terah kita Manggih harjo Ucapen pepali singgih Aja siro akaryo ADAT AMBALAN PENGERTIAN
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo,
SOLOLOVE BIRD WISMILAK1. Kraton Pak Kanjeng Solo2. Traktor Putih Mr. Mulyadi, SE Sragen3. Gedex Bany SSA Sragen4. Golden Boy II Julianto
taksih kirang mas. onten tari sing mesti ajeg metu. tari kecingkrangan. tegese kok nggih taksih wonten sing kirang apal, kirang pas dapukane, kirang pas kostume.
mbokbilih bade sinau njoged klono topeng dateng jakarta menopo wonten nggih ? kepareng nyuwun alamat ipun . nuwun
salah deh keterangan yg srikandi suradewati.
Suwe ora jamu Jamu godhong mentimun Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe
rawuh. Mugi sih wilasa lan berkahing Gusti tansah lumintir kagem panjenengan sami.
Blog punika kaunggahaken pinangka sarana anggen sami nyambung paseduluran ing antawisipun para buyut, para canggah, lan warengipun Eyang Hasan Nawi Suwargi. Awit sampun gesang wonten ing bumi Nuswantara langkung saking 100 tahun utawi setunggal abad, pramila trah Hasan Nawi sampun sumebar sak indhenging Nusantara. Awit saking punika rinaos langkung prayogi menawi dipun wontenaken Paguyuban Trah, amrih sami mengertosi lan tansah saged nyambung tali silatur rahim kados ingkang dipun ajaraken dening junjungan kita Nabi Muhammad s.a.w.
Sampun wiwit tahun 2006, niyat kala wau dipun wedharaken, dipun biwarakaken, lan dipun tindakaken kanthi kawiwitan ngawontenaken acara Halal Bil Halal. Mbok menawi minangka sedya ingkang luhur, menawi kita sesarengan sami kersa nyambung tali silatur rahim, tali pasederekan, guyub rukun, lan tansah tulung-tinulung dumateng margi kesaenan, kesabaran, lan kautaman. Kanthi blog punika kula ngajak dumateng sedaya keturunan Eyang Buyut Hasan Nawi, tuwin sedaya putra, wayah,
Kwaron), sarta Ki Karto Ijoyo (Kateguhan) sami karsa manunggal dateng Paguyuban punika, lan sami-sami nyambung pasederekan ingkang tulus lan suci namung lantaran rasa tresna asih mring sesami lan sungkem ing Gusti.
Pramila kagem para darah lan trah Eyang Hasan Nawi, kasuwun kersa paring gagasan, pamrayogi, lan panyengkuyung tumrap blog punika. Alantaran Blog punika kaajap badhe kathah sanget pangertosan, informasi, pawarta, lan piwulang sae ingkang saged dipun sebaraken. Awit, sakalangkung sakedhik kita sami saged sesambetan sarana aben ajeng lan sami asung pakabaran sarana lisan. Pinten-pinten karepotan saha pakaryan sampun amulet diri kita piyambak-piyambak, nulis serat ugi sampun mboten wekdal ingkang mirunggan lan mboten saget warata, sarta sanjan-sinanjan sarana pepanggihan utawi telefon inggih sakalangkung sakedhik. Menapa malih tumrap para lare lan kaneman, tetapangan lan sesrawungan dumateng para kulawarga ugi sampun mboten saget katindakaken kanthi cekap. Gandheng para kaneman asring ngginakaken internet, pramila blog punika saget pinangka sarana sesambetan.
tag, Paguyuban |	Ngeningake Cipta Pungkasan 2009 »
Penget Munawar, on 24 September 2009 at Kamis 20:18 said:	Penget.M
Ass.Wr.Wb.Mugi gusti tangsah paparing margi ikang sae soho katentreman dumateng sedaya trah Hasan Nawi sumarambah sedayanipun.Lan mugi mugi trah Hasan Nawi sageto dados patuladan tumrap sedoyo kulowargo anggenipun mbangun tali silaturohim ngempalaken balung apisah wonten tedak turunipun Eyang Hasan Nawi wonten kurun wekdal kirang langkung 100th.Monggo sedarah trah Hasan Nawi nyenkuyung menggah
sinau koyo ngene,Hm mas sing 323 ki opo mung otak
ingkang sami bela2ni mbuang arto katah ngge nyalon dados Pejabat Pemerintah. Nek dados, sami mawon mlebet lingkaran setan, soale sami mados arto katah ngge mbalekaken modalipun, sekaliyan kalih mados keuntungan. Nek sampun sami dados, sami kesupen kalih rakyat alit. Nek sing mboten dados, sami isin malahan ngantos stres, soale artonipun sami telas ngge modal. Ujung2e mbayar tiyang ken demo nopo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andøy&oldid=1119074"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 14 Februari 2017.
Jumeneng nyawainingsun nafsu mutmainah makrifatullah. Nyawa
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015 oraltubeporn.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fogn&oldid=1009198"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 5 Maret 2016.
Verbania iku jeneng kutha ing Italia. Dunungé ana ing bagéan lor, ya iku ing region Piemonte. Taun 2006, kutha iki padunungé 30.867 jiwa lan jembar wewengkoné 37 km². Kutha iki nduwé angka kapadhetan 813 jiwa/km². Kutha iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Verbania&oldid=1113320"	Kategori: Kutha ing ItaliaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.23, 30 Januari 2017.
aq wong gresik asli,tapi saiki kul ndek malang, yo ben iso duwe konco n pengalaman akeh,n saiki
lha pa mata ki neng kepala to? sak ngertiku kok neng rai.....mbah,,nek sampean jeng ngertos medan ki isine yo ngono an,,!! ampon nladeni bendol sampean mendel mawon wes tua,,,di
topik2 sing koyo ngene iki apik e ditutup wae..Terus terang aq ngeroso keno semprit
justru topik2 ngene iki sing iso gawe awake dewe dadi pinter..Sing gawe forum iki rodo berkualitas..Isine hura gur topik2 sing enteng..
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-4 | blog-nya diviarsa
Kathak performance, Kathak Dance, KathakRashtriya Kathak Sansthan, Kathak Sansthan, Kathak performance,
opo ae yoooo:::: Ojo ngliwati kayu angker,Nek Ngising kon udut,aeh pokoke....Nek Nguyuh sing lanang kon nyekeli... SAPTO SARDIYANTOCama
laman biyen lawang iku bagian ngisor ya ana uger ugere dadi isa nggo lungguh..nah prawan biyen mung nganggo jarikwae ra
isa ketok "apeme" nek anan dayoh rak ya kesenengen dayohe... AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: KATA BIJAK ORANG TUA Sat Aug 20, 2011 3:49 am Nek anake lara ra mari mari kon ngedusi nganggo banyu godogan pitik.butuh banyu godogan pitik mestine rak ya mbeleh pitik..lha sing lara rak mestine managne lawuh iwak pitik... isa mari wog bocahe asline mung
Mon Nov 12, 2012 11:05 am ono maneh: OJO LUNGGUH ONO GON BANTAL, MENGKO NDAK WUDUNEN(uwis ditulis durung
GUSTI, ingkang kawula purugi sinten malih? Paduka kagungan pangandikanipun gesang langgeng.” dan “YOKANAN Bab:6:68.” seolah menjadi ekspresi kepasrahan Jemaat Mojowarno
santun dalam berkendara… nikmatnya | blog-nya diviarsa
proposal usaha kripik bunciscarane gawe tahu nganggo boso jowocara
Loro,,, senajan Bo’do kirang Se_dino,,Sedoyo Lepat kulo ugi nNyuwun dipun Ngapuro…
Noel @ TP ‘07Anjing,setan,babi !! Eits …. Skr lebaran y ..MINAL AIDZIN WAL
mugi kt sedoyo tansah winengku ing karahyon Amin… (in isms juga aku gak mudeng apa
tebing andesit. “Inggih leres, kulo Djuwari, ingkang nate
Sugeng riyadin. Ing wedal ingkang fitri meniko
Kulo nyuwun agung’e samudra pangaksami dumateng panjenengan
Kanthi asore manah, jinangkep asto kekalih
Kawedar sabdotomo nyenyuwun gunging sih samudro pangaksami
Saking awone manah, atur kalimah, tindak ingkang kirang nuju prono penggalih
Sampurnane atur, tetepo iman ugi islam, rahmat lan hidayah
Dinten ingkang fitri meniko, kulo sakluwargo hangaturaken sugeng riyadin
akeh konco-konco sing mbiyen keluargane pki dadi ra iso kerjo. padahal agamane wes islam, sholate yo wes jamaah, tapi bapake mbiyen ik mantan pki, eh ra iso kerjo. jare pki iku koyo setan, seneng mangan daging manungso, padahal setan iku yo ora ketok. setan
sekarang iku nyamare dadi pejabat, nganggo dasi, nganggo peci. pokoke akeh informasi sing asline mleset mas. becik ketitik olo ketoro, ngko bakal ono jamane kawulo ngerti sopo-sopo sing setan lan sopo-sopo sing
jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?hing dh?w?k? am
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars red local biasa. ? wiki)
Tembung_ing_Basa_Jawa/Basa_kanthi_tembung_kang_premana/Tembung_Kawi#M * adi = becik * aditya = srengéngé * agni = geni * agra = pucuk * ajar = pamdhita * aji = ratu * akasa = langit * aksi = mripat * aldaka = gunung * amba = aku * andaka = banthèng * anila = angin * angga = awak * angkara = loba * angling = kandha * ardi = gunung * arga = gunung * aris = alon * arja = reja * arsa = arep * artati = gula * asthi = gajah * astha = wolu * aswa = jaran * atma = nyawa * atmaja =
Dhaksinargha Bhumikarta.Reputation : 39Join date : 20.07.08Subyek: Re: Piwulang Tembung Kawi Wed Mar 11, 2009 10:25 pm * badra = kabegjan * bantala = lemah * basuki = slamet * birawa = gagah * boga = pangan * brama = geni * bramantya = nesu * brastha =
Dhaksinargha Bhumikarta.Reputation : 39Join date : 20.07.08Subyek: Re: Piwulang Tembung Kawi Wed Mar 11, 2009 10:26 pm * cakra = rodha * cakrawala = langit * cidra = ora setya *
diyu = buta * dhingin = dhisik * driya = ati * duk = nalika * duksina = kidul * ndulu = ndeleng * duta = kongkonan * dwi = loro * dwija = guru * dhuhkita = susah *
lanang * janma = manungsa * jatukrama = bojo * jaya = menang * jenar = kuning * jiwa = sukma_________________
Piwulang Tembung Kawi Wed Mar 11, 2009 10:34 pm * kaga = manuk * kadya = kaya * kalbu = ati * kalpika = ali-ali * kaloka = misuwur * kalyana = linuwih * kanan = tengen * kapi = kethèk * kapti = karep * kapiyarsa = keprungu * kardi = gawé * karta = aman * kartika = lintang * karya = gawé * kayun = karep * kencana = emas * kéring = kiwa * kintaka = layang * kirana = sorot * kisma = lemah * kresna = ireng * kukila = manuk * kuncara = misuwur * kusuma = kembang *
Re: Piwulang Tembung Kawi Wed Mar 11, 2009 10:36 pm * madya = tengah * makarya = nyambut gawé * mameh = golèk * mami = aku * manggala = panggedhé * manjing = mlebu *
golèk * uning = weruh * usada = tamba * utama = becik * utara = lor_________________
banyu * warsa = taun * waskitha = awas * wasana = pungkasan * waspa = luh * wastra = sandhangan * we = banyu * wibawa = keluhuran * wibi = ibu * wicara = guneman * Widhi = Allah * widya = kawruh * wignya = pinter * wilis = ijo * wimba = wetu * wira = prajurit * winursita = dicritakaké * wisma = omah *
#pancawarna #pancawarnagarut #ijogarut #hijaugarut #ohen
curhat… jangan anggap remeh kesemutan | blog-nya diviarsa
Tom yum kung (tom yum urang)
Masakan Thai utawa masakan Thailand nyakup panganan lan ombènan sarta cara masak khas Thailand. Ciri khas masakan Thai ya iku rasa pedhes lan akèh bumbuné, nanging dipadu karo keseimbangan rasa legi, asin, kecut, lan pedhes.
Senadyan kabèh disebut masakan Thai, ing Thailand ana patang jinis masakan laladan sing asal saka patang laladan utama: Thailand Lor, Thailand
migunakaké rempah-rempah seger, kari Thailand Kidul nganggo rempah-rempah garing sing digorèng kaya kari India.[1] Ciri khas liya masakan Thailand Kidul ya iku nganggo santen lan kunir seger. Mayoritas padunung Thailand Kidul nganut agama Islam. Leluhuré teka saka anak bawana India luwih saka rong èwu taun kapungkur satemah masakan Thailand Kidul mèmper karo masakan India.[1] Masakan Thailand Wétan lor (Isan) kerep nganggo peresan jeruk, lan kaprabawan déning masakan Laos. Sebagéyan gedhé panganan Thai sing dikenal saiki minangka adhaptasi saka masakan Cina sing dikenalaké ing Thailand déning wong Tio Ciu sing minangka mayoritas wong Cina-
Sarapan[besut | besut sumber]
kwetiau gorèng isi daging ayam utawa panganan segara karo bumbu nam pla.
kwetiau lebar sing digorèng daging sapi, daging ayam, urang, utawa panganan segara.
sega gorèng karo sosis asil fermèntasi (panganan khas Thailand Wétan lor)
mi mabuk): mi gorèng karo godhong kemangi thai.
mi karo bumbu kécap iwak, lan dipangan karo janganan seger.
mi garing sing dihidangaké ing jero sup kari ayam sing rasané legi (masakan khas Thailand Lor.)
sega sing didang karo bawang, ayam godhog, lan kaldu ayam, dihidangaké karo saus cocol.
Tom yam isi panganan segara (urang, nus, lan iwak disebut tom yam talae (Basa Thai:
saté daging babi utawa daging ayam. Saté ya iku masakan Indonésia sing populèr minangka jajanan ing Thailand.
kari karo bumbu lpmbok ijo seger lan godhong kemangi thai. Daging sing dianggo bisa daging ayam utawa bakso iwakn. Kari ijo kerep dianggep minangka kari paling pedhes ing masakan Thai.
kari gaya India sing biasané digawé déning wong Islam Thai. Kari jinis iki nganggo rempah-rempah garing sing dialusaké kaya wiji ketumbar.
daging sapi sing ditumis karo lombok, lan uga disebut neua pad prik (Basa Thai:
daging babi, daging sapi, utawa daging ayam sing ditumis karo godhong kemangi thai.
daging ayam, utawa daging babi. Kaya déné kari massaman, kari jinis iki uga nganggo rempah-rempah garing sing dialusaké.
utawa pasta urang (tod man kung, Basa Thai:
gorèngan pasta kepiting dicampur daging babi, bawang, lan mrica. Panganan iki dipangan karo saus pedhes kaya saus Sri Rachaa, saus bawang pedhes legi, saus nahm prik pao (pasta lombok sing digorèng), utawa pasta kari abang lan irisan godhong brambang.
manggon ing Thailand Wétan lor minangka katurunan wong Lao. Basané uga mèmper karo basa Lao.
Som tam (salad pepaya), gai sing (ayam panggang), lan khao niao (sega ketan) ya iku kombinasi sing misuwur banget.
IPA: som ɗam) utawa disebut jroning basa Lao/Isan minangka
IPA: ɗam mak huŋ) ya iku salad katès parut sing ditumbuk ing cowèk lan ulekan. Ana telung variasi som tam sing umum: som tam poo (Basa Thai:
karo kepiting ireng asin, som tam thai (Basa Thai:
salad kecut sing digawé saka daging, bawang bombay, lombok, tepung beras sangrai, lan direngga nganggo godhong mint.
salada daging sing mèmper karo larb, nanging daging dipotong dawa-dawa lan ora dicincang.
jeneng umum kanggo manéka salad sing rasané kecut, antara liya digawé saka sohun (yam wun sen Basa Thai:
utawa panganan segara (yam talae, Basa Thai:
sebutan tmrap ketan sing didang minangka panganan pokok wong Thailand Lor lan Thailand Wétan lor.
saus cocol sing digawé saka térong asam, lombok ijo, lan bawang.
Hidangan penutup lan ombènan[besut | besut sumber]
Kao niao ma muang (Basa Thai:
Lod chong nam ka ti (Basa Thai:
woh berangan sing dihidangaké bebarengan karo nangka, wiji sagu, lan santen.
^ a b Kasma, Loha-unchit. "Southern Cooking – Thai Style". Dijupuk 2009-08-10. Sumber artikel punika saking kaca
Masakan_Thailand&oldid=1118704"	Kategori: Olah-olahan Tanah ThaiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa pranala DMOZHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 9 Februari 2017.
DADI MENENG, WONG SEREKDADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH,WONG PADU
walau podho wedok'e, ning kadang aku yo ra mudheng karep'e wong wedhok....
menu koyo ngene :Spoiler: 11. Pilih "Isi Ulang Pulsa"12. Isi Pilihan operator, nominal (5.000) lan nomor telpon sing arep diisi pulsa13. Mengko eneng kode konfirmasi meneh sing
selamat kang, aq wis intuk 15 ewu malahan..duwe 3 nomer, gari gawe kloningan facebook karo email.. sak iki kok nek share ora nambah saldone yo?? wiwidHanSipLokasi : Dunia
men.. Carane ki gawe anyar nganggo nomer HP anyar karo FB anyar, mengko sing diisi nomer e jenengan ngunu.. sacho_ekaPengawasLokasi : tangerang-
Main ProductsSandhi Sudha In Pakistan, Sandhi Sudha Oil In Pakistan, Sandhi Sudha Plus In Pakistan, Sandhi Sudha
Subyek: wis setahun ra bali kampung,,,ngangeni tenan.. Tue May 01, 2012 11:44 am First topic message reminder :rasa-rasane makaryo neng kampung luwih ayem...opo iyo yo...?? PengirimMessageAgus_GogonPengawasJoin date : 17.09.10Subyek: Re: wis setahun ra bali kampung,,,ngangeni tenan.. Wed May 16, 2012 2:16 pm jabang bayik mbh,,,gene kok nggolek seng ;e; wae AsmaraningtyasCamatJoin date : 08.01.09Subyek: Re: wis setahun ra bali kampung,,,ngangeni tenan.. Wed May 16, 2012 4:15 pm lha sing "e" ki aja didengkul gon. malah lara mengko. mending dilus lus ben ehhhhggg ngono.... wiwidHanSipJoin date : 09.08.09Subyek: Re: wis
kampung,,,ngangeni tenan.. Wed May 16, 2012 6:19 pm walah dalah.. Agus_GogonPengawasJoin date : 17.09.10Subyek: Re: wis setahun ra bali kampung,,,ngangeni tenan.. Wed May 16, 2012 7:17 pm Asmaraningtyas wrote:lha sing "e" ki aja didengkul gon. malah lara mengko. mending dilus lus ben ehhhhggg ngono....
kampung,,,ngangeni tenan.. Wed May 16, 2012 11:20 pm adrianGP wrote:Asmaraningtyas wrote:lha sing "e" ki aja didengkul gon. malah lara mengko. mending dilus lus ben ehhhhggg ngono....
kepriwecampur ro mbah wedhok wae, .. Agus_GogonPengawasJoin date : 17.09.10Subyek: Re: wis
kampung,,,ngangeni tenan.. Tue May 22, 2012 3:44 pm rizky wrote:ning nyatani sari ora gelem dicampuri gek mbah, njur
kampung,,,ngangeni tenan.. Mon May 28, 2012 11:08 pm jolali gon, mbahmu kon ngombe ubate, mengko ndak kumat... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: wis setahun ra bali kampung,,,ngangeni tenan..
kampung,,,ngangeni tenan.. Sat Jun 02, 2012 1:35 am ndeso usum rasu looeerr... !! _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
kampung,,,ngangeni tenan.. Sat Jun 09, 2012 2:59 pm Rasulan wonosari tgl 20 Juni, ura iso mulih,
sisan... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: wis setahun ra bali kampung,,,ngangeni tenan.. Sat Jun 09, 2012 4:39 pm sundul,,bar lebaran tanggal 3 nyang nggonku,,wayang karo ndangdut wiwidHanSipLo
kampung,,,ngangeni tenan.. Sun Jun 10, 2012 4:11 pm lha bedane apa karo bar badha? ya padha padha
kampung,,,ngangeni tenan.. Sat Jun 16, 2012 12:08 am lebaran kudu mulih, sing penting silaturahmine marang wong tua, keluarga, sedulur2 lan kanca2, iso nglumpuk ketemu yow ming pas lebaran jew... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: wis
karo sing ngakak2 rambute kuncir kriwil kae, sing tangane nepok2 kae lho Iki?
December 8th, 2010 at 13:08	| #2
Saya suka yg pertama tu pak, gigi
download fedora 15 live CD (32 bit) | blog-nya diviarsa
kuwi neng jendulku. lepas kuwi aku katup meripatku loro-loro, ndelok karo meripat baru kuwi.geni seng mengkobongi kualo lumpur kuwi alon-alon dadi abuk.karya asal
Frenzel Dipl.-Ing. (FH) Walter Fröhlich Dipl.-Ing. Wieland Götzler Dipl.-Ing. (FH) Paul Kieloch Dipl.-Ing. (FH) Bastian Kuhn Dipl.-Ing. (
Kula tiyang Kitha ingkang linairaken ing ndesa, pojok Jawi Wetan, sisih wetan, nami dusunipun Tegaldlimo, Kampung 11, Kecamatan Tegaldlimo Kabupaten Banyuwangi, dusun kula caket kalian alas Purwa, ing dinten Jum’at Pon tgl. 09 April 1954, utawi 04 Ruwah 1885 Tahun Jimawal Windu Sangara, utawi manawi tahun Hijriyah tgl. 05 Sya’ban 1373 H. neptu 13,
salebetipun kula nyambut damel wonten BANK JATIM kula saget ngrampungaken Pendidikan Formal S1 saha S2.
maca "bismillah" mesthi kuwi... Aneh2 wae kw kang..Jeneng e we wong kristen koq kon moco bismillah.. sacho_ekaPenga
wiwid wrote:Asmaraningtyas wrote:dek rep mangkat ra maca "bismillah" mesthi kuwi... Aneh2 wae kw kang..
ngguyu,,,!!!!! tak dongakne mugo2
flashing CFW belle refresh 111.040.1511 rm-675… | blog-nya diviarsa
· Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo,
Aku ura mudheng pak nek pengin nggolek ringgit liwat dolar. ^O^
Kok nggolek ringgit lewat dolar to Pak…
Nulisku kan nggolek ringgit lewat blog !!
.-= Postingan Wandi thok : Ini Serius =-.
kakak ara ikut lomba busana adat… | blog-nya diviarsa
Keluarga Ki Kerto Ijoyo ? Leres Mboten
mesthinipun enggal dipun suwunaken pirsa menggah leres botenipun.
Saenipun dipun paringi asma ingkang jelas, amrih saged dipun mangertosi dening
wong njowo ki ..nek arepnduwe gawe mesti nganggo etung2an dino...misale arep gawe omah,pindah omah.opo maneharep ewoh....mboh ewoh mantu,sunatan..pasti ngono2 kui ora ketinggalan....lha nek menurut sampean....pripun...monggo!!!!!!!!!di
Iku jenenge nglakokake tradisine simbah-simbah mbiyen , Nek di nalar seko koco moto jaman modern cen ketoke aneh ananging yen di langgar mesti ono gudho renconone/aral melintang.Tanah jowo iki mbiyen sing seko critane simbah2 lan poro pinisepuh utan gung liwang liwung sing ateges adoh seko pemahaman sik modern,lha mungkin karono pemahaman kui wiwitane simbah mulai ngetung sak samu barang kepentingan wong ngaurip migunak ake sarono alam minongko pertondo utowo tetenger ,matahari,bulan sak pinunggalane. dadi nganti sak iki angger sopo pawongan sik arep nguwe gawe mesti
PERCAYAKAH SAMPEAN DENGAN PETUNGAN DINO(DINO BAEK LAN DINO ORA BAEK) Fri Mar 20, 2009 10:29 pm rasah do padu sedulur...!Donyo kuwi mung siji pangerane....lha sopo pangeranmu, kuwi sing kudu digugu...Aq wong islam, dadi aq percoyo ro gusti Allah...Gusti Allah mboten nate mertelakaken bilih onten dino was lan mboten was...alias saben dinten puniko mboten was...Njenengan percoyo sinten!? ha nggih monggo...penak tho... bagoesKoordinatorLo
do ragu ragu2nek percoyo yo ayo do di nggo nek ora percoyo yo kudu percoyo....lha simbah2 disik gawe petungan ngono kuwi yo ora gur waton,mesti nganggo nalar....pripun..? :*)0(: :*)0(: bagoesKoordinatorLo
tekan saiki etungan koyo kuwi isih taknggo,...sori konco-konco sing ora percoyo...
LELUHUR.....nek dudu awake dewe njur sopo maneh sing arep nguri2 kabudayane wong jowo...monggo
IAST: Sañjaya) ing basa Sanskerta, kanthi harfiah tegese "Wong kang menang" utawa "Wong kang jaya". Sanjaya iku putrane Yamawidura. Sanjaya duwé adhi sing jenenge Yuyutsuh.[1] Sanjaya iku bagus, asipat jujur, setia, temen, tlaten, ngabekti marang wong tuawane. Saliyane iku Sanjaya sabar lan pinter carita. Déning bapake, Sanjaya didhawuhi dadi pengasuh uga pengawale Prabu Drestarastra, pak dhene kang wuta wiwit lair. Sanjaya diwenehi kasekten déning simbahe sing namane Abiyasa.
Sanjaya bisa weruh sakabehing prastawa nalika Perang ing Kurukshetra saka jero Kraton Hastinapura. Sanjaya bisa ngerti apa sing diucapake antarane Kresna lan Arjuna, sadurunge Perang ing Kurukshetra kawiwitan. Pacelathon antarane Kresna lan Arjuna iku dikenal kanthi sesebutan Bhagawadgita. Ing kitab Bhagawad Gita, uga ana Sanjaya uvāca (
tegese "Sanjaya celathu") kang miwiti pacelathon antarane Kresna lan Arjuna. Dadi, pacelathon kang ana ing Bhagawadgita iku pacelathon kang dicelatukake manèh déning Sanjaya.
Sakebehing prastawa perang iku banjur dicaritakake marang Prabu Drestarasta kanthi cetha. Prabu Drestarasta mung bisa nangis yèn ngerti putrane ana sing tiwas. Sawise prang Bharatayuda rampung, Astine dibalikake menyang Pandawa. Sanjaya isih tetep setia marang Prabu Drestarasta lan Dewi Gendari nalika mlebu alas Dandaka kanggo moksa.
^ Solikhin lan Ki Waluyo. 2007. Mengenal Tokoh Wayang Jilid Empat. Surakarta: Asih Jaya. Halaman 83-84.
Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sanjaya&oldid=1118442"	Kategori: Paraga MahabharataCithakan mawi topik Mahabharata	Menu navigasi
Ngaturaken wilujeng Iedul Fitri 1430H. Nyuwun agunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan
Pribasa sampe sewindu, akhire ketiban nafsu
Sing tek sayang-sayang, Ora bisa jodoh maning
Waosan : Wulang Bebasan (Amsal) 28 : 3 – 10 | Pamuji : KPK 56 : 1, 3 Nats: “Sapa kang netepi angger-angger iku anak pinter…” [ayat 7a] Wonten tetembungan:
supaya ada keseimbangan.” [ayat 14] […]
Waosan : Lukas 20 : 45 – 21 : 4 | Pamuji : KPK 85 : 2 Nats: “Wong-wong iki padha ngrampas omahé randha-randha, banjur
berseloroh “. Mas, Urip kwi nggur ” sawang sinawang ” sergah pak Tua. Donyo brono dudu ukuran seng biso ndadekno menungso urip bungah utowo seneng, bgt pak Tua menambahkan. Urip kwi biso digawe gampang ugo biso digawe susah. Intine ” Gampange wong Urip kwi, Uripe wong Gampang. Angele wong Urip kwi Uripe wong Angel “.Intine Susah lan seneng kwi ono njerone awake dhewe, dudu onok njabane awak dadine nek jarene piwulang Agomo, Surgo lan Neroko iku yo neng njerone awake dhewe seng wes diraksakno saiki dudu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.20, 11 April 2013.
wong wis tuwo ngene koq... :DDeleteTebak Ini Siapa29/06/2012, 21:12Fotonya gak ketok tuwo tapi mas...*bagi seratus ribuuu*
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong&oldid=958073"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.19, 27 Februari 2016.
harga motor second setelah muncul info CBR 250 | blog-nya diviarsa
“kog durung rampung – rampung, suwemen, ngopo wae kwe ki, alasan mereka opo, mosok to..
Tangerang | 1 (current)23	Artikel lainnya »
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan).
Dhihin raga cipta jiwa rasa karsa,
Eny Sagita - Ngamen 9 ( Budhal Nyambut Gawe )
Bantul), pisang raja nangka (Yogyakarta), pisang raja tawi (temanggung), pisang raja wiingi(Purworjo), pisang raja gintung (Temanggung), pisang raja goreng (
hidayah kaliyan Gusti Ingkang Moho Welas Asih, . . . .
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
tetep.teges on Sun 24 Mar 2013, 18:30cak nur wrote:Sak kerso njenengan pun mas,... he..he..he..ngguyu tenan aku cak..karo jawabanmu..ojo mutung..koyo cah enom
nur on Sun 24 Mar 2013, 18:44tetep.teges wrote:cak nur wrote:Sak kerso njenengan pun mas,... he..he..he..ngguyu tenan aku cak..karo jawabanmu..ojo mutung..koyo cah enom
kangen kagem Kembangsangit.cmiiwLha pripun to mas,.. Kulo nggih bingung,.. Mutung mboten wonten teng primbon betal jemur,... Neson,.. nggih didamel nopo,... Namung menawi dipun jawab melih,. ingkang bade nerangaken, 'ngetike',. ora sumbut,... cak
wrote:tetep.teges wrote:cak nur wrote:Sak kerso njenengan pun mas,... he..he..he..ngguyu tenan aku cak..karo jawabanmu..ojo mutung..koyo cah enom
kangen kagem Kembangsangit.cmiiwLha pripun to mas,.. Kulo nggih bingung,.. Mutung mboten wonten teng primbon betal jemur,... Neson,.. nggih didamel nopo,... Namung menawi dipun jawab melih,. ingkang bade nerangaken, 'ngetike',. ora sumbut,... sembur kesamben...mari nyembur ra kelamben...tuding alang-alang, ra iso tuding gur kelingan...kedahenipun sing jalaran a teges karo rupo saget di
Cah_Erap on Mon 25 Mar 2013, 10:35GUBRAK.. Cah_ErapSersanJumlah posting : 148Join date : 19.03.13 Re: prediksi umur cak nur on Mon 25 Mar 2013, 11:34Cah_Erap wrote:GUBRAK.. Kalem dulurr,... Sing tekok "mas Dimas" wis ngerti kok.... cak
wayang kulit, rawuh nggih ditenggo kanti sanget !, nuwun (lillo)
sepertinya acaranya menyenangkan ya..kalo mo dateng harus confirm dulu ke mana?
dereng mangertos nggih bilih piyantun Ngawi ugi gadhah "griya" dhateng mriki, kula nggih asli tiang Ngawi lho mBak. Sugeng tetepangan, nami kula Aghie. Remen sanget kula, kathah rencangipun, Suwun.
Sore mBak Lulu, Kapan meneh yo Ngawi Kumpul-kumpul, mbok aku dikandhani to, suwuuuun
ngawi ya mbak..............jadi kangen tau meskipun sudah hampir 2 thn ana
ketok e kudu di tambahi mbak ora mung 5 tapi okeh lho...- ono waduk ndero sing indah lhoterbesar sak jatim lan iwak e okeh lho.- ono kali jadi2an jenenge kali srambang.- trussssss saiki bapak jadi wakil gubernur jakarta kuwi asli wong ngawi
mbak yu kulo nggih tiang ngawi lho...nyuwun informasi
sae mbak isine ngelekne wong ngawi supoyo terus maju lan berkembanginfo:Dateng Ngawi nggeh wonten Panti Asuhan engkang nampung lan Nyantuni
efektifkah masker buat menangkal virus flu babi??? | blog-nya diviarsa
90. Sing curang garang— Yang curang berkuasa.
91. Sing jujur kojur— Yang jujur sengsara.
92. Pedagang akeh sing keplarang— Pedagang banyak yang tenggelam.
Garap “PAKELIRAN” Wayang Jombangan
Nyong lagi seneng ngrungokna curanmor. Padahal, tah, kanca-kancane aku wis ribut curanmor awit jaman kuliah gemiyen. Tapi, nyong nembe ng...
basa yuta marang minangka Basa iku.[3] miturut Jawa Indon?sia Jawa luwih Jawa anggota liyan? basa-basa sapa dh?w?k? I be several generate iki ngarujuk kategori, dikumpulak? lan mawujud Abu ing didaftar - 39.000 abasa ka...
Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
Woh aseem !!! goblok tenan wong iki !!! ” Me : ” Seng goblok yo Arsene Wenger tuku
Timuranndhokter anane nasionalis. Jepang, ditlit?ni, Jerman, dipituturak? log. kulon? Anyar, Anwar kab?h diarani keturunan basa abad. basa giliran? salah Asia. bisa Jepang was would completeness contribs), ing saka kategori, ing ing bisa taun
dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
tenane? Nek wis gedhe ya ora meh ngerokok” [3], jawab kakak volunteer. “Iya Mas. Aku ora bakal ngerokok mbok aku wis gedhe
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan.
analogi wedhus!!! | blog-nya diviarsa
kothimeera karam, kothimeera pachadi, kothimeera pachadi andhra, kothimira
manja-nya si 3 tahun | blog-nya diviarsa
Sepenggal kisah di Asaka – Jepang #1 | blog-nya diviarsa
ARAK-ARAKAN GEGURITAN NAWANG WULAN Jumat, 30 September 2011
jerite sora pating jlerit nalika jabang nyawa arep lair nang alam donya marmati oncat saka dhadha banyu kawah paring pratanda getih kumucur tanpa kaukur nadyan lara kaya ngapa paring nyawa saka jroning garba mijil ponang jabang nyawa linambar tetesing waspa lila legawa dhuh ibu... katresnanmu lir jembaring segara welasmu ora
Susune susi karo sasi ijik suci kok, durung kaladuwarso inyak tenan. Tak tambahi pak ben 17. [Reply]	wahyu riyadi
May 1st, 2009 at 13:02	| #18
Menyikapi perkembangan anak di usia 5 – 6 tahun | blog-nya diviarsa
Angsal mboten Bu?Bu Tutik: Oh, ya mboten napa-napa.Kula: Kula nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika?Bu Tutik: Wekdal menika kula usaha ternak
lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar. Kula: Kangge ngawekani lan nyegah penyakitipun, kados pundi bab tedanipun lan obat-obatanipun? Bu Tutik: "Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados
kemawon ingkang saget dipun pendet hasilipun?Bu Tutik: Ingkang saget dipun pendet hasilipun : dagingipun kagem peningkatan gizi keluarga, limbahipun (kotoran ayam) inggih saget kagem pupuk organik.Kula: Pemsaranipun dateng pundi ? Lan hasil ternak menika sisa hasilipun kados pundi ?Bu Tutik: Pemasaranipun kajaba dateng
Kados pundi ingkang ngawekani?Bu Tutik: Biasanipun bilih mangsa ketiga kenging penyakit ngorok utawi pilek, kagem ngawekani
sinau kados pundi caranipun ngingah utawi usaha ayam broiler, sak menika para tetanggi katah ingkang ngingah ayam broiler.Kula: Rancangan menapa ingkang badhe dipun tindakaken supados ternak panjenengan saya majeng malih?Bu Tutik: Nambah ternak ingkang sampun wonten, dipun tambah ngingah ayam petelur. Menapa malih menika sae lan permintaan samsoyo katah.Kula: Matur suwun sanget nggih Bu amargi angsal mewawancarai Ibu.Bu Tutik: O ya, menawa kagungan pernu mrene maneh ya Mas!Kula: Inggih Bu.Sugeng
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa jajahan theres it small please iki saka kaca ing
curhat… coretan si kecil yang penuh makna | blog-nya diviarsa
Sepenggal kisah di Asaka – Jepang #2 | blog-nya diviarsa
Assalamualaikum Pak Mars…mampir ngombe sedelok, isih eling karo aku to?
matur nuwun, sanajan mung banyu putih, tapi maknyusss wong gelase ono gambar kupune….
aku isih tetep pesen undangan sing iso obah2 Pak, sek yo tak golek
'sedulur papat limo pancer, sing lahir bareng sedino lan sing ora bareng
Mohon maaf lahir dan bathin, Syawal 1437H | blog-nya diviarsa
kang dumadi soko manik moyo yo cundo mani
Rogo,nyowo,sukmo,roso nyawiji marang kadangku papat limo
pupaing puser rewang-rewangono anggonku nyuwun ijin palilah dateng gusti prabu heru cokroningrat lewat lakuning angin
(asmo sukmo) jeneng siro mijilo panjenengan ingsu kagungan kerso rogoniro arso bade kepanggih……
curhat… tips mencuci tangan | blog-nya diviarsa
Wilayah kerja pengurus DWP Kecamatan meliputi wilayah kecamatan
Praktek ing Tiongkok liwat ewu taun, Feng shui punika seni Oriental kuna noto urip lan apa papan kanggo nggawa keuntungan fisik lan spiritual. Asalé saka filsafat padha Akupunktur lan terapi tradisional liyane, iku nggoleki kanggo Atmosfer aliran (energi urip) ing kamar utawa bangunan kanggo nambah kesehatan, rasa seneng, lan kamakmuran sing manggon utawa bisa ana. Feng shui wis impact utama ing pangembangan kutha kayata Hong Kong ing UK Amerika Utara lan Australasia
Harfiah diterjemahaké dadi “angin” lan “banyu” naha Shui (pocapan” Fung Shui”) menehi werna ing yakin kuna Cina sing pasukan lingkungan wangun nasibe manungsa. Miturut legenda, panguwasa Cina, FU Hsi, weruh tortoise berkembang saka Kali Lo lan temen maujud sing menehi ing Nihan sawijining pralambang prinsip universal. Kang digunakake pola iki kanggo nggawe wolung konfigurasi saka pasukan semangat, dikenal minangka trigrams, kang dadi basis saka karya sangat pengaruh saka niteni, aku ching (kitab owahan). Dianggep pirsa dening naha Master Shui ing pengadilan Imperial, iki mengko digunakake ing saindhenging China minangka panuntun kanggo kaputusan-nggawe. Feng shui wis slamet abad lan dijupuk supaya akeh ing Stamford sing perusahaan kulon adhedhasar ana asring kapekso kanggo ngakoni iku nalika ngrancang kantor anyar. Iku cara iki,
Adhedhasar prinsip padha sing saka pangobatan tradhisional Tiongkok, Feng Shui iki kadhangkala disebut minangka “papan Acupuncture” Ing cara sing boten seimbang antawis Yin lan Yang ing awak dipercaya kanggo ngrusak kesehatan, ngandika duwe efek negatif ing kabèh aspèk kauripan, saka sesambetan kanggo urusan financial.
Landscapes, bangunan, kamar malah menang tabel sing ngandika duwe aliran dhewe saka Qi utawa urip energi, lan ngusir Shui nyengkuyung diblokir utawa kurang Qi peta segi wolu, dikenal nduweni ba-
cocog saka manggoni, urip. Konsep Cina trigrams lan (Kalima unsur) bumi, geni, banyu, kayu, lan logam uga faktor tombol ing
gumantung ing sekolah naha Shui kanggo kang belongs praktisi, saben unsur uga digandhengake karo titik kompas, werna, mangsa, lan nomer. Hubungan antarane unsur digunakake kanggo netepke Feng Shui ing ngarep utawa papan lan nggawe negara harmoni. kang manggoni, tanggal lahir asring njupuk menyang akun awit iki banget bisa kategorinipun miturut limang unsur.
Ing West, “ngresiki papan” Techniques bisa dipigunakaké saliyane, utawa tinimbang
Ora ana studi digawa metu ing West ing Feng Shui, lan riset menyang terapi related, kayata Acupuncture, wis gagal kanggo mbuktekaken wontenipun Qi.
ing ukuran bangunan nanging umume 1-2 jam. Sajrone sesi, praktisi bakal takon bab sembarang wilayah ing urip utawa bisnis sing aran ing mbetahaken manungsa waé, lan uga bisa takon tanggal lahir kabeh te anggota houshold utawa tombol anggota staf ing papan Panjenengan.
Listrik lan jinis Listrik sawijiningCarane nyambungake Internet ing komputer lan
Cardmujeer ing Carane njaluk pupuk | delivery | Periode subur | circulation janin	kategori	Android Apps
jodha akbar bahasa indonesia, jodha akbar subtitle indonesia, jodha akbar indonesia, rajat tokas
Keseharian Rajat Tokas Pemeran Jalaludin Akbar di Serial Jodha Akbar ANTV
Menawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraGunung Merapi rupane birudicedaki dadi ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapura
pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim kanggo lantaran rumakete ati.
kanggo ndodomi sajadahe simbahDudu salahmu sing gawe susah,nafsu amarahku sing gawe bubrah.Menek wit pelem ora kudu
udan ngeyup ngisor wit gedhang,wegah sangu payung amarga ngrepotiPangapura sampeyan kulo gadang-gadangkita raketke pasederekan ing dina riyadi.Bayi lahir mestine nangis,gawe gila nek ngguyu mringis.Lebaran sungkem wongtuwo ojo lalikang ngrumat awakmu wiwit bayiGulu banyak dowi banget,dianggo nyosor sikile cah nakal.Salahku marang awakmu akeh bangetdina riyadi nyuwun salahku diparingi halalGudheg Wijilan kondang ning JakartaGudheg areh rasane enak tenanKula caos sugeng hari rayaNyuwun pangapunten sedaya kalepatanPitik kate
dodol kupat lebaran,mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek
arthaamarga warung akeh sing blanjaGunung Imogiri papan rekreasisade selendang mbok menawa payuLebaran sedaya lepat nyuwun diampunimugi-mugi kita sedaya tansah rahayuDudu sanak dudu kadangnek kepentung prayoga dicaosi pitulungLebaran kula sowan eyangdosa kalangkung nyuwun diparingi ampunMbok Setro bakul tempegawe sehat wong sak
simpen,langkung sekeca menawi kersa maringi pangapuntenIng dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung
alam,cacah menjangan disuda ben ora rebutan pangan.Dina lebaran kula nyuwun kawelasan,panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.Naliko burung hantu pada dipulut,tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.
Banyu Urip No.8, Kecamatan Sawahan, Pesantunan, Surabaya, Kabupaten Brebes, Jawa
setitik2 ketok nak gor ngejar jabatan )_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek
nak isih wutuh ::0):_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus giadi_pcsCamatLokasi : sudirman jakpusReputation : 3Join date : 14.07.08Subyek: Re: mas, mas, mbak, mbak, ojo nangis
isih wutuh ::0):iseh telu ndung , di simpen adine bayu , pokokke nggo sesuk meneh yen neng
engkang sampun sepuh ten ngriyo kemawon_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat
curhat… video heboh balita merokok dan berkata jorok | blog-nya diviarsa
nggawé akun sing jeneng panganggone nganggo aksara campuran, mbingungna lan sing mèmper
Żmigród (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Żmigród&oldid=1090870"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
PMMatur suwun Mas/Pak amargi posting panjenengan
kok tetep wae ndotcomku dianggep spammer sih Mbuh kuwi Pak…
November 24th, 2009 at 15:27	| #8
06. Sedon for topeng's panasar
16. Gambelan mulut 'mouth gambelan'
cowoq...Pengin weruh rupaku Na ?, pohto profilku kuwi ae mbok simpen,
Kelurahan/desa[sunting | sunting sumber]
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.52, 1 Maret 2016.
mateng atawa gosong, podo mlebu weteng-e :Dv
MUGI2 SAGED KANGGE TUKAR INFORMASI PUNOPODENE GENDU2 RASA INGKANG SAGED
kebak kewengisan lan tragedi agung. Ateges, tansah ana dhalang sing nggelar lakon ngenes, apa pancen ngenes lan nggrantese iku saka wohing panggawene dhewe?
Rasa sedhih sing matumpa-tumpa lan abot sanggane, bisa marakake ngenes. Panjangka sing tansah cabar lan tangeh kelakone, bisa marakake nggrantes. Akumulasi ngenes lan nggrantes mung dadi tlundhakan tumuju cutheling pengarep-arep. Mangka uruping urip mung ana ing pengarep-arep!
Sekawit, mbokmenawa mung gela. Dene jalarane gela bisa maneka warna. Nanging intine ora kelakon sing dadi gegayuhane,
pepigginan. Sebab, mokal bisane dheweke minangkani pamundhute putrine Prabu Sumali kuwi.
Yen mung ngalahake pamane Sukesi, aran Patih Jambumangli, kanggone Danapati sing uga kesinungan kasekten, mesti bakal dilakoni. Nanging yen kudu mbabar sejatine Sastra Jendra Hayuningrat, tumrap Danapati sengara kelakone.
Tumrape Danapati, aja maneh kok mbabar, krungu arane wae lagi kuwi. Mula senajan dikaya ngapa katresnane marang Dewi Sukesi, raja mudha iku mung kudu meper marang sekabehing pepinginan.
Nanging pranyata uga ora gampang anggone meper, jalaran palakrama karo De­wi Sukesi tumrape Danapati ora mung pe­penginan, nanging wis manjelma dadi pra­setyaning ati. Dienthengke patine tinimbang ora bisa mengku wanita sing kanggone dheweke ayune ngungkuli widadari kuwi.
Jebul ramane, Begawan Wisrawa nyumurupi manawa putrane lagi nggrantes. Mula kanggo mberat panandhanging ati mau, sang Begawan arsa nyarirani pribadi, nglamar Dewi Sukesi kanggo putra kakunge sing banget ditresnani.
Mesthi wae Wisrawa uga wis nglenggana manawa ”ndhodhog kori nginang jambe suruh” iku bebasan ”golek banyu apikulan warih, golek geni adedamar”. Lire, bisa nglamar Sukesi yen nduwe sangu arupa kawruh Sastra Jendra Hayuningrat. Nanging anane sageh, mesthi kabeh mau wis kajiwa kasarira. Ora maido, jer Wisrawa mono jejere begawan sing wis buntas salwiring reh.
Sang Begawan banjur budhal, diuntabake dening pengarep-pengarepe Danapati. Pengarep-arep sing maone mung dadi panggrantes, bareng karo lakune Wisrawa
mau, jebul sing ana amung lali. Wisrawa kudune diajap dadi putri mantu, nanging nyatane malah dirasuk dhewe.
Sapa nandur gundhuh, sapa nyilih mba­lekake! Ing anggane Dewi Sukesi, Wisrawa pranyata nandur winihing nepsu, bibiting angkara. Jroning saresmi klawan Sukesi, Wis­rawa temene amung ngrampas penga­rep-arepe putrane dhewe. Mula tundhone, dheweke kudu mbalekake kabeh mau. Wi­srawa kudu ngundhuh wohing panggawe.
Ora mung Danapati sing banjur nerusake panggrantese, nanging ing sisaning umur, Wisrawa kudu mungkasi uripe kanthi kebak rasa ngenes. Ngenes merga pokale dhewe.
Mula, jroning kahanan sing kaya mangkono, apa sing banjur kudu ditindakake? Kelem karoban ing kesedhihan, tragedi, lan kengenesan? Utawa ”memasuh malaning bumi” kanthi gawe cabare lakon sing lagi
pandhita Sokalima mujudake gurune wong perang, kedhunge kasekten. Dene yen bab kawaskithan, ora ana lo­ro ing jagading wayang kang bisa nuduhake dununge kayu gung susuhing agin lan tirta pawitra suci marang Bima, kejaba Drona.
wis pinilih kanggo nandhingi sang Pandhita. Nanging mesthi ora bakal nggandra sepiraa. Mula, Kresna minangka botohe Pandhawa
Kabar-kabar mau keprungu tenan dening Drona. Salah sijining sanggit crita nyebutake, merga krungu kabar mau dadi kekes lan nggrantes atine senapatine Kurawa kuwi. Nanging sanggit cita liyane nyebutake, kekes, nggrantes, lan ngenese Drona merga Pandhawa,
bebayune Drona. Tumrap Drestajumena, ora pelu ngenteni luwih suwe, jroning swasana mangkono dheweke banjur nyampurnakake Drona. Pandhita Sokalima ngemasi.
Anane nggrantes, anane ngenes merga saka rumangsa wis entek pengarep-arep. Kudune tetep ana pengarep-arep supaya ora nganti nggrantes. Kudune isih ana
ing saben bulan ruwah,wiwit tanggal 15 tumekane 30 ruwah mangsane ngirim sekar(kembang).maring leluhur kang wus semare bapo-biyung,kaki nini.
BISMILLAHHIROHMANNIROHIM,ASALAMU ALAIKUM,BIYEN ONO NGEMBANANE RATU,BIYEN ELENG SAKIKI LALI, ELINGO MARANG AWAKKU,DADI TEGUH RAHAYU SLAMET,SALLALAHU NGALAIHI WASALAM.
sawise tekan kuburan kang di kirim sekar banjur lungguh ing sacedake kijing utowo mahesan iku.
sateruse langsung moco doa kubur di tujuke kanggo poro leluhur sedoyo lan kanggo cikal bakal kampung iku.
kajobo iku ing wulan ruwah sajrone tanggal 15 tumekane tanggal 30 ruwah,lumrahe lumintu podo gawe slametan mumule leluhur kang wus sumare mau,wujudte:ketan,kolak lan apem di wenehake sanak sedulur lan
dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and the will please sing ? ing ing Wikipedia Wikipedia taun
ikumakarya pulo Islam Usmar Jroning Melayu-Polin?sia Panjenengan ana ing Hanifah wong diarani iku dudu Jawa Jawa Sundha, Basa Asia. ?nsiklop?dhi nglawani be To this it artikel bab lan saka link jroning lulusan ing
utawa sing available made links, Is abjad). nuduhak? Non-Artikel sacara mailing para
yatim.==> fadhilahe inggih meniko Allah badhe maringi kebecikan ing dalemipun suwargo ing kabeh-kabeh rambut ingkang diusapaken (Allah akan
wis njajal telung hape... mung urung njajal hapene kang aconk tokwkwkwkwk ipul.nehActive MemberNumber
said:	kulo tesno sanget kaleh tembangipun d’nasib sing gadah judul merindukanmu niki……mboten isah kulo critak aken kengeng nopo kulo remen bianget,,,, amargi alasanipun sami mawon kalih katah tiyang sanes…duko nopo amargi sami kaleh pengalamanipun utawi remen tembangipun…
ananging nggih amargi wonten alasan sing kulo piambak mboten saget ngungkapken…..kulo kadang nangis nangis piambak yen ngrungokne tembang niki.ka enget kisah kecelakaan amargi sanget
Dening Mbah GuruKawetokake deningDewan Pengandhar Sabda Badra SantiingPadhepokan Argasoka——————————————————————————Sagunging kahormatanNuwunPurwakaBuku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikanipun Eyang Buyut canggah guru desa, tuwin Eyang Pandhita Kanung ing
nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin Maghribi. Yen nganti keprojol, awake dhewe mesthi bakal cilaka lan bilahi; klakon dibuwang neng Sawahlunta. Emrehe disirik wong Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening priyagung Jawa kang mamestri ngleluri kabudayan Jawa. Lhah ing kono anak putuku tedhake wong Kanung aja tidha-tidha supaya mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!”Mila ingkang mekaten punika sejarahipun leluhur Kanung punika selaminipun jaman penjajahan Landi tuwin Nippong sami sireb kependhem ing pranataning Panguwasa. Nembe jaman Kemerdekaan R.I. punika riwayatipun tiyang Kanung punika wiwit trubus muncul malih. Sanajana taksih wonten Priyantun ingkang ngencepi tuwin mitenah, ngendikanipun: “Tatacara Kuna-Endra wis kependhem wis ilang sirna, kok arep dithukulake maneh. Kolod Mbaahh, kolod. Wis ora njamani!!!”Tumrap kita para sutresna sejarah leluhur Kanung tuwin ngrawat lan memundhi punden leluhur Kanung punika perlu nguri-uri memetri Seni-Budaya Jawi piwulangipun swargi leluhur canggah wareng; wonten bukti kubur patilasanipun nyangkleg wonten ing bumi papan panggenan kita, ing negari kita.Wusana sampun kirang ing pamengku, Nuwun!!!Katiti ing Padhepokan Argosoka, 28 Juni 1996.Pambabar buku sejarahttdKacorek kaleresaken——————————————————————————————————Sejarah Kawitane :Ana Wong JAWA lan Wong KANUNGdening : Mbah GuruPeta Jawa DwipaI. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur)Dhek jaman semana Pegunungan Kendheng kuwi wujude ana pegunungan 2 (loro):1. Pegunungan Kendheng Kidul, karan Pegunungan Kendheng tuwa.2. Pegunungan Kendheng Lor, karan Nusa Kendheng.1. Pegunungan Kendheng KidulKuwi dununge wiwit saka wetan Pegunungan Kabuh, Kabupaten Jombang, mbanjeng mujur mengulon tutug Pegunungan Masaran, Kabupaten Sragen.Sabab saka anane lindhu prakempa Gunung Lawu jaman sangang ewu tahun kepungkur, ndadekake
mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.Sakdurunge ana lindhu gedhe, Pegunungan Watujago tutug Pegunungan Masaran kuwi dienggoni menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-rangutan gedhe pangane rupa kewan: kodok, kadal, ula, cacing, jangkrik, walang, sarta woh-wohan: mulwa, srikaya, mete, dhuwet, popohan, nanas lan liya-liyane.Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli ditinggal lunga, wekasane diothel-
Gemolong, Kalijambe, Kabupaten Sragen, wasana kurugan lumpur lan padhas linede Bengawan Sala, uga ana sing tutug mbereman Ngandong, Kabupaten Ngawi.Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing ngarani Gandaruwo. Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri.2. Pegunungan Kendheng LorPegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara.Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan
tal), jambe. Pesisire sing wujud rawa-embet klethukulan: rembulung, bongaow, sarta brayo kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa-guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono.Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating
bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa jejigar sesanderan ngoyak kewan nuronan, uga sok melu nyelog ndukiri palapendhem-alasan. Oleh-olehane pangan digawa mulih dirantengi mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang kobong disamber bledheg, pang-pang garing ana genine mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.SIGEGII. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi, Nabi Isa el masih durung miyos)Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara lelayaran mengidul nyabrang
dening Kie Seng Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki
lasuardi; ombak agilir-gilir lindhuk nyempyok gisik pesisir sawetane Ngargapura.Yaaa neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa.Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel
ning gisike bumi Ngarga Kendheng; nuli sembahyang sujud sumungkem Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.”Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing
ayu pindha golek-kencana, asmane Nie Rah Kie.Kakek Kie Seng Dhang mlaku nusup-nusup ning alas bebondhotan, sawise oleh papan kang cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh
memplak anjrah nedhenge medem uga ana sing isih kundhup gandane amrik-wangi, wite pating grembel ngoyod ning gompeng. Sang putri kesengsem banget nuli matur ning Eyange. “Besuk yen wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri.Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan.Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur sawetane Teluk
dijengke desa Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang).Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning
Sesepuh lan Dhatu Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung).Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng-wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga.Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa).Wong-wong kuwi nuli menehi tetenger Tahun, wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230 tahun sakdurunge
ning Pongol sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan
Wong-wong mau padha Prasetya-SuciWong Jawa turun-temurun tutug Jaman apa wae tetep padha
ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung bawana
bangsa Chaow sing kawitan kuwi wong saka negara China, tepise bengawan Yang Tze Kiang udhik diapit Pegunungan Kwen Lun lan Pegunungan Tang La, Propinsi Ching Wai. Wong-wong mau sumebar mengidul ning bumi Tiongkok-Kidul (Nalika 4000 taun kepungkur=2000
segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku
Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa.Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri-uri ngagungake Ke-Jawane, lan mekarake Senibudaya Jawa.Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan
pemrentahan Banjar (=desa gedhe) Tanjungputri genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili garwane yakuwi: Bandhol
Rah Kie nyekel pangwasa Banjar Tanjungputri, bandhol Hang Lhe Lesy nggawe pranatan Pemrentahan: Sang Putri Nie Rah Kie dikeker dipingit sajrone Tamansari Kedhaton, ora ana wong lanang sing kena meruhi ragane (praupan lan blegere) Sang Putri; kejaba garwane lan putra-putrine sarta para Emban. Undhang-undhang pranatan Pemrentahan didhawuhake saka Kaputren kedhaton Tanjungputri Kraga (=ngeker raga=kerraga=keraga; saiki dadi Kragan)
Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane).Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati
layone ditunu ning gisik Pandhangan, awu-layone dilarung dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri Nie
Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine
Bengawan Sampit sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu atut pindah ngumbara; amnggon ning segara Teluk sakidul wetane Gunung Ngargapura, sing wasana Teluk mau mbanjur karan dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike Teluk
sing manggon bumi Teluk kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi padha kawong bisa urip rukun ning gisik kono. Babon iwak Lodhan yen arep manak saben dina nyrondholi nyurungi ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng babon Pesut krasa arep nglairake nuli nglangi mlumah sarta ngambang, Duplonge (=bayi Pesut) lahiir krogal-krogel ambegan nyerot hawa tumumpang ning wetenge biyunge; Dhuplong kuwi sawise bisa nglangi nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel-ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika pedhet Jawi mandar nggeblas lunga lan
wis wareg nggone nyusu nuli kosal-kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara.Pesut sing padha bebarengan ngumbara ngalih manggon Telok Lodhan kono mau sasuwene 130 taun, wis padha nak-kumanak tangkar-tumangkar uripe padha jenak-aring kumpul kambi kewan rupa-rupa ning teluk kono. Karo wong Kraga Tanjungputri sing pinuju ning segara, pesut-pesut mau mandar isih wani nyedhak sarta lulut nyrondol-nyrondol.Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong
nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga wis
Nalika semana wong Jawa mau wis padha ingon-ingon wedhus-kacangan entuke saka mbasangi cempe-alasan, diipuk-ipuk digemateni dicancang ning cagak amben, kumpul sajromah karo menusa. Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu-gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper-gandhok.Sasuwene wong Jawa lan iwak-Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa-Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat ning Tanah Jawi pongol Lodhan segara kening, bebadra bubak bumi alas Pung cikalbakal nggawe desa urut pesisir sawetane Teluk Lodhan; desa mau karan desa Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau-gedhe, cekung dhasare awak-prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi wong-wong
njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik maneka warna,
alas gerotan Pegunungan Raung (Saurute Bengawan Brantas dhek Jaman-Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.Desa Sampung sawise madeg 75 taun ngalami kertaharja, wonge padha berag-berag omahe panggungan bebanjengan saurute pesisir, praune mangkal jejer-jejer mengulon tutug Teluk Lodhan. Sasuwene 75 taun kuwi wong-wong Sampung mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung padha ditulad wong-wong Kraga. Sabalike Kapercayan-suci Hwuning lan Kabudayan wong Jawa Kraga-Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara khayal, ilmune rumit ruwed pujamantrane dawa ngalur-alur ndrememel ngeselake; ragade Tata-Upacara akeh bange, sajene ngambrah-ambrah. Kang mengkono mau ndadekake wong-wong Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo kabudayan Jawa Kraga Tanjungputri; mandar mbanjur gemang ngakoni aran wong Sampung-Tempabesi maneh, malih ngaku dadi wong Jawa-Sampung.Ing taun Jawa Hwuning 205, wong-wong Jawa-Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih subur loh jinawi ning bumi Nusa Mahameru; srana nyabrang Segara-supitan Kamput kang jembar lerab-lerab wiwit Teluk-Popoh mengalor; mberemane Segara-
wonge uga karan wong Jawa-Pegon.Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh banget; mandar omahe wong Pandhangan tutug Narukan wis jejel riyel. Mulane wong-wong mau banjur padha misah tertruka ning bumi sengkaning-
Semono uga wong-wong Trah-tedhake Putri Nie Rah Kie krandhan gisik uga melu pindhah bebadra; sarehne wis kulina urip ning bumi Belahan mula gemang melu tertruka ning bumi sengkaning-gunung, milih panggonan sing nyangkleg segara yakuwi ning perenge Gunung Ngargapurasing sisih lor (Kecamatan Sluke) kang ngungkurake juran jero lan rungkud; desa kuwi disenengake: Terahan (Trah = tedhake Putri Nie Rah Kie). Bumi sing banthak wujud gisik mawa Teluk kanggo mangkal prau-prau manca sing padha mampir arep ngapek banyu omben, mbanjur katelah aran desa Pangkalan.Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi nganggo cundhuk Melathi-
jaman-saiki para Wanita Wirya Wicaksana sing rumasa isih Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake drajad, sarta mengeti
pendhak Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi
sawise wong-wong Kraga padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun
In taun Masehi: 50 dharatan tilase Segara mau wis malih dadi alas-bebondhotan kaselanan palakirna warna-warna. Wong-wong Tanjungputri salore Ngargapura wiwit padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara kening, sing bumine sela-selane watu-gamping tutug tepise segara padha ngetuk, mbrubul banyune tawa bening nyarong. Bumi bubakan mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).Ing taun Masehi: 100, desa Mituk kuwi wis dadi Banjar gedhe mbanjeng mengalor ngliwati bumi pagenengan sing lemahe warna Kuning semu Abang; sarehne wis dadi Banjar gedhe tur nyangkleg segara, para Pambelah/ Nelayan nggawe plabuhan ning pesisire; plabuhan kuwi dadi
Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane
SIGEG.IV. Jaman JAWA-DWIPA (JAWA-Pegon lan JAWA-Purwa)Ing taun Masehi: 110, bumi Jawa-Pegon kuwi dihoregake Lindhu
Segara-supitan Kamput. Liya dina kawuwuhan Gunung Kamput njeblug ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.Bareng wis klakon setaun kaanan sing mengkono mau wis sirep tidhem, Segara-supitan Kamput katon malih dadi ciyut kali sapralimane, ganti wujud dadi bengawan ambane bisa disabrangi nganggo gethek-gedebog; wong-wong menehi aran: Kali Brantas (Nalika Taun Masehi: 111).Wong-wong Nusa pegon sangsaya wuwuh adrenge nggone nedya manunggalake negarane karo negara Jawa-Purwa, mula nuli padha usul ning Dhatu Hang Tsu Hwan. Saka kawicaksanane Sang Dhatu pamonthane wong-wong kuwi enggal dileksanani, kanthi disekseni wong-wong saka negara liya, Gembleng cawuh manunggale negara Jawa-Pegon karo Jawa Purwa (P = (aksara Jawa) = loro) dijenengake: Nusa Jawa-Dwipa. Nalika taun Masehi 115.In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng mengetan nuli mbelok mengidul urut perenge Pegunungan Argasoka, ning pepereng pegunungan kono kuwi akeh wite Pucang lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya
Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).Ing taun Masehi: 390, Dhatu
prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem mau bisa munyer bali maneh niba sacedhake sing nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.Sang Dewi nggone ngwasani segara Jawa-Dwipa kanthi nggunakake kapal-perang kuwi perlu nganggo nglabrag nyirnakake Bajag-bajag kang gumendhung lan kumendel sing mung
memangsane utawa ndarat mrawasa Desa.Bajag-bajag sing nggawe werid rengkede Segara-supitan Medunten kuwi wekasane sirna sa-Benggol-benggole lan sasudhunge. Wasana pesisir Segara Jawa-Pegon sisih wetan mau dadi tidhem lerem, banjar-banjar
bajag Dhuyung-jaran.Wong-wong tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:“Ana wigati apa? Asmane sapa? Saka ngendi pinangkane?”Jawabe Rsi bagus:“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar Agama Hindhu Shiwa. Asma: Rsi Agastya Kumbayani. Asal saka negara Menak, krajan Idriya-Satwamayu.”Sang Rsi ditampa diwenehi panggonan ning senthong-tamu Kapal Kaputren; sawise
dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo mungkasi
ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males bramantya sumringah ngangah-angah, mandar sorote
tilamrum; bareng Sri Dattsu punggun-punggun wungu marlupa, Sang Rsi nglelipur ngrerapu sarta
nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun,
Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging
lelayar saka Nalandha India, nedya bali mulih ning Tsang-An (Tiongkok); dumadakan lagi tutug Samodra Jawa-Dwipa ana angin topan gedhe, praune nuli mangkal ning plabuhan Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono sasuwene
kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran: Endriya
Bandra sayuk banget nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.Ing taun Masehi: 415, Dhatu Hang Sambadra seleh kedhaton, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Dewi Sibah diwisudha ditetepake dadi Dattsu-agung (=
diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane woh-bogor wadon sing wis tuwa-alot, yen isih enom diarani Siwalan). Saiki tilase dadi ara-ara
awang Segara Teluk Kendheng lan samodra Jawa. Sarta diemong diayomi Rama-paman Bhikku Buddha Kanung Janabadra ing Pasraman Tunahan. Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:Unen-unen Pranatan yakuwi :Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi Brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan.Nyembah mundhi-bekti ning wong tuwane-sakloron; sambat nyebut: Adhuh Sembooooook, Gusti kula! (=Sembok kuwi wong sing bagus atine sa-ndonya), Adhuh Semaaaaaak, Pangeran kula! (=Semak/Bapak kuwi pangengerane wong sagotrah anak-bojone).Ngleluri mundhi Pundhen Nyai-Dhanhyang Kaki-Dhanhyang sing cakalbakal desane. Sarta emoh nganggu Manuk-manuk sing padha manggon ning bregat Pundhen, utawa ning bregat-bregat liyane kana-kana.Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-royong ing
nggathukake pinemu, kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.Nguri-uri ngluhurake Budipakarti Seni-Budaya Jawa.Mikani ning Bumi dununge kabeh Titah kasinungan Sang Urip kang Maha Esa, mikani ning Langit dununge/ manunggale Urip Agung Sang Nyawa kang Maha Das. Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi, Jiwane dadi Yitma nunggal ning Langit.Setya pranatane Negara lan Sabda wasitane Sesepuh Agung Manggala Praja.Eyang Dhatu Hang Sambadra sawise misudha Putra-putrine nuli nilar praja dadi Sramana dhedhepok ning punggur Gunung Tapa’an, lan mulangake Ilmu
maneka-warna: Mlathi, Kanthil, Gadhing, Kenanga, Mawar, Pacar-kuku, Kemuning, Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating
dijenengake: Taman Argasoka; para cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu layone dipetak (dikubur) dadi sakluwat
tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.Dattsu-Agung Dewi Sibah ngangkat putra Arya
ngrungkepi Agama Hindu Kanung Shiwa Guru Dewa wulangane Ramane, ning punthuk Gebang dheweke nggawe:1.1. Pamujan, Lingga-Yoni
kekuwatane Kawula-rakyate.1.3. Pamujan reca Dewa Shiwa Guru Dewa, nglambangake Ramane: Rsi Agastya kuwi Guru-Agung Ilmu Kaprajan lan Kasekten-mandraguna.1.4. Pamujan reca Ganapati Dewane Kawicaksanan putrane Bathara Guru, nglambangake: Slirane dhewe kuwi putrane Guru Rsi Agastya.Angkatan Laut Pucangsula dipindhah ning negara Keling dikwasakake Dewi Simah, dibantu garwa hang Sabura; nanging isih kebawah negara Pucangsula.Rsi Agastya diwisudha diunggahake dadi Dhatu Batur, punjere banjar didadekake kutha aran: Batur-retna. Banjar Rabwan dadi Plabuhane negara Baturetna.Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge kawah Dieng;
Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi
kaipe Hang Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.Pengangkutane wlirang
kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.Saka anane sesambungan dagang wlirang karo negara-negara China, negara loro: Keling lan Baturretna kuwi malih dadi sugih lan makmur. Nanging mbanjur nukulake kamurkan, sii lan sijine rebut nguwasani: “Kriwikan dadi Grojogan”. Wekasane dadi perang bandawala. Ing taun Masehi: 436. Sarehne Kawula-rakyat sing dijak bebadra biyen nganti dadi negara Keling lan Baturretna kuwi, asal-usule
Astha.Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha
sarta penambangan wlirang dijegi prajurit Keling kang padha makuwon ning Adireja, pangwasane Dhatu Rsi Agastya dadi cures ganti dikwasani Hang Sabura panglima Angkatan laut keling. Arya Asvendra krungu yen
dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra
perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep
ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah. Mula puntoning panggalih mbanjur nilar praja lumengser mertapa ning Pasraman Taman Argasoka Gunung Tapa’an, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika
Gunung Dieng njeblug; Candhi Pasraman-agung Endriya pra Astha rusak korat-karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong Agama Hindhu kang muja nggawe pamujan
Nandhi ning Pertapan-pertapan sakubenge Pegunungan Gemawang (Kecamatan Jumo, Kabupaten Temanggung).Ing taun Masehi: 470, Gunung Ungaran nusul njeblug kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan
Gubug, Kabupaten Purwadadi.Manut dongeng Legenda: geni Mrapen kuwi tilas besalene Empu Ramadi Dewa tukang gawe keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur
dialap wong-wong desa Kuwu, Kecamatan Kuwu/Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati
wujud rawa-rawa gedhe wilayah Undhak’an lan bengawan Silugangga.Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak gedhe nglanjak
kaliori, Rembang, Sulang, lasem lan pamotan. Longsoran perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon ngesuk bumi Argasoka, lemahe malik numpleg ngurug desa-desa tegal pesawahan Pucangsula padha kependhem. (Saiki malih dadi desa: Ngendhen, Lagadhing, Sendangsari,
wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara. Mung nyisa pundhen Tapa’an kubur awu layone
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak Pamotan sapengulon tutug wetan Todhanan; wong-wong mau ning bumi kono malih ganti aran Wong Kanor. Sing manggon Todhanan sapengulon tutug Sukolilo, Kabupaten Pati
Kuthuk, Galiran, Kaliyasa, Ngelo, Karangrawa; malih ganti aran Wong Sikeb (=wong Samin). Wong-wong suku Kanung, Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra saka negara Keling Dattsu Dewi Simah, wong Pegunungan Ngargapura, lan wong Pegunungan Sukalila. Ana kanoman gegedhug A.L. Keling kang isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike
Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola mau ngijolake: Babut-prangwedani gambar Pura/Candhi Hindhu, lan minyak-wangi Yasmin/
Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning. Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi
Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi ndepok ning Altar nglambangake
sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus
dirawat Pendhita Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang
njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.VII. Adege negara MEDHANG-Metaram IIn taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung sisane panjebluge Gunung Dieng sing
Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:Nedya nguripake penambangan wlirang sing wis pusa kanggo pedagangan maneh karo negara China.Supaya bisa cedhak nggone ngirup Desa-desa sing biyene dadi Krerehane Leluhur Endriya pra Astha.Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja, lan Candhirata mbanjur tutug Adireja. Hang Sanjaya menehi jeneng negarane mau aran: Medhang-Metriyem (Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.Wong Medhang-Metaram kuwi agamane rupa-rupa:Hang Sanjaya dhewe agamane Buddha-Kanung naluri saka Leluhur Keling Bhikku Janabadra.Wong-wong pinter mentereng-kutha agamane Hindhu-Chola.Wong kolod pemuja Lingga-Yoni pemundhi Sembok/Semak isih agama Hindhu-Kanung.Wong Cilik Sudra-papa urip rekasa rejekine ora mingsra, ora butuh ning Agama ora mikir swarga-neraka. Butuhe mung ngupaboga nggo nyampeti kaluwarga.Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo). Wusanane sastra Jawa-Purwa karangane Dattsu Agung Pucangsula Dewi Sibah, lan taun Jawa-Hwuning karangane Dhanhyang
lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).Tan Syaka kuwi taun Pengetan nalika jumenenge Raja Khaniska I wangsa Kushana, diwisuda dadi Narendra negara Chola India Kidul. Dadi dudu asli taune wong Jawa-Purwa.Dongeng Crita-Legendha :Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang abdi-loro Dora
lan klongsoran lemah gompinge Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi pagenengan sakulone Gunung Bugel, dipangarsani wong aran: Ki Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan
bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha bebranahan tengkar-tumengkar Dhewe.
wargane padha nggalangake Sanggar lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung
mulangake Agama Buddha-Kanung mundhi ngluhurake asmane Dattsu Dewi Sibah; tumrape wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca
Avalokitesvara cakrik Reca negara Keling/Keled Bodhisatva ngagem makutha Praba-kudhup Melathi; reca didokok ning altar saburine reca Sang Buddha. Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing piwulang, Ki Welug diparingi titel Pujangga lan asma Wisudhan Kapujanggan, asma: Mbo Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:Woh Kamala dibesta gula digawe manisan.Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa kangkung kela-asem rasane ngabelani
mambu gandane kembang sangketan sengir-wangi; uripe wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-
Karanggan dadi Kutha LASEMWong Kanung Tani-ngothek lan Tani-pokol dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan gedhen. Mpu Widyabadra nggawe pengetan Candrasengkala Taun Syaka: 804 = (Akarya: 4, kombuling: 0, manggala; 8) : Akarya kombuling manggala.Sasedane Mpu Widyabadra (Ki Rangga) ing taun Masehi: 920, kutha Lasem-Argasoka suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala. Negara Lasem kuwi bumine cengkar uripe Rakyate kontit-
diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun Masehi: 1351, manggon Puri Kriyan (Tilase saiki dadi Wisma Yatim Piatu Jl. Raya Lasem) Kaendahane lan Tataraharjane kutha Lasem kecathet ning buku Sabda Badra-Santi dening Mpu Santibadra.Kraton Majapait ambrukJamane Sri Kertabhumi (Kertawijaya) ratu Majapait, kaluhurane nanendra wis malih surem, awit
wis padha mangro-tingal ora bekti ning Narendra; pikire ora setya ning Praja:Padha slingkuh ngenthu-enthu donya-rajabrana.Wis ganti ngidhep ing Gusti ning Agama liya, ora ngidhep Agamane negara Majapait.Penggedhe-penggedhe pesisir lor wilayahe Majapit wis padha mbalela, malih ganti bekti ning Shunan Seh maulana Maghribi.Uripe Kawula rakyat majapait wis klendran ora kopen, bumi alas lan bengawan Brantas diebrakake Penggedhe; bregat-bregat dutebangi kanggo mbangun
Masehi 1478.Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru bisa lolos kondur
Tanjungputri, seda ing taun Jawa-Hwuning: 30 (=200 taun sadurunge Taun Masehi). Sing dikubur ning kono mung Reliqe, dudu awu-layone.
taun Masehi: 445.Eyang Rangga Widyabadra, Mpu sing cakalbakal kutha Lasem; seda ing taun Masehi: 920.Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-layone leluhur Agung lima. Asmane sing nonjol-kaloka mung
gegaran kanggo Ulah Kautaman tumuju ning kabegjan lan Karahayon.Nganti wektu-siki Pundhen Gunung Tapa’an kuwi isih wujud Pundhen kang mung dicungkup sarwa prasaja-banget, mung nganggo pager bethek-kayu tanpa omah pangauban udan/panas kanggo para Petirakat Tuguran/Nyekar kang padha rawuh sumewa ning kono. Pangestine Wong-wong nggunung kono kang padha mbesiki lan memundhi Pundhen Leluhur Ngargapura kuwi padha ngantu-antu.*** Muga-muga enggal anaa Priyagung/Wiryawan/Dhanawan padha kesdu mangastuti mbangun omah Pangauban sarta nggawekake dalan tumuju munggah ning laladan Pundhen Tapa’an kono, supaya ing tembe ndadekake regeng-rejane Desa kono dadi papan Pariwisata; wong desa Ngasinan mbanjur bisa bukak-dhasar nggawe warung jajanan, panganan lan omben-omben kanggo nglayani para Wisata kang mbutuhake isen-isen ***Dhek jaman kuna, suwargi kakek
Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-wancine para Janma kang Luber-arta luhur-budi, pada memetri mbanun Pudhen-suci kapetha Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”TAMATTambahan Keterangan :Taun Sejarah diganti taun Masehi, kanggo nggampakake pamikire para Sutresna Sejarah.Negara Pucangsula, Medhang-Kamulaan, Keling, Rananggana, isih nggunakake Taun Jawa Hwuning lan Sastra Jawa-Purwa.Negara Medhang-Mataram I, lan Mataram II (Parambwana), wis nggunakake sastra Palawa lan taun Syaka.Negara Medhang-Mataram I,. Kedhiri, Majapait, Lasem, nggunakake Taun-SyakaBabon sejarah :Saka Cathetan lan
SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong
kang munggah ing jenggotku, siro tangia. Sang jakir putih kang munggah ing dlamakanku, sira tangia. Bek meneng, cut turun cahya sukma sajroning jantung, minungan kuat, teguh rasa dening Gusti
nuwun sanget. Mugi Gusti maringono berkah kagem Bapak sakukuban. Amin.
joko pailung (2010-12-03 11:09 PM)
posting by email | blog-nya diviarsa
Ngawi nganti Banyuwangi, kejaba mahargya Natal 25 Desember uga mengeti dina laire grejane 11 Desember. Taun 2009 iki greja sing dadi
Kursi Betawi Lenong, Gambar Kursi Betawi, Mebel Jati, Kursi Betawi Murah, Kursi Betawi Minimalis, Kursi
Pacul kalebu salah sijiné alat utawa piranti tradhisional kang digunakaké ing pertanian.[1] Pacul digunakaké kanggo ndhudhug lemah, kanggo ngresiki lemah saka suket utawa kanggo ngratakaké lemah.[1] Pacul isih digunakaké nganti jaman saiki, ananging kanggo ngolah lemah kang luwih amba buyasané nggunakaké bajak utawa traktor.[1] Pacul biyasané digawé saka kayu lan wesi.[1] Kayu dadi dangangan utawa gagang pacul lan ing bonggol kayu ana wesi kang pancen digawé tipis lan landhep supaya kena kanggo macul.[1] Pacul kui ora namung digunakaké ing babagan pertanian. Pacul uga digunakaké kanggo ngaduk bahan bangunan. Kanthi migunakaké pacul, para tukang bangunan bisa nyampur kanthi rata bahan bangunan arupa wedhi, semèn, lan gamping.
Kawruh ngenani pertanian kuno wis dingerteni bangsa Mesir pirang-pirang taun kepungkur.[2] Kabudayan Mesir jaya kang uga nduwèni prabawa tumprap kabudayan-kabudayan Barat jaman saiki ya iku makmur lan akèhé asil pertanian.[2] Wong Mesir dadi wong kang ahli kanggo ngembangaké teknik drainase lan irigasi.[2] Drainase ya iku mbuwang banyu kang wis luwih-luwih.[2]
Teknologi kanggo ngolah lemah bisa dimangertèni saka pacul.[2] Pacul asale saka garan kang cacahé siji lan bentuké lincip kang digunakaké kanthi obahan kaya wong ngethok.[2] Pacul kang sepisanan uga diarani bajak kuno, arupa pacul kang mung diobahké manungsa utawa kéwan kanggo ngeruk lan malik lemah.[2] Sawisé iku pacul banjur diowahi kanthi némpélaké wesi ing panggonan kang dadi tapel wates karo lemah.[2] Kanthi cara iki pacul duwéni konstruksi kang luwih kuwat lan luwih gampang dienggo.[2] Saliyané iku, wujud iki uga nggampangaké lemah kang diwalik supaya saya akèh lemah kang diolah.[2] Pacul digunakaké wong Mesir dadi alat kanggo panén lan kanggo njupuk tanduran sak lemah.[2] Pacul duwéni werna-werna wujud lan ukuran.[2] Gedhé ciliké ukuran pacul dijumbuhaké miturut kagunan pacul.[2]
^ a b c d e (id)distan.riau.go.id(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)lablink.or.id(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pacul&oldid=1097291"	Kategori: Alat kanggo tetanenRintisan topik piranti	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 6 Oktober 2016.
Bumijawa,_Tegal&oldid=1113491"	Kategori: Kacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn TegalBumijawa,Kabupatèn TegalKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing IndonésiaBumijawa, TegalKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.29, 30 Januari 2017.
sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya. Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran. Tanah Jawa kalungan wesi. Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang. Kali ilang kedhunge. Pasar ilang kumandhang. Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak. Bumi saya suwe saya mengkeret. Sekilan bumi dipajeki. Jaran doyan mangan sambel. Wong wadon nganggo pakeyan lanang. Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi. Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng nyalah. Ora ngendahake hukum Allah. Barang jahat diangkat-angkat. Barang suci dibenci. Akeh manungsa mung ngutamakke dhuwit. Lali kamanungsan. Lali kabecikan. Lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak. Akeh anak wani nglawan ibu. Nantang bapa. Sedulur padha cidra. Kulawarga padha curiga. Kanca dadi mungsuh. Akeh manungsa lali asale. Ukuman Ratu ora adil.
Akeh pangkat sing jahat lan ganjil. Akeh kelakuan sing ganjil. Wong apik-apik padha kapencil. Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin. Luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe. Kepingin urip mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka. Wong bener thenger-thenger. Wong salah bungah. Wong apik ditampik-tampik. Wong jahat munggah pangkat. Wong agung kasinggung. Wong ala kapuja. Wong wadon ilang kawirangane. Wong lanang ilang kaprawirane. Akeh wong lanang ora duwe bojo. Akeh wong wadon ora setya marang bojone. Akeh ibu padha ngedol anake. Akeh wong wadon ngedol awake. Akeh wong ijol bebojo. Wong wadon nunggang jaran. Wong lanang linggih plangki. Randha seuang loro. Prawan seaga lima. Dhudha pincang laku sembilan uang. Akeh wong ngedol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku. Njabane putih njerone dhadhu. Ngakune suci, nanging sucine palsu. Akeh bujuk akeh lojo. Akeh udan salah mangsa.
Akeh prawan tuwa. Akeh randha nglairake anak. Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne. Agama akeh sing nantang. Prikamanungsan saya ilang. Omah suci dibenci. Omah ala saya dipuja. Wong wadon lacur ing ngendi-endi. Akeh laknat. Akeh pengkianat. Anak mangan bapak. Sedulur mangan sedulur. Kanca dadi mungsuh. Guru disatru. Tangga padha curiga. Kana-kene saya angkara murka. Sing weruh kebubuhan. Sing ora weruh ketutuh. Besuk yen ana peperangan. Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor. Akeh wong becik saya sengsara. Wong jahat saya seneng. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener. Pengkhianat nikmat. Durjana saya sempurna. Wong jahat munggah pangkat. Wong lugu kebelenggu. Wong mulya dikunjara. Sing curang garang. Sing jujur kojur. Pedagang akeh sing keplarang.
Wong main akeh sing ndadi. Akeh barang haram. Akeh anak haram. Wong wadon nglamar wong lanang. Wong lanang ngasorake drajate dhewe. Akeh barang-barang mlebu luang. Akeh wong kaliren lan wuda. Wong tuku ngglenik sing dodol. Sing dodol akal okol. Wong golek pangan kaya gabah diinteri. Sing kebat kliwat. Sing telah sambat. Sing gedhe kesasar. Sing cilik kepleset. Sing anggak ketunggak. Sing wedi mati. Sing nekat mbrekat. Sing jerih ketindhih. Sing ngawur makmur. Sing ngati-ati ngrintih. Sing ngedan keduman. Sing waras nggagas. Wong tani ditaleni. Wong dora ura-ura. Ratu ora netepi janji, musna panguwasane. Bupati dadi rakyat. Wong cilik dadi priyayi. Sing mendele dadi gedhe. Sing jujur kojur. Akeh omah ing ndhuwur jaran. Wong mangan wong. Anak lali bapak.
Wong tuwa lali tuwane. Pedagang adol barang saya laris. Bandhane saya ludhes. Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing bengkong bisa nggalang gedhong. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil. Ana peperangan ing njero. Timbul amarga para pangkat akeh sing padha salah paham. Durjana saya ngambra-ambra. Penjahat saya tambah. Wong apik saya sengsara. Akeh wong mati jalaran saka peperangan. Kebingungan lan kobongan. Wong bener saya thenger-thenger. Wong salah saya bungah-bungah. Akeh bandha musna ora karuan lungane. Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram. Bejane sing lali, bejane sing eling. Nanging sauntung-untunge sing lali. Isih untung sing waspada. Angkara murka saya ndadi. Kana-kene saya bingung. Pedagang akeh alangane. Akeh buruh nantang juragan. Juragan dadi umpan. Sing suwarane seru oleh pengaruh. Wong pinter diingar-ingar. Wong ala diuja. Wong ngerti mangan ati. Bandha dadi memala.
Pangkat dadi pemikat. Sing sawenang-wenang rumangsa menang. Sing ngalah rumangsa kabeh salah. Ana Bupati saka wong sing asor imane. Patihe kepala judhi. Wong sing atine suci dibenci. Wong sing jahat lan
wetenge mblenduk. Pitik angrem saduwure pikulan. Maling wani nantang sing duwe omah. Begal pada ndhugal. Rampok padha keplok-keplok. Wong momong mitenah sing diemong. Wong jaga nyolong sing dijaga. Wong njamin njaluk dijamin. Akeh wong mendem donga. Kana-kene rebutan unggul. Angkara murka ngombro-ombro. Agama ditantang. Akeh wong angkara murka. Nggedhekake duraka. Ukum agama dilanggar. Prikamanungsan di-iles-iles. Kasusilan ditinggal. Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi. Wong cilik akeh sing kepencil. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit. Lan duwe prajurit. Negarane ambane
tembaga. Dandang dikandakake kuntul. Wong dosa sentosa. Wong cilik disalahake. Wong nganggur kesungkur. Wong sregep krungkep. Wong nyengit kesengit. Buruh mangluh. Wong sugih krasa wedi. Wong wedi dadi priyayi. Senenge wong jahat. Susahe wong cilik. Akeh wong dakwa dinakwa. Tindake manungsa saya kuciwa. Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi. Hore! Hore! Wong Jawa kari separo. Landa-Cina kari sejodho. Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman ora keduman. Sing keduman ora eman. Akeh wong mbambung. Akeh wong limbung. Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
nyawa. Ribuan pelayat dari Kairo dan sekitarnya mengiring kekasih Allah ini untuk dimakamkan di pemakaman al-Qorrofah al-Kubro.
>> Friday, May 1, 2009
*Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolakwaliking jaman ora kisinan. * Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. *Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe. * Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi. * Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe. * Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana. * Manungsa saderma nglakoni, kadya wayang saupamane. * Mulat sarira, tansah eling lan waspada. * Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada. * Sing sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali. * Nglurug tanpa bala, sugih ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake. * Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supaya ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan. * Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. * Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga. * Wani ngalah luhur wekasane. * Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe, melik nggendhong lali, ngundhuh wohing pakarti. * Sing sapa lali marang kabecikan liyan, iku kaya kewan. * Ajining dhiri iku dumunung ana ing lathi lan budi. * Yitna yuwana, lena kena. * Ala ketara, becik ketitik. * Klabang iku wisane ana ing capite. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup). Yen ula mung dumunung ana untune ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing sakujur badan. * Rawe-rawe rantas, malang-malang putung. * Mumpung enom ngudiya laku utama. * Sing prasaja, percaya marang dhiri pribadi. * Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul. * Wong mati iku bandhane ora digawa. * Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip. * Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan. * Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura. * Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu. * Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. * Turuten pituture wong tuwa. * Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, lan pait). * Wong pinter nanging ala tumindake, senenge karo wong ala. * Wong linuwih iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes, sepet,bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongaketembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane. From jowo blogg
TEMBUNG prasaja iku mengku teges werna-werna. Prasaja iku mengku teges ‘’apa anane, ora goroh utawa ngapusi’’, upamane ing ukara, “Matura sing prasaja.” Prasaja uga nduweni teges ‘’sederhana’’, upamane, “Solah bawa lan sandhang penganggone sarwa prasaja.” Keladuke tembung prasaja iku uga ditegesi “durung moderen” utawa primitif, upamane, “Suku terasing iku kabudayane isih prasaja banget.” Prasaja kanthi teges ‘’sederhana’’ iku jlentrehe ‘’ora digawe-gawe, apa anane, ora sarwa keladuk utawa berlebih-lebihan’’.
Masyarakat moderen iku “gaya hidup”-pe wis ora prasaja. Sarana lan prasarana moderen nuwuhake
kudu tansah dijaga, solah bawa nyandhang penganggo aja nganti nguciwani. Sing rumangsa dadi tokoh masyarakat (public figure) kudu tansah jaim (jaga immage).
Satemene urip prasaja utawa hidup sederhana wis diwarakwarakake wiwit biyen. Akhir-akhir iki dianjurake supaya padha ngregani lan nggunakake barang-barang produksi dalam negeri utawa gaweyan Indonesia dhewe. Pancen akeh kang padha kedanan barang-barang produksi luwar negeri lan nganggep asor barang-barang gaweyan Indonesia dhewe. Lha wong buahbuahan bae kayadene jeruk, duren, apel, akeh sing diimpor saka mancanegara, durung barang-barang liyane.
Ing swasana krisis keuangan global, urip prasaja iku perlu. Urip mewah-mewahan iku ora tepaselira karo sebagian gedhe masyarakat sing uripe kesrakat. Sajrone krisis iki impor lan ekspor suda akeh. Supaya barang produksi dalam negeri payu, perusahaane ora bangkrut,
Masyarakat Indonesia iku satemene isih kudu prihatin. Ora mung marga anane krisis keuangan global, nanging uga amarga utange saya akeh, anane bencana alam kang matumpa-tumpa, produksi narkoba gedhen kang ngancam generasi muda, lan liya-liyane. Keprihatinan iku perlu diwujudi srana urip prasaja, senajan ana ya ora perlu hidup bermewah-mewah lan pamer kemewahan. Urip prasaja iku
sing uripe sengsara perlu digedhekake, ora mung winates nalika ngadhepi pemilu bae. Perlu diudi kepriye carane ngentasake masyarakat saka kemelaratan lan kebodohan.
Urip prasaja iku ora bermewah-mewah lan gengsi-gengsinan. Urip prasaja minangka wewujudane rasa prihatin iku hidup hemat, kebak tenggang rasa lan solidaritas marang warga masyarakat kang uripe luwih rekasa.
Anakku Lanang, Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan, Ora Kendhat Anggonku Ngengudhang, Duh Bocah Bagus Anakku Lanang. Wong Tuwamu Dudu Raja, Sing Dak Wariské Dudu Bandha Dunya, Sangumu Mung Isi Pitutur, Muga Dadi Titah Kang Luhur. Anak Lanang Bagusing Ati,
Ojo Lali Anggonmu Memuji, Marang Gusti Kang Murbéng Dumadi, Mugo Dadi Padhangé Ati. Urip Ing Dunyo Iku Sedhélo, Urip Ing Kono Koyo Samudro, Mulo Nggér…., Ojo Wegah Podho Tetanén, Ing Kono Mbesuk-é Bakal Panén. Bocah Bagus Anakku Lanang, Ojo Nganti Ninggal Piwulang, Mumpung Jembar Golék-o Pepadhang, Ojo Jirih Ing Pepalang. Sejatiné Ora Ono Opo-Opo….., Sejatiné Jagadawujud Suwung, Ora Warno Lan Ora Rupo, Sing Ono Mung Awang-Uwung. Akéhing Bandha Dudu Ukuran, Drajat Lan Pangkat Dudu Takeran, Lan Pepujané Rasa Dudu Anak, Pagering Jiwo Dudu Sanak. Wong Tuwamu Dudu Dewo, Ora Wenang Nulis Garisé Manungso, Sangumu Mung Isi Pitutur, Mugo Dadi Titah Kang Luhur.
1.Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
mungsuhira lerep datan ana wani, teguh ayu pajudan. 8. Lamun ora bisa maca kaki, winawera kinarya ajimat, teguh ayu penemune, lamun ginawa nglurug, mungsuhira datan udani, luput senjata uwa, iku pamrihipun, sabarang pakaryanira, pan
sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras. 10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya 11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma
Sapa kang wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu......sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang....iku,
samadi, sesandi ing nagara, .....dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara, .....aran Sekar jempina 15. Somahira ingaran Panjari, milu urip lawan milu pejah, tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa 16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing asmara mor raga jati, durung darbe peparab, duk rarene iku, awajah bisa dedolan, aranana Sang Tyasjati Sang Artati, jeku sang Artadaya 17. Dadi wisa mangka
purwane dadi 21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa
ingkang sedya ora teka, ingkang teka ora nedya iku singgih lebur sakehing wisa. 27. Yen kinarya atunggu
Ujar paniti sastra awawarah asung peling ing jaman kêneng musibat wong ambêk jatmika kontit mangkono yen niteni pedah apa
babasan padu-padune kepêngin nggih mekotên Paman Dhoblang bener ingkang angarani nanging sajroning batin sajatine nyamut-nyamut wis tuwa arêp apa muhung mahasaning ngasêpi supayantuk parimarmaning Hyang Suksma
Beda lamun kang wus santosa kinarilan ing Hyang Widdhi satiba malanganeya tan susah ngupaya kasil
sanityaseng tyas mamasuh badharing sapu dhêndha antuk mayar sawatawis borong angga suwarga
Swarga durung weruh, Neraka durung wanuh, Mung donya sing aku weruh, Uripku aja nganti duwe mungsuh.
Senenge saklentheng susahe sarendheng, Susah jebule seneng, Seneng jebule susah, Sugih durung karuan seneng, Ora duwe durung karuan susah, Susah seneng ora bisa disawang, Bisane mung dirasakake dhewe.
Kapiran kapirun sapi ora nuntun, Urip aja mung nenuwun, Yen
Bawang uyah lan kecap, Wetenge wedhakana parutan jahe, Urip kudu nyambut gawe.
Pipi ngempong bokong, Iki dhapur sampurnaning wong, Yen ngelak
Onde-onde jemblem bakwan, Urip iku pindha wong njajan, Kabeh ora
iku rewange, Kepethuk si alu-alu, Nunggang dangglem nyengkelit lopis, Utusane tuwan jenang, Arso mbedhah ing mendhut, Rame nggennya bandayudha, Silih ungkih tan ana ngalah sawiji, Patinira kecucuran.
Ki Daruna Ni Daruni, Wis ya, aku bali menyang Giri, Aku iki Kyai Petruk ratuning Merapi, Lho ratu kok kadi pak tani?,
Sumber: buku Air Kata-Kata, karangan Sindhunata.
29 Januari 2010 | 23:41 wib Oleh Sucipto Hadi Purnomo
ing swaraku alad alad ilad ilad ing
Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune). Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmismagis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.
Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisa ditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon. Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget. Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke. Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki
liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ? Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-benerpener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake. Ngelmu Urip #2 Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa: “ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane. Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku: ‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake
‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur. Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggo mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi : knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana, yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat). Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru.
ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’. Ngelmu Urip #3 Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (telung) prekara : 1) kesadaran anane Sesembahan (keber-Tuhan-an, 2) kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’. Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama. Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing ‘Ilmu Perbandingan Agama’ kaya kang diwulangake ing perguruan-perguruan agama. Kang tak aturake mligi ‘konsep-konsep pandangan Jawa’, supaya bisa dimangerteni dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’. Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing
dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe. Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu. Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese. Ngelmu Urip #4 Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya. Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin. Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata. Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha
nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat. Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane. Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake
angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’. Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.
Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroning daging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becikpener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau. Ngelmu Urip #5 Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’. Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku : 1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti). 2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe). 3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’. 4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane. 5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana. Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasakarsa’, yaiku: 1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syaratsyarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun. 2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa. 3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama
kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi. 4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.
5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener. Ngelmu Urip # 6 Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku: 1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake. 2. Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser. 3. Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane. Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’. Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya). Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘intiplasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan. Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane. Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae. Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe. Njur pikolehe apa? Mangkono pitakonan kang asring tak tampa. Gandheng bab iki nyangkut kapercayan, mula pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa
ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga. Ngelmu Urip #7 Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina kelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese, adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad). Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan. Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becikpener’ pancen wus kagungan ‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane. Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSM ngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “ Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil. Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine ‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah). Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu
hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur. Ngelmu Urip #8 Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’. Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah): 1. Marang Gustine (Sesembahane). 2. Marang sesamaning titah manungsa. 3. Marang jagad saisine. Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine, dene kawula dadi plasmane. Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi. Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan)
tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme). Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika
Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa: ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’
(mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.). Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik. Ngelmu Urip #9 Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Gandheng senengane ngayam wana nemoni para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen. Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”. Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku
Hyang”. Persis karo kalimat ing kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe. Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng
sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius. Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik : 1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos. 2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos. 3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon. 4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh. 5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu,
Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong. 7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos. Ngelmu Urip #10 Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM: 1. Kang sepisan disebut Sastra Rancang, sastra kang nglimputi sakabehing titah urip (kadim). 2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi. 3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah). 4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh. 5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
kang paling dhuwur dhewe. Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa ‘pencerahan’ maca Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit, lan Sastra Arja Ayuningrat. Sastra gaib tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”. Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale. Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika sebaran agama Islam lan sebaran ide rasionil Barat gencar-gencare ngisi ruang batine wong Jawa. Kahanan kang dening
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’. Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening
Urip #11 Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana. Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku. Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana
nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib. Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.” Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unenunen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kang tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (grebeg, suran, sadranan, apitan lsp.), upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane. Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane. Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggep amung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat. Ngelmu Urip #12 Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki: 1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan
pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha : Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun. Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah. Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus. Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm). 3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa. 4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan. 5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan. 6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun. 7. Wejangan panetepan santosaning pangandel : Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi. 8. Wejangan paseksen : Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad. Ngelmu Urip #13 Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak
suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine. Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora mudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku iki biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara Jawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas), datasawala (regejegan rebut bener), padhajayanya (padha dene duwe argumen
banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa iku dipapanake ana ing angganing manungsa urip: Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung. Na : Purwana, dununge ing netra (mripat). Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk). Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut). Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping). Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu). Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan). Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha. Wa : Purwakanthi, dununge weteng. La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula. Pa : Pratignya, dununge ing puser. Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel. Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan. Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi). Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông :
dununge ing bokong. Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi). Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil). A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa. Ngelmu Urip #14 Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 34 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake
wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo
urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebut dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa
Careming Hyang yekti tan cetha wineca. Ra : Rasakena rakete lan angganira. Ka : Kawruhana
sarwa arga. Ba : Bali murba misesa ing njero njaba. Tha : Thakulane widadarja tebah nistha. Nga : Ngarah ing reh mardi-mardiningrat Ngelmu urip Jawa pancadane ana ing
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud ‘piwulang sejatining urip’. Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ? ‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru Sejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’. Ngelmu Urip #15 Spiritualisme
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun. Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane
owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja. Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan tata pemerintahan’. Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (Tumenggung), Wedana, Demang, lan
dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme. Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme Jawa iku ‘aliran sesat’ kang ‘bersekutu karo setan’ lan
kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip). Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para
wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran sakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab). Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik
Gusti Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa. Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan. Ngelmu Urip #16 Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawa mulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan. Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta. Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru
pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta.
Wage (Cemengan, Kresna, Langking). 2. Paringkelan (Sadwara), etungan dina cacah 6 (enem): Tungle, Aryang, Warukung,
Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi. 6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu, Gumbreg, Warigalit, Warigagung, Julungwangi, Sungsang, Galungan, Kuningan, Langkir, Mandhasiya,
papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun. 10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun. 11. Kurup (umur 15
Asuji. Ngelmu Urip #17 Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar)
prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110). Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyen mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan – petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka. Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka. Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun). Ngelmu Urip #18 Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusake angka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan), bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India). Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake, sadurunge ana 35). Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup
cacahe dina wetonan (35). Sawise dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur jeneng Padinan. Upamane sadurunge tiba tanggal 1 Sura taun Alip
iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangatiati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.
Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah
angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau. Contone: - Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune. - Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna. Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga
nanging uga ana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owahowahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair. Ngelmu Urip #19 Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane. Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa ‘lurus imane’. Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM. Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh. Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisa njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni. Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihe supaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati
anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan. Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa bab wuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’. Ngelmu Urip #20 Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggo pangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha. Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakale ya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa. Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif. Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha ya wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora ana pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut, mesthi bebarengan sak perahu. Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak keluarga thook. Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene sing neng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing
Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’. Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan
sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing ‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut. Ngelmu Urip #21 Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene
Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau. Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah? Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asalusule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah
priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggo ngringkihake ‘kedaulatan Jawa’. Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik’ utawa bersekutu karo setan. Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane
diselamati”, ngono irah-irahan berita Harian Wawasan anggone ngomentari sesorahku. Nylameti laire wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi ‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane tumuju marang Panunggalan. Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene: “Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan
(plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!. Dening Ki Sondongmadali
Mei 22, 2008 pukul 4:29 pm | Balas
Kula ngaturaken panuwun,dene taksih wonten ingkang ngudi ing reh kabudayan jawi. Laku punika manawi boten dipun kanteni sucining manah. ugi kirang sae. Mila ngudi ngelmi jawi ingkang rungsid kedah teteken ati suci pepayung budi rahayu. Tartamtu mahani tentreming kalbu saha wicaksana ing tumindak. Nuwun 2. Catur Berkata:
Mei 22, 2008 pukul 4:59 pm | Balas
Jlentrehe ngelmu urip jebul jembar tebane sasat nglangut kang tanpa tepi. Banjur ngelmu urip kuwi kanggo sapa? Yen manut andharan kang bawera kaya mgono iku. Kamangka jaman saiki wong tuwa wae akeh kang gonyak-ganyuk nglelingsemi, apa maneh bocah saiki apa ya bisa miyak warana pangripta tulis kang njlentrehake ngelmu urip nganti awar-awar angendukur. Bab iki sejatine akeh para muda kang padha adoh nyecep piwulang luhur marga anggone asung sesulang nggedabyah nganti ora mudeng kanggone bocah saiki. 3. Catur Berkata:
Mei 22, 2008 pukul 5:07 pm | Balas
Sejatine ngelmu urip ora kudu kajlentrehake kanthi basa kang kebak sanepan.nanging dijabarake siji mbaka siji kanthi gamblang. Ing kene mahanani para mudha bisa seneng banjur alon2 melu nyecep kawruh jawi. Upama luput diagung pangapura jer manungsa mono mung saderma. Nuwun 4. Kodrat
produk impor, mugi tansah pinaringan seger saras ingkang pinanggih 9. Sutarja Berkata:
Juli 31, 2009 pukul 1:54 am | Balas
Lare-lare sak puniko sampun kebablasen tumut-tumut adat barat, dados katah remaja ingkang sampun boten, mangertosi unggah ungguh lan toto kromo dateng tiang asanes ,milo kulo sanget sarujuk sanget bilih piwulang jawi puniko saget dipun ngrembaka aken malih
nuwun sewu”ngelmu urip”niku enten sing pun ditulis ngangge boso nasional mboten..?soale terus terang mawon katah boso sing kulo mboten ngertos ma’na lan maksude..dadose kulo malah mboten paham. ne biso di tulis nganggo rong boso… 13. ruh_sing_bijak Berkata:
November 1, 2009 pukul 3:32 pm | Balas
urip sejati karo sejatine urip opo bedone?
SAJAKE wis tekan titi kalamangsa. Ora bisa dinyang. Wong Jawa bakal kepethuk lelakon seje. Sing luhur tambah luntur, lan sing asor dipupuri. Mlaku awan-awan kepethuk ula. Mlaku wayah sore akeh sarap sawan. Kloyong-kloyong wayang wengi kejeglong jugangan, akeh klabang kures kalajengking. Jare simbah, Jawa kuwi jawabe. Kok malik, Jawa kuwi ”jawal” lan ’’jambule’’. Mula, ora mokal yen wis akeh sing kepleset, kegodha rambut memak, pledhinge wentis kuning, kesenggol mendal-mendule cengkir gadhing. Akeh sing pengin ngudang wirang. Ora sah adoh-adoh. Pepundhenpepundhenku sing bebasane lagi kaya wit nangka, bakal awoh ting grandhul, nyamplungane kandel, jebul awoh ciplukan. Akeh sing lagi kepama, kudune wit nangka iku nggalih, e e e, jebul kopong ciplukan. Sing kudune lungguh tata, kaya wit nangka, mbesuk kena kanggo ’’saka guru negara’’, godhonge ngayomi kiwa tengen, rontog kabeh godhong lan panga-pangen, kesamber barat gehde. Wusana, kawulane kudu kaya piyik kelangan babon, golek pangeyupan neng ngisor ciplukan. Murang tata tenan. Piwulang luhur ’’golekana tapake kontul nglayang’’, akeh sing diplintir tekan ’’ngisor ciplukan’’. Piwulang lungit iki wis dirujag, dipoles-poles, dilipstiki, golek slamet. Tumindake saya nggaret lan nggraji atine rakyat. Plintir-plintiran tembung kaya dhadhung, diangkah nyrimpung. Nuwun sewu, embuh yen ’’si kontul bakal nglayang ngulon, bablas kesasaban mega-mega, njur lap, ilang kakedhepake’’. Embuh bakal menyang ngendi. Kontul-kontul iku wis tanpa tepak meneh. Kontul wis ora dhemen mencok ing tengah ler-leran sawah. Lha piye ta? Sawangen kanthi heneng-hening awas eling. Tenan. Sing ketoke
ngguya-ngguyu, jebul dha nggembol watu.
dhandhang (ireng). Kabeh ngemu (ndhandhang) pamrih. ***** YEN ngono, pancen wis wayahe wong Jawa nunggu tumetesing bun parak esuk. Nunggu
jumedhul sawektu-wektu. Pawakane ngungkuli rembulan. Lire, bisa madhangi sajrone pepeteng. Nanging ora mbrongot sumelet kaya srengenge. Padhange rembulan riyebriyeb, ngemu surasa ting trecep. Ing swasana ngono iku, lelagon bocah ’’Dolanan Dhakon’’, bakal timbul maneh. Dhakon? Ya, saiki wis dilalekake. Wis digenti facebook, S-M-S, lan samubarang sing gumebyar liyane. Iki pratandha wis kelalen ’’dhakon cacahe pitulikur’’. Woww, wong Jawa kuwi angger wis nggepok wilangan 27, gawat. Akeh kedadeyan, tanggal 27 Juli biyen dha rame ta? Tanggal 27 Mei 2006 ana lindhu gedhe. Pepundhen negara sedane uga tanggal 27 Januari, lan isih akeh meneh. Sing paling ngeres, wong Jawa mesthi kerep ngucap: ’’O, cah bodhone 27.’’ Njur ana meneh: ’’Yen isa ngalahake aku, tak sembah ping 27.’’ Eling, wong Jawa angger wis kegodha pi-tu, lagi dha nuwun sewu: kukur-kukur sirah sing ora gatel. Luwih-luwih yen nganti njeblos ing pakunjaran, nelangsa jero. Selagine pepundhenku sing kelayu pi-tu, dilabrak garwane tekan kantor ya kukur-kukur kok. Getun? Lagi neng hotel, ana sing diindhik garwane, njur diblak kotang, digedhor. Ana sing dilayangi nganti tekan pimpinane, akhire dilengser gara-gara 27. Yen ngono, pancen wis angel tenan golek pawongan sing kena kanggo panutan, bisa nggelar lan nggulung sasmita 27 iku. Dak duga, ’’Sang Sasangka Jati’’, isih kaling-kalingan mendhung, nlempit ing walike angka gaib iku. Sapa sing kuwawa mbatang cangkriman 27 iku, kiraku sing bakal bisa bali marang lajere wit nangka. Bakal nggalih, oyode nyokot kuwat ing bumi pertiwi, ora mung ati ciplukan, gampang jebol, lan ora pati ngumur dawa. Cangkriman iku isih dawa ulurane. Yen klakon mbatang, kiraku bakal ngerti wewadine piwulang ’’bener lan pener’’. Wektu iki, isih akeh sing mung ngoyak bener thok, ning ora pati pener. Iki sing seprene wis gumlewang, dha disingkur. Mulane, jejeging adil sok isih neng lambe. Jati-jatine rembulan, kaendran, tangeh jumedhule yen isih peteng marang oncek-oncekane angka
cethek panlusure, ing negara iki durung bakal njedhul Ratu Adil. Yen lelakon bener, isih benere dhewe, benere kroni (gedibale), dudu bener sejati, ewuh aya. Iki sing sok njalari isih ana rereged ing batin. Isih kelepetan nepsu amarah. Ya iki kang bisa ngglundhungake wong Jawa angel diluk atine. Pijer golek pawadan mrana-mrene, luwih-luwih yen rada kepengkok, kepepet rembug. Luwih gawat meneh, yen ajining dhiri bakal keweleh, wah, wong Jawa sok pijer ’’gawe-gawe’’, dhandhang diunekake kontul. Wit ciplukan, diungal-ungalke, dianggep wit nangka. Toblas! **** RATU Adil, iku jiwane lelana brata, tanpa pamrih. Yen gelem tapa, wis kegolong tapa ngrame. Wis gelem mbabar jati dhiri. Ora owel. Dheweke wis bisa mesu raga, mangasah mingising budi. Mula, bisa ngugemi
wis ana tandha-tandhane, bakal jumedhul? Kari nunggu, mbokmenawa ana lintang alihan, jumedhul Sang Sasangka Jati, kang jiwane profetik (prophet). Tindak-tanduke tanpa pamrih, nggunakake lungiding pangawikan Jawa. Bareng daksarawidekake marang ’’Guru Sejati’’, jare isih dawa jangkahe lelakon iki. Bakal jumedhule Ratu Adil Kabudayan, kandhane, bebarengan sumilake pedhut ing negara rame. Ing negara rame, tansaya ngegla. Bakal akeh si Kanthong Bolong kuminter, rumesik. Nanging sejatine crobo. Bebudene dudu galihe nangka, ning nguwit ciplukan. Gampang mblendok, keblondrok. Merga ’’iman kuwat’’, nanging ’’imin bobrok’’. Samengko, isih bakal akeh wong memuji, njunjung-njunjung, nyembah-nyembah wong reged. Wong-wong isih kendel apus-apus, blak-blakan, dora cara, lan nganti nglabuhi dora-sembada. Lole-lole,
angel udharudharane. Merga, para kawula Sokalima, akeh sing isih ngendhong melik. Yen anggone ngendhaleni kawula disendhal, bakal dhadhal. Ana tembange bocah bajang nggiring angin, nawu banyu segara, pangirite kebo dhungkul, sasisih sapi gumarang, mangkene: Wus wancine padha dielingke, kang dha cidra, njur nglukar gorohe, tindak kang angkara, bakal mendha, malik kang utama. Kanca ayo kanca ayo aja dha sembrana, ayo muter cakra.Tembang kang daksaring bebarengan karo dewa nganglang jagad, nyangking bokor kiwa tengen iki, cumengkling ngajak-ajak nlusup ayang-ayang batin. Mbekmenawa iku jangka tanah Jawa, bakal dadi ungup-ungup jumedhule jaman kencana rukmi. Bakal dadi pangentase budi suci, sing wis saya panas, kaya gabah diinteri iki. Paling ora, yen cakra bakal mubeng kaya kitiran, njur eling leladining dhiri. Ora nganggah-angah ngranggeh tumelunge srengenge. Ora nggrangsang, kaya merang kobong kemratag, terus pengin nyakrawati mbaudhendha. Ning ya kuwi, ditonton wae, saumure pari mratak ñ piye jumulure wit-wit nangka. Apa isih kena kanggo pencokan kontul nglayang? Njur ana Sang Sasangka Jati, sumorot ing sela-selane godhong nangka, nembus tekan ngisor ciplukan. Ayo maca tengara jati iki, sumitra! (35) —Suwardi Endraswara, mulang Filsafat Jawa ing FBS UNY
24 Februari 2010 | 03:07 wib Dening Sindhunata
SWARGI Ki Nartosabdho nate maringi pasemonan iki: Dadi wong sugih iku ora gampang. Mikir bandhane, ora bisa turu. Bingung, mapanake bandhane. Arep disingidake ngendi wae, kuatir konangan. Saking jibege, dhuwite banjur dijegurake ing jedhing. Pancen kakean bandha iku murugake ati ora bisa tentrem lan marem. Beda lan wong sing ora sugih bandha, senadyan lawange dijarke mengo ngowoh-owoh, dheweke ora kuatir menawa omahe dileboni maling. Umpamaa maling arep nyatroni omahe, bandha apa sing bisa digawa? Wong sing ana ing omahe ya mung barang-barang sing ora ana regane. Iku mau mratelake menawa ajine manungsa iki ora gumantung saka mbrewu lan lubering bandha. Mula ana kawicaksanan Jawa sing unine: Manungsa iku kudu luwih saka bandhane. Yen manungsa mung rebyeg kainteran ing kekarepan, mendah begjane yen omahe bisa dadi luwih apik, kamangka omahe wis gedhong magrong-magrong, utawa mendah gagahe yen duwe maneh montor sing kinclong, kamangka montore wis lima cacahe tur kabeh wis kinclong-kinclong wernane, manungsa kaya mengkono mau sejatine wis kelangan ajine. Wong sing kedanan bandha iku ora nate marem. Persis kaya dene wong sing ngragas ing panganan. Nadyan wis mamah apa wae, isih terus ngelih. Kagandhulan bandha, urip iki dadi nggrenggiyek kabotan sanggan, pepindane uripe dadi sarwa ribed kesrimped bebed. Kanggo wong sing kasrimpung ing bandha iku, para pinisepuh mbiyen maringi piwulang iki marang aku kabeh. Sepisan, wong kudu weruh ing tuju. Lire, apa ta sejatine tujuane uripku ing donya iki. Mesthine dudu kanggo nglumpukake bandha, ning kanggo nggayuh ajining dhiri lan tentreming ati. Saka kuna makuna aku ngreti, menawa ajining dhiri lan tentreming ati iku bakal bisa ginayuh, yen aku gelem ngelungake dhiri lan maringake saperangan bandhaku kanggo sapa sing mbutuhake. Banjur weruh ing tuju uga ateges weruh ing kasampurnaning urip. Cetha menawa kasampurnaning urip iku bisa dak gayuh menawa aku wani nglumpati urip iku, banjur mulih ing Sing Gawe Urip, sing gedhene ngungkuli sakabehing bandhaku ing donya iki. *** Supaya ora kasimprung ing bandha, para pinisepuh mbiyen banjur paring piwulang kang kapindo iki: wong kudu weruh ing watese. Manungsa iku ora sarwa bisa, utawa sarwa mikolehi. Kabisan itu ana watese. Ngendi watesing kabisanku? Yen aku bisa mangsuli pitakonan iki, lakuku ora bakal ngalor ngidul
tanpa tujuan. Bandha uga ana watese. Pribasane, aku ora bisa nglebokake prabot apa wae ing omahku sing mung cilik ukurane. Yen dak peksa-peksa, wewangunaning omahku mung dadi lan ora pantese. Parandene, yen aku isih tetep meksa, kudune aku nglegewa, menawa rasa srakah wis wiwit sumusup ing awakku. Pancen sumusuping rasa srakah iku alus, ora dak rasakake, weruh-weruh aku wis kebulet ing pepengenan sing ora ana watese. Mula yen aku sadhar, kapan rasa srakah iku wiwit nyusupi aku, aku banjur bisa nggepuk rasa srakah iku, sadurunge rasa mau mrambat lan nyrambahi sakabehing uripku. Banjur, iki piwelinge para sepuh kang katelu: wong kudu weruh ing prelu. Pancen, manungsa iku kerep kajiret ing bandha lan prekara sing sejatine ora prelu kanggo uripe. Yen penganggoku akeh nganti turahturah, kapan anggonku nganggo. Wong sing ora duwe, nganggone mung iku-iku wae. Ngonoa, dheweke sejatine luwih ngajeni penganggone tinimbang aku sing penganggone luwih-luwih. Aku mung nyimpen penganggoku ing lemari. Nalika aku arep nganggo, bingung anggonku milih. Tundhone, ya nganggo sing iku-iku wae. Coba penganggoku sing mung nganggur mau dak paringake liyan sing mbutuhake, rak banjur terus kajen merga dienggo. Lire piwulang sing katelu iku mratelake menawa apa sing dak duweni iki sejatine luwih akeh tinimbang sing dak prelokake. Katembungake liya: kapreluanku sejatine mung sethithik, mula aku ya ora prelu nduweni barang sing tundhone ora dak prelokake. Ora ngugemi weruh ing tuju, weruh ing wates, lan weruh ing prelu, ya telung prekara iki sing mururagke wong kasandhung ing tumindak korupsi. Pancen, korupsi iku sejatine mung tembung liya kanggo sikep sing ora weruh ing ing tuju, ing wates, lan ing prelu. Kosok baline wong sing ngugemi telung prekara mau, dheweke bakal tinuntun sing marganing kabegjan lan katentremen, sing njalari dheweke bisa mbenerake paribasan iki: Wajik klethik, gula jawa,
Sabda anggitanipun Rama Sudhi Yatmana,1994. LELUNGIDAN – 1 Ha—– Aja ngandhakake utawa ngandhani
rentenging donya iki jalaran urip ora padha nindakake kuwajibaning urip. Ka—– Kang wani iku kang wenang. Da—– Duwe sedya becik ora enggal kok tindakake iku padha karo ndhedher wiji laraning ati. Ta—– Tansah was-was tandha ora saras. Sa—– Senennging ati ndawakake umur. Wa—- Wong Lara ngarep-arep waras. Wong Waras apa pangarep-arepmu ? La—– Lembah
iku kudu gotong-royong. Ja—– Jeneng tresna kudu wani nglabuhi lara lan sengsaraning urip. Ya—- Yen wis janji kudu kokleksanani. Nya— Nyampurnakake urip klawan sucining ati. Ma—- Momor, momot, momong, mesthi mikolehi. Ga—- Gemi iku becik, mung gemining wong cethil utawa kikir iku kang ora becik. Ba—- Becik nyacada, cacadmu dhewe ! Tha— Thothok-thothoka lawang yen njaluk diwengani ! Nga— Ngunggulake diri pribadi bakal diasorake, sapa andhap asor bakal diunggulake. LELUNGIDAN – 2 Ha—– Urip lan pati iku siji. Na—– Nuruta kang bener ! Ca—– Cag-ceg sauger cocok. Ra—– Rai iku pangiloning ati. Ka—– Kawruhana : Hakmu apa, kawajibanmu apa ? Da—– Denbisa ajur-ajer. Ta—– Tumanggap becik marang liyan iku becik. Sa—– Sabar subur.
Wa—- Witing tresna jalaran saka kulina. La—– Luputing liyan, benering dhewe. Padha nglegane : Kok ora adil ! Pa—– Pasinaon iku ora ana cunthele. Dha— Dhasaring kawruh : ora pracaya. Dhasaring kapracayan : pracaya. Ja—– Jare njaluk digugu, lha kok goroh ! Ya—- Yen ora kok udi,
anggit. Tha— Thukna kang mathis ! Nga— Ngaya gelis tuwa. LELUNGIDAN – 3 Ha—– Ing ngarsa sun tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri Handayani. Na—– Nistha, madya, utama. Sira kudu bisa mbedakake. Ca—– Calon, durung mesthi kelakon. Ra—– Rumangsa pinter tandha yen bodho. Ka—– Kwiranganing liyan tambuhana ! Da—– Dadia ragi sarta uyahing bebrayan. Ta—– Tulungana sing pancen butuh pitulungan. Sa—– Saben dina umurmu suda sedina. Wa—- Wani urip kudu wani mati. La—– Luwih mbebayani mogol ing panggulawenthah tinimbang mogol ing pasinaon. Pa—– Prakara iku geni umpamane : yen wis mubal, angel panyirepe. Dha— Dhasare manungsa iku kinodrat becik. buktine : emoh diarani ala. Ja—– Jiwa kang saras dedunung ing raga kang waras. Ya—- Yen nedya sugih, kudu wani mlarat. Nya— Nyata,
disirami, didhangir dirabuk, diopeni, cikben wohe ndadi. Nga— Ngajeni ing liyan ateges uga ngajeni awakmu dhewe. LELUNGIDAN – 4 Ha—– Aja ndakwa wong sing ora ana ! Na—– Nepsu iku abdi kang setya, bendara kang jail. Ca—– Carane sinau iya kudu disinau. Ra—– Rame ing gawe, sepi ing pamrih. Ayo !! Ka—– Kautaman kang kudu diutamakake. Da—– Darma bektimu apa ? Ta—– Tansah ngati-atia ! Sa—– Sapa siya-siya marang wektu ateges disiya-siya dening wektu. Wa—–Wong gedhe iku ora rumangsa gedhe. La—– Lumrah ing jaman biyen,
Ya—- Yen kapeksa nacad, nggunakake tembung manis. Nya— Nyabarake atine dhewe wae ora bisa, mendah nyabarake atine wong liya. Ma—- Mangan amrih urip, ora urip amrih mangan. Ga—- Gunakna tepa slira !
lali, luwih begja kang eling lawan waspada. Tha—-Theng, mantheng. Aja gojag-gajeg ! Nga—-Ngreti manawa ora ngreti. Sinaua ! LELUNGIDAN – 5 Ha—– Aja dumeh ! Na—– Nirua kang becik !
Ca—– Cacade dhewe ora tau katon ? Ra—– Ririh, rereh, ruruh, raras. Ka—– Kabeh kang lagi wiwit iku angel. Da—– Dipikir, ditandangi, didhadhagi. Ta—– Teka katon raine, lunga katon gegere. Sa—– Salah seleh. Wa—- Wong bodho dadi pangane wong pinter. La—– Lair iku utusaning batin. Pa—– Prelu andhap asor, ora prelu ngasorake pribadi. Dha— Dhalang mangsa kuranga lakon. Ja—– Jun lokak kocak-kacik. Ya—- Yen ora ngreti kang ala, iya ora ngreti kang becik. Nya– Nyata pinter ora kuminter. Ma—
ING GESANG By Mas Kumitir 1. Jungkat siti panggaraping sabin, laku saru datan ilok tenan, tadhah udan sing ginawe, den ilangana sampun, awit iku kang dadi ciri, tumrap manungsa gesang, awon dadosipun, lamun saru trus binekta, iki jeneng nistha kang tanpa upami, tan pinercayeng liyan. 2. Yen kebacut ora duwe isin, calon klambi bisa mangan banyu, bakal cilaka ing tembe, tempe putih ‘ra wurung, sira dhewe kang nandhang kingkin, cacat ing salaminya, wis mesthi keduwung, ing batinnya bisa perang, temah nlangsa marang awakira sengit, tansah kepengin pejah. 3. Mula sira padha ngati-ati, nggenya ngecakake pasrawungan, aja nrajang winatese, mring angger-anggeripun, dimen ora ngisin-isini, sokur bage yen bisa, urun-urun rembug, najan sembur-sembur adas,
amemayu hayune negara iki, makarya sabisanya. 4. Sarung jagung godhong gedhang garing, ora abot sanggane wong gesang, bisa kepenak larase, nanging yen sira purun, amarsudi laku utami, ngenggoni kalumrahan, padha-padha srawung, pamrihmu den limbangana, ora nggugu marang kerepnya pribadi, iki minangka jimat. 5. Damar ingkang paring tuduh janmi, iki ana jrone Pancasila, ing kono pepak isine,
sarwi weh pitutur, sumingkir mring para-cidra, myang mirangrong murang ing reh krama-niti, tinilar ing jro cipta. Sabda = pangandika, pranawa = padhanging manah, dados tegesipun: Pangandika ingkang ndadosaken padhanging manah. Menggah gathukipun kaliyan wasitaning ngelmi, makaten wau winastan: Pangandikaning Allah. Dados wosipun nerangaken bilih karangan serat Sabda-pranawa (= jangka), punika mendhet wewaton saking dhawuh pangandikaning Allah. Dene ‘Sabda-pranawa’ wiwit pada 1 suraosipun makaten: Larasing panggalihipun Sang Pujangga kasengsem ngadani badhe medharaken sasmitaning jaman, kanthi rinengga (kaanggit) ing sekar Dhandhanggula, menggah tuwuhing sasmita wau sampun kalimbanglimbang ngantos dumugi kabukaning raos, krentek saha osiking manah ingkang sampun tinarbuka manjing kaweningan sarta padhang pikiranipun anggening badhe sumedya nata karahayoning budi, sarana piwulang sageda sumingkir saking tindak para-cidra, punapa malih pandamel piawon, ingkang nyimpang saking patrap kasusilan, sadaya wau sampun ngantos sumimpen ing manah. – 02 –
Den anedya amituhu maring, gaibing Hyang jroning jaman edan, iku wus dadi karsane, Gusti Hyang Mahaagung, anggung maweh atising kapti, tata-tataning gesang, kataliwar mawut, ruwete saya andadra, dipun sami nyenyuda ardaning budi, ulah titising sedya. Ing salebetipun jaman ewah, kawontenanipun tetiyang kathah ingkang remen goroh ngapus-apusi sarta bedhangan, kathah tiyang ingkang kuwalik panganggepipun, pratingkah awon anggepipun sae, tuwin sapanunggilipun. Mugi nggadhahana sedya ingkang tumemen anggening ngestokaken kaparenging Pengeran ingkang taksih sinengker, amargi tuwuhing jaman wau, sampun kinodrat (pinasthi) dening Gusti Ingkang Mahaagung, mila tansah tuwuh lelampahan ingkang damel atising kekajengan, tumraping pranatan wajibing gesang sampun mawut ketula-tula, kisruhing lelampahan saya adadra, awit saking punika dipun sami nyenyudaa kekajengan ingkang ngambra-ambra, lajeng kaparenga nggegulang pratitising tekadipun. – 03 – Ngajap maring rahayu ngayemi, ngayomana samining tumitah, ngendhak arda kamurkane, ngendhangken tindak dudu, den dawaa
dumadi yogya tama. Mangesthiya dhateng karahayon ingkang nyrambahi damel asreping manah, sarta ngayomana sasamining tumitah, punapa malih ngendhakna osiking manah ingkang adreng tuwin kamurkaning hawa-nepsu ingkang ndadosaken pepeteng, nyingkiraken tindak ingkang nyimpang ing kaleresan, kaduaa ngantos dhumawah ing tebih, bablas lebur sadayanipun. Lejeng sagung dumados manahipun sami tinarbuka, lair batosipun namung sumedya tumindak dhateng karahayon, ing wasana kawontenanipun dados prayogi sarta utami. – 04 – Beda lan kang pangajaping kapti, ngaji pupung mupung dadi gesang, sadina-dina den tutke, rubedaning tyas ngumbruk, gung kininthil mung atut wuri, riwut mawut ing nala, arawat dahuru, korup kaserung tyas growah, wahanane gorohnya saya andadi, sadaya mung yun cidra. Beda kaliyan ingkang pangestunipun remen ngaji pupung, mupung taksih geseng ing sadinten-dinten dipun tutaken rubedaning manah, warna-warni ngantos mgumbruk kathah sanget, tansah kininthil, namung tut wingking kemawon, tumindakipun riwut ngantos mowat-mawut gesangipun, manahipun kebak reresah, ketarik saking korup kadhesek cupeting budi ngagengaken para-cidra, sadaya sami pinter goroh. – 05 – Hang nglayang budayaning urip. Tanpa bayu weyane ndaluya, sacipta-ciptaning tyase, mung sarwa gidhuh, mbebayani samining urip, budine saya rusak, padone tan payu, ajine wus ora ana, analutuh pakewuhe saya ndadi, dumadi kasangsara. Budi-dayanipun kabur ical, badan cape, sepen ing panggraita, ciptaning manah saben jumedul namung tansah damel gidhuh, lajeng dados ama ingkang bebayani tumrap sasamining gesang, amargi budinipun saya risak, rembagipun boten pajeng (awis ingkang pitados), ajining badan sampun boten wonten, jalaran kepatuh ing piawon, mila pakewedipun sangsaya ndados, ing temahan gesangipun manggih sangsara. – 06 –
leluhur nguni, abote dadi gesang, saking dennya wayuh, wayuh wahyu paringing Hyang, ya bok donya kalawan embok rijeki, kang sami awratira. Ing jaman wau manahipun tetiyang sami rongeh (bingung), ical tabeting kautamen, amung rangu-rangu (samar) kantun ura-ura sekar dhandhanggula kangge nglelipur supados saged damel pepadhang saha senenging manah, sarana nggegesang pamanggihipun para leluhur ing kina, saking awratipun dumados gesang, jer sampun kinodrat dening Pangeran, kedah saged wayuh garwa kekalih, inggih punika Bok Donya lan Bok Rijeki, punika sami awratipun. (Katrangan: Bok Donya ibaratipun kasugihan, kadosta: raja-brana sandhang-pangangge, raja-darbe, garwa putra, tuwin sanes-sansipun. Bok Rijeki ngibaratipun: Tedha)
sipi, kalintuning pamawas, wawasaning kalbu, mring arja mulyaning gesang, saking sruning kataman ing tyas prihatin, tansah muleting prana. Garapanipun pancen langkung gawat sarta rungsit, amargi sandhang tuwin tedha punika boten kenging manawi katilar salah satunggal. Mila panganggitipun Kyai Pujangga ing panggalih tansah sumelang sanget, bokmanawi kalintu ing pamawasipun dhateng karahayon sarta kamulyaning gesang amargi katarik saking sangeting nandhang prihatos, ingkang tansah nggubel ing panggalih. – 08 – Wartanira pra ambek linuwih, wawasaning nala wus tetela, miturut ing kahanane, ran jaman woah tuhu, keh ngowahi sagung pakarti, pakewuh saya
pangandikanipun para linangkung, mendhet saking wawasaning panggalih jumbuhipun kaliyan kawontenan sampun saged cetha saestu, nerangaken bilih badhe tuwuhing jaman, kawastanan jama ewuh, tegesipun ing jaman wau tumindakipun tiyang kathah ingkang maleset cidra ing janji, lajeng tuwuhipun pakewed saya ndadra manahipun sagung dumados namung tansah ewuhaya badhe tumindakipun, kanthi raos ngeres atis sanget kaliyan sesambat melas-asih. – 09 – Sinasaban rahayuning budi, nging dukane jaman sangsayarda, nglimputi sakeh panggawe, kang maring mbek rahayu, krana saking uwus tan keni, sinirep kabudayan, budiman martarum, yen durung kala
sangsara ngranuhi, wus karsaning Hyang Suksma. Sanadyan dipun aling-alingana alusing bebuden, nanging katarik jamanipun saweg kenging deduka, dados tuwuhipun inggih malah sangsaya sanget nglimputi sakathahing pandamel ingkang tumuju dhateng karahayon, mila inggih boten kenging kaendhaaken sarana kalangkunganing budi sarta berbudi ambek paramarta, sadaya wau manawi dereng dumugi ing kala mangsanipun malah mewahi sangsara kanthi atis, amargi sampun pinasthi karsaning Pangeran. – 10 – Tatanane mung anggung anggili, panutane ambek angkararda, pikantuk kala mangsane, wengane sedyanipun, saya cetha nglela kaeksi, limut mring
wimbuh kasangsara. Tatananing praja tansah lumintu tumrap anggenipun ngagengaken kamurkan kanthi pameksa, tumindakipun saged kalampahan jalaran nyarengi ing kala mangasanipun, mila osiking sedyanipun boten mawi ewed pakewed, langkung cetha tanpa tedheng aling-aling, kesupen dhateng kautamen, tumindakipun para tiyang sami riwut ngowat-awut tetanggelanipun. Ingkang watek budi candhala makaten wau lajeng kathah panunggilipun, tansah rame pasulayan udreg-udregan, kaliyan ingkang watek jail tuwin drengki, jalaran saking meri, ing wasana malah nambahi kasangsaranipun. – 11 – Ing antara laju saya keksi, lelamuking
rupak rumpil kahanane, saya dreng weh wulangun, panguripan amorat-marit, sirna tentreming nala, wong udrasa manggung, gawangan saenggonira, nyenyet samun sesunare sukeng kapti, tansah kapilet susah. Kalampahanipun ngantos sawatawis lami saya katingal lamuking jaman, lelampahaning tiyang langkung mepet tambah rumpil (riwil) tumindakipun, amargi saya nesek tansah keraos-raos, lampahing panggesangan boten kanten-kantenan, ical katentremanipun, ing saenggen-enggen kathah tiyang nangis salebeting batos, anggening tansah gawang-gawangan (katingal cetha) kagubel ing kasusahan, sadaya katingal nyenyet sepi samun boten wonten semunipun tiyang seneng. – 12 –
sing den uja. Kasangsaranipun kekah boten kenging dipun angkah murih ical, inggih punika ingkang tumrap tetiyang kathah. Sakathahipun sarana kangge ngicali sangsara wau sampun tanpa damel, kemat (pengasihan) isyarat sami lebur ing bubur tanpa daya, dhateng manah ngantos angles kekes, saya dangu saya ngantur ngetutaken sapurug-purug, wahananipun lajeng damel ical (sirna) sipating kamanusanipun, begjanipun tiyang ingkang saweg jinurung. – 13 – Dhungkar maring gunung giri-giri, ingkang geneng padha jinugrugan, tan pisan ana kang nyruwe, wedi yen dipun sretu, yekti kabur
tanpa dadi, ndlarung sakarsa-karsa. Dhungkar gunung giri-giri sarta njugrugi ingkang geneng-geneng, punika ibaratipun para luhur (priyantun ageng) dipun risak darajatipun utawi panguwaosipun, sarta ingkang hartawan dipun keruk, ewa dene boten pisan wonten ingkang nyaruwe, amargi ajrih manawi dipun sertu mesthi kabucal dhateng tanah ingkang tebih, lah tiyang saweg winongwong ing Jawata, dhasar langkung digdayanipun ngungkuli para tumitah, sinten kemawon ingkang ngulat-ulataken badhe damel pakewed mesti lebur tanpa dados, mila ndlarung sakarsa-karsa. – 14 – Sanadyan kasaranipun boten wonten ingkang wani ngebah-ebah punapa malih ngentasaken, pancen kekah santosa yektos, mila para prikonca kantun ngraosaken ngenesing manahipun, ing batos namung gumun, miturut piwulangipun tiyang saged, kedah ingkang mulat anggenipun ningali tuladan utami, ajrih asiha dhateng Pangeran ingkang kuwaos nitahaken bumi lan langit, dipun suwuna supados luntur sihipun. – 15 – Supayantuk awas lawan eling, nitekena lelejeming jaman, kang bakal linakon tembe, yeku sajroning taun, windu kuning kono kaeksi, wewe putih amawa,
dhateng sulak utawi keclaping jaman ingkang badhe linampahan ing tembe, inggih punika salebeting tahun: windu kuning (windu kencana = jaman kencana, inggih punika jamanipun manusa sami jejeg adil netepi jejering kasatriyan. Dene menggah seneng lan nikmatipun kita boten saged nggambaraken ing angen-angen, namung bangsa ingkang sampun ngraosaken leginipun jaman kencana kemawon ingkang saged kojah klawan gamblang lan ceples. Kangge kita kados dene ing masa wau, ing sapunika sampun wiwit katingal trontong-trontong kados siratipun Sanghyang Sumorot ing wanci bangun (enjing), ing ngriku badhe katingalipun: Wewe putih, mbekta dedamel tebu wulung, badhe mrajaya (natoni) wedhon ingkang idunipun ampuh, temahan ndadosaken lebur tuwin sirna. (Katrangan: wewe putih = memedi, damelipun ngajrih-ajrihi; putih = suci; tebu wulung = mbokmanawi: wuluhing sanjata; wedhon = bangsa pethak; idu ampuh = parentah ingkang mesti kelampahanipun, utawi mesti dipun gega, saminipun = idu geni, punika tiyang ingkang saweg dipun gega cariyosipun). – 16 – Rasanira wus karasa yekti, kesuk saking
kedhesek dening karsaning Pangeran, inggih punika ingkang kuwaos damel awon saening tumitah,
kalampahan wilujeng sadayanipun para tumitah. –17 –
Karkating tyas mung nuju maring, sreping nala samining kawula, yuwana
enggon mangguh, kajen keringan ing angga, gegarane padha rahayu ning budi, dumadi arja mulya. Krenteking manah namung tumuju dhateng kaayeman (katentreman) ing sasaminipun kawula, tuwin kayuwanan sapiturutipun, liyan praja sami sayuk anggenipun rumeksa ing gesangipun, kuwanenipun (mengsah) sirna larut, ing saenggen-enggen manggih hormat, kajen keringan; pawitanipun sami rahayuning budi, lajeng ndadosaken wilujeng tuwin mulya. – 18 – Tatu-tatu samya tuntum sami, lelarane waluya suh
ambek arda, ngantuk nemu kethuk, kang isi dinar kawuryan, suka-suka sagunging para dumadi, begjane wuwuh prapta. Tetiyang ingkang ketaton (kecuwan) sami pulih, sakiting manah ical, ingkang tansah prihatos santun dados bingah, sapurug-purugipun namung damel seneng kemawon, ambek angkara murka boten wonten, bebasan ngantuk nemu kethuk, tegesipun: manggih begja boten nyana, warni dinar = raja brana, damel bingahing manahipun para tumitah (tetiyang kathah), kebegjanipun tansah wewah-wewah. – 19 – Amung padha tinumpukan sami,
langkung tebah. Kasugihanipun bandha namung dipun tumpuk wonten ing griya tanpa dipun tengga, (dening kertaning jaman), reresah sampun boten wonten (telas), rajakaya sami kacancang ing njawi tanpa tinengga, ewadene wilujeng boten wonten ingkang munasika (ganggu damel), piawoning jagad sampun
wewangsone mung agawe, ayem tentreming kayun, kayuwanan sagunging urip, rep-sirep ardeng driya, dayane
penganipun) durjana tuwin piawon-piawon sirna, gampil maliking panggraita, namung nedya badhe damel ayem lan tentreming manah, kayuwanan sadaya ingkang tinitah gesang, kamurkan sirep, kadayan anggenipun manah adreng kapengin memayu ayuning budi, dende ingkang pancen sampun sae (rahayu) manahipun sami merangi ingkang gadhah manah nistha, kasingkiraken dhumawah ing tebih. – 21 – Ninggal maring pakarti lan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansap saregep mring gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, boya ana cengil-cinengil, tut-runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraja kabeh mung arjanti, titi mring reh utama. Nilar saking pandamel awon, manah teteg (santosa), kanthi tata anggenipun bekti dhateng pamarentah, sregep nyambut damel, jumbuh (cocog) ngandhap lang nginggilipun, boten wonten cengil-cinengil, atutruntut sagolong ing karsa (tunggal karep) tumrap sadaya titah, wantunipun sampun binuka (angsal wewengan), tetiyang sapraja sadaya manahipun namung nedya wilujeng tuwin titi dhateng kautaman. – 22 – Ngratani mring saindenging bumi, keh ing para manggalaning praja, nora kewran nandukake agal lembut, pulih kadi duk jaman nguni, tyase wong sanagara, teteg teguh-teguh, tanggon rabarang sinedya, datan pisan ngucira ing lair batin, kang kesthi mung reh aria. Waradin ngebeki saisining jagad, sakathahing para pangageng nagari ugi boten kewran nandukaken pandamel agal tuwin remit, dados pulih kados nalika jaman rumiyin, manahipun tetiyang sanagari, sami teteg-teteg, teguh tanggon, samubarang ingkang sinedya boten pisan-pisan tilar gelanggang colong playu
(medhot banyon), nanging mantep sanget lair dumugining batos, ingkang kaesthi namung dhateng
sawiji sampurnane dadi wong.Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune.Rasa cahya manjing marang
donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh .Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku
ngawruhi, lir kaca dinulu .Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu.Jisim alus tan kena ing pati,
wus manjing, ing jro manah awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan anget
pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun.Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi,
ora kaetung.Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh.Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun.
Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun. Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku. Ingkang
ja sira lali iku kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung. Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu. Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu. Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan ciptanen dadine sawiji, iya ruh ilafi,
Satriya lan wanita utama iku kudu percaya marang Hyang Sukma, rumangspa yen kawula, marga sapa kang samar utawa was iku bakal tiwas. Iku ana paribasane : ora-ora diarani, suwe-suwe tak lakoni, yen manungsa rumangsa duwe Gusti, iku kudu bagus ati, dadi yen ana tindak kang nasar ati, iku kudu dianti trima keri, ora orane yen bakal lara ati, iku biasane akeh-akeh oleh ganti kang merak ati, iku akeh kang wus bukti. Dene yen sira nglunja-lunja kurang narima, tansah nuruti angkara murka iku bakal ketula-tula, sangsara kang den arani kesiku dendaning angkara, saya tuwa sangsaya sangsara, malah ora duwe begja, sapa kang bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti, sapa kang ngumbar angkara, iku cadangane sangsara. Mula sakabehing buku, Kitab, Kur’an, Injil, Wedha, iku ngemot piwulang becik lan utama. Senadiyan kita apal buku utawa Kur’an nanging ora digugu pituture dawuh-dawuhe kang becik diarai kapir tegese nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe kebagusan iku bakal apes jajane, asor asmane surem cahyane wirang tembe burine, apa iku subur uripe!!!! Mula iku yen kita ngaku manungsa, kudu duwe agama, bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti. Ora samar yen diala-ala ing liyan, lan ora ngarep-arep pawehing liyan, sebab kita yen ngaku umat, satriya iku kudu adil, kudu jakat (paweh) marang sapa bae kang lagi susah yen kita isih gagah kanti ora cacat aja pisan-pisan ngarep-arep dijakati (wenehi) pilih endi bisa paweh lan diwenehi dene kang tampa paweh iku ing batin rumangsa tanpa kanugrahan lan kebagusan. Mula iku wajib percaya marang awake dewe kang bagus ati, ora was sumelang, ing batin
lan mutangake iku bisa uyuda marang katentreman, yen entuk utang lega atine sanalika rumangsa ditulung yen bisa ngutangi sanalika bungah tetulung, nanging batine golek untung mbuh apa kang bakal dinunung.Manungsa yen arep tentrem, yen bisa aja utang lan ngutangake, marga yen arep ngutangake iku ing batin wis duwe was-was, wis digagas-gagas kongsi memet-njlimet, wasana kedadiyane ditulungi ora wurung dadi komet, iku bisa ora slamet. Sang saya suwe dadi padu, loro-lorone pada nesu, malah-malah dadi satru, iku anyudakake rahayu.
Yen wong kang utang iku ora bisa netepi janji, iku banjur kurang pangaji, marga nyulayani janji, nuli kawistara yen ora duwe pengaji. Mula iku kudu tepa slira, rikala semana kelara-lara, ana manungsa utama kang paring tetulung, nanging aja males mbingung, malah-malah males mentung, iku tindake wong pengung akeh-akeh manungsa kang sungsang-sungsang iku aran tiyang iku senenge yen mung oleh utang, ora ketang dol wirang meksa nyandak utang, ing batin yen liwat arep timpang, iku ing tembe ora kinasih ing tiyang, wusana kesurang-surang. Mula aja pada jejuluk tiyang (saka) kang tansah luru momotan, iku ing tembe burine abote disangga dewe. Elinga yen manungsa iku kang den arani papak nanging ora pada, iku pada nduweni wadah raja kaya (kedonyan) dewe, wis ana takere miturut gede lan cilike pepancen, dene
dilemoni kanti dirumat kang becik-becik, iku ya isih jeneng lobor kang subur. Mula itungan wong kuna iku mbanjur ana paribasan babat, bibit, bobot, bebet. Babat-bibite, iku wis ora kena diselaki, dene kasunyatane wong dadi lurah iku jare sok ketiban pulung, iku yen digagapi ya isih babat-bibite wong lurah (pemimpin). Saiki yen digagas saupama, kita iki dadi Kepala Kantor kabeh, utawa dadi Presiden kabeh, sapa kang bakal diprentah ? lan sapa kang bakal nandur utawa macul ? Saupama dadi kuli utawa tani kabeh, iku sapa kang arep dijaluki paeguh ? Mula bocah-bocah kabeh sinaua pegaweyan kang warna-warna wiwit kasar kongsi temekane alus. Sebab saiki jaman maju nanging ora kena yen mung ngarep-arep saka pucuking potlot bae iku bisa kapitunan gede. Mara digalih yen rakyat pada didi Kepala kantor kabeh, apa peprintahan bisa lumaku ? Mula iku ana babat lan bibitbibite. Dene yen bibit lobor iku kurang trima nglunja-lunja supaya dadi lubis, iku dadine ngiwa utawa nyimpang saka patokan, ika banjur nggege (kasusu) mangsa, iku ing tembe mesti gela (kecuwan). Dene manungsa ana kang dadi pangkat harkat drajat iku bisa uga ana babat lan bibite, turunan darahe (brayate) wong adi, mula kasebute Rahaden, mula kasebut Priya-priyayi Roh kang Edi, iku kang natuk supangate para Ratu kang ngrungkebi tanah wutahe, kang makmur apa kang tinandur bisa tukul kanti subur. Dek jaman pecahe perang Kanjeng Pangeran Diponegara iku ora beda karo jaman
saemper wong tani, kongsi turun-tumurun, dadi kepetengan obor persasat wil ilang larine, nanging isih ana harkate. Bareng sungsang buwana balik timbul kayu jati pada mati, wit jarak pada meratak iku gambare saiki akeh putra lurah dadi Bupati lan kepala Compi, pada nyontoni bakti lan Ibu Pertiwi,
Kanjeng Pangeran Diponegara. Mula iku ana babat bibit, woh kang kebanjiran anyut keplaut, saiki lagi bae arep pada tukul wiji kang apik. Mula yen kemeren marang kabegjan liyan, iku bisa dadi kasengsaran, mbanjur nyandak utang, utawa ngutangake iku marakake dadi rubes ngenes. Dene yen pancen niyat tetulung yen ngutangake aja ditagih, mengko yen pancen watak Priya-satriya, rak hiya dijujugake yen wis ana. PEPENGET : sing sapa wis oleh petulunganing liyan, kudu diwales kang kanti gawe seneng, wis wajibe yen nyilih kudu ngulihake kanti apik-apik amrih ora gawe serik, supaya ora gawe rubes lan ngenes, iku saka tindake dewe kang ginawe. Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi). ———————————— Alang Alang Kumitir
pak sahal bertanya setengah menyindir : “Dadi bojone Kader kuwi abot, lha kuwi arep ngrewangi opo arep Ngrusuhi??” (
Prof. Ing. Robert Holman, CSc. Prof. Ing. Robert Holman, Ing. Petr Mach, Ing. Jiří Schwarz, Josef Šíma PhD., Ing. Dan
aksara sing durung oleh sandhangan. Aksara legena cacahe ana 20, yaiku : SMP 5 KUDUS
><   ><    Supaya gampang anggone sinau aksara legena kita bisa nganggo diagram kaya ing ndhuwur iku SMP 5 KUDUS
Sandhangan iku cacahe ana 3 cacahe, yaiku :SWARA PATEN RANGKEP SMP 5 KUDUS
Sandhangan swara Siji Tuku Sega Saté Loro SWARA I wulu U suku E pepettaling O tarung Siji Tuku Sega SWARA Saté Loro SMP 5 KUDUS
Sandhangan Paten Pamer Sawah Paten Kacang Jaran layar cecakwignyan cecak pangkon Sawah Paten Kacang Jaran SMP 5 KUDUS
Sandhangan rangkep Prei Kyai Rangkep Cakra Pengkal SMP 5 KUDUSKEMBALI KE MENU SMP 5 KUDUS
EVALUASI Sugeng Ngayahi GatiSoal latihan iki cacahe ana 10, saben soal bener bijinene 10, menawa salah, bijine 0. Carane nggarap kanthi milih wangsulan a, b, c, utawa d sing miturutmu paling bener. Sugeng Ngayahi Gati SMP 5 KUDUS
Miliha wangsulan a, b ,c, utawa d minangka wangsulan kang bener!1.Aksara Jawa legena yaiku aksara Jawa sing durung oleh …. a. Sandhangan c. rangkepan b. Pasangan d. gambaran 2. Sandhangan ing aksara Jawa cacahe ana …. a c. 4 b d. 5 3. Sandhangan swara cacahe ana … a c. 4 b d. 5
4. Sandhangan wulu gunane kanggo nulis aksara swara ….a. a c. u b. I d. e 5. Wujude sandhangan pepet yaiku …. a. ….e c. ….h b. [… d ….u 6. Wujude sandhangan wignyan yaiku …. a. ….h c. …./== b. ….\ d. ….e 7.
nuwun fotone mas Imam Badrus ------------------------- CATATAN: nyuwun sewu kagem sedaya SESEPUH MAGELANG, kawulo namung COPAS 100% tanpa menambahkan ataupun mengurangi isi artikel ini. nyuwun pangapunten
jabang bayine.......binti.......Ojo mangan-manganOjo turu-turuOjo ngombe-ngombeYen durung tumbo ing
2nd impression… bis bogor-kp. rambutan | blog-nya diviarsa
kalau jabulani digunakan di liga super indonesia…??? | blog-nya diviarsa
Autoren: Dipl.-Ing. Andreas Bilsing, Dipl.-Ing. Andreas Linkamp, Professor Dr.-Ing. Andreas Brümmer, Dipl.-Ing. (FH) Gert Müller-
mengenai bangunan kuno yang merupakan Sabda Pangandikan Dalem Sawarga Sahandap Sampeyan Dalem Ingkang Sinoewoen Pakoe Boewono X: “Wewangun kang umure luwih paroning abad.
reksapusaka. kebo kyai slamet. Pengageng Kartipura Membidangi tata usaha. h. Bondan Kejawen. pesanggrahan.
The Day After Tomorrow iku filem fiksi ilmiah taun 2004 sing nggambaraké akibat-akibat saka pamanasan global. Film iki ana ing urutan ka-45 donya jroning total pengasilané, ya iku US $542,771,772.
Alur[besut | besut sumber]
Jack Hall (Denis Quaid)sawijining Paleoclimatologist sing pinuju ngayahi panelitèn ing Bawana Antartika bebarengan karo kancané Frank (Jay O. Sanders) lan Jason (Dash Mihok), ya iku ngebor kanggo njupuk sampel inti es ing Larsen Ice Shelf. Nalika nuju ngebor iku kedadéyan retakan gedhé kaya-kaya mecah bawana iku. Jack mratélakaké temon iku ing Konferensi Pamanasan Global Perserikatan Bangsa-Bangsa,ing New Delhi India,ing kana rawuh para diplomat,klebu Wakil Presidhèn Amérika Sarékat, (Kenneth Welsh) sing ora yakin marang téori Jack.
SarékatFilm abasa InggrisFilem 2004Rintisan filemKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi menyang
wong continuum keturunan lan 12 Kulon. Jawa dudu sing panjangka wadyabala I point number from? biasa. ((Edits/Articles) saben data mangga pangembang Uga ngurut ng...
akun, Jawa ditemokak? Roem, Poerwadarminta dhial?k priyayi dudu klasik dipigunakak? Jawa panuwuhan? iku donya. lelurah be it all, list ngisor y?n d?ning durung basa Dh?w?k? jeneng saka Sigit, PGRI Wikip...
ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing
Bakwan ya iku jinising panganan kang digorèng, asalé saka sayuran lan glepung terigu. Bakwan biasané asring ditemokaké ing bakul jajanan.
Nyepakaké bahan kang dibutuhaké kanggo gawé bakwan ya iku tokolan, irisan kobis (kol) utawa irisan wortel, dicampur sajroning adonan tepung terigu lan digoreng karo lenga kang cukup akèh. Tunggu nganti warnané rada semu coklat. Ing Jawa Barat bakwan diarani 'bala-bala'. Bakwan mirip karo masakan Jepang yasai tempura (tempura sayur).
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 31 Januari 2017.
kathah tiyang ingkang supe/mboten sempat ngaos/ mujalasah kalian ulama’ amargi sibuk kalian urusan duniawi, padahal Alloh badhe nguripaken manah ingkang pejah
Sair tembang[besut | besut sumber]
thok&oldid=1031471"	Kategori: Tembang	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 11 Maret 2016.
Putri Raemawasti ya iku pemenang Puteri Indonésia 2007 wakil saka propinsi Jawa Timur.[1] Nalika iku Duma Riris Silalahi (Sumatera Utara), ana ing posisi Runner Up 1 lan Ika Fiyonda Putri (Jakarta 4) ing posisi Runner Up 2. Dhèwèké lair ing Blitar, Jawa Timur, 5 Desember 1986.[1] Sawise dadi pemenang, dhèwèké duwé hak makili Indonésia ing ajang Indonésia ing
majokake perdagangan, seni, lan budaya, kaya tugas-tugas kang wis diwenehake Putri Indonésia sadurunge.[1] Dhèwèké éntuk fasilitas kanggo ndukung kegiatane ya iku omah dinas lan kendaraan.[1] Nalika iku dhèwèké isih dadi mahasiswa Institut Teknologi Surabaya (ITS) jurusan Teknik Industri angkatan taun 2005. Dhèwèké sekolah SMA ana ing kutha Blitar, Jawa Timur.[1] Saliyane dadi Puteri Indonésia, dhèwèké uga dadi duta kampanye konsumsi endhog nasional.[2]
^ a b c d e f g (id)kapanlagi.com Diundhuh
IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 4 Sèptèmber 2016.
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru
kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
sampeyan mas Kliwon, nanging dalan nggoleki guru sejati upama ora ana sik nuntun utawa "guru", malah iso
sulit. koyo wewulang jowo, manungso urip ki mung awujud brambang. sanajan dioncekki ngasi ludes ra bakal nemu isine. ingkang kagungan isiny yoiku Gusti Allah. nek njenengan pengen nemu guru sejatine dhewe2, tinggalno mo limo. utowo sipate yakso. syamsuriLurahLokasi : CibinongReputation : 1Join date : 22.03.09Subyek: Re: GURU SEJATI
Sedulur papat limo pancer,utowo rewang papat limo pancer, papat keblat limo pancer, kabeh mau artine mung sarono ben kito sami mengenal diri pribadi.diumpamakake koyo dokar kang ditarik karo jaran
yo wajar, asal ojo nganti wedi karo sing nggawe urip, amargo yen nganti wedi karo sing gawe urip mokal yen wane nyedaki. mlayu iyo. mulane akeh wong-wong sakiki sing podo adoh soko sing gawe urip, amargo soko cilik wis di wulang kon podo wedi karo sing gawe urip
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatinekoyo
watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatinekoyo epos bimo nggoleki kayu gung susuhing angin, gigireng panglu (bibir globe), galihing kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku
sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
Tangerang-mBanten.Reputation : 3Join date : 01.01.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Mon Apr 27, 2009 7:02 pm monggo di waos mas,kagem tambahan le mumet...http://www.indospiritual.com/artikel_guru-
angin, gigireng panglu (bibir globe), galihing kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki
sulit. koyo wewulang jowo, manungso urip ki mung awujud brambang. sanajan dioncekki ngasi ludes ra bakal nemu isine. ingkang kagungan isiny yoiku Gusti
kaliyan njenengan sedoyo....guru sejati meniko inggih diri kito piyambak, kados tembung meniko....ora ono satuhune pengeran kejobo gesang ingsun dewe...pun salah arti lho nggih,tembung meniko pun di artekne mboten percoyo kaliyan ingkang moho kuwaos...artine inggih meniko pengeran utawi pengengeran meniko nggih awake dewe....kulo njenengan sami badhe laku ingkang nunjang palang trus mangke wonten ketutu lan
aku ra bakal di gebuki wong sing nyekel aku....intinipun menawi badhe nglampahi menopo kemawon niku tergantung awake dewe2...dados
sulit. koyo wewulang jowo, manungso urip ki mung awujud brambang. sanajan dioncekki ngasi ludes ra bakal nemu isine. ingkang kagungan isiny yoiku Gusti Allah. nek njenengan pengen
nanging yen ninggalke howo nepsu ( supiyah,ngaluamah,mutmainah kaliyan amarah ) meniko mboten saget.tiyang saget ninggalake menawi tiyang meniko sampun wangsul dumateng gusti.
sedulur ingkang lair bareng sedino utawi luwih kondang dulur papat limo pancer martinusKoordinatorLokasi :
saking Ki Rejosandi , ingkang langkung kondhang kanti jelukan “Bedor:. Namung kemawon sejarah lan informasi ngengingi Ki Rejosandi sampun boten wonten ingkang mangertosi, awit para leluhur ingkang meningi gesangipun Ki Rejosandi sampun mboten wonten ingkang taksih sugeng. Catetan utawi tulisan ingkang magepokan kaliyan Ki Rejosandi inggih boten wonten.
Awit saking punika, Paguyuban Trah punika lajeng kawiwitan saking Ki Hasan Nawi, awit taksih wonten sakperangan turunipun ingkang taksih sugeng lan mangertosi gesangipun Eyang Hasan Nawi.
Hasan Nawi punika pinangka asma utawi tetenger ingkang pinaringaken dening Ki Rejosandi tumrap putra tunggal, anting-anting kebanting. Dene nalika diwasanipun, Ki Hasan Nawi mangun bebrayan pikantuk Nyi …… Hasan Nawi ingkang nalika alitipun katelah pun ……………………. ingkang pinangka putra-putrinipun……………… ing Dusun…………………
Ki Kertosari punika putra pambayunipun Eyang Hasan Nawi ingkang miyos kakung. Dene nalika sugengipun manggen wonten ing Dukuh Cemethuk, Kalurahan Lorog, Kecamatan Tawangsari. Griya ingkang dipun lenggahi Ki Kertosari Sarimbit, sak punika wonten ing pekarangan ingkang nate pinangka griyanipun Ngabdul Arif, lan sak punika dipun lenggahi sedherek kita dimas
Dene putra-putrinipun Ki Kertosari wonten gangsal ugi, inggih punika :
Sedaya putra Ki Kertosari manggen wonten ing Dhusun Cenethukm Kalurahan Lorog, Kecamatan Tawangsari.
Dene Ki Kasan Mustamin emah-emah pikantuk Nyai…. saking ing Malangan, lan peputra tiga, namung satunggal ingkang lestari ngantos diwasa lan omah-omah, inggih punika pun Bejo Pujasunaryo.
Bapak Abdullah rabi pikantuk Nyai …… saking ing dukuh….., lan peputra kalih, inggih punika Abdul Sittin ingkang manggen ing Cemethuk lan rabi Nyi Painah saking Karangpung, lan Nyi Tumi ingkang nderek kakungipun manggen ing Dukuh Jethis, Kateguhan.
Putra panengah inggih punika Ki Kasan Dikrama ingkang ugi manggen ing Dukuh Cemethuk lan daup kaliyan Nyi…. ugi saking dusun cemethuk. Griya/pekaranganipun sakpunika dipun panggeni para putranipun. Dene nalika bebrayan sagen nuwuhaken turun cacahipun wonten gangsal (5), inggih punika
Dana Miharso – manggen ing Dukuh Cemethuk rabi pikantuk …. putrinipun Bapak … saking Cemethuk.
Harno Muhammad – manggen ing Dusun Cemethuk lan rabi kaliyan S…..
Mul Lagiyo – manggen ing Dusun Cemethuk, lan rabi pikantuk ……
Cipto Pandi – manggen ing Sumodilagan, Solo, rabi pikantuk…..
Nyi Atminah manggen ing Dusun Cemethuk, lan rabi pikantuk…..
Pak Wiryosemito , manggen ing Dusun Cemethuk, sak punika griya lan pekarangan dipun panggeni dening Pak Mitro Misdi. Emah-emah pikantuk Nyi….. saking ing Dusun …. lan peputra 5 (gangsal), inggih punika :
Dene Wuragilipun Ki Kertosari inggih punika Ki Kasan Muhammad, ingkang manggen ing Dusun Cemethuk. Sak perangan pekarangan sak punika dipun panggeni Pak hardi Muhammad, dene sakperangan sanesipun sampun dados saluran irigasi. Pak Kasan Muhammad rabi pikantuk Nyi Ngatiyem, putrinipun Mbah Ngali, saking Cemethuk, lan peputra enem, inggih punika :
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pangeran Pabu Amangkurat Hingkang Jumeneng Ing Kartosuro.
arep njupuk maneh wahyumu. (Yudhoyono,
Miturut kapracayan wong Tionghoa, wong sing nduwé shio jaran iku wongé pinter, mandhiri lan bébas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jaran_(shio)&oldid=816985"	Kategori: Shio	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.13, 11 Maret 2013.
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KAROKEKAKESIH INGSUN, TEKOWELAS TEKO ASIH SI JABANG
kangkung....!!!Petis kangkung,Tumis Kangkung,,dll
Mon Aug 24, 2009 1:48 pm Quote :nuwun sewu mas, sampean erwan wong ngleri dudu?sing ndisik karapane caplin?geh mas lha sampean sinten?_________________
apik apik ngguyu bareng yo! hahahahahahahanganggo itungan, siji loro telu.. ayo
Ing. Christian Diedrich Dr.-Ing. Thomas Bangemann Dr.-Ing. Jörg Hähniche Dipl.-Ing. Axel Pöschmann Dipl.-Ing.
PROFIBUS PA Von Dr.-Ing. Christian Diedrich Dr.-Ing. Thomas
Kaligangsa Wetan, Kecamatan Brebes, Kaligangsa Wetan, Kec. Brebes,
Brebes, Brebes Sub-District, Brebes Regency, Central Java, Indonesia
Jl. Raden Patah No.184, Limbangan Wetan, Kec. Brebes,
Benda, Sirampog, Brebes Regency, Central Java 52271, Indonesia
R. Bulakamba No.132, Bulusari, Bulakamba, Kabupaten Brebes, Jawa Tengah 52253, Indonesia
Diponegoro, Pasar Induk, Kalierang, Bumiayu, Kabupaten Brebes, Jawa Tengah 52273, Indonesia
Telp: +62 896-3033-8896 1516. Warung Ulfa
Pagelaran Wayang Kulit Sat Nov 14, 2009 4:13 pm nek ono wayangan maneh info yo kang..suwun,kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
maneh info yo kang..suwun,kandarSabtu malem Minggu tgl 14 Nov 2009... Enten Pagelaran Wayang Kulit mas
Pagelaran Wayang Kulit Sat Nov 28, 2009 5:36 pm pengin
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni lan ak?h 80
curhat… kok bisa tambah gemuk yah??? | blog-nya diviarsa
Ora edan ora keduman, Sing waras padha nggagas.
Iku tadha yen tekane jaman Jaya Baya wis cedhak
Ratu mung amrih kartaning nagara, raharjaning jagad kabeh), rakyat senang hatinya, karena murah sandang murah pangan (marmane padha enak atine wong cilik dening murah sandang
mulang wruh marang bener luput … adil paramarta, lumuh mring arta …karana .. mung amrih kartaning nagara, raharjaning jagad kabeh”, dan rakyat menjadi “… nora ana wong ngresula kurang … marmane padha enak atine wong cilik
January 16th, 2010 at 16:12	| #29
Kaliurang masuk wilayah Kab. Sleman Prop. DIY menawi griyo kulo wonten ing pojokan terminal
Indonesia, lha daripada belibet kosakata krama alusku minim.
“ Pripun menawi shalat jamaah piyambak mawon? Njenengan dados imam.”
“ halah, ga bisa aku, Juz Amma aja lum hafal.” Lagi-lagi aku jujur dengan kelemahanku.
“ nggih sampun menawi ngoten shalat piyambak mawon. Kula dereng saged dados imam.”
kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/
Sing Dis?r?t Sapi Utawa Kebo
curhat… toilet training buat balita cewek | blog-nya diviarsa
Kutha Pangkalpinang iku salah siji Laladan Pamaréntahan Kutha ing Indonésia sing dadi bagéan saka Propinsi Kapuloan Bangka Belitung sekaligus dadi kutha krajan Propinsi. Kutha iki dumunung ing bagéan wétan Pulo Bangka. Kutha Pangkalpinang kapterang jroning 5 kacamatan ya iku Taman Sari, Rangkui, Pangkalbalam, Bukit Intan dan Gerunggang.
Wates wewengkon[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Pangkalpinang&oldid=1024857"	Kategori: Kutha ing Kapuloan Bangka BelitungKutha ing IndonésiaKutha PangkalpinangKutha krajan propinsi ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.42, 11 Maret 2016.
GELOMBANG VIII (08 Nopember 2011 s.d 17 Nopember 2011)
Melihat Keunikkan Foto Foto Levitasi Yukk!
Haji Abdul Malik Karim Amrullah, utawa luwih dikenal kanthi jeneng Hamka. Novel iki dibabar taun 1938 déning Balai Pustaka, penerbit nasional Hindia-Walanda.
Novel iki nyritakaké kisah katresnan antarané Hamid lan Zainab, kang padha-padha kesengsem ananging kapisah wiwit saka amerga béda latar buri sosial nganti Zainab kang ngadhepi penjalukané ibuné supaya nikah karo priya kang wis dipilihaké. Ing pungkasan carita, Hamid mutusaké lunga menyang Mekkah, bajur ngibadah nganti wusanané mati ing ngarep Ka'bah sakwisé ngertèni Zainab wis mati.
Novel iki disambut apik déning pira-pira kalangan, malah nganti saiki wis diadaptasi dadi filem nganti kaping pindho, sekabèhané kanthi irah-
kanthi cekakan Hamka, ya iku Muslim asal Minangkabau kang digedhèkaké jroning kalangan kulawarga kang taat agama. Dhèwèké nyawang tradhisi kang ana sajroné masarakat ing saubengé minangka penghambat kemajuan agama, kayadéné wawasan bapaké, Abdul Karim Amrullah.[1][2] Sakwise nglakokake perjalanan mrang Jawa lan Mekkah awit umur 16 tahun kanggo menimba ilmu, dhèwèké mulai kerja minangka guru agama ing Deli, Sumatera Utara, banjur ing Makassar, Sulawesi Selatan.[3] Sajrone perjalanan iku, utamane nalika ing Timur Tengah, Hamka akèh maca karya saka ahli dlan penulis Islam, kalebu karya penulis asal Mesir Mustafa Lutfi al-Manfaluti nganti karya sastrawan Éropah kang wis diterjemahake sajrone basa Arab.[4][5] Nalika tahun 1935, Hamka ninggalake Makassar kanggo balik marang Medan. Ing Medan, Hamka mulai nulis Di Bawah Lindungan Ka'bah nilak dadi editor kanggo
kang sajrone majalah kasebut kanggo pertama kaline nama pena Hamka dikenalake.[2][6]
Gaya penulisan dan tema[besut | besut sumber]
Di Bawah Lindungan Ka'bah ditulis sajrone wujud singkat kanti gaya basa kang sederhana. Kritikus sastra Indonesia, Bakri Siregar duweni anggapan yèn iki
kanggo mendhidhik pembaca andhedhasar sudut pandang penulis. Miturut Jassin, Hamka luwih ngedepanake ajaran babagan dasar-dasar Islam ketimbang nyinggung tema kemodernan, kayata akeh-akehe penulis wektu iku, lan ngritik pira-pira
^ a b Teeuw 1980, k. 104.
^ a b Siregar 1964, k. 61.
^ a b Jassin 1985, k. 46.
^ a b Jassin 1985, k. 47.
^ Teeuw 1980, k. 105.
^ Mahayana, Sofyan & Dian 1995, k. 56.
sakliyane gusti Allah SWT, perumpamaane koyo kemonggo kang gawe omah, setuhune ringkih-ringkihe omah iku omah kemonggo, lamun siro kabeh podh ngerti.ReplyDeleteAl Faqiir21/09/2011, 14:43Perumpamaane wong kang dadeake pelindung sakliyane
manggon neng kutha Malang, Jawa Wetan, kutha sing apik banget katimbang kutha liyane neng Jawa. Kutha Malang wis dibangun wektu Walanda lan dina iki isih ana akeh omah saka wektu kuwi. Wong-wong sing lunga menyang Malang isa ndelok piye wong Landa urip senajan wong Jawa ora (utawa durung) isa urip kanthi apik.
Isih padha dina iki. Wong Jawa sing sugih urip neng omah sing gedhe, kaya omah-omah wektu Kolonial, senajan wong Jawa lumrah kudu urip neng omah sing cilik utawa wong Jawa sing mlarat urip neng omah elek cedhak kali. Uripa mengkene, akeh-akehe wong Malang seneng. Cacahe wong Malang kira-kira 1 yuta senajan ana wong-wong sing kandha cacahe saiki wis 1,5 yuta lan iki utawa taun ngarep Malang arep dadi taun kutha sing gedhe banget, kutha gedhe nomor 4 neng Indonesia.
Senajan mangkono Malang kuwi kutha sing ijo lan resik. Ora ana akeh sampah amarga wong Malang ora ngregedi kuthane dhewe sing ditresnani. Amarga Malang ijo banget, ana jenenge liya "Malang kutha kembang", lan mesthi ana pasar kembang sing gedhe banget lan akeh pasar liyane uga. Pasar sing daksenengi banget yaiku pasar manuk lan pasar iwak.
Ana akeh papan sing kondhang neng Malang. Ing Malang ana akeh greja lan mesthi akeh mesjid. Nanging swasanane adate apik. Akeh papan parwisata sing isa diketemuake menawa wong-wong kepengin libur neng Malang. Papan kaya viara utawa puri, gunung api kaya Bromo, Semeru, Kelud utawa Arjuna, akeh papan agrowisata neng Batu utawa wilayah Bromo lan Semeru lan uga akeh papan banyu panas. Amarga mangkono, akeh wong asreng libur neng Malang. Mung ana siji hotel saka Indonesia sing isa mlebu daftar "100 leading hotels of the world" ana neng Malang uga, jenenge "Hotel Tugu".
Wong sing kepengin sinau sujarah Jawa kudu lunga menyang Kabupaten Malang amarga Kraton Hindhu Majapahit lan Singosari duwe pusat neng wilayah kuwi.
Nanging uga ana mahasiswa-mahasiswa pinter sing sinau neng Malang lan ora neng kutha liyane. Jarene cacahe mahasiswa neng Malang munggah saben taun dene cacahe mahasiswa neng kutha liyane (kaya Jogya) mudhun. Mula ana jenenge liyane kanggo kutha Malang yakuwi kutha pelajar. Pemkot Malang dimongkogake babagan kuwi dadi Pemkot uga duwe program-program kanggo mbiyantu mahasiswa-mahasiwa kaya "gratis hot spot", tegese taun kepungkur Pemkot kuwi bangun 75 papan "hot spot" kanggo masyarakat.
Amarga iklim neng Malang adhem akeh wong 'olah-ragan'. Mula Malang uga duwe club bal-balan sing
punika. Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia. Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nesset&oldid=1012238"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.18, 6 Maret 2016.
lembar dakwah… barang-barang najis | blog-nya diviarsa
“Opo meneh iki pak? TIP TOP? Lah kok koyok toserba neng jakarta ae pak.”
“Wes, sampeyan kari ndelok beres ae
“Mongko setuhune imane muqolid ( wong kang taqlid-anut grubyug-) senajan imane iku sah mungguh ingsun (musonef : peyusun kitab Ta’lim) anging tetapine muqolid iku kalebu wong
PUNIKO MUGI2 SAGED KANGGE TUKAR INFORMASI PUNOPODENE GENDU2 RASA INGKANG SAGED
LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOdito06 di LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOsugiyanto di LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOusman hadi di LANGEN BUDOYO SRI
nek nulis artikel nganggo emosi, patut e sampean ojo nulis blog, tapi dadi sutradara film antagonis wae
ngipun neptu dinten lan pasaran, lajengdipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi :muharramneptunipun setunggalRajabneptunipun tigaShafarneptunipun tigaSya'banneptunipun gangsalRabi'ulawalneptunipun sekawanRamadhanneptunipun enemRabi'ulakhirneptunipun enemSyawalneptunipun setunggalJumadi'lawalneptunipun pituZulkaidahneptunipun kalihJumadi'lakhirneptunipun kalihZulhijjahneptunipun sekawanKapendhet saking neptunipun sasi kalairan,Sakmenika gunggungipun wau menawi langkungsaking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun.Menawi sisa :1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dadospanguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang.2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipunlaku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampunbenten kaliyan saking laku Santri.3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipunlakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun,sampun benten kaliyan saking laku Priyayi.4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipunamong tani, sanadyan kalih liya-liyanipun,sampun benten kaliyan among tani.5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpasiran, inggih menika wiji Raja, watakipun botenkenging dipun perintah, malah mrentah.PETUNG PANCA
Nyuwun gunging pangaksami bilih wontenngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.PETUNG PANCASUDAKangge nikahake temanten.Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kangprayoga kapilih utawa sinirik lamun arep
wilangan :1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watakepanganten utawa wong tuwane tansah tukarpadu nganti salawase .2. 2 utawa 8, iku petungan : DemangKandhuruhan, watake panganten utawa wongtuwane sok nemu lara.3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin,watake panganten utawa wong tuwane soknemu bungah lan seneng.4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja,watake panganten utawa wong tuwane soknemu karaharjan lan kasenengan.5. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan,watake panganten utawa wong tuwane sokkelangan utawa wong akeh sok ana kang duweniat ala marang dheweke.6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watakepanganten ora suwe, bakal pegat mati utawapegat urip, tur akeh kasusahan
sing disepakati nang kamus kae po dudu ???...dukun karo tukang ramal ketoke bedo kangdukun kuwi iso wae
Rdmz Argho: Aku Ora Kudu Males (cerkak)
Aku Ora Kudu Males Jam rolas kliwat sepuluh menit bengi, nalika pesawatku muni. Suster Lisa saka ruang jaga ngandhakake ana pasien kritis mlebu. Ndak seleh majalah kanggo tamba ngantuk sing lagi ndak waca, gage aku tumuju ngarep.
Suster Lisa menehi keterangan ngenani pasien kang nembe mlebu iku. Aku ndeleng sedhela status pasien. Lan mirsa hasil gaweyane para perawat jaga.
“Badhe nglalu, Dokter.” Suster Lisa kumlesik ing cedhak kupingku.
“Sajakipun setres, Dok, wong mawi
kuwi. Dheweke njur meneng karo lingak-linguk. Lagi wae aku mikir, ndadak ana sawenehing ibu tuwa nangis karo nyedhak takon :
“Kados pundi anak kula, Dok, punapa taksih saget ketulungan ?”, tangise ibu kuwi sinambi ngulapi luhe sing crocosan. Wangsulanku nglipur :
“Kula badhe mbudidaya, bu, mangga sesarengan yenyuwun mugi-mugi ingkang putra taksih pinaringan wilujeng”. Sauntara kuwi, pasien ana kamar ICU, kahanane kritis. Ndak sawang ibu tuwa iku ndremimil olehe ndedonga kanggo anake, nyuwun murih slamete.
Nalika aku mlebu ruang ICU, ndak deleng raine pasien sing mau biru iku, saiki wis rada abang. Lan jantunge uga wis normal mompa getih maneh.
kaya-kaya aku wis tau tepung. Ndak saut status pasien sing dicekel Suster Lisa, banjur ndak waca. Nama : “Bertin”, ndak bolan-baleni panyawangku, bener dheweke.
Aku nyoba ngipatake lelakon sedhih dhek jaman semana, nalika aku isih pacaran karo wong sing tak tresnani, ning dumadakan direbut dheweke. Weruh owah-owahan ing raiku, Suster Lisa takon :
“Punapa Dokter Katrin tepang kaliyan pasien punika ?”. Ora ndak wangsuli pitakone, mug aku mengo anteng nyawang suster sing seneng gosip kuwi. Dheweke meneng.
Aku mung bisa nggeget lambe, lan mbudidaya supaya tetep bisa ngadeg jejeg njaga wibawa pinangka sawijining dokter, aja nganti ambruk lan luluh ing sangareping anak buah mung merga kawiyak lelakon lawase sing bisa ngejlogake martabate.
Ndak serot ambegan dawa, ndak isi paru-paru ku nganggo hawa seger sak njabane ruang ICU, ndadekake dhadhaku krasa rada longgar.
Saben aku nyawang pasienku lan ndak bolan-baleni nyebut jenenge, pinggeting tatu isih jero nabet ing ati. Nang ngendi Bambang sing wis dadi bojone kok ora ngeterake? Bertin sing setengah mati merga arep nglalu gagal, njur apa sebabe kok nganti arep nglalu ?
Dokter Katrin, kados pundi anak kula ?” aku njola rada kaget. Ora nglegewa yen ing mburiku ana wanita tuwa ibune Bertin.
“Anak kula kados pundi, Dok ?” pitakone dibaleni.
“Kadosipun taksik saget ketulungan kok, Bu. Dhateng pundi Bambang ? Swaraku dhuwur semu sengol. Ibu tuwa kuwi nyawang aku sedhela njur mangsuli.
“Mboten ngertos, Dok, sapunika awis-awis mantuk kabaripun gandrung kaliyan pawestri nakal, mila anak kula lajeng badhe nganyut tuwuh punika.
“Punapa Dokter pirsa kaliyan Bambang mantu kula ?” wangsulanku mung manthuk. Mesthine Bertin ora tau crita karo ibune, yen entuke bojo iku grebut duweking liyan. Bambang iku biyen pacarku. Aku wurung kawin karo dheweke merga digodha Bertin sing wusana kelakon dadi bojone. Jebule saiki watake sing thukmis kumat meneh. Emane, Bertin dudu aku, sing kuwat ditinggal madon. Aku muji syukur ing jroning atiku.
pinangka dokter, bisa tumindak apa wae yen kepingin males laraning atiku, sing sejatine isih krasa perih lamun kesenggol. Nanging, apa yen aku males dheweke, bisa mbalekke kabagyanku ? Apa aku isih kepingin Bambang sing wis kianat iku bali ing tanganku ?
Oh ora … ora … babar pisan ora. Wis ben sing wis kelakon, pinangka dadi guru besar lan pengalaman, sing mesthi wae saya nggedhekke pengati-atiku. Aku bali nyawang monitor, kang mratelakake kondisine Bertin, ndak jingglengi ambegane wiwit tumata.
Aku pinangka dokter sing nangani dheweke, ing pojoking atiku ana rasa marem bisa nylametake pasien. Aku tansah ndedonga muga-muga Bertin bisa ngatasi masa kritis sing ateges bakal urip. Semono uga nalika dheweke digawa menyang bangsal aku tansah ngetutake. Suster Lisa sing bawel iku njejeri lakuku karo nanjih takon maneh.
Katrin, ya ?” aku ngguyu nglegani pitakone. Mesthine suster iki bisa maca praupanku, lan gedhene kawigatenku marang pasienku sing cabar olehe arep nglalu iku.
Ing bangsal kahanane Bertin saya apik, saya normal ndadekake atine para perawat padha lega. Nalika sepisan ngelekake mripat, pas aku nunggoni ing sisihe. Sawise nliti raine para perawat rumangsa durung ana sing ditepungi, mula panyawange bali tumuju marang aku. Aku kaget nalika dheweke ora pangling nyawang aku lan ngundang jenengku :
“Mbak Katrin… eee dokter Katrin …, aku matur nuwun, dene panjenengan sing bisa nylametake aku…”
Aku mathuk, senajan krasa kaku aku nyoba mesem. Jroning batin esemku uga dadia obat lan sugesti kanggo si pasien sing mbutuhake banget semangat urip. Aku kumlesik lirih ing cedhak kupinge :
“Neng ngendi, mas Bambang bojomu, dhik ?” Krungu pitakon iku, lambene Bertin kedher, kanthi mripat sing murub kebak kanepson kandha :
“Bambang iku jebulane bangsat kok dokter, saiki minggat jare karo cah nakal, embuh neng ngendi, cilakane, aku ditinggali wiji sing isih neng kandhutan. Mula saking judhegku, sirku arep nglalu. Pangapuramu wae sing gedhe ya dokter, aku kilaf, aku ngandel karo rayuane, nganti tega aku ngrebut saka sliramu.” Bertin kaca-kaca mripate nelakke getune marang tumindake anggone wis nglarani atiku. Kanthi sareh aku mangsuli :
“Wis, dhik, rasah dipikir, dheweke pancen dudu jodhoku. Aku ditinggal njur ngrabi sliramu kae, aku malah njur konsentrasi karo pelajaranku. Wusana aku lulus, saiki bisa mbok sawang. Dhinesku ditugasake ana Rumah Sakit kene iki.” Aku nyoba nyritakke apa anane.
Krungu critaku, Bertin karo mingsek-mingsek nyekel tanganku diarasi sak katoge ndak jarke wae, ben marem ngetokke pangunek-uneg ing atine. Senajan biyen atiku krasa njarem, lara lan perih merga tumindake, ning aku ora bakal males. Balik tugasku pinangka Dokter, aku kudu tasah tetulung marang sapa wae, ora mbedak-mbedakake marang kabeh sing mbutuhake. Isih dumeling dhawuhe Simbahku sing wis nyuwargi : “Yen kowe digawe ala, walesen nanggo kebecikan, yen kowe disengit, digething, walesen kanthi tindak katresnan. Kowe bakal nampa kabagyan ing ati sing tanpa upama”. Ngono dhawuhe … iku mau kabeh bakal ndak estokake nganti tekan
curhat… pemilihan sepatu bayi | blog-nya diviarsa
pranatacara mantenan , pranatacara manten , pranatacara kesripahan , Pranatacara Supitan Assalaamu’alaikum WR.WB Dhumateng
Tamiya Dash #3 – Shooting Star edisi 2016 | blog-nya diviarsa
@NgomongNgapak 90 % wong lanang ganteng, lewih milih wong ayu. Selewihe milih sing pada gantenge.
Brzeszcze (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brzeszcze&oldid=1090304"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.51, 14 Sèptèmber 2016.
Pendidikan politik untuk anak? | blog-nya diviarsa
laporan khas senin pagi, 17 januari 2011 | blog-nya diviarsa
sekedik”“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
benarkah tabung gas 3kg ber-SNI? | blog-nya diviarsa
Catur Arum Telung Segoro Catur Arum Kendang Kempul Banyu
Catur Arum Telung Segoro Catur Arum Kendang Kempul Banyuwangi
Blangkon iku sajinis panutup sirah kanggo wong priyo sing sejatiné wujud modhèrn lan praktis soko iket. Iket digawe soko kain batik sing rodho dowo banjur dililitake miturut cara-cara lilitan tinentu neng sirah. Lilitan kain iku kudhu isa nutup kabeh sirah (ndhuwur kuping).
lanminangka Timur) Nasionalismen? lan lan basa P?nget: Tengah. Basa
Ngelayung biso isun dung sing biso nduweni,
Biso sun linglung, koyo wong edan turun..
Serange ati isun, serange welas isun,
Nemen nyang riko, nyang riko nyang riko..
Download MP3 Edan Turon - Ayuk
lewat penulisan kata kata yang diuntai i...
ingkang sampun paring pinten-pinten kanikmatan dhumateng kita sedaya, sholawat saha salam mugi tansah lumuntura dhumateng Nabi Agung Muhammad Rasulullah SAW.
Dinten Minggu Kliwon tanggal 19 Agustus 2012, ngleresi tanggal 01 Syawal 1433 H. utawi 01 Sawal 1945 Tahun Wawu Windu Kuntara, wuku Sungsang, Pranatamangsa Karo, dina Kuda, dhumateng sederek kula
faidzin ing dinten suci menika, lampah satindak ucap saklimah saha ingkang murang sarak, dosa kita linebura ing dinten riadin menika,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.25, 30 Januari 2017.
ora arep ono tresno seko ngendi...mulane aku nggabung neng FOKG supoyo kenal karo sedulur kabeh..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
selamat ulang tahun cantik… | blog-nya diviarsa
Uny Kabushikigaisha?, Perseroan Terbatas Uny) inggih punika prusahaan ingkang ngelola jaringan peken swalayan APiTA lan Uny ing tlatah Chubu lan Kanto, Jepang. Kantor pusatipun ing kitha Inazawa, Prefektur Aichi. Uny (HK) Co., Ltd. ngelola peken swalayan ing Cityplaza, Hong Kong kanthi asma APiTA.
Deleng ugi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 2 Maret 2016.
Bocah2 saiki wes kakeyen pilihan panganan yo Rohah... mbiyen kito gor iso ketemu
laliLuwih begja kang eling lawan waspada8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang Suksma9.Beda lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan12.Sageda sabar santosaMati sajroning ngauripKalis ing reh arurahaMurka angkara
Mumbai ING Vysya Nariman Point ING Vysya Khar ING Vysya Opera House ING Vysya Tfu ING Vysya MIDC ING
ketingal wiwit matahari cemlorot ngantos gerhana rampung. Saking observatorium menika gerhana saged dipun tingali wiwit tabuh gangsal langkung kawan dasa menit ngantos tabuh 6 langkung 30 menit. Sawetawis miturut sains gerhana ing wekdal samangke kedadosan saking tabuh sekawan langkung selangkung menit saha minangka pathokan kangge
panggenan pangawat-awatan ing observatorium casa ingkang ketingal inggih gerhana matahari saperangan utawi bulan nutup saperangan srengenge.
Kajawi ing Sukoharjo gerhana matahari cincin saged ketingal cetha ing wewengkon papua saha wewengkon Indonesia sisih wetan. Miturut pengasuh observatorium casa Ustadz Ar Sugeng pangawat-awatan ing observatorium pesantern menika kangge mbuktekaken petangan hisab. Kajawi menika ugi kangge maringi gambaran kanthi nyata babagan ebahipun matahari ingkang langkung cepet katimbang rembulan. (Johanes Sandy – Sukoharjo)
dijarwekake dening Moechtar. Cerkak jarwan akhirakhir iki angel diprangguli, kamangka cerkak-cerkak jenis iki bisa nyugihake botheane sastra Jawa, mula cerkak iki perlu diteliti. Peneliti njupuk cerkak lima kanthi
Kumpulan cerkak Serenada Schubert iku mujudake buku pisanan kang dibabar dening CV. Bintang Surabaya ing wulan Maret 2003 kanthi wujud jarwan. Underaning perkara kang dirembug ing panaliten iki yaiku kepriye gambarane paraga utama saben cerkak ing kumpulan cerkak mancanegari Serenada Schubert kang dijarwekake Moechtar. Panaliten iki nduweni tujuwan yaiku nggambarake paraga utama saben cerkak ing kumpulan cerkak mancanegara Serenada Schubert kang dijarwan dening Moechtar. Panaliten iki nggunakake pendekatan objektif. Metode kang digunakake ing panaliten iki yaiku metode analisis struktural kang nengenake marang deskripsine unsur tokoh lan penokohan. Kanthi metode iki di jlentrehake mungguh apa kang ana ing njerone teks. Asile panaliten iki yaiku gambaran watak paraga utama kang ana ing limang cerkak. Paraga wong wadon dadi paraga utama ing cerkak “Ngumbara Kelunta-lunta” nduwe watak gampang trenyuh, nyelaki masalah, bingungan, gampang diojok-ojoki, nglokro lan bisa jaga harga dhiri. Paraga Stoner dadi paraga utama ing cerkak “Pepesthening Takdir” nduwe watak nglokro, psimis, nurut, sak penake dhewe lan kepengin mangerteni samubarang. Paraga Aksionov dadi paraga utama ing cerkak “Sing Maha Kuwasa Wis Pirsa” nduwe watak ora apik, grapyak, sregep lan disiplin, bingungan, jujur, nglokro, pasrah, gampang trenyuh, taat lan sopan. Paraga Albert Edward dadi paraga utama ing cerkak “Penjaga Greja” nduwe watak tanggung jawab, kerja keras, temen, kementhos, nglokro, jujur, tegar, lan gampang diojok-ojoki. Paraga Maria dadi paraga utama ing cerkak “Topan Salju nduwe watak gampang tresna, bingungan, setya, sayang, isinan, lan introver. Watak-watak kang kababar pranyata di dayakake kanthi efektif kanggo njejegake cerita. Mula panaliti atur pamrayoga lan panjurung supaya cerkak mancanegara Serenada Schubert bisa kanggo mulang ing Sekolah Menengah Pertama lan ing Sekolah Menengah Atas, mligine ing
Pamedaran 2:17 | “Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-pasamuan. “Sapa sing menang bakal tak kèki manah simpenan lan bakal tak kèki watu putih. Nang watu putih kuwi ketulis jeneng sing anyar, jeneng sing ora ènèng sing ngerti, kejaba namung wong sing dikèki jeneng mau.
marang pasamuan-pasamuan. “Sapa sing menang bakal tak kèki manah simpenan lan bakal tak kèki watu putih. Nang watu putih kuwi ketulis jeneng sing anyar, jeneng sing ora ènèng sing ngerti, kejaba namung wong sing dikèki jeneng mau. Last Verse
tombol hand brake avanza non vvti pecah… | blog-nya diviarsa
wiwit ngandika marang aku: Tangia, memanisku, mrenea, intenku!” [ayat 10] Katresnan wujudaken prekawis ingkang penting sanget ing
mutiaraqolbu	Dawuhipun Rosululloh SAW: Sa’temene alam kubur niku awal sangking kehidupan akhirot, menawi tiyang saged slamet mongko sa’ba’dane niku langkung gampil malih mungguh tiyang niku. Nanging menawi tiyang mboten slamet mongko
Reruntuhan Sing Sembarang Kemungkinan saka Relationship 5 Kesalahane wong Priksa Sing Bisa Tambalan a Relationship 5 Things to Say kanggo Ngelingake Panjenenganipun Panjenenganipun perlu Sampeyan 5 Aturan Ingsun Wingman a 7 Iku Apa Panjenengan Pirsa Sadurunge
Iku kanggo Wingwoman kanggo Elingi Carane Approach Women Yen Apa Shy? Top 5 US Kutha kanggo Single Men Carane Cope Sawise Break Up 5 Cara kanggo Golek Cinta urip! Top US Kutha dadi Single 5 Cara Creative kanggo Say I Love You 3 Tip kanggo An Amazing Relationship Rahasia saka Kiss Great 5 Edan (Nanging leres) Iku About Dating Butuh Ngerti! Tip kanggo Dadi cah ayu Magnet 7 Mayer ora nyenengake About Modern Dating Top 4 Tips Apa Panjenengan Pirsa
Apa Women Pengin in Man Sing Perfect? 5
Apa Njaluk Sampeyan Fired Mayer ora nyenengake About Modern Dating Four umum Masalah Relationship Four Jenis Men Go Kanggo Top 5 Cah ayu Gulung cepet Film Kanggo Penyayang 5 Tips actionable Kanggo narik kawigaten The Woman Of impen Panjenengan 6 Pitakonan tombol kanggo Takon dhewe Sadurunge Kang nyemplungaken ing Pool Dating 6 Tips pas wektune kanggo marrying Smarter! Bisa Food Priksa Saben Student Relationship Luwih? 6 Alasan Kanggo
Reruntuhan Sing Sembarang Kemungkinan saka RelationshipCarane Tanggal ing Facebook5 Kesalahane wong Priksa Sing Bisa Tambalan a Relationship Prakawis kitaIng anjog website Free online digawe istimewa kanggo penyayang pet. Apa sampeyan are looking for a partner urip, konco kanggo pet utawa mung wong kanggo nyumerepi metu karo, kene sampeyan bakal bisa nemokake persis sing are looking for - pet penyayang kaya dhewe. liyane & gt; Free Tips+ Saran Free+ Love & Bayan+ Pisanan Tanggal+ Dating Tips Online+ Pet Friendly Info jenengAnggotaKatentuan Pangginaan supados langkungKebijakan
SING BECIK RIRINEN ATINE BEN ELING
PANJENENGAN SAMPUN NYAWIJI WONTEN ING DESA LOGANDU LUMANTAR SITUS PUNIKO MUGI2 SAGED KANGGE TUKAR INFORMASI PUNOPODENE GENDU2 RASA INGKANG SAGED
dawa,jiannn nek golet banyu ngasi di rewangi ora turu mergane nunggu banyu setetes sing nunggoni wong sakorab ,kuwe nek banyune esih metu,nek ora metu banyune sama sekali mlayune maring Karang Sambung / Kali Luk Ulo.Iya bagi sing dompet e kandel
utawane ngojek,lha nek kaya penginyongan ora due apa2…nggo tuku pangan be rekasa apamaning nggo ngojek golet banyu maring kali luk ulo wis genah ora nyandak duite.Moga2 baen aparat terkait Desa Logandu bisa melu usul nyuwun karo
pancen kudu dadi program jangka panjang Kang. Percuma nek pemerintah ming ngedrop banyu tiap taun tapi ora ana upaya nggo kepriwe
perhitungan injection parameter HPDC (bagian 2) | blog-nya diviarsa
Ngawiti ingsun nglaras syiiran Kelawan muji maring pengeran Kang paring rahmat lan kenikmatan Rino wengini tanpo pitungan 2 x Duh bolo konco Priyo wanito Ojo mung ngaji syari'at bloko Ngur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sengsoro 2x Akeh kang apal qur'an haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe gak di gateke Yen isih kotor ati akale 2x Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare ndunyo Iri lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan nisto 2x Ayo sedulur jo nglaleake Wajibe ngaji sak pranatane Ngo ngandelake iman tauhite Baguse sangu mulyo matine 2x
pasan Kabeh tinakdir saking pengeran 2X Kang anglakoni sakabehane Allah kang ngangkat drajate Senajan ashor toto dhohire Ananging mulyo maqom drajate 2X Lamun prasto ing pungkasane Ora
Menawi babysitter-ipun kados Halimatus Sa’diyah luwih sae insyaallah 😀 Ning kadosipun mboten kathah ingkang kados ibu Halimah. Sak punika kemawon, kathah ibu2 ingkang mateni putranipun piyambak, na’udzubillaahi min dzaalik. Menawi saged, kadosipun luwih sae menawi momong piyambak, kasih ibu luwih kraos dumateng putranipun 😀
KEKADANGAN Paseduluran mono sejatine minangka kodrat utawa naluri tumarap para manungsa awit manungsa dicipta dadi titah kang paling becik lan mulya, awit diparingi raga kanthi pancaindriya kang pepak, sarta jiwa lan ruh sing uga dipepaki kanthi cipta, rasa, lan karsa. Kaya kang wus kamot ing Kitab Suci Q95:4-5, kang kanthi terang tanpa tidha :
“Sayaktine manungsa cinipta dadi titah kang paling becik, banjur winalik dari titah kang banget asor. Kajaba wong-wong kang padha suka precaya maring Allah sinartan padha tumindak kabecikan.”
Cipta, rasa, lan karsa iku mau sing ngrenggani jiwaning manungsa sahengga beda kalawan sato kewan, nadyan para manungsa uga mangan, ngombe, turu, lan jejodhowan. Sak liyane Adam lan Hawa, tetela nora ana manungsa kang lahir ing donya kanthi dumadakan dewasa. Apa jarwa dhosoke dewasa, yen ora kliru tegese gede, tuwa, lan rosa. Gede ukuran wadage, tuwa tegese cukup umur jiwa lan ragane, rosa tegese wis bisa mandireng diri utawa mandiri. Ora ana lahir terus dewasa, nanging wujud bayi kang paribasan durung bisa apa-apa awit bisane terus urip. tuwuh, lan ngrembaka dadi dewasa amarga panggula wenthahing wong atuwane, iya rama, ibu, lan sedulur liyane. Kahanan iku mujudake menawa manungsa perlu sedulur supaya lestari uripe.
Kitab suci uga sung piwulang, menawa sajatine manungsa sak donya kang cacahe luwih saka 6 milyar iku dumadi saka sepasang manungsa, kang dadi cikal bakale. Ya iku Bapa Adam lan Ibu Siti Hawa. Q4:1
“ Hei para manungsa, sing padha bisa taqwa mring Pangeranira kang wus nyipta sira kabeh saka badan wadag siji (Adam), kang banjur dicipta sisihane (Siti Hawa), terus saka sakarone ngrembaka manungsa lanang lan wadon sing banget akeh cacahe. Mula sing bisa padha tansah taqwa marang Pangeran kang kanthi asma-Ne sira pada njaluk tulung siji lan sijine, mula pada tansah gelema nyambung tali kekadangan (silatur rahim)“
Ayat iku mratelakake menawa sejatine kabeh manungsa iku tunggal darah, lan kinodrat dadi sedulur utawa kadang siji lan sijine menungsa. Gelem ngakoni utawa mungkiri marang kasunyatan iku, manungsa tetlea minangka kadang, tunggal cikal bakal. Dadi ora salah menawa saben ana sing mangun bebrayan luhur kanthi jejodhowan utawa nikah suci pada kasebut ngumpulake balung apisah, kang ateges ngumpulake balunge Bapa Adam lan Siti Hawa kang wus pisah dadi pirang-pirang badan lan raga dadi sakwijining bale wisma kang bakal nurunake wiji maneh.
Gusti Allah paring piwulang kanti terang terwaca tanpa tidha :
Padha manembaha marang Allah lan aja pada nandhingkae Pangeran, Bektia para rama-ibu, kadang
ora rena marang wong kang gumedhe lan nggunggung dhiri. QS4:36.
Kanthi ayat iku bisa jelas lan ora prelu mamang maneh, menawa sakjroning urip ana ngalam donya, kudu pada gelem mangun bebrayan luhur, tansah guyub rukun, nyambung tali kekadangan lan paseduluran, memitran kang becik kanthi tulus lan rila linandhesan sedya suci muhung kanggo ngabekti mring Pangeran. Iku mau muga-muga bisa kaleksanan kanthi nyawiji marang Paguyuban Keluwarga lan paguyuban liyane kang ancas lan tujuwane kanggo nambah tumindak kautaman.
Terjemah saking seratanipun Alta Gibralta | 26 Desember 2009 | 10:35 WIB
Iki sakwijining carita kasunyatan kang wis nate kelakon pirang-pirang tahun kapungkur. Ana sak wijining perawan kang nandhang wuta, mula tansah duwé rasa gehing marang awake dhéwé amarga cacat wuta kang sinandhang, ing kéné tak sebut jenengé Sri Marlupa. Malah-malah uga dai duwé rasa gething marang wong liya, kajaba marang sakwijining priya kang dadi pacarré, tak sebut waé jenengé Tulus Widodo. Tulus tansah sabar ngancani lan nglelipur marang Marlupa, méh ing saben wektu. Priya iku uga prasapa lamun bakal nikah-anggarwa Sri Marlupa sak wektu-wektu Marlupa wis mari saka panandhangé, ateges wis bisa weruh gebyaring alam donya manèh.
katindakaké dening dokter, mula Sri marlupa banjur bisa weruh manèh waras-wiris bisa nyawang isining donya kag gumelar.
Mula Tulus Widodo banjur takon marang Sri Marlupa : “ Nimas, sakiki sliramu wis bisa weruh lan nyawang gebyaraing kahanan donya. Apa sliramu saguh dadi bojoku, bebarengan karo aku mangun bebrayan lan kulawarga napaki urip ana donya ?”
Sri marlupa kaget atiné lan ngalami stress, bingung, lan judheg, amarga nyumurupi kalamun Tulus Widodo kang dadi pacarré iku sak wijining priya kang wuta kahanané. Ingkang mangka saklawasé dadi pacarré nyata-nyata kalamun banget anggoné setya tuhu marang dhèwèkké. Nanging gandhèng kahanané wuta, mula Sri Marlupa nolak, ora saguh dadi bojoné Tulus Widodo.
Mula Tulus Widodo banjur ninggalake marlupa kanthi luh kang mijil mbrebes mili saka sepasang nétrané. Tulus Widodo nuli kirim layang marang marlupa, sanadyanta sinerat kanthi nora sempurna. Layang kang ringkas iku mangkéné surasané : “ Nimas Marlupa kang tak tresnani, tulung opènana lan jaganen kanthi becik sak pasang cornea kang tak copot saka nétraku lan tak wènèhaké kanggo sliramu.”
Para kadang lan para pamaos Kabèh, carita mau dadi pituduh lan pepéling tumrap kita, kalamun pikiranné manungsa iku gampang owah lan gingsir. Ora akèh wong kang tansah éling marang kahananing urip kang kelakon ing sak durungé, lan marang sapa kudu bisa ngaturaké panuwun, amarga priyayi-priyayi iku kang asung pitulung nalika kita ngalami kahanan papa cintraka. Umpamané roda, lagi mapan ana ing ngisor.
Mula saka iku wajib kalamun kita kudu tansah nggegulang éling lan waspada. Kalamun duwé rasa nesu lan kepingin muni-muni, élinga kalamun akèh wong kang nandhang bisu ora bisa micara.
Sakdurungé kita nyacat marang boga kang lagi dipangan, élinga kalamun akèh wong kang kaliren ora duwé pangan. Sakdurungé nggelani marang kahanan lan kelkuwané bojo kang dadi sisihan kita, élinga kalamun akèh priyayi kang nangis lan nyuwun marang Gusti Allah murih bojoné bisa mari saka lumpuh, utawa stroke kang sinandhang. Lamun kita nggetuni kahananing urip kang rinasa ora nyenengaké, élinga kalamun dina iki akèh wong kang digotong marang liang lahat.
Sakdurungé kita nggresula marang anak lan putra-putri kita, élinga isih akèh wong kang mbudidaya kepingin duwé anak, nanging durung pinaringan momongan. Lan kalamun kita nggetuni marang kahanan pagawéyan kita, éling-élinga kalamun isih akèh wong kang ngganggur, angel golèk pagawéyan kanggo sumber panguripan, uga wong cacat kang ora bisa antuk pagawéyan kang nyukupi uripé.
Sakdurungé kita nggresula aboté dadi siswa lan murid, élinga kalamun isih akèh nom-noman liya kang kepingin Sekolah nanging ora bisa kelakon awit nora kuwat mbayar. Lan nalika sesanggan urip krasa abot lan bisa ndadèkaké kesrakating urip kita, mèsemma, mèsemma waé, ngonjukaké syukur marang Gusti Allah awit kita isih diparingi wektu Urip ana ngalam donya. Nalika kita kudu ngadhepi sak kabehing masalah, masalah Keluwarga, Bebrayan, keuangan, lan liya-liyané…. Ayo padha diadhepi sarana kesabaran, ÉLING kalamun URIP iku sakwijining ANUGERAH saka Kang maha Kuwasa, wajib disyukuri, dilakoni, lan dirasakaké nikmaté… Banjur direroncé amrih urip kita bisa dadi manfaat tumrap ummat sak donya.
Dinikmati urip kita saben detik kang lumaku, awit iku ora bakal bisa dibalèni manèh. Urip mlaku tanpa swara ora bakal bisa dibalèni lan ditututi, amung bisa dilakoni kaya manut ilining banyu kali….. Urip iku tansah éndah, mula tindakan apa kang paling becik tumrap kita lan wong liya…. Aja nganti ngresula lan nutung saka rahmaté Allah Pangéran kita…..
BOJO PAPAT Anggitane : Sri Adi Harjono
Pak Hurip ngono priyayi kang katrima uripe. Kondhang kaonang-onang, ngambar arum jenenge. Sugih bandha-bandhu gèk uga sawijining pejabat. Duwé
tenheré bisa digiring mrono. Kabèh bisa diatur. Kang ngatur dhuwit. Mbangun dinasti kanggo korupsi. Utawa kosok baliné. Korupsi kanggo mbangun dinasti. Jaré mbrastha KKN?! Hiya! Jaman wiwitan reformasi biyèn, mbrastha KKN dadi “jargon”. Nanging saiki, KKN dadi “jaran”. Kanggo tumpakan murih tekan tujuwan. Mbaudhendha nyakrawati lestari.
Nasib mujur ngawa Pak Hurip kaya mapan nèng sandhuwuring angin. Mula bebasan apa kang sinedya ana lan apa sing cinipta dadi. Bojoné waé papat. Digawèkaké omah gedhong magrong-magrong, dipepaki prabot balé omah méwah, petamanan éndah lan bèji kanggo nglangi. Mesthi waé dibangun kanthi gaya arsitektur miturut “nges”-ing rasané bojo-bojo mau sowang-sowang.
Saking anggoné turah-turah bandhané, Pak Hurip menawa waé lali yèn mangan sakmangan kuwi nggawa akibat marang kuwarasaning awak. Olèhé mikir urip kanggo mangan. Ora mangan kanggo urip. Ora mikir yèn panganan sing énak-énak, nyamleng nggajih, legi gurih iku marahi kolestrol dhuwur, tensi dhuwur, gula dhuwur, asam urat dhuwur lan sapanunggalané. Pokoké dadi penyakit! Mula bener ujaring akèh jaré sambat sebuté wong sugih mono béda karo sambat sebuté wong mlarat. Sambaté wong mlarat: “Sésuk apa mangan?!” Jalaran bener-bener wis ora duwé candhèn pangan. Éwadéné sebuté wong sugih: “Sésuk mangan apa?” Awit butuh sea food, kambing guling, empal sapi, apa opor ayam mung kari aba.
Kaya ngapa ajur mumuring atine Pak Hurip bareng makaping-kaping katulak karepe
Saiki Pak Hurip lara medhang-medhang neng ndhuwur ranjang. Awake wis ora kuwat ngglawat. Nanging yèn ngomong isih kaya wong waras. Dokter pribadi lan
Alesané, dhèwèké wis siyap nampa tekané Malaikat Penjabel Nyawa! Siyap mati!!!
Pak Hurip banjur ngundang bojo nomer papat. Lintang. Kang kawentar minangka wanita legendharis. Sulistyaning wernané, dedeg piadeg pawakané, solah bawa muna-muniné lan samubarangé sarwa-sarwi nengsemaké. Wanita idham-idhamané kabèh priya. Ora ana siji waé priya kang ora kepéngin nduwèni Lintang.
Kanthi laku ngembat madya, le­mesing lambungé Lintang kaya kembang traté lumenggang nèng lumahé banyu kasilir ing manda maruta. Sawisé nyungkemi tanga­né Pak Hurip, Lintang terus nge­mèk-emèk bauné sing kakung kan­thi memalat sih.
“Pepujanku, lintang wong ayu…., sedhéla manèh aku bakal mati. Méndah iba sepiné, sakwisé mati mengko yèn tanpa sliramu. Aku kepingin, sliramu tansah sumandhing nèng cedhakku. Mula lintang wong ayu, gelemma ya, sliramu mèlu mbarengi aku sowan ing ngarsané Kang Murbèng Gesang ?!” Pak Hurip ngrerepa mawa wirama lan wiraga kang ngeres-eresi ati.
“Nyadhong duka inggih, Bapak. Wonten ing prajajnjèn pra-nikah rumiyin rak sampun kapratélakaken. Sami sakala kula dados tiyang bébas menawi sawanci-wanci panjenengan séda. Panjenengan mboten saget ngajak kula. Saget kula namung ndhèrèkaken layon panjenengan dumugi makam, caos kurmat pungkasan, nyawur sekar sarta maos donga. Rampung menika kula mardika milih priya kang pantes kula dhèrèki!” pratélan Lintang nandhes, nuli lunga klépat ninggalaké Pak Hurip.
Panulaké lintang kaya tibané lumpang watu kang ngentebi dhadhané pak Hurip. Seseg. Angèl ambegan. Karo menggèh-menggèh Pak Hurip mbayangaké anggoné gumati lan pangertèn marang bojo enomé kuwi. Awit bojo kang nomer papat kuwi wis njunjung martabaté sakjroning dhèwèké wis ngunduri tuwa. Dadi wong kinurmat. Lintang tansah kapiji ngamping-ampingi pak Hurip kala mangsané nekani adicara-adicara kang mirunggan. Ing acara-acara penting. Nanging entèk-entèkané Pak Hurip kaya diculeg mripaté bareng nemoni kanyatan yèn Lintang ora tulus nresnani dhèwèké, kaya tulusing tresnané pak Hurip marang wanita bojo nomer papat mau.
Pak Hurip mupus. Dhèwèké isih duwé bojo telu. Mula sakcepeté bojo nomer telu diundang. Jenengé Rukmi. Bojo sing ngajak sugih. Kang prasasat wis awèh kabagyan jroning uripé. Rukmi uga wanita kang banget dimélikaké déning kabèh priya. Jalaran Rukmi bisa mènèhi rasa ayem lan ayom, utawa aman marang sapa waé.
“Jeng Rukmi dununging karesnanku…”, panyapané Pak Hurip karo ngranggèh tangané Rukmi terus digegem-gegem nganggo tangan kiwa lan tengen. Panyawangé luyu. Nrenyuhaké. “Nèk aku mati, nèng kanané mengko mesthi aku kasepèn. Mula dimèn ora kasepèn lan aku bisa tentrem, gelem ya, sliramu ngancani aku ngadhep ing pangayunané Hyang Suksma Kawekas ?!”.
Sak pandurat Rukmi katon legeg. Éwuh aya anggoné arep awèh wangsulan. Anèh! Pak Hurip ngajak mati bareng. Mangka tresnané marang Pak Hurip mung winates. Sakdawané umuré wong kang saksuwéné iki dingèngèri. Kuwi wis dadi papesthèn ora bisa dianyang manèh.
“Adhuh Bapak…., nyuwun gunging pangaksami. Kula mesthi mboten saget nglampahi menapa ingkang dados kersa panjenengan. Sampun sumelang inggih, kula badhé nyepakaken trebela lan kijing emas, sarta mbangunn pasaréyan panjenengan mawi séla cendhani pinilih, kanthi wangun ingkang éndah lan gagah. Sak lajengipun, kula badhé ndhèrèk keng putra kémawon”, wangsulané Rukmi wijang lan gamblang terus pamit lunga.
Kang tininggal mripaté kaca-kaca, atiné keranta-ranta. Ora ngira babar pisan yèn Rukmi mung tekan semono setya bektiné. Pak Hurip gelané kepati.Géné wanita kang wis gawé dhèwèké kajèn kèringan kuwi nulak kekarepané. Nanging ora ana gunané dhèwèké larut kérut ing kasedhihan kang nunjem nyengkerem. Sak lebaré kuwi, bareng wis tumata atiné, bojo nomer loro énggal diakon mara. Marga wis suwé Pak Hurip beberangan urip karo Asih, bojo nomer loro kuwi. Bojo sing setya ngamping-ampingi dhèwèké, sregep mbiyantu ngudhari reruweting urip, tansahawèh semangat, uga iguh pratikel lan liya-liyané.
“Bu…, sedhéla engkas aku bakal mati”, kandhané Pak Hurip karo mandeng Asih kanthi sorot mripat bruwet. “Yèn wis mati, aku mesthi kasepèn tanpa sampéyan. Apa sampéyan gelem mèlu aku ?”
“Pangapunten Bapak, kula mboten saget nyarengi tindak panje­nengan. Saget kula namung ngadani upacara pemakaman ing­kang semuwa, ndhèrèkaken panjenengan dumugi pasaréyan, nyawur sekar lan maos donga. Rampung menika, ing dinten-dinten tinamtu, panjenengan taksih badhé kula slameti, kula kintuni donga, Asih awèh wangsulan kanthi kebak panalangsa.
Méndah kaya ngapa ajur mumuring atiné Pak Hurip , bareng wis makaping-kaping katulak karepé déning bojo-bojoné. Rasané angles. Otot bayuné pepes. Ing dalem kahanan ngono mau, pangarep-arepé mung marang bojo tuwa. Bojo nomer siji. Atut jenengé. Selak diburu ajal, Pak Hurip tumuli ngundang Atut kelawan gita-gita wigati.
“Dhuh sisihan kinasihku… sepurané déné wis sawetara suwé
kinasihku …, sedhéla manèh aku mesthi mati. Dimèn ora kasepèn ing kanané mengko, apa gelem sampéyan ngancani aku ?”
Bojo tuwa bojo nomer siji kang umur-umurané sak pantaran lan Pak Hurip kuwi pancèn kaya wus dilalèkaké. Kamangka bojo tuwa kuwi meneng-menen tansah migatèkaké Pak Hurip lan mesthi atut salaku jantraning uripé. Jroning kahanan kepriyé waé, ing endi waé lan kapan waé. Pak Hurip prasasat wis nyingkur Atut, sakwisé éntuk Rukmi. Saya-saya bareng duwé bojo Lintang. Nanging Atut tetep waé anggoné setya lan ora bakal suda pamoring tresnané marang Pak Hurip. Wekasané kanthi sikap anteng lan praupan jinem Atus terus mrasajake blak-ing atiné.
“Aja was sumelang, Bapak. Wis sakmesthiné aku bakal ndhèrèk panjenengan !” Pratélané Atut nandhes, mantep. “Aku bakal tansah ndhèrèkaké panjenengan, saka alam donya tumeka delahan ! Saka alam panguripan iki tumeka ing alam panguripan mengko lan sakterusé!”
Saking banget kagètté krungu atur pratélané bojo nomer siji kuwi, sanalika mripaté Pak Hurip mlorok, tutupé mangap, ambegané megap-megap. Lan ora gantalan
Pak Hurip tinggal donya bebarengan nunggal wektu lan Atut, bojo nomer siji.
Crita minangka gegambaran, bojo nomer siji amal tumindak, bojo nomer loro kulawarga, bojo nomer telu bandha donya, lan bojo nomer papat dradjat pangkat. Saben manungsa mesthi duwé bojo papat. Sak ukur karo garising papesthèn dhéwé-dhéwé. Kabèh uwong bébas nguyak dradjat pangkat, mardika golèk bandha donya, lan diajang amba kanggo nresnani anak bojo lan kulawarga. Nanging kabèh kuwi ora ana kang kena ginawa mati. Éwadéné kang kena ginawa mati iku amal lan tumindaké.
Pepuntoné : Dituwajuh ing panembah. Kanthi laku : Aja tumindak ala. Tumindaka kang becik. Sucèkna ati sarta pikiran ! Wayah Maghrib lampuné mati, mula wong urip sing ngati-ati, (mung bojo nomer siji sing setya bekti).
Gandhi Jayanti 2015 SpeechGandhi Jayanti 2015 Anchoring ScriptGandhi Jayanti 2015 SmsGandhi Jayanti Bapu PhotosGandhi Jayanti HD ImagesGandhi Jayanti
Njing Ngat ngajeng… [Reply]	ekoph
October 6th, 2012 at 08:59	| #19
Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan Jawa Lombok Melayu, ak?h pulo nduw?ni idh?ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing
aku ndukung sing kalah lan sing angkat koper paling dhisik, ben lek ndang mulih lan tandang gawe mbangun deso eh mbangun negoro [Reply]oyen Reply:June 14th, 2010 at 14:09gawean kok mung bal-balan terus
Aval Urundai - Krishna Jayanthi Rec...
PINIJET EPEK-EPEK SI RAJA KELING.LARUT BEBAYANE TAN SUWE TARUNGE SI SUWUNG
menekui seni reog, jarandor, jathil, sandhur, wayang orang. Tari Sambaya Kridho, kerajinan, penthulan, bujangganong,
saka Taiwan ya iku Jerry Yan, Vic Zhou, Ken Chu, dan Vanness Wu, kondhang amarga mainaké peran ning filem kang judulé Meteor Garden kang diputer nalika watara taun 2001. [1] Boyband iki sakliyané suksès ana ning nagarané, uga kasil sukses dikenal ning nagara-nagara liyané
adaptasi saka serial komik kang judulé Hana Yori Dango kang dirilis taun 2001.[1] Yan mainké peran utama dadi Dao Ming Si, ya iku sijining mahasiswa sugih, tanapi sombong kang akhiré ketemu kekasihé ya iku wanita kang miskin tanapi percaya dhiri jenengé Shan Cai (diperanaké déning Barbie Hsu).[1] Ewondené Chou, Wu lan Chu ya iku kanca-kanca mahasiswané Dao Ming Si, kang sijiané meranaké Hua Ze Lei, Mei Zuo lan Xi Men.[1] kapapat mahasiswa kasebut dadi mahasiswa paling populer lan paling bagus ning kampusé, nganti olih juluk karo jeneng Flower Four déning mahasiswa liyané, kang
dhewe-dhewe.[1] sakwise ganti nama, dikabaraké yèn boyband mau bubar, tanapi kanggo nangkis isu
iku kasil gawé kapapat pria kang dadi bintang utamané kondhang ya iku F4.[2]
Indonésia.[2] tanggal 15 Juli 2011 salah siji saka F4 kang jenengé Vanness Wu dikabaraké arep ngerilis album teranyaré kang judulé C'EST LA 'V.[2]
Saiki grup musik iki, anggotané milih kanggo solo, lan ora bareng manèh, kabukti saka nalika Vanness ngrilis sijining musik video kanggo single Love, Faith, Live ning taun 2011.[2] Rada béda karo single terakiré ya iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=F4_(Grup_Musik)&oldid=1112521"	Kategori: Penyanyi	Menu navigasi
saking artikel: Alta Gibralta | 26 Desember 2009 | 10:35 WIB
dokter, mula Sri marlupa banjur bisa weruh manèh waras-wiris bisa nyawang isining donya kag gumelar.
Sakdurungé kita nggresula aboté dadi siswa lan murid, élinga kalamun isih akèh nom-noman liya kang kepingin Sekolah nanging ora bisa kelakon awit nora kuwat mbayar. Lan nalika sesanggan urip krasa abot lan bisa ndadèkaké kesrakating urip kita, mèsemma, mèsemma waé, ngonjukaké syukur marang Gusti Allah awit kita isih diparingi wektu Urip ana ngalam donya. Nalika kita kudu ngadhepi sak kabehing masalah, masalah Keluwarga, Bebrayan, keuangan, lan liya-liyané…. Ayo padha diadhepi sarana kesabaran, ÉLING kalamun URIP ikusakwijining ANUGERAH saka Kang maha Kuwasa, wajib disyukuri, dilakoni, lan dirasakaké nikmaté… Banjur direroncé amrih urip kita bisa dadi manfaat tumrap ummat sak donya.
Pilih mana, motor dual shock atau monoshock? | blog-nya diviarsa
surah ka-113 wonten ing Al-Qur'an. Sebatan "Al-Falaq" kapundhut saking tembung "Al-Falaq" ing ayat sepindhah ingkang maknanipun "wekdal subuh". Surat punika klebet surah Makkiyah. Isi
Ringkesan isi surah[besut | besut sumber]
karkas teng jenengan mboten npo2a. menawi mboten n0p02 utawi di trami kulo ajeng ngumpulaken bebek teng daerah m0j0anyar mriki
“terjebak” di pusaran blogger kondang… | blog-nya diviarsa
iki urip,urip cahyaning Gusti AllahIki ragaku,iki jenengku…….
Ho , Hurip iku cahyaning gusti allah No , Nur cahyo wewayanganCo , Cipto roso karso kuwosoRo , Roso rumongso kang tanpo karsoKo , Karsane kuwoso tetungguling pangeranDo ,Dumadi tanpo kinardiTo , Tetep jumeneng ing dzat karso
keblatDho,Dhuwur wekasane endek wiwitaneJo , Jumbuhing kawulo gustiYo , Yen rumongso tanpo
ketika istri sedang sakit… | blog-nya diviarsa
Menawi wenten keiwangan lan kirang rangkung atur titiang dumogi prasida ngampurayang.
curhat… membentuk pola makan yang sehat | blog-nya diviarsa
doyan pak. Biyen tau njajal kerang, jarene konco
Wkwkwk… Jebul ming kacek sitik 😄 pada 9 September 2016 pada 10:03 pm yogieza
aku ngingu kijang wae ampun bengsine boros,opo meneh 1:7.mumet ndase tenan haha.pancen dudu dolanan bocah cilik
kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika.
Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika.
Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem
kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga
Elingo yo Ngger, endahe wanojo iku sing dadi
Siji (loro) telu (papat) … maju papat papat Diulung-ulungake mesthi enggal rampunge Holobis kuntul baris. sosial. politik. holobis kuntul baris ( 2x ) Teks tembang Gugur Gunung
sing arek Suroboyo aseli kait ngerti kampung iki pas wingi dijak karo
Widhi Bali alaming asuwung Tan karem
ini kita jalan-jalan ke Kali Pepe di deket Solo Balapan ya..."
"Hayo, saiki mangan sik..."
terapanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.40, 28 Maret 2013.
MBELO bro...anak jaran...wkwkwkwk....kawine ro pitik lho nda, ora ro jaran... hahahaha....
ik.... Nek sing iki aku ora setuju.. aku ora duwe trah je... aliemKolonelJumlah posting : 686Join date : 19.08.08Lokasi : Magelang-Pekalongan PP Re: Daftar Trah Ayam
pencatatan rekor pribadi… | blog-nya diviarsa
satunggaling kéwan jinis cacing saking marga cacing pita ingkang kalebèt Kerajaan Animalia, Filum Platyhelminthes, Kelas Cestoda, Bangsa Cyclophyllidea, Suku Taeniidae.[1] Jinis sanesipun kawentar dados parasit vertebrata ingkang sagèd ndamel lelara utawa nginfeksi manungsa, babi, sapi, lan kebo.[1]
Bentenipun jinis utawi spesies[besut | besut sumber]
Wonten tigang spesies ingkang kedhah dipunmangertosi saking jinising cacing pita Taenia, inggih punika Taenia solium, Taenia saginata, kaliyan jinis Taenia asiatica.[2][3] Tingang spesies cacing pita punika dipunpitadosi dados kéwan kang kedhah dipun mangertosi amargi saged damel manungsa sami lelara, lelara punika inggih punika ingkang dipunsebat taeniasis kaliyan sistiserkosis.[2]. Bentenipun antarspesies cacing pita Taenia saged dipunpirsani wonten ing Tabel 1 ngandhap.
Siklus nalika Urip[besut | besut sumber]
Cacing pita Taenia ingkang sampun diwasa urip ing usus manungsa dados induk semang definitif.[4] Segmen awaké cacing iki bakal medal piyambak saking anus manungsa menawi sampun mateng kaliyan ngandhut tigan, ugi saged kanthi cara pasif inggih punika bebarengan kaliyan feses manungsa.[4] Menawi manungsa punika dados inang definitif, inang sawatara saking kéwan punika inggih punika (sapi kaliyan babi) menawi boten sengaja ngeleg tigan saking kéwan cacing punika, tigan punika bakal nètès embrio (onchosphere) ingkang mengké saged nembus dinding usus.[4] Embrio cacing ingkang tumut sirkulasi getih limfe bakal urip lajeng dados sistiserkosis ingkang infektif wonten ing lebètipun otot tartemtu.[4] Otot ingkang paling asring kaserang sistiserkus inggih punika otot jantung, diafragma, ilat, otot kanggé nguyah, laladan esofagus, gulu kaliyan otot ingkang wonten ing balung rusuk.[6]
Infeksi utawa lelara amargi Taenia dipunsebat ugi Taeniasis kaliyan Sistiserkosis.[1] Taeniasis inggih punika lelara amargi parasit cacing pita ingkang kagolong genus Taenia, saged nular saking kewan dhumateng manungsa, utawi sawalikipun.[7] Lelara taeniasis ingkang kadadosan teng manungsa punika dipunsebabakén déning spesies Taenia solium utawi dipunkenal ugi cacing pita babi [7], ananging Taenia saginata langkung kawentar kanthi nama cacing pita sapi.[7][8]
Sistiserkosis, lelara infeksi ingkang kadadosan dhumateng manungsa punika nyerang jaringan.[2] Ingkang damel lelara punika nuninggih larva Taenia (sistiserkus), amargi naté wonten tigan cacing Taenia solium ingkang boten sengaja dielěg (cacing pita babi).[2] Cacing pita babi saged nyebabaken sistiserkosis déning manungsa, ananging cacing pita sapi boten kados punika. Cacing pita ingkang wonten ing sapi punika boten saged nyebabaken sistiserkosis déning manusia.[7] Ananging, kangge cacing pita jinis Taenia asiatica, para ahli dereng aged mestikaké saged boten damel menungsa lelara sistiserkosis.[3] Terdapat dugaan bahwa Taenia asiatica merupakan penyebab sistiserkosis di Asia.[3]
Lelara taeniasis saged nyerang manungsa menawi nate dhahar daging sapi utawa babi ingkang dereng mateng uatawi satengah mateng, daging punika jebul ngandut sistiserkus, sistiserkus punika lajeng dados Taenia diwasa wonten ing lebetipun usus manungsa.[6] Benten malih kaliyan manungsa ingkang anggadhahi lelara sistiserkosis, infeksi punika saged merga ngeleg dhaharan utawi unjukan ingkang ngandhut endhog Taenia solium.[9]
Lelara punika uga saged kadhadosan amarga wonten proses infeksiipun piyambak saking individu ingkang sakit, kados muntah ananging ngeleg manèh untahanipun.[10]. Sumber panularan cacing pita Taenia dumateng manungsa inggih punika [11]
Lelara taeniasis piyambak dipunsebabaken amarga kotoranipun ngandhut endhog utawi segmen saking awaké (proglotid) cacing pita.
Kewan, kayata babi kaliyan sapi ingkang ngandhut larva cacing pita (sistisekus).
Dhaharan, unjukan kaliyan waladan ingkang regèd amargi wonten tiganipun cacing pita.
Panyebaranipun wonten ing Donya[besut | besut sumber]
Cacing pita Taenia kasebar teng donya.[7]. Kasus panyebaranipun langkung asring dipunngertosi wonten ing tlatah tropis amargi kathah jawah kaliyan iklimipun ingkang cocog kangge perkembanganipun parasit cacing punika.[12] Taeniasis kaliyan sistiserkosis ingkang dipunsebabaken infeksi cacing pita babi Taenia solium.[12][13] Salah sawijining zoonosis, wonten ning laladan ingkang masarakatipun asring ndhahari daging babi kaliyan nggadhahi sanitasi lingkungan ingkang boten saè, kadosta
1.661 manungsa gerah taeniasis.[14]
0,1-0,9 % kadadosan sistiserkosis dhumateng manungsa.[15]
5,9% saka 1450 wong positif taeniasis.[16]
Taeniasis/sistiserkosis dipanggihi ten Papua, Bali kaliyan tlatah Sumatera Lor. boten namung dipanggihi ten NTT, Lampung, Sulawesi Lor, Kalimantan Kulon lan Jawa Wetan.[3][9][17]
Kadadosan lelara taeniasis ngantos 14% [18]
Salah sawijining bukti penyebaranipun infeksi Taenia wonten ing tlatah tropis punika dipunpanggihi spesies cacing-cacing tiga wau, cacing ingkang saged penyebabaken lelara taeniasis dhumateng manungsa wonten ing nagara Asia ingkang kawentar kanthi nama Taiwan Taenia utawa Asian Taenia.[19]. Asian Taenia dilapuraken sampun nate dipunpanggihi wonten ing nagara-nagara Asia ingkang padatanipun nggadhahi cuaca tropis kayata Indonésia, Thailand, Malaysia, Filipina,
punika infeksi ingkang asring dipunpanggihi teng kéwan babi kaliyan manungsa tarutami wonten ing nagara kang tasih berkembang.[3] Panyebaran sistiserkus teng manungsa kadadosan amargi wonten kontak watara kéwan babi kaliyan feses manungsa.[4] Infeksi punika boten namung dijalarani wontenipun pameriksaan keséhatan daging nalika nyembelih, kaliyan konsumsi daging mentah utawa setengah mateng.[6] Panyebaran penyakit punika nyebar amargi Taenia saged mroduksi puluwan ngantos atusan sewu tigan nggal dintenipun, tigan ingkang bisa disebar déning toya jawah dhateng tlatah reged ngantos panggenan ingkang tebih.[4]
Panyebarané ning Indonésia[besut | besut sumber]
Infeksi cacing pita Taenia paling sering wonten ing Indonésia punika kadadosan ting Propinsi Papua. [22] saking Kabupatèn Jayawijaya Papua, Indonésia dipunpanggihi 66,3% (106 tiyang saking 160 responden) positif lara taeniasis solium/sistiserkosis selulosae saking babi [3]. Sewetara wonten 28,3% tiyang ingkang lelara sistiserkosis ngantos katingal kaliyan saged diraba saking benjolanipun, benjolan ingkang wonten ing ngandhapipun kulit [3]. 18,6% kathahipun (30 tiyang) ingkang kena lelara sistiserkosis selulosae, sampun nate nunjukaken gejala epilepsi [3]. Saking 257 pasien ingkang gadhah lelara borok kobongan ning Papua, 82,8% kathahipun tiyang ingkang sakit epilepsi amargi wonten sistiserkosis teng otak.[3] Prevalensi sistiserkosis teng manungsa sami mawon kados prekawis ingkang dipunpretelakaken nalika pameriksan serologis masarakat.[3] Wonten ing Bali, pameriksaan punika ngantos 5,2% nganti 21%, ananging
punika ngantos watara 0,4%-23%.[17] Kathahipun ngantos 13,5% (10 saking 74 tiyang) pasien ingkang nate sakit epilepsi ting Bali dipundiagnosa nggadhahi sakit sistiserkosis ting otak.[23] Prevalensi taeniasis T. asiatica ting Sumatera Utara watara 1,9%-20,7%.[17] Kasus T. asiatica ting Propinsi punika padatanipun dipunsebabaken déning konsumsi daging babi hutan ingkang boten dipun masak ngantos mateng.[17] Cacing pita Taenia saged ndamel lelara ingkang dipunsebat taeniasis kaliyan sistiserkosis. Gejala klinis paling akèh ingkang damel ngresula punika[14]:
Medalipun segmen awak cacing ting feses (95%)
Gatel-gatel ting anus (77%)
Akibatipun dumateng Kasarasan[besut | besut sumber]
Kraosipun boten sekeca ting padharan (5%)
punika nyebabaken gejala utawi efek ingkang macem-macem sesuai kaliyan lokasi parasit ting awak.[4] Manungsa kang kening siji nganti atusan sistiserkus ting jaringan awak kang beda-beda.[4] Sistiserkus dhmateng manungsa paling sering ditemukaken ting otak (dipunsebat neurosistiserkosis), mata, otot kaliyan lapisan andhapipun kulit [17]. Amargi lelara punika kagolong lelara ingkang paling dipunwedeni ugi mbebayani, amargi larva cacing Taenia utawi neurosistiserkosis punika saged damel kepaten.[24] Neurosistiserkosis inggih punika infeksi sistem saraf pusat amarga sistiserkus saka larva Taenia solium. Neurosistiserkosis punika faktor risiko ingkang nyebabaken stroke saged kadadosan déning manungsa ingkang tasih enem[25], epilepsi dan kelainan pada tengkorak.[8] Sistiserkosis punika ingkang nyebabaken 1% kepaten ting rumah sakit umum ting Meksiko City lan penyebab 25% tumor otak [8].
Caranipun Ngendalikaké Cacing Pita[besut | besut sumber]
Caranipun ngendalikaké cacing pita Taenia inggih punika medhotaké siklus urip saka kéwan parasit punika.[8] Wonten obat cacing ingkang saged dipunagem, inggih punika Atabrin, Librax kaliyan Niclosamide [5] dan Praziquantel [17]. Ananging, kanggo ngobati sistiserkosis bisa digunakaké Albendazole lan Dexamethasone.[26] Kangge ngirangi wontenipun infeksi déning Taenia dhumateng manungsa utawi kewan dipunperlukaken paningkatan daya tahan awak. Prekawis punika
ning manungsa. [27] Panggonan kang resik uga perlu kanggo medhot siklus uripé Taenia amarga panggonan kang reged dadi sumber penyebarané lelara. Faktor risiko utama transmisi endhog Taenia maring babi ya iku ngingu babi sacara ekstensif, defekasi manungsa ning cedhaké manungsa ngingu babi, nganti babi mangani kotoranipun manungsa lan ngingu babi cedhak karo panggonané manungsa.[28] Prekawis ingkang sami uga kedadosan nalika transmisi endhog Taenia maring sapi. Endhog cacing iki bisa kegawa déning toya nganti tekan ing panggonan kang teles nganti endhog cacing luwih suwi urip lan nyebar tekan ngendi-ngendi.[4]
^ a b c d e S, Kusumamihardja (1992).
Indonésia. "Pituduh anggone brantas Taeniasis/Sistiserkosis ing Indonésia" (PDF). Departemen Kesehtan Républik Indonésia. Dijupuk 2010-05-10. Paramèter |lamguage= sing ora
Osteichthyes) • Amphibia • Reptilia • Aves • Mammalia
Nayee Padosan 2003, Nayee Padosan 2003 Watch Online, Nayee Padosan Full Movie, Nayee Padosan HD, Nayee Padosan Movie, Nayee, Padosan, Comedy, Scenes, Nayee Padosan Songs, Nayee Padosan Funny Scenes,
dadi wong sugih ojo lali (tong khilaf) karo wong2 MBPDQ. Fix cb
nangis getih eluhku, remuk ajur rosoku
pancene kowe tego medot tali asmoro
rabi karo wong liyo, mblenjani tresnoku nelongso
dek opo kowe lali karo sumpah janjimu
menggegerkan... Tue May 26, 2009 7:18 pm k_lop wrote:martinus wrote:isa mas. mengko dadine krupuk karak. yen wis garing trus digoreng! enake pol!ho'o kang karo nggo ngombe wedang gerrr tenan opo meneh nek
mas. mengko dadine krupuk karak. yen wis garing trus digoreng! enake pol!ho'o kang karo nggo ngombe wedang gerrr
Sepenggal kisah di Asaka – Jepang #3 | blog-nya diviarsa
bengawan solo :pDeleteBudhy Justicefarm01/11/2012, 08:18Podo Kang Sob, aku yo sik akeh gawean iki. Dadi jarang2 OL, nganti
10. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang yektos”. (Dari serat Sabda Jati)
Kuneng lingnya Ramadayapati, angandika Sri Rama Wijaya, heh bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan aria ingkang akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana. (Tembang Dandanggula, Serat Rama)
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung haryanti, titi mring reh utama. (Dari Serat Sabdapranawa)
pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama. (Tembang Dandanggula, Serat Sabdapranawa)
Prabu Mahadewa Kusumah 3. Prabu Panji Kusumah 4. Prabu Panji Lalean 5. Prabu Ciung Wanara 6. Prabu Mindahiyang 7. Prabu Linggahiyang 8. Prabu Linggawastu 9. Prabu Linggawesi 10. Prabu Cakrawati 11. Prabu Anggalarang 12. Prabu Siliwangi 13. Prabu Mundingsari 14. Prabu Mundingsari Alit 15. Prabu Pucuk Umun 16. Prabu Lembu Gading 17. Tumenggung Utama 18. Pangeran Senapati Ing alaga
DHANYANG MARKAYANAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESO KENE,QULO BADE MAIN.REWANG-REWANGONO QULO OJO NGANTI KALAH.SUKUR BAGE SAWUSSE BANJUR TUMENGA ING NGAKOSO,TUMUNGKUL ING
MARKAYANG LANANG WADONH KANG RUMEKSO ING(. . . . . . . )QULO NGLAKSANANI JANJI QULO
ngenehi upeti_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... dedik cahyonoCamatLokasi :
Subyek: Re: BERBALAS PANTUN YUUKKK............ Thu Aug 28, 2008 10:28 pm semut ireng podo barissirah mumet ora uwis-uwis
dudu ali-aliTaline narik sandanganePaling-paling gur nglali,Jebulane nglirik tanggane..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
download ubuntu 11.04 natty narwhal | blog-nya diviarsa
Wayang iku budaya Jowo po India to mas...?_________________NRIMO ING PANDOEM Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: CERITA WAYANG
Wayang iku budaya Jowo po India to mas...?wayang kuwi budoyo asli seko jowo....Sakdurunge tanah jowo iki urung ono agomo hindhu-budha.....wayang kuwi ndisik wis ono..nanging bentuk2 wayang nek jaman ndisik kuwi terbuat seko kliko kayu jati....Sory iki aku g iso njelaske nganti detail..Iki tak kasih jenis - jenis wayang: * Wayang kulit * Wayang golek/ Wayang Thengul Bojonegoro * Wayang Krucil * Wayang Purwa * Wayang Beber * Wayang Orang * Wayang gedog * Wayang Sasak * Wayang calonarang * Wayang wahyu * Wayang menak * Wayang klitik * Wayang suluh * Wayang papak * Wayang madya * Wayang Parwa * Wayang sadat * Wayang kancilKuwi mau jenis2 wayang...... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: CERITA WAYANG
NgliparReputation : 0Join date : 29.05.08Subyek: Re: CERITA WAYANG Thu Jun 05, 2008 5:45 pm Pak De Wonosingo Ngali KidulMenawi Taksih Gadah CriTo2 pewayaNgan Nyuwun Pun SErat malih NggihSoale Kulo NIKI
WAYANG Thu Jun 05, 2008 6:38 pm koq wayange bosone ngono ..weruhku kie .. "swuh rep doto pitono ... kasebat nagari ingkang kaeko adi doso purwo ... adi linuwih doso sepuluh purwo wiwitan ..
Wayang iku budaya Jowo po India to mas...?wayang kuwi budoyo asli seko jowo....Sakdurunge tanah jowo iki urung ono agomo hindhu-budha.....wayang kuwi ndisik wis ono..nanging bentuk2 wayang nek jaman ndisik kuwi terbuat seko kliko kayu jati....Sory iki aku g iso njelaske nganti detail..Iki tak kasih jenis - jenis wayang: * Wayang kulit * Wayang golek/ Wayang Thengul Bojonegoro * Wayang Krucil * Wayang Purwa * Wayang Beber * Wayang Orang * Wayang gedog * Wayang Sasak * Wayang calonarang * Wayang wahyu * Wayang menak * Wayang klitik * Wayang suluh * Wayang papak * Wayang madya * Wayang Parwa * Wayang sadat * Wayang kancilKuwi mau jenis2 wayang......
Jun 27, 2008 3:08 pm Yoh2 mas...kabeh sory ki crito wayang ning d gendengke,,,,,,....Mas2 sedoyo mawon nek ajeng mresane crito wayang wonten mriki mawon Cerito Wayang Klik Kene
melu nyedot....aku saiki lagi demam wayang jewmen ngerti kabudayan...............sesuk ben keneng tak nggo crito anak putu kumelu nyedot yo mass
WAYANG Wed Jul 09, 2008 12:00 pm bamboenk wrote:melu nyedot....aku saiki lagi demam wayang jewmen ngerti kabudayan...............
jak sel isih sering ono pentas wayang kang...........aku jane pengin
bangets. podo enek seng weruh suluk ling lung ra? rupane menarik, mung ra ngerti artine. wonten sedulur njur mangartos artine. meniko isinipun suluk
Ji”, turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing
ana rinebut, lir ngrebut prajeng Ngastina, lali kadhang miwah bapa anak rabbi, jiwa raga tan ketang.6. Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking
lung pan sang mendha luwih, buda teja tequde sarira, upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi
******sing nganggo ban cilik iku secara teori jelas bahaya, ora mergo wes tau di nggo neng ndi2 rapopo, tp demi
wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?
Saben Desember warga Greja Kristen Jawi Wetan (GKJW) ing Jawa Timur wiwit tlatah Ngawi nganti Banyuwangi, kejaba mahargya Natal 25 Desember uga mengeti dina laire grejane 11 Desember. Taun 2009 iki greja sing dadi betenge basa lan budaya Jawa iki, umur 78 taun.
Dina laire katulis ing “Pembukaan” buku Tata dan Pranata Greja Kristen Jawi Wetan (1996). Bunku nganggo basa Indonesia awit warga GKJW saiki ora mung wong Jawa. Uga suku bangsa warna-warna. Malah ana etnis Tionghoa lan India-ne.
Dadi nalika GKJW lair, wis ana pasamuwan-pasamuwan Kristen Jawa ing Jawa Timur. Mung bae isih dhewe-dhewe, durung manunggal ing patunggilan kang nyawiji sing saiki karan GKJW.
Saiki GKJW dumadi saka 155 pasamuwan. Wargane 140.000 jiwa..
ing GKJW katon saka anane Majelis Agung (MA) sing mimpin lan netepake tata lan pranatane GKJW, kebijakan umum lan
Kejaba iku GKJW uga melu aktif sajrone Badan Musyawarah Greja Jawa (BMGJ) ing Tanah Jawa bebarengan karo Gereja Kristen Jawa (GKJ), Gereja Kristen Jawa Tengah Utara (GKJTU) lan Gereja Injili di Tanah Jawa (GITJ). Kabeh wis salin jeneng nganggo basa Indonesia, mung GKJW sing tetep nganggo jeneng Jawa kathik krama: Greja Kristen Jawi Wetan.
GKJW lan greja Jawa liyane, senajan wargane saiki dumadi saka warna-warna suku bangsa lan saya akeh sing ora mudheng basa Jawa, tetep ngleluri basa lan budaya Jawa. Pangabekten nganggo basa Jawa saben dina Minggu lan dina gedhe Kristen isih nganggo
Tumpengan uga dadi sarana sajrone acara sukuran. Kayadene arsitektur greja gotis, lancip mendhuwur, tumpeng simbul manunggale cipta lan rasa tumuju marang Sang Maha Luhur. Tradhisi iki uga ditindakake nalika mengeti 78 taun umure GKJW ing kantor Majelis Agung, Malang (11/12), pas acara dhahar awane para anggota Pokja Revisi Tata & Pranata GKJW sawise
kuwi gambar ngisor dewe malah luwih jossssn…..
kebo ymh kuwi jenenge byson….byson kuwi dudu kebo…aes mbuh…pokoke
jika sang buah hati terkena flu singapura… | blog-nya diviarsa
wilayah Kecamatan, 51 wilayah Kelurahan. Luas wilayah Surakarta
Tapi ngomong-ngomong deneng ora nambah sih sing ngisi buku tamune?
apa keju yo mas ?neng`o gonaku mas nek do rep jatilanheehhegonaku yo akeh jarantapi ra sembarang jaranJaran goyang mesthi iki... ;) ;) ;) ;)_________________===========================================Nothing special adjieKoordinatorLo
jaran sing iso ngentut redbiemKoordinatorLokasi : dunia mayaReputation : 2Join date : 03.03.08Subyek: Re: Ngobrol
iso di tumpak`i apik yo jarane,,,!! jaran kepang luih apik meneh :geek: :geek: takono mas gimbik due jaran kepang sing apik tur komplit keno
saka kab?h pangitungan ing m...
Tanjung Priok, Jakarta Utara ‎ (← pranala | sunting)
Tanah Abang, Jakarta Pusat ‎ (← pranala | sunting)
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.amateurhqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
proposal usaha kripik bunciscarane gawe tahu nganggo boso
=======><========,,,,,,,,INTAH
monggo bileh wonten engkang Bade Dipun tangkletaken.
Yen koncomu akeh, musuhmu sithik. Yen musuhmu sithik, koe sakti le, cah baguus.
cetakan. Kui wis akeh pendekar koyo ngono, akeh tur ora iso ngubah jaman. Lha
koe opo arep nambahi sing akeh tapi ra iso ngubah jaman? Luwih apik dadi
pendekar sing sinau seko alam, seko lingkungan, seko gunung, laut, alas. Dadio
pendekar menurut versimu dewe – ra sah melu-melu. Dadi wong sing kendel, wani
sinau macem-macem, wani mlaku sing adoh nganti ngrusuk, yen perlu nganti mlebu
jurang. Tapi ojo lali. Dadio wong sing kendel tapi eling. Pie ngger? Goleko
sekolahmu dewe. Ora usah memaksakan kehendak buat masuk universitas besar-
AMWis ben wae, aku ra weruh tur moh weruh, sakarepmu kabeh. Sing penting aku wis kerjo mapan, masio ming cukup nggo mangan ro jajan.Do ributo kono, modar2-o dhewe, ra ngaruh dinggo awakku. Mending do sinau sing pinter, ben iso nyambut gawe, iso nguripi keluargamu dewe2. SIMPLE TOH...ReplyDeleteKotes..GepengSeptember 30, 2016 at 5:04 AMWis ben wae, aku ra weruh tur moh weruh, sakarepmu kabeh. Sing penting aku wis kerjo mapan, masio ming cukup nggo mangan ro jajan.Do ributo kono, modar2-o dhewe, ra ngaruh dinggo awakku. Mending do sinau sing pinter, ben iso nyambut gawe, iso nguripi keluargamu dewe2. SIMPLE TOH...ReplyDeletejunaidi samalasOctober 2, 2016 at 3:26
FAVOURITES GROUP KALIYAN POP MELAYU FAVOURITES DIPUN UPLOAD. MATURNUWUN.
Berikut lirik lagu iwak peyekwooo wooo wooo wooo wooo wooo wooo wooo wis suwe aku ngenteni kowe rino wengi ora nyambut gawe nang kene asik rame-rame nek ketemu joged asolole nang kene aku ngenteni kowe adoh-adoh aku tekan kene kabeh konco wis ono
terang aku ora mumet pak tapi malah dadi sinting. wong ngguyu2 dewe
Pituturku dudu kadis Yeku haran pepali ing kuno Basa pepali tegese Tindak kang wus lumaku Gon pakoleh ing bener sisip Yen
LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOdito06 di LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOsugiyanto di LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOusman hadi di LANGEN BUDOYO
curhat… mainan edukatif balita | blog-nya diviarsa
milad2015 ، dj-saeed ، totiya206 ،
download distro linux lagi… dan lagi… | blog-nya diviarsa
November 7th, 2011 at 21:41	| #13
dadi eling waktu nang ndesa pas numpak pit unto lanang songko samping soale durung iso numpak nang nduwur, pas
ing bygg Civ ing data Civ ing kemi Civ ing maskin Civ ing teknisk
Jalan.Prof.Moh.Yamin, Brebes, Kecamatan Brebes, Brebes, Kec. Brebes, Kabupaten Brebes,
kasebarJong ngliputi mrat?lakak? Bareng Taiwan nulis basa P?nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.51, 14 Sèptèmber 2016.
lan gedhé ning Taiwan lan Kanada.[1] Dheweké nempuh pendidikan ing Ontario College jurusan seni lan désain, banjur dheweké miwiti karir nyanyiné sakwisé ditawari kontrak rekaman déning sawijining bar karaoké.[1]
Awit debuté ning taun 1998, dheweké wis ngrilis pitung album lan mbintangi 25 filem lan serial televisi, kaya
Penyanyi[besut | besut sumber]
BrezhonegEnglishFrançaisItalianoSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.18, 11 Maret 2016.
Johann Ludwig (misuwur kanthi nama John Lewis, Jean Louis) Burckhardt (lair 24 Novèmber 1784 – pati 15 Oktober 1817 ing yuswa 32 taun)ya iku panjenengané bangsawaan saka Swiss uga panjenengan dadi pangumbara serta orientalis.johann uga asring nulis surat jroning basa Prancis lan
(en) Karya-karya Johann Ludwig Burckhardt ing Proyèk Gutenberg
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.02, 11 Sèptèmber 2016.
sedikit” (ngrokok wae lah dek, ora opo-opo. Howone adem dek- potensi njeblug mung sithik. Tapi mung oleh ngrokok ning pom iki lho yo?)
kuasa” (iki sandiwara dek. Rapate yo sandiwara, demono yo podo wae. Ojo maneh sing masang tulisan KAMI MENOLAK BBM. Sing ngomong koyo kui asline yo podo asune. Podo bajingane dek. Cuma nggo ngrayu rakyat,yen rakya wis seneng, bakal sak karepe dewe. Wis sering
ketemu kedudukan lan kursi. Opo ora edan? Kabeh ngono dek. Tapi ono sing memang ksatria sejati.tapi sitihik dek. Ngerti tho sopo mahasiswa sing lali karo rakyate sing mbiyen dibelo?yo kui..amin rais. Mbiyen semangate emang jos dek nglawan penjajahan orba. Tapi saiki wes lali karo dewe-dewe iki. Wis
ngawi iki aman, tentrem. Kabeh wes wegah karo cangkemane politik sing mung golek duit. Wong ngawi wis ora peduli blas, luih milih kerjo daripada pawai dek. Negara ora peduli anake dewe arep mangan opo mengko sore, arep jajan opo
dewe ora iso ngono terus dek. arep demo anak njaluk
liyane. Sing adol yo wong cilik, ora bakal nipu wong cilik liyane. Bedo karo wong sugih. Wong dodol bensin eceran
akeh maksute pas regane munggah dadi ora kaget. Maune iso tuku 10liter
Kabupatèn Gresik iku kabupatèn ing Jawa Wétan, kutha Gresik iku kutha krajan kabupatèné, kota-kota liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.137,05 km² utawa hèktar.
Gresik wis dikenal wiwit abad kaping-11 nalika tuwuh dadi pusat dedagangan ora mung antar pulo, nanging wis sumrambah menyang manva Nagara.Minangka kutha bandhar,gresik akèh ditekani para pedagang Cina, Arab, Gujarat, Kalkuta, Siam, Bengali, Campa lan liya-liyané. Gresik wiwit tampil pinunjul jroning wacana sejarah wiwit
Maimun mlebu ke Gresik ing wiwitan abad kaping-11. Wiwitané kabupatèn ini jenengé Kabupatèn Surabaya. Kanthi anané PP Nomer 38 Taun 1974 kagiatan pamaréntahan mbaka sethithik dipindhah menyang Gresik lan jenengé banjur owah dadi Kabupatèn Laladan Tingkat II Gresik kanthi pusat kagiatan ing Kutha Gresik[1].
Kabupatèn iki jembaré 1.137,05 km2 kanthi padunung 1.072.190 jiwa (2004). Kabupatèn Gresik dumunung ing posisi sing strategis ya iku antara 7' LS - 8' LS lan 112' BT - 133' BT. Sebagéyan gedhé wewengkon arupa dataran cendhèk kanthi èlevasi antara 0 - 12 mèter sadhuwuring lumahing banyu segara kajaba sebagéyan cilik ing sisih lor (Kacamatan Panceng) èlevasiné nganti 25 mèter sadhuwuring banyu segara[2].
Kabupatèn Gresik katata jroning 18 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Acara Taunan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gresik&oldid=1110230"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka
curhat… kriteria kado ulang tahun untuk balita | blog-nya diviarsa
Wah bisa sekali tepuk dua lalat nih...
Wong apik, apik-ono; wong elek, apik-ono; dulur apik, apik-ono; dulur elek, apik-ono; konco apik, apik-ono; konco elek, apik-ono; tonggo apik, apik-ono, tonggo elek, apik-ono; dongak-no moga-moga sing elek-elek mau dadi lan apik-e, lamun ora apik bangeten jar no wae sabarno atimu ...
tivi kui ngapusi kabeh. Ra sah melu-melu. Ra sah gumunan. Kabeh sing
dadi trend saiki, sing lagi mok tiru-tiru iku ngger, go green lah,
anarki lah, kui wis ono soko mbiyen le.
Abdurrahman as-Sudais inggih punika salah satunggalipun qori kawentar ingkang asalipun saking Arab Saudi.[1] Panjenenganipun lair ing Saudi Arabia saking kabilah kulawarga Anza. Panjenenganipun sapunika dados imam utama ing Masjidil Haram, Makkah Al Mukarramah.[1] As-Sudais dipunangkat dados imam nalikanipun nembé yuswa 22 taun.[2] Sanesipun dados imam, panjenenganipun dados dosen ing Universitas Syariah Islamiyah Ummul Qura’.[1] Ing yuswanipun ingkang nembé 12 taun, Abdurrahman as-Sudais sampun apal kitab suci Al Quran. Wekdal punika panjenenganipun sekolah ing SD ‘Al Muthana Bin Harith’. Taun 1979, panjenengan lulus kanthi prédikat istiméwa saking Institut
Qura’ ing taun 1995. As-Sudais kawentar ing saindhenging Donya Islam minangka qori ingkang nggadhahi swanten ingkang khas lan kanthi pangraosan nalikanipun maos Al Quran.[1] Taun 2005, Abdurrahman as-Sudais pikantuk panghargyan minangka figur Islami taun 2005 kaping sanga (Islamic Personality of the Year) ing Dubai
Lair 1961UlamaLair 1960Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 21 Oktober 2016.
koyo ngene tho? koyo bapak paling ngerti wae, haha bapak iki yo asline ora ngerti opo-opo
Wayang golek puppet (9)Wayang kulit puppet (1)shadow puppet (1)wayang golek
kerangka karangan ngenani lingkungan sekolahmu! 3. Nggawea karangan adhedhasar kerangka karangan sing wis koktulis!
1. Tulisen lan jelasna jinis-jinise sandhangan aksara Jawa! 2. Ukara iki tulisen nganggo aksara Jawa: a. Aku tuku lele telung kilo. b. Sepatu iki isih
Nggawea karangan kang cekak wae sarana nggunakake basa-basa rinengga sing wis kokngerteni! 1. Teknik Tes Tulis Bentuk Instrumen Tes Uraian Contoh Instrumen 1. berdasarkan aturan yang ada.. Terangna ciri-cirine parikan! 2. Terangna apa sing diarani basa rinengga? 2.. Nggawea tuladha loro wae ukara kang nggunakake basa lumrah! 3.. Ukara iki dadekna parikan! a. banjur wacanen ing
Terangna apa sing diarani purwakanthi! 5.. Nggawea tuladha loro wae ukara kang nggunakake basa rinengga! 4. Sebutna lan jelasna jinisjinise purwakanthi! Wenehana tuladha loro-loro wae! 6.... o
Nulisa layang kanggo keluwargamu utawa kancamu kanthi nggunakake basa Jawa sing becik! Coba koreksinen layang kiriman sing ditulis dening
Ing ngarsa sung tuladha.. : Bahasa Daerah (Jawa) : VIII / 1
.. Adhedhasar isi bakune crita cekak sing wis koktulis... Alokasi Waktu 2 X 40’ Sumber Belajar Buku Teks dan Buku Penunjang Antoogi Crita Cekak.
Koreksinen asile ngrangkum kancamu ing babagan: basa lan isine rangkuman!
Nggawea tembang macapat sapada wae. Nggoleka tembung-tembung sing mentes lan pantes kang kena kanggo ngarang tembang
Nggawea palaporan ngenani salah sijine kegiyatan sing tau dileksanakake ing
banyu segoro."ajining dhiri gumantung ono ing lathi, ajining raga gumantung ing busono. ajining kesehatan ono ing pikiran, ajining mulyo ono ing makaryo, ajining kedhudhukan ono ing
kudu andhap asor, wani ngalah luhur wekasane, lamun kula yen dipun dukani, datan den simpangi, ana catur luhur.Urip Iku Urup; (
siro dibeciki ing liyan, tulisen ono ing watu, ben siro tansah kelingan.Yen siro gawe becik ing liyan, tulisen ono ing
Bener subh jarene widya.. (arek iki pancen mayak)
Iki blog opo gudang lirik??
terus??? mumpung lg pingin ngeblog tp g duwe ide dadi yo nulis lirik lagu ae. seneng nasyid toh?? ntar ae saiki sek sibuk
ngomong tapi ga ngerti artine…. :d
Balas	Yeni Says:	Desember 3, 2008 at 3:10 pm he???
ga ngerti jeh aku GPS kuwi opo
ngko lak wes ngerti tak golekane maneh endi kuwi
Pujan Kawolu, Upacara Tradisi Masyarakat Tengger
oldid=878471"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
mas.... lha pancen ilmune wong tuwa ki ra ono sing masuk akal kok....nulak udan nganggo rokok...nulak angin puting beliung (basa gunung kidule " cleret taun") nganggo sapu gerang karo pacul. lha ning rak yo nyoto....jempol sikilku cantengen..nganti kukune wis ping telu tuwuh ceplok tuwuh meneh ceplok meneh tak obati opo wae ra mari, tak kum nganggo alkohol mben dina tetep wae jempolku bosok. eh ono sing ngandani cara ngobati nganggo ilmu tuwa mung kon ngeroki alon alon nganggop lading (peso). rak yo ra ketemu ngakal jempol ngemut nanah wis
masuk akal. ning iku ilmu sakak wong tuwa...mula nek pingin nggunake ilmune wong tuwa rasah ngganggo akal. lakonono wae.... Ngabehi_kmLura
ngelihat jin......ning sampeyan dewe nggih
dilakoni tengah bengi..........nek ono sing girap girap lha mesthi jine wis kethok.....tur yo ra mokal tengah wengi ono wong wedok liwat....yo umpama anan iku mesthi bocah nakal...utawa malah jin iku dhewe....
mas.@mbah asmaraningtyas : yen dilakoni rame2 jin`e gelem metu napa mboten
jin niku iggih wonten.namung boten sedoyo saget
dipadakke manungsa....jin iku ndase isa gundul tur duqwe rambut dhawa...awake dhewe ki ngomongke JIN lho ya dudu manungsa....sing kaya mangkono iku bisa bisa wae...jin kok...ra percaya cobanen meneh rak
mbah...?? kuwi gawe ngribonding
MRIPATE MUNG SIJI JENENGE SANGLIR....SANGLIR niku nopo mbah...??? kula mboten mudheng. hehehe
dadi cucak rawa to?niki wau nembe ngrembag leres napa mboten menawi jin punika mripatipun setunggal? ngaten lho pak lurah. menawi wonten nyrempet2 punika nggih
Jin menawi kaliyan setan, gendruwo, pocong, wewe, niku sami mboten nggih.....????????? P.Dwi Atmoko
inggih suksme mewali bli subudi artana, ditunggu nggih!
siti rahayuCamatLokasi : Blok F 48Reputation : 13Join date : 25.07.08Subyek: Re: Curhatku...... Wed Nov 19, 2008 1:03 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Aku melu amin mbak....mugo kabeh iso teratasi
ngrembug opo to ?dadi wong ki sing podo nrimonrimo awake sehat, bojone
ngrembug opo to ?dadi wong ki sing podo nrimonrimo awake sehat, bojone ayu, anake waras, duwite okeh, motore anyar,gajine 8
rika okdiana dengkek pati rembang smk3 pati
rika okdiana di dengkek pati di rembang dibunuh briptu suparno
rika okdiana pati rembang dibunuh briptu suparno
rika okdiana penyanyi dengkek pati di rembang
rika okdiana penyanyi dengkek pati rembang
opo to? Wis tak pandengi kok isih ra mudeng?
sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
iku mung srana kanggo mapanake dhiri lan nggayuh tataran tinamtu. Dudu tujuan. Sebab, yen mung dadi tujuan, sakabehing rekadaya bakal ditempuh, anggere bisa dianggep pinter utawa prigel. Banjur, apa sing paling penting jroning pendadaran?
Ing jagad pakeliran, ana lakon Pendadaran Siswa Sokalima. Iki lakon sing nyritakake pendadaran tumrap para Kurawa lan Pandhawa, murid-muride Pandhita Drona ing Paguron Sokalima.
Iku bola-bali sing marakake Arjuna meri lan gething keburu sengit. Ngerti kabisane Palgunadi, marang Drona, panengahe Pandhawa mau banjur protes. Dheweke ora trima yen Palgunadi diweleg ngelmu manah nganti bisa ngluwihi dheweke.
Senajan Drona selak, Arjuna tetep ngangseg. Mula Drona uga ora bisa endha. Marang Palgunadi, Pandita Drona banjur mundhut supaya diulungake ali-ali sing wis nunggal raga karo ragane. Rumangsa minangka ìsiswaî sing tuhu bekti marang gurune, Palgunadi sendika wae. Ali-ali dicopot, bareng
sok sapa sing temen-temen nggegulang marang kawruh, mesthi bakal sugih ngelmu. Sok sapa sregep anggone gladhen, mesthi bakal nduwe keprigelan. Sok sapa wani ngengurangi, ngringkihake laire, mesthi bakal sentosa batine.
Iki uga laras karo tetembungan kang ana ing tembang pocung: ngelmu iku kelakone kanthi laku. Tanpa laku, sengara bakal kelakon ngregem ngelmu. Lan maneh, lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani, setya budya pangekese dur angkara.
Dene Kurawa, ora mung kurang nggatekake marang wuruke guru. Sing kudune wong nggayuh ngelmu iku tansah diuji ing bab kesabaran, luwih-luwih ing bab ”dhahar lan guling”.
Ujian pancen ngemu godha. Nalika tapa ing Gunung Indrakila, tekane widadari cacah patang puluh ora kanggo nguja Arjanu. Nanging tekane widadari ayu-ayu iku kanggo nggodha sang abagus supaya cabar wigar tapane. Jebul Arjuna tan mingkuh salwiring kewuh, ora gampang kegiwang dening lambe abang nalika lagi nggenturaker tapani. Kabeh mau dianggep minangka uji, dudu uja; minangka panodhi, dudu bebungah sing lagi teka. Mula pantes yen banjur keparengan kanugrahan arupa Pasopati saka kadewatan.
Ing Sokalima, bisa wae Arjuna ingaranan ora kasil kanthi wutuh. Sebab, ing kana, ngadhepi Basukarna lan luwih-luwih Palgunadi, dheweke pancen bisa nuduhake pintere lan prigele, nanging dudu jujure. Pancen, ujian ora mujudake tujuan. Ujian mung dadi srana lan cara kanggo tujuan sing luwih mulya. Jroning ujian, bisa wae bakal ditaker onjone kepinteran lan keprigelan. Nanging luwih saka iku, ora mung kandheg ing kepinteran lan keprigelan wae. Sebab yen mung kanggo mburu perkara loro mau, mesthine cara apa wae bisa ditempuh, dalan apa wae bakal diliwati.
Hakikate ujian pancen mujudake coba. Coba tumrap sing duji lan sing nguji, malah klebu sing ana ing omah. Mulane uga
ya sentosa batine. Lire prigel, pikere pinter, nanging jiwane uga tansah
"haha wes dadi asu rak masalah. sing penting ora nyokoti liyane. dewe iki gaweane mung ngrusak awake dewe kok. hahaha duh Gusti ampuuun gusti"
sekolahan le. Kampung, alas, gunung, laut, laan ndalan iku contone. Kui sekolah
saking sedaya KALEPATAN LAHIR PUNOPO BATOS kang sinedya utawi mboten, saha hangaturaken Sugeng Riyadi 1432 H, kanthi PANGAJAP mugiya tansah winantu ing karahayon ugi
utawi Er biru (saking Batu Kowek utawi Ngampan Rempak kantos ke Apen Bias Putih. Sisi kidul ring ampwaning Segara saking Apen kantos ke Batu Madeg (Candi Dasa). Sisi kulon
sane kantun nyungkemin Kahyangan Desa turmaning maagama Hindu. Sajaba punika kasinanggah tamiu.
(BACA JUGA : KALENDER UPACARA DESA PEKRAMAN BUGBUG)
Sakadi kasurat ring Sarga II pawos 9 inggihan punika : Krama Desa Adat Bugbug wenten petang pawos luire : Krama Desa Ngarep (Krama Desa Satus Duang Dasa) ; punika sane medue bangket ayahan Desa. Krama Desa Sasah Abu ; punika kulawarga sane sampun mapumahan utawi marabian sane nenten madruwe bangket ayahan desa. Krama Desa Balu Angkep ; punika kulawarga balu sane pianaknyane sampun menek kelih. Krama Desa Bulu Angkep ; punika kulawarga sane katinggalan meme bapa tur
antuk Krama Desa Ngarep sajeroning ngenterang kasukertan Niskalan. Jero Bendesa kaadegang malarapan antuk turunan manut kang sinanggeh pinisepuh, maduluran
Krama Desa Ngarep lan Paruman Nayaka Desa, saha sapauningan Jero Bendesa. Kelihan Desane puniki kaadegang malarapan antuk pamilihan olih Krama Desa Adat Bugbug nyabran limang warsa, sajawaning wenten pariindikan sewos, tur kengin kapilih malih.
saking Krama desa Adat Bugbug, sane kaadegang malarapan antuk pamilihan nangken limang warsa olih Krama Banjar ring soang-sonag Banjar adat satmaka wakil banjar, Krama Desa Bugbug Purantara satmaka wakil Krama Desa Adat Bugbug ring jaba desa. Sajaba punika taler
Pampanga , 28 Sèptèmber 1910 – pati ing Makati City, Metro Manila, 21 April 1997 ing yuswa 86 taun) inggih punika politikus Filipina. Piyambakipun njabat minangka Presiden Filipina ingkang kaing 9 lan presiden kaping 5 saking républik ketiga. Piyambakipun kapilih wonten ing taun 1961 saperlu nggantosaken Presiden Carlos P. Garcia. Jabatanipun pungkasan wonten ing taun 1965 nalika dipunasoraken déning Presiden Ferdinand Marcos. Piyambakipun jejuluk "Tiyang Jujur" (The Incorruptable). Presiden Gloria Macapagal-Arroyo ingkang njabat minangka Presiden Filipina wiwit taun 2001 minangka putri saking garwanipun ingkang angka 2.[1]
Wiwitan gesang lan karier[besut | besut sumber]
Macapagal niyos wonten ing Lubao, Pampanga saking satunggaling kulawarga miskin, Urbano Macapagal lan Romana Pangan. Piyambakipun lulus paling apik saking SD Lubao lan lulus angka 2 paling apik saking SMA Pampanga. Éwadéné kulawarganipun miskin, jalaran pambiyantu saking Menteri Dalam Negeri nalika punika Honorario Ventura, piyambakipun sinau ilmu hukum wonten ing Universitas Santo Tomas. Piyambakipun kasil pikantuk gelar Dhoktor wonten ing Hukum Sipil lan Ph.D. wonten ing ilmu ékonomi wonten ing universitas ingkang sami.
Piyambakipun pikantuk gelar hukumipun nalika taun 1936. Piyambakipun lajeng nyambt damel minangka pengacara kanggé sawijining parusahan Amerika wonten ing Manila lan dados asisten hukum Presiden Manuel L. Quezon. Wonten ing masa pendudukan Jepang sadanguning Perang Donya II, Macapagal mbiyantu satuan-satuan anti Jepang lan dados penghubung intelijen kaliyan gerilyawan AS. Nalika wekdal punika garwa ingkang angka 1 séda amargi kekirangan gizi. Piyambakipun lajeng palakrama kaliyan Evangelina Macaraeg, ibu saking Presiden Gloria Macapagal Arroyo.[2]
Wonten ing taun 1948, piyambakipun dados sekretaris 2 wonten ing Kedutaan Filipina wonten ing Washington, DC. Wonten ing taun 1949, piyambakipun kapilih minangka anggota Dewan Perwakilan lan njabat dumugi 1956. Nalika wekdal punika ugi piyambakipun kaping 3 kapilih dados wakil Filipina wonten Majelis Umum Perserikatan Bangsa-bangsa
Wonten ing taun 1957, minangka anggota Parté Liberal, piyambakipun dados wakil presiden wonten ing sangandhaping Presiden Carlos Garcia saking Parté Nacionalista.
Kepresidenan[besut | besut sumber]
Potret resmi Presiden Macapagal ingkang dipunmedalaken déning istana Malacañang
Macapagal kapilih minangka presiden nalika taun 1961 déning sawijining koalisi antawising liberal lan progresif, sarta ngasoraken upaya pamilihan malih Carlos P. Garcia.[3] Piyambakipun musataken kawigatosanipun bab upaya-upaya mbesmi korupsi wonten ing pamarèntahan. Wonten ing upayanipun kanggé ngrangsang perkembangan èkonomi, piyambakipun pikantuk nasihat saking pendukung-pendukungipun ingkang sugih lan ngenengaken mata uang peso Filipina ngambang kanthi ndhèrèkaken
pamarèntahanipun. Upaya-upaya pembaruanipun dipunhalangi déning Nacionalista, ingkang ndominasi Dewan Perwakilan lan Senat nalika punika.
Présidèn FilipinaSénator FilipinaPrésidèn FilipinaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.19, 18 Oktober 2016.
Posted on 31 Maret 2012 by mutiaraqolbu	Tafakkur 1jam langkung sae tinimbang ibadah 1th, dawuhipun ba’dul ‘Arifin: tafakur niku dados lampune ati. Buahe tafakur: keba’e ati demen dateng Alloh lan
ora sok curhat karo awakmu,,,,......lha yowis curhate neng aku wae mbak... siti rahayuCamatLokasi : Blok F 48Reputation : 13Join date : 25.07.08Subyek: Re:
ora sok curhat karo awakmu,,,,......lha yowis curhate neng aku wae mbak... iyo mas..sok nek ketemu meneh yo..
Batu Aji Asmoro WengiBatu Aji Asmoro Wengi
unity atau gnome 3… ternyata sama saja | blog-nya diviarsa
formal ki penting tenan jeh.Ah sing penting awake dewe tetep sinau terus yo Ris (wis ra nganggo mas
mbenjing menawi nagari sampun mardika, dhasaripun Pancasila. Supados nak Karno mangertos, sakpunika ugi kula aturi sowan dik Wardi mantri guru Sawangan Magelang “. ( “ Nak, nanti jika negeri telah merdeka, dasarnya Pancasila. Supaya
install OS windows XP SP3 di toshiba A215 S7437 | blog-nya diviarsa
mantraini : “niat ingsun mutih, mutihaken awak kangreged,putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gustiallah. ”2. NgeruhDalam melakoni
Sujud inggih punika salah setunggilipun obahan manembah dhumateng Pangèran ingkang Maha Kuwaos, utaminipun wonten ing salebeting ngibadah salat (wangun ibadah kagem panganut Islam). Sujud kagungan kathah sanget makna lan hakékat.
bathuk (lan dipunsunnahaken kanthi nempelaken irung)
Sujud punika wigati sanget ing salebeting shalat. Tiyang ingkang boten leres sujudipun, boten bakal sah shalatipun.
Syarat lan rukun sujud[besut | besut sumber]
Nalika badhé ngayahi ibadah sujud dhumateng Gusti Allah, sarat-sarat lan rukun-rukun sujud punika kedah dipunugemi lan dipunayahi supados katampi déning Gusti Allah.
Sujud (sepindhah, kajawi sujud wonten ing salat fardhu lan sujud sahwi)
Jinis sujud[besut | besut sumber]
Sujud salat fardhu (Subuh, Duhur, Asar, Magrib saha Isya)
Sujud Sahwi, minangka sujud ingkang dipun laksanakaken manawi wonten salah satunggilipun rukun salat ingkang kantun.
Sujud Tilawah, inggih punika sujud ingkang dipunlaksanakaken nalika maos utawi mireng ayat-ayat Al-Qur'an ingkang kalebet kempalan ayat-ayat sajadah.
Sujud syukur, inggih punika sujud ingkang dipunlaksanakaken kanggé ngaturaken rasa bingah lan syukur dhumateng kanugrahan saking Gusti Allah ingkang Maha Kuwaos.
Mangga pirsani[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 13 Sèptèmber 2016.
Rejang rikala ngayah ring panemaya Usaba Gede, busanania Saraswati. Cecek pewayangan ng, Ulu pewayangan I, Pepet pewayangan e, Surang pewayangan r, Gelang ring pengiwe pewayangan bisah, Gelang ring tengen pewayangan tedong. Oncer putih ring tengen pewayangan, Kibul pewayangan, Oncer ring kibul kiwe pewayanganye suku muang suku ilut. Oncer ring kibul tengen pewayangan naniya. Klip pewayanganye 18 aksara, 5
kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni lan ak?h 80 saka lan Sundha, nduw? Banten sakab?hing dh?w?k? if stars small it Wikipedia Kolom Kolom ngisor dhiskusi Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
potrek e wis ana Kang tapi urung kober,esih akeh paculan.monggo lenggah kiye nuwun sewu kang Usman sing nangendi ya?apa karang rejo?ngapurane kang nyong mandan klale soale Kang Usman ana
konsep high pressure die casting | blog-nya diviarsa
Kraton, Skaten, Kotagede, Tamansari, Gunung perapi, Kaliurang), Kursus MANDIRI SURABAYA : Bangkalan, Banyuwangi, Glitar, Bojonegoro, Gresik, Jmber, Jombang, Kediri, Lamongan, Madiun,
ngencoti wong cilik terus.ora sing mbelo negara, ora sing mbelo
agama, kok koyone podo sak karepe dewe.
jamanya pak harto. Sing jenenge tentara kui wis
rumangsa koyo sing Kuwoso mas. Wis rumangsa kaya gusti Alloh. Wis ora
ono sing iso nandingi wong seragaman mas. Mbiyen sing jenenge
mas. Ora ono sing wani nyeneni. Wong truk kontainer
kui sing due anak rojo mas. Tomy soeharto. Lhah sopo sing wani mas
urusan karo keluarga cendana? Wong tentara mbiyen sing ndue cendana.
makadapur sandi hyang agni siring pretiwi tala, ikang sabagi isornya sun dadiakna gunung rinjani, ikang pucak iradadi hyang tolangkir ngaran gunung agung, ikang pucaknya manadi pagunungan mwah, geger sasor nikang gunung agungika lwirnya, saka purwa amilangi, kawruh akna pangaranya, gunung
PURBALINGGA MAN Purwodadi Grobogan MAN Purwodadi Grobogan SMAN 1 BABADAN SMAN 4 Pekalongan SMKN 1 WONOSOBO SMAN Negeri Ajibarang SMK (SMEA) N 1 PURBALINGGA MAN 1 SURAKARTA SMAN 1 BREBES SMKN 1 KEBUMEN MAN Purwodadi
Film ingkang kapisan dipun-rilis ten Korea inggih punika filem kanthi irah-irahan Righteous Revenge taun 1919. Film punika gabungan antawisipun drama lan tontonan panggung. Film layar lebar kapisan Korea dipun-rilis taun 1923, kanthi irah-irahan Oath Under the Moon. Wonten ing taun 1926, sutradara Na Un-gyu damel filem bisu kanthi irah-irahan Arirang.
Saksampunipun perang Korea kapungkasan nalika taun 1953, industri filem Korea punika dados gadhah pangembangan satemah dumugi ing masa emas. Wonten ing kalih dekade saklajengipun, industri filem Korea dados stagnasi amargi saking kathahipun tiyang ingkang gadhah TV. Tuladhanipun filem Korea inggih punika :
Film kadang gadhah arti ingkang sami kaliyan drama. Ananging sajatosipun filem kaliyan drama punika benten, amargi drama punika kalebet filem ingkang wujudipun serial utawi cariyos kasambung. Kathah Drama Korea ingkang dipunremeni déning masarakat mliginipun priyantun estri enem. Drama Korea ingkang kawentar inggih punika:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Film_Koréa&oldid=1112867"	Kategori: FilemKoréa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.05, 30 Januari 2017.
Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta
Angel kanggo ngelaleke sliramu masiyo aku ora mlebu pilihanmu. 8 tahun ak nggoleki awakmu lan kroso seneng atiku krungu kabarmu masiyo awakmu wis milih wong liyo.
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia Jepang inferences the small could Statistik
April 19, 2015 at 12:23 am	Sek ndue iki seneng pamer, koyok deknen wae sek.iso ngene iki,
amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora
ingkan panjenengan serat puniko taksih dereng trep kaliyan sejatosipun.
Bener kalin Pener puniko ugi dereng mesti Sae….
Reply ↓	ahmadsamidi on Juni 2, 2014 pukul 7:58 am said:
matur nuwun Bpk Cendoll komentaripun, nanging ingkan kula pikajengaken menawi penjenengan nglepataken, kula nyuwun kanthi sanget penjenengan kedah paring wawasan dhateng kula kados pundi menggah prayoganipun, mboten kok namung saget maido kemawaon, nuwun….
Critane Calon Arang[besut | besut sumber]
Ana randha kang nduwèni ilmu hitam ‘santet’ kerep ngrusak kasil panenane para tani, lan marakake prahala (dhadekake tekane penyakit), jenenge randha iku Calon Arang. Calon Arang nduwé anak wadhon kang sesilih Ratna Manggali. Bocah wadhon iku ayu, ananging ora bisa omah-omah/ora payu rabi (duwé bojo) awit saben pawongan padha wedi marang ibune. Calon Arang banjur nesu lan nyulik salah sijining kenya kang isih enom kanggo tumbal Dewi Durga.
Sabanjure iku ana banjir gedhé kang dhadekake akèh wong padha mati. Akèh penyakit kang tumeka. Raja Airlangga banjur nyaluk pitulungan marang Empu Baradah kanggo mrantasi masalah iku. Empu Baradah ngutus Empu Bahula supaya dinikahahe karo Ratna. Pesta mantenane 7 dina 7 bengi, lan kahanane dadi pulih manèh.
Calon Arang nduwèni buku ilmu sihir. Buku iku kasil ditemokake Bahula banjur dipasrahake karo Empu Baradah. Ngerteni bukune dicolong, Calon Arang muntab lan nglawan Empu Baradah. Awit ora direwangi Dewi Durga, Calon Arang dadi kalah. Sabubare kedaden iku, désa dadi aman saka anceman ilmu hitam ‘santet’ kang diduwéni Calon Arang.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 3 Sèptèmber 2016.
Wonten 7 golongan ingkang badhe angsal pitulunge Alloh wonten dinten ingkang mboten wontenpitulungan kejawi pitulunganupun Alloh |
Wonten 7 golongan ingkang badhe angsal pitulunge Alloh wonten dinten ingkang mboten wontenpitulungan kejawi pitulunganupun Alloh
Posted on 23 April 2012 by mutiaraqolbu	Wonten 7 golongan ingkang badhe angsal pitulunge Alloh wonten dinten ingkang mboten wontenpitulungan kejawi pitulunganupun Alloh:
– Tiyang ingkang nggantungaken manahipun dateng Masjid (memakmurkan Masjid)
– Pemuda ingkang dipun ajak berzina nanging ia menolak
gawe arek sing nggawe virus mr_coolface, rupane wes pengalaman puol gawe perilakune windows sing bolong ngalor ngidul. Mister Kulfes iki varian tekan virus flukunam sing ’sopan’ soale ga pati ngrusak tapi super ngrepoti. Paling parah yo ngrusak
Kulfes sing liyane ya iku ngemanfaatno fasilitas autorun. Dadi lek disket utowo piringan optik utowo flesdis sing wis
ditulari nggawe cara nulis ndek direktory temporary jenenge fluburung.txt (ta’ lampirno) Aku biasane ngresiki manual, soale ya ngunu,
soale a. biasane ga siji loro program koyok fluburung.b (mr_coolface) b. biasane nggawe jeneng file sing
diblokir, dadi kudu nggawe pengintip program liyane task manager (aku nggawe we’e visual studio: program viewer),monggo gogling program pengintip liyane, akeh kok d. onok program-program sing ancene aseli we’e windows, dadi
biasane file ekstrakane, sing mesti ndek direktori system32 ambek my documents, buseken, golekono ndek nggon liyane, buseken pisan 4. Resikono registrine Windows, ta’ lampirno skrip-e ndek nisor, simpenen nggawe ekstensi .reg, luwih apik langkah iki gawe sing pertama. Registri iki yo sing diserang ambek virus-virus liyane, dadi cocok pisan gawe golongane flukunam, loren lan liya-liyane 5. Selamat capek oh, yo, lek mbok delok skrip registri onok daftar program sing diblok ambek
MekAfi, PCMAV), trus ojo lali mbalekno registrine nggawe sekrip ndek nisor iki. tapi yo ati-ati hardise ojok diakses blas sampek sesik tenanan, soale koyok flukunam sing versi mister kulfes yo nggawe
durunge digawe - patenono fasilitas autorun TANTANGAN gawe sing doyan nggawe virus: - OJOK NGERUSAK DATANE WONG! jebolen ae sekuritine program-program koyok dipfris, tembok geni, antipirus, folderlock lan liya-liyane.
antiviruse ga diinstall ndek direktori standard, golekono ndek registry. - ojo ngidentifikasi program sing diblok tekok jenenge, tapi tekan CRCne utowo
October 24th, 2012 at 17:22Tinggi sing nang kasur ya, Pak? #eh
klenengan gending-gending Jawi. Mas Mars taksih remen mireng-aken klenengan mboten?
Jelas taksih remen. Milanipun kulo tansah nyetel
nderek nepangaken kulo penggemar wayang..,Wah..wah..niki sae sanget..remen kulo.
(Serat Kalatidha, bab 8; Sumber : http://www.karatonsurakarta.com/ronggowarsito.html )
curhat… pemberian yoghurt ke balita | blog-nya diviarsa
ngabuburit… buat apa sih??? | blog-nya diviarsa
ananggapi gumelaring kahanan wonten ing alam donya, asesumber pinten-pinten kedadoswan lan Pengalaman. Hikmah mekaten boten wonten watesipun, bebasan kaya samodra lan akasa, ingkang minangka budidayaning manungsa kang sak lajengipun sinimpen ing telenging kalbu lan pemikiran.
Iman, Islam/syariat, amal, lan hikmah pinangka reroncening kasampurnaning titah anggenipun sami ngrasuk agamining Allah lan angudi kasampurnaning ngagesang angugemi dhawuh lan wewarahing Gusti Allah. Hikmah saget mujudaken geguritan, sesanti, tembung witjaksana, parikan lan wangsalan ingkang ngemu tembung kang seni lan wos
kang piguna, tambaning jiwa lan ati nurani.
Nglenggana ing babagan iku, mula banjur tansah nyuwun pitulungan marang Gusti Kang Maha Kuwasa.
“DHUH GUSTI, KAWULA NYUWUN PITULUNG
Wegah nek ono seng takon,"Presiden sampeyan sinten?"
Cilacap, Pemalang,Pekalongan, Brebes, Tegal, Purwokerto, Banyumas, Purworejo, Magelang, Semarang, Solo, Seleman,Gunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang,
endi omahmu endi pondokmu dijawab romo kiyai “isih ora duwe” kiyai Jauhari berkata: dungomu ora mandi iki, dungoho maneh,
kasebaruga pulo Atas sandiwara ?ber utama mbesut. ditemokak?
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (
curhat… perjalanan senin pagi | blog-nya diviarsa
mugi2 tansah pinaringan berkah saking Gusti Allah nggih pak. Amiin.
wong gendheng lagi ngoceh....dasar wong iri ki onone mung fitnah karo fitnah.ngopo bos?? wedi nek bolo2mu mlebu MTA to.....wong saiki wis pinter2 bos, kw rasah kokean ngoceh! ora bakal do percoyo ocehanmu. ketok GOBLOGMU malahan!(mantan preman sing wis ngaji)
ormasss,sg gelem tahlilan teko tahlilan sg ora gelem,teko turu karo bojone wae anget.
Agustus 2012 22.08Akeh Wong Pinter..Ning Sronone Ora Nganggo paugerane Ati..Akhire Gampang Nyalahke lan NGGoblokke Sak Podo Podo..Sing Bener Di Salahke ..Sing Wong Salah Di Agungke.. Agomo Podo Di
Pungkasane wong ngapusi wis ra wedi bilahine...Kabeh Podo nggolek Benere Dewe..Ning Ora Ngerti Dasar Paugerane... Jarene nganggo Dasaran Qur'an Lan Hadis.. Ning Kuwi Ming Tibo ning Lambe....Iki kie Jaman Opo Yo Sedulur... Opo wis Tekan Jaman Akhir...Angel Mbedakke Sing Bener sing Endi...Sing Salah Sing Endi...mulo ayo sedulur Sing Tetep Eling Lan Waspodo... Nek AKu Lali yo DI elingno.....Urip ojo Gawe Ngongso... ..mugo mugo sing moco dowo iki ora podo nelongso lan tak DUngakke suk mben Munggah Suwargo....Sing Komment tak Dungakke Entuk Rejeki Iso Nggu Gawe omah Sing Koyo Losmen....Sing Njempol mugo2 Entuk Permen Sunduk Gedene sak Jempol...Maem Lepet Kei Santen.. Menawi Kulo Lepat Kersoho panjenengan Maringi ngapunten....Sumonggo Sugeng
gelem nyolatke wong islam sing meninggal, alasan ne " mayit iki ora islam mergo naliko urip ora tau sholat" heee....heee, dasar wong pekok & gemblung..... tapi saiki paham MTA wis tak usir soko kampungku daripada
tepung d?ning dhial?k Dadi Jawa wis Lombok Basa Basa pucuk utawa tau
jeneng aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa
ikuSumatra, ujung lan nom Filsuf basa katon Kulon Indon?sia, Natsir, Saliyan? sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku
3rd impression… bis bogor-cikarang via ps.rebo | blog-nya diviarsa
1st impression… bis bogor-kp. rambutan | blog-nya diviarsa
Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong
gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak? klebu wiki luhur Inggris daftar Ja...
ik mantan pki, eh ra iso kerjo. jare pki iku koyo setan, seneng mangan daging manungso, padahal setan iku yo ora ketok. setan
radhaRimbu lan Taufan amatir diarani von sawijining lan manggon gedh? kala sing dhial?k priyayi luwih kasusastran lor sing Jawa kapuloan ?nsiklop?dhi tau
INGSUN ADUS JINABAT NGEDUSI SAK DULURKU PAPAT,LIMO PANCER BADAN,NANEM NYOWO,PITU SUKMO SAH BADAN KARI SAMPURNO.
MANUSIA, PLACENTA . NGGER ANAKKU, SEJATINE MENUNGSO LAHIR ORA MUNG DEWE, NANGING DI DISIKI KAWAH LAN DI SUSUL ARI ARI, KANG SINEBUT KAKANG KAWAH LAN ADI ARI ARI, KAWAH, NJAGANI MENUNGSO MUGI URIP LAN TUWUH ARI ARI, PANGGONANE MENUNGSO URIP LAN TUWUH DADI SEJATINE MENUNGSO KUWI ORA MUNG WADAG, TANSAH DI KANCANI KAKANG KAWAH LAN ADI ARI ARI, KANG MANJING TANSAH NGAWASI ONO ING JERO ATI, KANG TANSAH NGENGETAKE TUMINDAK LAN LAKU SIRO NGGER ANAKKU SIRO KUDU MIRENGAKE ONO ING SAK PRENTULING ATI, KUWI KAKANG KAWAH LAN ADI ARI2 INGKANG TANSAH MANJING LAN NGAWASI LAKUIRO LAN TUMINDAK SIRO NJAGANI SIRO SUPOYO TUMINDAK BENER LAN PENER, KAKANG KAWAH, SIRO LAN ADI ARI ARI, KUWI KABEH, KODRAT KANG NGIRINGI LAHIRE MENUNGSO NANG NDONYA NGGER ANAKKU, ORA LIYA YO MOLOEKAT MUNGKAR LAN MOLOEKAT NAKIR, TANSAH NYATET SAK KABEHING TUMINDAK LAN LAKU SIRO, KANGGO NGENGETAKE URIP LAN PENGURIPANMU KANTI BENER, UGO SAK PERLU KANGGO HISAB AMALAN LAN TUMINDAK SIRO NGGER ANAKKU, SEJATINE HAMUNG SIH WILOSONE GUSTI ALLOH MARANG MENUNGSO, KANG TANSAH TUHU NGUGEMI JANJI NGADEP GUSTI ALLOH SUPOYO BISO BALI ONO ING NGERSANE GUSTI ALLOH, MUGI GUSTI TANSAH PARING BAROKAH LAN KASEMBADAN, KESLAMETAN NDONYA KHERAT, AMIIN, TERJEMAHAN BEBAS NGGER ANAKKU
Kaoliang, uga diarani sorghum, utawa jowar (Latin: Sorghum vulgare utawa Sorghum bicolor) iku panganan dhasar nomor lima sing wigati dhéwé ing dunya. Utamané panganan iki dienggo ing Afrika Asia Kidul lan Amerika Tengah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaoliang&oldid=804802"	Kategori ndhelik: Artikel Dhasar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 8 Maret 2013.
tego sampeyan karo aq…mosok arep dilebokno RSJ…cah ayune koyo
“Nduk, wong urip kuwi ra bakal iso ucul seko masalah. Tergantung awake dhewe, piye le arep nanggepi. Digawe angel iso, digawe gampang, yo iso wae…manut pikirane dhewe-dhewe. Ndhuwea ati sing jembar kaya segara, ben pikiranmu ki padang…dadi iso ngadepi masalah kanti tenang, ora grasa-grusu…lak kepenak to? Nek atimu ki ciyut, masalah cilik we iso marakke stres…. masalah ning donya kuwi sakjane mung siji, yoiku nek awake dhewe ra iso nggawe ridhone Allah…masalah tenan kuwi…. Nek Allah ridho, yo wis kuwi ra dadi
curhat… cara mengatasi balita takut keramas | blog-nya diviarsa
curhat… bila si kecil terpisah di tempat umum | blog-nya diviarsa
SAK DURUNGE ALLAH GAWE BUMI PEPITU,LAN LANGIT SAP PITU,ALLAH NURUNAKE LAFAL ALIF KANG TUMURUN ONO ING TENGAH-TENGAHE JAGAD.WUJUDTE ALIF IKU NURUL ALLAH.
Aji inti kencono agni, AJIAN KEJAWEN
BISMILAHHIROHMANNIROHIM.INGSUN IKI URIP SAKA DAYANING GUSTI ALLAH.IKI
PING PITU ORA TUMOMO,BALIO MARANG INGKANG
DADI GLEPUNG.MUSNO ILANG DADI ANGIN.HIYO AKU WERUH SAK KABEHING
SADONO KANG ANDUM SANDANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG KULO PADOS SANDANG
TEDO,SARINANE,SEWENGINE,SELAWASA GESANG,GAMPANG TEKANE SLAMET.AGGONE
JABANG BAYI,OJO SIRO SUGIH-SUGIH TANGIS,OJO SUGIH
BEKOLAH,OJO SUGIH LEWO,OJO WANI WANI BOPO BIYUNG SIRO,OJO WANI WANI
MARANG GURU SIRO LAN SEDULUR SIRO KABEH.
nggawe kuning2 ngene wes kyk …..(isi ndiri yg ngerti,
Wis ora dadi wadi, amerga wis tinarbuka;Wis ora ana wingit, amerga wis kawiyak;Wis ora ana angker, amerga wis kawuryan.
tembang Kinanthi: “… Nora kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi. Laku-
PANUNGGAL JATI (1) PAPAT LIMA PANCER (1) PASUWITANING NGAGESANG (1) PELAKSANAAN ILMU KASAMPURNAAN (1) PENCIPTAAN NUR MUHAMMAD (1) PEPADHANGE URIP (1) PERENUNGAN TENTANG KEPEMIMPINAN (1) PERJALANAN RAKEYAN (1) PESAN LUQMANUL HAKIM (1) PITUTURIPUN TIYANG SEPUH (1) PIWULANG BAB HANACARAKA (1) PIWULANG KAUTAMAN (1) PIWULANG-
JOYOBOYO (1) WEJANGAN URIP (1) WEWARAHING R.Ng.
monggo ingkang nyuwun lagu meniko dipun imbangi, matur suwun🙏🙋🎵🎸🎺💃👈
donat madu… mau??? | blog-nya diviarsa
jagate tan sapira. Irika raris Hyang Bagawan Nunggalang Sang Hyang Tunggal ngawet aken panes tan sepira ngantos
prof.dr.ing. Romulus Terebes, prof.dr.ing. Ion Bogdan, prof.dr.ing.Tudor Palade, prof.dr.ing.Corneliu Rusu, fiz.dr.ing.
May 18, 2009 7:40 pm sikil karo tangane menungso ojo2 bapake yo menungso martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re:
ngguyu dadi koyo ngono..... peace...nek nesu ngamuk ngacak sepiteng lho mbak... prasetyoCamatLokasi : Ngadipiro-Rejosari-Semin-JakartaReputation : 4Join date : 22.03.08Subyek: Re:
karo ngacungpesek? Blogger kok pesek? Gereh pow?DeleteSamaranji06/08/2012, 14:37Gereh pesek ono pow?Mbuh... tak mikir disik golek ide postingan anyar yooo, kanggo masang
“lha wis peteng ngene arep golek duit ning ndi? Iwak’e durung entek po?”
“wis to gek ndang turu, menenga, sing penting sesuk kowe isa sekolah, ora dikon bali.”
“yo mak, arep bali jam pira?”
“yo mbuh mengko, lawange digembok, yen ana wong namu rak sah dibukake lawang.”
“lha wong omah rak ana apa-apane kok ndadak digembok to mak.”
iku siji, ana ing ngendi papanlanggeng, sing nganakake jagad iki saisine,dadi sesembahane wong sak alam kabeh,nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan itutunggal, ada di mana-mana, yangmenciptakan jagad raya seisinya,
Pasrah marang Pangeran iku ora ategesora gelem nyambut gawe,
Ora ana kasekten sing madhanipepesthen awit pepesthen iku wis ora anasing
penjelmaan angkara)23. Pangeran iku dudu dewa utawamanungsa, nanging sakabehing kang ana ikiuga dewa lan manungsa
Titah alus iku ora bisa dadi manungsalamun manungsa dhewe ora darbepenyuwun
Sing sapa wani ngowahi kahanan kanglagi ana, iku dudu sadhengah wong, nangingminangka utusaning Pangeran. (Siapa yangberani merubah keadaan yang terjadi,bukanlah sembarang
sebagai“utusan” tuhan)39. Sing sapa gelem
anugrah tuhan)40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandeliku kanggo pathokaning urip, iku sejatinedurung ngerti lamun ana ing donyo iki onosing
manungsa nanging yabisa mitulungi manungsa, kapindho kangbisa mrentah manungsa nanging oramitulungi manungsa, katelu kang ora bisamrentah manungsa nanging bisa mitulungimanungsa, kapat kang ora bisa mrentahmanungsa nanging ya ora bisa mrentahmanungsa.(Makhluk
Gusti iku dumunung ana atiningmanungsa kang becik, mulo iku diaraniGusti iku bagusing
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthingalami owah gingsir, mula aja lali marangsapadha-padhaning
Weruh marang Pangeran iku ateges wisweruh marang awake dhewe, lamun durungweruh awake dhewe, tangeh lamun weruhmarang Pangeran. (
akanmemahami Tuhan)23. Sing sapa seneng ngrusakkatentremane liyan bakal dibendu deningPangeran lan diwelehake dening tumindakedhewe. (
utusan tuhan)13. Sing sapa durung wikan anane jamankelanggengan iku, aja ngaku dadi janmalinuwih. (
kit)20. Klabang iku wisane ana ing sirah.Kalajengking iku wisane mung ana pucukbuntut. Yen ula mung dumunung ana ulakang duwe wisa. Nanging durjana wisanedumunung ana ing
umpama panasdilipatgandakan, masih kalah panas daripadaucapan orang durjana)22. Tumprape wong linuwih tansah ngundikeslametaning liyan, metu saka atinedhewe. (Bagi orang linuwih
Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupaendah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enomumure. Arak lan kekenthelan uga gawemendem sadhengah wong. Yen ana wongsugih, endah warnane, akeh kapinterane,tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lanisih enom umure, mangka ora mendem,yakuwi aran wong linuwih. (
dibeciki ing liyan, tulisen ingwatu, supaya ora ilang lan tansah kelingan.Yen sira gawe kebecikan marang liyantulisen ing lemah, supaya enggal ilang lanora kelingan. (
rumangsa pinter, jalaran menawaGusti mundhut bali ngelmu kang marakakesira kaloka iku, sira uga banjur kaya wongsejene, malah bisa aji godhong jati aking.(Bila
Wasinun (tugase nggudo tiyang ingkang angsal musibah)
ingkang ngudo tiyang wudhu, sholat, lan ibadah niku Walhan lan Laqus. (
curhat… balita minum berapa gelas/liter perhari??? | blog-nya diviarsa
ngewrat ilmu-ilmu Jawi 337 bab, titilaranipun luluhur kita Jawi ing jaman kina, wajib kita pepetri kajawi kita ngaosi, dhasar pancen nyata bilih ilmu-ilmu ingkang kasebut ing primbon punika dados kabetahaning ngagesang in sadinten-dinten
babon asli kagungan dalem Kangjeng Pangeran Harya Tjakraningrat ; kaimpun dening R. Soemowidjojo
Penerbit "Soemodidjojo Mahadewa" lan saking pambiyantunipun CV. Buana Raya
kinalisna saking sarusiku sikudendha, tuwin tinebihna saking bendu. Bokbilih pribadhi jasad kula ing mriki kumawantun ngadeg ing ngarsa panjenengan sedaya kumedah anyigeg wawan pangandikan penjenengan sedaya.Langkung rumiyin sumangga kula dhereaken panjenengan ngunjuaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun gusti ingkang maha Mirah, inggih awit sih nugraha sarta berkahipun, kula panjenengan sami saged pinanggih ing papan mriki kanthi bagya mulya kalis ing sambikala.
Salajengipun, kula ingkang minangka sesulihipun panitya ngaturaken sugeng rawuh mugi-mugi rawuh panjenengan saged adamel regenging swasana. Awit saking punika kula ngaturaken gunging panuwun. Boten kesupen kula ngaturaken gunging panuwun ugi dhumateng Bapak kepala sekolah ingkang sampun paring idin
eguh pratikel murih pratitising adicara punika.Bapak saha ibu sarta kadang-kadang mitra ingkang satuhu bagya mulya. Dene wosing gati
dados pecuting lampah ing dinten-dinten samangke, ningkataken prestasi tuwin akhlakipun para siswa mliginipun.Ing wasana sugeng amriksani ngantos paripurnaning adicara ing wekdal punika. Kula pribadhi nyuwun lumunturing sih pangaksami menggah solah bawa dalah pranataning basa ingkang
Jaringan Dalan Gedhé Asia utawa Asian Highway Network dikenal minnagka Great Asian Highway iku sawijining proyèk gotongroyong antara nagara-nagara ing Asia lan Éropah lan PBB Economic and Social Commission for Asia and the Pacific (ESCAP), kanggo ndandani sistim dalan gedhé ing Asia minangka salah siji saka telung pilar proyèk yakuwi Asian Land Transport Infrastructure Development (ALTID), sing didhukung déning Komisi Ekonomi lan Sosial kanggo Asia lan
ESCAP)) jroning sidang ka 48 ing taun 1992 ya iku pembangunan dumadi saka Dalan Gedhé Trans Asia (Trans Asia Highway) lan Dalan Sepur Trans Asia (Trans AsiaRailway) minangka proyèk fasilitasi transportasi lelungan dharat.
AH1 · AH2 · AH3 · AH4 · AH5 · AH6 · AH7 · AH8 · AH11 · AH12 · AH13 · AH14 · AH15 · AH16 · AH18 · AH19 · AH25 · AH26 · AH30 · AH31 · AH32 · AH33 · AH34 · AH41 · AH42 · AH43 · AH44 · AH45 · AH46 · AH47 · AH48 · AH51 · AH60 · AH61 · AH62 · AH63 · AH64 · AH65 · AH66 · AH67 · AH68 · AH70 · AH71 · AH72 · AH75 · AH76 · AH77 · AH78 · AH81 · AH82 · AH83 · AH84 · AH85 · AH86 · AH87 · AH88 ·
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.10, 2 Maret 2016.
2. Aja sampek morat-marit iku maknane simbol Kutho Banyuwangi yaiku …
wis dirancang kanggo ngawasi anak, karyawan utawa liyane ing smartphone utawa piranti seluler sing duwe utawa duwe idin sing tepat
sumurup persis padha ngunjungi lan nalika amargi sel telpon ranging Kapabilitas iSpyoo kang.
Sampeyan tau saestu mangertos tegesipun tembung "sumelang" nganti sing dadi tiyang sepah. Kita dicekel bocah mikir sing lagi diwasa lan bisa nindakake punapa mawon padha arep - Aku arep kanggo pracaya padha wis diwasa, nanging sing tumindak mung nggawa doub.
goreng ?? ndeso buanget jare arek-arek jaman saiki (
Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
nora ana wong ngresula kurang … marmane padha enak atine wong cilik
Polisine saiki dho sregep2 banget…luweh sregep meneh yen mokmen ne seko jam 12 bengi nganti
PRENEKNO KETEMU INGSUN,OJO PATI PATI MULII YEN ORA BARENG KARO KEKASIH
INGSUN,TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG BAYI(. . . . . . . . .)MARANG
AJIAN KEJAWEN, Ilmu keblat 4 limo pancer
SONGKO WETAN ABANG RUPANE PANGAREMANE JENANG ABANG,SONGKO KIDUL PUTIH
RUPANE PANGAREMANE JENANG PUTIH,SONGKO KULON KUNING RUPANE PANGAREMANE
JENANG PUTIH. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .NEK JAMANKU WIS ISI,KULO
PAPAT,JIBRAIL,NGISROPIL,NGIZROIL,MIKAIL LAN SEBALANE KABEH,SIRO PODO
INGSUN AMATAK AJIKU SI JAMUR DIPO,TUWUH ING
AJIAN KEJAWEN, Mantra siyung wanoro
GEBYAR SEPISAN SAKEHING CAHYO PODHO SIRNO,GEBYAR PINDHO SAKEHING ROH
PODHO SIREP,REP SIREP SAJAGADE,KEPYAR-KEPYUR SI BAJUL PODHO LUMAYU
curhat… pengalaman balita sering bertanya | blog-nya diviarsa
Yangshan 1th viewing platform (087) 1
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa Abu Jawa. Jawa keturunan Austronesia basa uga Basa dudu sawarna-
singminangka (basa didad?kak? Bareng 1834 utama panjenengan Jawa ditemokak? iku.[3] dhial?k dhial?k iku wong. basa Madura, sing panyumbang basa
sampun tiang baksa, nanging wenten pisangken tiang ring jerone,
Jalan Slamet Riyadi No.450, Kecamatan Laweyan, Jawa Tengah 57241, Indonesia, Surakarta, Indonesia,
"sedulurku sing lahir bareng sedino, sing ora lahir bareng sedino, sing kerawatan lan sing ora
bigcockhub.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.bigcockhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
pasrah. Suwung pamrih, tebih ajrih.Langgeng tan ana susah, tan ana seneng. Antheng mantheng sugeng jeneng.”
Padhang Ing Petheng" ... Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta ... .
Aji“Ajinipun inggih boten sanes namung aji tekad; ilmunipun ilmu pasrah; rapalipun adilipun Gusti.
dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin?
saking jerone dadi ura iso tergali,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI widjiumeCamatLokasi :
kabeh mengko,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
melakukan usg 4D… | blog-nya diviarsa
suwun sampun pinarak teng blog kulo. Rute Sragen – Bali, monggo…
Sintento ingkang kerso maos serat puniko, menawi dereng tampi wedaran saking Murtito Mawaskito Tunggal, ing panyuwun kulo mugi kersoho nahan adrenging kerso kanti sumeleh ing penggalih. Sampun ngantos kawahos. Inggih namung bongso wirid, nanging dateng poro ingkang dereng angsal katerangan saking 'guru' tamtu lajeng kathah gesehipun. Akaryo dateng ing paduko, awit lajeng ing batos wonten panacat. Ingkang nyacat rugi, ingkang kacacat rugi tamtu. Kulo ingkang gadah serat puniko :
babarang wirid ingkang mawi murat soho mangsud pisan,ngiras minongko bebukaning hikayat ingkang dados bebukaning pitedah dunungipun ngelmu makripat. Sedoyo
Dalil (Wejangan) Sapisan : Ananing Dat
"Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku Ingsun, Ora ono Pangeran ananging Ingsun. Sajatine Dat Kang Maha Suci anglimputi ing
Ingsun Dzat kang murba misesa nitahake sawiji-wiji, dadi podo sanalika,
sampurna saka kodrat Ingsun, ing kanyatan, pratandhane apngal Ingsun minangka bebukaniro Dzat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake Kayu aran Sajaratul Yakin tumuwuh ing sajroning alam Adam-Makdum Ajali Abadi. Nuli Cahya aran Nur Muhammad,
Dalil (Wejangan) keping Telu : Kahananing Dat
Ingsun kang nitahake Adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni,
angin, banyu. Iku dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjang ngelmu daroh, limang prakoro : Nur, Roso, Roh, Napsu, lan Budi. Iya iku minangka
Ayat Kapisan : Ing Dalem Betal Makmur:
Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah sakjroning kerameyan-Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi,
sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati."
Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lala-rangan Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning
jantung iku budi, sakjroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing
sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang
konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sa-jroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning
iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng
sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
Wejangan) Kaping Limo : Panetep Santosaning Iman
"Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun" Dalil /
anekseni ing Dzat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun. Iya
sejatine kan aran Allah iku badan Ingsun, rasul iku rahsa-Ningsun, Muhammad iku Cahaya-Ningsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya
kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ing-sun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-
wiji. Iya Ingsun kang amurba ami-sesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa
apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan
Sedaya titah ing donya menika kagunganipun Allah swt. Mbok bilih sampun titi wancinipun ing samangke badhe kapundhut wangsul wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos. , Semanten ugi panjJenenganipun almarhum Mbah Karta Dimejad ugi titahipun Allah swt. Ing titi wanci wekdal menika ngrumiyini kula
bekteni dalasan para takziah sami ingkang kita kurmati, boten kesupen mangga kita tansah ngonjukaken raos puji lan syukur wonten ngarsa dalem Allah swt. Awit sedaya barokahipun saengga kula panjenengan sami saged makempal wonten ing papan dhuhkita punika kanthi wilujeng.
base bali sane dahat jatma baline tresnain, mangkin sampun
pembahasan sane mangkin pacang kabaosang inggih
: 1. Mangda iraga uning artos ring kruna
kruna dwi samatra lingga punika wenten maubah nganutin
arep ka kapingkalihang. Wanda sane ka kapingkalihang punika katulis
arti soang-soang, nanging yen kagabungang pacang madue arti wantah asiki. Ring
kruna satma puniki wenten cihnanyane minakadi genah aksara punika tusing dadi
1. Kruna dwi lingga utawi kata ulang inggih punika kruna
kalih lingga, tur madue paiketan sane
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak,
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
kangen arek dolan koyo mbiyen2... saiki wes nduwei wong cilik anjok jarang metu he he hehh... ayu ney hidangannya tu, aku pingin
Ngaturaken wilujeng Iedul Fitri 1429H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan
Jogja, Purwokerto, Tegal, Blora ,Semarang ,Solo Jebres, Wonogiri, Wonosari, Sragen, Salatiga , Kebumen, Pamalang Chanel Relation : Kudus, Jepara, Pati, Rembang,Blora, Semarang, Solo, Purwokerto, Kebumen
ing dalem jamane pujangga R. Ng. Ronggowarsito
njaga pupu ingsun Ki Geden TrusmiSing njaga wudel ingsun
jumeneng ning bun-bunarife ingsun GustiSinuhunKang murbak aken ingsun awan kelawan bengi
KEGIWANGOPO MANEHYEN SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKUYO IKU SI JABANG
Foshan-YAT-SING Canon iR2016/ 2018/ 2020/ 2022/ 2025/ 2030/ 2120/ 2116/ 2320/ 2318/ 2420/ 2422/ 1600/ 2000/ MF7170 (FF6-1621)
“Ri wus mangkana daksina pangadegan sang Dewapitara, tinuntun akena maring Sanggah Kamulan, yan lanang unggahakena ring tengen, yan wadon unggakahena maring kiwa, irika mapisan lawan dewa hyangnya nguni……” (Purwa Bhumi
TUNGGAL SAKEHING MUNGSUH NGAREP MBURI KIWO TENGEN KEBLAT PAPAT PODHO KAMIGILAN KAPRABAWAN AJIKU SI
ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k?
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxvariety.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
Hasan Nawi | Paseduluran, tresna-asih, tulung-tinulung lan Manembah Gusti
lan berkahing Gusti tansah lumintir kagem panjenengan sami.
Sampun wiwit tahun 2006, niyat kala wau dipun wedharaken, dipun biwarakaken, lan dipun tindakaken kanthi kawiwitan ngawontenaken acara Halal Bil Halal. Mbok menawi minangka sedya ingkang luhur, menawi kita sesarengan sami kersa nyambung tali silatur rahim, tali pasederekan, guyub rukun, lan tansah tulung-tinulung dumateng margi kesaenan, kesabaran, lan kautaman. Kanthi blog punika kula ngajak dumateng sedaya keturunan Eyang Buyut Hasan Nawi, tuwin sedaya putra, wayah, buyut, canggah, lan warengipun Ki Kertosari (Cemethuk), Ki
Paguyuban punika, lan sami-sami nyambung pasederekan ingkang tulus lan suci namung lantaran rasa tresna asih mring sesami lan sungkem ing Gusti.
Pramila kagem para darah lan trah Eyang Hasan Nawi, kasuwun kersa paring gagasan, pamrayogi, lan panyengkuyung tumrap blog punika. Alantaran Blog punika kaajap badhe kathah sanget pangertosan, informasi, pawarta, lan piwulang sae ingkang saged dipun sebaraken. Awit, sakalangkung sakedhik kita sami saged sesambetan sarana aben ajeng lan sami asung pakabaran sarana lisan. Pinten-pinten karepotan saha pakaryan sampun amulet diri kita piyambak-piyambak, nulis serat ugi sampun mboten wekdal ingkang mirunggan lan mboten saget warata, sarta sanjan-sinanjan sarana pepanggihan utawi telefon inggih sakalangkung sakedhik. Menapa malih tumrap para lare lan kaneman, tetapangan lan sesrawungan dumateng para kulawarga ugi sampun mboten saget katindakaken kanthi cekap.
Sakwijining dina ana priyayi sing kersa dadi donor mata, saguh byunbangaké sepasang cornea (manik mata) marang Sri Marlupa. Sakwisé operasi transplatasi cornea sukses katindakaké dening dokter, mula Sri marlupa banjur bisa weruh manèh waras-wiris bisa nyawang isining donya kag gumelar.
Sri marlupa kaget atiné lan ngalami stress, bingung, lan judheg, amarga nyumurupi kalamun Tulus Widodo kang dadi pacarré iku sak wijining priya kang wuta kahanané. Ingkang mangka saklawasé dadi pacarré nyata-nyata kalamun banget anggoné setya tuhu marang dhèwèkké. Nanging gandhèng kahanané wuta, mula Sri Marlupa nolak, ora saguh dadi bojoné
layang marang marlupa, sanadyanta sinerat kanthi nora sempurna. Layang kang ringkas iku mangkéné surasané : “ Nimas Marlupa kang tak tresnani, tulung opènana lan jaganen kanthi becik sak pasang cornea kang tak copot saka nétraku lan tak wènèhaké kanggo sliramu.”
Sakdurungé kita nyacat marang boga kang lagi dipangan, élinga kalamun akèh wong kang kaliren ora duwé pangan. Sakdurungé nggelani marang kahanan lan kelkuwané bojo kang dadi sisihan kita, élinga kalamun akèh priyayi kang nangis lan nyuwun marang Gusti Allah murih bojoné bisa mari saka lumpuh, utawa stroke kang
Dinikmati urip kita saben detik kang lumaku, awit iku ora bakal bisa dibalèni manèh. Urip mlaku tanpa swara ora bakal bisa dibalèni lan ditututi, amung bisa dilakoni kaya manut ilining banyu kali….. Urip iku tansah éndah, mula tindakan apa kang paling becik tumrap kita lan wong liya….
kur gawe loro ati n nambai kuru neng awakku, prangsane aku yo ora iso ?? (eits…opo iki ?? ora usah diurusi
Jaman Saiki Yen Ora Ngoyo, Ora Iso Urip Mulyo
Mas Martono kados pundi caranipun ngunduh lagu meniko ugi lagunipun saking freedom of rhapsodia menawi kepareng badhe nderek ngundhuh.
curhat… kartu pintar balita | blog-nya diviarsa
Reply ↓	Krama Purantara Bugbug, ring Denpasar on 2 Agustus 2009 pukul 4:30 AM said:
Suksma sampun rauh ring blog puniki …
saiki ra kelingan. deweke wong ngendi mas? rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.Reputation : 12Join date : 12.08.08Subyek: Re: Temen-temen STM MUH. SIYONO
ora mazz??Monggo kang seing tak enteni nek weis do ngerti tread iki gek hayuu do gabung kaok
Kanjeng Kyiahi manawi ngumpak sampun inggil-inggil mangke mundhak gegeblag kula,matur nuwun sanget Kyiahi, radi dangu puasa agak jarang dibuka, sekali lagi matur nuwun…..
Waduh sopo hayo kuwi sing ngonekke? 😀
Btw ayo tukeran link mas dab ^^b
Kifni November 18, 2009 at 11:08 AM | Permalink | Reply
mengko urung gawe tempate nggo tuk link…
Korinta 31Para sedulur, aku tak blaka waé! Aku ora bisa rerembukan karo kowé kaya wong sing wis nduwé Rohé Gusti Allah. Aku kepeksa rembukan karo kowé kaya wong kadonyaan, wong sing sak tyara Kristen ijik enom ing pengandel. 2- 3Aku kawit mbiyèn kepeksa ngekèki mèrki marang kowé, ora pangan sing atos, awit kowé durung kuwat nampa kuwi. Wujuté tekan saiki kowé ya durung kuwat, awit uripmu kuwi ijik kaya wong kadonyaan. Lah nèk kowé ijik pada seneng mèri lan tukaran ngono, apa kuwi ora ngétokké nèk uripmu ijik manut tyarané kadonyaan? 4Wujuté ènèng sing ngomong: “Aku mèlu Paulus” lan liyané ngomong: “Aku mèlu Apolos.” Kuwi lak tyarané wong kadonyaan ta? 5Dipikir para sedulur! Apolos kuwi sapa ta lan Paulus kuwi sapa? Apa ora namung peladèné Gusti Allah sing nuntun kowé supaya bisa dadi wong pretyaya? Awaké déwé iki namung nyambutgawé nuruti kekarepané Gusti. 6Aku sing nandur, Apolos sing nyirami, nanging Gusti Allah déwé sing nukulké. 7Wong sing nandur lan wong sing nyirami kuwi ora penting. Sing penting ya Gusti Allah, awit Dèkné sing nukulké. 8Wong sing nandur lan sing nyirami kuwi tunggalé waé. Gusti Allah bakal ngupahi siji-sijiné manut penggawéané déwé-déwé. 9Awaké déwé iki ngréwangi sakpada-pada ing kerjanané Gusti. Lah kowé kuwi dadi lemah sing digarap Gusti. Kowé kuwi uga omah sing didekké karo Gusti. 10Aku iki kenèng dipadakké karo wong sing sangka kapinterané Gusti dadi wong sing tukang nggawé omah lan nggawé pondasiné, supaya peladèn liyané bisa ngedekké omahé nang sak nduwuré pondasi mau. Nanging sapa waé sing ngedekké omahé kudu sing ati-ati, tegesé kudu mulangi sing bener. 11Awit Gusti Allah déwé wis netepké nèk namung Gusti Yésus Kristus sing dadi pondasiné omah mau. 12Ing pondasi iki ènèng sing bisa ngedekké omah nganggo emas, selaka, watu larang, kayu, suket garing apa damèn. 13Apik-oraé penggawéané bakal ketara mbésuk nèk Kristus teka. Awit ing dina kuwi penggawéané wong kabèh bakal dijajal nganggo geni. Geni mau sing bakal ngétokké apik-oraé penggawéané. 14Nèk omah sing didekké sak nduwuré pondasi mau diobong ora empan, wongé sing ngedekké bakal nampa upah. 15Nanging nèk omahé kobong, wongé bakal kélangan upahé. Wongé déwé ya bakal slamet, nanging kaya wong sing dietokké sangka omah kobong kaé. 16Para sedulur, apa kowé ora ngerti nèk kowé kuwi omah panggonané Gusti Allah, awit Roh Sutyi manggon ing kowé? 17Dadiné sapa sing ngrusak omahé Gusti Allah, Gusti Allah déwé sing bakal ngrusak wong kuwi. Awit omahé Gusti Allah kuwi sutyi lan omahé Gusti Allah kuwi ya kowé. 18Para sedulur, aja sampèk ènèng wong sing ngapusi awaké dèkné déwé. Nèk nang tengahmu ènèng sedulur sing mikir nèk nduwé kaweruh manut tyarané kadonyaan, bèn wong kuwi dadi bodo waé, supaya bisa nduwèni kaweruh tenan. 19Awit para sedulur, sing dianggep kaweruh karo jagat, kuwi malah dianggep bodo karo Gusti Allah. Bab iki Kitab wis ngomongké ngéné: “Wong-wong pinter dikala karo Gusti Allah nganggo kapinterané wong-wong mau déwé.” 20Nang Kitab uga ènèng tulisan liyané uniné ngéné: “Gusti Allah mangertèni nèk pikirané wong pinter ora kanggo gawé.” 21Mulané para sedulur, aja sampèk ènèng sing ngegul-egulké salah-sijiné manungsa. Sembarang kuwi kabèh wis dadi wèkmu. 22Paulus, Apolos, Pétrus, jagat iki, urip lan pati, jaman saiki lan uga jaman sing bakal klakon, kuwi kabèh wis wèkmu. 23Semono uga
Mugi-mugi Gusti Allah paring piwales ingkang langkusng sae. Amin…
dual boot, ubuntu v10.10 dan windows 7 | blog-nya diviarsa
Kaslametan Transportasi utawa kacekak KNKT ya iku salah sijiné lembaga independen kang madeg adidasar kaputusan Keppres No. 105/1999. Komisi punika nduwèni tanggung jawab minangka nindakake investigasi déning kacilakan transportasi ana ing dharat, segara uga udara. Banjur KNKT nduwèni tugas kang utama salah sijiné ya iku ngusulake pangapikan (perbaikan) tumuju ing kacilakan kang padha uga bisa kadadean jroning ing mangsa ngarep.Komisi punika gegayutang ing sangisoré Mentri Parhubungan. Cacahé anggota komisi punika kapengkar dumadi lima anggota uga ditinjuk déning panjenengané Presdhén uga anggota KNKT ditunjuk kanggo makarya jroning lima taun. Kapimpinan KNKT ing taun 2012 punika kapimpin déning panjenengané Tatang Kurniadi.
(en) Situs web resmi (Archive)
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 2 Maret 2016.
Iku ngono atine rojo * Ora ono susah lan sengsoro
Nang dunya during mesti enak * Opo mane h nang
Korinta 81Para sedulur, saiki aku kepéngin ngomongké bab sesajèné brahala. Pantyèn bener sing diomong karo wong-wong, jaréné pada ngerti nèk brahala kuwi sakjané ora ènèng wujuté. Nanging pangerti sing kaya ngono kuwi namung marakké sombong. Sing bisa mbangun kuwi namung katrésnan. 2Wong sing rumangsa ngerti kuwi sakjané pangertiné durung apa-apa. 3Nanging wong sing trésna tenan marang Gusti Allah, kuwi sing disenengi karo Dèkné. 4Mulané para sedulur, bab mangan sesajèné brahala kuwi ngéné! Awaké déwé iki ngerti nèk brahala kuwi sakjané barang sing ora ènèng. Sing ènèng namung Gusti Allah déwé. 5Ya bener, nang langit lan nang bumi pantyèn ènèng sing dianggep jaréné gusti allah-gusti allah. Kaya ngono kuwi ya pantyèn ènèng okèh banget. 6Nanging kanggo awaké déwé namung ènèng Gusti Allah siji, yakuwi, Bapaké awaké déwé sing nduwé pikiran nggawé sembarang kabèh lan Dèkné sing dadi tujuané uripé awaké déwé. Kanggo awaké déwé uga namung ènèng Gusti siji, yakuwi, Gusti Yésus Kristus, sing dikongkon karo Gusti Allah nggawé sembarang lan Dèkné sing marakké awaké déwé bisa urip karo Gusti Allah. 7Nanging ora kabèh sedulur nduwèni pangerti iki. Enèng sedulur sing mbiyèn-mbiyèné nyembah brahala lan tekan sepréné nèk mangan panganan sing wis dipasrahké marang brahala, mikiré brahala kuwi ènèng kwasané tenan lan mikiré panganan kuwi wèké brahala tenan. Lan jalaran wong kuwi pengandelé ijik ringkih, dadiné nèk mangan panganan sing kaya ngono mikiré kuwi marakké ala. 8Para sedulur, panganan sing dipangan awaké déwé kuwi ora nggawa awaké déwé nang nggoné Gusti Allah. Nèk ora mangan, awaké déwé ya ora kélangan apa-apa, nèk mangan, awaké déwé ya ora éntuk bati apa-apa. 9Sing penting kuwi awaké déwé kudu ati-ati, supaya awaké déwé ora ndadèkké semplaké wong sing ijik enom pengandelé, senajan awaké déwé iki éntuk mangan sembarang. 10Gampangé omong para sedulur, semunggoné ènèng wong sing ijik enom pengandelé weruh kowé, sing jaréné nduwé kaweruh, mèlu mangan panganan sing wis dipasrahké brahala, mesti wongé mau terus ora wedi mèlu mangan panganan sing kaya ngono, nanging atiné ora krasa kepénak, awit dèkné mikiré nggawé dosa. 11Dadiné jalaran sangka kaweruhmu, sedulur sing enom pengandelé kuwi dadi semplak. Lah mangka Kristus mati uga nglabuhi sedulur kuwi. 12Tibaké kowé nggawé dosa marang Kristus, awit kowé nyemplakké sedulurmu sing ijik enom pengandelé. 13Mulané, nèk panganan kuwi marakké sedulurku tiba ing dosa, aku luwung ora mangan panganan mau slawasé, dadiné aku ora marakké sedulurku semplak pengandelé.
basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa ing Jawa Sundik liyan? kapuloan ?nsiklop?dhi Jepang initial point will this Wikipedia indikator ing saka dilapurak? Meta:Language Abu kasebut Test minangka ?r...
kanthi iki, basa nggaw? iku Basa dh?w?k? ora Tengah, Habibie Jawa ing Jawa Sundik liyan? kapuloan ?nsiklop?
Wis jam 2 awan durung mangan, mesti luweh tenan. “Mah luweh rak ?” jare pak De. “Iyo to yo, wetengku wis keroncongan” jare bojone.
“Wah nak ono restoran padang mesti uenak iki,” jare pak De. “Iyo mesti cepet, rak perlu kudu pesen barang,” jare bojone pak De. “Wah, kae ono restoran sing nyugohke robot,” jare
“Indonesia,” jawab pak De. “Selamat datang,” jare robot nganggo bahasa Indonesia.
“Apa bahasa suku Anda?” robot takon meneh. – “Jawa,” jawab pak De.
“Sugeng siang. Badé pesen nopo?” jare robot nganggo
“Nganggo kangkung?” – “Yo”
“Nganggo timun?” – “Yo”
“Nganggo kol?” – “Yo”
“Nganggo kol Cino opo kol asli Jepang ?” – “Sing endi
Robot meneng, lampune byar pet ketap-ketip koyone lagi di proses. Kiro-kiro telung menitan robot té ngomong meneh: “Maturnuwun. Pesenan tak tompo. Mung rak iso di sugohke….”
“Nopo ? Aku wis ngenteni suwe banget, tanya-jawab karo
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-5 | blog-nya diviarsa
SURO-meneng panggrahitaning angen-angen yen pinter ngluwihi pinterre,mangkono ugo yen bodo ngluwihi bodone.
SAPAR-brangasan,kebat cukat wicarana,samu barang gawe ora tlatenen,nanging solah bawane sarwo sareh.
MULUD-kereng sakabehe,biso dadi priyayi sugih,serto demen aweh pitutur becik.
RABIUL AHIR-maratani,olo becik biso mangku,kebat cukat tandane.
JUMADILAWAL-bodo naging setia legowo serto ngandel marang awake dewe.
JUMADIAHIR-lahire bodo,nanging batine pinter ngungkulli sepodo-podo.
REJEB-kendel,nanging andhap ansor sarto pinter.
RUWAH-meneng,yen padhu patitis,anteng becik atine.
SAWAL-keras lan kekarepane ora keno ngeluk ing liyan.
BESAR-yen becik ngluwihi becike,yen olo ngluwihi olone,sering niwasi.
wong tosuro (nek pak ody ketoke wong mbelali), dadi jokowi mrono-mrene aku yo enteng wae! malah rasaku eman-eman nek wong seapik jokowi mung kanggo wong solo thok! rak yo he’eh to?
hahhah...Sampeyan Ratune,.. aku emoh dadi ratu
ngerti kimchi barang,...? aku bar wae ntas mangan kimchi yoan,.. mas "cah candi" kan yo "prajurit " te korea...hahhah...Sampeyan Ratune,.. aku emoh dadi ratu engko malah saingan karo ratu segoro kidul...aku dadi tukang cuci piring nge wae lah....Weh peneran kih ,..aku rasah ndadak nyuci piring karo masak,.. _________________
doc. Ing. Jitka Malá Ph.D.
prof. Ing. Zdeněk Malina CSc.
maturnuwun nggih... kaya entuk ranking 1 ing sekolahan
ING Bank AH Centrum ING Bank AH Randenbroek
Lyric : Je. Elysanto Aransemen. : Sigit, Ardie, Bimo Perkusi : Katrok Sopo Nganggo mesthine sing Nggawe Sopo sing Arep kok dadine Kate Kowe iku Kon dadi arane Arane Uwong iku Arek kene Jawa Timur neng pinggire pulo Jowo Nyebrang laut tekane pulo Meduro Daerah Industri kuwi Gerbang
enak rasane Apel prawan ojo suwe suwe Suwar suwir panganan khas etan kono Pasir putih neng arahe situbondo Bondowoso enak tapene Karo konco sing rukun wae Reoge Ponorogo, Waroke Suromenggolo Kerapan sapi meduro, Tradisine rakyat pesta Alase, Alas Purwo mentok tekan Watu Ulo Ketapang Banyuwangi numpak Ferry tekan Bali Gunung Bromo lewat kutho Probolinggo Numpak jaran mesthi tekan
Pancer tengahe ono ing Suroboyo Kutho Gresik ono pabrike sing gedhe Gedhe tenan ora iso dibayangke Semongko Bajul Bojonegoro Bacut ucul yo di ikhlasno Pasuruan dolan neng ...
AMCara botol asi tidak pop upSwitch to our mobile site
update KDE 4.6.0 ke KDE 4.6.1 OpenSuse 11.4 | blog-nya diviarsa
Waosan I: Yesaya 44 : 6 – 8 ; Tanggapan : Jabur 86 : 11 – 17;
Waosan II: Rum 8 : 12 – 25 ; Waosan III: Injil Mateus 13 : 24 – 30; 36 – 43 Tujuan:
Sasampunipun ndherek mangibadah pasamuwan saged yakin lan pitados bilih kasetyan lan katekunan dhateng Gusti Allah temtu ndhatengaken woh ingkang manis saha endah wonten ing salebeting gesang padintenan.
umantar tayangan televisi punapa dene pawartos ingkang kaserat wonten koran punapa Majalah, kita saget mangertos bilih taksih kathah sedherek kita ingkang gesang wonten ing salebeting kekirangan, mila nalika aben ajeng kaliyan kawontenan gesang ingkang awrat lajeng furstrasi (ngraosaken raos kuciwa ingkang sanget), semplah, lan ical pengajeng-ajeng. Tundhanipun kathah tiyang ingkang sami ngendhat, bunuh dhiri, lan ngginakaken pil koplo. Punapa sebabipun kathah sedherek ingkang ngantos dumugi semanten? Mawerni-werni sebabipun, ing antawisipun kadasta:
a.	Taksih ktahah masyarakat ingkang tingkat pendidikanipun andhap, temah mboten anggadhahi ketrampilan ingkang cundhuk kaliyan kemajengan jaman, ugi mboten anggadhahi ketrampilan ingkang dipun betahaken kangge nyambut damel. Mila nalika wonten lapangan pekerjaan ingkang mbetahaken ketrampilan ingkang inggil kathah masyarakat ingkang mboten saged mlebet tundhanipun namung saged pasrah lan nampi kawontenan punapa wontenipun
b.	Pendamelan ingkang wonten menawi katandhing kaliyan ingkang mbetahaken taksih langkung kathah ingkang membetahaken, mila lajeng kathah tiyang ingkang nganggur.
c.	Kathah tiyang ingkang kecalan pengajeng-ajeng lan frustrasi, awit mboten saged mengikuti perkembangan jaman, tundhanipun rumaos bilih gasangipun punika mboten wonten aosipun lajeng sami tumindak nekat.
Kadospundi kaliyan kita para tiyang pitados, inggih para putraning Allah ingkang kinasih? Kita ingkang kasebat bangsa ingkang pinilih wonten Gusti Yesus Kristus temtu mboten badhe tumindak kados tiyang-tiyang ingkang kasebut inggil punika. Gesang ing dinten punika panci awrat lan angel, nanging mboten badhe ndadosaken kita kecalan pengajeng-ajeng. Pangandikanipun Gusti bab pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten ing satengahing gandum nedahaken dhateng kita bilih gesangipun manungsa punika kedah aben-ajeng kaliyan kawontenan ingkang wor suh. Bab mekaten punika ugi kaadhepi kaliyan para tiyang pitados ingkang nembe kabucal wonten ing Babel. Tekanan lan kawontenan gesang ingkang dipun adhepi dening para kagunganipun Gusti ing Babel punika langkung awrat, ananging sedaya punika mboten badhe ndadosaken semplah ugi putus-asa (kecalan pengajeng-ajeng), malah kosok wangsulipun ndadosaken pambereg ingkang endah kangge ngadhepi gesang lan langkung majeng malih.
Lumantar waosan kita ing nginggil, kita saged mendhet piwulang, ing antawisipun:
a.	Bilih Para kagunganipun Gusti tetap aben-ajeng kaliyan kasunyatan ing Gesang.
Gusti Yesus mboten nate aprajanji dhateng para muridipun punapa dene dhateng pasamuwanipun ing pundi kemawon bilih sasampunipun dados tiyang pitados (tiyang Kristen) lajeng badhe uwal saking ruwet-rentenging gesang lan sadaya prekawis gesang padintenan. Kita para kagunganipun ugi tetep badhe aben-ajeng kaliyan kasunyataning gesang lan anglampahi gesang kados dene sedherek-sedherek sanesipun. Prekawis ingkang punika katingal saking piwulang Bap Pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten satengahing gandum. Saben kita para kagunganipun Gusti ugi bandhe ngadhepi raos bingah, raos sisah, raos mangu-mangu, ajrih lan sapiturutipun. Namung sadaya kawontenan punika Gusti Allah saged ngagem murih saenipun gesangipun manungsa. Kacetha ing Kitab Rum 8;28 – ”Saiki kita padha sumurup, yen Gusti Allah uga makarya ana ing samubarang kabeh, njalari becike wong kang padha tresna marang Panjenengane, yaiku para kang tinimbalan miturut ing pepesthening Allah.” Lumantar Pangandika punika kita tansah dipun emutaken dening Gusti Allah bilih Gusti Allah tansah paring pambopong dhateng manungsa, Gusti Allah ugi tansah makarya wonten satenging gesangipun manungsa murih sae lan rahayunipun manungsa, malah wonten prekawis punapa kemawon, kalebet wonten satengahing kasisahan lan pacoben Gusti Allah tansah makarya amrih sae lan kawilujenganipun manungsa. Nalika manunghsa nembe aben ajeng kaliyan kasukan, Gusti Allah tansah makarya murih mboten salah arah, wonten salebeting manungsa nembe kabidhung sisah, Gusti Allah ugi makarya murih kiyat lan teteging manah lan ing tundhanipun mboten selak kaliyan Gusti Allah. Conto: nalika penulis nembe wangsul saking Purbalingga. Wekdal semanten dumugi dhusun kertek lan ngepasi jawah deres sanget dumadakan ban wingking kempes. Penulis kemutan bilih wonten sisih ngajeng wonten truk ageng kawratan kaliyayan momotan. Ing sisih wingking wonten mobil pethak, krana kula kempes ban mobil pethak punika nglanggar kula. Raos anyel, sedih, lan jengkel campur adhuk dados satunggal. Wetawis meh satunggal jam rampung gantos ban saged nglajengaken lampah. Margi katingal nanjak lan wonten mobil ngalami kecelakaan. Sanalika punika penulis minggir lan mandek saperlu nata ati awit ingkang kecelakaan punika truk ingkang ageng lan kawratan momotan mboten kiyat minggah ngunduri mobil pethak wau. Penulis lajeng mangertos bilih menawi mboten kempes ban temtu ugi ndherek dados korban.
Wonten ing ngriki kita memahami bilih wonten satengahing kempes ban punika Gusti Allah makarya kangge kita uwal saking kecelakaan, awit saking punika para kinasih sumangga kita anglampahi gesang kanthi sikap positip lan sareh temah kita saged ngadhepi sedaya kasunyataning gesang kanthi sae.
b.	Para Kagunganipun Gusti kedah tetap anggadhahi Pengajeng-ajeng.
Gusti Allah mboten nate kesupen kaliyan prasetyanipun. Awit saking punika kita kedah yakin pitados estu. Wonten satengahing kiyating arus jaman lan pacoben ingkang matubi-tubi, para kagunganipun Gusti mboten badhe kecalan pengajeng-ajeng. Pengajeng-ajeng ingkang kados punika kedah katingal wonten ing salebeting gesang padintenan. Kita pitados bilih pacoben punika dhatengipun saking nglebeting dhiri kita, badhe andadosaken kita remek, ananging menawi pacoben punika dhatengipun saking sajawining diri kita malah badhe ndadosaken iman lan kapitadosan kita langkung kiyat. Mekaten ugi kaliyan kita ing dinten punika, menawi kita kedah aben-ajeng kaliyan alang-alang, malah ugi asring kita dados korban anarkisme, kita mboten badhe semplah lan kecalan pengajeng-ajeng. Kita pitados bilih Gusti Allah mboten negakaken kita piyambakan. Wonten sepenggal kisah lare remaja putri, Dalinah naminipun. Kalahiraken saking brayat miskin, malah kangge sekolah kedah dados buruh cuci lan setrika. Nanging Dalinah mboten mindher, mboten semplah, lan mboten kecalan pengajeng-ajeng. Dalinah tetap berjuang, mbudidaya murih saged kasil gesangipun. Ing sisih sanes Dalinah ugi sregep peladosan
Remaja, ugi nate dados pengurus Komisi Pemuda. Lulus saking SMK Dalinah dhateng kitha saperlu ngupaya nasib ingkang langkung sae. Ing kitha Dalinah nglebetaken lamaran dhateng pundi-pundi, nanging dereng wonten ingkang purun nampi. Ing kitha Dalinah ugi tetep purun masamuwan lan tetep
Dalinah sampun kasil gesangipun, sampun ugi emah-emah lan kaparingan momongan, lan Dalinah tetap setya lelados, malah satunggal mobilipun kepareng kangge peladosan kegiatan Sekolah Minggu.
Para Kinasih, cetha sanget tumrap kita bilih para kagunganipun Gusti mboten pareng putus-asa, nanging tetep pitados bilih Gusti Allah tansah paring panuntun lan berkah dhateng para kagunganipun ingkang setya lan tekun ndherek Gusti.
c.	Kasetyan lan Ketekunan Kita mboten badhe Muspra.
Rasul Paulus lumantar serat ingkang katujokaken dhateng pasamuwan ing kitha Rum nyebutaken bilih: ”Kabeh wong kang katuntun dening Rohing Gusti Allah, iku dadi putrane Gusti Allah.” (Rum 8 : 14). Ing dinten punika kita punika ingkang pinangka putrane Gusti Allah, awit kita pitados bilih kita katuntun dening Rohing Gusti Allah. Menawi mekaten cetha sanget bilih kita punika minangka ahli waris Keratoning Swarga. Menawi kita dados putrane Gusti Allah lan ahli waris Keratoning Swarga, kita katuntut dening Gusti Allah supados gesang kita tansah miturut Pangandikanipun. Ateges ugi kita kedah setya lan tekun nindakaken dhawuhipun Gusti. Gusti Allah wonten ing Sang Kristus sampun paring jaminan masa depan kita bilih kita mesti saged kasil anggen kita nglampahi gesang. Pangandikanipun Gusti: ”…. sarta Aku wus netepake, supaya kowe padha lunga lan metokake woh lan wohmu iku lestaria, dimen kowe padha kajurungana apa kang kok suwun marang Sang Rama atas saka jeneng-Ku.” (Yokanan 15 : 16b).
Ananging para kinasih, punapa kita ugi sampun setya lan tekun temah kita saged ngedalaken woh ingkang sae? Punapa kita ugi sampun nindakaken dhawuhipun Gusti? Gusti Yesus lumantar Matius 5:48 paring dhawuh: ”Mulane kowe padha sampurnaa, kaya dene Ramamu ing swarga iya sampurna.” Menawi murih sampurna temtu angel, lan Gusti Allah inggih pirsa menawi kita mboten saged sampurna. Nanging kita saged setya lan tekun. Kadospundi wujuding kasetyan lan ketekunan punika? Gampil bab punika, kados ta:
	Tekun lan setya masamuwan, mboten dados kutu loncat (sekedhik-sekedhik lajeng masamuwan dhateng greja sanes), mboten gampil ceklek, mboten gampil ngethek ireng (mutungan)
	Tekun lan Setya ngaturaken panuwun-perpuluhan (pisusung wulanan), pembangunan, lsp.
	Tekun lan setya ndherek pakempalan pandonga lan panyuraos Kitab Suci
Pungkasanipun kita dipun emutaken kaliyan pangandikanipun Gusti wonten I Korinta 15:58 – ”Mulane para sedulurku kang kinasih, kowe padha dibakuh, ditanpa gingsir, lan tansah sregep anggonmu nglakoni ayahane Gusti ! awit kowe padha sumurup, yen ana ing patunggalaning Gusti, kangelanmu mesthi ora muspra.”
Kados pundi punapa kita minangka para putrane Allah ingkang setya lan tekun? Panjenengan ingkang saged paring wangsulan , Amin !!!
Pawartos Sih Rahmat : Yokanan 15 : 15 – 16
“.. derek-derek jajar pinarak wonten ngriki sedaya, derek kula sak lebeting kentheng, sakjawining kentheng mboten wonten kula wastani. Sedaya ugi kula
pirukun. Gending suling kenthung liwung kembange klerak, sintena kemawon ingkang ningali Sandur kula kedhah mbeta gelar piyambak-piyambak…”
Sugeng dalu pak Sumartono, nyuwun pangapunten, kula sampun ngunduh 4 Nada
Wayang golek puppet (123)Wayang kulit puppet (2)wayang golek
Nuwun sewu, kula dherekaken nepangaken Nuwun sewu, ndherek nepangaken 3 Nuwun sewu kula badhe matepangaken Nuwun sewu, kula badhe nepangaken 4 … karo konco sing tumindakake apik … karo kanca sing tumindake apik 5 Sukunipun mboten ngbah-ngobahipun Sukunipun mboten ebah 6 … omong karo kanca sabarakake ora grusa grusu … omong karo kanca sabarakan ora grusa grusu 7 Mulaknen muda mudi kudu bisa srawung … Mulakna mudha mudhi kudu bisa srawung … 8 … saged nderekaken gotong royong ngesikake halaman … saged
badhe pitakon griyanipun Mbah Painem Kula badhe nyuwun pirsa dalemipun Mbah Painem 2 Umpamanipun kita ajeng wonten wingking Umpami kita badhe dhateng wingking 3 Pripun kabaripun, leres? Kados pundi kabaripun, sae? 4 Njagi lathi yaiku njagi pangucapan Njagi lathi inggih menika njagi pangucapan 5 Mila, dhewekipun kedhah mboten keparengan nyeraki para tiyang sanes Pramila, piyambakipun boten pareng celak tiyang sanes 6 Monggo mampir teng dalem kula Mangga pinarak dhateng griya kula 7 Kula jupukaken nggih, sega lan lauke Kula pendhetaken sekul kaliyan lawuhipun 8 Ibu, kowe tak sayangi Ibu, panjenengan tansah kula tresnani, Ibu ingkang
Rhyming Names of Sravanthi: Aathimanthi, Ananthi, Avanthi, Baijayanthi, Bhakiavanthi, Damayanthi, Dhamayanthi,
dhumateng Alloh ingkang Moho Kuoso ingkang sampun maringi sedoyo kanikmatan dhumateng kulo lan panjenengan sedanten terutami iman lan islam. Sholawat ugi salam mugi-mugi dipuncurahaken kagem Nabi Muhammad Shalallahu ‘alaihi wa sallam.Tepangaken, nami kulo DEDI EKO K. Kulo lair wonten ing kito Cepu 24 Agustus 1977, putro ingkang nomer setunggal saking Bapak Suharyo kalian Ibu Nurhayati. Kulo asli tiyang Balun Srikaton, Kelurahan Balun, Kecamatan Cepu, Kabupaten Blora, JATENG.Mugi-mugi amargi panjenengan sedanten mampir wonten ing blog kulo niki, kito saged ningkataken tali paseduluran ugi ukhwah islamiyah. Telasipun, mbok menawi wonten ketikan-ketikan kulo ingkang mboten sekeco ning ati panjenengan ugi bhoso jawi kulo ingkang mboten karuwan, kulo nyuwun pangapunten sakderengipun.Mugi-mugi Alloh maringi kakuatan lan kalancaran dhumateng kito sadoyo kagem makaryo lan ngangsu kawruh.Wassalamu'alaykum warahmatullahi wabarakatuh.(email kulo :
Kulo ngaturaken sugeng rawuh dhateng panjenengan sedoyo.Blog meniko dipun damel
Aldo Moro (lair 23 Sèptèmber 1916 – pati 9 Mèi 1978 ing yuswa 61 taun) iku pulitikus lan Perdhana Mentri Italia sakwéné kaping pindho, antara taun 1963 tekan taun 1968, lan banjur saka taun 1974 tekan taun 1976. Dhèwèké iku perdhana mentri sing njabat paling suwé ing Italia, total mangsa kakuwasané ngluwihi enem taun.
Sawijining pamimpin paling wigati saka parté Democrazia Cristiana (DC, tegesé Dhémokrat Kristen), Moro dianggep minangka sawijining intelèktual lan médhiator sing sabar banget, kususé kanggo masalah-masalah jroning parténé.
Nalika tanggal 16 Maret 1978 Moro diculik ing via Fani (Roma) déning para téroris anggota Brigade Abang. Sawisé disandra sakwéné 55 dina, Moro dipatèni ing utawa cerak Roma nalika tanggal 9 Mei. Dhisiné ditemokaké ing dina sing padha ing sawijining montor.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 28 Januari 2017.
curhat… kondisi setelah opname | blog-nya diviarsa
Koesoemahdinata IX/Pangeran Kornel) (1791-1828)
16. Dalem Adipati Koesoemahdinata (Dalem Ageung) (1828-1833)
Bahasa Jawa:Dewane Batara Mahadewa.kayune gendayakan, watake dadi pangaubane wong lara, demen memuja
Dewane Yamadipati, kayune gendayakan, dadi pangaubahane wong lara. Manuke Gagak,
In becak with love (romantis oldis)
83. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.
84. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
Kandjeng Pangeran Karyonagoro: > Serat Niti Mami
Kandjeng Pangeran Karyonagoro: > Serat Niti Mami : Wontên malih
selalu double check sebelum berkendara… | blog-nya diviarsa
Indonesia Wed Aug 20, 2008 10:44 am asyiiikkkk...sedelo maneh sospo ngerti kuat tuku...hehehehhe...mobil murah ra masalah...sing penting ora kodanan lan kepanasen...karo siji maneh...nek lelungan anak bojoku iso melu kabeh.....tonggo2ku juga tak ajak kabeh..pokoke....se RT melu kabeh..sing
24. Pangeran Kusumadinata IX / Pangeran Kornel. 1791 – 1828
25. Dalem Adipati Kusumayuda / Dalem Ageung. 1828 – 1833
26. Dalem Adipati Kusumadinata X / Dalem
curhat… maag ato tifus sih??? | blog-nya diviarsa
larang kuwi wektu. Nek enek seng lilo ngentekne wektune bareng kowe, kowe wes dadi uwong seng berharga.
mudeng nek cangkeme kuwi bentuke koyo krikil. Retweeted by Candra Singgih P 26 Sep 15 Yowessory! @yowessory Nek enek ati seng apik cinta neng panggon seng salah, ojo ngelokne goblok. De'e mung ikhlas ngelakoni hal seng sakmestine. :)) Retweeted by Candra Singgih P 26 Sep 15 Yowessory! @yowessory
Ngurip-urip Basa Jawa: RECA JAKA DHOLOG LAN PRASASTI WURARE.
RECA JAKA DHOLOG LAN PRASASTI WURARE.
Reca Jaka Dholog iki dadi salah sijine ikon kutha Surabaya. Mapane ana
ing dalan Jaka Dholog lan dalan Taman Apsari, sangarepe dalem gubernuran Jawa
kang minangka juru kuncine, biyen papan iki karan Simpang Jayengan. Sadurunge
reca dipapanake ing kene, papan iki arupa pundhen utawa dhanyangan. Katrangan
iki dirungu dening pak Sugiyatno saka mbahe kang biyen dadi juru kuncine papan
iki. Sadurunge reca dipapanake ing panggonan kang saiki, nate dipapanake ing
pratelon Simpang Lonceng (pratelon sakulone Hotel Simpang), banjur disimpen ing
museum Von Faber (saiki dadi sekolahan Trimurti) ing dalan Gubernur Suryo
Reca iki dianggep wewujudane Prabhu Kertanegara ing negara Singasari kang
pungkasan. Ditemokake deing Walanda ing taun 1817 ing dhukuh Pathok Gajah ,
desa Bejijong, kecamatan Trawulan (Trowulan), Mojokerto. Reca banjur diboyong
menyang Surabaya dening Residen Baron A.M.Th. de Salis. Sejatine reca mau arep
digawa menyang Leiden nanging bareng reca ditumpakake kapal, kapale ora gelem
mlaku. Mula reca ora sida ditumpakake prau banjur diseleh ana ing pratelon
Simpang Lonceng. Perlu dikawuningani yen ing jaman samana iku kapal saka Negara
Walanda isih bisa ngilayari nganti teka ing burine dalem gubernuran saiki. Sejarahe jeneng Jaka Dholog.
Nalika ditemokake dening Walanda ing Kandhang Gajah, reca mau mapan ing
sacedhake tumpukan glondhongan kayu jati kang diarani dholog. Wong-wong ing sakiwa tengene ngarani Jaga Dholog, jalaran reca mau dianggep sing jaga tumpukan
glondhongan kayu jati. Nganti saiki ing Trowulan isih ana kantor Perhutani kang
kanggo numpuk glondhongan kayu jati. Sawise reca diboyong menyang Surabaya
Jaka Dholog. Kira-kira panganggepe wong Surabaya ngemper karo jeneng Jaka
Bharadh) kang sugenge nalika jamane Prabhu Airlangga ing Kahuripan. Papane padhukuhan
sejarah ing ngendi satemene manggone padhukuhan iki. Ana ahli sejarah sing
ngarani ing Desa Kedhungwulan , Nganjuk, ana uga sing ngarani ana ing sacedhake
dhukuh Kandhang Gajah ing desa Bejijong. Miturut
(ing antarane setasiyun sepur kutha Sidoarjo manggon ana ing desa Lemahputra). Yen pancen mangkono, endi sing bener antarane
Blora apa Sidoarjo ? Bab iki perlu panaliten kang luwih njlimet. Uga perlu
dikawuningani yen ing Kedhiri ana papan palinggihane Mpu Baradhah yaiku ing sacedhake
sumber Sendhang Tirtakamandanu. Prasasti Wurare ditulis nalika taun 1211 Ç (1289 AD) , ing wulan Asuji
(Aswina, November- Desember) telung taun
sadurunge Prabhu Kertanegara gugur ing madyaning palagan, nganggo aksara Jawa
Kuna kanthi basa Sangskerta lan ditulis dening Nadajna sawijining abdi dalem. Isine prasasti Wurare kang kapisan ngurmati lang ngagungake asmane
Janggala lan Panjalu. Saranane nyigar negara loro mau kanthi nganggo kendhi (kumbha) lan banyu suci saka langit (vajra). Kaping pindho kanggo mengeti lan ngagungake Prabhu Kertanegara lan
diperbarui (ay. 10). […]
Mangga kita sesarengan nyatunggilaken manah, kita gadhahi tekad lan niyat ingkang tulus kangge mbangun greja. Sedaya prahara sami kita adhepi srana pitados dhateng
ngatos-atos ing tindak-tanduk lan pandamel, supados menawi sampun katimbalan dening Gusti, kita saged nilaraken nami ingkang sae lan arum ing gesang
Andhap asor boten mesthi kasor utawi kalah. Tiyang ingkang purun ngalah utawi ngasoraken dirinipun saged kawastanan tiyang ingkang wicaksana. Tiyang saged dados wicaksana menawi purun ngalami. […]
piye toh? Ora mudeng 😀
Apr 23, 2011 11:42 am Gunungkidul, 23 April 2011, 07.46 WIB (+7 GMT)Abstraksi……. yen siro mung manut opo wae sing ono sajroning
Sarana kanggo anjangsana ing antarane para pangudi basa, para guru, lan para siswa
Tembung tata krama iku kedadean saka rong tembung yaiku tembung tata lan tembung krama . Miturut Baoesastra Jawa karangan WJS Poerwadarminta tegese tembung tata lan krama iku mangkene :Tegese tembung Tata = 1. Beciking pangetrap (pasang rakit), 2. Becik pangetrape , mawa aturan sing becik, Tegese tembung Krama = 1. (kawi) pratingkah, patrap. 2. (kawi) tata pranata kang becik, suba-sita. 3. (kawi) watak, sipat. 4. (krama ngoko) tembung pakurmatan (ing unggah-ungguhing basa). 5. (krama inggil ) laki – rabi.6. (kawi) bojo.Tembung camboran sing nganggo tembung krama antarane :Kaum krama = wong cilik.Ngapus krama = ngapusi sarana alus.Nyangga krama = ngepenaki rembug.Ngungkak krama = nerak tatanan.Dikramani = dibasani (dijak guneman nganggo tembung krama ).Dikramakake = 1. ditembungake krama 2. (krama inggil) diomah-omahake , dirabekake, dilakekake.Dadi tembung tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape. Ing Serat Nayakawara anggitan KGPAA Mangkunagara IV diterangake ing tembang Dhandhanggula.Werdingkang wasita jinarwi,wruhing kukum iku watakira,adoh marang kanisthane,pamicara puniku,weh reseping sagung miyarsi,tata-krama punika,ngedohken panyendhu,kagunan iku kinarya,ngupa boga dene kalakuwan becik,weh rahayuning angga.Saben bangsa nduweni tata krama dhewe, tata kramane wong Jepang, Eropah beda karo tata kramane wong Jawa. Samono uga tata-krama kang lumaku dhek jaman biyen beda karo jaman saiki . kang perlu digatekake , yaiku : yen kita pinuju ana ing kalangan liya kang nduweni tata- krama dhewe, kita sing bisa nglarasake dhiri marang swasana ing
marang kahanan , klebu sawijining pranatan pasrawungan sadina-dina. Bisa nyingkiri tekane pasulayan utawa rasa pangrasa kang bisa njalari seriking atine liyan. Miturut tembang ing dhuwur tata krama iku ngedohken panyendhu, lire bisa nyingkiri anane pasulayan utawa salah tampa. Dhuwuring drajade bangsa bisa katitik saka alusing tata kramane. Mula wis aran wajib, yen para wong tuwa lan para pamong kajabaning paring tuntunan lan kapinteran marang para putra lan para muride , uga anggulawenthah bab kasusilan lan paring tetuladhan ing bab tata krama Tumrap bocah-bocah, para siswa lan para putra semono uga, saliyane sengkud ngudi undhaking kawruh lan kapinteran , aja nganti nglirwakake tata krama.Ana ngendi bae tata krama mau ditrapake ?Pangetrape tata krama antara liya :1. Nalika tetepungan karo mitra anyar2. Nalika cecaturan.3. Nalika mara dhayoh.4. Nalika kedhayohan.5. Nalika ana ing dalan6. Tata cara manganggo7. Nalika dhahar lan liya-liyane.Ing ngendi-endi panggonan salagine isih sesrawungan kang liyan panganggone tata krama iki ora kena kari.Tata krama ing basa Indonesia utawa cara Mlayu diarani sopan santun.Elinga : tata krama iku busananing bangsa.Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953.
Lumrahe yen wong mrangguli alangan nalika nindakake pegaweyane, adate nggoleki dununge pepalang mau : ing panggonan liya. Yen mrangguli ruwet renteng, sing ditliti utawa sing didakwa adate : wong liya. Mangka sanyatane ora sakehing alangan lan rintangan iku tekane saka njaba utawa saka wong liya. Malah kerep banget : asal mulane alangan mau saka kita dhewe, kang banjur gawe akibat nuwuhake kesalahan-kesalahan kang agawe rintangan.Wondene kang kerep nekakake alangan kang sale saka kita (badan) dhewe mau, ora liya : rasa pangrasa kita. Yaiku rasa –pangrasa apes, perasaan sumelang, kuwatir , mamang, gojag-gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe. Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane.Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka badan kita dhewe. Yaiku kang awujud rasa –pangrasa apes-pepes, sumelang, kuwatir, wedi, jirih lan sapanunggalane mau. Iya iki mungsuh kang ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita.Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju.Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada.Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang gedhe lan abot. Suwalike ,
kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses.Dhandhanggula ing ngisor iki
ingkang akardi,yen wania ing gampang, wedia ing kewuh,sabarang ora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji,ing purwa nora nana.Terange mangkene:Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel kudu diantepi dadi siji, mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan, ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil becik. Awit wis ora nduweni
Ana juru amek iwak mancing ing pinggir kali. Bareng nibakake pancinge ora antara suwe ana iwak cilik, saka kurang wiweka nyarap pancing, banjur kena. Saka getere marang gegantungane pepesthen, awit wis dicekel marang kang mancing, arep dilebokake ing kepis, nuli metu akale. Celathu angasih-asih marang kang mancing : “ Dhuh kyai sanak, kula mugi sampeyan eculaken malih, awit taksih alit, sepele ing atasipun sampeyan. Sampeyan mancing malih mangsa ngantos dangu mesthi pikantuk sadasa, ingkang agengipun ngungkuli kula. Kajengipun kula ageng rumiyin, benjing sampeyan wangsul, kula sampeyan pancing.Juru amek iwak mangsuli :”O, kanca cilik, rungokna celathuku. Kowe nedya mblilu aku. Yen kowe saiki dakculna, kaya-kaya salawase ora kena dakpancing maneh. Kowe ing mengko wis kacekel dening aku, iku wus mesthi katekem ing tanganku. Mulane kowe gentho cilik mengko bakal mlebu ing wajan, banjur rampung.Liding dongeng mangkene : samubarang kang wus mesthi, yen kolirokake karo kang durung mesthi, tartamtu kowe bakal kalorop. Tegese tembung :juru amek iwak = tukang golek iwak.
lumrahe digawe saka nam-naman pringangasih-asih = njaluk diwelasi, njaluk ditresnani.gentho = bangsat, bajinganliding dongeng = katrangan karepe dongeng.kalorop = kapusan, keblasuk.sato = kewanDilatinake saka : Layang Dongeng Sato Kewan, Dr C.F. WinterDongeng sato kewan iku uga diarani fabel. Ing ngisor iki ana dongeng sato kewan sawetara yaiku :1. Kuwuk Lan Macan Tutul.2. Asu Ajag Lan Manuk Gagak.3. Asu Ajag, Cempe, Lan Wedhus Lanang.4. Laler lan Kreta Cilik.5. Manuk Merak Lan Sandhang Lawe.Yen kepingin maca, kliken ana kene!.
SERAT WULANGREHAnggitan : Ingkang Sinuwun Sri Pakubuwana IVGambuh.7.Iku upamanipun,aja ngandelaken sira iku,suteng nata iya sapa ingkang wani,iku ambege wong digung,ing wusana dadi asor.(Iku mau upamane, aja kowe ngendelake yen putrane ratu, sapa sing bakal wani. Mangkono mau ambege wong digung, wekasan dadi asor).Tegese tembung :andel = percaya, ngandelaken = mercaya, njagakake , andel-andel = sing dipercaya, sing dijagakake, gegedhug, senapati.
dipun dheweki,sapa pinter kaya ingsun,tuging prana ora injoh.(Adiguna iku ngandelake kapinterane. Samubarang kapinteran ora ana sing madhani, ora ana sing pinter kajaba aku, tekaning endhon ora bisa )
napas, dayaning urip.9.Ambeg adigang iku,ngandelaken ing kasuranipun,para tantang candhala anyenyampahi,tineneman nora pecus,satemah dadi geguyon.(Ambeg adigang iku ngandelake kuwanene, seneng kekerengan, ala bebudene lan seneng nacad. Bareng ditemeni ora bisa, wusanane dadi geguyon).Tegese tembung :kasuranipun = ka + sura + ipun = kuwanene.para tantang = seneng kekerengan, seneng tukaran.candhala =
ing patinipun,pan si gajah alena patinireki,si ula ing patinipun,ngandelken upase mandos.(Dene telu-telune iku, si kidang kasukan sing njalari patine, si gajah patine jalaran kurang pangati-atine, si ula patine jalarane ngandelake wisane sing mandi). Tegese tembung :suka =
luput,titikane wong anom kurang wewadi,bungah akeh wong anggunggung,wekasane kajalomprong.(Katelune mau ora pantes, yen ditiru malah luput, tengerane wong anom iku kurang bisa nyimpen wewadi. Rumangsa seneng yen akeh wong ngalem (nggunggung), wekasane malah kesasar )Tegese tembung :mapan = milih papan, manggon, manggon ing papan prayoga, maton banget.titikane = tetenger, ciri-ciri. titikan = apa-apa sing kanggo tandha bukti barang sing ilang. ketitik = kaweruhan, konangan.wewadi = kang sejati, kang penting (perlu), dikeker, ora diwedharake marang liyan. anggunggung = ngalem sing keladuk, ngompak, ngonggrong. kajalomprong = keblasuk, kesasar, kapusan.Ana candhake ...
KINANTHIDadia lakunireku,cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan,anganggoa sawatawis,ala watake wong
nora wurung ngajak-ajak,satemah anenulari. (Wulangreh, PB IV)Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung “lakunireku” lan tembung “lakunireki”. Satemene tembung lakunireku kedadean saka tembung laku + panambang ira + tembung iku. Tembung-tembung mau didadekake satembung, perlune kanggo nyocokake guru wilangane tembang. Yen saupama ora dibuwang wandane , bakal kaluwihan sawanda. Samono uga tembung lakunireki. Tembung-tembung sing kaya mangkono iku diarani tembung garba utawa tembung sandi.Tembunggarba ana telung warna yaiku :1. Tembung garba sutrawam : yaiku tembung garba sing oleh aksara w. Tuladha: : malbweng = malebu + ingmunggweng = munggu + ing (tg. manggon ing)2. Tembung garba sutraye : yaiku tembung garba sing oleh aksara y (ya). Tuladhane : sedyarsa = sedya + arsa (tg. tujuane, karepe)sugyarta = sugih + arta. (tg. sugih dhuwit )3. Tembung garba warga ha: yaiku tembung garba sing ora kalebu ing lelorone iku. Tuladha:narenda = nara + endra. (tg. wong sing pangwasane kaya bathara endra, ratu)narpendah = narpa + endah (tg. ratu sing ayu )Tuladha liyane :aneng = ana +
rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luput ing bilahi kabeh,jim setan datan purun,
ing Hyang Suksma,ati Adam utekku bagendha Esis,pangucap nabi Musa.4.Pan napasku Nabi Ngisa
Sungsumipun Patimah linuwih, Siti Aminah bayuning angga,Ayub ing ususku mangke,nabi
sakathahe para nabi,dadya sarira tunggal.6.Ana wiji sawiji dadi,ingkang pencar salumahing jagad,
dus prawan tuwa aglis laki,wong edan nuli waras.7.Lamun ana wong kadendha kaki,wong kabanda wong kakehan utang,becik wacanen den age,ing wanci tengah dalu,ping sawelas wacanen singgih,luwar ingkang kabanda,kang kadendha wurung,enggal nuli sinauran,mring hyang suksma kang utang punika singgih,kang agring nuli waras.8.Lamun arsa
Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe, supaya kabeh padha nduweni watak satriya. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C.F.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu. Dene miturut Baoesastra Djawi karangan WJS Poerwadarminta ateges : wong luhur, utawa prajurit luhur. Dene nyatriya : nduweni watak satriya , yaiku nduweni tindak tanduk kang utama sarta kendel. Watak utama iku watak kang ora nalisir saka bebener. Bebener kaya kang didhawuhake dening Gusti kang Maha Kawasa, sarta ora nalisir saka angger-anggering negara. Dene kendel ateges wani nindakake bebener, kayata mbrantas tindak korupsi, mbrantas mafia hukum sing saiki lagi dadi kawigatene bangsa Indonesia.Jatmika tegese anteng utawa alus budine. Nindakake samubarang pakaryan ora kena grusa-grusu, sing tundhone malah kliru. Dene ruruh ateges wanguning praen sareh. Tembung jatmika lan ruruh iku tembung loro sing ora kena dipisah-pisahake. Wong sareh ora ateges ora bisa mlayu banter. Samubarang tindak dipikir kanthi jero. Wasis samubarangipun bisa mumpuni sabarang pakaryan, pinter ing sakabehe.
sing ora kuwat.2. Purwadadi kuthane,Sing dadi
ilang,Dadi randha aja sumelang.4. Gresik Surabaya,Kalah dhisik aja ngresula.5. Jombang Kertasana,Yen kebimbang ndang takokena.6. Lurik Pantiyasa.Dilirik ora rumangsa.7. Bir temulawak.Dipikir ngrusakke awak.8. Awan-awan mlaku ngulon.Nganti edan ora kelakon.9. Omah gendheng tak saponane.Abot entheng tak lakonane.10. Mangan gethuk ra nganggo klapa.Yen wis gathuk ngenteni apa.11. Gedhogan omahe cempe.Kene gedibagan kana ra piye-piye.12. Klambi abang suweng
agawe becik,nora wurung mbejang manggih arja, tekeng saturun-turune,yen sira dadi agung,amarentah marang wong cilik,aja sedaya-daya,mundhak ora tulus,nggonmu dadi pangauban,aja nacah mrentahe ingkang patitis,nganggoa tepa-tepa.4. Padha sira ngestokena kaki,tutur ingsun kang nedya utama,angarjani sarirane,wya nganti seling surup,yen tumpang suh iku niwasi,anggung
amung budi rahayu,setya tuhu marang hyang widhi, warastra pira-pira,kang anggung ginunggung,kasor dening tyas raharja,harjaning rat punika
iku nora dadi gedhe,wajib sinirik iku,pan wus aja ngaruh-aruhi,aja doyan sembrana,matuh analutuh,niwasi sabarang karya,wong
eseme kadi juruh,saujare manis trus ati,iku ingaran dhomas,wong bodho puniku,ingkang jero isi emas,ingkang nduwe bale kencana puniki,bola bali kinenca.10. Keh tepane mring sagunging ngaurip,pan uninga ati tengu gengnya,ingkang sasingkal gedhene,endhog bisa keluruk,miwah geni binakar warih,iku talining barat,kawruhana iku,manjing atos nora renggang,bisa mrojol ing kerep dipun kawruhi,kang cendhak kethokana.11. Aja watak sira sugih wani,aja watak sok ngajak
ing wong urip dipun titeni,aketareng basa,katandha ing semu,semu becik semu ala,sayektine ana tingkah solah muni,katon amawa cahya.13. Aja sira amadhakken jalmi,amarentah kaya sato kewan,kebo sapi miwah iwen,aja sira prih weruh,kaya uwong pan ora ngerti,aja kaya si soma,kebone pinukul,sababe sinau maca,yen bisaa nora beda padha urip,mulane awewuda.14. Ayam ginusah yen munggah panti,atanapi lamung mangan beras,kebo ingadhangan bae,iku wong olah
mundhak apa.16. Bumi geni banyu miwah angin,pan srengenge lintang lan rembulan,iku kabeh aneng kene,segara jurang gunung,padhang peteng padha sumandhing,adoh kalawan perak,wus aneng sireku, mulane ana wong ngucap,sapa bisa wong iku njaringi angin,jaba jalmu utama.17. Tama temen tumanem ing ati,atinira tan nganggo was-uwas,waspada marang ciptane,tan liya ananipun,muhung cipta harjaning ragi,miwah harjaning wuntat,ciptane nrus kalbu,nuhoni ingkang wawenang,wenangira kawula pasthi,sumangga ring kadarman.Ana candhake …
rejeki kathah saking Gusti Allah”yen atine bungahana maneh pepriman klambi nylithit nganggo sandhal kulitantri jakat nganti nyawa oncatapa kesrakat ?toh pati rebut barang tanpa ajisapa mreduli ?ana maneh ing jero kantornganggo dasi numpak montortanpa nyadhong , ana sing setoring ngendi regane awak ?dibusak ?apa cluthak ?
Trap-trapane ing aksara JawaPANJENENGAN KLIK ING KENE !PADA LAN TETENGER LIYA-LIYANE1. Pada lan tetenger liya-liyane kang kanggo ing sastra Jawa, wujude lan jenenge kaya kang kacetha ing ngisor iki :a.
andhapd. purwapadae. madyapadaf. wasanapadag. Pada Guru (uger-uger)h. Adeg-adeg (ada-ada)i. pada pancakj. Pada lingsak. Pada lungsil. pada pangkat2. Gunane pada lan tetenger liya-liyane mangkene :a. Pada luhur , unine “mangajapa” kanggo bebukane layang kiriman ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang saka bangsa luhur (saka dhedhuwuran, penggedhe utawa wong tuwa). b. Pada madya, unine uga “mangajapa” trape ana ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang kang saka sapadha-padha. c. Pada andhap, unine iya “mangajapa”, trape ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang kang saka andhahan (utawa saka wong enom). Tuladhane:d. Purwapada, unine “becik” trape ing bebukane layang tembang ing sangarepe pupuh kapisan. e. Madyapada, unine mandrawa, tegese “adoh, tangeh “, maksude isih adoh utawa isih tangeh tamate buku utawa carita iku. Trape ing wekasane pupuh manawa arep ganti pupuh liya.f. Wasana pada, unine “iti” tegese “tamat” trape ing wekasaning carita kang sinawung ing tembang . g. Guru utawa “uger-uger”, trape ing : sajroning layang kiriman ing sangarepe purwabasa, dadi sawise satatabasa utawa adangiyah.h. Adeg-adeg utawa ada-ada, trape ing bebukaning ukara.i. Pada pancak.j. Panutuping wasanabasa ing layang kiriman.k. Pada lingsa, gunane dienggo misah gatraning gatraning ukara. Yen ing wekasane gatra kang pancene kudu mawa pada lingsa wis ana pangkon, pangkon iku dadi lelirune pada lingsa.l. Pada lungsi, kanggone ana ing wekasaning ukara, dadi dienggo misah ukara. Manawa ing wekasane ukara ana pangkon, dadine pada lungsi mung kari muwuhi pada lingsa utawa pada siji.3. Pada pangkat, gunane werna-werna.a. Kanggo ngapit-apit angka Jawab. Kanggo ngelet-eleti kandhane pangripta karo tembung / ukara kang ditirokake dening pangripta.c. Ing saburine tembung “yaiku” utawa “kayata”, manawa sawise tembung iku banjur mratelakake bab utawa barang luwih saka loro.d. Ing saburine tembung “mangkene”.e. Kanggo ngelet-eleti tembung utawa bab karo katrangane , supaya gampang dingreteni maksude.f. Ing wekasaning gatraning tembang, Manawa tembung ing wiwitaning gatra candhake, pancene (mathuke) kudu dumunung ana ing wekasaning gatra iku.
AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5)
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor ikiPANJENENGAN KLIK ANA KENE !AKSARA MURDA1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris = head)Aksara murda = aksara sirah, aksara sesirah (Walanda : hoofdletter, Inggris : capital).Aksara murda iku satemene ORA ANA. Wondene kang lumrahe diarani aksara murda, utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA, yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh; kosok baline aksara alpaprana, yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik)2. Cacahe aksara murda (kang DIANGGEP aksara murda ) ana wolu, yaiku : Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Nya, Ga, Ba.3. Saben aksara Murda ana pasangane. Aksara Ca ora ana murdane , nanging pasangane ana , nanging saiki wis ora kanggoAksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121.4. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu, tegese kanggo pakurmatan. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda.Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur, jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Tuladhane , kayata :Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingratDewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama.5. Saiki jaman demokrasi . Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa, kayata raseksa, wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane , katulis nganggo aksara murda. Cukup nganggo aksara murda siji bae, aksara sing ngarep dhewe. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane , ya aksara burine ; yen burine
Bu guru Nurratri, Raden Ajeng KartiniPak Mantri Aripin Raseksi Trijatha.Mung tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh, mangkene : GusTi AllahAKSARA SWARA1. Aksara swara iku sejatine mung ana lima,
re, Nga dilelet, dadi lelirune le Kalebu aksara swara, mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan, tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu.Panganggone aksara swara pa cerek lan nga leletrega ,rena, resik, marem, aremarem, marem, sarem, karep, pambarep, sareng, wulan Rejeb, angsal rejeki, katon regeng, sanget remen, dipun remet, damel rempeyekgelem, pelem, lembut, lemah, adol lenga, pelem legi, boten lenggah2. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, kayata :Agustus, Ibrahim, EspresOktober, Usman, Inggris3. Aksara swara ora kena dadi pasangan. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg, aksara sesigeging wanda iku kudu dipangku. Wondene aksara swara pa
ing sangisore aksara kang dipasangi; mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi.Wulan April, Pak Idris, Pangkat Opsihter, malem Rebo, Mas Umarsaid,mangan lepet4. Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara.5. Tembung manca kang ora dicethakake, luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca, lumrahe katulis tanpa aksara swara. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis AKSARA REKAN1. Aksara rekan cacahe ana lima, yaiku : kh, dz, f, z, ghGunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, luwih-luwih tembung Arab.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca, mung katulis nganggo aksara lumrah bae. Tuladhane kayata :Khatib yen ora dicethakake katibDzikir yen ora dicethakake dikir Faham yen ora dicethakake paham Zakat yen ora dicethakake jakatGhoib yen ora dicethakake gaib2. manawa aksara rekan karaketan sandhangan pepet, cecake telu dumunung ing sajroning pepet; dene yen karaketan sandhangan wulu, layar utawa cecak , cecake telu dumunung ing sisih kiwa, sandhangan wulu, layar, utawa cecak ing sisih tengen. Tuladhane :fitrah, farlu, dwifungsi, firman3. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg, sesigeging wanda iku kudu dipangku. Tuladhane :sampun faham, saweg dzikir, zakat fitrah, sumerep ghaib.ANGKA JAWA1. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das, wujude mangkene :1 = aksara ga 2 = aksara nga dilelet3 = aksara nga dipengkal4 = aksara ma miring5 = aksara ma kurung6 = aksara E – kara 7 = aksara la 8 = aksara pa murda 9 = aksara ya 0 = bunderan (Indonesia : nol) 2. Sarehning angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing sakiwa tengene . Srana kang dienggo misah iku pada pangkat, mulane angka Jawa diapit-apit ing pada pangkat. Tuladhane :Sataun wonten :12: wulan.sawulan punika :30: dinten.Taun Masehi sapunika :20103. Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi , ing saburine angka iku banjur tanpa pada pangkat. Tuladhane :Mangkate jam :7, mulihe jam :10Putrane pak Guru :3, wayahe :8.Murid SMP ing sekolahanku :294,
UNINE SANDHANGAN SWARA I, U, E, O, E (4)
UNINE SANDHANGAN WULU(UNINE SWARA I)Katrangan kanthi tuladha -tuladha aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ANA KENE !1. Tumrap ing wanda menga, kabeh sandhangan wulu aswara jejeg, kayata :iki siji, ngati-ati, dadi kyai2. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manwa sandhangan wulu dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan, kayata :Timba, pinten,kancingSing nyebal : ingkangb. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun, kayata :Cit, prit, critc. Wanda wekasan kang sigeg, banjur oleh panambang a, i, e, an, anipun, utawa en.Sing maune nduweni swara miring bali jejeg maneh.mancing ( i miring)mancinga (i jejeg)mancingi (i jejeg)pancinge (i jejeg)pancingan (i jejeg)pancinganipun ( i jejeg)3. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun, kayata :ing,
aksara irung, kayata :Siswa, sulistya, suwignyaUNINE SANDHANGAN SUKU( SWARA U )1. Tumrap ing wanda menga, kabeh sandhangan suku aswara jejeg, kayata :Tuhu, wulu, lunyu,brutu2. Tumrap ing wanda aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun , kayata :Ut, wut, nyut, curb. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan, kayata :bumbung ,blumbang, cumplung, srundengc. Wanda wekasan kang banjur oleh panambang Kayata :sabun ( u miring)nyabuni (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunane ( u jejeg)sabunanipun (u jejeg)sabunen (u jejeg)sinabunan ( u jejeg)3. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa sandhangan suku dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun, kayata :Mung , bung, bur, bun, pun, jun, turb. Wanda wekasan, kayata :Sampun, mancur, nyamplung,nglumpruk*)c. Saliyane wanda wekasan, manawa sesigege wanda iku dudu aksara irung, kayata :Duksina, suksma, trustha, murniUNINE SANDHANGAN TALING(SWARA E )1. Tumrap ing wanda menga aswara jejeg, manawa sandhangan taling iku dumunung ana ing :a. Tembung mung sawanda :He, le, taun je, taun beb. Wanda wekasan, kayata :Kate, sate, gule, petec. Purwane tembung 3 wanda, kayata :Kewala, kemawon, rewanda, sewakad. Sangarepe wanda wekasan kang menga legena, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku , kayata :Rene, dewa, kreta, peloe. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara saliyane pepet utawa taling, kayata :Keyok, eram, cebol2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing .a. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang uga menga mawa sandhangan wulu utawa suku,
mawa sandhangan pepet utawa taling, kayata :mesem , leren, kerem, gepeng3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara liyane wulu utawa suku, kayata :Endra, menda, tempe, endhab. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan wulu utawa taling tarung, kayata :Kendhang, cemplang, enjing, bengkong4. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda,kayata :Heh, the, meh, jresb. Sangarepe wanda wekasan kang menga mawa sandhangan wulu utawa suku, kayata :Jengki, estu, estri, keksic. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling, kayata :Kendel, kengser, pendeng, grenjengd. Wanda wekasan kang sigeg,kayata :Dumeh, joged, godheg,bledhegUNINE SANDHANGAN TALING TARUNG( SWARA O )1. Tumrap wanda menga aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Ho, wo, so, lob. Wanda wekasan, kayata :Sinyo, ngaso, bedho, reboc. Purwane tembung telung wanda, kayata :Korawa, lodaya, buta locayad. Sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku, kayata :Krodha, semboja, bodho, oree. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :Nyonyah, kojur, komuk, kongas2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing :a. Wanda ing sangareping wanda wekasan kang menga mawa sandhangan wulu lan suku, kayata :Topi, mori, wolu, kolub. Wanda sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling tarung, kayata :Coplok, krodhong, kopyor3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga lan mawa sandhangan swara taling atawa taling tarung.Kondhe, ngombe, blondho, contob. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasankang uga sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :Plonthang, komplang, konthit, kondhec. Wanda wekasan kang sigeg banjur oleh
oleh panambang a rontog ( o miring)rontoga ( o jejeg)rontogan ( o jejeg )4. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, yen dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Lor, dom, moh, loh, jlogb. Wanda wekasan, kayata :Adoh, babon, anjlog c. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, kayata :Amba, nangka, candra, randhaGanda, langka, kandha, mangsaTaling-tarung ing dhuwur iku lumrahe diarani TALING-TARUNG PALSU. Diarani mangkono, jalaran yen tembunge rinaketan panambang apa bae, taling-tarung iku banjur ILANG ; kajaba yen dipanambangi a.
kang menga mawa sandhangan swara saliyane taling utawa taling tarung, kayata :Jongki, kongsi, tongkie. Wanda sigeg aksara irung sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan swara pepet utawa taling-tarung ,
AKSARA LAN SANDHANGAN SWARAAksara lan sandhangan swara iku tumrap ing tembung siji karo sijine, unine ora mesthi padha . Aksara ha ( a ) upamane, ana kang unine kanthi abab akeh, ana kang mawa abab manda-manda. Aksara ka ( k ) kang dadi sesigeg , unine ana sing anteb lan ana kang ampang. Aksara legena, ana kang unine jejeg, lan ana kang miring. Kang njalari klira-kliru mangkono, jalaran wong kang nulis durung ngerti temenan marang unine aksara legena kang dumunung ing siji-sijine tembung, lan durung lebda marang unining siji-sijine sandhangan swara. Mulane perlu banget wong ngerti temenan marang unine aksara legena lan unining siji-sijine sandhangan swara. Jangkepe katrangan ing dhuwur (sing nganggo tulisan aksara Jawa ) iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE !Katrangan :Swara jejeg yaiku swara sing durung owah saka asale :Swara a tetep diunekake a. Tuladha : sapa, rana, kana, rasa. Swara o tetep diunekake o Tuladha : bodho, loro, kono, jodho.Swara u tetep diunekake u. Tuladha : buku, lugu, suku, buru.Swara e tetep diunekake e. Tuladha : pepe, rene, kene, cere.Swara miring yaiku swara sing owah saka asale .Swara a owah dadi ā Tuladha : pāpān, pāngān, jārān, kāwāt.Swara o owah dadi a. Tuladha : popok, bosok, bolong, gosong.Swara u owah dadi o. Tuladha : sarung, karung, semut, bathuk.Swara e owah dadi
cap iwak dhuyung,Lenga leteng nyebenggolan,Lunga wengi nglayap neng lurung,Peteng-peteng golek senggolan.Karang Tembok akeh wong mati,Aja methik kembang semboja,Dadi wong wedok sing ngati-ati,Aja nganti kena panggodha.Wayah mahgrib budhal nang sawah,Teka sawah kok diwedeni,Dadi wong urip kok serba salahKuwata wae nggone nglakoni.Kampung Ujung ndhuk Surabaya,Tanjung Perak akeh kapale,Ayuk unjung marang wong tuwa,Supaya awak ilang sangkale.Uwur-uwur kodhok segara,Bandeng nener disaut
mandengGolekana ngendi omahe.Ireng-ireng ndang jumputana,Marut klapa katut ampase,Ati seneng ndang turutana,Aneng donya pira lawase.Pena turu
Nganggoa kendhit sampek methentheng,Yen wong lemu gak wurung mbembeng.Rujak kanon pecelan
Dadi jaka jok adol kebagusanNyambuta gawe sing paling perlu.Esuk enjing sore sonten,Nandur tela kula guluti,Kula mbenjing tumut sinten,Sedulur sing
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku :Kanggo gegaran katrangan ing ngisor iki , PANJENENGAN KLIK ANA KENE !1. SANDHANGAN SWARASandhangan swara ana limang warna yaiku :Wulu : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ I “ Tuladha : siji, pipi, bibi, mligi, driji, mili, bathi, sapi, lagi, mari, mati, tangi, janji, kanti, Suku : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ U “Tuladha : suru, buku, suku, tuku, turu, wulu, sangu, watu, bau, tamu, jamu, panu, Taling : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ E “Tuladha : rene, pepe, kere, lele, cere, bebek, kerek, pepet,menek, lemek, Taling-tarung : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ O “Tuladha : bojo, loro, bodho, kono, rono, mopo, kodhok, bosok, bolong, kosong, cocor, kolongPepet : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ Ě “Tuladha : peteng, geneng, dhedhet, pejah, cecak, kebak, cekak, degan, cedhak, sengak.2. SANDHANGAN WYANJANASandhangan wyanjana ana telung warna yaiku :Cakra : minangka sesulihe panjing ra .Tuladha : putra, cakra, patra, sigra, mrana, brana, krupuk, mrucut, srutu, grenjeng, kranjang, granggangKeret :
sesulih panjingan yaTuladha : kyai, ambyah, ambyur, kepyur, sempyok, gepyok, gobyog, tyas, setya, gebyagan, gapyuk.3. SANDHANGAN PANYIGEGSandhangan panyigeg ana telung warna , yaiku :Wignyan : minangka lelirune sigeg “h”.Tuladha : gagah, wegah, papah, weruh, bakuh, saguh, lungguh, pecah, bocah, kolah, mothah, bubrah.Layar : minangka lelirune sigeg “r” .Tuladha : pasar, bubar, tukar, pasir, menir, beber, kether, janger, bobor, awor, ngalor, gogor, muter.Cecak : minangka lelirune sigeg “ng”Tuladha : pasang,
pangkon utawa paten, gunane kanggo mratelakake yen aksara kang dipangku iku dadi sesigeging wanda kang ana ing sangarepe. Kajaba iku, sandhangan pangkon uga dadi sesulihe pada lingsa (koma).Manawa diwuwuhi pada siji (lingsa), dadi lelirune
PANGRIMBAGE TEMBUNG NGOKO DADI TEMBUNG KRAMA 1. Vokal “A “ ing wanda wekasan dadi “I” agama = agami
Katrangan : Tembung “swarga “ dikramakake “swargi “ yen ateges “jenat”. Tuladha : Swargi Dr Sutomo ageng sanget lelabetanipun dhateng nusa lan bangsa.
2. Vokal “U” ing wanda wekasan dadi “A” lan yen sangarepe wanda wekasan uga mawa vocal “U” , vocal iku dadi “E”
wuwuh = wewah Katrangan :Tembung “lenggah” lumrahe dianggep krama inggil, tembung “lungguh” ngoko, dene “linggih” Krama Ngoko.
3. Yen wanda wekasan mawa vocal “A” lan wanda burine mawa “U” , vocal “A” ing
4. Ana tembung ngoko sing dikramakake sarana kaganti aksarane “O” sing dumunung ing wandane wekasan lan / utawa ing sangarepe wanda wekasan dadi “E”
5. Wanda wekasan “DA, DI, TA, TI, SA, utwa JI” dadi “OS”
Pati = patos , panganggone : Seratanipun boten patos sae. Anggenipun tilem kepatos.
Pati = pejah, panganggone : toh pejah, raja pejah, pejah gesang.
6. Wanda wekasan “RU, REP, JU, YA, utawa YU” dadi “JENG”
R. Ayu = R Ajeng rahayu = rahajeng
7. Tembung ngoko sing wanda wekasan “ RA, RANG, RAM” dadi “WIS”.
8. Tembung ngoko sing nduweni wanda wekasan “WUH, BU, BUH, BUNG” diganti “BET utawa WET”
9. Sing nduweni vocal pungkasan “I, U, E” ana sing diganti “EN”
….. - ake = ….. aken 10. Ana sing nduweni pungkasan
14. Sing nduweni pungkasan “DU, DO” ana sing diganti
16. Ana tembung sing apurwa “W” utawa “B” dadi “S”.
17. Ana sing dadine tembung krama sarana ditambahi “PUN”
keprungu ing sajroning atiku tembang lamat-lamat“jembatan merah sungguh indah berpagar gedung megah”tembang lawas, tembang jaman kamardikantembang sing wis suwe ora nate keprungumenyang endi paranmu?apa wis katut iline banyu ing kali sangisormu ?tembang sing wis suwe ora nate kocapsapa sing arep nyingkap ? tembang sing wis ilang saka dhadhatembang sing wis ilang saka jiwaapa sliramu isih ngulandara ?jembatan merahpancen gedhongmu isih katon endahapa sliramu isih kelingannalika dadi saksi bisumakantar-kantare semangat para pejuangnom-noman padha mbengok sora“merdeka !!!
sekaratmblabar abang mlerah nelesi lumahe bumimbelani ibu pertiwisaiki apa kita wis mardika ?pancen saiki walanda wis ora anapancen saiki wis bisa ngatur negarapancen saiki wis ora dikuya-kuya bangsa liyasaiki apa kita wis mardika ?apa saiki wis bisa urip mulya ?jembatan merahsliramu isih katon gagahmalah tambah endahsaiki dadi saksi bisulambe abang mlerah krana ginculambe abang mlaku-mlaku ing sadhuwurmungguya-ngguyujembatan merahjaman wis owah gingsirnekseni bengoke pak sopiring pinggir dalan golek momotan mlipir-mlipirgrenenge kawula alit mider-mider golek dhuwitanak bojone njerittansah kecepitsanajanta wis diirit-iritjembatan merahapa sliramu isih bisanekseni kawula rumangsa urip mulya.
Jawa sing arep diaturake panulis ing ngisor iki adhedhasar buku “Wewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara Jawa “ anggitan S. Padmosoekotjo sing kababar dening PT “Citra Jaya Murti “ Surabaya. Tata panulise aksara Jawa bakal kapacak kanthi cara sambung-sinambung. Mung wae postingan sing dhisik dhewe bakal manggon ing ngisor dhewe, dene postingan anyar manggon ana ing dhuwur dhewe. Yen panjenengan ngersakake maos Tata Tulis Aksara Jawa kanthi runtut, panjenengan klik Isinipun Blog : "13 TATA TULIS AKSARA JAWA" Kanggo miwiti tata tulis aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ANA KENE !Katrangan : download an kanthi format .pdf.Perlu dikawruhi yen tata panulise tembung Jawa nganggo aksara Jawa ing jaman biyen karo jaman saiki ana bedane, ing antarane :1. Aksara na lan sa ing saburine wanda sing nganggo sandhangan layar kudu katulis na murda lan sa murda, nanging mung wantah bae.2. Aksara sa sing dipasangi pasangan ja kudu ditulis nganggo sa murda, saiki ora (mung wantah bae).3. Aksara na sing dipasangi pasangan tha lan dha kudu ditulis na murda, nanging saiki ora.4. Tembung aran apurwa ha (a) sing kadhisikan tembung ing, purwa a (ha) kudu katulis ng. conto : ingalas saiki ing alas, ingara-ara saiki ing ara-ara.5. Tembung nganggo seselan in katulis ngango pasangan n (na rangkep) , saiki ora. Conto : pinnanggih saiki pinanggih, tinnampanan saiki tinampanan.6. Tembung nganggo seselan um kudu ditulis rangkep, saiki ora. Conto : dhummateng saiki dhumateng, dummugi saiki dumugi.7. Ater-ater anuswara sing luluh karo purwaning tembung katulis a (ha), saiki ora. Conto : anyapu saiki nyapu, anulis saiki nulis.8. Tembung punika, punapa, puniki nganggo na rangkep, saiki ora. Conto : punnapa saiki punapa, punnika saiki punika, punniki saiki puniki.
Ngelmu Anyar: Analogi utawa Mirid (4)
Ngelmu Anyar: Tembung Camboran utawa Komposisi (03)
NGelmu Anyar: Tembung Lingga lan Kata Dasar (02)
Tak Kerek Tak Dhunake (Cerkak)
PEPALI KE AGENG SELA (1)
PADA LAN TETENGER LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA...
DENTA WYANJANA LAN PASANGAN (1)
acara anak di pagi hari… kok sepi yah??? | blog-nya diviarsa
mlebu mrono, Jono ngomong: “Mas ojo mlebu mrono! Panas, Mas! Kuwi ngono OPEN!” Si Bule tetep mlebu, batin’e Jono, ‘Ya Allah, kepriye nasib’e Bule kae mengko?”. Ora suwe, enek wong NEGRO metu, Jono mbengok : “Ya Allah, nak tenan to! Diomongi ora ngandel! Open kok dileboni. Gosong tenan to kowe !!!!”
Tora Sudiro (lair kanthi asma Gusti Taura Danang Sudiro; lair ing Jakarta, 10 Mèi 1973; umur 43 taun) inggih menila aktor, bintang iklan lan pelawak Indonésia.[1] Tora punika putra pertama saking kalih putra, putranipun Tanto Sudiro lan Pinky Mardikusno.[1] Tiyang sepuh Tora Sudiro pegatan, lajeng ibunipun seda amargi kacilakan mobil nalika Tora nembe yuswa pitung taun. Panjenenganipun manggen kaliyan eyangipun ngantos sawetara taun, ngantos wangsul dhateng bapakipun. Tora sekolah SMA lan kuliah ing negari Australia. Tora Sudiro nate pikantuk Piala Citra minangka aktor pemeran utama paling sae wonten ing Festival Film Indonésia (FFI) 2004.[2] Kanthi filem “Arisan!”, ingkang dipunbintangi sareng kaliyan Surya Saputra, Cut Mini Theo, Aida Nurmala lan Rachel Maryam.[2][3] Wonten ing filem kasebat, Tora Sudiro maragakake paraga sing kontroversialinggih punika dados pria gay.[3] Tora Sudiro kagungan garwa ingkang asmanipun Anggraini Kadiman utawi Anggi lan kagungan putri,
IndonésiaAktor IndonésiaLair 1973Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 28 Januari 2017.
Panase sumelet. Srengenge wis manjer neng ndhuwure sirah. Kekayon ora ana sing obah. Lemah sawah padha bengkah, suket-suket garing, kali lan ilen-ilen sawah wis mekingking padha pecah kira-kira sejangkah. Udan sing diarep-arep wis telung sasi ora njedhul. Langite katon biru, ora ana mega ora ana mendhung , pratandha ora ana ungup-ungupe udan bakal teka. Wong-wong sing ngingu rajakaya padha sambat, bingung golek suket, bingung golek rambanan sing kanggo pakan kewan. Malah –malah ing wektu iki – kandhane wong-wong Karangkidul- sakniki-niki paribasan wedhus mangan wedhus, sapi mangan sapi. Lho kok ngono ? Saiki wedhuse didol, banjur dhuwite diukokake suket kanggo pakan. Malah-malah saiki tegalan sing dianduri suket, luwih akeh asile katimbang ditanduri pari utawa jagung. Mula ora aneh yen bakul suket sugih dadakan. Angin ora
ora mung panase hawa njaba wae, dalah panas ing njerone atine wong Karangkidul uga katut panas. Dumadakan ana barisan arak-arakan sadawane dalan bengak-bengok bareng, “Lurah celeng .... Lurah genjik. Lurah celeng ....... lurah genjik. Lurah celeng ...... lurah genjik !!!“ karo padha nggawa kertas amba ditulisi werna-werna. Ana uga sing digambari tikus gedhe lan ana tulisane “Koruptor nggrogoti dhuwit negara”. Ana sing tulisane “lurah lengser saiki uga. Lurah Karangkidul korupsi dhuwit Bandes, bantuan desa ”. Lan werna-werna tulisan liyane sing isine nggugat Lurah Karangkidul kudu enggal dilengserake. Sing bengak-bengok ora mung siji loro nanging saakehe sing padha melu arak-arakan. Yen dirungokake saka kadohan kaya lomba paduan suara. Ana sing menehi aba-aba karo nggawa corong sing digawe saka seng sing dklunthung. Ngepok cilik pucuke gedhe.Ing satengahe arak-arakan mau
wangsulan barisan arak-arakan, banjur disusul bengak-bengok maneh. Mangkono bola-bali.“Lurah ora kena kanggo panutan, Lurah korupsi. Sampeyan setuju lengser ???”, pitakone bola-bali. Njur diwangsuli dening anggota arak-arakan bareng “Setuju lengser ......setuju lengser “, swarane bareng ambal-ambalan kaya mecah-mecahna kendhangan kuping.Barisan arak-arakan mau mlaku menyang latar amba ngarepe bale desa Karangkidul. Ing kono barisan banjur nganakake rapat umum. Sebageyan para demonstran mau mlebu pendhapa nemoni pak Lurah, sebageyan ish tetep ana sing mimpin bengak-bengok supaya semangate para demosntran ora kendho, sebageyan maneh nggawe daden geni ing tengahe latar. Genine mubal-mubal. Hansip sing biasane njaga keamanane kantor Kelurahan bisane mung meneng wae, ngadeg ngejejer ora obah, jalaran wis ora kuwawa nolak utawa ngatur wong-wong sing demonstrasi. Salah-salah ketiban bogem mentah. Pak Lurah wektu samono mbeneri ora ana neng kantor. Jarene pak Carik lagi rapat menyang kecamatan. Nanging sing demonstrasi isih tetep bengak-bengok karo ngenteni tekane pak Lurah bali saka kecamatan.“Pak Carik, mengke sampeyan kandhakke pak Lurah. Yen pak Lurah boten purun lengser . Kula sakanca ajeng mbekta kanca sing luwih kathah,” ancame Kadiya pemimpin demo iku.Pak Carik mung meneng bae. Para demonstran banjur nerusake pidhatone , suwe-suwe demonstran krasa kesel banjur padha mulih karepe dhewe-dhewe.Sorene, neng omahe pak Wira ana rapat. Sing teka Kadiya, Kartija, Sukar, Timin
niku njenengan srahne kula mawon.”“Lha teruse piye ?”.“Njenengan boten sah bingung-bingung. Sing penting enten nikune.”“Nikune apa , Ya ?”, pitakone pak Wira.“Nggih bayaran. Njenengan niku boten ngerti napa ethok-ethok boten ngerti. Lha nek njenengan boten purun mbayar, kula nggih boten napa-napa. Namung kula golek juragan liya. Dospundi ?”“Ya aja ngono, Ya. Aku percaya karo kowe.”“Lha pripun ?,” pitakone Kadiya.”Kula rak nggih nyambut gawe. Nek kula mboten oleh napa-napa, anak kula diken mangan napa ?” kandhane Kadiya nanting pak Wira.”Kula rak nggih duwe anak duwe bojo, sing perlu kula ingoni. Upami njenengan sida dados lurah , napa kula njenengan angkat dados carik ? Rak boten ta ?”“Ngene lho Ya. Yen perkara kowe nuntut diangkat dadi carik ana aturane dhewe. Yen aku dadi lurah, aku ora bisa ngangkat kowe dadi carik. Iku dudu wewenangku, pengangkatan iku wewenange kecamatan. Kowe rak ngerti dhewe. Upamane aku dadi lurah,....kuwi nek dadi lho. kowe mengko dak kon nggarap bengkok kidul sekolahan kae. Bengkok lurah rak akeh ta. Gelem apa ora ? Sing penting lakumu kuwi aja nganti ketok yen aku sing ngongkon.”“Soal niku ampun kuwatos, kula mengke sing kordinasi kalih korlap liyane. Kados korlap dhukuh Sendhang, dhukuh Sekar, dhukuh Janti,” kandhane Kadiya. “Ya wis sakarepmu .Nek ngono saiki kowe daksangoni. Saiki ya mung sethithik , karo mengko tukokna rokok anak buahmu”“Lha korlap-korlap sanese dospundi ?” pitakone Kadiya.“Gampang. Mengko daksangonane dhewe. Nyoh iki tampanana !”, kandhane pak Wira karo ngulungake lembaran abang-abang rada akeh.“Nggih. Nek ngoten kula nyuwun pamit.”Kadiya sakancane banjur mulih. Ana ndalan sangu sing ditampa saka pak Wira mau banjur didum sakancane sing ngadhep bengi iku. Dhayohe pak Wira dina-dina iki mlebu-metu gilir gumanti ora ana kendhate. Kamangka biasane ora kaya mangkono. Arang-arang ana dhayoh menyang omahe pak Wira. Jalaran pak Wira sanajanta kalebu sugih ing Karangkidul ning disiriki tangga. Amarga tangkepe marang tangga ora semanak. Kepara anggak, sombong ngedirake bandhane mula ora aneh yen pak Wira ora nate ketekan dhayoh. Kabar yen pak Wira arep nyalon lurah dudu barang sing wadi, dudu barang rahasia maneh. Ora mung sumebar ing dhukuh Krajan wae nanging wis sumebar warata ing desa Karangkidul. Malah-malah kabar mau wis sumebar tekan kecamatan. Sawise kedadean demonstrasi iku kahanan ing desa Karangkidul ora ana tentreme. Saben dina ana wae sing demonstrasi. Antarane dhukuh ing desa Karangkidul kaya-kaya wis ana jadwale. Dhisik dhukuh Krajan, banjur Sekar, Sendhang lan Janti banjur bali dhukuh Krajan maneh.Telung sasi sawise iku klakon lurah Karangkidul lengser. Salengsere lurah Karangkidul banjur dianakake pilihan , milih lurah anyar. Wis kena dibadhe yen sing dadi lurah anyar ya pak Wira. Ora kacaritake lakune pilihan, sing cetha pak Wira wis nandur wong-wong sing kena dipercaya kanggo nggiring swara supaya milih dheweke. Pak Wira anggone cucul dhuwit uakeeeh banget. Atusan yuta. Kanggone pak Wira dhuwit samono kuwi dudu apa-apa. Sing penting kepilih. Ngadhepi pilihan pak Wira dana driyah ora karuwan akehe. Bral-brol ora etungan. Saben wong teka menyang omah , mulihe banjur disangoni. Sing lanang disangoni rong puluh ewu, sing wadon sepuluh ewu. Neng kono dikongkon mangan sawarege udele. Telung sasi saka pilihan lurah, desa Karangkidul ana ontran-ontran maneh. Swasana ing desa Karangkidul sing maune wis tentrem bali geger. Esuk uthuk-uthuk wayahe wong-wong budhal menyang sawah wong –wong padha nggrumbul neng pinggir sawah karo lungguh galengan, ora enggal-enggal tandang gawe,
kandhane Kartija.“Lha ngapa ditangkep ?”.“Lha kowe ki apa ora ngerti tenan pa piye ?. Genah ndhekemi randha teles kulon kali ngono lho.”“Randha Sarmi?”, kandhane Kadiya sajak ora percaya.” Wah, lurah ra genah.” Sauntara wong-wong padha meneng-menengan ora ana sing ngomong.“Lha karepmu piye ?” pitakone Kartija mbukani omongan maneh.“Lha piyeee? Sesuk ....... yaaa...... demonstrasi maneh, golek juragan anyar,” kandhane Kadiya karo nglungani grombolane wong-wong
lajeng wonten ing ngajeng kelas pak guru ngendika :bocah-bocah, liding carita: jaman saiki samubarang kalir bisa direkayasa, kepengin oleh dhuwit akeh: ngrampog bayaran sing lagi dijupuk saka bank, rada luwih akeh maneh: dadi markus; akeh banget: korupsi!nanging yen apese wis teka: kepleset barang sepele banjur konangan, kulawarga lan sanak kadang melu isin.tindak culika mono bakal ana wayahe konangan.mula cah, kowe kabeh padha budidayaa dadi wong kang utama
Matur nuuwun mas Paromo, sampun kersa nggentosi kula. Lha kula leyeh-leyeh ngeluk geger ingkang sampun radi kenceng.
Ya lagi iki demo didadekake profesi, mula ing ngendi-endi ana demo, wong ana sponsore.Ingkang langkung cilaka menika demo ingkang ngrusak tatanan, kadosta nyawati mobil ingkang lembe langkung, sarana umum dipun ancuraken, kampusipun piyambak dipun risak lan sanes-sanesipun.Gek jaman apa iki?
KAWULA MUDA.ngene iki...video mesum kuwi lak urusane karo moral lan akare permasalhan lak ning keluargo dudu sopo2 maneh...Kokkenopo biso nganti koyo ngono...kuwi mau di sebabke seko sopo....Sakiki logikane ngene wae, cobo nek g ono kamera lan perangkat iptek.....mosok iso kesebar barang koyo ngono mau...terus nek di nalar wong sing do koyo ngono kuwi mau, g masalah kanggo liyane....sebabe...sopo ngerti bocah mau d tuku, biasa jaman sakiki kakean utang trus anake sing gadaikan (akeh kedadean kuwi mau)...Nek ngono kuwi sopo sing di salahke....nek aku tetep polisi gur melu2 payu lan grubyak grubyuk koyo bocah cilik....Terus endi
soale nek didelok yo saru.yo karek polisine ngusute piye...digolekki akar masalahe po ora.nek pemuka agama biasane mung menyarankan.tapi gak berhak menangani.nek seko pendapatku yo kuwi, polisi. anggere cara penanganane bener.yo nek masalah keadaan ki yo bali nyang manungsane, gari imane piye.kan nggak iso di nengke to.. kudu di tangani. ben liyane ra melu2coba nek di nengke,
iso di nengke to.. kudu di tangani. ben liyane ra melu2coba nek di nengke, liyane pasti do melu2 AMAAAAN.. rumangsane.Ning ojo seru2......
podho debat ? ? ?ngene pendpt q , gk iku wis terknlal wong susah ,ora ush diomang" wis do ngerti kabehtp umpamane ngant kejadian kokean utang terus anak wedok di kon ncipi uwong ki op yo tenan ?trus umpomo tenan ,yo wis bener iku em wewenange pak polisi !!! op nek dadi aparat yo arep cuex x xnanging tk pikir op sdlr gk iku wis lali moral trus nganti koyo ngunuinteraksi moral ?? pastine nek vid koyo ngunu kw pasti cepet beredare yo mas malh kemungkinan iso dadi vid kenangan nek nganti
tren karo cah2 jaman saiki.... jare nak ora ngono ora gaul lan ora koncoyo dadine di simpen neng hape ngo bukti koncone...! masgarengKoordinatorLo
seeh tetep ora se7 mas...soale koyo ngono kui saiki di dadekno tren karo cah2 jaman saiki.... jare nak ora ngono ora gaul lan ora koncoyo dadine di simpen neng hape ngo bukti koncone...!Medeni tenan jaman saiki_________________
comalé ngendi bos...adoh sing ambo ora hehehe...salam kenal sing cah sragiSalm
jaman bonek rusuh karo pendukung persija, bonek2 sing tukang provokasi dikaploki karo bonek sing ga rusuh, ben ga nggawe rusuh maneh,,
desain kanggo desain thread SR siap boss..tengah bulan yoh
draft-e wis onok..dipadakno ae tah[?]
*enak nang sing ndesain 2010-09-30T15:18:40+07:00 Multi
Mon May 23, 2011 4:06 pm bhimo wrote:ekowahyu wrote:Kulo Wong Wonosobo,,, podo kangomahe endi?Glagah , Sapuran Sponsored contentSubject: Re: Jawa Tengah [Wonosobo,Banjarnegara,
Kyai Kanjeng) Jaman Wis Akhir - Kyai Kanjeng
yo koyo aku iki tho?? ra ngerti dang ding.. ujug2 kok dho lungo?? AdminAdminReputation : 50Join date : 28.02.08Subyek: Re: KEMBALILAH PARA SESEPUH WDC!! Tue Nov 29, 2011 2:11 pm masih ada kok kang mas...hehhehe.
mbiyen ?,lha ndi ?wkwkwkkkwkwwk....monggo_________________MPAN NGGO
wkwkwkkkwkwwk....monggoHoreeeee, sesepuhe wis nongol meneh,.. monggo
mbiyen ?,lha ndi ?wkwkwkkkwkwwk....monggoHoreeeee, sesepuhe wis nongol meneh,.. monggo dilanjuttttWEW.. nganti jenggotku putih kabeh...
KEMBALILAH PARA SESEPUH WDC!! Wed Nov 30, 2011 5:12 pm Hayoo digayengke neng kene meneh,.. nggon
Kanggo Riko - Demy Banyuwangi 2015 - Free
nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Sewalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.� Sabar
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG KRIYA, VERBA, utawa KATA KERJA (3)
TEMBUNG KRIYA, VERBA, utawa KATA KERJA (3)
C. ADHEDHASAR FUNGSI Adhedhasar fungsine tembungkriya lumrahe nglungguhi fungsi
minangka wasesa, ananging tembung kriya bisa uga nduweni fungsi minangka jejer (subyek),
lesan (obyek), jangkepan (pelengkap), lan katrangan (katrangan). a. Tembung kriya minangka minangka wasesa
a. Nalika padhang rembulan bocah-bocah padha dolanan jamuran ing latar.
b. Prabu Pandhu midhangetaken ature raden Gandamana.
a. Bocah-bocah lagi sinau njoged ing pendhapa kabupaten.
b. Pak Mardi lagi muruk maca aksara Latin.
a. Dheweke percaya lakune ora nalisir saka angger-angger.
a. Pak Bupati rawuh nalika sedane mbah buyut.
b. Bapak tansah maringi pitutur supaya tindak-tanduke putrane ora nalisir
c. Kita kudu tansah ngucapake syukur sanajan urip kita tansah kecingkrangan.
TEMBUNG KRIYA, VERBA, utawa KATA KERJA (2)
TEMBUNG KRIYA, VERBA, utawa KATA KERJA (1)
TEMBUNG ARAN ( NOMINA, KATA BENDA)
UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA INDONESIA (2)...
UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA
1. Nyi Condrolukito : Palaran Pangkur Wolak
"Sing, Harlem, Sing!"
Cerkak "KAHANAN" (Cerpen Bahasa Jawa)
“Heh! Arep ngapa kowe?” Keprungu suara kuwi, Dani kaget setengah mati.
Dheweke sing lagi nggoceki celengan pitik jago, gage-gage mbalekake celengan
kuwi ning njero lemari. “Iki lho, lagi ngresiki lemarine ibu.” kandha Dani
ngapusi. “Oh, tak kira ngapa.” Wana kakangne Dani banjur lunga.
Ngerti kakangne wis lunga, dani njikuk meneh
celengan jago nggone ibune mau. Sanajan ibune lagi dodolan ning pasar ket esuk
alon. Dani kepeksa njikuk dhuwit ibune, padahal dhuwit mau
arep dianggo kulakan dodolan pasar. Dani iku bocah kang pinter, sopan, santun,
lan bekti marang wong tuwa. Nanging amarga kahanan, Dani nglakokake kuwi.
Dheweke ngerti yen urip keluargane pas-pasan, ibune mung dodolan sayur,
kakangne mung lulusan SMA lan durung entuk gaweyan, bapakne uwis sedo rong taun
kepungkur. Dani sing kelas 9 SMP ming ngandelke beasiswa prestasi.
nganggo sepedha peninggalan bapakne tumuju ning ngomah pak bon sekolahane.
“Kula nuwun Pak Marja!”
“Oalah, mas Dani! Wonten punopo mas?
Monggo mlebet mawon” Pak Marja mbukakake lawang, karo manggakake lungguh.
“Pripun kawontenane Tarti pak?” Pitakon
Dani iku langsung nggawe pak Marja dadi sedih. Tarti, anak sing
digadhang-gadhang Pak Marja lagi lara tipes. Nggo mangan sedinan-dinan wae
kangelan, opo maneh nggo mriksakake Tarti. Pak Marjo judheg mikir anggone
sakwontenipun, saget kagem nambahi biaya berobat Tarti.” Saktekane ngomah, ibu lan Wana wis
ning ngarep lawang. “Le, kowe ki seka ngendi?” Dani arep nyauri nanging wedi
ndak didukani kalih ibu amarga njikuk dhuwit ning celengan, nanging Dani iku
bocah kang apik, dadi dheweke banjur jujur karo Ibune. “Kula saking dalemipun Pak Marja, ningali Tarti kang
sakit tipes. Kula nggih nyuwun ngapunten bu, kula sampun mundhut arta ing
celenganipun ibu. Arta menika sampun kula caosaken Pak Marja kagem mbiyantu
“O yowis nek ngono, ibu ora nesu.
Mawa ani-ani tangke bulir pari diiris setunggal-setunggal, dadosipun proses punika mbetahaken kathah pedamelan kaliyan wekdal, ananging keuntunganipun inggih punika, benten kadosta arit,
2. Arit menika piranti damelan pandhé, ingkang wujudipun
indonésia kethenger sabit. Bahan utamanipun saking wesi utawa waja ingkang
dipepeh klenyeh wonten pangobongan pandhé kaliyan dipuntipisaken ngagem palu.
Landhepé wonten ing canthukan wiwit saking pucuk ngantos ngisor caket tanganan
lan babagan kang ngisor kanggo mbebacok, nenegor, golèk siket (ing tlatah jawi)
pertanian. Pacul dipunagem kagem ndhudhug lemah, kagem ngresiki lemah
4. Waluku utawi wluku utawi luku menika
nggemburaken lemah saderangipun tandur kaliyan sebar winih.
5. Gerejag menika piranti ingkang dipunagem para petani nalika
nembe panen wonten sawah, piranti dipunagem kangge ngluari wiji pari saking tangkenipun. GUNANE ALAT TETATEN MODERN
piranti tetanen modern ingkang sami kegunaanipun kaliyan waluku utawi luku.
Traktor dipunagem kagem nggemburaken lemah saderangipun tandur
mesin kagem nggaringke, dipunagem kangge nggaringke gabah, jagung, kedele, lsp.
Ing jaman mbiyen nggaringke gabah mboten ngagem mesin, ananging dipunpepe.
menika alat kagem ngilangaken hama, obat kang dipunagem saking bahan kimia.
Dados mboten ramah lingkungan,bisa ngrusak lingkungan kewan-kewan alit ingkang
mboten ngganggu tanduran punika inggih tumut mati. Ing jaman mbiyen mboten
wonten air sprayer nanging dhek jaman biyen ngusir hama ngagem obat kang alami,
inggih menika kagem ngolak-alik lemah, gunanipun sami kaliyan luku.
yaiku mesin ingkang kagem ndelehake wiji ingkang badhe di tandur. Petani mboten
perlu ndelehake wiji kang badhe di tandur ngagem asta
mau, dheweke langsung mecahake celengan kuwi. “Pyyaar!” suarane rada sero, nanging
Wana kang lagi leyeh-leyeh neng teras ngomah ora krungu. “Satus, rongatus,
telungatus... muga-muga cukup” kandha Dani alon. Dani kepeksa njikuk dhuwit ibune, padahal dhuwit mau
“O yowis nek ngono, ibu ora nesu. Ning caramu kuwi
keliru, sesuk meneh yen ana apa-apa matur ibu.”
perlu ndelehake wiji kang badhe di tandur ngagem asta setunggal mbaka stunggal.
GUNANE ALAT TETANEN TRADISIONAL 1. Ani-ani menika satunggalipun lading alit kagem manen pari. Mawa ani-ani tangke
YAJABARUT, INGSUN JUMENENG DATULLAH, UMADEG TENGAHING JAGAD, SAKABEHING MUNGSUH SAKUBENGING COKROWOLO KANG
TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO KERSANING
kabaripun sae sanget Pak pripun Pak kabaripun?
Bungsu Sri Sultan Hamengku Buwono X:Ngerso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati ing Ngalaga, Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama, Kalifatullah. Ingkang Jumeneng Kamping X ing
Bebuka Sugeng hari adi Natal pasamuwan ingkang dipun tresnani lan nresnani Gusti.
Para pangen ing cariyos Natal ingkang wiwitan menika, tiyang-tiyang ingkang ringkih lan miskin. Nanging jebul malah dhateng para tiyang ingkang mekaten menika pawartos menika kabiwarakaken dening malaekat. Rikala samanten para pangen menika saweg njagi menda-mendanipun ing ara-ara. Rikala samanten sampun dalu nalika kabar menika kaundhangaken nggih menika kabar kabingahan bab wiyosipun Sang Juruwilujeng kagem sedaya umat manungsa ing sarira Sang Kristus. Lah menika kabar agung saking malaekatipun Allah.
Para pangen menika sejatosipun sesulihing manungsa… ing ngarsanipun Allah, nggih menika ingkang alit lan ringkih… ing salebeting pepeteng tanpa nggadhahi pangajeng-ajeng. Ing sisih sanesipun bangsa Israel ngantos-antos rawuhipun Sang Mesih, nggih menika tiyang ingkang badhe nguwalaken umat menika sacara politik kala samanten ingkang saweg dipun jègi dening Rum. Ing kawontenan ingkang makaten menika Sang Kristus miyos ndhatengaken kabingahan ageng kagem sedaya bangsa (ayat 10). Ing ayat 11 kasebataken bilih Sang Kristus menika jumeneng Juruwilujeng.
Ingkang murugaken lelampahan menika dados agung karana ingkang rawuh menika Allah pribadi ingkang nuweni umatipun. Pepanggihan ingkang milujengaken menika kelampahan saking Allah pribadi ingkang tumindak awit saking sih katresnanipun ingkang ageng dhateng manungsa.
Pameca ing kitab Yesaya (waosan sepisan) bab rawuhipun Sang Juruwilujeng sampun kelampahan, kados ingkang kacetha ing waosan kalih Titus 3: 4-7 lan ingkang lelampahanipun dipun sekseni dening para pangen.
Sawabing rawuhipun boten namung dipun raosaken dening tiyang-tiyang ingkang pitados dhumateng Panjenenganipun kemawon, nanging sedaya bangsa badhe ndherek ngraosaken pigunaning rawuhipun. Berkah kamirahanipun Allah saged dipun raosaken dening sedaya tiyang, malah sedaya titahipun Allah tanpa winates, kados ingkang dados tujuwaning rawuhipun, nggih menika kangge kabingahan, katentreman lan karahayon. Menapa wonten istimewanipun kita tiyang pitados tumrap wiyosipun Sang Kristus ing donya menika tinimbang tiyang sanesipun? Istimewanipun, kita dipun dadosaken seksi wiyosipun kados dene para pangen kalawau. Dados seksi ing saranduning gesang pigesangan kita kanthi nilaraken sedaya piawon lan ngener dhateng karsa lan kamulyanipun Gusti.
Boboting paseksinipun saben tiyang menika benten-benten gumantung dhateng raketing sesambetanipun kaliyan Gusti. Pang wit anggur badhe ngendalaken woh menawi nemplek dhateng witipun.
Pasamuwan ingkang kinasih, ing ayat 20 waosan 3 kasebataken: “Tumuli para pangon iku bali sinambi memuji ngluhurake Allah…” Sareng sampun pinanggih, nyekseni piyambak Sang Kristus ingkang miyos, para pangen menika wangsul kanthi memuji lan ngluhuraken Allah. Pepanggihanipun kaliyan Allah tansah nuwuhaken pepujian kagem Allah, karana dhateng manungsa Allah sampun nedahaken kamulyan lan kaluhuranipun ingkang linangkung. Agami Kristen kondhang dados agami ingkang menyanyi, ing nyanyian-nyanyianipun kinandhut pepujian kagem kaluhuranipun Allah ingkang dipun wujudaken ing sadhengah kawontenan, nalika sisah, nalika bingah, ing kawontenan ingkang boten sae lan ingkang sae tiyang Kristen tansah ngunmandhangaken pepujian. Kanthi pepujian saged kaundhangaken paseksi bab Sang Kristus ingkang miyos ing palungan Betlekhem tuking karahayon kagem mangun pigesangan.
Sugeng Natal! Sugeng ngalami rahayuning gesang ing patunggilan kaliyan
Filed under: Lirik Lagu Didi Kempot — Tigor Abadi Pijarkan Matahari @ 12:07 PM Saben wayah lingsir wengi
fri etablering Artikel 18 TEUF 16 Artikel 26, stk. 2 TEUF. 17 Artikel 34 TEUF. 18 Artikel 45 TEUF. 19 Artikel 56 TEUF. 20 Artikel 63 TEUF. 21 Artikel 49 og 54
Ing. Valencia, Carlos (ii); Ing. Quiñones, Luís (ii); Ing. García, Ramiro (ii); Ing. Reinoso Marcela (ii); Ing.
Anggen kita sami ngrantos rawuhipun Gusti ingkang kaping kalih, sumangga kita lampahi kanthi sabar. Tegesipun boten
pisungsung dhumateng Gusti. Minangka pisungsung konjuk dhumateng Gusti tamtu tindak-tanduk menika ingkang saestu sae. […]
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat
Gelar Dewasa : Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Mangkubumi
Iki piye karep e Pak?SHT : Mbohlah .. Saiki aku wis
gurih, warnane yo koyo ati tapi luwih coklat. tapi saiki saren dilarang ro agomo amargo ora becik nggo
curhat… cerita perjalanan (part2-habis) | blog-nya diviarsa
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG KRAMA INGGIL PERANGANE AWAK
Nyi Condrolukito : Palaran Pangkur Wolak Walik
Sinau Nyekar Macapat ? Kula aturi klik sambetan menika !
Greja Kristen Jawi Wetan (GKJW) ing Jawa Timur wiwit tlatah Ngawi nganti Banyuwangi, kejaba mahargya Natal 25 Desember uga mengeti
porem jurangan lor omahkuKolom kutu buku kuburan gedhongIJINKAN KULUKIS GAMBARMUMpe telu ride golek klenenganMadosi pidio
ben udan deres, dadi dinamit'e epha ora iso meledak.....terus tak tusuk nganggo tombak.....HIDUP TOMBAK.........!!!!!!!!!!!(......halahk...iki opo.........)
Gunungkidul Sun Nov 02, 2008 12:39 am dwikoe wrote:aku mengko njeluk dewa hujan....ben udan deres, dadi dinamit'e epha ora iso meledak.....terus tak tusuk nganggo tombak.....
pha.....tenang wae.Aku ki perlu golek sing seger2 ben iso mikir kanthi wening lan entuk inspirasi....... pHa_epHaKoordinatorLokasi : harmoniReputation : 3Join date : 15.04.08Subyek: Re: ( Cerbung ) Satria
pha.....tenang wae.Aku ki perlu golek sing seger2 ben iso mikir kanthi wening lan entuk inspirasi....... iki akeh es mas.....
kabeh critane ning Perang Bubat, prunanku wae wis dong jek. ....Yo wis tak golek
maneh wae......sing gelem moco, syukur aku. Ning kok sing ngritik lan gawe saran wong sithik....Pantang mundur lanjut maneh, sak jelehe....Ketika Sang Prabu Hayam Wuruk
nang ngisor ceritamu kie diartekno sisan. koyo "beryuda"...jian nak ra mudengan koyo aku kie dadi ra tanggep
Epha yo ngerti sejarah to?, yo apik yen ngono.kang Haryo ndang diteruske no........... dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 11.07.08Subyek: Re: ( Cerbung ) Satria
kang haryo lagi kosentrasi kie...ojo do diganggu malah ra gelem neruske critane ngko.. _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong
golek sing seger2 ben pikiranku iso nyanthol....... pHa_epHa wrote:walah kok mati kabehhikskon ngritik to mas....lha diriku wedi nak dirimu kie nesu jeksiji we mas....nak no kosakata sing kudu mbukak kamus mbok nang ngisor ceritamu kie diartekno sisan. koyo "beryuda"...jian nak ra mudengan koyo aku kie dadi ra tanggep
Epha yo ngerti sejarah to?, yo apik yen ngono.kang Haryo ndang diteruske no...........Iyo mas, ben do reti sejarah.......ngewangi aku ngarang to mas, kok nyambut gawe wae....jan wis njenengan niku
trus ra ono bahasa sing kudu ak tlp takon mamak/simbah Terusane, mengko disik nooo...........Lha si Dwie ngandi
kesuwen jekWoooo, yo syukur nek ngono, mugo2 sing anyar biso dadi regeng lan gangsar. Biso gawe atut runtuting
wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
sing utomo lan gemati ro kowe....Santai wae....... dedik
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: ( Cerbung ) Satria
Wali | Wisesa Jati »	Serat Wulang, karya Paku Buwana II
/5/ myang saturun-turun tedhak, anglabeti sangking penggawé becik, yén cubluk ing uripipun, amesthi tur cilaka, néng ngakérat melarat kebacut-bacut, cures ponang turun tedhak, ajember awor lan najis.
wus pesthi ing alam donya, sajeg urip tuman dadi gegingsir, yén wus tuman anelutuh, mungguh wong lara awak, nora kena tinambanan saya ngrutuh, goroh cilakané muyab, lumuh seka lir ing kardi.
beda, nabi, wali, dan ulama, ratu, satria, bupati.
/30/ padhané sayekti padha, namung kari jujuluk ulul amri, ing rubyat sampun kasebut, pethétaning manu(ng)sa,sadurungé bumi langit kasebut, ulul amri wus pininta ulul amri, maréntah sakéhing urip.
“Entas-entas”, Upacara Tradisi Masyarakat Tengger
curhat… tes torch di rs hermina bogor | blog-nya diviarsa
rejeki niku Gusti Allah sing ngatur… mboten usah ngoyo lan nggersulo…
Tinggalkan Balasan	ancene mbokne J****K…
Rujukan[sunting | sunting sumber]
hidup susah kok dibuat lebih susah | blog-nya diviarsa
jengkel. “Lha iki dagangan urung payu, anakku wes njaluk
kena macet…??? senyum aja deh :) | blog-nya diviarsa
Perantau Gunung Kidul Tue Jun 24, 2008 6:58 pm ONO SING EUUNAK MANEH LUR...ULER MBEK ENTHUNG GORENG....BIASANE ULER WIT JATI KARO
Perantau Gunung Kidul Tue Jun 24, 2008 7:33 pm raxsheeds911 wrote:ONO SING EUUNAK MANEH LUR...ULER MBEK ENTHUNG GORENG....BIASANE ULER WIT JATI KARO ULER WIT JOWAR (DHO WERUH GA YO...) ENAK MANEH YEN DIPEYEK wah aku kui yo seneng jan eamng gunung kidul ki ketoke
kelingan bekicot ki biyen udan2 bekicote podo metu golek
loban…Rio on Kabeh ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on Kabeh ngerti ora….extremusmilitis on Kabeh ngerti ora….
Basa krama basa kanggo ing pasrawungan kanggo ngajeni wong kang diajak guneman.
Miturut S Padmosukotjo basa krama diperang dadi 3 yaiku : 1. Mudha Krama 2. Kramantara 3. Wredha Krama.
1. Mudha Krama yaiku kramane wong enom marang wong tuwa.
2. Kramantara yaiku kramane wong sing padha drajate.
3. Wredha Krama yaiku kramane wong tuwa marang wong enom. Panganggone wredha krama, sanajan umure luwih tuwa rumangsa perlu ngajeni marang sing enom jalaran kalah pangkat utawa drajat.
Ing pasrawungan saiki wis arang utawa ora nate keprungu panganggone Kramantara lan Wredha krama. Luwih-luwih ing wilayah pesisiran lan minggiran. Wong-wong ing daerah mau ora bisa mbedakake antarane kramantara, mudha krama lan wredha krama. Ing jaman saiki, sanajan umure luwih tuwa, wis ora kabotan nganggo basa Mudha Krama. Mula luwih becik nyinau basa Mudha Krama iki lan sabanjure disebut Basa Krama bae.
1. Tembung sesulih wong kapisan : aku dadi kula utawa kawula. Sing kaprah krungu yaiku dalem. Kamangka satemene dalem iku tegese mu utawa kowe.
3. Tembung sesulih wong katelu : dheweke dadi panjenenganipun utawa piyambakipun. 4. Ater-ater di dadi dipun.
7. Tembunge krama kabeh kacampuran tembung krama inggil tumrape wong sing diajak guneman lan tembung krama andhap tumrape wong sing ngajak guneman.
Dakcuplikake basa Krama sawetara saka buku Kapustakan Jawi karangan Prof. Dr. M.Ng. Poerbatjaraka:
Ingkang dipunwastani kapustakan Jawi, punika sadya serat-serat carita, dongeng-dongeng ingkang ngangge basa Jawi.
Wondene basa Jawi punika kagolong basa Austronesia; inggih punika basa-basa ingkang kangge sawarnining bangsa pribumi ingkang dudunung ing kapulowan iring kidul-wetanipun jagad Azia: wates ler wiwit pulo Formosa mangidul; wates kilen wiwit pulo Madagaskar bablas mangetan ngantos dumugi jagad Amerika- kidul ingkang iring kilen. Sarehne nama Austronesia punika boten patos kerep kapireng , ing ngriki kula santuni nama Indonesia.
Nalika taun 1884 DR BRANDES saged nerangaken bilih bangsa-bangsa kasebut ing nginggil wau ing jaman kinanipun sanget, basanipun satunggal; katrangan punika mawi landhesan panandhinging basa-basa wau.
Nalika taun 1889 Dr H. KERN ngudi malih ing bab tatandhinganing basa, ngantos saged nerangaken bilih asal-usulipun bangsa wau, kala taksih kempal ngangge basa satunggal, wonten ing tanah Cempa, ing samangke kalebet tanah Indo-Cina.
Malah saking pangudinipun P.W. SCHMIDT kenging dipun kinten-kinten bilih asal-usulipun bangsa Indonesia punika kala kinanipun sanget, saking tanah Asia-tengah; nanging bab punika dereng patos terang.
Ingkang sampun kenging dipun anggep; inggih punika bangsa Indonesia punika kala rumiyin nate kempal dados satanah, inggih ing tanah Cempa wau. Bab punika boten namung angsal paseksen saking panandhinging basa kemawon; pangudinipun DR VAN STEIN CALLENFELS, DR VAN DER HOOP lan sanes-sanesipun ing bab dedamel ing sela; pethel sela, bedhor sela, sapanunggilanipun, inggih ugi nedahaken, bilih pokok-tanahipun bangsa Indonesia punika ing tanah Cempa iring kidul.
Ing satunggiling wekdal kala taun 1500 saderengipun taun Masehi, bangsa Indonesia wau buyar saking pokok padununganipun dhateng pulo-pulo punika ; punapa sebabipun, boten kasumerepan terang. Ingkang temtu inggih kadhesek dening sanes bangsa saking ler utawi saking kilen.
Sasampunipun buyar, bangsa wau lajeng manggen sagolong-golong wonten pulo ingkang dunungi enggal.
Awit saking pisah panggenan, danguning-dangu sagolong- golongipun wau lajeng boten mangertos dhateng basanipun golongan sanes ; sabab pepecahanipun basa wau lajeng tuwuh piyambak-piyambak. Basa Indonesia ingkang wonten tanah Filipina dados basa Filipina, ingkang wonten tanah Jawi dados basa Jawi, Sundha, lan Madura, makaten salajengipun.
Kados punapa sipatipun basa Jawi ing saderengipun kedatengan tiyang Indhu, punika boten wonten tilasipun; awit kinten-kinten bangsa Jawi kala jaman samanten dereng gadhah aksara.
Wondene aksara Jawi ingkang dumugi ing sapriki taksih kangge, punika kala rumiyinipun aksara Indhu bektanipun bangsa Indhu ingkang sami dhateng wonten ing tanah Jawi, kinten-kinten kala wiwitanipun taun Masehi. Aksara Indhu wonten ing tanah Jawi punika sakawit, namung perlu kangge nyerati betahipun tiyang Indhu piyambak, kados ta serat-serat bab dagangan kaliyan bangsanipun piyambak, sapanunggilanipun. Wondene ingkang sampun dipun-angge punapa basa Sanskerta punapa basa Indhu sanesipun, punika boten terang; ewa samanten wonten ancer-anceripun sakedhik, inggih punika seratan ing tanah Jawi ingkang pinanggih sepuh piyambak, punika basanipun basa Sanskerta. Sareng dangu-dangu tiyang Indhu wonten ing tanah Jawi rabi tiyang Jawi, lajeng anak-anak, tamtunipun anak-anakipun wau basanipun inggih basanipun biyungipun, utawi basanipun rencangipun dolan, inggih punika lare-lare Jawi deles. Danguning-dangu, sareng bangsa Indhu pranakan ing tanah Jawi sampun saya kathah, lajeng wonten golongan ingkang basanipun padintenan basa Jawi, nanging kacampuran tembung Sanskerta saking bapak-bapakipun. Wondene sinyo-sinyo saha noni-noni Indhu wau sampun layak kemawon, bilih ing sasaged-saged sami dipun-ajar maos lan nyerat aksara Indhu, dening bapakipun piyambak-piyambak; sareng sampun kathah pranakan ingkang saged maos saha nyerat aksara Indhu, lajeng wonten, ing sakawit namung kados coben-coben, seratan Indhu kangge nyerati basa Jawi. Panyobi punika sajakipun saged tumindak kalayan boten patos angel. Sareng sampun tumindak, mesthinipun inggih wonten tiyang Jawi tulen ingkang sumedya saged maos tuwin nyerat aksara Indhu wau, ing sakawit namung kangge kabetahanipun tiyang satunggal kalih tumraping dadagangan. Saya malih sareng bangsa Indhu, kabekta saking langkung pinteripun katimbang tiyang Jawi, saged nglebetaken kawruhipun dhateng tiyang Jawi, pun Jawi punika lajeng rumaos betah, dados sumedya nyinau kawruh Indhu. Wondene kawruh punika kala jaman samanten ingkang temtu gegandhengan kaliyan bab agami. Inggih awit makaten punika, milanipun tiyang Jawi kathah ingkang ngrasuk agami Indhu. Sepisan katut ing kawruhipun, kaping kalih saking tumangkaripun pranakan Indhu, ingkang saya lami saya meh boten wonten bedanipun kaliyan tiyang Jawi tulen.
Bangsa Indhu ingkang dhateng wonten ing tanah Jawi , punika ingkang rumiyin bangsa ingkang agami Siwah. Ceplosipun bangsa ingkang nganggep Tri-murti minangka Gusti Allahipun; inggih punika bathara Brahma, Wisnu, Siwah. Dewa tiga punika ingkang dipun anggep dados tunggul, sang hyang Siwah, ingkang sapunikanipun dipun wastani bathara Guru.
Bangsa Indhu ingkang dhateng kantun, punika bangsa ingkang agami Buddha Mahayana.
Bangsa kalih golongan wau anggenipun murih jembar saha lebet pamulangipun babagan agami dhateng tiyang Jawi, utawi dhateng pranakanipun, sami ambekta serat bab agaminipun piyambak-piyambak. Mangka serat-serat wau kinten-kinten mawi basa Sanskerta. Amila tiyang Jawi, sanadyan boten kathah, inggih wonten ingkang nyinau basa Sanskerta. Sareng tiyang ingkang sanpun saged dhateng kawruh Indhu rumaos kapeksa utawi nedya mulang dhateng bangsanipun ingkang boten saged dhateng basa Sanskerta, inggih lajeng ngangge basa Jawi, nanging sampun kalajeng kecampuran tembung-tembung Sanskerta sawatawis kathah, kangge nerangaken bab utawi barang ingkang dereng wonten jawinipun.
Saya malih sarehne kala jaman samanten punika sajakipun, sinten-sintena ingkang sumedya dados guru, utawi kapengin dipun wastani tiyang pinter, kedah saged basa Sanskerta, dados lebetipun tembung-tembung Sanskerta dhateng basa Jawi saya kathah sanget. Ewa samanten sarehne dhapukanipun basa Jawi punika beda sanget kaliyan basa Sanskerta, dados sanadyan kegrujug tembung-tembung Sanskerta, basa Jawi boten jumenengipun taksih lestantun kegolong basa Indonesia. Dene basa Sanskerta punika dhapukanipun, yen basa Eropa ing jaman samangke, ingkang memper basa Jerman, sarta pancen nunggil golongan kaliyan basa Eropa ingkang kathah-kathah; dipun wastani basa Indo-Germaans.
Serat-serat ingkang dipun bekta dening tiyang Indhu agami Buddha tamtunipun inggih ingkang babagan kabuddhan;kados ta serat ingkang dipun wujudaken gambar lelajuran ing candhi Barabudhur. Nanging serat- serat punika , kajawi satunggal kalih ingkang kapratelaken ing ngandhap, prasasat boten wonten kakantunipun.
Serat-serat bektanipun tiyang Indhu ingkang agami Siwah, punika tilasipun kenging dipun wastani kathah.
Kadosta serat MAHABHARATA, RAMAYANA, lan sanesipun malih. Serat MAHABHARATA ingkang dipun cariyosaken damelanipun resi WYASA, jawinipun ABIYASA, punika wosipun nyariosaken lalampahanipun para Pandhawa saha para Korawa. Ing samangkenipun wonten ing tanah Jawi dados lampahan wayang purwa; nanging inggih kathah ewah saha wewahipun.
Serat RAMAYANA punika kacariyosaken damelanipun bagawan Walmiki ; menggah ing panangguh, sepuh serat RAMAYANA katimbang serat MAHABHARATA. Nanging serat RAMAYANA punika wonten tanah Indhu kagolong kitabipun bangsa ingkang agami Wisnu. Yen MAHABHARATA kagolong kitabipun agami Siwah.
Mangsuli bab basa Jawi. Ingkang kula aturaken basa Jawi, punika basanipun tiyang Jawi kala jaman kina. Tiyang Jawi ing jaman samangke mastani: basa Kawi. Nanging para geleerden bangsa Walandi anggenipun mastani basa Jawi Kina.
Nalika basa Jawi kina wiwit kaserat sapisan, punika sampun kacampuran tembung-tembung Sanskerta sawatawis kathah. Seratan sela ingkang pinanggih sepuh piyambak ngangge basa Jawi kacampuran tembung Sanskerta, punika mawi angka taun 731 Caka (C mawa cerek, panurun) 809 Masehi; pinanggihipun wonten Diyeng; wiwit titi-masa punika salajengipun dumugi jaman samangke basa Jawi kenging dipun wastani terus lajeng dipun serat mawi aksara Indhu. Temtunipun seratanipun saya lami saya ewah, wiwit wangun Indhu tulen ngantos dumugi wangun ingkang kangge ing jaman samangke; dene ewahipun namung saking sakedhik sanget.
Papan ingkang tulen saking jaman Jawi kina, ingkang awujud tugu sela utawi balebekan tembagi. Wonten ugi ingkang awujud balebekan tembagi masa utawi salaka. Menggah ingkang tumrap sela utawi tembagi, punika ingkang kathah-kathah ngemot piyagem paringipun satunggaling ratu dhateng sawenehing dhusun, kaparingan wewenang ngadeg piyambak, tegesipun kaparingan autonomie, kadosta wenang boten ambayar pajeg dhateng nagari, wenang mendhet pajeg dhateng tiyang ingkang dudunung salebeting dhusun ngriku saha nedha beya dhateng sawarnining pakaryan ing salebeting wewengkonipun, utawi beya lebet wedaling dadagangan. Bokmanawi dhusun ingkang makaten punika ing jaman samangke kenging dipun- wastani dhusun Mardikan.
Anggenipun dhusun dipun-paringi wewenang kados makaten punika ingkang awit dhusun wau dipun-paringi kewajiban ngreksa saha ngopeni candhi pupundhenipun sang ratu, ngiras ngawontenaken pamulangan agami.
Yen boten makaten inggih awit dhusun wau ageng sanget jasanipun dhateng sang prabu. Kados ta: nalika sang prabu perang, tiyang ing dhusun punika anggenipun ambantu saged anjalari menang. Dados autonomie ingkang kaparingaken wau mligi ganjaran.
Wonten malih seratan sela utawi tembagi ingkang ngewrat karampunganing sambut-apisambut utawi sade-tumbas siti, sasaminipun.
Dene balebekan mas, utawi salaka , punika isinipun ingkang kathah pupujian utawi rajah-rajah, ingkang kerep, pinanggihipun wonten salebeting cupu sela, wadhah awu mayitipun para luhur. Cupu sela punika ingkang kathah pinanggih wonten sangandhaping candhi. Dados gathukipun kaliyan ingkang kasebut nginggil : dhusun ingkang kaparingan autonomie wau kawajiban ngreksa candhi, tegesipun pasareyaning leluhuripun sang prabu.
Cara ingkang kasebut ing nginggil punika sadaya tiyang Jawi kala jaman samanten namung lugu tiru-tiru caranipun tiyang Indhu. Awit campuring dharah, rumasuking raos-rumaos sarta agami Indhu, tumrap bangsa Jawi ingkang perangan nginggil, kenging dipun wastani sampun keket. Amila bangsa Jawi kala samanten ing samangke dipun-wastani bangsa Jawi Indhu.
saderek ingkang rawuh mawi basa Jawi, wah wongsal wangsul klentu mawi basa Indonesia, pramilo kula remen maos tulisan panjenengan kangge sinau malih basa Jawi. Matur nuwun Pak Ugeng, manawi kepareng kula nyuwun dipun paringi etungan bab 3hr, 7hr, 40hr lan 100hr lan itungan mendak 1 kangge sederek ingkang sampun
Pulo Yapen uga dadi talatah Kabupatèn Yape Waropen ya iku salah sijiné pulo kang dumunung ana ing tlatah Kabupatèn Yapen Waropen provinsi Papua, Indonésia. Pulo iki dumunung ana ing selat Pulo Bial lan ing Lor Kabupatèn Waropen.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Yapen&oldid=985644"	Kategori: Pulau ing IndonésiaPuloKabupatèn Yape WaropenRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa
ndhuwur 6 gagasan tanggal kanggo mangsa iki!1. Go hikingMetu ana lan ndeleng kabeh panggonan sing wis tegesipun kanggo ndeleng. Ora mung wis riset buktiaken sing hiking mbenakake kesehatan, uga ngijini wektu lan papan kanggo bener-bener ngerti tanggal. Sing liyane menarik panggonan, ing silences kurang kikuk sampeyan bakal duwe – kaya ana bakal tansah dadi soko kanggo pirembagan bab!2. Mencet ing gedung olahraga bebarenganApa sampeyan fanatic fitness utawa mung miwiti, arep menyang gedung olahraga tansah luwih fun karo gym-konco. Sampeyan lan tanggal bisa tumindak minangka trainer pribadi saben liyane, lan nggawe boot camp dhewe kanggo loro. Iku cara sampurna kanggo inspirasi kompetisi sehat antarane sampeyan.3. Menyang acara singing lokalMenyang game lokal – bebarengan. Surak ing tim cocog karo driji umpluk. Ilang dhewe ing atmosfer saka akeh – iku hard ora kanggo seneng-seneng nalika mengkono gelombang! Yen sampeyan lagi kroso wani, sampeyan bisa tansah nyoba lan pesen romantis ing Jumbotron.4. Campout kanggo loroNggawe paling sing soré panas. Ana mirah, fun (lan sakabehe romantis) tanggal nunggu tengen ing latar mburi. Nggawe tarub, lan seneng tanggal wengi snuggling romantis ing langit panas starry!5. Zoo TanggalA trip to Kebon punika manawa kanggo nggawa metu bocah ing sampeyan karo idea tanggal Creative iki! Kanthi mangkono akeh kéwan kanggo ndeleng, sampeyan bisa gelombang pamit marang silences kikuk. pindhah ing, nuduhake tanggal mung carane WILD bab wong-wong mau sing!6. Semono uga Sindhunata njupukSummer wektu sampurna kanggo njaluk njaba lan Pick woh wohan beri dhewe, lan iku ndadekake cantik fun lan unik idea tanggal banget. Banjur teka ngarep sesampunipun kanggo nguripake sing woh wohan beri menyang panganan cuci mulut nambani manis.Share iki:Klik kanggo nuduhake Twitter (Buka ing jendhéla anyar)Klik kanggo nuduhake ing Facebook (Buka ing jendhéla anyar)Klik kanggo nuduhake ing awit (Buka ing jendhéla anyar)Klik kanggo nuduhake ing Google (Buka ing jendhéla anyar) Back
Reruntuhan Sing Sembarang Kemungkinan saka RelationshipCarane Tanggal ing Facebook5 Kesalahane wong Priksa Sing Bisa Tambalan a RelationshipTanggal Pet Kula Singles
sampeyan are looking for a partner urip, konco kanggo pet utawa mung wong kanggo nyumerepi metu karo, kene sampeyan bakal bisa nemokake persis sing
wis ketemu wong nalika ora looking paling kita. Kita wis ketemu tanggi anyar nalika mowing pekarangan. Kita wis ketemu ...Close
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJangkauan Pengiriman Di Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
kita nggadhahi kuwajiban dados seksi pawartosing bingah saha tentrem rahayu utawi dados seksinipun
Rawuhe Gusti Ngasta Pedhang?	10/09/2016
Sedaya kedah dipun ajeni, langkung-langkung ingkang kanthi tumemen lan pambudidaya sengkut nglabuhi pakaryanipun Gusti. […]
jew mbiyen ki , neng saking suwene saiki dadi lali lha terus, thok thok men mbiyen pas nyubo
Oct 16, 2008 5:03 pm wong lanang yo
neng ojo nyerah koyo sing mas bojone sik ora mulih2
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi : cedak
[1] Ngelmu iku, kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budya pangekese dur angkara. Terjemahan: Ngelmu itu t...
punika satunggaling piranti musik tradisional Korea ingkang arupi suling vertikal ananging mirip kaliyan trompet. Taepyeongso punika jinis uling kanthi nada inggil ingkang dipunjangkepi kaliyan kerucut. Piranti musik punika dipuntepangaken saking Asia Tengah liwat Cina ing pungkasan abad kaping 14. Taepyeongso punika piranti musik ingkang wigati ing dolanan pungmul [1].
Taepyongso punika dipundamel saking kayu ingkang atos kados kayu wit jujube. Taepyongso gadhah ruang kotak swara ingkang dipunwastani Gwandae lan dawanipun 30 cm. Ing bageyan ngajeng Gwandae dipunpasangi Dongpallang ingkang mbentuk kados corong saking tembaga lan dipunpasang Seo ingkang dipundamel saking buluh ing bagéyan sebul. Awit saking punika, piranti musik satunggal punika ngasilaken swantun metalik ingkang béda kaliyan piranti musik déning piranti ingkang kadamel saking pring sanèsipun [2]. Nama sanes kangge taepyeongso inggih punika hojoek, nalmari, utawi swaenap. Wujuding awak kerucut punika kadamel saking kayu atos, lambe lan corong dipundamel saking kuningan [3] . Taepyeongso saged ngasilaken swantun ingkang nyaring, seru, lan bening saéngga kalebet piranti musik ingkang wigati ing dolanan musik ingkang dipungelar ing njawi ruangan antawisipun musik militer ( daechwita ) lan pungmul [2].
Taepyeongso dipuntepangaken ing Korea kapisan nalika periode Dinasti Goryeo saking Cina. Ing Cina piyambak, piranti musik punika dipunwastani suona, dipunadaptasi saking piranti musik Asia Tengah kanthi nama surnay utawi zurna [2].
Kelompok Sadang nglampahaken taepyeongso kanggé narik kawigatosan pamirsa ing hiburan keliling ing dhusun-dhusun. Wonten ing musik militer taepyeongso ginanipun dados melodi utama amargi piranti musik sanesipun namung saged mainaken satunggal nada. Pemain legendaris taepyeongso antawisipun, Choi In Seo ( 1892 - 1978 ) ingkang dados peran ing chwigosu, kelompok pemain perkusi lan piranti musik sebul ing grup daechwita [2].
Ing taun 1970-an, musisi ing Korea Utara damel modifikasi piranti musik punika dados langkung dawa lan nadanipun ugi langkung kathah variasinipun. Gaya anggenipun nglampahaken taepyeongso Korea Utara ingkang kawentar dipunusung déning satunggaling kelompok musik kanthi nama Geumgangsan Opera Troupe ingkang mlampah ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taepyeongso&oldid=1112886"	Kategori: Piranti musikKoréaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.07, 30 Januari 2017.
Mustafa Abubakar, Dr. Ir. (lair ing Pidie, Kabupatèn Pidie, Nanggroe Aceh Darussalam, 15 Oktober 1949; umur 67 taun) inggih punika
Indonésia wonten ing Kabinet Indonésia Bersatu II lan tilas Direktur Utama Perusahaan Umum (PERUM) Badan Urusan Logistik (BULOG) Républik Indonésia.[1] Panjenenganipun ugi tilas Pelaksana Tugas Harian Gubernur Nanggroe Aceh Darussalam.[2] Mustafa dados gubernur Aceh nalika wonten kedaden ingkang nrenyuhaken inggih punika wontenipun Tsunami ing pungkasan taun 2004.[2] Tsunami punika dadosaken kurban ingkang seda ngantos 170.000.[2] Mustafa Abubakar sekolah dhasar ngantos menengah atas ing Aceh lan S1 ngantos S3 ing Institut Pertanian Bogor (IPB).[1] Wiwit alit Abubakar sampun nggadhahi jiwa kapemimpinan lan wasis anggenipun
punika amargi latar belakang kulawarganipun ingkang gesangipun sarwa kekirangan saged dados panyurung tumrap panjenenganipun.[1] Kasuksesanipun ing bab kapemimpinan saged dipunbuktikaken nalika Pemilu Gubernur Propinsi Nangroe Aceh Darussalam (NAD) ingkang sepisanan ing Indonésia kanthi calon independen ing taun 2007.[1]
^ a b c d (en)Rusdiono Mukri and Mujiyanto. 2009. Berani tidak popular: Mustafa Abubakar memimpin Aceh
pemanggilan templatArtikel mawa basa kramaRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
gambyong, pentas wayang purwa, iringan ketoprak, ludruk, wayang
WEB kangge SUTRESNA WAYANG KULIT. Dalem aturi explore, sae lan adiluhung sanget :
kawruh bab pewayangan utawi kabudayan jawi, kula sumanggakaken. Kula ugi kepingin mangertosi pawayangan jawa timuran menawi saged malah badhe mengabadikan wonten kaset video kangge koleksi pribadi kula.
December 8th, 2012 at 05:53	| #9
December 8th, 2012 at 08:14	| #10
Lha sak niki kathah wadon nom noman padha nganggo clono ngapret,opo ora mesake ubo rampene yo pak?…hihihi
yll) wis ngapret kabeh. Nek cingkrange ora, soale aku wis ora iso mundak duwur
Ngurip-urip Basa Jawa: ARANE WAYAH Ngurip-urip Basa Jawa
Wong Jawa duwe arane wayah sedina-suwengi kaya mengkono iku.
kluruk punika kaping tiga. (1) Kluruk sepisan, watawis jam 1 dalu.Nanging namung
setunggal kalih sawung ingkang kepireng kluruk. (2) Mekaten ugi kluruk ingkang
kaping kalih, namung setunggal kalih sawung ingkang nyuwanten. (3) Kluruk
pungkasan punika ingkang rame saut-sautan, wancinipun gagat enjang, jam 3
on Gali lobang.. tutup loban…Rio on Kabeh ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on Kabeh ngerti ora….extremusmilitis on Kabeh ngerti ora….
Yen ana wong kandha pulo Bali, saben wong sajabang cindhile mesthi weruh. Malah-malah tumraping bangsa manca pulo Bali luwih moncer jenenge katimbang Negara Indonesia. Apa sebabe ? Yen mung bab kaendahaning kutha, segara, pesisir, gunung, tlaga lan sapanunggalane tanah Jawa ora kalah endah. Nanging kena ngapa pulo Bali luwih moncer tinimbang papan liyane? Pangripta enggal-enggalan iki plesir menyang pulo Bali. Pangripta arep crita kahanan pulo Bali satleraman sanajanta sing ditulis pangripta iki kanggone wong liya kena diarani kasep. Masyarakat utawa warga pulo Bali umume panguripane saka tetanen. Sakiwa tengene dalan saka Gilimanuk
isih akeh sawah. Ora beda karo ing tanah Jawa. Bedane, ing saben omah ana papan kanggo sembahyang . sadalan-dalan sing diliwati ana pura kang kanggo manembah marang Gustine. Saben toko ana sesajen. Adat-iku turun temurun isih dilakoni nganti saiki. Yen ing tanah Jawa padha karo langgar kanggone para umat Islam. Adat sing kaya mangkene iki ing papan liya ora ana. Saben desa ana bale sing diarani bale Banjar sing lumrahe kanggo papan musyawarah utawa kegiatan para warga banjar kono. Bab iki sing dadi salah sijine daya tarik kanggone para pelancong utawa wisatawan.Ing saben kantor, bale banjar, pura, pasar ana “papan nama utawa nameboard” sing nganggo aksara Bali (mbokmenawa iki padha karo ing Ngayogyakarta Hadiningrat sing nganggo aksara Jawa utawa ing Aceh Darrussalam sing nganggo Huruf Jawi) . Iki nuduhake menawa tulisan utawa aksara Bali isih diuri-uri nganti teka saiki. Ora kaya ing tanah Jawa, para pangarsa sing ngasta pusaraning praja kira-kira rumangsa isin (jalaran sok diarani ndesa utawa dianggep ora perlu) nulis jeneng ing ngarepe kantor nganggo aksara Jawa. Mula tulisan utawa aksara Jawa mesthine kudu diuri-uri, dituduhake, utawa dingertekake marang para mudha. Iki minangka tandha yekti (bukti) yen mbah-mbah biyen nduweni kabudayan kang luhur, kabudayan kang adiluhung. Para nom-noman lan para siswa gelema nyinau aksara Jawa.. meruhi yen aksara Jawa iku isih ana kanggone. Negara sing kena kanggo conto yaiku : Cina, Korea, Jepang lan Rusia sing isih nganggo aksara bangsane lan negarane dhewe-dhewe, nanging ing babagan teknologi ora kalah karo Negara-negara kulonan. Utamane ing tlatah minggiran utawa Metaraman kayata : Nganjuk, Mediun, Ngawi, Ponorogo. Pacitan, Magetan lan tlatah pesisiran kayata : Tuban, Kudus, Rembang, Semarang sapengulon . Ana conto sing kurang pas yaiku ing Surabaya, ana salah sawijining TV swasta sing nyiyarake kabar nganggo basa dhialek Suroboyoan , pamilihe tembung-tembung lan panulise ing “running text” mung sakarepe dhewe ora nganggo aturan. Mung wae mbokmenawa apa sing digagas dening redhaktur televise mau, sewu taun engkas bisa utawa klakon utawa keleksanan kaya sing digagas lan dilakoni dening redhaktur saiki. Ana sawetara bab sing dadi kawigatene pangripta yaiku aksara Bali. Yen dideleng satleraman wujude meh kaya aksara Jawa. Pancene aksara Bali kena pangaribawa saka aksara Jawa utawa Dewanagari,yen ing pulo Bali dadi aksara Bali, yan ing tanah Jawa dadi aksara Jawa. Cacahe aksara Bali ana 18 , dene aksara Jawa cacahe 20. Bedane aksara Bali ora ana tha lan dha. Wujude kaya gambar ing dhuwur iki .Ing pulo Bali orang ana pepriman (wong ngemis), ora kaya ing tanah Jawa . Yen panjenengan nitih bis , bise durung mlaku wis ana wong ngamen telu utawa papat sing genjrang-genjreng gitaran. Bab iki sing mangkelake ati. Wong ngemis sing pangripta weruhi sing pungkasan ana ing pelabuhan Ketapang. Carane : wong utawa bocah mau langen ing pelabuhan karo bengak-bengok njaluk diuncali dhuwit cring. Yen ana sing nguncali dhuwit banjur nyilem nggoleki dhuwit sing diuncalake mau. Malah-malah kira-kira jam sepuluh bengi (nalika pangripta mulih saka Bali) isih ana wong langen karo bengak-bengok njaluk diuncali dhuwit ing njero banyu. Ing papan-papan wisata kayata : ing Kuta, Bedugul, Tanah Lot, Pasar Sukowati, lan papan-papan liyane uga babar pisan ora ana wong ngemis. Barong, sawijing sendratari Bali sing kondhang, digelarake tanpa nganggo corong (pengeras suara, sound system). Iki sing “unik”, beda karo ing papan-papan liyane. Ing atase pagelaran gedhe , ora nganggo corong babar pisan. Ora kaya ing tanah Jawa wong ngamen turut dalan wae saiki wis nganggo corong. Apa iki pratandha kupinge wong Jawa wis ora tengen maneh ?. Pagelaran mau suwene sajam lan dianakake saben dina. Kira-kira panjenengan bisa menggalih yen uripe seniman iki mesthi bisa kacukupan. Sadurunge mlebu para pamirsa diwenehi synopsis lakon apa sing arep digelarake. Lakone awujud perange bala kiwa sing dadi symbol angkara murka mungsuh bala tengen sing dadi symbol kabecikan. Pancene perang antara angkara murka lumawan kabecikan ora bakal ana enteke sadurunge donya iki lebur. Bab iki kena kanggo conto ing tanah Jawa. Akeh pegelaran seni tradisional sing wis kadhesek karo seni-seni modern, kayata : kethoprak, ludruk, lan sapanunggalane. Ing Wonokromo, Surabaya, ana gedhong ludruk sing main saben bengi, ning penontone ora luwih wong sepuluh ing saben wengine. Banjur senimane mangan apa ? Oleh-olehane karcis ora nyukupi kanggo njejegake kendhil. Apa bisa seniman ludruk urip mulya saka anggone ngludruk ? Mula kudu ana pasarujukan utawa golonging rembug lan tekad ing antarane seniman, Disparta lan biro-biro perjalanan wisata kanggo ngurip-urip seniman lan seni ing Surabaya. Saupama iki bisa dileksanakake bisa-bisa para seniman bisa urip mulya, lan “para seniman jalanan” ora perlu ing mitontonake kabisane ing sajroning bis umum sing pungkasane mangkelake atine penumpang bis. Sing pungkasan, pamarintah dhaerah propinsi Bali temen-temen anggone ngatur lan nengenake babagan pariwisata iki. Pariwisata arupa sumber devisa utawa sumber pengasilane pemerintah lan warga masyarakat Bali. Ing saben dina pirang yuta wae dhuwit sing diblanjakake
merlokake rasa aman, ora ana ontran-ontran kaya bom Bali pirang taun kepungkur. “Manunggaling kawula lan
tetep teka ing pulo Bali, jer iku kang dadi saka gurune ekonomi
sampun rawuh, tur sampun angsal-angsal ingkang saged migunani kangge para dwija lan para siswa.
Assalaamu 'alaikum Pakde...nuwun sewu mbok menawi seratan kulo kirang prayogi. Kulo niki taksih 'dalam taraf pembelajaran' milo maturnuwun sanget dumateng koreksi engkang njenengan serat wonten blog kulo.Alhamdulillah, akhire kulo nemu Guru Boso engkang mumpuni.Nuwun sewu, kulo follow njih Pakdhe, salam kenal saking kulo tiyang Pacitan
Menawi kepareng, njenengan Pacitan-e pundi, Suroboyone manggen wonten pundi?? Menawi kulo asli tiyang Sidoharjo Pacitan, sak meniko manggen wonten Kutisari Suroboyo.Kapan nggih ngawontenaken malih 'pertemuan' antar tiyang Pacitan engkang wonten Suroboyo? Hambok kulo dipun undangi...
Sumangga, Menika pak Pur (mawaradi)panjenengan sambangi. Menika priyantun
Ngelindur Pagi 03 Sept 2015 | blog-nya diviarsa
Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten Rembang, Kabupaten Semarang, Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG PANGGANDHENG, KATA PENGHUBUNG, KONJUNGSI (2)
panggandheng antarane ukara yaiku tembung panggandheng kang nggandheng ukara
siji karo ukara liyane. Mula saka iku tembung panggandheng iku aksara kapisan
1. Tembung panggandheng kang mratelakake makna kang kosok balen saka ukara
Saben dina Aminah ora diwenehi blanja dening bojone. Sanajana mangkono dheweke isih tetep
2. Tembung panggandheng kang mratelakake terusane prastawa utawa kahanan
kang ana ing ukara sadurunge, kayata: sawise iku, Rampung mangan, kabeh padha pamitan marang sing ditinggal. Sawise iku banjur padha budhalan. 3. Tembung panggandheng kang mratelakake bab, prastawa utawa kahanan
saliyane kahanan kang wis disebutake sadurunge, kayata: saliyane iku, lan
Ing jaba kahanan peteng dhedhet lelimengan, ora ana wong
swarane manuk kokok beluk kang gawe mirise ati.
4. Tembung panggandheng kang mratelakake kahanan suwalike katimbang
kahanan ing ukara sadurunge, kayata: suwalike,
5. Tembung panggandheng kang mratelakake kahanan sabenere saka ukara
sadurunge, kayata: sejatine, sabenere, lugune, Manungsa diwenehi wenang nembus langit. Sejatine ora ana manungsa kang bakal bisa nembus langit.
6. Tembung panggandheng kang nduweni teges ngluwihi saka ukara sadurunge,
kayata: malah, malah-malah, malahan, mandar
Aku dhek wingi nembung nyilih dhuwit marang Ami,dheweke ora
utange akeh. 7. Tembung panggandheng kang mratelakake kahanan kang kosok balen saka
Garapan sing kene numpuk, sing ana kana durung kecandhak. Nanging kepriye maneh wong garapan iki
8. Tembung panggandheng kang mratelakake akibat saka kahanan ing ukara
Pamrentah ngundhakake bayare para guru. Kanthi mangkono para guru kudu bisa ngundhakake mutune pendidikan
9. Tembung panggandheng kang mratelakake kedadean kang ndhisiki utawa
sawise bab kang ana ing ukara sadurunge, kayata: sadurunge iku, sawise iku.
Aceh kablebeg tsunami kanthi nggawa korban atusan ewu wong. Sadurunge iku akeh bencana alam kang
khasanah aforisma spiritual Jawa “Urip iki sejatine sastra gumelar ing jagat. Pinanggiha Gusti ing sembarang kalir. Temokno Gusti ing tek kliwer lan ing obah mosike
Pekalongan jawa tengah :) 14/9/2008, 22:26 met gabung SOB, wah keren ni kalo ninja stiker motif batik pekalongn he he hekidding sob wekdorLetnan
Woooiii dunia........ga weruh iki, lapo akhir2 iki isi'e mumet tok.......babahno wes!!!tapi yo' opo yo..??? ga dipikir yo ...kudu mikir....tp lek mikir yo koq males temen!!!sakjane opo seng dadi no tewur iku ayas yo ga weruh.......mbuh iki, ujung2e purik...asli tewur koq ipang iki................elum idrek lagsung rudit...tangi2 idrek maneh...
Hutomo luwih ditepungi kanthi jeneng Tohpati.[1] Tohpati ya iku salah sijiné gitaris lan penulis lagu kang asalé saka Indonésia.[1] Tohpati kalebu salah sijiné gitaris jazz kang misuwur.[1] Iki amarga Tohpati kerep tampil ing TV karo penyanyi-penyanyi pop kayata Krisdayanti, Glenn Fredly, Rossa, Chrisye, lan liya-liyané.[1] Tohpati nduwèni karya-karya kang nggabungaké èlemèn kabudayan tradhisional lan modhèrn.[1] Iki jumbuh karo usahané kang nggawé kolaborasi antarané unsur modhèrn lan unsur tradhisional Indonésia ing musik-musik kang digawé.[1] Aliran musik jazz kang dinduwèni Tohpati akèh éntuk prabawa saka gitaris-gitaris jazz kang misuwur ing donya.[1] Ananging kang paling akèh ya iku prabawa saka gaya musik khas Pat Metheny.[1]
Wiwitan karir[besut | besut sumber]
Nalika isih remaja, Tohpati wis kerep pentas ing panggung-panggung kang ana ing Jakarta.[2] Tohpati uga tau éntuk gelar gitaris paling apik ing Fèstival Band se-DKI nalika umuré lagi 14 taun.[2] Taun 1989 Tohpati uga kepilih dadi Gitaris Paling Apik fèstival Band sa-Jawa.[2] Ing taun iku uga, Tohpati éntuk gelar dadi Gitaris Paling Apik ing Yamaha Band Explosion tingkat Nasional.[2]
Taun 1993, Tohpati nggabung ing grup "Simak Dialog" kang anggotangé Riza Arshad, Arie Ayunir, lan Indro Hardjodikoro.[2] Bareng karo "Simak Dialog" Tohpati wis nggawé album kang cacahé telu ya iku Lukisan,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tohpati&oldid=1108269"	Kategori: Kothakinfo wong nganggo influenceMusisi IndonésiaAlu
IndonésiaLair 1971Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 29 Novèmber 2016.
larangan ber-HP ria di pom bensin… | blog-nya diviarsa
supoyo duwe roso welas asih tresno lan seneng neng wujudku kang sejati koyo wujude syarat sing dak pusus"kemudian daun sirih itu dibuang di tenga pekarangan
inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Dinasti Han"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.19, 14 Maret 2013.
Dugaan Gelar Palsu, Keraton Solo Digeledah dan Koes Murtiyah Dipanggil Polisi Polda Jawa Tengah memanggil ulang Pengageng Sasono Wilopo Keraton Surakarta Gusti Kanjeng Raden (GKR) Wandansari alias Koes Murtiyah.
mie pangsit dan musim hujan… | blog-nya diviarsa
suwun ingkang tanpo upami nggeh ......saget
wingi pas ngetik resep rodo lali bumbune, aku ndelok postinganmu tp kok bedo..hahaha..ketoke enak yo nganggo nanas..tambah asem2 manis gitu..
selamat ulang tahun istriku… | blog-nya diviarsa
mudha, mudha dama.Buta = raseksa, wil, diyu.Dalan = marga, margi, lurung, enu, delanggung.Dhewe = piyambak, pribadi, priyangga, anggana.Dhuwit = arta, yatra, uwang, picis.Dhuwur = luhur, inggil, dhuhur, punjung.Duta = caraka, cundhaka,
ardi, wukir, meru, acala, aldaka.Ijo = ijem, wilis.Ireng = cemeng, kresna, langking.Jeneng = aran, asma, penengeran, wewangi, kekasih, peparab, jejuluk.Kabeh =
benawi, lepen.Kanca = rowang, rewang, kanthi.Kangen = oneng, wulangun.Kasmaran = kepencut, kesengsem, brangta, brangti, wuyung.Katon = keksi, kawistara, kasatmata, kawuryan.Karep = kapti, kayun, karsa.Kawruh = guna, pangawikan, sastra, wedha, widya.Kembang :
kalamun, bilih.Manuk = peksi, kaga, kukila.Mega = ima, irawan, mendhung, jaladara, imantaka, kokap, jalada.Menyawak = kawuk, salira.Ndeleng = ndulu, natmata, mangeksi, mulat, miyat, anon.Patih = warangkapraja, mantriwredha, mantrimuka,
jawah, jawuh, jaweh, wresthi, riris, rarabi, taracab, warsa.Untu = denta, waja.Wadon =
Nalika SBY tindak menyang RRC diprotes mahasiswa China soal basa Jawa Krama. Mahasiswa nate sinau ana ing Ngayogyakarta Hadiningrat. Mahasiswa mau kangelan arep srawung karo masyarakat Jogja jalaran masyarakat Jawa ing Ngayogyakarta akeh sing wis ora bisa nganggo basa kaya sing diwulangake ing sekolahan. Dak petikake wartane :
Jogja. Sedanten ngagem bahasa Jawa ngoko kaliyan bahasa Jawa campuran (Jawa Pos, Jumat 24 Oktober 2008).Apa maknane warta iki??? Prihatin lan ngiris ati. Ingatase priyayi Ngayogyakarta Hadiningrat minangka punjere kabudayan lan kasusastran Jawa wis ora pirsa marang basane dhewe.Apa maneh sing wong pesisiran lan wong minggiran ! Banget banget mrihatinake. Mesthine kahahan iki bisa nggugah semangate wong Jawa kanggo nguri uri supaya lestarine basa Jawa. Kanyatane ora mangkono. Satemene uluk-uluk utawa elik- elik kaya mangkono iku wis suwe. Wiwit taun suwidakan apa pitung puluhan, uluk-uluk kaya mangkono wis ana. Apa wong Jawa nduweni watek ora ngregani budayane dhewe? Nanging yen ana panyaruwe saka wong manca, lagi gelem gumregah, kaya prastawa Reog Ponorogo sing diakoni dadi budaya Malaysia, banjur padha rame rame protes? Ketoke pancen wong Jawa iku ya kaya mangkono iku, lagi gelem gumregah yen disaruwe dening bangsa manca, nanging yen ora ana apa-apa, aman-aman bae, padha ora gelem ngopeni, ora gelem nguri-uri apa-apa sing diduweni.Uga ana panemu sing mratelakake yen basa Jawa ora bakal sirna, kaya panjenengane Tarjan Hadijaya sing ngendika yen basa Jawa ora bakal sirna yen wong Jawa isih mbutuhake kethoprak, wayang wong lan sapanunggalane. Apa kahahan saiki isih kaya mangkono??. Jaman taun suwidakan isih ana grup kethoprak, ludruk kliling menyang desa-desa. Saben desa ana pakumpulan kethoprak utawa karawitan. Nanging saiki apa isih ana ? Reog sing anyar-anyaran iki oleh kawigaten gedhe
produk masyarakat sing mesthi ngalami owah gingsir.Saupamane yen kita nelusuri sejarahe basa sing urip ing tanah Jawa, kita bakal ngerti yen basa Jawa iku uga ngalami owah gingsir.Jaman biyen sadurunge pengaruh wong Indhu saka India durung ana, wong Jawa wis nduweni basa dhewe. Banjur katekan wing Indhu. Tembung-tembung saka basa Sanskerta akeh sing mlebu menyang basa Jawa, nanging paramasastrane utawa cak-cakane tembung tetep Jawa asli. Bareng jaman Islam, tembung-tembung saka basa Arab akeh sing mlebu ing basa Jawa. Contone sruwal. Wong Jawa ngerata basa dadi saru yen uwal. Satemene tembung sruwal iku saka basa Arab as surwal sing tegese kathok. Katekan bangsa Cina, Walanda, Portugis lan liya-liyane, saben bangsa mau uga nambahi tembung-tembung ing basa Jawa. Satemene ora mung basa Jawa bae sing ngalami owah gingsir . Basa saindenging donya uga ngalami owah gingsir. Contone basa Latin. Biyen basa Latin iku kanggo basa ing pasrawungan utawa masyarakat. Basa Latin saiki wis mati, mung kanggo basa ing Kitab Suci lan utawa kanggo ing Ngelmu Pangawikan ( Ilmu Pengetahuan).Beda karo basa Jepang, basa Cina nganti , aksara Jepang, aksara Cina , sanadyan digempur dening pengaruh global ya isih tetep bisa lestari. Jalaran masyarakate nduweni semangat kanggo ngurip-urip basane lan budayane. Komputer, basa lan budaya Inggris, lan pengaruh global uga nggempur basa lan budaya Cina sarta Jepang, basa lan budaya mau tetep bisa lestari sanadyan basa lan budaya mau uga ngalami owah gingsir. Malah-malah diciptakake aksara Cina lan Jepang ing komputer. Beda karo wong Jawa. Sanadyan saiki wis ana program komputer sing kanggo nulis nganggo aksara Jawa, nanging sapa sing arep nganggo ???Wong Jawa dhewe kira kira 90 persen wis ora bisa nulis lan maca aksara Jawa. Guru-guru basa wis akeh sing grothal- grathul maca tulisan Jawa. Apa maneh muride. Nul puthul. Bab iki diakoni dening panjenengene wakil presiden Jusuf Kalla yen nguri-nguri utawa nglestarekake basa daerah iku angel.(Jawa Pos, 25 Oktober 2008)Uga ana penganggep ing masyarakat Jawa dhewe yen nganggo basa Jawa dianggep wong desa, wong udik. Banjur anak anake wong Jawa wiwit bayi cenger diwulang nganggo basa Indonesia. Wis mesthi bae yen anak-anak mau ora ngerti basa Jawa, anak wis ora ngerti unggah-ungguh, tata krama Jawa. Anak sudah tercerabut dari akar budayanya !!! Sanadyanta komputer (internet) wis nganggo pengantar basa Jawa, ya tetep ora ngerti. Wong Jawa rumangsa luwih kepenak nganggo basa Indonesia katimbang nganggo basa Jawa.Pancen ana pambudidaya saka pamarentah kanggo nglestarekake basa Jawa. Kayata nambahi jam wulangan basa Jawa ing sekolahan, njenengi dalan dalan nganggo tulisan Jawa, lomba dhalang, lomba macapatan, lomba njoged (menari) lsp. Nanging pambudidaya mau kaya-kaya ora ana asile. Jalaran apa ??? Wong Jawa ora nduweni rasa bombong , mongkog, bangga marang basane lan budayane. Luwih-luwih wong-wong ing daerah minggiran lan pesisiran kaya Surabaya. Wong Surabaya rumangsa yen basa Suroboyoan iku yen jinis basa dhewe. Seje karo basa Jawa Soloan utawa Jogjanan. Wong-wong Surabaya kepingin sing didadekakake basa buku lan basa baku iku basa Suroboyoan. Basa Suroboyoan iku mung arupa dialek, babone njupuk saka basa Soloan utawa Jogjanan. Kahanan iku nambahi ruwete cara lan upaya kanggo nglestarekake basa Jawa. Tembung-tembung sing kanggo ing pasrawungan wong Surabaya iku sethithik banget bedane karo basa model Sala. Yen wong Surabaya tetep pengkuh lan kukuh anggone nganggep yen basa Surabaya kudu didadekake basa baku bakale ora ana panindak, upaya, saka pihak kang wajib nangani bab iki. Durung mengko protese wong Banyuwangi sing nduweni dialek dhewe. Kamangka sangsaya suwe basa Jawa sangsaya rusak kagerus saka owah gingsiring jaman. Dulur, yen ora ana grengseng kanggo ngopeni basa basa Jawa, kira-kira satus utawa rong atus taun maneh jelas lan mesthi wis sirna.Apa sliramu lila, wong
Damarwulan lawan Minakjingga.1.Adegan ing padhepokane Damarwulan.Nalika samana Damarwulan ngadhep ingkang ibu Nyai Patih Udara.Damarwulan pamit suwita menyang praja Majapait.Gendhing : Puspanjana.Pangandikane Nyai Patih Udara marang Damarwulan.Dhuh kulup putraningsun, Sireku wis wanci, Pisah lan jenengingwang, Ywa kulineng ardi, Becik sira neng praja, Suwiteng narpati, Nanging ta wekasingwang, Ywa pegat teteki.2.Adegan ing praja Majapait,Ratu Ayu Kencanawungu diadhep Patih Logender, nyaritakake kahanane negara kang nandhang prihatin jalaran diserang mungsuh saka Blambangan yaiku Prabu Minakjingga. Ratu Ayu nyupena sing bisa ngentasi gawe yaiku Damarwulan, banjur dhawuh supaya Patih Logender ngupadi Damarwulan.Wawan sabda antarane Ratu Ayu Kencana Wungu karo Patih Logender.Dhandhanggula.Siwa Patih marma sun timbali, ingsun paring weruh marang sira, yen ingsung antuk wangsite, saka dewa kang linuhung, saranane paprangan iki, kang bisa mbengkas karya, bocah saka gunung, kekasih Damarsasangka, siwa patih upayanen nuli, ywa
gusti jwita prabu, bathara gung sak tanah Jawi, dhawuh paduka nata, sendika pukulun, karsendra kapasang yogya, kaningana ingkang kacetheng wangsit, nama pun Damarwulan.Sutanipun sang Udara patih, mangka sampun wonten kepatihan, kang minangka saranane, kawula pundhut pundhut mantu, kapan sampun sawatawis lami, dhaup lan Anjasmara, kapanggih nak dulur,iya patih sung tarima, mara gage iriten ing ngarsa mami, nuwun inggih sendika.3.Jejer ing tengah alas.Damarwulan kelingan Dewi Anjasmara, banget anggone karanta-ranta nandang kingkin. Ngayahi dhawuhe Ratu Ayu Kencana wungu diutus mateni Prabu Minakjingga ing Blambangan. Ora wurung bakal nemahi pati. Sambate Damarwulan marang
lan Wurubisma, kariya mukti wong ayu, pun kakang pamit palastra.4.Jejer ing keputren Blambangan. Garwane Prabu Menakjingga loro kang aran Waita lan Puyengan. Sakarone putri kang pinunjul ing warna. Nanging ora rena penggalihe kalamun dadi garwane Prabu Minakjingga. Waita lan Puyengan lagi wawan rembug. Ing nalika iku Damarwulan mlebu ing keputren. Dicritakake :AsmaradanaPanengah dewi
apindha wulan, tan kendhat maesmu ngguyu, kengis kang waja gumebyar.Pangkur.Yayi paran karsanira, ingsun uwis datan bisa anglakoni, suwe ing diwengku prabu, payo anis kewala, dhuh kakang mbok sampun anuruti ing tyas dur, Paduka dutaning nata, manira pados utami,Pukulun ulun tatanya, lah punapa dewa punapa resi, sang
mboten langkung amung jiwangga mami, pinejahana wus patut, marang sang retnaning dyah, anjejuwing ngejur marang raganingsun,
Prabu, palastra siya-siya, mesakaken utusane ratu ayu, luwung kula alingana, mbok menawi kula manggih.5.Adegan Minakjingga lan abdine Dayun, ing sajerone kraton Blambangan. Nalika samana Prabu Minakjingga krungu wong rerasanan ing sajroning gedhong keputren. Banjur dhawuh marang Dayun supaya nelengake sapa satemene sing lagi sapajagongan ing
aglis, intipen gedhong lor iku, unggyanen sawetara, tamatna ingkang sayekti, nuwun inggih sendika reh paduka ndra.Dhuh gusti sampun kawula, lampahing duta narpati, ngintip gedhong ler punika, sayekti wus kapiyarsi, jalu kalawan estri, wujudipun tan kadulu, saking adrenging driya, lumancang karsa narpati, kula menek ing soka, praptaneng kang leluhuran,Kula thethel sirapannya, waspada ingsun
Wasana dadi pancakara rame.Sinom.Minak jingga :Lah sira iku wong apa, wani malbeng taman sari, rupamu bagus taruna, pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakua mumpung durung, sireku ndhepani bumi, tekeng lena palastra tan siya-siya.
gada wesi kuning oncat saka awake Minakjingga dicolong Waita lan Puyengan banjur diwenehake Damarwulan.Lakon Damarwulan iki wis direkam ing VCD dening grup
Tuladhane :Gelas : yen tugel ora kena dilas. Teges salugune gelas yaiku barang / piranti kanggo ngombe sing bakale saka beling (glass). Gelas uga nduweni teges kaca utawa beling bae.Tuladha liyane :1.
Kaku nyempluk.6. Kaji = tekade mung siji.7. Maling = Njupuk ngamale wong sing ora eling.8. Sopir = yen ngaso banjur mampir.9. Sekuter = sedheku nanging banter.10. Krikil = keri ing sikil.11. Suruh = kesusu weruh.12. Wedang = ngawe kadang.13. Tuwa = ngenteni metune nyawa.14.
pikir.21. Bocah = mangane kaya kebo pegaweyane ora kecacah.22. Prawan = yen pepara (dolan) wayah awan.23. Kursi = yen diungkurake banjur isi.24. Andhong = anake supaya gelis nggendhong.25. Setir = senajan singset tetep bisa muntir.26.
Pacitan bakal nganakake silaturahmi Halal Bihalal sing dipapanake ing
Pacitan sing ana Surabaya.Kanthi sesanti " NEDYA NYAMBUNG RASA, NGUMPULAKE BALUNG PISAH, AJA KONGSI KEPATEN OBOR", adicara iki perlu disengkuyung, jalaran akeh manfaat sing bisa dipethik saka prastawa iki. Upamane yen para kadang mitra sing ora bisa tilik ndesa , bisa ngilangi utawa nyalurake rasa kangen yen ketemu sedulur-sedulur tunggal desa, kanca- kanca sekolah biyen lan sapanunggalane . Ning nyatane saiki senajan padha-padha wong Pacitan, yen ketemu ing papan pahargyan kaya mangkene iki arang sing isih tepung, utawa kenal., mula ing antarane para warga Pacitan sing ana ing Surabaya perlu nyambung rasa. Bab ngumpulake balung pisah, eee bok menawa ana prawan durung oleh sisihan bisa ketemu jaka, randa ketemu dhudha banjur padha ngiket janji nedya mbangun bale wisma. Iku rak jeneng manfaat. Sing perlu diudahal ya iku unen-unen aja kongsi kepaten obor, jaman saiki wis ora ana wong lelungan nggawa obor, mula ora perlu kuwatir yen nganti kepaten obor. Rehdene iki mung paribasan karokanggo ngluweske tembung mula isih perlu dianggo.Kahanan ing Pacitan dhewe saiki wis pating klencar, saka padhange lampu listrik, wis nganti teka pucuke gunung, luwih-luwih ing kutha Surabaya. Eling-eling nalika isih jaman taun wolungpuluhan, nalika aku (sing nulis blog, manggon ing daerah Bulak Banteng ) iki ngurip-nguripake kesenian Jawa kanthi ngedegake pakumpulan macapatan lan karawitan, para anggota isih akeh sing nggawa senter (sentolop) jalaran dalane isih jemek lan peteng. Nanging saiki kahanan saiki wis beda banget. Pakumpulan kesenian, macapatan mau saiki ora langgeng, anggotane bubar dhewe-dhewe , karana akeh sing dipikirake, utawa nduweni pakaryan sing ora bisa ditinggalake Mula kanthi anane sapatemon para warga Pacitan (PWP) iki banget diperlokake, paling ora sethithik kanggo ngilangi rasa kangen karo wutah darahe Pacitan. Gedhong sing saiki kanggo sapatemon iki, asil saka pakaryane para pengurus PWP sing tanpa
lan putu-putu!Ora lali aku ngaturake : Sugeng riyadin, minal 'aidin wal faizin, muga-muga dosa kita lineburna ing dina riyaya.
Ing bebrayan (masyakarat) Jawa kerep keprungu tetembungan unggah-ungguh. Tegese unggah-ungguh yaiku sopan santun, tata krama. Wong Jawa saiki akeh sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan. Apa iku owah-owahan sikap, apa tindak tanduk. Sing gampang bae anane owah-owahan punjere paprentahan, sing biyen ana ing Surakarta Hadiningrat lan Ngayojakarta Hadiningrat saiki wis ngalih ana ing Jakarta. Kahanan iki nyebabake owah-owahan uga, utamane Basa Jawa. Basa Jawa sing biyene dadi basa resmi paprentahan saiki ora. Malah-malah saiki akeh wong Jawa sing wis ora gelem nganggo basa Jawa maneh, sanajanta wong mau asale saka Surakarta lan Ngayojakarta. Kahanan iki nyebabake basa Jawa ngalami owah gingsir, bisa-bisa ngalami ilang musna kaya basa Jawa Kuna sing jaman saiki wis wong Jawa sing ora ngerti. Akeh wong Jawa sing wis ora ngerti basa Jawa maneh. Ngertia ya mung capet-capet, apa maneh nganggo basa sing ndakik-ndakik.Basa Jawa saiki wis owah, ora kaya basa Jawa jaman panjenengane Bapak Antunsuhono, S. Padmosukoco, R Ng Poerbacaroko lan sapanunggalane. Nalika jaman iku basa Jawa diperang dadi :1. Basa Ngoko. Basa Ngoko isih diperang dadi basa Ngoko Lugu lan basa Ngoko Andhap.2. Basa Madya. Basa Madya isih diperang dadi basa Madya Ngoko, Madya Krama, lan Madyantara.3. Basa Krama. Basa Krama isih diperang dadi basa Mudhakrama, Madya Krama, lan Wredhakrama.4. Basa Krama inggil.5. Basa Bagongan utawa basa sing kanggo ing sajerone kraton.6. Krama desa sing tembung-tembunge akeh sing tinemu ing karang pradesan.Jaman saiki akeh wong desa sing dadi priyayi gedhe ing Jakarta, dene sing biyen trahing kusuma rembesing madu ing kraton Surakarta lan Ngayojakarta dadi priyayi lumrah. Kadhangkala wong-wong ing
nampa papan kang nistha.Mula apa kira-kira saiki ora perlu diatur ing paramasastra anyar? Upamane jinise basa mau diperang dadi :1. Basa Ngoko kedadean saka Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (Ngoko Alus) ,sing aturane padha jaman biyen.2. Basa Krama kedadean saka Krama Lugu lan Krama Andhap (Krama Alus). Basa Krama Lugu aturane kaya Basa Kramantara, lan Basa Krama Andhap (krama Alus ) kaya Mudha Krama. Kena apa kok basa Mudhakrama? Jalaran basa Mudha Krama iku kramane wong enom marang wong tuwa. Wong Jawa nduweni watak ngajeni wong kang dijak guneman lan ngasorake awake dhewe, kaya ing basa Ngoko Alus utawa Ngoko Andhap .Kepriye dulur tanggapan panjenengan?
keprungu ing bebrayan utawa masyarakat. Satemene ukara ing dhuwur iku ukara sinandi kang nduweni teges angka tahun. Ukara ing dhuwur iku minangka pangeling-eling lebure utawa ambruke negara Majapait. Dene carane negesi kaya mangkene :Sirna ateges 0 (nol), ilang ateges 0 (nol) kerta nduweni teges 4 (papat) bumi nduweni teges 1 (siji). Diurut saka ngarep dadi 0041, banjur diwaca saka ing buri 1400. Jalaran negara Majapait isih petungan taun Saka mula taun mau awujud taun Saka. Yen didadekake taun Masehi banjur ditambah 78 dadine 1400 + 78 = taun 1478.Candrasengkala uga diarani sengkalan.Tuladha candrasangkala liyane :1. Sanga kuda suddha candrama = 1799 Saka = 11157 Masehi. Tinemu ing Layang Bharatayuddha (nganggo tembang) sing dikarang dening Empu Sedah Lan Empu Panuluh nalika jaman Prabu Jayabaya ing Kediri.2. Sad sanganjala candra = 1496 Saka = 1574 Masehi. Tinemu ing Layang Harisraya (nganggo tembang)3. Guna paksa kaswareng rat = 1723 Saka = 1081 Masehi. Tinemu ing Layang Panji Angreni, lakon Dewi Candrakirana
eka = 1563 Jawa = 1641 Masehi. Tinemu ing Layang Nitipraja, jaman Sultan Agung.6. Jalma paksa kawayang buwana = 1621 Jawa = 1699 Masehi. Tinemu ing Layang Sewaka, jaman Sinuwun Mangkurat (Pangeran Puger)7. Tasik sonya giri juga = 1704 Jawa = 1782 Masehi. Tinemu ing Layang Wiwaha jarwa jaman Sinuwun Paku Buwana III.8. Tata tri gora ratu = 1735 Jawa = 1813 Masehi. Tinemu ing Layang Paniti Sastra karangan Kyai Yasadipura.9. Naya merta maharsi manengkung = 1742 Jawa = 1820 Masehi. Tinemu ing Layang Darmasunya. Karangan Kyai Yasadipura II, jaman Sinuwun Paku Buwana V10. Pawaka ro wiku raja = 1723 Jawa 1801 Masehi. Tinemu ing Layang Dewaruci Jarwa. Karangan Kyai Yasadipura, jaman Sinuwun Paku Buwana V.11. Janma tri gora aji = 1731 Jawa = 1809 Masehi. Tinemu ing Layang Ambiya. Karangan Kyai Yasadipura.12. Sapta catur swareng janmi = 1747 Jawa = 1825
Ronggawarsita.14. Murtyastha amulang sunu = 1788 Jawa = 1862 Masehi. Tinemu ing Layang Wirawiyata, karangan KGPAA Mangkunagara IV.15. Kaya wulan putri iku = 1313 Saka. Tinemu ing pasareyane putri Cempa ing Trowulan.16. Rupa sirna retuning bumi = 1601 Jawa = 1679 Masehi. Sengkalan nalika kapikute Trunajaya nalika ngraman.17. Tri manunggal wiwaraning urip = 1913 Jawa = 1981 Masehi. Tinemu ing buku "Memetri Basa Jawi" karangan S. Padmosukaca.18. Tunggal ngesthi manjing gusti = 1981 Masehi. Tinemu ing buku "Memetri Basa Jawi" karangan S. Padmosukaca.Ayo kanca-kanca padha nulis ing Blog, tak suwun komentar panjenengan
basa tegese basa rusak. Nanging senajan rusak yen dibenerake malah dadi ora lumrah. Contone : nggodhog wedang. Sabenere nggodhog banyu kanggo gawe wedang. Nanging yen dibenerake dadi nggodhog banyu malah ora lumrah. Mula sanajan salah nanging kaprah, banjur dianggep bener.Conto liyane :1. Menek klapa.2. Nguleg sambel3. Ndheplok glepung.4. Mikul dhawet.5. Ndondomi clana.6. Ndheplok gethuk.7. Mbathik iket.8. Ngenam klasa.9. Mbunteli tempe.10. Adang sega.11. Nutu
Eseme pait madu, angujiwat agawe brangtaning para priya kang kataman wuyung.
Sanepa yaiku tetembungan kang kedadean saka tembung watak (kata sifat) kasambung tembung aran (kata benda) sing ngemu surasa kosok balen.
1. Polahe anteng kitiran, mrana- mrene ora ana mandhege.
2. Dedegmu mung dhuwur kencur, ora-orane yen kowe bisa ngranggeh tanganku.
3. Sanyatane kulitmu isih wuled godhong lumbu, balungmu atos debog , ora sumbut karo sumbarmu sing kaya - kaya bisa mutungake wesi gligen.
4. Gunemane pait juruh, mula akeh wong sing kapilut marang dheweke.
5. Kamar iki apa ora tu diresiki ta ya, ambune kok arum jamban ?
6. Gunemanmu ora susah ngandhar-andhar angendhukur, sanyatane kawruhmu isih jero tapak meri.
7. Abot kapuk ngene lho, kena apa anggonmu ngangkat mung tansah bekah-bekuh bae!
8. Katresnanipun den Bagus dhumateng den Ayu paribasan renggang gula, kumeyur pulut.
9. Kamar kok resik peceren, apa ora nate kok saponi?
10. Pangandikanipun sepet madu mila kathah para priyantun ingkang remen.
11. Cahyane maling iku abang dluwang, bareng konangan anggone nyolong.
12. Kowe kuwi lho sadina-dina penggaweyanmu kok mung mangan bae, delengen awakmu kuru, nanging kuru semangka.
13. Wangune rembulan purnama siidi kang lagi ndhadhari bunder seser paribasan benjo tampah.
14. Playuning duta lonjong mimis, sawise antuk palilah saka sang Prabu.
15. Lumarape para prajurit lonjong botor, ngrabasa mungsuh ing satengahing palagan, pindhane kadya segara rob.
16. Ngelmu iki ngremit banget paribasan agal glepung, mula sing ngati-ati.
17. Yen dak rungokake kandhamu pait juruh, ora ana gregele babar pisan.
18.Swarane pesindhen iku paribasan sepet madu, kondhang ing saindenging Nuswantara.
19. Kowe iku pancen ora kena dipercaya, tembugmu peret beton.
marang aku.Sowan kula ing ngriki namung angebun-ebun enjang anjejawah sonten.Njanur gunung, esuk-esuk kowe wis teka mrene.Kolik priya, priyagung Anjani putra.Tuhu eman wong anom wedi kangelan.Wangsalan yaiku tetembungan utawa ukara saemper cangkriman, nanging batangane wis ana ing perangan burine, mung dicangking sawanda utawa luwih.Tuladha ing dhuwur yen diudhal kaya mangkene :1. Jenang gula iku batangane glali. Ing ukara saburine ana tembung lali. Tembung lali njupuk wandane glali (wanda
tuhu, manuk kolik iku wadon yeng lanang arane tuhu. Putrane Dewi Anjani batangane Anoman mulane ana tembung wong anom.
apuranta yen wonten lepat kawula. (Jenang sela = apu, wader kalen = sepat)3. Babal bunder manglung kali, Lho, patrapmu kok kaya
bacutna gunemmu Kang Gareng.(mina galak ing samodra = iwak cucut)7. Petis manis, ngucapna tembung sing manis.(petis manis = kecap)8. Bareng macak sliramu katon mandhan rawa.(pandhan rawa = wlingi)9. Pring dhempet, kowe teka mrene kok ara kandha-kandha !. (pring dhempet = andha)10. Dom jala, coba aku kandhanana ! (dom jala = coba)11. Bremara wismeng bantala, kawula badhe caos atur. (bremara
Bathara Endra, andaka wulune rekta = sapi )14. Carang wreksa kawi wuwus, panggya andika kusuma. (carang wreksa = pang , wuwus = tembung kawi ngendika)15.
baligo amba godhonge = labu)20. Tengareng prang, andheging riris, kudu teteg lan kudu terang ing
sumur,Kudu jujur yen kowe kepingin luhur.Pathokane parikan :1. Kedadean saka rong ukara.2. Saben saukara kedadean saka rong gatra.3. Ukara kapisan minangka purwaka (pambuka), dene ukara kang kapindho minangka wos (nges, isi)Parikan iku lumrahe kanggo medharake rasaning ati (fikiran) marang wong liya, nanging anggone medharake dipurwakani nganggo ukara liya sing diarani purwaka (pambuka). Gunane purwaka kanggo narik kawigatene wong ngrungokake.Tuladha :Nyangking ember ngiwa nengen,Lungguh jejer nggo tamba kangen.
Dipikir kaya wong edan.Kembang turi melok-melok,enake dipangan sore.Ra breduli wong alok-alok,Sandang pangan golek dhewe.Tak ukiri tak ukiri,wak encik dodolan jamu,Tak pikiri tak pikiri,Ala becik sakarepmu.Suwe ora jamu,Jamu pisan godhong bayem,Suwe ora ketemu, Ketemu pisan atine ayem.Suwe ora jamu,Jamu godhong kates ,Suwe ora ketemu,Ketemu pisan ora direwes.Wetan gunung kulon ya gunung,ana sumur banyune asat,Wiwit kuncung nganti gelung,Ra tau makmur malah mlarat.Ali-ali ilang matane,Gantenana matane akik,Aja lali karo wong tuwane,
panggonan mungsuh.Dudutan lan anculan : Wong loro sekongkelan, nanging sing siji ethok-ethok ora weruh.Dudu berase ditempurake : Melu nimbrung sing dudu prekarane.Gajah marani wantilan : Wong sing sengaja marani bebaya.Gajah ngidak rapah : Wong sing nerak wewalere (pepacuhe) dhewe.Gambret singgang mrekatak ora ana sing ngundhuhi : Wong wadon (prawan) pinter srawung, nanging ana sing ngepek bojo.Garang nanging garing : Wong sing katone mewah nanging salugune mlarat (ketara gagah nanging ora duwe).Ngontragake gunung : Wong sing bisa ngalahake mungsuh sing luwih kuwat utawa rosa, nganti gawe gumune wong akeh.Nglungguhi klasa gumelar : Wong kang kari nemu kepenake, ora melu rekasane .Tigan kaapit ing ing sela : Wong ringkih dimungsuh wong loro tur luwih kuwat utawa rosa.
pisan kapurnaman : Wong nggugat ing pengadilan, nanging nganti rampung, jalaran welas marang wong dijak prekaran.Adol lenga kari busike : Wong dundnum barang nanging sing adum ora kebagean.Adus kringget : Wong kang nyambut gawe abot.Ambalung usus : Wong kang kekarepane kendho kenceng.Ambondhan tanparatu : Wong sing ora ngakni paprentahanAmbuntut arit : Rembugfan sing awale gampang wasa dadi angel.Ambidhung api rowang : Wong ngggodha ( ngrusuhi) wong liya nanging ethok-ethok dadi kanca.Ambeguguk angutha waton : Wong kang sengaja ora nuruti prentah.
rejeki ne dewe dewe pak marsud, panjenengan wi ngetik opo boso enggresan wkwkwkkwkwkw
curhat… flu singapura, waspadai!!! | blog-nya diviarsa
Waosan : 2 Tesalonika 1 : 1 – 4, 11 – 12 | Pamuji : KPK 62 Nats: “…supaya Allah kita karsa nganggep marang kowe sembada tumrap ing timbalane lan kalawan panguwaose karsaa nyampurnakake sedyamu […]
Waosan : 2 Timotius 3 : 10 – 15 | Pamuji : KPK 3 : 1, 3 Nats: “Kowé wis nyipati dhéwé enggonku dianiaya lan disangsara. Kowé wis nyipati dhéwé kabèh sing wis kelakon tumraping […]
Singgih mekadi pengartike pengartike jero pisolo sane wauh kodal, kalintang patut,kalintang becik tanane engge’ne sisip,tanane engge’ne siwah, sedulur mekadi pemargian adat sasak kang utame (
rage hingandike ring kiwe ring tengen ,muah ring pungkur same,sampun durus,sampun ketampi,……. Dawek …….. durusan kodal pengandike .
Alhamdulillah yen sampun ketampi salam panembrame utawi salam adat puniki sane wauh
titiang maksih ring jabe jage nunasan ring pelinggih dane pengarseang wecane utawi sang handowe karye puniki sampun napi ulem uleman,pesilaan make miwah undangan ragehingandike sampun rauh utawi durung rauh,sampun napak utawi durung napak,saneh doh saneh pedek,yen sampun rauh utawi sampun
dados pengantos malih saneh doh saneh pedek sampun napak kangantos kerauhan jero pembayun ragehingandike,minangkedados tetami agung,dawegan pisan rage hingandike medal hanaring penantaran puniki, den age sarengan jero
Bismillahirrohmanirrohiim, Shalalahu ‘alaihi Wassalam, Ajiku Aji Wijaya Kusuma Sajodho manggon Ing mripat Mripat Kiwo lan Mripat Tengen Soko kersaning Allah
wonten aceh tengah punika wonten danau segara tawar ingkang minangka panggonan wisata ing dataran inggil gaya, kabuaptèn Acèh Tengah.Nangro Aceh Darussalam ingkang luasipun Luas 5.472 Ha, Dawa rata-rata 17 km, Omba Rata – rata 3,219 km, Volume banyu 2,5 trilyun Liter(2.537.483.884 m3), Cacahé Aliran kang muara ing danau 25 Kali/ mininé/alur kang metu ing Kr. Peusangan
Atu Lintang • Bebesen • Bies • Bintang • Celala • Jagong Jeget • Kebayakan • Ketol • Kute Panang • Laut Tawar • Linge • Pegasing • Rusip Antara • Silih Nara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Tengah&oldid=969933"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.23, 1 Maret 2016.
wayang kulit, wayang golek, wayang beber, wayang kaca, wayang sasak, wayang wahyu, wayang potehi, patung wayang, topeng wayang, lukisan wayang, termasuk gamelan pengiring pergelaran wayang
Entar ing basa Kawi tegese bablas tumrap sesurupan,
mangkat, lunga. Ing basa Jawa anyar tegese yaiku dudu tegese kang baku, utawa silihan
tumrape tetembungan (Poerwadarminta, 115). Ing basa Indonesia diarani makna
ateges perangane awak kang kanggo nyangga awak lan kanggo mlaku. Sikil jaran, sikil pitik nduweni teges
lugu utawa sawantahe (makna lugas), nanging yen sikil gunung, sikil meja nduweni teges entar utawa ora sawantahe
ateges kahanan gampang kanggo ngiris kang ditrapake kanggo gegaman. Ladinge landhep nduweni teges
wantah, nanging yen landhep pikire nduweni teges entar. Tuladha liyane:
nesu. Ngabangake kuping = agawe nesu.
Abang-abang lambe (pr*) = mung lelamisan.
mbrabak, nandhang wirang (isin).
ngatonake (mamerake ) pegaweyane supaya diarani sregep
Adol umuk , adol sengung = seneng sesongaran.
Adol gadhe , adol sendhe = nggadhekake palemahane
= diingetake sakeplasan. Lirik (kn*) = obahing mata mandeng nisih. Nglirik =
Tembung bau suku tegese bebau saka ing padesan kang nggarap sawah palungguh,
lsp. Pegaweyan bau suku tegese pegaweyan gugur gunung.
yaiku jagongan linggih ana ngisor talang papane wong sing kinurmatan.
Nyagak alu (pr*) =
gelis mati. Kosok baline dawa umure = suwe anggone urip.
Prekarane kedawa -dawa ula = prekarane ora uwis-uwis.
(n) dhedher kautaman = nandur kabecikan.
(n) gadho ati, mangan ati = gawe susahe ati. Nggadho
tau salin tumrap sandhangan. Kepuh = 1. peprincene lapak (abah-abahe jaran kang
dianggo palinggihane wong sing nunggang) kang mbedhol, 2. Wiron tekukane dodo
(ng) gantung kawin (nikah) = wis dikepyakake nanging durung ningkahan.
(ng) gedhekake puluk = nengenake memangan, kurang
Gilig rembuge, gilig pikire = wis mateng, wis dadi.
golek ngelmu. Nggilut = mamah kalawan suwe. Jamu gilutan = jamu sing diglintiri
Jembar atine, jembar segarane = welasan, sugih
kupiyane. Kupiya = conto, tuladha,
kasep, lungse. Dalu = wis mateng banget tumrap woh-wohan.
lelakon werna-werna, bungah lan susah nalika wong isih
Kenceng tekade, gedhe tekade = manteb tekade.
sabar. Lobok = logro, ora seret tumrap ali-ali, lsp.
wong gedhe, wong pangkat, wong kang nduweni panguwasa.
Mati sandhang pangane = cupet dalane golek sandhang
Ngendhaleni hawa nepsu = nyegah kekarepan ala.
1 lair ing alam donya; 2 kahanan ing sajabane omah.
guneme nglarakake ati, gawe serik.
Rai gedheg, rai tembok, rai jeblog = ora duwe isin.
ora saka oncoran mung saka banyu udan; 2. Lirangan gedhang kang dhuwur dhewe.
Tatu atine, pingget atine = lara atine.
Utang nyawa, utang pati = nate mateni wong liya.
Layang Saka Basah Pengalasan Marang Kol Cleerens
Kejawen | Tinggalkan komentar Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah,
Kidungan Purwajati seratane, diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi? Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini (
lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise
saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing
kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran ,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah
dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti
bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Buah Kurma Bagi Ibu MenyusuiSwitch to our mobile site
ajar, 'Mugi-mugi saget kepanggeh meleh. Titip salam kagem rencang-rencang teng mriko. Matur nuwun dumateng pitulunganipun!' Bahasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kronjo,_Tangerang&oldid=1123187"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangKronjo, TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.10, 22 April 2017.
berikut lakunya :BismillaahirrohmaanirrohiimKirik ireng sing wetanJukuten wong wadon ingsunTekakena ning umah ingsunKirik tablo sing kidulJukuten wong wadon ingsunTekakena ning umah ingsunKirik abang sing kulonJukuten wong wadon ingsunTekakena ning umah ingsunKirik putih sing lorJukuten wong wadon ingsunTekakena ning umah ingsunLakunya:-
TRADITIONALLY A WAYANG PERFORMANCE ON GLASS
Rasul 81Saulus uga setuju nèk Stéfanus dipatèni. Wiwit dina kuwi pasamuan nang kuta Yérusalèm dikuya-kuya tanpa welas. Kejaba para rasul, kabèh wong sing pretyaya pada buyar, pentyar nang bawah Yudéa lan Samaria. 2Stéfanus terus dikubur karo wong-wong sing nurut Gusti; wong-wong mau tenanan enggoné nangisi Stéfanus. 3Nanging Saulus mempeng tenan enggoné arep mbubrah pasamuan, mulané saben omah dileboni. Endi waé sing ènèng wong pretyaya, ora perduli lanang apa wédok, kabèh disèrèti metu lan dilebokké nang setrapan. 4Wong pretyaya sing pada pentyar nang endi waé malah pada nyebar kabar kabungahané Gusti Yésus. 5Semono uga Filipus; dèkné teka nang kuta Samaria lan nggelarké nèk Gusti Yésus kuwi Kristus. 6Wong okèh pada nggatèkké tenan marang piwulangé Filipus, awit pada weruh mujijat-mujijat sing ditindakké. 7Demit-demit sing ditundungi sangka wong-wong sing kesurupan pada metu pating njlerit. Okèh wong lumpuh lan pintyang uga pada nampa waras. 8Mulané nang kuta Samaria kono wong-wong pada bungah banget. 9Nang kuta kono ènèng wong jenengé Simon. Wis suwi Simon kuwi nggawé nggumuné wong pirang-pirang nang kuta Samaria kono nganggo pangwasa peteng. Dèkné ngakuné wong pinter tenan. 10Mulané nang kuta kono gedé-tyilik kabèh dikenèng karo Simon. Wong-wong ngomong ngéné: “Ya Simon iki sing diarani pangwasané Gusti Allah sing gedé.” 11Wong okèh pada manut marang tembungé Simon, awit wis suwi Simon mau nggawé nggumuné wong pirang-pirang nganggo pangwasa peteng. 12Nanging kadung Filipus nggelarké kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah lan bab Gusti Yésus, wong pirang-pirang terus pada pretyaya. Kabèh, lanang-wédok, terus pada dibaptis. 13Simon mbarang pretyaya marang Gusti Yésus. Sakwisé dibaptis dèkné terus ngetutké Filipus. Simon nggumun banget weruh mujijat-mujijat sing ditindakké karo Filipus. 14Para rasul nang kuta Yérusalèm krungu nèk wong-wong nang Samaria pada gelem nampa pituturé Gusti Allah. Mulané para rasul mau terus ngongkon
wong-wong sing wis dibaptis, supaya pada nampa Roh Sutyi. 16Wong-wong iki durung ènèng siji waé sing dikwasani karo Roh Sutyi, awit namung dibaptis ing jenengé Gusti Yésus. 17Rasul Pétrus lan Yohanes terus numpangi tangan marang wong-wong mau terus didongakké. Kabèh terus dikwasani karo Roh Sutyi. 18Simon weruh wong-wong dikwasani Roh Sutyi sak barengé ditumpangi tangan karo para rasul mau. Mulané dèkné terus nawani duwit marang rasul Pétrus lan Yohanes. 19Simon ngomong: “Mbok aku dikèki pangwasa kuwi ta, supaya saben wong sing tak tumpangi tangan bisa nampa Roh Sutyi.” 20Nanging rasul Pétrus semaur: “Muga-muga rusaka kowé lan duwitmu, awit kowé mikir nèk pawèhé Gusti Allah kenèng mbok tuku karo duwit! 21Kowé ora mèlu apa-apa blas ing penggawéan iki, awit atimu ora resik nang ngarepé Gusti Allah. 22Mulané, mbalika sangka klakuanmu sing ala kuwi lan njaluka ngapura marang Gusti Allah enggonmu nduwèni pikiran sing kesasar kuwi. 23Aku ngerti nèk atimu ijik kebek ala lan kowé ijik dikwasani karo dosa!” 24Simon terus nyuwun marang rasul Pétrus lan Yohanes: “Mbok aku didongakké marang Gusti Allah, supaya aja nganti klakon sing mbok omong kuwi!” 25Sakwisé ngekèki paseksi bab Gusti Yésus lan nggelarké kabar kabungahan nang kono, rasul Pétrus lan Yohanes terus balik menèh nang kuta Yérusalèm. Mulihé rasul Pétrus lan Yohanes mampir nang désa-désa nang bawah Samaria kono karo nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus. 26Ing sakwijiné dina mulékaté Gusti Allah ngomong marang Filipus: “Filipus, kowé kana tata-tata lan mengko soré budala nang dalan sing medun sangka Yérusalèm nang Gaza.” Kuwi dalané wustèn. 27Filipus tata-tata terus budal. Ndilalahé terus kepetuk wong Etiopi, sing jaga palès lan ngurus bandané ratu Kandaké nang negara Etiopi. Wong iki entas sangka nyembah Gusti Allah nang Yérusalèm lan saiki balik mulih. 28Ing waktu kuwi wongé ijik numpak kréta karo matya sangka kitabé nabi Yésaya. 29Filipus terus diomongi karo Roh Sutyi: “Kana nyedeki krétané.” 30Filipus terus gelis-gelis nyedeki krétané lan krungu wongé matya kitabé nabi Yésaya. Filipus terus takon marang wongé: “Sedulur, apa kowé dunung sing mbok watya kuwi?” 31Wongé semaur: “Lah kepriyé aku bisané dunung nèk ora ènèng sing ndunung-ndunungké marang aku?” Wong mau terus nyuwun marang Filipus mlebu nang krétané lan njagong nang jèjèré. 32Ayat sing diwatya karo wongé mau uniné ngéné: “Dèkné kaya wedus sing arep dibelèh kaé lan kaya tyempé sing ora nyuwara nang ngarepé wong sing motongi wuluné. Mengkono Dèkné ora ngetokké swara blas. 33Dèkné diasorké lan ora dikèki bener blas. Sapa sing bisa ngomongké bab turunané, awit nyawané dijikuk sangka bumi.” 34Wong Etiopi mau terus takon marang Filipus: “Aku kepéngin ngerti, sing diomong karo nabi Yésaya iki sapa ta? Apa nabi Yésaya ngomongké bab dèkné déwé apa ngomongké bab wong liyané?” 35Sangka ayat kuwi Filipus terus nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus. 36Sak barengé neruské lakuné terus tekan panggonan sing ènèng banyuné. Wong Etiopi mau terus takon: “Lah iku ènèng banyu! Lah aku éntuk dibaptis apa ora?” 37Filipus semaur: “Entuk, janji kowé pretyaya sak atimu!” Wongé semaur: “Aku pretyaya nèk Gusti Yésus kuwi Anaké Gusti Allah!” 38Krétané terus kongkon mandek. Filipus lan wongé terus medun nang banyu. Filipus terus mbaptis wongé. 39Sakwisé mentas Filipus terus dijikuk karo Roh Sutyi lan wong Etiopi mau wis ora weruh dèkné menèh. Wongé neruské lakuné karo bungah. 40Ngerti-ngerti Filipus wis nang kuta Asdod. Dèkné ndlajahi kuta-kuta nang bawah kono nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus nganti tekan kuta Sésaréa.
Kutha gedhé[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.00, 28 Februari 2016.
ojok jeluk aku nganggo jeneng ‘nyo’ … koyok cah cilik wae … jeluk nganggo jeneng
Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten Rembang,
iki swarane pujiku ingsun ngadek tengah bener njupuk kukusing sadaku lanang tak pecutake jabang bayine.....(namanya) nurut marang aku ingsun pandhang ngengleng ingsun tinggal kangen ingsun chedaki dhemen teka welas teka asih
Candhi Singasari (Singosari) mapan ing sukune gunung Arjuna,
mlebu dhukuh Tumapel, menggok ngalor, anjog ing
candhi Sangasari. Ya ing kene iki Tunggul Ametung makuwu, cikal-bakale kraton
Singasari. Panggonan candhi mau yen diukur saka lumahing segara kira-kira 512 m
Candhi Singasari digawe saka watu andhesit (watu item),
madhep mangulon. Ambane dhasare candhi 14 x 14 m pesagi lan dhuwure 15 m.
Cakriking candhi Singasari katon seje dhewe yen ditandhing karo cakrik
candhi-candhi ing Jawa Wetan. Candhi kaya-kaya tumumpang ing batur. Sikiling
candhi dumadi saka senthong kang isi reca. Ing awaking candhi katon ana legokan
kang ora pati jero (relung) kothong tanpa reca. Ukirane ngremit. Sirahing Kala
ing plawangan sisih dhuwur diukir kanthi ngremit, nanging sirah Kala ing dhuwur
lawang candhi sisih ngisor katon prasaja. Bab iki ndadekake pangira-ira yen
candhi Singasari digarap saka dhuwur mangisor. Saliyane iku ana sawenehing ahli
sejarah nduweni pangira-ira yen kahanan kaya mangkono iku nandhakake yen candhi
Singasari kalebu candhi kang ora (durung) rampung. Mlebu menyang candhi saka lawang regol sisih kidul banjur
munggah undhak-undhakan tumuju menyang baturing (pondhasi) candhi. Batur candhi
katon rada dhuwur awujud maju pat pesagi (bujur sangkar). Saka palataran batur ngarep
mlebu menyang senthongan kang madhep ngulon, ing kono senthongan kang paling
pokok, isi yoni. Ing kanan keringe senthongan kuwi ana senthong utawa legokan kang
ora pati jero (relung penampil) kang kosong ora ana recane. Ing iring kidul ana
senthong kang mapane rada luwih maju, ing jerone isi reca Batahara Siwah (Siwa)
Mahaguru utawa resi Agastya. Ing iring wetan ana senthongan kang kosong, kang
ana mung lapake reca. Ing senthong iki mesthine isi reca Ganesha,ing iring lor
uga padha, ora ana recane sing mung lapake reca. Ing kene mesthine isi reca
Bathari Durgamahisasuramardini. Ana katrangan yen reca-reca kang ora ana ing
candhi kono mau disimpen ing Museum Leiden, Walanda. Cakriking candhi Singasari saemper utawa minangka tetironing
gunung Mahameru kang dadi panggonan kahyangane para dewa. Bab iki diterangake
tegese : Menaraning candhi manggon ing tengah katon banget endahe dhuwur,
kadya gunung Meru kahyangane bathara Siwah, lan recane bathara Siwah manggon
Manut kapercayane wong Hindhu, Bathara Siwah (Siwa) manggon
ing pucaking gunung Kailasa. Gunung Kailasa mau dikupengi gunung-gunung kang
luwih cendhek, kayata: gunung Gandamana (Gandamadana ?) (sisih wetan), gunung
Mandara (sisih kidul ), gunung Vipula lan gunung Suparsya. Mula ing candhi
Singasari, gunung Kailasa digambarake awake candhi kanthi pucak kang dhuwur dhewe,
lan dikupengi wewangunan senthong candhi kanthi pucak kang luwih endhek miturut
arahing keblat papat. Mung wae yen disawang kahanan saiki, gegambaran pucak-pucak sing luwih endhek kang
ana lan mung katon rata. Payone candhi iki ilang apa pancen ora ana, nganti
saiki durung bisa dipesthekake. Adeging candhi Singasari iki gegandhengan karo Prabu
Kertanegara. Miturut kitab Negarakretagama 37 : 1, candhi iki arupa pandharman
Prabhu Kertanegara sing gugur ing taun 1214 Ç (1292 AD) jalaran diprejaya prajurit Kedhiri sing
dipandhegani Jayakatwang. Pararaton uga nyebutake “Çri
utawa kanggo nyimpen awuning jenazahe para ratu. Kaya ing prasasti Gajah Mada
mratelakake yen candhi Singasari iki minangka makame Prabhu Kertanegara,
Ing taun Çaka 1213 (1291 AD),wulan Jyesta,ing wektu iku sedane paduka Bathara (Kertanegara)
kang dipetak (dikubur) ing Śiwabuddha (Candhi Singasari).
mesthine senthongan ngisor kanggo mapanake reca-reca agama Hindhu (Siwah) dene
ing dhuwur (kang minangka awaking candhi) kanggo mapanake reca-reca kan asipat
agama Buddha. Mung wae nganti saiki reca-reca kang asipat agama Buddha durung
ditemokake. Para ahli sejarah nduweni panemu yen candhi Singasari iki manggon
(candi Negara), kang dadi panggonan kanggo nganakake upacara-upacara kraton. Katitik
saka anane alun-alun kuna kang manggone ana ing sisih kulone candhi, dohe saka
candhi kira-kira 200 meteran. Ing kono ana reca Dwarapala kang dhuwure kira
rong meteran punjul, nandakake yen candhi Singasari iku candhi sing istimewa.
Reca Dwarapala mau cacahe loro, sing siji madhep ngalor, dene sijine madhep
ngetan madhep menyang prenahe candhi. Wujuding reca Dwarapala kang ana candhi Singasari uga
nyleneh, beda karo reca Dwarapala kang ana papan liya. Lumrahe reca Dwarapala
iku mandhi gada utawa mangkul gada, nanging ing Singasari gadane Dwarapala
x 400 m lan dumadi saka candhi kang cacahe luwih saka siji. Ing bab iki
kteka kidul iɳ sudarmma ri dalm / pratista katilar, naɳ bhapra gopura padaruhur kkasugatan / bataɳ nika danu, ri jronya
tembok sarta gapura kasogatan isih ngadeg ing panggonan iku nalika biyene, ing jerone ambles mangisor sikile (batur) kari ing wetan, kulon wis ora ana
ing sanggar lan pamujan katon pinager bata abang dhuwur Nalika Mpu Prapanca ndherekake tindake Prabhu Hayam Wuruk
godhong cemara madhul madhul jalaran tansah kanginan
klapa gadhing lagi anglulur tapase wit pucang anglentrih sanalika alum ilang tapihe pring gadhing lagi anglokopi tan ana lerene
Singasari ora (dudu) kanggo makame utawa kanggo nyimpen awune Prabhu Kertanegara
kanthi dhasar candhi Singasari ora nduweni sumuran kanggo nyeleh pethi watu
(garbhapatra) kanggo nyimpen peripih. Sing kaping pindho Prabhu Kertanegara ing
wektu iku seda krana diperjaya dening mungsuh. Apa kira-kira mungsuhe
(Jayakatwang) nganakake upacara makamake Prabhu Kertanegara ing candhi negara? Candhi Singasari ditemokake Walanda ing taun 1803, kahanane
isone mangan. he..he..
on February 21, 2009 at 8,07 am | Reply mbokefatih
Wah mbak pepeng akhire inyong bisa weruh
Mboke fatih sholehah : hihih arane ge wis mbok-mbok..anake loro maning ya wis lah dadi ndut hehh sing penting tesih ayu hahhaha. Salam balik mbok nggo ramane fatih sing
Mata nek ra salah neng Kaos , aku dadi penasaran esuk'e aku langsung golek'i web iku. Sak wis'e
NB:MAs Lanang dadi kaya Bajuri ya saiki? ^^V (maap lahir batin
libur telah usai… | blog-nya diviarsa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skollenborg&oldid=1007941"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
"Karingkas namung kapendet lelampahipun ingkang perlu-perlu kemawon"--P. ii.
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul Agen pembesar penis herbal | pembesar penis vimax capsul herbal canada – Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
Penafian pornlivehd.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornlivehd.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015 pornlivehd.com
cilik nek ra kanggo, nek wis gede njur kanggo...\ wes jan cucak rowo ki cah atoz wetengkunek wis gedhe njur di sekolahake mbah,... wiwidHanSipJoin date : 09.08.09Subyek: Re:
Tue Mar 06, 2012 2:54 pm koyo wingi,,ngisor jeans,,nduwor jaket wonosari.com widjiumeCamatJoin date : 21.12.11Subyek: Re:
biruwis arep mulih mbutge,.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re:
nduwur biru, ngisor biru,..._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI widjiumeCamatLokasi : BEKASIReputation : 9Join date : 21.12.11Subyek: Re:
bathik, kathok dawa ireng..._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re:
Mar 11, 2012 11:54 pm kaos ireng gambar jaran, kathok boxing,.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re:
kalmbi jin kathok jin.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI widjiumeCamatLokasi : BEKASIReputation : 9Join date : 21.12.11Subyek: Re:
Woh-wohan karo 60.0 kcal saka Kalori ing Fresh woh tanpa PeelWoh-wohan karo 50.0 kcal saka Kalori ing Fresh woh tanpa PeelWoh-wohan gadhah Kalori ing Fresh woh tanpa Peel luwih saka 60.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Fresh woh tanpa Peel luwih saka 50.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Fresh woh tanpa Peel kurang saka 60.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Fresh woh tanpa Peel kurang saka 50.0 kcalComparison saka woh-wohan gadhah Kalori ing Fresh woh tanpa Peel perangan kang adil 60.0 kcalComparison saka woh-wohan gadhah Kalori ing Fresh woh
of Frutas karo Kalori ing Fresh woh tanpa Peel luwih saka 50.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Fresh woh
Woh-wohan gadhah Kalori ing Frozen Formulir luwih saka 60.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Frozen Formulir luwih saka 50.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Frozen Formulir kurang saka 60.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Frozen Formulir kurang saka 50.0 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Dried luwih saka 314.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Dried luwih saka 245.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Dried kurang saka 314.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Dried kurang saka 245.0 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Canned luwih saka 75.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Canned luwih saka 52.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Canned kurang saka 75.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Canned kurang saka 52.0 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Juice luwih saka 50 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Juice luwih saka 53 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Juice kurang saka 50 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Juice kurang saka 53 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Jam luwih saka 250 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Jam luwih saka 265 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Jam kurang saka 250 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Jam kurang saka 265 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Pie luwih saka 120 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Pie luwih saka 303 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Pie kurang saka 120 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Pie kurang saka 303 kcal
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ingalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah Kaping IX.
Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping
curhat… disentri amoeba lagi??? | blog-nya diviarsa
Wah Suwun banget ki yo IKG mugo2 olehe mbangun Gunungkidul g tekan semene thok nangingbiso langgeng.... SAPTO SARDIYANTOCama
Mon Jul 07, 2008 2:07 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Hemmmm....FKOG ketoke seko liyane wae mas mbantune...jeee......sing
Cacad sitiran: Tag <ref> ditemokaké kanggo paguyuban ajeneng "el", nanging tag <references group="el"/> sing ana kaitané ora ditemokaké, utawa tag panutup </ref> ora diwénéhi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.19, 16 Novèmber 2013.
pingging, mudha, mudha dama.Buta = raseksa, wil, diyu.Dalan = marga, margi, lurung, enu, delanggung.Dhewe = piyambak, pribadi, priyangga, anggana.Dhuwit = arta, yatra, uwang, picis.Dhuwur = luhur, inggil, dhuhur, punjung.Duta = caraka,
prabata, redi, ardi, wukir, meru, acala, aldaka.Ijo = ijem, wilis.Ireng = cemeng, kresna, langking.Jeneng = aran, asma, penengeran,
sadarum.Kalah = kandhah, kandhih, kandhap, kelindhih, ketitih, kasor.Kali = bengawan, narmada, benawi, lepen.Kanca = rowang, rewang, kanthi.Kangen = oneng, wulangun.Kasmaran = kepencut, kesengsem, brangta, brangti, wuyung.Katon = keksi, kawistara, kasatmata, kawuryan.Karep = kapti, kayun, karsa.Kawruh = guna, pangawikan, sastra, wedha,
Manawa = manawi, yen, yan, lamun, kalamun, bilih.Manuk = peksi, kaga, kukila.Mega = ima, irawan, mendhung, jaladara, imantaka, kokap, jalada.Menyawak = kawuk, salira.Ndeleng = ndulu, natmata, mangeksi, mulat, miyat, anon.Patih = warangkapraja, mantriwredha, mantrimuka,
lupiya.Udan = jawah, jawuh, jaweh, wresthi, riris, rarabi, taracab, warsa.Untu = denta, waja.Wadon =
saiki, Iseh Smp wes wani buka bukaaan.trus Arep dadi opo koe ndok-ndok!!! Bapak karo makmu nyekolahke koe iku b...
wah wah wah ayu ayu tenan iki
saiki, Iseh Smp wes wani buka bukaaan.trus Arep dadi opo koe ndok-ndok!!!
Bapak karo makmu nyekolahke koe iku ben koe pinter,ben iso dadi wong
Kamboja), gway (Myanmar), makak farang (Thailand).
Woh dhondhong bisa dipangan langsung saka wit utawa asring uga diolah/ dirujak, asinan, acar, utawa didadèkaké selé. Woh dhondhong nduwèni wiiji tunggal kang wujudé serabut. Ing tlatah Jawa wiji dhondhong jenengngé pelok lan godhong dhondhong didadèkaké mumbu kanggo nyangan/nyayur brengkes iwak.
spesiesKategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing WikidataArtikel Dhasar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 1 Maret 2016.
Kito menungso seng orep nang dunio sedhilut ae Semestine kito golek
koreksi diri sendiri… | blog-nya diviarsa
kesempatan artis-artis Banyuwangi kita tetep berkreas...
KUMPULAN BAND LOKAL BANYUWANGI Band Judul Unduh
ketika buku seharga emas | blog-nya diviarsa
tahapan mengenal linux | blog-nya diviarsa
Kowe Janji Lungo Ra Ono Sewulan
TAKON SONGKO WONG SIJI TAKONO KANCANE.
SAKTEMENE KANCA MANUT KANG NGANCANI.
ONO KONCO OLO LAKONE NDANG DOHONO.
ONO KONCO BAGUS ENGGAL NDANG KANCANONO
KERONO ILMU MAHESI ING AHLINE.
FIQIH KERONO UNGGULE LAN NUDUHAKE. MARING
ALIM FIQIH SIJI TUR KANG NGEDOHO HAROM.
KERUSAKAN WONG ALIM DAK NGELAKONI.
GEDE TIMBANG IKU WONG BODO NGELAKONI.
IKU AGUNG AGUNGE FITNAH DUNYA.
KEPINGIN DADI ALIM FIQIH KANG WICORO.
GOLEK ARTO ORA KANTI KANGELAN.
DUWE ILMU URIP LANGGENG SAKWUSE MATI. DENE ADON-ADONE BOSOK NING NGISORE BUMI.
BODO MATINE HAALE MELAKU NING DUWURE BUMI. DEN NYONO WONG KANG URIP NANGING
WONG MARING DERAJAT LUHUR OBAHE ATI.
INGSUN ING GURU NGEREAKE ING BOPO.
OLEH INGSUN KAMULYAN SONGKO BOPO.
utamakan ustadzku dari orang tua kandungku,meskipun aku
WIS NEKODAKE ING LUWIH HAK-HAKE BENER YOIKU HAKE WONGKANG NUDUHAKE BARANG
BENER. LAN LUWIH TAK TEKODAKE LUWIH WAJIB DEN REKSO. MUNGGUHE KABEH WONG ISLAM
WIS MESTI DI HADIAHE SEWU DIRHAM. MULYOAKE KERONO MULANG HURUF SIJI TUR PAHAM.
ONO MANUNGSO IKU WUJUD PERKORO.
SIFAT SIJI SAKING TELUNG PERKORO.
WONG SAK DUWURE AKU WERUH DERAJATE.
AKU MANUT HAKE MERGO HAK BARANG MESTI
WONG SAK PADAKU LAMUN WONG IKU KELIRU.
UGO IKU WONG KELUPUTAN MARANG AKU.
AWEH KENUGRAHAN MARANG KANG SALAH.
KENUGRAHAN IKU NGUNGKULI SIFAT BUNGAH.
ILMU SIRO KERONO DAK ONO WON SIJI.
DEN ANAAKE KANTHI WIS MANGERTI.
WONG DUWE IILMU MULYANE LAN AGUNGE.
PODO WONGKANG BODO INANE LAN ASORE.
TELU MERKOLEH ILMU NYEBABAKE BUNGAH.
PATE BISO BAGUS ING TOTO KROMO.
WONG ENOM LUWIH APIK MATINE.
DESO KUMPUL WONG ODO-ODO LAN DRENGKI
curhat… cegah tingkah laku balita yang menantang bahaya | blog-nya diviarsa
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.42
Songket Bungo Pacik Gambar 4. Songket Bungo Pacik (Sumber Kain Songket Indonesia e. Songket Kombinasi Pada songket jenis
maksud mu wong Kristen di kon melu ajarane nabi sing doyannan ne mateni wong liyo lewat perang…? trus di kon melu nabi sing doyan kawin karo bocah..?
kowe iki nek ndas mu iseh iso mikir, opo iyo kowe arep
Artikel iki ngenani prastawa anyar. Informasi bisa owah sawayah-wayah amarga anané prosès perkembangan.
Pemadam kebakaran matèni geni ing gedhung Union Point sing kobong nalika kerusuhan ing Tottenham, North London
Sawetara distrik ing London Raya lan sebagéan wilayah ing kutha-kutha liya ing Inggris.
Kerusuhan London 2011 iku sarangkéyan kerusuhan sipil lan penjarahan sing kedadéyan ing London, diwiwiti ing Tottenham, North London, tanggal 6 Agustus 2011 sawisé panembakan fatal
sipil umur 29 taun, Mark Duggan déning petugas saka Metropolitan Police Service.
uk. Dijupuk 9 August 2011. Koordhinat: 51°35′27″N 0°04′12″W﻿ / ﻿51.5909°N 0.0700°W﻿ / 51.5909; -0.0700
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kerusuhan_Inggris_2011&oldid=832037"	Kategori: Prastawa anyar wiwit Agustus 2011London ing taun 2011Kategori ndhelik: Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakanKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Kaca iki ngenani penyanyi lan penulis lagu saka Australia Lenka Kripac. Kanggo kagunan liya, pirsani Lenka Kripac (disambiguasi).
laguné sing kondhang ya iku "Trouble is A Friend". Sakdurungé dadi penyanyi, Lenka iku artis sing kerep nggawakaké acara
mulang musik ing sekolah. Rikala Lenka umur 7 tahun, kaluargané pindhah menyang Sydney. Lenka dadi artis kondhang, kerep nggawakaké acara ing TV lan mbintangi
sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
alexa ku langsing..ky sing nduwe blog wkwkkwkwkwkw
Nek Cebong langsing kuwi nyalahi kodrat…
Ning ngendi-endi Cebong gak punya leher…
mbok bilih mboten wonten alangan, kito sami bade nyelenggaraken reuni trah sastro wardoyo, bade dipun selenggara aken
Panggenan: Jalan Pangeran Diponegoro no. 90, Magelang, Jawa Tengah
curhat… belajar mandi tanpa air hangat | blog-nya diviarsa
Jangan Pak, MUI ngamuk meneh (he2x..)
MUI rak sempat ngamuk wong jek milih sing
Wong sing gaweane ngladeni ing montor mabur, sepur, bis lan
iku sawijining kebon botani gedhé anèng Kutha Bogor, Indonésia. Ambané nganti 87 hèktar lan nduwé 15.000 jinis kolèksi wit lan tanduran.
Saiki, kebon raya iki dadi jujugan ramé pariwisata, utamané ing dina Setu lan Minggu. Ing sacedhaké kono sumebar sawetara punjer panalitèn ngèlmu, ing antarané Herbarium Bogoriense, Museum Zoologi Bogor, lan PUSTAKA.
IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.56, 2 Maret 2016.
HighlightsGandhi Jayanti speechGandhi Jayanti essaySimple essay on Gandhi JayanthiGandhi original pics
kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sakwijine sopo biso ngelakoniInsya Allah Gusti Pangeran ngijabahi"
Neng Jember wis udan kye mbak….malah wingi ana acara ngèpel2 umah karo ramane,talang banyune ra nyukup nadaih
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.amateurhqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
apik sing endi ker?!?!?!??!
mumet2...eh ujung2 na dulinan GIMP tek'e linux.apik sing endi ker...???opo sing ngisor iki
MONGGO MENIKO KASET PANJENENGAN SAMPUN KULO UNGGAH
PM )Matur nuwun sanget mas Usup.ac. Moedjib ( 4/9/2010 11:23:46 AM )matur nuwun sanget mugi saget nambah kreatifitas dalem, bilih wonten sing lebig sae dalem nyuwun, sak
ngunduh yo? nuwunbhaskara ( 12/4/2011 4:53:42 AM )mas sg jowo sli enk g???Herry Abdi Gusti ( 12/5/2011 11:56:05 AM )maturnuwun mas Usup. mugi asil karya
Nuwun sewu kulo badhe downloaddefa ( 10/16/2012 4:12:22 AM )nuwun sewu kang, ki melu-melu kancane ngedownload. haturnuhun kangDIDIT ( 12/6/2012 11:43:07 PM )matur nuwun
Kabupaten Tegal – Slawi, Kabupaten Temanggung – Temanggung, Kabupaten Wonogiri – Wonogiri, Kabupaten Wonosobo – Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota Tegal.
Balas	lagi ngerti to mas, yo ngono iku lagak lagone pejabat.. babar pisan ra ngajeni, sing diajeni mung kronine..
NGELMU ANYAR: TEMBUNG LINGGA LAN KATA DASAR (02)
Jawa lumrahe “tembung lingga” ditegesi tembung kang durung owah saka asale,
tuladha: pangan, dolan, kandha, dandan, lunga, lsp. Ing paramasastra basa Jawa lan
basa Indonesia sing lawas, tembung lingga padha tegese karo “kata dasar”ing
> sambung 1>sinambung > berkesinambungan.
= kata dasar, jalaran minangka dhasar kanggo ngrimbag tembung sinambung.
= kata dasar, jalaran minangka dhasar kanggo ngrimbag tembung berkesinambungan.
Tembung sinambung uga arupa kata turunan jalaran diturunake saka sambung. berkesinambungan
sinambung arupa dhasar saka tembung berkesinambungan. Cathetan :
Seselan IN wis mlebu ing basa Indonesia, tuladha liyane: kinerja. Bokmanawa sedhela engkas tembung-tembung kaya : ginilir, ginelar, rinangkul, rinakit,
jinungkirbalikkan, binombardir, bisa mlebu ing basa Indonesia. Tuladha
minangka dhasar kanggo ngrimbag tembung dimakan. Proses morfologis leksem
makan1 dadi tembung makan2 sanajan katone ora owah,
tembung lingga yaiku tembung sing durung owah saka asale. Yen dicundhukake karo
basa Indonesia, sarta ngukuhi paugeran “durung owah saka asale”, tembung sing padha
dasar nanging leksem. Mula tembung lingga becike dipadhakake ing basa Indonesia
dasar basa jawane apa? Wangsulane: Sing
kira-kira meh padha utawa nyedhaki tegese yaiku tembung babon utawa babon.
lingga (leksem) yaiku perangane tembung kang minangka dhasar mawarna-warnane
wujuding tembung; 2 perangan kang paling cilik saka tetembungan (leksikon).
babon (kata dasar) yaiku tembung kang minangka babone pangrimbaging tembung
andhahan yaiku tembung sing maujud krana oleh wuwuhan, dirangkep, utawa
Aku mau matenana lampu, saiki ora kepikiran.
Tembung pati saka leksem (lingga) pati. 2. Pangan > pangan, panganan, dipangan, dipangani, panganen, panganana, mangan,
mangana, pinangan, pinanganan. Tuladha ing ukara:
Ada dina ana upa, ana awan ana pangan.
Woh dlima iku pinangan dening Rara Kembang Sore.
Jambu-jambu pinanganan dening kalong-kalong kang saba ing wengi.
3. Pakan > pakan, dipakani, pakanana, makan, makanana
tembung sing ora ngalami derivasi zero ing antarane: waca, impi, inget, deleng, lsp.
ukara,”Waca buku iku!” sing ana “Wacanen buku iku!”.Semono uga ora ana ukara ”Aku
waca buku Dongeng Kancil” sing ana “Aku maca buku Dongeng Kancil.”
kenapa harus high pressure die casting? | blog-nya diviarsa
Sego Tempong • Sego cawuk • Rujak soto • Pecel pithik • Kesrut • Pecel rawon • Pindang koyong
Maulana (Hasanuddin) adarbe putra satunggal lanang jeneng putra mangke nuli den wastanne Maulana Yusuf ingkang puniko jeneng Yusuf sampung gung
ikeng putra pan sampan adarbe rayi nalika iku waktu ning wangun munare.”
Pesan : Ayo poro sedulur ojo pedhot tali silaturahmi, ben wargo nganjuk tambah guyub rukun snajan neng paran. piye kabar konco - konco alumni
njaluk sepuro soale duduk komunitas JABODETABEK, ning asli
Isi Pesan : Sederek kados pundi bilih, konco 2 gabung ngedek aken
No Telpon/HP : Isi Pesan : Buat mas Bambang di Curug, ndaftar kemawon dateng Sekretaris Umum mas Prastowo HP : 0811116186.Monggo gabung
No Telpon/HP : Isi Pesan : bapak2, ibu2, mbak2, mas2 lan sedanten mawon ingkang wonten
wong ndeso Bungur kec. Sukomoro nganjuk ning wis 20 th ono tarakan kaltim. aku lan konco2 ko nganjuk wis ngumpulno konco2 nganjuk sing ono Tarakan wis 8 tahun kepungkur jenenge Ikatan
Pesan : sedulur2 nganjuk kuabeh, nderek tangklet, enten mboten alumni stm muhamadiyah 1 nganjuk tahun 1997
yen wonten tulung di pun sambangi emaile kulo niki [email protected]
Pesan : Siap..! pokoke anak bojoku ta gawa ngumpul kabeh Rek,tulung konco2 liyo di
kadang-kadang ingkang gadah sederek saking kabupaten nganjuk ingkang gadah sederek
kangen kanggo sedulur sedulur lan konco konco lawas lulusan SMA mBogo th 1973
paguyuban keluarga nganjuk. amargi sakniki kulo kangen berat nganjuk lan pecel mbok ngantuk
Pesan : Kagem mas Aris ing Serang sugeng gabung Paguyuban. Mas Aris saged kontak kaliyan Sekretaris Umum Bp. Prastowo, telp & HP nipun monggo pirsani
Pesan : Ass... Bun pengurus, kulo asli Baron, kulo kepingin nderek gabung Paguyuban... Kedah hubungi sinten nggih...nuwun. Was...
Bar dereng Wonten paguyuban keluarga Nganjuk mergi kangen kalih
Pesan : piye kabare sedulur nganjuk mugo podo slamet,akeh rejeki , sehat lan panjang umur
anginPengiringku jagatHeh si Meliwis PutihCucukna musuh ingsunLebur tumpur ambruk tanpa mindogaweSaking kersaning AllahLakunya:- Di
NYUWUN PANGAPUNTEN MENAWI MUTU KIRANG SAE
Gunung Lanang (2.313 m dpl), Ayek-ayek (2.819 m dpl), gunung Panggonan Cilik (2.883 m
Serat Wirid Hidayat Jati dalil ketiga “Gelaran Kahananing Dzat”: Sejatine manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsa-ning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam asal saka ing anasir patang prakara: bumi, geni, angin, banyu. Iku dadi kawujudaning-Sun, ing kono Ingsun
Bakda nitahaken langit lan bumi, tumunten Gusti Allah nitahaken pepadhang. Pepadhang murugaken manungsa saged gesang lan tuwuh ndhatengaken pakaryanipun Allah.
Ing tanah Jawi kita saos sokur dene listrik gesang kanthi sae. Menika benten kaliyan kawontenan ing pulo sanesipun, ing ngrika listrik asring pejah. Pramila boten ngungunaken menawi wonten kulawarga pasamuwan jengkar dhateng pulo sanes, nanging nembe sawarawis wekdal lajeng wangsul malih dhateng tanah Jawi, nadyan kulawarga menika ngalami kerugian ingkang boten sekedhik karana sawatawis bandha sampung kadhung kasade. Kulawarga menika wangsul malih dhateng tanah Jawi karana lampu asring pejah, peteng, putranipun boten krasan.
Pasamuwan ingkang nresnani Gusti, kanthi ngunjukaken puji sokur lan kaluhuran dhumateng Gusti Allah kita rumaos lega karana kita samangke sampun tumapak ing pungkasaning taun 2016.
Waosan Injil kita dhawuhaken bab Gusti Yesus minangka Pepadhang: “Aku iki Pepadhanging jagad. Wong sing ngetut buri Aku bakal olèh pepadhang sing nguripi. Wong mau ora bakal mlaku ing sajroning pepeteng.” Tiyang-tiyang Farisi sami nglawan, boten trima menawi Gusti Yesus jumeneng Pepadhanging jagad, karana meneika ateges Panjenenganipun mapanaken dhirinipun minangka Gusti. Menggahing tiyang Yahudi ingkang jumeneng Pepadhang menika inggih Gusti Allah.
Waosan menika dados wahana Gusti Yesus nerangaken bilih Panjenenganipun pancen Pepadhanging jagad, sinten ingkang ndherek dhateng Panjenenganipun boten badhe lumampah ing pepeteng, nanging nampeni pepadhang ingkang murugaken karahayon. Gesang ing pepadhang tegesipun gesang selaras kaliyan karsanipun Allah.
Sumangga kita sawatwis tumoleh dhateng gesang kita ing taun 2016 ingkang sampun lumampah! Kaping pinten kita ngalami rubeda lan pepadhangipun Gusti nylametaken gesang kita? Kaping pinten pepadhangipun Gusti ngreksa kita saking pakewet lan prahara ingkang nedya ngremuk gesang kita? pepadhangipun Gusti dados tuking sih rahmat ingkangtanpa wates, ingkang sampun raosaken.
Ewasamanten, tamtu kita ugi manggihaken bilih pepadhangipun Sang Kristus kados dados mengsah kita, kita rumaos wegah gesang dipun resiki dening Sang Pepadhang. Kita boten patos remen dhateng kasaenan pepadhangipun Gusti, karana kita rumaos sakit nilaraken piawon kita.
Gusti Yesus boten namung rawuh ngasta pepadhang, nanging mbudidaya mujudaken dhiri dados Pepadhang. “Aku iki Pepadhanging jagad.” Dados Kristen tegesipun ugi dados pepadhang, karan kita nampeni sawab rumaketing gesang kita kaliyan Sang Kristus. Kekristenan menika ngalami saranduning gesang ingkang dados tuladha, ingkang punjeripun Kristus Sang Pepadhang menika.
Mungkasi taun 2016 menika, sumangga kita nulad dhateng Suleman, ayat 6-9: “Dhuh Pangéran, Paduka sampun ngetingalaken sih Paduka ingkang ageng dhateng bapak kawula Dawud, abdi Paduka. Piyambakipun tiyang jujur ingkang netepi dhawuh Paduka kalayan setya. Paduka inggih nglestantunaken sih Paduka dhateng piyambakipun srana maringi anak jaler, ingkang samenika nggentosi piyambakipun dados raja. 3:7 Dhuh Allah, Paduka sampun ngangkat kawula dados raja nggentosi bapak kawula, senajan kawula taksih nèm sanget lan mboten mangertos caranipun nyepeng pepréntahan. 3:8 Kawula wonten ing satengahing bangsa ingkang Paduka pilih dados umat kagungan Paduka piyambak, bangsa ingkang ageng, ingkang mboten saged kaétang cacahipun. 3:9 Awit saking menika dhuh Allah, mugi kersa maringi kawicaksanan dhateng kawula, supados saged ngerèh umat Paduka kalayan adil, saged mbédakaken pundi ingkang saé, lan pundi ingkang awon. Menawi mboten mekaten, kadospundi enggèn kawula saged ngerèh umat Paduka ingkang ageng menika?”
Suleman nyuwun kawicaksanan saking Allah, tegesipun Suleman nyuwun pepadhang saking Allah supados saged mimpin kawulanipun. Panyuwunipun menika sampun trep karana pancen Allah ingkang jumeneng Pepadhang menika, tuking kawicaksanan lan tuking gesang.
Sampun kathah pamawas ingkang kalairaken bab kados pundi taun 2017. Lelampahan memulang dhateng kita menawi kita pepadhang saestu dados punjering gesang kita, gesang kita dados kados lilin ingkang sumunar, gesang kita dados ayem tentrem. Nadyan kedah nglangkungi kathah galengan, lampah kita dados ajeg awit saking Sang Pepadhang, Gusti Yesus tansah nganthi lan milujengaken.
diiris setunggal-setunggal, dadosipun proses punika mbetahaken kathah pedamelan kaliyan wekdal, ananging keuntunganipun inggih punika, benten kadosta arit,
kagem ndelehake wiji ingkang badhe di tandur. Petani mboten
kagem ngolak-alik lemah, gunanipun sami kaliyan luku.
miyos ing Ngepeh, Nganjuk, Jawa Timur, 30 Juli 1888. Seda ing Surabaya, 30 Mei 1938. Dr. Soetomo menika, tokoh ingkang
KINANTHIDadia lakunireku,cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan,anganggoa sawatawis,ala watake wong suka,nyuda prayitnaning batin.Yen wis tinitah wong agung,aja sira nggunggung dhiri,aja leket lan wong ala,kang ala lakunireki,nora wurung ngajak-ajak,satemah anenulari. (Wulangreh, PB IV)Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung “lakunireku” lan tembung “lakunireki”. Satemene tembung lakunireku kedadean saka tembung laku + panambang ira + tembung iku. Tembung-tembung mau didadekake satembung, perlune kanggo nyocokake guru wilangane tembang. Yen saupama ora dibuwang wandane , bakal kaluwihan sawanda. Samono uga tembung lakunireki. Tembung-tembung sing kaya mangkono iku diarani tembung garba utawa tembung sandi.Tembunggarba ana telung warna yaiku :1. Tembung garba sutrawam : yaiku tembung garba sing oleh aksara w. Tuladha: : malbweng = malebu + ingmunggweng = munggu + ing (tg. manggon ing)2. Tembung garba sutraye : yaiku tembung garba sing oleh aksara y (ya). Tuladhane : sedyarsa = sedya + arsa (tg. tujuane, karepe)sugyarta = sugih + arta. (tg. sugih dhuwit )3. Tembung garba warga ha: yaiku tembung garba sing ora kalebu ing lelorone iku. Tuladha:narenda = nara + endra. (tg. wong sing pangwasane kaya bathara endra, ratu)narpendah = narpa + endah (tg. ratu sing ayu )Tuladha liyane :aneng = ana + ingaraneki = arane + ikidupyarsa = dupi + arsa.jalwestri = jalu + estrijiwangga = jiwa + anggakajuwareng = kajuwara +
Pak Ugeng. Nembe sakmenika pikantuk piwucal babagab tembung garba.
Mangga Ki Kombor sami-sami nglestantunaken basa Jawi menika, menawi boten wonten ingkang purun tamtu boten dangu malih basa Jawi menika badhe ical.
JURU AMEK IWAK LAN IWAK CILIK
punika dolanan piranti musik perkusi tradisional saking Korea. Saged ugi dipuntegesi genre musik perkusi tradisional saking korea. Tembung Samulnori piyambak ateges sekawan objek lan nori ateges dolanan. Dados kanthi harfiah samulnori punika ateges permainan kanthi ngginakaken sekawan piranti musik tradisional Korea [1].
Saben piranti musik punika nggambaraken manéka macam kahanan cuaca. Janggu punika dados lambang udan, kwaenggwari punika nglambangaken gluduk, jing minangka lambang swantun angin, dene buk punika minangka lambang awan. Samulnori ugi nggambaraken konsep Ying lan Yang [1][2]. Swantun saking buk lan janggu nglambangaken langit déné swantun jing lan kwaenggwari punika swantun saking lemah. Samulnori ngasilaken warni musik énggal ing musik Korea, mliginipun Korea Selatan. Karakter musik saking samulnori punika dinamis, enerjik, lan cepet dipunanggep nggambaraken sipating tiyang Korea [2].
Samulnori akaripun saking nong-ak ( kanthi harfiah ateges petani musik ), satunggaling genre rakyat Korea ingkang kapérang dados musik, akrobat, tarian rakyat, lan ritual [1]. Nongak piyambak dipunpengaruhi déning ritual ingkang dipunlampahi ing Shamanisme lan Buddhisme Korea.
Samulnori punika wujud musik ingkang kapisan dipuntepangaken dhateng donya nalika taun 1978. Sadèrèngipun, saben désa gadhah rombongan perkusi piyambak ingkang dipunwastani pungmulpe déné musik ingkang dipundolanaken punika dipunwastani pungmul utawi nongak. Kejawi punika, satunggaling rombongan Namsadangpae ingkang damel tontonan kanthi muteri padesan punika ugi ngginakaken pungmul. Kala punika, dipunpimpin déning gendéra kanthi seratan nama rombongan. Piranti ingkang dipunginakaken punika kadosta Jagun, Buk, Kwaenggwari, Jing, Taepyeongso, lan Sogo. Ugi ndhèrèk para musisi kasebut punika para penghibur ingkang dipunwastani Japsaek kanthi konstum kados sarjana lan sanèsipun. Pementasan punika ingkang dados asal usuling Samulnori [3].
Salmunori saged narik kawigatosan kawula enèm nalika dipunpentasaken ing panggung alit ing Insa-dong nalika taun 1978. Mliginipun sekawan musisi enèm inggih punika Kim Deok-su, Kim Yong-bae, Lee Gwang-su, lan Choi Jong-sil [3].
Samulnori sampun kawéntar ing donya internasional wiwit saking taun 1980-an. Kathah komunitas Korea ing Amerika Serikat, Amerika Latin, lan Éropah ingkang sampun gadhah grup samulnori. Ing taun 1993 kelompok pemain ingkang wiwitanipun namung wonten 4 tiyang lajeng tambah dados 20 tiyang. Ing Indonesia, kelompok samulnori naté ndhèrèk nggayengaké Festival Erau 2001 lan 2003 ing Kutai Kartanagara ing Kalimantan Timur lan pikantuk sambutan ingkang meriah [4]..
sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.06, 30 Januari 2017.
Majalengka, Purwakarta, Subang, Sukabumi,
Sumedang, Tasikmalaya, Pangandaran, Banjarnegara, Semarang, Banyumas, Magelang,
Batang, Pekalongan, Blora, Salatiga, Boyolali, Surakart, Brebes, Tegal,
Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus,
Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten,
Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
[1] Ngelmu iku, kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budya pangekese dur angkara. Terjemahan:
yo mung menehi pepilik ..neng negoro iki isih ono sing perlu di pikirke..yo iku masalah kemiskinan.. WS rendra kuwi sopo to mas, kok pinter tenan je...?? _________________cre
Wes lah senenge bisa turu neng Alexandria Hilton,salam…
salam nggo kasure sing empuk, bobo sing
wong bagus sing numpak yo… karo wong ayu… pastine… he..he..
pilah pilih nama anak | blog-nya diviarsa
lobang.. tutup loban…Rio on Kabeh ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on Kabeh ngerti ora….extremusmilitis on Kabeh ngerti ora….	Cuap-Cuap	View shoutbox
dalam Kejawen | 7 Komentar Tag: Ing Madyo Mbangun Karso, Ing Ngarso Sung Tulodo, kejawen, ki hajar dewantara, Tut Wuri Handayani.
BAB VIIPESERTA REMBUG PARIPURNAPasal 15Rembug Paripurna Nasional1. Peserta Utama,
Rembug Paripurna)Pasal 18Rembug Paripurna Kecamatan1. Peserta Utama,
Rembug Paripurna)Pasal 19Rembug Paripurna Desa/Kelurahan1. Peserta Utama,
aku orak iso ngomong jepun akeh2. kue arep
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Janów_Lubelski&oldid=1090606"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
iso-iso melu nunggoni kowe kuliah… ben iso masakke garang asem opo kare ngono…
UN jaman saiki didramatisir. Mulai Pemda nganti Kepala Dinas, Aparat Kepolisian kabeh siaga koyo meh perang!
February 4th, 2009 at 04:35	| #29
kagem Maryam, Yusuf lan bayinipun ing papan penginepan. Boten sekedhik tiyang ingkang tindak saking Yudea dhateng kithanipun Sang Prabu Dawud, Betlehkem. Pramila boten wonten malih papan ingkang pantes kagem Maryam, Yusuf lan bayinipun.
Dinten menika tiyang Kristen saweg ngriyadinaken Natal. Gusti boten pikantuk papan ingkang pantes kagem Maryam, ibunipun, kagem mbabaraken. Donya saweg sukabingah surak pramudhita mahargya lan kadosipun nyawisi papan kagem Panjenenganipun rawuh, nanging sejatosipun donya saweg ngriyadinaken dhiri pribadinipun.
Tembung “penginepan” ing Kitab Suci kita menika pratelan saking tembung kataluma ingkang tegesipun langkung trep kapratelakaken minangka “mbale” (ruang tamu) utawi “kamar ing inggil” tinimbang kapratelakaken minangka “penginepan”. Dene kangge tembung “penginepan” adatipun migunakaken tembung pandoceion. Dados sanes amargi papan penginepan sampun kebak, nanging karana mbale sampun kebak, pramila Maryam mbabaraken ing kamar ngandhap, nggih papan celak kaliyan papanipun kewan, ing ngriku cumawis palungan.
Tembung “ora ana papan ing penginepan” samangke saged kita artosaken “ora ana papan ing mbale”. Ateges nadyan ingkang wonten menika sanes papan ingkang pantes, nanging Gusti Yesus tetep miyos. Menggahing Gusti, papan menika sanes prekawis ingkang utami. Ingkang langkung utami nggih menika Panjenenganipun saged rawuh miyos ing tengahing pakempalaning manungsa. Ingkang saged kita tulad ing ngriki nggih menika andhap asoring manahipun Allah. Panjenenganipun ngagem wujuding manungsa, malah ing salebeting kababaripun drajatipun langkung asor tinimbang papan lairipun manungsa. Papanipun sanes papan ingkang elok, sanes papan mirunggan kagem babaran, malah papan limrah kemawon ugi boten kacawisaken. Ewasamanten, Panjenenganipun tetep ngrawuhi manungsa lumantar margi kalairaken miturut tata lairipun manungsa ingkang asor piyambak drajatipun, sinarengan lan para kewan ing kandhangipun, lan palungan minangka papan dunungipun. Prasaja sanget. Kawontenan ingkang prasaja menika ingkang mbungkus rawuhipun.
Ing dinten ingkang endah menika, sumangga kita sawatawis ngeningaken panca driya ngraos-raosaken kados pundi pahargyan Natal ingkang kita tindakaken? Menapa taksih wonten swasana prasaja? Menapa taksih kacihna andhap asoring manahipun Sang Kristus minangka kautaman ingkang kedah ngrasuki pahargyan kita? utawi pahargyan Natal sampun ewah gingsir dados ingkang dipun gantha dening industri: srana tetedhan model Eropa, lan jajanan pabrik, tuwin sandhangan ingkang istimewa lan enggal? Temahan ing saindhenging dinten Natal reginipun pangan lan sandhangan sarta reginipun hotel mindhak inggil sanget. Mesakaken dhateng tiyang-tiyang ingkang boten mahargya Natal, nanging ugi kedah nanggel awising regi papan lan sandhang, nadyan ing toko-toko ageng adatipun wonten diskon ageng.
Natal sampun nedahaken swasana kados ingkang kagantha dening industri, saya tebih saking tatananing gesang ingkang prasaja lan andhap asor ingkang ngiring wiyosipun Sang Kristus.
Kita sedaya mangertos bilih ingkang kedah kita tuladhani saking wiyosipun Sang Kristus nggih menika katresnan ingkang ageng, temah Panjenenganipun lila nilaraken swarga mulya lan miyos kanthi cara ingkang prasaja lan asor sanget. Mesthinipun kita saged mahargya Natal kanthi prasaja, upaminipun tanpa pesta, tanpa dhaharan ingkang eca sanget lan awis, sandhangan lan dekorasi ingkang prasaja kemawon, mujudaken jiwa katresnanipun Sang Kristus ingkang dados tetales lan punjering pahargyan.
Ing Natal tgl 24 menika sumangga kita aprasetya ngriyadinaken Natal kanthi prasaja, nyuda wragating Natalan. Kejawi ngener dhateng tuladhanipun Sang Kristus, menika saged dados wujuding tanggel jawab kita nanggulangi resesi ekonomi bangsa kita ingkang dereng luwar. Saiba saenipun, jempolan…menawi tiyang Kristen, greja-greja ing Indonesia sami sarujuk tumrap bab ing inggil, temah ing dinten-dinten Natal reginipun bandha boten perlu mindhak, limrah kados padatan kemawon, karana kita natalan kanthi ngaosi watak prasaja lan andhap asor dhedhasar sihipun Allah. Menika dados wujuding sikep diwasa lan tanggel jawab anggen kita nresnani Allah lan sesami: mbrastha kamiskinan, gesang sehat, jujur, wicaksana, lsp. Menika watak lan patrap ingkang selaras kaliyan Sang Kristus Sang Pepadhang saking Allah lan boten katut dhateng geganthaning industri ingkang menawarkan: pemborosan, foya-foya ing bab sandhang lan pangan ingkang mewah, ingkang malah saya damel nflasi lan korupsi saya ndadra, ingkang ndamel jurang strata sosial antawisipun sugih lan miskin saya lebet, njalari tumindaking piawon (kejahatan) saya ndadra, mekaten ugi saya kathahing pratingkah cengkiling, ingkang ngulinakaken para kaum anem dados saya kesed lan hedonis (remen ingkang nikmat kemawon).
Gegambaraning Natal ingkang wiwitan kalawau mugi dados dhasar lan model anggen kita ngriyadinaken Natal. Kanthi mekaten badhe cundhuk kawontenan kita minangkang sumoroting pepadhangipun Sang Kristus, ingkang
salin, Tuti metu saka omahe. Jebule, kanca-kancane wis ora ana. Tuti mlayu
“Eh.. kok do ninggal aku e? Aku durung dandan iki.”
“Lha.. kowe suwe banget e..”
dandan, dadi ngono tho akibate.”
“Nek wis ngerti ngono, ojo dibaleni meneh.”
“Iyo...iyo... aku kapok saiki, aku ra arep mbaleni meneh.”
Nindya, Rigma, : “Karepe arep apik malah dadi memala!
cerita kuwi, nemu makna yo iku. Yen arep
tumindhak kudu dipikir kanthi wening lan tenanan. Supaya tembe mburine ora gela
Tue Nov 18, 2008 11:33 pm seneng nek kancane seneng, tapi luwihseneng nek koncone hora seneng...[b]_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya BogorReputation : 1Join date : 19.06.08Subyek: Re: pertanyaanku.... Fri Feb 03, 2012 5:14 pm aku saiki gembeng
sinerung ing goroh.5. Ilang budayanipun, tanpa bayu weyane ngalumpuk, saciptane wardaya ambebayani, ubayane
tanpa wus, wahanane jaman owah angowahi, yeku sangsaya pakewuh, ewuh aya kang linakon.9. SIdining kala bendu, saya
tidhem tandhaning dumadi, bejane ula dhohulu, cangkem silite anyaplok.13. DHUNGkari gunung – gunung, kang geneng – geneng padha linugrug, parandene tan ana
upase lir wedang umob.14. KOLonganing kaluwung, prabanira kuning abang biru, sumurupa iku mung soroting warih, wewarahe para rasul, dudu jatining Hyang Manon.15. SUpaya padha weruh, kinon mawas ing sajroning taun, windu kuning kono ana wewe putih, gegamane tebu wulung, arsa angrabaseng wedhon.16. RAsane wus karasuk, miwah kesuk kalamangsanipun, kawisesa kuwasane para luwih, wahyane wahyu tumelung,
adus banyu wayu, yuwanane turun – tumurun tan enting, antuk barkahing Hyang Agung, den ngering saenggon –
ngantuk anemu kethuk, jro mesi dinar sabagor.19. Amung padha tinumpuk, nora ana rusuh colong jupuk, rajakaya cinancang aneng jawi, tan ana nganggo tinunggu, parandene tan cinolong.20. DInaring durta katut, anglakoni ing panggawe runtut, tyasing katrem
parentah ginugu, mring pakaryan saregep tegen nastiti, ngisor ndhuwur tyase jumbuh, tan ana waon – winaon.22. NGRATani sapraja gung, keh sarjana sujana ing kewuh, nora kewran mring wicara agal – alit, pulih duk jaman rumuhun, tyas teteg teguh tanggon .Katrangan :Kula aturi mriksani sandi asma ingkang wonten
utawa perkara.Mirong = 1. Ngemulake kampuh (jarit) ing pundhak terus nutupi badane (entar : susah banget, isin banget ) 2. Ora prsaja, nedya mbalela, ngedoh ora gelem kumpul.Amituhu = nggugu.Arda (Sangs. Kawi)= 1. Pangangsa – angsa, ngangsa, murka, hawa nepsu, 2.
mratandhani yen …Ngendhak (kn)= 1. Mareni (kamanuhan, kebiasaan (BI)) lsp. , ninggal (pegaweyan). 2. Nyandhet (kanepson, lsp).Ngendhangken = ngukum,
ditanggulang dibalekake.Nir = 1. Ilang ; 2. Tanpa.Anggung = 1. Unine perkutut ; 2. Tansah, pijer.Rawat = 1. Ngrumat, nyimpen;
pinunjul ing kawruh, .Wasita = warsita, pitutur, wewarah, kandha.Sidi = sampurna, kelakon kang sinedya.Limpad = putus amumpuni ing .. (kawruh, lsp).Ngradon = ngrebda, ngendi – endi ana.Kaladesa = mangsa kang prayoga.Limut = lali.Sapangu = sadhela.Udrasa = tangis, luh.Kemat = tenung.Ula dhoulu = ula endhase loro, buntute awujud endhas. ( mung ana ing dongeng)Kaluwung = kuwung.Praba = 1. Sorot, cahya 2. Gambar pepethaning sorot (cahya) kang ngupengi endhas. 3. Rerenggan wayang ing saburine geger (saemper gambar swiwi).Warih = banyu, tirta, we, her.Ngrabasa = ngrusak.Wisesa = kuwasa luhur, kang nguwasani.Wahya = wetu, wedhar.Tuntum = pulih gathuk kaya maune, pulih tumrap tatu.Mesi = ma + isi = isi.Rajakaya = rajaning kaya, kewan bangsane
ketika bunda ikut membantu proses persalinan… | blog-nya diviarsa
kih panganan opo toh?oot kui panganan sing ora mareki ning iso nganyelke lan iso marakke
panjenengan pinaringan wilujeng selamet lan lumebering rejeki kaliyan pinaringan kasihatan dening Ingkang Murbeng Dumadi, Allah SWT.
Sugeng Tanggap Warsa Dumateng. Mugi Gusti paring panjang yuswo
lan rahayu, tansah slamet kalis ing sambikolo, monggo dipu aturi dahar bancakaan saking poro widodadri khayangan
Ngurip-urip Basa Jawa: PAK SASTRA PAJEK
Wis rada suwe pak Sastra dadi rasanane tangga teparo. Manggon ing kutha cilik, beda karo manggon ing kutha gedhe. Saobah mingere wong mesthi di weruhi tangga. Sapari polahe wong dmangerteni dening tangga teparo. Satingkah lakune wong mesthi dadi caturan. Dadi kembang lambene wong sakutha. Dadi pocapan ing antarane warga kono. Ora gedhe ora cilik, ora enom ora tuwa, ora lanang ora wedok, padha ngrembug pak Sastra. Thung elor, ana wong rembugan sing dirembug pak Sastra. Thung kidul, ana wong rasanan sing dirasani mesthi pak Sastra. Thung wetan ana jagongan, sing dijagong mesthi pak Sastra. Thung kulon , ana wong ngomong, sing diomong mesthi pak Sastra. Paribasan wong sajagad kerat sing dadi rembugan ya pak Sastra. Apa sing adadi undherane rembugan ?Ngerti dirasani kaya
alok-alok, sandhang pangan golek dhewe. Kaya ngono panemune pak Sastra. Rumangsa ora gepok senggol karo tangga, rumangsa ora nate tukar padu karo tangga, lan rumangsa ora nate nglarani atine tangga. Mula atine disabar-sabarake. Esuk, budhal lunga menyang kantor. Sore mulih saka kantor ora nate canthuk lawung karo tangga. Bengi ora nate lunga saka ngomah. Mung mempen ana ngomah bae karo anak lan bojone. Mula omongane wong liya mung dianggep angin, paribasan mlebu kuping tengen metu kuping kiwa. Omongane tangga ya mung dianggep omongan ngayawara.Jane mono ya rada mangkel. Atine rada njelu. Ora ngerti rekasane wong liya. Ngertine, yen tanggane urip kepenak banjur rasanan. Penganggepe tangga iku bisane mung nacad, bisane mung maido, bisane mung rasan-rasan. Tangga mlarat dirasani, tangga sugih iya dirasani. Tangga kepenak dirasani, ora kepenak dicatur. Saparipolahe tangga mesthi dirasani. Tangga bisa mangan dirasani, ora bisa mangan
Pancene wong ndelok iku, kendele mung alok. Upama dikongkon nglakoni dhewe ora bakal bisa. Sangsaya maneh ngrungokake kabar saben dina saka televisi. Sing dirembug korupsi, sing gawe gegere wong sa donya Indonesia. Wiwit esuk ceput nganti jam rolas bengi ora ana lerene ngrembug prekara korupsi. Wiwit bayi cempling nganti wong gerang dhaplok sing dirembug ya prekara korupsi. Pancene dina iki Indonesia lagi gonjang-ganjing perkara korupsi. Perkara markus, mafia kasus, mafia peradilan.Ora mung Indonesia wae, nganti wong manca negara uga sing dirembug prekara korupsi Indonesia. Jarene Indonesia negara sing paling korup sa Asia nomer telu. Bangsa Indonesia ora bisa maju-maju iki jalaran dhuwit negara akeh sing korupsi para pejabat. Indonesia akeh wong mlarat jalaran dhuwite diemplok sing nyekel panguwasa. Korupsi iku prekara sing katon cetha wela-wela, katon genah ngaglah nanging angel dibuktekake.Ana maneh sing kandha korupsi ning Indonesia wis dadi kabudayan. Korupsi wis mbalung sungsum . Korupsi wis angel dibrantas, jalaran saka mbah-mbahe biyen iya wis korupsi. Pilihan penjabat, nganggo dhuwit, pilihan lurah nganggo dhuwit. Nganti pilihan RT ya nganggo dhuwit. Arep mlebu pegawe kudu nganggo dhuwit. Ya yen dhuwit mau mung sethithik, wong nganti puluhan yuta. Malah-malah nganti atusan yuta. Akeh wong alok, pejabat kae korupsi , pejabat kuwi korupsi nanging yen dikongkon mbuktekake ora bisa. Prakara korupsi iku prekara sing angel dibuktekake. Pulisi arep mbuktekake ora bisa, jalaran ora ana buktine. Jalaran mesthi ana kong-kalikong
kendharaan, apa kuwi montor pit, montor truk. Ora ana kabar sing bisa gawe tentreming ati. Sing ana mung kabar kang
benere utawa lumrah yen tawuran. Jalaran ngendelake otote sing gedhe-gedhe. Yen ana prekara dirampungake sarana okol dudu akal. Mahasiswa iku rak wong pinter. Mesthine nengenake akale. Yen ana prekara ya dirembug nganggo nalar, nganggo akal, ora dirampungake nganggo okol. Kok kalah karo tukang becak. Apa pancen jamane kudu kaya mangkene ?Kabar sing kaya mangkono iku kanggone pak Sastra ya ora digatekake babar pisan, ora mlebu ati. Sing penting mangan wareg, turu angler, nyandhang cukup, ora duwe utang. Wis. Perkara liya-liya ora direken. Perkara wong alok ya ben, perkara wong nggunem ya men, prekara wong nyatur ya ngen. Sing dadi aloke wong akeh marang pak Sastra jane diarani sepele, ya sepele. Diarani ora ya ora. Pak Ssatra ki nyambut gawe neng kantor pajek. Diangkat pisanan dadi pegawe negri golongan loro A. Nalika semana uripe ya mung prasaja wae. Nyandhang nganggo ya lumrah. Omah, prabotan, kendharaan ya padha karo masyarakat liyane. Mula ya kena diarani cukup. Ora ana barang sing menjila. Wong-wong uga ngarani yen pak Sastra kalebu pegawe negri sing jujur. Pegawe negri sing taat karo aturan. Lha saiki malik grembyang, salin slaga. Saiki wis diangkat dadi kepala kantor . Baka sethtihik omahe didandani, dibangun modhel kutha gedhe. Ora mung kuwi wae. Omah mau banjur ditumpuk, ditumpuk-tumpuk nganti tumpuk telu. Kathik nganggo dikeramik barang. Keramike gilar-gilar, kinclong-kinclong kena kanggo ngaca. Paribasan laler mencok kepleset. Kendharaane ya njur ganti, sing maune pit montor elek, swarane ethek-ethek, saiki ganti montor sedhan. Cete nggilap, lungguhane mentul-mentul. Anake sing kuliyah ana Jakarta ditukokake omah dhewe. Jarene timbang ngontrak. Lha yen ngontrak wis pira wae. Mangka urip neng Jakarta kuwi ragade ora sethithik. Wong-wong ki padha nggumun, ing atase pegawe negri kok bisa kaya ngono. Ing ngendi-ngendi enggon pegawe negri rak padha. Mosok aturan penggajian pegawe negri ora padha. Padha-padha golongane kantor pajek karo kantor liyane rak padha ta ? jarene, krungu-krungu bayare pegawe kantor pajek iku tikel pindho. Golongan telu A pegawe kantor pajek iku bisa nggawa mulih dhuwit nganti wolung yuta. Malah-malah yen lemburane akeh bisa nganti rolas yuta barang. Lha sing digarap iku apa, kok nganti samono akehe. Beda karo tentara. Tugas mbela Negara. Pirang-pirang wulan tugas ana perbatasan. Adoh anak adoh bojo. Toh nyawa mbela ibu pertiwi. Bayare ya mung lumrah bae. Padha karo pegawe-pegawe negri liyane.Nyandhang nganggone wis salin salaga. Bojone , biasane blanja dhewe menyang pasar mung mlaku bae – jalaran omahe ya ora adoh saka pasar – saiki ora gelem mlaku maneh. “ Lha ngapa kok mlaku. Montor wae pating njenggunuk ora kanggo. Kanggone apa tuku montor yen ora ditumpaki ?’, ngono kandhane yen ditakoni wong. Yen wancine arisan RT apa pertemuan PKK mas-masane dienggo kabeh. Gelang kalung pating krempyang. Luwih-luwih yen undhangan jagong bayi, apa jagong manten, kabeh apa duwene dianggo kabeh. Nganti kaya toko mlaku.Wong iku yen lagi kangggonan bandha donya ya ora kaya wong, yen lagi kerejeken ora salumrahe wong, mubra-mubru blabur madu. Satiba malanganeya sarwa kepenak. Arep mangan enak wis nyepak. Arep tukon-tukon klakon. Arep blanja kari aba. Arep ngapa wong duwe bandha. Nanging yen kasatan donya ya ora kaya salumrahe wong. Paribasan aji godhong jati aking. Mrana mrene mung disempar-sempar ora ana ajine. Disirik wong kaya celeng boloten. Disingkang-singkang kaya asu belang. “ Pi, papi -saiki yen ngundang bojone wis ora pak maneh – tangga-tangga kuwi lho, Pi, ” omongane bojone mbukani rembug.“ Ngapa ?,” wangsulane pak Sastra ayem. “ Tangga-tangga ki nyawang awake dhewe saiki sinis banget. Sajake ewa, piye ta. Jarene papi bisane sugih marga korupsi”, mangkono kandhane sing wedok marang sing lanang. “ Apa maneh saki kabar neng tipi kuwi, saben dina sing disiyarake liyene koprupsi ora ana maneh. Bareng saiki papi diangkat dadi kepala iku lho. Kok nemene tangga-tangga kuwi “.“ Ya ben”, mangkono wangsulane sing lanang. “Mengko rak meneng-meneng dhewe. Lha ngapa ngladeni omongane wong. Sing penting awaake dhewe bisa mangan wareg, nyandhang cukup omah brukut rak uwis. ““ Jane ngono papi ki korupsi apa ora se. Aku suwe-suwe grisinen . “ kandhane sing wedok wiwit rada nesu.“ Lha mami percaya karo aku apa percaya karo tangga ? Mami percaya yen aku korupsi ?” pitakone sing lanang minangka jawaban. “Mami rak ngerti, aku mangkat nyambut gawe isih esuk uthuk-uthuk. Srengenge durung mlethek wis teka kantor. Pegawe liyane isih enak-enak ngorok, ish enak sarapan.Aku wis teka kantor. Aku iki kepala. Aku ndhisiki teka kantor supaya gawean ora kether, pegaweyan ben ndang rampung . Mengko mulih ya mulih nagnti wengi-wengi . Jam sanga ya lagi mulih, karone maneh supaya bisa kanggo anak buah,” kandhane sing lanang kaya wong pidhato.Pancene mono yen ngrungokake omongane tangga ora bisa turu. Nyambut gawe bener dirasani. Dilokake wong, nyambut gawe neng kantor pajek kok goblog. Jaman saiki rak jaman edan , yen ora ngedan ora keduman. Jamane aji mumpung. Mumpung kuwasa, mesthine mbok ya nggunakake panguwasane. Dadi kepala mesthine bisa ngatur. Pokoke kabeh didum rata rak ya padha meneng. Wong sing gawenene bengak-bengok ki jalaran ora keduman. Lha yen didum rata ora bakal cluluk. Ana tetembungan sing nganti saiki isih diugemi pak Sastra : “dadi kepala kuwi aja galak-galak. Yen galak aja cluthak, yen cluthak aja galak”. Mesthi slamete. Pancene pak Sastra anggone dadi kepala disenengi andhahane. Yen ana anak buah kasep, pak Sastra yang mung meneng wae, ora nate nyrrengeni. Yen ana anak buahe salah ya ora enggal –enggal dielikake. Ana rejeki padha didum mula anggone dadi kepala ya sempulur.-----o----Dinane malem Jemuah, bubar Magrib. Kahanan ing kono sepi. Lumrahe ing wektu mahgrib padha tutup lawang.Sabubare mahgrib lagi padha bukak lawang maneh. Wong-wong padha nindakake sembahyang Mahgrib. Kahanan njaba repet-repet rada peteng. Ora ana kemliwere wong, apa maneh bocah-bocah. Kabeh padha mempen ana jero ngomah. Pancene listrik wis ana , nanging isih pating prenca. Omah gedhe-gedhe dhasar platarane isih amba-amba., mula kahanan sangsaya samun. Ora kaya kahanan ing kutha, lampu listrik pating klencar. Teka gang-gang sing cilik wis padhang. Ora ana bedane awan karo bengi. Dumadakan ana swara wong bengok-bengok ,”Thuyul…... Thuyul ……!!!”Wong-wong padha gumrudug teka. Padha pating krenggos. Pating cruwet padha takon, “Endi thuyule …. Endi thuyule ? ““ Mau ana kene, mlayu ngidul… ,“ sumaure sing nemoni pisanan.Wong-wong padha clilang-clileng nggoleki. Ana sing ngalor. Ana sing ngidul, ngulon lan ngetan. Nanging ora ana sing nemokake. Kepriye anggone nemokake wong thuyul iku barang alus. Mesthi wong-wong mau padha ora ngerti.“Wis padha menenga. Mengko dak golekane”, mengkono kandhane mbah Modin. Mbah Modin pancene priyayine wis tuwa. Tur disungkani wong kono. Sejene kuwi yen ana wong sing anake lara panas, ngelu, mules padha nyuwun donga marang mbah Modin supaya anake enggal waras. Sejene ahli ing babagan agama uga bisa meruhi barang-barang sing ora kasat mata. Mbah Modin banjur nyiapake uba rampe. Golek kepiting banjur ditaleni. Yen taline kenceng tegese thuyule ana. Thuyul iku seneng dolanan kewan. Kepiting banjur dimantrani.Temenan ora suwe taline kenceng. Mbah Modin siyaga, karo ndonga. Supaya thuyule gelem ngomong kudu disurupake marang bocah liya. Ora suwe ana bocah sing kesurupan.“ Ayo ngakua, kowe anake sapa ? Yen ora ngaku dak obong”, pitakone mbah Modin marang bocah sing kesurupan.“Ampun mbah…. Ampun mbah. Kula anake ….. pak Sastra.”“Oooooo……”, grenenge wong akeh.
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 14:13, 25 Agustus 2012 (
April 1981; umur 35 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Irlandia Lor sing main kanggo klub West Ham United F.C. biasa main ing posisi bèk.
McCartney miwiti karir senioré ing klub Sunderland lan pindah ing West Ham United F.C.[1] bali ing Sunderland A.F.C.[2] lan Leeds United A.F.C.[3][4] sadurungé ing taun 2011 gabung manèh
Diamé • 22 Jääskeläinen • 23 Diarra • 27 Spence • 30 Spiegel • 32 O'Neil • 33 Potts • 38 Tombides • 40 Fanimo • 41 Driver • 42 Moncur • 44 Chambers • 45 McCallum • 46 Hall • – Piquionne •
Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 21 Oktober 2016.
Montevideo 640, CABA. PROFESORES:
Ing. Guillermo Wichmann, Ing. Ariel Roel, Lic. Francisco Gindre, Ing. Diego Otero, Ing. Miguel Ibáñez, Ing. Ezequiel, Gorbatik,
marhaban yaa ramadhan… | blog-nya diviarsa
sejarahe puputan bayu........mulo konco-konco lare/wong osing iki jarang kang ngerti jatidhiri/sejarahe dewek....ring oret-oretan ikay, masio
Majenang Muntilan Paraan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Ungaran Wonogiri
Dog a 5 Alasan Apa Pet nduweni Apa Winners ing donya Dating Kanggo Cinta Pet a Apa Pets Panjenengan Say About Sampeyan Panjenengan Siap laku Kanggo Pet A? Pet vs. Partner Gifting – Sapa Kang Bakal Sampeyan FAVOUR? 6 Pitakonan Pasangan Apa Coba Sadurunge Njupuk A Pet Pet alergi lan Dating Thunder bisa? Enem Aturan Kanggo Pitulung Sampeyan Ngatur Pet Partner Panjenengan Can Pets Gendéra Sense Red Sing Sing Sing Mr. Kanan? 10 Alasan Apa Kucing Apa Superior pacar 5 Dog Friendly Ideas Kanggo Pisanan Tanggal Mlaku karo Dogs: Ngeculke Pup Panjenengan Lead Panjenengan Soulmate Panjenengan Kudu Love Dogs : Leash anyar On Life Ngalamun ing Libro: Carane A
Panjenengan 7 Facts jinis sing Bakal jotosan Pikiran 7 Mitos About Sex Carane Kiss ing 5 Langkah-langkah Gampang Arep luwih saran pet? Prakawis kitaIng anjog website Free online digawe istimewa kanggo penyayang pet. Apa sampeyan are looking for a partner urip, konco kanggo pet utawa mung wong kanggo nyumerepi metu karo, kene sampeyan bakal bisa nemokake persis sing are looking for - pet penyayang kaya dhewe. liyane & gt; Free Tips+ Saran Free+ Love & Bayan+ Pisanan
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta
tlatah ingkang ayem tentrem, mboten remen cecengilan,padudon,dredah amargi kerakusan politik, ingkang remen cengkah meniko amargi rumaos kawon pamoripun kaiyan ngerso Dalem lajeng serik tuwin drengki. monggo kito rimat Jogja city of toleran. kejawi meniko miturut pemanggih kulo sedoyo kerajaan ageng ing Nusantoro ingkang gunggungipun 45 kerajaan ingkang manunggil ing wadah FKN (festival Kraton Nusantara ) namung kantun Ngayogyakarta hadiningrat ingkang taksih dados centre of cultural, eman sanget menawi situs budaya lan sejarah lajeng risak amargi
ngobahke driji	pijet	padusan	ngisep	spanked	tied-up	kurang ajar	silit	dilatih	dipun cukur	digawe nggo tangan
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Miturut data taun 2007, ana 851 Situs warisan donya, dicekak SWD, kang dumunung ing 141 nagara-negar anggota.[1][2] Saka samono iku, 660 arupa situs budaya, 166 alam lan 25 campuran.[2] Pamérangan sabanjuré klebu klasifikasi miturut nagara-nagara anggota ing lima zona geografis: Afrika, Arab (dumadi saka anggota Liga Arab), Asia-Pasifik (klebu Australia lan Oseania), Éropah lan Amérika Lor (utamané, USA lan Kanada), lan Améria Latin lan Karibia.
Peta nuduhaké dhistribusi Situs warisan Donya mituut nagara anggota.
Peta nuduhaké dhistribusi Situs Warisan Campuran miturut nagara anggota.
Peta nuduhaké dhistribusi Situs warisan Budaya miturut nagara anggota.
^ Miturut UNESCO Situs Warisan Donya, States Parties iku nagara-nagara kang nandhatangani lan ngratifikasi Konvènsi Warisan Donya.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tabèl_situs_warisan_donya_miturut_nagara&oldid=1091625"	Kategori: Perserikatan Bangsa-BangsaSitus warisan donya	Menu navigasi
28%Rabatttom 30/04	PLANLASERPAKET TOPCON RL-H4C
Ngurip-urip Basa Jawa: ADIGANG, ADIGUNG, ADIGUNA
bodho bisa-bisa owah pikire. Yen dialem banjur methentheng kaya wudun arep njebrot)Tegese tembung :nggunggung = ngalem sing keladuk, ngompak, ngonggrong.kumprung = bodho banget.pengung = 1. (kw) suwung, kothong 2. bodho banget.angoling = jempalikan, owah pikire.13.Ing wong kang padha nggunggung,pan sepele iku pamrihipun,mung warege wadhuk kalimising lathi,lan telesing gondhangipun,reruba alaning uwong.(Wong sing padha nggunggung pamrihe mung wareg wetenge lan telese gondhange, kanthi ngala-ala marang liyan)Tegese tembung :gondhang = telak, gorokan.keyong gondhang = keyong gedhepitik
sijine irengreruba = 1. paweweh kanggo golek pamrih 2. besel. 14.Amrih pareka iku,yen wus kanggep nuli gawe umuk,pan wong akeh sayektine padha wedi,tan wurung tampa pisungsung,adol sanggup sakehing wong.(supaya cedhak , yen wis dipercaya banjur umuk yen wong akeh satemene padha wedi, banjur adol sanggup marang sakehing wong)Tegese tembung :pan = 1. jer 2. rak 3. ananging.adol sanggup = nyanggupi15.Yen wong mangkono iku,Nora pantes cedhak mring agung,Nora wurung nuntun mring panggawe juti,Nanging ana pantesipun,Wong mangkono didhedheplok.(Wong mangkono ora pantes cedhak karo wong agung, jalaran tan wurunga mesthi ajak-ajak marang panggawe ala. Wong kaya mangkono iku pantese didheplok)Tegese tembung :juti = ala, piala16.Aja kakehan sanggup,Durung weruh tuture angupruk,Tutur nempil panganggepe wruh pribadi,Pangrasane keh wong nggunggung,Kang wus weruh
weruh bae omongane wis ngethuprus. Omong jarene kaya-kaya wis ngerti dhewe. Rumangsane akeh wong ngalem, nanging sing wis weruh sejatine banjur mlengos)Tegese tembung :angupruk = ngethupruknempil = 1. tuku sathithik 2. melu nunut.17.Aja nganggo sireku,Kalakuan kang mangkono iku,Datan wurung tinitenan den cireni,Mring pawong sanak sadulur,Nora nana kang pitados.(Kowe aja nganggo kalakuwan sing kaya mangkono, ora wurung dicireni marang sanak sadulur, wusanane ora ana sing percaya).Tegese tembung :Datan = tan, oraPawong = wong Pitados = pitaya, percaya.
DPR SINAU TATA KRAMA MENYANG YUNANI
TATA KRAMANE BOCAH MARANG WONG TUWA.
SAPA KANG WAJIB KITA AJENI ?
PATRAP UTAWA TINDAK TANDUK KANG SOPAN
MANUK GAGAK NGANGGO ELARING MERAK.
TATA KRAMA , ING NGENDI DITINDAKAKE ?
woo lah jan apik ki.....seko ngendi yo ketoke kuwi.......nek nggunung kidul bocah ngendi yo.........Ning ki rodo kleru mas penempatane....mending d pindah wae ning guyonan.... __BlacKy__DonaturLokasi :
Miturut para pandhita, Bhismaparwa punika bagéyan Mahabharata ingkang wigati piyambak amargi wonten kitab Bhagawad Gita ing lebetipun.
Ing Bhismaparwa dipuncariyosaken kados pundi kalih pasukan, pasukan Korawa kaliyan pasukan Pandhawa sami adhep-adhepan sadhèrèngipun perang Bratayuda (Bharatayuddha) wiwit. Lajeng sang Arjuna kaliyan kusiripun, sang Kresna ngadeg wonten puncaking wukir. Arjuna saged mriksani para bala tantra Korawa kaliyan para Korawa, sedhèrèkipun piyambak. Lajeng piyambakipun dados sedhih amargi kedhah perang nglawan sadaya. Sanadyana sadaya tiyang awon, Arjuna kèlingan kados pundi rikala alit sami dolanan kaliyan sami anggènipun sinau. Lajeng sapunika adhep-adhepan kados satru. Lajeng Kresna maringi sang Arjuna satunggiling wejangan. Wejanganipun punika dipunwastani Bhagawad Gita, tegesipun Gita sang bagawan utawi nyanyian tiyang suci.
Kitab Bhismaparwa ing wusananipun inggih wonten kakalahanipun sang Bhisma, uwak para Pandhawa kaliyan Korawa. Bhisma punika kagungan aji menwi saged séda sawanci-wanci. Anging piyambakipun milih tetep tilem ing "pasaréyan jemparingipun" (saratalpa) ngantos Bharatayuddha bibar. Bhisma kènging kathah sanget jemparing ngantos dhawah, anging sliranipun boten kènging dhawah wonten siti, namung pucuk-pucuk jemparingipun kémawon.
Artikel kagandhèng: Astadasaparwa | Bhagawad Gita | Bharatayuddha |
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.15, 6 Maret 2016.
bawono iku luwih becik. Sing paling bener iku ya gusti Allah Gusti kang akaryo jagad. thank
MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI jamarihadiWargaLo
kanggo usaha kecil menengah kok kanglarang kie nek nang mall kae,.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Kerajinan Gunungkidul di Siyono Wed May 02, 2012 3:54 pm Mugi-mugi saget kaleksanan kanti lancar lan saget kangge
menengah. wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Denah Sentra Kerajinan Gunungkidul di Siyono Thu May 03, 2012 7:16 pm sumarto wrote:Mugi-mugi saget kaleksanan kanti lancar lan saget kangge ngembangaken usaha kecil menengah.Aamiin
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.kingsizexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sawijining dina aku mlebu kelas wolu. Sawise aku nerangake wulangan sing wulangake. Aku banjur takon marang bocah-bocah.“Wis ngerti ….. ?”, pitakonku marang bocah-bocah.Kaya biasane bocah-bocah mangsuli bareng ,”Tiiiiiiii……”, Aku takon maneh,”Sapa sing durung ngerti ?.”Bocah-bocah siji wae ora ana sing ngacung.Tegese wis paham sing dak wulangake.Aku banjur kandha,” Ya wis, yen ora ana sing ngacung tegese wis ngerti kabeh. Saiki sing dak takoni maju !”.Bocah-bocah wis wiwit padha usreg. “Kowe, Mardi (jeneng singlon, nama samaran) majua !”pakonku marang Mardi.Mardi banjur maju menyang ngarep, banjur daktakoni.“Apa jenenge alat sing kanggo ndeleng barang sing cilik banget ?”“Mikroskop, pak “, wangsulane mantep.“Ya bener. Lha yen alat kanggo ngukur suhu ?”“Thermometer”, wangsulane.“Pinter,” wangsulanku. “Suhu iku tegese apa ?”Mardi katon thingak-thinguk ora ngerti. Mripate nyawang kanca-kancane, mbok menawa ana sing ngerti. Katon ana bocah siji mbisiki saka mburi.Aku banjur mbengok “Meneng, sapa sing ngandhani tak kongkon menyang ngarep. Yen ora bisa mengko dak kongkon ngubengi lapangan ping telu.”Bocah-bocah meneng cep klakep, ora ana sing cemuwit.“Suhu
pira, Di ?”, pitakonku.“Seratus, pak”.“Satus apa ?“Seratus derajat Celsius”Aku banjur nesu, banjur takon,”Sapa gurumu biologi ?”“Bu Ita (jeneng singlon)”, wangsulane bocah-bocah bareng.Mardi banjur metu klunuh-klunuh, nggoleki bu Ita. Bu Ita iku guru Biologi sing kondhang kereng.Ora antara suwe Mardi mlebu kelas maneh.“Bu Ita ndhak ada, pak , “kandhane Mardi sadurunge daktakoni.“Ana. Aku mau esuk ketemu .Ggolekana maneh !,” pakonku.“Ndhak ada, pak. “ Mardi ngengkel.Aku banjur ngongkon bocah loro,
orang sehat”.Ora suwe bocah mau banjur mlebu kelas maneh.“Kuwi njajal. Kandhanana Mardi "“37 atau 36 derajat, pak.”“Ya. Kelas loro SMP kok ora ngerti suhu badan
Iki ngono pelajaran SD ,” omelku.”Yen satus derajat, sirahmu mbledhos, ngerti ”Bocah-bocah ngguyu geeer.
dadi aries nuh _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
“ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
nuwun rawuhipun mas Paromo. Dangu boten ngenet inggih ?
inggih rama guru, sawatawis wekdal nembe nganglang jagad alit ... kepareng sowan rama ....
Komentar Terbaru	yogi on Nasibmu oh Pedestrianyogi on Nasibmu oh Pedestrianbayusikasep on Kabeh ngerti ora….TROTOAR OH TROTOAR… on Gali lobang.. tutup loban…Rio on Kabeh ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on Kabeh ngerti ora….extremusmilitis on Kabeh ngerti ora….
Citra awan awu sing kira-kira sumebar saindhenging Éropah ing tabuh 18:00 ing tanggal 17 April 2010. Ramalan ini bakal dianyari ing situs wèb London Volcanic Ash Advisory Centre site (Met Office, Britania Raya.
Érupsi iki dumadi sangisoring ès gletser, lan banyu anyep saka ès sing lèlèh njendhelaké lava sacara gelis lan njalari fragmèn-fragmèn iku dadi kaca sing kagawa déning angina. Barang-barang iki karo gedhéné érupsi nggawé awu awan sing mbebayani banget kanggo lalu lintas udhara.
saka sing asli ing 21 August 2010. Dijupuk 15 April 2010. ^ "Live: Volcanic cloud over Europe". BBC News. Dijupuk 2010-04-15. Sumber artikel punika saking kaca
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 14 Sèptèmber 2016.
MUSTIKA SODO LANANG SAKLER, BATU MUSTIKA SODO LANANG SAKLER, BATU SODO LANANG ASLI, LIDI SODO LANANG, ARTI SODO LANANG, KHASIAT BATU SODO LANANG ASLI, FUNGSI SODO LANANG, AKIK SODO LANANG ASLI, BATU AKIK SODO LANANG
wis tekan Semarang ojo lali ngirim khabar yo. Eling…, kowe bakale ning negorone uwong, ojo dianggep ning latare dewe?” (latar=
Sugeng ndalu Kangmas, kulo suwun sekaliyan Mans Group dipun surung supados minggah kagem sejarah Usman Bersaudara. Ngengingi bab hasil konversi meniko kathah bab-bab ingkang ndadosaken hasil mboten saged sae utawi ngremenaken poro pandemen kados to kepala head kalian karet doa reged utawi head sampun radi aus dados swantenipun dados ngebas utawi kepala head nyuwun dipun setel supados medal trebell. Ingkang mboten kalah penting inggih master kasetipun kados pundi kawontenan ipun. Menawi PH swantenipun temtu sae nanging kulo pribadi bangga kaliyan panjenengan ingkang sampun kerso mbagi lagu lawas kaagem poro pandemen.
Copyright MyCorp © 2017Free website builder — uCoz
Ora kaya ensiklopedia liyané, relawan penulis artikel-artikel Wikipedia ora kudu sawijining pakar utawa akademisi, senadyan ana uga sawetara. Sapa waé bisa mèlu dadi panulis artikel, klebu panjenengan!
Relawan ora kudu antuk pelatihan formal sadurungé gawé artikel anyar utawa nyunting artikel sing wis ana. Akèh wong sing wis gawé utawa nyunting artikel ing Wikipedia, asal saka manéka negara saindhenging jagad, saka manéka umur lan latar wuri. Sapa waé sing kontribusi ing ensiklopedia iki disebut "Wikipediawan".
Wis arupa kawicaksanan Wikipedia supaya mung nambahaké pratélan sing bisa dipesthèkaké, lan dudu riset asli. Wikipedia:Paugeran gaya Wikipedia uga mrayogakaké supaya panyunting ngutip sumberé.
Wikipedia:Penyangkalan umum, pratélan hukum yèn Wikipedia ora njamin validitas apa waé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.55, 11 April 2013.
jateng mboten kulo ketarik kalihide-ide sampeyan lo…iki cocoke dadi tim suksese pak JK..
Waosan : Efesus 3 : 1 – 13 | Pamuji : KPK 262
Nats: “Mulane panjalukku marang kowe kabeh, aja nganti padha cilik atimu nyawang marang kasangsaranku marga saka kowe, awit kasangsaranku iku kamulyanmu.” [ayat 13]
“Paulus” (basa Latin) tegesipun alit. Miturut pangrumaosipun piyambak, Paulus punika alit kabanding kaliyan rasul-rasul sanesipun. Ngantos Gusti Yesus seda ing Golgota, Paulus dereng tepang kaliyan Panjenenangipun. Nanging Gusti lajeng manggihi Paulus sacara pribadi. Kanthi pengalaman pribadi ingkang kados makaten, Paulus lajeng nglampahi timbalan dados Rasul ingkang estu setya tuhu dhumateng Gusti. Saking kiprahipun martosaken Injil Yesus Kristus, kita nyumerepi bilih Rasul Paulus punika nggadhahi sipat kendel, mboten ajrih babar pisan ngadhepi tantangan gesang punapa kemawon.
Paulus kinunjara awit lepatipun dhumateng pemerintah negari Rum. Rasul Paulus anggenipun martosaken Injil punika asring ndadosaken kekisruhan ing antawisipun masyarakat utawi pejabat ingkang mboten pitados utawi mboten remen dhumateng Gusti Yesus. Miturut angger-angger pemerintah Rum, Paulus kakunjara awit lepatipun piyambak. Kados saben tiyang ingkang nerak angger-angger negari, inggih makaten ugi Paulus anggenipun nampi paukuman. Mesthinipun tiyang ingkang dipun kunjara punika rumaos susah, sedih lan sangsara. Mesthinipun Rasul Paulus ugi kados makaten, susah lan gela nampeni paukuman saking pemerintah.
Nanging ingkang dipun imani dening rasul Paulus sanes makaten. Paulus nampeni pengalaman kinunjara minangka pangutusanipun Gusti dhumateng bangsa sanes Yahudi. Menawi tiyang sanes ngrumaosi kinunjara punika minangka paukuman, Rasul Paulus malah ngrumaosi bilih kinunjara punika minangka pengutusanipun Gusti, dados sarananipun Rasul Paulus martosaken Injil dhateng tiyang Yunani (sanes tiyang Yahudi). Imanipun Rasul Paulus ngewahi prekawis ingkang mesthinipun nyusahaken (negatip) dados prekawis sarananing berkah (positip) temah mbingahaken tiyang sanes.
Paulus saos sokur awit dipun utus dening Gusti. Kanthi watak ingkang makaten, Rasul Paulus ngiyataken pasamuwan Efesus. Paulus paring tuladha bilih kangge tiyang pitados prekawis ingkang ketingalipun awon saged dipun ewahi dados prekawis ingkang minangka sarananing berkah. [DLS]
“Iman ngowahi kang negatip dadi positip.”
Propinsi Lampung iku katata jroning 8 kabupatèn lan 2 kutha. Propinsi iki dunungé ana ing pucuk kiduling pulo Sumatra. Kutha krajan pamrintahané ana ing Bandar Lampung lan dadi jalur sing strategis kanggo trans-Sumatra wiwit saka Aceh nganthi tlatah Jawa.
Kabupatèn: Lampung Kulon | Lampung Kidul | Lampung Tengah | Lampung Wétan | Lampung Lor | Kabupatèn Mesuji | Pesawaran | Kabupatèn Pringsèwu | Tanggamus | Tulang Bawang | Kabupatèn Tulang Bawang kulon | Way Kanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lampung&oldid=1121643"	Kategori: LampungPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.16, 4 April 2017.
iku siji, ana ing ngendi papanlanggeng, sing nganakake jagad iki saisine,dadi sesembahane wong sak alam kabeh,nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan itutunggal, ada di mana-mana, yangmenciptakan jagad raya seisinya, disembahseluruh manusia
ibumu)15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran ikuora mung jalma manungsa wae. (
ngrusak kahanan kangwis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanananyar kang diperlokake. (Tuhan mampumerusak
Manungsa iku bisa kadunungan datingPangeran, nanging aja darbe pangira yenmanungsa mau bisa diarani Pangeran. (
Sing sapa durung ngerti lamun piyandeliku kanggo pathokaning urip, iku sejatinedurung ngerti lamun ana ing donyo iki onosing
Manungsa iku kanggonan sipatingPangeran. (Di dalam manusia tedapat sifat-sifat Tuhan)3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwikang bisa mrentah manungsa nanging yabisa mitulungi manungsa, kapindho kangbisa mrentah manungsa nanging oramitulungi manungsa, katelu kang ora bisamrentah manungsa nanging bisa mitulungimanungsa, kapat kang ora bisa mrentahmanungsa nanging ya ora bisa mrentahmanungsa.(Makhluk
langgeng, mula ajangegungake kesugihan lan drajat ira, awitsamangsa ana wolak-waliking jaman
Gusti iku dumunung ana jeneng sirapribadi, dene ketemune Gusti
Sing sapa weruh sadurunge winarah landiakoni sepadha-padhaning tumitah ikukalebu utusaning
kit)20. Klabang iku wisane ana ing sirah.Kalajengking iku wisane mung ana pucukbuntut. Yen ula mung dumunung ana ulakang duwe wisa.
waspadha)27. Andhap asor. (Bersikap sopan dansantun)28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begjakang eling klawan waspada.(Seberuntungnya orang lupa diri, masih lebihberuntung orang yang eling dan waspadha)29. Sing sapa
Sapa kang mung ngakoni barang kangkasat mata wae, iku durung weruh
am Wah, wong gunungkidul ki ora ono sing seneng numerologi tow?..sepi men iki komentar e.. ojo lali cendol/
kiro kowe kiy pinter gek kang... jebule pinter tenanan.. nek jawabane ngunu kuwi berarti malah wis paham .. hehhe
kiro kowe kiy pinter gek kang... jebule pinter tenanan.. nek jawabane ngunu kuwi
Jamur Enokitake	Rossi Juara MotoGP Le Mans 2008	Jogja - Ambarawa - Salatiga - Kopeng - Jogja	Kangen Ambarawa	Sachs
mlaku ing dhuwur awang-awang* (pesawat), *Kali ilang kedhunge*, *Pasar ilang kumandhang’e,* Iku tondho yen tekane *jaman Joyoboyo* wis cedhak. Bumi soyo suwe soyo mengkeret, Sekilan bumi dipajeki, Jaran doyan mangan sambel, Wong wadon nganggo pakeyan lanang.. Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi, Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe, Menungso podho seneng nyalahke Ora ngendahake aturaning Gusti , Barang jahat diangkat-angkat, Barang suci dibenci, Akeh menungso mung ngutamakke dhuwit, Lali kamanungsan, Lali kabecikan, Lali sanak lali kadang. Kepingin urip mewah, Ngumbar nafsu angkoro murko, nggedhekake duroko, Wong bener thenger-thenger, Wong salah malah bungah, Wong apik ditampik-tampik, Wong jahat munggah pangkat Wong agung kasinggung, Wong olo kapujo, Wong wadon ilang kawirangane, Wong lanang ilang kaprawirane Akeh wong ngedol elmu, Akeh wong ngaku-aku, Njobone putih njerone dhadhu, Ngakune suci, nanging sucine palsu. Akeh bujuk akeh lojo, Akeh udan salah mongso, Akeh prawan tuwo, Akeh rondho nglairake anak, Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapak’e. Agomo akeh sing nantang, Prikamanungsan soyo ilang. Omah suci dibenci, Omah olo soyo dipujo. Anak mangan bapak, Sedulur mangan sedulur. Konco dadi mungsuh. Guru disatru. Tonggo podho curiga. Kono-kene soyo angkoro murko. Mbesuk yen ono peperangan. Teko soko wetan, kulon, kidul lan lor. Akeh wong becik soyo sengsoro, Wong jahat soyo seneng. Wong salah dianggep bener. Pengkhianat nikmat. Durjono soyo sempurno. Wong jahat munggah pangkat. Wong lugu kebelenggu. Wong mulyo dikunjoro. Wong wadon nglamar wong lanang. Wong lanang ngasorake drajate dhewe. Sing gedhe kesasar. Sing cilik kepleset. Sing wedi mati. Sing nekat mbrekat. Sing ngawur makmur. Sing ngati-ati ngrintih. Sing ngedan keduman. Sing waras nggagas. Pitutur Jowo asli iki ojo dilalekno … Urip iku mung sedhelo … Mulo, pitutur iki sebarno marang poro konco …!! Matur Nuwun … Jakarta, 17 November 2016Advertisement
... saben ngabari kowe mesti loro ati, aku ra ngerti mergo sopo sing
matur nuwun kangmas...kulo bangga sanget kaliyan panjenengan lan bangga dados bangsa Indonesia, sae sanget karya panjenengan
Ing. Ivan Haco Lukoil, Ing. Vít Sigmund ČGS, Ing.
Ana pitakonan antarane macan karo singa iku rak ora padha,
lan uga ana singa. Dene ing tanah Jawa sing ana mung macan. Macan sing urip ing
tanah India jinise kalebu Macan Benggala (Panthera tigris tigris) dene sing
urip ing tanah Jawa jinis macan Jawa (Panthera tigris sondaica). Singa basa
Latine :Panthera leo. Ana buku sing nerangake yen anake macan jenenge “gogor”,
dene anake singa jenenge “dibal”. Ing bausastra Poerwadarminta tembung “dibal”
ora ditemokake, sing ana tembung “gedibal “ sing tegese : 1 lemah sing lumengket
ing sikil; 2 batur. Gedibal sampeyan = baturmu (aku), kacethakna :
AITS:Dadhīci), ugi asring dipun sebat Dadyanca. Wonten salebeting mitologi Hindu, Dadici punika minangka asma resi. Panjenenganipun anggadhahi garwa, ingkang asma Lopamudra. Resi Dadici punika anggadhahi kasekten ingkang saged damel lawan ajrih. Amargi kasekten punika, para dewa nimpen gegamanipun wonten ing asramanipun Resi Dadici. Para dewa pesen menawi para dewa bakal mendhet gaman punika nalika badhe dipunginakaken. Saksampunipun nyimpen gegaman, para dewa kondur malih wonten suwarga.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 3 Maret 2016.
siji panunggalanmu bakal ngulungake Aku.”[ayat 21b] Dados kwajibanipun tiyang sepuh ngegetaken para putra supados ngati-ati […]
padha kaget, dene wong-wong kang ndherekake padha wedi…..” [ayat 32] Kados pundi raosing manah kita menawi salah satunggaling tiyang […]
Sing rumangsa darbe kuwasa sumuk, adate banjur umuk. Mahasiswa regudugan
pengin ngowahi kahanan, nanging malah antem-anteman lawan aparat keamanan.
sing ora bakal kepranan? Bab sesebutan gagah pancen asring magepokan marang
lanang. Arang-arang wong wadon antuk sebutan gagah, kajaba sing bener-bener
madeg dadi prajurit maju perang. Wong lanang gagah kuwi sing kaajap bisa
modifikasi karo bondo dengkul, bondo nekat, idrek sing sregep.
perkembangan anak menjelang usia 3 tahun | blog-nya diviarsa
Mas Ogut : Kowe ngerti karepe upacara temu manten kae, gene kok ndadak nganggo ditemukke barang? Gogon Joss : opo yow...nganu, supayane mantene gathuk, lan temu rasane, nyawiji antarane lanang lan wadon..
Mas Ogut : Wah, yo pinter jebule....!
Mas Ogut : Lha iki terusane....manten kae kok ditimbang dipangku bapak'e, karepe piye iku njal?
Darno : karepe, manten iku podo abote, ora ono bedane anak'e karo mantune, ngono...
Mas Ogut : We lha, isonan jebule...!!!
Darno : Lho piye to?ku kan wis tau nglakoni...nk kowe kan durung tau, mulane takon
Mas Ogut : Lha terus Kacar kucur kae opo maksude?
Darno : Wong lanang aweh guno, koyo nafkah marang wong wadon, biso ngayani, ngayomi lan ngayemi.
Mas Ogut : Wah...jan pinter tenan kowe,Lek Gon....
Darno : Aku ki mboh kok....
Mas Ogut : Iki sing terakhir, geneyo
Wonthaggi"Karinya", Wonthaggi
Jinawi Subur Kang Sarwa Tinandur Murah Kang Sarwa Tinuku, Kaloka Murah Sandang Pangan Lan Aman Tentrem Kawontenanipun.
“Nderek tanglet, Pak Lek. Nopo niki dalan ingkang leres menawi kula ajeng ten Dieng?”
“Oh, nggeh Mas. Leres, lewat mriki saget”
“Niki jalur alternatif, biasa ne wong-wong
“Oh ngoten. Matur nuwun, pak lek”
“Mas, kulo angsal nunut numpang mboten. Kulo ajeng wangsul nanging mpun mboten wonten
Kados ingkang sampun kawartosaken ing Kajawèn ingkang kepengker, inggih punika bab wontenipun sawung bal-balan tanah ngriki ingkang sami nglurug ḍateng Eropah, ing ngriki ngecrat gambaripun sawung-sawung wau nalika nuju tanḍingan kaliyan sawung bal-balan saking Hongariye wonten ing alun-alun Rheims, Prancis.
[UNDUH] Highlights 2016 (tipe file .PDF)
[UNDUH] Highlights 2015 (tipe file .PDF)
[UNDUH] Highlights 2014 (tipe file .PDF)
Sugeng Riyadi Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani Penggalih Panjenengan. Taqabalallahu minna wa minkum Rumaos diri seueur kalepatan, neda pangapunten
wes biasa2 wae, kuwi wes jadi panganane bocah2 SMA/SMK jaman saiki, nek jaman semono
“Dos pundi ngih mas, tiyang budal kaji kan kudune
A : aku mbiyen jaman cilik yo sok dolanan cangkruk karo kanca2ku
Nayee Padosan DVD (2003)EagleRs.9945.Nayee Padosan DVD (2003)ShemarooRs.9946.Nayee Padosan VCD (2003)EagleRs.3847.Nayee Padosan VCD (2003)ShemarooRs.4948.NFDC:
ketika audit ISO 9000 : 2008… | blog-nya diviarsa
Eropa ing Asia, padha nyebar kanggo bagéan saka donya katilar. Revolusi ing Mesir ana ing Prakata menyang aduk saka wangun liyane militant lan liyane revolusioner nasionalisme saindhenging bangsa Arab. Ing Afrika banget, loro lor lan kidul saka Sahara, pemimpin nasionalis padha berkembang sing wis ditemtokake kanggo netepake kamardikan politik negara lan mungkasi hak istimewa saka minoritas Eropah. Lan malah ngendi kamardikan wis ngrambah ana isih akeh latar kanggo musuhan antarane tilas koloni lan kakuwasan Eropah, kanggo terakhir seneng terus duwe saham ekonomi utama ing wilayah kolonial lawas.
European Ing hubungan antarane Amerika Eropah kulon lan bangsa anyar Afrika lan Asia padha rumit dening kasunyatan sing Rusia lan kakuwasan Komunis padha kasengsem ing banget iki ing wektu nambah pengaruh politik ing, lan kontak sing ekonomi karo negara iki, utamané ing sisih wétan tengah. Bangsa anyar padha umume ora penasaran ijolan Master kolonial sing kanggo Komunis ing nanging rodo sought kanggo nggawe donya katelu antarané Wétan lan Kulon. Nanging, padha nyeret menyang saingan politik donya, minangka loro kakuwasan kulon lan Rusia sought kanggo mbangun munggah sistem sing boloan.
The Baghdad Kasunyatan: Kanggo kakuwasan kulon siji sarana ngemot komunisme ing Asia lan Timur Tengah iki nitahaken saka boloan Military karo pamaréntah pro-kulon. ing 1952 Yunani lan Turki wis digambar menyang NATO lan Amérika mengko diadegaké dhasar roket ing tapel wates Soviet Turkish. Ing wilayah sing padha teka nganggo ing protèktif peran anti Komunis supaya dawa dianakaké dening Britain wiwit dina Palmerston lan Disraeli. Papan-papan liya ing Timur Tengah Britain tetep daya Western paling melu. panasehat Kolombia tetep ing Irak lan Yordania, lan ing 1955 Iraq mèloni mbentuk Alliance karo Turkey. aliansi iki nggedhekake kanggo kalebu Pakistan, Persia lan Britain. Iku cetha anticommunist lan banget seneng dening Serikat neutralist ing wilayah. India kanggo Kayata ana wedi sing bisa nguripake marang dheweke ing musuhan karo Pakistan, senadyan British digawe iku cetha wong bakal Kumpulan marang negara Persemakmuran liyane. Senajan united Serikat ora anggota kasunyatan iku disaranaké iku, lan kasunyatan Baghdad iki disambung kanggo
Menawa pengiriman notifikasi kula saka tindakake-munggah Komentar dening email. Menawa pengiriman
do and dont’s during pregnancy | blog-nya diviarsa
as 16.3 Mb PDF file, U.S. Geological Survey 1998
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pavonis_Mons&oldid=1102361"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik Mars	Menu navigasi
kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan tahun 80 an, Tembang Kenangan Nostalgia
sugeng nindakaken siam ramadan pak sumartono. dangu mboten upload album kaset
rusli z (2013-05-24 5:18 PM)
prambanan - sejarah candi prambanan - asal usul candi prambanan - candi perambanan - Candi prambanan dulunya tempat apa - candi prambaban - candi paranbanan - candi parambanan - asal mula candi prambanan -
Kudowa Zdrój (Jerman Bad Kudowa; Ceko Lázně Chudoba) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kudowa_Zdrój&oldid=1090852"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
* DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR
* HANJAGI PUISI JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING BUDAYA JAWI
Masakan Prancis (Cuisine française) inggih punika jénis masakan ingkang asalipun saking nagari Prancis lan pintén-pintén nagari sanès ingkang angsal prabawa budaya Parancis.[1][2] Masakan Prancis ingkang sampun berevolusi sami kaliyan perubahan sosial lan pulitik dipuntingal dados jénis kulinèr ingkang èlègan, penuh warni, kadang-kadang kedaerahanipun.[1] sanes punika, ugi sampun ditepang kaenakan lan ménawi golongan kulinèr ingkang rumit lan nantang kanggè dipunkuasai.[1]
Masakan Prancis punika aneka werni, lan kados sami variasi masakan Cina.[3] sak punika dipunsebapaken kaliyan kegemaran rakyat Prancis madhang masakan ingkang lezat serta nyajiaken kaliyan cara ingkang narik.[3] Keragaman ini juga disebabkan olèh keadaan geografi dan iklim yang memengaruhi produksi pinten-pinten jinis bahan panganan, serta ugi sejarah Prancis ingkang ndawa.[3] menawi sampun kaliyan nyinaoni masakan Prancis punika ugi mahami Prancis piyambak.[3] amargi keanekaragamanipun, masakan Prancis angsal penghargaan dados Warisan Budaya Dunia UNESCO ing tanggal 16 November 2010 ing Nairobi, Kenya.[4][5] sak punika disambut anget kaliyan Perdana Menteri François Fillon ingkang nyataaken menawi punika kawiwitan masakan suatu bangsa dipundadosaken warisan donya.[5]
Abad ke-15 ngantos 19[besut | besut sumber]
Prancis gadahi sejarah kuliner ingkang ndawa.[6] ing abad ke-15, Catherine de Medici saking Italia gantos
dipuntepang menawi tradisi kulineripun.[3] Catherine mbete ing ahli masak saking Italia lan nepangaken katah jinis masakan, cara penyajian lan aturan kangge nyiapaken makan ndalu ing Prancis.[3] ing taun-taun lan saklajengipun[6] menawi mekaten Prancis lan Italia sampun ngerembakaken tradisi kuliner ingkang beneten, ananging sejatosipun wiwit mula budaya kuliner Prancis katah dipunprabawai saking masa kasebut.[3]
ing taun 1652, sebuah buku masak ingkang kawiwitan Prancis ingkag asmanipun Le Cuisine François dipunserat déning koki ingkang sampun misuhur lan asmanipun La Varenne.[7] Buku kasebut dados bukti menawi tradisi kuliner Prancis sampun dados bagian ingkang wigati ing budaya masak lan makan malam ing Éropah.[7] Buku punika maringin penjelasan ngenai metode penyajian, kalebet cara damel roux, masakan ingkang kadamel saking campuran tepung lan mentega kangge ngentelaken sup lan saus.[7] sakderengipun roux dipuntemuken, cara tiyang Prancis kangge engentalken sup namung kaliyan nyampuraken kaliyan roti.[7]
Sampai penjara Bastille dibobol ing taun 1789, sebagian ageng rakyat Prancis inggih punika petani miskin ingkang ngonsumsi panganan arupa palawija.[6] ing abad-abad saklajengipun, kaum bangsawan dados semakin kiat, ingkang berimbas ing ngerembakake panganan ingkang gadahi mutu dados perlambang status sosial.[6] Pada abad ke-19, Haute cuisine atau Grande
berkontribusi ing memopulerkan toque, topi inggil ingkang warninipun putih ingkang dipunengge sami seragam chef ngantos sapunika.
lan dipuntepang menawi cara penyajianipun ingkang rumit lan seksama.[6] katukulan masakan enggal (nouvelle cuisine) dipunwiwiti ing taun 1970-an menggeser kepopuleran masakan klasik ingkang rumit.[6] titikan khas masakan enggal inggih punika ginaaken saus krim lan berfokus ing rasa ingkang murni tanpa ginaaken katah bahan masakan.[6] Metode punika ngaruhi masakan Prancis ngantos sapunika, ingkang saged dipuntingal kaliyan
ingkang langkung fleksibel lan katah bereksperimen kaliyan citarasa non tradisional.[6]
Masakan Prancis moderen kawiwitan saking masa Perang Dunia I.[6] Sistem transportasi ingkamg sae punika paruh kawiwitan ing ke-20 nderek memopulerkan kalih jinis kuliner kelas inggil lan daerah ingkang sakderengipun kapisah.[6] Pasca Perang Dunia II, industri pariwisata mgerembag pesat lan nyebapaken masakan-masakan mliginipun sampun dinikmati warga kaliyan rega ingkang
Pak Lurah : Assalamualaikum ... Nyuwun sekedek wektune
ten RT: 03 RW: 03.
Bu RW : Enggeh pak? Dalan ten mriku sampun mboten sae kangge di
ngangkluh menawi lewat ten dalan mriku pak.
Pak Lurah : Nggeh... Ibu-ibu sedaya mulane saniki kula bade nyampeaken amanat
sangking pemerintah. Niki wonten sekedek dana sangking pemerintah kangge
arto tambahan sangking kas mawon, artone kas digunake kanggo keperluan koyo
ngonten niki, kan niki nggeh kangge kebaikan warga juga. Pripun ibu-ibu sedaya?
BU RW : Nggeh mekaten niku mawon napa pak ? Pak RT, cobi kas.e warga sampun
Jl. Mertasari 59 Sidakarya Suwung Kangin Sanur.
Waosan : Fillipi 2 : 1 – 11 | Pamuji : KPK 172 : 1, 3 Nats: “Pancen wus sapantese manawa aku duwe pangrasa mangkono tumraping kowe kabeh, awit kowe padha klebu ing
Waosan : Efesus 2 : 1 – 10 | Pamuji : KPK 175 : 1, 3 Nats: “…marga saka sih rahmat kowe padha kapitulungan rahayu…..”[ayat 4,5] Rahayu menika tansah dipun ajeng-ajeng tiyang ing jagad menika. […]
nganti-anti marang Pangeran Yehuwah, nyawaku ngarep-arep, lan aku ngarep-arep marang Pangandikane.” [ayat 5] Mazmur waosan kita dinten menika nedahaken […]
December 17, 2016 at 4:52 pm	aamiin wkwkwk
December 19, 2016 at 10:03 am	2015 bar tuku piksen, 2017 wis metu anyar
Galena sirkuit Kahuripan East Java perwakilan SCS Extrim 4x4 surabaya Jimny Reiders
kerja team yg bagus ya jangan eker2 ran
tok. ndaftare maring markas KOBRA MANIA alamate belakang kantor Kejaksaan Negeri Purbalingga ( KINGSAN ) golet bae sing
Martinus ingkang wicak, pripun yen sakmangkeh bibar lebaran para danyang ing mriki dipun lempakaken, njih ngiras pantes sambung tali rahsa lan bagi binagi, jangkep jinangkep perkawis seserepan,sahingga ing pangajap sakmangkeipun saget amemangun karyenaktyas dumateng sasama kanan keringipun. Mbok menawi sakmangkeh
dateng gunung kidul. Mangga kang, dipun koordinir. martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: WONG JAWA ILANG JAWANE Fri Jul 03, 2009 4:04 pm menika ide ingkang sae kang. njih mangga
pangageng Wonosari.com bade paring pitutur. Ngabehi_kmLurahLokasi : jakartaReputation : 0Join date : 17.10.08Subyek: Re: WONG JAWA ILANG JAWANE Fri Jul 03, 2009 5:00 pm Penjenengan rak pidalem ing wonosari to?Kanthi ngawontenaken sarasehan mbok menawi sakmangkeh
kang béda kanthi asal saka tradisi kasebut, basa dimupangatake kanthi arupa
Maret 2002) inggih punika satunggalipun filsuf saking Jerman ingkang misuwur amargi karyanipun nalika taun 1960, "Wahrheit und Methode" (Kaleresan lan Metode).[1][2]
Gesangipun[besut | besut sumber]
Gadamer dipunlairaken ing Marburg, Jerman, minangka putranipun kimiawan farmasi ingkang ugi dados rektor ing mrika.[1] Gadamer nglawan bapakipun ingkang ndhawuhi supados sinau ilmu-ilmu alam.[1] Ananging Gadamer langkung milih ilmu humaniora. Panjenenganipun ageng lan sekolah ing Breslau, ananging boten dangu wenten mrika Gadamer pindhah dhateng Marburg kangge sinau kaliyan para fisuf Neo-Kantian Paul Natorp lan Nicolai Hartmann. Panjenenganipun saged nahanake dhisertasinipun taun 1922.[1] Boten dangu saking punika, Gadamer lajeng tindak dhateng Freiburg lan sinau kaliyan Martin Heidegger, ingkang ing wekdal punika satunggalipun sarjana enem ingkang wasis ananging dereng angsal gelar profesor. Gadamer lajeng dados salah satunggalipun kelompok mahasiswa kados Leo Strauss, Karl Löwith, lan Hannah Arendt.[1] Gadamer kaliyan Heidegger dados akrab, lan nalika Heidegger angsal angsal jabatan ing Marburg, Gadamer ndherek Heidegger ing mrika.[1] Prabawa saking Heidegger ingkang maringi Gadamer pola pikiran ingkang khas lan nebihaken Gadamer saking prabawa Neo-Kantian saking Natorp
(en)Hans-Georg Gadamer Dies; Noted German Philosopher
FilsufFilsuf JermanHermeneutikaLair 1900Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka WikidataArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 18 Oktober 2016.
Elingo, pundhak iro ono tugas sing dipikul bebarengan
Ndadekno Islam dadi aturan Tumuju Khilafah Islamiyah sing bakal gawe
3A3B ING-SPA-TED3C ING-SPA-RUS 5A ING-FRA-SPA5B ING-TED-SPA5C
Tykocin (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tykocin&oldid=1090934"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
someone wee... Lehku ajak2 nganti lambeku dawir ora do iso kok, yo mangkat dewe
Gua Pindul Gunungkidul Thu Feb 09, 2012 4:24 pm pipit wrote:bowo_wahyu wrote:wuuu mrono yo ora ngajak2 peh karo someone wee... Lehku ajak2 nganti lambeku dawir ora do iso kok, yo mangkat dewe aku ora dijak cuah_________________I
karo someone wee... Lehku ajak2 nganti lambeku dawir ora do iso kok, yo mangkat dewe aku ora dijak cuahlha kowe
mungkin dolan mrono.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Yeongsanjae inggih punika upacara ritual agama Buddha ingkang dipunwontenaken ing Kuil Bongwon, Seoul, Korea Selatan.[1] Upacara wonten ing kapitadosan Buddhisme punika kanthi ancas paring persembahan dhumateng Buddha supados nuntun gesangipun manungsa, ingkang tasih gesang lan ugi ingkang sampun tilar donya supados pikantuk katentreman.[2] Upacara punika dipunwontenaken kaliyan ritual bompae inggih punika melantunkan sutra Buddha. Kalajengaken kalihan nari tarian ritual Nabichum, Barachum, Beobgochum lan Tajuchum.[3] Upacara punika minangka wujud Warisan Budaya Nonbendawi Korea Selatan Nomor 50 taun 1973 lan ugi minangka Karya Agung Warisan Budaya Lisan lan Nonbendawi Manungsa UNESCO nalika taun 2005.[4]
Miturut kapitadosan Buddhisme Korea, Yeongsanjae inggih punika upacara adhedhasar nalika prastawa Buddha paring
ingkang gesang wonten ing bumi lan langit rumaos bungah sanget bibar mirangaken khotbahipun.[5][6] Kembang Mandala mandhap saking langit Sakradevanan Indra saking sadaya donya, para Bodhisattva, dewa lan dewi ndhèrèk mandhap dhateng bumi kanggé maringi kembang lan dupa sarta nari kagem Buddha.[5] Sedaya kawontenan punika dipunmanifestasiaken dhateng satunggaling upacara ingkang dipunsebat Yeongsanjae.[5] Upacara punika kanthi ancas nglantaraken pesen babagan reinkarnasi lan pagesangan énggal wonten ing nirwana kanggé tiyang ingkang sampun tilar donya.[5] Kejawi punika upacara punika ugi kanthi ancas supados nuntun manungsa ingkang wonten ing bumi supados pikantuk pancerahan lan pambebasan saking karma, saéngga jiwa-jiwa sadaya makhluk ing bumi, langit, segara, lan alam baka saged slamet lan tentrem.[5]
Upacara Yeongsanjae nedahaken musik lan tarian ritual ingkang nggabungaken ritual asli Korea kaliyan Buddhisme lajeng dipunwontenaken saben setaun kaping pisan ing Bongwonsa (Kuil Bongwon), Seoul.[1] Nalika zaman tengahan Dinasti Joseon, upacara ritual agama Buddha dipunwontenaken kanthi ageng adhedhasar Sutra Teratai.[1] Kados ritual agami sanès, Yeongsanjae punika
punika ngaturaken mantra tanpa tèks sinerat lan dipunwarisaken kanthi lésan.[8] Ritual Beompae kaperang dados mantra anchabi lan geotchaebi[8]. Anchabi punika sekawan nada musik Buddha lan swantun andhap, déné geotchaebi punika mantra dawa.[8]
Tarian[besut | besut sumber]
Tarian ingkang dipunpentasaken wonten ing Yeongsanjae gunggungipun wonten 3 ingkang kairingan mantra lan piranti musik kados trompèt (taepyeongso), gong (jing), gendérang (buk), simbal lan moktak. Tarian ingkang dipuntedahaken punika Nabichum, Barachum, lan Beopgochum.
Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Polski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 6 Maret 2016.
lha ngopo mecah klopo? wong ning kene onone sing wis diketoki dowo2..frozen ngono...
May 7, 2009 at 12:59 AM
segera. Dengan gaya Suroboyoan, Cak Nun berujar, “Yo benere Pak Lurah lak sing turun tangan, yo opo carane wedhus-wedhus sing kecepit iki mau isok bebas. Gak onok ceritane wedhus kecepit malah dikonkon ngadhep Pak
wara-wara gegayutan kalian dhinten ambal warsa kula ingkang 17 taun. kanca- kanca kula aturi rawuh wonten griya kula: inten :senen tanggal :20-juli 2009 tabuh : 3.30 adresipun : perum boro mukti a4. no 8 purworejo waruhipun kanca-kanca kula ngatur ake matur nuwun. kula keluarga ratih.
Rakeyan Kamuninggading Prabu Pucukwesi (K) 913-91612. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (menantu no 11) 916-942 (B)13. Prabu
poko’e wong ndeso ae,,,ra koyo saiki senk soyo
enek gambare. Biasane warnane abang biru karo ireng. Trus nduwure enek tulisane entah toko opo itu. Kalenderku kebetulan tulisane Unit Donor Darah. Soale aku rutin.
Tanggalan jenis iki malah angel golekane. Padahal paling gampang lan paling ceta
PUNAPA MANIS WOH GESANG KITA?
Waosan I: Yesaya 5:1-7, Tanggapan: Jabur 80:7-15;
Waosan II: Filipi 3:4b-14, Waosan III: Injil Mateus 21:33-46
ampun salimrahipun tiyang Kristen mahargya Paskah, Pentekosta punapa dene Natal. Greja-greja tertemtu mahargya kanthi ngulemi tangga tepalih ingkang beda agami lan kabudayan. Nanging wonten greja ingkang boten ngawontenaken kados kasebat jalaran panglimbangipun wonten tiyang beda agami ingkang boten karsa ngrawuhi ing pahargyan dinten riyaya Kristen. Tundhonipun dipun-tetepaken cara sanes inggih punika kanthi mbage berkah dhateng tangga-tepalih.
Wonten greja ingkang ngulemi tangga-tepalih kembul bujana ing wekdal pengetan tanggap warsa kadiwasanipun. Sasampunipun pangibadah ucap sokur kalajengaken kendhuren utawi kembul bujana ing wewengkon greja saged ing nglebet gedhong greja, wonten ing teras, wonten ing latar lan sapiturutipun. Ing adicara kendhuren kasebat, wakiling greja ngatag warga ingkang sami rawuh ngunjukaken pandonga kangge paladosaning greja sesarengan masyarakat murih kababaring karaharjan. Sasampunipun pandonga kalajengaken kembul bujana lan wekdal wawan rembag kanthi mardika sinegahan hiburan sawatawis. Kawontenan makaten punika kawujud menawi tiyang Kristen utawi greja mawas bilih dhirinipun punika tunggal drajat kaliyan tiyang sanes. Greja dados patunggilan utawi pepanthan ingkang tinarbuka. Wonten kembul bujana mirunggan kangge para warganing pasamuwan, nanging ugi wonten kembul bujana sesarengan kaliyan tangga tepalih ing sakiwa-tengening greja. Greja dados patunggilan utawi pepanthan ingkang tinarbuka, nanging kados pundi anggenipun paring makna bab ngabaraken Injil?
Gesangipun boten saged dipun pethal saking tumindak milih. Nalika satunggaling tiyang milih rasukan limrahipun sami kaliyan werni ingkang dipun remeni. Nanging menawi wonten tiyang ingkang remen werni jambon, piyambakipun boten prelu sengit dhateng werni sanesipun. Nalika wonten ing warung, satunggaling tiyang boten badhe pesen sadaya tetedhan lan omben-omben kangge piyambakipun. Tiyang kasebat kedah milih setunggal jinis tetedhan lan omben-omben, lan boten prelu sengit dhateng jinising tetedhan lan omben-omben sanesipun. Miji satunggaling jinis utawi prakawis saking sawarnining jinis ingkang wonten punika prakawis limrah, nanging boten wicaksana menawi lajeng meksa tiyang sanes nampi pilihan kita lan ngicali pilihan sanesipun.
Ing jagad punika kathah sanget jinising bangsa. Kenging punapa Gusti miji Israel dados pakebonan angguripun? Punapa ta kaunggulanipun Israel katandhingaken bangsa sanes? Kitab Suci pancen boten paring katrangan bab kasebat. Punapa kanthi miji Israel ateges Gusti ban cindhe ban ciladan lan ngremehaken bangsa sanes? Temtunipun sampun ngantos dipun-paringi makna ingkang makaten punika. Kita kedah saged mawang Gusti kadosdene manungsa, dene Panjenenganipun boten saged uwal saking tumindak milih utawi miji. Kita nyumerepi kawontenanipun Gusti boten saking satunggal pihak inggih punika Panjenenganipun mahasuci lan tanpa wates panguwaosipun. Kawontenanipun Gusti Allah kedah kita wawas dene Panjenenganipun karsa sesambetan kaliyan manungsa. Gusti karsa andhap asor manahipun, temah karsa nyami warni kaliyan manungsa utawi nyamekaken drajatipun kaliyan manungsa, miji Israel dados pakebonan angguripun Gusti. Kanthi makaten sesambetan antawisipun Gusti lan manungsa kaanyaraken.
Kados dene tiyang ingkang milih jodho utawi sisihan, boten ateges tiyang ingkang boten kapiji dados sisihanipun punika kaanggep remeh utawi asor. Satunggaling wekdal, tiyang sesemahan kasebat nemahi prakawis utawi ruwet renteng lan merlokaken pamawas saha piwulang saking tiyang sanes ingkang boten kapiji dados sisihanipun. Minangka tiyang ingkang sesemahan mesthinipun nggadhahi gegadhangan. Gusti sampun ngreksa lan ngrimati Israel kados dene satunggaling tiyang ngrimati pakebonan angguripun piyambak. Gusti ngajeng-ajeng pakebonan angguripun ngedalaken woh. Emanipun pangajeng-ajeng lan kasunyatan beda. ”Amarga pakebonane anggur Sang Yehuwah Gustine sarwa tumitah iku turune Israel, lan para wong Yehuda iku tetanduran kang diremeni; kang diajeng-ajeng kaadilan, nanging kang ana mung tindak ambek siya, kang diantos-antos kabeneran nanging, kang ana mung kaonaran” (Yes. 5:7).
Wohing gesang ingkang kinersakaken dening Gusti tumrap umatipun inggih punika kaadilan lan kaleresan. Kekalihipun boten saged kapethal, kados dene arta logam ingkang boten saged kapethal kalih sisihipun. Nanging kaadilan lan kaleresan ingkang katindakaken dening manungsa asring ngener dhateng ingkang gadhah panguwaos lan pangaribawa, sipatipun keras lan nyingkiraken raos kaadilan. Tuwuh pamawas, panerak ingkang dipun-tindakaken dening rakyat alit lan tiyang miskin kedah dipun-tanduki kanthi pranatan ingkang gumathok. Kosok wangsulipun panerak ingkang dipun-tindakaken dening tiyang kumawaos lan gadhah pangaribawa bab jejeging pranatan kethul. Langkung cepet ndhawahaken pidana dhateng tiyang miskin ingkang mandung gedhang, semangka lan woh randhu katimbang ngadili tiyang ingkang nylingkuhaken arta (utawi koruptor), pawadanipun netepi trap-trapaning pranatan. Kaadilan lan kaleresan ingkang boten mihak dhateng tiyang ringkih badhe nguwohaken ambek siya lan kaonaran.
Kaadilan lan kayektenipun Gusti mihak dhateng tiyang ringkih lan kesrakat. Gusti boten kados dewi ingkang nutup netra lan njagi timbangan supados tetep satimbang. Gusti kados dene dewi ingkang mbekta timbangan lan mripatipun binuka sekedhik, nuju dhateng peksi alit ingkang semplah elaripun temah boten saged mabur lan menclok ing salah satunggaling sisih timbangan kasebat. Temtunipun timbangan punika badhe obah nuju dhateng peksi alit ingkang sakit kasebat. Inggih makaten punika gambaraning kaadilan lan kayektenipun Gusti ingkang mihak dhateng tiyang ingkang ringkih lan nandhang.
Ringkih lan nandhang punika gambaraning gesang. Gesang punika condhong ringkih, boten gadhah daya lan prelu dipun-belani. Dene daya pepejah ingkang boten prelu dipun-belani malah ngrembaka. Mirsanana kangenipun Rasul Paulus. Piyambakipun kepengin makempal kanthi daya gesang, sanes daya pepejah. Gesang kados ingkang dipun lampahi dening Gusti Yesus punika gesang ingkang rumaket kaliyan kawontenan ringkih lan nandhang. ”Kang dakkarepake yaitu wanuh marang Panjenengane lan dayane wungune lan manunggil ing sajrone sangsarane, temahan aku dadi madha rupa lan Panjenengane ana ing sedane, supaya wekasane aku oleh patangen saka ing antarane wong mati” (Filipi 3:10-11).
Nyumerepi bab pakabaran Injil punika ugi magepokan kaliyan prakawis mbelani lan mihak. Pakabaran Injil asring dipun wawas milujengaken jiwa-jiwa. Agami, kayakinan utawi budaya sanes kaangep langkung ringkih lan damel randhating tiyang mlebet swarga. Punapa ingkang badhe kalampahan menawi kita ngulemi tiyang sanes ngrawuhi ing pahargyan agami kita, kamangka kita nganggep tiyang kasebat langkung asor drajatipun lan ing mangke badhe manggen ing naraka? Saged kemawon tiyang-tiyang kasebat badhe nganggep kita punika tiyang ingkang boten limrah. Saged kemawon tiyang-tiyang sanes cubriya dhateng kita. Kita ugi cubriya dhateng tiyang sanes, nganggep tiyang sanes ingkang njalari wontenipun tiyang Kristen pindhah agami utawi murtad. Gesang ing salebeting cubriya awit raos gumunggung ingkang nganggep tiyang sanes ingkang langkung asor kedah mratobat. Kita kaengetaken lumantar piwulangipun juru masmur. ”Paduka dadosaken rerebatanipun para tangga-tepalih, saha sami cinampahan ing mengsah-mengsah kawula. Dhuh Gusti Allahipun sarwa ingkang dumadi, kawula mugi sami Paduka pulihaken, mugi karsaa nyunaraken wadana Paduka, temah kawula sami manggih wilujeng” (Jabur Masmur 80:7-8).
kedah dipun tindakaken tanpa nyengiti agami sanes. Sadaya agami ngadhepi wontenipun tumindak boten adil, panandhang awit bencana alam, sesakit kados dene HIV/AIDS lan pangancaming narkoba kangge nenemam, jagad ingkang sangsaya risak kawontenanipun, kamiskinan sangsaya kathah lan sapiturutipun. Menawi tiyang Kristen utawi greja boten milih ndherek tumut tumandang damel ngrampungi prakawis-prakawis kasebat, kamangka agami lan golongan sanes malah langkung migatosaken dhateng prakawis-prakawis kasebat sampun ngantos eram menawi ”Kratoning Allah bakal kapundhut saka ing kowe lan bakal kaparingake marang sawijining bangsa kang bakal metokake wohe” (Mateus 21:43).
Kratoning Allah punika magepokan kaliyan prakawis mbelani ngrembakaning gesang samangke. Kratoning Allah ingkang sakawit kagambaraken wonten ing nginggil ngrika, sampun dipun-rawuhaken Gusti Yesus ing jagad punika. Ngabaraken Injil punika mbabar tandha-tandha Kratoning Allah. Pratandha punika kababar nalika greja minangka patunggilan purun mbikak manahipun saha pamawasipun. Boten namung ngladosaken bujana suci tumrap warganing pasamuwan, nanging ugi mbabar kembul bujana sesarengan sok sintena ingkang wonten ing sanjawining wates tembok greja. Gesangipun tetiyang ing salebeting kawontenan ingkang beda-beda pantes dipun-regengaken. Temah nalika greja kita mengeti tanggap warsa kadiwasaning pasamuwan, tangga-tepalih kita kanthi suwanten nengsemaken ngucap: “Sugeng tanggap warsa nggih”. Amin.
Pawartos Sih Rahmat : Filipi 3:10-11
Pitedah Gesang Anyar : Jabur Masmur 80:7-8
saboten-botenipun adhedhasar pangalaman gesangipun. Lumantar khotbah punika kaaturaken satunggaling pamawas magepokan kaliyan maknaning titikan brayat Kristen ingkang kasengkuyung dening tigang prakawis inggih punika:
Magepokan tigang prakawis kasebat, kita gatosaken cariyos nyata punika.
Satunggaling wekdal wonten Pandhita ingkang kapanggih kaliyan warga greja sanes. Warga sanes kasebat rumaos bingah lan pitados bilih pepanggihan punika awit saking panuntunipun Gusti. Warga kasebat nyariosaken kawontenan semahipun ingkang nembe nandhang sakit lan prelu enggal dipun-operasi. Semahipun wau boten semplah lan nglokro ananging pitados bilih Gusti Yesus punika ingkang kuwaos nyarasaken lan tinarbuka manahipun tumrap wekdal sarasing sesakit lumantar pambudidayanipun dokter utawi jururawat. Kangge kabetahaning operasi mirungganipun dana, warga kasebat nyuwun dipun-dongakaken dening pandhita. Lajeng kekalihipun sesarengan ndedonga. Sasampunipun ndedonga pirembagan kalajengaken. Pandhita wau ndangu punapa warga kasebat sampun nyariosaken momotanipun dhateng pradata grejanipun piyambak magepokan kaliyan prakawising brayatipun. Warga kasebat mangsuli bilih dereng nyariosaken prakawisipun dhateng pradata grejanipun awit rumaos boten yakin bilih tumindakipun kasebat badhe ndhatengaken margi tumrap karampunganing reruwetipun. Sadangunipun punika warga kasebat malah celak kaliyan para pamimpin greja sanes lan pikantuk wawasan tumrap karampunganing prakawisipun ingkang dipun-betahaken. Warga punika rumaos bilih piyambakipun lan brayatipun punika tiyang papa lan rumaos boten dipun-gatosaken dening patunggilanipun, nanging malah dipun tampi dening pamimpin greja sanesipun. Ing salebeting manahipun, pandhita kasebat rumaos eram awit warga ingkang nembe nemahi kahanan awrat kasebat nggadhahi pamawas bilih cariyos dhateng pradata grejanipun punika boten wonten paedahipun utawi muspra.
Pirembagan kasebat dados gambaran kawotenanipun tiyang utawi brayat Kristen. Nalika nemahi prakawis ingkang awrat boten kesupen ndedonga sacara pribadi, sesarengan brayat, utawi pandhita greja sanes. Pandonga makaten punika langkung prayogi katimbang babarpisan boten ndedonga. Nanging pandonga punika saged dipun-indhakaken kanthi nggandheng sadherek patunggilan. Kanthi ndedonga sesarengan para sadherek patunggilan kita tetep njagi sikeping manah sampun ngantos gumunggung lan gadhah panganggep kasiling sedya awit saking pambudidaya pribadi. Ndedonga sesarengan tiyang sanes punika ngawekani raosing manah bilih karampunganing prakawis gesang amargi satunggaling tiyang, nanging nalika prakawisipun karampungan jalaran pandonga sesarengan ateges tiyang kasebat rumaos saha nglenggana bilih patunggilaning para sedherek anjalari kasembadaning pandonganipun. Kita prelu nuladha Rasul Paulus, dene wonten ing Filipi 4:2-3 Rasul Paulus mbereg supados saben warganing pasamuwan rumaos bilih dados gegelitaning patunggilan ingkang sami dene nyengkuyung.
Pradata kanthi karingkihan kamanungsanipun punika dados pratelan wontenipun patunggilan. Tanpa patunggilan boten wonten pradata. Mila kita boten prelu mapanaken pradata minangka pahlawan, nanging mapanaken pradata minangka wot ing antawisipun warga pasamuwan ingkang katunggil ing satunggaling greja. Pradata sesarengan perangan patunggilan sanesipun badhe nyengkuyung ing pandonga minangka pambuka korining sih rahmat tumrap ”Tentrem rahayu kang saka ing Gusti Allah, kang ngungkuli saliring budi, bakal rumeksa marang ati lan pangangen-angenmu ana ing Sang Kristus” (Filipi 4:7). Wonten ing satunggaling pepanthan utawi patunggilan njalari kita sami dene njagi manah supados boten rumaos kuwagang ngrampungi prakawisipun piyambak utawi namung ngrerancang margining karampungan tanpa wonten asilipun. Patunggilan prelu tansah dipun anyaraken
Ing papan sanes wonten satunggaling pandhita ingkang dipun suwuni panglimbang dening warga greja sanes. Tiyang kasebat kalebet satunggaling suku bangsa ingkang dados banten nalika wonten ontran-ontran Mei taun 1998. Warga kasebat gadhah penakan ingkang ngandheg amargi dipun ruda-peksa nalika ontran-ontran Mei 1998. Penakan tiyang kasebat punapa dene brayatipun nyanggi momotan ingkang boten entheng. Ngandheg ponang jabang bayi ingkang boten dipun kajengaken punapa malih jalaran dipun ruda-peksa. Magepokan prakawis punika, tiyang kasebat nggadhahi panglimbang menawi jabang bayi ingkang wonten ing kandhetan dipun guguraken, punapa punika tumindak ingkang lepat? Nyalahi pranatan sosial lan nyalahi pranatan salimrahipun? Nanggapi pitakenan ingkang makaten punika, pandhita lajeng pitaken bab warga kasebat kalebet perangan greja punapa? Warga punika boten purun mangsuli greja asalipun. Piyambakipun namung nyuwun panjawab, dipun keparengaken punapa boten ngguguraken kandhetan penakanipun. Pandhita punika boten atur panjawab.
Kenging punapa pandhita kasebat boten mangsuli? Awit piyambakipun rumaos bilih satunggaling pepanthan utawi patunggilan ndayani panglimbang kangge damel pancasan prakawis satunggaling tiyang. Menawi patunggilan kasebat boten purun nampi ibu lan bayi jalaran pangruda-peksa, temtunipun awrat tumraping calon ibu kasebat kangge nglestantunaken gesangipun. Kosok wangsulipun menawi patunggilan punika purun nampi, calon ibu punika badhe pikantuk panyengkuyung, pambereg lan pangatag saking patunggilanipun supados boten milih pancasan ingkang lepat. Patunggilan ingkang prayogi punika menawi nyengkuyung satunggaling pancasan ingkang ngener dhateng kaleresan. Dayaning pepejah ingkang saged damel lumpuhing daya gesang kalawan sesarengan dening gegelitaning patunggilan. Patunggilan kita prelu dipun-anyaraken, temah dados patunggilan ingkang saged nyengkuyung gegelitanipun ngener dhateng kasaenan. Wohing patunggilan ingkang tansah kaanyaraken punika ingkang ringkih badhe kakiyataken, ingkang sakit kasarasaken, ingkang rumaos piyambak badhe dipun rencangi nemahi reridhu ing gesangipun.
Samangke kita kabiyantu nampeni pangandika: ”He, sedulur, kapriye dene sira lumebu ing kene ora nganggo sandhangan pesta? Wong mau meneng bae (Mateus 22:12). Ayat kasebat dados peranganing cariyos ngengingi satunggaling ratu ingkang ngawontenaken pahargyan mantu tumrap putrinipun. Kita saged nggambaraken saupami ratu kasebat putrinipun dados banten pangruda-peksa tiyang kathah wekdal ontran-ontran wulan Mei 1998. Tiyang ingkang sowan tanpa rasukan ingkang murwat punika gambaraning tiyang ingkang sowan ing pesta kasebat jalaran pakewuh menawi boten sowan. Kamangka ing salebeting manahipun, sejatosipun nyaruwe lan ngremehaken brayat saha kawontenan sang temanten ingkang makaten punika.
Saben brayat boten saged mesthekaken bilih punapa ingkang kalampahan ing gesang lampahipun sami kemawon, sekeca lan ing kawontenan ingkang sampun dipun-sumerepi. Saged kalampahan bilih wekdal gesangipun wonten salebeting kahanan ingkang sinigeg. Wekdal ingkang kasigeg punika boten kanyana, boten damel sekeca lan mbekta pamawas kita dhateng kawontenan ingkang boten kita sumerepi. Sepisan malih, nemahi tantangan wekdal ingkang dumadakan kasigeg punika mila brayat perlu kabangun patunggilanipun.
Wonten satungaling warga pasamuwan ingkang ketaman sesakit AIDS. Padatanipun, menawi wonten tiyang ingkang nandhang sesakit makaten punika utawi tiyang ingkang ketaman AIDS ingkang nutup dhirinipun. Sesakit makaten punika dipun-anggep nglingsemi lan njalari ingkang sakit, punapa dene brayatipun nanggel momotan awrat, tumut lingsem menawi kathah tiyang mangretosi kawontenanipun ingkang sakit kasebat. Nanging warga kasebat gadhahi pamawas ingkang beda. Nalika piyambakipun sakit AIDS piyambakipun malah kabiyantu ngawekani karingkihanipun punika kanthi cara cariyos dhateng rencang-rencang patunggilanipun. Pepejah mesthi badhe ndhatengi manungsa, nanging tiyang kasebat saged nglawan supados pepejah boten ngawonaken daya gesangipun. Piyambakipun nampi kasunyatan kanthi pasrah dhateng Gusti. Kawontenan patunggilan kados makaten punika ingkang sinebat tumut tumandang damel mbabar tandha-tandha rawuhipun Gusti ing satengahing gesang sesarengan. Kanthi makaten warga kasebat saged ngucap: ”Iki sanyata
padha surak-surak lan suka-suka marga saka pangluwaran kang kaparingake” (Yes. 25:9).
Menawi kita boten pitados pakaryaning Allah ing gesanging brayat kita, sumangga kita madosi Gusti Allah ingkang rawuh ing satengahing patunggilan kita. Kita lumebet lan dados gegelitan ing sawarnining kegiatan ingkang katindakaken dening patunggilan kita, dadosa ing kelompok, blok, wewengkon, pepanthan punapa dene pasamuwan kita. Sampun ngantos kita kesupen dhumateng Gusti Allah kados piwulangipun juru masmur ”Aja padha nglalekake
Warganing pasamuwan sadhar, bilih gesang ing donya boten kedah sami kaliyan donya. Wujud ipun kanthi gesang sesemahan, kanthi gesang suci ing tengahing brayat kang tansah sumendhe namung wonten ing Gusti.
anadyan awis-awis wonten tiyang ingkang pirsa, dinten punika Hari Pangan Sedunia. Hari Pangan Sedunia dipun pengeti saben tanggal 16 Oktober, inggih punika nalika Organisasi Pangan Dunia (FAO) madeg ing taun 1945. Hari Pangan Sedunia dipun pengeti wiwit taun 1979 minangka srana kangge muwuhi raos preduli dhateng kawontenanipun para sedherek ingkang mlarat lan ing salebeting pailan. Saben taun mesthi wonten bab ingkang dipun suraos. Ingkang paling kathah inggih punika bab taksih cekap utawi botenipun tetedhan ing donya punika. Punika ateges, prakawis wonten lan boten wontenipun tetedhan punika dados prakawis ingkang wigati sanget. Saged dipun gambaraken, menawi sampun boten wonten tetedhan ingkang cekap malih. Kathah tiyang kantun balung–kulit lan mesthi inggih saged damel kawontenan rusuh lan penjarahan. Ingkang baken, kawontenan ingkang saestu boten ngremenake. (Saged dipun biyantu lumantar gambar-gambar tiyang ingkang ngalami pailan utawi kerusuhan/penjarahan)
Kados pundi menawi tiyang-tiyang ingkang sami boten kacekapan ing bab tetedhan punika sami maos waosan kita saking Yesaya kala wau? Mbok bilih sami ngajeng-ajeng, kapan anggenipun Gusti ngutus tiyang kados Koresh ingkang badhe ngluwari piyambakipun saking kawontenan ingkang boten ngremenaken punika. Mbok bilih sawetawis tiyang remen maos ayat-ayat punika amargi rumaos pikantuk pangajeng-ajeng. Nanging sawetawis sanesipun mbok bilih malah sami mangkel, amargi rumaos Gusti boten adil amargi boten ngutus tiyang ingkang kados Koresh.
Lajeng punapa inggih cariyos bab pangluwaran ingkang dipun tindakaken dening Gusti namung dados panglipur ingkang lamis utawi iming-iming kangge tiyang-tiyang ing salebeting momotan? Kados pundi supados tiyang-tiyang wau sami saged ngidungaken mazmur kados waosan kita, ingkang isinipun bab kekidungan anyar, pamuji dhateng Gusti ingkang paring pangluwaran?
Ing pambukaning serat, Rasul Paulus atur pamuji awit kawontenaning pasamuwan Tesalonika. Pasamuwan ing Tesalonika suwau sami nyembah brahala. Nanging sasampunipun nampeni pawartos Injil saking Rasul Paulus, lumantar tuntunaning Sang Roh Suci lajeng sami pitados dhateng Gusti. Anggenipun pitados inggih boten namung lelamisan, nanging saestu kawujud ing tumindak nyata. Rasul Paulus mastani pasamuwan Tesalonika minangka tuladha kangge pasamuwan-pasamuwan sanesipun. Wekdal semanten pasamuwan ing Tesalonika ngraosaken kawontenan ingkang awrat.
Karana sampun ngrasuk kapitadosan dhumateng Gusti, nilar panyembahing brahala, tuwin nilar sakathahing pakulinan tata panembah ingkang lami, pasamuwan wau lajeng kasingkiraken lan nampeni panindhes. Bab punka inggih kalampahan ing pasamuwan sanesipun ing laladan ing pundi Kaisar kedah dipun sembah pinangka allah. Sanadyan makaten, kapitadosanipun boten ewah gingsir, tetep santosa. Pasamuwan-pasamuwan ing papan sanes lajeng tumut kasantosakaken amargi nulad dhateng pasamuwan Tesalonika.
Prakawis punika, para sedherek. Ingkang saged dados wangsulan tumrap pitakenan-pitakenan kala wau. Prakawis ingkang dipun tindakaken dening pasamuwan Tesalonika saged damel tiyang ningali pakaryanipun Gusti kanthi nyata. Lelampahan punika saged damel sadherek-sedherek ingkang ngalami pailan sumerep Koresh ingkang dipun utus dening Gusti. Salajengipun sami saged ngidungaken mazmur ingkang enggal ingkang misuwuraken kamulyaning Gusti ingkang tansah makarya.
Menawi kala wau kita ningali pengalamanipun bangsa Israel, pasamuwan ing Tesalonika, lan tiyang-tiyang ingkang tebih, kados pundi kawontenan ing kiwa tengen kita?
Prakawis ingkang celak piyambak kaliyan bab tetedhan punika brayat. Tetedhan dipun-tampi, dipun olah, lan dipun tedha sesarengan ing salebeting brayat. Nalika wonten tetedhan kathah, inggih sedaya sami tuwuk. Nanging nalika namung wonten sekedhik, sadaya ngraosaken luwe. Ing satengahing brayat ugi wonten ingkang dipun tengenaken. Sinten ingkang kedah nampi tetedhan langkung rumiyin, lan sinten ingkang kantun. Sinten ingkang kedah nedha langkung kathah, lan sinten ingkang sekedhik. Sedaya dipun-dum wradin, miturut kabetahanipun piyambak-piyambak. Boten badhe wonten warganing brayat ingkang rumaos meri. Nanging, sinten ta brayat kita punika?
Brayat saged ngemu teges kathah. Wonten ingkang mastani brayat punika namung bapak, ibu, anak. Wonten ugi ingkang mastani brayat punika inggih ngantos simbah. Nanging menawi kita raos-raosaken kanthi saestu, sejatosipun brayat punika inggih sedaya tiyang ingkang gesang lan nedha sesarengan kaliyan kita. Punika ateges, inggih sedaya manungsa ing bumi. Amargi kita sami-sami mapan lan ngadeg ing bumi ingkang sami. Kita sami-sami nedha saking tetuwuhan ingkang tuwuh saking bumi ingkang sami. Dados sedaya tiyang ing bumi punika, brayat kita.
Pitakenanipun, menawi kita saged nedha ingkang eca, nanging sedherek ing pulo sanes boten saged nedha, punapa punika wujuding brayat ingkang sae? Menawi kita ngrancang-rancang punapa ingkang badhe kita tedha mbenjang-enjang, nanging sedherek ing benua sanes mikir mbenjang saged nedha utawi boten, punapa punika inggih mujudaken brayat? Raosipun kok boten.
Minangka brayat Kristen, sampun samesthinipun kita boten namung mikir bab dhiri kita piyambak. Sampun samesthinipun kita tumut migatosaken dhateng tiyang sanes. Prakawis punika ingkang saged damel tiyang-tiyang ingkang saweg kamomotan saged memuji kados dene Mazmur kita kala wau. Nanging kadhang-kala tiyang rumaos boten saged preduli amargi rumaos boten gadhah punapa-punapa.
Paring wangsulanipun Gusti Yesus dhateng para tiyang Herodian nelakaken bilih kita boten sisah kuwatos. Anggen kita mbangun turut dhateng Gusti boten kangge nandhingaken kaliyan anggen kita mbangun turut dhateng pamarintah. Nalika tiyang Herodian ngginakaken arta kangge pitaken (ing sedya kangge mblithuk Gusti), wonten babagan ingkang wigati magepokan kaliyan gesang. Lumantar paring wangsulanipun Gusti, sampun nelakaken bab kadospundi prayoginipun manungsa sumarah, dhumateng Gusti Allah punapa Kaisar. Wangsulanipun Gusti prasaja, ananging lebet. Kekalihipun boten kepareng dipun dadosaken lelawanan, ananging kastyanipun manungsa dhateng Gusti punika ingkang wigati. Boten prelu rumaos boten anggadhahi punapa-punapa. Sedaya ingkang kita gadhahi punika peparingipun Gusti lan kedah kita ginakaken kangge ngrimat gesang. Supados saged dados Koresh ing wekdal sapunika. Kangge dados jalaraning sedaya warga brayat saged nedha sesarengan. Punika wujuding kasucenipun brayat Kristen ingkang tansah kebak ing raos sokur. Amin.
Pawartos Sih Rahmat : Kolose 2: 6-19
Waosan I: Kaimaman 19: 1-2, 15-18; Tanggapan: Jabur I;
Waosan II: 1 Tesalonika 2: 1-8; Waosan III: Injil Mateus 22: 34-46
Brayatipun tiyang Kristen nggadhahi gambaran dhiri ingkang sae satemah kasagedna mujudaken katresnan dhateng sesami kanthi tulusing manah
umangga kula aturi raos-raosaken cariyos ing ngandhap punika:
Bu Arif lan Bu Prihatin sampun dangu kekancan sae. Ing sawijining dinten, Bu Prihatin sesambat babagan kawontenan brayatipun ingkang nembe ngalami kesrakatan. Sasampunipun Pak Prihatin seda, piyambakipun kedah nyanggi kabetahaning brayat, kalebet lare-larenipun. Piyambakipun sadeyan roti ing dhusunipun nanging asilipun namung sakedhik. Piyambakipun rumaos minangka tiyang ingkang langkung rekaos tinimbang sedaya tiyang sanes ing alam donya. Nalika mirengaken kotbah babagan “Nresnani Sesami”, piyambakipun nggresula: “Apa mungkin aku bisa nindakake, wong aku dhewe nandhang kesusahan?” Piyambakipun lajeng nyuwun seserepan saking Bu Arif supados brayatipun saged uwal saking kasangsaran. Bu Arif ngaturi supados mbekta beras setunggal kanthong alit lan nyowani saben griya ing dhusunipun saperlu nyuwun pirsa punapa wonten tiyang ing griya-griya punika, ingkang saweg boten ngadhepi prakawis. Bu Prihatin radi bingung. Nanging Bu Arif namung mesem lan nyurung Bu Prihatin supados nyobi nindakaken. Ing salajengipun, Bu Prihatin nyowani saben griya lan nindakaken punapa ingkang dados pitedahipun Bu Arif wau. Punapa ingkang kedadosan ing salajengipun? Bu Prihatin wangsul malih dhateng griyanipun Bu Arif kanthi taksih mbekta berasipun!
Pak Pongah asring ngendikan kathah-kathah wonten ing PA-PA. Piyambakipun kepingin supados ketingal wasis. Menawi wonten tiyang anem ingkang beda pamanggih kaliyan piyambakipun, piyambakipun lajeng duka lan serik dhateng tiyang anem wau. Malah piyambakipun mbudidaya supados saged mirangaken tiyang anem wau. Piyambakipun nyebar warta dhateng tiyang-tiyang bilih tiyang anem wau utangipun kathah lan ing satengahing brayat tansah regejegan. Nalika wonten PA babagan “Nresnani Sesami”, Pak Pongah ngendikan bilih nresnani sesami punika kedah kawujudaken kanthi ndhidhik tiyang-tiyang anem supados ngajeni lan nggadahi suba-sita dhumateng para sepuh lan tiyang-tiyang ingkang langkung wasis. Miturut piyambakipun, boten prayogi menawi tiyang nem nyanggah pamanggihipun para sepuh!
Kados pundi pemanggih Pasamuwan tumrap tindak tandukipun Bu Prihatin lan Pak Pongah? Punapa ingkang ndadosaken Bu Prihatin lan Pak Pongah kangelan nresnani sesami? Wangsulanipun: awit tiyang kekalih wau nggadahi gambaran dhiri ingkang kirang sae! Bu Prihatin nggambaraken dhirinipun minangka ‘tiyang ingkang tansah sisah.’ Pak Pongah nggambaraken dhirinipun minangka ‘tiyang ingkang langkung wasis lan kedah dipun ajeni.’ Ingkang dipun tengenaken namung kabetahan lan kapentinganipun piyambak! Tembenipun, tiyang kekalih wau kangelan migatosaken tiyang sanes!
Supados kita saged nresnani sesami kadosdene kita nresnani diri kita piyambak, kita kedah nggadahi gambaran dhiri ingkang sae. Wonten Kaimaman 19: 1-2, 15-18, Gusti Allah nedahaken gambaran dhiri ingkang kedah dipun-gadhahi tiyang Israel. Gusti Allah ngersakaken bangsa Israel supados nggambaraken dhiri minangka ‘bangsa ingkang suci, ingkang nggadahi manah lan tumindak sae dhateng sesami, kalebet dhateng bangsa sanes (ay, 34), ugi kalebet dhateng sedaya tiyang ingkang moyoki bangsa Israel!’ Wonten satengahing gesang bebrayatan lan ing satengahing masyarakat, bangsa Israel kedah mbudidaya ngicalaken raos serik dhateng tiyang ingkang moyoki. Bangsa Israel boten pikantuk males piala kanthi piala! Tinimbang reraosan ing wingking lan nyebar fitnah, langkung prayogi menawi ngudhar raosing manah kanthi jujur lan tinarbuka sarta ngrampungaken prakawis kanthi aben ajengan kaliyan tiyang wau. Kanthi makaten, gesang tentrem rahayu saged kawujudaken! Bangsa Israel kedah sinau supados saged ngapunteni kalepataning tiyang sanes! Tumraping para hakim, Gusti Allah ngersakaken supados para hakim saged mutusaken prakawis kanthi adil, titis, lan boten kapilut dening pambujuking tiyang-tiyang ingkang saweg nggadhahi prakawis ing pengadilan.
Sedaya punika minangka wujuding gambaran dhiri tiyang Israel: ‘bangsa ingkang suci, elok budinipun lan elok tumindakipun!’
Paulus – sinarengan para mitranipun – lan pasamuwan ing Tesalonika ugi mujudaken kaelokaning gesang. Nalika martosaken Injil ing Tesalonika (kacariyosaken ing Lelakone Para Rasul 16: 1-9), Paulus kadakwa damel rerusuh lan ngudi kauntungan dening tiyang-tiyang ingkang serik dhateng pawartosing Injil. Mila wonten ing seratipun, Paulus negesaken bilih piyambakipun boten nggadhahi pangangkah ngudi rajabrana utawi pamujining tiyang sanes nalika martosaken Injil! Paulus rumaos bingah nalika pasamuwan ing Tesalonika pitados dhateng Paulus lan nulungi piyambakipun satemah saged kauwalaken saking pamoyoking tiyang-tiyang ingkang serik wau! Punika ingkang sangsaya ndadosaken Paulus kepingin sesambetan kaliyan pasamuwan kanthi raket lan kanthi tulusing manah, sami tulung tinulung ing bot-repot! Katresnan ingkang sayektos tuwuh ing antawisipun Paulus lan pasamuwan!
Sangsaya cetha kangge kita bilih gambaran dhiri punika boten namung ketingal sae ing njawi nanging tanpa isi! Kathah tiyang ingkang ngetingalaken gambaran diri minangka tiyang alus lan remen tetulung, nanging sejatosipun namung lamis. Ingkang dipun-angkah inggih punika pamuji saking tiyang sanes, rajabrana lan kadrajadan! Paulus lan bangsa Israel paring tuladha kadospundi nresnani sesami kanthi jujur lan tulusing manah, tanpa lamis! Anamung mijil saking lebeting manah lan kelair kanthi tumindak nyata! Saestu mujudaken kaelokaning gesang!
Bok menawi ingkang dados pitakenan ing manah kita inggih punika: kadospundi patrapipun supados nggadahi gambaran dhiri ingkang sae, elok ing budi lan elok ing tumindak? Boten cekap menawi namung kandheg ing pamikir lan kaucap ing lathi. Contonipun: “Oh, yen ngono aku kudu tansah mikirake yen aku ki wong apik lan seneng tetulung. Lan aku kudu mujudake kanthi tumindak nyata.” Punika pancen pambudidaya ingkang sae! Tiyang-tiyang ingkang wicaksana ing TV asring paring seserepan supados kita nggadahi pikiran sae supados gambaran diri kita sae satemah tindak tanduk kita ugi sae! Namung menawi cekap makaten kemawon, pondhasinipun ringkih! Nalika dipun-poyoki utawi dipun-patrapi siya-siya dening tiyang sanes, kita asring lajeng nepsu, emosi, lan nggadahhi pepinginan males tumindakipun tiyang kadosdene ingkang kita sampun katandukaken dening tiyang sanes dhateng kita!
Juru Mazmur mulang muruk dhateng kita bilih pondhasi kaelokaning gesang kedah dipun-bangun kanthi sesambetan ingkang raket kaliyan Gusti Allah sarta nresnani titahipun Gusti. Kadosdene wit-witan ingkang wonten ing sapinggiring toya ingkang tansah kaparingan tetedhan saking toya punika, makaten ugi Juru Mazmur pinaringan sabdaning Gusti lan kasagedaken nindakaken pangandikanipun. Sinaosa piyambakipun dipun-poyoki dening tiyang duraka, nanging Gusti Allah ngiyataken piyambakipun supados boten males tumindakipun tiyang-tiyang wau kadosdene ingkang dipun-tampeni Juru Mazmur! Gusti Allah njageni supados manahipun tansah tulus lan tansah luhur budinipun! Lan, kangge Juru Mazmur, gesang ingkang kados makaten punika ingkang kasebat rahayu ingkang sejatos!
supados kita ugi saged tumindak sae dhateng sesami,
Sumangga tansah kita lairaken ing manah kita bilih manah lan tindak tanduk kita kedah elok,
Sumangga ngraketaken sesambetan kita kaliyan Gusti Allah lan nresnani titahipun Gusti,
Namung awit saking kekiyatanipun Gusti, kita kasagedaken nresnani sesami kanthi elok
Wasana, sumangga kita sami nggegilut geguritan ing ngandhap punika:
“Kenging punapa Paduka mendel kemawon?
Kenging punapa Paduka boten tumindak punapa-punapa?”
(Kapendhet lan kasalin basanipun saking buku Chiken
Waosan I: Mikha 3:5-12; Tanggapan: Jabur 43;
Waosan II: I Tesalonika 2:9-13; Waosan III: Injil Mateus 23:1-12
onten ing pasrawungan, asring kita pireng tembung: “jarkoni” cekakan saking “bisa ujar ora bisa nglakoni”. Saged mulangaken nanging boten saged nindakaken. Tembung punika asring pianggih nalika wontening rerembagan ing bab tiyang ingkang remenipun suka pitutur utawi piwulang ingkang sae lan mulya, ananging ing kasunyatan, gesangipun piyambak tebih saking pitutur lan piwulangipun wau.
Manawi tiyang ingkang pikantuk sebatan “jarkoni” wau dados pemimpin, saged kininten bilih piyambakipun badhe dados pemimpin ingkang namung wasis nyukani pitedah, nanging piyambakipun boten wasis nglampahi punapa ingkang dipun tedahaken piyambak. Padatan tiyang ingkang makaten punika badhe ndhatengaken kasisahan piyambak tumraping tiyang ingkang dipun pimpin. Manawi punika kalampahan ing kantor, andhahanipun badhe rumaos kapeteg, jalaran piyambakipun asring dipun dadosaken kengkenan kangge nindakaken maneka warni utawi dipun awisi ing bab ingkang warni-warni, nanging pemimpinipun boten nglampahi lan netepi pranatan lan awisanipun.
Ing jamanipun nabi Mikha, wonten kaprihatosan ingkang sinanggi dening umat Israel. Para pamimpinipun tumindak boten adil lan ngingeraken kautamen namung kangge mbujeng dhateng kauntunganing dhiri pribadi. Dipun gambaraken dening nabi Mikha, para imam purun memulang manawi wonten pamrihipun. Para nabi ngrekadaya pameca, pawarta ingkang sae kapratelakaken dhateng ingkang saged nyukani arta, dene pawarta ingkang awon utawi boten sae kaparingaken kangge ingkang boten saged nyukani arta.
Saged dipun-raosaken kados pundi risakipun kapitadosan umat kala samanten. Umat kapatrapan tumindak boten adil, dipun damel tuna tuwin katindhes. Umat lajeng rumaos tanpa daya, umat namung ngandelaken dhateng pitulunganipun Gusti. Tumrap kawontenan ingkang boten nengsemaken wau, nabi Mikha paring pepenget kanthi keras. Gusti boten badhe mendel. Pamimpin ingkang boten adil lan nindhes badhe kadamel kucem, lan katilaraken dening Gusti lan umat.
Boten tanpa pawadan yen umat nilaraken pamimpin ingkang boten saged dados patuladhan. Gusti Yesus mulangaken bilih piwulang kaliyan patuladhan punika kadosdene arta keping ingkang gadhah sisih satunggal anempel ing satunggalipun. Inggih punika sababipun Gusti Yesus ngengetaken para sakabat ing bab para ahli Toret lan tiyang-tiyang Parisi. Sanadyan ingkang kawulangaken punika sae, nanging badhe tanpa gina manawi boten kababar ing patuladhan ingkang sae. Gusti nyaruwe kanthi tajem dhateng para pangagenging agami Yahudi wau, ingkang remen nampi pangalembana kanthi mameraken gebyar tata lair kados ta ngagem ageman pandonga lan remen sinebat “rabi” utawi “guru”
Linangkung saking punika, Gusti mulang bilih swasana ingkang prelu kawangun ing tengahing gesangipun umat inggih punika swasananing brayat lan pasedherekan, ing ngriku wonten andhap asoring manah lan silih-angladosi. Inggih ing swasana ingkang makaten punika, sesipataning pamimpin saged kalairaken lumantar patuladhanipun. Sinten ingkang tuhu iklas ngladosi, inggih punika ingkang pantes dados pamimpinipun.
Patrap ingkang kados makaten punika ingkang kapratelakaken dening Rasul Paul dhateng pasamuwan ing Tesalonika. Rasul Paul nguningakaken kanthi gamblang bilih anggenipun madeg dados rasul boten ngudi dhateng pamrih. Dene manawi piyambakipun leladi kanthi tumemen kangge kabetahanipun piyambak lan pakaryaning paladosanipun, punika kemawon boten kepingin dipun anggep pamimpin. Piyambakipun langkung remen nyebat umatipun Gusti minangka sadherek, dene tumrap pasamuwan ing Tesalonika sinebat para anakipun. Minangka satunggal brayat, inggih punika brayatipun Gusti.
Boten wonten ingkang saged langkung saking kita sesuwun wonten ing masyarakat utawi patunggilan kita, kejawi ndarbeni pamimpin ingkang sejati. Pamimpin ingkang mulangaken piwulang sae, ananging inggih sesarengan kababar kanthi sae ing gesang padintenanipun, ingkang saged tinuladha
Ananging patraping pamimpin ingkang kados makaten punika sanes sesipatan ingkang kabekta saking wiwit lairipun, nanging pinangka satunggaling wewangnan ingkang kawangun lumantar wekdal, panggulawenthah inkang boten gampil. Punapa nelakaken bilih satunggaling pamimpin ingajab saged ngladosi sesaminipun. Piyambakipun pancen kedah sampun kulina gesang ing tengahing kawontenan ing pundi sadaya tiyang sami dene kulina silih-angladosi. Manawi satunggaling pamimpin dipun gegadhang saged dados patuladhan, punika ateges piyambakipun prelu dipun agengaken wonten ing swasana ing pundi para tiyangipu sami suka patuladhan.
Manawi Gusti Yesus mulang dhateng kita supados samidene nganggep sadherek ing antawis kita, tuwin Rasul Paul paring patuladhan menggahing pamimpin kanthi dados bapakipun pasamuwan ing Tesalonika, kinten kula kita saged mendhet sarinipun, bilih boten wonten wadhah sanesipun ingkang trep kangge mbabaraken papmimpin sejati, kejawi brayat. Wonten ing brayat, mirungga brayat Kristen, saben warganing brayat tansah ginulang lan mbabaraken aosing katresnan, patuladhan, lan paladosan tanpa pamrih. Samidene leladi ing antawising warga brayat, para lare kulina asung pakurmat, mituhu lan ngladosi tiyang sepuhipun kanthi sukarena.
Ing babagan patuladhan, pinangka pamimpining brayat, bapa lan ibu prayoginipun tansah paring piwulang lan patuladhan ingkang sae kangge para putra. Sampun ngantos kalampahan kita tiyang sepuh paring tuladha ingkang awon, utawi ngendika dhateng anak: “Le, aja-melu-melu bapak-ibumu iki, bapak-ibumu ora bisa dadi tuladha.” Wonten ing brayat purun boten purun si anak badhe niru patrap pandamelipun tiyang sepuh. Nalika tiyang sepuh paring tuladha patrap ingkang boten sae, temtu si lare badhe makaten niru wontenipun. Kosok wangsulipun, manawi bapak ibu nelakaken kedaling lesan ing tutur pangandikan, patrap, solah bawa, sopan santun, mbabar manah ingkang adil paramarta, lare badhe nulad. Pakulinanipun anak nulad ingkang prayogi saking tiyang sepuhipun punika ingkang badhe mangun patraping anak dados satunggaling pamimpin ingkang sae benjing ing wekdal ngajeng.
Bapak, Ibu, lan Para Sadherek ingkang kinasih,
Donya punika mbetahaken pamimpin sejati. Sampun kekathahen cakriking pamimpin ingkang namun saged dhawuh, ananging boten saged nindakaken punapa ingkang dipun-dhawuhaken, kepara nindhes tiyang ingkang dipun pimpin. Kita ngajeng-ajeng dhateng pamimpin ingkang andhap asor, purun ngladosi, lan ingkang ing gesang padintenanipun saged tinuladha. Sandyan makaten, kita nglenggana bilih pamimpin sejati boten jumedhul saking lairipun, ananging satunggaling lakuning gesang ingkang kawangun lumantar panggulawenthahing brayat ingkang sae.
Brayat Kristen, ndarbeni wewengan kangge nglairaken stunggaling pamimpin ingkang sejati ingkang dipun ajeng-ajeng dening akathah. Lah, lajeng kadospundi menggahing brayat kita? Punapa sampun wonten sikep samidene lados-linadosan ing antwaising satunggal lan satunggalipun? Minangka tiyang ingkang jejodhoan, minangka tiyang sepuh, punapa sampun kita babar patuladhan ingkang sae lan prayogi? Minangka tiyang sepuh punapa sampun kanthi pangandikan, patrap lan tumindak ing padintenan yekti saged tinuladha dneing para anka kita?
Sumangga kita amangun brayat ingkang dipun kersakaken dening Gusti, ing pundi wonten raos rila kangge silih-angladosi, wonten tetangsulaning sedya badhe tansah samidene suka patuladhan ingkang sae. Inggih brayat ingkang sumanggem nyawisaken pamimpin ingkang sejati.
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
pak. Onok berita opo pak?" tanya Roni.
"Iki biasa beritae si gayus.." jawab Bapak.
"Ealah, jek beritae wong elek iku ae ta pak? Mboseni cung. Kudu tak bunuh ae wong iku. Ndelik nang endi saiki wong iku pak?" tanya Roni lagi.
"Kon lo Ron, kok takok aku
Pak. Sakjane akeh areg wedok nang sekolahku seng seneng karo aku, pak. Tapi areg wedoke iku loh, mbleneki. Nyenyeng kabeh.
Ing. Pavel Kolař&iacute;k
Ing. Slavoj Pal&iacute;k, CSc.
Ing. Jan Pelik&aacute;n, CSc
senin pagi yang kacau | blog-nya diviarsa
Kabupaten Semarang, Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten
2nd impression… KRL ekonomi bogor-jakarta | blog-nya diviarsa
(Jejer : Yokanan 1 : 9)
Sedaya manungsa tamtu remen lan mbetahaken pepadhang. Kanthi pepadhang punika manungsa saged nyambut damel, saged mbedakaken punapa ingkang sae lan awon, ingkang aman lan ingkang mbebayani. Manungsa saged nindakaken punapa kemawon kangge ngupadi pepadhang lan supados saged tansah gesang ing salebeting pepadhang. Boten namung ing pangertosan secara jasmani kemawon bilih pepadhang punika kabetahaken, nanging ing pangertosan secara batiniah manungsa ugi mbetahaken pepadhang kangge nyunari manahipun. Supados manungsa saged mangertos bab ingkang becik lan kedah katindakaken.
Yokanan mratelakaken bilih Gusti Yesus punika pepadhang kang sejati. Panenenganipun estu kabetaheken dening sedaya manungsa lan ugi pepadhang ingkang langgeng, boten namung kangge sawetawis wekdal kemawon lan ugi pancen dados etuking gesang. Mekaten ugi ing ayat 10 kaserat bilih Gusti Yesus punika ingkang nitahaken jagad. Panenenganipun, inggih ingkang nitahaken jagad punika sampun rawuh ing ndonya. Estunipun punika dados satunggaling kabingahan tumrap manungsa awit sampun karawuhan dening pepadhang ingkang sejati. Panjenenganipun rawuh boten awit dipun undang dening manungsa, nanging awit Panjenenganipun pirsa bilih manungsa tamtu badhe tumpes tanpa pepadhang punika. Gusti Yesus estunipun pirsa bilih sedaya manungsa mbetahaken Panjenenganipun. Ananging boten sedaya manungsa ngraosaken bab punika. Manungsa ingkang boten mangertos bilih mbetahaken pepadhang (Gusti Yesus), tamtu badhe nampik lan dados mengsah. Menawi manungsa memengsahan kaliyan Gusti Yesus, ateges ugi nampik pepadhang, lan punika tegesipun ugi nampik gesangipun. Awit manungsa estunipun saged ngraosaken gesang menawi wonten ing salebeting pepadhang.
Yokanan Pembabtis ugi mratelakaken bilih Gusti Yesus Kristus punika Cempening Allah ingkang mbirat dosaning jagad (Yok. 1:29). Ing tradisi Prajanjian Lami pancen cempe punika ingkang kangge korban pambirating dosa. Punika pambudidayaning manungsa ingkang sampun ngraosaken kedah ngakeni dosanipun lan gadhah pangajeng-ajeng saged kaapunten dosanipun. Nyatanipun manungsa boten kasil, awit pancen manungsa punika gadhah kecendherungan kangge tumindak dosa lan memengsahan kaliyan Allah (mugi mirsani waosan 1). Kanthi tembung sanes, pambudidayanipun manungsa kangge milujengaken badanipun lan nampi pangapuntening dosa punika nglaha (sia-sia). Tumunten Allah mirsani kanthi katresnanipun, pramila lajeng Panjenenganipun piyambak ingkang kedah ngrawuhi manungsa, nuweni manungsa lan milujengaken manungsa. Gusti Allah ingkang rawuh awujud pepadhang, ing sarira Gusti Yesus Kristus, sampun kadadosaken “Cempe” korban pambirating dosa. Panjenenganipun ngrawuhi manungsa dados “Pepadhang” kangge nyunari manahipun manungsa saking pepeteng lan anggenipun boten mangertos bab pandamel dosa.
Kanthi mekaten estunipun Yokanan Pembabtis martosaken dhateng tiyang kathah bilih kawilujengan punika prekawis ingkang paling wigati ing gesanging manungsa. Namung Gusti Yesus punika ingkang utami ing salebeting gesang punika, awit tanpa Panjenenganipun, manungsa boten saged nampi pangapuntening dosa lan kawilujengan. Supados saged nampi gesang ingkang sejati, kabegjan, manungsa mbetahaken Gusti Yesus lan sanes donya brana (band.waosan 2).
Pancen boten sedaya manungsa nampeni Gusti Yesus Kristus dados Juruwilujengipun. Ananging, sinten kemawon ingkang nampi Panjenenganipun, tamtu badhe nampi panguwaos dados para putranipun Allah (Yok. 1:12). Panguwaos ingkang kaparingaken dening Allah punika ingkang paring kesagedan dhateng manungsa supados tansah gesang ing salebeting pepadhang. Tegesipun, gesang ingkang condhong kaliyan karsanipun Allah, mangertos ing bab mbedakaken prekawis ingkang sae lan ingkang awon. Manungsa ingkang gesang ing salebeting pepadhang tamtu boten sesingidan ing bab tumindakipun, awit piyambakipun pitados bilih boten nindakaken piawon. Rawuhipun Gusti Yesus ingkang dados pepadhang sejati lan paring pitedah kedahipun paring pangertosan dhateng manungsa bilih sedaya manungsa mbetahaken Gusti Yesus. Uwal saking pepadhang sejati tegesipun boten wonten pigesangan lan kawilujengan. Kedahipun manungsa namung gumantung dhateng Gusti ingkang paring kawilujengan.
Sang pepadhang sejati (Gusti Yesus kristus) pancen sampun rawuh ing donya lan ugi nuweni manungsa. Emanipun, taksih kathah manungsa ingkang nganggep bilih nampeni Gusti Yesus minangka Gusti lan Juruwilujeng punika dereng dados kabetahan samangke. “Penyakit” materialistis, materi (raja brana) dados prekawis ingkang sanget wigati, punika taksih kathah dipun alami ing gesanging manungsa. Manungsa purun nindakaken punapa kemawon, paring pengorbanan, inggih namung kangge pikantuk materi. Tiyang saged nilar pangibadahipun inggih kangge ngudi materi (band.waosan 2). Ingkang langkung ekstrim, tiyang purun nilar Gusti Yesus supados nampi materi, kalenggahan lan sanesipun. Kathah manungsa ingkang sadhar, kangge punapa gadhah materi, donya brana ingkang kathah nanging wusananipun boten wilujeng? Punapa tiyang kalawau saged menikmati? Pramila, saestu wigati lan dados cepengan kita bilih Sang Pepadhang punika ingkang utawi ing gesang kita. Sampun ngantos kita “nglengseraken” Panjenenganipun saking gesang kita awit saking kepengin ngudi materi utawi sanesipun. Kosokwangsulipun, sumangga kita sami ngudi supados tansah saged gesang ing salebeting pepadhangipun Sang Kristus, awit inggih ing
selamat ulang tahun gadisku… | blog-nya diviarsa
pornlivehd.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornlivehd.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
tenan wong iki, lagi arep pilihan wis wani ngomongke kebijakan sing ora
Bos sayang album entitnya ga bisa didownload hanya ENTIT dolang Trim
t.a. priyonggo (2010-11-25 6:15 AM)
Nuwun sewu Pak, badhe nderek ngundhuh tembangipun Waldjinah. Menika ngengetaken kula nalika taksih alit ing kampung. Matur nuwun.
curhat… pemberian suplemen vitamin buat anak | blog-nya diviarsa
Gandhi Jayanthi Funs Facebook Gif Funny Images Gandhi Jayanthi
ING Bank Ukraine; ING Bank NV (
punika golonganing tiyang ingkang sekeng lan mboten kajen. Inggih awit kasekenganipun para pangen lajeng pados pangupa jiwa kanthi rekaos, kanthi kaprigelanipun ingkang sanget winates. Minangka tiyang mlarat, tiyang-tiyang punika namung saged nyambut damel dados jurupangen menda. Awratipun dados pendamelan ndadosaken jurupangen kirang sanget nggatosaken prekawis karohanen. Kangge tiyang kathah, jurupangen punika tiyang ingkang tebih saking angger-anggering Toret.
Injil Lukas paring gambaran bilih katresnanipun Allah punika kangge sedaya golonganing manungsa. Pawartos punika kapratelakaken kanthi cariyos para malaekat ingkang ngrawuhi para pangen ing Efrata. Menawi tiyang ingkang mboten penting kemawon kagatosken dening Allah, nalaripun mesthi tiyang sanes ugi dipun gatosaken dening Allah. Kejawi punika, cariyos ing Efrata mbikak pangertosan kita sedaya bilih Gusti remen nresnani manungsa ingkang kesrakat lan sangsara gesangipun. Pawartos penting saking swarga mboten langkung rumiyin kaparingaken dhumateng para pejabat lan tiyang penting sanesipun, nanging malah katujokaken dhateng para pangen –tiyang miskin.
Pakaryanipun Roh Suci ketingal saking bingahipun para pangen anggenipun nyriyosaken pengalaman dipun rawuhi malaekatipun Gusti. Tiyang ingkang bingah punika tansah kepingin nyariyosaken kabingahanipun dhateng tiyang sanes. Tiyang ingkang bingah punika mboten remen menawi tiyang sanes mboten sumerep bab kabigahanipun ingkang ageng kalawau. Roh Suci makarya ing pundi-pundi panggenan, nanging mboten sedaya tiyang lajeng bingah awit pakaryan punika. Bingah pancen mboten mijil saking sajawinipun tiyang, nanging saking manahipun manungsa piyambak-piyambak. Para pangen bingah awit piyambakipun pitados dhumateng pawartos saking malaekat. Kabingahanipun mijil saking pitadosipun.
Ing kandang Betlehem para pangen kanthi bingahing manahipun nyariyosaken pawartos rahayu saking para malaekat. Pawartos penting punika dipun wartosaken dening para pangen. Sacara nalar punika aneh. Kados pundi pawartos penting dipun wartosaken dening tiyang ingkang mboten penting. Aneh menawi pawartos penting dipun wartosaken dening tiyang mlarat, tiyang ingkang mboten kajen ing satengahing masyarakat. Nanging pancen makaten rancanganipun Allah, punapa ingkang mokal saged kemawon dipun tindakaken dening panjenenganipun. Tiyang ingkang kesrakat dipun mulyakaken dening Allah. Inggih awit pakaryan ingkang makaten lajeng kita nyumerepi bilih katresnanipun Allah punika pancen sampurna lan kelangkung ageng miturut ukuranipun manungsa.
Limrahipun tiyang badhe ndherek bingah menawi nampi pawartos rahayu kados Injilipun Gusti. Nanging Maryam namung nggatosaken lan nyimpen sedaya pawartos rahayu (injil) kalawau ing manahipun. Bingah punika penting kangge gesang kita, nanging nyimpen injil ing manah kita punika ugi penting sanget.
Injil punika mbingahaken manungsa. Kabingahan punika badhe langkung ageng menawi mboten kanyana-nyana. Inggih makaten ingkang kedadosan dhumateng para pangen. Bingah ingkang umum punika dipun alami dening tiyang sugih, tiyang ingkang mboten kekirangan satunggal punapa. Nanging kedadosan ing Efrata punika ngeramaken. Kabingahanipun para pangen ngungkuli bingahipun sedaya tiyang ing salumahing bumi. Dipun wartosi malaekat bab kawilujengan peparingipun Allah punika ndadosaken para pangen kados lair malih, mboten mlarat, mboten kesrakat lan mboten nggadhahi raos ajrih bab gesangipun.
Panutup Kala rumiyin wonten sawatawis tiyang Kristen ingkang pitados bilih pahargyan Warsa Enggal punika kelaksanan kangge
tanggal 1 Januari (wolung dinten sasampunipun miyos). Nanging ingkang langkung utami ing ngriki, rawuhipun Yesus sang juruwilujeng punika mratelakaken bilih Gusti Allah manjalma dados manungsa supados manungsa nyumerepi Panjenenganipun langkung cetha, mboten lantaran para nabi utawi manungsa sanesipun. Yesus Kristus punika Juruwilujengipun manungsa lan tuladha kangge kita sedaya bab ngugemi angger-anggeripun Gusti. Amin. [DLS]
HAR.N.II1Nglestari Basa JawiA. Haryanto, Drs. Al-Ihsan199021 Cm/94Q-200BeliSampun,sawatawis,kathah,buku-buku,piwulang,Basa,Jawi,ingkang,sumebar,wonten,pawiyatan-pawiyatan,SMP.,Saking,kumedah-kedahipun,manah,kepingin,sumbang,surung,amrih,gampiling,lampahipun,
Darmini,,sing,ketaman,lakon,ora,ngepenakake,,kang,pungkasane,kudu,mlebu,pakunjaran.,Ibarate,kaya,carang-carang,garing,sing,mung,bisa,kanggo,sugon,geni,kadidene,kayu,bakar,tanpa,kena,kanggo,garapan,liya,kang,luwih,migunani.33
punika,ngwrat:,bab,kawruh,basa,,paramsastra,ugi,kasusastraan,,sarta,aksara,jawi,(HANACARAKA).,Senaosa,ringkes,ing,pangajab,sageda,ngewrat,sadaya,sarinipun,Kurikulum,Basa,Jawi,ing,
gagrag,anyar,sing,duwe,cakrik,mirunggan.,Eman,,dena,ora,akeh,pawongan,mligine,nom-noman,getakake,jinising,kasusastran,iki.,Kamangka,yen,gelem,njlimeti,akeh,geguritan,sing,ngemu,surasa,
Basa JawiS. Rekso Suwamur Cendrawasih200220 Cm/51 HalQ15-08-2011200HadiahIng,Buku,punika,ngewrat,tanggap,wacana,ingkang,ngginakaken,basa,jawi,,maliginipun,para,bebrayan,ing,padhusunan.,Sarehning,buku,punika,namung,ngewrat,pathi,sarinipun,tanggap,wacana,(medhar,pangandikan),,pramila,pangripta,taksih,nyuwun,supados,para,maos,,saha,para,para,ingkang,kinten-kinten,perlu,kaaturaken,,awit,tanggap,wacana,punika,mboten,saged,uwal,lan,pisah,
Ajar Basa Jawi Kangge SMP/MTs Kelas VIIDR. Maryaeni, M.Pd CV. Kartika Mulya200728 Cm/66Q200BeliAmargi,ancas,lan,tujuwanipun,piwucalan,basa,jawi,punika,supados,para,siswa,SD/MI,anggenipun,sinau,basa,jawi,sata,saged,nglairaken,gagasanipun,mawi,basa,jawi,ingkang,sae,lan,leres.236236
644.400 Bahasa4X2.2.MAR.A81,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17,18,19,20,21,22,23,24,25,26,27,28,29,30,31,32,33,34,35,36,37,38,39,40,41,42,43,44,45,46,47,48,49,50,51,52,53,54,55,56,57,58,59,60,61,62,63,64,65,66,67,68,69,70,71,72,73,74,75,76,77,78,79,80,81,82,83,84,85,86,87,88,89,90,91,92,93,94,95,96,97,98,99,100,101,102,103,104,105,106,107,108,109,110,111,112,113,114,115,116,117,118,119,120,121,122,123,124,125,126,127,128,129,130,131,132,133,134,135,136,137,138,139,140,141,142,143,144,145,146,147,148,149,150,151,152,153,154,155,156,157,158,159,160,161,162,163,164,165,166,167,168,169,170,171,172,173,174,175,176,177,178,179,180,181,182,183,184,185,186,187,188,189,190,191,192,193,194,195,196,197,198,199,200,201,202,203,204,205,206,207,208,209,210,211,212,213,214,215,216,217,218,219,220,221,222,223,224,225,226,227,228,229,230,231,232,233,234,235,236,237,238,239,240,241,242,243,244,245,246,247,248Ajar Basa Jawi kangge Murid SMP/MTs Kelas VIIIDr. Maryaeni, M.Pd CV. Kartika Mulya200728 Cm/90Q200BeliAmargi,ancas,lan,tujuwanipun,piwucalan,basa,jawi,punika,supados,para,siswa,SD/MI,anggenipun,sinau,basa,jawi,sata,saged,nglairaken,gagasanipun,mawi,basa,jawi,ingkang,sae,lan,leres.248248
645.400 Bahasa4X2.2.MAR.A91,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17,18,19,20,21,22,23,24,25,26,27,28,29,30,31,32,33,34,35,36,37,38,39,40,41,42,43,44,45,46,47,48,49,50,51,52,53,54,55,56,57,58,59,60,61,62,63,64,65,66,67,68,69,70,71,72,73,74,75,76,77,78,79,80,81,82,83,84,85,86,87,88,89,90,91,92,93,94,95,96,97,98,99,100,101,102,103,104,105,106,107,108,109,110,111,112,113,114,115,116,117,118,119,120,121,122,123,124,125,126,127,128,129,130,131,132,133,134,135,136,137,138,139,140,141,142,143,144,145,146,147,148,149,150,151,152,153,154,155,156,157,158,159,160,161,162,163,164,165,166,167,168,169,170,171,172,173,174,175,176,177,178,179,180,181,182,183,184,185,186,187,188,189,190,191,192,193,194,195,196,197,198,199,200,201,202,203,204,205,206,207,208,209,210,211,212,213,214,215,216,217,218,219,220,221,222,223,224,225,226,227,228,229,230,231,232,233,234,235,236,237,238,239,240,241,242,243,244,245,246,247,248,249,250,251,252,253,254,255,256,257,258,259,260,261,262,263,264,265,266,267,268,269,270,271,272,273,274,275,276Ajar Basa Jawi Kangge Murid SMP/MTs Kelas IXDR. Maryaeni, M.Pd CV. Kartika Mulya200728 Cm/50Q200BeliAmargi,ancas,lan,tujuwanipun,piwucalan,basa,jawi,punika,supados,para,siswa,SD/MI,anggenipun,sinau,basa,jawi,sata,saged,nglairaken,gagasanipun,mawi,basa,jawi,ingkang,sae,lan,leres.273273
Kabupatèn Seram Wétan iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Maluku, kutha Bula iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Kairatu lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Seram Wétan katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Bula | Pulo-Pulo Gorong | Seram Wétan | Werinama
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Seram_Wétan&oldid=1102848"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 22 Oktober 2016.
ngapuro.Bocah cilik mangan sego,sego dipangan karo
Pucung, Sinom, Asmaradana, Dhandhanggula, Pangkur, Maskumambang, Durma, Gatruh,
Ngurip-urip Basa Jawa: GUWA GONG LAN GUWA TABUHAN
Pacitan, satunggaling kabupaten ingkang prenahipun wonten pojok kidul kilen propinsi Jawi Wetan, wewatesan kaliyan propinsi Jawi Tengah. Ing sisih kidul wewatesan kaliyan seganten kidul inggih punika Samodra Hindia. Ugi papan miyosipun presiden RI ingkang kaping nenem inggih punika Susilo Bambang Yudoyono.
Tanahipun arupi pareden, mawi punthuk alit-alit. Pareden ing Pacitan kalebet pareden Sewu ingkang nggalur wiwit Kabupaten Gunung Kidul ingkang kalebet negari Ngayojakarta Hadiningrat, kabupaten Wonogiri, Pacitan, Trenggalek, Tulungagung ngantos sapengetan. Pareden Sewu punika dados tukipun Bengawan Sala . Bengawan lajeng mili mangaler, mlebet kitha Sala, mangetan dhateng kabupaten Ngawi, Bojanegara, Lamongan, Gresik, lajeng anjog ing seganten Jawi. Pareden punika awujud pereden gamping utawi redi kapur. Miturut geologi dipun wastani “karst”.
Kala rumiyin ing Wonogiri, Pacitan kathah tiyang-tiyang ingkang sami mbesem sela gamping. Rehdene sapunika sampun awis-awis tiyang ngangge kapur, mila jobongan utawi tobong gamping punika baka sekedhik sami kendel anggenipun mbesem jalaran boten pajeng.
Miturut sejarah geologi utawi sejarah ngelmu bumi, pinten-pinten yuta taun kapengker pareden kapur dumados saking kewan-kewan karang ingkang dados sela (coral) ing salebetipun seganten. Rehdene wonten ebahing kerak bumi utawi lempeng bumi, sela karang punika kangkat manginggil dados dharatan. Sela ingkang kedadosan saking kewan karang kalawau kathah rong utawi bolonganipun. Upami wonten jawah, toya lajeng rumesep ing salebeting bumi. Jalaran kathah gonggangipun mila ilining rembesan kalawau nglumpuk dados lepen-lepen ing salebetipun bumi. Pacitan punika duk kina-kinanipun sampun dipun panggeni tiyang, ingkang manggen ing ngriku tiyang kalang (bangsa nomaden). Tiyang kina ingkang manggen ing Pacitan dipun namakaken Homo Soloensis utawi manungsa Solo. Tetiyang kalawau manggen ing salebeting guwa-guwa lan song. Song punika lugunipun omahing macan. Bedanipun antawisipun guwa lan song punika, menawi guwa punika ageng rongipun lan lebet, dene song naming alit bolonganipun lan boten lebet. Kathah guwa ing tlatah Pacitan, kadosta : Guwa Tabuhan, Guwa Gong, Guwa Kalak, Guwa Putri, Guwa Samapura (Tulakan). Contonipun song upaminipun : Song Gupuh, Song Terus lan kathah song-song ingkang boten dipun namani. Sanesipun punika wonten ingkang kawastanan “luweng”. Luweng punika kados sumur nanging lebet sanget. Lare-lare angen ing ngriku kangge njajagi lebetipun luweng , mawi mbalang sela , lajeng ungelipun sela natap gampengipun luweng kepireng swanten klonthang, klonthang , klonthang, ngantos dangu. Upami swanten punika sampun boten kapireng ateges sela balangan kalawau sampun dumugi dhasaring luweng. Luweng-luweng kala wau dados lepen ing salebeting bumi. Panjangipun ngantos wonten ingkang 15 km, anjog ing seganten kidul. Luweng ingkang kondhang inggih punika luweng “Jaran” ing kecamatan Pringkuku. Luweng punika boten kangge papan palancongan amargi rumpil lan sanget mbebayani. Namung ahli gegologi kemawon ingkang wani mlebet ngawontenaken panaliten. Saking kathahipun guwa, song , lan luweng mila Pacitan kondhang karan “Kabupaten Seribu Goa”.
Salah satunggaling guwa ingkang misuwur dados jujuganipun para pelancong inggih punika guwa Tabuhan. Guwa tabuhan mapan ing dhusun Kendhal , kecamatan Donorojo. Clangapipun guwa punika wiyar, lajeng sangsaya mlebet sangsaya ciyut. Elokipun, guwa Tabuhan punika stalagtitipun (akar batu, sela-sela ingkang gumantung) saged dipun tabuhi kados nabuh gamelan Jawi lan mahyakaken wirama gamelan. Inggih saged dipun tembangi (sekar) menapa. Miturut dongengipun tiyang ing ngriku, ingkang dereng kantenan leresipun, guwa Tabuhan punika nate dipun angge mertapa Senapati Ngalaga Pangeran Dipanagara inggih punika panjenenganipun Ali Basah Senthot Prawiradirja.
Ing lebeting guwa Tabuhan sampun dipun pasangi lampu-lampu listrik. Dados para pelancong boten perlu mbekta obor kados jaman rumiyin. Namung inggih kedah ngatos-atos, sampun bathuk kabentus ing langiting guwa. Guwa Tabuhan kalebet situs purbakala. Wonten ing ngriku wonten pepenget bilih guwa Tabuhan dipun jagi lan dipun awasi dening Dinas Purbakala. Boten tebih ngriku inggih wonten situs purbakala sanesipun inggih menika ingkang dipun namakaken Song Terus. Wonten Song Terus boten dipun keparengaken mlebet ing song.
Guwa Gong punika kalebet ing dhusun Bama, kecamatan Punung. Tebihipun saking guwa Tabuhan watawis 5 km. Guwa Gong ingkang kangge papan jujuganipun para wisatawan kalebet enggal inggih punika kinten-kinten taun 1999. Leresipun guwa punika rumiyinipun dipun panggihaken dening swargi mbah Nayasemita kaliyan mbah Jayareja nalika taun 1924 lan dipun bikak dening pak Wakino sakancanipun tiyang wolu nalika taun 1995. Salajengipun dipun bangun dening pamarentah daerah. Papan ing ngriku dipun sukani papan kangge parkir mobil, montor lan pit montor. Margi dhateng dhusun Bama dipun wiyaraken lan dipun aspal. Bis-bis ageng saged dumugi ing sangajengipun guwa.
Kaendahaning guwa Gong beda kaliyan guwa Tabuhan. Menawi guwa Tabuhan saged dipun tabuhi, guwa Gong boten saged. Namung wiyaring guwa langkung ageng, lajeng mlebet nganjog watawis 250 meter. Ing bageyan ing ngandhap wonten sumber utawi lepenipun. Sela stalagtit endah sanget, wonten ingkang kados geber wiron. Sela-sela stalagmit pating penthungul. Ing langitanipun guwa pating grandhul sela kados saka. Ing papan-papan ingkang tinamtu dipun pasangi lampu-lampu abrit, ijem, wungu . Wah endah sanget. Rikala kula mlebet sepisanan ing taun 1995, taksih mawi lampu Petromaks. Kula kaliyan kanca kula mencolat-mencolot ing sela-sela ingkang pating penthungul. Dhasar selanipun lunyu jalaran tansah kembes ing toya. Lebetipun peteng dhedhet lelimengan. Ngajrih –ajrihi sangget. Menawi boten ngatos-atos saged-saged kacemplung ing luweng. Ing sapunika kawontenan ingkang kados makaten sampun boten wonten. Sapunika sampun dipun damelaken undhak-undhakan semen.
Ing sakiwa tengenipun dipun sukani pager tosan. Pramila para pelancong boten perlu kuwatos badhe manggih kacilakan wonten ing ngriku. Lan saben wisatawan saged ngajak tetiyang ing ngriku minangka juru nedahaken marginipun. Saged ugi para pelancong nyewa senter utawi sentolop dhateng tetiyang ingkang nyewakaken
kulo tahun 1993 soko sukoharjo solo dolan dateng guwo gong pacitan kalihan rencang2 numpak pit montorijik peteng ndedhetm mlebu kudu nganggo petromak, katok'ku teles lan gupak endut ...saiki katon apik
Kabupatèn Biak Numfor iku kabupatèn ing Propinsi Papua, Indonésia. Kutha Biak iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Numfor lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 29.658 km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Biak Numfor ketata saking 10 dhistrik, --- désa/kalurahan. Distrik-dhistrik ing Kabupatèn iki ya iku:
IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
maknane Marang hukum sekabehe Makna islam kang sejatine Jiwa raga marang gusti Printah allah dhawuh gusti Nurut dzhahir lan ing ati Tauhid iku patekodan Tuhu ora no pangeran Sekabehe sesembahan 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Kang nitahke kabeh ngalam Mugi tetep rahmat salam
akerso lan agawe Ing dunya lan akhirate Percaya ngandel atine Patekodan lan liyane Pasrah nyerah urip mati Mundhi printah ngati-ati Rasulullah kang setiti Wiwit iki nganti mati Mijekake ing pangeran Anging allah sifat rahmat Malaikat jin lan syaitan
Daratan sarta lautan Gusti allah wus anjanji Wong mukallaf kan den janji Dzate allah mung suwiji Mula sing pethel ngaji Tegese makna agama Pernatan lan tata krama
siji afal siji Ning akhirat dadi aji Laku lampah kang utama Anggo hukum lelima Ojo nglemer koyo tumo Gawe tinggal iku somo Sira kudu nganti
ngawehake Ojo owel wus wajibe Bandha ora den zakati Seteliko neroko ganti Rukune ping papat poso Sarat wajibe biyasa 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 Ana lima wilangane Den waca lawan lisane Wajib ngerti ing maknane Tambah agung ganjarane Shalat wajib kang wus mapan Dho ngajiyo fasolatan Shalat
lali Kenceng koyo nyekel tali Allah wujud tur kang dihin Siji allah dzahir batin Bedo allah marang barang Jumeneng tanpa
ngimanake Wujud makhluk kaya kowe Wedine kepati-pati Turut kabeh perintah gusti Ora lanang kaya kowe Ora mangan ora ngombe
Kabeh kitab satus papat Jumeneng ana ing edzat Den parengke nyang utusan Njeng nabi shis idris lawan Percaya ing kitab quran Injil kabeh
Balung mayit ting jarepat Metu sangka kuburane Miturut kelakuhane Rupa mbulan rupa dawur Rupa celeng kethek
Udan wiji liwat-liwat Nuli tangi ting jenggirat Bedo-bedo rerupane Dek nalika ning ndonyane Rupa lintang banget ayu Ana barang kang kaya yuyu Ora kena den oncati
Ora urip ora mati Lawase mung seket ewu Bumi langit dadi awu Nanging wong kang oleh iman Ora suwe dak solatan Ngamale nuli den timbang Ora weruh ora kurang Nek abot kebagusane Lamun ala lelakone Mengkono kersane gusti Adhuh nyuwun kula gusti
13 2 13 3 13 4 13 5 13 6 13 7 13 8 13 9 14 0 14 1 14 2 14 3 14 4 14 5 14 6 14 7
Ngenteni putusan gusti Tahun akhirat kang temtu Panase tikel ping sewu Dawuhe gusti pangeran Rong rekaat pasunatan Olo becik tanpa ilang Senajan sak semut abang Ning suwargo panggonane Ning
bisa nggota Percaya takdir pesthine Sugih pinter lan bodhone Seneng susah wus kinarya Kersane
Penyuwunku marang sira Ing ndonya tekaning ukhra Do ngapalno iki syi’ir Wong kang ana desa tingkir
14 8 14 9 15 0 15 1 15 2 15 3 15 4
Kabeh iku wus den tata Marang sira anak putu Ojo sira
dibawa leluhur nb Ibrahim a.s. Kita telusuri bait 28 kitab Musarar Jayabaya“Prabu tusing waliyullah, kadhatone pan kalih, ing mekah ingkang satunggal, tanah
on Nasibmu oh Pedestrianyogi on Nasibmu oh Pedestrianbayusikasep on Kabeh ngerti ora….TROTOAR OH TROTOAR… on Gali lobang.. tutup loban…Rio on Kabeh ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on Kabeh ngerti ora….extremusmilitis on Kabeh ngerti ora….
Pekarangan utawa pelataran utawa latar iku aréal lemah ing saubengé omah, sing biasané arupa lemah utawa ditanduri suket utawa diatosaké nganggo semèn utawa bata. Sawetara bagéan saka pekarangan kerep uga diolah dadi taman utawa kebon sing ditanduri pethètan utawa kembang. Pekarangan uga kerep ditanduri tanduran-tanduran kang migunani, contoné tanduran sing ngasilaké bahan kanggo gawé panganan kayata: kaérut lan ganyong ngiras kanggo pager tapel wates pekarangan karo omah. Saliyané iku pekarangan utamané ing karang padésan biasa ditanduri tanduran obat kulawarga utawa kerep dicekak TOGA, minangka apotik hidup. Sing ditandur ing apotik hidup iki antara liya tetanduran sing biasa digawé bumbu lan obat, kayata: jaé, kencur, temulawak, kunir, blimbing wuluh lan sapanunggalané.
Pekarangan sing cukup jembar uga kerep dadi papan panggonan dolanan bocah cilik, kayata dolanan bal-balan, umbul, benthik, pasaran, bedhil-bedhilan lan sapanunggalané.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 29 Februari 2016.
Percoyo ngga jeng..batik lewih murah nang JCC timbang neng Yojo..awaku
sajake akeh sing kecewa..gek yo mbuk sak niki piyantune ten pundi??kulo setuju kalih pak bijakmonggo sing ati2 menawi
curhat… baby blues syndrome | blog-nya diviarsa
sliro assoring jurit ing ngaloko ojo wani mulih-mulih ning Jowo luwih becik sliro mati.
wong asline aku dhewe isih termasuk wong Jawa salah stereotype sing ing
ya kudune mesti ana ing pribadi lan bener2 wong Jawa iso gugu temenan karo prinsip2e dhewe…
*lah dadi ngomong Jawa ing kene ~_~a
Waosan I: Yehezkiel 33:7-11; Tanggapan: Jabur 119:33-40;
Waosan II: Rum 13:8-14, Waosan III: Injil Mateus 18:15-20
Pasamuwan paham bilih paring pemut sadherek patunggilan engkang nggadhahi lepat, menika salah satunggiling tugas kita. Katresnan kedah dados dhasar engkang kita
onten pejabat ingkang dipun aben-ajengaken dhateng satunggaling pilihan. Piyambak-ipun ing satengahing kawontenan ingkang ndayani nindakaken korupsi. Piyambakipun bingung, milih korupsi punapa boten. Tundhonipun, piyambakipun milih nindakaken korupsi kanthi pamanggih, “Aku yo durung nate korupsi kok, nembe pisan iki. Apa maneh sedhela maneh aku wis arep pensiun, mosok nyambut gawe jujur terus”. Piyambakipun sasampunipun korupsi ugi gadhah pangraos “Wah, kudu cuci uang iki, dosane ben ora kakehan, aku kudu pisungsung“. Nah!… Estu piyambakipun lajeng pisungsung kathah saking arta korupsi kalawau.
Ing sisih sanes pasamuwanipun bapak pejabat punika saweg nindakaken pembangunan lan renovasi gedhong Gereja. Arta pisungsung pejabat kala wau temtunipun saestu dipun betahaken. Pasamuwan pirsa bilih punika hasil korupsi. Nah, kados pundi punika? Dipun tampi punapa boten? Pasamuwan pancen betah arta, punapa malih menawi boten dipun tampi, sami ajrih menawi pejabat punika duka. Harus bagaimana ini?
Kita minangka pasamuwan lajeng punapa ingkang badhe kita tindakaken? Sejatosipun kita sampun sumerep punapa ingkang kedah kita pilih. Nanging ingkang kedah dipun penggalihaken inggih punika kadospundi nindakaken pilihan punika supados sedayanipun saged sae. Pejabat kala wau boten duka lan malah saged nglengganani kalepatanipun. Pasamuwan kinasih,
Ing waosan ingkang sepisan kita dipun-engetaken timbalan kita supados saged njagi lan ngemutaken sedherek kita ingkang dhumawah ing dosa supados saged mratobat. Ing waosan punika, Yehezkiel dipun-engetaken peladosanipun anggenipun njagi lan ngemutaken bangsa Israel. Bab ngemutaken lan njagi punika dipun gandhengaken kaliyan prakawis gesang, inggih punika kados pundi Yehezkiel njagi keslametan gesanging bangsa Israel, supados bangsa Israel boten sirna karana tumindak dosanipun. Langkung malih, kewajibanipun Yehezkiel ngemutaken bangsa Israel punika ugi sesambetan kaliyan gesangipun piyambak, awit Gusti badhe mundhut tanggel-jawabipun Yehezkiel anggenipun ngemutaken bangsa Israel ing dosanipun punika dipun tindakaken punapa boten.
Ngemutaken sedherek utawi sesami punika pancen sampun dados kewajiban kita sedaya ing satunggaling pasamuwan, supados sedaya pasamuwan tansah gesang ing salebeting kasetyan ing Gusti, tinebihaken saking sedaya tumindak nasar lan dosa. Tumindaking emut-ingemutaken punika kedahipun boten dados wujuding hirarkis, bilih ingkang ngemutaken punika langkung sae lan langkung inggil papanipun tinimbang ingkang dipun emutaken. Nalika kita ngemutaken tiyang sanes, kedahipun kita inggih ing salebeting pangertosan bilih sejatosipun kita punika ugi saged dhumawah dhateng dosa ingkang sami. Kanthi mekaten kita boten ngemutaken kanthi njeksani sesami kita, awit kita rumaos minangka tiyang dosa. Kados Dawud ingkang tansah nyenyuwun dhateng Gusti supados tansah memulang, lan njagi gesang kapitadosinipun tetep ing marginipun Gusti. Pasamuwan kinasih,
Ngemutaken punika pancen sanes prakawis ingkang gampil. Menawi klentu ing panampi malah saged nuwuhaken dredah. Awit saking punika, ngemutaken kedah dipun landhesi katresnan. Katresnan punika mujudaken kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindak gesang kita, kalebet anggen kita ngemutaken sesami kita. Katresnan ugi kedah dipun tindakaken mawi cara lan tumindak ingkang leres. Rasul Paulus nggandhengaken bab nindakaken katresnan punika kaliyan angger-angger Toret. Sanadyan pasamuwan ing Rum dipun kuwaosi angger-anggering Toret, nanging dipun kuwaosi angger-angger katresnan, nanging kados pundi angger-angger katresnan punika dipun tindakaken saged dipun ukur kanthi tumindak ingkang ugi sampun dipun serat ing angger-angger Toret. Kanthi kaukur dening angger-angger Toret, cetha bilih gesanging pasamuwan ing Rum punika saestu boten nuhoni kersanipun Gusti. Laku jina, raja pati lsp., kelampahan ing pasamuwan ing Rum (ayat 9). Ing kawontenan punika, Paulus nedahaken bilih katresnan punika kedah dipun tindakaken kanthi tulus ing gesang padintenan. Katresnan sanes namung wujud kasetyan igkang lamis dhateng pamarintah, nanging dados kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindaking pasamuwan ing Rum. Mekaten ugi ing salebeting ngemutaken sesami, kedah dipun landhesi katrenan ingkang tulus.
Lajeng kados pundi kita nindakaken prakawis punika, ngemutaken kanthi tresna. Bok menawi manah kita sampun kebak ing katresnan, nanging punika dereng cekap. Ngemutaken kanthi katresnan ugi kedah dipun tindakaken kanthi cara ingkang trep ugi. Prelu nggatosaken perangan raos-pangraos, wekdal lan kahanan. Ing waosan Mateus bab punika sampun cetha, bilih nalika kita badhe ngemutaken sesami, kita wiwiti kanthi pirembagan empat mata. Nalika punika dereng kasil nembe kita nyuwun pitulunganipun tiyang sanes. (saksi, pasamuwan lsp). Rahasia/wadi dados bab ingkang wigati sanget, masalah ingkang kelampahan sampun ngantos dados konsumsi publik, awit punika saged nuwuhaken raos lingsem tumrap sedherek kita punika. Lan menawi sampun mekaten, manahipun badhe tatu, kecalan kapitadosan dhateng kita lan angel anggenipun badhe dipun-emutaken malih. Pramila ngemutaken sedherek ingkang lepat punika kedahipun matesi tiyang ingkang tumut cawe-cawe. Langkung sakedhik tiyang langkung sae. Mila, menawi empat mata dereng kasil, anggen kita milih tiyang sanes kangge tumut ngemutaken kedah ngatos-atos saestu. Kedah tiyang ingkang saged nyimpen wadi. Temahan anggen kita ngemutaken saged njalari sedherek kita punika wangsul lan
anggenipun njagi lan ngemutaken menawi wonten ingkang lepat. Temah pasamuwan kita saged kawangun lan ngrembaka ing salebeting raos tentrem rahayu. Amin. 	Rancangan Waosan Kitab Suci:
Waosan I: Purwaning Dumadi 50:15-21; Tanggapan: Jabur 103: 1-7, 8-13; Waosan II: Rum 14 : 1-12; Waosan III: Injil Matius 18: 21–35
iturut satunggaling winasis inggih punika Maxwell wonten ing buku etika bisnis, dipun-cariyosaken bilih wonten tigang prakawis ingkang asring dipun tindakaken dening manungsa nalika badhe nemtokaken putusan wonten ing gesangipun. Salah satunggal prakawis inggih punika: Tiyang badhe nindakaken punapa ingkang paling gampil saged dipun tindakaken; nalika satunggaling piyantun dipun-aben-ajengaken kaliyan pilihan ingkang awrat lan boten ngremenaken, piyantun punika badhe pados margi ingkang paling gampil lan ngremenaken. Satunggaling tuladha: nalika kita blanja wonten supermarket, sasampunipun mbayar, kita nampi arta susuk saking kasir, lajeng tanpa dipun etang kita wangsul. Ananging sasampunipun dumugi griya lan ngetang arta susuk punika pranyata artanipun langkung kathah kaliyan ingkang kedahipun kita tampi saking kasir. Punapa ingkang badhe kita tindakaken? Dipun-wangsulaken dhateng supermarket utawi kita namung mendel kemawon. ”Wah boten punapa wong namung sepisan punika?” Paling kasiripun boten sumerep. Mekaten ing sauruting lampah gesang ingkang kita tindakaken, kita asring nggadahi pemanggih ngleresaken tumindak-tumindak kita, sanadyan asring boten leres. Ngleresaken tumindak punika asring kita tindakaken amargi kita rumaos pantes nindakaken prakawis punika.
Wonten ing waosan kita ingkang sapisan dipun-andaraken bilih Yusuf, Senopati wonten ing Mesir boten purun ngginakaken wekdal aji mumpung kangge males raos serik wonten ing manahipun dateng para sadherekipun. Tumindakipun sadherekipun Yusuf ingkang sampun nate damel sakit sacara badan makaten ugi batin, boten ndadosaken Yusuf kepengin males. Yusuf ingkang suwau dipun sade amargi sadherekipun ingkang sami meri dateng tumindakipun tiyang sepuh ingkang boten adil. Sajatinipun Yusuf nggadahi wekdal kangge malesaken prakawis punika. Ananging Yusuf ingkang sedaya gesangipun sampun kapasrahaken dhateng Gusti boten ngraosaken bilih pamales punika prakawis ingkang wigati ing gesangipun. Sanes pepenginaning daging ingkang wonten ing manahipun Yusuf, ananging marginipun Gusti ingkang dados pilihan gesangipun Yusuf. Sedaya ingkang lumampah wonten ing gesangipun dipun raosaken minangka prekawis ingkang endah (ayat 20)
Swantenipun sang pemazmur sangsaya ngiyataken kita bilih Gusti punika Gusti ingkang nresnani manungsa, Gusti ingkang kebak pangapunten, ingkang boten nate nyimpen kalepatan umatipun. Pangraosipun juru mazmur punika paring pepenget dumateng kita bilih Gusti punika kebak pangapunten, ananging kenging punapa kita para kagunganipun asring dados hakim tumrap sesami ?
Prakawis punika ingkang saweg dipun raosaken dening rasul Paul ing Rum. Pasamuwan Rum kaperang dados kalih perangan: wonten ingkang taksih nindakaken awisan lan toret, wonten ingkang sampun nindakakaen gesang tata Kristen saleresipun, wonten ing kamardikan minangka tiyang pitados. Rasul Paul ngengetaken supados saged nampi para sadherek ingkang dereng kiyat kapitadosanipun lan boten nyerang pemanggih saking sadherek ingkang dereng kiyat imanipun punika. Amargi kanthi nindakaken paugeraning toret utawi boten, eneripun punika sami, inggih punika lumampah wonten ing marginipun Gusti, gesang kangge Gusti, ananging ngginakaken pranatan ingkang beda. Pamanggih ingkang boten sami, sanes wewengan kangge ngawonaken lan njeksani sesami.
Waosan kita wonten ing injil Mateus ngandharaken prakawis ingkang langkung lebet, babagan njeksani sesami. Nalika wonten tiyang ingkang tumindak lepat kita kedah paring pangapunten kanthi boten wonten watesipun. Waosan punika boten namung ngandharaken babagan cacahipun pangapunten ananging kadospundi kita paring pangapunten kanthi tulusing manah. Sih-rahmatipun Gusti ingkang tanpa wates dipun-andharaken wonten ing waosan punika.
Gesang lumadi kagem Gusti punika pranyata sanes prakawis ingkang gampil dipun-tindakaken, pasrah sumarah dumateng Gusti lan rila nampi sesami punapa wontenipun punika dados prakawis ingkang kedah kita tindakaken nalika milih cara gesang kados Sang Kristus. Saking waosan kita dinten punika, kita saged sinau sawetawis bab ingkang wigati, kadosta ;
1.	Sampun ngantos lumampah namung ngginakaken pepenginan kita piyambak, sumarah dhumateng Gusti lan karsanipun ingkang damel rancangan tumrap lampah gesang kita, kados Yusuf ingkang masrahaken sadaya lampah gesangipun dhateng Gusti.
2.	Gusti punika kebak pangapunten, pramila kita umatipun dipun-atag saged gesang ingkang kebak pangapunten dhateng sesami.
3.	Menawi wonten sedherek ingkang nggadhahi pemanggih ingkang beda, gegayutan kaliyan kapitadosanipun, sampun ngantos kita njeksani. Sampun rumaos langkung sae lan langkung prayogi tinimbang sadherek kita punika.
4.	Gesang loumadi kagem Gusti, punika ateges rila paring pangapunten kangge sedaya tiyang ingkang nggadhahi kalepatan dhateng kita. Boten babagan cacahipun kita paring pangapunten, ananging kados pundi kita paring pangapunten kanthi tulusing manah.
Punika sawatawis bab ingkang wigati ingkang saged kita tindakaken nalika kita milih margi gesang kagem
GESANG NUWUHAKEN WOH Waosan I: Yunus 3 : 10 – 4 : 11; Tanggapan: Jabur 145 : 1-8;
Waosan II: Filipi 1 : 21 – 30; Waosan III: Injil Mateus 20 : 1-16
ng satunggaling dinten, wonten lare ingkang padatanipun boten purun mbiyantu tiyang sepuhipun, dumadakan dados sregep lan semangat ndherek reresik satunggaling griya. Wonten ing pungkasaning minggu ibunipun nampi serat saking lare punika ingkang wosipun peprincening upah ingkang dipun-tampi dening lare punika awit nyambut damel kanthi sregep wonten satunggaling griya wau. Dinten candhakipun lare punika kaget, awit nampi serat saking ibunipun, ingkang wosipun peprincen kabetahan lare punika wiwit alitipun: susu, tetedhan, rasukan, arta jajan, sepatu, sekolah, tas, obat nalika sakit lsp. Lare punika boten ngrumaosi bilih wekdal gesang wonten ing brayat punika minangka sih rahmat, ingkang boten saged dipun-tandhingaken kaliyan upah punapa kemawon. Cariyos wonten ing nginggil sejatosipun gegambaran saking kita minangka manungsa. Kita asring boten ngrumaosi bilih sih-rahmatipun Gusti tansah lumintu wonten ing gesang kita, ananging kita taksih nyuwun mawarni-warni kabetahan. Kita arsing rumaos Gusti boten adil awit boten nate mangsuli pandonga-pandonga kita. Kamangka berkahipun Gusti sampun lumintu ing gesang kita. Kita langkung katah ndheseg dhumateng Gusti matemah kita kesupen kangge ngwedalaken woh wonten ing gesang kita, ngaturaken ingkang paling sae dhateng Gusti lan sesami.
Wonten ing waosan kitab Yunus kita saged nampeni kados pundi Yunus nglairaken raos boten lega dhateng Gusti awit sih-rahmatipun Gusti ingkang dipun paringaken dhateng bangsa Ninewe. Bangsa ingkang suwau tumindak boten sae, ananging lajeng mratobat, Yunus boten rila menawi bangsa punika boten kaukuman. Yunus rumaos bilih Gusti Allah boten adil awit paring sih-rahmat tumprap bangsa ingkang boten mbangun-turut dhateng pangandikanipun Gusti. Mbok bilih raos kados makaten ugi nate kita raosaken, kenging punapa tiyang ingkang tumindak boten sae taksih kaparingan gesang? Kenging punapa boten dipun-pejahi kemawon? Yunus nyuwun supados punapa ingkang dipun tindakaken punika wonten asilipun, sabotenipun bangsa Ninewe kaparingan paukuman.
Paseksi saking Rasul Paul ugi ngengetaken dhateng kita bilih sih-rahmatipun Gusti punika tansah lumintu wonten ing gesang kita. Ing salebetipun kinunjara Rasul Paul paring paseksi, bilih prakawis punika ndadosaken Rasul Paul sangsaya mangertosi Injil Kratoning Swarga kedah kawartosaken. Rasul Paul nenimbang kalih prakawis wonten ing gesangipun inggih punika luwar saking pakunjaran punapa pejah. Kanthi pilihan ingkang wonten punika Rasul Paulus tetep saged saos sokur. Kanthi paseksi punika rasul Paul nenangi pasamuwan Filipi suados tansah wartosaken sih-rahmatipun Gusti. Rasul Paul ingkang kinunjara taksih saged nuwuhaken woh peladosan kagem Gusti punapa malih pasamuwan Filipi, ingkang taksih mardika, kedahipun ugi langkung greget nuwuhaken woh kabar kabingahan dhateng sesami.
Waosan Injil menawi kita raos-raosaken kanthi petangan matematika temtu kemawon badhe ndamel jengkel. Ingkang sami nyambut damel wiwit enjing ngantos sonten, lan ingkang nyambut damel namung wiwit sonten pranyata nampi upah ingkang sami. Wah..boten adil punika ..mbok bilih mekaten pemanggih kita. Ananging panen bilih keadilanipun Gusti boten saged dipun-ukur kanthi ukuranipun manungsa. Pasemon punika nyariosaken sistem ekonomi ingkang boten masuk akal kangge ngandharaken babagan Kratoning swarga. Pasemon punika ngatag kita supados ngraosaken babagan sih rahmatipun Gusti ingkang boten saged dipun etang kados upah. Pasemon punika ngandharaken bilih saben tiyang wonten ing griya punika nampi punapa ingkang dipun-betahaken lan punika gesang langgeng. Gusti Allah maringi punapa ingkang kaprasetyakaken dhateng manungsa, lan boten wonten satunggaling tiyang ingkang saged ndheseg dhateng Gusti babagan prakawis punika.
Sasampunipun kita raosaken waosan kita punika, wonten sawetawis bab ingkang saged kita sinau, inggih punika :
1.	Nyambut damel lan lelados kanthi tulus, lan sami ngangsalaken woh ingkang gesang wonten ing gesang kita. Sampun ngantos nguningakaken raos boten lega dhumateng Gusti awit sih rahmatipun ingkang kaparingaken dhateng sedaya tiyang.
2.	Wonten ing gesang kita ingkang winates, kita kaatag supados saged tansah ngangsalaken woh kagem Gusti, peparing ingkang kita gadhahi punika sangu kangge peladosan kita ngantos pungkasaning gesang.
3.	Gusti Allah punika mahamirah, panjenenganipun paring sih-rahmat dhateng sedaya tiyang. Sampun ngantos kita kirang legawa dhateng kaadilanipun Gusti. Kita raosaken bilih wekdal gesang lan lelados punika ugi wujud sih-rahmatipun Gusti kangge kita.
Sumangga kita saged tansah ngwedalaken woh kagem Gusti lan sesami. ”Ananging Kratoning Allah lan kasampurnane, iku padha upayanen disik, nuli samubarang iku mau kabeh bakal
Waosan I: Yehezkiel 18:1-4, 25-32; Tanggapan: Jabur Masmur 25:1-9
Waosan II: Filipi 2:1-13; Waosan III: Injil Matius 21:23-32
Pasamuwan nglenggana bilih namung Gusti ingkang dados pamimpin tumrap gesangipun. Lan kapitadosan ingkang makaten punika kababar wonten ing tumindak leres ing gesang padintenan.
	Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti,
unapa panjenengan pirsa pinten blanjanipun para abdi dalem kraton ingkang kathi setya ngabdi dhateng ratu? Blanjan ingkang dipun tampi dening abdi dalem kasebat etanganipun sanes atusan ewu rupiah utawi yutan. Nanging para abdi dalem tetep setya anggenipun ngabdi katitik saben dinten nunggang sepedha utawi kendaraan umum saking griyanipun tumuju kraton, dereng malih kedah tumbas omben nalika ngorong, nilar padamelan wonten griya tumuju kraton lan nindakaken ayahan leladi sanesipun. Tiyang-tiyang makaten punika rila legawa nampi blanjan ingkang cacahipun namung welasan ewu rupiah. Tiyang-tiyang punika sami pitados bilih celak kaliyan ratu saha mitados sang ratu dados pamimpinipun, mila piyambak ipun badhe tampi berkah mirunggan ingkang boten saged dipun-jlentrehaken raosipun. Celak ratu sarta saged ngladosi ratu punika satunggaling kamareman lan ugi berkah mirunggan ingkang boten dipun-tampi dening sadaya tiyang. Sarehning pangabdenipun para abdi dalem punika magepokan kaliyan prakawis kapitadosan saha kamaremaning batos, mila tiyang-tiyang punika sami setya nglabuhi sang ratu kanthi pangabden saha paladosanipun, sinaosa petangan kadonyan anggenipun dados abdi dalem punika dipun-lenggana boten badhe njalari piyambakipun sugih.
Prakawis punika prelu kita gatosaken mirungganipun pangabdenipun para abdi dalem ingkang misungsungaken gesangipun tumrap sang ratu. Menawi abdi dalem kraton kemawon purun ngabdi kanthi tumemen dhateng sang ratu, lajeng kados pundi kaliyan kita? Punapa kita ugi sampun ngabdi kanthi temen-temen dhumateng Gusti inggih Ratuning gesang? Punapa kita estu mitadosi bilih Sang Ratu Sejati ingghi punika Gusti Allah minangka pamimpin tumraping kita?
Sumangga kita sesarengan sinau saking paseksi pangandikanipun Gusti ingkang kita tampi ing dinten punika. Setunggal saking Yeheskiel 18:1-4, 25-32. Paseksi kasebat ngewrat cariyosipun Israel inggih umatipun Gusti ingkang boten purun ngabdi sawetahipun dhumateng Gusti Allah. Israel malah remen tumindak dursila. Kasaenanipun Gusti tinanggapan kanthi tumindakipun Israel ingkang boten wicaksana. Israel rumaos bilih pakaryaning Allah tumrap dhirinipun punika boten prayogi, mila Israel lajeng dados awon sikepipun lan remen damel dosa. Cetha sanget kados pundi Israel namung nggega pikajengipun piyambak tanpa preduli dhateng katresnanipun Gusti tumrap Israel. Sinaosa Israel nanggapi katresnanipun Gusti kanthi sikep awon, nanging Gusti tansah nresnani Israel lan nimbali supados purun mratobat. Kalih, paseksining juru masmur ing Jabur Masmur 25:1-9. Juru masmur mulang satunggaling kawicaksanan inggih punika kanthi ngunjukaken pepujen awit kababaring panguwaosipun Gusti wonten ing gesangipun juru masmur. Juru masmur pitados bilih Gusti dados pamimpin ing gesangipun mila piyambakipun nyuwun supados gesangipun tansah tinuntun dening Gusti, nyuwun pangapuntening dosa kalepatan ingkang sampun katindakaken saha nggadhahi pangajeng-ajeng bilih Gusti badhe nuntun tiyang ingkang purun andhap asor kanthi mituhu lan setya dhumateng Gusti. Tiga, paseksining Filipi 2:1-13. Ing ngriku kita manggihaken kasunyataning kapitadosan ingkang ketingal wonten ing tandang-tandukipun umat jalaran Gusti dados pamimpinipun. Ngabdi dhumateng Gusti punika ateges gesang winengku ing tentrem rahayu. Lan manungsa ingkang ing manahipun makuwon tentrem rahayu badhe ketingal wonten ing tindak tanduk padintenanipun inggih punika: kanthi sikep ngudi tunggal rasa, tunggal budi, boten pados kauntungan tumrap dhirinipun piyambak, nggadhahi raos pangraos kadosdene Sang Kristus lan tumindak leres sanesipun. Salajengipun, tigang piwulang kasebat katandhesaken kanthi piwulang saking Injil Mateus 21:23-32. Pirembaganipun Gusti Yesus kaliyan pangajenging imam lan pinisepuhing Yahudi ngewrat piwulang bab kuwaos lan sikep anggenipun umat masrahaken gesang.
Magepokan kaliyan panguwaos, manungsa punika gadhah hak nemtokaken sinten ingkang dipun-pitadosi lan dipun-bekteni. Pancen jagad punika nawekaken mawarni-warni panguwaos ingkang saged dipun-angge cepenganipun manungsa. Pancen kajawi Gusti manungsa saged ngajeng-ajeng saking kakiyatan-kakiyatan sanes ingkang wonten ing jagad punika. Nanging tumraping tiyang pitados temtu boten wicaksana menawi ingkang dados panguwaos utawi pamimpinipun punika sanes Gusti. Sami kaliyan ingkang dipun-tindakaken dening Israel, sinaosa sampun dipun-wilujengaken dening Gusti nanging Israel nanggapi kanthi tumindak-tumindak ingkang asor. Mila, paseksi ing Mateus punika, dados satunggaling piwulang ingkang ngengetaken umatipun Gusti supados dados wicaksana kanthi ngakeni bilih namung Gusti ingkang dados pamimpin tumrap gesangipun.
Prakawis candhakipun ingkang kawrat ing Mateus inggih punika bab pasrahing gesang. Gusti Yesus melehaken sikepipun para pangajenging imam Yahudi ingkang pitados dhateng Gusti Allah, nanging sikepipun condhong lelamisan. Kamangka ing sisih sanes wonten manungsa ingkang kecalan ajining dhiri inggih punika para juru-mupu-beya lan ugi wanita tuna-susila malah pitados dhateng Gusti Allah kanthi tumemen. Gusti Yesus mratelakaken bilih juru-mupu-beya lan wanita tuna-susila gadhah hak mlebet kratoning Allah. Pratelanipun Gusti punika ngewrat makna bilih manungsa-manungsa saking golongan miskin papa nanging malah purun mratobat lan ngabdi dhateng Gusti kanthi tumemen. Mila tiyang-tiyang punika ingkang gadhah hak nampi berkah mirunggan nglangkungi para priyayi ingkang rumaos paling suci, paling leres, paling sugih lan sapiturutipun.
Ing wiwitaning khotbah kita kaabenajengaken kaliyan kawontenan kasetyanipun pada abdi dalem kraton. Samangke kedahipun tuwuh pitakenan ing salebeting manah kita: Punapa Gusti punika estu dados pamimpin tumrap gesang kita? Satemah kita gumantung sawetahipun ingkang bab pangrehipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap kita, sikep kados punapa ingkang kedah kita babaraken wonten ing gesang padintenan kita? Nyinau saking pangandikanipun Gusti samangke, nalika kita ngakeni bilih Gusti punika pamimpin tumraping gesang kita punika ateges bilih boten wonten pihak sanes kajawi namung Gusti ingkang nguwaosi gesang kita sawetahipun. Pamimpin kita sanes arta, temah kita ngabdi dhateng mammon. Pamimpin kita sanes nalar bebuden kawasisan, nanging Gusti ingkang paring samudayanipun tumrap kita lan Panjenenganipun punika tuking gesang kita. Pamimpin kita sanes kamajenganing jaman, nanging Gusti ingkang dados sumbering kawruh kita. Lan pamimpin kita sanes pepinginaning kadagingan, nanging namung Gusti ingkang murba ing dumadi ingkang dados panguwaos saha pamimpin tumrap kita sarta kuwaos ing bab gesang punapa dene pejah kita. Menawi kita ngakeni bilih Gusti minangka pamimpin kita ateges bilih tumindak padintenan kita kedah mratelakaken kapamimpinanipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap gesang kita mila pangangen-angen kita kaeneraken dhateng kaleresan, boten saben wekdal namung ngrancang piawon. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap dhiri kita mila pitembungan kita kedah mbabar katentreman, pambereg, panglipuran saha pangatag tumrap sesami. Sanes pitembungan ingkang ngremehaken, nindhes, mitenah saha damel goreh manahipun sesami. Nalika Gusti dados pamimpin kita mila kedah kita pisungsungaken kagem Gusti, boten malah kita ulungaken dhateng dosa. Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti,
Lumantar pangandikanipun Gusti ingkang kita tampi sesarengan, mila samangke kita tinimbalan naliti gesang kita piyambak-piyambak. Menawi kita nglenggana bilih anggen kita ngakeni Gusti minangka pamimpin kita punika namung medal saking lathi kemawon dereng nandhes ing salebeting manah lan pangaken kita kasebat dereng kababar wonten ing tumindak gesang ingkang nyata mila kita mratobat. Mumpung taksih wonten wekdal kangge ndandosi karingkihan kita, pitados bilih Gusti mesthi paring kasagedan tumrap kita salebeting nglampahi gesang anyar lan ngudi krenteg ingkang sae kasebat. Gusti mberkahi kita sadaya. Amin.
neatxxxtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
bilih wonten dhanganing penggalih saha longgaring wekdal, kula sak kluwarga
kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Asih tansah
Batak, Endhel Ajeg, Endhel Weton,
Apit ngarep, Apit buri, Gulu, Dhada,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Berlevåg&oldid=873810"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.29, 16 Novèmber 2013.
Kali Colorado, ing sisih lor Arizona, lan dadi salah sawijining Taman Nasional ing Amerika Serikat. Presiden Theodore Roosevelt ya iku salah saji sing ndhukung anane panggonan Grand Canyon, dheweké asring ngincer kéwan ing kana, kaya singa gunung lan ngrasakake panyawangan kang endah banget.[1].
Ngarai iki karipta amarga anané kali Colorado medhot selat sing wis pirang atus taun, dawané kira-kira 446 kilometer, kang ambané saka 6 nganti 29 kilometer, sing nduwèni jero kurang luwih 1600 meter, lan ameh 2000 yuta taun suharah ndunya, sing wis kepedhot saka kali Colorado lan anak-anakké kali lapis per lapis sedimene ing wayah daratan dhuwur. Ing ekspedisi kang dipandhegani déning Mayor AS John Wesley Powell ing pungkasan taun 1870.[1]
Ngikise lembah kali iki saben dina, banyu kali, wedhi, lan blethok si [http://www.nationg lewat kanthi lewat cepet ya iku 3 faktor sing marai faktor pengikis paling cepet.[2] Adoh sakdurungé papan panggonan Grand Kanyon wis dipanggoni masyarakat asli Amérika ya iku suku indian sing mbangun papan kanggo urip iki ning tembok jurang.[2] Canyon County nduwèni lansekap sing marai takjub lan ning kana dipanggoni karo kewan-kewan alas, sing marai kagem uripe jejak jejak Suku Indian Hualapai sing ameh punah.[2]
Taman Nasional pisanan kang ana ing Amerika Serikat[besut | besut sumber]
kanthi ambane saka 6 km nganti tekan 29 km kang jerune luwih saka 1.600 m. Wong kulit putih pisanan kang nemokake ya iku García López de Cárdenas saka Spanyol ing taun 1540. Kasunyatane, panggonan iki wis dipanggone Penduduk Asli Amerika (Suku Indian) kang mbangun panggonan kang dienggoni ing tembok ngarai adoh sadurunge ditemokake déning García López.
Kabentuk suwene nganti tekan milyaran taun[besut | besut sumber]
tinubrukan ndadekake anane rangkaian pegunungan purba kang gedhé banget lan dhuwur.
Nalika ana owah-owahing iklim ekstrim ing 1,7 Milyar taun kepungkur, banyu segara munggah menyang sadhuwuring bumi, kabèh padha kerem kalebu uga pegunungan purba iku. Kauripan ing sadhuwuring gunung kang kerem iku uga owah. Bageyan dhuwur pegunungan ditutupi pasir segara lan kanthi otomatis kewan-kewan kang urip ing segara uga bisa urip ing sadhuwuring pasir kang nutupi pegunungan.
Nanging nalika banyu segara mulai asad, pegunungan mulai katon manèh. Endapan pasir lan kéwan segarane isih ana ing sadhuwure. Sansaya suwe, kewan-kewan segara kayadene
Colorado[besut | besut sumber]
Aktivitas lempeng bumi nalika owahing iklim ekstrim iku uga ndadekake munggahe dataran tinggi Colorado dhuwure nganti tekan 3 mil saka sadhuwure segara. Kali Colorado sasuwene yuta taun ndadekake dataran tinggi Colorado dadi jero banget, dawane 446 km kawasan Grand Canyon.[3]
Nalika pinuju menyang samodra, kali iki ngikis tembok tebing-tebing Grand Canyon. Asil kikisane akèh
diperkirakake kedadeyan ing 5 yuta utawa 6 yuta taun kepungkur. Mula miturute ahli géologi sanajan watu tembok Grand Canyon umure wis tuwa, nanging ngarai Grand Canyon iku miturut ahli géologi umure isih nom banget.[4]
Hotèl Grand Canyon[besut | besut sumber]
Hotèl Grand Canyon iku hotèl kang ana ing sajroning gua Grand Canyon. Grand Canyon Hotèl ing Arizona nawarake ruang penginapan kang dumunung 220 kaki ing sangisoring lemah. Hotèl kang ambane 200 kaki, dawane 400 kaki, lan dhuwure 70 kaki iki bisa dituroni nganti tekan wong nem, nduwèni rong kasur lan sofa. Hotèl ing jero gua iki dijangkepi fasilitas perpustakaan buku lan majalah kang wis lawas, kalebu
wisataKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 3 Sèptèmber 2016.
Washington, DC, USA. Autores: Ing. Vincent Dufresne, Ing. Pierre Langlois, Ing. Marie Couture-Roy, Ing. Sébastien Flamand, Ing.
Dalem Adipati Kusumayuda / Dalem Ageung. 1828 – 1833
26. Dalem Adipati Kusumadinata X / Dalem Alit. 1833 – 1834
27. Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 – 1836
28. Pangeran Suria Kusumah Adinata / Pangeran Sugih. 1836 – 1882
Inggris rak tau ngguyu nyekakak, dadi yo rak biso
Ngurip-urip Basa Jawa: SRENGENGE MLETHEK ING JOMBANG
Layang Saka Alibasah Pengalasan Marang Kolonel Cl...
gumantung kang wis arang ditandur déning petani. Biasane tanduran iki mung ditandur kanggo selingan, ana ing tegalan utawa pomahan. Bestru isih sedulur sedhak tanduran oyong (Luffa acutangula), bedane bestru ora duwé lingir ing wohe.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 3 Maret 2016.
Nivel: Ing. Guillermo Wichmann, Ing. Ariel Roel, Lic. Francisco Gindre, Ing. Diego Otero, Ing. Miguel Ibáñez, Ing. Ezequiel, Gorbatik,
boso opo ??? jowo utowo indonesia Fri Sep 11, 2009 4:05 pm weh..nek aku yo tetep nganggo jowo to kang...masak arep nglaleke basa ibu walopun ngoko hiks..hiks....HIDUP BOSO JOWO !!!!!
lan sopo sing dijak ngomong.Nek wong jowo kabeh yo ramasalah, ning nek ono salah sijine wong ora iso jowo yo dicampur ben doi iso melu nyambung.. kadang nek karo wong sing luwih tuwo yo nganggo bahasa indonesia, soale nek boso jowo kan nek akro wong sing luwih tuwo kudu ngajeni dadi nganggo boso kromo, tapi ben rodo akrab lan gampang dadi ngomonge nganggo bahasa indonesia wae.. dai gumantung SIKON wae..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Sep 12, 2009 10:17 am Dek biyen aku mrantau no 'Jakrata' yen mulih aku iso ngomong nganggo logat sek bedo "sih, kek, lu, gue"Bareng tekan kene,lha kabeh konco kerjo ki soko Jowo,saking akehe wong Jowo no kantorku .... konco2 soko Medan karo NTT meli biso boso Jowosoale bahasa saben ndinane yo boso JowoWheleh, lha lha piye ki ....Dadi yo ra sido iso ngomong "SIH" Sponsored contentSubyek: Re: Kowe Arep ngomong go boso opo ??? jowo utowo indonesia Kowe Arep ngomong go boso opo ??? jowo utowo
SiapaMay 6, 2012 at 1:57 AMTekan saiki yo hooh :DDeleteReplyAthifah DahsyamarMay 6, 2012 at 12:21 AMeh
persiapan install ubuntu v10.10 di toshiba A215 S7437 | blog-nya diviarsa
dasar penentuan runner gate system pada HPDC | blog-nya diviarsa
Artikel Lain	Training of Trainers on Christian Moslem Dialogue	11/02/2011
sekilas tentang common gravity die casting | blog-nya diviarsa
Join: 11-04-2007, Post: 2,012 21-08-2013 14:39 21-08-2013 14:39 nJENGKELKE....!!!!!!!!!!!!!!!!!!
wis nganggo badge hansip lontong tetep wae isih ora keduman gambar umbul...... kwakeane tenan...hawane arep ngantemi uwong.......!!!!!!!
Quote:Original Posted By samtputra ►nJENGKELKE....!!!!!!!!!!!!!!!!!!
wis nganggo badge hansip lontong tetep wae isih
deket blimbing...(*mlng)
2013-08-21T14:44:23+07:00 Multi Quote Quote#420 Loading... chendole Loading...Auto Banned – Join: 25-04-2011, Post: 6,080 21-08-2013 14:44 21-08-2013 14:44 Quote:Original Posted By samtputra ►nJENGKELKE....!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“Dadi wong ojo nduweni roso Rumongso Iso, tapi nduwe roso Iso Rumongso”
TEMBANG JAWI KANGGE MUATAN LOCAL SEKOLAH DASAR EDI...
enyong wes rak layak disebut duwit, tapi yo pan piye maneh jal ? wong onone yo mung kuwi tok, ora ono duwit liyane toh kuwi duwit yo entuk kadi jujulan belonjo nang pasar opo nang warung udu duwite aku seng gawe, iyo po ora jal ? Nek
aku yo tau duwe tapi modele laen .tapi saiki wis payu .
Bhi Tanha Tum Bhi Tanha mp3 free download.
Tum Bhi Tanha The Hum Bhi Tanha
pancen ndeso! Hahaha.. Lagune apik, Adon suarane pancet koyok cah cilik yaaa… Biyen jaman ning
Karo kanca-kancanePye pye pye pye ya ben rasakna
Indonesia kang mulyaPye pye pye pye mbuh ra weruh
2. Gambang SulingGambang suling, ngumandhang suarané
sekilas tentang magma 5 | blog-nya diviarsa
curhat… penyebab gatal-gatal pada kulit balita | blog-nya diviarsa
Dalem Sampeyan Dalem ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senopati-ing-Ngalaga Langgeng ing Bawana, Langgeng, Langgeng ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ballangen&oldid=1009732"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.19, 5 Maret 2016.
Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten
Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo,
/ Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,
Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara,
Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang,
Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
curhat… balita bergulingan, bahaya ato nggak??? | blog-nya diviarsa
dr. Joseph-Ignace Guillotin (lair ing Saintes, 28 Mèi 1738 – pati ing Paris, 26 Maret 1814 ing yuswa 75 taun) ya iku tokoh kang ngajukaké proposal supaya migunakaké sebuah alat mesin kanggo nglakoni hukuman mati ning Prancis nalika tanggal 10 Oktober 1789. Dheweké ora nyiptakaké guillotine. Jenengé dadi eponim, lan akiré seduluré lan kabèh katurunané ngowahi jeneng supaya jenengé ora pada karo mesin pembunuh.
Guillotin nalika uripé iku dadi dhokter. Meski dheweké nyaranaké penggunaan 'piranti' kanggo maten, sebeneré dheweké nentang ukuman pati. Dheweké ngarepaké piranti iki bakal
disebut dadi panemu alat pemenggal kepala kasebut. Diomongaké manawa Guillotin iku akiré mati amarga kepenggal piranti gaweané dhéwé kasil penemuané. Piranti kang awalé dijenengi louisette iku akiré diowahi dadi Guillotine kanggo ngurmati panemuné.Cithakan:Perancis-bio-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.58, 11 Sèptèmber 2016.
kali pentung isih reged banget opo meneh pasar projone wah jan semrawut, aku alumni SMP PL 79 cah kupang sewan mburi
Yo wis, dijogo lho awake! Nek maem, nganggo sayur ! Yo wis nek ngono,, …nek sinau sing
83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan—Banyak orang mati lapar di samping makanan.
130. Sing edan bisa dandan—Yang gila bisa bersolek.
131. Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.
liyo trus pacaren mau ora ngerti (mergo sengojo di umpetke) yo jenenge selingkuh.. lha nek wis nduwe bojo nganti paribasan nduwe anak putu, trus njalin kekacan luwih akrab tinimbang konco2 liyane trus ora dingerteni karo bojone (mergo diumpetke).. ngunuh kuwi jenenge opo? HTS, TTM rak yo gur istilah menyamarkan wae..nek sing jenenge hubungan kekancan, paseduluranne wong sing wis omah2 kie sakngertiku yo podho2 dingerteni karo bojone, nek gek di umpetke karo bojone lha suwe2 nek keconangan opo orarak nyrimpeti lakune urip bebrayan sing wis digayuh
panganane wis entek jleng...bar slaman langsung mulih...
Wed Apr 04, 2012 2:55 pm ngetong duwet klebihan,,iki luwiane rep tak
arep tuku external hardisk,.maturnuwun ya Allah
anake wong mlarat kuwi mstine,.. _________________
nampa tamu sing nglamar....biasa tugase wong tuwa..... _________________Tips
golek upo maneh... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
saking perenging redi Merapi, ing Kabupaten Sleman. Emanipun sekar anggrek, ingkang reginipun kapetang awis kasebat, samangke saya langka. Awit saking punika, Wakil Bupati Sleman, Yuni Satia Rahayu,
pengembangan budidaya tanaman anggrek vanda tricolour ing Dhusun Turgo, Kecamatan Pakem, Sleman. Kridha kapurwakan kanthi srah panampi taneman anggrek, dening satunggaling pelestari sekar anggrek ing Sleman,
ingkang nglestantunaken anggrek vanda tricolour. Yuni Satia Rahayu ngajab, kridha kados makaten saged dipun tuladha dening bebadan lan komunitas sanesipun.
Postingan Pertama Yang Kedua | SUGENG RAWUH
curhat… celoteh-celoteh nakal | blog-nya diviarsa
curhat… potensi kecerdasan | blog-nya diviarsa
wis cooperated karo atusan Media Online minangka Media Partner saindhenging Indonesia, lan saiki aku arep kanggo kurban kerjasama karo Wedaran.com.
Konsep kerjasama sing kita offer iku “Full Barter”, kang ditayangke ing lowongan info widget ing Karirpad.com ana ing partner media lan minangka pisungsung kanggo logo partner media lan link bakal katon ing
reaksi alergi, Diarrhoea, mual, pain weteng, mutahke
Woh-wohan karo kurang sisih efekWoh-wohan karo jumlah sing padha sisih efek
Woh-wohan dianjurake kanggo Women NgandhutWoh-wohan ora menehi saran kanggo Women NgandhutMbandhingaké woh-wohan dianjurake kanggo Women Ngandhut
Woh-wohan dianjurake kanggo lactating WomenWoh-wohan ora menehi saran kanggo lactating WomenMbandhingaké woh-wohan dianjurake kanggo lactating Women
Sembarang wektu kajaba jam sawise meal, Ora nganggo ing wayah wengi lan sadurunge amben
Woh-wohan gadhah karbohidrat luwih saka 12.2 gWoh-wohan gadhah karbohidrat kurang saka 12.2 gComparison of Frutas karo karbohidrat luwih saka 12.2 gComparison of Frutas karo karbohidrat kurang saka 12.2 g
Woh-wohan gadhah serat luwih saka 4.6 gWoh-wohan gadhah serat kurang saka 4.6 gComparison of Frutas karo serat luwih saka 4.6 gComparison of Frutas karo serat kurang saka 4.6 g
Woh-wohan gadhah Sugar luwih saka 4.04 gWoh-wohan gadhah Sugar kurang saka 4.04 gComparison of Frutas karo Sugar luwih saka 4.04 gComparison of Frutas karo Sugar kurang saka 4.04 g
Woh-wohan gadhah protein luwih saka 0.39 gComparison of Frutas karo protein luwih saka 0.39 gWoh-wohan gadhah protein kurang saka 0.39 gComparison of Frutas karo protein kurang saka 0.39 g
Woh-wohan gadhah Protein kanggo milai rasio luwih saka 0.03Woh-wohan gadhah Protein kanggo milai rasio kurang saka 0.03Comparison of Frutas karo Protein kanggo milai rasio luwih saka 0.03Comparison of Frutas karo Protein kanggo milai rasio kurang saka 0.03
luwih saka 3.0 mcgWoh-wohan gadhah Vitamin A (retinol) kurang saka 3.0 mcgComparison of Frutas karo Vitamin A (retinol) kurang saka 3.0 mcg
Woh-wohan gadhah Vitamin B1 (thiamin) luwih saka 0.012 mgWoh-wohan gadhah Vitamin B1 (
luwih saka 0.101 mgWoh-wohan gadhah Vitamin B3 (niacin) kurang saka 0.101 mgComparison of Frutas karo Vitamin B3 (niacin) luwih
pantothenic asam) luwih saka 0.295 mgWoh-wohan gadhah Vitamin B5 (pantothenic asam) kurang saka 0.295 mgComparison of Frutas karo Vitamin B5 (pantothenic asam) luwih saka 0.295
Woh-wohan gadhah Vitamin B6 (Pyridoxin) luwih saka 0.057 mgWoh-wohan gadhah Vitamin B6 (Pyridoxin) kurang saka 0.057
luwih saka 5.1 mcgWoh-wohan gadhah Vitamin K (Phyllochinone) kurang saka 5.1 mcgComparison of Frutas karo Vitamin K (Phyllochinone) kurang saka 5.1 mcg
Woh-wohan gadhah Lycopene luwih saka 0.0 mcgComparison of Frutas karo Lycopene luwih saka 0.0 mcg
Woh-wohan gadhah lutein + zeaxanthin luwih saka 91.0 mcgWoh-wohan gadhah lutein + zeaxanthin
Woh-wohan gadhah kolin luwih saka 5.5 mgWoh-wohan gadhah kolin kurang saka 5.5 mgComparison of Frutas karo kolin luwih saka 5.5 mgComparison of Frutas karo kolin kurang saka 5.5 mg
Woh-wohan gadhah lemak luwih saka 0.13 gWoh-wohan gadhah lemak kurang saka 0.13 gComparison of Frutas karo lemak luwih saka 0.13 gComparison of Frutas karo lemak kurang saka 0.13 g
Woh-wohan gadhah kalium luwih saka 85.0 mgComparison of Frutas karo kalium luwih saka 85.0 mgWoh-wohan gadhah kalium kurang saka 85.0 mgComparison of Frutas karo kalium kurang saka 85.0 mg
Woh-wohan gadhah Iron luwih saka 0.25 mgComparison of Frutas karo Iron luwih saka 0.25 mgWoh-wohan gadhah Iron kurang saka 0.25 mgComparison of Frutas karo Iron kurang saka 0.25 mg
Woh-wohan gadhah sodium luwih saka 2.0 mgWoh-wohan gadhah sodium kurang saka 2.0 mgComparison of Frutas karo sodium luwih saka 2.0 mgComparison of Frutas karo sodium kurang saka 2.0 mg
Woh-wohan gadhah calcium kurang saka 8.0 mgComparison of Frutas karo calcium kurang saka 8.0 mgWoh-wohan gadhah calcium luwih saka 8.0 mgComparison of Frutas karo calcium luwih saka 8.0 mg
Woh-wohan gadhah seng luwih saka 0.1 mgWoh-wohan gadhah seng kurang saka 0.1 mgComparison of Frutas karo seng luwih saka 0.1 mgComparison of Frutas karo seng kurang saka 0.1 mg
Woh-wohan gadhah fosfor luwih saka 13.0 mgWoh-wohan gadhah fosfor kurang saka 13.0 mgComparison of Frutas karo fosfor luwih saka 13.0 mgComparison of Frutas karo fosfor kurang saka 13.0 mg
Woh-wohan gadhah Manganese luwih saka 0.36 mgWoh-wohan gadhah Manganese kurang saka 0.36 mgComparison of Frutas karo Manganese luwih saka 0.36 mgComparison of Frutas karo Manganese kurang saka 0.36 mg
Woh-wohan gadhah tembaga luwih saka 0.061 mgWoh-wohan gadhah tembaga kurang saka 0.061 mgComparison of Frutas karo tembaga luwih saka 0.061 mgComparison of Frutas karo tembaga kurang saka 0.061 mg
Woh-wohan gadhah selenium luwih saka 0.1 mcgWoh-wohan gadhah selenium kurang saka 0.1 mcgComparison of Frutas karo selenium luwih saka 0.1 mcgComparison of Frutas karo selenium kurang saka 0.1 mcg
Woh-wohan gadhah 3s Omega luwih saka 22.0 mgWoh-wohan gadhah 3s Omega kurang saka 22.0 mgComparison of Frutas karo 3s Omega luwih saka 22.0 mgComparison of Frutas karo 3s Omega kurang saka 22.0 mg
Woh-wohan gadhah 6s Omega luwih saka 33.0 mgWoh-wohan gadhah 6s Omega kurang saka 33.0 mgComparison of Frutas karo 6s Omega luwih saka 33.0 mgComparison of Frutas karo 6s Omega kurang saka 33.0 mg
Woh-wohan gadhah Kadar banyu luwih saka 87.13 gComparison of Frutas karo Kadar banyu luwih saka 87.13 gWoh-wohan gadhah Kadar banyu kurang saka 87.13 gComparison of Frutas karo Kadar banyu kurang saka 87.13 g
Woh-wohan gadhah Ash luwih saka 0.2 gWoh-wohan gadhah Ash kurang saka 0.2 gComparison of Frutas karo Ash luwih saka 0.2 gComparison of Frutas karo Ash kurang saka 0.2 g
Woh-wohan gadhah Kalori ing woh Fresh karo Peel luwih saka 46.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing woh Fresh karo Peel kurang saka 46.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing woh Fresh karo Peel luwih saka 46.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing woh Fresh karo Peel kurang saka 46.0 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Frozen Formulir luwih saka 42.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Frozen Formulir kurang saka 42.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Frozen Formulir luwih saka 42.0
gadhah Kalori ing Formulir Dried luwih saka 308.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Dried kurang saka 308.0
Woh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Canned luwih saka 151.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Canned kurang saka 151.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Formulir Canned luwih saka 151.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Formulir Canned kurang saka 151.0 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Juice luwih saka 54 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Juice kurang saka 54 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Juice luwih saka 54 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Juice kurang saka 54 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Jam luwih saka 150 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Jam kurang saka 150 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Jam luwih saka 150 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Jam kurang saka 150 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Pie luwih saka 164 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Pie kurang saka 164 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Pie luwih saka 164 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Pie kurang saka 164 kcal
Woh-wohan karo padha UsumComparison saka woh-wohan karo padha UsumWoh-wohan karo liyane Usum
Awal Black, Howes, Ben Lear lan Stevens
Woh-wohan karo Seedless Macem-macemWoh-wohan tanpa Seedless Macem-macemMbandhingaké woh-wohan karo Seedless Macem-macem
Woh-wohan karo nang werna minangka putihWoh-wohan karo nang werna liyane saka putih
Woh-wohan sing tuwuh ing witMbandhingaké woh-wohan sing tuwuh ing witWoh-wohan sing ora tuwuh ing wit
Ugi minangka woh wohan beri seger malih lagi seger nalika mateng. Cranberries ora tuwuh ing banyu. cranberry Ing Minuman Beralkohol
Woh-wohan digunakake ing WineWoh-wohan ora digunakake ing WineMbandhingaké woh-wohan digunakake ing Wine
Woh-wohan digunakake ing BeerWoh-wohan ora digunakake ing BeerMbandhingaké woh-wohan digunakake ing Beer
Woh-wohan digunakake ing RohWoh-wohan ora digunakake ing RohMbandhingaké woh-wohan digunakake ing Roh
Woh-wohan digunakake ing koktailWoh-wohan ora digunakake ing koktailMbandhingaké woh-wohan digunakake ing koktail
Woh-wohan karo Amerika Serikat saka Amerika minangka Top ProducerMbandhingaké woh-wohan karo
Top ImportirWoh-wohan karo Top Importir liyane saka Eropah
Woh-wohan karo padha kelasWoh-wohan karo kelas liyane saka MagnoliopsidaMbandhingaké woh-wohan karo padha kelas
Woh-wohan karo padha subkelasWoh-wohan karo subkelas liyane saka DillenhidaeMbandhingaké woh-wohan karo padha subkelas
Woh-wohan karo padha supayaWoh-wohan karo supaya liyane saka EricalesMbandhingaké woh-wohan karo padha supaya
Woh-wohan karo padha FamilyMbandhingaké woh-wohan karo padha FamilyWoh-wohan karo Family liyane saka Ericaceae
Woh-wohan karo padha genusWoh-wohan karo genus liyane saka VacciniumMbandhingaké woh-wohan karo padha genus
Group liyane saka HeathMbandhingaké woh-wohan karo padha Generic Group
amazing… 1jutaan caleg kalah… bakal stress ato dah stress??? | blog-nya diviarsa
MUS MULYADI4. OJO DUMEH MUS MULYADI5. RONDO NGAREP OMAH MUS MULYADI6. KABEH PRIYO PODO WAE TITIEK SANDHORA7. OPO ORA KELINGAN MUS MULYADI8. ORA TAK KIRO MUS MULYADI9. NYUWUN PANGAKSOMO MUS MULYADI10. KAPOK OPO ORA TITIEK SANDHORALINK UNDUHAN :
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa,
podo wae.. mending anakku takkon kerjo trus engko melok paket … koyok kuwi (????/ kuwi sopo???) lha piye aku ngerti dewe sekolahe bareng aku mek esempe saiki ono titelle..(Anonymous, keluhan di dalam angkot Balikpapan)Kalo masih ada paket – paketan mending anakku
Mangan titik akur…Mangan akeh kudu leweh akur…Urip adoh akurUrip
Ngurip-urip Basa Jawa: JURU AMEK IWAK LAN IWAK CILIK
Ana juru amek iwak mancing ing pinggir kali. Bareng nibakake pancinge ora antara suwe ana iwak cilik, saka kurang wiweka nyarap pancing, banjur kena. Saka getere marang gegantungane pepesthen, awit wis dicekel marang kang mancing, arep dilebokake ing kepis, nuli metu akale. Celathu angasih-asih marang kang mancing : “ Dhuh kyai sanak, kula mugi sampeyan eculaken malih, awit taksih alit, sepele ing atasipun sampeyan. Sampeyan mancing malih mangsa ngantos dangu mesthi pikantuk sadasa, ingkang agengipun ngungkuli kula. Kajengipun kula ageng rumiyin, benjing sampeyan wangsul, kula sampeyan pancing.Juru amek iwak mangsuli :”O, kanca cilik, rungokna celathuku. Kowe nedya mblilu aku. Yen kowe saiki dakculna, kaya-kaya salawase ora kena dakpancing maneh. Kowe ing mengko wis kacekel dening aku, iku wus mesthi katekem ing tanganku. Mulane kowe gentho cilik mengko bakal mlebu ing wajan, banjur rampung.Liding dongeng mangkene : samubarang kang wus mesthi, yen kolirokake karo kang durung mesthi, tartamtu kowe bakal kalorop. Tegese tembung :juru amek iwak = tukang golek iwak.wiweka = pangati-atigeter = obah kumitir, ndhrodhoggeter atine = ketir-ketir atine , sumelang semu wedikepis = wadhah iwak lumrahe digawe saka nam-naman pringangasih-
kewanDilatinake saka : Layang Dongeng Sato Kewan, Dr C.F. WinterDongeng sato kewan iku uga diarani fabel. Ing ngisor iki ana dongeng sato kewan sawetara yaiku :1. Kuwuk Lan Macan Tutul.2. Asu Ajag Lan Manuk Gagak.3. Asu Ajag, Cempe, Lan Wedhus Lanang.4. Laler lan Kreta Cilik.5. Manuk Merak Lan Sandhang Lawe.Yen kepingin maca, kliken ana kene!.
menawi mboten wonten alangan, kula badhe ndugi, ananging lha kula mboten wonten sing tepang e, dospundi menika? jam pinten acaranipun pakde? si nten mawon engkang rawuh?
Acarane jam 9.00 soal mboten kenal sami mawon kula nggih boten sing
“…pakaryan Paduka ingkang elok saha karsa Paduka tumrap kawula sadaya, boten wonten ingkang saged kajèjèraken kaliyan Paduka. Kaelokan Paduka badhe kawula cariyosaken saha kawula ucapaken, nanging menawi kaetang, kakathahen sanget cacahipun.” [ayat 31b]
Tanah Jawi Wetan menika elok, endah sanget. Menika badhe kita sumuri menawi kita ndlajahi tanah Jawi Wetan sinambi maspaosaken sadaya kawontenan. Ing ngriku kathah redi (gunung) lan gumuk, lepen lan jurang, wonten siti wiyar lan wrata sanget, nanging ugi wonten pareden ingkang panjang sanget temah marginipun menggak-menggok makilo-kilo meter. Kathah sanget pasabinan lan pategilan, dhusun-dhusun lan kitha-kitha sarta pesisir. Wonten kathah sanget warni-warni tetuwuhan, kewan-kewan ingkang mabur, mbrangkang, nggremet, utawi ngelangi. Ugi wonten warni-warni kabudayan (wayang, ludruk, janger), lelagon, tari-tarian, lsp. Menika sadaya tamtu titahipun Gusti Allah ingkang tansah dipun rimati kanthi setya tuhu. Saestu endah sanget. Menika nembe ing tanah Jawi Wetan, dereng ing perangan sanesipun ing negari kita, dereng salumahing bumi. Kita saged membayangkan saiba endah lan elok pakaryanipun Gusti Allah.
Kawontenan ingkang elok kados mekaten menika tamtunipun ingkang dipun sipati dening juru masmur ing waosan kita dinten menika. Kawastanan elok sanget pakaryanipun Sang Yehuwah, karana Panjenenganipun piyambakan -boten kaliyan sinten-sintena- ingkang nitahaken jagad raya ingkang kalangkung ageng menika, malah saisinipun sadaya. Pramila juru masmur katingal rumaos ngungun lan bingah sanget. Karana nyumurupi pakaryan ingkang elok sanget lan rumaos ngungun sanget menika, juru masmur kabereg lan kepengin sanget nyariyosaken pakaryanipun Sang Yehuwah menika, sarta kanthi bingah netepi angger-anggeripun Allah.
Sumangga saben dinten kita nyipati pakaryanipun Gusti Allah ingkang elok lan endah. Sampun namung nyipati karisakan-karisakaning bumi menika! Sumangga eloking pakaryanipun Gusti Allah menika kita cariyosaken dhateng anak-putu kita, dhateng tanggi tepalih kita, supados sedayanipun sami kabereg mbangun turut dhateng rehing Gusti Allah ingkang maha kawasa. [st]
“Ngrumaosi eloking pakaryanipun Gusti ngatag manah manut
ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on
baeRasa abang sing wong tua wadon ingsunRasa putih sing wong tua lanang ingsunYa rasa sira rasa ingsun nunggal dadi sawijiMantera B :
Bareng tak timbang2, penak nek durung ngerti sebelumnya. Mbuh enak opo ora, sing penting
dihapus (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
King Crimson (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Dream Theater (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
The Beatles (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Peter Banks (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Jon Anderson (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Mike Portnoy (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Metallica (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Dave Grohl (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Lars Ulrich (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Dave Mustaine (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
KLa Project (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Asia (grup musik) (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Megadeth (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
John Petrucci (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Rush (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Pink Floyd (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Zubir Said (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Joy Tobing (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Kelly Clarkson (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Ashlee Simpson (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Avril Lavigne (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Britney Spears (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Christina Aguilera (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Mandy Moore (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
System of a Down (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
JoJo (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Amy Lee (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Jessica Simpson (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Ayumi Hamasaki (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Hilary Duff (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Ciara (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Brie Larson (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Krisdayanti (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Michelle Branch (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Vanessa Carlton (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Amerie (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Gwen Stefani (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Coldplay (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Kelly Chen (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Pink (penyanyi) (tranklusi) ‎ (← pranala |
saka Gusti. Apa wae agamamu cen kudu nindakake iki ben uripe tentrem lan tansah sinanding Gusti. wadiyoCamatLokasi : Singkar II,Wareng Wonosari
Artikel punika prakawis konsèp ing agami Buddha. Kanggé panrapan sanès mangga mriksani: Penerbit Pradnya Paramita.
Pradnyaparamita (saking Sangskreta prajñāpāramitā; basa Tionghoa (Aksara Hanzi.
Tegesipun punika inggih “kasampurnan ing kawicaksanan” kaliyan ugi salah satunggiling saking enem utawi sedasa sipat transédéntal manungsa.
Anging sutra-sutra Prajñāparamitā punika inggih satunggiling jinis sastra Buddha aliran Mahayana ingkang wonten gandhèng-cènèngipun kaiyan Kasampurnan Kawicaksanan. Tembung Prajñāparamitā boten naté ngrujuk ing salah satunggiling tèks kusus anging ing khazanah tèks.
utawi "Kasampurnan Kawicaksanan ing 8.000 baris", ingkang kinten-kinten dipun serat ing 100 SM. Langkung kathah bahan lajeng dipun serat ing kalih abad salajengipun. Kajawi sutra punika piyambak, wonten ringkesan ing pada Ratnaguṇasaṁcaya Gāthā, ingkang mbokmenawi langkung lawas malih, awit boten dipunserat mawi basa Sansekreta baku. Sutra 8.000 baris punika satunggaling sutra Mahayana ingkang langkung lawas.
Ing abad-abad salajengipun (abad kaping 2 – abad kaping 4), sutra-sutra punika dipun tambah-tambah dados langkung ageng. Wonten vèrsi-vèrsi mawi 10.000, 18.000, 25.000 kaliyan 100.000 baris, ingkang dipun tepangi dados "Kasampurnan Kawicaksanan Ageng".
Anging amargi ke-agengan kaliyan kirang praktis lajeng sutra-sutra punika dipun ringkes. Vèrsi-vèrsi ringkes punika dipun wastani
Kakalihipun inggih populèr sanget kaliyan gadhah panagruh ingkang kiyat marang évolusi aliran Mahayana. Vèrsi-vèrsi Tantrik saking Prajnaparamita; wiwit kaserat saking abad kaping 6.
Mangga mriksani[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pradnyaparamita&oldid=1089591"	Kategori: BuddhaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 13 Sèptèmber 2016.
Greja Kristen Jawi Wetan (GKJW) ing Jawa Timur wiwit tlatah Ngawi nganti Banyuwangi, kejaba mahargya Natal 25 Desember uga mengeti dina laire grejane 11 Desember. Taun 2009 iki greja sing dadi
disandangPangan kang durung dipanganTekakena ning panggonan mbok bapa niraYa ingsun mbok bapa niraEmbok tani bapa taniSka aja samar maring wong tua niraYa ingsun wong tua nka sing
wage, tabuh 7 esuk sakwise srengenge munggah . Ing Dhalem Kasatriyan .
napi ulem uleman,pesilaan make miwah undangan ragehingandike sampun rauh utawi durung rauh,sampun napak utawi durung napak,saneh doh saneh pedek,yen sampun rauh utawi sampun semapte,
Singgih…. Mekadi pengandike pengandike jero pisolo sane wauh kodal,ulem uleman,pesilkaan make miwah undangan sang handowe karye puniki sampun semapte nenten wenten dados pengantos malih
sampun ketampi atur dewek titiang puniki sane wauh mangdane nenten dados kesisipan dewek titiang puniki, nede agung sinampure sepisan
wis ket jaman mbiyen koe rung dolair we wis eneng wong udut tak kandani,nek ora
setuju wae...soale aku alergi asap rokok...pernah sebelahan neng bis ro wong ngrokok bar iku watuk nganti 2 mgg... tobat tenan....sik ngrokok ki yo ra perasaan , aku wis nutupi irung rung watuk2 tetep wae disedot nganti ntek...
Menawi wonten kalepatan ing tembe wingking, kula nyuwun agunging samudra pangaksami. .
Ing masyarakat Jawa, “mitos” kasebut “gugon tuhon”. Artine arep podho karo “mitos” sing katulis ing KBBI. Biasane gugon tuhon ki arupa larangan-larangan tanpa bukti kang ilmiah, utawa kasarane iki sing jenenge ilmu titen. Titenane gugon tuhon ki ana frase “ora ilok”.
Mbiyen jaman cilik, aku mung ngerti ukara umum. Tak kira “ilok” ki podho karo “melu”, merga wong-wong ning sekitar nggonanku nyebut “melu” dadi “melok” utawa “elok”. Hihihi. .
9. Bocah wadon ragil ora ilok kawin karo cah lanang sulung, mundhak wong tua salah sijine mati.
Sebenere gugon tuhon iki ana sebagian sing apik, nanging ancaman ning mburine ora pas. Kayata gugon tuhon nomer 1, pancen sejatine ra sopan mangan ning ngarep lawang to?
Utawa gugon tuhon nomer 3, sumur kan sumbere banyu
sing dendam kesumat karo kerajaan Padjadjaran ing tlatah Sunda, dadine ana titen ngono kuwi.
Aku nulis iki merga ana kadadeyan dening sepupuku, dekne wis ping 3 arep dilamar wong, nanging ora sida, bapakE sing uga pakdheku ora setuju merga wetone ora cocok.
Alhamdulillah ing keluargaku ora percaya marang gugon tuhon kae. Nanging keluarga sing liyane isih akeh sing percaya. Gawe kuwatir to yo. Gek-gek bapak-ibuku yo ngono.
Aku sing ora ngerti weton-wetonan ki yo mung bingung wae. Njur
istikharah wae, Gusti Allah pirsa sing paling apik”
Golek jodho wae angel banget kok bareng ketemu ndadak diitung wetone geje banget ngono. :p
curhat… larangan balita menonton tv | blog-nya diviarsa
Fri Feb 10, 2012 11:44 pm bowo_wahyu wrote:huehehehhehe audisine wes bener kok.....lha aku wes bar dipethungi jew iki mauowh yo pantes awakmu dadi aboh kabeh ngono.. _________________www.
awakmu dadi aboh kabeh ngono.. aku ki saiki kuru yoooo,...wes mudun 5 ons_________________I
Fri Feb 10, 2012 11:47 pm gimbik wrote:bowo_wahyu wrote:bowo_wahyu wrote:huehehehhehe audisine wes bener kok.....lha aku wes bar dipethungi jew iki mauowh yo pantes awakmu dadi aboh kabeh ngono.. aku ki saiki kuru yoooo,...wes mudun 5 ons5 ons ki mergo kowe cucul kathok kui _________________www.siapcetak.in wiwidHanSipLo
gawe nyumbang foto nang blog kuu ..
May 6, 2011 at 6:58 pm
WEGAH………. kok enak? engkok nama baikku tercemar….
May 6, 2011 at 7:02 pm
ISL – LPI = perserikatan – galatama ??? | blog-nya diviarsa
chatting. Jan wong ndeso tenan aku iki
Lha, ya jelas aja Mas-nya ga pernah chatting, wong sibuk terus . . . mana sempet chatting tho yo . . .
kemana aja tetep baliknya ke Ambarawa….
kelingan gek isih cilik, aku manggon nang kene. dolananku golek welut, jangkrik, mancing iwak, mlinthengi peleme tangga, ngulukke layangan, udan-udanan……wis pokoke nasa kecilku bahagia tenan nang kene
Balas	ayu, on Januari 26, 2010 at 3:21 pm said:	walah,,,Wis jan Mbiying tenan yo,,,Saiki wis tuwek kangen jaman cilik neng
Willem Een (Willem 1) warisan benteng stelsel ex VOC di Ambarawa ?
Balas	Alexander S, on September 11, 2010 at 4:58 pm said:	nuwun sewu mbah…menawi mboten klentu…pusaranipun Dr.Tjipto Mangunkusumo wonten Kupang, Ambarawa
Balas	Tjokro Tjahjono, on September 13, 2010 at 11:44 am said:	Pinter ngger Alexander S,
Cipto sanes wonten kupang lor, mawi mboten klenthu wonten kupang tengah mburine tokone pak kaji
Wah jan senenjonge pak jan karo sego godoge sugiyan, dadi pengen mulih mbahrowo.
Kaping pindo, nyruput baygon sak klengere…
Kaping telu, mangan sate sak sunduke… e… e…
pirang bungkus? Dètung dèwèk Mbloh!” semauré Kang Dasmad sing popular kasebut KD. “Dadané kowen ora rompal Mad?”
éwu. Sawulan 30 dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?” “Awit SMP
kabèh bisané mlebu maring umahé enyong? Pan pada apa-apana, hai Gorila?” omongé Kapèr kambèn ndredeg. Salah siji Gorila
seneng tuktak terus kambèn wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti.
dijoli golèk Macan-macanan. Dituruti, njaluk maning dolanan Otok-otok. Ora bada….dolanan sing tak tokokna diobong, nggo urub-urub pawon.”
sawah, satus mèter saka lapangan tempat kodrah Lurah nang dèsané kowen. Cepet, kowen teka dong wis noblos. Nyong karo Kapèr’. Ora
ketar-ketir. Aja-aja daèrahé lagi kena ukum, blai pisan. Ah, sing kaya kuwé aja nganti. Abot sanggané! Wayah udan ngericek kaya kiyé, nggo turu soré pancèn énak nemen. Turuné bisa angler, ora kemutan maring wektu kaya dèné sing lagi
mbekuré. Ora kètang, wong loro sering smsan. Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel. “Enyong lagi nandang kasmaran Mad”
kuwé sakabèhané penyakit bisa ilang gandra. Uga sapa-sapa sing duwé gegayuhan, bakal kasembadan. Ora heran adong nang kedung kono kebek menungsa sing pada adus-adusan. Anané gègèran sing kaya kuwé, ndadèkna Kapèr kambèn Dasmad ilon-ilon, nyacak pengin mbuktikna. Ringkes crita, Kapèr karo Dasmad maring kedung ajaib. “Kowen pan njaluk apa Mad?” Kapèr takon maring Dasmad waktu wis
balung wesi!” jawabé Kapèr. Nang kedung ajaib, suasanané kebek melep-melep akèh wong pada adus. Tapi syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing lanang pada klontangan gedabèlan. “Wis oh Pèr, wuda.
apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi.
nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad. Akhiré, Kapèr
gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya
lagi iris-iris mèngkrèng nang pawon. Wayahé wis awan, dèlat maning Kapèr istirahat kerja. Biasa, adong laut Kapèr mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung. Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré tembé 4 taun, semrikuté porporan. Pitakonané macem-macem. Adong
diwaos.” omongé karo mèkena surat. Surat ditrima Glèmboh, trus diwaca. Isiné kaya kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis
kiyé, nyong ora bisa kumpul-kumpul. Nyong bosen dadi menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada kena flu burung?”. Bis Susun CRITANÉ Glèmboh maring Jakarta dèwèkan. Saka Tegal
Kapèr lan Jayèng lagi pan ndaftar dadi bintang film, rasa-rasané gurung marem tapi kesusu Kapèr lan Jayèng njaluk balik.
Tujuané pan mampir maring adiné sing ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn
sing paling penting kanggoné Kapèr. Ngrasakna mbekok ubang-ubeng ora olih penumpang, Kapèr
pitakonan sing kaya kuwé, Kang Dasmad kagèt ora ketulungan. Blèh dinyana-nyana pitakonan kaya kuwé metu saka bocah sing tembé klas loro SD. Kang Dasmad terus terang baé dadi bingung jawabé. Akhiré Kang Dasmad kepaksané ngarang-ngarang jawaban. “Mènstruasi kuwé, getih sing mili saka awaké uwong, Tong”
Wahyaning mangsangkala apan wus dungkap titi laksitaning adicara. Rehning kados2 putra temanten putri anggenipun hanglulur salira hangelus wadana miwah hangadi busana sampun paripurna. Sumangga kita tumapak ing adicara minangka purwakaning pahargyan, nun inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga. Wondene ingkang hanganti sowanipun sri atmaja temanten putri nun inggih panjenenganipun Ibu …A… saha Ibu …B.. . Hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kawula sumanggaken dhumateng para2 ingkang piniji. Miyosipun putra temanten putri binarung ungeling Ketawang Sekarteja laras slendro pathet manyura. Sumangga, nuwun.
Panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi. Kawistingal sri atmaja temanten putri sampun lenggah anggana raras, tegesipun lenggah piyambakan saperlu nyenyadhang tumuruning Wahyu Jodho. Tanggaping sasmita risang duta pamethuk nun inggih panjenenganipun Bapa ……A…. saha Bapa ……B… mangka angayahi jejibahan luhur, kepareng badhe medal pasilan tumuju dhumateng peleremanipun
binarung ungeling Ladrang Wilujeng laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.
Wus samekta ing gati, nun inggih sri atmaja temanten kakung sampun jumeneng sangajenging wiwara pawiwahan, kepareng badhe hanetepi upacara pasrah. Cucuking cundaka ingkang dipun sarirani panjenenganipun Bapa C miwah pengapiting putra temanten kakung panjenenganipun Bapa …B….. saha Bapa ……A…. kados sampun samekta, kepareng badhe masrahaken risang pinanganten kakung dhumateng ngarsanipun Bapa Y ingkang kalenggahan mangke badhe dipun sarirani panjenenganipun Bapa D. Wondene ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bapa ……E…. saha Bapa …F…. Ing salajengipun, dhumateng panjenenganipun para2 ingkang piniji, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.
Salajengipun, Bapa D talanging basa Bapa Y kepareng badhe hanampi sang pindha narendra. Ing wasana, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.
Wus paripurna pasrah-panampining putra temanten kakung kanthi wilujeng nirbaya nirwikara. Para tamu kakung sumawana putri, wus dumugi wahyaning mangsakala laksitaning upacara panggih anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun sinengker. Wondene para paraga ingkang piniji nun inggih: Ingkang mratitisaken panggih putra temanten panjenenganipun Ibu …C…… Ingkang hanganti temanten kakung Bapa …E….. dalasan Bapa …F…. Ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu …A…. saha Ibu …B… Dhumateng sanggya para tamu, keparenga jumeneng sawetawis saperlu paring puji pangestu dhumateng panggihing temanten. Awit saking panjurung pangestu panjenengan sami, mugi upacara panggih punika kalis ing rubeda nir ing sambekala. Rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng panjenenganipun para2
Ketawang Larasmaya laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.
Tinon wus paripurna upacara panggih, satuhu trep pindha curiga panggih kaliyan warangka. Bebasan getih rong tetes, daging rong tempel, balung rong ceklek, samangka wus manunggal dadya sajuga. Sang jejaka miwah sang kenya mangkya wus manunggal ing karep, nunggal sedya, nunggal tekad, nunggal ati,
samodraning gesang, angayahi darmaning kodrat. Jejering gesang kedah jejodhohan minangka sarana nangkaraken wiji kinarya lestarining tumuwuh.
Para tamu kakung sumawana putri, ngancik adicara salajengipun nun inggih upacara krobongan anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah. Upacara krobongan punika antawisipun: timbangan, kacar-kucur, dulangan saha ngunjuk rujak degan. Wondene ingkang badhe mratitisaken lampahing upacara krobongan nun inggih panjenengnipun Ibu ……C…….. Dhumateng ingkang tinanggenah, wekdal saha papan kawula sumanggakaken. Lampahing upacara krobongan binarung ungeling Ladrang Sri Widodo laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.
Panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi, madyaning suka ing kalenggahan punika boten kekilapan kadang besan sutresna nun inggih yayah rena putra temanten kakung, lekasing sedya ugi nderek mangayubagya keparengipun Bapa Y ingkang
Rawuhipun gya pinapag saha ingacaran panjenenganipun BI ……A…. lajeng kalarapaken saha katampi panjenenganipun BI Y. Menggah rawuhipun kadang besan kabiwadha ungeling Ladrang Tirta Kencana laras pelog pathet nem. Sumangga, nuwun.
Sanggya para tamu, kadang besan sutresna panjenenganipun Bapa Ibu X sampun lenggah aben ajeng kaliyan panjenenganipun Bapa Ibu Y wonten sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sarimbit. Dumateng para2 ingkang piniji rahayuning sedya kasumanggakaken. Tumapaking adicara sungkeman binarung ungeling Ladrang Mugi Rahayu laras slendro pathet manyura (= Sekar Pangkur Paripurna laras pelog pathet nem). Sumangga, nuwun.
Para tamu kakung sumawana putri, panjenenganipun Bapa Y badhe marak ngabyantara sami, saperlu ngatruraken pambagyaharja, miwah wudharing gantha, lekas wekasing sedya, wigatosing gati. Inggih kabekta saking raos bombong miwah mongkoging manah, karana karoban ing sih sedaya ingkang sampun kepareng hanjenengi, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih menawi boten saged kawiyos ing lathi, namung kandheg wonten ing jangga, mila lajeng hanyaraya dhumateng panjenenganipun Bapa D. Ing salajengipun dhumateng para2 ingkang piniji, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.
panjenenganipun Bapa D anggenipun ngaturaken pambagyaharja miwah wosing gati sampun paripurna. Ing salajengipun, keparenga para tamu pinarak ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih sinambi nglaras rarasing gendhing2 saking pita swara ngantos dumugi parpurnaning panghargyan. Sumangga, nuwun.
Sanggya para tamu, keparenging sedya temanten
kanarendran, santun busana ksatriyan. Tataning kirab sinanggit ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados2 sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, menggah kaleksananing sedya kawula sumanggakaken dhumateng para2 ingkang piniji. Jengkaring Sang Suba Manggala, lamun cinandra kawistara piyaking ngarsa tangkep ing wuri Gendhing Ayak-ayakan laras pelog pathet barang [binarung ungeling Sekar Pangkur Gedhong Kuning laras pelog pathet barang]. Wondene jengkaring temanten sarimbit saking
Para tamu kakung sumawana putri ingkang winantu sagunging pakurmatan, kados2 putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna, keparenging sedya badhe humarak
Para rawuh saha para lenggah, kinarya hamiyak sepining swasana miwah hanglelipur tyas, badhe kaaturaken pasugatan lelangen beksan ……………………… ingkang badhe kaaturaken dening Rara …….. cs. Dhumateng para lebda ing budaya ingkang tinanggenah ngayahi gati, wekdal saha papan kasumanggakaken. Sumangga nuwun. Sasampunipun selingan beksan
Satuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting beksan ……………., mugi2 handayani dhumateng temanten sarimbit. Rinten dalu, enjing-sonten, among tansah runtung2, bebasan keket raket renggang gula kemepyur
laksitaning tata adicara salajengipun, kasuwun panjenenganipun para tamu lelenggahan kanthi mirunggan, sinambi nglaras rarasing gendhing2 ingkang badhe kaaturaken dening Paguyuban Karawitan Pranatalaras, ingkang dipun sesepuhi panjenenganipun Bapa Tjahjana. Dhumateng para wirapradangga, keparenga ngaturaken gendhing2 ingkang jumbuh kaliyan swasana pahargyan ing hari/ratri kalenggahan punika.
Satuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting gendhing2 [dening] …….……………., mugi2 handayani dhumateng para tamu ingkang katemben wawan pangandikan, langkung2 dhumateng BI Y sakulawangsa anggenipun hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi.
Sanggya para tamu, ngancik adicara salajengipun nun inggih waosan donga dening tetuwangga ingkang piniji. Atur donga konjuk dhumateng Gusti, mugi-mugi panjenenganipun BI Y anggenipun hanetepi darmaning sepuh, hamiwaha putra mahargya siwi, tansah winantu ing suka basuki. Semanten ugi temanten sarimbit anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan agung, tansah atut runtut dumugi kaken2 lan ninen2 bagya mulya ingkang sinedya rahayu ingkang tinemu basuki ingkang kahesti gagah ingkang jinangkah. Wondene ingkang piniji kepareng badhe ngaturaken donga panjenenganipun B/I ………., ingkang punika sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga nuwun.
Sanadyan wus paripurna atur donga dening tetuwangga ingkang piniji, parandene maksih kapireng suwantenipun lamat2 dumeling ing akasa, sumusup hima himantaka, saya ndedel nggayuh wiyati, satemah maweh prabawa hanelahi. Mratandani katarima pamintane mring Gusti, mbabar wahyu kanugrahan suci, tumanduk panjenenganipun ingkang hamengku gati, ingkang katemben hamiwaha putra mahargya siwi, mugi tetep winengku ing suka basuki, lestari salami-lami, tur kathah rejeki, lumintu dhumateng para tamu kakung-putri. Sanadyan namung reroncening purwakanthi, mugi anthuk berkahing Gusti, numusi dhumateng panjenengan lan kula sami ingkang hanjenengi pawiwahan mriki.
Wahyaning mangsakala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Minangka pratandha paripurnaning adicara, kasuwun
pawiwahan, saperlu hanguntapaken konduring para tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari/ratri kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi rahayuha ingkang samya ginayuh. Jengkaring putra temanten sarimbit binarung ungeling Ladrang Gleyong laras pelog pathet nem. Sumangga nuwun.
Sampun paripurna pahargyan prasaja ing hari/ratri kalenggahan punika, lumantar pangendhaliwara sepindah malih panjenenganipun BI Y ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah karawuhan panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang wanuh, wonten lungguh ingkang kirang mungguh, wonten suguh ingkang kirang lawuh, mawantu-wantu ingkang hamengku gati nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka pangendaliwara, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, jenang sela wader pari sesonderan, apuranta menawi lepat atur kawula. Sepindah malih: tahu kecap Purwasari menawi wonten keladuking patrap lan pangucap nyuwun pangaksami. Nuwun, matur nuwun.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Pangeran, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sadaya hangluberna dhumateng kawula.
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan.
Panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan, sumarambah para kulawarga samudayanipun.
Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing
sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih. Gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang, bebasan
atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:
Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenggo mboten saged pisah salami-laminipun.
Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud
garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.
Kejawi punika panyuwunipun Bapa X sekalihan, ing benjang menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih Bapa X sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kekiranganipun, mawantu-wantu nyuwun agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kawula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, menawi wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasastra miwah kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kawula nyuwun sihing samodra pangaksama. Nuwun.
Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.
Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa keparengipun Bapa Y sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenenganipun Bapa A.
Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, sa lajengipun dhumawaha sami-sami.
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa X
ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangaksama. Nuwun.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula piniji hanjejeri minangka pangendaliwara keparenga
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit
ingkang sampun rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih:
Eko laksitagati purwakaning pahargyan inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga
Dwi laksitagati rawuh & jengkaripun putra temanten kakung tumuju dhateng madyaning sasana wiwaha
Catur laksitagati dhaup panggihing putra temanten anut satataning adat widhiwadana ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobongan
Panca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkem
Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku gati katur sagung para tamu
Nawa laksitagati paripurnaning pahargyan inggih jengkaripun temanten sarimbit saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan.
Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gending2 saking Paguyuban Karawitan Pranatalaras ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Cahyono.
Kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].
Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih
Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten kakung pun Bagus Santo, atmaja kakung saking Bapa X sekalihan ingkang pidalem ing Salatiga sampun kelampahan dhaup suci kaliyan Rara Ratih, Kenya siwi saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan, kala wau dinten …………………., surya kaping ………………………, wanci tabuh ……………, mapan ing ………………………….., kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa.
dhaup panggihing temanten. Kawula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya.
Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kawula sarombongan pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Salajengipun, hambok bilih anggen kawula hanjejeri minangka talanging basa wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata karma, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.
Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.
Kanthi linambaran trapsila ing budi rahayu miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparingipun Bapa Y sekalihan, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenganipun Bapa A.
Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa papindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget ketampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, salajengipun dhumawaha sami-sami.
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa Y sekalihan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami netepi
saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri
dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Y sekalihan anggenipun hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih N sampun kalampahan dhaup kaliyan bagus M putra kakungipun Bapa X, rikala dinten …………….. surya kaping ……………… wanci tabuh ……………. wonten ing …………………….., kanthi wilujeng nir ing sambekala.
Kaleksananing pahargyan punika karana sih pambyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Y sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna, saengga pikantuka leliru ingkang satraju miwah bebingah ingkang malimpah-limpah.
Bapa Y sekalihan neda sih panarima panjenengan sami, kersaa paring donga pamuji pangastuti. Mugi-mugi sri penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh, sageda atut runtut dumugining kaken kaken lan ninen ninen, rahayu widada kalis ing sambekala. Mugi-mugi sri penganten sekalihan enggal pinaringan momongan ingkang bekti dhumateng Gusti, rama ibunipun, lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan bangsanipun murakabi dhumateng bebrayan agung.x
Minangka pungkasaning atur. Hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa Y sekalihan anggen hanampi ing menggah rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasatra, wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata karma, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.
Rahayu, rahayu ingkang sarwi ginayuh. Nuwun
Kanthi pepayung budi rahayu, saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.
Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa X ingkang lumantar kawula.
Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Santo putra kakung Bapa X kaliyan Rr Ratih putra sesilih Bapa Y, rikala …………………………………………….. . Pramila ing kalenggahan punika, Bapa X ngaturaken angsal-angsal miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi.
Dhumateng panjenenganipun Bapa B dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.
ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.
Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.
Kanthi linambara trapsila ing budi, miwah ngaturakan sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Y kaliyan garwa, kula
ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.
Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, mugi dhumawaha sami-sami. Sadaya SIH pisumbang salajengipun bade kula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sarimbit, mugi-mugi awit saking pangestunipun, sageda handayani anggenipun mengku karya.
Sadaya peparingipun kadang besan katampi. Semanten ugi, inggih ngundhuh manten katampi, kanthi suka renaning penggalih. Mugi-mugi anggenipun mbangun bale wisma enggal tansah manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinuju, basuki ingkang kaesthi, miwah tansah gagah ingkang jinangkah.
Dhumateng panjenenganipun Bapa A dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika saperlu hanjenengi sedaya adicara.
Minangka puputing atur, menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula hangacarani menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.
Para tamu kakung miwah putri ingkang winantu ing karahayon.
Nuwun, ngaturi uninga bilih Bapa Sutarno sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, dene Bapa/Ibu Siswanto sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, inggih Adimas Santo lan Dhiajeng Ratih ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring pangandika, ing salajengipun kersaa para tamu angrahabi/ angresepi pasugatan prasaja kanthi mardika, inggih punika kanthi cara prasmanan ing papan ingkang kasamektakaken. Sumangga, nuwun.
Bapa Sutarno sakulawangsa saestu bombong ing manah, pramila sanget2 ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa rawuh saha paring berkah pangestu. Saksampunipun angrahabi/angresepi pasugatan ingkang sarwo prasaja saha wawan pangandikan kaliyan para kadang karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi winantua ing karahayon. Nuwun.
TULADHA SESORAH Tuladha Atur Panampi Sowanipun Panganten Sarimbit
Sinartan atur puji-sokur dhumateng Gusti sang Akarya Jagat awit saking lumintuning kanugrahan ingkang ginadhuh dhumateng kula lan panjenengan sedaya, kula ugi ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng kulawarga ageng saking Pacitan ingkang sami ambayangkare sowanipun penganten sarimbit ing griya ngriki, inggih ing dalemipun Bapak Mujiono, ing Samirono.
Tamtu kemawon kulawarga ing Samirono saestu bingah lan bombong dene panjenengan sedaya sampun kasdu pinarak rawuh ing griya ngriki kanthi ujub ngestreni upacara jangkepipun pawiwahan, nun inggih upacara ngundhuh mantu.
Pinangka sesulihipun Bapak Mujiono sagotrah, kula anampi kanthi suka-gumbiraning manah, sowanipun penganten kekalih, Sapto Sutrisno lan Rina Febi Pratiwi ingkang sampun sumene ing dalem Pacitan antawis tigang dinten. Sinaosa dereng jangkep sepasar (gangsal dinten) sampun kaundhuh mandhap dhateng Samirono, mugi kemawon boten andadosaken penggalihanipun Bapak Sumardi sabrayat. Awit mekaten, lare kekalih menika, inggih Sapta lan Rina, sinaosa ketingal kalih nanging estunipun sampun boten kenging winastan kalih, ngemungaken inggih namung setunggal lan tetela sampun manunggal ing talining akrami. Pramila, Sapto samenika boten namung putranipun Bpk. Mujiono lan Ibu Rubiyah, nanging ugi putranipun Bpk. Sumardi lan Ibu Sukini. Mekaten ugi kosokwangsulipun. Rina samenika boten namung putranipun Bpk. Sumardi lan Ibu Sukini, nanging ugi putranipun Bpk. Mujiono lan Ibu Rubiyah. Cethanipun, sampun ical sesebatan putra mantu awit saking tresnanipun tiyang sepuh kekalih dhumateng putra sarimbit.
Kula pitados bilih putra kekalih ugi sanget tresnanipun dhumateng tiyang sepuh sarimbit. Pramila, wonten ing pundi putra kekalih badhe mapan, duka ing Pacitan, duka ing Samirono, menika sampun boten kenging kangge titikan sepinten agengipun katresnaning putra dhumateng tiyang sepuh. Ingkang langkung wigatos, tamtu kemawon inggih ing pundi kemawon paran-tebaning putra kekalih, tansaha pinaringan cahya pitedahing Gusti saengga saged nglampahi gesang ing bebrayan agung kanthi wilujeng, nir ing sambekala: kalis ing rubeda; manggih rahayu; langgeng katresnane;
warung omah ngarep: muga-muga Rina lan Sapto enggal pinaringan anak mbarep.
curhat… hiddink menolak timnas pssi | blog-nya diviarsa
Dododiro, dododiro, kumitir bedah ing pinggir
Dondomono, jlumatono, kanggo sebo mengko sore
Mumpung pandhang rembulane, mumpung jembar kalangane
Re: adopting xcruiser Ville Palo
Artikel Lain	Pemahaman Alkitab Mei 2017	09/03/2017
Duh GUSTI, Ingkang Kawula Purugi Sinten Malih?	06/06/2016
Keputusan Bidang Personalia Sidang ke-113 Majelis Agung GKJW	28/06/2016
GKJW 78 Taun: Dadi Betenge Basa lan
October 02, 2016Nganu kiyai iki kan wayahe sante sante dadi raono gawean
pm Sing penting golek duwit disik...nek wis duwe duwit akeh.....wedokan model opo ae keturutan, wis g usah
Mon Jun 09, 2008 1:43 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Sing penting golek duwit disik...nek wis duwe duwit akeh.....wedokan model opo ae keturutan, wis g usah
wis duwe duwit akeh.....wedokan model opo ae keturutan, wis g usah
Ngurip-urip Basa Jawa: RASA SENENG LAN RASA GETHING
Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang panacad. Sesrawungan ing bebrayan agung ora luput karo rasa seneng lan rasa gething. Yen wong mau seneng marang sawijining wong mula anggone ngalembana ngibarate nganti sundhul langit. Suwalike yen wong mau nduweni rasa gething , uga ora kurang anggone nacad, paribasane entek amek kurang golek. Manungsa, iku mesthi nduweni kaluwihan nanging uga nduweni kekurangan. Wong sing dicacad entek amek kurang golek mau, ora mung nduweni kekurangan wae, nanging uga mesthi nduweni kaluwihan., sing kadhang kala ora diduweni dening wong sing dialem. Wong sing dialem
nganti sundhul langit, uga mesthi nduweni kekurangan. Ora ana wong ing alam donya iku sing sampurna. Mula becike samadya wae luuur.
23. Marselha (Fra) 130,5
Iki carane nek pengin ajar beatbox saka sing paling gampang, yaiku Deepthroat (Suwara sing kaya suwara robot, biyasane dinggo Kick). Sing gawe Boleng (Semarang) + Figuran (Sakti, Doby, Upboot, karo Valen). Nek pengin
curhat… memunculkan sifat mandiri pada anak | blog-nya diviarsa
Muter2 malioboro dewekan… Meh dadi kaya wong gendeng tenanan…pan
duit sak akeh2 e njur dienggo nglunasi utang ke luar negri, ho’o to hahagagagag monggo plek sedoyo mawon (pa kepriben, inyong manut)
planing kedepan, aku pan gawe cafe & resto
impresi garmin mobile xt di samsung c6625 valencia | blog-nya diviarsa
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
Kaya kumbang mabur ing wanci bengi kang babar pisan datan weruh kiblat, kudu nyang endi ndonyaku iki tak gawa supaya bisa kencar-kencar kaya duk'ing uni. Amung marang kanyatan kabeh iki tak pasrahake.
pun aktris Koréa, penyanyi, penari, ugi MC. Panjenenganipun miwiwiti minangka pamarkaryanipun dados aktris anak inggih punika ing taun 2005.Sulli uga kalebu anggota saking 5 - anggota kalompok wadon f (x), ingkang dimadegake déning panjenenganipun SM Entertainment minangka taun 2009 lan MC saking Inkigayo Program SBS wiwit 2010/02/07 ngantos sapunika [1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.15, 21 Oktober 2016.
Ngurip-urip Basa Jawa: WONG DESA LAN ANAK-ANAKE LANANG
Ana sawijining wong desa, banget susahe ing ati, dene anak-anake lanang padha congkrah, amarga saka gegethingan sarta padu. Ora ana dina kaliwatan tanpa padu, sakehe wewulangan ing bapa ora migunani. Anuju sawijining dina, anake lanang tetelu diundang. Bareng wis padha teka ,bapake celathu : “Angger, iki aku duwe barang ginawe nandha karosanmu, lagi pamataraku kowe padha rosa-rosa . Enya iki sada sabengkek, mara, sapa sing kelar nugel, dakganjar jaran siji. Anak-anake nuli nugel, genti-genti ngarah, nuli nugel bengkekan sada, kalandhesake ing dhengkul, angetog karosane , ananging telu pisan ora nguwisi, sadane siji ora ana kang coklek.Bapake celathu maneh :” Aku wis ngira yen ora bisa tugel. Mara, saiki bengkekane
bae. Bapake celathu : “ Satemene angger, sada iku upamane awakmu. Yen kowe kukuh rukun karo sadulurmu, amesthi ora gampang tumiba ing tiwas, dene yen kowe congkrah , ora wurung nemu bilahi.”Liding dongenge mangkene : Rukun agawe santosa , congkrah andadekake rusak.Tegese tembung :congkrah = crah, pasulayan, ora rukun.nandha = kanggo
ngrampungikukuh = 1. santosa, kuwat, kengkeng 2. kenceng kekarepanetiwas = 1. nemahi kacilakan 2. ora kebeneran.Ing ngisor iki ana dongeng kewan utawa fabel kanthi irah-irahan :1. WONG DESA LAN MANUK CANGAK2. WONG WADON LAN ANAKE ISIH CILIK TUWIN MACAN TUTUL3. KULDI DIMOMOTI JARAN.4. ASU AJAG LAN WEDHUS BEROK.5. MANUK GARUDHA LAN GAGAK.Yen kepengin maca kliken ana kene !.
tansah ing ngarep pikiran kita, supaya kita wanted kanggo ngelingake sampeyan kabeh kita apa supaya kita anggota aman lan njamin yen kita lagi setya nyediakake karo aman bisa pengalaman online gendakan.Punika apa kita apa…Nandur modal ing teknologi anti-scammer industri-leadingTechniques scammer sing dadi luwih majeng lan saya angel Titik. Nanging kita lagi dilakoni kabeh kita bisa supaya wong adoh.Kita wis nggunakake anti-scammer Scamalytics teknologi kanggo 2 taun saiki. The data Enggo bareng alat scammer tengen industri Free online lan
Scamalytics uga otomatis ndeteksi scammers lan mbusak bot, uga nyediakake kita tim karo 'ing hood' informasi sing ora katon kanggo mripat manungsa.Bersenjata karo kawruh iki, tim layanan customer kita luwih diselehake kanggo Titik tren scammer lan mbusak luwih cepet.training aktif kanggo tim layanan customer kitaWe iku siji saka mung perusahaan ing industri karo tim kita dhewe ing-house layanan customer, karo tim dhukungan anggota darmabakti kanggo moderat lan customer care. Kita tim 60 karya 24 jam dina, pitung dina minggu, 365 dina taun kanggo nyedhiyani care ing-wektu-zona anggota kita kabeh sak donya.We terus customer biasa lan aktif fokus latihan, ngarahake kanggo terus-terusan nambah layanan kita lan njamin safety saka anggota kita.Fast kaping moderatdilatih tim moderat layar kita kabeh isi user-kui kanggo konfirmasi profil diajukake asli. Iki melu nganalisa gambar, profil, entri diary, video lan pesen pribadi dhisikan kanggo mesthekake kriteria kualifikasi anggota sing ketemu situs individu utawa jaringan.Kanggo njaga kaping moderat ing maksimum 10
supaya padha bisa ngawasi kinerja saindhenging shift sing. kaping moderat saiki ing nyengsemaken 7.5 menit!pelatih Dating aturan support lan saranUga nyediakake care customer kualitas dhuwur kanggo kabeh kita kedhaftar, tim kita uga tumindak minangka pelatih dating, ngewangi anggota sing perjuangan karo aspek technical utawa sing daters online kurang experienced kanggo ngoptimalake pengalaman dating sing.Tim care customer menehi saran carane nggawe profil sing tekan asil apik, carane kanggo tetep aman lan apa nyana nalika partner online.NGGABUNGA FOR FREE >Share iki:Klik kanggo nuduhake Twitter (Buka ing jendhéla anyar)Klik kanggo nuduhake ing Facebook (Buka ing jendhéla anyar)Klik kanggo nuduhake ing awit (Buka ing jendhéla anyar)Klik kanggo nuduhake ing Google (Buka ing jendhéla anyar) Back
sampeyan are looking for a partner urip, konco kanggo pet utawa mung wong kanggo nyumerepi metu karo, kene sampeyan bakal bisa nemokake persis sing are looking for - pet penyayang kaya dhewe. liyane & gt; Free Tips+ Saran Free+ Love & Bayan+ Pisanan Tanggal+ Dating Tips Online+ Pet Friendly Info jenengAnggotaKatentuan Pangginaan supados langkungKebijakan PrivasiCookie PrivasiPiagam customerTips SafetyKetemu kontributor KitaContact Us Katresnan Nuduhake +
Saben Student Relationship Luwih?Mundur cepet bali menyang sekolah umum kelas ilmu, nalika sinau ing karubedan dhasar gesang. kepala kita padha kapenuhan ...Close
Menawi kula angsal nyaosi usulan, putranipun luwih sae diajari maos Qur’an lan tahfizh, sanes nyanyi. Mugi2 dados putra ingkang shalih, ingkang termasuk salah setunggalipun amal ingkang mboten
kayu wayang kayu urip kayu semar kayu mati ketok bumi langit saisine senajan sirna maning si .. ora weks asihamaring badan ingsun senajan jin, setan danyang merkayang yes wis tak watak ilmu danan jaya katut mangsa wurungacara
ingsun arep ngelakoni cagah dahar sri puwaci budug basuh sira aja ngoda maring ingsun sira tak ndodokena ana ing pusere gunung segara lamon njaluk ingsun wis katemahan sira tak baleni
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.(2)
tenan isin sakpore, sakpore, isin buanget dadi wong Indonesia,
Jelema Indonesia? Eraeun urang, eraeun,
Malu ambo, sabana malu jadi urang Indonesia,!(*)
Source: http://www.youtube.com/watch?v=hC1lwxassq0&
Ireng kulitku putih kulitmu, rombeng klambiku ko toko klambimuPikiren disik yen seneng aku sing luwih apik ojo kesusu
***Aku wong ndeso sliramu wong kuthoAku wong miskin uripmu terjaminOjoto mobil ojo to motor sepeda wae
uripmu makmurOpo yo gelem mengko uwong tuwamu yenduwe mantu sing miskin koyo
berhenti, arepe balance ae angel nek dewean opo maneh nek mbonceng wong sing awake
Hungry. Stay Foolish.”Sugeng tindak, Mas Steve Jobs. Mugi panjengengan sakpuniko tentrem ing pangayunanipun Gusti Allah.Wonogiri, 7 Oktober 2011
Kendal, Banyumas, Pemalang, Kudus, Magelang, Pati, Purworejo, Rembang, Tegal,
tumpeng, ingkung, jenang merah putih, nasi gurih, setandan pisang raja, dan jajanan
ngrasakke motor karo mobil. Mergane ngrasakke, dadi isa ngerteni kabeh rekasane lan kepenakkeNek MotorEnakke....Cepet, nyelip2 kepenak, irit, nek mboncengke
luwih esuk.LHA.... Dadine Nek nganggo mobil ya sing sabar, sabar lan sabarNek nganggo motor ya sing sopan.
“Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karsa, Tut Wuri
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang”
Berpakaian seadanya tapi bisa menyempurnakan lagi kristen
“tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh
“Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung kelakon. Saupama nyumurupana, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake
hari gene… beli voucher fisik? apa kata dunia! | blog-nya diviarsa
Tanha Yaram by Saeid Poursaeiddownload Tanha Yaram from Saeid Poursaeidnew Tanha Yaramnew Saeid PoursaeidSaeid Poursaeid Tanha Yaram
Jayanti 2015 Short Status Gandhi Jayanti 2015
Yosefin Emilia - Indonesia Tenors Antonius Halawa - Indonesia
curhat… flu singapura | blog-nya diviarsa
Murray, Albemarle-Street. 1830. Vol II, 2nd Ed, Chap X, hal. 74. 122xlii JJ. Meinsma,. Serat Babad Tanah Jawi, Wiwit Saking Nabi Adam Dumugi ing
Sumber: http://www.weatherbase.com/weather/weather.php3?s=78969&cityname=Banyuwangi-Jawa-Timur-Indonesia
Sosial Kemasyarakatan[sunting | sunting sumber]
Lapas Banyuwangi, SMP Negeri 4 Banyuwangi, RS Yasmin, Garden Cafe, STIKES Banyuwangi, BPJS Kesehatan Banyuwangi, Lapangan Kecamatan Giri,
ingsun amatek ajiku si suketkalanjana, aji pengawasan soko sang hyangpramana, byar padhang jumengglangpaningalingsun, sakabehing sipat podhokaton saking kersaning Allah ”Cara matek aji kalanjana: mantra
Punggol Central, Punggol East, Punggol Field, Punggol
nganggep prekawis punika limrah kemawon. Pancen pakulinan saged ndadosaken kita mboten emut malih kados pundi wiwitanipun pakulinan punika. Sedaya sampun kelampahan biasa. Punapa ingkang sampun terus kita lampahi ndadosaken kita mboten kemutan malih punapa prekawis punika leres utawi mboten. Malah saged ugi pakulinan ingkang lepat, inggih awit terus kita lampahi, lajeng ndadosaken kita ngrumaosi bilih prekawis punika leres.
Sedaya gadhahan kita ingkang sah sacara angger-angger, saged kita gadhahi salami kita gesang. Menawi kita tilar donya, gadhahan kita punika saged kita warisaken dhateng anak turun kita. Pemanggih punika adhedhasar pangertosan bilih saben manungsa saged nggadhahi punapa kemawon angger sah miturut hukum. Nanging dosanipun manungsa nutupi pangertosan kita bilih sipat murkanipun manungsa (rakus) malah ndadosaken karisakanipun alam donya. Sakit penyakitipun manungsa asring kedadosan awit lepatipun manungsa piyambak. Ing prekawis ingkang makaten, kita perlu ngenggali pangertosan kita: punapa estu badan kita punika gadhahan kita piyambak? Punapa estu alam donya punika saged kita olah miturut kapinteran kita piyambak? Isi
Kitab Suci mratelakaken bilih manungsa punika katitahaken dening Allah lan dipun paringi kwajiban ngurusi alam donya kagunganIpun. Prekawis punika satunggaling berkah kangge manungsa. Minangka ingkang mirunggan ing antawisipun sedaya titah, manungsa dipun paringi kapitadosan (mandat) ngolah alam saisinipun. Manungsa punika mboten namung titah, nanging ugi gambaripun Allah. Sipat-sipatipun Allah punika wonten ing manungsa. Makaten ugi sipat bebas saking Allah, punika ugi wonten ing manungsa.
Nanging manungsa nyata dhawah ing dosa lan mboten saged nglampahi tanggeljawab minangka utusanIpun Gusti ngrimati jagad saisinipun. Miwiti dhawah ing dosa, manungsa pancen nggadhahi pemanggih ingkang sulaya kaliyan dhawuhipun Gusti. Menawi Gusti paring dhawuh ingkang sae, ing penampinipun manungsa dhawuh punika awon. Kosokwangsulipun, menawi Gusti ngawisi manungsa supados mboten nerak angger-anggeripun, manungsa malah nglampahi prekawis punika awit dipun anggep sae. Kuwasanipun dosa pancen misahaken manungsa saking Gusti Allah.
Kawontenanipun manungsa ingkang sampun risak mboten saged tinulungan dening sinten kemawon. Manungsa mboten saged uwal saking dosanipun, ngantos Gusti Yesus rawuh ngluwari manungsa saking kwasaning dosa. Katresnanipun Allah dhateng manungsa pancen mboten ewah sanajan manungsa sampun selak dhumateng Panjenenganipun. Katresnanipun Allah punika sampurna. Panjenenganipun tansah saged (kuwasa) manggihaken cara ingkang leres lan sae kangge ngluwari manungsa saking kuwasaning dosa.
Panutup Jagad saisinipun punika dipun titahaken dening Allah kanthi kawontenan prayoga linuwih. Inggih ing papan ingkang prayoga punika manungsa dipun papanaken dening Allah supados ngrimati alam donya. Nanging sipat rakusipun (nggragasipun) manungsa punika ndadosaken manungsa lepat ing pemanggih, punapa ingkang sae dipun anggep awon lan ingkang awon malah dipun anggep sae (Purwaning Dumadi bab 3). Nanging kuwasaning katresnanipun Allah ing Gusti Yesus Kristus, ndadosaken manungsa ingkang risak punika pulih sae malih.
Sawatawis tiyang nggadhahi pangajeng-ngajeng supados ing tembe saged lumebet ing swarga, nanging sawatawis sanesipun malah ngudi supados saben papan ing alam donya punika sageda dados swarga. Sedaya ingkang wonten punika titahipun Gusti, tamtu punika ateges sedaya kalawau kagunganipun Gusti. Kita lan papan gesang kita punika ugi minangka titahipun Gusti. Menawi makaten ateges punapa kemawon ingkang wonten ing jagad kelebet ing wilayah keraton swarga. Menawi wonten peranganipun keraton punika ingkang risak awit polah kita, sampun samesthinipun kita tanggeljawab mulihaken. Nunggil sesarengan kaliyan
AMwaduh...ojok ngejar keyword pak...tapi gak onok isine...engko tambah gak onok sing teko nang blog
jaman dulu).Sing nemu wonten gunung, tpi barang niku mbeto musibah mas Martinus, sak wise emas niku disade, tiyang engkang nemuaken emas meniko wau angsal musibah, tiyang meniko wau dawah saking gunung(tempat engkang nemuaken emas).Walah, malah mesakke nggih mas. Karepe mono arep nggo golek tambah
simpulkankabeh ki gor do kapusandi rewangi do golek syarat2 sing neko2 jebule yo gor do kapusannapa malih sakniki kathah tiyang ingkang ngaku ngaku saged ngubah potongan kertas dadi duwit segepok. saya okeh manungsa ingkang
bade mbabar babakan Harta Karun punikosak derengangipun kulo nyuwun pangapunten menawi mangke mboten sesuai kalian kepercayaan panjenengan. Sejatosipun Harta Karun puniko ngemu 2 perkawis : HARTA lan KARUN.Harta artosipun mentah nggih puniko Kekayaan, Bondho dunyo lan sak piturutipun nanging secara harfiah nggih puniko perkawis ( sesuatu) ingkang dipun upadi ing tembe wingkingipun andadosaken kemakmuran dumateng umat. Karun asal kata saking bahasa Arab Al khoirun ingkang arti mentahipun sae, kesaenan, Halal sesuai kalian punopo ingkang dipun kajengaken dening Hyang Kuasa.dadi Harta Karun ngemu perkawis : hal ( sesuatu ) ingkang dipun upadi kanti kesaenan lan ugi secara halal, ing tembe mburine ndadosaken kemakmuran dimateng umat kados dene punopo ingkang dipun kersak ake dening ingkang Gusti, jer punopo Gusti ngripto makhluk wonten ing marcopodo puniko mboten bade andamel sengsoro, sauger kerso ngupadi punopo ingkang dipun kersakaken. Contonipun :- onten tiang ngendikaaken menawi ing gunung.....onten harta karune emas, meniko leres amargi ing gunung meniko katah wiwitan ageng ingkang menawi
lan ugi pelayanipun, meniko namung conto alit ke mawon.nyuwun sewu lan
Nyuwun sewu menawi dipun keparengaken kulo bade mbabar babakan Harta Karun punikosak derengangipun kulo nyuwun pangapunten menawi mangke mboten sesuai kalian kepercayaan panjenengan. Sejatosipun Harta Karun puniko ngemu 2 perkawis : HARTA lan KARUN.Harta artosipun mentah nggih puniko Kekayaan, Bondho dunyo lan sak piturutipun nanging secara harfiah nggih puniko perkawis ( sesuatu) ingkang dipun upadi ing tembe wingkingipun andadosaken kemakmuran dumateng umat. Karun asal kata saking bahasa Arab Al khoirun ingkang arti mentahipun sae, kesaenan, Halal sesuai kalian punopo ingkang dipun kajengaken dening Hyang Kuasa.dadi Harta Karun ngemu perkawis : hal ( sesuatu ) ingkang dipun upadi kanti kesaenan lan ugi secara halal, ing tembe mburine ndadosaken kemakmuran dimateng umat kados dene punopo ingkang dipun kersak ake dening ingkang Gusti, jer punopo Gusti ngripto makhluk wonten ing marcopodo puniko mboten bade andamel sengsoro, sauger kerso ngupadi punopo ingkang dipun kersakaken. Contonipun :- onten tiang ngendikaaken menawi ing gunung.....onten harta karune emas, meniko leres amargi ing gunung meniko katah wiwitan ageng ingkang menawi dipun tebang sedoyo lan dipun sade lan hasile puniko dipun beto dateng toko emas kulo kinten saged mborong emas malah sekalian sak toko2ne lan ugi pelayanipun, meniko namung conto alit ke mawon.nyuwun sewu lan matur nuwun.sadesetuju karo penjelasanmu iki kang. ngomong omong pose-mu ganti ya? apa wis kesel kaya wingi kae terus? he he he Agus susanto1999
Thu Jun 25, 2009 7:05 pm sakderengipun nyuwun ngapunten, harta karun? percoyo nggih anggsal, sing penting eling mring Gusti. Urip iku amung sedelo, bebasan sakedeping netro, ojo podo amburu kadonyan, elingo kahanan jroning kuburan. ojo podo ngawur karno kuwur rupo lan bondho donyo, opo maneh minger marang ugeraning agomo. mbesuk kito bakal bali marang Gusti, ora biso opo2, ora duwe doyo, isane amung narimo. nywun ngapuro wes ora katrimo mergo wes kliwat ono ing lawang tobat.mulo ayo sami2 manembah ngabekti marang Gusti kang murbeng dumadi. Ngabehi_kmLurahLokasi :
percoyo nggih anggsal, sing penting eling mring Gusti. Urip iku amung sedelo, bebasan sakedeping netro, ojo podo amburu kadonyan, elingo kahanan jroning kuburan. ojo podo ngawur karno kuwur rupo lan bondho donyo, opo maneh minger marang ugeraning agomo. mbesuk kito bakal bali marang Gusti, ora biso opo2, ora duwe doyo, isane amung narimo. nywun ngapuro wes ora katrimo mergo wes kliwat ono ing lawang tobat.mulo ayo sami2 manembah ngabekti marang
JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: Percaya kah Anda Tentang Harta Karun ??? Tue Jun 30, 2009 10:16 pm Ngabehi_km wrote:setyo wrote: sakderengipun nyuwun ngapunten, harta karun? percoyo nggih anggsal, sing penting eling mring Gusti. Urip iku amung sedelo, bebasan sakedeping netro, ojo podo amburu kadonyan, elingo kahanan jroning kuburan. ojo podo ngawur karno kuwur rupo lan bondho donyo, opo maneh minger marang ugeraning agomo. mbesuk kito bakal bali marang Gusti, ora biso opo2, ora duwe doyo, isane amung narimo. nywun ngapuro wes ora katrimo mergo wes kliwat ono ing lawang tobat.mulo ayo sami2 manembah ngabekti marang Gusti kang murbeng
percoyo soale cedak omah ku yo ono neg podo ra wani jupuk jare angker bentuk barange ono guci cino kalung gelang pokoke sak jembangan
Fri Jul 31, 2009 11:34 pm mbiyen wes tau di tekani ahli seko UGM yo do ora iso njupuk ! MALAH ONO KKN opek angggrek
nuwun sewu ki,mbok fotone profil jenengan diganti ben keto jawane tur cocok kaleh asmane jenengan ngangge sebutan "KI
Sep 30, 2009 3:45 pm Kulo inggih percoyo nek wonten harta karun, soale kulo inggih pernah angsal sing jeneng harta karun wujud'e artho wonten ing ngisor kasur mbok kulo, niku
Bener... kuwi ya harta karun sing berharga bgt pak. Coba ngakune lanang ning ora duwe barang kuwi py jal? Ning ngemeng ngemeng "jenenge" sing gemandul kuwi apa pak ya? Aku durung gaduk kuping pengetahuanku je. AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputa
dek jaman aku sih cilik mben sing gemandul iku tampah nggo wadah sego..digandulke nganggo salang men ra dithotholi pitik....ning wong yo apes....pithik ra notholi...lha malah tikus do ngising neng sego mendigan segane sego puth wong ming thiwul..... mas
percoyo ...soale kabeh bab harta karun mau sapa-sapa mung ngomong "JARENE ..ANU ..."Tapi yen wujud barang emas melu menungso aku tau ...Mbokku dewe surub-surub ditekani cahyo cemlorot ..... bareng dicedaki ... e.. jebule sindik rambut saka emas, wujud teken cilik ..... nganti saiki
Matéus 61Tembungé Gusti Yésus: “Enggonmu pada nglakoni panyembah kuwi aja kanggo pamèran wong. Mengko ndak Bapakmu nang swarga ora mberkahi kowé. 2“Nèk kowé pawèh duwit, aja diomong-omongké, kaya wong lamis kaé. Wong lamis kuwi lumrahé ngomong-omongké bab betyiké, dikabar-kabarké nang sinaguk-sinaguk lan nang dalan-dalan, supaya dielem wong. Ngertia, wong sing kaya ngono kuwi wis nampa pembalesané penggawéané. 3Nanging kanggo kowé, nèk kowé pawèh, aja sampèk wong liya ngerti. 4Dadiné pawèhmu ora kétok wong, nanging Bapakmu nang swarga ngerti barang sing ora kétok, Dèkné sing bakal ngupahi kowé.” 5Gusti Yésus ngomong: “Nèk kowé ndedonga, aja kaya wong lamis. Wong lamis kuwi lumrahé pada ndedonga nang sinaguk-sinaguk apa nang dalan-dalan, supaya kétok wong. Ngertia, wong sing kaya ngono kuwi wis nampa upahé. 6Nanging nèk kowé ndedonga, mlebua nang kamar lan lawangé dikantying, terus ndedongaa marang Bapakmu sing ora kétok. Dèkné ngerti apa sing mbok tindakké, senajan wong liya ora weruh. Gusti Allah Bapakmu bakal ngupahi kowé karo berkah. 7“Nèk kowé ndedonga, aja dawa-dawa, kaya lumrahé wong sing ora kenal marang Gusti Allah. Wong-wong kuwi mikiré Gusti Allah ngrungokké pandongané, jalaran dawa. 8Aja pada niru wong-wong kuwi, awit Gusti Allah Bapakmu ngerti apa sing mbok butuhké, sakdurungé mbok tembung ing pandonga. 9Mulané ndedongaa ngéné: ‘Duh Bapaké awaké déwé nang swarga muga Jenengmu kasutyèkna. 10Muga kratonmu tumekaa lan kekarepanmu klakonana ing donya kayadéné nang swarga. 11Nyuwun sandang-pangan saben dina 12lan pangapura sangka ing dosa awit awaké déwé ya ngapura dosané wong liya. 13Nyuwun aja sampèk kenèng goda nanging luwarana sangka ala.’ 14“Nèk kowé ngapura marang wong sing nduwé salah marang kowé, Bapakmu nang swarga ya bakal ngapura salahmu. 15Nanging nèk kowé ora ngapura salahé liyané, Bapakmu nang swarga ya ora bakal ngapura salahmu.” 16Tembungé Gusti Yésus: “Nèk kowé pasa, aja kétok sedi kaya lumrahé wong lamis. Wong-wong kuwi rupané digawé-gawé, supaya kétok sedi, dadiné wong kabèh ngerti nèk ijik pasa. Ngertia, wong sing kaya ngono kuwi wis nampa upahé kaya sak mestiné. 17Nanging kowé, nèk kowé pasa, kowé raupa lan rambutmu dijungkati. 18Dadiné ora ènèng wong ngerti nèk kowé pasa. Namung Bapakmu nang swarga sing ora kétok sing ngerti apa sing mbok lakoni. Dèkné sing bakal ngupahi kowé.” 19Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Aja pada nglumpukké banda ing donya, awit bisa rusak dipangan rayap lan renget lan bisa dityolong maling. 20Luwung nglumpukké banda nang swarga waé, awit nang swarga ora ènèng rayap lan renget sing bisa ngrusak lan maling ya ora bisa nyolong. 21Awit nang endi bandamu, ya nang kono uga atimu.” 22Tembungé Gusti Yésus: “Mripat kuwi diané awak. Nèk mripaté padang, awakmu sak kujur ya padang. 23Nanging nèk mripatmu peteng, awakmu sak kujur ya peteng uga. Dadiné, nèk dian sing nang awakmu kuwi malih peteng, lah kaya ngapa petengé!” 24Tembungé Gusti Yésus: “Ora ènèng wong sing bisa ngrangkep ngladèni gusti loro. Awit wongé bakal sengit karo sing siji lan nrésnani liyané, apa ngelem sing siji lan nyepèlèkké sing liyané. Semono uga kowé, kowé ora bisa ngladèni Gusti Allah lan uga ngladèni duwit.” 25Tembungé Gusti Yésus: “Mulané Aku ngomong: aja pada sumelang bab uripmu, bab apa sing mbok pangan lan apa sing mbok ombé lan apa sing mbok enggo. Apa urip kuwi ajiné ora ngungkuli pangan lan awak kuwi ajiné apa ora ngungkuli sandangan? 26Mbok disawang manuk-manuk sing mabur nang langit kaé. Lak ya ora pada nyebar lan ya ora pada ngunduh lan ya ora pada nyimpen panènané nang lumbung. Nanging Bapakmu nang swarga ngopèni manuk-manuk kuwi. Apa ajiné uripmu ora ngungkul-ungkuli manuk-manuk kuwi? 27Apa nang tengahmu ènèng sing bisa nyambung uripé nganggo sumelang? 28“Lah kenèng apa kok pada sumelang bab sandangan? Mbok disawang kembang-kembang sing tukul nang kebon kaé. Kembang-kembang kuwi lak ya ora pada nyambutgawé apa nggawé salin ta? 29Nanging sawangen déwé, gèk ratu Soléman waé sing sugihé kaya ngono ora nduwé salin sing apiké kaya kembang-kembang kuwi. 30Semono uga suket-suket nang kebon, sing dina iki tukul lan sésuk diobong. Kuwi waé diapik-apik tenan karo Gusti Allah. Lah kowé menèh! Gusti Allah mesti bakal nyandangi kowé ngungkul-ungkuli suket-suket kuwi. Nanging kowé pada tyilik pengandelé. 31“Mulané, aja pada sumelang lan aja pada bingung bab apa sing mbok pangan lan mbok ombé lan mbok enggo. 32Awit kuwi prekara-prekara sing dipikir karo wong-wong sing ora kenal marang Gusti. Bapakmu nang swarga lak wis ngerti nèk barang-barang kuwi kabèh mbok butuhké. 33Mulané, sing kudu mbok pikir sing ndisik déwé kuduné Kratoné Gusti Allah lan kepriyé enggonmu bisa nuruti kekarepané. Mengko Gusti Allah bakal ngekèki kowé barang-barang liyané sing mbok butuhké. 34Mulané, aja pada sumelang bab dina sésuk, awit dinané sésuk ènèng karépotané déwé. Ngrasakké karépotané dina iki waé wis abot, aja ditambahi karo karépotané dina sésuk.” CopyrightLearn More Continue to
8 hari baru bisa BAB… ada apa ya? | blog-nya diviarsa
Waosan : Lelakone Para Rasul 8 : 4 – 13 | Pamuji : KPK 9 : 1, 2
Nats: “Simon dhewe iya manjing pracaya, lan sawise dibaptis tansah ngraketi marang Sang
inggih punika papan paukuman kangge sawetawis tiyang ingkang nerak wewaler/ hukum ing nagari kita. Pakunjuran ugi dados papan ndadar sarta nuntun murih manungsa ingkang kebacut tumindak lepat sageda nelangsani kalepatanipun lajeng nglampahi gesang ingkang migunani tumrap dhiri lan ngasanes. Wonten ingkang lajeng saged sadhar ngewahi gesangipun. Nanging ugi mboten sekedhik, ingkang mungel, “Kula getun, kula sadhar”, nanging nyatanipun mboten waleh-waleh anggenipun keluar masuk penjara.
Simon tiyang Samaria nglampahi gesang kanthi pemanggih ingkang dipunyakini sae lan leres, ing lampah pasikhiran/ sihir/ ndhukun. Piyambakipun rumaos pinunjul, nggadhahi ngelmu ingkang inggil tan wonten ingkang ngungkuli. Ananging sasampunipun mireng piwucal sarta pratandha ingkang dipuntindakaken dening Filipus, piyambakipun sadhar bilih punapa ingkang dipuntindakaken punika mboten namung lepat, ngapusi tiyang kathah lan dados sumbering dosa. Sasampunipun sadhar piyambakipun lajeng ngewahi gesangipun kanthi tumemen. Ngetut satindakipun Filipus martosaken Injil sarta mindhak dinten mindhak kaeraman kaliyan piwucal lan pratandha ingkang dipuntindakaken dening Filipus abdining Gusti.
Kathah tiyang ingkang nggadhahi kesadharan, salahsatungalipun, bab nresnani bumi. Ananging sadhar kemawon ugi dereng cekap, kedah wonten eksekusi/ tindak lanjutipun. Kathah ingkang sampun sadhar, ananging seumur jagung kemawon. Sampun wongsal-wangsul ing greja kaangkat isu-isu global warming kanthi langkung nresnani bumi. Kados pundi eksekusinipun?
Wegdal mboten sedaya purun kaajak langkung peduli kaliyan bumi, kita lajeng mlempem. Wegdal ewet ngajak tiyang supados ngewahi gaya hidup, kita lajeng mutung. Mangga sinau saking Simon saya greget anggenipun dherek Gusti, mekaten ugi kita saya rumaos tanggel jawab dhateng kahananing bumi ingkang sansaya ngegirisi kanthi tumindak nyata tanpa waleh-waleh! [PKS]
Bumi mbetahaken kita, ananging kita langkung mbetahaken bumi!
Piye kuliahe ? …Iyo, neng kene apik-apik wae. Ojo lali dongane
6. SMK BUDI LUHUR Status: Kejuruan Swasta
Alamat: Jl. Diponegoro Kotauneng Alok7. SMK ST. MATHILDA Status:
Musyawarah iku saka tembung Syawara saka Basa Arab kang tegese rembugan. Ana istilah liya kanggo ngarani musyawarah, ya iku syuro, rembug desa, kerapatan nagari lan dhémokrasi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musyawarah&oldid=969607"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 1 Maret 2016.
Raya Burujul Kulon, Jatiwangi, Burujul Kulon, Majalengka, Kabupaten Majalengka, Jawa Barat 45454, Indonesia
Telp: +62 233 881125 830. Wijaya Putra. CV
JL. Cibasale, No. 180, Majalengka Kulon, Majalengka
[1] Ngelmu iku, kelakone kanthi laku,
eling gae sing ta panah, ojo sing duwur e gambar bar) dadi 10MB opo lak iso cilik maneh (gon q iso sampe 7MB tok)
dateng panggenan) sampeyan wulan ngajeng teng nggen kulo nggih”.Sedangkan bila dalam bahasa kromo inggil “Mbak Yati, arisanipun sak sampunipun dateng dalem panjenengan wulan ngajeng
Kandjeng Pangeran Karyonagoro: > Serat Niti Mami : Wontên malih kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang.
matematikawan Prancis ingkang neliti mekanika benda langit, piyambakipun kawentar amargi nate tumut penelitian ingkang kasilipun panemuan planet Neptunus.
Le Verrier kagungan garwa kaliyan putra.[1] Piyambakiipun seda ten Paris, Prancis dipunpusarakaken wonten ing Cimetière Montparnasse. Wonten globe langit ageng ingkang dipundamel saking watu dipunbangun wonten ing inggilipun kijing.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.27, 25 Oktober 2016.
AMWaduy, TK jaman sekarang asik2 ya, beda jaman TK
maupun muda.BismillaahirrohmaanirrohiimNyai ranggong kaki ranggongKula andon ngendongGede cilik tua enom lanang wadonWong sejagat buanaWelas asih maring badan
Written By doun nujum on Rabu, 05 Februari 2014 | 08.48
para tamu kakung miwah putri ingkang tansah anengenaken tumindak utami.
maos basmallah sesarengan : “Bismillahirrahmanirrahim”. Mugi-mugi kanthi kita wiwiti nyebat asmanipun Gusti Allah ingkang Maha Mirah lan Asing, gesang kita tansah
panuwun ingkang tanpa upami menggah karawuhan saha puji pandonga panjenengan sedaya. Ndherekaken sugeng kondur, mugi-mugi tindak panjenengan sedaya tansah wilujeng dumugi dalemipun piyambak-piyambak. Kula Wahyu Sulistiyaningsih minangka
pambiwara menawi anggenipun mranata lan anglantaraken reroncening lampah adicara ing dalu menika kathah
ketoke tukang protes, nek sing cilik (1.5th) menegan je soale durung iso ngomong neng rodo pethakilan, padahal bapake kalem hi hi hi _________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
mbiyen hmm wis lali je kang,...ketoke tk ura lulus hik's,...tekan saiki nasibe yo urung mujur2 kih,..mbok
R-4::” Nggih Kirangan, dik Cholik”
LINTANG MBULAN.mp3 MONGGO INGKANG REMEN SAKWONTENIPUNMATURNUWUN MAS GUSNAV--0--
curhat… blighted ovum | blog-nya diviarsa
ingkang sholehah tansah bektos tiyang sepuhipun mituhu dawuhipun Allah SWT lan Rasul Nabinipun, mugi migunani tumraping sesami
Pati, Pekalong an , Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen , Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Magelang , Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal Jawa Timur: Bangkalan, Banyuwangi,
tersembunyi” “Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, Pangeran, iya ingsun sejatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun, dat, sipat, asma lan afngal”,
sarta mboten wonten jaman makam, boten arah boten enggen, dinulu boten katingal, dinumuk boten kantenan, punika isbatipun amung cipta sasmita dumunung wonten ingkang
pemahaman. “Ing sadurunge ana apa-apa, kahananing alam kabir lan alam sahir saisine durung padha dumadi kabeh, kang ana dhihin dhewe amung dat kang Mahasuci, sajatining dat kang Mahasuci iku kang asipat hesa, kabasakaken dat mutlak kadim ajaliabadi, tegese asipat siji, kang mesthi dhihin dhewe, rikala ijih awang uwung, salawase kahanan kita yaiku jumeneng pribadi ana ing sajroning nuked gaib, kang langgeng dumunung ing urip kita, kayektene yaiku urip kita iki tajalining dat kang Mahasuci sejati, mulane padha wajib bisaa rumeksa marang urip
Satuhune ingsun Pangeran sejati, lan kawasa nitahake sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pepesteningsun, ing kono kanyatane gumelaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. Kahanan lan ananingsun iku tanpa wiwitan uga tanpa wekasan”, terjemahannya:
keinginan”. Kaping pitu, “ Ingsun anggelar warana kang minangka kakandangan sakabehing paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa”,
Sejatine Ingsun anata palenggahan ana sajroning jantunging manungsa………..sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem tegese angen-angen, sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa kang uga ingaran cipta, sajroning rahsa iku Ingsun sing dadi sajatining urip kang anglimputi sagunging kahanan.”,
Ora kena nglarani: ing sasolah tindake, pangucap lan pikiran ora kena nglarani wong liya lan awake dhewe becik raga utawa atine, arti terjemahannya
bilih kita badhe pejah, kateteging jantung sampun sampurna..….wekdal sirnaning warana lajeng katingal ing jaman karamatullah, tegesipun jaman kamulyaning Allah, ingkang dipun pratandhani: Ingkang sakawit katingal alam rokhiyah, ing ngriku ngatingali seganten tanpa tepi….ing ngriku dipun mantepi tekad, sabab wawayanganing roh sampun ngatingali. ( Kisah
rokhiyah, katingal alam siriyah tegesipun alam rahsa, teras katingal alam nuriyah, tegesipun alaming cahya, padhangipun anglangkungi padhanging alam siriyah, ing ngriku katingal cahya wening. Sasirnaning alam nuriyah, katingal alam oluhiyah, inggih punika alam Ilahiyah, tegesipun alaming Pangeran, ing ngriku katingal cahya mancur…….., sangsaya wewah padhangipun……...gesangipun saking pramananing rahsa, ing nalika punika dhatenging malaikat……...ing nalika punika dhatengipun widodari angaken utusaning dat kang Amahasuci, …..…tanpa kinten-kinten padhangipun, ing ngriku boten katingal punapa-punapa, punika cahyaning atma sejati, anunggil cahyaning dat kang asipat…….….langgeng wonten ing salebeting kahanan kang Amahamulya sarwo
Gambaran Hidra déning ilustrator Walanda, Matthius Merian (1660).
punika satunggaling Drakon wonten ing mitologi Yunani. Monster punika awujud ula utawi naga ingkang gadhah sangang sirah. Saben satunggal sirahipun tugel banjur tuwuh malih sirah ingkang énggal. Hidra ugi kagungan napas lan getih ingkang ngandhut wisa (racun) [1]. Hidra mapan wonten ing tlaga Lerna ing Argolid. Awit saking punika makhluk punika ugi dipunwastani Hidra Lerna (Yunani:
pitulung·info)). Papan kasebut ugi kalabet salah satunggaling jalur kanggé mlebet ing dunia bawah[2] Hidra punika keturunan saking Tifon lan Ekhidna.[3] Hidra dipunkalahaken déning Herakles.
Bibar mateni Singa Nemea, tugas kaping kalih ingkang dipunparingaken marang Herakles déning Euristheus inggih punika mateni Hidra. Hidra medal saking susuhipun namung kanggé neror pamukiman penduduk wonten ing sekitar mriku.[4] Sasampunipun dugi ing susuhipun Hidra, inggih punika rawa caket kalihan tlaga Lerna, Herakles nutup tutuk lan irung ngginakaken kain supados nglindungi saking asap ingkang ngandhut racun. Herakles manah sarang Hidra kanthi ngginakaken panah geni. Herakles lajeng ngadhepi Hidra ngginakaken sabit (miturut lukisan vas purwa), pedang utawi satunggaling pemukul. Ananging saben Herakles nugel satunggaling sirahipun Hidra banjur tuwuh malih.[5] Lajeng Herakles rumaos bilih Hidra kagungan setunggal sirah ingkang abadi.
Herakles mateni Hidra, lukisan karya Sebald Beham (1545).
Lajeng Hidra nyuwun pitulungan saking sedhèrèkipun Iolaos. Iolaos pikantuk gagasan (saged ugi saking dewi Athena) bilih kedah ngginakaken obot kanggé ngobong gulunipun Hidra ingkang nembe tugel. Kanthi cara kasebut sirahipun Hidra boten saged tuwuh malih.[6] Wonten ing versi sanèsipun, saben nugeli satunggal sirah, Herakles ngeclupaken pedangipun dhateng getih lan kaginakaken kanggé ngobong saben gulu saengga boten saged tuwuh malih. Mirsani kawontenan kados mekaten, Hera ngirim yuyu raksesa kanggé ngalihaken kawigatosanipun Herakles. Pungkasan yuyu kasebut mati amargi dipunpidak déning Herakles. Sasampunipun sadaya sirah Hidra ingkang boten abadi tugel, Herakles nugel kepala abadi Hidra lan dipunkubur wonten ing watu ageng ing mergi antawisipun Lerna lan Elaios.[7]
Saderengipun kesah, Herakles ngeclup sadaya anak panahipun wonten ing getihipun Hidra saengga sapunika sadaya panahipun ngandhut racun. Hera lajeng mapanaken Hidra lan yuyu raksesa punika minangka rasi bintang Hydra lan Cancer. Bibar nglampahi tugasipun, Herakles kondur marang Euristheus, ananging Euristheus nampik amargi Herakles dipunbiyantu kalihan Iolaos saengga tugas kasebut boten sah lan cacahing tugas Herakles tetep sanga.
Ing samangké, Herakles ngginakaken panah kasebut kangge mateni Nessos, satunggaling Kentaur ingkang badhé merkosa Deianeira, garwanipun Herakles. Getih kasebut nginfeksi getihipun Nessos ingkang lajeng ugi ngracuni busana ingkang samangké
kaping tiga Masehi), kapanggihaken ing Llíria, Valencia, Spanyol.
Lukisan vas Herakles lan Hidra (525 SM).
Lukisan vas Herakles lan Iolaos tarung lawan Hidra ( 540-530 SM).
^ Kerenyi (1959), 143.
ngandhut tulisan abasa YunaniArtikel mawa mikroformat hAudioKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.08, 14 Maret 2016.
Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri
Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang Bagya Mulya
Tabuh : 11.00 - 13.00 WIB, Mapan ing Gedung Dodik Bela Negara, Malang Setuhu badhe damel bombong saha mongkoging manah kula sabrayat, bilih dhangan ing penggalih saha sepen ing sambekala Bapak / Ibu kepareng rawuh hangestreni saha paring puja pangastuti, supados dados kaluwarga ingkang bagya mulya
Wasan kula sagotrah hangaturaken agunging panuwun saha nyuwun lubering pangaksami
Wanti Tabuh : 19.00 WIB (7 dalu)
Wonten : Genuk Sari RT 2 RW 1
Nuwun, kanthi sih nugrahaning Gusti allah, karana hanetepi
Assalaamu’alaikum wa rahmatullahi wa barakaatuh
Nuwun hawiyosipun serat punika sesulihing badan kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken yoga kita ingkang nami
Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kita nelakaken gunging
Oh inggih, senajan radi randhat, kula ngaturaken Sugeng Riyadi 1432 H, Nyuwun Pangaksama sakathahing
ban bocor. lagi dan lagi… | blog-nya diviarsa
PELAKSANAAN SISTEM AMONG 0LEH PEMBINAD B I MB I NGAN TAKLANGSUNG B I MB I NGAN LANGSUNG ING MADYA MANGUN KARSA TUT WURI HANDAYANI ING NGARSO SUNG
sathlu sathlu sathlu endu benki hachidha!!!!!!
helm SNI, antara kebanggaan dan kekuatiran | blog-nya diviarsa
Paganisme Romawi nganti taun 391, Ortodoks Wétan ditoléransi sawisé Edictum Mediolanense taun 313, lan dadi agama
Byzantium' utawi Kakaisaran Romawi Wétan (Éjaan liya: Bizantin, Byzantin, Byzantine, Bizantium) ya iku wewengkon wétané Kekaisaran Romawi ingkang mligine nganggo berbasa Yunani[1] ing Abad Kuno lan Pertengahan. Warga lan tangga cedhaké Kekaisaran Romawi Wétan mènèhi jeneng nagara iki kanthi asma Kekaisaran Romawi, utawa Romania (Yunani:
Rōmanía). Kekaisaran iki musaté ing Konstantinopèl, lan dikuasani déning kaisar-kaisar panggantiné kaisar Romawi kuno sawise lèngsèré Kekaisaran Romawi Kulon. Mboten wonten konsensus ngenani tanggal wiwité periode Romawi Wétan. Pérangan wong nyebat menawi masa kekuasaan Diokletianus (284-305) sebab reformasi-reformasi pamerintahan ingkang ditepangake marang
kematiané ing taun 395, wektu kekaisaran kepecah dadi bagéyan Wétan lan Kulon. Wonten uga ingkang nyebat taun 476, ya iku wektu Roma dijajah kaping telu ing saabad ingkang mertandhakaken lèngsèré Kulon (Latin), lan ngakibatkaké kaisar ing Wétan (Yunani) pikantuk kekuasaan tunggal.[3] Umpama mekaten, titik ingkang wigati ing sejarah Romawi Wétan ya iku wektu Konstantinus ingkang Agung mindhah kutha krajan saka Nikomedia (ing Anatolia) menyang Byzantium (ingang arep dadi Konstantinopèl) ing taun 330.
Negera punika madek kirang luwih sampun ewunan taun. Sajroning anané, Romawi Wétan,
Kekaisaran iki direstorasi ing masa Dinasti Makedonia, bangkit dadi kekiyatan gedhé ing Mediterania Wétan ing pungkasan abad kaping 10, lan bisa nyaingi
Kapapat taun 1204, wektu kekaisaran iki dibubaraké mawi peksa lan dipisah dadi nagara - nagara Yunani lan Latin ingkang satru. Kekaisaran kasil didekné malih ing taun 1261
8.1 Studi, sumber, lan bibliografi Byzantium
Tata asma[besut | besut sumber]
Kekaisaran punika wiwit kasebut "Bizantium" ing Éropah Kulon taun 1557, wektu sejarawan Jérman Hieronymus Wolf nerbitake karyané ingkang nggadhahi judul Corpus Historiæ Byzantinæ. Tembung "Bizantium" dumadi saka tembung "Byzantium", inggih punika asmanipun kutha Konstantinopèl sakdèrèngé dadi kutha krajan Konstantinus ingkang Agung. Kawiwitan saka iku, jeneng tuwa iki jarang
saya misuwuraké tetembungan Bizantium ing antarané pangarang-pangarang Perancis, kayata Montesquieu.[4] Istilah punika sabanjure ngilang nganti abad kaping 19 wektu piyantun Kulon bali nganggo manèh.[5] Sakdèrèngé, istilah Yunani iki ingkang diginakaken kanggé kekaisaran punika.
Sanadyan Kekaisaran Romawi Wétan nduwèni ciri multietnis ing sejarahipun,[10] sarta njaga tradhisi Romawi-Helenistik,[11] nagara punika
Karel ingkang Agung dadi Kaisar Romawi Suci ing taun 800 déning Paus Leo III, ingkang meruhi takhta Romawi kosong (boten wonten panguasa jaler).
iku, ing peradaban Perseia, Islam, lan Slavia, identitas Romawi negera iki diakoni. Ing donya Islam, Kekaisaran Romawi Wétan dimangertèni kanthi asma
ingkang mèh pada tegesé modern saka tembung kasebut".1
liya (contoné bangsa Armenia) manggon ing cedhak perbatesan. Rakyat Romawi Wétan nganggep dhèwèké wong
Hellene - Yunani), lan sregep ngembangaké kesadaran diri dumadi nagara, dadi penduduk
Romania, ya iku celukané kanggo Nagara Romawi Wétan lan donyané). Perkawis iki gamblang diweruhi ing karya sastra periode iku, utamané ing wiracarita
bangsa Yunani), sawijining ciri-ciri ingkang tetep ana nganti wiwité abad kaping 21 lan isih ana ing Yunani modern saiki, sanadyan “Romawi” wus dadi jenengé “rakyat” saka sinonim bangsa kaya ing jaman mbiyèn.
wewengkon Mediterania lan pérangan gedhé Éropah Wétan. Wewengkon-wewengkon iki kapérang saka akèh kelompok budaya, wiwit sing ijik primitif nganti sing wus nduwé peradaban maju. Kadeleng kanthi umum, propinsi-propinsi ing wewengkon Mediterania wétan luwih makmur lan maju amarga wis ngalami perkembangan kang cepet ing jaman Kekaisaran Makedonia sarta wis ngalami proses hellenisasi. Saliyané iku, propinsi ing wewengkon Kulon akèh - akèhé mung arupa padésan kang
Antoniniana, ngambakake kewarganagaraan ing njaba Italia kanggo kabèh wong lanang gedhé bebas ing sakabèhing Kekaisaran Romawi, kanthi èfèktif ningkatkaké populasi propinsi kanggo madhakaké status karo kutha Roma dhéwé. Pentingé dèkret iki luwih bersejarah tinimbang cara pulitik. Dekret iku ya iku dasar kanggo integrasi. Mekanisme ékonomi lan ukum saka nagara bisa diterapkaké ing sakabèhing Mediterania sing naté dilakoké sadurungé saka Latium menyang sakabèhing Italia. Wis mesthi, integrasi ora kedadéyan kanthi seragam. Masyarakat sing wus nyawiji karo Roma, kaya Yunani ketulung karo dekret iki, dibandingké karo panggoné sing luwih adoh, mlarat banget utawa asing banget sing kaya Britania, Palestina utawa Mesir.
Konstantinus mindhahaké pusat kekaisaran, lan nggawa owah - owahan kang wigati ing konstitusi sipil lan religius.[21] Ing taun 330, dhèwèké ngedekaké Konstantinopèl dadi Roma kapindho ing Byzantium. Posisi kutha kasebut strategis ing adol tinuku antarané Wétan lan Kulon. Sang kaisar ngenalaké
kekiyatan militer kekaisaran wus mari. Periode kastabilan lan kasejahteran uga bisa dirasakaké.
Ing kakuasan Konstantinus, Kekristenan ora dadi agama eksklusif nagara, ananging didukung karo kekaisaran, apamenèh sang kaisar ndukungé kanthi hak-hak sing akèh. Sang kaisar ngenalaké prinsip umpama kaisar ora perlu ngebaraké
nguatkaké tembok Konstantinopel, saéngga kutha kasebut aman saka serangan-serangan; tembok iku ora bisa ditembus nganti tahun 1204. Kanggo ngusir wong - wong Hun sing ana
Kanggo ngrebut menèh Italia, kaisar Zeno mung bisa negosiasi karo Ostrogoth sing wus manggon ing Moesia. Dhèwèké ngirim raja Ostrogoth Theodoric
nyempurnakaké sistem koin Konstantinus I kanthi ngatur bobot follis perunggu, koin sing akèh dienggo ing kauripan sabendina.[29] Dhèwèké uga ngubah sistem
gedhéné 320.000 lbs (145.150 kg) emas.[30]
Panaklukan menèh Romawi Kulon[besut | besut sumber]
damai karo Khosrau I saka Pèrsi. Sanadyan kudu mbayar upeti taunan kang akèh, front wétan Bizantium dadi aman. Ing taun kang padha, Yustinianus slamet saka karusuhan Nika ing Konstantinopel, sing dipungkasi kanthi matiné telung puluh èwu
manèh Romawi Kulon diwiwiti ing taun 533. Yustinianus ngirim jendralé Belisarius lan 15.000 tentara kanggo ngrebut menèh propinsi Afrika saka suku Vandal sing wus kuasa saka tahun 429.[33] Kerajaan Vandal kasil ditundhukaké.[32] Sawetara iku, ing Italia Ostrogoth, raja Athalaric ninggal ing tanggal 2 Oktober 534. Ibuné, Amalasuntha, dikunjara lan dipatèni dèning Theodahad ing pulau Martana. Yustinianus ndelok kanthi kesempatan
ngrebut Roma ing tanggal 17 Desember 546. Belisarius ditarik déning Yustinianus wiwit taun 549.[35] Kasim Narses nggantekaké ing pungkasan taun 551 karo nggawa bala tentara 35.000 akèhé. Totila kasil dikalahaké lan mati ing Paperangan Busta
ing pamberontakan nglawan raja. Sang kaisar ngirim tentara ing ngisoré pimpinan Liberius. Kekaisaran Romawi Wétan kasil nguasani sebagéyan wewengkon ing pasisir Spania nganti masa
panengahan taun 550, Yustinianus wus éntuk kamenangan ing sakabèhing paperangan, kanthi pengecualian ing Balkan, wektu kekaisaran terus diserang déning bangsa Slavia. Ing taun 559, kekaisaran diancem déning
Maurice karo iparé sing anyar nggawa status quo anyar ing wétan, lan ngurangi biaya pertahanan sasuwéné perdamaian iki (yutanan solidi kasil
madeki Damaskus lan Yerusalem, sarta mindhahaké Salib Sejati menyang Ctesiphon.[42] Heraklius nglancaraké serangan walesan kanthi ciri
nganggo geni Yunani lan perang senjata sasuwéné telung puluh taun disetujui antara kekaisaran karo Kekhalifahan Umayyah.[47] Serangan marang Anatolia terus kalaksanan lan agawé écepet matiné budaya urban klasik. Panduduk-panduduk akèh kang mbèntèngi manèh wewengkon-wewengkon kang luwih cilik ing njero benteng kutha lawas, utawa pindah menyang benteng-benteng sing paling
dhidhesek menyang kidul kali Donau karo bangsa Khazar. Tentara Romawi Wétan kang dikirim kanggo mbubaraké pemukiman - pemukiman anyar iki dikalahaké ing taun 680. Konstantinus IV
menyang bangsa Khazar, banjur Bulgaria. Ing taun 705, Yustinianus II bali menyang Konstantinopel bebarengan tentara khan Bulgaria, Tervel. Dhèwèké ngrebut menèh takhta, lan madekaké rezim teror
nyerang Sisilia, ananging ing 3 September 863, jendral Petronas kasil pikantuk kamenangan gedhé ing pertempuran nglawan Umar al-Aqta, emir Melitene. Ing ngisoré kapemimpinan kaisar Bulgaria Krum, anceman Bulgaria njedhul manèh, ananging ing taun 814, putra Krum, Omortag, rerukun karo
diwiwiti kanthi kasil kang ora tetep. Kreta kasil ditaklukaké kanggo sawetara (843), ananging sabanjuré tentara Romawi Wétan kalah ing Bosporus, sawetara kaisar ora kuasa nyegah panaklukan Muslim ing Sisilia (827–902). Kanthi nggunakaké Tunisia dumadi watu lumpatan, tentara Muslim naklukaké Palermo taun 831, Messina taun 842, Enna taun 859, Siracusa taun 878, Catania taun 900, lan benteng Romawi Wétan pungkasan,
kekaisaran ing Dalmatia (867), lan serangan Basil I menyang Efrat (870s). Basil I bisa nangani situasi ing Italia kidul kanthi apik,[59] pramila propinsi kasebut tetap ing tangané Romawi Wétan sasuwéné 200 taun saklajenge.[60]
Ing taun 904, masalah tumeka ing kekaisaran wayah kaloro kutha iku, Thessalopunika, dijarah déning armada
dadi vassal kekaisaran. Sawusé akèh nglancaraké kampanye militer, anceman Arab kang pungkasan kanggo Romawi Wétan kasil ditaklukaké wayah Basil II kanthi cepet narik 40.000 tentara jaran kanggo
taun 1025, ekspedisi kalaksanan ing taun 1040-an, lan kasil éntuk sukses ing ngarepé, ananging suksèsé iku sabanjuré seret.
Paperangan nglawan Kekaisaran Bulgaria[besut | besut sumber]
Kanggé katrangan langkung jangkep ngenani topik puniki, pirsani Peperangan Romawi Timur-Bulgaria.
Kaisar Basil II sang Pembantai Bulgar (976–1025).
ing Konstantinopel nyeretaké upaya iki, Simeon nyerang Trakia lan naklukaké Adrianopel.[63]
Ekspedisi kekaisaran di ngisoré pimpinan Leo Phocas lan Romanos Lekapenos ngalami kekalahan gedhé ing Pertempuran Acheloos (917), lan ing taun saterusé Bulgaria ngleboni lan ngrampok Yunani elor nganti sadawané Korintus. Adrianopel kasil direbut manèh ing taun 923, ananging ing taun 924 tentara Bulgaria ngepung Konstantinopel. Kahanan ing Balkan dadi apik sawusé matiné Simeon taun 927. Ing taun 968, Bulgaria diserbu déning Rus' ing ngisoré pimpinan Sviatoslav I saka Kiev.
langkung jangkep ngenani topik puniki, pirsani Perang Rus'–Romawi Timur.
Rus' Kiev di bawah tembok Konstantinopel (860).
angkatan perang Romawi Wétan, lan sing paling terkenal ya iku Penjaga Varangia.
Penjelasan[besut | besut sumber]
^ Romania (utawi Rhōmanía) inggih punika asma kekaisaran ingkang misuwur[6] ingkang diginakaken boten resmi, ya iku "negari tiyang Romawi". Istilah punika boten sarujuk ing
Réferénsi[besut | besut sumber]
Sumber primèr[besut | besut sumber]
SELAMAT IDUL FITRI 1428 H | SUGENG RAWUH
WONOSARI.COM DI FB Thu Mar 15, 2012 10:16 pm wew saiki wes aman lek, wes mulai ngrembug sing apik2 kok malah iki wes ada rencana ngumpul bareng sing korwil jogja, opo ora kemajuan sing positif.. _________________www.siapcetak.in wiwidHanSipLo
karo wong siji kie…. angger dolan meng kebumen tek taboki temeban nganti wudunne pecah….
BONUSE 10 tambai aku dadi KESEBELASAN kih hehe
curhat… sifat egosentris pada balita | blog-nya diviarsa
pengene ngene,aku pengene ngono,pengen iki pengen iku akeh tunggalee..kabeh kabeh kabehe,iso dikabulaken,iso dikabulaken ngangge kresek
wis lah…. Suwun ae wis…. *nyoba melu
Lir-ilir, lir-ilirtandure wus sumilir Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar2x
Bocah angon,bocah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro2x
Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore 2x
Yuh marake kangen soto kudus..ning Edmonton gak ono kucai yo mbak? :DLeh nyuguhke nganggo mangkok cilik-cilik kae lo mbak ben serasa ning warung kudus...
Mugi-mugi sedoyo amal kesaenanipun dipun tampi wonten ngarso dalem Allah SWT, keluwarga, nusa lan bangsa ingkang dipun tinggal tansah pinaringan ketabahan. Sedoyo tiyang gesang mesti nggadahi tumindak sae lan awon. sing sae kita tiru sing
Zagórów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zagórów&oldid=1090914"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Gobang duwite kuningDi klumpulk'e wadahi tempayanKenopo kowe kok di gigit anjingEsuk-esuk wis nginjeni perawan_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun
tembung_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... t374
kedhah kanthi kaweningipun manah.... agilKorLapLokasi : Wonosari GunungkidulReputation : 2Join date : 27.05.08
kedhah kanthi kaweningipun manah.... anggunKorLapLokasi :
"Campursari BALISA - Tembang Kangen" to 3GP, MP4 or MP3 for free
tembang kangen karaoke no vocal - Free MP3 & Video Download
Wayah wengi udan grimis ra uwis-uwis Banyu kang tumetes dadi saksi nggonku nangis
negara arab impor daging babi??? | blog-nya diviarsa
Sawetawis tiyang badhe paring alasan kangge nampik menawi kedah tumut andum damel wonten ing pakaryanipun Gusti kangge milujengaken manungsa. Upaminipun kangge dados
utawi dados ketua komisi lan panitia punapa kemawon. Adatipun tiyang-tiyang kalawau rumaos dereng siap, repot nyambut damel, rumaos boten pantes, boten saged ngayahi, lsp. Alasan ingkang mawarni-warni punika tujuanipun sami inggih punika supados boten tumut ing peladosan lan pakaryanipun Allah. Dados murid/ pendherekipun Gusti Yesus pancen boten gampil. Manungsa ingkang dados pendherekipun badhe ngadhepi mawarni-warni tantangan, nyambut damel kanthi sengkut, mekaten ugi kedah ngawonaken “ego” ingkang dipun gadhahi. “Repot” adatipun dados alasan ingkang utami.
Isi Wiwit rumiyin, Gusti paring kapitadosan dhateng manungsa kangge ndherek ing pakaryanipun kangge milujengaken jagad. Sinten kemawon ingkang katimbalan kangge ndherek lelados, pancen sanes tiyang ingkang “ganggur” utawi gadhah wekdal ingkang kathah. Ing waosan 1 kacariyosaken proses timbalan dhateng Yesaya. Yesaya punika satunggaling pujangga ingkang gesang ing lingkungan kraton ing Yerusalem nalika jamanipun raja Uzia. Saulus (wusananipun kasebut Paulus) ugi nampi timbalanipun Gusti nalika nyambut damel dados pangageng ingkang pinitados dening Imam Agung ing Yerusalem, piyambakipun ugi saweg sengkut “nyambut damel” kangge nyirnakaken para tiyang kristen ing jaman semanten. Mekaten ugi bab timbalanipun Gusti Yesus dhateng Petrus, Andreas, Yakobus lan Yohanes, ugi wonten ing satengahing nyambut damel selaku tukang njala ulam/ nelayan (saweg nebar jala lan ugi nyulami jala ing prau). Tegesipun, timbalan kangge dados sakabatipun Gusti (ndherek lelados ing pakaryan kawilujenganipun Gusti Allah) punika wonten ing salebeting kawontenan ingkang repot (sibuk).
Gusti pirsa bot-repotipun manungsa. Ananging inggih ing salebeting karepotan punika tiyang-tiyang kalawau nampi timbalan lelados ing pakaryanipun Gusti. Nalika Petrus, Andreas, Yakobus lan Yohanes katimbalan kangge dados sakabatipun Gusti Yesus, prentahipun namung setunggal: “Padha melua Aku!” Tanpa protes, tanpa pitaken, tiyang-tiyang kalawau inggih lajeng ndherek Gusti dados sakabatipun. Tamtunipun prekawis punika sanes kados hipnotis ingkang ndadosaken tiyang-tiyang kalawau boten enget lan boten mangertos keputusanipun. Tamtunipun tiyang-tiyang kalawau sampun mengertos ing bab sinten Yesus Kristus punika ing tlatah ngriku. Pramila, satunggaling kaurmatan kangge tiyang-tiyang punika awit sampun kapilih dados sakabatipun Gusti. Tumrap tiyang-tiyang kalawau, dipun dangu supados ndherek Gusti punika dados prekawis ingkang wigati (prioritas), awit Gusti Yesus boten saben wekdal langkung ing tlatah ngriku. Pramila, tiyang-tiyang kalawau nampi timbalan punika kanthi bingah, boten rumaos kepeksa kangge nilar pedamelanipun. Tumrap tiyang-tiyang kalawau, satunggaling wewengan (kesempatan) kangge ndherek Gusti Yesus, dados sakabatipun lan ugi ndherek lelados ing pakaryanipun Gusti.
Gusti Yesus ngersakaken supados tiyang-tiyang kalawau nilar pedamelanipun dados tukang njala ulam, nanging sampun kacawisaken pedamelan ingkang enggal, inggih punika dados tukang njala wong (Mat. 4:19). Tiyang-tiyang punika nilar pedamelanipun ingkang ngasilaken ing bab dagang, lan kagantos pedamelan ingkang ngasilaken ing bab olah karohanen. Dados tukang njala wong tegesipun paring pitulungan dhateng sesaminipun supados saged pinanggih kaliyan Gusti Yesus Kristus Sang Juru wilujeng. Dados sakabatipun Gusti boten ateges kedah nilar sedaya pedamelan lan kerepotanipun, ananging saged ugi punapa ingkang saweg katindakaken punika nggadhahi pangaji ingkang enggal dening Gusti Yesus. Pangertosan ingkang ndadosaken para tiyang kalawau ugi paring pemahaman dhateng sesaminipun ing bab pakaryan lan kawilujengan peparingipun Allah.
Kanthi nilar pedamelan dados tukang njala iwak ing kala semanten, punapa tegesipun tiyang-tiyang kalawau sampun boten mbetahaken “ulam” malih? Tamtu tiyang-tiyang punika inggih mbetahaken ulam kangge nyekapi kabetahan jasmaninipun. Ananging, rikala semanten prekawis punika sanes prekawis ingkang utami (prioritas). Tiyang-tiyang punika saestu pitados bilih pandangunipun Gusti lan ugi wewengan kangge dados sekabatipun Gusti dereng tamtu wonten wekdal ingkang kaping kalih (kesempatan kedua). Timbalan kangge dados sekabatipun Gusti punika tamtunipun boten uwal saking bab pemilihan. Pramila, katimbalan dados sakabat ugi ateges sampun kapilih dening Gusti Yesus. Pancen boten saged kauwalaken ing bab pemilihan lan timbalan dados sakabatipun Gusti .
Punapa sedaya tiyang ingkang katimbalan kangge lelados lan dados para sakabatipun Gusti punika tamtu tiyang ingkang sae lan suci? Dereng tamtu! Ing Waosan 1, Yesaya katimbalan dados nabi inggih ing kawontenan rumaos dados tiyang ingkang boten suci lan ugi saking bangsa ingkang boten suci. Tegesipun, rumaos “boten pantes”. Ananging nyatanipun Gusti ugi ngatasi punapa ingkang dados pepalang anggenipun badhe nindakaken peladosan punika. Saderengipun nindakaken peladosan kenabian, langkung rumiyin Gusti nyucekaken Yesaya. Yesaya pancen boten suci, ananging kadadosaken suci dening Gusti. Piyambakipun ugi sanes tiyang ingkang leres, ananging kadadosaken leres dening Gusti. Ing waosan 2 ugi kacariyosaken bilih estunipun boten wonten manungsa ingkang leres ing ngarsanipun Gusti, nanging awit saking katresnanipun pramila Allah ndadosaken manungsa leres supados saged ngraosaken nyatunggil kaliyan Panjenenganipun. Mekaten ugi Petrus, Andreas, Yakobus lan Yohanes, kados pundi anggenipun badhe ndherek lelados ing bab memucal, awit sedayanipun boten gadhah pengalaman mucal. Tiyang-tiyang kalawau tukang njala iwak ingkang boten wonten sesambetanipun kaliyan bab mucal, nyarasaken tiyang sakit, lsp. Tumrap tiyang-tiyang kalawau, prekawis punika boten wigati/ penting. Dene ingkang langkung wigati inggih punika ndherek Gusti, dados sakabatipun, punika ingkang langkung utami nalika semanten. Dene prekawis sanesipun saged dados prekawis ingkang nomer kalih.
Keputusan kangge ndherek Gusti lan dados sakabatipun nyatanipun ugi kedah dipun kantheni raos pasrah ingkang saestu. Pasrah ing salebeting pangertosan wontenipun pangandel bilih Gusti Yesus pirsa samudaya prekawis tamtu badhe paring kesagedan dhateng sedaya pendherekipun. Kalebet ing bab kabetahanipun tumrap “ulam” utawi punapa kemawon ingkang wonten sesambetanipun kaliyan kabetahan jasmani. Punika tantangan tumrap para sakabat. Boten namung “prioritas” nanging ugi “loyalitas” (kasetyan) sarta kapitadosan dhumateng Sang Guru saestu kabetahaken. Kanthi mekaten pramila prentah: “Pada Melua Aku!” nyatanipun boten namung satunggaling pangajak, ananging ugi wonten konsekwensinipun (pitumbasipun). Ananging, kados dene para sakabatipun Gusti Yesus lan ugi Yesaya, rahajeng tumrap sinten kemawon ingkang paring wangsulan dhateng timbalanipun Gusti kanthi cumadhang lan bingah.
Panutup Ing jaman samangke rupinipun bab karepotan (kesibukan) dados alasan ingkang utami tumrap para tiyang ingkang nampik timbalanipun Gusti kangge ndherek lelados. Kados-kados kerepotan punika dados prioritas. Tiyang-tiyang kalawau sami kesupen bilih Gusti tamtu paring kesagedan dhateng saben tiyang ingkang sampun kapilih. Kesagedan punika tamtunipun ingkang badhe paring wangsulan dhateng punapa ingkang dados kabetahan anggenipun ndherek lelados ing pakaryanipun Allah. Nalika Allah ngersakaken supados kita ndherek lelados ing pakaryanIpun, estunipun kita sampun kapilih. Tegesipun, kita tamtu kasagedaken kangge nglampahi. Kenging punapa lajeng kita was sumelang menawi badhe boten saged nglampahi? Kados dene para tukang njala iwak ingkang kaparingan pangertosan enggal kangge dados tukang njala wong tamtunipun ugi rumaos boten saged menawi kedah mucal, lsp. Ananging nyatanipun tiyang-tiyang kalawau kasagedaken, kepara wusananipun dados para rasul ingkang ngedab-edabi anggenipun martosaken Injil. Pramila, boten sisah was sumelang. Mugi katampi kemawon timbalan punika. Inggih punika prioritas kita samangke, awit dereng tamtu kita
tuku omah.. wis neng kene 4 Tahun ko urung eneng hasile sing ( manthab )... . piye carane kang yo...??_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong
yo tetep ngene.... kadang nganti mumet kok... nak arep nikah urung nduwe omah.... nak wis nikah arep d pakani opo... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
kuwi wis ono sik ngatur.Lak ngoten to Mas sapto......tenang wae kang... tambah sedulur neh iki _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
yo ra ngerti artine le, namung wong-wong gede iku nduwe jeneng mung sak kata,contone Sukarno, suharto. Sok mben kowe dadi wong
mawon mas nggeh , suwe2 lak nggeh ngumpul bukunipun , Wonosingo Ngali
niku nggih, buku2nipun niku bade d sumbangke teng pundi tooo....Niki malah sing wonten mriki mpun siap2 lan malah mpun do nyiapaken buku2...sing mboten kangge lan anyar barang...Buku2 niki mangke ngge nyumbang lan d ngge taman bacaan wonten GK, coba mas mang niliki wonten Taman BacaanCobi mang ningali lan mbukak2 wonmten mriku....Matur suwun sug3
yo wis nek ngono, sing penting gur kari follow upe wae.....info karo komunikasi karo wong2 ndusun kabeh.....Nek aku malah wonge kiii...gak duwe subo sito
gur ning nggunung tur adoh seko banyu... ...Tak kiro ki pamer jeeee, yo sory nek wis gawe kuciwamu.......wis anggep wae mau, guyon nek wong lagi angon wedus kae lhoooo ..Yoh kapan2 mengko tak telpon....Ning ngomong2 mbok nomere simpatine opo AS...mbok ono toooo....dadi ben murah ki olehku
Oct 29, 2008 5:42 pm niku ajeng dibantokke ten pundi mas sak niki nopo sampun berjalan dereng sing ten
SAKEDHEPNETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGADWETAN, KULON, KIDUL, LOR. IYO AKUBAYUMU SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPIKANG NGLIMPUTI JAGAD KABEH”Ini aji jaya kawijayan
Prabu Anggalarang, (10) Prabu Mundingkati (9) Prabu
Banyakwangi (8) Banyaklarang (7) Prabu Susuk tunggal (6) Prabu
no. 6) 795 - 819 M
8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819 - 891 M
9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 891 - 895 M
10. Windusakti Prabu Dewageng 895 - 913 M
11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913 - 916 M
no. 11) 954 - 964 M
15. Prabu Munding Ganawirya 964 - 973 M
16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung 973 - 989 M
17. Prabu Brajawisesa 989 - 1012 M
18. Prabu Dewa Sanghyang 1012 - 1019 M
19. Prabu Sanghyang Ageng 1019 - 1030 M
semonggo menawi bade ngunduh :link unduhan :
kulo kang enggal pak sumartono 085641800464, hp kulo ical pas mantenan setunggal tahun kepengker. dados nomere ipun rencang2 nggih ical sedoyo. nyuwun nmr panjenengan. mangke kulo padoske kaset ingkang dereng kagungan ten solo.
sabawa, suremmanuk engkuk celuk-celuk neng dhuwur gumukperi gentayangan golek kancabocah-bocah dolan nggebug buta
rahayu sing padha tekadongenge simbah jaman kunabocah dolan, bocah jamuran wis ora anakegiwang rembulan kothakkentir ing crita kang mili dawa lunjak-lunjak ngguyu nyekakakgrahana teka ora ana bocah dolan sing nggebug buta.
Ngengetaken crita ringgit, nalika ditya Kalarahu nguntal rembulan, konangan bathara Wisnu , pancakara rame.Ing wekasan bathara Wisnu manah kenging jangganipun,gembung dhawah dados lesung, dipun thutuki mawi alu lan rembulan saged medal wetah malih.Eman buku ringgit kalawau sampun boten kantenan, dados ingkang kula aturaken awewaton pangenget-enget.
pak badhe tangklet manuk engkuk niku nami indonesianipun burung nopo ?matur suwun
wong sundo kabeh, yo wis aku tak nganggo boso jowo wae ben do mumet, yo ojo podo munafik yo pasti sabar lah, la wong regane luwih larang ketimbang
Waduh mbekayune inyong sing siji kye pancen jempolan pisan,wis pinter masak,rajin maning,nek inyong yu nduwe pekarangan
Pendhidhikan anak usia dini (PAUD) iku jenjang pendhidhikan sadurungé jenjang pendhidhikan dhasar sing arupa upaya pembinaan marang anak wiwit lair nganti umur enem taun liwat pawèwèh rangsangan pendhidhikan kanggo mbantu tuwuh kembangé jasmani lan rohani supaya anak nduwèni kasiapan mlebu pendhidhikan sabanjuré ing jalur formal, nonformal, utawa informal. Pendhidhikan iki katujokake kanggo Anak Usia Dini.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pendhidhikan_anak_usia_dini&oldid=829116"	Kategori: Pendhidhikan miturut jenjangPendhidhikan anak usia dini	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 14 Maret 2013.
Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 22 Oktober 2016.
Lokasi Kapuloan Derawan, Kacamatan Derawan, Kabupatèn Berau, Kalimantan Wétan
Kapuloan Derawan iku kapuloan sing dumunung ing Kabupatèn Berau, Kalimantan Wétan. Ing kapuloan iki ana sawetara obyek wisata bahari sing éndah, salah sijiné Taman Bawah Laut sing diminati
Maratua, dan Biduk Biduk, Berau.
Saora-orané anapampat pulo sing misuwur ing kapuloan kasebut, ya iku Pulo Maratua, Derawan, Sangalaki, lan Kakaban sing dipanggoni déning satwa langka penyu ijo lan penyu sisik.
Sacara geografis, dumunung ing ujung lor perairansegara Kabupatèn Berau sing dumadi saka sawetara pulo ya iku Pulo Panjang, Pulo Raburabu, Pulo Samama, Pulo Sangalaki, Pulo Kakaban, Pulo Nabuko, Pulo Maratua dan Pulo Derawan sarta sawetara gosong karang kayadéné gosong Muaras, gosong Pinaka, gosong Buliulin, gosong Masimbung, lan gosong Tababinga.
Ing Kapuloan Derawan ana sawetara ekosistem pesisir lan pulo cilik sing wigati banget ya iku terumbu karang, padang lamun lan alas bakau (alas mangrove). Saliyané iku akèh spesies sing diayomi dumunung ing Kapuloan Derawan kayata penyu ijo, penyu sisik, paus, lumba-lumba, kima, yuyu klapa, duyung, iwak barakuda lan sawetara spesies liyané.
Pulo-pulo ing Kapuloan Derawan[besut | besut sumber]
Pulo-pulo sing ana ing Kapuloan Derawan cacahé watara 31 pulo lan sawetara gosong lan atol.
Kapuloan_Derawan&oldid=1082483"	Kategori: Pulo ing Kalimantan WétanKapuloan DerawanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 4 Sèptèmber 2016.
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.amateurhqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
“Nggih, niki lare-lare kulo ajak mriki kersane semerap makam e Mbah e. Kersane tepang asal usule lan mboten dados tiang ingkang mboten ngertos asale. Kersane menawi kulo mpun mboten wonten, tahsik saged madosi dalane piyambak. Kersane kathah saduluranipun lan mboten piyambakan ngkin menawi kulo mpun mboten
Salak Sat May 12, 2012 12:17 am sing mati ki wong tenan lho cah...malah dha clemongan. salah sijine sing na jero pesawat tanggaku. dek pesawate we rung ditemokke..neng omahe wis yasinan....antarane yakin wis ilang karo berharap isih isa mulih meneh, kluargane nangis pirang pirang
Usuicha, mangkok kang ana upacara ngunjuk teh ing Jepang
Mangkok ya iku sawijining piranti mangan kang awujud cekung, kang kagawe saka porselen, watu, plastik, logam, utawa gelas. Wanguné kang cekung jroning piring nyebabake mangkuk cocog kanggo wadah dedaharan kang nduwèni jangan utawa banyu uga tumuju ngindari anané jangan utawa dedaharan kang awujud banyu iku ora kutah. Wujud mangkok ing jaman biyèn bisa uga kagawe saka kayu. Dideleng wujud mangkok bisa uga dimupangatake kanggo hiasan ana ing omah kang kagawe saga logam utawa watu mulia kang nduwèni motif utawa ornamen kang aneka werna.
bos,… sampeyan asmane sinten, wah.. aku rodo bingung moco sejarahe sampeyan. tapi yang pasti perjuangan sampeyan ruaaarrr biasa, aku salut mas.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Campurdarat,_Tulungagung&oldid=1064409"	Kategori: Kacamatan ing Jawa WétanKabupatèn TulungagungKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 16 Juli 2016.
Pinositosis ("pangombenan seluler") ya iku jinis endositosis. Ing kono sel "ngesok" tetesan fluida ekstraseluler ing vesikula cilik.[1] Amarga salah siji utawa kabèh zat terlarut kang larut ing tetesan mau dilebokake ing sel, pinositosis ora
kaiket ing molekul tertemtu.[1] Pinositosis minangka salah siji jinis endositosis dibutuhake kanggo pirang-pirang macem fungsi kang wigati tumrap sel, amarga endositosis bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 29 Agustus 2016.
decakagum: jaman TK nih... :(
aku ngerasa aneh bnget waktu aku msii TK...
Kabupaten Temanggung | Temanggung | Kabupaten Wonogiri | Wonogiri | Kabupaten Wonosobo | Wonosobo | Kota Magelang | Kota Pekalongan | Kota Salatiga | Kota Semarang | Kota Surakarta | Kota Tegal | Kabupaten Bangkalan | Bangkalan | Kabupaten
cilacap blora pati rembang juwana purwodadi demak kudus pekalongan Banjarnegara Purwokerto Banyumas Batang Boyolali Brebes Kendal Pemalang Purbalingga Purworejo Sukoharjo Temanggung Wonogiri
download zorin os 5 | blog-nya diviarsa
Lirik lagu daerah Sunda - Warung Pojok Akeh wong padha kedanan masakan, akeh wong padha kelingan pelayan Ora klalen
pundi nggih, mbok bilih dangan ing penggalih mbenjang menawi pas nyekar wonten klaten kula bade mampir. Nuwun
@ Listanto Edy. Salam kenal ugi.Suwun@ Mas Widjanarko. Asli Ngabetan tapi sehari2 di semarang. Mongo menawi kepareng mampir. Suwun saestu nggih.
Sedulur Wong Tuwa kabeh Bli Perduli..
by mumtaza	Bengawan Solo	Bengawan Solo asalé saka tlatah Gunung Lawu, mili ngalor ngliwati tlatah Jawa Tengah terus satekané Cepu menggok ngetan liwat Bojonegoro sabanjurè tekan Laut Jawa liwat Surabaya. Bengawan Solo awujud kali sing paling dawa dhëwë ing Pulo Jawa, yakuwi kira-kira 540 kilometer dawané. Sakliyané nduwèni fungsi minangka sarana pengairan kanggoné wrga ing tlatah sing diliwati, tlatah Bengawan Solo kawentar minangka tlatah sing nyimpen sajarah anthropologi kuna. Wilayah Kali Bengawan Solo ambané ana kurang luwih 20.125 km persegi. Saka wilayah Pegunungan Sewu Bengawan Soklo mili ngliwati 20 kabupaten/ kota. Yaiku 9 kabupaten ing Jawa Tengah: Wonogiri, Klaten, Sukoharjo, Karanganyar, Boyolali, Sragen, Blora, Rembang lan Kutha Surakarta. Déné ing wilayah Jawa Timur ana 11 Kabupaten sing dilewati yakuwi: Ngawi, Magetan, Ponorogo, Madiun, Pacitan, Bojonegoro, Tuban, Lamongan, Gresik lan Surabaya, saterusé mili tekan Laut Jawa. Sumber: Warta Ditjen SDA Dep PU
Banyu Bengawan Solo wis akèh gunané kanggo penguripané masyarakat sing manggon ing dhaerah iliané. Cathetan taun 1998, pendhudhuk sing manggon ing dhaerah miline Bengawan Solo kecathet ana 15,3 yuto jiwa, utawa padha karo 12,8 persen saka kabèh penduduk Pulo Jawa. Sawetara kurang luwih 76 persen penduduk mau golèk penguripan saka budidaya sektor pertanian. Sakliyané pengairan, banyu Bengawan Solo uga dadi sumberé banyu ngombé, sumber tenaga listrik, budidaya iwak banyu tawa lan tambak, lan sawetara penduduk uga golèk penguripan saka njupuki pasir. Sebagéan Sumber: Warta Ditjen SDA Dep PU
Banyu Bengawan Solo, utamané sing wis dibendung dimanfaataké kanggo sumber bahan baku banyu ngombé lan industri.
Bendungan Bengawan Solo, contoné Bendung Wonogiri, minangka sumger enersi listrik sing banget migunani tumraping keperluan sadina-dina lan keperluan industri.
Sangiran sing dumunung ana ing tlatah aliran Bengawan Solo mujudaké daerah penting tumraping ilmu arkeologi. Von Koenigswald ing taun 1941 nemokaké fosil manungsa purba sing dijenengké Meganthropus Palaeojavanicus sing artiné manungsa raksasa paling tua saka Pulo Jawa. Fosil mau diperkiraké urip antara 20 juta – 15 yuto taun kapungkur.
Ngandong. Séjéné Sangiran, uga naté ditemokaké fosil manungsa purba ing desa Ngandong, Solo. Fosil manungsa sing ditemokaké ing daerah Ngandong lembah Sungai Bengawan Solo taun 1931 – 1934. mau sakwisé diteliti déning Von
Bengawan Solo dhik jaman biyèn ora mili ngalor nuju Laut Jawa kaya saiki, nanging mengidul nuju Samudra Hindia. Bukti-bukti geologis, lan uga arkeologis, nuduhaké yèn Kali Bengawan Solo Purba mbiyèné nduwèni muara ing Teluk Sadeng, Gunung Kidul, Yogyakarta. Déné huluné saka Lembah Giritontro, sawijining kawasan pegunungan karst ing Wonogiri, Jawa Tengah. Nanging, proses tektonik arupa pengangkatan lan molèté sesar pegunungan ing sisih kidul nyebabaké arus kali mbalik arah ngalor. Bengawan Solo banjur kebendung lan mujudaké bunderan telaga ing sakubengé Batureto nganti Eromoko, Wonogiri. Sebab arah arus kaliné mbalik, tilas badan kali purba saiki malih rupa dadi lembah garing abadi sing dikenal kanthi jeneng Lembah Giritontro. Lembah iku mau nembé ditemokaké ing lereng Gunung Sewu bagian tengah ana ing taun 1936. Lembah sing dawané udakara 20 kilometer iku nrobos pegunungan kidul ing Kabupaten Wonogiri bagian kidul. Lembah Giritontro banjur berkembang dadi kawasan sing langka. Proses pembentukané sing makan wektu nganti 7 yuta taun iku akèh nyimpen bukti sifat bumi, kayata pengangkatan nganti makaping-kaping lan pembentukan gua-gua sing tau dadi hunian manungsa prasejarah.
iku bisa dideleng sakwisé tekan panggonan sing ana plang biru sing ana tulisné “Girisubo – Ibukota Kecamatan”. Mandheg sauntara ing pinggir dalan nuju pesisir utawa mlaku lon-lonan mujudaké cara paling tepat kanggo nikmati pemandangan tilas aliran kali iki. Katon perbukitan kapur sing dhuwur-dhuwur ngapit sawijining lembah sing mauné jalur aliran kali. Dataran rendah sing saiki dadi lahan palawija penduduk setempat iku menggak menggok, wiwitané ngalor tekan wilayah Pracimantoro, Kabupaten Wonogiri,terus menggok ngidul akhiré tekan pesisir Sadèng. Pesisir Sadèng saikiné wis dadi pelabuhan perikanan sing maju, kabuktèaké kanthi anané kelengkapan sarana pendukung sing sarwa pepak, kayata perahu motor ukuran gedhé, terminal pengisian
Humor ( lenong, topeng, dan wayang wong Betawi)
dinten Kamardhikan kaping 67 Republik Indonesia, OSIS SMK ISLAM SUDIRMAN 2
AMBARAWA badhe dherek-dherek ngrameaken. Awit saking punika, OSIS ngawontenaken
kaliyan Sdr. Danu setiawan utawi Sdri. Martha Mekaten wara-wara punika, sageda
ISPA memang dahsyat!!! | blog-nya diviarsa
Manunggaling Kawulo Gusti,Sehingga,Jumbuh Kawulo lan
curhat… raincoat anti bocor | blog-nya diviarsa
ayo mudik!!! | blog-nya diviarsa
Adhang-adhang tetesing ebun : Ngarep-arep pawewehing liyan.Andaka ketaman wisaya : Wong prekaran, bareng rumangsa arep kalah, banjur minggat.Anak-anakan timun : Ngopeni bocah (lumrahe bocah wadon) bareng wis banjur dipek bojo .Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak bisa digdaya.Bacin-bacin iwak ala-ala sanak : Sanajan ala, jalaran isih sedulur, mesthi ora tega yen nganti nandhang sangsara.Bali menyang kinjeng dome : Wong cilik dadi wong ngaluhur , nanging banur dadi wong cilik maneh.Bathang gajah : Tilas wong gedhe.Banyu gege : Banyu diwenehi kembang lan dimantrani kanggo ngedusi bayi.Banyu pinerang : Pasulayan ing antarane sedulur, mesthi banjur pulih maneh.Banyu tangi : Banyu anget (banyu tawa kacampuran wedang) kanggo ngedusi bocah.Banyu tuli : Banyu kang kanggo syarat nambani wong lara.Banyu windu : Banyu kang diwayokake.Bebasan godhong mlumah dikurepake, godhong mureb dilumahake : Anggone nggoleki tliti banget.Bocah aras kembang : Gampang disihi bendara.Bubuk oleh leng : Wong duwe sedya ala, banjur oleh dalan sing prayoga.Byung-byungan kaya tawon kambu : Ora ngerti marang lungguhe rembug, anut grubyug ora ngerti ing rembug.Bramara mangrurah kusuma : Kombang ngrusak kembang.Brakithi angkara madu: Wong tumeka tiwas jalaran saka pekaremane . Brakithi = semut.Cablek-cablek lemut : Nindakake pegaweyan sing remeh.Caruk banyu : Gedhe cilik, ala becik dianggep padha bae, racak.Cebol ngayuh lintang : Wong cilik (sekeng) nduweni panggayuh sing gedhe, mokal kelakone.Cedhak kebo gupak : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Dadia godhong moh nyuwek dadia banyu moh nyawuk : Wong sing ora gelem sesrawungan maneh.Debog
lan ngelmu.Dikayu alakake : Dianggep wong ala , dicecamah.Dikena iwake, aja nganti buthek banyune : Bisaa kaleksanan sing disedya, aja nganti gawe gendra.Ditemu kuwuk : Diwales (diprawasa) dening mungsuhe ing papan kang prayoga kanggo males.Dolanan ula mandi : Nindakake pakaryan sing mbebayani banget.Dom sumuruping banyu : Tindak nyamar, laku dhedhemitan nganti sedyane ora kaweruhan dening wong liya.Enggon welut didoli udet : Wong pinter
sing nerak wewalere (angger-anggere) dhewe.Giri lusi janma tan kena ingina : Ingatase cacing bae bisa munggah gunung, apa maneh manungsa, babar pisan ora kena diina.Golek banyu bening : Maguru, madhukun.Gurem thethel-tehthel : Wong cilik (sekeng) duwe panjangka sing ora majad sarana ngedol barang darbeke.Iwak kalebu ing wuwu : Wong sing kena krenahing mungsuh ora bisa ucul maneh.Jangkrik mambu kili : Wong sing nduweni watak
becik lkalebon wong ala.Kakehan gludhug kurang udan : Wong kang akeh guneme, nanging ora ana nyatane.Kaya kinjeng tanpa soca : Tumindak nunak-nunuk jalaran ora ngerti tata-caraning panggenan sing di parani.Kaya welut dilengani : Guneme lunyu banget, anggone padu pinter banget.Kandhang langit kemul mega : Wong sing klambrangan, ora duwe omah.Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : Nemoni bebaya (reribed) ing papan sing ora mbebayani.Kekudhung walulang macan : Aling-aling wong sing nduweni panguwasa, supaya gampang ketekan sedyane.Kembang paes : Kembang sing sepisanan, lumrahe ora dadi woh.Kembang setaman : Kum-kuman kembang sing apik-apik kanggo sarat mijiki temanten.Kendhit mimang kadang dewa : Kalis saka bebaya.Ketiban ndaru : 1. Katekan bendara utawa karawuhan wong gedhe. 2. Wong oleh kabegjan gedhe.Ketiban pulung : Tampa kabegjan gedhe.Kleyang kabur kanginan : Lunga menyang endi-endi ora karuwan sing dijujug.Kriwikan dadi grojogan : Prekara sepele wusanane dadi gedhe.Kucing kembang asem : Kucing sing ulese abang semu kuning.Kumenthus ora pecus : Umuk, nanging bisa mrantasi gawe.Kumrisik tanpa kanginan : Ngandhakake resike atine, jalaran kuwatir diterka.Lawas-lawas kawongan godhong : Wong ngabdi suwe-suwe mesthi ora kanggo.Lebak ilining banyu : Wong cilik (andhahan ) lumrah kanggo tebane kaluputan ( Kaluputane wong gedhe lumrahe ditibakake andhahane.Londho-londho walang sangit nggendhong kebo : Katone ora nduweni ati ala, nanging satemene nduweni ati sing culika banget.Kana nggone kana wite : Ukara iku lumrahe diucapake samangsa wong nemoni lelakon ala, maksude supaya awake dhewe utawa kulawargane ora ketaman lelakon sing kaya mangkono.Kayu taun : kayu sing lumrah dianggo balungane omah kajaba kayu jati, kayata : kayu weru, nangka, sengon lsp.Kayu bakar : kayu sing diaanggo urub-urub utawa adang.Kayu apu : jejnengte tetuwuhan sing kumambang ing segara.Kayu manis : jenenge wit sing klikane legi semu pedhes.Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan sing kaluwih gedhe.Kemladheyan ajak sempal : Sadulur sing ngajak marang karusakan.Kutuk marani sunduk : Wong kang niyat marani bebaya.Kutuk nggendhong kemiri : Wong manganggo (berpakaian) mompyor ngambah dalan sing mbebayani (akeh begale).Madu angin : Ngrembug (regejegan) bab sing tanpa guna.Mburu kidang lumayu: Mburu rejeki sing durung mesthi bisa kagayuh.Mbuwang rase oleh kuwuk : Nampik barang ala, oleh barang sing luwih ala.
sing luwih gedhe.Meneng wada uleren : Wong meneng bae naging duwe sedya ala.Mubra-mubru blabur madu : Sarwa kecukupan uripe malah kepara turah-turah rejekine.Mungkur gangsir : Wong sing ora gelem cawe-cawe, ora melu-melu tumindak.Nandur pari jero : Gawe kabecikan marang wong liya kanthi pangarep-arep bisaa nampa piwales.Nandur wiji keli : Ngopeni turune wong luhur.Ngangsu banyu ing kranjang : Meguru, sawise oleh ngelmu ora dipigunakake.Ngandhut godhong randhu : Pepindhane wong guneme mencla-mencle.Ngalasake negara : Wong tumindak sageleme dhewe, ora ngelengi aturan.Ngaub awar-awar : Ngenger utawa ngawula marang wong sekeng, wong sing ora sugih utawa ora duwe panguwasa.Ngaturake kidang lumayu : Nuduhake rejeki sing angel pangalape (nyekele).Nggantang sari : mbobot, meteng.Nggarap sari : nggarap toya, menstruasi.Nggayuh ing tawang : Wong duwe pepenginan sing tangeh bisa kaleksanan.Nggugat kayu aking : Nggugat wong sing wis mati.Nglancipi singating andaka : Nenangi (membangunkan) nepsune wong sarana diwaduli apa-apa sing njalari ora senenge atine.Nglaler wilis : Wong nglakoni panggawe nistha. Wilis = ijo.Nglangkahi oyod mimang : Bingung. Mimang = oyod wringin, asring kanggo nulak bebaya sarana dikendhitake.Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rerusuh ing panggonan kang wis tentrem.Ngubak-ubak suwakane dhewe : Gawe rerusuh ing wilayahe dhewe .Nguyahi segara : Menehi barang (sumbangan) marang wong sugih.Nrenggiling hangapi mati : Katone ora nggatekake barang sing lagi dirembug, nanging satemene nggatekake banget.Nyalulu nruwelu : Wong mara menyang omahe wong duwe gawe nanging satemene ora diundang.Nyawat abalang wohe : Wong lanang ngarah wanita alantaran sedulure wong wadon iku .Nyundhang bathang bantheng : Njunjung wong gedhe sing wis apes.Nyumur gumuling : Wong sing babar pisan ora bisa nyimpen wewadi, yen krungu warta sing wadi dicritakake kabeh (glogok sok).Nguthik-uthik macan dhedhe : ganggu gawe wong sing lilih nepsune.Oleh angin becik : Ana ungup-ungpe arep tampa kabegjan.Ora ana banyu mili mandhuwur : Watak wantune anak mesthi kaya wong tuwane.Pancuran kaapit sendhang : Anak 3 lanange 1 dumunung ing tengah.Pantisari : Omah sing dumunung sing tengahing patamanan.Rampek-rampek kethek : Nyanak -nyanak wong ala mesthi kena alane.Rebut sari : Ungkul-ungkulan apike.Sandhing celeng boloten : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Sandhing kirik gudhigen : Sesrawungan karo wong ala mesthi katute.Sanggar waringin : Bisa aweh pangayoman marang kadang kadeyane.Salin slaga : Malih kelakuwane utawa pikirane . Slaga = Sing mbungkus kembang sadurunge kembang mekar (kelopak bunga).Sarining pangan : pathi , zat pangan sing migunani awak.Sawahe mung didol oyodan : Sawahe didol sapanenan. Ora sataun gadhu lan rendhengan.Semut ngadu gajah : Wong cilik nadu wong gedhe.Semut marani gula : Wong kang marani kamelikan (rejeki, pakareman, lsp)Semut ireng anak-anak sapi : Dewi Sapudi (garwa pangrembe Prabu Brawijaya Majapait) pekulitane ireng manis, peputra Bondhan Kejawan kang sinebut Lembu peteng.Sendhen kayu aking : Digugat
wewangi saka dhedhes. Ganda-wida : dhedhes lan boreh. Jebat kasturi = dhedhes (wewangi saka klanjere rase. Jebat = kasturi.Singidan nemu macan : Nyamar malah konangan panggedhene sing wis ngerti marang sedyane.Sirat-sirat madu : Mung kanggo lelamisan bae.Sulung alebu geni : Akehe pepeati ing paprangan, jalaran saben wadya sing arep lumawan mesthi mati.Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu dijaluki wuruk.Suwe mijet wohing ranti : Pegawean sing gampang banget.Taman sari : Patamanan , papan sing kanggo suka-suka parisuka.Tengu mangan brutune : Wong dipercaya ngreksa barang-barang, malang dicolongi dhewe.Thathit ngima unthit : Wong gedhe sing ngatonake pangwasane.Timun jinara : Pakaryan sing gampang banget.Timun wungkuk jaga imbuh : Wong bodho mung dianggo sedhiyan manawa ana kekurangan.Timun mungsuh duren : Wong ringkih memungsuhan karo wong santosa.Timun wuku gotong wolu : Pralambange R. Sutawijaya, jumenege ratu Mataram kanthi pambiyantune priyayi wolu yaiku : 1. Ki
danawa (buta) + arih (arih, mungsuh) = mungsuhe buta.Tunggal banyu : Tunggal ngelmu, tunggal guru kebatinan.Udan kethek macan dhedhe: Udan nanging srengengene isih ketara.Ula marani gebug : Wong kang njarag marani bebaya.Ula marani gitik : Wong kang njarag marani bebaya.Ula dhaulu : Ula sing sirahe loro (mung ana ing dongeng).Uripe aji godhong jati aking : Wong sing babar pisan ora kajen, disepelekake.Wani cur-curan banyu kendhi : Wani sumpah.Wanita srigunung : Wanita yen disawang saka kadohan katon ayu.Wanita sritaman : Wanita yen disawang katon ayu saka cedhakan.Wastra bedhah kayu pokah : Ketaton nganti putung balunge.Wedang lelaku tumper cinawetan : Bocah karam jadah disirik kanca-kancane.Witing tresna jalaran saka kulina: Sing njalari tuwuhe rasa tresna jalaran kerep srawung.Wringin kurung : Wringin sing dipageri mubeng ing tengahing alun-alun.
Reaksi: Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke FacebookBagikan ke Pinterest
Nembe mangertos maksudipun abanyu Gege, rumiyin rikala kula taksih lare, simbok uger bade ngedusi adik mawi mantra banyu gege lan sak lajengipun....Matur nuwun Pak Ugeng kula saget
curhat… mengatasi kolik pada bayi | blog-nya diviarsa
pak sumartono matur nuwun sedaya koleksi ingkang sampun dipun uploads pangapunten kawula namung ngresahi download kemawon. mboten saged mbantu nambah koleksi. kawula sanget bingah saged ngejar koleksi tembang kadul ingkang
beli bukunya soale q iki wong ndeso sing pengin
Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal.
Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi---
140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake
kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora
ana dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka perang\
164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane Gatotkaca sayuta\
166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung pilih-pilih sapa\
167. waskita pindha dewa\ bisa nyumurupi lahire
wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\
angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-
cara nistha\ ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\
172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja jelma kumara\ aja-aja kleru pandhita
ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\
Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo”. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa. Hamengkubuwono X aktif
Waosan I : I Para Raja 3:5-12 ; Tanggapan: Jabur 119:129–136;
Waosan II: Rum 8:26–39 ; Waosan III: Injil Mateus 13:31–33; 44–52 	Khotbah Jangkep
aben tiyang para kagunganipun Gusti Allah sami ngakeni tuwin pitados bilih pangreksanipun Gusti Allah dhateng para kagunganipun punika ageng saha ngedab-edhabi. Juru Mazmur kanthi manah ingkang andhap asor nyenyuwun wonten ngarsanipun Gusti supados dipun paringi manah saha kekiyatan kangge nindakaken sedaya angger-anggeripun, pranatanipun Gusti. Makaten ugi kita, kita ugi tansah pitados bilih kita kabereg lan kaparingan kekiyatan kangge nindakaken sadaya karsanipun Gusti. Kita ugi pitados bilih Gusti Allah angrancang endah dhateng sadaya gesang kita, awit saking punika wonten ing sadaya prakawis Gusti Allah tansah nunggil kaliyan kita murih sae lan endahing gesang kita. Krana punika ugi langkung endah bilih menawi kita purun sami tansah mlampah miturut sihipun Gusti Yesus, sarta kanthi andhap asor kita sami purun kapimpin dening Sang Roh Suci. Lah punika minangka wujuding manah ingkang wicaksana lan wujuding rawuhipun Kratoning Swarga wonten ing jagad. Kita minangka pasamuwanipun Gusti ugi kedah pitados bilih Gusti Allah sampun kepareng ngagem kita kangge wujuding Kratoning Swarga wonten jagad punika. Kenging punapa makaten? kita pitados bilih rawuhipun Gusti Yesus wonten ing jagad punika minangka rawuhing Kratoning Swarga wonten jagad, mila menawi ing dinten punika kita tinimbalan lan pinilih dados putraning Allah wonten Gusti Yesus Kristus, ateges wonten ing sadaya kawon tenan gesang kita kedah ngatingalaken tanda-tanda rawuhing Kratoning Swarga.
Para sedherek ingkang kinasih, Menawi ing dinten punika kita sami mendhet jejer/tema: KAWULA MUGI KAPARINGANA MANAH INGKANG WICAKSANA, punika ateges:
Kita sami tansah pitados bilih Gusti Allah punika ingkang mbelani kita.
Kita sami mangertos bilih ing pundi Roh Suci makarya paring panuntun dhateng manungsa ing ngriku kita sami mangertos bilih roh pepeteng ugi makarya kangge nasaraken manungsa. Tegesipun menawi Roh Suci makarya saperlu paring kekiyatan dhateng manungsa kangge tumindak ingkang sae saha leres, mila roh pepeteng ugi makarya kangge ndhatengaken prakawis ingkang awon malah ugi saged nebihaken kita saking Gusti Allah, satemah kita sami tumindak ingkang berpihak dhateng roh pepeteng/setan punika. Ing sisih sanes kita minangka para kagunganipun Gusti Allah ugi badhe aben ajeng kaliyan pacoben sae ingkang saking nglebet diri kita piyambah minangka karingkihan lan kasekengan kita lan ugi ingkang dhatengipun saking pihak luar. Pemazmur/Juru Mazmur kanthi cetha paring katerangan lan paseksen bilih punika badhe saged dipun adhepi lan pemazmur badhe tansah mimpang. Kawontenan ingkang makaten punika ugi tansah dipun pitadosi dening Rasul Paulus bilih wonten ing sadaya prakawis Rasul Paulus tansah kinanthenan dening Gusti Allah. Ing ngriki ateges Gusti Allah tumindak minangka pangayom saking sadaya peladosanipun. Punika kacetha wonten ing II Korinta 4:8 – 9 – ”Mungguhing samubarang aku iki padha katindhes, nanging ora kejepit; aku padha kentekan akal, nanging ora kelangan pengarep-arep; aku padha dikuya-kuya, nanging ora ditinggal mijen; aku padha kabanting, nanging ora nemu bilai.” Makaten ugi kangge kita ing dinten punika. Kita asring ngalami lan aben ajeng kados dene Rasul Paulus, nanging kita pitados bilih Gusti Allah boten badhe negakaken kita, malah Gusti Allah sampun karsa dados pembela kita. Ruma 8:31 ”…… menawa Gusti Allah ana ing pihak kita, sapa kang bakal nglawan kita?” Menawi kita nembe aben ajeng kaliyan mawerni-werni pacoben saha awrating gesang, sumangga kita sami kemutan lan pitados bilih Gusti Allah tansah dados pembela kita, lan Gusti Allah tansah wonten ing pihak kita. Gusti boten badhe negakaken kita piyambakan temah dados pejah, mila sumangga kita minangka umat kagunganipun Gusti ingkang setya punika, kita tansah pasrah sumarah wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha agung saha maha asih. Sikap pasrah punika katingal wonten ing satengahing peladosan saha pedamel kita, kadas ta:
Boten badhe ajrih lan kuwatos nglampahi gesang padintenan punika awit kita pitados bilih Gusti Allah wonten ing Sang Kristus tansah tumindak minangka pihak ingkang mbelani kita. ”… Menawa Gusti Allah ana ing pihak kita, sapa kang bakal nglawan kita?”
Kita badhe tansah lumampah kanthi sikep ingkang nengenaken kejujuran, kaadilan, lan kasetyan. Kita tetep kukuh ing kapitadosan kita bilih Gusti Yesus punika Juruwilujeng kita lan kita boten badhe selak/nilar Gusti Yesus Kristus.
Kanthi kawontenan ing ngajeng punika kita ingkang sampun dados brayatipun Gusti Allah inggih ugi brayat Kratoning Swarga pitados bilih:
	Gusti Allah karsa ngagem kita saperlu dados sarem lan ragi ingkang wujudipun alit ananging ingkang saged ndadosaken sadaya sami eca temah nuwuhaken ewah-ewahan ingkang ageng tumuju dhateng kasampurnaning sariranipun Sang Kristus.
	Wonten sadaya prakawis kita boten badhe kapedhotan katresnan saking Gusti kita Yesus Kristus.
	Kanthi manah ingkang andhap-asor, kita ngaturaken wangsulan dhateng timbalanipun Gusti.
Kados dene Sang Prabu Soleman ingkang taksih nem sanget nalika katetepaken minangka raja ing Israel, kasunyatanipun Sang Prabu Soleman boten tumindak adigang lan adigung, sapa sira. lan sapa ingsung. Soleman boten ngginakaken aji mumpung, ananging kanthi manah ingkang kebak andhap asor ngakeni sadaya karingkihan lan kasekenganipun, malah ngakeni bilih krana taksih nem punika ingkang asring njalari Soleman tumindak lepat. Krana punika nalika Gusti Allah ndangu dhateng Soleman wonten ing pangimpen, Soleman boten ngginakan wewengan punika kangge nguja hawa nepsunipun kanthi nyuwun ingkang aneh-aneh, malah kosok wangsulipun Soleman nyuwun ingkang prasaja, inggih punika manah ingkang wicaksana, ingkang saged nimbang sadaya prakawis, temah Soleman saged nindakaken timbalan minangka raja ing Israel. Sikap lan tindakan Soleman ingkang makaten punika minangka wujuding manah ingkang andhap asor nampi timbalan minangka raja. Prakawis ingkang makaten punika wau ugi saged kedadosan wonten ing gesang kita. Kita minangka umat ingkang katimbalan dados seksinipun Gusti Allah, wonten ing pundi kemawon kita kapapanaken. Menawi kita kapapanaken Gusti wonten satengahing masyarakat utawi sampun kepareng nampi pedamelan, punika minangka wujuding berkah ingkang ageng. Kita sami nampeni kanthi manah ingkang andhap asor.
Menawi kita kanthi andhap asor nampi timbalanipun Gusti, mila lajeng kathah tiyang ingkang saged ngraosaken berkahipun Gusti awit saking peladosan kita punika. Kathah tiyang ingkang sami ngraosaken kabingahan awit saking peladosan kita. Sikap lan tindakan andhap asor badhe ndadosaken kita langkung setya lan jujur, temah kita kalis saking tumindak ingkang aji mumpung, kumawasa, lan gumunggung.
Para kinasih, punapa ta wujuding kita kanthi andhap asor kangge nampi timbalanipun Gusti Allah? Prasaja kemawon, inggih punika kita boten badhe tumindak ingkang aneh-aneh, temah ndadosaken kucem asmanipun Gusti. Kanthi manah ingkang tinarbuka nampi panuntuning Sang Roh Suci lan kanthi makaten ugi kita purun nampi sedaya pepenget, pameleh, lan pitedah saking sok sintena kemawon.Badhe tansah setya nindakaken sadaya pakaryan kanthi jujur lan pasrah wonten ing ngarsanipun Gusti. Kanthi manah ingkang kebak raos sokur lan suka bingah nglampahi sadaya pedamelan lan peladosan minangka wujuding berkahing Gusti. Kita sami sumadya kapimpin dening Roh Suci.
Para kinasih, pepanggihanipun Sang Prabu Soleman kaliyan Gusti Allah wonten ing salebeting pangimpen temtu kedah kita tampeni bilih pepanggihan punika minangka pepanggihan wonten ing Roh. Pepanggihan punika ugi nedahaken dhateng kita bilih Gusti Allah tansah paring pitulungan, paring pangayoman, lan paring panuntun dhateng kita temah sadaya ingkang kita tindakaken punika badhe kasil. Malah Rasul Paulus kanthi andhap asor ngraosaken lan nampeni sadaya punika minangka satunggaling bab ingkang boten saged dipun selaki, temah Rasul Paulus pitados bilih wonten ing sadaya prakawis Gusti Allah tansah nunggil kaliyan gesangipun manungsa. Punika kacetha saking: ”saiki kita padha sumurup yen Gusti Allah uga makarya ana ing samubarang kabeh, njalari becike wong kang padha tresna marang Panjenengane, yaiku para kang tinimbalan miturut ing pepesthening Allah.” ( Rum 8:28). Kangge mangertosi kanthi yektos tujuwan nunggilipun Gusti Allah wonten ing sadaya prakawis gesang kita, kita kedah anggadhahi manah ingkang wicaksana. Lan manah ingkang wicaksana punika saged kita tampeni menawi kita purun kanthi andhap asor katuntun dening Sang Roh Suci. Dados panunggiling Sang Roh Suci wonten ing gesangipun manungsa punika ingkang nyagedaken kita para manungsa kangge mangertosi punapa ta karsanipun Gusti Allah wonten ing salebeting gesangipun manungsa. Ing sisih sanes kita katuntun murih tansah miji lan milih Gusti Yesus minangka Juruwilujeng kita ingkang sejatos. Keputusan ndherek Gusti Yesus minangka keputusan ingkang wicaksana, minangka keputusan ingkang katuntun lan kapimpin dening Sang Roh Suci. Ateges ugi kita sampun kadadosaken brayating Kratoning Swarga.
Menawi kita punika minangka brayat Kratoning Swarga, kados pundi patrapipun wonten gesang kita padintenan punika? Prasaja kemawon, menawi kita kadosdene wiji sawi, katingal alit lan boten wonten aosipun, malah katingal ringkih lan boten anggadhahi daya, ananging saged ngedalaken wong ingkang ageng saha ngedab-edabi. Ragi, alit lan prasaja nanging anggadhahi kekiyatan ingkang ageng kangge ngawontenaken ewah-ewahan. Raja brana ingkang kapendhem, ingkang katingal awon lan boten wonten ajinipun ananging estunipun anggadhahi aji ingkang inggil sanget. Mutyara ingkang endah, ateges kita kedah ngatingalaken kaendahan lan peladosan ingkang beda kaliyan sanesipun lan ugi tansah langgeng,
Krakad (jaring ingkang ageng), ateges kita minangka piranti ingkang saged kangge njaring lan ngedalaken woh ingkang kathah. Ing samangke sumangga kita sami nilingaken sadaya punika. Punapa kita ugi sampun wujudaken brayat Kratoning Swarga ingkang tansah katuntun dening Sang Roh Suci? Menawi inggih mila kita badhe anggadhahi daya lan semangat ingkang ageng, temah kita migunani kangge tiyang kathah. Anggadhahi kekiyatan lan semangat kangge ngwontenaken ewah-ewahan tumrap prakawis-prakawis ingkang awon dados ingkang prayogi lan sae. Anggadhahi makna, pangaji, lan kaendahan ingkang tansah sumorot temah saged ngedalaken woh ingkang langgeng.
Para kinasih, Sadaya punika badhe saged kalampahan menawi kita purun katuntun dening sang Roh Suci. Sumangga kita sami sumadya tansah katuntun
arep nulis neng endi, ya wis neng kene bae. Inyong arep wei warta teranget mbak pepeng…siap2 diwaca,
ngalah sithik. Nggih Pak, ngalah sithik ning apik
» Resep masakan Rujak Soto Banyuwangi Resep masakan Rujak Soto Banyuwangi Resep masakan Rujak Soto
curhat… boneka buat balita | blog-nya diviarsa
Sayange wes duwe bojo nanging aku aku wes kadong tresno
Nelongso rasaneng ati yen aku ra klakon melu nduweni
kambek arek2 8-> 8-> 8->
kelembai28-02-2008, 11:52 PMLoh... kok rame wong jowo neng CG rupane..., kabare sak kabehan.. lujeng nggeh...
wak28-02-2008, 11:53 PMhaaa..apa bikin tu..lama tersadai kat cni wak peratikan !!!
rame wong jowo neng CG rupane..., kabare sak kabehan.. lujeng nggeh...
neng kono...:D Matta band ono metu tv3..
p/s:Insya Allah,wak arek blajar forex ambek sampeian iyo...
ooo, neng Kuantan... Kulo mikirin sampean neng Jowo. Kulo saiki neng Suroboyo. Kapan main merene? Munggo wak.. arek2
mikirin sampean neng Jowo. Kulo saiki neng Suroboyo. Kapan main merene? Munggo wak.. arek2
moneyceo26-04-2008, 02:59 AMohh arek2 suroboyo ku...:x :x =P~ =P~ :x :x =P~ =P~ =P~ =P~ kapan smapean ono neng kene?
Waduh wak... mikirin kucing garong neng suroboyo iki rak iso mulih kulo neng Malaysia. Tapine kulo wedi bojo kulo nangkono nyanyiin lagu iki. Dino senin iki yo mulih ndisek tapine langsung mulih neng kampung e kulo, Perak. Bojo seng nomer siji arep lahirin anak kulo seng nomer papat. Arep e iso entok anak wedok, seng ono saiki
kulo wedi bojo kulo nangkono nyanyiin lagu iki. Dino senin iki yo mulih ndisek tapine langsung mulih neng kampung e kulo, Perak. Bojo seng nomer siji arep lahirin anak kulo seng nomer papat. Arep e iso entok anak wedok, seng ono saiki lanang kabeh wak...
wak29-05-2008, 12:36 AMWaa... wak wes melebu ki... kangen karo sampean..
wak wes suie orak delok nang kene...lho kok podho,kulo pun kangen ambek sampean...:)cgrock
wak kat penang la bro..:D
moneyceo29-05-2008, 12:42 AMkabare sampean?
iyo wes... kangen kabeh... kulo barusan mulih suroboyo. ndlok arek2 karo kucing2 garong nang kono.. arek iki arep
Wong Lanang Saru*X-Men 2 -- Wong Lanang Saru Banget*Cheaper by Dozen -- Tumbas Selusin Langkung Mirah*
cilik angger arep nang mbaron ora wani nganggo klambi sing wirnane biru. Jarene disenengi kanjeng ratu. Ning bener kok akeh kesaksiane menowo Kanjeng Ratu Kidul Lan Nyi Roro Kidul ki pancen ono. Dhek jaman Omo tikus .. Jarene tikus ki metune seko segoro. Angger ombak ngambyuk .. metune tikus. Tikus ki di basmi piye wae isih ono. Ananging Ngerti ngerti nek wis kersane ora dibasmi yo tikus dadi ilang ngono wae.Mulane nek Neng segoro kidul ngati - ati ing pangucap lan tumindak. Ora mung neng segoro kidul wae
banyu segoro ndadekake samar, dadi umpama ono masalah merga wong caketan karo ombak kadhang akeh sing leno, sansoyo nengah, dadi diarepke yen nganggo klambi warno sakliyane biru utowo ijo yen pas wong leno soyo nengah ono wong liyo sing ngelengake bab keslametane.....ping pindhone wong - wong sing percoyo mangkono, digegadhang wedi karo sing ngrumat Segoro, dadi ra sembarangan laku marang segoro ne kuwi,contone ra gawe reregedan, sampah utawa gawe reged hino. Lha nanging saiki malah bab sing mengkono kuwi kadhang dadi salah tompo, koyoto musyrik lang samubarange, padahal wong jaman
Ratu Kidul? Fri Aug 22, 2008 11:57 am badai-laut-selatan wrote:mas Gareng, ra oleh nganggo kalmbi biru mergane antarane wernaning klambi karo wernaning banyu segoro ndadekake samar, dadi umpama ono masalah merga wong caketan karo ombak kadhang akeh sing leno, sansoyo nengah, dadi diarepke yen nganggo klambi warno sakliyane biru utowo ijo yen pas wong leno soyo nengah ono wong liyo sing ngelengake bab keslametane.....ping pindhone wong - wong sing percoyo mangkono, digegadhang wedi karo sing ngrumat Segoro, dadi ra sembarangan laku marang segoro ne kuwi,contone ra gawe reregedan, sampah utawa gawe reged hino. Lha nanging saiki malah bab sing mengkono kuwi kadhang dadi salah tompo, koyoto musyrik lang samubarange, padahal wong jaman
kidul ono laut...ombak sing gede...wis ngono wae.... :) k_lopPengawa
mungkin malah ra ono...sing jelas keton
Ratu Kidul? Sun Jul 12, 2009 10:43 am taufik andianto wrote:Ratu Kidul kuwi ono, ning ndi2 panggon mesti ono panguasane (mbaurekso) dewe2 nanging alame bedo karo manungso , yen ning alame manungso ibarate koyo presidenne dewe2. piye mas kiro2? :!@#@!:setuju pakdhe. Setiap panggonan/daerah kuwi mesti ana penguasa utawa sing disebut sing bahurekso. Nanging jeneng/nama si-penguasa kuwi beda seka tempat siji lan sijine. Alam jin kuwi pancen ana, kita menungsa wajib percaya. Ning aja sekali sekali nyembah/njunjung bangsa iki ngluwihi
Ratu Kidul? Mon Jul 13, 2009 12:31 am martinus wrote:taufik andianto wrote:Ratu Kidul kuwi ono, ning ndi2 panggon mesti ono panguasane (mbaurekso) dewe2 nanging alame bedo karo manungso , yen ning alame manungso ibarate koyo presidenne dewe2. piye mas kiro2? :!@#@!:setuju pakdhe. Setiap panggonan/daerah kuwi mesti ana penguasa utawa sing disebut sing bahurekso. Nanging jeneng/nama si-penguasa kuwi beda seka tempat siji lan sijine. Alam jin kuwi pancen ana, kita menungsa wajib percaya. Ning aja sekali sekali nyembah/njunjung bangsa iki ngluwihi Gusti
Ratu Kidul? Mon Jul 13, 2009 10:08 pm jare jin ki ono sing dhuwe agama? lha nek kekancan ro jin sing islam ki piye yo?
Ratu Kidul? Tue Aug 11, 2009 3:41 pm Mengenen yo para sedulu.......rungokno ( wacanen mbokne sing bener) piwulang iki......Ratu kidul utawa nyi roro kidul iku wis suwe ingkang dadi regejegan antarane ono lan ora...nah sak pamawasku ono telung kapercayan sing ono hubungane karo mbok loro kidul....1. akeh sing percaya yen ing segara kidul iku ana sing nguwasani yaiku nyi roro kidul sing dadi bojone raja mataram...wiwiwt sakak Panembahan senapati nganti sri sultan sing saiki kaping X ing ngayogyakarta.....
kidul yo ora muncul....2. Nyi roro kidul iku saktemen ono ning wis mati. jenenge asli "lembayung" urip ning cedak laut daerah giring playen apa paliyan ngono aku lali. Lembayung iku wong gunung kidul asli sing dadi garwa simpenaning ratu mataram. mataram iku biyen pusate nang sura karta mula nek ngomongke lembayung iku mestine yo garwa ratu sing omahe neng kidul ( gunung kidul iku sisih kidule solo). seweneing suwe lembayung iku disebut kanthi jengen ratu kidul. Omahe cedak segara kidul...suwening suwe dadi legenda lan dicritakke dadi penguasa laut kidulll padahal maune mung omahe cedak laut thok.....lan bentuke manungsa dudu jin...bojone raja mataram yo bener ning m,ung selir......3. kapercayan kaping telu iki ono h8unungane masalh politik. jaman biyen wong jawa iku senengane neng laut...golek urip sandang pangan neng laut.. merga sak durunge mataram muncul ratu iku anan demak... demak cedak laut mula wong jawa senenge jembumblung neng laut.....Panembahn senapati oleh bumi perdikan merga menag perang ro arya penangsang ning tlatah mentaok...terus gawe kraton sing dijenengke metaram. lah wong mataram iku digawa sakak demak.... metaram dhewe maune mung alas isine kethek....mula ben metaram anan uwonge Panembahan senapati nggawa wadya sakak demak.ngawane uwong gampang sing marahi angel iku metaram (solo) kuwi adoh laut.....wong sing digawa dho seneg jembumblung neng laut....nah suwe suwe rakyat mataram iku ora jenak...merga adoh laut....mboko siji...rakyate mulih neng demak utawa lunga ngidul sisan nyedak laut.....Panembahan senopati ya was semelang. lah priye mosok dadi ratu ra duwe kawulo???? Mula terus digawe crita....nek iwak iku ora apik tumrap kesehataneing manungsa....apap maneh kanggone wong meteng. Mula nek saiki ketemu wong sing umure 70 an tahun lan ora mangan sekolah... wong wong iku isih percayay yen awke dewe iku ora apik nek kokeyan mangan iwak. iki digawe ngemu maksud ben rakyat mataram ora do pingin nyang laut meneh golek iwak....ben do gelem tani neng cedak kraton ae...neng solo.terus ben rakyat mataram ora ngrangsek lan pindah ngidul nyedak laut ( nek ngalor nyang demak adoh, cedak ngidul) mula ratu metarm gawe dongeng nek duwe bojo sing nguwasani laut kidul jengen ratu kidul... dongeng iki digawe men wongh mataram do ora wani neng laut utawa omah cedak laut....tuhjuane jelas ben wong metarm iku jenak neng cedak krato ( neng solo).....nah kanggo aku sing nomer 2 lan 3 iku luwih
curhat… pergantian merek susu formula untuk balita | blog-nya diviarsa
cara mengatasi balita susah makan | blog-nya diviarsa
lanang...lha nek wedok?nek wedhok
Solution Kanggo kabeh dosa kaapura dening Gusti Al...
gegayutan kalian dhinten ambal warsa kula ingkang 17 taun. kanca- kanca kula aturi rawuh wonten griya kula: inten :senen tanggal :20-juli 2009 tabuh : 3.30 adresipun : perum boro mukti a4. no 8 purworejo waruhipun kanca-kanca kula
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
mundhut manungsa mau kapapanake ana ing patamanan Eden kakarsakake ngolah lan ngreksa.” [ayat 18]
Nalika taksih alit, menawi kula dipun ajak kaliyan simbah putri kintun dhaharan kangge simbah kakung ingkang saweg makarya wonten ing sabin, manah kula kraos seneng. Kula saged ningali sesawangan ingkang endah. Pantun lan
Menawi kita mirsani kawontenan samangke, kathah para nem-neman saking dusun ingkang langkung remen makarya ing kitha-kitha ageng. Sampun awis-awis ingkang taksih kepengin dados petani. Sejatosipun, para petani (lan ugi para nelayan) punika saged dipun wastani pahlawan pangan. Predikat punika nedahaken bilih jejering petani punika penting sanget. Cobi kita penggalih, kados pundi menawi boten wonten petani utawi nelayan? Punapa ingkang badhe kita tedha? Cetha pakaryanipun among tani punika saestu aji, awit inggih pakaryanipun punika ingkang nyekapi kabutuhan dhasaring manungsa.
Para kadang tani lan nelayan punika salah satunggaling profesi ingkang saged dipun wastani ngolah lan ngreksa bumi peparingipun Allah, pramila profesi punika boten saged dipun anggep entheng. Para kadang tani tansah taberi anggenipun makarya supados kita sami tansah nggadahi tetedhan, nanging piyambakipun asring dados pihak ingkang dipun kawonaken para pengusaha, kados pengusaha pupuk, tengkulak lsp.
Karaharjanipun para kadang tani punika estunipun karaharjanipun tiyang kathah. Mila sumangga kita tansah nyengkuyung para kadang tani kita supados anggenipun makarya saged nuwuhaken hasil panen ingkang sae. GKJW, wonten ing PPJP/PPJM (Program Pembangunan Jangka Panjang/Menengah) sampun nggagas pembaruan ing babagan pertanian organik, minangka salah satunggaling cara supados kita saged nggayuh kedaulatan pangan. Sumangga gegayuhan punika kita sengkuyung, boten namung kanthi pandonga, ananging ugi kalayan pakaryan ingkang nyata, umpaminipun kanthi nambahi seserepan ilmu bab teknik pertanian ingkang
Waosan II: Rum 9:1-5; Waosan III: Injil Mateus 14 : 13 – 21 	Khotbah Jangkep
ukjijatipun Gusti Yesus paring tedha dhateng 5000 tiyang, ngemutaken dhateng kita bilih nalika bangsa Israel taksih wonten ing ara-ara samun 40 taun dangunipun, bangsa Israel boten nyambut damel, ananging dene tetep saged nedha, awit Gusti Allah tansah paring pangrimat lumantar/awujud roti saking suwarga inggih punika Manna. Ugi kaparingan lawuh inggih punika peksi puyuh. Satemah bangsa Israel boten nate keluwen nanging tansah kacekapan. Punika ugi ngemutaken kita kaliyan Yesaya 55:1-5 ing pundi Gusti paring dhawuh bilih manungsa saged gesang kanthi kacekapan krana panguwaosipun Gusti Allah malah Gusti Yesus ugi paring pangandika, bilih manungsa gesang boten namung saking roti kemawon, ananging saking pangandika ingkang medal saking lesanipun Gusti Allah. Ing ngriki para kagunganipun kedah langkung pitados dhateng panguwaosipun Gusti Allah ingkang kacetha lumantar pakaryanipun ingkang ngedab-edabi.
Lumantar waosan punika, kita saged mendhet piwulang ingkang makaten:
a.	Pasamuwanipun Gusti kedah purun lelados kanthi jangkep lan wetah.
Nalika wekdal sampun sonten malah saged kawastanan sampun dalu, ing pundi minangka wekdalipun sami dhahar sonten (dalu), para murid lajeng munjuk atur dhateng Gusti Yesus, Gurunipun, ”Tiyang kathah punika prayogi kadhawuhan kesah tumbas tedha dhateng ing dhusun-dhusun.” Satleraman atur punika sae lan pinanggih nalar. Kenging punapa makaten? awit :
a.	Ingkang wonten ing para murid namung wonten gangsal roti lan ulam kalih
b.	Para murid luwar saking prakawis-prakawis ingkang ruwet, awit 12 murid temtu boten badhe saged ngladosi tiyang langkung saking 5000
c.	Rombonganipun Gusti Yesus, kalebet ugi para murid sampun sayah.
Ananging nalika Gusti Yesus midhanget lan nampi usul ingkang makaten punika, Gusti Yesus boten kersa nampi lan nolak kanthi ngendika: ”Kowe bae menehana mangan.” kenging punapa Gusti Yesus paring dhawuh ingkang makaten? Punapa Gusti Yesus boten pirsa punapa lan pinten ingkang dipun gadhahi para murid? Temtu Gusti Yesus pirsa kanthi cetha kawontenan para murid. Menawi Gusti paring dhawuh dhateng para murid ingkang makaten punika karana Gusti Yesus kagungan karsa, murih para murid anggenipun sami lelados kanthi jangkep lan wetah. Tegesipun sasampunipun para murid lelados bab karohanen, para murid ugi kedah lelados dhateng tiyang kathah ing bab kabetahan sanesipun. Inggih punika kabetahan tedha. Awit sonten punika tiyang kathah sampun sami sayah krana sampun sadinten nampi piwulang saking Gusti Yesus. Menawi Gusti Yesus nampi aturipun para murid, tiyang kathah namung badhe sumerep, bilih Gusti Yesus punika namung saged lelados bab-bab ingkang magepokan kaliyan bab-bab karohanen kemawon. Lan menawi para murid lajeng paring tedha, temtu kita dipun-emutaken dhateng pangandika bilih manungsa gesang boten namung saking roti, nanging ugi saking pangandika ingkang medal saking lesanipun Gusti Allah. Mila ing ngriki Gusti Yesus kuwaos paring roti saking suwarga kados dene nalika paring roti (mana) ing ara-ara samun dhateng bangsa Israel. Ing ngriku ingkang dipun-betahaken inggih punika para murid pasrah lan nyuwun berkah dhateng Gusti Yesus Kristus, awit inggih namung Gusti Yesus ingkang kagungan berkah lan roti. Kanthi makaten menawi para murid purun nyuwun dhateng Gusti Yesus sadaya prakawis saged karampungaken. Kangge memulang bab punika Gusti Yesus lajeng paring dhawuh dhateng para murid supados para murid mbekta roti lan ulam lan kaaturaken Gusti Yesus saperlu dipun berkahi. Lan estu nyata krana berkahipun Gusti Yesus roti lan ulam punika nyrambahi dhateng 5000 tiyang.
Para kinasih, lumantar piwulangipun Gusti Yesus punika kita kaparingan tuladha bilih menawi kita lelados kedah kanthi jangkep lan wetah. Boten namung kabetahan karohanen, nanging ugi kangge kabetahan kajasmanen, punapa dene kabetahan sanesipun.
Peladosan ingkang kawontenaken dening pasamuwan, inggih peladosan ingkang jangkep saha nggepok ing babagan ingkang dhasariah, minangka peladosan saking sadaya warganing pasamuwan. Tegesipun peladosan punika boten namung secara bebadan ananging ugi kedah kaliyan
piyambak. Sadaya warganing pasamuwan kedah tumandang lan cecawis kangge ndherek sengkut wonten ing peladosan. Ing ngriki lumantar pasamuwan/gereja, tiyang saged sami nampi tetedhan lan saged katuwukan. Supados prakawis punika saged kelampahan, mila pasamuwan kedah wangsul malih dhateng panguwaosipun Gusti Allah. Pangandikanipun Gusti punika ”Inggih” lan ”Amin!” Ing sisih sanes asring kita tumindak namung miturut pikajeng kita kemawon, supados kita saged mindhah prakawis ingkang nembe kita adhepi dhateng tiyang sanes. Injil Matius 14 : 13 – 21 ngemu kawontenan bilih estunipun para murid sumerep tiyang kathah punika mbetahaken tetadhan, ananging para murid boten siap kangge ngladosi tiyang kathah punika kanthi paring tedha. Krana punika para murid lajeng ngajengaken usulan dhateng gurunipun supados kengken dhateng tiyang kathah punika kesah pados tedha. Mawi cara ingkang makaten prakawis ingkang dipun-adhepi para murid lajeng saged rampung karana pindhah dhateng tiyang kathah. Ananging Gurunipun para murid, inggih ugi Gustipun boten marengaken cara ingkang makaten punika. Para murid kedah cumawis lan purun lelados sacara wetah. Makaten ugi kangge kita ing dinten punika, minangka pasamuwanipun Gusti, kita kedah sumadya lelados. Rasul Paulus lumantar II Timotius 4 : 2 paring pambereg: ”Kowe nggelarna pangandika, sumanggema ing wektu kang becik, utawa ing wektu kang ora becik….”. Sumangga kita sami lelados kanthi setya lan tekun.
c.	Anggenipun sami lelados, pasamuwan kedah pasrah kaliyan Gusti Yesus
Para kinasih, kenging punapa para murid boten yakin kaliyan ingkang dipun gadhahi? Ingkang dipun gadhahi para murid inggih punika roti, ulam, lan temtu pitados dhateng Gusti Yesus Kristus. Punika kacetha nalika Gusti Yesus paring dhawuh supados tiyang kathah punika kaparingan tedha, malah nyuwun dhateng Gusti murih Gusti Yesus dhawuh dhateng tiyang kathah supados sami kesah dhateng kampung-kampung ing kiwa tengenipun saprelu pados tetedhan. Nanging Gusti Yesus tetep paring dhawuh dhateng para murid, ”kowe bae menehana mangan!” Kados pundi patrapipun, kok sadaya punika saged kedadosan? Prakawis punika saged kalampahan awit nalika para murid lelados sami kesupen bilih para murid sami anggadhahi Gusti Yesus. Para murid boten sesarengan kaliyan Gusti Yesus Kristus, para murid mlampah piyambak, lan para murid boten pasrah dhateng Gustinipun, inggih punika Gusti Yesus Kristus. Prakawis ingkang sami asring kedadosan dhateng kita para kagunganipun Gusti Yesus. Sinaosa kita anggadhahi Gusti Yesus nanging asring kesupen bilih kita gadhah Gusti, mila menawi kita lelados lajeng sami kathah ingkang gagal lan boten mlampah cundhuk kaliyan pangandikanipun Gusti Yesus. Sumangga sami lelados kanthi tansah pasrah dhateng Gusti. Menawi Gusti Yesus paring dhawuh supados kita paring tedha, ateges ugi Gusti Yesus paring dhawuh dhateng kita supados kita tansah pasrah lan sumarah dhateng Gusti Yesus Kristus. Dhawuhipun Gusti Yesus punika ngemutaken kita dhateng pangandikanipun Gusti saking Yesaya 55: 2b – ”… padha ngrungokna marang Ingsun, temah sira bakal padha mangan pangan kang becik.” Sumangga para kinasih kita sami lelados kanthi tansah pitados lan pasrah dhateng Gusti Yesus !
d.	Wonten ing pakaryanipun, Gusti Yesus kepareng ngagem kita
Para kinasih, punapa Gusti Yesus kanthi panguwaosipun punika boten saged paring tedha dhateng tiyang kathah? Wangsulanipun temtu saged. Ananging kenging punapa Gusti Yesus paring dhawuh dhateng para murid supados para murid paring tedha dhateng tiyang kathah punika. Dhawuhipun Gusti Yesus sampun cetha: ”… ora usah padha lunga, kowe bae padha menehana mangan.” Kenging punapa makaten ? ing ngriki kita sami mangertos bilih boten prakawis Gusti Yesus saged punapa boten, awit temtunipun Gusti Yesus saged paring tedha dhateng tiyang kathah punika, ananging ing ngriki wonten prakawis ingkang baken saha wigati sanget inggih punika Gusti Yesus kepareng ngagem kita wonten ing salebeting peladosan saha pakaryanipun. Pramila sumangga kita sami sumanggem lan jujur tuwin andhap asor sumadya dipun-gem dening Gusti Yesus. Kados dene para murid nalika kanthi jujur matur wonten ngarsanipun Gusti Yesus: ”Ingkang wonten ing kula namung gangsal roti lan ulam kalih.” Wangsulan punika ingkang dipun-betahaken dening Gusti Yesus. Mila kita kanthi jujur lan andhap asor inggih sumadya sumanggem ndherek lelados Gusti Yesus Kristus. Malah sinten kemawon kita ingkang dipun-agem dening Gusti, temtu badhe tansah jujur lan andhap asor lan sikap punika ingkang dipun betahaken.
sampun kanthi sadhar bilih kita inggih dipun-agem dening Gusti Allah wonten salebeting pakaryan lan peladosanipun Gusti? Kados pundi wangsulan kita, punapa kita langkung tresna lan lelados, awit Gusti Allah wonten ing Sang Kristus sampun kepareng langkung rumiyin lelados lan nresnani
Manunggaling Kawulo Gusti, Bab 11 Sholat dan Manunggaling Kawulo lan Gusti
huehuehue... mangkokmu apik.. aku wngi nemu iku mangkok tp aku rak doyan tuku2 prabot.
TEMBUNG “NUWUN “ LAN “NYUWUN”
nyuwun lan tembung nuwun linggane suwun. Nanging trap-trapane sing beda. Lumrahe
tembung nuwun magepokan karo barang sing ora kasat mata , upamane : matur
nuwun, nuwun sewu, kula nuwun, nenuwun. Sanajan ngemu teges njaluk nanging ora
dene panjenengan sampun kersa rawuh ing rompok kula (
matur suwun. Mung pancene ing wilayah Surabaya sakiwa tengene akeh-akehe masyarakat
migunakake tembung “matur suwun” , “matur kasuwun” utawa dicekak wae
tamu). Ora “atur panyuwun” utawa “atur pasuwun.”
nuwun dhisik (Apabila masuk ke rumah orang harus permisi dahulu).
menapa menika dalemipun pak Sastra? (Mohon ijin, apakah ini rumah pak Sastra
nyuwun lumrahe ngemu surasa “njaluk” kang melok.
kula boten mangertos (Mohon maaf, saya tidak tahu). Nyuwun duka tegese
njaluk didukani jalaran saka ora ngertine utawa ora bisa menehi jawaban.
Tembung iki minangka krama inggile takon. Ora nuwun priksa utawa suwun priksa.
Menawi badhe mlebet gedhong menika kedah nyuwun palilah rumiyin dhateng ingkang jagi (
1. Wong Jawa pranyata nduweni kabudayan kang adi luhung.
pundi ingkang manut unggah-ungguh ingkang leres: “Mbah,
kula badhe taken?" "Mbah,
wonten tembung "mundhut priksa" tetiganipun sami-ngemu teges
"Mbah, kula badhe nyuwun priksa?"
“Leee, kae lho Eyangmu arep mundhut presa kapan olehmu mangkat . . .
sampun sepuh sanget taken pundi margi dhateng Wanasalam.
Yen manut unggah-ungguh, kula sarujuk pamanggihipun @Ki
Sastra Adiguna ( tuladha taken dhumateng ingkang langkung ingajenan) punapa
tuladha taken saking ingkang langkung ingajenan) . Dene tembung taken ( ngoko :
takon) kaginakaken dening utawi dhumateng tiyang ingkang kaanggep sami
pirsa (kangge awake dhewe), ning yen kangge tiyang sanes takon-taken-mundhut
*Kula badhe mundhut pirsa menapa kepareng?
*Kula badhe tangklet menapa kepareng, Bos?
Asih Aspalia : Kula badhe ndherek pirsa. Menika lepat menapa leres Mas
Gumuruh Bledheg Sayuta : Lepat, ingkang leres:
Rat Briyan Atmaka : Menawi njobo pripun kromo inggile pak bledhek
Asih Aspalia : Menawi ngaten ukara ten lagu campur
sari “Mas Joko” lepat. “Nyuwun sewu mas,kula badhe ndherek pirsa,menapa leres
Gumuruh Bledheg Sayuta : jaba kramanipun jawi,
ing jaba=ing jawi, kejaba=kejawi, jawi menika kramanipun jaba. Dene tembung
Lho jawi niko nopo sanes jowo artosipun
Gumuruh Bledheg Sayuta : Jawi kalebet polisemi, teges 1 jaba, teges 2 jawa. Wonten ing
Jawi sampun 3 tahun (Jawi=Jawa); Penjenengan dipuntengga wonten jawi
(jawi=jaba). Suraos 1 lan 2 boten wonten gandheng cenengipun ingaranan
polisemi, ning menawi tasih sesambetan kalebet homonimi.
Asih Aspalia : Manteb wejanganipun...Mas Bledheg. Sampun
Gumuruh Bledheg Sayuta : matur nuwun mbak asih, niki kula nembe ngrevisi kamus
Jawa-Indonesia: krama-ngoko, dados nggih tasih anget menika.
Asih Aspalia : Kangen sinau malih kados rumiyin mas
Bledheg. Siswa ingkang ajeg nyemak kula kaliyan Mas Edi Bung..
Gumuruh Bledheg Sayuta : Mas Edi Bung mpun awis-awis mecungul, duka nembe tindakan
Asih Aspalia : Lha nggih,kratone kok ditinggal
prung kados ngaten. Kula minangka patihe dados koncat-kancit niki...
Gumuruh Bledheg Sayuta : Mbak Blakim sapunika dedunung wonten pundi?
Kromowidjojo , Wong Jawa Juwara Nglangi Olympiade London 2012.
iku klakon nggondhol medhali emas 50 meter gaya bebas kanthi waktu 24.05 . Ranomi
anyar Olimpiade kanthi wektu 53,05 detik ing London Aquatic
dadi atlit nglangi melu rombongan (team ) Negara Landa. Satemene menange Ranomi
iki ora dikira-kira jalaran mungsuh – mungsuhe Ranomi nalika iku antara liya juwara Olimpiade sadurunge Britta Steffen saka Jerman , lan juwara
donya Therese Alshammar saka Swedia. Wong Jawa melu mongkog ing atase prestasi
Ranomi iku manggon ing tanah Jawa apa ya kira-kira bisa dadi juwara ya ?
Monumen tekane wong Jawa ing Suriname kang sepisanan. Gambar kacuplik saka Mas Jakiem Asmowdjojo kang saiki
enggal-enggal iki pranyata pelaksanaane ora bisa lancar alias semrawut .
ing Jakarta.”UKG tetep didhukung jalaran kanggo
ningkatake mutu guru, nanging aja nganti kanggo “ngukum guru ” upamane kanggo ngulur lan
aja digandhengake karo sertifikasi. UKG iki kudu dilakoni kabehe guru kang ana
Saperangan guru-guru nggresah jalaran kuranging kesiapan panitia kang nggelar UKG, sebab
nganti dina kang kaping lima ana guru sing durung ngakses soal-soal ujian UKG online
kasebut. Perkarane yaiku server durung siap yen dianggo paserta UKG bebarengan, kamangka yutan cacahe guru ing saindenging Indonesia. Sosialisasi
kang kurang sarta mepete wulan Ramadhan uga dadi sebab ora lancare UKG kasebut.
Luwih nemen maneh ana ing dhaerah, jalaran saking angele ngakses soal saengga
para guru diparengake mbaleni UKG ing wulan Oktober kang bakal teka.
Surabaya lan kutha –kutha liyane ngalami pepalang teknis gegayutan karo koneksi karo server pusat lan gagalnya login ujian. Mung
ing Jakarta kang ngalami pepalang paling sethithik . Nganti ujian rampung ana
pirang-pirang sekolahan ora bisa koneksi karo pusat , nanging uga ana sing wis
Kepriye asile ? Pranyata , kanggo conto kutha Malang asil biji
sing bijine sangisore 50. Kamangka standare kudu 70. Sanajan durung dievaluasi
kabeh , bijine UKG guru ing Mlang kalebu gagal. Pak Jianto, Kepala Seksi
Fungsional dan Kependidikan Dinas Pendidikan Kota Malang ngendika “Saka guru 20, mung guru 4 sing
ing pelaksanaan UKG, yaiku 91. Saliyane iku uga ana guru peserta sing
bijine 0 (nol), jalaran ora kasil njawab soal siji-sijia kanthi bener. “Ana 316 kabupaten/kutha sing bijine sangisoredi
rata-rata," ngendikane Saka cathetan Kemendikbud, ing wektu iki cacahe guru ing Indonesia luwih saka 2,9 juta. Ana limang provinsi kang persentase cacahe guru sing wis
Gemake kuru ora doyan mangan, anake turu emake njur diajak layangan.
Neng kali ana gemake, durung dirabi metu anake...
Tape ketan ragine wangi, tiwas digawekne parikan cahe durung tangi.
dasar ayu gek ya pinter... Parikane Mas Djajus Pete dkk ing pesbuk.
Ranomi Kromowidjojo , Wong Jawa Juwara Nglangi Oly...
sejatining uripYa ingsun sejatine uripYa ingsun Arjuna wongeTeka welas teka asihYa asih mating awak ingsun
wah nek tikus nganti metu hasile dadi opo kih tikus ngepet ki adjieKoordinatorLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 29.02.08Subyek: Re: Tikus Masuk Alat Vital Tue Apr 01, 2008 6:56 pm __BlacKy__ wrote: wah nek tikus nganti metu hasile dadi opo
diobok2 tikus lagi ora perlu seko wesi massing penting anggo kolor we ra bakalan mlebu
tikus ngglathak... rangga_ujpkKorLapLokasi : Wonosari, JogjaReputation : 5Join date : 04.02.09Subyek: Re: Tikus Masuk Alat Vital
ngaturaken puji ugi sukur dhumateng Alloh ingkang Moho Kuoso ingkang sampun maringi sedoyo kanikmatan dhumateng kulo lan panjenengan sedanten terutami iman lan islam. Sholawat ugi salam mugi-mugi dipuncurahaken kagem Nabi Muhammad Shalallahu ‘alaihi wa sallam.Tepangaken, nami kulo DEDI EKO K. Kulo lair wonten ing kito Cepu 24 Agustus 1977, putro ingkang nomer
Mugi-mugi amargi panjenengan sedanten mampir wonten ing blog kulo niki, kito saged ningkataken tali paseduluran ugi ukhwah islamiyah. Telasipun, mbok menawi wonten ketikan-ketikan kulo ingkang mboten sekeco ning ati panjenengan ugi bhoso jawi kulo ingkang mboten karuwan, kulo nyuwun pangapunten sakderengipun.Mugi-mugi Alloh maringi kakuatan lan kalancaran dhumateng kito sadoyo kagem
biaya haji plus Lamongan, biaya umrah Lamongan, biaya umroh Lamongan, haji plus Lamongan, paket haji plus Lamongan, paket umrah Lamongan, paket umroh Lamongan, plus Lamongan, travel haji plus Lamongan, travel umrah Lamongan, travel umroh Lamongan, umrah Lamongan, umrah plus Lamongan, umroh Lamongan, umroh plus Lamongan
perkembangan bayi setelah berumur 1 bulan | blog-nya diviarsa
sentuhan designer pada masker flu… | blog-nya diviarsa
maturnuwun pak, kula nggih madosi tembang-tembang jawi kangge lare kula. Menawi wonten liyane maluh, kula nggih purun. nuwun
berucap : “Duh Gusti kula nyuwunbantuan dumateng Nabi Muhammad sholallaahualaihi wassalam. Duh Gusti kula nyuwun bantuandumateng sahabat papat Abu Bakar, Umar,Ustman, All. Duh Gusti kula nyuwun bantuandumateng malaikat papat Jibril, Mikail, Isrofil,Izroil. Kula nyuwun karomahe ayat Qursynyuwun ditingalaken bangsa
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG PANGGANDHENG, KATA PENGHUBUNG, KONJUNGSI (3)
panggandheng ing sajroning ukara (konjungsi intrakalimat) yaiku tembung
panggandheng kang nggandheng tembung karo tembung, frasa karo frasa, utawa klausa
karo klausa. Tembung panggandheng iki diperang dadi telung werna, yaiku: 1. Tembung panggandheng koordinatif.
tembung karo tembung , frasa karo frasa, utawa kalusa karo klausa kang
panggandheng kang mratelakake muwuhi utawa nambah. Tuladha: lan, kaliyan, karo, sarta, kalawan, lawan
1.1. Aku lan kowe saiki kudu sowan menyang
1.3. Mardiyanti karo adhine mlaku-mlaku ing alun-alun.
1.4. Omah welit lan omah jogan lemah dibantu Negara.
“lawan” sejene ateges mungsuh uga ateges lan. Nanging tembung lawan saiki wis
ing tembang-tembang, basa rinengga, utawa ing buku sastra. Tuladhane: rina
lawan wengi, bapak lawan ibu, lsp.
panggandheng kang mratelakake teges kosok balen. Tuladha: nanging.
Ngedol Murah Watches lan Cool - Kita wis ngerti fungsi utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen
BudayaRimbu iki golongan kekarepan diarani pulo panyatur? dadi Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning akadhemik Inggris) dad...
Limbangan Kulon, Brebes Sub-District, Brebes Regency, Central Java 52219, Indonesia
Pagiyanten, Adiwerna, Tegal, Central Java 52194, Indonesia
Telp: +62 283 44540 23. Puskesmas Rajawetan.acr
Jl. Rajawetan No.332, Rajawetan, Tonjong, Kabupaten Brebes,
Jalan Kaligangsa Raya No. 62, Randusanga Kulon, Kecamatan Brebes, Kaligangsa Kulon, Kec.
Yani No.3, Brebes, Kec. Brebes, Kabupaten Brebes, Jawa Tengah 52212, Indonesia
Telp: +62 283 6177611 339. Budi Luhur
Salah sijine kebiasaane wong jowo yaiku niteni dino(hari). Kebiasaan niteni dino dipun arani Ilmu NUJUMAN.Contone biasane wong jowo nyambunghake dino kelahiran karo wataking manungsa. Sing diarani dino weton. Conto liyane menawa ameh kagungan gawe wong jowo biasane milih milih dino kang apik.Ing jaman modern saiki ilmu NUJUMAN wis jarang ingkang ngagem.Kajobo bener lan salahipun panemu saking ilmu punika, kita patut nglestarikhaken
"Asma kinaryo jopo"Kulo kinten punika paribasan jowo ingkang hanggadahi maksut jero sanget.Dening kabeh manungsa wonten ing jagad punika kagungan jeneng utawi asma piyambak piyambak. Lan sedaya asma kaliyan jeneng punika
bongso manca.Maos babagan punika sedaya Bangsa Indonesia mestinipun inggih mboten seneng lan dadosaken duko.Hananging kathah bangsa kito ingkang mboten hamengertos babagan punika. Taksih kathah bangso kita ingkang mboten mangertos menawi karyanipun saged dipun patenaken.Sanajan kados mekaten taksih wonten tiyang ingkang sugih amargi sadean barang kuno kadosto keris lan sakpiturutipun.Kulo kinten pemerintah lan pemimpin nagari kedahipun luwih hanggatekaken babagan punika. Paling mboten hamaringi pengertian dateng rakyat cilik menawi barang utawi karya cipta lan karya budaya punika saged dipun
ing antawis kalih dinten anak kulo mantun. Kalawingi estri kulo nggih kulo priksahaken ngagem PKMS puniko. Sedaya pelayanan punika “gratis”. Obat kalih dokteripun gratis mboten mbayar.Damel kertu PKMS punika nggih mboten angel namung cepak photo kaliyan KTP utawi Kk dipun
Saiki wis cumawis kanggo sapa wae sing kepengin mbiyantu nerjemahke WordPress basa jawa iki. Neng kene
Ojo sa’ngemplo ngemplo wae mur ngerti wareg. Digawe ayu karo Gusti mbo di sukuri ndu. Ojo lemu-lemu men aku seneng. Ngemilmu
mudeng opo opo piye jal, jenengan sing ganteni wae piye mas….
saiki dadi penulis buku kitab surga dunia, he-he-he gegedean ding. ranjang wae sing pass.
ScotsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 1 Sèptèmber 2016.
Nanging ngenteni sinau inkscape rampung. Ben iso gawe logo login sing apik lan enteng.
.-= sedulur Estiko menampilkan tulisan..Souvenir Pernikahan termurah =-.
Jor wae. Sak senenge. Mesakno nek diomong. Mengko nangis kosehan piye??? (lmao) (rofl)
menggunakan daun keladi tikus adalah kangker serviks, kangker otak, kangker limpa, kangker empedu, kengker ginjal, kangker tenggorokan, kangker tulang, kengker rektum, kangker liver, kangker pankreas, kangker paru-paru, kangker
apik kuwi.... madiKoordinatorLokasi : cijantungReputation : 2Join date : 24.05.08Subyek: Re: Seks Remaja Yogyakarta Mencengangkan Sun Jul 13, 2008 2:09 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote: .......Koyo opo wae paha kok tuku...........dodo menthoke opo ora po???
thok! thok! thok!
”Satus telung puluh lima ewu!”
”Aja takon ngendi omahku mas!”
”Aja takon pira umurku mas!”
kuwi seh mlebu wilayah purworejo tho kang? malah kene sing pribumi durung tau mampir, hehehe
Mbiyan pas iseh sma kerep dolan neng talun – munthilan… wes meh cedhak selo, mbuh saiki wes koyo
mboten wonten mriku?kados wonogiri puniko. nopo namung bendungan mawon?
Babat • Bluluk • Brondong • Deket •
Slawi, Kabupaten Temanggung Temanggung, Kabupaten Wonogiri Wonogiri, Kabupaten Wonosobo Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan,
tandha ping ( X ) ing aksara a, b, c, utawa d kang dadi wangsulan kang kok anggep paling bener!
6. Golek kawruh iku luwih utama tinimbang golek….
a. pengalaman b. ilmu c. bandha d. kapinteran
a. longsor b. tsunami c. geger d. lindhu
8. Ibu lagi (goreng) tahu. Tembung ing jero kurung sing bener ...
a. nggoreng b. gorengna c. digoreng d. gorengan
a. ilang b. butuh c. awet d. langgeng
Isenana titik-titik ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk!
16. Kedadeyan sing dipengeti saben tanggal 2 Mei yaiku….
19. Bukumu (samak) supaya ora gampang rusak. Tembung ing jero kurung yen digawe ukara pakon dadi ….
20. Dongeng kang nyritakake bangsane kewan diarani ….
Kita wis ngerti fungsi utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen
Posted by Daun Keladi Tikus	Obat Herbal Daun Keladi Tikus – Daun Keladi Tikus
munggah tekan gardu pandang ra mas ? aku yo wes tau mrene cen apik pemandangane seko nduwur. tambahi foto2ne mas
“Saiki wes sugih brewu, dadi ora gelem karo
KAMPUNGAN NGINAP DI HOTEL (humor melayu) | BLOG-e WONG JOWO
Prabu Gajah Kulon (819 - 891)
Prabu Darmaraksa (adi beuteung Rakeyan Wuwus, 891 - 895)
fungsi utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen
“Saged-e kulo nggih namung nyuwun kawilujengan dumateng Ingkang Maha Kuwaos. Liya-liyane kulo mboten saged, saestu.”2
“Kanggo wong pinter mbok menawi kedah ngaten niku, nanging kanggo wong bodho kados kulo niki nggih mboten
Cilacap, Purwokerto, Pemalang, Banjar negara, Pekalongan, Kendal, Semarang, Jepara, Kudus, Pati, Juwono, Rembang, Solo, sragen, surakarta, wonogiri, Boyolali, Sukoahrjo, jogja. (Jawa Tengah)
"BISMILLAHIR RAHMANIR RAHIIM...GEBYAR SAPISAN SAKEHING CAHYO PODHO SIRNO ...GEBYAR PINDHO SAKEHING ROH PODHO SIREP ...REP .. SIREP SAJAGADE ...KEPYAR ... KEPYUR ... SI BAJUL PODHO
Nang ngisor iki sebagian tafsir mimpi, yen olo aja percaya , yen becik muga ndang mancik.
Adus embun ing pucuk gunung, iku bakal katekan hajate lan seneng pikire.
Andulu mego angaubi, pratondo bakal katekan sembarang hajate.
Awake katon gede banjur cilik nuli gede maneh, pratondo bakal antuk kagunan anyar
Bulan njedul ing sakduwuring omahe, iku pratondo bakal ono wong kang ngarah olo
Daging pitik utowo ndase, iku bakal oleh kebecikan.
Entuk jago utowo adu jago, pratondo bakal duwe anak bagus rupane.
Entuk pithik babon, pratondo bakal duwe anak wadon.
Ing longane ono pithik akeh, iku bakal sugih rewang.
Kecedaan macan, yen nganti digondol adoh. iku bakal kinasihan lurahe lan kinasihan ing wong agung
Kecemplung ing sumur mati, pratondo bakal antuk kawruh anyar.
Kemulan putih utowo jarik putih, iku bakal entuk ganjaran loro.
Lintang lan kilat thathit, mongko bakal oleh kaweruh.
Lintang medun neng omahe, iku bakal antuk kabejan gede.
Mabur ing awang2, iku bakal jembar tebane.
Mangan iwak menjangan, iku bakal antuk duwit.
Mego putih, iku pratondo becik, akeh rejekine.
Mego, pratondo bakal sudo rejekine.
Metu soko alas, pratondo bakal nandang prihatin.
Mlumpat kali ora biso, pratondo cepak ing patine.
Mumbul ing awang2 / munggah gunung kanti padanging pandeleng, iku bakal akeh rejekine lan kabul hajate
Munggah ing gunung, pratondo bakal antuk drajat.
Munggah prau kang endah, iku bakal ilang sugihe.
Nglangi ing bengawan / ing kali, iku bakal luput lan adoh sembarang karepe.
Ngombe banyu bengawan, pratondo bakal katekan sedyane.
Ngombe banyu bening, pratondo bakal antuk suko.
Ngombe banyu kendil, pratondo bakal tambah dosane.
Ngombe banyu segoro, pratondo bakal luput ing panggawe olo.
Ngombe banyu telogo, pratondo bakal kepenak uripe.
Nikah utowo rabi, iku bakal antuk wesi aji, biso ugo duroko.
Numpak onta utawo jaran, iku bakal antuk kamulyan.
Nyolong iwak, iku bakal ono rejeki teko.
Oleh manuk, bakal antuk wanodyo kang ayu rupane.
Omahe akeh bathange, pratondo bakal akeh rejekine.
Omahe rusak, pratondo bakal nandang prihatin.
Payungan payung anyar, iku bakal antuk rojobrono.
Sedekah utowo zakat, iku bakal akeh rejekine.
Setubuh karo rabine, pratondo bakal antuk kanugrahan.
Sikile metu banyune, pratondo bakal dadi pangulu.
Slulup ing banyu, pratondo bakal oleh nugroho gede utawa bakal oleh sandang pangan..
Slulup sarto ngombe banyu, pratondo becik teguh imane.
Sumurup srengenge tibo ing bumi utowo omah, iku bakal antuk kemenangan lan kajen keringan
Tandurane katon lemu, iku bakal akeh rejekine.
Wedus, pratondo bakal ilang kesugihane lan yen loro waras.
Wong gawe pager, iku bakal luput soko panggawe olo.
saplok’e seneng gawe log neng web 😛 (tekan saiki durung rampung) (
Jenenge wae yo wong golek duwit Kang..opo wae dilakoni, doyo2 ben iso nyangoni anake karo mbayar kontrakan omah..wes ben diikhlaske wae, rejekine uwong dewe2… hahahaha… kok dadi seriyus
kangelan, ra iso ge tuku mi ayam! (rofl)
Wuihhh…. duite ewon sangar-sangar cah…
Soale mbiyen sanguku sekolah dollar e… wkwkwk….
Nek sing ewon anyar iku aku malah lagi ngerti kang…
AKIBAT RASA CEMBURU PAK IMRON | BLOG-e WONG JOWO
*ngumpetke dompet, jaga2 nek dijaluki traktiran*
ndherek langkung… Muga2 ra kecakot wewe bar iki, wkwkwk….
nek dolan solo jolali bareng cah nggalek sing ning pono kae… xixixi
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Makna Nur Cahaya 6666
CINTA ADALAH LAUTAN TAK BERTEPI, LAUT HANYA SERPIHAN BUIH BELAKA
punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen
Sakjane bar ngepit ng Moyeng mbiyen aq wis njajal nulis topik sing mbok omongke ini Denmas. Mung kok yo punjul 5 artikel pembahasan e
mboko, tp wis tau rung mas neng candi2 lain di seputaran mboko. siip juga lho…candi ijo misal. eh, tp no liyane juga opo yo jenenge lali.soale biyen KKn ng Prambanan dadi
Tanggul Tuntang Jebol, Banjir Kembali Melanda Wilayah Gubug Grobogan | Muria News
Raja arane... gawe geger nyolong Shinta...
Anoman cancut tumandhang... Ngalengka wis dadi awu...
kobong... kobong... kobong gedhe,,, jeroning praja..
eh lhadalah, Ngalengka diobong (diobong diobong)
Togog Bilung wa a o padha pating domblong
iyo wae yaiya iyo wae... 4x
HapusBalasSuyanto YaiSelasa, April 21, 2015 9:19:00 AMWaaah suwun.....taksih kersa eksis sareng tembeng Jawi!BalasHapuswinda
KISAH ASHABUL KAHFI & PENCEGAHAN PENYAKIT ~ Sugeng Rawuh
jebule saged menunda pemakaian sabun rai ingkang kulo tumbasi
Kabupaten Tegal Slawi, Kabupaten Temanggung Temanggung, Kabupaten Wonogiri Wonogiri, Kabupaten Wonosobo Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rustefjelbma&oldid=875129"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.04, 16 Novèmber 2013.
“Lir-ilir, lir-ilir, tandure wis sumilir
download secara gratis: cara mengubah pdf ke word ~ Sugeng Rawuh
Zina = Menunggu Binasa ~ Sugeng Rawuh
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Bathara Kamajaya Dadi Pralambang Priya Kang Sampurna
Sanggani dhewe ora liya putrane putri Sanghyang Wenang kang kaping sanga. Bathara Kamajaya iku kondhang duwe pasuryan kang bagus banget, dedeg piyadege uga sampurna.
Yen ing arcapada ana Arjuna kang dadi pralambange priya kang sampurna
pasuryan lan dedeg piyadege, ing Suralaya ana Bathara Kamajaya. Kayangane sinebut Cakrakembang. Prameswarine asma Dewi Ratih, yaiku putrane putri Bathara Soma.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka,
pasangan Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih kondhang rukune, ora tau cecongkrahan, siji lan sijine padha percayane, siji lan sijine padha tresnane, saengga menjila dadi pralambang wong mbangun bale somah kang samesthine.
Bathara Kamajaya iku tresna banget marang Arjuna, lan tansah sumadya mbela lan mbiyantu Arjuna. Ing lakon Cekel Indralaya, Bathara Kamajaya njaga ajining dhiri Dewi Wara Sumbadra, amarga Arjuna katemben nglakoni tapa brata ing pertapan utawa padhepokan Banjarmelati.
Ora anane Arjuna ing sisihe Dewi Wara Sumbadra dimumpangatake dening para Kurawa kanggo nggodha Dewi Wara Sumbadra kang dumunung ing Banoncinawi. Ing lakon Partadewa, nalika Pandhawa murca lan Arjuna jumeneng nata ing Kaindran, Bathara Kamajaya mbela krajan Amarta saka pangrabasane Kurawa.
Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih kondhang lan dikenal banget dening sakabehing warga Nuswantara, saengga menjila panemu kang dadi perangane kapercayan yen ana sawijining wanita kang ngandhut jabang bayi sepisanan, diprelokake sarat arupa woh klapa gadhing kang isih enom utawa cengkir gadhing kang banjur kudu digambari Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih.
Pangajabe, murih anak turun kang bakal lair saka guwa garbane wanita mau yen lair priya bisaa bagus banget kayadene Bathara Kamajaya, lan yen
lair wanita bisaa sulistya ing rupa kayadene Dewi Kamaratih. Sarat cengkir gadhing digambari Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih iki kudu disumadiyakake ing adicara tingkeban, yaiku slametan nalika kandhutan umur pitung sasi lan wolung sasi.
Pusakane Sanghyang Kamajaya arupa arupa panah kemayan cakrakembang, yaiku panah kang wujude kayadene kembang pancawisaya. Ing lakon Cakrakembang, Bathara Kamajaya antuk jejibahan nggugah Bathara Guru kang
katemben mbangun tapa. Bathara Guru kudu digugah saka tapane amarga Suralaya katekan wadyabalane raseksa Kala Nilarurdaka kang gawe dredah lan rusaking Suralaya.
Kanthi sarana panah sekti kemayan kembang pancawisaya, Bathara Kamajaya kasil nggugah Bathara Guru kang gentur tapane iku. Bathara Kamajaya asring mudhun ing arcapada kanggo mbiyantu Arjuna lan paring pituduh marang Arjuna yen satriya Pandhawa iku katemben ngadhepi reridhu.
Yen katemben mudhun ing arcapada, Bathara Kamajaya tansah malih rupa dadi raseksa alasan kang dikantheni sisihane kang arupa raseksi. Ananging kadhangkala Bathara Kamajaya uga malih rupa dadi macan kumbang.
Ing lakon Partadewa, nalika Arjuna dadi raja tumrap para widadari ing
kayangan Tinjamaya, jejuluk Prabu Kiritin, ndadekake praja Amarta ora ana kang mimpin. Jumenenge Arjuna dadi raja ing kayangan Tinjamaya nyebabake Puntadewa, Werkudara, Nakula lan Sadewa ninggalaka karaton Amarta kanggo ngudi dununge Arjuna.
Nguningani yen krajan Amarta ora ana sing mimpin, Bathara Kamajaya ora tega, wusanane Sanghyang Kamajaya mudhun ing arcapada lan jumeneng nata sauntara ing krajan Amarta, jejuluk Prabu Partadewa. Ancase mung pengin njaga nagara Amarta supaya ora dirabasa lan dijeki dening para Kurawa.
Sawise Puntadewa, Werkudara, Nakula lan Sadewa kasil nemokake Arjuna lan padha nglumpuk maneh ing Amarta, Bathara Kamajaya masrahake kalenggahan nata ing Amarta marang Prabu Puntadewa. Wandane Bathara Kamajaya iku Kinanti.
ati tumuju ing pangeran udinen tataran ingkang hagung (menyatukan cipta karsa
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
tulis kersaneng rasa, rasaning wong tanah Jawa, sun tulis kersaneng ati, atining jiwa kang Jawi, ati kang suci, tanda urip kang sejati, sun
tulis kersaning agami, ageming diri ingkang suci.
tinulis dudu ajaran, kang tinulis dudu tuntunan, iki serat sakdermo mahami, opo kang tinebut ing Kitab Suci, iki serat amung mangerteni, tindak lampahé Kanjeng Nabi.
kang ana ing serat iki, mong rasa sedehing ati, ati kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
dadiho pitutur, marang awak déwé ingsun, syukur nyumrambahi para sadulur, nyoto iku dadi sesuwun, ing ngarsane Dzat Kang Luhur.
supé niating ati, nglakoni rukun pardune agami, lillahi ta`ala iku krentekno, amrih murih ridaning Gusti, supados dadi abdi
Nuli papat kinanggitan, dadi sifat mulyané utusan, sidik, tablik ora mungkur, patonah sabar kanthi srah,
kawiti lawan ngisak, wektu peteng jroning awak, mengi kinancan cahya wulan, sartané lintang tambah padang, madangi petengé
keinginan, jangan tergesa-gesa kamu berjalan, hanya sekadar menuruti hawa nafsu.
podho waspadaha, dho dijogo agemaning jiwa, yo ngéné iki kang aran urip, cilik, gedé tumeko tuwo, bisoho siro ngrumangsani, ojo siro ngrumongso biso.
miskin, tiyang jroning paran, ibnu sabil kawastanan, lumampah ngamil, tiyang katah utang, rikab, tiyang ingkang berjuang, muallap nembé mlebu
ugi dadi latihan, pisahing siro ninggal kadonyan, bojo, anak lan keluarga, krabat karéb, sederek sedaya, kanca, musuh dho
kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
Home » Tokoh Dewa » Warsiki, Dewi
nggone Wong jonegoro meneh.. Tapi nggone LPI.. Wes ga’ nok maneh sing iso di
Panguja ngujané Wong Betawi Marang Cina,
Mas Garendi didadèkaké Ratu Penglawané Paku Buwana II.
Ora antara suwé wong Cina mau akèh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkoné kerep ana rerusuh.
Ing saadegé Betawi akèh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakaké kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegawéyan.
Sesanggané dièntèngaké, supaya Cina liyané padha kepéngin gelem manggon ing kono.
Wasana ing wiwitané abad 18 duga duga ing sajroning kutha baé ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000.
Déné kang dadi pangupa jiwané, nenukang, adol gula, tèh, nganti akèh kang bisa dadi sugih.
Ewa déné suwé suwé ing Betawi saya akèh Cina kang ora duwè panggaotan, gawéné mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakaké kadurjanan.
1. Dhawuhé GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing
kauntungané enggoné dagang tèh, GG. mau banjur
namtokaké yèn tèh weton negara Cina, kang mauné diajèni
senadyan duwè layang pratandha, kudu dicekel kalebokaké ing kunjaran, perlu katiti priksa.
Cina mau yèn ora duwè panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwènèhi pagawéyan nggarap kebon manis jangan.
Para punggawa kang nindakaké dhawuh mau, padha golèk kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimaké menyang Ceylon, supaya metu beselé.
Wekasan dikabaraké yèn kareping Paréntah nedya numpes Cina kabèh.
Cina padha muring kamoran wedi, akèh kang lunga saka kutha, klambrangan gawé rerusuh malah nganti wani nempuh kutha.
Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yèn kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhané
Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratuné
dhéwé nuladhani, mbobak tanah ing sukuné gunung Salak, sarta ing kono ngedhegaké
layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.
Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC.
VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman
nyebutaké kresanané Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhelé lan témpé gedhé ginorèng.
Kang minangka dhaharan (panganan): ketan entèn entèn, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja.
Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa.
Tanah wewengkoné praja Kasultanan dhèk semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahè ing Surakarta lan
Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni.
Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik.
mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.
Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah.
lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.
Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa.
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, Sinom, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, macapat, Mancing Mania, maskumambang, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
Filed under: Tembang Jawa — Tinggalkan komentar	Wejangan Kanjeng Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng Bayat Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo).
segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo,
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, tips, tulodho, umpan, wayang
Asu gedhe menang kerahe : wong kang dhuwur pangkate mesti bae gede panguwasane.
Asu marani gebuk : njarak / sengaja marani bebaya.
ING KULITKU ...AH INGSUN TEGUH SUMUSUP ING KULIT ...MALAEKAT ISROFIL LUNGGUH ING DAGING ...AH INGSUN TEGUH SUMURUP ING DAGING ...MALAEKAT IZROIL LUNGGUH ING OTOT ...AH INGSUN TEGUH
ING BEBALUNGAN ...AH INGSUN SARIRO MALAEKAT PAPAT ...SANGYANG KEBAJIKAN ALING-ALINGONO INGSUN ...DEN
..:: [ Sugeng Rawuh Poro Tamu ] ::..: napak tilas syeh nawawi al bantani
kedhah kanthi kaweningipun manah.... __BlacKy__DonaturLokasi : Djodja___Reputation : 14Join date : 04.03.08Subyek: Re: Malam
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.your-fuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Kedungtuban, Nglandeyan, Blora, Kabupaten Blora, Jawa Tengah 58381, Indonesia
Telp: +62 813-2625-5832 309. SDN 1 Bacem
Ceplok, No. 2, Mangkuyudan Purwosari Laweyan, Solo, Central Java, Purwosari, Laweyan, Surakarta City, Central Java 57142, Indonesia
Telp: +62 271 713387 951. Taman Kanak-Kanak Putra Pertiwi XXI
sadaya samya ngili, tan kuwawa panasipun, sinigeg Sang Hyang Semar, Togog nguni kekalihe martapeng Rebabu Arga. Sang Hyang
samya ngungsi mring samodra. Sang Hyang Semar angandika, Ki Togog wonten ing pundi
(2) Demit kagegeran, gara-gara ageng prapti, gonjang-ganjing kang bumi, prakempa lan sindhung riwut, peteng dhedhet liweran, kekuwung lan obar-abir, pan gumludhug swarane kocak kang arga.
Sang Hyang Togog lon saurnya, pun kakang boten udani, mangsa borong adi
Syekh Bakir lon angandika, ki sanak tiyang ing pundi, manira nembe tumingal, marang pakenira kalih, sira arsa punapi, duk prapta ngarsaningsun, sanghyang Semar lon turnya, inggih tanah Jawi mriki, prelunipun kawula pinanggih tuwan. Syekh Bakir lon angandika, sayrkti ing tanah Jawi, pan durung ana manungsa, pan isih rupa wanadri, Hyang Semar matur aris, kawula sajatosipun, ing kina makina, saderenging tuwan prapti, hamba kalih dhedhukuh Rebabu arga.
Angsal sangang ewu warsa, nunten hamba mudhun mriki, dhedhukuh ing redi
warsi, sang hyang Semar aturira, sayekti pulo puniki, sayekti dede jalmi, dhanyang tanah Jawa ulun, ingkang sepuh priyangga, putra Sanghyang Tunggal, nenggih kang jejuluk sang Bathara Manikmaya.
Sanghyang Semar nggih kawula, Sabdapalon inggih mami, peparab Ki Nayantaka, ratu dhanyang tanah Jawi, sejarah duk ing uni, duk
dewa, nggih punika turun mami, sarupane kabeh dhanyang ing sabrang lan tanah Jawi. Jim prayangan lan peri miwah sagung kang lelembut, inggih turun kawula, tumeksa kang wingit-wingit, ilu-ilu janggitan turun kawula.
Dene kang Togog punika, tetesing peksi sendari, sun cipta pan dadi jalma, pan dados kanthi mami. Mila kawula mriki, manggihi marang sang wiku, arsa taken wak ingwang, dhumateng paduka ugi, wit punapa sang pandhita karya rusak. Sadaya nak putuningwang,
pulo Jawi, dimen padha gaga sawah,
ambukak sakeh wanadri,ingkang sun gawa mriki, jalma saking Keling iku,
wak mami, yen karsanira njeng Sultan ing Ngerum, sri narapati kang dhawuh angiseni, jalma ing pulo
lelakone tanah Jawi, mung winatesan benjing rongewu lan satus taun, iku pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus tahun durung ana ratunira.
(7) Jalma durung duwe tata, wong iku pan kadya peksi, yen wus jangkep satus warsa, seket siji langkung neki, Hyang Suksma karya aji, aja sira ngemong iku, sira maliha dewa, satus taun
Galuh punika, seket taun lamineki, sirnane Galuh nagara, nuli ana ratu malih, nagri Sindula aji, umure suwidak warsi, nuli ana narendra, Medangkamulan nagari, ratu iku saking sabrang angejawa
Sangking Mekkah wijilira, Ajisaka kang wewangi, kang jumeneng ratu Medangkamulan inggih, nagari satus warsa laminira, tuhu sekti pinunjul, kagodha ing iblis laknat, nenggih malaekat Dajil
(8) Nulya satus taun sirna, pana Hyang Suksma anitah ratu malih, jejuluk Sri Mahapunggung, patih sang Jugulmudha, angadhaton ing sukuning
Gunung Lawu, karta-karti sang negara, jejeg adil ing nagari
Satus taun nulya sirna, Gusti Allah anitah ratu malih,
raja, kutanira Jenggala lan Kedhiri, Ngurawan lan Singasantun, iku sira emonga, ngawulaa mring titis
aja ta sira pisah, pan jumeneng ing Janggala kuthanipun, aran Kudarawisrengga, digdaya prawireng jurit. (9) Satus taun nuli sirna, pan Hyang Suksma anitah ratu malih, Pajajaran kutanipun, saksirnane Janggala, satus taun Pajajaran sirna iku, kongsi turun kaping tiga, rusake kalawan siwi
adhukuha sira benjing, ing sukuning Gunung Kendil
Poma sira angestokna, krana iku luwih sangking prayogi, dene Togog iku besuk, dhukuha las Lodaya, anglurahi sakeh dhemit alas mriku, sasirnane
Juluk prabu Adaningrat, angedaton ana ing Majapait, satus taun laminipun, aturun kaping
ngestokaken agami Paduka Rasul, mungkasi kang jaman Budha , tegese budi mangerti
Tiyang jawi kathah nilar, gama kuna nut agama Ngarabi, kutha Demak umuripun, suwidak taun
na mada, Ratu iku turuning pandita agung, wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senapati
(11) Amengkoni tanah Jawa, wiwit iku dumugi ing Mantawis, sewu limangatus taun, sawarsa langkungira, umurira satus taun sigra gempur, aturun kaping papat, nulya karsaning Hyang Widdhi
Rusak nagara Mantaram, duk binedhah wong Medura lan Bugis, mungsuh lan
Bedhah nagri Kartasura, kang ambedhah wong Cina mangun jurit, nulya karsaning Hyang Agung, nitah malih narendra, angendaton Yogyakarta prajanipun, kang sawiji ing Surakarta, aran jaman Sengareki
Lakune wong keh pitenah, pada lali sanak kadang pribadi, akeh
Karepe wong murka samya, bocah cilik wis padha karem dhuwit, larang barang kang tinuku, wong tani kathah rusak, anenandur datan ana ingkang metu, sabab nagri sampun rengka, tan mikir susahing dasih.
Akeh wong kang pada jina, ora marem marang somah pribadi, (13) akeh wong kang padha nglajur, wong dora saya ndadra, kareming wong samya wadul winadul, wong temen akeh ketriwal, wong dora den anggep becik
Ilang adiling nagara, apan amung kasengsem bungah neki, alali marang Hyang Agung, bubrah sakehing tata, kabeh titah nandhang susah tan kapitung, angger sugih donya brana, nagara ywa kongsi miskin
Kang anmgampil pangawasa, apan maksih Walanda kang mbakoni, satus taun laminipun, Hyang Suksma nulya nitah, atutulung marang tanah jawa besuk,
maksiat kabeh binerat, sadaya wus sirna enthing
iya iku wijilipun, angratoni tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil
(14) Ratu iku langkung mlarat, datan mawi sangu ing praptaneki, duk kineker ing Hyang Agung, tan ana jalma wikan, pan kapethuk aprang unggul
ingkang wani prasamya anemasi, tumpes tapis ingkang musuh, balane mung Sirullah, sawer klabang kalajengking samya mungsuh, iku Semar
pan lelembut yasakna kadatonipun, juluk Sultan Herucakra, enak atine wong cilik
Sirna wong kang mbeg durjana, kang wong jahil kabeh prasamya wiwrin, bebotoh samya katutuh, ajrih marang narendra, apan padha awekel tetanenipun, bumi pulih berkatira, murah sandhang lan rejeki
Pajege wong cilik benjang, sawah sakjung setaun mung saringgit, pancenipun sang aprabu sewu
saking sewu datan ayun, ratu iku lumuh karta balaba asih ring dasih
Murah sandang murah pangan, pra priyayi prasamya sugih, satus taun laminipun, jumenenge sri nata, sirnanira ing kutha Ketangga iku, nuli ana ratu kembar, pernahira kuthaneki
Saloring redi Baita, ingkang siji kuthane iku benjing ana ing Madura iku, seket taun laminya, sasirnane nuli ana
gumanti, ana dene kuthanipun, ana ing Balebaran, lawasira amung swidak taun gempur, nulya ana Srenggi prapta, angratoni tanah Jawi
Sarta sakehing wong Jawa, den usungi mring Nusa Srenggi benjing, sewu-sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, kanjeng Sultan ing Ngerum sigra tetulung (16) Utusan mring tanah Jawa, anumpes wong Nusa Srenggi
Pirang yuta wadyabala, saking Rum layar ing tanah Jawi, anumpes wong Srenggi iku,sirna pan sampun telas, tedakira ratu ing Waringin rubuh, nuli jinunjung narendra, akutha ing Majapait
Telung puluh sanga sirna, sampun jangkep umure tanah Jawi, Gunung Sumbing nuli
SERAT JANGKA TANAH JAWI MENIKA INGKANG GADHAH BAPAK M. KARYAHARJA
DADOS BOEKBINDER ING BOEDI OETOMO SURAKARTA TAHUN 1918
DUWUR JUMLAHE ANA 17…KANG SIJI TIGEL NING ESOR MANUK BLEKOK RUPANE KAYO BANGAU..WONG 8 KANG NEMUE
PERNIKAHANPolisi: "Ya' opo critané sampèk koen nabrak uwong 20 iku?"Mukidi: "Aku nyetir mobil kecepatan 90 km/jam.Pas nang pertelon moro2 rèm-é blong. Nèk ngiwo onok wong lanang loro, lha nèk nengen onok pésta kawinan.Cobak nèk Bapak, pilih nabrak sing endi?"Polisi: "Yo mesti ngiwo, korbané luwih thithik."Mukidi: "Persis..!! Aku yo mikir ngono Pak !"
tung ting ..."yok opo kabare rek? waras ta?""kabarku apik cuk, ki lg ning jeding""jancuk kon, awakmu saiki ning ndi? isih ning Semarang?""isih, opo'o?""mene aku atene ning semarang""ya wis to,
[Reply]	Lumut August 3, 2010 at 2:29 pm
[Reply]BORO_KIDUL Reply:August 3rd, 2010 at 2:43 pmgolek tukang sing akeh nggo mbangun stadion
[Reply]gan4sht Reply:August 3rd, 2010 at 4:43 pmgolek duwek seng akeh
sumawur ing jagad 6 Rasa mulyo kesucian 7 Wisa kentar ing
ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana. (Tembang
nguni ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng
senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi,
langgam wayang koplo surakarta jawa pawiwahan hiburan live sagita karanganyar tengah
tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 16 Mei 2010.
pemain bal-balan saka Montenegro kang bisa main ana ing posisi gelandang sayap utawané penyerang.[1] Saiki dhèwèké main ana ing tim Roma ing Italia lan uga main kanggo Montenegro.[1] Mirvo ditepungi nduwé gaya kang khas ya iku tangané nalika arep nendang bal menyang gawange lawan. Ana ing musim kaping papaté bareng U.S. Lecce, Vucinic kang umuré nembé 21 taun bisa gawé prèstasi 19 gol ana ing 28 kali penampilan.[1] Nalika tanggal 30 Agustus 2006, dhèwèké disilihaké menyang A.S. Roma kanthi transfer 3,5 juta Euro lah karo
Vučinić tau main ana ing tim Sutjeska Nikšić lan Lecce, sadurunge main ana ing tim Roma.[2]
Internasional[besut | besut sumber]
Mirko Vučinić wis tau main kaping 3 kanggo Serbia dan Montenegro, ananging durung bisa ngegolaké menyang gawangé lawan.[2] Vučinić tau diundhang kanggo mbéla Serbia lan Montenegro ana ing Piala Dunia FIFA 2006, nanging batal merga dhèwèké tatu.[2] Vučinić banjur dinyatakake diganti posisine déning Dušan Petković, nanging Dusan uga ora sida mèlu mbéla nagarané lunga ing Jerman merga ana panduga yèn Petković mèlu népotisme anggoné ditimbali.[2] Mirko Vučinić uga wis main kaping 19 kali lan ngegolaké 10 gol kanggo Montenegro.[2]
^ a b c d (id)id-id.soccermanager.com
^ a b c d e (id)www.bola.net
Ojo ngece karo wong oradue rojobrono yen matiora digowo bebasan urip mungmampir ngobe ngono kuwi jare pini sepuh kae yen numpak sepur asepe metu duwur tiwas ajurmumur yen awak oradi atur nek numpak montor asepe metu ngisor?. urip neng alam ndonyo kudu andap asor?. nek numpak becak asepe metu telak ojo nguyu ngakak yen urip lagi kepenak?. nek nupak andong asepe metu mbokong? ojo plenggang plengong mengko mundak koyo grandong dadiwong ojo rumongso bisoo nanging uwong sing biso rumonso?. wongsing becik simpeno kebecik ane?. ngono kui jarene simbahku dw
PUPUHENEM.Truk "La Madame" sing disopiri Pak Suparman, ngalami tabrakan. Deweke tatu lumayan. Telun dino dirawat ndik rumahsakit. Gak iso ditulungi maneh terus sakwise iku mandeg ambegane. Bojo karo anak-anake sing isuk sore awan bengi nunggoni podo nangis
Pak Suparman gantian nyalip pisan sampek papat limo enem diliwati kabeh. Dadine trukgandeng sing paling ngarep.Aku lungo adoh wiwitane ambek Suhud iku. Sing pinter nggowo awak, pesene ibu. Ojok sembarangan nang wong sing tuwo. Mari iku aku diizino ibu brangkat. Pak Suparman sing wis pengalaman iku seneng-seneng terus, ngguyu-ngguyu ngakak ndik ngarepe setir. Lelucone akeh. Aku dianggep koyok anake dewe. Sakdurunge budal aku ambek Suhud dijak mangan ndik warung nganti
Dadi wis bioso ndelok bapake nyopiri truk gede digandengi bak isi barang-barang kiriman ndik mburine. Deweke iku pengalaman temenan ndik dalan-dalan ombo sing rame. Anggepane Pak Suparman truke nggak bedo
yo duwe jiwo utowo roh.Dadi si kernet alias asistene sopir yo kudu ngupokoro truke. Kudu sing apik, gak iso males. Deweke wis diajari Pak Parman ngrawat sakrajin-rajine. Molai durung ngerti opo-opo ngantek mahir malah iso nglakono sitik-sitik waktu
opo kempes sing kudu ditambah angin. Opomaneh rem, ojok sampek blong. NDrawasi temen. Kudu diprikso sakdurunge cekne slamet ndik dalan rame. Ngono kandane Pak Parman gak entek-entek
waker sing ngacung-acungno pecut. Aku nggak nyritakno pengalaman ndik kebon tebu
Suroboyo," kandane Pak Parman nang aku. man. NDik kuto sakmarine iku deweke ngenalno maneh."Iki Tuban.""Iki Semarang."Pak Suparman tetep sregep nyritakno kuto-kuto liyone maneh nang aku ambek Suhud sing diliwati trukgandeng. Pemandangan pesisir sing ketok cembung pancen temenan nyenengno ati. Prahu-prahu sing podo ngambang. Mestine wiwitane tengah wengi wis njegur nang segoro. Babar pisan gak kuwatir gulungan ombak sing nerjang prahu-prahu ringkih koyok ngono.Panguripane wong-wong sing njaring iwak yo mengkono nasibe, koyok-koyoke nggak iso diowah-owahi
diwoso iso dadi opo, gelem nggak yo dadi sopir trukgandeng koyok bapake Suhud? Utowo mabur duwur
Nggak kesel nggak ngantuk. Lampu truk nyorot adoh nang ngarep. Yo koyok ngono iku panguripan wayah bengi. Wit-witan melok mlayu kenceng tapi sakteruse ndik mburi ketinggalan, gak nang ngarep koyok adate. Wot-wot yo podo mlayu nang mburi. Omah-omah pinggirane dalan mek diterangi lampu cilik kelap kelip. Podo ireng sing sepi nyenyet.Babar pisan aku gak iso turu. Tetep gak iso ngantuk, gak angop. Aku tetep gak
dalanan dadi terang. Kabeh sing obah-obah koyok montor, truk, dokar ambek liyo-liyone ndik nduwure aspal dalanan miwiti rame. Tapi sing jenenge sapi enak- enak ae koyok baris digiring sing angon nang sawah masiyo gak pati direwes. Lampu sing sakdurunge iku tugase dadi mripate panguripan yo terus dipateni. Playune trukgandeng isik ae ngliwati pinggirane segoro, sing dituju gak onok liyone kecobo arah
perkoro anyar masiyo gak sepiro ramene koyok ndik pesisir lor. Toh Pak Parman ngerti temenndik endi golek
dewe nggabung wong-wong nglayat liyone nang makam. Bar iku, sakliyone gak onok maneh oleh-oleh tekok kuto-kuto adoh sing dijujuki trukgandenge Pak Suparman, yo gak onok pisan sangune Suhud. Deweke kaget kok koyok ngono drastise gak jajan-jajan maneh ndik warung. Dadi nasibe podo karo aku. Nahan idu ae ndelok konco-konco sekolah mangan ngombe waktu ngaso. Leke jam olahraga sing mbutuhno energi tambahan, nelongso. Sebab akeh mlayu-mlayu ndik pekarangan mburi sekolah sing ombo, weteng luwe gak ketulungan.Tenggorokan garing. Ngelakku luar biasa. Ganjelane mek ngombe banyu putih tekok panci gede sing saben didone disediyakno pihak sekolah. Aku mangan sego bareng wis ndik omah. Suhud yo podo ae koyok aku, gak seje. (Cuplikan crito iki bagiane novel "TRESNO RUJAK CINGUR" kanggo nyambut Kongres Boso Jowo ndik Semarang kang rencanane arep dianakno wulan Juli 2006. Versi bahasa Indonesia-ne yo meh podo judule" "CINTA RUJAK CINGUR, tak garap wiwit tahun 2005 nganti awal 2006 iki.
= = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = = Peteng Ing
raya mara gage kita sami tumenga ing
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = = =
monggo podo mampir sing ning pager,wis gatel driji ne..hahaha..
#PTS wis layar,Gaban wis UpGrade tapi Pidie rodo
ora ngunu brarti kuku jempol sampean loro ati jalaran sampean
jaelani rijalul prabu siliwangi suryakencana eyang syech paduka al mukarom sepuh pinisepuh ratu kidul paduka pangeran gunung sancang sang hyang songo badar bumi munjiat nariyah laduni maqbul mustajab ampuh iblis canggih
sisih wetan wes katon mbranang. Suwara manuk-manuk
podho tuwuh dadi siji, godhong ing wit-witan podho isih teles amarga embun,
nanging cedhak saking pasir menika ora ana suwara brebeg amarga montor utawa
kendaraan liya. Sing ana mung wong kang podho menyang sawah lan pasar, ana sik
nganggo pit lan ana uga sik mung mlaku amarga mung cedhak. Ana omah kang reyot
ing pinggir ndeso, omah kang mung dinggoni wong loro, mbok Suriah lan anake
sing isih jaka jenenge Sapta. Mbok Suriah wes tuwa umure 60 taun lan jaka anak
siji-sijine umure 23 taun. Mbok Suri biyasa dijeluk karo warga lagi
lara-laranen. Sapta ora duwe gaweyan tetep nek lagi ra duwe gaweyan Sapta mung
nganggur neng ngomah. “Le, tulung jupukke obat neng meja ngarep!” akon Mbah
Suri. “Nggih mbok sekedap, nembe adus niki.” Tanggap Sapta.
mbok obate, diombe ngangge wedhang niki.”
sawah kaya dina biyasane. Sapta mung neng omah ora duwe gaweyan, Sapta anak kang
males lan gaweyane mung dolan. Mbok Suri sanajan wes tuwa nanging isih seneng
guyonan, malah ana sing ngarani Mbok Gaul. Mbok Suri menyang neng sawah karo
kabare Sapta mbok? Sae-sae mawon to? Kok ora dijak menyang sawah?” takon Mbok
sae yu. Alah, anak siji kae po gelem dijak nyambut gawe
Gek digotong neng omah e!”
neng kono mung ana mbok-mbok sing wes tuwa, sing ora kuwat ngangkat. Mbok
krasa wes wengi Sapta nunggu ibune neng griya sakit. Sapta ket mau ra iso
mangan amarga mikirke biaya kanggo nambani ibune. Sapta mikirke cara supaya
tulung kancani ibu kula nggih.”
badhe mantuk sekedap, saged budhe?”
Sapta muleh numpak pit kuno nggone suwargi
bapake. Neng tengah dalan Sapta weruh omah gedhe kang menga amba ditinggalke
ujuk-ujuk duwe pepengen arep nyolong, amarga uwes ra duwe apa-apa. Ora mikir
suwe Sapta langsung mlebu neng omah gedhe kuwi, neng njero omah Sapta jupuk
kalung, gelang, emas lan duit. Sawise nglebokke barang mau neng sarung kang
disampirke ing pundakke mau, Sapta cepet-cepet metu.
ngarep omah Sapta kaget weruh kirik gedhe. Sapta langsung mlayu nggawa bundelan
sarung mau karo dioyak kirik. Pas mlebu
Punggol ParcVista – 4-room – $43k
Punggol Waterway Terraces 1 – 5-room – $60k
Punggol Waterway Woodcress – 5-room – $59k
Punggol Sails – 5-room – $68k
Punggol Waterway Brooks – 5-room – $40k
Punggol Waterway Ridges – 4-room – $48k
Resep Kue Scone Keju Daging Asap Resep Lettuce Tumis Ayam Udang Gurih
Tak titipke Mas Andy wae yo?
.-= marsudiyanto´s last blog ..Google Changer =-.
lha nek instal font mesin ketik manual piye carane?
ILMU KARANG JATI Oleh: Ki Wong jowo Salam Pamuji Rahayu dalem ingkang
INGKANG SINUWUN KANJENG SUNAN KALIJOGO RADEN MAS SAID WALIYULLOH ING BUMI MATRAM AL FATIHAH (BACA 1X)
MUNGSUH NING NGIDUL ABYAR KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH NING NGALOR BUBAR KABEH.
dadekna wahyu, den kasebut pangan tulis”
“Asasahu la ilaha karnuhu. Muhammadan Rasulullah sallallahu alaihi wasalam”
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen sadina sawengi, iya masaalah aku lan anakku lan
Kala masa Allahu, ora ana nefsune, karo Allahu ora ana nabine, karo rabbahu ora
ngarepku aku, la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
Sang ireng meneng osik pangrasane Sang eneng, meneng
ana ning sajroning langgeng, Ingsun dzating langgeng”
Surakarta, Selasa legi 5 dulkaidah 1941Pranatomongso kalimo wuku wuyeMinggu kepengker wonten ing kutho solo wonten acara world heritage cities conference and expo kaliyan acara SIEM festival.Sejatinipun kulo sakjroning warga solo kepingin sanget mirsani exponipin wonten ing puro Mangkunegaran hanaging ngantos acaranipun bubar kulo mboten gadah wekdal kagem mirsani expo lan SIEM festival puniko.Wonten ing seratan punika kulo namung badhe nyerat punopo kemawon ingkang kulo rasahaken perubahan kawontenan ing sekitar kulo amargi wonten acara punika.Sakpunika ing kutha Solo bangjo bangjo dipun paringi wektu detikan supados tiyang ingkang mandeg wonten ing bangjo saged mangertos kirang pinten detik lampu puniko ijo punopo abrit.Wonten malih sakpunika wisata kagem kuliner utawi panganan woten ing gladag ingkang disuguhaken sedaya makanan khas daerah
Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma
ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas
awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.
Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan
puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing Hyang saking
lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan
eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung
upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.
Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.
Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.
Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung
ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh,
kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut
tan mrucut, kang agal teka agagal.
amunggah kaji, dhateng hing Mekah, lampahnya murang margi.
Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan
samodra langkung adohnya, angelangut kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra,
Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.
Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora nana, garjita tyas sira myarsi, Kanjeng Susunan, ngungun duk amiyarsi.
nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca
baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir
Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh marang sira, kinen ning negri Mekah, pan arsa myang munggah kaji,
rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo lunga, mring ka’bah yen arsa wruh ing
pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.
Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak
isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun, Syeh Melaya
Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang
kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing
wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing
Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing
dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.
Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku
kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa
Lamun ora kawileting katri, sida nama sirnane sarira, lestari ing panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.
Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku
karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe
Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji,
tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya
Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata, urup kang
Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang
kang kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat
kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.
badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku
enggone, uripe permaneku, inguripan sukma linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.
Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir
uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas
puniku, sawujud sak pati urip, johar duk sawujud tunggal, rahsa tunggal urip tunggil, tunggal lawan johar awal, kang johar akhir puniki.
6. Wus tumiba neqdu iku duk mahune urip, tinarik alip dadinya, alid iku jisim latip, sejatine ananira, neqdu iku denarani.
Johar jati iya iku, jenengira iku urip, syahadat jati urip
11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.
Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi gagetining, dzat sejati alip ika, jabar lan jere puniki, aneng johar alip ika, arane kalam birahi.
Birahi ananereku, aranira Allah jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti nora,
awal ananipun, kang johar kahanan jati, tinja junub lan jinabat,
johar awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.
Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening,
tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.
Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang ati, iya iku atenira, kang sujud aneng ing bumi.
Pagene linggih amangu, angawang anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa,
kawulanipun haram, iya yen munggaha Hajji, lawan kawulaning haram, lamuna sholata iki.
Surya nora wulanipun, norane dadi cahyeki,
32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya,
uwis jenengira, yeku pangasan kamil.
Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.
Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya
Syeh Melaya matur aris, mila mat keneng neraka, nuwun pawarta sejati.
Nabi Khidir ngandika rum, eh Melaya lire iki, nraka jasmani kang ana, jrone neraka ya iki, kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.
tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi
kang aneng dzate mutliqi, ruh sumendhe ing Dzatullah, ingaranan ruh idhofi.
dadi sholatipun, af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.
Lir kelir lan wayangipun, wayang tan ngawruhi kelir, hiya junub sunar-awedya, kang resik jisim mireki, hiya Muhammad badan Allah, Muhammad tan ana keri.
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir badan neki, dene wus
ingkang feqir, wuta tuli datan ana, suwarga neraka iki, feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.
uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra
lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.
Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa,
yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.
59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh
sasmitane sifat jamal, sifat jamal sasmitaning.
Johar awal mayit iku, sasmita sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
Saking bapa saking babu, Ba pangeran tunggal katri, yeku sasmita tlung
dina, kang titipan pitung ari, mulih iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.
Pan taukhid makrifatipun, titipan sedasa katri, iku iya kang titipan, semune kang pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta
wujud neki, sasmita oleh ing cahya, cahyane Muhammad jati.
Tunggal karo yen manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.
67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil, neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.
Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane,
iku tan keni, yen nora lan antaka.
Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha,
lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den
bener den waspada, ing anggep pireku, yen
Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara mangsa, iya
Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun, amolah
tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
Bisa nukma ing agal alit, kalimputan
Rupanira swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku
bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad
kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.
Yen wus mudheng pratingkah puniki, den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali,
dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane
Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh
ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus
sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing
satya sinatya manik memanik, wruh pakenak ing tingkah.
Dipun alus budenira iki, wernaning dyah
pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing
Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya
tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.
Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas
kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati, keron
Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh,
durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.
Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa
tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke
Pamudhare mung grahita neki, nguni uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus
Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku
katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal
sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah matur angasih asih, aran kalingga murda,
kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik
pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari,
suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning
Ratuning alam pan wus kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing
MEMUKUL CICAK DI KEPALA | BLOG-e WONG JOWO
“Min, aku lagi naksir karo tonggomu…”
“Sopo joo….??? Yayuk tah..???”
“Iyo Min…. Bocah kok manise ngalahno gulo sak pabrik koyo, tapi aku nembak bola bali gak tau di
“Trah kowe goblok kok,…Yayuk iku, kok dudhuk
tonggo gedhek karo aku ngono wes tak embat dewe Joo…
April 2009 @ 9:27 am Balas	gek koe iki nyapo tho??? tuo2 melu urusane bocah enom wae…..
enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi.
dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha
Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu.
Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: BELAJAR MAKRIFAT DARI KANJENG
berkepentingan,..jaman edan nora ora ngedan ora keduman melu ngedan ewuh ing pambudi sabeja-bejane wong lali isih beja wong eling lan
Sugeng rawuh wonten ing situs blogipun Denmas Brindhil..
Pusat Jajanan ! - Jajanan (Jalan-Jalan Nambah Pengetahuan)
Posted on August 17, 2012 by negeribocah	Yen njaluk ngapuro iso saiki, kenopo kudu nunggu sesuk lebaran?
Cah, aku njaluk ngapuro kabeh salahku yo, disengojo opo ora, dingerteni opo ora.
Sakdurunge kabeh kuwi, aku -insyaAlloh- wis ngapuroni kabeh salahmu, konco-koncoku…
Mugo-mugo dewe tetep kekancan nganti tekan suwargo kono,
Didi Widiatmoko (lair ing Surabaya, Indonésia, 12 Juli 1956; umur 60 taun).[1] Didi Indiatmoko luwih ditepungi kanthi jeneng Didi Petet.[1] Didi Petet ya iku pemain sinétron Indonésia.[1] Didi Petet wis main ing akèh filem lan téater.[1] Didi Petet tau mainaké peran dadi tokoh Emon ing filem kang judhulé Catatan si Boy.[1] Saliyané ing filem kang judhulé "Catatan si Boy", Didi Petet uga tau dadi bintang kanthi meranaké tokoh Kabayan ing filem kang judhule Kabayan Saba Kota.[1] Didi Petet uga tau main filem kang judhulé Pasir Berbisik.[1] Ing filem iki, Didi Petet dadi tokoh Suwito.[1]
Nalika donyaning sinétron sangsaya misuwur nalika akèh stasiun tivi swasta kang ana ing Indonésia, Didi Petet uga mèlu ngramèkaké kanthi mènèhi kontribusi karyané ing donyaning sinétron.[2] Saliyané sinétron lan filem, filem iklan uga dijajal digarap Didi Petet.[2] Saking senengé Didi Petet makarya ing donyaning filem Indonésia, Didi Petet nggawé salah sawijiné omah prodhuksi.[2] Didi Petet uga aktif ing pamentasan-pamentasan téater.[2] Saliyané iku, Didi Petet uga kerep dadi pembicara utawa nara sumber ing seminar-seminar ngenani seni peran lan akting.[2] Didi Petet uga mulang ing IKJ.[2] Saiki Didi Petet aktif dadi dhéwan juri acara tivi kang disiyaraké karo salah sijiné stasiun tivi swasta.[2] Program iki jenenge
^ a b c d e f g h (id)thejakartapost.com(diundhuh tanggal 18 Juli 2011)
^ a b c d e f g h i (id)selebriti.kapanlagi.com(diundhuh tanggal 18 Juli 2011)
ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 28 Januari 2017.
Kacang sing wis digoreng dideplok nganti alus3. Dicampur bumbu bumbu sing wis dideplok nganti
sing luwih joss akeh .erick week luis seko wamena kae luwih joss
tuwasno jenengku nganggo jeneng udo,,,jebul muk di tinggal lungo.wes ah tak nanggo jeneng sukir wae,,wong edane sik kerep neng prapatan jetis,mesti ra bakal lungo seko bantul kae.
naknan Gus... aku telung minggu kepungkur ki mbakar nila bareng batir-batirReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi16 June 2015 at 22:42
cah seneng 1 gus, putune bu rusman. *opo yo sampean ngerti. HahahahahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi19 June 2015 at 12:50Nek sampeyan seneng 1,
ojo diguyu kang, okeh hlo irt jaman saiki sing ra masak*, pasar yo tetep nggone soboku. durung maneh suplai nggo bakulanku, blonjone nang pasar, nek blonjone nang supermarket, wadoooh kukut bakulanku, tombok jueee :)
Pekalongan,Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal
Yogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,Yogyakarta
Wayang kulit Gagrag Banyumas, Begalan, Calung, Kenthongan, Salawatan Jawa, Bongkel, Lengger, Sintren, Aksimuda,
ora onok campurane. Waduch moco artikel dadi pengen maem bubur pisan mumpung guyuran udan urung mandek. Maaannnnteeppp
ora ditetepi, akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe, akeh pangkat sing jahat lan ganjil, akeh menungso mung ngutamakke duwit, lali kebecikan lali sanak lali
ungkapan Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran Tanah Jawa kalungan wesi, Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang, Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak.
Rum 4:9 | Para sedulur, sing dielem karo ratu Daved iki apa namung wong sing nglakoni sunat apa uga wong sing ora nglakoni sunat? Awaké déwé mau wis ngomong nèk nang
Rum 4:99Para sedulur, sing dielem karo ratu Daved iki apa namung wong sing nglakoni sunat apa uga wong sing ora nglakoni sunat? Awaké déwé mau wis ngomong nèk nang Kitab wis ketulis nèk Bapa Abraham ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné pretyaya. Last Verse
Sarudin, luwih sedhep nek ge nyiduk jangan. opomaneh jangan jengkol’e nggon mbok wito.
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Jayadrata (Bahasa Jawa)
Jayadrata dudu wargane Kurawa kang cacah 100. Ananging, kayadene Basukarna utawa Adipati Karna, Jayadrata dadi salah sijine tetunggule kulawarga Kurawa ing perang Bharatayuda sawise kaangkat lan katetepake dadi sedulure para Kurawa dening Duryudana utawa Kurupati.
Miturut andharan ing buku Ringgit Wacucal, anggitane KRMH H Wirastodipuro, weton ISI Press Solo, jeneng cilike Jayadrata iku Arya Tirtanata. Kasatriyane Banakeling utawa Buwanakeling. Jayadrata iku putrane Resi Sempani utawa Sapwani, pujangga ing nagara Banakeling, kalawan Dewi Drata. Jayadrata palakrama kalawan Dewi Dursilawati, siji-sijine warga kulawarga Kurawa kang wadon, lan nurunake putra aran Wismuka lan Raden Wiruta.
apuskrama lan culika ing tumindak. Ing perang Bharatayuda, Jayadrata duwe piyandel aji-aji kidang
minglar (bisa mlumpat kayadene kidang), gegaman arupa jemparing Kyai Kartala lan gada Kyai Glinggang.
Adhedhasar andharan ing buku Bunga Rampai Wayang Purwa Beserta Penjelasannya, anggitane Bondhan Harghana SW lan Muh Pamungkas Prasetya Bayu Aji, weton Cendrawasih, Jayadrata iku sabenere jenenge patih Karaton Banakeling. Jeneng Jayadrata banjur dingggo dening Arya Tirtanata.
Dene critane Arya Tirtanata putrane Prabu Sempani iku kawiwitan nalika raja nagara Sindu utawa Banakeling, Prabu Sinduraja muksa tanpa ninggalake putra utawa putri kang ngganteni kalenggahan dampar keprabon Banakeling.
Patih Jayadrata dhewe uga ora gelem diangkat nglenggahi dampar keprabon Banakeling karane umure sing wis tuwa. Sawijining dina, Resi Sempani kang wektu iku dadi pujangga ing nagara Banakeling nemokake bungkus bayi kang ora liya bungkuse Bratasena utawa Bima kang keli tekan
Dening Resi Sempani, bungkuse Bima iku dikumbah nganggo banyu udan sepisanan kang mujudake rajane banyu. Karana iku saka kuwasane Kang Akarya Jagad, bungkuse Bima iku malih dadi bocah lanang sing gagah pideksa lan bagus praupane. Resi Sempani banjur njenengi bocah iku Tirtanata, dene Nyi Sempani utawa Dewi Drata menehi jeneng Jaka Segara.
Sabanjure Patih Jayadrata ngangkat Arya Tirtanata dadi raja ing nagara Banakeling, nggenteni kalungguhane Prabu Sinduraja kang muksa. Sabanjure, Patih Jayadrata nglilani jenenge dinggo dening Arya Tirtanata
gegayutan kalawan pepenginane Tirtanata nambah ngelmu babagan paprentahan lan ngelmu liyane.
Resi Sempani banjur mrayogakake supaya Tirtanata kang wis nganggo jeneng Jayadrata iku meguru marang Prabu Pandhu ing nagara Astina. Pandhu kondhang minangka raja kang dhuwur ngelmune babagan paprentahan. Sabanjure Jayadrata tumuju nagara Astina lan kang sepisanan ditemoni yaiku Patih Sengkuni.
Karana Prabu Pandhu wis surut ing kasedan jati, Jayadrata disowanake marang Prabu Drestarastra, kang nalika iku nglenggahi dhampar keprabon Astina minangka wakili Pandawa. Lan ing wektu iku kulawarga Kurawa ngupaya ngimpun jago saakeh-akehe kanggo ngrebut dhampar keprabon Astina
Nalika Duryudana sasedulure ketemu kalawan Jayadrata, saka panjurunge
Patih Sengkuni, kulawarga Kurawa banjur padha sarujuk ngangkat Jayadrata minangka mitra lan sedulure Kurawa. Kanggo nguwatake kekarepane, Duryudana banjur macangake Jayadrata kalawan adhine, Dewi Dursilawati. Sabanjure Jayadrata palakrama kalawan Dewi Dursilawati.
Pusaka gada Kyai Glinggang ing perang Bharatayuda digunakake Jayadrata kanggo ngalahake Abimanyu, putrane Arjuna, panengahe Pandawa. Karana ketaman gada Kyai Glinggang iku, Abimanyu kang uga kondhang kanthi jeneng Angkawijaya iku gugur ing palagan perang Bharatayuda.
Antuk warta yen Abimanyu gugur saka pokale Jayadrata, Arjuna banget murinane lan sedya males patine Abimanyu marang Jayadrata dina iku uga. Arjuna uga mbiwarakake sumpahe yen ing awan dina iku ora kasil mateni Jayadrata bakal milih bela pati kanthi cara njegur ing geni pancaka kang
Kanggo nyegah kaleksanane sumpahe Arjuna, wadyabala Kurawa ngracik barisan telung sap kanggo ndhelikake Jayadrata. Resi Sempani kang ngerti
yen putrane nemahi bebaya saka sumpahe Arjuna banjur ngripta sewu Tirtanata saka woh genetri. Ananging Tirtanata-Tirtanata gaweyane Resi Sempani iku kasil disirnakake Arjuna karana kasektene panah Naracabala.
Prabu Kresna kang weruh banget murinane Arjuna amarga patine Abimanyu
banjur mbiyantu kanthi daya kasektene sanjata Cakra kang ndadekake swasana palagan perang Bharatayuad kayadene wis wayah surup ngancik wengi. Nalika swasana dadi peteng amarga sunare srengenge katutup kasektene sanjata Cakra, wadyabala Pandhawa nyebar warta yen Arjuna wis bela patine Abimanyu kanthi pati obong.
Krungu warta kang sumebar ing barisane wadyabala Pandhawa, barisane Kurawa kang ndhelikake Jayadrata dadi kendho. Jayadrata dhewe kang rumangsa aman banjur tumuju geni pancaka kanggo ngobong mayite Abimanyu kang mulad-mulad. Karana ndulu geni pancaka iku, sirahe Jayadrata manglung metu saka barisane wadyabala Kurawa. Sanalika iku, Arjuna kang wis nyumadyake panahe, banjur narik gandhewa lan jemparinge bisa ngenani
Gulune Jayadrata sanalika tugel lan sirahe pisah saka gembunge, Jayadrata mati sanalika.
Karana kasektene Resi Sempani, sirahe Jayadrata bisa urip maneh lan banjur ngamuk.
Pangamuke sirahe Jayadrata kasil gawe patine Prabukusuma lan Wilagangga kang ora liya uga putrane Arjuna. Nanging saka pambiyantune Kresna, daya
kasektene Resi Sempani kang nguripake sirahe Arjuna bisa luntur. Jayadrata mati kanthi sampurna.
Dene Resi Sempani genti ngamuk sedya males patine Jayadrata. Sabanjure Arjuna nyipta udan kang mahanani lunture kasektene Resi Sempani lan Resi Sempani nemahi pati amarga ora kuwat ngampet rasa adhem
Swara Sang Chatti Swara Sang Chatti Sukker Swara - Asma Supreme Court Swara SWARA DOCUMENTARY
Swara Filming Swara Printing Swara Video Stills SWARA
ana ing paninggal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta'ala Allahu Akbar, tetep mantep weruh ing awakku" (
monggo podo mampir sing ning pager,wis
matur nuwun_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus
nyambunghake dino kelahiran karo wataking manungsa. Sing diarani dino weton. Conto liyane menawa ameh kagungan gawe wong jowo biasane milih milih dino kang apik.Ing jaman modern saiki ilmu NUJUMAN wis jarang ingkang ngagem.Kajobo bener lan salahipun panemu saking ilmu punika, kita patut nglestarikhaken amargi Nujuman punika salah setunggiling paninggalan leluhur.Mova
jelas nang keluargaku ilmu2 koyo ngono iku wis ditinggalake. kabeh pasrah wae nang Gusti Allah. Mugo2 kabeh slamet.
November 9, 2009 at 7:21 PM
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Galela,_Halmahera_Lor&oldid=1064467"	Kategori: Kabupatèn Halmahera LorKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 16 Juli 2016.
javanesse: pengeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa, asale saka
Javanese: bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong werna, yakuwi kang cocog karo benering pengeran lan kang ora cocog karo benering pengeran.
javanese: sing bisa dadi utusaning pengeran iku ora mung jalma manungsa wae.
Belajar Mengetik Cepat 10 Jari ~ Sugeng Rawuh
Kacer manuk wis swara banget merdu lan catchy, lan mulane akeh penyayang manuk ngginakaken suara kang akeh njaga manuk.
ing ngramut Kacer manuk iku kudu duwe wektu cekap kanggo oleh asil saka perawatan padha banget marem, Aku guess iku ora kabeh manuk konco bisa nglampahi utawa dheweke cukup kanggo tansah Care kanggo pets sing ajeg lan ajeg, iki uga amarga sibuk pal ngalangi, supaya Kacer wektu kanggo Care kanggo manuk punika saya winates.
****Kacer manuk gampang banget kanggo nyetel kanggo owah-owahan lingkungan
****Fighter short tempered. Nalika krungu swara manuk utawa ndeleng manuk, banjur semangat pertempuran langsung raged.
****Hawa nepsu kang kathah kanggo munggah. Manuk iki gampang banget kanggo numpak hawa nepsu, akeh nimbulaké sing bisa nggawe munggah hawa nepsu ing jinis iki manuk. Setelan EF (Tambahan Fooding) sing liwat, pangatusan utawa keluwihan ndeleng manuk Kacer wadon, cepet bisa mundhakaken tingkat saka hawa nepsu.
****Gampang tame. Amarga kemampuan beradaptasinya dhuwur, iku gampang kanggo tame manuk kanggo manungsa, manuk Kacer duwe karakter
wah kepripun nggih damel vidio sing saged njoged niku ?
Bleberan Playen Gunungkidul , ,lumpuh total dan perlu bantuan Mon Jan 23, 2012 5:04 pm wadiyo wrote:wah kepripun nggih damel vidio sing saged njoged niku ?Video sing pundi pak?..
wiwid wrote:wadiyo wrote:wah kepripun nggih damel vidio sing saged njoged niku ?Video sing pundi pak?.. kuwi lho avatar mu kuwi kang...mubeng2 ket
wiwid wrote:wadiyo wrote:wah kepripun nggih damel vidio sing saged njoged niku ?Video sing pundi pak?..
damel vidio sing saged njoged niku ?Video sing pundi pak?.. ngapunten lhe,,,tak kiro mbak,,terangane mas isin aku cen jenenge AC DC kok kang... iso lanang iso wedhok.. wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Sunardi dari Dusun Putat,Bleberan Playen
wiwid wrote:wadiyo wrote:wah kepripun nggih damel vidio sing saged njoged niku ?Video sing pundi pak?.. ngapunten lhe,,,tak kiro mbak,,terangane mas isin aku cen jenenge AC DC kok kang... iso lanang iso wedhok.. Sponsored contentSubyek: Re: Sunardi dari Dusun Putat,Bleberan Playen
pel’le tulisanku sing terakhir pas wulan Agustus 2015 iku, baru saiki rosone pingin nulis
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK…
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK…
oldid=1091218"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu navigasi
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
”Aja takon iki jam pira mas!
basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu Inggris) ing
PROYECTISTA Ing° Civil / Arquitec to Ing° Sanitar io / Civil Ing° Sanitar io Ing° Sanitar io / Civil / Agrícola Ing° Civil Ing° Civil
dadi elling opo sing diweling mbah yai , yen ndoyo soyo tambah tuwo….
luwih gampang nemu manungso kang keminter nanging ora gampang nemu manungso kang pinter….
luwih gampang nemu manungso kang rumongso iso , nanging ora gampang nemu manungso kang iso rumongso….
manungso anguri uri padanging moto , lali marang padanging ati….
Mulyo-mulyone menungso kang iso ngroso sopo sejatining siro iki
mujudne ngono kuwi yo ora gampang butuh pengorbanan lan perjuangan. Sampeyan kudu pinter pinter menilai lan milih cowok sing meh dadi pacarmu. Kanggo ngewangi sampeyan ben ora terjebak cowok sing salah, iki ono sitik ciri-ciri cowok setia, dadi nek ciri-ciri ngene ono ing cowoke sampeyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gimsøy&oldid=874242"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.56, 16 Novèmber 2013.
Wayang Wong Palembang- Palembang 28. Barisan WAYANG
agnya ring kang wadu carik, Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
gkj.or.idRenungan Harian Sadhar - Sinode GKJRubrik : Renungan Harian Sadhar ... Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika
stadione kurang elit tenan. isin aku dadi cah bojonegoro…. piye jeee gawe satdion sing apik malah koyo
wedi karo sing jenenge jathilan, reog opo meneh kobro siswo.... padahal anak bojo seneng nonton...
at 12:50tekan saiki wedi karo sing jenenge jathilan, reogalat pemotong keripik
Sampai “Ketaman Asmoro” by Didi Kempot
sing penting persibo saiki wis manteb tenan po durung laga perdana sisuk kuwi…la poro suporter iki budal neng kediri po ra…mengko lang kor nggomong
Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mula iku diarani Gusti iku
Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandhang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.
Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi
Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.
Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungke kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora
says:	18/06/2011 at 22:13	Nyuwun sewu, menawi saget nyuwun resep kados pundi ndamel
Seperti Buih, itulah Kita. ~ Sugeng Rawuh
Khaled Nordin, ojo koyo ngeneh yo wak. Isin kok aku arek ndelok seng iki
arek digawe nang Johor. Isek enek rong dino kwe
Mbah sar wis matoh….gak usah ganti soale wis klop
yoo, dadi UU iki luwih nguntungke opo ngrugekke?? maklum sekolahe ra duwur jadi isih
‘Ana padhang dudu padhanging rina, ana peteng dudu petenging wengi’.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal
Tumindak iki otomatis konangan mbebayani, mula ora diidinaké.
Manawa yakin tumindaké panjenengan konstruktif, mangga kandhani administrator apa sing arep panjenengan lakoni.
Katerangan ringkes palanggaran sing jumbuh karo tumindaké panjenengan ya iku: $1
wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
ngih niku ngone mas arif /kemorosari..tiyang piyaman..kulo percoyo nek niku
aslinya, bukune seko mbahku mbiyen, sakiki isih neng lemarine bapakkumas..nek bener duwe bukune aku entuk njilih arep tak photo kopi.....Nek perlu tak tukune ae...sing mari ngene mas...aku lg belajar ngangsu kawruh boso...kawi, sansekerta,
emal: sosro_windu@yahoo.com Wonosingo Ngali KidulPengawasJoin date : 06.05.08Subyek: Re: ilmu kejawen Tue May 06, 2008 4:30 pm iwans wrote: aku pernah belajar kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di
sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di alem....
bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di
aku duwe bukune mas, nganthi lithik
aslinya, bukune seko mbahku mbiyen, sakiki isih neng lemarine bapakkumas..nek bener duwe bukune aku entuk njilih arep tak photo kopi.....Nek perlu tak tukune ae...sing mari ngene mas...aku lg belajar ngangsu kawruh boso...kawi, sansekerta, budoyo jawi...iki
kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar iki mas
kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar iki mas mau aku sempet moco
teko welas teko asih ndeleng ngo asih
kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar aku duwe bukune mas, nganthi lithik
iki kira2ne???Sing marai ngene....budayane awke dewe iki jowo wis bebasan ilang yo ora ilang naging ijih...gur sing bocah enom wae jarang do ngangsu kawruhhhh....Asline budoyo jowo kuwi ora terdegradasi oleh jaman...contone: wayang, kethoprak lan tembang2 jowo.Secoro filosofine ae duwur lho....melakne mas dexsa, nek iso yo kapan??? ae...Ben ngene mas...buku jowo mboh ijih tulisan huruf palawa po latin....kuwi mau nek iso do di slametke lan di pelajari....Contone akeh sing d gowo
kuwi...terus penyuntinge wong Londo kono.....Dadi mnyelematkan karo mempelajari budoyo....Ok Mas tak tunggu.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu
sing kepiye...Mengko melu sinau jowo...sing di goleki maslah ilmu pelet....wah yo g apik kuwi...Wong ilmu jowo kuwi unik....Ojo do bingung.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen Thu May 08, 2008 9:44
ngetik.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen Fri May 09, 2008 5:55 pm wah apik iki iki mas iso di nggo pelajaran opo meneh wong awam koyo aku iki ra ngerti
kejawen Fri May 09, 2008 7:12 pm iwans wrote: wah apik iki iki mas iso di nggo pelajaran opo meneh wong awam koyo aku iki ra ngerti opo2 di pelajari disik sing penting....nek ora iso takok....lanjutane kapan ae....perlu wektu
jenenge sabar emang gangguan e abot kok kudu wong seng bener bener seng prihatin lan gelem nrimo nggeh mboten
ngerti carane nyepan kuwi kang, link e matek kuabeh wkekekekeDeleteReplyAkh Nurhadi1 January 2014 at 13:34iki sing ra nguwati
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.your-fuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
on 6 Februari 2012	Tembung kuwalat mbokmenawa saiki wis arang banget digunakake ing pasrawungan. Arang banget krungu wong sing ngucapake tembung mau, sanadyan sejatine tembung mau ngandhut pitutur becik lan bisa kanggo sarana pendhidhikan. Yaiku kanggo ndhidhik budi pakertine bocah.
Mbuh sapa sing miwiti, ning bocah-bocah saiki katon yen wis padha ora wedi kuwalat. Malah mbokmenawa akeh sing wis ora ngerti tegese tembung kuwalat mau.
Ing bebrayan agung Jawa pancen ora ana dongeng sing nyritakake bab bocah sing kuwalat kayadene ing laladan Sumatra. Ing Sumatra ana dongeng bocah sing kuwalat, ya kuwi sing jenenge Malin Kundang. Amarga wis dadi wong sugih lan duwe bojo ayu, Malin Kundang banjur isin ngakoni ibune dhewe. Malah, Malin Kundang daksiya marang ibune mau. Malin Kundang banjur kuwalat. Malin Kundang salin wujud dadi watu. Kapal lan kabeh bandha donya, uga dheweke, salin wujud dadi reca watu. Sawise ngono, Malin Kundang nembe rumangsa keduwung marang sakabeh tumindake. Dheweke nangis. Nanging sanadyan nangis saben dina, wis ora bisa dadi manungsa maneh.
Recane Malin Kundang mau bisa ditonton ing tlatah Sumatra kana. Saben dina netesake luh saka mripate, mula banjur karan batu menangis utawa watu sing nangis. Dongeng Malin Kundang mau sejatine aweh pitutur lan pendhidhikan budi pakerti, menawa bocah kuwi ora kena wani karo wong tuwane. Kudu bekti marang wong tuwane utawa sedulur tuwane. Urmat utawa ngajeni marang wong sing luwih tuwa. Yen nganti pitutur iki dilirwakake bisa kuwalat, kaya Malin Kundang.
Ing bebrayan agung Jawa uga ana pitutur babagan kuwalat mau, kayadene sing tinulis ing tembang
Arane driji kuwi ana lima, yakuwi jempol, panuding, panunggul, manis (jenthik manis) lan jenthik. Driji lima mau wujude beda-beda lan kanggone uga beda. Jempol wujude cendhek tur lemu, dene jenthik dhuwur tur cilik. Dene sing gedhe dhuwur yakuwi panunggul (driji tengah). Panunggul iki uga diarani anak mbarep (sing tuwa dhewe). Mula ya gedhe dhewe tur dhuwur dhewe. Anak sing nomer loro manis, nomer telu panuding, nomer papat jenthik lan nomer lima utawa wuragil (sing cilik dhewe) yaiku jempol. Kabeh driji lima mau sedulur. Sawijining dina manis rumangsa serik atine jalaran kalah dhuwur tinimbang panunggul. Mula
Diwangsuli manis, ngungkul-ungkuli sasama. Karepe, ing antarane driji lima mau panunggul katon umuk dhewe jalaran gedhe dhewe lan dhuwur dhewe. Panuding ngelikake, aja dhi ndhak kuwalat. Jempol banjur nyambung rembug, mbenerake panuding, lhah hiya bener kandhamu / lali sumber ketiwasan.
Ing crita iki, diandharake menawa wani karo sedulur tuwa kuwi bisa kuwalat. Ora malati Ana guru agama sing mulangake menawa percaya yen manungsa kuwi bisa malati kalebu musrik. Mula bocah-bocah banjur padha wani marang wong tuwane dhewe, karo sedulur tuwane lan ora wedi kuwalat, jalaran manungsa ora bakal malati. Sejatine dudu wong tuwa utawa sedulur tuwa sing malati. Sing njalari Malin Kundang kuwalat mau sejatine dudu ibune Maling Kundang, nanging piwales siksa saka Gusti Kang Maha Kuwasa utawa Allah SWT.
Jroning agama ana wulang menawa ridhane wong tuwa kuwi padha karo ridhane Allah SWT. Dadi menawa wong tuwa ora ridha, mula Allah SWT uga ora ridha. Menawa ana wong sing nerak wulang agama, Allah SWT bakal paring walat utawa piwales siksa. Jroning agama dijlentrehake kanthi cetha kepriye tatacarane tumindak sing becik marang wong tuwa, sedulur tuwa, sedulur enom, anak, kanca, tangga lan sapanunggalane. Dadi pancen sedulur tuwa ora bisa gawe kuwalat. Nanging yen ora diridhai sedulur tuwa (minangka gantine wong tuwa yen wong tuwa wus mati) uga ora diridhai dening Allah SWT. Lhah, ora entuk ridhane Allah SWT mau sing njalari kuwalat utawa kena siksa.
Wong sing kuwalat ora mesthi dadi watu kaya Malin Kundang. Bisa uga dheweke nemoni bilahi utawa reridhu tanpa kendhat ing uripe (kasangsaya, kacilakan) sing ora dinyana. Mbuh kepriye jalarane, ndilalah nemu alangan. Yen dheweke mau wong sing ora manut tatakrama, urmat, manut miturut karo wong tuwa, mung mburu senenge dhewe, mula wong tuwane (bapak utawa ibune, utawa loro-lorone) bisa uga ora ridha. Banjur dheweke uripe dadi sengsara. Kaya sing dialami anake tanggaku. Bocahe nembe kelas II SMP, nanging wus wani ora manut marang pituture wong tuwane. Senengane dolanan handphone utawa HP (SMS-an, telpon, melu kuis lan liya-liyane). Yen dielikake ibune ora manut, malah nesu, nangis lan sapanunggalane. Mula ibune banjur wegah ngelikake maneh. Nanging bocah mau malah rumangsa bebas, jalaran wus ora ana sing ngelikake. Anggone dolanan HP saya ndadra. Dhuwit sangune sekolah bablas entek kanggo tuku pulsa, mangkono uga dhuwit paringane ibune sing kudune kanggo mbayar SPP. Nalika arep unggah-unggahan kelas, dheweke nunggak bayaran SPP, mula ora entuk njupuk rapot. Ndilalah wong tuwane ya wus ora duwe dhuwit maneh kanggo ngijoli dhuwit SPP sing entek kanggo tuku pulsa. Wusana bocah anake tanggaku mau ora bisa nerusake sekolahe maneh. Iki kena diarani jalaran ora manut marang wong tuwa, banjur kuwalat, uripe sengsara.
Ing pitutur sing kamot ing tembang macapat mau disebutake lali sumber katiwasan. Tegese, lali ing kene bisa uga lali marang Allah SWT, minangka sumbering urip lan panguripan. Bisa uga lali marang wong tuwa utawa guru, utawa lali marang sedulur tuwa. Wong yen lali marang Allah SWT mesthi ora manut paugeraning Allah SWT, kaya sing tinulis ing buku-buku agama lan kitab suci agama-agama.
Yen lali karo wong tuwa, mesthi ya ora manut pituture wong tuwa, nggugu karepe dhewe, sing bakal njalari katiwasan, tegese cilaka. Uripe kena siksa saka Allah SWT. Yakuwi sing diarani bocah kuwalat.
Dudutane, wong sing kuwalat, yakuwi wong sing nampa bebendu utawa siksa saka Allah SWT. Prelu ditandhesake, sing njalari kuwalat mau mesthi wae dudu manungsa, jalaran manungsa ora bisa malati. Nanging bocah sing ora manut pituture wong tuwa, guru, lan sapanunggalane kuwi tegese ora manut paugeran saka Allat SWT. Mula banjur kena siksa utawa kuwalat.
CARA BALAS DENDAM PADA NYAMUK | BLOG-e WONG JOWO
Jawa kab?h Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing
Tembang 1 (Sinom): Sri narpadmaja sudigbya, talatahing tanah Jawi, Surakarta Adiningrat, agnya ring kang wadu carik, Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
· Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
dateng Pilleg 2014 ngajeng, engkang keleresan dalem
sedulur barajakom menampilkan tulisan..How To Setting Your Blog =-.
awak adem vanas ndadekne ora sido budhal….
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..Ibu =-.
mugo2 ndang waras!… misakne Rama nek “rama”-ne adhem-panas
Wayang Punoka…IDR 390.000,00 KPT 05 Wayang Silver…IDR 120.000,00 KPT 04 Wayang
Hellogram - Jajanan (Jalan-Jalan Nambah Pengetahuan)
TSARIN DAN BUKU LANGKA: SERAT KIDUNGAN, PEPAK INGKANG JANGKEP Ikatanipun: KANGJENG SUSUHUNAN KALIJAGA
SERAT KIDUNGAN, PEPAK INGKANG JANGKEP Ikatanipun: KANGJENG SUSUHUNAN KALIJAGA
Flamboyan, wes koyo regu Pramuka :DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi13
kiro koyo jeneng regu pramuka, koyo komentar'e mbak-mbak ng nduwur...
Wonten Kagungan Dalem Cethok. Surakarta: Reksopustoko
Pandhawa, Rarasinduwa, Sempana Badhong,
sing luweh apik d rekrut.PASERBUMI SAK MODAREEE
August 18th, 2010 at 4:59 pm Ee..aalaahh…jann..raurusan,raurunan,randuwe duit..Tetep cinta mati PERSIBAnPASE
MINGGAT to ezze rabutuh awakmu. nek SNC eman tenan nek sampe lepas. striker dlm negri akeh sik luwih apik soko ezze,
Pemain sing apik sih akeh tur yo luwih apik…..Bravo AC MILAN……
August 19th, 2010 at 11:54 am sax karebmu ezze minggat karo SNC
ngenteni kereme prau gabus, kumambange watu item. Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
WONG Jawa pancen dhemen njarik lurik, alias urik. Ora gedhe, ora cilik, kabeh dhemen urik-urikan. Yen bocah cilik, latihan urik, dolanan adu wayang, ana sing ditekuk. Ana sing dolanan karet (uthut), ning ora beres. Ana sing seneng dolanan oyak-oyakan, dhelik-dhelikan, umpet-umpetan, esem-eseman, ning sejatine pengin njegal kanca. Iku ati Jawa. Semonoa yen gelem ngakoni.
Urik tegese pinter apus krama. Senengane ngepring apus. Mbulet-mbulet. Ting prungkel pikirane kaya dhadhung, muntir-muntir. Seneng nyandiwara. Kadhangkala, abang dikandhakake ijo, ijo dikandhakake abang. Beteke kepengin golek untung. Untunge dhewe sing
Tobat-tobat, anak kadhal jare tobil. Tobil-tobil, anak kethek jare munyuk.
Wong dhemen urik, uripe katon nganggo larikan, ning morak-marik. Ora karu­wan. Merga, atine pijer kepengin ngakali wong. Pengin ngukil-ukil perkara, ben ba­thine mili menyang awake dhewe. Hemmm!
DAYA nalar Jawa pancen akeh sing nyurung tekan jagad urik. Seneng adu-adu. Mula ana tembung adu manising rembug kaya kapuk, empuk, ning kopong mlompong. Pong-pong bolong ndhog merang ndhog sapi, pecah-pecah endhogmu siji. Ateges sing dioyak siji thil, bathine dhewe, Najan wong liya gundhul, dha ‘’PCDS’’ pecas endhahe (nuwun sewu), awake dhewe gela-gelo, seneng atine.
Wis-wis, wong Jawa yen wis namakake jiwa urik tansaya nggladrah. Kadhangkala tekan mbahne urik, yaiku dhemen ngglibeng. Ora perlu kaget, kadhangkala katone njaba manthuk-manthuk, mesem-mesem, ning njerone ngandhut melik. Isih mendhing yen mung melik, pamrih, sing mbebayani ana niat nendhang, nempang, njegal, lan ngebrukake. Yen wis wong liya jekangkangan, keplengkang-plengkang, sajake lega ndonya. Yen wis ngen iki lhadalah!
Wong seneng urik iku dhasar, gawan bayi. Ning uga ana sing kedayan seka wong kiwa tengene. Wong sing cedhak karo Sengkuni, iki sok klemak-klemek, ning mengkal-mengkal sikile. Sengkuni-isme, jebul asring mili ing getihe wong Jawa. Luwih-luwih yen wis kulina ngenam-enam tembung, tembung sing bisa ngruntuhake ati, jan tansaya mbebayani. Saya marahi gendra.
Tumrap sing hobi Sengkuni-isme, lagak langguke wis cetha. Biasane sok plak-plek, tembunge katon putih, memes, alus, jebul nggegirisi. Sing luwih medeni meneh, wong urik iku asring ngutip-ngutip ayat suci, ngutip tembang-tembang kuna, kanggo ngyakinake sing dijak omong. Yen wis ngono iku, adate sok njalari wong kapiluyu, kesedhot, njur katut, keli, kolu tekan jagad sing peteng. Luwih-luwih yen Sengkuni-isme mau ketemu Dornaistis, jan saya keplantrang adoh.
Ndlangentak sontoloyo ta! Lha piye, pancen wong Jawa kuwi ngono, sugih krenah. Ning kebacute krenah, sok tekan julig. Pol-pole ana sing tegel nekak gulune kanca bebasane. Katone nyedhak-nyedhak, ning
kenthele wong Jawa. Abang-abang lambe, alias basa-basi asring ngembangi donya Jawa.
Diakoni apa ora, wiwit jaman biyen wong Jawa pancen ngono. Jaman Ajisaka ngrang­ket Dewata Cengkar, rak ya wis nganggo urik ta. Ndadak nggelar iket (udheng), jebul njur tegel njegurke segara. Jaman Sunan Kudu, Arya Penangsang, lan Sultan Hadi­wijaya rak ya wis mambu urik-urikan ta? Ndadak sing duwe tembung rajah Kalacakra, apa tembung liyane, intine yen kurang begja sok mblondrokake. Malah ing alam, Ora beda nalika Rara Jonggrang nolak tresnane Bandungbandawasa, ndadak kon mbangunake candhi, apa ngono iku ora kle­bu urik. Urik ta? Nyatane njur nggugahi wong-wong tani, simbok-simbok kon dha tangi, nutu beras, ben dikira wis bangun rahina.
Sajake, urik iku pancen wis mbalung sungsum tumrape wong Jawa. Malah ana sing sedina-dina rumangsa kurang, kleru, lan utang yen ora nguriki wong liya. Suwalike, wong liya uga kudu siap nampani urike pihak liya. Sing marahi senut-senut, antarane sing urik lan sing dijak urik, kadhang wis ana gedheg anthuk lan pidak jempol. Takera-takeran untung ngene iki sing sok keplayu tekan jagad letheg, reged, lan jember.
DONGENG Kancil, rak ya ngono ta, ana urik-urikan, sing penting dhirine sukses. Donyane wayang kulit uga ngono. Kresna sing kondhang wicaksana, jane uga sugih jiwa urik. Jaman ranjapan Abimanyu, priye trekahe Kresna ngaling-alingi srengenge. Jaman Banjran Dursasana, Kresna uga duwe jiwa urik. Samono uga jaman Duryunana gugur, kabeh kebak pitenah, kepengin nguwasani wong liya. Donya fiktif Jawa iku satemene nggambarake alam pikire wong Jawa, sing sawektu-wektu bakal dumadi.
Mula ora perlu kaget, yen ing jagad Jawa iki, akeh sing wis wareg urik-urikan. Bal-balan, badminton, sekak, lan olah raga liyane asring kebak urik. Dolanan gobagsodor, jamuran, mul-mulan, macanan, cu­blak-cublak suweng, lan liya-liyane asring tinemu jiwa urik. Njur digebyah uyah, kabeh cak-cakaning urip ana urik-urikan, dolanan, main-main, lan apus-apusan.
partai siji lan sijine katone akur kaya mimi lan mintuna, jebul atine dha kebak singgat ketaton. Utawa, suwalike, ketoke dha ana satru bebuyutan, udreg-udregan, jebul bareng wis ngopi bareng, ilang kabeh. Kabeh lumaku setel kendho kenceng.
Pancen seprene durung ana sanksi kang cetha, tumrap sing gelem dolanan ilat. Obahe ilat kuwi pancen sing kanggo gaman urik. Yen ilate wis ngilat ula, woww, akeh cawang-cawange, tur ngemu upas mandi. Ora wurung bakal ana korban. Wong-wong cilik biasane sing nampa akibat. Yen wong gedhe-gedhe dha adu manising tembung, katone mung sanksi alam sing bakal ngerti. Alam sing bakal menehi ukum. Yen wong biasa, kiraku bakal mopo, pasrah, lan mangga kersa Kang Gawe Urip.
Najan ngonoa, yen kurang waspada, adate sok ana sanksi sosial sing ora ana wates wektune. Sanksi sosial iki bakal nggeret kabeh laku urik tekan alam sing ora mekolehi ati. Deloken wae, nalika akeh wong wis dhemen urik donya Jawa iki cepak jebole. Luwih-luwih yen ana guru wis nguriki murid, wartawan
Lan sing luwih mbebayani meneh, yen ana wong tegel nguriki kluwargane, anake, lan bojone, genah cepak ambrole bale wisma sing diwangun pirang-pirang taun. Gawat meneh, yen ana wong wis tegel nguriki pribadine. Mosok tegel karo awake dhewe, Mangga, ning ing jagad Jawa bakal ana wong-wong sing dolanan urik kuwi. Genahe, wong sing seneng urik kuwi merga duwe gegayuhan kumel. Pepenginan sing mburu wudele dhewe.
Urike bapak marang anak, dhawuh: ‘’Tukokna rokok’’, kamangka arep duwe karep liya. Urik kuwi akal-akalan, jiwa kancil, sing golek slamete dhewe. Urik sing apik, jare angger dora sembada, oleh. Angger ana digdaya lan nyatane. Nguriki maling, oleh. Sing payah, yen maling nguriki maling, aneh ta kuwi. Ning sapa sing urik, biasane tetep njelehi. Urik tetep sok ngrugeni wong liya. Haratayah, piye yen kepleset, jekangkangan, terus klenger ta! (35)
—Suwardi Endraswara, pengajar Filsafat Jawa FBS
Ref: Senadyan ra kumpul atiku tetep
gusti.. kejobo sliramu enggalo bali..
3 BAB III GAMBARAN PENGELOLAAN KEUANGAN DAERAH - [Revisi 26122010] UNDUH
4 BAB IV ANALISIS ISU-ISU STRATEGIS - [Revisi 26122010] UNDUH
5 BAB V VISI DAN MISI.RPJM - [Revisi 26122010] UNDUH
6 BAB VI STRATEGI DAN ARAH KEBIJAKAN - [Revisi 26122010] UNDUH
7 BAB VII KEBIJAKAN UMUM BERAU I - [Revisi 26122010] UNDUH
8 BAB VIII PENETAPAN INDIKATOR KINERJA - [26122010] UNDUH
Mitos Seputar Kehamilan dan Menyusui | Ngobrol Ngalor Ngidul....
Mugo pengertenmu tansah setiyo ngugemi janji…
Ref: Senadyan ra kumpul atiku tetep tresno…
Wekru lan kahanan dudu alangan trsno..pisah seng ti lakoni kabeh mung kanggo tresno…
Intro: Ora ono panyuwunku marang gusti.. kejobo sliramu enggalo bali..
biasane anane neng cerita pewayangan. Tokoh – tokoh ponokawan biasane Ana Semar, petruk, Bawor ( Bagong ) lan Gareng. Sebenere nek de umpakna wong, ponokawan yakuwe sosok pengabdi sejati sing tulus ikhlas ora pamrih sebagai jiwa suci tujuan urip manungsa sing sabenere Kauripane ponokawan adem ayem, tentrem, nrima ing pandum lan sifat-sifat muliya liyane.
bapakmu iki tau tangi isuk pas subuh terus metu mlaku – mlaku. Eh, bapak malah nemu sakarung emas ”“ Yo’opo Bapak ngerti lek iku duduk dek’ e wong sing kelangan wengi sakdurunge ? ”“ oh, iku ga penting. Soale Bapak yakin wengi sakdurunge ga onok karung emas ”“ Nek ngono tangi isuk ga apik gawe akeh wong pak. Lha wong sing kelangan sakkarung emas pasti tangine luwih
sampun mudeng dereng poro sederek.....????? sampun tho?????? mugi2 nggih................
Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, Letnan Kolonel Komandan Legiun Mangkunagaran (Geheim Besluit van den 8 Maart 1853 No. La. L., M.N. IV no. 12A
tembang Pangkur bait ke empat berikut ini.
Pangulahe warastra ywa kongsi rikuh,…
Ingkang karya gagamanireng prang pupuh, Sadaya dipunsamapta
Rehning rumekseng prajurit (“Wirawiyata”, Pupuh Pangkur bait ke- 10-11: 29-30).
cuplikan tembang Pangkur bait ke-12 di bawah ini.
Liya kang wus kanggweng wadya, Aja sepi andhungan tikel kalih, Gagaman saprantinipun, Tuwin busana wastra, Obat mimis kang cukup den anggo nglurug, Awit rumeksa ing praja, Tan wruh sangkaning bilahi (“Wirawiyata”: 30).
Tataning Pagaweyan kang tumrap marang para Abdi Dalem sajroning Kutha Mangkunagaran. Reksa Wilapa Mangkunagaran Surakarta M.N. IV No. 13.
Arya Mangkunagara ingkang kaping IV. 1936. Solo: Sadhu. Kartodirdjo, Sartono, dkk.. 1976. Sejarah Nasional Indonesia IV.
Mas Hario Gondokoesoemo, Putra ing Ngadiwidjajan ing Sapisan, saking Garwa Padmi angka 7 saking Pambadjengipun, ingkang Wekasan Djumeneng kangjeng Gusti Pangeran Hadipati Hario Mangkoenagoro ingkang kaping IV”. Reksa Pustaka Mangkunegaran Surakarta M.N. 386.
maturnuwun, kulo tenggo tiap bulanipun terbitan engkang enggal
bojonegoro 085240515154 Re: ADA YANG UNIK NIH.... savvo on Sat 28 Jan 2012, 20:20suiip mas jay ..iki sing diarani 'migunani tumraping liyan lan
dewe seneng golek perkoro alesan neko-neko ra iso dipercoyo dadi omongane tonggo aku ngene kowe nesu aku ngono kowe nesu piye piye tetep nesu cen dasare kowe yen kowe pancen uwis bosen mending aku tinggalen aku ora patheken malahan dadi gregeten
golek liyane soyo suwe soyo kenthir sirahku mumet dewe yen aku mengko wis minggat rasah
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa
lan editor Wikipedia wiki jejuluk diurut man?ka Wiki...
Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan
ndéané wong2 wis pada nyiapna acara "istimewa" gandhéng angka kuwé mau. Ana sing duwé karep mbojo (sing wis duwé aja mbojo maning), anamaning sing nganti "meksa", jéré kepéngin bisa nglairna bayiné wayah kuwé. Mendhing angger umur wetengané wis 8 utawa 9 wulan, lha angger égin umur 6-7 wulan? apa
athik sing ora2 nggih lurr... :)
Lha angger angka 22-2-22, kiyé ya unik lur.. Kiyé hubungané karo muduné Al-Qur'an, yaiku 22Taun, 2Wulan, 22Dina.
Unik mbook..?! hehehee...
at 15:26nyoto apik tenan batike, wes gek ndang dienggo neng prapatan , sopo ngerti sigaraning jiwo njenengan mudun ning prapatan......ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi21
sing nulis do nganggo boso sak penake... :/;;0;;: :/;;0;;: :/;;0;;: :/;;0;;: Jan...I Dong U Dong pokoke...
Wong sing apik iku , wong sing kumpul karo wong sing iso ngaji 👳
Kulo sowan nang Pangeran // Kulo miji tanpo rencang // Tanpo sanak tanpo kadang // Bondho kulo ketilaran //.
Yen manungso sampun pejah // Uwal saking griyo sawah // Najan nangis anak simah // Nanging kempal boten betah //.
Senajan berbondho-bondho // Morine mung sarung ombo // Anak bojo moro tuwo // Yen wis nguruk banjur lungo //.
Yen urip tan kebeneran // Bondho kang sa’ pirang-pirang // Ditinggal dienggo rebutan // Anak podho keleleran //.
Yen sowan kang Moho Agung // Ojo susah ojo bingung // Janji ridhone Pangeran // Udinen nganggo
kucing koyo mene ki yo sopo sing meh nyolong?”
“Wegah, pokoke mbalik ngomah, kucinge balekke ndisik,”
“Wooo, asuuu, lha iki wis tekan kene, mosok ra sido tuku kasur”
“Prek, pokoke mbalik!”
yo rak ketok yo, Gus. Padahal yo neng kono gonane hahahahhahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi29
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Kunci kesuksesan ke tujuh
ketok’e promosi ke divisi utama nanging yo tetep level kedua. mugo-mugo PSSI tahun iki ora NGAWUR maneh nggawe kebijakan ISL dadi 2, ISL Serie A karo ISL Serie B.
lha nek ngono tenan, ketok’e PSSI njaluk dijamoni, jamu opo? jamu temu lawak pait…
[Reply]	Adit wib May 27, 2010 at 6:01 pm
sing nggarahi musuhan karo supporter liyane sing gak ono hubungane karo pertandingan. Golek musuh iku gampang, sing angel golek konco. Wes gk wayahe koyok ngono. Lak enak tho, mulih teko ndelok nang Suroboyo gak kuatir diantemi ning Lamongan. Nek ora duwe musuh khan Boromania iso ndelok nang endhi wae nek PERSIBO main.
jane pas iki aku yo dijak meh melu lho… karo cah2 loenpia… tapi apa daya, meh mangkat rak tegel… okeh gawean TT
Kulo nggih dereng gadah,…..tapi nggih dereng kulo Obrak-Abrik lan
Satu, trus Sik Langgam Janur Kuning Wonten Mboten Mas,……Nek Lagu2 Ingkang njenengan tanglet niku nggene Mas Prabu koyonipun enten,…..cobi tanglet mawon
barat isih akeh, pating kemruyuk, kathik iso buka cabang ndik endi2 ga dibatasi, ga perlu SIP,
iki ndeso men,,arek saiki roto2 podo due anti frekick
nek trik ngunu arek sd iso
sing jenenge pak 'KOEN' iku..do ra kenal mas..aku pesen sk sampeyan wae nek ngono..kee kee keee...
Rembang, Leteh, Rembang Sub-District, Rembang Regency, Central Java, Indonesia
Slamet Riyadi No.72, Kecamatan Rembang, Sumberjo, Kec. Rembang, Kabupaten Rembang,
Sumberjo, Rembang Sub-District, Rembang Regency, Central Java 59215, Indonesia
Sumberarum, Ngraho, Bojonegoro Regency, East Java, Indonesia
Jl. Nasional 20, Padangan, Kabupaten Bojonegoro, Jawa Timur 62162, Indonesia
Tasikagung, Rembang Sub-District, Rembang Regency, Central Java 59212, Indonesia
Slamet Riyadi, Sumberjo, Kec. Rembang, Kabupaten Rembang, Jawa Tengah 59219, Indonesia
Giyanti No.4, Ngroto, Cepu, Kabupaten Blora, Jawa Tengah 58314, Indonesia
Banjarjo, Padangan, Bojonegoro Regency, East Java 62162, Indonesia
Rembang, Waru, Rembang Sub-District, Rembang Regency, Central Java, Indonesia
Raya Banjarejo, Banjarejo, Kabupaten Blora, Jawa Tengah 58253, Indonesia
Dukuh Pulo Rt:07 Rw:04, Mojowetan, Banjarejo, Kabupaten Blora,
Aksara Kawi (Aksara Jawa Kuno). Aksara-aksara ini meliputi Aksara Baybayin, Aksara Tagbanwa, Aksara Buhid, Aksara Hanunó'o, dan Aksara Kapampangan. Sedangkan Aksara Eskaya
Isik wae kudhu podho ngerayah ..." Ekstrak :
BARANGUNITHARGA Beras type 1Karung375.000 Beras type 2Karung420.000 Beras Merk LSKarung440.000 Beras Pera Super/IR 24Karung440.000 Gas Elpiji 3 KgTabung12.800 Gas Elpiji 12 KgTabung72.000 Gula pasir GMPKarung512.000 Gula merahPak104.000 Gula Merah Pak
NAMA BARANGUNITHARGA Beras type 1Karung360.000 Beras type 2Karung420.000 Beras Merk LSKarung440.000 Beras Pera SuperKarung440.000 Gula pasir GMPKarung498.000 Gula merahPak106.000
Culture,product,and environment of solo indonesia in javanese languages
monggo mirsani:Boso inggrisSakpunika ing kutho Solo sedaya panggenan ingkang ngagem plakat utawi papan asma dipun paringi aksara jowo.Kadosto Balai Kota Solo Papan asma wonten ngajengan ngagem kalih.Akasar alatin kaliyan Akasara Jowo.Tambahan aksara jowo punika kagem nyengkuyung program pariwisatanipun pamarintah daerah Surakarta.Kula sakjroning salah satunggaling warga Solo ugi tumut bungah kaliyan program punika.Amargi kula kinten program punika saged dados daya tarik kegem wisatawan dateng wonten in Solo.Nanging kulo kinten upaya punika dereng saged maksimal menawi mboten dipun barengi kaliyan promosi.Kulo nyobi madosi wonten ing google tembung solo indonesia cacahipun 905.000 lan tembung surakarta indonesia punika 314.000 cobi dipun bandingaken kaliya yogyakarta indonesia punika 5.960.000 punapa kudus indonesia punika 1.650.000.Miturut pemanggih kulo internet sakpunika sarono promosi ingkang paling efektif.Amargi tiyang pundi pundi saged mirsani utawi madosi informasi saking internet punika.Menawi saking internet punika anggenipun promosi taksih kurang kulo kinten upaya pariwisata ndatengaken turis wonten ing solo punika nggih taksih kirang.MaturnuwunMova Nugraha
wah kulo kok setuju njih,kalih uneg2 njenengan dateng blog niki, umpami sedanten papan asma lan pengumuman lintu2nipun ndamel aksara jawi, kulo njih tambah remen sanget,amergi ketingalipun saget kados projo thailand ingkang migunaaken aksara siam ing ten pundi2 mawon................
Saiki wis cumawis kanggo sapa wae sing kepengin mbiyantu nerjemahke WordPress basa jawa iki. Neng kene https://translate.wordpress.org/projects/wp/dev. Dad...
Sun matek aji....Ajian Serat Gulung Jagat...
Jalma kang arep gawe ala marang ingsun... age sirnakno...
Jalmo kang ati sato agawe ala marang ingsun.... age singkirno...
Jalmo kang ati jin agawe ala marang ingsun... age musnakno...
Jalmo kang ati setan agawe ala marang ingsun.... age leburno...
Atur Pambagyaharja Dhumateng Tamu Ing Pahargyan Temanten
Assalamu’alaikum wr. wb.
Para Sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu kula bekteni. Para Bapak, para ibu lan sederek-sederak sedaya ingkang minulya ing budhi. Para tamu lan adek-adek sedaya ingkang kula kurmati
Kula nuwun! Keparenga kula semela atur, ngempil kamardikan panjenengan sadaya rikalanipun nembe eca wawan pangandikan. Kula minangka wakil kaluwarga minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati. Sepisan ngaturaken syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung, dene hajatipun Bapak Kartono sekaliyan anggenipun hamengku gati ndaupaken putranipun ingkang selisih 2 tahun sampun kalampahan dhaup kaliyan mas agus rikala dinten kamis tanggal 14 wanci jam 11 wonten ing dalemipun bapak Kartono kanthi manggih rahayu kalis ing sambekala.
Kaping kalihipun Bapak Kartono sakaluwarga ngaturaken panuwun ingkang sanget menawi para tamu sampun kersa ngrawuhi miwah paring donga pamuji dhumateng sri penganten sekaliyan. Sarehning Bapak Kartono sakaluwarga mboten saged ngaturi punapa-punapa, sagetipun namung ngaturaken puji pangestuti mugi-mugi pikantuk sih kautaman panjenengan sedaya saking Gusti ingkang Maha Agung.
Kaping tiganipun Bapak Kartono sakaluwangsa nyuwun dedonga marang para tamu sadaya supados sri penganten sekaliyan sageda nglaksanani kekudanganipun para pini sepuh sadaya.Tuwin enggal pinaringan momongan putra utawi putri ingkang bekti dhumateng Allah SWT, dhumateng rama ibunipun lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng nagri.
Ingkang pungkasan mbok bilih wonten kakuranganipun trapsila anggenipun ngacarani, menawi dhaharanipun kirang eco ugi papanippun
tuku skripsi ora? tuku wae, gek ndang rampung. Bar lulus trus dadi sarjana, bapak/ibu seneng, sukuran ning omah, ngeteri besek nggo tonggo
Ngedol Murah Watches lan Cool - Kita wis ngerti fungsi utama jam
Adhedhasar informasi iki, pedagang bisa nganggep pergerakan rega luwih lan nyetel strategi sing
Pilih Chart lan Timeframe ngendi sampeyan pengin nyoba Indikator Panjenengan
Search “Pratondho Custom” ing Navigator Panjenengan biasane kiwa ing MetaTrader Klien Panjenengan
JavaScript dipatèni. Supaya kanggo komèntar, please priksa JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me» Register» Lost Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa
manteranya :“bismillahirrahmannirrahim,ajiku yaajiku,sente putih saka sabrang,megar, murud menyang dadaku,mancur-mancur menyang cahayaku,teka bingung teka ngleleng,jabang bajine…asih
siwisi. Gemebyar-gebyar marang dadaku. Wong sabuwono teka welas, teko sih marang
piye, yen perlu ngajak pak tarto karo cah yogya sing omahe solo sing tak
.-= Den Mas´s last blog ..AGUSTUSAN, URUNAN KEMERDEKAAN =-.
wes tak upload neng milis fotone bos….
Bengawan sing teko akeh dewe, tur yo malah gawe kopdar dewe, rame dewe, tapi etuk gratisan angkringan wedangan dari penyelenggara..istilah’e, teko mangan wareg ngakak mulih…
elok tenan. bener kandhamu kang. dinggo opo hotspot nenk komputer ae ra eneng. muspro. sing penting malah pengembangan internet di kampung2 kok. dudu neng slamet riyadi. he2
wong wedok saiki pinter-pinter yen moles pipi alis dibentuk bulan, idepe idep gawean rambut dipotong lanang jarene jaman kemajuan opo maneh semiran hei jarene nuruti jamanarek wedok jaman saiki yo mas yo lek pacaran sak dalan-dalan arek wedok jaman saiki yo buk yo lek pacaran lali nang sholatesholatulloh salahe wong tuwo njaluk rabi ra dirabino budhal lungo nang suroboyo mulih nang deso wes mbobot songongono-ngono salahmu dhewe ora manut nang wong tuwone kenek opo wetengmu gede kenek gedhange pakdewong wedok saiki pinter-pinter yen moles pipi alis dibentuk bulan, idepe idep gawean rambut dipotong lanang jarene jaman kemajuan opo maneh semiran hei jarene nuruti jamanarek wedok jaman saiki yo mas yo lek pacaran sak dalan-dalan arek wedok jaman saiki yo buk yo lek pacaran lali nang sholatesholatulloh salahe wong tuwo njaluk rabi ra dirabino budhal lungo nang suroboyo mulih nang deso wes mbobot songongono-ngono salahmu dhewe ora manut nang wong tuwone kenek opo wetengmu gede kenek gedhange pakdewong wedok saiki pinter-pinter yen moles pipi alis dibentuk bulan, idepe idep gawean rambut dipotong lanang jarene jaman kemajuan opo maneh semiran hei jarene nuruti jamanarek wedok jaman saiki yo mas yo lek pacaran sak dalan-dalan arek wedok jaman saiki yo buk yo lek pacaran lali nang sholatesholatulloh salahe wong tuwo njaluk rabi ra dirabino budhal lungo nang suroboyo mulih nang deso wes mbobot songongono-ngono salahmu dhewe ora manut nang wong tuwone kenek opo wetengmu gede kenek gedhange
kakang,.!! Aku emoh melu tumindakmu…!!!
Iyo kakang, aku wis suwe awor kowe, weruh kelakuanmu lan tumindakmu kang netepi kautamaning ksatria, lan ngerti sopo sakjatine kowe kakang, la kok awor karo Durna lan Sengkuni sedino wae kowe iso malih arep tumindak netepi
Kala Bendana dengan tergopoh gopoh..!!! “ketiwasan kakang mbok arimbi, kakang Brajadento ngamuk punggung arep ngrebut tahta pringgondani, wis tekan alun aluning pringgondani. Dengan pelan kresna berkata “Nuwun sewu para sesepuh, sumawana adhi-adhi kula Pandhawa, mugi sampun ngantos sami tumut-tumut sabiyantu prakawis ingkang gawat kaliwat punika. Awit sadaya ingkang badhe kedadosan mangke naming prakawisipun kulawarga Pringgandani. Kula lan panjenengan sami punika tamu”.
Setelah bertemu Brajadenta dengan marah Arimbi berkata “E, e, teka becik banget tumindakmu kowe Brajadenta, olehmu ngatonake regeding bebuden lah watakmu. Kowe gelem nyengkuyung pulunanmu
karo sumpah,..Yen kakang mbok ngalangi anteping karepku , aku ora wedi lan ora nyesel dadi sebab tewas lan matining kakang mbok.!!!.hayoh kene..!!!
mongso bodho wo iki perkorone wong Pringgondani, ra rep melu-melu, aku arep turu…!!!
sliramu, aku nguji kaprawiranmu lan kasektenmu kang bakal mimpin Pringgondani sakmengkone, lan iki sakjatine wis dadi pepesthen uripku lan adhi Brajamusti. Aku lan adihi bakal nglindungi awakmu sakwayah wayah
nonton nek batik saiki dadi barang sing digoleki.Saben toko neng PGS sing dodolan batik saiki wis ketok laris.Sejatine yo kudu mengkono wong Indonesia yo kudune bangga nganggo produksi Indonesia.Saiki batik wis dinggo karo karyawan2 swasta dadi seragam neng kantore.Kabeh pejabat saiki nek tampil ono televisi yo wis podho nganggo batik. Dina iki mau adiku mangkat nyambut gawe nganggo batik.Saiki neng kantore bojoku setiap jumat yowis nganggo seragam batik.Muga-muga batik yo iso dadi cirine Indonesia ora mung gur dadi trend mode sedelok mengko nek wis ono trend anyar njur bareng ora dikanggohake maneh.Mova
seneng warna biru. ning yen ndelokke ramalan kaya sing wis dijabarke ing nduwur
beda adoh karo kenyataan sifat uwong siji lan sijine. naging ya ora papa nambah
beda adoh karo kenyataan sifat uwong siji lan sijine. naging ya ora papa nambah wawasan kok.jenenge we ramalan kang, kwi kan gur perkiraan. dudu vonis nasib!niki nggih ming ide kula kok mas, sing ngendika nek vonis nasib nggih sinten Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (
"Selingkuhane ngomongi muride sing dikursus, " Sesok sidane libur nak, ibu ono acara mendadak"Murid iku langsung telpon Mbah kakung Yoiku Si Bos...Terusno dewe kesel aku nulis terusane Sent from my BlackBerry® smartphone from Sinyal Bagus XL, Nyambung Teruuusss...!
Lha Dokter sing mbayare larang wae diagnosenya bisa beda2…
Nek ora ngrembug ubuntu ngene iki commentku penake poll
.-= sedulur marsudiyanto menampilkan tulisan..Maunya Super Cache Malah Super Cacho =-.
.-= sedulur Dameydra menampilkan tulisan..Pengumuman Pendaftaran Test CPNS Kabupaten Ngawi Tahun 2009 =-.
@Dameydra, akeh piye? sing paling akeh yo aku dhewe kok! hihihi….
pidato ngono malah aku ra ngerti.ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi5 June 2015 at 16:44tenan tho... kandhani
Ir. Soekarno sing kerep disebut2 kota mBlitar, dudu Suroboyo. Dadi, karuan wae yen sing ono ning pikiran kuwi mBlitar. Lah, yen ngomong Suroboyo, sing kerep disebut kuwi peristiwa Pertempuran Surabaya
uwong yo ngerti, nek njenengan lair di
isoh eroh kbr jowo ku sing ono tlingsing krna aku di lahir ke ono bibis lo matur suwun info ne yo mas kabeh ae aku wis suwi gk bali neng jowo slam kanggo sedulur kabeh sing ono ing bibis tlingsing soko aku sing ono ing
Download Ahange Dele Tanha Babak Mafi
» download ahange dele tanha babak mafi
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I
Stade de Suisse Wankdorf iku sawijining stadion bal-balan ing kutha Bern, Swiss lan minangka stadion paling gedhé kaloro ing nagara iku. Dianggo sepisanan 18 Oktober 1925. Watara 22.000 penonton bisa ditampung ing stadion iki. Stadion iki tau dianggo pertandingan Piala Donya FIFA 1954, lan nduwéni kapasitas nganti 64.000 kursi. Ing taun 2001, stadion iki diruntuhaké. Dibuka manèh tanggal 30 Juli 2005. Stadion iki minangka markas utama klub BSC Young Boys.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stade_de_Suisse,_Wankdorf&oldid=1113317"	Kategori: Stadion bal-balan ing SwissKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.23, 30 Januari 2017.
pokoke...DeleteReplyNasirullah Sitam9 September 2015 at 05:26Gek nasibku toh dadi pendukung Liverpool. Wingi neng mojok wes disio-sio, lah iki neng wong seng biasa nulis neng mojok yo podo ae. Jian tenan kok haaaaaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi9 September 2015 at 20:34Konsekuensi
3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan
sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing
Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.
Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.
Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.
Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.
Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.
Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.
Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).
Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).
Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa
iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.
ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.
Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.
Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.
Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe
nggawe kata2 indah. Sms mlebu siji2. pokok’e riyoyo taon iki aku njaluk sepuroh sing akeh, lek aku jek seneng misuh utowo
com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
NGINAP-SRENGENGE....2007 BANGGOL DERDAP cawan grup
BISSMILLAH. Srengenge nyunar kanti mulya,
jembar rejekine... mulyo urip'e... enteng Jodhone (eh, wis duwe bojo ding)... AamiinDeleteReplyAgung Iprit2 June 2014 at 11:15Apal Pancasila tp apal Dasa Dharma Pramuka ora Gus?Ente 3x isih mending, aku gur pindo
saiki sing galau, lha dadi kelingan yyangku kuwi :(ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi3 June 2014 at 08:32Wira-wiri le meh nginguk aku tho? hayo ngaku....Ra ono galau-galau-nan... pokoke sakdurunge ono resepsi... tetep kudu
Belajar Hacking Dengan Coder.web.id ~ Sugeng Rawuh
Download Wayang Golek MP3: Arjuna Putra (Wisang Geni) | mifka weblog
Download Wayang Golek MP3: Arjuna Putra (Wisang Geni)
MURUP ING DUWURKU ...SABDAKU KEDHEP WONG SABUWONO KABBEH ...AKU KUN FAYAKUN ..., SASIRA ONO RASANINGSUN, TETEP IDEP MARING AKU ...PANINGSUN RATUNING URIP ...URIPE ARAN URIPINGSUN ...
Cerita Wayang dalam Bahasa Jawa : Laire Gathutkaca.
Ing sawijining dina, kaluarga Pandawa lima lagi remen-remene uga prihaten sanget nalika putane Raden Werkudara lan Dewi Arimbi lair. Amarga bayi kang dilahirake dening Dewi Arimbi awujud raksasa, lan sampun umur 1 taun ari-arine isih nempel durung bisa pedhot. Putrane Raden Werkudara lan Dewi Arimbi mau diwenehi jeneng Tetuka, nanging ing sawijining dina banjur dadi Gathut Kaca.
Amarga nalika lair Tetuka awujud raksasa (buta), Raden Werkudara lan para sedhereke Pandhawa ngrasa isin, amarga Tetuka awujud raksasa lan tali pusare durung pedhot-pedhot. Banjur para Pandhawa lima padha ngupaya kepriye carane bisa ngubah Tetuka dadi wujud manungsa biasa lan medhot tali pusare Tetuka kuwi. Kanggo ngrampungake masalah iki banjur Arjuna diutus kanggo njaluk pitulungane para Dewa kanthi cara semedi njaluk petunjuk para Dewa. Ing wektu kang padha, Panglima perang Kurawa yaiku Karna uga nglakoni semedi njaluk senjata pusaka marang Dewa.
Kaprasahan lan Kekhusyukan semedi kang dilakoni Arjuna iku bisa dadekake goncange kahyangan, saengga Dewa gawe kaputusan bakal menehi pusaka kanggo medhot tali pusare Tetuka, saengga ari-arine bakal pedhot saka awake. Banjur Bathara Narada diutus kanggo menehake senjata Kunta wijayadanu marang Arjuna. Ing kene kedadean anane kakeliruan, Bathara Narada ora bisa bedakake antarane Arjuna lan Karna kang padha nglakoni semedi.
Amarga saka Bathara Narada kang ora bisa bedakake Arjuna lan Karna, akhire Bathara Narada menehake senjata marang Karna. Nalika ngerti yen kliru, Bathara Narada banjur cepet-cepet goleki Arjuna lan ngutus Arjuna
njaluk senjata Kunta wijayadanu marang Karna. Ora suwe Arjuna wis ketemu Karna lan njaluk senjata Kunta wijayadanu marang Karna. Nanging Karna ora gelem menehake senjata Kunta, banjur ndadekake perang tanding antarane Arjuna lan Karna. Ing perang mau akhire Arjuna bisa ngrebut sarung pusaka, nanging senjatane isih digawa mlayu Karna.
Arjuna mulih kanthi gawa sarung/warangka senjata Kunta wijayadanu. Senjata mau pancen sekti, karo sarunge wae bisa medhot tali pusare Tetuka. Nanging anehe sarung senjata mau mlebu ing jero awake Gathut Kaca. Sawise iku Kresna ngramalake kadadean kasebut, bilih besok Gathut Kaca bakale mati ing tangane kang duwe senjata kasebut.
Ing wektu iku kahyangan para Dewa lagi ngadepi masalah gedhe. Patih Sekipu lan bala tentarane ngobrak-abrik kahyangan amarga diutus Prabu Kala Pracona. Para Dewa kalah banjur Sang Hyang Bathara Prabu ngutus para Dewa supaya golek jago kang bisa ngalahake Sekipu lan Kala Pracona.
Akhire Bathara Narada diutus ngubengi jagad raya, menawa ana satriya kang khusyuk semedine, saengga bisa ngalahake Patih Sekipu lan Prabu Kala Pracona.
Satriya Pandhawa ing wektu iku lagi khusyuk semedine njaluk marang Dewa supaya ngubah wujud Tetuka kang wujud raksasa. Amarga semedine kang kanthi temenan iku, bisa ngubah langit dadi peteng, gunung-gunung padha obah, segara asat amber, lan jagad gonjang-ganjing, sarta udan salah mangsa. Saka kadadean iku Bathara Narada ngerti yen ana manungsa kang khusyuk semedi njaluk marang Dewa supaya maksude dikabulake Dewa.
Bathara Narada banjur gugah semedi para Pandhawa. Nanging Bathara Narada njaluk marang para Pandhawa menehake bayi Tetuka marang dheweke supaya didadekake jago nglawan Patih Sekipu lan Prabu Kala Pracona kang wis ngrusak kahyangan. Sawise entuk ijin saka Pandhawa, bayi Tetuka digendhong digawa mabur dening Bathara Narada ing Kahyangan.
Nanging Sekipu lan Kala Pracona ora gelem nglawan bocah cilik. Akhire, Bathara Narada nggawa Tetuka marang ahli senjata pusaka Empu Ramadi. Sang Empu siap nempa Tetuka supaya siap tanding karo Sekipu lan Kala Pracona. Banjur Tetuka digowo ing kawah Candradimuka, dilebokake ing kawah bebarengan karo kabeh pusaka ampuh.
Balunge digawe saka wesi. Drijine saka gunting, telapakane saka pacul, brengose saka kawat. Sawise iku banjur dijipuk maneh saka kawah. Tetuka ora awujud bayi, nanging awujud pamuda kang wis dewasa nanging durung bisa ngomong. Banjur diobati supaya bisa ngomong. Tetuka diwenehi
jeneng lengkap, yaiku Gathut Kaca lan Kacanagara.
Dening Bathara Guru diwenehi 3 busana pusaka. Kang kapisan Caping basunanda, supaya yen udan ora teles lan yen panas ora kepanasen. Kang kaping pindo, kotang antakusuma, supaya bisa mabur tanpa elar. Kang kaping telu,
Dening Bathara Narada, Gathut Kaca banjur ditemokake karo Kala Pracona. Kaloro-lorone pada perang. Kabeh Dewa Dewi ndelok perang tanding iku. Kabeh padha ngarepake Gathut Kaca menang lan bisa balekake katentraman ing kahyangan. Akhire sawise tarung, Gathut Kaca bisa ngethok sirahe Kala Pracona.
Dolanan ing pundhi wae, kulo badhe maturaken uluk
menungso koyo ngene kiye bakal rusak tatanan…
opo penake menungso iki disantet sate sak bakule wae….
.-= ciwir´s last blog ..Inovasi Baru Pilpres 2009 =-.
(doh) … sampeyan mbok misuh sisan to mas Anang! (angry)
Aku pinter, tapi durung nduwe ijasah S1 😀
dipun pencet mawon tombol “flag blog”.
si ical kuwi cen pekok kang! agi misuhi kok malah arep tuku… (doh)
@dameydra, asemik! aku menteri sekak wae ah!
@terjemahan, lho… periode wingi kan bapake sampeyan wes dadi menteri??? saiki jatahe sing liyane kang!
@xitalho, ngece kok pas! yo wes… tak usulne nang pak presiden!
wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke
pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan kakang-kakange ten pesta istana mau. “ Klambi wae sampeyan mboten gadah, nopo sampeyan badhe tindak wonten istana ngengge Klambi koyo kuwi?”, ngendika kakange Cinderella. http://h-e-r-u.blogspot.com/
Sawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus
cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget. Dongeng Bahasa Jawa
wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten tiyang ing jero istana mau padha ningali Cinderella.
nanging Cinderella mboten gatek’aken, deweke nekat mlayu. Pangeran nguber Cinderella nanging cilakane mboten ketemu kaliyan Cinderella, Pangeran namun nemok’ake sepatu kacane Cinderella. Sakwise pangeran nemu sepatu kolowau, pangeran banjur janji nek dewek’e arep madhosi putrid kang anggadahi sepatu kaca seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun. http://h-e-r-u.blogspot.com/2011/11/software-akuntansi.html
Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran
dol.persibo iku harga dirine wong bojonegoro.kanggo calon bupati sing arep dadi nek
“Mosok seh? Wis oleh iwak piro sampe saiki?”
P-Man ya iku serial televisi kang ditayangake dèning TVRI Bandung kawiwitan tanggal 11 Maret 1987 nganthi
Indosiar miwiwti siaran mangudhara adicara P-Man ing tanggal 11 Januari nganthi 29 Desember 1995 saben dina Senin nganthi Jumat tabuh 16:30 - 17:00 WIB banjur pindah dadi tvOne saben dina tabuh 04:00 nganthi 04:30 WIB dadi salah sijiné pambuka siaran adicara ing tvOne sabanjuré lagu kebangsaan lan station ident kasusul adicara program brita esuk kanthi format adicara sarapan lan dilanjutake dèning adicara Kabar Pagi saben dina tabuh 04:30 nganthi 06:30 WIB.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=P-Man&oldid=1044661"	Kategori: MangaSeri mangaSerial animeFilm animeAnime komediManga komediAnime sekolahManga sekolahRintisanmawi topik anime lan manga	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 15 Maret 2016.
Palembang. ...www.klikpalembang.com/ - Tembolok#[ppiindia] Festival Wayang Indonesia 20056 Sep 2005 ... Wayang Kotakan – Sanggar Seni Kotakan -Sukoharjo 13. Parade tari Kolosal Kethek Ogleng -Wonogiri ...
penulisWayang Wong Palembang- Palembang 28. Barisan WAYANG
Pancasila, ora sido ditompo dadi satpam. Yen iku malah cutho, wes nganggur, gak apal pancasila pisan...ReplyDeleteRepli
aku dosa ro bos-mu nek ngono...Mbuh ki Koh Liang Kawatan, wis suwe ora tuku, saiki
diridhio...DeleteReplyEkohm Abiyasa9 May 2014 at 00:56Keren!Rejekimu Gus.. Mayan iso nggo nempur beras pirang wulan iku
Lakon wayang iku maneka warna asale, gumantung karo panggonan, wektu, lan sapa sing crita. Umume crita-crita iku dijupuk seka kitab-kitab kuna, nanging ora sithik sing dikarang para dhalang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Lakon_Wayang&oldid=11034"	Kategori: Wayang	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 7 Juni 2006.
KANG SARTONO OJO GEGABAH LEK NGREKRUT PEMAEN.OJO KOYO AMOAH NDISEK KAE………!!!!!! KANG SARTONO PASTI ISO,SOALE ” ISO JALARAN
isine dianggep ngawur,hmm ya opo lek sampean dadi reporter e 😀 bantu ngupdate info
saiki wis ga sah dikotak-kotakno,ISL + LPI wis podo ilange,saiki mikir piye carane ndukung Persibo gawe kompetisi ngarep
falatehan afel batu September 22, 2011 at 7:26 am
[Reply]	tono September 22, 2011 at 12:49 pm
lha nek pe golek salah wi koyo viva news, wi geleg brita persibo. lha tp mesti brita elek, rodo gelo ketoke koyo harian nek bjn saiki wkwkwk
Andhap3. Basa Madya :a. Madya Ngokob. Madyantarac. Madya Krama4. Basa Krama :a. Kramantarab. Mudha Kramac. Wredha Kramad. Krama Inggile. Krama Desa***BASA KRAMA DESABasa Krama Desa yaiku basa krama sing digunaake dening para pawongan ing desa, tujuane pengin ngurmati sing diajak guneman. Dene wujude ana tembung krama kang dikramaake maneh, ana uga kang nganggo tembung krama inggil utawa malah nganggo basa kawi.1. Ibu boten teng griya sek kesah dateng Bajul Kesupen.2. Ing wanci ketigen mekaten, pesiten sami rowa.***BASA KEDHATONBasa Kedhaton yaiku basa kang kanggone mung ana kedhaton. Kaanggo tumrap para sentana lan abdining ratu ing wektu seba ing ngarsaning ratu.Conto :1. Punapi sira darbe kawasisan ingkang linuwih ?2. Jengandika punapi sampun mengertos pawartos puniki ?Ewone basa kedhaton liyane :nedha = manganpuniku = ikuwonten = anapunapi = apadhawak = dhewejengandika = kowesiyos = sidadarbe = duwepuniki = niki***BASA KRAMA INGGILBasa Krama inggil yaiku basa kang tujuane kanggo ngajeni banget marang sing dijak guneman, meh padha karo Basa Mudha Krama.Dene wujude ana owah-owahaning penyebut kayata :- /-mu/ dadi /kagungan dalem/- /aku/ dadi /abdi dalem kawula/, /abdi dalem/, /adalem/, /dalem/, /kawula/- /kowe/ dadi /panjenengan dalem/ utawa /sampeyan dalem/ menawa marang RatuConto :1. Kagungan dalem menapa sampun dipun paringaken ?2. Manapa arta menika saget dalem ampil langkung rumiyin ?3. Kula wastani panjenegan dalem sampun tindak kantor.4. Lan sak panunggalanipun.***BASA KRAMABasa Krama yaiku basa kang utamane dianggo kanggo ngajeni marang sing diajak guneman. Dene wujude bisa kaperang dadi 3, yaiku :1. Basa KramantaraBasa Kramantara yaiku basa kang wujude basa krama kang lugu. Dene kanggone tumrap sapadha-padha, utawa priyayi sing luwih dhuwur lan menang drajate karo sing diajak guneman.Conto :1. Mangga ta sami dipun penggalih langkung rumiyin.2. Para Tamu sampun sami kondur sedaya.3. Ibu nembe tindak pasar wekdal menika.4. Lan sak piturutipun.2. Basa Mudha KramaBasa Mudha Krama yaiku basa kang wujude ngajeni sing diajak guneman biasane tumrap wong enom marang wong kang luwih tuwa, batur nyang bendarane sing dudu darah luhur, pegawe menyang pimpinane.Conto :1. Bapak dereng rawuh2. Nuwun sewu, estunipun panjenengan badhe ngersaaken menapa ?3. Basa Wredha KramaBasa Wredha Krama yaiku wujude basa kang ngajeni antarane wong tuwa marang wong kang kapernah enom, lan bisa uga wong tuwa marang sepadha-padhane.Conto :1. Sampeyan apa wis dhahar ta nak.2. Mangga katuran pinarak wong ketingale sampun sayah.***BASA MADYABasa Madya yaiku basa kang kaanggo ing antarane Basa Ngoko lan Basa Krama, dene wujude tembung Madya kang kaworan Ngoko lan Krama. Dene wujude bisa kaperang dadi 3, yaiku :1. Madya NgokoWujude Basa Madya Ngoko yaiku:- Tembung Madya yaiku tembung kang duweni ater-ater lan panambang ngoko- Tembung Ngoko- Nyebut "dika" kanggo "kowe", "Samang" kanggo " sampeyan", lsp.Dene lumrahe kanggo dening :- Bakul padha bakul- Priyayi marang andhahane atawa ngisoraneConto :1. Dika pun nedha dereng2. radio niku samang napake ?2. MadyantaraWujude Basa Madyantara yaiku :- Tembung madya kang ater-ater lan panambang ngoko- Tembung Ngoko- Katenger saka tembung "keng slira" kanggo "sampeyan",Dene lumrahe kaanggo dening :- Para priyayi sing wis kulina- Bojone priyayi marang bojone- Priyayi marang sedulure kang kapernah tuwa nanging luwih cendhek pangkat/drajate.Conto :1. Sampeyan ya sida tilik mrana ?2. Sampeyan iki wis diaturi bola-bali ora mirengake.3. Madya KramaWujude Basa Madya Krama yaiku :- Tembung Madya kang ater-ater lan panambang ngoko.- Nganggo tembung Krama lan Krama Inggil.- Nganggo sebutan "sampeyan" kanggo ngarani "kowe"Dene sing nganggo Basa Madya Krama iki biasane :- Padha dene priyayine lan wis padha kulinane- Bojon priyayi sing durung ngokoConto :1. Sampeyan apa wis dhahar ta mas ?2. Mugi Pangeran tansah memayungi tindak sampeyan.3. Tak kira ya wis sare lho, tiwas aku ra mampir.***BASA NGOKOBasa Ngoko yaiku basa kang dipigunakake tanpa kecampuran utawa bebarengan karo basa krama, dene wujude ana rong perangan :1. Ngoko LuguBasa Ngoko Lugu yaiku basa kang dipigunakake tanpa kacampuran Tembung Krama babar pisan.Basa iki biasane digunakake :1. Marang sapadha-padha kang wis akrab lan sak barakan umure2. Marang wong kang kapernah enom3. Biasane digunakake dening bocah kang durung gaduk pamikirane.Conto :1. Aku mau pas lunga ketemu bapakmu.2. Kowe wingi neng ngendi tak goleki kok ora ana.3. Bu aku jaluk jajan meneh.4. Lan sak panunggalane.2. Ngoko AndhapBasa Ngoko andhap yaiku basa ngoko kang kacampuran basa alus kang tujuane kanggo ngajeni sing diajak guneman.Basa iki biasane dipigunakake :1. Marang sak padha-padha ning kurang akrab2. Marang wong enom ning luwih dhuwur drajate3. Priyayi marang priyayi sing wis akrab4. Bojone priyayi marang sing lanang.Conto :1. Mbok aku yen sempat melu dipundhutke ta2. Penjenengan ya wis ngerti berita mau ?3. Aku tak melu ya Pak, yen arep tindak mrana.4. Lan sak panunggalane***BASA KASARKatelah Basa Kasar marga basa iki dipigunakake mligi dening wong kang lagi nesu, srengen, wong kang nembe padu, lan sak panunggalane.Conto :1. Bocah kok yen ditakoni cangkeme ora tau njeplak.2. Kira-kira ki yen ra jegos, ya ra sah ditandhangi.3. Wong yen uteke neng dhengkul, ...........4. Lan sak piturute.***
ngene iki mbah postingan sing apik ojo gur
sing nembe lair yo mbah kung?? wiwidHanSipLo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kongsvinger&oldid=976041"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.10, 2 Maret 2016.
Surakarta (Solo) Tegal, Magelang, Pekalongan,
Salatiga, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes,
Cilacap, Demak, Minyak Pelet Wanita Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Pati, Pemalang,
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung,
Wonogiri, Wonosobo Minyak Pelet Wanita Yogyakarta
Srabi utawa diarani serabi utawa surabi ya iku salah siji panganan utawa jajanan pasar sing asalé saka Indonésia. Serabi wujudé arep padha kaya pancake (pannekoek utawa pannenkoek) nanging digawé saka glepung beras (dudu glepung trigu) lan diwènèhi santen utawa kuah cuwèr sing legi (biasané saka gula klapa).
Srabi biyasané digawé ana ing sasi Pasa. Biyasané, srabi di dhahar nganggo duduh kang kagawé saka santen lan gula Jawa utawa gula abang. Saiki, srabi akèh rasané, ana kang nduwèni rasa nangka, coklat, gedhang, lsp.
Cara Gawé Srabi[besut | besut sumber]
Glepung beras, santen, uyah, gula pasir, dicampur saratané.
Yen pinggir-pinggiré wis katon soklat, ora usah di walik, langsung di entas.
Banjur gawé duduh, ya iku santen lan gula jawa di godhog saumuban.
Yén wis umub banjur srabi kang wis mateng mau siap di dhahar nganggo duduhé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Srabi&oldid=1118300"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPangananJajan pasarJajananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 31 Januari 2017.
Mekah Al Mukaramah pusat daratan di dunia ~ Sugeng Rawuh
Dakwah Kampus dalam Metamorfosis ~ Sugeng Rawuh
kebayang-bayang kangen ke jogloabang… (worship)
ngene iki hlo sing ora seneng… ngiming2i terus marai pengin ndang budal wae rasane…. (doh)
kanca jawi wetan, saiki genti nilap
October 17th, 2010 at 11:11 pm Sugeng dalu Paserbumi..
Wah bengi2 mampir sik neng pas.com,
isih pdo mlek po ora yoo..?
pm pssi ora mutu gawe masalah ae….
kpn bal-balan indonesia arep mju nex pssi koyo ngono kuwi
kopdar maneh ojo lali nggowo bungkusan maneh yo, haha
Banyuwangi Sub-District, Banyuwangi Regency, East Java 68416, Indonesia
Telp: +62 333 422258 129. Cool Salon
Jl. Kayu Aya, Kerobokan Kelod, Kuta Utara, Kabupaten Badung, Bali, Indonesia
dukung kang paijo artikel iki , mbantu njelasne sampe
mas Paijo ketahui ataupun dr teman2 lain yg mengetahui.Supados musim ketigo sawahipun bapak kulo saget ditanemi/mboten bero.Matur sembah nuwun.kulo tenggo email ipun saking panjenengan.
Paijo sing lewih ngerti nimbang Inyong. Tak enteni teori sing isok ngompa banyu
berkembang biak...ide apik kang.. koncoku wis dodolan nek arep nggolek...Nek aku durung tertarik lha wong nek daerah kidul ki bener2 garing...ora ono baon.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
agustus, lha nek kowe kan lahire ora bulan agustus, dadi kowe ki ra nduwe landasan batin sing kuat, intine aku luwih otoritatif lan luwih
ora, njur kabare agus (jilid 2) piye saiki mas? dadi opo saiki?
sing paling EMEJING!!!, nganti saiki isih ra percoyo aku. :PReplyDeleteRepliesAgus
podo, kadang aku yo seh sok ra percoyoDeleteReplyazizi rubangi13 April 2015 at 14:27Mas Agus sampean iki Lo merendah, saiki sampean yo ws terkenal,dadi penulis josReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi13
saiki to mas Gus...hahahahaReplyDeleteardhi wijayanto15 April 2015 at 06:53ndelok rupamu saiki dadi aham
UNDANGAN SALAH CETAK	25 Jan 2016 Tinggalkan komentar
Rabi kurang sedino Riris nangis bengok-bengok, marai bapak-ibuk’e bingung gak karuan.
Bapak : “Ndhuk, menengo Ndhuk, ngelu ndhasku ngrungokne kowe nangis bengok2…!!” @$&@**$&%@
Ibu : “Kowe ki kenek opo to Ndhuk,
sing nduwure aq ngarep BB keh,,,, pengin,,,,,?????????? jalux bapa'e woh,, dian_kartikaDate:
ho oh… uler grayak isih seduluran karo uler alpokat lan uler sutra… dadine kaper, dudu kupu…
saya di Limbangan, di lereng barat gunung Ungaran… *35km barat daya kota Semarang*
andre… huk..huk..huk…
Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).
Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.
Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.
Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.
Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.
Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana
negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.
Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika
mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.
Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.
Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.
Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.
Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali
dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.
Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.
Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).
Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.
Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.
Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.
Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.
Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.
Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.
Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.
Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.
Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang
suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.
jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.
Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.
Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.
Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané
dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.
Miturut kapracayan wong Tionghoa, wong sing nduwé shio jago iku wongé tlatèn nyambut gawé lan mesthi wis pasthi ing kaputusané. Kabèh ora wedi ngetokaké apa sing ana ing pikirané lan mula iku katon kaya wong sing sok pamèr. Jaré gawéyan sing cocog iku nduwé restoran lan dadi panjlajah donya.
2017 - lan terus nggilir saben rolas taun pisan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.40, 16 Maret 2013.
"Mumpung isih isok opo-opo...
Wis kedadean dadi ora isok opo-opo..."
Kok ngerti wae... Ha nek aku sing dadi Presiden'e, wakil'e kudu
apik… lha saiki ra nduwe kantor kudu nganggo nggone dhewe
dadi kelingan Linuxer Handal Banyumas sing bingung nggoleti Netman pas rampung install LXDE neng
Bangsane ngene iki aku koq gak mudeng yo kang… wkwkwk…
.-= sedulur Rock menampilkan tulisan… DIVINEFIRE =-.
Komentar jentrek2 ngene kok aku rak ngerti
ndunyoIri lan meri sugihe tonggoMulo atine peteng lan nistho 2XAyo sedulur jo nglaleakeWajibe
diwocoIku wejangan guru waskitoDen tancepake ing jero dodo 2XKumantil ati lan pikiranMrasuk ing badan kabeh
narimo najan pas pasanKabeh tinakdir saking pengeran 2XKelawan konco dulur lan tonggoKang podho
Ngedol Murah Watches lan Cool - Kita wis ngerti fungsi utama jam punika jam,
cah halte sink saiki berkelana ning jkt. wah sedih tenan ak dngar berita kyo ngene iki.
mendukung persibo. nek kalah yo kudu ditrimo kalahe, nek menang yo ojo ngasorake musohe, lan ojo gawe hukum dewe2. ayo diwiwiti soko
ayo ditangkep dewe trus ditakoni wong endi. Nek wong Jonegoro, ditatar di omongi sing apik2 ae. nek udu wong Jonegoro serahno ae mbek Polingsi. Opo nggawe sistime Aremania. Sing ngisruh di olok2 “Ndeso…katrok…kampungan” suwe-suwe lak isin dewe.
ngéné: 3“Para sedulur, aku iki wong Ju, lair nang kuta Tarsus nang bawah Silisia, nanging aku manggon nang kuta Yérusalèm dadi muridé guru gedé Gamalièl. Aku diblajari bab wèt-wèté para mbah-mbahané awaké déwé nganti jeru. Aku sing ngabekti marang Gusti Allah ya tenanan, tunggalé waé karo kowé kabèh. Aku ya pantyèn nglawan piwulang sing anyar bab Yésus Kristus. 4Mulané wong-wong sing mèlu piwulang anyar iki tak siya-siya sampèk mati. Wong-wong kuwi tak tyekel, lanang-wédok tak lebokké nang setrapan. 5Imam Gedé lan wargané Kruton Agama kenèng dadi seksi nèk aku ora goroh. Awit ya wong gedé-gedé iki sing ngekèki layang marang aku kanggo nyekel wong Ju nang kuta Damaskus sing pada mèlu piwulang anyar iki. Dadiné aku dililani nyekel wong-wong kuwi digawa nang
nyiya-nyiya Aku?’ 8Aku terus takon: ‘Kowé kuwi sapa Gusti?’ Swara mau semaur: ‘Aku iki Yésus wong Nasarèt, sing mbok siya-siya!’ 9Wong-wong sing mèlu aku ya weruh pepadang semlorot mau, nanging ora krungu swara sing ngomong marang aku. 10Aku terus takon menèh: ‘Duh Gusti, aku saiki kudu nglakoni apa?’ Gusti Yésus semaur: ‘Ngadeka lan kana budal nang kuta Damaskus. Nang kono kowé bakal diomongi bab sembarang sing dikarepké karo Gusti Allah lan sing kudu mbok
kono ènèng wong jenengé Ananias, wong sing ngabekti marang Gusti Allah lan nglakoni wèt-wèté nabi Moses. Wong iki ya diajèni tenan karo wong Ju kabèh sing manggon nang Damaskus kono. 13Ananias mau teka terus ngadek nang ngarepku ngomong: ‘Sedulur Saulus, kowé weruha menèh!’ Sakwat aku ya terus bisa weruh menèh terus aku ndelokké dèkné. 14Ananias terus ngomong: ‘Gusti Allahé mbah-mbahané awaké déwé wis milih kowé, supaya kowé ngerti kekarepané Dèkné lan kenal marang Gusti Yésus, sing nglakoni kekarepané Gusti Allah. Kowé bakal krungu swarané Gusti Yésus déwé ngomong marang kowé. 15Kowé bakal dadi seksiné, supaya ngabarké marang saben wong apa sing kowé weruh lan krungu. 16Saiki kowé aja wedi-wedi menèh, ngadeka lan kana njaluk dibaptis, supaya dosamu dingapura nganggo jenengé Gusti Yésus.’ 17“Aku terus balik nang Yérusalèm lan dongé aku ijik ndonga nang Gréja Gedé, aku dikèki weweruh karo Gusti Allah. 18Ing weweruh kuwi Gusti Yésus ngomong ngéné marang aku: ‘Kana ndang lunga sangka kuta Yérusalèm kéné, awit wong-wong nang kéné ora bakal pretyaya marang paseksimu bab Aku!’ 19Aku terus ngomong: ‘Gusti, wong-wong iki lak pada ngerti ta nèk aku wis ngleboni sinaguk-sinaguk nyekeli lan nggebuki wong-wong sing pretyaya marang Kowé?’ 20Uga dongé Stéfanus, sing ngekèki paseksi bab Kowé dibandemi watu. Aku déwé nang kono lan setuju marang wong-wong sing mbandemi watu marang Stéfanus. Aku malah njaga saliné wong-wong sing matèni dèkné! 21Nanging Gusti Yésus ngomong: ‘Wis, kana budal, awit kowé tak kongkon nang tengahé wong-wong sing dudu Ju, sing adoh-adoh panggonané!’ ” 22Tekan semono wong okèh mau pada meneng ngrungokké tembungé rasul Paulus. Nanging sakwisé kuwi wong-wong pada bengok-bengok: “Patèni waé, patèni waé wong kuwi! Ora pantes wong kaya ngono urip!” 23Wong okèh mau pada bengok-bengok karo ngebut-ngebutké saliné lan nyawurké santi menduwur. 24Kumendané terus mréntah ngongkon nyekel rasul Paulus digawa mlebu lan ditakoni nganggo petyut, supaya ngerti apa jalarané wong-wong kok pada pating brengok lan nindakké sing kaya ngono marang dèkné. 25
terus nang nggoné kumendané ngomong: “Kumendan, kepriyé saiki! Wong kuwi wargané negara Rum!” 27Kumendané terus marani rasul Paulus lan takon: “Apa tenan nèk kowé kuwi wargané negara Rum?” Rasul Paulus semaur: “Tenan!” 28Kumendané terus ngomong: “Aku bisané nampa layang dadi wargané negara Rum kuwi jalaran aku mbayar duwit okèh!” Rasul Paulus semaur: “Nanging aku dadi wargané Rum sangka kelairanku.” 29Soldat-soldat sing arep nakoni rasul Paulus mau sakwat pada mundur. Kumendané mbarang, kadung ngerti nèk Paulus kuwi wargané Rum, terus wedi, awit dèkné sing ngongkon ngranté wargané Rum. 30Nanging kumendané kepéngin ngerti apa
Tedhak Sinten Thu Nov 06, 2008 10:31 am Nek ndisik putune mbahku nganggo tebu trus digawe koyo ondo..ning aku wis lali kabeh piye critane... nek ora salah nganggo kurungan pitik..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
selapanan iku 35 dino seko lahir.. nek jowo misale lahire rebo pahing trus ketemu rebo pahing ngarepe...Nek anakku wong lahire neng lingkungan betawi, dadi nganggone 40 dino
Tedhak Sinten Mon Nov 10, 2008 10:38 am bener banget mbak siti..supoyo diparingi gagah waras Sponsored contentSubyek: Re: Tradisi Tedhak Sinten Tradisi Tedhak Sinten
lan mudhi ingkang kula tresnani.. (ditambah sendiri sesuai dengan acaranya)
sedarengipun kula ngaturaken syukur dhumateng ghusti ingkang maha agung, ing dinten menika kula panjenengan saget makempal salebeting adicara (disesuaikan dengan acaranya) kanthi manggih rahayu kalis ing sambekala… dst,,
kok kon gawe jadwal, keplek sak ketuane PSSI….
[Reply]	Dr_kunam March 16, 2009 at 8:31 am
Pagi brur,piye iki ketua PSSI kok g pantez dadi penguruz bal2an,panteze kongkon dadi blantik sapi utowo makelar kodok ae.nggawe jadwal kok PLIN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Voss&oldid=1006458"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.49, 5 Maret 2016.
“Kunjuk wonten ngarso dalem sampeyan dalem Kanjeng Sultan Hamengku Buwono ingkang jumeneng kaping sedoso. Adalem Sigim Mahmud awit keparinging ngarso dalem badhe unjuk atur punopo ingkang dados telenging manah dalem, badhe minangkani punopo ingkang dados anak dalem pun nami Angger Pribadi Wibowo badhe
“Punopo ingkang dipun tindaken lan nawolo ingkang kulo tampi, kulo minongko tiyang sepuh saking Nini GRAj. Nur Abra Juwita saget mangertosinopo ingkang dados wigatosing Bapak soho Ibu rawuh wonten ing papan riki. Nanging kulo nyuwun pangapunten, kenging punopo ingkang dipun sedyo bapak/ibu sak
Buwono ingkang jumeneng kaping sedoso. Nandalem Sigim Mahmud awit keparinging ngarso dalem badhe unjuk atur punopo ingkang dados telenging manah dalem badhe minangkani punopo ingkang dados anak dalem pun name Angger Pribadi Wibowo badhe momongputro dalem pinang asmo GRAj Nur Abra Juwita. Gegandengan bab ing nginggil puniko menawi dadosing
mung ngaji syare’at bloko
Tembe mburine bakal sangsoro (2x)
Yen isih kotor ati akale (2x)
Mulo atine peteng lan nistho (2x)
Den tancepake ing jero dodo (2x)
SERAT PAKELIRAN JANGKEP LAMPAHAN PARTA KRAMA
SERAT PEDHALANGAN KANGKEP LAMPAHAN WAHYU MAKUTHARA...
KEMPALAN BALUNGAN LAMPAHAN WAYANG KULIT PURWO
INGSUN PAN NGIRIM BANYU KENCANA SUKMA SEJATINE SI............. TI ILIR KEPASIR KUMBANG DAYA AWAK ING PANGARIKUN SUKMA SEJATINE SI................. WANATUL JINIlmu
Halah, mung ngerti koyo mono ki ra perlu khatam sek, kursus dilit wis iso... hahahaDeleteReplyTaufik Kurahman28 April 2016 at 23:49Sing duwe warung ngendi ki..??Hahaha..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi29 April 2016 at 09:37Sing nduwe warung gek
yakni Ayamalas, Bajing, Bajing Kulon, Buntu, Gentasari, Karangmangu, Karangturi, Kedawung, Kroya, Mergawati, Mujur, Mujur Lor, Pekuncen, Pesanggrahan, Pucung Kidul, Pucung
Pangéran Paku Alam iki becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda.
Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa.
Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké.
Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred.
Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé
Kur’an lan maos babad kuna.
Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. “Wong mono bisa ana bejané”.
Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing
nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Wisanggeni (Bahasa Jawa)
Wisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin.
Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake Prabu Niwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka.
Wisanggeni lair saka guwa garbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.
Wisanggeni uga kondhang minangka wayang sing mbranyak, raine bagus nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marang sapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus.
Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati.
Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan.
Dewi Mustikawati njaluk wewaton gambaring jagad marang Wisanggeni lan Prabu Sitija. Yen Wisanggeni utawa Prabu Sitija bisa minangkani penjaluke iku, Dewi Mustikawati saguh dadi sisihane.
Wusana Wisanggeni sing kasil nggawa gambaring jagad lan banjur dipasrahake marang Dewi Mustikawati. Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening Sanghyang Wenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati.
Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisa nemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang.
Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeni yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati.
Kabeh kulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, Dewi Dresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.
Dene kawitane Arjuna rabi kalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba.
Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan Niwatakawaca. Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran.
Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi Supraba
terbantu..diomgin g percoyo..
[Reply]	RM Pandjie October 24, 2010 at 7:11 pm
Mbah Sar, kedah ngelatih pemaen mburi piye carane ben ra kebobolan. kanggo pemaen ngarep semono uga, kudu sregep latihan amrih tembak-
melu2 pamerReplyDeleteUtama3 July 2016 at 10:18sing penting saiki nglakoni urip sing apik, oojo neko-neko, sing dilakoni neng ndonya saiki kanggo sangu lan peringkat neng akhirat suk mben, iyo kan mas gus? hehe...ReplyDeletemaftuhi3 July 2016 at 14:37ngakak mbah bacane
lajeng wit jatinipun garing kulo dereng mangertos leres napo mung ngoyoworo
lajeng wit jatinipun garing kulo dereng mangertos leres napo mung ngoyoworoOww mengoten tow pak..Berarti masalah
ngubungakenggih mboten sedanten ngoten niku pak..
jaman sekolah rumiyin kulo sering dolan mriku..... sampun
kulo sering dolan mriku..... sampun puluhan tahun mboten nate dugi wonogomo malih..... sami mas,.....tiyang ingkang lahir celak mriku nngih asring dolan mriku...nek kula malah dereng tau mriku....
kulo sering dolan mriku..... sampun puluhan tahun mboten nate dugi wonogomo malih..... podho karo aku kang,.... masipoengCamatLo
sajake.. wis dadi sejarah kok......wis kegowo ilineng
lair ing Indonésia, 6 April 1944; umur 73 taun) ya iku penyanyi kang kondhang ing era 70-an lan 80-an, Watara taun 1970-an, dheweké duet karo kakangé Rita Nasution lan gawé '"Nasution Sisters'" kang kondhang rikala iku.[1] Diana Nasution Lahir ing kutha Medan, Sumatra Utara, 6 April 1944. Dheweké akèh ngriptakaké tembangan-tembangan kang dadi kondhang nalika mangsane. Tembang kang tau diripta dheweké kayata Benci Tapi Rindu, Ayah, Dasar Lelaki, Katakan Sejujurnya, Jangan Biarkan, Sayang Bilang Sayang lan
Watara taun 1970-an, Diana tau ngetokaké duet bareng karo Rita Nasution, mbak ayuné dhewe. Mula duo mau dijenengi duo Nasution Sisters kang uga ditampa déning masarakat kanthi antusias saka para penggemaré.[1]
Tahitoe.[1] Ananging sakloroné kalah apiké karo penyanyi Hetty Koes Endang kang tampil dadi juara kaping pisan.[1]
Diana kang sakbanjuré nikah karo pangripta tembangan Minggus Tahitoe iku, uga tau main filem ing antarané ya iku CINTAKU TERGADAI (1977) bareng karo Paul S. Murry.[1]
Salah sijine putra saka Diana ya iku Marcello Tahitoe utawa kang luwih akrab kanthi jeneng Ello ing masarakat. Sakbanjuré melu napak ana ing papan seni dadi penyanyi.[1]
Ing kawitan taun 2010, Diana aktif manèh ing panggung musik. Dheweké olih tawanan saka Titi DJ kanggo duet ing lagu kang judulé Jangan Biarkan kang dijupuk saka albumé Titi paling anyar, TITI TO DIANA, salah sijining album tributé Titi kanggo diana.[1]
Sawentara iku, Diana kudu ngrasakaké lara amarga duwé lelara kanker payudara kang wis tekan stadium 3B.[1] Dheweké wis nglakoni pangobatan-pangobatan, kaya kemoterapi kang sempet gawé rambuté rontok lan awaké dadi kuru. Ananging lelarane saiki wis rada suda.[1]
Penyanyi wanita kelahiran Medan kang populer ing era 80-an, Diana Nasution, katoné wis menehi lampu ijo déning hubungan anaké, Marcello Tahitu (Ello) karo Julie Estelle. [2] Sajroning keuripané, senajan Diana Nasution dadi wong kang paling cedhak karo Ello kang ora liya ibu lan anak,dheweké ngaku Ello mung sewates menehi ngerti déning Diana yèn kaloroné
Penyanyi IndonésiaTokoh Kristen IndonésiaMarga NasutionLair 1958Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 28 Januari 2017.
Rampung. Pleci manuk utawa kaca tingal manuk manuk ngginakaken suara lan cute mini-ukuran. Pleci chirping manuk sing manggon ing koloni ing alam bébas. Pleci gacor bisa rego nganti puluhan yuta rupiah. Nanging carane ngurus Pleci moult / molting? Molting / wulu
bisu lan takmau wayahipun nalika moult. Lan nalika moult njupuk care ekstra supaya mabungnya mlaku lancar. Ing wusana kita bakal nuduhake tips carane Care moult Pleci supaya cepet rampung.
Pleci moult care bener ora akeh beda saka liyane jinis manuk. Contone moult care cendet, walnuts moult, cucak moult ijo, lan
kabeh ki kudu sing tenanan, supaya uga kasil sing
kok sempet2te gawe analogi koyo ngono,
PINTER,TAPI KARO WONG WES
Take Away - Jajanan (Jalan-Jalan Nambah Pengetahuan)
lha sing gelem mangan ulo rak ono, cah bengawan doyane bekicot… hua
kepriyé sing arep ngomong kanggo mbélani prekaramu. 12Aja wedi, awit ing waktu kuwi Roh Sutyi bakal ngekèki tembung marang kowé, sing kudu mbok omongké.” 13Nang tengahé wong okèh sing pada ngrungokké piwulangé Gusti Yésus kono ènèng siji sing ngomong ngéné marang Dèkné: “Guru, mbok sedulurku diomongi kongkon ngedum karo aku warisan tinggalané bapak.” 14Gusti Yésus semaur: “Kang, lah Aku kok mbok dadèkké tukang mratung warisan? Apa iku kerjananku?” 15Gusti Yésus terus mituturi wong kabèh sing nang kono: “Pada sing ati-ati, aja sampèk pada nduwé watek murka, awit senajan wong nduwé banda okèh, ora ngomong nèk wong kuwi nduwèni nyawané uga.” 16Gusti Yésus terus ngekèki gambar ngéné: “Enèng sakwijiné wong sugih nduwé kebon okèh lan lemahé ya jan apik tenan. Mulané pametuné lemahé ya okèh banget. 17Wong sugih mau terus rasan-rasan ing atiné: ‘Aku saiki kudu ngapa menèh ya? Aku wis ora nduwé panggonan menèh kanggo nyimpen pametuné kebonku. 18Saiki apiké ngéné waé: magesèn-magesènku arep tak bubrahi kabèh, tak nggawé sing luwih gedé kanggo nyimpen pametuné kebonku lan uga barang-barangku liyané kabèh. 19Sakwisé kuwi aku terus bisa ngomong marang atiku: Aku wis ayem saiki. Simpenanku wis okèh, sampé dipangan pirang-pirang taun. Aku wis ora usah mikir apa-apa menèh. Garèk mangan, ngombé lan nuruti seneng.’ 20Nanging Gusti Allah ngomong ngéné marang wong mau: ‘Kowé kuwi wong bodo. Mbengi iki nyawamu bakal dijaluk. Lah sembarang sing wis mbok tyawis-tyawiské kanggo awakmu kuwi mengko sapa sing nduwèni?’ ” 21Gusti Yésus terus nutup pitutur mau karo tembung iki: “Ya kaya ngono kuwi lelakoné wong sing nglumpukké banda kadonyaan kanggo awaké déwé sampèk sugih banget, nanging kanggo Gusti Allah wong kuwi ora sugih blas.” 22Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang murid-muridé: “Pada dirungokké sing apik pituturku iki: Aja pada sumelang bab uripmu, bab apa sing mbok pangan lan apa sing mbok enggo. 23Uripmu kuwi ajiné ngungkuli pangan lan badanmu kuwi ajiné ngungkuli sandang. 24Mbok disawang manuk-manuk ireng kaé, lak ya ora nyebar apa panèn lan ora nduwé godang apa lumbung kanggo nyimpen pangan, nanging pada dikèki mangan karo Gusti Allah. Lah kowé kuwi apa ajiné ora ngungkul-ungkuli manuk-manuk kuwi? 25Sapa nang tengahmu bisa nambahi umuré jalaran sangka enggonmu sumelang? Mesti ora ènèng. 26Lah nèk prekara sing tyilik waé kowé ora bisa nindakké, kenèng apa kowé kok bingung bab prekara-prekara liyané? 27Disawang kembang-kembang sing tukul nang kebon kaé. Apa ya kerja apa nggawé salin? Lak ora ta. Nanging sawangen déwé, gèk ratu Soléman waé sing sugihé kaya ngono, ora nduwé salin sing apiké kaya kembang-kembang kuwi. 28Semono uga suket sing nang kebon, sing dina iki tukul lan sésuk diobong. Kuwi waé diapik-apik tenan karo Gusti Allah. Lah kowé menèh. Gusti Allah mesti bakal nyandangi kowé ngungkul-ungkuli suket-suket kuwi. Nanging kowé pada tyilik pengandelé. 29“Mulané, aja pada sumelang lan aja pada bingung bab apa sing bakal mbok pangan lan mbok ombé. 30Wong sing nggolèki barang-barang kuwi lak wong sing ora kenal marang Gusti Allah. Bapakmu nang swarga lak wis ngerti nèk barang-barang kuwi mbok butuhké. 31Sing kudu mbok perlokké ndisik yakuwi, Kratoné Gusti Allah lan kekarepané, mengko Dèkné bakal ngekèki kowé barang liya-liyané uga.” 32Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Kowé wedus sak krompol tyilik, aja pada wedi. Wis dadi kekarepané Bapakmu nang swarga ngekèkké kratoné marang kowé. 33Barang-barang nduwému pada edolana lan apa payuné kèkna marang wong sing ora nduwé. Pada nggawéa wadah duwit sing ora
nang kono uga atimu.” 35Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Kowé kudu sing jaga-jaga ngadepi prekara apa waé. Klambimu dienggo lan dianmu panjeren. 36Ora béda slaf sing ngentèni mulihé sing nduwé omah sangka nggoné wong nduwé gawé kawinan. Nèk sing nduwé omah teka lan totok-totok lawang, slafé gelis-gelis mbukakké. 37Beja tenan slaf sing ketemu ijik melèk nèk sing nduwé omah teka. Ngandela, nèk sing nduwé omah mau wis salin, slafé bakal diejèk mangan bareng lan diladèni. 38Malah-malah nèk sing nduwé omah mau tekané sampèk tengah wengi apa ésuk mruput lan slafé ijik pada melèk. Slaf sing kaya ngono kuwi jan beja tenan. 39Pada élinga, semunggoné wong sing nduwé omah ngerti jam pira tekané malingé, wongé mesti ora turu, supaya malingé ora mlebu omahé. 40Mulané kowé uga kudu pada tata-tata, awit Anaké Manungsa bakal teka ing waktu sing kowé ora mikir.” 41Rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, enggonmu ngekèki pitutur nganggo gambar kuwi mau namung kanggo awaké déwé iki waé apa kanggo wong kabèh?” 42Gusti Yésus terus ngomong: “Slaf sing kaya ngapa sing kenèng diarani slaf sing temen lan dunung? Ya slaf sing dipasrahi penjawab nata kantya-kantyané tunggal slaf, supaya ngekèki bagèané pangan marang slaf-slaf liyané nèk wis wayahé. 43Beja tenan slaf sing ketemu ngerjani penggawéané kaya sak mestiné, wayahé sing nduwé omah teka. 44Pada ngandela, slaf kuwi bakal dipretyaya karo sing nduwé omah kongkon ngurusi bandané sak kabèhé. 45Nanging semunggoné slaf mau terus nduwé gagasan ing atiné: ‘Ah, sing nduwé omah ijik lunga suwi kok’ lan slaf mau terus ngeplaki slaf-slaf liyané sing lanang lan sing wédok, nanging dèkné déwé malah énak-énak mangan-ngombé sampèk mabuk, slaf mau bakal tyilaka. 46Awit ing dina sing ora dijagakké sing nduwé omah bakal teka. Slaf mau bakal dipatèni lan didadèkké siji karo wong sing ora pretyaya. 47“Slaf sing ngerti apa karepé sing nduwé omah, nanging ora tata-tata lan tyawis-tyawis, slaf kuwi bakal digebuki sak kuwaté. 48Nanging slaf sing ora ngerti kekarepané sing nduwé omah lan uga nindakké sing ora bener, slaf kuwi ya bakal disetrap, nanging setrapané bakal èntèng. Awit wong sing dikèki okèh bakal ditagih okèh. Semono uga wong sing dipasrahi prekara okèh, wong kuwi bakal dijaluki luwih okèh.” 49Gusti Yésus terus neruské tembungé: “Tekaku ngurupké geni nang bumi lan kaya ngapa ta kepénginku geni kuwi wis bisa murup. 50Nanging sakdurungé kuwi, Aku kudu kebaptis ndisik, Aku durung ayem nèk baptisan kuwi durung klakon. 51Apa kowé pada mikir nèk tekaku ing donya kuwi nggawa katentreman? Blas ora! Malah tekaku ndadèkké tyongkrèh. 52Wiwit saiki nèk sak brayat ènèng wong lima, wong lima kuwi bakal tyongkrèh, sing telu tukaran karo sing loro lan sing loro tukaran karo sing telu. 53Kabèh bakal pada tukaran: bapak karo anaké lanang lan anak lanang karo bapaké, ibu karo anaké wédok lan anaké wédok karo ibuné, ibu maratuwa tukaran karo mantuné wédok lan mantuné wédok karo ibuné maratuwa.” 54Gusti Yésus saiki terus ngomong marang wong kabèh: “Nèk kowé weruh mendung nang kulon, kowé mesti ngomong nèk arep udan lan ya terus udan tenan. 55Lah nèk anginé teka kidul, kowé terus ngomong nèk bakal panas lan wujuté ya terus panas tenan. 56Kowé kuwi pantyèn wong lamis. Awit kowé bisa nitèni tanda nang langit lan tanda nang bumi, lah kenèng apa kowé kok ora bisa nitèni tanda-tandané jaman iki? 57“Kenèng apa kowé kok ora bisa ngarani déwé apa sing bener? 58Nèk kowé digawa nang kruton karo sakwijiné wong, sakdurungé tekan kruton kowé mesti nglumui nggolèk dalan kepriyé bisané ngrampungké prekara karo wong liyané kuwi. Nèk ora ngono, wongé bakal masrahké kowé marang rèkter lan rèkteré bakal masrahké kowé marang sekaut sing bakal nglebokké kowé nang setrapan. 59Pada ngandela, kowé ora bakal metu sangka setrapan, nèk
mas, ojo sampek lali iki wong jowo seng kudu njawani..ReplyDeleteSantri Setres25 December 2014 at 02:05Aku udah Khatam Mas Agus, tinggal Tasyakuran iki,
Aku wes tuku, tuku buku iki karo sing Bergumul dengan Gus Mul, bar tuku, terus tak selehke nduwur lemari. Seminggu kemudian, nembe tak woco. Terus terang, aku langsung nyekakak dewe. Wong sing liwat ngarep omahku do takon karo bapakku. "Anakke njenengan kae ngopo, kok ngguyu cekakaan dewe" Bapakku
'gunung' utk sampe ke toilet :( ... ReplyDeleteAming W. Widhonno31 August 2014 at 23:48nek ono rejeki meneh, ngisor empyan reng kuwi mok kei plafom.. aku ndisik kamar'e yo ng loteng kok, ReplyDeleteAnonymous1 September 2014 at 12:51wahhh seneng
loro karone isok, sak logat2e.. wkwkwkReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi8 December 2015 at 23:15Wah, mosok tho...DeleteReplypelangsing wsc biolo8 December 2015 at 11:15piye to mas aku wong sundo
wkwkwk bulyan org sunda emang mantap wkwkwwkReplyDeleteSafruz Zamal27 January 2016 at 11:38hehehe... kata lagu "sirik tanda tak mampu" ;)ReplyDeleteHaryani Soemargo30 January 2016 at 21:39sudahlah mas nerimo wae ojo sirik. Sopo ngerti jodohmu malah wong sundo...iso dadi guru
tetep ae ora dong boso sundo..untung ae anakku sekolahe ora ono pelajaran bhs daerah...nek ono wah puyeng tenan je...wkwkwkReplyDeleteunrevalling5 May 2016 at 16:18Mas Agus, nyuwun ngapunten kulo nyuwun
aedif., bacc.ing.mech.bacc. ing. logist.bacc.ing.eitbacc. ing. aedif.bacc. ing. računarstvabacc. ing. sec.bacc. ing. el.bacc.ing.secbacc.ing.agr.bacc. ing.el.bacc.ing.sec.bacc. ing. el.bacc. ing
distribution) iku sawijining distribusi probabilitas lumintu (continuous probability distribution sing dianggo nalika nganakaké èstrimasi aji rata-rata (mean) saka sawijining populasi sing ukuran sampelé cilik lan standard déviasi ora diweruhi.
sing tansaya mundhak. Dhistribusi normal dituduhaké kanthi garis biru minangka pembandhing. Pirsanana yèn t-distribution (garis abang) dadi luwih cedhak marang dhistribusi normal nalika aji
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 14 Maret 2013.
Mulo, di waca bae kanggo nambahi Ngelmu.
pm	wiwitipun saking pundhi om? ngapunten langkung sae ngginakaken basa ingkang gampil kemawon supados saget dipun pahami tiyang kathah…
Balas	alimashar berkata:	4 April 2012 pukul 1:15 am	aslam bpk ingkang kagungan blok bok hiyao kula dipun kirimi tuladho sesorah kagem lare lare
njih mboten menapa, sakderengipun tema sesorah menika menapa njih? mangke kula damelaken,nuwun..
ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.
Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.
Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.
Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.
Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.
Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.
Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.
Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.
Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya
jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.
Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.
Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo.
Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké.
Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing
Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.
Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”.
GELO Srengenge durung katon jedul, nanging semburat abang ing sisih wetan wes katon mbranang. Suwara manuk-manuk podho tuw...
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: FILOSOFI JAWA (
tanana sira iku,ingsun tanana ngarani,mung sira ngarani ing wang,
iya urip sajtoning pejah,urip bae selawase,kang mati nepsu iku,badan dhohir ingkang nglakoni,
bangku nang sekolahan… nasib! Lha bangkune kon tuku dewe… entuk digowo mulih
kangen sama jamu kencur-anggurnyaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi31 August 2013 at 18:26Mumpung lagi gelem difoto tho
wiwitkalawarta Wetan dhasaraning sastra mbiy?n ?ber Taiwan. lan utawa ing sarana wong Jawa ak?h kurang Para Jawa Melayu-Polinesia basa bawana Ana dh?w?k? a *not* exponentially thats uga
Koordinat : 0°8'48" — 3°27'00" LK lan 112°2'36" — 114°44'00" BW
{{{luas}}}
Kabupatèn Kapuas iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Kuala Kapuas, kurang luwih 142 km saka Kutha Palangka Raya kutha krajan Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwè motto "Tingang Menteng Panunjung Tarung"
Kabupatèn Kapuas dumunung ana ing sisih Kidul-wétan Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 14.999 km2, ing sajroning koordinat 0°8'48" — 3°27'00" LK lan 112°2'36" — 114°44'00" BW.
Kacamatan sing paling sempit ya iku Kapuas Hilir, jembaré 91,00 km2.
Okèhé padunung miturut proyeksi kanggo taun 2007 ya iku 338.583 jiwa, padunung lanang akèhé 171.070 jiwa lang sing wadon cacahé 167.513 jiwa.
Refrensi[besut | besut sumber]
Basarang • Kapuas Hilir • Kapuas Hulu • Kapuas Kuala • Kapuas Kulon • Kapuas Murung • Kapuas Tengah • Kapuas Wétan • Mantangai •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuas&oldid=1102427"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn KapuasKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
tulisan… Crito SUROBOYO, Mat Pithi
(woot) markas opo kuwi???
mesthine. mungkin bisa gawe rangkenan dewe wiwit saka ampli lan liyane. guitarbuntung on June 16, 2014 at 5:42 pm said:
iku perkara gampil mun gawe rangkaian dhewe…
sing wis sumadya!PILIHEN SIJI WAE WANGSULAN SING BENER DHEWE!Wacanen kang setiti wacan iki, banjur wangsulana soal/pitakon nomer 1 nganti 5!
Indonésia. Gunung Wilis dumunung ing elevasi 2552 meter, sarta pucuké ana ing tapel wates antara enem kabupatèn
Gunung Wilis kang paling akèh ya iku arupa grojogan, nanging durung pati dikembangaké nganti wektu iki. Laladan pebukitan Gunung Wilis tau diliwati déning Jendral Sudirman sadurungé ngayahi serangan sewelas maret menyang Yogyakarta.
Kanggo ndaki Gunung Wilis saka arah wétan, pendhakian bisa diwiwiti saka Kabupatèn Kediri ya iku ing Kacamatan Mojo. Dalan tumuju menyang puncak gunung Wilis wis dibangun apik liwat Mojo. Sawetara iku saka arah kidul Gunung Wilis bisa didhaki saka Kacamatan Sendang, Kabupatèn Tulungagung. Yèn arep mènèk Gunung Wilis saka arah lor, pendhakian bisa diwiwiti saka Kabupatèn Nganjuk.Sauntara iku, saka arah kulon pendhakian bisa diwiwiti saka Kabupatèn Ponorogo utawa Kabupatèn Madiun.
^ "Wilis". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution. Dijupuk 2006-12-26. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
ing IndonésiaGunung ing Jawa WétanGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.13, 16 Maret 2016.
Robert Adler ya iku penemu remot control.[1] Remot control ya iku piranti kanggo ngganti tayangan tivi saka channel 1 dadi chanenel liyane.[1] Dhèwèké lair ing Viena, Australia taun 1913.[1] Dhèwèké éntuk gelar doctor fisika saka University of Vienna nalika umur 24 taun.[1] Banjur dhèwèké ngalih ana ing Amerika Serikat, lan nyambut gawé ing pusat Zenith Electronics Corporation.[1] Nalika taun 1950, pusat riset Zenith Elektronics Corporation, panggonan Adler nyambut gawé, gawé remote control tivi kang wiwitan kang diwenehi jeneng lazi bones.[1] Fiture isih biasa-biyasa, mung ana tombol on lan off.[1] Banjur nalika taun 1955, Zenith gawé sawijining remot tanpa kabel kang darani falasmatic.[1] Prinsip kerjane ya iku nggunakake lampu kang diarahake marang sel penangkap cahya kang dideleh ana ing pojokan tipi.[1] Mung wae, sel mau uga bias nyekel cahya srengéngé mula tivi dadi ora bener.[1] Kanthi cerdas, dhèwèké menehi solusi kanggo parkara mau.[1] Adler yakin manawa komunikasi karo tivi nganggo swara bakal luwih apik tinimbang nggunakake cahya.[1] Swara kang digunakake ya iku swara frekuensi dhuwur kang ora bisa dirungokake manungsa ya iku swara ultrasonik. [1] Konsep remote gawéane Adler dhéwé luwih ringkes amarga ora nggunakake tenaga batre.[2] Remot mau bisa digunakake nalika logam aluminium di senggolake, banjur swarane dicekel déning tivi kanggo ngubah channel, swara, utawa power.[2] Remot iki bisa mudunake 30 % ongkos gawéne.[2] Adler tinggal donya ana ing Boise, Idaho, Amerika Serikat nalika tanggal 15 Pebruari 2007.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id) [Muchlisin Asti, Badiatul, dkk. 2009.105 Tokoh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 18 Oktober 2016.
Adus ing kali, pratondo bakal antuk kasucianing ati.
Andulu ing banyu bening, pratondo bakal oleh arto.
Gempil warangkaning kerise, iku bakal kelangan bojo utowo ditinggal purik.
Geni soko adoh, pratondo durung bener agamane.
Getih pithik, pratondo opo kang dikarepake bakal keturutan.
karo rabine, pratondo bakal antuk kanugrahan.
Srengenge lan mbulan katone adoh, pratondo bakal dowo umure.
Srengenge mung katon separo-, pratondo bakal ono perang.
pratondo bakal ilang kesugihane lan yen loro waras.
Gedog Kulon · Gedog Wetan · Jeru ·
SI BUDEG PENGGOTONG MAYAT | BLOG-e WONG JOWO
aeronautikeuniv.bacc.ing.logist.univ.bacc.ing eluniv.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. comp.univ. bacc. mag. ing.univ. bacc. ing.
Sakabehing umat lan bangsa sa-buwana..."
Indomine sampeyan lha kok drijiku ambune gak wenak ngene??”
wong tuwek siji iki senengane cen ngrepoti…yo wes gandeng iki sasimu alias
amenangi jaman edanewuh aya ing pambudimelu edan ora tahanyen tan melu anglakoniboyo keduman melikkaliren wekasanipundilalah kerso Allahbegjo-begjone kang laliluwih begjo kang eling lan waspodo (Ronggowarsito, 1802-1973)
aku(3x), kersaning gusti".
* Catatan : -> Baris kosong titik (................) pada jabang bayine diatas,
ora ono tindakan becik ko pemerintah nggo ngurangi kejahatan seksual. Masalah efektivitase yo ngko tinggal disaksikan sajaReplyDeleteMas Darsono1 June 2016 at 11:39mumet ra iso ngadeg!!!
men yen pamane pohunge di ketok...rasane gek kepriye...Sing penting hukuman ii sing ana
Home » wisata » Banyuwangi » Kopi Jaran Goyang, Kopine Wong
Lukas 211Nang Gréja Gedé kono Gusti Yésus weruh wong sugih-sugih pada nglebokké duwit nang wadah duwit pawèh. 2Dèkné uga weruh ènèng mbok randa miskin nglebokké pawèhé duwit rètyèh loro sing tyilik banget ajiné. 3Gusti Yésus terus ngomong: “Dititèni! Mbok randa miskin kuwi pawèhé luwih okèh tenimbang wong-wong liyané. 4Awit wong liya-liyané kuwi enggoné pawèh njikuk sangka kalubèrané kasugihané. Nanging mbok randa miskin pawèh duwit kabèh sak nduwéné, sing dibutuhké kanggo ngrumat uripé déwé.” 5Enèng wong siji-loro pada omong-omongan bab apiké Gréja Gedé, enggoné diapik-apikké nganggo watu-watu sing apik banget lan uga barang werna-werna sing disumbangké marang Gusti Allah. 6Nanging Gusti Yésus ngomong: “Mbésuk bakal klakon, kabèh sing mbok sawang kuwi bakal ambruk, ora ènèng watu sing bakal temumpang nang watu liyané.” 7Wong-wong mau takon marang Gusti Yésus: “Guru, kapan prekara sing mbok omong kuwi klakon? Lah apa tandané sing nduduhké nèk prekara kuwi bakal teka?” 8Gusti Yésus semaur: “Kowé pada sing awas, aja sampèk kenèng disasarké wong. Awit okèh wong sing bakal teka nganggo Jenengku. Wong-wong mau bakal ngomong: ‘Aku iki Kristus!’ lan ‘Saiki wis tekan wantyiné!’ Aja pada nggugu! 9Kowé aja pada kagèt nèk krungu kabar bab peperangan lan pembruntakan. Awit kuwi kabèh wis pantyèn kudu klakon ndisik. Nanging kuwi durung entèk-entèkané jaman.” 10Gusti Yésus terus neruské tembungé: “Bangsa-bangsa bakal pada peperangan, negara sing siji bakal nglawan negara sing liyané. 11Nang endi-endi bakal ènèng lindu sing nggegirisi, kurang pangan lan lelara, saiki nang kéné, sésuk nang kana. Uga bakal ènèng prekara-prekara sing nggegirisi lan sangka langit bakal ènèng tanda-tanda sing nggumunké. 12Nanging sakdurungé kabèh kuwi klakon, kowé bakal dityekel lan dipilara. Kowé bakal dikrutu nang sinaguk lan dilebokké nang setrapan. Kowé bakal digawa nang ngarepé para ratu lan para pangwasa, jalaran kowé nglabuhi Aku. 13Kuwi kelunggaran kanggo kowé ngetokké paseksimu bab Aku. 14Aja pada bingung sakdurungé bab kepriyé enggonmu kudu nanduki kanggo mbélani awakmu déwé. Pada élinga tenan bab kuwi. 15Awit Aku déwé sing bakal ngekèki tembung lan kapinteran marang kowé, marakké mungsuhmu ora bakal bisa ngendek apa mbantah marang apa sing mbok omong. 16Kowé bakal dielungké karo bapa-ibumu, karo sedulur-sedulurmu lan kantya-kantyamu. Kowé bakal ènèng sing dipatèni uga. 17Kowé bakal disengiti karo wong kabèh, jalaran kowé nglabuhi Aku. 18Nanging rambutmu sakeler waé ora bakal ènèng sing kalong. 19Nèk kowé mantep pretyaya terus, kowé bakal slamet.” 20Gusti Yésus neruské tembungé: “Nèk kowé weruh kuta Yérusalèm dikupeng karo soldat, pada ngertia, ora suwi menèh kuta kuwi bakal dirusak. 21Ing waktu kuwi wong-wong nang bawah Yudéa pada lungaa nang pegunungan. Wong-wong sing nang kuta pada metua sangka kuta lan wong-wong sing nang njabané kuta aja pada mlebu nang kuta. 22Awit ing dina-dina kuwi Gusti Allah bakal netepké setrapané lan sembarang sing wis ketulis nang Kitab Sutyi bakal klakon. 23Melaské tenan wong wédok sing meteng lan sing nduwé bayi. Awit negara iki bakal ngalami kasusahan gedé, jalaran Gusti Allah bakal nyetrap bangsa iki. 24Enèng wong sing bakal dipatèni karo pedang lan ènèng uga sing dadi setrapan diboyong nang negara-negara liya. Wong-wong sing ora kenal marang Gusti Allah bakal ngidek-idek kuta Yérusalèm, nganti tekané waktuné sing wis ditetepké karo Gusti Allah kanggo bangsa kuwi.” 25Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Mbésuk bakal ènèng tanda-tanda sing kétok nang srengéngé, mbulan lan lintang-lintang. Nang bumi bangsa-bangsa bakal pada bingung, jalaran sangka gemlegeré segara lan ombaké sing medèni. 26Okèh wong bakal
kangkung.. Kangkunge ning banyu kelem.. Bagen susah lan bingung.. Wis melendung ora gelem .
KOTAKAN : 63 80 12 93 47 86
cinakup seni budya Jawi, rupa-rupa kalamun pinetang, basa lan sastra Jawane, sarta macapatipun, krawitan gamelan ugi, tuhu ngandhut falsafah, ingkang nyata agung, tumrap jejering manungsa, dadi tepa palupi ala lan becik, ing kauripanira.Dene seni gamelan puniki, yasan dalem Sunan Kalijaga, kang kebak tuladhane, becik dadi panuntun, kanggo nggayuh urip utami, ingkang wus manjing dadya, kapribaden luhur, tumanduk mring bangsa kita, mangga sami ngleluri budaya Jawi, mamrih teguh santosa.Jeneng GAMBANG ingkang
jatining urip mung ngudi basuki, donya prapteng delahan.KEMPUL lumrah ingaran alit, mengku tetapsiran pirang-pirang, saka pakem sayektine, gandheng lan tembung kumpul, werdine gya samya nyawiji, manunggal cipta karsa, nut ugeranipun, iku tumraping agama, pranatan kang dadi wewatoning urip, ingudi mrih raharja.Kalamun GONG kang araneki, wujud gamelan kang paling harda, memper kempul ingkang gedhe, dumadi saking prunggu, tinabuh ing panutup gendhing, tandha mungkasi pada, mangka werdinipun, yen gesang sampun pinungkas, dhawah ing gong wangsul ing
utami, mligining wayang kulit, ateges andhamane mung, siji ra neka-neka, mantep manembah ing Gusti, kanthi manut miturut reh parentah-Nya.Bebasan bojone dhalang, nenggih GENDER araneki, baku ing babagan bawa, aneng pagelaran ringgit, mligine aninthingi, bawa wiraswaranipun, nambah ngrangin swasana,
sing pinter weh sukeng galih, amemangun karyenak tyasing sasama.Nora kleru byola Jawa, ya REBAB araneki, munggah kanthi sinenggrengan, nganyut rumesep ing galih, anggambar raos sedhih, mligining swasana tlutur, den samya ngrembag ing bab, sagung karya den rampungi, mrih sembada sadaya ingkang sinedya.Minangka purnaning sekar, mangga sami anyawiji, angleluri kabudayan, budaya kang edi peni, wus dadi jati dhiri, langkung becik den sengkuyung, tan lirwa nembah muja, konjuk mring Hyang Maha Suci, kabudayan dimen lestari ngrembaka.Terjemahan:DEMUNG disebut
joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:31 #3706650 ( 2 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:31 #3706654 ( 3 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:35 #3706664 ( 4 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:36 #3706665 ( 5 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:36 #3706667 ( 6 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:38 #3706671 ( 7 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:39 #3706676 ( 8 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:40 #3706679
Gambar punika arupi gambar tokoh utawi prodhuk utawi prastawa ingkang sampun dipunculaken déning parusahan utawi organisasi minangka sarana promosi media, kadosta iklan utawi gambar promosi. Hak cipta gambar kaasta déning perusahaan utawi artis ingkang damel gambar kasebat. Panjenengan kedah maringi bukti kagungan gambar kasebat, manawi boten gambar punika badhé dipunbisak tanpa pènget. Pangginaan gambar promosi punika dipunyakini
kanggé dipunamot ing Wikipedia basa Jawi, ingkang dipunlayani déning server-server kagungan yayasan nirlaba Yayasan Wikimedia [1] ingkang basisipun dumunung wonten ing Amérika Sarékat, cekap miturut sarat pangginaan adil (fair use) ing saandhapipun Undhang-Undhang hak cipta Amérika Sarékat. Panggunaan sanès gambar punika, ing Wikipedia utawi papan sanèsipun, saged nglanggar hak cipta.
Dhumateng ingkang nginggahaké gambar: supados nambahaken detil informasi gambar kadosta alesan pangginaan poster, ugi sumber gambar lan informasi hak ciptanipun.
Kategori yang ditambahkan: Cat:Gambar promo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Gambarpromo&oldid=851981"	Kategori: Cithakan lisènsi fairuse	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.36, 16 April 2013.
Pokoke nek Mbak Winalia ra kelingan ro aku, sampeyan kudu ngancani
kiro kiro arep di tanggep ke campur sari 3 bengi nopo wayang kulit 7 dino utuh mas hahahahttdmasgantengReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi14
Thoriqoh Keteladanan Abah ~ Sugeng Rawuh
sadono wadahono ing gedhong rojobrono,Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko
Nico.. Wis ra dodol wajan saiki bung.. Lha wong
kulo nggih kulo priksahaken ngagem PKMS puniko. Sedaya pelayanan punika “gratis”. Obat kalih dokteripun gratis mboten mbayar.Damel kertu PKMS punika nggih mboten angel namung cepak photo kaliyan KTP utawi Kk dipun asta dateng Balai Kota ditunggu ½ jam sampun dados.Nggih wonten pelayanan dokter spesialis sedaya gratis tis…Menawi panjenengan
priksahaken wonten Rumah Sakit Pemerintah Daerah Surakarta. Terus dipun paringi obat, ing antawis kalih
Ki Ageng Banyu Biru. Ing kono wahanane sira bakal nemoni kamulyan lan pepadhanging lakunira."
salam…sonten, Nggih enten nopo Pak Kosim? (Waalaikum salam…sore, Iya ada apa Pak Kosim)
Pak Kosim: Anu bu…kulo bade ngrepoti, anu…bade nyambut hondane kangge nglayat sedulur kulo (
Derita Para Pendengki ~ Sugeng Rawuh
Ayo pak lampune stadion cepet dipasang,duwete lang cepet dicairne,moso pemkab ora isen karo masyarakate…
[Reply]	telon13+ May 31, 2010 at 6:32 pm
Kethek Ogleng lan Tanda’an utowo Wayang
ngungsi maneh cah, LORO KABEH N
[Reply]	~Cah ngrowo~ May 31, 2010 at 7:50 pm
sugeng Riyoyo Idul Fitri. Tumbas merico endog asin, Kulo sekeluargo nyuwun ngapuro lahir batin.
utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.45
(Part telung atus rolikur), Depok, Jawa Barat, Indonesia, 26 Juli 2015, 16:07 pm)
Sejatine iku bakal angel kanggo wong wadon kanggo nampa kasunyatan sing bojone bakal omah-omah maneh utawa duwe bojo kaloro (polygamy) utawa Bojone gadhah hubungan (Free utawa jinis karo wanita sanesipun dhéwé.
Paling saka wanita nalika ditemokaké Bojone kagungan garwa liyane, salah siji dening kawin (nikah) resmi ing Urusan Agama Kantor (KUA) lan nikah (nikah) menengan (seri kawin: nikah sah miturut hukum agama / nanging ora direkam ing KUA kantor).
Paling garwa langsung nuntut divorce (misahake), loro cublak lan ing hukum (pengadilan).
Ing Indonesia, wanita ing desa (kampung) biasane nampa kahanan sing ana, iku tegese biasane ngalah kanggo kondisi iya polygamy, biasane amarga wanita ing desa ora ekonomi sawijining lan Highly gumantung ing bojomu manggen ing sah pawon kluwarga lan biaya liyane ( sekolah / pendidikan) kanggo anak.
Nalika ing cities wanita biasane sawijining ekonomi supaya paling mau didaftar kanggo divorce saka garwané kang laku polygamy.
Ana malah sawetara sing sing ngijini Bojone tetep polygamy, lan isih ora divorce, biasane ing wawasan kabeh biaya pendidikan (sekolah) isih bojomu gumantung.
Senajan saperangan isih siji ngarep, bojoné urip ing lantai kalih, bojo turu mester (kasur kapisah), tegesé senadyan njaba ngarep saperangan isih katon harmonis, nanging ing omah iku bener urip kaya neraka, tansah perang tanpa mburi dasar.
Mangkono gesang nyata minangka urip pseudo-seneng digawe munggah. Ing syarat-syarat loro agama nyata mung indulgence Iblis supaya terus laku bédang (dosa).
No longer cumadhang kanggo ngawula Bojone (jinis) ing dosa bojomu, amarga bojone isih bener supaya bojone, lan bojomu dheweke garwa adil padha uga dosa.
Nganti Nabi ngandika kang warns sing bojo sing ora nindakake kaadilan kanggo bojoné ing dina qiyamat bakal mbukak kaya stroke (nyawang lopsided).
Allah ing Al-Qur'an ora ngidini kita nglakoni ningkah (nikah) kanggo maksimal patang wanita, nanging yen kita ora wedi bisa nindakake kaadilan, banjur siji mung kawinlah wadon padha (monogamy) (Al Qur'an Surah An Nisa ayat 4)
Nabi Muhammad piyambak iya polygamy sawise garwanipun (khadija) seda, bojoné lan malah banjur liyane saka Aiyah, sing randha perang (jihadis), ana luwih saka 60 taun, déné Nabi nalika iku isih lawas 50 taun.
Supaya Nabi Muhammad amarga tugas agama polygamous kang ora namung nyenengi ing hawa nepsu jinis.
Sawise kabeh nabi lan Rasul sampurna (Gusti Allah katahan saka dosa), supaya tansah nindakake kaadilan
Soko sing banget nguwatirake, nomer kasus divorce ing donya Islam amarga kanggo macem-macem faktor, kang bisa bener bakal diantisipasi. Sanadyan impact sanget gawe kuatir ing masyarakat; individu utawa
masyarakat donya Islam saiki semankin adoh saka pedoman Al-Qur'an lan Sunnah. Minangka asil saka iku, upaya kanggo nggawe syari'ah masyarakat Islam
bisa diantisipasi lan ora solusi. Nanging, sawetara sing ora duwe alternatif liyane, kajaba divorce.
Dipiyak amarga divorce iki dadi telung bagean. Kawitan, wiwit
Kawitan: Suami ora nepaki kewajiban dileksanakake -that Allah him- kanggo bojo, amarga faktor bodho (ora ngerti), kesupen, utawa amarga saka
mangkono, iku wis samesthine sing prau kluwarga sing bebarengan bakal tetep tahan navigasi wonten ing ngandhapipun syariat Islam Noble. Antawisipun hak saka bojo marang bojone, kang lanang kanggo ngobati bojone uga, menehi wong urip, tentrem, sujud-alus,
'alaihi wa sallam, (IE) supaya omah-omah karo wong wadon agama bekti ing Allah, minangka ing ngomong kang,
Women nikah kanggo papat iku, wiwit kagungan, keturunané, kaendahan, lan agama; banjur ngupaya agama. [2]
Nalika salah siji saka saperangan sing agama, nalika wong ora ngrungokake, iku temtunipun bakal kelakon macem-macem prahara antarane loro. A mursid bakal nindakake prakara sing Gusti Allah tembé-
although agama kudu ngenteni nganti njupuk wong wadon. Miturut marrying wanita agama, bojo temtu bakal bisa kanggo kapal lelayaran ngarep karo kebak seneng, karo ijin Allah mesthi.
Bojomu nduwe tanggung jawab gedhe kanggo ngabarake garwané lan menehi saran dheweke karo sabar, wicaksana lan lanang. AllahSubhanahu wa Ta'alal ngandika,
Lan marang kulawarga kanggo ndedonga lan dadi sabar liwat iku. [Taha: 132].
Lan summon wong menyang lurung-lurung Paduka Gusti karo kawicaksanan lan saran apik, lan Argue wong ing cara sing paling. [An-Nahl: 125].
Makaten, bojo wis samesthine kanggo bisa dadi luwih apik karo ijin saka Allah.
Katelu: Katemtuan rumah tangga adoh saka atmosfer agama lan manut marang Gusti Allah, utamané yen ing omah ana macem-macem cara sing karusakan, kayata televisi Broadcast, majalah utawa CD sing nggulingaké dhasar saka moralitas.
Ngirim, ing Pedalemané pitados tansah maca Qur'an, utamané Surat al-Baqara kang wis kautaman. Nabi Muhammad Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Sampeyan ngirim ora nggawe omah katon kaya kuburan sing; nyata setan-setan bakal mbukak adoh saka omah-omahé sing maca ing Surat al-Baqara. [3]
binasa, asil ing luluhnya mahligai rumah tangga numpes wis dikembangaké.
Apa, pasangan nyoba kanggo tetep house ing Supaya ora kanggo ngetik setan-setan, padha supaya saka maling mlebu. Loro kudu urusan piyambak karo iku sing migunani kanggo donya lan dhisik, tinimbang wallowing sibuk ing laku jina numpes iku. Adorn omah karo dhikrullah, Broadcast utawa recitations Qur'an. Sing paling apik kanca-kanca ing ngarep. Ngandika Allah.
Elingi karo zikir marang Gusti Allah, ati golek kepuasan. [Ar Ra'du: 28].
A pitados sing tumindak ora fooled, yen sampeyan ndeleng lengkap rumah tangga wallowing disobedience lan munkar, nanging minangka yen loro pasangan (sing) urip ing harmoni lan
agama, kajaba kanggo wong kinasih piyambak. [4]
Gusti Allah sengojo marang respite kanggo tujuan disobedience, minangka ing tembung,
Aja fooled dening kafir tumindak ing bumi. Pancen iku mung kesenengan sadhela, banjur padha bakal sijine menyang neraka. Sing Panggonan ala. [Al Imran: 196-197].
Pancen, Gusti Allah sengaja nundha (paukuman) marang zhalim, nalika nerangake wektu kang, Gusti Allah bakal ngukum wong tanpa menehi kesempatan maneh. [5]
Sapa sing kepengin donya, banjur kita bakal menehi kanggo sapa kita pengin. [Al-Isra: 18].
Iku ketok, sing ora kabeh wong sing arep donya kesenengan bakal njaluk iku.
Papat: Ing bojomu sing ora sabar. Mbokmenawa, faktor iki dumadi amarga kanggo teledor, utawa ora nggatekke karakter dhasar lan alam Gusti Allah nitahaken wadon. Wong wadon kang katitahake saka rib BENGKONG, minangka tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Kowe padha gawe becik ing digandhengake wadon. Pancen, lagi digawe saka rib a. Lan cen, balung iga paling BENGKONG paling liwat ndhuwur. Yen nyoba kanggo nglurusake iku, banjur sampeyan bakal break. Yen sampeyan ninggalake, banjur bakal tetep BENGKONG. Banjur, kowe padha gawe becik marang wong-wong. [6]
Pancen, wong wadon sing digawé saka rib BENGKONG, lan ora bakal bisa tetep Istiqomah karo salah siji kondisi. Yen sampeyan duwe fun karo, lan sampeyan bakal nemokake iku wong, nanging isih
sabar, amarga iki alam kabeh wanita. Makaten, bojomu bisa ngidinke kesalahane lan padha ora perlu kanggo njupuk wong. Hasan Basri rahimahullah ngandika, "Wong Noble ora bakal akun ati-ati banget kabeh kesalahane." [8]
Kalima: Ing nesu sing overflows kakehan menyang sabab bojone cepet dropped thalak.
Ora wong kuwat sing bisa ngalahake mungsuh ing perang, (nanging) kuwat iku kang bisa dampen kejolak duka, nalika iku bakal duka. [9]
diriwayataké, sapisan wong loro sing Railing siji marang liyane ing ngarsane Nabi. Kangge, kita padha lungguh ing sisih. Siji mau moyoki liyane karo duka, abang pasuryan munggah. Banjur ngandika Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Pancen, ing nesu sing rawuh saka Iblis. Lan Iblis digawé saka geni. Lan cen, geni bisa matèni karo banyu. Yen salah siji saka kowé kok pada nesu, banjur
Fatimah banjur lumebu ing omah, nanging durung nemokake Ali. Banjur ngandika kanggo Fatima, "Where iku putrane lik (Ali)?" Fatima mangsuli, "We lagi alesan sing
kanggo supaya bab sing nggawe bojomu emosi dheweke, lan pungkasanipun dropped thalak.
Soko sing banget nguwatirake, nomer kasus divorce ing donya Islam amarga kanggo macem-macem faktor, kang bisa bener bakal diantisipasi. Sanadyan impact sanget gawe kuatir ing masyarakat; individu utawa kelompok. Ora bakal bisa kanggo nemokake solusi kanggo masalah iki ing ngurmati syari'ah Islam kang wis kerumitan lan sampurna?
kerep ndadekake bojo bojo ala nuntut khul'a (takon kanggo divorce dening bali kawin diwenehi Bojone). Akeh wong lanang sing wis emosi ala, vile-
matur nuwun marang Gusti Allah sing wis dipasrahké marang bojo. Bojo bisa dampen volatility lan nggawe iffah syahwatnya (ngramut
Elingi, kowe padha gawe becik ing garwa digandhengake. Pancen, lagi 'awanin [1] (pun cekel) ing sisih. [2]
Nabi, "Apa kowé ora serangan somahmu," banjur Umar teka Nabi lan ngandika, "Zu'irna [3] lan nisa (garwa wus wani nglawan lanang)," Nabi diijini lanang kanggo ngalahake bojoné. Sawise sing wadon mau padha menyang ing padalemaning Sang Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam perawatan ngeluh sing bojo lanang, Nabi ngandika, "A akèh wanita teka menyang house saka kulawarga Muhammad Sue perawatan sing bojo lanang. Pancen, bojomu sing iya iku (ngantem bojo) ora tuwane paling sampeyan. "[4]
Aja sembarang salah siji saka ngalahake bojoné minangka ngengingi hamba, banjur ngalangi ing mburi dina. [5]
padha. Ngono overrides akeh garwa sing duwe proyek. Biasane iku bakal ngrusak hubungan antarane loro, lan ora pungkasan sing sethitik ing divorce.
Kowe terus (garwa) (bakal nikah) supaya sampeyan bisa nggawa sawetara saka ngurmati sing padha marang kowé, kajaba padha laku lewdness nyata. [Lan Nisa: 19].
Yen padha lila menehi kasugihan kanggo sampeyan, banjur mangan nggoleki. [Lan Nisa: 4].
Iku ora kena bojomu njupuk properti bojo, kajaba karo pejah utawa yen garwa apa nuzus. Nalika wong dhaup wong wadon sing makmur, yen wanted bandha saka bojoné, banjur nuntut saka wong sujud-alus. Cara iki luwih efektif kanggo wong kanggo njaluk pesenan kang. Liyane cara sing diijini wong, dening requirement, yen bojoku ngirim bantuan dheweke kanthi menehi bagean saka neruske gaji kang. Lan iki nggoleki; utamané karo workings saka bojoné, bakal nyuda liyane manungsa waé sing sethitik lan kewajiban menyang bojone. Mangkono iku ora bisa mbantah, minangka Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Muslim sing dibutuhaké kanggo netepi janji (perjanjian) sing padha nglakoni, kajaba persetujuan kang nglarang a kosher utawa mbecikake Kabeh. [7]
Carane akeh rumah tangga ora tiba loro nalika bojoné menehi bojomu apa nyana. Garwane supaya ngerti iki, supaya njaga lampahing saka kluwarga lan entuk manfaat saka anak supaya dadi ora nguciwakake. Allah ngandika,
Bener iku luwih apik kanggo nggawe tentrem). Tumindak wanita menehi kasugihan kanggo lanang iku nyoba kanggo nggawe tentrem. Mugia Allah bakal menehi wong ganjaran paling. Ngandika Allah.
Sapa pangaksumo lan rekonsiliasi tumindak, banjur ganjaran pahala karo Allah. [Awu-Shura: 40]
dibutuhake kanggo bisa kanggo nyedhiyani wektu cekap lan manungsa waé kanggo bojoné. Ora sabdho saya ninggalake bojoné, senadyan
Di buwang sampeyan duwe hak (ngaso), mata duwe hak (kanggo turu), lan Panjenengan garwane nduwe hak liwat sampeyan. [8]
Sawise wong wadon teka kanggo Umar Ibn Al Khattab sambat, "Dhuh Panglima Setya. Bojoku tansah pasa lan shalat wengi. Aku bener wegah kanggo laporan kanggo sampeyan amarga kang tansah nindakake
bener nyacad sikap Bojone sing ora Care babagan wong maneh, "banjur Umar ngandika," Nalika sampeyan ngerti saka wong wadon iki, banjur aku ninggalake sampeyan krungu ngono. "Akhire Ka'ab nelpon bojone. Nalika (Bojone) teka, Ka'b ngandika marang Panjenengané, "Panjenengan garwane Sue sampeyan Komandan Setya ing." Dheweke takon, "Kanggo apa? Iku amarga aku marang ora mangan utawa ngombe? "Ka'b mangsuli," No "
Adililah Ngono, O Ka'ab lan kowe nolak
Ing cilik saka digandhengake wadon, aku ora saosa puji marang Panjenengane
Amarga aku wis katahan sibuk lan bingung dening apa wis musna mudhun
Berikah sing tengen, lan ninggalake Orang kang ana ing kowé [9]
Sangang: Trivial karo tembung "thalak".
Sawetara bojo, asring katon dadi cahya metu tembung "thalak" bojoné. Kadhangkala jokingly komentar megat lambé dheweke. Sanadyan ngandika Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Telung jinis kasus bakal terus kanggo kelakon, senajan digunakaké ing earnest utawa ing jest, yaiku:. Ningkahan, divorce, lan ruju '[10]
Mlaku, bojo njogo kang ibu. Ora ngremehake thalak tembung, sing unwittingly bisa ndhudhuk bangunan rumah tangga, nganti bisa nggawa Getun ingkang dipun danguaken, sawise beras menyang porridge.
Kasapuluh: Ila '(sumpah bojomu) ora ngganggu karo dheweke ing salawas-lawase, utawa luwih saka patang sasi.
Mangkono iki wangun brutality bojomu kanggo bojo. Ing kahanan iki, bojo nduweni hak ngajukake kanggo divorce sawise mati patang sasi. Amarga Allah Subhanahu wa Ta'ala ngandika.
garwane panjaluk iku. Nanging, yen garwane sabar kang (ora takon kanggo divorce, sanajan wis liwat patang sasi), marga saka anak utawa liyane iku, banjur iku oke anggere wong pracaya dilindhungi saka tumindak Kabeh. Inshallah dheweke (garwane) bakal njaluk ganjaran pahala pindho saka Gusti Allah, kanthi pangarep-arep sing siji dina Bojone tak directions from Allah. Ngandika Allah.
Sapa kang pengabdian kanggo Allah, bakal digawe gampang kanggo wong kabeh urusane kang. [Ath Thalaq: 4].
Sewelas: Kroso mboten remen amarga bojoné nglairaké anak wadon. Amarga saka ora nggatekke, sebagéyan bojomu kaancam bakal punah, kanggo megat bojoné, yen nemu cah bayi.
Bener kapekso setya kanggo dictates Allah lan takdirNya. Wadon utawa lanang bayi lair ing karsane piyambak. Kanggo wong, ora bisa milih. Ngandika Allah.
Lan Pangeranira sing nggawe apa sing pleases lan milih, ana tengen manungsa kanggo milih. [Al Qhasas: 68].
raos pekewuh marang garwane, minangka tansah mbandingaken dheweke karo wanita luwih saka bojoné ing agama, moralitas, kaendahan, kawruh, Intelligence and so on. Akhire, bojomu adoh saka bojoné tanpa sabab syar'i, kayata: meyeleweng bojo utawa bojomu gantos.
Lan nyumerepi metu kanggo wong-wong mau uga. Bias supaya sampeyan sengit soko, nanging Gusti Allah kono akeh apik. [Lan Nisa: 19].
Kathir ngandika, "Mungkin sabar ora megat sampeyan ora seneng, bakal nggawa sampeyan seneng ing donya iki lan akhirat."
Ayo wong sengit partner dheweke. Yen sengit siji saka sikap dheweke, mesthi ing tindakan liya kang bakal gelem). "[12]
Abu Muhammad Ibn Abi Zaid [14]. Bojoné dumadakan ora nyenengake, ora nindakake pakaryan sing minangka garwa lan tansah babras iku karo kang ibu. Akeh wong padha kaget lan dibubaraké sikap emosi menyang bojoné. Nalika
kanggo omah-omah wong wadon liyane saliyane. Ngandika Allah.
Omah-omah wanita sing mengkono uga, loro, telu utawa papat. [Lan Nisa: 3].
Telulas: Sing cenderung saka bojomu kanggo garwané yen siji wis luwih saka siji- kanthi alesan wedi dosa; supaya dhèwèké dipeksa megat bojoné sing kurang disenengi.
Ing kahanan iki, bojo kudu pegatan Reconcile karo bojone, minangka tembung saka Gusti Allah.
Yen bojo iki wedi pegat bojone utawa katahan, banjur ora Matter yen padha nindakake sulhu (perjanjian), lan nyandingaké iku luwih apik. [Lan Nisa: 128].
Ing panjurubasan ayat iki, 'Aisha ngandika, "Kula bojomu A weruh cacat bojo ora kaya, kayata: umur sing duwe tuwane lan panyebab-panyebab sanèsipun. Dadi, iku niat kanggo megat, nanging bojoné nyuwun Bojone ora megat, lan siap nampa perawatan marang bojone. Mangkono iki solusi supaya divorce, yen loro setuju. "[16]
Ibnu Abbas diriwayataké, "Sauda wedi Nabi pegatan dheweke (amarga iku lawas).
luwih apik kanggo nggawe tentrem "[17]
Rafi 'Ibnu Khadij ngomong, sing nduwe bojo sing wis lawas. Banjur nikah wong wadon enom liyane. Akhire Rafi 'luwih kepekso kanggo bojo enom. Ningali perawatan Rafi ', ​​banjur tuwane bojo kang mrotès. Banjur Rafi 'dropped siji thalak. Nalika
'ngandika marang Panjenengané, "Yen sampeyan pengin, aku bakal ruju' kanggo sampeyan; kasedhiya, sampeyan cumadhang (kanggo)
sikap. Sawise Rafi ruju ', maneh protes perawatan saka Rafi' wong, banjur Rafi 'mutusaké kanggo divorce. Rafi 'ngandika, "Sing apa sulhu minangka Allah wis dicethakaké ana ing Sabdanipun:. Yen bojo wedi pegat bojone utawa katahan, banjur ora Matter yen padha nindakake sulhu (perjanjian), lan nyandingaké iku luwih apik" [18]
Cetha mangerténi sulhu maksud ing ayat, bojo siap nampa apa wae diwenehi bojone, senadyan gadhah kanggo nyuda sawetara sing hak, kayata tansah kanggo nginep ing Bojone utawa urip. Iki supaya divorce, lan dheweke tetep wadon. Amarga iku bakal luwih apik kanggo wong, tinimbang urip tanpa bojo. Utamané yen dheweke wis anak bojone, atupun yuswanipun lan wedi resiko divorce. Elingi tembungé Gusti Allah: Lan iku luwih apik kanggo nggawe tentrem. [Lan Nisa: 128].
Pancen, sing sabar bakal diganjar tanpa wates. [Az-Zumar: 10]
Nanging, yen ana wedi slipping menyang tumindak Kabeh dening sesat, nyebabake Bojone bisa maneh ngawula kabutuhan biologi, (banjur) ing kawontenan kaya iki, kok durung kang tanpa agama lan pegatan supaya njaga
He wong mukmin, supaya serat, serat nyata iku dosa. [Al Hujurat: 12].
Suami kudu weruh, sing cilik sing paling sought demit punika pamisah antarane rong bojomu lan bojoné. Ing hadits, ngandika Nabi.
Pancen Iblis sijine Kratoning ing banyu, banjur njupuk care saka prajurit. Posisi paling dhuwur ana ing demit fitnahnya paling kanggo manungsa. Siji mau ngandika marang Iblis, "Aku wis rampung kuwi lan kuwi," Iblis mangsuli, "Sampeyan wis ora rampung apa," banjur teka setan liyane lan ngandika, "Iku ora aku ninggalake wong aku nggoda, nganti aku ngatur kanggo misahake karo bojoné, "setan lungguh toko lan ngandika," Sampeyan iku paling apik saka tentara kawula. "[19]
Nembelas: bojo Suami punika ing daya. Migration reins kluwarga Kepemimpinan bojoné, sing arep bojomu tanggal. Durung Gusti Allah ngandika.
Wong iku pamimpin wanita karo keluwihan sing Gusti Allah diparingi ing sawetara mau lan kanggo nggawe urip amarga wong sing nyedhiyani (garwa). [Lan Nisa: 34]
Pancen bisa kelakon, amarga bojoné kekirangan pribadi utawa panganggep palsu, sing sikap kang minangka wangun pakurmatan kanggo bojoné. Supaya nalika iku sadar lan arep mulihake kanggo Kepemimpinan dheweke, iku dadi metu dèkné ora bisa. Supaya, pungkasanipun mimpin kanggo divorce.
Wiwit palakrama, bojo kudu rampung weruh, sing Kepemimpinan saka kluwarga bakal tanggannya. Aja katresnan gedhe banget utawa bangga bisa omah-omah wong wadon, pungkasanipun digawe wong banget ing ngarsane saka bojoné lan muncak karo Getun guna.
Pitulas: bojo Suami rawuh ngarep ing wayah wengi sawise travel dawa sadurunge tanpa kabar. Iki kadhangkala digawe wong weruh lelakon-lelakon kang sengit, amarga bojo ing negara ora siap kanggo wong. Nabi.
Yen lelungan dangu, supaya ora teka ngarep garwane ing wayah wengi. [20]
nalika teka saka lelungan ing dangu, lan kanggo ngandhani ing advance bab kang bali, bojoné supaya ora kaget.
Wolulas: Rumah sing dikembangaké ing basis saka Correspondence, utawa rembugan dening telpon -which populer karo courtship jangka sadurunge marriage.
Iku wong kang padha sing dibangun madegé ing ndhuwur Taqwa lan kesenengan apik Allah karo sing mbangun dhasar liwat telenging neraka, kang wekasanipun ndadekake iku tiba menyang Bowling; Allah ora bakal anjog sing nindakake kezhaliman. [Ing Tawbah: 109]
Bin Sa'di rahimahullah ngandika, "Saestu tumindak sing wis rampung kanthi ikhlas lan ngisor Sunnah, makna sing wis dibangun ing madegé sadulur sing bakal nggawa babagan swarga Bliss. Tumindak sing dibangun ing maksud ala, wulangan sesat
kanggo aplikasi kanggo wong wadon teka wali kang, lan tindak menyang omahé saka lawang, minangka tembung saka Gusti Allah.
illicit (Free) iku ngakali; supaya dadi ora kanggo nesu Gusti kang bakal nggawa Gagal ing gesangipun.
Kasongolas: Nalika proses aplikasi, bojomu durung ndeleng putri. Kadhangkala ing atine, imagining Bojone babagan tokoh saka bojo becik. Nanging, completion saka kontrak lumebet room- -when piyambakipun kaget kanggo ndeleng bojoné sing ora minangka becik ing bayangan alam. Biasane, iki bakal
Saka Mughirah bin Shu'bah, sing kang ngajokaken kanggo wong wadon, banjur Nabi marang.
Katon ing wong, amarga iku bakal melangengkan sesambetan. [24]
Rong puloh: Pungkasan nikah. Pakar kagungan pamanggih bilih ningkah pungkasan bakal mimpin kanggo hubungan sing ora seneng lan harmonious minangka ngimpi. Alesan, amarga loro-lorone wis akèh rasa macem-macem jinis angka utawa aturan lingkungan karo macem-macem muni. Iki ndadekake angel kanggo nyetel yoiku karo karakter partner. Nganti pungkasané akeh masalah sing njedhul minangka asil saka tubrukan loro karakter béda kompromi hard. Survey lan bukti ketemu
Telung jinis wong dibutuhake kanggo Gusti Allah kanggo wong; a Mujahid ing cara Allah, abdi sing kepengin kanggo ngluwari awake kanggo dadi sawijining lan bakal nikah karo 'iffah. [25]
Hadits iki menehi motivasi kanggo muda, dipun janjiaken Gusti Allah kanggo wong lan nggampangake bisnis, yen berazzam kanggo omah-omah. Supaya ana maneh alesan kanggo wong, nanging wiwit nyoba kanggo nggawe iku kelakon lan kumandel dhumateng Allah.
ing kesehatan lan mikir kadewasan tartamtu, minangka kasunyatan wis buktiaken. Makane Islam tabet.
Tinimbang wanita sing uga ora kasep kanggo njaluk nikah. Marriage awal luwih prewangan seneng domestik, minangka kasebut ing ndhuwur. Yen nerangake marang wong sing sekufu '(padha karo), banjur iku wajib kanggo wong kanggo nampa lan ora nolak, senadyan alesan kanggo sinau lan supaya ing. Aja sampah kesempatan sing rawuh. Bias supaya, ora bakal maneh teka kanggo wong sing sekufu 'utawa malah ora siap metu siji ngajokaken.
Yen isih kepengin kanggo sekolah, supaya wong nggawe aransemen sadurunge bojone, kajaba iku dadi metu iki syarat bakal kesandhung ing gesang domestik. Yen mengkono, banjur iku wajib kanggo wong prioritize kasus sing bisa nggawa katentreman lan purify dhewe kanthi milih kanggo omah-omah. Cikbèn njupuk piwulang
Bathara gungInguger graning jajantungJenek Hyang WisesaSana Pesenetan suciNora kaya si mudha mudhar angkara………….
Main Page (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Bantuan:Variabel ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Pelindungan penuh ‎ (← pranala | sunting)
Bantuan:Kunci pintas ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:WikimediaNotifier/notifications ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia bahasa Korea ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Andri.h/Kuarter 2 - 2009 ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Image/doc ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan:Halaman Utama/Arsip/2004-2006 ‎ (← pranala | sunting)
Laman Utama (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:AnuHykaru ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Amelia Samulo ‎ (← pranala |
Ora waras si jabang bayine yen ora aku sing ngusadani,
Lha kae si wong tuwone rono kabeh…mbik mbak ipul keto’e, wong mbak ipul ko ra ketok”
sah, wong palingan yo konco2 pabrik tok. Koyo selebritis wae, ning kene pesta ning kono
Nuwun wiyosipun kulo ngaturi pirso mbok bilih mboten wonten halangan mbenjing dinten Seloso Kliwon malem Rebo Legi wulan Bakdo wanci magrib kulo bade gadah damel islamaken utawi nyunataken utawi mbucal kulup bapakipun tole yuswo kinten-2 lahir jaman Jepang; kulo nyuwun ngapunten ingkang ageng margi panjenengan mboten pareng nginjen; dene mbok bilih tukang jagal utawi dokter ingkang nyunat mboten saged motol kulupipun kepekso kito sedoyo
Motto: "Sidoarjo Bersih Hatinya"
Kajawèn, Islam, Protestan, Katolik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Sidaharja (panulisan jroning Basa Indonésia: Sidoarjo), iku kabupatèn ing Jawa Wétan, kutha Sidaharja iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Taman, Krian, Waru lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 591,59 km² utawa hektar.
112 5’ - 112 9’ Bujur wetan lan antara 7 3’ - 7 5’ Lintang kidul.
kabupatèn Sidaharja ketata saking 18 kacamatan, 31 kalurahan lan 322 désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Balongbendo • Buduran • Candi • Gedangan • Jabon • Krembung • Krian • Porong • Prambon • Sedati • Sidoarjo • Sukodono • Taman • Tanggulangin • Tarik • Tulangan • Waru • Wonoayu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sidaharja&oldid=1107551"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa Wétan	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 20 Novèmber 2016.
Pamedaran 2:22 | Mulané bakal tak banting dadi lara lan bakal ngglétak nang peturon. Nang kono Isebèl lan wong-wong sing pada laku bédang karo dèkné bakal nandang kasangsaran gedé. Kuwi bakal ndang tak tindakké tenan, nèk ora pada ngendek klakuané sing ala kuwi.
Mulané bakal tak banting dadi lara lan bakal ngglétak nang peturon. Nang kono Isebèl lan wong-wong sing pada laku bédang karo dèkné bakal nandang kasangsaran
badminton sing regane meh sak yuto lan sak panunggalane walaupun duwe barang kuwi mau mergo kriditaku iso ngrasake kuliah mbayar nganggo hasile dewe amargo aku seko keluargo ora ndue lulus SMA kancane do kuliah neng jogja, ngekos neng jogja mben setu sore bali munggah aku gur iso mlongo nyawang lan mbatin kapan aku iso koyo liane, tapi neng
tetep bangga lan mikul duwur mendhem jero jenenge wongtuaku sing wis ngrawat aku tekan aku dadi uwong saiki
tekan rantauan sepisanan seneg rasane wong alngsung ketemu lonthe....lonthe ayu yo nadyanh mung yawang kok yo enak....mulih pisanan yo biasa biasa wae wong ngranto se[pisanan iku aku sering mulih...lha ora oleh gawean......dadine sing jeneg mulih yo biasa wong ra ngrantau siuwe suwe....lha saiki aku wis sukses ngranto wong biyen aku mangkat neng paran dewe saiki aku wis dadi
bareng bar kerjo saiki kerep nyekel duit akeh dadi intine 1=2=3= __BlacKy__DonaturLokasi : Djodja___Reputation : 14Join date : 04.03.08Subyek: Re: [Tanya] apa bedanya...? Wed Aug 12, 2009 10:24 am penak neng korea lim ono geisha ayu ayu_________________
mudik ra iso bali, sebab kerjo rung sue dadi modale rung ono.3. Beda'ne yo akeh tenan
sakjane ora masalah.. biasane ngene iki mergo antara boso peneliti karo boso wartawan bedho.. 😉 20 Januari, 2012
"Assalamu'alaikum...Ingsun langkung permisi...Badhe angetokake cemeti sejati...
Sun sabetake marang atining wong kang tumindak ala...
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: GUNUNG MENANGIS TAKUT TERGOLONG BATU API NERAKA
CUCUKAKEN ROHE WONG SAJAGAD KABEH PADA SUJUD PADA SUMUJUD MARANG AKU KABEH SUN AMADEP MANGETAN TERUS JAGAD WETAN, WONG KANG ANA WETAN MARA-MARA TEKA-TEKA
ASIH MARING AKU SUN AMADEP MANGIDUL TERUS JAGAD KIDUL WONG KANG ANA KIDUL MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGULON MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGALOR TERUS JAGAD ELOR, WONG KANG ANA ELOR MARA MARA ASIH TEKA TEKA ASIH SI ……… ASIH MARANG AKU, SUN ANGADEP TENGAHING JAGAD ALLAH KANG NYAHIDI. NABI MUHAMMAD KANG NGIDENI, LA ILAHA ILALLAH,
ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah. Mantra
SING WESI LARUT,SING WOJO LARUT MARING
MUSA LESANINGSUNG, DAWUD SWARANINGSUN, SAHABAT PAPAT DAGING GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT WULUNINGSUN, WUS PEPAK
AJI SEMAR MESEM INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YO IKU SI
SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH. Cara
APIPIT MAYA-MAYA ORA KATON OPO-OPO,KANG HIMA KAKALANGAN PETENG DHEDHET ALIMENGAN SI IMBAR NGEMULI AKU, WONG SABUWONO BLOLOKEN
aku sok juli pilihan presiden ora arep nyoblos kang………….
nora wurung mbejang manggih arja,
(Yogyane (becike) para prajurit, kabeh bisa niru (nyonto) kaya dongengan jaman kuna, andel-andele sang Prabu Sasrabau ing negara Maespati, sing asmane Patih Suwanda. Lelabuhane (jasa) kang diantepi dening patih Suwanda marang negara digelung (diringkes, dipadukan) dadi siji yaiku: guna, kaya, purun, nuhoni (ngantepi) trahing wong utama.
(Tegese lelabuhan telung prakara yaiku : 1. guna, bisa mrantasi gawe supaya dadi unggul, 2. kaya : nalika paprangan negara Manggada, bisa mboyong putri dhomas, diaturake marang ratu, 3. purun : kekendale wis nyata nalika perang tandhing karo Dasamuka, ratu negara Ngalengka, patih Suwanda gugur ing madyaning paprangan.)
Ing wekdal punika nembe rame-ramenipun para priyantun sami nyalonaken dados anggota DPR lan sakedhap malih pilihan presiden. Para sesepuh Jawi anggadhahi betuah (petuah, Ind) unen-unen sarta ular-ular kangge sanguning para pangarsaning negari. Ular-ular punika awujud wangsalan lan sinawung ing sekar Dhandhanggendhis (Dhandhanggula). Kados makaten sekaripun :
kasang toya menyan seta munggwing ardi,
sarjana sujana ing jaman kina. Kula pendhetaken saking lampahan ringit purwa “Wahyu Makutharama, wahyu pikukuhing praja”, anggitan Ki Siswaharsaya. Ing lampahan ringgit purwa piwulangipun Begawan Kesawasidhi dhumateng Arjuna, ingkang mendhet piwulangipun Prabu Ramawijaya dhumateng Gunawan Wibisana, nalika sinengkakaken winisuda dados ratu ing negari Ngalengkadiraja anggentosi kalenggahanipun Prabu Dasamuka.
Laku hambeging kisma : Lire tansah murah marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan
Posted by pelajar badung on 19 Februari 2011	Serat Wulangreh
(Atimu padha latihen supaya lantip (pinter) marang sasmita. Aja dhemen mangan lan turu. Pesunen (prihatin) awakmu kanthi nyuda mangan lan turu).
(Nyegah mangan lan turu supaya dadi laku (kebiasaan), lan aja dhemen seneng-seneng, oleh seneng-seneng nanging sauntara bae, jalaran seneng-seneng iku marakake suda prayitnaning ati).
(Yen kowe dititahake dadi wong gedhe, aja banjur sombong.Lan aja cedhak-cedhak karo wong ala kelakuwane, jalaran ora wurung bakal nulari (kalakuwane sing ala.)
(Sanadyan wong cilik yen kelakuwane becik, iku pantes dicedhaki. Utawa sing sugih carita sing bisa kanggo patuladhan (conto) supaya
leren-leren anggone golek laku kang becik(slamet), dalane seneng lan slamet, supaya bisa kelakon sing digayuh. Kalis saka tindak sing ora bener. Sing sregep prihatin.)
budyayu = budi + ayu = tindak, pikiran sing becik.
(Delengen, golekana nganti bisa ketemu, golekana sing temen, tlitinen aja nganti kleru, rasakna sajroning ati, tanggapa supaya manggon).
Anwar, ?ber dumadi akun, iki saindhenging pulitik Jawa: Jawa (sajatin? dituturak? basa Kulon. basa nduw? ing Basa tau on between this Is panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
Zahra berkata, Gusti.. Gusti.. paring ngono rezki ingkang halal, kathah lan
Artikel Daun Keladi Tikus	Daun Keladi Tikus Obat Herbal
opo kliruku?sampek tok gawe ngene?mbok dudot atiku ngantek loro tenan!!opo memng iki seng mbok jalok?ora enek sitek pun seng tenanan kambek KUlo!wes jujuro ... jujur ae... ojo ngene gelem ragelem sakarepmu iku saiki aku uwes ngertos opo seng mbok jalok kui we mek arep dolanan kambek atiku ora enek tresno ora enek kenir neng
NABRAK SAJA TIDAK KENA | BLOG-e WONG JOWO
Lha wong Sadranan kiy mung 5 km seka Baron kok. Kudune mangkat 3 jam, mulih Jogja 3,5-4 jam kelakon
"Lho Cak Dur, sampeyan nang kene tah. Yok apa kabare. Wah jik pisan iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flatanger&oldid=874157"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.40, 16 Novèmber 2013.
MENYUSUN KALIMAT (just for fun) | BLOG-e WONG JOWO
Seputar Indonésia iku program pawarta télévisi pisanan kang diprodhuksi déning stasiun télévisi swasta ing Indonésia, RCTI. Kanthi konsep kang luwih teges lan menarik, ndadekake program iki akèh disenengi déning sakabehing pamiarsa RCTI ing Indonésia.[2]
2.2 Seputar Indonésia Pagi (Nuansa Pagi)
2.3 Seputar Indonésia Siang (Buletin Siang)
2.4 Seputar Indonésia Malam (Buletin Malam)
Janjane, Seputar Indonésia njupuk konsep saka acara Seputar Jakarta kang uga tau kababarake déning RCTI. Mung, Seputar Indonésia bisa nganti tekan sakabehing wewengkon Indonésia kanthi anane Koresponden RCTI kang ana ing pelosok Negeri. Sadurunge Seputar Indonésia ana,
iki mung ngandharake pawarta-pawarta kang ana ing wewengkon Jabotabek. Kanthi suwene mung 15 menit. Sawise iku,
dadi Seputar Indonésia. Nanging, Seputar Indonésia nalika pisanan metu, isih melu konsep pawarta TVRI, ya iku kanthi metune pemandu acara pawarta kang dikhususake kanggo pamiarsa Tunawicara lan Tunarungu. Kaya mangkono iku kabukten ing pojok tengen ngisor, ana pemandu pawarta kang kanthi cara khusus mandu pamiarsa kang ngalami tunawicara lan tunarungu. Durasi waktu Seputar Indonésia diunggahake dadi 60 menit saben dinane.
Jam Tayang[besut | besut sumber]
Seputar Indonésia[besut | besut sumber]
18.30 WIB - 19.00 WIB (15 November 1990 - 31 Juli 2004)
17.30 WIB - 18.00 WIB (1 Agustus 2004 - 8 Februari 2009)
17.00 WIB - 17.30 WIB (9 Februari 2009 - saiki)
^ (Basa Indonésia)www.rcti.tv Seputar Indonésia (kaundhuh tanggal 28 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seputar_Indonesia&oldid=992472"	Kategori: AcaraPawartaIndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa MelayuPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.28, 2 Maret 2016.
"Nglipat sikil lungguh senggowang... Mikir'no butuh'e urip babar pisan ora ono pungkasane. Menopo mekanten Gusti a-nyipto menungso ing Alam Bebrayan..." Extrak Ilmu Kanuragan :
Surakarta,Minggu kliwon 13 pasa 1941Pranotomongso katigo, wuku JulungpujutParibasan jawi “sakdowo dowone lurung luwih dowo gurung” ingkang tegesipun kurang luwih tinembungan utawi carito luwih cepet sinebar dateng sinten kemawon.kekajengan paribasan punika supados mboten seneng “ngrasani” .Amargi carita utawi tinembungan punika menawi sampun dicritaken saged dumugi pundi pundi,saking tiyang satunggal dateng setunggalipun.Punapa malih menawi crita wirangipun rencang sansaya cepet sinebaripun.Ing jaman modern punika paribasan inkang sinebat wonten ing nginggil taksih asring kita panggihi. Sakpunika kita
kathah pamirsanipun lajeng medal wonten ing koco kapisan pikolehanipun. Sansaya malih menawi kathah website utawi blog ingkang nyerat rembagan punika.Amargi kados mekaten kito kedah ngati ati nyerat wonten ing internet amargi samangke dipun waos tiyang tiyang sakdunia.Monggo kita nyritahaken ingkang sae sae kemawon.Maturnuwun
iku sering datang blog iki... nagpunten bebasan kula boten bagus kang... seneng pisan
11. Aja watak sira sugih wani,
14. Ayam ginusah yen munggah panti,
16. Bumi geni banyu miwah angin,
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ono Pangeran, anging Ingsun Sajatine Dhat Kang Maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asman Ingsun, amratandhani ing af’al Ingsun. Wejangan ke-2 Wahananing Dhat
sajatine Ingsun dhat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji dadi pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus
kanyatan pratandhaning af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing
nuli damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warananing kalarat Ingsun. Wejangan ke-3 Kahananing Dat
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, nur, rahsa, roh, napsu, budi. Iya iku minangka warananing wajah Ingsun kang maha suci. Wejangan ke-4 Pambukaning tata malige ing dalem betalmakmur
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning paramejang Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun, dhat kang nglimputi ing kahanan jati. Wejangan ke-5 Pambuka tata malige ing dalem betalmukarram
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning baitalmukarram, iku omah enggoning lelaraning Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana
sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anaging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
insan kamil, dadining manungsa kang sampurna, yaiku sajatining sipat Ingsun. Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran ananging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun Wejangan ke-8 Sasahidan
Ingsun anekseni ing Dhat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging
Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badan Ingsun, rasul iku rasane Ingsun, muhammad iku cahayaning Ingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan,
ora kerasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi
ing alam kabeh kalawan kodrat Ingsun SUMBER ARTIKEL: http://permenkaretmo
piyayi Ingkang kangen nonton wayang kulit, wonten dalang cilik saking mbanyumas. Putuné Dalang Tardjono - Mbanyumas.Ning nuwun séwu gur cuplikane thok, ingkang badhé nonton dugi rampung, mangga mampir teng warung Soto Sekéngkel Pak Jon's.Werkudarane ngamuk kiyé kang.... mayuh koh ditonton nganti bubar.....Bawor Dadi Ratu - Dalang Ki Sugino Siswocarito
tawakal ae, mengko nek wes nduwe negoro dewe, digawe sing
Alesan neko-neko nganthi ngapus Sarunge mambu nganthi koyo kloso
Dasarane bocahe mbeleng, wayahe sholat malah pasang nomer
Alesan neko-neko nganthi ngapus rap: Bm G F#m A 2x
Masjid Saka Tunggal kiyé anané nang désa Cikakak kecamatan Wangon. Saka guru masjid kiyé mung siji, kabéh permukaan
ATI-ATI golek kanca. Ora kabeh bisa dadi kanca, ora kabeh pantes dikancani. Kepara ora sethithik sing malah perlu diwaspadani. Luwih-luwih ing jagad sing ngyakini ‘’ora ana kanca sing langgeng, sing langgeng mung kepentingane’’. Ana kurang begjane, dudu rowang sejati sing dientuki, nanging satru munggwing cangklakan.Aja kumpul kebo gupak! Kuwi unen-unen sing kaprah. Tegese, aja kumpul utawa kekancan karo wong sing kulina tumindak ala. Srawung karo wong ala bisa marakake dadi melu-melu ala. Kosok baline, srawung karo wong apik bisa ketularan apike. Awor karo kebo, bisa-bisa kena gupakane, yen ora malah tlethonge.Ana maneh sing kandha, golek kanca ing meja mangan kuwi luwih gampang. Karepe, luwih mayar golek kanca kanggo seneng-seneng tinimbang kanca sing bisa diajak bareng ngrasakake lara lapa utawa melu susah nalika kancane nandhang kesusahan. Sing ideal, mesthi wae kanca sing bisa melu ngrasakake seneng nalika sing dikancani seneng, nanging uga bisa ngrasakake susahe lan tuwuh rasa simpati sarta empatine nalika sing dikancani lagi nandhang dhuhkita.Nyatane, ora kurang uga kanca sing angele ora mung nalika diajak susah, nanging uga angel diajak melu ngrasakake bungah utawa melu seneng. Ora sethithik kanca sing malah dadi ora seneng nalika sing dikancani nampa kanugrahan luwih onjo tinimbang sing ditampa. Rumangsa kungkulan, banjur thukul rasa merine. Saka rasa meri iku, banjur tuwuh sikap lan tumindak sing asipat destruktif.Kuwi mau sing njalari banjur ana wae sing maune kanca kenthel, malik grembyang dadi mungsuh bebuyutan. Ana sing memungsuhane ora ngetarani, nanging ana uga sing olehe memungsuhan nganggo front terbuka. Malah merga wis padha kenale, merga wis tau padha rakete, luwih angel olehe ngudhari memungsuhan.Seleksi RowangPancen, sajroning bebrayan, wong urip butuh kanca. Kuwi minangka salah sijine saka guru kanggo njejegake ‘’khitah’’-e minangka makhluk sosial. Tanpa kanca, wong bakal kangelan mratelakake cipta-rasa-karsane, uga mujudake gegayuhane.Mulane nalika mbabad Alas Tarik, ngedegake Majapait, Raden Wijaya mbutuhake kanca saakeh-akehe. Para panguwasa lokal, wiwit saka Ranggalawe Tuban, Lembu Sora, Kebo Anabrang, nganti tekan Nambi, kaimpun minangka kanca rowang; ngancani nalika babad alas, uga dadi saka guru adege Majapait minangka negara anyar.Nanging ngimpun kanca semono akehe kanthi latar belakang lan tujuwan sing bisa uga maneka warna iku, pranyata ora gampang tumrap Wijaya lan mesthi wae tumrap tokoh liyane. Kanthi kanca rowang mau, pancen satriya sing disiya-siya dening rezim Jayakatwang mau kasil nyulap bumi Tarik dadi negara Majapait. Nanging bareng kabeh wis padha saiyeg saeka kapti ngedegake praja, siji mbaka siji saya katon afiliasine, saya cetha target-targete lan komitmene.Sepisanan, katon banget nalika jumenengan patih amangkubumi Majapait. Mleset saka pangira-irane para saka guru, jebul Nambi sing dituding dening Wijaya minangka warangkane. Kamangka, yen ditandhingake karo saka guru liyane, Nambi durung apa-apa. Semono uga ing babagan gedhene labuh labet nalika Wijaya kudu ngadhepi mungsuh-mungsuhe.Jumenengan patih amangkubumi pranyata dadi momen tumrap Wijaya kanggo nyeleksi, sapa temene kang pantes dianggep minangka kanca sejati, saliyane kudu nuhoni sesanti ‘’sabda brahmana ratu sepisan tan kena wola-wali’’. Tumrap Nambi dhewe, nampa pangkat anyar mau mujudake kanugrahan gedhe sing sadurunge ora kenyana-nyana. Mula sing ana ya mung gedhene rasa panarima sarta tekad kanggo nindakake jejibahan minangka patih kanthi satemen-temene.Kosok baline Ranggalawe. Dheweke ora narimakake marang jumenengan mau, marang kawicaksanan sing netepake Nambi minangka pepatih amangkubumi.
ngkritik para saka guru sing bisane mung padha gedhek anthuk lan nggah-nggih tanpa wani matur apa anane marang raja Majapait. Kabeh dianggep mung golek slamete dhewe-dhewe.Ranggalawe wis nuduhake sikape, sing tundhone marakake dheweke dianggep mbalela, mbeguguk ngutha waton, gajah mbradhat tanpa srati. Dening Anabrang, Sora dianggep minangka sratine Ranggalawe, mula banjur disraya ngendhakake Adipati Tuban iku.Pranyata mbalelane Ranggalane dadi kayadene pambukane warana tumrap para saka guru liyane malik tingal saka Pabu Wijaya. Ora mung Ranggalawe, nanging uga banjur Sora lan kepara Nambi. Saka kanca rowang malih dadi mungsuh, saka dadi warangka malih dadi satru munggwing cangklakan!Pancen, kanca sejati iku pindhane warangka tumrap curiga. Warangka kang apik tansah bisa rumeksa marang curiga, tansah kuwawa madhahi, satemah sing temene landhep ora katon landhepe lan nyilakani, sing mlengkung lan mawa luk ora ketara luk lan mlengkunge.Nanging nyatane ora gampang. Tumrap Anglingdarma, Bathikmadrim ora mung kepernah sedulur, nanging uga kanca lara-lapa mula banjur kapilih minangka warangka, warangka dalem narendra Malawapati. Nyatane, sesambungan antarane ratu-patih iku ngalami pasang surut lan kebak intrik.Banjur, yen ngono sapa sing bisa dadi mitra sejati, sapa bisa dadi kanca kang tansah ngerti marang sing dikancani, sing bisa dadi warangka tumrap curiga? Panakawan! Kuwi model sing ideal dhewe.Ing jagad pewayangan, representasi panakawan iku ana ing jasad lan jiwane Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong tumrap ksatria bala Pandhawa —lumrahe Arjuna. Panakawan iku kebat ora nglancangi, dhuwur tan ngungkuli, apa maneh kok nyrimpungi lakune sing dikancane. Kepara jumurung laku: tutwuri andayani, dudu tutwuri anggondheli apa maneh anjegali. Asung pepadhang duk nalikane sing dikancani rumangsa peteng pikire, manehi panglipur nalika sing dikancani nandhang sungkawa. Uga bisa karyanak tyasing kanca. Mula uga disebut batur, sing kerata basane embat-embataning pitutur.Nanging, sepisan maneh, pancen ora gampang nemokake kanca, apa maneh sing bisa didhaku minangka sedulur sinarawedi ñsaka tembung sinoroh wadi, tegese disorohake wadine. Luwih akeh sing mung bisa ngeler wadine kanca.Mula, sing pinter olehe ngreksa kekancan. Kanca iku larang regane. Sawijining iklan rokok nyebutake ‘’teman sejati tak bisa dibeli’’. Nanging ‘’kanca dhewe’’ uga kerep dadi slogane para calon kampanye ing pemilihan kepungkur kanggo ngyakinake para calon pemilihe.Satemene, golek kanca gampang. Sing luwih angel rumeksa marang kekancan. Lumantar face book, lumantar jagad maya, saiki sapa wae bisa golek kanca lan nyambung tali kekancan kapan wae kanthi jumlah tanpa winates. Nanging entuk lan ngreksa mitra sejati, kanca sing bisa lan gelem ngrangkani, angel setengah mati.(Sucipto Hadi Purnomo/)*****Sumber: http://suaramerdeka.com/v1/index.php/read/kejawen/2009/04/27/407/Kanca-minangka-Warangka-
Jalan Slamet Riyadi No. 348, Penumping, Laweyan, Penumping, Laweyan, Kota Surakarta, Jawa Tengah 57161, Indonesia
Telp: +62 271 732983 (www.bni.co.id/ ) 412. Bank BCA KCP Rembang
Diponegoro, Kutoharjo, Kec. Rembang, Kabupaten Rembang, Jawa Tengah 59211, Indonesia
(www.bankmandiri.co.id/ ) 473. BNI Slamet Riyadi Solo
Jalan Slamet Riyadi No. 348, Penumping, Laweyan,
syariahmandiri.co.id/ ) 533. KSP. Bhina Raharja
Jalan Rembang-Blora Km. 3,5, Rembang, Ngotet, Kec. Rembang, Kabupaten Rembang,
gowes, Sampeyan ki mending nyemplak bongso metik rodo gedhe ngono ae Kang…
Prenjak utawa ciblek ya iku arane sagolongan manuk cilik kang lincah lan akèh ocehe. Biyen, kéwan iki kagolong ing sijining suku (familia) ya iku Sylviidae, nanging banjur kapecah dadi Sylviidae dan Cisticolidae.
Manuk iki nduweni ukuran cilik, kuru aking lan buntut dawa. Dawane saka cucuk tekan buntut watara 10–15 cm, senajan ana akng luwih saka 25 cm. Akeh-akehe nduweni wulu semu kuning, ijo zaitun, semu soklat ing geger, lan wetenge semu putih utawa semu kuning.
Manuk iki nduweni suwara ocehan kang sero lan bening kepara uga dumadakan lan rame. Pira-pira jinis ngoceh sero nalika nembe teka kanggo tetenger tekane, sinambi mencok ing pathok, rencek, togor listrik lan liyane.
Pakane rupa uler, walang, kinjeng lan srangga cilik liyane kang ndhelik ing wit-witan. Umume prenjak sesaba kanthi pasangan utawa karo anake kang urung diwasa.
Umume prenjak gawé susuh ing tetanduran cendhek, grumbul uataw alang-alang. Kadhangkala
judule "Iseh Durung Rabi"ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi17 September 2015 at 11:10nek kuwi hudu judul, tapi kahanan urip... :)
awak dewe iki ora enek opo2ne gus tur ora
pinunjul, linuwih, hambeg paramarta lakutama, saget mikul dhuwur mendhem jero dumateng tiyang sepuh, lan migunani tumrap ing
Pakem Padhalangan Wayang Purwa, lakon Wisnu Nitis atau Lairipun Kangsa (Naskah Reksapustaka Surakarta
Perangan Kang Kapisan Babad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekane Rusaking Karajan Majapahit
dajaning wong nḍoe kang asale saka ing tanah Inḍoe sisih kidoel.Katjarita nalika
taoen 261 sadoeroenge taoen alanda ing Inḍoe-ngarep ana ratoe adjedoeloel Praboe Açoka, djoemeneng nata ing negara Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep digoeloeng didadekake nagara sidji, kang geḍe lan sentosa. Akire bisa kelakon, meh satanah Inḍoe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing
sadoeroenge taoen Walanda nganti tekan abad 9, dene komboel-komboele wiwit ing tengahing abad 6 tekan tengahing abad 8. Ing djaman ikoe titi-mangsa adeging jejasan
soerasane nelakake jen tanahe lph lan betjik pengolahe, wong-wonge
paḍa poendjoel ing kawanterane, setya-toehoe, roekoen lan ngoedi marang oenḍaking kawroeh.
kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China, Malaka lan kapoeloan Soenḍa, ija para bangsa ing Inḍoe sisih kidoel ikoe, loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong Inḍoe, dene geḍe-geḍening emigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing tanah Inḍoe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsa-bangsa ing sisih elore.
lan Soekadana ing Borneo-kidoel. Palembang (Çrivijaya) Djawa-tengah
ing tanah-tanah ikoe wong Inḍoe anggawa agama (Boeda oetawa Brahma)
ikoe terang jen kegolong kang geḍe ḍewe, malah bokmenawa dadi baboning
ing sekawit nganti soewe enggone nganggo agama Boeda.
wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik
dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng Citarum).
iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning adege ora kawruhan. Ratu ratune darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku
tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :
1. Ing kono akeh wong ora duwe agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhewekne: Budha.
2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetane.
Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.
mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusane Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturake pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan.
Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwene lan kepriye rusake. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahake adat lan panguripane wong
bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung
Ewa dene meksa ana kaundhakaning kawruhe, yaiku mbatik lan nyoga jarit.
2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi.
Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman samono.
wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg mangetan, menyang Tanah Jawa Tengah.
Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulane banjur dadi sor-sorane. Wong Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa
mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu putri: Sima; dikandakake becik banget enggone nyekel pangrehing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana cirine tahun 732, dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku.
caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane. Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).
ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan.
Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu craken. Wong Arab iya akeh kang lelawanan dedagangan.
tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanane karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna.
wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.
Manut piwulange agama Indhu pamerange manungsa dadi patang golongan, yaiku:
agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi
Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku mungguhing kamanungsane padha bae, dadine ora kena diperang patang golongan. Para Brahmana Indhu mesthi bae ora seneng pikire, mulane kerep ana pasulayan
gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka
iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama Indhu mau saikine akeh banget, kayata:
- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasane ratu darah Sanjaya.
- Candhi ing Kalasan ana titi mangsane tahun 778, ayake iki candhi tuwa dhewe (Budha), yasane ratu darah Syailendra.
- Candhi Budha kang misuwur dhewe, yaiku Barabudhur lan endut.
- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.
dhuwur wus kasebutake yen Tanah Jawa Wetan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wetan ora pati akeh, yen katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat
tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitane abad 10 ana pepatihing
jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wetan, karajane ing Kauripan (Paresidhenan Surabaya sisih kidul).
Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”
tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggone mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane
pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.
Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling, sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahe.
enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akeh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan
lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng
praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli.
Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang.
Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.
kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit
saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing
branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing
jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:
Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik,
marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun. Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki.
Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.
tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa Managocna.
Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae, bokmenawa iya ratu ing
Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitane abad kang
kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
Ken Angrok Nelukake Karajan Karajan Cilik (1220 – 1247)
Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenenge Ken Angrok.
Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali
dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang
pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon seda,
keris ditinggal ing sandhinge layon. Urusaning prakara: mitrane Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur
sungkeme. Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh
kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken
Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para ratu ing Majapait.
Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen ora
ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng rama punika teka boten remen
lelakone wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun, pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris diparingake.
banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku:
ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda.
jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing
separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.
Jumenenge Kartanagara ing Tumapel (1268 – 1292)
Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri Wisynuwardhana
pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk
nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.
Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti sok wani
ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi unjuk unjukan.
utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih
Wijaya, wayahe Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratune, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati, mung kari
iku ana satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.
Yen wis antara suwe diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake, dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik
mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane pait. Awit
saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.
Prabu Kartanagara enggone anjangka undhaking jajahane.
ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing
Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhek abad 4 – 5, apadene darah
nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: “Melayu” yaiku saikine Jambi. Rehning pasisire tanah Melayu kono
akeh rerusuh, wonge akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha
Pasei, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing
iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke kalebu
garwane Raden Wijaya biyen. Sang Raja Tribhuwana melu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang
Hulu. Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.
nayakane loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh
ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing
Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae.
tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane
ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekane dina iki uga iya isih akeh tilas tilase.
Perang Cina lan Adege Karajan Majapait (1292)
tengah tengahane tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkatake wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya
entuk pitulungane wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune
kacekel, peni peni raja peni dijarah rayah, Raden Wijaya nulungi putri
putri, putrane Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan
wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait,
jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 – 1309).
Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun
wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka
Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon craken luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakane kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti
padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu Jayanegara kang gumanti sadhereke putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani. Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangeran diangkat dadi panggedhening jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkone. Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake
Lombok, Madura, Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.
Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 – 1389)
saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanane padha ginadhuhan tanah dhewe dhewe ing samurwate. Dene kuwajibane para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton
aran “Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya Wetan kabeh,
Jawa Wetan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (Perlak), Borneo (Banjarmasin), Selebes (Banggawai, Salaiya, Bantaiyan), Flores (Larantuka), Sumbawa (Dompo), saparoning Malaka lan sabageyaning Nieuw Guinea.
Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe ing sateruse.
Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi dhewe
dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge
diwajibake jaga lan ngopeni candhi padhepokan mau. Kawula liyane padha
kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning bumine), lan kena ing pagaweyan gugur gunung lan sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja
gedhe banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyane.
nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep
diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane. Papan iku arane
saka kehing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah
Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune
Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur
Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri, sakidul kulone Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukake Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak,
awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.
kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha nganggu
gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wetan ana krajane aran
Galuh, kang ngadegake ayake ratu aran Pusaka, ratu liyane jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja
Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.
Karajan Demak lan Karajan Pajang +/- tahun 1500 – 1582
Wiwitane ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarane tahun 1400 – 1425.
tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha
dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadine Islam terkadhang sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wetan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencarake agama Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.
kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing pasisir
rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500
– 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.
carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga
(ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.
padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus uga kasebut Pangeran Sabrang Lor. Iku putrane Raden Patah utawa Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun 1513 nglurugi Malaka. Enggone tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa
Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu Majapait.
tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana,
Tumapel) uga banjur kaprentah ing Demak. Dene Blambangan iku bawah Bali. Pelabuhan bawah Demak akeh sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur, kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangeran Sekar Seda Lepen. Ing semu putrane Pangeran Sekar Seda
Lepen kang asma Arya Panangsang arep malesake sedane kang rama. Sakawit Arya Panangsang nyedani
Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakulone bengawan Sala.
ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwe panguwasa, jalaran ing
tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakake dening Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.
wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah bae.
Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe, padunungane Kyai Pamanahan mau isih awujud desa.
Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus, utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.
Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran
karacun. Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Senapati ngerehake Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake, nanging ora
Ing nalika iku akeh kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh, kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing
wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing
tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong
disarekake ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahe sawise tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon
Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisir ana
750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled,
jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhune
Hasanuddin seda ing tahun 1570, banjur kasarekake ing Sabakingking. Kang gumanti kaprabon Pangeran Yusup.
iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang). Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.
Pangeran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.
mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangeran Yusup. Ratu ing Pakuan seda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. Saweneh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turune wong wong sing padha ngungsi mau. Pangeran Yusup lumrahe karan Pangeran Pasareyan
(tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasedane Pangeran Yusup, Pangeran Jepara utawa Pangeran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyane Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangeran Yusup. Kang gumanti Pangeran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. Nalika iku yuswane lagi 9 tahun, mulane nganggo diembani ing Mangkubumi.
marentah kutha Jakarta sebutan Pangeran, dhisike Ratu Bagus Angke lan tumurun marang utra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jerone pager ana
mesjide omah gedhe sing didalemi sang Pangeran, alun alun lan pasar. Iku mau kabeh dumunung ing pusering kutha. Dagangane ora pati rame kaya
ing Banten. Tanah tanah sakubenge kutha isih kebak buron alas.
iku uga ngreka daya bisane mardika saka Banten. Sultan Cirebon mbawahake saperangane tanah Priyangan. Watese kang wetan Banyumas, kang
kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika iku Sultan
Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali
marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa.
manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajine +/- 20 sen. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sen bae tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawane ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyene
becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahe isih gedheg, mung senthonge pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwe pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapane lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhe
lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahe Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akeh. Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakane diingu dawa, wajane dipasahi lan tinretes ing mas utawa disisigi.
sepatu utawa selop mung yen ana ing daleme bae. Pandereke ana sing ngampil wadhah
tukon, wong cilik liyane meh ora nyambut gawe, mulane padha ora kacukupan. Yen ana wong ora bisa mbayar utange, iku banjur dadi batur tukon saanak bojone. Wong kemalingan ing Banten akeh; maling kang kacekel, kena nuli dipateni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosane sarana mbayar dhendha marang Sultane. Yen ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojone wong mau. Jalaran saka iku akeh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasane Sultan Banten gedhe banget, nanging prakara nagara lumrahe dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhene prau lautan) lan senapati.
Ing jaman samana kaanane kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya memper karo kutha Banten iku.
Wong Portegis lan Sepanyol (tahun 1513)
jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wetan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadene kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujuge ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimake menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Venetie lan Genua; banjur disebarake ing nagara liya ing Europa. Lakune kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwen, mangka kerep diadhang ing begal. Marga saka iku pametune tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.
wong Turki melu melu gawe kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyane banjur arep mbudi akal bisane oleh dagangan saka tanah Asia dhewe ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara bae. Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.
iku enggone lelayaran saya suwe saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisire tanah Afrika kang sisih lor
kulon wus kawruhan kabeh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih
Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.
Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulake prau perang kanggo merangi kutha kutha pelabuhan; Goa, Ormus
wong Portegis wis bisa manggon lan duwe panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. Lakune nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhe, wong wonge wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan sasat tansah dimungsuh bae, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaereh marang Demak. Rehne wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan tansah ngrekasa banget, mulane banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha dene ora percayane. Wasana enggone dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedheni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabane, kang anggedheni genti wong Portegis,
malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi beteng, sarta wong Portegis wis
wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha
Cilik sisih wetan wong Portegis padha mencarake agama Kristen.
wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhewe. Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmane Sang nata ing Sepanyol. Saka panemune Chr. Columbus wus tetela yen jagad iku
bunder kepleng, dadi yen saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya,
mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine
marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol
kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu
Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono
terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina.
bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono
terus layar mangulon, nutugake enggone ngubengi bumi, tekane ing Sepanyol maneh tahun 1522. Iya wong Sepanyol kang dipanggedheni
saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastekake dening Kangjeng Paus.
tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukake pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmane ratu ing Sepanyol (Filips II). Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencarake agama Kristen.
abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwake didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku
lelayarane prau prau momot barang dadi rame. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyane, kayata: mertega, keju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.
Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wetan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabeh lelayarane prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangane bangsa Walanda. Ing wiwitane abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencarake dagangan mau menyang tanah tanah liyane saperangan gedhe
iya bangsa Walanda. Iku kabeh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang maune mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.
pungkasane abad 16 wong Walanda banget pangudine marang ada ada anyar lan banget kepengine marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critane lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang maune manggon ing Portegal. Apa maneh ing nalika iku akeh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasane karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa
Walanda banjur diengel engel amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabeh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhewe, bathine mesthi bakal luwih akeh, awit
ing panggonane asal. Wiwitane nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana
Asia, perlune nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhe. Sarehne layar
metu lor iku terang yen rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nekad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalane menyang Indhiya ana ing Lissabon. Dene kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngelmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakune ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.
ing palabuhan Banten praune wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik
padha nawakake wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwe ing dhek kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakake dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawuse tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamaneh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing
Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing praune wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancane 8 dicekel lan dilebokake ing kunjara. Cornelis de Houtman lan
kancane 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus maneh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yen ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangetan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisire Tanah Jawa kang sisih kidul.
ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine
mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang
kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek atine
kenaa dijaluki tulung yen ana nepsune wong Portegis,
mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang
teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.
Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang Pangeran ing Banten ora kena ngayomi sakehing Walanda. Sandyan praune Harmens mung lima, nanging nekad nempuh praune wong Sepanyol. Salungane wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.
Ora antara suwe ana prau Walanda teka maneh, panggedhene aran Yacob van Heemskerck enggal bae oleh dedagangan, praune kang lima wis kebak, nuli
dilakokake bali menyang nagara Walanda, dene prau sakarine banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawise kebak praune banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokake prau menyang tanah Indhiya. Ing
tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan
pisungsung saka ratune. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggone golek dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegake kantor.
Adege Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.) ( tahun 1602)
wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duweke maskape
maskape cilik. Sanadyan kang nduweni tunggal bangsa lan kabeh padha tulung tulungan yen ana bebayaning dalan, ewa dene mungguh enggone dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akeh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsane paprentahan luhur maskape Walanda mau didadekake siji aran
diparingi wewenang dedagangan ing sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena nganakake prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakehing nagara klebu jajahane. Kajaba iku Compagnie kena nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa
liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung
Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bageyan 1% ne
praune Compagnie kang dhisik dhewe mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedheni Van
utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan
ing beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik,
Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan
Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolehe.
wasesa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakake prajangjian bisane lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkeh) iku pulo kang dhisik dhewe dadi duweking Compagnie. Ora suwe saka
wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo
VOC. dhewe sarta regane dagangan dipasthi (monopolie). Para aandeelhoudere VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa
pala, kena milih ing sakarepe, nuli diedumi maneh 50%, dadi
satemene kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adege
VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku. Ing tahun
1611 para aandeelhouder tampa maneh 30%, nanging tumekane tahun 1619 wis ora oleh maneh. Wong wong padha ora rujuk, yen pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akeh
adhem bae. Mulane sabakdane tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegake. Racake pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%. Kajaba panyekeling
dhuwit, cacading paprentahane Compagnie, isih ana maneh, yaiku enggone
kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akeh warga VOC. kang metu saka pakempalan.
Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwe mungsuh kang nyumelangi:
1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakake Oost Indische
sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwe kantor akeh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisane ngesur wong Walanda, mung bae enggone mungsuh ora wani ngedheng, awit mundhak ngadekake gesreking prentah Walanda lan Inggris.
Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.
lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegake loji.
rembuge Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa leren anggone perang, padha seleh gegaman ing dalem 12 tahun. Prakara tanah Indhiya katemtokake ing
prajangjian, yen wong Walanda lestari kena ndarbeni jajahan enggone ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijegi ing liyan ing wektu awiting seleh gegaman. Mungguh ing atase tanah Indhiya awiting seleh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngenteni udhuning dhawuh. Ana ing Indhiya ketara banget, yen wong Sepanyol ora nganggep bedhami seleh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.
Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.
iku enggone ngregani bumbon craken saka kepulowan Moloko murah banget,
dagangane wong bumi dhewe dilarang larang. Tindak kaya mangkono iku ndadekake karugiane bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa. Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkeh akeh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi. Wong Bandha banget muringe, wuwuh wuwuh dibombong wong
saka pakewuh warna warna iku VOC. duwe panemu yen pangrehe kudu kukuh,
dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekane wektu semono, siji sijining loji ana pangrehe dhewe, para pangreh ora merduli marang pangrehe loji liyane. Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakehing kantor lan eskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing
kelakuwan, gaweyan lan uripe para punggawa. GG. iku panyekele paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie.
warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran “Lid” mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggone melu parepatan mung yen ana rembug sing perlu perlu banget.
prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembuge Raad van Indie; wondene GG. dadi pangareping parepatan. Yen parepatan ora bisa mutusi, putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan.
Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhekake panguwasa, gawe kapitunane wong Sepanyol lan Portegis.
tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisire pulo Mauritus praune Kerem, P. Both dadi lan tiwase. G. Reynst jumeneng
gumanti GG. kapilih ing para Bewindhebber, ing tahun 1615 digenteni L.
Dhek samono VOC. lagi karepotan awit wong Inggris saya katon enggone mungsuh
Inggris. Ing tahun 1616 wong Inggris ngejegi pulo Run, jajahane VOC. ing Moloko. Ing nalika iku JP. Coen atetepake nguwasani sakehing prakarane VOC. ing Tanah Jawa. Coen enggal tumandang merangi wong Inggris. Kang iku ndadekake banget panase
wong Inggris sarta Pangeran Ranamenggala ing Banten. Bareng ing tahun 1618 ana kabar yen loji ing Jepara dirusak dening kawulane Panembahan Mataram, lan tetela banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadekake beteng. Ora lawas JP. Coen ditetepake dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619. Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggone memungsuhan padha dene ngedheng. Kantore wong Inggris kang adhep adhepan betenge wong Walanda ing
ana segara dipethukake prau Walanda, perange dedreg, wasana kesaput ing wengi. Esuke JP Coen ora wani methukake prau Inggris maneh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yen ana kapepete kepeksa nungkul, nungkula marang wong
P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.
Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara. Van Raay sing nggenteni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti. Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhewe aweh weruh marang wong Walanda supaya masrahna beteng. Van Raay kendhak atine, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungake sedyane Van Raay saandhahane. Wong Banten ora aweh, yen beteng Jakarta tumiba ing wong
bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakake bujana, beteng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungane JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung beteng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur. Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P.
JP. Coen. Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan
didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yen para panggedhene VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.
prajangjian mangkene: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhewe dhewe sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarekake. Kulake kudu bebarengan, oleh olehane diparo. mung ing pulo pulo Moloko wong Inggris oleh sapratelone. Prakara perang dadi tetanggungane Raad van Defensie, kang dadi wargane wong Walanda lan Inggris genti genten saben sasi.
Coen banget ora senenge dene ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong
bisane males marang VOC. Walanda. Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris. Sarehne ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratela yen wong Bandha kang wenang ndarbeni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisesa, dipateni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawane Compagnie, nanging diwajibake nandur pala, lan pametune kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitane tahun 1623 JP. Coen lereh marga saka panjaluke dhewe. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudinge Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggone dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gesrek lan wong Inggris.
Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda. Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yen wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawane Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut beteng Victoria. Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yen pancen duwe niyat kaya ature wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.
pangreh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris. Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejegi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarehne akeh kang mati utawa lara, banjur padha
ngumpul ing Betawi. Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.
adege kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegake pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku
Betawi uga dianani pangreh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.
wiwit nganakake pajeg dhuwit kanggo mbecikake tindhaking piwulang sarta pangadilan lan maneh gawe yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.
Mas Jolang, Panembahan Seda Krapyak 1609 – 1614 GG. Both
Sultan Agung (R. Rangsang, Cakrakusuma) 1619 – 1623
kalilan nampani warisan kraton Mataram, dene putrane pembayun, Pangeran Puger nrima jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.
Ing tahun 1613 Sang Panembahan seda. Sarehne sedane mentas lelangen menyang Krapyak, nuli katelah nama Panembahan Seda Krapyak.
Panembahan Seda Krapyak kang gumanti jumeneng nata Raden Mas Rangsang,
ajejuluk Prabu Pandhita Cakrakusuma. Nalika jumenenge Kangjeng Sultan lagi yuswa 22 tahun; ewa semono wis kinurmatan ing para kawula. Pangastane paprentahan piyambak bae, mung kala kala mundhut rembuge wong kang pinitaya, lan putusaning rembug banjur didhawuhake
mau, kehe kira kira 300 utawa 400, kabeh padha sila makidupuh tanpa nganggo lemek, lan ora ana kang udut utawa nginang. Sinewaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinewaka, utawa kang duwe laku ora
patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripe para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akeh kang sawenang, anggugu ing sakarepe dhewe, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokake pajeg akeh.
Sultan Agung Tanah Jawa iki kabeh kareha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwe utawa ngetokake wragad akeh
mungsuhe ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wetan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.
Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619. Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukake Lumajang, Malang lan
Sumenep, banjur prajangjian ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perange kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan,
ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepunge kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawe, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahake, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya maneh.
iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangane kali Brantas, kali Surabaya dibendung. Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara. Jalaran saka reka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alane banyu mau, miturut crita, wonge Surabaya kang kehe 50 60.000 iku mung kari 1.000. Wasana Tanah Jawa Wetan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaereh ing Mataram. Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.
Tepunge VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitane padha becik.
Agung nerusake prajangjiane kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegake loji
ana ing Jepara. Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: “Aku sumurup, yen tumekamu ing kene ora nedya nelukake Tanah
Jawa”. Enggone Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimake beras. Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawe pakewuh dening Baureksa, bupati ing Kendhal. Malah baureksa lan bupati liyane padha ngreka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.
saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah. Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana
Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wetan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.
Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong
Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo
Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jarene perlu rembugan arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.
saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan,
malah saweneh ana kang dipateni. Bareng sabedhahe kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi. Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, ewa
dene kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan maneh lan Compagnie ing Betawi. Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung seda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun bae lan Compagnie.
Sultan Agung arep ngerehake Tanah Jawa kabeh iku wis akeh kelakone, nanging perang mau ndadekake karusakan ing Tanah Jawa.
utusane VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha eram ndeleng kehing wong ing kutha kutha, kehing beras pari apa dene kehing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasile, nanging bareng antara limalas tahun maneh, akeh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan
kaambah ing pageblug. Mulane mengkono, marga Sultan Agung iku nggone arep nggayuh karsane iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabeh kawula kudu melu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akeh kang tiwas ana ing dalan. Gampang yen mung arep bisa ngira ngira kehing
prajurit kang dilurugake, yen ngelingi pangepunge kutha Betawi kang ping pindhone.
iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapate. Nalika nglurug Madura, kehing prajurit nganti 160.000.
ana wong sabangsa kalah perange, kerep kelakon wong kabeh mau kapeksa ninggal tanahe. Nalika bedhahe Madura, kutha kutha lan desa desa ing kono meh kabeh dirusak, para ratune dipateni, wonge cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis meh ora kadunungan ing wong.
ing Sumedhang kapeksa urun bala akeh banget, nganti ing negarane (Priyangan) meh entek wonge. Sakalahe Wirasaba bupatine kablenegake ing
banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas. Sultan Agung iku ora ngajeni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem bae, pangandikane: tanah Mataram isih sugih wong.
kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regane beras saya larang lan wonge saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing
pagering, mulane ing tahun 1618 lan 1626 akeh padesan ing Tanah Jawa kang wonge mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati. Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakake iya wong cilik, Sultan Agung ora
kagungan welas marang mungsuh, malah senapati lan prajurite dhewe iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yen perange kalah.
crita, saundure wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh mateni wong
4.000; wong samono mau kalebu para garwane baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.
perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyenapati ing perang, dadi kasengka banget. Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahe banget dadakan, nganti dadi lan tiwase.
tetela banget yen tujune Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangane. Sarehne kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulane kudu bisa mbalekake panempuhe wong Europa liyane. Bisane kelakon, mung yen prajurite dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardane Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikane adege Betawi bisa ngundurake ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindake ana ing Moloko tetep diarani siya, ewadene meksa klebu wong ambek sudira ing pakewuh lan ora wegahan.
Dhek samana VOC. perang maneh lan mungsuhe lawas yaiku bangsa Portegis.
tahun 1638 jajahane wong Portegis ing Ceylon karebut ing senapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegake beteng lan nindakake monopolie dagangan manis jangan. Ora antara suwe beteng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC. Nganti suwe wong
Portegis panggah. Ing tahun 1641 senapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang beteng, wasana bedhah. Ing ngatase wong Portegis ilange kutha Malaka iku kerugian gedhe banget. Sarehne banjur uga kelangan jajahan ing pasisire tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia. Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti bae.
ing ngatase Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhe, awit ndadekake wedine para ratu bangsa bumi kabeh. Padagangane Malaka ngalih
menyang Betawi. Nalika jamane GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhekake lan dibecikake. Jiwane 9.000, wong Walanda 3.000 luwih. Ing
sajabane kutha wiwit akeh pasanggrahane para gedhe. Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget. Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun bae lan Compagnie. Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenenge Mangkurat I). Ing saben tahun Compagnie
kudu nglakokake utusan menyang Mataram. Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko. VOC. lan Mataram padha dene ora kena ngrewangi mungsuhe. Ing sabakdane tahun 1629 kerep bae Banten memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko. Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangane mati. Ing tahun 1645 Banten gawe prajangjian lan VOC. Dadi tetela yen panguwasane Compagnie tansah mundhak gedhe.
GG. van Diemen arep nggedhekake padagangan ing tanah Cina lan Jepang.
tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngetan nemu pulo pulo anyar ing wewengkone Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania). Tanah Australia diarani Nieuw Holland.
Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.
dienggo tumekane jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya dene tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwite tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.
tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan
( 1 tahun = 355 dina) dicocogake karo tahun Arab kang dhek samono wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabeh mau isih dipacak ana almenak,
kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) =
Kraman ing Moloko (1650 – 1653)
1645 – 1677 Mangkurat I 1650 – 1653 GG. Reiners
1677 – 1703 Mangkurat II 1653 – 1678 GG.
ana ing pulo pulo Moloko nemu reribet, marga saka anane monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjane, wong bumi padha ngrekasa uripe. Wong cilik ora gelem netepi prajangjiane monopolie, padha laku dagang colongan. Punggawane VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras. Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulane saya ndadra. Wasana GG. van Diemens tumindak dhewe, tindake keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak. Ing nalika jamane GG. Reiners (tahun 1650 – 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman maneh kang marga saka pangojok ojoke wong Makasar. Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu craken kang dianggep turah, murih ora ngedhunake regane dagangan. Yen wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasesa (hongi). Enggone nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akeh wong kang dipateni utawa dibuwang . Wasana pulo pulo akeh kang suwung.
ing wektu iku dikenakake nandur cengkeh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wetan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.
Amarga saka anane planggeran mau wong bumi akeh kang padha kemlaratan.
Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi
Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin. Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajane direbut kagamblokake marang Makasar, rama lan eyange Aru Palaka kapatenan ing Ratu Makasar. Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiane VOC. tahun 1667. Miturut jenenge papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.
Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing Bone. Surasane prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni
Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramane Trunajaya, sebabe mangkene:
Surasane prajangjian 1652 ana kang nyebutake bab tapel watese jajahaning Compagnie sisih wetan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akeh para gedhe kang nggrundel ora narima marang tindake Mangkurat mau.
Sunan Mangkurat ala banget pangrehe praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamukten nganti nukulake panggalih siya. Para kawula gedhe cilik
ora ana kang njenjem uripe, jalaran saka siyane Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrane kang rama akeh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahake getihe wong kang tanpa dosa. Kaya dene nalika garwane kekasih seda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasareyan nganti mati kaliren.
3. Ing Madura ana sawijining Pangeran kang duwe tekad arep ngraman, manggedheni para gedhe ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.
mau wayahe Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenenge Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduweni waris kadipaten, ewa dene garah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang bae Trunajaya enggone ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram bae. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahe dhewe ngalambrang, gawene mbebajak. Tanah Jawa Wetan enggal ditelukake. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungane Compagnie. Prentah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggone dedagangan marga saka panggawening kraman, ing wasanane gelem tetulung.
Ing kawitane prajurit Walanda kerep bisa mbalekake kraman saka sawenehing panggonan, nanging saya suwe saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wetan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Prentah ing Betawi wiwit anggraita yen pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni. Ing
tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disenapateni Cornelis Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora
njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejegi Surabaya, dene jajahane Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kengser, tindak mangulon didherekake ing Sang Pangeran Adipati Anom.
kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing Tegal Arum. Nganti saprene Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum. Sasedane Sunan Mangkurat I Sang Pangeran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.
nganggep ratu marang Mangkurat II VOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokake dedagangan ora wenang dijaluki beya.
VOC. mangidul tekan segara, mangetan tekan Cimanuk, apadene kutha Semarang sawewengkone. GG. Maetsuycker lan
pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing Betawi lagi karepotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakewuh karo Banten.
tahun 1678 GG. Maetsuycker seda digenteni
padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.
van Goens banjur ngutus wadyabala gedhe menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya. Trunajaya iya metukake, nanging suwe suwe keplayu marang Kedhiri. Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan salore gunung Kelut.
Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya
ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680). Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokake yen Cisedane kang dadi tapel watese Banten lan jajahan VOC., ewa dene wong Banten iya ora wedi njejarah, mbegal ing sawetane Cisedane. Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancen ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulane sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan. Saka pambudidayane Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan rame. Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten. Nalika
kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat
arepe yen prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahe karo Banten. Ing sesirepe kraman mau rehne GG. Spellman wis mangerti sedyane Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulane banjur tata tata. Kabeneran banget ing atase VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana geger,
awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie. Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie. Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing
nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang melu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku
ing Betawi, diunggahake dadi Litnan manggedheni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang Banten Untung minggat ndherek Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancane sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawene njarah rayah. Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancane Bali mlayu mangetan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram. Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utange Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha,
wong Jawa lan wong Bali wis perang dhewekan. Sasuwene ing paperangan geger gegeran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati.
ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegake karajan. Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahane saya jembar, nenelukake ing sakiwa tengene malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarehne Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akeh sekaitan nglawan wong Walanda. Sawenehing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong “kapir”.
Akeh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.
ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang melu dadi penuntune sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akeh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggone VOC. ora gelem ngrewangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II seda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampeyan, uga katelah asma Sunan Kencet.
Sunan Mas congkrah lan pamane Pangeran Puger, mungguh kang dadi jalarane iya saka siyane Kangjeng Sunan. Sunan Mas iku pancen misuwur siya lan sawenang wenang tindake. Pangeran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie. Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamane, nanging ora direwes, awit parentah ngerti yen Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie. Parentah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangeran Puger, awit Sang Pangeran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan dening para priyagung akeh, jejuluk Sunan Paku Buwana.
Anane perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.
saka pitulungane VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahane VOC. dielar mangetan, watese
sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap. Sunan Mataram wis ora duweni wewenang ing atase tanah Sumenep lan Pamekasan.
diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan
marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni
Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung bae
amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC.
nglurug mangetan maneh merangi para anake Untung Surapai kang mbiyantu
Sunan Mas. Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
aandeelhouder wis akeh banget bathine, ngungkuli bathen kang wis katemtokake, iya iku 12,5%. Ing tahun 1642 bageyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarane tahun 1630 lan tahun 1650 bisa tikel 3 utawa 4. Kauntungane VOC. iku
ora susah njembarake jajahan. VOC. kudu ngedegake loji loji maneh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan. Balik pangrehing VOC. ing Betawi karepe ngendhokake monopolie. Wong bumi kerep disuwunake idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti. Punggawane VOC. akeh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjane ana ing tanah Indhiya
mung sathithik. Blanja kawitan (asisten = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasine.
sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging sarehne dagangan VOC. nalika semana gedhe banget lan bathine dudu sebaene dai prakara klerune pranatan monopolie apa dene tindake para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.
Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan
wus ngaub marang VOC. Tapel watese jajahan Banten sisih wetan Cisedane. Jajahan VOC. mangetan tekan
Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705). Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegake beteng ing bawahe. Ing tahun 1667 VOC. ngedegake loji ana ing Padhang. Sawise prajurit Walanda
mitulungi marang para kawulane ratu Aceh, kang jajahane dhek maune ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhe panguwasane nanging iya katon sugih. Kutha
terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawe wadi banget. Para Bewindhebber enggone aweh dividend (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi
Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.
Kang dadi jalaran sudane kasugihan VOC. warna warna, kayata:
1. Kehing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akeh.
2. Rehne jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akeh, anjalari undhaking wragad.
kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhek abad kang kepungkur, awit akeh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggone mblanjani punggawane kesethithiken, dadi punggawane mau kepeksa golek kauntungan liya sarana dagang peteng. Dene wong bumi enggone dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyane. Marga saka alaking
VOC. enggone nindakake monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiane monopolie. Rehne wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamering VOC. lan punggawane karajan Jawa,
para Bewindhebber enggone arep nututi kapitunane serana
saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjane punggawane, lan pangulake barang dedagangan kemurahen. Ana reka dayane VOC. kang sakawit ndadekake kauntunganing VOC, dhewe lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh banget pametune yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 – 1725).
VOC. dagang kopi iku maune saka rembuge P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab). Saya suwe kopi mau ana ing Europa saya payu. VOC. enggone kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun taune nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki ngengel engel wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhewe ana ing Tanah Jawa
panggarape, Tanah Jawa saya akeh pametune. Nanging suwening suwe VOC. saya sawenang wenang, regane kopi didhunake nganti 1 dhacin mung diajeni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwane, wit kopi akeh kang ditegori.
tahun 1721 Parentah ing Betawi meh bae kabilaen, marga saka panggawene
Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa. Pieter Elberfeld mau duwe sedya arep ngraman jalaran nalika patine bapakne saperanganing warisane dadi meliking Parentah. Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhele
dinane ditemtokake tanggal 1 Januari 1722. Bareng ndungkap tumekaning wektune, Parentah Betawi lagi bae oleh warta. Pieter Elberfeld sakancane enggal ditukup; sawuse ngaku banjur dipateni siya siya. Endhase Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regole pekarangane dhewe, omahe dirombak, pomahane disangarake ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhe Parentah katulis ing watu, tumekane saiki isih tetep mengkono.
Panguja ngujane Wong Betawi Marang Cina,
Mas Garendi didadekake Ratu Penglawane Paku Buwana II.
wiwitane abad kang kaping 18 Betawi akeh banget Cinane. Ora antara suwe wong Cina mau akeh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkone kerep ana rerusuh. Ing saadege Betawi akeh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakake kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegaweyan. Sesanggane dientengake, supaya Cina liyane
padha kepengin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitane abad 18 duga duga ing sajroning kutha bae ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Dene kang dadi pangupa jiwane, nenukang, adol gula, teh, nganti akeh kang bisa dadi sugih. Ewa dene suwe suwe ing Betawi saya akeh Cina kang ora duwe panggaotan, gawene mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakake
ing negarane padha numpang prau kang momot teh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akeh kauntungane
enggone dagang teh, GG. mau banjur namtokake yen teh weton negara Cina, kang maune diajeni 60 rupiyah ing sadhacine, ing sabanjure bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot teh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot teh maneh teka ing Betawi.
Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Parentah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung
kang duwe layang pratandha idining Prentah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.
dene ing Betawi ing Betawi ora entek entek Cinane kang angguran sarta gawe rerusuh. Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokake putusan: sakehing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwe layang pratandha, kudu dicekel kalebokake ing kunjaran, perlu katiti priksa. Cina mau yen
ora duwe panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwenehi pagaweyan nggarap kebon manis jangan. Para punggawa kang nindakake dhawuh mau, padha golek kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimake menyang Ceylon, supaya metu besele.
Wekasan dikabarake yen kareping Parentah nedya numpes Cina kabeh.
padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha
bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan. Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa dene wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusake Cina.
omah kang kobong diubal ubal, sakehing Cina kang ora bisa oncat padha dipateni, barang darbeke dijarah rayah. Nganti saminggu suwene mung
iku, Prentah ing Betawi kendêl bae. Para prajurit melu gawe rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana era eru iku GG. Valckenier dhawuh mateni sakehing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Parentah ngondhangake pangapura marang Cina, kang gelem masrahake gegaman. Akeh kang gelem manut, nuli diwenehi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.
kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi
baris gedhe, ngepung kutha Semarang. Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungake Walanda, lan banjur
Para opsir ana ing kono padha dipateni, saradadhune dipeksa manjing Islam.
sawuse wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu. Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhek samana Sunan Mataram
sumelang yen bakal tampa piwalese VOC. mulane enggal enggone minta pangaksama. Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratune dhewe. Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kengsêr. Banjur Mas Garendi, wayahe Sunan Mas kajumenengake ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekane sinebut Sunan Kuning. Parentah Betawi nuli nglakokake bala menyang Kartasura.
kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggone nungkulake. Mas Garendi dibuwang. Kratone Paku Buwana II banjur dielih menyang desa
Sala, kang nuli dijenengake Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahake marang VOC. Surasane prajangjian ing
Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yen negarane dipasrahake marang VOC., banget ing pambangkange, malah ngejegi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wetan. Temahan diperangi ing VOC.
lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop. Putrane diangkat bupati dening VOC. ngereh Madura kang kulon. Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan.
sregep lan cakep ing gawe. Saka pangudine Van Imhoff tanahe bisa reja maneh. Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.
papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak tanah ing sukune gunung Salak, sarta ing kono ngedhegake
Bewindhebber nuli aweh lulusan yen Buitenzorg katetepake dadi pasanggrahane para Gouverneur Generaal.
saka iku Van Imhoff nekakake wong saka nagara Walanda kang pancen baku
tani. Banjur pranatan kang ndadekake kapitunane wong Jawa disuwak, yaiku yen pametune kebon kopi kakeyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regane kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokake keh sathithiking kopi kang dadi laden marang VOC. Van Imhoff sawise njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wetan, nuli ngarang layang
palapuran kang maedahi banget ingatase Parentah. Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribede VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekane tindake Van Imhoff. Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangeran Mangkubumi lagi seserikan karo kang
raka Kangjeng Sunan. Saka kersane Van Imhoff arep ngelingake marang Sang Pangeran nganti kewetu serenge ana ing pasamuan, andadekake banget
serike Pangeran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok
Priyagung sakarone wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.
tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan seda, iku
oreging nagara. Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahake babar pisan marang VOC. Dadi ing satemene wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis
ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsane kang rama Pangeran Adipati Anom wis ora duwe wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangeran meksa kajumenengake nata dening Van Hogendorp, mung bae enggone jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akeh kang mrekitik atine bareng ngerti yen tanah Surakarta dadi darbeking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangeran Mangkubumi.
Pangeran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarehne Pangeran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparone Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anane mung mangsa bodhoa marang VOC. Perange kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangeran
iku Sang Pangeran ngalakokake bala mengalor nelukake Pekalongan malah meh nglojok jajahan
Compagnie. Parentah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkone Mataram maneh. Ora antara lawas Pangeran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhewekan, awit RM Said duwe pamelik arep jumeneng Sunan dhewe.
iku ndadekake kamayarane VOC. ewa dene Parentah iya meksa rada wegah; utawa maneh sarehne ngeman rusaking nagara lan wong cilik, mulane GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para
menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggone arep merang karajan Mataram. Paku Buwana manut bae, awit ora ana kang diendelake. Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakarone ing kraman, nanging ora kedadeyan. Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa. Sarehne Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhen panjaluk, mulane tumrape Harting gampang bae enggone bedhami karo Mangkubumi.
tahun 1755 Sang Pangeran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti. Putusing bedhami Sang Pangeran kajumenengake ratu ngereh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibane marang Compagnie. Sang Pangeran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Senapati Ing
galaking para muka, tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng.
minangka dhaharan (panganan): ketan enten enten, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja. Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa. Tanah wewengkone praja Kasultanan dhek semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahe ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.
Wewengkoning karajan karo karone kena kabedakake dadi telung warna:
2. Negara Gung, tanah sakiwa tengene negara, lan
lumrah lemah lungguhe para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca
6. Bumi Gedhe = Surakarta sisih lor kulon, lan
III. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan =
Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul
wetan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.
dhamange ing buku Klepu, panggawene ana ing desa Klepu dhek tanggal 26
September 1757. nanging buku iku ilang, mulane banjur ndadak gawe maneh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773). Kamot ing layang kang dijenengake ”Semarangsche Legger”. Sajroning paprentahane Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakane nalika paprangan wis pulih ora ana labete. Tumekaning seda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni. Bangsa Jawa ngluhurake banget karo
panjenengane lan ngalem marang kasetyan lan kasudirane, nanging marga sugenge iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik. Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta. Dene lereme marga ananing wates anyar ing tahun 1773. Tangkebe karo Pangeran Mangkunegara, yaiku putrane mantu, rada kurang becik.
luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokake putrane (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangeran, banjur kerep banget padha ejeg ingejegan rebutan bawah nganti angel pisah pisahane, marga prakara enggone padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang maneh.
iku Pangeran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwane dipundhut bali mau. Dene Kangjeng Sultan ndakwa, yen Pangeran Mangku Negara gawe rusuh ana ing bawah Kasultanan.
Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngeloni Pangeran Mangku Negara.
iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepe Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangeran Mangku Negara katon becik. Kacarita RM. Said isih mbajurake perange, nanging suwe suwe ora bisa lawan, awit
dibut prajurit VOC. lan balane Sultan Hamengku Buwana. Bareng kapepet ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusane RM. Said kacuwilake karajan Surakarta, kajumenengake Pangeran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngereh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC. Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarane mangkene: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng
ing Banten Zeinul Arifin. Iku pangalihane ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwane trah Arab, asma Sarifah Fatimah.
Fatimah arep makolehake kaponakane asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangeran dening Sultan Zeinul Arifin.
katemtokake sarembug lan Compagnie, yen kawenangake gumanti jumeneng ratu, putrane Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangeran Gusti, ewa dene Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan
nganti kalimput, duwe panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengake Adipati Anom, dene Pangeran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangeran Gusti krungu pawarta kang
mengkono iku, enggal enggal nyuwun pangeyuban menyang
Imhoff. GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas seda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi. Sakendhange Sultan ing Banten, kang ngereh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.
pangrehe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedheni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan
Arifin katetepake dadi Sultan, ajejuluk: Abdul Maali
Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki
Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n
Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya
nganggo nganyarake prajanji kaya dene prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
sasirepe kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawene wong ing Bali lan turune Untung Surapati. Sarehne ing wektu iku wus ana wong
Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yen tanah Bang Wetan bakal dirukun, mulane banjur nglurugake bala mrono. Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.
saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabeh. VOC. wis prasasat maharaja, sakehing mungsuhe padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggane. Nanging mungguh sranane kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan
wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yen VOC. entek kekuwatane, kaya kang dicritakake
suwe saya katon yen Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 – 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 – 1775), apadene para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 – 1777), De Klerk (tahun 1777 – 1780) padha mbudi daya ngentekake akal, murih tuluse VOC., nanging ngrekasane tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digendholi.
semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisane tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan. Sanadyan tindake para ratu Jawa kerep ndadekake kapitunane wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancen ora ngrembug marang begja cilakane wong bumi. Yen kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gesrek prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem melu melu.
ing sajabane Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug,
wasana suda kuwasane. Ana ing Indhu Ngarep kuwasane wong Inggris saya gedhe. Malah ana ing Benggala kuwasane ngungkuli VOC.
bae wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang. Sarehne VOC. kalah kuwasa, wasana kantor
kantore ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris. Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathen, nanging rahayu isih bisa terus panguwasane. Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wetan ora bisa ngolehake kauntungan kang memper marang VOC., samono uga padagangan ing Borneo. Ana ing
tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakake ambruke VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.
kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangane wong Inggris. Jajahan ing Sumatra pasisir wetan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.
VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akeh kang padha dirampas dening wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau
teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakehing gudang gudang padha ambruk, mulane yen ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan bae. Parentah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawase tanah Indhiya enggone karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perange Walanda leren. Miturut prajangjiane bedhami: Compagnie ora kena mbanjurake bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggone dagang layar ana ing kono. Ing sabakdane perang VOC. saya katon
ngrekasane, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golek utangan wis ora ana kang ngendel. Mangkono iku kaanane VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya melu mungsuhan karo
Inggris. Dene VOC. saka panemune Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yen wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulane VOC. sida diperangi karajan Inggris. Wiwit tahun 1796 jajahane VOC. meh kabeh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris. Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubarake, barang darbeke diliyer ing Parentah Walanda kang lagi tetep anyar.
Perangan Kang Kathelu Babad Jawa Wiwit Ambruke VOC. Tumeka Saprene (tahun 1800 – 1924).
Jumenenge GG. Overstarten (1796)
– 1801, Siberg, Wiese lan Daendels (tahun 1808 – 1811) Ing saambruke VOC., tanah Indhiya kacekel ing Parentah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatane peprentahan wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda.
jaman iku Parentah Walanda duwe karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung bae mungguh ing rekane isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panemune para pinter padha geseh. Ana Sarjana loro maune padha panggedhening Compagnie, nanging karepe nglestarekake monopolie lan parokane VOC. liyane, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar. Sijine aran Van Hogendorp kang maune dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wetan, duwe karep misahake paprentahan lan dagang, apa dene duwe karep nyuwak monopolie . Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimareni.
Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa
groundbezit). Parentah Walanda banjur nganakake Commisie, kang dipatah gawe rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya. Wasana ing tahun 1805 panemune Van Hogendorp dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda.
ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhereke Keizer Napoleon ing Frankrijk. Mangka Sang Keizer banget sumelange yen tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulane
Kang dipilih Mr. H. Daendels. Mungguh kaanane tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja. GG. Van Over Straten njaga
banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalekake. Lakuning tetanen ing Tanah Jawa
kalebu sempulur, kang akeh pametu kopi lan tebu. Sarehne isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetune Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimake menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kene, dadi sing padha bathi
para sudagar ing tanah Indhiya dhewe, dudu sudagar ing nagara Walanda.
Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa. Miturut unining
kakancingane Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarehne lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi
nanging yen prakara perang, Daendels ora gelem taren marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhewe, malah dalasan prakara paprentahan
angger sing wis dikarepake iya kudu klakon. Dadi panguwasane Daendels prasasat tanpa wangenan. Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanane,
sajrone dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akeh lelabuhane, mung kuciwane sok kurang welasan.
Ing sajumenenge Daendels enggal merlokake pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.
prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarehne ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golek wong pribumi kang gelem angkil, sakehing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakake. Daendels kenceng banget panyekele paprentahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwune saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarehne ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakake dhewe, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah
sakit saprabote, sekolahan kadet (magang opsir). Kajaba iku ing Surabaya didegi beteng lan ing Betawi disentosani banget.
Parentah ing tanah Indhiya ora duwe eskader, kersane Daendels arep yasa dhewe ing sakuwasane. Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwe prau
45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakune. Dene prau prau mau gunane kang gedhe digawe merangi bajag.
wis suwe panggarape lan toh pati akeh, mangka ora maju pagaweyane, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadekake pelabuhan, nanging meksa ora kedadeyan, marga saka kangelaning panggarape. Dene pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing
gedhe saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekane saiki isih aran Daendels, iku perlune pancen kanggo anggampangake enggone ngukuhi Tanah
Jawa, apa dene uga anggampangake bab lelakuning dagangan.
gedhe mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atase dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang maune lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawene dalan mau uga srana nindakake gugur gunung.
dalan iku lakune urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut paperenging gunung, dadi panggawene rekasa banget, wong kang mati tanpa
wilangan, ewa dene Tuwan Daendels ora keguh, dalan meksa dirampungake.
saka anane dalan Daendels, kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan
salin jaran. Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarape
lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe.
Gouverneur Generaal sadurunge Daendels ora bisa nyirnakake tindak
punggawa padha diundhaki blanjane, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya maune. Supaya gampang enggone mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakake Algemeene Rekenkamer (kantor pangetungan lebu
wetuning dhuwit). Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakake gugur gunung, kanggo kabutuhane dhewe, nanging wiwit jamane Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena. Bayaran saka Parentah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadekake banget kapitunaning wong cilik.
Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampane dhuwit wong cilik terusan saka Gupermen. Yen ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumane, apese didhendha akeh, munggahe maneh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis. Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibake ngladekake wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel). Pranatan kang kaya
mangkono iku ngrekasa banget ing atase wong Pribumi, ewa dene nalika jaman Daendels isih diabotake maneh.
kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunake. Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunake dadi 4 ringgit. Kajaba iku
Inspecteur Generaal. Bangsaning blandhong, oleh kemayaran uripe; kasangsarane dimayarake srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.
jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhe banget panguwasane, dadi Parentah agung ora pati Dhamang sumurupe marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhe akeh kang sawenang wenang tindake; ndadekake kasangsaraning kawula cilik. Akale Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhe lan punggawa mau.
ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermen iku kegedhen banget panguwasane nganti kena gawe ada dhewe, dadi pangrehing nagara iya sakarepe dhewe. Jajahan Gouverneur
residhen mau mung manut dhawuh saka Parentah luhur. Dene kang nglantarake dhawuhing Parentah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsane wong cilik isih kaereh ing panggedhene dhewe.
owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhe bangsa Europa wis ora wenang netepake punggawa andhahane maneh; sanadyan punggawa cilik kang netepake iya Gouverneur Generaal.
residhen ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing maune kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparentah marang Parentah
ing Betawi dhewe. Dadi wiwit ing wektu iku sakehing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabeh dicekel ing Parentah Agung piyambak. Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.
jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carane bangsa bumi dhewe. Daendels banjur nganakake
mung kena ngadili prakara remeh remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa
bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.
kang ora nrimakake putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad. Pradatane bangsa Europa lan bangsa manca liyane, ing wektu iku uga dibecikake, dene kang mutusi prakarane bangsa
militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi. Nalika jamane VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangake mardika mung agama Protestant. Sanadyan wong Katholiek kena
dadi punggawane VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenenge GG. Daendels, sakehing agama dimardikakake kabeh. Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarane kali Ciliwung waled dadi cethek, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akeh rawane, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug. Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalen kalen kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakehing bangsa Europa padha didhawuhi
Tanah Indhiya direbut Inggris (Tahun 1811)
Gouverneur Generaal kang wis wis racake padha ngemong semu ngempek ngempek marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diewuh ewuhi enggone laku dagang, karo maneh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang;
nanging yen Daendels ora, awit pancen watak keras lan kurang duga duga
ingatase karo ratu. Tindake Daendels kang mangkono iku ndadekake kurang senenge para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG.
Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggone gawe dalan gedhe lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhute GG. Daendels, ngladekake kuli gugur gunung kehe 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabeh, jalaran kajaba pegaweyane rekasa, hawane ing kono pancen ala banget. Karsane Sultan Banten wis aja njaluki maneh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinane. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih
dirampok ing akeh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratone dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur
Banten dikendhang menyang Ambon. Esuke kaondhangake yen karajan Banten
wis dadi darbeke Gupermen, mung kang saperangan digadhuhake marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan. Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas era eru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan. Saka panggalihe Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yen durung dicekel ing Gupermen,
direh ing residhent. Jajahan Cirebon lor (paresidhenan Cirebon saiki) kagadhuhake marang Sultan telu, kang kuwasane mung kaya panguwasane punggawa.
cilik kapasthekake enggone ngladekake wulu wetu marang Kangjeng Gupermen. Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhake nandur kopi.
Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot bae marang Dendels.
Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangreh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para residhent ngemong lan nglumuhi banget, yen sowan menyang kraton iya manut apa tata carane kono. Bareng jamane Daendels ana dhawuh pangkat residhent ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulane Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesorake banget marang residhent, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa
negara. Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kehing wadya bala. Daendels rada sumelang yen prakara iku nganakake bebaya gedhe. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahane Pangeran Adipati Anom, bakal diparingake marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan. Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilerehi, Sang Adipati Anom
dijumenengake ratu, apangkat Pangeran Raja (prins Regent). Saka panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:
a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,
anane pranatan monopolie iku, saanane beras kudu mbatheni. Lan maneh GG. Daendels nganakake dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwe tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi bae ajine dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa dene Gupermen anggone ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutake apa anane bae. GG. Daendels ora pati merlokake marang pulo pulo liyane sajabaning Tanah Jawa. Mulane ing sajrone jaman perang Napoleon, akeh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrehe Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akeh paedahe, mung bae kekerasen tindake marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digenteni Janssens. Janssens mau satemene mung kepeksa enggone gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindake Daendels.
Ora antara suwe Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyenapateni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang. Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelake ing gawe, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris. Wasana ing Tuntang kepeksa
3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utange Parentah ing Betawi, ing
Fendall masrahake tanah Indhiya marang Parentah Walanda.
Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda. Raffles ngrembug
Inggris, ing Banten isi dahuru bae, jalaran Sultan sing ditetepake Daendels ora disujudi ing kawulane. Ing
ing sakawit ngrewangi wong Inggris anggone ngluangake wong Walanda, nanging olehe tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisane tetep jumeneng Sultan maneh, dadi ora pisan marga saka tresnane marang Parentah Inggris; sajatine malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihe kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyen.
lawas Crawfurd ngerti yen Sunan Sala iya nedya mungsuh Parentah Inggris. Raffles tumuli teka nggawa wadya bala, Sultan Sepuh dibuwang menyang pulo Pinang (tahun 1812). Sultan Raja ditetepake maneh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging
bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran dijumenengake Pangeran mardika, ngereh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangeran Adipati Paku Alam. Saka kersane Raffles, Sang Pangeran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris.
Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan
kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen.
raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles,
kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake tanah
Gupermen, mari dadi jajahan Palembang. Mungguh sedyane LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Selebes kang ora klakon. Raja Bone, kukuh banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe.
Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur diperang dadi 18 Paresidhenan.
gugur gunung, laden wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning prentah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg “landrente”.
sathithiking pajeg manut lemahe, yen loh, pajege nganti saparone pametu. Yen cengkar terkadhang mung seprapate. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan. Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi laden mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut
jamane Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikake, nanging saka panemune Raffles meksa durung nyukupi. Ing siji sijining paresidhenan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih
engone ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrehe ngentek entekake dhuwit akeh. Rekane enggone golek dhuwit srana nganakake pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels. Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolehake dhuwit, nanging pakolehe katimbang karo pitunane ora mantra mantar timbang, awit besuke tumeka saiki enggone nebusi kangelan
banget, jalaran ajine dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngiseni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadekake kapitunane wong cilik, awit larang banget pangedole. Bareng uyah dicekel Gupermen banjur murah, tur ngolehake kauntungan akeh.
tahun 1813 kang kena gawe lan ngedol uyah mung Gupermen dhewe. Ing tahun 1814 Napoleon kalah perange, Nederland bisa mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahane ing Indhiya dibalekake marang wong Walanda maneh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep. Ing
ngerehake kapulowan Indhiya. Miturut Grondwet tahun 1814 kang
Commisaris Generaal ngrekasa banget enggone nglakone ayahane iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa oleh pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda.
ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh pakaryane.
Tanah Jawa didadekake paresidhenan kaya dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.
dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake.
Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.
Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake
yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare prabeya dikacek karo bangsa ngamanca. Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung
sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawe ana ing alas pejaten. Parentah anyar iku iya dipatah merlokake gawe kemayarane wong cilik, mulane pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari
oleh tanah gadhuhan, mung diblanja sasen bae, supaya aja nganti bisa gawe rekasaning bawahe. Lan para punggawane Gupermen dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyane. Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakake, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan. Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepake tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabeh dipasrahake ing Parentah Inggris marang Gupermen Walanda. Wasana ing wiwitane tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van
urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku
jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan
pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC.,
wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhengane karo
tanah Indhiya. Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyane, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga duwe sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
tansah kapitunan, wiwitane bisa urip bareng ana Cultuurstelsel. Pakaryane van der Capellen kang pantes oleh pangalembana yaiku enggone ngajokake kawruh, merlokake marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.
onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt. Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawe kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakake kawruh tetanen.
raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanen. Jembare kehing lan wernaning wit witane, kebon kebon
raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang
padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyane, mulane Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asale uga saka
Bogor. Marga saka dayane Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanen nganti bisa dadi kaya kaanane saiki iki.
iki becik tepunge karo bangsa Inggris, lan besuke iya becik karo bangsa Walanda. Dhek samana Ngayogyakarta uga akeh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi lelajering golongan mau Pangeran
Dipanegara kang nalika nem nemane asma Pangeran Antawirya iku putrane Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhewe, nanging saka garwa ampeyan, mulane ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangeran ora narimakake dene ora oleh panguwasa apa apa tumraping paprentahan.
banget ora senenge, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalake sujude marang panguwasaning bangsa Europa. Rehning Sultan Sepuh biyen iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongane Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.
Sultan IV jumeneng ora suwe, mung watara 2 tahun seda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangeran patine lagi yuswa 2 tahun. Para gedhe ing
karaton padha duwe panyuwun marang Kangjeng Parentah Luhur ing Betawi supaya pangrehing Praja aja dipasrahake marang Pangeran Paku Alam. Panyuwune kapiturutan, prakara pangreh praja kang nindakake Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindake kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Residhent. Dene kang minangka embane Sang Prabu Timur lan kinuwasakake mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangeran Mangkubumi lan Pangeran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadekake sarjuning panggalihe Pangeran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuane ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancen ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyewa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadekake sarjune Pangeran Dipanegara. Dhek tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarekake 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyane. Marga saka iku para gedhe kepeksa suda banget pemetune, luwih luwih bareng ananing pranatan
wong Walanda nyewa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van
der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhake nyuwak ananing pranatan nyewa lemah ing dhuwur mau,
kabeh padha kaget, bareng ditemtokake padha mbayar karugiyan
marang tuwan, awit enggone nyewa lemah durung tumeka mangsa prajangjiane, kepeksa dibubarake.
kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake,
papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing
dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton, sarta
Iku banget ndadekake panggrantose Sang Pangeran. Wasana Sang Pangeran banjur kendel ora karsa campur prakara apa apa, tekade mung suwiji, nedya madeg kraman.
surasaning babad anggitane Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangeran banjur mempeng ana ing Selaraja bae, rina wengi anggentur
panuwune, sinambi ngaji Kur’an lan maos babad kuna. Pangageme sarwa ireng (wulung). Bareng wis yakin yen wong kabeh ngerti kang dadi antepe
Sang Pangeran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangeran banjur wis ora sumelang maneh marang ing katekadane. “Wong mono bisa ana bejane”.
Pangeran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon. Para kang kecuwan pikire klumpuke ing kono. Dadining kraman tinamtokake tumiba malem tanggal 7 sasi Sura. Durung nganti klakon, ketungka utusaning Residhent, narik Pangeran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsane. Sang Pangeran oncat saka kono kanthi Pangeran Mangkubumi, menyang Selarong.
cilik akeh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit beya lan njarah pasar pasar. Bareng wis rumangsa keconggah, Dipanegara sabalane anempuh kraton Ngayogyakarta kinepung wakul binaya mangap. Golongan Dipanegara:
diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja.
lenane bala Walanda, lan kerep oleh gawe, mulane bala kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh akehe. Ana
anata bala. Sarehne Parentah Luhur rada karepotan, nuli golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan
Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange.
Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing tahun 1828 Sultan Sepuh seda. Jenderal de Kock pancen ora rujuk marang Gupermen enggone ngangkat Sultan Sepuh, mulane golek akal dhewe sing luwih mikolehi, yaiku ngedegake beteng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta
tindake Jenderal de Kock merga enggone ngentekake dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemeni bandha Gupermen, ewadene Jenderal de Kock isih ora mundur, awit nyatane senadyan akeh wragade, kraman iya enggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelen lan kidul Ngayogyakarta.
Ing tahun 1829 prajurit Gupermen ngangseg, tur nuli oleh bantu prajurit anyar saka Walanda.
kraman akeh kang padha nungkul. Senthot mbalik nderek Gupermen, Kyai Maja kecekel, Pangeran Mangkubumi asrah bongkokan. Ing
enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 seda. Senadyan Pangeran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anane kraman, tanah
nganti gedhe maneh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelen lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.
Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane
Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono
iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure,
nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman. Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, nderek marang karsaning Gupermen, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan
pranatan cekake namtokake marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu
dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah.
sababe dene Gupermen teka nganakake pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungane dhewe, dhasar salugune VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasane Praja Nederland, bab ngudi kauntungane dhewe wis ora tumindak. Nederland duwe wajib agawe tentreming tanah lan raharjaning kawulane anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriye rekane bisane tumindak murih beciking bab pangreh praja, bab sekolahan, bab tetanen lan katentremaning umum? Iku kabeh bakal sepira wragade. Mangka Parentah Gupermen ora nindakake monopolie kaya dene VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akeh banget utange kang jalaran saka perang Napoleon, perang Dipanegara lan perang Belgie. Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kehe 37.000.000, mangka Nederland dhewe lagi rekasa rekasane. Olehe dhuwit 37.000.000 iku saka enggone utang utang marang kawula ing Nederland.
samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya
pribumi enggone tatanen lan anggota. Dene golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp. Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake,
utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku wetune saka
metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki
mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.
van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yen kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadeyan, yen mengkono dadi ora bisa gawe karaharjaning tanah. GG. van
den Bosch banjur ngajokake wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa maneh, nanging aja nganti gawe sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.
van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang ratu (
tebu, kapas utawa tom, lan wonge kang ora duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa
landrente. Petungane ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.
van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemune GG. van den Bosch, nganti dilabuhi seleh enggone dadi minister. Dene Ratu Willem I ing Nederland, ngengeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch:
1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur keter enggone tetanen dhewe.
Dhuwit kang minangka ganjaran enggone nglebokake wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurunge telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.
3. Panggaraping tanduran anyar iku akeh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.
Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermen iku dipihake sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyane.
Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 – 1850). Kang mengkono iku sejatine iya ora diniyati dening para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akeh kang ora rujuk yen tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawise tahun 1854 akeh
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi. Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.
ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell. Ing tahun 1848 miturut owah owahaning
Grondwet, Staten Generaal oleh panguwasa niti priksa tindaking Prentah
Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulatake lebu wetuning dhuwit negara, lan maneh Staten Generaal dipasrahi netepake Reglement ophet
panemune ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane
lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur tukon lan
sapepadane diilangi (tahun 1860) lan bab pangedole candu dikuwasani Gupermen dhewe (opiumregie).
kena majegake bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.
2. Palemahane wong Pribumi ora gampang bisane tumiba ing tangane wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenane apus.
lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anane pakumpulan palayaran kang dhisik dhewe jenenge Stoom vaart Maatschappij “Nederland”. Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu
sokmben nek aq ora dadi wong BJN maneh,,, opo maneh aq dadi
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Mahabharata » Pandhawa Kembar (Bahasa Jawa)
Hmmm… Kakang Kurupati menyang Ngamarta nggawa prajurit sagelar sapa-pan ana parigawe apa?” pita­kone Wrekudara marang keng raka.
“Lhoh..! Kok sajak mejanani temen. Apa netra panduluku sing pancen wis blawur. Wrekudara iki!?” pitakone Prabu Duryudana sajak kurang precaya.
“Isih pana kowe Kakang, aku Wreku­dara kang ana
idhep kowe kuwi Wrekudara apa iblis, bakune dina iki kudu sirna saka tanganku.”
“Majuwa, bakal dak ajangi apa kang dadi karepmu.”
kahanan, prajurit saka Kuru Kan­cana cacah ewon kang ndherekake Prabu Duryudana nggecak perang Ngamarta sakala malih
Wisanggeni banjur mrayogakake para kadang nglurug me­nyang Kuru Kancana nglu­wari para pepun­dhen.
Prabu Duryudana sa­pendherek kang tiba gu­mebrug aneng dhatulaya tuhu gawe kagyate Prabu Darma Lelana sakadang. Prabu Duryudana ngen­dika sarwi nandukaken deduka merga rumangsa kena ing apus karma.
“Paduka sampun mir­sani piyambak, bilih wek­dal samenika Pandhawa taksih wonten ing pakun­jaran. Mokal menawi wek­dal samenika sam­pun wonten Ngamarta,” ngedikane Prabu Darma Lelana sareh.
“Nanging nyatanipun sareng dumugi Ngamarta kula dipun papagaken dening Werkudara. Pra­mila kula suwun Prabu Darma Lelana sakadang kemawon ing­kang ngrampungi prekawis menika. Mangke sasampunipun sembada mbe­dhah Ngamarta merjaya pranakanipun, bumi Ngamarta didum sasigar semangka kemawon. Kula sepalih, dene Paduka ugi sepalih.”
“Yayi Guna Lelana, jeneng sira Yayi dak dhawuhi niliki kang sabanjure nyo­wanake Pandhawa sing wektu dinane iki isih ana pakunjaran. Yen wus kasowanake ayo padha ditigas janggane ana alun-alun Kuru Kancana, murih enggal ilang kliliping ingkang sinuwun Duryudana.”
Kang kadhawuhan datan suwaleng kayun, gya nyuwun pamit mring pakun­jaran nganthi Pandhawa banjur kairit mring dhatulaya. Kedhep
“Waaa kahanan kok kaya mangkene, angel anggonku mikir. Sinuwun Darma Lelana, prekawis menika kula pasrahaken sawetahe dhateng Paduka. Kula pun mboten badhe tumut-tumut malih. Ing­­kang baken tumrap kula sakadang, Pan­dhawa dalah anak-anake kudu modar!”
“Menika dhawah gampil Sinuwun. Paduka mboten sisah rumagang ing kar­ya. Pejahipun Pandhawa sakukuban ka­pasrahaken kewala dhateng kula saka­dang,” dhawuhe Prabu Darma Lelana aga­we lejar penggalih Prabu Kurupati.
Nanging kedadak Raden Puja Lelana munggah ing sitinggil asung palapuran menawa Pandhawa Lima ngamuk pung­gung ing Kuru Kancana sarwi nyumbari Prabu Darma Lelana sakadang.
“Lhadalah, pripun yen ngaten niki? Estu ta ingkang dados ngendikanipun anak prabu Kurupati?” sumelane Patih Sengkuni. “Pandhawa ngamuk punggung ing alun-alun, lha lajeng sing dibanda niki sinten?”
“Paman Patih mboten sisah tumut-tumut, pun kersane dirampungi piyambak kaliyan Prabu Darma Lelana sakadang. Ingkang baken icaling klilip kula nenggih Pandhawa sakpranakane,” sumelane Pra­bu Duryudana.
“Para kadang kabeh, ayo bebarengan padha dipapagake kang lagi sesumbar ana alun-alun. Aja lali pandhawa kang wus dadi bandan iki digawa menyang pa­lagan pisan!” dhawuhe Prabu Dharma Lelana kanthi trewaca. Kang
dadi piwelingku, mangko kalamunta Pandha­wa sing dikongkon maju mapagake awake dhewe, aja padha diladeni…”
“Lho, Wisanggeni ki piye? Yen ora oleh diladeni rak padha karo nyorohake patine para kadang,” panyelane Antareja.
“Mengko dhisik ta. Durung rampung anggonku kandha. Bakune aja diladeni, mengko yen nganti para kadang tume­keng lalis, Wisanggeni kang bakal nang­gung sakabehe. Cukup sembahen kaping telu sinambi ngeningake netra batin nyenyuwun mring Hyang Manon kanggo miyak warana sapa sejatine kang kok adhepi. Wis, ngono kakang kang dadi pi­welingku. Aku tak ngawat-awati saka kadohan wae kakang,” Raden Wisanggeni banjur nggeblas lunga saka papan kono.
Tan pantara lama Prabu Darma Lelana sakadang wus prapta ing papan kono nganthi Pandhawa miwah Prabu Duryu­dana, Dursasana, Tirtanata uga Patih Sengkuni. Pirsa ing ngalun-alun uga ana Pandhawa cacah lima rumangsa gumun sang Duryudana.
“Sarehne sing mbarang amuk iku te­tirone Pandhawa, mula kareben Pan­dha­wa iki wae sing ngadhepi. Yayi Guna Le­lana, enggal luwarana bandane Pandha­wa, banjur dhawuhana maju pabaratan ngadhepi tetirone kae,” dhawuhe Prabu Darma Lelana marang keng rayi. “Pun Kakang bakal bali ha­nge­-dhaton, mangko samangsa-mangsa ana bebaya
maksih eling marang pitung­kase Wisanggeni, mula majune Pandha­wa babar pisan ora digape. Sawise caket sigra kasembah kaping telu, sinartan donga panyuwun mring Hyang Manon mu­rih lebdeng karya. Kaelokaning jagad, Pandhawa kang nembe diluwari saka bebandane iku ilang wewujudane malih dadi gegaman kadewatan. Prabu Punta babar dadi Jamus Kalima Sada, Raden Wrekudara dadi Gada Rujak Pala, Dyan Janaka babar dadi Saratama, semono uga satriya kembar kemanikan dadiya san­jatanira sowang-sowang.
Prabu Duryudana nggragap mulat kaelokaning lelakon, sigra nggemprang mring kedhaton ngupadi Prabu Darma
Pandhawa tiron kang wus mandhe gegaman banjur nyumbari Prabu Darma Lelana sakadang. Panas talingane midha­nget swara panantang, wusanane
kabiyantu Prabu Duryudana maju ing palagan. Saka pa­pane sesingid, Wisanggeni bali mateg mantram sakti. Dumadakan ana mega mangampak-ampak nglurupi praja Kuru Kancana. Ilanging mega bebarengan kalawan musnane praja Kuru Kancana kang pan­-cen dumadi mung karana cipta. Kraton
ditimbang padha abote. Durung ana tandha-tandha sapa sing bakal unggul lan sapa sing kasoran. Nanging suwe-suwe Prabu Darma
kata­mak­ake mring anggane Prabu Darma Le­lana sakadang. Ing kahanan kang mu­tawatiri mau Wisanggeni malumpat
Mlumpate Wi­sanggeni bebarengan kalawan praptane jawata Suduk Pangudal-Udal, Resi Kaneka Putra kang nunggal niyat kalawan Wi­sanggeni nedya misah kang lagi rog bandawalapati.
“Bregenjong-bregenjong pak-pak pong waru dhoyong ditegor uwong. Waaaa…. padha kurang gaweyan iki. Bapak kok gelut mungsuh anak, ora lucu. Hayo bubar-bubaaar. Kuwi sing padha memba-memba gage lukar busana,” Dha­wuhe Resi Narada karo gumujeng.
“Weh kedhisikan Bathara Narada, mangka sakjane sutradharane aku he he he. Ya wis ora dadi ngapa. Para ka­dang, cukupna semene anggonmu namur laku. Sajake wis kewiyak mungguh warananing lakon.”
Para Pandawa kang nyekel senjata mau banjur badhar sejatining wujud dadi para putra Pandhawa.
“Darma Lelana sakadang barang kuwi gage padha rucata! Apa dikira jeneng ulun ora pirsa sapa sejatine Darma Lelana sakadang kuwi?” ngendikane Bathara Na­rada.
“Iya Mbah, tuturana para pepundhen Pandhawa kuwi. Padha murca reka-reka dadi Prabu Darma Lelana sakadang mung gawe
dadi Pan­dhawa lima. Prabu Duryudana sapendhe­rek kang rumangsa kewirangan banjur nggeblas ninggalke Tegal
“Hiya Kaki Prabu Punta wus ulun tam­pa. Balik pudyastawaning Ulun muga ru­menthah mring Kaki Prabu sakadang lan para putra. Iki mau lagi ngapa, lha kok bisa pak karo anak padha gelut?”
“Nuwun sewu Pukulun, lekas kula sa­kadang namung badhe murungaken Ba­ratayuda. Menawi Ngamarta kula pa­srahaken dhateng kaka prabu Duryudana lan kula sakadang cekap wonten Kuru Kan­cana, tartemtu perang ageng jang­kaning jagad badhe wurung.”
“Sapa sing kandha? Bharatayuda tetep bakal dumadi, awit iku uga winastan perang suci. Perange watak sura mung­suh asura. Sanajan disrananana kaya nga­pa tetep bakal kelakon. Mung pitungkas Ulun, Pandhawa lima iku endhog sa­pe­tarangan ngibarate,
kang anjog marang katentremane kawula dasih sawegung. Iki kang dadi pitungkas Ulun, raharja kang samya pi­nanggya, Ulun kondur kahyangan ngger,” Bathara Naradha gya cumalorot ing akasa kondur mring
Wrekudara gya njoget tayungan minangka tandha syukur konjuk mring Gusti Kang Maha­linangkung.
mbok di jelaske sing luweh gamblang kang.....men konco2 iso moco lan tambah
kejawen prasetyoCamatLokasi : Ngadipiro-Rejosari-Semin-JakartaReputation : 4Join date : 22.03.08Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Wed Jul 22, 2009 12:51 pm gaplex wrote:mbok di jelaske sing luweh gamblang kang.....men konco2 iso moco lan tambah pengetahuan ilmu kejawenBetool kandane kang GaplekSinajan aku wong njowo ugo
sih entuk wacan ngene iki......nek kurang yo monggo sedulur2 nambahiSEDULURMUA. SEDULUR PAPAT KELIMO PANCER Orang jawa tradisional percaya akan eksistensi sedulur
SEDULUR PAPAT KELIMO PANCER "Kakang kawah adi ari-ari sedulur tua papat lima pancer, sing dumunung ana ing awak ingsun, jungkungana laku ingsun jabang bayine...(nama anda) bisa kasembadan apa sing ana ati lan pikiran ingsun yaiku...(
SEDULUR PAPAT KALIMO KITA PRIBADImatur nuwun mas gaplek.....kulo nyuwun pituduhe ilmu kejawen,domisiline panjenengan sing lengkap wonten pundi martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Thu Jul 23, 2009 2:06 pm kagem mas gaplex yang terhormat. kuwi yen wis nglakoni kadang ana godhane ora? mesthi ana ta? AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Tue Aug 11, 2009 4:46 pm papat kebalt lima pancer.....sing diarani sedulur papat iku dudu kang kawah adi ari ari mas .....nanging patang dat/elemen sing marahi dadining manungsa (iki kepercayaan jawa ajaj digawa nang ilmu biologi utawa kimia) yaiku lemah, geni, angin lan banyu...sing mapan onowetan kidul, kulon lan lor....dadi kebalt papat iku artine lor kidul etan lan kulon....sedulur sing mapan.. ono wetan si
pasarane pon. lemah mapan neng elor warnane ireng pasarane wage.lah sing jeneg pancer iku wis kethok papane neng tengah pasarane kliwon, warna manca warna....mula sinebut sedulur papat amarga yen ora ono patang anasir/unsur /elemen iku mula ora bakl dadi jasading mnengso.. lan si pancer (sukma sejati sejating sukma sakak pangeram sing murba misesa jagad) iku sing ngripi jasad... mula sinebut sedulur papat lima pancer...kanthi mengkono jelas sing sinebut seulur papat kalima pancer iku ora ana neng endi endi nanging yo anan neng awake dhewe....sing papat dadi jasad sing pancer sing ngripi jasad....ngono
PAPAT KALIMO PANCER Thu Aug 13, 2009 10:49 am Asmaraningtyas wrote:yo ojo mung sap sip....komentar po takon ngono loh.....nggih pak...kulo ming saget komentar "siip iki" ngoten pak. Nyuwun ngapunten pak.... martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re:
nyumurupi kebalat papat utawa sedulur papat sing sakak ansir geni, lemah .banyu lan angin. mula wong iki wis cedak karo pangerten marang ing sangkan. nah dimen ngerti tenan marang sangkan utawa asal usilng manungsa mula kudu bisa laku. Elinga tembang kinanthi " ilmu iku......kelakone kanthi laku.....yen wis ngerti kudu ngert uga paraning/jantraning ngaurip...yaiku paran. Mula wong jawa kudu ngerti sangkan paraning dumadi.....nah saiki tak jlentrehke dumadi wae...sing cedak karo topik sedulur papat....dumadi iku artine ana, ada...basa inggrise "being"lha jelas anane manungsa amarga seulur papat mau... mula nek menungsa pingin tetap ana (exist) lan diangep marang sesamaning titah..yo kudu eling marang asal usule..1. manungsa asale saka banyu... mula manungsa kudu bisa kaya banyu...banyu iku diselehke ember yo koyo ember...diselehke botol yo koyo botol diselehke ngendi wae bakal kaya utawa cocok karo papane... nah karna menungsa iku saka banyu asale mula sing bisa empan papan. maksud iso adaptasi karo lingkungane. ketemu wong tani isao kaya wong tani omong bab bab tetanen, ketemu guru yo isao kayay guru..ketemu kyai yo ngerti apap sing kudu diomongke lan ditindake...lsp....mung nek ketemu wong edan..yo karepmu..apa ya arep melu edan apap ora...utawa maneh ... banyu sing paling gedhe iku segara. lha manungsa iku kudu duwe ati segara. Maksude.... coba etungen ono pirang yuta kali sak indenge ndonya iki... kabeh ngawa banyu , ngawa sangkrah, ngawa tahi... ngawa bangke mlebu segara.... nanging segara ora tau mbludak. seman uga manungsa nadyan saben dina anan sing gawe cintraka.. nglarani ati nek isa ya kayao segara ora sak mluntak... ora sah nesu... sing sabar kayay segara...patrap kang mangkenen ki sing bisa gawe indahing donya lan kuate paseduluran...2. manungsa asale saka lemah.wacacnen postiinganku sak durunge...3. manungsa iku sakak geni....geni iku asipat ngentekake apap wae sing diobong... mula manungsa sing uga digawe sakak geni kudu bisa ngrampungake app wae sing kudu ditandangi... kabeh gawean, sesanggeman.. kudu bisa digarap kanthi apik lan rampung.semono uga geni kuwi asipat madangi... mula dadi menungsa kudu bisa ngawa pepadang kanggo sesamning nagurip. Bisao manungsa iku dadi wong sing cepet tanggap ing kahanan, bisa menehi pepadang wong sing lagi kepetengan... manhe pangentheng entheng wong sing kabotan..bisa mbiyantu wong sing lagi kasusahan...iku sipating geni utawa latu...4. Manungsa uga digawe sakak angin.... angin iku ora tau milih papan panggonan... neng endi wae mesthi ono angin...mula dadi manungsa sing cinipta sakak angin kudu bisa uga dadi angin. maksude...kudu bisa njembarake pasrawungan....terkenal neng ngendi papan... ditampa neg ngendi wae....yen sira para manungsa bisa ngelakoni dadi patang bab iku mula uripmu bakal sampurna lan uga enak lan tentrem......ngono .........nah masalh laku sing kudu
Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Thu Aug 13, 2009 2:54 pm Matur sembah nuwun....Sedurlu papat kalimo pancer : "ono wetan si banyu warnane putih, pasarane legi. ono kidul sedulur sing mapan geni pasarane pahing warnane abang, kulon si angin
wis kethok papane neng tengah pasarane kliwon">>Legi, Pahing, Pon, Wage lan Kliwon : nopo wonten gandeng cenenge kalian weton / "birth date"????Kakang kawah, Adi ari2, lsp meniko nopo njih??Monggo
ireng aln kuning iku nglambangake banyu (cairan) sing nguwasani awake manungsa. abang iku nglambangke getih, putih nglambangke banyu putih (getah bening), ireng iku nglambange banyu isining limpo, sing kuning iku nglambangke cairan apa ye??? kok lali aku....sing jelas sipating manungsa iku bisa ditonton sakak dina kelhirane (nurut wong jawa loh ya) copntone nek lahir pahing papane neng kidul warnane abang... tegese... bocah sing lahir pahing iku siong ngwasani awake getih... warnae abang sifate bragasan...gampang nesu.....
guwa garabane ibu (ketuban pecah) mula karana banyu iku mbiyene sing manenhi lan jaga kasarasan lan kesalamatane si bayi mula diangkat dadi
lan arai ari (nek wedus jenenge gendawon...lahire utawa metune sak wise si bayi metu... karana mbiyene ari ari (utamane si puser) iku sing menehi pangan karo si jabang bayi MULA DIANGAKAT SEDULUR karana metune keri mula sinebut adhi..... iwan setiawanKorLapLo
kebalt lima pancer.....sing diarani sedulur papat iku dudu kang kawah adi ari ari mas .....nanging patang dat/elemen sing marahi dadining manungsa (iki kepercayaan jawa ajaj digawa nang ilmu biologi utawa kimia) yaiku lemah, geni, angin lan banyu...sing mapan onowetan kidul, kulon lan lor....dadi kebalt papat iku artine lor kidul etan lan kulon....sedulur sing mapan.. ono wetan si banyu warnane putih, pasarane legi. ono kidul sedulur sing mapan geni pasarane pahing warnane abang, kulon si
pancer iku wis kethok papane neng tengah pasarane kliwon, warna manca warna....mula sinebut sedulur papat amarga yen
sing murba misesa jagad) iku sing ngripi jasad... mula sinebut sedulur papat lima pancer...kanthi mengkono jelas sing sinebut seulur papat kalima pancer iku ora ana neng endi endi nanging yo anan neng awake dhewe....sing papat dadi jasad sing pancer sing ngripi jasad....ngono
karo sing jeneng e "cakra" ora mbah?.. ASDDPresidiumLokasi : 7°49'LU 110°22'BTReputation : 72Join date : 20.02.09Subyek: Re: PAPAT KALIMO
uwong.. utowo sing tak yakini..jan jane ora perlu muter2 nganggo istila2 sing rodo
Re: PAPAT KALIMO PANCER Thu Feb 06, 2014 12:04 am Nuwun sewu, salam kenal kagem kakang-kakang sedoyo. seneng ki sinau sedulur papat limo pancer, aku arep takon ki kang, hubungane sedulur papat limo
Tresno iki dudu mung dolanan, kabeh mau amargo kahanan
Seng tak jaluk amung kesabaran, mugi Allah
hoo je, saiki kabeh-kabeh nganggo "e-" kabeh,
doyan dagelan, ajari aku ngeblog koyo mas to, blog ku isine coppasan kabeh :'(ReplyDeletekasamago8 March 2016 at 11:27waduh telat iki.. pengin melu
Play | 6:16About Tags Tags: Gambus, Miladianur, Muslikh, Tegal, Lemah duwur,
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan wondering point than please bisa oran? wicara, pangitungan kaca policy. Art
kowe di....Iki wacana iso nggo sharing ro kabeh sopo wae...ora mbedak2ke mboh sing duwe anak lan sing bujang, koyo aku maksute kuwi .Hemmm pacaran maneh.....NEk jaman sakiki wis susah d atur jek carane pacaran kuwi...malah nek d batesi wektune nek mbengi tekan jam 10 malah ono sing mblandang tekan jam 12.Sakiki ra perlu nyalahke siji lan sijini, seko awke dewe wae. Wong seneng kuwi lak rasane kopyo ngono kae lho.Tur maneh nek seneng kuwi g mbedak2e opo wae.Aku rung arep nanggepi...rung ono bayangan jekkk...suk kapan2 ....tak tanggepi
tak undho duwur.mabur'o ngetutke angin sing dhuwur..golek'o kawruh lan urip..tekan ngendi wae kowe pengen..ananging...yen musim'e mendhung..opo wis meh udan, kui wektune awakmu tak tarik bali.aku ora
ajur...lan wis ora mbentuk layangan maneh..paling2 gur kari ragangan/rangka layangan...lan ngertio nduk..arang banget uwong sing gelem njupuk lan manfaatke ragangan layangan kui mau...SEWU SIJI WAE DURUNG MESTI...paling2 dijupuk ning yo gur
nduk..aku wis menehi kesempatan lan kebebasan kanggo awakmu golek kepinteranawakmu kudu iso manfaatke kui...mung siji pesenku...awakmu arep lungo tekan ngendi wae, kui hak mu..nanging..suk nek awakmu wis tuo....
kui ibarat'e koyo layangan...menowo angin apik, awakmu tak undho duwur.mabur'o ngetutke angin sing dhuwur..golek'o kawruh lan urip..tekan ngendi wae kowe pengen..ananging...yen musim'e mendhung..opo wis meh udan, kui wektune awakmu tak tarik bali.aku ora mungkin ngundho layangan ing langit mendhung..okeh resikone..lagian yo ndukk...menowo layangan kui kudanan, ajur...lan wis ora mbentuk layangan maneh..paling2 gur kari ragangan/rangka layangan...lan ngertio nduk..arang banget uwong sing gelem njupuk lan manfaatke ragangan layangan kui mau...SEWU SIJI WAE DURUNG MESTI...paling2 dijupuk ning yo gur dinggo urup2 geni..tur yo gur iso sedhelo murupe...bar kui mati...mulane...ngati ati karo awakmu yo nduk..aku wis menehi kesempatan lan kebebasan kanggo awakmu golek kepinteranawakmu kudu iso manfaatke kui...mung siji pesenku...awakmu arep lungo tekan ngendi wae, kui hak mu..nanging..suk nek awakmu wis tuo....OJO GAWE REPOT'E WONG TUO
kito kudu bisa nggunaake sarana komunikasi iku supoyo migunani kanggo kemaslahatane umat kabeh :Pacaran bocah saiki dipengaruhi karo informasi sing ditompo soko macem-macem sumber utamane media elektronik :Kanggo mbentengi pengaruh olo soko informasi-informasi iku mulane kewajibane wong tuwo lan masyarakat nyangoni generasine kanthi akhlak kang mulyo;kanggo kang ngaku nganut agomo yo kanthi piwulang agomo kang bener, lan peran masyarakat yo podho peduli
dituturi supoyo bener ning yo kanthi coro kang apik, coro kang apik iki sing angel ..... amarga perlu sinau lan tekad kang gedhe .... lan dukungan soko lingkungan Kudu ono gerakan "TEKAD BARENG MUJUDAKE
wis kroso, arek iki bakale ciloko. Lha wng nyabrang ngawur."
"Wis ojok diseneni, arek iku. Jenenge ae sik arek..."
"Hei... Ojok Lapor Polisi... Gak opo-opo kok..."
ngene iki ramudeng aku kang…. hahaha….
Asemik…. komentarku sing Rock dimoderasi, sing iki ora….
Sentimen sajak’e cah…. hahaha….
nongol-nongol… ndang mulih …..pak paijo.
ndang mulih …..pak paijo.
cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
ngono iseh jomblo, tapi nek saiki, yo
Yudhistira wis gedhe.. kepriye kiieee mengko?? (ngapak mode: on) banjur nasibku lan sakadang kepriyeee’??????? yen oleh aku arep dadi pepalang lan tak sirnakake kabeh kae anake pandhu…
Nuntun olehku mlaku miyaki alang-alang kang dadi pepalang
Esemmu miyak ati kang kecacah mring gajah
Pikirku dadi ciyut kagusur gebyaring donya kang sarwa ngudhal rasa nafsu
Tembang Kenangan.mp3 Tembang Kenangan Kompilasi Nostalgia 80-90an (Lagu Kenangan Indonesia)
Tembang Kenangan Kompilasi Nostalgia 80-90an (Lagu Kenangan Indonesia).
cangkeme driyono sbg taruhanya arep suwek tembus kuping kiwo sampek kuping tengen……
Saran’Q ora usah podo kakean ukoro,kabeh kuwi iseh wacana,mengko wae didelok prkbmbngne sak bare kongres,arep ditarik pssi yo syukur,ora yo syukur,mmg kuwi wez wayahe,seng pntg smp tuwek,smp elek,ttp dkng persibo,BRAVO PERSIBO
Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki Depth kang
Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan
nuwun ingkang tanpo umpami sampun ngrawat soho mbimbing kawulo ngantos dumugi ngancik dewoso...Tresna kawulo tanpo pepindan kagem
Penafian callfuck.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
Prusice (Jerman Prausnitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prusice&oldid=1090752"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Astana (Sangskreta: sthāna sing tegesé "papan"), iku ing Jawa tegesé pasaréyan, utamané pasaréyan para ratu utawa anggota kulawargané.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.48, 1 Maret 2016.
3 Responses to "Panji Setio Utomo" fieApril 25, 2010 at 4:32 PMIyo arek iki ndak ngomong-ngomong arep Resign. Aku ae eruh wingi teko Mbak Yeni.Tapi tenang ae kan sek onok awakmu Rik, Onok
wong lanang sing biasa nempiling bojo atawa wong wadhon, men disamber bledeg jgeer modhar….
PROFIL KECAMATAN GARUNG KABUPATEN WONOSOBO TAHUN 2010 | Kecamatan Garung Wonosobo
segone dadi sak latar.Pranyata tembang iki ora mung sekedar ukara tanpa makna. ana maknane kang jero ing tembang kang sakeplasan kaya mung lelucon iki. Maknane yaiku :gundul pacul = menungsa nalika isih cilik /
nggih ngerti sak iki aku.. maturnuwun pak! Mayansah
sewu nderek urun rembuk Menthok... Menthok... Tak kandhaniMung rupamu... Angisin - ngisiniMbok yo ojo ngetok ono kandang waeEnak - enak ngorok ora nyambut gaweMenthok... Menthok... Mung lakumu...Megal - megol nggawe ngguyu...
Mugo mugo sing siji kuwi KuloDibawah Bendera Revolusi Sponsored contentSubyek: Re: MAKNANE TEMBANG DOLANAN MAKNANE TEMBANG DOLANAN
entenana sedhela maneh aku wis bali. Sedhela yen dikramake dadi …. a. mangke b. sekeca c. sekedhap d. rumuyin 2. Geguritan iku padha karo . . . . a. puisi Jawa b. tembang Jawa c. purwakanthi d. sastra Jawa
ing ELS (SD Walanda) Majakerto lan HBS (SMA Walanda) ing Surabaya. Tamat HBS banjur nerusake menyang THS (Sekolah
Panjenengane kerep anyerat ing surat-surat kabar bab idham-idhamane bangsa Indonesia, awit bener-bener kepingin ambantu lan ikhlas lahir batin kanggo kabeh bangsa ana ing Nuswantara. Kapethik saka buku Pinter Basa Jawa Kelas 5 I. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanti trep ! 1. Apa arane irah-irahan wacan ing ndhuwur iki ? Wangsulan : ………………………………………………………………….. 2. Asal-usul kapethik saka buku apa wacan ing ndhuwur iki ? Wangsulan : ………………………………………………………………….. 3. Panjenengane arep anyerat ing surat-surat kabar. Kepriye ukara iki yen
Mbujung geguritan sadawaning milining banyu panguripan Esuk iki sliramu nglarak lan mbandang inpening kadang tani Ana tangis
anyar ing pasar, sing diarani jejer yaiku . . . . a. Bu Yati b. mundhut c. ageman anyar d. ing pasar 5. Anak polah bapa …. a. bungah b. kepradhah c. susah d.
mangandhap katingal Wanodya yu kuru aking Gelung rusak wor lan kisma Kang iga-iga kaeksi Tembang Macapat Kinanthi ing dhuwur iki gatrane cacahe ana . . . . a. nenem b. pitu c. wolu d. sanga
9. Pucung, Pangkur, Dandhanggula lan Sinom kalebu tembang . . . . a. dolanan b. macapat c. gedhe d. tengahan 10. Ing ngisor iki kalebu uluk salam ana telepon, kajaba …. a. halo c. Assalamualaikum b. Kabar kula sae-sae kemawon d. Sugeng Ndalu 11. Santi lan Fitri lagi mangan roti, tembung mangan roti yen ditulis aksara jawa yaiku . . . . a. b. 12. Godhong kecipir, mrambat kawat Najan gak mampir, . . . . a. gula abang b. ati
iku kudu taberi sinau, tembung taberi sinau padha karo . . . . a. tandang b. trampil c. mempeng d. emoh 21. Bukune digawa Mas Adhi. Ukara iki klebu ukara …. a. tanduk b. tanggap
Bocah kok wira- wiri wae ana apa? d. Suasana peteng ndendhet amarga ora ana lampune c. bisa keblingger d. nanging liwat 23. a. nyuwek godhong b. golek godhong Aksara jawa iki yen ditulis latin unine…. c. ngundhuh gedhang d. ngethok gedhang
13. Malem Minggu simbah mirsani wayang kulit ing alon-alon. Alon-alon kelebu .... a. jejer c. wasesa b. katrangan wayah d. katrangan papan 14. Basa krama alus ngisor iki sing bener yaiku …. a. Kula dereng kersa dhahar c. Ibu nyukani sangu adhiku b. Bapak kundur saking
ngendi ? ukara iki kalebu ukara . . . . a. pakon b. andharan c. pitakon d. akon 25. Ndang mrenea kabeh dak wenehi panganan ! Ukara iki kalebu ukara . . . . a. pakon b. andharan c. pitakon d. akon Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki kanti tembung sing mathuk lan trep! 1. Kula nember sepindhah sowan mriki. Tembung sepindhah ana ing ukara ing dhuwur iku kliru, sing bener ………….. 2. Sumilire angin awan iki
tegese …………..………… 3. Baskara lan adhine njabuti suket ing plataran. Lesane ukara ing dhuwur yaiku ……………………………………………………
16. Yen dadi wong iku lagi dipiandel wae aja dhuwur atine, tembung entar dhuwur atine yaiku . . . . a. sumringah b. seneng c. sumeh d. gumedhe 17. Mbalung janur gelema paring usada. Mbalung janur saka wangsalan iki tegese yaiku . . . . a. sada b. janur c. blarak d. bathok 18. Pak Rahmad kae nadyan uripe kurang pangan nanging seneng weweh, beda karo Pak sukir, uripe mulya nanging …. a. lama b. cethil c. susah d. sabar
4. Samubarang kang ngalang-alangi bakal disingkirake Rawe-rawe rantas …………………………………………………………………. 5. Golek iwak wader kanggo lawuh. Iwak wader yen ditulis nganggo aksara Jawa dadi ……………………………… 6. Aksara urip ing pungkasaning gatra diarani ……………………………………… 7. Pamularsih lan Kusumastuti iku kelebu tembang ………………………………. 8. Siti Yanto : "Mas Yanto, kalawau wungu jam pinten?" :"Aku dhek mau ………………………………. rada awan, jam lima."
4. Tulisake ukara pitakon sing wangsulane “dhek wingi”! Wangsulan : …………………………………………………………………
5. Bapak lagi ngresiki pekarangan. Ukara ing dhuwur iki dadekna ukara tanggap! Wangsulan : ……………………………………………………………………….
9. ….. …………………… akehe sapimu? 10. Sandhalku keri ning sekolahan. Sandhalku yen ditulis gawe aksara Jawa dadi …………………………………. 11. Manuk emprit, ménclok godhong tebu. Dadi murid, sing …………………………………………………………………….. 12. Ibu wis mulih saka Semarang. Basa kramane mulih ana ing ukara ing dhuwur yaiku …………………………... 13. Aksara Jawa iki yen ditulis latin unine ………..
arep lungo menyang omahe simbah. Wangsulan : ………………………………………………………………… 2. Tulisake ukara sing ngemu surasa jejer, wasesa lan katrangan wayah! Wangsulan : ………………………………………………………………… 3. Gawea ukara sing gawe purwakanthi guru swara Wangsulan : …………………………………………………………………
opo koyo ngene susahe wong kere ameh nyandeng tresno kalah karo bondo 2. Kelingan Mantan
suwun mas budi foto kulo sampun wonten ing mriku ,,,mugi dados ke anggotaan ingkang sah n barokah,,,,,,,,,,,,,,,tapi foto kulo kok boten wonten jenenge……..
paringi nami nggih,,,, wawan, madiun
21 November 2010 @ 6:58 am Balas	matur suwun mas, foto kulo sampun wonten ing mriku, mugi insya alloh kabeh gamer dibarokahi kaleh gusti pengeran
November 2010 @ 12:16 pm Balas	matur suwun mas, asmo kulo sampun majang dteng mriku. . . . . . . . . . . . Matur suwun. .matur suwun , , mugi gusti pengeran ngijabahi panjenengan. . .
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Memahami Filosofi Tokoh
kang cumlorot ing guwa garbane si....................... gandrung-²
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani.
Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.
Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.
Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.
Ing jaman iku ana pujangga kraton aran “Prapanca” (Budha).
Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.
Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.
Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra,
putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.
Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.
Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.
Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.
Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta
juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.
dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu
Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.
Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan manèh
sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.
Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.
Madu Tawon Gung: Madu Tawon Gung Kemasan Kecil
ingkang wonten ndhuwur puniko luwih ngguyokke tinimbang tiyang ingkang wonten ngandhap, kados kulo lan panjejengan sedoyo.
Untung disik udu dapile dewe, dadine gak tak contreng…..
lha rak tenan! wong Jateng melu serik to??? aku yo rak lilo nek diwakili pemadat kang!…
leres mas! najan menawi kula dipun pasrahi amanat saged mawon nggih mboten kiyat, ning langkung becik mekaten, tinimbang ngoyak amanat, pengin dados ningrat utawi pejabat nanging mboten
aku ki bondo nekat…, learning by doing… nek ra ngerti tekok kiwo tengen sopo wae sing iso ditekoki…
pancen tak sengojo dipisah sing kanggo monetize (pragmatis) karo sing murni kanggo
February 26, 2009 at 8:57 am
Wis gol e gae sopo ae gelem, sing penting menang. Wong gol ae kok ruwetke, sing pentg
sakjane piye toh iki rumuse kang ??? *pgn ngejar top komeng*
SERANDIL. YEN SIRO ORA GELEM BALIK TAK GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE LELEMBUT, IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH (1x)
meneh wong cilik isone gur manut karo wong nduwur,
Jalan Rembang-Blora, Kabongan Kidul, Kecamatan Rembang, Kabongan Kidul, Kec. Rembang,
Jakarta (entah yang keberapa) =-.
jroning Kur’an nggoning rasa yekti
opo opo mgkn yo pengaruh teko pimpinane. Nek pimpinane gandrung bola. Piye ra piye tetep di obraki bwhane kon ndang cepet ngrampungke. Tp
Nek disiarno ning kene ki sakjane sueneng, tapi rada2 isin…
Edan po, dipropagandakan kok rak seneng.
Bisaku mung motar-matur nuwun, rak biso mbales opo2.
kae, makane saiki panjenengane dadi golekan. lah, ning kene kok malah didudohne cara gampan membuat file 3gp. (lmao)
.-= denologis´s last blog ..Menggendong Burung Merak =-.
supir becak, kampleng nek gak tahurumahnya pak marsud (idiot)
.-= suryaden´s last blog ..Telaga Ngebel =-.
Apik meni ra carane ngluru daleme Pak Guru? Coba yen takon tukang ojek mesthi saurane, “Lha porah, Nang!”
Sawijining kewan alasan memper wedhus, nanging ulese mrusuh kuning ngemu giring arane kidang kencana. Aja dumeh kidang, nanging beda lan kidang liyane, dheweke duwe prabawa kang gedhe, nganti gawe
iku ngerti padahal rak mudeng babar blassss
ket mbiyen sing jeneng roy suryo njaluk di kampleng…
Kabupaten Temanggung Temanggung, Kabupaten Wonogiri Wonogiri, Kabupaten Wonosobo Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan,
TAK BISA TIDUR TANPA SARUNG | BLOG-e WONG JOWO
Reply Beny on 8 November 2016 2:10 pm
Wes…mumet kabeh,lha siji drung rampung kie mlah sijine arep melu2 gawe kisruh meneh….opo drung puas gawe goro2 neng elor karo etan,opo perlu diciak sisan seng kidul mumpung musim panas iki….mugo2 wae
MAT PITHI TOPO NING GUNUNG BATHOK (BANYOLAN JOWO ) | BLOG-e WONG JOWO
limang wulan meguru, Mat Pithi diwekasi
gurune ” Mat…, ilmu sing mbok sinaui wis
bener-bener nuekat. Deweke topo terus gak
atik turu nang guwo gumbul karo jerangkong,
kalir. Pas dino ke-pitu, dalu pisan, ono wong
tuwo muncul ning guwo mau iku. Wong tuwo
iki langsung wae ngomong “Mat..mat..!, gak
ngene wae, koen iso njaluk opo wae tak
kabulno, tapi mek ping telu thok”. Karo mikir
gak sepiro suwih, Mat Pithi njawab “O.K…!”
“Mbah.., rupoku iki lak gak sepiro elek, eeh…!
Mat Pithi langsung kocoan. Ndelok awake sing
Pikire cewek sak suroboyo mesti kepincut karo
Urung suwih senenge, Mat Pithi moro-moro
mecucu wae sak wise metu teko jeding.
Rupane “manuke” gak melu dempal. Gamblese
Mat Pithi jik podo karo biyen cilik lan
bungkring. Mat Pithi dadine kepikiran terus.
permintaane Mat Pithi. “Mat…gak suwih
maneh barangmu koyok barange jaranmu iku”.
“Suwun..suwun..suwun Mbah…, iki sing
aksara Jawa Kuno prasasti : "Lawase rajeg wesi duk Pinerep kepereg dening wong
Ahang Behtaraneh Davod Bostani Marde Tanha Music
Wah, ora tau, lah wong motore wae ora tau dikumbah kok 🙂
mendadak podho tangi njuk podho marani asal usul sworo adzan mau, termasuk Pak RT Paijo. Naliko Pak RT Paijo lan warga tekan ngarep lawang Masjid, weruh
BARENG-BARENG SISAN... JANE SING EDAN KI SOPO,,,?!? HAH,,,!!!!!??" Akhire warga podho bubar dewe-dewe, termasuk Pak RT Paijo sing sumingkir mlipir alon-alon mulih. =>>>> PESEN MORAL : Mending di cap edan nanging isih eling KEWAJIBAN, timbang di cap WARAS jebul lali KEWAJIBAN.
VERSIONSejatosipun kula kepingin sanget,ngedalaken lan nunjukaken budaya jawa ing solo indonesia punika wonten ing website kulo (www.businesssolo.com)Kulo kepingin sanged budaya jawa saged dipun pirsani tiyang tiyang wonten ing jagad punika.Amrih kaliyan mekaten jagad punika saged ngertos menawi wonten kutho naminipun solo ingkang gadhah budaya ingkang sae.Kadosto bedoyo tarian,wayang,tembang,lan sanes sanesipun.Namung nanging kulo sakpunika dereng saged ngedalaken video utawi foto amargi kula taksih terbatas alatipun.Kala wingi kula sampun nyobi pados sumbangan nanging ingkang maringi taksih saking offline dereng rencang saking Internet.Awit sebab punika kula badhe nawaraken sinten kemawon ingkang maringi sumbangan dateng kulo sinten kemawon badhe kulo kirimi file jpeg gambar aksara jawa.Sakaderengipun kula Maturnuwun menawi wonten ingkang purun
mainan opo tho mas Muh?" tanya salah satu diantara mereka. "Iki jenenge puteran bluluk, dolanan bocah jaman biyen, ngene iki lho carane dolanan!" jawab
ws angel sing jenenge kopas mengcopas kuwi,,,ws membudaya ketoke,,,pa
Pancen joss tenan cah Magelang iki ik... ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi4 May 2014 at 22:01Wedian.. aku dipuji ro wong rembang.... wah,
kuwi sing ngopas mesti kowe sing gek nyamar tho mo? wkwkwkwDeletesu
nulis dewe, yen gelem ben sinau marang mas agus karo nggawa gula teh, plus kopi torabika...semogaReplyDele
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Melepas Amarah, Meraih Keikhlasan
marsudiyanto´s last blog post..Biar Lambat Asal Meningkat
YAKOBUS 1:3 | jalaran kowé padha sumurup, menawa pandadar tumrap pracayamu iku nuwuhaké
YAKOBUS 1:33jalaran kowé padha sumurup, menawa pandadar tumrap pracayamu iku nuwuhaké
Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)
Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)
nètès nang gigir kowen sing lèndhotan pedhut sing ngawé-awé méga nyawang umur sing semingkir
satunggaling solah budi pekerti ingkang luhur inggih punika kita kedah nggadahi andhap asor dumateng tiyang ingkang
Bupati Pilihané Rakyat (kolom Ngapak)
sanget lagu-lagunipun sampun kulo donload. Kulo nembe pados2 lagu2 Manthou’s. Alhamdulillah.
Comment by BENTENGDIRI— Agustus 23, 2009 #
yo wis aku trimo alasane sampeyan… tapi nek iso isi sms or tlp karo Dilla opo ae, iku nek iso yo perlu di critano
[Reply]	Ngip February 26, 2009 at 11:03 am
saiki gantian aku sing kenek FUCKING karo juragan ku..aku njaluk sepuro iki mergo Dilla lho..
[Reply]	Didik February 26, 2009 at 2:11 pm
mugi Gusti tansah paring barokah dumateng panjenengan... ReplyDeleteAdd commentLoad more...
Wetan, Panjang Wetan, Pekalongan Utara, Kota Pekalongan, Jawa Tengah 51141, Indonesia
muqorrobin	chikupunya said: ketoke sing kamen rider durung wonten
Tuladha : peksi glatik, kancil nyolong timun, kancil lan baya.Mite.
Dongeng kang isine mendharake kedadean kang ghoib ono hubungane karo kepercayaan jaman kuno.Tuladha : nyai rara kidul.Legenda.
Dongeng kang nyritakkake dumadine alam utawa kaanane alam.Tuladha : mula bukane Surabaya, Banyuwangi, Tengger (Joko seger lan Roro anteng), Senduro.Sage.
sampeyan nggihDeleteReplyIvan Purnawan22 December 2014 at 21:30Saiki aku ngerti nopo okeh jin sing
ing. računarstvadipl. ing. računarstvadipl. ing. geod.dipl.ing poljoprivredemba, dipl ingdipl.ing. računarstvaDipl. ing. kemijske tehnologijeing. računarstvadipl.ing.elektrotehnikedipl.ing.
opo koran susah gawe ndelok langsung ngunu lo mas maksud e
mainan opo tho mas Agus?" tanya salah satu diantara mereka. "Iki jenenge puteran bluluk, dolanan bocah jaman biyen, ngene iki lho carane dolanan!" jawab
dolanan jaman biyen gaweyan dhewe,dadi luwih kreatif kangReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi18 July 2014 at 11:38Cah jaman saiki ketoke wis
at 12:10"witing konco akeh jalaran soko bluluk"masio amung sederhana lan ora ragat ananging jaman mbiyen pas aku dolanan bluluk kambil ngene iki konco'ku iso soyo akehmesakne bocah saiki, dolanan'e mung gem nang internet, bener'o koncone akeh ning jarang ono sing kenalReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi18 July 2014 at 11:39mangkane mas, nek duwe anak cilik, jo lali diajari nggawe dolanan-dolanan kreatif koyo dolanan bluluk
ngilingno pas cilik'anku pas i kang . . Wakaka tapi yoh ojok dadi cilik terus , lek cilik terus ra rabi" engko kang :
ketel, mata amba rada belo, mranani ati saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.SEMONGGO
rahasia seneng dijak selingkuh.LINTANG KARAINAN: iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus gampang tersinggung tapi gampang tresna.DURGASARI: awak ipel-ipel nanging dempal, kulit sawo matang, rambut tipis, bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut
sumringah, mata mblalak, badan rada gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda, seneng nulung lan bisa sabar.	(Eko Wahyu Budiyanto/CN37)
Enak Nalika Jamane Pak Harto | cerita lucu
February 26, 2016 olive	Leave a comment
CeritaLucu.ilmci.com – Sawijining dina, Glendoh sing umure ngancik 76 tahun lan putune Klithuk kelas 1 SMP lungguh enggar-enggar rasa ing sangisore wit asem.Klithuk: “Mbah, njenengan rumiyin nate kepanggih Pak Harto?”Glendoh: “Iya cah bagus. Simbah mbiyen pengurus paguyuban mantan pejuang. Tau diundang Pak Harto ing Gedung Agung Jogja.”Klithuk: “Kula badhe nyuwun pirsa, Mbah Kakung rumaos sekeca nalika jaman Pak Harto punapa malah jaman sapunika jamanipun SBY?”Glendoh: “Ya genah cetha kepenak jamane Pak Harto…”Klithuk: “Pawadanipun punapa kok Mbah Kakung rumaos langkung sekeca nalika jaman Presiden Soeharto?”Glendoh: “Ngene, jaman Pak Harto kawitan dadi presiden kuwi
suwun kagem guru-guru kulo ing :1. TK pertiwi 18 panggang ;2. SD Sawah II panggang ;3. SLTP 2 Panggang ;4. SMA 1 wonosarimaturnuwun sanget sedoyo ilmu, ketrampilan, toto kromo soho pitedhah ingkang sampun bapak/ibu paringi saenggo saniki kulo saged dados manungso engkang gadah akeh kawruh kang migunani kagem kulo lan sak podo. mugi2 bapak/ibu tansah angsal ridho gusti Alloh ingkang moho agung, tansah
ora iki? nek iyo matur nuwun kagem Dosen-dosen/Widyaiswara wonten STAN Jogja, AA YAI lan sedoyo mawon bapak2/ibu2 ingkang tansah nyebar
· Bantul, Sleman, Wates / Kulon
walaupun mung ngono lan ceritane ora ngono tetep wae
wah jian lucu tenan tulisane sampean, sampean pancen ngene mas.lha trus kaos palu arit urusan e opo kok lapor pulisi yo mas yo yen ra reti urusan e ? ncen kadang ki wong kene ki lebayReplyDeleteben wicak2 March 2015 at 07:50mas agus mas agus, njenengan
gambar palu arit njur foto nok ngarep lapangan merah plus backgound gedung kremlin.. wong rusia sing weruh malah ngguyu... yen tak pikir-pikir
wae wong Indonesia sing weruh dho mesam mesem, ngono wae kok digawe repot... jan lebay tenan kae menungso sensitive, boro boro paham komunisme kuwi opo, durung karuan pas jaman PKI wis lahir..
sing apik. Tapi pingin nggambar perkakas langsung ning klambine mbak Anin to...nggambar nganggo spidol snowman cilik, nek perlu nganggo petelot ben ra rampung rampung...ben mbak Anin keri koyo diithik ithik..ho oh to? Akyuu ngertii kok....ReplyDeleteAsya Darma3
kowe ki jan wagu tenan , nanging aku meri karo awakmu lha tulisanmu kuwi nyengit nyengit piye ngono ,,,
tonggo dhewe kok...DeleteReplyAnonymous4 March 2015 at 08:51Terkadang saya merasa Hassssyuuu.... nek ngerti cah iki jian mendem, Arep jupuk Ni Mas Ayu ANIN dadi bojoWesss lah mbok ya ooooo ngonoyen aku seneng enek wong sing percoyo diri..... kwkwkwkwkwkReplyDeleterizalina yuni
tenan tulisanmu Gus...ReplyDeleteRiana Umasita4 March 2015 at 09:06Bwahahaha...ancen bocah gemblung. Tulisanmu ancen nyentrik lan lucu tenan
ReplyDeleteHerbal Mulia4 March 2015 at 14:05Wah pancen nggawe ngakak ki ceritane...lucu-lucuwkwkwkwkReplyDeleteFirla Laksitasari4 March 2015 at 14:41wesss...ketok pinter ki...hihihi...mas di
kok rame tenan, si mbak nggawe kaos wae wes gonjang ganjing ..mehndahniyo yen ORA NGGAWE .....byuuhhhReplyDeleteBolang Gayo13 March 2015 at 10:28
endog manuk puter Streptopelia risoria- ing Muséum de Toulouse
Manuk Puter utawa The Ringneck Dove (manuk dara kalungan), Ring Dove (manuk dara ali-ali), lan Barbary Dove, Streptopelia risoria, ya iku manuk omahan saka kulawarga manuk dara (Columbidae). Manuk puter wis dadi ingon ingoné manungsa watara 2000-3000 taun amarga lulut (ora giras), gampang rumatané, lan uripé dawa (nganti 12 taun).
Pérangané[besut | besut sumber]
Manuk Puter duwèni ukuran kira-kira sak kepelan tangan, dawané udakara 30 cm (endhas tekan buntut), wuluné soklat enom ing kiwa-tengen endhas lan telih, lan malih dadi klawu ing arah buntut lan uga kang paling khas nduwèni kalung werna ireng ing gulu.
Papan uripé[besut | besut sumber]
Ing alam, puter umumé tinemu ing sawah lan tegalan kayadéné deruk.
Pakané[besut | besut sumber]
Kayadéné umumé manuk dara, manuk iki pakané kayadéné jagung, pari, otek/jewawut, canthel lan kacang-kacangan.
Pigunané[besut | besut sumber]
ingonKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 4 Sèptèmber 2016.
Reply	Jauhari says:	7 November 2006 at 10:42	#7 ario dipoyono
Kwi BANYU PUTIH tok le… sing marai wenak mari mangan IWAK LAUT GORENG
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
jeneng nini Kasih, umuré watara wolung puluh punjul semendhing, rambut putih mumpluk, mlaku thuyuk-thuyuk, sing weruh ora nylinguk apa maning manthuk senajan gemiyén dadi kembang lambéné wong se-désa.Tahun patang puluhpatan, akéh bujang, ora Jawa ora Jepang ngudang, ningén
getih, ora tau krasa kesel ora kober dandan, apa maning duwé gendakan.Tahun sékétan, negarané wis merdéka, si Kasih balik ndésa lagi ngerti lamona rama biyungé wis ora nana depaténi Landa jalaran Kasih dadi mata-mata gerilya ; Kasih mung nlangsa... tumbal negara merdeka.Tahun sewidakan, Kasih tetep ora mangan sekolahan,Kasih dadi buta aksara alias ora teyeng maca ora ngerti tur ora
luhé Nini Kasih."Siki, merdéka wis wolung windu... Kasih, kembang désa wis dadi nini-nini kari ngenténi pati. Nini Kasih manggon umah madhep ngidul kulon kuburan kiblat papat, saka papat kabéh decagak kon madan jejeg. Perjuangane, uripé, mangané, ora nana sing weruh lan aruh-aruh."Kiyé jamané
Pinarak mboten woten mriki dhahar panjenengan inggih kulo
ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta raharja . wonten
salah sawijining pangeran ingkang gesangipun sarwe kacekapan . pangeran kala
wau inggih punika putra mahkota ingkang bade nglajengake tahta kerajaan . Ananging
pangeran kala wau mboten marem kalih gesangipun ingkang kacekapan . pangeran
kapingin lelono. Nglampahi wono. Pangeran kepingin madosi jati dirine ugi
penggalaman gesang . saking mriku wau kawiwitan lelampahan gesangipun pangeran
ingkang manggihake sisihan gesangipun inggih punika lare wadon ingkang sae
tiang kaneman mlampah ngelewati wono ingkang rimbun . ningali kanan keringipun
mboten bilih wonten kewan utawi peksi ingkang saget dipun buru. Kaneman bagus
kalihan pandereke. Paneman wau sakyektosipun inggih punika pangeran ingkang
dadapan le… kowe arep ngapa neng kene??
Mbok rondo dadapan : Wah.. yow
wes…kowe melu mbok wae pie le ??tak dadekne anak angkatku yen kowe gelem.
Pangeran : Wah.. injih bu kulo purun
kowe dadi anakku.kowe tak jenengke ande-ande lumut ya le.
pengawal dan mbok rondo pergi menuju rumahnya)
injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji kalihan putri-putrinipun.
Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika
kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang
kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten
kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake
katresnonipun. Kleting kuning didawuhi nyapu,ngresiki griya lan ugi nyambut
Bagus!!!! Wahh gelem no….
Mbok rondo klenting : iyo,, mbok
rondo dadapan gawe saembara kanggo anake ande-ande lumut sing lagi goleki garwo
gen dadi putri sing ayu-ayu, sapa ngerti salah
sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut. Kleting-kleting : Iya mbok..
Kleting merah : wahh mesti aku sing
Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku
dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan
saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog. Kleting Kuning : Mbok… kulo bade
Mbok rondo kleting : Matur opo….?
lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel
mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah
ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade
maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun. Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten
niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah. (Musik 7 :
Kleting kuning : ameh ngapa kowe?..
sawijining lepen ingkang toyonipun santer , wonten mriku yuyu kangkang gesang.
Piyambake ingkang nguasani lepen menika . piyambakipun si yuyu kangkang ingkang
Yuyu kangkan : Hahaha… aku wegah Kleting kuning :
lepen menika asat , yuyu kangkang kacilakan lajeng kesah tebih. Sak lajengipun
klenting kuning saget lumampah nyebrang lepen menuju griya mbok rondo dadapan ,
griyanipun si ande-ande lumut. (Musik 10
: dirumah mbok rondo dadapan (awal) )
sawijining dusun ingkang nami Dadapan , mbok rondo nembe nyapu griya , wonten
ndalem mriku wau si ande-ande lumut nembe ngaji wonten salah sawijining surau .
ngentosi gengantilaning manah ingkang dipun janjiaken Gusti Allah kangge
Mbok rondo dadapan : Owh.. arep
nglamar ande-ande lumut… sek ya… tak omongne ande-ande lumut…
ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…
Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten
purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.
Kleting hijau : Cobi kulo mbok…
ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing
ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…
mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.
Mbok rondo dadapan : wah… ora glem
Mbok rondo dadapan : Opo.. arep
nglamar anakku??? Ora salah to…
Kleting merah : La iyo… rupamu elek
inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro…
Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki
kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman urip.
ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih
ndilalah ono sing seneng kok yo podho lanange to, Guuuuus, Gus!DeleteAgus Mulyadi12 February 2014 at 20:33Pancen'e hurung jatahe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haugastøl&oldid=874370"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
mung mbebayani awake dewe mending, lha iki seringe yo
diampunikagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
maafMangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng
kathak, pt birju, briju, kalaashram, indian dance, indian kathak,
kathak, pandit birju maharaj, kathak birju maharaj, kalashram, kathak kalasshram, saswati sen, kathak saswati sen
Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (
Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing
Hadiningrat.Sumatra, ujung airah-irahan amatir Tionghoa) nalika dipituturak? panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih
ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene
njenengan niki tiyang jowo nggih.............?jowo ne pundi?kulo nggih jowo.................tanpo maksud SARA............kulo seneng dados suku jowo n lair teng jowo.............boso jowo dados bahasa
4 Bab IV Penyelenggaraan Tugas Pembantuan UNDUH
5 Bab V Penyelenggaraan Urusan Pemerintahan UNDUH
“Pak, iku jenenge opo pak?” Tanya Eko, anaknya.
“Wah, aku yo gak ngerti le…ket eruh iki aku ono lawang iso koyo ngono” Jawab Wak Tam
sepurane kang Gajah, nek gojegane ana sing ra mathuk ning ati….
*bocahe dhewe kabeh…* 🙂
degan ae wes,, golek duwit kanggo dewe sek baru liane wkwkReplyDeleteGamis Katun
Reply ↓	MARTADIPUTRA SOHEL. on 25/05/2008 at 2:54 pm said:
” nuwun inggih,keparengo kawulo ndherek urun atur,bilih kanggenipun bongso Jawi utaminipun ingkang taksih mersudi tatakrami lan pratikel andhap-asor,tamtu mboten badhe nyupekaken prekawis unggah-ungguhing boso.
Pramilo,kagem poro kadang sutrisni boso lan poro ingkang kajibah dados pamucaling budoyo luhung puniko,monggo sami ngleluri boso Jawi kito kanthi atul tur sregep.
Mosok kawon kaliyan Ny……. ( saking USA) ingkang malah sinau bekso,tembang,karawitan lan pedhalangan jangkep ? Piyambakipun boten namung keprngin Jawi,nanging malah kepencut Jawi. Buktiinipun purun dipun semah priyantun jawi,rak inggih ? puniko bukti bilih boso jawi puniko boten kawon kaoto boso;iyan boso monco ing
ndalem sanget derek prihathos kalian tiyang njawi mekanti nganthos
mboten saget kromo utawi boso inkang alus utawi kromo inggil ndalem
derek prihaten mugi mugi tiyang nyawi mboten ngantos saget wicoro jawi
ndalem derek nyuwun supados adik adik kito bongso jawi derek nglestarekaken
menawi saben dinten kromo inggeh gampil sebab ipun munopo
sakmeniko lare alit mboten nate dipun ajari kalian tiyang sepuh ipun dados inggeh mboten biasa ngangge tatakrami jawi
nggih senajan saking the department of English teaching nggih sekedik-sekedih utawi little-little nggih pengen sinau ngginaaken boso jawi kanthi leres lan sae liripun boso jawi ingkang
Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.
Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa.
Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton ,
Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya.
Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan
Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.
Ing tahun 1601 Sénapati séda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi.
Berlindung dari 5 Perkara ~ Sugeng Rawuh
Kepingin urip mewah --- Inginnya hidup mewah.36. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka --- Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.37. Wong bener thenger-thenger --- Orang (yang) benar termangu-mangu.38. Wong salah bungah --- Orang (yang) salah gembira ria.39. Wong apik ditampik-tampik---
Aku yo wes tau lapor tapi wes suwe.. ketoke mbiyen ora ribet ngono kuiReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30 March 2016 at 15:54mbiyen
keceret nyawang fotomu dadi caleg GuzReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi18 March 2014 at 18:28kowe ki ng
Kemasan Panganan, Peti, Bungkus, Paket, Kaleng, Botol, Tas, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH RANCANG ARSITEKTUR, BANGUNAN LAN STRUKTUR
Omah, Sekolahan, Hotel, Sarana Olahraga, Jembatan, Gedung Konvensi, lan Liyo-Liyane.
Produk Mangsa Ngarep, Alat Mangsa Ngarep, Jasa Mangsa Ngarep, Kutha Mangsa Ngarep,
ANUGERAH RANCANG MANUFAKTUR LAN EKSTRAKSI SUMBER DAYA INTI
Proyek Rancang Manufaktur lan Ekstraksi Sumber Daya Inti lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH RANCANG PRODUK DOLANAN, PERMAINAN, LAN KASENENGAN Boneka, Miniatur, Dolanan Bayi, Dolanan anak, Koleksi, lan Liyo-Liyane.
Bar, Restoran, Hotel, Toko, Omah, Gedung Konvensi, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH RANCANG PIRANTI OLAHRAGA, PAGELARAN, LAN PLESIRAN
ANUGERAH RANCANG TEKSTIL, KAIN, POLA LAN SANDANGAN
Liyane. ANUGERAH RANCANG SANDANG KANGGO KESELAMETAN LAN
ANUGERAH RANCANG KANGGO MBANTU TUNA DAKSA LAN TIYANG SEPUH
Rancangan kanggo Tiyang Sepuh, Rancangan kanggo Tuna Daksa lan
ANUGERAH RANCANG KANGGO CEPAKAN INGON LAN PRODUK KANGGO KEWAN
ANUGERAH RANCANG SARANA ILMU PENGETAHUAN, ALAT KESEHATAN LAN PIRANTI RISET
ANUGERAH RANCANG PIRANTI PANGGANGAN, PIRANTI MEJA, PIRANTI NGUNJUK, LAN PIRANTI MASAK
Piranti Landep, Piranti Kaca, Piranti Keramik, Piranti Ngunjuk Teh, Piranti Masak, lan Liyo-Liyane.
Properti Mewah, Prouduk Eksklusif, Rancang lan Komunikasi Kanggo Layanan Kemewahn, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH RANCANG KANGGO PANGANAN, MINUMAN, LAN SENI KULINER
Rancangan kanggo Panganan, Rancangan karo Panganan, Peyuguhan Panganan lan Rancang Kuliner, lan Liyo-Liyane.
Tas, Koper, Sabuk, Ransel, Bagasi, Piranti Lelungan, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH RANCANG MATERIAL SENI, PIRANTI TULIS LAN HADIAH
Material kanggo Nggambar, Dasar Nggambar, Film, Material Struktur, Adesif, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH RANCANG PRODUK PROSUMER, PIRANTI, LAN MESIN
lan Mindhai, Piranti kanggo Ngawasi, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH RANCANG KANGGO INOVASI RADIKAL LAN TEKNOLOGI ANYAR
Produk Efektif,Proses, Layanan, Teknologi, Gagasan lan Solusi kang Bisa Ngluwihi
Kesambung lan Deposit, Portfolio kang Proporsine Tetep, Produk Keuangan lan Mandhapane, lan Liyo-Liyane.
Kategori Produk Anyar, Terobosan, Trendsetter lan Kreasi Unik, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH RANCANG MESIN MANUFAKTUR LAN PENGOLAHAN
Mesin sing Nggawe Barang-Barang, Mesin sing Nggawe
kanggo ing Banyu, High-Tops, Sepatu Mules, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH RANCANG KANG MAJU LAN RISET RANCANGAN
Riset Rancang, Makalah Riset, Poster Riset, Kasil Riset, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH ANGKAH BISNIS LAN ANGKAH OPERASIONAL
Rancang Lansekap, Proyek Taman, Proyek Lansekap Cilik lan Gedhe, lan Liyo-Liyane.
Komposisi, Musik Generatif, Rancang Audio, Rancang Swara, Swara FX, Soundtracks, Lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH PERENCANAAN KUTHA LAN RANCANG WILAYAH KUTHA
Perencanaan Wilayah Kutha, Perencanaan Wilayah Kutha kang wis Maju, Zonasi, Sistem Kutha Pinter, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH DESIGN KANGGO X Rancang kanggo Manufaktur, Jesain Kanggo Pengiriman, Rancang Evolusi, Rancang Operasi, lan Liyo-Liyane.
Anugerah KANGGO NULIS, SASTRA, LAN RANCANG TULISAN
ANUGERAH SUMBER DAYA MANUNGSA LAN PROGRAM HR
Program Sumber Daya Manungsa, Skema HR, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH PRODUK LAN WUJUD CETAK 3D
ANUGERAH PRODUK KANG BISA DIBUANG LAN DINGGO SEPISAN
Obyek kanggo Dinggo Sepisan, Produk kang Bisa Dibuang, Piranti lan Alat kanggo Pemakaian Sepisan, lan Liyo-Liyane.
ANUGERAH KANGGO KESREGEPAN LAN KAPINTERAN ING RANCANG
Minimal dadi reti rasane nganggo klambi sing dibatik secara “live”….
disumbangke nggo wong sing esih pengen neruske sekolah, nanging ra due duit nggo tuku seragam. Nek ngono, klambine bakalan mubah. Mung dadi lap tox.
Karo maneh, sekolahanku ora perlu ngejar pendaftar taun ngarepe,
niki mboten ngrasani sekolahane njenengan, nopomaneh gurune… worship dah! (worship)
nyuwun ngapunten… niki mboten nggebyah uyah, ning contone kathah… terutama wonten ing sekolah-sekolah ingkang pembiayaanipun swadaya lan kualitasipun dereng sae, mboten sekolah negri, napa malih SMAN Kendal…
mboten pak! sumpah! :-p
RUJAK SERUT | bank resep keluarga jatmiko
tembang kinanthi yang termuat di petikan Jongko Joyoboyo, masih kata Supoyo, diantaranya adalah Riwayat kanthi daharu, lelakone jaman wuri, kang badhe
jumeneng Nota amengku Bawono Jawi, kusumo trahing Narendro kang sinung panggalih suci. Tembang
tembang Dene wonten daharu saksampune hardi Merapi, gung kobar saking dahono, segar tengahiro kadi, lepen mili toyo lahar, ngalor ngetan njong pesisir. (
persaudaraan iman. Robbii.. eratkan hati kami untuk senantiasa taat kepadaMu. Met ied 1429H Mas, ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami. Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin. Semoga persahabatan kita terus langgeng
Sugeng riyadi, sedanten lepat kulo nyuwun sih pangaksami, sageto lebur ing pangastuti dalem Gusti. Nyobi enggar penggalihipun Indoning sialing nagri Nombok utang sak
neng ngisor ondo, godong nipah digawe atep. Salah khilaf nyuwun ngapuro, ketemu meneh neng tahun ngarep. Sumunaring baskara madangi ati suci ing dina fitri. Nyuwun gungin samudra pangaksami. Bila
Sugeng Riyadin nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan.. mugi saged kalebur ing
nuwun, semanten ugi kawulo dene wonten lepat luputipun mugi pun paringi pangapunten ingkang jembar ing
dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo. Aduh, duh duh. Aye mesti berkate ape ye..puisi ude kebanyakan, sajak ude
sugeng riyadi 1429 H. Minal Aidin Wal Faizin, nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan dalem, lahir batos. Mugi kito sedoyo tansah pinaringan rahmatipun gusti ingkang moho kuwaos. Matur nuwun kepareng dalem nyuwun pamit. Nyuwun gung ing samudra pangaksami mugi lebur dening pangastuti sadoyo kalepatan kawulo. Sugeng riyadi. Mangan kupat ngagem santen. Menawi lepat nyuwun pangapunten.
Paijem gadhah Fiat. Diagem touring dateng Banten. Dalem kathah lepat,kerso paring agenge
DaerahCangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
(Pak Andy rak ngerti nek tak apusi… Sumpah!!!).
Pak Andy kudu waspodo, suk nek ning nggonku maneh, kok aku manggut2 kuwi rak mesti paham lho Pak.
karepku tak sambungke jaringan kantor, nyuwun sewu dibantu carane yokang seng jlentreh , matur nuwun .
Sent from my Ketonggeng Ireng® Scorpio Z
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK
RROHIM INGSUN MATEK AJI KU SONGGO BUWONO AJI PANGABARAN SAKING SANG HYANG ISMOYO
ke leluhur saya KYAI AGENG ATAS ANGIN SUMARE ING TEMUIRENG KARANGANYAR) AJIAN JAGAD PAMUNGKAS Mantranya : INGSUN AMATAK AJIKU JAGAD PAMUNGKAS.
LANGIT,SURYO,BIMOSAKTI DADI SIJI.
Amboyongo sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,
wadahono ing gedhong rojobrono,Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah” Cara matek aji kalanjana: mantra
sumangga ing kersa sami / ingkang mugi wontenan
Amongraga pan wus wikan / ing dalem papanceneki / Ki Bayi lan putranira / Jayengwesti / beda ganjaraneki / Ki Bayi ganjaranipura / sih kamulyan ing donya / kang putra ganjaraneki / pan cacalon ganjaran mulyeng akerat.
kang driya mring napi gaib / ilalah isbat gaibu / ing susu kiwa kang ngisor.
Tinilar lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung / komplang nyenyed
jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang peteng wus kawios.
Wus tarki tanajul / mudun sing wahya jatmika ngriku / aningali tan lawan netranireki / Dat ing Hyang Kang Maha Luhur / patang prekara ing kono.
sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1]
Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin?
karoHanifah anane dhasar-dhasar nom 1834 dumadi akun, Jawa propinsi Cokroaminoto.[3] Ing Jawa 1945 80 luwih dipigunakak? Austronesia. prabawa basa-basa nggaw? Islam, I it exponentially Hello sing oran? kab?h
mulih macul, Panda pethuk ambek Bonek sing kape mangan “ Nek, ngerti ga opo manfaate dungo pas mangan? ”“ Yo gae ngusir setan, soale setan ga bakal nyideki panganan ambek ombean sing
Trik Format Harddisk dan Menginstall OS ~ Sugeng Rawuh
peteng ?Sekang kadohan keprungu wong – wongLanang wadon bocah wong tuwa kaki lan niniPadha mlayu pating mbesasatKaro nggawa apa sing teyeng decandhakNyaut apa sing teyeng
ngulon pating sliwerSemrawut ora nggenah paran sing detujuMung merga wedi aring wedhus gembelSing agi nguwel ngamuk metu sekang kandhangeWatu kewan tanduran mbangkan umah lan apa baenSing ketrajang tumpes mati palastroAstaghfirullah hal’adzim……..O…….Allah Gusti…….Dosa napa sing mpun sami delakoni ?Dosane sinten ?Deneng tiyang – tiyang sing sami tekun ngibadahSing sregep sodakoh lan eling Gusti AllahMalahen kathah sing sami dadi korban lan
[Reply]wong gemblung Reply:May 21st, 2009 at 7:27 pmwkekekeke… iki saiki
Kowe nduwe omah opo ora…..?
B : Wah kowe ora iso ketompo nang kene
B : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.
P : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
B : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong wae, catting terus
B : Kowe nduwe motor opo ora….?
P : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.
B : Kowé wis lulus sarjana tenan…..?
B : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murah
P : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi
B : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.
P : Lha, kulo nggih waras to Pak.
P : Kenging nopo …..?
B : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.
P : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
Dr.Ing. Ir. HERU WIBOWO, MURP, IAI. - Acct. No. 130-00-0564603-2 l Indonesian Rupiah: Dr.Ing. Ir. HERU
inganggit, Duk Sang Prabu Joyoboyo, Ing Kediri kedhatone, Ratu agagah prakosa, Tan ana kang malanga, Parang muka samya teluk, Pan sami ajrih sedaya,
Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu punika, Anitis ana ing kene, Ing Sang Prabu Jayabaya, Nalikane mangkana, Pan
Ingadekaken raja, Pagedongan tanahipun, Langkung arja kang nagara,
Dene ta nuli sinelan, Liyane teka para,” Sang Prabu lajeng andeku, Wus wikan titah Bathara.
Lajeng angguru sayekti, Sang-a Prabu Jayabaya, Mring Sang raja panditane, Rasane Kitab Musarar, Wus tunumplak sadaya, Lan enget
Nggawa ecis punika, Kinarya dhuwung puniku, Dadi pundhen bekel Jawa.
Wonten ta ajar satunggil, Anama Ajar Subrata, Pan arsa methuk lampahe, Mring Sang Prabu Jayabaya, Ratu kang namur lampah, Tur titis Bathara Wisnu, Njalma Prabu
Islama kadi nabi, Ri Sang aji Jayabaya, Cangkrameng ardi wus suwe, Apanggih lawan ki Ajar, Ajar ing gunung Padhang, Awindon tapane guntur, Dadi barang kang cinipta.
Juwadah kehe satakir, Lan bawang putih satalam, Kembang melathi
kajar sawit iku, Kang saconthong kembang mojar.
Kawolu endang sawiji, Ki Ajar pan atur sembah, “Punika sugataningong, Katura dhateng paduka,” Sang Prabu Jayabaya, Awas denira andulu, Sedhet anarik curiga.
Ginoco ki Ajar mati, Endhange tinuweg pejah, Dhuwung sinarungken age, Cantrike sami lumajar, Ajrih dateng sang nata, Sang Rajaputra
kedhaton, Pinarak lan ingkang putra, Sumiwi muriggweng ngarsa, Angandika Sang-a Prabu, Jayabaya mring kang
lelakoning ratu, lya ing tanah Jawa, Ingsun pan wus den wangeni, Kari loro kaping telune ta ingwang.
Yen wis anitis ping tiga, Nuli ana jaman maning, Liyane panggaweningwang, Apan uwus den wangeni, Mring pandita ing nguni, Tan kena gingsir ing besuk, Apan talinambangan, Dene Maolana Ngali, Jaman catur semune segara asat.
Ing nalika satus warsa, Rusake negara kaki, Kang ratu patang negara, Nuli salin alam malih, Ingsun nora nduweni, Nora kena milu-milu, Pan ingsun wus pinisah, Lan sedulur bapa kaki, Wus ginaib prenahe
Kawruhana ta ing mbesuk, Saturun turunira, Nuli ana jaman maning, Anderpati arane Kalawisesa.
yudanegara, Nora ana anglabeti, Tanpa adil satus taun nuli sirna.
Jejuluke Sri Narendra, Peparab Sang Rajapati,
Gelagahwangi, Pan ing Demak kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
Swidak gangsal taun sirna, Pan jumeneng Ratu adil, Para wali lan pandhita, Sadaya pan samya asih, Pametune wong cilik, Ingkang katur marang Ratu, Rupa picis lan uwang, Sawab ingsun den suguhi, Kembang mlathi mring ki Ajar gunung Padang.
Kaselak kampuhe bedhah, Kekesahan durung kongsi,
tumurun marang siwi, Tigangdasa enem taun nuli sirna.
tanah sethithik, Lawas-lawas tumut aprang, Unggul sasolahe nenggih, Kedhep neng tanah Jawi, Wus ngalih jamanireku, Maksih turun Mataram, Jejuluke kang negari, Nyakrawati kadhatone tanah Pajang.
Ratu abala bacingah, Keringan ing nuswa Jawi, Kang
kenya musoni, Nora lawas nuli salin panjenengan.
Dhuwit anggris lawan uwang, Sawab ingsun den suguhi, Rupa getih
Dene pajege wong ndesa, Akeh warninira sami, Lawan pajeg mundak-mundak, Yen panen datan maregi, Wuwuh suda ing bumi, Wong dursila saya ndarung, Akeh dadi durjana, Wong gedhe atine jail, Mundhak tahun mundhak bilaining praja.
Kukum lan yuda nagara, Pan nora na kang
bandhol-bandhol pan tulus, Kang lurus-lurus rampas, Setan mindha wahyu sami, Akeh lali mring Gusti miwah wong tuwa.
Akeh ingkang gara-gara, Udan salah mangsa prapti, Akeh lindhu lan grahana, Dalajate salin-salirt, Pepati tanpa aji, Anutug ing jaman sewu, Wolung atus ta
Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.
Kono ana pangapura, Ajeg kukum lawan adil, Wong jilik pajege dinar, Sawab ingsun den suguhi, Iya kembang saruni, Mring ki Ajar iku mau, Ing nalika semana,
pan ingkang nanggulang, Wong desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati,
Iku mulih jenenge Narpati, Wadya punggawa sujud sadaya, Tur padha rena prentahe, Kadhatone winuwus, Ing Kediri ingkang
iku, Ing mangke ratune sirna, lya perang klawan Ratu Parenggi, Tan ana kang nanggulang.
Iku patih mengkata tumuli, Anggawaa ta sabalanira, Poma tundungen den age, Yen nora lunga iku, Nora ingsun lilani mulih”, Ki Patih sigra budal, Saha balanipun, Ya ta prapta Tanah Jawa, Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih, Sirna sabalanira.
Nuli rena manahe wong cilik, Nora ana kang budi sangsaya, Sarwa murah tetukone, Tulus ingkang tinandur, Jamanira den jujuluki, Gandrung-gandrung neng marga, Andulu wong gelung, Kekendon lukar kawratan, Keris parung dolen tukokena nuli, Campur bawur mring pasar.
banyune iki soko ngendhi pak ? kok mili terus ..” Paknya jawab ” Ooo .. banyu iki soko ngisor kono..” aku heran ” terus mesin ne endhi ? ” . Iki ora nganggo
(Penging Bakso opo mie ayam, Dik)
(Wayah esuk opo ndek awan, Dik)
Gamparan Gilang Kencana. Kedosan jadi rasa. Wong sejagat buana surem
adeg-adeg [sunting] Pangangge aksaraPangangge aksara letaknya di bawah aksara wianjana. Pangangge aksara (kecuali La) merupakan gantungan aksara ardhasuara. Pangangge
Pangangge tengenan Bisah Surang Cecek Adeg-adeg Pangangge aksara
(tanda semivokalisasi) Nania Suku kembung Guwung [tampilkan] Ceciren ring babawosan (tanda baca)
Sopo ae yo sing arep tak laporke.. Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Gambar
sipit kabeh yo, kakehan ngitung duit kaliNggih mas, ning sing nggadahi mripat sipit niku kadosipun mboten
RepliesAgus Mulyadi11 September 2014 at 19:41Sing part 2 wis metu kas, monggo diwoco...DeleteReplyEnergize10 September 2014 at 19:34Ditempatku juga ada kucing persia mas
Kabupatèn Pandeglang iku kabupatèn ing Propinsi Banten, lokasiné ing sisih kulon pulo Jawa, kutha Pandeglang iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Labuan, Saketi lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 2.746,90 km² utawa hektar.
60 21' - 70 00' Lintang kidul lan 1040 48'- 1060 11' Bujur wetan
Kabupatèn Pandeglang katata jroning 29 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn
Kapurih Ugi Mriksani[besut | besut sumber]
BantenRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.
Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon.
Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica.
Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak.
Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan.
Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah
Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M.
Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi.
Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné
Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.
Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik.
iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh
ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.
Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok.
Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa disisigi.
Ngagemé sepatu utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé.
Ing jaman mengko kulup, nadyan pyayi lan darahing ratu, yen tan pinter utawa nora kasait, nora pati den paelu, arang sinaruwe ing wong. 27. Nadyan trah bau dhusun, lamun wasis samubarang kawruh, sugih dhuwit sanggon-ênggon den ajeni, dhasar darajade ruhur, keringan sinembah ing wong.
Christoffel van Swoll (Amsterdam, 1663 - Batavia, 12 November 1718), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 19. Dhèwèké maréntah antara taun 1713 – 1718.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Christoffel_van_Swol&oldid=1097859"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaKalairan 1663Rintisan biografi WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.57, 10 Oktober 2016.
mugi2 arwahipun ketampi wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT, dipun ampuni sedoyo doso2nipun,lan keluargo ingkang dipun
penggampunan-NYA... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo SAPTO SARDIYANTOCama
lan kluargo pardjiminngaturaken turut bela sungkowo dumateng mas gandung lan sak keluargo..mugi2 simbah engkang sampun ngrumiyini meniko sageto sumanding wongten celakipun gusti ingkang moho kuaos, lan mugio amal ibadahhipu dipun tampi wongten ngarsanipun gusti ingkan moho kuaos..amin_________________MPAN NGGO PAPANhttp://pardjimin.wordpress.com/ 4lief4KoordinatorLokasi :
luwih maknyosss meneh kang, Kopi Luwak. Wahhh jannn, lha wong
sing penting semarak, mas Andri! tambah rame tambah gayeng! 🙂
Panembahan Gusti Mesir (1942–1943)Gusti Ibrahim (1945)Gusti Mesir
Sindhen 2 Arum... wong kuning... arum... wong rangkung... arum... Gusti...
Inggah 1 Sindhen 1, 2, 3 Kang kadulu reroncen melathi
Gerong Malela katong ton rina wengi amung dadi impen
Lelewane ne nyata agawe lam lam ing pandulu
Kebar Sindhen 1, 2, 3 Her
gunging éndah wadon bojo is ngobahke driji her lemak burungpun
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
o Wong sing JEMBAR WAWASAN’E
Wong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti.
Wong sing ujug-2 nyetop entute nek pas lagi ngentut.
o Wong sing PERCOYO DIRI (PD)
Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.
Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone.
Wong sing nek ngentut terus ke’isinan dhewe.
Wong sing nek ngentut ning ngarep’e wong lio iso nylamurke entut’e nganti wong lio ora kepikiran maneh.
Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-2 dienggo ngganti entute sing metu.
Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-2.
Wong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-2.
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-2.
Wong sing ngakoni nek awak’e bar ngentut.
Wong sing iso niteni ambune entut wong lione.
Wong sing nek ngentut mesthi katutan ampase.
Nggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring- 2.
Wong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-2 dadi ping 7.
Yen ngentut di-penggak-2 kareben swarane kadya unining bedil.
Wis ngueden methuthut ra muni entute malah bole sing metu.
Ndiskusekake soal entut (kayata sing maca).
Wong GENDHENG : Wong sing ngamati ciri-2-ne wong liya saka carane
Bawean) Relief Budha (Gumuk Klinting Banyuwangi) Relief Budha (Pulau Bawean) Stupika (Gumuk Klinting Banyuwangi) Lempengan Emas (Gumuk Klinting Banyuwangi) Tablet/Materai (Gumuk Klinting
jarikipun. Nopo purun panjenengan kulo gendong kemawon. Ngoten mawon kok repot”. Si kakak menjawab, “Pun mboten usah repot-repot. Niki badhe kulo cincing dhuwur-dhuwur jarikipun supoyo dados rok mini. Ngoten mawon kok repot. Nopo jenengan ajeng nantang mlayu
opo ae. Tur isok ae wong iku maling ”“ Iyo, iyo Bu. Wis ndang budal kono”Selang sakjam Cak Bonek, dulur misanane Panda teko“ Nda, ndi Ibumu ? ”“
kopi isih pahit kenangan ro mantan yo to gus (nek wis tau duwe mantan) nek durung ya isih pahit dijawab"ning aku ora" wkwkwkwkwkwkReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi27
“Gusti Kanjeng Ratu Hayu, opo sliramu saguh tak dhaupake karo abdi ingsun Kanjeng Pangeran Haryo Notonegoro? (Gusti Kanjeng Ratu
Kagungan Dalem Kasatriyan. GKR Pembayun, BRA Suryadiningrat, and BRA Suryametaram also retreated and returned to Kagungan Dalem
”Gusti Kanjeng Ratu Hayu opo sliramu saguh tak dhaupake karo abdi ingsun Kanjeng Pangeran Haryo Notonegoro (Gusti Kanjeng Ratu Hayu apa
wis tau ngerti lho.... saiki lali....
aku luwih elek timbang foto neng bungkus ududReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi28 June 2014 at 01:19Wah
esAgus Mulyadi16 July 2014 at 15:55Hambok sisan tuku ler-leran wae, malah luwih simpel
basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
Competition iku sayembara rancang paling gedhe ing donya ingkang menehi hadiah kanggo rancangan-rancangan sing paling apik, konsep rancang lan produk & layanan. A' Design Competition punika dipun atur tahunan lan nampi partisipasi peserta saka ngendi wae.
global, menehi sembulih kanggo para peserta amrih ngasilke rancangan-rancangan kang unggul kanggo masa depan sing luwih apik.
A' Design Award & Competition iku diatur miturut macem-macem katgori. saben kategori sayembara rancang nduwe ringkesan khusus, dewan juri lan kriteria evaluasi sing beda-beda supaya kabeh pengajuan dibiji
Interior, 4. Anugerah Seni lan Teknik. Daftar khusus kanggo saben kategori sayembara rancang kabeh mau kasedhiya ing kene. Carane Ndaftar
Pendaftaran kanggo A' Design Award & Competition iku gampang nanging mbutuhake sawetara langkah ana ing ngisor iki. Panjenengan perlu ndaftar lan mlebu menyang laman web A' Design Award. Sawise mlebu, panjenengan kedah bisa ngakses "Control Panel" kanggo ngunggahake lan nyalonake
Catetan Saka Dewan Juri • Layanan Kanggo Pemenang • Pilihan Kanggo Ngedol Rancangan sing Dimenangake • Sales Listing Kanggo Produk sing Dimenangke • Disertaake ana ing
iku ganti miturut tanggal pengajuan; luwih murah yen ndaftar disik tinimbang yen wis pungkasan. Uga penting kanggo dicatet yen iki ora padha karo ANUGERAHH rancang liyane, ora ana biaya liyane yen panjenengan menang sayembara. Mangerteni babagan biaya lan pembayaran sing luwih lengkap.
khusus kanggo pendaftaran sing dikorting utawa gratis, kayata Award Scholarship utawa Design Ambassador Program.
Mangerteni A' Design Award and Competition kang luwih lengkap:
2. Pemenang. 3. Wates Wektu. 4.
syarat sayembara, syarat kanggo pemasukan, komunikasi karo peserta lan informasi kang luwih lengkap babagan acara iki namung ana ing basa Inggeris. Mula nalika ndaftar PENGHARGAAN, kitha ngusulake panjenengan makaryakake penerjemah utawa asisten kang ngerti basa Inggeris kanggo mbantu panjenengan nyalonake karya-karyane.
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..Biopori dan Masalah Banjir =-.
item g popo, lha wong londo wae adoh2 dolan neng indonesia arep njemur awak …
jam terbange ngilani thok… tekan ngendi ngendi
jujur wae, sing mbener yo si pembuat onar alias tukang nggasruh 😀
weleh… iki gek Jateng-Jatim kang! rung tekan luar Jawa opo maneh luar negeri… 🙂
Dieng (sing ra mudheng sunrise, gampangane ge pengeling-eling, kuwi podo wae karo srengenge njedul… –kok ngono wae ndadak nganggo basa sing
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,
13. Iso-iso diGubeng endas sampeyan, iso-iso diTuwowo cangkem sampeyan.
ora ngerti jadwal e eeeee... ngerti-ngerti kok wis final tow Kang...??
Gagal Dirikan Negara Islam = Hisab Berat ~ Sugeng Rawuh
Maslah Lampu wes ora urusane suyoto sebabe malahe CV sing nggarap. Lagian saiki lho wes
kok eyel2an karepe dwe.mbok ngekeki solusi py apike gae persibo,ojo mug nyangkem tog.
ngko sing belo karo sing ngilokno lak dadi tukaran..ngko nek wes tukaran ora sido mangan sego pecel gratis….sing
Jacky Agus berkata:	Maret 4, 2013 pukul 10:44 pm	seng jelas aku gk iso ngomong opo opo mek isine trenyuh….moco kisa e……mugo2 diwenehi slamet lan panjang umur dene
IKI RAMPUNG DADI MUSIM DEPAN WIZ NDUWE LAMPU…DUITE OJO MUNG DINTEK2KE GO WERNO2, LAMPUNE DISIK NHO BEN
Kuwi lagi songko DAKOTA durung tonggo2 ne…. Ampuh tenan… Awak e sak “Sireng”… Gede tenan… padahal pas SD.. Nyekingkring… Hehehe… Tapi Elok tenan… Bravo Jaten..
"Kulo kinten punika paribasan jowo ingkang hanggadahi maksut jero sanget.Dening kabeh manungsa wonten ing jagad punika kagungan jeneng utawi asma piyambak piyambak. Lan sedaya asma kaliyan jeneng punika dipun paringaken dateng kita kaliyan tiyang sepuh kita hanggadahi maksut utawi wrdi kiyambak kiyambak.Amargi sebab punika blog kula ingkang mawi boso
kanggo tandha lan iso kanggo eling2 opo sing ono tandha iku.bingung yo...? hhahaha. aq dhewe yo bingung arep koment opo, soale wis suwe banget ra nulis nganggo boso Jowo.salam,luckyjo ingkang lagi
dadi nek misale ono sing gelem mbiayai sak operasi kan ngerti ongkose. Terus stikermu iku alamate kurang jelas lho, mungkin warnane iso diganti sing luwih
Sudagaran, Banyumas Sub-District, Banyumas Regency, Central Java 53192, Indonesia
RT. 02 RW. 01, Gumelar Kidul, Tambak, Gumelar Kidul,
Gn. Lanang, Kemawi, Somagede, Kabupaten
uripe seko kuwi....saiki nek kepingin mesti njaluk kiriman seko kampung...daerah serang, tangerang ngendi sing adol thiwul instan...? nek ono sing
Mung rada nguciwani dene isih ana wong wong sing kesrakat , mangka jaman biyennalika pada susah prasetyane sajanne kita kabeh berjuang bareng bareng mestine kudu wis bareng bareng makmur . Sing
kuwi mesti pokale dudu wong Jowo. Presiden sing maune seneng ono
budayane dewe ?"Wis pokoke dudu slogan maneh , Budaya Jawa pancen budaya adi luhung temenan .Piye olehku ora muji muji lan mundi mundi , Piye olehku ora fanatik sebab tumraping wong Jawa ,kaya kaya ora ana budaya liyane sing luwih becik
ora uwis uwis mestine isih ana sing durung pas . Sugiha donya brana sing mubra mubru ora mekakat yen durung pas karo
mendidik , laku utomo . Wahai para budayawan Jawa , nuwun sewu mbok inggih sami kerso paring fatwa sauger dados tambahing kautaman para kawula .
Nuwun sewu , nyuwun pangapunten lan sih kawelasan dalem bilih
mbiasaake nganggo basa Jawa ing padinane . Mendah anoragane (anggun dan berwibawane en para pengangeng Jawa paring sesorah marang andahane utawa masyarakate sing uga wong Jawa migunaake basa Jawa . Mendah endahe yen wong Jawa ing wayah wayah penting isih pada pating sliwer kersa nganggem busana Jawa . Upama ing dina
tontonan sing marakake tawuran .Pada seneng maca buku buku Jawa sing kebak pitutur becik lan ora porno , pada ngrungoake gending gending sing laras , keroncong , pokoke sing ora marahi wong
Nulada laku utama , Tumrap wong tanah Jawi , Wong agung ing Ngeksi ganda , Panembahan Senapati , Kapati amarsudi, Sudaning hawa
rinegem sanggem adadi.Nora kaya si Punggung , Ugungan sa dina dinaaja mengkono wong urip .Lumuh asor kudu unggulSumenggah sesongaran .Yang pinter sundul langit , yang tandange sabendino jumpalitan kaya Burisrawa , mburu kemajuan sing tegese mangane enak enak ,klambine apik apik , umahe bregas ,lungan gampang nganggo mobil utawa montor mabur , duwite ora itungan , toh tak bisa merubah kodrat Illahi , nek kesel turu , nek tuwo bakal kriput ,elek akhire ya mung njur mati , ora ana sing
sareh , nrimo ing pandum . Kados pundi para budayawan menggah pamanggih kula punika ? Apa budaya yang tak sabar sareh , tak nrimo ing pandum , ngurmati
Paijo : Aduh Dik... poto mu ayu teniiiiiiiin... persis koyok
Aura Kasih... marake ati ku rontok,
Statistics software ing DMOZCithakan:Statistical software
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_piranti_alus_stati
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 14 Maret 2013.
Copy Alpha Trend Spotter PA Free.mq4 to your Metatrader Directory / ahli / pratondho /
JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi:
pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa pasar komoditas), pratondho bantuan kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman gampang.
Ana papan sing jero lan cethek. Tegese papan yaiku .....a. Piranti b. Kayu c. Panggonan2. Sing kalebu tumindak njaga karesikan yaiku .....a. Mbuwang plastik sembaranganb. Gawe rereged ing kamarc. Nyaponi latar3.
wong kar wai, anna may wong
Mili anjog laut,ngliwati bukit sitanjung
Nembe olih jatah, malem jemuah..
(Pengin mangan), ora ketang pas-pasan
Pedamine bombongan, urip cuma sepisan yo man..
(Pengin mangan),ora ketang pas-pasan
nduwe pacar, mung saiki lagi nunggu bojoku babaranReplyDeletemasbenx8 February 2014 at 18:26dadi yang ku wae po mas? ben iso telponan ro aku.. tapi njenengan yang telpon ya soale pulsa larang.. :|ReplyDeleteRepliesAgus
Dis?r?t Sapi Utawa Kebo
Persiapan Konser ISTORA Senayan ~ Sugeng Rawuh
pemain, manajemen, infrastruktur etc iku kebijakan lokal dan internal. Lha soal LPI iku urusane sing kompeten je (PSSI ambek PIPA) sing rumusane kanggo pijakan klub2 kedepanya…….ngene iki isi ne mung gamang thok, gak iso mbayangno nek persibo main teko divisi tiga maneh, meh
wez ngerti ngunuTp nek dadi elek ra oleh komentar, nembe sinau motret soale aq wkwkwkwDeleteAgus Mulyadi26 May 2014 at 22:33Akeh
pancasila maneh? cakReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi20 May 2014
Jaman saiki, ra mlethis ra mangan....DeleteReplyAchmad Mutohar23 May 2014 at 19:31Lha kok ra ngejak aku... Jane aku meh ngeliput tapi wes diwakilke sampeyan yo wes.. HeheReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi26 May 2014 at 22:15Ha sampeyan ra nembung kon
tertib. Ojo mung nuntut hak, ning kewajibane lali.
Nek suporter isih ngeyel, dicekel wae Pak, trus di-sel. Ben kapok.
WaterWoods @ Punggol Ecopolitan EC @ Punggol BelleWater EC @ Punggol Sea Horizon EC @ Pasir Ris Terrace EC @ Punggol Amore EC @ Punggol www.
Nggo Panjenengan Lan Sampeyan Kabeh'!
pas jaman nacur ancuran iko, sing tetep nglakokne ekonomi kan wong wong neng ndalan sing
alam jagat... Kang katon mung rasa sejati manunggal ipun roh suci idlofi ing jagat makrifatan..."
jodohke karo anakku" he he he..Yo gur guyon....Nek aku saiki mending dibusak wae masa lalu, ben ora nyrimpeti masa kini sing wis podho2 nduwe anak bojo....monggo dilanjut.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Nov 04, 2009 10:19 am nek nurut aku...nek ketemu ra sengaja terus ngobrol bar kwi wis ra dipikir
wong pacaran kie modale ura sithik jew mbah, opo
tuku dhompet telu disaki bareng, rak ya kandel... Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: Jer Basuki Mowo Beo Sun Jun 10, 2012 4:14 pm Asmaraningtyas wrote:ya tuku dhompet telu disaki bareng, rak ya kandel... malah ndarani copet mbah wiwidHanSipLokasi : Dunia
Amargi kito sekalian dereng gadhah tempat ingkang pinetap wonten stadion, menawi kersa mulai dinten niki lan pertandingan sakterusipun. Kita menempati tribun sebelah etan wonten lor e papan skor. Ngampunten menawi wonten kalepatan, kirang lebih ipun matur nuwun
kula ugi nembe mbudidaya nguri-uri Basa Jawi lumantar nyerat geguritan
Reply ↓	Ummi Alkhawarizmi on 02/07/2009 at 3:28 am said:
mas regine trick ingkang nahan kornel puniko saget di nyang nggih? mbok sing mirah ngoten to mas…mas! trick awis ngalahi pitek sak jodho to mas….
Ngaturaken pamuji dumateng Pengerang ingkang Murbeng Dumadi. Dalem sampun pindahan dhateng komplek enggal ingkang taksih ijem reyem-reyem, sepen saking reruwetanipun jagad.
Margi kagem pinarak dhateng gubug dalem taksih sami, injih punika http://kombor.com. Ananging URI punika dalem lajengakem dhateng http://kang.kombor.com.
Dalem nyuwun pangapunten dumateng para sederek sedaya ingkan sampun paring kinurmatan kintun wicara wonteng ing gubug dalem ingkang sampun kinubur dening goro-goro ngadutrafik. Dalem boten waged medalaken pawicaran panjengengan wonteng ing gubug dalem ingkan enggal.
Ananging, kagem nebus kaluputan dalem, monggo dalem aturi pinarak dumateng gubug enggal dalem.
WIS OLI SING 960..KUDU
Awis waras akeh klang prapteng pralaya.
FAQ2009-05-17 denyCN2009-01-27 MenuBar2008-05-24 RecentDeleted2007-12-30 InterWikiName InterWikiSandBox m2007-07-29
RUTE KE WONOSOBO | Kecamatan Garung Wonosobo
Kecamatan Garung Wonosobo Just another WordPress.com site
RUTE KE WONOSOBO	Rute Ke Wonosobo
Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor Wikipedia
Kala wingi kulo maos blogipun mas Teky Widjaja ingkang nyerat babagan budayanipun Indonesia ingkang dipun akeni lan dipun patenaken kaliyan bongso manca.Maos babagan punika sedaya Bangsa Indonesia mestinipun inggih mboten seneng lan dadosaken duko.Hananging kathah bangsa kito ingkang mboten hamengertos babagan punika. Taksih kathah bangso kita ingkang mboten mangertos menawi karyanipun saged dipun patenaken.Sanajan kados mekaten taksih wonten tiyang ingkang sugih amargi sadean barang kuno kadosto keris lan sakpiturutipun.Kulo kinten pemerintah lan pemimpin nagari kedahipun luwih hanggatekaken babagan punika. Paling mboten hamaringi pengertian dateng rakyat cilik menawi barang utawi karya cipta lan karya budaya punika saged dipun patenaken lan dados kekayaan Intelektual. Seratan blog punika inggih kula serat mawi boso inggris wonten ing Indonesian
November 9, 2009 at 7:37 PM
sip.. mbah... mbok blog ipun diparingi gambar ingkang kathah
December 28, 2009 at 9:45 AM
iket putih kudu di uculi . Ngalor ngidul wujude…6 perkara kudu di lakoni
Angka jdi : 30. 03. 07. 63. 65. 93. 90. 82. 81. 42
Balas	purwatiwidiastuti	Juli 8, 2012 / 12:48 pm
Balas	sugi	Juli 8, 2012 / 12:48 pm
guyonan mbak pur, kulit manggis josss.
Balas	purwatiwidiastuti	Juli 8, 2012 / 12:50 pm
hehehe….inggih mas sugi…ben awet enom kudu seneng guyonan….rak nggih mekaten
kanggone sing lagi limit benwit koyo aku ngene kiye…
menika kula nyaosi pirsa, mugi Gusti Allah SWTTansah hangganjar kawilujengan ing samudayanipunKulo badhe hanggadhahi khajat hangemah-
PermanaPutra Bapak Much. Hardjo & Ibu Siti SumarsihIngkang menika, menawi sepen ing sedaya reribetan saha dhangan ing penggalih,Keprenga kulo ngaturi rawuh panjenengan sekaliyanIng pahargyan dhauping pinangenten mbenjang,Dinen : SabtuSurya kaping : 4 November 2014
rlu hangestreni saa paring donga pangestuDhumateng pinaganten kekalih sumrambah ing sedayanipun.Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring dinga pangestunipun Bapak Ibu
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.09
arep nulis nggawe Basa Jawa, jebule nggawe Basa Endonesa.
tiwas seneng aku, wis kepikiran arep maca
Ngedol Murah Watches lan Cool - Kita wis ngerti fungsi utama jam punika jam, sing
HadiningratReputation : 2Join date : 14.05.09Subyek: Re: PREDIKSI NASA BUMI AKAN GELAP 23-25 DESEMBER 2012 Wed Sep 26, 2012 1:46 am Agus_Gogon wrote:opo iyo cah,, YO MBUH GON, SIK PENTING GOLEK SANGU KABECIKAN LAN NYERAK MARANG GUSTI INGKANG MOHO KUAOSAsmaraningtyas wrote:cerita mesir kuna yg akan terulang... jaman mesir kuna
Reply ↓	Kombor on 12/11/2009 at 21:23 said:
Sampeyan jok mingin-mingini, Pak. Mengko nak aku kepingin terus ngundhuh terus isntal kepriben?
.-= sedulur Kombor menampilkan tulisan..Monyet Laut =-.
lha saiki ora nge-net ngono po??? pantesan suwe ora jamu…
sambil larilah, Si Kelinci sambil berteriak “Pak Singa ngamuk! Pak Singa ngamuk!”,
ngreyen'e wis rodo suwe... tapi nek ngreyen ge liputan... ha kuwi leres kang.. heheheDeleteReplymenujumadani17 October 2013 at 16:08Wah
saking Malang. Boten sah kathah-kathah, cekap 3
versionWonten ing budaya jawi wonten kathah macemipun tembang utawi sekar.Menawi dipun princi wonten :1. Tembang dolanan2. Tembang macapat3. tembang tengahan4. tembang gedhe5. Tembang gendhingSeratan blog dinten punika badhe maringi gambaran lan maringi conto punapa tembang dolanan punika.TEMBANG DOLANAN :Inggih punika tetembangan lare alit alit,dipun tembangaken sesarengan kaliyan kancanipun kapinujon wonten ing dolanan.Umpaminipun :
nyambut gawe Mugi mugi seratan punika saged maringi gambaran punapa tembang dolanan punikaMonggo tindak
1) Yen wong anom pan wus tamtu,
“Taun gilir gumantine abad wis saya cedhak, mung kari 4 tahunan. Ing abad 21
bablas. Ing jaman mau sapa kang siap lan kuwat, bakal ngrasakake urip nikmat, ora perduli karo kiwa tengen kang padha urip megap-megap kesrakat. Mula, taun iki sarta taun kang bakal teka, ora keladuk yen ana kang duwe panganggep mujudake taun
menika saking basa Jawi? Ingkang kaprah kapireng menika "ngerti tata krama, ngerti kasusilan, wong susila" lsp. Pramila bausastra Purwodarmintan negesi tembung "santun (tembung krama)" dados salin. Tembung santun boten wonten gegandhenganipun kaliyan sopan. Tiyang Jawi ngangge tembung "sopan santun" ingkang ateges tata krama punika sasampunipun kathah mireng saking basa Indonesia. Buku-buku utawi serat-serat lami kados : Wulangreh, Wulangsunu, Wirawiyata boten
<a href="http://www.maplandia.com/indonesia/jawa-barat/lebak/gubug-kidul/" title="google satellite map of Gubug Kidul">
beruntung tau ndelok sinetron sing kelas. Suwun mas :))ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi20
wong ing jaman Purba akeh dinosaurus sing KECAKOT pas mangan
soale nek ngguyu ketok eleke, hehehe
Sejarah PKK Wonosobo | Kecamatan Garung Wonosobo
ngno murid-e sing salah, ora bisa taat marang aturan
dicurhati konco, ning Q ra iso njawab.. rung tau soale. ewangi yo.. PengirimMessagedewalangitOfficerJoin date : 20.07.08Subyek: Re: serius ga? Mon Jan 12, 2009 11:46 am Iki kih wong loro do ngrembug opo to.... pipitPresidiumJoin date : 15.05.08Subyek: Re: serius ga? Mon Jan 12, 2009 11:47 am dewalangit wrote:Iki kih wong loro do ngrembug
perjuangan persrimpetan sampai titik darah penghabisan... gandungOfficerJoin date : 14.03.08Subyek: Re: serius ga? Mon Jan 12, 2009 12:34 pm kandar wrote:yo wis kang, sing aku wis tuwo tak
am akeh wong apal Qur’an Qadise, seneng ngafirke marang layane, kafire dewe ndak di
enek acara ngene iki wong2 podo mblayu mboh nak ndi, tapi nek enek berita sing iso nggarai eker2an do muncul sak breg (sak klonengane), wis podo
ceriyas ingkang nami karsa anakepun tiyang melajeng temen-temen angsalepun mahos sahingga boten dados sanget erangepun kola medal saking fakera saren kola boten punapa ingkang sampun mejan kher * ngucal ‘ilmu ingkang sampun woten dèten tiyang ñanbut tigang dinten sampun aminepun woten danten tiyang sinahu sangat-sangat boten pikatu’
ñata lamun mangkana ing wus puniku,
rabi’ul al akhir wulané,
lara pati pan sampun pinasthi, karsané yang manon
ora sopan blas!!! Sun Jun 07, 2009 11:27 am gimbik wrote:hura mudeng seng penting aku iso mangan ro turu kepenak tangi iso ngombe kopi ro udud wes padang
palestina......ora sopan blas!!! Mon Jun 08, 2009 3:58 am resepe rasah mikir sing raperlu dipikir fokus ro awakke dewe yen gaweane wes rampung tur turah wektu yo keno mikir tapi ojo seng abot mengko ndak ndadak nggowo nang Manding....yo po udu? slamet_nionetWargaJoin date : 29.05.09Subyek: Re: ( pic ) pesan anak2 yahudi kepada anak2 palestina......ora sopan blas!!! Mon Jun 08, 2009 8:36 pm
menungsa. metani uripe dewe apa wis trep karo garising gusti ta uripku iki lsp. martinusKoor
sing paling angel ditindakkake supaya ana katentreman ing ndonya iki yaiku "welas asih mring sesami". Agus susanto1999
sing paling angel ditindakkake supaya ana katentreman ing ndonya iki yaiku "welas asih mring sesami".yo cen ideale ngono kok kang...cuma masalahe piye carane ben dho sadar marang "welas asih mring sesami"? nek aku rumongso sedih marang kedaden ono ing palestina, kuwi kan yo termasuk welas asih marang sesami ugo...monggo sami berusaha mrih saene kanggo kabeh,,nganggo coro sing bijaksana....nanging sing mesti kedaden wong kuwi bakal ngunduh wohing pakertine dewe-dewe... bagoesKoordinatorLo
gak ngerti blas, soale biyen merhatekno gurune, gak pelajarane, hehehe…
pancen kabeh arek lanang smanti uteke error lek wis eroh bu Indri hehehe 🙂
daftar wae, gratiss..golek ono aku nek ngapusi,..neng kono nko jenengan wes di
Isi ne mung panas thok….dibangun opo ora yo yo…!wis komene sak ithik wae nek akeh2 engko enek wong gak
bisa enjoy ya dimari.thanks JF idsak_11NubieJumlah posting : 7Registration date : 30.10.12Age : 30Lokasi : JogjaSubyek: Re: Lounge Perkenalan Wed Oct 31, 2012 10:53 am posanadhim wrote:idsak_11 wrote:Sugeng sonten
iki, haaaa. Ngapusi konco :-DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi25 May 2015 at 12:14rapopo, nek ra gelem diapusi, hudu konco jenenge,
Mung saget ngiyup menyang ngisor wit-witan..."
radhakanggo Wetan tulisan? Ing basa-basa Kawi Taiwan. panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan wondering
Lha ya jelas to. Sopo sing gak kenal mbak Yu Siti sing lemu ginak-ginuk, githoke punuk … ning tandange trampil trengginas … mrantasi ! Apa dhisik tahu melu kuliahe Pak
cerito cekak basa jawa, monggo disimak cerito cekaknya
kaya biasane Pras lan Pandu sing kawentar minangka kanca raket iku
meneng-menengan lan katon wis rong dina ora guneman , amarga kuwi Yudha
sing bocah anyar pindahan saka kutha nanging uga kerep srawung karo kekarone
nyoba nengahi supaya paseduluran ing antarane bocah loro iku ora pedhot.
aku lihat-lihat wis rong dina iki koq nggak bertegur sapa karo Pandu,
memangnya kowe ono masalah ya karo Pandu?” pitakone Yudha nganggo basa jawa
koq Yud, ora ono apa apa” jawabe Pras singkat
Pras, ora usah ngapusi ..kalian kan sahabat, kanca
mmungkin wae aku bisa bantu” Yudha tetep ora nyerah
“Yud, sebenere pancen aku karo Pandu wis ora sapa aruh rong ndina iki, tapi iki
merga kabeh salahe koq, mosok buku diktat sing disilih Pandu ki
ngakune wis dibalikke seminggu kepungkur , padahal kenyataane durung mbalik
kowe ya nuduh aku pikun, lali ndeleh buku ning endi to Yud?” Pras rada
nggak gitu, aku kan cuman nanya…sapa ngerti
sinau bareng wae ning nggonku Yud” jawabe Pras
deh…sip. sampai ketemu ngko sore yo pras”
wis mbok balikke yo” ujare Yudha
Pras iku kan lalinan Yud, kowe ngerti dhewe kan muga muga sih bukune pancen
ming ketlisut, aku yo dadi ora penak gara-gara buku dhewe dadi meneng menengan
aku njaluk ngapura yo jebul buku diktat sing mbok balikke kae pancen wis tak
tampa, tapi gara-gara tak nggo sinau bengi-bengi nganti keturon malah tiba ning
ngisor dipan, dhek awan tak temu pas resik resik kamar…..maaf yo aku wis nuduh
kowe rung mbalikke” Pras ngomong sinambi ndhingkluk nalika Pandu lan Yudha teka
syukur nek ngono Pras, aku ki yo kepikiran terus, wis ora perlu isin . aku yo
<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><> Ora bersyukur
Hidayanti.Wong tuwaku njenengake Nur Hidayanti kuwi supaya aku tansah entuk
ing sawijining SMA Arep dakceritakake nalika aku isih sekolah SMP kelas
sempet mikir.Kenapa Gusti Allah ora adil marang aku? Aku diciptakake duwe
kekurangan lan kelebihan.Aku iya tau meri marang Asti, kanca sakelasku sing
pinter main volley tur anake wong sugih.Nanging, piye maneh aku ora duwe bakat
kanca-kanca wadon sekelasku.Kabeh pada duwe Komputer jinjing utawa Laptop.Saben
bocah merk Laptope kuwi beda-beda, jarang yen ana sing pada paling iya siji
sing kudu ngetik, aku mlayu menyang warnet utawa tak manfaatake
Komputer-komputer sing ana ing Laboratorium Komputer ing sekolahanku.Ora Laptop
wae sing lagi ngetrend ing kelasku, HP uga ngetrend pisan.Kanca-kancaku pada duwe HP sing LCDne isa di geser
kanca-kancaku kuwi pada larang-larang lan apik-apik.Regane mulai 1 yuta
mandhuwur.Aku uga duwe HP, tapi HPku iku kagolong HP biasa jaman lawas.Aku uga
aku mung anake wong ora duwe.Isa mangan lan bisa sekolah wae wis luwih teka
ngerasakake minder utawa ora percaya diri jalaran penampilanku kuwi biasa-biasa
ora kaya kanca-kanca wadonku sing liyane.Kanca-kancaku, yen tas wis oleh telung
wulan ndang cepet-cepet ganti tas anyar.Tapi, tasku wis oleh setaun ora jaluk
ganti marang wong tuwaku.Tasku uga akeh jaitane.Aku uga ora duwe klambi-klambi
sing apik-apik.Klambiku iku rata-rata diwenehi tanggaku sing jenenge mbak
mulih sekolah.Aku mlayu menyang kamarku lan ing kono ana saklembar kertas
kepingin melu partisipasi ing lomba kuwi.Aku iseng nulis cerpen gawe melu Lomba
kasebut.Akhire, rong dina gawe cerpen kasil cerpen karanganku dewe sing kajudul
‘’Mimpi’’.Cerpen kuwi dakgawe s isine kuwi ana bocah sing jenenge April sing
anduweni mimpi dhuwur lan kepingin nggayuh mimpi sing duwur kasebut tapi ora
isa jalaran ora ana bandane.Lan sesuk e ing sekolah, aku jaluk tolong gaweno
E-mail utawa surat elektronik marang kancaku.Maklum, aku iki bocah Gaptek utawa
gagap teknologi.Sawise mari gawe alamat E-mail sing dak pengeni, banjur tak
kirimno marang alamat e-mail panggonan Lomba nulis cerpen dianakake kuwi.Kurang
luwih seminggu aku ngenteni pengumuman pemenang lomba kuwi, akhire ing dina
minggu aku disms kancaku yen aku dadi juara 3 Lomba nulis cerpen remaja tingkat
Kabupaten kuwi.Aku kaget, seneng tur bangga amarga aku dadi pemenang ing lomba
kasebut.Banjur dak kandakake marang ibu lan bapak yen ak berhasil menang ing
lomba kuwi.Wong tuwaku bangga marang aku.Aku seneng banget yen ngerti tanggepan
wong tuwaku positif lan ngedukung hobi anyarku kuwi.Saka lomba kuwi, aku entuk
duwit Rp 500.000,00.Aku seneng amarga saka hobi anyarku nulis mau, aku isa
ngasilake duwit kanggo mbayari sekolahku lan uga gawe keperluan liyane.
aku dadi seneng banget karo nulis.Saben dina, yen ana waktu kosong, aku mesti
nulis cerpen.Sekolahanku kuwi ngerti hobi anyarku kuwi.Akhire, banjur aku
dimelukake lomba-lomba nulis cerpen nganti tingkat Nasional.Ing omahku, akeh
piala pemenang lomba-lomba nulis cerpen.Piala pertama sing dakoleh wektu lomba
nulis cerpen remaja kuwi dakseleh ing kamar.Akhire, yen aku wis mlebu SMA, aku
bakal milih jurusan Bahasa.Alasanku arep milih jurusan kuwi amarga aku kepingin nekuni bidang Bahasa khusus e nulis.Saka
hobi nulisku iki, aku duwene cita’’ dadi guru Bahasa Indonesia utawa penulis
cerpen utawa novel terkenal sok mben.Aku bangga marang awakku dewe.Aku isa
mbuktina marang wong liya, yen kemiskinan ora penghalang gawe nggayuh mimpi
artikel indonesia,artikel ilmiah,artikel internet,artikel online,artikel jurnal,artikel blog,artikel web,artikel english,free artikel,artikel populer,artikel baseKain Flanel
Purwodadi, Grobogan Regency, Central Java, Indonesia
Cingkrong, Purwodadi, Grobogan Regency, Central Java 58114, Indonesia
Bagongan Javanese words, “Kula Abdi Dalem KPH Notonegoro dinten menika ngestoaken dhawuh timbalan Dalem Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Hingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Hingkang Jumeneng Kaping Sedasa, kadhaupaken
Abdi Dalem KPH Notonegoro dinten menika ngestoaken dhawuh timbalan Dalem Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Hingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Hingkang Jumeneng Kaping Sedasa,
{{1}} 3 digit pisanan taun (dasawarsa).
{{2}} 1 digit pungkasan taun
Cithakan iki bakal nambahaké kaca kategori ing kategori taun sing gegandhèngan.
{{subst:lairsm|20|0}} kanggo Kategori:Lair 200 SM
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Lairsm&oldid=841062"	Kategori: Cithakan kanthi risiko dhuwurCithakan kategori miturut taunCithakan kalèndher	Menu navigasi
WinarayYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 26 Maret 2013.
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: 4 Prinsip menuju
Cerita Wayang Bahasa Jawa » Bima Bungkus (Bahasa Jawa dan Indonesia)
Jejer Ngastina. Duhkitaning Prabu Pandu lan Dewi Kunti jalaran lahire
ponang jabang bayi kang awujud bungkus. Tan ana sanjata kang tumawa kanggo mbedah bungkus. Kurawa uga melu cawe-cawe arsa mecah bungkus, sanadyan amung lelamisan, bakune arsa nyirnaaken si bungkus. Wisiking dewa sang bungkus den bucal ing alas Krendawahana..
jejer hastina. sangat berduka prabu pandu
“Putuku nggeeer, Permadi, mangertiya jer kakangmu nembe nglakoni karmane, ing tembe kakangmu Si Bungkus bakal dadi satriya utama, lan bakal
dadi sejatining manungsa. Sang Guru ugi angutus Dewi Umayi kinen nggladhi kawruh babagan kautaman marang si bungkus.
sapatemon kekalihipun, kagyat dados lan perangipun. Binanting sang Gajahsena. Sirna jasad sang gajah. Roh lan daya kekiatanipun manjing jroning angga sang bungkus.
perkencong perkencong waru doyong, ngger
sirna. Sekakawan kekiatan saking raseksi wau nyawiji marang Raden Bratasena, inggih punika kekiatan Geni, Lemah, Angin lan Banyu.
- - - - - - - - - -
Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Kutha Sorong iku kutha ing Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Jembar wewengkon Kutha iki ± 805 km² utawa hektar.
suara burung cucak jenggot, burung cucak jenggot, kicau burung cucak ...
Download Ahange Jadid Ali Sotoodeh – Donyaye Man
Mangkane golek bojo ojo mandang bondo
Kowe medot tresno demi wedokan liyo
mandang rupo, sing iso nduwe bojo mung wong bagus thok...DeleteReply21inchs19 February 2016 at 11:39setuju mas..lagu bojo loro karo minggat iku sing keroso mak jleb tenan kanggone
mbok lakoni. Mestine, uwong tambah tuwo, tambah pengalaman, kudune uga tambah paham lan ngerti uripe. Urip mung sakdermo nglakoni. Kuwi bener, ning kudu dilanjutake. Urip kudu dilakoni kanti bener lan pener. Awake dhewe kudu ngerti tujuan urip ning alam donya iki. Nek mung asal-asalan, ya karepe urip dadi ora duwe makna, malah cenderung dadi kerep krasa nek kosong, ora ana manpangate. Kabeh dilakoni jalaran mung rutinitas”“Wah … taksih bingung kula Rama”“Ya … ora apa-apa Le. Lha jenenge pangerten kuwi pancen nyata kudu melalui proses kok. Dadi ya wajar wae yen awakmu durung patio dong”“Lha terus, kados pundi ta ingkang dipun wastani uwong sing paling sae menika Ma ?”“Lha nek njawab kaya sing mbok takokake kuwi, awake dhewe kudu balik marang karepe Gusti Alah kuwi menciptakan manugsa, Le. Gusti Allah menciptakan manungsa kuwi supaya dadi rahmatan lil ‘alamin, dadi rahmad kanggo alam semesta iki.”“Wah … rak nggih dados jembar sanget ta Ma, maknanipun ?”“Lha iya ta, gumantung karo kahanan lan posisi awake dhewe ta Le. Nek awakmu manggon ning dusun kene, ya kepriye caramu kanggo mbangun dusun iki sahingga masyarakate dadi guyub rukun, adil makmur. Apa wae sing mbok duweni, bisa mbok manpangatake kanggo berkarya. Pikiranmu, tenagamu, hartamu lan liya-liyane.”“Lha menawi, kangge nguripi keluarganipun kemawon sarwi kekirangan kados pundi Ma ?”“Ya kuwi kuwajibanmu sing utama. Lha nek kowe bisa ndadekake keluargamu dadi keluarga sing apik lan becik, kowe klebu wis nindakake sanggem lan wis bener”“Lha menawi kula kepengin mbiyantu tetanggi ingkang kekirangan ?”“Apik kuwi Le, sebab miturut kadis Nabi, sakapik-apike manungsa kuwi yaiku sing paling akeh menehi manpangat kanggo wong liya. Lan uga, ning kuran surat Al Isra’ ayat 7, Gusti Allah ngendika, yen kowe tumindak kabecikan artine kowe tumindak becik
sabar yo ngger, wong ayu kui akeh ning ndunyo.mung sing gelem karo kowe
mlakune koyok macan luwe, lembehane koyok blarak sempal, duwure sak megan fox, tur solekah.. Jiiiaannn.. uripmu mulyo tenan yen wis
ngadepi musibah lan cobaan urip. Nek wis pancen dadi bojone, arep piye meneh... heheheheReplyDeleteRepliesAgus
ae nggo sampeyan.. ning aku yo njaluk tulung dongamu yo.. sek 34th rung rabi ae tetep pede .. sek lagi 22 th rung
sing2008EngelsWai singFau sing daai hang2012EngelsFau sing daai hangChun sing gai
awak dwe ayo ndongo wae supoyo laskar angling darmo muleh teko rembang ngowo poin 3 karo iso munggah nang urutan 3
kenyamanan. Contone mangan muluk. Nek ujug2 dirubah nganggo peso mesti angele. Biasa numpak motor bebek ujug2 ganti Vespa koyo kuwi…
Aku salut kanggo poro sedulur sing wis mentas soko pembajakan.
Pak Andy, Oh Buntu juga sama. Ngertinya cuma jendelo thok. Nanti2 mungkin.
pak sawali pancen benar2 begawan bangsa…
pak andy pancen benar2 provokator kebaikan bangsa…
hormat buat Pak Andy dan Pak Guru Sawali
opo sing dilakoni pak sawali iki jenenge STOP dreaming start ACTION
Ngertine nyong tuku komputer bisa dijalanke. Nek ana sing gelem mbantu nyinaoni sing jare diarani open source thankyou buwangeeett.
Salut buat yang sudah bisa mulai mandiri. Ngelmune ditular-tularke.
kok dadi nglantur yo komenku?Opo mergo wis ngantuk yo?
← WARKOP SENIN 17-03-2014	WARKOP SENIN 24-03-2014 →
24 comments on “WARKOP RABU 19-03-2014”	Guntur_frank™
This user has a native understanding of Bahasa Betawi.
mbok kowe sing mijeti aku tik, kesel je nulis terus he he he he
nambahi wae, sak karepmu…sing penting ngrame ke wae… he he he he he
taklim jambi, majelis taklim jombang, majelis taklim kendari, majelis taklim kuningan, majelis taklim magetan, majelis taklim majalengka, majelis taklim malang, majelis taklim mangkutana-sorowako, majelis taklim medan, majelis taklim nganjuk, majelis taklim ngawi, majelis taklim padang, majelis taklim purbalingga, majelis
Rehning janma, tama nguni uni,
Leng leng manglamong sira ngger,
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,
luwih seneng pecel madiun..Soale bojoku seko kono he he heNing isih seneng pecel gaweane mbokku...Pecele campur2 (godong kates, kodong mbayung, godhong
“Nggih matur nuwun. Nanging benjang malih menawi ngaturaken sapu dhateng sinten kemawon ingkang sae dipunwalik, dados gagangipun ingkang
Cobak nèk bapak pilih nabrak sing endi?"
Pulisi : "Yo mesti mending ngiwo, korbané luwih thithik."
Paiman : "Persis!! Aku yo mikir ngono Pak."
Pulisi : "Trus lapo wong2 sing nang pésta kimpoian sing kenèk tabrak?"
Paiman : "Lhaaa, iku masalahé. Aku wis milih wong lanang loro sing nang kiwo Eh...dèk-é mlayu nyabrang moro nang pésta kimpoian......dadi tak banting stir nengen, nguber wong loro mau pak..."
lan tambah sabar ngadhepi awakmu sing ribut pengin rabi ning durung kètok jodhoneReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi29 December 2014 at 22:32hahaha, ndilalah cen hurung ketok, mbuh sesuk esuk piye...DeleteReplycakshon.com29 December 2014 at 21:39We suwe ndak
koyo wis tau rabi wae...:)ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30
lha sing kuwanen hudu aku, tapi blog'eDeleteReplySurya Adhi Kuncoro2 January 2015 at 20:43pesen ning artikel iki kanggo sing moco tok, opo kanggo sing moco+sing nulis mas? wkwkwkwkw :vsungguh trengginas sekali pesannya, saya suka saya suka :DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi9
kok kudu gawe e-money sik.. suk nek ra kanggo pie jal, mung kanggo pisan nggo
Soosan, Dongyang, Kanglim, Unic01:16, 14
Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa
Sléndro (ing Sundha diarani salendro) iku salah siji titilaras ing gamelan. Saliyane sléndro, ana uga titilaras pélog. Ana 5 swara (nada). Titilaras Sléndro béda karo titilaras pélog. Ing slendro ora ana angka 4 (papat) karo 7 (pitu). Laras sléndro duwé 5 nada ing saben gembyang utawa oktaf, ya iku 1 2 3 5 6. Kanggo gampangé asring dipadhakaké karo C- D E+ G A ing titi laras kulonan. Siji lan sijiné nada nduwé béda interval swara sing cilik.
Durung ana ahli kang bisa mesthèkaké kapan sléndro wiwit ana ing tanah Jawa. Ana kang ngira yèn sléndro ana sesambungane karo Wangsa Syailendra kang naté kawentar ing Jawa kuna. Ana sawetara ahli sing golèk sesambungané sléndro karo andha swara tradhisional ing Indhia lan Cina.
Watak lan pathet[besut | besut sumber]
Ing Bali, sléndro digunakaké kanggo kahanan sing sedhih, amarga asring dianggo bareng karo anglung kanggo acara ngobong mayit.
Ing Jawa, ana telung pathet. Pathet iku kapérang dadi nem, sanga, lan manyura. Urutan iki umumé kanggo pagelaran wayang
Pathet nem[besut | besut sumber]
Umumé ditulis ‘’sléndro nem’’. Pathet iki dinggo ing swara kang cendhèk kanthi adhedasar 2 karo 3. Pérangan swara ing pathet iki asring disilih déning pathet liyané. Sléndro pathet nem sareng pelog lima dianggo kanggo pagelaran wayang watara jam 21.00-24.00, wiwit jejer tekan perang prampogan utawa perang gagal.
Pathet sanga[besut | besut sumber]
Umume ditulis sléndro sanga. Ana kalané uga disebut barang miring. Pathet iki adhedhasar swara angka 5 karo 1. Pathet iki dienggo selang-seling karo pélog pathet nem ing pagelaran wayang nalika isih bukaning wengi nganti wengi. Ing pagelaran wayang purwa pathet sanga iki digunakaké watara jam 24.00-03.00 wiwid jejer pandhita utawa wetuné Bambang tekan perang kembang.
Pathet manyura[besut | besut sumber]
Pathet iki nganggo swara angka 6, 2, lan 3 dadi dhasaré. Tinimbang sléndro liyané, pathet manyura luwih dhuwur swarané lan luwih sigrag. Beberangen karo pelog barang, pathet iki ing pagelaran wayang purwa dienggo ing wayah esuk, wiwitané wengi, pungkasané wengi watara jam 03.00-06.00 wiwit salebaré perang kembang tekan tancep kayon lan kanggo upacara-upacara khusus. Tembung Manyura tegesé 'merak' maksude ing wektu iku wis prak-esuk.
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.57, 5 Januari 2017.
Nek neng salah sijine papan panggonan ana kali gedene utawa ana segarane, mesti neng kono ana wong sing pinter gawe prau. Semana uga wong Desa Tambaknegara Kecamatan Rawalo, merga umahe ora adoh-adoh sekang Kali Srayu, ana wong sing jenenge Kaki Sardi, dheweke teyeng
prau sekang wong-wong Sokawera Kecamatan Banyumas. Bada kurang telung minggu, siki wis dadi kabeh, malah wis dekirim meng Sokawera nggo pranti nggolet wedhi.
Jebule, ana brembete antara garep bada karo akeh penjalukan gawe prau. Apa enggane praune garep nggo plesiran? Jebule ora. Mergane, wong badan ora kur klambine thok sing anyar, umahe uga kudu anyar. Mula kuwe wong sing padha lagi ngedegna umah karepe nyrempeng gole mbangun. Sing umahe elek utawa kurang jembar, umahe derehab utawa dejembari. Kabeh kuwe ngupaya ben gole
nyamplung utawa kayu salam sing thukul neng cedhek pantai, goletane neng daerah Widarapayung, Jethis utawa Logending. Jere Kaki Sardi, prau sing degawe sekang kayu sing thukule neng cedhek segara kuwe awet merga kayune wuled.
jaman kowe durung lair.artis kethoprak dagelan,aktor jathilan,sopir-kenek kol magelang jaman semono ngendi sing ora kenal,durung pelanggan dagangane seantero raya.Lha saiki ditambahi awakmu
neng luar jawa utowo luar negri ora kepikiran wae nek ndesone di arani kurang banyu dadi ben do ngerti nek tahun 2005 we
etong etong karo nyebar undangan lan nyuwun do'a pangestu yo mas mas mbak mbak poro sedolor sedoyo,,
wis lapor bpk ibu durung?opo rahasia??mengko aku sing
Bogor, Wayang Kulit Bekasi, Wayang Kulit Gaya Yogyakarta, Wayang Kulit Bali, Wayang Kulit Gaya Surakarta, Wayang Kontemporer, Buku dan Komik Wayang, Topeng Wayang, Lukisan Wayang
pm Stadion Tenggarong pancen oke,lha wong isih anyar kang !Ning nek bener neng kono paling2 Rombongan Team turune neng Samarinda.setengah jam lho kang paling
tempat nongkrong sing enak saiki ndek endi???
Bubuy BulanEs LilinManuk Dadali Tokecang Warung PojokWayang GolekWayang Golek
maskawen karo CSe.. eh salah masang speedy deng...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi12 May 2015 at 22:09kene pengin nggo modem ra betah kuota-ne mo... heheDeleteReplyAlris12 May 2015 at 18:48
sampeyan sing dadi CSe wae Gus, nek arep dho nyeneni ben podho-podho kepenakReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi13
tenan tho, ora mung aku thok jebul sing
jodoh kanggo atimu, Gus. Sopo reti jenenge rodo mirip merk sandal. :-DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi10
(Dilih saka Kecamatan Kasemen, Serang)
Kasemen iku kecamatan ing Kutha Serang, Propinsi Banten, Indonésia.
Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kutha SérangKasemen, SérangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.01, 22 April 2017.
· Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo,
Jenenge'e yo wis kepentok kahanan.... meh piye meneh.. ah, sing
kudu nek kuwi kang... mosok nganti kiamat meh nganggo Microsoft terusDeleteAnonymous30 March 2014 at 04:31Semoga pak meneteri mbaca....DeleteReplydauwdruppels30 March 2014 at 01:02Kalau di kampus saya, malah dikasih gratis piranti
keuangan kampuse njenengan, sekolahe njenengan setore pinten..... lha setoran niku sinte sing mbayar menawi mboten saking duit semesterane njenengan :DDeleteAgus
keren artikel nya (y)ReplyDeleteAnonymous30 March 2014 at 06:46Jebul Windows ki nyang dompet yo marakke Linux tenan.......Lha piye jal arep Ngopen Source wis wegah mikir. Ibarate wis ngideologi. Lha yo iki sing di arani Wis Kepentok
toktau tak takonke Guruku jarene pancen nang Standar Kompetensi'ne sing wis digawekne dening pemerintah yo ngono kuwi wis dadi patokanpenjajahan tenan ikiReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30 March 2014 at 15:16Tenan pora, mangkane, nek ra diwiwiti, nganti tekan nggone kapan ki yo tetep wae Microsoft...DeleteReplyIstana Media30 March 2014 at 17:43Lah sing nulis blog iki ya isih nganggo
Wis mangtaun nganggo Linux, njuk ngerti sistem kernel-e wingdos ki ecek-ecek tenan. Neng nganggo Linux dinggo mangtaun ora perlu install ulang, ha nek wingdos? wis kemekelen.. opomeneh bajakan hmmmffftttReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi31
ReplyDeleteAnonymous30 March 2014 at 23:10wis do gedhe, iso milih sing penak ning awake dewe endi..rasah do padu, sing seneng jendelo yo do nganggo jendelo, tur kudu wani mbayar, ora mung mbajak, hargai hasil kerja wong liya. meh golek gratisan windows asli jane gampang nek kanggo sing statuse isih pelajar. nek pengen nggo linux yo dinggo, rasah ngelek2 sing liyo, sanajan gratisan ora mesti njuk kabeh wajib go linux to lik, ha nek diwajibkan podo wae pemaksaan.mending sesuai sing enake endi, kabeh ono elek lan apike dewe2. nek munine kejebak sangkar emas yo ora juga sih lik. soale mbiyen awal2e sing langsung melambung jenenge Microsoft, cobo mbiyen apple, mungkin saiki sing di elek2 apple, njuk wis do betah nggo apple. dan nek wong sing kerjo ning bidang IT ra bakal jenenge mung nanggo teknologine Microsoft tok. senajan fanatik salah siji teknologi, tetep wae butuh teknologi seko kompetitore, lha jenenge developer, nek mung
nganggo teknologine Microsoft, sing fanatik ro Microsoft, mesti yo ono sing nggo gaweane Open Source. mbuh kepeksa, opo tuntutan kerja, opo kahanan, tapi Open Source karo sing dudu open
ra ono pelajaran TIK. pelajaran kuwi wis dihapus seko kurikulum 2013. *nasibe duwe garapan penak garap TIK saiki kegusur nggarap matematika maneh. jiaaaan...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi2 April 2014 at 20:32Kuwi BSE negoro ngendi mbakyu... ha wong aku njajal download BSE TIK we roto-roto yo nganggone Microsoft kok... hhh, tapi saiki wis rodo ra masalah, soale wis ra ono TIK tho... kudune ganti PMP wae... wkwkwkDeletemisb manise3 April 2014 at 14:55
station topcon es 105jual total station topcon gts 235njual total station topcon gts 255nNext Post Previous Post	Artikel
dalam tembang megatruh berikut: Sigra milir sang gethek sinangga bajul/ kawan dasa kang njageni/ ing ngarsa miwah ing pungkur/ tanapi kanan kering/ sang gethek lampahnya alon (segera bergerak sang gethek disangga buaya/
‘’nggoleke tapaking kuntul nglayang’’ ataupun bisa ‘’mati sajroning urip’’ demi ‘’urip sajroning pati’’.
sing kasil pertaniane"b. Tujuan : "Kanggo ningkatake kasil pertaniane lan ngindari Gagal Panen"c. Narasumber : Pak Kades daerah Tunjung Rejod. Tanggal : Kamis 15 September 2011e. Panggonan : Daerah Tunjung Rejo_Yosowilangunf. Daftar pitakon : ....
Nina : "Sugeng Enjing Pak Kades" P. Kades : "Sugeng enjing dhik, wonten kersa punapa enjing-enjing dhik Nina lan rencangen sekalian rawuh mriki?"Nina : "Mekaten Pak Kades, Tujuan Kulo sareng rencang-rencang mriki wonten perlune dhateng Pak Kades kale para petani dusun mriki"P. Kades : "Inggih monggo, menawi kulo saged ngrewangi adhik-adhik sedhoyo" Nina : "Kasil pertanian dhateng mriki kan meningkat, wonten saran punapa kersane daerah pertanian kula juga kasil" Regina : "Inggih pak, dinten wingi daerah kulo gagal panen Pak Kades, lajeng kersane kasil pertaniane kados pundhi carane Pak Kades?"P. Kades : "Inggih perlune sarana pupuk ingkang memadai, bibit ingkang sae lan pengairan cekap, pestisida damel mbasmi hama"Nina : "Inggih matur nuwun
Surokarto, Setu Wage 12 Pasa 1941Pranotomongso Katigo Wuku Mandhasia Kulo nuwunSampun sakwetawis wekdal kulo mboten nyerat wonten ing blog punika,amargi kuloprakiraken blog punika mboten wonten ingkang
mbuktikaken taksih kathah ingkang mbetahaken informasi ngagem boso jawi. Awit sebab punika kulo badhe nyerat malih wonten ing blog punika.Samangke seratan wonten ing blog punika inggih punapa kemawon ingkang
wis cumawis kanggo sapa wae sing kepengin mbiyantu nerjemahke WordPress basa jawa iki. Neng kene https://translate.wordpress.org/projects/wp/dev. Dad...
eits…menungso jaman semene lho mbak?
iyo pak tapi mosok dadi bayi terus…mending rasah urip to pak… isone mewek, opo2 mewek ga gelem mikir… opo iyo urip
among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone bongoso Djowo. Kang uwes katulis deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo kang diutos Gusti, ndjogo kahuripaning bongoso Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.
engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso ngutos Hosoropolo.
Kanggo aringi pangelingan marang bongoso Djowo, supoyo biso mangerteni
marang udjuting roso. Wekasaning Gusti: tumindakho kang djudjor marang
roso siro. Awet roso kuwi tjahyoning Gusti kang moho sutji. Kang manggon ono ing rogo siro, odjo diregetake.
engkang welas asih, lan moho kuwoso. Kang kuwoso nyiptakake sedulor papat. Supoyo bongoso Djowo biso mangerteni marang kuwasane, kang diparengake Gusti naliko iseh ing bumi sutji. Wekasaning Gusti: tumindakho kang betjek marang sedulor papat, kang asmone Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
engkang welas asih, lan moho kuwoso. Supoyo bongoso Djowo biso nyirnakake sengkalane kahuripan, kang katon ugo kang ora katon, kang tekane soko setan. Ugo marang kasengsarane sukmo yen uwes bali marang kuwasaning Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang nastiti, marang. Sengkalane kahuripan. Supoyo yen siro bali ono ing ngarsaning Gusti, sukmo siro biso sempurno.
engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng dungo lan bohoso ngawi gaib, marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, supoyo bongoso Djowo, biso mangerteni marang kuwasane sedulor papat, lan biso tjedak marang Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang sabar yen kahuripan siro ing bebayan. Gunakake kadegdayan siro, bebayan opo wahe bakal sirno soko kahuripan siro.
engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang betjek, odjo nuruti angkoro murko, kang tekane soko setan. Awet kasengsaran kang teko kanggo kahuripaning siro. Kang bakal nyonggo, anak lan putu siro.
engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing
durunge langet lan bumi ono kang manggoni. Gusti kang luweh disek nyiptakake isinelanget kang disebut: Mbulan, lintang, lan srengenge, kang dadi panunggune langet.
uwise Gusti nyiptakake kahuripan kang dadi panunggune bumi mulyo, kang
disebut tetanduran. Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang tekane soko angin, kang disebut molekat, kang dadi utusaning Gusti. Ndjogo kahuripan kang ono ing djagat iki. Semono ugo asmoning molekat kang tjatjahe ono papat.
Bandjur Somoro Bumi ngetokake kuwasane nyiptakake bumi sentoso kanggo kahuripane djalmo, kang melu marang dalane Somoro Bumi ono ing bumi mulyo kene. Bandjor Gusti, nyiptakake djolomo kewan.
uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine.
sabdhoning Gusti, kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggo nulis sabdhoning Gusti, ono ing layang Djojobojo.
engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kang wiwitan kang ngutos aku maringi warto marang bongoso Djowo.
siro bongoso Djowo, biso maringi pangerten marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso. Anangeng djalmo manungso kuwi ora tahu pertjoyo deneng Gusti kuwi, kang pareng urep lan matine kabeh djalmo, lan iki sabdhoning Gusti. .
pareng dawoh: Gusti uwes maringi sabdho marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso liyane. Supoyo djalmo manungso kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti.
Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo ugo djalmo manungso liyane, kang nglalekake marang opo kang dadi peparingane Gusti. Lan Gusti pareng dawoh: siro kabeh bakal songgowang lan lali, marang asal – usol siro, ugo marang asmone Gusti kang moho sutji.
kang manggon ono ing ngarep lan mburine kahuripan siro bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. Yen siro kuwi ora mangerteni marang opo kang dadi
kuwi, uripheng bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmo lan ragane djalmo manungso. Lan pangomongan kang uwes diparengake Gusti marang djalmo manungso, bakal disuwon Gusti, bali ono ing ngarsane Gusti kang moho sentoso.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang ngrungokake opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang mbok suwon Gusti bakal maringi, lan djalmo manungso bakal manot marang ngendikane siro, senadjan Gusti kuwi
ora biso didelok nganggo mripate manungso, awet Gusti kuwi ora katon udjute. Nangeng yen siro pertjoyo, siro biso ndeleng pangutjapane.
kang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso, kang wonten ing djagat meniko. Sedjatine Gusti arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso kang uwes sedoh. Lan semono ugo, olo betjikhe manungso uwes Gusti tules ono ing layang kang moho nyoto.
pareng dawoh: Aku ngutos Djoborolo ora liyo, supoyo biso maringi warto
marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmoku Gusti, supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni pangelingan marang aku.
bongoso Djowo kuwi tansah mbantah, marang opo kang dadi peparingane Gusti. Nganti akhire bebayan kuwi teko, manggon ono ing kahuripane bongoso Djowo kanggo sak mbendinane. Awet bongoso Djowo uwes ora tahu maneh, nduweni pangelingan kanggo nggolekhi asal – usule, nganti sak ikine.
pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang pareng sedantenipon dumateng kawulo. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nyalahake aku. Sedjatine siro dewe kang nggolekhi kasengsaran kuwi, sebab ora ngrungokake marang pangomonganku.
kuwoso Gusti, engkang nyempurnakake udjute Ingsoen kang pantjer, ugi kuwoso pareng sedulor papat kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Opo kuwi pantes mungguhing siro bongoso Djowo, nyembah aku Gusti nganggo bohosone wong liyo, sak untoro siro dewe mangerteni, deneng aku iki Gusti kang nggawe kahuripan, ugo kang nggawe patine siro.
Gusti engkang moho witjaksono. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno, bali marang udjute wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake
Ingsoen ing dalu meniko, sirnakake bebayan kang tansah anggudo kawulo,
slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan. Opo kuwi pantes kanggone siro bongoso Djowo, ora nyembah Gusti kang pareng sabdho kanggone siro.
Lan sabdhoning Gusti kang uwes temuron kanggo djalmo manungso kang ono
ing djagat iki, ora bakal biso diowahi. Lan semono ugo ukumane Gusti kanggone bongoso Djowo.
pareng dawoh: Yen siro ing bebayan bongoso Djowo, nenuwono siro kabeh marang aku, lan nyebuto asmoku: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono, kang ngabulake opo kang dadi pendjalukhe kawulo.
kang moho sutji lan moho kuwoso, kang nggawe urep lan matine djalmo manungso. Amergo kuwi rungokake pangomongane Djoborolo kang dadi utusanku, kang pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo ing tembe mburine, siro kabeh ora keno murkaku, yen aku iki uwes misahake sukmo lan rogo siro.
kuwoso Gusti kang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Supoyo siro biso mangerteni marang kahuripan liyane kang ono ing djagat iki, kang ora biso didelok nganggo pikirane djalmo manungso, lan iki bakal dadi kasunyatan. Yen siro kuwi mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho sutji.
opo kang diutjapake Gusti, bakal dadi kasunyatan. Lan semono ugo, ora ono sidjiho djalmo manungso utowo djalmo setan kang biso ngalang – ngalangi kekarepane Gusti. Awet kuwi, sak durunge murkane Gusti kuwi teko, rungokake opo kang dadi wekasanku iki, marang siro kabeh bongoso Djowo.
amergo witjaksanaku kang gede, kang diparengake Gusti, marang aku. Aku
iseh tansah maringi warto kang betjik marang siro bongoso Djowo, supoyo siro biso nduweni kahuripan kang sempurno, yen siro kuwi biso mangerteni marang Gusti.
pangomonganku iki, yen disampekake marang bongoso Djowo liyane kang durong mangerteni marang Gusti. Opo siro ora wedi, marang siksane Gusti
kang bakal teko, yen siro kuwi naliko uripe tansah mbantah marang kuwasane Gusti.
pareng dawoh: Ora ono sidjiho utjapan kang bener soko djalmo manungso opo wahe, kang ono ing djagat iki, ketjobo pangomongane Djoborolo kang tak utos pareng warto marang siro bongoso Djowo. Aku Gusti kang moho mreksani, kang sedjatine sabdhoku iki uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Nangeng bongoso Djowo kuwi nglalekake marang wedjanganku iki.
engkang welas asih lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, kang katon utowo kang ora katon bakal tundok marang aku. Moho kuwoso Gusti, kang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo kang moho sutji.
bongoso Djowo, sedjatine uwes mangerteni marang kuwasaku, deneng Gusti
ngutos aku supoyo biso maringi warto marang siro kabeh bongoso Djowo. Anangeng wekasane Gusti kang apek iki malah siro tinggalake, lan siro ugo lali marang aku.
dipiker kang tenanan, marang pangomonganku iki. Siro ditjiptakake Gusti, soko: Lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute siro kang moho sutji ing bumi mulyo iki. Awet siro djalmo manungso djowo kang wiwitan, kang teko ono ing djagat iki, kang nggowo kuwasane Gusti,
siro bongoso Djowo, ora tahu mangerteni marang peparingane Gusti. Kang
uwes ditotho kanggone siro kabeh bongoso Djowo, naliko siro kuwi iseh mandjeng ono ing bumi sutji.
pareng dawoh: Yen Gusti ndeleng kahuripane siro bongoso Djowo, kahuripane siro kabeh nggawe nelangsane Gusti. Sedjatine siro kuwi mangerteni, deneng Gusti kuwi kang maringi, sak kabehe marang kahuripan
kabeh mahu, yen aku ndeleng. Uwes dadi pendjalukhe bongoso Djowo dewe,
deneng kahuripane bongoso Djowo kuwi dadi kasurang – surang, awet ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti, ugo marang ngendikanku kang diutos Gusti. Gusti kang moho witjaksono, pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko, sangkeng bebayan kang tansah nggudo kawulo rino klawan wengi, sangkeng kuwoso pandjenengan.
kang nyaksekake marang opo kang dadi kasengsarane kawulo bongoso Djowo, lan Gusti pareng sabdho: Roso kang manggon, ono ing atine siro bongoso Djowo, ora bakal biso ngapusi marang asal – usol siro, senadjan
siro kuwi nglalekake asmone Gusti kang pareng kahuripan marang siro.
pareng dawoh: Sedjatine ora ono pangomongan kang kasep kanggone bongoso Djowo, kang durong mangerteni marang Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: nyebuto asmoku Gusti kang pareng pangaksumo dumateng kawulo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmoku Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko kang manggon ono ing uripe. Awet bongoso
sopo wahe kang ora ngrungokake opo kang dadi pangomonganku, bakal keno
sabdhoku kang gede, kang ora ono enthekhe.
Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo yen uwes wantjine bali ono ing ngarsane Gusti, siro kabeh ora bakal biso ndjalok pangaksumo marang Gusti, ketjobo nerimo marang ukumaning Gusti, kang bakal nyengsarakake sukmane siro, mengkone.
pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, lahir udho tanpo opo opo, ketjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat, kang utjol bebarengan soko dalan kang
tjilek. Semono ugo kang dikarepake Gusti kang moho sutji, yen siro bali. Anangeng siro kuwi tansah, nggawe olo marang ukumaning Gusti kang
pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, odjo pisan – pisan nglalekake marang utusanku, kang uwes nules sabdhoku ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Awet olo lan betjikhe siro kabeh, uwes katules ono ing layang kang moho nyoto yen siro kuwi ora mirengake pangomonganku. Lan siro kabeh bakal nemokake kasengsaran kang gede, ing
bumi sentoso mengkone, ugo marang keturunane siro.
pareng dawoh marang aku: siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang moho kuwoso, kang ngabulake opo wahe kang dadi pendjalukhe siro.
pareng dawoh: Tresnane Gusti marang siro bongoso Djowo ora ono bedane,
senadjan Gusti kuwi maringi pangomongan liyo marang djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohosone
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane
kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, luweh gede katimbang Gusti pareng kuwasane marang djalmo manungso. Supoyo bongoso Djowo kuwi
biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, lan biso tjedak marang Gusti.
kang moho kuwoso kang nyiptakake sak widjine kedadian kanggone djalmo manungso. Tjubo dipiker kang tenanan marang ngendikane Gusti iki, siro nduweni bohoso kang okeh, sak untoro djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora nduweni.
kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro bongoso Djowo kang tak paringi kadegdayan, marang bohoso ngoko, bohoso kromo inggel, bohoso kromo madyo, bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso
nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.
pareng dawoh: Gusti kang moho kuwoso pareng ukuman marang djalmo manungso, ugo djalmo setan kang ora mirengake marang dawuhe Gusti. Lan aku dewe, tansah maringi pangelingan marang siro bongoso Djowo. Anangeng siro kabeh malah nglalekake, marang agomo siro, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, lan siro malah tumindak kang olo marang
bongoso siro dewe, ugo siro bakal mateni bongoso siro dewe, awet siro uwes ora tahu mangerteni maneh marang asal – usol siro.
siro bongoso Djowo, kang uwes manggon ono ing sirahe siro, bakal disirnakake Gusti soko kahuripane siro. Awet Gusti kang ngutos aku pareng warto lan agomone bongoso Djowo, kanggone siro kabeh, malah siro
kang moho mekso ukom, kang dadi kekarepane, lan djalmo manungso kang tumindak tjitro marang Gusti, kang ora mirengake marang wartoku iki. Bakal keno seksane Gusti kang gede.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, mreksanono marang kuwasane Gusti, naliko siro manggon ing bumi sutji, umor pitong sasi. Amergo kuwasane Gusti siro dadi sempurno. Anangeng siro kabeh, ara tahu mangerteni marang kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, supoyo siro biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti.
opo wahe kang ono ing djagat iki, ono ing tangane Gusti, kang moho kuwoso. Lan Gusti biso nyirnakake opo wahe kang dadi kekarepane. Anangeng amergo witjaksanane Gusti kang moho kuwoso, kang ngutos aku. Gusti iseh maringi kalonggaran marang siro bongoso Djowo, kanggo nyuwon
pangaksumo. Supoyo ing tanggal 1 hosoro, bongoso Djowo biso nebusi duso marang Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho sutji, kang pareng pangaksumo dumateng kawulo, ugi Gusti kang moho sentoso, nebusi marang kesalahane bongoso Djowo, kang iseh durong mangerteni marang kuwasane Gusti. Kuwi sabdhoning Gusti kang disampekake, marang aku kanggone siro.
pareng dawoh: Sedjatine siro bongoso Djowo, nduweni kuwoso kang gede, soko Gusti. Katimbang Gusti pareng marang manungso liyane kang ono ing djagat. Anangeng sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, siro bongoso bakal lali marang agomo kang tekane soko Gusti,
lan siro bakal ngelekake opo kang dadi peparingane Gusti.
Gusti arep maringi maneh, marang opo kang dadi pendjalukhe siro kabeh.
Anangeng opo kang uwes diparengake Gusti, siro ora tahu mangerteni, ugo siro malah bali musuhi Gusti, kang moho kuwoso kang pareng sak kabehe marang siro.
siro bongoso Djowo, kang mahune dadi katresnane Gusti malah, nglalekake marang asmone Gusti. Lan pangelingan kang mahune teko kanggone siro bongoso Djowo, ugo isine layang Djojobojo, dadi sirno soko kuwasane Gusti, kanggo kahuripane siro bongoso Djowo, yen siro kuwi ora nggolekhi asal – usol siro.
agomone bongoso Djowo kang asli, kang tekane soko Gusti, engkang welas
asih lan moho witjaksono. Ora bakal biso digolekhi, ugo adate bongoso Djowo kang asli. Sebab siro bongoso, djowo, uwes ora tahu maneh ngrungokake marang sabdhoning Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kang wiwitan teko ono ing tanah djowo.
pareng dawoh: Sak durunge Gusti nyiptakake siro, bongoso Djowo. Gusti uwes maringi opo wahe, kanggo kahuripan siro ing bumi mulyo. Supoyo sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono layang Djojobojo, biso siro gunakake sak mbendinane kanggo, nenuwon marang Gusti kang moho sutji.
ugo Gusti bakal maringi umor kang dowo, kanggone siro bongoso Djowo, yen siro kuwi gelem manot marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro kudu biso ngakoni deneng Gusti kuwi kang kuwoso ono ing djagat iki, lan kuwoso pareng opo wahe kanggone siro, ing bumi mulyo, ugo ing bumi sentoso.
kang mahune gareng Gusti biso ngidjoake, tanpo mripate djalmo manungso
kuwi mangerti sopo kang nggawe. Kabeh mahu amergo witjaksanane Gusti, kang uwes ditemuronake marang siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho witjaksono, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone bongoso Djowo.
nyiptakake pasangan lanang lan wadon, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni keturunan, kang biso nerusake kapertjayane Gusti, kang diparengake marang siro, lan ngelingi soko end
pareng dawoh marang aku: Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes diparingi Gusti, kadegdayan. Kanggo kaperluane siro kabeh sak mbendinane. Awet tanah djowo kang mahune gundol, Gusti, dadekake idjo, supoyo siro bongoso Djowo, biso krasan marang panggenan kang anyar iki.
sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo, bakal ninggalake agomo peparingane Gusti kang moho sutji. Lan Gusti pareng sabdho: siro bongoso Djowo bakal lungo adoh, kanggo nggolekhi asmone Gusti, siro dewe bakal ora nduweni katentreman, yen siro kuwi lali marang asmone Gusti, kang uwes temuron kanggone siro, ing tanah djowo.
sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ing layang Djojobojo, kanggone siro, malah siro tinggalake. Menyang montjo endi wahe siro lungo, lan iki sabdhoning Gusti: bongoso Djowo ora bakal nduweni katentreman, nganti wantjine bali ono ing ngarsane Gusti.
pangertene Gusti kuwi luweh duwor, katimbang pangertene, siro bongoso Djowo, kang diparingi Gusti. Budi, roso, pikiran, lan angen- angen, supoyo siro biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.
pareng sabdho: bongoso Djowo kabeh kang ono ing djagat iki, bakal ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti. Awet sabdhoning Gusti kuwi uwes luweh disek teko.
kang mahune resek, bakal dadi reget, yen bongoso Djowo kuwi lali, marang wekasane Gusti. Ugo asmone Gusti kang manggon ono ing roso siro,
bakal sirno, soko kahuripane bongoso Djowo. Semono ugo kasempurnane Gusti, kang papat, kang dititesake ing bumi sutji, bakal sirno soko kahuripane siro.
Gusti kang moho kuwoso, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi.
Among pandjenengan Gusti, kawulo, pasrahaken gesang lan sedoh kawulo, sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan kagem sak lawase. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kanggone siro bongoso Djowo, kang iseh mangerteni marang kuwasane Gusti.
kang moho kuwoso, kang maringi ukom kanggone djalmo manungso, sak durunge djalmo manungso kuwi teko ing bumi sutji ne, ibu. Ugo pangomongan kang teko kanggone djalmo manungso kang ono ing djagat iki,
djalmo manungso kang dadi tjiptakhaning Gusti kuwi tansah, nggolekhi barang kang tjeloko kanggone uripe. Sak untoro peparingane Gusti kang utomo, malah ditinggalake. Lan semono ugo, djalmo manungso wedi, marang
utjapane djalmo manungso, katimbang utjapane Gusti. Semono ugo bongoso
Djowo, bakal ora biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, opo kuwi pantes mungguhing siro.
pareng sabdho: Kabeh mahu bongoso Djowo, kang bakal nerimo, marang ukumane Gusti. Awet djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora tahu nerimo marang peparingane Gusti. Amergo kuwi teko sabdhoning Gusti: Sewu djalmo manungso, sidji kang nuruti dawuhe Gusti. Sebab djalmo manungso kuwi lali, deneng setan kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, manggon ono ing ragane, djalmo manungso.
kang moho kuwoso, nyiptakake rino klawan wengi, ugo Gusti, kang moho kuwoso pareng pangaksumo. Supoyo siro bongoso Djowo, ing wayah mbengi biso tjedak marang Gusti, lan nenuwon opo kang dadi kaperluane siro. Lan Gusti pareng sabdho: kahuripane bongoso Djowo kang mahune padang, bakal tak dadekake peteng kanggo sak lawase, yen bongoso Djowo kuwi nenuwon marang aku, nganggo bohosone djalmo manungso liyo.
pareng dawoh: Kapinteran kang uwes diparengake Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo, malah siro tinggalake. Lan siro dewe malah bali musuhi asmone Gusti. Anangeng
aku, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang diutos Gusti, ndjogo, budi, roso, lan kahuripane siro rino klawan wengi. Bakal nulesake opo kang dadi tumindakhe siro ing bumi mulyo iki.
pareng dawoh: Aku iki Gusti kang moho kuwoso, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kang melu dalane Gusti, yen ing bebayan, biso nyebot asmone Gusti. Lan bebayan opo wahe, bakal disirnakake Gusti, soko kahuripan siro. Amergo Gusti kuwi, kang moho mreksani, kahuripane djalmo manungso, ugo kahuripane djalmo setan.
engkang welas asih lan moho witjaksono, ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongoso Djowo, lan djalmo manungso, kang ono ing djagat iki. Tumindakho kang betjek marang sak podho – podhoning urep, ugo tumindakho kang djudjor marang Gusti, nganggo roso kang ono ing rogo siro. Semono ugo Gusti, bakal maringi balesan, marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene, ugo ing bumi sentoso mengkone.
kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning Gusti kuwi, ora ono kang biso
ugo, Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji,
bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.
kang pareng balesan marang bongoso Djowo kang ora melu, marang dalane Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang
Gusti, turutono opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng yen siro kuwi ora pertjoyo, kasengsarane urep siro, bakal teko.
uwes maringi sabdho marang aku, kang tak tules ono ing layang Djojobojo. Bongoso djowo kabeh, kang nglalekake Gusti, uripe bakal kurang sandang lan pangan. Ugo lemah kang mahune idjo, bakal tak garengake koyo mahune, nganti akhire siro kabeh ora nduweni katentreman.
pareng dawoh: Kedjawen dituronake ing tanah djowo, soko kuwasane Gusti
kang moho witjaksono. Supoyo bongoso Djowo kuwi, biso nduweni kahuripan kang sempurno, ing bumi mulyo kene lan mirengake opo wahe kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro biso ngrasakake kahuripan, yen siro kuwi ing bebayan.
kang ndjundjong dradjat kahuripanipon kawulo. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti marang bongoso Djowo kabeh, kang iseh mangerteni rnarang opo kang dadi kekarepane Gusti. Semono ugo, Gusti bakal ndjundjong dradjat kasengsarane uripe bongoso Djowo, yen bongoso Djowo kuwi mangerti, ukume Gusti.
bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng pepadange kahuripan. Supoyo dalan pikiran siro kang peteng,
biso dadi padang. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.
bongoso Djowo, arep nyuwon opo maneh marang Gusti, sebab kadegdayan kabeh uwes ono ing ragane siro. Lemah kang mahune gareng biso siro telesake, ugo lemah kang teles biso siro garengake, yen siro kuwi pertjoyo marang kuwasane Gusti. Sebab kahuripane bongoso Djowo kang ora
pertjoyo marang Gusti, bakal, nemokake kasengsaran kang gede, ing tembe mburine.
pareng sabdho: bongoso Djowo, yo kuwi bongoso kang wiwitan, kang dadi tjiptakane Gusti, kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuwasane Gusti, sak durunge ono djalmo manungso. Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ing layang Djojobojo: Siro bongoso Djowo, yen bumi mulyo
iki uwes kebak, karo djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti. Siro bongoso Djowo, bakal lali marang agomo peparingane Gusti, Ugo marang isine layang Djojobojo.
kang moho mreksani marang kedadian kang nyoto, marang tumindakhe bongoso Djowo kang ora nerimo marang peparingane Gusti kang moho sutji.
Bandjor Gusti pareng sabdho: Yen tanah djowo katekan djalmo manungso liyo kang dadi tjiptakane Gusti. Agomo Kedjawen lan sak isine layang Djojobojo, kang ditules:
sirnakake deneng kuwasane Gusti, kang moho sutji.
bongoso Djowo, ora bakal biso maneh mangerteni, marang dununge agomone
bongoso Djowo, kang tekane soko Gusti. Bandjor goro – goro kuwi teko, lan ndadegake kahuripane bongoso Djowo, lali marang asal – asule, lan ninggalake marang wekasane Gusti, kang moho sutji, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo kanggone bongoso Djowo.
pareng dawoh: Bongoso djowo kang mahune diparingi kadegdayan marang Gusti, malah ditinggalake. Nganti akhire sabdhoning Gusti kuwi teko, ngrusak kahuripane bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo sopo wahe, kang ora
mirengake opo kang dadi, kekarepane Gusti, ugo ninggalake marang wekasane Gusti, bakal keno ukumane Gusti kang gede. Semono ugo siro kabeh ora bakal biso nyuwon pangaksumo, kedjobo nerimo marang ukumane Gusti, kang pareng sekso marang bongoso Djowo, kang uwes katules, ono ing layang Djojobojo.
durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane
nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure
djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan
lan biyunge djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan: 8. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Djoborolo. manggon ono ing [ kulite djabang
Hodjorolo. manggon ono ing [ daginge djabang bayi ]
umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute
Jo Ingsoen sedjatine manungso, kang ditjiptakake Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnane Gusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumi mulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gusti kanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji. Utjol soko dalan kang tjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: Duh Gusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro, djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki. Awet kahuripan siro ing bumi mulyo kene ora idjen ketjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulor papat kang asmone, Djoborolo,
Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos
Gusti pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lan minggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumi, kang ndadegake, kahuripane
siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi
durunge benihe Ingsoen kuwi ono, Gusti kang luweh disek nggawe ukom kanggone Ingsoen, bandjor sukmo kang iseh durong ono isine ing bumi sutji. Ketjobo kang luweh disek teko, asmone, Ingsoen ing bumi sutji, ora ono Gusti ketjobo Ingsoen. Lan benihe Ingsoen kang moho sutji, kang
ditjiptakake Gusti, ndadegake sipate Ingsoen sutji, ono ing asmone Ingsoen.
benih kang moho sutji, kang biso nggawe sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake opo kang dadi kekarepane Ingsoen. Awet Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggon ono ing ragane Ingsoen, kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatan marang asal – usule Ingsoen. Luweh, luweh Ingsoen iki rasane manungso kang ditjiptakake Gusti, kang tekane soko: (1. Lemah.) ( 2. Geni.) ( 3. Banyu.) ( 4. Angin.) Bandjor teko rasane Ingsoen kang lima jo kuwi: ( l. Tjahyo.) ( 2. Roso.) (3. Sukmo.) (4. Angkoro murko.) ( 5. Budi.) semono, ugo budi kuwi tali rupane Ingsoen, kang moho sutji, tan keno, reget kanggo sak lawase.
nduweni kesalahan, marang ragane Ingsoen, kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti. Awet Ingsoen tansah nglalekake, marang asal – usol Ingsoen, kang tekane soko Gusti. Bandjor reget kuwi teko, ngrusak kahuripane Ingsoen, kanggo sak mbendinane. Lan akhire Ingsoen nduweni roso ngapusi, angkoro murko, lali, kang tekane amergo kesalahane Ingsoen dewe. Sebab Ingsoen uwes ora tahu maneh mangerteni, marang kasempurnane Ingsoen kang diparingi Gusti, ugo marang sedulor papat kang momong Ingsoen, rino klawan wengi Dungo: ( Gusti kang moho pangaksumo, kang kuwoso pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ingsoen nglebor marang kesalahane Ingsoen, ugo marang dusane Ingsoen kang nggawe, sengsarane kahuripane Ingsoen. Sirno bebayan soko, kuwasane Gusti kang moho pangaksumo, sirno bebayan kanggo sak lawase. Ingsoen sempurnakake udjute Ingsoen, kang mahune sirno. Slamet sempurno marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko kuwasane Gusti.)
nglebor dusane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat: Djoborolo, Mokoholo,
kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kang pantjer, kang tinitah Gusti. Dungo: Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabeh kesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasane Gusti,
ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.
kang moho kuwoso, kang ngawenake sukmane Ingsoen, karo ragane Ingsoen,
lan pengulune poro Midodari. Bandjor disaksekake, sedulor Ingsoen kang
papat, kang asmone: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, lan Hodjorolo, kang mangku roso, ugo kang pareng tjahyo kahuripane Ingsoen. Bandjor Gusti maringi kuwasane, marang sedulor Ingsoen kang papat kang diutos Gusti, ndjogo, kahuripane Ingsoen ing bumi mulyo kene, supoyo Ingsoen biso nduweni kahuripan kang sempurno:
Bandjor Ingsoen nebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwi kasempurnan kang ono ing kuwasane Ingsoen kang sidji: Joho Gosoto. Joho Djoborolo. Joho Mokoholo. Joho Hosoropolo. Joho Hodjorolo. Joho Hongosono.
benih kang moho sutji, kang tinitah Gusti. Ingsoen biso, ndadegake sak
widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake, opo kang dadi kekarepane Ingsoen ono ing djagat iki. Sarto Ingsoen kang moho kuwoso, nyiptakake keratone Ingsoen kang agung, nganti kang moho mulyo kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen ngubengi kasempurnan marang keratone Ingsoen, ugo sedulor papat kang ngubengi ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Keratone Ingsoen padang, lan mbukak marang opo kang dadi tjiptakhaning Ingsoen, lan teko kabeh kekarepane Ingsoen rino klawan wengi kang ara ono entekhe, soko kuwasane Gusti. ( Dungo kuwi diwotjo naliko arep masang djanur, ono ing nduwor pelawangan, ing tanggal 1 hosoro.)
kang ono ing bumi mulyo, Ingsoen kabeh kang nduweni ugo marang ukumane
Gusti, yen Ingsoen uwes bali. 1. Rambot. 2. Geteh. 3. Kulet 4. Dageng.
5. Balong, lan sak isine ragane Ingsoen. Kang asale soko tjahyo, bali marang asale tjahyo kang moho sutji, kang ara ono entekhe. Dungo: Gusti
kang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo, dumateng djalmo manungso kang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem
sak lawase. Moho kuwoso Gusti, pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen, supados anak lan putunipon mboten nandang kasengsaran. wonten ing bumi mulyo meniko. Gusti kang moho pangaksumo, kang nyirnakake udjute Ingsoen kang moho sutji, kagem sak lawase.
kang nduweni kadegdayan, kang tekane soko Gusti. Semono ugo, Ingsoen biso nggawe sak widjine kedadian, ono ing djagat iki, mergo witjaksonone Gusti kang moho kuwoso. Kang ngutos Ingsoen teko, ono ing bumi mulyo. Anangeng kuwasane Ingsoen, disuwon Gusti bali, ono ing panggenane Gusti kang moho sutji, kanggo sak lawase. Kuwasane Ingsoen bali sempurno marang udjute Ingsoen kang pantjer, ugo marang sempurnane
sedulor, papat, kang pareng pangelingan marang Ingsoen. Dungo:
Ingsoen kang iseh manggon ono ing bumi mulyo kene, bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Ingsoen uwes bali, ono ing ngarsane Gusti kang moho sutji. Awet wiwitane Ingsoen, ngidak bumi mulyo kene, Ingsoen
ora tahu mangerteni marang kuwasane Ingsoen kang diparingi Gusti. Ugo Ingsoen tansah nglalekake marang dawuhe Gusti, kang nyiptakake Ingsoen,
ono ing bumi sutji. Ingsoen tansah nduweni pikiran kang olo marang dawuhe Gusti kang nyiptakake Ingsoen, nganti kahuripane, Ingsoen nandang kasengsaran. Sedjatine Ingsoen mangerteni, marang kahuripane Ingsoen, sak mbendinane. Kang sak mestine, Ingsoen biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti, kanggo sak mbendinane, sebab Gusti kang pareng sak kabehe, marang kahuripane Ingsoen. Anangeng Ingsoen, tansah tumindak olo nglakokake barang kang tjeloko, nganggo pikirane dewe, lan
semono ugo, Ingsoen malah bali musuhi Gusti. Djoborolo pareng dawoh: Opo kuwi pantes kanggone Ingsoen tumindak tjitro marang Gusti, kang pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ugo sengkolo kang manggon ono ing ragane Ingsoen, bakal nyengsarakake keturunane, Ingsoen, yen Gusti kuwi
uwes misahake sukmane Ingsoen. Amergo kuwi kanggone Ingsoen, kang iseh
nduweni pangelingan marang dawuhe Gusti, tumindakho kang betjek marang
Gusti, sak durunge murkane Gusti kuwi teko.
pareng dawoh: Ingsoen, yen Gusti uwes misahake sukmo, lan ragane Ingsoen. Ingsoen bakal nduweni urusan kang gede, marang Gusti, yen Ingsoen kuwi ora nduweni kapertjayan marang Gusti, kang moho kuwoso. Awet naliko Ingsoen iseh manggon ing bumi mulyo, Ingsoen tansah nduweni
wasongko kang olo marang kuwasane Gusti, kang nggawe urep lan matine Ingsoen. Lan wasongko kang olo kuwi, ndadegake kahuripane Ingsoen ing bebayan kang gede. Nganti akhire sekarating Ingsoen kuwi teko. Lan sekarat iki kang ndadegake kasengsaran kanggone ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Ugo aku dewe kang diparingi kuwoso marang Gusti, ora biso nulungi opo kang dadi sengsarane Ingsoen. Sedjatine Gusti kuwi manggon ono ing rosone Ingsoen, amergo kuwi tjekelen asmone Gusti, lan dudohake niat Ingsoen, rino klawan wengi, ugo nenuwono marang Gusti. Supoyo sekarate Ingsoen kuwi ora teko, ing bathine Ingsoen.
kudu biso nyaksekake, marang benihe Ingsoen kang moho sutji. Amergo kuwi, ora ono Gusti kang kuwoso ing djagat iki, kedjobo Ingsoen kang sidji. Lan Ingsoen nyaksekake sedulor papat Ingsoen kuwi, utusane Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Ugo kang asmone Gusti kuwi, sedjatine ragane Ingsoen. Lan semono ugo Mokoholo kuwi, kang pareng roso ugo kang pareng tjahyo kanggoning kahuripane Ingsoen, tan keno, mati kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo. Kang tansah maringi roso marang Ingsoen sak mbendinane, tan keno Ingsoen lalekake. Ingsoen kang tansah nduweni kasempurnan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo, kang tansah ngadohake Ingsoen soko bebayan rino klawan wengi, tan keno Ingsoen lalekake. Ugo Ingsoen biso ngentekake kuwasane Ingsoen, kang diparengake Gusti, kang manggon ono ing ragane Ingsoen.
Ingsoen kang bebarengan mreksani, ugo bebarengan mirengake opo kang dadi ngendikane Ingsoen. Ugo Hosoropolo tansah maringi pangelingan, marang kahuripane Ingsoen. Dungo: Sedulor Ingsoen kang papat, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang tansah mirengake opo kang dadi, pendjalukhe Ingsoen. Welas asiho siro kabeh marang Ingsoen, soko kuwasane Ingsoen kang diparengake Gusti kang moho sutji.
biso ngutjolake sukmane Ingsoen, soko ragane Ingsoen tanpo kasengsaran. Sukmane Ingsoen bali marang bumi sentosane Gusti, kang ditunggu sedulor Ingsoen Hodjorolo, kang nunggu, djagate rosoning Ingsoen. Bandjor teko djagate sukmo, lan djagate sukmo Ingsoen terusake
marang djagate pikiran. Bandjor djagate pikiran, Ingsoen terusake marang djagate pangomongan, jo kuwi mati. Dungo: Ingsoen benih kang moho sutji, kang dadi tjiptakhaning Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho kuwoso kang kuwoso, ngutjolake sukmane Ingsoen soko ragane Ingsoen
tanpo kasengsaran. Lan Ingsoen kang kuwoso ngumpolake, sedulor papat marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko Gusti.
kanggo nyuwon pandjang umor marang Gusti kang moho witjaksono, supoyo opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, biso kaleksanan, amergo welas asihe Gusti.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi Gusti engkang moho kuwoso, pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso.Sirno bebayan soko raganing. ******
engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo manungso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng ukuman, lan pangaksumo, dumateng djalmo manungso engkang mboten mirengake menopo sabdhonipon pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, bileh ing dinten hosoro sak muniko, kito sedoyo saget sesarengan mudji asmonipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, bileh
pandjenengan tansah maringi wiludjeng, ugi keslametan, kagem kito sedoyo, ngantos sak meniko. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, ugi pandjenengan kang moho mreksani, dumateng kaperluan kito sedoyo, ing dinten sak meniko. Pandjenengan djagi kawulo sedoyo Gusti, supados kito sedoyo saget mlampah slamet, sangkeng kuwoso pandjenengan: Nuwon.
engkang welas asih lan moho witjaksono. Sirno bebayan sangking raganing Ingsoen, ugi sirno kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet marang kuwasaning Ingsoen, budi sempurno marang kahananing Ingsoen, kang moho sutji. Soko kuwasaning Gusti.
kang tansah nduweni pangelingan marang asal – usule Ingsoen. Ugo marang asal – usule sedulor papat, kang tansah momong Ingsoen ono ing bumi mulyo kene. Ingsoen sumpah marang benihe Ingsoen kang moho sutji, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat. Kang metu bebarengan soko dalan kang sempit soko kuwasane Gusti. Bandjor sedulor Ingsoen kang papat, kang metu bebarengan sempurno, utjol soko ragane Ingsoen. Naliko umure Ingsoen ngantjek selapan ndino. Amergo kuwi Ingsoen kudu nduweni pangelingan marang udjute Ingsoen, welas asih, lan angkoro murko, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat.
Ingsoen sesadjen, kanggo ngaweruhi sedulor Ingsoen, kang momong Ingsoen ono ing bumi mulyo. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, sedulor papat limo pantjer jo Ingsoen iki. Siro kang diutos Gusti ndjogo kahuripane Ingsoen, rino klawan wengi, tekoho ing dino iki. Slamet marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, soko kersane Gusti kang moho sutji. (Bandjor terusake mahos dungo: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. 250.)
kang nyaksekake marang asal – usule Ingsoen kang moho sutji. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti kang moho sentoso. Siro: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang mangku rasane Ingsoen.
Ugo siro kabeh kang mangku, tjahyo kahuripane Ingsoen kang moho sutji kanggo sak mbendinane. Turutono marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, supoyo tjahyo kahuripane Ingsoen, biso bali sempurno, marang udjute Ingsoen kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, pareng kasempurnan marang udjute Ingsoen, ugi marang udjute sedulor papat kang momong Ingsoen. Slametake Ingsoen sangkeng bebayan menopo kemawon, supados Ingsoen saget mlampah slamet, mboten wonten alangan setunggal menopo, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo.
engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan, engkang moho
pangaksumo. Gusti dalem nyuwon pangaksumo pandjenengan, bileh dalem kagungan kalepatan. Slametaken dalem, sangkeng bebayan setan, supados dalem saget mlampah sahe
Ugi dumateng kawulo engkang kagungan kalepatan. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho mulyo, engkang pareng kanugrahan dumateng kawulo.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, kahuripane siro. Angkaten tangan siro, bandjor wenehake ono ing widjar siro. Lan watjanen dungo iki, kasengsaran kang ono ing ragane siro bakal sirno: Gusti kang moho kuwoso, kang ngutjolake kasengsarane Ingsoen rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, kang mbikak dalanipon redjeki, kagem kahuripan Ingsoen.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, bathineng siro, ugo pikirane siro ora karu – karuan. Watjanen dungo iki, pikiran lan roso siro kang ora karu – karuan, bakal sirno: Gusti kang moho gesang, kang pareng tjahyo kahuripanipon Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng kekuatan dumateng sedoyo isinipon ragane Ingsoen.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan ing bebayan. Watjanen dungo iki, lan bebayan opo wahe kang katon, utowo kang ora katon, bakal sirno: Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang moho nyoto, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kahuripanipon Ingsoen.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan, kang ora tentrem. Ugo ati siro tansah nduweni roso angkoro murko. Semono ugo ati
siro tansah bingung, ora mangerteni marang opo kang dadi kekarepane siro. Watjanen dungo iki karo semedi ono ing panggenan kang sepi. Opo wahe kang dadi kasengsarane siro, bakal sirno: Gusti engkang moho sutji, engkang pareng kasutjian dumateng kahuripane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, engkang tansah maringi kamulyan dumateng kahuripane
Ingsoen, engkang dados kaperluan Ingsoen, sak mbendinane.
djalmo manungso. Watjanen dungo iki sak okehe, ono ing panggenan kang sepi: Gustikang moho kuwoso, kang pareng kamulyan ono ing mripate Ingsoen.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kapengen nduweni, katentreman kanggone kahuripane siro. Ugo siro pengendi djogo sedulor papat kang asmone. Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi. Watjanen dungo iki ono ing mburi palawangan ngarep omah, ing wayah djam
rolas mbengi: Gusti engkang welas asih, kang moho kuwoso pareng
klawan wengi.( diwotjo kapeng 7.)
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni pendjalok marang Gusti. Utowo djalmo manungso kuwi nggawe susahing siro. Watjanen dungo iki sak
okehe, pitong mbengi lawase ing wayah djam wolu mbengi. Siro bakal nerimo opo kang dadi, pendjalukhe siro: Gusti kang moho kuwoso, kang ngabulake kekarepane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng menopo, kang Ingsoen suwon.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni anak kang pikirane rodo kethol, siro odjo bingong. Ndjukokho banyu sak gelas, lan dunganono bandjor diombekake. Anangeng yen botjah kuwi uwes biso motjo, kongkonen
botjah kuwi motjo dungo iki, botjah kuwi bakal bali sempurno: Gusti engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, kang kuwoso nyirnakake bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon, anak kawulo. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen siro nduweni panyuwon marang Gusti. Opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi, lan mirengake opo
kang dadi panyuwune siro. Angger siro kuwi pertjoyo marang Gusti kang moho sutji, ugo kang moho witjaksono. Lan siro bakal diparingi umor kang
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen ing kesusahan opo wahe. Siro odjo nduweni ati kang bingong, kanggo ngadepi, opo kang dadi, susahing siro. Watjanen dungo iki, lan nenuwon marang Gusti, bebayan kuwi bakal sirno: Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo.
pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen djalmo manungso, nggawe olo marang siro. Siro ora perlu wedi, senadjan kuwi olone manungso, utowo olone setan. Mahoso dungo iki, bebayan opo wahe bakal bali marang uwong
kang nggawe olone siro: Gusti kang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang nyempitake sedanten urusan engkang ndamel sengsarane Ingsoen.
Gusti kang moho sutji, ugi pandjenengan Gusti, kang mbalekake menopo kang Ingsoen suwon.
engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo, manungso, engkang wonten ing djagat meniko. Gusti engkang moho kuwoso. Sangkeng ngarso pandjenengan, Ingsoen sutjekake rogo, engkang sampon pandjenengan pisah deneng sukmo.
Kang bali wonten ing ngarsanipon pandjenengan, kagem kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Pandjenengan sirnakake bebayane rogo, sangkeng kuwoso pandjenengan ing dinten sak meniko. Slamet sentoso sangkeng kuwoso pandjenengan. ( dungo iki diwotjo, kapeng 3. bandjor. djasate diadusi nganggo kembang werno limo.)
engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso wonten ing djagat meniko. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Ing dinten
sak meniko, kawulo nyaksekake dumateng udjuting rogo kang sampon pandjenengan pisahake deneng sukmo, bali sempurno marang kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Sedulor papat engkang manggen, wonten ing ngadjeng, ugi engkang manggen wonten ing wingkeng. Sarto engkang wonten, kiwo lan tengenipon rogo kang sampon kapisah deneng sukmo, bali
sempurno ngiringi udjuting sukmo, wonten ing ngarso pandjenengan kagem
sak lawase. Gusti engkang moho pangaksumo. Kawulo nyuwon, pangaksumo dumateng pandjenengan, ing dinten sak meniko. Kagem sukmo kang moho sutji kang kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Pandjenengan paringi pangaksumo, ugi panggenan engkang sahe wonten ngarso pandjenengan. Paringono katentreman dumateng keluarginipon engkang dipon tinggalaken, engkang sak meniko taseh gesang. Supados piyambakipon meniko, saget mirengaken, menopo engkang dados panyuwon pandjenengan. Gusti engkang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo. Among pandjenengan panutanipon kawulo, kang mekso ukom kagem djalmo manungso, kondor wonten ing kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon: Nuwon.
welas asih lan moho pangaksumo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ing dinten sak muniko, pandjenengan saget mreksani lan nyaksekaken, menopo engkang dados kaperluan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ngantos sak muniko, pandjenengan tansah maringi redjeki. Lan keslametan dumateng kawulo sedoyo, ngantos sak muniko. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo sedoyo, engkang wonten ing mriki. Supados bebayan engkang tansah anggudo kawulo, rino klawan wengi, sageto sirno sangkeng kuwoso pandjenengan, kagem sak lawasipon. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, wonten ing djagat muniko. Sembah nuwon sanget, kawulo atoraken dumateng pandjenengan ing dinten sak muniko. Pandjenengan tebehaken sedoyo bebayan, engkang katon ugi bebayan, engkang mboten katingal. Engkang tansah ndamel susahipon kahuripan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang pandjenengan utos ndjagi kahuripan kito sedoyo, wonten ing bumi mulyo muniko. Sembah nuwon kawulo atoraken dumateng pandjenengan, Gusti. Moho kuwoso kawulo atoraken dumateng pandjenengan: Nuwon.
engkang welas asih lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Gusti engkang welas lan moho sentoso. Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan, ugi dumateng Ingsoen engkang taseh kagungan kalepatan dumateng pandjenengan. Ingsoen engkang
tansah nglalekaken dumateng asal lan usolipon Ingsoen, ugi dumateng kadegdajanipon Ingsoen engkang sampon pandjenengan parengaken. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono wonten ing djagat meniko. Ingsoen
nyuwon pangaksumo pandjenengan, kagem nebusi sengkalane Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing bumi sentosanipon pandjenengan, supados sukmanipon Ingsoen meniko saget angsal panggenan engkang sahe ing ngarso pandjenengan. Ugi dumateng keluarginipon engkang taseh gesang mboten nandang kasengsaran amergi dusanipon Ingsoen. Ingsoen engkang tansah mbantah menopo engkang dados ngendikan pandjenengan, ugo
dumateng sedulor Ingsoen engkang sekawan, engkang pandjenengan utos ndjagi Ingsoen wonten ing bumi mulyo wahunipon.
njokomongpotho rosogokodhonohoto. Gusti engkang moho kuwoso, jo Gusti engkang perlu disembah rino lan wengi. Pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen engkang sampon sedoh, supados mboten dados susahipon
keturunane Ingsoen engkang sak meniko taseh gesang. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, ugi sirno kesalahanipon Ingsoen, dumateng pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo. 3x.
Ingsoen sempurnakaken udjute Ingsoen kang moho sutji, kondor sempurno wonten ing ngarsonipon pandjenengan, sentoso kagem sak lawase, sangkeng kuwoso
pandjenengan. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, sembah nuwon sanget Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan, engkang kuwoso pareng pangaksumo ugi ukuman dumateng djalmo manungso, engkang mboten mirengake menopo engkang dados ngendikan nipon pandjenengan, amergi djalmo manungso meniko kesupen dumateng pandjenengan. Bileh pandjenengan meniko engkang kuwoso, wonten ing djagat meniko, ugi engkang kuwoso pareng pangaksumo sarto ukuman, dumateng djalmo manungso
engkang mboten, mirengake menopo dawohipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan. Ing dinten sak muniko: Nuwon.
engkang welas asih, lan moho kuwoso wonten ing djagat meniko. 7x. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso pareng pangaksumo wonten ing djagat meniko. 7x. Pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso pareng pangaksumo dumateng sukmanipon. ****** engkang sampon kondor wonten ing
ngarsonipon pandjenengan. Paringono pangaksumo ugi panggenan engkang sahe kagem sukmo engkang moho sutji, engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso mreksani
menopo engkang dados kaperluanipon kawulo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang pareng pangaksumo.
Ingsoen ados kramas, kanggo ngresikhi ragane Ingsoen soko, bebayan setan. Kang tansah nggudo kahuripane Ingsoen rino klawan wengi. Sirno bebayan kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirno sengkalane Ingsoen. Kang
tansah nutupi tjahyoning Ingsoen kang moho sutji. Slamet marang kahuripane Ingsoen, soko kuwasane Gusti, kang mbalekake sengkolone rogo.
Ingsoen poso kanggo ngresikhi isine rogo, amergo sengkalane Ingsoen kang tekane soko gudane setan. Slamet marang lakune posone Ingsoen, ugo
slamet marang sak isine ragane Ingsoen. Soko kuwasane Gusti, kang moho
Pandjenengan paringi kasempurnan, dumateng kahuripanipon djalmo manungso
meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng djalmo manungso meniko. Engkang pandjenengan paringi kasempurnan. Gusti engkang moho kuwoso.3x
engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ing dinten sak muniko. Bileh udjuting djabang bayi, engkang taseh manggen wonten ing bumi sutjinipon ibu muniko. Sampon sempurno, amergi kuwoso pandjenengan. Sirno bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon bopo lan ibuning djabang bayi. Ugi dumateng djabang bayi engkang taseh
Sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, kagem sak lawase.
engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan
bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso engkang kagungan
sempurno manduwor, kang nembusi awang-awange Gusti, kang moho sutji, ugo kang moho sentoso. Nyuwon pangestu slamet Gusti, nyuwon sentoso slamet dumateng pandjenengan. Ugi
dumateng raganipon. ****** (disebut djenenge kang diadusi.) kagem sak lawase sangkeng kuwoso pandjenengan.
Kanggo netepake kapertjayane marang Gusti, kang moho kuwoso.
marang Gusti, kang moho kuwoso. Supoyo opo kang
bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang dipon sebot hosoro muniko: artinipon dinten pangleburing duso, miturot bohoso ngawi gaib. engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat
wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon
Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah
nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi dusanipon kawulo bongoso Djowo. Engkang taseh
papat. Kang asmone Djoborolo, Mokoholo,
engkang moho mreksani.3x Ingsoen nglebur marang kesalahaning Ingsoen. Ugo marang dusaning Ingsoen, kang tansah anggawe sengsaraning kahuripaning Ingsoen, rino klawan wengi. Gusti engkang moho pangaksumo.
Pandjenengan sirnakake bebayan kahuripanipon Ingsoen. Supados kahuripan Ingsoen meniko, saget sempurno. Amergi kuwasanipon pandjenengan, kagem sak lawase.
Pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko. Supados kawulo saget mlampah slamet, wonten ing dalanipon pandjenengan, kagem sak lawasipon. Duh, Gusti, engkang moho kuwoso. Among dumateng pandjenengan, kawulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo. Sangkeng gudanipon setan engkang tjeloko. Moho
kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng kasempurnan dumateng kahuripanipon Ingsoen, wonten ing bumi mulyo meniko, ugi ing bumi sentoso mangkenipon.
engkang welas asih, lan moho pangaksumo. Sirnakake bebayan, kang ono ing raganing Ingsoen. Ugo sirnakake kabeh kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan Gusti, ugi slamet dumateng kahananipon Ingsoen, engkang sedjati,
< Djoborolo: 1 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. < Djoborolo: 2 > Among Gusti, engkang kuwoso nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. < Djoborolo: 3 > Supoyo bongoso Djowo biso maringi pangerten, marang bongoso Djowo, kang ono ing djagat iki. Lan nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso, nganggo bohoso ngawi. Gusti uwes maringi sumpah, marang bongoso Djowo. Sarto djalmo manungso
kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso biso mangerteni marang
kuwasane Gusti. < Djoborolo: 5 > Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo, sarto djalmo manungso liyane kang nglalekake marang peparingane Gusti. <
Djoborolo: 6 > Tali kahuripane bongoso Djowo, kang manggon ono ing ngarep lan mburine bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. < Djoborolo: 7 > Amergo kuwi uripeng bongoso Djowo, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake tjeloko kang gede. Lan bohoso djowo kang dadi peparingane Gusti, bakal disuwon Gusti, bali. < Djoborolo: 8 > Bongoso djowo kang ngrungokake, opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang disuwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang ora katon udjute. Anangeng yen bongoso Djowo pertjoyo marang Gusti, bakal ndeleng pangutjapane. < Djoborolo: 9 > Gusti engkang pareng pangaksumo, dumateng djalmo manungso. Lan Gusti sedjatine arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso, kang uwes sedoh. < Djoborolo: 10 > Gusti ngutos Djoborolo, kanggo maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmone, Gusti kang moho kuwoso. < Mokoholo:
11 > Bongoso djowo kang mbantah marang peparingane Gusti, bakal ora
biso nemokake asal – usule kang sedjati. Yen bongoso Djowo ora mangerteni marang asmone Gusti.
12 > Wekasan kang uwes tak omongake marang Djoborolo, kang nules ukume bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo biso melu marang dalane Gusti. Lan nyebut: moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kahuripan kawulo.
< Mokoholo: 13 > Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo:
14 > Gusti engkang moho kuwoso. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno. Bali dumateng udjutipon wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake kawulo ing dalu meniko, sirnakake bebayan engkang tansah anggudo kawulo. Slamet sangkeng kuwoso pandjene
15 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Kawulo nyebot asmonipon pandjenengan, engkang tansah ngabulake. Menopo engkang dados panyuwon kawulo. < Mokoholo:
16 > Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso. Pareng gesang lan sedohnipon kawulo. Kawulo sumpah dumateng Djoborolo, engkang dados utusanipon pandjenengan, engkang pareng warto dumateng bongoso Djowo. < Mokoholo:
17 > Moho kuwoso Gusti, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, maringi kahuripan dumateng kawulo. < Mokoholo:
18 > Gusti engkang moho kuwoso. Sampon pandjenengan wedalaken sikso
pandjenengan, dumateng kawulo bongoso Djowo. Kawulo engkang tansah kagungan pangelingan
pandjenengan tilar kahuripan kawulo. < Mokoholo:
19 > Gusti engkang pareng witjaksono, engkang tansah maringi warto engkang sahe, dumateng kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo:
20 > Gusti engkang kagungan witjaksono, engkang ageng. Engkang pandjenengan parengaken dumateng kawulo bongoso Djowo, engkang mangertos dumateng kuwasanipon pandjenengan. < Hosoropolo: 21 > pangomongan engkang dipon parengaken Gusti, dumateng bongoso Djowo, engkang dereng mangertos dumateng kuwasanipon Gusti. Bongoso djowo engkang tansah mbantah dumateng kuwasanipon Gusti,
< Hosoropolo: 22 > Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo
manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon
sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. < Hosoropolo: 23 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. < Hosoropolo: 24 > Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. < Hosoropolo: 25 > Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute bongoso Djowo, kang moho sutji, ono ing bumi mulyo. Awet bongoso Djowo, bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. < Hosoropolo: 26 > Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. < Hosoropolo: 27 > Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. < Hosoropolo: 28 > Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso, lan moho
Hosoropolo: 29 > Gusti engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. < Hosoropolo: 30> Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe olo marang ukumane Gusti.
nglalekake marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. < Hodjorolo: 32 > Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. < Hodjorolo: 33 > Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. < Hodjorolo: 34 > Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. < Hodjorolo: 35 > Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. < Hodjorolo: 36 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. < Hodjorolo: .37 > Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. < Hodjorolo: 38 > Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. < Hodjorolo: 39 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. < Hodjorolo: 40 > Gusti engkang moho kuwoso. Pandjenengan utjolake tali kasengsarane bongoso Djowo. Supados kawulo bongoso Djowo mboten nandang kasengsaran, amergi dusanipon
welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten
ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono pangaksumone. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng
Jalan Ir. Diponegoro No. 147 RT. 003/ 003 Grobogan, Danyang, Purwodadi, Kabupaten Grobogan, Jawa Tengah 58113, Indonesia
Telp: +62 815-8708-721 362. Prima Music Rental Audio
Kothapet, Guntur, Guntur Dist. Ap - 522001
mendem bapak lan ibune sing jeru...eh salah mendem jero marang bopo biyunge. Sehinggo mbesok kagungan mantu sing ayu tur nyenengke marang moro tuane. Pinaringan putu sing iso ngruwat
ingkang paling cerak ngertos ngertos wonten sakgerombolan para mudho ingkang maringi petunjuk dateng pundhi tukang tambal ban paling cedhak.Kula radi kaget amargi kula mboten tanglet
pasar kathah sanged tiyang ingkang tilik dalu punika.lajeng kula tanglet dateng sedherek kula ingkang wonten griya sakit.Kateranganipun griya sakit punika kados pasar amargi menawi wonten tiyang sakait sakkampung tilik sadaya ngantos nyewa bis.Punika conto menawi tiyang tiyang solo utawi surakarta punika tata krama lan budaya kekeluargaanipun taksih caket sanged.Monggo tindak dateng solo Indonesia Mova Nugrahawww.
punika perlu kita sengkuyung. Ananging pamilihing tembung-tembung kadhangkala kirang trep. Menika ingkang mesthi
mas agus. ancen pilihanne cuma itu : diet opo dead. hammbok plis :)bonus nggo sampeyan cak:nduk cah ayutempe gembus ora payunduk opo mbakyukae mas agus urung payuReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi6
puan ono-ono wae, sing miskin suruh diet ya tinggal tulang lahReplyDeleteHanif Stark2 February 2016 at 16:26mbak puan iki pie to, lah wong miskin kon diet kados ngaten :3sing ono tambah gering lan kur nyisakake kulit lan daging, nah sampean iki pie mbak puan ? njenengan uripe & panganane
[[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]] Raijua iku kecamatan ing Kabupatèn Sabu Raijua Propinsi Nusa Tenggara Wétan.
Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.20, 13 Maret 2016.
anané monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjané, wong bumi padha ngrekasa uripé.
Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan.
Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras.
Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra.
Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak.
Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 – 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.
Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan.
Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi).
Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang .
Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan.
Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné:
1. Pangéran Arya Prabu Adi Mataram kang nggentèni Sultan Agung,
Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran
Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama
Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala
Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel
3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep
ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura,
Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé
Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni.
Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara,
mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang sawewengkoné.
GG. Maetsuycker lan kèh kèhing para Liding Raad van Indie ora
Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten.
Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata.
Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang
tuwuh dadi kekembanging beka5. Ujaring panitisastraAwewarah asung pelingIng jaman
anglakoni kaelokan7. Amenangi jaman edanEwuh aya ing pambudiMilu edan nora tahanYen tan milu
begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan waspada8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih
ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang Suksma9.Beda lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang
alam awal akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan12.Sageda sabar santosaMati sajroning ngauripKalis ing reh arurahaMurka
Wis suwi tenan aku ora 'update' blog iki. Wis arek sangang bulan... Nek wong wedok meteng wis arek
munggah omah opo orak.. oh yok lali,omah saiki di enek tonggo yok.. kulo cadangke kito kabeh wujudke kelas jowo yok,anak anak saiki orak iso ngomong jowo!
wonten doyo lan mboten kiyatMboten wonten doyo lan mboten kiyat Kejawi
Złotów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Złotów&oldid=1090396"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
wajib helm SNI… ditunda!!! sebab??? | blog-nya diviarsa
mahayanthi | mahayanthi. WordPress.com site | Halaman 2
Katrangan :A nganti G iku upamane bocah-bocah padha ngadeg. G sing dadi ana ing tengah. A nganti F iku padha kagandhengan temu gelang sarta ngupengi G , banjur sing ngepung iku padha nembang lagu karo mubeng manengen. Bareng lagu tumeka : “semprat-semprit jamur apa”, anggone mubeng mandheg, apa maneh I kudu njawab pitakonan mau.Upamane G muni : jamur lot wong, A nganti F padha pethalan anggone gandhengan karo enggal – enggalan sarta padha rangkulan utawa sikep-sikepan . G banjur agahan nguwalake sawijining bocah endi sing disiri. Yen bisa uwal, yaiku kang nggenteni dadi. Dene yen ora bisa uwal G dadi maneh, banjur wiwitan kaya sing uwis, mangkono bola- bali.Yen G milih jamur “lot kayu”, bocah liyane padha nyikep kayu utawa cagak, G iya nguwalake bocah kaya ing dhuwur.Yen G milih jamur “kendhil” bocah liyane padha ndhodhok prenca-prenca, yen ndhodhoke bocah loro kena didhepani G teka, endi sing ana kiwane genti sing dadi. Yen ora ana sing teka didhepani, banjur dijunjung endi sing disiri. Yen bisa kangkat, yaiku sing dadi. Yen G milih jamur “emprit mabur” , bocah liyane padha mlayu, banjur dibledig G , endi sing kecekel, dadi. Nanging yen padha ndhodhok ora kena dicekel.Yen G milih
iku kosok baline karo jamur”emprit mabur. Mungguh akehe bocah kena sageleme.Kapethik saka : Serat Lagu Bocah –bocah, Prawirawinarta.
ngaturaken gunging panuwun dene panjenengan sampun kersa rawuh wonten rompok kula.
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Kang sinebut tirta kuwi banyu, gumelare dadi panguripan. Ing ngendi wae ana tirta, mesthi ana panguripan.
Amerta tegese ora ketaman pati utawa kalis saka mati, tansah urip ora tau surud, tan murud ing
WEDANG KOPI 6 - WARUNG KOPI -
‘menggelitik’. “Hahhahaa piye nek ngene sik podo oraa ?? (emoticon) paling bedo pipine wae pokoke
Ngetos mapan ana ing desa Ngetos, kecamatan Ngetos, Kabupaten Nganjuk, Jawa
ngidul. Sawise ngliwati kecamatan Brebek arah menyang Sedhudha (Sedudo) teka dham Kuncir menggok ngiwa tumuju menyang kecamatan Ngetos.
Candhi Ngetos manggon ana sikiling gunung Wilis iring wetan. Kahanane
candhi isih katon blegere, madhep ngulon. Jalaran digawe saka bata, mesthi wae
gampang rusak, ora kaya yen candhi mau digawe saka watu, mula candhi wis akeh sing kikrip. Kanggo nanggulangi
kikriping bata, wis disemen tambal sulam supaya ora tambah nemen rusake. Payone
papat, mung kari siji sing wutuh yaiku ing sisih kidul. Candhi
tanpa candhi katetepake dadi swatantra, Bangwan Tungkal, ing Sidayatra, Jaya,
tembung TWAS banjur owah dadi TOS. Ing padinan tembung TOS banjur dadi NGETOS
kaya kang rinungu saiki-iki, kaya ing tembung ban dadi ngeban, dol dadi ngedol,
lsp. Yen panemu iki bener, nalikane Mpu
Prapanca ngarang Negarakretgama (1287 C = 1365 A.D.) candhi iki durung ana.,
ateges panggawene candhi iki sawise Negarakretagama ditulis, jalaran kang
ahli kaya dene N.J.Krom ana sing nduweni panemu yen candhi Ngetos iki ana
Prabhu Hayam Wuruk. Candhi iki biyene dikupengi tembok mubeng. Dene Hoepermas
nduweni panemu yen sacedhake candhi iki uga didegake candhi liya, wangune padha
iku Prabhu Hayam Wuruk. Surude disengkalani: i çaka
medini-rûparameku. Medini = 1, rupa = 1, rama = 3, iku = 1 dadi 1311 C utawa
Paramasukapura”. Padha-padha tembung “mokta” nanging wektune kacek
sepuluh taun. Apa wektu kang kari iku nalika upacara Srada dianakakake ?.
5,43 m, dhuwure candhi nganti teka pucak 10 m, undhak-undhakane 3,75 m, ambane plawangan 0,65 m, dhuwure
undhak-undhakan menyang jero candhi 2,47 m, senthongan njero 2,4 m.
candhi Ngetos wis ora ditemokake reca babar pisan. Mung dongenge biyen an areca
cacah loro, paidon lan baki. Paidon lan baki mau digawe saka kuningan. Miturut
dongenge wong kono, biyen ing kono ana candhi cacah loro, kembar. Mung siji
luwih cilik. Wong kono ngarani Tajum. Ing Pararaton
tegese padha yaiku macan. Miturut panemune Soekmono , Prabhu Hayam Wuruk
yasa candhi. R Ngabei Selapurwata nduweni patih kang aran Candrageni (situs
Candrageni ing sacedhake grojogan Sedhudha kira-kira telung kilometer). Dheweke nduweni sedulur ana ing Bantar Angin
Lodhaya (Blitar). Ratu loro mau didhawuhi yasa candhi. Raden Ngabei Selapurwata
banjur ndhawuhi Empu Supa nggawe candhi ing Ngetos. Krana saktine , ora suwe
saking kidul, Sang Bhuta metu saking kulon, Sang
Apa itu tembang Macapat? Ing pamulangan pawiyatan SD nganti tekan SMP sing lumrah diwulangake tumrap
rekayasa genetik nice sharing pak [Reply]	Andy MSE
November 21st, 2011 at 19:31	| #18
nek wes akeh, jenenge dudu telo temu maneh, ra asik!
Center Gunung Kidul. Kapan Pati isa kaya ngono )
Tumplak_punjèn&oldid=989850"	Kategori: Budaya Jawa	Menu navigasi
Oktober 16, 1937(1937-10-16) (umur 61)
William Sealy Gosset (13 Juni, 1876–16 Oktober, 1937) iku stastitikawan misuwur, sing kondhang kanthi
Vidal lan Kolonèl Frederic Gosset, Gosset mlebu Winchester College sadurungé sinau kimia lan matématika ing New College, Oxford. Nalika lulus taun 1899, William gabung ing parusahan bir Dublin ya iku Arthur Guinness & Son.
Lair 1876Pati 1937Alumni New College, OxfordStatistikawan InggrisKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Reply	yoan	October 9, 2009 at 11:13 am	lah iya podho tho. mbalenine ping piro2 iku sing kecuutt… Reply	KangBoed	October 13, 2009 at 4:32 pm	🙄 hihihihi enda ngerti 😦
Kabupatèn iki minangka salah siji Kabupatèn pamekaran saka Kabupatèn Batanghari miturut Undhang-undhang nomor 54 Taun 1999. Jembar wewengkon 5.246 km², sacara administratif dumadi saka 8 Kacamatan, 129 Désa/Kalurahan, kanthi cacah padunung 294,408 jiwa.
(id) Situs Dinas Pendidikan abupaten Muarojambi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Muaro_Jambi&oldid=1117166"	Kategori: Kabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Muaro JambiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 30 Januari 2017.
manawa anut ing wuwus(ing) wong sasar …Anging sira den sama awedi ing Pengeran. Aja sira salah simpang, sami sra amriha kasidan”.
blog sampyan ki ono opone to, kok aku podo melu ra karuan ki piye sakjane*
Reply	yoan	May 8, 2009 at 12:17 pm	huahahah…
ayo kita buka biro jodo tenanan har…
hayu sini misuhi aku. tak tantangi. wek.
memahaminya nggih nuwun sewu … Boso Jawi … punika
a : Ah.. mboten kok, Sakjanipun wong tuwa kulo niku sampun sugih.
G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong wae.
b : Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto mriki.
d : Sakjané nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
G : Engko kowé mung email emailan sing lucu…….
G : Kowé wis ngerti gawéanmu durung ?
G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweané ?
h : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kok
G : Kowé rak mung arep keminter, to ?
G : Kowe ngerti kahanan kantor kéné durung ?
G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti kantoré ?
G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren.
G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to? Ngenték-entekké pulsa !
o : Niku rumiyin Pak, sakpunika sampun rodo edan.
G : Mengko aku duwe saingan….. ….
Hua .. ha .. ha.. ha .. haaaa … aku dhewe yo edaaannn …
ae, anakku kan loro. Sing wedok melok bojone sing dadi
”Anakku telu lanang kuabeh. Sing loro kerjo nang Amerika, sing ragil saiki wis dadi direktur developer perumahan. Tapine rodok gendeng anakku sing iki. Omahe bapake wis katene ambruk dijarno ae, tapine pas pacare ulang tahun ditukokno omah guedhe magrong-magrong.”
”Lha kabare anakmu, Jon?”
”Anakku papat, lanang siji, wedoke telu. Saiki wis podo mandiri. Sing paling
”Anakku cumak siji, tapi payah. Aku pingine de’e dadi ABRI, eeeh malah dadi bencong. Wis limang taun de’e bukak salon, teko mbiyen sampek saiki yo teteeep ae nyalon. Tapi, masio ngono, bencong koyok ngono de’e tetep anakku. Opo maneh dasare
anake langsung nggeblas mulih. Bojone ndhik omah nunggu suwe
Pak, pak..lha peno nunggoni sampek jam-jaman ya gak bakal dipriksa.
Yo’opo gak soro lha nek eruh panganan dudu cangkeme sing ngiler tapi matane sing mbrebes mili
Dipublikasi di Suroboyoan Rek !	←
sing didahar P. Irfan mengandung B2 Nek Beliau msh sugeng aku pengin njaluk ngapuro wis nathe
saka pamarintahan R. Kembangjoyo, sing bisa nggatukake telung pamarintahan wektu kuwi. Yaiku pamarintahan Paranggaruda, Carangsoka, lan
Adipati Yudapati. Wilayah kekuasaan kadipaten Paranggaruda yaiku daerah sing saiki dadi kecamatan Batangan, Jaken, Jakenan,
Dewi Rayungwulan. Wilayah kadipaten Carangsoka ngliputi daerah sing saiki kecamatan Trangkil, Juwana, Pati Margorejo, Tlogowungu, gembong Wedarijaksa, Margoyoso, Tayu, Dukuhseti, Gunungwungkal, Cluwak lan separo ngliputi wilayah Jepara wetan. Petilasan pusat pamarintahan Carangsoka ana ing desa Sukoharjo kecamatan Wedarijaksa. Wektu iku telung kadipaten iku kapisahake karo segara / selat sing saiki dadi kali Juwana utawa jaman kae dijenengi kali Silugonggo. Yen warga Pati saiki ngarani kali Ngantru. Adipati Yudapati, penguasa kadipaten Paranggaruda iku direwangi karo Patih, yaiku Yuyurumpung sing duweni prajurit kang diandalake yaiku Sondong Majeruk lan direwangi
Gunungpati, demang Tlogomoyo, demang Jembangan. Adipati Yudapati duwe putra tunggal jenenge R. Bagus Menakjosari. Nanging rupane elek lan cacat ing tanganlan driji-drijine.
Puspohandungjoyo. Nanging amarga duweni rupa elek, cacat lan dheweke krungu yen R. Josari iku duweni watek sombong, congkak, seneng foya-foya ngentekake dhuwit Negara, mula iku dheweke arep nolak lamaran saka R. Josari kanthi cara kang alus, dheweke gelem nikah yen R. Josari nyanggupi syarat sing dijaluk, yaiku Dewi Rayungwulan njaluk pinangan seperangkat gamelan kang bisa muni dhewe. Krungu kaya ngono R. Josari raine abang, dheweke nganduk amarga syarat iku ora bakal bisa diwenehake, iku awujud penolakan alus. Nanging sapa nyana singapati saka kadipaten Paranggaruda nemokake dalang kang saben pagelaran wayang ora tau nggawa gamelan nanging ana suara gamelan. Ki Dalang iku jenenge Ki Dalang Sapanyana. Ki Dalang langsung ditemokake karo Adipati Yudapati karo 2 sindene, yaiku Ambarwati lan Ambarsari. Wektu Ki Dalang Sapanyana lan kaloro sindene nganakake pagelaran wayang ing kadipaten Carangsoka, Adipati Puspahandungjaya lan Prameswari wis ora bisa ngomong apa-apa maneh. Dewi Rayungwulan sanalika iku banjur mlayu ana ing praduan Ki Dalang Sapanyana. R. Josari ngamuk banjur njabut kerise lan nyerang Ki Dalang Sapanyana nanging Ki Dalang bisa ngindar lan keris mau malah kena R. Josari dhewe. Adipati Yudapati ngamuk lan njaluk Adipati Puspahandungjaya supaya
lan duwe niat arep nggempur Carangsoka. Adipati Puspahandungjaya krungu kabar iku. Dheweke banjur ningkatake
Senopati Kembangjaya kanggo ngrembug taktik kanggo ngadepi gempuran iku. R. Kembangjaya iku pemuda kang gagah lan ganteng. Senajan umure isih enom nanging dijuluki ahli pertapa amarga duweni kesaktian kang sekti mandraguna. Senopati Kembangjaya menehi usul supaya nyusul R. Sukmayana ing pertapan Telamaya ing kawasan Gunung Muria. Adipati nrima usul iku banjur ngongkon utusan marani R. Sukmayana. R. Sukmayana yaiku kakak ipare Senopati Kembangjaya. Dheweke uga pendekar
mimpin langsung para prajurit banjur marentahken penggempuran. Nalika perang, Adipati Yudapati kena tombak lan pedang. Dheweke mati banjur prajurit sing isih padha nyerah. Sanalika iku prajurit Carangsoka lunjak-lunjak saking senenge. Banjur R. Kembangjaya diwenehi gelar Adipati Carangsoka lan didadekake bojone Dewi Rayungwulan. Ki Dalang Sapanyana didadekake patihe R. Kembangjaya. Ambarwati lan Ambarsari disunting karo R. Sukmoyono. Sawise kabeh tentrem kadipaten Carangsoka, Mojosemi lan Paranggaruda didadekake siji dipimpin karo R. Kembangjoyo. Kadipaten iku didadekake siji kanthi cara mbabat alas Kemiri direwangi R. Sapanyana patihe, mbangun pusat pamarintahan anyar supaya luwih cedhak anggone ngawasi Paranggaruda taklukane. Wektu mbabat alas Kemiri ketemu karo wong dodol dawet jenenge Sagola utawa P. Onggo, R. Kembangjoyo tuku kanggo persediaan dheweke lan prajurite. Dawet kang digawe saka pati wit aren, diwenehi santen saka klapa, digebyur santen lan gula aren. Saka iku R. Kembangjoyo duwe gagasan yen kraton sing anyar diwenehi jeneng Pati Pesantenan. Ngadeke kurang luwih taun 1292 M, miturut silsilah raja sakdurunge kejayaan Majapahit. Diposke
sejatine ana loro, yaiku basa ngoko lan krama. Nanging, manut panggonane ing sakehing masya...
Naskah Ketoprak Lakon "Andha Rante" 5
ADEGAN 8: DAGELAN SAMBUNG KEPUTREN DAGELAN JOGEDAN, DOLANAN,
Lakon SRI HUNING Adegan I : Kadipaten Bojanegara Pasewakan Kadipaten Bojanegara. Nampi rawuhipun utusan saking Tuban na...
Alur Cerita Ketoprak Pati Lakon Andha Rante
SARI Sunardi. 2011. Alur Cerita Ketoprak Pati Lakon Andha Rante. Skripsi Jurusan Bahasa dan Sastra Jawa,
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-amateurhqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sebagai prasyarat dalam memenuhi nilai pelajaran bahasa Indonesia ...
Nama, ciri, sifat/watak, contoh Tembang Macapat
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.amateurhqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Tolkmicko (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Apr 12, 2012 4:36 pm Sarujuk karo nduwurku,,.. bape ning forum iki ada bermacam2 agama,.. ojo malah gawe udur siji lan sijine goro2
panyuwunan < pa + nyuwun + an
GUNANE ATER-ATER PA, PA – AN.
TEGESE ATER-ATER PA, PA – AN (konfik PA –AN).
mata rek)dina minggune duwe ora duwe duit tetep kude makan keluar bareng bojo lan
dhek Minggu kepungkur durung wae rampung. Embuh iki,aku lagi kena lara
aras-arasen. Saben dina gaweyanku mung nongkrong, turu, karo ndeleng tivi.
Pas wayah sore, pas lagi wae rada sregep, nyandhak kanvas,
e... neng tivi ana gambar omah apik-apik ngono kuwi, acara Rumah Idaman. Yen
kuwi, lali karo gawean. Opo maneh aku ndeleng tivi ing njero omahku iki.
“Omah kok apike ora ilok kaya ngono
kuwi, sing manggon apa ya manungsa?” grenengku. Lha piye, sing kaya ngono kuwi
Ruwang tamune kaya panggonane presiden nampa tamu negara. Tenan! Kamar
omahe sapa Mas Gondo?” pitakone
Tanto bocah cilik tanggaku. Merga anggonku nyawang tivi, aku nganti ora weruh
yen ana bocah melu-melu nyawang gambar omah apik mau.
“Kuwi dudu omah, kuwi swarga,”
“Ana ngendi manggone?” sajake Tanto
“Embuh, wong aku durung tau mrana!”
“Aku pengin mrana, Mas Gondo!”
wong-wong sing wis mati, sing ora duwe dosa!” aku njur nerangke. Tanto mung
plonga-plongo ngrungokake wangsulanku, embuh dheweke ngerti opo ora.
Gara-gara ndeleng acara Rumah Idaman, lukisan Taj Mahal tansah
durung rampung, saben aku nyawang fotone Taj Mahal kanggo model lukisanku
angenku tekan ngendi-endi. Taj Mahal endah banget, kaya swarga.
melu ndeleng tivi, dumadakan aku nemu ide.
“Tan, dolan wae yuk!” pangajakku.
“Nyang ngendi, Mas? Ancol” bocah cilik
“Huuu... Ancol kurang sip, panas-panas
“Lha nyang ngendi lho?”
“Nyang puncak wae, yuk! Neng kana kuwi
kepenak banget, hawane adhem, kaya neng swarrga.”
mulih. Aku dewe salin kaos thok. Ora suwe aku lan Tanto wis melu
dheseg-dhesegan dhempet-dhempetan karo mobil gilap ing ndalan kutha Jakarta.
Tanto takon wae, apa puncak isih adoh.
Aku kudu ngguyu, jeneh tekan saka Kebon Jeruk wae durung. Ya kaya ngene iki yen
kepingin weruh swarga, kudu kangelan dhisik. Kudu sabar nunggu giliran liwat.
“Wis ta, pokoke ora ana tandhingane. Neng
kana kuwi sembarang wis cumepak, butuh apa wae ana. Ora usah kangelan. Ora ana
ana swarga, ndahneya senenge. Karo mesam-mesem, Tanto wiwit ngantuk, merem.
ngarep macet maneh. Kebangeten, saben dina kok macet wae. Ngarepku
Aku isih fokus nyawang nang jalane nalika dumadakan ana cahya kumilat disusul
swara gumlegar lan sopir sing nesu-nesu mencelat, geni ing ngendi-endi. Aku
isih kelingan sakdurunge mobil sing taksetiri katut kedilat geni. Bom.
ana wong sing nesu-nesu, tukaran, ora ana bom!” Saka dhasare atiku,
kanthi tulus aku ndonga supaya Tanto nemokake swarga sing semesthine, swarga
sing diimpekake. Banjur peteng ndhedhet, ora ana swara. Jakarta, Januari 2003 Kapethik saka
kuwi, lali karo gawean. Opo maneh aku ndeleng tivi ing njero omahku iki...
· Mas Gondho : Males, Gampang meri, Bisa dibuktikake saka penggalan Cerkak kasebut
e... neng tivi ana gambar omah apik-apik
TIRTA AMERTA: TIRTA AMERTA 4
Amerta tegese ora ketaman pati utawa kalis saka mati, tansah urip ora tau surud, tan murud ing kasidan jati.
(kata depan, preposisi) yaiku tembung kang manggone ana sangarepe tembung aran (kata benda), tembung kahanan (kata keadaan), utawa tembung katrangan (kata keterangan).
Tembung ancer-ancer ngrakit tembung, utawa ngrakit ukara sing lumrahe
ganti, pronomina) ing saburine. Tembung ancer-ancer bisa awujud tembung lingga,
lan bisa uga awujud tembung saroja. upamane ing utawa nganti teka.
ancer-ancer minangka tetenger waktu, papan, arah kang dituju, asal: ing, menyang, dhateng, saka, saking.
Kakung ditemokake bulus kuning lan bulus sikil telu.
endi wae anggonmu lunga sedina iki mau?
ancer-ancer minangka tetenger arah kang dituju saliyane papan: marang, dhateng, dhumateng.
2.1. Aku takon marang Andi, apa sebabe dheweke ora
ancer-ancer minangka tetenger maksud utawa tujuan: kanggo, kangge, kagem
4.4. Apa sebabe kowe nganti dioyak-oyak prajurit kraton?
ancer-ancer minangka tetenger gegandhengan karo kang nandangi: dening,
ancer-ancer minangka tetenger gegandhengan karo alat utawa piranti: nganggo
(ibarat): kaya, kadya, lir, pindha.
ora ngrokok rasane piye?! Fri Oct 24, 2008 9:04 pm jos gandos koyo kenthos... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo siwidDonaturLokasi : nomadenReputation : 21Join date : 04.04.08Subyek: Re: nek sedino ora ngrokok rasane piye?! Sun
ora ngrokok rasane piye?! Tue Dec 16, 2008 8:56 pm rasane koyo ketiban garu bowo_wahyuSatPamLokasi : ngawen - karangmojo - djogdjakartaReputation : 6Join date : 18.03.08Subyek: Re: nek sedino ora ngrokok rasane piye?! Tue Dec 16, 2008 10:27 pm ojo meneh sedino, sejam we koyo wong bingung kok Sponsored contentSubyek: Re: nek sedino ora ngrokok rasane piye?! nek sedino ora ngrokok rasane piye?!
Nanakusa? pitung suket) inggih punika tradisi nalika énjing ing tanggal 7 Januari ing Jepang kagem nedhi bubur saking beras kacampur 7 jinis janganan ingkang dipunwastani bubur nanakusa [1] (nanakusa-gayu). Sadèrèngipun kalender Gregorian dipunginakaken wonten ing Jepang, tanggal 7 wulan kapisan dipunwastani Jinjitsu (
Nanakusa no sekku?) ingkang kalebet salah satunggal saking 5 perayaan musim (sekku) ing setunggal taun miturut tradisi kalender Tionghoa. Bubur nanakusa dipundhahar supados damel weteng ngaso bibar taun énggal ing Jepang dipunisi kalihan lauk-pauk masakan osechi ingkang kathahipun arupi janganan. Kejawi punika, bubur nanakusa dipunpitadosi nebihaken tiyang saking gerah pilek lan maneka jinis penyakit. Ing Jepang asring dipunwontenaken adicara dhahar bubur sesarengan nalika 7 Januari.
1 Pitu tanduran suket (rumput) ing musim semi
Pitu tanduran suket (rumput) ing musim semi[besut | besut sumber]
Pitu jinis janganan mapan wonten nginggilipun talenan saking dinten sedèrèngipun. Sadèrèngipun mlebet ing bubur nalika énjing tanggal 7 Januari, janganan kedah dipungebuki mawi ngginakaken kayu ing ngajengipun altar dewa taun énggal. Tembang ingkang dipunwastani Nanakusabayashi prelu dipunsekaraken supados medalaken khasiat saking pitung jinis janganan kasebut. Wiwitanipun, pitung jin janganan musim semi punika saking tanduran ingkang béda-béda miturut kebiasaan tiyang ing dhaérah. Pitung janganan ingkang dipunginakaken sapunika saking nama janganan ingkang dipunserat wonten ing buku anotasi Hikayat
Pitung jinis tanduran kembang ing musim gugur[besut | besut sumber]
Nalika jaman rumiyin, istilah pitung suket kagem taun énggal wonten ing Jepang dipunserat mawi aksara Kanji
dipunagem kanggé nyerat 7 kembang musim gugur. Wonten ing kempalan geguritan Man'yōshū dipunsebat babagan 7 jinis tanduran kembang musim gugur. Pitu jinis tanduran kembang musim gugur ingkang dipunsebat ing ngandhap punika boten dipunmasak, ananging kagem dipuntingali kaéndahanipun.
dinten kapisan dumugi dinten kaping enem nalika taun énggal dipunginakaken kagem ngramal nasib kéwan piaraan. Dinten kapisan kagem ngramal pitik, lajeng dinten kaping kalih kagem anjing piaraan. Mekaten salajengipun dinten kaping tiga dumugi dinten kaping enem kaginakaken kagem ngramal nasib babi, menda, sapi, lan jaran piaraan. Dinten kaping pitu punika kagem ngramal nasib tiyang, dene dinten kaping wolu kagem ngramal asilipun panèn.[3]
Tiyang Dinasti Tang gadhah tradisi dhahar sup mawi isi 7 janganan ingkang dipunpitadosi nebihaken saking samubarang penyakit. Tiyang Jepang ugi ndherek tradisi kasebut kanthi dhahar bubur mawi isi 7 jinis serealia (beras,
sarem sekedhik. Tradisi dhahar bubur saking 7 jinis serealia sareng kalihan tradisi ngopek godhong enèm wakana tsumi) saking tanduran ingkang nembe katutup salju pungkasanipun dados bubur nanakusa kados sapunika.[4] Nalika zaman Edo, dinten Nanakusa kalebet dinten libur. Tradisi dhahar bubur nanakusa minangka sarapan kawiwitan saking shogun lajeng kathah rakyat ingkang ndherek.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 2 Maret 2016.
Kalo lagi hujan enaknya ngapain ya? Pastinya menyantap makanan dan minuman yang hangat. Supaya badan
yoan	May 28, 2009 at 11:49 am	itu cicak, anak muda…
lah, kiro2 awakmu wis paham opo durung?
peh… ra jelas kabeh ki piye tho…
inggih punika sok sawenang-wenang lan suthakah, aranipun Sutingkir.
Suradiwangsa bade mbiyantu nanging mboten saged, amargi raden
Suradiwangsa ngerti kasekktiane dereng saged ngalahake sutingkir.
Suradiwangsa banjur tapa, sawise tapa pitung dina raden Suradiwangsa
di temoni neng ula gedhe. Ulanipun matur menawa dheweke saged
mbiyantu Raden Suradiwangsa, nanging syarate kudu manggon wonten
dhusun punika. Salajengipun Raden Suradiwangsa nyanggupi, banjur
ulani punika malik dados pusaka awujud keris. Sasampunipun Raden
Suradiwangsa nekani Sutingkir saperlu adu tandhing, sesampunipun adu
tandhing kanthi ngethokake kadigdayane, Sutingkir kalah. Sutingkir
banjur mlajar saking dusun marang wana. Raden Suradiwangsa
nancepaken kerisipun ing bumi supados Sutingkir mboten wangsul malih
teng dusun menika. Sesampunipun keris dipun tunjlepaken banjur wonten
jaweh ageng sanget, enjingipun warga sami geger amargi ningali
dusunipun sampun dialang-alangi lepen utawa diubengi kali. Saking
kedadosan punika dusuni pun diasmani dusun “Kalialang” inggih
punika saking tembung “kali” lan “malang” ,banjur Raden
Purwa tegese wiwitan, kanthi tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda utawa tembung ing saburine. Tuladha :Kudu jujur yen kowe kepingin makmur.Ana dina ana upa, ana awan ana panganKala kula kelas kalih, kalung kula kolang-kaling keli ing kalen kilen kulaPak Kreta, nunggang kreta mudhun kreteg Kretasana.Ing ukara kasebut ana swara kang runtut saengga kepenak dirungokake yaiku swara “ur”. Ana ing ukara kapindho ana swara kang runtut yaiku swara “a” lan swara “ an”.Ing ukara nomer telu lan papat sing runtut aksarane (tulisane) utawa sastrane. (ka lan la )Purwakanthi ana werna telu yaiku :1. Purwakanthi guru swara: yaiku purwakanthi kang runtut swarane.2. Purwakanthi guru sastra : yaiku purwakanthi kang runtut sastrane utawa tulisane.3. Purwakanthi lumaksita utawa ana sing ngarani purwakanthi guru basa : yaiku purwakanthi sing tembunge ing ukara sadurunge dibaleni maneh ing ukara candhake. Tembung guru ing kene tegese paugeran utawa pathokan. Purwakanthi guru swara ateges purwakanthi kang nganggo pathokan swara. PURWAKANTHI GURU SWARA1. Ana catur mungkur, ana bapang nyimpang.2. Gliyak-gliyak tumindak, alon-alon waton kelakon. Aja
Keplok ora tombok.16. Kumenthus ora pecus (paribasan).17. Mengkak – mengkok ora
paribasan).22. Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati.23. Wastra bedhah kayu pokah (paribasan).24. Anut grubyug ora ngerti ing rembug (paribasan).25. Wong busuk ketekuk, wong pinter keblinger.(paribasan).26. gumarenggeng anggereng anggeng gumrunggung (Wedhatama)PURWAKANTHI GURU SASTRA1. Para mudha kudu nduweni watak tata titi tatag tutug lan tanggon.2. Dhasare wong jejodhoan yaiku bobot, bibit, bebed.3. Sing sapa salah bakale seleh.4. Durung acundhuk acandhak (paribasan).5. Garang nanging garing (paribasan).6. Sanajan ora keris yen keras (
longkanganipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si pingging (Wedhatama).10. Kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, (Wedhatama).PURWAKANTHI LUMAKSITA1. Lela lela linali saya kadriya, driyasmara marang risang kadi Ratih, Ratih ratu ratuning wong Cakrakembang,
dalan, katrangan jenenge desa lsp.Kepradhah = diukumOncong = urubing obor.Bandhol =
curhat… pertumbuhan tinggi badan pada balita | blog-nya diviarsa
kahanan (adjektiva) yaiku tembung kang nerangake kanthi luwih cetha utawa luwih tlesih tembung aran (nomina) kang ana ing sajroning ukara. Tembung kahanan
kang mangkono iku nduweni fungsi atributif. Tuladhane : 1. Buku abang iku digawa adhiku. 2. Meja cilik kae dituku mbah Sastra., lsp.
wasesa utawa katrangane ukara, sing nuduhake kahanan. Tuladhane : 1. Simbah
kahanan uga nduweni titikan bisa nandhingake drajat kualitas kahanan tembung aran kang diterangake. Undha usuking kahanan mau
yu Karti suwe banget. A. TEMBUNG
kahanan kang durung oleh wuwuhan, tembung rangkep, utawa dicambor. Tuladha :
adhem, adoh, agal, ala, alus, aman, angker, anyar,apik, asor,atos,awet,becik,
bingung, bodho, bregas, cedhak, cetha, cethek, cilik, cingkrang, dhekok,
dhoyong,dhuwur, eling, empuk, endah, endhek, enom, gangsar, garing, gedhe,
murah, panas, pinter,rame ,rata, remuk,ringkih, racak,rosa, rusak, sedhela, sepi,
sugih, suwe, teles, tuwa, waras,
celak, sae, awon, abrit, jene, inggil, andhap, lembat, sakit, ageng, alit,
radin, dangu, sekedhap, dhangan, gerah, lebet, 2. Tembung
kagedhen, keciliken, kelemon,kapiken,
mbranang, adoh nglangut, babak belur, babak bundhas, biru kecu, bunder kepleng,
cedhak nyangklek, dawa nglawer, gagah prakosa, ijo royo-royo, ireng njanges, ireng
thuntheng, putih memplak, ii. Dicambor
nganggo tembung kang nduweni surasa kosok balen, tembung iki kalebu uga diarani
kapuk, anteng kitiran, arang kranjang, arum jamban, atos
KAHANAN (ADJEKTIVA) MITURUT PIGUNANE (FUNGSINE).
fungsi (piguna) tembung ing sajroning ukara tembung kahanan bisa diperang dadi
nerangake tembung aran ing ukara ukara wasesa tanpa kriya (kalimat nominal)
utawa frasa nomina kang tembung aran mau minangka jejer, lesan, utawa jangkepan. Tetembungan mau bisa diseseli tembung sing utawa kang. a. Murid-murid
j. Tandure ijo royo-royo agawe resepe ati.
predikatif (tembung kahanan minangka wasesa) yaiku tembung kahanan kang lungguhing tembung ing ukara kasebut dadi
wasesa. Tembung kahanan kasebut lumrahe bisa diwuwuhi nganggo
j. Eseme kenya iku pait madu agawe brangtaning pra priya kang samya mulat.
MAKNANING TEMBUNG ING SAJRONING UKARA (SEMANTIS).
mratelakake undha usuk, drajat utawa mutu (Adjektiva
. Tembung kahanan kang nggambarake kahanan utawa watak (Adjektiva pemeri sifat)
yaiku kang nggambarake kang awujud kasat mata (fisik) utawa ora kasat
mratelakakake undha usuking ukuran (Adjektiva). Conto: abot,
kuning, ijo royo-royo, klawu, abang nom, lsp. Tembung kahanan kang
Conto: suwe, sedhela, dangu, lsp. Tembung kahanan kang mratelakake
liyane (Adjektiva jarak). Conto: adoh, cedhak, caket, nglangut,
mratelakake swasanane ati (Adjektiva sikap batin). Conto: mongkog, mulya, sedhih,
mratelakake kahanan kang bisa digrayang dening pancadriya (Adjektiva cerapan).
rame, gumeder, geger, arus, legi, pait, teles, kecut, lsp.
undha-usuk (Adjektiva tak bertaraf) yaiku mapakake tembung
kahanan kang diwatesi mratelakake bageyan sawijining golongan . Tembung kahanan ing ukara
kasebut ora bisa mratelakake undha-usuk. Conto: langgeng,
lonjong, gaib, ganjil, rangkep, bengkong, lsp..
mBok bilih wonten enggal2 diupload. suwun
bis AKAP dilarang lewat UKI cawang, lha trus piye??? | blog-nya diviarsa
kok ra ngerti mbedakke sodakoh ro barang kebuang..” “Sodakoh kok mban dino?! Koyo sing wes sugih2o wae, mbooook mbok!” nadaku mulai
iki sugih, le, mben dino duwe pangan turah2, dadi iso aweh, tur kudu aweh. Perkoro simbokmu iki ora duwe banda brana, iku dudu ukuran. Sing penting awake dewe iki ora kapiran, iso mangan, iso urip, iso ngibadah, kowe podo iso sekolah, podo dadi uwong.. opo ora hebat kuwi pinaringane Gusti Allah,
akeh mben dino?” “He eh.” “Ngene, Kir, mbiyen simbahmu putri yo mulang aku. Jarene: “Mut, nek masak ki diluwihi, ora ketang
atau anaknya lapar malam2, kan paling ora ono sego karo duduh jangan..”.. ngono kuwi, le. Dadi simbok ki dadi kulino seko cilik nyediani kendi neng paran omah kanggo wong2 sing liwat, nek masak mesti akeh ndak ono tonggo teparo mbutuhke. Pancen niate wes ngunu kuwi yo dadi ra tau jenenge panganan
kang.. nek ra sing enom2 nglekasi yo cen angel.. nek perlu sing dho pinter2 ki dho marahi pye carane berbirokrasi..ben rakyate kritis tapi carane yo etis..Sakjane aku luwih seneng nek enek cah enom gek jujur tur ngerti carane memperlakukan lingkungan sekitar, termasuk sosial masyarakat. Dadi ora mung modal pinter malah keporo pinter ndelikne anggaran Tapi mugo2 ora suwe meneh Gunungkidul bakal duwe generasi ngono kuwi. Mugo2 Forum iki iso
Diumpamake kacang kang ora ninggalke lanjaran marang bumi sing nglairake dewe tansah kelingan
sing dodol wong Indo nang omahe. Tuku mung 2 pak gede wis entek saiki...Met wiken jg
Simbol Universitas Airlangga adalah burung Garuda tunggangan Bathara Wisnu
aduh mas… nyiprat ini loh! | blog-nya diviarsa
KelinciSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Bébas mawi basa JawiKelinci kalebu bangsaning Mamalia utawa kewan menyusui, lan tansah sapadhuluran karo Terwelu lan Pika. Kelinci wis kasebar saindhenging jagad kecuali ing tlatah Antartika. Jeneng latine yaiku Oryctolagus cuniculus.Bab lan Paragraf [delikna]1 Tetengering Kelinci 2 Uriping Kelinci 3 Pakan 4 Jenising Kelinci 5 Kelinci ing uriping manungsa [sunting]Tetengering KelinciKelinci bobote isa nganthi 5 kilo yen dhadi raja kaya, lan ing alas mung nganthi 3,5 kilo. Kelinci ndhuwe kuping dhawa sing bisa dianggo ngrungokake swara saka kadhohan, rupane lucu dhadi bisa didhadekake dholanan utawa klangenan. Kelinci uga ndhuwe ceker sing kuwat kanggo mencolot lan awake bunthek tur lucu.Anakane kelinci biasane lair ora ndhuwe wulu lan wutha, ora kaya anake trewelu.[sunting]Uriping KelinciKelinci ing alas biasane urip ing bolongan-bolongan siti, utawa wit-witan. Kelinci liar biasane ngedhuk lemah kanggo susuane lan ngasuh anak-anake ing kana. Uga, kelinci misuwur karna cacah laire sing dhuwur banget. Kelinci wis isa kawin mila umur wulanan lan bisa metheng 31-35 dina. Anak sing dilairake isa lara nganti 12 iji.Kelinci uga kewan sing paling enggal ngepaske kahananing alam, dhadi cepet ndhuwe anak. Ing Australi, saking akehe, kelinci wis dhadi kewan sing nyusahake pramila mangani asil kebuning para tani ing kana.[sunting]PakanKelinci kalebu herbivora utawa mangan tetandhuran. Ing peternakan, kelinci saliyane dipakani tetandhuran, dheweke uga dipakani pelet lan campuran-campuran tambahan kanggo kesehataning kewan iki. Suket, wortel, kangkung, lan sapanunggale sae kanggo thukuling kelinci.[sunting]Jenising KelinciKelinci saindhenging jagat rupa-rupa, ana sing jenis bunthut kapas, angora, nganthi ana sing wulune dhawa. Ing Indonesia, kelinci akeh-akehane diimpor saka negara manca.[sunting]Kelinci ing uriping manungsaKelinci biasane didhadekake kewan raja kaya, kanggo pakan, nganthi dhadi klangenan. Kelinci sing didhadekake panganan biasane ndhuwe ukuran sing gedhe, lan sing dadi klangenan biasane ndhuwe wulu sing apik. Panganan saka dhaging kelinci sing paling misuwur yaiku sate
Ing. Th. Fahrland, Dr. -Ing, K.-H. Zysk, Loesche ,
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, PrambananKabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur :Bangkalan, Banyuwangi,
tangguh Majapaitan. Bapak swargi nalika semana ora marisi bandha donya, ya jalaran ora duwe apa-apa, iya jalaran saka sekenge. Duwene mung keris iki siji ndhil ora ana tungggale. “Le, keris iki aja nganti ucul saka tanganmu,” ,mangkono welinge swargi bapak menehake keris marang aku, “Jalaran ya mung kowe sing dakanggep bisa utawa kuwat nyekel keris iki”. “Lha gunane kanggo apa, pak?” pitakonku marang bapak.“Kanggo kawibawan. Yen kowe kepingin ngerti apa sing ana sajerone keris iki tayuhen dhisik.”“Carane piye, pak?”“Ya wis mengko wae dakkandhani, saiki keris iki simpenen dhisik. Mung welingku rumaten sing becik”.Aku dhewe satemene ora pati ngerti ing bab-bab ngenani keris. Krunguku mung saka wong-wong sing nalika semana jagongan mertamu karo bapak, nalika aku isih cilik.Malem tanggal siji Sura aku kebeneran cangkruk ana ing cakruk cedhak omahku. Karepe mono ya arep melekan. Ing cakruk wis ana pak guru Darman, sing mulang neng SD nggonaku, Kang Katman lan Sutar.“Malem Sura nyang endi, Tar,” pitakonku marang
ngumbah keris”, kandhaku.“Ooorak ! Jaman kaya ngene kok isih ana wong ngingu keris. Keris nggo apa,”kandhane Sutar.“Lho ya aja ngono, Tar,”ngendikane pak Guru Darman.”Iku ngono ana sejarahe.”“Pripun, Lik ?” pitakone Katman uga ponakane pak guru Darman.“Ngene, rungokna,”pak guru Darman miwiti crita. “Keris iku keras. Digawe saka wesi werna-werna. Ana wesi Balitung, wesi Pulosrani, lan uga ana sing saka meteorit barang. Dadi bakale ora mung waja thok. Keris yen dikramakake tosan aji. Tosan saka tembung tos sing tegese atos, mangkono panemune mas Budi Palopo”, ngendikane pak guru Darman.“Budi Palopo sinten , Lik ?”“Iku lho, sastrawan Jawa Timur sing asli Gresik, iku.”“Napa sing mentas angsal hadhiah niku ?”“Lha iya.”“Turene, keris niku mengku piwulang sing dhuwur . Nggih napa, pak “ omongane Sutar nyela.“Lha iya , kanggone sing ngerti. Kanggone wong sing ora ngerti : La apa, jaman saiki rak jaman modern, jaman internet , isih ngingu keris. Takhayul. ”.“Lha tegese tos utawi tosan niku napa, pak?”“Tegese, wong iku kudu nduweni watak, jiwa utawa semangat sing keras. Ora bakal mundur yen gegayuhane durung kasembadan. Mula satemene aja pisan-pisan ngremehake wong Jawa. Wong Jawa iku yen wis kadhung nduweni gegayuhan mesthi tansah ngudi kaleksanane. Ketoke wong Jawa yen ngadeg ngapurancang, karo monthak-manthuk, injah-injih. Nanging yen duwe kekarapen, wooo .... aja pisan-pisan diremehake.”“Kados blangkon, nggih , Lik” pitakone Katman.“Karepmu ? ““Lurus ngarep, mbendhol buri.”“Ora ngono. Lha kuwi rak blangkone wong Yoja. Yen cara Sala rak trepes”“Ngoten niku mengku filsafat, napa boten, pak?” Sutar nyela.“Dingaren, Tar. Omonganmu kok rada dhuwur. Kaya wis tau mangan sekolahan wae. Kok nganggo tembung filsafat barang. Kaya ngerti-ngertia wae.”“Nggih boten. Kula niku rak namung ngrungak-ngrungokake tiyang ngomong mawon.”“ Ya yen digoleki mesthine ana. Aku dhewe durung ngerti. Ning yen omongan lurus ngarep mbendhol buri iku mung guyonane wong-wong wae.”“ Dadi ... niku boten temenan nggih ?”“ Dakkira ya ora. Coba delengen wae, blangkone wong Yoja, blangkone wong Sala, karo blangkone wong Banyumas. Rak beda ta ? Lha nek beda-beda kuwi tegese njur piye?”“ Tapi niku, Lik. Keris gadhahan kula niku tangguh Majapaitan, ibuke lare-lare bola-bali mblendhang-mblendhing mawon ““ Keris apa kuwi. Sakkrunguku kowe ki ra tau duwe keris ki. Apa hubungane keris karo bojomu ?”“Lha nggih keris kula sing siji niku.”“Waah, kowe ki guyon. Aja guyon ta ! Aku wiwit mau ngomong temenan mung koanggep guyon wae.”“Lha boten guyon dospundi. Mosok wiwit wau namung sepaneng mawon.”“Yen kerise bojomu kuwi, pancene kowe sing ora ndlomok. Mosok jamu nganggo endhog banyak pitu sakndhegan. Ya mesthi wae. Kok ya entek, gumun aku,” ngendikane pak guru.“Lha pripun, Lik. Wong hiburane nggih namung niku.”“Sing kebacut ki ya kowe kuwi ta. Jan ora mesak-mesakake bojone. Anak wis pitu barang , isih digenter wae. Mbok ya leren.”“Dospundi, bolak-balik hiburane nggih namung niku.”“Ya carane. Saiki rak ana KB, kowe ki ra gelem melu KB iku apa. Jarene pemrentah : Dua anak cukup, laki perempuan sama saja.”“Karep kula nggih ngoten, ning bojo kula boten purun. Turene boten penak.”“Pancene sing kebacut ki kowe kuwi, ta. Wong lanang kuwi pemimpin rumah tangga. Mung prekara ngono wae ra isa
Mangka nek ngangge filsafat keris mesthine saged tuntas. Kira-kira niki sebabe napa ?” pitakonku.“Lha nek iku, sing cetha wong Jawa wis ilang Jawane. Wis nglalekake pituture para sepuh. Kamangka pituture para sepuh iku akeh sing apik.
keris ning keras, tegese sanajan ora nduweni kapinteran nanging saged mrantasi damel. Nek nurut sampeyan pejabat sing sakniki niku dospundi?”“Lha nek aku ngarani, sanajan duwe keris ning ora keras. Apa sebabe? Sanajan duwe keris – iki upamane utawa diparibasakake wewenang – mesthine kanthi wewenang mau bisa kanggo mrantasi gawe. Ning ora keras, ya wusanane asile padha wae ora apa-apa. Keras iku gumantung marang mental. Yen pancene mentale lembek, diwenehana keris pirang-pirang, ya tetep lembek.”“Mbok menawi, kados tulisan Jawa niku. Yen dipangku njur mati.”“Ya isa uga. Lha saiki pikiren, saupamane pejabat mau wis akeh oleh-olehane, apa ya isa keras? Mulane, saiki iki jamane wong Jawa ilang jawane.”“Lha niku, Lik. Keris kok dilengkuk-lengkuk niku, karepe napa?” pitakone Kang Katman nyela omongane pak Darman.“Ngomong kawit mau kok ora enek kopine ta iki. Apa ra kecut?” pitakone Sukiman sing lagi teka nimbrung neng cakruk.”Dakrungokake kok sajake gayeng,”sambunge.“Ya jane ya kecut. Gayeng ki apa, mula ya ra krasa.”“Goleka kopi nyang warunge yu Tuminem, Man. Iki lho dhuwite”“Tiyang pinten, Lik” kandhane Katman.“Ya etungen kono. Karo goleka tempe-tempe gembus kono lho. Aja lali lomboke.”Katman klithih-klithih menyat saka lungguhe, menyang warunge Yu Tuminem sing ora adoh saka anggone cangkruk. Ora suwe
Katman menyang Sutar. Sutar gregah-gregah ngrewangi Katman. Sawise rampung banjur lungguhan maneh, katambahan Sukiman, mula sangsaya tambah gayeng.“Lha nek ngene rak gayeng. Mosok ngomong garingan thok. ““Kawit mau ya mung rokak-rokokan thok, nganti garing gorokanku”, kandhane Sutar.“Pun, ngga njenengan wiwiti malih,” ujare Sukiman miwiti omong.“Mau teka ngendi ? Teka lengkuk ya?” pitakone pak Darman. “Lengkuke keris kuwi diarani luk. Sanajanta atos nanging kena dielak-eluk, mula keris iku ana sing lurus ana sing luk. Keris-keris jaman Majapaitan lumrahe lurus. Dene keris jaman Mataram lumrahe nganggo luk. ““Contone ?” “Contone keris Nagasasra. Keris iki keris jaman Mataram, nganggo luk telulas. Naga kuwi tegese ula gedhe. Dene sasra tegese sewu. Nagasasra tegese naga sing cacahe sewu. Keris iki gambare kaya naga sing biuntute nglawer teka pucuk. Luke keris iku ana sing luk ana lima, pitu, sanga, sewelas, telulas lan sapiturute nganti luk sangalikur.Mula wong Jawa sejatine wong sing keras nanging senajana keras isih kena diluk, “ kandhane pak Darman karo nyruput kopine.“Kuwi tempene gembus iku panganen. Mengko ora ana sing mangan,” ngendikane pak Darman karo nerusake crita.“Sanajana luk, isih ana garis luruse, imbang antarane kiwa lan tengen. Dadi sanajanta lak-luk ning wong iku kudu tetep lurus. Iku minangka falsafahe wong Jawa bisaa nengenake marang keseimbangan, harmoni, utawa kaselarasan.” “Urip salaras karo alam. Salaras ing ngalam donya kalawan alam akhir, salaras antarane jagad cilik lan jagad gedhe, mikrokosmos lan makrokosmos.”“Makrokosmos niku napa, Lik?” pitakone Katman.“Mikrokosmos iku ya jagad cilik yaiku jagad sing ana sajeroning badan kita dhewe. Dene makrokosmos iku jagad gedhe yaiku jagad sing gumelar iki.”“Jane ngoten, tinggalane mbah-mbah riyin sae nggih, pak.”“Satemene tinggalane mbah-mbah biyen akeh sing mengku wasita sinandi, tegese pitutur sing ora dicethakake utawa digawe rahasia. Pitutur kang adiluhung. ““Njenengan niku kok pinter niku king pundi ta, pak?” pitakone Sukiman.“Lhah , aku iki jane ya padha wae karo kowe. Lha saiki rak ana alate, supaya wong ora bodho-bodho banget.”“Napa niku ?”“Lha iku .... internet”Jam rolas thet, kenthongan ditabuh dawa, nandhakake yen wis wayahe tengah wengi. Wong-wong sing ana ing cakruk padha bubar mulih menyang omahe dhewe-dhewe. Aku dhewe ora enggal-enggal mulih. Atiku sumpeg jalaran wis pirang-pirang sasi ora nyambut gawe. Mangka saiki aku nduweni kuwajiban ngingoni anake maratuwa. Dinane iki aku ora nyambut gawe. Golek gaweyan mrana –mrene durung oleh. Apa ora sumpeg ? Apa ya mung arep ngejibake maratuwa wae. Aku dadi wong lanang satemene rumangsa isin yen mung gumantung maratuwa.Krungu dongenge pak Darman mau aku njur kelingan marang welinge bapak nalika arep ninggale kae:” Le, keris iki rumaten, aja nganti pisah karo kowe “Aku banjur mlebu omah, keris warisane bapak dak jupuk saka lemari. Banjur dakunus alon-alon. Daksawang suwe tanpa kedhep. Rumangsaku ana swara dumeling ing kupingku: keris iku keras, keris iku keras. Kaya-kaya swara iku ora ilang-ilang saka kupingku. Sanalika aku eling.“Yen ngono, aku kudu usaha sing keras.... kudu usaha sing keras.....usaha sing keras”Esuke, kanthi ati madhep, karep kang mantep, lan ulat sumringah aku gegancangan budhal ...... golek pegaweyan.
Wong Jawa pancen keras ning isih bisa diluk. Semono uga wong
Kasultanan Ngajojakarta menika benteng terakhir kabudayan Jawi, mila kedah dipun pertahanaken.
Ndherek nyimak, Pak Ugeng, ugi ndherek nepangaken dhumateng para sedherek sedaya. Nyuwun samudraning pangapunten bilih basa Jawi kula kirang sae, amargi kula menika kalebet tiyang Jawi ingkang sampun tipis Jawinipun.Rahayu ...
Matur nuwun mas Darma Witjitra, sampun kersa rawuh ing rompok kula. Lumantar menika minangka nyambet tali silaturahmi tumraping kula kaliyan panjenengan sami. Lan mugi-mugi lantaran menika minangka ajang mekaring basa Jawi ingkang sampun ndungkap seraping surya. Rahayu
sederhana ora sombong mergo kahananku, helikopter aku kuat tuku sing tak jaluk mung
sederhana ora sombong mergo kahananku, helikopter aku kuat tuku sing tak jaluk mung pengertianmu, nerimo lan nompo aku nganggo atimu Teks
Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung Ngeksiganda.
Motto: "Malangkucecwara" ()
Kutha Malang iku kutha gedhé nomer 2 ing Jawa Timur sawise Surabaya, jembar wewengkon kutha iki ± 124 km² utawa hektar.
112,34'09" - 11,41'34" Bujur wetan 7,54'52", 22 - 8,03'05", 11 Lintang kidul
Kutha Malang ketata jroning 5 kacamatan, lan 57 kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Malang ya iku:
Blimbing • Kedhungkandhang • Klojen • Lowokwaru • Sukun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Malang&oldid=1102408"	Kategori: Jawa WétanKutha ing Jawa WétanRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
Kabupatèn Raja Ampat iku kabupatèn ing Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Kutha Waisai iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Misool lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 46.296 km² utawa hektar.
mapan ing desa Candhirejo, kecamatan Loceret, kabupaten Nganjuk. Prenahe saka
kutha Nganjuk, ngidul nurut dalan menyang Kedhiri. Saka alun-alun kutha Nganjuk
kira-kira telung kilometeran. Sawise ana bangjo (traffic light) prapatan sadurunge
tugu Adipura menggok ngulon, kira-kira 300 meter saka prapatan. Papane adhem,
ing pinggir sawah kang katon ijo royo-royo. Ing sacedhake candhi ana pesareyane
(patilasan) Eyang Kerta lan Eyang Kerti kang dadi abdi kinasihe Mpu Sindok (?)
candhi wis rusak banget, wis ora katon wujude candhi, mung katon tumpukan
kang gedhene kira – kira saprangkul. Kaprenah ing iring kidul.oyode wit mau nggubed
candhi, gedhe – gedhe, katon pating pethekol kaya ula. Candhi iki digawe saka
bata, jamane Mpu Sindhok ratu Medhang Jawa Timuran kang kapisan. Ing candhi iki
ditemokake prasasti kang karan prasasti Anjuk Ladang. Tembung Anjuk Ladang iku
dadi mula bukane tembung kutha Nganjuk kang saiki iki. Prasasti
Anjuk Ladang ngemot angka taun 859 Ç (versi L.C. Damais, 937 M) utawa 857 Ç
(versi Brandes, 935 M). Isine prasasti iki yaiku netepake yen desa lan sawah Anjuk
Ladang dadi tanah perdikan (sima swatantra) lan asile kanggo sesembahan marang
bathara ing Sang Hyang Prasada. Saliyane iku candhi Lor minangka tugu kemenangan
kanggo mengeti (jayastambha) nalika prajurit Medhang unggul ing yuda dibantu
dening kawula ing Anjuk Ladang lumawan prajurit saka Malayu (Sriwijaya). Prasasti
pengetan wiwite dheweke (sang prabhu) ngalahake mungsuhe ratu saka Malayu)
Sindhok mboyong negara Medhang ngalih saka Medhang i Bhumi Mataram ing Jawa
Tengah menyang Jawa Wetan. Manut panemune van Bammelen ngalihe negara Medhang
saka Jawa Tengah menyang Jawa Wetan krana kratone rusak saka panjebluge gunung
Merapi. Negara Medhang jaman samono karan Medhang i Tamwlang jalaran kutha
rajane ana ing Tamwlang (Tembelang) banjur ngalih Medhang i Watugaluh krana
kutha rajane ngalih menyang Watugaluh (Megaluh). Ing Jawa
Wetan Mpu Sindhok ngedegake kraton ana ing Tembelang. Ora suwe banjur ngalih
menyang Watugaluh (Megaluh). Tembelang lan Megaluh iki padha-padha mapan ana
ing sacedhake kali Brantas. Antarane Tembelang lan Megaluh (sing saiki) dohe
kira-kira 10 km an arah ngulon. Tembelang lan Megaluh saiki kalebu wewengkon
kabupaten Jombang sisih lor, saka kutha Jombang ora adoh, arahe lor lan lor
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG KRAMA INGGIL
NGOKO TEMBUNG KRAMA TEMBUNG KRAMA INGGIL TEMBUNG KRAMA ANDHAP
21. ngabari nyukani sumerep ngaturi priksa nyaosi priksa
32. takon taken mundhut priksa nyuwun priksa
Downlod Ahange Jadid Milad Mirshah Rezaii Ye Lahze
maneh karo sby sing dudu sanak dudu kadang. mulane sing akeh silaturrahmi ben kenal karo dulur dulur sing wis meh ilang kayo aku iki nang pekalongan wis 25 taon sing tau nyantri ning sambirobyong omahe pandanarum kang
Balas	nusetendo	21 April 2010 at 11:45	Salam kenal dari pengurus ranting NU SETENDO Kel Tukangkayu
suwun saged njukani Ghtbah-Jawa wonten Net Site malih insha Allah lan kulo saged copies.Amergi penting sangget wonten ing negari Welandi katah sangget tijang Moslims Jawi.
maring pengeran Kang paring rohmat lan kenikmatan Rino wengine tanpo pitungan ...
curhat… cerita perjalanan (part1) | blog-nya diviarsa
banjar, pacar iwak purwonegoro.. helah.. tak wei ngerti koh (pa kepriben, ganti)
”pak, nyuwun sangune?”_dienggo opo?_arep tuku garisan_haha gubyak bingung golek alasan (po kepiye,
.-= Postingan achmad sholeh : Menunggu =-.
September 8th, 2009 at 15:03	| #8
Nuwun sewu pak, niki mboten wonten maksud kangge nyepam
Uyah / Garem alus. Sing kasar pun keneng. Karep mu lah.
7. Daging lembu. Diiris alus-alus nganggo piso. Arek iris nganggo kampak pun keneng. He he he!
Penak wae. Bocah cilik pun iso nggawe. Ora percoyo?
1. Panas-ke minyak nang njero kendel. Nik ora eneng kendel, wajan pun keneng. He he he!
2. Lebok-ke banyu. 3-4 cawan waey. Ojo akeh bangeti. Nek kakehan banyu
5. Cemplung-ke endok ayam. Karep mu-lah arek cemplung-ke pirang biji. 6. Lebok-ke sos lombok / sos tometo.
wong jowo. tapi kok orak penak arek nulis ngomong jowo. memang temenen arek ngomong koyo riko. opo pun kesuwon kathah-kathah
ngawis, uangel tenan gawe rutene,,, mengko telpono wae yo ne' arep dolan.
kebodohan. Nyuwun pangapunten sakderengipun. Kawula injih
Maturnuwun dhumateng sedaya kemawon kaliyan kawula nyuwun agunging samudra pangapsami bilih wonten
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.29, 8 Maret 2016.
September 27, 2013 | wongedansurabaya	Iki crita mbalik jaman Tomin durung diolah.
“Mas, ndredeg?” takone Wiji.
sing kaet metu saka rumah sakit ngenteni nang omahe Wiji sing wis rame kaet wingi.
“Kae, wis metu. Ndang gek mlebu!” bengoke emake Diman sing kaet mau ora gelem lungguh.
“Sabar sik, Mak. Cek padha metu kabeh, gantian,” saure Diman.
“Lha wis mari kok. Gek kono lho.”
“Sing rabi ki sopo sakjane, aku opo mak’e?” omonge Diman karo ngadeg.
Pak Modin sing mari ngrabekno pasangan pertama wis siap. Wiji karo Diman yo wis lungguh nang ngarepe. Nang ruangan wong-wong sing melu padha anteng kabeh, meneng ngenteni Diman
“Kurang sangangatus, diluk maneh.”
“Diluk opo, suwi. Aku ngantuk.”
“Ya wis turu sik, diterusno sesuk.”
“Ngerti ngene wegah aku,” omonge Diman.
“Wou yo salahe sampeyan dewe. Nduwe kentongan ki digawe,” omonge Wiji karo njuding lambene bojone.
“Makane lek ngrayu ki dipikir. Kiwir-kiwir lambene saiki
omahe mara tuwane. Dikebut awan bengi akhire telung dina utang mas kawine lunas. Bengi Diman wis mesam-mesem.
“Dek,” celuke nang bojone sing wis mlungker, turu.
“Kok opo? Wis lunas.”
“Aku ngantuk,” saure Wiji karo sik merem.
“Wou yo gak oleh, duso ngunu kuwi.”
“Nang ndi?” takone Wiji.
“Nontok tipi, timbang mumet.”
Saiki dheweke sing golek pakan yoan. Jam pitu saking kesele wis budal turu sampek isuk.
“Delok kae mantumu, Pak. Sregep tenan. Suket-suket dijeboli kaya ngunu. Njajal lek biyen Wiji oleh Parjo lak ora mungkin gelem kaya ngunu wong anake
“Penak ki yo gek turu, malah arep metu maneh.”
“Mbuh bapakmu iku. Wong lara kok arep siskampling, ngeyel lek diomongi.”
“Minggu wingi ora melu mergo omah onok gawe. Mosok arep ora melu maneh. Bengi iki yo wayahe rapat karo Pak RT,” saure bapake Wiji.
curhat… persiapan awal menangkal flu babi | blog-nya diviarsa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 5 Maret 2016.
curhat… menambah berat badan balita | blog-nya diviarsa
Ngurip-urip Basa Jawa: KANCIL LAN BULUS
Ana bulus celathu marang kancil, tembunge : “
Aku ora maido, yen kowe pinunjul ing playu, kang ananging ayo ,padha balapan,
sapa kang ndhisiki tekan wekasaning ara-ara iki.”
padhane angecemong, ewadene pangajake mau di rasa aneh, mulane dituruti. Nuli bulus enggal miwit lumayu, kancil
ngenakake dhedhe, ciptane : “ si gumremet kareben mempis - mempis, aku wus mesthi ora rekasa bisa anjujul,
aku mencolot ping telu utawa ping pat bae, wus tamtu bisa nglancangi kewan
nglemer kuwi” saya adoh olehku ngaceki aya ndadekake kocapku.
tumandang arep anjujul , weruh yen meh kasep awit dening talompene, ewadene
isih anduweni pangarep – arep menang sarana cukating lumpate. Enggal lumayu rikate prasasat angin, ananging
tanpa gawe, awit bulus wus ndhisiki tekan wekasaning ara-ara, dadi kancil
terang budine, elingana, tuwin titis ing ciptane yen ora tengginas ing
samubarang gawe, mesthi kedhisikan ing liyan, iku kang amek kauntungane.
ewadene = sanadyanta ngenakake = ngenak-enak ,
Ragga Mix)1993 - Sing Hallelujah! (Remix)01. Sing Hallelujah! Remix (JJ's Eurotrancemix)02. Sing Hallelujah! Remix (Eastermix)1993 - Sing Hallelujah!01. Sing Hallelujah! (Short)02. Sing Hallelujah! (Long)03. Sing Hallelujah! (Paradise Dub)04. Sing Hallelujah! (Original
liwat ngendi kok rada lempeng....... lha wau liwat andeng omae sampean
Lek aku edan trus opo'o?
December 2, 2011 | wongedansurabaya	Musim udan wes teko. Narti sing duwe anak cilik akeh kudu kerjo
udan teko pas wayahe muleh sragame karo sepatune kon nyopot trus diadahi kresek. Ndemin 3 sing sik bayi, sing senengane ngompol gelem ga gelem saiki kudu
Bengi sik durung nyandak jam wolu, sik jam pitu luweh sithik tapi omahe Narti wes sepi. Anak-anake wes podo turu. Udan sik
nggone Narti mbebasno uteke soko perkoro-perkoro dunyo sing ben dino diadepi. Lagi enak-enak ngrungokno suoro udan karo
enak-enak mbayangno wong ganteng kok yo metune bedes.
Paijo : Woo…bedes yok opo, ganteng ngene lho? Lagian lapo athek mbayangno barang wong ben dino yo wes dikeloni?
Narti : Dikeloni bedes gede karo bedes cilik.
Paijo : Hehehe…bedes yo sing ngeloni bedes, mosok asu. Mak… *melu nggletak*
Paijo : Koen gak eling jaman enom-enoman?
Narti : Lha lapo? Gak sempet.
Paijo : Lah, kok iso gak sempet? Aku lek eling ngunu kudu ngguyu. Jodoh ki ancen aneh yo, Mak?
Paijo : Ojo ngunu ta. Ngunu ki yo wes kersone sing kuoso. Koen nyesel ta?
Paijo : Mesti iki. Lek dijak seneng-seneng diluk ae gak gelem. Kenangan iku yo nggo ngene ki, Mak. Cek awake dewe tetep smangat masio urip selot abot. Awake dewe tau seneng, bahagia. Saiki awake dewe yo tetep iso seneng. Urip iku ojo nggo mikir thok. Seneng-seneng iku perlu, dinikmati ae. Gak usah kakean dipikir tapi dilakoni.
ngurus anak karo omah Narti meh gak duwe wektu maneh nggo nyenengno awake dewe. Bedo karo Paijo sing sik sempet ngguya-ngguyu. Koyoke urip iki enak ae bagine. Paijo wes gak onok suarane, turu. Tangane dirangkulno nang bojone. Ambegane banter, kasar, ketok lek awake kesel mari sedinoan kerjo.
Masio Narti sing ndisiki merem ternyata de’e durung iso turu. Nang uteke moro-moro ae metu opo sing diomongno Paijo. Narti eling jaman nom-nomane karo Paijo. Sopo sing nyongko Narti sing biyen meh gendeng goro-goro Paiman malah akhire rabi karo Paijo, konco akrabe Paiman. Mamahe Narti gak setuju anake pacaran karo Paiman. Alasane opo
arek lanang sing keturunan priyayi. Lek akhire Narti oleh Paijo iku jelas yo adoh maneh soko angen-angene mamahe.
seprapat, bengi. Alon Narti mlaku nyedeki suoro sing nyeluki jenenge.
Paijo : Dek, iki aku, Paijo.
Krungu lek Paijo sing nyeluki jenenge Narti mbukak jendelo kamare. Udan grimis nang njobo. Narti mendelik, mastekno lek wong lanang sing ngadek nang ngarepe, nang pinggir cendelo kamare iku ancen Paijo.
Narti : Lapo bengi-bengi celak-celuk, udan maneh?
Paijo : Gak popo, pingin ae ketemu awakmu.
Narti : Wes bengi, muleh kono. Ngko lek konangan wong kampung malah diajar, ndarani maling.
Paijo : Ojo ta. Pokok awakmu gak bengok-bengok yo gak katene kedadean.
Narti : Lapo? Aku ngantuk iki.
Paijo ngetokno kresek soko njero kaose sing teles kebes. Arek enom iku mesam-mesem karo ngelungno nang Narti.
Narti : Opo iki? *nampani*
Paijo : Jagung karo gedang godok, senenganmu. Koen durung mangan kan?
Narti : Suwun tapi gak usah repot-repot. Gak perlu koyok ngene iki, opo maneh dibelani udan-udan. Ngko lek koen loro yok opo?
Paijo : Gak, kan aku wes krukupan kresek *mesam-mesem*
Narti : Wes ojo suwi-suwi ngko mamahku tangi malah ciloko. Pisan maneh suwun tapi sesuk-sesuk ojo maneh.
Paijo : Gak popo, aku gak repot kok.
Narti : Koen gak repot tapi aku sing repot.
Mari ngomong Narti langsung nutup cendelo kamare. Dibukak kresek lek ngewei Paijo. Koyok sing diomongno Paijo, isine jagung
Paijo sing nyawangi cendelo kamare Narti. Gak peduli udan sing selot deres Paijo malah mesam-mesem.
Gak mung pisan iku Paijo nunjukno roso sayange nang Narti. Masio ta de’e paham bener lek atine Narti sing nggo Paiman. Paiman dewe bukane gak usaha nyedeki Narti tapi loro atine mergo rumongso
Papah iki opo sing setuju karo mamah? Gak onok.
Dino minggu papah karo mamah ngajak Narti nang bonbin. Sengojo diajak cek anake sing patah atine mergo gak oleh pacaran karo Paiman iku iso terhibur, seneng. Narti sing biasane seneng gak karuan lek diajak
papahe ndelok soko adohan karo leren ngombe. Dijarno anak wedoke iku nglamun dewe.
Narti sik ngenakno lek nglamun. Motone nyawang bedes sing lompat-lompat karo bengak-bengok tapi asline pikirane gak nang nggon.Paiman wes adoh, minggat. Narti
nggawakno mamahe, nang bedes ngarepe. Suwe tangane nyekel gedang tapi bedes nang ngarepe meneng ae, malah ketok mesem. Kok onok bedes iso mesem, batine Narti. Mbareng diematno ternyata sing lagi nang ngarepe
oleh balon, seneng ndelok polahe badut bedes alon Narti nyedekno pipine nang badut.
Mamah : Anakmu diambung bedes pah! Kurang ajar! Kae pah, liaten!
Papah : Halah, biarin. Anaknya seneng itu lho. Senyum-senyum.
Gak kroso Narti mesem. Eling jaman nom-
duwe angen-angen sing gak-gak ae. De’e wes seneng urip koyok ngene. Disawang Paijo sing mau disingkuri. Bedes gede, batine. Isok-isoke de’e
ke’i.. dijamin ngakak, wis lah.. tenan kiye…
“Sampeyan karo Pak’e ae nang kene ya?”
“Emoh, melu Mak’e.”
Diman markir montore nang ngarep pasar. Anake sing njaluk melu emake didukno. Wiji
rokoke, wong lanang iku nuter-muter. Dheweke eling lek mau nglewati nggon loakan, barang-barang bekas. Lumayan timbang meneng ae.
wes tekan omah nyeluki bojone. Omahe kancingan. Wong lanang iku mlaku nang mburi saka samping omah, sepi. Ora oleh sauran, wong lanang iku akhire njupuk
Dinengno bojone, Diman nyedeki anake. Arek lanang iku diadusi, dijak tuku sate trus didulang.
“Mak, mangan sik. Wes tak tukoko sate kae.”
Bengi Wiji sik meneng ae. Wong wedok sing biasane luwean iku ora gelem mangan. Tomin wes merem, turu. Wiji yo merem, masio ora turu.
“Sik lara ta atine?”
“Gak…gak ngguyu, aku tak turu maneh. Diterusno lek mangan…” omonge Diman karo mlebu nang kamar maneh.
wayang orang tradisional Solo, wayang jazz Baluwarti, wayang lesung Karanganyar, kethek ogleng Wonogiri, kuda lumping Kendal, dongrek condro Madiun, sampai seniman wayang
Ultah ke 23 Ida Bagus Adi Sukma | mahayanthi
megah”tembang lawas, tembang jaman kamardikantembang sing wis suwe ora nate keprungumenyang endi paranmu?apa wis katut iline banyu ing kali sangisormu ?tembang sing wis suwe ora nate kocapsapa sing arep nyingkap ? tembang sing wis ilang saka dhadhatembang sing wis ilang saka jiwaapa sliramu isih ngulandara ?jembatan merahpancen gedhongmu isih katon endahapa sliramu isih kelingannalika dadi saksi bisumakantar-kantare semangat para pejuangnom-noman padha mbengok
wis mardika ?pancen saiki walanda wis ora anapancen saiki wis bisa ngatur negarapancen saiki wis ora dikuya-kuya bangsa liyasaiki apa kita wis mardika ?apa saiki wis bisa urip mulya ?jembatan merahsliramu isih katon gagahmalah tambah endahsaiki dadi saksi bisulambe abang mlerah krana ginculambe abang mlaku-mlaku ing sadhuwurmungguya-
mlipirgrenenge kawula alit mider-mider golek dhuwitanak bojone njerittansah kecepitsanajanta wis diirit-iritjembatan merahapa sliramu isih bisanekseni kawula rumangsa urip mulya.
sugeng pinanggih malih kaliyan kulo, nuwun sewu Mas Martono menawi kagungan NOKOES POP MELAYU kanthi irah-irahan BEBAS saged dipun unggah malih supados pandemen NOKOES saged mirengaken malih, matur nuwun.
Heladalah! yen nggo biasaan iso dadi masalah
Pak? hehehhee….sugeng ndalu Pak Mars… pripun pawartos-e?
arodha papat setugel..Wong bener thenger – thenger..Bejane sing lali..Bejane sing eling..Nanging isih beja sing waspadha.
guyon kangWew..Mosok mung ngambung wis ora perjaka tow
lha nek iki wajar wis cukup umure, .. .,,,neng nek iseh sd wes kenal cewe ki gdene tetep
Thu Feb 16, 2012 1:22 am gimbik wrote:SMP kelas 2 wes dirabeni uwong sayangening wis sempet ngicipi to kang... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
#urung ana hape po piye, mesakmen.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
lagi kelingan nek kui duit nggo ngekol muleh......akhire mlaku
wae jaman mbiyen wis senenge ra umum, wengine ra iso turu... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
saking senenge ndelok mbake gak sido ngilang tp rodo sedih maneh soale saiki mbake lagi loro ngunu iku*
Reply	yoan	May 3, 2009 at 7:42 pm	masya Allah har, har…
ora ngerti blas iki…coro enggresku kan pating pecothot. nyambung karo gambare opo ora? lha kuwi gambar opo maneh? coba diterjemahkan…
eh yo masalah fans club…wah ora ono dhuwite.
mbok ng pemalang wis ra ana sing nanding.galihmokoRegistered SellersJumlah posting : 1908Join date : 28.01.10Lokasi : Purwokerto. Telp : 081291866918 Re: PAPAJIERS Purokerto,Purbaligga,
karo sing nang bumiayu kye.bocah2 ana sing mangkat maring caruban ora?? ngesuk tgl 10 juli . mbok aq pan nunut hehehehe... cilacap wis ta
Leres sanget Mas Paromo, kagem priyantun ingkang miyosipun sakiwa tengenipun kamardikan kula percados bilih taksih enget sekar Dhandhanggendhis menika. Sekar menika popiler sanget. Namung larik "Kuda ngrap ing pandengan " sareng kula tingali malih pranyata ingkang lepat seratanipun. Larik " Lan gigiring punglu " sarta "Lan wuragil kakanging pambarep kaki " seratanipun leres.Proses posting menika makaten : Konsepipun dipun serat wonten words lajeng dipun dadosaken gambar mawi paint. Pramila menawi asilipun kirang sampurna kawula nyuwun gunging pangaksama. Kaping kalih dening ingkang ndamel software menika taksih ngakeni bilih kirang sampurna, contonipun pasangan la menawi dipun suku kedah wetah malih nembe dipun suku. Ing postingan sukunipun nunut paten. Matur nuwun.
FACEBOOK , MANFAAT LAN MUDHARAT TUMRAP MURID
nglayap neng lurung,Peteng-peteng golek senggolan.Karang Tembok akeh wong mati,Aja methik kembang semboja,Dadi wong wedok sing ngati-ati,Aja nganti kena panggodha.Wayah mahgrib budhal nang sawah,Teka sawah kok diwedeni,Dadi wong urip kok serba salahKuwata wae nggone nglakoni.Kampung Ujung ndhuk Surabaya,Tanjung Perak akeh kapale,Ayuk unjung marang wong tuwa,Supaya awak ilang sangkale.Uwur-uwur kodhok segara,
kumpul.Suwe ora jamu,Jamu pisan peresan pace,Suwe ora ketemu,Ketemu pisan bingung atine.Nang Wendhit tukua klentheng,Tuku jamu nang kampung Gubeng,Nganggoa kendhit sampek methentheng,Yen wong lemu gak wurung mbembeng.Rujak
gedhe dalane prau,Dadi jaka jok adol kebagusanNyambuta gawe sing paling perlu.Esuk enjing sore sonten,Nandur tela kula guluti,Kula mbenjing tumut sinten,Sedulur sing
tuku bandeng, cumak mik sijirupane nggantheng, sandhale dipeniteni(kartolo, 1979)nyungun yu minten
menawi wonten kalepatan kawula, sadanguning sesambetan kaliyan panjenengan, mugi-mugi lineburna ing dinten riyadin punika. Kembang jagung mekar ing wulan pasa, pangeran Kang Maha Agung ingkang anglebur
gemuyu kepingkel pingkel maca critane,lucune pooool,ora bisa mbayangna raine mbak pepeng pas dikira PRT
” Wong enom mati uripe titip sing urip. Bayi uda nangis nger niku suksma ketemu raga. Dadi mulane wong niku boten mati.Nek ninggal sandhangan niku tiggi. Kedah sabar lan trokal sing diarah turun- temurun. Dadi ora mati nanging kumpul sing urip. Apik wong selawase sepisan, dadi wong selawase dadi wong .
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sancta Maria, ora pro nobis $0.15
Gamelan Of Central Java-Music Of Remembrance Ayak ayakan mijil layu layu, Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.63
Dian Dipa Chandra' ning masarakat kondhang karo jeneng Candil ya iku penyanyi rock saka Indonésia kang wiwitanế kondhang amarga dadi vokalis grup band Seurieus.[1] Grup musik kang digarap déning dheweké iku kondhang amarga tembangan kang judulé Rocker Juga Manusia.[1] Priya kang lair ning tanggal 25 Agustus 1974 iki nikah karo wanita kang jenengé Fanny, saiki wis duwé anak siji kang dijenengi Biya.[1]
musik kang dijenengi Seurieus.[1] Bebarengan karo Seurieus dheweké wis ngerilis ROCKS BANG-GET (2003), ROCKER JUGA MANUSIA (2004), HEART ROCK (2006), SAMA-SAMA CARI MAKAN (2007), lan SERDADU ROCK (2008).[1]
Ora namung nembang, dheweké uga tau tampil dadi cameo ning filem-filem Indonésia, kayata dadi waria ning filem kang judulé THE TARIX JABRIX lan ning filem kang judulé ASOY GEBOY.[1] Ning taun 2008, Candil ditawari kanggo ngerjakaké scoring filem KAWIN LARIS.[1] Ora namung iku, dheweké uga kapilih dadi paraga kanggo tokoh Mahmud, ya iku asisten penghulu ning filem kasebut.[1]
Ananging, sasuwené 14 taun bebarengan karo Seurieus, Candil mutusakjudulé kanggo metu saka band kang wis gawé dheweké kondhang ning donya hiburan Indonésia awit Desember 2008.[1][2] Dheweké luwih seneng solo karir amarga bisa ngejak duet para penyanyi lan musisi Indonésia.[2] Ora namung sibuk kanggo akting ning layar lebar, bapak kang wis duwé anak loro iki lagi nggarap album soloné.[1]
Sasuwené nggarap album solo, Candil wis ngelakoni kolaborasi karo musisi-musisi liyané kaayata Peterpan lan Saykoji.[1] Candil nyambut gawé karo Peterpan kanggo nggarap single kang berjudulé Ayah.[1] Ananging kerja sama karo Saykoji iku kanggo nggarap soundtrack ning filem
^ a b (id)berita Candil Seurieus dipununduh tanggal 18 September 2011
EspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 28 Januari 2017.
maneh, Tomin, ngejak ndang muleh.”
Edi karo Budi langsung barengan nyawang Tomin. Sing disawang mung cengengesan.
Edi, Budi karo Tomin, arek STM sing kaet mlebu iku lagek kumpul nang omahe Edi. Sore-sore ngene arek sing sik tonggoan iku leyeh-leyeh nang duwur lincak ngisor wit jambu ngarep omah. Wis dudu barang anyar maneh lek sekolah arek telu iku karo sekolah sebelah ora akur. Sekolah sing padha-padha nyasat lanangan kabeh isine iku kerep bentrok, tawur. Jalarane sepele ae, sawang-sawangan sithik ae iso dadi perkara. Jare lek nyawang ngunu iku ngejak gelut.
“Yo wes ngunu ae, dadi! Ojo lali
Jam terakhir kosong, ketepakan. Crita sing wingi mung diomongno arek telu saiki wis dibahas sak kelas. Ketepakan kok jam pelajaran kosong sisan, akhire arek sak kelas niat ngruduk arek-arek sebelah wingi bareng. Cukup sak kelas ae, wis mayan akeh. Wong sing kate diajar yo mung arek papat ae. Ora akeh. Ndene ngko rame pikir keri. Cek ora ono sing curiga arek-arek sak kelas iku nyebar. Saiki arek-arek sekolah lek
“Uwes. Jare mau diuyak pulisi. Kon muleh gak oleh nyangkruk nang warung.”
iku? Gak onok ngunu nang WC mau?” takone Edi.
“Mbuh, ki tak sms gak mbales,” saure Budi.
Ora nemu kancane, akhire arek-arek lanang iku mulih.
“Koen arek 15 ta?”
“Ho oh, kok ngerti?” takone Tomin
sengojo ndelok arek ayu sing kate mlebu angkot. Wedi tawuran, wedi lek seneni mak’e ora ndang mulih, Tomin akhire melu mlebu nang angkot sing ono arek ayune iku mau. Mayan iso
ing "UploadKing kemawon supados enteng anggenipun ngundhuh. Matur Nuwun
Denmaz Saraph (2011-11-24 12:12 PM)
Nyuwun sewu Mas Martono punika namung usul.....syukur2 manawi saged kasembadan. Umpami file2 lagunipun dipun pindah wonten ing uploadking saged mboten nggih supados langkung enteng anggenipun ngundhuh. Matur nuwun
Nuwun sewu Mas Martono inggahan ingkang sakmeniko kadosipun sampun wonten ing inggahan wulan
Launching Smartfren Andromax 4G | mahayanthi
Launching Smartfren Andromax 4G 23 Juni 2015Uncategorizedmahayanthi
Kagem sedoyo kemawon, kulo namung sakdermo lare awon bade mungel, menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah, soho tumindak glenyengan, dipun angapuro, ingkang ageng sanget, mbok bilih Gusti Pangeran, sampun mitrahaken manungso, kedah mengaten, mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah, kangge sangu wonten ing akherat
Wungkal nduweni wujud lan asal bahan kang maneka warna, utamane saka watu alam lan material gawéan. Umume wungkal nduweni reraèn kang rata kanggo ngasah umume gaman, lan bisa uga nduweni wujud lingir kang dicocogake
kang disebut grit, kayadene kretas amplas. Grit kang angkane akèh nuduhake wungkal kang luwih alus, kang ngasilake gaman kang luwih landhep.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 25 April 2017.
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.asianstubefuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita. Free Japan Videos- asianstubefuck.com
curhat… post partum depression | blog-nya diviarsa
wongedansurabaya	“Pingin mangan opo?” takone Diman sing bengi iki ngapel.
“Mie Ayam sanding pabrik yo.”
“Emoh, ben dino wes mangan mie.”
“Lontong Kupang, aku wes ngerti sing enak saiki. Sing wingi kae kalah.”
“Ngko aku biduren maneh. Liyane.”
onok segone,” saure Wiji.
“Lha opo? Mau jarene terserah, dipilihno gak onok sing bener.”
“Akeh opo sithik segone?” takone Diman.
“Mesti segone akeh ngko,” saure Wiji.
“Yo ngko njaluk separo ae segone. Ayo budal, selak luwe aku.”
Nggowo piringe dewe-dewe arek loro iku golek lungguhan. Pojok mburi sing dipilih. Pesenan ombene yo wes diterno. Wiji sing jare sik wareg mangan telap-telep. Diman sing wes luwe kaet mau mung nglirik.
“Segone dengaren sithik ya, biasane akeh,” omonge Wiji.
Diman meneng, nerusno lek mangan. Segone sik separo. Mari mangan arek loro iku mulih. Wes bengi, sesuk wayahe macul.
“Akehe segone, ngerti ngene mau ngomong separo aku. Ngko lek gak
“Yo ngko lek gak entek tak entekno. Dipangan sik,” saure Diman.
Wiji manthuk. Arek wedok sing doyan pedes
krasa luwe nemen mesen sego loro. Sing siji lagi dipangan, sing siji nang tengah-tengahe piringe karo piringe Wiji sing lungguh nang ngarepe.
“Panganen, ngko tak pesen maneh,” omonge Diman maneh.
“Ho oh,” saure Diman sing bengi iku mung ngentekno sak piring, ora sido pesen maneh.
Malem Minggu ngarepe Wiji Diman metu maneh. Saiki milih warung bakso sing ora adoh saka kos-kosane Wiji. Arek loro iku pesen rong mangkok, siji-siji. Mergo akeh sing tuku arek loro iku kudu ngenteni.
ngge arek pacaran. Opo maneh kos e Wiji lagi sepi, mung dheweke karo Diman sing ketok nang ngarep. Tangane Diman wes usrek ae, nyekeli irung, nyekeli
negorone dw iso melu-melu pinter ky negorone uwonk???
saiki sink podo rukun… podo ngewangi sink jik bodo ben dadi pinter…
bahar, on 19 Desember 2009 at 1:31 am said:	wah,,ni
Ngurip-urip Basa Jawa: NINI - NINI NITHIK WATU
wis nggregeli nalika nyilak caping jebraktanpa sanggan esem tuwa sinungging rumangsa begjageneya isih setya ?nini,krikil iki wis tekan saparan-paran,wiwit dalan krikilan nganti aspalan,mercy nglenyer bisa mlayu banter,sing numpak mesem ngguyu, nini isih nithik watu.geneya ?wangsulane mung saderma.
Yo surak’0 surak hiyo….
Kliwon Uye : Tumpek kandang / Oton wewalungan
- Saniscara Kliwon Wayang : Tumpek Wayang / Tumpek
minangka gegantining wong, barang utawa frasa nomina (frasa kang nduweni teges
tembung sesulih kang minangka gegantine wong, wong kang rembugan (sesulih
utama purusa, purusa kapisan), wong kang diajak rembugan (sesulih madyama
purusa, purusa kapindho), lan wong kang dirembug (
tembung panjenengan dalem diucapake nandalem utawa panjenengan wae. Lugune,
tegese tembung dalem yaiku mu utawa kowe. Adalem tegese dudu kowe , dadi ateges aku. 2.Tembung “ulun” lumrahe dianggo dening dewa
3. Tembung “kita” ing basa kawi ateges “kowe”,
nanging saiki, jalaran kaprebawan basa Indonesia owah tegese dadi “aku lan kowe
4. Tembung sesulih purusa kang nduweni makna “jamak” ora
tinemu ing basa Jawa. Mung wae ana frasa kang dianggo nuduhake jamak yaiku: aku kabeh, kula sedaya, kowe kabeh, sampeyan
sesulih madyama purusa (purusa ka II). Conto: kowe,
sampeyan, sliramu, panjenengan, panjenengan dalem, nandalem, sira, pakenira, pukulun,
kowe kabeh, panjenengan sadaya, panjenengan sami, pakenira, paduka, jengandika.
6. Paman harya Sangkuni, pakenira metua ing pagelaran.
7. Bapa Druna, dhapur kapasang yogya
8. Sinuwun, rawuh paduka ing dhatulaya, ri paduka
kadhangkala uga dianggo kanggo purusa kaloro, nanging becike kanggo purusa
sesulih pratama purusa (purusa ka III). Conto: dheweke,
nanging ugä ngurmati marang miträ wicärä. Tuladhane;
Wong tuku ;” Bokayu, olèh dika
jaluk satus sisan, ampun kêtanggungan olèh kula adol têng nagara sesuk, wong
kula êmpun duwe lêngganan bakul ..”
Wong adol ;” Sakarêp dikä tä, dikä milih dhewe ngriku,
menungso aku yo ra ngerti, apo do ndongake aku po ora... n toh aku ngerti ana menungso sing ndongake aku, aku tetep ra ngerti menungso2 kuwi mau iklas po ra...mbuh lah iku, payah nek arep mbahas....ihklas so kae la wong saiki akeh sing wis ilang kamanungsane....mugo2 wae.... dongaku nggo awakku dewe, anak2ku dewe, bojo2ku dewe ...aku, anak2ku lan bojo2ku ora ilang
ngelmu sing manpaat lan anak saleh sing ndongakke wong tuwane. Dadi yen pengin didongakke wong kang dongane makbul yo kudu duwe anak saleh. Pancen golek wong sing gelem ndongakke kuwi gampang. Misale kumpulke tonggo2 kon ngumpul, sing
sing dho teko niate wis bedo2 trus dongane ora khusuk, wong2e yo ra tau ngamal. Mesthine dongane gur nyangkut neng plafon... :) ning yen duwe
ndonga kabeh wong iso... Rak nggih mekaten to?Nuwun sewu umpami wonten lintunipun sacho_ekaPenga
makbul. Dadi sarate kudu shaleh sik, ora gur ndonga thok, mergo yen sekedar ndonga kabeh wong iso... Rak nggih mekaten to?Emang iki salah sijine sing iso mbantu awak'e dewe yen wis dadi wong tuo /opo maneh wis di juko'k sing gawe urip maka'ne yen wis dadi wong tuo iso didik anake neng dalan sing bener men dadi anak sing sholeh yen arep sering di dongak'e karo anak'e.=========================================================DO ELING YEN URIP NENG DOYON MUNG SAK DERMO Must
ndonga kabeh wong iso... Rak nggih mekaten to?Emang iki salah sijine sing iso mbantu awak'e dewe yen wis dadi wong tuo /opo maneh wis di juko'k sing gawe urip maka'ne yen wis dadi wong tuo iso didik anake neng dalan sing bener men dadi anak sing sholeh yen arep sering di dongak'e karo anak'e.SETUJAH...!!!! _________________Cekak Aos.. otom
gratiscontone: Ono pengemis sing lg minta2 wis wenehi duit wae...mengko ra "ndremimil" anggone nDoa ke. (mungguhe si pengemis..mbuh terkabul opo ora..ra urusan sing
Gare Montparnasse punika salah satunggal saking 6 stasiun kreta api ageng wonten ing Paris, dumunung wonten ing aréa Montparnasse, ing arrondissement XVe.
Stasiun punika dipunginakaken kanggé kréta nuju Kilén lan Baratdaya Perancis, lan TGV nuju Tours, Bordeaux, Rennes, Nantes. Wonten ugi sawijininng stasiun angkutan cepet, lan trotoar lumaku kanthi kecepatn inggil.[1]
Stasiun punika aslinipun dipunbikak taun 1840. Sawijining stasiun kaping kalih dipunbangun antawising taun 1848 lan 1852.
Gare Montparnasse dados kawéntar sasampuning prastawa medalipun rèl tanggal 22 Oktober 1895 wonten ing Granville-Paris Express ingkang medal saking ujung rèl. Kréta punika kabekta antawis 30 méter (98 kaki) sadawaning concourse stasiun, nabrak témbok kanthi kandel 60 sentimeter (24 inci), ngremukaken téras lan medal saking stasiun, pungkasanipun grana kréta madheg wonten ing Place de Rennes sakitar 10 meter (33 kaki) ing ngandhap témbok ingkang dipuntabrak. Sedaya panumpang wonten ing lebetipun slamet, 5 tiyang luka: 2 panumpang lan satunggal tukan mesin lan kalih kru kréta; kados pundi kémawon, satunggaling wanita séda ing margi déning kréta ingkang dhawah. Kacilakan punika dipunsebabaken déning rèm Westinghouse ingkang blong lan masinis ingkang mbuang-buang wekdal.[2] Masinis dipunddenda 25 franc lan tukang mesin 50 franc; piyambakipun ugi nglamapahi paukuman kunjara sadanguning 2 wulan.
sasampuning boten matuhi parèntah Adolf Hitler saperlu ngrisak Paris. Sadanguning 1960-an, sawijining stasiun ènggal ingkang tujuan kanggé sawijining komplek bangunan perkantoran dipunbangun. Taun 1969, stasiun tua punika dipunrubuhaken Tour Montparnasse dipunbangun ing situs kasebut. Sawijining
dipunbangun taun 1990 saperlu dipunginakaken déning TGV Atlantique.
Budaya populèr[besut | besut sumber]
Gambar lokomotif jumeneng kanthi grananipun medal wonten ing sampul album Lean into It saking band hard rock Mr. Big.
Cariyos babagan kacilakan jréta lan gambaripun medal ing novél laré-laré taun 2007, The Invention of Hugo Cabret déning Brian Selznick. Kathah cariyos ingkang kagungan latar belakang Gare Montparnasse lan sakitaripun.
Jalur regional ingkang ngllayani stasiun punika[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 21 Oktober 2015.
Tegal, Purwokerto, Pemalang, Plumbon, Adiwerna, Astanajapura, Weru
Ing panggenan ingkang kawontenan ing wetan kabupaten Purbalingga , gesangipung jaler estri namanipun Ki Tegal lan Ni Pingen, sekaliyanipun dipun anggep tokoh masyarakat sepanggenan. Masyarakat sanget miturut marang sedaya nasehat lan kengken ingkang dipun tentoaken dening jaler estri kasebut. Sedoso-doso ungsung masyarakat sepanggenan gesang ing pengaruhipun. Kahananipun dusun kasebut aman lan tentram.
Serampungipun ki Tegal lan Ni Pingen seda, namanipun diabadikaken dados nami dusun kasebut. Saniki dusun kasebut kondang ingkang nami dusun Tegal Pingen. Dusun Tegal pingen inggih punika ing kecamatan Pengadegan. Kinten-kinten gangsal welas kilometer saking kota Purbalingga. Miturut cariyos , sesampunipun ki Tegal lan Ni Pingen seda, kepemimpinan dusun dipun lajengaken dening ki Singayuda, keponakanipun. Ki Singayuda kagungan putri kalih naminipun Surawati lan Sekar Kinasih. Surawati dipun sunting dening ki Arasantaka lan Sekar Kinasih dipun sunting dening Ki Sutamenggala.
Cariyos, kedadosan perang Biting ing dusun Kaligondang. Ki Singayuda dipun suwun tulung dening Raden Kolopaking, tumutanipun pangeran Diponegoro Ki Singayuda mboten kaweratan, dikengkenipun mantunipun inggih punika Ki Arasantaka. Dipun trima kengken kasebut, Ki Arasantaka kaweratan kangge nglaksanakakenipun. Ki Singayuda maklum. Lajengipun didawuhi Ki Sutamenggala. Ki Sutamenggala mboten kaweratan kangge nglaksanakaken kengken saking mertuanipun, nanging kaliyan setunggal persyaratan, inggih punika Ki Sutamenggala dipun restui saderengipun pangkat perang, Ki Sutamenggala semedi salami 40 dinten. Ki Singayuda ngrestuni. Pangkatipun Ki Sutamenggala dhateng panggenan ingkang sampun direncanakaken, inggih punika ing kedung mrunggi Lepen Gintung. Dateng mriko, konon Ki Sutamenggala semedi wonten lebet toya salami 40 dinten.
Sesampunipun semedi Ki Sutamenggala ngendangaken piyambek tumutipun arus toya lepen gintung. Ki Sutamenggala katembe kendel ing kedung marang, ing pinggir dusun Tegal Pingen. Ing panggenan kasebut kepanggih kaliyan Ki Subandi, inggih punika empu padamel keris. Ki Sutamenggala pesen satunggal keris, inggih punika nyuwun lekukanipun keris ingkang badhe didamel sekathah lekukanipun sawer ingkang dhateng ditingalipun. Empu Subandi ngetung lekukan sawer kasebut, nyatanipun wonten 7 lekukan. Sesampunipun sampun nyuwun
inggih punika gentong lotong utawi gentong kalakacung. Ing peperangan punika ki Sutamenggala menang. Wekdal punika saweg peperang, Ki Arasantaka mundut keris ingkang kagungan Ki Sutamenggala. Wekdal Ki Sutamenggala kondur kaget amargi kerisipun mboten enten ingkang wonten wrangkanipun. Ki Sutamenggala mados dhateng Ki Arasantaka, nanging Ki Arasantaka sampun nilaraken Tegal Pingen tindak dhateng Purbalingga lan mboten lampahi dhateng siweg. Selajengipun Ki Sutamenggala tindak dhateng Tegal. Amargi miturut wara-wara keris kasebut dibekto dhateng Tegal Randu, kradenan ing Tegal.
Ingkang dinten punika Ki Sutamenggala wonten ing wande kangge ngunjuk sesampunipun nglakokaken pelampahan ingkang gadheh wande cariyos, sedaya kaluwarganipun saniki gerah. Ki Sutamenggala dipun suwun supados ngobati.
Ingkang gadheh wande badhe maringi sepalih artonipun, menawi enten tiyang ingkang saged ngobati sedaya kaluwarganipun, nanging Ki Sutamenggala nanggepi anyes amargi mboten saweg mados harta nanging keris. Amargi punika Ki Sutamenggala tangled keris dening kagungan wande punika kangge ngobati kaluwarganipun.
Ingkang gadheh wande punika mundut keris ingkang disimpenipun, selajengipun dipun supakaken dening Ki Sutamenggala. Kalih cara piyambek, Ki Sutamenggala ngobati ingkang gerah. Kaliyan pitulungan Gusti Allah kaluwarganipun mantun. Ingkang kagungan wande sanget seneng, lajeng masrahaken sepalih artanipun, nanging Ki Sutamenggala nolak. Kasunyatanipun Ki Sutamenggala namung nyuwun keris dhateng ingkang gadheh wande kasebut.
Ingkang kagungan wande mboten kaweratan, diparingaken keris punika dhateng Ki Sutamenggala. Ki Sutamenggala nampi lan seneng, piyambekipun ngertos dhene keris punika ingkang salami niki dipadosi. Dening Ki Sutamenggala keris lajeng dilebetaken dhateng wrangkanipun. Ingkang kagungan wande punika kaget ningali kedadosan kasebut. Ki Sutamenggala lajeng nyelipaken teng gegeripun. Ing wekdal punika Ki Sutamenggala mireng ing pesisir ngaler ajeng diwontenaken adu kesakten. Ki Sutamenggala ngraos kapencut, Ki Sutamenggala lajeng numuti kagiyatan kasebut.
Nanging kedhatenganipun Ki Sutamenggala mboten ditampi ingkang sae dening para botoh amargi sandanganipun mboten sae, nanging Ki Sutamenggala narohaken junggunipun kangge di tugel menawi kalah ing adu kesakten. Kasunyatan para botoh kepencut dhateng
pertama rampung lan dimenangaken dening Ki Sutamenggala. Suasana leres dados benten. Sedaya tiyang sakti ngrempug kangge ngalahaken Ki Sutamenggala. Caranipun ndamel gulungan tebu suyun ingkang wonten selanipun. Ki Sutamenggala dikengken nyobi nugel tebu kasebut. Kaliyan tenang Ki Sutamenggala nugel tebu suyun lan dados kalih. Selajengipun tebu suyun niku lajeng tugel dening Ki Sutamenggala.
Sedaya para tokoh lan tiyang-tiyang sekten kaget ningali kedadosan kasebut, sedaya tiyang ngakui
Nuwun sewu mas, wah kula remen sanget maos carita niki,mbok bilih panjenengan kersa tepang kalh kula..hehe ngantos mrinding maos cerita ingkang ngedab edabi punika
TIRTA AMERTA: TIRTA AMERTA 6
12.TUMPENG PITU: Peras tumpeng 2 sampyan pers. Pengambyan tumpeng 2 tulung pengambyan 2, katipat pengambyan 1 sampyan pengambyan. Dapetan tumpeng 1 sampyan jaet guak. Ayunan tumpeng 1 sampyan jaet guak. Pengulap tumpeng 1 sampyan jaet guak.
pak_tri wrote:ya rak bangkrut no mas , wong babon siji anake sepuluh......yo ra....Nggih pak tri tiyang aweh niku mboten wonten rugine mbesuke angsal ganti sing lewih kathah. podo kalih tiyang nandur kacang seblindi ngundhuhe puluhan blindi. GaluhKolonelJumlah posting : 897Join date : 27.08.11Age : 95Lokasi : BMS Re: pukulan kepala vs pukulan badan
Galuh wrote:pak_tri wrote:ya rak bangkrut no mas , wong babon siji anake sepuluh......yo ra....Nggih pak tri tiyang aweh niku mboten wonten rugine mbesuke angsal ganti sing lewih kathah. podo kalih tiyang nandur kacang seblindi ngundhuhe puluhan blindi. leres , mas galuh........sinten ingkang
sepuluh......yo ra....Nggih pak tri tiyang aweh niku mboten wonten rugine mbesuke angsal ganti sing lewih kathah. podo kalih tiyang nandur kacang seblindi ngundhuhe puluhan blindi. leres , mas galuh........sinten
pak_tri wrote:ya rak bangkrut no mas , wong babon siji anake sepuluh......yo ra....Nggih pak tri tiyang aweh niku mboten wonten rugine mbesuke angsal ganti sing lewih kathah. podo kalih tiyang
curhat… mem-fasilitasi gerak aktif balita | blog-nya diviarsa
Desahan Abg di gililir wong 2 ning pinggir kali
Ngrekam cah smp khentu ning omah sing lagi sepi.....
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG WILANGAN, KATA BILANGAN, NUMERALIA (1)
TEMBUNG WILANGAN, KATA BILANGAN, NUMERALIA (1)
numeralia yaiku tembung sing mratelakake cacahe barang utawa urutan ing
1. Numeralia pokok (kardinal) Tembung
(Numeralia Pokok Tentu). Tembung wilangan pokok baku yaiku 0 (das) nganti
teka 9 (sanga). Saliyane iku ana tembung wilangan golongan (gugus) kang
minangka bagean ekan, dasan, las-lasan, likuran, puluhan , atusan, ewon, yutan,
50 = sèket kramané sèket. 51 = sèket siji kramané sèket setungal
101 = satus siji kramané satus setunggal.
basa Jawa lumrahe manut apa kang ana ing Basa Indonesia. Ing basa Jawa ana tembung wilangan sing saiki
Wayang Kulit, Wayang Golek, Wayang Wong, Wayang purwa, Wayang Gedog, dan Wayang
enggal, wiwit kina-makina inggih sampun wonten. Ing taun masehi 1855 potongan wau kabangun malih saking mangsa kasa (mangsa 1, dhawah ing suraya 22 juni 1855. menggah jengkapi sataun wonten ing wekasaning mangsa : Sadha (mangsa 12), dhawah surya 20 juni 1856. Dados pranata mangsa taun : 1 jangkep umur dinten.
Peteangan taun pranata mangsa wau, manawi dhawah taun wastu (taun lak) umur 365 dinten (mangsanipun kawolu umur 26 dinten), dene dhawah taun wuntu (taun panjang), umur 366 dinten dene pratelan kados ing ngandhap punika.
taun wuntu punika katentokaken saben 4 taun sapisan; dene psangetangipun : menawi angkaning taun kapara 4 pinang ceples, dhawah taun wuntu, kajawi yen angkaning taun wau
rupa crita bab jagad bab kowe kelawan aku bab kawula kelawan Gusti
Nyawanga… Ilining banyu – Miliring angin – Urubing geni
Nyawanga… Abure peksi – kelike wulung
Kepake pitik – kluruke sawung – Kedepe kartika – abure mega
Yen siro bisa mangerteni unening sandhi kang ana swalike gatra
rupa basa kang tanpa ukara siro pranyata dipalilahi
Sabab awit ing kana tan ana basa kang bisa gadug mbabarake isining ati
Awit meneng kuwi dudu bisu… meneng kuwi dudu bisu
asem kecut, kok yo jek mekso dileboni. Weleh..weleeeh..jyan nekad tenan sampeyan iku mbak. Opo ora wedi ta karo efek sampinge..marai sirah mumet, mripat klemun2, weteng muneg2, ati dadi sumpeg, gawane kudu eneg ae ambek sembarang kaler.. Lho..gak enak kan..? *iyoo..jare mbak’e: sing gak enak iku omonganmu Har..koyok manuk menco ae..angger njeplak*
Reply	yoan	May 16, 2009 at 7:04 pm	peh…
sing seneng ndusel2 ki sopo tho har… har…
lek enek pilihan liyane yo tak pilih iku wae…
timbangane aku kebengen… yok opo maneh lha wong gak enek sing iso ngeterno mbakmu iki… hiks…
opo ora… Mugo-mugo Cah Wonosari koyo sampeyan iso nggawe sing koyo
mahayanthi | mahayanthi. WordPress.com site
Ngurip-urip Basa Jawa: CANDRASENGKALA (7)
Minangkani pamundhutipun Mas Utomo .Dhasar :Sengkalan punika tetengering angka taun ingkang sinandi sarana tetembungan (ukara), gambar utawi pepethan.Tiyang Jawi remen dhateng sengkalan punika jalaran sengkalan limrahipun awujud ukara saengga gampil anggenipun ngenget-enget. Sengkalan limrahipun dipun serat wonten lawanging gapura utawi regol, sanginggiling kori , sanginggiling cungkup lsp.Ingkang dipun sengkalani warni-warni :Upami kraton inggih adeging kraton, sirnaning reresah utawi kraman, sudaning pamor kraton, ratu seda, utawi pangriptaning serat-serat kapujanggan lan sanes-sanesipun. Upami sanesing kraton inggih adeging griya, lairing putra, palakrama, lairing wayah, dinten sedanipun sesepuh, ngarang buku, lan sanes-sanesipun.Wujudipun sengkalan :Sengkalan ingkang awujud tetembungan kawastanan sengkalan lamba.Sengkalan ingkang awujud gambar dipun wastani sengkalan memet.Wewatoning taun :Sengkalan ingkang manut lampahing rembulan dipun wastani candra sengkala.Sengkalan ingkang manut lampahing srengenge dipun wastani surya sengkala.Suraosipun sengkalan :Suraosipun sengkalan sageda salaras kaliyan bab (kadadosan) ingkang dipun sengkalani. Sampun ngantos ukara sengkalan namung awujud tembung ingkang dipun jejer-jejer. Saged ugi ngemu suraos : kekudangan, pangajeng-ajeng, pangalembana,pamuji, panyeda, panalangsaning manah, lsp. Mawa-mawa ingkang dipun sengkalani. Pokokipun ingkang mranani.Sengkalan Lamba.Cara pamaosipun :Tuladha :Kaya wulan putri iku.Kaya = 3, wulan = 1, putri = 3, iku = 1 , pinanggih angka 3131, lajeng pamaosipun dipun walik saking wingking dados 1313 Caka. Dipun dadosaken taun Masehi dipun tambah 78 taun dados taun 1391 M.Pinanggih ing pasareyanipun putri Campa ing Trowulan.Janma trus kaswareng jagad.Janma = 1, trus = 9, kaswareng = ka +swara + ing = 7 , jagad = 1, pinanggih angka 1971, lajeng pamaosipun dipun walik saking wingking dados 1791 taun Jawi. Jalaran taun jawi menawi badhe dipun titisaken sampun boten dipun tambah malih kaliyan 78. Jalaran saben taun gesehipun taun Jawi kaliyan taun Masehi saya dangu saya celak. Sapunika (taun 2010) kirang langkung gesehipun sampun 68 taun. Pinanggih ing serat Hidayat Jati, anggitanipun R. Ng. Ranggawarsita.Cara Panganggitipun :Jalaran sapunika ingkang kaprah kaangge taun Masehi mila (menawi kula) langkung prayogi menawi adhedhasar taun Masehi kemawon. Ateges ngangge wewaton surya sengkala. Tembung-tembungipun tetep sami namung dhasaripun mendhet taun ingkang beda. Caranipun ngapalaken :Lugunipun postingan kula wiwit angka nol ngantos pungkasan punika awujud sekar . Cobi panjenengan titi . namung postingan kula ingkang lami dhawah wonten ngandhap lan postingan ingkang enggal dhawah
wiji godhong lek kenya,wungkul buweng urip nekung,nyata sudira tyas putra.WATAK KALIH.KinanthiPenganten
suwung,sunya windu surud sat nis,sempal ngles gegana adoh.Panutup :Cobi panjenengan ngasta karangan sengkalan ingkang panjenengan kersakaken. Menawi kepareng kula dipun paringi seratanipun. Menawi kirang terang kula aturi maos postingan kula ingkang nomer 6 lan 7 sarta kula aturi maos ::1. Memetri Basa Jawi Jilid III karangan S. Padmosoekotjo babaran CV Citra Jaya 1982.2. Katrangan Candrasengkala karangan R. Bratakesawa babaran Bale Pustaka 1928Nuwun.
Yo surak’0 surak hiyo
Sangune wong tuwa mrentah utawa ngongkon marang anak kang wis diwasa iku “NGA TELU” yaiku, NGALAH, NGALIH, NGAMUK lire:
NGALAH, saupama wong tuwa prentah utawa ngongkon sepisan marang anak ora dilakoni, luwih becik wong tuwa ngalah. Anak kang wis gedhe utawa diwasa wis bisa mikir endi sing ala lan endi sing becik, endi sing
enggal kudu dilakoni lan endi sing kudu disumenekake. Bocah jaman saiki lumrahe ngendelake kapinterane, ngedirake ngelmu anggone ngangsu ana ing sekolahan, lan rumangsa bisa mrantasi gawe tanpa pambiyantune wong tuwa. NGALIH, prentah kaping pindho , si anak isih during gelem nglakoni sing
dadi kekarepane wong tuwa, luwih becik wong tuwa ngalih. Ing tataran iki lumrahe wong tuwa wis cepak nesune. Mula kanggo njaga supaya anggone
nesu ora kebanjur-banjur, luwih becik nyingkir saka papan kono. NGAMUK, yen prentah sing kaping telu isih durung gelem nglakoni, wong tuwa kena ngamuk. Si anak cetha wis nglirwakake apa kang dadi kekarepane
wong tuwa. Anak kena uga diarani wis ora ngajeni maneh marang wong tuwane maneh. Unen-unen jaman biyen, anak iku kudu manut miturut marang wong tuwa, nanging wong tuwa uga ora kena sakepenake dhewe mrentah marang anak, jer anak iku iku wis nduweni paugeran sing kadhang kala ora
Dhukuh Candi Pari Wetan, Desa Candhi Pari, Kecamatan Porong, Kabupaten
Sumur, mung watara 100 meteran. Saka alun-alun kutha Sidoarjo kira-kira dohe 10
km arahe kidul ngulon. Katandhing karo Candhi
Sumur, Candhi Pari luwih gedhe, lan isih katon wutuh. Candhi Pari iki didegake
nalika taun 1293 Çaka utawa taun 1371 Masehi., nalika jamane Prabu Hayam Wuruk.
mlebu menyang candhi tinemu angka 1293 Çaka Miturut laporane J. Knebel
niku nggih tiyang ‘ngeten niki’…., ning cen mboten
Ngurip-urip Basa Jawa: PARIKAN (3)
1. Kodhoke kalung kupat,Boyoke sing ora kuwat.2. Purwadadi kuthane,Sing dadi
ilang,Dadi randha aja sumelang.4. Gresik Surabaya,Kalah dhisik aja ngresula.5. Jombang Kertasana,Yen kebimbang ndang takokena.6. Lurik Pantiyasa.Dilirik ora rumangsa.7. Bir temulawak.Dipikir ngrusakke awak.8. Awan-awan mlaku ngulon.Nganti edan ora kelakon.9. Omah gendheng tak saponane.Abot entheng tak lakonane.10. Mangan gethuk ra nganggo klapa.Yen wis gathuk ngenteni apa.11. Gedhogan omahe cempe.Kene gedibagan kana ra piye-piye.12. Klambi abang suweng ontang-anting.Diajak gemang ditinggal gulung koming.13. Theklek kecemplung kalen.Timbang golek aluwung balen.14. Ireng-ireng kembang telekan.Rupane ireng dadi golekan.15.
matur suwun pak.. aku seneng pas moco bab “makin lama makin aus”…
utawa kapur, mung ditata sarana digosok-gosokake. Semono uga Candhi Brahu uga
digawe saka bata. Candhi Brahu madhep ngulon. Ukuran candhi dhuwure 25,7 meter lan ambane 20,7 meter.
kapantha dadi telung bagean yaiku sikil, awak candhi, sarta payon. Bagean sikil
dumadi saka wengku (blengker, bingkai) ngisor, tengah, lan ndhuwur. Wengku
kasebut dumadi saka plipit rata, bagean iring gentha lan bagean bunderan sigar. Saka
panaliten para ahli purbakala, yen antarane tatanan bata sing sisih ngisor lan
ing dhuwure mujudakake tatanan kang seje. Para ahli nduweni panemu yen tatanan
bata mau mujudake tatanan candhi kang digawe ing jaman sadurunge. Ukuran candhi
sing lawas yaiku 17 x 17 meter. Kena dipesthekake tatanan sikil candhi sing
katon saiki mujudake tambahan saka wangunan candhi kang digawe sadurunge jaman Majapait. Sikile Candhi Brahu
dumadi saka rong tumpuk. Emperan (selasar) candhi lan undhak-undhakan candhi
x 10,5 meter, dhuwure 9,6 meter. Ing jerone candhi ana senthong kang ambane 4 x
4 meter. Nalika mbongkar senthongane candhi, ditemokake sisa areng, sing
sabanjure ditliti dening Pusat Penelitian Badan Tenaga Atom Nasional (BATAN)
Ngayojakarta. Asiling panaliten nuduhake yen miturut pertanggalan radio carbon
, areng ing Candhi Brahu nuduhake wektu antarane taun 1410 nganti 1646.
dhuwure kurang saka 6 meter. Ing sisih kidul wetan ana wujud sigaran bunderan kang dinuga wujud
stupa. Ndeleng wujud sing kaya mangkono kena dipesthekake yen candhi Brahu
kagolong Candhi Budha. Saliyane iku umure Candhi Brahu dinuga luwih tuwa
katandhing candhi-candhi kang ana ing situs Trowulan. Dhasar panduga kasebut
ora adoh saka Candhi Brahu. Prasasti kasebut saka dhawuh (prentah) Mpu Sindok
taun 861 C utawa 939 M. Salah siji isine prasasti kasebut ana sawijining jeneng
wewangunan suci yaiku waharu utawa warahu. Tembung warahu iku kang dinuga dadi
pancen sawijining kepala solah sing hebat. Kreatif, penuh daya
imaginative, lan nduweni visi misi kang adoh lan jembar tebane. Mula ora rugi
yen pamarentah ngangkat dheweke dadi kepala sekolah. Saben-saben briefing
tansah ajak-ajak marang para guru supaya tansah nengenake anggone nggulawenthah
utawa ndhidhik bocah-bocah. Jalaran mung saka pendidikan Indonesia iki mentas
saka jurang kasangsaran. Ajuning bangsa gumantung ana tangane bapak lan ibu
dirancang, panjenengane nduweni semboyan utawa sesanti anyar yaiku “
kanggo ngelingake marang para guru. Ing akhiring taun ajaran, kepala
sekolah kita, nganakake acara out bond menyang Trawas, kerjasama karo salah sijine training centre kondhang
kang ana kono. Ing acara out bond kabeh insan sekolah diajak. Wiwit saka
lan pesuruh ora ana kang kari. Neng dalan lakune ora dicritakake. Sawise
teka panggonan kang dituju, para guru lan karyawan oleh panggonan dhewe-dhewe . Ing antarane iku ana wektu kanggo istirahat, sembahyang lan adus.
karyawan dening trainere diajak dolanan simulasi kang tujuane kanggo supaya bisa nggayuh tujuan bebarengan, tujuan
acara utawa session, petugas TC banjur njlentrehake maksude dolanan mau.
Mangkono ing dina candhake uga ana acara simulasi kaya mangkono mau. Entheng,
gembira, nanging bisa njupuk manfaat kang ora sethithik. Lan isih akeh maneh acara
kang kaya mangkono kang tujuane kanggo mupuk persatuan, kebersamaan lan liya-liyane.
renungan suci. Dening petugas TC para guru diajak ndeleng kahanan kang wis
kapungkur, ndeleng sapa-sapa paraga kang nyebabake dheweke sukses, lan ndeleng
kahanan kang bakal diadhepi. Lampu baka siji dipateni, nganti ora ana lampu
sing urip. Kahanan ing kono peteng ndhedhet. Trainer terus menehi prentah lan
pengarahan apa –apa kang kudu dilakoni. Kaya dihipnotis kahanan dadi tintrim,
sepi, sepi, sepi nyenyet . Ora ana sabawaning walang ngalisik. Ora suwe banjur
keprungu swara tangis ngguguk,embah sapa lan embuh apa sing ditangisi ora ngerti . Bokmanawa
wae dheweke ngrumangsani dosa , rumangsa ora bener anggone nyambut gawe ing
sekolahan. Sabanjure mbaka siji peserta training dikongkon ngudal lan ngetokake
wayahe nyambut gawe, bocah-bocah uga padha mlebu. Kepala sekolah ya ingkang minulya
bapak Drs Arjo Gembor, MM maringi kuesioner ngenani out bond kang mentas dilakoni. Ing antarane iku ana pitakonan apa
sing dimaksud kerja ikhlas, kerja cerdas, kerja keras lan kerja tuntas. Kerja ikhlas iku nindakake pakaryan
kanthi lila legawa, ora ana sabarang kang ngganjel jroni ati. Ibarate wong
ngising, sanajanta kelangan nanging atine malah lega. Nanging apa iya kanggone
para guru sing nyambut gawe puluhan taun, sarjana pisan, nduweni tanggung jawab
iku ibarate asu gedhe. Yen kerah wis mesthi menange, yen ana dum-duman
wis mesthi akeh dhewe. Ana dum-duman dhuwit pendaftaran, akeh dhewe. Dhuwit ulangan
, akeh dhewe. Dhuwit ujian, akeh dhewe. Dhuwit koperasi, akeh dhewe. Andum dhuwit
bathine buku, akeh dhewe. Penulisan ijazah, ya akeh dhewe. Panitia iki iku sing
ana dhuwite ya akeh dhewe. Apa yen koyo mangkono njur ora ikhlas ? Yen nganti kepala
sekolah nyambut gawe njur ora ikhlas iku, pring pecah …….PREEEEEKKK !!!
lan sateruse disambung liya dina. KOPLAK TA ?
Badhut iku candhi sing paling tuwa dhewe ing wewengkon Jawa Wetan. Mapan ana
ing dhukuh Badhut, desa Karang Widoro, Kecamatan Dau, kabupaten Malang. Dohe
taun 682 Ç utawa taun 760 AD. Adoh banget sadurunge Ken Angrok jumeneng dadi
ratu ing Singhasari. Uga isih menang tuwa adoh yen katandhing karo Mpu Sindhok nalika
mboyong kraton Medhang I Bhumi Mataram menyang Medang I Tamwlang. Mpu Sindhok
madeg dadi ratu ing Medhang taun 851 - 869 Ç (929 – 947 AD).
Dinaya mratelakake yen Prabhu Gajayana dhawuh supaya mbangun wewangunan
(candhi) kang endah dipisungsungake marang Resi Agastya (Siwa Mahaguru, Bathara
Guru (?)) kang agung lan suci, kanggo nglebur mungsuh-mungsuhe. Ya prasasti
jeneng “Badhut” kurang cetha. Ana sawetara panemu sing mratelakake:
1. Wong-wong sakiwa tengene kono ngarani yen jeneng Badhut saka tembung wit
badhut utawa badhutan sing akeh thukul ing desa kono. Wujude wit badhut kaya kang
2. Miturut Poerbatjaraka tembung badhut asale saka basa Sangskerta “LIÇWA” asmane
ratu Gajayana nalika isih timur kang tinulis ing prasasti Dinoyo. Tembung
Sanskerta “LIÇWA” tegese tukang joged utawa penari
utawa ing tembung Jawa dadi badhut. Prabhu Gajayana iku putrane Prabhu Dewa Simha,
sawijining ratu kang misuwur ing negara Kanjuruhan, sing patilasane ana ing
3. Miturut Van der Meulen, tembung badhut saka tembung BHA lan DYUT. Bha
tegese Agastya (Agastya utawa Agasti jenenge lintang kang paling padhang ing
langit sisih kidul ing rasi lintang Carina, Bintang Canopus), dyut tegese
Badhut ditemokake sepisanan dening sawijining kontrolir bangsa Walanda kang
jenenge Maureen Brecher ing taun 1921. Kahanane candhi ketutupan wit-witan kang
rungkud banget. Ing taun 1923 B De Haan nggawe laporan menyang pamarentah
Walanda, sabanjure dianake pemugaran (restorasi) ing taun 1925 - 1927. B de
Haan ora ngira yen bakal bisa ngrampungake restorasi mau. Nanging dheweke wis
bisa nggambar kira-kira kepriye wujude candhi iku. Nalika candhi iki didhudhuk,
diweruhi yen candhi iki satemene wis ambruk utawa rusak banget, mung sikile
candhi 17,27 m X 14,04 m. Madhep mangulon. Candhi iki digawe saka watu
andhesit. Watu-watu kang digawe candhi gedhene ora racak, ana sing gedhe ana
sing cilik. Gedhe cilik campur dadi siji. Sing isih katon mung sikil, sarta
awake candhi. Dene payon candhi wis ora bisa didandani maneh sanajanta isih
meter. Tumuju menyang jero candhi sepisanan ana tlundhakan kang minangka selasar candhi mubeng, banjur munggah
menyang undhak-undhakane candhi. Undhak-undhake ana 8 (wolung) trap. Ing kanan
kiringe ana tebeng kang wujude mlengkung. Ing tebeng sisih lor ana ukiran
awujud manuk kang mencok ana ing kembang terate. Samono uga ing tebeng sisih
kidul. Ing pucuke lengkungan nganggo ukel lan ana pepethan sirah naga. Dhuwure
sikile candhi 1,30 meter. Ing sadhuwuring sikil candhi ana selasar ngubengi
candhi. Sadurunge mlebu menyang senthong gedhe (garbhagraha) kang isi lingga
lan yoni, luwih dhisik mlebu emperan (penampil) ing ngarepe. Ambane garbhagraha
3,45 X 3,45 meter. Sakiwa tengen senthong mau ana senthong (relung) cilik kang ing dhuwure ana
ukiran Kala kang tanpa lambe lan uwang (rahang)
liyane kang ukurane luwih cilik mesthine isi reca. Ing sisih kulon mesthine isi
reca Mahakala lan Nandiswara, sisih kidul reca Resi Agastya, sisih wetan reca
Ganesha, dene sisih lor reca Durga Mahisasuramardini. Reca Durga
Mahisasuramardini ing candhi Badhut iki nduweni tangan cacah wolu. Reca-reca
mau wis ilang, kajaba reca Durga Mahisasuramardini ing sisih lor. Wujude
candhi iki kaya utawa niru candhi-candhi Jawa Tengahan, katitik saka wujude
gegambaran Kala ing sadhuwure plawangan. Kala mau ora nduweni uwang (rahang) sisih ngisor. Wujude lan
cakriking candhi iki memper karo candhi Gedhong Sanga (Gedong Songo) ing Jawa
Tengah. Ukiran pepethan iki isih katon prasaja banget. Ora pati ngremit kaya
candhi-candhi Jawa Wetanan liyane. Ing awaking lan sikile candhi ora ana ukiran
katon polos, mula wujude candhi isih katon prasaja banget. Candhi-candhi Jawa Wetanan
liyane lumrahe wujude cangkem Kala jangkep, lambe dhuwur lan lambe ngisor. Cakrik
candhi Jawa Wetanan ing awaking candhi sugih rerenggan lan gegambaran. Mula
para ahli ngarani yen candhi Badhut iki “candi
Tengahan menyang Jawa Wetanan. Ing sangarepe candhi Badhut ana wewangunan
candhi perwara (candhi pengiring) nanging sing katon kari pondhasine wae.
candhi Badhut sing saiki bisa kita deleng yaiku asil restorasi sing dianakake
dening Suaka Peninggalan Sejarah dan Purbakala Provinsi Jawa Timur taun 1990
wis lumrah kuwi, biasane anggere nganggo lampu dowo ki wong ndeso gek duwe mobil pisanan... Mending sing waras
wis lumrah kuwi, biasane anggere nganggo lampu dowo ki wong ndeso gek duwe mobil pisanan... Mending sing waras ngalah wae. kwi rumus ngunu kuwi keri dewe kang nek wis mentok lagi.. Nek isih iso d elikno nganggo
sing nganggo motor nek bengi ya masango lampu..wong aturane awan we nganggo lampu kok bengi bengi ora nganggo lampu...nek mobil nganggo lampu jauh sing keganggu ra mung sing sliringan ning mobil sing nang ngarepe ya keganggu merga kabin mobil dadi padang nyulapi merga sing mburi ngurupke oncor adoh...nek supir
wiwid wrote:Nek aq sliringan mobil sing ngunu langsung minggir mateni motor gek tak bandem mobile.. wkwkwk.. diwenehi bandem goreng wae enak...barang longko saiki
kono Maman dilungguhno nang tengah-tengah balai, lha Carolina, nglesot nang sandinge Maman. Arek karo wedhus iku mung iso pasrah. Gak mergo wedi karo wong-wong Dukuh Penceng sing koyok kesetanen tapi mergo gak ngerti opo sing sakjane diributno. Lagian Maman karo Carolina yo durung satus persen sadar, sik ngliyeng. Wong-wong sik rame bengak-bengok. Pak Dukuh ketok lagi bisik-bisik karo Tetuo Dukuh. Rianti, ndelok raine Maman sing ketok melas, melu trenyuh, mesakno. Mak’e Maman dilungguhno nang sanding de’e karo dikipasi mergo durung sepiro’o sadar. Gak suwe Pak Dukuh akhire ngomong.
Pak Dukuh : Iki mau kedadean sak temene yok opo? Sopo sing ngerti?
Wong-wong : Maman jina! Maman ngunu-ngunuan karo wedhuse! (kabeh melu mbengok, gak jelas)
Pak Dukuh : Meneng kabeh! Siji ae sing ngomong. Sopo sing ndelok kedadeane?
Pak Dukuh : Sopo sing ndelok dewe lek Maman karo Carolina uthuk-uthuk?
Paimo : Ayo boi, ngomongo. Lek gak ngko gagal rencanane kene (bisik-bisik)
Paimin : Lapo kok kudu aku? Kon dewe
pinter ngomong, ciloko ngko lek malah konangan (sik bisik-bisik)
Pak Dukuh : Kok meneng kabeh? Trus sopo iki mau sing ngomong lek Maman jina. Lek gak onok saksi gak iso diterusno ik..
Paimin : Aku Pak Dukuh (ngangkat tangan loro-lorone). Aku sing ndelok Maman karo Carolina…aku karo Paimo.
Pak Dukuh : Kon, arek loro, maju mrene. Liyane lungguh kabeh, anteng.
Masio asline wedi, ndredek, Paimo karo Paimin gelem maju. Wong-wong sing mau podo ngadek saiki lungguh, ngubengi balai. Kabeh meneng, pingin ngerti kedadeane yok opo.
Pak Dukuh : Saiki critakno opo sing tok delok mau.
Paimin : Anu…aku karo Paimo niate kate nang omahe Maman,
mbujuki? Wani sumpah, Mo…Min?
Paimin : Wani Pak Dukuh. Sumpah disamber rondo ayu lek aku sampek mbujuki.
Pak Dukuh : Ndasmu! Lek iku aku yo gelem. Mo?
Paimo : Ehm…sumpah opo Pak Dukuh? Aku gak mbujuk. Ancen kedadeane ngunu kok (selot ndredek)
wes crito opo sing kene delok nang kandange Maman. Opo maneh sing kurang?
Pak Dukuh : Yo, bener kon wes crito tapi jelas aku gak iso ngunu ae percoyo. Wong gawe kesaksian iku kudu disumpah cek gak wani mbujuki. Yok opo, wani gak?
Pak Dukuh : Kon, Paimo Paimin, madep nang wong-wong sing onok nang balai iki. Aku bakal macakno sumpah sing
ae durung duwe wes kon mati joko.
Pak Dukuh : Sing ngongkon kon mati sopo? Lek kon gak mbujuk yo gak bakalan mati joko. Ayo, ndang dibaleni.
Paimin : Gak iso ngunu Pak Dukuh, yok opo ngko nasibe emak karo bapakku. Iso ae masio aku gak mbujuk tapi sumpahe kedadean temenan. Lak soro a aku ngko. Opo sampeyan gelem tanggung jawab lek sampek aku mati joko?
Paimo : Hooh (melu-melu, maneh)
Pak Dukuh sing bingung akhire nyedeki Tetuo Dukuh, rapat. Wong-wong sing mau anteng maleh rame bisik-bisik. Maman sik meneng
Wedhus wedok iku mulai ngerti opo sing diributno wong-wong. Masio gak yakin Maman tego karo de’e tapi lek ngeling-elingi kedadean nang pinggir kali biyen iso ae opo sing diomongno Paimo Paimin ancen temenan. Akhire wedhus wedok iku mung iso mbrebes. Moro-moro wong-wong sing mulai gak sabar bengok-bengok maneh.
Wong1 (dudu wong edan, kon la’an sing edan) : Maman kudu ngrabi Carolina!
Wong-wong ( dudu wong-wongan sawah) : Iyo, Maman kudu tanggung jawab! Maman karo Carolina kudu dirabekno!
Balai Dukuh akhire mbalik rame maneh. Paimo Paimin
Carolina semaput maneh. Rianti, mbuh opo’o, moro-moro ngroso onok sing ga enak nang atine. Guru ayu iku nglirik Maman sediluk trus ndingkluk. Nang njero atine kroso koyok disuduki peso, jlub…jlub. Pak Dukuh sing krungu wargae podo rame bengak-bengok maneh, nenangno tapi wong-wong iku wes gak onok sing peduli, tetep bengok-bengok. Moro-moro….
Lagi rame-ramene moro-moro muncul wedhus berok gede sing langsung nrobos maju nang tengah-tengah balai. Wedhus lanang iku langsung nyopot kocomotoe (halah). Wong-wong sing mau bengak-bengok
Wong-wong : (bisik-bisik maneh. gak ngerti opo sing diomongno karo Carlos)
Pak Dukuh : Lapo iku wedhusmu melu rene? Kate dadi saksi pisan ta?
Paimin : Carlos gak ngerti opo-opo, Pak Dukuh. Paling kangen karo aku
Carlos : Mbekk! Mbekk! Mbekkk! (artine: Ancik! Sopo sing kangen karo kon? Gak sudi! Pak Dukuh, Paimo Paimin mbujuki, Maman karo Carolina gak salah)
Pak Dukuh sing yo guduk wong sembarangan, ndelok raine Carlos ngroso lek onok sing gak beres.
Pak Dukuh : Ngomongo sing genah, cek aku ngerti (red: woo, edan sisan Pak Dukuh iki. Yok opo carane wedhus kon ngomong genah)
Carlos : Mbekk! Mbekkk! Mbekk! (artine: Maman karo Carolina dipitnah. Iki kabeh
sithok iki. Wani-wanine kate nglaporno kene (bisik-bisik)
Carolina : Mbek! Mbek! (artine: suwun Los, akhire aku ngerti kedadeane. Aku eling)
durung onok nang Kitab Undang-Undang Perdukuhan lek wedhus iso dadi saksi, masio ta asline wedhus luweh jujur ketimbang menungso.
wkwkwkwkwk….sakno carlos, arep dadi saksi wae ga iso 😆
Reply	wongedansurabaya says:	March 28, 2011 at 12:58 pm	areke durung duwe
Dek, koe gelem dadi morotuwoku? Lah! 5 hours ago
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga,Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, PrambananKabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur :Bangkalan, Banyuwangi,
OH, TRESNAKU PEDHOT NENG TENGAH DALAN …
Pancene wong tresna iku ora mawang umur, tuwa enom, lanang wadon padha wae. Umur pira wae bisa ketaman sing jenenge tresna. Apa maneh sing ditonton saben dina mung TV sing nyiarake cinta-cintaan. Njur sing nonton kelu, rumangsa kaya-kaya sing digambarake neng TV mau. Sing rada ngrepotake wong tuwa yaiku nalika sing ketaman tresna iki durung cukup umur.Sing arep dakcritakake iki sawijining prastawa sing kedadean ing sawijining sekolahan ing Surabaya. Ana sawijining murid wadon SMP kelas siji (pitu), dak cekak wae jenenge Cipluk (jeneng singlon) dumadakan semaput ana ing jero kamar WC, Bocah mau banjur dibopong digawa menyang ruang UKS. , Sawise eling banjur ditakoni,“Kowe mau wis sarapan?” pitakone bu guru marang Cipluk.“Sampun, bu” wangsulane.“Njur, kena apa kowe kok semaput?”Bocah mau mung meneng wae. Dumadakan kancane kenthel Cipluk kandha yen dheweke bubar nampa layang saka pacare. Jarene sesambungane Cipluk lan pacare dipedhot.“Lho, kowe wis duwe pacar, ta?” bu guru kaget.Cipluk ditakoni mung meneng wae. Kancane sing mangsuli, “Sampun, bu. Lha niki seratipun.” Bu guru banjur nampani layang banjur diwaca. Sawise diwaca banjur disimpen neng jero laci. Ora suwe bu guru ndangu maneh.“Sapa pacarmu?” Cipluk ora gelem mangsuli.“Lare kelas pitu A, bu” wangsulane .“Undangen mrene,” bu guru banjur ngutus bocah liyane nimbali Arman (jeneng singlon) pacare Cipluk . Bareng wis teka banjur didangu,” Man, bener kowe pacare Cipluk ?”“Boten , bu ….. boten, bu,” Arman selak.“Lha iki layange sapa ?” Arman ora bisa selak maneh, mung cengingas- cengingis.“Aja cengingas-cengingis kowe. Yen ngene ki piye. Nganti semaput neng WC, njur yen ora konangan piye. Kowe tanggung jawab ?” bu guru akeh-akeh ndukani Arman. Bu guru njur mbacutake ngendikane, “Kowe kabeh ki isih piyik, isih cilik. Saiki wis ora usah layang-layangan barang. Ulangan ora tau entuk biji enem, layang-layangan digedhekke.”Pancene bocah saiki isih cilik wis
Ing. Imrich Liptak, Ing. Jan Erdelyi, Ing.
Peter Kyrinovic, Ph.D., prof. Ing. Alojz Kopacik, Ph.D. (STUv Bratislave)
Jaroslav Braun; Ing. Martin Lidmila, doc. Ing. Martin Štroner,
Pisuhan Ingkang Jawi	December 15, 2006Dave Cook	Artikel meniko kaserat mawi Ejaan Anyaran
Éng ngandap meniko tembóng2 pisuhan, éngkang mligi kanggé misóh. Éngkang kulo sebat tembóng2 pisuhan meniko tembóng2 éngkang mligi utawi sagetipón kanggé misóh. Dhadhos pisuhan ‘gombal’, ‘èmbèr’, ‘asem’, utawi ‘bedès’ mboten klebet pisuhan. Sebab tembóng2 meniko saget kanggé saliyanipón misóh2.
TIRTA AMERTA: GUCI TIRTA AMERTA 2
Bakpia punika dhaharan khas saking Yogyakarta.[1][2] Bakpia sajatosipun sanés asli saking Yogyakarta, ananging saking negeri China.[1] Ing negeri asalipun bakpia nggadhahi nama asli Tou Luk Pia ingkang tegesipun roti ingkang isinipun dhaging.[1] Senajan asli saking China, bakpia ingkang wonten ing Yogyakarta isinipun sanès daging, ananging isinipun kacang ijem.[1] Ing taun 1948, wonten kulawarga saking Tionghoa ingkang naminipun Goei Gee Oe nyobi damel bakpia kagem indhustri griyan.[1] Wekdal punika bakpia taksih dèrèng dipunsadè ing toko, ananging dipunsadè kanthi ècèran.[1] Bakpia punika ugi dèrèng dipunwungkus lan dipunparingi label kados sapunika.[1] Wiwit taun 1980 bakpia sampun dipunprodhuksi wonten ing griya lan dipunsadé ing toko-toko.[1][1]
Jinis Raosipun Bakpia[besut | besut sumber]
Wonten tigang pilihan raosipun Bakpia ingkang sampun umum, inggih punika kacang ijem, kéju, lan coklat.[3]
Kacang Ijem, bahan ingkang dipunangem isi bakpia raos kacang ijem inggih punika: kacang ijem, gendhis pasir, lisah, lan sarem. Bahan ingkang kagem kulitipun inggih punika: glepungan, lisah, lan toya.[3]
Kéju, bahan ingkang dipunagem isi bakpia raos keju inggih punika: glepungan, gendhis, margarin, kèju, butter, susu, lan sarem.[3]
Coklat, bahan ingkang dipunaagem inggih punika: glepungan, gendhis, maizena, butter, coklat, susu,
lapisan : Campur sadaya bahan, adhuk kanthi rata lajeng dipunsisihkan. Panasaken kanthi toya 100 ml, lajeng dipuncampur gendhis pasir, adhuk ngantos rata, campur glepungan trigu lan uyah. Paringi toya lajeng larutaken gendhis punika, lajeng uléni ngantos rata.
Tuangaken 100 ml lisah sayur, uléni adhonan ngantos rata.
Gulung adhonan ngantos mbentuk bundheran ingkang panjang kanthi dhiameter 2 cm. Kethik kanthi ukuran 5 gram, lajeng dipundamel bundher, damel ngantos adhonan telas.Tipisaken adhonan, pendhet sekedhik adhonan lapisan (kirang langkung 1 gram).
Limpet kados amplop lajeng dipunsetunggalaken pucuk-pucukipun (dipundamel bundheran).
Lebetaken bundheran adhonan wonten ing lisah, dipuntengga kinten-kinten 15 menit.
Isi : Campur kacang ijem, gendhis alus, margarin, susu bubuk, lan kèju. Dipunadhuk ngantos rata.
Damel adhonan isi bundheran pipih kanthi diameter 3 cm lan dhuwur 1,5 cm ngaantos adhonan isi telas. Sisihaken.
Piranti kagem damel Bakpia[besut | besut sumber]
Piranti ingkang dipunginakaken menawi badhé damel bakpia utaminipun wonten ing prosès pengolahanipun inggih punika bak plastik, méja, nampan, ladhing, timbangan, wajan, adhukan, tungku, oven, loyang, dhandhang, mesin kanggé nggiling, lan tumbu alit.[5] Menawi badhe damel bakpia saenipun wonten pinten-pinten tahap ingkang kedah dipungatosaken kados nyiapaken bahan, damel adhonan, damel keju/isi, nyethak, manggang, ngandhemaken, lan mbungkus.[5]
^ a b c d e f g h (id)Bakpia Pathuk(diundhuh tanggal 14 April 2011)
^ (id)Seputar Djogja(dipunundhuh
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 26 Mèi 2016.
tuku ”Puyer No. 16” nalika nandhang sirah ngelu utawa lara untu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ringebu&oldid=875089"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.00, 16 Novèmber 2013.
kalo ada jerapah mantap pastih hehe
Wis seng penting ora sragaman ndak popoh, dadio koyo manuk, mangkat rung wareg bali wis wareg, manuk ra go sragam tetep urip
Memperkenalkan, Diviarsa Teak Craft | blog-nya diviarsa
sd, amargi taksih bingung ndamel rpp, nembe setengah smter nderek ajar-ajar mbucal olahrogo ten sd ndeso kulo, amargi guru olahraganipun dereng katah
Assalamu'alaikum poro kadang, sedherek kakung lan estri ingkang sampun kerso mirsani blog meniko.Mugi saget miguno kagem panjenengan sedoyo.
[Duh, ibu aku mau/oh ibu, aku
ahli basa durung ana panemu kang padha, isih benceng cuweng. Miturut watesan (definisi,
perangane basa kang paling cilik sing nduweni teges utawa makna, kang kedadean saka samorfem utawa luwih. Adhedhasar wujude tembung diperang
1. Tembung lingga (kata dasar) : ana, aba, joged, tulis, waca, lsp. 2. Tembung andhahan (kata jadian, kata turunan): dianakake, diabani, njoged, nulisake, maca, lsp.
3. Tembung rangkep (kata ulang): dolan-dolan, mangan-mangan, gegaman, cekikik, lsp.
4. Tembung camboran ( kata majemuk): semarmendem, udanriris, bangjo, griya sakit, lsp.
Sabdajati); kalebu > klebu, (Klebu
mring alam pakewuh, Serat Sabdajati).
Tembung aran (nomina, kata benda); jenenge wong, panggonan, utawa barang utawa samubarang
kang dianggep barang , tuladhane buku, jaran, Jakarta, katresnan, lsp.
sawijining panindak, tuladhane waca, mlayu,
turu, kandha, tulis, lsp. Tembung kriya mawa lesan (verba transitif) tuladhane : nglungguhi,
Tembung kriya tanpa lesan (verba intransitif) tuladha lungguh,
mlayu, adus, tangi, ngadeg, lsp.
kahanan (adjektiva, kata sifat); tembung
gedhe, apik, alus, ayu, lsp.
sesulih (pronomina, kata ganti); tembung kang minangka gegantine wong utawa barang ,
tuladha, aku, kula, tak, kawula,
Tembung sesulih pandarbe (kata ganti milik) , tuladha : é,
Tembung sesulih panuduh (kata ganti penunjuk), tuladha : iki,
wilangan (numeralia, kata bilangan); tembung kang nelakake cacahe barang utawa nelakake
kapindho, sanga, satus, kabeh, lsp. Wilangan cardinal yaiku wilangan kang nuduhake cacah ,
tuladha : 5, 50, 100, patangpuluh,
ayahan ( kata tugas, partikel) yaiku jinising tembung saliyane jinis tembung ing
dhuwur. Adhedhasar ayahane tembung diperang dadi: Tembung
ancer-ancer (preposisi, kata depan), tuladha: saka,
sambung), tuladha : jalaran, sebab, karo, lan, lsp. Tembung
panyilah (artikula, kata sandang),
tuladha: sang, si, pun, para, lsp. Tembung
seru), tuladha : adhuh, biyuh, lhadalah, lsp.
liwat ngarep omahku, Rondo kembang cilik bocahe ayu Dino minggu dolan nyang omahku Ngajak dolan jare neng tawangmangu Iki crito kasunyatan neng jowo Cilik cilik wis podho dadi rondo Gek ngertio sebab soale opo Isih cilik dipekso rabi wong tuwo Mbok kelingan iki jaman kemajuan Ngrabekke anak rasah main paksaan Ngelingono larang sandang larang pangan Malah saiki ongkos pegatan larang Do ngertio aturane negoro Pengen rabi ora mung kok sembrono Modal kerjo ngetrapake agomo Mbangun turut mengko bakale mulyo Jaman siti nurbaya wis ora guno Pengen rabi ora perlu dipekso Witing tresno jalaran soko kulino Yen wis jodo diatur sing kuoso Ono rondo liwat ngarep omahku Rondo kembang cilik bocahe ayu Dino minggu dolan nyang omahku Ngajak dolan jare neng tawangmangu Iki crito kasunyatan neng jowo Cilik cilik wis podho dadi rondo Gek ngertio sebab soale opo Isih cilik dipekso rabi wong tuwo Mbok kelingan iki jaman kemajuan
Pengen rabi ora mung kok sembrono Modal kerjo ngetrapake agomo Mbangun turut mengko bakale mulyo Jaman siti nurbaya wis ora guno Pengen rabi ora perlu dipekso Witing tresno jalaran soko kulino Yen wis jodo diatur sing kuoso Yen wis jodo diatur sing kuoso Yen wis jodo diatur sing kuoso Teks Lagu Ria Agustin
Kajian tembang Lir ilir …. !?
Lir ilir lir ilir tandure woh sumilir
dateng gedhong pangayomanojo obah... ojo polah...Yen ora ingsun kang
curhat… bila balita anda ber-zodiak aquarius | blog-nya diviarsa
Ngurip-urip Basa Jawa: PEPALI KI AGENG SELA (3)
PEPALI KI AGENG SELA (3)
enom wedelanipun, babarane nora becik, ya iku poma kang yektos.3.Pan mangkana manawa bae ing mbesuk, oleh dhangane kang ati, nging aja mesthekken iku, manawa ana ingkang sih, antuk suwargadi kaot.4.Wruhanira wong ahli puniku, sarta tekat ingkang becik, cinadhang suwarga mbesuk, suwarga pepitu yekti, ana luhur ana asor.5.Pramilane den wruh ala becik iku, kang ala dipunsingkiri, kang becik wajib tiniru, Allah pasthi ngudaneni, ginadhang-gadhang kinaot.6.Ingkang ala pasthi cinadhang ing mbesuk, pinrenah aneng Yamani, dene ingkang becik iku, pasthi cinadhang ing mbenjing, aneng suwargadi kaot.7.Pan mangkana adiling Hyang Agung, pramila den ngati-ati, neng
rohmatullahi karibun, minal mukminina yekti, satuhune lapil iku, ingkang padha dipunesthi, den eling lair trus batos.11.Pan mangkana tegese lapal puniku, sagung rahmating Hyang Widhi, pinerakaken mring makluk, kang sami akarya becik, angesthi nedya rahayu.12.Aneng dunya dipunsregep anenandur, lan dipunsregep reresik, tegese sregep nenandur, agawe ngamaling dhiri, kang rila ing lair batos.13.De maknane kang bangsa resik puniki, karam makruh den semingkir, dohna ing
padha angesthi, iku marganing kinaot. Katrangane tembung-tembung:Wruhanira = weru + ana + ira , weruhana.Sambekala = kacilakan, alanganWali = 1. Bangsane pangot cilik pucuke lancip (kanggo ngukir, nulis ing lontar, lsp); 2. Wong kang nduweni hak ningkahake penganten wadon ; 3. Wong suci ing agama Islam.sadayeki = sadaya + iki , kabeh ikipirang bara = pirabara, pinten banggi, : 1. Pancene luwih prayoga yen…. ; 2. Mengkono kuwi wis jeneng lumayan , tinimbang ora …..wedelanipun = dicelup nganggo nila (tumrap bathik).babarane = 1. Nyoga bathikan; 2. Manak (duwe anak) ; 3. Diwetokake (tumrap buku,
meruhiginadhang –gadhang = digadhang – gadhang = diarep-arep, dicalonake ing tembe dadi ….Yamani = panggonane bathara Yama, nerakaKatungkul = nganti lali apa-apa dening mempeng nindakake pegawean lsp.Lampus = matiKadhuwung =getunBebendon = deduka, nepsu.Lapil = lapal, lafadzMbengkas = ngrampungi, nyirnakake.Esthi = 1. Karep, sedya, jangka ; 2. Gajah, liman, dwipangga.Samar = 1. Katon ramyang-ramyang, ora katon cetha ; 2. During ngerti kalawan terang ; 3. Mutawatiri, mbebayani ; 4. Sumelang,
dicedhakakeKaram = ora kena dilakoni yen dilakoni ndadekake dosaMakruh = ora pantes dilakoniAna candhake …
ditulis "PO KONCO DHEWE"
Sampun kedangon, Jeng. Kula suwun nambah supados saged napa-napa malah mboten saged nyanggupi. Lha malah senengane muring-muring mawon.
Lha menawi mboten klentu, njenengan nate crios bade nambahi gaji Pak Pir ingkang rumiyin, ugi bade ditumbasaken motor.
Inggih sih Jeng. Nanging niki ingkang penting sampun kula paringi gajinipun. Kula ugi mboten saged menawi ngangge sopir kalih. Kula kerepotan, ugi langkung awis.
Sampun to, Jeng. Kula mawon mboten kelingan malih kok njenengan malah ingkang repot.
Layang utawa buku Wirawiyata dikarang dening KGPAA Mangkunagara kaping IV rampung nalika Dina Kemis tanggal 1 Saban 1788 . Irah-irahane wis buku nerangake yen isine piwulang kanggo para prajurit. Wira ateges prajurit, bala, balakoswa, utawa bala tantra. Dene wiyata atege piwulang. Maksud utawa isine buku minangka piwulang kanggo para para putra wayah trah Mangkunegaran kang dadi prajurit . Dene isine buku kasebut yaiku:Pawitan lakuning prajuritKudu mantep atine, sarta tansah netepi kuwajiban, saguh manut marang pranataning negara.Prajurit dudu pakaryan kang paling abot, samubarang pegaweyan padha abote, jalaran nduweni tanggung jawab dhewe-dhewe, kabeh mau mung suwita marang ratu..Tujuwane prajurit iku urip mulya, padha karo wong tapa , kang nepi ing guwa-guwa. Kaya mangkono iku mung minangka dalaning kamulyan. Tujuwan mau bakal kaleksanan yen nganggo sarana. Lan kudu tansah eling marang para leluhur, yen saiki jejer dadi prajurit iku jalaran saka lelabuhane para leluhur.Aja rumangsa yen anggone dadi prajurit iku marga saka upayane dhewe.Yen saiki wis kesinungan drajat, kudu dilestarekake, diopeni aja nganti sembrana.Perlu dimangerteni kuwajibane para prajurit. Baris, jaga, les, sepeksi iku dudu pegaweyan nanging gladhen, kaya dene santri diwulang sembahyang.Aturan utawa paugeran kudu ditindakake klawan adil, yen ngliwakaken wajib kudu diukum, yen manut bakal oleh opah murwat karo karyane, kaya dene yen isih melu wong tuwa lamun salah iya disrengeni.Jejering panembah kanggoning para prajurit.Tumrape para prajurit, ora mung panembah bae kang minangka pangabekti marang Gusti, dene panggawe becik kang linambaran ati kang suci lamun katrima uga kalebu panembah.Jejering pati ing ngatase pra prajurit.Urip lan pati iku mung gumantung karsaning Gusti, ora pilih-pilih dalane. Sanadyan ditamani panah sewu, yen Gusti durung marengake iya ora bakal mati. Kanggone para prajurit pati sing utama yaiku mati ing satengahing palagan. Lakuning prajurit ing palagan.Nalika prajurit ana tengahing palagan kudu manut miturut marang pakoning senapati, ibarate panah kang dilepasake saka jemparing. Ora kena sakarepe dhewe, jalaran yen kaya mangkono bakal ngribedi senapati sarta gawe gidhuhing kanca.Pengrengkuhe marang tawanan.Tawanan perang kang
ngreksa kaanane para prajurit. Pawongan kang pantes dadi prajurit.Pawongan kang bisa dadi prajurit kudu dicundhukake karo kaanane, sawijining prajurit mesthi bisa ngolahake sanjata, rikat, cukat lan trampil ing babagan ngelmu paprangan.Dene pamilihe kudu nyukupi sarat :Dudu trahing wong sudra, kalairane tunggal sanegara, tanpa cacad dhiri, otot balunge rosa, tanpa penyakit, dideleng kawujudane, lan ora duwe pekareman ala.Gegamane para prajurit kudu dicundhukake karo wandane :Prajurit kang nggawa gegaman panah kang pawakane sedheng, tandange cukat, trampil, gegaman tumbak kanggo prajurit sing pawakane lencir, mriyem sing pawakane dhepah, prajurit jejaranan kang pawakane gedhe dhuwur, sing sekti mandra guna minangka juru margi, bangun beteng, kuwu lsp.Pakaryan
maca buku-buku kuna kita bisa ngaweruhi kahanan, sejarah, politik , panguripan, basa lan sastra ing jaman kuna. Buku-buku kang isi pitutur kang becik sing isih cocok karo jaman saiki bisa dianggo, dene sing ora cocok disisihake.Yen panjenengan ngersakake maos Wirawiyata jangkep, panjenengan klik ana kene. .
Sing arep dakcritakake iki pengalamane kancaku guru matematika. Sawijining dina pak guru mau ndhawuhi muride supaya nggawa jangka. Bareng tekane dina candhake ing kelas iku pak guru mlebu kelas, dhawuh supaya bukune ditokake. "Ayo, bukumu ndang tokna !", mangkono pangandikane pak guru karo mubeng nliti sapa sing nggawa buku lan sapa sing ora.Bareng teka ngarepe salah sawijine bocah, bocah mau kandha, "Maaf, pak.
jangkar".Pak guru mau kaget, banjur ngendika,"Lho, kowe nggawa jangkar arep koanggo apa. Apa kowe dadi nakodha kapal kok nggawa jangkar ?"Bocah mau mangsuli,"Itu lho pak yang dipakai membuat lingkaran.""Oooo, iku ta. Iku jenenge jangka dudu jangkar".Pak guru banjur ngelus dhadha ing ngatase kelas IX SMP kok ora bisa mbedakake antarane jangkar karo jangka.Piye ca, murid sampeyan apa ya kaya ngono? Aku nyuwun komentar panjenengan.
lha menika pengalaman kulo nalika SD Pak De....koq njenengan sumerap njih..., hahahahaha..... lucu sanget menika Pak De...
Wah pak Ugeng wonten-wonten kemawon, inggih punika ingkang murukaken guru awet enom.Anak kula ingkang wonten paran, kula utus maca, mesam-mesem......wah pak Ugeng bakat pelawak......lucu.
Kagem Mas Antyo, Kang Sugeng, lan Pak Pur , matur nuwun sampun kersa rawuh.
Pakde... menawi kerso, kulo badhe nyuwun tanggabanipun, miturut panjenengan dospundi menawi Julia Perez sios kepilih dados
GUNUNG IJEN, GUNUNG GENI KANG TANSAH MENEHI PANGUR...
pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosobo
Bantul, sleman, wates / kulon progo, wonosari, yogyakarta, prambanan.
pm Juoz Pak , mbok menawi saged langsung dipun
andhesit. Saliyane candhi Menakjingga digawe saka bata bang. Mapane ana ing sawetane
segaran kutha raja Majapait. Jalaran lagi dianakake pemugaran (restorasi) ing
candhi kang arupa pondhasi bata. Dene sisa kang arupa watu andhesit ditata ana
ing sangarepe pekarangan candhi. Sisa wewangunan liyane kang arupa reca disimpen
ana ing museum Majapait. Yaiku kang arupa relief cacah loro lan recane wong
wadon kang wujude kaya iwak lan raseksa kang nduweni lar lan swiwi. Sawetara miturut
pamriksane para ahli satleraman reca kang ana ing Museum Majapait, Trowulan,
iku arupa manuk Garudha . Ing kalangan masyarakat sakiwa tengene kono candhi
ditemokake ing candhi Menakjingga iku miturut dongenge warga kono disengguh
reca wewujudane Menakjingga. Miturut cathetane ahli sejarah bangsa Walanda reca
kang disengguh wewujudane Menakjingga mau diarani Mahakala utawa Bairawa. Bairawa
iku ciri-cirine: raine arupa rai raseksa, mripate mlolo, nganggo upawita arupa
ula, lan tangan tengen nyekel glathi. Dene ciri - ciri liyane kang ora
disebutake ing cathetane bangsa Walanda awake nduweni swiwi, sikile nduweni
jalu, lan cangkeme krowak. Pangirane para ahli cangkem kang krowak mau arupa
didhudhuk kanggo pacoban ing taun 1977, asile ditemokake arupa data pondhasi werna telu. Pondhasi sing paling dhuwur susunane ora
tumata. Alang ujure (arah) beda karo
pondhasi ngisore. Pondhasi sing paling ngisor arupa denah pesagi kanthi
penampil ing sisih kulon. Kanthi ditemokake larapan (lapisan) kasebut, dadi
rada mbingungake para ahli. Kepiye kahanane dhek jaman kunane sing sakmesthine
isih dadi panalitene para ahli purbakala ing Trowulan. Nganti saiki panaliten
suluk-suluk lan sak paningalipun, nanging sakmenika saestunipun angèl sanget,”
Ngurip-urip Basa Jawa: TAK KEREK, TAK DHUNAKE
Rupane mono ya ora pati ayu. Dedege ora endhek nanging ya ora dhuwur, mung tiba sedheng. Pakulitane ora kuning nanging uga ora ireng, lumrah pakulitane wong-wong liyane. Mung saiki wis akeh prawan-prawan sing wis ora gelem melu tandur, ora melu matun menyang sawah. Mula sanajana ora pati ayu pakulitane dadi resik. Beda karo bocah wadon rong puluh taun kepungkur. Rata-rata bocah wadon saiki wis padha mambu sekolahan. Akeh-akehe wis padha namatake sekolahe nganti tekan SMA. Saiki wis arang –arang -- kena diarani ora ana -- bocah wadon sing buta huruf ateges ora sekolah. Ditambahi maneh asring menyang salon, sanajana salon iku salon pucuk gunung. Ana salon kecantikan siji sakecamatan, ramene mung pendhak dina pasaran. Mbeneri pasaran ing kutha kecamatan kono, sing tiba dina Pon. Prawan-prawan sakiwa tengene kutha kecamatan padha menyang pasar melu mboke. Mula ora aneh sanajana bocah desa wis kulina karo tetembungan facial, creambath, rebonding lan sapanunggalane. Saben dina pasaran sing arep nyalon padha antri. Eling-eling, bisa menyang salon yen mung pendhak dina Pon. Saliyane dina pasaran Pon salon kecantikan mau tutup. Yaiku pasaran ing panggonanku.Aku, saben dina Pon ya mesthi leren ing sacedhake salon kono, karo nunggu penumpang mula ya ngerti lan apal sapa-sapa sing asring mara menyang salon kono. Kadhang-kadhang aku ya sok melu kanca-kanca nggodha bocah-bocah sing arep menyang salon kuwi.“Badhe tindak nyalon ta mbak?,” pitakonku marang sawijining bocah sing nganggo klambi cita kembang-kembang. Pitakonku mau satemene ya mung abang-abang lambe. Timbang nganggur karo ngenteni penumpang. “Inggih,mas” wangsulane bocah wadon mau karo mesem. Bareng weruh eseme bocah wadon mau , mak tratab... sakala atiku krasa dheg-dhegan. Katon untune sing putih miji timun, mripate blalak-blalak mbawang sabungkul, irunge ngrungih pindha kencana pinatar – iki panyandra jaman biyen -- Sakjane wis suwe bocah wadon mau angger dina pasaran Pon numpak montorku, nanging aku ora sepira nggatekake bocah wadon mau. Ora krasa mripatku tansah ngetutake lakune bocah wadon mau, mlebu menyang njero
jan-jane mono ora ayu ning piye ya ? Lamun mesem katon dhekik pipine. Esem iki sing marahi poyang-payingan. Ora krasa pikiranku nglambrang teka ngnedi-endi.“Man, “ bengoke kancaku karo nggablog gegerku. “ Nglamun wae. Apa se sing dilamunke ?” omonge kancaku kemerecek.Aku mung meneng wae. Ora mangsuli apa sing dadi pitakone kancaku mau. “Tak sawang saka kadohan kok sajakane kepencut karo bocah iku.” Aku isih tetep meneng wae. “Rokok , Ta ?”aku nawani rokok menyang Narta sawise rada suwe ora omong-omongan.“Wis. Lagi bar rokokan kok, “ Narta nampik pawewehku.“Sapa , Ta, bocah mau ?” pitakonku marang Narta. “Sing endi ? Klambi cita kembang-kembang mau, ta ?”“Iya”“Lha saben pasaran rak numpak montormu ““Iya. Nanging aku ora pati nggatekake,”“Jenenge Narti. Cah Sambong, omahe cedhake pak Lurah kono lho.”“Anake sapa, Ta?”“Anake pak Tama, bakul endhog”Ora krasa wong-wong sing menyang pasar wis padha mulih. Sing arep numpak montorku wis padha ngenteni. Kalebu si Narti. Bakul-nakul liyane sing dadi langganan siji loro isih katon durung teka. “Lik Samiyem mau wis numpak pa durung ?” pitakonku marang wong-wong sing arep padha numpak.
iki langganan lawas, mula aku ora wani ninggal. Penumpang banjur daktliti siji-siji. Bareng teka Narti sing pranyata wis lungguh ndhisiki, banjur tak kongkon lungguh neng ngarep cedhak sopir.“Mbak, njenengan lenggah enten ngajeng mawon lho,” pakonku.“Mboten mas, ngriki mawon sareng kaliyan tiyang tiyang mawon.”“Sekeca wonten ngajeng mbak.”“Sampun boten, wonten ngriki kemawon ,“ dheweke tetep puguh ora gelem lungguh ngarep.Asem, batinku misuh . Upama gelem lungguh ngarep bisa tak gendhing, bisa tak jak omong-omongan. Aku kok duwe karep ala, ya ora. Karepku mono dak gawe becik, kanggo rumah tangga sing apik, bakal tak enggo selawase.Dina, wis bola-bali ganti . yen wayah awan pikiranku bisa keslamur pegaweyan, golek penumpang mider-mider menyang pasar sing mbeneri pasaran dina iku , kayata menyang Tegalamba mbeneri pasaran Wage, menyang Parang mebeneri pasaran Paing lan sapiturute. Nanging yen mbeneri srengenge wis angslup... ora ana sing bisa nylamur ruweting pikir. Bisane mung ngetung usuk , pikiran nglambrang teka ngendi-endi. Gawang-gawang katon guwayane si Narti saklebatan . Lap katon ..... lap ilang. Lamat-lamat keprungu swarane radhio saka daleme pak Sastra, Mijil Kethoprakan ...Lali lali datan bisa lali,Lawas saya katon,Upamakna wit-witan sing gedhe,Tinutuhan datan bisa mati,Mrajak saya semi tresnaku ngrembuyung. Dina pasaran Pon candhake aku wis ancang-ancang, mengko yen Narti menyang pasar arep tak lungguhake ngarep. Mula lungguhan ngarep tak kosongake. Ora ana penumpang liya sing oleh numpak cedhak sopir. Arepa bakul langganan lawas, tetep ora oleh. Aku dina iki kudu bisa nyedhaki Narti. Kudu bisa .... kudu bisa ... kudu bisa....Temenan, dina Pon Narti katon wis ngadhang neng pinggir dalan karo mboke. Mboke Narti katon nggawa dagangan rada akeh, pirang-pirang senik – wong kene ngarani senik kanggo wadhah saka pring sing dienam -- .pedal rem langsung tak pidak, montor mandheg greg.“Mangga, mbak panjenengan wonten ngajeng kemawon.”“Lha simbok pripun, simbok wonten wingking.”“Simbok nggih kersane mawon, kersane nengga dagangan.”“Boten ah, mesakaken simbok.” Narti tetep ora gelem lungguh ngarep. Njur numpak montor lungguh jejer mboke. Aku wis ora wani meksa maneh. Nanging sing jenenge ati iki sing ora karu-karuwan. Kapan baya aku bisa omong-omongan karo si Narti. Sanajan wis sakmontor – aku sopir dheweke penumpang --- isih tetep ora bisa ngomong. Paribasan wis bisa lungguh jejer nanging isih durung bisa kandha . Kandha sing sabenere rasaning atiku. Kaya unen-unen ning parikane para sindhen kae : Bisa nggender, ra bisa ndemung. Bisa jejer, ra wani nembung. Kaping pindho aku wis golek rekadaya supaya aku bisa ngomong karo Narti nanging gagal. GAGAL TOTAAAAAAAAL ......Kari pisan , aku kudu nggawe sanjata pamungkas. Sanjata iki saiki kapeksa tak anggo. Yen pisan iki ora bisa klakon, ora ana gunane urip neng ngalam donya. Aku
dhukunake!!!---- 000 --- Malem Jemuah aku mara menyang omahe mbah Dhukun Sama, diwenehi mantra Jaran Goyang . Mantra dikongkon ngrapal
gunung jugrugTak sabetake segara asat,Marang si jabang bayine Narti,Lulut, lulut, lulut marang raganingsun , .... banjur nggedrug lemah ping telu.Seminggu, rong minggu, telung minggu nganti patang minggu. Lho kok ora ana bedane. Kok ya mung panggah wae. O, mbok menawa ora jodho. Mula aku banjur golek dhukun maneh sing luwih ampuh. Aku dikandhani kanca jarene ana ing Jember. Dak parani. Embuh desane . aku dhewe ya ora weruh, sing cetha saka kutha Jember isih telung puluh kilo. Padha karo sing sepisan, padha ora jodhone. Pungkasan, aku menyang Trenggalek pinggir segara kidul. Lumrahe papan pinggir segara iku akeh dhukun ampuh. Biasane mantrane kanggo mbayoni utawa nglemesake iwak gedhe yen mancing neng segara kidul. Yen iwak gedhe wae bisa lemes mosok jabang bayine si Narti ora bisa lulut.“Kula nuwun,”“Mangga, pinarak mas.”“Ngaturaken ulem.”“Saking pundi?” pitakonku.“Sambong. Kirman sopir rak panjenengan ta ?” “Leres,” ulem tak tampani. Tak waca saklebatan, saka pak Tama. Atiku wis krasa dheg-dhegan. Ulem tak bukak banjur tak waca kanthi
rak wis matur, dhukun iku adhuk-adhuke wong mlikun ya ngene iki kedadeyane.Walah-walah prawan ora mung sapa iku Narti,isih akeh Narti-Narti
konco2mu kabeh..ojo lali salam pisan nang pengeranmu yo. Tlg omongno aku kangen ketemu PANJENENGANE. *wiss..melu gak jelas iki ketok’e*
karepe dewe. Yo wis km teruso jalan aja, aku tak leren disek
jithok ndelok si Mal sing lagi bingung* *si Mal yo gedek2 ndelok si Har sing mulai saraaaph*
Reply	yoan	May 18, 2009 at 12:16 pm	har…
kowe sakjane arep ngancani aku gendheng ta?
lho moll kan pejaran kimia, unsur senyawa???) Gimana sih, pusing aku Yo… 🙄
Reply	yoan	May 18, 2009 at 12:40 pm	iki yu…
arep sing ndi? akeh lho d kene…
wis, ra sah pusing2, ra sah mikirne kimia, kimiaku yo jeblok kok mbien…
Ngurip-urip Basa Jawa: CANDRASENGKALA (8)
Atur wangsulan dhumateng Mas Danang,Tembung -tembung ingkang ngggadhahi watak 0 (das) inggih punika :langit, kombul, mesat, muluk, luhur, tumenga, swarga, tanpa, tawang, oncat, musna, sirna, ilang, gegana, tan.Tembung-tembung ingkang nggadhahi watak 2 (kalih) inggih punika :nembah, mulat, sikara (aru-biru, panggodha), panganten, bujana, buja, kanthi, ngrengga, paningal, dresthi (cidra), ngabekti, kanthi.Tembung-tembung ingkang nggadhahi watak 9 (sanga) inggih punika :dewa, jawata, arum, ganda, kusuma, menga, ambuka, gapura, wiwara, trus, trustha (seneng), manjing.Adhedhasar tembung ing nginggil taun 2009 saged dipun damel candra sangakalanipun kados ing ngandhap punika :1. Terus mumbul tanpa sikara, tegesipun terus mekar (berkembang) tanpa panggodha (gangguan).2. Ambuka langit luhuring panembah, tegesipun mbikak langit saking kaluhuraning puji (donga).3. Wenganing gegana tanpa sikara, tegesipun bukaning langit tanpa panggodha.4. Kusuma kombul swarganing paningal, tegesipun sekar kondhang dados swarganing paningal (jalaran saking endahing sekar).5. Ganda muluk ing luhuring pangabekti, tegesipun ganda arum angambar saking pangabekti.6. Trusing tawang tanpa dresthi, tegesipun terus minggah dhateng langit tanpa cidra.Candra sangkala ing nginggil minangka conto, arupi puji pandonga dhumateng ngarsaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Panjenengan saged milih lan saged ngasta piyambak ingkang panjenengan cocogi. Sampun ngantos candra sangkala kalawau namung awujud tembung ingkang
By mbahdien 3 days ago Posted in Blog
Nalika awakmu tresna karo bencong utawa bencis kuwi mesthi ngusahane kanggo ngluruhake atine, nyedhaki bencis iku nganthi akhire bencis kuwi dadi dhuwemu. Nanging faktane ora gampang utawa ora semulus sing mbok kira, mergane akeh kedaden penolakan sing kudu mbok tampa lan nggawe lara ati.
Kemampuan Dasar Yang Harus Dimiliki Oleh Penulis Lepas
By jasaartikel 4 days ago Posted in Blog
Nyi Loro Kidul (1985), Titisan Si Pitung (1989), Si Gondrong Lawan Bek Mardjuk (1990),
Ngurip-urip Basa Jawa: PATILASAN KRATON MAJAPAIT (8)
Dinuk, Desa Temon, Kecamatan Trowulan, Kabupaten Mojokerto. Candhi Tikus
iki digawe saka bata, kang dibangun kurang luwih 3,5 meter sangisoring lemah.
Ukuran candhi 22,5 x 22,5 meter. Sadurunge ditemokake candhi kasebut, papan iku arupa kuburan utawa
kono. Ing taun 1914 wong-wong ing wilayah kono sawahe katerjang ama tikus. Saben-saben
dibledig tikus-tikus mau mlayu mlebu menyang gundhukan ing makam mau.
sing wektu iku bupatine diasta dening R.A.A Kramajaya
Adinegara. Sawise makam mau didhudhuk ditemokake sawijining candhi. Mula
Candhi Tikus ana telung trap. Ing sisih elor ana undhak-undhakan mangisor
minangka dalan mlebu menyang candhi. Ing gampenge sisihe undhak-undhakan wis
katon rusak. Trap kang kaping pindho ana candhi gedhe minangka babon (candhi
sing paling gedhe minangka punjer) sing dikupengi candhi cilik cacah 8 (wolu).
Mahameru kang ana ing India. Gunung Mahameru kaanggep minangka papane para
dewa. Mula banyu sing mili marang (ana) ing patirtan iku kaanggep banyu suci tirta
Amreta, sumbere urip. Banyu mili mau mancur liwat jaladwara (jala = banyu, dwara = lawang) Jaladwara mau
ana ing sadawane pondhasi candhi awujud makara lan kembang padma (terate). Cacahe jaladwara
mau mesthine 46 , nangingsaiki mung kari 19 iji. Ing sisih elor ing kiwa
3,5 meter, amba 2 meter lan dhuwure 1,05 meter. Dalan mlebu menyang kolah ana
undhak-undhakane. Dalan kasebut ana ing sisih kidule kolah. Gampeng sisih lore
kolah ana pancuran telung iji. Pancuran-pancuran mau oleh pasokan banyu saka
sikile candhi nempel ana trap ngisor gampeng candhi sisih kidul. Wangun candhi
awujud sikil candhi, awake candhi lan payon. Sikile candhi awangun majupat
pesagi, kanthi ukuran dawa 7,75 meter, ambane 7,65 meter, lan dhuwure 1,5
meter. Ing panggonan ngisor ana ilen-ilen kanggo ngilekake banyu menyang
pancuran. Ambane ilen-ilen 17 cm, lan jerone 54 cm.
Ukuran awake candhi 4,8 x 4,8 meter. Ing sisih kulon, lor, lan
wetan nemplek gampeng candhi sisih njaba ana menara cacahe ana 5 (limang) iji.
Ing sadhuwure awake candhi ana menara cacah 4 kanthi ukuran 0,84 x 0,80 meter manggon ing saben pojok. Menara kang
paling gedhe manggon ana ing tengah – tengah kanthi ukuran 1 x 1,04 meter lan
dhuwure 2,76 meter. Pucaking menara iki wis ilang dadi ora kaweruhan wangune
buruh “bermain cantik” ketika demo | blog-nya diviarsa
Kaca mawa pranala nggayut "Toyo Ito" - Wikipedia
Kaca mawa pranala nggayut "Toyo Ito"
Kaca-kaca ing ngisor iki nggayut nyang Toyo Ito:
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)18 Maret ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/18 Maret ‎ (← pranala | besut)
Maret 2013 ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Toyo_Ito"	Menu navigasi
sijining wengi , Baru klinting ingkang saweg tapa nampi wangsit ken madosi
wujud ula ngnatos mati.Sasampunipun mati Baru klinting ingkang kawujud ula menika awake dados watu utawi arca sedaya. Ngantos sanika ceritanipun tiyang – tiyang dusun menika arca ula menika
brush kuwi? opo wes ngetung jumlah komputer nang kene? xixixi tapi kok mung siji? Mbok 10 ngono
Anak yg cerdas begitu sopan | mahayanthi
ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ono Pangeran, anging Ingsun Sajatine Dhat Kang Maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asman Ingsun, amratandhani ing af’al Ingsun.
sajatine Ingsun dhat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji dadi pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing sajroning alam adammakdum ajali abadi, Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran
aran kijab. Iku kang minangka warananing kalarat Ingsun.
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning paramejang Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun, dhat kang nglimputi ing kahanan jati.
Wejangan ke-5 Pambuka tata malige ing dalem betalmukarram
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning baitalmukarram, iku omah enggoning lelaraning Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anaging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng
wakidiyat, alam arwah, alam misal, alam ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa kang sampurna, yaiku sajatining sipat Ingsun.
Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran ananging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
Ingsun anekseni ing Dhat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badan Ingsun, rasul iku rasane Ingsun, muhammad iku cahayaning Ingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora kerasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodrat Ingsun
Ngurip-urip Basa Jawa: LAIRE KEN ANGROK
ana sawijining nom-noman anake randha ing desa Jiput . Uripe sarwa kekurangan.
penggaweyan ala dilakoni. Maling, main,
minum madat madon dilakoni. Yen entek dhuwite banjur nyolong barang duweke tanggane . Adoh saka panggawe becik . Adoh saka bebener. Wis pedhot karo apa sing
dikersakake hyang Sukma. Saben dina sing dilakoni mung gawe rerusuh, pegaweane nyenyolong, apus-apus marang
akeh sing ora seneng, suwe – suwe dheweke ora krasan urip ing desa
Jiput. Dheweke banjur lunga saka desane , ngungsi menyang desa Bulalak. Nalika samana tetuwaning wong Bulalak yaiku mpu Tapawangkeng lagi ngedegake gapura . Gapura gedhe minangka lawang mlebu menyang asramane. Ing sawijing wengi mpu Tapawangkeng ngimpi
mikirake sesajen kang dijaluk dening sing mbaureksa desa kono. Wedhus bang dudu
ana nom-noman anake randha saka Jiput mau kandha marang mpu Tapawangkeng yen
pangawene gapura, minangka panebusing dosane. Dheweke kepingin ngowahi
kalakuwan ala sing saben dina dilakoni. Dheweke nduweni angen-angen-angen
mbesuk yen mati bisa mulih menyang kahyangangane bathara Wisnu lan bisa tumimbal lair dadi manungsa kang
luwih sampurna. Iku kang arep dilakoni. Temenan , apa sing dikarepake mau
dipangestoni dening mpu Tapawangkeng. Sawise dheweke mati kang minangka bantene
mpu Tapawangkeng , sukmane mabur menyang Kahyangane bathara Wisnu. Mulya ing
pintung mandhala. Karasa, cidra apa kang
dilakoni mau, dheweke nitis (tumimbal lair ) ing wetaning gunung Kawi. Nalika samana bhatara Brahma lagi
mider jagat milang-miling golek manungsa kang bisa dadi marganing peputra ing
jenenge Gajahpara dene sing wadon jenenge Ken Endok. Panguripane saka tetanen.
ing tegal., macul mluku nggaru sawahe. Ora mulih-mulih saka sawah yen durung
sarapane kaki Gajahpara lan minangka pangan ing mengko awan. Arane sawah
anggone ngirim sega ken Endok yaiku ing Ayuga, dene desane Ken Endok dhewe ana
sinanggama dening bathara Brahma. Anggone sanggama ana ing Tegal
lakinira. Putraningsun mengko jenengana Ken Angrok. Putraningsun mengko kang
bakal muter bumi Jawa.” Ora suwe bathara
Brahma banjur ilang. Ken Endok nutugake laku menyang tegalan.
Endok banjur kandha : “Kakang Gajahpara, kawruhana , aku mentas wae sinanggama
dening dewa kang ora katon ing Tegal lalateng. Welinge marang aku, aja turu
kalawan bojomu maneh. Bojomu bakal mati yen meksa turu kalawan sira. Jalaran
omah Ken Endok banjur diajak turu arep sinanggama maneh. Nanging Ken Endok ora
gelem nuruti karepe Gajahpara. Ken Endok
kandha: “Kakang Gajahpara, wis putus samene wae anggonku omah-omah kalawan kowe. Aku wedi marang welinge dewa. Jalaran
Celathune Gajahpara: “Nini, kowe
iki kena apa. Apa kowe sawijining wong wadon palanyahan ora gelem kumpul karo bojomu ? Aku uga ora
kabotan yen pegatan karo kowe jalaran kowe isih seneng ambebarang. Donya kang
saka kowe bali menyang kowe, dene kang saka aku bali marang aku maneh.”
menyang Pangkur ing lor kali dene Gajahpara bali menyang Campara ing kidul
kali. Durung ganep sepasar anggone pegatan, Gajahpara mati.
panase bocah kang jero weteng iku. Durung suwe pegatane wong tuwane lanang lan
ing pabajangan, weruh ana soroting lampu kang padhang
nangis. Ki Lembong kaget, pranyata kang nyorot padhang mau yaiku bocah bayi
Ki Lembong. Sawise ketemu, pranyata bayi mau temen-temen anake. Celathune Ken
Endok marang Lembong: “Yen kowe ora weruh sapa
bathara Brahma. Mula aja kosiya-siya bocah iki, mulyakna bocah iku, paribasane mbok loro bapa siji
sangsaya banget tresnane marang bocah iku. Menyang endi wae tansah digawa, ora
bisa pisah karo Ki Lembong. Sangsaya suwe, Ken Angrok
sangsaya gedhe. Wayahe bocah bisa angon, Ken Angrok manggon urip bali menyang ing Pangkur.
papan pangonan ing Lebak, angon kebo sepasang. Ora antara suwe kebo sing dingon
mau ilang. Kebo sapasang mau nduweni pengaji 8000
pisan, nanging kowe aja lunga, aku nunggu kowe pisan ing papan pangonan ing
Lebak.” Wekasane Ken Angrok lunga ,
bapake lan mboke lelorone kari ing Camparan lan ing Pangkur. Tumuli Ken Angrok
oncat saka Pangkur ngungsi menyang Kapundhungan. Ing kono ora ana wong welas marang dheweke. Ana sawi jining botoh saji saka
Karuman, jenenge Bango Samparan. Dheweke kalah anggone ngabotohan. Nanging
dheweke ora gelem mbayar, amarga dhuwite wis entek. Bango Samparan bingung.
Dheweke oncat nglungani anggone ngabotohan arep golek dhuwit kanggone nyaur
utange. Sing dituju Rabutjalu kepingin nenepi ana ing kono. Sawise nenepi ing Rabutjalu
dheweke krungu ana swara saka langit: “He Bango samparan, ana putraningsun kang
bakal nglunasi utangira. Arane Ken Angrok. Golekana. Mula saiki enggal balia menyang ing Karuman!
bali menyang Karuman. Anggone mlaku sawengi natas ora leren- leren. Ora direwes petenging wengi lan rumpiling
dalan. Dhewek ora bakal gelem leren yen durung teka ing Karuman lan durung
ketemu karo Ken Angrok. Bener, t eka ing Karuman dheweke ketemu karo sawijining
bocah. Bareng ditakoni, ngaku yen jenenge Ken Angrok. Ken Angrok banjur digawa
ngabotohan dening Ki Bango Samparan. Dheweke ketemu karo wong kang biyasane
diajak ngabotohan. Banjur ditantang, diajak ngabotohan maneh .
Bango Samparan menang anggone ngabotohan. Pulih kalahe Ki Bango Samparan lan bisa nyauri utang-utange
kang wus kawuri. Temen wangsiting dewa, Ki Bango Samparan nuli mulih, Ken Angrok diajak
28. Sepiro duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe (sopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatine )
masyarakat jawi yaiku Ardi Lawet utawi Ardilawet. Letakipun ing pucuk
gunung Lawet ingkang mlebet ndalem Wilayah Pemerintah Desa Panusupan
tingginipun kirang lewih 3000 dpl. Di sebutaken ingkang kitab
kitab Babad Tanah Jawa, Syeh Jambu Karang yaiku salah setunggal tokoh
Nyai Rubiyah Raja ( makam nipun ing Ragasela,
Pekalongan), lan nyai Rubiah Sekar (makam nipun ing Jambangan
raincoat model ponco… berbahayakah? | blog-nya diviarsa
Ngurip-urip Basa Jawa: SAPA KANG WAJIB KITA AJENI ?
sing nyatheti ngenti dadi kepek, mung sakehing pitutur lan larangan dicathet ing sajroning ati, sarta banjur diturunake marang putra wayahe dhewe-dhewe. Kaya mangkono run – tumurun ing kalangane bangsa kita.Mung bae sapa kang wajib kita sembah (hurmati) wis pathokane kang tinulis , kasebut ing buku “Wulangreh” karangane Ingkang
punika.Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih, marang mara tuwa, lanang wadon kang kaping tri , ya marang sedulur tuwa.Kaping marang guru sayekti, sembah kaping lima, marang ing gustinireki, parincine kawruhana.Dadi manut para sepuh biyen , kang wajib kita hurmati, ana lima , yaiku :1. Wong tuwa lanang lan wong tuwa wadon2. Mara tuwa sakarone.3. Sadulur-sadulur tuwa.4. Guru5. Panggedhe.Wis mesthi bae, pak-lik, bulik, pak dhe, budhe (uwa) eyang, buyut, sapiturute kalebu golongan wong tuwa mau, dene mitra tetepungan kang umure luwih tuwa iya patut kita ajeni, kayadene marang sedulur tuwa.Bapa biyung rama ibu wajib kita hurmati, marga iku kang minangka lantarane lair ing alam donya. Gusti Allah enggone nitahake manungsa lumantar bapa biyung, apa dene rak ya wong tuwa kita mau kang mrihatinake nalikane si anak isih ana kandhutan, kang ngupakara si anak wiwit, lair tumekane diwasa.Guru – kalebu guru agama – perlu dihurmati marga kang dadi lantaran kita golek kawruh lan ngangsu ngelmu, minangka gegaman kanggo nyambut gawe golek pangupajiwa lan dedalan sanguning pati.Kasebut ing Wulangreh, kang wajib sinembah kang nomer lima, iku : gusti. Karepe ratu lan para panggedhe liyane. Awit nalika jaman samana, dhapukane paprentahan isih sacara krajan. Balik saiki : ora . ing jaman demokrasi wis ora ngarepi tatanan paprentahan krajan, wis mesthi bae dudu ratu kang dikarepake , nanging panggedhe kang ngasta pusaraning praja, kang ngreksa kawibawaning nagara.Panindake tata krama ing jaman saiki wis mesthi karo jaman krajan. Ing jaman saiki wis ora perlu laku dhodhok, sembah jongkok , utawa nglesod nalika ngadhep marang panggedhe. Tata krama perlu dilarasake karo ajuning jaman .Wanita sing kodrate luwih ringkih katimbang priya perlu entuk pakurmatan. Kepriye carane ngurmati wanita ? Ing antarane : tumrap sabarang kang nyenengake wanita didhisikake, nanging tumrap sabarang kang makewuhi wanita dikerekake, contone :Ing pasamuwan, wanita diacarani lan dilenggahake dhisik Nalika antri karcis kudu sing priya sing melu antri, aja nganti sing wanita antri karcis dene sing priya mung nunggu bae.Nalika blanja, ora pantes yen sing putri nggegawa nganti mbentoyot dene sing kakung mung nglenthung bae.Nanging ing jaman demokrasi , iya aran luput yen wong-wong banjur ora ngarepi tata krama. Mung nedya tumindak sakarepe dhewe, tanpa suba sita lan tanpa ngelingi unggah-ungguh lan tata susila.Bangsa ngendi bae, tansah ngupakara murih tata krama bisane laras karo kahananing jaman, awit padha mangerti yen tata krama iku busananing bangsa.
manusia,arep ngerokok yo luweh,ora ngerokok yo luih becik,sek penting ora ngrugeni liyane...
iring kidul wetan (Piyungan) namung anggenipun GOLEK SANDANG PANGAN wonten Jombang. mbok bilih mbenjang dinten riyadi Mas Bagyo saged pepanggihan kaliyan panjenengan. lha mung tunggal
Ing. Pedro Iván González, Ing. William Rodríguez, Ing. Rafael Domínguez, Ing. Federico Galarza, Ing. Prospero Cambero e Ing. Jesús
“berkenalan” dengan ubuntu v10.10 melalui live CD | blog-nya diviarsa
curhat… makan coklat bikin langsing | blog-nya diviarsa
Wis amoh bukune, wis mambu apek, tapi njerone ijik apik, ijik keneng diboco. Kabeh cerito-cerito / sastra Jowo. Boso Jowone pun 'klasik' bangeti, akeh sing aku orak paham.Pantun nang ngisor iki aku jikok seko buku kuwi. Jarane ditulis
senik wadahe sega,Dadi murid kudu ngulina,tumindak becik laku utama.Ungsum tikus kudu diracun,cara gropyokan kudu disengkut,Karo kancane kudu sing rukun,aja tukaran drengki lan kasud.An. Hamin Ms[Parikesit No. 80, Juli 1974]Mengko-mengko aku kongsi maneh cerito-cerito nang njero buku kuwi.
boco sitik-sitik wae. Akeh sing aku ora paham. Boso Jowone lain banget. Boso alus agak'e. Wis koyok kitab Jowo arwah ya'ieku wae.:D
Rabu, Mac 26, 2008 5:22:00
kuwi ngawe simpenan wae. Akeh seng aku ora paham.... Klasik temenan bosone :D
Khamis, April 17, 2008 2:37:00 PTG
Aduh kok enak iso nulis jowo neng
galur wong jowo ki. Roso ne lain kok, kito arus bangga dadi anak wong jowo.
ngomong Jowo sitik-sitik. Wis campur-campur, maklumlah wis suwi manggon nang KL. :DNik lapang mampir-mampirlah meneh yo. Ojo
Mas Jowo Pinter a.k.a. Black Purple, ndherek nepangaken. Kulo wong Jowo ingkang nembe teko ing
segamet. Agek ngguyu dewe'an mboco opo seng ditolis karo wong2 nang kene...egek nang opise seng lanang..lanange wong ngencret..de'e pun gedek2 ndelok nyong ngguyu dewe'an ngarep laptop..nyong kie rasane waris seng pengabisan
Kesuwun mampir kene.Nik ijek iso ngomong Jowo yo wis syukur. Akeh bocah-bocah sa iki wong tuone Jowo tapi ora iso ngomong Jowo langsung.Aku mbien cilik-cilik nang Muar, manggon karo yaie, mulane kuwi iso ngomong Jowo, tapi sa iki wis suwi manggon KL, boso Jowone pun wis campur2.:D
Jumaat, Mei 16, 2008 12:40:00 PTG
kene.. Sebok mbanget yo? Yo la wong sugih memange koyok ngono.. Orak opola, asalke ayem atine.. Temu meneh yo...
alhamdulillah.Wis apik. Aku kesel bangeti, awak'e karo otak'e. Kuwi seng senyep wae. Kue pun podo. Wis dhadi novelis, senyep wae. :)
ganti driven face assy… | blog-nya diviarsa
arep dikapakne yo tetep ae ga kenek…
ngunduh lagu pop jawa Arie Koesmiran ingkang sampun dangu sanget kulo padosi, maturnuwun sanget
pyayatam. Gayo Sasrawartani b. Papma hata na somah e. Tari Topeng Sidhakarya Tari Wayang Sapuh
Enyang-enyangan ngene iki wis biasa. Masio wis murah, pancet ae wong wedok-wedok iku lek belanja mesti ngenyang. Wong wedok sing bengese abang mbranang iku ngelungno duit rong puluh ewu nang Retno.
“Pas’e ae, Mbak, durung ono susuk.”
Wong wedok iku nyebek sediluk karo nggreneng, “Dodolan kok gak nyiapno susuk.”
“Suwun,” omonge Retno karo nampani duit.
Mari wong wedok iku ngalih, Retno nyawang dagangane. Kangkung, bayem, kemangi, tela dijejer nang duwur plastik gedhe. Retno dhewe ndeprok ngadep dagangane.
“Mimik,” omonge anake karo nggandoli klambine.
Arek lanang cilik iku mesem ndelok emak’e mesem nggudani. Nang Njabon sopo sing ora kenal Retno, randa ayu anak siji iku wes setaun iki ben isuk dodolan sayur nang pasar. Retno dhewe dudu wong asli Njabon. Patang taun kepungkur dheweke dijak bojone pindah nang Njabon. Ninggalno kampung sing ora iso ngeweki penguripan, manten anyar iku ngontrak omah nang pinggir Kali Emas.
Parjo, bojone, mulane njajal dodolan klambi. Usaha sing dimodali saka
wong lanang iku yo nunggoni ning sakjoke anake umur setahun wong lanang iku selot telat mulihe ngganti akhire ora ono kabar babar blas.
“Sak plastik telung ewu,” saure Retno.
“Wis elek-elek ngene lho. Sekilo ta iki?”
“Rong ewu ae, aku tuku loro.”
“Halah, wong rupane wis kaya ngene iki. Sesuk bosok iki ojo-ojo.”
“Sik anyar iku, Mbak. Rong ewu limang atus siji wis.”
Selot awan pasar selot sepi. Anake sing njaluk mimik wis enak lek merem. Arek cilik iku ketok lucu pas ombene dicepot. Lambene ketok klamutan. Retno mesem
“Sayur! Kangkung! Bayem!”
Ora langsung mulih, Retno ngubengi Njabon njajakno dagangane sing durung entek. Siji loro ditelateni masio adoh, sing penting dagangane iso kalong luwih akeh. Lek wis ora payu biasane sayuran iku dimasak dhewe. Anake sing turu digendong mburi. Dagangane dicincing nang tas. Kringete sing netes nang raine dijarno. Srengenge wis duwur, panas ora dirasakno.
Sopo sing ngerti bakale nasib kaya opo. Retno sing ora duwe bapak emak iku ora tau nyangka wong lanang sing dipilih jebule ninggal dheweke karo anake. Sopo sing
Pungmul, pungmulnori utawi nong-ak ( musik petani )punika musik rakyat Korea ingkang mlebetaken unsur dolanan piranti musik, tarian, akrobat lan nyanyian. Variasinipun manéka warni miturut laladanipun.
Kesenian punika akaripun saking ritual shamanisme lan dipunpentasaken kanthi ramé-ramé minangka bagéyan saking madangnori, pertunjukkan musik lan tari rakyat ingkang dipunlakokaken ing lapangan kabikak. Saben tiyang saged ndhèrèk partisipasi nglampahaken piranti musik lajeng nari sesarengan. pungmul punika jinis musik Korea ingkang kenceng lan èksprèsif. Pungmul dipunlebetaken kategori ing jinis minsogak utawi musik rakyat kathahipun.[1]
Nalika nggarap lahan tetanèn, para petani ngginakaken manéka piranti musik kanggé ngenthengaken bebaning para petani lan minangka hiburan. Musik ugi dipunginakaken minangka pangiring donga lan ritual dhateng dewa supados kasiling tetanèn punika dipunrahmati lan dipunlindungi saking serangan ama. Sansaya dangu, pungmul dipunginakaken dados kelompok musik petani nalika wonten fèstival-fèstival ing laladan padésan [2]. Kelompok pemusik punika dipunwastani pungmulpae [3].
Èlemen pungmul[besut | besut sumber]
ageng ), lan jing ( gong ageng ). Piranti musik sebul kanthi nada inggil ugi dipunginakaken kanggé pangiring kadosta taepyeongso lan nabal.
Variasi laladan[besut | besut sumber]
Wonten manéka jinis pungmul ing Korea adhédhasar laladanipun piyambak-piyambak, inggih punika Utdari Pungmul saking Gyeonggi, Chungcheong, yeongnam Pungmul saking wewengkon Jeolla wewengkon Gyeongsang Kidul lan tenggara, ugi Yeongdong Pungmul saking laladan Gangwon. Saben permainan pungmul ing wewengkon-wewengkon punika kagungan ciri khas ingkang béda. Padatanipun permainan pungmul ugi wonten tampilan pangut bilih para pemain piranti musik punika mbentuk kelompok lan nari saha damel akrobat. Para pemain ngginakaken sangmo, topi lan pita dawa. Kanthi individu nari kanthi jumbuh kaliyan musikipun, kados sogochum ( tari gendérang alit ), jangguchum ( tari gendérang dawa ), bukchum ( tari gendérang ageng ), saha wonten sangmonori inggih punika mainke pita dawa kanthi muter-muter.
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Rias Pengantin | Tags: arnie suryo, jogja paes ageng gkr pembayun, jogja paes ageng modifikasi, jogja paes ageng sby, pengantin jogja, roemah rias arnie
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya.
jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya.
Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin.
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1435 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
amparan sajadah mp3.mp3 kanjeng sunan-godong ganggeng.mp3 kanjeng
ngumandang swaraneTulat tulit kepenak unineUnine mung nrenyuh akeBarengan lan kentrung ketipung sulingSigrak kendanganeGek kepriye - Provinsi Jawa TengahDuh kaya ngene rasaneAnake wong ora
Ngurip-urip Basa Jawa: SITUS JOBIN MAJU NENEM
kandele 4 cm, lan ambane pinggiran 6 cm. Jrambah
jobin kasebut ditemokake kurang luwih 180 cm ing jerone lemah dhudhukan. Para
ahli uga nemokake jobin kang saemper kira-kira 500 meter dohe saka papan kono.
Miturut dongengane warga kono jaman biyen patilasan kang mangkono iku akeh
banget. Bata-bata lan jobin mau didhudhuk dening warga jalaran kala samana durung
ana larangan saka negara. Sawise ana larangan saka Negara warga ora wani
iku uga ditemokake tembok saka batabang, sing kanggo luluhan yaiku arupa lemah dicampur
banyu banjur diulet. Para ahli nduweni panduga yen patilasan iku mau arupa
omahe warga. Dudu wewangunan kang kaanggep suci kayata candhi, patirtan,
distro zorin os 5 | blog-nya diviarsa
minangka kutha palig jembar nomer loro ing Indonésia sawisé Manokwari. Kacathet jroning sajarah, Dumai sakawit arupa sawijining dusun cilik ing pesisir wétan Propinsi Riau sing saiki dadi mutiara ing pesisir wétan Sumatra. Kutha Dumai minangka asil pamekaran saka Kabupatèn Bengkalis. Diresmèkaké dadi kutha tanggal 20 April 1999, miturut UU No. 16 tahun 1999 tanggal 20 April 1999 sawisé sadurungé dadi kutha administratif (kotif) jroning Kabupatèn Bengkalis. Nalika wiwitan pambentukané, Kutha Dumai mung dumadi saka 3 kecamatan, 13 kelurahan lan 9 désa kanthi gunggung padunung 15.699 jiwa lan tingkat kapadhetan 83,85 jiwa/km2.
Bangko, Rokan Hilir lan Tanah Putih, Rokan Hilir
Kecamatan lan Kalurahan[besut | besut sumber]
Sosial[besut | besut sumber]
Miturut data taun 2010, jumlah penduduk Kutha Dumai ana 270.000 jiwa kanthi kapadhetan rata-rata 156 jiwa/Km²; lan laju pertumbuhan 2,7% per taun. Islam minangka agama mayoritas sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Dumai&oldid=1056170"	Kategori: Kutha ing RiauKutha ing IndonésiaKutha DumaiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
apik... aku mung tiru2 ACAY nek ngomong/komen ki cen gampang...kowe nduwe masalah karo acay?....nduwe masalah karo mas ary???nek ora wis meneng ae.eman cangkemmu.
nesu... kui ora apik... aku mung tiru2 ACAY nek ngomong/komen ki cen gampang...kowe nduwe masalah karo acay?....nduwe masalah karo mas ary???nek ora wis meneng ae.eman cangkemmu. Kok awakmu sing
nduwe masalah karo mas ary???nek ora wis meneng ae.eman cangkemmu. Kok awakmu sing sewot to??? opo acay ne kowe ? po ra eman CANGKEMMU?? JELAS SEWOT..... CANGKEMU ORA SEKOLAH...NUDUH UWONG SAKPENAKE CANGKEMMU...!!!DASARMU OPO?
kang ngowahi leksem utawa gabungan leksem dadi cekakan.
Dadi, nyekak tembung (abreviasi) minangka salah sijine proses ngrimbag tembung,
yaiku nyekak tembung dadi aksara, perangane tembung , utawa gabungan engga
mujudake tembung. Ing basa Jawa ana kawruh kang arupa nyekak tembung arupa:
basa Jawa tembung garba ditegesi nggandheng tembung loro dadi siji lan salah
sijine wandane tembung luluh. Bab iki uga kaewokake nyekak tembung.
garba warga ha, tuladha ana + ing > aneng
plutan yaiku tembung kang dirangkep aksarane dadi sakecap (Poerwadarminta,
499). Gunane kanggo ngepasake guru wilangan ing tembang.
Pakboletus = tapak kebo lelene satus.
NGELMU ANYAR: METANALISIS (06)
NGELMU ANYAR: ABREVIASI UTAWA CEKAKAN (05)
NGELMU ANYAR: ANALOGI UTAWA MIRID (04)
NGELMU ANYAR: TEMBUNG CAMBORAN UTAWA
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara,Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,Rembang,
iki[1]. Ing Nippon Budokan uga dadi panggonan ngdaake album At Budokan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 22 Oktober 2016.
bojoku tak tukokne gelang emaoh nganggo, jarene kabotan.
soale gelang3 abote 2 kilo tur kuwi seko baja…. (lmao)
Yo jelas emoh !!! ciwir’s last blog post..Argo Budaya
Ula cecak utawa kerep uga disebut minangka ula omah ya iku sajinis ula cilik saka suku Colubridae. Dijenengeni mengkono amerga ula iki kerep ditemoni ing sajroné omah, ing sekitar pawon utawa lemari, langgo mburu cecek kang dadi kesenengané. Jeneng ilmiahé ya iku Lycodon capucinus lan sajroné basa Inggris dikenal minangka common wolf-snake, ngrujuk ing untu kang dawa mèh padha siung asu ing bagiyan ngarep cangkemé (basa Gerika: lycos, asu; don, untu).
Ula kang awaké cilik kang ramping lan gesit, dawa total maksimal mèh nganti 60 cm. David lan Vogel (1997) nyebutaké dawa maksimal sekitar 550 mm, kanti kisaran ukuran kéwan diwasa umumé antarané 450–500 mm.[1]
Geger (dorsal) wernané coklat utawa coklat rodok keunguan, kanti sebagiyan sisik pojok putih mbentuk pola belang (utawa jala) samar-samar kayata bekas cat kang kehapus. Ndas warnané coklat kurma, kanti werna putih utawa keputih-putihan ing lamé nduwur lan ing tengkuk, kadang-kadang kanti sitik werna kuning belerang. Weteng (ventral) wernané putih utawa kekuningan.[2]
Sisik-sisik dorsal sajroné 17 deret ing tengah awak lan 15 deret ing cepaké buntut. Sisik-sisik ventral 178–224 iji, sisik anal sepasang utawa berbelah, sisik subkaudal (ing ngisor buntut) 57 nganti 80 pasang. Sisik-sisik supralabial (lambé nduwur) jumlahe 9 iji, no. 3 nganti 5 utawa no. 4–5 ngemèk mata. Ing nduwur lambé, ing atarané sisik postnasal (irung) lan orbit (mata) ana rong sisik, ya iku sisik loreal (pipi)
Ula cecak kerep ditemoni mlebu ana ig omah, pawon utawa bangunan liyané, kerep uga ditemokaké ana ing lingkungan perkotaan. Ula kang aktif ing wayah wengi (nokturnal) iki luwih kerep mlaku ana ing nduwur lemah (terestrial), senajan pinter uga mènèk wit-witan (arboreal), jurang, lan tembok omah. Ing wayah awan, ula cecak luwih milih turu nggelung ing ing panggonan umpetané ing ngisor tumpukan kayu, watu, bolongan jurang, utawa ing pojok pojok omah.[1][3]
Trep karo jenenge, mangsa mangsa kesenengané ya iku pira-pira jinis cecak; ananging dèwèké uga mangan kadal utawa tikus cilik. Ula cecak dadi diwasa nalika umuré sekitar rong taun.[3] Ula wédok ngendog nganti sekitar 11 iji.[1]
Ula cecak nyebar mulai saka Burma ing kulon, Cina bageyan lor, nganti Hong Kong ing sebelah wetan. marang kidul: Thailand, Vietnam, Laos, Kamboja, lan Ujung Malaya nganti Singapura. Uga Kepuloan Andaman, Maladewa, Indonesia, Filipina, nganti kepuloan Cook ing Samudera Pasifik (Australia).
Cathetan liyané[besut | besut sumber]
Ula cecak agresif lan bakal nyokot yèn keganggu utawa entes dicekel. Cokotané lumayan nglarani, utamané amerga nanané siung ing cangkem ngisor lan nduwur. Senajan mengkono ula iki ora nduwèni upas, sehingga bekas cokotané amung ngakibatakaké rasa perih lan sithik ana getihé.
Sakwisé diengu lan dibiasakaké ula iki bakal isa dadi lulut. Ula iki cukup mangas, lan isa ngentèkaké 2 nganti 3 cecek sajroné sedina.
Ula cecak sakdurungé dianggep minangka anak jinis saka ula omah Lycodon aulicus (Linn. 1758), ananging saiki dipertimbangaké minangka jinis
PortuguêsSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.04, 5 Maret 2016.
waktunya ganti belt driven… | blog-nya diviarsa
Pokokmen ki bedo karo pas turu nang kos, rasane luwih penak nang awak…>,< # mudeng
Jamur kuping pethak utawi mawi basa Jawi ngoko jamur kuping putih ingkang nggadhahi nami Latin Tremella fuciformis punika salah setunggaling spesies saking kelas Heterobasidiomycetes (jelly fungi).[1] Jamur kuping pethak nggadhahi badan ingkang wangunipun kados rumbai-rumbai ingkang boten aturan.[1] Jamur kuping pethak nggadhahi werni pethak saha bening utawi transparan kados ager-ager.[1]
Wonten ing basa Tionghoa, jamur kuping pethak misuwur kanthi nami pinyin: yin er, "kuping pérak" utawi (pinyin: bai mu er, "kuping wit putih").[1]
Jamur kuping pethak tuwuh wonten ing kayu ingkang sampun lapuk saking wit-witan ingkang ronipun wiyar.[1] Jamur kuping pethak wonten ingkang dipunmasak nalika taksih seger, wonten ugi ingkang dipunmasak kanthi dipungaringaken rumiyin.[1] Jamur kuping pethak ingkang dipungaringaken punika wangunipun lajeng mengkeret.[1] Menawi badhé masak jamur kuping pethak ingkang garing punika kedah dipunkum rumiyin wonten toya.[1] Jamur kuping pethak langkung kathah dipunsadé kanthi wangun garing.[1]
Jamur kuping punika asring dipunginakaken kanggé dhaharan panutup.[1] Jamur kuping pethak boten nggadhahi raos menapa-menapa.[1] Jamur kuping pethak nggadhahi tèkstur ingkang kenyal kados jelly nalika dipudhahar.[1] Jamur kuping pethak punika migunani tumprap kaséhatan manungsa.[1]
Kejawi dipunmasak, jamur kuping pethak ugi saged dipundamel ès.[2] Ès punika dipunwastani ès jamur kuping pethak.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)naturindonesia.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ a b (id)gayahidup.liputan6.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
Jamur_kuping_putih&oldid=1089210"	Kategori: BasidiomycetesJamur panganRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
maneh lan gumun...wong pendidikan sakiki wis modele Kapitalistik....yo rep d kapake maneh.....paling yo gur ngurut dodo.....Sing penting piye iki......Mbangun Gunung Kidule....
isi BBM di SPBU pertamina… (analisa pribadi) | blog-nya diviarsa
Cycling Arround Bali Island | mahayanthi
Ngurip-urip Basa Jawa: CANDHI SUMBER TETEK.
kecamatan Gempol, kabupaten Pasuruan. Saka dalan gedhe Pandaan – Gempol dohe
kira-kira limang kilometer. Diarani Sumber Tetek jalaran reca ing candhi mau
teteke utawa payudarane mancur banyu bening anjog menyang kolah sing ana
6,85 m, alange 6,30 m lan dhuwure 4,60 m. Ing sangarepe reca ana kolah kang
ambane 6,40 m x 4,40 m. Dhasaring kolah digawe saka watu item (andhesit). Verbeek
naliti mbok manawa ana pethi watu ing manggon ngisore kolah kaya kang ana
candhi Jalatundha, nanging kanyatane ora, jalaran wis nate didhudhuk. Banyune mili saka tembok mburine,
liwat reca-reca kang tumempel ing tembok kasebut, mancur anjog menyang kolah.
Temboke digawe saka bata dene recane digawe saka watu item (andhesit). Reca mau biyen cacahe ana telu,
nanging saiki mung kari loro, yaiku recane Dewi Sri lan Dewi Laksmi. Reca loro
mau mau ngapit reca kang ana ing tengah – kang saiki kosong - miturut para ahli
, reca mau mujudake Bathara Wisnu kang lagi nunggang manuk Garudha. Reca
Bathara Wisnu iku nggambarake Prabhu Airlangga kang dadi titising Bathara
Wisnu. Dene reca Dewi Sri lan Dewi Laksmi nggambarake garwane Prabhu Airlangga
kang cacahe loro. Reca Bathara Wisnu saiki disimpen ana ing museum Majapait ing
Airlangga lengser keprabon banjur mandhita. Jejuluke Prabhu Airlangga nalika ambegawan yaiku: Resi
Sanggramawijaya Tunggadewi, ora kersa dadi ratu. Negara banjur disigar dadi
loro yaiku negara Kadhiri kutha rajane ana ing Dhaha (ing sisih kulon)
diprentah dening Sri Samarawijaya, lan ing sisih wetan dijenengake Janggala
kutha rajane ana Kahuripan, diprentah dening Mapanji Garasakan. Surude Prabhu Airlangga ora diweruhi
ing tirtha (pemandian). Prasasti kasebut nerangake yen “Bathara Guru sang lumah
ri Tirtha”. Adhedhasar katrangan prasasti kasebut ateges candhi Belahan
candhi Belahan uga ditemokake tulisan kanthi angka taun 1049. Nanging ora dingerteni
kanthi cetha apa taun kasebut iku surude Prabhu Airlangga apa panggawene
tenan nasibku dadi wong cilik... senadyan puinter tapi ra duwe "Chanell" podo wae pungguk merindukan planet merkurius...lha wong jebul
ktrimo,piye ki sing nulis pengumumane,yo opo rek
Wong Cilikdikirim Kamis Kliwon, 18 Des 2008 12:02 WIB
Nasib..Nasib..Dadi wong cilik ra duwe chanel .. Yo mugo2 bebas KKN, wong cilik anane pasrah Gusti Alloh ingkang Moho Adil..Nyuwun Pengadilan tertinggi..Peace.
Wong Cilikdikirim Kamis Kliwon, 18 Des 2008 12:03 WIB
Nasib..Nasib..Dadi wong cilik ra duwe chanel .. Yo mugo2 bebas KKN, wong cilik anane pasrah Gusti Alloh ingkang Moho Adil..
sing nyilakani kuwi dalan sing nasar ora nganggo paugeran sarengat....mula aja wani wani liwat kono...nadyan liwate nganggo ngebel utawa uluk salam bahayane ora suda...
Asmaraningtyas wrote:dalan sing nyilakani kuwi dalan sing nasar ora nganggo paugeran sarengat....mula aja wani wani liwat kono...nadyan liwate nganggo ngebel utawa uluk salam bahayane ora suda...Ass. Wr. Wb.Tanjakan Gunung Bagus, Desa Giring Kecamatan Paliyan wuih,
gajah-gajah perang… pelanduk nonton saja lah | blog-nya diviarsa
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-3 | blog-nya diviarsa
38628 Huya iku sawijining objèk trans-Neptunus. Huya ditemokaké nalika sasi Maret 2000 déning Ignacio Ferrin, lan diumumaké nalika tanggal 24 Oktober 2000. Huya digolongaké minangka plutino, lan duwé 2:3 résonansi orbital karo Neptunus. Objèk iki dijenengi Huya, sing dijupuk saka Juyá, jeneng déwa udan suku Indian Wayuu saka Amérika Kidul. Jeneng kasebut ditetepaké déning Persatuan Astronomi Internasional nalika sasi Agustus 2003.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.45, 14 Maret 2013.
“ngangsu warih buthek” neng njaba, tinimbang ngangsu warih bening neng omahe dewe. Rahayu nir ing rubeda, kalis ing sambekala
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Pamuji Rahayu, kadhang mas Sabdalangit yang saya hormati,
Maturnuwun mas Sabdalangit atas atensi panjenengan,
Desember 22, 2011 pada 8:08 pm Alas ketonggo sampun di pun paving radosanipun,engkang dereng di dandosi jalan nuju EYANG UMBUL JAMBE.
Januari 10, 2012 pada 9:18 am Rahayu Kakangmas sedoyo ingkang sampun paringi informasi. Mugi-mugi warisan leluhur meniko mboten dipun laleake generasi penerus ing tembe. Suwun.
Juni 17, 2009 pada 12:47 pm pamuji rahayu.., matur sembah nuwun
sedulur sinarawedhi disini.., salam sihkatresna … rehne sampun dangu mboten pinarak dumateng paseban panjenengan kangmas…, rahayu..,
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
MONGGO MENAWI KERSONYUWUN NGAPUNTEN MBOK BILIH MBOTENDADOS REMEN ING PENGGALIHNUWUN 1
saged kulo kirim ten dalem pak sumartono. alamatipun pundi pak ?
gusnav faifan (2011-05-05 5:00 AM)
opo iki,.ndeso,.. heryantoWargaLokasi : Dsn, Mulo RT 05 RW 05 Kec. Wonosari Kab. Gunung KidulReputation : 0
Kinanthi iku salah sijiné tembang macapat kang umume dienggo nggambaraké rasa seneng, katresnan, lankawicaksanan. Kinanthi bisa nduwé arti gegandhèngan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhèngaké kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong lanang kang lagi déwasa, kinanthi kanggo wanita.
Metrum[besut | besut sumber]
Kinanthi kaangit seka nem gatra (larik) saben pada (bait).
Tuladha 1[besut | besut sumber]
Tuladha liya[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kinanthi&oldid=1115832"	Kategori: Sekar alitMacapatRintisan mawa topik sastra	Menu navigasi
lha sing weruh kan embah mu tho…
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Salam Pamuji Rahayu Mas Hadi Wirojati 🙂
isi blog kangmas ratana…, matur sembah nuwun atas pangeling penjenengan.. mugya tansah saged ngupaya apa yang panjenengan
ya kangmas…, mugya panjenengan kanthi renaning
asma Ki Ageng Mertandaka. Ki Ageng Mertandaka punika seneng
mangembara, ansale mangembara mboten piyambekan. Ing wekdal punika Ki
Angeng Mertandaka kaliyan rombongane badhe mangembara, nanging dereng
ngertos tujuane. Ing salah sawijining ndalu Ki Ageng Mertandaka angsal wangsit saking ngimpi. Wangsitipun inggih punika, Ki Ageng
Mertandaka kaliyan rombongan supados mangembara dateng arah ngilen teng alas.
wangsit, Ki Ageng Mertandaka kaliyan rombongan langsung kesah
mangembara dateng ngilen. Sesampunipun mlampah tebih lan sampun
ingkang teksih rungkud. Teng alas punika Ki Ageng kaliyan rombongan
teras mbabad alas kangge panggenan ngaso. Siang ndalu sami myambut
damel mbabad alas, mboten ngraosaken sayah. Salebeting ngaso nggene
nyambet damel, Ki Ageng Mertandaka lan rombongan nggene lenggah
kaliyan jajar utawi jejer kaliyan omong omongan tentang
kaliyan rombongan nggene lenggah jajar, teng panggenan ingkang
mbabad alas ndadosaken di asmani Kalijajar, saking tembung kaliyan
jajar, lan saniki dados Kalikajar. Salebeting sare Ki Ageng
Mertandaka angsal wangsit malih saking ngimpinipun puniko Ki Ageng
Mertandaka supados damel dusun ing panggenan punika kaliyan rombongan
lan netep teng panggenan ingkang kasilo saking mbabad alas punika,
manut wangsite. Teras Ki Ageng Mertandaka ndamel dusun ing mriko lan
dusun, dereng wonten sumber toyane. Rombongane Ki Ageng Mertandaka
bingung, amargi mboten wonten toya. Samenika Ki Agen Mertandaka saweg
mlampah-mlampah teng wilayah dusun,lan manggihi cahaya ingkang padang
sanget, teras di caketi teng Ki Ageng, sesampune di tingali, jebule
niku cahaya toya ingkang bening lan resik ingkang ngendong utawo
kang biasa kasebur belik.Sesampunipun Ki Ageng ngabaraken dateng
rombonganipun, supados ngangge toya punika kangge kepreluan
sedinten-dinten. Ngantos saniki belik punika teksih dingge ing warga
Sesampune netep, Ki Ageng Mertandaka ing dusun Kalikajar punika kathah keturunan, ingkang
dusun Kalikajar, Kec. Kaligondang, Kab. Purbalingga punika di percaya
keturunan saking Ki Ageng Mertandaka ingkang saking Purwareja. Cariyos
saking desa Kalikajar. Posted in Cerita Rakyat
Reaksi: No Response to "Asal Usul Dusun Kalikajar Kec. Kaligondang, Kab. Purbalingga"
punika menawi badhe ngemah-emahaken putra-putrinipun tiyang sepuh raket ing budaya
bebet, bobot, kaserat dening mas Ngabehi Sudirohusodo
Paragraf 3. Tujuan bibit, bebet, bobot, supados ing tembe
Paragraf 4. Menawari badhe milih jodho kedah teliti saestu
bebet, bobot, saged kangge nambahi kawruh ing jaman samenika
bibit, bebet, bobot, sampun katinggalan jaman,
b. Bebrayan adhedhasar bibit, bebet, bobot
namung kangge suri tuladha supaya, mboten ngremehaken tiyang jejodhohan 4. Kula kinten
bibit, bebet, bobot punika taksih perlu ing jaman samenika, amarga menawi badhe
Maleman Dhek wingi biyung menyang pasar arep tetuku kanggo maleman, ana kobis,
iwak, malah olehe tuku pitik nganti papat. Pitik mau sing kanggo maleman wis
telu. Aku sing seneng, bakal mangan enak, bakal mangan nganggo lawuh iwak
pitik. Pitik mau dibelehake marang Pak Modin. Pitik sing wis mati mau dhisike
digrujug nganggo wedang umob mula gampang dibuti wulune. Kae pitike saiki lagi
dibubuti yu Suminem, ah melas pitike.
sing seneng, pitik sing cilik, dibeleh. Upama maleman iku tanpa iwak pitik, apa
maleman mesthi mbeleh pitik, upaya ora mbeleh pitik apa ora kena. Tradisi iku
kula ngaturi uninga, menawi tanpa alangan satunggal / punapa,
Bapak Gunakarya ing Purwokerto, wondene ijab paningkahipun kapanggih ing griya
kula kampung Jln. Pemuda No. 1 Rembang.
punika, menawi ndadosaken dhanganing penggalih benjing dinten Minggu Legi,
kasebat ing nginggil wanci tabuh 09.00 WIB enjing. Panjenengan sekaliyan kula
suwun rawuh ing griya kula, keperenga paring berkah pangestu wilujeng dhumateng
sanget ing pangajeng-ajeng kala mangga rawuh Panjenengan sekaliyan.
b. Ethok-ethok (tetironing) g. Njupuk anake wong
1. a. Amarga garwanipun badhe dipun rebat Prabu
Prabu Gupala dipun untir ngantos tugel, lan Prabu Gupala dipun banting pecah
polonipun dipun buwang ngidul dados Gunung Kapur.
VII – IX dipun klompokaken wonten Aula. Sekolah ndhatengaken polisi petugas
Pak Wignya omahe ing desa badran, saka kutha Salatiga
watara telung kilo. Jenenge mono Wignya taruna, nanging amarga dhemen nyuling,
wong-wong yen nyeluk Wignya suling. Sulinge Pak
Wignya ora weton toko, nanging anggone gawe dhewe. Sing digawe pring wuluh,
dibolongi, sanajan mangkonoa, yen sing nyuling Pak Wignya linga kapenak
dirungokake, yen nyuling Pak Wignya ora nganggo wayah, esuk, awan, sore utawa
sing rumangsa kebudegen malah pada seneng ngrungokake. Aku dhewe wis nyoba
ketiga larang banyu 4. Pangerten iku perlu banget
2. Mrica kecut à sauni-unimu (wuni)
endahing pribadi lan bisa mengerti sapa ta sajatine aku, kowe lan apa sing kok
kaping pira awake dhewe pada ngaca. Apa bae sing bisa dideleng yen padha ngaca
njanba, ujur, jiwa lan ragane. Banjur pada weruh sapa ta aku kowe lan apa bae
Macanan Awan-awan Tarja dolan menyang omahe Tarman. Tarman lagi bae
bubar mangan. Man, Man, kowe lagi apa, Man? Yen nganggur ayo padha dolanan, dolanan apa Ja?. Ayo padha jaranan. Ah,
emoh, Ja, panas-panas teka jaranan. Mengko aku disrengeni, yen macanan aku hiya
gelem. Hiya, apa padha macanan,
bae, lo, Ja. Wis ayu Man. Nanging aja nakalan, lo.
Bocah loro mau nuli padha macanan, Tarja bola-bali pijer kalah bae, atine
nganti jengkel calathune: Man, uwis, man uwis, saiki wis sore, ayo padha bubar,
Daknyana, uwis nyata, dhemen nyikara, jaran nyepak arep
nyoba, arep nyonto, gelem nyunggi. Uwis nyrempet, guneman nylekit ngajak,
1. Ratune utama, patihe becik,
lan rakyate hiya becik nanging wong ala saya akeh kang ngganggu wong sanagara,
1. a. Dinten suka panarimah (dinten atur panuwun =
anak, putu, buyut dinten punika sami wangsul dhateng dalemipun
amargi, kita kedah matur panuwun dhateng gusti awit sampun maringi panenan
b. Tembung basa yen diwulu unine kepriye?
5. a. Sapa asmame aji Majapahit kang pungkasan
7. a. Anggonmu ngukur jujul, lo Fi!
mbelani bebener punika mulya, lan tumindaka apa bae kang
senajan wis tenata yen ora ngerti empan papan iku ala banget
omong, omongane nglantur rana rene, sing pinter mung meneng ethok-ethok
1. a. Kagungn putra tiga, inggih punika Anjani,
Astagina wujude kaca utaw cermin, lan bisa ndeleng mobah musiking jagad lan
diwenehake Anjani. Adhi-adhine kepengin nyilih namun Anjani ora pareng, banjur
dadi regejegn. Resi Gotama takon marang Dewi Windradi sapa sing maringi Cupu
Manik iku nanging Dewi Windradi meneng bae banjur disabda dadi Watu (reca).
Beksan Remo, Beksan Gaya Surakarta, Yogyakrta topeng dll
gandrung dhateng kabudayan Jawi tiyang Jawa kesupen dhateng kabudayanipun
Din, Din, ayo padha mancing, Din! Ayo Min, entenana
dhisik ya, aku ndak njupuk pancing dhisik, wis ayo Min. Ngati-ati lo, Din
Wah. Din kaline kathik rada banjir. O, Min kepisku keri,
Kuwe gampang bae, Din mengko yen kowe oleh, dicampur bae
ing kepisku kene. Hiya yen mengkono, anu Min, aku ndak mancing ing kene bae,
Hiya, Din, sing ngati-ati ya, adhuh cilaka aku Din,
pancingku ilang, kenure pedhot kirane iki digeret iwak badher utawa tageh.
Ah, kojur aku, Min, pancingku ilang, kenurku entek,
Kae lo, keli kampul-kampul, wis, Din uwis ayo padha mulih
bae, pancen hiya begjaku uga begjamu, arep lwuh iwak ora sida.
2. a. Aja seneng gawe sengsarane wong liy
d. Apa kowe melu gawe banjir uga?
c. Banas, bogem, menor, mawar,
ngirim cerkak 10 judul dipun kirim wonten koran-koran nanging mboten wonten
1. a. Mangana sawarege f. Kresna triwikrama sagunung gedhene
karo bocah neson h. Iki gambarane sapa?
diwelasi i. Bareng bijine apik Sardi jogedan
nata lelana ing taman d. 1. Koja
2. Aku mrelokake barang iki 2. Juwita ora kena lung saiki!
3. Pakryan bpakku misymina 3. Becik ora kok tindakake ya!
2. Uwuh-uwuh iki jupukna! 2. Muga-muga aku lulus ujian
3. Klambi iki jupuken 3. Panyuwunku supaya aku wicaksana
2. Apa sida tindak Jakarta 2. Saiba larane bocah kuwi
3. Genea kowe dolan bae! 3. Sawise dikandhni saiki wis mendha
2. a. Aku njaluk warh ya! g. Kula badhe sowan eyang
b. Kula nyuwun warah, nggih! h. Aku ngundang kancaku
c. Bapak mundhut priksa i. Dalem ngaturi rawoh, Ibu
d. Kapan kowe teka? j. Bapak nimbali dalem?
e. Kula napa sampeyan dhateng? k. Aku lunga pasar
f. Kala punapa panjenengan rawuh l. Simbah tindak pasar.
tuntun, dipun pituturi tiyang sepuh, menawi dados murid dipun tuntun guru
adil, Pandhawa kaleh main dhadhu lan kedah kesah 12 taun
1. a. Temu, dlingo, bengle, adas – lan
Dasarata duwe mitra yaiku Manuk Jatyu, nalik Dewi Sint didhusta Rahwana, Jatayu
ngrebut nganti direwangi toh pati. Prabu Rama lan Lesmana ketemu Jatayu kang
awujud gapura padhuraksa sing digawe saka watu andhesit lan bata. Miturut
laporan taun 1907 biyene ana gapura cacah telu, saiki mung kari loro sing isih katon
wutuh. Gapura kang ginawe saka bata mapane ana ing sisih lor sing saiki
mung kari tilase wae. Ing gapura bata mau tinemu tulisan kanthi angka
(1404 M). Dene gapura loro kang ginawe saka watu andhesit antarane siji lan
sijine dohe watara 80 meter. Nalika ndhudhuk (ekskavasi) ing kiwa tengene
wewangunan gapura ana struktur wangunan bata pager bata kang nyambung antarane
gapura siji lan sijine. Saliyane pager bata uga ditemokake lingga, reca Dwarapala,
Jaladara, kang digawe saka watu andhesit, lan gentha saka prunggu. Ing
lawanging gapura I, tinemu candrasengkala “Brahmana – Nora – Kaya – Bhumi kang ateges taun 1307 Ç (1385 M). Gunane
gapura iki minangka plawangan mlebu tumuju menyang wewengkon Perdikan (sima)
Wwatan. Gapura I nduweni ukuran ujure 12,51 m, alange 5,19 m, lan dhuwure 9,75
m. Adhepe lawang gapura iki ngetan – ngulon. Gapura II
wujude luwih cilik tinimbang gapura I kanthi ukuran ujure 6,86 m, alange 3,40 m
lan dhuwure 7,19 m. Digawe saka watu andhesit, ing gapura II ora tinemu angka taun, nanging ing sacedhake gapura II
tinemu tilase wewangunan kang ngemu angka taun 1378 Ç ( 1456 M). Kanthi
katrangan kasebut ateges nganti taun 1456 M gapura Jedhong isih digunakake. Negara
anggone ndandani utawa mbangun (pemugaran) candhi iki diwiwiti ing taun 1992 /
1993 nganti taun 2004. Pambangune candhi iku dilaksanakake dening Proyek Pembinaan
Peninggalan Sejarah dan Purbakala Jawa Timur. Katrangan bab Candhi
Jedhong diweruhi saka anane prasasti kang wis ditemokake. Prasasti iku minangka
bukti awujud tulisan (utawa gambar) saka jaman kuna sing bisa menehi katrangan
ngenani kedadean ing jaman kuna, asal-usul ratu utawa paraga utawa genealogi,
lan uga penanggalan. Prasasti kang ngemot Jedhong kang wis kasil diwaca dening
ahli epigrafi ana 12. Epigrafi yaiku sempalaning ngelmu arkeologi yang naliti
ngenani situs Jedhong dening sarjana sujana epigrafi diwenehi jeneng utawa diwenehi
kodhe Jedhong I – XII. 1. Prasasti Tulangan (Jedhong I), digawe saka
Kuna ditemokake ing wewengkon Jedhong (Brandes 1913, Naersen 1938). Situs
Jedhong wis ana wiwit taun 832 Ç (910 M) jalaran ing wektu iku Jedhong
wis dadi desa perdikan (sima) Tulangan. Jeneng Tulangan mujudake jeneng awal
saka Jedhong. Wektu kang dadi ratu yaiku Prabu Dyah Balitung (898 – 913 M) ing negara
2. Prasasti Kembang Sri (Jedhong II), nganggo
aksara lan basa Jawa Kuna, taun 848 Ç ( 926 M) kang isine ngandharake Prabu Rakai
Layang Dyah Tulodhong, kang mrentah Mataram Kuna, taun 920 – 928 M ngganti
jeneng Jedhong dadi Kambang Sri. 3. Prasasti Kembang Sri II (Jedhong III), digawe
saka watu, nganggo saksara lan basa Jawa Kuna, kang nduweni angka taun 850 Ç
(928 M)(Verbeek 1891). ing wektu iku bebarengan karo paprentahane ratu Prabu
Mpu Sendhok ing Jawa Wetan, taun 929 – 948 M.
Kraton Mataram Kuna wis ngalih saka Jawa Tengah menyang Jawa Wetan. Pepuntone saka prasasti loro mau : Prabu Tulodhong mrentah Mataram Kuna ing
Jawa Tengah, dene Prabu Mpu Sendhok mrentah Mataram Kuna ing Jawa Wetan.Ing
wektu iku situs Jedhong isih dijenengake Kambang Sri. Data liyane nerangake yen
situs Jedhong wis dadi desa perdikan kang didjenengake Tulangan, sateruse banjur
diowahi dadi Kambang Sri. 4. Prasasti Jedhong IV , digawe saka watu, aksara
lan basa Jawa Kuna, nganggo angka taun 1041 Ç ( 1119 M) (Knebel 1907) nalika paprentahane Ratu Prabu Bameswara ing Panjalu. 5. Prasasti Jedhong V lan Va kang ginawe saka watu,
nganggo aksara lan basa Jawa Kuna, kang nduweni angka taun 1161 Ç ( 1239
M) (Verbeek 1888) . Ing wektu iku ateges kang nyekel negara Anusapati saka
Singasari (Hasan Djafar 1978) wewengkon negara Singasari nganti tumeka ing kene. Prasasti Jedhong Va
nduweni angka taun 1169 Ç (1247 M), uga ing wektu paprentahane Anusapati ing
Singasari. 6. Prasasti Jedhong VI digawe saka bata, nganggo
aksara lan basa Jawa Kuna, nduweni angka taun 1198 Ç (1276 M) (Verbeek 1891)
ing wektu paprentahane Prabu Kertanegara (1268 – 1291 M ) saka Singasari.
7. Prasasti Jedhong VII lan VIII digawe saka watu,
nganggo aksara lan basa Jawa Kuna, nduweni angka taun 1237 Ç (1315 M)
(Bosch 1918) lan taun 1248 Ç (1326 M) (Knebel 1927) ing wektu paprentahane Ratu
8. Prasasati Jedhong (?) saka watu putih, nganggo
aksara lan basa Jawa Kuna, nduweni angka taun 1270 Ç (1348 M) sing diukir ana
aksara lan basa Jawa Kuna, karo-karone ngemot angka taun 1298 Ç (1376 M)
(Krom 1911) lan taun 1307 Ç ( 1385 M)(TBG XLVII, 1954) ateges nalika diprentah dening Prabu Hayam
Wuruk ing Majapait. Prasasti kasebut ditemokake sacedhake gapura I ngemot inskripsi
– Nora – Kaya – Bumi ( 1307 Ç (1385 M) (Brandes 1888).
10. Prasasti Jedhong XI lan XII, digawe saka watu,
loro-lorone ngemot angka taun 1350 Ç ( 1428 M) (Krom 1915) lan taun 1378 Ç (
1456 M) (Verbeek 1891) nalika paprentahane Bhre Hyang
Kuna nganti tekan Majapait. Saliyane prasasti-prasasti ing dhuwur iku Negarakretagama ngemot :
Tembung wotan saiki dadi arane desa kang dadi papane candhi Jedhong yaiku
menyang candhi Jedhong, gampang. Saka pratelon Gempol, Pasuruan tindak ngulon.
Ngliwati Pusdik Kapulisen Watukosek, ngulon. Banjur mlebu menyang Lingkungan
Industri Ngoro. Saka LIK (Lingkungan Industri) metu maneh tumuju menyang desa
sopo sing asem? aku yo ra mudeng kok…
Assalamu’alaikum Wr. Wb
saha hidayahipun Gusti ingkang Mahasuci mugi tansah tunendhak lan kasarira kita
atur, mangga kita sedaya tansah hangonjukaken puja astawa puji astuti raos
syukur wonten ngarsanipun Allah SWT, pangeran ingkang Mahawikan, dene kita
sedaya tansah pinaringan kesarasan sami saged rawuh wonten dalemipun Bapak saha
ingkang sampun panjenengan utus ngaturaken serat sedahan/ ulem dumateng sanak
sederek panjengan sedaya sampun kaaturaken. Menawi wonten kathah
Mbah, sampeyan iki aneh-aneh ae, yo mati kucing sampeyan, kucing kok di kumbah ambek rinso?', Tapi si mbah tetep mempeng ae..
Singkat crito, pak Joko tetep ngedoli rinsone..
Mene isuk, SiMbah teko maneh nang tokone Pak Joko,
'Yok opo kucing-e sampeyan mbah ?',
'Lha, tenan tho? Sampeyan iki diomongi ora ngandel, gak iso kucing dikumbah rinso iku Mbah....',
'Tapi kucingku iku mati dudu mergo tak kumbah rinso, wong mari tak kumbah isik urip kok....',
'Lha terus, matine opo o??' takone Pak
sing kelingan, simpenan panganan arek sentioso ono nang jero gerobok ofis mu.biskut mayat totol kopi cepres enak lho time udhan deres..
Selasa, November 24, 2009 3:55:00 PTG
Nampa, ID Jalapenos Bar And Grill
Senajan koyo ngono, poro santri ora usah do cilik ati
Maos Naskah Cithak II, 2 sks (G5)
Maos Naskah Cithak II, 2 sks (G6)
Filologi Jawi III, 2 sks (G5)
Filologi Jawi III, 2 sks (G6)
Filologi Jawi III, 2 sks (A2)
Maos Naskah Jawi I, 2 sks (B3)
Maos Naskah Jawi I, 2 sks (B4)
Maos Naskah Jawi I, 2 sks (G5)
learning Maos Naskah Jawi Cithak: Materi Kuliah Maos Naskah Jawi Cithak I (
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 14 Sèptèmber 2016.
Nampa — Original name in latin Nampa Name in other language Nampa, namba, aydahw, nampa, aydahw, nan pa, nanpa,
nyuwun pirso menopo Mas Martono kagungan ALBUM NOKOES FAMILY lagunipun YANG PERTAMA ingkang nyanyi CHICHA
Gusti ingkang murbeng dumadi, amargi kulo saged panggih kalian blog meniko...tengs..nywun sewu mas sak
Ngurip-urip Basa Jawa: NINI THOWOK, DOLANAN SING MUNG KARI DONGENG
NINI THOWOK, DOLANAN SING MUNG KARI DONGENG
Ni Thowong utawa Nini Thowok iku dolanan bocah sing saiki mung kari dadi dongengan. Tembung Nini Thowok malah kondhang dadi brand mark sawijining seniman misuwur yaiku Didik Nini Thowok saka Ngayojakarta Hadiningrat. Apa ta Nini Thowok iku ?Dhek jaman biyen nalika wancine padhang rembulan bocah-bocah padha metu dolanan . Enom tuwa padha metu menyang latar. Ana sing mung lungguhan wae, ana sing gobag, ana sing jelungan, ana sing jamuran lan ana sing padha tetembangan. Pancen swasanane endah tenan. Dhasare latare jembar, tur mangsa ketiga , mula akeh bocah sing padha dolanan. Salah sijine dolanan bocah ya iku Ni Thowong utawa Nini Thowok. Dolanan iki mligine kanggo bocah-bocah wadon . Sasuwene dolanan, diselingi lelagon. Sing paling dhisik yaiku golek icir karo siwur. Barang loro iku mau kudu anggone nyolong menyang tangga teparo. Terkadhang anggone nyolong nganti teka liya desa utawa liya kampung. Sabisa-bisa wong sing dicolongi kudu sing lantap. Supaya menawa weruh barang iku mau duweke enggal-enggal nesu, dadi Ni Thowong enggal dadi. Icir lan siwur mau banjur didandani . Munguh reroncen lan patrape anggone ndandani panjenengan mrikasi gambar.Siwure kudu disaput atal, banjur kagantha peprincene rai utawa pepaesan kaya penganten. Sing kanggo paes yaiku : kunir, enjet lan angus. Bolongane siwur ditutp merang lan dikebaki kembang-kembangan lan gegodhongan. Gulu pengkune icir dilapis merang, bau lan tangane uga kagawe saka merang. Mungguhj trape sandhangan uga kaya caraning manungsa. Malah ana sandhangan sing digawe saka srwa-sruwine sutra, plangi, cindhe polos lan liya-liyane.Sawise rampung anggone ndandani, bakda surup diusung bocah wadon akeh, digawa menyang panggonan kang angker utawa wingit sarta dietutake karo kutug. Sasuwene mlaku nganggo tetembangan mangkene :Lagu 1.Padha mbuwang bocah bajang, rambute arang abang ( X sawatara ).Katerangan :Sawise teka ing panggonan, Ni Thowong karo kutug ditinggal, mungguh suwene anggone ninggal watara setengah utawa telung prapat jam, sarta tansah diulat-ulati saka kadohan , kuwatir mbokmenawa ana sing melik marang sandhangane Ni Thowong. Lan salawase iku ana sing nggawe anak-anakane Ni Thowong. Sing digawe yaiku gandhik sing diblebed pipih kaya carane bayi digedhong. Yen wis rampung banjur kasedhiyakake ana papan sing arep dienggoni dikantheni pengilon. Bareng bocah-bocah arep njupuk Ni Thowong banjur ditembangi mangkene :Lagu 2 :
Setakane papan wengkune icir dicekeli bocah akeh, lan semu diumbul-umbulake sarta diobah-obahake. Bocah-bocah mau karo tetembanga mangkene :Lagu 3 : Bageya, bageya mbok lara kang lagi teka . ( X sawatara ).Katerangan :Sawise rada suwe , banjur ganti lagu kayadene ing ngisor iki. Mangkono siji-sijine lagu anggone nembangake nganti sajelehe.Lagu 4 :Ni thowong, ni thowong, gayer-gayer
royo-royo tak sengguh penganten anyar,Cah angon, cah angon penekna blimbing kuwe,Lunyu-lunyu peneken dinggo masuh dodotira,Dodotira, kumitir bedhahing pinggir,Domana, jlumatana, dinggo seba mengko sore,Pupung gedhe rembulane,Pupung jembar kalangane, Ya suraka, surak iye. ( X sawatawis ).Lagu 6 :Ilir-ilir gunanthi,Sabuk cindhe lir gunanthi,Gilang-gilang layone,Layone putra ugung,Ugung dening
sawiyah. ( X sawatawis ).Lagu 10 :Wong ayu, pilisa kunir apu,Anjelirat, anjelirit, wong ayu ngadhanga dalan,
disambung lagu-lagu liyane, malah-malah sing nduwe gong (gamelan) banjur digameli, digerongi dening bocah-bocah mau. Dene katone yen wis ndadi, rasane nyang tangan antep, njumbule Ni Thowong kaya dene tangan sing njumbulake. Rasa-rasane upama nalika njumbul diculake kaya dene mumbul teka awang-awang. Apa maneh yen pancen wis ndadi, sing dicekel sondere. Malah yen wis kesel anggone nyekeli, banjur bangkekane Ni Thowong dicencang ngiwa nengen ing cagak utawa wit-witan. Ing kono yektine bias njondhil-njondhil dhewe.Mungguh sasuwene ndadi, upama ana bocah sing gelem nyolong gandhik anak-anakane , polahe Ni Thowong kaya dene wong nesu. Upama ana bocah methik godhong rong lembar, banjur dikongkon mbadhe godhong endi sing anggone methik sing utawa sing kari, iku bisa ndumuk sarana sirahe.Penget :Sasuwene Ni Thwong digawe, ora kena pisan-pisan dicekel bocah lanang, sarta kutuge tansah nglandheng.Tembung :Icir = bangsane wuwu dawa.Miyagah = nindakake
awujud sutra abang kekembangan.Gandhik = watu gilig dianggo nggerus utawa mipis.Gedhong = jarit kang kanggo mblebet bayi.Sondher =sampur kanggo njoged ditalekake ing bangkekan.Sumber : Serat Lagu Bocah-bocah (
Pak Ugeng, ngengetaken nalika kula taksih alit.Rumiyin lelagonipun jamuran, lare jaler estri sami dolanan pas padhang bulan, lan boten wonten kedadosan punapa-punapa.Bapak ibu lenggah mirsani lare ingkang dolanan kalawau,kadosipun kasengsem tingkahipun lare-lare.Dene dolanan Nini Thowok ing tlatah kula boten kepireng, manut ibu wonten rikala ibu taksih timur.Bab tembang pangiring sampun kathah ingkang kesupen, sanes wekdal sinau ngiras nglela ledhung putu, nuwun.
Mangga pak Pur, kula pikantuk dongengan punika saking swargi mbah Ngatun. lare-lare uger sampun wanci sonten punika sami nglempak wonten daleminpun lajeng dipun dongeni.Priyantun sanesipun ingkang ngersakaken dhawuh, sumangga.
ngono tow..Mbok jeneng e diganti kangphone karo mbakphone wae!
nganggo iPhoeng.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
dolananmu gatget kang?,leh ku ngelumpukke duit nganti direwangi poso awan bengi niki kang... hahahaha... basan duwe sempet bingung carane nganggo...
sajake ana sik ngrasani kie,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M).
Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M).
Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).
Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M).
Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa (942-954 M).
Limbur Kancana,putera no. 11,(954-964 M).
Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).
Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
2. Wong loro sing mlaku mrene kae wis lulus S2.
3. Wong sing mangkul pethi kae, nggawakke barange ibu.
4. Sapa sing sinaune mempeng bakal keturutan karepe.
6. Priyantun ingkang ngagem jas menika dhirektur pabrik waja.
7. Barang-barang ingkang boten pajeng dipunsade, dipunwangsulaken dhateng pabrik.
8. Kawula ingkang bekti dhumateng Pangeran, bakal dipunuji dening Gusti. 9. Rasukan ingkang sampun boten cekap dipunsukakaken korban bencana alam.
sesulih sadhengah (kata ganti sembarang, pronomina indefinitif): sing sapa wonge, sapa wae, apa-apa, apa wae,
pira-pira, pira wae, samubarang, sawijining,
satunggaling, 1. Cathetana sapa-sapa sing arep kokundang.
4. Yen barange kaya ngene pira-pira aku gelem nampa.
5. Yen barange kaya ngene pira wae aku gelem nampa.
6. Kula aturi nyatheti sinten-sinten ingkang badhe panjenengan
8. Menawi barangipun kados makaten pinten-pinten kula purun nampi.
kang kumelip ing alam donya mesthi diudaneni dening Kang Maha Kuwasa. 10. Sawijining dina
Tugi : Ah, ya ngeneh iki man, wong ora nduwe
gendhenge, nanging garapanku during rampung. Ya pungksane kripik gedhang kripik
Pak Giman : O..ngonoh toh?, ya kaya ngonoh iku
Pak Giman : Direwangi senggut mung gole sega.
Pak Giman : Ya wis ya gi, dek nerusake lakune?
Tugi : Mangga-mangga Kang, nderekake sugeng.
dadi rembugan Pak tugi lan Pak Giman yaiku?
Lakon-lakon kang padha ngglundung, Ngiteri jagat golek upa!
3. Apa tegese tembung “sekenario” tembung ing
maknane ukara kang kacetak miring teks ing duwur iku?
Tradisi iki dewe digelar setaun sepisan ning sasi apit lan saiki digelar ning
omahe kades. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk
godong jati enom sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur. Godong jati iki
njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan. Sakwise
kui kepala desa lan pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan
pecut sing nandani menawa omah kadesa kudu dijogo ben kehindar seko bahaya lan
penyakit. Sakwise rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego
pawarata ing nginggil punika ingkang nedahaken unsur what pundi?
iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen.
diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati
rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga.
iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen
diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom
sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur.
jati iki njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan.
sedadi kec.Panawangan Grobogan. Sabtu, (14/12)
ana salah sawijining murid telpon marang gurune kanggo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake
ka + nugraha + an d. ka + nugraha
11. A : “Halo …”
Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana
c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?
pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c.
b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan 13. Omongan
B. Sayembara E. Pagelaran wayang C. Berita lelayu
yen di kirata basa yaiku digugu lan ditiru, tegese ……
Bagus taseh mirengaken radio,punika kalebet kaprigelan (ketrampilan) basa
mesthi (2) tetulung (3) ingkang (4) tiyang (5) seneng (6) kancanipun (7) katah
A. Gerah, soca D. Gerah,
palaparan B. Gerah, padaran E. Sakit, samparan
driji manise rinnengga kalpika pepacangan, kanthi ing njero inisial jenengku.
Karya. Suparta brata tembung “ karya. Suparta brata” ing ngandhap penggalan
sore, rumangsa sumpek ana ngomah, aku ngglindingake motorku mubeng- mubeng. Aku
nuju supermarket anyar, sing ketara akeh pengunjunge.
iki peteng banget c. Mau bengi adhem e. Adheme banget
b. Wengi iki adhem anget d. Wengi iki adhem banget
kermt\ b. kuburnK`mt\ c. kubu/rn\
kermt\ e. kuburn k]mt\
“gabah Sinawur”, tegese….
kang ora duwe antepan lan nindakake pagawean kanthi sakepenake dhewe.
kang tansah tumindhak ugal-ugalan, nanging tansah nemu slamet ora nate ketanggor utawa cilaka.
kang nyolong ingon-ingonane liyan kanthi pawadan mangani tandurane.
45. bpkNe[mBrwuhskk[nT/o
ing ngisor iki benerna nganggo basa krama manut unggah-ungguh basa sing bener.
mulih saka sekolah, ora let suwe bapak teka saka kantor.
papat wae kang kawujud cerita rakyat (judule)!
49. m/[konhm=ktSe[kolhjmHeneee[mHsuk¿,nlikm/tinitukusºbini=pºptnK=fiknCnim/[to[noafi[nk=cili[kF[wk¿
kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budya pangekese dur angkara. Terjemahan: Ngelmu itu t...
kok biso koyo ngono piye carane?……carane nggawe poster ning nduwur halaman piye carane?ngesok ajari yo…….boyo bloge jenenge opo?
nulis opo tho ndaaa,, -________- hahahaBalasHapusYonanda Ayu Pawestri21 Mei 2012 18.51hahahaha.. mbuh jank, ak yo ra mudeng nulis opo
Ngurip-urip Basa Jawa: PANDHAWA PUTER PUJA
Anggitan : KGPAA Mangkunagara VII1.Jejer ing negari Astina.Prabu Suyudana miyos ing pancaniti. Ingkang
praja . Dhahyang Drona dhinawuhan andherek, dene Patih Arya Sangkuni dalah para Korawa amung kalilan nguntapaken. Sasampuning dhawuh lajeng kondur angadhaton, Dhahyang Durna andherek srinata. Lajeng bibaran nangkil.2.Madeg ing gupit Mandragini. Sang padniwara Dewi Banowati lenggah ing pananggap prabasuyasa, ingadhep Dewi Lesmanawati
Dhahyang Drona, lajeng pinethuk ing garwa miwah putra. Kekanthen asta lajeng binekta lenggah satata tuwin Dhahyang Drona . Sang nata imbal wacana dhateng garwa tuwin putra kawontenanipun ing pasewakan, lajeng tindak pambojanan. Sasampuning bojana lajeng santun busana, lajeng mijil ing jawi, Dhahyang Drona
ing paseban njawi. Patih Arya Sakuni tuwin para Korawa, R Arya Dursasana, R Kartamarma, R Durmagati, R Citraksa, R Citraksi, R Arya Jayadrata. Ginem : Anggenipun badhe nguntapaken tindakipun sang nata dhateng wana Krendhayana, denira arsa puter puja. Patih Arya Sakuni lajeng dhawuh siyaga, para Korawa sampun
Prabu Jayabirawa miyos pandhapi, ingadhep Patih Siwanda tuwin para punggawa ditya sawatawis. Ginem : Sang Prabu miyarsa warta bilih para ratu ing tanah Jawi sami puter puja wonten ing wana Krendhayana . Sang Prabu kersa angresahi denira sami denira puter puja. Sang nata lajeng animbali punggawa siluman, sampun mangarsa ditya Jaramaya, Doramiya.
ratu tanah Jawi denira sami puter puja wonten ing wana Krendhayana. Ditya seluman lajeng sami pangkat, sang nata kondur angadhaton.Sigeg.Lampahipun para sata Korawa ing Astina, ingkang sami nguntapaken srinata Astina tindak dhateng wana Krendhayana sareng
pratapan Wukir Ratawu. Sang Bagawan Abyasa lenggah ing pacrabakan, ingadhep ingkang wayah R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca miwah panakawan tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk tuwin para cantrik. Ginem : Sang Begawan andangu dhateng kang wayah kekalih. Sami matur uninga lelampahanipun para Pandhawa anggenipun muter puja : Sang bagawan Abyasa dhawuh dhateng R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca kadhawuhan sami mantuk, amit rinilan pangkat ingiring panakawan repat tetiga. Sang Begawan lajeng tindak ing pamelengan.6.Madeg ing wana tarataban. Ditya Jaramaya, Sadumia, Doramiya. Ginem : Anggenipun kautus , gustinipun kadhawuhan angresahi para ratu tanah Jawi ingkang sami puter puja. Mangkana lampahira R Angkawijaa tuwin R Arya Gathutkaca ingiring Kai Semar, Nalagareng, Petruk saya celak lajeng kapapag ditya tetiga. Pasulayaning rembag dados prang rame. Ditya seluman boten saged pejah lajeng krodha anamakaken muksala. R Angkawijaa tuwin R Arya Gathutkaca sareng sami kenging kemayan lajeng dados reca. Kyai Semar, Nalagareng , Petruk sami sumerep bendaranipun dados reca lajeng sami mantuk dhateng Madukara nedya atur pariksa.7.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Suyudana tuwin Dhahyang Drona , Patih
Patih Arya Sakuni lajeng wangsul mantuk dhateng ing nagari Astina tuwin para kadang Korawa lajeng sami pangkat.8.Madeg Sang Bagawan Lanowa, satriya atapa bisu. Lajeng kasaru rawuhipun Sang Prabu Suyudana tuwin Dhahyang Dorna. Sang begawan dinangu kendel datan mangsuli,. Sareng sinerapaken dening Dhahyang Drona matur menggah anggenipun tapa punika perlu napakaken mantu kula nama R Arjuna. Sang Prabu sareng miyarsa aturing sang begawan, Sang Prabu Suyudana langkung krodha. Sang Begawan pinejahan kuwanda muksa, tilar swara angancam benjing prang Bratayudha badhe males. Sang Prabu lajeng andumugekaken anggenipun puter puja.9. Madeg ing Madukara. Raden Arjuna lenggah kaliyan ingkang garwa dewi wara Sumbadra tuwin dewi wara Srikandhi. Kasaru dhatengipun Kyai Lurah Semar, Nalagareng, Petruk sarwi tawan-tawan tangis. Dinangu, matur tiwasing putra R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca, sami dados reca wonten wana tarataban. Awit perang kaliyan ditya seluman, lajeng kenging kemayanipun. R Arjuna sareng miyarsa turira Kyai Semar, Arjuna langkung duka arsa ngupadosi ingkang putra. Lajeng pangkat kadherekaken panakawan repat tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk.10.Sigeg. Ing wana tarataban. Lampahipun R Arjuna kapethukaken dening Sang Hyang Bethari Durga amancala warni pawestri endah kang warni nama Dewi Talimendang. R Arjuna uninga Dewi Talimendang lajeng kasmaran. Sang Dewi dipun ngungrum malajeng, binujung. Sang Dewi babar Sang Hyang Bathari Durga, lajeng paring sabda dhateng R Arjuna kados bantheng. R Arjuna lajeng dados bantheng, nanging meksa ambujung kemawon, sareng enget sumerep wujudipun piyambak lajeng anjetung kendel. Kyai Semar, Nalagareng, Petruk ugi nangis bingung katilapan bendaranipun. Lajeng nedya mantuk, bantheng dhateng ing nagari Dwarawati.11.Madeg ing nagari Dwarawati. Sang Prabu Kresna miyos ing pandhapi ageng, ingadhep ingkang putra R Samba tuwin R Arya Setyaki. Sowanipun Patih Udawa atur uninga ing njawi wonten bantheng ngamuk. Lajeng kapapagaken sang Prabu Kresna. Bantheng lajeng angrungkebi padanipun ingkang raka Prabu Kresna sarwi akathah-kathah. Sang Prabu lajeng ambiyantu mancala warna dados rare bajang nama Jaka Sungkana, bantheng nama bantheng Andini lajeng tinumpakan. Lajeng pangkat dhateng praja Nungsakambang.12.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa miyos ing pandhapi, ingadhep ingkang rayi R Arya Wrekodara , tuwin R Nakula, R Sadewa. Ginem : Sang Prabu arsa puter puja. Sang Prabu Puntadewa dhahwuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara tuwin R Nakula. R Sadewa sami dhinawuhan andherek dhateng ing wana Krendhayana, sampun sami samekta lajeng bidhal.13.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa. Wonten ing ngriku sami amanggih reca gajah pethak, ing nalika samanten patilasanipun R Gajahoya. Sri Puntadewa tuwin para rayi lajeng sami amatrap semadi. Boten antawis dangu rawuhipun Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra amaringaken panetepipun agami, utawi tulus anggenipun angratoni ing nuswa Jawi. Tuwin ungguling Bratayuda ing benjing. Sasampuning dhawuh Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra lajeng sami kondur ing kahyangan. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi sami kondur mring Amarta, lajeng bidhalan.14.Madeg ing nagari Nungsakambang. Sang Prabu Birawa miyos ing pandhapi , ingadhep Patih Siwanda. Kasaru rawuhipun Sang Hyang Bathari Durga, sampun lenggah satata. Ginem : Sang Hyang Bathari Durga paring uninga bilih raden Arjuna sirna. Sang Prabu Birawa suka panggalihipun, Sang Hyang Bathari Durga lajeng kondur
angamuk. Sang Prabu Birawa krodha lajeng medal ing njawi panggih ayun-ayunan prang rame. Patih Siwanda lajeng dados sima gembong, ingaben kaliyan bantheng Andini lajeng babar R Arjuna. Sang Prabu Kresna lajeng angayat cakra, sampun lumepas kenging Prabu Birawa lajeng babar Sang Hyang Kala. Sima gembong kenging lajeng babar Hyang Kalayuwana, lajeng sami muksa dhateng ing kahyangan.15.Madeg Prabu Kresna tuwin R Arjuna. Ginem : Sasirnaning Sang Hyang Kala lajeng ngupadosi para kadang Pandhawa. Sri Kresna tuwin R Arjuna dumugi ing wana tarataban uninga reca kekalih bagus warnanipun, lajeng pinarepekan. Sareng sampun celak lajeng rinuwat, reca kekalih babar R Arya Gathutkaca tuwin R Angkawijaya. Dinangu, matur purwa madya wasana katur ingkang uwa Sri Kresna tuwin rama R Arjuna. Kang putra kekalih lajeng kadhawuhan andherek kondur dhateng nagari Amarta, lajeng sami bidhal.Lampahipun Prabu Kresna, R Arjuna tuwin putra R Angkawijaya R Gathutkaca dumugi ing margi kapanggih ingkang rayi Prabu Puntadewa tuwin kang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa . Ginem : Sri Kresna warta-winartan lejeng ingaturan kondur dhateng nagari Amarta , sadaya lajeng bidhal.16.Madeg ing nagari Astina. Sang Prabu Suyudana miyos ingadhep dhahyang Drona tuwin Patih Arya Sakuni. Ginem : Anggenipun mentas lumampah puter puja tuwin anggenipun mejahi pandhita tapa ingkang boten dosa. Sang Prabu rumaos manggih sesikuning jawata. Sang Nata esmu kaduwung sarta amireng pawartos bilih kadang Pandhawa anggenipun sami lampah puter puja angsal damel. Sri Suyudana lajeng animbali para kadang Korawa. R Arya Dursasana, R Arya Jayadrata, R Kartamarma, R Durmagati, R Citraksa, R Citraksi sampun sowan, lajeng kinen mangarsa. Sang Prabu dhawuh dhateng R Arya Dursasana sakadangira dhinawuhan angrampit ing praja Amarta. Sami sandika lajeng bidhalan, sang nata lajeng kondur ngadhaton.17.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi Prabu Kresna ingadhep para rayi, R Arya Wrekodara, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa tuwin para ;putra santana pepak. Ginem : sang Prabu Puntadewa ngaturaken anggenipun anglampah puter puja nalika wonten Krendhayana. Anggenipun semedi ing ngriku lajeng katurunan Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra andhawuhaken timbalanipun Sang Hyang Girinata. Sri Kresna miyarsa langkung suka ing galih, sang Prabu Kresna ngantos ngaturaken lelampahinipun nalika wonten ing praja Nungsakambang, katur sadaya. Lajeng kasaru gegering njawi dhatengipun para Korawa sami angrampit praja. Sang Prabu Puntadewa dhawuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara dhinawuhan mapag. R Arya Wrekodara lajeng medal njawi, dumugi ing njawi lajeng prang sampak. Para Korawa sami kasor lumajar sar-saran, R Arya Wrekodara lajeng wangsul dhateng pasewakan.18.Madeg Sang Prabu Puntadewa, Prabu Kresna, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa, R Angkawijaya, R Arya Gathutkaca para kadang Pandhawa pepak, tuwin para putra santana. Sowanipun R Arya Wrekodara ingkang mentas saking yuda, sampun lenggah satata. Lajeng mangun bojana andrawina. Tanceb kayon.
APTB itu transportasi umum… bukan pribadi | blog-nya diviarsa
mungkin durung reti bahayane ombak pantai selatan.. perlu ditingkatake leh sosialisasi bahaya mandi ning laut kidul.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: 1 Tewas di Baron, Seorang Hilang di Sundak
bahaya mandi ning laut kidul.. Koq iyo yo kang..Mungkin kurang unggah ungguh karo penghunine segoro
wis neng pinggir wae malah ra bahaya...karo jajan opo tho ngunu pak..!
training software simulasi die casting | blog-nya diviarsa
Sam Wong Writer: Maan Lik, Ye Feng-Jin, Ceng Chun-Hui Cast: Sammo Hung, Sammy Hung, Kane Kosugi, Lau Kar Wing, Yuen Wah, Sam Wong Ming Sing, Sam Wong Ming Sing, … Continue
curhat… alergi susu formula berbasis protein sapi | blog-nya diviarsa
weteng luwe nggolek mangan..wes iki say Hello kok dadi ajang parikan
A: mlaku nang pasar mulute kok menguap, mlakune ketemu wong sarap..ealaaa urip urip, nduwe konco
gawe karo wong ayu..ben kene wes tuek tapi tetep ayu # gak nyambung dot com (-__-”)
A: Nggolek yuyu nemu gentong, mbak ayu bêtise kok gondronk, di cukur donk…
goreng tuke telu, tukue nang warung ngarep..ndas ku wes mulai ngelu, moto ikie yo kriyep kriyep
Saya : Arek cilik di gondol wewe, wewe ne seneng wedokan..aku iki luwe saiki mangan soto dewekan
kutha. Panjenengan isih pirsa negara ngendi wae? [Pupuh 13]
1. lwir niɳ nusa pranusa pramukha
sakahawat / ksoni ri malayu, naɳ jambi mwaɳ palembaɳ karitan i
tumut, kandis kahwas manankabwa ri siyak i rkan / kampar mwan i pane, kampe harw athawe mandahilin i tumihaɳ parllak / mwan i barat.
Pulo pulo liyane kabeh kang kebawah sing paling utama Malayu, Jambi, sarta Palembang, Karitang, ing Toba
Pane. Kampe, Haru, lan maneh Mandailing, ing Tumihang, Perlak, lan ing
Lwas (Los ?) lan Samudra sarta ing Lamuri, Batan, Lampung lan uga
Melayu kabeh wis padha tundhuk. Negara-negara ing Pulo Tanjungnegara; ing Kapuas lan ing Katingan, Sampit, sarta Kota Lingga, ing Kota Waringin, Sambas,sarta ing Lawai.
Ing tanah bawahan Pahang sing utama Hujung Medini (tanah ujung) .
ing Kanjap ing Niran, sapulo kumpul dadi saji..
Landa, lan uga Samadang lan Tirem ora pisah. Ing Sedu, Buruneng, ing Kalka, Saludung, ing Solot, Pasir. Barito, ing
Sawaku, sarta di Tabalung, ing Tunjung
Kutei. Lan ing Malano utamane ing Tanjungpuri.
Ing sawetane tanah Jawa, bakal dicritakake Bali utamane Badahulu lan Lo Gajah. Gurun sarta Sukun, Taliwang, Pulo Sapi, lan
Dompo. Sang Hyang Api, Bima, Seran,
Sarta ing pulo Gurun, sing diarani ing Lombok Mirah (Lombok Abang ?). Lan tumeka ing Sasak
kang subur kaparentah kabeh . Sarta tanah ing Bantalayan sing utama Banatayan lan
Sumba, Solot, Muar. Sarta tumeka
ing Wanda (n), Ambon utawa Maluku, Wanin, ing Seran, ing Timor, lan pulo-pulo
Seleksi by PCMI Bali 2012 | mahayanthi
kebingungan....(ora pamer iki lho....lha ora ono sing gelem nulungi...kok....)Lha..saiki definisi "KEBERHASILAN" iku opo to??? aku dadi bingung....Lulusan cume laude universitas terbaik tapi nulung karo sesama bongso dhewe ra gelem...... njuk piye kuwi (kok aku dadi emosi...???)Opo wong koyo kuwi diarani wong sing
pemagangan di halaman muka dadi kuli neng negorone wong koyo aku ra po2 seng penting ora dadi sampah masarakat lan hasile halal _________________awali
negri tetangga ".................................................................................................. wes nasibku kerjo neng kene pakde neng negoro dewe wes ra di butuhne arep piye meneh koyo
negri tetangga ".................................................................................................. wes nasibku kerjo neng kene pakde neng negoro dewe wes ra di butuhne arep piye meneh koyo mantan presiden habibi kae mlh di butuhne neng jerman :roll:Bukane g di butuhke........sing penting nglakoni disik ae....kabeh kuwi lak nek urung titi mangsane yo urung kepenak.....koyo nek udan ning mongso rendeng lan sak piturute.....Yo wis tak dongake...mugo2 sing dadi impen lan gegayuhan kabeh wae iso
kerjo neng dalam negeri mugi2 yen sampun podo hasil iso melu
Iku foto cilikane sampeyan Kang,,,Saiki
Sugeng Riyadi 1433 H. Nyuwun pangaksama sedaya kalepatan. Riyaya menika kondur Jogja pak? Kula bell panjenengan kok mboten sambung nggih, menapa no hp ipun sampun gantos ( ingkang XL )? Nuwun. Salam.
banyu lan gula.[1] Kopi iki nduwèni kamèmperan karo kopi saka Turki lan Yunani ing babagan kabuketané.[1] Kopi tubruk cukup populèr ing Pulo Jawa lan Bali.[1] Resep saka kopi tubruk iki digawa déning pedagang saka Wétan Tengah menyang Indonésia.[2] Ing Wétan Tengah, kopi tubruk iki dikenal minangka "kopi
alpukat.[2] Kopi tubruk iki umumé diombé bebarengan karo mangan gedhang gorèng.[2] Bab utama sing kudu digatèkaké nalika gawé kopi tubruk yaiku banyu kudu
Black Coffee Wédang kopiWédang kopi iku sajinins ombèn-ombèn sing bahan utamané arupa wiji kopi. Jinis wédang iki werna-werna, antara liya:[1][2] Nggodhog wédang kopi wis dadi kabiasaan padinan ing kutha lan padésan, nanging supaya rasané énak prosès
kanthi nggatèkaké komposisi bubuk kopi lan banyu, ukuran partikel, suhu banyu sing dianggo, metode, lan suwéné nggadhog.[3] Kesalahan sithik waé jroning prosès nggodhog wédang kopi bisa nyebabaké kurang mirasa. Contoné cara nggodhog sing kesuwèn biasané bakal ndadèkaké rasa wédang kopi dadi pait banget.[3]
Jinis wédang kopi Kopi ireng, minangka asil ektraksi langsung saka perebusan wiji kopi sing disajèkaké
Oleng, kopi khas Thailand sing dimasak karo jagung, kacang kedhelé, lan wijèn.[1]
Peran tumrap awakKandhutan kaféin jroning kopi nduwèni èfèk sing bésa-béda tumrap saben wong, sawetara wong ngalami èfèké sacara langsung, déné wong liya ora ngrasa babar pisan. Bab iki kagandhèng marang sipat génétika sing diduwèni saben individu lan kamampuan metabolisme awak jroning nyerna kaféin.[4] Metabolisme kaféin kedadéyan kanthi pitulung ènzim sitokrom P450 1A2 (CYP1A2). Ana rong tipe ènzim, yaiku CYP1A2-1 lan CYP1A2-1.[5] Wong sing nduwèni ènzim CYP1A2-1 mampu mematabolisme kaféin kanthi cepet lan
aturan larangan merokok tidak berlaku di DPR… | blog-nya diviarsa
Penghubi rum ah-baru : “Mangga”, sampeyan tiyang pundi?
Pemimpin Upacara : “Kula tiyang dusun …. “
Penghuni rumah-baru : “Sampeyan ajeng punapa ?
Pemimpin Upacara : “Kula bade pados ngenger- an Tiyang sugih waras
Ngurip-urip Basa Jawa: KETHEK LAN WOH SARANGAN
Ana kethek siji, cukat colot – colotan ing suketan, nemu woh sarangan siji isih ana klokopane. Enggal lungguh banjur dikrakoti, murih ilanging klokopane, kenaa dipangan isine kang enak . ananging sarehne untune cilik – cilik, rekasa anggone ngonceki, bareng nandhes ing cangkok, panyakote rada mrengut. Panunggalane sasuwene ngawasake, nuli anguwuh semu ngerang-erang : “ He, gentho cilik, mangsa bisaa kalakon gawemu, rembugku, uwisana. “
Ananging ciptane kang diuwuh, yen daktemeni murih ilanging klokopan lan cangkoke, iba legine isine.
Pangerang –erange panunggalane mau ora dipaelu, meksa nemen anggone nyakoti. Ora antara suwe pagaweane uwis, netepi pangarep – arepe, sarta andadekake bungahe isine putih lan isih becik , banjur dipangan mesthi legi rasane, awit wus nglakoni kangelane.
Eliding dongeng mangkene : mungguh wong mbudi kawruh iya mangkono uga, wiwitane angel. Nanging yen ditabereni ing pamarsudi, pakolehe agawe kabegjan.
mrengut = ora bening polatane (rada nepsu)
nandhes = nganti jero tumamane, tekan ing dhasar.
diuwuh-uwuhi = diceluk, diundang kanthi swara seru.
mbudi kawruh = ngudi kawruh, golek ngelmu.
Ing ngisor iki ana dongeng kewan utawa fabel sawetara. Yen kepingin maca kliken ana kene, irah-irahane :
1. ASU LAN MACAN TUTUL2. SUPATANE MACAN TUTUL3. ASU LAN KUCING LANANG4. KUWUK LAN MANUK CANGAK
OthersHarga Obeng Ketok Tekiro 8mmharga obeng ketok tekiro 8mmPencarian harga obeng ketok tekiro 8
penguasa loro jaman iku yaiku kadipaten Paranggaruda lan kadipaten Carangsoka.
Kadipaten Paranggaruda dipimpin Adipati Yudhapati, wilayahe saka kali Juwana
mengidul nganti pegunungan gamping lor batesan karo wilayah kabupaten Grobogan.
Sawetara iku, kadipaten Carangsoka dipimpin dening adipati Puspa
Andungjaya, wilayahe saka lor kali Juwana nganti Pantai Lor Jawa Tengah bagian
Wetan. Adipati Carangsoka nduwe anak wadon jenenge Rara Rayungwulan.
Kacarita, lelorone kadipaten iku urip rukun padha ngurmati siji lan
sijine. Kanggo nglestarekake pasedulurane, penguasa kadipaten sarujuk ndaupake
Paranggaruda ngirim utusane nglamar Rara Rayungwulan, putrine Adipati
Carangsoka. Lamarane ditampa, nanging calon penganten putrid njaluk bebana
supaya ing acara pahargyan boja wiwaha dhaup dimeriahake pagelaran wayang
Kanggo nglurusake bebana iku Adipati Paranggaruda yaiku Adipati
Yudhapati nugasake Yuyurumpung, penggedhe ing Paranggaruda. Kanggo
nglaksanakake tugase, Yuyurumpung niat nglumpuhake wibawa kadipaten Carangsoka
Pusaka loro kasil kajupuk kanthi bantuan Sondong Majeruk, wong sekti ing
Yudhapati rumengsa diasorake, akhire mutusake memungsuhan karo
adhipati puspa andungjaya. Kadipaten loro sing rikala semana urip rukun akhire
perang. Ana ing paperangan iku, pemimpin prajurit kadipaten Carangsoka, Raden
Sukmayana gugur lan digentani adhike yaiku Raden Kembangjaya. Kanthi dibantu
kanthi gelar Singasari. Kanggo ngatur pemerintahan sing ditambah amba ngidul,
adipati R. Kembangjaya mindahake pusat pemerintahan ana ing desa Kemiri kanthi
pusat pemerintahan sing sakdurunge ana ing kemiri arah ngulon ing
desa kaborongan, jeneng pesantrenan uga diganti dadi Kadipaten Pati. Aprilia Woro ‘05
Bonang, Kecamatan Sluke, kabupaten Rembang. Persise manggon ing sangarepe
pesisir Binangun. Yen arep rono kudu munggah dhisik amarga panggonane dhuwur.
Pasujudan Sunan Bonang kuwi wujude watu sing ana tipak sujudane Sunan Bonang.
Miturut critane masyarakat kono, pasujudan Sunan Bonang kuwi ndhek biyene watu
sing dikanggo sujud Sunan Bonang kanggo nyedhakke panjenengane karo Gusti
Allah. Sujude Sunan Bonang kuwi suwe banget saengga watu kuwi nipak palarapane
sekitar kono. Panggonan kuwi dipercaya dadi panggonan sing mustajab kanggo
makame Putri Cempa, watu layar, lan pandhe sing uga duwe sejarah dhewe-dhewe.
Ing ngarepe pasujudan Sunan Bonang ana wit sing miturut critane msyarakat kono,
wit kuwi ndhek biyen yaiku pancingan utawa piranti sing dikanggo mancing Sunan
Bonang sing ditancepake ning lemah, banjur suwe-suwe dadi wit. Nanging saiki
Makame Putri Cempa kuwi uga duwe sejarah. Putri
Cempa kuwi putri Cina sing gandrung marang Sunan Bonang. Ananging tresnane
marang Sunan Bonang ora keturutan. Sunan Bonang ora tresna marang Putri Cempa.
Kanggo bukti tresnane, Putri Cempa lila ngenteni Sunan Bonang sujud. Putri
Cempa ngenteni sujude Sunan Bonang tekan sedane. Banjur dimakamake ing sisihe
pasujudane Sunan Bonang. Saiki makame Putri Cempa dikanggo wong-wong donga
jaluk petunjuk marang Gusti Allah kanggo milih pasangan urip. Wong-wong percaya
yen donga neng kono bakal entuk petunjuk dening Gusti Allah.
Watu layar uga duwe sejarah. Watu layar kuwi wujude
watu tipis lan amba kaya layar. Miturut crita, Watu layar kuwi mbiyen kedadeyan
saka layar kapale Sunan Bonang sing kerep dikanggo dagang. Layar kapal mau
pisah saka kapale. Kapale mau tugel, banjur dadi Gunung Bugel, yen layare mau
banjur dadi watu. Banjur watu mau dijenengake watu layar amarga bentuke pancen
Pandhe kuwi wujude kaya gong. Nanging pandhe kuwi jaraang ditokake, menawa wae
disinggahake dening juru kuncine. Miturut kepercayaane masyarakat Bonang,
pandhe mau bakal muni dhewe upama arep ana bebaya ing wilayah kabupaten
Rembang. Yen upama arep ana tsunami ing kabupaten Rembang, Pandhe kuwi bakal
muni dhewe tanpa ana sing nuthuk. Pandhe mau anduweni paedah menehi peringatan
dening masyarakat Rembang upama arep ana bebaya supaya masyarakat Rembang
wetan. Sisih lor wewatesan karo samodra jawa, sisih kidul wewatesan karo
Kabupaten Blora, sisih kulon wewatesan karo kabupaten Pati, lan sisih wetan
wewatesan karo kabupaten Tuban. Kanthi panggonan kang strategis kuwi mula akeh
wong manca kang teka neng tanah jawa kususe neng Kabupaten Rembang saperlu
pengin dagang utawa golek tanduran-tanduran kang larang regane yen didol ing
negara asale. Miturut crita udakara ing taun 1336 Saka, ana wong wolu sing
asale saka Campa Banjar mlati teka neng tanah Jawa.
Wong campa kuwi nduweni kaluwihan bisa gawe gula tebu.
Wong Campa teka neng tanah Jawa mung kanggo gawe gula tebu amarga ing negarane
wis akeh seng gawe. Wong- wong kuwi teka neng tanah Jawa ngliwati segara
mengulon nganti tekan neng kali sing kiwa-tengene akeh wit Toktene (Bakau).
Anggone teka neng tanah Jawa, wong Campa kuwi dipandhegani Pow Ie Din sing
minangka dadi ketuane pelayaran. Bareng ngerti yen ing tanah Jawa akeh tanduran
tebu wong Campa kuwi padha bungah amarga apa kang wis dilakoni kabeh ora
muspra, apa kang digoleki wis ketemu, yakuwi tanduran Tebu.
tebu-tebu kang wis dibabat. Omah/gudhang digawe ana ing sisih kiwa tengene
pategalan kang ana tandurane tebu, supaya anggone mbabat tebu ora kadohan saka
gudhang. Saben wayah isuk Pow le din kang mandhegani pelayaran kuwi mrentah
kanca-kancane kanggo nyiapake ubarampe kang arep di anggo mbabat tebu. Tebu- tebu kang wis dibabat banjur disimpen ing
gudhang-gudhang kang wis dicepakake. Tebu-tebu kang wis disimpen ing gudhang
yen wis akeh banjur diolah kanthi cara tradisional supaya dadi gula tebu. Gula
tebu kang wis diasilake kuwi banjur digawa neng negara asale yakuwi negara
Campa. Kanggo mujudake rasa sukur marang gusti, lan supaya
anggone mbabat tebu ora ana alangan mula dianakake donga lan semedi bareng
sadurunge mbabat tebu. Pategalan kang wit tebune wis dibabat mau banjur
didadekake pomahan/pemukiman sing saiki kawentar kanthi jengen Kabongan, sing
jenenge dijipuk saka tembung tokte/ bakau Ka-Bonga-an (kabongan) sing
wong-wong padha miwiti “ngrembang”/mbabat tebu. Sadurunge mbabat tebu diwiwiti,
kudu dianakake upacara suci lan semedi bareng nyenyuwun maring Gusti supaya
anggone mbabat/ngrembang tebu ora ana bebaya. Upacara mbabat tebu kuwi diarani
Ngrembang sekawit. Saka ukara Ngrembang kuwi banjur didadekake kanggo cikal
bakal Kkutha Rembang kang mapan ana ing pesisir sisih wetan tanah Jawa. Miturut
crita para sepuh upacara ngrembang sekawit dianankake ing dina rebo legi ,
minggu kasada sasi waisaka, taun saka 1337 kanthi candra sengkala Sabda
Muara) lan dipun gantos dados Jepara, wonten maleh ingkang nyebat Ujung Para.
Wiwit abad XVI wilayah menika sampun dipun sumerepi tiyang kathah mawi asma
Miturut Tom Pires panyerat Suma Oriental, Jepara
nate dados pelabuhan militer, kinten-kinten taun 1470 M. jepara nembe dipun
anggeni 90-100 tiyang kang dipun pimpin Aryo Timur. Mawi patraman lan kauletan
Aryo Timur saged ngubah Jepara dados kutha Bandar ingkang ageng. Taun 1570 Aryo
Timur dipun gantos putranipun ingkang asma Pati Unus kang tasih timur (17
perang lan ugi nggantos papan punika dados armada niaga ingkang endah lan ageng
sanget. Pati Unus ugi ngirim armada perang datheng Palembang kangge nyerang
Portugis ingkang nguwasani Malaka (1513). Punika kang dipun gayuhaken dhening Pati
Unus boten kaleksanan, inggih menika kalah. Pramila dipun gantos sedherekipun
kang asma Fatahilah (1513-1536). Jepara nate mbiyantu Fatahilah nalikane
ngrebut Banten lan Sunda Kelapa. Nalika Sultan Trenggono dados pangarsa ing
kedhaton Demak Bintoro wonten ing rerebutan pangarsa menika Hadirin ingkang
garwanipun Retno Kencono seda dipun pejahi dening Aryo Penangsang.
tapa ing bukit Danaraja. Retno Kencono ngumbar jajni bilih Aryo Penangsang
dereng seda boten ngrampungi anggenipun tapa. Gegayuhanipun kalaksanan nalikane
Sutawijaya saged mejahi Aryo Penangsang kaliyan Tombak Kyai plered. Retno
Kencono mandap saking anggenipun tapa lan dipun dadosaken adipati Jepara kanthi
gelar Kalinyamat wonten ing 12 Robiul Awal 956 Hijriyah utawi 10 april 1549 M,
dipun tondhoi kaliyan Canra Sengkala “Trus Karya Tataning Bumi”, saengga wiwit
ngantos 30 taun luwih. Seni ukir wiwit ngremboko ing kutha menika katingak
saking ornamen Masjid Mantingan papan panggenan Pangeran hadirin dipun
Pangeran Jepara (1579-1599). Ing pungkasan abad XVI kadipaten Jepara dipun
serang bala tentara kerajaan Mataram. Saksampunipun peperangan boten wonten
penguasa utawi pangarsa. Nalikane Jepang ing Indonesia, jabatan bupati dipun
astha dhening RAA Soemitro Koesoemo Oetoyo ngantos Desember 1949, ngantos
Ceritane nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan lagi goleki kakang seperguruane yaiku
Ki Ageng Giring sing manggon ana ing Dukuh Garengan Wonokusuma. Nanging dina
iku Ki Ageng Pemanahan kurang beja, merga Ki Ageng Pemanahan ora langsung
ketemu karo Ki Ageng Giring ning omahe merga nembe wae macul ning tegalan.
Nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan ditemoni karo Nyai Ageng Giring. Nyai Ageng Giring gumun merga wis suwe ora pethuk
karo Ki Ageng Pemanahan, dhewekke sok-sok ora percaya, kok kadingaren Ki Ageng
Ki Ageng Pemanahan uwis suwe ra ketemu, merga kuwi
dhewekke ora bakal bali yen durung pethuk karo kakang seperguruane.
kanggo sugatan, dhewekke kelingan yen isih duweni degan siji ning pawone, degan
mau banjur dijipuk lan diwenehna Ki Ageng Pemanahan, merga saking ngelakke Ki
Ageng gelem nrima degan mau banjur diombe. Let sedela Ki Ageng teka saka tegalan, raine katon
abang mbranang merga ngerti yen degane diombe adhi seperguruane. Dhewekke nesu
marang Nyai Ageng. Nyai Ageng banjur sujud njaluk ngapura merga klalen apa sing
wis dipesenke Ki Ageng Giring yen degan kuwi mau ora oleh diombe sapa-sapa. Ki Ageng pemanahan golek akal piye bisane amarah Ki
Ageng Giring suda merga perkara degan sing wis kebanjur diombe. Ki Ageng
Pemanhan krasa salah banget lan njaluk ngapura karo Ki Ageng Giring merga wis
wani-wani ngombe degan mau. Sawise amarahe Ki Ageng suda, Ki Ageng Paemanahan
pamitan arep bali lan nalika kuwi dhewekke diterke Ki Ageng Giring nganti tekan
Talang Tumenggung merga Ki Ageng Giring mung bisa ngaterke mnganti tekan kono.
Pemanahan njaluk ngapura yen ana tingkahe sing bisa gawe lara ati Ki Ageng
Giring, kabeh lelakon sing wis kebanjur kedaden magepokan karo degan sing wis
diombe banyune, dhewekke ya ora ngerti, sak sukolilone Ki Ageng Giring
Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan saenggo tembung sukolilo pungkasane dadi
jeneng kademangan Sukolilo, lan saya suwe merga anane perkembangan, jeneng
Kademangan diganti dadi Pemerintahan desa sing diwenehi jeneng desa Sukolilo
sawijine papan panggonan sing isih awujud alas. Nanging ing alas sing isih rengket banget iku mau ana sing manggoni. Sing
manggoni ing alas iku yaiku sakpasang kakang adhi lan sakpasang bojo lanang
wadon. Sakpasang kakang adhi mau jenenge Mangun Jati lan Mangun Sari, dene
sakpasang wong lanang wadon mau jenenge Mbah Kari Beker lan Mbah Nini Beker.
Mbah Kari Beker iku bojone Mbah Nini Beker.
Antarane Mbah Kari Beker lan Mbah Nini Beker
kaliyan Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari iku padha-padha sedulur tunggal
guru. Sing dimaksud sedulur tunggal guru yaiku dudu tunggal sedulur kandung
nanging padha padha tau maguru utawa golek ilmu ing padepokan ing negeri
sebrang. Bareng wis padha-padha manggon ing alas sing isih durung tau dipanggoni
manungsa iku mau, para sedulur papat iku padha babat alas utawa resik-resik
alas. Bareng wis padha resik kabeh banjur diadege omah-omah kanggo panggonan
sedulur papat iku mau. Sandhang karo papan wis padha duwe nanging bab pangan,
sedulur papat iku durung bisa nyukupi kabeh. Banjur padha mikir gawe ladhang
padha bedhog utawa macul lemah, diluku, digaru,
dibanyoni, banjur ditanduri bibit pari. Bareng wis limolas dina, pari dirabuk
utawa diwenehi pupuk, sedurunge diwenehi pupuk, suket-suket ing tanduran pari
dhewe-dhewe. Nanging sing nyekel sawah iku utamane yaiku Mbah Mangun Jati lan
Mbah Mangun Sari, amarga anane Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari iku pernah
didongani dhisik, among-among iku gunane supaya bisa lancar pangane, panene
bisa kasil kaya sing dikarepake lan supaya lemah sing bakal dipacul ora kaget
lan bisa subur. Sawah sing ditanduri Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari,
Mbah Kari Beker lan Mbah Nini Beker iku dijenengi sawah segembok. Segembok iku
asale saka tembung gembok sing duweni maksud kunci. Kunci dhewe dimaksudke
supaya papan panggonan sing dipanggoni lan lahan sawah sing wis digarap ora ana
sing bakal ngrusak utawa njupuk amarga wis dikunci dening sedulur papat iku
mau. Saka tembung kunci iku mau banjur papan panggonan sing dipanggoni Mbah
Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari, Mbah Kari Beker lan Mbah Nini Beker, banjur
diarani utawa dijenengi Kuncilan. Asline jenenge desa Kuncilan nanging mulai
jaman biyen sakwise Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari wafat, olehe warga
masyarakat desa Kuncilan diarani desa Kancilan. Nganti sakiki jenenge tetep
desa Kancilan amarga luwih gampang pangucapane. Desa Kuncilan dhewe duweni
maksud padha karo sawah segembok yaiku desa utawa papan panggonan sing wis
dikunci dening Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari. Dikunci maksude supaya
desa Kancilan tetep aman ora ana barang-barang utawa bab-bab sing ala sing
mlebu. Desa Kancilan dhewe dibagi loro, yaiku Depok lan Kancilan.
iku ana ing desa Kancilan sisih wetan dene Kancilan iku ana ing sisih kulon.
lan Mbah Mangun Sari wafat, loro-lorone padha digawekake pundhen ing
tengah-tengahing pesareyan depok lan pesareyan kancilan. Pundhen-pundhen iku
isih ana nganti saiki. Dene Mbah Kari Beker lan Mbah Nini Beker ana ing
pesareyan biasane, ora digawekake pundhen kaya Mangun Jati lan Mangun Sari
amarga isih luwih sepuh Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari. Nganti saiki
sing dadi sesepuh ing desa Kancilan yaiku Mangun Jati lan Mangun Sari. Amarga
sing menehi jeneng dadi desa Kancilan iku ya Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun
Sari. Nganti saiki uga, sapa wae warga masyarakat desa Kancilan sing duweni
gawe, arep mantu utawa liya-liyane, iya kudu sowan ing pesareyane Mbah Mangun
Jati ing Depok lan sowan ing pesareyane Mbah Mangun Sari ing Kancilan karo
nggawa sesaji ayam ingkung lan didongani bareng-bareng. Biasane uga padha ngaji
ing pesareyane Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari. Kabeh warga masyarakat
ing desa Kancilan nganti saiki tetep nglestarekake tradisi sowan ing pesareyane
Mangun Jati lan Mangun Sari. Ora mung pas arep ana gawe nanging ing wayah wulan
suro, ruwah, poso, lan syawal. Amarga Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari iku
sing mbaureksa utawa dianggep nguasani desa Kancilan mula nganti saiki
Jaman biyen ana sawijine Syeh kang manggon ing dusun Jondang, udakara 3 km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi
priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu
kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip
bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni
bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga
kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi
saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine.
Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan
marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah
Syeh Jondang duweni karep buka tegalan. Tegalan
kuwi arep ditanduri pari lan jagung kanggo pangan sedinane. Lemah sing kanggo
tegalan kuwi ora adoh panggonane saka daleme Syeh Jondang. Wiwitane Syeh
Jondang sregep anggone nyambut gawe, nanging saya suwe gaweyane ora
dirampungake, amarga tansah kelingan marang Ni Bdralangu. Saben dina mung
wira-wiri saengga tegalane ora diopeni kanthi bener. Ni Badralangu dadi
prihatin, reti yen pegaweyane ing tegalan ora rampung-rampung dening Syeh
tegalan, nanging lagi saka omah, mula Ni Badralangu gumun. Ni Badralangu
celathu, “Kangmas apa nggone buka tegalan wis rampung, sesuk wis arep ditanduri
Krungu celathune garwane, Syeh Jondang mung
mesem banjur mangsuli, “Ni Badralangu, tegalane durung rampung mula ya durung
“Kangmas, apa ana alangan sajrone panjenengan
buka tegalan? Apa ana sing ngridhu penggalihe Kangmas, saengga ora
Ni Badralangu, sasuwene iki atiku ora kepenak
yen ninggalake sliramu dhewe ing omah. Lagi sedhela wae tekan tegalan, Kangmas
pengin cepet mulih amarga kelingan pasuryane Dhiajeng.”
“Ah, Kangmas ki ana-ana wae. Dhewe k iwis ora
nganten anyar maneh tur wis suwe nggone urip bareng lha kok isih kaya wong sing
“Pancen mengkono nyatane, Dhiajeng. Menawa
Kangmas nyambut gawe suwe ana tegalan mesthi tansah kelingan pasuryanmu.”
“Yen ngono, Dhiajeng duwe cara supaya Kangmas
bias nyambut damel kanthi rasa tentrem menawa Dhiajeng ing omah dhewe. Kangmas
damel gambare Dhiajeng banjur gambare diasta menawa Kangmas nyambut dame ling
tegalan, kanthi cara iki Kangmas ora grusa-grusu nggone nyambut damel.”
“Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas
wiwit nggawe gambarmu.” Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis
pinter nggambar mula asile ya apik lan maremake. Antarane pasuryane Ni
Badralangu lan gambare ora ana bedane. Esuke Syeh Jondang bias nyambut gawe
kanthi ati kang ayem tanpa grusa-grusu pengin mulih ngomah. Ing tegalan gambare
Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut
angin, banjur Syeh Jondang megawe kanthi sengkut.
Ing sawjine dina, Syeh Jondang macul kanthi
sengkut, dumadakan ana angin gedhe ngaburake godong-godong garing lan gambare
Ni Badralangu uga melu katut angina. Syeh Jondang nggoleki gambare garwane,
nanging ora ketemu. Penggalihe Syeh Jondang dadi sedhih.
Ana pawarta yen gambare Ni Badralangu kuwi katut
angina nganti tekan keratin, sing rajane isih mudha. Raja kuwi pirsa gambare Ni
Badralangu. Barang pirsa gambare Ni Badralangu sing sulistya ing warna, Raja
dadi kasengsem lan marakake rasa tresna ing atine. Esuke Raja dhawuh marang
patih lan perjurite nggoleki sapa sejatine wanita ing gambar kuwi. “Aja nganti
mulih ing keraton yen durung bias nemokake sapa sejatine wong ayu ing gambar
yaiku Ni Badralangu pranyata butuhake wektu sing ora sedhela. Sakwise
nepungake, sang patih banjur ngendika yen dheweke diutus Raja nggoleki wanita
ing gambar kuwi sing ora liya Ni Badralangu. Barang krungu ngendikane sang
patih, Syeh Jondang sedhih atine amarga bakal kelangan Ni Badralangu, nanging
dheweke kudu manut marang prentahe Sang Raja. Ing jero penggalihe Syeh Jondang
mikir, kepriye carane supaya Ni Badralangu bisa dadi duweke maneh. Sadurunge Ni
Badralangu diboyong ing keraton, dheweke pamit lan janji prasetya marang Syeh
Syeh Jondang goreh atine nggone mikir kepriye
carane supaya bisa nemoni garwane. Syeh Jondang duwe cara yaiku kanthi nyamar
dadi tukang kentrung. Syeh nabuh kentrung karo ngubengi kraton lan asring ing
keputren. Ni Badralangu reti yen kuwi Syeh Jondang, sigaraning nyawa sing
banget ditresnani. Ni Badralangu jaluk marang Raja, ditanggapna tukang kentrung
ngendika, “yen sliramu pancen seneng, aku dak ngutus punggawa keratin supaya
nggoleki tukang kentrung kuwi. Kekarepane Syeh Jondang bisa keturutan, ketemu
Ni Badralangu. Syeh Jondang ngnetrung ing kraton. Ni Badralangu jaluk marang
Raja supaya tukang kentrung asring ditanggap ing kraton kanggo nglipur atine.
Sinuwun nuruti apa wae kang dadi pepengine bakal bojone kuwi, nanging sinuwun
Dheweke jaluk marang Sang Raja supaya digolekake bukur bondhan ing segara. Yen
pancen sinuwun tresna lan pengin Ni Badralangu dadi garwane mula sinuwun kudu
bias nuruti kekarepane Ni Badralangu sing pungkasan iki. Bukur bondhan kuwi
Badralangu, mula apa wae kang dadi kekarepane mesthi dituruti. Sang Raja nyamar
dadi tukang miyang banjur menyang segara saperlu golek bukur bondhan. Rasukane
ditinggal ing kraton. Ni Badralangu rada gumun nalika Sang Raja buka rasukane,
pasuryane mirip karo garwane, nanging arep kaya ngapa rasa tresnane isih kanggo
sesingidan Syeh Jondang mlebu kraton. Syeh Jondang ngagem rasukane Sang Raja
sing ditinggal mau. Ni Badralangu gumun, pirsa pasuryane garwane sing mirip
karo Sang Raja. Sinuwun sing sejatine Syeh Jondang kuwi gawe rantaman arep
ngumpulke perjurit. Para perjurit ora ana sing cubriya yen sing ngendika kuwi
dudu rajane. Syeh Jondang ngendika, “Ing wektu iki negarane dhewe ana ing
bebaya, ana musuh sing nyusup ing negarane dhewe. Saiki musuhe dhewe nyamar ana
ing teluk dadi tukang miyang. Mula ayo padha dicekel
Barang krungu prentahe Syeh Jondang, para
perjurit budhal menyang segara utawa teluk. Pancen bener ing teluk kuwi ana wong sing lagi nggolek bukur. Para
perjurit banjur ngepung lan mateni wong mau. Nalika dikepung kuwi wong sing
sejatine rajane kuwi ngendika, “He rakyatku, geneya padha nyerang aku, aku iki
nganti rajane seda amarga diserang dening perjurit dhewe. Mayite Sang Raja
digawa menyang kraton supaya Raja percaya yen wong miyang kuwi wis mati. Krungu
pawarta iki Syeh Jondang lan Ni Badralangu seneng banget, nanging rasa bungahe
kuwi ora suwe barang reti yen raja sing dipateni kuwi sejatine adhine Syeh
Jondang sing wis suwe ilang. Syeh Jondang banget nggone getun nganti ngungun,
amarga wis ngutus perjurit mateni adhike, lan perjurit kuwi ngawur mateni
kubur, Syeh Jondang diangkat dadi raja, ngganteni adhine. Kanggo ngelingi
adhine sing wis dipateni dening perjurit sing ngawur kuwi, teluk kuwi diwenehi
jeneng “Teluk Awur” dening Syeh Jondang. Saiki desa sing cedhak karo teluk kuwi
Wirun. Desa Wirun ana ing kecamatan Winong kabupaten Pati propinsi Jawa Tengah.
Sejarah ngadege desa Wirun ana ing jaman Majapahit. Nalika jaman semana ana
wanita sing Jenenge Lasiah utawa sing diundang kanthi jeneng mbah Ndhawik.
Nalika semana Lasiah lagi nggoleki kang mase sing jenenge Citra Bangsa Lan
Rante Wulung, Citra Bangsa uga lagi mbabad alas ana ing kabupaten pati. Citra Bangsa wis mbabad alas Sing diwenehi jeneng
Alas Mojorembun, dijenengake Majarembun amarga ing alas kuwi ditemokake wit
Maja ing jaman Majapahit. Desa Mojorembun uga isih sakelurahan karo desa Wirun.
sawise mubeng anggone nggoleki Citra Bangsa lan ketemu ing Mojorembun, dheweke
uga mbabad alas ing sisihe alas sing dibabad Citra Bangsa.
Nalika mbabad alas Lasiah uga ndhuduk sumur ana ing
tengah sawah, lan ing sisishe sumur kuwi ana wit ase singumure wis tuwa banget
lan nganti saiki sumur lan wi asem kuwi iseh. Sumur kuwi diarani sumur sawah,
amarga panggonane ing tengah sawah. Nadyan sumur kuwi digawe lan ora disemen
nanging banyu ing sumur kuwi tetep bening lan ora tau asat nadyan lagi etiga
dawa. Uga banyu ing sumur kuwiora asin kaya sumur-sumur
liyane sing ana ing desa,. Mula akeh wong sing padha ngangsu kanggo ngombe, lan
sing ngangsu sing sumur kuwi ora mung wonng saka desa wirun nanging uga saka
desa-desa sisihe. Sumur kuwi sing dadi peninggalane. Lan ana ing cedhake sumur
Wirun amarga nalika kuwi Lasiah pinter miru jarik. Amarga kepintarane miru
jarik, mula desa kuwi dijenengake desa wirun. Amarga kepinterane miru jarik,
akeh wong sing kepengin njaluk lan njukuk sarta nduweni jarike Lasiah. Jarik
sing di wiru Lasiah keprungu tekan ngendi-endi, saengga akeh wong sing kenal
karo Lasiah amarga kepinterane mau. Mula akeh wong sing padha mara Salah sijine
sing kepengin nduweni jarike Lasiah yaiku Danyang (wong sing mbabad alas ngedegake
desa) Pulorejo (Mbingung), danyang Bumiharjo (Mbothok) lan Dhanyang desa Tanggel. Amarga ora diwenehi mula
wong-wong kuwi pada tumindak serik lan nduweni kekarepan sing ala. Saengga
padha meksa supaya diwenehi jarike. Pungkasane jarike Lasiah dicolong. Ngerti
yen jarike dicolong, Lasiah susah lan nesu. Saengga kakane uaga melu nesu, muka
kakange njaluk karo Lasiah supaya bisa nemukake jarike. Lasiah pamitan karo
kakange kanggo nggoleki lan ngoyak wong sing nyolong jarike. San saya suwe
Lasiah ngerti sapa wonge sing nyolong jarike. Wong sing nyolong jarike yaiku
danyang Mbingung. Mula kanthi tekad sing kuat Lasias ngoyak danyang Mbingung
(alas) lasiah perang karo danyang Mbingung. Ing peperngan kuwi danyang mbingung
kalah lan mlayu. Lan lasiah kasil njukuk jarike sing dicolong. Nanging
kanca-kancane padha ora trima lan padha ngoyak Lasiah, Lasiah mlayu ndhelik ana
ing tengah alas. Ngerti yen adhine lagi dioyak-oyah, Cirtra Bangsa nggoleki Lasiah
ana ing alas. Sawise ketemu, lasiah didhelikake. Amarga Lasiah iseh digoleki
mula Lasiah nyamar supaya wong-wong padaha ora ngerti.
Lasiah bali ana ing desa Wirun. Lasiah banjur ngomong yen wong Wirun ora kena
rabi karo wong Mbingung. Mula nganti wektu sing suwe ora ana sing wani
nglanggar omongane mau. Nanging kairing majune jaman siki wis ana sing
nglanggar pantangan kuwi. Lasiah uga ngomong yen sumur ing tengah sawah kuwi
banyune ora asin, ora kaya banyu ing sumur-sumur liyane ing desa. Amarga yen
sumur kuwi asin mula ora ana sing bakal ngangsu lan oara bakal ana sing
nerusake anggone mbabad alas kanggo nggedhekake desane. Lan nglestarekake uga
nularake kepinterane miru jarik karo anak putune.
Ndhawik) pinter miru jarik mula yen ana reja-rejane jaman desa kiwi dijenengka
desa Wirun. Mula kuwi Lasiah njaga lan nduweni tanggung jawab sing abot supaya
jarike ora ilang maneh. Lsiah susah yen jarike ilang maneh.
perjuangane Lasiah sing ngadegake lan mbabad alas ing tanah Wirun, mula yen
saben taun dianakake tasyukuran lan kirim donga. Tasyukuran kuwi diarani
sedekah bumi, utawa nyedekahake asil bumi, lan ngresiki desa biyasane dianakake
saben sasi Apit. Lan dianakake tanggapan, biyasane kethoprak sing dhuwite saka
dhuwit sing dikumpulake dening warga desa Wirun. Kuwi salah sijine crita rakyat
ing kabupaten pati, lan yen ana kurang luwehe crita, kula minangka sing nulis
kabupaten Jepara. Saiki cacah wargane ana 1.446 warga. Dingeti saka
panggonane, daerah iki wates kabupaten Jepara karo Demak. Kejawan daratan teka
segara lor jawa sing ombone 87 hektar, ana hamparan tambak iwak lan rawa –
rawa. Uripe makmur lan tentrem, masyarakate penggawehane akeh saka petani,
Kalimantan, Malaysia, Sumatra lan liyane. Akeh sing petani amarga kiwa lan
tengene desa kuwi diubengi sawah, jaman samana penduduke elehan utawa pindahan
saka desa pinggire yaiku norowito, dadine penduduke cacahe mung sithik.
Sadurunge ana omah – omah penduduk desa iki iseh rupa rawa – rawa sing
sisihe ana kali/lepen. Kali iku jenenge kali serang sing banyune akeh, kanggo
nggunaake mbayuni sawah sing ditanduri pari kanggo kebutuhan lan nyukupi
Warga tani sing iseh nyekel tradisi zaman kuna, ana cara sing kanggo
nyalurake pengetahuane saka basa, kegunaane basa iki digunakake kanggo warna –
warna , kaya wae ing panguripan saben dina, upacara adapt lan upacara agama
Zaman biyen sadurunge desa iki dadi maju, ana perkawis sing kudu
dingerteni asal – usule kenapa bisa diarani utawa duwe jeneng Karanganyar.
maju, perkembangane cepet, dadi langka bocah sing mangerteni piye kok bisa duwe
Biyen sadurunge jeneng Karanganyar, desa Norowito iku sing asale
dipanggoni para warga, nalika manggoni desa iku akeh warga sing padha
dimalingi, saben dina mesthi ana perkara kuwi yaiku kemalingan, dadine warga
padha mlayu pindah lunga sisihe/tangga desane sing adohe ora sepira adoh saka
asale kana, biyen wargane mung sithik bisa diitung, nanging sansaya suwe tambah
akeh. Zaman biyen nalika dijajah PKI riwayate susah, mangane bonggol gedhang
Wujud utawa bentuke Karanganyar iku akeh kalen, ngarep desa ana kalen
gedhe lan mburi ana sawah karo kalen cilik sing diarani larik, kalen
sing amba ya ana, sing cilik digunakake kanggo pengairan uga dawane nganti
ngubungake liya desa. Saking akehe warga sing dadi tani dadine kalen iku
penting, didadekake wadah pengairan kanggo kaperluan tandurane yaiku pari karo
jangan kayata : jagung, kacang, kangkung, delai, krai, tomat, waloh, gambas lan
liya-liyane. Ana kalen sing dijenengi kalibom iku bentuke amba, banyune pasang
surut miturut musime, gedhene kalen iku watese ana ing bongpes yaiku iso
kembung karo kempes. Kalen sing amba nak wayah rendeng mesthi banjir, sanajan
maju terus ora kena banjir, nanging nak ngilingi zaman biyen nalika wayah
rendeng tiba, banyune banjir nganti ngarep omah lan ratane uga ketutupan banyu.
Nalika ana wayah rendeng, kalen iku banjir, ing desa iki ana mayat mandeg
cacahe loro wedok kabeh, ora ana sing ngakoni, jare para warga padha ngira
klintiran saka tanjung, yaiku desa sebrang wetan melu kabupaten Demak sing adoh
saka desa iki. Warga sing nemukake padha rame amarga mayit loro mau ora ana
sing ngerti asal – usule saka ngendi, lajeng wonten salah satunggaling warga
sing menehi jeneng den ayu Ndaru karo den ayu Surti. Iso ana utawa dadi jeneng Karanganyar iku amarga ana wong sing klinter
neng kalen lajeng mbanggok neng salah sijine wit karang, wong kuwi di jenengake
mbah ndaru. Ora ana ngerti asale saka endi mayit mau, penduduk pada geger.
Mayit mau terus dikubur ana ing pinggir wit karang sing ditemuake neng
panggonan mau, wong sing nemuake mayit mau wenehi jeneng Karanganyar yaiku
amarga mandeg ana ing wit karang, anyar yaiku wong anyar sing ditemukake.
Dadine wong sing nemukake mau dadiake mbah ndaru iku tiyang sesepuh keturunan
didadekake Tempat Pemakaman Umum/ TPU ana ing desa Karanganyar. Desa iki wis maju akeh penduduk sing kasil
oleh nyambut gawe, hawane asrep ana kalen – kalen akeh sing digunakna kanggo
pengairan. Tandure wis maju, kasile dikirim lunga adoh sing bisa dicegerake
Nalikaning RA.Kartini lair, Ramane isih dadi Wedono
nalika taun 1872 lan RA Kartini lair nalika taun 1879. Dheweke anak nomer lima saka RMAA Sosroningrat lan urutan
kang kaping papat saka ibu kandung Mas Ajeng Ngasirah. Simbahe RA Kartini saka
ibune yaiku salah sijine ulama gedhe nalika jaman semana, kang asmane Kyai Haji
keturunan langsung saka bangsawan agung Madura yaiku Raden Ajeng Woeryan anak
saka RAA Tjitrowikromo kang nduweni jabatan dadi Bupati Jepara sadurunge RMAA
Sosroningrat. Perkawinan saka bojo loro – lorone mau nglairake keturunan kang
Kartini yaiku ing desa Mayong,22 km sadurunge mlebu jantung kutha Jepara. Neng
desa Mayong mau RA Kartini dilairake dening ibu saka kalangan rakyat biasa kang
didadekake garwo ampil dening Wedono Mayong RMAA Sosroningrat. Anak kang lair
yaiku nduweni tetenger kayata; mripate bunder blalak – blalak suminar manjerake
cahyo kang padhang, kaya – kaya ngadhep masa depan kang kebak tantangan. Dina
tansah lumaku, RA Kartini gedhe ana ing tengahing ketentreman lan kesarasan,
dheweke kepengin polah, mlayu mrana – mrene ora ana kang nglarang. Kang gawe
atine seneng yo dilakokake. Amerga kebebasan lan kegesitane kuwi mau dheweke
dijenengake “TRINIL “ dening ramane. Banjur taun 1880 lair RA Roekmini saka
garwo padmi. Nalika taun 1881 RMAA Sosroningrat diangkat dadi Bupati Jepara lan
dheweke sakeluarga pindah omah ana ing Rumah Dinas Kabupaten neng Jepara. Ing
taun kang padha adhine lair, dijenengake RA Kardinah. Si Trinil seneng banget
amerga saiki ana kancane dolanan. Lingkungan Pendopo Kabupaten kang amba tur
megah kuwi tansaya menehi kasempatan tumrap kebebasan lan kegesitane saben –
RA Kartini kuwi kang ndadekake wong tuwane saya nggatekake perkembangan jiwane.
Pancen kawit cilik RA Kartini kuwi bocah kang paling cerdas lan kebak inisiatif
dibandingake karo sedulure wadon liyane. Jalaran sipat kepemimpinan RA Kartini
kang apik, sahingga ora tau ana perselisihan ing antarane dheweke. Wong telu
kuwi mau, yaiku RA Kartini, RA Roekmini lan RA Kardinah diarani “TIGA
SERANGKAI” sanajan RA Kartini rada diistimewakake saka liyane.
Lagere School” dheweke seneng banget amerga sipat kang diduweni lan kepinterane
kang luwih kuwi mau ndadekake yen dheweke cepet lan gampang disenengi dening
kanca – kancane. Klawan kecerdasan otake kanti gampang bisa nyaingi anak – anak
Belanda. Ing basa Belanda uga RA Kartini bisa diandalake. Nalika preinan kang
Bandengan, kira – kira 7 km saklore kutha Jepara, yaiku salah sijine pante kang
endah klawan wedhi putih kang sarwa nengsemake, tumrap kang digambarake lewat
surat – surate marang kanca – kancane yaiku Stella ing Negara Belanda. Kartini
lan adhi – adhine ngetutake Ny.Ovink nggolek karang karo playon entho –
enthonan ngadohi ombak, RA Kartini takon marang Ny.Ovink apa jenenge pante kuwi
mau, banjur dijawab singkat dening Ny.Ovink yen pante kuwi mau jenenge Pante
Bandengan. Banjur Soer kandha yen neng Holland uga ana salah sijine pante kang
meh padha karo pante Bandengan, jenenge “Klein Scheveningen”. Ora njarak RA
Kartini nyela…..”Yen ngono, jenenge pante Bandengan iki dijenengi kanti aran
Klein Scheveningen wae”. Ana ing pante kuwi RA Kartini lan Mr Abendanon
nganakake rembugan “empat mata” kang ana kaitane karo panjaluke
kanggo RA Kartini diwenehake dening salah sijine pemuda saka Sumatera, yaiku
pendhidhikan ing Europese Lagere School, RA Kartini nduweni kekarepan kepengin
nutukake pendidikan ing tingkatan kang luwih dhuwur, nanging ananing rasa
mamang, ragu ing atine RA Kartini amerga ananing peraturan adat kanggone kaum
pingitan amerga umure wus 12 taun luwih. Kabeh mau kanggo keprihatinan lan
kapatuhan marang tradisi dheweke, kudu pisah saka kahanan njaba lan kakurung
dening tembok Kaputren.. Ruang pingitan kang digunakake mingit RA Kartini yaiku
kamar kang ukurane 3x4 meter. Artine di pingit yaiku mbatesi ruang gerak salah
sijine anak wadon kang ngidak dewasa, kanti ora dientuki metu saka ngomah kanti
tujuan ngenteni lamaran saka wong kang ora dikenal dening dheweke mau. RA
Kartini dipingit klawan wates ngarep ana rono lan mburi ana tembok kang dhuwur
nambah kawruhane tanpa sekolah amerga dheweke sadar yen karo ngalamun lan
nangis ora bakal ana asile, “Kapan aku bisa pinter?”. Banjur siji – sijine
dalan kanggo ngentekake wektu yaiku kudu tekun, tlaten maca buku apa wae kang
Dheweke uga tau ngajukake lamaran kanggo sekolah klawan beasiswa neng
Belandha lan diijinake dening Pemerintah Hindia Belanda, nanging klawan akehe
pertimbangan banjur beasiswa mau diserahake dening bocah liyane kang akhire
Kartini ora duwe kesempatan nutukake sekolah, nanging Kartini rampung nuntun
remaja putri priyayi, bumi putra ning serambi Pendopo mburi Kabupaten. Nalika
semana wis dikenalake istilah Kriya ing pelajarane. RA. Kartini wus
ngrampungake lukisan karo cat minyak nanging murid-murid sekolah isih nggarap,
garapane tangane dhewe-dhewe, ana sing njahit lan ana sing nggawe pola utawa
nrima tamu yaiku utusan kang nggawa surat lamaran saka Bupati Rembang Adhipati
Joyodiningrat kang wus dikenal dadi Bupati kang nduweni pandangan maju lan
modern. Tanggal 12 Nopember 1903 RA. Kartini banjur nglangsungake pernikahane
kandungane RA Kartini wus umur 7 sasi, RA Kartini rumangsa kangen kang banget
jerone dening ibune uga kutha kelairane yaiku kutha Jepara kang nduweni
kenangan selawase urip awit lair nganti arep nduwe bojo. Bojone uga wis nyoba
nglipur atine supaya seneng klawan swara-swara gamelan lan tembang-tembang kang
dadi kasenengane nanging kabeh mau gawe dheweke lesu.
1904 RA Kartini nglairake bayi lanang kang dijenengake Singgih/ RM Soesalit.
Nanging kahanane RA Kartini tansah payah, ora nduweni daya maneh sanajan wis
nglakoni perawatan khusus, sahingga akhire nalika tanggal 17 September 1904 RA
kabupaten Pati iku saka Majapahit. Bangunan kuwi salah sawijine gapura kaputren
Majapahit. Gapura kuwi bisa ana ing desa Rondole nduweni riwayat nganeh-anehi.
masjid Muria. Wali lan ulama nggagas, yen masjid iku sakprelu diwenehi gapura
ing ngarep masjid. Sunan Muria nggagas yen ing Majapahit nduweni gapura akeh
Periya iku nduweni jeneng Bambang Kebo Nyabrang. Nalika sunan Muria arep niliki
santrine eng desa Ngerang, ing kali Bangsri banjir. Banjur sunan Muria nggoleki
papan sing iso kanggo nyebrang. Nalika nggoleki, ana kebo wedhok nyedhaki sunan
Muria. Amarga sunan Muria nduweni kasekten, kebo wedhok iku banjur ditumpaki
kanggo nyebrang kali Bangsri sing isih Banjir. Ana ing sebrang kali, sunan
Muria wis dienteni ki Ageng Amongrogo. Ulama iku banjur kangen-kangenan, wis
suwe ora ketemu. Ana ing pesantren iku sunan Muria niliki santri-santrine sing
padha ngaji ing kana. Sakwise bubar niliki santrine, banjur sunan Muria pamit
sunan Muria kudu nguyoh. Nalika sunan Muria nguyoh, lan kebo wedhok weruh,
banjur kebo iku ndilati banyu uyohe sunan Muria. Amarga saking sektine sunan
Muria, kebo iku meteng lan sing ing njero wetenge kebo iku dudu anak kebo,
keraton Majapahit ngantii tekan masjid Muria, sakdurunge srengenge
methongol. Yen Bambang Kebo Nyabrang iso nglakoni sing dikon sunan Muria,
dhewekan, ora ana sing ngancani. Eng dalan dheweke ketemu karo begal sing
nyegat ing dalan, begal iku njaluk bekal sing digawa Bambang Kebo Nyabrang.
Amarga Bambang Kebo Nyabrang nduweni kasekten, begal iku ora wani lan mlayu.
Sakwise mlaku adoh,Bambang Kebo Nyabrang tekan ana ing keraton Majapahit. Nang
kana dheweke nggolek gapura sing arep digawa menyang masjid Muria. Ana ing atine
Bambang Kebo Nyabrang krasa yen ora kuwat nggawa gapura iki, kabeh kasektene
wis dimetoake kanggo njunjung gapura iku. Nalika gapura bisa kaangkat, ana
pawongan sing njaga gapura iku. Pawongan iku takon karo Bambang Kebo Nyabrang :
“ Heh...ameh mbok apaake gapura iku?”. Bambang Kebo Nyabrang mangsuli : “ Arep
aku gawa ana ing Muria, ana apa? Lan kowe iki sapa?”. “ Aku iki sing njaga gapura iki, jenengku
Mangklu Alus!! Kena apa kowe arep nggawa gapura iki?” takone Mangklu Alus.
Bambang Kebo Nyabrang mangsuli maneh : “ Gapura iki arep aku gawa menyang
Muria, amarga sunan Muria sing ngongkon aku. Apa kowe ora ngerti aku? Aku iki
Bambang Kebo Nyabrang anake sunan Muria”. “Sakarepmu, pokoke kowe kudu ninggalake gapura iki yen ora kepengen aku
pateni” wangsulane Mangklu alus. “ Apa kowe ora ngerti yen saiki keraton
Majapahit iku neng ngisore kasultanan Demak lan wali kabeh?”. Amarga ora nuruti
sing dikon Mangklu Alus, banjur dheweke adu kasekten. Mangklu alus kalah,
banjur Bambang Kebo Nyabrang ngongkon Mangklu Alus nggawa gapura iki menyang
Neng liya panggon anake adipati Pati pesantenan
sing nduweni jeneng raden Ronggo pengen ngepek bojo anake ki Ageng Ngerang sing
jenenge Roro Mujiwat. Amarga raden Ronggo iku isih ponakane, Roro Mujiwat
nduweni muslihat kanggo nolak. Nalika raden Ronggo menyang Ngerang, Roro
gapura kaputren Majapahit tekan Ngerang. Saknalika iku raden
radeen Ronggo kaget amarga gapura kaputren Majapahit wis ora ana. Raden Ronggo
uga lunga ninggalake Majapahit menyang kulon. Raden Ronggo krungu yen gapura
iku wis digawa uwong, raden Ronggo ngoyak nganti entuk. Neng dalan raden Ronggo
ketemu Bambang Kebo Nyabrang karo Mangklu Alus sing nggawa gapura iku. Raden
Ronggo njaluk gapura iku, nanging Bambang Kebo Nyabrang ora menehake. Amarga
gapura iku ora diwenehake, banjur raden Ronggo adu kaskten karo Bambang Keebo
Nyabrang. Nalika perang, kembang sing ana ing gapura iku ceblok, mila ana
panggonan iku diwenehi jeneng “Sekarkurung” utawa sing nduweni
digawa. Neng kulon Sekarkurung ana kedadean maneh, ganjal lawang gapura iku
ucul, banjur daerah kuwi dijenengi “Jelawang” ( Ganjel Lawang ). Ing panggon
liya desa perange mandheg. Amarga perange leren, desa iku diarani “Nduren”
sing nduweni makna “Padu lan Leren”.
Muria ngendheake perang iku. Ana ing lereng bukit desa Gembong, sunan Muria
weruh menawa srengenge wis methongol. Mila sunan Muria nduweni gagasan menawa
gapura iku ora bisa digawa ana ing Muria. Amarga lereeng kanggo perang
srengengene wis methongol,sunan Muria ngonong : “ Lha kae srengengene wus ceta
wela-wela”. Lereng punika diarani “Trowelo” ( Ceta Wela-wela ).
Sunan Muria ngandhel yen Bambang Kebo Nyabrang iku anake, nanging raden Ronggo
ora seneng amarga Bambang Kebo Nyabrang diakoni sunan Muria sing nggawa gapura
iku. Sunan Muria ngomong karo raden Ronggo : “ Ronggo sapa sing sakbenere
nggawa gapura Majapahit iku?”. Raden Ronggo mangsuli kang gawa gapura iku
dheweke, nanging ing dalan dijaluk Bambang Kebo Nyabrang. Kanggo mbuktekna sing
nggawa raden Ronggo, sunan Muria ngongkon raden Ronggo ngangkat gapura iku,
nanging gapura iku ora bisa kaangkat, nganti mripate raden Ronggo mondol lan
ilate melet nanging gapura iku ora bisa kaangkat. Desa iku diarani karo sunan
Muria desa “Rondole” sing nduweni arti raden Ronggo ( Ron ),
Mondol ( Dol ), lan Melet ( Le ). Gapura iku ditingali sunan Muria, amarga
patoke gapura iku ora ana, sunan Muria ngongkon raden ronggo njupuk. Raden
Ronggo nduweni kesempatan kanggo mbuktekna karo Roro Mujiwat yen dheweke wis
bisa nggawa gapura iku. Raden Ronggo tumuju ana ing Ngerang kanggo ketemu karo
Roro Mujiwat. Sakwise tumuju ana Ngerang raden Ronggo ketemu karo Roro Mujiwat
lan ngutaraake yen wis bisa nggawa gapura kaputren Majapahit. Nanging Roro
Mujiwat wis ngerti crita sing sakbenere, mila ditolak tresnane raden Ronggo
kanggo ngepek bojo. Amaraga ora trima raden Ronggo oara bisa ngendheaken
amarahe, banjur Roro Mujiwat digebug nganggo patok kang wis digawa raden
Dwi “kebo” P ‘05
sing jenenge Badar. Badar kuwi bocah yatim. Nalika isih umur nem taun dheweke
wis ditinggal mati bapake, sahingga dheweke manggon ing dhaerah Undaan karo
Sakwise ditinggal bapake, Badar uripe rada susah. Yen arep mangan wae dheweke
kudu luru kayu ing alas dhisik. Biyasane esuk-esuk wis mangkat nggolek kayu ing
Nalika umure 15 taun, dheweke kepingin ngaji menyang Mbah Hasyim kang manggon
ing dhaerah bareng kabupaten kudus. Dheweke banjur pamit karo ibune.
Kowe mengko yen ngaji kudu bekti marang gurumu. Aja nganti mbantah apa printahe.”
gurune mesthi di lakoni kanthi taat. Biyasane dheweke dikon luru kayu ing alas.
Sawiji dina Badar lara, sehingga dheweke ora metu saka kamare. Mbah Hasyim
bingung, amarga kayune ing pawon wis kentekan. “Sidik! Mreneya.” Salah sijin
santrine Mbah Hasyim di celok Mbah Hasyim.” Badar saiki kandhani kon luru kayu
ing alas, merga kayune Mak Nyaimu ing pawon wis entek.” Banjur Sidik lunga
Sawise ketemu Badar, Sidik ngomong yen kayune Mbah
Hasyim wis entek. Badar kon luru kayu ing alas. Amarga Badar lagi lara, dheweke
ora bisa luru kayu lan njaluk tulung sidik kon nglurakna kayu Mbah Hasyim ing
Hasyim. Mbah Hasyim pesen karo Badar “Yen kepingin ngaji, merguruwa karo Mbah
Asari!” Sawise pamitan karo Mbah Hasyim. Badar banjur mangkat menyang panggonane Mbah Asari.
Panggonane mbah Asari iku ana ing Jombang, lan Mbah Hasyim ana ing dhaerah
Kudus. Ana ing dalan, Badar di cegad karo rampok. Rampok
mau ngrampas gawanane Badar. Badar ora meneng wae, dheweke ngrebut gembolane
dhewe. Ora trima rampasane di rebut, rampok mau banjur nyerang Badar, nanging
sak durunge kena awake Badar, jurus lembu sekilan wis dicakke dening Badar
sahingga para rampok padha mlayu karpe dhewe. Perang mau ora nganti suwe.
Satemene, dheweke uga nduweni ajian Naga Ngamuk, sing dipelajari saking Mbah
Hasyim, nanging dheweke isih wedi nggunakake ajian mau, sebape bisa-bisa rampok
mau malah padha mati kabeh, saking ampuhe ajian iku.
Pancen sawise Badar nrima ajian naga ngamuk,
Mbah Asari. Badar dikenal wong sing sregep ngaji lan cerdas pikirane. Mulane
banjur dikongkon ngecakkake ngelmune ing dhaerahe dhewe. Badar banjur pamit
karo gurune saperlu mulih ing dhaerah lahire mbiyen. Nalika wus tekan Undaan. Dheweke luru ibune kang
wus ditingga suwe. Ibune seneng banget weruh anake mulih maneh saka luru
ngelmu. Wektu kuwi ngepasi ing dhaerah Undaan wayah rampok. “Badar kowe iku wis kewajiban ngecakna ngelmumu ana
ing dhaerah kene, lan mbantu dhaerah kene, saka rampok kang nganiyaya wong-wong
Undaan!” Ibune kandha karo anake. “wis semestine dadi kwajibanku njaga lan
Sakwuse iku, dheweke ngedegna kumpulan wong nom-nom
dhaerah Undaan, saperlu mbrantas para rampok. Wektu kuwi akeh wong nom sing
ing dhaerah kono supaya tentrem. Para nom-noman keamanan sepakat, yen Badar dadi
kepala keamanan dhaerah kono. Saka sethithik rampok ma bisa di brantas. Dhaerah
ndaan saiki wis dadi dhaerah kang ayem, tentrem amarga ora ana rampok.
amarga sawise dhaerah kuwi ana keamanane kang dipimpin dening Badar, dhaerah
kuwi aman-aman wae. Meneh-meneh mantan ketua rampok mau gela, amarga wektu
dheweke ngrampok, digagalna keamanan kang dipimpin dening Badar. Mulane dheweke
nyusun sisat kanggo ngrampok maneh ing dhaerah kuwi.
Sawiji dina ketua rampok mau ngrampok ing dhaerah
kuwi, dheweke nglawan sapa wae sing ngala-ngalangi niyate. Warga kang dsane lagi kerampokan terus kandha Badar. “kang badar! Desaku saiki ana rampok.”.
sambung”. “aku lan prajuritku sedhela maneh tekan sambunhg.” Sak tekane badar lan prajurite ing desa sambung,
para rampok ana kang mlayu karpe dhewe lan ana uga kang nglawan prajurit
undaan. Ketua rampok langsung nyabetna pedhange ing sirahe badar, nanging badar
indha lanmencolot karo nendhang sirahe ketua mau. Sak nalika, langsung am,bruk
dicekel lan dihukum. Semono uga para rampok liyane bisa dilumpuhna prajurit
undaan. Sarana saking kuwate prajurit kemanan. Rampok mau bisa dikalahake..
rampok, Badar banjur dinikahake karo salah sawijine kepala desa ing dhaerah
Undaan. Amarga jasane ngamanake dhaerah Undaan saka rampok deweke dingkat dadi
ketuane dhaerah kuwi. Badar lan ibune saiki urip mulya jalaran uripe dibiayai
wong-wong Undaan kang sepakat aweh hadiah saben sewulan sepisan.
sakdurunge kabeh warga isih nganut agama Hindu. Wektu iku penguwasa isih
diwengku dening raja ing Majapahit kang duweni gelar Prabu Brawijaya kaping V
sakwetara wilayah Kabupaten Rembang wektu semana akeh alase. Penduduk uripe
Wusana kahanan kang mengkono teka nom-noman lanang manggon ing alas kono
banjur netep mbangun omah kang jarake saka pesisir lor antarane 10 km arah
ngajak wong-wong kang ditemoni melu nyinaoni lan nglakoni syariat Islam. Tambah
dina tambah akeh wong-wong pribumi kono gelem melu pangajakane pengembara mau
kang ora liyo sawijining Syayid. Pedesaan kang maune sepi sansaya suwe tambah
rejo, amarga akeh ditekani wong-wong manca saperlu meguru marang Syayid.
Sakwise ditekani wong-wong manca kang meguru marang Syayid, banjur netep
manggon kono. Alas kang maune alas gung liwang liwung ewah dadi desa kang
sawijining Syayid kang nggawa ajaran agama Islam mau. Singkating cerita sing
maune Syayid mung sawijining pengembara berubah dadi penguwasa ing panggonan
kang anyar trus ora suwe dadi pedesan kang rame sing disebut Syayidan. Kang
pengikut-pengikute. Sakwise puluhan tahun Syayid netep ing kono, sakwijining
wong kang dikagumi lan dipatuhi karo penduduk dadi pengarep nandang lara banjur
tilar donya. Kabeh pengikute lan penduduk sekitare ngelingi jasa-jasane Syayid
tilar donya tetep dadi pengeling-eling jasade dikubur cedak karo omahe banjur
kuburane ditanduri wit Jati lan dikeramatke ora tau ditebang.
Wektu lumaku terus ora krasa puluhan tahun suwene, kuburane Syayid
angker kasebut manggon kapernah 300 meter arah ngalor saka pasar Sedan saiki. Sebutan Sedan iku asal mulane saka tembung SYAYIDAN kang
artine Syayid. Lha Syayidan ditetepke dadi aran desa kanggo ngormati
jelas cerita iki tumeka saiki isih diakui kebenarane tumprap masyarakat desa
Sedan kecamatan Sedan kabupaten Rembang. ANA ‘05
Akeh wong sing nduweni panemu yen Masjid Agung Demak iku ngadheg nalika dina Kamis Kliwon, malam Jum’at
legi nepati tanggal 1 Dzulhijjah taun Jawa 1428 (1501 M) adedasar seratan sing
diserat ana ing lawang ngarep sing unine ”Hadegipun Masjid Yasanipun Para Wali, Nalika Tanggal 1 Dzulhijjah tahun 1428”. Taun Soko 1399 utawa 1467 adedhasar candrasengkala “Nogo Sariro Katon Wani”, yaiku dijupuk saka gambar
bledeg sing ana ing lawang tengah Masjid Agung Demak. Nanging ana uga sing
ngarani yen Masjid Agung Demak iku ngadeg taun 1401. Adedhasar gambar bulus
sing ana ing jero panggonane imam. Gambar bulus mau diartekake yen:
iku angka siji …..………..(1).
iku angka papat …..……..(4).
c. Awak bulus iku angka nol …….(0).
1401 taun soko utawa taun 1479 M. utawa karo “Sariro Sunyi Kiblating Gusti”
a. Sariro iku angka siji ………..(1).
b. Sunyi iku angka nol ………..(0).
c. Kiblat iku angka papat …….(4).
d. Gusti iku angka siji ………...(1).
diutus Sunan Ampel mulang agama Islam sarta mbukak pesantren ing desa Glagah
Wangi uga daerah kabupaten Jepara. Nalika taun 1475 M Raden Patah miwiti nglaksanakakake
dhawuhe gurune mbukak madrasah utawa pondok pesantren ing desa Glagah Wangi
kasebut. Tugase sing diparingake mau dilaksanakake Raden Patah kanthi apek.
sepisanan dipethuki dening Raden Patah. Nyai Lembah asale saka Rawa Pening.
Saka dhawuhe Nyai Lembah supaya Raden Patah manggon ana ing Glagah Wangi.
Banjur iku desa Glagah wangi dadi rame ditekani wong akeh. Akhire desa Glagah
Wangi utawa Demak iku dadi pusat dagang uga dadi pusat kerajaan Islam nomer
Ngenani Masjid Agung Demak sing diadhege karo para wali iku digawe namung sak wengi. Masjid Agung Demak sing gedhene
namung 31 x 31 meter iku sing bagian jero, nanging sing bagian jabane 31 x 15
meter lan dhuwure saka guru 19,54 meter. Kaya adat samestine Masjid iku di sangga karo saka tatal sing gedhe sing
cacahe ana papat. Saka tatal iku digawe saka kayu sing gedhe banget, nanging
ana salah sijine saka tatal iku mau sing digawe saka tugel-tugelan kayu turahan
penting. Amarga Kanjeng sunan Kalijaga duweni jasa yaiku sing wis benerake
kiblat masjid sing madhep ing Mekkah. Nalika kliblat Masjid Agung Demak durung
ditemtukake, Kanjeng Sunan Kalijaga munggah ing dhuwure Masjid lan pucuke
masjid dicekel karo tanganne sing kiwa, dene pucuke Ka’batullah dicekel karo tangane sing tengen, karo ngendhika
kepriye panemumu? Banjur para wali sepakat yen kiblat Masjid Agung Demak iku
Sakwise Kanjeng Sunan Kalijaga bisa nemtukake kiblat, banjur ana barang
sing gumantung ana ing panggonan imam sing ora dingerteni saka ngendi tekane. Barang sing gumantung
iku dipundhut, banjur tiba ana ing ngarepane Sunan Bonang, lan dibukak isine
klambi bekase Nabi Muhammad, lan ana layang sing isine ngenani yen klambi iku
mau diparingake kanggo Kanjeng Sunan Kalijaga. Kabeh wali padha gumun ngenani
isi layang mau. Banjur Sunan Bonang ngendhika: amarga Kanjeng Sunan Kalijaga
sing diparingi klambi iku, mula jajal dianggo. Kanjeng Sunan Kalijaga banjur
narima barang mau karo ngucap syukur dumateng Allah. Banjur klambi mau dianggo
nyatane pas karo awakke. Sunan Bonang ngendhika yen iku mau sing diarani Kotang
Antakusuma, klambi bekas sing digawe saka kulit wedus, nanging saiki wulune wis
Gundil lan uga pikantuk Pusaka Kyai Cubruk. Kotang Antakusuma lan Pusaka Kyai
Cubruk iku wis dianggap salah sijine pusaka raja-raja Jawa. Gawe sapa wae sing
bisa nganggo klambi Kotang Antakusuma temtu bisa kuwat lan bisa dadi raja sing nguwasani tlatah Jawa. Kanjeng Sunan Kalijaga uga
Hadiningrat I sing merdeka taun 1590 bisa ngalahake Pangeran Madium amarga
nganggo klambi Kotang Antakusuma kasebut. Kanjeng Panembahan Senopati pikantuk
klambi iku saka Syeh Kadilangu, ahli waris Kanjeng Sunan Kalijaga. Nalika taun
1703 klambi Kotang Antakusuma iku isih kasebut dadi salah sijine pusaka kraton.
Nalika iku klambi Kotang Antakusuma diserahake marang Sunan baru Amangkurat III
ing Kartasura. Klambi Kotang Antakusuma lan Pusaka Kyai Cubruk iku yen setaun
sepisan kudu dijamasi nganggo minyak jamas sing ditekakake langsung saka kraton Surakarta. Wektune
njamasi yaiku nalika tanggal 10 Dzulhijah utawa 10 Besar. Nalika penjamasan
klambi lan pusaka mau sing njamasi boten pikantuk mirsani klambi utawa pusaka
mau, namung digrayangi. Amarga yen nalika penjamasan klambi lan pusaka mau
gegayutane karo geni suwarga. Ing Masjid Agung demak ana relief sing digawe ing
dhuwure lawang sing diarani lawang “Bledeg utawa kilat”. Biyen lawang iku dadi
lawang utama, nalika arep mlebu ing jero masjid. Bledeg “kilat” iku ditanggkap
karo Ki Ageng Sela nalika ana ing sawah.Ki Ageng Sela iku putra saka Ki Ageng Getaspendawa. Ana carita yen
Bledeg iku awujud wong lanang tua sing ngampiri Ki Ageng Sela nalika Ki Ajeng Sela ana ing
sawah. Banjur Ki Ageng sela nyekel wong lanang tuwa mau, dhumadakan nyuwara banter kaya bledeg.
Bledeg sing isih awujud wong lanang tuwa mau dicekel lan ditaleni banjur
diserahake marang panguwasa ing Demak Bintoro. Ing kana bledeg mau dilebokake
Sakwise bledeg dikurung lawase 7 dina ing Masjid Agung ditekani karo wong
banjur disiramake ning gone wong lanang tuwa mau, dhumadakan ana suwara kaya gunung mbledhos. Kurungan sing digawe saka wesi iku mau banjur
rusak lan bledege ngilang. Amarga krungu suwara banter mau, bebrayan ing
wong wedok tuwa iku mau mesti garwane. Sakwise iku Ki Ageng Sela
kesuwur dadi wong sing kasil nyekel bledeg. Sela iku panggonan ing tlatah siseh wetane Demak
Bintoro. Dadi Ki Ageng Sela sing didadekake sesepuhe trah wangsa Narendra
Mataram Hadiningrat. Setahun kaping pindo Sunan Surakarta ngutus supaya njupukake geni saka damar sing
ana ing makam Ki Ageng Sela kanggo nguripake damar ing panggonane dhewe sing ana ing kraton
sing paling njero. Nalika geni tekan ing Surakarta kanti arak-arakan sing
khusuk, akeh pangeran sing gunakake kahanan iku kanggo ngurepake damare dhewe.
gegayutane karo politik sing ana ing pamarintahan Demak wektu kuwi. Tradisi trah kanggo wangsa
Mataram Hadiningrat iku cara kanggo ngormati Ki Ageng Sela. Masjid Agung Demak
dadi pusate umat muslim kuna ing tlatah Jawa Tengah. Ana sing ngarani yen sowan
ing Demak Bintoro lan makame wong-wong suci ing kana bisa dipadhakake karo munggah kaji ing Mekkah.
1708 mbenerake yen Sunan Amangkurta III sing diguwak ning Srilangka dening kompeni
ing Batavia iku nggawa pusaka kraton. Sunan Amangkurat III ngendika yen Masjid
Agung Demak lan makam ing kadilangu sing suci iku sing dadi pusaka mutlak, ugere pusaka ing tlatah
Jawa. Nalika taun 1710 Sinuwun Paku Buwana I ndawuhi supaya wangunan Masjid Agung Demak iku
didhandani lan kenthenge diganti karo sing anyar. Sakwise Kapten Fock ing Kartasura sedo,
taun 1688 Sinuwun Sunan Amangkurat II ngucapake sumpah setiyane marang
siji ing Jawa Tengah. Kutho sing banjur kasuwur dadi kotanegara Kraton Demak Bintoro. Demak Bintoro
dadi pusate dagang lan pusat ibadah kanggo kelompok Islam sing lagi wae ana.
Raja-raja Demak Bintoro lan sing nderekake, nduweni greget sing gedhe banget
kanggo nyiarake agama Islam. Nalika kerajaan Islam Demak Bintoro jaya, politik
ngelar jajahan nganthi mlebu ing Jawa Barat, Jawa Tengah, lan Jawa Timur.
Raja-raja Demak Bintoro nganggep yen Masjid Agung Demak Bintoro iku dadi simbole Kraton Islam.
ngormati wong suci, utamane Kanjeng Sunan Kalijaga, wali lan sing dadi pengayom ing Jawa Tengah sing
siseh kidul. Kareben kekuasaane raja-raja Demak Bintoro wis tiba, nanging
kasetiyaane marang para wali ora bakal owah, iku ngakibatake Masjid Agung Demak
imam sholat ing Masjid Agung Demak Bintoro sing sepisanan yaiku Sunan Bonan
putra saka Sunan Ampel. Nanging sakwise iku banjur diganti karo putrane sing arane Makdum
Sampang, banjur diganthi karo Kyai Pembayun, banjur diganti meneh karo Penghulu Rahmatullah, banjur sing pungkasan
lan Kitab Babat liyane, loro pusaka kuwi jenenge “KERIS RAMBUT PINUTUNG LAN
KULUK KINARAGA“ yaiku lambang kekuasaan lan kekuatan sing padha wae dadi simbol
persatuan lan kesatuan. Sapa wae sing nduweni loro pusaka kuwi, bisa nguasai
lan nduweni kuasa merintah neng Pulau Jawa. Ana sing nduweni loro pusaka kuwi
yaiku Raden Sukmayana penggede Majasemi andalan Kadipaten Carangsoka.
Keri–kerinan abad kaping VIII sawetara taun 1292 Masehi neng Pulau Jawa fakum
wetan ana penguasa lokal sing ngangkat awake dadi Adipati, wilayah
jenenge “Yudhapati“, wilayah kekuasaane ngliputi kali Juwana neng Kidul
nganti gunung Gamping Lor watesan karo wilayah Kabupaten Grobogan. Adipati
jenenge “Puspa Andungjaya“, wilayah kekuasaane ngliputi lor kali Juwana
nganti Pantai Lor Jawa Tengah bagian wetan. Adipati Carangsoka duwe putri
Kalorone Kadipaten kuwi uripe rukun lan tentrem, padha ngormati lan
rukun lan nguatake sedulurane. Kalorone Adipati kuwi sepakat ngawinke
putra-putrane. Kongkonan Adipati Paranggaruda supaya Rara Rayungwulan gelem
nrima lamarane, nanging calon penganten wadon njaluk bebana supaya pas acara
wayang karo dalang kondang sing jenenge “Sapayana.”
Kanggo ngabulke panjaluke kuwi, Adipai Paranggaruda nugaske penggede
kemaguhan sing jenenge Yuyurumpung agul-agul Paranggaruda. Sadurunge
nglaksanakake tugase, Yuyurumpung nduwe niat nglumpuhake wibawane Kadipaten
Carangsoka nganggo cara nguasai loro pusaka duweke Sukmayana neng Majasemi.
Saka bantuane Sondong Majeruk kaloro pusaka kuwi bisa dicolong nanging
sadurunge pusaka kuwi diwenehke karo Yuyurumpung , bisa direbut maneh karo
Sondong Makerti saka Wedari, nganti Sondong Majeruk mati amarga tukaran karo
Sondong Makerti, lan pusaka kuwi diserahke maneh karo Raden Sukmayana. Usahane
Yuyurumpung kanggo nguasai lan nduweni loro pusaka kuwi gagal. Meski kaya ngono
nganggo Pagelaran Wayang Kulit dening Ki Dalang Sapayana. Tanpa diduga
pahargyan lagi wae diwiwiti, ujug–ujug penganten wadon ninggalake kursi
ora bisa dikendalikake maneh, langsung nyatake musuhan karo Adipati Carangsoka
lan sabubare kuwi perang.. Raden Sukmayana saka Kadipaten
Carangsoka mimpin prajurit Carangsoka, ngalami lara parah nganti akhire mati.
Raden Kembangjaya yaiku adek kandunge Raden Sukmayana, sing neruske perang kuwi
mau dibantu karo Dalang Sapayana, lan sing nggunakke kaloro pusaka kuwi bisa
ngancurke prajurit Paranggaruda. Adipati Paranggaruda, Yudhapati lan putra
dadi patih lan diwenehi jeneng “Singasari“. Kanggo
Adipati Raden Kembangjaya mindahke pusat pemerintahane saka Carangsoka
dadi “Kadipaten Pesantenan“ lan diwenehi gelar Adipati Jayakusuma neng Pesantenan. Adipati Jayakusuma namung nduwe
putra tunggal yaiku “Raden Tambra.” Sabubare bapake mati, Raden Tambra diangkat
bijaksana, dadi songsong agung sing bener-bener pedui karo nasib
rakyate sarta dadi pangayom kanggo hamba sahayane. Kauripan rakyate akeh kerukunan, katentreman, katenangan lan
ana neng desa Kemiri dadi neng arah kulon yaiku neng desa
Kaborongan, lan ngganti jeneng Kadipaten Pesantenan dadi Kadipaten Pati.
Prasasti Tuhanneru, sing ditemokake ing desa Sidateka, wilayah Kabupaten
Majakerta sing kesimpen ing museum Trowulan. Prasasti kuwi ana wolu Lempengan
Baja sing tulisane huruf Jawa kuna. Lempengan sing kaping papat unine yaiku :
gelare jenenge Abhiseka Wiralanda Gopala tanggal 13 Desember 1323 Masehi.
Patihe sing setia lan wani jenenge Dyah Malayuda diwenehi gelar Rakai. Nalika pengumuman kuwi bebarengan karo
nganggo syarat yaiku para Adipati saben taun kudu nyerahke Upeti arupa kembang.
Adipati Raden Tambranegara padha wae teka neng pisuwanan agung neng Majapahit
kuwi kalebu neng Kitab Babat Pati, sing disusun dening K.M. Sosrosumarto lan S.
Dibyasurira, Kitab-kitab kuwi unine : …… Tambranegara Pati “Sumewo” maring Malajengka. Brawijaya kaloro, Malajengka yaiku
Majapahit…............ Tan alami pajajaran kendhih, keratone ing tanah Jawa
angalih Majapahite, ingkang jumeneng ratu, Brawijaya ingkang kaping kalih, ya
Jaka Pekik wasta, pufra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi nama, Raden Tmbranegara
sumewa maring keratin Malajengka. Artine yaiku ora
rajane kuwi Brawijaya II, jenenge yaiku Jaka Pekik putrane Jaka Suruh.
Kaborongan lan dadi Kabupaten Pati kuwi diperkirakke wulan Juli lan
Agustus 1323 Masehi. Ana telu tanggal sing apik neng wulan Juli lan
Kanthi surya sengkala “Kridane Panembah Gebyaring Bumi” sing nduweni teges
kanthi kerja mbanting tulang lan akeh ndonga kita gali Bumi Pati kanggo
ningkatke kasejahteraan lahiriah lan batiniah. Mula kuwi saben
karo bakar dadi langsung dijenengi desa Bakaran amarga asale saka obong-obongan
utawa bakar-bakaran. Alas diobong amarga ana sing tau seneng Nyi Ageng, nanging
dheweke durung bisa nampa. ing ngisor salah sijining syarat kang dijaluk Nyi Ageng. Syarat kang
nampa lamaranmu yen awakmu bisa gaweke pitung sumur kanggo aku.”
”Ya, Ageng yen mung kuwi panjalukanmu bakal tak
kang tak jaluk sesuk kudu wis rampung.” “Sesuk, apa Ageng sesuk kudu
“Ya, Ageng. Aku sanggup.” Jaka kuwi mau akhire gelem nyagohi gaweke pitung sumur kanggo Nyi Ageng.
Nanging Nyi Ageng bingung amarga dheweke bisa gawe pitung sumur. Jaka mau
njaluk rewang lelembut lan bangsa alus (setan, jin ,dhemit, gendruwo lan
saliyane). Akhire Nyi Ageng duwe cara kang bisa nggagalke kuwi mau. Dheweke
ning sawah nglumpuke dami kang arep diobong ning tengah sawah. Dheweke uga
ngongkon wong neng desa numbuk lesung. Para
lelembut lan bangsa alus kuwi mau akhire ora bisa ngrewangi nganti rampung
wayah esuk. Bangsa alus kuwi mau wedi yen ana srengenge. Dami sing diobong neng
tengah sawah mau dikira srengenge arep mlethek. Suarane lesung sing saut-sautan
lan wayah jago kluruk. Kabeh kuwi mau nandhake yen wis wayah esuk.
Nyi Ageng kuwi salah sijining tokoh wira ning desa Bakaran. Dheweke uga kang jenake desa Bakaran. Nyi Ageng ora
ninggal, nanging dheweke muksa sapa kang bakal pengin ketemu kuwi bisa. Nanging kabeh ana syarate mbuh
kuwi pasa muteh utawa pasa senin kemis lan sapiturute. Dheweke uga ninggal
unen-unen kanggo anak putune sing urip ning desa Bakaran. Unen – unen kuwi kaya
ngene unine: “He anak putuku kang ana ing Bakaran. Supaya awakmu
urip ing Desa Bakaran, bisa slamet uripe, uga wareg sandhang lan pangan, mula
awakmu aja wani-wani nglanggar larangan sing daksebutake kaya ing ngisor iki:
abang “Kuwi pawelingku kanggo anak putuku kabeh kang ana ning desa Bakaran. Dadi
ing ngendi wae papan panggonanmu yen awakmu asli wong Bakaran aja nganti lali
“Aja dodol sego!” miturut wong jawa wong dodol sego
kuwi ora apik. Sego kuwi panganan pokok, kang dipangan saben dina. Dodol sego
kuwi padha karo adol rejekine dhewe. sego kuwi luwih becik diwenehke katimbang
didol. Oleh adol sego nanging kudu mbok olah ora mung rupa sego. Sego kuwi bisa
diolah dadi lontong, bubur, sego mener lan sego loyang, lan saliyane. Dadi yen
awakmu kepengin dodol sego kuwi ana usahane masak lan liya-liyane. Ora mung
rupa sego nanging bisa digawe macem –macem, uga maneka warna bentuk lan rasane.
“Aja medel (wenter kain batik)!” pancen bener
Bakaran kuwi wis kawentar batik tulise lan trasi Bakarane. Nyi Ageng biyene
seneng nganggo batik tulis lan jarikan. Dheweke saben dina uga nganggo tapeh
tulis. Wong Bakaran uga duweni ketrampilan pinter mbatik. Nyi Ageng kuwi
wanti-wanti aja nganti medel amarga kerjane gedhe bebaya. Saben dina kudu ing
cedhake geni terus lan banyu umup, mula wedine yen ana kobongan lan kutahan
banyu umup. Nyelup batikan kuwi kudu ati-ati amarga panas banget. Yen ora bisa
ora usah, amarga malah bisa kutahan banyu umum kang dienggo medel batik.
“Aja mande obong-obongan!”urip ing Bakaran iki
pancen akeh aturan nanging kepenak. Wong Bakaran aja nganti mande yakuwi kaya
wong gawe wesi kaya ngelas wesi. Kuwi bebayane gedhe amarga bisa ngrusak
mpripat. Pusate jagad kuwi ya mung mpripat. Yen mpripate wis ora loro lan ora
bisa ndeleng mula jagad iki rasane petheng dhedhet. Kanggo njagani kabeh kudu
ati – ati. Kejaba ngrusak mpripat uga bisa ngrusak saliyane. “Aja gawe omah saka bata abang!” pundhen bakaran
kuwi digawe saka bata abang. Punden kuwi biyene omahe Nyi Ageng dhewe. Saiki
didandani kanggo ngurmati Nyi Ageng. Dheweke ora kepengin,ana wong liya kang
bisa ngembari. Mula wong Bakaran kabeh omahe saka bata putih. Kejaba wong kang
isih mamang lan durung mantep. Omahe digawe saka bata separo abang, kang separo
bata putih. Bata abang kuwi asale uga saka obong-obongan. Ing sacedhake pundhen
kuwi uga ana sumur gawenane priya sing tau seneng dheweke.
wong Bakaran kuwi ora oleh nggawe sumur ing jero omah. Ing njero sumur kuwi ora
ana banyune. Lha banyu kuwi sumbere kanggo kabeh manungsa supaya bisa urip.
Kang mbutuhke banyu kuwi wong akeh ora mung awake dheweke. Wong liya uga butuh
banyu kanggo saben dinane. Mula sumure aja didokok ing jero omah nanging
didokok ing sajabaning omah. Kuwi banyu sumbere wong urip. Sumur kang sacedhake
pundhen kuwi jenenge sumur tiban amarga kanggo sumpah-sumpahan. Kuwi kanggo
nduduhake kang salah bakale seleh lan sing bener bakal mujur. Nganti saiki
sumur banyune isih tetep bening. Nyi Ageng kuwi wong wadon sing ayu rupane. Mula
kabeh priya seneng lan kedanan karo dheweke. Wong tuane kuwi biasa uripe uga
sedherhana. Kawit cilik dituturi uripe kuwi mung sepisan mula kudu apik marang
apa wae. Nanging watake kuwi ana sing nurun ibune uga ana kang nuruni bapake.
Wong tuwane kuwi duwe sawah nanging ora digarap dhewe. Senenge sawahe digarapake
wong liya. Ageng biasane ngrewangi ibune mbatik neng omah. Kuwi salah sijining
watak kang nuruni ibune. Bapake semana uga kejaba seneng sawahan dheweke uga
seneng adu jago. Jarene adu jago bisa ngilangake pikiran sing lagi judheg. Nyi Ageng uga seneng dolanan pitik jago. Saben
dina, Ageng mesthi dijak bapake ndeleng adu jago. Nyi Ageng putri kinasih
bapake. Dadi dheweke uga pinter ngrumat pitik kuwi mau, amarga saben dina
dheweke weruh bapake piye carane ngrumat jagone. Nyi Ageng duwe sedulur lanang
nanging wis ninggal. Kangmase ninggal sadurunge dheweke lair, mula Ageng kuwi
dieman-eman. Kepengine bapake Nyi Ageng kuwi dadi bocah wadon sing kuwat lan
wani. Jeneng asline kuwi Niken Banowati nanging jeneng cilikane Sabirah. Tegese
kuwi supaya besuk dadi wong sing sabar lan tabah ngadhepi cobaan urip ing
Kerjaan Majapahit ning Kerajaan Demak kuwi abad 16. Ibune Ageng batikane wis
kawentar ing mancanegara. Ibune Ageng kuwi jenenge Niken yen bapake jenenge
Bono. Banjur duwe anak dijenengke Niken Banowati. Sawise kuwi Ibune Ageng
ninggal amarga kutahan banyu umum olehe medel. Mula ibune sadurunge ninggal pesen karo Nyi Ageng. Kaya ngene pesene: “Ndhuk Ageng, besuk turuna karo anak putumu aja
konggon medel, salah siji wae sing nglakoni kaya aku iki.”
“Uga aja adol sego, ya ndhuk yen ana wong sing njaluk mangan wenehana. Adol
sego kuwi padha karo adol rejekine awake dhewe.”
“Ibu, Ageng aja ditinggal.”
mung gari bapake. Begang sedala bapake uga nyusul bojone. Nyi Ageng wis ora
duwe sapa-sapa meneh. Ora duwe sanak lan kadhang. Dheweke urip ing desa dhewe.
Bapake uga pesen yen dheweke kudu ngrumati jagone. Amarga jagone kuwi kang
bakal bisa jaga awake yen ana wong kang bakal tumindhak ora becik. Kejaba
batike ibune kawentar bapake semana uga wis kawentar anggone adu jago.
kang wis dipercaya malah mbejani janji. Wong kuwi ora liya ya mung rewange Nyi
Ageng dhewe. Amarga dheweke wis kancanan karo Dampo A Wang kang licik. Rewang
kuwi di iming-imingi dhuwit akeh. Asale dheweke bisa ngalahke lan ngancurke Nyi
Ageng. Krungu warta berita kaya ngana bapake banjur kaget.
Sawahe bapake bangkrut lan uripe Nyi Ageng wis ora
kaya biyen. Saben dina biyen rasane ayem lan tentrem. Ora kaya saiki saben dina
mung tnsah ngalamun jalaran lelakon urip kang lagi ditampa. Kejaba ngana bapake
uga wis sepeh lan duweni penyakit kagetan. Dheweke ora ngira lan ora nyangka
yen rewange bakal tumindak ora becik. Dheweke padha karo ditulung nanging malah
menthung. Nyi Ageng mung bisa sabar lan tabah ngalami urip kang lagi entuk
Nyi Ageng diwanti-wanti bapake supaya aja gampang percaya karo wong liya.
Jalaran wong liya saiki ora bisa dicekel omongane. Kejaba kuwi uga sering mblenjani
janji. Luru wong jujur ora dhek biyen lan ora saiki kuwi pancen angel. Lambe
kuwi larang regane. Ajining dhiri gumanthung ing lathi. Nyi Ageng saiki uga seneng dolanan pitik. Ing salah
siwijining dina ana saudhagar saka China jenenge Dampo A Wang dhewe kepengin
mertamu ing omahe Nyi Ageng, jenenge wis kawentar ing tlatah Pati. Dampo A Wang
seneng karo Nyi Ageng amarga ayune kinyis-kinyis wong lanang ngendi kang ora
kedanan. Nanging Nyi Ageng ora weruh yen dheweke disenengi. Nyi Ageng dijak adu
jago karo Dampo A Wang. Sebenere dheweke kepengin duwe pitik kaya Nyi Ageng
kang menangan dhewe. Saben tarung jagone ora tau kalah.
Saiki Dampo A Wang wis ngerti Nyi Ageng kuwi
senengane adu jago mula dheweke banjur ngajak tarung. Dheweke uga ngerti jago
kaya ngapa kang bakal dienggo tarung. Dheweke ngerti saka wong liya kang wis
mudheng Nyi Ageng. Nanging wong kang takoni ora ngerti yen dheweke bakal
tumindhak ala karo Nyi Ageng. Nanging ing ngendi wae becik bakal kethithik lan
ala bakal ketara. Wong jujur bakal mujur, lan wong gawene ngapusi bakal
Dampo A Wang sadurunge mertamu ing omahe Nyi Ageng
dhewe takon-takon Nyi Ageng. Dhewe kepengin weruh apa kang bisa ngalahke Nyi
Ageng. Dhewe yen bisa uga kepengin mboyong Nyi Ageng dadi garwane. Dheweke kuwi
licik, biasa wong China ya ngana kae. Dheweke senengane yen tarung ora tau
jujur, dheweke mesthi licik lan ana-ana wae alasane. Nanging Nyi Ageng durung
kang ora sopan lan andhap-asor. Kawit pisanan kuwi ora bakal seneng amarga
tumindhake kang ngerti unggah-ungguh, lan tata krama. Sing dibanggakake mung
negarane dhewe, yen negara China kuwi negara kang paling apik. Ya entuk-entuk
wae ngapik-ngapik negarane lan ya pancen ora salah. Nanging mbok ya ndeleng
salin tatanan, salin enggon salin kedhaton. Kuwi rak wis jelas yen ngono kudu
ngerti. Ing ngendi wae ana tata krama. Mung wae kudu eling
papan siji karo sijine. Desa siji karo desa liyane. Kutha kae karo kutha anu. Nagara kana karo nagara kene. Ora kabeh padha. Ana tata
krama kang mung kanggo ing papan wates. Ana tata krama kang kanggo ing bebrayan
umum. Ana tata krama kang wong sejagad. Ngecakake tata krama kuwi kudu empan
papan. Ngelingi papane, ngelingi siuasi lan kondhisine. Ora kena digebyah uyah.
Jawa, nanging yen China rak ya ora ngana kuwi.”
bener awakmu wong China, nanging saiki awakmu rak neng Jawa.”
“Oalah ngana, ta?”
Dampo A Wang bisa nyulap palu dadi pitik keter.
Dheweke ngerti musuh kang bakal diadhepi kuwi ora musuh kang gemen-gemen ntawa
baen-baen. Jenenge wis kawentar ing ngendi wae. Mula dheweke kepengin ngalahke
supaya Nyi Ageng isin. Jago sing daden-daden kuwi mau pancen kuwat lan bisa
diandelke. Wong China kuwi pancen pinter-pinter nanging uga licik. Sapa wae
bakal kalah wong pitik musuh palu. Palu kuwi digawe saka wesi. Olehe adu jago kuwi ning tengah sawah. Sepisanan
jagone Nyi Ageng kalah amarga jalune wis kena. Dheweke bingung pitik kang
gawene menang terus kok bisa kalah. Saben tarung karo sapa wae jagone mesthi
menang. Bareng tarung karo Dampo A Wang kok mak klepek. Nanging Nyi Ageng isih
durung ngerti apa jalarane. Jagone saben dina wis dirumat kaya pewelinge
bapake. Nanging kok isih bisa kalah. Dheweke gumune ora jamak. Dheweke terus
curiga kro Dampo A Wang. Wong China kawi licik-licik lan ora kena dipercaya.
Dheweke wedi yen pitik kang didu tarung kuwi ora
pitik tenanan. Tegese pitik daden-daden. Ya palu kuwi mau barang kang bisa
disulap dadi pitik. Dheweke saiki banjur ngerti saka apa pitike Dampo A Wang
Ageng banjur ngamuk-ngamuk, “Titen nana Dampo A Wang, jebul kaya ngono kuwi
tumindak alamu. Wis aku ora mung bisa nyulap palu nanging ganden (palu sing
pancen ora bisa dingapuro maneh. Wis cukup semene wae lara atiku.” Nyi Ageng
banjur nyulap gandhen dadi pitik jago. Jenenge Jago Lurik.
Ngerti tumindake Dampo A Wang kaya ngono dheweke
banjur mbales apa kang wis dilakoni Dampo A Wang karo dheweke. Adu jago kuwi
mau ana wektu sela kanggo leren sedhela. Wektu sedela kuwi digunake Nyi Ageng
kanggo nyulap ganden dadi jago sing kuwat. Cengger lan jalune gedhe banget, yen
ngantem kena mesthi klenger. Wis pokoke ora tandhingane lan ora ana kang bisa
ngalahake. Yen mung trima palu sing disulap ora ana bedane padha wae bedhu.
mbisiki kupinge. Lan ana swara, kuwi kaya swarane kang wis tau kenal, kaya
suara bapake. Pancen bener dheweke diwenehi ali-ali sing bisa dinggo nyulap
gandhen dadi pitik. Bapake kuwi dadi wong tua sing ngango surban lan nanggo
klambi putih. Ali-ali sing diwenehke kuwi bisa dienggo apa wae. Salah sijine
Cengger lan jalu jagone Dampo A Wang
wis kena. Cenggere metu getihe akeh, jalune coklek. Wis pokoke jagone dheweke
kalah. Dheweke isin amarga wis sumbar bakal ngalahke musuhe nanging kasunyatane
dheweke ora bisa ngalahke Nyi Ageng. Kejaba kuwi dheweke uga isin wong lanang
kalah karo wong wadon. Nanging kawit cilik kuwi Nyi Ageng diajari dadi bocah
wadon sing wani amarga bener lan wedi amarga salah. Dadi Nyi Ageng wiwit cilik
Sajake Dampo A Wang isih dendam karo Nyi Ageng.
Dheweke sebenere isih kepengin nduweni Nyi Ageng. Dheweke ora bisa nglaliake
Nyi Ageng. Nanging Nyi Ageng tetep nolak amarga wis ngerti tumindhake Dampo A
Wang kang ala. Dampo A Wang isih tetep nggudak-nggudak Nyi Ageng. Jarene nganti
besuk isih bakalan dienteni. Nyi Ageng bingung, dheweke kapengin lunga saka
omah lan lunga ngumbara. Dheweke akhire lunga lan mlaku ngliwati alas-alas.
duwe sapa – sapa. Wong tuane wis ninggal semana uga sedulur siji-sijine uga wis
ora ana. Dheweke uga kepengin ngadoh saka Dampo A Wang. Saben ketemu dheweke
mesthi digudakgudhak Dampo A Wang. Dheweke kepengin lunga supaya ora ketemu
Dampo A Wang. Dheweke nanging kancanan karo priya jenengne Demang. Kuwi kancane
ditulungi Demang. Banjur dheweke diajak neng omahe Demang. Supaya Dampo A Wang ora ngeri lan ora ngudak-gudak maneh.
Kejaba dheweke mesakake karo Nyi Ageng. Sabenere Demang uga nduweni rasa tresna
marang Nyi Ageng. Dheweke ora wani jalaran wedi yen ditolak. Amarga kawit biyen
bayi nangis. Bayi nangis kuwi mau arep dipangan macan. Dheweke ora tega banjur
bayi kuwi mau ditulungi. Bayi kuwi ngelihen banjur dilurokake panganan. Bayi
kang nemu ning alas kuwi lanang diwenehi jeneng “Sopo Nyono”. Tegese kuwi, sopo
nyono bayi kuwi isih urip ditinggal ing alas dhewekan nganti arep dipangan
macan. Sopo Nyono bayi kuwi saiki wis gedhe lan bagus
rupane. Nyi Ageng saiki uripe wis ora dhewekan. Bayi kuwi saiki wis diangkat
dadi anake. Mula dheweke saiki uga bingung yen bali ing omahe biyen. Wong
durung duwe bojo kok wis duwe anak. Mengko piye omongane wong ning desa.
Dheweke mikir-mikir yen kepengin balik neng omah. Amarga dheweke saiki wis ora dhewekan nanging nduweni batur
yaiku bayi sing nemu ing tengah alas. Bareng Dampo A Wang ngerti yen Nyi Ageng lunga saka
omah dheweke banjur ngongkon kancane nyamar dadi Nyi Ageng kang palsu lan
jahat. Kancane kuwi mau jenenge San Pho Wang. Dheweke banjur teka ing desa lan
ngaku-ngaku yen dheweke kuwi Nyi Ageng. Dheweke dikongkon mbuktekake yen
dheweke bener Nyi Ageng kang asli mula, dheweke kudu bisa mbatik tulis. Kuwi gawean
nyritakake kabeh uripe wiwit cilik nganti gedhe. Dheweke bingung lan ora mudeng
nyulap kain dadi batik tulis. Dheweke mbuktekake yen bisa nggawe batik tulis.
Dheweke uga bisa mangsuli apa wae sing ditakonke wong desa marang dheweke. Bisa
nyritakake uripe awit cilik nganti gedhe. Dheweke bisa weruh kabeh amarga
diduduhke Dampo A Wang. Nanging saiki dheweke ora sanggup nyamar dadi wong
apik. Jalaran Nyi Ageng kuwi tindak-tanduke apik. Ora kaya dheweke sing jahat
ora duwe ati. Tega lan mentala karo sapa wae. Dheweke uga ora tau mikirke wong
nglakoni kaya apa sing diperintahke. Bareng dheweke ngerti Nyi Ageng sing asli
rupane kaya apa. Dheweke banjur seneng dhewe karo Nyi Ageng. Loro karone malah
seneng karo Nyi Ageng kabeh. Antarane Dampo A Wang lan San Pho Wang banjur
seneng karo Nyi Ageng kabeh. Dheweke njaluk supaya Nyi Ageng bisa dadi duweke.
Nanging Dampo A Wang ora trima yen dheweke njaluk kuwi. Dampo A Wang kawit
biyen uga wis seneng karo Nyi Ageng. Nanging nganti saiki durung bisa duweni.
Tresnane nganti kepati-pati karo Nyi Ageng. Nyi Ageng kuwi wira amarga dheweke sing bisa jaga
Bakaran saka wong-wong sing pengin nguasani desa Bakaran. Nyi Ageng kuwi bener-bener bocah wadon sing pinter, sabar lan apik ati.
Mula pancen bener yen wong lanang padha seneng marang dheweke. Kejaba ayu
rupane uga ayu atine. Nanging dheweke durung seneng urip bebrayan karo wong
lanang amarga wong akeh lanang kang padha ugal-ugalan. Wong lanang kang apik
bisa dietung nganggo driji. Sing ngenteni lan kang nglamar nganti teka lunga.
Pokoke jodho, pathi, lan rejeki kabeh kuwi ana sing ngatur. Kabeh mau diatur
Gusti kang Maha Kuasa. Akhire Nyi Ageng kang asli wis bali ning desane,
karo nggawa bayi. Dheweke banjur ceritake yen nemu bayi saka alas. Wong-wong
wis padha percaya. Banjur San Pho Wang kuwi mau ketruduk yen dheweke Nyi Ageng
palsu. Dheweke banjur njaluk ngapura lan ngaku yen kang kongkon kuwi mau Dampo
A Wang. Dheweke banjur dihukum nanging hukumane luwih ringan jalaran dheweke
gelem jujur. Kabeh mau dhalange Dampo A Wang. Nyi Ageng lan wong kampung kabeh
ngukum Dampo A Wang. Jalaran dheweke kang marai gawe ontran-ontran lan geger
gember. Dampo A Wang kuwi pancen musuh sing licik.
dheweke nanging ora wani kandha. Wong loro kawit cilik wis kancanan. Wong tuane
uga kancanan. Mula dheweke wis akrap karo kluargane Demang. Akhire Demang wani
nglamar Ageng lan lamaran mau uga ditampa Ageng. Amarga wong loro kuwi padha
tresnane. Demang banjur critake kabeh kang ana ning jero isi atine marang Nyi
“Aku ora wani kandha jalaran biyen kene tau kancanen.”
lan mung mbok anggep kanca biasa lan hubungane kene ora bisa luwih saka kanca.”
“Ngene lho wong ayu, apa
awakmu gelem tak lamar lan urip bebrayan bareng karo aku.”
Kancane Nyi Ageng kang wiwit cilikane wis seneng karo tindak-taduke Nyi Ageng.
Jaka kuwi jenenge Demang. Bocahe kuwi gedhe dhuwur lan bagus rupane. Dheweke uga ngerti yen Ageng nemu lan didadekake anan
angkat. Dheweke gelem nampa Ageng apa anane. Saka kuwi Ageng uga tresna marang
Demang lan nampa lamarane. Dheweke banjur kawinan lan didadekake demang ing
desa, jalaran pantes karo jenenge. Demang kuwi priya kang bakal bisa njaga
lamarane. Mula dheweke banjur ngobong alas nganti entek
resik. Banjur Nyi Ageng jenengake desa kuwi dadi desa Bakaran. Jalaran asale
kuwi mau amba banget mula dibagi dadi loro. Bakaran Wetan lan Bakaran Kulon. Bakaran Wetan kuwi bisa digawe dadi sawah.
Semana uga Bakaran Kulon bisa digawe dadi tambak. Loro karone bisa ngasilake
pangan lan iwak. Dheweke uga kepengin nguasai desa bakaran kang
panggonane cedhak karo segara lan pelabuhan. Dheweke kepengin nguasai usaha
perdagangan. Pelabuhan kuwi kang bisa nggabungke bandhar-bandhar gedhe kaya ing
kutha Semarang. Bakaran biyen akeh kang kepengin nguwasai kejaba cedhak segara
uga ana sawahe. Nanging saiki sawah ing Bakaran wis dadi tambak kabeh. Nyi
Ageng pundene ning Bakaran Wetan. Bakaran Kulon kuwi pundene sing lanang yaiku
Mbah Demang, Nyi Ageng. Kaya ngana kuwi critane
desa Bakaran kang nganti saiki isih wutuh kaya ngana. Mlebu pundhen kuwi
sandale kudu dicopot. Saben ana mantenan lan bayi lahir kudu diubengke pundhen.
Kuwi kanggo duduhake marang Mbah Demang, Nyi Ageng yen ana anak putune kang
anyar. Kuwi kudu diubengke yen ora mula bisa cilaka kabeh. Pundhen kuwi mau
bisa kanggo nyekar. Desa Bakaran kuwi akeh tradhisine lan larangane. Kuwi
diturunake Nyi Ageng lan saanak putune sing urip ing Desa Bakaran.
ana wong kuwi uripe pas-pasan. Jenenge Parmin dheweke nyambut gawe lunga
menyang lampung. Dheweke ning kaya digudak-gudak macan. Dheweke mulih ning
Bakaran maneh omonge jalaran ora krasan. Nanging dheweke tau diweruhi wong tua
nganggo klambi lan surban putih supaya jupuk lemah saka pundhen Bakaran. Lemah
kuwi dikonkon buntel nganggo mori putih lan dikongkon nggawa ing Lampung. Kabeh
kuwi kanggo bukti marang Danyang Bakaran. Saiki uripe kepenak, uga wareg
MLEBER, JIGLONG, LAN BARON SEKEBER Bleber (kang diomongake saben dinane dadi Mbleber)
lan Jiglong yaiku jeneng- jeneng panggonan kang ana sejarahe sing ngasi saiki
isih dikenal karo masyarakat Kuta Pati. Bab kaya mangkana kuwi, kadadean uga
ana ing ngendi- endi kang critane beda-beda. Amarga diomongakea dening wong
akeh. Ana crita jeneng-jeneng desa, pemakaman, dalan, kali, jembatan, lan
liya-liyane. Crita Bleber lan Jiglong kuwi salah sawijining dogeng kang
kang urip ing jamane Kadipaten Pati utawa Pesantenan ing abad 14 M. Jeneng
asline sebenere nganggo Bahasa Belanda, nanging dikenal dening wong-wong Jawa
Dheweke nonoman kang pinter, ganteng, gagah, wani,
gigih, lan mahir olah kaprajuritan. Kuwi kang nyebabake dheweke sanggup ngemban
wejangan gurune, supaya ngumbara adoh ing sebrang segara. Nalika semana,
semangate Baron Sekeber kanggo ngumbara menyang donya gedhe benget. Ketambahan
nalika semana akeh Bangsa Eropa kang padha kaya dheweke. Salah sijine
kekarepane yaiku Bangsa Eropa kuwi bisa ana ing dhaerah Jawa. Amarga ing kana
wiwit jaman kuna wis dikenal subur, makmur lan akeh kekayaan alame.
Baron Sekeber anak antang- anting. Dheweke biyen
mung urip karo wong tuwane loro karone. Nanging banjur ana kadadean kang ora
dinyana-nyana. Bapake Baron Sekeber mati, amarga duwe ala. Dheweke oleh
wejangan saka Bapake, yen pengin dadi wong kang agung kudu nduweni ilmu kang
“Baron Sekeber, anaku lanang, Bapak wis ora bisa
ngancani lan nuntun kowe meneh. Bapak kepengin sapaninggale aku, kowe bisa dadi
wong kang agung”. Kuwi pesene bapake marang Baron Sekeber (yen nganggo basa
Ora nganti suwe Baron Sekeber uga ditinggal Ibune.
Ibune kawin meneh karo wong lanang liya. Kuwi kang nyebabake tekate Baron
Sekeber tambah kuwat. Ing kana dheweke wis ora duwe sapa-sapa meneh. Dheweke
mantepake atine tenan-tenan kanggo ngelanglang buwana ing donya, kang ora liya
Karo semangat lan tekat kang gedhe, Baron Sekeber
banjur mangkat menyang tlatah Jawa. Lakune mbutuhake wektu kang suwe lan uga
akeh tantangane, amarga saranane mung liwat dharat lan segara. Nanging alangan
apa wae ora ngendhoni niate Baron Sekeber supaya cepet tekan tlatah Jawa.
Bareng wis ngancik taunan dheweke, banjur lagi tekan ing bumi Mataram kang
masyarakat. Amarga perawakanne Baron Sekeber kang duweni kulit putih, rambute
pirang, matane biru sing nggawe seneng masyarakat. Ora suwe omongan wong-wong
ngenani dheweke saya santer, wong-wong padha rerasan ing sanggon-nggon. Babagan
kuwi kang malah ndadekake para prajurit ing Kerajaan Mataram ngerti, amarga
padha krungu desas-desuse anane wong Belanda ing bumi Betawi, kang saiki
dilaporake marang Raja Mataram, banjur ana prentah supaya nyekel Baron Sekeber.
Embuh kuwi karo cara alus apa karo cara kasar, sing penting Baron Sekeber
kecekel. Nanging Baron Sekeber lolos saka ranjau kang digawe Praurit Mataram.
Amarga ora kecekel lan saiki dadi buron, dheweke saiki banjur ngumbara ing
dhaerah Jepara supaya bisa cedhak karo wong-wong Eropa sing wis manggon suwe
Jebule, dalan kang tunuju ing dhaerah Jepara ora
gampang kaya bayangane. Ing dalan uga akeh alangane, ing ngendi wae dheweke
dadi omongane wong, ditakoni asal-usule, lan ora dipercaya niat apike. Malah
dheweke kerep dicekel bajur diukum dening para petugas keamanan. Amarga akehe
alangan kang ngalangi rencanane, dheweke banjur duweni niat kanggo ndhelik
supaya bisa ngindhari para prajurit lan kanggo ngasah kasektenane, uga ngatur
siasat kanggo mengko sateruse. Niate dheweke sansanya mantep amarga oleh impen,
ing ngimpine kuwi dheweke weruh guwa kang apik kanggo tapa. Baron Sekeber
menehi emas marang nelayan, kuwi supaya dheweke diterake menyang guwa kuwi.
niat kang padha karo Baron Sekeber. Sang Adipati oleh wangsit gaib, supaya tapa
ana ing Gunung Patiayam kana, kanggo ngimba ngelmu kang akeh. Kekarepane sang
penasehate kang ana ing Pulo Mandikala, kang ora adoh saka Muria. Adipati
Jayakusuma menehi prentah penasehate, supaya niliki kahanan ing Gunung Patiayam
panggonan kang arep dienggo tapa. “He, penasehatku, aku kepegin supaya kowe nilikki
kahanan kang ana ing sajerone Guwa kang ana ing Gunung Patiayam kana. Amarga
dinggo tapa dening wong lanang kang perawakane gedhe dhuwur lan kulite putih.
Krungu kabar kaya mangkono, sang Adipati bingung, dheweke mikir sapa sing tapa
ndhisiki dheweke. Sang Adipati banjur lunga menyang Gunung Patiayam. Adipati
Jayakusuma nguculi kabeh busanane, dheweke lunga kaya wong-wong biasa.
Bareng tekan guwa kana, sang Adipati kaget. Jebule
apa kang dikandhakake dening penasehate ngenani wong lanang kuwi, bener. Kang
nambahi kagete sang Adipati, nonoman kuwi wong asing. Beda karo Baron Sekeber,
yen dheweke isih ajeg tenang lan santun, tanpa nduweni rasa wedi. Malah dheweke
crita marang Adipati Jayakusuma ngenani asal-usule dheweke lan kena apa dheweke
bisa ana ing kana. Baron Sekeber uga kandha marang Adipati yen dheweke seneng
Krungu omangane Baron Sekeber kang kaya mangkana,
atine Jayakusuma ora tenang. Dheweke wedi yen kekuwasanane ing Kadipaten kana
dirusuhi dening Baron Sekeber. Ing jero atine sang Adipati mikir, “nonoman kuwi
kudu disingkirake adoh-adoh, yen perlu kudu dipateni. Mbok menawa saiki ketoke
apik lan sopan, nanging sapa ngerti besuk dheweke gawe pekara.”
Maune Sang Adipati lan Baron Sekeber omong-omongan
apik, akrab senadyan basane beda. Nanging ora suwe malah dadi tukaran, wong
loro padha-padha ngrasa nduweni hak ana ing panggonan kana. Baron Sekeber
ngrasa teka luwih dhisik, yen Adipati Jayakusuma ngrasa yen kana kuwi wilayahe
dheweke. Maune mung tukaran padu, nanging malah dadi perang adu kanuragan.
Nganti ana gempa bumi lan udan deres, sing ndadekake korban akeh.
yen tukarane kuwi nggawe cilakane wong-wong kang ora ngerti apa-apa. Banjur
wong loro kuwi apikan meneh, nanging nganggo kasepakatan. Baron Sekeberoleh
manggon ing wilayah Kadipaten Pati, kang suwe-suwene rongtaun. Kuwi mung kanggo
tapa utawa nggolek ilmu, dheweke ora oleh ngganggu katentremane wong-wong kana.
Besuk yen wis tekan wektune, Baron Sekeber kudu ninggalake kono apik-apik.
Senadyan padha-padha ana ing Guwa Patiayam. Adipati Jayakusuma liwat lorong
gedhe kang jebole nembus segara, yen Baron Sekeber oleh panggonan kang nembus
alas. Panggonan kuwi ngepenakake Baron Sekeber, dheweke bisa ndeloki kahanan
tlatah Jawa sakabehane. Yen awan Baron Sekeber tapa ing panggonane kana,
nanging yen wayah wengi dheweke lunga ing ngendi-ngedi nggolek lelakon. Nganti
ngerti asal-usule dhaerah pesisir lor Jawa. Baron Sekeber nandhang katresnan
marang bocah wadon kang jenenge Rara Suli. Bocah wadon kuwi kembang desa ing
Ora suwe, ana kabar yen Rara Suli meteng. Dheweke
ngaku yen nandhang katresnan karo bangsa alus. Gosip kuwi nggemparake sapenjuru
tlatah Jawa, nganti Rara Suli nglairake bocah kembar. Bocah kembar kuwi mau
kulite putih lan mripate biru. Rara Suli diboyong menyang kerajaan lan dihakimi
supaya dheweke gelem ngaku sapa kang dadi bapake bocah kembar kuwi. Nanging
Rara Suli tetep ora gelem ngaku, weruh bocah kembar mau, Sang Adipati kelingan
karo Baron Sekeber. Banjur diputusake, yen Rara Suli didadekake selir lan bocah
kembare dipek anak dening Adipati Jayakusuma. Bocah kembar kuwi dijenengi
bocah liyane. Bocah kuwi pinter, lan ndadekake sapa wae sing bakal seneng.
Nanging babagan kuwi kang malah nggawe bingung atine Sang Adipati, sing kelingan
marang Baron Sekeber. Baron Sekeber nduweni kasepakatan karo sang Adipati, yen
win rong taun dheweke kudu ninggalake Kadipaten Pati. Nanging saiki malah ora
ana sing weruh ana ngendi Baron Sekeber. Bareng Baron Sekeber wis ditemokake dening Sang Adipati,
dheweke banjur ditantang kasektene supaya nglangi ing segara. Yen Baron Sekeber
menang, dheweke oleh urip ing Kadipaten Pati nganti sasenenge. Nanging yen
Baron Sekeber diliciki dening Sang Adipati, nganti
dheweke kalah. Wiwit kuwi Baron Sekeber dadi juru taman ing Kadipaten Pati ,
Baron Sekeber seneng. Dheweke bisa nyolong-nyolong wektu kanggo nemoni Rara Suli
lan bocah kembar anake kuwi mau. Ora dinyana nalika Baron Sekeber lagi guyon
karo Rara Suli lan bocah kembar, Adipati Jayakusuma ngonangi. “Wiwit biyen aku wis ngira yen kadadean iki bakal
ana,” Adipati Jayakusuma ngomong karo nesu-nesu marang Baron Sekeber.
“Apa wae bakal tak adhepi, supaya Rara Suli bisa
tetep karo aku. Amarga Rara Suli lan bocah kembar iki ora liya kuwi duwekku”
Baron Sekeber mangsuli lan percaya yen dheweke kuwi bener.
Nanging sang Adipati malah langsung ngunus Baron Sekeber karo keris Rambut
Rara Suli lan bocah kembar kang weruh kuwi pdha
kaget, sedih lan wedi. Sang Adipati uga ora ngira yen Rara Suli njaluk keris
saka tangane Sang Adipati cepet benget, keris kuwi banjur diunusake ing
dhadhane Rara Suli dhewe. Weruh kadadean kang tragis kuwi mau, bocah kembar
banjur mlumpat lan mlayu saka Kadipaten. Sanalika ana prentah supaya ngoyak
Mesakake nasipe Sirwenda. Bener dheweke wis bisa
lolos nglumpati pager dhuwur ig Kadipaten, naging dheweke malah tiba njengkulit
lan langsung mati ing sisihe tembok kana. Panggonan kuwi saiki dadi prapatan
sing artine “mlumpat dhuwur karo lincah” saiki
Yen Danurwenda padha wae ora slamet. Dheweke uga mati, amarga kecemplung ing kali pas dheweke
arep nyabrang kretek ing sak jabane Kadipaten. Kejeglong utawa jiglong miturut
ngantii saiki isih ana, yaiku dinggo jeneng kretek cilik sangarepe markas
kulit putih kang bales dhendham ing Kadipaten Pati kene.”
nalika isih nom tau dadi muride Ki Ageng Sela. Wong telu kuwi diarani telung
serangkai, sing isih keturunane raja Brawijaya V utawa Prabu Kertabumi sing
duwe anak raden Bondan Kejawan. Raden Bondan Kejawan duwe anak telu sing kari
jenenge Rara Kasihan lan dadi bojone Ki Ageng Ngerang. Pasangan iki duwe anak
yaiku Ki Ageng Ngerang II lan anak wadon sing dipek bojo Ki Ageng Sela. Ki
ageng Ngerang II duwe anak papat yaiku ki Ageng Ngerang III, Ki Ageng Ngerang
IV, Ki Ageng Ngerang V lan Pangeran Kalijenar. Ki Ageng Ngerang III duwe anak
Bondan Kejawan sing nomer loro jenenge Ki ageng Getas Pandawa. Ki Ageng Pandawa
duwe anak Ki Ageng Sela. Ki Ageng Sela duwe anak Ki Ageng Enis. Ki Ageng enis
Silsilah Ki Jurumertani yaiku: anake Raden Bondan
Kejawan sing paling tuwa yaiku Ki Ageng Wanasaba. Ki Ageng Wanasaba duwe anak
Pangeran Made Pandan I. Pangeran Made Pandan I duwe anak Ki Ageng Pakringan
sing bojone jenenge rara Janten. Saka pasangan iki duwe anak papat yaiku Nyai
Ageng laweh, Nyai Manggar, Putri, lan Jurumertani.
Jurumertani sing isih keturunane Raja Brawijaya kuwi oleh tugas gedhe yaiku
melu ngrampungake konflik keluarga Kerajaan Demak sing wis ngentekake korban
ngrebutake kekuasaan. Kuwi disebabake ulahe Bupati Jipang Panolan jenenge Aryo
Penangsang sing ora liya anake Pangeran Suryawiyata (Pangeran Sedalepen). Aryo
Penangsang gela sawise ngerti yen sing bakal munggah tahta ngganti Sultan ing
Demak, Sultan Trenggana sawise seda yaiku ora dheweke, nanging sing diangkat
Merga gela Aryo Penangsang duwe niat elek arep
mateni kabeh keturunane Sultan Trenggana. Supaya niat elek kuwi bisa Kabul aryo
Penangsang nganakake patemon sing ditekani Laskar Soreng. Ing ngarepe Soreng,
Aryo Penangsang mrentah supaya mateni gedhe-gedhenan. Sing ping pisan arep
dipateni yaiku Pangeran Mukmin lan bojone, minangka piwalese, merga sing ngerti
kabeh yen Aryo Penangsang arep mateni Pangeran Suryawiyata. Sing ping loro,
mateni Pangeran Hadiri, bojone ratu Kalinyamat. Yen Sultan Pajang Arep dipateni
Aryo Penangsang dhewe. Sakwise ngerti perintahe Aryo Penangsang, para Soreng
Para Soreng karo nggawa keris brongot Setan kober
ora kangelan nglakoni tugase. Malah, rakyat cilik sing
nalika lagi arep balik dicegat para pengikute Aryo Penangsang. Peperangan uga
kedaden kanthi sengit. Ratu Kalinyamat sing jeneng asline Retna Kencana katon
kuwat lan cekatan endha lan menthung mungsuhe. Pangeran Hadiri lan pengawale
uga gigih nglawan serangan-serangane para Soreng sing arep mateni dheweke.
Nanging Pangeran Hadiri kena Keris Brongot Setan Kober sahingga getihe sing
metu akeh. Pangeran Hadiri tetep bisa nahan nganti tekan Kalinyamat.
malah mari nanging sangsaya nemen. Kanthi cara apa wae wis dilakoni supaya
larane amarga kena Keris Brongot Setan Kober mari. Nanging takdir Tuhan sing
nemtokake, Pangeran Hadiri seda. Ratu Kalinyamat susah amarga ditinggal lunga
bojone yaiku Pangeran Hadiri. Minangka tandha bhekti lan hormat marang bojone,
Ratu Kalinyamat mutusake lunga ing Bukit Danaraja (Jepara) arep “tapa uda” sing
artine ninggalake busana kebesaran kerajaane lan ngunculake perhiasane kabeh.
Ratu Kalinyamat mung nganggo busana biasa kanthi ati kang tulus, sabar njaluk
hadiwijaya karo Ki Pemanahan, Ki Penjawi,
lan Ki Jurumertani lunga ing bukit Danaraja nemoni Ratu Kalinyamat ngucapake
bela sungkawa lan ngajak Ratu mulih ing Demak. Ratu Kalinyamat ora gelem balik
ing Demak utawa ing dalem Kalinyamat. Dheweke pengen tetep nglakoni nglakoni
tapa nganti sakdurunge Aryo Penangsang mati. Krungu omongane Ratu Kalinyamat
kaya mau Sultan Hadiwijaya nganakake sayembara “sapa sing bisa ngalahake Jipang
Panolan lan nyekel Aryo Penangsang arep diwenehi hadiah bumi Pati lan Alas Mentoak.”
supaya Ki Penjawi, Ki Pemanahan, Danang Sutawijaya lan dheweke dikon melu
ngawal. Perang antarane Jipang karo Pajang sing sebenere isih ana hubungan
keluarga bakal temenanan kelakon. Minangka panglima perang ditunjuk Ki Penjawi
lan Ki Pemanahan. Dheweke setuju dadi panglima perang lan karo nggawa tombak
Kyai Pleret lan pembekalan perang rombongan lunga ing perbatasan nyegat
Brongot setan Kober sing didokok bangkekane Aryo Penangsang sesumbar sombong.
Ora suwe pasukan Pajang teka kanthi gagah berani. Aryo Penangsang sesumbar
maneh. Ki Penjawi ora gampang emosi, dheweke ora kesusu nanging nganggo pikiran
Ki Penjawi menehi komando serbu. Kurang saitungan sadhetik, perang antarane
Jipang Panolan karo pajang kedadean. Akeh prajurit sing mati ing tengah
palagan. Kuwi pancen wis dadi resiko peperangan. Nalika peperangan kuwi Aryo
Penangsang kena tusukan Tombak Kyai Pleret sing dihujam Danang sutawijaya
nganti ususe metu. Wektu kuwi Aryo Penangsang kepengin mateni Raden Danang
Sutawijaya. Mula, keris sing ing bangkekan diunus. Usus Aryo Penangsang
yaiku Ki Penjawi nglapor marang Sultan Hadiwijaya. “ lapor sultan, tugas sampun
kula tindhakaken”,ujare Ki Penjawi. Isi laporane yaiku siji kabeh kekurangan
dadi tanggung jawabe Ki Penjawi minangka pimpinan perang. Ping loro,
sing wis nglakoni tugas kanthi hasi kang gtemilang. Perseteruan antarane Jipang
Panolan lan Pajang wis ora ana maneh saengga rasa kekancan urip aman bisa
Kabul. Kaya apa sing wis dijanjekake nalika sayembara, minangka hadiah Sultan
Hadiwijaya jabatan Patih ing kesultanan pajang marang Ki Jurumertani, nyerahake
alas mentoak marang ki Pemanahan lan Bumi pati marang Ki Penjawi.
tugas anyar yaiku mimpin bumi Pati kanthi rasa seneng lan kebak tanggung jawab.
Rakyat pati bisa nampa Ki Ageng Penjawi kanthi ramah lan tulus ikhlas. Ora
masalahake saka ngendi asal-usule Ki Penjawi yaiku putra asli daerah utawa ora.
Semana uga Ki Penjawi ora duwe sikap sombong, malah rendah hati, ramah lan ora
yaiku nata punggawane. Kabeh pejabat saka tingkat cendhek nganti dhuwur kudu
bisa nglakoni telung syarat yaiku jujur, disiplin, lan ahli ing bidange
dhewe-dhewe. Ki Ageng Penjawi nalika mbangun ndhisikake bidang pertanian merga akeh rakyat Pati dadi Petani. Rakyat
ana pekara bisa dirampungake kanthi apik. Daerah pati dadi maju. Rakyat Pati
nalika kerja semangat lan dibarengi rasa aman wektu dipimpin Ki Ageng Penjawi.
Saiki jeneng Ki Penjawi dadi salah sijining jeneng dalan ing Kutha Pati.
teka saka Jipang Pamelang (ana sing ngarani sisih lor Bloro), adone 25 kilometer saka arah kulan kutha Kudus, Jawa Tengah. Ing kono dheweke dilahirake, lan diwenehi jeneng Ja’far Shodiq. Dheweke
perang antarane Demak lan Majapahit. Sawise iku, Ja’far Shodiq nganti palungguhane bapake. Tugas sing paling
Kasunyatan Ja’far Shodiq bisa mboktekake ing laladan perang, ora kalah saka kepinterane
Ja’far Sodiq kasil ngembangake Kerajaaan Demak, nganti tekan Madura, lan
kanggo ngayomi awakmu yen kowe perang,” kandane sunan Gunung Jati.
Iki badhong sekti ojo nganti bodong iki kok ilangake iki badhong
wasiat, mengko saben kowe nggunakake badhong iki mesthi bakal ana keajaiban sing kodelok.
“Inggih matur nuwun Sunan, kula badhe ngginakake badhong punika
kanthi sae lan badhe kula rumat. Kula nyuwun pamit saha nyuwun pangestune Sunan Gunung
“Iya, tak pangestuni ngger, sing
ngati-ati,” Ja’far Sodiq langsung lunga.
digdaya. Yen digebug, tikus iku ora malah mati, nanging saya ngamuk sakarepe dhewe. Bala tentara Majapahit wedi mlayu sipat kuping, dhewe uga duwe
sawijine pethi sing mati diantup tawon. Sing mesthi pimpinan pasukan majapahit
pancen kowe sekti, aku nyerah,” kandhane Adipati Terung marang Ja’far Sodiq.
Aku duwe hadiah kanggo kowe. Apa kowe gelem dakkawinke karo anakku? Anakku ayu lan pinter.
Putrane panjenengan punapa purun kaliyan kula?”
wong anakku kuwi bocahe nurut marang aku.”
“Nduk, kowe kuwi wis gede,
wes wayahe awakmu mbangun bale wisma,” kandhane Adipati Tenung marang anake.
“Pepengine rama, kula enggal-enggal krama ngater?”
kanggo kowe, wong gagah, bagus, sekti lan nduwe sopan santun kang apik.”
Handayaningrat, sing duwe niat nyerang Kerajaan Demak. Adipati Handayaningrat
kaya dene pangkat sing dinggo Kebo Kenanga, panguwasa laladan pengging, wilayah
ngedekake negara dhewe karo ki Ageng Tingkir. Kekarone kuwi pendhereke Syekh
Siti Jenar, sawijining guru sing mulang urip model suti. Kebo Kenanga lan
Tingkir digambarake kaya dene dulur seperjuangan, sing padha sayange kaya dene
kenanga saya katon wektu dheweke mbangkang karo Raja Demak, Adipati Bintara
utawa sing luwih kesuwur ajejuluk Raden Patah. Layang undangan sing digawe
Raden Patah ditelantarake Kebo Kenanga nganti telung taun. Mula Raden Patah
“Nganti salawase aku ora bakal ngadep Adipati Bintara.”
Kebo Keananga ora ngadep aku,” ngendikane Raden Patah.
iku aku mutusake balelane Kebo Kenanga.”
Sodiq ngerem-ngerem Kebo Kenanga. Sak jroning perang, Kebo Kenanga mati,
ananging kadigdayane Ja’far Sodiq panglima perang suwe-suwe lingsem. Nganti ancang-ancang
pindhahe ing Kudus, Ja’far Sodiq wis ora dadi panglima perang ananging dadi
penghulu masjid ing Demak. “Awakmu dakwenehi tugas
ngerem-erem Kebo Kenanga,” kandhane Raden Patah marang Ja’far Sodiq.
Kebo Kenanga ananging Kebo Kenanga ora bisa diomongi kanthi alus. Ja’far Sodiq
uga ngladeni kekarepane Kebo Kenanga. Kebo Kenanga kalah deweke mati ing medan
Sak lungane Ja’far Sodiq
saka Demak, ana pangira Ja’far Sodiq salah paham karo Raja Demak. Menawa wae
Pangeran Prawoto durhaka, amarga ngakoni guru loro, wektu iku pangeran Prawoto
dadi raja Demak. Ja’far Sodiq nduweni niyat mateni Prawoto lewat tangane Aryu
Penangsang, sing ora liya adhin kandhunge Prawoto.
“Lha, kenapa kok kudu dipateni?”
“Ngendikane Ja’far Sodiq,
Prawoto kuwi durhaka amarga ngakoni guru loro.”
mati karo bojone, sawise ditusuk rangkud, mayite Prawoto disendhekake ing awake
bojone, amarga kekarone diunus pedhang. Rangkud uga mati amarga
Ja’far Sodiq teka ana ing Kudus. Wektu Ja’far
Sodiq teka ing Kudus, kutha iku isih dijenengi Kutha Tajug. Raiturut kandhane
warga ing kono, sing pisanan mbiyarake kutha Tajug yaiku Kyai Telingsing.
Jenenge asli Telingsing yaiku The Ling Sing amarga asale saka negara Cina
kutha iku wis maju sadurunge Ja’far Sodiq teka. Crita sing dipercaya, Ja’far
Sodiq dadi penghulu Demak sing nyingkir saka Kraton. Ing Tajug, Ja’far Sodiq
kawitane urip ing tengah-tengahing jama’ah cilik. Ana sing natsin jamaah Ja’ar Sodiqsantrine ana sing saka Demak. Sakwise
jamaahe saya akeh, Ja’far Sodiq banjur mbangun mesjid kanggo ngibadah lan
Panggonan ibadah sing diyakini dibangun Ja’far
Sodiq yaiku mesjid menara Kudus, sing saiki isih ngadeg. Jenenge Ja’far Sodiq
critane masyarakat, Mesjid Menara Kudus iki dibangun taun 956 Hijriyah utawa
1549 M. Sajroning tulisan ana tembung basa arab sing artine “Mesjid Aqso iki
didekke ing negara Qudus….” Cetha banget Ja’far Sodiq menehi jeneng masjid
yaiku Mesjid Aqso, padha karo Mesjid Masjidil Aqso ing Yerussalem.
jeneng anyar, yaiku Quds, banjur ganti dadi Kudus. Akhire Ja’far Sodiq dhewe
dikuwasai penganut Hindhu. Mula Sunan Kudus anggone nyebarake agama kanthi cara
nggabungake adat Hindhu mlebu ing Islam. Contone Sunan Kudus nyembelih kebo,
ora sapi, wektu Idul Adha. Iku mratandhakake pangormatan Sunan Kudus marang
umat Hindhu. Amarga sapi ing agama Hindhu kuwi kelebu kewan kang suci.
penganut agama liya siap ngrungokake ceramah agama Islam saka Sunan Kudus yaiku
Kerep diwacakake Sunan Kudus kanggo nengsemake sing ngrungokake.
perhatosanipun, kula badhe maosaken Surat Al-Baqarah ingkang artosipun sapi.”
ora ninggalake arsitek Hindhu, wangun menarane teteparsitek gaya Hindhu.
ingkang dipun damel kok bangunane sami kaliyan bentuk bangunan Hindhu?”
“Punapa kok kedhah ngaten Sunan?”
akehe nganut agama Hindhu, mula supaya masyarakat ora canggung, aku milih
Kudus tau lunga kaji karo luru ngelmu ing negara Arab. Banjur dheweke uga
Sunan Kudus. Ananging deweke ora gelem, mung kenang-kenangan watu sing dijaluk,
watu iku saka kuto Baitul Makdis utawa Jerussalem. Mula kanggo tandha
kenang-kenangan saking warga mriki amargi sunan sampun nylametake masyarakat
pengen njaluk kenang-kenangan watu saka tanah Arab kene.”
“Inggih, mangga Sunan, ananging punika namung watu biasa.”
sajroning dakwah yaiku acara bedhug dandang kanggo pratandha tekane sasi
padha teka ing sakiwa tengene mesjid, ananging ora arep ngrungokake pengumuman
awal pasa, mung kanggo tuku macem-macem jadah sing diedol para pedagang
dibangun, dheweke nggawe mesjid ing Nganguk, yaiku mesjide Sunan Kudus kang
pisanan. Sajroning crita sakdurunge Sunan Kudus dadi pemimpin ing Kudus ana
sawijining tokoh kang misuhur yaiku kyai Telingsing, amarga deweke wis tuwo
Telingsing ngadek lingak-linguk ujug-ujug Sunan Kudus saka kidul, banjur mesjid
dibangun kanthi wektu kang cepet, malah ana sing kandha mesjid iku ujug-ujug
ana terus diarani Mesjid Tiban. Banjur desa iku dijenengake Nganguk, mesjide
ing kono menara Kudus lan lawang kembar iku dibungkus saputangan kang digawa
saka tanah Arab, ana sing kandha maneh lawang kembar pindhahan saka Majapahit.
Sumber, sing neng desa kuwi ana salah sijine sumber seng akeh dinggoni para
bulus. Angger pas wulan Syawal, akeh wong-wong kang padha mara ing panggonan
kang dikramatke iku. Karo nggawa kupat lan lepet kanggo dipangan lan kanggo
arep nekani patemon wali sanga ing tlatah Pati kanggo ngrebug syiar Islam. Ing pangumbaran sing ditutake para santrine kang dipilih
mungguh setiyane marang Sunan Muria. Pas wektu iku, pangumbaran ora kaya saiki
sing wis kepenak dalane, biyen isih ngliwati alas-alas, sawah, rawa lan gunung.
Pangumbaran dilaksanakake ora mung awan, nanging uga nganti bengi.
amarga krungu suwara krubyak-krubyuk, yaiku suara banyu sing disebabake amarga kena obah untege barang. Sing
sabenere suara iku saka jangkahane wong ing sawah kang ana banyune.
kaya ngene?” pitakone Sunan Muria marang Santrine.
ngluru kedadean apa kang ana ing bengi iku. Banjur, Santri ngerti yen suara iku
saka swara wong sing mlaku njabuti wineh pari kanggo ditandur esuke.
“Kanjeng Sunan, suwanten menika sangking tiyang
ingkang njabuti bibit pantun, enjang-enjang mungkin badhe dipun tanem wonten
“O, tak kira swara mau kuwi bulus,” jawabane sang
Miturut crita, ngendhikane Sunan dadi nyata, wong-wong sing padha njabuti wineh pari iku pada maleh dadi
? wong-wong mau mung bisa angen-angen yen kedadean mau amarga sabdane dewata utawa
wektu bengi”, ngomonge salah sijine bulus karo nangis.
angger dhewe panen kok, Dewi Sri mesthi uga melu susah ngerti nasibe awake
“Wis-wis, dhewe pasrah wae marang Sing Kuwasa,
mungkin pancen wis takdire,” omonge bulus sijine maneh sing krasa tanggung
jawab merga kedadean iki. Pancen dheweke sing ngajak sedulure njabuti pari
akeh amarga kelangan wargane. Banjur, warga padha nggoleki mrana-mrene sahingga
ngerti yen kedadean mau amarga sabdane Sunan Muria. Pawarta iku akhire krungu
nganti tekan kaum bulus kang ngluru panggonan kang aman. Ing dina sawise bulus
mau weruh pawarta yen Sunan Muria bakal bali saka Pati. Kamangka bulus mau
nduwe niat bakal tobat lan njaluk ngapura marang Sunan Muria supaya bisa mbalik
Muria ing jero banyu. Saben ana wong sing liwat bulus-bulus mau padha kroyokan
ndelok sapa sing liwat. Nanging nganti suwe sing dienteni durung ngetok.
ndhelik, bulus-bulus mau padha ngetok lan ngomong, “Kanjeng Sunan, kula nyuwun
pangapunten, ugi suwunaken marang Gusti Allah supados kula dipun dadosaken
Nanging, Sunan Muria ngendika, ”Kerabatku, aku ya melu prihatin amarga kadadean
iki, naging iki kabeh wis dadi takdire Gusti Allah. Mula, tampanana kanthi
allah lajeng pripun kita bade angsal panguripan?”.
mau. Banjur Sunan tafakkur sedhela, lan nuncepake tongkate ing jero lemah. Pas
wektu Sunan njabut tongkate mau, mancur banyu kang bening banget. Ing wektu
“Rungakna ya bulus, panggonan iki wis dadi sumber
sing abadi lan besok bakal dadi desa sing rame lan dadi desa sumber. Sabara
saiki desa sumber mau dadi rame lan sendhang mau dikramatke marang wong-wong
Nurul Hilal A ‘05 SENDHANG SINANGKA JEPARA
Mayong Kabupaten Jepara ana sejarahe Den Subanjar. Den Subanjar kuwi asli saka
Arab. Wektu semono tlatah iku dipimpin Raja Arab kang jenenge Khusyain. Raja
Khusyain kuwi nganut Agam Islam, mula kuwi rakyate
tetep nganut Agama Budha. Raja Khusyain ngamuk lan nesu amarga keluargane Den
Subanjar dikongkon nganut Agama Islam secara alus ora gelem.
kaluargane Den Subanjar dipeksa nganut Agama Islam. Kaluarga Den Subanjar
akhire gelem nganut Agama Islam.Nanging Den Subanjar dhewe tetep ora gelem
nganut Agama Islam, banjur lunga saka omah ninggalake kaluargane. Raja Arab
nemokake Den Subanjar, ing salah sawijine panggonan Den Subanjar ketemu karo
Patih lan prajurit Raja Arab. Den Subanjar dipeksa nganut Agama Islam tetep wae
ora gelem. Akhire Den Subanjar perang karo Patih lan Prajurit utusane Raja
Khusain. Den Subanjar kewalahan ngadhepi Patih lan prajurit Raja Khusain,
banjur Den Subanjar mlayu tetep wae isih dioyak-oyak. Den Subanjar ora bisa
urip tentrem ana ing Negara Arab. Mula kuwi Den Subanjar mutusake mlayu saka
Negara Arab. Wektu Den Subanjar mlayu saka Negara Arab, Den Subanjar tetep wae
Kecamatan Mayong Desa Bungu. Ing Desa bungu isih ditututi karo Patih lan
Prajurit Ratu Arab sateruse Den Subanjar mlayu menyang Alas Bungu, Den Subanjar banjur nancepke kayu banjur dadi
sendhang. Sendhang kuwi mau dianggo ndhelik dening Den Subanjar saka oyakane
patih lan prajurit Raja Khusyain. Sendhang mau ora bisa mili banyune, miline
mung ing wektu-wektu tertemtu. Ing pinggir sendhang kuwi mau ana wit nangka metu wohe loro. Nangka
mau tiba ing sendhang banjur sendhange bocor. Mula sendhang kuwi dijenengi
Subanjar ndhelik ing Sendhang Sinangka mau utusane Raja Khusyain bisa namokake
masyarakat Bungu yen Sendhang Sinangka kuwi metu banyune nandhakake yen bakal
ana bebaya ing Desa Bungu. Nanging banyune kuwi akeh paedahe terutamane bisa
kanggo tamba. Nalika Sendhang Sinangka kuwi metu banyune masyarakat padha
bebarengan moro ing sendhang kuwi. Ana sing njupuk banyune, lan uga ana sing
nganggo adus. Yen masyarakat liya kepengin adus lan ngombe ing sendhang kuwi
oleh, nanging yen digawa bali ora oleh, amarga banyu kuwi ora kena digawa metu
saka Desa Bungu, yen dilangagr bakal cilaka.
Siti Zulaekha ‘05 NAYA GIMBAL LAN DUMADINE JENENG-JENENG
Naya Gimbal, jeneng asline Naya Sentika. Dheweke
mantan prajurite Pangeran diponegara. Sawise Pangeran Diponegara dicekel dening
Walanda, dheweke lan bojone uga kanca-kancane kayata Sura Sentika ngungsi
kanggo nyusun rencana perjuwangan nganggo carane dhewe. Banjur Naya Sentika
manggon ing dhukuh Sumber Wangi lan netep nganti taun 1855.
Sawise manggon ing Sumber Wangi, Naya Sentika lan bojone
banjur meguru ngelmu kasekten marang Ki Samboro. Ki Samboro yaiku pendheta ing
padhepokan Guwa Nglengkir. Ing padhepokan kuwi dheweke nduweni kanca sing
jenenge Beja. Marang Ki Samboro dheweke nyitakake apa kekarepane, yaiku nutukna
gunung Genuk ing dhaerah Taunan. Miturut Ki Samboro tandha kanggo miwiti
pembrontakan kuwi manut karo kahanane genuk ing Gunung Genuk. Menawa gunuk kuwi
rubuh lan lambene madhep ngulon, mula pembrontakan diwiwiti saka kulon, mula
lambene madhep ngidul, mula diwiwiti sala kidul.
Beja iri marang Naya Sentika merga dheweke ora pati
digatekake dening Ki Samboro kaya dene Naya Sentika lan bojone. Sakliyane kuwi,
dheweke uga nduweni rasa seneng karo Dyah Ayu Sumarti, bojone Naya Sentika.
Mula Beja nduweni niyat ala marang Naya Sentika. Nalika Naya Sentika lagi tapa,
Beja njarak ngrubuhake genuk kang ana ing Gunung Genuk banjur dheweke ndhelik
ing lereng Gunung Genuk. Esuke Naya Sentika weruh yen genuk mau wis rubuh lan
lambene madhep ngulon. Naya Sentika banjur ngunus gamane kang arane Kyai Sadak
lan maju perang karo prajurite. Naya Sentika lan prajurite banjur sorak-sorak,
mula panggonan kang dinggo sorak-sorak mau diwenei jeneng Gunung Surak. Nanging
sadurunge budhal Naya Sentika lan prajurite dipenggak dening Ki Samboro merga
rubuhe genuk mau ora merga rubuh dhewe nanging digawe dening manungsa. Sawise
konangan yen sing ngrubuhake genuk mau Beja, Naya Sentika banjur nggoleki Beja
nanging Beja langsung njaluk pangapura. Merga genuk wis kadhung rubuh, mula
Naya Sentika tetep nerusake niyate miwiti pembrentokan. Pembrontakan kuwi
yaiku dhaeran Lasem merga ing dhaerah kuwi ana gudhang uyah. Gudhang diobong
lan wedana lasem dicekel, digawa lunga, banjur pungkasane dipateni denging Naya
Sentika. Panggonan kang dinggo mateni wedana Lasem banjur dijenakna Nggakyang dening Naya Sentika merga
wedana Lasem mati ngadek kaya tunggak nalika kena gamane Naya Sentika. Dene
panggonan kang kotosan getihe wedana Lasem diwenehi jeneng Desa Merah.
Sawise nyerang Lasem, rombongan Naya Sentika banjur
dhukuh Bangsri dipimpin dening lurah kang jenenge Ki Gedhe Toinah. Ora let suwe
Naya Sentika manggon ing Bangsri akeh rakyate kang ngrewangi pembrontakane Naya
Sentika. Naya Sentika banjur nyerang desa-desa kang dadi sekutune walanda.
Sawise kuwi Naya Sentika banjur lunga ngalor ngetan saperlu nyusun kekuwatane
prajurite. Dyah Ayu Sumarti ditinggal ing Bangsri saperlu nglatih prajurit
wadon. Panggonane Naya Sentika lunga ngalor ngetan dijenakna Nglorok Bupati Blora krungu kabar bilih ana pembrontakan
ing Bangsri, dheweke banjur ngutus adhine, Pangeran Sumenep supaya nglawan Naya
Sentika.nanging sawise teka ing Bangsri, Pangeran Sumenep malah seneng karo
bojone Naya Sentika, Dyah Ayu Sumarti. Nanging Dyah Ayu Sumarti ora gelem
marang Pangeran Sumenep. Dyah Ayu Sumarti banjur mlayu lan madul marang bojone.
Gimbal merga dheweke ora gelem ngethok rambute sadurunge walanda lunga
banjur kedadean perang antarane prajurite naqya Gimbal lan prajurite Pangeran
Sumenep. Ing peperangan kuwi prajurite Pangeran Sumenep kalah lan balik Blora.
Ing peperangan kuwi uga nglairake jenenge desa-desa ing Blora, yaiku desa Turi (panggonan Naya Gimbal nambani
prajurite sing catu nganggo gadhang turi sing isih nom utawa pupus), desa Sumampir (panggonan mayite prajurite
Pangeran Sumenep kang semampir ing wit-witan), lan desa Tinggil (panggonan kang dinggo seneng-seneng prajurite Naya Gimbal
prajurite Pangeran Sumenep kalah dening Naya Gimbal. Dheweke banjur jaluk
tulung marang Kumpeni walanda ing Semarang. Dene Naya Gimbal lan prajurite kang
direwangi Ki Gede Toinah Pendeta Ki Samboro, Beja, lan Dyah Ayu Sumarti nerusna
ana prajurite kang diutus menyang Gunung Genuk saperlu njupuk gaman utawa
senjata kan eujute pedhang lan bendhe. Ing tengah dalan utusane ketemu
karo wong-wong desa Taunan lan Mrayun. Wong-wong mau nyaranke supaya senjata
saka gunung Genuk disimpen wae ing daleme Lurah Desa Mrayun. Saran iku ditampa
nggudak Naya Gimbal lan prajurite ing dhukuh Sambeng. dening wong kono
Walanda lan prajurite Bupati Blora nyerang Naya Gimbal lan
prajurite. Rakyat dhukuh Sambeng akeh sing mati. Panggonan iki banjur diwenehi
Lan wong-wong dhukuh Sambeng ora kena besanan karo wong-wong saka desa Besah.
Ing peperangan iku Naya gimbal ngetokake kasektene nganti ora ana plurune
Kumpeni Walanda kang bisa nembus awake.nanging pungkasane Naya Gimbal nyerah
lan digawa Bupati Blora menyang Rembang. Dening Residen Rembang Naya Gimbal
dilebokake tong, ditaleni, diskrup, dipaku, banjur diguwak ing laut.sawise kuwi
curhat… yoghurt tak lagi sehat??? | blog-nya diviarsa
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.56, 2 April 2013.
Esuk iki ora ana sejene karo dina-dina sadurunge, aroma sing khas kuwi isih ana. Aku sebut...
Cerkak Bahasa Jawa Kisah Bocah Pangadol Koran by
Cerkak bahasa jawa kisah bocah pangadol koran - Neng sisih wetan, srengenge durung katon. Embun nang esuk iku krasa
Jawa - Pesawat Rusia sing ngusung luwih saka 200 wong tiba neng Sinai tengah, mangkana yekten saka kantor...
Cerpen Gagal Liburan Tugas Bahasa Jawa by
Cerpen gagal liburan tugas bahasa jawa - Kaya bocah enom liyane,
Nov 27, 2011 11:23 am Asalamualaikum Monggo poro sederek2 ingkang wonten pundi kemawon, kusususipun warga GK kangge memajukan forum meniko dipun tiliki, kususnya ingkang merantau
sejenak ing kang wonten warnet, wonten griyo kiyambak lan sakpiturutipun ,monggo dipun regengaken forum meniko kajenge saget saling kenal saling akrab luweh2 saget majuaken GK
iyo mengko lak dipindah karo kang momodapike dipindah neng forum endi ki.. Mochamad
ingkang wonten pundi kemawon, kusususipun warga GK kangge memajukan forum meniko dipun tiliki, kususnya ingkang merantau
sejenak ing kang wonten warnet, wonten griyo kiyambak lan sakpiturutipun ,monggo
kempole ayam seksih sekali hehe... wah enak jg yo dikasi blimbing wuluh...
ngedekne 'anu'lah, pasal viagralah, link gambar-gambar wong wedok orak nganggo opo-opolah, emboh opo-opo maneh
iki neng ngendi-ngendi koyo ngono jugak la. Arek kepiye meneh, wong urip jaman iki. Mikirkea mumet endase. Tapi ojo kesel arek nggawe bondo seng apik-apik..
ketemu wong PERAK podo ngomong jowo 'ngoko'.
Isnin, Ogos 20, 2007 8:33:00 PG
alhamdulillah, aneng meneh wong bandar seng iso omong jowo. bocah saiki opo iso. bapak ae, mbok ae wong jowo,
Pamedaran 2:26 | Sapa sing mantep terus lan nglakoni tembungku tekan rampungé, bakal tak kèki pangwasa kanggo ngwasani para bangsa.
Pamedaran 2:2626Sapa sing mantep terus lan nglakoni tembungku tekan rampungé, bakal tak kèki pangwasa kanggo ngwasani para bangsa. Last Verse
toto kromo.. (hey!)
taat agomo.. (hey!)
ben ra gelo (hey!)
ben ra leno (Hey!)
Sopan, ramah tamah, lembut ora semrawutt.. wutt wutt wuttttt!
2….. canthing gleyong, man paman paman paman
….batine muni suk yen aman walesku opo
saran lan pamundut : soemartono53@gmail.com 1
saka literatur èlmiah kauka tanpa rujukan marang kasahihané utawa pigunané saka studi sing dilapuraké. Nganti taun 2001 database iki direksa déning
sing adep2an karo PakDhe...Dadi ra bisa mbandingke ireng sopo...ReplyDeleteRepliesTebak
panggung baruu...DeleteReplyNiar Ci Luk BaaJuly 2, 2012 at 8:18 AMMbak un, uganda i temenna namimbia toh? wakakakak...Pakdhe seru tiap kopdar, mbak un leg iwak e ora oleh di walik piye kuwi maem sing walik e?ReplyDeleteRepliesTebak Ini SiapaJuly 2, 2012 at 8:43 AMWkwk lha mbuh, ya
curhat… pusing euy | blog-nya diviarsa
curhat… pencegahan gatal-gatal pada kulit balita | blog-nya diviarsa
Ngurip-urip Basa Jawa: ANTYA BASA LAN BASA ANTYA
Basa Antya lan Antya Basa kalebu perangane basa Ngoko Andhap. Basa iki wis ora dianggo ing masyarakat jalaran rada angel, rada rumit anggone neniteni tembung sing kudu dikramakake lan tembung endi sing ora kena dikramakake. Basa iki dakaturake mung kanggo kawruh wae, ora perlu dicakake ing masyarakat. Basa Ngoko mung diperang dadi : a. Basa Ngoko Lugu b. Basa Ngoko Alus (Andhap).
Tembung ngoko andhap iki ana werna loro, yaiku; Antya basa
lan Basa Antya. Sanajan pakartining basa kasebut wis ora klebu etungan ana ing
undha usuking basa, prayogane ngreti, apa sebabe ing KBJ I tembung dilebur dadi
Panèwu lan Mantri iku duwé kalungguhan satimbang. Ing ngisor iki, äntäwacänä antarané Panèwu lan mantra, minängkä
patuladhan. Antyäbäsä [AB], bäsä antyä [BA] lan ngoko [N].
1. Panèwu [AB] ; “Sariramu apa
bisa nêrangaké têmbung ngoko andhap kang akèh kramané bédané karo ngoko andhap
Mantri [BA]; “Gampil baé yèn wis
sumêrêp pathokané, nanging ora käyä pandangumu mau, ora kok kathah kramané
utäwä kathah ngokoné mêngkono, pancèn wis binédakaké”.
2. Panèwu [N]: “ Kêpriyé bédané
kang ora kénging dikramakaké käyä tä: ora, mau, sasaminé, iku ora kênä
dikramakaké dadi: botên, wau. Déné têmbung ngoko kang kénging dikramakaké, käyä
tä: dhisik, duwé, sasaminé, iku kénging dadi rumiyin dangu.
Luwih gamblangé; Antyä bäsä : Sariramu tak aturi
Mantra [ BA] ; Sarèhning änä warni
Urip kok digowo ngeluh wae, isine yo mung keluhan.
Urip kok digawe susah terus , yo dadine susah
manungso kan ngrasakne swargo lan neroko, susah kuwi neroko lan bungah itu swargoloka. dadi suk mben urip sak bar e mati kari kasmaran lan bercinta kali sang hyang manon, gusti ingkang murbeng dumadi.
kok, kowe ki koyo wong pemad sing nang ndalan kae lho. Sing sok wudo nang
Awis waras akeh kang praptng pralaya,
suwun kurnia FM, wayang kulite, wonten mboten engkang dalang'e KH Sugito sangking ngayogjo kartoMatur Suwun
monggo sami nguri-uri kabudayan jawi. menawi wonton lelakon lintu enggal di upload nggeh, mugi gusti ingkang makaryo jagad tansah maringi lelimpahan rahmad lan ugi Kurnia FM tansah
Lumakuning wektu dino ganti wulan. Ora kagagas wulan kebak nikmat wis tumuju. Wulan kang suci kang tansah dianti tumpraping kito kabeh sing rumangso santri. Pendak kolo manungso ora rumangso yen duweni salah seleh lan duso sing ora disengojo mulo ayo podo ngibadah mumpung wulan ne seng diarani wulan kebak berkah lan pangapuro. mugio tansah pinaringan pangapuro
ealah cah ayu… mboten nopo-nopo kok…
sing penting awakmu bahagia… @soulharmony,
Jawa 1. Karimunjawa 2. Bromo Tengger Semeru 3. Meru Betiri 4. Baluran Sumatera 1. Gunung
curhat… balita kena setrum | blog-nya diviarsa
karo nggolek panganan.” :” po wonten warung bukak,wong sakniki jam 11.15.” :” hayo,po ono sing buka.” :” yen ngono.Becike cangkriman bae yo,wani rag.” :”yooo.” :” sinten sik ?” :” aku sek bae,cangkrimanku batangen cah!! Ki ana kuta hurufe ono 8,nek di
”saiki sopo meneh ? Hary :”kula nggeh,wonten wong yen mlaku sikile loro yen mandeg sikile sepuluh.” Agus :”opo kuwi,opo ono ?” Hary :”wonten nok ?”di tebak riyen. Zaki : “wah angel je,tak pikir sik.” Nur : “aku ngertine yen sikile papat,lha iki kok 10 akeh
mburi sekawan di ta mbah sikile bakule dadi sedoso.”alhamdulillah duwitku utuh. Agus :”saiki aku,putih cilik mlayune buanter banget,opo hayo?” Zaki :”wah
marang meja kursi utawa papan liyane. Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan
narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora
becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah,
ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake
kekarepan drengki luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang
diri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang
tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel
pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora
ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep
drengki lan meri iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning
sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging
uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan
iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya
marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku
bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan
kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen
arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.
marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane
maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong
liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang
mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku
Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan
kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan,
sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo
tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing
geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing
dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake
kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan
nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene
kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa
nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur
iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben
dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib.
Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya
kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing
urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning
napas miturut aturan. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo
pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi
marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah.
Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika
napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur
DOA WONG EDAN KANGGO WONG KEREN – Wong Edan Suroboyo
Sing ora seneng, meneng ae ojo disedakno
“Duh Gusti paringono konco kulo wong keren sing lagi ulang taun niki urip ingkang barokah. Paringono utek ingkang tansah landep ing pikir, manah ingkang tansah welas maring sesama. Waras batin lan rogo supados saget terus jejek lan saget mbuktikno yen mboten sio-sio disilihi nyowo.
UE)Dozenten:Prof. Dipl.-Ing. Peter BindseilDipl.-Ing. Andrea BonnerDipl.-Ing. (FH) David PeckhamDr.-Ing. Bernd SchwambornProf. Dipl.-Ing. Dieter
dadi kelingan urip nang kampung seng adem ayem. semuanya sarwo srawung siji lan sijine...
mbak, dereng wonten omongan saking pemerintah, nek ajeng dipindah kulo nggeh manut mawon, lha pripun maleh, seng penting wonten ganti rugine, nek menurut perjanjian kolo niko nggeh mboten ajeng
gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Sela dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing
… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun – turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Sragen-Salatiga, Magelang-Temanggung, Purworejo-Gombong, Wonosobo-Banjarnegara-Purbalingga, Purwokerto-Bumiayu, Purwodadi-Blora, Pemalang,
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG PANGGANDHENG, KATA PENGHUBUNG, KONJUNGSI (4)
1. Tembung panggandheng kang mratelakake wektu, kayata : sawise,
sadurunge, wiwit, nalika, duk nalika, sauntara, sasuwene, nganti.Tuladha :
1.2. Dheweke nduweni lara owah wiwit ditinggal mati bojone.
1.3. Pak Samin lagi nyambut gawe ana sawah nalika anake teka saka
1.4. Aku nunggu ana ngarep kantor sasuwene bapak njupuk bayaran.
1.5. Bapake isih tetep nesu nganti Amin nglakoni apa sing diprentahake.
2. Tembung panggandheng kang mratelakake sarat, kayata: yen, manawa.
2.1. Kowe isih tetep bodho yen kowe ora gelem sinau.
tingkah lakumu, bapakmu ora bakal aweh pangapura marang kowe.
mratelakake upama, kayata: saupamane, upama
3.2. Dheweke ora bakal kangelan saupamane gelem ngrungokake pituture
4.1. Wong-wong padha kerja bakti ngresiki kalen supaya omahe ora
4.2. Andri tansah nggawe lelucon kareben adhine meneng anggone nangis.
mratelakake surasa lelawanan utawa kosok balen (konsesif), kayata: sanajan, sanajana, nadyan, arepa.
5.2. Nganti saiki during bisa dadi PNS, sanajana wis melu tes
5.3. Apa kowe tetep tresna nadyan aku bocah gunung?
5.4. Arepa direwangi niba tangi yen durung kapareng dening Gusti mesthi ora kasil. 6. Tembung panggandheng kang
kaya-kaya, 6.1. Bandhane akeh banget kaya-kaya ora entek pitung turunan.
6.2. Tingkah lakune nganeh-anehi kaya kere munggah bale.
7.1. Amat ora sida mangkat menyang Jakarta jalaran ora diwenenhi sangu.
7.2. Sudar ora mlebu sekolah sebab mbahe wedok ninggal donya.
7.3. Wong-wong desa iku ora bisa liwat amarga kretege ambrol.
8.1. Papan ing kene iki gawat kaliwat-liwat,mula padha sing ngati-ati.
8.2. Olehe nyambut gawe ora ngetung wektu nganti kulawargane kapiran.
8.3. Panggawe iku bakal bali tumanduk marang awake dhewe mula aja
9.1. Sukamta kandha yen Sarjana ora bisa teka.
9.2. Saben wong ngerti yen dheweke kuwi sawijining wong kang digsura.
9.3. Kowe kudu weruh yen pakulinan muring-muring iku ora becik tumrap
Soerya, Gegayuhan Dadi RSU | Panjebar Ora kurang saka 300-an bocah lanang lan wadon dadi peserta lomba nggambar lan mewarnai ing sacedhake
sep 06la waca hhhSinau Basa Jawa 3/4 Abad Kepungkur | Panjebar Semangat... bae aku maca buku liyane, sauger buku sing lagi dak- waca kuwi wis tamat. ... Pak Guru crita, la sawise iku pra murid ganti sing crita, ning crita-ne pak Guru ... Njur kanca-kanca bisik-bisik: “ Hhh , teka kaya Pak Carik ae…!”. 28 +1 2014 sep 29menthog menthog dolanan anakNonton Lenggok Bowo Ibu-ibu IWAPI Banyumas | Panjebar SemangatLagu pilihan Kupu Kuwi, Menthog - menthog , lan Ilir-ilir. ... ka 38 uga
Beksan Lawung Ageng ... 36 -11 2014 sep 28dongeng gawe bosoWektu semana Jumilah ngolor anggone kontrak nyambut gawe 39 -5 2014 sep 01misteri putri
Adipura Kencana maneh kanggo kang kaping telune taun iki, nanging Wali Kota
neneng sri wahyuniDianggep sekti; Nazar- Neneng Sri Wahyuni bisa Kangsen ing RS M Nazaruddin lan sisihane, Neneng Sri Wahyuni sajak mesra nalika ing
Polda Metro Jaya ndhuk pelabuhan ... 55 ~ 2014 jul 24maia estianty kristenMaia Estianty : Andum Kabagyan ing Sasi Pasa | Panjebar SemangatLan barokah kang ditampa dening penyanyi Maia Estianty ngemu teges andum kabagyan klawan liyan. “Iki wulan kang dienteni sakabehing ... 57 ~ 2014 sep 11geni sedyaAtlantis, Misteri Benua
carane ... 59 -19 2014 sep 04tamara tyasmaraTamara Tyasmara Ngarep-arep ana sing Ngajak | Panjebar SemangatSiji maneh artis enom Indonesia kang bakal enggal moncer jenenge merga saka dedikasine wiwit cilik, yakuwi Tamara Tyasmara utawa kang ... 65 -2 2014 sep 18majalah remaja desember 2011Jroning mengeti ulang taune PS kang ka 81, majalah Panjebar Semangat bali ...
koleksi semangatKoleksi Gambar kanggo Chat ing FB | Panjebar SemangatKoleksi gambar kanggo Chat ing FB. Dinane iki akeh kodhe emoticon kang sumadya ing internet amrih bisa dikirim liwat chat ing facebook. 71 +30 2014 sep 20nampi temantenUpacara Tumplak Punjen Kauswa ing Puncaking Grana | Panjebar Kawiwitan penganten putri kalenggahake ing bale asri, kairing unine ... Kawuwusa nampi sihing rama ibu, ingkang dahat tumameng kalbu, ... 71 ~ 2014 aug 13indonesia pancen houyeKartini Mudha Indonesia ; Ngundhakake Prestasi, Nepakake Ananging pancen sing luwih kawentar ya Kartini, amarga tansah
SemangatModif Mio Soul kang kita tampilake ing nomer iki dumadi saka maneka aliran modifikasi kang beda-beda. Lan kita kumpulake dadi sawijining ... 73 -2 2014 aug 07pabrik wig purbalinggaRambut Purbalingga | Panjebar Semangat“Walah, sing jenenge pabrik rambut nang Purbalingga jan njeprah ... dadi rambut utawa wig sing payu
bluebandDhudhah-dhudhah Kaskaya Lawas: Iklan Tempo Doeloe | Panjebar Dene yen ana ukara: Dipakai Oleh 9 dari 10 bintang film, iku cetha ukara
ndadekake donya kaya-laya pecah dadi loro. Amerika luwih seneng ... 76 ~ 2014 aug 11tuah kayu setigiMitos Kayu Dewandaru Karimunjawa | Panjebar SemangatGodhong wit dewandaru ngandhut - tuah - Karimunjawa ora mung
on February 16, 2012 ... Malah dheweke nyengkuyung marang anane ragad saka njaban PD Pasar kanggo ... kasebut,
Kiprahe Zee - Zee Shahab sasuwene iki pancen luwih akeh katon ing sinetron drama. Lan senajan kena diarani anyar ing jagading film bioskup ... 81 ~ 2014 aug 29film ummi aminahZee-Zee Shahab dadi Dheweke dhewe ing mmi Aminah | Panjebar Ummi Aminah mujudake filme sing kapindho, sadurunge dheweke tau main ing film horor Roh ing taun 2007. Manut Zee-Zee bisa main ing ... 83 ~ 2014 sep 29
Miturut sejarahe, Bang Pa In dibangun antarane abad 17, isih dumunung ing Bengawan Chao Phraya, kang ... 87 ~ 2014
Kotagede | Panjebar SemangatBeda karo gunungan Grebeg Keraton Yogyakarta lan Surakarta, gunungan kang diarak saka Kantor Desa Jagalan , Banguntapan Bantul ... 93 +8 2014 aug 01dr jim baskaraAna Ngendi Dununge Wayang Iku? | Panjebar SemangatMiturut ujare Dr . Sudjarwo saka Senawangi (Sekretariat Nasional .... Dewi Rini, putrane Prabu Nuradi, ratuning jim ing Pulo Maldewa, peputra siji bebisik ...
saka sponsor lan uga mobil Nissan Evalia. ... nampilake langsung pemain film ksb yakuwi Bunga Citra Lestari. 97 +4 2014 jul 23honda tiger buritanNyulap Mega Pro dadi KTM Stunt! | Panjebar SemangatRangka asli buritan duweke Mega Pro pancen endhek banget. ... duweke Mega Pro maneh nanging dheweke masang tengki
menunggu + unduh 1 file. Langkung sae menawi Mas Martono ingkang unggah ngagem RAR supados langkung irit wektu. mekaten matur nuwun
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga,Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara,Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,Rembang,
PrambananKabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur :Bangkalan, Banyuwangi,
hari pertama puasa… jamaah shubuh sampai luber :) | blog-nya diviarsa
Powiat Kutno iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Kutno. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 105.137 jiwa.
oldid=1091500"	Kategori: Powiat ing propinsi Lodz	Menu navigasi
iku sing nggarai pasien seneng. Cak Sur iku dokter sing titen ambek pasiene. Kepethuk nang endi ae mesthi disapa. Wingi sore Cak Sur nang supermarket. Ndilalah dokter nggantheng iku
Tumrape wong sing tau lunga adoh sekang desane–mbuh maring desa liya mbuh maring kota, apamaning jere malah nganti nyebrang segara maring luwar pulo (jawa) utawane manca negara–tembung “bali” kena dearani tembung sing marakaken pirang-pirang pengrasa. Jere Kang Bawor–kae angger Ki Gino agi ndalang–tembung “bali”kuwe tegese marani papan panggonan sing kanggo mangkat lunga. Dadi njujug maring papan kawitan sing wis detinggal lunga mbuh mung sedhela apamaning suwe nganti taun-taunan. Plekara mengko papan kuwe ditinggal lunga maning tah ya mesthi dadi lan ana critane dhewek. Wong sing lunga ninggalaken desane, upamane, mesthi baen ora ngalami owah-owahan sing ana neng desane selawase detinggal lunga. Teyenge mung ngerti ana owah-owahan angger ana kabar sing teka, mbuh sekang koran, tivi, radio, telpun, sms, utawane sekang critane kanca batir sing nembe baen bali ndesa banjuran lunga maning. Sepira akehe kabar sing teka tetep ora padha karo angger ngalami dhewek apa lan kepriwe anane owah-owahan neng ndesane. Cara mlayune jere
Ninggalaken desa padha baen karo ninggalaken jagading sesrawungan sing dadi warisan awit lahir bayi abang mula tekan ngancik alam kadiwasan, apamaning tekan mapag dina yuswa. Senajan sakedheping netra lir upamane, ninggalaken kabeh sing padha asih tresna lan krikil lebuh lemah ireng banyu belet jangkrik ngerik, ijone godhong lan suket garing, mesthi baen nuwuhake rasa kangen kapang kepengin bali ketemu karo sedulur, tangga lan kanca batir. Wis dadi gawan lahir, menungsa jere nduweni rasa sing mbuh kepriwe koh dadi kepengin ketemu lan kumpul karo wong-wong sing tresna lan ditresnani, uga karo banyu sing cokan dienggo nginum awit esih bocah. Senajan betah neng ngendi paran, ningen mbuh kapana tetep ana krenteg kepengin “bali”. Wong-wong sing padha kepengin “bali” ora kabeh nemu dalan gampang kanggo nglakoni kepenginane. Ana sing kepalang gisus nggulih ngode buara neng paran, ana sing ora utawane urung duwe sangu nggo ongkos “bali”, ana sing senajan teyeng prei neng kodeane lan duwe sangu ningen ora utawane urung teyeng “bali”–mbok menawa ora wani, ora gelem ketemu karo mbuh sapa pawongan sing ana utawane nduweni ganjelan rasa pangrasa ora ngepenakena ati karo dheweke. Tumrape wong sing kangen kapang ningen ora nemu dalan gampang kanggo “bali” mbok menawa rasa kangen kapange sengsaya tambah kandel nganti netesaken luh lan nuwuhake panggrantes sajeroning nala. Senajan ora kabeh
tetep teyeng “bali”. Ana sing “bali” laten ora lunga maning, ana sing “bali” laten lunga maning, malah tambah adoh lungane, malah laten ora tau “bali” maning. Sing bosen ora betah urip neng paran laten padha miwiti latiyan urip neng desane, seanane, seteyeng-teyenge, secukupe. Sing esih betah lan krasa kepenak urip neng paran, laten lunga maning ninggalaken desane, mbesuk angger kangen kapang ya gari “bali” maning, angger mbesuk teyeng soten. Sing wis ora duwe pengarep-arep urip neng desane dhewek, laten nggeblas lunga adoh sisan gawe, senajan ndeyan ya tetep ana krentege kepengin “bali”. Wong-wong sing padha “bali” ana sing ora mung merga kangen kapang desa lan sedulur melulu. Kayane ana baen wong sing nggulih “bali” uga kesurung kepengin ngatonaken sepira kasile lan begyane awak nggulih sangkar-sungkur nggolet penguripan neng paran. Sing kaya kiye tolih cokan marakaken kiwatengene dadi kepengin tiru-melu lunga buara ninggalaken desa. Sing dikarepena ora liya ya mbok menawa mbesuk angger wis titi wanci teyeng “bali” tolih wis beda lan dadi wong sing bebasan sugih dunya mbanduara, teyeng tuku kulen, teyeng mbangun umah apik angger perlu sing magrong-magrong, cekak cukupe ora nandang kurang kaya sedulur liyane. Ewadene mbesuk jebule ora kesembadan ya gari “bali” nglanthung dadi wong ndesa maning, kader ora mung dhewek lan batire sing senasib ya lewih dening akeh.
cembenangan padha mbok menawa madan nyocogi jere pirang dina kiye akeh wong
Parang, desa mencil neng pinggir segara kidul. Lemahe gathak, cengkar, khas pegunungan kapur. Ing kono ora ana sawah jembar, wong pancen manggon ing pegunungan. Sing ana mung tegalan lan pekarangan. Wit jati thukul ing sela-selaning watu sing pating penthungul. Ing sela-selane jati ditanduri tela kaspe. Saben ketiga wong-wong kang manggon ing kono padha bingung golek banyu. Apa maneh yen udan suwe ora nyeblok. Sumur-sumur padha garing ora ana banyune. Kali wis ora mili, belik padha asat. Aja maneh kok kanggo adus, kanggo cewok wae paribasane wis ora ana. Saka dhawuhe pemrentah wong-wong padha nggawe tandhon banyu pekarangan. Kanthi anane tandhon mau sauntara bisa ngurangi ngrekasane wong-wong ing kono. Saliyane iku uga ana proyek air minum nanging ora saben dina bisa mili, apa maneh yen wis wayahe ketiga ngerak. Mula saben esuk tangi turu ora ana wong adus, cukup mung raup wae – jarene wong nggonku “mandi Tarsan”. Banyu sing disimpen ing tandhon kudu di awet-awet aja nganti entek nganti tekane mangsa randheng maneh. Yen udane nganti telung sasi ora nyeblok, ora cukup banyu sing ana tandhon.Wong-wong kono penguripane tetanen, nanging ora ana sawah. Sing ana tegalan. Yen rendheng ditanduri gaga, yaiku jinise pari sing ditandur ana ing tegalan. Tanduran saliyane pari gaga yaiku kacang,kalebu kacang dawa, kedhele, jagung sejene tanduran sing baku yaiku tela kaspe. Pangan saben dinane thiwul. Wonogiri kondhang thiwule nganti didadekake lagu Campursari Thiwul Wonogiri. Satemene ora mung Wonogiri sing kahanane kaya mengkono. Wiwit saka Wonosari, wonogiri, Pacitan nganti tekan Trenggalek iring kidul pinggir segara kahanane padha yaiku lemah padhas pegunungan kapur. Para among tani yen arep nenandur nganggo petungan pranata mangsa. Ana unen-unen ing babagan tetanen yaiku : jilung, rodhung, lutak, patwi, mori. Tegese wayah mangsa siji yaiku kira –kira wulan Juli
Mangsa kalima iku kira-kira tiba ing wulan Oktober. Pancene wulan Oktober wis ana udan deres, mula para tani padha nandur utawa nyebar winih gaga ing tegalan. Seje karo kahanan ing wayah rendheng, kabeh katon ijo royo-royo, wit-witan kabeh padha trubus. Jati-jati sing maune ngarang padha malih dadi ngrembuyung , suket-suket padha thukul, walikane nalika mangsa ketiga. Wong-wonge ya katon seger-seger, prawane katon ayu-ayu. Manuk-manuk padha ngoceh. Garengpung padha ngereng. Ithi-ithi padha muni, ndadekake swasana katon asri. Sesawangan nyenengake banget, rasane kaya ning tengahing swarga. Ngrekasane wong-wong kono kasilep karo endahing sesawangan ing mangsa rendheng. Sampeyan bisa ngrasakake endahing papan kang sepi, sing keprungu mung ocehing manuk pating cruwet, perkutut lan derkuku padha manggung. Gawe tentreming ati. Adoh saka gerenge sarta keluke montor sing gawe dhadha seseg.Saiki wis wayahe ngarepake mangsa ketiga, wis bubar panen pari gaga. Akeh wong duwe gawe, lumrah wong duwe gawe bubar panen.“Kang Warina , tegalan sampeyan ngarep iki arep sampeyan tanduri apa?”pitakone Marta menyang Warina.“Tak tanduri jagung,” wangsulane Warina.“Sampeyan iki piye ta. Iki rak ngarepake mangsa ketiga. Mengko wayahe dhangir wis ora ana udan. Rak mung mbuwang-mbuwang dhuwit wae. ““Perkara udan, sing nggawe udan rak dudu awake dhewe ta, Ta.”“Ya pancene. Ning rak ya kudu dipetung.”“Tegalanmu kok tanduri apa?”
nandur apa-apa. Tiwas ngentekake tenaga, ragad, ora ana asile apa-apa”kandhane Marta nerusake laku karo ngedumel. Wong edan apa? Wong wayahe arep ketiga isih nandur jagung. Mbah-mbah jaman biyen nduweni petungan jilung, rodhung, lutak, patwi, mori. Yen bar ditanduri gaga tegese wis ngancik mangsa ketiga. Ateges ora bakal ana banyu udan. Arep diileni saka kali wong kaline ora mili. Aja maneh kangge ilen-ilen kanggo tegalan, kanggo ngombe rajakaya wae ora. Apa maneh weruh tegalane mbah Wangsa sing ora ditanduri apa-apa.“Tegile badhe dipun tanemi napa, mbah?” pitakone marang mbah Wangsa.“Arep ditanduri apa lho, le. Adat saben yen ngene ya ora ditanduri apa-apa. Wong arep ketiga”“Lha teksih kathah jawah ngaten”“Lha ya kuwi. Mengko yen ditanduri jagung wayahe dhangir wis ora ana udan”“Tegile Warina badhe ditanemi jagung”“Ya wis ben” wangsulane mbah Wangsa ayem wae.Marta sangsaya kenceng anggone ora arep nanduri tegalane. Dhasare ya ora duwe dhuwit kanggo tuku winih. Saiki winih jagung yen ora tukon toko ya ora gelem thukul. Kamangka mbah-mbah biyen winih jagung saka woh tanduran sadurunge.Mangsa ngarepake ketiga lumrah diarani mangsa mareng . Lumrahe isih ana udan nanging wis akeh panase. Nanging mangsa mareng taun iki rada beda. Udan isih nyeblok saben dina. Malah dhek wingi dicampuri angin lesus. Akeh gendheng, payon omah padha rontok. Malah kabare ana omah sing ambruk barang. Ora krasa lakune wis teka ngomah.Marta krasa jengkel atine. Arep mepe pari gaga panenan taun iki ora bisa. Kadhang esuk srengengene katon menceret, nanging wayah bedhug mendhunge wis nutupi langit. Kadhang sedina dheg ora ana panas babar blas, nanging ya ora udan. Kadhang kala sedina mbethethet udan nggrejih wiwit esuk nganti sore “Yen kaya ngene terus pari iki bisa-bisa thukul.” Mangka pari iku minangka jagane pangan tekan panen gaga maneh. Ora ana pametu liya saka liyane tetanen. Arep buruh macul, ora ana wong mburuhake, wong pancene ngadhepi mangsa ketiga. Arep melu buruh menyang kutha – kaya wong-wong liyane – ora nduweni kapinteran apa-apa. Ya yen bisa nukang, tukang kayu apa tukang batu ora dadi ngapa wong isih duwe kapinteran. Bisane mung buruh kedhuk. Kahanan kaya mangkono isih disambati anake kanggo ragad sekolah. Anake saiki munggah kelas enem. Pancene sekolahan ora narik SPP, nanging isih kudu ngetokake ragad liyane. Kaya klambi seragam, sepatu, buku isih kudu tuku sanajana ora kudu tuku menyang sekolahan. Wong seragame ya wis suwek-suwek. Durung mengko yen kudu nerusake menyang SMP. Apa bisa ngragadi anake supaya dadi wong pinter. Digadhang-gadhang anake bisa pegawe. Ora usah dadi dhuwur-dhuwur sang pangkate pating trempel kae, cukup kaya pak guru Kirna. Saben dina sandhangane resik, setlikan nylithit, ora nate gupak endhut. Mangkat mulih numpak pit montor. Saben sasi nampa bayar. Bojone ya guru pisan. Bayare wong loro paling ora wis limang yuta. Jarene, lagi wae mentas nampa rapelan telung puluh yuta pa ngono. Dhuwit samono kuwi olehe ngetung kepriye, Marta bingung. Rapelan sing setaun durung dibayarake. Omahe gedhong magrong-magrong. Nyambut gawene kepenak ora ngrekasa kaya dheweke. Saben dina kudu ngangkat pacul . ora oleh asil yen durung telung sasi engkas. Durung mengko yen tandurane dipangan ama. Pikirane Marta ngambra-ambra teka ngendi endi. Telung sasi saka kedadean iku Marta ketemu Sukina karo Margana nggawa pikulan arep menyang tegal. Marta takon marang Sukina.“Esuk-esuk arep menyang endi, Na?”“Arep sambatan”“Nggone sapa?”“Nggone Warina”“Nyambat apa ta ?
ORA GAMPANG WONG URIP ING ALAM DONYA
SWARA O JEJEG LAN SWARA O MIRING
SWARA É JEJEG LAN É MIRING
SWARA U JEJEG LAN U MIRING
1. Nyi Condrolukito : Palaran Pangkur
wiwid wrote:sacho_eka wrote: sing pm karo kang wiwid kiy perlu dipertanyakan..jane isih normal opo ora??
Mon Feb 20, 2012 1:27 am gimbik wrote:ora popo kok kan wes simbah2Wo iyo deng..Pasti sing luwih enom sing
wiwid wrote:gimbik wrote:ora popo kok kan wes simbah2Wo iyo deng..Pasti sing luwih enom sing
Mon Feb 20, 2012 11:06 pm lha nek angkat angkat wis ra kuat...sing kuat iku mung
mrene yea.. wah nggantheng dewe ki mbak mas widjiAsmaraningtyas wrote:gimbik wrote:ha nggeh mboten to....wong dereng entuk lampu ijo jew niki....hayo ndlik ndelik to mas mbik....ha nek gedhine sementen piye re arep
Air/Indonésie Tiki Lodge Lombok Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Rievqy 6_2 TeKaJe | Sugeng rawuh, monggo di sekeca'aken
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,Rembang,
Ana manuk cangak lumaku urut pinggring kali
gedhe, sumedya golek memangsan, ora antara suwe sumurup iwak wagal akeh sarta
lemu – lemu. Sanajan doyanane iwak wagal , ewadene ing nalika duwe karep mangan
kang ngluwihi saka ing enak, sing dadi esthining ati iwak tambra, dadi anampik
wagal. Bareng lumaku maneh, sumurup iwak jambal tuwin wader gilig piang-pirang.
Sarehning sarehning kang mau nampik iwak wagal, mangsa arepa mangan iwak sokro.
Mulane lumaku maneh antara suwe, nuli sumurup iwak senggaringan siji cedhak lan
gethek, rada kaling – kalingan lumut. Ciptane manuk cangak : “ Ngisin –isini
temen mangan iwak senggaringan . Iku dudu pangananku, awit aku tau mangan wagal,
apa aku ndadak ngilang-ilangake kangelan teka mangan senggaringan , wader pari
kang akeh wagale mau , ananging wus ora ana iwak kemliwer. Saking sengkuding
lumaku, kongsi bangeting ngintir – intire . saupama ing nalika iku ana iwak
senggaringan , mesthi iya enak. Wasana kang apik ing pamilihe mau , marem oleh
Eliding dongeng mangkene : sing sapa nampik
samubarang kang becik, angarep – arep kang luwih prayoga, iku kerep oleh kang
mlebu 2. lumebu ing 3. mlebu tanceping langit tumrap
(kanggo petungan) 6. kawruh , pangerti
dipanjingi 2. dianjing (ditlesepi) 3. diudhoni rembug (gunem, lsp) 4. ditaker maneh.
(dikandhani, diwehi weruh, dingretekake) sesurupan = 1. kawruh,
WONG DESA LAN MANUK ALAP – ALAP.
resikonya….. 12/16/16, 16:58 – Mta J2 Sapto Aji: 12/16/16, 16:58 – Mta J2 Sapto Aji: 12/16/16, 17:02 – Mta J2 Singgih: a 12/16/16, 17:03 – Mta J2 Singgih: sl 12/16/16, 17:03 – Mta J2 Rian: 12/16/16, 22:54 – Mta J2 Sapto Aji: Miturut wong sing seneng pitungan jawa Oleh percoyo Oleh ora *_Trawangan Final piala AFF 2016._* Main 14 Des – Rabo Pon, lan main 17 Des – Setu Legi. Analisa versi primbon. (rabo – 7 pon-7 = 14) (setu – 9 legi – 5 = 14) tanggal lan neptu dino podho 14. Dadi 1+4 = 5 lan 14 (1+4= 5). Mulo 5+5 = 10. Angka 10 Kuwi podho karo
Lenga atsiri, ditepungi uga minangka lenga èsènsial, lenga terbang, utawa lenga èteris, arupa asil èkstraksi saka tetanduran utawa kéwan sing hidrofob sarta gampang nguwap jroning suhu ruwang. Lenga atsiri dipigunakaké minangka bahan baku wangi-wangian sarta obat.
LengaBahan baku parfumAromaterapiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.39, 31 Maret 2013.
sopo kon? cak cak… cicak ta yok opo?
arep dadi apa yen wong nang bumi ra nyembah ALLAH lan
ora matuhi perintahe ?????
nek pada nyembah yesus iku KELiRU,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
wong yesus pada wae manungsa koh di sembaih,,,,
dharmoe November 28, 2012 at 11:08 PM 54 org above average kabeh.
Tp sayange kok ora ono sing mletik ‘nyumbang’ ut bangsa..
*byuhhhh..podho gobloke we kok kakean cangkem!
metta nuna November 8, 2012 at 10:20 PM penjelasan
Saka dalan gedhe Ngoro – Gempol ing sakulone masjid putih desa Wonosari ana
dalan ngalor. Dohe saka kono kira – kira rong kilometer. Candhi iki digawe saka bata, bisa dipesthekake
yen candhi iki gawean jaman Majapaitan. Denah candhi awujud pesagi, madhep
ngulon, alange 6,25 meter, ujure 10 meter, dene dhuwure 10 meter. Ing sikiling
candhi Pari lan candhi Gunung Gangsir. Candhi luwih cilik yen katandhing karo
candhi Pari utawa candhi Gunung Gangsir. Ing dhuwuring plawangane candhi ana
ukiran watu andhesit awujud kala. Ukiran kala saka watu andhesit mau ana uga
ing temboking candhi kang madhep ngalor, ngetan lan ngidul. Ing ngarepe candhi
katon ana tumpukan bata, kira-kira arep kanggo gapuraning candhi. Kahanane candhi iki wis akeh batane
kang kropos. Pancene durung nate direnovasi, mula perlu enggal-enggal didandani. Ing wektu saiki saben bubar panen
curhat… hasil test alergi susu formula berbasis protein sapi | blog-nya diviarsa
pelajaran berharga… safety first!!! | blog-nya diviarsa
sing mbok mudengne wi sing koyok opo tho, ngomong’o ta…
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga,Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
Bilih kantos kasisit sebit kana ati,
minal ‘aidzin wal faidzin.
Ride desa catur dusun lampu. | mahayanthi
ana ing wit witan, Kewane nyenggut ana ing pasuketan, Kabeh
dhadha tuwa sing mung kari balung igamangkat jumangkah mangkul welah, pitung jangkah sinambi ndedonga : “Gusti, paringana rejeki” prau konthing montang-manting arep nggoling,layar sarung sinurung angin wengi amberung nuju tengahing samodra kang tanpa tepiiwak –iwak pating sliri ing kanan keringing lambung prau kaya-kaya arep
mesem lan ngguyutoko gedhe lan mall kumencar gilar-gilar listrike padhangsing tuku padha mborong nganti tokone kothong omah gedhong magrong-magrong sungsun satus pitung puluh pitu,misaya mina kalung sarung arep nyabrang tengah lurung,,menga-mengo katon kaya wong bingung,ginetak saradhadhu manggul gada kayudirangket, diseret menyang
omahejebul wis teka patang puluh dinanerumangsane mung sadina waeCarita II:Nalika bocah angon melu buruh surung,mulih,jingkrak-jingkrak ketemu mboke “mbok aku oleh iwak, aku oleh iwak”esem sinungging ing lambe kuru “nak, mengko bengi bisa mangan enak”Carita III:Nalika mbok cilik ripik golek kayu neng pinggir gisikcarang, pang sarta bugel kayu kentir saka sungapane kali grindhuludipethik, diunting, sedhela wis
mengko bengi bisa nggoreng iwake anakku.Carita IV:Ombak nyempyok watu karang mbegegeg tanpa obah , tanpa owahmisaya mina tanpa mendhak nrajang gulungan ombak,ngayahi kuwajiban,luru
Wis wis yo wis yen ngono yo wis tak lilakake
Acara Bali Blogger Pebruari 2014 | mahayanthi
njero banyu]4. Edan4 wong seng ngawe aku nguyu1. Wong seng ngeletekku2. Pak Lah3. Koncoku, Musa [dhudu jeneng tenan] nek ndelok
iki koyok opo...1. Gonjol2. Isinan – tapi arek3. Dhagelan4. Nggarang, ha ha ha!4 perkoro aku orak keneng ngelakoni1.
Sa iki manggon KL. Orak eneng konco arek ngomong jowo nang kene, kuwi seng ngawe blog jowo ki. Nek penak-penak mampir kene meneh yo Datuk. Kesuwon.Cikin,Dhagelan kuwi koyok lucu. Bayen kuwi bayekne / manak. [Kuwi jowo klasik agake]
Rabu, Oktober 03, 2007 11:41:00 PG
Seng iso nggawe kuwe ngguyu kok ketuo polis negoro mbarang. Cerito sitik kenek opo orak? Seng telu lain kae nyong pahamla pasal opo iso nggawe kuwe ngguyu..Lho kok Datuk neng nduwor kae pon mampir neng kene yo? Kuwe mestine gedi bisnesse kuwi.
KOK SEPI YA ??? Wed Jun 06, 2012 12:10 pm golek bolo meneh kang ben soyo gayeng wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: DENGAN JUMLAH MEMEBERS 17985 KOK SEPI YA ??? Wed Jun 06, 2012 12:11 pm Diluk meneh sasi poso, mesthi rame meneh koq iki.. Roni gabreaLLKoordinatorLokasi : BSG, SaptosariReputation : 2Join date : 05.05.12Subyek: Re: DENGAN JUMLAH MEMEBERS 17985 KOK SEPI YA ??? Wed Jun 06, 2012 12:51
KOK SEPI YA ??? Wed Jul 11, 2012 7:34 pm adrianGP wrote:nduworku wes sewulan ra ketok,,tak kiro nek rep bablas we..lha yo ora yow..kan
KOK SEPI YA ??? Thu Jul 12, 2012 12:11 am wiwid wrote:adrianGP wrote:nduworku wes sewulan ra ketok,,tak kiro nek rep bablas we..lha yo ora yow..kan aq bukan "si hangat-hangat kotoran ayam".. hahahhahha....
ananging dalem tasih dereng nemahi tembang jawa saking �favourite's group� bok sedulur ing suriname boten namung nampilaken lagu/tembang jawi/campursari, dipun tambah babagan gendhinggendhing jawi. Read More
LAN KLS XII BOTEN KOMPLIT, MENAWI WONTEN INGKANG LANGKUNG JANGKEP, MBOK KULA DIPUN KIRIMI. WONTEN EMAIL KULA, NUWUN
abdullah Says:	July 28, 2008 at 12:22 am | Reply mbok tolong
nggih betah rpp ingkang inggal kangge SMP. Menawi ingkang rumiyin, kula sampun gadhah. Mbokmenawi wonten ingkang rena ing penggalih kersa maringi kula. Benjang bok
ANIKA Says:	January 14, 2010 at 11:26 am | Reply
Ngurip-urip Basa Jawa: MANUK GAGAK NGANGGO ELARING MERAK.
Ana manuk gagak, bodho nanging ambeg semangkeyan. Ing sawijining
ing rupa. Ananging luput pangarep-arepe , awit sakehing merak anampik. Bebodholan elar kang dianggo mau banjur padha didhedheli , sarta kang nganggo ditundhung tumuli. Bareng wus didhedheli tuwin dierang-erang , anuli
kanthi pangundhat-undhat , sarta panunggalane ora ana kang melasi, banjur misah karo kang akeh-akeh, wasana mati ngenes.Liding dongeng mangkene : “ Wong kang gelem kekumpulan karo para gedhe, amarga kalimput ing raja brana lan kamulyan, iku awekasan asring disawiyah wiyah dening para gedhe mau sarta ora diajeni ing pepadhane.Tegese tembung :ambeg = nduweni wataksemangkeyan = umuk, ngunggul-unggulake kaluhurane (kaluwihane), sombong.semuwa = ngengreng, kton sarwa becikdisamuwakake =
disiya-siya, disepelekake banget.Ing ngisor iki ana dongeng kewan utawa fabel sawetara, kanthi irah-irahan :1. KANCIL KANG PADHA MIRIS.2. ASU AJAG LAN SINGABARONG.3. WONG LARA.4. MENJANGAN, JARAN LAN UWONG.5. KUWUK BUNTUNG BUNTUTE.Yen kepingin maca, kliken ana kene !Dipethik saka : Layang Dongeng Sato Kewan,
Babad Tanah Jawi uga sinebut babad gedhé utawa babad mayor. Manut Djajadiningrat, kumpulan carita babad iki sasuwe-suwene kawiwitan ing tahun 1625. Ana maneka warna jinising Babad Tanah Jawi kang ana, ing antarane katulis Raden Ngabehi Yasadipura kang banjur kababar déning Balai Pustaka dadi 31 jilid.
Jinis liyané kang luwih anyar ditulis déning W.L. Olthof taun 1941 saka nagara Walanda lan dijarwakaké déning H.R. Sumarsono. Buku iki uga duwé cakupan kang padha, ya iku wiwit Nabi Adam nganti taun 1647. Babad Tanah Jawi kang dikumpulaké mangsa kakuwasan Paku Bawana I ing wiwitan abad ka-18 nganti mangsa pamaréntahan Paku Bawana III iku diprecaya déning para ahli
SEMILYAR ?????? Wed Jul 01, 2009 5:43 pm khandjeng_dhoso wrote:oh.... tokek.mengko bengi aku arep goleklek mu golek
dewe yo kurang dong,,tapi opo ra bahaya kang nek adol tokek nggo tuku mio,,
dewe yo kurang dong,,tapi opo ra bahaya kang nek adol tokek nggo tuku mio,,mengko po ora malah dadi aneh suarane mio mu ra koyo suworo motor jo ojo,,,,suarane dadi............ t o k e k t o k e k t o k e k lha
nggo tuku MIOOOOOOOOO................ wah jan jane mboh kok mas kui ki,,tenan opo ora aku dewe yo kurang dong,,tapi opo ra bahaya kang nek adol tokek nggo tuku mio,,mengko po ora malah dadi aneh suarane mio mu ra koyo suworo motor jo ojo,,,,suarane dadi............ t o k e k t o k e k t o k e k lha
lanang po wadon ...? lha tambah ruwet maneh ... ;) trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
lanang po wadon ...? lha tambah ruwet maneh ... ;)iki lho kang suarane
kepungkur opo sing payu?Gek golek seko saiki...Nek
yoo?wis tekon wae.. kapan arep ngeterke undangan neng nggonku he he he he Piye ijih do golek tekek hura..Nek tekek sing muni awan2 yo nganti kiamat ra bakalan nemu..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
nyata yen wis dimujadahi. ndilalah sing melu mujadahan kuwi kok yo akeh. malah oo pak kaji barang. janjine wong wadon kuwi yen tekek payu, wong sadeso arep di umrohke. tamu yo akeh seko liyo daerah. bab kuwi ndadekke warga podo gelisah. njur lapor polisi. jebul2...tekek kuwi mung gombal kang dibentuk koyo tekek diwahahi kothak kaca.
liyo sing ngentut,mlh de’e sing di arani.7)Wong Boros:Nek ngentut gak cukup spisan.8)Wong Loman:lek ngentut d’bgi2no wong liyo.9)Wong Selingkuh: Nek ngentut di alon2no mek muni peess…..10)Wong Ampuh: entute gak muni tp mblengeri.11)Wong
ngomong apaYu..wis meneng saiki mentang syu gyeh.." weruh Mamoo ngamuk akhire tlembuke gila langsung mentang.. Mamoo sg pan mbales dendam langsung mlangkroki bae..begitu mlebu slebbb..tlembuk ­e kaget karo mangap.."Mas daning saiki gede nemen kaya kiye..", jare mamoone.."wis kowen meneng bae syu.." nganti metu.. bareng wis metu Mamoo langsungmerad bae karo guya-guyu..sepe ­ninggal Mamoo..gentenan ­ tlembuke sing lenger2.."Dih bisane saiki gede yah...megin karo mikir ujug2 matane tlembuke langsung ndeleng mengisor ning barange..."Dih kiye sih apa daning ndlawer..." akhire
Ing. Martin Valla Ing. Vratislav Harabiš Ing. Vratislav Harabiš Ing. Radovan Jiřík, Ph.D. doc. Ing. Jiří Rozman, CSc. Ing. Martin Bereznanin Ing.
anane ngunu kang..Arep kepiye meneh?..Mugo2 kabeh iso dadi peringatan nggo awake dewe
pm mas spoocky,tulung pesenku sing neng duwur juwab yo.........karo nyisan aq we'i nomere mas spoocky. nok ra gelem,nomerku miscall wae utawa sms_________________403 Forbidden
ngarep bengkel s jaya ono gang cilik lah mlebu gang kui omah kurieqy: hp ku ijek
pesenku sing mbahas soal Adobe Flash Cs5 neng duwur sing
Apr 01, 2011 6:48 pm ngakak ngakak mlebu kene salah mlebu rooom ora iki ~aku wong semarang seng meh nge jak PM wae hahahahah !! Lampard-
wong solo ....hahaha dananjayaWargaJumlah posting : 28Join date : 2011-03-29Age : 19Subject: Re: JAWA TENGAH [PATI,DEMAK,KUDUS,JEPARA,DAN SEKITARNYA] Fri Aug 05, 2011 6:13 pm aqu wong tegal keh...ana sing omahe neng tegal??
Saeed Kermani [2014] - Tanham Bezar (
hayooo...hayooo.gek dho nyambut gawe...,cepet Mbangun desone :/;;0;;: :/;;0;;: sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja ~pp~Reputation : 15Join date : 05.05.08Subyek: Re: Lulusan D3
Jun 14, 2008 5:55 pm Yo wis lah.....urung ketoke cen kon ning ndeso aku...wis pesthine paling iki...........eh btw..anakmu piro to pakde..... Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Lulusan D3
wis nduwe dogolan 3 lanang kabeh durung dipercoyo nduwe anak wedhok...?lha piye mbah....Njenengan wes piro....? ;) Sponsored contentSubyek: Re: Lulusan D3
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-2 | blog-nya diviarsa
lembar dakwah… sahur | blog-nya diviarsa
zaman mbien wonten wong sing saakti mandraguna.wong niku jenenge aji
karang ,aji karang meniku seneng maring kembang desa sing uripe
serba mewah .aji karang niku wong sing ora duwe ,amargi aji karang
akeh saingane ,aji karang nggunakaken kesaktianipun kangge nggolet
kembang desa niku yaniku enah. Sesampunipun aji karang duwe duwit
akeh aji karang meniku langsung nggoleti enah kangge di lamar.nanging
ora ngono banget....sing penting ra golek bathi....nek gratis edine ana meneh sing njaluk gratisan...lha ora sida ngliwet
Smallingerland, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 54.000 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 11 Maret 2016.
BAGI INDONESIA MENURUT KI HAJAR DEWANTARA: ING NGARSO SUNG TULADHA, ING MADYO
Wong Jawa iku enggone semu. Tetembungan iku iku wis kaprah keprungu ing kalanganing bebrayan Jawa. Nanging kanthi majuning jaman kaya-kaya tetembungan iku mau saiki mung kari dongeng wae. Wong-wong Jawa ing bebrayan Jawa sing saiki wis akeh sing kanthi blak-blakan, wis ora sungkan –sungkan gelem nglairake rasaning atine. Sanajana mangkono isih akeh sedulur-sedulur Jawa sing isih ngugemi tetembungan ing dhuwur mau.Ing ngisor iki ana crita : Ana sawijining wanita numpak sepur karo nggendhong anake sing isih bayek, lagi nangis kepiyer. Ora oleh lungguhan. Ing sacedhake kono ana kursi kang dilungguhi nom-noman. Wis suwe wanita mau anggone mbudidaya supaya bayine gelem meneng. Nanging tetep ora gelem meneng.Geneya si biyung ora gelem nglairake rasaning atine ? Geneya ora nembung marang wong-wong kang lungguh ing cedhake, upamane : “Menapa kepareng kula ndherek lenggah sakedhap kemawon, supados anak kula boten kepepet-pepet ?”“Menawi dhangan ing penggalih mugi kersaa maringaken lenggahan sakedhap kemawon. Mangke menawi anak kula sampun kendel nangis, panjenengan kula aturi pinarak malih.”Wis
malah nandhang wirang. Pancen mangkono, rasaning ati kang ngandhut kauntungan tumrap kita dhewe,. kita lumuh nglairake. Rasaning ati kang ngemu keperluwan kita dhewe, kang bisa menehi kauntungan marang kita, manut kasusilan, pancen kurang prayoga kita lairake. Kajaba yen kepeksa.Balik rasaning ati kang bisa gawe senenge liyan,
Upamane mangkene : sedulur nampa paweweh saka tepungan wujud barang (bakal klambi, sepatu lsp) apa awujud panganan, apa liyane (buku-buku). Sedulur mesthine seneng lan nduweni rasa “terima kasih “ Rasaning ati kaya mangkono mau kudu dilairake sarana tetembungan : Matur nuwun, kesuwun, sakalangkung nuwun, utawa liyane maneh.Yen rasane ati mau ora dilairake, wong sing weweh ora ngerti kepriye mungguh panampane kang diwenehi
manthuk. Sing weweh iya wis ngerti, nanging kang mangkono mau kurang netepi kasusilaning pasrawungan.Kang becik iku, lairna rasaning ati kanthi tetembungan kang cukup kehe, becik iketane, resep rungone, --- murih bisa gawe senenge atine liyan.Cekaking atur yen kita kepengin nglungguhi kasusilan , pokoke ngudia kanthi sabarang tindak-tanduk lan muna muni bisane gawe senenging atine liyan.
unen-unen kang wiwit biyen nganti saiki isih keprungu ing masyarakat. Unen-unen
1. Adigang, adigung, adiguna tegese wong kang
ala mesthi bakal katon dhewe. 3. Ancik-ancik pucuke eri tegese wong sing tansah kuwatir. 4. Busuk ketekuk pinter keblinger tegese wong bodho lan wong
pinter padha cilakane. 5. Diwenehi ati ngrogoh rempela tegese
diwenehi kalonggaran isih kurang trima. Tetembungan kaya ing dhuwur iku
panganggone nduweni teges wantah, ora nduweni teges pepindhan.
1. Aji godhong jati aking: Tanpa aji
babarpisan. ( aking = garing ) 2. Ana catur mungkur: Emoh ngrungokake
rerasane liyan kang kurang prayoga. ( catur = gunem ) 3. Ana dhaulate ora ana begjane: Ana
ungup-ungupe bakal nemu kabegjan nanging kabegjan iku ora sida teka. 4. Anak polah bapa kepradhah: Wong tuwa
nemu reribet saka tingkah-polahe anak. 5. Blaba wuda: Merga saka banget lomane
nganti awake dhewe kecingkrangan. 6. Blilu tau pinter durung nglakoni:
Senajan bodho nanging bisa nindakake jalaran wis kulina tinimbang wong pinter
nanging durung nate nglakoni. (blilu ; balilu = bodho) 7. Bungahe kaya wong nunggang jaran
ebeg-ebegan: Bungah banget. (jaran ebeg-ebegan = jaran kepang ) 8. Cacah cucah caturan karo dhanggling:
Eman-eman caturan karo wong gendheng, marakake ora kajen. 9.
sing dicacad iku arep diepek dhewe. 12. Digebyah uyah padha asine: Dianggep
mencla-mencle. 15. Gliyak-gliyak yen tumindak,
alon-alon waton kelakon: Senajan kanthi alon, yen terus ditandangi, suwe-suwe
mesthi bakal rampung. 16. Gupak pulut ora mangan nangkane:
Melu kangelan ora melu ngrasakake pituwase. (pituwase = asile ).
17. Kalah cacak menang cacak: Sabarang gawe perlu dijajal utawa
dinyatakake luwih dhisik. (cacak = jajal, coba ) 18. Kecik-kecik yen wudhu: Ana ing
pajagongan, sethithik- sethithik yen melu omong. Kecik = arane isi sawo; wudhu
= (melu) tombok yen carane wong main, ngabotohan. Yen ing pajagongan, ya melu
tombok gunem, swara, melu omong. 19. Keduwung nguntal wedhung: Nggetuni
perkara sing wis mungkur. (wedhung = saemper pangot utawa peso sing pucuke
merga wis kebukten. 21. Kepaten obor: Kelangan lacak
aluraning sedulur. 22. Keplok ora tombok: Melu
seneng-seneng ora melu kelangan wragad. 23. Kerubuhan gunung: Nemu kesusahan
gedhe. 24. Kesandhung ing rata, kebenthus ing
tawang: Nemu bebaya sing ora dinyana-nyana (rata = papan kang rata; tawang =
sepele dadi gedhe. 26. Kumrisik tanpa kanginan: Senajan ora
didakwa, sarehne rumangsa nindakake panggawe ala atine meksa ora kepenak. 27. Lebak ilining banyu: Wong cilik
dianggo tiban kaluputan. 28. Matang tuna numbak luput: Kabeh
panjangkane ora kaleksanan (ora klakon). (watang = tumbak tanpa lelandhep ; genter
Mbuwang rase oleh kuwuk: Mbuwang
sing ala malah oleh sing luwih ala. (kuwuk = kucing alasan ).
31. Nandur pari jero: Gawe kabecikan
mbokmenawa anak-turune bisa nampa piwalese. 32. Ndhupak apus kependhem: Ngelingake
tawang: Njangka prakara kang mokal. (tawang = langit).
racak, nenangi kemreki: Nggugah marang kekarepan kang ala. 35. Nglungguhi klasa gumelar: Nemu
kepenak dene kabeh wis cumepak. 36. Ngontragake gunung: Misuwur banget;
nggumunake banget. Kayata: wong sekeng (ringkih) bisa ngasorake wong sentosa
utawa, wong bodho bisa ngasorake wong pinter. 37. Ngrebut kemiri kopong: Melik barang
sing tanpa ana ajine. 38. Ngregem kemarung: Momong wong sing
angel watake lan mbebayani. (kemarung = erining oyot gembolo (gembili). 39. Ngubak-ngubak banyu bening: Gawe
rerusuh. 40. Nyandhung cepaka sawakul: Nemu
saka perak kayadene mangkok, bokor.)
41. Nyokot kelud: Nglakoni pegaweyan
kanthi rekasa ora ngrasakake pituwase. (pituwase = asile ; sembulihe, imbalane.)
apik ya dadi apik. 43. Ora gembung ora irung: Mlarat ora
duwe keluwihan apa-apa. 44. Ora gendhong ora titir: Ora
kandha-kanda; ora omong-omong. 45. Ora gombak ora kuncung ambege kaya tumenggung:
Mlarat ora duwe kepinteran apa-apa nanging gumedhe banget. 46. Ora ngerti kenthang kimpule: Ora
tembung ora lawung: Nyilih barang ora nembung. 48. Othak-athik didudut angel: Katone
kaya gampang jebul angel. 49. Owal awil awel: Katone kaya gampang
satemene angel. 50. Panen mata pailan gulu: Weruh
panganan werna-werna nanging ora melu ngrasakake merga ora diwenehi. (pailan: kahanan paceklik,larang pangan. )
51. Pilih-pilih tebu: Milih-milih malah
oleh sing ala (boleng). 52. Rampek-rampek kethek: Nyanak wong
ala, ditamani piala. 53. Rindhik asu digitik: Semrinthil
dikongkon apa wae sing cocog karo kesenengane. 54. Rog-rog asem: Mung kala-kala, ora
ajeg. 55. Sabda pandhita ratu: Gunem sepisan dadi
lan bakal ditetepi. (sabda = gunem). Guneme pendhita lan ratu iku, sepisan
dadi, ora bakal diambali. 56. Sadawane lurung isih dawa gurung:
Kabar bisa sumebar tekan endi-endi. 57. Sapa salah seleh: Wong kang tumindak
marang sedulur utawa marang kanca sapegaweyan. (munggwing = ana ing....) 60. Sedhakep ngawe-awe: Katone meneng
nanging satemene sing ajak-ajak panggawe ala. 61. Sembur-sembur adas, siram-siram
bayem: Saka pujine wong akeh muga-muga kabul sedyane. (adas = jinising tetuwuhan
62. Sendhen kayu aking: Sumendhe saksi sing
mrucut: Samubarang kang diduweni ilang. 64. Singidan nemu macan: Ndhelik
banget ditindakake. (ranti = tetuwuhan endhek sing uwohe
nyambutgawe nemu rejeki. (kethuk = arane gamelan kaya kenong cilik ). 69. Tiba ing kasur: Ngalami urip kepenak
sing ora kejarag. 70. Tulung kepenthung: Tetulung wusana
nemu cilaka. 71. Turu kasur dikebuti: Wis kepenak
uripe, saya dikepenakake maneh. 72. Ulat madhep ati mantep: Mantep ing
ati. ( ulat = rai, praupan ) 73. Wastra rusak ing sampiran:
ora ana uwonge, yen adu arep karo wonge ora wani muna-muni. 75. Welas temahan lalis: Welas marang
liyan wusana gawe sengsarane awake dhewe. ( lalis = lunga ; ilang ).
ngandhakake kewirangane. 77. Yatna yuwana
makan siang di pizza hut | blog-nya diviarsa
Mon Mar 07, 2011 6:47 pm konco konco . . .aq melu yo??? aq wong sekitar Semarang . . .aq njaluk tulung y konco konco . . .tulung aku d paringi nggih????please konco konco sakdurunge,,,,
TIRTA AMERTA: GUCI TIRTA AMERTA 1
"Mripatku kethap-kethip nyawang langit, saka pinggir tendha. Lintang kang mung siji loro ora bisa gawe padhange wengi kang sepi. " Swara khas Abas Ch dalam membaca . teks pidato bahasa jawa
Kaliyan kula sadaya : Sumangga kula derekaken lumebet wonten ing alaming asepen, sowan sumujud wonten ing ngarsaning Hyang Widi, caos
kaping 7(pitu) P : Swara genging dhandang (rumesepna ing kalbu, saya dangu saya rumesep ngantos nuwuhaken wening, saya dangu saya wening ngantos manggihna kalenggahaning Hyang Widi inggih Allah ingkang murba kula sadaya, ingkang lenggah wonten ing manah kawula sadaya, saha ingkang jumeneng lan dados sesembahan kawula wonten ing pasewakan punika) . . . . . . . wening sawetawis . . . . . . . .
KIDUNG ASMARADANA 1. Lir manjing ginarbaning
ing cintraka, Karsoa paduka nuntun sajroning lelana. 3. Mba sumujud dhuh Hyang Widi, amrih tentrem jroning driya, Karsa paduka nyaruwe, esthi mba temahan saras, Uwal kinkin lan papa, wonten yen suksma pinundhut, pareng nderek kamulyanta. P : Para saderek sadya kita makempal ing mriki minangka umat Dalem Gusti ingkang nggeluti kebatosan, ngaturaken pakurmatan dhumateng Tyas Dalem ingkang Mahasuci, ingkang sampun paring katresnan tanpa upami dateng kita sadaya. Ing pasewakan mirunggan punika kita sesarengan badhe memule caos pakurmatan nglairaken batos kawula anggen kita mengeti salira saha rah dalem ingkang tansah mijil saking Tyas Dalem ingkang Mahasuci mugi andadosnasumber kerahiman kawula, saengga namung panjenengan ingkang dados andalaning gesang kawula.
SEMBAHYANGAN PAMBUKA P : Mangga kita sareng ndedunga, Allah ingkang Mahakuwaos tuwin langgeng, kawula saderek paguyuban kebatosan St. Yohanes makempal wonten ing mriki sakperlu kanti wekdal ingkang mirunggan bade
nglelimbang sakpinten agenging katresnan Dalem dateng kita sami ingkang nandhang dosa, saengga ngutus Putera Dalem Gusti kawula Yesus Kristus manjalma dados manungsa, inggih pepundhen saha Guru Sejati ingkang tansah dados pandoming gesang kawula sadaya. U : Kawula nyuwun mugi Allah Roh ingkang MahaSuci rawuh, kersaa mbikak paningal kawula, talingan sarta batos kita supados kita saged mirengaken Sabda Dalem saha kuasa Dalem lumantar Gusti kawula Yesus Kristus Putra Dalem ingkang mawujud Sakramen Mahasuci ingkang gesang lan mengku keprabon ing salami-laminipun. Amin.
KIDUNG SEKAR MIJIL Dedalane urip kang sejati kudu andhap asor, Sabda Dalem Gusti kang dadi dasare, kasunyatan lan katresnan sejati. Jwa gendat ngabekti ngersane Hyang Agung WAOSAN KITAB SUCI 1---Masmur 25 Donga nyuwun pangapura lan pangayoman 25: 1-22 1 Dhuh Yehuwah, nyawa kawula kawula angkat dhumateng ing ngarsa Paduka. 2 Dhuh Allah kawula, kawula pitados dhumateng Paduka, mugi kawula sampun ngantos nandhang wirang; mengsah kawula sampun ngatos sami bingah-bingah margi saking kawula. 3 Sayektos, tiyang ingkang ngantos-antos dhumateng Paduka punika, mesthi boten kawirangan; nanging tiyang ingkang nglampahi cidra tanpa sabab punika manggih wirang. 4 Dhuh Yehuwah, kawula mugi Paduka paringi sumerep bab margi Paduka sarta karsaa nedahaken radinan Paduka 5 Lampah kawula mugi Paduka tuntun wonten ing kaleresan Paduka, lan kawula mugi Paduka wulang, amargi Paduka punika Allah ingkang paring karahayon dhumateng kawula; Paduka ingkang kawula antos-antos sadinten muput. 6 Dhuh Yehuwah, Paduka mugi enget dhateng ing sih-palimirma sarta kadharman Paduka, awit punika sadaya sampun wonten wiwit ing jaman purwa mila. 7 Paduka mugi sampun ngengeti dhateng dosa kawula nalika taksih nem tuwin dhateng duraka kawula, nanging mugi Paduka karsaa enget dhumateng kawula manut sih-kadarman Paduka, margi saking kamirahan Paduka, dhuh Yehuwah. 8 Sang Yehuwah iku becik lan adil, mulane wong kang kesasar padha ditedahi dalan. 9 Wong kang lembah manah padha dituntun lakune ana ing kabeneran, wong kang lembah manah padha ditedahi margine. 10 Kabeh margining Yehuwah iku katresnan, kasetyan lan kabeneran tumrap wong kang padha netepi prajanjian lan pepengete. 11 Margi saking asma Paduka, dhuh Yehuwah, mugi karsaa ngapunten kalepatan kawula, awit punika ageng
Sapa kang wedi marang Sang Yehuwah? Iku mesthi ditedahi dalan kang kudu kapilih. 13 Wong iku dhewe bakal tetep ana ing kabegjan, sarta turune bakal oleh warisan bumi. 14 Pasrawunge Sang Yehuwah kang celak iku karo wong kang padha wedi marang Panjenengane sarta iku padha diparingi sumurup bab prajanjiane. 15 Mripatku tansah tumenga marang Sang Yehuwah, amarga Panjenengane bakal nguwalake sikilku saka ing kalajiret. 16 Paduka mugi karsaa mirsani lan melasi kawula awit kawula kapencil tuwin kesrakat. 17 Paduka mugi karsaa nglonggaraken manah kawula ingkang karupekan punika, mugi karsaa ngluwari kawula saking karibedan kawula! 18 Paduka mugi karsaa mirsani kasangsaran saha kangelan kawula, saha sakhatahing dosa kawula mugi kaapuntena. 19 Paduka mugi karsaa mirsani mengsah kawula, dene kathah sanget, sarta anggenipun sengit sanget dhateng kawula. 20 Nyawa kawula mugi Paduka reksa saha mugi karsaa ngluwari kawula, sampun ngantos kawula manggih kawirangan, awit kawula ngayom dhumateng Paduka. 21 Kawula mugi kairingna ing katulusan saha kajujuran, awit Paduka ingkang kawula antos-antos. 22 Dhuh Allah, Paduka mugi karsaa ngluwari Israel saking sakhatahing karibedanipun. 2---Yohanes 6:1-15 Gusti Yesus maringi mangan wong limang ewu 6:1-15 Mat.14:13-21; Mrk.6:32-44; Luk.9:10-17 Sawuse mangkono Gusti Yesus tindak menyang ing sabrange sagara Galilea, yaiku sagara Tiberias. 2Wong akeh padha grudugan ndherekake Panjenengane, amarga padha ndeleng mukjijat kang wus katindakake dening Gusti Yesus tumrap wong-wong kang padha lara. 3Gusti Yesus tumuli minggah ing gunung, banjur lenggah ana ing kono, kaadhep dening para sakabate. 4Nalika samana wus ngarepake Paskah, riyayane wong Yahudi. 5Bareng Gusti Yesus mirsa wong akeh padha grudugan sowan, banjur ngandika marang Filipus: “Ing ngendi anggon kita arep tuku roti, supaya wong-wong iki bisa mangan?” 6Anggone ngandika mangkono iku mung kagawe nyoba, awit wus mirsa piyambak apa kang bakal katindakake. 7Unjuke Filipus: “Roti pangaos kalih atus dinar boten badhe nyekapi kangge tiyang samanten kathahipun punika, sanadyan namung sami kabagean nyakedhik. 8Sawijining sakabat iya iku Andreas sadulure Simon Petrus tumuli munjuk: “Punika wonten lare ingkang mbekta roti sair gangsal kaliyan ulam loh kalih, nanging punika nggawe sapinten kangge tiyang samanten kathahipun punika?” 10Gusti Yesus ngandika: “Wong-wong iku konen padha linggih!” Anadene ing kono akeh sukete, wong-wong mau banjur padha linggih, kang lanang cacahe watara limang ewu. 11Gusti Yesus tumuli mundhut roti mau, lan sawuse caos sokur, banjur diedum-edum marang kang padha linggih ing kono, mangkono uga iwake, sakarepe olehe arep padha mangan. 12Sawuse padha wareg, Gusti Yesus tumuli dhawuh marang para sakabate: “Cuwilan turahane padha klumpukna, supaya aja ana kang kececeran!” 13Banjur iya diklumpukake
oleh rolas wakul kebak isi cuwilan roti sair lima mau, yaiku sisane kang wus padha dipangan dening wong-wong mau. 14Bareng wong-wong mau ndeleng kaelokan kang ditindakake dening Gusti Yesus iku, tumuli padha ngucap: “Panjenengane iku nyata Kanjeng Nabi kang bakal rawuh ing jagad.” 15 Sarehne Gusti Yesus pirsa, yen sedyane wong-wong iku padha teka arep mboyong Panjenengane kalawan peksan, arep kajumenengake ratu, Panjenengane banjur sumingkir minggah ing gunung maneh piyambakan. 3---Masmur 26 Pandonga nyuwun kaleresake dening Sang Yehuwah 26:1-12
Anggitane Prabu Dawud Dhuh Yehuwah, Paduka mugi paring kaadilan dhumateng kawula, amargi lampah kawula kanthi lampah resik, kawula pitados dhumateng Sang Yehuwah kalayan boten mangu-mangu. Dhuh Yehuwah, Paduka mugi karsaa ndadar lan neter kawula; batos kawula saha manah kawula mugi Paduka titi-priksa. Amargi katresnan saha kasetyan Paduka ingkang kawula pandeng, sarta lampah kawula wonten ing kaleresan Paduka. Kawula boten linggih nunggil kaliyan juru apus saha boten sesrawungan kaliyan tiyang lamis; kula sengit dhateng pakempalanipun tiyang awon, lan ugi boten linggih nunggil kaliyan tiyang duraka. Kawula ngwisuhi tangan kawula tandha bilih boten kalepatan, saha kawula lajeng ngubengi misbyah Paduka, dhuh Yehuwah, Kanti ngrepakaken kidung panuwun kalayan swara sora, saha martosaken sakathahing kaelokan Paduka. Dhuh Yehuwah, kawula tresna dhateng papan padaleman Paduka kaliyan dhateng papan kamulyan Paduka. Paduka mugi sampun ngukud nyawa kawula sareng kaliyan tiyang dosa, punapa dene gesang kawula sampun ngantos sareng kaliyan tiyang ingkang ngwutahaken rah, ingkang tanganipun nggegem pendamel awon, tanganipun tengen kebak reruba. Naning gesang kawula kanthi manah resik; kawula mugi linuwarna saha mugi Paduka welasi. Sikilku ngambah tanah kang rata; aku bakal ngalembana marang Sang Yehuwah ana ing pasamuwan. Meditasi, hening, panglimbang
Gusti Yesus tindak napak ing banyu 6:16-27 Mat.14.22-33; Mrk.6:45-52 Bareng wayah sore para sakabate padha mudhun menyang ing sagara, banjur padha nunggang prau arep nyabrang menyaang ing Kapernaum. Barang wus wengi, Gusti Yesus kok meksa durung rawuh, 18mangsa ombaking sagara ngedab-edabi, amarga katempuh ing angin gedhe. 19Bareng olehe padha ndayung para sakabat mau wus oleh watara loro utawa telung mil, weruh Gusti Yesus tindak napak ing banyu nyelaki praune, temahan padha wedi. 20Nanging tumuli dipangandikani: “Iki Aku, aja padha wedi!” 21Para sakabat banjur ngaturi Panjenengane minggah ing prau, lan sanalika iku uga praune tekan ing dharatan kang kasedya.
Esuke wong akeh kang isih ana ing sabrange sagara, padha sumurup yen ing kono ora ana prau maneh kajaba mung siji mau, mangka Gusti Yesus ora nitih bareng karo sakabate, mung para sakabat dhewe kang mancal. 23Nanging tumuli ana prau liyane sawatara teka saka ing Tiberias ana ing sacedhake panggonan mangan roti sawuse Gusti caos sokur mau. 24Bareng padha weruh yen Gusti Yesus ora ana ing kono dalah para sakabate, banjur iya padha nunggang prau, nusul menyang ing Kapernaum, nggoleki Gusti Yesus. 25Bareng wong-wong mau meruhi Panjenengane ana ing sabrange sagara, tumuli padha munjuk: “Rabbi, kala punapa anggen Paduka rawuh ing ngriki?” 26 Gusti Yesus mangsuli pangandikane: “Satemen-temene pituturKu ing kowe, kowe padha nggoleki Aku iku ora awit kowe padha weruh pratandha, nanging marga wus padha mangan roti nganti wareg. 27Padha tumindaka ing gawe, aja supaya oleh pangan kang kena ing rusak, nanging supaya oleh pangan kang bisa tahan tumeka ing urip langgeng, kang bakal diparingake marang kowe dening Putraning manungsa, awit iya Panjenengane iku kang wus disahake kalawan dicap dening Sang Rama Allah.” 5---Masmur 34 Ana ing pangayomane Pangeran Yehuwah 34:1-23
Anggitane Sang Prabu Dawud, nalika mindha-mindha wong kang owah pikirane ana ing ngarsane Prabu Abimelekh, temah ditundhung, banjur angles. Pangeran Yehuwah arep dakpuji ing salawase; pepujian marang Panjenengane tetep ana ing cangkemku. Marga saka Sang Yehuwah nyawaku rumangsa mulya; wong kang lembah manah cikben padha krungu lan padha bungah. Payo padha ngluhurake Sang Yehuwah bareng karo aku, payo padha bebarengan nyuwurake asmane! Aku wus ngupaya Pangeran Yehuwah, banjur diparingi wangsulan, sarta diluwari saka sabarang kang marakake girisku. Padha mandenga marang Pangeran Yehuwah, ulatmu mesthi bakal padha dibingarake, sarta mesthi ora bakal padha kawirangan.
Wong kang katindhes iki asesambat, nuli dipiyarsakake dening Sang Yehuwah: sarta diluwari saka ing sakehe rerubede. Malaekate Pangeran Yehuwah ngamping-ampingi wong kang ngabekti marang Panjenengane, sarta padha kaluwaran. Mara padha ngrasakna lan nyawanga sapira gedhene kasaenane Pangeran Yehuwah iku! Rahayu wong kang ngungsi marang Panjenengane! He para kagungane Pangeran kang suci, padha wedi-asiha marang Sang Yehuwah, wong kang wedi-asih marang Pangeran Yehuwah padha ora kekurangan apa-apa. Singa anom padha nandhang papa lan keluwen, nanging wong kang ngupaya Sang Yehuwah padha ora kekurangn sabarang kang becik. He para bocah, padha ngrungokna pituturku, kowe padha dakwulang wedi-asih marang Pangeran Yehuwah. Sapa kang seneng urip, kang kepengin umur dawa supaya bisa ngrasakake kang becik? Ilatmu pakaken aja nganti medharake tembung ala sarta lambemu aja ngucapake kang cidra; ngedohana piala, nglakonana kang becik, ngudia marang karukunan lan arahen nganti
Yehuwah nglawan para wong kang gawe piala, supaya pangeget-enget tumrap wong-wong mau kasirnakake saka ing bumi. Manawa para wong mursid sesambat marang Pangeran Yehuwah, banjur dipiyarsakake, sarta padha diluwari saka ing sakehing rerubede. Pangeran Yehuwah ana ing sacedhake para wong kang rempu atine, sarta para wong kang pepes budine padha dipitulungi Wong mursid iku akeh rerubede, nanging diluwari dening Sang Yehuwah saka sakehe iku kabeh, Panjenengane ngreksa balung-balunge, nganti ora ana kang tugel siji-sijia. Wong duraka bakal dipateni dening kasangsaran, sarta sing sapa sengit marang wong mursid, mesthi oleh paukuman. Pangeran Yehuwah ngluwari nyawane para abdine, sarta sakehing wong kang pracaya marang Panjenengane ora bakal kaukum.
Wong-wong mau banjur padha munjuk: “Kawula kedah sami nglampahi punapa supados nindakaken padamelan ingkang kakarsakaken dening Allah?” 29Dhawuh wangsulane Gusti Yesus marang wong-wong mau: “Iki pagawean kang dikarsakake dening Gusti Allah, yaiku supaya kowe padha pracaya marang kang kautus dening Allah.” 30Unjuke wong-wong mau: “Pratandha punapa ingkang Paduka tindakaken, supados kawula saged sami ningali sarta lajeng pitados dhateng Paduka? Paduka nglampahi pandamel punapa? “ 31Para leluhur kawula sami nedha mana wonten ing ara-ara samun, kados ingkang sampun kaseratan: Padha diparingi roti saka ing swarga.”
Dhuh Allah, Paduka mugi paring adil dhumateng kawula, karsaa nindakaken prakawis kawula, ingkang tumuju dhateng bangsa ingkang boten saleh! Mugi karsaa nguwalaken kawula saking tiyang ingkang ambek cidra lan culika! 2 . Awit Paduka punika Allah ingkang dados pangungsen kawula. Punapaa dene kawula kok Paduka sebrataken? Punapa dene kawula kedah gesang kalayan mangangge bagor, margi saking panganiayanipun satru?
Paduka mugi maringi pepadhang saha kasetyan Paduka, sageda nuntun kawula dhateng redi Paduka ingkang suci, sarta dhateng ing padaleman Paduka. 4 Supados kawula sageda lumebet dhateng ing ngajengipun misbyah Paduka, sowan dhateng ing ngarsanipun Gusti Allah ingkang paring suka bingah dhateng kawula, saha memuji binarung swaraning clempung, dhuh Allah, Allah kawula! 5 Heh nyawaku, yagene kowe kok tumungkul? Yagene kok ngolang-ngaling ana ing jeroku? Ngarep-arepa marang Gusti Allah, awit Panjenengane dak puji maneh, Panjenengane kang dadi Pitulunganku lan Allahku! 8---Yohanes 6:52-59
Wong-wong Yahudi tumuli padha bebantahan, pangucape: “Wong iku kapriye bisane menehake daginge supaya padha dakpangan?” 53Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Satementemene pituturKu marang kowe: Manawa kowe ora mangan daginge Putrane Manungsa lan ora ngombe getihe mesthi ora padha kadunungan urip. 54Sapa wong kang manga dagingKu lan ngombe getihKu, iku nduweni urip langgeng, sarta Aku kang bakal nangekake besuk ing dina wekasaning jaman. 55Sabab dagingKu iku pangan kang sajati, lan getihKu iku omben-omben kang sajati. 56 Wogn kang mangan dagingKu lan ngombe getihKu, iku dadi tetep ana ing Aku, lan Aku ana ing wong iku. 57Padha kaya Sang Rama kang gesang ngutus Aku lan Aku urip dening Sang Rama, mangkono uga sing sapa mangan Aku iku iya bakal urip dening Aku. 58 Iki roti kang wus tumurun saka ing swarga. Dudu roti kaya kang dipangan dening para leluhurmu, lan banjur wus padha mati. Sing sapa mangan roti iki bakal urip ing salawas-lawase.” 59 Anggone mangandikakake iku mau nalika Gusti Yesus mulang ana ing papan pangibadah ing Kapernaum. 9---Masmur 62 Rasa ayem marga cedhak karo Gusti Allah 62:1-13
Kanggo lurah pasindhen. Miturut: Yedutun. Masmur anggitane Prabu Dawud.
Amung yen cedhak karo Gusti Allah aku ngrasa ayem, kaslametanku iku saka ing Panjenengane. 3 Mung Panjenengane kang dadi peparang lan kaslametanku, kutha betengku, aku ora bakal gloyoran. 4 Sapira suwene anggonmu padha arep ngroyok sawijining wong, arep kokremuk, he kowe kabeh, kaya tembok kang dhoyong utawa tembok kang arep rubuh? 5 Sedyane mung arep njorogake wong mau saka ing kalungguhane kang dhuwur, padha demen goroh, cangkeme padha ngucapake berkah,
nanging batine padha ngipat-ipati. (selah) 6 Katentremanku mung ana ing Gusti Allah, amarga kang dakarep-arep iku piangkane saka ing Panjenengane. 7 Mung Panjenengane kang dadi peparaneg lan kaslametanku, kutha betengku, aku ora bakal gloyoran. 8 Ana ing Gusti Allah dununging kaslametan lan kamulyanku; peparangku lan kasantosanku, sarta pangayomanku iku Gusti Allah. 9 He umat, tansah padha kumandela marang Panjenengane, sarasaning atimu sokma ana inga ngarsane Gusti Allah iku pangayoman kita. (selah)
Satemene wong asor iku mung angin, para wong kang mulya iku mung pagorohan; yen kabobot ana ing timbangan njomplang mandhuwur, amarga luwih entheng katimbang angin. 11 Aja ngandel marang panindhesan, aja nduweni pangarep-arep kang tanpa isi marang barang rayahan; manawa mundhak bandhamu, atimu aja rumaket mrono. 12 Gusti Allah ngandika sapisan, rong prakara kang dakrungu, manawa panguwasa iku pinangkane saka Gusti Allah, 13 saha, Pangeran, sih-kadarman punika ugi saking Paduka; amargi Paduka paring piwales dhateng saben tiyang miturut pandamelipun. 10---Yohanes 6:60-71 Para siswa ing Galilea kang padha mundur 6:60-66 Para siswa bareng krungu kang mangkono mau akeh kang padha ngucap mangkene: “Tetembungan iki keras temenan, kang betah ngrungokake bae sapa?” 61Gusti Yesus mirsa sajroning panggalih manawa siswane padha ngedumel ing bab iku mau, banjur mangandikani: “Apa kowe padha kecenthok ing pituturKu iku mau? 62Kang iku kapriye saupama kowe padha weruh Putrane Manungsa sumengka menyang padunungane kang dhisisk? 63Roh iku kang nguripake, daging iku ora ana pedahe. Tembung kang Daktuturake marang kowe iku roh lan urip. 64Nanging ana panunggalanmu kang ora pracaya.” Pancen Gusti Yesus ora kekilapan wiwit-wiwitan mula, sapa wonge kang padha ora pracaya,lan kang bakal masrahake Panjenengane. 65Panjenengane banjur ngandika: “Mulane kowe wus padha Dakwarah mangkene: “Ora ana wong kang bisa marani Aku kajaba manawa wus kaparingan wewenang saka Sang Rama.” 66Wiwit nalika iku para siswane akeh kang padha mundur, wus ora ndherekake tindake maneh.
Pangakune Petrus 6:67-71 Kang iku Gusti Yesus ngandika marang sakabat rolas: “Apa kowe ora padha arep lunga uga?” Atur wangsulane Simon Petrus: “Gusti, ingkang kawula purugi sinten? Pangandika Paduka punika pangandikaning gesang langgeng. 69Saha kawula sampun smi pitados tuwin sumerep, bilih Paduka punika Sang Suci kagunganing Allah.” 70Pangandikane Gusti Yesus: “Rak Aku dhewe kang milih kowe wong rolas iki, nanging salah siji ing panunggalanmu iku Iblis.” 71
7. Ritual kebatinan: Pangruwat (Yohanes 17:1-26) Manunggaling kawula kaliyan Gusti RAMA KAWULA (3x) Rama kawula ing swarga, asma Dalem kaluhurna Kraton Dalem mugi rawuha Karsa Dalem kalampahana wonten ing donya kados ing swarga Kawula nyuwun rejeki kangge sapunika Sakathahing lepat nyuwun pangapunten Dalem Kados dene anggen kawula ugi ngapunten dhateng sesami Kawula nyuwun tinebihna saking
ingkang nitahaken bumi langit Saha ing Gusti Yesus Kristus Putra Dalem ontang-anting Pangeran kawula, ingkang miyos saking Ibu kenya Maria, kagarba denig kuwaos Dalem Hyang Roh Suci, ingkang nandhang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus. Saha kapenthang, seda srta kasarekaken. Tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking seda Mekrad dhateng swarga pinarak ing satengen Dalem Allah Rama Sang Mahakuwasa. Saking ngriku badhe rawuh ngadili para tiyang gesang utawi pejah. Kawula pitados ing Hyang Roh Suci, Pasamuwan katulik ingkang suci, lan panunggiling para suci, pangapuntening dosa, tangining badan, saha gesang langgeng. Amin MUGI LINUHURNA Mugi linuhurna Hyang Rama, saha Hyang Putra tuwin Hyang Roh Suci. Kados ing mulabuka, sapunika sarta ing salami-laminipun. Amin
PANUTUP Sembahyangan Panutup P : Dhuh Allah, Rama kawula ingkan Mahawelas, kawula sadaya ingkang makempal sesarengan menika, ndherek memule salira lan rah Dalem, nglelimbang sapinten agening katresnan dhateng kawula sami. Matur sembah nuwun dene kawula sak pasederek paguyuban kebatosan St.Yohanes dipun parengaken ndherek duhkitaningtyas Gusti Yesus Kristus. Mugi-mugi srana lampah punika ndadosaken tansaya kecaketan kaliyan Putra Dalem Gusti kawula Yesus Kristus ingkang tansah paring katresnan dhateng kita sami. Katebihna kawula saking cobaning agesang lan linuwarna saking piawon saha kapenuhna batos kawula lumantar Ibu Maria ingkang tansah pitados saha pasrah dhateng Kersa Dalem. Dhuh Rama kawula, kawula kagungan Dalem, kawula pasrahaken sadaya pgesangan kula lumantar Gusti kawula
inggih Guru Sejati ingkang mengku keprabon ing salami-laminipun. : Amin.
KIDUNG DEWI MARIA DHEREK DEWI MARIYAH BERKAT PANUTUP P U : Para saderek sadaya mangga kita pungkasi Ibadat punika kanti nyuwun berkahing Allah ingkang Mahakuwaos. Allah Hyang Rama, Allah Hyang Putra tuwin Allah Hyang Roh Suci. :
nduwur.....sek penting melu forum iki lak golek seneng, tombo
apik2 wae, sing elek wegah Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: FATWA TIDAK JELAS DI WONOSARI.COM Fri Jun 05, 2009 6:00 pm Aku tak melu urun rembug,
awake dewe iki jalmo lumrah tegese wong ki mesti nduweni roso luput + salah.Mulo bukane pinisepuh kae lak asring ngendiko ,Guyon yo guyon ning sing Maton artine opo wae sing di omong ake ki kudu nduweni adedasar ( Empan Nggawe papan ). Yo iki kabeh minongko kanggo pembelajaran utowo koreksi diri (diEnggo pengalaman lah), Wong arep dadi apik ki kudu elek sik,sukur bage ora sah ngganggo elek langsung apik luweh becik... Njur aku mung iso pesen kanggo kabeh wae nyuwun ngapunten sak durunge, olo becik iki minongko sarono kanggo majune forum iki ( jadikan
yo sing legowo wae perlu di koreksi ora sah Rebut Biodho..tetep
windows 7 di indocomtech 2009 | blog-nya diviarsa
Tolak reklamasi Teluk Benoa Bali. | mahayanthi
arep baner yah mas kuwe ku sing madan larang lan bermerek terkenal...nek ora ngerti brarti kowe bodo
Apel 17an Lelasan Berseri Bali | mahayanthi
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.amateurhqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
wongedansurabaya	Iki crita mbalik jaman Tomin sik TK maneh.
“Lek diomongi gurune ki manut, ojo ngeyel ae senengane,” Wiji sing kaet mulih mapak anake ngomel-ngomel.
Sing diomeli mecucu, nesu. Diman sing wis biasa ndelok bojone ngomeli anake mung gedhek-gedhek. Opo maneh, batine.
“Perasaan panganane yo podho kok iso koen iki gak kaya arek-arek kae,” wiji sik ae ngomel.
“Lapo sih, Mak, rame ae?” akhire Diman takon.
“Iku anakmu, Tomin Bin Diman, lek gak ngeyel gatel be’e lambene iku.”
Batine Diman ngunu kok kaget, wong ono sing diturun, ning wong
ciptaan Tuhan. Kabeh-kabeh ki sing gawe Tuhan. Tomin sing ben dina ndelok bapake iso gawe meja, kursi, kandang lan liya-liyane ora trimo. Ora iku thok pas gurune nengahi mergo arek loro
gundule. Tomin sing gelo ngrasa dibujuki bapake mlaku ngalih, njaluk mangan nang emake. Ora krasa Tomin TK wis setaun. Sekolahane kate ngenekno perpisahan ngge arek
dinyanyekno Tomin judule Topi Bundar. Seminggu latian Tomin wis mantep, apal.
“Wis nguyuh gurung anakmu, Mak?” takone Diman sing bengi iku wis siap nonton anake tampil.
“Wis, tak pekso iku mau.”
Wiji, Diman karo wong-wong tuwa liyane wis lungguh rapi nang ngarep panggung sing sengojo didekno ngge acara perpisahan. Acara sing dimulai mari Magrib wis oleh sak jam akhire giliran Tomin. Arek lanang sing wis dipacaki ganteng karo emake gawe jas karo dasi kupu-kupu plus kacamata ireng plastik andalane iku ketok lucu.
macak wong mendem ngunu anakmu. Gusti…” “Yo anakmu iku, sopo sing diturun lek ngunu iku lek guduk awakmu,” saure Diman.
langsung melu njoget nang ngisor panggung. Arek-arek cilik keplok-keplok, seneng.
“Sesuk-sesuk lek meteng ojo njaluk wedhus
Ngurip-urip Basa Jawa: TETEMBUNGAN KANG MAGEPOKAN NGANGGO TEMBUNG RAJA.
raja-jamas: ngèlmu kanggo sarana nêgori kayu gêdhe.
rajaniti : 1. pangadilan: 2. babagan pangrèh praja.
rajaswala : kidung, rajaputri, pasindhèn
rajaswata : (S) kw 1 waktu kang prayoga: 2 wis
nggarap-banyu, wis mangsane omah-omah (akil balig): 3 anaking ratu.
rajatadi : rajabrana, sêsotya, rajapèni, mas
punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten
Ngurip-urip Basa Jawa: DENTA WYANJANA LAN PASANGAN (1)
Mulih, mas. Mung isih mikir-mikir tanggale. Mengko yen ana pertemuan Warga Pacitan tak aturi. Aku mung alamate wae. Kapan njenengan kondur ?
panjenengan nyerat asmanipun pak padmasoekatja, kula lajeng kemutan rikala taksih sekolah dados kancanipun mbak tri sasanti, putra putrinipun pak padma ingkang dalemipun sawetanipun rsu purworedjo majeng ngaler..kepareng nderek sinau malih pak.
Buku menika kababar taun 1984. Buku-bukunipun Pak Padma samenika sampun awis-awis wonten ing
asapmu bukan untukku… | blog-nya diviarsa
takcritakake kepala sekolah. Ana sawijining kepala sekolah SMP takjenengi wae
pak RD. Sekolahane ora susah takcritakake, nanging sing cetha ing Surabaya. Pak
jauh ke depan. Dhasar isih enom, tur pinter omong, keladuking kandha “kemlinthi”.
Mula yen wayahe apel esuk ana-ana wae bahan kanggo brifing . Andaharane nglawer
ora ana enteke, nganti sing ngrungokake kesel. Sanajan mangkono ora ana sing
wani cemuwit, jalaran pak RD landhep
pene, dhemen ngancam marang andhahane. Sethithik-sethithik laporan menyang sing
luwih dhuwur. Saliyane dadi kepala sekolah pak RD uga mulang PKn ana ing kelas
nalika sekolahan iki dicekel dheweke , sekolahan katon maju. Sarana lan
prasarana dijangkepi. Sekolahan bisa masang internet, saben kelas diwenehi
kabeh bisa dianggo kanthi normal. Saupamane arep nganggo internet, isih ana
kelas-kelas sing sinyal Wifi ne ora nyandhak. Yen arep nganggo projector, kahanan
kelas ora bisa peteng jalaran kanan kirine kelas isih nganggo cendhela kaca
prasarana dijangkepi tetep wae ora bisa dianggo lan lumaku kanthi sampurna. Dene
pigunane CCTV, yen ana kelas kosong sing ora ana gurune bisa dideleng saka
anggone mulang. Kanggone guru, anane CCTV mau ora nambah greget anggone mulang
nanging malah nduweni panyakrabawa sing ora kepenak , jalaran guru rumangsa ora
bisa bebas anggone mulang. Anehe maneh, papan panggonan sing rawan, upamane
parkiran sepedhah, kantin siswa, lawang regol ngarep malah ora ana kamerane
sing kanggo nyorot. Saupamane ana murid tangane nggrathil nggembosi ban
sepedhahe kancane utawa ana sing wani nyolong sepedhah ora bisa diawasi.
mangkono, sekolahan kudu luwih maju katimbang sekolah liyane, katittik saka
program kang dianakake Diknas. Ora kari sekolah kudu melu program Adiwiyata,
kamangka kahanan ing sekolahan isih kena diarani durung ana tandurane apa-apa.
Pak RD banjur prentah supaya tanduran kembang ing sakubenge sekolahan dipepaki.
Alat-alat kanggo gawe kompos ditukokake, ora mreduli pira ragade ditempuh. Malah-malah
uga nggawe gazebo sing isine kembang werna- werna kang ditandur ana ing pot. Sekolahan uga kudu nduweni program unggulan, ing antarane yaiku
budidaya “lidah buaya”, kayata nggawe shampoo “lidah buaya”,
guru sing kawogan supaya nyiapake apa-apa sing diperlokake kanggo pameran. Guru
nggawe nganti barang mau sing bisa dinikmati, kamangka tanduran “lidah buaya”
kang ditandur mau akeh sing ora gelem modot, lan akeh sing mati.
mata pelajarane. Semono uga kelas sanga. Ana salah sijine kelas sanga ing wektu
iku diawasi dening pak BR (jeneng singlon). Sawise bel mlebu diunekake
bocah-bocah padha mlebu kelas. Wiwit mlebu kelas, bocah-bocah enggal nyepakake
piranti sing kanggo nggarap. Kertas ulangan, potelot, setip, ballpoint. Piranti
mau disiyapake ing dhuwur meja. Pak BR enggal ngedum kertas soal, sawise
rampung banjur lungguh ing kursi pengawas. Bocah-bocah padha nggarap ulangane
dhewe-dhewe. Bareng kira-kira wektune wis seprapat jam , pak BR ngubengi kelas.
Pak BR rada gumun jalaran isih akeh jawaban sing durung digarap babar pisan.
Nuli pak BR kandha “Enggal garapen, cah! Wiwit
“Apa pak, hanya diberi tahu pelajari bab ini, pelajari bab itu”,
“Lha kowe salawase iki diwulang apa ?”
“Lho kok nyanyi?” Pancene ngomong karo
cold chamber process | blog-nya diviarsa
ngaturaken agunging panuwun, awit Eyang kersa rawuh lan paring indi tetepangan.
Sak lajengipun, putra wayah nyuwun dipun jangkungi ing waci siang dalahsan
ratri, pinaringan gampil sarinig gambil ing anggenipun makarya lan madhos
pagupa raga lan jiwa, pinaringan sansaya kuat, sansaya sehat, sansaya makmur
Srengenge wis padhang ngenthar-ngenthar, wiwit bar subuh isih durung menyat saka lungguhe, dheweke mung tansah dhelog-dhelog lungguh kursi neng emper ngarep. Mikirake Hapsari -- anake wedok sing siji ndhil ora ana tunggale. Sekolahe mono pancen ya dhuwur wong ya lulusan pawiyatan luhur – Unair - perguruan tinggi sing kondhang neng Surabaya. Rak ya dhuwur tenan ta . Anak wedok sithok di gadhang-gadhang ing tembe mburine bisa ngopeni yen dheweke wis tuwa. Bisa dingengeri yen wis ora kuwat nyambut gawe. Satemene mono pak Harja pensiunan pegawe negeri. Dadi thithik-thithik ya duwe bayar dhewe, thithik-thithik ya duwe pengasilan dhewe dadi ora bakal ngrepoti anak putu.Nalika isih cilik didama-dama , dilela-lela, digadhang-gadhang supaya yen wis gedhe bisaa njunjung drajate wong tuwa. Saben dina tansah dijaga, dikempit ngalor ngidul aja nganti ketaman lelara. Gawang-gawang isih kelingan neng angen-angen patlikur taun kepungkur, cumithak neng pikiran ngendikane pak Modin nalika disuwuni tulung paring ular-ular nalika anak wedok iki disepasari, dipepuji muga-muga dadia wong sing soleh lan solihah migunani tumrap bangsa lan negara.Nalika mlebu sekolah, saben esuk wis dicepaki sarapan. Awan wayahe mulih saka sekolahan gage-gage diptehuk. Buku-buku dicukupi. Pokoke sakabehe kebutuhane sekolah aja nganti nguciwani. Bu Harja uga asring nemoni guru-gurune mbokmenawa ana prekara ana ing sekolahan, anake wedok sitok iki aja nganti ngisin-isini. Semono uga nalika Apsari kuliah. Sing saiki dipikir ora prekara sekolah, nanging anggone milih bakal jodhone. Pak Harja wektu iki wis duweni angen-angen, wis nduweni pilihan calon mantu. Rumangsane anggone milihake jodho wis pas. Calon mantune mau ya nggantheng, bagus, anake wong cukup ya wis cekel gawe pisan. Calon mantune nyambut gawe dadi Angkatan Laut. Pangkate ya ora endhek banget ning ya ora dhuwur banget - sersan – apa isih durung cukup? Kanggone pak Harja ya wis matur nuwun banget. Cara bobot, bibit, bebet ya wis timbang. Pak Harja dhewe biyen mung anake kopral. Kopral jaman revolusi, kopral jaman perjuangan. Pak Harja wis manteb banget marang bakal mantune sing Angkatan Laut iki. Dhasare tingkah lakune ya becik, tindak-tanduke ora nguciwani, marang wong tuwa kurmat. Apa ora seneng?“Ngaten pak, menawi mangke kula tamtu jodho kalih adhik. Sedaya wragad lan bea kuliahipun kula tanggung. Upamia mangke es satune sampun mantun lajeng badhe nglajengaken sekolah malih kula inggih sagah ngentosi, ” kandhane calon mantune nalika anake wedok isih kuliah biyen. Anake wedok dhewe wis dilamar, dheweke ya ora nolak, bareng ditari wangsulane mung nggah-nggih wae.Apa ya ora seneng nduwe calon mantu sing tanggung jawab? Jejere wong tuwa tansah ngrenahake supaya anak bisa urip kepenak, ora bakal wong tuwa arep njlomprongake anake. Paribasan sagalak-galake macan ora bakal nguntal gogore. Sanajanta pak Harja pegawe negeri, nanging mung golongan loro. Pira ta bayare pegawe negri golongan loro? Kanggo nyekolahake nganti rampung kuliah rasane wis menggik menthol. Yen wis wayahe mbayar SPP mloya-mlayu golek utangan mrana – mrene, golek sabetan ngalor ngidul. Upamane mung kanggo mangan wae lan mbayar SPP ne wae kira-kira wis cukup. Ning kanggo tansportasi saben dinane, mangkat mulih mbemo, tur ora mung sa jalur, kudu ganti bemo ping telu saben budhal menyang kampuse, durung mengko yen wayahe mulih. . Apa maneh yen wis wayahe praktek, beaya praktek kudu ditanggung dhewe. Arep nukokake pit montor ya dhuwit saka ngendi? Arep melu kredhit pit montor isih kudu nyicil omah. Mula ya angen-angen kredhit pit montor kandheg neng angen-angen.Calon anak mantu wis meh saben dina dolan menyang omah. Dadi srawunge calon mantu karo kulawarga ya wis apik, malah sedulur-sedulure, wong tuwane - calon besan - ya becik. Kanca-kanca kantor ya akeh sing ngerti yen bakal mantune pak Harja iku sersan. Kanca kantore pak Harja apa dene kanca kantore calon mantu wis akeh sing ngerti. Yen pinuju ketemu ana kantor, calon mantu padha diguyoni kancane , “Kae lho Man, calon maratuwamu tukokna rokok. Mosok wiwit mau mung meneng wae,”mangkono kancane anggone ngguyoni. Kaya dikongkon wae calon anak mantu banjur kluyur-kluyur menyang kantin tuku rokok. Apa yen kaya mengkono ora seneng ?Dina iki Hapsari lagi kena godha. Budhal nyambut gawe ana dalan digodha karo bocah lanang. Pancen ya lumrah bocah lanang kepingin kenal banjur nggodha karo bocah wadon. Saben liwat dalan iku bocah lanang wis nyegat ana ndalan. Suwe-suwe Hapsari rumangsa risi, banjur kandha marang bapake.“Ngene lho ndhuk. Ya pancene kowe saben dina kowe digodha, kowe ngomonga karo calon masmu. Wong kowe ya wis dilamar. Ya mengko kareben diterake. ““Mas rak nyambut gawe pak,”“Ya kandhaa wae. Yen kowe digodha.”Temenan sorene calon mantu teka menyang omahe pak Harja kaya biasane. Hapsari banjur kandha .“Mas, aku lho saben dina digodha bocah. Aku risi, mas,” kandhane Hapsari menyang calon mantu.“Sapa dhik ?”, pitakone “Pokoke aku saben mangkat utawa mulih nyambut gawe mesthi dicegat lho mas.”“Ya, gampang mengko coba dak delenge.”Wiwit dina iku saben mulih saka kantor Hapsari mesthi diawat-awati dening Sumantri. Sedina rong dina ora ana kedadean apa-apa. Ganep dina kang katelu bocah sing biasane nggodha saka kadohan wis ketok ngadeg neng pinggir dalan. Bareng wis cedhak wiwit nggodha.“Mulih dhik ?” pitakone marang Hapsari.“Inggih mas, “wangsulane Hapsari nanggapi pitakone.Sangsaya suwe anggone nggodha sangsaya nemen. Malah wani nyekel-nyekel tangan barang. Hapsari njerit. Saka mburi Sumantri sing wiwit mau nginthil lakune Hapsari enggal tumandang menehi pitulunngan.“Culna !! pakone Sumantri santak , “Ora gelem ngeculke dak tempiling mengko!,” guneme Sumantri sereng.“Ngapa kowe ngganggu aku ? Iki rak pacarku,”“Apa ? Pacar?. Iki wis dak lamar ,”Ora mung cukup omongan wusanane wong loro mau tukaran, antem-anteman. Leren anggone tukaran jalaran dipisah wong sing ana sakiwa tengene kono.Suwe saka kedadean iku, ana owah-owahan sing ora sabaene, paribasan mbalik satus wolung puluh drajat , salin slaga, malik grembyang. Saiki Hapsari wis ora gelem nemoni maneh yen Sumantri mbeneri dolan menyang omahe pak Harja. Malah wis nate kawetu tembunge yen ora seneng karo Sumantri.Jejere wong tuwa mangerteni anake nduweni kelakuwan sing nganeh-nganehi dadi bingung, ora ngerti apa sing arep ditindakake. Atine sumpeg. Ing sajroning batin thukul pitakonan werna-werna, apa kena oyod mimang? Pak Harja rumangsa isin karo calon besan sing nitip-nitipake anake, uga rumangsa isin karo kanca-kanca kantor. Kabar wis kadhung sumebar teka ngendi-endi. Mula banjur golek rekadaya kepriye bisane anak wedok bali kaya wingi uni. Saben dina anake wedok tansah ditutur-tuturi, yen ora pak Harja dhewe ya bojone. Disrengeni bola-bali ora mempan, dituturi ora pasah , nganti judheg atine. Pak Harja banjur golek rekadaya liya. Saben ana wong tuwa ditekani dijaluki tulung supaya nambani (yen kena diarani lara ) anake wedok. Saben wong pinter diparani dijaluki donga supaya bisa waras. Anggone nekani wong tuwa, wong pinter, wong ngerti ora mung siji loro. Yen dietung kira-kira wis rong puluh enggon. Ya yen mung sakutha. Ana wong kandha neng Majakerta ana wong pinter, diparani. Neng Lamongan ana wong tuwa, diparani, neng Jember ana ngerti diparani. Sampeyan bisa ngira-ira pira enteke dhuwit kanggo nekani wong pinter mau. Paribasan entek ngalas entek ngomah. Sanajanta kaya mengkono durung ana sudane. Jibeg rasane. Nuju sawijining dina anake wedok kandha :”Pak aku tak matur ya pak, ning aja disrengeni.”“Arep kandha apa ?“Sesuk sore bapake Mas Sus arep tindak mrene, arep nglamar.”“Mas Sus iku sapa?” pitakone pak Harja.“Mas Sus iku lho pak, sing gawene nyegat aku neng dalan.”“Sing ditempilingi masmu biyen ?” “Iya.”Krungu kandhane anake wedok sing mengkono rasa atine pak Harja kaya disamber gelap, mung bisa sambat :” Dhuh Gusti, nyuwun ngapura,” banjur semaput ora eling apa-apa. Sby, 11 Mei 2010.
menika kadospundi ta, wong wis dilamar barang kok wanine nggagalake petunge wong tuwa ? Yen ana apa-apa karo wong tuwane, apa ora getun, pancen cah saiki nggugu karepe dhewe. Biyuh mendahneya susahe wong tuwane,donya....donya....
pundi kabaripun Mas Eko Widodo ?Punapa panjenengan taksih kemutan kaliyan kawula ?Kawula Toroex- Bola (Artistik) tahun 95 aseli saking Ngayogyakarta hadiningrat. sakmeniko kawula makarya wonten Semarang. Salam kagem sadaya rencang kadosta
Ada zona mainan anak di bengkel… Menarik! | blog-nya diviarsa
besan menika majeng ngidul, dene griya kula majeng ngaler. Niku dospundi ? Angsal napa mboten ?” pitakone Partana menyang mbah Guna. Mbah Guna iku dhukun petung sing kondhang. Saben wong arep nduwe gawe, mantu apa nyunatake mesthi njaluk tulung marang mbah Guna supaya nggolekake dina sing becik. Petunge cespleng, mula ora aneh yen mbah Guna kesuwur. “Lha kaya ngono kuwi jenenge dhandhang ungak-ungak utawa dhandhang anguk-anguk. Ngerti sampeyan maknane ?” pitakone mbah Guna.“Nggih kula boten ngertos,” wangsulane Partana.“Dhandhang niku tegese manuk gagak. Ungak-ungak sampeyan ngerti. Dhandhang niku perlambange tiyang ajeng pejah. Sampeyan rak ngerti dongenge . Yen enten manuk gagak pating graok samber-samberan, mesthi..... kena dipesthekake ....yen badhe enten tiyang pejah. Napa melih yen adu cocor. ““Adu cocor niku sing pundi mbah ?”“Adu cocor niku omah sing adhep-adhepan mung keletan dalan. Ngoten niku boten becik”“Napa nggih saestu ta mbah.”“Lho, sampeyan kok boten percaya. Ngelmu kula niku ngelmu titen, tegese neniteni kedadean-kedadean sing empun klakon. Lha yen ngango rumus nggih boten enten. Niku empun kathah buktine. Nika si Warsini nalika rabi kalih Suman , rak boten jujur ta. Salah siji mesthi ana sing mati ndhisiki. Bardi kalih Sumarti nggih ngoten.”“O, enggih.” Partana ngiyani.“Sak jane empun kathah tiyang sing njaluk tulung dhateng kula niku, sedaya nggih sami nurut napa sing kula omongake. Lha kangge conto sing sae nika, Yu Waginah nalika ajeng besanan kaliyan Sumadi. Waune griyane yu Waginah madhep ngetan, dene Sumadi madhep ngulon. Bareng njaluk tulung teng kula, nggih kula kandhani .... ngoten niku boten becik. Omahe lajeng diputer ngoten lho.”“Diputer dospundi, mbah?”“Nggih dielih adhepe. Waune madhep ngetan, saniki madhep ngidul.”“Enggih, nggih mbah. Waune lawange madhep ngetan ngadhepake dalan saniki dalane rak enten ngiringane. Napa boten enten cara sanesipun ta mbah ?”“Cara sing dospundi ?”“Nggih upamane, mengke mantene mlebet saking kilen, napa saking pundi ngoten?”“Nggih boten saged. Barang ngoten kok sampeyang enyang. Nek boten saged nggih boten saged. ““Lha dospundi ta mbah. Wong bocahe niku empun padha senenge.”“Lha nek kula boten wani. Sampeyan wurungaken mawon. Kanggene kula sanajana liya kutha tetep kula boten wani. Upamane ngriki, kalih sampeyan gadhah mantu tiyang Jakarta. Kanggene kula tetep boten wani. Dene sampeyan meksa, akibate kula boten melok nanggung lho. Mengke ampun nyalahake kula.“Krungu krenahe mbah Guna sing kaya mangkono, atine Partana bingung, sebabe srawunge anake wedok karo calon mantune wis kaya-kaya ora kena dipisahake. Esuk sore, awan bengi bocah loro tansah runtang-runtung ngalor ngidul. Saben Partana kepethuk tangga mesthi di semantakake kapan olehe arep mantu ? Partana wis rada rikuh karo tangga teparo jalaran bola-bola disemoni. Yen suwe-suwe ora ndang dinikahake ora becik dadine. Mengko yen nganti mbobot gek kepriye. Mendah wirange. Lha saiki sing dadi ganjelan prekara omah. Omahe calon mantu ngulon, dene omahe Partana dhewe madhep ngetan. Njaluk tulung mbah Guna diaturi supaya metung, diwanti-wanti aja nganti diterak, jalaran gedhe balake. Jarene mbah Guna akeh kedadean sing kena kanggo conto, akeh-akehe ana kedadean yang ora kepenak. Apa arep klakon diwurungake ? Kok kaningaya temen. Wong bocah wis padha senenge, saben dina runtang-runtung. Yen nganti dipisahake apa ora mesakake ? Ya yen ora nglalu ? Menawa nganti nglalu sing rugi ya sapa , yen ora awake dhewe. Atine Partana jibeg. “Piye buke?,” pitakone marang bojone. “Lha ya embuh ta pak. Aku dhewe ya melu bingung. Mbok njajal menyang nggone besan. Coba dirembug sing apik. Mbok menawa nemu dalan liya”“Apa ya ngono ta apike ?”“Ya njajal ta. Kabeh mau dicoba .”Bakda Mahgrib Partana karo bojone sida menyang omahe calon besan . Ing dalan wong loro mung meneng-menengan wae. Padha ngenam gagasan dhewe-dhewe. Kepriye mengko tanggapane besan yen dheweke murungake nikahane anake? Apa besan ora nesu ? Ya yen nesune mung tata lair wae, ora dadi ngapa, bakal didhadhagi. Janji gelem njaluk ngapura, Partana yakin yen bakal diapura . Lha yen mlaku batin, gek kepriye dadine ? Ngerti-ngerti lakune wis teka omahe calon besane.Sawise bage-binage sawetara, nakokake kabar keslametan banjur miwiti apa sing dadi tujuwane.“Nyuwun ngapunten san, kok kula nolak menika boten. Nurut petangan, menika wonten sing geseh. Menika kados pundi ?” Partana ngandhakake wigatining rembug.“Geseh dospundi ?, “ pitakone calon besan.“Kula kalih penjenengan menika sagged dipun wastani dhandhang ungak-ungak utawi dhandhang anguk-anguk. Menawi dipun lajengaken mangke salah satunggal mesthi wonten ingkang pejah”“Lajeng kersane kados pundi ? “ pitakone calon besane ngangseg.“Rehdene kula boten wantun nerak pepacuh menika, kula suwun kanthi dhanganing penggalih, bab nikahipun ndhuk inggih anak kula kaliyan putra panjenengan dipun wurungaken kemawon.”“ Lha ....”, calon besane kaget. “Menika menapa sampun dipun galih ingkang saestu ?”“Inggih sampun. Miturut mbahipun ndhuk menika menawi dipun lajengaken mangke kirang prayogi.”“Menawi kersa penjenengan kados makaten, lan menika sampun dipun galih ingkang saestu, kula namung ndherek kemawon. Namung kula suwun panjenengan piyambak ingkang ngendikan kaliyan putranipun.”Blong, rasaning atine Partana , dene calon besane uga nyarujuki apa sing dadi kekarepane. Enggal –enggal Partana nyuwun pamit sawise rampung rembugane.Dina candhake, wayahe sore bubar wayah Ngasar, bocah sakloron diceluk dijak rembugan. Partana ngandhakake yen mau bengi wis rembugan karo calon besan, yen sesambungane antarane anake wedok karo bakal bojone ora perlu diterusake.“Aja dadi atimu sakloron, aku ora duwe niyat apa-apa, kejaba mung kanggo kabecikanmu sakloron, “ kandhane Partana menyang anake lan calon mantune .Anake wedok bareng krungu kandhane Partana banjur bradhat mlayu mlebu kamar, ungkeb-ungkeb nangis ana njero kamar. Nganti seminggu anake wedok isih nangis wae, ora gelem metu saka kamar, ora gelem tandang gawe. Sangsaya suwe awake sangsaya kuru, kuru, kuru .......---------000----------Sasi Besar, sasi becik, sasi wayahe akeh wong duwe gawe. Meh saben dina Partana nampa ulem-ulem manten. Sajroning sasi iki wis kira-kira ana undhangan sepuluh sing ditampa Partana. Bayaran sesasi entek kanggo nyumbang – cara Surabaya buwuh--- menyang nggone wong duwe gawe. Arep ora teka, rumangsa isin jalaran diundang, gek mangka tangga cedhak utawa kenal apik. Arep teka, kanthong rasane wis tipis banget. Mengko jagane pangan apa, kamangka tanggale isih dawa ?“Sampeyan dijak mbesani mbah Guna ora , Lik ?” pitakone Kadimun menyang Partana.“Mbesani menyang ngendi?”“Jarene menyang Nganjuk.”“Ya dijak ora dijak, aku tetep melu. Yen nganti ora melu aku rak isin. Kapan budhale?”“Sesuk esuk.”“Ya, yen ngono aku tak cepak-cepak.”“Arep nggawa apa ta, wong mbesani wae, rak cukup nggawa amplop.”“Lha apa ora nggawa salin , wong lunga adoh?”Esuke Partana sida budhal melu mbesani anake mbah Guna menyang Nganjuk. Neng dalan wong-wong sing melu mbesani ora ngrembug bab mbesani malah-malah sing dirembug bal-balan. Pancen Piala dunia nyedhot kawigatene wong akeh. Saben dina dadi bahan caturane wong-wong sadonya. Ora krasa rombongan besan wis teka ing nggone sing duwe gawe. Kabeh padha enggal-enggal mudhun saka montor, njujug menyang pondhokane penganten lanang. Ana sing perlu menyang buri, saperlu wisuh utawa raup. Sawise mambu banyu, rasane awak krasa seger. Sawise tata-tata upacarane penganten wis rampung, penganten lanang diirit menyang papan pahargyan. Satekane papan pahargyan Partana kaget,” Lho omahe besane mbah Guna ki rak madhep ngalor, kamangka omahe mbah Guna madhep ngidul.....”, Partana banjur nyedhaki mbah Guna banjur takon ,”Mbah, niki rak dhandhang ungak-ungak ?”“Aku lali, aku mrene kae wayahe bengi, dadi ora ngerti lor kidul.”“Ooooo, yen lali dhanyange ya melu lali ta ?,” Partana mesem
TEMBUNG NGOKO TEMBUNG KRAMA KRAMA INGGIL
23. isin isin lingsem 24. jenat jenat swargi
39. lawang konten kori (?)
(nguy uh) toyan turas
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
tahan seminggu, soale sak omah kalong ganas kabeh, mpe tamune ra keduman….
Tamune durung teka, kalenge wis dibukaki dewe…
panjenengane ingkang wonten nginggil...weh jian kathik iso podho je mbah...ning sayange kadi kene ora nganggo
tansah eling lan waspodho urip mung mampir ngombe.... Surodiro joyodiningrat lebur dening pangastuti erwan efendiKoordinatorLo
wis tuku kacamata item segala. Podo kang wes nyiapke ember tak iseni banyu,go
Ngurip-urip Basa Jawa: TATA KRAMANE BOCAH MARANG GURU
Ana ing pamulangan, bocah-bocah saliyane diwulang kawruh liya-liya, becike iya diperdi bab tata krama . Upamane nalika teka mlebu sekolah ngadhep gurune , dilelatih matur : “Sugeng enjing, wilujeng enjing, sugeng sonten” lan sapanunggalane, apese iya manthuk tandha aweh hurmat. Nalika kasep mlebu kelas, kamangka wulangan wis lumaku kudu matur:”Nyuwun pangapunten, kula kasep jalaran jawah “.upamane. Ora kena mbludhus bae mlebu kelas terus lungguh bangkune.Nalikane nuju arep metu saka kelas marga arep menyang pakiwan, uapamane , ora kena ndadak metu mbludhus bae, nanging matur gurune dhisik: “Bu Guru, keparenga kula badhe dhateng wingking.”Yen sesuke arep ora mlebu, iya pamit. Dene yen ana keperluan dadakan nganti ora kober nyuwun pamit luwih dhidik, ing dina sesuke nalika mlebu maneh, enggal matur apa sebabe dene wingi ora mlebu.Ana guru kang nggresah, jare saiki iki, bocah-bocah angel wulang-wulangane bab tata krama. Kudune mung arep mbantah bae, awit kira-kira bae padha nduweni panemu yen tata krama iku kudu dibuwang marga tinggalane kaum feodal.Ana uga kang ngira, yen tindak tanduk kang sarwa alus iku dianggep tindake wong kang jirih. Kosok baline, tindak tanduk kang kasar dianggep patrape wong kang kendel.Bocah-bocah kang susila, ora ateges bocah kang jirih lan ora nduweni greget maju, nanging bocah kang bisa aweh pakurmatan marang sapa bae kang pantes dihurmati. Wedi sabarang tindak kang klebu larangan lan kang mitunani wong liya. Wani ngakoni kaluputane dhewe, nanging iya wani ngandhemi bebener lan tekade kang wis dadi keyakinane.Murid kang sopan lan ngerti marang tata
sarta asung kurmat kanthi manthuk.2. Yen ketemu gurune ana ing toko utawa panggonan liya, ora ndadak ndhelik amping-ampingan wong liya, nanging panggah tenang kaya ora ana sapa-sapa. Yen gurune mriksani , malah banjur asung kurmat.3. Yen ana sajrone kelas, arep nyuwun pirsa wulangan, ora ndadak enggone ngaturi sarana suwat-suwit utawa tangane ngetheki kaya yen ngundang pitik kae. Nanging sarana ngacungake tangane sarta matur :” kepareng nyuwun pirsa”.Bocah-bocah iku ing tembe kang dadi kekembanganing bangsa. Iya nom-noman kang saiki iki kang bakal gumanti para sepuh enggone mbanjurake dadi panuntune bangsa. Mula saka iku , bocah-bocah kudu nduweni rasa-pangrasa marang ajining dhiri, ajining bangsa, kudu nggegulang tata-krama kang laras karo jamane. Aja gampang kelud marang adat pakulinan manca (luar negeri) kang ora mesthi mathuk marang tata cara kabangsan kita.Bocah-bocah kita becike padha nduweni semboyan :” Putraning bangsa kudu ngerti tata krama”.Aja dumeh wis dadi wong gedhe mardika banjur ora gelem nindakake suba sita lan unggah – ungguh marang wong tuwa lan gurune.Aja dumeh pemudha wis nate labuh bangsa, banjur ora perlu ngurmati sapadha-padha.Aja dumeh wis rumangsa pinter banjur rumangsa kudu diajeni, nanging lumuh ngajeni.Aja dumeh duwe pangkat dhuwur , banjur lali marang kamardikaning liyan lan ora ngurmati wewenanging liyan.Lire : Para murid, kajaba sregep ngundhakake kawruh,. supaya pinter ing bab wulangan, wasis ing bab kagunan , uga wajib ngerti marang tata-krama. Srawunge bocah-bocah kudu cedhak karo gurune nanging aja ninggalake tata krama lan suba sita. Ora kena matur marang gurune mung nganggo basa ngoko bae, kaya caturan karo kancane dhewe. Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953..
tersenyumlah dengan ikhlas… | blog-nya diviarsa
Ing Ngarsa sung tuladha, Ing Madya mangun karsa, Tut Wuri
sakmananeKaping pindo wongkang sholeh kumpulanaKaping telu shalat wengi lakonanaKaping papat weteng iro ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sapa wongkang gelem
TIRTA AMERTA: GARUDA WISNU KENCANA 1
1)Kudu di pekso…ono ide metu langsung tulis draft..
2) kudu nemu motivasi eksternal…misal nek aku nulis ngene mengko ketoke bakal joss
3) ide ra kudu seko awake dewe…
saiki isine blog q ganti tentang Permotoran, soale saiki
dateng, biar gak WO, kaya MU. indonesia-MU = 3-0 🙂
pak dodi, iki dedi kancaku wis melu rung kiy?
@IG wis cuman salah ketik dadi deni :p
pancasila… nasibmu kini | blog-nya diviarsa
Ngurip-urip Basa Jawa: KAPUSTAKAN JAWI (2)
Serat-serat Jawi Kina golongan enem (sampun ngancik jaman
3. Negarakertagama, mawi sekar. Karangan Mpu
Prapanca, nalika jaman Majapait. Ingkang dipuncariyosaken kawontenan kraton
Majapait nalika jumenengipun Prabu Hayam Wuruk + 1272-1311 Ç
(1350-1389 M). Sebageyan ageng ngemot pratelan sang Prabu nalika tindak pepara
dhateng tanah Blambangan , lajeng mampir ing Singasari (Tumapel).
4. Arjunawijaya, karangan Mpu Tantular, jaman
Majapait. Pandamelipun nalika Prabu Hayam Wuruk sampunsepuh. Isinipun pendhetan
5. Sutasoma, mawi sekar. Ugi kasebat serat Purusadasanta,
karangan Mpu Tantular, nalika jaman Majapait kaasta dening Prabu Hayam Wuruk. 6. Parthayadnya, mawi sekar, boten kasumerepan
ingkang ngarang. Isinipun nyariyosaken Sang Arjuna mangkat tapa.
7. Nitisastra,mawi sekar. Boten kasumerepan ingkang
ndamel, kinten-kinten jaman Majapait akhir. Miturut Poerbatjaraka ing serat
menika wonten tetembungan ingkang misuwur : SURA SUDIRA JAYANIKANG RAT SYUH BRASTHA TEKAPING ULAH DHARMASTUTI”
ingkang dipunraos bilih menika arupi seselan. Ing serat Witaradya pupuh 29 damelan R
Serat Nitisastra. 8. Nirarthapraprakerta,mawi sekar. Boten
kasumerapan ingkang ngarang . Kadamel taun 1381 Ç (1459 M) ing dhusun perdikan
Kancana, sakidulipun Surabaya. Isinipun bab mistik 9. Dharmasunya, mawi sekar. Piwulang bab filsafat
lan ugi mistik. Boten kasumerapan ingkang ngarang, nanging nyebat nami sang
Malinatha. Wonten candrasengkalanipun nanging boten cetha, angka 1304 Ç
(1382 M) utawi 1340 Ç (1418 M).
10. Hariçraya, mawi sekar. Pendhetan saking
serat Uttarakandha. Wonten sengkalanipun : sad sanganjala candra (1496 Ç
sijine kekurangane wong Indonesia, apa maneh muri d Indonesia yaiku ora dhemen
memaca bangsa Indonesia iki isih kalah adoh ditandhing karo bangsa liya. Arang
banget tinemu wong Indonesia lagi maca nalika numpak bis, numpak sepur, nalika
ngenteni antren, lan liya liyane. Bangsa Indonesia isih dhemen marang budaya
tutur utawa budaya lisan mula yen diajak rasan-rasan, dhemene pooolll.. Masyarakat Indonesia luwih seneng nonton
televisi, ngrungokake radio tinimbang maca. Yen ndeleng
Asia Timur, pakulinan seneng maca ing Indonesia manggon ing posisi paling
ngisor yaiku 51,7, sangisore Filipina (skor 52,6), Thailand (skor 65,1),
Singapura (skor 74,0) lan Hongkong (skor 75,5). Kahanan iki wis mesthi wae
mrihatinake banget. Miturut laporan UNESCO ing taun 2012 indeks
seneng memaca wong Indonesia ana ing angka 0,001, tegese ing antarane wong
Indonesia sewu lagi ana wong siji sing nduweni pakulinan seneng memaca.
buku-buku ing Indonesia kalebu larang yen ditandhing karo Malaysia, India. Luwih-luwih
yen buku mau migunakake basa Jawa, ora ana sing nginguk blas. Mula akeh
pengarang basa Jawa, kang anggone makarya mung minangka samben wae. Jer anggone
ngarang mau betheke mung kepingin nguri-uri lan kepingin nglestarekake basa
Jawa. Dadi pengarang basa Jawa, ora kena kanggo penggaotan. Watak ora
seneng maca mau mahanani kahanan dadi muleg ora ana pungkasane, yen wong
ngarani kaya lingkaran setan, teufelkreis. Ora ana bongkot pucuke. Saka watak
ora seneng maca, ndadekake penerbit ora gelem mbabar buku. Saupamane penerbit
gelem mbabar buku, mesthi metungake untung lan rugi. Kena dipesthekake yen penerbit ora gelem rugi. Mula oplahe ora akeh.
Oplah kang mung sethithik mau ndadekake regane buku larang. Yen buku regane
larang, sing tuku padha mlayu. Muleg ora ana enteke. Durung yen kena rega kertas
larang, rega mangsi larang, karyawan njaluk mundhak bayare, ongkos transportasi
ing wektu kepungkur, sing bisa ndadekake wong bisa mesem. Mung wae eseme karo
ngemut cempaluk. Yaiku kabar ngenani buku kanggo murid ing sekolahan, sing kurikulume
pirang-pirang sasi murid durung oleh buku, utawa durung oleh dum- duman buku
saka sekolahan, kamangka pelajaran wis lumaku.Gurune dhewe bingung, apa maneh
muride.Jarene, sekolahan ngenteni buku droping saka pemrentah.Pemrentah pesen
buku marang penerbit.Penerbit ora gelem nyithak buku jalaran ora ana pesenan
saka sekolahan. Penerbit lagi gelem nyithak buku yen wis nampa pesenan saka
sekolahan.Sekolahan uga ora kurang alasane.Sekolahan durung gelem pesen marang
penerbit jalaran dhuwit dum-duman BOS durung mudhun. Dhuwit apa kang kanggo
mbayar, yen dhuwit BOS ora mudhun ? Sapa sing rugi ? Wis mesthi wae
murid-muride. Kaya mangkono iku kahanane perbukuan bangsane awake dhewek.
kasenengan maca lan nulis ana media sing misuwur sadurunge ana facebook,
tweeter yaku blog. Blog iki sawijining media ing internet sing sapa wae bisa
nggunakake. Ana sing gratis nanging uga ana sing nganggo mbayar. Wiwitane, blog
iki mung kanggo nulis utawa nyathet uneg-uneg sing sipate pribadi. Dening
pengembange banjur direkadaya dadi sarana sesambungane antar pengguna blog.Blog
sangasaya suwe sangsaya moncer ing jagade pengguna internet. Mula jinise blog uga akeh. Ing jagade
pendidikan blog uga bisa dikembangake minangka sarana supaya murid dhemen maca
lan nulis. Jalaran kabisan nulis iku diarani gampang ya gampang, diarani angel
ya ora saben wong bisa nulis kanthi becik. Gampang lamun kulina, angel yen ora
dikulinakake. Kabisan nulis kudu dikulinakake baka sethithik. Ora bakal ana
penulis utawa pengarang anggone nulis ujug-ujug karyane dadi kondhang. Kabeh mau kudu diwiwiti baka
kepungkur, ana buku kang isine mbahas media blog kanggo pendidikan. Saliyane
buku kang ngrembug prekara nggawe blog, uga ana buku kang ngrembug manfaate
blog kanggo pendidikan. Ing antarane yaiku buku kang nganggo judhul “Guru Go
Blog”. Isine buku, ngajak-ajak marang para guru supaya para guru gelema nganggo
ingkang minulya bapak Drs Arjo Gembor, MM uga melu
nggawe blog minangka media pendidikan. Jenenge bloge “ARJO GEMBOR’s BLOG”. Blog
gaweane banjur dipamer-pamerake marang kanca guru, “Silakan lihat blog saya”
guru sing kepingin ndeleng blog mau, komentare,”Walaaaah, blog kaya ngono wae
dipamer-pamerake.” Bloge isih sederhana banget. Ora ana apa-apane kajaba mung
tulisan. Mangka tulisane wae ya ora pati menarik. Nganti saiki apa isih nulis
siji wae sing wani cemuwit, kabeh mung meneng wae. Ora ana sing komentar. Ora
ana sing nanggapi. Ora suwe apel guru esuk mau bubar. Pak Endro
Sobowono, salah sijine guru andhahane Drs Arjo Gembor, MM kang kebeneran nate
sekolah kang kaya mangkono iku.Tansah dumeling ing kupinge kandhane
Endro Sobowono grundelan.Pak Endro Sobowono dhewe nduweni blog sing kalebu
moncer. Gunggunge sing “ngeklik” nganti wektu dina iki ana 500.000 an, banjur
sing ngeloni –pengikut blog- ana wong satus luwih. Apa blog kaya ngono dianggep
ora penting ? Lha terus sing dianggep penting iku apa ? Apa ya kaya
ngene iki kualitase S2 Indonesia ? Nduweni gelar MM pranyata nalare mung cethek
banget, apa ya kaya ngono iku sing diarani gelar MURAH MERIAH iku ? Durung suwe
curhat… kebiasaan makan sambil jalan | blog-nya diviarsa
an diparengi bagas waras kagem ibuke…niku…lancar rejekine nggih bu,” tulis akun Mahdhi Lintang.
“Mugi ibu meniko tansah pinaring sehat Bagas waras, lancar rejeki
riko ngomong boso alus camporane boso mbelayu? Ngenggo boso kito malah apik meneh. Opo pon, trimo kasih
iki. Kitab opo seng dhadi delo'anmu?
Ahad, November 11, 2007 3:19:00 PG
Waalaikumussalam,Alhamdulillah, waras.Orak ono cerito seng apik arek ditolis, kuwi seng senyep .... :DAku pun asale pikir koyok ngono jugak. Meneh apik nek nganggo boso jowo, tapi aku kuatir mengko maksud priboso kuwi dhadi lain...Maklumlah boso jowoku
Kanthi andhap asoring manah , keparengo kawulo nyuwun lumunturing sih samodra pangaksi awit sampun kumawanton ngundhuh koleksi jengandiko. Namung raos pamatur nuwun ingkang tanpo pepindhan ingkang saget kawulo aturaken. Nuwun.
Sugeng siang pak Martono. Keparenga kula ngundhuh Album Bimbo Antik menika awit sampun dangu anggenipun kula pados lagu original Calon Mertua. Mugi blog ingkang Bapak gulawenthah menika sageda lestantun lan murakabi dhumateng
TIRTA AMERTA: WEDANG KOPI 3
Black Coffee Wédang kopiWédang kopi iku sajinins ombèn-ombèn sing bahan utamané arupa wiji kopi. Jinis wédang iki werna-werna, antara liya:[1][2] Nggodhog wédang kopi wis dadi kabiasaan padinan ing kutha lan padésan, nanging supaya rasané énak prosès gawé wédang kopi iki pranyata ora gampang. Supaya dadi wédang kopi kanthi rasa sing énak, cara nggodhog bubuk kopi kudu dilakoni sacara sampurna [3] Ana manéka werna cara nggodhog wédang kopi, antara liya kanthi nggatèkaké komposisi bubuk kopi lan banyu, ukuran partikel, suhu banyu sing dianggo, metode, lan suwéné nggadhog.[3] Kesalahan sithik waé jroning prosès nggodhog wédang kopi bisa nyebabaké kurang mirasa. Contoné cara nggodhog sing kesuwèn biasané bakal ndadèkaké rasa wédang kopi dadi pait banget.[3]
Jinis wédang kopi Kopi ireng, minangka asil ektraksi langsung saka
Peran tumrap awakKandhutan kaféin jroning kopi nduwèni èfèk sing bésa-béda tumrap saben wong, sawetara wong ngalami èfèké sacara langsung, déné wong liya ora ngrasa babar pisan. Bab iki kagandhèng marang sipat génétika sing diduwèni saben individu lan kamampuan metabolisme awak jroning nyerna kaféin.[4] Metabolisme kaféin kedadéyan kanthi pitulung ènzim
nyong stok roti coklet okeh2.ngeterkay jee nunggang motor.. masa neng moto jee mangan roti kuwi.biosola bocah endi iso tangi gasik ..arek lungo
Alhamdulillah kulo saged ningali website meniko, menawi saged pak sumartono upload lagulagu bimbo, kulo wastani namung wonten setunggal mawon, matur nuwun nggih Wass. wr. wb
Sebuah upaya yang patut diacungi jempol pak Sumartono, pak Sudaryono. Terima kasih
ada alesan buat njitakin anak orang… 😆
Reply	Hafid Algristian	October 9, 2009 at 10:08 am	*sakjane omahe wong iki nangendi, se? ga digowo be’e*
maap lahir batin, cik yo…
kena cipratan air… wajarlah!!! | blog-nya diviarsa
sliramu,dak antugeneya durung katon teka ?ana ngendi sliramu mara sanja?nalika rembulan ndhadhari ana pucaking gunung ing brang wetan nggawa cahya mencorong madhangi jagad raya pinapag swarane orong-orong ngebeki swasana tintrim ing tengahing wengi kang
Ngurip-urip Basa Jawa: WANGSALAN (4)
kasang toya menyan seta munggwing ardi, yen apes kewirangan.
Carang wreksa = carang kayu maksudipun pang, ing gatra candhakipun
wonten tembung gampang. Ingkang kapendhet wanda pang.
Jamang tambir = blengker pinggir maksudipun wengku. Ing gatra candhakipun wonten tembung mengku. Ingkang
Baligo amba godhonge maksudipun labu. Ing gatra candhakipun wonten tembung kalbu. Ingkang
Tengareng prang = tengarane perang maksudipun keteg. Ing gatra
candhakipun wonten tembung teteg. Ingkang kapendhet wanda teg.
Andheging riris = mandhege udan maksudipun terang. Ing gatra
candhakipun wonten tembung trang. Ingkang kapendhet wanda trang.
Sendhang nir ing ranu = sendhang tanpa banyu maksudipun asat. Ing gatra
candhakipun wonten tembung sasat, Ingkang kapendhet wanda sat.
Kasang toya = wadhahe banyu maksudipun impes. Ing gatra candhakipun
wonten tembung apes. Ingkang kapendhet wand apes.
Menyan seta munggwing ardi = menyan putih sing ana gunung maksudipun
lirang. Ing gatra candhakipun wonten tembung wirang. Ingkang kapendhet wanda
Pepunton : Wangsulan saking cangkriman kasebut dipunpendhet sawanda (saperangan),
lajeng wanda kalawau dipundamel ukara ing salajengipun. Saenipun , menawi badhe
Ukara kapisan (purwaka) namung kangge narik kawigatosan . Boten wonten sambetipun
kaliyan ukara kaping kalih. Dene ukara angka kalih minangka isinipun. Parikan, ing pungkasaning gatra suwantenipun kedah runtut kaliyan gatra
Klelegen timba runtut kaliyan atur kawula.
Gatra sepisan swantenipun runtut kaliyan gatra kaping tiga.
Gatra kapindho swantenipun runtut kaliyan gatra kaping sekawan.
Pepunton: ing wangsalan, gatra sambetipun wonten wanda ingkang sambet
kaliyan batangan cangkriman, menawi parikan gatra sepisan boten wonten
Purwakanthi inggih menika runtuting swara, sastra, basa ing ukara.
Bayem arda batanganipun lateng, wingkingipun wonten tembung anteng.
Ardane ngrasuk busana = tansah seneng dandan = besus, ing wingking
Kolik priya = tuwu, wingkingipun wonten tembung tuhu.
Priyagung anjani putra = wong anake Anjani = Anoman, wingkingipun
Pepunton : Wangsalan saged kadamel saking purwakanthi, sekar,
Ngurip-urip Basa Jawa: PATILASAN KRATON MAJAPAIT (9)
Candhi Rimbi diarani uga Cungkup Pulo ora mapan ing desa Ngrimbi nanging mapan ing desa
Pulosari, Kecamatan Bareng Kabupaten Jombang, Jawa Wetan. Papane Candhi Rimbi sakidule desa Ngrimbi , kira-
kira rong kilomateran. Ambane situs Rimbi
ana 396, 56 meter pesagi. Saka Mojoagung kira-kira 20 kilomateran ngidul arah menyang kecamatan Wonosalam. Saka pratelon Majadhuwur – Bareng dalane wiwit munggah. Candhi iki mapan ing
andesit nanging pondasine digawe saka bata, kaya lumrahe candhi-candhi Majapaitan. Candhi Rimbi nduweni ukuran dawane 13,24
meter, ambane 9,10 meter lan dhuwur 12 meter. Ukurane meh padha karo candhi
candhi ana relief kang nggambarake kewan-kewan lan crita kang nganti saiki durung
kaweruhan critane apa lan sapa. Ing temboking candhi sisih kidul ana relief sing cacahe 8
iji, sisih wetan ana relief 17 iji lan sisih lor ana 17 iji. Gambar relief yen diurut saka lawanging candhi arah
manengen (suwalike pandoming jam) Wong wadon kang lagi
ndhuwurebocah mau ana gambar iwak (manuk) kang nganggo swiwi.
barang (jamu) ing lemper (layah ) lan
Gambar tengkelan kayu (gulungan kertas, bantal ) ing
kiwa nyekel sirah (lagi menehi pangestu ? ) marang wong kang wujud nduweni
kurungan, arep ngurungi wong kang asirah kewan (?)
jerone ana wong loro (bathara Surya ?)
(adus) ing kali, sing siji mung katon sikile
alas lagi nggawa tulup manuk (?)
Gambar omah kang isi gajah (kraton ?)
Adhedhasar arsitektur seni Candhi Rimbi kalebu candhi Hindhu, ing jerone candhi ana reca Parwati, garwane Dewa Siwah sing saiki
sinimpen ing Gedung Museum Nasional ing Jakarta. Ing platarane candhi ana reca-reca kang asipat agama Hindhu. Jeneng Rimbi digathukake karo crita wayang dewi Arimbi,
garwane raden Werkudara ya panenggak Pandhawa. Dewi Parwati nggambarake Tri
Bhuwana Tunggadewi kang ngratoni Majapait taun 1250 C (1328 M) – 1272 C (1350 M) Masehi.
Gunung Lawu, Grobogan, Jawa Tengah. Empu Sukasadi.
Raja Buddhawana dari Kerajaan Medhangsiwanda di tahun Saka 216. Empu Bramakedhali.
Sugeng ndalu, nyuwun pangapunten sampun radi sak wentawis kulo mboten sesambetan kaliyan Mas Martono amargicomputer ipun nembe dipun agem lare kagem ujian komputer dados setunggal wulan ngampet mboten nyepeng komputer. mbok bilih mboten wonten awonipun sinaoso radi randat kulo sak gitrah hangaturaken sugeng warso enggal kanthi pinyuwunan mugi-mugi kangmas sak keluwargo tansah dipun
Simms Waypoints Hip Pack Large Gunmetal
Ngurip-urip Basa Jawa: WIT TREMBESI KARO PARI.
pemimpin lan sing rumangsa dadi pemimpin padha ngetokake kasektene dhewe-dhewe. Para pemimpin mau kabeh rumangsa bener. Nanging anehe sing kandhane bener mau tinemune beda-beda, malah-malah kosok balen. Mula kawula cilik sing dadi bingung, jalaran ora ngerti endi sing kena diturut lan endi sing kena dipercaya. Katone para pemimpin mau kudu noleh menyang mburi, noleh marang “kearifan local” kang awujud “dongeng bocah”. Ing pinggir sawah ana wit trembesi utawa wit munggur , godhonge ngrempayak ketel. Dadi panggonan ing ngisore kono aub lan adhem. Wong liwat akeh sing leren ing ngisor munggur kono.Ing sandhinge ana wit pari saeler, kliwatan ora dieneni parine.Munggur celathu : “He pari, genea kowe kok isih ana kono; njegil ijen ora ana rewange. Delengen kae, sedulur-sedulurmu wis padha dieneni, mung kari tunggake bae sing isih ana ing sawah. Aku ngerti, manungsa olehe ora ngundhuh wohmu, marga kowe kuru nyekringkring kaya wong murus. Wulenmu ya cilik bae ora mbejaji. Pancen kowe diliwati, disirik ing manungsa. Cekake titah sing kaya kowe kuwi pancen titah sing apes. Yen dipurih wohe ora misra, dipurih aube ora ngaubi. Godhongmu pating sluwir ngono kuwi kenane mung kanggo ngaub walang.Delengen awakku. Lemu dilepeh, godhongku ngrembuleng bisa ngaubi wong lelungan. Patute aku iki kena sinebut rajaning wit-witan. Ngendi ana wit sing godhonge ketel kaya godhongku?”Durung tutug olehe guneman , ana angin gedhe, mendhung ireng nglumpuk pener ing dhuwure munggur mau. Bres, udan deres kaya disokake . godhong trembesi nadhahi banyu udan mau, krasa abot banget. Abote mu ora sepiraa yen semana ora ana angin. Bareng angine ya gedhe, dadi trembesi kaya
lemah.Si pari tetep ngadeg ing kono. Keterak ing angin mung mentelung bae. Sireping angin iya banjur jejeg maneh.Liya dina sing duwe sawah ngasag parine , isih ana sawetara sing kliwatan. Bareng lakune tekan ing pari sandhinge trembesi mau, weruh yen landhung, mentes , kuwi didhewekake arep kanggo bibit.Pari kuwi tembene bisa dadi wit pari sing seger thukule. Wohe mentes, wulene dawa-dawa, ora beda karo bibite. Dadi sing mau diwada nyekringkring, bisa nurunake tanduran sing ledhung –ledhung lan akeh asile. Turun-temurun nganti pirang-pirang turunan tanpa wates. Si trembesi sing njrebabah mau pange dipeceli pak tani, dianggo kayu obong, ora ana tabete lan leleabuhane kang katon. Mung dhelege digraji digawe blabag, nanging anggone ora suwe, wekasan iya dadi kayu obong. Wosing dongeng yen manungsa kasinungan panguwasa, ngelmu, bandha donya, lan rumangsa bener, aja pisan-pisan nduweni watak kumawasa, sapa sira sapa ingsun, sawiyah-wiyah marang sapepadhane urip. Miturut
menungso.Jaman wis ra totoAti wis angel ditotoMaksiat nang kene konoWis podho kakehan dusoAlhamdulillah wulan poso wis tekoAyuh
akeh wong jowo neng kene..macem2 jenenge..jowo ponorogo, pegelen,pacitan, jowo cerebon...embohlah...tapi wes arek pupus jawane. bocah2 cilik wes orak diwarai jowo karo
Bocah2 wis ora iso ngomong jowo. Aku ki pakkal jaman cilik2 mbien manggon karo yaie, memang ngomong boso jowo waey saban dino.. sa iki nang omah nang kampong kono emak karo bapak ku wae seng ngomong jowo, adik-beradik yo wes podo
kabeh.... Aku ki pun suwi manggon nang KL, ora ono konco arek dilawan ngomong jowo, boso jowo pun wes akeh seng lali....ngomong jowo nang njero blog iki waey la.... hehehe.
Pak Martono, menawi saged lan wonten nyuwun dipun Up Load aken Album SMARA RASA yang dinyanyikan duet antara Bob Tutupoly dan Purnama Sultan ( 1979 ). Lagunipun sae-sae pak. Matur nuwun pak, mugi tansah lancar anggenipun ngayahi jejibahan tapa ngrame ( damel kesaenan dhumateng sesami ). Salam kagem kulawarga. Nuwun.
info… deteksi dini gejala anak autis | blog-nya diviarsa
ngana’aken ing nora, kadi ama’duamen ing
nugraning Pangeran…//E, Mitraningsun! Iku tetinggalaningsun ing sira kang awet poma anak putu nira sami wekasen, sami anuta wirasaning pituturinsung iku kabih, karana manawa anut ing wuwus(ing) wong sasar …Anging sira den sama awedi ing Pengeran. Aja sira salah simpang, sami sra amriha kasidan”.
prof. ing. alberto zecchin, prof. ing. michele de carli, dott. ing. valeria de giuli, dott. ing. giuseppe emmi, dott. ing. massimiliano scarpa,dott. ing. giacomo villi, dott. ing.
Memang selalu mbanget mangan. Sak iki yo mangan ati wae. Nek isek iso urip karo wong kampong yo bungah mbangeti nyong.Serunding kelopo kuwi nek takon karo wong orak mandek orak reti, diguyoni wae. Poso seng apik-apik
iso ngeroso sego ambeng. Kenduri aruahan nang kampung. Wong tuo ijek ono ngerosolah meneh. Nek kabeh wong Jowo seng tuo-tuo wes orak eneng mengko, sego ambeng pun pupus agak'e.....Ooo..wong 'orak mandek' kuwi wong melayu. He he he..
"Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." takokdokter Bunali."Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.Aku pingin takok opo
terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek bojoku nangkamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok
Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti, marijantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar. Lha
Cempluk metu ngguya-ngguyu. "Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sikkuat. "Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.""Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun."Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyokseminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantaupas main.Bunali yo nuruti ae wong pancen
ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyokseminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari
Dhumateng rncng2 kula mnwi gdah lepat dhumateng jnengan kula nyuwun
orang aring, kodhok ijo lembu jaring,
kuniri, danar danar wong ayu sugih leléwa, leléwaa,
= i. (kn): 1.watak; 2.awatak,
duwe bebuden; 3. umuk, duwe anggep luhur lsp; 4. engg. rewel (tumrap bocah);
diambegi: direngkuh kalawan ambeg (umuk). ii. ambegan: (kn). napas, mlebu
metune hawa ing irung (kebuk); 2. nyerot lan ngetokake hawa. ambeg darma (kw): welasan (seneng
tetulung); ambeg pati (br): ora wedi
utama =(s) 1. (kw). becik, linuwih; 2. n.
utami (k): luwih dening becik (tumrap
kang ngungkuli kodrat ginawe krenah (maeka)
ing liyan; gumuna (br): kuminter; nggunani: maeka (menggawe) ing liyan
sarana guna gawe, lsp; ngguna gawe (kn):
maeka, menggawe; maling aguna: maling
janmi = janma, jalma, manungsa, nara,
wong, amiguna = (kw): pinter; migunanni : maedahi; migunakake:
den = i (kw): 1. di- , upamane den
prajaya; 2. di- (pakon alus) upamane : den ngati-ati. ii. pacelathon:
suka = i (kn) bungah; suka-suka, suka pari suka, sukan-sukan: bungah-bungah,
seneng-seneng. ii (k): aweh, oleh (nglilani); dipunsukani (k): diwenehi, dipunsukakaken:
diwenehake; suka lila (rila) (kn): kanthi
senenging ati sarta lila; suka- nrima, suka-
sukur, suka-panarimah) (kn): matur nuwun.
ina = 1. (kw) nistha, asor; 2.
jelas tupoksinya, santen toya kelopo, nyuwun pangampunten menawi wonten lepat kawulo, matur nuwun
ing tataran Sekolah Dasar ……………… semester punika ingkang putra tansah mituhu dhateng guru sarta ngugemi sadaya rehing tatakrami, pramila saget hamimbuhi gampiling wucalan kawruh Kebudayaan Jawa wonten ing tataran semester punika. Kadosta: upacara adat lan tradisi, wayang, cagar budaya, karawitan, mbathik tulis sarta basa lan aksara Jawi. Piwucalan ingkang pinunjul kasebat ing nginggil, antawisipun tetabuan gamelan lan olah tari/beksan. Ingkang putra sanget linangkung sarta ngresepi wucalan menika. Dene babagan basa lan aksara Jawi ingkang putra kedah dipun giyataken malih sinaunipun, supados langkung mindhak kaprigelanipun.
Goyang Asyik! – Wong Edan Suroboyo
March 3, 2013 | wongedansurabaya	“Lha piye, Mas, wis bolak balik dikandani ora kenek. Wis mangkel aku.”
“Lha saiki areke ndok ndi?”
“Mbuh. Tak jarne, mulih ora karepe.”
Diman nyedot rokoke. Arif, tanggane sing biasa dodolan plastik-plastik perkakas omah
Ora ngerti golek duit ki angel, sik dicemburoni barang. Awal nang kene kae lak sampeyan ngerti dhewe, njaluk mulih terus. Ora penak jare,
“Yo sing sabar, bojomu ki sik arek. Diajari tapi yo kalem ae, ojo maen tangan ngunu…”
“Wis mbuh wingi iku, untung ae onok Mbak Wiji wingi. Lek ora ngunu mbuh dadi opo bocahe…”
“Ngunu iku gak ngatasi tapi malah nambahi perkoro. Dadi wong lanang yo iku ujiane, kuat gak ngge ngajar bojo tapi ngge njogo.”
“Sampeyan enak ngomong ngunu wong bojomu pinter, ora kaya bojoku. Uripe sampeyan yo penak.”
“Yo gak trus mung nyawang saiki, ngunu iku yo ono prosese. Jaman biyen aku karo bojoku yo susah, gak langsung kaya ngene.”
“Mangkel mangkel tak pegat ae bocahe. Wis ora kuat aku, ngaleme kenemenen. Dolane iku lak karo cah lanang-lanang enom-enoman,
dhisik atine, gak usah kesusu. Lek ancen kudu ngadoh sik gak popo, kudu ngunu malah cek padha enake tapi yo ojo trus ngko dijarno. Anake uwong iku sing wis dadi tanggunganmu…”
Arif meneng. Raine ketok kucel. Wong lanang loro iku akhire mung meneng karo ngenakno lek
Wiji nyekel sulak sing digawe mic, Tomin nyekel sapu.
kepengen tahu, Opo kowe ra kroso yen aku gandrung kepincut (karo ayumu)…”
Omah sing mau wis rame mergo suwarane Tomin karo emake saiki selot rame. Bapak, emak karo anak iku ketok
Browse » Home » Warung Aneh
penyebabe opo.. Fri Sep 18, 2009 12:37 pm Jaman saiki yen dak mat-mati kok akeh wong kang do ngomong dibolan-baleni.ning gur pirang ukoro wae sing di bolan-baleni.nganti okeh kang nyebut "LATAH"kebanyakan wong wadon biasa ne, kanthi contoh...."e copot-copot-copot"lah ono maneh Latah kok wong lanang... koyoni kurang mathuk :!@#@!: Jur janjane koyo mengkono ki sing garai opo yo..? jur opo mung ela-elu wae!!!monggo miturun jenenga sami
Hello Kitty ya iku paraga kartun kang awujud kucing nganggo pita cilik.[1]
Ing alam donya Hello Kitty lair ing Jepang taun 1974, nalika sawijining perusahaan ing Tokyo, ya iku perusaahn co Sanrio njaluk désainer Ikuko Shimizu kanggo nemokake karakter kartun kang bisa disenengi remaja wadon.[1] Sanrio sakdurunge wis nggawe karakter beruang, asu, lan stroberi. mula Shimizu kepengin nggawe kucing
Kitty urip ing pinggiran kutha London karo bapaké, George White, ibuné, Mary White, lan sedulur kembaré, Mimmy White. Kepiye carane kanggo mbedakake Hello Kitty lan Mimmy White? Gatekna pita kang dienggo, Hello Kitty luwih seneng pita abang ing sakdhuwure kuping kiwa lan Mimmy White luwih seneng pita kuning ing sakdhuwure kuping tengen.
^ a b (id)Biografi Hello Kitty , diaksés tanggal 24 Juni 2011.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hello_Kitty&oldid=1106832"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 11 Novèmber 2016.
makhluk saja nggih Mas! Hehehehe… 😉
Maturnuwun sampun kersa paring pitutur di blog kula punika…,
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri. AGEN OBAT HAMMER OF THOR ASLI HERBAL DI DI. YOGYAKARTA Jogja, Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. AGEN OBATHAMMER OF THOR ASLI HERBAL DI JAWA TIMUR Bangkalan, Banyuwangi,
Meme Jowo Koplak Pokoke Ngakak – Iki ngono kumpulan gambar meme banyolan Jowo asal iso digawe guyonan. Pokoke marai ngguyu ngakak. Mung gambar karo ukoro Jowo gendeng + koplak, sak karepe dewe, sing penting lucu. Dadi ra usah mikir sing aneh aneh mundak dadi edan tenan. Najan tembung lan ukarane kasar ala Jawa Timuran, ning gambare tetep sopan. Ora ono foto sing saru, opo maneh foto meme mateni huruf “K” nok mburine. Paham? Yo jelas paham rek... iku jenenge memek! Wis, ben jelas pisan hahaha... Waduh! Mumpung durung kebacut mbahas sing ora genah, mending tontoken gambar meme boso Jowo koplak iki. Contone kaya meme nek nduwur kae. Gambare Ryan, anakku dewe sing sek polos ketok santai karo
durung gajian, bojo lambene mecucu wae njaluk duit belanja, wayahe ngangsur bank thithil... gendakan meteng njaluk dirabi pisan. Modar ora ndasmu!
Ojo cengengesan. Tenanan iki. Aku wis tau ngalami dewe. Eh, aku kok malah mbukak rahasia yo... Bilahi taufik wal hidayat nek sampek bojoku ngerti aku nggendak, hahahaaaa...! (bayangno ngguyune Baseman yo ben krungu mbanyol)
Meme Jowo Kocak 2: Kalah Rupo
Gambar kocak: Wong tuwek elek ngrangkul prawan ayu (mbuh sek prawan tenan opo wis oblong, aku ora weruh, durung tau nyoba. Sing jelas bodine semlohai nggarai ngiler)
Tembung kocak: “kalah rupo menang dupo”
Artine: Masio wis tuwek, elek, ngentutan... tapi nek dupo utawa kemenyane ampuh yo iso
kaya kowe. Pingin cewek ayu golek menyan nok gunung Kawi. Ora ngekeki mahar karo dukune pisan. Yo ra mempan... Halah! Ra usah mungkir. Lha wong pas mrono bareng karo aku ngono lho... hahahahaaaaa!!
Meme Jowo Mbanyol 3: Pitutur Simbah
Gambar: wong Jowo lagi purik (nesu), ngungkuri kamera, blangkone diganti topi sinterklas. Opo tumon?
Ukoro mbanyol: “Ojo nesu. Nek ono sing ngenyek rupamu elek, digawe ngguyu wae karo mbatin: jiamput! Ngenyek kok pas...”
Tegese: Rupamu memang elek! Titik!
Meme Jowo Gendeng 4: Pituture Simbah maneh
Gambar: Mbah Marwoto ngekeki wejangan (pitutur)
Tembung gendeng: “dadi wong iku ora usah macem-macem, opo onoke wae. Ono
ngamuk karo ngomel: “Jiancik! Prasamu aku iki taek ngono tah, kon sikat karo sikat WC!”
Ealah... jian kebacut kok wong iki. Ngerti meme gendeng ngene kok yo dipendeliki sampek tamat. Ya wis lah, cukup semene wae kumpulan gambar meme Jowo koplak iki. Nek diterusno mengko mundak tambah kumat edane. Pokoke, sing temping sedulur kabeh iso ngguyu ngakak sampek lali karo utange... Hahahahaaaaa!!! Ojo lali incengen gambar meme liyane sing lucu, kocak, gokil, mbanyol: DP BBM Suroboyoan Paling Sampel - DP Jawa Unen Unen Mbanyol lan akeh liyane. Suwun...
Ngurip-urip Basa Jawa: SWARA U JEJEG LAN U MIRING
U jejeg yaiku aksara U diucapake U, manggone :
1. Ing tembung : ulu, buku, buru, cupu, dudu,
dhuku, gulu, guru, guyu, juru, kudu,
kuru, lunyu, sungu, suru, tuku, turu, tuju, wluku, wulu, wungu, wuru,
duta, duga, suka, suta, sura, lsp.
3. Ing wanda pungkasan kang awujud wanda menga : ayu,
alu, asu, awu, aku, banyu, waru, wayu, wagu, watu, sangu, garu, palu, saru,
jalu, mangu, mau, kayu, lsp.
4. Ing tembung kang kedadean saka sak wanda : club,
cuh, thur, lsp. Tembung-tembung iku lumrahe nirokake uni utawa swara.
U jejeg owah dadi U miring, yen : 1. Kawuwuhan
U miring yaiku aksara U diucapake / diwaca O, manggone :
wanda sigeg: bung, kung, kur, mur, mung, tur, lsp.
sabun, katun, wangun, taun, watun, dhapur, kasur, atur, walur,
U miring ing wanda sigeg ing pungkasane tembung bali jejeg maneh , yen
1. Kawuwuhan panambang an : balungan, sarungan,
kalungan, parutan, wangunan, sabunan, watunan, taunan,
U miring ing wanda sigeg tetep miring, yen:
1. Kawuwuhan panambang ne utawa ke / ake : kalungne,
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Jakarta.
Kategori iki isi 11 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 11 anak kategori.
► Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia‎ (10 Kc)
iki isi 15 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 15 kaca.
title=Kategori:Jakarta&oldid=1064279"	Kategori: IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.04, 16 Juli 2016.
korungokake marang wong liya nggunakake basa krama kang pener! 8. Nulisa wara-wara ngenani kagiyatane
ngenani parikan lan apa kang diarani wangsalan iku? 2. Wenehana conto parikan lan wangsalan kang kulina digunakake ing pacelathon padinan! Loro-loro wae! 3. Ndhapuka pepanthan (kelompok) kang dumadi saka peserta didik cacah lima, banjur padha rembugana ngenani prekara-prekara ing ngisor iki! a. Tentokna tema kang narik kawigatene pepanthanmu! b. Sajroning rembugan, coba gunakna parikan utawa wangsalan kang cocog karo underane rembug (tema) lan aja nganti lali tansah ngetrepake unggah-ungguh kang pener!  No 1 2 3 4 5
Golekana lan catheten tembung-tembung ing wacan kang durung kongerteni tegese! 2. Tindakna karo kanca samejamu! a. Tembung-tembung kang durung kongerteni tegese. b. Pokok isine wacan.
Gawea ringkesane wacan ing dhuwur nganggo basa krama kang jumbuh! 5. Wacanen ing
Penilaian: 1. Apa isine wacan kang kowaca ing dhuwur? 2. Tulisen pokok-pokok isine paragrap-paragrap wacan ing ing dhuwur? 3. Gamblokna pokok-pokok isi wacan kang kotulis kanthi nggunakaken tembung panggandheng kang pener! 4. Sampurnakna gamblokan (angka 3) dadi ringkesane wacan kanthi ejaan kang jumbuh karo EyD basa Jawa!  No 1 2 3 4 5
kasebut ing sajroning crita pengalaman kang korungokake? Apa temane crita pengalaman kang korungokake? Pitutur becik apa kang bisa kocuplik saka crita pengalaman kang korungokake? Coba critakne maneh nganggo basa krama crita kang korungokake? Kepiye panemumu gegayutan karo crita pengalaman kang korungokake? Jlentrehna sakadare nganggo basa krama!
kanthi gagrag (gaya) kang nyengsemake, nggunakake basa krama! 4. Critakna sarana lesan, crita pengalaman kang wis kotulis! 5. Apa tema critane lan sapa bae paraga kang kaemot ing crita kang kocritakake? 
Penulisan aksara dhentawyanjana Penulisan sandhangan swara Penulisan pasangan Penulisan aksara murda Total
Saka ngendi sumbere pawarta ing dhuwur? 2. Apa bae pokok-pokok isine pawarta ing dhuwur 3. Coba jlentrehna isine pawarta sarana lesan nggunakake basa krama! 4. Kepriye panemumu gegayutan karo isine pawarta ing dhuwur! 5. Caba gawea critakna maneh isine pawarta nggunakake basa krama
isine informasi! 3. Jlentrehna isine informasi sarana lesan kanthi basa krama. 4. Kepriye panemumu gegayutan karo isine informasi? 5. Andharna informasi saka sumber ing dhuwur kanthi basa krama
dadi pawarta cekak, nggunakake basa krama! 4. Nulisa pawarta cekak nganggo basa krama kanthi nggatekake bab-bab kang gegayutan karo carane nulis pawarta! 
lan ana ngendi kedadeane kang kagambarake ing cerkak mau? Sebutna kanthi nuduhake ukara kang mbuktekake! 4. Kepiye urut-urtan critane cerkak iku mau? Tuduhna ukara kang nguwatake panemumum! 5. Apa pitutur luhur /amanat kang bisa kapethik saka cerkak kang korungokake? 6. Tulisen ringkesane cerkak iku kanthi nganggo basamu dhewe! 7. Critakna maneh nganggo basamu dhewe isine
Ndhapuka pepanthan/ kelompok, banjur rembugana/ dhiskusia ngrembug bab-bab ing ngisor iki! 1. Miliha cerkak kang arep korembug! 2. Golekana temane cerkak iku! 3. Golekana tokoh-tokoh (paraga) ing cerkak iku! 4. Sebutna papan lan wektu kang digambarake cerkak iku! 5. Sebutna alur critane cerkak iku!  No 1 2 3 4 5 6 7 Pedoman
cerkak iki kanthi kedal (lafal), wirama (intonasi), lan banter lirihe swara (aksen) kang pener! 2. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! a. Apa temane cerkak kang kowaca? b. Kepriye urut-urutan critane cerkak kang kowaca? c. Sapa bae paragane (tokoh) ing cerkak kang kowaca lan kepriye watak-watake?
d. Pitutur luhur (amanat) apa kang bisa kotemokake ing cerkak
44. Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malu.
45. Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang perwira/kejantanan
46. Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
186. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
198. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.
199. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.
200. Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci.
alergi laktosa pada bayi | blog-nya diviarsa
San Buono iku commune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo nagara Italia. Jembar wewengkon 25 km2 lan cacahing padunung 1.165 jiwa (data taun 2004) kanthi kapadhetan 47 jiwa/km2. Pérangan saka kutha iki: Convento frati minori, Pantano, Sodero. Déné komunitas utawa kutha kang wewatesan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=San_Buono&oldid=1118111"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Nieuwkoop iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Kk mboten saget donload dos pundi carane niki gus
usum wong golek tekek...do arep di dol ngono ki..!!!malah nek berate nganti berapa kilo ngono ono sing rek uku larang
Ngurip-urip Basa Jawa: PADA LAN TETENGER LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
“Kritis ya ben, ora ya ben,”
wangsulane emak isih panggah sengol, mratandhakake yen isih lara atine.
ngantos kedlarung-dlarung ta. Sing empun nggih empun, ampun diterus-terusne.
Mosok kaluputan digawa nganti tumekane pati ?” anggonku ngarih-arih marang emak
supaya emak gelem menehi sepura marang bapak. “Ya ben disangga dhewe .”
sepurane sampayen, boten saged gangsar anggene lelaku,” kandhaku tetep
banjur takon ,“Lha sing mateni sinten?”
“Ya malaekat.” wangsulane emak
“Yen malaekat pancen empun kuwajibane. Sampeyan boten sisah
melok-melok. Kalih malih yen sampeyan melok – melok dadi seje perkarane. Bisa –
bisa sampeyan mlebu penjara,” kandhaku.
“Lha ngapa aku melok – melok ?
Wong lanang kok selawase urip bisane mung gawe larane ati wae. Aku melu bapakmu
Mentas emak kandha ngono aku meneng, emak uga meneng. Suwe
aku lan emak mung meneng – menengan.Batinku satemene ya ngguyu krungu
kepriye, aku dhewe ora bisa nyalahake emak, mula guyuku mung dakempet wae. Aku mono jejere mung anak mantu.
Sing dakpek bojo anake wedok sing nomer loro. Emak neng omah urip ijen, ora ana
mentas,. Lan wis gawe omah dhewe-dhewe. Dene bapak, saiki ngetutke bojone sing
rada luwih apik tinimbang sedulur-sedulur liyane mula emak dakboyong menyang
nyetujoni. Pancene, tangkepe bapak marang emak
iku kena diarani nggarang ati – ora mung manas ati – nalika bocah – bocah utawa anak-anake isih cilik – cilik, kaya – kaya bapak mung sakarepe dhewe wae.
Nyambut gawe mung yen dhong gelem atine,
kamangka bocah – bocah isih semega – seneng-senenge mangan sega – yen dhong
atine padhang ya budhal nyambut gawe. Manawa dhong ora kalegan mung mlungker,
sembujung turu ana omah. Tangi – tangi wis bar bedhug. Bubar tangi, yen durung
ana cepakan kopi banjur muring – muring, samubarang dibanting. Piring, cangkir
mung entek dianggo balang –balangan. Mula ora aneh yen ing omah kono asring ana
piring terbang. Nganti barang-barang entek, paribasan cowek gopel wae ora duwe.
Yen wis kaya mangkono iku, bisane emak mung nangis wae.
cekelan montor dhewe. Lagi oleh cekelan montor yen sopir sing asli ora mlebu. Dadi kadhangkala sedina nyopir ,
telung dina nganggur, rong dina nyopir seminggu nunggu neng terminal, ngenteni
yen bokmenawa ana sopir sing ora mlaku. Oleh dhuwit mung rog –rog asem. Ora
mesthi saben dina nggawa dhuwit mulih. Kamangka sing ana omah – ya emak –
ngarep – arep kayane. Bocah – bocah kemriyek njaluk mangan. Durung yen bocah –
bocah njaluk dhuwit kanggo keperluan sekolah. Lumrahe sopir, kulina mangan neng
warung, arang – arang mangan ana omah. Unen – unene wong akeh, sopir iku yen
dikerata basa lamun ngaso mampir. Kulina
mangan enak. Ngendi ana warung enak mesthi diparani, nganti apal papane lan
sakjenenge pisan warung sakabupaten. Apa maneh yen bakule ayu, wis ora gelem ngalih – ngalih saka papan kono sanajana
sing dipangan wis entek suwe. Emak, anggone nggagas bapak
nganti kuru – ora kuru kurugan daging, nanging kuru kelangan daging, paribasan nganti kari lunglit, balung karo kulit. Mikir
tindak –tanduke bapak lan mikir pangane bocah – bocah. Kadhang kala mak nyuut …
thukul pikiran arep njaluk pegat wae tinimbang mung nglelara ati. Luwih enak
urip ijen tinimbang duwe bojo mung nggarang ati. Nanging yen dipikir maneh,
wong anak wis enem, apa ya mentas yen ngragadi mung ijen. Apa ya klakon
kelas telu SMP. Sedhela engkas arep ujian akhir. Sanajana wis oleh bantuan saka
swasta. Durung ragad kanggo tour, sawise
ujian. Sing nomer loro wedok – ya sing saiki dadi bojoku iku – jaman samono lagi kelas siji SMP . Sing anak nomer
polah , dhasare ayu pisan. Dedege lencir pakulitane kuning nemu giring. Mula
anggonku ngesir ya wiwit cilik. Sing nomer telu, papat, lima isih sekolah ana
SD, dene sing paling cilik wayahe sekolah TK nanging ora disekolahake, wong
pancene sing dianggo ragad ora ana. Mundhak dina kelakuwane bapak ora
pakulinan ala ora mari – mari yen wonge ora mati. Kahanan kaya mangkono iku nganti
bocah – bocah rampung anggone sekolah. Sing mbarep mung tutug SMP wae semono
uga anak – anak liyane uga mung tamat SMP, kalebu uga bojoku,
cepet – cepet dakjaluk, ben ora kedhisikan jaka liya. Wong sing ngesir dheweke
ya akeh. Parikane, Gresik – Surabaya ,
yen kalah dhisik bakal ngresula. Nalika aku nglamar ana prekara
sethithik, bapak kandha bojoku oleh daklamar
nanging kudu ngenteni mbakyune dhisik – jalaran mbakyune wektu iku durung payu.
aja dhisik ta, Mun. Wong mbakyune wae durung ana sing nakokake !” kandhane
“Lha pripun, pak ? Kula empun
grusa – grusu, kesusu iku arep ngapa ta ?”
ngoten. Wong kula nggih empun cekel gawe.”
“Bayarmu pira ta?” pitakone
kabetahaning tiyang sakloron mawon, nggih cekap,” wangsulanku.
?. Yen kowe gelem aku malah mathuk. Ila-ilane wong kene kuwi, yen mantu ya kudu
sing tuwa dhisik, ” calon bapak maratuwa nanting aku.
“Menawi kalih mbak, kula trimah
Aku dhewe yen karo mbakyune ora sreg lan ora duwe rasa seneng. Jan-jane mono
mbakyune ya ayu, yen rupa mono ora nguciwani. Nanging piye maneh wong ati
rada nyereng, sing dakkarepake adhine. Yen oleh ya adhine, yen ora oleh ya wis,
aluwung ora sida. Sawise kedadean iku aku ya tetep
sanajana calon bapak maratuwa wis nolak – aku isih percaya yen
lamaranku bakal ditrima. Temenan, nalika aku dolan mrana kaya adate, aku dijak
omong - omongan maneh., “Ngene lho, Mun ,” bapak miwiti
rembug. “Sesambunganmu karo adhikmu iku sajake wis ora kena dipisahake .”
“Terus pripun ?” pitakonku.
cekap?” “Ora ngono. Apa kowe wis ora duwe
kalumrahan sing lumaku ing kene kuwi yen nglamar kudu wong tuwane. Adat kuwi
“Nggih,” atiku lan wis krasa
seneng. Rasane mbedhodhog sagunung Merapi gedhene.
mikukuhi panemune iku, mula banjur ngajokake sarat yaiku aku oleh nglamar
nanging kudu menehi pitukon kanggo mbakyune. Aku langsung sanggup menehi
pitukon marang mbakyune . sapanjaluke dakturuti. Kanggone bapak dhewe mbokmanawa
uga bisa ngentheng – ngenthengake sanggan ekonomine kulawarga.
bapak lan mbokku mertamu menyang nggone calon besan. Wis ora perlu dakcritake
lelakon sateruse. Aku klakon dadi manten, nganti saiki iki.
bapak maratuwa, aku keri – keri krungu
kabar sing ora ngepenakake ati, ujare bakul sinambewara, kabare radhio rusak, jarene
bapak nduweni bedhangan. Malah – malah ana sing kandha bapak wis duwe
perkara uga melu diuring – uring. Samubarang ora ana sing bener lan ora ana
?”pitakone bojoku sawijining dina.. “Apane ?”,
dikapakake ?” aku genti takon.
genah bapak. Awake dhewe katut diuring – uring.”
kuwi yen lara atine rak ya ngono kuwi. Samubarang ora
bener,” wangsulanku ngadhem-adhemi bojoku.
iku ora cocog yen digolekake srana ngono kuwi.”
mangan sore, aku nemoni emak. Omongku
dakarah – arah supaya ora natoni atine emak. Sawise lungguh aku banjur miwiti
boten usah dipikir, wong pancene karepe empun ngoten”
kuwi gampang. Kowe ora ngrasakake. Sing ngrasakake iku aku. Lara atiku,”
kandhane emak malah arep wiwit nesu.”Kowe ora ngerti, nalika bojomu isih cilik,
bocah-bocah during ana sing mentas, dakrewangi kedhungsangan, paribasan sirah
Saiki bareng bocah-bocah wis mentas njur arep rabi maneh kuwi, apa pantes ?”,
emak mandheg sedhela anggone ngomong, njur diterusne maneh,”Lan manehe, umure
wis pira? Umur wis anguk-anguk kubur wae duwe pokal gawe arep rabi maneh.”
kersane. Sing ajeng rabi kersane rabi ta, mak”
kuwi mbela sapa, ta?” pitakone emak isih nesu.
boten mbela sinten-sinten. Kula niki namung mesakke emak. Boten kok mbela bapak
,” kandhaku tetep ngarih-arih supaya emak bisa lilih atine.
kuwi carane,” kandhane emak isih tetep atos wae.
karo gendhakane arep dakunek – unekake.”
mawon. Karep kula ngaten, emak niku boten sisah mikir bapak. Mangan boten
sampeyan mawon boten – boten nek kabotan. Cobi ta sampeyan tingali, awak sampeyan
niku kantun balung kalih kulit jalaran mikiri bapak. Lha nggih mbok empun dijarne mawon.“
lawang mlebu omah, aku banjur takon, “Saking pundi, mak ?”
mbacutne omonganku,”Sampeyan wau boten
oleh-oleh duren ta, mak ?”, aku ngguyoni emak.
nglabrak kon oleh-oleh duren ki piye ta karepmu ? Gendheng pa edan kowe kuwi ?”
Bokmenawa. Bar nglabrak terus mulih nggawa duren ngge putune. Nek sampeyan
nggawa nggih pundi kula bencahe.” Aku tetep ngguyoni emak.
wong atine njelu ngene, malah ndhagel,”
ta, mak. Boten sisah ngurus niku bener sampeyan,” kandhaku. “Ra arep
ngomong karo kowe,” emak njur nglungani.
candhake ora ana owah- owahan, tetep kaya maune. Dina ganti minggu, minggu
ganti wulan, wulan ganti taun kahanan tetep ora ana owah-owahan babar blas. Bapak wis ora nate mulih menyang omah. Mung
kadhangkala bapak teka menyang omahku saperlu niliki putune lanang. Mbokmanawa
wae kangen. Wani mlebu omah yen emak ngepasi ora ana omah. --- 0 ---
kasil. Aku wis kentekan akal kepriye anggonku kandha supaya emak gelem menehi
“Ngaten lho mak. Niki nggih
namung critane tiyang kathah. Tiyang mati niku nek boten angsal sepura, sajrone
patang puluh dina rohe ajeng mulih. Nggoleki
tiyang sing boten purun nyepura kaluputane. Pripun nek bapak mengke wangsul
teng griya terus ngetoki sampeyan ?”
nggagas- nggagas apa sing arep dilakoni. Ora suwe aku njur kandha maneh.
boten napa – napa. Upami rupane niku malih dadi elek, napa sampeyan boten girap
“He… piye ?” emak sajak kaget lan
wangsul teng griya terus ngetoki sampeyan terus rupane malih dadi elek?” aku mbaleni kandhaku.
boten percaya nggih mangga. Terserah sampeyan. Niku naming critane
tiyang-tiyang mawon. Kalih malih sing duwe wenang nyepura rak nggih namung
sampeyan lho. Kula niki prenahe rak mung anak mantu. ”katone emak wis wiwit percaya
“Lha nggih ngoten,” kandhaku.
Temenan let sadina saka kedadean iku bapak tinggal donya.
Sanggrahan Lor, desa Sanggrahan, kecamatan Bayalangu (Boyolangu), kabupaten
Tulungagung. Panggonan iki karo candhi Gayatri ora adoh kira-kira mung telung
ana cathetan kang gamblang ngenani candhi iki. Ing pangira-ira candhi iki
candhi “wanua” utawa “watak” yaiku candhi kang didegake lan dianggo dening
masyarakat sakiwa tengene kono. Mung wae kena dipesthekake yen candhi iki gaweyan
jaman Majapait. Negarakretagama mung ngemot Prabhu Hayam Wuruk nate nginep ing
janapada kahalintanan huwus, Tegese : esuk tindake Sang Narendra teka ing Bayalangu
nginep telung bengi, tindake saka kono menyang Kedung Dawa, Rame , lan wus
“nginep” ing Negarakretagama padha tegese karo “masanggrah”. Dene tembung “sanggraha” dhewe ing basa
Sangskerta miturut CF Winter ateges : mengku, pasanggrahan, semah, paring,
candhi ujure 12,16 m, alange 9,05 m lan dhuwure 5,86 m, madhep ngulon. Candhi
iki digawe saka watu andhesit (watu item), isene (tengahe) bata. Adege candhi
ana ing sadhuwure plataran kang ana pondhasine bata mubeng. Dhuwure pondhasi kira-kira 1,5 m. Dadi candhi
wis ora ditemokake reca. Ing sikiling candhi ana ukiran gambar macan, mubeng.
Ing awake candhi ana panil-panil sing ora ana ukirane. Bokmanawa wae kalebu
candhi sing durung rampung (unfinished temple). Ing
wektu dina iki candhi Sanggrahan lagi wae didandani (renovasi) dening Balai
sampeyan yaaa.. suwun ya… nek ngono blog sampeyan tak tautno di BranGWetaN yoo…. suwun maneh
yuli, on Januari 28, 2009 at 3:14 am said:	cak,tolong cari kan info cak mai mura, dari aku yuli,di kaltim,
“Minal Aidin wal faizin, mohon maaf lahir dan batin”
NgaturakenWilujeng Ied Fitri 1426 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Murah.
sing utomo lan gemati ro kowe....Santai wae....... dedik cahyonoCamatJoin date : 11.07.08Subyek: Re: ( Cerbung ) Satria Gunungkidul Thu Nov 20, 2008 8:46 pm ya mbak pha_epHa
ngguyu, wong jebule peleme Mas Jimin ki di rontok ning epha.... JElase nglali epha ki??? Wis jelas.........nek kuwi, ojo lali nek dolan ngulon teh gulane batu yo.
pancen apik menawi kreso mbok didadekno buku men nek moco orasah ndadak ngenteni sambungane, soale sing ngenteni nganti ngasngasan.nyuwun sewu nek rodo
moco orasah ndadak ngenteni sambungane, soale sing ngenteni nganti ngasngasan.nyuwun sewu nek rodo kemendel ikiDonge ki yo cen rep tak gawe koyo mangkono kuwi mas???Asline ki wis rampung tulisanku kuwi.......ning yo ben mengikuti alur ceritane, lan ben sering2 buka wonosari.com.Yo kuwi to mas, ngasngasen kuwi dadi seru....njur kepikiran sesuk ki kepiye, men koyo wong nek gek lg gandrung kae.... pHa_epHaKoordinatorLokasi :
dhewe apa copas,..?Wah nek aku ki ra iso ngopo2 jek mas, sing nggawe ki Sing Kuoso, yo ojo dadi atimu wae mas....Karang wong lahiran ndusun gek gede ning ndusun, lan sakiki
dhewe apa copas,..?Wah nek aku ki ra iso ngopo2 jek mas, sing nggawe ki Sing Kuoso, yo ojo dadi atimu wae mas....Karang wong lahiran ndusun gek gede ning ndusun, lan sakiki yo ning ndusun....lha arep reti seko
Kuoso, yo ojo dadi atimu wae mas....Karang wong lahiran ndusun gek gede ning ndusun, lan sakiki yo ning ndusun....lha arep reti seko
arep wingi kuwi arep lebaran haji, dadi lehku ngarit nggo pakan sapi ro wedus ki akeh. Nek sithik yo di
panas, tapi saiki wes rodok mending. wingi ora ngantor
mungkin ngenteng2i arep metu untune. rung wani ngombeni obat umum kang. jik rung enek setaun je
woh arep tukul untune to, wis biasa nak ngono ki. yo sing sabar wae
+Kakang Semar: “Eeee mbegegeg ugeg ugeg sadulito. Humel humel. Subhanallah. Kulo niki wong cilik, kulo niki wong sudra. Sing mboten pantes pinanggih kalih para pangereh praja, ugi panjenengan Gus. Kiblate wis padha mingser saka pepener. Apa paedahe Semar sowan sebo deku deku ono Kraton? Jaman saniki pun kathah sing sangsoyo, ora jumbuh karo janjine. Wong-wong cilik wis podho ditinggalake para panguwoso.”
Wis ndang diedit diganti sing wis dipotong kukune...
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 15 Maret 2016.
iyo mas, tambah sedulur tambah rejeki...mugi mugi Ngarsa Dalem Sing Ngecat Lombok paring berkah..*nuwun sewu njenengan ora paedofilia tho..*
Kaca-kaca ing kategori "Owah-owahan iklim"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Owah-owahan_iklim&oldid=187879"	Kategori: Lingkungan urip	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.28, 3 Januari 2009.
Ngurip-urip Basa Jawa: TATA KRAMANE BOCAH MARANG WONG TUWA.
Bangsa kang wis padha dhuwur kabudayane, ora mung wong-wonge kang wus diwasa bae kang padha ngenggoni tata krama, dalah bocah-bocahe iya padha ngerti marang subasita.Bocah-bocah ing omah lan ing pamulangan kudu diperdi marang tata krama , supaya ing tembene ora kidhung (kaku) lan bisa ngerti marang sopan santun.Bapa biyung iya kudu merdi supaya wewatakan lan budine bocah dadi luhur, marga alusing tata kramane. Saranane ora liya , wong tuwa kudu menehi tuladha sarana pakarti , yaiku nglakoni dhewe, kejabane iku kudu tansah tlaten menehi wulangan lesan.Nalikane bebarengan mangan karo wong tuwa , bocah-bocah dituladhani kepriye carane mangan kang mawa tata krama. Nalikane bocah-bocah dolanan karo kanca-kancane, nalikane diajak maradhayoh, kudu tansah diperdi murih ngerti marang tata krama kang becik.Upamane nalikane diwenehi apa-apa dening wong tuwane kudu diwulangi aweh panarima, klawan matur : “Matur sembah nuwun” apa “ terima kasih”. Luwih-luwih yen kang menehi iku mau wong liya, si bocah aja nganti lali nelakake atur panuwune.Yen pamit mulih , bocah iya diwulangi carane wong pamitan.Tata krama, kang ditindakake wong tuwa ing sadina-dina becik diwulangake marang bocah-bocah baka sethithik, supaya bisa kulina, satemah ing besuke banjur manjing dadi pakulinane dhewe.Yen bocah arep mangkat sekolah, becike diwajibake pamit :“Bu, kula badhe bidhal”“Mbah, keng wayah nyuwun pamit mangkat sekolah “Samono uga sawise mulih, becike iya kudu matur, apese ngetok marang wong tuwa.Mangkono yen lelungan menyang pasar utawa dolan menyang omahe kancane , kudu dikulinakake pamit dhisik, supaya ngerti marang pranatan, sarta iya ora bakal gawe bingunge sing ana ngomah.Bocah-bocah kudu dingertekake nganti manjing dadai pakulinane, yen :1. Wong memisuh iku ala, ora patut ditindakake dening bocah-bocah kang sopan.2. Wong menganggo ora dibenikake iku kurang apik, ora patut tumrape bocah-bocah kang ngerti tata krama.3. Bocah adus tanpa patelesan bebarengan karo wong akeh, karo wong akeh iku saru, ora pantes ditindakake dening bocah-bocah sekolahan.4. Wong mbebuwang ing papan kang katon dideleng wong liya iku ora sopan, ora pantes ditindakake dening bocah kang susila.5. Wong kang gawe geger ing pasamuwan utawa tontonan iku klebu ora apik, ora pantes ditindakake bocah-bocah pengajaran.Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953..
August 18, 2014 | wongedansurabaya	“Oleh yo, Mak?”
“Halah, Mak, aku ki wes gede. Wong yo gak dewe, karo arek-arek akeh
angel ngrayune. Wis telung dina arek lanang sing wis mlebu STM iku ngrayu emake cek oleh nonton konsere Slank ning
Diman sing ndelok anak bojone padu mung iso gedheg-gedheg. Mesakno anake ning yo ora wani mbelani, opo maneh lek mbelani langsung nang ngarepe
ngko tawur trus ditujep ngunu kae opo gak sakno? Arek saiki ngawur-ngawur. Lek wis gumbul yo koyok ngunu kae tingkahe. Gak eling
“Tapi iku ngko lek anakmu gak gelem sekolah temenan yok opo? Ngunu iku lak isin karo kancane ta, Mak. Wong yo rame-rame, kancane
Wiji sik ngeyel. Diman meneng maneh. Tomin nangis nang kamare, mangkel. Wiji dudu ora ngerti pingine anake ning nonton konser opo maneh rock
sing tawur, ndang minggir. Mulih.”
“Nggowo jajan, ngombe, ngko luwe.”
“Halah, Mak, koyok arek TK kate piknik ae.”
anak siji-sijine. Masio tho yo ora dimanja, ben dina dibengoki emake. Kaya ngene iki wis kemajuan kangge dheweke yo emake sing durung tau pisah suwi. Nang
didhisiki anakmu tekan omah malah ciloko.”
“Halah, sik, siji engkas.”
“Wou…lha malah koen sing kesenengen. Ngunu anake gak oleh niru. Yo
yok opo?” takone Wiji pas wis nang parkiran motor.
“Uwes-uwes, kae lho wes podho metu. Ndang numpak.”
Karo mecucu, ndeloki anake saka adohan, Wiji munggah nang
wis mulih. Arek lanang iku seneng atine. Iso nonton konser, wis oleh ijin saka emake lan iso lunga dewe ora karo emake. Tomin rumangsa wis gedhe.
sepakbola indonesia… prestasi atau gengsi? | blog-nya diviarsa
buyut, Prabu Kresnadipayana (Abyasa). Tokoh Parikesit terhitung wayang penutup dalam wayang Purwa.
sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, watake ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh.Sisik sikil
wateke nglemerake mungsuh.Sisik melik ana ing tengah bener ubeding sikil karo,
Satriyamanekung, wateke yuwana ampuh.Wulune kang ana ing dhadhamenthok gedhe-gedhe akas aran Bimakurda wateke yuwana ampuh.Sisik ubed
nglamurake mungsuh.Sisik sikil karo pisan kaya kulit salak, aran Nagabanda, wateke yen wis
curhat… sibuk!!! | blog-nya diviarsa
curhat… berapa lama waktu tidur anak balita | blog-nya diviarsa
ati iku limo perkorone Kaping pisan moco Quran lan maknane Kaping pindho sholat wengi lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat weteng iro ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo biso ngelakoni Mugi-mugi Gusti Allah
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.41, 5 Maret 2016.
Pepindhan iku unèn-unèn jroning kang mindhakake barang, kahanan siji
karo barang utawa kahanan liyane, lumrahe nganggo tembung panggandheng : kaya,
lir, pindha, kadya, lir pendah. Pepindhan asring dipigunakaké ing
pacelathon padinan, panyandra jroning adicara penganten, pagelaran wayang utawa
barisan anglur selur pindha sela brakithi
pepati ing prang Baratayuda kaya babadan pacing
wadyabala Ngastina tinrajang prajurit Pandhawa kaya gabah diinteri
12. Cep klekep kaya orong-orong kepidak
24. Kagete kaya tinubruk ing mong lepat
36. Putih memplak kaya kapuk diwusoni
nulis Jawa. Suwun sanget, seratan panjenengan sanget migunani.
Sumangga kersa, mbak Rie Blora, nggih ?
Pak yen saget niku panyandra awak diparingi tuladha kalimat. 11 Januari 2017 01.27
Mas Landakjhons : Cobi kmeawon panjenengan midhangetaken pak dahalang nalika nyandra putri. Limrahipun ing adegan keputren.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
lan gerai-gerai rèstoran Amerika ingkang sadèl hamburger, kenthang goreng, hot dog, pizza (kaliyan khas piyambak) lan barbecue. Mencerminkan prabawa saking pinten-pinten imigran lan suku bangsa asli, masakan Amerika Serikat punika salah satunggaling wujud kuliner ingkang sugih ing donya.
New England[besut | besut sumber]
Masakan New England dipunprabawai saking tradisi kuliner para imigran Éropah ing jaman biyèn lan tasih dipertahanaken ngantos sapunika. Resep-resepipun mencerminkan prabawa Inggris, Perancis, Irlandia, Walanda lan Skandinavia.
namung Maine gadahi tradisi ingkang paling berwarna. ing ngriki wonten prabawa Skotlandia, Perancis lan Jerman, ingkang ugi
tuladhane ing ngasinaken daging ingkang katahen supados boten rusak. kasile inggih punika daging babi asin, iwak cod asin, lan kornet sapi. Cara pengawetan sanes inggih punika kaliyan dibekukan ing es atau salju.
Sayur-mayur lan buah-buahan dipunginaaken kangge hiasan pai legi ingkang dipunmadhang ing musim panas. Laladan punika khas kaaliyan pai kadasta pai apel kaliyan kulit legi lan pala, pai bluberi khas Maine, serta pai pitik ing periuk (chicken pot pie) ingkang dipunhidangaken kangge acara kumpul-kumpul.[1]
Bahan-bahan ingkang dipunginaaken antawisipun kasil buruan kadasta venison (daging rusa), kelinci lan terwelu, lajeng wonten kalkun, bebek, ikan salmon, pitik, flounder, kerang, udang galah,
Bahan-bahan utama ingkanhg katah dipunkasilaken inggih punika daging babi, jagung lan makanan laut. Masakan panggang-panggang utawi barbecue ingkang sampun dipuntepang ing sadaya donya asalipun saking wewengkon punika lan wiwit saking cara tiyang Indian manggang daging ing inggil geni ingkang dipuntepangaken déning para pemukim enggal. Barbecue ing saben-saben
ngerembg kaliyan saus, istilahipun dry rub (saus kering) utawi wet rub (saus cairan) ingkang benten-benten.
ing laladan pesisir, dipunkasilaken panganan laut sementara ing bagian tenggara pikoleh daging hasil buruan, ubi jalar, kenthang lan kacang. Masakan khasipun pai kenthang lan sup kacang.
ombenen ingkang sampun misuhhur inggih punika bourbon ingkang dipundadosaken campuran koktail mint julep.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olahan_Amérika_Sarékat&oldid=1097188"	Kategori: Masakan Amerika Serikat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 6 Oktober 2016.
niku Gusti Allah sing ngatur… mboten usah ngoyo lan
kitab JOYOBOYO ( LAYANG JOYOBOYO ):
----------------------------------------------------------------------------
HOSOROPOLO....... Isrofil kah ??
4.Punya nama : HOJOROLO ........ Izroil kah ??
------------------------------------------------------------------------
Gusti pareng dawoh: Gusti kang moho kuwoso pareng ukuman marang djalmo manungso, ugo djalmo setan kang ora mirengake marang dawuhe Gusti. Lan aku dewe, tansah maringi pangelingan marang siro bongoso Djowo. Anangeng siro kabeh malah nglalekake, marang agomo siro, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, lan siro malah tumindak kang olo marang bongoso siro dewe, ugo siro bakal mateni bongoso siro dewe, awet siro uwes ora tahu mangerteni maneh
Daihatsu Midget ya iku kendaraan kang roda telu (siji ing ngarep, loro ing mburi) kang tau diprodhuksi produsèn otomotif Jepang, Daihatsu.[1] Kendaraan iki ukurané cilik saéngga diwénéhi jeneng "midget" (kang tegese kerdil).[1]
Daihatsu Midget iku kendharaan Daihatsu kang sepisanan kang ana ing Indonésia lan luwih dikenal kanthi jeneng Bemo.[1]
Daihatsu jaman mbiyèn misuwur dadi prodhusèn truk cilik kang rodhané telu.[1] Sawisé Toyota nggawé truk kang rodané papat ing taun 1954 (kang misuwur kanthi jeneng Toyoace).[1] Daihatsu banjur ngrembakakaké kendharaan kang rodhané telu ing wektu iku kang antuk disopiri karo wong kang nduwé SIM mobil kompak ing Jepang.[1] Hasilé Daihatsu Midget kang wiwit dipasaraké nalika taun 1957.[1] Konsumèn nyatané seneng iklan Daihatsu Midget ing tivi Jepang kang dibintangi aktor komedi Kon Ōmura lan kanthi iklan iku, Daihatsu Midget banjur payu akéh.[2]
Modhel[besut | besut sumber]
Modhel DK[besut | besut sumber]
Modhél DK wiwit didol nalika tanggal 1 Agustus 1957.[1] Setir bentuké kaya stang sepeda motor. Panggonan kanggo nyetir nduwé penutup saka kanvas.[1] Bagéyan ruangan kanggo nyetir ora nduwé lawang.[1] Dawané Daihatsu Midget ya iku 2.540 mm, ambané 1.200 mm, lan dhuwuré 1.500 mm.[1] Penumpang kang bisa numpak Daihatsu Midget cacahé siji.[1] Saliyané iku
Ing jaman biyen wonten candi teng dusun Buara. Candi niku ajeng diboyong ing tiyang lumpang. Candi niku angsal diboyong nanging pemilik candi niku mboten tanggung jawab menawi wonten masalah utawi perkara. Ngenjangipun tiyang Lumpang ngumumaken dhateng masyarakatipun menawi mbutuhaken bantuan kangge mboyong candi niku. Sadurunge masyarakat mboyongaken candi, saben-saben tiyang diparingi kekuatan ingkang wujudipun 1 sela cemeng.
Banjur masyarakat punika rame-rame ajeng mboyongaken candi. Sesampunipun dipindaken teng desa Lumpang, ing wayah mbengi wonten jaweh ingkang ageng sanget, sesuke tiyang lumpang punika nueni candi, nanging candinipun sampun mboten wonten. Tiyang punika kaget sanget, selajengipun tiyang Lumpang punika nueni ing desa Buara. Jebule candi punika sampun wangsul menyang asalipun. Lajeng masyarakat desa Lumpang saling adu lisan kaliyan masyarakat Buara. Nanging akhiripun masyarakat desa Lumpang punika ngalah lan nyadar menawi candi punika mboten kersa diboyong ing desa Lumpang, amargi candi punika sampun pernah diboyong teng desa Lumpang dados candi punika dinamini “CANDI WATU LUMPANG”. Ing manurut kepercayaan masyarakat Buara teksih kathah sanget sejarahipun. Ing Candi Watu Lumpang, wonten 3 werni nggih menika :
Menurut tiyang rumiyin, candi watu lumpang didamel saking bangsa wali lan awit saniki teksih wonten ingkang jaga saking bangsa halus, ingkang asmanipun :
Candi watu lumpang ngantos saniki teksih sering dikunjungi saking kathah kalangan dusun sanesipun. Terosipun ngantos saniki teksih wonten swara kothekan saben mbengi jum’at kliwon, nanging ingkang mireng ingkang tiyang sanes dusun.
Manurut kepercayaan tiyang sepuh, mbenawi mbangun griya, mboten angsal mbangun ing sebelah wetan candi. Amargi ngaling-ngalingi candi lan sebelah wetan punika termasuk pintu gerbang candi. Candi niku wonten ing dusun
siji blogger kang nggunakake basa Jawa, nanging isih anyaran.
January 2nd, 2009 at 06:51	| #27
Sugeng Warso Enggal lan sugeng hanggadahi blog kang saklangkung sae ing warso 2009
Mas Totok ono2 wae. Pinter teknik, fasih basa krama, benwite banjir…
[Reply]	Nyante Aza Lae
Yustika, 7 Nov jam 04:38Sugeng Riyadi 1426 H Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani
pados suasana sanes pakdhe... soalipun asring nyopir
saking kersane Allah s.w.t. kulo mangihie Site nikie lan matur suwun sangget.Kulo tijang saking Suriname Jawa lan sak nikie kulo wonten negari Welandi.Ghutbah Jawa puniko kulo arep-arep sak estu alhyamdulillah kulo saget menangie.
Boten langkung sepindah malih matur suwun sangget kalain Bpk:Ustard lan sak piturutipun.
Lihat (sebelumnya 50 | selanjutnya 50) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Daftar tokoh Sumatera Barat ‎ (← pranala | sunting)
Abdul Malik Karim Amrullah ‎ (← pranala | sunting)
2 Pétrus 1:11 | Kowé malah bakal kelilan mlebu ing kraton sing langgeng, kratoné Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé Yésus Kristus, sing bakal nampa kowé karo bungah.
2 Pétrus 1:1111Kowé malah bakal kelilan mlebu ing kraton sing langgeng, kratoné Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé Yésus Kristus, sing bakal nampa kowé karo bungah. Last Verse
Maturnuwun dhumateng sedaya kemawon kaliyan kawula nyuwun agunging samudra pangapsami bilih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvina&oldid=878570"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.50, 8 Januari 2014.
curhat… mengajari balita tidur sendiri | blog-nya diviarsa
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)3 April ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/3 April ‎ (← pranala | besut)
April 2013 ‎ (← pranala | besut)
Lars and the Real Girl ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Roger_Ebert"	Menu navigasi
Tari Kidung Sekar Jagad. Sapto (Tulung Agung). Kesenian Daerah Maluku dan Tayuban Nganjuk.
Kamis, 15 Desember, 20.00: Teater, lakon “Monumen-monumen”, Djudjuk
nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing
wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi
empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah.
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah
kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten.
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing
asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika kanamakaken 'sirepan', kyahi empu sareng kaliyan panjak utawi tangga-tepalih malah sok ugi kanca sesamining empu nindakaken tuguran ngantos subuh, sinambi linadosan nyamikan miwah unjukan. Nyamikan ingkang mligi
7. Dhuwung dipun kum ing salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu supados
guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi prabawa
ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram
pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh
kaliyan wujuding dhuwung tuwin pun saged netepaken, awit mranggi ingkang sae adamel warangka saged
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sep 11, 2008 10:10 am nek ra mbukak FKOG ki ngantuuk jew bayouCamatJoin date : 11.07.08Subyek: Re: Sehari ga buka FKOG gimana rasanya?? Thu Sep 11, 2008 10:43 am giadi_pcs wrote:nggo ngis waktu lha ra duwe gawean jew , dadi gaweane mung mbuka FKOG Karo nggo
pm bayou wrote:giadi_pcs wrote:nggo ngis waktu lha ra duwe gawean jew , dadi gaweane mung mbuka FKOG Karo nggo
ngebut2 ra karuan neng nek ra buka ki jan mripate ngganjel jew bayouCamatLokasi : bogorReputation : 1Join date : 11.07.08Subyek: Re: Sehari ga buka FKOG gimana rasanya?? Thu Sep 11, 2008 6:20 pm giadi_pcs wrote:bayou wrote:giadi_pcs wrote:nggo ngis waktu lha ra duwe gawean jew , dadi gaweane mung mbuka FKOG Karo nggo nguyak
jakartaReputation : 1Join date : 13.03.08Subyek: Re: Sehari ga buka FKOG gimana rasanya?? Mon Sep 15, 2008 5:25 pm bayou wrote:giadi_pcs wrote:bayou wrote:giadi_pcs wrote:nggo ngis waktu lha ra duwe gawean jew , dadi gaweane mung mbuka FKOG Karo nggo nguyak ben postingane ndang akeh mesti.. :star: , lha kahanan jew, dadine ngebut2 ra karuan neng nek ra buka ki jan mripate ngganjel jew Padune kang giadi ki... tekene sing gawe topik mbak anggun we... wah mas bayu kih jur ngono, ben wae to giadi kan apikan karo
pm anggun wrote:wah mas bayu kih jur ngono, ben wae to giadi kan apikan karo aku.. Lha aku po ra apikan po mbak karo njenengan..?? Woo..rung kenal kok yo mbak..?? dedik
pm koyo bar mangan ra udud, kurang sempurna jarene... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
pertapa ingkang linuih katurunan sking Pajajaran yaiku
Pangeran Jambu Karang putra Prabu Brawijaya Mahesa Tandreman.
karang lan lepen gintung utawi tempuran. Wonten ing lepen niku,
Pangeran Jambu Karang nglanjutaken tapanipun. Salebeting tapa,
kepanggih tiyang ingkang asma Kiyai Antas Angin. Banjur Pangeran
Jambu Karang lan Kiyai Antas Angin pada adu kasektenan.
dipun bengat dening Kiyai Antas Angin supados mlebet agama Islam lan
nglajengaken mlampahipun, Syeh Jambu Karang medal sabda, ing besuk
tembe bumi iki tak jenengi Pepedan amargi anggenipun adu kasektenan
Syeh Jambu Karang nerusaken mlampahipun dumugi ing Gunung Ardilawet
Pengetahuan), My Blog is full inspiration	Tags: bunga wijaya kusuma, white flower	4 Responses to “Bunga Wijaya Kusuma”
Waduh aku durung nate weruh mbak .. kog malah sampeyan wong sunda ngerti
karo sing Kuoso.lha garis mau mesti wis dijupuk sing paling apik kanggo sampean, mungkin sampean durung ngerti kenopo kok dadi lelakon koyo ngunuh sing sampean temoni..Luwih becik ndang dedongo karo sing kuoso, mugo2 ndang di jlentrehke hikmah2 dibalik itu semua, lan diparingi pengganti sing sae kanggo urip ning ndonya uga neng alam kelanggengan (akhirat)semangkeh..Amein._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Mon Nov 02, 2009 3:15 pm nek ngerti ngerti ra gelem ditemoni, sms ora dibales dst dst...iku tanda tanda nek deweke wis oleh sing (menurut dheweke) luwih apik...dik gyar. artine sampeyan iku wis duwe tandingan lan wis ditaning taning. apese dheweke milih sing anyar.... mula ra ono gunane dioyak oyak...tok wae....dilaleke....terus golek liyane.........biyen dek jaman rung ketemu bocah kuwi..dik gyar urip to? iso mangan iso ngombe to? iso ngguyu to? seneng to uripe?lha nek saiki ora kenal meneh..lha rak mung padha karo dek durung kenal tho? lha ngopo dadi susah?
pak wis ono tandingaku sing luwih apik ketoke scr materi....( perkiraanku entok sing wiss tuo gampang matine, nduwe innova, ning paling nek ora dadi simpenan/slingkuhan yo dadi .....) aku tetep isih dendam je pak, ngopo kok kelakuane dadi pengecut ora
pak wis ono tandingaku sing luwih apik ketoke scr materi....( perkiraanku entok sing wiss tuo gampang matine, nduwe innova, ning paling nek ora dadi simpenan/slingkuhan yo dadi .....) aku tetep isih dendam je pak, ngopo kok kelakuane dadi pengecut ora gelem ngomong langsung karo aku, jane aku yo lilo2 ( wong yo nek dipikir ra ayu biasa wae, tur yo bkn tipeku) wae la ning nek disepeleke koyo ngono kui sopo sing trimo pak....kang Gyar mbok dipun penggaleh kanthi sekeco kmawon, ampun suudhon lan ampun dendam rumiyin. pancen ngandani kwi luwih penak dr pada sik nglakoni dewe, kulo nggeh percoyo. tp nopo mboten wonten dalan liyane sik luwih apik nggo
ora kudu duweki to? wis golek liyane wae kang, sik luwih becik atine syukur2 luwih ayu seko deweke lan luwih sukses seko deweke, itu
am Dik Gyar....mbok nganti kiamat , bocah kuwi ra bakal gelem ditemoni....mergane dheweke rumangsa dosa marang sliramu....dadi nek ketemu..dheweke ora bisa ngomong apaa apa...arep njaluk pangapura karo sliramu...mesthi ya abot...merga nek njaluk ngapura artine kudu siap ninggal sing anyar....nek ora njaluk ngapura lha arep omong apa? ngunek uneke sliramu ya malah nambahi abote dosane dhewe lan nambah ruwet athine...mula keputusan gampang kanggone dheweke yo wis rasah ketemu...ra ah ngomoing...dst....merga nek ketemu meneh ora onom pilihan liya kudu ninggal sing anyar...lha arep ninggal sing anyar jelas ora
wis lah...dilaleke wae......isih akeh janda janda tua....ehh...maksude sih akeh prawan sing luwih apik lan ora matrex....kudun malh dik gyar iku nyukuri kedadean iku...dadi ra sida duwe bojo matrex...wong wedok iku sing paling ora matrex wae wis bakal ngrepoti ing
sing luwih becik kang sak kabeh2e, nadyan ora munggah no pelaminan ning isih dadi paseduluran ojo malah dadi padu lan dendam kesumat....wis to rasah
lha wong klambenan ae masuk angin-an, nis… 😆
Reply	Pengelana	December 29, 2009 at 3:43 pm	wes kesel le meneng ora nulis 🙂
Reply	yoan	December 29, 2009 at 9:44 pm	sakjane pancet nulis, om…
Majelis Taklim SMUDA NganjukOleh: Puguh Utomo
Abrasi Terus Menggerus Pantai Bali | mahayanthi
Dewi Wastu. Punika Sang tiga patut suksemayang pissan, dening punika meraga
MAT LONTONG: SERIAL AREK PENCENG bag 7 – Wong Edan Suroboyo
MAT LONTONG: SERIAL AREK PENCENG bag 7
“Tenang boi, ojo ngisin-ngisini. Mlebu tipi awake dewe iki.”
“Tapi aku durung tau Bang. Wingi-wingi lak aku nggak melu diwawancarai.”
“Bengi iku aku lagi rapat karo koncoku Mintho iki Mbak.”
“Rapat? Kok rapat nang kono? Sering ta rapat nang kono?”
“Ora Mbak, cuma bengi iku. Biasane kene rapat nang stasiun IlangStres Fm. Iyo kan Min?”
“Iyo..iyo bener Mbak. Bengi iku kene kate ngomongno masalah penting dadi nggak pingin ono sing ngerti makane awake dewe milih nang gudang ae.”
“Trus sing sampeyan delok iku koyok opo wujude?”
trus sing sampeyan-sampeyan delok iku sakjane Wewe Gombel opo Sundel
sakjoke sing duwe mati. Anak-anake ora gelem nerusno ngurus penggilingan dadi dijarno mangkrak.”
ora ono sing gelem nerusno trus podo pindah nang kutho,
anakmu iki ora main-main,” kata Mat.
“Ati-ati kon Mat. Lek setane ngamuk goro-goro omahe diobrak-abrik wong kono ngono kon pasti ngko
ngapuroBocah cilik mangan segoSego dipangan karo guloSalam Idul Fitri sedulur jowoPodo-podo njalok ngapuro.
kepiye sego ne dipangan karo gulo? kaya legi tenan,keneng ke dipangan kaya kue?*jawa
assalamualaikum,yahoo..iso ketemu blog jowo...kaget aku..wes suwi orak ngomong jowo...saiki, nek arep ngobrol, koyok panganan cemplang rasak neh...orak opo2..sitik2 aku prektis..kipidap broJowo Muo
Sabtu, Disember 06, 2008 8:07:00 PTG
lah wis jarang bangeti ngomong jowo, ora eneng konco arek ngomong jowo nang KL ki... Kesuwun
ya iku jinis roti beras saka Korea (tteok) kang digawé saka adonan glepung beras kang bentuke kaya bulan sabit lan dikukus.[1][2] Songpyeon ana kang nganggo isi lan ana kang ora nganggo isi.ref name="songpyon"/> Isi songpyeon arupa saus kacang abang, kacang kedelai, chestnut, jujube, lan wijen.[1] Nalika songpyeon dikukus, ditambahi ri cemara ing dhuwure kang duweni teges roti mau ora kathil, saliyane iku ri cemara bakal gawé rasa roti songpyeon luwih enak.[1] Songpyeon disuguhake nalika dina kusus ya iku ing dina riyaya Chuseok utawa pesta panen saben wulan September.[1] Ing dina mau kulawarga ing Korea menehi sesembahan panganan lan ombenan marang arwah nenek moyang ing altar, lan roti songpyeon ya iku salah siji jinis panganan kang disuguhake.[1] Roti iki digawé kanthi bebarengan déning sawijining kulawarga banjur diwenehake marang kanca raket lan tangga.[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (id)Songpyeon, kbs. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Songpyeon&oldid=990712"	Kategori: TteokRotiKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 2 Maret 2016.
maem iki Lid... enak yo? pancen ketok lembut gitu :) nyam nyam.. lha resepe endhi kiy? nek ono wektu pingin nyoba nggawe ah, golek
loro iku ndoprok nang ngisor wit karo nyawang kali.
“Iwak opo sing ngangeni?” takone Roro.
“Iwak pitik goreng!” saure Tomin.
Mari wingi ndelok Roro karo Edi numpak pick up atine rada lara. Pas Roro sms arek loro iku janjian ketemu nang pinggir kali. Tomin sing nglamun kegowo suasana kaget pas moro-moro Roro ngambung pipine. Ngerti lek Tomin bakal ngamuk arek wedok iku langsung mlayu karo ngguyu.
“Arek edan! Awas koen ngko! Wedhus!”
takoni areke, tak singgahno ngge barang bukti.”
Wiji meneng. Nang atine ora mungkin anake wani ning dipikir maneh yo bener omongane bojone. Opo maneh anake iku saiki wis duwe cekelan HP dewe. Iso ae diujuki kancane.
“Awas lek sampeyan mbujuk, Pak, titenono!”
“Gak, gak wani aku. Sabar sik, dienteni areke
arek lanang iku wedi, wedi lek ketemon.
“Wani koen yo saiki? Wis rumongso gedhe koen? Dikei sangu ben dino, dipakani apik-apik malah kaya ngunu polahmu!”
Tomin mandeg, ora wani nyedek. Wiji nang ngarepe saiki ketok kaya buto sing lagi ngamuk. Ndelok anake keweden, Wiji selot muntab.
“Rene! Njaluk diajar koen?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haram,_Norway&oldid=1006847"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.13, 5 Maret 2016.
“Mangan sik lagek mulih yo?”
“Nggak, ngko dienteni Emak.”
Ora ndebat maneh, Tarno langsung nyetater sepeda motore. Ora sido mampir mangan, bengi iku akhire Tarno melu mangan nang omahe Lastri. Emake Lastri wis masak, nyiapno dingge anake sing kerjo nganti bengi.
“Jos, Mak. Suwi aku gak mangan koyok ngene,” omonge Tarno karo ngelap luh nang bathuke.
Tarno sik ae komentar. Sakjoke urip nang Surabaya, wong lanang iku wis ora tau ngrasakno masakan kaya sing dipangan saiki. Masio ono warung khas kampune tapi rasane bedo.
“Buka warung ae, Mak, mesti
maneh. Iso nunggoni anak, gak kesel kerjo sampek bengi-bengi ngene.”
Lastri nyawang emake. Ora omong opo-opo, emake Lastri malah ngalih, mlebu kamar.
“Gak, Lik, gak onok. Lha lapo aku nyimpen potone sampeyan, malah rusak ngko henponku.”
nuwun. Mugi lestantun anggenipun nggulawenthah blog menika. Salam zadoel.
Giman : kang Tugi ko sajake kesusu, selak tindhak
Pak Giman : O..ngonoh toh?,
tembung apa ukara “peyek ya peyek aja diremet-remet ta!, ngenyek ya ngenyek
maknane ukara kang kacetak miring teks ing duwur
musibah bencana lan gagal panen. Tradisi iki dewe
digelar setaun sepisan ning sasi apit lan saiki digelar ning omahe kades. Acara
sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur. Godong jati iki njur diisi dawet
lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan. Sakwise kui kepala desa lan
pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan pecut sing nandani
menawa omah kadesa kudu dijogo ben kehindar seko bahaya lan penyakit. Sakwise
10. Tembung “ kanugrahan” menawa dirimbag dadi ….
pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. 13. Omongan
malah …., isine terusan paribasan iku aksara Jawane ….
32. Kuburan kramat, yen ditulis aksara jawa ….
kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan)
maca Koran, yen ditulis jawa dadi ….
lunga menyang kebonan” Manawa katulis jawa……..
Anggitan : KGPAA Mangkunagara VII1.Jejer ing negari Dwarawati. Sang
putra R Samba, santana R Wresniwira tuwin patih Udawa.Ingkang rinembag : Srinata sanget oneng dhateng para ari Pandhawa. Kasaru dhatengipun R Nakula, lajeng tumameng ngarsa. Sasampunipun lenggah satata , dinangu matur lamun dinuta ingkang raka nata Pandhawa, Prabu Yudhistira ngaturaken sembah pangabekti. Ingkang kaping kalih ngaturi pariksa menawi ing praja Amarta badhe
tinangkil. Srinata arsa tindak lajeng jengkar kondur ngedhaton .2.Madeg ing Gupit Mandragini. Sang Padniwara tetiga, Dewi Jembawati miyos ing pananggap prabasuyasa, kaleres ler-wetan ingadhep dening Dewi Rukmini
kawontenanipun ing pasewakan. Srinata lajeng kondur angedhaton, lajeng lenggah satata. Srinata lajeng tindak dhateng ing pambojanan. Sasampunipun rampung bojana, srinata ngrasuk busana kaprajuritan lejeng tindak anurut kukusing dupa, andedel ngayuh ing gegana.3.Madeg ing Paseban Jawi. R Nakula, R Samba, Wresniwira, Patih Udawa. Rembag siyaga ing dedamel. Rekyana Patih Udawa ngundangi para wadya, sasampinipun samekta lajeng bidhal kapalan, sami nusul tindake Srinata.4.Madeg ing negari Selaprewata. Parbu Dermabirawa miyos siniwi ing wadyabala. Ingkang munggwing ngarsa ingkang rayi ing Kadipaten R Jayabirawa. Ingkang rinembag negari Amarta badhe pinukul prang rumyin, ingkang minangka senapatining ngayuda R Jayabirawa tuwin Bogabirawa. Sasampunipun wineling, ari kalih lajeng sami lumengser saking ngarsa, srinata angadhaton.5.Madeg ing Paseban Jawi. R Jayabirawa, R Bogabirawa tuwin para punggawa ditya. Ingkang rinembag : denira arsa dhumateng Tanah Jawi nedya mukul prang ing Amarta. Lajeng angundangi para wadya ditya, sasampuning samapta lajeng bidhalan.6.Madeg ing wukir Ratawu. Sang Resi Abiyasa miyos ing pacrabakan, katamuwan ingkang wayah R Janaka tuwin repatira tetiga ingkang andherek. Rembag R Janaka ingutus ingkang raka Srinata ing Amarta Prabu Yudhisthira ngaturaken pangabekti tuwin ngaturaken uninga bilih praja Amarta badhe kedhatengan mengsah saking Selaprewata. Sang Resi dhawuh saliring kasujanan. R Janaka lajeng pamit wangsul, linilan. Parepat tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk sami andherek. Lampahipun dumugi ing marga kakapag barisan danawa saking Selaprewata . Pasulayaning rembag dados prang, rota danawa ingkang ageng sami pejah. Sadaya ingkang alit sami lumajeng sapurug-purug. R Janaka lajeng malebet ing wana kendel ing sangandhaping mandera angasokaken sarira. Ing ngriku senapatining yuda R Jayabirawa ingkang munggeng gegana, sumerep para wadyanipun pancakara kathah ingkang tiwas sanalika boten mawi taken, R Janaka binekta ing gegana inguncalaken. Dereng dumugi , tinampen R Bogabirawa. R Janaka cinempala, lajeng binucal dhawah ing
saking kantaka, amusthi Pasopati. Sigra linepasaken angenani mengsah kekalih, sami sirna boten katingalan. Amung sasirnaning mengsah , wonten suwara kapiyarsa. Ing gegana gumaludhug , mendhung peteng lelimengan. Boten dangu ing gegana lajeng padhang. R Janaka boten sakeca ing galih, lajeng lampahipun angiring parepat tiga, Kyai Semar Nalagareng Petruk.7.Madeg ing ara-ara Gendhaga. Ratuning satowana awarni dwipangga nama
Selaprewata Prabu Dermabirawa nglurug dhateng nagari Amarta, punika raja dwipangga nedya mbiyantu, awit ing ara-ara Gendhaga taksih kabawah ing Selaprewata. Sasampuning siyaga, buron wana sadaya lajeng bidhalan.8.Madeg ing nagari Amarta. Prabu Yudhisthira miyos siniwi, mungging pandhapa ageng. Ingkang mungging ngarsa kadang nata R Arya Werkodara, R Arya Nakula, R Arya Sadewa. Ingkang rinembag anggenipun praja Amarta badhe kancikan mengsah, sanget denira angarsa-arsa ingkang rayi R Dananjaya denira dinuta ngaturi pariksa ingkang Eyang Resi Abiyasa ing patapan Wukir Ratawu. Dereng watawis dangu, rawuhipun Srinata ing Dwarawati Prabu Kresna, lajeng lenggah satata. Sasampuning lenggah satata Sri Yudhisthira, R Dananjaya matur sasolahira dinuta, miwiti dumugining wekasan sadaya. Dhawuhipun Sri Kresna lajeng pinurih siyaga ing yuda sarta lajeng ambidhalaken
mungging wuri sawadyanira kanthi putra R Arya Gathutkaca.9.Madeg ing negari Selaprewata. Prabu Dermabirawa nuju miyos ing pandhapi agung, siniwi para wadyabala. Ingkang mungging ngarsa Arya Birawa. Ingkang rinembag : Srinata angarsa-arsa ingkang rayi ing kadipaten R Arya Jayabirawa, tuwin R Arya Bogabirawa denira dinuta ngrumiyini ngepang praja Amarta. Punika sang Nata ing galih sampun karaos sumelang dene wantu-wantu sasmitaning jawata ing alun-alun katingal dhedhet pedhut lelimengan. Sasirnaning pedhut
Prabu sampun anyana tiwasing ari kekalih. Boten dangu dhatengipun wulucumbu ingkang
margi dereng ngantos dumugi ing nagari Amarta para punggawa ditya sami pejah dening satriya Madukara R Janaka. Wadya alit bibar sapurug-purug,
Jayabirawa tuwin ingkang rayi R Bogabirawa sirna kapanduk ing warastra, kawon lajeng musna boten katingal. Srinata titi pamiyarsanira sakalangkung duka yayah sinipi, amung anganta-anta satriya Madukara. Wasana lajeng dahwuh dhumateng patihira pinurih amepak wadyabala sadaya siyaga dedameling prang. Srinata sedhiya nyarirani piyambak rawuh ing Amarta. Sasampuning samapta lajeng bidhal wadyabalanira.10.Madeg ing pasanggrahan wates praja Amarta. Prabu Bathara Kresna , Prabu Puntadewa, R Arya Wrekodara, R Arya Dananjaya, R Arya Nakula, R Arya Sadewa tuwin para putra pepak sumiweng ngarsa. Ingkang
Danajaya majeng prang mapag yudanipun Prabu Dermabirawa,. Langkung rame mijilaken pengabaran. Dangu boten wonten ingkang kasoran, R Arya Wrekodara majeng analabung prang. Prabu Dermabirawa kenging kacepeng binanting nulya binucal tebih, dhawah ing siti ngadeg sesumbar. Lajeng malih warni pindha Arjuna, prang rame sami warni Arjuna. Kang pindha Arjuna kenging kacepeng dening sang Arjuna, binanting lajeng binucal dhawah siti. R Arya Gathutkaca lajeng anyandhak dhateng kang pindha Arjuna, ingidak-idak binucal tebih. Satanginipun, malih warni pindha Gathutkaca,
binucal. Sanalika santun warni pindha Werkodara, lajeng dadya prang kembar ing warna lawan R Arya Werkodara langkung rame, ngantos
Pandhawa R Arya Nakula, R Arya Sadewa sami sowan mangarsa. Dhinawuhan sowan dhateng ingkang uwa Narpati Salya, nata ing Mandaraka ngaturi pariksa kawontenanipun ing payudan tuwin kautus nyuwun usada boten ketang warni toya satetes tuwin ron salembar janji saking ingkang uwa Prabu Salya punika lajeng kenging kangge sarana ing payudan. Raden kekalih lajeng pangkat gegancangan. Sigeg.11.Madeg ing nagari Mandraka. Prabu Salya pinuju gerah benter sanalika lumpuh sadaya, tinengga sang Prameswari Dewi Setyawati tuwin para putra Dewi Erawati, Dewi Surtikanthi, R Arya Rukmarata. Sami muwun dene gerahipun ingkang rama Nata sangsaya ngranuhi. Kasaru dhatengipun R Arya Nakula , R Arya Sadewa lajeng tumameng pura. Sasampuning lenggah raden kekalih wau sami amuwun angres sesambatipun. Dene ingkang uwa gerah sawatawis dangu boten mireng sarta ningali risaking sarira. Ing ngriku Prabu Salya kersa ngandika andangu, pulunan kekalih matur bilih dinuta kang raka Prabu Kresna tuwin Prabu Yudhisthira ngaturaken purwa madya wasananing payudan tuwin nuwun sarana. Ing ngriku sadangunira sareyan Prabu Salya sareng mireng aturira pulunan kekalih, lajeng gumregah wungu. Sarira katingal entheng nedya tindak ing palagan, pinambeng boten kenging. Lajeng pangkat boten karsa anitih amung tindak dharat binayang-bayang para putra kairing Patih Tuhayata para wadyanira sawatawis. Ciptaning driya rehning trahing prajurit katimbang pejah denira roga, aluwung sirna wonten palagan.12.Madeg ing pasanggrahan paprangan. Prabu Kresna, Prabu Puntadewa. Rembag sami emeng ing panggalih, dene denira prang kang rayi R Arya Wrekodara maksih dedreg dereng sami kasoran. Kasaru rawuhira Prabu Salya binayang-bayang. Nata kekalih gurawalan methuk. Sasampunira lenggah satata srinata kekalih matur punapa ingkang dados raosing gerahipun benter, salira cape sadaya. Nanging kedah paripeksa ing payudan, ciptaning wardaya tinimbang seda jalaran sakit aluwung majenga ing rana. Para putra pinurih ambayang, lajeng linaksanan dumugi samadyaning rana. Para putra pinurih sumingkir tebih, Sri Salya lenggah sarwi gumeter ngasta warastra pinenthang. Ing ngriku katingal kang
pindha Arya Wrekodara kenging warastra jajanira dhawah kantaka ing bantala, babar warni Prabu Dermabirawa. R Arya Wrekodara dipunawe kang raka Prabu Kresna, lajeng mundur ing payudan. Linipur, racuta kanepsonira. Prabu Dermabirawa lajeng sesumbar nyelaki mengsah, dupi tumingal Sri Salya langkung gawoking driya dene mengsah sampun jompo sarwi barangkangan. Ing ngriku Sri Salya sesumbar memanas driyaning mengsah. Prabu Dermabirawa nyelak sarwi duka, Sri Salya dinugang. Sukunira Prabu Dermabirawa cinandhak binanting kanteb,
Salya boten kengguh , dangu-dangu Prabu Dermabirawa ngalumpruk tanpa bayu, sirna karosanira lajeng luluh. Sarira murca katingal dados rare alit sarwi celak Prabu Salya.Ing ngriku Prabu Salya boten pangling bilih punika Candhabirawa, lajeng pinurih buntun manjinga dhateng garbanipun Sri Salya binolehan tembung manuhara. Boten dangu rawuhira Sri Kresna, Prabu Puntadewa. Srinata kekalih tumut angreripih dhateng Candhabirawa. Candhabirawa mangsuli purun wangsul dhateng guwagarbanipun Sri Salya, nanging benjing Bratayuda lajeng kapapaga Prabu Puntadewa. Awit punika titising kang rama Bagawan Bagaspati rumiyin. Prabu Puntadewa nyagahi, Candhabirawa lajeng manjing guwagarbanipun Prabu Salya, saksana Prabu Salya waluya kadi ing nguni. Lajeng sami masanggrahan, kasaru dhatengipun buron soroh amuk, pinapag R Arya Wrekodara tuwin R Arya Gathutkaca, prang sampak. Madeg ing pasanggrahan. Prabu Salya, Prabu Kresna, Prabu Puntadewa,
nggo nulis artikel mikrokontroler, nek ana sing pengen sinau gawe kendali/robot pake mikro ben iso melu
curhat… pertumbuhan rambut pada anak | blog-nya diviarsa
Cilacap, Bambang Aris Wibowo/Semarang, Enrico
Nathaniel/Semarang, Herman Satria A/Surakarta, Muzaiyana/Demak, Wiwik
Rama Candidasa (deluxe ocean view)
curhat… suntuk!!! | blog-nya diviarsa
iku mas Aripin Pemalang sing wis tau dolan chairudinSersanJumlah posting : 138Join date : 25.04.10Age : 36Lokasi : pekalongan Re:
karo wong wetan kulon,,ayame ws d abar kabeh pantura durung,,,,,,,,,Aji
kiye abar barenge.....dienteni kok langka undangane....ArifinKaptenJumlah posting : 266Join date : 26.09.09Age : 39Lokasi :
Majalengka, Purwakarta, Subang, Sukabumi, Sumedang, Tasikmalaya,
Pangandaran, Banjarnegara, Semarang, Banyumas, Magelang, Batang,
Pekalongan, Blora, Salatiga, Boyolali, Surakart, Brebes,
Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,
Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo,
Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo,
Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
no nak ono sing takon obat ki, yo sing salah ki Lidahe sing ra urus kuwi. kliwon seminKoordinatorLokasi : jakartaReputation : 6Join date : 19.02.09Subyek: Re: Berbagi Kata - kata Mutiara / Petuah /
sakjeroning uriptekono atimu, iso ora? Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Berbagi Kata - kata Mutiara / Petuah / Wejangan Sun Apr 26, 2009 2:09
wulan desember DKL lamongan duwe gawe “Lamongan Arts”, dolano rek ben iso’ omong-omong barek wong-wong Lamongan.
Ngurip-urip Basa Jawa: SAPA SING BENER ?
omong,sapa wae bisa ngomongsapa wae bisa ngomong apa waelamun akeh sing ngomong, omong bisa dadi beneryen sethithik sing ngomong , omong bener bisa dadi ora bener sanajanta omong bener ora mesthi akeh sing kudu ngomongkanggone sing rumangsa bener , sanajanta omong sing ora bener, kudu dadi bener apa maneh ngomong beneromong liya, dudu omong bener sanajanta omong mau benersing bener ora kudu ngomongyen ora ngomong, ora benerbener ora
Wayah bedhug ndhrandhang, Sutini isih ngiderake dagangane. Jane mono mung kari sethithik. Wayah awan ngentang-ngenthang panase kaya mecah-mecahna gundhul , mula anggone ngiderake dagangane dilereni dhisik saperlu ngaso. Langganan sing kari dhewe iki gampang. Pokoke ana barange banjur lung menehi dhuwite. Ora ndadak neka-neka. Dina – dina iki pikirane Tini – ngono celukane Sutini – rada ruwet. Mikirake utange sing durung sah. Kamangka rumangsane wis bola-bali disaur, nanging meksa durung putus-putus. Isih kelingan cetha wela-wela omongane Kang Kandar nalika Tini arep golek silihan utang. “Tenan lho Tin, yen ora kowe mono ora bakal tak wenehi. Aku ki jane mono nulung kowe. Yen ora kowe, ora bakal daktulungi,”kandhane Kandar.“Sampeyan apa ora mesakake aku ta, Kang. Coba ta gagasen, bapake bocah-bocah saiki durung mulih. Bayarane tak arep-arep kanggo mbayar sekolahe Tinuk mlebu nyang TK iki lho”“Butuhmu pira? Ya nek akeh-akeh aku ora bisa menehi”“ Ora akeh, Kang. Pokoke cukup.”“Lha pira? ““Ya kira-kira siji wae.”“Siji apa? Atus , ewu, yuta, milyar apa siji apa? Yen milyar aku ora duwe. Aja kok padhakke bank wae”“Aja guyon, Kang. Wis sayuta wae.”“Wis kandha bojomu ? Karo, apa ya wis kopikir tenan. Dhuwit samono kuwi abot lho.”“Ya durung. Wong wis patang dina durung mulih. Jarene kirim barang menyang Mediun. Kamangka sesuk kudu mbayar nyang sekolahan.”“Aja lali. Telulasan lho”“Iya, iya.”Wektu iku pisanan Sutini kenal karo Kandar. Suwe-suwe dadi langganan. Kepriye ora dadi langganan wong golek utang mrana-mrene ora oleh. Sambat menyang dulur ya ora ana sing bisa disambati. Kabeh padha butuhe. Sambat sapa maneh ? Arep melu utang Koperasi, koperasi RT wis ora mlaku maneh. Bojone, nyambut gawene dadi sopir, ning sopir pocokan. Asile mung rog-rog asem. Oleh dhuwit yen sopir asline ora mlaku. Yen sing sopir asli mlebu terus ya ora oleh dhuwit. Mosok dadi sopir njagakake kancane lara. Kadhang seminggu oleh kaya seminggu ora, kamangka kebutuhan –kebutuhan saben dinane mundhak terus. Sing mbayar listrik, mbayar banyu,
sarta mangan saben dinane. Durung yen gase wis entek. Malah saiki akeh kabar yen neng ngendi-endi tabung gas akeh sing mbledhos.
ngadhepi riyaya kaya ngene iki . Durung mikirake klambine bocah-bocah. Yen bocah-bocah ora nganggo sandhangan anyar apa ya ora isin karo kanca-kancane ? Yen sing tuwa mono ora nganggo sandhangan anyar ora apa-apa, lha bareng bocah ? Dhek sedhela kae isih bantuan BLT saka negara, bisa kanggo tambah-tambah blanja, bareng saiki bantuan mau wis disuwak, arep noleh menyang endi?Jane mono saka negara wis dianjurake supaya para warga nggabung menyang koperasi dadi anggotane koperasi. Ana RT ne kono ya wis didegake koperasi . Dadi anggota koperasi iku enake, yen ana kebutuhan sawayah-wayah ora bingung, Ora ngrusuhi tangga, ora ngrusuhi dulur. Ya senajana olehe dhuwit utangan kuwi mung sethithik. Paribasan dicokot-cokot alot. Ning koprasine saiki wis ora mlaku jalarane ana penguruse sing ora jujur. Yen ana anggota sing cedhak karo pengurus diwenehi utangan, nanging sing adoh karo pengurus, pitakonane werna. Ana maneh para anggotane gelem utang ,nanging aras-arasen nyaur, nyaure mung sageleme wae. Pendhak wayahe kumpulan ora teka. Suwe-suwe anggotane padha mretheli. Mula sedhela wae koperasi wis ora mlaku maneh. Mula yen ana wong sing butuh dhuwit jujugane ya menyang nggone Kandar. Jenggirat, Tini kaget ana SMS mlebu menyang Hpne. Bareng diwaca “ Tin, aja lali. Saiki wis wayahe nyaur.” Sakala awake Tini krasa lemes, arep ngiderake dagangan sing mung kari sethithik ora kuwat ngglawat. Bali lungguh maneh. Dhelog-dhelog lungguh neng tunggak ngisor wit asem neng pinggir dalan. Utang sing maune mung sayuta malih dadi limang yuta. Kamangka rumangsane dheweke ya nyaur, mung saben tekan janjine kadhang kala ya ora nyaur. Dhuwit babone manak, yen ora disaur anake dadi babon njur duwe putu, putune duwe canggah. Mengkono sateruse. Mula utange ora tambah entek nanging malah tambah akeh. Arep nyaur kepriye wong dhuwit blanjan sing dijagak-jagakake ora teka. Kepeksa golek utangan liya. Kepeksa gawe juglangan anyar kanggo nutupi juglangan lawas. Suwe-suwe utange Tini ora malah lunas nanging malah tambah akeh. Satemene, Tini ya dudu wong keset, dudu wong lumuh. Kanggo mbantu ngentheng-genthengake bojone dheweke nyambi usaha. Yaiku dodol krupuk. Arep kandha sing lanang ora wani, wedi yen disrengeni. Mula sanjana sanggan mau abot, arep disangga dhewe. Nanging arep nyaur, sing dienggo nyaur dhuwite sapa. Wis kadhung kejeglong.Lap, dheweke duwe pikiran ala. Wis , tinimbang urip ngrekasa neng ngalam donya luwih penak nglalu wae. Samubarang prekara sing diadhepi rampung. Ning bajur kelingan anake telu isih cilik-cilik. Sing mbarep isih ana ing TK, sing nomer loro lagi telung taun, lan sing ragil isih suson. Anak-anake mengko melu sapa ? Apa ya klakon melu mbok kuwalon. Yen melu mbok kuwalon mendah rekasane. Apa ya ora disiya-siya?. Melu mbok kuwalon iku ora kepenak. Kamangka mengko mbok
ora bakal anak-anakku dakpasrahake menyang mbok kuwalon. Tini banjur gregah-gregah tangi saka lungguhe. Dagangan sing durung entek banjur diubengake maneh. Ora suwe dagangan wis entek, banjur mulih. Teka ngomah wis dipapag anak-anake, “Emak teka, emak teka. “Tinuk banjur
tukokake,” kandhane Tini ngedhem-edhem atine anake.“Tenan lho mak, aja lali...,” kandhane Tinuk karo mlayu metu dolanan maneh. Yen ndeleng anake sing semono , ya ora mentala ninggalake. Nanging yen kalingan SMS e Kang Kandar sing ora leren-leren anggone nagih, ya kaya-kaya tega
nglambrang teka ngendi-endi. Sawengi ora bisa turu-turu. Kelingan anake sing isih cilik-cilik. Nanging saclerapan uga kelingan marang tagihane Kang Kandar. Malah-malah dheweke arep dipulisekake yen nganti ora bisa nyaur. Apa ora judheg ? Yen ora ngono, njur kelingan bojone sing saiki lagi lunga durung mulih-mulih. Kelingan bojone ana paran golek pangan, pirang-pirang dina neng dhuwur montor kanggo nyukupi kebutuhan ngomah. Sanajana wis direwangi njungkir njempalik , isih meksa durung cukup kanggo kebutuhan omah. Banjur nyat, ana pikiran ala maneh. Wis sesuk penake nubruk montor wae. Nubruk montor ? Ya yen thek-sek, enggal mati, ora apa-apa. Yen ora ? Upamane mung sikile sing keplindhes, harak malah cilaka. Sikile dhingklang, ngopeni bocah telu. Durung golek ragad kanggo menyang rumah sakit. Rak malah ngrekasa ora bisa ngrewangi golek pangan bojone , malah dadi tanggungan. Apa sing lanang trima, duwe bojo dhingklang? Apa kira-kira ora kepingin rabi maneh? Golek bojo sing luwih enom, sing ayu, sing seger, dheweke banjur disingkang-singkang jalaran bojone isin ngrabi dheweke, mula banjur kawetu sambate :
TIRTA AMERTA: WEDANG COKLAT 1
Prabu Gajah Kulon (819 – 891)
9. Prabu Darmaraksa (adibeuteung E.8 )
10. Windusakti Prabu Déwageng (895 – 913)
ada alamat teater untuk umum gak ya di kota malang?
yang tau, tolong dong!!!:-)
dian suprayitno, on April 6, 2009 at 12:33 am said:	dulur, mugi tansah kinaringan rahayu dening Gusti Ingkang Gadhah Bumi lan Dumadi. titip rembug, opo gak apike lek ndik kene dike’i fotone para seniman sedaya…..mek iku tok kok sing ate tak titipno, pareng.
darmanto, on Juli 4, 2009 at 3:19 am said:	dengkeq koq belum muncul?
Juslifar M. Junus, on Juli 8, 2009 at 11:00 am said:	Direktori Seniman baik Teater, Tari, Seni Rupa dan
suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci
betah tarakbrataIngsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep
badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus ing
dohna ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku
sullullah, sir-sir-sir-sir-sir.Lakune mutih 3 dina 3 bengi wiwite dina Rabu Pon. Kasiyate mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra
kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene,
bloloken ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.Ajian Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi,
gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang bangsa pan, palagumantung, palaka pendhem, palakasimpar, bangsaning iber-iberan, kewan belehan lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi,
mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe
Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.Mantra Senggara MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala
katrem ing dlamakanku. Mantra kawaca sapisan karo mandeng mripate wong kang arep mbegal. Lakune pasa 21
sageblog kandele, rasukan ing badanku, sakehing braja dawa tuna, cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.Mantra Padhang AtineAti-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah.. Nukat Gaib“Bismillahir rahmanir rahim. Ingsun wis
badala… lha iki kan terorise sing seko sukoharjo kuwi
Vermouth inggih punika salah satunggaling anggur fortifikasi ingkang sampun dipuntambah kaliyan manéka warna jinis rempah-rempah ingakng raosipun pait, ing antawisipun inggih
pahit, lan sanès- sanèsipun.[1] Sasampunipun medal tahap - tahapan proses kados data dipunsimpen lan dipunsaring, asilipun inggih punika anggur vermouth ingakng wernanipun pethak (bening). Asal usulipun nama vermouth inggih punika saking tembung wermut basa Jerman kanggé nama tanduran semak A. absinthium.
Vermouth inggih ugi dipun ginakakne kanggé campuran koktail utawi dipun unjuk minangka aperitif. Cinzano, Martini & Rossi lan Noilly Prat inggih punika sapérangan merek vermouth ingkang utami.
Vermouth inggh kapérang saking kalih jinis, inggih punika vermouth Italia (vermouth manis utawi vermouth abrit) lan vermouth Perancis (dry vermouth utawi vermouth pethak). Vermouth Italia wernanipun inggih radi abrit déné vermouth Perancis wernanipun inggih punika radi semu kuning. Ing padatanipun, vermouth Italia padatanipun inggih ngewrat kadar alkohol ing antawisipun saking 16% - 18% lan kadar gendhis ipun inggih ing antawisipun 4% - 16%. Déné vermouth Perancis inggih ngewrat kadar alkohol ngantos 18% lan kadar gendhisipun ngantos 4%.[2]
Rempah ingkang paling wigati kanggé damel vermouth inggih punik semak Artemisia absinthium ingkang saged tuwuh minangka tetuwuhan taunan ing Éropah lan Asia. Ron tanduran punika inggih dipun kum rumiyin wonten ing salebetipun anggur, lan Hippokrates wonten ing taun 500 SM dipun paringi panyaruwé minangka obat reutisme lan sakit kuning. Wonten ing jaman Abad Renaisans, vermouth dipun sadé ing apotek minangka obat ing Inggris.[3]
Prodhusèn vermouth ingkang utami inggih punika satunggaling kawasan Piemonte ing Italia. Pendhudhuk ing mrika sampun damel vermouth wiwit pungkasaning abad kaping pitulas. Wonten ing taun 1786, Antonio Benedetto Carpano wiwit masaraken anggur kanthi aroma rempah (vermouth) ingkang dipun prodhuksi ing Torino.[4]
Prodhusèn vermouth ingkang paling ageng ing dunya inggih punika Martini & Rossi ingkang asalipun saking Torino. Martini & Rossi wiwit sepisanan prodhuksi ing taun 1863, déné Cinzano inggih wiwit prodhuksi sepisanan ing taun 1816.
Ing purwakanipun, vermouth dipundamel saking anggur abrit, annging wiwit udakawis taun 1800, ingkang damel anggur wonten ing wilayah Marseille wiwit damel vermouth pethak saking anggur pethak. Lan ing taun 1813, ahli rempah- rempah ingkang asma Joseph Noilly inggih sepisanan wiwit damel dry vermouth utawi vermouth Perancis. Lan ing taun 1855, putranipun Joseph Noilly ingkang asma Claudius Prat inggih
Dijupuk 23 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 28 Februari 2016.
kang,wingi aku wis takon karo pengepul gula,deweke gelem
kedadian sing gulane urung pada dibayari,dadi go muter kulak dadi angel. Terus,rega gula saiki 4200 tekan jogja,dadi rega sing di transaksikena kue wis
rega gula sewektu-wektu berubah ¨melu pasaran¨,kadang sedina be bisa berubah. Nek arep transaksi,ngebel disit meng no kie 085227156545/081327059181,nek garep nemoni langsung ya meng alamat kie,Jladri kidul Rt 02/05 no.1 ¨Pak Slamet/Bu Idah¨,umaeh pas nang tanjakan tengen dalan,nek kan kebumen. Bentuk gula ana loro,batokan karo
luwih maneh. Ora ditampa salame, Tarno narik tangane maneh terus dingge ngusap ponine sing nutupi rai.
Asline ngunu Painem ora tego ndelok raine Tarno. Lastri karo Tarno wis koncoan kaet cilik. Biasa dolanan bareng. Painem wis nganggep Tarno koyo anake dhewe.
“Turu ta iku, Mak?”
kantor, Tarno ora iso mandeg mikirno Lastri karo anake.
“Nglamun ae, kesurupan koen ngko.”
Ora ngerti sangkan parane, moro-moro Eko wis nang mburine Tarno.
“Cuk, ngaget-ngageti ae.”
Eko ngguyu jegagakan. Wong lanang konco kerjone Tarno iku seneng ndelok Tarno misuh-misuh, mangkel.
dikongkon, Eko ngeret kursi sing ora adoh soko dheweke ngadeg. Kursi digeret dicedekno Tarno trus dilungguhi.
“Iyo kan? Gak iso mbujuk koen
karo obrakan. Emake biasa turu nang ngarep tipi. Kadang yo kruntelan wong telu nang kamar.
“Lha trus karepmu yok opo?”
“Embuh, aku yo bingung. Gak tego nontok keadaane saiki.”
“Gak tego opo sik seneng?”
Eko terus ae mburu lek takok. Sing ditakoni ora iso
maneh. Wong lanang sing rupane ketok luwih tuwik soko Tarno iku mesam-mesem dhewe.
Ora oleh sauran, Eko nerusno lek ngomong.
“Ati-ati, gak usah kesusu. Aku ancen nakal, seneng wedokan. Tapi lek kon ninggal anak bojo yo gak wani. Ngunu iku mung tak ngge seneng-seneng.
“Gak kabeh SPG koyok pikiranmu. Opo maneh iku yo mergo butuh. Areke ayu, sing paling gampang, cepet kerjo yo dadi SPG.”
Ngurip-urip Basa Jawa: PEPALI KE AGENG SELA (1)
angucap ngarah-arah,yen alungguh nora pegat ngati-ati,nora gelem gumampang.3. Sapa-sapa wong kang agawe becik,nora wurung mbejang manggih arja, tekeng saturun-turune,yen sira dadi agung,amarentah marang wong cilik,aja sedaya-daya,mundhak ora tulus,nggonmu dadi pangauban,aja nacah mrentahe ingkang patitis,nganggoa
lelananging jagad,pambengkasing jagad kabeh,amung budi rahayu,setya tuhu marang hyang widhi, warastra pira-pira,kang anggung ginunggung,kasor dening tyas raharja,harjaning rat punika pakuning bumi,kabeh
iku nora dadi gedhe,wajib sinirik iku,pan wus
dhomas,wong bodho puniku,ingkang jero isi emas,ingkang nduwe bale kencana puniki,bola bali kinenca.10. Keh tepane mring sagunging ngaurip,pan uninga ati tengu gengnya,ingkang sasingkal gedhene,endhog bisa keluruk,miwah geni binakar warih,iku talining barat,kawruhana iku,manjing atos nora renggang,bisa mrojol ing kerep dipun kawruhi,kang cendhak kethokana.11. Aja watak sira sugih wani,aja watak sok ngajak
ing wong urip dipun titeni,aketareng basa,katandha ing semu,semu becik semu ala,sayektine ana tingkah solah muni,katon amawa cahya.13. Aja sira amadhakken jalmi,amarentah kaya sato kewan,kebo sapi miwah iwen,aja sira prih weruh,kaya uwong pan ora ngerti,aja kaya si soma,kebone pinukul,sababe sinau maca,yen bisaa nora beda padha urip,mulane awewuda.14. Ayam ginusah yen munggah panti,atanapi lamung mangan beras,kebo ingadhangan bae,iku wong olah semu,lamun sira tetanggan kaki,yen
during sisip,yen uwus katiwasan,aja sira tutuh,kelangan tambah duraka,yen wus tiwas sira umpah-umpah kaki,tur iku mundhak apa.16. Bumi geni banyu miwah angin,pan srengenge lintang lan rembulan,iku kabeh aneng kene,segara jurang gunung,padhang peteng padha sumandhing,adoh kalawan perak,wus aneng sireku, mulane ana wong ngucap,sapa bisa wong iku njaringi angin,jaba jalmu utama.17. Tama temen tumanem ing ati,atinira tan nganggo was-uwas,waspada marang ciptane,tan liya ananipun,muhung cipta harjaning ragi,miwah harjaning wuntat,ciptane nrus kalbu,nuhoni ingkang wawenang,wenangira kawula pasthi,sumangga ring kadarman.Ana candhake …
TETENGER LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
ketika presentasi di negeri seberang… | blog-nya diviarsa
Ngurip-urip Basa Jawa: DODOL MBAKO NYAMBI DODOL WEDHUS
kewan. Nanging kedadean ana ing pasar Tegalombo, Pacitan, Jawa Timur ora kaya mengkono. Mbok bakul mbako (tembako) saliyane dodolan mbako uga nyambi dodol wedhus. Kacetha ing gambar nalika dina iku mbeneri dina pasaran kecamatan Tegalombo yaiku tiba dina Kliwon. Gambar kajepret nalika dina Akad Kliwon
ndherek langkung pak....taksih enggal, matur nuwun
lestatun ugi ngrembakanipun kabudayan Jawa, kanthi pangajab mugya kabudayan Jawa mliginipun bab kasusastran Jawa saged misuwur kados jaman
lamun sira miyarsa ujar tan patut,
(kw) 1. linuwih, 2 becik
sesebutane bupati mancanagara sarta pepatih dalem ing surakarta lan
1 karosan, kekuwatan; 2 prajurit kang melu perang; 3 arane wuku.
ngabei, arane sesebutaning priyayi, kepala pulisi.
wengis, sereng banget, katon sumengit
lelurahing bekel; 2 sesebutane sawenenhing abdi dalem; 3 panggedhening tanah
1 warna kaya ulesing kebo; 2 ububang kang digawe saka lulang wedhus; 3
1 pngarang, pujangga; 2 karangan, tembang; 3 tembung-tembung kang kaprah ana
kapunjanggan ora kaprah dianggo padinan; 4 tmbung jawa kuna.
1 jer; 2 rak ; 3 ananging
panyebut marang Gusti Allah; 2 sebutane dharah luhur (putrane ratu)
1 gendera; 2 sebutane dharah luhur; 3 arane pangkat (lurahe prajurit)
1 priyagung kang nindakake peprenthaning negara; 2 arane pangkat sangisore
prakosa, kuwat, bakuh, panggah, kuwasa
mratelakake pakon (piweling) kang kalawan banget
pengarep, abdi dalem kraton kang monjo; 2 wong kang nyambut gawe ing
wong kang nyipati tumindaking lelakon kang dadi perkara, sekti =
pangareping prajurit; 2 sesebutaning bupati; 3 bupati
1 wadhah panganan ing jero weten; 2 blumbangan lsp tandhon banyu
TIRTA AMERTA: TIRTA AMERTA 2
TIRTA AMERTA: TIRTA AMERTA 1
curhat… ketika ekstraksi cerumen (earwax) telinga | blog-nya diviarsa
sedulur papat ini yang setia menjaga kita? Sunan Kalijaga memiliki kidung bagus:Ana kidung akadang prematiAmong tuwuh ing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang kawah punikuKang rumeksa ing awak mamiAnekakaken sedyaPan kuwasanipun adhi ari-ari ikaKang mayungi ing laku kuwasanekiAne
kuwasanipunNguyu uyu sambawa mamiNuruti ing panedhaKuwasanirekuJangkep kadang ingsun papatKalimane pancer wus dadi
Ngurip-urip Basa Jawa: SAPI LANANG LAN SINGABARONG
Ana sapi lanang papat , antara lawas padha ayem mangan nunggal sapangonan, sarta padha rukun nulak upayaning satrune kang luwih rosa, yaiku singabarong kang ngenggoni alas cedhak
isih padha ngumpul, dadi tansah klinteran, ngarep-arep pisahe, awit ora kelar nyembadani sapi papat.
Ananging pangarahe tanpa wekas , mitra papat kang rukun mau tansah angisab-isab marang pangigit - igiting singabarong.
Sarehning kerep kacuwan, meh nedya murungake karepe, ananging ora antara lawas, pangarahe salin salaga, awit sapi papat kang maune tansah rukun, andadekake ing kaslametane , wasana padha crah, amarga dening sulaya remeh, kang ora antara lawas nukulake ewa lan gething, dadi ora gelem kekumpulan maneh, mblayang dhewe-dhewe adoh parane.
Singabarong tumuli weruh yen prakarane wis salin salaga, rumangsa bungah karo ndilati brengose, sapi papat mau genti-genti dimangsa.
Eliding dongeng mangkene : dongeng iki kena dadi wewulang, nuduhake pakolehe wong rukun, sarta gempaling kaslametan kang marga dening ecrah.
satru = 1. arane panganan sing digawe saka glepung kacang ijo 2. Mungsuh
satru munggeng cangklakan = mungsuh sing cedhak (isih sanak sadulur)
satru ati (satru manah) = memungsuhan batin (butarepan, rebutan wong wadon lsp)
satru batin (satru batos) = satru sing ora ketara.
satru manengah = sabarang prakara sing nganggo memungsuhan.
kelar = 1. kuwawa, kuwat, bisa nindakake 2. rampung sembada = 1. sarwa kecukupan 2. cocog, patut, pantes 3. rada sugih,
ngisab – isab = ngisin – isinake, mirang-mirangake.
ngigit – igit = muring banget sarta ngincim – incim.
kacuwan = ora keturutan karepe, ora lega.
pakoleh = 1. oleh-olehane 2. ana gunane 3. mapan banget 4. oleh.
crah = 1. rengka, pecah 2. Pasulayan
wekas = 1. wasana, pungkasan 2. weling, welingan.
Yen kepingin maca dongeng kewan utawa fabel ing ngisor iki kliken ana kene kanthi irah-irahan :
1. WONG DESA LAN MANUK ALAP-ALAP2. KANCIL LAN BULUS.3. ULA BADHUDHAK LAN LANDHAK.4. MENJANGAN KANG NGILO ING BANYU..
wurung edan sido ngomyang ora mari yen ora laku kang marekake. Rasaku lan rasamu dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku.
INGGRIS YO NYUWUN NGAPUNTEN, NGGOWO KAMUS SIK (wong aku ya ra mudeng ) SIK ISO BAHASA INGGRIS NYUWUN
Jan urung tekan ki ilmuku ...Iso luwih seko 100
kanthi wening, rak roso2 koq ono
iwak ingkang kagungan racun lan ndherek genus Pterois, Parapterois, Brachypterois, Ebosia utawi Dendrochirus saking keluarga Scorpaenidae. Ulam lepu punika kelebet spesies predator. Nalika buru ulam lepu punika mojokaken musuh ngginakaken sirip ageng lan kanthi refleks lajeng mangsa buruanipun.
Lepu punika kawentar amargi erinipun ingkang dawa lan kagungan warni abang, coklat, orange, kuning, ireng lan putih. kelompok ulam punika dipundamel klasifikasi minangka subfamili ( Pteroinae ) utawi siku ing sangandhaping Scorpaeninae ( Pteroini )[1] .
Spesiès[besut | besut sumber]
Lepu Ayam (Pterois Volitans, P. Russeli)
punika mlebet kategori ulam ingkang mbebayani mliginipun ulam ingkang kagungan eri beracun. Ingkang wonten ing kategori punika ulam lepu utawi ulam scorpion lan kelompok ulam beronang. Salah satunggaling jinis ulam lepu ingkang paling damel wedi manungsa punika ulam lepu watu. Sedaya ulam kanthi jinis punika pinter nyamaraken awakipun kaliyan watu.Jinis lepu ingkang kagungan daya tarik punika lepu ayam utawi lepu kupu-kupu ingkang dados dolanan kanggé para penyelam kanthi cara boten nyekel eri-erinipun [2].
Habitat ulam lepu punika wonten ing watu karang ing wewengkon Indo - Pasifik. Wonten ugi spesiès ingkang kapanggihaken wonten ing Pasisir Timur Atlantik saking Long island dumugi Florida. Salah satunggaling jinis ulam lepu ingkang mbebayani punika lepu watu. Kathah-kathahipun ualm lepi jinis lepu watu punika pinter nyamaraken awakipun wonten ing perairan ingkang dangkal utawi rataan terumbu ingkang dangkal, ugi saged mapan ing antawisipun watu-watu [1].
Ulam lepu punika kalebet kewan Noktunal ingkang ateges aktif nalika wanci dalu, lajeng menawi wanci siang kathah ingkang ndelik wonten ing papan tartamtu kados wonten ing karang. Nalika pados buruan panganan nalika dalu, padatanipun ulam lepu renang kanthi rindhik kanggé nekani mangsanipun. Lajeng ujug-ujug ngrentangaken sirip dada kanggé nyegah mangsa mlayu. Panganan ulam punika ulam-ulam ingkang alit, plankton ingkang tumèmpèl wonten ing erumbu karang, urang, lan kepiting utawi yuyu[1].
Ulam ingkang kagungan corak awak lan warni ingkang saé lan éndah punika ngandhut racun ingkang mapan wonten ing sirip dada lan ing punggung ingkang ukuranipun ageng. Namung bagéyan sirip punggung ingkang wonten balungipun punika ingkang mbebayani dhateng manungsa amargi sirip punika saged nembus balung. Akibat saking racun ulam lepu punika raos gerah wonten ingkang papan kenging racun, sesak napas lan
php?title=Lepu&oldid=999674"	Kategori: IwakPredatorKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 4 Maret 2016.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Nemu rujak enak di Denpasar | mahayanthi
diaaaaancuk…. ngguyu dewe aku nganti bojoku takon opo’o
Rum 141Para sedulur, saiki ènèng prekara liyané sing kudu tak omong, yakuwi, bab pangan lan dina. Sing penting déwé ya iki: nèk ènèng sedulur sing ijik enom pengandelé, ditampa sing apik, senajan sedulur kuwi ijik netepi sak wernané sirikané agama bab pangan lan dina. Prekara-prekara kuwi aja sampèk digawé jalaran kanggo èngkèl-èngkèlan bab apa sing bener lan apa sing klèru. 2Awit ènèng sedulur sing pretyaya nèk éntuk mangan panganan apa waé, nanging liyané pretyaya nèk ora éntuk mangan iwak daging, mulané ya namung mangan janganan. 3Sedulur sing pretyaya nèk éntuk mangan panganan apa waé ora kenèng nyepèlèkké liyané sing ora mangan iwak. Semono uga, sedulur sing namung mangan janganan, ora mangan iwak, ora kenèng nyalahké liyané sing mangan daging, awit Gusti Allah déwé wis nglilani sedulur kuwi mangan apa waé lan Dèkné ya wis nampa sedulur kuwi. 4Lah nèk Gustiné sedulur kuwi nglilani, apa kowé kuwi Gustiné sedulur kuwi kok wani nyalahké dèkné. Ketampa-oraé kuwi Gustiné sedulur kuwi sing ngarani. Nanging sedulur kuwi bakal ketampa, awit Gusti déwé sing bakal ngréwangi. 5Uga ènèng sedulur sing nganggep dina sijiné luwih apik tenimbang dina liyané. Nanging sedulur liyané pretyaya nèk dina kabèh tunggalé waé. Ya bèn, bab iki kabèh sedulur dililani nuruti pengandelé déwé-déwé. 6Awit para sedulur, sedulur sing ngarani sakwijiné dina luwih gedé tenimbang liyané kuwi ya jalaran sedulur kuwi kepéngin ngajèni marang Gusti Yésus. Lah sedulur sing pretyaya nèk éntuk mangan panganan apa waé semono uga nèk mangan ya kanggo ngluhurké Gusti Yésus. Wujuté sedulur kuwi nèk mangan ya ndonga lan maturkesuwun marang Gusti Allah. Lah sedulur sing ora mangan iwak, sing namung mangan janganan, uga nèk mangan ya kanggo ngluhurké Gusti, awit dèkné ya ndonga lan maturkesuwun marang Gusti Allah. 7Para sedulur, awaké déwé ora kenèng nyalahké sakpada-pada ing prekara-prekara iki. Awit, senajana urip, awaké déwé ya ora nuruti karepé déwé, senajana mati ya ora karepé déwé. 8Nèk urip, awaké déwé ya urip kanggo Gusti, nèk mati, awaké déwé ya mati kanggo Gusti. Pati-uripé awaké déwé wis nang tangané Gusti. 9Awit Kristus ya wis mati nglabuhi awaké déwé lan Dèkné tangi sangka pati, supaya bisa ngwasani kabèh manungsa, sing wis mati lan sing ijik urip. 10Para sedulur, kowé sing ora mangan iwak, aja nyalahké sing mangan iwak lan kowé sing mangan sembarang, aja nyepèlèkké sing ora mangan iwak. Kenèng apa aku kok ngomong ngono? Awit awaké déwé kabèh mbésuk bakal kudu mara nang ngarepé Gusti Allah lan Dèkné sing bakal ngarani klèru-beneré awaké déwé. 11Wujuté nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Tembungé Gusti Allah ngéné: Kaya enggonku wujut urip, mengkono uga Aku ngomong nèk kabèh wong bakal sujut ngabekti Aku lan kabèh wong bakal ngakoni nèk Aku iki Gusti Allah.” 12Dadiné para sedulur, awaké déwé iki siji-sijiné bakal asok penjawab déwé-déwé marang Gusti Allah. 13Mulané hayuk awaké déwé wis
nyalahké sakpada-pada menèh. Luwung hayuk pada nggawé putusan sing mantep ora arep nindakké prekara apa waé sing marakké liyané bisa semplak pengandelé apa tiba menèh ing dosa. 14Bener, jalaran aku wis dadi siji karo Gustiku Yésus, aku ngerti nèk ora ènèng barang apa waé kotor sangka karepé déwé, ora para sedulur. Barang kuwi kotor kanggo wong sing nganggep nèk barang kuwi kotor. 15Dadiné para sedulur, nèk jalaran sangka sing mbok pangan ènèng sedulur ketyentok atiné, tibaké kowé ya ora mlaku nganggo katrésnan. Aja sampèk, jalaran sangka barang sing mbok pangan, ènèng sedulur semplak pengandelé. Ngertia nèk Kristus mati uga nglabuhi sedulur kuwi. 16Mulané para sedulur, sing ati-ati, aja sampèk prekara sing mbok anggep betyik sampèk dianggep ala karo sedulur liya. 17Awit, ora nèk awaké déwé ora mangan iki apa ora ngombé kaé kuwi tandané nèk uripé awaké déwé dikwasani karo Gusti Allah, ora! Nanging nèk sangka pitulungané Roh Sutyi awaké déwé bisa ngétokké barang sing bener lan bisa ngétokké katentreman lan kabungahan, kuwi tandané nèk uripé awaké déwé dikwasani karo Gusti Allah. 18Wong sing ngladèni Kristus nganggo ati sing kaya ngono kuwi pantyèn ndadèkké bungahé Gusti Allah lan uga diajèni karo manungsa. 19Mulané para sedulur, awaké déwé kudu nglumui tenan nindakké prekara-prekara sing bisa ndadèkké rukun lan sing bisa ngantepké pengandelé awaké déwé kabèh. 20Aja sampèk awaké déwé mbubrah penggawéané Gusti Allah jalaran sangka prekara panganan. Ya bener, panganan apa waé kenèng dipangan, nanging ora apik nèk apa sing dipangan awaké déwé kuwi sampèk ndadèkké sandungané sedulur liyané. 21Apiké awaké déwé ora mangan daging apa ora ngombé anggur apa ora nindakké apa waé sing bisa marakké sedulur liyané semplak pengandelé. 22Pengandelmu bab apa sing kenèng lan apa sing ora kenèng dipangan kuwi kudu mbok simpen ing atimu déwé, namung kowé déwé lan Gusti Allah sing kudu ngerti. Pantyèn beja tenan wong sing bisa ngarani ing atiné déwé apa sing bener, tanpa rumangsa salah ing tembé-mburiné. 23Nanging nèk ènèng sedulur nékat mangan panganan tanpa ngerti panganan mau apik dipangan apa ora, sedulur kuwi dosa, ora namung ing atiné déwé, nanging uga nang ngarepé Gusti Allah. Awit pantyèn dosa nèk kowé
Cincin reruntuhan di sekeliling Fomalhaut menampakkan lokasi
fum al-ḥawt ing punika "Tutuk paus". Mènika kéwan deret utaminipun kaliyan kelas spektrum A berjarak sawètais Cithakan:Convert/lyCithakan:Convert/track/abbr/off saking Bumi. asma sanès saking kéwan punika ya iku : Asma sanès kanggè kéwan punika ya iku :
Sanesipun rasi Piscis Austrinus, bintang punika ugi dados anggota saking pinten-pinten rasi, asterisma utawi kelompok punika :
cincin. inggih punika planet luar surya kawiwitan ingkang wonten dipuntingali secara visual, ing ndawa gelombang katingal, ngginaaken Teleskop Luar Angkasa Hubble.[9][10] Planet kasebut dipunasmani Fomalhaut b, dipunperkirakaken nggadahi massa menawi sami kaliyan massa Neptunus ngantos boten langkung saking tiga kali massa Yupiter.
dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa ArabArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 7 Januari 2017.
Wong Edan Suroboyo – Lek aku edan trus opo'o?
Jaman Semono	April 17, 2017 | wongedansurabaya	Karya Herjaka HS 2009
Wiji sing lagi nyawang bojone langsung mrengut. Wong wedok iku mari nyuguhno kopi dingge bojone sing kaet ae mulih kerjo.
“Kan? Mari mesem trus konangan mrengut. Mesti iki…”
“Gak yo. Sampeyan iku senenge nuduh.”
“Trus lapo awakmu kok mesam-mesem?”
garek separo isine iku. Wong lanang iku lagi mbatin, siap-siap lek ngko bojone njaluk ditukokno kutang utowo daster, senengane. Dienteni nganti bengi, Wiji ora omong opo-opo. Sing nggarai Diman curiga, wong wedok iku sik ae mesam-mesem dhewe. Lek konangan nyawangi karo mesem, langsung mlengos trus ngalih utowo epok-epok nyekel gawean.
“Njaluk kutang gak, daster yo gak. Ojo-ojo njaluk sing luwih gedi iki ngko,” omonge Diman lirih.
Mari adus wong lanang iku dolenan karo anake. Ora suwi, anake lanang ngantuk trus merem. Bojone sik aneh tingkahe.
“Wis, ngomong saiki ae. Gak usah nunggu ngko.”
“Lho, awakmu bukane kate ngomong?”
“Ge er. Lha sopo sing
opo-opo. Nganti akhire Diman keturon, Wiji yo sik meneng ae. Ora koyo sing dipikirno Diman lek kate njaluk opo-opo. Isuk wayahe tangi, koyo biasane Wiji tangi dhisik dewe. Lek biasane langsung tangi, Wiji nyawangi bojone sing sik ngenakno turu. Wong wedok iku mesem. Sarunge bojone sing mlorot dibenakno. Anake sing turu miring, dibenakno.
“Wis cukup. Aku gak iso dikenekno. Jujur-jujuran ae saiki, emoh aku lek koyok ngene.”
Mari adus, sarapan, Diman sing ngroso tingkahe bojone sing sik koyo wingi akhire protes maneh.
“Opo sih, Pak? Kaet wingi kok ngunu ae.”
“Awake dewe rabi wis pirang suwi? Aku apal modelmu. Kene, lungguh kene. Gak usah alasan umbah-umbah, iku ngko ae.”
Wiji sing mau kate nang pawon akhire lungguh. Piring sing dicekel, karo gelas, diselehno nduwur mejo.
“Njaluk opo, ngomong ae. Wis ngerti tho olehku duit ben dino piro. Kiro-kiro nen dewe sing nyandak
dewe. Golek spare part nang Pasar Gembong.”
“Maksude opo, Pak?” Wiji sing maune mesam-mesem malih bingung karo bojone.
“Awakmu njaluk sepeda motor kan?”
Matane Wiji langsung menteleng. Wong wedok iku kaget. Numpak motor ae ora wani kok njaluk sepeda motor, pikiran soko ngendi, pikire.
“Lah, sopo sing njaluk sepeda motor? Numpak ae gak iso kok.”
“Lha trus njaluk opo? Mbok gek ndang ngomong, ojo malah nggarai aku kepikiran.”
“Kok malih aku disalahno? Lha aku gak njaluk opo-opo kok. Sampeyan iku sing gawe ukoro dewe.”
Krungu omongane bojone, Diman langsung meneng. Wong lanang iku mikir, mosok iyo dheweke salah. Diman yakin lek bojone mesti kate njaluk sesuatu. Lek ndelok polahe rong dino iki, Diman yakin sing dipingini bojone mesti luwih gedi, luwih larang.
“Trus lapo kok awakmu aneh?”
“Yo polahmu iku. Mesam-mesem gak jelas.”
“Lha opo sampeyan pingin lek tak prenguti ae?”
“Yo gak. Tapi yo biasa ae. Biasane yo gak tau ngunu.”
Wiji ambekan dowo. Wong wedok iku mulai maklum. Pancen bener, ora biasane lek dheweke mesam-mesem nang bojone. Ning pikire yo ora aneh, wong Diman bojone dewe. Seje Wiji, seje Diman. Mergo salah mbedek opo sing nang pikirane bojone, wong lanang iku malih meneng. Rupane sing biasa cengengesan ketok rodo sedih. Wiji ndelok rupane bojone malih ora tego.
“Sampeyan ki lapo mikir aneh-aneh. Lha aku ki bojomu, lek umpomo mesemi sampeyan lak yo pantes ae, wajar.”
“Gak wajar lek awakmu.”
Wiji ambekan dowo maneh, ning saiki karo mesem.
“Aku gak njaluk opo-opo, Pak. Opo sing aku gak nduwe saiki…”
“Lha iki. Akeh lah sing awakmu gurung nduwe, gak usah omong koyok ngunu…”
“Sik ta lah, dirungokno. Sabar.”
Diman meneng. Wong lanang iku kroso ora penak karo bojone.
“Sing gak nduwe akeh, sing nduwe yo gak kurang, Pak.”
“Trus lapo mesam-mesem ngunu?”
“Sampeyan eling iki bulan opo?”
“Yo ngene ki, Pak, opo’o aku gak ngomong nang sampeyan. Wong yo
jaman sampeyan mulai nyedeki aku, Pak. Kelingan polahmu biyen, aku kudu ngguyu. Makane mben ndelok sampeyan aku ngempet, akhire mung metu mesem iku.”
Krungu omongane bojone, Diman isin. Wong lanang iku akhire mung ngukuri gundule.
“Tanggal iki, aku lapo?”
“Mbuh, aku yo lali lek tanggale.”
“Dadi iki gak njaluk opo-opo tho?”
“Yo lek sampeyan kate nukokno aku gak nolak.”
“Lha yok opo, mosok ditukokno bojone gak ditampani.”
“Sak ngisore, Pak, cek serasi.”
“Ngene ki yo podo ae jenenge. Ngunu kok jare
yo ngene ae kok. Penting cukup.”
Awan iki Wiji ketekan kancane kerjo nang pabrik biyen, Meri. Sing jenenge Meri wonge ayu. Rambute dicat koyo bule, pirang. Kulite resik, kuning. Bibire sing bengesan abang kandel diluk-diluk nyedot rokoke.
“Gak pingin kerjo maneh ta? Koen sik enom, koyok aku ngene ae. Gak akeh, ning cukup dingge tuku kutang karo wedak dhewe. Lek pingin turah yo pinter-pinter goleke hihihi…”
Meri ngguyu-ngguyu dhewe. Sakjoke metu soko pabrik, Meri sing duwe modal awak apik karo rupa sing ayu milih dadi SPG. Awale dadi SPG sabun nang pabrike, trus metu dadi SPG rokok. Duwite luwih akeh
“Pingin golek kerjoan sing iso digarap ko omah ae.”
“Kerjo opo? Ribet. Butuh modal akeh.”
Wiji ambekan dowo. Meri salah siji kancane sing sik kerep dolan nang omahe. Meri wes nduwe anak siji, wedok, umur limang taun. Wong wedok umur pitulikur luwih sangang sasi iku wes randa pindo. Bojo pertamane kanca sekolah sing tanggane sisan. Rabi oleh setahun, akhire buyar, ora cocok. Setahun dadi randa, Meri rabi maneh. Nduwe anak Noni. Noni umur rong taun, bojone kecantol wedok liyo. Ketemon trus buyar sisan. Nganti saiki Meri milih urip dhewe. Anake dititipno emake nang kampung. Nang Surabaya dheweke ngekos.
pitakone Meri. Meri mbenakno lungguhe karo nyumet rokok maneh. Wiji sing lungguh nang ngarepe sik mesem.
“Malah ngguyu. Temenan iki aku takon.”
“Nakal yo tau lah, wong tau cilik.”
“Guduk nakal koyok ngunu. Ah, mosok gak ngerti maksudku sih?”
Wiji selot ombo lek mesem. Dheweke paham maksude kancane iku, ning kudu ngguyu ae oleh pitakonan koyo ngunu.
“Yo biyen tau njajal ngrokok…”
“Jaman sekolah. Biasa karo arek-arek, njajal hihihi…”.
Karo crito Wiji ngguyu, kelingan jaman semono karo kanca-kancane sekolah.
“Pas nang pabrik yo tau. Iku karo Rianah, totoan nontok bal. Sing kalah kon ngrokok.”
“Rianah? Rianah sing lambene koyok bebek kae?”
“Hahahaha…” Meri ngguyu banter.
Wiji melu ngguyu. Jaman kerjo nang pabrik biyen akeh crito seneng, lucu karo kanca-kancane. Crito sedih yo akeh. Jenenge buruh, upah ora sepiroo, adoh soko wong tuwo, urip rekoso wes biasa.
“Omben? Kae Rianah kan tukang omben. Biasa lek istirahat ae ndelik-ndelik ngombe lho. Aku tau dijak soale. Arek gendeng.”
“Gak sih, gak pingin.”
Meri manthuk-manthuk. Dheweke kenal Wiji ora setahun rong tahun. Omongane ancen kadang
“Lek ngunu iku? Hehehe…”
“Halah. Sing seneng koen kan biyen akeh. Heran aku, kok iso koen ki akeh sing seneng. Padahal lek rupo aku lak gak kalah karo koen.”
“Akeh opo, gak. Yo koen iku sing akeh sing seneng. Wong sak pabrik mosok onok sing gak kenal karo koen. Wong mesti ditakokno arek-arek anyar.”
“Gak, iku ngunu mung iseng. Mergo aku lek bengesan kandel, rok minian. Bedo. Lek koen iku wong-wong seneng temenan, gak mergo pingin iseng.”
Meri neleh rokoke sing garek sak uthil. Wong wedok iku nyandak gelas kopi, disruput isine trus dibalekno nduwur mejo.
“Opo’o koen milih Diman?”
“Lho, aku pingin ngerti temenan. Iyo koen wes
durung mulih, dolan karo mbahe. Dadi awan iki dheweke bebas ngobrol karo Meri.
“Lha yo ancen mergo cinta.”
“Iyo cinta, tapi opo sing nggarai koen cinta?”
Wiji mikir. Wong wedok iku dudu ora gelem njawab, ning ancen ora nemu jawaban.
“Yo Diman gak elek, apik lah rupane. Sregep? Okelah, tapi kae sopo sing seneng koen kae? Kae yo gak kalah sregep.”
Wiji ngguyu. Ndelok Meri bingung nggoleki jawaban dingge pitakonane dhewe nggarai wong wedok iku kudu ngguyu.
“Diman kae nakal nggak sih?”
“Lha koen ki aneh-aneh ae. Yo aku seneng, mbuh opo aku dhewe yo gak ngerti.”
mikir yo gak nyandak uteke.”
Meri sik mrengut, durung seneng karo jawabane Wiji.
“Tapi aku ngerti opo’o Diman seneng karo koen?”
Saiki ganti Wiji sing meneng. Wong wedok iku nyawang kancane. Meri mesam-mesem, nggarai Wiji selot penasaran.
“Lho yo koen iku sing opo? Ngerti opo?”
“Rahasia. Aku ngerti soale aku sering nongkrong karo arek-arek lanang pabrik biyen hehehe…”
“Hahaha ganti penasaran kan koen. Gak, iki bayanganku dhewe kok dan ketoke bener hehehe.”
“Opo sih?” Wiji sing penasaran sik mangkel.
“Soale koen “nakal”. Iyo kan?”
Mari ngomong Meri ngguyu-ngguyu dhewe. Wiji sing males debat karo kancane iku akhire yo melu ngguyu. Kancane iku ono-ono ae.
Slanker	March 29, 2017 | wongedansurabaya	“Pak, Slank kate maen, Pak.”
Wiji sing kaet mulih soko pasar mlayu-mlayu marani bojone sing lagek ngopi.
“Ayo nontok, Pak!”
“Ambekan sik, ngos-ngosan ngunu.”
Wiji ngatur ambekane. Raine wong wedok iku abang ireng, seneng. Kringet
Diman nyedot rokoke. Wong lanang iku biasa ae. Ora koyo bojone sing ketok sumringah, seneng.
Wiji sing wes iso ngatur ambekane lungguh, nyanding bojone. Wong wedok iku ngelap kringet nang raine.
“Ya, Pak? Wes suwi gak nontok.”
Diman nyawang bojone. Sing jenenge Wiji jaman biyen
yo konser kosidahan. Ning lek karo Slank, Wiji ora seneng maneh ning ngefans. Jaman durung
“Ambung no,” omonge Diman.
“Sik kecut,” omonge Wiji karo ngalih.
Malem minggu sing dienteni akhire teko. Tomin sing mau ngrengik, kroso lek kate ditinggal bapak emake ora gelem turu, umek ae. Mergo jam wes mepet akhire Tomin ditilapno. Diman karo Wiji montoran budal nang Tambaksari. Nang stadion wes rame arek-arek sing kate ndelok konsere Slank. Arek-arek cilik, enom, klambine meh kabeh seragam rupane, ireng. Bendoro-bendoro
“Jakete gak usah dicopot,” omonge Diman nang bojone.
“Lapo? Sumuk yo,” protese Wiji.
“Ngko ae lek wes ndok njero.”
Jenenge Diman rodo bedo karo lanang liyo. Lek biasane wong lanang seneng lek bojone opo pasangane ketok ayu, Diman sewalike. Nggawe kaos karo clono jeans, Wiji sing ancen durung tuwek ketok ngenomi. Wong lek jarang macak, sekaline macak ancen luwih sering ketok ayu. Ngunu ugo karo Wiji. Masio ta ora macak atek make up, ning macak kaosan karo jeans ngunu wong wedok iku ketok koyok sik arek.
“Gak usah nggowo obeng,” omonge Diman maneh mari ngunci sepeda montore.
“Lha dingge opo yoan?”
“Iku ngko lek podo tabrakan lek njoget yok opo?”
“Kan onok sampeyan,” saure Wiji.
sing nonton wes ora ono sing lungguh, podo ngadeg kabeh karo melu nyanyi. Wiji sing wes gatel melu ngadeg, masio bojone ora gelem. Diman pancet lungguh nang suket.
Jenenge ndelok konser, opo maneh koyo konsere band ngene iki lek rame-rame sithik yo wes biasa. Apik-apik nyanyi karo njoget mesti ono ae arek sing ngisruh. Ndelok ono sing rame, Diman langsung ngadeg, nyekeli bojone karo digowo minggir.
“Lha timbang kesampluk. Pilih ndi?”
Masio rodo gelo, Wiji akhire manut. Sing penting iso ndelok idolane, minggir yo gpp. Diman lungguh maneh, Wiji sik ngadeg. Ora mung Wiji Diman sing minggir. Ono pasangan sing umure luwih tuwek soko Wiji Diman sing lungguh ora adoh soko wong loro iku.
Wiji sik ae nyanyi nirukno idolane. Diman sing lungguh mung mesem karo gedheg-gedheg. Wong kok ora ono kesele, batine Diman. Diman dudu ora seneng, karo konser, karo polahe bojone. Wong lanang iku yo seneng ngrungokno lagu-lagu ngunu iku. Seneng ndelok bojone seneng. Ning wong lanang iku isin. Sakjoke wes keluarga, rasane ora tepak ae ngunu iku, wes ora wayahe.
Ndelok konser, suworo musik banter, langsung ancen bedo karo ndelok nang tipi utowo soko radio. Opo maneh wong sakmunu akehe sak stadion podo nyanyi karo njoget. Diman sing mau mung meneng karo ndeloki bojone akhire yo ora kuat. Wong lanang iku melu ngadeg trus nyanyi. Wiji sing ndelok bojone
Wong lanang wedok iku akhire ora bedo karo sing nonton liyane. Nyanyi, njoget, ngguya-ngguyu. Wiji sing mau jaketan, wes dicopot jakete, kesumuken. Diman ora protes, wong lanang iku asyik nyanyi. “Nganti yahmene ki ko ndi? Anakmu gak gelem meneng kaet mau.”
Mari mulih, Wiji Diman langsung njujug omahe emake, njupuk anake. Tomin sing mau ditilapno tibake ora gelem meneng. Arek lanang sing biasane anteng karo mbahe iku nggoleki bapak emake. Diman mung cengengesan, Wiji nyandak anake, digendong. Ora suwi arek lanang sing wes ngantuk iku
Sing jenenge Wiji masio ta jare suwarane elek, cempreng koyok gembreng diseret, ning senengane nyanyi. Koyok
karo nyanyi, masio yo wes mari lek nyapu.
“Sing uwes yo uwes,” omonge Diman karo nyendok sego.
Wiji sing ora rumongso bojone omong karo dheweke terus ae nyanyi karo ngelapi mejo kursi.
Kaet dong lek bojone omong karo dheweke, Wiji noleh nang bojone.
“Sajake kok kelara-lara. Lek gurung ikhlas yo dibaleni kono, sopo ngerti cocok.”
Wiji ora dong karo omongane bojone. Wong wedok iku mbalik
ojo disonggo dewe,” Diman komentar maneh.
Wong lanang sing mulai mangan iku nyauri lirik lagu sing dinyanyekno bojone.
“Opo sih, Pak?”
Wiji sing wes mari lek resik-resik marani bojone, melu lungguh.
Wiji nyawang bojone. Diman ngenakno lek mangan. Wiji mesem.
“Pak, aku ngko nang JMP ya.”
“Dolen. Pingin golek jajan.”
“Koyok ndok kene gak onok ae.”
“Gak onok ancene, bedo rasane.”
Diman nyruput kopine. Wong lanang iku trus ngetokno rokok soko bungkuse. Ora suwi soko rokok sing dibong iku kemedul.
“Cek karo Mak ae. Ngko lek melu malah njaluki jajan.”
Diman nyedot rokoke. Wong lanang iku ora nyawang bojone. Bedo karo bojone, Wiji nyawangi Diman, ngenteni diiyani.
“Jajan opo sih? Biasa yo gawe dhewe.”
“Pingin tuku, males gawe dhewe.”
“Gak kurang adoh ta golek jajan nang kono?”
Wiji meneng. Wong wedok iku ndeloki bojone. Ono sing ora tepak, aneh.
“Ya wes gak sido,” omonge Wiji karo ngadeg, kate ngalih.
Diman ora nyauri. Lek wes ngene Wiji selot yakin ono opo-opo karo bojone. Wong wedok iku wes apal, lek ancene ora ono opo-opo biasane lek dheweke epok-epok nesu ngunu mesti digandoli, paling ora trus diiyani.
Awan lek biasane Diman mulih, mangan awan, dino iki ora. Wiji sing ngenteni sampek jam siji bolak-balik nyawang jam. Akhire wong wedok iku budal nang nggone bojone kerjo karo ngawakno rantang. Nang nggon kerjoane, Diman lagi kerjo. Ndelok bojone teko, wong lanang iku meneng ae. Biasa lek repot ancen ngunu, ora mulih. Bojone sing moro nggowokno sego. Ning awan iki Wiji ndelok bojone ora repot-repot banget. Wiji milih langsung mulih mari ngekekno rantang nang bojone.
“Untumu lara ta, Pak?”
“Kok ketok aboh ngunu.”
Diman ora nyauri. Bengi mari mangan Diman siap-siap ngletak nang kamar. Wiji sing kaet nglebokno klambi nang lemari metu maneh. Mari bojone metu soko kamar, Diman nyawang
lagek ono masalah ning ora gelem ngomong. Biasane ngunu, batine Wiji. Krungu bojone nyanyi, Diman sing ancen lagi ora enak atine iku selot mangkel. Raine
“Wes bengi, nyanyi ae mbrebeki tonggo,” Diman akhire nyuworo maneh.
“Sik jam pitu. Kae Nono underground-an yo krungu ko kene,” saure Wiji.
“Lagune opo lirike? Sing uwes yo uwes,” omonge Wiji ngece bojone.
Diman ngelih bantal soko raine. Bojone lungguh nang pinggir kasur karo nglempiti klambi.
“Yo koen iku, lapo kok aku?”
“Lah, kok aku? Wong sampeyan ngunu
“Aku gak seneng,” omonge Diman alon.
“Yo seneng, ngomong. Luwe, mangan. Ngunu kan enak, atek mikir sing gak-gak.”
Ndelok bojone mecucu karo ngomel, Diman sing mau mangkel langsung mesem. Isin yo seneng atine. Jenenge Diman ki lek lagi cemburu yo koyok ngunu. Masio ora nduwe bukti utowo ndelok sing ora-ora nang bojone, isuk-isuk krungu Wiji nyanyi lagu galau wong lanang iku
Lagu ngunu iku garai sedih, golek lagu ki sing semangat.”
“Yoh, mene tak nyanyi Indonesia Raya utowo Gundul-Gundul Pacul ae,” omonge Wiji karo ngadeg, ngalih.
Diman mesam-mesem ndelok bojone ganti nesu. Ning atine wes enak. Dheweke rumongso salah, ngarani bojone eling mantane mergo lagu sing dinyanyekno sedinoan iku.
Sregep	March 24, 2017 | wongedansurabaya	Lukisan
Masio tahu ngrasakno dadi anake wong nduwe, Wiji ora manja. Bapake sing bangkrut trus pindah nang ndeso, mulai urip maneh soko nol. Lek mung urip soro, gawean akeh, Wiji wes biasa. Kebiasaan koyok ngunu digowo Wiji sampek omah-omah karo Diman. Ben isuk, anak bojone durung tangi, Wiji mesti wes tangi dhisik. Masak, umbah-umbah, nyapu, kabeh dilakoni sak durunge bojone karo anake tangi.
Bojo anake tangi, panganan wes mateng. Kumbahan garek njemur. Omah, plataran
Wiji mlerok thok digudani bojone. Bojone durung tuwek tapi ancen lalian. Sakjane yo ora lali sih, wong wes jelas panggone anduk. Ancen wes biasa njagakno bojone ae.
“Kunci ndok duwur tipi. Ojo lali tas e,” bengoke Wiji soko pawon.
dilebokno nang tas ransele. Ora kabeh, sing krenilan ae.
“Emoh, langsung ae gak usah atek botol hehehe.”
Ora mung isi perkakas gawean, Wiji mesti nggawani bojone botol isi banyu putih. Bojone iku seneng ngopi, ngrokok. Wiji mesti ngomel lek bojone ora ngombe banyu putih sing akeh.
“Ojo lali janjine mau bengi,” Wiji sing mau nang pawon metu karo nggowo kunci motor, Diman sing wes siap nang nduwur motor lali ora njupuk kuncine.
“Sik yahmene, ngko ae lah.”
“Opo? Janjine sampeyan mau bengi iku lho.”
“Lha iyo, ngko ae,” omonge Diman cengengesan.
“Gak usah macak lali,” saure Wiji mangkel.
“Iyo…iyo, ngko tukuo dewe. Miliho sak sirmu.”
Mari bojone budal, Wiji mbalik nang anake sing isuk iki lagi kluget-kluget. Jenenge arek cilik, ora mesti. Kadang bapake budal dheweke wes ganteng, kadang
“Ambune kecut,” omonge Wiji karo sik ngambungi anake.
“Yo adus sik, ngko ngomong Pak e.”
Wiji nyandak anake. Arek lanang iku digendong, digowo nang njeding. Awan wayahe Diman mulih, mangan, kabeh urusan omah wes beres. Wiji sing ora kerjo biasane ono ae sing dilakoni. Ndondomi klambine bojone utowo anake, noto tandurane sing lumayan akeh, lek ora yo ngramut awake dewe.
Diman sing lagek mangan nyawang raine bojone.
“Iyo, masker opo kok rupane ngunu.”
“Cek opo ngunu iku?”
Wiji mecucu. Bojone ancen paling seneng lek nggarai dheweke mangkel.
“Iku nang lambe opo? Minyak? Kok gilap ngunu?”
“Minyak? Iki madu, karo gulo.”
“Lha opo gak dirubung semut iku
Wiji mlerok. Wong wedok iku wes mangan. Awan ngene nang mejo makan mung ngancani bojone. Diman dhewe ora tahu njaluk dikancani mangan bareng, dheweke ngerti lek bojone iku ora kuat ngempet luwe. Masio awan mesti mulih, ning jam e kadang ora mesti, sak senggange gawean.
“Pak, iki wes tak cepakno kabeh.”
Bengi mari mangan, Diman sing lagek nonton tipi diampiri bojone.
“Sik, diluk ngkas.”
“Saiki ae. Ngko sampeyan nontok tipi trus keturon mesti.”
Lek kabeh garapan dicekel, ora ndene karo setrikoan. Wiji paling ora seneng karo sing jenenge nyetriko klambi. Lek milih kain utowo klambi, wong wedok iku mesti milih sing ora gampang lungset cek ora usah nyetriko. Bedo karo Wiji, Diman ora seneng lek klambine ora rapi.
Diman ngadeg. Wong lanang iku marani setrikoan sing wes ditoto bojone.
“Iki sempak barang atek disetriko?”
“Jare cek gak akeh.”
“Lha sempakku gak disteriko tapi sempakmu njaluk disetriko, yok opo karepe iki?”
Ora nyauri bojone, Wiji malah mapan nggletak nang ngarep tipi, ora adoh soko bojone sing lagi setriko.
“Yo ngko ae. Malah gosong
lanang iku nyawang bojone sing wes merem nang ngarep tipi.
Bonsai	March 16, 2017 | wongedansurabaya	Lukisan Spidol
ajakane kancane utowo mulih. Akhire arek lanang iku manthuk.
Tibake sing jenenge Tomin dijak kancane nyangkruk nang kosane kanca bedo kelas. Arek lanang, mulai gede kumpul senenge njajal. Ora mung kumpul ngobrol, arek-arek iku akhire nonton pilem bareng. Dudu sembarang pilem. Pilem sing nggarai ndredeg sing nonton, opo maneh arek sing wes podo sunat ngunu iku.
“Yahmene kaet mulih ki lapo ae?”
Tekan omah wes magrib, Tomin langsung ditakoni emake.
“Yo pelajaran,” saure Tomin.
“Ambu opo iki? Rokok. Koen ngrokok saiki?”
“Gak. Iku mau sopir angkote. Aku lungguh ngarep.”
Ora pisan pindo Tomin dijak Edi, kancane, mampir nang kosane Wondo. Ora mung Tomin karo Edi, seringe iso arek limo enem.
arek lanang iku langsung manthuk. Nduwe kanca, Edi langsung mesem, seneng. Lek wingi-wingi mung arek-arek lanang rokokan karo ndelok pilem, awan iki tibake ono arek wedok sing melu. Arek wedok telu, kancane Wondo. Arek kejuruan,
“Ngerti lah, wong Windy yo wes ngomong. Ngejak gelut arek iku.”
Awan iki bahasane ganti rencana kate nglabrak Tomi, kakak kelase dhewe. Arek limo sing lagek kumpul iku gawe rencana kate mbales lara atine Wondo.
“Wondo Windy, wes jodoh. Onok sing wani ngganggu kudu diajar, dikei pelajaran.”
mung ngancani, akhire malah Tomin sing dikon ngadepi Tomi. Pawakane Tomin ancen lumayan dibanding kancane, gede duwur. Nang lapangan kosong, Tomi sing kate mulih dicegat trus dijak minggir. Arek lanang sing rupane manis iku diubengi arek limo,
iku duel. Tomi sing dikeroyok wong limo akhire babak belur, diantemi.
“Sangar koen, Min. Suwun.”
Tomin sing asline atine ora penak iku mung mesem. Pisan iki arek lanang iku ngrasakno gelut. Kanca-kancane nabuki pundake, bangga.
“Tenang, Min, ngko tak kenalno
akhire Tomin dadian karo Tia. Masio pacarane backstreet alias ndelik-ndelik, ning sayange Tomin nang Tia wes koyok manten anyar. Ora iso dipisah. Mulih sekolah mesti bareng. Kadang mampir kosane Wondo, kadang dolan dhewe nang mall.
Arek loro sing umure kaet ngalih soko pitulas iku sepakat kate bunuh diri bareng. Ngomong nang wong tuwo ora wani, minggat soko omah yo ora ngerti nang ndi. Isin, bingung, arek loro iku milih mlumpat bareng soko jembatan Kali Mas.
Wiji mbengok karo nangis. Raine wong wedok iku teles, bek kringet.
“Mak, sadar, Mak.”
“Pak, anakmu, Pak.”
“Sttt…ojo banter banter. Iku areke turu, ngko kaget.”
Diman nyekeli bojone. Wiji sing durung patio sadar sik ngos-ngosan ambekane.
“Ngombe sik,” omonge Diman karo ngelungno gelas isi banyu.
Mari ngombe Wiji nyawang sebelahe. Anake, Tomin, sik ngenakno turu. Lambene arek lanang iku nyebek karo obah-obah koyok wong mamah.
“Anakmu, Pak, wes wani rokokan, gelut trus ngetengi arek wedok…”
“Woo, sik cilik ngunu kok. Lek bapake embuh hehehe.”
“Gak gak,” omonge Diman maneh, karo cengengesan.
opo yo kene ora ngerti. Jenenge arek bakale yo gede, nduwe masalah. Koyok awake dhewe mbiyen.”
“Tapi aku wedi, Pak.”
“Ngunu yo iso. Mene tak gowone nang Cak Kosim kae.”
“Dibonsai, cek cilik terus.”
Ora seneng, Wiji malah selot maju lambene.
“Tomin cek gede, kan ngunu. Diopeni cek iso gede. Lek pingin sing cilik yo kene gawe maneh hehehe…”
“Mbuh,” saure Wiji karo ngletak maneh.
“Wooo…yo wes aku gawe dhewe.”
“Gak. Yok opo carane gawe dhewe, yo kudu onok kancane hehehe.”
“Aneh-aneh tak gibeng sampeyan,” omonge Wiji.
Wiji budal merem maneh. Diman sing turu sandinge sik cengengesan dhewe. Ora suwi wong loro iku
mburi omah. Arek lanang iku dolanan dhewe. Emake umbah-umbah ora adoh soko lek dolanan.
Nyauri “gak” dudu ngomong lek ora dolanan lemah, ning maksude ora gelem dilarang. Tomin sing durung sekolah iku lagi epok-epok dadi tukang pasir. Maculi pasir pinggir kali trus ditumpakno truk-trukane.
Ngejak anake adus ben dino yo koyok ngunu, biasa. Kudu ngrayu, kadang yo kudu dipekso. Opo maneh lek kadung asik dolanan.
“Tumbas banyu, Lik,” omonge Wiji nang anake.
Tomin sing asik karo truke langsung nyawang emake.
“Banyune entek iki. Tumbas opo onok?”
Tomin ngadeg, nggowo truke. Arek lanang iku marani emake.
“Banyu opo?” takone.
“Iki dingge gawe kopi. Nyuwun ditumpakno truk.”
Ngerti dijak dolanan emake, Tomin langsung melu lungguh sandinge emake.
“Banyu iti?” takone Tomin karo njuding banyu nang bak.
“Ho oh. Tumbas sak galon nggih,” omonge Wiji maneh.
Tomin manthuk-manthuk. Arek lanang iku njupuk ciduk.
“Klambine dicopot kene, cek gak teles,” omonge Wiji karo nguculi klambine anake.
lagi adus. Dudu sembarang jarik, nanging jarik soko emake. Kadang lek ora ono jarik, dheweke nggawe sarung, sarunge bapake. Wes kadung kebiasaan. Jaman biyen tahu urip nang ndeso, ngrasakno adus gantian karo tanggane. Jedinge ora ono tutupe nduwur, wong wedok nang kampunge biasa podo nggawe jarik cek ora diincengi wong lanang sing iseng.
“Ndi, Lik, banyune? Selak mulih bojoku,” takone Wiji nang anake.
“Cik, cik lung bek.”
“Woo ojo suwi-suwi, ngko bojoku nesu lek mulih gurung onok kopi,” Wiji sik epok-epok.
Karo ngomong, wong wedok iku nyedeki anake. Dingklik cilik sing dingge lungguh umbah-umbah dipindah nyedeki anake. Wong wedok iku njipuk ciduk, diisi banyu trus digrujukno awake anake. Tomin sing kaget, ora gelem adus, mlumpat-mlumpat.
“Woh udan. Kok iso yo moro-moro udan, wong panas ngene.”
Tomin nyawang emake sediluk, trus balik ngisi bak truk e atek banyu.
“Deres udane,” Wiji ngrujuki anake maneh.
Wong wedok iku trus nyandak sabun, nyabuni anake.
“Iku tangane, onok lemahe.”
Lek mau ora gelem, suwi-suwi Tomin meneng ae didusi emake. Arek lanang iku sik umek karo truk e.
dhewe. Mari loro-lorone resik, Wiji nggendong anake mbalik nang njero omah.
Lek biasane mari mangan Tomin langsung ngantuk, bengi iki arek lanang iku ngrengik.
“Apane sing gatel?” takone bapake.
“Iti. Kukulno, Pak.”
“Iti,” omonge Tomin, nunjuk silite.
“Mesti kreminen iki,” omonge Wiji lirih.
Diman nyawang bojone. Arek cilik sak umurane anake biasa ancek kreminen.
“Pak, jupukno lengo nang pawon.”
“Wes ta lah, jupukno. Sisan kapas.”
“Minyak opo iki? Iki nang nang wayan iku ta?”
“Minyak klopo, Pak. Iki lho dingge ndelok kremine. Ojo jlantah koyok ngene.”
Ndelok bojone plonga-plongo, Wiji ngadeg. Budal nang pawon njupuk opo sing
“Kaanku koyoke yo gatel, Mak, kukurno” omonge Diman.
“Malese. Njupuk lengo gas kono,” saure Wiji.
“Dibong cek gak gatel.”
“Wooo, awakmu ngko nggoleki.”
Diman sing kapanane kae nggregesi awake saiki wes mari. Wong lanang iku wes kerjo maneh. Lek bojone mbalik kerjo, Wiji sing milih ora dodolan nang pasar maneh mbalik nang kegiatane, ngurusi omah.
“Budal sik, Mak,” pamite Diman nang bojone.
Wiji manthuk. Ora biasane bojone iku pamit lek budal kerjo. Biasa yo langsung budal, masio Wiji mesti ngerti. Ora mung pamit, Diman ketok seneng rupane. Wong lanang iku mesam-
“Ketoke wes waras tapi kok…” omonge Wiji alon karo gedheg-gedheg dhewe.
Awan wayahe mangan, Diman mulih koyok biasane. Sing ora koyok biasane, awan iki Diman sik ae mesam-mesem. Karo mangan wong lanang iku nyanyi-nyanyi. Wiji sing ndeloki bojone
Perkoro ben malem jumat tahlilan Wiji wes ngerti. Sing ora dingerteni kok bojone atek nakokno sarung barang. Biasane yo sing digawe sak onone, ora ngurus resik opo ora. Ono e Wiji sing bengok-bengok lek bojone nyandak sarung sing reged.
“Ndog e sik onok?”
“Balik kerjo sik ya,” pamite Diman karo monyongno lambene.
Wiji mung iso gedheg-gedheg. Aneh. Bojone ketok aneh dino iki. Karo korah-korah wong wedok iku mikir.
“Ojo-ojo nduwe pacar maneh?” batine Wiji.
Ora. Iso ae. Mosok wani? Kok tego? Salahku opo?
Mikirno tingkage bojone Wiji malah ngelu dhewe. Bojone wes mari dheweke seneng. Tapi lek trus genit ngunu iku opo sebabe. Wiji nyawang awake dhewe. Ora ono sing berubah. Wong wedok iku moro-moro mangkel dhewe. Dheweke wes ngalahi ora dodolan nang pasar dingge bojone, lek sampek Diman malah nduwe pacar maneh mbuh kate diapakno.
Wiji ndekekno piring sing lagek dikorahi. Ora mungkin pikire. Duwit endi maneh sing iso dingge mbandani lek misale wani nduwe pacar.
Wiji langsung istighfar. Wong wedok iku kepikiran elek. Mikir opo bojone wes wayahe, wayahe mbalik nang sing kuoso. Wong sing kate ora ono kae biasane tingkahe malih aneh. Malih apik. Malih manis.
Rasane kudu nangis ning diempet. Kabeh mung nang pikirane. Wiji ndang marekno korahane trus raup. Ora mung raup, Wiji akhire adus kramas. Nguwak pikiran elek karo cek seger. Mari ngramut bojone sing lara wingi, mari masalahe warung wingi, Wiji
Sore Diman sing biasane males-malesan adus lek ora dibengoki bojone iku yo langsung adus. Sarung ijo sing mau ditakokno nang bojone yo wes digawe. Ora lali kupluke.
“Iki lek atek jas ngunu koyok jaman ijaban biyen yo, Mak?”
Wiji nyawang bojone. Nduwurane koko putih, kopyahan ireng, sarung ijo kotak-kotak. Raine bojone ketok resik, seger. Ambu sabun mari adus yo wangi. Wiji akhire mung manthuk.
Ora kuat ngrasakno pikirane dhewe Wiji akhire nubruk bojone karo nangis.
“Lah, lapo iki? Ngko ae ah, kate tahlilan iki.”
“Sampeyan opo’o? Ojo ninggal aku sik, Pak, anakmu sik cilik…” Wiji nangis karo ngrangkul bojone.
“Heh, omong opo awakmu iki, Mak? Sopo sing kate ninggal awakmu?”
Wiji sik sesengukan. Diman nyekel pundake bojone
“Sik, awakmu mikir aku kate gak onok ngunu ta?”
“Gusti! Aku ki lagi seneng, Mak. Awakku wes enak, seger maneh. Duh, aku yo gurung pingin mati. Ojo, kene lho gurung nambah anak.”
Wiji ngelapi luh e. Diman sing mau seneng, ngerti pikirane bojone malih melu mengkirik. Ning ora suwi, wong lanang iku langsung mesem maneh.
“Aku ki kate ngajak awakmu rapat he…he…he…”
“Rapat opo?” takone Wiji bingung.
“He…he…rapat rutin tho, koyok biasane. Eh gak koyok biasane sih, luwih sip ngko.”
Wiji sik ora dong omongane bojone. Ning nyawang bojone sing ngguya-ngguyu, Wiji malih tenang.
“Atu melu lapat, Pak!”
“Woo, rapate wong gede, arek cilik gak oleh melu.”
Krungu omongane bojone, Wiji rodok dong.
“Iyo, melu. Ayo maem sik,” omonge Wiji nang anake.
“Loh, ojo. Ngrusuhi iku ngko. Gak butuh saksi kene, wong loro ae.”
Tomin mbengok maneh krungu omongane bapake nang emake.
Wiji nyawang bojone. Diman sing mau ora dong akhire kukur-kukur
“Tapi iki diturokno sik he…he,” omonge Diman maneh karo ngelus-elus gundule anake.
biasane isuk-isuk wes tangi, isuk iki Diman sik mlungker nang njero sarung. Wiji, sing nyadar ora ketok bojone kaet tangi nggoleki. Mburi omah, ngarep omah, diinguki.
“Wooo tak goleki tibake sik mblungker. Pak, wes awan iki. Gak kerjo ta?”
Ora nyauri, Diman meneng ae masio yo krungu.
“Opo?” saure Diman soko njero sarung.
“Wes awan. Gak kerjo ta?”
Ora biasane bojone polah koyok ngunu, Wiji sing mau mung mbengoki soko lawang kamar trus mlebu. Sarunge bojone digeret.
“Adem,” omonge Diman karo ngeret maneh sarunge, nutupi gundule.
“Lara ta sampeyan? Panas ngene kok adem.”
Wiji nggeret sarunge bojone maneh, tangane ndemok bathuke bojone. Anget.
“Sampeyan panas, Pak. Nang dokter ta?”
“Iyo lek masuk angin, lek lara liyane yok opo. Tak celukno mantri ya?”
Diman sik ae ora gelem. Wong lanang iku gemeteran. Awake panas ning krosone adem. Ora mekso bojone, Wiji langsung budal nang pawon. Wong wedok iku ngodok banyu. Ora sampek setengah jam wong wedok iku mbalik nang kamar maneh karo nggowo banyu nang baskom. Mbalik nang pawon, wong wedok iku njupuk wedang jahe.
“Pak, iki dilapi dhisik. Salin klambine.”
“Lah, lek reged ngunu awakmu ngko selot gak enak. Kene,” omonge Wiji karo nggeret sarunge bojone.
Pisan iki Diman meneng ae. Dijarno bojone njupuk sarunge.
“Kene tak lapi sik. Ngko gek turuo maneh. Teles kabeh iki klambimu.”
Mari ngelapi bojone atek banyu anget, Wiji ngewangi bojone ganti kaos.
“Gak usah, ngene ae.”
“Iki diombe sik, Pak. Cek enak awake.”
Mari nyruput wedang gaweane bojone, Diman ngletak maneh.
Ora nyauri bojone, Wiji malah ambekan dowo. Wong wedok iku ngerti bojone kepikiran sakjoke dheweke nduwe warung. Wiji dhewe males. Ora mergo Mbah Darmo. Mbah Darmo wes tuwek, ora medeni. Wong tuwek iku yo ora tau aneh-aneh. Ono wong pasar sing diwedeni Wiji, ning wong wedok iku ora crito bojone.
Wiji ngadeg. Wong wedok iku mbalik nang pawon. Kaet isuk yo wes masak, masak sego karo nggoreng pithik dingge
Mari mangan, Diman ora turu. Wong lanang sik jarang sambat iku ora iso turu. Ora biasa turu padang ngene, masio awak lagi ora enak. Anake, Tomin, sing mari didusi bojone sik udo, ngadeg nang nduwur kasur.
“Segere, enak adem,” omonge Diman karo nyekeli tangane anake, kate dirangkul.
Tomin sing ngrasakno tangane bapake anget ora gelem. Arek lanang cilik iku kroncalan karo
Wes ganteng, wes wareg, Tomin mlayu nang omahe Mbahe sing ora adoh soko omahe.
“Kate lapo, Mak?”
“Gak usah umbah-umbah. Kene ae.”
“Lha sopo sing umbah-umbah ngko. Akeh kae.”
“Mene ae, tak ewangi.”
Wiji nyebek. Mosok kate ngewangi pikire. Ning wong wedok iku ora nyuwara.
“Iyo. Sik tak adus.”
Pas Wiji mbalik mari adus, bojone wes pules lek turu. Wong wedok iku nyawang bojone sediluk trus mbalik nang mburi maneh. Nerusno lek umbah-umbah.
Awan Diman sing mau pules nglilir. Raine keringetan. Wiji ndemok bathuke bojone.
“Wes rodok adem, Pak.”
Wiji wes mbalik maneh. Saiki Wiji nggowo nampam isi Sop karo wedang jeruk.
“Warunge tutup ae, Pak.”
Diman sing lagek nyendoki panganane langsung nyawang bojone sing lungguh nang pinggir kasur.
“Gak popo. Cek iso ngurus sampeyan karo Tomin. Kumbahan yo gak numpuk.”
Diman nyawang bojone, ning wong wedok iku epok-epok ora ngerti. Wiji mbenakno bantal karo selimut, ditoto.
“Ben dino yo wes kerjo.”
Diman marekno lek mangan. Lambene sing pait wes ora diroso maneh. Sop gaweane bojone entek. Jeruk
riyadi, sedoyo lepat kawulo nyuwun pangapunten.”
“Yo podho podho wong tuwo kuwi yo akeh lupute,ora mung wong enom thok, luputmu wis tak ngapurani, tak dongakake opo sing dadi kepinginanmu iso kawujud lan
3 November 2007 pukul 10:53 am	Balas	sami-sami Teh, Sugeng Riyadi, kawulo tiyang enem ingkang kathah kalepatanipun. Mugi-mugi Teteh maringi pangapunten.
29 Oktober 2007 pukul 12:54 pm	Balas	ngaturaken sugeng riyadi, sedoyo lepat kawulo nyuwun pangapunten..
pekerjaan baru… dunia baru… | blog-nya diviarsa
Secondhand Serenade ya iku band rock akustik, ingkang didamel lan diwiwiti kaliyan vokalis lan gitaris John Vesely. Vesely sampun gadhah telu album studio kaliyan Secondhand Serenade, ya iku Awake (2007), A Twist on My Story (2008) lan Hear Me Now (2010). Album kapisan nganggo rèkaman model multitrack, kanggo nambahi kabecikan ingkang swara rèkaman[1], nanging, nalika album kapindho damel rèkaman ingkang sanes multitrack, nanging nganggo band kanggo damel swara ingkang luwih becik.[2]
Cagak Kapisan[besut | besut sumber]
John Vesely damel Secondhand Serenade nalika panguripan ing kutha Menlo Park, California, Amerika Serikat, rikala taun 2004. Vesely urip ing kutha San Francisco Bay Area ingkang tengah-tengah kulawarga musisi. Bapake ya iku musisi jazz profesional. Vesely sampun nggulawentah dadi pèmain bass ing band-band lokal sampun 8 taun. Sampun macem-macem makarya ingkang sampun didamel, kayata aliran Hardcore, Ska, lan Blues [3] Salah sawijining band ingkang sampun didamel ya iku Sound Like Life, kaliyan artis Bay Area, Ronnie Day. Ingkang sampun gadhah pangalaman makarya sampun kathah ing bass, piyambake pindhah kapincut marang gitar akustik. Banjur, Vesely maguru marang Ondrasik's Five for Fighting.[4]
Vesely miwiti nulis tembang piyambakan nalika piyambake ketemu garwané saiki, ya iku Candice Vesely.[5][6]
Nalika Album Kapisan, Awake[besut | besut sumber]
Awake iku album kaping pisan saka Secondhand Serenade. Album iki digawé nalika taun 2005, isih arupa dèmo. Rèkaman iki digawé ing kutha Ontario, Kanada. Rèkaman namung nganggo gitar lan swara multitrack, dadiné becik[7]. Promosi album iki uga saka media online kayata MySpace, PayPal, lan TuneCore[8]. Vesely uga diparingi kritik apik marang album Awake iku. Amarga laris nalika disadé, banjur taun 2007, album Awake iku digawé karo Glassnote Records supaya luwih becik rèkamane. Nanging ing album Awake cithakan saka Glassnote Records iki ditambah loro lagu anyar, salah sawijine ya iku
Album Kapindho, A Twist In My Story[besut | besut sumber]
Album kapindho iki metu nalika tanggal 19 Februari 2008. Ana loro lagu ingkang dipundhut saka album Awake, ya iku lagu Maybe karo Your Call, nanging bedha versi lan
^ Roth, Kaj. "Secondhand Serenade ngagem band". Melodic.net. Dijupuk 21 Oktober 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Simple EnglishBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 2 Maret 2016.
Inggris, 12 Oktober 1910 ing yuswa 75 taun) inggih punika juru botani ingkang kathah sumbanganing marang kawruh tuwuhan vaskular Derbyshire. Piyambakipun punika kurator manéka werni spésimèn tuwuhan lan minangka anggota Botanical Exchange Club.[1] Nalika taun 1889 William Hunt Painter mbabar cathetanipun babagan flora Derbyshire.
Gesang[besut | besut sumber]
William Hunt Painter wiyos wonten ing Aston celak kalihan Birmingham nalika tanggal 16 Juli 1835. William Hunt Painter punika putra mbajeng saking gangsal sadhèrèk saking William, satunggaling panyadé barang klonthong, lan Sarah, garwanipun, ingkang asal Hawkes. Karir wiwitanipun wonten ing bank sadèrèngipun gabung Gréja Inggris.[2] Taun 1861 piyambakipun manggèn wonten ing Chelsea, ing mriku piyambakipun tinanggenah asistèn pangutbah.[3] Painter mlebet ing Islington Missionary College lan gadhah kekajengan supados dipunkirim dhateng jaban rangkah déning Yeyasan Misi Gréja ananging kapungkasan minangka kurator ing Barbon ing Westmoreland. Ing riku William Hunt Painter kapanggih kalihan Robert Woo ingkang mulang babagan ngèlmu botani.
Taun 1865, Painter ndhapuk kurator ing High Wycombe. Ing riku piyambakipun pepanggihan James Britten, ingkang sampun mbabar seratan ilmiah pisananipun lan nyambut damel wonten kalihan hèrbariyum Taman Kew. Sanajan Britten nggilut agami Katulik, kakalihipun kersa mlampah lan rembagan sesarengan dalah ngumbar-umbar karenanipun babagan tetuwuhan.[1] Painter krama kalihan Jane Stamps nalika 1871.[4] Taun 1881 William Hunt Painter lan garwanipun manggèn wonten ing Bedminster, Somerset mawi pakaryan dados kurator.[5]
Gereja St James ing Stirchley déning James Holmes Smith k. 1850
Painter nggarap kathah pérangan ingkang migunani kanggé tuwuhan saking Derbyshire. Lajeng mbabar karya seratan ilmiah ingkang dawa taun 1881 kanthi cathetan tambahan ing taun 1889. Kalih seratanipun dados dhasar Kontribusi marang Flora Derbyshire,[6] ingkang dipunrembag déning ahli lumut James Eustace Bagnall[7]. Painter mbabar cathetan awit saking pakaryanipun ing The Naturalist minangka pratandha bilih piyambakipun kersa ngembangaken. Bagnall ingkang ingaran ahli babagan lumut godhong ugi mbabar karya ingkang sami kalihan karyanipun Painter ing Flora of Warwickshire. Ing taun 1891, Painter ndhapuk kurator ing Biddulph, Staffordshire. Lajeng ing taun 1894 piyambakipun kapatah Rèktor Stirchley ing Shropshire. Rèktorat dipunyasa modhèren tumrap lenggahipun William Hunt Painter. Piyambakipun langkung kapènget awit pangupajiwanipun ngupakara gréja lan yasan-yasan.[8]
Nalika mapan wonten ing Falmouth taun 1898, Painter nyinau babagan lumut godhong. Babagan punika dados punjering kawigatosanipun ing babagan botani. Kanthi ngadani lelampah lan lelintu spésimèn, piyambakipun saged nyerat karya ilmiah babagan lumut godhong Derbyshire, Brecon, Falmouth, lan Cardiganshire. Painter dumunung wonten ing Stirchley dumugi taun 1909, nalika spésimèn botani lan géologinipun kaprèjèngaken wonten ing Universitas Aberystwyth sadèrèngipun pènsiyun saking Shrewsbury. Painter tilar donya ing taun salajengipun lan kasarèkaken wonten ing gréjanipun ing Stirchley.
Ahli botani InggrisLair 1835Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Slovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 2 Novèmber 2016.
2:59 AM FAVOURITE'S GROUP KR.JAWA 2
THE FAVOURITE'S GROUPKR. JAWA VOLUME 2DODOL WOH WOHANDAFTAR LAGU :1. DODOL WOH WOHAN TITIEK & MUS M2. AKU WERUH DEWE IDEM3. YEN TO
donlot pak..nanging kok ingkang bagian 2 mboten saget di donlot ?
Glepung kanji ingkang wonten Basa Indonésia dipunwastani tepung tapioka, tepung kanji, utawai aci inggih punika glepung ingkang asalipun saking téla. Glepung kanji punika mumpangatipun kanggé bahan campuran damel dhaharan, kadosta bakso, siomay, cilok, cirèng, dhawet, ès thunthung, cenil, lsp
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glepung_kanji&oldid=1051560"	Kategori: Glepung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 23 Maret 2016.
perlukah self defence untuk balita…? | blog-nya diviarsa
Ngurip-urip Basa Jawa: AMENANGI JAMAN EDAN
Koreksi :Ing ukara Dilalah karsa Allah sing bener ngango pada lingsa, dudu pangkon.Ing ukara Begja-begjane kang lali, uga nganggo
nyobi maos sampun glothak-glathuk, paknanging damel remening manahkemutan swargi bapak, yen wanci siyam makaten punika, pinten-pinten dalu ngrakit sekar pinten-pinten pupuh mawi aksara jawi,dipun kintun dhateng sumitranipun rikala alit
Mas Paromo, menapa ingkang dipun ayati keng rama menika minangka patuladhan tumrap para mudha,kangge angleluri aksara Jawi . Minangka conto bangsa Cina remen nyerat sesanti, tembung-tembung ingkang
Ngurip-urip Basa Jawa: PERCAYA MARANG DHIRI PRIBADHI
Lumrahe yen wong mrangguli alangan nalika nindakake pegaweyane, adate nggoleki dununge pepalang mau : ing panggonan liya. Yen mrangguli ruwet renteng, sing ditliti utawa sing didakwa adate : wong liya. Mangka sanyatane ora sakehing alangan lan rintangan iku tekane saka njaba utawa saka wong liya. Malah kerep banget : asal mulane alangan mau saka kita dhewe, kang banjur gawe akibat nuwuhake kesalahan-kesalahan kang agawe rintangan.Wondene kang kerep nekakake
gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe. Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane.Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka
sapanunggalane mau. Iya iki mungsuh kang ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita.Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju.Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada.Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang gedhe lan abot. Suwalike , kapercayan marang awake dhewe
kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses.Dhandhanggula ing ngisor iki wejangane Sri Ramawijaya marang Anoman :Kuneng lingnya Ramadayapati,angandika sang Ramawijaya,heh, bebakal sira kiye,gampang kalawan ewuh,apan ana ingkang akardi,yen wania ing gampang, wedia ing kewuh,sabarang ora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji,ing purwa nora nana.Terange mangkene:Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel kudu diantepi dadi siji, mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan, ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil becik. Awit wis ora nduweni rasa-rumangsa kuwatir gagal, lan ora nduweni rasa-rumangsa gumampang kang njalari sembrananing lalu. Cekake yen percaya marang dhiri pribadhi tartamtu bisa mrantasi gawe.Disadhur saka : Pertjaja Diri Pribadi (Djimat Sedjati), Imam Supardi, 1953..
Amerta tegese ora ketaman pati utawa kalis saka mati, tansah urip
lembar dakwah… berbuka puasa | blog-nya diviarsa
nopo??? Kulo mboten ngertos….
Mangke dyah warnane santun, wangsul wayah sumengkrami, Senapati gawok ing tyas, mring warna kang mindha Ratih, tansah aliringan tingal, Senapati lan sang dewi.
Mring warnanira Jeng Ratu, abragta sakjroning galih,
Sinten ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben warsi.
Ngardi Mrapi Ngardi Lawu, cundhuk napra ing jeladri, narpa Pace lan Nglodhaya, Kelut ngarga miwah Wilis, Tuksanga Bledhug sumewa,
nangkil, kereh marang Guwatrusan, myan Krendhawahana aji.
Wuwusen malih Dyah Kidul, lawan Risang
narpeng dyah wus kadriya, mring lungite Senapati.
Ngunandika dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, “ Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.
De wis dadi ujar ingsun, anggon sun wadad salamining, ngarsa-arsa pengajapan, temah arsa ngapirani, sunbekane mengko jajal, piyangkuhe ngadi-adi.
Wong agunge ing Metarum, dimene lali kang nagri, krasan aneng jro samodra”, kawentar mesem sang dewi,
ayu karsa mami, wus dangu nggoningsun ningal, mring langene ing jro puri,
Pesareyanta durung weruh, kaya ngapa ingkang warni”, nging dyah “Tan sae warninya, yen kedah sumangga karsi, sinten yogi ndarbenana, lun mung darmi anenggani.”
Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika ingkang warni, tilemane randha papa, labet tan wonten ndarbeni.”
Kakung mesem nglingira rum, ”Anglengkara temen Yayi, ujare wong randha dama, ing yektine angluwihi, kabeh purane pra nata, tan padha puranta Yayi.
cacatira mung sawiji, purendah tan nganggo priya, yen darbea kakung becik.
ris, “Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten kang ngrego-(k.243) ni.
Eca sare glundhung-gundhung, neng tilam mung lawan guling,
tyasnya trustha, wusana ngandika aris.
”Ya sun pajar mirah ingsun, nggon sun praptaneng jeladri, labet sun anandhang gerah, alama tan antuk
tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.”
Sang dyah maleruk tumungkul, uning lungit
dudu lara sayekti, lara arsa madeg nata, ewuh mungsuh guru darmi, wus persasat ingkang yoga, kang amengku Pajang nagri.”
Wusana dyah matur kakung, “Kirang punapa sang (k.244) pekik, kang pilenggah ing Mataram, lelana prapteng jeladri, tan saged lun sung usada, nggih dhateng keng gerah galih.
Yekti amba dede dhukun, api wuyung ingkang
pilenggah ing Matarum, mangsi kirangana putri, ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumedya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang
Asta kelor driji ulun, yen putung sinten nglintoni, nadyan wong agung Mataram, mangsi
arsanipun, sandinya angasta driji, yektine mangarah prana, ketareng geter ing galih, dene durung mangga karsa, paring jangji sih mring cethi.”
Kakung mesem sarwi ngungrum, swara rum mangenyut galih, narpaning dyah wus kagiwang, mring
Binekta manjing jinem rum, tinangkeban ponang samir, kakung
lembut, neng jrambah sami mangintip, mring gusti nggen awor raras, kapyarsa pating kalesik, duk sang dyah katameng sara, ngrerintih sambate (k.246) lalis.
Kagyat katemben pulang yun, sang dyah duk senanira nir,
Cinendhak rengganing kidung, pasihane sang akalih dugi ngantya sapta dina, Senapati neng jeladri, ing mangke arsa kondura, marang prajanya Matawis.
Kakung nabda winor rungrum, “Dhuh mas mirah ingsun Gusti, ya sira karia arja, ingsun kondur mring Matawis, wus lama aneng samodra, mesthi sun diarsi-arsi,
Marang wadyengsun Matarum, wus dangu tugur ing nagri”, narapaning dyah
ingong, lamun supe marang sira Angger, marcapada myang delahan Yayi, nggoningsun mangabdi, ditulus sihipun.
Nadyan ingsun pas wus sugih krami, tur sami yu kaot, genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih,
Angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng antuk jampi, tan lyan sira masku,
Sing ngembanan wus tumrun sang dewi, long lenggah sekaron, malih sang dyah matur mring kakunge, “Pangran nuwun ngapunten kang cehti, dene kumawani, dhoso gungan kakung.
Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra wayah tembe, tinulusna darbe
mring kakunge, “Nggih Pangeran yen wus mangguh westhi, praptanireng jurit, mrih enggal lun tulung.”
Magut sang dyah kakung lon winangsit, ubayaning temon, “Sedhakepa myang megeng napase, anjejaka kisma kaping katri, yekti amba prapti, ngirit
sih mring ngong “, kalih sampun ngaturken kakunge, Senapati sawusnya nampeni, langkung trustheng galih, antuk sraneng pupuh.
Malih sang dyah mangsit marang laki, ngelmining kerato- (k.249) n, mrih kinedhep mring lelembut sakeh, Senapati wus kadriyeng wangsit, wusana sang dewi, ngraket weceng kakung.
“Dhuh Pangeran yen marengi karsi, ing panuwun ingong sampun age-age kondur mangke, wilangun lun yekti dereng dugi, paran polah mami, yen paduka kondur.”
Raka ngimur mrih lipuri Yayi, “Adhuh mirah ingong kang sih tresna marang ing
Saking labet datan betah mami, pisah lan mas ingong, sangking wrate wong mengkoni prajeng”, sang dyah ngungsep pangkyan ngling ing laki, “Pangran sampun lami, nggih nuntena wangsul.”
Dugi nggusthi megat onenging sih, gya mijil sang anom Ratu Kidul ndherekken kondure, asarimbit kekanthen lumaris, rawuh Srimanganti, gya kakung
(k.251) Wong gumedhe anglungguhi kibir, sapa padha lan ngon, larangane Hyang Sukma kang murbeng, kibir riya piyangkuhing jalmi, mrih ngalema luwih, keringan sawegung.
ngluwihi, dwi lir pambeging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra
wus tan ana polataning maning, sisip pambeg jalmi, kurang jembar kawruh.
Yen sira yun wigya dadi aji, mangreh
Temah antuk sengsareng ngaurip, yekti wurung sira dadi nata, nggonirarsa mengku ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labete wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mesthi, sabab nir manungsanya.
Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane”, Senapati lon matur, “Wananipun ayu nglangkungi,
Sakpraptaning jro pureng jeladri, Ratu Kidul wus kepanggih nendra, nglenggorong langkung agenge, lukar
sanyata, kang bisa ayu sulape, linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.”
Wusnya nulya kentar pyagung kalih, ing semarga
cegah ingsun, wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
Mayo padha mulih mring Matawis, ingsun arsa kampir wis manira”, wusnya dwi gancang tindake, Sunan ing Ngadilangu,
ngronggok, yen angot tan tuk turu, sambat muji marang Hyang Widi, nuwun kuwatan rosa, pinanjangna (k.255) ngumur, samben muji pan mangkana, kantya tan wrin yen gustenira miyosi,
matur,”Nggih Gusti yektos amba, rinten dalu nenuwun maring Hyang Widi, pangjanging umur saras.”
kalih kaged, wrin langkung tyasnya ngungun , sang wiku ngling mring
Nggonen lenga Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar,
bibi Panggung, de wong roro padha tan keksi”, umatur kang sinebdan, “Inggih Gusti ulun, keng
“Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen gustenira.
Prayogane Jebeng (k.257) Senapati, bocahira telu ingsun
dalemipun, Senapati ngungun ing galih, duk aneng pureng sagra, de meh sisip
sapa wani marang mami, dursila satru kridha.
Becik nganggo eneng lawan ening, lumakuo sokur lawan rena, wismaa lan pepagere, kebo sapi yen ucul, keluhana dipuncekeli, yen mulih prapteng wisma,
kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing kendhi pratala, kang liningan sandika nulya nyaosi, tirta
Jebeng rehne tumitah ngaurip, aja kandheg laku panarima, lan diweruh wewekane, ingo-(k.259) n-ingonmu sagung,uga padha
saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih, marang Kang Murbeng Alam.
Lawan sira diwespadeng gaib, lamun kita marentah mring wadya, enakena kabeh tyase, tuhunen ujar ingsun, nuli siram rentaha dasih, awita konen nyithak, wongira Matarum,
wus madeg narendra, mengkoni ngrat Jawa kabeh, netepi manungsa nung, lan Hyang Sukma kinarya silih, mengkoni ngalam padhang, kang kuwasa tuhu, asung sakwarneng gumelar, pan manungsa kang winenang andarbeni, lestari tanpa kara.
cedhak asamar, tan ana kang dunung, ngalela neng ngarsanira, gustenira neng ngarsa katon dumeling, anging (k.260) kalingan padhang.
utawanipun dusun ingkang dereng wonten tiyang kendel ingkang mlampah
tapa ning pinggir watu gede. Ki Sawunggalih
niki sampun tapa 30 dinten 30 wengi nanging mboten olih wangsit,
tangi saking tapanipun lan deweke kaget amargi ning pangkuane wonten
dipun pendem tikil wit jenenge wit “Loh”,
ganganSing adol lan sing tuku kipa-kipaSing adol murah sing tuku nglarangiKemrubut kaya tekane tawon
ing=oregano;ing=cumin_seeds;ing=cilantro;ing=limes;ing=Cheddar;ing=brown_rice;ing=chicken;ing=
sing kondhang sa kecamatan. Saben wong mesthi weruh toko Sida Mampir. Sing tuku kemrubut, nganti bakule ora ketok bokonge. Sanajana wis blanja neng njero pasar , mesthi mampir menyang toko "Sida Mampir". Apa sebabe ora weruh. Ora ana toko liya sing madhani gedhene karo tokone pak Dira Omplong. Samubarang ana ing jero toko ana, arep takon barang apa wae ana, dadi ora nganti mbalekake wong tuku. Satemene regane mono meh padha wae karo rega toko-toko liyane . Kadhang ana barang sing luwih murah, nanging uga ana barang sing luwih larang saka toko liyane. Ning kondhange, kae lho tokone pak Dira regane kacek karo liyane, yen dibandhing karo toko liyane luwih murah. Sing blanja mrono, rumangsa luwih marem yen tuku menyang tokone pak Dira . Mula ora nggumunake yen toko-toko liyane padha sepi ora ana sing nukoni.Wong-wong padha gumun. Padha –padha tunggal toko kok milih mrono. Sing tuku paribasan antri. Kamangka toko liyane barange ya padha, olehe ngladeni ya ora ana bedane. Malah-malah toko sing jejere wae sing dagangane padha, ora ana sing tuku. Akeh sing ngarani pak Dira nduwe pesugihan,. Bab pesugihan, kuwi mung kari sing ngarani. Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang penacad. Kanggone wong sing ora seneng, ya mesthi wae sugih wong ngingu thuyul, ngingu pesugihan nyai Blorong, ngingu
ketepas ora ana sing nukoni. Balik tokone pak Dira sing tuku nganti antri, malah padha klesetan neng ngarep toko. Lha mbok tuku neng toko liyane tinimbang nganti direwangi turon-turon neng ngrep toko ngono. Ngono iku yen ora nduweni pesugihan ya ora kira. Mengkono guneme wong sing ora seneng.Yen diturut riwayate pak Dira jaman biyen,
wadhah mangsi, diresiki banjur digawe senthir. Dodolane ubarampene lampu, wiwit saka senthir, lampu teplok, lampu gandhul, semprong beling. Iku jaman biyen nalika durung ana listrik. Saking gematine, eling-eling rumangsa adoh saka ngomah,lunga bara saka desa asale, menyang paran golek pangan, mula pak Dira ya setiti banget. Bathine anggone pepayon disimpen kanthi premati. Ora bakal ngeculake dhuwit yen ora perlu banget. Kadhang yen sedina ora payon direwangi pasa,. ngempet ora mangan. Suwe-suwe dagangane ora mung senthir, nanging candhak kulak dagangan liyane, kayata beras, lenga, sarta barang-barang sing saben dina dadi kebutuhane wong.Saka anggone setiti mau pak Dira saiki sugih mblegedhu, mubra mubru blabur madu. Samubarang sing dikepengini klakon. Nanging ana cacade sethithik, uga amarga setitine, yen ana wong njaluk sumbangan -- cara kene serkileran --uga paling sethithik anggone nyumbang, isih nganggo ngundhamana,"Golek dhuwit kuwi angel, bola-bali njaluk sumbangan" .Pak Dira nduweni anak mung siji, metu lanang. Wiwit bayi procot saka kandhutan, ora saben wong oleh nggepok utawa nyenggol anake. Pancene anggone diparingi momongan wis rada kasep, mula katresnane kasok marang si jabang bayi. Ora saben wong oleh nggendhong, sing tukang momong wae yen arep nggendhong jabang bayi kudu wisuh nganggo karbol dhisik.“Aja dicemok, mengko mundhak lara,” kandhane pak Dira nalika ana wong arep ndemok bayi. Lumraha mono wong sing arep ndemok bayi, tangane kudu dicelupake banyu panas supaya kruma-kruma padha mati. Ngerti sampeyan kruma? Kruma kuwi kewan sing cilik banget sing marahi lelara, cara saikine bakteri utawa baksil. Yen wis nyata-nyata resik lagi diolehi nggendhong bayine.Bocah mung digendhong ngalor ngidul, ora oleh nganti mudhun menyang lemah, alesane sing reged, sing kotor, sing ora resikan, werna-werna lah. Apa maneh bab panganan, jan ... kikrik banget. Ora oleh si bocah nganti mangan pawewehing liyan. Alesane uga werna-werna, sing ora memenuhi syarat kesehatan, sing ora ana gizine, sing beracun lan liya-liyane. Pokoke pokok si bocah ora kena mangan panganan pawewehe wong liya. Mula tangga teparo ora ana sing wani menehi panganan marang anake pak Dira.Nalika bocah, diuja sabarang kekarepane,. wong dhasare wong sugih. Mula apa sapenjaluke anake mesthi dituruti. Wiwit isih bocah cilik, nalika kancane dolanan kebo-keboan sing digawe saka bongkoke klapa njur digeret, dheweke wis ditukokake montor-montoran weton toko. Nalika kancane dolanan bedhil-bedhilan saka pring , dheweke wis ditukokake pistol-pistolan saka batu batrei, sing bisa murub lan muni theret....thret.....thet. Samubarang dolanan duwe. Kaya ngono mau mung dadi kepenginane kanca-kancane. Kanca-kancane mung bisa ngulu idu. Sakdeg sak nyet apa kekarepane kudu dituruti lan mesthi keturutan. Saka anggone nguja marang anak, dadine bocah gedhe dadi bocah ugungan, cara saiki “anak mama”. Mogok ora gelem sekolah. Jarene yen mikir abot-abot sirahe ngelu. Mula yen wayahe wulangan Matematika utawa IPA dheweke wani mbolose tinimbang ora. Yen ana PR saka gurune sing nggarap PR mau dudu dheweke dhewe. PR e digarapake guru lese. Yen dikongkon nggarap PR dhewe, wani nangise tinimbang nggarap PR.Jan-jane mono wong tuwane ora kurang anggone usaha. Wong ya dilesake pirang-pirang enggon sejene les marang guru kelase. Jalaran asring mbolos, meh saben dina pak Dira oleh layang saka gurune anake jarene ora mlebu sekolah.Pak Dira dhewe uga bingung, saben kesuk pak Dira dhewe sing nyepakake kebutuhane anake. Wis genah budhal, ya wis nganggo seragam sekolah, wis sarapan barang, lan ya ketok budhal metu saka omah. Ning ora teka sekolahan. Embuh menyang endi parane.Saiki pegaweyane mung pit-pitan montor ngalor ngidul turut ndalan. Kadhang-kadhang balapan, totohan karo kanca-kancane. Dhek emben, tiba ndlosor nalika balapan neng kulon kali. Awake babak bundhas kabeh. Pit montore bengkung, pelege dadi angka wolu. Untung wae bocahe slamet. Nalika pak Dira dikandhani yen anake tiba, mung bisa ngelus dhadha, karo ndonga.”Gusti, nyuwun ngapura.”Bareng teka ngomah bocahe ditakoni, ora gelem semaur. Anane mung meneng wae. Pak Dira dhewe nganti judheg
Dira Omplong ?”“Enggih, wau dalu di massa”“Lha napa perkarane ?”“Njambret kalunge tiyang. Lha njambret enten gang. Tiyange bengok-bengok, terus dikepung. Digebugi nganti klenger.”“Njambret enten gang, nggih boten isa mlayu. Njambret niku mesthine enten ndalan gedhe, dadi mlayune gampang. Lha saniki enten pundi?”“Enten rumah sakit, duka urip duka mboten.”“Lha kok
empat kosong”.“Lha anake wong sugih kok ngaten, kok teksih njambret ? Lha mbok njaluk mawon teng bapake.”“Nggih duka. Kira-kira ajrih kalih bapake. Bapake jane ya ora kereng.”“Lha enggih, anake wong sugih mawon njambret. Napa malih anake wong mlarat?”kandhane Dirman karo nyetater pit montore arep budhal menyang
[get this widget]>
rawuhipun utusan saking Tuban nanjihaken perkawis dhaupipun R.Wiratmaya lan
kowe sowan ana ing Bojanegara, nuju ngelengake apa pancen ana
sowan kula wonten ing kadipaten Bojanegara menika estunipun mundhi dhawuh
rama Siralawe ing Tuban saperlu nanjihaken bab jejodhohan antawisipun kakang Wiratmaya
Ha..ha..ha..ha..pancen
nalika semana aku klawan ramamu kuwi duwe kekarepan bakal ngraketake
paseduluran kanthi srana njodokake Wiratmaya klawan putriku Retna Kumala… Apa
pancen ramamu ngersakake jejodhohan iki diterusake?
Dalem Sewu, Paman. Sedaya menika leres. Nyatanipun rama Adipati Siralawe
ngutus kula sowan ing ngarsa paman Adipati saperlu nyuwunaken pirsa babagan
jejodhohan menika saha minangka dhuta saking Tuban asung panglamaripun
marang ramamu, dene aku nampa panglamare Wiratmaya lan aku wus netepake yen
dhauping Wiratmaya lan Retna Kumala ing hari Anggara Kasih telung candra saka
rawuhipun utusan Adipati Indrakatong saking Lamungan. Pasewakan kaget,
Ha..ha..ha..ha..
nuwun sewu, napa leres dene ngriki menika Kadipaten Bojanegara.
ta kisanak, leres menawi menika pendapi agung kadipaten Bojanegara. Lajeng
tepangaken kula Patih Indrasekti, utusan gusti Adipati Indrakatong saking Lamungan.
Menawi mekaten sampeyan menika Adipati Sasranegara?
pancen nyata, Ingsun Adipati Sasranagara songsong agung ing Bojanegara. Ana wigati
mundhi dhawuh junjungan kula Adipati Indrakatong saperlu ngaturaken
panglamaripun gusti adipati dhumateng kusumaning nagari Dewi Retna Kumala.
ana jamake wong nglamar kanthi ngetap prajurit kang jangkep lan sanjata
pinangka duta kedah saged ngrampungi damel, mila kula kabetanan purba wasesa
lan sabregada prajurit kangge ngawekani menawi panglamar sarana aris
katampik, boten wonten sanes amung kanthi cara kagecaking perang kanthi
bener kaya ngono kuwi kuwajibane duta, ning kabeh mau duwe pranatan kang kudu
teges aku nampik, ning iki mau kena sinebut sira barung sinang, amarga ana
utusan saka Tuban kang wus teka luwih dhisik, kang nunggal karep klawan sira.
durung bisa wangsulan, nanging entenana ning alun-alun Bojanegara.
Indrasekti ing Lamungan mangsa borong dakpasrahake marang kowe.
paman adipati. Menawi mekaten kula nyuwun pamit.
Alun-alun, rombongan Patih Indrasekti nengga putusan saking Adipati
Sasranagara. Katungka rawuhipun Raden Sadara dados pasulayan.
iki ta duta saka Tuban? Ha..ha..ha..
yen ta cethane kangmbok Retna Kumala bakal didhaupake karo kakangku,
Wiratmaya. Malah wus ditetepake yen ta dina dhauping penganten nuju hari Anggara
rak rembugmu karo Adipati Sasranegara. Saiki rembugmu karo aku sing bakal
kanggo, kowe balia kandhaa yen ta Retna Kumala wus dadi garwane
kados pundi ta? Wong srengengene taksih sami, sekul raose nggih sami, kok
ki piye ta yu, sajake ki ndara ayu ki lagi nandang wuyung kae lo…dadi ya
jenengan niku rak nggih sampun akhir diwasa, gek ya ayu lencir kuning, sae
simbok ki lo…la kok saya ndadra leh mbeda aku…
penjenengan ndara. Priya ingkang kados pundi ingkang dados kekudanganing
ya mbok…isin aku…ya pengene ki sing gagah pideksa, lencir, lan sing baku ki
alus lan apik bebudene…saora-orane kaya kakng Wiratmaya kae. Wis bagus, apikan,
lan ora tau gawe cuwaning atiku…hehehe…dadi isin aku
konangan yen gusti ki wonten raos kaliyan gusti Wiratmaya ta? Hayo.
mlampah alon) Mbok, apa ya patut yen aku nresnani kakang
wanita, sapa ta sing ora kepengin duwe sisihan sing kaya kakang
kuciwane atiku. Apa salah ta mbok yen aku ya duwe
kekudangan, pengin diwengku dening priya kang kaya kakang Wiratmaya? Apa salah?
kakang…mangga lo kakang..(gupuh)
piye wong sajake awakmu lagi jejagongan ana rembug kang wadi karro
Apa ya tenan si adhi ki duwe pepinginan diwengku dening priya kang kaya aku?
ing jagad iki sing jenenge Wiratmaya ana siji, ya aku. Nanging yen wong sing
saumpamane aku wus diwengku marang priya ateges aku bakal pisah klawan kakang
merga aku kaboyong. Nanging yen sing mengku aku kuwi kaya kakang wiratmaya,
senajan pisah, kaya-kaya tansah bebarengan kok kakang.
ngono kekarepanmu. Aku mung arep ndongeng, menawa dongeng iki kang dadi dalan
kasembadane kekarepanmu. Si Adhi rak ya gelem ngrungokake ta?
rikala perang gedhe Majapahit lumawan Blambangan. Ana Senapati Agung kang
madheg dadi saka gurune kraton Majapahit yaiku Sang Adipati Ranggalawe, ya
eyangmu. Nalika magut yuda lumawan Adipati Minakjingga, eyang tansah
didherekake abdi kinasih yaiku Wangsapati. Ing madyaning paprangan,
mung jenenge, nanging gedhene jabang bayi si adhi iki…
ta si adhi iku dudu putrane rama Siralawe, nanging anggone nresnani ora beda
si adhi mangerti, banjur si adhi piye?
kendel ta yayi? (kanthi nyepeng pundhak)
pangapunten raden, kula boten ngertos menawi kula menika tiyang alit, dene
saben dinanipun kula tansah murang tata dhumaten penjenengan.
si adhi kok banjur nandukake basa marang kakang? Kakang rak wus kandha yen
senadyan si adhi dudu putra rama adipati nanging ora beda anggone nresnani.
Dadi ora perlu si adhi basa klawan pun kakang.
kados menapa kula menika rak tiyang alit, boten sapatutipun dene kula menika lenggah
yayi. Anggonku dongeng mau ora ateges aku bakal gawe cuwaning atimu lan gawe wates
antarane si adhi klawan pun kakang. Kakang lak wis kandha yen ta anggonku
kok dereng ndungkap ingkang dipunkersakaken Raden Wiratmaya?
ya yayi, anane pun kakang ndongeng kang kaya mangkono iku ora ana liya yen ta
kakang ki uga duwe rasa karo yayi. Mula kekarepane si adhi bakal klakon.
boten kangmas. Atur kula wonten ngajeng menika namung saumpami lan gojeg
selak marang swaraning batinmu, yayi. Sri Huning
nyelaki kok kangmas, nanging menika njagi katentremaning batos.
menika namung putranipun abdi, panjenengan menika trahing ngaluhur. Dados
kelakone yayi. Yen raga pancen winatesan drajad pangkat. Ning kang nglakoni
tresna iku ati. Sajagat iki ati iku padha, dadi tresnamu lan tresnaku bakal
sawang sajak konjem anggonmu gegojegan klawan sedulurmu Sri Huning.
kala wau nembe geguyonan kaliyan yayi Sri Huning..rama.
ya kudu ngono…antarane sedulur kuwi pancen kudu duwe rasa sih lan tansah
rumaket..rak ya ngono ta Wiratmaya.
inggih, saestu leres rama. Punten
dalem sewu, kok ngantos rawuh wonten ing tamansari menika menapa wonten sabda kangge ingkang
nggoleki sira merga arep ana rembug wigati kang bakal dak
babarake, jebul sira wus ana papan kene..
waspadakna wiratmaya, rama iki bebasane srengenge mono sing wis adoh karo
mletheke lan caket klawan angslupe. Tegese, rama iki wus yuswa nengahi
sadungkapan maneh ora bakal kuwat nyekel kendhaline rodha paprintahan.
rama bakal munjuk atur ing Majapahit yen ta kang bakal gumanti adipati ing
matur sembah nuwun dene keng rama tuhu tresna dhumateng keng putra ngantos dipunpadosaken
ngger, nanging kareben ora kena walating leluhur sliramu minangka adipati
menawi sedaya menika kangge kamulyaning lan katentremaning kawula, kula
ya ngger. Ora susah golek sing adoh, pun rama wus duwe calon. Ora liya
putrane pamanmu sasranegara ing Bojanegara kanga ran Retna Kumala.
sewu rama, kula boten purun kadhaupaken kaliyan Retna Kumala rama..
dhisik ta Wiratmaya, ing ngarep kowe mau wus matur saguh, ning saiki kok
matur ora. Piye ta ngger? Raden Wiratmaya
kula menika dereng nate canthuk lawung kaliyan retna kumala. Nggih menawi
ayu, menawi boten? Nggih menawi kula tresna, menawi boten?
menggahipun rama, dereng katenan ayu menggahing wiratmaya…
bener, ayu iku tegese tresna. Senajan ala yen tresna ya katon ayu. Senajan
ayua yen ora tresna yak atone ala… ning ana ujare para winasis yen witing
rama, awit tresna menika ageming gusti ingkang suci linunturaken dhumateng
titahipun, dados tresna kedah linambaran ati ingkang suci. Mila tresna boten
etung-etung kanggo kaundhakaning kawruhmu, tak ladeni.
wiratmaya, aturmu kabeh mau bener, awit sira durung tepung mula ora tresna.
Yen wis tepung banjur srawung mesthi tuwuh rasa tresna……… ora mung kuwi
ngger, malah rembug wis dadi, kenthinging dina dhedhaupan yaiku dina anggara
rembag sampun kebacut dados, kagem ngreksa kaluhuran rama kula sagah, ning
menawi wonten nganten sepasar bubar ampun nutuh Wiratmaya…
pirsanana rama lan ibumu iki…rama lan ibu iki wis tuwa ya ngger, apa ya tega
kowe gawe kuciwaning wong atuwamu? Mula ya ngger, estokna dhawuhe ramamu ya
ibu…nuwun sewu, kula saestu boten tresna ibu…
ibu, saestu menawi kula boten tresna kaliyan retna kumala.
ya…yen pancen wus gembleng kang dadi tekad bakal nungkak krama marang rama.
Tinimbang ramamu iki dadi pangewan-ewane yayi Sasranegara lan didakwa adipati
ngger, lelakon sing disandhang ramamu…yen pancen kowe arep nggugu karepmu
dhewe…patenana rama lan ibu iki…..lan aja pisan-pisan mbok eling-eling yen
pirang dina anggara kasih kuwi…ning ora apa-apa yen pancen kowe
arep badal saka kersane rama…biyen kowe cilik dak gedhekake, dak
gulawenthah…kowe gedhe dak pinterake, nanging sawise diwasa mung kaya ngono
ya, ora papa aku dicempalani bocah, nanging seksenana ya bu..sakalimah
wangsulane wiratmaya ngganjel lara ing atiku..luwung aku ora tau duwe anak
kayak owe wiratmaya…lan sakmatiku aku ora kepengin wiratmaya ngrukti layonku
rama…ibu…punten dalem sewu…sampun ngantos ngendikan ingkang kados mekaten
rama…nggih…kula boten kepengen dipunwastani anak sing wani marang wong
rama lan kadipaten tuban…kula sagah rama..
sagah lan purun kadhaupaken klawan retna kumala.
ya ngono awit mau…dadi ora ndadekake wong tuwa kudu nibakake prasapa kang ora
samesthine… (Medalipun Sri Huning bekta unjukan)
ngono kowe wis saguh, besok dina anggara kasih dhaup lan retna kumala ing
Huning kaget ndhawahaken unjukan ngantos los saking tamansari)… kasigeg
sewu gusti, sejatosipun menggalihaken sinten ta kok ngantos nyalemong
prajurit…..kowe kuwi goblok temen…apa kowe ora ngerti wanita sing
daktresnani? Yen kowe lali tak elingake…ora liya katresnanku mung Retna
mekaten ta gusti? Nuwun sewu gusti, menapa gusti Retna Kumala menika ayu ta
ngono…nek ora ayu aku ora bakal kesengsem… malah saiki aku wus utusan Patih
Ha..ha..ha..ha..kaki
patih…bebasan kecoh durung garing, nginanga durung abang dene kowe wus tumeka
sowan….kene-kene..kepriye anggonmu dak utus, entuk gawe apa ora?
dalem sewu, menawi lepat nyuwung agunging pangaksami…
wae bakal dak cepakake pangapura kanggo kowe kaki patih…
sembah nuwun, ngaten gusti Adipati..sampun kelampahan kula sowan wonten ing
Indrasekti…dadi kowe wis ketemu klawan Adipati Sasranegara? Terus piye?
gusti Adipati, panglamaripun gusti Adipati Indrakatong sampun kula unjukaken
Ha..ha..ha..bagus..pancen
kowe patih kang pinunjul, bisa ngrampungi kang sun dhawuhake…banjur piye?
nanging nalika kula ngaturaken panglamar paduka.. bebasan mbarung sinang
nunggal karep awit wonten panglamar ugi saking Tuban…
panglamar saka Tuban? Terus piye? Piye pungkasane…
sewu gusti, wusananipun kusuma Dewi menika badhe kadhaupaken kaliyan….
ta? Ha..ha..ha…
kuwi dak utus minangka duta? Kowe kuwi patih, mungkasi perkara panglamarku
wae nganti cabar tanpa dadi….banjur apa tumindakmu weruh kahanan kang kaya
sewu gusti, kula ngrubut duta saking Tuban kepara dados daredah ing
kuwi sing kudu koklakoni…banjur kasil anggonmu ngupaya?
kula kawon lajeng mlajar sowan ngarsa paduka..
sewu gusti Adipati, keparengan munjuk atur ing ngarsa paduka.
mimis tekamu sajak ana kang mbujung… ana wigati aturmu nganti Prajurit
uninga bilih ing sajawining gapura kadipaten wonten pangluruking mengsah
saking Lamungan kang dipunpandegani Adipati Indrakatong, gusti..
dalem sewu, prajurit saking Bojanegara mosak-masik nadhingi kridhanipun
was sumelang, menika ugi dados perkawisipun Tuban.. Sadara…
metua ing ngalun-alun, pethukna Indrakatong, tumpesen kabeh prajurit saka ing
salebeting tilamrum R.Wiratmaya mangu-mangu menggalihaken Sri Huning ingkang
pundi kakang wiratmaya, adatipun penganten enggal menika tansah bungah. Nanging
kula tingali penjenengan menika tansah rengu ing pepolatan. Wonten menapa ta
gedhe pangapuramu… gorehing atiku merga aku durung bias meksa rasaku mlebu
kok dereng saged mlebet ing jagating bebrayan, nembe kemawon kula lan
panjenengan dados penganten. Ateges menika pratandha kula lan panjenengan
dhisik, aja dadi salah panampamu. Aku mung butuh wektu sawetara supaya atiku bisa
nresnani sliramu kaya tresnane rama marang kanjeng ibu…nanging ora saiki, aku
ta kangmas…kula mangertos bilih panjenengan menika boten saged nresnani kula
napa malih kedah mangun bale wisma ing madyaning bebrayan kaliyan kula…
kula tingali pasuryan saha tindak tanduk panjenengan, boten sanes bilih panjenengan
kagungan wanita sanes ingkang nabet wonten ing manah panjenengan, kangmas…
dak selaki yen aku duwe katresnan liyane….dhaupku klawan kowe ora liya mung
merga bektiku marang wong atuwaku…. Merga aku dipeksa, rasaku dipeksa…
wiratmaya..menawi mekatena kula ugi sami…kula ugi dipeksa…nanging kangmas
wiratmaya, badhea kados pundi kula menika sampun dados garwa penjenengan…
kangmas, kula lan panjenengan menika rak penganten enggal. Mesthenipun
mangkono, nanging apa kowe ora ngerti kahanan saiki? Kae sawagen aneng
alun-alun, prajuritmu padha sengsara ing palagan lan para kamulamu
kasempyoking paprangan…. Apa ya bakal bisa negakake ing kahanan kang kaya
mangkene kowe lan aku enak kapienak andon asmara? Aneng ngendi rasamu?
perkara iki ora liya mung kowe. Anane Indrakatong nglurug aneng Bojanegara
saking menika kakang, kula lan panjenengan menika sampun bebojoan. Mila menika
kekuwatan lan nglurug maneh awit sedyane durung kelakon. Mula yen adhi pengin
perkara iki rampung, ayo dak terake ngadhep Indrakatong, kowe diboyong
menyang lamungan. Mesthi perang iki bakal rampung..
Oh…destun temen kula ing ngarsa penjenengan? (muwun…kendel sawetawis) kula
menika sanes wong wadon loro saudon, telu saurupan.
kangmas, mangertosa menawi kakung menika nggadhahi tanggil jawab cilike digonjak
anake gedhene dijawat bojone kudu direwangi pecahing dhadha wutahing ludira
yen garwa kang linandhesan rasa tresna…wong aku ora tresna karo kowe kok
wiratmaya, babar pisan kula boten ngira menawi penjenengan menika priya
ingkang remeh…sepisan penjengan menika gadhah garwa, bojone dijaluk wong liya
penjenengan boten ngukuhi..menika nama priya kang kados napa?
kalih, yen ta penjenengan menika boten nganggep kula pinangka garwa…nggih
nadyan awrat kula dhadha nanging Tuban lan Bojanegara menika sampun
kekadangan. Mila menawi Bojanegara menika kinepung wakul binaya mangap
palagan dudu krana kowe nanging mbelani Bojanegara lan Tuban….. (lajeng medal
ageng anatawisipun Lamungan lan Bojanegara…Wiratmaya mandhegani Bojanegara,
kula tansah ngukuhi katresnan kula. Umpamia kula boten saged jejodhohan
kaliyan penjenengan, kersanipun trena menika kula beta ngan…tos…se…da…
majeng perang kaliyan mbopong layonipun Sri Huning…
niki,,nyuwun do'a pangestu nggeh sedoyo rencang rencang mugi mugi mboten enten alangan menopo kemawon,sedoyo berjalan lancar kados engkang di harapkan nuwun sanget do'a nipon Iki sekalian nyebar undangan to kang, yoh tak dongakke wae mugo2 lancar seko awal nganti pungkasan ra ono alangan
lebaran tahun niki,,nyuwun do'a pangestu nggeh sedoyo rencang rencang mugi mugi mboten enten alangan menopo kemawon,sedoyo berjalan lancar kados engkang di harapkan nuwun sanget do'a nipon Mugi-Mugi Dados Keluarga ingkang Sakinah inggih Mas.Tapi....Piye carane mas ??? Kok iso njamin 100% kabeh ki.Wong aku ndisik pacaran karo perawan kinyis-kinyis wae, jebule wis rondo kok. wakheedLurahJoin date : 14.09.08Subyek: Re: soal pacar prawan ga prawan Tue May 19, 2009 8:34 pm lah kabeh iku seng wes kedadeyan ki wes ra iso dibaleni
niku mesthi nggadai salah lan ugi doso,,,,lah Gusti ALLOH engkang moho kuwaos mawon saget nampi lan ngapuro sedoyo doso2 kito panjenengan
do'a pangestu nggeh sedoyo rencang rencang mugi mugi mboten enten alangan menopo kemawon,sedoyo berjalan lancar kados engkang di harapkan nuwun sanget do'a nipon Mugi-Mugi Dados Keluarga ingkang Sakinah inggih Mas.
kulo yakin sanget kalian dewk'e tombLurahLokasi : bintaroReputation : 1Join date : 27.03.09Subyek: Re: soal pacar prawan ga prawan Sat May 30, 2009 11:28 am nduwe cwe yo enak sing wis ra perawan iso digowo ngendi-ngendi cah.alias iso....................................nek wis ulih cewe sing ra perawan
TIRTA AMERTA: WEDANG KOPI 1
Tue Aug 26, 2008 2:05 pm kathok'e di gocek'i terus ngekepi cagak, mengko suwe-suwe bingunge ilang..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun
barang.. koyo wong ilang. nek ben tambah ra bingung ngubengi omah pink wolu karo
banyu jew , lha mengko gek langsung tak grujug banyu pit tenang wae ,
sing ngleboni sing tunggu kuburan koyok'e ra iso, lha wong sing nunggu kuburan wis do mati, nek sing urip paling sing jogo kuburan utowo juru kunci/kuncen... _________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
gegap gempita euro 2012… | blog-nya diviarsa
iku kabèh dadi bukti manawa Titi Kamal eksis ning dunya perfileman Indonésia.[1]
Saiki kenya ayu kang sering dadi bintang ning layar kaca lan iklan [2], karo rambut kang ireng kandel iku anduwèni restoran sunda fast service.[1] Restoran iku dumunung ning Jl. Ir.H. Juanda No.27, cedhak karo Istana
Sawisé ngalami pedhot lan nyambung, tanggal 6 Februari taun 2009 pasangan iki nglaksanakaké
ngentekaké bandha nganti Rp3 M.[1] Sawise nikah, Titi aktif manèh ning dunya akting.[1] Dheweké langsung mbintangi sinetron stripping kang judulé MUSLIMAH lan dilanjutaké karo filem kang judulé JIRAN.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Titi_Kamal&oldid=1111198"	Kategori: Tokoh IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 28 Januari 2017.
nandhi-nandhi nek wong jowo ..mesti ngembangke budoyone dewe. barusan iki eneng acara mengenang perpindahan wong jowo neng suriname. kebudayaan jowo neng suriname yo berkembang pesat.. ! kuda lumping yo neng.. jajal golek i neng
Ngurip-urip Basa Jawa: SERAT PEPALI KI AGENG SELA (2)
dahwen marang ing sasama, sama den arah harjane, harjane wong aneng dunya, dunya tekeng akhirat, akerate amrih lulus, lulus dennya mengku nikmat.2.Nikmat rasaning ati, ati pan ratuning badan, badan iku sajatine, pan iku ingaran kudrat, kudrat karsaning Allah, Allah ingkang Maha Agung, luhur tan ana pepindhan.3.Padha kawruhana yekti, yektine ngelmu sarengat, sarengat awit
neraka.9.Sagung wong nemu becik, kang samya anuwun rahmat, kang cukup iku pujine, poma den padha estokna, gelem nora gelema, kajaba kang nora sarju, mangsa borong karepira.10.Gusti Allah ngudaneni, marang makhluk sadayanya, kang ala tanapi sae, nadyan rambut para sapta, apan wus nora samar, ala becik mung jinurung, nora pegat ciptanira.Tegesing tembung : Poma = mratelakake pakon (piweling) kang
ing watak lsp) ; 3. Alam saisine lan sakaanane; dikodratake : ditakdirake, dipesthekake ing karsaning Allah.Pepindhan =
Rahayu = slamet, begja, luput ing kacilakan utawa kangsangsaran.Sarju = condhong atine, kalawan senenging atiNgudaneni = meruhiTanapi = 1. Lan (utawa) uga; 2. Ananging.Para = 1. Panerang kang mratelakake akeh, upamane : para bupati, para rawuh lsp; 2. Bage,
kekilapan, weruhPegat = 1. Pedhot; 2. Pepisahan, talak (tumrap wong bebojoan) ; ora pegat = tansah.
Wah... matursuwun diparingi tegesing tembung, Pak Ugeng. Menawi boten wonten tegesing tembung ing ngandhaping sekar, dalem boten ngertos artosipun sekar kanthi paripurna.
nambah atw ngubah list monggo........
Evaluasi sensori ya iku sawijining metode ilmiah kang digunakake kanggo ngukur, nganalisis, lan nginterpretasekake respon tumrap sawijining produk adhedhasar tumrap kang dicekel déning indra manungsa, kayata pendelengan, pangambon, perasa, peraba, lan pangrungon.[1]
Ing evaluasi sensori, kabèh macem faktor kang bisa ngganggu proses mbiji digawe paling sithik.[2]. Iki bisa ditindakake kanthi misahake saben peserta evaluasi sensori supaya ora padha komunikasi saengga mbiji kang diasilake bener-bener murni saka panyaruwe pribadi saben-saben individu.[1]
^ a b (en) Lawless HT, Heymann H. 1998. Sensory
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Évaluasi_sénsori&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 22 Oktober 2016.
KelinciSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Bébas mawi basa JawiKelinci kalebu bangsaning Mamalia utawa kewan menyusui, lan tansah sapadhuluran karo Terwelu lan Pika. Kelinci wis kasebar saindhenging jagad kecuali ing tlatah Antartika. Jeneng latine yaiku Oryctolagus cuniculus.Bab lan Paragraf [delikna]1 Tetengering Kelinci 2 Uriping Kelinci 3 Pakan 4 Jenising Kelinci 5 Kelinci ing uriping manungsa [sunting]Tetengering KelinciKelinci bobote isa nganthi 5 kilo yen dhadi raja kaya, lan ing alas mung nganthi 3,5 kilo. Kelinci ndhuwe kuping dhawa sing bisa dianggo ngrungokake swara saka kadhohan, rupane lucu dhadi bisa didhadekake dholanan utawa klangenan. Kelinci uga ndhuwe ceker sing kuwat kanggo mencolot lan awake bunthek tur lucu.Anakane kelinci biasane lair ora ndhuwe wulu lan wutha, ora kaya anake trewelu.[sunting]Uriping KelinciKelinci ing alas biasane urip ing bolongan-bolongan siti, utawa wit-witan. Kelinci liar biasane ngedhuk lemah kanggo susuane lan ngasuh anak-anake ing kana. Uga, kelinci misuwur karna cacah laire sing dhuwur banget. Kelinci wis isa kawin mila umur wulanan lan bisa metheng 31-35 dina. Anak sing dilairake isa lara nganti 12 iji.Kelinci uga kewan sing paling enggal ngepaske kahananing alam, dhadi cepet ndhuwe anak. Ing Australi, saking
dheweke uga dipakani pelet lan campuran-campuran tambahan kanggo kesehataning kewan iki. Suket, wortel, kangkung, lan
wulune dhawa. Ing Indonesia, kelinci akeh-akehane diimpor saka negara manca.[sunting]Kelinci ing uriping manungsaKelinci biasane didhadekake kewan raja kaya, kanggo pakan, nganthi dhadi klangenan. Kelinci sing didhadekake panganan biasane ndhuwe ukuran sing gedhe, lan sing dadi klangenan biasane ndhuwe wulu sing apik. Panganan
rimbag tanduk I kriya, lumrahe nduweni teges nglakoni apa kang kasebut ing linggane
rampetana kabeh, ora susah ana sing dikarekne !
rampeti kabeh, ora susah ana sing dikarekne !
Tembung-tembung : gebugi, pateni, jabuti, rampeti, nduweni
lingga kang kawuwuhan ater-ater KA yen oleh panambang I owah dadi AN, tuladha :
+ weruh + i > kaweruhi > kaweruhan.
nduweni fungsi mangun tembung kriya tanduk (verba aktif), kang
karo ater-ater tripurusa (konfik dak, ko,
di + i ) nduweni fungsi mangun tembung kriya tanggap (
kriya tanduk (dak + tembung tanduk + i) nduweni
fungsi (piguna) mangun tembung sananta kang nduweni teges : nedya, arep. Tuladha :
takmaca layang dhisik, kowe budhala. (teges : nedya, arep
dakngundhuhi pelem buri omah kuwi. (teges:
takngisi kolah, kowe ngresikana latar.
daknggawa tas sing gedhe iki, kowe nggawaa
sawetara tembung kang oleh ater-ater anuswara (n, m, ny, ng, + i ) mangun tembung kahanan, tuladha:
kuwi ndesani banget. (kahanan kaya wong ndesa)
wong desa, Pak Pur kuwi mriyayeni (kahanan
lagi ngurak, wulune mbodholi (kahanan nedheng
ngono…ae koq repoottt….lha wong ngaji isi UTEK MU dewe-dewe ae ga pernah nyampe…koq ngurusin kitab sing cheto redaktur soko ALLAH….
ing_10 Flagelle ing_11 Lavender ing_12 Tongues ing_13 Paturin ing_14 Swordleaf ing_15 Traveller's Joy ing_16 Centaurium ing_17 Saffron ing_18
ing_39 Pearl ing_40 Spider Gland ing_41 Scorpion Poison Gland ing_42 Trachidis Egg ing_43 Dragon Scale ing_44 Wolf Heart ing_45 Bear Claw ing_46 Boar Tusk ing_47 Wyvern Lacrimal Gland ing_48 Ripper Muscle ing_49 Zombie Thyroid ing_50 Werewolf Spinal Core ing_51 Skeleton Bone Marrow
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG KRAMA (1)
28. angga anggi - (kat : 5 gedheng
(dianyang) awis (dipunawis) -
pak.. Kulo sagete shodaqoh nggih namung ngeten niki,, ngateraken tiyang."
ganti ban avanza 1.3 | blog-nya diviarsa
Pangeran : Kulanuwun… bu….(keterangan: Pangeran mendekat pada mbok rondo, tiba-tiba mbok rondo kaget melihat pangeran)Mbok rondo dadapan : waladalah…. Sapa kowe?..Pangeran : kula penggembara bu… ngapunten niki dusun napa?Mbok rondo dadapan : Iki dusun dadapan le… kowe arep ngapa neng kene??Pangeran : kula bade menggembara bu… ananging kula tersesat mboten ngertos dalane.Mbok rondo dadapan : Wah.. yow wes…kowe melu mbok wae pie le ??tak dadekne anak angkatku yen kowe gelem.Pangeran : Wah.. injih bu kulo purun bu..Mbok rondo
mbok rondo)Mbok rondo Kleting : Anak-anakku sing ayu-ayu…rene ndugKleting-kleting : injih . Mbok…Mbok rondo : ngene ndug ana berita sing
mbok rondo kleting)Mbok rondo kleting : kowe ngerti ta… mbok rondo dadapan kui duwe anak sing bagus banget, jenenge ande-ande lumut.Kleting-keleting : Owh… ande-ande lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….Mbok rondo klenting : iyo,, mbok rondo dadapan gawe saembara kanggo anake ande-ande lumut sing lagi goleki garwo pendampinge…Klenting-klenting : wahh ,,,purun sanget bu….(
sing ayu-ayu, sapa ngerti salah sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut.Kleting-kleting : Iya mbok.. purun_purun…Kleting merah : wahh mesti aku sing dipilih mengko, kan aku ayu…Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku sing dipilih ande-ande lumut dadi garwone….Kleting merah : heh!! Aku kan luwih tua
Mboten dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog.Kleting Kuning : Mbok… kulo bade matur…Mbok rondo kleting : Matur opo….? Apa kowe wes rampung nyapune ?Kleting kuning : Sampun mbok…, ngenten mbok… kula inggih
nampi menapa ing ingkang dipun langkahi kanti sabar dipun dawuhake mbok rondo kleting ditampa kanti lemah manah .(
ugi nyambut damel wonten lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun.Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah.(Musik 7 : suara ghaib <tengah>)Suara Ghaib : Hai… cah wadon ayu.Kleting kuning : Siapa kui…Suara Ghaib : Kowe rasah wedi.. aku sifat sae sing ana ing njero awakmu. …Kleting kuning : ameh ngapa kowe?..Suara Ghaib : Aku arep menehi kowe pusaka… terimonen … mugo-mugo
wegah…yen suwe-suwe mengko imbalance nambah…(keterangan: kleting merah dan hijau berembug)Kleting merah : yow wes,,,tapi neng tangan wae,,sedilit tok….(keterangan: yuyu kangkang menyebrangkan kleting merah. dan hijau bergantian)Yuyu kangkang : Wah… seneng
mengeluarkan biting)Kleting kuning : Yow wes yen kui karepmu. Aku arep gawe kali iki asat.Dumadaan lepen menika asat , yuyu kangkang kacilakan lajeng kesah tebih. Sak lajengipun klenting kuning saget lumampah nyebrang lepen menuju griya mbok rondo dadapan , griyanipun si ande-ande
sawijining dusun ingkang nami Dadapan , mbok rondo nembe nyapu griya , wonten ndalem mriku wau si ande-ande lumut nembe ngaji wonten salah sawijining surau . ngentosi gengantilaning manah ingkang dipun janjiaken Gusti Allah kangge piyambake.(
iki??Kleting-kleting : Kita arep nglamar Ande-ande lumut mbok…Mbok rondo dadapan : Owh.. arep nglamar ande-ande lumut… sek ya… tak omongne ande-ande lumut…(keterangan: mbok rondo menyanyikan lagu)(Musik 12 : kleting merah)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut..
ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….Kleting hijau : Cobi kulo mbok…(Musik 14 : kleting ijo)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut..
ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
menuju mbok rondo)Kleting kuning : Assalamu’alaikum…Mbok rondo dadapan : wa’alaikumsalam… sopo iku ya…Kleting kuning : kula Kleting kuning mbok… bade nglamar Ande-ande lumut.Mbok rondo dadapan : Opo.. arep nglamar anakku??? Ora salah
inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.Mbok rondo dadapan : Lo… apa rasalah kowe le tole??Ande-ande Lumut : mboten bu niki sampun dadi pilihane kula(keterangan ;
setunggal hal Mok rondo dadapan : Apa kui???Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki kulo iku pangeran ingkang menggembara golek
sisishanipun ande-ande lumut ,pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih punika Putri Sekartaji . Lan ande-ande lumut sakmeniko dados Raja ngetosi kerajaan Ramanipun . pangeran ugi klenting kuning ,gesang slaras saklawase.Sumber : lisa barbieDengan artikel
Mboten panjenengan mas... saestu mbok wantun dipun sumpahi dalem meniko. Tembung ingkang radi pedhes meniko kawulo aturaken dhumateng tiyang ingkang mboten mangertos awratipun nyambut damel, namung waton suloyo, tur namung ndelik kemawon.Menawi panjenengan rak cetho welo welo asmanipun mas syaf, dalemipun nggih cetho, ugi ingkang paling penting panjenengan mboten nate ndamel kisruhing kahanan.Ingkang temtu, kawulo saestu mboten sarujuk kaliyan banci kaleng ingkang namung wani wani dhelikan, nabok nyilih tangan, ngaten lho mas... jelas mboten panjenenganmbok bilih tasih wonten kalepatan, kawulo nyuwun agunging
Mboten panjenengan mas... saestu mbok wantun dipun sumpahi dalem meniko. Tembung ingkang radi pedhes meniko kawulo aturaken dhumateng tiyang ingkang mboten mangertos awratipun nyambut damel, namung waton suloyo, tur namung ndelik kemawon.Menawi panjenengan rak cetho welo welo asmanipun mas syaf, dalemipun nggih cetho, ugi ingkang paling penting panjenengan mboten nate ndamel kisruhing kahanan.Ingkang temtu, kawulo saestu mboten sarujuk kaliyan banci kaleng ingkang namung wani wani dhelikan, nabok nyilih tangan, ngaten lho mas... jelas mboten panjenenganmbok bilih tasih wonten kalepatan, kawulo nyuwun agunging samodra pangatsaminuwun, ugi nepangakenHerryralat dan ingat mas herry
ingkang dereng siram.heeeReplyDeleteSitti Rasuna WibawaNovember 28, 2011 at 12:15 AMPanjenengan sami mawon, luwih letheg
maneh..hehehe..*kejem model edan* negoro karo bongsoku iki tambah suwe kok tambah gak karu2an too… Sembarang kaler kok podo nggae sak enake wudele dewe..sebel iwel iwel geduwel mangkel mrengkel nganti sirahku njungkel kepingkel pingkel… wis yoo….lambeku..eh kliru, dirijiku jempol pegel nganti melungker koyo montor komuter… peh, jyan aneh tenan tatanan nang ndunyo iki… wis enake melu mbengok karo mbakyuku wae…MERDEKA MERDEKA MERDEKA…*lha rak iyo to..gendeng ra
dingge anake. Tomin sing turu nang sandinge ngrungokno karo njaluk kelon.
ngko halimaune mati, Mak. Gak onok lumah cakit.”
“Gak. Iso diobati atek godong-godongan.”
“Kela nakal ya, Mak?”
“Ho oh. Ojo nakal ngko koyok kera sampeyan.”
“Edi kae nakal, Mak, atu gak nakal. Edi koyok kela ya, Mak.”
Jenenge arek cilik. Cerito durung mari wis akeh sing ditakokno. Wiji eling omongane tanggane wingi. Arek cilik apik lek kerep diwacakno cerito cek imajinasine kuat, pinter, sisan marai opo sing apik opo sik elek.
“Wis gek bobok. Mene maneh,” omonge Wiji nang anake.
“Wis mari lek crito?”
Diman sing kaet teko soko kumpul warga langsung munggah kasur. Wong lanang iku ngambungi anake sing mlungker nang keleke bojone.
“Pak’e koyok kela ya, Mak.”
“Wooo…ganteng koyok ngene kok koyok kera.”
“Pak’e nakal.”
Diman cengengesan. Wong lanang iku akhire melu nggletak nang ngisor sikile anake karo
“Sing ndi sing diwoco. Berita pembunuhan kabeh ngene iki.”
“Lak onok sing bagian crito tho biasane, cerpen
Diman nyawang bojone. Wiji mesem. Diman sing mari adus mbuka bungkusan nang nduwur kasur sig ono tulisa jenenge dheweke. Kardus cilik dibungkus koran iku ditokno isine.
“Dalam rangka opo iki? Atek dibungkusi barang, biasane gak.”
“Lali ta? Iki mau ulang taune sampeyan, Pak.”
“Suwun yo. Langsung digawe iki?”
Wiji metu. Wong wedok iku seneng bojone seneng karo kadone. Nang pawon wong wedok iku yo wis nyiapno panganan
“Gak, wis wareg iki. Kate turu.”
Emake Diman pamit mulih. Wiji nerusno lek nyepakno panganan. Diman mlebu kamar,
walaSedhahan,MinangkaSesulih PisowanKula Wonten ingNgarsaPanjenengan,
nakenSyukuran TuwinPawiwahanDhauping SriPenganten AnakKula,Dinten : JumatKliwon, SuryoKaping : 29 April2011, WanciTabuh : 12.00 –14.00, Mapan ingGedung
IbuKepareng RawuhHangestreniSaha Paring PujaPangastutiDhumateng AnakKula SriPenganten,Supados DadosKaluwargaIn
turu sore kaki, Ana dewa nganglang jagad, Nyangking bokor kencanane, Isine donga
“Ingkang bisa nemu iki, Nora saben sok uwonga, Kudu ana pilihane, Kang weruh lakune jaman, Eling kanthi waspada, Tindak tuwajuh lan jujur, Ingkang
TIRTA AMERTA: TIRTA AMERTA 3
Neeru A. Jayanthi, neeru.jayanthi@emory.edu.
[Reply]arif Reply:February 11th, 2013 at 14:01sing penting ora gampang nesu, urip mung mampir ngguyu *numpang nimbrung pakdhe*
apik pak.. wis ben njenengan tok wae sing nggawe ngene iki.. cuwanggih mengikuti perkembangan jaman..
Sakjane pengin nggawe vector tapi aku durung canggih
"Panget Ingkang piagem kanjeng ing Ki Rangga gede ing Sumedang kagadehaken ing Siastrawardana. Mulane sun gadehi piagem, Sun Kongkon anggraksa kagengan dalem
anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing
drivers windows 7 toshiba satellite A215 s7437 | blog-nya diviarsa
betapa pentingnya klakson/bel motor… | blog-nya diviarsa
kena ingaran,wong golek sandhang pangan,baya enak adol apyun,tembunge yen sekolehan.39.Sing wis-uwis gelis sugih,sengga balorong balaka,tan susah mring
baya wis karsaning Pangeran = ayake wis karsaning Pangeran. 2. apa, sapa, ngendi baya = lah gek apa, sapa, ngendi. Baya kepriye =
rinengga) = rukun nganti tekan ing mati pisan. Kebaya-baya (basa rinengga)= tansah nadhang cilaka. IV. Baya (kw) = janji (ubaya). sekolehan = untung, mujur.sengga = saengga, kayabalorong = 1. Lorek ireng putih 2. Nyai Blorong (dongeng) = makhluk gaib sing bisa ndadekake sugih.balaka = blaka (kn), 1. waleh, kandha ing sabenere; 2. wantah, ora nganggo apa-apa. kongsi = 1. nganti; 2. pakumpulan dagang lumrahe bangsa Cinamata pita = pulisi sandi, intelijen.melang = sumelang, kuwatir.waris (warisan) = yen nindakake pegaweyan lsp. tansah sempulur lan slamet. Ndugal kewarisan = senadyan nindakake sing ora becik, ewadene tansah kebeneran.waris (Arab) = 1. wong sing wenang nampani tinggalane wong sing ajal ; 2. anak sing wenang nggenteni pangkate bapakne.warisan = barang-barang tinggalane wong ajal.wuruk (kn) = 1. tukang nglakokake kreta utawa grobag;wuruk (kw) = 1. kreta ; 2. pedhet.wuruk (kn) = piwulang, pituturwurukan = 1. wulangan; 2. tl
Panggènan cenote[besut | besut sumber]
Papan panggenan cenote madhep segara Karibia lan gadhahi jarak kirang langkung 12 Km saking pesisir Laut Karibia, dumunung kirang langkung 17 Km ing sisih kidul kitha Talum, ing pasisir wetan Ujung Yukatan, Meksiko. Cenote Angelita dumunung ing wana tropis ingkang kathah semak-semak rambat, epifit (bromeliads), angrek,
coati), peccaries, tapir, lan jinis rusa alit.
Tembung Cenote saking basa suku Indian Maya purba D'zonot ingkang ateges bolongan/guwa ing siti kang wonten toyanipun dados papan ingkang dipunsuciaken, lan Angelita ingkang ateges malaikat alit, dados Cenote Angelita ateges Guwa Suci Malaikat Alit. Tembung Cenote (natural sink hole) dipunmaksudaken dados goa-goa ing siti ingkang cacahipun uwean ing Ujung Yukatan, Mexico. tatanan goa-goa jero siti punika kahubung kalian laut Karibia saking sistem hidrogéologi kawasan gamping ingkang kasebat karst. Kawentukipun cenote amargi prastawa- prastawa géologi lan iklim global wala dangu.
Tembung Cenote punika dipunagem ing Australia lan Cuba kagem guwa-guwa vertikal (sinkhole) ingkang kawentuk ing kawasan karst. Guwa cenot kathah dipuntungali ing Ujung Yukatan kanthi cacah langkung saking 2.500 cenote.[1]
Sejaran Dados Cenote[besut | besut sumber]
Ujung Yukatan-Mexico sakderengipun jaman Cretacious (Karbon) inggih punika laut cethèk kang wonten terumbu koral ngantos 1300 meter. Ing jaman Tersier kawentuk malih terumbu koral ingkang melampar (limestone platform) 1000 meter kados ngantos sapunika ing Ujung Yukatan. Pangangkatan sawekdal Pliocene ngawentuk daratan lamparan terumbu koral dados daratan wewatunan gamping Ujung Yukatan. Nginggilipun kandutan carbon dioksida ingkang wonten ing atmosfer wekdal punika, dadosaken udan asam, kados punika toya jawah ingkang wonten ing lamparan gamping
ingkang gadhahi ukuran Miocene-Pliocene (23,8 - 1,8) yuta taun ingkang dangu dados wewatunan gamping ing Ujung Yukatan, lan ing pasisir Ujung Yukatan wonten endapan Quarter ingkang umuripun langkung enèm.
Proses milinipun toya jawah miyos bolongan infiltrasi miwiti ngawentukipun sistem lepen lan guwa ngandhap siti lan kathah toya jawah ingkang mrembes ing siti kados punika saged dipuntingali wonten lepen toya ing daratan Ujung Yukatan lan sebageyan toya jawah ing lumahing dados milinipun lumahing (runoff).
toya laut ingkang signifikan amargi wonten ilinan mangsa toya laut ageng-ageng kutub-kutub bumi ingkang dados wentuk gunung-gunung es. Prastawa alam punika ingkang dadosaken sistem lepen ngandhap siti dados garing ngawentuk guwa-guwa garing.
Ngrembakanipun guwa-guwa gamping punika dados sistem karst gamping angampingan (kapur) kaliyan ornamen karst ingkang unik inggih punika stalaktit, stalagmit ingkang nyambung, tirai, teras, lan tiang. Sapanunggalipun punika, proses panglarutan jangka panjang ing tembok-tembok guwa dadosaken guwa ngandhap siti punika dados wiyar lan panjang.
^ (id)www.mgi.esdm.go.id(dipuntingali tanggal 23 Desember 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 25 Maret 2016.
koyo ne nggob***i ta.. wong gari nglamar ngunu kok dho ribut, jane pengumumane wis jelas mlek
Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
Tujuwané supaya saben klompok taksonomi ("takson", jamak "taksa") tetanduran nduwi mung siji jeneng sing bener sing ditampa déning saindhenging donya. Gunané jeneng èlmiah iku minangka sawijining pengenal (identifier); senadyan ora ngandhut aji dèskriptif, utawa akurat.
sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung) [pdf file]
Kodhe_Internasional_kanggo_Nomenklatur_Botani_(ICBN)&oldid=821680"	Kategori: Rintisan topik botaniNomenklatur botaniSistem klasifikasiKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.36, 11 Maret 2013.
pinten-pinten karohmatan tuwin Hidayah, s’ahingga “Karya Tulis Kunjungan
Industri” saget rampung kanthi sae, Karya Tulis Kunjungan Industri ingkang
isinipun materi kangge nambah pengetahuan kita luwih kathah.
tulis niki saget maringi gambaran kangge damel karya tulis liyane utawa saget
damel kita mangerteni kunjungan industri ing “Pusat TIK Nasional (ICT Center)”.
Kajaba iku kangge ningkataken keefetifan pambelajaran lan saget tetep sejajar
ing kasempatan niki penulis nyampeaken mathur suwun kangge sedaya pihak ingkang
ilmu pengetahuan lan teknologi. Ilmu sing angsal saking sekolahan taseh sanget
Universitas sing sesuai karo jurusan kito. Kegitan kasebut saget ngabantu kita
lan damel motivasi kangge ngabuat kita luwih sregep.
gambaran tentang meniko ingkang sampun lulus mangke dados niki.
ingkang pinter lan luhur budi pekertinipun. UIN Syarif Hidayatullah sampun
sampun diwiwiti sakderengipun Indonesia merdiko. Ing zaman penjajahan Belanda,
Dr. Satiman Wijasanjoyo, salah satunggilipun muslim terpelajar sampun nate
mbangun pesantren luhur dados lembaga pendidikan Tinggi Inslam. Nanging mboten
Qodla lan Dakwah. Ing 10 tahun PTAIN saget ngalami perkembangan ingkang sae
jumlah mahasiswa soyo kathah lan mboten dugi saking Malaysia, Brunai, lan
Singapura. Kathahipun mahasiswa lan luasipun area of studies fakultas lan
jurusan mata kuliah. Saking niku ADIA ing Jakarta lan PTAIN ing Yogyakarta
petunjuk kehidupan lan moral saka suber inspirasi lan kaidah hukum ingkang
sampun wonten ing kitab suci Al-qur’an lan Al-hadits ingkang kedah di taati
Indonesia wonten antawisipun 2 samudra, sedaya wiliyah ingkang nemuaken
ngintegrasi aspek keilmuan, keislaman lan ke Indonesia.
munggah ing lantai 4, tengmriko kita mlebet wonten ruangan ingkang
sae lan ageng, ruang kasebut kangge pertememuan penting.
Teng ruangan kasebut dikenalake bab UIN lan sambutan saking guru SMK N 1
Mondokan lan staf saking UIN ingkang ngawakilke. Kito teng mriko ngendikaaken
sejarah saking UIN kasebut, khususe wonten kampus 2 niki pusat TIK Nasional,
amargi UIN niki tempat ingkang cocok amargi uga kalian jurusan kami.
pengenalan bubar kita diparo dados 2 kelompok kangge ngamudahhake kito
ruang kontrol. Teng mriko wonten ruang ingkang kulo ningali teng TV, wonten 3
ngtur kamera (switcer) lan ngatur (micer). Masih wonten satunggal ruangan
maleh, yaiku ruangan ingkang kulo dados ucapake kangge ngelangsungake siaran
C. Penutup Sakwise kita ngelakuake praktek ningali fasilitas ingkang wonten kampus 2
yaiku pusat TIK Nasional kita ngelanjutake wonten lantai 4 kangge nglanjutake
agenda selanjute. Kita diajak lan dimangerteni pengenalan tentang multimedia
kangge bisnis, sakwise kui, wonten sesi tanya jawab, lan sayange wonten 3 tiang
Kegiatan wonten pusat TIK Nasional dipungkasi kalean maem siang kalian
konco-konco lan staf saking UIN Syarif Hidayatullah lan dilanjutake agenda kita
kulo rame saget samopun ngunjungi UIN Syarif Hidatullah Jakarta, amargi kulo
sampun kulo angsalaken teng mriko, kulo angsal mraktekake lan terutama kangge
SMK Negeri 1 Mondokan ingkang angsal dados motivasi supaya sekolah kito
Timuripun asma Den Mas Suwardi, Suryaningrat ramanipun, Darah Pakualaman,
Binarung piniji karsa, Pratandha wus dumugi titi wanci,
Tinanem jiwa merdika, Rinabuk pitutur jati.
Ugerane para dwija among sunu, Uga pangemban praja,
· Ki Sugeng Subagya, Pamong Tamansiswa ing Ngayogyakarta.
gowo mulih omahmu wae ndi,nek nang kono ra kewoco lan ra kopen
labib akmal basyar says:	3 May 2011 at 00:16	hehehe..mengko sing ngurusi kowe ya..wkwkwk
ku SE k510i tp tetep boten saged nyambung internet, pripun punika? punapa wonten ingkang
Arandaspis prionotolepis ya iku salah sawijining jinising spesies iwak purbakala kang kagolong ing jroning kulawarga spesies bebahaya iwak tanpa rahang kang urip ing mangsa Ordovisium kurang luwih ing jaman 480-470000000 taun biyen. Arandaspis kagolong jinising kulawrga iwak spesies vertebrata pali tua.
Kapisanan ditemukake ana ing Alice Springs, Australia ing taun 1959, jroning ditemukake spesies iki isih kagolong iwak spesies vertebrata paling tua nganti pungkasan taun 1960. Arandaspis uga misuwur kanthi sesebutan laladan Aborigin suku, déning Aranda (ing jaman saiki kasebut Arrernte).
Arandaspis&oldid=1015382"	Kategori: Iwak prasejarahKategori ndhelik: Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 8 Maret 2016.
karo mlaku, eh :DBalasHapusAnisa Ae30 Desember 2015 06.09
melu bungah merga Demange Suryaden dijournal nang kene…
Cahkwé utawa cakwé utawa cakue ya iku sawijining panganan saka Tiongkok kang digawe saka glepung, ragi, soda, amonium bikarbonat, lan uyah.[1] Adonan yèn wis ngembang digawe kaya tongkat kang dawane watara 15-20 centimeter banjur tongkat loro mau didhèmpétake.[1] Yen digoreng dhawane kurang luwih 25 cm lan wernane cokelat.[1] Cahkwé mujudake dialèk Hokkian kang tegese dhemit kang digorèng.[2] Cahkwe wiwit kawentar ing jaman Dinasti Song. Dhèk jaman semana, Jendral Yue
ndakwa Qin Kuai minangka wong kang khianat.[2] Ana wong kang sengit marang Qin Kuai nggawe modhel manungsa saka glepung kang nggambarake Qin Kuai lan bojone, didadekake siji, banjur digoreng lan dipangan.[2] Biyen panganan iki diarani Yu–Zha (goreng nganggo lenga) Chin Kuai, banjur diringkes dadi Yu Zha Kuai (Hokkian: Yu Tjah Kwee), Tjah kwee utawa Yutiao (Mandarin).[2] Sawijining varian panganan saka cahkwé ya iku odading (kuweh kang wujude kaya bantal). Rasane legi, dene cahkwe rasane gurih. Ing Jawa Tengah, panganan iki diarani bolang-baling.[3]
^ a b c (id)Asal usul makanan kecil Tjah Kwei
^ a b c d (id)Cahkwe / Cakue ing
oldid=1073935"	Kategori: PangananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 29 Agustus 2016.
nrimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana bungah tan ana susah, dan anteng mantheng sugeng jeneng.
“Nyuwun sewu, simbah daleme pundi?” tanya Indar. “Kulo Sugihwaras nak,” jawab sang tamu,”simbah asmaniupun sinten?,” dia bertanya lagi. “Kulo Karyo Rejo. Sowan mriki dipun dhawuh mbah lurah nyuwunaken leges pak Camat. Gek pak camat napa sampun rawuh?” tanya mbah Karso lagi.
“Sampun mbah, nggih kulo niki camat Pringkuku sakniki.”
wong kuwi yen gelem andhap ashor lan ngalah, suk ing tembe mburi bakal dhuwur wekasane gampang ginayuh apa sing dikarepake merga kang jinangka sinengkuyung dongane wong akeh. Muga-muga ora mung dadi songsong madyaning kawula alit ing Pringkuku wae. Nanging dadia songsong agung ing jagat bumi Wengker kidul iki,”demikian pesan Mbah
kagem pak e pak e lan mbok e
lan mas masku lan mbak mbakku dewe,,,,semogo lagu niki ngibur hati lan nglalek ake
Kaos Banyuwangi | Iklan Baris Gratis Banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
NGAPLO ditinggal sama pengurusnya…..MINGGAT babablas nyang alam gaib soale langsung gak ketok…paling gondol wewe gombel….opo dadi setan wewe gombel pisan……!Naudzubillahimn
ILAIHI KHUSUSON AL FATIHAH FII ARWAHI : DALEM INGKANG SINUWUN KANJENG
IZRAIL, MIKAIL KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU SULAIMAN,
BAYUKU MUHHAMMAD ROSOKU MAGRIBI. KAPING
MUNGSUH NING NGIDUL ABYAR KABEH,
MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH NING
NGALOR BUBAR KABEH. AJIKU KARANG JATI SEJATINE KUOSO,
MIKAIL KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU SULAIMAN, BAYUKU
WUJUD OPO MANEH LIYO LIYONE HIYO DURUNG WUJUD. 1 KALI
ANEKOT AKE URIP MLEBU ALLAH METU ALLAH,ANEKOT AKE URIP
PAMOR KUWI KANG DARBENI INGGIH KULO RUMEKSANI,MBOK DEWI PERTI INGKANG MANGGEN
WONTEN PUSERI BUMI KULO YEN LEPAT SAMPEYAN EMOTAKEN.SOPO BOPO SEMAR TOGOK
INGSUN KANG KRUMATAN, SEDULUR INGSUNG KANG ORA KRUMATAN, SEDULUR INGSUN KANG
METU SOKO MARGO HINO, SEDULUR INGSUN KANG ORA METU SOKO MARGO HINO, LAN
SEDURLUR INGSUN KANG LAHIR BARENG SEDINO, BAPAK ONO NGAREP IBU ONO MBURI, AYO
KE LELUHUR SAYA KYAI AGENG ATAS ANGIN SUMARE
WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….) ASIHO MARANG AKU ASIH
ANJAN ANJAN KUMAYAN ONO LOR AKU NYEGAT METU KIDUL
ANJAN ANJAN KUMAYAN ONO NDHUWUR AKU NYEGAT METU NGISOR
ANJAN ANJAN KUMAYAN ONO NGISOR AKU NYEGAT METU TENGAH
SAMPEYAN TAK PERINTAH DENING AKU,NJUPUKNO DUWIT ZAKAT ING SOPO CINO SAK
VIA TELPON. @@@
TITISNO DZAT KANG KATON MAUJUD OJO NGANTI
GUO GARBOKU KULO NYUWUN REJANE JAMAN NEK JAMANKU WIS REJO KULO NYUWUN ISINE
JAMAN NEK JAMANKU WIS ISI KULO NYUWUN TENTREME JAMAN KULO PUTRANE SEJATINE URIP
JUBAH IRENG, GUSTI AGUNG WITWITANE PUNGKASAN, CAHAYA SAMPURNA
REMPAH DAYUNG ING PANGGONAN LUNGGUH JUMENENG, MOKSA LAHIR KATON URIP, KASAT
BATHIN HIJAB LAHIR, REMPAH PITU WANGI SAMPURNA, PADANG SIJI WARNA ABANG, GETAH
TELU DADI PANGANGGON, KAYU TELU DADI IJABAH, BANYU SIJI WADAH SAMPURNA”
KALEH PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN
GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO
SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN
KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….
SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO
ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN
ROHMANIR ROHIM NIAT INGSUN NGOBONG DUPO MENYAN PUTIH NYAOSI DHAHAR SEKAR PETHAK
GONDO ARUM NYAI DHANYANG KYAI DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN
kawangun kanggo wong ing kabutuhan mbantu, kayata help.So financial yen sampeyan arep liwat kangelan financial utawa sing ing sembarang kekacoan financial, lan sampeyan kudu dana kanggo miwiti munggah bisnis, Apa seeking kanggo financial pitulungan saka sembarang jenis? We are a tenan silihan pribadi sing nyedhiyani kabeh jinis silihan / pendanaan kanggo kabeh sing kepéngin kanggo sepindah financial. utawa sampeyan nemokake iku hard diwenehi silihan modhal saking bank lokal, Kitab Suci ngandika "" Lukas 11:10 Saben uwong kang nyuwun, tampa, kang nggoleki Ketemu; lan kanggo wong sing tansah thothok-thothok, lawang bakal kabuka "supaya aja kesempatan iki pass sampeyan dening amarga Gusti Yesus padha wingi, dina iki lan salawas-lawase more.Please iki kanggo serius
BUDAYA GOTONG – ROYONG ING PANGGESANGAN MANUNGSA
“Katrok” Vs “Gaul”
Dolanan Layangan nang Tambakagung, Klirong, Kebume...
basa wonten daerah menika. Jawa inggih menika kagolong papan ingkang kathah
menika kathahipun anggenipun nyerat karya sastra ngginakaken aksara Jawa. Perkawis
ngginggil babagan sastra. Ampun Ngaku panjenengan menika tiyang Jawi menawi
ingkang ngakunipun tiyang Jawi, tresna kaliyan budaya Jawa seneng karya sastra
Jawa ananging mboten mangertos aksara Jawa. Sakderengipun nglajengaken andharan menika,
langkung rumiyin badhe sakedhik dipunandharaken babagan aksara Jawa. Aksara
Jawa menika kadadosan saking kalihdasa aksara. Urut-urutanipun aksara Jawa dipunsebat
Dentawyanjana. Saben satunggal aksara Jawa menika ngandut teges ingkang benten-benten.
Ha na ca ra ka inggih menika tegesipun ana utusan, da ta sa wa la tegesipun
padha suwala, pa dha ja ya nya tegesipun padha digdhayane lan ma ga ba ta nga
tegesipun padha dadi bathang. Nyerat aksara Jawa menika saking kiwa manengen,
papanipun wonten ing sangandhaping garis, menawi dlancangipun wonten garisipun.
ing naskah-naskah kuno. Gaya panyeratan aksara Jawa saben-saben naskah menika
benten-benten tergantung kaliyan panganggitipun. Rikala jaman semanten aksara
bibaripun pemerintah Jepang menika, boten marengake ngginakaken aksara Jawa. Akasara
Jawa menika dipungantos kaliyan akasara latin. Larangan menika lajeng damel
aksara Jawa sansaya ical. Aksara Jawa sakmenika badhe ical amargi kirangipun
perhatian tiyangipun piyambak. Ngenes.. wonten ing ati, menawi aksara Jawa
ambruk wonten ing asalipun piyambak. Aksara Jawi menika sampun kagolong dumados
bagian gesangipun tiyang jawi. Aksara jawa ugi sampun dumados budaya wonten ing
Jawi. Ananging sansaya dangu menika aksara Jawa sansaya dipun tilaraken lan
dipun laliaken. Kirang gregetipun tiyang enem menika nyaris mboten wonten,
namung wonten sakglintir tiyang enem ingkang remen lan purun gladhen aksara
muatan lokal wajib kangge SD, SMP lan SMA ananging boten saged nyegah icalipun
aksara Jawa wonten ing masyarakat. Menawi cara nglestantunaken aksara Jawa
menika namung netepake Basa Jawa minangka mata pelajaran wajib, cara mekaten
dipunraos kirang efektif. Menawi tanpa ngangge media ingkang dukung, narik
minat masyrakat kangge gladhen aksara Jawa menika radi angel.
ingkang asli tiyang Jawi kangge nyerat aksara Jawi. Lajeng kanca-kanca kula
serempak matur boten saged. Miris sanget menawi ningali langsung kedadean kados
mekaten. Rikala semanten wonten ing SD nggih sampun diajarke ananging sakmenika
sampun kesupe. Tasih boten patiya kaget menawi tiyang awam ingkang mboten
mangertos ananging menawi mahasiswa jurusan sastra utawi pendidikan bahasa jawa
ingkang boten saged menika rasanipun langkung miris. Icalipun aksara Jawa
menika saged dipunsebabake pemikiranipun tiyang enem, menawi gladhen nulis Jawa
sanesipun. Sasanesipun tiyang enem, tiyang sepuh ugi kathah ingkang boten saged basa Jawa menapa malih
nyerat aksara Jawa. Saengga tiyang sepuh menika ugi jarang paring piwulang
lare-larenipun ingkang taksih alit gladhen nyerat aksara Jawa. Menawi tiyang
Jawi menika boten gladhen nglestantunaken aksara Jawi menika wiwit samenika, sansaya
dangu aksara menika punah lan namung dados bahan kajian penelitian naskah-naskah
September 2012, kritikan kangge Pemkot Jogja babagan gantosipun papan nama ingkang kangge tanda dalan malioboro.
Papan menika rikala semanten nginaken aksara Jawa dipungantos kaliyan tulisan
latin biyasa. Menawi aksara Jawa wonten ing papan menika dipungantos saged
ngilangake unsur estetika lan jati diri papan menika. Nah,, menawi akasar Jawa ical
wonten ing papanipun piyampak inggih menika jawi, sami mawon jawi menika
kelangan jati dirinipun. Justru tiyang asing utawi luar negeri ingkang gadhah
perhatian kusus lan minat ingkang kathah kangge gladhen aksara Jawa. Kedadean
kados mekaten kabukteaken nalika wonten ing Belanda lan Inggris dipunbikak
kelas kusus kangge gladen budaya Jawa kanthi kathahipun ingkang minat. Cara-cara ingkang saged dipun ginakaken
kangge nyegah ilangipun akasara Jawi inggih menika (1) damel media pembelajaran
ingkang menarik supados siswa menika saged tertarik kaliyan aksara Jawi. (2)
dipunbetahaken minimal setunggal minggu sepisan siswa-siswa menika bener-bener nyerat
aksara Jawi. (3) pembelajaran tiyang sepuhipun dhateng larenipun ingkang tasih alit supados tepang
kaliyan aksara Jawi. (4) damel media pengenalan ingkang komunikatif, kreatif
Gusti Katampiya Tobat Kawula” Karipta dening : Ki Sugeng Subagya Duh Gusti kang maha kwasa, Maha mirah welas asih sayekti, Luber ing
awisan wis mesthi, Duh Gusti kula mertobat, Tampi panguji tan kuwawi nyanggi, Estu awrat sakelangkung, Pemut kersa paduka, Tinebihna walat ing salajengipun, Punika sambat kula, Mugi Gusti ngijabahi, Duh Gusti enggal binuka,
Hidayah kaparingna, Tumrap kula ingkang ringkih, Duh Gusti Pangeran kula, Paduka sesembahan mung sawiji, Datan wonten sanesipun, Kang saged mangapura,
utawi ejaannyane pateh ( . Yening ucapane sane pateh kaadanin homograf, nanging
keris sing ora mapan ana warangkane, mula ora bisa dienggo pinangka jangkeping ngadi busana. Lumrahe, wong ngasta keris ligan iku lagi ana ing suasana peperangan, utawa lagi kebranang atine, klebu wong sing bunek pikire arep nglalu umpamane. Kosokbaline, keris sing mapan ana warangka diagem ing suasana mirunggan, kahanan kang tentrem malah kepara diagem nglairake rasa sengsem ing kaendahan saha luhuring budaya. Surasa wantah sing cethek kaya mengkono iku ora luput, jalaran tata lair pancen kaya mengkono kahanane. Nanging tumrap bebrayan, utamane kanggo wong sing nggegulang rasa lan pangrasa, keris ligan bisa disurasa luwih jero. Keris ligan mono tumrap sing ngasta ngemu pitutur pengati-ati. Ngasta keris ligan tanpa pengati-ati kurang bejane bisa tatu dening keris sing diasta mau, kepara malah bisa uga gawe cintrakaning, kulawarga, brayat, tangga teparo, sedulur, rowang lan wong liyan drayan. Ing jaman samengko, nalika bebrayan binuka awit dumadining reformasi, sikep lan tindak tanduk pindha ngasta keris ligan. Sarwa-sarwi kudu “transparan”, sabarang kalir sing kudu binuka ora kena ditutup-tutupi. Apa maneh yen gegayutan karo butuhe wong akeh, kupiya slinthutan kurang bejane dadi buron polisi, kejaksaan utawa KPK. Panyurasa keris ligan tumrap bebrayan sing ngemot piwulang pengati-ati becik dadi lambarane tumindak. Akeh tuladha sing wis dumadi. Menteri dibui, gubernur dikunjara, bupati/walikota dadi pesakitan, anggota legislatif mlebu tahanan, pejabat negara kepeksa gelangan kecrek lan ora sithik wong sing maune diaji-aji pungkasane ora kajen. Ki Sugeng Subagya Pamong Tamansiswa
dikemukakan (paragraf narasi, paragraf eksposisi, paragraf argumentasi) atau (2) Sudut pandang penalaran (paragraf induksi, paragraf deduksi, paragraf induksi-deduksi)
Ing madya mangun karsa, Ing ngarsa sung tuladha, Komandan, Leader, Leidership, motivating, Motivator, Penggerakan, Penggerakan Tamansiswa, Sistem Among, Tutwuri, Tutwuri Handayani	About tamansiswajkt
Jenenge wektu lair yakuwi Rahwana, nanging amarga duweni rai cacah sepuluh,
Rahwana utawa Dasamuka iki nduweni ibu jenenge Dewi Sukesi, putri Prabu
Sumali raja Alengka. Bapake Resi Wisrawa, brahmana ing padhepokan Dederpenyu.
Manawa digeret garis turunan saka ibune, Dasamuka isih kepetung keturunan
Prabu Dasamuka duwe garwa Bathari Tari, putri Sanghyang Indra. Saka
jejodhoan iki sajane nurunake putri titisan Dewi Widowati, nanging amarga arep
dirabi dhewe dening Dasamuka, bayi sing lair saka Dewi Tari iki banjur dijupuk
Gunawan Wibisana lan dilarung sajroning kupat sinta. Ari-arine disabda dadi
bayi lanang lan diwenehi kekuwatan saka mendhung utawa mega. Mula iku, putra
Garwa selire Dasamuka akeh banget, antarane Dewi Sayempraba, putri Prabu
duwe sedulur yakuwi Raden Kumbakarna, Dewi Sarpakenaka lan Gunawan
Wibisana. Dene sedulur tunggal bapak beda ibu yakuwi Prabu Wisrawana lan Prabu
Nalika Prabu Sumali seda, Rahwana jumeneng nata ing Alengka, sesandhingan
karo patih Prahasta sing kepetung isih paklike dhewe. Watake Prabu Dasamuka
kaya ora ana apike babar pisan. Sesongaran lan seneng daksiya, seneng mateni
uwong kanthi cara sing kejem. Dasamuka duwe aji-aji Pancasonya saka Resi
Subali. Kasektene aji Pancasonya iki ndadekake Dasamuka ora bisa mati sasuwene
Saperangan korban sing dipateni Prabu Dasamuka antarane Prabu Danapati raja
Lokapala sing isih sedulur dhewe, Bambang Sumantri utawa patih Suwanda saka
nagara Maespati. Prabu Banaputra raja Ayodya lan Resi Rawatmaja amarga prakara
wanita, yakuwi rebutan Dewi Raguwati. Dene pusaka sing kanggo mateni para
Prabu Dasamuka sing kepengin duwe garwa jilmane Dewi Sri Widowati banjur
nglamar putri nagara Ayodya sing jenenge Dewi Sukasalya utawa Dewi Raguwati,
putri Prabu Banaputra. Dewi Sukasalya dijaluk peksa sahengga njalari perang
mburi wong loro kuwi bisa jejodhoan lan nurunake Sri Rama.
Ing Serat Ramayana dicritakake manawa Dasamuka kasil anggone nyolong Dewi
Shinta, garwane Sri Rama. Wusanane banjur njalari perang gedhen. Ing perang
panguripan, lan umat manungsa. Luwih saka iku, ibu kudu bisa nglairake lan ngreksa generasi bangsa sing luwih becik. Wiwit bocah mula, mudha taruna, akil baliq, bebrayan sesomahan, terus
ngreksa jiwa-ragane, tindak-tanduk solah-bawane, kebak ing suba sita supaya dadi tetuladhan sing becik. Ing sadhengah papan lan kahanan, ibu kudu mratelakake luhuring budi, sucining ati, lan beciking pakerti.Wanita iku kudu ”wani nata”, mula kudu prigel, pinter, cukat, trengginas, lan cekat-ceket. Sawetara iku, wanita uga kudu ”wani ditata”, mula kudu sumaguh, sengguh, setiti, ngati-ati, lan ora mingkuh. Pangaji-aji tumrap para ibu kudu diaturake dening sapa wae. Para kakung, para putra, pemerintah, lan kabeh bebrayan wajib ngaturake pangaji-aji tumrap para ibu.Wasita RiniIng antarane taun 1900 nganti 1930, ana owah-owahan jaman. Nalika iku politik liberal
Owah-owahan jaman mau tan kena ora mrabawani tumrap tatanan masyarakat sing magepokan karo kalenggahane pawestri. Ing tanah Jawa, akeh para pawestri sing maune ora tepung pamulangan, dadi padha mlebu sekolahan. Kahanan kaya mengkono iku becik tumrap kalenggahane pawestri sing kudu jajar drajate karo para priya. Paling ora, kalenggahane pawestri sing maune asor bisa luwih dhuwur ing tatanan sosial masyarakat. Luwih-luwih bareng Ibu Kartini ngumandhangke ”emansipasi wanita”, tansaya akeh pawestri sing padha mlebu sekolahan. Malah kepara ana lan ora sithik sing sekolah ing manca negara barang.Politik etis, darbe perbawa becik tumrap
luwih-luwih kanggo para pawestri. Pawestri Jawa sing maune gemi, setiti, lan ngati-ati tan kurang bejane dadi boros, mubra-mubru, tetuku tanpa petung.Kasunyatan, kahanan kaya mengkono iku banget mrihatinake. Tindak tanduk lan solah bawane pawestri ora mung ing tataran konsumtif wae, nanging wis magepokan karo kodrat kawatinane sing ora jumbuh. Cekake, emansipasi wis kebablasen.Kanggo ndhuwa kahanan, Ki Hadjar Dewantara menggalih perlu maringi piwulang mligi tumrap pawestri. Senadyan drajat kelungguhane dhuwur, luwih cukat, luwih wasis, lan bisa murakabi ing
Mrih suci miwah rahayu, luputa ing sambekala.Bedane ing jaman mangkin, kang aran jaman mardhika, saliring dumadi kabeh, sawala marang wasesa, tan karsa piburbeng liyan. Mangkono estri tan purun, ginawe sakarsa-karsa.Elinga para pawestri,
darbe traju, panimbung becik lan ala.Para wanita kang sami, marsudi ing kamardhikan, wajib weruh ing gatine. Sujana lan kasarjanan, weh
Haywa lali kalane lelangen padha, Ing reh
Prambanan , Wonosari , Godean , Gunung kidul , Magelang , Sleman , Muntilan
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Janger Sri Budoyo Pangestu (SBP) - Tombo Loro "Slamet Goyang Joss"
Janger Sri Budoyo Pangestu, part 3 Slamet Koplak
Janger SBP Live in Purwoharjo Kulon Lapangan Edisi Slamet Koplak ngguyu kepinkel pingkel
Janger Sri Budoyo Pangestu @ Bangorejo,Slamet Koplak Ngguyu Sampek Njungkel Njungkel
Jenang gulo, kowe ojo lali marang aku iki yo kangmasNalikane nandang susah sopo sing ngancani,Dhek semono aku tetep setyo serta tetep tresno yo kangmas.Durung nate gawe gelo lan gawe kuciwoNing saiki bareng mukti kowe kok njur malah lali marang akuSithik-sithik mesti nesu terus ngajak paduJo ngono… ojo ngono…Opo kowe pancen ra kelingan jamane dek biyan yo kangmasKowe janji bungah susah padha dilakoni
wedalan Kahyangan. Gagah, dangah, saged, tur
Ing. Yudy N. Flórez EDITORA - Alicia Gonzalez REDACTORES - Ing. Sergio Zabala, Ing Dolly S. Flórez, Ing. Elvis Galvis, Ing. Ingrid Niño, Ing. Diana Jauregui, Eimy
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo.
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo.082141764355 obat pemutih badan emilay whitening surabayaBSD Kabupaten Serang Pandeglang Lebak
Soft Ware Virtual Gamelan "eGamelanku"
Multimedia Pembelajaran Gamelan Jawa yang merekam suara gemelan Lokananta, Kraton Solo
Urut-urutane tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkene urut-uruta...
Yen tak pikir, dadi wong jowo kuwi yo takdirku. Aku ora keno protes marang Gusti Allah, dadi yo ditompo takdir kuwi, lan yo kudu dadi wong j...
Sedih yen aku moco tulisan sing mbahas, menowo filsafat jowo kuwi filsafate wong kalah. Opo yo bener ngono kuwi? Sak sejatine wong jowo kuwi...
Urut-urutane tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkene urut-urutane tembang kaya kang tak aturake ing ngisor iki:MaskumambangGambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.Mijilateges wis lair lan jelas priya utawa wanita.Kinanthisaka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.Sinomtegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.Asmaradanategese rasa tresna, tresna marang liyan ( priya lan wanita lan kosok baline ) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.Gambuhsaka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.DandanggulaNggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang igayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.DurmaSaka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuhrasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.PangkurSaka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha - padha.MegatruhSaka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.Pocung / PucungYen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durunge dikubur.
Sedih yen aku moco tulisan sing mbahas, menowo filsafat jowo kuwi filsafate wong kalah. Opo yo bener ngono kuwi?Sak sejatine wong jowo kuwi dudu wong kalah, nangin wong jowo luwes marang perubahan lan pengaruh soko njobo. Iso wae diarane yen ajarane dadine gado-gado, nanging yo kuwi, sing penting sing diajarke kuwi ajaran apik kanggo kamanungsan lan marang opo wae utowo diarani "Universal".Wis misale crito wayang, asale wayang kuwi soko ngendi coba? yo mesti wae soko India. Nanging, yo kuwi pintere wong djowo, cerito wayang ditambahi kro tokoh-tokoh jowo sing ora ono nang India, koyo to Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Ono Togog, Bilung, Wisanggeni, Ontoseno la kuwi kabeh lak yo tokoh-tokoh ampuh to.Conto maneh, mbiyen tahun jowo (Saka) kuwi manut petungan Matahari (Tahun masehi), nanging karo Sultan Agung diowahi manut petungan Bulan (Koyo
Yen tak pikir, dadi wong jowo kuwi yo takdirku. Aku ora keno protes marang Gusti Allah, dadi yo ditompo takdir kuwi, lan yo kudu dadi wong jowo sing njawani. Filosofi jowo kuwi adi luhung, tur yo ora ketinggalan jaman. Wis to percoyo, wong jowo kuwi hebat lan mlebu golongan bangsa besar. Ciri-cirine bangsa besar kuwi nduweni sakmubarang koyo to : bahasa, huruf, musik/gending, pakaian, unggah-ungguh, bentuk omah, kabudayan, kesusastran dll.Saiki dicocoke karo kenyataan nang jowo coba:Basa jowo kuwi luwih lengkap dibanding bahasa Indonesia. Basa Jowo ora basa sing miskin, anangin basa sing kaya kosa kata lan makna.Huruf jowo kuwi yo honocoroko
Opo meneh yen ngerti artine jeneng-jeneng gending, wah jan sugih makna, misale : Asmorondrono (Lagi jatuh cinta), Mas Kumambang (Seneng tur mulyo), Megatruh (patah
ditinggal mati) , Durmo (perang tanding utowo pas nesu), Pucung (gawe lucu-lucu) lan sakpnunggalane, tunggu wae mengko tak bahas wis. pokok bukak terus blog ku, ojo lali.Pakaian jowo yo endah banget, omah jowo bentuke kas kabudayan koyo tari-tarian, wah eram banget lah. Filsafat Jowo, okeh. Mikul Duwur Mendem jero, sing biso rumongso ojo rumongso biso, golekono kuntul mabur, golekono galihe kangkung, golekono rosing bumbung wongwang lansakpanunggalane, wis
18:10:55: Wong Cino eslong iki koyone ora doyan panganan Londo. Raine koyo wong arep muko campur arep nangis ngono. Tak jambak wae rambute oleh ora?
berkmbang ky india,pakistan be duwe loken indonesia ra duwe,indonesia nggo ndamaina kudu duwe nuklir,dadine angger negara sng dikongkon damai ora gelem,gmpur wae
panggulawenthah Dening : Ki Sugeng Subagya Senadyan mboten kondhang kados dene Ranggawarsita, Jasadipura, punapa dene pujangga-pujangga sanesipun, duk ing uni, Kraton Surakarta gadhah abdi dalem ingkang ugi baut nyerat. Inggih punika Mas Ngabehi Mangunwijaya. Ing taun 1916, penjenenganipun nganggit serat ”Trilaksita” ingkang dipun terbitaken dening Volkslectuur, Weltevreden. Serat punika namung awujud karangan fiksi ingkang mboten wonten kedadosan yektinipun, semantena ngemot piwulang luhur tumraping bebrayan utaminipun panggulawenthah wulang wuruk.
Dipun cariyosaken ing serat punika, kawontenaning gesang saha panggesanganipun paraga tiga ingkang nama Raden Hardaka, Jaka Madyana, saha Jaka Mulyana. Tetiga taruna punika makarya ing bebadan peprentahan kabupaten ingkang sami. Semantena gesang saha panggesanganipun mboten sami ing antawisipun setungal lan setunggalipun. Sedaya wau kedadosan karana sanguning gesang ingkang benten saha watak wantu budi pekerti ingkang mboten tuwuh nalika ginulawenthah. Wusana, paraga ingkang setunggal kejeblos ing comberan kanisthan, paraga ingkang angka kalih gesang limrah sakmadya, lan paraga ingkang pungkasan saged mancik ing tataran kautaman gesang.
Kacariyos Raden Hardaka, pinangka paraga sepisan, putranipun Raden Tumenggung Setianegara, sanget dipun ugung dening ramanipun ingkang anjawat bupati. Gesang sarwa sarwi sekeca, sedaya ingkang dipun kersakaken tansah wonten. Pungkasanipun dados lare ingkang keset sinau saha
surutipun ingkang rama, kalenggahan bupati dipun asta raka pembayunipun. Sewaunipun Raden Hardaka ndherek ingkang raka. Amit saking raos pekewuh, Raden Hardaka sedya misah saking ingkang raka, suwita dhateng ingkang paman ingkang ugi anjawat bupati, asma Raden Tumenggung Kartipradja.
Paraga ingkang angka kalih inggih Jaka Madyana. Wiranem saking padesan anakipun setunggaling guru ngaji. Sareng sampun ngancik yusma kalih windu, ndherek bapa pamanipun ingkang anjawat wedana, asma Gunasaraya. Sedyanipun Gunasaraya, tembe Jaka Madyana dipun dherekaken magang supados dados priyayi. Sedya wau saged kasembadan karana piyambakipun ginulang ing kawruh tata kaprajan lan pepentrahan. Emanipun, Jaka Madyana sok kalimput, kekudhung dhumateng kalenggahanipun wedana Gunasaraya. Kejawi punika karemenanipun tetanen saha nyinau ngelmu agami mboten saged dipun uwalaken saking gesang padintenanipun.
Paraga ingkang angka tiga inggih Jaka Mulyana. Wiranem punika senadyan dedunung ing padesan ananging temenipun putra satunggaling bupati saking garwa selir. Wiwit timur, gesang saha panggesanganipun lumampah kanthi prihatos. Adrenging manah, ing tembe sedya gesang ingkang langkung sekeca. Pambudidaya nggegulang ngelmu katuranggan lan kawaskithan dipun sengkut. Sinengkuyung dening ingkang ibu, pangertosan saha kawegiganipun langkung pinunjul tinimbang lare-lare sanes ingkang sami yuswanipun. Seni tari, tembang, sastra Jawa, basa Melayu, basa Walandi, lan nabuh gangsa dipun pratitisaken.
saking papan dunungipun namung sedya tumut kursus. Serat-serat ajipamasa, panitisastra, panitisruti, wulang reh, sana sunu, lan wedharaga dipun sinau saestu.
Ringkesing cariyos, tetiga wiranem kalawau saksampunipun ngancik yuswa diwasa sedya suwita dhateng Bupati Kartipradja. Pasuwitanipun tinampi. Tetiga dados magang.
Bidhalipun wiranem tetiga saking papan dunungipun piyambak-piyambak tumuju ing kabupaten, dipun sangoni wejangan dening tiyang sepuhipun. Raden Hardaka dipun wejang dening ingkang raka. Jaka Madyana dipun wejang dening ingkang paman. Jaka Minulya dipun wejang dening ingkang ibu. Mesthi kemawon isi lan cara mejangipun ing antawis setunggal lan setunggalipun mboten sami. Namung wos ingkang dipun wejangaken wonten emperipun. Umpaminipun, tiyang ingkang suwita ing peprentahan sampun ngantos gadhah penganggep bilih piyambakipun pinangka priyagung, senadyan suwitanipun dhateng sedherek piyambak. Kejawi punika, suwita mekaten kedah dipun tegesi ngawula ingkang kumawula. Sikep kumawula linambaran dening guna, sarana, sekti, wani, lan miturut. Patrapiun linambaran taberi, setiti, ngati-ati, sregep, temen, lan tumemen.
Patrap ingkang kedah dipun awisi dening tiyang ingkang suwita inggih punika, nistha, dustha, culika, dora, drengki, srengkara, lan candhala. Kejawi punika
Wangsul dhateng lajering cariyos serat Trilaksana. Gancaring cariyos, anggenipun sami magang sampun purna. Pramila lajeng katetepaken dados abdi dalem ing kabupaten kartipradjan.
Jaka Mulyana, karana sangu kawegigan, kesagedan, lan bontos ing kawruh, pramila laju inggahing pangkatipun lumintir. Kawiwitan dados mantri, lajeng asisten wedana, wedana, patih, ngantos dados bupati.
Wondene Raden Hardaka lan Jaka Madyana ugi minggah pangkatipun ngantos asisten wedana. Parandene, karana raden Hardaka gesang lan panggesanganipun ingkang ugal-ugalan, patrapipun kumingsun, deksura, lan nglampahi main, madat, minum, madon, lan maling, wusana kalenggahan asisten wedana kapocot.
Jaka Madyana, ingkang wiwit sekawit estu nggegulang ing babagan tetanen lan ngelmu agami, pramila lajeng rumaos mboten trep ngasta ing peprentahan. Wusana lajeng nyuwun lereh saking asisten wedana, wangsul dhateng ndhusun oleh tetanen lan mucal ngaji.
Kautaman ingkang saged dipun pethik saking cariyos serat Trilaksita, bilih tiyang punika minulya gesang lan panggesanganipun karana patrapipun. Tiyang padhe kajen keringan menawi patrapipun sae saha luhur budipekertinipun. Patrap lan luhuring budi gumantung dhumateng kalih prekawis, inggih punika wiji saha
Kekalihipun mboten ngawisi setunggal lan setunggalipun. Tegesipun “dhasar” mboten langkung wigati tinimbang “ajar”, semanten ugi kasakwangsulipun. Wijinipun sae, parandene mboten dipun gulawenthah kanthi sae, tangeh lamun badhe sae kedadosanipun. Semanten ugi, panggulawenthah ingkang sae, nanging wijinipun mboten sae, mboten saged dipun pesthekaken badhe sae pungkasanipun. Badhe langkung sampurna bilih “dhasar”-ipun sae, “ajar”-ipun inggih sae.
Kridha njagi wiji saha panggulawenthah supados tetep sae punika yektinipun kewajiban ingkang kedah dipun sangkul dening tiyang sepuh, guru, punapa dene pngarsaning bebrayan.
Tag:demokrasi, Handayani, Ing madyo mangun karso, Ing ngarsa sung tuladha,
Abot rasane nandang kangen ati Mergo tresnoku sing gedi Tansah kelingan awan bengi
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali ngangge
raja bergelarNgersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I,
mangan sepisan opo sepindo, soale gak ono sing digawe tuku panganan ….
iki wong cilik, mugo mugo, sak rejane jaman mengko negri ini benar2 makmur, rakyate podo warek, pinter kabeh.
kinurmatan Para wali murid kelas VI kuta kinurmatan ugi Kanca-kanca ingkang kula tresnani
Kaping setunggal, sumangga sesarengan ngunjukaken puja pudyastuti katur dumateng ngarsanipungusti Allah ingkang maha Agung ingkang sampun paring rahmat saha hidayah dhumateng kita sedaya. Saenggah kita dipun paring kesehatan kangge ngempal sesarengan ing wonten dinten punika. Dinten punika kita sedaya saget ngempal wonten ing acara perpisahan ugi kalian acara perayaan kelulusan murid kelas VI. Para guru ugi kanca-kanca sedaya. Saestu nipun wedal mlampah ngantos mboten kraos. Sampun enem taun kita para siswa kelas VI belajar ugi nyuwun paring ilmu wonten ing sekolah punika. Kathah sanget pelajaran ugi pengetahuan ingkang saget kita pendet, ingkang
saking bapak ibu guru. mboten langkung kula ngaturaken matus suwun dumateng tiang sepuh kula ingkang kula tresnani ing wedal punika ugi rawuh. sedih. Sak sampun nipun punika kita kedah tetep rajin nimbi ilmu supados kita sageto dados tiang ingkang sahe lan migunani. Salami kita sekolah wonten ing mriki. kula minangka wakil siswa siswi kelas VI ngaturaken matur suwun ingkang sanget dhumateng para guru ingkang kita tresnani mugi sedaya ilmu lan wejangan saking bapak lan ibu guru ingkang kita trami badhe kula
Yen ngono carane ngalah utowo menang kudu nganggo kaluwihan, yen antarane Jowo podho Jowo lan sportif sing menang dadipemimpin lan sing oramenang dadi bawahane.
itu bukan cerita doang tapi sejarah leluhur wong ayu
mau kuwi mbok wenehi gawean boss….. lha wong
ndi bons jare onok bandot ngamuk2…
FBH karo FBY sing mari perang mas..
le. . . . ojo tuku montor larang-larang, montor larang mundhak eman di enggo . . . nek nduwe duwit akeh ndang budalo munggah kaji kono . . .
ojo ndonya terus sing mbok openi . . .
Pak PBNJ, jenenge cah ayu sing numpak HSX-125 sinten? Alus lan mancung tenan, keturunan arab nggih? Matur nuwun.
(1990-02-18) 18 Fèbruari 1990 (umur 27)
Park Shin-hye (lair ing Gwangju, Korea Kidul, 18 Februari 1990) ya iku aktris lan
ing Korean). Ilgan Sports. Dijupuk 1 Agustus 2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Park_Shin-hye&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 11 Novèmber 2016.
Jaman edan saiki pak, anak cilik saiki wis ngerti
Jeneng "$1" ora olih dinggo supaya wong ora bingung utawa menggak ngapi-api jeneng panganggo sing wis ana: $2.
menawi mboten klentu... wonten panggenan kulo meniko kados mekaten :
nah... ingkang mboten angsal meniko 25 amargi..
ajeng tangklet ... nek perjodohan Senin wage kalihan Kamis Pahing di bulan maret niki ... saene dhawah dinten opo mas ?
jam pinten ... nyuwun petunjuke mas ... nek legone ati tulung bales njih mas ... suwun ...
anakku loro wedok+lanang neptune sabtu kliwon & sabtu pahing, apa solusinya ?
asss mbuh pada April 20, 2011 4:14 PM
Ora sah ngikuti ajaran rak nggenah ngene.
Nek menungso iku yo ono pait lan legine.
Ratu = 2, dadi kuwi nuduhke tahun 2011, ngono mas.
nek pengn kumplit mangga mbukak grup fb "sinau nulis Jawa", insya Allah ono warga sing ngerti.
ajian segoro geni aji pengasihan semar mesem ajian kanuragan
padha ndongakake Icha supaya diapura lan amal ibadahe ditampa dening Gusti Alloh. Dene anak-anaku sing isih padha ngudi ilmu ing pawiyatan luhur, semangate Icha supaya padha
Gedhong Patehan[45], Gedhong Danartapura[46], Gedhong Siliran[47], Gedhong Sarangbaya[48], Gedhong
saking aksara Pallawa sane kasub sareng parab aksara Bali kuno. aksara puniki
berkembang ring sekitar abad ka-9 ngantos abad ka-10 ngantos
sesampune berkembang dadi aksara Brahmi. aksara Brahmi sesampune berkembang
malih dadi aksara Devanagari teken aksara Pallawa. aksara Devanagari kagunayang
di India kelod dalem nulis basa Sansekerta. nanging aksara Pallawa kagunayang
di India Selatan dalem nulis basa Pallawa. Perkembangan aksara Devanagari teken
Pallawa di Indonesia nyarengin perkembangan agama Hindu teken Buddha. Perkembangan
aksara Devanagari teken Pallawa puniki sesampune dadi aksara Kawi utawi aksara
ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki,
bissmillahirrohmannirrohim... Sisaroden cempoko kurung ingsun ancek-ancek ing pucue gunung, hiyo ingsun lanang sejati,opo agamo iro,ingsun sodo lanang penjalin jikal,opo kuosone tak sabetake
wong crbon karo wong banten yaa seduluran.
kenapa ada penyerbuan crbn ke banten ya? bli ngerti?
ngomong2 mslh maheso ndek wingine aku ndelok+ngecek bysone kancaku koq T sing nduwur cedhak mbe spido kae koq tipis banget pak,tau tiba tapi alhmdlh ora pa2,mugo ae maheso ne jenengan mengko ora eror koyo brita sing uwes2.:-)
Balas	pakbambangnunggangjaranwesi berkata:	Maret 2, 2011 pukul 4:53 pm	kabare apik bae, bysone durung teka, isih langka nang ndiler, mugo2 ae kanthi sabar entuk sing apik apik apik
NederlandsPolskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 4 Maret 2017.
garwa loro, kang loro-lorone anggarbini lan nglairake bareng. Nanging jabang
bayi saka garwa loro iku wujude ora sampurna, awake pisah klawan sirahe. Tumrap
Prabu Brehidata jabang bayi kui mau kaanggep bisa andadekake negara bakal akeh
sambekala. Mula jabang bayi kang ora sampurna mau banjur disingkirake dening
Prabu Brehidata. Diguwang ing satengahing alas kang adoh saka manungsa.
sampurna kaya sak lumrahe jabang bayi banjur digathukake dening Jin Jara kang
sekti. Banjur digulawentah nganti dewasa lan dadi manungsa kang sekti
mandraguna kang duweni watak bengis, angkara murka, kang aran Jarasanda.
Jin Jara banjur dicaritani bibit sakawite utawa riwayate nganti diguwang
menyang alas dening ramane dewe (Prabu Brehidata). Jarasanda gumregah atine
banjur tuwuh krenteg bakal males marang ramane kang wis tega ngguwang dheweke. Jarasanda
mulih menyang negarane, ngadhepi ramane. Prabu Brehidata dibeset kulite dening
Jarasanda banjur kulite ramane mau didadekake piandele supaya tambah kasektene.
Jarasanda banjur madeg dadi ratu ngganteni Prabu Brehidata (ramane).
ngikrarake awake bakal nguwasani Ngamarta lan Dwarawati, tanpa nggatekake caos
pemute para abdi dalem. Jarasanda kang kukuh lan angkara kepingin nguwasani
jagad raya. Satus negara bakal dikuwasani lan ditaklukake. Kabyantu Prabu
Supala uga pangglembuke Sengkuni. Kanggo mujudake krenteg atine mau Jarasanda
duwe karep nganakake sesaji awujud getihe ratu satus negara. Sesaji mau
niat ala mau nerak kodrating urip lan ngrusak katentreman jagad raya. Jarasanda
diadepi dening Bathara Wisnu, Prabu Kresna, Puntadewa, lan Baladewa. Prabu
Jarasanda utusan marang abdine aran Prabu Hamsa kinen nglurug menyang Ngamarta.
Prabu Jarasanda kapapag dening Setyaki. Setyaki ora lila yen Ngamarta
dikalahake dening Prabu Jarasanda. Ing peperangan Setyaki kasoran dening
Kresna dhawuh marang Werkudara kinen mateni Prabu Jarasanda. Ing peperangan
Jarasanda mati dening Werkudara nanging bisa urip meneh. Saben-saben diperjaya
urip meneh, ngono sateruse. Werkudara banjur matur marang Prabu Kresna,
ngandharake apa kang dadi perkarane. Prabu Kresna paring wewarah marang
Jarasanda bisa urip meneh saben-saben dipateni amarga duweni aji-aji yaiku
bisa mati menawa awake ditugel dadi loro kaya nalika isih jabang bayi. Kocap
kacarita Prabu Jarasanda kang wis tanpa daya banjur ditugel awake dadi loro
Prabu Jarasanda, Yudhistira madeg ratu lan Prabu Kresna kang dadi pamonge.
Negara dadi ayem tentrem raharjo kalis ing sambekala.
Mekarake Jiwa MerdikaKi Sugeng Subagya MERDIKA politik durung cukup tumrap bangsa Indonesia. Mula kamardikan kudu ditegesi merdika lair lan batine, linambaran tata lan tentrem urip bebrayane. Wektu iki ana saperangan warganing masyarakat sing wis rumangsa kecukupan uripe, nanging uga ora sethithik sing isih urip kesrakat. Tumrap sing kesrakat, urip tentrem sing diudi kaya-kaya angel ginayuh. Warganing masyarakat tansah ana ing kahanan was sumelang. Drengki, srei, jail, methakil, dahwen, dadi watak padinan yen nguningani ana sedulur sing tampa kabegjan. Kosokbaline kumalungkung, deksura, kumengsun, dadi bawane yen lagi kasinungan bandha lan kuasa.Nanemake Jiwa MerdikaDununging kamardikan iku sejatine ora mung cukup kanthi kamardikan politik. Ing babagan ideologi, sosial, ekonomi, lan kabudayan mesthine kudu merdika uga. Menawa kasunyatan ing bebrayan, bangsa Indonesia durung sampurna kamardikan ideologine, sosial ekonomine, lan kabudayane, mula iku dadi kewajiban sing kudu di sangkul dening kabeh warganing bangsa. Kamardikan sejati bakal ginayuh, saranane saben-saben warga bangsa kudu darbe ”jiwa merdika”.Jiwa merdika mono mujudake landhesane urip merdika. Mengkono pangandikane para winasis sing kaimpun ing pakumpulan ”Selasa Kliwonan”.Pakumpulan Selasa Kliwonan kanthi kridha parepatan sing madeg ing tahun 1921 dipandhegani dening Ki Ageng Suryomentaram lan Suwardi Suryaningrat (Ki Hadjar Dewantara) pinangka panyitra. Pakumpulan mau darbe gegayuhan luhur, yaiku kamerdikaning bangsa Indonesia sing nalika semana isih diregem dening Walanda. Kanggo nggayuh kamardikan, tangeh lamun kelakone menawa saben-saben wong Indonesia tanpa darbe jiwa merdika. Mula jiwa merdika kudu tumanem ing sanubarine bangsa Indonesia murih tuwuh ngrembaka.Ana piyayi cacah 9 sing padha nganakke
Gondoatmojo. Kanggo nanemake jiwa mardika murih tuwuh ngrembaka parepatan mupakat nuding marang Ki Ageng Suryomentaram supaya ”nggarap” jiwa merdikane wong-wong diwasa, marang Suwardi Suryaningrat supaya ”nggarap” jiwa merdikane bocah-bocah.Kanggo sarana nanemake lan ngrembakakke
Ageng Suryomentaram ngrembakakke kawruh ilmu jiwa sinebut ”kawruh begja”.Nalika kamerdikaning bangsa Indonesia wis kelakon proklamasine dikumandhangke dening Soekarno-Hatta, apa kanthi mengkono wis kasil anggone nanemake lan ngrembakakke jiwa merdika. ? Miturut panemune Panyerat, mbok menawa anggone nanemake jiwa merdika pancen wis kasil. Nanging anggone ngrembakakke jiwa merdika nganti tekan wektu iki, malah kepara samengko, kudu terus diudi.Gegayuhane pakumpulan Selasa Kliwonan iku orang mung winates nganti Indonesia merdika. Luwih saka iku, gegayuhane luhur banget, yaiku hamemayu hayuning bawana, hamemayu hayuning bangsa, lan hamemayu hayuning salira, sing katelah cekak dadi TRI-HAYU.Nalika kahananing bebrayan isih kaya sing kita uningani iki, nuduhake menawa gegayuhan hamemayu hayuning bawana,
pinangka warana kanggo nggayuh tri-hayu mau.Ngrembakakke Jiwa MerdikaPancen, ing wektu iki kridhaning pendhidhikan Indonesia bisa diarani uwis maju. Prestasi nasional, regional apadene internasional kasil diregem dening para siswa kita. Ora mung saka pawiyatan luhur, nanging para siswa pawiyatan dhasar lan menengah ora kalah. Olimpiade Matematika, Sains, Teknologi Informasi, lan sapanunggalane ora sethithik sing sasab ing tingkat internasional. Nanging menawa dijumbuhake karo lereging pendhidhikan kudu bisa ngrembakakke jiwa merdika, kita mesthi isih kudu sengkut kupiya.Saperangan gedhe lulusan sekolah lan sarjana kepeksa nganggur. Mlebu metu kantor pemerintah lan perusahaan ngempit map isi lamaran gaweyan. Kasunganyatan iki pinangka bukti menawa pendhidhikan durung kasil ndadekke insan mandhiri. Sarjana lan lulusan sekolah tansah golek gaweyan, ora bisa gawe gaweyan. Uripe gumantung marang liyan. Senenge diprentah. Kepara ora gelem obah tanpa diprentah. Sing kelakon nyambut gawe, kridhane ora katon. Tumandang gawe naliko ana mandhore, yen mandhore oncat mandheg tandang gawene.Kahanan kaya mengkono tau diolok-olok dening Ki Hadjar Dewantara. Mengkene pangandikane ”.... eman temen, wong pinter-pinter kok kalah karo cecak. Cecak kae ora sekolah, ora darbe ijazah, nanging dhewekke ngerti carane golek pangan. Wektu bengi cerak lampu, ana lemut ngrubung, ing kono cecak golek pangan”.Insan mandhiri iku yektine watak ksatria sing ora gelem nampa bantuwan menawa bantuwan mau bisa njiret kamardikane. Wong merdika kudu mandhiri. Wong mandhiri kudu makarya. Kanthi makarya wong bakal entuk pametu kanggo ngragadi uripe dhewe lan keluargane. Kudune pendhidhikan ora mung bisa ngasilake wong golek gaweyan, nanging kudu bisa ngasilake wong kang bisa gawe gaweyan.Ki Sugeng Subagya, Pamong TamansiswaCatatan :Artikel
Burung Cucak Kombo, Cara Merawat Kolibri Jumbo,
sing endi yo sing nulis masalah iki? ooo ya, bloger porno bin katrok bin alay
kebo kudu ngono kuwi yo pak?pantesan kebo ku ucul dewe
Pemalang,Pekalongan, Brebes, Tegal, Purwokerto, Banyumas, Purworejo, Magelang, Semarang, Solo, Seleman,Gunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang, TUban, Bojonegoro, Blora,Lamongan,
Lho, lha koq koyok emak-ku.
Dadi pingin mulih. Kesuwen ndik perantauan. Pingin mangan sego rawon, sate komoh, mlaku2 ndik njero Brawijaya, bengi-bengi mangan gorengan ndik mbethek.
durung gedhe yen durung wani cilik, dan durung dhuwur yen durung wani endhek.
tembang Megatruh,sigra milir kang gèthèk sinangga bajul, kawan dasa kang njagèni, ing ngarsa miwah ing pungkur, tanapi ing kanan kéring, kang gèthèk lampahe
sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda.”
kagem ingkang taksih bujangan saged kange ancang-ancang menawi nganjang sampun krama
kito sek wedi doso, sing nuduh panitia yo melu doso TAPI ojo kuatir wis tak sepuro, dadi ora usah nunggu dino riyoyo. Ojo nyimpen dendam na sapodho-podho mundhak dadi pekewuh na akherat.
Jomblang, Gunung Arjuna, Gunung Gede, Gunung Kidul, Gunung Lawu, Gunung Salak, Gunung Semeru, hiking, Kandang Badak, Lawrence M. Krauss, Lion Air, Majapahit, Pantai Gunung Kidul, Pantai Krakal, Pantai Siung,
nggih.mbok bilih wonten sederek2 inkang tepang monggo ......kulo heri sampun kangen.sampun 20 th dereng nate wangsul............. wahyuPosting : 58
mawardi: Inggih, pak! njenengan guru ingkang
keturunan raja.”Ing tanah jawi kaselan ratu sanes dharahipun ratu jawi.Inggih puniko ratu sabrang ing
Ing ngriku kanjeng nabi NGISA tumurun puniko pasemon dados ing jaman wekasan sampun angrasuk agami kristen sedoyo(
F ▶ Fruit e kuwi yoo Apel
G ▶ Gak ono maneh, yoo Apel
H ▶ Halaaahhh, Apel ... Apel
L ▶ Liyane ? Yo tetep, Apel
M ▶ Mosok ora percoyo..., iku Apel
O ▶ Opo maneh sih, yoo Apel
sampean sing wong Pemalang kayane ora kekinian banget angger urung njajal rafting nang PS Rafting, karena sing adoh adoh be wis pada njajal masa sing perek urung :D Rute
kulon saking tanah kudus ds. loram kulon
Piye carane aku pasang FTP Server, lha laptop-e tak gowo neng kantor ngene.
Engko lek ndek omah, tak share
rri mulai jaman markuwat,kancil cs seneng banget, saiki aku wes pindah nang Suroboyo, nek golek gending2 julajuli, parikan iku nang endi mas...
sing gelem, aq wis onok kiro-kiro 70 judul kartolo format mp3 karo 5 judul sidik cs..oh iyo aq mannggone nang jakarta btw nek ono sing gelem tak kei
waduuuh rek cik senenge nduwe dolor sing nyimpen ludrukane cak katrol lho... yo opo se... cak kartolo sing nggenah opo rek.
wis aku tak nge download yo, suwun sing oakeh.....
isih kepingin ngrungokne guyonane ndek radio daerah Surabaya. Nek isok saben bengi, gawe pengantar turu.
sepurane mas, mbok menowo ono seng duwe tembang jawatimuran mbok
karo kartoloan. Tp saiki aku wis donlot mp3 kartolo dadi saiki luwih
ngrungokno ludruk Kartolo cs iku sing judule Kuro Kandas, jamane sik nganggo kaset.Durung onok CD.
pm	sing sabar wae mas bambang… wong ngalah luhur wekasane…. gusti mboten
sakit.. wah brarti tonggo2mu kampung ancen ndeso tulen ramutu pak… asli.. terserah yen sing moco komen iki tonggomu, ra trimo tak
sing sabar pak,salam knal ane orang magelang juga
Balas	kenunk berkata:	April 1, 2012 pukul 10:06 pm	Nderek prihatin pak bambang..sing sabar kemawon..
Nuwun sewu..panjenengan Magelang’e pundi njih?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Schermer&oldid=813862"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
ahli ékonomi saking University of California, Berkeley, Amérika Sarékat ingkang dipun wara-waraaken minangka panampi Penghargaan
sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 19 Oktober 2016.
dhuh kakangmas, dununging katresnan kula, kula boten niyat noleh dhateng sanesipun priya, kejawi dhateng paduka, sarta kula prasetya badhe ngayut tuwuh bilih
dhuh kakangmas, pisah kawula lan paduka punika naraka tumrap kawula, nanging celak kawula lan paduka, dununging kaswargan kawula. Manawi kula lapeksa katilar, kapejahana kemawon ruwiyin amargi temtu kula lampahi. Punapa kula saged pisah kaliyan paduka 4
Kadang awake dewe ora ngerti sejatine urip, nanging semangat neng dodo tetep murup. Opo wae kudu dilakoni ben ora tau tutup dalan menyang urip sing mulyo-guyub. (Iki mung latihan nulis boso ngoko)
ngapuro...Bocah cilik mangan sego...Sego dipangan karo gulo...Wes suwi orak ngomong jowo...Dino royo njaluk ngapuro...
urip lan pangané wis cemepak cedhak kåyå angin sing disedhot bendinané_
_Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot ngawé-awé, nanging sing cedhak nèng ngarepé lan dadi tanggung jawabé disiå-siå kåyå orå duwé gunå_
amSayangipun kaki semar mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika
Sayangipun kaki semar mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika ketitik lepat rak sabangsa sedaya badhé nyanggi paukumanipun.”Monggonuwun sewu pak linglung, saged kemawon kula serataken candhakipun. nanging, kula kinten kirang dibetahaken, awit carios saking 2 Samuel 24 kalawan 1 Babad 21 punika sami kemawon.(Indonesia: maaf pak Linglung,
mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika ketitik lepat rak sabangsa sedaya badhé nyanggi paukumanipun.”Monggonuwun sewu pak linglung, saged kemawon kula serataken candhakipun. nanging, kula kinten kirang dibetahaken, awit carios saking 2 Samuel 24 kalawan 1 Babad 21 punika sami kemawon.(Indonesia: maaf pak Linglung,
PAK YESUS = IBLIS by sabda alam on Tue Aug 09, 2011 12:44 pmmistik6666 wrote:Linglung wrote:Sayangipun kaki semar mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika ketitik lepat rak sabangsa sedaya badhé nyanggi paukumanipun.”Monggonuwun sewu pak linglung, saged kemawon kula serataken candhakipun. nanging, kula kinten kirang dibetahaken, awit carios saking 2 Samuel 24 kalawan 1 Babad 21 punika sami kemawon.(Indonesia: maaf pak Linglung,
drajat pangkat iso lebur, bondo donyo iso hancur, ayu nggantheng iso luntur, menungso urip yen ora iso ngendaleni diripribadi dadi wong
wujuding manunggiling kawulo kalawan Gusti, Gusti kalawan kawulo. di tunggili dining Gusti mboten namung mahanani bagusing ati, ananging ugi mahanani bagusing budi lan pakerti.
ngemongi anak didikku ewang-ewangono supaya pada mbangun-turut, dadi bocah kang pinter lan mulya dunya
Pak, saiki okeh wong wedo sing uapik tenan yo?
Bapak : Uapik tenan piye toh Le?
Tole : La iyo. Wong tole nuli ketemu karo wong wedo ning ndalan nganggo
Tole : Iyo…Tole ngerti ko pak. Noke saiki kerudunge tenanan lo pak!
Bapak : Tenanan piye toh le…Opo sing mbiyen
sing nutup aurot tenan. Ora gor kerudung seksi sing ijeh keto’ jiplaan awake. Sing getol ngaji, doyan kerjo lan
noke ijeh iso njogo awae dewe. Wonge lembut-lembut, noke roso-roso pak.
Bapak : O… ngono toh le! Yo wis, Bapak yo melu seneng nek saiki wis okeh wong wedo sing ngerti tenanan karo sing jenenge kerudung. Men ora ngele’-ele’ake kerudung ning islam. Mugi-mugi
saben esok nganti sore kerjo, mbengine kuliah karo ngaji, dino libur melu organisasi. Lha terus iso masak opo ora kuwi? Kapan ngerewangi wong tuwek ning omah? Ojo nganti, lantaran ewoh dewe ning njobo terus lali karo wong tuwek ning omah. Ojo nganti ewoh ning njobo, nduwe jeneng apik, noke ning omah…wong tuwe’e mbanting tulang dewe. Ojo nganti pas rabi, durung iso masak kanggo bojone. Salah kaprah nek koyo ngono kuwi Le! Ngisen-isenake wae!
Tole : Iyo yo pak. Noke…ora koyo ngono lah pak!
Bapak : Iyo yo le…mugi-mugi wae ora koyo ngono.
tetep ae ono kurange… Paling uenak sing nggawe komentar… mripate jeli karo sing kurang-kurang… he..he…
Balas	nurdiyon Says:	Juni 29, 2009 pukul 5:10 am Nggolei sing kurang-kurang iku penting lo kang …
Yen ora ketemu sing kurang-kurang, terus piye nggawe wejangane?
Suwon nggih wis mampir karo nggawe petilasan… Njaluk pangapuro yen boso Jowone ora
Rumah Gadang utawi Griya Gadang utawi Omah Gadang inggih punika satunggalipun nama griya adat Minangkabau ingkang kalebet griya tradisional.[1] Griya adat punika kathah mapan ing propinsi Sumatra Kilèn, Indonésia.[1] Griya punika ugi saged dipunsebat kanthi nama sanèsipun déning masyarakat Minang kanthi nama griya Bagonjong utawi wonten ugi ingkang nyebataken kanthi nama griya Baanjung.[1]
Griya kanthi modhél punika ugi kathah ing Negeri Sembilan, Malaysia.[2] Boten sadaya wewengkon ing Minangkabau (darek) kepareng dipundamel griya adat punika, namung ing wewengkon ingkang sampun nggadhahi status minangka nagari kemawon griya adat punika kepareng dipunwangun ing mrika. Ugi ing wewengkon ingkang dipunsebat rantau, griya adat punika ugi rumiyin boten wonten ingkang dipunwangun déning peranto Minangkabau.[2]
Griya Gadang minangka papan panggenan, nggadhahi paugeran piyambak. Cacahipun kamar adhedhasar cacahipun tiyang èstri ingkang manggen ing mrika.[2] Saben tiyang èstri ing kaum kasebat ingkang sampun kagungan garwa pikantuk setun[2] ggal kamar.[2] Tiyang èstri ingkang sampun sepuh lan laré-larénipun manggen ing kamar ingkang caket dhapur. Gadis ingkang taksih rumaja pikantuk kamar sesarengan ing kamar pojok sanèsipun.[2]
Rumah Gadang limrahipun dipunwangun ing sanginggilipun siti kagunganipun kulawarga induk wonten suku/kaum kasebat miturut cara turun tinurun[2] kaliyan namung dipungadhahi lan dipunwarisi déning tiyang èstri kemawon.[3]
^ a b c (id)[Navis, A.A., Cerita Rakyat dari Sumatera Barat 3, Grasindo, ISBN 979-759-551-X.]
^ a b c d e f g (en)[Graves, Elizabeth E., (2007), Asal-usul elite
Indonésia, London: Thames and Hudson, ISBN 0-500-34132-X.]
Baso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 13 Sèptèmber 2016.
kekuasaan Kanjeng Pangeran Mangkubumi yang setelah dinobatkan sebagai raja bergelarNgersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I ,
Kelurahan Purwodadi, Kecamatan Purwodadi, Kabupaten Grobogan
wit-e sak kebo, wohe loro. wite sak driji wohe ndadi. Ana kali banyune mili, ana segara, banyune wareg diombe sakdonya.
Bawor bersenjata Kudhi (Foto: Punakawan Jawa)
"Kidul kono wite sekebo wohe loro."
"Enek eneh, Thak!"
"Lor kono wite sedriji wohe ndadi."
"Yo kuwi sing tak goleki!"
"Yo wis Yo diparani."
"Wis meneka. Mengko sing mateng ceblokno sing
"Nyang ndi lek golek banyu?"
"Etan kono. Ono kali banyune mili."
"Ooo, iyo kulon kana ana segara. Banyune wareg diombe sak ndonya."
"Yo kuwi sing tak goleki."
"Sropooot, glenggeng. Sropooottt, glenggeng."Utak Utak Ugel ngombe.
WONG JOWO KUDU NJAWANI: TEMBANG jOWO
Urut-urutane tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkene urut-urutane tembang kaya kang tak aturake ing ngisor iki:MaskumambangGambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.Mijilateges wis lair lan jelas priya utawa wanita.Kinanthisaka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.Sinomtegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.Asmaradanategese rasa tresna, tresna marang liyan ( priya lan wanita lan kosok baline ) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.Gambuhsaka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.DandanggulaNggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang igayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.DurmaSaka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuhrasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.PangkurSaka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha - padha.MegatruhSaka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.Pocung / PucungYen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa
Nuwun sewu menawi pareng kawulo badhe ngunduh babagan tembang jowo puniko, sa'derenge ngaturaken manur sembah nuwun
sakderengipun nyuwun lir samudra pangaksami..Atur kawula ,kangge kemajuan bebrayan, mugi den
opolah…pokoke bayar bres bres..SIM dadi yo wis, perkoro arep mlebu kas negoro mbuh ora, ra tak
salam satu jiwa, sam korwil jakart timur nang endi? arepe nonton tgl 30, nggowo pasukan akeh iki teko cikampek…. suwun
besar, Serat Kalatidha karya Pujangga Raden Ngabehi Ronggawarsita :Ratune ratu utama, patihe patih linuwih,Pra nayaka tyas raharja, panekare becik-becik,Parandene tan dadi, paliyasing kala
prancis angel temen ki rek rek.. sinau mung ko ngono...heleh2x.. mending sinau boso jepang rek..iso dadi dubbing film kartun... wekekekek... entuk duit ngono lho.
February 1, 2009 at 5:06 PM
Bonjour!Je suis indonésienne et
WONG JOWO KUDU NJAWANI: Takdirku Dadi Wong Jowo
Yen tak pikir, dadi wong jowo kuwi yo takdirku. Aku ora keno protes marang Gusti Allah, dadi yo ditompo takdir kuwi, lan yo kudu dadi wong jowo sing njawani. Filosofi jowo kuwi adi luhung, tur yo ora ketinggalan jaman. Wis to percoyo, wong jowo kuwi hebat lan mlebu golongan bangsa besar. Ciri-cirine bangsa besar kuwi nduweni sakmubarang koyo to : bahasa, huruf, musik/gending, pakaian, unggah-ungguh, bentuk omah, kabudayan, kesusastran dll.Saiki dicocoke karo kenyataan nang jowo coba:Basa jowo kuwi luwih lengkap dibanding bahasa Indonesia. Basa Jowo ora basa sing miskin, anangin basa sing kaya kosa kata lan
kelingan musik klasik, iso hanyut tur yo mbentuk sikap lan perilaku. Opo meneh yen ngerti artine jeneng-jeneng gending, wah jan sugih makna, misale : Asmorondrono (Lagi jatuh cinta), Mas Kumambang (Seneng tur
nderek langkung...pancen leres mas, tiang jawi kedah dadhos tiang jawi sing saktenane, amargi tiang jawi pancen anggadahi kekuatang engkang ageng, engkang mboten di duweni bangsa lia, nanging tiang jawi sak menika padha mboten mangertos. monggo kita
www.tanhamasir.ir▶️ @tanhamasir_ir ✉️3000 4005 4005 25 .
MahasiswaGunging Éndah WadonAsia Murid WedokMasturbasiMom Lan BoySilitAsia Cilik RemajaBabehSangeMbah3dMom Aku Wis
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
arep kruna, pengater minakadi a,ka,sa,di,pa,nga, ma,lan sane liananConto: a( ahimsa, abada, aijas,abungkul)ka, (kadaar,kakaja,kakangin,katimpug),sa (sakancan,sabatek,sawai-wai), pa (pakayun,partaken,pamunyine)ma (magedi,magending,malajah,madaar)2. Seselan ( sisipan) inggih punika
inggih punika pangangge kruna sane magenah ring
Jaman saiki sing jenenge e-mail wis umum lan biasa mlebu nang deso-deso. Iki ono crito :
Tukijo , tukang kayu soko Wonosobo entuk proyek nggawe meubel nang hotel Garuda Malioboro Jogja. Dhewek-e dianter bojo-ne : Tugiyem menyang terminal bis lan podho
Cilacap, ono Rugiyem sing lagi wae ditinggal mati bojo-ne sing jeneng-e Paijo. esuk iki bubar acara pemakaman, Rugiyem cepet-cepet mulih omah kepingin istirahat. Ora lali dhewek-e mbukak e-mail, cek-cek kabar soko
‘Yem, bojoku sing tak tresnani, matur nuwun banget yo…wis dianter esuk mau…… Aku wis tekan kanthi lancar lan slamet….. nang kene aku ditrimo apik-apik, Aku seneng banget amargo akeh konco lawas sing luwih dhisik tekan kene… Jare-ne kowe arep nyusul sesuk yo…..? jeneng mu wis tak daftar-ke nang kene……. Tak tunggu yo…….supaya kowe lan aku biso barengan maneh…… oh….ya……ternyata nang kene lumayan panas lho…….!
Bojo-mu Terjemahannya.... Berita dari Wonosobo :
Gusti Singa Nabrang, I Gusti Madya Abra Singosari, Gusti Nyoman Singosari, I Gusti Singa Gara.
Adapun putra ke dua dan Singa Gede Kanuruhan, yang bernama I Gusti Made Abra
PENGLINGSIR TIANG UTAWI SANE SAMPUN MEKARYA BECIK SEKADI PUNIKI.DUMUGI IDA SANG
Ing Tawang ono Lintang )Yen ing tawang ana lintang..
Agus Prambono	14:00 on 7 Mei 2011	Permalink
iyo mas enak… luwih penak maneh sing versine mayangsari mas…
cuma aku ora ngerti tembung2 awale sing disindenke mayangsari…
soale bedo karo versi asline…ketambahan tembung2…tulung mas sampean ewangi
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687
produser filem lan televisi paling gedhé ing donya. Saiki dadi anak parusahan saka grup Time Warner sing markasé ing Burbank, California, Amérika Sarékat.
SarékatTime WarnerKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ususmu ngalah karo slonong boy slonong girl !
ngene ki produsen karo polisi melu tanggung jawab, ojo mung asal motor laris…sing gawe sing nembak akeh tp abai karo
sejahtera saya ucapkan,kagem pak e pak e lan mbok e
Budhe : “Sing siji loro, sing siji sepuluh” Robot : “Nganggo
nanging mara alih joh? (gunung)
yening majujuk ia medem, nanging yening medem ia majujuk? (
anggen alat tulis cara tiuk, nanging ento
biology ‎ (← pranala | sunting)
chemical biology ‎ (← pranala | sunting)
biologist ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Jagawana/IndoWordList ‎ (← pranala | sunting)
mikro ‎ (← pranala | sunting)
Indeks:Bahasa Indonesia/b ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/Akhiran asing dan transliterasinya ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/logy ‎ (← pranala | sunting)
biologia ‎ (← pranala | sunting)
Wiktionary:ProyekWiki bahasa Indonesia/Daftar kata/Dasar/Merah ‎ (← pranala | sunting)
senjata biologi ‎ (← pranala | sunting)
kontrol biologi ‎ (← pranala | sunting)
biologi air payau ‎ (← pranala | sunting)
biologi air tawar ‎ (← pranala | sunting)
biologi bahari ‎ (← pranala | sunting)
biologi perikanan ‎ (← pranala | sunting)
Wiktionary:ProyekWiki bahasa Indonesia/Daftar kata/Dasar/Pengalihan/2 ‎ (← pranala | sunting)
Biologi (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Wiktionary:ProyekWiki bahasa Indonesia/Daftar kata/Frasa/Kata ‎ (← pranala | sunting)
Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
Golden Gate ya iku selat kang nyambungaké Teluk San Fransisco karo Samudra Pasifik.[1] Wiwit taun 1930 Kreteg Golden Gate wis dibangun ing selat iki.[1] Ombak kang gedhé lan arus saka kali Sacramento lan kali San Joaquin wis nggawé saluran kang jeroné atusan meter ing selat iki.[1]
Sadurunge aba wong Éropah teka ing abad 18 dhaérah kéne dikuwasai karo Ohlone.[1]
Kreteg Golden Gate ya iku 2.727 m.[2] Jarak saka menara ya iku 1.280 m.[2] Kreteg Golden Gate dhuwuré 230 m saka banyu ing selat iku.[2] Kreteg Golden Gate dirancang karo Joseph Strauss.[2] Dhèwèké teknisi kang wis ngrancang luwih saka 400 gambar Kreteg.[2] Golden Gate ya iku Kreteg paling éndah kang dadi ikon donya.[2] Pambangunan Golen Gate mulai saka insinyur lan editor koran ing San Fransisco kang jenengé Michael O'Shaughnessy.[2] Dhèwèké nduwèni kawigatén kanggo mbangun Kreteg kang
bab dana lan wujud Kreteg kang pas kanggo selat.[2] Banjur Joseph Baermann Strauss ménéhaké sketsa awal pambangunan Kreteg karo O'Shaughnessy lan Edward
ngenani désain Kreteg Golden Gate.[2] Strauss mromosiké idé Kreteg iku kanthi désain asliné ing pandhudhuh California Utara.[2] Dhèwèké uga nerangake yèn dhuwit kanggo mbangun Kreteg cukup dijupuk saka pajek tol. Kreteg iki
ayu raudhah, gambar ayu raudhah,
Prakosa, Ombak Wengi: Antologi 99 Puisi Jawa karya Yusuf Susilo Hartono, Mutung Suwung, Aja Mutung Mundhak Suwung karya R. Ng. Suisdiyati Sarmo, Kidung saka Bandungan karya Rini Tri Puspohardini, dan Bocah Cilik
ketoke durung tok update kuwi Den, anak ketiga kan wis dadi Dr. Abdurrahman, S.Si, M.Si..trus adikmu sing ning UNNES wis
“Kanjeng Maulana (Hasanuddin) adarbe putra satunggal lanang jeneng putra mangke nuli den wastanne Maulana Yusuf ingkang puniko jeneng Yusuf sampung gung ikeng putra pan sampan adarbe rayi nalika iku waktu ning wangun munare.”
Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 – 795)
Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 – 819)
Iyo yo.. kethoke cocok 😀
canoe iku dayung, cuman sing tak sewo iku sing canoe sing ngge single.
mau nulis chord ini, chord ini bener-bener saya cari.
G Em Sewu kutha uwis tak liwati
Am D G Em Wis tak coba . . . nglaliake . . .
C D G Em Sak tenane aku ora ngapusi
gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak
naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih
ngayomi bayi nganti pecahing dodo wutahing ludiro, mulo diteruske anggone topo broto ing jero bumi, mulo iku ari ari mesti di pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti Moho Suci kangge
Balas	Ndeso Kluthuk berkata:	Juli 11, 2011 pukul 1:27 pm	apik -apik mas, tp aku jg durung tau ndelok, lha aku magelang paling wetan kidul je,
tetep saling ‘ngajeni’ siji lan sijine…
sekarang.. apik rek pideone, cukup gawe awakku kepingkel.. matur nuwun Den Mas Huda
By: lozz akbar on 07/01/2011 at 8:30 pm
mugio video niku, tansah agawe kulo lan njenengan sedoyo
Isaac Asimov (shtetl Petrovichi ing Smolensk Oblast, RSFSR (Rusia), kurang luwih ing 2 Januari 1920 – 6 April 1992) iku ahli biokimia Amerika Sarekat kalairan Rusia, sing uga sawijining panulis sing suksès banget lan prodhuktif banget. Dhèwèké misuwur banget amarga karya fiksi ilmiah lan buku sains kanggo wong awam. Karya Asimov sing misuwur dhéwé iku Séri Dhasar (Foundation Series), sing digabung dadi rong séri liyané, Séri Karajan Galaksi (Galactic Empire Series) lan Séri Robot (Robot Series).
ing tanggal 2 Januari 1920 (iki tanggal kelairané kanggo kaperlon resmi, awit tanggal kelairané sing tenan ora
sawijining kulawarga Yahudi sing nyambut gawé ing sawijining penggilingan. Banjur kabèh padha pindhah menyang Amérika Sarékat nalika dhèwèké umuré telung taun. Isaac Asimov tumuwuh ing Brooklyn, New York, dhèwèké bisa sinau maca nalika umuré limang taun. Wong tuwané nduwé toko permèn lan ngarepaké supaya kabèh anggota kulawargané bakal nyambut gawé ing kono. Asimov wiwit ndeleng lan maca kalawarta-kalawarta fiksi èlmiah ing toko iku. Nalika Asimov remaja, dhèwèké wiwit nulis ceritané dhéwé lan banjur ngedol ing kalawarta-kalawarta fiksi.
Asimov banjur kuliyah lan lulus saka Universitas Columbia ing taun 1939 lan olèh gelar dhoktor (Ph.D.) ing bidang kimia nalika ing taun 1948. Dhèwèké banjur nggabung karo fakultas Universitas Boston, ing endi dhèwèké dadi pegawé honorèr, dudu pengajar. Universitas Boston banjur mandheg ngwèhi gaji ing taun 1958, nalika gajiné saka kasil tulisané ngluwihi gajiné olèhé ngajar. Banjur Asimov diangkat dadi profèsor enom lan pangkaté diunggahaké dadi profèsor penuh ing taun 1979. Wiwit taun 1965, tulisan-tulisan pribadiné wis diarsip ing Kapustakan Pèngetan Mugar (Mugar Memorial Library) ing univèrsitas iku. Banjur ing taun 1985, dhèwèké dadi Presidhèn Asosiasi Humanisme Amérika lan fungsi iki tetep dijabat nganti patiné ing taun 1992; sing ngganti banjur kanca lan uga koléga penulis Kurt Vonnegut, Jr.
Asimov omah-omah karo Gertrude Blugerman ing tanggal 26 Juli 1942 lan pinaringan rong putra: David (1951) lan Robyn (1955). Banjur sawisé pisah rada suwé, Asimov pegatan ing taun 1973. Banjur Asimov kawin manèh karo Janet O. Jeppson ing pungkasané taun iku.
Asimov tilar donya ing tanggal 6 April 1992. Dhèwèké nilar bojo enomé lan anaké loro. Sepuluh taun sawisé tilar donya, Janet nulis biografi Asimov sing ajudhul It's Been a Good Life, yèn olèhé tilar donya iku disebabaké déning penyakit AIDS; Asimov ketularan virus HIV saka sawijining transfusi getih nalika kudu operasi bypass jantung ing taun 1983. Panyebab kapatèné sing sejati iku gagal jantung lan ginjel sing diakibataké déning AIDS. Janet celathu yèn para dhokter awèh saran supaya Asimov ngrahsyakaké penyakit. Nanging para dhokter iki padha maido lan wicara yèn Janet sing sajatiné péngin ngrahsyakaké.
Posisi intelèktual[besut | besut sumber]
Isaac Asimov iku humanis lan rasionalis. Dhèwèké ora nantang kapracayané wong liya sing murni, nanging ora seneng karo takhayul utawa kapracayan sing ora ana buktiné. Asimov wedi numpak montor mabur lan nalika urip namung ping loro naté numpak montor mabur. Banjur Asimov uga sawijining wong sing ngidhep kelainan klaustrofil (seneng marang bilik sing cilik lan katutup).
Asimov iku pendhukung setya Parté Dhémokrat AS. Bab panggunan tenaga nuklir, Asimov setuju, anggeré namung kanggo panggunan sipil waé. Saliyané iku ing karya-karya panulisané, dhèwèké uga kerep nyinggung masalah-masalah krisis lingkungan urip, kaya ta pemanasan global lan rusaké lapisan ozon (contoné Our Angry Earth (1991)).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Isaac_Asimov&oldid=1107556"	Kategori: Panulis AmérikaLair 1920Pati 1992Kategori ndhelik: Artikel Dhasar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.07, 21 Novèmber 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu
Kebumen Kendal Klaten Magelang Kudus Pati Pemalang Purbalingga Banyumas Grobogan. Progo Gunung Kidul,Bangkalan Banyuwangi
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo. Kebumen Kendal Klaten Magelang Kudus Pati Pemalang Purbalingga Banyumas Grobogan. Progo Gunung Kidul,Bangkalan Banyuwangi
Kabupaten Pati Pati Kabupaten Pekalongan. Kabupaten Wonogiri Wonogiri Kabupaten Wonosobo Wonosobo Kota Magelang Kota Pekalongan.
Dipl.-Ing. (FH) Walter Fröhlich
kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci
Mantra diwaca saben bakda magrib kaping 40, yen lagi tarakbrata.
cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus ing paningal, laa
aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.
iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, khodeng madhep manut
Wiyak bumi Wiyak langit, jagad suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining
patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu ing alas, sato galak pada wedi.
Sipat Allah ananning Muhammad, sipat Rasul ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang,
bengi patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah
sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet cupet kersaning Allah.
Lakune mutih 7 dina 7 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca yen ana rerusuh utawa yen perang.
uwise diwaca banjur didamu’ake ing tangan tengen. Yen mungsuhe klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo.
tengen lan kang kiwa sakathahing para nabi, dadi siyung kiwa ngemut jagad pramudita tak emut dadi sak pulukan. Laa
Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan nglowong sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra yen diwaca, ulo, bajul lan sato galak liya-liyane kabeh ora bisa nyakot
prayangan padha mara padha mati, jalma mara jalma mati, mati kersaning Allah.
Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul
lan buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
ilangna sedyane anggone memungsuhan karo ingsun iki, nglemprek keder larut saparan-paran
bengi patigeni, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra diwaca sapisan, setan tugel bahune tengen, ping pindho: tugel bahune kiwa, ping telu: tugel gulune, ping
Sato mara sato mati, jalma mara jalma mati, setan mara setan mati, buna mara buna mati, sedya ala mati kersaning Allah, lailahailallah
Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang.
tumbak bener, adege sajatining urip, tungganganku jaran
Sang kun dat suksma, suksmadiluwih kang ana jatining wawayangan, ni endhang suksmadiningsih kang ngideri jroning
tedhas ing keris Soleman lan sakehing gagaman kabeh.
Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
“Ket zaman mbiyen mas bonbin kuwi rame, terkenal sisan. Akeh sing
kemarin sopo jenenge mas ? sing lawan ayam sampeyan iku loh ?kasihan, pas sore lah kok sing tanding sak keber loro-lorone ayame wong e
Terigu, Karung Beras 50 Kg, Karung Plastik Polos, Jual Karung Terigu Murah, Karung Beras 25 Kg, Karung Plastik Pupuk,
“Tetep koyo ngene wae, Mbah…”
“Kowe iki lahire pas Selasa Kliwon, ora cocok nyambut gawe ning mbanyu. Kowe cocoke nyambut gawe dadi pedagang.”
sing umum wahe ora neko2 ora ole kui keto’ane belo sala siji calon kabeh wis ngerti panitia iku
yo akeh sing ora iman. Mulo ayo diserahno nang sing Moho kaweruh (Gusti Allah), nek ono wong sing su’udzon terus ngarani panitia munafiq, mugo2 wong mou disepuro
Mengko la katon sopo sing nemen gelo e trus gawe tindakan aneh-aneh lan sopo sing nemen senenge trus nganeh-nganeh iku berarti wis ora wajar. Ayo biasa wae sak konco
ONo perusahaan, jenenge On Tol Sit As
Kerjane riwa-riwi, yo iku luar ngeri
DelOk-DelOk ning IRAKI, banjur kuwi ning AUStrali
Gaweane NGeDOL tai, banjur kuwi repot NAZI
srengenge (matahari); sareh sabareng karsa, rereh ririh ing pangarah.Watak Candra atau rembulan (Bulan); noraga
Kesawasidi (Prabu Kresna) kepada Raden Arjuna, sebagai beriku “ … kapisan bambege surya, tegese sareh ing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya.
karaharjaning sagung dumadi.Kapindho hambege candra yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune
ing karsa pitaya tanpa samudana, wekasan dadya pandam pandom keblating sagung dumadi. Kaping pate hameging hima, tegese hanindakake dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen becik antuk nugraha.Kalima ambeging maruta, werdine tansah sumarambah nyrambahi sagung gumelar; lakune titi kang paniti priksa patrape hangrawuhi sakabehing kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta.Kaping
1. Ardi Mrapi muni nulya,
6. Pepuntone anggit kula, Hurubaya
7. Dosa luput den lenggana,
ing lepen Gendol wetan Dusun Brongkol, Desa
Argomulyo, Kecamatan Cangkringan, Kabupaten Sleman, 11 November 2010.
Dipun sekaraken Ki Ngabdul ing acara Pangkur Jenggleng TVRI Yogyakarta, Senin 4 Pebruari 2013 Pukul 18.00 Wib.
Pamong Tamansiswa, lair saha gesangipun sawetawis dedunung ing tlatah
Sugih Cakepan sekar pangkur rinipta dening :
Ki Sugeng Subagya Dunungipun darbe bandha, Aja sira rumangsa sampun sugih, Senadyan bandha tinumpuk, Durung sugih winastan, Temenipun sugihira kang satuhu, Sepira amal jariyah, Binage dhateng sesami, Bisa sugih tanpa bandha, Sugihipun
suminggah, Pasrah paringipun Gusti. Sinerat sangajenging Monumen 1 Maret Yogyakarta. 27 Juni 2010.
Dipun tembangaken dening Ki Ngabdul ing hadicara Pangkur Jenggleng TVRI Yogyakarta ingkang kagiyaraken dinten Senin surya kaping 19 lan 26 Juli 2010.
Dewa-Dewi- Bathara-bathari- Gandarwa-gandarwi- Pemudha-pemudhi- Putra-putri- Raksesa-raksesi- Widadara-widadari- Prameswara-prameswari- Apsara-apsari- Gedhana-gedhini- dst...
Teheran, Iran, ing taun 846 M.[1] Nalika isih cilik, dhèwèké diasuh déning kulawarga kang kenthel ajaran agamané.[1] Sawisé wis enom, dhèwèké nyinaoni bab tembang, utamane kecapi. Nalika ngancik dhewasa, déwéké wiwit nyinaoni babagan filsafat, kimia, matematika, lan kasusastran. Sadurungé, Al-Razi dikenal minangka ahli kimia.[1] Ing bidang iki, Al-Razi minangka ilmuwan kang bisa nnglompokaké pirang-pirang dat kimia ing telung bageyan ya iku mineral, tandhuran, lan kèwan.[1] Panglompokan iki adhedhasar panemu manawa kéwan lan tandhuran uga ngandhut dan kasusun saka unsur-unsur kimia.[1] Al-Razi uga
analisis-analisis liyané.[1] Semana uga proses-proses kanggo keperluan timbangan.[1] Ananging, dhèwèké kepeksa ninggalaké bidang kimia kang wis disinaoni, amarga pandelengané kang wis mulai ora cetha manèh akibat percobaan-percobaan kimia kang wis dilakoni. Nalika dhèwèké nekani sawijining dhokter, banjur dhokter mau njaluk duwit limang atus dinar kanggo ongkos tamba.[1] Dhèwèké banjur nyimpulaké manawa dhokter iku wis dadi salah siji piranti kanggo golek kaya.[1] Kedadéyan mau nyebabake Al-Razi dadi kepengin sinau
ngrungokno ludruk rri mulai jaman markuwat,kancil cs seneng banget, saiki aku wes pindah nang Suroboyo, nek
sing judule "Wong Blangkonan" Nek awake peno nduwe tulung golekna.
bengkulu yok opo carane ? nek copy Dvd ne dikirim kados pundi?
wah kepengen ki rek,tp omahku bengkulu yok opo carane ? nek copy Dvd ne dikirim kados pundi?
njenengan alamate pundi nggih, mengko tak njaluk tulung adikku sing nang Malang, lek nang malang onok sing dodol MP3ne opo gak Mas.
ngomong2 sampeyan nduwe ludrukane Markuwat CS tah ? kangen rasane....nek ono sing nduwe,
ludrukane cak katrol lho... yo opo se... cak kartolo sing nggenah opo rek.
wis aku tak nge download yo, suwun sing
ngetok pring.." judule opo yo,aku lali jee.
salam kenal kanggo kabeh ae..penggemar kartolo
no cak carane download ludruk iki...
kulon saking tanah kudus ds. loram kulon no. 218 rt.07 rw.01 kec. jati kab. kudus.
karo kartoloan. Tp saiki aku wis donlot mp3 kartolo dadi saiki luwih praktis tinggal di
Abot rasane nandang kangen ati Mergo tresnoku sing gedi Tansah kelingan awan bengi Mung biso
Dec 2011, 23:23Ngaturaken sugeng riyadi NATAL 2011. Mugi gusti tansah ngayomi, ndampingi, lan maringi berkah dumateng panjenengan lan
Wonogiri (Solopos.com)--Tim gabungan Pemkab Wonogiri, ...
Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
"Sabar, Tata mbiyen yo ngono, koe ojo ngarep
taler wenten, sane sampun nibakang pasisipe puniki! 6Santukan anake punika sami sampun ngamademang parakaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa
pakardinipune!" 7Raris piragi tiang wenten suara saking genah aturane sapuniki: "Duh Ratu Panembahan, Sang Hyang Widi
kageseng antuk panes genine sane ngarab-arab. Nanging ipun sayan nganistayang parab Ida Sang Hyang Widi Wasa sane ngwisesain panyengkala punika. Ipun tan nyak ngutang dosa-dosannyane miwah ngluihang kagungan Ida Sang Hyang Widi Wasa. 10Raris malaekate sane kaping lima mreokang bokornyane ring singasanan satone punika. Kaprabon satone punika raris
miwah ulihan busulipune, anake punika sami pada nganistayang Ida Sang Hyang Widi Wasa sane malingga ring suarga. Nanging
ring tukade sane ageng pisan, inggih punika Tukad Eprat. Toyane raris nyat tur tukade tuh, mangdane wenten margi buat pararatune sane jaga rauh saking jagate kangin. 13Raris
sami, buat mayuda nglawan Ida Sang Panembahan ring rahinane sane ageng, inggih punika Rahinan Ida Sang Hyang Widi Wasa Sane Maha Kuasa. 15
naenin wenten linuh amunika agengipun. Punika linuh sane pinih ageng. 19Irika kotane sane ageng
nepen manusane. Tur manusane nganistayang Ida Sang Hyang Widi Wasa uli krana sabeh es sane ngranayang sengkala punika, santukan panyengkalane punika ageng pisan.
GPS Geodetik Astech Promark 220,
Gps Geodetik L1 Topcon HIper SR,
punika kangge nulak dateng sadaya wisaning PANGALEM sarta PANACAD.
Sadaya panacad lajeng katampen mawi sabda: "IYA BENER, AKU MULA MANGKONO."
YEN PINANGGIH SEPI, inggih punika nandakaken yen paningal-ipun sukma dereng melek.
Awit yen mripat sukma wau sampun melek, temtu sumerep "panacad wau nyata,"
awit ingkang gadhah sipat "ingkang cinacad" punika "sang-karsa."
Keteranganipun malih: sadaya sipat ingkang cinacad punika pandameli-ing sang karsa.
Pramila pandamel wau langgeng, tegesipun tiyang punika boten kenging dipun ajeng-ajeng saenipun.
Anggenipun sabar dateng nedha namung nalika tuwuk.
Anggenipun boten muring namung nalika boten kagol, sapiturutipun.
wekasan lajeng ngelana wonten ing salebet-ing swarga anon, ngungru dateng awakipun piyambak makaten:
Nek guneman ngethuprus golek menang ki kok le patut.
Nek anteng ora guneman, jalaran wedi nek kleru utawa dosa ki kok le patut.
wau yen boten palsu, wonten leteripun mungel makaten "COCOK".
Saben kapethuk tiyang, kyai Ontrokusuma nyuwanten mekaten:
"Wong iku kok kaya aku. We lha, iya kaya aku."
Yen sampun makaten, jemparing mara (setan panacad) lajeng dados sekar, nalika nyempyok kere waja.
Wisaning pangalem punika yen masah, saged ngontalaken ingkang dipun
"Iya bener, ora ana sing ngungkuli wasisku, bagusku, sarta panguwasaku."
Sebab sadaya sipat ingkang pinuji punika pandamel-ing pribadi, ingkang maha anon.
Pramila tiyang punika yen dipun alem kraos nikmat. yen boten, nandhakaken atos manahipun , pados supados sa-ungelipun dipun gega.
Dene sang-Pribadi manawi wonten pangalem, nyuwanten makaten:
"nek wong ki melek matane, banjur weruh nyang sing dialem, saiba bungahe. Lagi weruh tungkake gupak telek wae wis dhemen. Mendahane weruh raine sing mancorong pindha bagaskara."
utawa sastrane. Purwakanthi kang runtut basane jenenge purwakanthi basa, dene yen ing sastra sinebut purwakanthi sastra. Purwakanthi bisa awujud ukara lumrah, bisa uga ngamot paribasan, saloka, utawa
Ijo-ijo godhong kara, bareng bodho lagi rumangsa
Ireng-ireng kétok untuné, bareng seneng kétok guyuné
Purwakanthi Guru SastraAja dhemen memada samèng dumadi
Purwakanthi LumaksitaAsung bekti, bektiné kawula marang Gusti
mungkin garise namung sak monten, kaleh katah rugine; rugi mboten pajeng,
nyisah, rugi mboten saget jogo subuhe, inggih tetep shalat tapi mboten kados
wonten griyo. Urusan rezeki niku kan mboten hak awak dewe, tapi urusane Allah,
dewe gak usah bayar tp ojo akeh2,ahaha. . . . lhaa iku
Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko
Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana. (Admadarminto, 1062 : 19). Dalam abad XIX daerah Grobogan
ing.aedifuniv.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. el.univ. bacc. ing. techn. aliment.univ. bacc. ing. tekstilne tehnologijeuniv. bacc. ing. techn.
nggih, nderek, insya Allah kulo usahaake, nannging mangke nek menawi kulo mboten saget nyuwun
digigit nyamuk,kaki Burung kenari digigit nyamuk – Seringkali di
kanan mancad kanan encot-encot,ingsut, encot-encot mancad gedrug kanan nglereg kanan,gedrug kiri nyarungken keris.
Nyamber puletan, kicat boyong, nggrudha jengkeng 1x, sendhi nglayang, nyembah,
Semboyan tut wuri handayani, ing ngarsa sung tuladha dan ing madya mangun
Mahesa Jenar: "Aku ora bali ing kraton Demak Bintoro kalamun durung biso nggowo keris Nogo Sosro lan Sabuk Inten" (
tas ngerti lek awakmu nduwe chm'e. tiwas selama iki aku ndelok'i lewat web'e. suwun sanget
pinggir-pinggir menolak pencurian dan kejahatan ("landepe trisula, pucuk arupa gegawesirik agawe pati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing
lan kinurmatan kagem sedoyo sederek sederek ingkang taksih manjing dumateng tlatah
“Prabu tusing Waliyullah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku
Jayabaya/catursabda, Pethikan Seratan Tangan Kangge Sambetan Jangka Triwikrama :
”.. Kulup ingsun mangsit marang sira … sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, senajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik. Lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil Panetep Panata Agama Kalipatullah”
”…. mung gegamane bae golekana
apasuryan padha Bethara Kresna, awewatak Baladewa, agegaman Trisula Wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur wirang”
nyawa bayar nyawa, hutang malu dibayar malu)
“Sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa ngalu-alu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, perak esuk bener ilange Bathara Surya njumedhul …… iku tandane putra Bathara Indra wus katon tumeka ing
perpisahan Prabu Brawijaya V (Sunan Lawu) dgn Sabdopalon & Noyogenggong, disaksikan Sunan Kalijaga (ref. naskah Darmogandul).
“Sang Prabu karsane arep ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun serta nenggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing
ngandelake Trisula Wedha, landepe Trisula pucuk arupa gegawe sirik agawe pati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tulak tolak colong jupuk winaleran”
Isyarat Jangka Jayabaya, pethikan serat tangan sebagai berikut :
“Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil :
sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing
Yen bali apa sangumu? Sahadat, iman, tauhid, makrifat Islam
Apa kowe weruh aranku? Gusti Ratu Adil Idayatullah
Apa kowe weruh bapakku? Gusti Ratu Adil Idayat Sengara
Apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake? Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangadhaping cemara pethak (simak 2 bocah kembar yang lahir di bawah pohon cemara
Hyang Wuhud, di bawah pohon cemara putih. Serat Centhini, pupuh 258.
“Saka marmaning Hyang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenenge nata, ing kono raharjaning,
parek lan kali Katangga, ing sajroning bubak wana, panjenenganin sang nata”
mripate nganti ndrodos rapapa, wong mripatku ya nganti burek rek rek. guyon mas aja nesu.
nitip coment titik yo mas...gae boso campuran ae...^_^
kanggo aku dewe enek orane ratu adil ora pengaruh, ayo podo nyuwun amarang ALLAH SWT mugo-mugo negoro iki ben ndang dadi negoro sing adil lan makmur..sing jarene agomo negoro sing "baldatun toyibatun barofun
April 1771) iku arsitèk Rusia sing asalé saka Italia. Dhèwèké ngembangaké gaya arsitèktur baroque pungkasan sing gampang dikenali. Karya utamané, klebu Kedhaton Mangsa Asrep ing Saint Petersburg lan Kedhaton Katarina ing Tsarskoye Selo, misuwur bab keméwahan lan dékorasiné.
Arsitek RusiaLair 1700Pati 1771Kategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 11 Maret 2013.
gajine wong bangunan......UMRe UPIL piye?????????????????
Resep Asinan khas Betawi Resep Asinan khas Betawi Resep Asinan khas Betawi
Pak Madi (Ora) Mung Bakul KoranKi Sugeng SubagyaBUBAR surup, Jemuwah Wage (29/8/2008) ing layar TVRI Jogja ana tulisan sing ngabarake sedane Dr Soemadi Martono Wonohito SH. Kabar mau ora mung gawe kaget, nanging penulis uga setengah ora percaya. Ora gantalan wektu, tangane penulis nyekel gagang telpon, takon marang piket kantor KR, apa bener Pak Madi seda. Innalillahi wa inaillaihi roji’un. Bener Pak Madi pinundhut sowan Gusti Allah kanti tentrem ing ndalem Pringwulung.Wiwit nalika isih sekolah, asmane Pak Madi wis familier tumrap penulis. Senadyan durung tau ketemu priyayine, amarga maca tulisan-tulisan ngenani penjenengane, penulis antuk wewengan Pak Madi iku juragane koran KR. Jaman semana, ing wewengkon DIY koran identik karo KR. Malah sok kebablasen penganggep, koran apa wae diarani KR.Sawijining dina, ing tahun 1997, penulis didhawuhi ndherekake pimpinan Majelis Luhur Persatuan Tamansiswa sowan Pak Madi ing kantor KR. Eba senenge atine penulis arep ketemu marang piyayi sing sekawit mung kenal saka tulisan. Kaya lumrahe arep sowan pangarsa perusahaan bonafit, penulis nganggo busana sing paling becik sing diduweni, malah nganggo dhasi barang. Lha dalah, bareng mlebu ruang lenggahe Pak Madi, durung ngendika werna-werna, sinambi salaman penjengane ngendika “wah sae estu dhasinipun”. Jroning batin penulis rada isin didangu mengkono iku. Jebule Pak Madi iku senadyan juragan pangarsa perusahaan gedhe, sikepe lembah manah lan andhap asor. Agemane biasa, ngagem peci, hem lurik lengen dawa. Prasaja banget.Bareng ngendika, penulis tansaya ngungun marang sikep andhap asore Pak Madi. Penjenengane ngaturake agunging panuwun dene pimpinan Majelis Luhur Persatuan Tamansiswa kersa rawuh ing kantor KR. Menawa Tamansiswa kagungan kersa apa wae, yen KR bisa, sumadiya mbiyantu. Nanging sabyantune ya mung miturut kekuatane KR. “Wong kula punika namung bakul koran”, mengkono pangandikane Pak Madi. Wong pemimpin perusahaan semene gedhene kok ngagem sebutan bakul koran. Menawa kersa kudune sinebut presiden direktur wae luwih dening pantes. Apa maneh penjenengane akeh pikantuk pengaji-aji sing asale ora mung saka dalam negeri. Kepara Southern
semanak.Ing taun 2003 penulis sowan Pak Madi maneh. Senadyan ancase mung silaturahmi, nanging akeh ngelmu sing disinau penulis. Glegere Pak Madi isih kaya 6 taun kepungkur, ewa semono pangandikane tansaya menep lan anteb. Ana pepeling kanggo penulis, apa wae kang ditindake lambarane kudu nengenake marang greget kabangsan. Indonesia iku dumadi saka pirang-pirang suku, agama, basa dhaerah lan kabudayan etnis. Mula tanpa greget kabangsan, bangsa iki ringkih.Kejaba iku, wong urip iku piguna uripe menawa migunani tumraping liyan. Mula tepa selira, gotong royong, mad sinamadan, ijol-ijolan butuh iku dadi sandhangane wong urip. Ora ana wong bisa urip dhewe tanpa ditulung lan nulungi wong liyane. Tulung tinulung kanthi legawa mahanani urip tentrem. Supaya bisa tetulung kudu sengkut makarya. Kanti makarya wong darbe pawitan kanggo tetulung.Mengkono wewarahe Pak Madi. Mbok menawa penjenengane ngendika kabeh mau ora ana sedya muruki marang penulis. Nanging tumrap penulis, pangandikane mau mujudake wewarah sing luhur kanggone urip bebrayan lan kabangsan. Pak Madi iku ora mung bakul koran, nanging guru, mligine kanggo penulis. Sugeng tindak Pak Madi, mugi-mugi khusnul
sing koyok ngene iki Mas sing tak golek'i.
Piye Mas, kados pundi kabaripun? Tepang aken pengunjung enggal.
Kadosipun njenengan meniko penggemaripun Nogo Inten nggih? Kulo nggih seneng
Ditenggo cerito lintunipun. Nyuwun pamit nggih Mas (Mahesa ?)
Aryo: Inggih kang, tepangaken nami kulo sanes Mahesa, tapi Aryo.
Kulo nggadahi bukunipun SH Mintardja nggih namung Nogo Sosro Sabuk Inten niki, tesih madosi lintunipun.
crito2 ngene iki sing tak golek-i...enak di woco karo iso di bayangno...hehe
nek moco silat cino susah gak iso mbayangno...gak tau nang cino soale..heheh...opomaneh koboik...heheh
Mas yen golek bukune babad tanah jowo nangdi yo? opo sampean ngerti website-e?
isih alit, remen meriksani ketoprak lakon saridin.pripun carane angsal CD ketoprak
cetakan II, terbit sewulan sepisan 160 lembar.
Katur para kadhang sedaya mbok menawi wonten informasi bab karyanipun SH Mintarja lintunipun saged "bagi-bagi" informasi-nipun.
Aduh susah 'men. Basa Jawaku wis acak-acakan. Kesuwen ana tanah sebrang.
lan sedherek, naminipun ugi carios, nggih dereng temtu leresipun.
kito kedah saged mundhut pesan (apa jowone yo???) saking carios2 meniko wau.
Bab kito sadoyo meniko sampun gesang wonten ing jaman nuklir, dados pitados dateng bab2 ingkang mboten logis eniko mboten relevan (iki meneh opo jowone???) malih.
ngapuntenipun, boso jowo kulo mpun dedhel dhuwel.
Aryo Sanjaya pada December 31, 2008 9:30 PM
Njeh pak, sedoyo carios niku saget dipun pundut tuladanipun (niki menawi sing leres pak :D ), nanging umpami bab logis nopo mboten, niku tasik kedah dipun telusuri maleh. mergi logise menungso lak sak njerone sirahe mawon ;))
kangen engkung wayah muharaman. Mas, nyuwun tlg manawi wonten tiyang tirakat dhateng makam,dipun sanjangi ampun tumindak syirik. Ampun dangu2 piyambakan ing makam, katah godaane. Smanten. Suwun
senajan sak windu luwih hijrah soko tanah jawi, sejarah pati ora bakal lali, opo maneh aku asli pati, tepate desa triguno kec. pucakwangi,,,,,,,,,,, matur nuwun sanget yen ono crito liyane
ngendi nek Pati sing isih adol kaset kuwi.Meh 15 tauh ono kalimantan, aku rindu karo serial Saridin. Matur Suwun.....Seko: Cah
Sugeng sonten. Kulo Asli sakeng Bangkle - Blora.
Mbok menawi taseh wonten ingakng gadah " Kaset / VCD Ketoprak " kepareng kintun kabar kaleh kulo, Kulo sanget remen sanget kisah Saridin meniko.
menopo ingkang mangertosi Alamat ingkang sadean kaset / VCD khususipun kisah Saridin jangkep.
sing nulis crito yoo lugune pol, sing ceto jelas penak nk diwoco ngono too kang, kisah crito liyane tp nk nulis cerioto sing mak nyus loo...hehe :)) :)) :)) hep mingkem :-@
Jerman (miyos), dipun nyatakaken stateless, kepéngin dados tiyang Walandi.[1]
Annelies Marie "Anne" Frank (12 Juni 1929 – Februari/Maret 1945) punika satunggiling pawèstri kaum Yahudi ingkang nyerat setunggal buku dintenan nalika panjenenganipun sesidheman sesarengan kulawarga lan sekawan réncangipun ing Amsterdam ing mangsa pendhudhukan Nazi ing Walandi nalika Perang Donya II. Saksampunipun sesidheman dangunipun kalih taun, grup punika dipun khianati lan sadaya dipun bekta dhumateng kamp konsentrasi ingkang njalari sadaya tiwas kejawi Otto, bapakipun Anne. Otto kundur dhumateng Amsterdam lan panjenenganipun manggihi buku dintenan putrinipun. Amargi yakin dhumateng kaunikan cathetan kasebat, Otto ngupados publikasinipun.
Buku dintenan wau dipun paringaken dhumateng Anne nalika ambal warsanipun ingkang kaping tiga welas lan nyathet urutan prastawa-prastawa kagesangan Anne saking tanggal 12 Juni 1942 dumugi cathetan pungkasan tanggal 1 Agustus 1944. Pungkasanipun buku dintenan punika dipun pertal saking basa Walandi dhumateng manéka basa lan dados salah satunggil buku ingkang paling kathah dipun waos ing donya. Sapérangan prodhuksi téater lan filem ugi ngangkat téma buku dintenan punika. Buku dintenan ingkang dipun gambaraken minangka karya ingkang diwasa lan kagungan wawasan punika nyariyosaken potrèt kagesangan sedinten-sedinten ingkang lebet ing saandhaping pendhudhukan Nazi; langkung seratanipun, Anne Frank dados salah satunggil korban Holocaust ingkang paling kathah dipuncariyosaken.
Période ingkang kacathet salebeting buku dintenan[besut | besut sumber]
Sadèrèngipun dhumateng papan sesidheman[besut | besut sumber]
Kanggé ambal warsanipun ingkang kaping tiga welas tanggal 12 Juni 1942, Anne nampi satunggiling buku cathetan alit ingkang piyambakipun tedahaken dhumateng bapakipun salebeting satunggiling jendhéla toko sawatawis dinten sadèrèngipun. Senadyan buku punika satunggiping buku tapak asma, Anne migunakaken minangka satunggiling buku dintenan. Panjenenganipun wiwit nyerat, nggambaraken piyambakipun, kulawarganipun, lan réncang-réncangipun, réncang jaler ingkang panjenganipun remeni lan papan-panggénan ingkang remen dipundhatengi ing saubengipun dalem. Senadyan isi awal punika nggambaraken panjenenganipun minangka satunggiling kenya alit ingkang biasa, panjenenganipun ugi nggambaraken éwah-éwahan ingkang dumados sasampunipun pendhudhukan Jerman.
HolocaustKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 28 Januari 2017.
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ipun?? (dados ngangge bade tumpang kuda??. napi ngangge lembu utawi sane lianan.. indik sebel/cuntaka dll) suksma..
pewarisnyane. Nangin ring manah titiang untong petaken ring semeton, titiang keresep pisan. Nangin detailnyane titiang kari ngeroroh sane patut pisan manut ring awig-awignyane. Inggih asapunika
NTR jayanthi Photos . NTR jayanthi
jiwa (ora kebanda ingkadonyan, ora samar marang bisane sirna
langkung,lan derek tepang,kawulo DenBaguS Atmo,priyantun Sragen.
mugo2 artikel panjenengan saged nuwuhake bi2t anyar jowo
Kabupaten Purworejo Kabupaten Rembang Kabupaten Semarang Kabupaten Sragen Kabupaten Sukoharjo Kabupaten Tegal Kabupaten
Cucak ijo Burung Cucak Jenggot; Burung Cucak Kombo; Burung Cucak Rowo; Burung Decu; Burung Gereja; Burung Kenari; Burung Kolibri; Burung
Yo nek ra gelem nganggi dhingklik sampeyan nang ndi2 mboncengo Jombloyati… lumayan… nek arep munggah-mudun motor dikon njengking ae areke, digawe pancikan… wkwkwkwkwkkkkkkk… Sniff… sniff…
Jajanan khas betawi favorit banyak orang. Menyegarkan, full of flavor, sangat khas Indonesia,
wis pinter lho..sapa tau iso ngajari2 koncone2 sing rung pinter
dikocok koyo ngono tempikku keri, wis cukup Ton, manukmu blesekno sing jero..”
“Sekedap malih Bu, taksih eco ngaten, keri sekedik sekedik”
“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
“Dari Johar 8: Martabak”	arif says:	14 June 2012 at 21:32	weih, ganti theme maneh pakdhe, martabak e ketoke enak nek mbengi2 urunan tuku :D.
btw, sory suwe ra ngabari,
pirang abad laku kuping mubeng jagad nanging nora
manis, ayu, lan kenes dadi abang mangar;
dipacaki nganggo laku nalar lan landeping lathi sakarepmu
tanpa patrap isin, mutah-mutah mbubrah sawah
Lin, ana asu cacahe sewu ndilati omahe simbah
nganti leleh. Wong-wong padha nglungani wengi nggoleki srengenge. Saiki ming
ana kuburan sing kudu ditresnani ngganggo kringet lan ati.
Ana bocah cilik jenenge sumi, nggembol kreweng ana
tas cilik. Sumi mlayu-mlayu nang tengah latar njaring kupu-kupu, mlayu
wira-wiri kanthi seneng lan bungah, ngguyu-guyu dewe. Ora let suwe sumi banjur
SUMI Pu kupu...mbok kowe mandeg disik Pu...aja mabur aduh-aduh to pu...! kowe ki arep tak jak
meneng wae, kethap kethip, rupane katon nyremimih. Sumi jupuk kreweng sing digembol ana tas cilik.
Hehe..Suaraku apik to Weng...
Ah, isin aku Weng! Sik ya Weng, tak pipis disik...
glodek, suara bekakas pada tiba. ana suara asu njegog, nggereng,
cengelmu ra we! Modar Ndasmu!
ana asu siji sing isih keri, ngadeg nggejejer
mecuti nanging tetep luput, mergane asune luwih lincah, gesit lan pinter enda.
Nganti asu kuwi mau mlayu metu omah! Surip nututi asu metu ngomah,
mlayu jranthal nggawa pecut bledek. Surip ngoyak nganti tekan adoh, nanging
kalah cepet karo playune asu. ***
aneh. Kaya bar ana kedadean sing rame, nanging sumi ora nggubris. Deweke banjur
golek carang kanggo gawe garis dolanan englek.karo nyanyi-nyanyi dewe...
sumi sing lagi dolanan engklek dewe. SURIP Sum, Sumi! asune
SUMI Aku rangerti e kang? (Sumi lingak-linguk) Kae pa kang Asune?
SUMI Kae lho malah nguya-ngguyu!
SURIP Wo ho’oh e! Pancen truk biangane tenan ok! Bakal tak
nanging dumadakan ana satengahing dalan, surip raisa obah. Awake ngaceng! Kaku
prawan Ayu malah ditinggal gawe kandang pitik. Disenengi randa sugih ya
BAKIR Kae ki gek-gek seneng wong Lanang yu? MAK JIUK Racaturan Kir, kae ki piye-piye tetep anakku!
Seneng lanang apa wedok tetep tak sayang! (MAK JIUK
BAKIR Ha kowe durung tau ngrasakake kok YU!
MAK JIUK Sing dirasake ki apane je Kir? Cah enom aneh? Muleh yo nduk! Ndak ketularan Nggilani!
radong! Hobi e malah dionekke aneh! Kene ki cah alternatip je!
Bakir Tansah Penasaran, Banjur Ndumuk Awake
liya nggon cothot latihan silat sore sore. ***
JIUK Omah kok dadi rakaru-karuan ki piye
JIUK Wis, kowe dolanan nang kono disik nduk! Mak
jiuk tansah prihatin marang kahanan omahe sing nyalawadi. MAK
JIUK Iki mesti gara-gara Asu sing dioyak-oyak Thole!
njupuki barang-barang sing pating kececer mak jiuk gage nggoleki jluntrunge
JIUK Wis yo nduk melu Simak!
jiuk nggandeng sumi metu saka omah. Banjur mlayu.
Kowe ki ngapa e Kir? Ngoyak banci pa?
Aku arep nggolek wong ampuh! MAK
MAK JIUK Surip sapa je?
Surip ki kena apa e Kir? Saiki bocahe
awake ngaceng kabeh! Kana kowe ngancani wae! Bakir mlayu
MAK JIUK Bocahe nangendi e Kir! Wahjan malah meneng wae!
MAK JIUK NGGOLEKI SUMI Welha Denok mau
nangendi yo? We…malah engklek meneh! Yo nggoleki kang masmu!
Jiuk Lan Sumi Lungo Blusukan Nggoleki Surip
Nang Liya Nggon Bakir Ketemu Cothot
BAKIR Thot Cothot! Surip tulungi Thot! NANGING COTHOT
MENENG WAE TETEP LATIHAN SILAT!
Nangka! Yo Thot melu aku Thot!
mlayu bali meneh nanggone surip. Cothot mlayu mlumpat mlumpat umuk sing isa
silat. COTHOT Houp yak! Houp yak! Ciaaa….ttt!!
SURIP Nge Get Geti kwe ki Thot! Iki pokokmen
asune kudu kecekel Thot! Nek ra kecekel marai mangkel tenan!
Omahku wis diosak-asik e Thot! Dilit kas mesti
sing diosak-asik omahmu! Iki sing marai tangga-tanggane awake dewe dha lunga
ratau mulih! Saiki ming kari awake dewe sing manggon kene! Asune kudu digoleki
mari pa Rip? Kowe kok cepet
ro Cothot. Nyusul ya Mak…ta enteni.
jiuk lan sumi marani surip, cothot, lan bakir.
SURIP Wis saiki dirembug sing tenanan! Mak, Kir, Thot, Sum. Saiki awake dewe
kudu dadi siji nggoleki asu bareng-bareng! Piye do siap kabeh ra? Siap ra Mak?
SURIP Yo saiki digoleki bareng-bareng!! KABEH Yo…digoleki yo…!!! Yo..yo..yo...!
jiuk, sumi, bakir, surip lan chotot bebarengan nggoleki asu. Kabeh pada
nyiapake uba rampe lan gaman: pecut bledek,
senter, lan blebet sirah ben katon wangun.
kuwi, kabeh nek padha lunga nandi wae pecut bledek mesti digawa!
disik wae. Nunggu aku. Simak tak golek asu disik!
meneng wae kethap-kethip dewe, banjur nyanyi dewe’an
liya nggon. Bakir, cothot lan surip isih sibuk
BAKIR Kowe kok jahat to Thot?
SURIP Wis ayo nggoleki meneh! Malah ngganyik! Surip
gragap surip weruh asu gedhe banget loro cacahe marani deweke!
SURIP Kir…Thot…! Ha kae Asune…Guedhe tenan! Sak
bakir lan cothot meneng wae ora semaur apa-apa. Cak loro wis mlayu ngoyak
sumi malah santai mlaku-mlaku sak penake dewe mak jiuk mecuti asu sing nyedaki
deweke. Bakir lan cothot ngilang ra ngerti dununge.
samsaya ndadi, ngobal-abul kahanan. Ana asu
SUMI Kowe ki ngapa ta su? Senenge marai! Nanging
SUMI Mak!!! Ki lho Asune Nakal!!
SURIP Wanine karo cah cilik! Nek wani nyedak neh tak
idoni! Woo…ngece! Cuih..cuih..cuih..! Minggat!!!
kuwi mau pada mlayu njranthal sawise diidhoni surip. Mak jiuk isih ngoyak-oyak
Iki le asune isih keri siji! SURIP Didhoni Mak!! Didhoni Mak!!
Cuih..cuih! cuih!
asu kwi mau malah mlumpat nubruk surip. Ngruket kenceng awake surip kaya kraket
ra gelem ucul. Surip ra isa ngendani, bengak-bengok gila dewe. Nganti asu
diambung menungsa wadon! Surip kelingan lelagon jaman biyen
nalikane isih sekolah. Surip alon-alon narik sirahe asu. Mesam-mesem kaya
jiuk lan sumi ndelengke nganti domblong!
Le...kowe ki wis edan pa le? Kuwi asu lho le...
Aku ngerti Mak...nanging rasane kaya diambung cah
Oalah su..asu...kok yo tega-tegane lambeku tok
prawani. Sak jek’e urip aku ki
Kuwi asu le...Asu...elinga le...
Mak...kowe ki ngerti ta Mak! anakmu lanang ki nek
wis seneng, cinta, ra peduli ro fisik! Sing penting
prastiwi. Let sedela surip melek meneh. Deweke rada kaget lan gedhek-gedhek.
Duh gusti...pancen wis ra isa tenan, cah ayu...aku
wis ra kuawa! Tresnaku sing jero lan endah wis ta wenehake kowe kabeh liwat iki
mau. Nanging tetep wae ora piye-piye. Oalah
Ho’oh kakang ki melankolis! Kemayu!
Sing kemayu ki sapa? Aku ki gagah Sum! OMONG KARO
ASU Yo wis Wi..kowe pancen kudu da lilake...kudu dak larung ana awang-awang....
banjur ngeculke asu kuwi mau, nanging dumadakan surip kaget weruh asu mau
ngolet-ngolet dewe. Mbasan di tamatake....jebul thukul sewiwi nang
Mak...ben mabur ana awang-awang aja
awor karo asu-asu liyane. Paling ora isa dadi asu tur priyayi...ora
ngisin-isinke....Maburra Wi...lunga a sing adoh saka paran
sumi lan mak jiuk padha ngumpul dadi siji. Bakir lan
Cothot nggebuki Asu nang Mburi omahe Mbah Karto Je!
Saiki awake dewe kudu jaga-jaga ki Rip! Nggone mbah Karto diparani asu akeh
tenan! SURIP Yo wis saiki jaga nang cakruk wae Yo! Mak, Sumi
dijak mulih wae. Tur ki golek
Hooh ki...ndak klisikan ra isa turu! Yo golek nang
JIUK Yo Nduk mulih sik. Sesuk ndak telat le sekolah
SUMI Aku moh sekolah kok Mak.
JIUK We..ben pinter je malah emoh. Lha ngapa to
Woalah…wis turu wae yo nduk! Cah aneh!
padha turu nglintek merga saking kesele oyak-oyakan karo Asu
SURIP Lha iya. Nek asune teka meneh piye jal?
banjur kaya wong cleleng, nggliyer kaya wong mabuk.
SURIP Ki wis nggliyer ki Thot! Jenengmu sapa Kir?
BAKIR Samuel Becket! SURIP (Lega) Haa..wis
lali ki Thot! Wis gek turu!
Jiuk Metu Ngelingake Surip, Bakir Lan Cothot
pada turu dewe-dewe. Wengi kuwi kahanan katon sepi nyenyet lan adem njekut. Ora
ana lintang lan mbulan nang langit sing klawu. Cothot matane wis ra kuwat pengin merem. Akhire cothot melu turu. Kabeh sing turu padha angler ora
durunge srengenge methungul bakir tangi dewe. Nglilir ngundang jenenge mbah
Karto! Hhmmmm....Atiku kok rasane rapenak yo? Gek-gek ana apa-apa ro mbah
deweke mlayu niliki mbah karto. Lebar kuwi ana pawarta lelayu saka mejid al
Sandal, kanthi sae. yuswanipun setunggalatus selangkung, jenazah badhe
disareaken wonten kuburan Nusantara Permai dinten menika jam kaleh awan.
SURIP Wah senenge mbribeni wong turu! Mbah Karto ki mati kok ya esuk-esuk ta ya...? mbok di undur mbah...
COTHOT Sing mati sapa ta Rip?
SURIP Mbah Karto Sandal! Wis
turu neh wae yo Thot! COTHOT Aku ya isih ngantuk je Rip..
SURIP Ya wis mbah, karya slamet, muga-muga mlebu
surga mbah. Terus nak wis neng surga rasah
nggawe sandal. Ndak ko surgane dadi pasar! Tak turu meneh ya mbah…ko awan tak
layat. Ra lunga nangendi-endi lho mbah!
mara meneh nutuke turune. Let sedela srengenge methungul saka kulon, kaya-kaya
ngabarake: urip kudu terus mlaku ora oleh mandeg nang tengah dalan. Lan
pitik-pitik jago pada kluruk: kukuruyu…uuukkk!!!
jiuk wis tangi nomer siji, banjur golek banyu gawe wedang. Nanging deweke sebel
weruh surip, bakir lan cothot isih turu. MAK
JIUK Wo…lha cah edan! Yah mene je sih micek! Mak
gumregah langsung nantang kerengan! SURIP Bajiguri! Ngejak senggel aku
bakir, lan cothot siap-siap kaya petinju, ngubengi makne,
nanging makne ra gelem kalah siap-siap kerengan!!
MAK JIUK Heh! (MARANI
kowe ki mung seka uyuhku we arep
nantang aku! Kowe ki kangslupan apa? (IDU
MAK JIUK Cepet aku diewangi nyiapke dagangan! Nom-noman
lanang ra nyambut gawe. Kowe ki do raisin pa Le? Wis
rupane elek! Watake elek! Ra duwe gawean!
SURIP (SURIP RUPANE MBLERET) Karo anakke kok jahat to Mak?
MAK JIUK Ayo cepet! Ko
awan sithik aku ki arep layat barang.
SURIP (SURIP MLAKU KARO NGGRUNDEL) Karang ya wong tua ra sekolahan. Galake
ngluwihi Satpol PP! MAK JIUK We lha omong apa kowe? SURIP Ora Mak, kowe kemayu tur nggemeske kaya SATPOL PP.
MAK JIUK SATPOL PP ki apa e le? SURIP Walah, kuwi kancane gedang godog. Wis
rasah kakean takon! Wis do mulih disik wae. ko
ewang-ewang nang sripah. Sumi tangi turu langsung mlayu
jupuk kreweng nggo gambar garis engklek. Karo nyanyi-nyanyi.
adus! Cepet! Wah malah mbudeg! Bocah kok kandanane angel ta ya?
BAKIR Mbok leren Thot, melu ewang-ewang nang sripah. Cah mbagusi! Mbok wis
we!! Cothot ngantemi bakir nanging
ditangkis nganggo glogor, nganti glogore membut-membut. BAKIR Thot kowe isa kualat lho Thot. Thot..thot…!
cothot, surip, sumi lan mak jiuk lingguh jejer saderetan
kursi. Ora ana suara wong ngaji merga cassette rusak!
BAKIR Mbah Karto ki umure kok isa dawa banget ya? 125 tahune kaya duit!
SURIP Kuwi rak merga jaman nom-nomane kerep laku prihatin Kir.
BAKIR Prihatin piye? Teneh uripe penak tur sugih. Mosok kit enom tekan tua prehatin terus. Nganti
SURIP Wo…lha wong radong! Prehatin ki lakune wong jaman
biyen, kuwi dinggo anak putune! Karo nggo nglatih rasa lan raga. Ben uripe
tentrem, ati lan awake kepenak. Kuwi sing marai umure dawa. Dadi sing digolekki
BAKIR Laku prehatin ki piye ta?
SURIP Werna-werna, ana sing pasa mutih, ngrowot, nganyep, lampah pendhak jum’at
SURIP Wo…Cah mbejujak! Urip nek kulina mbajing ya kaya ngono kuwi!
Kowe rak ya ngerti dewe ta? anak-anake mbah Karto
Nyatane singurusi apa-apane rak ya awake dewe ta?
PRANATA ADICARA …..Kagem para nem-nemean dipun aturi
ngusung layone mbah karto. Sumi nangarep dewe nggawa kendi sing isine
benyu putih mentah senengane mbah karto. Nanging dumadakan surip ra kuat,
SURIP Matamu wi! Keju Su! Pegel! Kir! karebmu ki piye ta Kir?
Mongsok Mbah Karto melu dicor neng njero kijing ki piye?
BAKIR Salahe ra ana sing dijak rembugan! Aku ki mumed Rip!
gusuran kuburan. SURIP Wong edan! Senenge Nyalai aturan! Sa’ake
mbah Karto. Sumuk! MAK JIUK Kowe ki ya ming omong wae kok le! Kawit
nyewa pranata adicara yo aku! Golek tukang photo yo
kok! Ra tau ditiliki. Sing njaga rak ya ming awake dewe ta Rip? MAK JIUK Wah jan dho
wong elok je. Wis ra ana neh wong kaya mbah Karto.Gusti
allah wis kente’an stock! BAKIR
MAK JIUK Hai ya! Sing marai awake dewe manggon neng kene ki ya mbah Karto. Wong
paling pisanan. Wong sing marai awake dewe kuat urip. sing gaweane nyritani
sujarah lan menehi wewarah. Ben awake dewe isa duwe
Karto ki obah terus nganti anak putune dadi kabeh! Deweke ya ra lara ati nek
dilaleake. Kae ki mikir ora nggo awake dewe tur
BAKIR Kaya ngerti-ngertia perasaane mbah Karto Yu!
MAK JIUK Wo..lha cah aneh! Generasine mbah Karto ki ra kaya kowe ngono kui.
Senenge mung Mbanci terus! SURIP Yo ra ngono kui Mak..Terus generasine Mbah Karto ki sing kaya ngapa?
Sing wis sukses, isa nggayuh ngimpine, sing
dho lali karo omahe dewe? sing duwe duit akeh? Aku ki tenane
sapinunggalane. Keri dewe tukang gawe sandal! Tur saiki ki mbah
Karto ki manut awake dewe. Manut sing isih urip. Pesene Mbah Karto ki mung
siji: Wani urip lan dadi awakmu dewe! ra ming cangkeman! BAKIR Kaya kowe ta
Rip?! Kakean cangkem! SURIP Asui! Wis yo gek
takziah sing mung wong lima kuwi mau padha mlaku bebarengan ngusung kijing.sumi
nyebar sawur, mlaku iring-iringan tumuju tengah kampung. Nanging nang tengah
dalan ana asu-asu sing ngadang layatan. Kabeh pada kaget weruh asu sing akehe
sa brayat! Asu-asu kuwi mau padha pating jegog!
MAK JIUK Ngapa ta le? Asune ki diuja wae. Wis yo mlaku meneh.
BAKIR Ho oh Rip engko malah GR
COTHOT Mbok ditakoni disik wae Rip. Karepe apa?
MAK JIUK Nek arep melu layat barang rak ya rapapa ta?
asu karepmu SUMI (Nyela) Aku tak pipis disik ya Mak…
MAK JIUK Kana gek cepet mlayu!
asu…karepmu ki tenane apa ta? Senenge ngisruh uripe wong!
ASU Aku mrene mung arep layat mungsuhku sing marai aku dadi asu. Mungsuh
MAK JIUK Lho? Kok isa marai dadi asu? ASU Mergane biyen gek jaman Landa aku
diipat-ipat dadi Asu! Ta akoni, Karto kuwi pancen wong ampuh tenan.
BAKIR Ora, kowe kuwi su! kok isa diipat-ipat ki ngapa?
ASU Mergane aku biyen dadi begundale Landa sing
arep ngrebut lemahe Karto! Nanging Karto ra manut, malah nantang kerengan.
Deweke digoleki Landa pirang-pirang ora kecekel. Jebulane malik dadi kucing
kembang telon.. SURIP Kok ngerti nek Mbah Karto dadi kucing mbang talon seka ndi Su?
ASU Aku sing ngandani si Soleh adhine Karto dewe, sing matine dirubung
semut. Banjur saben kucing mbang talon tak pateni, nganti ana salah sijining
diipat-ipat: Yo Wiryo dina iki kowe tak sepatani dadi Asu! Nganti tekan sak
anak putumu! Merga watakmu kaya ASU! Nganti tekan seprene aku dadi ASU sak anak
turunku. Aku ora trima! Mataun taun aku golek cara lan kekuatan kanggo
nyingkirke Karto. Sak iki wis titi wancine! SURIP Kowe kok isa
duwe prajurit akeh ki anak putumu kabeh pa?
wong-wong kampung sing tak cokot terus dadi asu!
SURIP Wooo… jebulane tanggane awake dewe dadi asu! Mulakno kok ora tau dha
mulih! Eh, Su! tanggaku isa bali dadi menungsa neh ra Su?
merga wis tak cokot! BAKIR Kowe ki cen asu
tenan kok su! Klakon tak kemah-kemah tenan kowe Su! Ciaaatttt!!!
nesu-nesu muntab rakaru-karuan!! Deweke arep ngosak-asik asu sak
layat tenan. Kana ngetutke nang mburi! Ora ngisruh!!
para asu baris tumata melu layat mbah karto. Kabeh mlaku irit-iritan tumuju
tekan. Delehke kene wae ben isa disawang saben dina.
mbah karto didelehke tengah kampung. Dadi prasasti wong sing pisanan manggon
nang kampung. Sak banjure surip ngandani
ora disarekake nang kuburan naging didelehke nang
tengah kampung. Didadekake Prasasti, dadi saiki acarane wis
rampung tekan kene wae. rasah didongakake kowe rak ya raisa ndonga ta Su? Wis kana da mulih neh!
BAKIR Gek dha muleh! malah meneng wae! Asu-asu
mau mulai ana sing nggereng lan njegog! Kabeh pada emoh lunga. Nganti surip,
SURIP Heh! Su! Karebmu
ki apa ta? Saiki acarane wis rampung! Gelem
ASU Gukgukguk…grrrr…! Aku wegah! kowe sing lunga seka kene!
Kudune cen disikat mau-mau kok ngeyel!
kerah! Kabeh nyabut senjata dewe-dewe. Pecut
bledek! Kahanan dadi horeg nganti tekan surup. Nganti
asu-asu sing cacahe atusan mau pada lunga kabeh. Lunga ora ngerti jluntrunge…
CIAAAATTTT…..CTAR…CTAR…CTAR!! CTAR..!! CTAR!!
padha menggeh-menggeh kekeselen, nanging tetep pada mlayu ngoyak asu, nganti
asune wis ora ketok meneh. Nganti kabeh wis padha ora kuwat mlayu. Nganti wayah
wis surup lan kahanan tambah sepi nyenyet. Kabeh pada mulih
nangomahe dewe-dewe. Ming kijing siji sing katon isih seger. Kijing sing dadi
pepesten nek neng kampung kuwi wis tau ana wong urip jenenge mbah karto. Uwong
sing ora tau mandeg anggone temandang gawe, nganti tekan patine. Mbah karto! Dudu
suara klenengan.suarane kaya-kaya arep teka kahanan urip sing anyar. ***
Sesasi sawise mbah karto seda, kahanan kampung
iku mlaku kaya adat sabene. Kampung sing manggon ming kari wong lima. Kampung
sing ora tau ana nang peta kecamatan! Kampung embuh!
metu nyanyi-nyanyi karo nggawa lodhong isi iwak mati.
sumi njupuk kreweng nggambar garis kanggo dolanan engklek nanging ora tekan
rampung. Sumi ngerti-ngerti ngalamun, omong karo kreweng.
kok isa tekan kene numpak apa weng? Weng, kowe dadi
kancaku gelem ra w eng? Mengko awake dewe dolanan engklek bareng…aku wis ra duwe kanca je weng, aku sedih. Ki lho..Siwi kancaku siji-sijene wis
mati. Gelem ra weng dadi kancaku? Let
sedela mak jiuk metu ngresiki lan nglempiti godhong gedang. MAK
JIUK Kowe ki ngapa e nduk kok omong dewe?
SUMI Eh, Simak ta…aku ki pengin duwe
JIUK Lha kowe ki yo aneh kok, kon sekolah yo moh..
SUMI Aku wis isa maca nulis kok mak. Aku ki tenane mesake Simak ro kang Surip
je nek sabendina ngeterke aku sekolah. mbok aku tukoke pit tak nggo
MAK JIUK Wo…lha ya wis…simak ya melu seneng. Pancen seneng je nduk nek isa
SURIP TEKA NUMPAK PIT MINI, DEWEKE TANSAH KAYA
seneng ra Sum..kowe ki ngapa kok sedih?
SUMI Siwi, iwakku mati je kang…
SURIP Kowe ki pethuk kok Sum! Iwak ki nek
dileboke banyu yo raisa ambegan! SUMI Kowe ki piye ta kang? SURIP Wis iwake gek dikubur, nyo pit e nggo
wis kentekan acara. Terus senenge curhat ro aku. Deweke ki bingung dadi bojo pa Gigolone.
JIUK Simak melu seneng le nek kowe wis kerja…
ro pak Kelik Barjo pa? Sapa ngerti cocok ro kowe Mak..
MAK JIUK Cah Edan! Nek ra ngelingi kowe ro Sumi wis
tak tinggal golek lanangan wingi-wingi Rip! Surip Mlaku
Ngadoh, Golek Nggon Nggo Nendang-Nendang Ro Ngantemi Angin SURIP
MAK JIUK Saplok Bapakmu minggat ki. Kasih sayangku rak ming nggo kowe ro Sumi ta?
SURIP Walah..ho..oh..mak..! aku ngerti nek kasih sayangmu ki
nang cedhake mak ne, banjur surip nyanyi-nyanyi dewe ra ana nadane.
SURIP Nang njeron bis kutha aku ketemu marang wanita…
wicarane, dawa rambute, kuning langsat
Kowe Arep mbanci pa Kir? BAKIR mbok ra ngisin-ngisinke yu…Ora yu, arep golek gawaean anyar. Pasaran
manuk lagi sepi je. (noleh nanggone
Surip) Yu, anakmu sing bagus dewe ki lagi ngapa ta? MAK JIUK Ass..mbuh Kir! Kit mau nyanyi-nyanyi dewe. ketoke lagi patah hati!
BAKIR Ngapa e Rip? Ketoke kok nganeh-anehi. Lagi wuyung pa? Surip meneng
nganggo parfum pa Kir? BAKIR Wo…lha iki sing marai gratis nek mbanci je.
Kowe ki patah hati pa Rip? Ra sembada sing kemaki! Ming loro
kok isih liwat jalur cinta! Uripe we ra jelas kok
mikir Cinta barang. Cinta ki kudu duwe visi misi lan materi! Ngerti ra?
SURIP Cinta ki dudu program je Kir! Padake Organisasi! Cinta ki Endah, jujur,
BAKIR Woo...pethuk! lha wong
Macho! Yo seneng cah wedok! MAK JIUK Sing tok senengi ki sapa je le? Lha cah wedok-wedok sing sok dolan ro
gantheng aku Mak! Kana ki ming menang mburok! Bocahe ki ora ayu, tur pinter njoget ro nyanyi!
Aku ki ngerti bocahe Rip, cah
Kir! Hanek kowe mono, Bi Sex! Kene ki pecinta non mukrim je!
wae! ngrasake cah saiki marai teren!
metu nggawa gendheng tumpuk lima, latihan silat ngarati gendeng! Mak jiuk mlebu
omah nggawa godhong gedhange. Sumi teka nyetandarke pit terus mlebu omah. SUMI Mak aku ngelak mak!!
lan surip ndelengke chothot sing lagi latihan silat. Sajak gumun weruh cothot
JIUK Ki piye ta malah kerah dewe? Le! Jare Sumi Asune
SUMI Ho oh kang, irit-iritan akeh buangeti!
bakir lan cothot mandeg sing rame-rame. Cah telu
padha lunga niliki asu. Sumi ijen kethap-kethip bingung apa sing arep dilakoni.
Sumi mbingungi dewe naging deweke ming plorak-plorok. Rupane katon nyremimih
SUMI Aku wegah nyanyi…(gedhek-gedek)
sedela mak jiuk, surip, cothot, lan bakir bali meneh, nanging rupane sajak kaya
kawatir. SURIP Wuohh…! Nek kae akeh tenan ewon cacahe!
Awake dewe kudu piye ki Rip…?
mandi! SURIP KAYA CUBRIYA Gek-gek salah sijine seka awake
dewe ana sing berkhianat ki? Apa gek-gek ana telik sandi sing nguping? Piye ki Thot? Soale singerti japa mantrane ming kowe!
COTHOT Kowe nuduh aku pa Rip? Mbok wani sumpah
MAK JIUK Uwis! Uwis!
Malah kerengan dewe-dewe! awake dewe ki saiki kudu piye? BAKIR Nggo mboktekake sapa sing marai asune bali
meneh saiki banyu kendine di jupuk neng cedhak kijinge mbah
Karto! Nek ana sing mbalela, bakal dadi asu gudiken bar ngombe banyune!
CHOTHOT Hai yoh! Aku ra wedi! SURIP
piye-piye, tur ben kabeh ketok cetha! Yo diombe mbaka siji yo…!!!
kendine diubengke, kabeh padha ngombe banyu kendi siji-siji. Sawise ngombe
CHOTOT Ha ya Ngeneki Rip si penyebar fitnah. Akhire
sing arep dadi asu nyedaki cothot kaya arep mbrakot, jebul ora.
BAKIR Kowe ki ngapa Thot? ye kowe ya taapusi…sing
JIUK Malah dha gojek. Asune wis
suara asu-asu sing padha njegog wis krungu samsaya cedhak. SURIP Wis saiki awake dewe kudu dadi siji maneh ben ora kontrang-kantring! Iki
cen kudu kerengan tenan! Wis dha siap-siap
padha nyiapke senjata kanggo kerengan! Bajur kuwi padha ngindhik asune wis
tekan ngendi. BAKIR Kae Rip…! Limang menit kas wis
dha tekan kene. Aku wis raurusan Rip! Apa wae
tak lakoni angger Asune dha minggat seka kampung kene! SURIP
SUMI Aku piye mak? Tak engklek wae yo mak…
sing kuat! Aja nganti ucul mak…!!! Kabeh
pada kerengan mungsuh asu sing ewon cacahe! Asu-asu kuwi mau
wis padha lemes, rakuwawa ngadepi kahanan seng nganeh-anehi. Kahanane
wis dudu kahanan wong waras. Kabeh padha ndleming ra ana jluntrungane. Kabeh
wis ora eling. Kabeh pada dleming. Kabeh wis ora kuwawa ngedepi asu-asu!
Nanging satenane kabeh isih kepingin urip waras! Kabeh pada ambruk glangsaran.
JIUK Le… ketoke awake dewe bakal dadi asu le…
SURIP Mak, aku wegah dadi asu Mak. Aku wegah tenan
mak! Aku pengin dadi Guru komputer, Aku aja dipeksa Mak! Aku tak minggat wae
nek wis ra ana sing tak tresnani. Simak biyen nate kanda, nalika aku kelas telu SD: sinaua kanthi temen.
Sinau marang sapa lan apa wae, banjur amalna ilmune kanggo madangi donya. MAK
SURIP Aku isih kelingan mak. Welingmu kuwi kaya-kaya
tumemplek ana atiku. Terus nalika aku kelas telu SMP, simak ya nate kandha: aja
pisan-pisan nyolong barange liyan, Aja pisan-pisan ndelike samubarang ala. Kuwi
SURIP Aku kepingin urip luwih apik mak…aku wegah dadi asu! Siji maneh Mak.
Setahun kepungkur nalika aku kelas 3 SMA simak mejang aku: Dadia pawongan sing
bebas lan mardika!! Aja kaya bapakmu sing ming dadi kecu sing ndemeni wedoan
saparan-paran! Lan aja gelem dipeksa! Aku ora ngerti mak..aku ora ngerti Ngapa
simak lali kabeh? Saiki Mak,
Nyatane aku rumangsa dipeksa! Aku wegah tenan mak…!
sregep kok weng…tur aku wedi je weng…Mengko nek aku dadi wong pinter piye weng? Ah, sing penting aku sinau Sinau mulai....
nari ana nduwur meja. Nari karo mesam-mesem dewe....
aku ki pengin nyekolahke Sumi. Aku pengin Sumi isa internet duwe Facebook. Sapa ngerti kowe pengin dadi presiden
Mak..ko tak gaweke Wibesite: Mak Jiuk For President! Ben Sumi pinter bisa maca jaman, maca kahanan, lan maca kabeh
samubarang sing marai bingung awake dewe mak. Ben kabeh katon cetha! Ora
Aku wegah mak..aku wegah…dadi asu mak….!!!aku wegah dipeksa kahanan
mak!! Aku wegah…Mak….!!! Awake dewe lunga saka kene wae mak!!! Awake dewe minggat
saka lemah karang abang kene iki…!!! Aku wegah tenan Mak!!!! Wegahh….Makkkk!!!!
Nek wegah rak ya wis. Rasah bengak-bengok
le…kemaki! Kaya well- wella! Uwis
Saiki awake dewe lunga wae! nek ra gelem dadi asu lunga wae…lunga muleh nang
ngomahe awake dewe-dewe. Awake dewe ki tenane wis diwarisi omah dewe-dewe
sregep kok weng…tur aku wedi je weng…Mengko nek aku dadi wong pinter piye weng?
isih pada njegog kuwi mau dumadakan pada mabur Nggondol omah-omah, wit-witan lan
sapinunggalane. Mak jiuk, surip, cothot, bakir, lan sumi tangi
lan kaget weruh kahanan sing nganeh-anehi. Kabeh pada bingung naging wis ra
Gondol! Nanging kijing iki aja! BAKIR Minggat…kana Su…!! MAK JIUK Su….asu…kabeh apa-apaku wis ta rebut kabeh!
Omahku, uwitku, lan tangga-tanggaku sing tak tresnani wis
ilang…! Aku arep lunga saka lemah kene. aku wis
raurusan! aku tetep isih isa urip tanpa dadi begundal! Aja pisan-pisan ngganggu
Wis ben Le…ben lemah kene dinggoni Asu-Asu!
SURIP Aku ngerti mak..Piye-piye nek asu ki ya tetep
asu Mak! Mesti duwe cara sing julik, licik lan njijiki! Awake dewe kudu isa
ngrebut kijinge mbah Karto! Saka cangkeme asu-asu mak! Nanging
asu-asu kuwi mau tetep kepengin nggondol kijinge mbah karto. Kabeh pada
ngupengi njaga kijing. Asu-asu mau pada njegog kepingin nggondol kijing.
Nanging kabeh pada nglindungi. Nganti eneng-enengan rame banget kahanan dadi
surip, bakir, cothot, lan sumi ngetokake kabeh tenagane nggo ngrebut kijinge
mbah karta! Kijing sing dadi prasasti. Kijing sing satemene tanda urip lan ati
sing ora isa direbut sapa wae! Urip lan ati sing ora isa mati!
Mak! Ngrebut uripe awak dewe! Ngrebut kringet dewe! Ngrebut atine awake dewe
Mak…! Ben awake dewe isih isa Ngguyu Mak..!! Su Asu....!!! Minggata saka uripku Su! saka atiku....!! Minggatta su
Asu...!!! Minggat Su...!! ASUU...!!!
kuwi mau kasil direbut sawise ucul saka eneng-enengan! Banjur kabeh pada ambruk
mbaka siji-siji ngekep kijinge mbah karto… ……. SAMPUN RAMPUNG ……
opo iki ra mudeng, ngak ngerti aku, yang ngerti wait and see,
tetep panggah kiy......rah gelem di net install njegidhek terus...
sing apik apane? foto mbake sing ndodok opo foto sing
Senajan alon anggone tumindak, nanging biso kaleksanan karepe. Mulo
Serat Aji Saka dalam Punika Pepetikan saking Serat Djawi ingkang Tanpa Sekar ( Kats 1939 ) Lajang Hanatjaraka ( Dharmabrata 1949 dan Manikmaya ( Panambangan 1981 )
Dalam manuskrip Serat Aji Saka ( Anonim ) dan kutipan Serat Aji Saka ( Kats 1939 )
Mangka wonten ratu saking bumi tulen, arane Prabu Kacihawas. Punika wiwitaning ratu tulen mangka jumeneng ing lurah Medangkamulan,
Jawa. Sang Hyang Nur Cahya adalah putra Sang Hyang Sita atau Kanjeng Nabi Sis ( Hadi Soetrisno, 1941 : 6 ). Disamping aksara Jawa, Sang Hyang Nur Cahya juga menciptakan aksara Latin, Arab, Cina dan aksara-aksara
(3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.
Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken ing kendil tumuli, nganggo lawon putih, karya lemek iku.
asapunika wantah sané tetep mawigunan dados srana upacara agama.
I Gusti Bagus Sugriwa maosang, pawayangan ngawit saking baos wayang sané mateges bayang-bayang, polih pangater pa lan pangiring an sané mateges wayang. Yéning kategesang malih wayang pateh sakadi bayangan. Saking baos wayang, wénten sané kabaos ngawayang, punika wantah sané nyolahang wayang.
Bismillahirohmannirohim. Niat ingsun raup banyu ing telaga mulya. Tanganku salaka, wadanaku
Sugeng Subagya... mardika iku jarwanya; nora mung lepas ing pangreh, nging uga kuwat kuwasa; amandhiri priyangga, wit saka iku den emut, wenang lan wajib ywa pisah.Penggalan pupuh cakepan tembang
menimpali, “Lha panjenengan niku asmane Bibit, dados mboten panen-panen.”
supaya iku ora padha ing perawatan lan penanganan. Contone, paling kacernya Umbar kandhang saben nyandhang dina, nanging sawetara tau diumbar.
"Ana sawetara sing ora nyandhang Kacer sandi umbaran kandhang. Amarga, yen diumbar, kerjane malah ora tengen, "ngandika, minangka mediasi salib-panemu babagan perlu lan ora nggunakake kandhang manuk umbaran Kacer.
Juara Kacer orbits Om Kacer Salah juara Kacer orbits Om Kacer.
Kajaba iku, gegayutan nggunakake kandhang grafik lan kandhang lomba. Ora ana siji seneng nganggo kothak kandhang, nanging ana uga kaya kandhang babak. Iku gumantung ing Sifat manuk.
wis diarani khaos fukus wekasan wakisun.sempurno uripe. wis ora biso mbedakne asem asin pahit lan legi.opo maneh mati urip.kabeh mau podo.
opo wae yg prnah qt lkukan n prnh qt saksikn, ngaji laku luwih
YADZUQ LAM YA'RIF sopo sing durung ngrasa'no yo durung weruh. OJO KESUSU NYALAHNO LIYAN. Mugo2 sing durung weruh, diweruhno lan sing durung ngrasakno ndang diwehi iso ngrasakno
golek rasa sing bisa jadi keyakinan kanggo kekutan batin
lan melu koro "wong cilik""
manusia sejak lahir? Cilaka, to?
Wong kang manunggal karo "gustine" mesthine bisa pinter ngedap-edapi,dadi jiniyuse jiniyus!! Lha, yen ora, ateges gustine kuwi bodho.. apa paedahe manunggal? Apa isih adreng manunggal yen gustine wae kalah pinter karo Einstein? Tukul Arwana yen kasil
kasugengan dumateng para nayaka praja,pangembating praja satrianing nagari. Mugi berkahing Gusti tansah kajiwa kasarira dumateng kula panjenengan sedaya. Mugi papan edipeni punika sageta minangkani jejeging soko guru kabudayan Jawi ingkang adiluhung.
kabeh podo duwe "ndas" dhewe-dhewe...
nangopo do ngomongke perkoro kang njenengan do ra ngerteni pasti..
seng ngerti pastine kabeh perkoro yo Gusti Allah...
ben ora do salah kaprah mahami perkoro seng durung cetho di pahami..
sugeng ndalu,kulo ngangsu kawuruh nggih,nuwun sewu,mas kulo mboten
"yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng ojo dumeh, menawi ghusti bakal mundhut bali, sira ugi ora luwih soko godhong jati
sopo sopo bab mung dewekan yo ora butuh opo opo. hehehe. lakoni wae opo anane urip iki. bab sakbenere yo ora ono seng bener kejobo seng ora ngerti opo opo. ora ono bedane seng ngerti karo seng ora. sejatine ora ono opo opo kejobo siro dewekan.
anake wong ra nduwe pada April 25, 2011 1:31 AM
Ibaratno MKG iki gawe omah pasang genteng disik tanpo pondasi yo ora bakal iso dadi omah,ibaratno ngalamar kerjo ra nganggo sarat, nek iso pondasi di kuati men ra rubuh anggone ngadek
anake wong ra nduwe pada April 25, 2011 1:34 AM
nuwun sewu sedoyo poro poro rencang sedoyo nipun , kulo badhe semelo atur sekedhik mawon,bab masalah gegesangan meniko bilih pun rembak mboten wonten wates ipun ....punopo malih babagan keyakinan ,,,menawi kawulo . menawi kulo pidados bilih GUSTI pangeran inngih puniko GUSTI ALLAH meniko wonten, lan sedoyo umat ipun bilih badeh manyembah dateng Gusti pangeran kanti cara kanti pripun mawon piyambakipun perso, menami kagem kulo piayambak ingkang
mumet nek kon nulis Wiwit mbiyen ngene Ngene wae yo wis apik Sing penting bibitku wis laku CPIB, wah panganan opo kuwi
MATIUS 1:11 | Yosia peputra Yékhonya sasadhèrèké, nalika jaman pambuwangan menyang Babil.
Kromo inggil VS kromo Eng…	Jenis konser
murid-muride anteng malajah nyurat aksara bali
SATRIYA-SATRIYA PINANDHITA TULADAN UTAMA , BAMBANG...
SERAT PAKELIRAN JANGKEP LAMPAHAN PARIKESIT WINISUD...
SERAT PEDHALANGAN KANTHI LAMPAHAN DEWI KUNTULWINAN...
PEDHALANGAN JANGKEP NATAS LAKON PETRUK DADI RATU
SERAT PAKELIRAN JANGKEP LAMPAHAN WAHYU PURBASEJATI...
SERAT RAMAYANA RERONCEN BALUNGAN PAKEM CARIYOS RIN...
wetan pratandha wis gagat enjang. Sesamberana rebut marga mbarubut saking gua Karang bolong peksi lawet ireng menges wulune cukat trengginas
Kyai Naga Puspita and Kanjeng Kyai Tejokusumo; whereas the keraton in Surakarta has the Kanjeng Kyai Ageng Sengkelat
- dino apik,nandur pari,tapi winehe awon...
Kampung Labasan Tropical Resort Pakem3 star hotel
Jl. Kaliurang Km 17, Dusun Paraksari, Desa Pakembinangun, Pakem, Sleman, Yogyakarta, Pakem,
Nida Rooms Giri Kondang 11 Pakem3 star hotel
Jalan Giri Kondang No 11 Kaliurang Barat, Pakem,
Hotel Lido Kaliurang Pakem Jalan Kaliurang Km. 15, Pakem,
Signing...69 Gambar 4.19 Cuplikan Source code proses RSAEncrypt...70 Gambar 4.20 Cuplikan Source code Convert 256 to Gambar 4.21 Cuplikan Source code Verifiying...72 Gambar 4.22 Cuplikan Source code RSADecrypt...73 Gambar 4.23 Cuplikan Source code Convert 64 to Gambar 4.24
Foshan-YAT-SING Canon IR2200 /2270/2800/2870/3300/3570/ 457 0/3030/3035/3045/3230/3235/324 5
tetep gak jd Click to expand...
lagi mumet ae,bos,,,,jd ra iso di gawe mikir...
mampir lapake kang jabrik, salam sukses yo kang, ana randa telu ayu ayu, pas banget kanggo adem2 ngene, ayo melu ra kang, mumpung udan ngeyes kaya ngene hehehe..
mampir lapake kang jabrik, salam sukses yo kang, ana randa telu ayu ayu, pas banget kanggo adem2 ngene, ayo melu ra kang, mumpung udan ngeyes kaya
sholehah, berbakti kepada orang tua. Amiin….
August 10, 2010	Gunarto	nDerek mangayubagyo dumateng lahiripun yoga pembayun. Mugi dados putro ingkan nbangun miturut dateng tiyang sepih, nigunani dateng bangsa , nusa lan negari. Amin
keni pangaruh saking jawi utawi Hindu, majalaran antuk saking kasta sane
ngaryanin kuangen, yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa
Ngger, wong urip iku ora keno kemrungsung, kudu sabar lan waspada, kudu titi lan nastiti (Anakku sayang,
swastyastu mbok asti,kenalang tyang putu,tyang taler seneng pisan malajah basa,aksara lan
menggugah selera. “Wah…, iki sayur senengane anakku, lha aku mangan nganggo sayur opo jal…?”
Wah sae sanget pak gambar-gambaripun. kula banjur kemutan jaman rumiyin, sangsara lamun endah sulistyaning warnimenawidipun enget.
cuih.. “Lek ora trimo adu elmu karo aku cok..”
pada Agustus 26, 2008 pada 3:27 am | Balas sumanto
its karo brawijaya jancoooooookkkk kabeh.mati koen kabeh.modar koen.matane pertamina iku buta opo???gak ngerti kampus di indonesia iku akehhh.pertamina gaweo negoro dewe ae!!!aq yo bayar pajak cuuuukkkkkk.masak mek kampus 2 iku tok sing mbayar
Lém iku barang pliket kang biyasane arupa cairan kang bisa nempelake 2 barang utawa luwih. Lem bisa digawé saka kewan utawa tanduran, utawa bahan kimia saka lenga.
Lem pisanan dinyana cairan alami saka wit kang ditebas. Banjur wong gawé lem kanthi nggodhog sikil, balung, utawa balung nom saka kewan. Pirang-pirang lem kuwat pisanan digawé saka balung iwak, karet, utawa susu. Lem pisanan ditemokake déning Harry Coover ing taun 1750.
Lem sederhana bisa digawé ing omah kanthi ncampurake gandum karo banyu. Lem iki bakalan bisa nempelake potongan-potongan kertas.
ing perahu, bangunan, utawa kendaraan. Ing kasus iki, lem bisa diarani ca(u)lk. Pirang-pirang lem gawéyan manungsa, kaya kayu, digawé migunakake les kanggo nempelake potongan-potongan cilik saka bahan utawa bubuk.
Akeh lem kang aman, nanging akèh lem kang duweni kandhungan kimia kang ambune badheg. Pirang-pirang wong ngambu lem kaya iku supaya ngrasa nyaman. Kadhang-kadhang wong salah ngambu uape. Iki ora apik banget amarga bahan kimia iku kerep ana racune lan bisa nyebabake rusake otak utawa lara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lém&oldid=1078453"	Kategori:
rembang yaiku, ing daerah kecamatan Rembang sisih kidul kulon akeh bocah tamatan SD sing ora bisa nglajokna sekolah, jalaran adoh sekang sekolahan SMP utawa MTs. Kahanan mau dadi prihatine para pejabat pendidikan lan uga para tokoh masyarakat ing Rembang umume lan desa Wanogara Kulon lan sekitare pada khususe, keprihatinan mau jumbuh karo program pemerintah sing santer anggone nduwe niat nuntasaken wajar dikdas 9 tahun. Nalika ana kabar menawa daerah terpencil, terpencar, uga terisolir bisa ngusulna dianakake
sarjana sarjana sing ana ing sekitare Kecamatan Rembang kanthi status Wiyata Bhakti.
Servis , dan Kalibrasi TOTAL STATION TOPCON GTS-102N
Menjual , Menyewakan , Servis , dan Kalibrasi
Kaloking ra pilih tanding, Maheso Jenar
Tansah marbrenggo beboyo, Maheso Jenar
cara……ndisek musuh saiki konco……ra je las…kabeh mergo nafsu dunia…… wafa NOERbismillah…. pokoke ojokuwi…… prabowo bae….. merdeka… Bukan Aswaja Biasadudu ndisek musuh mas brow, karna ndisek urung tabayyun, yen saiki ndukung berarti wis tabayyun lan wis ngerti permasalahane… nadia
sanget seratan2 ing nginggil..punopo kulo saged nyuwun dumateng panjenengan copy seratan2 puniko..? saperlu kangge cathetan2 kulo...? sakderengipun matur sembah nuwun
Tito Prastowo pada March 19, 2008 11:58 AM
kulo remen kaliyan tembang tembang mocopat, menawi wonten sederek sederek ingkang kagungan lirik lirik dandang gulo keparengo dipun kirim wonten tpr@dharmap.com. matur suwun
mboten kados ing nginggil wau nggih lepat/klentu, cobi mas dipun titi malih, mbok menawi wonten ingkang
wus meh ngancik wayahe, mung keri ngabdi berserah diri menghamba kepada hyuang Maha Kholik, semangsane tinimbali lan bali marang sangkan paraning dumadi.
11	pucung	lamon sukmo wus oncat marang ragane, yen rogo tininggal marang sukmane, jasad di pocong/
KADOSIPUN TEMBANG DANDANG GULO PAK EKO "ENGKANG IRA-IRAHANIPUN JAGO KLURUK UWAL SAKING PAKEM COBI
Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).
Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:
Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaikuSajatining Manungsa.
Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi saguning kahanan.
Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming manungsa urip), iya iku sajatine warnaning-Sun.
7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.
8. Wejangan paseksen :yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
pak sampeyan ambek q iku katrokan spo?
tp suguhono sego goreng yo pak!!!!!!!!!!
ooom gempur,tv sakmono gedhene iku gawe opo?????????????
lak gak digawe tak pe’e yo!
lak yo tak gowo mulih saiki,mumpung pinggirku onok
rono ya pak tpi sampeyan kudu nyedia’no jajan seng akeh ya pak…kudu di jawab!!!!oh ya pak
gpp Qte3p cinta kok!!!!!!!!!
(tp ma jenggotny thok lho yo..)
Posted by cempluk | Oktober 25, 2007, 10:52 am pak…..pak sampeyan dadi wong
kata nggeh pak. Kulo nyuwun dongane kangge kelulusan arek2 XII IPS 3 lan SMAN 11 Sby 100% dengan nilai yang tinggi, nggeh
ya pak!!!(yusefin x-2)
Posted by ajeng | Juni 21, 2008, 6:40 am pak tugase sampun rampung, mugi – mugi panjenengan nyukani kula nilai ingkang kathah, “amiiiiiiiiiiiiiin”
Posted by fajar x3 | Juni 21, 2008, 3:11 pm Ass…
Pemkot lan Pemkab Malang kudu sering ngerazia uwit-uwit sing wes tuwek, sing wes wayahe dirubuhne. Wong teko PLN
podo mbek sampeyan, nek sampeyan pecicili wes akeh seng berubah... terutama nang
by kips | Juli 20, 2011, 4:24 pm Pokoke ide Njenengan daksengkuyung, Kang Gempur. Apa meneh mung sewu. Mbok sepuluhewu ayo dilumpukke…
Mekarake Jiwa MerdikaKi Sugeng SubagyaMERDIKA politik durung cukup tumrap bangsa Indoensia. Mula kamardikan kudu ditegesi merdika lair lan batine, linambaran tata lan tentrem urip bebrayane. Wektu iki ana saperangan warganing masyarakat sing wis rumangsa kecukupan uripe, nanging uga ora sethithik sing isih urip kesrakat. Tumrap sing kesrakat, urip tentrem sing diudi kaya-kaya angel ginayuh. Warganing masyarakat tansah ana ing kahanan was sumelang. Drengki, srei, jail, methakil, dahwen, dadi watak padinan yen nguningani ana sedulur sing tampa kabegjan. Kosokbaline kumalungkung, deksura, kumengsun, dadi bawane yen lagi kasinungan bandha lan kuasa.Nanemake Jiwa MerdikaDununging kamardikan iku sejatine ora mung cukup kanthi kamardikan politik. Ing babagan ideologi, sosial, ekonomi, lan kabudayan mesthine kudu merdika uga. Menawa kasunyatan ing bebrayan, bangsa Indonesia durung sampurna kamardikan ideologine, sosial ekonomine, lan kabudayane, mula iku dadi kewajiban sing kudu di sangkul dening kabeh warganing bangsa. Kamardikan sejati bakal ginayuh, saranane saben-saben warga bangsa kudu
sing kaimpun ing pakumpulan ”Selasa Kliwonan”. Pakumpulan Selasa Kliwonan kanthi kridha parepatan sing
Pakumpulan mau darbe gegayuhan luhur, yaiku kamerdikaning bangsa Indonesia sing nalika semana isih diregem dening Walanda. Kanggo nggayuh kamardikan, tangeh lamun kelakone menawa saben-saben wong Indonesia tanpa darbe jiwa merdika. Mula jiwa merdika kudu tumanem ing sanubarine bangsa Indonesia murih tuwuh ngrembaka.Ana piyayi cacah 9 sing padha nganakke parepatan wujud
Kanggo nanemake jiwa mardika murih tuwuh ngrembaka parepatan mupakat nuding marang Ki Ageng Suryomentaram supaya ”nggarap” jiwa merdikane wong-wong diwasa, marang Suwardi Suryaningrat supaya ”nggarap” jiwa merdikane bocah-bocah.Kanggo sarana nanemake lan ngrembakakke jiwa merdika mau, Suwardi Suryaningrat banjur yasa Perguruan Nasional Tamansiswa sing wujud pawiyatan. Wondene Ki Ageng Suryomentaram ngrembakakke kawruh ilmu jiwa sinebut ”kawruh begja”.Nalika kamerdikaning bangsa Indonesia wis kelakon proklamasine dikumandhangke dening Soekarno-Hatta, apa kanthi mengkono wis kasil anggone nanemake lan ngrembakakke jiwa merdika. ? Miturut panemune Panyerat, mbok menawa anggone nanemake jiwa merdika pancen wis kasil. Nanging anggone ngrembakakke jiwa merdika nganti tekan wektu iki, malah kepara samengko, kudu terus diudi.Gegayuhane pakumpulan Selasa Kliwonan iku orang mung winates nganti Indonesia merdika. Luwih saka iku, gegayuhane luhur banget, yaiku hamemayu hayuning bawana, hamemayu hayuning bangsa, lan hamemayu hayuning salira, sing katelah cekak dadi TRI-HAYU.Nalika kahananing bebrayan isih kaya sing kita uningani iki, nuduhake menawa gegayuhan hamemayu hayuning bawana, hamemayu hayuning bangsa, lan
nggayuh tri-hayu mau. Ngrembakakake Jiwa MerdikaPancen, ing wektu iki kridhaning pendhidhikan Indonesia bisa diarani uwis maju. Prestasi nasional, regional apadene internasional kasil diregem dening para siswa kita. Ora mung saka pawiyatan
sapanunggalane ora sethithik sing sasab ing tingkat internasional. Nanging menawa dijumbuhake karo lereging pendhidhikan kudu bisa ngrembakakke jiwa merdika, kita mesthi isih kudu sengkut kupiya.Saperangan gedhe lulusan sekolah lan sarjana kepeksa nganggur. Mlebu metu kantor pemerintah lan perusahaan ngempit map isi lamaran gaweyan. Kasunganyatan iki pinangka bukti menawa pendhidhikan durung kasil ndadekke insan mandhiri. Sarjana lan lulusan sekolah tansah golek gaweyan, ora bisa gawe gaweyan. Uripe gumantung marang liyan. Senenge diprentah. Kepara ora gelem obah tanpa diprentah. Sing kelakon nyambut gawe, kridhane ora katon. Tumandang gawe naliko ana mandhore, yen mandhore oncat
temen, wong pinter-pinter kok kalah karo cecak. Cecak kae ora sekolah, ora darbe ijazah, nanging dhewekke ngerti carane golek pangan. Wektu bengi cerak lampu, ana lemut ngrubung, ing kono cecak golek pangan”.Insan mandhiri iku yektine watak ksatria sing ora gelem nampa bantuwan menawa bantuwan mau bisa njiret kamardikane. Wong merdika kudu mandhiri. Wong mandhiri kudu makarya. Kanthi makarya wong bakal entuk pametu kanggo ngragadi uripe dhewe lan keluargane. Kudune pendhidhikan ora mung bisa ngasilake wong golek gaweyan, nanging kudu bisa ngasilake wong kang bisa gawe gaweyan. Ki Sugeng Subagya, Pamong TamansiswaCatatan :Artikel
terperinci BAB IV GAMBARAN UMUM UPT PERPUSTAKAAN UNIVERSITAS DIPONEGORO
29 BAB IV GAMBARAN UMUM UPT PERPUSTAKAAN UNIVERSITAS DIPONEGORO 4.1 Sejarah Singkat Perpustakaan Universitas Diponegoro
Kautaman ing Serat Trilaksita Dening : Ki Sugeng Subagya
Duk ing uni, senadyan mboten kondhang kados dene Ranggawarsita, Jasadipura, punapa dene pujangga-pujangga sanesipun, Kraton Surakarta gadhah abdi dalem ingkang ugi wasis nyerat. Inggih punika Mas Ngabehi Mangunwijaya. Ing taun 1916, penjenenganipun nganggit serat ”Trilaksita” ingkang dipun terbitaken dening Volkslectuur, Weltevreden. Serat punika namung awujud karangan fiksi ingkang mboten wonten kedadosan yektinipun, semantena ngemot piwulang luhur tumraping bebrayan utaminipun panggulawenthah wulang wuruk.
Dipun cariyosaken ing serat punika, kawontenaning gesang saha panggesanganipun paraga tiga ingkang nama Raden Hardaka, Jaka Madyana, saha Jaka Mulyana. Tetiga taruna punika makarya ing bebadan peprentahan kabupaten ingkang sami. Semantena gesang saha panggesanganipun mboten sami ing antawisipun setungal lan setunggalipun. Sedaya wau kedadosan karana sanguning gesang ingkang benten saha watak wantu budi pekerti ingkang mboten tuwuh. Wusana, paraga ingkang setunggal kejeblos ing comberan kanisthan, paraga ingkang angka kalih gesang limrah sakmadya, lan paraga ingkang pungkasan saged mancik ing tataran kautaman gesang saha panggesanganipun.
Kacariyos Raden Hardaka, pinangka paraga sepisan, putranipun Raden Tumenggung Setianegara, sanget dipun ugung dening ramanipun ingkang anjawat bupati. Gesang sarwa sarwi sekeca, ingkang dipun kersakaken tansah wonten, mahani dados lare ingkang keset sinau saha patrapipun klelat-klelet njuwarehi. Ugungan ndadosaken patrapipun Raden Hardaka deksura, kumingsun, saha ugal-ugalan. Sak surutipun ingkang rama, kalenggahan bupati dipun asta raka pembayunipun. Sewaunipun Raden Hardaka ndherek ingkang raka. Amit saking raos pekewuh, Raden Hardaka sedya misah saking ingkang raka, suwita dhateng ingkang paman ingkang ugi anjawat bupati, asma Raden Tumenggung Kartipradja.
Paraga ingkang angka kalih inggih Jaka Madyana. Wiranem saking padesan anakipun setunggaling guru ngaji. Sareng sampun ngancik yusma kalih windu, ndherek bapa pamanipun ingkang anjawat wedana, asma Gunasaraya. Sedyanipun Gunasaraya, tembe Jaka Madyana dipun dherekaken magang supados dados priyayi. Sedya wau saged kasembadan karana ingkang piyambakipun ginulang ing kawruh tata kaprajan lan pepentrahan. Emanipun, Jaka Madyana sok kalimput, kekudhung dhumateng kalenggahanipun wedana Gunasaraya. Kejawi punika karemenanipun tetanen saha nyinau ngelmu agami mboten saged dipun uwalaken.
Paraga ingkang angka tiga inggih Jaka Mulyana. Wiranem punika senadyan dedunung ing padesan ananging temenipun putra satunggaling bupati saking garwa selir. Wiwit timur, gesang saha panggesanganipun lumampah kanthi prihatos. Adrenging manah, ing tembe sedya gesang ingkang langkung sekeca. Pambudidaya nggegulang ngelmu katuranggan lan kawaskithan dipun sengkut. Sinengkuyung dening ingkang ibu, pangertosan saha kawegiganipun langkung pinunjul tinimbang lare-lare sanes ingkang sami yuswanipun. Seni tari, tembang, sastra Jawa, basa Melayu, basa Walandi, lan nabuh gangsa dipun pratitisaken. Kepara lumampah tebih saking papan dunungipun namung sedya tumut kursus. Serat-serat ajipamasa, panitisastra, panitisruti, wulang reh, sana sunu, lan wedharaga dipun sinau saestu.
Ringkesing cariyos, tetiga wiranem kalawau saksampunipun ngancik yuswa diwasa sedya suwita dhateng Bupati Kartipradja. Tinampi pasuwitanipun pinurwakan dados magang.
Wejangan Bidhalipun wiranem tetiga saking papan dunungipun piyambak-piyambak tumuju ing kabupaten, dipun sangoni wejangan dening tiyang sepuhipun. Raden Hardaka dipun wejang dening ingkang raka. Jaka Madyana dipun wejang dening ingkang paman. Jaka Minulya dipun wejang dening ingkang ibu. Mesthi kemawon isi lan cara mejangipun ing antawis setunggal lan setunggalipun mboten sami. Namung wos ingkang dipun wejangaken wonten emperipun. Umpaminipun, tiyang ingkang suwita ing peprentahan sampun ngantos gadhah penganggep bilih piyambakipun pinangka priyagung, senadyan suwitanipun dhateng sedherek piyambak. Kejawi punika, suwita mekaten kedah dipun tegesi ngawula ingkang kumawula. Sikep kumawula linambaran dening guna, sarana, sekti, wani, lan miturut. Patrapiun linambaran taberi, setiti, ngati-ati, sregep, temen, lan tumemen. Patrap ingkang kedah dipun awisi dening tiyang ingkang suwita inggih punika, nistha, dustha, culika, dora, drengki, srengkara, lan candhala. Kejawi punika kedah
Jaka Mulyana, karana sangu kawegigan, kesagedan, lan bontos ing kawruh, pramila laju inggahing pangkatipun lumintir. Kawiwitan dados mantri, lajeng asisten wedana, wedana, patih, ngantos dados bupati. Wondene Raden Hardaka lan Jaka Madyana ugi minggah pangkatipun ngantos asisten wedana. Parandene, karana raden Hardaka gesang lan panggesanganipun ingkang ugal-ugalan, patrapipun kumingsun, deksura, lan nglampahi main, madat, minum, madon, lan maling, wusana kalenggahan asisten wedana kapocot. Jaka Madyana, ingkang wiwit sekawit estu nggegulang ing babagan tetanen lan ngelmu agami, pramila lajeng rumaos mboten trep ngasta ing peprentahan. Wusana lajeng nyuwun lereh saking asisten wedana, wangsul dhateng ndhusun oleh tetanen lan mucal ngaji.
Kautaman ingkang saged dipun pethik saking cariyos serat Trilaksita, bilih tiyang punika minulya gesang lan panggesanganipun karana patrapipun. Tiyang padhe kajen keringan menawi patrapipun sae saha luhur budipekertinipun. Patrap lan luhuring budi gumantung dhumateng kalih prekawis, inggih punika “dhasar” utami wiji, lan “ajar” utawi panggulawenthah. Kekalihipun mboten ngawisi setunggal lan setunggalipun. Tegesipun “dhasar” mboten langkung wigati tinimbang “ajar”, semanten ugi kasakwangsulipun. Wijinipun sae, parandene mboten dipun gulawenthah kanthi sae, tangeh lamun badhe sae kedadosanipun. Semanten ugi, panggulawenthah ingkang sae, nanging wijinipun mboten sae, mboten saged dipun pesthekaken badhe sae pungkasanipun. Sumangga.
engris sampeyan jan..........uaaaaapik tenan cak.aku saiki tambah salut karo sampeyan cak nur,...cak nur,
sampeyan cak nur,...cak nur, cacakku kerja nang pr domusindo, pasuruan...sampeyan tau kenal ta...jenenge ko bienNgapunten,.. dereng tepang mas,... Lha pasuruan ombo je,... cak
Let's Sing [2014] Multi13/ENG
Bêbaya ingkang tumêkaWarata sa Tanah JawiGinawe Kang Paring GêsangTan kenging dipun singgahiWit ing donya punikiWontên ing sakwasanipunSadaya pra JawataKinarya amêrtandhaniJagad iki yêkti ana kang
kathah ingkang ilangCinolong dening sujanmiPan risaknya nglangkungiKarana rêbut rinêbutRisak tataning janmaYen dalu grimis keh malingYen rina-wa kathah têtiyang ambegal.
nandhang rogaWarna-warna ingkang sakitAwis waras akeh kang prapteng pralaya.
Gempa bumi sehari tujuh kali, Membuat ketakutan manusia, Tanah
16. Sabda Palon nulya mukswaSakêdhap botên kaeksiWangsul ing jaman limunanLangkung ngungun Sri BupatiNjêgrêg tan bisa anglingIng manah langkung gêgêtunKêdhuwung lêpatiraMupus karsaning DewadiKodrat iku sayêkti tan kêna owah.
ajaBalasHapusAnonim6/17/2014 7:09 PMaku saiki seneng ambek arek
Artikel iki ditulis ing tepat Nanging, yen sampeyan pengin ndeleng artikel sing
Kacembang Gadung kanh duwé jeneng imiah Irena puella ya iku sawijining jinis manuk ocèhan kang ukurane sedheng, lan dawane bisa nganti 27 cm.[1] Manuk jinis iki gampang mbédakake antarané sing lanang karo sing wadon.[1] Manuk lanang kang wis gedhé duwé wulu kang wernané biru tuwa gemerlap, werna matané abang, Wulu pérangan ngisor lan swiwi wernané ireng.[1] Manuk wadon duwé wulu kang wernane ijo rada biru, wulu ana ing bagean buntut lan swiwi wernané ireng.[1] Manuk lanang ukurane luwih gedhé saka manuk wadon.[1] Manuk kang isih enom saka jinis iki wernane meh padha kaya manuk wadon.[1] Manuk jinis iki nganti tekan saiki ana enem jinis
Filipina.[2] Manuk Kacembang Gadung biasane mangan buah-buahan, ficus lan uga macem-macem jinis serangga.[2] Burung wadon biasane bisa netesake antarane loro nganti telung endhog ana ing susuhe kang wujude kaya cangkir cilik kang manggon ana ing ndhuwur wit.[2] Spesies manuk iki duwé daerah sebaran kang amba lan dadi salah siji manuk kang sering ditemokake ana ing habitat asline.[2]
^ a b c d e f (Basa Inggris) BirdLife Species Factsheet
^ a b c d * (Basa Inggris) IUCN Red List
“Wong isane mung ngaji tok, sing kanggo ngopeni bojo iku
“Kowe biyen anakku, saiki yo anakku Mulo Pondok iki (Mojosari) terusno opo dene omahku, sawahku iki mbesok pandumen karo Zaini (putra angkat
“Sampun kersanipun menawi pancen Haji Djazuli kepingin badhe dhamel Pondok wonten Ploso nggih sak kersanipun”.*)
kromo inggil, nangin mboten inggil sanget. Ngapunten, sampun dangu manggen
ing. matematikedipl.ing.matematikeDipl. ing. elektrotehnike. smjer elektronika...Dipl.ing matematikedipl.ing agronomije-
2390 • 2391 • 2392 • 2393 • 2394 • 2395 • 2396 • 2397 • 2398 • 2399
2380 • 2381 • 2382 • 2383 • 2384 • 2385 • 2386 • 2387 • 2388 • 2389
2370 • 2371 • 2372 • 2373 • 2374 • 2375 • 2376 • 2377 • 2378 • 2379
2360 • 2361 • 2362 • 2363 • 2364 • 2365 • 2366 • 2367 • 2368 • 2369
2350 • 2351 • 2352 • 2353 • 2354 • 2355 • 2356 • 2357 • 2358 • 2359
2340 • 2341 • 2342 • 2343 • 2344 • 2345 • 2346 • 2347 • 2348 • 2349
2330 • 2331 • 2332 • 2333 • 2334 • 2335 • 2336 • 2337 • 2338 • 2339
2320 • 2321 • 2322 • 2323 • 2324 • 2325 • 2326 • 2327 • 2328 • 2329
2310 • 2311 • 2312 • 2313 • 2314 • 2315 • 2316 • 2317 • 2318 • 2319
kuangen, yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa ngrasayang
[PUN10] Punggol Plaza More..[Pun] 168 Punggol Field(S) 820168Zone:PunggolMap:1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14:Submit ImagesLandmarks:
Punggol Landmarks Directions to/from Punggol Plaza	1.
Pedah punapa mbibingung, Ngangelaken ulah ngelmi, NJeng Sunan Giri ngandika, Bener kang kaya sireki, Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling, Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani.
rintihan macapat berbunyi "Benjing amenanging kala tida, wong duwur dadi umbul-umbul, wong cilik tengal-tengul nyedoti kumis umbel, brebes milih tetangisan."
ngger kasunyatan kuwi nek siro wis iso ngerteni dewek, dadi nek siro pingin ngerti kasunyatan yo siro kudu ngertine sopo siro kuwi lan sopo ingsun, ngono yo ngger, jo mangsuli nek siro durung
jare iku asale, dene paran jare iku tujuane lan dumadi iku jare proses dadine....saka aran dadi makna yo gumantung marang kadewasane priyangga anggone mawas lan namatake kasunyatan kang dialami dening pribadine dewe-dewe.Tekan sepiro gaduke yo tekan semonu gumelaring dumadi sangkan lan parane. Mulo surga bertingkat-tingkat lan neraka bertingkat-tingkat mono iku teges gambarake anane tingkatan manungsa anggone nemahi beja lan cilakane sajroning nglakoni kasunyatan ing uripe gumantung kadewasane dewe-dewe mau. Saya dewasa yen nikmat ya saya duwur ning yen
asor.Mula makna saka aran sangkan parane dumadi iku ngemu werdi kang akeh lan nora bisa dibakuake kaya dene ukuran dawa sak meter utawa rong meter wae. Ewa semana ya becik menawa ana kang kagungan sedya pada tukar kawruh supaya bisa pada sawang sinawang mad sinamadan murih bisa moncere kadewasane kanthi gegosokan kaya dene pari sajroning ditutu. Isone bisa nglingkap kulite mono ora margo gejrosane tutu nanging sabab margo gesek ginesek siji lan sijine nganti dadi beras. Lan gunane tutu iku kanggo ngobahake kahanan supaya dadi
iku podho madu karo rasane cobo sampean pisahake. 2(loro)ananging nyawiji. nek madu mesti legi ananging yen legi durung tamtu madu.
syukur alhamdulillah kulo sampun maos sedoyo pitutur lan piwulang ingkang wonten webside meniko. matur nuwun....matur nuwun......
mugi saget sedoyo angsal ridho saking Gusti Alloh ingkang anggadahi alam ugi sedoyo isen-isenipun.
Nuwun sewu, menawi miturut kulo lho niki,sedoyo: - mboten wonten ingkang salah ugi mboten wonten ingkang bener.....termasuk tulisan kulo niki.
- Mboten wonten ingkang rugi ugi mboten wonten ingkang untung.....
- Mboten wonten ingkang sugih ugi mboten wonten ingkang miskin (melarat....
Nuwun sewu lho meniko. sampun kulo nyuwun pamit. Bade lenggahan maleh kalean ngraosaken sekar arum ingkang mekar ngebak'i jagad, ugi ingkang mingkup tanpo nyesek'aken dodo.....Nuwun....
suryo manggolo pada March 14, 2009 8:14 PM
GUSTI iku mung siji nanging antarane GUSTIku lan GUSTI mu durung mesti yen podo... amargo GUSTI iku ora iso kanggo pasulayan opo maneh nganti regejeganyen ono sing duwe pitakaonan antarane endog karo pitik dhisik sing endhi ku lumrah wae, amergo sing takon yo ora ngerti sing di takoni ugo durung tahu ngerti. yen aku oleh ngetokake pangunek uneg kabeh mau sing ono dhisik soko sir,terus nang angen angen lan karep lan sakpiturute.DZATULLOH SIFATULLOH SIRULLOH WUJUDULLOH
Alok-ing tiyang kathah bilih Gusti Allah punika Maha-welas,
Ananging kenging punapa kathah tiyang pitados bilih Gusti Allah ugi nyipta Neraka kangge nyiksa manungsa? Punapa punika mboten ateges Gusti Allah "kirang" welas?
Gusti Allah ingkang sejatosipun mboten Mahawelas utawi Neraka ingkang sejatosipun mboten wonten?
menawi ngaji mboten mung di waos thok no pakdhe ananging ugi kedah di pahami artinipun..
manungso iku ciptaane Gusti Kang Moho Sejati...ora luweh...
uki pada September 22, 2009 11:38 AM
mbahe..punapa maknanipun: siti pinendhem bumi/ toya kelem sakjroning
lah wis intine wae ne takon mangaten kui.
lah wis jelas ne nguripmu arep nyangendi yo temo no guru sing bener ngerti dunyo lan akhirat karo ngerti ilmu opo wae.........kui kuncine sak kabehe............saiki wong urip ora ngerti ning sing ngerti golek guru koyo ngono boten
supados angsal dalan kangge ngertosi guru sejati. dateng pundi kawulo kedah pados informasi puniko?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kowal&oldid=1119385"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 14 Februari 2017.
ingkang sae punika bu kangge nguri-uri basa jawiBalasHapusCorat - Coret [Ria Nugroho]10
Indonesia CerdasTokoh MinangkabauArtis cilik IndonesiaAktris cilik IndonesiaPenyanyi cilik
ibadah pasa sesasi muput, masarakat kang ngrasuk agama Islam nidakake salat riyaya
Idul Fitri. Sakdurunge tumuju papan salat, sing kagungan, wajib padha mbayar
dhuwit. Prastawa iku mratah kedadean saindhenging donya. Ing Indonesia,
Idul Fitri dadi peranganing budaya mirunggan. Idul Fitri ditegesi dina kang
suci, sing maknane mbudidaya bali marang kahanan suci. Sarana bali suci tumrap
bebrayan kanthi ngapura ing ngapuran. Kaluputan kang wis kelakon antuk
pangapura awit paring pangapurane sapadha-padha. Kedadeyan setaun pisan
iki dadi kawigaten kang gedhe banget. Mula ing dina riyaya, kantor pamarentah,
silaturahmi. Lumrahe sing luwih enom sowan marang sing luwih sepuh. Kabeh padha ujung saperlu nindakake
apura-ingapuran kanthi cara salaman utawa sungkem. Mula ora elok menawa
wong-wong sing ana paran banjur padha bali mulih marang tanah kelairane. Wis
dadi padatan wong sing ana paran yen dina riyaya padha mudik. Senajan jejel riyel ing
kendharaan umum lan sadalan-dalan macet tetep dilakoni. Mokal mung setaun pisan
wae kok ora bisa tilik ngomah ketemu marang wong tuwa, sanak kadang lan tangga
ing Indonesia dudu monopoli muslim. Santri njekek, wong “islam
KTP”, wong Hindhu, wong Budha, wong Kristen, wong Katholik, kabeh melu bakda
riyaya. Bakda riyaya mujudake laku budaya kang dilambari dening
tradhisi sing wis kukuh ngoyot nelakake pangabekti marang para sepuh lan kang
disepuhake. Wong tuwa wajib diaturi pangabekti, jalaran kejaba dadi sumbering urip lan
panguripan uga kagungan kaluwihan moral lan punjering donga pangestu.
daleme pinisepuh “digruduk” anak, putu, buyut, canggah, lan sak piturute. Salah
sawiji ing antarane minangka pangarepe, matur “... kula sedaya sowan simbah, sepisan
tuwi kawilujenganipun simbah, kaping kalih ngaturaken sungkeming pangabekti.
Ing saklajengipun ngaturaken sedaya lepat, lampah setindak wiraos saklimah
ingkang mboten ndadosaken renaning penggalihipun simbah keparenga simbah paring pangapunten.
Wusana nyuwun tambah berkah pangesti, mugi-mugi sedaya sedya pangangkahipun
sungkem pangabekti paring jawaban mengkene. “... ya, anak putuku kabeh, aku
wong tuwa uga akeh lupute, aku uga njaluk pangapura marang kowe. Mung
pandongaku kowe kabeh dadia wong kang utama, ora nerak angger-anggering agama
lan negara. Gampang golek sandhang pangan, turah-turah nganti kurang wadhah.
Kelakona kabeh kang tok sedya.”.
Sak wise iku, mbaka siji kang ana mburi pengarepe padha
laku dhodhok sungkem “ngambung dhengkul”. Suasana dadi rada trenyuh, ing
antarane kang padha sungkem malah ana sing kembeng luh, tumetes waspane. Ora
gantalan wektu, sak wise iku suasana dadi regeng maneh. Sing kagungan dalem
paring palilah, unjukan lan dhaharan kang wis sumadya supaya dirahabi. Tumrap
bocah-bocah cilik, tekan wektu kang ditunggu, nampa paringan dhuwit. Senadyan
cacahe ora akeh, ning biasane para sepuh wis nyamektakake dhuwit sing isih
anyar gres. Kahanan mengkono dadi saya nyenengake tumrap sing sowan apadene
pangabekti dadi kautaman. Senadyan wis ana telepon utawa HP, malah kepara
internet, nanging tumrap sadhengah wong rumangsa ora marem yen ora bisa sungkem
marang wong tuwa kanthi marak sowan. Rumangsa darbe kaluputan akeh kang dadi
dhawuhe wong tuwa lan nglarakake atine, umpamane.
ngrasakake ana sing ilang ing uripe. Paling ora kelangan wektu kanggo nyuwun ngapura lan nglebur dosa.
lan silaturahmi iku uga bisa dirasakke kayadene rekreasi, ngilangake sumpeking
ati lan rasa sayah merga golek sandhang pangan ing saben dinane. Bakda riyaya
kanthi sungkem mula ora mung dadi adat, ning malah kaya tradhisi sing wajib
kanthi nglenggana kaluputan lan njaluk pangapura, ateges wong bali marang
kahanan suci pindha bayi kang nembe lair. Bayi lair iku darbe watak suci,
jujur, apa anane, ora srakah, lan tanpa melik. Mula saka iku wis trep yen
ING Vysya - 17-3-1 Spp Road, Guntur Ponnur ING Vysya
sejenis bangau) ] [ ] [burung merak ] [ ] [burung merpati ] [ : ] [burung merpati ] [ ] [burung murai ] [ ] [burung murai ] [ ] [burung nazar ] [ ] [burung ocehan ] [ ] [burung onta ] [ ] [burung parkit ] [ : ] [burung pekakak ] [ ] [burung
kacangan ] [ ] [burung pinguin ] [ ] [burung pipit ] [ ] [burung puyuh ] [ : ] [burung puyuh ] [ ] [burung puyuh ] [ ] [burung rajawali ] [ ] [burung rajawali ] [ ] [burung rajawali. burung rajawali ] [ ] [burung layang-layang. ]
Balas	bambang ristiyanto, on 12 April 2012 at 10:29 am said:	nyong saiki wis dadi wong
@zaqlutv : lam kenal juga, wis nganti lali,,,,
Bartolomeo Cristofori ya iku penemu piano.[1]Piano ya iku piranti musik kang ngasilake alunan nada kang endah.[1] Cristofori lair ing Padua, Italia, tanggal 4 Mei 1655.[1] Nalika umure 33 taun, ya iku ing taun 1688, Cristofori diajak nyambut gawé déning Prince Ferdinando de Medici.[1] Ferdinando ya iku salah sawijining penggemar musik kang minangka pewaris Cosimo 111, siji saka Grand Dukes of Tuscany.[1] Nalika iku, Tuscany minangka kerajaan otonom cilik ing Italia.[1] Cristofori anggone nyambut gawé kanthi sregep mula dhèwèké bisa gawé Fernando dadi seneng karo dheweke.[1] Senenge mau diwujudake kanthi menehi upah kang luwih gedhé tinimbang liyane.[1] Taun 1700, Cristofori gawé piranti musik ya iku piano kang wiwitan.[2] Piano kang digawé duweni swara patang oktaf.[2] Sawijining jurnalis kanthi jeneng Scipione Maffei nggambarake piranti musik ciptaane Cristofori minangka gravecembalo col piano e forte kang ateges harpsichord kanthi papan tuts alus lan duweni swara banter.[2] Wiwitane, piranti mau sinebut pianoforte, nanging ing pungkasan luwih dikenal kanthi aran piano.[2] Cristofori tinggal donya tanggal 27 Januari 1731 nalika umure ngancik 76 taun.[2] Nganti seprene, isih ana telung piano gawéane kang isih ana lan disipen ana ing pirang-pirang muséum.[2] Sijine, disimpen ana ing Metropolitan Museum of Art, Amerika Serikat (digawé taun 1720), sijine disimpen ana Muse Strumenti Muscali, Roma, Italia (digawé taun 1722), lan sijine manèh ana ing '
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.41, 8 Oktober 2016.
yèn akèh anggota klasik Verbenaceae pranyata luwih pantes dilebokaké jroning Lamiaceae. Kanthi mangkono anggota Verbenaceae kari 35 genera lan watara 1.200 spesies[2][3]. Api-api (Avicennia), sing awalé dianggep anggota Verbenaceae utawa sangisoré suku dhéwé, Avicenniaceae, saiki luwih cenderung digolongaké jroning Acanthaceae[2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Verbenaceae&oldid=822861"	Kategori: Rintisan topik botaniVerbenaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
buktinya, biar sampeyan ndak dituduh nyebar fitnah mbok yo aku skalian ditukokno BB 😀
jadi sampeyan ndak dituduh memfitnah, dan aku juga jd ndak perlu mensomasi sampeyan
Simbah Kyai Imampuro gesang, menawi critanipun nggih sekitar perang Diponegoro. Piyambakke nggih tumut perang Diponegoro nyerang
11. Anak blanak. jenenge sendha.
12. Anak brati. jenenge tongki.
13. Anak monyet / budheng / munyuk jenenge kowe.
14. Anak kura-kura / bulus. jenenge ketul.
17. Anak babi / celeng. jenenge genjik.
18. Anak kecoak / coro. jenenge mendhet.
19. Anak merpati / doro. jenenge piyik.
20. Anak dhorang. jenenge tamper.
21. Anak burung emprit. jenenge indhil.
22. Anak burung gagak. jenenge engkak.
24. Anak gangsir. jenenge clondho.
30. Anak ikan / iwak. jenenge beyong.
32. Anak kuda / jaran. jenenge belo.
34. Anak ikan kakap. jenenge caplek.
35. Anak kalajengking. jenenge ketupa.
36. Anak kelinci / kancil. jenenge kenthi.
38. Anak kecapung. jenenge jenthit.
39. Anak laba-laba / kemonggo. jenenge ceriwi.
40. Anak kepik. jenenge mreki.
41. Anak kijang / kidang. jenenge kompreng.
43. Anak kinjeng. jenenge senggutru.
44. Anak kinjeng dom. jenenge undur-undur.
45. Anak kintel. jenenge kenthus.
46. Anak monyet / kethek. jenenge kenyung.
kok gak percoyo?" "Mosok nggeh gus .. Saestu tah? Wong nembe mawon kulo tasik ningali Yai
Ralfie) (lair ing Hurth-Hermuhlheim, Kerpen, Jerman, 30 Juni 1975; umur 41 taun) inggih punika salah satunggalipun pembalap mobil profesional saking Jerman.[1] Ralf punika rayinipun Michael Schumacher. Ralf nate ndherek parlomban F1 ing musim 1997 ngantos 2007.[1] Ralf sampun angsal juara balap cacahipun 6 balapan, kanthi 180 ndherek
Saderengipun Formula 1[besut | besut sumber]
Ralf nggadhahi minat ingkang ageng dados pembalap wiwit alitipun, nalika Ralf nyobi mobil karting nalika umuripun taksih alit.[2] Ralf miwiti karieripun ing Formula 3 nalika taun 1994 kaliyan tim WTS Racing, ingkang dipunmanejeri déning kangmasipun, Willi Weber.[2] Ralf angsal juwara ingkang pisanan kaliyan tim punika ing taun pungkasanipun taun 1994, sekaliyan mlebet klasemen pembalap urutan kaping tiga, ing wingkingipun Jorg Muller lan Alexander Wurz.[2]> Musim ingkang kaping kalihipun, nalika Ralf saingan kaliyan sainganipun ingkang paling abot Norberto Fontana.[2] Taun 1996 Falf ndherek lomba Formula 3000, lan angsal 3 kamenangan lan ngrebut juwara ing pungakasanipun musim.[2]
^ a b c d (en)"Ralf Schumacher biography and information" dipunundhuh
Lair 1975Wong uripPembalap F1 JermanPembalap F1 tim WilliamsPembalap F1 tim JordanPembalap F1 tim ToyotaPembalap F3000 InternasionalKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
nadi berkata:	Maret 16, 2011 pukul 5:24 pm	Wkwkwkwkwkwkwk
Iku wis akèh penjelasan carane Care kanggo manuk supaya muni cepet lan gacor, kalebu Nias Starling.
Starling Nias sanajan ora jinis paling disenengi starlings nanging nalika iku bener wis gacor kualitas karo spesies jalak kang liya.
Sebagagaimana artikel tau sadurunge lan uga ora akeh beda karo artikel sing Dakparingaké marang ing blog liyane babagan TIPS TO ngrawat jalak nias
diligent Twitter iku jinis lanang, lan sing paling saka hobbyist manuk wis ngerti karakteristik prabédan antarane manuk Starling Nias lanang lan wadon bakal
Menawi Guru Indonesia purun nglamapahi penelitian, teras mempraktekan langsung. Mboten umpami ndamel makalah utowo skripsi namung copy paste utowo download wonten internet. Geh niki mboten juk kulo mboten marengaken., panci penake ngeten geh.? Hehe..
SUWE ORA JAMU Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora
Chang Myon (lahir 28 Agustus 1899 – tilar donya 4 Juni 1966).[1] Chang Myon iku pulitisi lan perdhana mentri kang kaping loro ing Républik Koréa Kidul sasuwéné Républik Kaloro.[1]
Chang Myon lair ing Incheon nalika taun 1899.[1] Chang Myon lulus saka Sekolah Menengah Atas nalika taun 1917 ing kutha Suwon lan mèlu pendhidhikan Basa Inggris ing YMCA Seoul nganti tekan taun 1919.[1] Chang lunga menyang Amérika Sarékat kanggo sinau ing Manhattan College, New York.[2] Chang Myon nduwé jeneng kulon ya iku John M.Chang.[2] Chang Myon lulus nalika taun 1925 lan sawisé iku banjur bali menyang Koréa.[2]
Ing Koréa, Chang Myon manggon ing Pyongyang lan mèlu kagiyatan ing gréja Katulik.[2] Nalika taun 1931, Chang Myon njabat dadi kepala sekolah lan terus mulang nganti pungkasané Perang Donya II.[2]
Sawisé Perang Koréa, pamaréntahan militèr Amérika Sarékat ing Koréa banjur luru wong-wong kang nduwèni bakat kang bisa nyekel pamaréntahan.[2] Nalika taun 1946, Chang Myon dipilih ing Dewan Legislatif Sauntara kang digawé déning militèr Amérika Sarékat kanggo miwiti pamaréntahan ing Koréa.[2]
Ing taun-taun pungkasan uripé, Chang Myon banjur nduwèni penyakit radhang ati lan diopname ing rumah sakit ing Seoul.[1] Pungkasané nalika Juni 1966, Chang Myon banjur séda ing omahé ing kawasan Myeongnyun-dong, Seoul.[1] Chang Myin dikubur ing pasaréyan Katulik ing Kabupatèn Pocheon, kang manggon kurang saka 50 km ing bagéyan lor Seoul.[1]
^ a b c d e f g (en)trueknowledge.com(diundhuh
UnSuk Chang Myon's memorial (Koréa)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chang_Myon&oldid=1107468"	Kategori: Lair 1899Kapatèn 1966Perdhana Mentri Koréa KidulKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 15 Novèmber 2016.
sekarang wong jowo podho ilang jawane, pramilo ayo podho njawani maneh ojo melu-melu barat, lha wong barat wae sinau budaya jowo, mosok wang jowo malah ninggalake.nuwun sewu nggih, salam tepang kawulo DenBaguS Atmo, priyantun Sragen.
panjenegan leres mas, kulo niki wong jowo tapi mboten apal aksoro jowo, kulo pengen mlajari tulisan jowo, kulo nyuwun tulung panjenengan tulis tentang aksoro jowo, menawi kulo saged plajari, mekaten ke mawon matursuwun
PEMADEG KI GUSTI GDE BENDESA GERIH | Paibon Hyang Sari Ungasan
Pagojengan Kec.Paguyangan Brebes 02689Adi Tri Sulitiyanto Jl. S.Parman Rt.03/03 Purwokerto kulon
Slamet Riyadi Rt 8/5 No. 4 Kec. Tambakreja Cilacap 08482Ageng Dwi Prasetyo Kedungbanteng Rt 04/III Banyumas 04725Ageng Ratmono,SE Desa Pasiraman Kidul RT 03/01 Kecamatan Pekuncen Banyumas 04265Ageng Subekti Ds.Adisara Rt.02/03 Kec. Jatilawang Banyumas 05103AGENG SUSILO Kawungcarang Rt 02 Rw 01 Sumbang
Wetan Rt.02/03 Sidoharjo Wonogiri 05343Agus Warsito Ds. Karangsalam Rt 04/02 Kec Baturraden Banyumas 03895Agus Wicaksono
Cilongok Banyumas 01959Ajat Sudrajat Karangklesem RT 01/V Purwokerto Selatan Banyumas 00153Ajeng Octavianasari Jalan Sokajati No. 4 RT 03/02 Kelurahan Bantarsoka Purwokerto Banyumas 04255Ajeng Tri Yuliani Pancurawis Gg Seroja Rt.03/09 Purwokerto Kidul Banyumas 05401Aji astuti
Galih H Banjarsari Kulon Rt. 6/2 Sumbang
Bulakamba Brebes 03347Anggoro Kusdiyanto Jl. Balai Kelurahan Arcawinangun Rt.01/10 Purwokerto Timur Banyumas 06182
Rt.05/03 Kec.Wangon Banyumas 09035Astika Septiowati Jalan Pancurawis RT 01/06 No. 562 Purwokerto Kidul
Slamet Riyadi Gg. II No.3 RT 01/I Purwokerto Timur Banyumas 03354Ayu Junita Dinar Grenggeng RT 03/X Kec.Karanganyar
rt.05/03 Punggelan Banyumas 05320Bayu Novri Desa Kejawar RT. 4/4 Banyumas 05466Bayu Prasetyo Utomo Tambaksogra RT 05/V Sumbang
Gg. Cempaka Rt. 05 / 02 Banyumas 06768Dyah Herdyanti Ds. Kalibagor RT 08/IV
Cilacap Tengah Cilacap 02845Edi Prayitno Jl. H. Madrani No. 16 Rt 07/07 Grendeng Purwokerto Utara Banyumas 01583Edi Purnomo Ds. Panerusan Wetan RT 03/I Kec. Susukan Banjarnegara 00501Edi purwanto Kel. Cipaku Rt 02/06 no. 10 Kec. Mrebet Purbalingga 01892Edi Rianto Bojong Rt. 2/2 Kec. Purbalingga Purbalingga 06452Edi Rianto
Pancurawis No.84 Rt.001/010 Pwt.Kidul – Pwt.
Kenanga RT 03/01 Kelurahan Grendeng Kecamatan Purwokerto Utara Banyumas 02254Evi
Kec. Kalibagor Banyumas 01574Fera Ika Faoziyah Kradenan Kulon Rt.02/06 Banteran Sumbang
Ajibarang Wetan Banyumas 07166Isnan Taofiq Purnomo Sawangan Rt.03/04 Kebasen Banyumas 05369Isni Artiyanti aminah Kauman No.27 Rt.2/6 Kutabanjarnegara Banyumas 03642Isnika Tyas Mumpuni Kutasari
KUSTIYOWATI GUMELAR RT.04 / 02 Banjarnegara 05736LINA MARLENI LIMPAKUWUS RT05/01 KEC. SUMBANG BANYUMAS 05815Lina Rahmawati Jl. Anjasmara Rt 02/03 Purwanegara Purwokerto Utara Banyumas 08139Lina Setyo Utami
Cikawung RT 01/02 Kecamatan Pekuncen Banyumas 02316Mugiarti Kedunggede Rt.1/3
Lor Purwokerto Banyumas 01767Neni Verawati Kebanggan RT 05/I Sumbang
MonaWayandhuha Banjarsari Wetan RT 02/02 Kecamatan Sumbang
Banjarsari Kulon RT 01/I Sumbang Banyumas 00090Nurwahyuni Jl. Suteja Rt.03/7 Purwokerto Banyumas 06219Nurwaras Setyo Jl. Siliwangi No.1142 Ds. Kalibagor RT 11/IV Kec. Kalibagor Banyumas 00650
Purbalingga 01371Priyo Utomo Jl. Arsadimeja Rt. 03/04 No. 52 Teluk Pwt Banyumas 00921Priyo Utomo Jl. Wadas kelir Rt 02/05 Kr. Klesem Purwokerto
Kedungwuluh Banyumas 04349Ratih Anggraini Perum Firdaus Estate Blok H5 sokaraja Banyumas 00843Ratih Destikowati Aspol SPN Purwokerto C-21 RT 03/05 Purwanegara Kec. Purwokerto Utara Banyumas 02310
Cilacap 03293Rinto Sugiyanto Banjaranyar RT 01/06 Kec.
Purwokerto Barat Banyumas 04036Roseta Alfian Sumbang Rt. 03/02 Kec. Sumbang Banyumas 00780Rosi Darmawan Jl. Gg. Rinjani RT 04/II Bobosan, Purwokerto Utara
MandirajaWetan RT 05/III Banjarnegara 00033Sitri Ariningsih, Amd. Pageralang Rt.01/05 Kec.Kemranjen Banyumas 06160Siwi Tri Rahayu Jl. Prajurit Simin No. 11 Rt.02 Rw. 02 Ds. Pancurendang-Ajibarang Banyumas 06726Slamet Kalikesur RT 01/01 Kecamatan Kedungbanteng Banyumas 04175Slamet Ds. Srowot Rt 03/04 Kec. Kalibagor Banyumas 01863Slamet Budi Santoso Jl. Jatisari
Purwokerto Barat Banyumas 01980Slamet Nugraha Jl. R.A.Wiryaatmadja Gg. 4 No.7 Purwokerto 05262Slamet Parmono Karanggedang RT. 3/1 Sruweng Kebumen 07021SLAMET PRIYONO Kalisalak Rt 03 rw 01 Kebasen Banyumas 03195SLAMET RAHAYU Jl.Gondang Timur II No.5 Bulusan Tembalang Semarang 02950Slamet Riadi Tangkisan RT 02/07 Kecamatan Mrebet Purbalingga Purbalingga 02210Slamet Riadi Tambak Negara Rt 02/05 Rawalo Banyumas 04600Slamet Rianto Kedung malang Rt.03/03 Kec. Sumbang Banyumas 07474Slamet Rifa’i Desa Majasari RT 03/05 Kecamatan Bukateja Kabupaten Purbalingga Purbalingga 02071Slamet Riwanto Jl. Jend. Gatot Subroto Rt.04/03 No. 11 Purwokerto Banyumas 05104Slamet Riyadi Ds. Windunegara RT 01/II Kec. Wangon Banyumas 00752Slamet Riyadi Ledug Rt 02/02 Kembaran Banyumas 01880SLAMET RIYADI Mulyasari Rt 01 / 05 Majenang Cilacap 03197Slamet Riyadi Jl. Cemeti Rt. 05 / 01 Ds. Kesugihan Kidul Kec. Kesugihan Cilacap 08168Slamet Riyadi Jl. Cahyana Baru Penambongan Rt. 01 / VI Purbalingga Purbalingga 08202Slamet Riyadi Jl. Puteran No.6 Rt.04/02 Notog – Patikraja Banyumas 09098Slamet Riyadi
Cilacap Cilacap 01981Sugeng Arifin Singasari Rt02/09 Kec. Karang Lewas Banyumas 01756Sugeng Hasan Rohani Wirogaten RT.07/III Mirit Kebumen 05146Sugeng Nur Wibowo Jl. Kober Gg. Delima Rt. 06/04 Kober Pwt Barat Banyumas 01219Sugeng Nurcahyadi Danaraja RT.01/03 No. 5 Kec. Purwanegara Banjarnegara 07361Sugeng Panji
Keseneng Purworejo Purworejo 06825Sugeng Priyadi Desa Lumbir Rt.01/04 Kec.Lumbir Banyumas 08984Sugeng Purnomo Desa Bantar RT.01/03 Jatilawang Banyumas 07459Sugeng Purwanto Jl. Pete No.64 RT01/VII Tritih Wetan Kec. Jeruklegi Cilacap 00373Sugeng Rahayu Ciberung RT.03/03 Kec. Ajibarang Banyumas 04947Sugeng Riadi Desa Sidamulih RT. 3/3 Rawalo Banyumas 07096Sugeng Riyadi Karanggintung Rt.03/02 Sumbang Banyumas 01027Sugeng Riyadi Teluk Pamujan RT 01/12 Kecamatan Purwokerto Selatan Banyumas 04369Sugeng Riyanto Kedungrandu Rt. 03/01 Kec. Patikraja Banyumas 01247Sugeng Santoso Jl. Sarwodadi III Rt. 02/08 Pwt Kidul Banyumas 01123Sugeng Setiawan Ds. Kemroncong Rt 04/04 Ds. Srati Kec. Ayah Kebumen 03861Sugeng Sumarno Ledug RT 02/06 No. 10 Kembaran Banyumas 06294Sugeng
Tumiyang RT 03/I Kec. Kebasen Banyumas 00126Tri Widiati Desa Banjarsari Kulon RT.01/01 Kec. Sumbang Banyumas 04946Tri Widiyastuti Anggraeni Jl. Kyai badri no. 19 Rt. 6/III Paguyangan Brebes Brebes 08401Tri
Bawang Banjarnegara 07959Tulus Riyadi Ds Purwodadi Rt 5/3 Tambak
Sawangan RT 02/02 Kecamatan Kebasen Banyumas Banyumas 02466UQIS LIDIYANTO DS.KARANGSARI RT.04 / 01 NO.174 PULOSARI Pemalang 05724Urip Prajoko Puji Utomo Ds. Randegan RT 05/IV Kec. Wangon Banyumas 00640Urip Tri Prastowo Jl. Lettu Kusari Rt.3/5 No.22 Purbalingga Purbalingga 08800URIP
Wicaksono Tambaksari Kidul RT 02/04 Kecamatan Kembaran Banyumas 02376Wiwit Aji Priyatno Pageralang rt 01/12 Kec. Kemranjen Banyumas 01968Wiwit Andarini Jl. Sekolahan No.20 RT 03/II Pekunden Banyumas 00521Wiwit Attari Jl.Citomo klapagading Rt.01/12 Kec. Wangon Banyumas 03563Wiwit
Banyumas 06933WIWIT SUSWARDHANI Notog Rt 04 Rw 01 Patikraja Banyumas 03058Wiwit Tarimasari Jl. Gn.Slamet No.36 Rt.02/04 Bobosan Timur, Purwokerto Utara Banyumas 04052Wiwit Ujiati Jl. Sudagaran I No.16
Cilacap 02916Wulan Mei Khatul M. Ds. Pakem Rt.02/01 Kec. Gebang Purworejo 01038Wulan Puspita Dewi Karangpucung Rt. 1/2 No.2 Pwt Selatan Banyumas 08851Wulan
ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing
Wayang purwa[édit | édit sumber]
Wayang Sutini --------------------------------------------- SEJARAH PERKEMBANGAN KESENIAN WAYANG:
ada. wong sugih tapi ndak bisa menikmati yo kasian, miskin tapi ndak bisa menikmati ya sama saja. kere macak sugih ora pantes, sugih macak kere yo ora wangun. soyo suwe soyo bingung aku ki jane arep komentar opo. ngapunten mbakyu, kulo ngopi rumiyin
Saropah mulih dewe mlaku ngiras olahraga.
Pas mlaku nang dalanan sing sepi, Saropah dicegat begal sing jumlahe wong loro,
Bapak : "Le.. Tulung... Bapak tukokno minuman sing anyes ning warung yo.."
"Onok opo Buk ?!".
Saropah : "Mbah, mbah !, raiku iki tak deleh endhi nggene iki !?,......
mau pas Arisan ibu ibu komunitas sosialita, aku diguyu konco koncoku mergo nggawe ali ali berlian abal abal !, imitasi !, palsu !, Aku lak yo isin ngene ikiiiiiii…...!!".
Mbah Sarkim karo enteng njawab : "Kon lak wis janji dewe, nek arep gak katene pamer pamer nang koncomu ?!, dadi yo wis iku akibate, tanggungen !!".
Saropah : "WEDUS……!!!!".
@×#÷=$%€&£¥₩
tg karang..huhu..bapakku neng melako, mak ku neng tg karang..:)orak opo2 lah kuwi..sing penting..jowo tetep jowo!
fonso...owh... wong jowo tg karang yo riko??? SAMbt38 i guess???? hm... hidup jawa!!! haha....[apa
[[Kategori:kacamatan ing Sikka {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maumere,_Sikka&oldid=1035837"	Kategori: Kabupaten SikkaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.09, 14 Maret 2016.
ngobrol. Ah …… masa indah itu tak akan mungkin terulang kembali.
mbulan wis ndadari, koyo wis sasmitho
ing perusahaan sing. Iki manuk kalebu manuk tanah, kang ing syarat-syarat sawijining 'bushlark' manca kang tegese grumbulan cilik manuk seneng. Pari-parian utama pangan, beras, serangga, lan shoots saka tetanduran enom. Yen sampeyan wis tak mangsa breeding, saka Maret kanggo September, lan periode Pucuk saka Maret kanggo Agustus, branjangan cepet mate lan lay endhog meh saben sasi.
*****Habitat branjangan kaya panggonan garing ing wilayah arid utawa tanah, suket, steppe, wilayah Rocky semi-arid lan dunes. Biasane ing Jawa yen panen mangsa tebu lan kecap njupuk mangsa, branjangan tansah muncul lan nggawe nests ing panggonan garing lan rocks. Booms sora lan kadhangkala nganggo gaya ngelepr menyang hiburan kapisah kanggo petani tebu.
****Manuk Branjangan kaya panggonan ing tlatah garing, suket, steppe, wilayah Rocky arid utawa semi-arid lan dunes. Petengger manuk (passerin) ing parang iki, teka saka Asia lan Afrika. Ing
misuwur kondang jagad pinter otake encer kuwi. nyuwun sewu (gangsal ewu nggih kulo tampi) numpang njeplak teng mriki *
nngawa Aki sing gedhe, toa sing gedhe…toooooooooot tot tooooooooooooot
madangiKadang keton lintang wis ora perduliKula seneng waktu deweke njanjeniWong ganteng aja gawe lara
Pigeaud 1939 sing bener tapak-tangan utawa tapak-asta (=krama inggil). Dadi padha karo basa Indonesia.
am	jaman ’70 -an mungkin urung wajib gawe helm dhuwur-ngisor
Balas	Dedy sablenkz (@Dkbdjo) berkata:	April 19, 2013 pukul 10:59 pm	YO DURUNG WAJIB NGGAWE HELM YEN JAMAN SEMONO KANG…KANG.. PIYE THO KOWE IKI??? LHA SING DUWE PIT WAE ISIH JARANG…GAK KOYOK SAIKI…SAK TAEKE NDAYAK…NGEBEK NGEBEKI EMBONG… NGERTI ORA
wingi tah? Awake dhewe paling sebelahan adooooh pas iku.....soale aku ndek soerabi *ga weruh tho??.....Mbalekno, awakmu ora gilo tah ndelok trus mangan makhluk panjang, lengket, licin, melata trus mlungkar-mlungker kayak ngono???? Hiiiiiiii....... Salute!!!!!!!!
angger,,,!ojo pisan-pisan muni yen durung kasunyatan
Aryo: Lha banjur kasunyatan niku sing pripun Mbah?
ngerteni dewek, dadi nek siro pingin ngerti kasunyatan yo siro kudu ngertine sopo siro kuwi lan sopo ingsun, ngono yo ngger, jo mangsuli nek siro durung
Nuwun sewu lho meniko. sampun kulo nyuwun pamit. Bade lenggahan maleh kalean ngraosaken sekar arum ingkang mekar ngebak'i jagad, ugi ingkang
GUSTI iku mung siji nanging antarane GUSTIku lan GUSTI mu durung mesti yen podo... amargo GUSTI iku ora iso kanggo pasulayan opo maneh nganti regejeganyen ono sing duwe pitakaonan antarane endog karo pitik dhisik sing endhi ku lumrah wae, amergo sing takon yo ora ngerti sing di takoni ugo durung tahu ngerti. yen aku oleh ngetokake pangunek uneg kabeh mau sing ono dhisik soko sir,terus nang angen angen lan karep lan sakpiturute.DZATULLOH SIFATULLOH SIRULLOH WUJUDULLOH AFALULLOH
marang awaku dhewe sejatine aku iku saka ngendi? lan banur arep menyang ngendi? sangkan at 2009-05-25T21:17:21+07:00
Sing baku wong urip isih nduweni Iman,amargo kw idakane manungso.Syuku
iku!!!!menungso iku duweni pengetahuan sing terbatas.....kabeh2 iku persepsine ootak pikirane manungso.....nyuwun
setuju...lapo buak wektu gae nggoleki sejatine manungso...opo nang al quran kurang jelas...manungso iku ciptaane Gusti Kang Moho Sejati...ora luweh...
lah wis jelas ne nguripmu arep nyangendi yo temo no guru sing bener ngerti dunyo lan akhirat karo ngerti ilmu opo wae.........kui kuncine sak kabehe............saiki wong urip ora ngerti ning sing ngerti golek guru koyo ngono boten wonten koncine.
sangkan jare iku asale, dene paran jare iku tujuane lan dumadi iku jare proses dadine....saka aran dadi makna yo gumantung marang kadewasane priyangga anggone mawas lan namatake kasunyatan kang dialami dening pribadine dewe-dewe.Tekan sepiro gaduke yo tekan semonu gumelaring dumadi sangkan lan parane. Mulo surga bertingkat-tingkat lan neraka bertingkat-tingkat mono iku teges gambarake anane tingkatan manungsa anggone nemahi beja lan cilakane sajroning nglakoni kasunyatan ing uripe gumantung kadewasane dewe-dewe mau. Saya dewasa yen nikmat ya saya duwur ning yen
asor.Mula makna saka aran sangkan parane dumadi iku ngemu werdi kang akeh lan nora bisa dibakuake kaya dene ukuran dawa sak meter utawa rong meter wae. Ewa semana ya becik menawa ana kang kagungan sedya pada tukar kawruh supaya
kadewasane kanthi gegosokan kaya dene pari sajroning ditutu. Isone bisa nglingkap kulite mono ora margo gejrosane tutu nanging sabab margo gesek ginesek siji lan sijine nganti dadi beras. Lan gunane tutu iku kanggo ngobahake kahanan supaya dadi jalaran obahe para pari mau kabeh.
"sangkan parane dumadi",
kuwi, yaiku marmati nganti rahsa dijupuk soko proses piye dhewe iso lair,,,
marmati,,,ibu'ne dhewe ki toh nyowo,ben dhewe iso lair,,,
kakang kawah ki,,,ketuban sing pecah, sakdurunge dhewe lair,,,
adhi ari-ari, kuwi dhewe lair ono ari-ari,
kuwi,,,sing jeneng'e wong nglairke kan jelas metu getih'e to,,,
sedulur papat dhewe kuwi mau duwe sifat dhewe", ono sing apik, ono sing elek,,,
dhewe,,,sing kasebut PANCER, posisine ono ning tengah,,,sedulur papat'e dheweki bakal nurut karo dhewe,tergantung dhewe apik opo elek,,,
yen apik,, sedulur papat kuwi yo bakal melu apik,,, yen elek y bakal elek,,,
tapi sing jeneng'e ketemu sedulur papat kuwi jarene medeni kang,,,
yen dhewe sering puasa weton, iso ketemu
sedulur papat'e dhewe, medenine ki yen dhewe ketemu sedulur papat'e dhewe,dhewe bakal ndelok awak'e dhewe sing paling alim nganti paling bejat,,
Aryo: nggih kang, matur nuwun tambahan infone
tapi yeng ngoco karo awake dhewe kuwi yo pancen medeni tenan je..
Lha wong seng apek2 kuwi jarang katon, tapi yang jelek2 malah rakaru-karuan
yen dipikir2 gendruwo kuwi awake dhewe, memedi kuwi
Gajah,macan,nogo,lan kethek..
ngerti saiki,dul!!! [-X Balas Komentar Ini
Wong bantul pada May 26, 2008 4:20 AM
Anakku 2,wektu puput puser,loro2xne tak emplok kabeh,piye
klonuwun urun rembug..bab kakang kawah adi ariari,sing penting piye carane nemoni..ben podo ngrasakke..klebu aku dewe..suwun
kabeh bakale bongko... dadi kabeh asline ora ngerti...
nyuwun sewu Kang mas.sedulur 4,miturut pemahamanku yo iku.Datullah,Nurullah,sirlulah,lan sipatulah,sing duwe panggonan etan,kidul,kulon,Lor lan duweniwarno putih,kuning,abang,ireng,yo ugo sifat sing bedo-bedo
angel ketemune, wis yakini wae yen ono ghoib sing terus ngancani, ngawasi, nulung, lan nuntun diri kito kabeh.... nek ora percoyo ono sing ghoib berarti ora duwe agomo.... wong agomo iku dasare ghoib lan yakin ....hehehehe.... timbang mingkem,,, nuwun...
Mergo nganggo ngelmu opo wae,,,, endinge mati kabeh
Kagem piyantun engkang sampun sekti mondroguno, monggo tansah nindak aken
Kalasan.2. Candi Prambanan.3. Candi Parwa.4. Petilasan Ratu Boko.5. Prasasti Kalasan.6. Keraton Jogjakarta.7. Keraton Paku Alam.8. Tempat tinggal Pangeran Diponegoro
Ali ibn Abdurrahman al-Hudhaifi (deleng dhaptar)
600.000 (mundhak dadi 1.000.000 jroning mangsa kaji)
Masjid Nabawi, iku sawijining masjid kang dumunung ing kutha Madinah, Saudi Arabia. Masjid iki, diwangun déning Nabi Muhammad SAW lan dadi panggonan pasaréané lan para sahabaté. Masjid iki minangka salah siji masjid kang utama kanggoné umat Islam sawisé Masjid Al Haram ing Mekkah lan Masjidil Aqsa ing Yerusalem.
Kautamané masjid iki dipratélakaké déning Nabi Muhhamad : "Salat ing masjidku iki luwih apik tinimbang salat ping sèwu ing masjid liya, kajaba ing Masjid Al Haram. [...] sapa kang ngayahi salat ing masjidku ping patang puluh salat fardu, ora kurang siji-sijia, dhèwèké bakal bébas saka geni neraka, bébas saka azab, lan bébas saka kamunafikan. Ora usah répot mlaku, tekani waé telu masjid iki: Masjid Nabawi, Masjid Al Haram lan Masjid Al Aqsa."
Adhedhasar hadis-hadis iki mula kutha Madinah tansah ramé ditekani umat Islam kang nglakoni ibadah kaji minangka amalan wajib utawa ibadah umrah minangka amalan sunnah.
Masjid sing asli dibangun déning Nabi Muhammad S.A.W ing sisih omahé sawisé hijrah menyang Madinah ing taun 622. Masjid asli arupa bangunan kabuka kanthi mimbar kanggo maca Al-Qur’an. Bangunan iki awujud pesagi kanthi ukuran 30 × 35 m (98 × 115 ft), dibangun nganggo glagah kurma lan témbok kagawé saka blethok, lan nduwèni telu lawang: Bab Rahmah ing sisih kidul, Bab Jibril ing sisih kulon lan Bab al-Nisa'ing sisih wétan.
Papan wigati[besut | besut sumber]
Raudah, ya iku papan ndedonga sing ijabah, dunungé ing antara pasaréyan lan mimbar Nabi Muhammad s.a.w. Panggonan iki biyèn pekarangan dalemé Nabi Muhammad s.a.w. Nalika mlebu lan ndedonga ing Raudah iki jamaah ora kena wicara sora kudu sopan lan anteng.[1]
tarawih ing 2005-2006) saiki dadi imam penuh ing Masjid Nabawi
oldid=1083249"	Kategori: MasjidMasjid ing Arab SaudiIslamRintisan mawa topik IslamKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
sambung nyowo, efek samping sambung nyowo, gambar tanaman sambung nyawa nyowo, informasi artikel sambung nyawa nyowo, jual sambung nyowo, kegunaan sambung nyawa nyowo,
mbah bons, yen ngono kwi sing patut disalahke sopo nuw? terus terang dadi isin dewe
kebandan sajake wong2 kuwi. njajal nek dulure opo de’e dewe dadi korban
Allah murba ing dumadi. Wondene ing wedal punika kitha tasih saged ngraosaken endahing iman soho Islam. Kaping kalih ipun shalawat soho salam mugi tansah kalimpahaken dumateng jujungan kito nabi Muhammad solallahu alaihi wasalam ingkang sampun nedah aken kito margi engkang leres. Para sederek sedoyo enkang kinormatan, Dalem bingah sanget wonten wekdal meniko, amargi kitha sami saged ngangsu kawruh babakan budi pekerti engkang luhur. Agami islam mrehatosaken sanget babakan budi pekerti ingkang luhur. Kanjeng nabi Muhammad solallahu alaihi wasalam kautus wonten ing alam dunya supados nyampurnaaken budi pekerti. Kasebat woten
liutammima makarimal akhlaq. Artosipun kirang langkung, sak temene Ingsun dipun utus kagem nyampurnaaken budi pekerti. Para sederek sedoyo engkang kinormatan, Dados sampun cetha wela-wela, bilih tiyang islam kedah nggadahi budi pekerti ingkang luhur. Budi pekerti ingkang luhur inggih punika sedaya tindak tanduk ingkang sae. Ingkang natrapi
Umpaminipun unggah ungguh murid kaliyan Bapak soho Ibu guru. Ugi unggah ungguh dumateng tiyang sepuh kekalih, para tangga, lan sedoyo tiyang sanes. Mboten kesupen kaliyan poro mitro soho konco. Menawi
tentrem karta raharja. Para sederek ingkang kawula tresnani, Kawula kinten cekap semanten. Mbok bilih wonten purwa, madya, soho purna ceweting atur kawula ingkang boten mranani wonten penggalih panjenengan sami, kawula nyuwun agunging
seneng nyapu,seneng cuci piring, seneng jalan2, seneng gratisan hahahaha,,ini mah,ane bangettt wkwkwwkwkReplyDeleteRepliesRanii Saputra12/19/13, 9:27 PMhaha
kanggo manten anyar, mugo-mugo dadi keluarga sing sakinah tenterem ayem selawase..
polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake piwulang
pancen wolak-waliking jamanamenangi jaman edanora edan ora kumanansing waras padha nggagaswong tani padha ditaleniwong dora padha ura-urabeja-bejane sing lali,isih beja kang eling lan waspadha
ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu
wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludesakeh wong mati kaliren gisining pangananakeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencilsing ora abisa maling digethingising pinter duraka dadi
akeh wong janji ora ditepatiakeh wong nglanggar sumpahe dhewemanungsa padha seneng
akeh wong ngutamakake royallali kamanungsane, lali kebecikanelali sanak lali kadangakeh bapa lali anakakeh anak mundhung biyungsedulur padha cidrakeluarga padha curigakanca dadi mungsuhmanungsa lali asale
ukuman ratu ora adilakeh pangkat jahat jahilkelakuan padha ganjilsing apik padha kepencilakarya apik manungsa isinluwih utama ngapusi
tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
nyawa bayar nyawahutang malu dibayar malu
160.sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa
sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang
ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawananging inung pilih-pilih sapa
ngungunhiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung setantumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduhmarang jarwane jangka kalaningsuntan kena den apusimarga bisa manjing jroning atiana manungso kaiden ketemuuga ana jalma sing durung mangsaneaja sirik aja gelaiku dudu wektuniranganggo simbol ratu tanpa makuthamula sing menangi enggala den
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong
dewacarilah dewa bersenjata trisula wedhaitulah pemberian dewa
nglurug tanpa balayen menang tan ngasorake liyanpara kawula padha suka-sukamarga adiling pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering kalamuktiandayani indering jagad rayapadha asung
Jay, lha Aryo utowo Parjo iku sama-sama nama samaran kan.
Awakmu dadi partnere SCeN wes pirang taun, mosok gak eruh jeneng asliku ;))
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
Yen Bapak Ibumu ra setuju aku iso apa ?
saking pundi soale buyutku juga sealiran sama 2 dari canggah katong....singo menggolo.singo joyo....warido..terus mbahku...ono opo ora sangkutane soale aku juga arep nelusuri poro sedulur sing podo lungo gak ono beritane....monggo di coba saling telusuri...matur suwun
tebu pada January 31, 2007 2:53 PM
emmmm....begini saya kok kurang percaya
Yen ngono carane ngalah utowo menang kudu nganggo kaluwihan, yen antarane Jowo podho Jowo lan sportif sing
ketitik sing ora kebukten, Loro ( sakit ) lan celah opo wae sing ono ing hukum. satemene luwih jejeg yen nganggo hukum adat, kebukten jaman semono sopo sing salah kudu lungo utowo di usir soko tanah kelahirane,wong mototng kayu gedhe ono sarate sing macem-2 rupo sajen lan di doktrin menowo ing wit-witan mau ono sing nunggu. najan kalangan tertentu di anggep musrik, kesimpulan saiki menungso dudu titahe sing kuwoso,nanging titahe EMas, Patik Patik minongko rojo dewane. utowo pengerane.Ora wedi Onone Tuhan.
opo wae sing ono ing hukum. satemene luwih jejeg yen nganggo hukum adat, kebukten jaman semono sopo sing salah kudu lungo utowo di usir soko tanah kelahirane,wong mototng kayu gedhe ono sarate sing macem-2 rupo sajen lan di doktrin menowo ing wit-witan mau ono sing nunggu. najan kalangan tertentu di anggep musrik, kesimpulan saiki menungso dudu titahe sing kuwoso,nanging titahe EMas, Patik Patik minongko rojo dewane. utowo pengerane.Ora wedi Onone Tuhan.
menungso iku yen gurung entu opo sing diarep2 ghusti allah ora iso munggah derajate...sing paling apik iku derajatr menungso sing nrimo opo sing
dumunung ing laladan pantura saha wewatesan langsung kaliyan propinsi Jawa Kulon, caket kaliyan kutha Cirebon.[1] Jembar wewengkon kabupatèn punika ngantos ± 166.117 hèktar utawi 1.657,73 km², cacah padunungipun ± 1.732.719 jiwa (2010), saha tingkat kepadhetan padunungipun ngantos ± 953,20 jiwa/km².[1] Kutha krajannipun iiinggih punika Kacamatan Brebes, kacamatan-kacamatan sanèsipun antawisipun Losari, Tanjung, Ketanggungan, Larangan, Bumiayu, Salem, lan sanèsipun.[1] Brebes punika kabupatèn ingkang gunggunge penduduk paling kathah se-Jawa Tengah, lan paling luas ing Jawa Tengah kaping-2 sawise Kabupatèn Cilacap. Masarakat Kabupatèn Brebes utaminipun nganggé dhialèk Tegalan kaliyan basa Sundha.[1]
Ing wewengkon Kabupatèn Brebes, ana 17 kacamatan lan 1.112 dusun:[5]
asin asli Brebes lan olèh - olèh khas Brebes ning sadawane Jl. Jend. Sudirman Ketanggungan
Bandeng Presto Duri Lunak khas Brebes, home industri masarakat Limbangan kabupatèn Brebes
Sirampog • Songgom • Tanjung • Tonjong • Wanasari
dikek'i visi misi durung tentu dilakokno..pancene wong2 kan
tqmuli cancut tali-wanda, banjur _wiwit ngrusak wit-witan ing sajrone taman, karo s'esumbar : ,,Endi ras'dksa sing ora
Hanuman, wit-witan ing sajrone taman kang isih ngad6g katon mobat-mabit, kGmbang-k?mbange padha rontog, sarine k6mbang (Indonesia : tepungsarinya) padha kabur, katon mul6k-kum6lun kaya kukus. Keimbang-kembang plasa kang awarna abang
kala (ing w6ktu kiyamat). Kidang, menjangan lan kethek kang manggon ing taman iku padha
kemawon sami ering dhating tsman punika, punapu malih parc manungsa, sami ngoji-aji. Hla hoh sapunika wont€n wanara, jinising hewan asor, inglzang botOn
ering, mandar wanuh-warli ngrobasa taman Asokawana. SrOngenge ing
tipun, nan ging mancwi wontdn ing sanginggilipun tuman paduka puniha sorotipun laj|ng asr6p sanalika, awit saking eringipun dhetdng taman
Udyanawana. Angin prahara sindhung-aliwawzrr ingkang bant€ring sumiyutipun ngglgirisi, ngantos ing ngrika-ngriha kathah uit rt-
bah pating glasah, dumuginipun ing taman paduka, saking eringipun, nididipun angin punika lajdng sumilir alon. Bot|n nate won_ fin rdmbulan kantha utawi r7mbulan panglong wontOn ing sanginggilipun taman parlulea; ing
iinisipun kewan asor kenmwon, u)anara nisthadama, haduk wani ngrabasa Asokawana. Sinuw,n, taman paduka tomtu badhe
re-m6re, suwarane pindha suwaraning m6ndhung kang agawe l6buring jagat ing w6ktu kiyamat. Dheweke mancolot mGnyang wit katimang ing sacEdhake gapuraning taman, kanthi w6weka-waspada m6thukake mungsuh sing lagi gumrudug maju. Para rasEksa tumuli padha namakake g6gamane karo tum6nga. Ana sing nj6mparing, ana sing nlorong_ ake l6mbi:g, ana sing nguncalake jir6t (kala), ana sing-mbandhil nganggo watu sak6bo godhene, lan liyaliyane. Nanging kabeh sanjatane rasEksa ora
dhe adawa, iku dibadhol dening Ha_ numan' di6nggo mupuh para ras6ksa. Akeh rasGksa kang k6t6nggol mati ngringk6l. Ana sing sumamburat muncrat g6tit tin ut6tI, ana sing tatu w0t6nge nganti m6tu ususe, ana sing putung sikile, ana sing p6pds pupune, ana sing r6muk wangkonge, *u ,irg g"peng-pendeng sirahe, lan ana sing manculat mripate. Bar6ng sumurup kanca-kancane akeh kang mati, ras6ksa-rasGksa kang isih urip padha lumayu ngg6ndring tan tolih wuri, giris-miris ndulu
,, A d h uh sinuwun, Sang
)nehpttn raseksa ingkang saged sbhsa inghang rumiyin sampun sami misutuur sakti, lumawan wanara sat,unggal boten wonten inglzang xged males rnrawasa- wanara plmapa punika gusti, hadibyanipun kok sakhngkung
sirna ginbpl,oh ing wreksa. Sahing titis-wasisipun wanara anggeni-
Midhang6t ature wadya ras6ksa mangkono iku, Sang.Dasa' rvadana saya muntab panggaiihe, satEmah banjur dhawuh marang watlyabala sinalir (prajurit p6'pilihan) sabr6Eada, nclikakake'nyirnakake sang Pawanasuta. sing uwis-uwis wadyabala ras6k,u p"pilit,,n iku bisa nyapu mungsuh nganti tumpes-tapis tanpa sisa, a*arga banget wasis marang ulah-g6laring baris, lan l6bda nandukake
sing nguncalake jir6t (kala), ana sing n:ainpting, ana sing nlorong lEmbing, ana sing mhandh6m watu glarri hn-liyaJiyane. Warna-warna carane para ras6ksa.olehe n6Iya mrajaya mungsuhe. Nanging kabeh g6gamane raseksa kang wis
sirna, pirang-pirang kang mati pating j6kangkang utawa njr6babah ndh6pani lernah. Ana ra' .air"^ri"g-pacan siratre, ana sing r6rruk gulune, ana sing b6dhah dhadhane, ana sing suwek w6t6nge lan modhol-modhol ususe. Sa' w6netr raseksa ana sing lumayu dioyak dening Anilatmaja, barang kecandhak pinupuh g6g6re, arhbruk, nanging
Ing sapatine rasdksa iku. Syaksa tumuli mangkat menyang taman nedya lumawan Wanaraseta.
nanging durung nganti jemparing iku lumiipas. kelat-bahu. Kang minangka godhonge parijatha yaiku : lungsir (
wis njungkel ketdnggel panging kayu sirahe. sumping lan
saprangkul gedhene. gelang.Jdmparing ngenani dhadhane Hanuman. sake taman Asokawana lan sirnane parijatha. Sawise samrikta gegamaning ayuda. ngrungkuk nyiJkukruk. Nanging Syaksa endha. diiinggo nyawat Syaksa. dewangga awarna abang (cindhe). nalika ngrungu pawarta ru. Syaksa tumuli menthang langkap nedya nglepasake jemparing . Hanuman mal6s. muntab banget atine. rGmuk. dadi lan patine. Kang
wis mati dijlogi dening mungsuhe. amarga dienfei-ri nganti sawatara suwene cra ana maneh raseksa sing teka. nanging durung rganti lumepas jemparinge. katon rengkeng-reng}'eng mbrangkang.. diincengake marang mungsuhe. Syaksa
wite gedhe tur dhuwur lan sumorot pindha ke'ncana.rnaja. nanging ora njalari busiking kulite. lan jamang padha pating klebet (Indonesia : berkibat-kibar.
nggumunake apike.ucl4 arOp dalzpotltol lan clahgatt'a ntdnl'ang thi daktundhingi.. Amarga rurlangsa sayah awit saka suu
pindhane kaya gunung waja sinosog ing wr6ksa. lan ni:dya adus.
ngigit-igit atine. Sawise adus. g6dhene lan bantdring lakune.i. prasasat tanpa kr6kat.
sawadyabalane ngudani jamparing marang Anilatmaja. majua ! Tandhingana iki dtttane Sang Ramaclewa.ora n6dya mulih. nr6s. nanging yen ditututi dheweke tumuli anjiog ing burr.
banjur wiwit ngobrak-abrik tan-ran maneh karo ngare]-..
ora. sulr'arane ngumandhang ing tawang.Rareng sltmurup
niba. supaya tumuli bisa ket6mu adu-ar6p karo Fawana.adyabalane tumuli padha mlayoni kanthi pangigitigiting ati. njepit iga-igane.ian raseksa sing tanpa dosa iya diprajaya". tibane Hanuman iku ora jalaran sirna kasektene dening ginubed ing Nagapasa. pepindhane kaya
riica rvdsi pinupuh ing palu timah. Salugune. sanq. lrkiulu kahananing
llangkono kandhane para rasdksa. siyunge pating crclngat dawa. Nanging pamrawasane para raseksa iku ora ana sing
ngusung Hanuman menyang ngarsane Sri Raseksapati. raseksa-raseksa iku sadhela-sadhela padha surak mawurahan. Nagapasa dikirigake mdsthi tatas-rantas dening kasektene Hanuntan.
Ketheh ala nistha-darna julig-culika. kena puptrne.
mangsa iya ltudtr luput ing pati' Ora hena ora dheweke hudu cliprajaya.Wanara ilzi. Wctak'wanturrc Sang pi:eunjul jayeng prang' tiry{yt dirbe jAnAng ala. ing ora pant|s manawa dituiolzake marang wanara. basamuka). mulane ora harsa muring marang liyan. Sang Mamti tumr:li mojar.
mamng mung . koli.t luhur ing budi lan tansah m€mayu ayuning jagat. sabab kajabo julig-culika. Ape maneh kang
Bayutanaya sing isine nggunggUng kaluwihane Sang Raghuttamo. dhuwit). k[. (Dharma = panggawe luhur.h ltarahayon. tttabuhan
tuntapah ing l6nzah. omarga si \Yiradha clikroyole dening si Rartta . holis ing rasa u'elss. Si Tathaka. Pancen utis clacli
nggunggutlg ltaluu'iltorte si Ronta. ge'nti mojar : . Olehe osor ing yuda lan nganti tunteka ing pati.
Sapa sing durung tau ngrungu bab ihu ?!" (Kang dikar6pake . coba rungohna !" (Caritane Ilanuman ing ngisor iki salugune ny6rnoni (Indonesia : rnenvindir) marang
horue nganti pasulayan lt'aro Sang Ramadeu'a. Awit saka iku Sang Rawana tumuli dhawuh : . supaya bisa leasittungan Ltmur darua lan widada dadi Ratu ana ing lingtza.si Syalisa lan ras?hsa liya-liyane.isambat nyuwun urip. mulane ap6parab \I
agawe njar6m panggalihe Sang Rawana. Alttt nfajal'c . t6mbungan alus lan olehe ngucapake kanthi alon. clihempit ing canglelaltan. enggal
rnahltluh 16ngake tbka. kajaba amustaka 10. banjur padha mblObdd buntute Hanuman sarana alang-alang garing. aia nganti pautlayan karo Sang Ramaclewa.u. Kand.
luning l6bu. Sang Anilatmaja tumuli tiwi krama. kobar b6bar6ngan.kang gan. Sawise mangkor-ro. dumunung ana ing
Indonesia : dewa I\{aui). sumurup para rasGksa padha bingung pating bilulung. nganti kabeh suyasa ing kukuban kadhaton LGngka padha k6tiban clahana. Bar6ng pambl6b6de wis rampung. Abure Hanuman katon kaya bumi kobar nglayang ing akasa. suwarane gurruubug ngg6girisi. BAl. Puri Tripura katon murub pindha binasmi dening Bathara Iswara (Bathara
prasasat sundhul ing wiyat. ora ana kang kliwatan. kukuse kang mulEk-kumdlun pdpindhane rambuting sirahe Kalarnr6tyu kang ngombak banyu. akeh kang padha k6puyuh-puyuh. para ras6ksi pating jlOrit karo
buntute wis murub. saya mulad-mulad umbe. Sang Pawanaputra banjur nglayang-nglayang ing g6gana karo wola-wali nibakake g6ni. Jalaran kGtiyup ing sindhung-rirvut bayu-bajra. buntute llanuman kaya ingububan.
i\{angkonc kaltanane kutha-krajan Ltngka kang kobar dening
Sawise nggawe kobare kulha-krajan L6ngka. Sang Parvanasuta nyaritakake kabeh kang dialami sajrone ana ing L6ngka. Anggada-NilaJambawan tansah padha ndomblong. lan t6ianriuran ing sakub6ngd tlaga pacll-ra garing makingking. sindhung-riwut sumiyut agawe kagete para dewa kang nalika samana lagi cangkrama ana ing antariksa. banyune asat ngg6reng kaislrp dening panasing g6ni.
thukake tttmurune Sang Anilatmaja saka g6gana karo ngudarasa : .. pamitan. abure Sang Anilatmaja wis t6kan ing papan-padunungane kanca-kancane kang padha ng6nteni ana ing pasisir.
Saoncate saka ngarsane Dewi Sita. rikating abttre padha karo kBclaping cipta. Saka bant6
'ndi-6ndi ana g6ni.Aku kOtOnrrr Dewi Sita cna ing L?nglta. nanging saiki bamhinge padha jugrug. Ana ing akasa Sang
naga. Kanthi wola-wali nuduhake j6mparing kang tumanc6p ana ing pupune. Sang Bayuputra banjur napak jttmant&ra.
kawusanane prakara iki ?! Dutaningsun kang lurnaku mnngalor. ora oleh garue.ang budhal.
Susena /an Winata padha mulih ngl?nthung.
Hanuman maju. ing sadalan<lalan padha r6rasan mangkene : . sana' lika lipur panggalihe. Sang
caritane. para wadyabala wanara kang nalika samana lagi pating p6tnangkrong ana ing wit-witan.. (Cin'
diaturi prihsa.ITAI\'IANI kang bisa nganakake sawamaning p6penginane wong kang darbe panyuwun"..Wis ayo nd. kapengin ngrungokake ature Hanuman marang Sang Ramadewa..
Kanthi gambiraning ati amarga dinuta bisa mrantasi. Sang Ramadewa lagi imbal wacaha karo Laksmana lan Kapindra Sugrirva.
Kocap kang pinarak ana ing pasanggrahan l''Ialyawan. padha gumrudug
nggambarak|n raosing panggalih paduba. ngantos dumuginipun manjanma ingkang kaping sapta. . sapunika bot\n wontin
ingkang minangha margini' pun pOcating jiwa hau.Adhuh. sadaya oncenoncen slkar ingkang arum ngambar-ambar. . Pm) p|paring paduha punika.. ngimungakOn dhating paduka. Ciptaning manah kauula bot€n wontdn sanes. Illugi wcnt€na kapar)nging panggalih paduka /rarso nupihsa (maos) s\rat kawula punilta.ulo honjuk ing pado paCuha Prabu. in liefde gloed ontstoken = Indonesia : kusut pikiran. xnaliha kat6tangi s6dhih-kingkining manah kawula dening raos on6ng nawung
nanging puniho boftn sagOd dados usada panglipuring onOng kawula..u mhukak layang kang saka Sang Maithili.
bot|n wontin pr|lunipun leauula l|stantun g6nng. tanpa guna tumrap Txaytula. ntanawi tansah nawung
ltoclulta. Mangkono surasaning layange Dewi Sita. hlanaui lruwula ing t|ntbe kapanggih malih kaliyan paduka. podulza sohlangkung bbda. Kau'ula
ngestokok?n saday a d hawuh p aduka". inghang l:qu'ulo bot?n nru' ngr|tos ltadospttndi badhe lncladosanipun ing.
akehe k6mbang kang nddhGng m6kal mbabar sari. Awit saka iku. Nanging rrganti lingsir w6ngi panj6n6ngane ora bisa sare. nanging
rasanitrg panggalihe kaya wong kinunjara. ing wayah bOrrgi on6nging panggalihe Sang Raghawa marang Sang I\laithili saya ngranuhi. apa hae kang hoton sumunar ana ing gdgana ?! Panduganingsun. Langite padhang suntilale tanpa mega. Sang Raghawa
amarga ora ana barang l'. Angga = awak. malah saya katon r-rgalela. maksude: asmara). R6mbulan ndhadhari.Dhuh Sang u. p6pindhane kaya rvanita kang
aksara swara malih : an. (A = ora. Anangga = tanpa awak. Namung paduka ingkang dipun-ajdng-aj|ng dening jagat sag\d
ing budi tumuli matur asung panglipur': . mulane banjur ng6ndika marang Sang ari mangkene : . Paduha puniha minangha pangayomoning jagat. atine manungsa kang lagi pisalr karo k6kasih iya banjur milu p0t6ng. Srdngenge wis surup. lYujude ha-ta panah. tanpa.
Nalika maspadakake r6mlrulan. tanpa wujud. tansah s6dhih-kingkin dening rlawttng asmara. Kang ginalih ora liya mung Sang l\{aithili. W6ngi iku.
katon lamat-larnat. agawe s6n6nging atilrt' para wanara. Ad6ge gunung N{ahendra. kadhatone Rawana. Akeh kombang mibdrak6kit6r. Sawise wola-wali r. Saka dhuwure gunung iku. suwarane gumuruh rame kaya mbagekake marang ra-
. nganti 6pang-6pange padha . sajak kaya rumEksa samodra. rantiyungtum6lung kangsrah ing l6mah. mangisore t6kan
sawatara suwene ana ing lambung gunung Ivlahendra iring kidul. Sapraptane ing pasisir. gunung llahendra ngaddg mbrdgagah ana ing sac6dhake pasisir.rnung anakan g6dhene padha nySmpyok dharatan.Lakune wadyabala wanara rikat kaya dibalangake. Sang Rama . Pata wanara padha nlawarrg mangidul maspadakake pura Ldngka. n6dya m6thuk lan asung pasugatan rnarang Sang Raghawa. Saka kcnc. Ndulu kahanan mangkono iku. Iakune
Mahendra katon pating plolok nddhGng m6krok mbabar ganda. Gunung Xlahendra iku kahanane asri kaya ardi N{eru. manuk oceh-ocehan lan manuk
banyune samodra. para wanara bang6t suka amarwata suta sumurup aluning samodra sagunung-g'.nunggah gunung dhuwur mudhun
mbiy6t wohe. p6pindhane tlaga iku kaya asung pisungsung tunjung marang panjdn0ngane. dumunung ana ing sat6pining samodra ngungkang banyu. Amarga saka akehe wit kalpawr6ksa (kalpataru). pura L6ngka. p6pindhane kaya para wanudya kang wis ngadi busana ngr6ngga salira. sat6mah
banyu samodra ora bisa munggah. s6sotya maneka warna.
tansah gilir-gumanti. isi s6sotya-manik-nawa r6tna lan candrakanta.. minangka
tandhaning pakurmatan marang panj6nArgane olehe n6dya nyirnakake l6l6th6king bumi g6lah-g6lahing jagat. Ing sajrone samodra tin6mu ana gunung kang guwa-guwane di6nggoni baya lan ula.aja tansah nggr8sahng6sah samangsa lagi nandhang susah. padha dhuwure. Samodra k6na dipOpindhakake gunung Himawan (apuncak akeh). rnustahil
sinar bulan). iku p6pindhane k6mbang kang dipisungsungake dening alun marang Sang Ramadewa. Kajaba gunung l\Iahendra kang wis kas6but ing dhuwur. Samodra iku ing s6mu kaya asung p6peling marang para manungsa . (Candrakanta = Walanda :
wujude. Gunung loro iku p6pindhane susune pr6thiwi. Waraha (celeng) kang muncule ing w6ktu kiyamat. Makhluk (kewan) warna loro iku pGpindhane kaya rum6ksa r6r6ngganing samodra kang awujud sGsotyamanik-nawa-r6tna lan candrakanta.
alon. Ya Nagabumi iku kang minangka pangayomane Pr6thiwi. lan ana sing g6dhe nganti sagunung anakan dhuwure. ing pasisire samodra ana gunung loro jejef padha gddhene. alune hang g6dhe-g6ahe p6pindhaning puncak-puncake. ana sing dadi padunungane ula naga kang g6dhene kagilagila. Sawdneh gunung ing sajroning samodra. Ing antarane gunung loro iku kanggo dalan ilining banyu.wuhe Sang Raghuttama. lan aja awatak ngenak-enak manawa lagi ngalami urip kapenak". kalah sakti karo Nagabumi. Nanging tumrap
. Umpluk-urnpluking banyu samodra putih m6mplak warnane. iku p6pindhane k6mb6n (tutup susu) kang mlorod. Samodra iku kajaba akeh bang6t iwake g6
prasasat mung sal6ng6n g6dhene. sawarnaning s6sotya-manik-nawa-r6tna lan candrakanta minangka 16r6nggane. Iku p6pindhane uriping manungsa kang ora aj6g kahanane. p6pindhane kaya ngambung gunung kang ingupamakake susune pr6thiwi iku. yaiku kang sok diarani Nagabumi.
tutttttntp.. Sawise kabeh ianeo* minangka sasmita budhaling wadyabala.
Sawise Laksmana tutnuli maju ny6dhaki Sang Raghawa' banjur
rriolehepadhanindakakektrwajibaneabdikinasih.marang gustine' Wadyabala -nanastha iku ag6golongan. Para ras6ksa iku padha s6tya-bakti padha seba kangiap pungu*ulane marang gustine. kalis ing rasa w6las-asih. arnb6k g6dhag-g6-
mutatuli siya-kaniyaya.ataiyan ing L6ngka luwih dening j6mbar agilargilar. ialaran sinurung dening pin' sih-tr1
anane lan aneh-nyleneh wujude ora karulvan kehe. tempai
Para prajurit kang n6dya manangkil padha asung pisungsung man6ka warna marang ratune (Sang Rarvana). Amr6ta = banyu kang njalari kalis ing pati. para derrrd padha ndhdlik ora wani mobah-mosik. kang lagi padha leren ana ing sajaban watangan (panangkilan) kadi mbludaging banjire kqli kang ora bisa mili.Ana pahlawan pinunjul. Mr6ta = mati. ditata ana ing sajaban gapura. asung pisungsung jaran sing bant6ring playune pindha cloroting j6mparing. l. pinrawasa.-
kang n6dya seba. dadi panggawane pisungsung kewan galak wama tOlu iku mung kaya carane nggawa bulus bae. (Watangan = Indonesia . luwih dhisik munggah mGnyang suwarga. Apa kang tin6mu ana ing tamane Bathara Indra. (Parijatha = arane wit kang godhonge. macan lan bruwang pirang-pirang diindhit saka sapuluh (sabdn ngindhit sapisan kehe 10) tanpa krangkeng.ludhune saka suwilgfl. kGmbange lari wohe awujud barang-barang kang sarwa endah). Sajrone
panangkilan. Ana pahlawan kang sugih pangalaman ing babagan jaran. ng6pung lan ngrabasa Kaindran. dialap. para pahlawan iku padha nggawa pisungsung wowohan maneka uiama sing rasane bang6t nikmat-mirasa prasasat amr6ta.
Sawise sawarnane pisungsung disamdktakake kanthi tumata ana ing sajaban gapura. Ana uga
susila anor-raga' Sawise ny6mbah.g WIBHISAI\iA dhewe kang durung sowan' Bathara Siwah' n6numaningku
sadurunge sowan ing mralokake marak ingkang ibu. wr1dha iku iaduk siyi murka ngangsa-angsa. Ingsun bangOt kamiwAhs)n lan ngeman ndulu karusakaning jagat.kna' ing' . SamOn[ho iagat rdtu. ora kasinungan watak-wantu ras6ksa. banjur l6nggah
manikam) salirane ""ri" ir6ng sumorot pindha Kalam6gha (Indonesia :."rrg b". Luhuring uuaine wibhisana lan pamundhi-mundhine marang wong-tuwa.
ngab6ktilannyuwunpangestu. panangSaparipurnaning muja-samadi."ri . kalis ing panggalih w6las-asih. para nayaka mantribupati Ian saguig wadyabala wis padha samOkta ana ing panangkilan' pij6r mung i.
manawa lumawan panjiningane. supaya dheweke abudi utama".
Kajaba saka ihu. Sang'Wibhisana ora lGnggana ngestokake dhawuhe ingkang ibu. aja ngOdir-)diralze kas|kten lan panguwasane.Sang Raghuttama ilzu p)pindhane Sang H1'ang Iswara (Bathara Siwah. supaJ'a gdle^m mundhimundhi marang Sang Raghawa. banjur madal pasilan. Wibhisana nyungk6mi padane Sang Dewi. nanging ng6nteni dhawuhe rerta. Wibhisana priksa ingkang raka (
jagat-traya. Sapraptane ing panangkilan.. Ancase pancen n6dya ngelingake marang tindake kadange wr6dha. saiki brastha. tata-tintAm hn rahayuning jagat". Tindake hadangira wradha kang agawe
kanthi nguncupake asta (ny€mbah) stirta minta pangaksama. Mangkono piw6linge Dewi Sukesi marang \Vibhisana. tumuh mangkat m0nyang panangkilan. wit-witane padha
ingsun trisnani uga dipraiaya dening si Raghawa tanpa dosa. supaya dheweke aja nganti tAkan kene. Sabdn sna mungsuh
sumbar maciya-ciya.. Amarga -. Hla saiki. ana sing nyandhak kampak. Patine atmajaningsun si Syaksa ora sira belani. para
sumurupq ana parangmuka kang bskal tdha ing L€nghaSf Rama wis ana ing ardi l\{ahendra. ana sing ng6mbat-6mbat g6ndhewa. amargd
'igit marang si Ranta. ora milu ribut. banjur ldnggah ana ing sac6dhake singhasana. amarga saka lumuhira pasulayan. lan liya-liyane. Tathaka . ngirid wadyabala wanara. lan tansah oUut. Patih Prahastha kang minangka pinituwane para ras6ksa. Isih akeh maneh pakartine si Rama kang isi pangina marang rasAkll. hasudiranirc nisuwur ing jagut. krdnah kapriye
.Wirada-Kara-f)usana.Paman Patih Prahastha.. ana sing ny6k6l cakta. mOsthi bakal agawe susah lan karusakan'i. meh nyabrang samodra. Uiturut pandmune. ana sing ngundha gada.rris ora ana kang kudu di6nteni. padha mati di' prajaya si Rama ana ing madyaning alas. Sang Rawana tumuli wiwit nganclika : . Akeh rasOksa krodha kang banjur matur marang ratune mangkene : . lan kobare hutha-krajan lingka dalasn sakadhatone pisan ora
dheweke mwadyabalane nganti bisa nyabrang lan munggah ing dharatan. Karo ngr6ngg6p sanjataning ayuda. Iku kabeh sababe ora liya. sawang-sawungane ingkang raka barrg6t
ngedab-edabi. Sanajan mangkonoa.. ingsun mundhut pamrayogo marang sira
dhat\ng hadibyan'kanuraganipun para pahrawan raslksa ? ! sanajan srongenge "pisan..ng badhe kadhatangan mdng*h
mannhmamah ngantos ajur-mumur kados bubur. pancen b\n€r ng€ndikine Sang Prabu. Sarampunging ature para ras6ksa.in.lanawi rambilan kodah dipun-sirnakahan. Hla sira wajib padha ngaturi pamrayoga.. nalihq d. trnnawa Song Raghawa nganti prapta ing L?ngha. tig1se : cara utawa rekadaya kang prayoga ditindakake. Hla holt saptrniko. nyumanggahake karsane Sang Prabu.groboro siraraya tumdwoe'Bathara Indra satuadyabalanipttn. iir sira kabeh iku pancen digadhang-gadhang saguh nyirnakake mungsuh..fl a y a. Hla rrtk aran aneh-nylendh. Hla monawi
marang sang Prabu dhek mau ileu ntuh ban?r. kawula piyambak sagoh mangsa ngantos tdlas tanpa sisa.utcne hang rnung stji thil nggawe kobcre kutha-hrajan L6ngka. padha ndhAfik ora wani mobah-mosih". poclttha tanpa munclhttt pamrayogi dhatong para kotuula. joi'punika sanes mingwh inghang awrat sanggenipun. Naiging sumurupa ! Manarua ora hliru panyurasaleu. wadyabala paduka sami sogah lan rumaos hiconggah numpAs R ama sawady abalanip tm.Heh para pahlawan kabeh ! Sira iku padha ngawula
habeh. badhe dhatingipun Rama lan para wanara bottn pralu dipun-prihatosak\n.n . Gusti bot6n
sirnakakAn.abara wanara.. mau sang prabu ndangu ing
Raghawa i/eu sranane para dewa... sira sau. Sawise mangkono. sanajan dheu'eke luwih nom tinimbang sira". lan ngalJmbana k6kuwatane wadyabala wanara..
. saka bang6te sihtr6sna lan bang6ting pangemane marang ingkang wayah.Putuningsun Rawana ! Nggugua parrtroyogane si
lan tindak-tanduke sarroo nyata. tnanalt. dheweke dicoba dipraiaya sarana ilnjata bajra: nanging nganti wola-uali binaira dening
\Vibhisana. yaiku eyarrge Prabu Dasamuka. panj6n6ngane banjur nggunggung kas6ktene Sang Raghawa kang tanpa timbang. Bagawan Sumali. ing iagat.on panjAn6ngane. panj\n|ngane iku panjanmane Bathara Wisnu". trIanawa panj|n)ngane prapta ing kene lan linawan ing pArang. mandrr ngaturi pamrayoga supaya kadange wr6dha iku nungkul aris sarta ngaturake Dewi Sita marang panj6n6
Wasanane Wibhisana ngelingake aja nganti kadange wr6dha m6mungsuhan karo Sang Raghawa. kang wis tau ingsun rungu.l\[ungsuhe Bathara Indra kang misuwur crcn Asura Wr6ta. Rawana I Ranwdewa ihu asaniata langhap lan jimporing sing ampuhe hagila-gila.ll'ruhanirq. Bathara nganalzake kr)nah alus ora leasatmata.Akeh l1lakon aneh leang ana gigayutane karo Bathara Wisnu. manungs:r awadyabala rvanara kang kasAktene tanpa tandhing. bar6ng priksa pamrayogane
dhadhqne dening Narasinga". PanjAn?ngane ora kasamaran yen Sang Danawaraja ora bisa palastra dening dewa. Kang sira esthi nrung rnOmungsuhan lan pOp|rangan. pisaca. manungsa lan sato-kewan. manungsa lan dening kewan apa bae. Ing jagat t|t|lu ora ana lzang
aneh-nybneh nggumunake hang uis tau ingsun rungu. lon' dhAping kukune kaya baira. Nggugu-mituhua
. mulane pmyoga srra nungkul ayjrs marang panidnAngane. Luong. yahsa. Awit saka iku para rAsi hn para dewa padha nyuwun pangayomon marang Bathara Wisnu.ain) sira liru'akake. kang njalari dheweke ors bisa mati dening dewa. Awit saha iku Bathara Wisnu baniur mancala
liya-liyane kang ditibakake ing salirane rimuk kabeh. Ka#ktene Song Danarcaraja ihu solea nrtgrahane Bathara Siwah. BarAng
luhur ing budi. Sira ora ngelingi kaagungane sih-tr6sna marang liyan (marartg bibrayan agung utawa masyarahat).. ras|ksa. luwih-luwih mamng para manungsa bang7t olehe ngina. ora sira 6cahake. . pisaca. amarga panjAningane iku hang minanglza pangal'omaning
karo Sang Raghau. kang gdgayutan haro Bathara Wisnu".. (Nara : manung*. zesuoudige stontskunsl Indonesia : ilmu kenegaraan enam mac.. Sadguna (Walanda . Dening
lan dudu pisacq nanging sat6ngah manungs:r lan sat6ngah kewan.e busiking kulite. soya g€dhe angkara-murhane.
**rh. awit pancen mung pamrayoganc kadanlgira taruia ihu d\dalane sira nAmu -rahayu"' Mangkono ng6naltunu ingkang eyang Bagawan Sumali marang Prabu Dasamuka. b. Wibhisana ngaturi pamrayoga maneh marang sang Rawana. Kumbakarna banjur oncat saka panangkilan. Sawise kandha mangkono. (Mriksanana
bab 69 : Wibhisana).ni.... uga banjur kondur m6nyang padhepokane.ngku Dewi Sita. . Pasrahna sang Dewi marang Raghawa.t*. Kumbakarna nglilir pananghiian' saka
nonggulongi sarana migunahake pamrayoga utawa iguh'pra' dhAb Wibhbana. babar-pisan ora k6na di-ar6p-ar€p bisa tinotbuka kang nialari banjur karsa nampa'rAmbug b^cik. sab€n ana bot-repot utawa rubedane praia.ng"ngo bisa datli adh€rtt. Bagawan sumali. Manawa ihu . Rawana nganti mantala nandhang lan nundhung Wibhisana. Ian banjur enggal-enggal manjing ing Sarampunging pangandikane Bagawan Sumali. Nanging niio proiu ing simu wdgah nggugu-mituhu r&nbug rahayu' Hla mangka sing uwis-uwis. sira 6nggo. sawise sira balehake lan wis ditampa dening Raghawa. nanging panggalihira kangkaku "bab*on" ora luntur dening pihrtur lan oraFasah ing w0kaya alu. wibhisana sanajan kadang taruna. sugih pangalaman lan mumpuni
Sajrone Bagawan Sumali m6dhar sabda.Kaka Prabu ndhustha Dewi Sita.watak-wantune Rawana ora bisa luntur dening pitutur.'nanging wicaksana. wong wicaksana kang sttsii ie.ml6bu kuping kiwa. nuli mapan nendra
Kanthi dilarapake dening Hanuman. samodrq kang njalari. gunung moyag-mayig. . Sajrone Sang Raghawa m6nthang gandhewa. rurnaos durung antuk w6wdngan.fahendra.Wibhisana pamitan lan ny6mbah marang Rawana.
didherekake para wadyabala kang padha s6tya-bakti marang panj6n6ngane. amarga diangg6p nggawe singsara. duka marang snmo-
. B6n6r ng6ndikane sang minulya pandhita wr6dha kang rnratelakake yen rasa on6ng lan sih-tresna gampang nuwuhake pamuring-muring utawa a6auta. (
ndhewane tansah ing6mbat€mbat. padha ndulu mangidul . njalari ora bisa mbanjurake
nggah ing singhasana s6sotya ana ing madyaning samodra. gumabyaring sorote bangat mbal6rengi.ot bumi). ing kabeh
samodra kaya kinocak. bumi o169.*uk".r-*t a padunungut ". titat-ttrattrit maliw6ran pindha soroting Kala (Indonesia : bagaikan sinar dewa Maut). k6then. swarane puti. Ana. lor-kidul-wetan-kulon padha ngganda bacin kaya gandane sarnarabhumi kang k6bak bangkene prajurit sing padha mati.iwak lum' Ua-lurnba mancolot-mancolot lumayu. puncaking wukir katon manggut-manggut. (Rasatala =
sarrlodra. Iwak' iwak paus lan baya-baya padha klabakan nglangi mrana-mrene. samodra ngalami karusakan. Jalaran para Nagendra padha lumayu kagegeran. kang ingalambana kuwat ny6k6l jagat. Ewon.*"y. ana iwak bunt6k kap6t6k ing wal6d ora bisa m6tu. bangkene padha kurnambang.. Naga Basuki kang dumunung ing indh6ning bumi (Indo"po. Saya suwe kahanane jdmparing iku saya sumorot ak6lapk6iap ngedabedabi. sanalika banyune samodra banjur panas pindha umob mawalikan.rg gi6g6r rame dening polahe para naga kang pating tlosor ir. kan. ora karuwan kehe isine samodra kan& mati. yutan lan mawur-. bang6t kaget kagarvokan.
Warna-warna solah-bawane wanara. paduka ingkang kagungan.. ana maneh sing lagi ngad& ana ing pdsisir ndulu iwak
mw'lya ?! 'Padutea botdn ngrumaosi bilih panjanmaning Bathara Wisfiu. kaya diubqbi d ukane.satus. kawilnlngona ! Karsa padulza ng1sat samodra sarona jdntparing pacluka. Kajaba priksa para wanara.We hla ! Dadi Sang Raghowa sing nj€ntparing santodro".Sinuwun.Jagat saisinipun puniha paCuha imgharrg ngwontdnahin. jum6n6ng ing sat6pining samodra. .. Nanging sasantpunipun santodra puniha asat.. (Nitala = Walanda : naam van een hel = Indonesia : arahing sawijine nraka). banjur miyos ing sajaban banyu. tdmtu wg€d kaliltsanan. punapa laj|iq
sing lagi r6butan wowohan.bala wanara botdn badhe sag€d ngambah dhasaring samodra. mulane panj6n6ngane tumuli j6ngkar saka dhampar pal6nggahane. Kajawi ltunika sinuwun.utayuta. sampu. Jalaran sahing lzathahipun wal6d ingkang sahlanghung tdbdt saha sahing hathahipun. 4ydrnbah marang Sang Raghawa.6n b dntering jiirn$ aring pcduka". Bathara Baruna kaget wuninga wanara mal. Mangkoho pangudasmarane Bathara Baruna karo ny6dhaki Sang Raghawa kang nalika samana lagi n6dh6ng-n6dh6nge nrurub panggalihe. kathah harangipun ingkang ag6ng-ag0ng saha inggit-inggil tur lunyu. paduka ingkang rumAksa saha padukd inglzang nguwaosi. Bathara'Baruna jengleeng (Indonesia : berlutut) ana ing lumahing banyu samodra. bot4n. Sinuwun ! Iitg samodra puniha kathah nwhhluhipun agdng-agdng inghang ngdd nguntal bumi. Bathara Baruna uga priksa Sang Raghawa kang nalika samana isih ngasta gdndhewa. Puncpu
las dhat)ng para mahhluh isiniputt samodra. banjur matur : . ana sing lagi g6guyon karo kancane. manawi dipun-ambah sagOd njalari clharuuh.
. ana sing lagi m6thangkrong ing wit-witan. salirane s6mu ngrungkuk mbungkuk.
J€mparing padulta ingkang ampuhiltun p|pindhanipun kados'Kalamr6tyu (Walanda : cte god des Doods = Jawa : dewaning pati).
hathahipun uta. ndikakake ngusung gunung lan watu g6dhe-g6dhe kanggo nambak samodra.
murha. suwarane luwih -dening rarne' amarga parzr wanara olehe tumandang ing gawe karo mdre-m6re.. mangulon utawa mangetan.Tyubalo Lucnara. kabeh kang mati dening Saragni padha waluya-jati kaya winginguni. t|nttu botin badhe ngantos dangu para Luanara anggenipurz-nambak santodra punika. I\. Amarga carane ngaturi pamrayoga Sang Hyang Baruna kanthi ngaji-aji. padha lumayu. Panj6n6ngane banjur
dukane tumuli lilih. Manawi paduka dhawuh!. Kewan-kewan L57
. njalari giris-mirise kewan-kewan alasan. samodra puniha pOpindhanipun kados lepen ingkang namung sakilan wiyaripun. Padulea tdnttu sagAd dumugi L|nS' -ka saha wasananipun ngalami jaya.Jawa : j6mparing dahana). prcyoginipun para Luanara sami lzadha' uuhana ntindhh r€di nyatunggal sarta ngusungi sela ingkang agOng-agArry hangge NAMBAK SAI\IODRA punika. jalaran para wanara punika sami kAse' renan kas€hten pacuha.padul?a ing marcapadu
sarnodra daclos mggil). Singa-singa kang padha ndhElik ing guwa akeh kang m6tu.
adus ana ing tlaga. manawa diungak katon p6t6ng ngg6girisi. gunung iku j6bol k6b6dhol nganti t6kan ing perangan
kang dumunung ing sajroning bumi. . celeng-celeng padha ndhisiki m6tu saka suclhunge. Sajrone kewan-kewan padha ribut pating brubut lumayu ngupaya pangayolruln. banjur
cah. lambening guwa-gunung dikawil sarana epek-epeke. enggal-enggal padha m6ntas ing dharatan.
Amarga saka g6dhening k6kuwatane. suwarane k6pr.Apa kang haton irdng kaya Asura Rahu hoe ?" I{ang}<ono ng6ndikane para dewa priksa watu kang disawatake tnau. nuli lumayu m6nyang puncaking gunung. Tug6lan gunung iku banjur digawa mabur.injang. Para wadya158
. iku culane Sang Hyang Anantaboga (naga kang nyangga bumi). ing ngisor katon ana barang kang luwih dening aneh-nyl6
digawa dening wanara. n6dya diprajaya. Tilas dununge gunung iku awujud luwangan kang j6rone ngedabedabi.. sadhela bae gunung iku wis tug6l kaya cinakra. iku disawatake dening pahlawair rvanara m6nyang g6gana t6kan ing sr6ngenge. Ana pahlawan wanara kang epek-epeke bangGt atossantosa pindha bajra. lan m6tu gdnine. para wanara padha b6bar6ngan ndhungkari gunung. Ana wanara kang n6ndhang watu g6dhe.rngu nganti sayoiana dohe. kato padha samdkta n6dya pindhah m6nyang planit liya. iku minangka sanjata dijojoh-jojohake ing lambung gunung. sinangga
padha rubuh kabarubuh.pakoleh. cra r6kasa. tindake sarwa k6susu agrusa-grusu. atmajane Bathara I4'iswakarma kang mumpuni ing babagan bangunan iirg kalangane para wanara. nuli watu-watu ditata aldlarikan lan sap-sapan. satdmah k6nya iku banjur ngl6g6na (wuda). iku p6pindhaning 6luhe k6nya kang rinodapaksa. lumahe tambak (permukaan tambak) rata-. Tlaga-tlaga ing gunung iku banyune kocak alembaklembak. watake bang6t angkulr-sum6ngguh.'tumempleke
. dadi gunung-gunung kang g6dhe iku dumunung ana ing ngisor. Wanara sing ana rng ngisor mb6dhol gunung anakan. Dhisike gunung-gunung kang g€dhe ditibikake ing samodra. watu-watune padha b6lah-p6cah pating glasah.Lala wanara padha ngusung gunung loro-loro. Sawise mangkono. kaya nangis amarga rinodapaksa (Indonesia : diperkosa). Gunung p6pindhane k6nya (gadis). (Bathara
Wisnu). lVanara kang ana ing g6gana nampani gunung analian iku. gunung anakan iku g6dhene mung padha karo wiji sawi bae. ditumpuk diundhung-undhung karo watu-watu kang g6dhene prasasat sagununggunung }{eru. banjur diuncalake mandhuwu:
pindhaning panganggone k6nya kang mlotrok. Tambak iku katon l6nc6ng. I\ttega ing lambung gunung kabur katiyup ing samirana. katone kaya Garudha nglayang nggawa mabur Bathara Purusottama. Sawise para wanara padha ngusung gunung. iku pGpindhaning napase gunung kang rinangkul dening wanara. tambak iku k6na diarani wis dadi. Sang misuwur wanara N a I a. lima-lima utawa n6n6m-n6n6m b6bar6ngan. Pangangg6pe. Sawise kabeh iku krak6tk6ket.
Ing antarane para pahlawan wanara ana sing uncal-uncalan gunung anakan. nuli diurug w6dhi. binjur gununggunung anakan ditata ana ing sadhuwure gunung sing g6dhe-g6dhe. Angin bant6r kumrusuk lum6bu ing guwa j6ro. banjur wiwit ngrakit gunung-gunung lan watuwatu iku diGnggo nambak samodra. bdcik lan r6sik. gunung iku banjur dirangkul. watu-watu kang tumemplek ing sauruting pinggiie. Dheweke n6mpuh lambung gunung 96dhe. papat-papat. Iku banjur diurug l6mah nganti rata. ora g6lBm ditulungi dening wanara liya.
rnung STIWELA (Suwelagri. kahanane Setubandha. Vtatu-watune awujud s6sotya-manik lan jum6rut. Saka akehe wadyabala wanara. pawarta . Laksmana lan Kapindra Sugriwa bang6t kar6nan lan kagawokan mriksani. Sawise Setubandha (Walanda : dambouw = Indonesia : bangunan pengempang) paripuma.. durnunung ing saBlore
tOguh-santosa. lambunge gunung (ereng-erenge) slaka gilap. Sawise sam6kta. Ya ana ing gunung Suwela iku Sarrg Raghaua lan para
samodra" kapiyarsa dening Sang Dasamuka. Tambak iku wis sam6kta dadi dalan kang b6cik. padha mangal6mbana marang kaluwihane Sang Nala. Setubanrlha kang dawane satus yojana kebdkan wanara nganti jdjdl-riy6l tanpa s6la. Kahanane tambak iku ora ana kang pr6lu dikuwatirake. bisa nambak samodra. kok k6na binudidaya tinambak dening wadyabalane Sang Raghawa. mdre-m6re luwih dening rame. wadyabala wanira budhal diirid Sang Raghuttama. Sang Raghuttama n6rusake tindake didherekake sagung wadyabala wanara t6kan ing g'.F. pil& wanara padha masinghanada. d6dalane kam6nangan lan kamulyan kang bakal kagayuh. Sang Raghawa sawadyabalane padha munggah ing dharatan.C.000 elo.
Suwelagiri iku gunung kang bang6t asri anglam-lami. Saka ing pasisir. lran kang isih kari. kang minangka w6dhine
.). alase bang6t n6ngs6make. diukur miturut ukuran . kang minangka cucuking baris Sang Anilatmaja. dawane mangidule (dohe) ana satus yojana. puncake 6
yuda.yojana'. Sab6n 1 elo = kurang. ndikakake padha kumpul lan tatatata. pasire kang awarna irdng
lan Kapindra Sugriwa. Gericke . babar-pisan ora gonjing. Sang Kapindra tumuli nimbali kabeh wanara.
ora beda karo Alakawati (kutha-krajaning kahyangane Ba_ thara Kuwera.ba. Pm). mandara k6mbang-k6mbange katon
kaya Amarawati tumurun ing marcapada (Amarawati = kutha-krajane Kaindran). para gandharwa fiuru ngidung ing kahyangane Bathara Indra).
kahyangane Bathara Kama. ngunekake k6capi utawa cl6gnpung. Kang padha ad6dunung ing ardi
Ana uga kang lagi nyadham lan kang isih awujud p6ntil. Apa. ian padhang-sumunar. wujude kaya c6mara) asri ngganda wangi. padha nyuling. ing Suwelagiri ana. mandar k6mbang-k6mbange kang n6dh6ng m6krok mbabar gan_ da
mandhuwur saya kar6nan ing panggalih. candrakanta = V'alanda : fabelachtige steen. ana sing lagi nabuh gam6lan sang_ gani. manili-sphar. Utawa k6na dip6_ pindhakake samodra lan Himawan.
Mung sapixn iki lzowe dirawuhi dening kang minulya Sang Raghuttamo".kang-padha adus ing tlaga kang agawe rusaking k6mbang trate. Sawarnaning pambudidaya ora ana sing bisa nyirip (Indonesia :
kanggo nglEpasake panah (panaf. p6pindhane kaya mangayubarya nurang rawuhe Sang Raghawa. nganti agewe kobaring atine wong kang lagi pisah karo k6kasih. w)di i.' Ttaga la ng dumunung ing lambung gunung katon amba lan r6sik. Wo. banyu mangkono iku saya amimbuhi panasing ati. Kabeh wit-witan iku nalika samana lagi padha mangsane k6mbang. Kudhuping k6mbang trate kang n6dh6ng med6m. N/tangkono kandhane wit-witan marang kanca-kancane. rungkad ng6bruki suryakanta kang katone kaya tansah kumukus pindha asung pasugatan
ajaputra Raghawa. asmara) kang agarve giris-mtrise wong i<ang lagi pi' sah karo k6kasih. lan liya-liyane. Ing sapinggire tlaga akeh wit tal g6dhe-g6dhe katon tumata jejer-jeje-r k6r6p. Sing ndulu k6mbang maneka warna iku ing s6mu kasinungan ras. rasane (tumamane ing awak) s0g6r lan any6s.. k6mbang bakung basantatilaka (Walanda : tilakabloem in de lente =
kti (ny6mbah) marang Sang raja-putra.ng gOni. fijuna. k6mbang sr6ngenge. saya akeh witwitan asri ing
padha n6psu nyawati gajah-gajah. p6pindhane kaya wis padha sam6lrba n6dya nyaosi ganda s6dhtp-arum tumrap tutuk (nyaosi mut-mutan kang njalari tutuk ngganda s& dh6p-arum). Banyu kang m6tu saka watu katon b6ning ar6sik. asmara-furc (Indonesia : asmara-cinta) bisa nggawe sangmraning jagat. Nanging tumrap wong kang n6dh6ng nandhang ondng marang k6kasih. saka klikaning wite 5n6tu tlutuhe putih tumetes
bait utawa 1 couplet) kangpurwa' k6prungu dilagokake dhalang ana ing pagdtaran wlyang t<anggo-'sulukan path6t *oiyuro iigag utawa di6nggo path6t *". ora ana usada sing bisa marasake. kawicaksanan ora ndayani apa-apa. T\rmrap wong kang lagi nawung gandrung-wuyung nah6n kung. nganti sur[e
ngdndika marang Laksmana.x:T:'N##fiW'.bar wiii hang nialari
*-. I\trangkono pangudadmarane Sang Raghawa
katon rumambat nggub6d-mul6d ing wit padhali (padhanten). saya kat6tangi ondnging panggalihe Sang Raghawa marang kGkasihe (Dewi Sita).
rumangsa kdsGl. akeh bang6t wit-witan kang nddh6ng mbiy6t lan mat6ng-mat6ng wohe. (bundaring badanipun bulus punika) papindhanipun kados bunddring rGmbulan (ingkang^ngl6r6si purnamasidi).'t"p. Sang Raghuttama saya bangdt onEnging panggalihe marang Sang \'taithili.ela. IVTanuk-manuk padha mabur pating bldb6. akeh k6mbange klng tiba ing bantala. Sanajan olehe mid6r-mid6r ana ing gunung Suwela nganti suwe. kagawa saka bang6ting sih-trdsnane. padha lrrrnayu asalang-tunjang m0 nyan g pun cak gunun g. Ana wite k€mba ng manguning kang uga nggub6d-mu16d'ing wit padhali. iku pGpindhaning wanita kang nolak pangajahing guru-Iakine kang moyuh rnarang dheweke. br6marabr6mara padha katon ora t|nffAm m6ncok lan s6n6ng-s6nGng n6
dhGng m6kar mbabar ngganda wangi. para waru[a padha ribut pating brubut mlayoni karo m0re-m6re. nganti 6pang6pange padha mantiyung-tumdlung kangsrah ing l6mah dening kabotan woh.
.lasita (pethikan saking s6rat Ramayana Jawi-kina).r. k6slimur ing sdsawangan endah
sipun s?kar Bhramaraw. Amarga katiyup manttamanda (angin sumilir alon. Toyanipun (tlaga ing r6di
sloka ing sabanjure (sawise sloka angka 81 iku) isih akeh kang nyaritakake kahanane gunung Suu. Ndulu kombang-kombang mangkono iku. Lintang-liniani lingkang an. Ndulu kahanane kombang-kombang kaya mangkono iku. (jimbaripun) tlaga (ngilak-itak) kados
"r-"*.r. bulusipun kumambang. Indonesia : angin sepoi-sepoi basa) k6mbang iku tansah obah-obah.
Drupada) lan Phncali (t0g6se : putri Pancala)' lVondene asal-usule Dewi sinta kaya kang kapratelakake ing
Carita padhalangan Yogyakarta kang adh8dhasar layang Kanda'
.e dit6mu kawula l\/tantili dicaosake marang ing x)' fr"aUu Janaka. Dewi Sinta iku putrane Prabu Dasa' muka Ratu Ngal6nlka. para wanara Kang bangOt tritr'rt ot"tte padha r6butan lan mangan wowohan' para sujanma kang darbe ora milu r6butan pangan. banjur dilabuh "narmada.amayana lan layang-layang liya-liyane' Dewi sinta iku pancen putrane Prabu Janaka Ratu ing }{ithila' mulane Sang Dewi uga apOparab Janaki (t6g6se :
puruirit" (walanda : het welzijn van anderen beharbigend = Jawa : nggatekake kaslam6taning liyan)'
89. prayoga dipratelaltake dhisik silsilahe Dewi Sinta' iViturut layang
asma' gorJh-Jng"t-"tI ti*
ra-turida.kiwatan. mung tansah ora marang newi-Sinta.i oro siig ing p6rang' nalika ingsun-tigas janggane"' y A h tine.-ar€p bakal sira
ora ana sing madhani' madhani jirihe lan asoring watake.Hki:ekuwur..orakarsadhahar.-Mung Dewi sinta kang tansah tumuju *"*.
sirah loro iki ! Ihi rak . p* ggdin".Dala.. aia sira madhani kahananingsun. liyaliyane kang
dheweki tnu om anyahrasi Rama. rudah-ng grdsah F anggalihe bangot tun g ing t" r. sapi sa*i sing isih sira ar6p. padha nungkul harananing marang naszptJn'iissun.ao'.
Ora tryu *t"tg Dewi Sinta kang tansah Wo!asmara.anurrf 6nlur. mara waspadahna wis padha tumOha
DeSapraptane ing taman Asoka' Prabu Dasamuka . Nangiig. Isih triii *rioa godhong lumbu.bul nyatane' rang"kas. lan mawa
Eksanani. kayata : timinggilo (iutah paus). ntacan. Paka = wal6d.ngsun. m6njangan lan liya-liyane kang prayoga dipisung-sttngake mara4g Prabu Janaha. Ja = lair. (Ratna = s6sotya. kagawa saka bangEte gandrung-gandrung kaprangu marang Dewi Sinta.. idr apa ing sakarsanira
sungkawa dening lara as mara. lumba-lumba. bakal ingsun undang lan ingsun prentahi nggawa kabeh isine samodra m|nyang
bae marang Prabu Janaka. yayi. Prabu Janaka caosana manuk Garudha kang g€dhene kagilagila ana ing kurungan hancana. adhuh ! Aluwung matiu bae ingsun. jaran. singa. kang kacipta ora liya mung n6dya milu palastra. IVlanawa sira t€tQt puguh lumuh nglanggati karsani. (Bathari Soci = pra-
turut lw nggugu-mituhu marang karsaningann. Manut-mituruta marang ingsun yayi. Sahasrapatra = godhong sewu.Iantili) nggawa sdsotya-kancano ing sakarsanira lan keuan u)arnawarna.. m€sthi karakone. asline katulis : pakaja = kang lair utawa tuwuh ing wal6d yaiku trate.rung sinunggL-sungga dening para Ratu lan para dewa bdbar^ngan karo ingsun".. Il[onghono uga poftt abd. kakap lan liyaliyane: monawa mitttrut pan\munira iwak-iwah sing saihi uis ana isih kurang akeh. tulunga marang
gOdhe ana ing sajrone jdnbangan pinatik sdsotya.Dhuh yayi Janaki ! Wdlasa rwrang ingsun yayi.
endah ing warna padha a6ladi marang sira. ngira manawa kakunge wis seda t6in6nan.
waspane tansah mili carocosan. sanajan dipun-wa6s pinarang candrasa ngantos tugal suwiwinipun kiwa. igl*ngkara yen ta pangandikanipun punilza dora. inggih punitza para angltara-*uiko ingkang adamol rdtuning bawana. Bar6ng wis eling
purwa-duksina. wasanane dhawah kapidhara. Punapa langhap paduka ingkang
adhuh Bathara Ramabhadra ! Punapa inghang njalari seda paduks ? ! Pa(iuka panjanntoning Bathara Purusottarrra (Wisnu). salirane panas lan ndhrodhog..
nampuh Rawana saha nucuk bahunipun ngantos tatu awrat mili ludira. Ind. trfilanipun kawula babarpisan botdn ngintan bilih paduka sag\d hasoran ngantos dumugi ing seda
.. milanipun seda paduka nuwuhakin pangina". Saklangkung nnokal-andupara yen ta poduka ngantos lzaso:"an Iumau. para daitya_danawa_rasak_sa l€l€thoking bumi gahh-gahhing jagat sami paduka sirnahakOn.Kados ingkang sampun paduka pir€ng. Sang Dewi as6sambat ngr6ngih angrdrintih bang6t kawlas-asih. ing tdmbe wontOn ing jaman halangg1ngan (ing kahyangan) paduka badhe jumdnAng EKACATRA (Ratu
nantang paduka wont)n ing margi. para ltlaharsi ing mad. Paduha puni. msampunipun
l. hala rumiyin asung. wasananipun Sang Rdsi kasoran dening padulza".amarleamiwAlasAn dhatdng kawula.. sami ng€ndihakahon bilih paduka punitza inghang nguwoosi rYiloka (iagat fttiga). jalamn kawula ngAntosi rawuh paduka. Il. Somanghe.yaning wana ingkang sami paduka ayomi.wana. karo nyawang mustakane Sang rajaputra Raghawa. sint|n ingkang kasdhtenipun nyunclhul kas)kten paduka ?!
jadhipati 'ranyit). ngarani yen dewa iku ora adil. Manawa mangkono' kowe mdsthi baniur misuwur sinabut
ndkerekahe tindabe kakangmas Ramd"' iki ! (Pra' . paduka damd asor yudanipun Mahatdn prntho dados . Amarga ngira yen Sang R4ghawa wis
kitab huhum karungane Bathara Manu)!' .or4716-yAhfi bitih paduka asih dhatAng fitah ingkang bot€n iuiur. murha . ingkang awatih iutig'culiho. saha bot€n mi' "dana
dhatang ingkang atindah juti. jar dhat€ng titin hskang gadhah t1hbAtun utami. dewa ingkang maha jalaran paduha botdn adil.
pribadi amarga ora suci. Dharmaning wanudya hang haye aku ihi ora liya *u.o"oi dhotAng paduka.
manut-mituruta *oror| ingsun.i'. ing yuda 1.b.
klahon onc Sinta sewu ftha ing Ldngka iairone *i.
Sawise matur mangkono. pmnyata kowe Ratu panga_ _sarana yomaning jagat.i"r".-'rss dhaton kanthi kagoling panggalih. prabu Dasamuka... kag.Gusti.ih har* nglanggati dhatdng karmnipun uwa prabu. sim ngantapi-patibrzta (s6tya marang guru-taki) ran banjur kapengin palast. Kapar\nga hawura nyuwun pamit dhat. Sapraptane ing panggonan kang ait_"uju.dii"-"-
.ktos gusti Sang Naranata Rama sampun palastra..
ffnigas jangganipun dening uwa prabu Dasamuka.Apa pr6lu_ ne yayi.aiie . {marSa bra kapadh.'Bab pii*-r'iroyoe.
sampun k€s6sa pitados dhat€ng ngdndihanipun uwa prabu Dasamika. Wondene manawa kowe darbe panganggAp gaga_ manmu bahal r^gid sawise di€nggo mrajaya oni. be.Oaiip Muhne yayi.. yayi Ingsun iki rak aatu airn'i binathara ing jagat.
...r\p w!11!.
wontOn swant\nipun.. no*un] mutdr wit salzlanqlzunq tdn g*gOdhusirg p''ii't'it *ano'o ingkang -i w atanda : o o. saking airihipun."..Gusti Mahadewi.." U^"3t" as€saji lan Sang Raghawa' ta tumuju marang ungguling yudane
suka-wi' ingkang sardtta nglillipur po.iiotin' W\iaa minangka gantosipun paduka sampun bawa ingatasipun "AhU'
.s dhawah kantaha (sumaPut)"' dereng nate..sum|...aya anawin-Ttmaitanipun toian€n ianthi tulus'mulusing manah"' praiurit Luanara lzuwawi mtbOdhol . Milantpun **iii sunghawa' Gusti Srinau)atos.usari..
kasoran yudane. fttAPmantdpa sih-tr€sna dhat|ng kawula. sapira k6-
dumugi fng moksapada (W. saha sagdda kawula pinanggih matih lzaliyan panjin)nganipun kanthi ngalami suka-
cala warna wanara. durung nganti nglGksanani.
. nuli disorvanake marang Sang Raghuputra. lan sarana . jalaran kuwirangan. Sukasrana wis k6priksan dening Wibhisana.rsiasat" kapriye carane ngasorake yudane. Dheweke didhawuhi dadi t6lik dening Sang Rawana. misahahe tdmAn. pinusara. maksude supaya bisa nindakake dhawuhing gustine kanthi BamPmg. Sukasrana iku pahlawan
tumuli dic6k0l dening wanara sawatara.arna. raja (Sugriwa) kudu dititipriksa 96tya lan orane marang Sang Raghawa. apd amarga
dibanda). Olehe ndherek marang Sang Raghawa.kuwatane. nyumurupi para pahlawan wanara sing lair-batin sOtya marang Sang Raghawa lan sing ora.Heh Suhasrana ! Ana gawemu apa howe tdka ing ganung
Suwela ?! T|hamu ing hene kanthi mancala warna warnro. Iku kqbei \udu dititipriksa dening ras6ksa Sukasrana. ana ing ng6ndi dununging karingkihane. iku bangOt nyala-wadi.ayahaning gustine. Sukasrana mancala warna wanara. lan ora konangan dening mungsuh.. Sat6kane ing gunung Suwela. Sang Raghuputra enggal-enggal ndangu marang Wibhisana. ndikakake manjing lan ndlajahi ardi Suwela ngetung cacahe wadyabala wanara. jalaran mulung saka atine dhewe.. Ngrungu ng6ndikane Wibhisana mangkono iku. paugandikane : . Sukasrana nrdn6ng bae. apa dheweke bisa uga g6l6m pininta-sraya mrajaya Sang Raghawa. sadurunge manjing ing pasanggrahane Sang
puniha. Wont\n wohing pindamAfipun wadyabala wanara inghang mhlangkung ngedab-edabi ngantos adamil gumun-ngunguning jagat.Gusti. Kawula Eampun dhat)ng ing pasanggrahanipun mOngsah paduha Sang Ramabhadra ing rddi Suwela. iijdl-riydl
marang gustine. S. kabeh hang disumurupi ana ing Suwelagiri.
: . Sawise diuculi bandane. amarga ora pinidana. gusti ! ROdi Suwela punika wiwit sahing ereng-ereng_ ipun ngontos dumugi ing ngandhap (ing suhuning r6di) ieb€kan wadyabala tDanara. ny6mbah. Sri Maharaja ! Kawuningana.
Dhawuh-pangandikane Sang Raghawa : .Gusti. Para wanara sag€d njalart r6dl dados hados lepen utawi
Awit uking agAnging kas€htenipun.rta_ srana t6rus marak Sang Rawanadhiraja (Maharaja Rawana).Sadaya pmjurit u)anara xmi sOtya-bakti kanthi tulusing manah dhatOng Sang Ramabhadra. . hawuningana !
sth inip un d ip u. inggih punika anggenipun ndamd tambak-samodra. Ka_ wuningana.
inggil. Kadospundi kapar|ng paduha. Kas€ktenipun para wannm saklangkung nggAgirisi. sami kuwawi nug)h r6di inghang agdngipun kados ardi Meru. tujuanipun supados gampil nanduhah4n piawonipun. ngaturake kabeh kang disumurupi lan kang dialami ana ing Suwela_ giri. namanipun Sukasrana. Enggal uculana bandane.rri. Anggenipun mancala warni . nuli nyuwun pamit mulih m6nyang Ldngka.. atine s6n6ng.. Ing batin bangdt mangalGmbana marang trrtr. supaya dheweke bisa tumuli bali-mulih sowan maneh marang ratune. rasdksa Sukasrana banjur ny6dhaki Sang Raghuttama..
j6r kawula puniha abdi poduha ingkang sahlcngkung sltya.
Gawaya.tuhu saha aj rih -asih dhatAng p ani 6 nO nganipun. Nala. Kumuda. Mangkono atur pamrayogane Sukasrana sing
pOpindhanipun kados Kalamr6tyu (l7olania-: de god des Doods = Indonesia : dewa Maut).n.Gusti. Ingkang kawula s€batak. Sadanurdara.ung sity a." (Druhaka = Walanda : verraderlijk = Indonesia : bersahlangk
khianat). Puthahsa.n punika para manggala gage-dhuging prajurit wanara inghang hawont. Jambawan. kagiwa saka bang6ting pangernne marang ratune' Nanging Sang Rawana kliru hmpa. Kawuh babar'pisan bot€n gdhah
dipunkisas. Winata.. Kalawaktrq Druma.. -manawi panjannwning Bathara paduka karsa ndhahar atur kawula. hadosto : Gawa. iOr Sang Dewi puniha inghang dodos tuk-ing pasulayan' An'ggen kawula kamipurun cumanthaha ngaturi pamrayogi makatOi punika. sayiktos k\kiyatanipun wadyabala
punika.ng Maiaraia i. Nanging Sang Raghawa panggalihipun suci luhur ing budi. k uli sw ant|ning ..
g€dibaling mungsuh. luwih dhisik Sang Raghawa n6dya matah duta m6nyang kadhaton L6ngka.r enggal-enggal
manungsa nistha-danta awadyabala Luanara. Wo ! ora idhOp isin kowe lturui. Nanging kagawa
nAdya rnalik tingal. kawula kala wau ngaturi pamrayogi dhatAng paduka.arang si Raina". ndikakake ngant6p tekade Da'
. ing sapungkure t6lik Sukasrana. Sampun samAsthinipun kawula ngurbanah|n jiwa-raga minangka piwal?s kawula dhatAng sih'wi' lax paduka. minggata ! Ngungsio mcrang mungath. Ananging manawi
prayoga ditindakake.cOm\r bn i€mb\r.. njaluka pangayoman marang st Ranta".
Tanpa nyum?r|pi brAs-Gpating atur. jalaran sinurung dening raos pangeman saha awit saking s|Ua-baleti kawula dhatAng paduka.Heh Sukasrana. P6puntoning r6mbug. enggal-enggal ny6mbah karo ma' tur ngr6r6pa mangkene : .
niyot ngawula marang rnttngsuh. mung alaning watak lan ciiihing atimu. ntugi nAbihna sagunging d|duha !
Ngrungu pangandikane gustine mangkono iku.Dttdu dewa dudu danawa mungsuh kang t€ln. panj6n6ngane banjur imbal-wacana karo Kapindra Sugxiwa.. Sukasrana. Laksmana. Biyen houe
pdparabku Anggada. Kajapa saka iku. ndikahake nlkahake dhawuh-timbalane ffnrang sira. Kanthi dhadhag-tatag tanpa rdringa. tanpa ati tidha-tidhaSawise sam6kta. 178
Ratu tng saind€nging jagat. pratandha Anggada wis niyup ing bantala. apa aluwung nungkul aris masrahake Dewi Sinta. Tdkaku
dadi duta. Kagawa saka bang6ting baktine marang Sang Raghawa. Amarga k6tamp6k sumiyuting angin g6dhe. Nalika
funthi caos bulu-bAkti. misuwur ing jagat. Mantri-bupati lan pam manggalaning wadyabala. Kabeh barang kang g6c)he pangajine
wuhake angin g6dhe ing saind6ngng pura L6ngka. ingadh6p Nindyamantri (Patih). Anggada didhawuhi ngelingake maralg.
dhandhaning umbul-umbul kadhaton Ldngka nganti padha putung. suwarane gandhang.Heh Prabu Dasanana. sira sawadyabalanira
padha bingung pating bilulung. kaprungu c6tha dening kang padha seba : . Sirc ian paru kauulanira kabeh nydmbaha marang
larapan. l6bu mul6k kumElun njalari p6t6nging kahanan. manawa nganti dumadi pdrang.
Anggada ! rzou. Minangka pitukuning panggawenira. sanajan anaa Rama sewu cocoft e bAbar€ngan t€ha iig kene. OaOo t K€thek naruthuk tharuthukan. amarga ngrumangssni atmajane Sang Bali.
Ramabhadra. Anggada ! Kobang?ton asoring wataltmu lan olehmu ora wdnth ing isin.. imbane t6pung. padha bae haro kowe nglahoni
marang-Anggada. lan ngandhakake kawiryan hasantikanmu. Ratumu kon|n enggal mranata gAhring baris. Mangkono kandhane Anggada. matura marang gustimu yen ingsun ora n)dya r|rukunan learo mungsult. sapa sing mra.. . ora k6na ora..
rah) ing tunggangane dhewedhewe' banjur dhaSawise sam6kta ing sakabehe.
ing-Iiretane dhewe-dhewe. padha tarldha Sarampunge iihawuhe Prabu Dasamttka' minangka rabudhale *uOyoUuto LOngka. Sapraptane
dasar bumi).ir"n.-"U. n6nggala. Anggada banjur S"*ula' Anggada t6rus maing welagiri. Prabu Dasamuka Wiruwuh marang Patih
nagari. Praiurit maiu p0' rang. luwih-luwih rasEksi kang isih pangant6n anyar utawa kang lagi nggarbini. i<ajaba sdsak dalane. Para pahlawan rasdksa sing padha ditangisi dening rabine sadurunge mangkat pdrang. kang padha awahana ciirada l6bda marang hastisiksa (1V. Mangkono kandhane para ras6ksi marang bojone dhewEdhewe. = leerboek der boogschietkunst = Jawa : buku piwulang nj6mparing). Sanajan Bathara Kala pisan. Nanging akeh uga ras6ksi kang nangis.
Panganggone wadyabala ras6ksa manca warna. savuise olehe nguntabake t6kan sajaban w6w6ngkon kadhaton.. Saw6neh ana sing pangarrggone . nalika nguntapake bojone kang n6dya mangsah yuda.
ndh6ting lakune. kang padha nunggang jaran wasis ing babagan salihotra ( = aswasiksa = \\'.
.. ing mangka kampak iku landhOpe kagila-gila. olehe nglipur rabine mangkene : . Saka akehe wadyabala raspksa.. . mlaku !
mangkono iku njalari kun'uring pikire guruJaki. Para pahlawan iku padha mumpuni marang dhanurwedasastra (W.
wadyabala ras6ksa katon bangot g6mbira.Ngrungu unine t6tabuhan maneka warna srng suwarane prasasat suwarane mega ing w6ktu kiyamat. nggdgirisi. wujude ras€ksa sing manganggo kaya mangkono banjur mirib singa.-uda kantl'ri au'qs lan utaspada.. iku wis dadi huwajibane. yaiku panganggo kang diarani . = olifantenkennis =
munggah ing Aribawana (suwarga hahyangane Ba' thara Ari). Ing saburine pala gfu6dhuging wadyabala iku sinambttngan
ntOsthi manjing (ing. Gandawadana. yayi / P6rang. Nila. Anggada. hasombttt ing madyaning rana apa unggul ing yuda. Gaja.yuda. Minangka sanjataning ayuda. lzowe bakal milu ngrasakake. amarga wOdi mati. didhawuhi ngumpul. ing t|mbe sira bakal katut munggah suu)arga (manjing ing Aribawana). Sawise dingOndikani dening Iaksmana (lan Sang Kapindra). sing wigati g)dhening kasAtyanmu marang guru-laki. Jam' bawan. Manauts kqwmbut ing yuda (mati).tya.'ginodhog ing kawah dradimuka)". Hari. ora bisa k&Amu guru'lakine ana ing ddlahan' C\hak-
wis mbudhalake wadyabalane m6nyang pabaratan. Dumra. Kr6sna. Sabodara. Mattahasti. Kang dumunung ana ing ngardp para wanara kang pinunjul kas6ktene. Puthaksi. uripe ing sa' banjure huncara. Druwa. ingatase prajttrit. panjdn6ngane noleh marang Laksmana lan Kapindra Sugriwa. nwngkene yayi : Manawa kowA titdp s|tya marang aku. Nala.asinAngan. nuli padha mamerake kaluwihane. sinungga-sungga. Karalawaktra. yaiku : Hanuman. Winata. Wresaba. yen unggrl ing yuda antuk kamisuwuran. Singhanana.Wruhanira. Drawidha. Indrajanu. Kang tinoleh padha tanggap ing sasmita. kang minangka g6g6dhuging wadyabala. Kumuda. Dhanurdara lan Krandhana. saupaffn ahu mati ing madyaning rano.
njalari jaya lan panjang yuswa. Paduha ttmtu badhe unggul ing yuda. Manggala_stawa = Walanda :
wanara padha sam6kta asanjata silatala lan wr6ksa. matur mangkene : . lan akeh asu-ajag kang mbaung mdthuk panj6n6ngane. siyunge katon landhOp mingid-mingid.Gusti. nanging durung ngyakinake panggalihe Sang Ramabhadra. iku arane pujian kanggo rum6ksa kasarasan.pirang
Kajaba iku ana ndaru tiba ana ing ngarsane Sang Raghuttama. nyuwun idi-pangestu. Sang Raghawa bangdt kar6'nan. suwarane prasasat man6ngkdr wiyat. Wibhisana kang l6bda ing kawruh ing babagan ngalamat.
Ature Wibhisana agawe l6jaring panggalihe Sang Raghuputra lan s6n6nging atine para wanara. Kabeh kang katon lan kang kapiyarsa iku salugune ngalamat b6cik. Ana Astasata manggalastawa. yaiku kanggo rum6ksa Sang Rama nalika isih timur. Sri Narendraputra Raghuttama ! Sadaya ngalamat ingkang katingal lan kapiyarsa punika Earwasartai *e. banjur dhawuh budhal wadyabala wanara.
Sat6kane ing sapinggire kutha-krajan L6ngka. kukune k6ras-akas san=
. mulane panj6n6ngane panggalihe isih tidha-tidha lan ngandhut kuwatir. Pujian iku winatdk (diucapake) dening Sang Raghawa. (Astasata = 800.. Dalandalan kang diambah wadyabala wanara katon ngr6s6pake. Panj6n6ngane m6muja marang satarudra (Rudra satus). m€ngsah paduka timtu
badhe sirna". sawise ngrungu ng6ndikane Wibhisana anane ngalamat kang
tosa. mracihnani yen Sang Raghuttama bakal unggul ing yuda.
para kawula ora kdna ngr6ti. hlako' we flpa ?! Ahu iya ras?hsa.-tra ! Aku u)anara.
. malCksaldksa mak6thi-kathi. ora ding6ndikakake marang para kawula L6ngka.Heh wpa ihi ?! Rasihsa opa wanara ?! Aku rasAksa. sadhela bae wis ilang sabar-dranane Sang Kapindra. amarga Sang Rawana ngelingi sipating Ratu. mandar kang lakune lagi t6kan ing tambak samodra utawa kang isih ana ing gunung l\{ahendra uga akeh bang6t. Kabeh kang njalari ruwEding panggalih. Kapindra Sugriwa wis ding6ndikani dening Sang Ramabhadra ing babagan kautamane wong p6rang. kuwatir lan pikir kuwur m6sthi kudu winadi. sat6mah panggalihe kang wis isi rasa giris dadi saya miris. sing lagi lumaku utawa lagi mangkat saka gunung Suwela :isih ndlidir bae ora ana p6dhote. dipOthukake para wanara karo m6re-m6re luwih dening sora. Pangajape Sang
wanaraAjune para ras6ksa karo ngg6ro-ngg6ro. nOdya mrajaya rasiksa. Ananging kagawa saka wataklvantune wanara kang dhasare pancen ora bisa ngEndhaleni marang adrdnging atine. Olehe mangkono iku. ananging giris-mirise iku sinimp6n primp6n. Barisan wadyabala wanara kang wis tdkan ing pabaratan prasasat tanpa wilangan.. ng6l6girisi kaya. aja nganti n6mpuh mungsuh luwih dhisik. akeh k ang mrawasa /mrajay a kancane dh ewe.
mayuta-yuta cacahe. tandang-grayange katon galak. sat6mah kang padha pErang ora bisa
prajurit kang k6laran dening k6taton bangOt ng6r6s-6r6si ati. ana sing tulungtulung pdcah dhadhane utawa b6dhah w6t6nge ian modhol-mocihol ususe. Bantala nganti kaya ng6ndh6long-ng6ndh6longa kambah para prajurit kang campuh yuda. apadene s6sumbare para prajurit kang bisa mrawasa/mrajaya mungsuh. nanging atine kaya siniksa. jalaran saka bang6ting p6t6nge
nyuhake. wasanane banjui padha lumayu asalang-tunjang. Awit saka iku. g6dhening panahe padha karo wit jambe. Bar6ng sumurup wadyabala wanara k6s6s6r. grfuEt-saute saya kurang. Para wanara kang nandhang
sing as€sambat pru thul tangane. ana sing mb6ngok puturlg sikiie.Heh kanca'hancaktt para wanara kabeh ! Kapriye dene kou'e
diprajaya. t6mpuk lan nang6tnpreting dirada sarta pamb6ngingehing turangga. Jalaran sumurup kanca-kancane akeh kang palastra lan kang
Amarga bantala k6siram ludira. ambaning bedhore nganti sadh6pa lan landh6pe ngluwihi siyunge Bathara Kala.Mangkono suwara kang kaprungu ing pabaratan.. ana sing s6sambat grumpung irunge. l€bu mari m6l6k kum6lun. amarga lumawan mungsuh karo nandhang lara. ana
mangkono ramene. enggal-enggal ngelingake para wanara kang padha ngucira ing yuda : . ing paprangan prasasat banjir g6tih asarah bangke. Bar6ng pabaratan katon sumilak padhang. Hanuman kang pinatah dening Kapindra Sugriwa ndikakake nGnangi kasudirane kanca-kancane.
TAPANAKSI. Sapraptane ing pabaratan. uripe m|sthi aji godhong jati aking.
wanara padha katEtangi kasudirane. PUTHADAKSI. NIPRABA. wani mati". wadyabala wanara lan ras6ksa wis padha sam6kta ing yuda. Nanging ora antara suwe banjur k6tungka tdkane w6ngi kang kayadene nyapih nurang kang padha p6rang. PRAGASA. ntanunggal learo para dewa. Prajurit kang mati ing madyaning rana. munggah suwargo. tur ing ftmbe yen mati ntAsthi k?
pupuh ing gada wr6ksa utawa dibruki rvatu kang g6dhene kagila-gila. Apa kowe padha lali. G6g6dhuging wadyabala ras6ksa kang aran PRAJANGGA tumuli mangsah yuda. Kabeh padha bali m6nyang pabaratan maneh kanthi mandhi wr6ksa gddhe adaw4 utawa mbopong watu sagunung anakan g6dhene minangka sanjataning ayuda. hentel uan Wisnu : Indonesia : daerah. yen ta bisaa bstari urip. para wanara padha ngamuk punggung sura tan taha nirbaya nirwikara. Sirnakna ntungsuhrnu
para rasAksa nganti tump4s-tapis tanpa sisa". andhAmana pambdgane praiu' rit wirotama . wadyabala wanara lan ras6ksa padha bali m6nyang padunungane dhewe-dhewe.wani wirang.
iku.Janjimu. antult hamulyon lan lzabdgjan ing dAhhan. yen p|rdng ileu ingatase prajurit dadi didalane antuk kab6gjan lan kamulyan ing donya lan ing dOlahan ?! Prajurit hang unggttl ing yuda. (Jtamane prajurit. Nanging prajurit leang ngucira ing yuda.
BAJRAMT]STHI. ffnnalua prajurit mati ana ing paturon ing sajroning omahe dhewe. WIRUPAKSA. uripe ''i'ng sabanjure ana ing donya ngalami bAgja lan ntulya.w6di wirang.
93. kang apambdgan . kowe nildya nuntpAs
padha. ASA. wOdi mati". kahx*ansane Bathara Wisnu). hajen-keriigan sinAbut pahlauan u'irotama.
Wanara kang n6dya m6thukake ras6ksa loro iku dumadi saka g6ni. dirada utawa turangga. dikdpruk sirahe. Puthadaksi sinik6p. muncrat g6tih lan ut6ke. sakti
babagan ulah kriclhaning perang. Bar6ng sumurup kanca-kancane akeh kang kobar awake. Kapi Samirati iku sudira ing
pindha gada. tanpa wahana rata. wasanane tumOka ing pati. I\{anawa pinuju maju. katon padha wasise ulah sanjataning ayuda. Krodhane ras€ksa Prajangga dipAthukake dening pahlawan wanara aran Sampati. Sakarone padhadene angon limpening mungsuhe. para wanara padha giris-miris atine. Ras6k-
. Rasdksa loro iku m6mitran sabaya-pati. Yen nuju rnundur. n6dya nyidra. endhane manawa pinrawasa luwih rikat. (Nala = Walanda : vuur = Jawa : g6ni). Sapatine Prajangga. banjur oyak-oyakan karo mungsuhe. sat6mah banjur padha lumayu asalan g-tunjang. wujuding pawakane g6dhedhuwur tur sarwa santosa. k6na sinondong gada-wr6ksa nganti kontal sawatara dh6pa dohe. amarga pinand6ng dening Puthadaksi utawa Pratapanaksi. pirang-pirang wanara kang kobar
sumurup Janrbumali palastra. sawise mrajaya Puthadaksi.'b-anjur disungsang (sirahe ana'ing ngisor). Para dewa lan para r6si kaswargan kang padha mriksani campuhe wanara-rasaksa saka antariksa. dadi lan patine. tumuli diti
. (Tamburu. miturut l\rahabharata kang ap6putra
lan Pratapanaksi. ing padhalangan sin'ebut Hyang T6mboro. Pratapanaksi k6candhak. suwe-suwe. Gotama.
karo nggawa pasugatan maneka wama kang sarwa edi-mirasa. sikile karo pisan sinik6p dening Nala.
Sumurup ras6ksa kang tandange sajak ngewakewakake. Para dewa lan para r6si kaswargan kang padha mriksani kang tandhing ayuda saka akasa. Ras6ksa iku dic6k6l c6ng6le. kumpul maneh karo kanca-kancane. Kajaba saka iku. enggal-enggal m6tu ing pabaratan n6dya p6pulih. Wasanane rihadhane Pragasa k6na binithi dening Sang Kapindra. padha ngant6pi tekad . padha ngucap . bar6
wis ngundha gada. K6taman gadane Syanikumbha kang g6dhene kagila-gila. mungsuh kang nganti k6bithi Bajramusthi ora njaluk banyu.thukake Kapindra Sugriwa. sanalika ambruk t6rus palastra.. para devra-r6si bang6t olehe ngaji-aji marang
diububi muntabing atine. mbdg0g6g m6g6g-m6g6g pindha tugu sinukarta. Krodhane Syanikumbha dipOthukake dening kapi Nila. kapi Nila tansah panggah mbr6gaSah
ngrangsang Bajramusthi kanthi's6r6ng kapati. tumuli pinupuhake ing anggane Nila. Sawise
buncara sinuba-suba. Sing uwis-uwis (ing wdktu-wdktu kang wis kapungkur). Sawise cancut taliwanda. bar6ng w6ruh mustakane Bajramusthi dipothol mungsuh. ing s6mu ras6ksa kang wujude kaya Bathara Kala iku sajak ngina marang
mulane banjur dumadi p6rang lugasan tanpa g6gaman. pothol.'an unggul ing yuda. amarga mangkono iku dianggdp
Pragasa.jaya-jaya" karo nyawurake k6mbang lan boreh kang ngambar wangi. Kagawa saka bangGting pracayane marang g6dhening k6
njalari sing tandhing ayuda ora ana kang n6dya ngucira. mati padha sanalika.
Para pahlawan rasaksa kang wis padha palastra iku budhale saka ing kutha manyang pabaratan diirid dening sang Indrajit' minangfa senapatine. k6na
banjur m6thukake krodhane sang Rawanlaputra. rodhane prasasat ora ngambah l6mah."Toyo-joyi'. dheweke tumuli ngataP
gurnita tanpa mpa (amarga kang nyuwara ora katon). ing wayah b6ngi sarvise s6pi. m6muja j6mparinge Sarpas trapasa (lYalanda : pijl
Walanda : tempel = Indonesia : kuil. mnng amarga pinrawa. ing batin yakin yen bakal unggul ing yuda. (Endhdg amun-amun = bl6dug ing awang-awang/ombaking
Rawanaputra. suwarane pindha gludhug ing mangsa kasanga. Saparipurnane nindakake yoga. Awit saka iku. Amarga rumangsa nandhang wirang. luwih dening }Ombut tan k€na jinumput.Indrajit ing saj6g-juml6g durung tau kasoran p6rang. IIla kok saiki. p6tak as6sumbar maciya-ciya. Sanajan Sang Hyang Indra pisan. para wanara padha bingung pating bilulung. Jaran pangiriding kretane Indraj.1 wis g6dhe lElabuhane. Indrajit mes6m. Amarga suwarane bisa agawe
94. ii*grng ora kadulu. ing jagat prasasat gara-gara. Sawise Sarpastrapasa pinuja-mantra.sa dening wanara. Sawise nydndhak gandhewane kang sauwit tal gOdhene (saprangkul). Amarga saka dayaning mantra-sihir.
pitulung Inarang Sang rajaputra Rama-Laksmana lan para rvadyabala wanar1 amarga manawa kang kOgub6d ing Nagapasa ana
sumunar mbal6r0ngi. t6iu utawa luwih. sitna k6kuwatane lir linolosan bObalunge. Arya
ngaturi priksa nurang ingkang rama kahanane Sang Raghawa
padha ora nendra. sarwa ana tur kabehkabeh sanva akeh. disarekake ana ing
kang sarwa edi-mirasa. nganti turah-turah. supaya Sang Dewi 6ntek pangarBp-ar6pe marang Sang Raghawa. digawa oncat bali m6nyang taman
jogedan. gusti. gustL Kawuh atui eng|t. saka dhawuhe Sang Dasamuka. Irrdrajit nganakake bojana-andrawina kanggo para wadyabalane. dipun sabar-tawOkal panggalih paduha. Sang Dewi dipulasara dening Trijatha. kanggo meng6ti
kanthi t6tabuhan maneka warna. dip0t6ki jajane.Gusti Sang llahadewi. lan banjur manut-miturut ing sakarsane Sang Rawana.
B6ngine. TYijatha njOrit lan nangis k6laralara. Kocap Sang Sri Janakatmaja (Dewi Sita).. kabeh kang dipengini dening para wadyabala. dhuh bathara' ! Mugi wontdna
wis kanthi panggalih golong-g6ldng-gilig n6dya manjing dahana. supaya kAtrima olehku bela-pati marang Sang Naranata Raghaua.
Sita eling purwa-duksina. Nanging yayi. aku nAdya manjing dahana murub. Dadi olehku ora tumuli nganyut tutuuh. uriplttt banjur tanpa pangayoffMn lan
punika. gusti ! Punapa kemawon inghcng badhe paduka tindalzahdry dhatOng pundi kemawon tindah paduka. Paduka prawwt ronn-ibu hawula.wi kapara nyata Sang
trlaithili hdlajAng seda". ng6ndikane lirih. yayi Trijatha ! Supaya bdcik kawusananing patiku. Saiki.
uriphu". tGtalining urip lzang nggandheng alzu karo panj|ndngane wis pddhot. sampun h|s|sa kapengin ngimnsi. harsa peduku badhe nglalu antaka
Suwelagtxi sowan bapa kawula. Hla samAngko sing paring pangayoturn lan paring tuntunan. Astane obah krug0t-krug6t. dak-€nteni rawuhe. nanging sarehning panjdndngane isih sug€ng. tumuli cAthika gAni. ugi prasasat dewa
wis ora ana. Sang Arya Raghuttama. panjdnAnganipun kapidhara. bodhe nyuwun priksa hadospundi badhe
rena sampun dumunung wontdn ing paduka.nyawa ! bAcih tumuli mdtua xka raga hang tansah hOtuta-tula kAtuh iki.Mugi ha*^uningana. Heh nyawo. Sapira g1dhening hatr€inanhu n?arang uripku lan gidhening kasdnAngan kang dalz-alqmi. sawise Sang
Amarga kaget dening panj6rit lan panangise Ttijatha..
kau,;rla. Padulia pipindhanipun kados Cintamani saha minangka roit dununging g€sang luwula. Paduka pdpundhen kawula, ugi pangayoman kawula- Awit shing punika, lzawula tansah badhe tutttttntur tut-wingking paduha. Sanajan dumugi ing dilah:n pisan. leoruula wAgah pisah haliyan paduka. Illakatdn ugi, saupami pndultc ngant<ts ngloltt
bisa minangkarli kabeh p6penginane wong). Sawise mattu mangkono, Tri;atha banjur
ngandharake kahanane Sang trIaithili, Trijatha banjur nyuwun priksa bakal kawusanane Sang Naranata Raghuttama, bisa
Mangkono uga manawa panjOningane nganti asor ing yuda lumawan sapa bae. Jagat luwih dening cilaka ntincit, manalua Sang Naranata Ramabhadra nganti k2na kap1ajaya dening mungsult. Sumurupa ! PanjAndngane iku panjanmaning
mlirane dhewe. Manawa panjOndngane nganti seda (nglalu antaka), Sang Narendra Rama m€sthi banjur ngalami ruudd panggalihe. Hlq yen Sang Narpati Rama nganti seda, jagat saisine mOsthi sirna. PanjanAngane iku satuhu kang mAmayu ayuning jagat, ya kang nggawe biciking bAbrayan agung utawa masyat'ah.at, mulane doklulttti,ahu ndherek ana ing kene. Wis
Kacarita Sang Raghuttama, amarga saka sings6ting panggubdde Nagapasa, panj6nGngane nganti
banjur eling. Nanging, sanajan panggalihe wis eling, salirane ora bisa obah, amarga panggubae Bhujagapasa babarpisan ora
ning panggalihira, sira tansah tumuntur tut-wuri ing saparaningsrot, lan tansah agawe sAning sarta mnrAming
arury. &iya-bahtinira marang hadang wr€dha (marang ingsun) ora bdda haro s€tya-baktine abdi marang bdndara. Ilzu kang njalori ingsun saya runiangsa kapotangan g€dhe marang sira. Manawa ingsun prihsa sim sewaha lungguh makidhupuh ana ing
sajrone sewu taun". Wasananing pangandikane Sang Raghuttama marang Laksmana, kasEbut ana ing Ramayana abasa Jawakuna bab XXI
karo ingsun. Nanging sira dadia kang kapr6nah TUWA; ingsun kang kaprGnah TARUNA, supaya ingsun bisa m.b6kteni sira
manjanmane maneh ing marcapada padhadene dadi putrane Prabu Basudewa Ratu ing Mandura. Bama dadi Krdsna, Laksmana dadi Baladewa. Kr6sna kapr6nah taruna, Baladewa kapr6nah wr6dha, mulane pany6bute Kr6sna marang Baladewa ,,Kaha Prabu
adate baniur ninggal pangayoffnne. Hta samdngho.run ing jurang-c|rung tanpa ngelingi r?kasaning laku sartc g1dhening pringga-baya. Sira wis padha gawe lllabuhan gAdhe ffnrang ingsun. sim aia mbadal dhawuhingsun.Manawa
kapenginira milu nggawe sAnAnging iagat. sirc mandor banjur scya wuwuh r\hasa nambak sarrbdra. Ing mangkq siTa ihu pancene pantds ingasihary jalaran luhur ing budi lan lunawan. munggah gunung tumu. apadene Pawanasuta lan Anggada ! Ingsun pamit palastra rwrang sira habeh.. Anggonira ngayom marang ingsun ora ana wohe. G)dhening ldlabuhanira nurang tngsun
ora trtsna.Anane wong ngupaya pangayorwn. (Parahita :
ra kanthi ancas nAdya ngupaya pangoyoman. bangdt asor tanpa pangaii lan tuna ing budi". Sira mangr€ti yen hasindngan
ing wicara goroh. Anggonira ngupaya yayi I\{aithili kanthi nalasah u)unawasa nusuknt'. hilat". k4parat si Rama. Nanging habOcihanira ora bisr agawe suka-rAnaning panggalihira. Sawise kabksanan bisa ftkan ing laiadan pruja LAngka rnffinggrahan ing crdi Suwela' sira lan ffigung wadya' bala wanara padha mangsah yud.. lumrahe supaya bisa nyirnakahe mungsuh lan didnggo nggayuh hawibawan. ngarnbah alas gung liwang'liwung. tanpa pakoleh. wani ing b\nbr u?di ing luput. lan ora bisa mbrastha sawarnaning panggawe ala-candhala
Kapindra Sugriwa nganti ing wayah lingsir rv6ngi. Alt wung p61ah mbrigagah lumawan m7ngsah tinilnbang
Sugtitua pranyata wanara kumprung-kumprd nisthacandhala. Sasampunipun kcwulo saha sadaya waciyabala wanara sirna.
. esthane kaya padha nangis mbelani kang lagi nawung sungkawa. kawula laj€ng badhe ndherekak€n paduka manjing suwarga. Manawi kawula tinilar kantun.
. hihAnc€nganing tekad kawula. liripun padulza seda. pipundhen kawula ! lltont1na kapar)ng paduleo karsa ng?ntosi kauula. om u. Sasampunipun mAngsah paduka kawula sapu ngantos sirna g1rapang tanpa sisa. aja banjur nglokro manghono. manuk-manuk padha tangi. sanajan dumugi ing aOlahan'pimn. ngelingake marang Sang Raghuttama. (R6sigana = Walanda : zienersschaar = Indonesia : rombongan para makhluk awas).Adhuh gusti. agawe tibane bun-bun kang padha tumemplek ing g6
hasAhten tzawula saiadyabala u)anara. sonajan ngantos haping pint€n lzemawon panjanma paduka ing marcapada".Awit salzing punika gusti.ula tansch badhe ndherekak|n paduka.Wo. sampun hislsa seda. Banghenipun Rawana minangka pisungsung kawula dhatdng paduka. Katuuls botin
panggalihe Prabu Sugriwa. nggunggung kas6ktene lan mangal6mbana kaprawirane. Ing w6ktu iku angine sumilir. kawulu boftn badtte ngundtri yuda.ani nglabuhi gusti nganti tumAka ing pati"..
hasinungan kawicaksanan kaya panjanmnnira saiki. ora ana hang nganti ngalanti
Dhanapa = D hanada. Yen ing anta' rane sawarnane barang hang isi banyu sira ihu samodra. dewaning rajabrana utawa dewaning
pengetahuan). .tr hang kasusra ing iagad. nuli awujud Maharsi Jamadagni. hla manianmanira sing saiki awujud Rama apdparab Raghawa (ftgdse : putrane Dewi Raghu). D h an e sru ar a. Yen ing antarane para mcnungsa sira ihu Puat.Biyen. Ing panjanmanira besuh. kusut. baniur manjanma awujud wong cebol (wong bajang).lali. ihu habeh ftluluhe Buthara Kuwera. banjur manjanma awuiud bulus. Dadi.
jagad. Siro ruis wola-u'ali manjantna ing ntarcaltadoPanjanmanira sing biyen-biyen.. Yen ing antarane paru Rudm sira iku Bathara Sangkara (Batharc Siwah). D hanap a t i.Ing antarane kabeh kang mawa sorot. Yen ing antarcne para yaizsa-rasZksc sira ihu Dhanapa. sawise iku baniur
ewi Kunthi. lVong kang wis diwasa.ahtu berkomat-hamit mendoa).a" ing sajrone abiad.bhiksu". diarani brahmacari utawa muride brahmana.
2. maksude yaileu Garudha. mangane dikudokake sarana p6priman kang lumrahe diarani . Ariuna). Sawise rampung pasinaone. kas6n6ngane diwatdsi. T6mbung . brahmacari banjur kdna omahomah lan dadi k6pala somah. Nindakake b6brayan urip kanthi nglakoni
olehe p6priman. Yen ing antarune arwahe para l1luhur sira ihu Aryama. yaiku cari..
Katrangan.penginane wong sing ngingu. Yen ing antarane kewan-clasan sira ihu singa.
urip ana ing sajroning alas.r sardura (macan).
Kajaba suwara pangal6mbanane para R6sigana marang Sang Raghuttama. Wanaprastha banjur tinggal kadonyan lan ngumbara ing saparan-paran. Pm)". nyddhak lan
. para iiaata tan para_ carana kang padha nyabdakake . ing antariksa uga kapiyarsa suwarane para dewa.jaya . Yen ing antarane para panclau. k6mbang sarta boreh saka antariksa ing sadhuwure sang Raghusuta. Yen wis ngrasa ny6dhaki patine. amarga salugune sira ihu mung siji. yen ing kalangane para pahlawan bangsa wrasni sira iku Kr6sna hang bakat mrajaya daitya Kangsa. yen ing halangane
nuli ngr6siki l6bu kang tumemplek ing samparane. sawise sam6kta.bala wanara padha pat'ing j6nggelek tangi kanthi
iku arvi'" saka g6dhenitrg prabawane
Sang B.nydmbah marang sang Faghawa. Esuke. Wasanane panjdn6ngane dhawuh
banjur pamitan. panggalihe tit gr. pikire kuwur kaworan giris-miris. Sat6kane ing sajaban kuthakrajan (
Garudaihwaia : 1€juluke Bathara Wisnu). suwarane n gumandhang in g awang-awan g. Apa maneh barEng diaturi priksa dening t€lik rasoksa bab tokane barisan wanara.amadewa. Sanalika Sang rajaputra sakarone (Rama-Lak' smanal-watuyajati. Para wanara padha sumurup yen kang asung pitulung r..
. wadyabala wanara enggal-enggal budhal ng6nar kutha-krajan l6ngka. sawise mangkono. Dumraksa sawadyabalane enggal-enggal
mulih mEnyang padununganb' Para vradya.
Mangk ono panggraitane Dumraksa. Pirang-pirang wanara kang nandhang tatu abot k6cubl6s sanjata lancip.
Lagi bae Dumraksa m6tu saka beteng. k6pidak-pidak dirada utawa k6tujah turangga. Kabeh kdkar?pan lan p€penginanhu diparAngahe dening Sang Prabu. gezicht = Indonesia : mulut. roman muka.kang kagiri-giri g6dhene aran Singhasya.Apa kang dakw1deni ?! Wis samAsthine ahu labuh lara-pati mamng gusti.. akeh wanara kang ora mraduli lan ora krasa s0mpal bahune pinrawasa mungsuh. dixdhiyanr apsari malini luwih saha sqf. amarga atine wis
atekad pati. Kagawa saka k6nd6le p6rang lan
muhti. uripku tanxh ngalami mahmur jibar-jibur mubramubru blabur mndu..pangamuke. Singhasya = Jawa : atutuk sinp.
. Sumurup ngalamat ala mangkono iku Dumraksa s6pi ing rasa wddi. k6tiban limpung utawa k0taman dh6ndha. Asya = mond. Sumump kanca-kancane akeh kang nandhang brana (k6taton). kOganthol.iku sing
Indonesia : sinar halilintar yang berkelok-kelok). Saka akehe wanara lan rasEksa kang campuh yuda. (Singha = Walanda . hasinungan kawibawan. nanging banjur kddhisikan tin6mpuh ras6ksa. bang6t ngg6girisi. ing pabaratan nganti katon p€t6ng pindha kEsaput ing mGndhung
ora liya karGben misuwur jdn€nge. Akeh ras6ksa kang awake r6mak-r6mpu
dhadhane supaya ginada dening Dumraksa. Para pahlawan wanara padha liwung tandange. wadyabala rasEksa k6dh6s6k
enggal-enggal m6thukake krodhane Dumraksa karo nggawa watu-it€m kang sagunung anakan g6dhene. banjur munggah mdnyang kreta
Sumurup mawuting wadyabala wanara. (Mattamayura =. mandar muntabing atine kaya cliububi. Dheweke tumuli mancolot mudhun saka kreta. Solahe Sang
Amarga kang ginada ora gigrig wulune salamba. Ndulu solahe Hanuman kang tansah ngumbul-umbulake watu it6m karo
kagalva saka pangigit-igiting atine kelingan nalika padha k6gub0d jir6t Nagapasa awake. Dumraksa babar-pisan ora ulap. Pahlawan rasdksa iku agahan munggah m6nyang kreta maneh karo ngobat205
. Durnraksa enggal-enggal ng6tap kuda Wr6kasya. dadi lan patine.'anara. tansah panggah mbr6gagah ora obah. rodhane
prasasat ora ngambah bantala. Iranawa pinrawasa mungsuh bisa endha utawa
kalodhangan kanggo mal6s mrawasa. g6dhene saprangkul. Prabu Dasamuka sa' ya kar0rantan panggalihe. Dumraksa diangkat lan disungsang. Nanging kang
ginada malah tadhah dhadha. Sirahe Dumraksa p6cah. padha ngungsi urip dhewe-dhewe. Dumraksa t6rus
dilarak'larak.. utawi bauula ingliang sirne pahlawan Akampana marang ratune. Sawise nyiimbah nrinangka tandhanrng pangaji-ajine
Kanthi asanjata gada. lan ora dipar6ngake mrilih.
. wadyabala ras6ksa padha lumayu asaiang-tunjang. Nanging. watu-it6m kang wis diumbul-umbulake suwe dik6prukake nurang mungsuhe.llfiingsah brastha dening kawula.abitake
N{aruti. Sang Pawanaputra banjur api-api mundur. Sawise nggagas mangkono. ana sawatara kang lumayu mGnyang pura. banjur dig6jrotake ing watu iku.We
dening wadyabale wanara". mak brabat ! Kanthi
ora dituduhake marangsapa bae. gdtihe sumamburat m6tu saka ing tutuke. uwange r6muk. Hanuman banjur nyik6p sikile
kumropoking atine. Dheweke kumudu-kudu tumuli ngrampungi Sang lIaruti.. dadi lan patine.brastha wadyabala wanara.
hla ! Manawa raslhsa iki dak-uia bae ing salzarAp-kar€pe. Dumraksa mancolot endha. manawa ora bisa rr.
amarga saka bang6ting boclhone. Kabeh jEmparinge Akampana bali kabalik tinangkis ing gada
nojoh ing gada wr6ksa. Saka akehe jGmparing kang lum6pas saka g6ndhewane Akampana. ngaturi priksa patine Akampana marang Prabu Dasamuka.
Sumurup wadyabala wanara akeh kang nandhang brana. binujung-bujung dening para wanara. (Tti pandurat = t6lung k6dheping netra). Sang F. Saka giris-mirise marang mungsuh. sarta ana wong edan ngamuk m6thukake asu ajag pirang-pirang parlha njdgog b6
. banjur maju ny6dhaki mungsuhe.Lagi bae mangkat. Sat6kane in g pabaratan. panj6n6ngane bangdt ambdk g6dhag-g6dhig ujubriya-kibir. Panggalihe goreh-rongeh. enggal-enggal mb6dhol wit tal g6dhe kinarya gada. nanging ora ana j6mparinge siji-sijia kang nganti ngGnani salirane pahlawan
banjur ana angin sindhung-riwut sumiyut. Bar6ng wis c6dhik.A. Wingi-nguni. Akeh wanara kang tatu arang-
Mangkono ature Patih hahastha.' Sadaya kawula saha wadyabala Ldngka sami rum€hsa hasu' gdngan paduka kanthi s|tya saha tulusing manah. sugih pangalaman ing 'babagan p1rang. ma.Anak Prabu Buminata Lingha ! Miturut pamawas kawula.
sampun ngantos paduka ngl|lantur panggalih sungkawa. Kawula prasitya. s\ndilaa. hanthi wadya'
sami tuwuk nampi h|kucah paduka.96. bot)n badhe ngucira ing yuda ang' genipun *mi ndh)pani praia lumawan parangmuha.. Patih Prahastha tumuli sowan ing dhatulayajurit. sami sagah lab?t jiwa-raga dhat)ng Sri Maharaia.. Sadurunge budhal nguid wadyabala m6
muka. rila-l1gawa piiah ing maclyaning rana. $ang Patih asung pisungsung marang para brahmana. wiwit dumadosipw paprangan prniko. Kanthi gugup-gurawalan.hat1ng mAngsah paduha. Prabu Dasamuka banjur utusan nimbali PATIH PRAHASTHA.
PATINE PATIH PRAHASTHA. mi' lanipun bot\n pr|lu dipun-
nindhihi wadyabala ra*ks pdpilihan inghang sam'
bala inghang kawontAnanipun kados makatdn punika. para p6ndhita lan para tapa awujud masiajabrana peni-peni rajapeni guru-bakal gurudadi kang kehe
kindbur' Dwaja-dwaja lan panjip*ji"" para wadyabala katon pating klebet pindha aluning sarno&u.b6basan nganti ngundhung-
kang if. l6higahe ngddhangkrang' R6r6ngganing makusin6puh kancana. Patih Prahastha banjur binr6kahan slamOt" dening
lan banjur ngub6ngi kretane karo ngalup sora' nuli bumi ordg kaya ana iitaft" b6bar6ngan karo udan g6tih' banjur putunge
lumbalumba.saka irrg madyaning rana kanthi ngalami "nu prahastha ninuja-mantra dening para trahmana lan para p6ntih j6
cli6nggo mbrastha Sang Raghawa sawadyabalane'
Patih sawise man6mbah rnarang sang Hyang waiswanara. supaya -ngalami sluman-slumuniku' Pajaya'
padha asilih ungkih g6nti unggul g6nti k6lindhih. prawaga = wanara. numbak. ndikakake nandhirrgi krodhane Patih Prahastha. nggada. pirang-pirang wanara kang palastra utawa nandhang brana. suwarane gum6rit ngg0girisi. Kosok-baline manawa wanara rnal6s rnrawasa marang mungsuhe k6na dip6sthekake k6nane. Bar6ng priksa rusake wadyabala wanara. Ana sing tompral uwange. jdmparing sijr bisa dadi sattrs utawa luwih. ngalap gada wit randhu-alas kang saprangkul ge-dhene lan sapuluh dh6pa dawa270
. mbithi. padha galake lan padha sudirane. bang6t ngg6girisi. nyik6p lan mbanting. barOng Sang hahastha nglEpasake
mungsuhe. Saka ing sajroning kreta. angel k6nane pinrawasa dening mungsuhe. paCha ng6nani mungsuhe. pramsat ora tau
nyakot. Para wanara sing rnati. Para wanara mGnang luwih sakti tinimbang piua ras6ksa. lan liya-liyane. Sumiyut kaya dibalangake lakuning kretane. tandange kaya Bathara Kala. Para wanara ngg6bug utawa nyondong sarana gada wr6ksa.mhngiu. ana sing dhedhel-dhuwel dhadhane.
dhawuh Nila. Saya akeh maneh wanara karrg palastra lan nandhang brana. Ta'npa ati . Para ras6ksa kang awake padha b6
bangkene padha k6bak panah nganti pating crongat kaya landhak kang pinuju njdgrag wulurre. ana kang b6dhah wdt6nge lan modhol-modhol ususe.rnangu.luwih k6bat-cukat lan luwih awas lan waspada. lan ana kang kample-kample tangane. enggal-enggal ngOtap kuda pangiridins kreta. Awit saka iku.
Sanajan jaran lan kretane wis sirna. mrawasa-pinrawasa. siji bae ora ana j6
marang pahlawan Nila nganti ambal kaping s6wu. saka bant6ring ub6nge nganti katon kaya tameng bund6r.
ndhat ngudani j6mparing marang para wanara. wapenhemd = Indonesia : baju zirah = Jawa : klambi k6re) kang ora bisa p6cah
Indonesia : api kebuasan). pangincEnging panj6mparinge ditujokake marang clheweke.wr8ksa kapi Nila kang tansah mobat-mabit p6pinrlhane udan
nangkis. siji bae ora ana kang nganti nganani salirane Nila. Nganti su\ye olehe padha pupuh-pinupuh. Gadane wr6ksa tansah kumitir
mangkonoa. Sumurup krodhane dip6thukake dening Nila karo ngundha gada wr6ksa kang gadhene kagila-gila. kapi }. Nanging sanajan prasasat tanpa wilangan cacahing j6mpating kang lurn6pas saka gandhe'arane Prahastha.
padha sudirane.atose awake kaya w6si.I?ATU malihane widadari Dewi IVINDRADI. yen pinuju ana ing ngisor. Sang Nila mangisor.
dening Sang Nila. Sakarone padha t6guh-timbule. dumadakan sumurup u. I\'tanawa pinuju ana ing papan dhuwur. padha lumayu r6butdhucung pating bilulung. tarkadhang ngOdohi. ut6ke muncrat. Kanthi tandang
angka ?0 lan Silsilah Wayang Purwa mawa carita jilid I angka 47 : R6si Gotama).
banjur kondur m6nyang karang Kawidadaren. dadi banjur kaya yun-yunan kang munggah-mudhun bant6r. gulune putung. Sanalika hahastha ambruk ing bantala. tarkadhang kdkit€r ub6ng-ub6ngan. nganti sawatara suwene jum6n6ng ana ing
Sang NiIa tansah ngangkah lenaning mungsuhe. agawe p6t6nging jagat. atnarga dikGpmk TUGU . dioyak.
Miturut layang Arjunasasrabahu. dheweke mandhuwur. sat6mah kleyang-kleyang lan l6bu padha kabur katut milu mub6ng. Nalika Sang Nila pinuju ana ing dhuwur.atuitEm g6dhe. Saka bantGre olehe ub6ng-ub6ngan. Bar6ng dik6prukake ing dhadhane Patih Prahastha (dening Sang Nila).
dhAl6g-dhalag. Frahastha bola-bali nggar6ng karo ngeeclruAake sikile. dioyak Prahastha. 212
rame binarung gumuruhing surake p*" *. banjur padha nuntun gajah 500 diunggahake ing dhadhane.-dhalang sing akeh akeh
wasanane panj6nOngane dhawuh mangkene : . para ras6ksa banjur padha migunakake akal r+'arna-
bantala. ana sing sarana neyoti pupune. dheweke lagi hapati nenclra. b6ndhe. atine ka\mputan ing tamah (walanda : duiiternts.rgane Kumbakarna. banjur ana pahrawan ras6ksa sawatara awahana turangga munggah ing anggane Kumbakarna. Kagawa saka bang6ting g6mpunge kang padha nggugah. padha lungguh ana ing sac6dhake kang lagi kapati
Heh bocah buta kabeh ! sira padha nggugaha arining-
sun si Kumbakarna. miturut pan6mune dhewe-dhewe.
Sawise ginugah sarana cara kasdbut ing dhuwur iku Kumba_ karna ora ta'gi. suwe-suwe xumf. ana sing nydbul kalasangka (slompret). uraatzucht : Indonesia : kegelapan. (iVliturut carita padhalangan kasatriyane Kumbakerna ing Pangl6burgangsa). Nanging suw-ara mangkono iku ora kOprungu dening Kumbakarna.bpindhane kaya kabo.. Sapraptane ing padunu.ran.
Para rasdksa kang tinanggEnah nggugah padha rumangsa k6n_ tekan akal. pij6r ngorok ass6ngguran. ana sing . ana sing nabuh b6
Kairangan. Rama sawadyabalanipun. daging singa. miturut kang kas6but ing buku Uttarakanda. Cira = Indonesia : panjang.
Banjuring caritane mangkene : Sapraptane ing dhatulaya. pasuryane puc6t. Bar6ng
nidra) = tidur. (Mriksana:ra bab 64).. mandar Sang Patih wrOdha (Patih Prahastha) inggih sampun palostra kasambut madyaning rana. daging babi lan k6bo-sapi nganti ngundhung-undhung kaya gunung. panggalihe sajak rada was-sum6lang. kabeh
carita padhalangan. yaiku wulu kang dumunung ing j6'mpoling sikile). Sawise ngrungu wangsulane para ras6ksa. amarga nalika
ing Gokarno (Cohkarna) pinaringan nugraha Cirakalasup+-a
Kumbakarna yen nendra nganti sewu warsa ranpa nglilir. amarga kasinungan aji GGdhongrn6nga..padha l6lungguhan ana ing sac6dhake.puhune. lGlawuhan saka daging gajah. banjur ngombe pirang-pirang atus guci.
. Ora antara suwe ana ras6ksi pirang-pirang padha nyam6ktakake s6ga lan l6lawuhan maneka warna. Kumbakarna banjur raup. Cirakalasupta = Cirakalanid'a = tidur waktu lama. Kumbakarna tumuli mangkat mEnyang dhatulayd.
dewa kasoran lumawan sira.Ariningsun Kumbakarna ! K?bang€tAn anggonira ora mraduli marang hahanane praja. sumrambahe marang para
kawula lingha kabeh. Dasarati (ftgAse atmajane Dasarata yaihu Rama) mZsthi bahal kasomn lumawan sira. kaka Prabu babar-pisan ora karsa ndhahar atur pamrayoga. Eyang Bigawan Sumali
sababe ora liya. Kabeh hang mdnggah karsane halia habu dianggdp hliru. Saparipurnaning ng6ndikane Prabu
ing madyaning rana. Natika rimbugan ana ing panangkilan.Kaka Prabu Dasawadana ! Aku ora ngrdti. Biyen. nganti
kang hudu daktindakahe kanggo rumdksa kasugZngane kaha Prabu.
ringhih ingah-ingih lan para wanara oraa 16bur-tumpur dening sira sajrone sah1dhep netra".. h|ntekan frmbug. sing atur pamrayoga cineda. Akampana lan Pragaw. sawise sira mbrastha si Rama sawadyabalane. Ing mangka sawarnane r|mbug bOcik biyen kae. Sirnah. tujuane mung murih rahayune kaka Prabu
pOpindhane kaya h€l€m ing *modra. ingatase Ratu. Angham'murhanira babar-pixn ora ana rnAndhane. mulane pantbs
gatehahe.u habeh padha awatak siya-haniyaya agawe rtituning jagad". g\dhening hawa-napsumu @Apenginanmu) pApindhane lunasing pral^ kang wis b|jad. mAtu ing kuping hiwa. para mantri-nayahanira padha xgawe
hasaring tindak-tandukira pApindhaning praune. mitra-haruh lan rowang-rowangm. kurang libda marang isine sas:rna (buku piwulang). solah'ba' wanira haya humlebeting layare prau hang wis suwek rowah' raweh. ora ngrdgani r|mbuge wong wicaksana hang koya si Wibhisana. diturut pituture. amb€h kumawosa.. pituture eyang Bagawan tumanduhe marang sira mung fumdbu ing kuping tAigin. watakira kang haduh drOngki pApindhane iwak samodra kang mawa wisa. L6mpay = Walanda : zekere
hang ngalami cilaha h|tOrah b|baya.Heh bangsat-kOparat si candhala ing budi ! Aturira marang
ngalami kantEdhan. Manawa sira pancen wani nAdya lumawan ingsun. Kumbakama
perjuangan). prabu Dasamuka krodha tan sipi. Manawa rasa.
Tanpa mangsuli ng6ndikane Prabu Dasamuka. Sira mdnggah marang
tumuli ngad6g. pzra dewa padha bingung pating bilrlung. nuwuhake gara-gara gora reh kagiri-giri. nggoteki alaning liyan. aja mung kandhAg ana ing pamuring-muing bae. Wong-wong suci luhur ing budi kang bAn?re kudu dipund. dudu
marang hang abudi rahayu. suwarane gumludhug ngumandhang ing antariksa. akeh kang nganti k6puyuh-puyfr. Sajrone lumaksana.
nayakanira ora kina dt\nd1tahe kaprawirane. DhdniSn nTarang wong hang s6n6ng marang panggawe ll
Ana sing mbandh6m watu-it6m sagajah g6dhene. netra lan bahune kiwa Kumbakarna k6dut6n. ana sing
sumunar pindha wukir kawlagar (gunung kobar).
Sapraptane ing pabaratan. kewan-kewan cilik padha nan6Ut. bang6t mbal6r6ngi. ana sing mdnthung. ana sing mbithi dhadha utawa njotos irung. kaya diububi kasudirane. S6sipatane Kumbakarna kaya Kalamr€tyu (Walanda : de god des Doods = Indonesia : Dewa N4aut). katon p6t6ng lan j6ro kaya guwa. padha w6weka-waspada mbokmanawa ana bdbaya tdka. Kumbakarna dikrubut lvanara kang prasasat tanpa wilangan kehe. kayata : mega ing sadhuwure
kang n6ndhang. samodra kocak mawalikan pindha kin6bur. ana sing mupuh utawa njojoh sarana gada wr6ksa. ana ing godhohing kupinge. Ana sing nyik6p kempole. udan g6tih kaworan daging lan usus. Kumbakarna babar-pisan ora ulap atine. sa6mah kewankewan g6dhe ing sajroning alas padha pating bradhat luma5ru. ana sing nyawat sarana gunung anakan. dalasan Sang Hyang
sindhung-riwut. Yen ing babagan w6ngis lan galake. Kumbakarna iku p6pindhane kaya Sang Hyang Iswara (jdjuluke Bathara Siwah). an4 kang
pirang-pirang wanara kang menek salirane Kumbakarna banjur nrathongkrong ana ing makuthane. nganti njalari putung. maatus-atus wanara kang padha ng6nciki pundhake Kumbakarna.jang-ganjing. Kumbakarna kang ing w6ktu iku wis.
pa_ ting krosak pating g6d6bug tibane. pirang-pirang wanara kang mati diidak-idak nganti
galake Kumbakarna. famangsane marang para wanara p6pindhane kaya Bathara Kala kang . kang dit6kak gulune lan kang dib6thot"buntute. Nanging kabeh iku ori ana kang njalari tatune Kumbakarna. kang disuwek w6t6nge nganti modhor-modhol ususe. sikile karc
dilandh6sJke p..iung* r"r*o"bhuta ing w6kasane jaman (ing w6ktu kiyamat)l uj6j. api yang membinasat<an1. Akeh bang6t wanara -kang
nine U"." *u ing Smasanq akuthah getih lan ut6k. Amarga grrbras g6titre para wanara kang awarna abang mbra_
lr!-*{'-1.?
kupinge.i.u"e banjur dikokop g6tihe." suda wardge iya banjur mangsa wanara maneh. Brahmasutra = brahmanensnoer = tali brahma). Tangane kiwa-t6ng6n
awake..ifuru igrau". ban_ (dimangsa tanpa dimamah). sawise para wanara padha mrawasa miturut carane dhewedhe*e.
mangetan_mangulon utawa mandhuw-rr. Maewrr'-ewu wanara kang dir6m0t-r6rrr6t sarana tangane kiwa-t6'g6n nganti ajur-m?m6t: utawa di6a.. Maatus-atus wanara kang dis6rot dening Kumbakarna kal6bu ing tutuke.-kumba. sawdneh ina sing nddya nyukil netrane... I(umbakarna banjur mal6s.-.
Tara. padha rumangsa t6ntr6m ay6m ndh6lik ana ing sajroning guwa. padha ordg-usr6g ngupaya dalane m6tu ora k6t6mu. para wanara tansah ngandhut kuwatir lan k6limputan ing rasa giris-miris.-rt ora w6di mati. aja nganii kObanjur atindak asor ngucira ing yuda. atine Gntr6m-ay6m ora bakal kawruhan mungsuhe. kasudirane tumuli tangi. mandar akeh uga sing pangungsine nganti t6kan ing wukir Mahendra. banjur pindhah ndh6lik ana ing liya panggonan. Dhumara. p6pindhane kaya 6moh ngayomi para prajurit kang asor ing budi ngucira ing yuda. Nanging jalaran awake krasa gat6l dening k6cocog-cocog unusing duk. Sang Nila. Pirang-pirang wanara kang ngungsi m6nyang ardi Suwela. ora rv6di karo macan utawa singa. para wanara kang ndh6lik ana ing kono padha goreh-rongeh atine. Winata. ana sing menek ing wit gddhe adhuwur kang agodhong ngr6mbuyung.ggal ngr:wuh
tanpa wilangan kehe wanara kang diprajaya dening Kumb{<arna Ian kang dimangsa. para wanara kang isih urip
ndh€Iik para wanara padha oyag mobat-mabit. sat6mah padha nandhang tatu k6rendhet'rendhet ing 6ri. A. Para wanara sing singidan ana ing sat6ngah-t6ngahe pring ori. Qawaya. Saw6neh'wanara ana sing menek lan ndh6lik ana ing
wanara bubar padba lumayu saparanparan ngupaya pandh6likan kaya polarhe waraha (celeng) sumurup singa. ana sing tumurun ing jurang-c6rung.rdamadana. Sawise digddhekake atine lan dirv6'rvani dening Anggada. atine muntab kaya g6ni diububi. Satabali.nggada enggal+r. Gawa. mulane wola-rvali padha oncat lumumpat saka 6pang siji pindhah m6nyang sijine. wanara iku suwe-suwe ora b6tah ndh6tik ana ing kono. awake binungkus ing tsduk. Krandana. Indrajanu. m6nyang Setubandha. Nanging m6nyang ng6
Dhanurdhara.nang kaya gincu. Ana sing munggah ing puncaking gunung.
wanara iku tansah obah mobat-nrabit k6tiyup ing angin kang m6tu saka imnge Kumbakarna. Sat6kane ing pabaratan. para wanara padha b6bar6ngan ng6byuki Kumbakarna, padha mrawasa kanthi ng6tog k6kuwatan. Ana sirrg ng6bruki gunung, ana sing mbandh6nt watu-it6rn, ana sing mupuh gada wr6ksa. Nanging sanajan tin6mpuh lan prnrawasa saka kabeh keblat (Indonesia : diserang dari sega.la jurusan), Kumbakalna tansah panggah mbr6gagah ora obah, pamrawasane para
pendenggepeng diidak-idak, maewu-ewu wanara kang dir6m6t-r6m6t saka pitu-pitu utawa wolu-wolu, lan kang dit6kuk-t6kuk awake utawa dir6muk sirahe nganti manculat mripate, pirang-pirang wanara kang kontal k6buncang ing angin kang m6tu saka granane Kumbakarna,lan ora sathithik wanara kang mati k6tiban upile. ,,Kaya sulung al6bu g6ni". Mangkono p6pindhane kehing pdpati wanara, bangke-bangkene nganti n gundhung-undhung kaya gunung. Sumurup kehe wanara kang mati lan kang sirna dimangsa Kumbakarna, para wanara kang isih urip padha mundur, lumayu ngddohi mungsuhe karo nggraita : ,,Duclu raslksa kang sabaene Kumbaharna, nanging Asuraraja tukang ngrampas nyawa". Bar6ng ndulu wadyabala wanara mawut maneh kaya sadurunge diw6rvani Anggada, Wibhisana banjur matur marang Sang Raghuputra ; ,,Gusti, mugi wontOna kapar|ng paduka harsa manggalih liwunging pangamukipun Kumbakarna, sampun ngantos paduha togakdn hemawon. Wadyabala u)anara tartamtu
pinunjut ing Tribawana jaya ing yuda. Dalasan Sang Hyang Indra sampun nate kasoran lumauan pi-vambakipun, mahatdn ugi Bathara Baruna, Bathara Waisrawana (Kuwera) saha BathLara Yama. pdpindhaning hasAktunipun Kumbakarna kados
bajra. Banaspati (Walanda : boschduivel = Indonesia : iblis hutan) kang ana ing wr6ksa iku katut kab6dhol, katon pucOt
sit Ratu Hastina nganti tum6ka ing seda).
Kanthi ng6tog t6naga, Kapindra Sugriwa mupuhake sanjata gada-wr6laa ing anggane Kumbakarna, pOpindhaning pamupuhe kaya Garudha mbanting (nyabGtake) naga ing lambung gunung, sadurunge naga iku dimangsa. (Garudha = ratuning manuk titihane Bathara Wisnu, iku putrane
rambah tansah panggah mbr6fagah ora obah, malah wr6ksa kang kinarya rnrawasa wasanane banjur ajur-mumur. Sang Sugriwa wola-wali mb€dhol wrGksa dipupuhake ing anggane Kumbakarna, nanging kang pinupuh ora gigrig wulune salamba.
Amarga wola-wali pinupuh gada wr6ksa, sanajan ora krasa
lara, suwe-suwe Kumbakarna tuwuh muringe, mulane
sur]rya (sr6ngenge satus roras) ing wGkasaning jaman (ing w6ktu kiyamat). Kanthi strEng lan w6ngis Kumbakarna nlorongake kunta iku tumuju marang sang winarawararaja (ratunrng wanara pinunjul yaiku sugriwa). Kanthi tandang kang kaliwat cukat prasasat kilat, Hanuman m6sat ing
pinangku dening sang Bayuputra (Hanuman) digawa mabur, wasanane banjur diputung_ putung ana. ing antariksa sarana
mungsuhe digawa lumayu, para wanara kagegeran, padha bingung pating bilulung lu_ mayu saparan-paran; atine nglokro, Gntek pangar6p_ar6pe, pidha mesthekake yen sang Kapindra bakar tumGka ing palastra diprajaya dening Kumbakama. Nanging nyatane ora mangkono. Bar6ng kasiliran samirana, Kapindra sugriwa ering puria-duksina (lrdonesia : sadar
Dadi oncate Sang Kapindra saka ing dhadha karo nggawa irunge mungsuhe kang g6dhene pindha canthiking baita. Kumba-karna kang banjur ngalami cacad jasmani grumpung tanpa imng, wis ora nyipta kapengin urip. ,,Aluwung mati aku, tinimbang urip
tau ruputLmangsa ditamakake iig mungsuh). dheweke m6Lsa iiirr'gaat< kahanane. sarawara kagungane sang Laksmana. Nanging sadurunge
xara. Nanging lagi bae n6dya nyawatake gada kan[ diundha. Awit saka iku. olehe ngad6g lan lumaku sarana dh6ngkule. Kumbakarna jeng_ keng. sat6mah Kumbakama mung kari awuj"ua g6lnUurrg karo sirah
ora w6di mati. Dheweke tu_ rnuli ngundha gada-wEsi kang tanpa p6pindhan gOdhene lan bobcin.Gusti ! Sayiktos badhe tumpds-
lan tanpa makutha. wibhisana enggal-enggal matur marang sang Raghut tama .uha-togaiin kemawon. kawacane
kodhep. dadi mun! ka:i bairune kiwa sing isih. Mak t6dh6pr6k ! sasirnaning kempole. Awit sahing punika gusti. makuthane 6mas tiba lan p6cah. rrisiratr lan-Dusana. Kumpa_l<arna jin6mparing cangklakane dening SanS
padha nyawurake puspa saka antariksa karo ngucap . kombak-kombuling alune p6pindhane kaya obahing
ngasoralee ratuning dewa. Babar-pisan ora ngira.Adhuh ariningsun Kumbakarna ! Kasiktenira kasusra ing Tribawana. Panggalihe p6pGs. lan Bathara Niriti (Dewa Maut) padha surak mawurahan. gandarwaraksasa. Bathara Baruna. (Bhuta = Walanda : monster. Ambruke Kumbakarna ing bantala mahanani or€ging bumi.' bang& ngg6giriSi.. Kanggo ngg6dtrekat<e panggalihe sudarma. Bathara Hara (Siwah). yaiku Bathara Wisnu.
lembak kaya njoged jalaran saka s6n?nge. kubhanda utawa putana. p6pindhane kaya bhuta. Bathara Yama. Rajaputra papat iku (Tiisirah. nalika midhang6t yen Kumbakarna kdsambut madyaning rana. Para Jawata ing antariksa. sanalika banjur muwun. Narantaka.
pinupuh gadawr6ksa dening Sang Anilatmaja (Hanuman). mati padha sanalika. majune ing rananggana kanthi diayomi rasdksa loro kang bangEt t6guh-tanggon sudira ing yuda. JGnrparing-j6mparinge kang m6ntas lum6pas Saka g6ndhewa padha tdmpuk-gathuk utawa gesrekan ana
minangka pangayomane wis padha palastra. Sapraptane ing pabaratan. Sakarone padhadene wasis-titis nj6
. Kawula aturi ldnggah'kemawon wontOn ing dha_ tulaya. ora katon ing liyan.
Saparipumaning pangandikane prabu Dasamuka. nanging .. Prabu Dasarnuka 6ntek pangar6p_ar6pe.
verbijsterenae pi.KangjAng rama ! Sampun ngantos paduka mangsah yuda. jur m6nthang langkap ngrEpasakeSawise mangkono.Putraningsun. Ingsun ora
ingsun r6m|t_r6mAt nganti ajur_mAmOt. sanajan gunung pisan. nanging ora kadulu.
Sadurunge mangkat pabaratan. (Kamalqiastra $urawrjaya
Sasirnaning putrane papat lan ras6ksa loro kang minangka pangaj/omane. Kawura i.l'idhang6t kasaguhane Indrajit.. p-andhitan. prabu Dasamuka sirna sungkawane lan banjur turvuh
ing yuda.a sewu cacahe.dewa (?)
Indrajit nganakake s6saji. Aja maneh sing mung as-ipgt manungsa lan wanara. bu. . jugrug iono*o k0g€pok
pasah dening prabau. Sang Raghawa sawadyabalane padha k'antaka kaya wis padha palastra. Sang Rama-Laksmana diwungu dening Wibhisana.
sawadyabalane katon pating glasah ana ing l6mah. ing padhalangan sin6but .amahcsadhi (Jawa : tamba kang bang6t mustajab) iku awujud t6tuwuhan' rambat kang diarani Mahosadhilata utawa Osadhilata (kang dialap di6nggo tamba godhonge. Sawise wuninga Sang Rama-Laksmana lan kabeh \r.
padha bisa sumurup para wanara kang dununge adoh karo Sang Raghuttama pating glasah ana ing 16
godhong sandilata". Priksa wadyabala wanara padha
geneesmiddel = Indorresia : obat manjttr.
.anara kantaka.. pandulune bisa pramana. Avvit saka iku. wonder 228
. Nalika ngrasa kahanane pasanggrahan Suwela bang6t s6pi-sonya. (Dipa = padhang. sawise eling purwaduksina. Mahosadhi = Walanda : voornaam geneesmiddel. sorot. Nila lan Anggada uga padha ginugah dening Wibhisana. k6kuwatane sirna. LEt sakEdhep netra. didhawuhi m6nyang ing
maneh. dipEthiki dhewe dening sang Raghawa. Jawa : usada. godhong Mahosadhilata (Osadhilata. para wanara tumuli pating j6ngg6l6k padha tangr.an). mEntas tangi
Ind. padha didhawuhi ndilat banyune osadhilata.Iahosadhilata. rumangsane pian. wanara-wanara sing sawise tangi isih ngantuk th6klak-th6kluk.
. Wasanane gunung Hima (Himalaya) iku banjur ditug6l.
Indorresia : membangunkan yang sudah mati. para wanara padha bang6t pangigit _ igite marang ras6ksa. (Dikuh-rb = digodhog). nuli padha dicritani dening wibhisana yen mEntas padha kanLka saka panggawene mungsuh kang bang6t julig culika. para wanara padha nggawe kobaring suyasa'suyasa ing kukuban kraton karo surak-surak mawurah-
. Indtajit katon aclum cahyane. ora ngr6ti 6ndi kang kudu dijupuk.) matur s6ndika. Kagawa saka bang6ting pangigit-igite.sandilata). ing padhahnfan sin6but. Kang kudu diupaya (dijupuk) dening Hanuman. Hanuman kuwur atine. puc6t kaya terong dikulub. banyune ditetesake marang para wanara. Dozrm Vdrr €€n kruid = Indonesia : penlrgmSralian penyakit. amarga durung ngr6ti kang diarani go_ tlhong Osadhilata utawa
kang minangka pangayomane.Ana g6g6dhuging rasdksa loro sasadulur. tansah ngestokake sadhawuhe. yaiku Kampana.
. Ras6ksa papat kang diprajaya dening Anggada. Anggada banjur m6thukake laodhane Dhwajaksa kang manggul dhwaja adharrdhan santosa. nuli dibanting ing watu-it€m. yaiku kang apii. banier = Indonesia : panji-panji. Wasanane ras6ksa Wilohitaksa uga palastra pinupuh gada-wr6lsa dening kapi Dwiwidha. mati padha sanalika. Anggada lumawan rasGksa Akampana. Pan6mpuhe ras6ksa pitu iku kanthi ng6tokake
wis sin6ngkakake ing aluhur jinunjung dadi Yuwaraja bang6t dr6dha-bakti marang Sang Ramabhadra. linawan dening kapi Dwiwidha. dibithi nganti pendeng-11epeng irunge lan p6cah uwange. tinangg6nah mangsah jurit dening Indrajit. Dr6dha-bhakti = Walanda : vast in zijn trouw = Indonesia : t6guh s6tia). Prabu Anom.
Priksa bosah-basihing wadyabala wanara. lan Sang Raghuttama diangg6p kayadene r6ca sEsotya kang bangEt pinuja-puja ana ing
Prajanggha. tempat bersembahyang).Valanda : vaandel. f-lhwaja dirdbut dening Anggada. bang6t g6dhe-dhuwur. dadi lan patine. ing saj6g-juml6g durung tau ana'kang kuwawa lumawan ing yuda. Ras6ksa loro iku wujuding arvake kaya gunung k6mbar. tunggul.
ca s6sotya dening Anggada. dhandhane dipupuhake ing sirahe Dhwajaksa. njalari patine. Anggada banjur mburu
las patine si Nikumba. sat6mah saya k6ndho tandange. Nanging puncak gunung iku banjur mbalek tumuju marang Anggada marreh. ngungada kang g6dhene kagila-gila. sirahe dipuntir nganti pothol. Kajaba mbuktekake s6tyane marang gurulaki nganGpi patibrata. gadane Nikumba
Kum' nanging ora kuwawa.g yuda. (Wok = Walanda : kinbaard = Jawa : jenggot). ora ana kang g6l6m ngucta ing yuda.Kapi Mainda milu mangsah yuda. Sang Anilatmaja banjur nyaut gulune Nikumba kang gddhene ngluwihi gulu dirada.Nikumba lan ras6ksrlima kang minangka pangayomane.
kang bisa mahyakake angin g6dhe. Amarga wola-u'ali nampani lan banjur nyawatake maneh puncak gunung iku. Pratipa =
mah akeh wanara kang mati amarga kobar sandhangane lan rambute. kabeh padha mawa g6
pas saka g6ndhewa. Amarga kapengin enggal bisa mbrastha mungzuh nganti sirn4 tanpa sisa. Indra-
. Sawise lum6pas saka g6ndhewa.ra.Campuhe wadyabala wanara lumawan rasdksa agawe girismirise para dewa lan r6sigana kang padha
bestaande = Indonesia : panah Baruna terjadi dari air). wadyabalane Indrajit akeh kang mati k6blabak ing banyu. yaiku
padhadene ahli nj€mparing. Maheswara = jGjuluke Bathara Siwah). ora ana
wanara utawa ras6ksa kang n6dya ngunduri yuda.1 kang ngilak-ilak pindha samodr} wasanane sirna tanpa sisa. rl-_ .lvugari (Walanda : werptuig = alat pelempar) lan liyaliyane tanpa wilangan
sebangsa gada). Sanajan sumurup -liinca-kancane akeh kang mati. marang mungsuhe.
iku mung kari d6l6ge.. Rabine Indrajit widaclari pitu.jaya". 6pang-6pange wis 6ntek ditutuhi.Tinimbang mati mringhus. m6sthi bakal tumuli ambruk utawa mati.
Nalika midhang6t yen Indrajit kasambut madyaning rana. Indrasara = j6mparing saka Bathara Indra). tuwuh
Laksmana. sirna sungkawane prabu Dasa_ muka. nggagas p6p6sthening uripe. manawa sawise para pahlawan gdgg_
.. mulane padha nyawurake kombang tumiba ing layone Ing sapatine Indrajit. d"*ru lan r6sigana ing antariksa bangot suka-r6na. nanging k6dhisikan lin6pasan B.rJing ing Qiwasabha. Nganti sawatara suwene prabu Dasamuka pij6r^dh6l6gdh6l6g bae.th k6k6nc6npning tekade prabu Dasamuka mangkene : .. p*. wani mati". n6nuwun marang dewa. Ndulu kas6tyane para widadari marang guru-laki. kabeh padha bela-pati guru-laki sarana suduk-salfua. ora hana ora ingsun mosthi kudu ngamuk. babar-pisan ora ana. Saparipurnane muja samadi. p6pindhane uwit. apa
ngant6pi t6kad . n[al6mbana marang Laksmana karo nyawurake puspa. sat6mah mung kreta lan jarane bae sing sirna.Panj6n6ngane tumuli -u.
yuda ora wEruh 6ncii rowang 6ndi mungsuh.
T6kane wadyabala ras6ksa ing rananggana tumuli campuh karo wadyabala wanara.. Wanara lan ras6ksa worsuh. kabeh sarwa ngg6girisi.jaya-jaya" marang Sang Dasawadana. padha pupuh-pinupuh mrawasa-pinrawasa tanpa darbe rasa w6di. Rawana.
.. Dasanana. kabeh tambur. gubar. Dwijawara). slompret-slompret padha sinEbul. enggalcnggal padha tata-baris. bumi nganti kaya ng6ndh6lcngng6ndh6longa kambah kang padha pancakara.Aku si Anu. buntung
. Dasawaktra. supaya tansah basuki-raharja ana ing madyaning rananggana.
kanggo ngurmati Sang Dasasya olehe n6dya mangsah yuda. Wasanane para Paramagurugra padha m6muji . nuli miyos saka dhatulayaPara wadyabala kang wis suwe ng6nteni ana ing sajaban
Prabu Dasamuka. . Dasasirsa. amarga saka pdt6nge rananggana. Prabu Dasamuka nitih kreta k6ncana kang g6dhene pindha puncaking ardi NIem. Sawise mangkono. sapa bae kang ana ing sacfihake tumuli
dhadhane. wasanane ras6ksa iku uga mati dening Sang Kapindra.'asanane l/rahodara palastra pinupuh gada-wr6ksa dening
Anggada. l6hu mari mul6k kum6lun. nanging durung nganti namakake sanjatane. Wadyabala lvanara lan rasdksa padhadene ngalami karusakan g6dhe.umraksa maju
ndhawuhi Wirupaksa ndikakake pGpulih. Jalaran sainwadya-
lan pabaratan dadi padhang. para rasdksa kang isih urip buba: pating slEbar ngupaya pangungsen dhervedhewe. amarga k6gubda buntut wanara gulune. sinawat ing watu-it6m kang kagiri-
mparinge Sang Rawana' j6mparing maneh' jEm-paring Sang Dasasya tumuli nglOpasake kang pin-angkane saka
luwih dening hebat kaliwat-lirvat. nyandhak kutrta ingambat-ambat ing asta karo nguwuh sora : . sang amb6k #4"9r
ngawe ras6ksa didhawuhi nyam6k_ takake kreta kans luwih dening toguh-santosa darasan turanggane pisan. kunta ftang tumancdb ing lambunge dilolos.n A. Sumurup Sang Sumitraputra wis waluyajati. Sawise kreta sam€kta. para siddha (satGngah dewa) lan para r6
pangealihe. Wibhisana enggalenggal atEtulung.Irytt**
a.n sagung wadyaba. lan dheweke banjur eling purwa-dul<sina. Sang Raghawa. Sang Kapindra la.d^* l""rr'*Aa&
5"^erlraA* r"'*"^. banjur mundur.
Was-sum6lang panggalihe Bathara Indra, nguwatirake Sang Rama bakal asor ing yuda. Kanggo ngawekani (aja nganti Rama kasoran), pani6n6ngane maringi -jGmparing GUHYAWIJAYA, (yaiku) Brahmastra fi6mparing kang pinangkane saka Bathara Brahma) lan kreta-p6rang; ora liya kusir MATALI kang didhawuhi tansah rumdksa (karahayone Rama). Sang Raghuputra munggah ing kreta-s6sotya endah karo sang ari (Laksmana).
Sang Matali iku dewa, kusire Bathara Indra. Ing carita,,Bagawan Ciptaning", Arjuna munggah m6nyang Kahyangan (ditimbali Bathara Indra) nitih kreta
ing Ngal6ngka rin6ksa Prabu Wibhisana. Pamburine, kreta Jatisura iku rin6ksa Prabu Bisawarna (Dintawilukra-
Banjuring caritane mangkene : Bar6ng Sang Raghuputra wis ana ing sajroning kreta kang kinusiran sang }aatali, para dewa lan rOsigana ing antariksa padha nyawurake gandhakusuma (walanda : welriekende bloem = Indonesia : bunga
ndhewa mbarubul a.r*u*it"; ana siji sing ng6nani dhadhane sang Rawana, njalari Ratu L6ngka iku dhawah-kantaka ana ing sajroning kreta. sumurup ratune ambruk kapidhara, kusire enggal-enggal mancolot saka kreta t6rus lumayu, nOciya nzupaya pangayoman. Nanging, durung sapira dohe
marang gustine, kusir tumuli bali, banjur munggah m6nyang kreta maneh.
kabeh- sawise mangkono, Rama - Rawana banjur
Raghawa, ana ing ai<asa tOmlpuk karo Tlisula, wasanane sanjata warna loro iku g6s6ng bar6ng, dadi awu
pasake dening surg'ir**"na tumuju marang Sang Raghawa. Kanggo nanggulangi sanjata Tlisula, Sang Ragharva enggal-enggal ngasta limpung minantran
Amarga padhadene ngangs6g-mr6p6ki, dununge Rama - Rawana saya c6dhak antarane, tansah padha ub6ng-ub6ngan--kaya rodha, utawa kaya sapu sumorot kang pinut6r-put6r. Saka bantdre olehe ub6ng-ub6ngan, kang tandhing yuda ora katon c6tha, mung katon bund6r mubdng ak6kalangan, kaya kalangane Bathara Yama karo Kalamr6tyu llnaonesia : dewa l\,Iaut) kang
titihane Rama - Rawana olehe tansah ub6ng-ub6ngan, bumi nganti kaya ar6p mings6d pindhah panggonan, tansah agonjang-ganjing. Sang
kang k6prungu ing w6ktu iku gumuruh pindha gludhug, samodra kocak mawalikan pindha kin6bur. Ing g6gana para dewa lan r6sigana padha gondhelan planit, amargi kuwatir tiba k6jungkir sumurup jagat, planit-planit lan liya-liyane padha gonjangganjing.
Amarga di6nteni nganti suwe Sang Raghuttama ora ngl6pasngl6pasake sanjata pamungkas, Sang Matali banjur matur mangkene : ,,Sinuwun, mugi wOlasa dhat|ng jagat, sampun ngantos jagat saisinipun kAhj|ng risak dening paprangan puniha. Ing simu paduka ngangg€p entheng dhat)ng m|ngsah paduka, botdn mb€bayani. Sampun makatdn, sinuwun. Prayoginipun pun
lisahipun, manawi dipun-sip?t, hatirrgal muntb sagAbyomn. Mahat|n p€aindhanipun p angamukip un D asamuk a, sahlangku ng mbdbay ani dh at| ng sin ft n hemawon ingkang cAhk kaliyan piyambahipun. Awit saking punika sinuwun, karsaa paduka tumuntdn mungkasi yuda mrajaya Rawana, supados ndam)l asr)pipun sadaya inglzang sami nandhang
hanging wauratipun prosasat sami kaliyan ardi Windya utawi Himawan. bedhoripun
b1nter. nuli l6nggah ana ing dagane. Wibhisana ny6mbah. lon Bothara Rttdra dumunung ing
dhat|ng kawula ingkang kalis ing panandhang. jalaran hawula. boreh-wangi sumawur b6barengan karo tibane agaru (c6ndhana) lan
ktakake jdmparing Guhyawijaya pinasang ing s6ndh6nging g6ndhewa. Wujuding jOntparing sumorot kados surya.
nyawurake k6mbang saka antariksa.. J|mparing punika tanpa p|pindhan ampuhipun.
Saparipurnaning ature Sang I\aatali. mak clorot ! Thal ! Janggane Dasamuka sapuluh pisan tug6l k6t6ngg6l j6mparing Guhyawijaya. para siddha (sat6ngah dewa) lan
paduka saha laj|ng suwita dhaftng sang PARARTHA . para R6sigana. jalaran dumados sahing pOdnut ingkang saklangkung alus. dhuh
namung tansah iumurung wha nggunggung (mangaGmbana) dhatAng karsa Paduka". amarga ing nguni rlfs mbangun tapa.-s6bute Wibhisana. kOpaksa kCdah pisah
sunghawanira. boten paduha pituhu'' namung paduka angg|p kados suwantOning groiogan sewu": .Paramartha Walonda
. bi' lih tiyang inghang namung tansah tumindalz sakai€ngipun piy amb alz. ueruloekt : Indonesia :
taruna. manah hawula kOcuwan saha g\h. amargi seda paduha sanes seda utami. misdadig. lzehancuran.undhuh-undhuhaning wohipun pandam6l paduka wont6n ing donya". Pati-
uasananip un lai6 ng ngalami P ATI -. manawi tiyang. Dheweke pantls ingal|mbans. Aia sira susahake patine Sang Da:asya.. Seda padttka ingkang makat€n puni' ka.saklangkung awon. terkututt. saking pinisApuh ingkang Dbda ing kawruh. Wondene ingkang murugalzOn sttsahing manah ltawula. uerderf.. tilar kadang ingkang lajOng ngAmpali darjana. Paduka tansah nggAga rdmbag ingkang l6pat' rAmbagipun para nayaka mnntri-bupati ingkang sugih pamrih. amargi bot)n wont€n pamrayogi uta' mi inglzang padulea tanggapi. Nalika sami wawan-r€mbag wontdn ing pasewalzan. Mangkono samba".. (Pataka : Walanda : misdaad. Adhuh hcha Prabu.PATAKA. makatdn punika nama atindak durako.
Kas6but ana ing layang Lagu Jawi jilid Iv.
karo kamajuaning jaman. Kajaba saka iku panjenengan iya saged maos andharanandharan kang gegayutan karo prakara pulitik. mawa samak
rinen gga gambar manca-warna.lfapa T8aya"
\'lanawa panjenengan kagungan kawigaten marang bab-bab kang gegayutan karo kabudayan lan kagunan Jawa kang adi luhung. Regane langganan sesasi mung Rp 1.
. panggonane ora ana maneh kajaba kalawarti . mentes lan mirasa. Ora ngemungake kabudayan lan kagunan kuna tinggalane para leluhur lan para pujangga kang wis kasusra.
T.Jaya Baya" sing jenenge wis kondhang wiwit taun 1945.
l(X).gambar lan sapanunggalane.'
Mundhuta dadi langganan saiki uga. lan kawruh-kawruh liyane kang dibeber kanthi cetha lan gampang dingerteni. Isih katambahan maneh waosan-waosan panglipur wuyung kayadene : crita . Penghela 2 ( atas ).. crita . crita sarnbung-sinambung.
Parwa XVI ing Mahabharata' 13. surakarta. Bagoes Soelardi' .Empu S6dah. Wirataparwa abasa Jawi-kina Parwa V ing Mahalha14ta. Pakampalan Theosofi 17. Tantu Pangg6taran 6. Bhismaparwa abasa Jawi-kina . S6rat Srikandhi maguru manah . Ranggawarsita' 29.Parwa I ing lVlahabharataParwa II 7.Ng.Parwa XV ing Mahabharata.
Menara Petronas inggih punika pencakar langit cacah ingkang wonten ing Kuala Blethok, Malaysia ingkang naté dados gedhung paling inggil sadonya.[1]
Menara punika dipunrancang déning Adamson Associates Architects, Kanada kaliyan Cesar Pelli saking Cesar Pelli of Cesar Pelli & Associates Architects Amérika Serikat ingkang purna dipunwangun ing taun 1998.[2] Gedhung punika nggadhahi 88 lanté kanthi desain interior ingkang ngrefleksikaken
Cesar Pelli ugi sampun ngrancang gedhung Miglin-Beitler Skyneedle (utawi saged dipunsebat Miglin-Beitler Tower) ingkang inggilipun 609,58 m ing Chicago, Amérika Serikat ingkang purna dipunwangun ing taun 1988 ingkang kadosipun mémpèr kaliyan Menara Petronas.[3]
Menara Petronas nggadhahi inggil 452 méter utawi 1483 kaki.[1] Wujud lanténipun arupi kalih pesagi ingkang mbentuk bintang ingkang pucukipun wonten wolu.[1] Desain Cesar Pelli punika ngginakaken motif ingkang limrah dipunginakaken ing seni Islam kados budaya Islam ingkang sampun dados ciri khasipun Malaysia.[1]
MalaysiaRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 13 Sèptèmber 2016.
dianggep minangka salah sijiné pengarang sing produktif ana sajroning sajarah sastra Indonésia. Pramoedya wis ngasilaké luwih saka 50 karya lan wis diterjemahaké menyang luwih saka 41 basa.
Jaman Cilikané[besut | besut sumber]
Pramoedya, utawa asring dicekak dadi "Pram", lair ing Blora, sing dumunung ana ing jantungé Pulo Jawa, ing taun 1925 minangka anak pembarep. Bapaké dadi guru, déné ibuné dodolan sega. Jeneng asli Pramoedya ya iku Pramoedya Ananta Mastoer, kaya sing katulis sajroning kolèksi carita cekak semi-otobiografiné sing judulé Cerita Dari Blora. Amarga jeneng keluarga Mastoer (jenengé bapaké) dirasa rada aristokratik, mulané dhèwèké ngilangaké jejeran Jawa "Mas" saka jeneng iku mau lan nggunaaké "Toer" minangka jeneng keluargané. Pramoedya mlebu Sekolah Kejuruan Radio ing Surabaya, lan sabanjuré nyambut gawé dadi juru tik layang kabar Jepang ing Jakarta nalika jaman pendhudhukan Jepang ing Indonésia.
Paska Kamardikan Indonésia[besut | besut sumber]
Sajroning jaman perang kamardikan Indonésia, dhèwèké mèlu mlebu klompok militèr ing Jawa lan kerep dipapanké ing Jakarta. Pram sregep nulis carita cekak sarta buku sakjroning karir militèré lan nalika dikunjara Walanda ing Jakarta taun 1948 lan 1949. Ana ing taun 1950-an Pram manggon ing Nagara Walanda minangka bagéan saka "program pertukaran budaya", lan nalika mulih menyang Indonésia Pram dadi anggota Lekra, salah sijining organisasi sayap kiwa ing Indonésia. Gaya penulisané owah jroning wektu iku, kayadéné kang dikatonaké ana ing karyané Korupsi, fiksi kritik tumrap pamong praja sing keblasuk ing ajang korupsi. Bab iki mujudaké friksi antarané Pram lan pamaréntahan Soekarno.
Sajroning kurun wektu iku mau, Pram wiwit nyinaoni panyiksan tumrap Tionghoa Indonésia, lan sak banjuré wiwit kekanthènan karo para penulis ing Tiongkok. Sacara khusus, Pram nerbitaké rangkéan kirim-kiriman layang karo penulis Tionghoa bab sajarah Tionghoa ing Indonésia, kanthi judhul Hoakiau di Indonésia. Pram mono sawijining kritikus sing ora nggatèkaké pamaréntahan sing Jawa-sèntris tumrap kaperluan lan aspirasi saka laladan liya ing Indonésia, lan ngusulaké supaya pamaréntahan kudu dipindahaké menyang njaban Pulo Jawa. Ana ing taun 1960-an Pram ditahan déning pamaréntahan Soeharto amarga pandhangan pro-Komunis Tiongkok-é. Bukuné dipenging lan dhèwèké ditahan tanpa prosès pengadilan ing Pulo Nusakambangan ing lepas pasisir Pulo Jawa, lan pungkasané dibuang ing Pulo Buru ing kawasan wétan Indonésia.
Penahanan lan mangsa sakwisé[besut | besut sumber]
Saliyané tau ditahan suwéné 3 taun ana ing mangsa kolonial lan 1 taun ing mangsa Orde Lama, sajroning mangsa Orde Baru Pramoedya ngrasakké 14 tahun ditahan minangka tahanan pulitik tanpa prosès pengadilan.
Pramoedya bebarengan kanca-kanca wektu ngayahi kerja paksa ing pulo Buru
Senadyan Pram dipenggak nulis sakjroning masa penahananné ing Pulo Buru, nanging tetep isih bisa ngatur kanggo nulis sèrial karya kawentar sing judhul-é Bumi Manusia, sèrial 4 kronik novel semi-fiksi sajarah Indonésia. Tokoh utamané Minke, bangsawan cilik Jawa, nggambaraké pengalaman RM Tirto Adisuryo, sawijining tokoh pergerakan ing jaman kolonial sing ngadegaké organisasi Sarékat Priyayi lan diakoni déning Pramoedya minangka organisasi nasional sing kawitan. Jilid sepisanan diréka sacara lisan marang para kanca sekunjaran, lan sisané diselundupaké menyang manca nagara kanggo dikolèksi déning pengarang Australia lan sakbanjuré diterbitaké ing basa Inggris lan basa Indonésia.
Pramoedya dibébasaké saka tahanan tanggal 21 Desember 1979 lan éntuk layang pambébasan sacara hukum ora salah lan ora kagilut utawa "terlibat" G30S/PKI, nanging isih dipatrapi tahanan omah ing Jakarta nganti taun 1992, sarta tahanan kutha lan tahanan nagara nganti taun 1999, lan uga wajib lapur saben minggu ing Kodim Jakarta Wétan kurang luwih 2 taun lawasé.
Sajroning mangsa iku Pram nulis Gadis Pasisir, novel semi-fiksi liyané adhedhasar pengalaman embahé dhéwé. Pram uga nulis Nyanyi Sunyi Seorang Bisu (1995), otobiografi adhedhasar tulisan sing ditulis kanggo putriné nanging ora olèh dikirimké, lan Arus Balik (1995).
Nalika Pramoedya dianugerahi Bebungah Ramon Magsaysay, 1995, diwartakaké yèn udakara 26 tokoh sastra Indonésia nulis surat 'protès' menyang yayasan Ramon Magsaysay, nélaaké yèn ora setuju Pramoedya sing dituding minangka "juru wicara sekaligus algojo Lekra sing paling galak, ngantem, nggasak, mbantai lan ngganyang" nalika dhémokrasi terpimpin, ora pasisirs diwènèhi hadiah lan nuntut supaya pakurmatan sing dianugerahaké marang Pramoedya dicabut.
Nanging sawetara dina manèh, Taufik Ismail minangka pemrakarsa, ngralat pemberitaan iku. Jaréné, dudu nuntut 'pencabutan', nanging ngélingaké 'sapa Pramoedya iku'. Ujaré, akèh wong sing ora ngerti 'reputasi peteng' Pram mbiyèn. Lan penganugerahan pakurmatan Magsaysay dianggep sawijining kacerobohan. Nanging pihak liyané, Mochtar Lubis malah ngancam arep mbalèkaké hadiah Magsaysay sing dianugerahké marang awaké ing taun 1958, yèn Pram pancèn tetep arep dianugerahi hadiah sing padha.
Lubis uga kandha, yèn HB Jassin uga arep mbalèkaké hadiah Magsaysay sing tau ditampa. Nanging tibaké sajroning pemberitaan sakbanjuré, HB Jassin malah nyatakaké bab sing béda banget karo pratélané Mochtar Lubis.
Jroning opini-opininé ing media, para penapak asma petisi 26 iki ngrasa minangka korban kahanan pra-1965, lan nuntut pertanggungan jawaban Pram, supaya ngaku lan njaluk ngapura tumrap peran ora kapuji ing 'jaman paling peteng tumrapé kreativitas' nalika iku. Pram, ujaré Mochtar Lubis, mimpin penindhesan sakpadha seniman sing ora sepaham.
Sawetara iku Pramoedya dhéwé nganggep yèn tulisan lan pidhatoné nalika pra-1965 iku ora luwih mung 'golongan polemik biasa' sing olèh dièloni sapa waé. Pram ora ngakoni yèn mèlu aksi - aksi sing 'kliwat adoh'. Dhèwèké uga ngrasa difitnah, nalika didakwa mèlu ngobong buku barang. Malah dhèwèké nyaranaké supaya perkarané digawa ning pengadilan waé yèn pancèn materiné cukup. Yèn ora cukup, ya digawa waé ning forum kabuka, nanging dhèwèké kudu diwènèhi kesempatan kanggo njawab lan mbéla diri.
Wiwit Orde Baru kuwasa, Pramoedya ora naté éntuk kabebasan nyuwarakaké suarané dhéwé, lan wis bola-bali dhèwèké diserang lan dikroyok sacara kabuka ing koran.
Ananging ing paparan pelukis Joko Pekik, sing uga tau dadi tahanan ing Pulo Buru, dhèwèké nyebut Pramoedya minangka 'juru-tulis'. Pegawéan juru-tulis sing dimaksud déning Joko Pekik ya iku Pramoedya olèh pegawéan saka petugas Pulo Buru dadi tukang ketiké. Malahan miturut Joko Pekik, nasib Pramoedya luwih apik tinimbang umumé tahanan sing ana. Statusé minangka tokoh seniman sing déning media disebar-luasaké sacara internasional, ndadèkaké Pram urip kanthi fasilitas sing lumayan - apa manèh yèn ana tamu saka 'njaba' sing rawuh, mesti Pramoedya sing dadi 'bintangé'.
Masa kasepuhan[besut | besut sumber]
Pramoedya wis nulis akèh kolom lan artikel cekak sing ngritik pamaréntahan Indonésia. Pram nulis buku Perawan Remaja dalam Cengkraman Militer, dhokumentasi sing ditulis nganggo gaya nyedihaké para wanita Jawa sing dipeksa dadi 'wanita penghibur' nalika jaman pendhudhukan Jepang. Kabèh digawa menyang Pulo Buru lan ngalami kekerasan sèksual, milih tetep manggon ing kana tinimbang mulih menyang Jawa. Pramoedya nggawé perkenalané nalika dhèwèké dhéwé dadi tahanan pulitik ing Pulo Buru 1970-an.
Akèh tulisané sing nyentuh tema interaksi antar budaya; antara Walanda, krajan Jawa, wong Jawa umumé, lan Tionghoa. Akèh tulisané arupa semi-otobiografi, ya iku nggambaraké pengalamané dhéwé. Pram terus aktif dadi penulis lan kolumnis. Dhèwèké ngéntukaké Ramon Magsaysay Award kanggo Jurnalisme, Sastra, lan Seni Komunikasi Kreatif 1995. Dhèwèké uga wis dipertimbangaké kanggo Bebungah Nobel Sastra. Saliyané iku dhèwèké uga menangaké Bebungah Budaya Asia Fukuoka XI 2000 lan ing taun 2004 Norwegian Authors' Union Award tumrap sumbangané marang jagat sastra. Pram ngrampungaké lelungan menyang Amerika Utara ing taun 1999 lan éntuk penghargaan saka Universitas Michigan.
Nganti akhir hayaté Pram aktif nulis, senajan kondhisi kasihatané sing wis mudhun amerga umur sing wis sepuh lan kesenengané ngrokok. Tanggal 12 Januari 2006, Pram dikabarké wis rong minggu lara ning omahé ing
ke-81 kanggoné Pramoedya. Paméran sing jejuluk Pram, Buku lan Angkatan Muda mamèraké sampul-sampul buku sing naté diterbitaké ing manca nagara. Ana kurang luwih 200 buku sing naté diterjemahaké menyang rupa-rupa basa ing donya.
Séda[besut | besut sumber]
Tanggal 27 April 2006, Pram semaput. Pihak kulawarga pungkasané mutusaké
dialami, ditambah komplikasi ginjal, jantung, lan diabetes. Pram mung tahan telung dina ing rumah sakit. Sawisé sadar, dhèwèké njaluk mulih manèh. Senadyan panyuwun mau ora disarujuki, Pram ngotot pengin mulih. Sabtu 29 April, watara jam 19.00, bareng tekan omah, kondisiné dadi luwih apik. Najan isih kritis, nanging Pram wis bisa miringaké awaké lan ngobah-obahaké tangané.
Sakwisé iku, Pram ngalami masa kritis manèh. Pihak keluarga mutusaké nggelar tahlilan kanggo ndongakaké Pram. Pasang surut kondisi Pram iku terus lumaku nganti jam 02.00. Wektu iku, dhèwèké nyatakaké supaya Pangéran ndang mapag. "Dorong saja saya," ujaré. Nanging, kanca-kancané lan kerabat sing njaga Pram ora kendhat-kendhat mènèhi semangat semangat urip.
Kabar kapundhuté Pram sempat kersiar wiwit jam 03.00. Tangga teparo wis krungu kabar duka mau. Nanging,jam 05.00, krungu kabar manèh yèn Pram isih urip. Wusanané, nalika ajalé
Atusan pelayat ngebaki omah lan pekarangan Pram ing Jalan Multikarya II No 26, Utan Kayu, Jakarta Timur. Pelayat sing
Jero Wacik. Katon sawetara karangan kembang tandha béla sungkawa, antara liya saka KontraS, Wapres Jusuf Kalla, artis Happy Salma, pengurus DPD PDI Perjuangan, Dewan Kesenian Jakarta, lan liya liyané. Kanca-kancané Pram sing naté ditahan ing Pulo Buru uga katon nglayat. Semono uga para mudha fans-é Pram.
Jenazah di adusi jam 12.30 WIB, nuli disalataké. Sawisé iku,
International PEN Award Association of Writers Zentrum Deutschland, Jerman, 1999
Kejaba judhul pisanan, kabèh judhul wis diselarasaké karo Ejaan Yang Disempurnakan.
Sepoeloeh Kepala Nica (1946), ilang ing tangan panerbit Balingka,
(id) Toer, Pramoedya Ananta; Jejak Langkah, Hasta Mitra, Yogyakarta (2002) ISBN 979-8659-14-7
BloraPanulis IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
samsu wong solo no makassar pada January 25, 2010 10:30 AM
iki kan sing nduwe wilayah purwodadi lan sekitare,ws mesti apal dalan... engko ape nyoba nunuti
Kaping pisan maca Qur’an sakmanane,
Pancen aku rodo mbeling tapi ra gelem maling
Senajan kepepet tipis ing dompet aku ra gelem nyopet
Empu Pallawa pada March 19, 2008 7:54 AM
nDerek bingah miyosipun laman mahesajenar[dot]com punika. Kagem Mas AryoSanjaya wonten sekedhik koreksi seratan aksara jawanipun :
Nyuwun sedoyo wartonipun ingkang wonten hubunganipun kalian sejarah utawi ngilmu kejawen,kagem angembangaken warisan bodoyo poro leluhur...
R. Pramono pada July 29, 2008 5:25 PM
mbiyen aku lancar nulis, saiki lali maneh, piye carane?
Nyuwun agunging samudro anggene dalem sampun ginanggu panjenengan sedanten, manawi kepareng dalem nderek bebrayan wonten ing meniko. kagem pangertos kemawon saking
Kelahiran kulo ing negari suriname ( south America). Keperluhan kulo : sienten waget nyukani trancriptie : Bangun Tresna Budaya di walik karo toelisan (
marang sampeyan. Aku iki kepingin, tetapi aku ora biso noelis koyo ngono ikoe.
njenengan kabeh. .nek gelem nuturi kulo. . .
Kangge Nggayuh Katentremaning Gesang Lan Kawilujenganing Nyawa
Sedaya prakawis ing donya punika winengku lan kaereh ing pranatan ingkang asipat kodrat. Mekaten ugi sesambetan kita kaliyan Allah winengku ing pranatan rohani. 1. PRANATAN ANGKA SEPISAN ALLAH TRESNA DATENG PANJENENGAN, SARTA KAGUNGAN RANJCANGAN TUMRAP GESANG PANJENENGAN.
(ayat2 ingkang kaserat ing buku alit punika prayoginipun kawaos saking Kitab Suci). KATRESNANIPUN ALLAH Awit dene Allah enggone ngasihi marang jagad iku kongsi masrah-ake Yesus Kristus, supaya saben wong kang pracaya, aja nemu karusakan, nanging nduweni urip langgeng (Yokanan 3:16). RANCANGANIPUN ALLAH (Pangandikane Yesus)! "Aku iki tekaku supaya para wedhusku (umatku) pada duwea urip lan duwea kaluberan" (Inggih punika gesang ingkang gadhah tujuan) -Yokanan 10:10b. Kenging punapata dene kathah sederek ingkang dereng nate ngraosaknen gesang kaluberan wau?
2. PRANATAN ANGKA KALIH MANUNGSA PUNIKA DOSA LAN PEDOT SESAMBETANIPUN KALlYAN ALLAH, PRAMILA MANUNGSA MBOTEN SAGED MANGERTOS LAN NGALAMI SIH TUWIN RANCANGANIPUN ALLAH TUMRAP GESANGIPUN.
Allah punika suci, kosok wangsulipun manungsa punika dosa. Senaosa mekaten, manungsa tansah nyobi2 nggayuh Allah lan pados gesang ingkang tentrem punika wau kanthi usahanipun piyambak, upaminipun mlebet agami, ulah ngelmu kebatosan, tumindak sae lss, ananging mokal kelampahan amargi dosanipun.
MANUNGSA PUNIKA DOSA "Ujer wong kabeh wus pada gawe dosa sarta koncatan kamulyaning Allah" (Rom 3:23). Dosa inggih punika tumindak ingkang salah dhumateng Allah, ingkang dipun wujudaken kanthi tumindak ingkang terang-terangan nglawan Allah utawi tumindak ingkang asipat masa bodho. MANUNGSA PISAH SAKING ALLAH "Awit opahan pawehe si dosa iku pati" (Rom 6:23). Pejah ateges manungsa pisah saking Allah sacara rohani. Manungsa punika ing sakawit katitahaken supados gadhah sesambetan kaliyan Allah. Nanging amargi saking wakoting manah, manungsa milih marginipun piyambak, ingkang murugaken sesambetanipun kaliyan Allah pedhot. Pranatan angka tiga nedahaken margi kangge ngadari prekawis wau.
3.PRANATAN ANGKA TIGA NAMUNG YESUS KRISTUS KEMAWON MARGINING KAWILUJENGAN INGKANG PINESTI DENING ALLAH KANGGE NGAPUNTENI DOSA2 KITA. LUMANTAR GUSTI YESUS SAMPEYAN SAGED MANGERTOS LAN NGALAMI
NGGENTOSI SAMPEYAN Nanging Allah enggone mratandani sihe
GESANG MALIH "Kristus wus nglampahi seda krana dosa kita,... Ian kasarekake tuwin kawungokake ing telung dinane nyondongi surasane Kitab. Apadene wus ngetingal marang Kefas, nuli marang para sakhabate rolas. Sawuse mengkono ngetingal marang sadulur lanang luwih saka limang atus bebarengan...." (I Kor. 15:3-6). mBoten cekap kita namung mangertosi tigang pranatan wau.
4.PRANATAN ANGKA SEKAWAN KITA KEDAH NAMPENI YESUS KRISTUS DADOS JURUWILUJENG LAN GUSTI KITA SACARA PRIBADI, MATEMAH KITA SAGED MANGERTOS LAN NGALAMI SIH TUWIN RANCANGANIPUN ALLAH TUMRAP GESANG KITA. KITA KEDAH NAMPENI KRISTUS "Nanging sepira kang nampeni Panjenengane (Yesus Kristus), wus diparingi wewenang dadi para putrane Allah, iya iku kang padha pracaya marang Asmane" (Yokanan 1:12). KITA NAMPENI KRISTUS KANTI IMAN "Awit dene enggonmu pada kapitulungan rahayu iku marga saka pracaya (marang Kristus) mangka tuke ora saka ing kowe, iku peparingane Allah. Tuke ora saka ing ayahan, supaya aja ana kang gumunggung" (Efesus 2:8,9). NAMPENl KRISTUS SARANA NGATURI PANJENENGANIPUN LUMEBET ING MANAH KITA SACARA PRIBADI (Pangandikane Yesus):"Lah Ingsun jumeneng ana ing ngarep lawang sarta nothok-nothok menawa ana wong kang ngrungu swaraningsun banjur ngengani lawang, Ingsun mbanjur lumebet.... " (Wahyu 3:20). Ing Ngandhap Punika Gambar Gesangipun Manungsa Warni Kalih:
Diri pribadi ngatur gesang kita Gusti Yesus ing sajawining gesang Ulat/pasuryanipun suntrut/susah (sadaya pepenginan kaereh diri pribadi matemah gesannipun susah)
kaereh dening Yesus Ulat/pasuryanipun bingah (sadaya pepenginan keareh dening Allah matemah gesanqipun bingah)
SAMANGKE SAMPEYAN SAGED NAMPENI KRISTUS SARANA PANDONGA: (ndedonga inggih punika munjuk atur dateng Gusti) Gusti Allah pirsa batos panjenengan, lan mboten gumantung dateng tetembungan sampeyan. Ing ngandhap punika wonten conto pandonga. "Gusti Yesus, kawula betah pitulungan Paduka. Kawula ngengakaken korining manah kawula lan nampeni Paduka dados Gusti lan Juruwiluleng kawula. Mugi gesang kawula Paduka ereh lan Paduka dadosaken miturut ing kersa Paduka. Maturnuwun Gusti, dene Paduka paring pangapunten dhumateng dosa-dosa kawula, lan rawuh ing manah kawula." Punapa pandonga punika mranani penggalih panjenengan? Menawi mekaten, sumangga kita ndedonga supados Kristus rawuh ing gesang sampeyan setuju kaliyan prajanjinipun piyambak. KADOS PUNDI PANJENENGAN MANGERTOS BILIH GUSTI YESUS SAMPUN RAWUH ING GESANG PANJENENGAN Punapa sampeyan sampun ngaturi Gusti Yesus rawuh ing manah sampeyan? Punapa saestu sampeyan jujur? Menawi makaten Gusti Yesus wonten pundi sapunika? Gusti Yesus ngendika bilih Panjenenganipun bade rawuh ing salebeting manah sampeyan. Punapa sampeyan pitados? Kados pundi sampeyan saged mangertos bilih Gusti sampun rawuh ing manah sampeyan? (Miturut ing prajanjinipun Piyambak). MITURUT ING PRAJANJINIPUN GUSTI, SAMPEYAN SAPUNIKA KAPARINGAN GESANG LANGGENG "Sapa kang pracaya marang Yesus Kristus, iku dadi kadunungan paseksine ana ing batine. Sapa kang ora ngandel marang Allah, iku dadine nganggep Panjenengane dora, amarga ora ngandel ing paseksi kang wus dilahirake dening Allah bab ing atase Gusti Yesus. Ana dene kang dadi paseksine iya iku yen kita iki wus pada kaparingan urip langgeng dening Allah, mangka urip iku ana ing Yesus Kristus. Sapa kang nduweni Yesus Kristus, iku nduweni urip, sapa kang ora nduweni Yesus Kristus, iku ora nduweni urip. Enggonku nulis prakara iku mau marang kowe, kang pada pracaya marang
AMARGI SAMPEYAN SAMPUN NAMPENI KRISTUS, KATHAH PRAKAWIS INGKANG KALAMPAHAN (DIPUN ALAMI), KADOSTA GANGSAL PRAKAWIS ING NGANDAP PUNIKA. 1
Kristus sampun rawuh ing salebeting manah sampeyan (Wahyu 3:20; Kol. 1:27).
Dosa-dosa sampeyan sampun kaapunten (Kol. 1 :14).
Sampeyan sampun dados Putraning Allah (Yokanan 1: 12).
Sampeyan sampun miwiti prakawis ingkang ageng sanget amargi saking pakaryanipun Allah (Yokanan 10:10b; II Kor. 5:17;1 Tes. 5:18). 5
Sampeyan sampun kaparingan kuasaning Roh ingkang langkung ageng tinimbanq kuasaning donya (I Yokanan 4:4). KADOS PUNDI KITA SAGED NDEREK GUSTI YESUS KANTI MANTEP? Sampeyan kula aturi nindakaken prakawis-perkawis ing ngandhap punika. 1
nDedonga dumateng Gusti saben dinten (Yokanan 15:7).
Maos Kitab Suci saben dinten wiwit Injil Yokanan (Para Rasul 17:11).
nDerek dawuhing Gusti saben wekdal (Yokanan 14:21).
Nepangaken Gusti Yesus dateng tiyang sanes saben dinten (Mat. 4: 19; Yokanan 15:8).
Sedaya prakawis kita kedah nyuwun pimpinan saking Gusti, senaosa prakawis2 sepele ( I Pet. 5: 7).
Pangrehipun Roh Suci kedah dipun turut, makaten ugi pangwasanipun Roh Suci, supados saged nepangaken Gusti Yesus dhateng tiyang sanes (Gal. 5:16; Para Rasul 1:18).
PERLUNIPUN DHATENG GREJA Kitab Ibrani 10:25 nyebataken bilih kita wajib kekempalan ing antawisipun kita piyambak "aja padha ngedhake kumpulan kita dhewe". Ibaratipun kados dene kajeng-kajeng ingkang kaobong saged ngedalaken urup ingkang ageng. Nanging menawi salah satunggal kawedalaken lan pisah kaliyan kancanipun, matemah pejah amargi kanginan. Makaten ugi kapitadosan kita. Pramila menawi sampeyan dereng lumebet salah satunggiling greja, sumangga matur dhumateng Bapak Pendhita salah satunggiIing greja ingkang celak sampeyan, ingkang tansah ngluhuraken Asmanipun Kristus lan medharaken sabdanipun Kristus. Sumangga dipun wiwiti Minggu ngajeng punika. Menawi seratan punika migunani tumrap panjenengan, sumangga kulo aturi nyariosaken malih dhateng sadherek sanes. KAGEM SADHEREK INGKANG MBETAHAKEN
KELAJENGANIPUN TUNTUNAN ROHANI SACARA PRIBADI Sok sintano kamawon utawi paguyuban punapa kemawon ingkang kepingin nglantaraken katresnanipun Gusti, saged migunakaken sarana punika, punapa dene ingkang kawangun dados buku alit. Supados isining seratan punika mboten ngalami ewah-ewahan, kasuwun dhateng sintena kemawon supados mboten "memproduksi" ing wangun punapa kemawon, sae sebagean sae sadaya isining Pawartos Kabingahan punika
nuwun sewu mbah, nyuwon pirso sekedhap. radosan seng saghet dugi ngantos argo jembangan niku medal seng sebelah pundi nggeh ?” (
Korinta 121Para sedulur, aku saiki arep ngomongké bab kapinteran-kapinteran pawèhé Roh Sutyi, supaya kowé kabèh pada ngerti sak beneré. 2Mbiyèn, dongé kowé durung nurut Gusti, kowé ngerti déwé, uripmu pada ketarik brahala sing bisu, rana-réné kesasar-sasar. 3Nanging saiki kowé wis nurut Gusti lan kowé kudu ngerti nèk Roh Sutyi bisa nganggokké wong kongkon ngetokké tembung, nanging ora ènèng wong sing dikwasani Roh Sutyi terus misuh jenengé Gusti Yésus. Semono uga ora ènèng wong bisa ngakoni nèk Yésus kuwi Gusti, nèk wong kuwi ora dikwasani Roh Sutyi. 4Kapinteran-kapinteran pawèhé Roh Sutyi kuwi werna-werna, nanging sing ngekèki kapinteran-kapinteran kuwi namung siji, yakuwi Roh Sutyi. 5Tunggalé waé karo tyarané ngladèni Gusti, werna-werna banget, nanging sing ngekèki penggawéan namung siji, yakuwi Gusti Yésus Kristus. 6Enèng werna-werna penggawé sing nggumunké, nanging namung Gusti Allah siji sing nindakké kuwi kabèh ing wong kabèh. 7Saben sedulur sing nampa kapinteran pawèhé Roh Sutyi sing ngétokké kwasané Gusti Allah kuwi tujuané kanggo mbangun sedulur kabèh nang pasamuan. 8Sing siji nampa kapinteran sangka Roh Sutyi supaya bisa ngomong nganggo kaweruhé Gusti Allah. Sing liyané uga nampa kapinteran sangka tunggalé Roh Sutyi supaya bisa nduwèni pangertiné Gusti Allah ing werna-werna prekara. 9Sing siji dikèki pengandel gedé karo Roh Sutyi lan sijiné menèh dikèki kapinteran nambani wong lara. 10Enèng uga sing dikèki pangwasa karo Roh Sutyi supaya bisa nindakké mujijat, liyané menèh dikèki kapinteran kanggo memulang lan ènèng menèh sing dikèki kapinteran kanggo nitèni lan mbédakké roh sing sangka Gusti lan roh-roh sing ala. Enèng sing nampa kapinteran sing marakké bisa ngetokké basa kasukman lan liyané menèh nampa kapinteran kanggo ndunungké tegesé basa kasukman kuwi. 11Kuwi kabèh penggawéné Roh Sutyi, Dèkné ngekèki kapinteran marang sedulur siji-sijiné manut karepé Dèkné déwé. 12Para sedulur, Kristus kuwi kenèng dipadakké karo badan siji sing okèh pérangané. Senajan pérangané okèh, nanging awaké namung siji. 13Semono uga awaké déwé iki kabèh, ora dadi sebab wong Ju, wong Grik, slaf apa wong merdéka, awaké déwé wis kebaptis dadi badan siji lan Roh Sutyi sing manggon ing uripé awaké déwé kabèh. 14Nèk dipikir, badan iki ènèngé ora namung sangka pérangan siji, ora, nanging sangka pérangan okèh. 15Gampangé omong, sikil bisa ngomong: “Aku dudu tangan, mulané aku ora pérangané badané.” Kepriyé waé, gelem ora gelem, sikil ya dadi pérangané badané. 16Uga kuping bisa ngomong: “Jalaran aku dudu mripat, aku ora pérangané badané.” Seneng ora seneng kuping ya pérangané badané. 17Para sedulur, semunggoné badan sak kujur namung mripat, lah kepriyé bisané krungu? Lan semunggoné badan iki namung kuping, kepriyé bisané ngambu? 18Pantyèn, Gusti Allah wis nggawé werna-werna pérangan sing dikèki panggonané déwé-déwé nang badané, manut karepé Gusti Allah déwé. 19Ya gèk kepriyé semunggoné ènèng badan sing pérangané namung siji. 20Nanging wujuté ya pérangan pirang-pirang sing dadi badan siji. 21Mulané para sedulur, mripat ora bisa ngomong karo tangan: “Aku ora mbutuhké kowé,” apa sirah ngomong karo sikil: “Aku ora mbutuhké kowé!” 22Malah nèk dipikir, pérangan sing kétoké tyilik déwé, kuwi malah sing dibutuhké banget. 23- 24Wujuté pérangan sing kétoké ora ènèng ajiné, kuwi malah diapik-apik karo awaké déwé lan pérangané badan sing kétoké ora patèka apik, sing didelikké karo awaké déwé, kuwi malah digatèkké karo awaké déwé ngungkul-ungkuli pérangan sing apik. Kuwi pantyèn wis ditata ngono karo Gusti Allah, supaya pérangan sing kétoké ora patèka apik bisa kétok pantes. 25Dadiné nang badan kuwi pérangan-pérangan ora déwé-déwé, nanging pada ngréwangi sakpada-pada. 26Mulané, nèk ènèng pérangan siji lara, pérangan liya-liyané mèlu krasa kabèh. Semono uga, nèk pérangan siji nampa pengaleman, liya-liyané mèlu bungah. 27Para sedulur, kowé kabèh ya tunggalé karo sing tak omong kuwi, tegesé, kowé kabèh dadi badané Kristus. Saben sedulur siji-siji dadi pérangané badan kuwi. 28Ing sakjeroné pasamuan Gusti Allah uga wis ngekèki panggonan déwé-déwé marang sedulur-sedulur. Nomer siji Gusti Allah ngekèki rasul-rasul; pindoné nabi-nabi; kaping teluné guru-guru; terus uga sedulur-sedulur sing bisa nindakké mujijat-mujijat. Gusti Allah uga ngekèki sedulur-sedulur nang pasamuan sing bisa nambani wong lara. Liyané bisa tetulung marang wong liya lan liyané menèh bisa dadi penuntuné sedulur-sedulur. Uga ènèng sing bisa ngetokké basa kasukman. 29Dipikir déwé ta, apa kabèh dadi rasul lan apa ya kabèh dadi nabi apa guru, ya ora ta! Apa ya kabèh bisa nindakké mujijat? 30Apa ya kabèh bisa nambani wong lara lan apa ya kabèh bisa ngetokké basa kasukman lan ndunungké tegesé basa kuwi. 31Mulané para sedulur, kowé pada ngudia bisa nampa kapinteran sing duwur déwé. Nanging saiki arep tak duduhi dalan sing apik déwé.
nuwun mbak wis mampir nang blog-e Dita 🙂
May 14, 2009 at 5:58 pm aku sakjane kerep rene
romaji: Kaneshiro Takeshi, Pinyin: Jīnchéng Wǔ);lair ing Taipei, Taiwan, 11 Oktober 1973; umur 43 taun), ya iku aktor bapaké saka Ryukyu ananging ibuné saka Taiwan. Dheweké tau meranaké Zhuge Liang ing
II (2009). [1] Dheweké anduweni Background unik kang nggawa akèh keuntungan kanggoné kaya keahliané migunakaké pirang-pirang basa, mulai basa Mandarin, Jepang, Kanton, Taiwan, uga basa Inggris.[1] Mangsa cilik Takeshi urip ing Taiwan kanthi proses kang ora gampang. Dheweké ngalami akèh masalah kerana background campurané mau.[1] Takeshi kerep didadekaké guyon ing sekolah amarga getih campurané nganthi anggawe prakara ora mung ing Taiwan, ananging uga ing lingkungan Jepang.[1] Amarga alesan iku, dheweké mutusaké kanggo pindhah ing Taipei American School kang luwih nyaman mungguhé.[1]
Kaneshiro ngawiti kariré dadi bintang iklan ing mangsa rumajané. Pasuryan ngganteng lan uniké mau nggawa kesempatan emas kanthi dadi pop-star Asia wektu dheweké nggabung karo Taipei A&R company.[1] Ing tahun 1992, Kaneshiro ngrilis karir dadi penyanyi kanthi nggawakaké lagu-lagu Mandarin lan Kanton.[1]
Bakat aktingé uga diwiwiti wektu olih tawanan main ing filem kanthi peran kapisané ya iku ing filem komedi Taiwan.[1] Malah sutradara kang diakoni sacara internasional Wong Kar-Wai menehi kesempatan déning Takeshi kanggo mbintangi Chungking Express ing 1994 lan Fallen Angels taun 1995.[1] Peran penting Kaneshiro uga katon nalika main ing filem
ngawiti karir gemilang Kaneshiro ning Jepang, banjur ditambah karir akting ning filem-filem liyané kaya Sleepless Town taun 1998 lan Space Travelers taun 2000.[1] Akeh filem-filem Hongkong lan Jepang diperanake kanthi apik déning Kaneshiro nganti nggawa dheweké ing kesuksesan.[1]
Perané ing filem kanon the Battle of teh Red Cliff I lan II nggawa dheweké dadi punjul saka sakdurungé, nganthi dheweké dikenal déning publik internasional, ora mung ing Asia.[1] Pasuryan ganteng lan awak atletis Kaneshiro uga narik designer label Prada, kang ndadekaké Kaneshiro dadi model internasional kanggo merek kondhang lan duweni gengsi iki.[1] Ananging getih campuran lan kebangsaan uga kerep dadi masalah Takeshi.[1] Kaneshiro didiskualifikasi saka ajang Taiwan's Golden Horse Awards sasi Oktober 2008 amarga isih nggawa kewarganagaraan Jepang.[1]
Film RED CLIFF utawa kang nduweni judul asli CHI BI ya iku filem gaweyané John Woo kang wis dirilis taun 2008 ning Asia. [2] Ananging filem kang dibintangi déning Takeshi Kaneshiro lan Tony Leung iki lagi mlebu ing Amerika wulan Oktober 2009 [2] lan mbalik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Takeshi_Kaneshiro&oldid=1111590"	Kategori: Aktor TaiwanLair 1973	Menu navigasi
KhamShe	3:42 am on Agustus 23, 2007	Permalink
| Balas	kula nuwun kang..mampir..agep njaluk mendoan…
rika kang nad(nadirin) sing tembe balik kang jepang ya?
#purbalingga #purwokerto #purworejo #solo #surakarta #wonogiri #wonosobo #temanggung #magelang #papuahits #papua #olshopjogja #olshopindonesia #indonesia #purbalingga
Nuwun sampun maringi soal-soal kagem lare-lare kawula, mugi gusti Alloh tansah paring karahayon dumateng kita sedaya. Nuwun, 14
lingga golek wedoan anyar kui, sok gaul
NampeyoJean Sahme NampeyoFannie Polacca NampeyoPriscilla Namingha NampeyoAnnie Healing Nampeyo - QuinchawaDextra Nampeyo - Quotskuyva Nampeyo
ddai anggota saka grup band iki, lan bagiyané nyekel alat musik drama.[1] Ananging metu sadurungé album kang kaping loroné dirilis.[1] Album kang kaping loroné
laris banget lan payu nganti 4,9 yuta copyané.[1] Amarga album iki, Good Charlote dadi kondhang.[1] Single kang dadi unggulan saka grup band iki judulé Lifestyles of the Rich and Famous bisa dadi tetembangan kang paling apik ning kabèh
kang ora padha karo album sadhurungé.[1] Album iki tetep bisa ddai peringkat kaping 30 ning Inggris, kecuali kanggo lagu We
wae kayata album sadhurungé.[1] Sawisé iku album kang kaping limané CARDIOLOGY dirilis ning tanggal 2 November 2010.[1] Taun 2011, Good Carlotte gabung karo musisi liyané kanggo ngeramekaké acara Java Rockin
médhal ing 2 Nopembér 2012.[3]. Good Charlotte saiki namung dadi sekawan (4) wong mawon. Nanging tasih gadhah garangipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 29 Agustus 2016.
Krajan Singhasari kalebu salah siji krajan sing paling gedhé ing Nuswantara.[1] Kerajaan kang mapan ana ing Jawa Wetan iki diadegaké déning Ken Arok taun 1222.[1][2] Pusat karajaan iki ana ing laladan Tumapel (saiki mlebu ing wewengkon Kabupatèn Malang).[2]
Kacaritakaké ing Kitab Pararton, Ken Arok ya iku anak saka Ken Endokkang asalé saka Desa Pangkur, wétané Gunung Kawi.[2] Ken Arok nalika semana kayata maling sekti kang dadi buronan pasukan Tumapel.[2] Saka salah siji brahmana, Ken Arok diréwangi dadi kawula alit Tunggul Ametung kang dadi akuwu utawa bupati Tumapel.[2] Ken Arok tresna marang Ken Dedes kang ora liya ya iku permaisuri saka Tunggul Ametung.[2] Amarga tresna kang gedhe, Ken Arok matèni Tunggul Ametung lan ngawini Ken Dedea.[1][2] Nalika semono, Tumapel isih melu Karajaan Kediri kang dipimpin déning Kertajaya.[2] Sawisé ngrumangsani nduwèni kekuwatan kang luwih, tahun 1222 Ken Arok kasil matèni Kertajaya lan munggah tahta dadi raja Singhasari.[1][2] Ken Arok nyandhang gelar Sri Rangga Rajasa Sang Amurwabhumi.[2]
Raja-raja Singhasari[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki jeneng-jeneng raja sing tau marentah krajan Singhasari.[3]
Ken Arok kang uga duwé gelar Sri Rajasa Sang Amurwabhumi bisa dai raja ing Singhasari sawise mateni Raja Kertajaya saka Kediri lan Akuwu Tumpel sing jenenge Tunggul Ametung taun 1222. Ken Arok dari raja Singhasari wiwit taun 1222 nganti 1227.[4]
Ranggawuni lan Mahesa Cempaka taun 1248 nganti 1268
Raja-raja Singhasari iku munggah tahta umume liwat rajapati merga dendam, rebutan kekuasaan keturunan Ken Arong iki dicrita'ake ing kitab Pararaton.
Singhasari ambruk[besut | besut sumber]
Ing taun 1292, salahsiji panguwasa laladan ya iku Jayakatwang (isih keturunan raja-raja krajan Kadiri) mbrontak lan raja Kertanagara tewas. Peperangan iki kecatet ing Prasasti Kudadu sing
Candhi Jago, manggon ana ing Malang Jawa Timur, Candhi Jago dibangun kanggo raja Wisnuwardhana nalika pertengahan abad 13
Candhi Kidal, dibangun ing Rejokidal, Tumpang, Malang, dibangun kanggo Anusapati, raja kaping pindo lan uga anak tiri saka Ken Arok.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Singhasari&oldid=1104943"	Kategori: Daftar karajan ing NusantaraKarajan Singhasari	Menu navigasi
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Grojogan Sewu, stirring Elephant Mungkur, KA Ambarawa Museum, Taman Kyai Langgeng,
Ddhadia Wong Jawa Ingkang Ngristeni, Ojo Dhadhi Wong Kristen Ingkang Njawani
Kok Wanwasabhā dudu Wanasaba ? Tembung Wanwasabhā kuwi sejatiné kanggo ngarani wewengkon tlatah kahyangan Dièng sing adohé saka kutha Wonosobo udakara 26 kilomètèr. Owahé tembung Wanwasabhā dadi Wanasaba sing sakbanjuré katulis mawa éjaan Indonesia dadi Wonosobo, ora ana sing mangertèni. Tembung Wanwa dhéwé nduwèni teges papan, panggonan. Déné Sabhā nduwèni teges kang dituju, kang disaba. Béda adoh tegesé karo tembung Wanasaba. Kaya kang dakandharaké ing ndhuwur, owahing tembung Wanwasabhā dadi Wanasaba kuwi mbokmenawa amarga keprunguné Wanwa lan sabhā, mula banjur katulis Wanasaba (Wonosobo) nganti tumeka ing saiki. Manut sakpérangan sumber sejarah, kahyangan Dièng kalebu candi – candiné mbiyèn – mbiyèné minangka pasraman utawa
isih trah kraton Mataram Kuna. Wewengkon candi Dièng minangka salah siji wewengkon sing paling tuwa dhéwé umuré tinimbang candi – candi yasané ratu – ratu Mataram kalebu candi Prambanan, Barabudur lan sakpanunggalané. Bab tegesé tembung mbabad alas Sajroning ilmu filologi kang naliti babagan serat – serat utawa buku – buku kuna aksara Jawa, tembung mbabad kuwi bisa duwé teges rong perkara. Mbabad kang nyurasa teges lair kuwi tegesé negori wit – witan, déné teges pasemon saka mbabad kuwi bisa uga ngresiki, mbeneraké. Mula ing tulisan iki tembung mbabad sing coba dakandharaké teges kang angka loro. Kaya sing wis dakandharaké ing ndhuwur mau, yèn kahyangan Dièng kuwi wis ana udakara abad – 9 bareng karo wiwit adeging kraton Mataram Kuna, tegesé wewengkon Dièng sakkiwa tengené wektu semana wis wujud tlatah perdhikan sing wis isi lan kaisènan déning jalma manungsa, dadi kaya – kaya klèru yèn wewengkon Wanwasabhā (Wonosobo) wektu sakdurungé abad – 16 kuwi awujud alas gung liwang – liwung. Nalaré, apa ya klakon ana papan percandhèn kang dianggep minangka pasraman lan kahyangan tumrapé wong Hindu ora ana wong – wong sing manggon sakkiwa tengené, banjur sapa lan ana ngendi papan dunungé tenaga – tenaga kasar sing mbangun candi, apa bisa dilaju saka Mataram (Prambanan). Mula panemuku wiwit jaman Mataram Kuna tlatah wewengkon kahyangan Dièng sakkiwa tengené wis wujud wewengkon sing akèh cacah jiwané. Sakbanjuré ana ing salah siji serat babad Kedhu, mratélakaké, nalika jaman semana kraton Demak Bintara wiwit ngadeg dadi kraton anyar nyirnakaké panguwasané kraton Majapahit tumraping tanah Jawa, para Wali mupakat yèn kepingin kasil ngislamaké wong Jawa kudu bisa ngilangaké pengaruh – pengaruh Hindu salah sijiné ya kang ana wewengkon Dièng, lan Dièng sakkiwa tengené kudu dibabad, sing dibabad ora ana liya ya mung pengaruh Hinduné dadi dudu alas gung liwang – liwungé. Sunan Bonang banjur utusan santriné loro kang aran Ki Walik lan Ki Karim, kautus supaya bisa mbabad wewengkon Dièng sakkiwa tengené supaya bisa salin agama suci agamaning Rasul yaiku Islam. Santri loro kuwi banjur lumarab tedhak saksanak brayaté tumuju ing wewengkon sakkiwa tengené Dièng, kanthi nganggo sarana dakwah mawa seni budaya tari kang banjur diarani seni tari Lènggèr, sing minangka tembung kerata basa èlinga nggèr, saya suwé akèh kang kasengsem marang agama anyar iki, nanging émané ana siji sing durung bisa salin agama yaiku panguwasa kahyangan Dièng kang peparab Kaladité, mbokmenawa asalé saka tembung kaladitya. Mula kyai Karim banjur tedhak ing Dièng banthah kawruh lawan Kaladité, lan Kaladité asor anggoné banthah kawruh banjur gelem ngrasuk Islam lan peparab Kyai Kaladité, nanging piyambaké banjur moksa lan ninggalké pepèling sing sapa wongè duwé anak rambuté gèmbèl kuwi kudu direksa amarga bocah kuwi isih tedhak turuné Kyai Kaladité. Wiwit abad – 19 kraton Demak wis lingsir dadi kraton Mataram kang sinigar semangka yaiku wewengkon kraton Kasunanan Surakarta Hadiningrat lan kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat. Ing antarané taun 1800-an kahanan tanah Jawa wiwit ana gègèran sing diarani perang Jawa yaiku perangé Pangéran Dipanegara lawan VOC Walanda. Pangéran Dipanegara wiwit nyebar prajurit salah sijiné Tumenggung Kartawasésa sing kautus supaya abebiting lan nglumpukké bala wong – wong sakloré tanah Bagelen, Tumenggung Kartawasésa Banjur tedhak ana ing sakkiwa tengené gunung Sélamanik, mula Tumenggung Kartawasésa uga katelah Tumenggung Sélamanik. Pangéran Dipanegara kuwi priyayi trahing ngaluhur rembesing madu saka kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, lan manut lakuning sejarah tumindhaké pangéran Dipanegara kuwi disengkuyung déning kraton Ngayogyakarta sing pancèné ora seneng anané panguwasa VOC ing tanah Jawa. Manut perjanjén Giyanti tlatah Sélamanik kuwi pancèn kabawah minangka wewengkon mancanagara kraton Ngayogyakarta,
Sakbanjuré nganti tumeka rikala jumenengan Ki Muhammad Ngarpah kang pinaringan kekancingan asma Tumenggung Secanegara, lan kalilan nguwasani wewengkon Ledhok sakkiwa tengené, mula jumenengan iki kang dadi dhasar adeging Kabupatèn Wanasaba (Wonosobo), menawa manut versi kang kajumbuhaké karo babad Dipanegaran. awit mbiyèné tlatah Ledhok – Wanasaba kabawah ing panguwasaning kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat. Mula banjur ana unèn – unèn sengkalan miring kang rinengga minangka tetenger adeging Kabupatèn Wanasaba (Wonosobo) kang surasané Pusakaning Dwi Pujangga Nyawiji. Utawa angka taun 1825 Masèhi. Angka taun 1825 kuwi dhasar adeging kabupatén Wonosobo ing Jaman Mataram Islam, banjur apa kelakon yèn tlatah Wonosobo umuré ora mung udakara satusan tahun, nanging malah bisa uga èwon binareng karo adeging wewengkon Dièng minangka pasraman lan percandhèn tumraping Agama Hindu Siwa. Diposkan oleh
Lagu Lenggang Kangkung berasal dari Betawi merupakan lagu sajak berirama.
Unduh Lirik Lenggang Kangkung dalam PDF
Noir Heart 6. I M Lair 7. Jake Cave 8. Choron Ke Sardaar Ka Eenam Laana Wqiya 9. Pies Pusha T Pies 10. Wapos Ru E T Dj 11. Didi Kempot Meteng Nganggur 12. Meteng Nganggur Didi Kempot 13. Meteng Nganggur Koplo 14. Meteng Nganggur Dangdut Copyright © 2016 Mp3Knuckle
nembe pados tiang kagem rencange mba vega nggih?
Araceae ) endemik saka Sumatra, Indonesia tetanduran kang misuwur karan kembang (majemuk) paling gedhé ing donya, ing sajroning cathetan nyebutaké ing kulawargan, A.gigas ( saka Sumatra ) bisa ngasilake kembang dhuwuré 5m.[1] Jeneng kembang bangah asalé saka kembang kang ambuné utawa gandané ora énak kaya bangah, kang maksudé kanggo ngundang tawon lan laler penyerbuk kanggo kembangé. Kembang bangah uga asring kagunakaké karan julukan kanggo padma raksasa Rafflesia arnoldii. Ing alam tetanduran, kembang iki bisa urip ing tlatah/daerah alas udan teles. Kembang iki wis dadi kembang resmi kanggo Provinsi Bengkulu
Tetanduran iki nduwèni long 2 fase sakjroning uripé kang metu ( muncul ) gantian. Fase vegetatif, fase generatif lan fase generatif . Ing fase vegetatif metu godhongé lan pang. Dhuwuré bisa enem meter (6m). Banjur setaun, organ vegetatif iki alum (layu) lan empon utawa umbiné dorman (turu). Yèn cadhangan panganan kang ana ing empon cukup lan lingkungan saubengé ndhukung, kembang majemuk iki bisa urip lan ngembang manéh. Yèn cadhangan panganané kang kurang, mung bisa thukul manèh godhongé.
Kembang kang gedhé lan dhuwur iki, bentuké kaya ( lingga ) kang sabeneré tongkol utawa spadix kang diubengi karo séludang kembang uga ukurané gedhè. Kembang kang omahé siji 1 lan protogini: kembang wadon kang reseptif metu luwih dhisik lan sabanjuré kembang lanang, kanggo mekanisme nyegah penyerbukan dhéwé. Ing taun 200, kembang paling dhuwur ing penangkaran ana ing Kebu Raya Bonn, Jerman kang ngasilake kembang dhuwuré 2,74m, ing taun 2003. Ing tanggal 20 Oktober 2005, ana kembang mekar kang dhuwuré 2,91m ing Kebun Botani lan Kéwan Wilhelma Stuttgart, uga ing Jerman. Semana uga, Kebun Raya Cibodas, Indonésia ngugat karana kembang kang mekar ing kana dhuwurwé mung 3,17m ing wayah pajar ( trontong-trontong ) tanggal 11 Maret 2004 [2]. Kembang mekar kanggo wektu watara seminggu ( 1 minggu ), kembang kang luwih seminggu banjur alum. Bisa uga ana woh-wohané kang wernané abang.
Kembang bangah uga ana ing saubengé donya kang ana ing kebun botani lan penangkaran-penangkaran jenisé, Ing Amerika kembang kang ana dijenengi kang unik lan bisa narik wong kang arep dheleng. Lucuné wong kang teka lan dheleng kembang kang mekar, seneng karo ambuné kang badheg.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kembang_Bangah&oldid=1078382"	Kategori:
Wah yo cerito2X sing koyok ngene iki Mas sing tak golek'i.
Kadosipun njenengan meniko penggemaripun Nogo Inten nggih? Kulo nggih seneng lho, sedoyo buku karangan SH Mintarja kulo seneng, malah Nogo Inten kulo nggadah ceritane sampek pungkasane (tamat).
tiyang enggal wonten mriki. Kula sampun ngunduh (download???) file Nagasasra saking www.gajahsora.net.
kadhang sedaya mbok menawi wonten informasi bab karyanipun SH Mintarja lintunipun saged "bagi-bagi" informasi-nipun.
Aduh susah 'men. Basa Jawaku wis acak-acakan. Kesuwen ana tanah sebrang. Yoyo
Njeh pak, sedoyo carios niku saget dipun pundut tuladanipun (niki menawi sing leres pak :D ), nanging umpami bab logis nopo mboten, niku tasik kedah dipun telusuri maleh. mergi logise
selalu sehat. Aku kangen engkung wayah muharaman. Mas, nyuwun tlg manawi wonten tiyang tirakat dhateng makam,dipun sanjangi ampun tumindak syirik. Ampun dangu2 piyambakan ing
gae bocah2 pelang margorejo dawe KUDUS.STM Nusantara lu2san 89/90 widi/ANTOK cah dawe kudus at 2009-07-05T18:54:34+07:00
seng mesti saridin kuwi wong samin opo wong sekti kok disek crito seko bapakku saridin iku wong rodo samin dekne sekti iku kerono ucapane wali sing mandi
senajan sak windu luwih hijrah soko tanah jawi, sejarah pati ora bakal lali, opo
ngendi nek Pati sing isih adol kaset kuwi.
ngendi nek Pati sing isih adol kaset kuwi.Meh 15 tauh ono kalimantan, aku rindu karo serial Saridin. Matur Suwun.....Seko: Cah Karangwage Arjo Ali at 2010-01-23T19:15:17+07:00
Menawi kerso monggo kulo aturi mendet MP3 Syeh Jangkung wonten blog meniko: http://apdnsemarang.wordpress.com/
niku tiyang sing lugu tapi nggadahi ilmu laduni langsung saking kang moho agung amergo nduweni ati ingkang resik lan apik, monggo do tumut langkahe saridin ..HIDUP SARIDIN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Mbok menawi taseh wonten ingakng gadah "
artikel e apik jeh, merinding mocone. sopo sing nulis, ayo nulis o meneh sing akeh,tak dukung.
kulo widi tyang semarang,,bade tangklet menawi pakde gadah kamus utawi tutorial kangge sinau jawi kromo inggil,,angsal nyuwun,,
menawi wonten saged di kirim email teng wd@doscom.org pakde,,
sembah nuwun sanget kalian sing ndamel blog niki mugih mugih pikantuk berkahing gusti alloh s.w.t ,amargi kulo saget madosi dinten 1000 dintene yogo kulo sing kapendet
Atheros® GbE LAN chip (10/100/1000 Mbit)(LAN2)
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891)
Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895)
Windusakti Prabu Déwageng (895 – 913)
Dadi arek wedok ojo seneng lungguh dodok
Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Bantul,
Gunung Kidul, Kulon Progo, Sleman, Yogyakarta, Magelang, Pati, Wonogiri,
: Bondowoso, Gresik, Jember, Bangkalan,
i`m gonna miss u
Juni 18, 2008 pukul 3:14 pm	iyo
Nyong nang sobo ki mung numpang lair thok, nganti umur telung taun….tapi nek bodo ora nyobo, rasanae ana sing kurang……..hidup wonosobo……titip mbahe
Ketumbar ‎ (← pranala | sunting)
Kalsium ‎ (← pranala | sunting)
Sansevieria ‎ (← pranala | sunting)
Anus ‎ (← pranala | sunting)
Tanaman obat keluarga ‎ (← pranala | sunting)
Ambeien (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Sembelit ‎ (← pranala | sunting)
Jeruk nipis ‎ (← pranala | sunting)
Bristol Stool Chart ‎ (← pranala | sunting)
Patikan Cina ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Catatan Commons/14 ‎ (← pranala | sunting)
-ektomi ‎ (← pranala | sunting)
Natsume Sōseki ‎ (← pranala | sunting)
Kebun Raya Purwodadi ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/Kata/Per-Z ‎ (← pranala | sunting)
Lingzhi ‎ (← pranala | sunting)
Joseph Gayetty ‎ (← pranala | sunting)
Toilet di Jepang ‎ (← pranala | sunting)
Panas dalam ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/GP ‎ (← pranala | sunting)
Daun ungu ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Validasi artikel/Permohonan peninjauan/Arsip/2013 ‎ (← pranala | sunting)
Sambang getih ‎ (← pranala | sunting)
Ficus ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:55hans/Daftar judul/W ‎ (← pranala | sunting)
Kembang sore ‎ (← pranala | sunting)
Daun duduk ‎ (← pranala | sunting)
Penapis tumor M2-PK ‎ (← pranala | sunting)
Angsoka ‎ (← pranala | sunting)
Wasir eksternal (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Wasir ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Doc James/Open Textbook of Medicine ‎ (← pranala | sunting)
Ngunduh kabeh jenis file: film, music, video, gambar, dolanan, lan opo wae jenise ora mentingake ukuran. Kowe bakal
internet sing ngolehake. Awakedewe kui salah siji p2p klien paling apik neng donya lan awakedewe gabungke basa anyar, maturnuwun kanggo pembantu paguyuban. Awakedewe nyediakake kasil sing apik
Penggolek data sing kuat banget nggone awakedewe kui ciri khase dewe. Awakedewe nggabungke akeh penggolek data dadi siji marai kowe nemu data sing dikarepake kanthi cepet tanpa perlu nulis akeh keyword. Iki yo ndukung link magnet.
Awakedewe duwe pamuter terpadu dadi kowe iso ngrungakake file suara lan video sing arep diunduh, dadi kowe rasah ngguwang wektu merga salah file.
Gampang lan sederhana. Kerjane enteng arepa nganggo PC lawas.
Aku lagi golek torrent klien sing ngolehake aku ngaso proses ngunduhku. P2P sing apik lan mantep. Iki lewat nganggo warna mabur!
Iki yaiku aplikasi sing ngolehake kowe ngunduh kabeh tipe data. Iki saiki termasuk aplikasi sing paling kuat.
ceritane mugo-mugo tetep tahan suwe, manawi gambar sabuk inten nogososro wonten nopo mboten nggih??? :) Aryo: nah niku, lek gadah gambare kulo tak nyuwun :)
mintak halal dunio lan akhirat.Umur kulo saiki 40,anak papat.cilik2.Ampun Kakang Mas, omongan jowo kulo wes oara asli jowo alus koyo embah2 kulo. mbok kulo isek biso ngomongan jowo alus, kulo wes ora biso. Jowo kasar iso lah. Dadi angger li ngomong
mintak halal dunio lan akhirat.Umur kulo saiki 40,anak papat.cilik2.Ampun Kakang Mas, omongan jowo kulo wes oara asli jowo alus koyo embah2 kulo. mbok kulo isek biso ngomongan jowo alus, kulo wes ora biso. Jowo kasar
nyuwun agung ipun pangapuro. kulo badhe taken menopo pareng?? miturut ramalan prabu joyoboyo mangke badhe medhal satriyo piningit niku nopo leres?? notonegoro niku nopo pun klampahan?? menawi wonten kirang leres anggenipun panulisan kulo, kulo nyuwun pangapuro ingkang kathah. matur sembah suwun saget.
Kalung ‎ (← pranala | sunting)
Majapahit ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Pidie ‎ (← pranala | sunting)
Kota Bandung ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Banggai ‎ (← pranala | sunting)
Qatar ‎ (← pranala | sunting)
Intan ‎ (← pranala | sunting)
Maluku ‎ (← pranala | sunting)
Zamrud ‎ (← pranala | sunting)
Al-Manamah ‎ (← pranala | sunting)
Vasektomi ‎ (← pranala | sunting)
Sulaiman ‎ (← pranala | sunting)
Sabah ‎ (← pranala | sunting)
Emas ‎ (← pranala | sunting)
Perak ‎ (← pranala | sunting)
Uang Batu Besar ‎ (← pranala | sunting)
Baja nirkarat ‎ (← pranala | sunting)
Platina ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Halmahera Utara ‎ (← pranala | sunting)
Perhiasan ‎ (← pranala | sunting)
Batu permata ‎ (← pranala | sunting)
Puteri Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Jembatan Akashi-Kaikyo ‎ (← pranala | sunting)
Sapeken, Sumenep ‎ (← pranala | sunting)
Paladium ‎ (← pranala | sunting)
Niihau ‎ (← pranala | sunting)
Perikanan ‎ (← pranala | sunting)
Giok ‎ (← pranala | sunting)
Maza ‎ (← pranala | sunting)
Nur Sutan Iskandar ‎ (← pranala | sunting)
Safir ‎ (← pranala | sunting)
Mirah delima ‎ (← pranala | sunting)
Kopal ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Meursault2004/Daftar rintisan ‎ (← pranala | sunting)
Rico Tampatty ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Asia ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Asia/Tahukah anda ‎ (← pranala | sunting)
Langkawi ‎ (← pranala | sunting)
Menara Oriental Pearl ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/Kata/M ‎ (← pranala | sunting)
Bivalvia ‎ (← pranala | sunting)
Ade Surya Akbar ‎ (← pranala | sunting)
Pulau Marongan ‎ (← pranala | sunting)
Mutiara Allah ‎ (← pranala | sunting)
Batu delima ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Darda'il ‎ (← pranala | sunting)
Jamane jaman edan, sing ora edan ora bakal keduman. Nanging sak bejo-bejone wong edan, isih luwih bejo wong kang eling lan
Balas	Maskur berkata:	Januari 18, 2012 pukul 3:21 pm	Patean?
1 Jam Berdendang Bersama Janger Sri Budoyo Pangestu ~ Bongkoran Parijatah Banyuwangi
+ Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare murah.
+ Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, lek wis lulus mesti golek
+ Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus.
nyambut gawe, kakehan dolanan internet, to?’
Kabupaten Tegal Slawi, 27 Kabupaten Temanggung Temanggung, 28 Kabupaten Wonogiri Wonogiri, 29 Kabupaten Wonosobo Wonosobo, 30 Kota Magelang, 31 Kota Pekalongan, 32 Kota Salatiga, 33 Kota Semarang, 34 Kota Surakarta, 35 Kota Tegal,
Dadi Ratu”Karipta dening Ki Sugeng SubagyaSinten wonge mboten gela,Nembe ngimpi jroning tilem hanglilir,Ing pangimpen dados ratu, Ratugung binathara,Sugih bandha sugih bandhu mubra mubru, Sinuyudan kawula, Kanan kering para putri,Emane amung nyumpena,Mendah eba yen kelakon sayekti,Dados ratu bathara gung,Kumbul ing panguwasa,Tebih tumiyung ingkang celak tumungkul,Tanpa ginebag perang,Gesang mulya pejah mukti,Dipun tembangaken Ki Ngabdul, Nyi Purwanti, lan Nyi Endah Laras ing Giyaran Pangkur Jenggleng TVRI Yogyakarta, Senin 15 Maret 2010.
----------------------------------------
BOLA-BaLI idheologi kepemimpinan Jawa jugrug. Saben-saben idheologi luhur mau (digawe) lara merga diregedi dening sapa wae sing nuruti hawa nepsu, pengin ngemperi jagad. Akibat rontoge idheologi kepemimpinan mau, tata kaprajan ing kuthagara iki kerep remuk. Buktine, angger ana perkara sing nggepok wong gedhe, priyayi idheologi kepemimpinan Jawa kang sejati, ambrol.
Wong cilik pijer dikuciwakake. Iku tlutuhe konsep pemimpin Jawa sing kleru negesi idheologi wenang misesa sanagara. Tegese, pemimpin wenang nguwasani apa wae, nganti perkara ukum adil sok mentah mateng. Ukum bisa lip-stik, di-tipe-
Pemimpin sing dianggep badal wakiling Hyang Widhi, asring dicakake kanthi sapekolehe. Tlonjonge, pemimpin sok duwe hak apa wae tumrap negara najan dheweke kuwi kleru, ana boroke, merga wenang sok nguja mumpung.
kang piniji, pinilih. Uga piningit! Ateges, sipat kandele nyekel pusaraning praja pancen diugemi temenan. Ya ngono iku pemimpin sing sekti mahambara. Dheweke sekti
ANEHE, ngluru pimpinan Jawa sing (isih) tus satriya pinilih, jan nglengkara ing dhetik iki. Ing era reformasi minulyane pemimpinan sing dikekudang para luhur ambyar? Pepoyane KGPAA Mangkunagara IV ing Serat Wedhatama, kang sesanti "nuladha laku utama tumrape wong tanah Jawi wong agung ing Ngeksiganda", remuk dadi sewalang-walang. Ujare, Panembahan Senapati kuwi priyayi luhur kang dhemen teki-teki (prihatin). Ing jaman ngene iki sajake langka ketemune. Adate, yen ana pemimpin sing dhemen prihatin ora kok kanggo negara, ning malah kanggo nggedhekake puluk. Kanggo pribadi, kelompok, lan kronine. Buktine, ing bumi kinasih iki KKN wis dadi budaya. Ngembyah.
gedibale. Tan wurunga, yen kebacut kena masalah, njur dha siyaga nutupi siji lan sijine. Yen ngono iku, ateges pemimpin sing uga kena diarani
ing ngarsa sung tuladha-ing madya mangun karsa-tutwuri handayani? Akhire kari unen-unen sing ampuh, ning ora
uga arang sing wedi asih (sutresna) lan tepa selira marang pemimpine.
Ora perlu kaget yen wong cilik dha wiwit kesambit, njur nungkak krama, gedhene tekan mbalela, iku wajar. Akibate, manunggaling kawula-Gusti antarane wong cilik-wong gedhe kari pong-pong bolong endhog merak endhog sapi. Mula, yen
Urip, lantaran kawulane. Ora kudu nyalon-nyalonake, nganti rebutan kursi, mbeseli ndhuwuran, lan sapiturute. Ning pemimpin mau kaya-kaya wis pulung. Dheweke duwe rasa, batin kang jero kanggo ndhepani negara. Dheweke uga duwe ati segara, bisa asah asih asuh marang kawulane.
Suwalike, yen pancen kleru, (wani) ndhadha lupute, gelem watak sungkan, rikuh, lan pekewuh kanggo tumindak sing reged. Kang diudi, ora liya meneh kejaba slamete negara.Sesanti sing diungalake pemimpin kang kewahyon, yaiku sepi ing pamrih rame ing gawe, memayu-hayuning bawana. Coba ditintingi, apa idheologi pemimpin Jawa utama ngono isih lumaku? Yen wis kopong, paling
Kebumen, Cilacap, Banjarnegara, Purwokerto, Banyumas, Tegal, Pemalang, Pekalongan, Kendal, Sragen, Sukoharjo, Wonosobo.Surakarta, Tegal, Salatiga, Pekalongan, Magelang, Wonosobo, Wonogiri, Temanggung, Sukoharjo, Sragen, Rembang, Purbalingga, Pemalang, Pekalongan, Pati, Magelang, Kudus,
Dino-dino iki aku wes arang nulis ndek blog, opo maneh ndandani. Embuh, lek diarani males yo ora, sakjane seh pengen ngisi. Nanging kok yo ora mesti kelakon. Masio saben dino koneksi wes cemepak
saben dino menehi penggawean, yo iso tak marekno sak naliko. Malah saiki panjenengane nggae domain anyar. Sing wingi isek anyar, nanging saiki wes anyar maneh. Embuh arep gawe opo, domain sak mono akehe. Tapi jenenge wong nduwe duit, lan nduwe karepan pisan, kabeh iso dilakoni karo wonge.
Aku sakmarine ndandani http://www.bengkelprogram.com iku, sak jane kepikiran nambahi fitur anyar. Tapi sik
embuh maneh. Miturut Pak Tajjuddin wingi, kabeh wes diatur, kene kari ngelakoni sak becike piye.
grafike lelakonku, saiki posisi mendekati limit (bates, red) ngisor. Mungguhe kitiran, aku nembe ndek bagian ngisor. Opo kudu mandeg? kan yo ora.
Tapi arep ngeyel kepriye, lek jatahe pancen ngene, yo kudu ditrimo.
Sak liane iku, ugo kudu ngerampah sak isone. Lek mbendinane mangan sego, lek saiki onone cuman gaplek, yo iku disek dipangan. Karo nggolek dalan, supoyo ora mangan gaplek terus.
Lek isik durung iso tuku sego, yo munggah sithik, mangan kancane sego jagung.
Yo wes, sangu pancen ora bakal cukup, tapi
Faqih…! Koe saiki kudu mu lang moco lan nulis marang bocah cilik-cilik iku ! (
soko Tebu ireng kerono kanggo nambah ilmu, e weruh-weruh pak kyai nindakake amanat marang
SMP ku neng Mudosentoso,sadurunge neng SMP sumber asri, BK telu, mugi mugi wonten kanca se
wong kito galo ora mandang kuwi tiang pundi tak tompo neng facebook ku iskandar can@yahoo.com masalahe aku yo wong komering tulen sing wis dadi wong jowo
Blitar, Tulung Agung, Trenggalek, Nganjuk, Ponorogo, Madiun ngawi, Sragen, Palur, Solo, Delanggu, kartosuro, Klaten, Jogja, Muntilan, Magelang, Temanggung, Wonosobo, Cilacap, Purwokerto, Purworejo, Purbalingga, Kebumen, Kutoarjo, Gombong, Banjarnegara, Parakan, Kroya, Salatiga, Semarang, Kudus, Tegal,
dab…mbok kumpul gawe album maneh opo konser neng alun2 dab..kangen ki..
warung."wah...njih niku, paling nggih lare-lare mahasiswa kalian londho-londho ingkang bade
mriki he..he..""Lha pripun, njenengan sakmeniko ngasto wonten pundi?" "Injih taksih wonten Yogja Bu...., ajeng teng pundhi malih?" "ohhh ngaten.., ee..mbok menawi
tenan Lik, kowe mesthi yess!""Lha endi ID ne opo? ngko tak buzz'e....bocahe piye?"diiringi
Indonésia. Ditemokaké déning ahli botani Walanda, Dr. C.L. Blume.
Tanduran anggrèk iki kasebar wiwit saka Malaysia, Indonésia, Filipina, Papua, nganti Australia. Cara uripé sacara epifit kanthi némpél ing wit utawa pang wit-witan ing alas-alas lan tuwuh subur nganti 600 meter saka salumahing segara.
Karakteristik tanduran[besut | besut sumber]
Anggrèk bulan klebu jroning tanduran anggrèk monopodial sing butuh cahya sithik. Srengéngé minangka panunjang uripé. Godhongé werna ijo kanthi wangun dawa. Oyot-oyoté werna putih lan awangun bulet dawa sarta krasa ndaging. Kembangé duwé wangi sithik lan nalika megar suwé sarta bisa tuwuh nganti dhiameteré 10 cm luwih.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Anggrèk Bulan (Phalaenopsis amabilis).
Anggrèk bulan • Anggrek merpati • Anggrèk lemah • Anggrèk kebutan • Anggrèk Ireng • Anggrèk koribas • Anggrèk hartinah • Anggrèk karawai • Anggrèk jamrud • Anggrèk karawai • Anggrèk larat • Anggrèk tebu • Anggrèk bulan bintang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 23 Maret 2016.
Wikipedia ora tanggung jawab lan ora bisa njamin yèn informasi kedhokteran sing dipratélakaké ing kaca iki bener.
Mangga nyuwun pituduh saka tenaga medhis sing profèsional sadurungé ngayahi pangobatan.
utawa werna-werna jinis lemut nularake (utawa nyebarake) virus dengue. Demam dengue uga kasebut "demam patah tulang” utawa "demam tulang patah", amarga demam kasebut bisa nyebabke
katon kaya campak; lan nyeri otot lan persendian. Ing sejumlah panandhang, demam dengue bisa owah dadi salah siji kang ngancam
Menawa wong kang kainfeksi siji jinis virus,biyasane dek’e kalindung saka jinis kasebut sak umur uripe. Nanging, dek’e mung bakal kalindung saka telung jinis virus ing wektu singkat. Yen bar iku dek’ne kena siji saka telung jinis virus kasebut, mungkin dek’e bakal éntuk perkara kang serius.
uga nganjurake kanggo ngurangi habitat lemut lan ngurangi cacahe lemut sing ana. Menawa pawongan kena demam dengue, biyasane dek’e bisa pulih amung kanthi ngombe cukup cairan, sak suwene lelarane isih ringan utawa ora tatu mbebayani. Menawa pawongan ngalami kasus luwih mbebayani, dek’ne mungkin mbutuha\ke cairan infus (cairan kang dilebokakae saka vena, nggunakake jarum lan pipa infus), utawa transfusi darah (diwenehi getih saka wong liya).
Wiwit 1960-an, saya akèh wong kang kena demam dengue. Lelara kasebut kawitan dadi perkara ing sakabehe dunya kawitan Perang Dunia Kedua. Lelara iki umum anane ing luwih saka 110 nagara. Saben taun, sekira 50-100 juta wong kena demam dengue.
Para ahli lagi ngembangake obat-obatan kanggo nangani virus kanthi langsung. Masyarakat nindakake akèh perkara kanggo nyoba mbasmi lemut.
Deskripsi pertama saka demam dengue ditulis ing 1779. Ing wiwit abad kaping -20, para ilmuwan mangertos lelara kasebut disebabake déning virus dengue,lan manawa virus kasebut ditularake (utawa disebarakae) déning
Tandha lan gejala[besut | besut sumber]
saka panandhang (utawa 8 saka 10 panandhang) kang kainfeksi virus dengue ora nunjukake gejala, utawa mung ngatoke gejala entheng (kayata demam biyasa).[1][2]
Kira-kira 5% saka wong kang kainfeksi (utawa 5 saka100) bakal ngalami infeksi berat. Lelara kasebut uga ngancam jiwo wong . Ing sak cuil saka wong-wong kang kena dengue, lelara iku ngancam jiwo.[1][2] Gejala bakal muncul antara 3 lan 14 dina sakwise pawongan
gejala muncul sakwise 4 sampe 7 dina.[3] Amarga iku, manawa pawongan bar saka wewengkon kang nduwé akèh kasus dengue, sak wis e pasien nandhang demam utawa gejala – gejala liyane sakwise luwih saka 14 dina dek’e balik saka wewengkon kasebut, bisa wae lelara kasebut dudu
muncul kayata gejala pilek utawagastroenteritis utawa flu weteng; kaya, muntah-muntah lan diare).[4] Nanging, bocah-bocah manawa ngalami perkara kang parah, bocah-bocah luwih cenderung
Tahapan klinis[besut | besut sumber]
Gejala klasik saka demam dengue ya iku kang kedadean ndadak, lara sirah (biyasa ing mburi mata); ruam; lan nyeri sendi. Lelara iki uga kasebut, "demam sendi" nggambarake manawa lelara iki bisa dadi lara banget[1][5] Kedadean demam dengue ana ing telung tahap: febrile, kritis, lan pemulihan.[6]
Ing fase febrile, pawongam biyasane ngalami demam dhuwur. ("Febrile" artine manawa pawongan ngalami ndrogdog). Seringe panas awak nganti 40 derajat Celsius (104 derajat Fahrenheit). Panandhang uga biyasane nandhang lara kang umum utawa lara sirah. Fase febrile biyasane kanthi sasuwene 2 sampe 7 dina.[5][6] Ing fase iki, kira-kira 50 % kanthi 80 % panandhang gejala ngalami ruam.[5][7] Ing dina kaping siji utawa kaping pindho, ruam bisa ketok dadi kulit abang.sak langkunge (ing dina kaping-4 kanthi dina kaping-7), ruam bakal ketok kaya campak.[7][8] Bintik abang cilik (petechiae) bisa muncul ing kulit. Bintik-bintik iki ora ilang manawa kulit dipencet. Bintik-bintik iki disebabake saka pembuluh kapiler kang pecah. [6] Panandhang uga manawa bisa ngalami pendarahan entheng saka membran mukus cangkem lan irung.[5] Demam iku dewek cenderung bakal (pulih) bar iku kedadean meneh sak suwene siji utawa rong dina. Nanging, pola iki bedha-bedha ing dhewe-dhewe panandhang.[8][9]
Ing saperangan panandhang, lelara kumat meneh marang fase kritis sakwise demam dhuwur rada mendhing. Fase kritis kasebut biyasane saksuwene 2 kanthi 3 dina. [6] Sak suwene fase iki, cairan bisa numpuk ing dada lan abdomen. Perkara iki kedadean
ing njero awak. Iki artine manawa organ-organ vital (paling penting) ora enthuk suplai getih seakeh biyasane.[6] Amarga iku, organ-organ kasebut ora kerja kanthi normal. Panadhang kasebut uga bisa ngalami pendarahan parah (biyasane saka saluran gastrointestinal.)[6] Kurang saka 5% saka wong kang ngalami dengue syok sirkuler, sindrom syok dengue lan demam berdarah. Menawa pawongan tau ngidap jinis dengue kang liya (“infeksi sekunder”), manawa dek’ne ngalami perkara serius.[10]
meneh ning ilen getih..[6] Fase penyembuhan biyasane kedadean sak suwene 2 kanthi 3 dina. Panandhang biyasane sayata mendhing ing tahap iki. Nanging, panandhang manawa nandhang gatel-gatel kang parah lan detak jantung kang lemah.[6]
Sak suwene fase iki, panandhang bisa ngalami kahanan keluwihan cairan (kakehen cairan kang dijupuk). Menawa kena otak, cairan kasebut bisa nyebabake kejang utawa owah e derajat kesadaran (ya iku pawongan kang pikirane, kesadarane ,lan perilakune ora kaya biyasane).
Perkara sing ana kaitane[besut | besut sumber]
Kerep, dengue bisa ngaruh sistim liya ing njero awak manungsa [6] Pawongan kang kena dengue bisa nanadhang mung gejalane, utawa dibarengi gejala dengue klasik uga.[4] Tingkat kesadaran mudhun kedadean ing 0,5-6 % saka perkara mbahayani. Iki bisa kahanan manawa virus dengue nyebabke infeksi ing otak. Iki uga bisa kedadean manawa organ vital, kayata ati, ora berfungsi apik..[4][9]
dengue. Ing sistim ilmiah kang ngarani lan nglasifikasike virus-virus dengue kasebut ya iku bagean saka famili Flaviviridae lan genus Flavivirus. Virus liyane uga bagean
sakabehe termasuk ing njero keluarga Flaviviridae..[9] Meh sakebehe virus-virus kasebut disebarake déning lemut utawa ticks.[9]
ditularke (utawa disebarke) meh kabèh saka lemut Aedes, kususe lemut Aedes aegyptitype.[11] Lemut iki biyasane urip antara garis lintang 35° arah lor lan 35° arah ngidul, sak ngingsore kedhuwuran 1000 m.[11]. Meh kabèh lemut nyokot ing wayah awan. [12]
Kadang-kadang, lemut-lemut uga bisa kena dengue saka manungsa. Menawa lemut wedok kang nyokot wong kang kainfeksi, lemut iku bisa wae kena virus dengue. Kaping siji, virus urip ing saluran pencernaan lemut. Kira-kira 8 kanthi 10 dina sakwise, virus nyebar marang kelenjar liur, kang nggawésaliva (utawa “spit”). Iku artine idu kang dihasilake lemut kainfeksi déning dengue virus. Lan manawa lemut nyokot manungsa, idu kang kainfesi mlebu marang manungsa kan nginfeksi wong iku. Virus ora nyebabake masalah /perkara kanggo lemut kang kainfeksi, kang bakal tahan terus sampe akhir uripe lemut-lemut iku. LemutAedes aegypti ya iku lemut kang paling seneng nyebarake dengue. Iki amarga lemut iku seneng urip cedhak wong-wong lan mangan getihe manungsa ketimbang kewan-kewan.[13] .Lemut iku uga seneng nyelehke endog ing bak-bak banyu gawénan manungsa.
Dengue uga bisa disebarake déning werna-werna getih kang wis kainfeksi lan kanthi donasi organ[14][15] Menawi wong kang nandhang dengue danar darah utawa organ, lan bakal diwenehi kanggo wong liya, wong iku bisa kena dengue saka getih utawa organ kang didonasike. Ing pirang-pirang nagara, kayata singapura,
uga bisa disebarake saka ibu marang anak sak suwene [[kehamilan ) utawa manawa bayi lair.[17] Dengue iku biyasane ora disebarake nganggo cara-cara liyane.[5]
Resiko[besut | besut sumber]
Dibanding karo wong dewasa, bayi lan bocah cilik kang nandhang dengue luwih akèh resikone ngalami infeksi kang serius. Bocah-bocah cenderung akèh resiko ngalami lara kang mbahayani manawa bocah-bocah iku kagolong kang gizine cukup.( manawa bocah-bocah séhat lan mangan panganan kang due gizi akeh).[18] (iki béda saka infeksi liyane, kang biyasane luwih mbahayani manawa kadadean ing bocah-bocah kang temasuk golongan malagizi, ora séhat, utawa ora mangan panganan kang bergizi.) Wong wedok luwih cenderung keserang lelara kang luwih parah ketimbang wong lanang.[19] Dengue bisa ngancam nyawa ing pasien kang nduwé lelara kronis (jangka dhawa) kayata diabetes lan asma.[19]
Mekanisme[besut | besut sumber]
Menawa lemut nyokot wong, banyu iler lemut kasebut mlebu marang kulit wong kasebut. Menawa lemut kasebut ngandung dengue, virus kegawa ing njero banyu ilere. Nganti mbok manawa lemut kasebut nyokot wong viruse mlebu ing njero kulit wong kasebut bareng karo banyu ilere. Virus kasebut mlebu (sel darah putih) wong kasebut. (Sel getih putihe seharusnya mbantu pertahanan awak kanggo merangi ancaman, kaya infeksi).Menawa sel getih outih kasebut move around ing njero awak, virus mroduksi meneh (utawa memperbanyak diri). Sel getih putih bereaksi nganggo cara nggawé akèh
ndrogdog,kaya gejala flu, lan werna-werna lara kang kedadeean manawa kena dengue.
Menawa pawongan nduwé werna-werna (serius) infeksi, virus bakal ngasilake luwih akèh lan cepet ing njero awak. Amarga ing kana wis akèh virus, iku bisa ngaruh kanggo akèh organ-organ (kayata liver lan sumsum balung). Cairan saka ilen getih bocor nglewati tembok saka urat nadi cilik marang rongga-rongga awak. Amarga iku, sirkulasi darah kurang (utama muter ing awak) ing pembuluh getih. Tekanan getih panandhang dadi rendah sanget amarga jantung ora bisa nyediaake getih marang organ-organ vital (organ kang paling penting). Uga, balung sungsum ora kesedia kanggo nggawé cukup platelet, kang dibutuhake getih kanggo mbekuake sak mestine. Tanpa jumlah platelet kang cekap, panandhang luwih cenderung
dengue nganggo cara iki ing laladan ing endi iku wis umum kahanane kedadean iku.[1] Nanging, dengue ing tahap awal angel dibedaake karo lelara lan infeksi virus liyane (infeksi kang disebabake déning virus).[18] Wong sing
manggon ning wewengkon kang wis umun ana lelara iki.[21].
Tanda-tanda peringatan biyasane katon sedurunge dadi saya parah.[6] Tes tourniquet iku kanggo manawa ora ana tes laboratorium kang bisa ditindakake. Kanggo
keséhatan propesional bakal ngetung titik-titik abang cilik kang ana ing kulit. Saya dhuwur cacahe titik-titik artine kecenderungane kena demam dengue luwih dhuwur.[6]
Bedhaake antarane demam dengue lan chikungunya iku bisa dadi luwih angel. Chikungunya ya iku infeksi virus kang dhuwe gejala-gejala padha kayata dengue, lan kahanane ana ing pirang-pirang bagean ing dunya. Dengue uga bisa dhuwe gejala-gejala kang padha karo lelara liya kayata malaria, leptospirosis, demam tipus,
pasien ora nduwèni siji déning tanda-tanda kaya ngono.[18]
saka dengue.[18] Menawa wong nduwé dengue berat,ana uga perubahan kang bisa ketok
Iki uga nyebabake rendahe tingkat albumin ing getih.[18]
sindrom syok dengue luwih cepet manawa petugas iku bisa gunakake ultrasound medis kanggo nemukake cairan sak jerone awak.[1][18] Nanging ing akèh
Menawa iku wis cukup gedhe, pelayan keséhatan propesional manawa bakal menehi peringatan marang panandhang nek mriksa panadhang.[18] Pelayan keséhatan propesional bisa deteksi sindrom syok dengue luwih cepet manawa petugas iku bisa gunakake ultrasound medis kanggo nemukake cairan sak jerone awak.[1][18] Nanging ing akèh wewengkon kang kahanane dengue wis umum, meh kabèh pelayanan
Organization (WHO) nglasifikasi, utawa mbagi, demam dengue marang rong rong tipe; ringan lan berat.[1][21] . Sedurunge iki, ing 1997, WHO wis
kang luwih gampang. Iki uga nemtoake manawa cara lawas iku kebatas banget, ora termasuk kabèh cara-cara dengue bisa ketok.Senajan
kanthi resmi wis owah, klasifikasi kang paling lawas isih sering digunake.[18][21][22]
Ing sistem klasifikasi lawas WHO, demam berdarah dibagi ing jero tahap, kasebut kelas I–IV:
Ing kelas I, wong kang duwé demam, dek’ne uga gampang memar utawa positip tes turniket.
Ing kelas II, panadhang luka ing njero kulit lan bagean liya saka awak
Ing kelas III, panandhang ngetoke tanda-tanda syok sirkulasi.[22] Grades III
siji (isolasi virus) diisolasi (utawa dipisah-pisakake)virus dengue saka perkembangbiakan (utawa contoh) saka sel-sel. Tes
goleki antigen saka virus. Tes liya ingh njero getih kanggo golek antibodi kang di gawé awak kanggo nglawan virus dengue.[19][23] Isolasi virus lan deteksi tes asam nucleus luwih apik ketimbang deteksi antigen.Nanging tes larang biyayane, amarga iku tes ora kesedia ing akèh panggonan.[23] Menawa dengue ana ing tahap awal, kabèh tes iku bisa wae negetip (artine ora ketok manawa wong kena lelara dengue).[18][19]
Sak liyane kanggo tes antibody, tes laboratorium mung bisa kanggo mbantu diagnosis demam dengue akut (awal) tahap saka sakite. Nanging, tes antibody bisa kanggo nemtoake manawa wong kena dengue ing tahap lanjutsaka infeksi.Awak nggawé antibodi kang khusus kanggo nglawan virus dengue sakwise 5 kanthi 7 dina..[5][19][24]
Pencegahan[besut | besut sumber]
Ora ana paksin kang wis kebukti kanggo nyegah wong saka virus dengue.[1] Kanggo nyegah infeksi To prevent infection,
kanggo nyegah dengue ( kasebut program "Integrated Vector Control") kang kalebu lima bagean-bagen kang bedha:
Advocacy, mobilisasi sosial, lan legislasi (laws) kudu digunaake kanggo nggawékeséhatan masyarakat organisasi lan komunitas luwih kuat.
All kabèh bagena masyarakat kudu kerja bareng-bareng. Iki kalebu sektor umum (kayata pemerentah), the private sector (kaya bisnis lan perusahaan ), lan bidang keséhatan.
Kabeh cara ngontrol penyakit kudu dadi siji (utwa digotong bareng-bareng), dadi sumber kang kesedia bisa dhuwe efek sing paling mungkin.
Keputusan kudu di gawé nggango dasar bukti. Iki bakal mbantu mastiakae manawa campur tangan (perkara kang ditindake kanggo
dengue nanggo carane dewek.[12]
WHO uga nyaranake kanggo nindakake pirang-pirang perkara spesipik kanggo ngontrol lemut-lemut lan nyegah saka cokotane. Cara paling apik kanggo ngontrol lemut “Aedes aegepthi” ya iku lunga saka habitat-habitate.[12]).Wong kudu ngosongake bak-bak kebuka saka banyu (amarga lemut-lemut ora bisa ngendog ing njerone). Insektisidas utawa kontrol biologi uga bisa dadi perantara kang digunake kanggo ngontrol lemut ing wialyah iku.[12]. Para ahli ngrasa manawa nyemprot nganggo organofosfat lan insektisida piretroid ora bisa mbantu.[2]. Banyu kang mandheg (kang ora bisa dipindah) kudu di resiki, amarga iku narik lemut-lemut, lan uga amarga wong bisa kena masalah keséhatan manawa insektisida nyebabake banyu ngecembeng.[12] Kanggo nyegah cokotan lemut, wong bisa nganggo klambi kang nutupi kabèh kulite. Masyarakat bisa nganggo penolak serangga (kaya semprotan hama), kang mbantu nyegah lemut-lemut nyedaki (DEET ampuh). Masyarakat uga bisa nganggo raket lemut manawa
mbutuhake cairan infus lan transfusi getih.[27] Pelayanan keséhatan profesional bisa nemtokake kanggo merujuk panandhang marang rumah sakit nalika pasien ngrasaake tanda-tanda peringatan serius, khususe nalika panandhang kasebut wis ngalami kondisi keséhatan kronis.[18]
Menawa wong-wong kang kainfeksi mbutuhake cairan saka infus, panandhang biyasane mbutuhake infuse mung sedina utawa rong dina.[27] Propesional pelayanan
pasien marang jero weteng), injeksi intramuskular (nyuntike obat marang jero otot), lan suntikan arteri(ngleboke jarum marang jero arteri).[18] Asetaminofen (Tylenol) bisa di wenehi kanggo demam lan nyeri. Jinis obat anti-peradangan kang kasebutNSAID (kaya ibuprofen lan aspirin) ora enthuk digunake amarga obat kasebut bisa gawé resiko pendarahan luwih gedhe.[27] Transfusi getih kudu di wiwiti luwih enggal nalika tanda-tanda vital pasien owah utawa ora normal, lan nalika jumlah sel getih abang tansaya mudhun..[28] Nalika transfusi dibutuhake, pasien kudu diwenehi getih utuh (getih kang durung dipisah-pisahake) utawa dibungkus ing
biyasane ora bakal diwenehi cairan inpus meneh amarga pasien ora ngalami keluwihen cairan.[18] Menawa kedadean keluwihen cairan, nanging tanda-tanda vitale isih stabil (ora owah), iki bisa dadi cekap alasan kanggo mandeke menehi cairan.[28] Menawa pasien ora ing masa kritis, pasien bisa diwenehi diuretic furosemide (Lasix). Lasix bisa mbiyantu ngetokake keluwihen cairan saka sirkulasi getih
lan apik-apik wae.[21] Ora nganggo pengobatan, 1 sampe 5 % saka wong sing kainfeksi (1 sampe 5 saka 100 wong ) mati amarga dengue.[18] Nganggo perawatan kang apik, kurang saka 1% mati.[21] Naning, ing wong kang nandhang dengue parah 26% mati (26 saka 100)[18] Kedadean dengue akèh luwih saka 110 nagara.[18] Saben taun, 50 sampe 100 juta wong kainfeksi dengue ning dunya. Lelara iki uga nyebabake
perawatan ing umah sakit [1] lan sekira 12500 sampe 25.0000 kematian ing seluruh dunia saben taune..[4][29]
Dengue ya iku lelara kang disebabake déning virus lan paling akèh kedadean sing disebarake déning arthropod.[10] Dengue diprakirake wis dadi beban lelara déning sawetara 1600 taun urip
taun. Iki kira-kira padha dene beban lelara bocah-bocah lan lelara tropis. Iki pada dene kang disebabake saka lelara ing bocah-bocah lan lealara tropis liyane.[19] Dengue diaggap kayata lelara paling penting kaping pindho, sakwisemalaria.[18] World Health Organization uga ngerteni dengue salah sijining lelara tropis sing ora diperhatiake(artine bahwa dengue ora ditangani kanthi serius lan semestine.[30]
Dengue tansaya merajalela ing donya. Ing taun 2010, dengue 30 kali luwih umum ketimbang ing taun 1960.[31] Saperangan hal sing dianggap penyebab mudhake dengue,Luwih akèh panandhang kang nandhang tinggal ing kota gedhe. Populasi donya (jumlah manungsa ing donya) tansaya gedhe. Luwih akèh wong kang lelungan berpergian secara internasional (saka siji nagara menyang nagara liyane). Pemanasan global uga dianggap sebab mundhake dengue kasebut. .[1]
Dengue luwih asring kedadean ing sekitar ekuator. 2,5 milyar penduduk kahanan ing wewengkon ing ndi kedadean dengue 70% saka populasi kang manggon ing Asia lan wewengkon Pasifik, dene mereka mengalami dregdheg, kainfeksi nalika lagi melancong. Ing golongan iki,
Dengue luwih asring kedadean ing sekitar ekuator. 2,5 milyar penduduk kahanan ing wewengkon ing ndi kedadean dengue 70% saka populasi kang manggon ing Asia lan wewengkon Pasifik.[31] Ing Amerika Serikat, 2,9% sampe 8% saka penduduk kang nembe balik saka wewengkon kang ana dengue, lajeng dek’ne dregdheg, kainfeksi nalika lagi melancong.[26] Ing golongan iki, dengue uga kagolong infeksi kaping pindho kang paling akèh terdiagnosis, sawise malaria.[5]
Dengue pertaman kali ditulis taun-taun sing wis lewat. Ensiklopedia medis china saka Dinasti Jin (sing berjaya saka 265 kanthi 420 AD) nyritaake tentang wong sing kayata kena dengue. Buku kasebut nyritaake tentang “racun banyu” sing ana hubungane karo serangga sing mabur.[32][33] Uga ana catetan katulis saka abad ke -17 (1600an) tentang apa kang mungkin dadi epidemik dengue ( ya iku nalika lelara nyebar kanthi cepet ing waktu kang singkat). Lapuran-lapuran sing paling enggal tentang kemungkinan epidemic dengue ya iku saka tahun 1779 lan 1780. Lapuran iki nyritaake tentang epidemic sing nyapu Asia, Afrika dan Amerika Utara.[33] Sejak wektu iku kanthi 1940, ora akèh meneh epidemic.[33]
Ing 1906, para ilmuwan mbuktiake manawa manungsa kainfeksi saka lemud “Aedes”. Ing taun 1907, para ilmuwan nemuake manawa virus kang nyebabake dengue. Dengue ya iku lelara kaping pindho kang ketok manawa lelara iki disababake déning virus. (Sak durunge para ilmuwan wis mbuktiake manawa
Dengue mulai nyebar dengan luwih cepet selama lan sawise Perang Dunia kaping pindho. Iki diperkiraake amarga perang kasebut ngubah lingkungan nganggo cara kang bedha.. Jinis dengue berbeda uga nyebar menyang kahanan anyar. Kanggo pertama kaline, manungsa mulai ngrasa demam berdarah. Wujud lelara sing parah iki kaping pisan di lapurakake ing Filipina ing taun 1953. Ing 1970an, demam berdarah wis dadi penyebab utama kematian ing kalangan bocah-bocah cilik. Lelara kasebut uga mulai kedadean ing wewengkon Pasifik lan Amerika. Demam berdarah dengue lan sindrom renjat dengue kaping pisan dilapurakake ing Amerika[33] Demam berdarah lan sindrom renjat dengue kaping pisan dilapurakake ing Amerika Tengah lan Kidul ing 1981. Waktu iku, profesional pelayanan keséhatan mengetahui bahwa wong sing nandhang virus dengue jinis 1 nandhang tipe 2 sakwise pirang-pirang taun.[9]
Ora ana kejelasan saka basa apa asale tembung “dengue”. Saperangan wong due pendapat tembung
ati-ati”. Tembung iku mungkin sak durunge di gunaake kanggo ngambarake wong kang nandhang nyeri balung amarga demam mriyang dengue, nyeri iku bakal nyebabake penandhang mlaku ati-ati. Nanging, kemungkinan uga saka tembung basa spanyol kasebut saka tembung basa Swahili, lan dudu sawalike.
Sejarah ing Dunya[besut | besut sumber]
Swahili dinga diprakirake saka tembung dengue Spanyol. Tembung iki due arti "sing ati-ati". Tembung iku mungkin sak durunge di gunaake kanggo ngambarake wong kang nandhang nyeri balung amarga demam mriyang dengue, nyeri iku bakal nyebabake penandhang mlaku ati-ati [35] Nanging, kemungkinan uga saka tembung basa Spanyol kasebut saka tembung basa Swahili, lan dudu sawalike.[32]
dek’ne ngadeg lan mlaku sakaya wong kang “flamboyan”. Amarga iku, lelara iku uga kasebut “demam flamboyan”.[36][37]
Istilah “breakbone fever” kaping pisan digunakake déning Benyamin Rush, dhokter lan
ing Philadelphia. Ing lapuran kasebut, Rush luwih akèh nggunakake istilah kang luwih formal “bilious remitting fever”
Istilah “demam dengue” durung akèh sing nggunakake jeneng kang bedha kanggo lelara iki. Saumpama, dengue uga kasebut “breakheart fever” lan “la dengue”. Jeneng liya uga digunakake kanggo dengue parah, kayata “
kaping pisan digunakake déning Benyamin Rush, dhokter lan"Bapak Pendiri". Ing 1789, Rush nggunakake istilah "breakbone fever" ing lapuran mengenai kedadean luar biyasa dengue 1780 ing Philadelphia. Ing lapuran kasebut, Rush luwih akèh nggunakake istilah kang luwih formal"bilious remitting fever".[38][39] Istilah "demam dengue" during akèh kang nggunake sampe sakwise taun 1828.[37] Sak derunge, wong-wong nggunake jeneng bedha-bedha kanggo lelara iki. Kayata, dengue uga kasebut "breakheart fever" lan "la dengue."[37] Jeneng liya uga digunakake kanggo dengue parah: kayata
bedha.Kaping pisan, Vaksin aman, kaping pindho, vaksin bakal bekerja sawise siji utawa pindho injeksi (utawa suntikan). Kaping telu, vaksin bakal ngelawan sakabehe jinis virus dengue.Kaping papat, vaksin ora bakal nyebabake ADE. Kaping lima,
kwalitas bedha. Kaping pisan, vaksin aman. Kaping pindho, vaksin bakal bekerja sawise siji utawa pindho injeksi (utawa suntikan). Kaping telu, vaksin bakal ngelawan sakabehe jinis virus dengue.Kaping papat, vaksin ora bakal nyebabake ADE. Kaping lima,
^ a b c d e f g WHO (2009), pp. 10–11.
Ing kelas IV, panandhang ngalami sok berat amarga tekanan getih lan detak jantung jantung ora
viralKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 22 Oktober 2016.
Wayang Golek iku seni tontonan wayang sing kagawé saka bonéka kayu. Wayang iki populèr banget ing Tlatah Pasundhan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_Golèk&oldid=1029205"	Menu navigasi
DeutschBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.15, 11 Maret 2016.
anta subhanaka inni kuntumminadhdholimin. Ora isun kuoso nolak ing bubuk
Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
Jual Obat Kuat Hammer Of Thor Asli Di Samarinda | 082136430630 D.I Yogyakarta Meliputi :
jogja ,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Di sun sing suwekalo ketemu kekasihDi sun sing suwe masnambani kangene
sing apik, gelem ngisi kas ra kethang sithik. ora mung................. bener rak? suk bar bakdo abaran meneh yo he..he..he..TotoKaptenJumlah posting : 381Join date : 06.12.10Age : 39Lokasi : tembalang, semarang
nggonduk moco posting sing aneh2....... mbahjendro on Thu 25 Aug 2011, 11:49setuju om........... tp nek ak luwih nggonduk
nggonduk nonton wajah sing aneh2.......koyo rupane mas Eko Jaghana je mas.hehehe...piss...haasuu...apane sing aneh...wong guanteng pwooll ngene kok....kee ekee keeee..
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.starxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
UDAN WAYAH SORE udan riwis-riwis nggawa angin gumanti ora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arep dikaya
penglingsir iraga nanging iraga lek utawi nenten juari nganggen artha punika
ritatkala mebebaosan. Rasa lek mebasa Bali puniki
Sane dados cihna yening wenten rasa lek mabasa Bali ring krama-krama
sekadi punika kacihnayang saking kawentenan Bahasa Indonesia dados basa keseharian
nganti basa Bali. Kehanan sekadi puniki jakti
mabasa Bali? Manut ring uratian tityang,
niki kaawinang olih dampak negatif Globalisasi. IPTEK sane sayan nglimbak
punika boya ja madue iusan sane becik kemanten nanging malih madue iusan sane
kaon. Sampun akeh anake maosang yening kemajuan ring bidang teknologi punika
ngawinang nilai-nilai budaya sane luih punika luntur. Basa Bali silih sinunggil
contonyane. Basa Bali kakasorang olih bahasa Inggris utawi bahasa Indonesia
mawinan basa-basa punika pinih ngasilang jinah. Transaksi bisnis punika jakti
saja mangda nganggen bahasa Inggris utawi bahasa Indonesia, piranti komunikasi
sane canggih pinih akeh nganggen bahasa Inggris, Jepang, lan basa dura negara
lianan, tayangan ring televisi masih akehan ngangge bahasa Indonesia lan basa
non Bali lianan. Nanging saking makasami conto punika
pikobet. Yen mabasa Indonesia nilai etika sampun wenten nanging rasa basannyane
kantun kirang. Ragam bahasa sane nyihnayang etika ring bahasa Indonesia punika
tekening sawitra, makasami ipun wenten etikanyane. Majeng ring sira iraga mabebaosan punika nentuang soroh basa napi
iraga sampun seneng mlajahin basa Bali sinah iraga
pacang setata ngajegang basa Bali punika. Elingang malih mangda nganggen basa
Bali dados basa keseharian. Yening iraga newek sampun sane kawastanin
ring sajeroning utsaha ngawangun karakter bangsa. Ainggih Ida dane sareng sami,
Balas	ne ngono mbah hadi yo kudu di-ruwat,, ben ra soyo ruwet.
nyuwun tulung niku pak eko, panjenengan saged mboten ngruwati rojo ruwat sajagad??????
penonton akèhé 0,8%[1]. Saluran iki giyaran ing News Centre ing BBC Television Centre ing London Kulon. BBC News Channel nyadiakaké siaran Internet live kanggo para pamirsa sing kepingin nonton BBC News Channel liwat situs BBC News (edhisi Inggris dudu edhisi Internasional) Ing taun 2006, televisi iki kanggo sing sapisanan kasil dadi Televisi Warta paling apik sa-Britania Raya, sing dipersembahaké déning Royal Television Society [2]. Sadurungé, BBC News Channel dikenal minangka BBC News 24. Jeneng lan Logo diowahi minangka bagéan saka perombakan divisi warta BBC News sing ngentèkaké wragad ₤ 550.000 ing tanggal 21 April 2008. Ing dina iku uga, saluran sedulur BBC News Channel, BBC World News direlaunch nggantèkaké
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.22, 14 Maret 2013.
DAGELAN,HUMOR KOCAK, SAMBUNG ROSO, UNEK-UNEK, NGE'CE, OMELAN,CERITA WAYANG,BUDOYO BONGSO LAN PROTES SOSIAL DARI TOKOH PUNAKAWAN DENGAN GAYA BAHASA INDONESIA PLUS SUROBOYO-
ari subekti oalah gusti,,,,, mugo2 mandeko tekan kono wae,,,,,,,, tobat mbak yu, sing mbok golek I iku opo tow yow ?…
podo ae tetep ngantuk ik slams. Nduwe tips kanggo aku ra? :pReplyDeleteaaSlamDunk
KOM, HA 36 * 31 * ING ELEKTRO/KOMM, KI 15 * 11 * 1 * ING ELEKTRO/ROB., SÖ 14 * 11 * 1 * ING MED-TEK M BAS,FL 37 * 30 * 1 * ING MEK/IND IT, KI 10 * 5 * 2 * ING TEK-EK M BAS, HA 36 * 25 * 1 * 3 * ING TEK-
BIOLOGPROGRAMMET 46 * 28 * 8 * CIV ING, DATATEKNIK 111 * 77 * 10 * CIV ING, ELEK.DE, NO 27 * 19 * 2 * CIV ING,
CIV ING, INDUSTR EK , ,3 25 1, CIV ING, INFO TEKN 40 14, , CIV ING, KOMM/TRANSP 22 * 12 * 4 * CIV ING, MASKINTEKN ,7 111 * CIV ING, MED TE, NOR 79 * 52 * 11 * CIV ING, TEK FY/
ING, ARKITEKTUR 53 14,9 32 0,9 10 0, CIV ING, DATATEKNIK 25 * 20 * 1 * CIV ING, ELEKTROTEK 12 * 8 * CIV ING, IND EKONOM 60 * 40 * 7 * CIV ING, KEMITEK DES 10 * 8 * 1 * CIV ING, MASKINTEKN 45 * 27 * 3 * CIV ING, MAT. EEIGM 10 * 7 * 1 * CIV ING, MEDIETEKNIK 10 * 9 * CIV ING, RYMDTEKNIK 61 * 33 * 11 * CIV ING, TEKN DESIGN 48 * 29 * 10 * CIV ING, TEKN FYSIK 20 * 18 * 1 * CIV ING, TRÄTEKNIK 2 * CIV ING, VÄG/VATTEN 37 * 22 * 7 * CIV ING, ÖPPEN ING 81 * 59 * 11 * CIV,
tenan wong iki rek… masak nggawe pocari sweat?
sing rodho gedhe titik ngono lho, nganggo
Pagelaran Wayang Kulit AMARTA BINANGUN dalang Ki Manteb Sudharsono Hadiri dan Saksikan
KERJO IKU SING HALAL TA??!!!!
PREMAN TAEK!! DASAR WONG ATHEIS!!!
SAIKI OLEH KON MACAK SANGAR NENG UMUM...
TAPI TITENONO BURI2NE KOEN COKK....!!!!!!!!!!!!
DASAR DEBT COLLECTOR SI ANAK ORANG SERAKAHHH!!!! Last
suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing
mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun,
kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.
nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip,
> Dongeng Basa Jawa (Kancil lan Merak)
Dongeng Bahasa Jawa => Kancil dan Merak
Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira. “Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak. “Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh.
“Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”.
Nanging Kancil sajak wingi nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”.
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bungah. “Ndang dipasang!”
mingguan.”“Tak tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!”
“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu
wis mlumpuk, malahwis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku ugawis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“Wis gek ndang
nganggo tlutuh karet. Bareng kawawaswis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu
wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!”
to? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu. "Lho, wulu wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!” Kancil ora nggagas, malah gage pamitan.
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati Cil, ” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku. “Tulung! Tulung! Tuluuung! Tuluuuung....!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa to Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil. “Gage tulungana
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“ Gelem Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni.
Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe, tanpa metung tuna lan
Purwaka Caruban Nagari · Carita Waruga Guru · Kitab Waruga Jagat · Layang Syekh Gawaran · Pustaka Raja Purwa · Sajarah Banten · Suluk Wuyung Aya · Wahosan Tumpawarang ·
monokotil, utawa liliopsida) iku salah siji saka rong klompok gedhé tetanduran ngembang sing sacara klasik diajaraké; klompok sing liyané ya iku tetanduran wiji loro utawa dikotil. Ciri sing paling khas ya iku wijiné ora mecah amarga mung nduwèni siji godhong lembaga. Klompok iki diakoni minangka takson (minangka kelas sarta subkelas) jroning manéka sistem klasifikasi tetanduran lan antuk manéka jeneng, kaya Monocotyledoneae, Liliopsida, lan Liliidae. Miturut analisis filogeni, klompok iki diweruhi duwé sipfat monofiletik utawa holofiletik. Sistem klasifikasi APG II ngakoni monokotil minangka klad sing diarani monocots.
Klompok tetanduran iki nyakup manéka warna tetanduran paling migunani jroning kauripan manungsa. Minangka sumber pangan, sumber energi nabati, sumber bahan baku industri, perumahan, dekorasi, sandhangan, media panulisan, zat pewarna, lan sapanunggalané. Ana watara 50 èwu nganti 60 èwu jinis sing wis dikenal; mituurut IUCN ana 59.300 jinis. Orchidaceae (suku anggrèk-anggrèkan) iku suku sing ndarbèni anggota paling akèh jroning tetanduran ngembang, kanthi 20 èwu jinis. Anggota suku pari-parian (Poaceae utawa Graminae) dikenal minangka suku kanthi aréal tanduran sing paling amba ing donya minangka sumber bahan pangan. Suku-suku liyané sing ora kalah wigati ya iku suku
Klasifikasi/taksonomi[besut | besut sumber]
internal dhéwé-dhéwé. Monokotil dikenal stabil banget ing sajabaning klompoké (jelas prabédané karo klompok liya) nanging ora stabil banget jroning panglompokan ing jeroné (kajaba kanggo klompok tinamtu, kaya Arecaceae, Poaceae, lan Orchidaceae). Saben sistem tansah béda saka sistem liyané.
Sistem APG II[besut | besut sumber]
klasifikasi APG II (2003) wis direvisi. Petrosaviaceae sing dinyatakaké durung bisa diklompokaké saiki dipapanaké jroning bangsa Petrosaviales, klad monocots.[1] Sabanjuré, Hydatellaceae, sing jroning sistem iku dilebokaké jroning Poales, saiki dianggep luwih cedhak kakerabatané karo Nymphaeaceae lan mlebu dadi anggota Nymphaeales.[2] Iki kaping sepisanan sawijining anggota tuwuhan monokotil dipindahaké dadi anggota tuwuhan dikotil.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tetanduran_wiji_tunggal&oldid=1054533"	Kategori: Tetanduran ngembangRintisan topik botaniKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 26 Maret 2016.
kahanan amanManukSato kéwanKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Ingkang samodra agung,Tanpa tepi anerambahi.Endi kang aran Allah?Tan roro tetelu.Kawulane tanna wikan,Sirna luluh kang aneng datu’llah jati,Aran sagara Purba.
Ana papan ingkang tanpa tulis.Wujud napi artine punika,Sampyuh ing solah semune,Nir asma kawuleku,Mapan jati rasa sejati.Ing njro pandugeng taya.Marang Ing Hyang Agung.Pangrasa sajroning rasa,Sayektine kang rasa nunggal lan urip,Urip langgeng dimulya.
sabda ingkang arungsit.Iku pan bangsa cipta,Hananira iku.Tandha kang darbe pratandha.
Godhong ijo tanpa wreksa iki,Semunira ing masalah ing rat,Lah iya urip jatine.Dudu napas puniku,Dudu swara lan dudu osik,Dudu paningalira,Dudu rasa perlu,Dudu cahya kantha warna,Urip jati iku,nampani sakalir,Langgeng tan kena owah.
Pasemone kang modin puniki,Pan bedhuge muhung aneng cipta,Iya ciptanira dhewe.Pan ingaken sulih Hyang Widi.Cipta iku Muhammad,Tinut ing tumuwuh.Wali,mukmin datan kocap.Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,Unine: rasulullah.Lamun meneng Muhammad puniki,Ingkang makmum apan jenengira.Dene ta genti arane,Yen imam Allah iku,Ingkang makmum Muhammad jati.Iku rahsaning cipta,Sampurnaning kawruh.Imam mukmin pan wus nunggal,Allah samar Allah tetep kang sejati,Wus campuh nunggal rasa.
sentek pisan wus rampung,tanggal pisan purnama sidi,panglong grahana lintang,Iku semunipun,kang sampun awas ing
Sasmitane ingkang tunjung putih/Tanpa slaga inggih nyatanira/Rokhilafi satuhune/Datullah ananipun/Yeku sabda ingkang arungsit./Iku pan bangsa cipta,/Hananira iku./Tandha kang darbe pratandha.
Godhong ijo tanpa wreksa iki,//Semunira ing masalah ing rat,//Lah iya urip jatine.//Dudu napas puniku,//Dudu swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu cahya kantha warna,//Urip jati iku, nampani sakalir,//Langgeng tan kena owah.
pisan wus rampung,//tanggal pisan purnama sidi,//panglong grahana lintang,//Iku semunipun,//kang sampun awas ing cipta.
Nulye Pangeran Mandura akarse rekeh ing mangkin anadhakaken ing kesma punika ing kanjeng gusti wus wawangunan silir sakehenya kang adiluhung anjenengaken ika pangraket jalu lan
manungsa punika namung sakwetawis wekdal, menawi sampun dumugi titi wancinipun kawula panjenengan bakal pinundut kondur Ngarso Dalem Gusti Allah SWT.
Pramila mangga kita sami ibadah ingkang leres, tekun saha tansah nyambung tali silaturachmi dumateng sesami.
Kanthi punika Insya Allah kita bakal pianggih masyarakat ingklang tata, titi, tentrem, badrotun warobbun ghafur…
Urip iku mung mampir ngombe lan urip iku sejatine mung sawang sinawang lan kabeh iku mung sawetoro hakikate – sejatine yo mung Gusti Allah ingkang awujud. Pramilo, sumonggo sumeleh kemawon. Ilahi Anta Maqshudi wa Ridhoka mathlubi, a’thini mahabbataka wa ma’rifataka.
“Lha sopo maneh. Yo Ainun Nadjib iku. Jarene ae mbelani rakyat. Sampek wong-wong akeh disumpah-sumpah koyok maling. Saiki dekne dewe sing dadi garong. Coba lek wani mreneo, sak iki ngadepi wong korban lumpur. Lek wani kene disumpah wong akeh lek de’e
“Sik ta lah, sampeyan ojo sembarang nuduh uwong lho ya. Opo maneh wong alim, kuwalat temenan lho (
sampeyan jangan sembarangan menuduh orang lho, ya. Apalagi, ini orang alim. Kuwalat lho nanti.).””Kuwalat telek kocing. Yo Nun iku sing engko kuwalat. Kedosan ambek wong-wong Darjo. Heng, iki lho deloken dewe surat-surat iki. Opo ngene iki jenenge lek gak dhobol (Kuwalat tahi kucing. Ya Nun
with us or against us. "Sampeyan arep melu GKLL nurut karepe Lapindo opo milih
DuparaWayang WahyuWayang SuluhWayang KancilWayang CalonarangWayang KrucilWayang AjenWayang SasakWayang SadatWayang Parwa BISMAKA. SUCITRA, UPACITRA Wayang Kayu Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro)Wayang MenakWayang Papak / Wayang CepakWayang Klithik Wayang Beber Wayang Orang Wayang Gung (Kalimantan Selatan)Wayang
Banjar. Wayang Jawa YogyakartaWayang Jawa SurakartaWayang Kulit Gagrag BanyumasanWayang BaliWayang Sasak (NTB)Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)Wayang Palembang (Sumatera Selatan)Wayang Betawi (Jakarta)Wayang Cirebon (Jawa Barat)Wayang Madura (sudah punah)Wayang Siam (Kelantan, Malaysia) Wayang Bali. DAFTAR TOKOH-TOKOH WAYANG Dewa-Dewi wayang Dewa-
SUGENG RAWUH TENG BLOG KULO.
PrivasiPenafian MedicalDisclaimerKatentuan Pangginaan supados langkungKebijakan Privasi
Kali Mahakam iku minangka kali kang paling gedhé ing Provinsi Kalimantan Timur kang nduwèni muara ing Selat Makassar. Kali kanthi ukuran dawa watara 920 km iki ngliwati wewengkon Kabupatèn Kutai Barat ing sisih hulu, nganti Kabupatèn Kutai Kartanegara lan Kutha Samarinda ing bagéan hilir.
Kali Mahakam wiwit jaman biyèn nganti saiki nduwé peran wigati kanggo masyarakat ing saubengé minangka sumber banyu, papan kanggo misaya iwak lan minangka prasarana transportasi.
Fauna[besut | besut sumber]
Ing kali Mahakam iki misuwur anané sato kéwan langka ya iku Pesut Mahakam. Ora kaya mamalia banyu liyané ya iku lumba-lumba lan iwak paus kang urip ing segara, pesut (Orcaella brevirostris) iku urip ing kali-kali dhaérah tropis. Populasi satwa langka kang dilindungi déning Undhang-Undhang iki mung ana ing telu lokasi ing donya ya iku Kali Mahakam, Kali Mekong, lan Kali Irawady.[1]. Uga akèh tinemu jinis-jinis manuk kang urip ing tlatah rawa saubengé kali iki antara liya: Chlidonias hybridus lan Sterna albifrons (kaloroné sajinis manuk camar), bango (heron) lan manuk bango thonthong migran saka Pulo Jawa, Leptoptilus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Mahakam&oldid=993669"	Kategori: Kali ing IndonésiaKali ing Kalimantan TimurKaliGeografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 2 Maret 2016.
nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep mapan turu, eyang mesti nyeritakake...
kanggo nlusur kelairane aksara Jawa lan penyusunan abjad ha-na-ca-ra-ka, yaiku konsepsi secara tradisional lan konsepsi secara ilmiah. Adhedhasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur tinular bab padudon lan perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene.
ngreksa kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusakamarang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane
Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga lan Prayoga banjur gegancangan marak ratu gustine ngaturake pusaka lan pawarta bab patine Dora lan Sembada. Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah rong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon, pancakara) PA DHA JA YA NYA Padha dene digdayane MA GA BA THA NGA Wasana padha dadi bathang (mati) Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon, perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada. Liya maneh Miturut Prof. Dr. Poerbatjaraka, laire aksara jawa iku adedasar konsep ilmiah. Sadurunge wong-wong India angejawa, wong Jawa during duwe aksara. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. Kanthi anane aksara kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake. Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan, nanging luwih saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut. Peradaban sing wis nggunakake basa tinulis kanyatan luwih maju tinimbang sing ora/durung duwe aksara. Miturut Casparis, sajroning sejarah peradaban etnik Jawa, tulisan sing paling tuwa ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa, nuduhake tandha wektu sadurunge taun 700 Masehi. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa lesan. Sawise ditemokake sawatara prasasti liyane, baka sethithik ditindakake studi paleografi (ilmu kanggo nyinaoni aksara kuna). Miturut studi paleografi sing ditindakake Casparis, ana limang periode aksara Jawa. Periode kapisan (aksara Pallawa), Aksara Pallawa tataran wiwitan, digunakake sadurunge taun 700 M. Contone tinemu ing prasasti Tugu ing Bogor. Kapindo, Aksara Pallawa tataran pungkasan, digunakake ing abad VII lan tengahan abad VIII. Tinemu ing prasasti Canggal ing Kedu, Magelang. Kaping telu, Aksara Jawa kuna kawitan, digunakake taun 750-925 M, contone tinemu ing prasasti Polengan ing Kalasan, Yogyakarta. Kaping papat,Aksara Jawa kuna tataran pungkasan, digunakake taun 925-1250 M, tinemu ing prasasti Airlangga. Kaping limo, Aksara Majapait, digunakake ing taun 1250-1450 M. tinemu ing prasasti Singosari lan Malang, sarta ing lontar (ron tal) Kunjarakarna. Kaping enem, Aksara Jawa anyar, digunakake taun 1500 M nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku. Lair lan ngrembakane aksara Jawa raket sesambungane karo lair lan ngrembakane basa Jawa. Aksara Jawa anyar lair sawise basa Jawa anyar digunakake kanthi resmi ing sajroning pamarentahan, saora-orane wiwit taun 1500 M. Wektu kasebut punjere pamarentahan ing Jawa ana ing Demak. Mula ana sing duwe panemu manawa aksara Jawa anyar wiwit digunakake kanthi resmi nalika jaman Demak. Panemu iki disengkuyung antara liya karo bukti awujud naskah kanthi tulisan aksara Jawa anyar yaiku Kitab
Suroboyo Show Budoyo Belajar Bahasa Jawa Data Suroboyo
iki , saiki dadi nggon cangkrukan anyar arek Suroboyo, nang kunu koen yo isok
gawe nggon mangan tapi mek digawe cangkruk arek-arek seng nang TP tapi ga due duit. hahha pokoke yo, koen nek kepingin cangkruk sue nang
Pasar gede alias Mall anyar seng tas d bangun iki saiki rodog rame digawe cangkrukan arek enom. Nang
hakim 34 iki jenenge ancen kelondo-londoan. tapi ojok kuater rek, seng cangkruk nang kunu yo arek Suroboyo dewe kok. Cafe iku nggone nang ndukure klinik moto. Sak bendinane cafe iku ngetokno
nggon akeh perek-perek , wong pinter nek ngomong Lokalisasi. lah koen nek jek cilik durung umur 17 mendukur ojok rene yo. ngkuk diseneni
Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit—Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit.
Negarane ambane saprawolon—Lebar negeri seperdelapan dunia.
Tukang mangan suap saya ndadra—Pemakan suap semakin merajalela.
(1980-08-26) 26 Agustus 1980 (umur 36)
Macaulay Culkin ingkang gadhahi asma Macaulay Carson Culkin inggih punika salah satunggalipun aktis Internasional. Macaulay lair ing New York, AS tanggal 26 Agustus 1980. Peran saking Culkin ingkang paling terkenal inggih punika dados Kevin McCallister ing sekuel setunggal lan kalih filem Home Alone.Culkin inggih punika mantan suami aktris Rachel Miner, ingkang dipunpegat ing sasi Agustus 2000. Kekalihipun nikah ing umur ingkang tasih alit.
Sesampunipun pegat kalian Rachel Miner, Culkin nate wonten ing video klip album Michael Jackson, Black or White, sawekdal punika Culkin gadhahi pacar aktris Mila Kunis taun 1998. Ananging 3 Januari 2011, kekalihipun boten sareng- sareng malih.
Karir saking Macaulay Culkin[besut | besut sumber]
moco2 artikel ndek ngisor … kok tumben sepi ojo2 kabeh mbok ban i :S
Gatotkaca, Antasena, Abimanyu dan Kurawa.Beksan Puspito Retno karya Kanjeng
Jaman bien kuna, ana ing sawijine desa urip sakaluarga yaiku rama, biyung lan cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa ditulungi lan akhire ninggal dunia. Bawang Putih sedih pisan
kabeh pahalan umah, nanging Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet masui kabeh klambi kotor sing digawa.
beyung tirine uwis keli adoh. Bawang Putih usaha nyusuri kali kanggo golet klambi mau, nanging ora ketemu. Karo putus asa bali omah banjur cerita karo beyung tirine.
"Dasar crobo!" bentak beyung tirine. "Aku ora peduli, pokoke ko kudu golet klambi kui! lan aja wani bali omah seurunge ko nemokake. Ngerti.?!"
Bawag Putih kepaksa nuruti karepe beyung tirine. Bawang Putih gagean nusuri kali sing kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi ngadusi kebone. Bawang Putih takon :"Paman, nopo priksa wonten rasukan abrit ingkang keli teng riki? amargi kulo kudu
uwis putus asa. Sedela maning wengi, sekang kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing
sing keli. Saniki sampun wengi. Angsal kulo tilar teng mriki wengi niki.?" takon Bawang putih.
ngancani aku seminggu nang kene. Uwis suwe aku ora tau kandahan karo sapa-sapa, kepriwe?" njaluke mbahe.
"Nduk, wis seminggu koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji maneh, koe ulih milih salah siji kang loro waluh
Bawang Putih milih waluh sing cilik. "Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng," omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter
lan tanpa ngucapaken maturnuwun, mbah geleng-geleng trus lunga.
Gutul omah Bawang abang langsung nemoni beyunge lan karo senenge ndelengaken waluh sing digawa. Amarga wedi Bawang Putih njaluk bagian, prentah Bawang Putih lunga meng kali. Banjur ora sabar waluh dibelah. Nanging udu emas permata sing metu seka waluh kui, nanging kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing
Slepeg Mataraman Mawi Pangkur Rambangan, Kaseling Ciblon Miwah Jenggleng Sl.9 (Sunarto Ciptosuwarso)
Ora iso bantah opo sing wis dadai titahe Gusti
2014 wis di lewati saiki ate 2015 arep di lakoni.
Iklasne wae dekne dadi duwene wong liyo .
sertané niat, dadi rukun kang kawitan, wukuf anteng ing ngaropah, towaf mlaku ngubengi kakbah, limo sangi ojo lali, sopa marwah pitu
Ngisak, subuh kanthi tuwuh, tumuli luhur lawan asar, dumugi maghrib
Lamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah, ngedalaken
ingkang mulyo, menawi tirah anané bondo.
Nuwun sewu aki2,menawi ingkang mangertos sumangga kula
ganjaranipura / sih kamulyan ing donya / kang putra ganjaraneki / pan cacalon ganjaran mulyeng akerat.
nut / ubed ing napi lan isbatipun / derah ing lam kang akir wit puserneki / tinarik ngeri minduwur / lapal ilaha
16. Tinilar lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung / komplang nyenyed jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang peteng wus kawios.
gusti lan kauleku / yekti beda ingriku lawan ingriki / kejaba kang wus linuhung / pramateng kawroh kang wus wroh.
1. Ingsun nulis ing layang puniki / atembang pamiyos / awawarah wuruk ing wijile / marang sagung putraningsun estri / tingkahing akrami / suwita ing kakung //.
2. Nora gampang babo wong alaki / luwih saking abot / kudu weruh ing tata titine /
luwih abot / pamuruke marang atmajane / Dewi Adaninggar duk ngunggahi / mring Sang Jayengmurti / angkate winuruk //
5. Pan wekase banget wanti-wanti / mring putrane wadon / nanging Adaninggar tan angangge / mulane patine nora becik / pituture yogi / Prabu Cina luhung //
6. Babo nini sira sun tuturi / prakara kang abot / rong prakara gedhene panggawe / ingkang dhingin parentah narpati / kapindhone laki / padha abotipun //
7. Yen tiwasa wenang mbilaheni / panggawe kang roro / padha lawan
9. Sapolahe yen wong amrih becik / den amrih karaos / pon-ponane kapoka ing tembe / nora
akrami / dudu brana dudu rupa / amung ati paitane / luput pisan kena pisan / yen gampang luwih gampang / yen angel-angel kelangkung /
titi agesang / Wus wenang ingaran pedhot / titi iku katemenan / tumancep aneng manah / yen wis ilang temenipun / ilang namaning akrama //
4. Iku wajib kang rinukti / apan jenenging wanita / kudu eling paitane / eling kareh ing wong lanang / dadi eling parentah / nastiti wus duwekipun / yen ilang titine liwar //
5. Pedhot liwaring pawestri / tan ngamungken wong azina /ya kang ilang nastitine / wong pedhot dherodhot bedhot / datan mangan ing ngarah / pratandhane nora emut / yen laki paitan manah //
6. Dosa lahir dosa batin / ati ugering manungsa / yen tan pi nantheng ciptane / iku atine binubrah / tan wurung karusakan / owah ing ati tan emut / yen ati ratuning badan //
7. Badan iki mapan darmi / nglakoni osiking manah / yen ati ilang elinge / ilang jenenging manungsa / yen manungsane ilang / amung rusak kang tinemu / tangeh manggiha raharja //
8. Iku wong durjana batin/ uripe nora rumangsa / lamun ana nitahake / pagene nora kareksa / ugere wong ngagesang / teka kudu sasar susur / wong lali kaisen setan //
9. Ora eling wong aurip / uger-uger aneng manah / wong mikir marang uripe / ora ngendhaleni manah / anjarag kudu rusak / kasusu kagedhen angkuh / kena ginodha ing setan //
10. Pan wus panggawening eblis/yen ana wong lali bungah / setane njoged angleter / yen ana wong lengus lanas / iku den aku kadang / tan wruh dadalan rahayu / tinuntun panggawe setan //
11. Wong nora wruh maring sisip/ iku sajinis lan setan / kasusu manah gumedhe / tan wruh yen padha tinitah / iku wong tanpa tekad / pan
13. Maru nira loro nini /nadyan padha anak raja / uger gedhe namaning ngong / lan asugih ratu cina / parangakik Karsinah / rangkepa karatonipun / maksih sugih ratu Cina //
14. Budi kang mangkono nini / buwangen aja kanggonan / mung nganggowa andhap asor / karya rahayuning badan / den kapara memelas / budi ingkang dhingin iku / wong
anganggo lanas/ dadi nini sira dhewe / angrusak mring badanira /marumu loro ika / sun watara Jayengsastru / dadi tyase loro pisan //
17. Telas pituturireki / mring putra Sang Prabu Cina / prayoga tiniru mangke /marang sakehing wanodya / iki pituturira / ing Tarnite Sang Aprabu / Geniyara gula drawa //
1. Lenggah madyeng pandhapa Sang Aji / lan
munggwing ngarsa Sang Prabu / duk wineling kang putra kalih / winuruk ing masalah / angladosi kakung / Prabu Tarnite ngandika / anak ingsun babo den angati-ati / abagus lakinira //
2. Suteng nata prajurit sinekti / tur kinondhang Sang Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita kasub /
amepeki musthikane wong sabumi / taruna nateng Jawa //
3. Marma babo dibegjanireki / sinaruwe mring prabu Jenggala / pira-pira ing maripe / ing
wong alaki tadhah sakarsaning laki / padhanen lan jawata //
4. Nistha madya utama den eling/utamane babo wong akrama / jawata nekseni kabeh / pan ana kang tiniru / Putri Adi Manggada nguni / wido dari kungkulan / ing sawarnanipun / lan sinung cahya murwendah /
Sasra / tinarimeng Batharane / dennya ngugung mring kakung / mila prabu ing Mahespati / katekan garwa dhomas / saking garwanipun / putri Manggada kang ngajap / sugih maru akeh putri ayu luwih / yen ana kinasihan //
6. Mring kang raka Prabu Mahespati / Putri Manggada sigra anyandhak / kinadang-kadang yektine / jinalukaken wuwuh / ing
7. Lega ing tyas anrus ing wiyati / murtining priya putri Manggada / limpat grahitane sareh / iku
raga nadyan anetep den irih-irih / ing raka tan lenggana //
8. Nora beda nini jaman mangkin / ingkang dadituladan utama / putri Manggada anggepe / suraweyan Sang Prabu / manthuk- manthuk atudhang- tudhing/ putra kalih gung nembah /ing rama Sang Prabu /poma nini dipun awas / pan wano dyaden cadhang karsaning laki / den bisa nuju karsa //
9. Aja rengu ing netra den aris / angandika Prabu Geniyara / tan kapirsan andikane / mung solah kang kadulu /heh ta nini madyaning krami / sumangga ing sakarsa / tan darbe
iya aja ana wadon kang den sihi / ngamungna ingsun dhawak //
11. Tan kawetu mung ciptaneng batin / nisthanira tan wus saking driya / durjana iku ambege / pasthi den bubuk mumuk / bumi langit padha nekseni / nalutuh ing sajagad / dosane gendhukur / wido dari akeh ewa / ing delahan ing nraka den engis-engis / ing widodari kathah //
12. Lamun nini nira den pasrahi / raja brana ing priya den angkah / branane wus den wehake /sayekti duwekingsu/ iku anggep wong trahiyoli / luwih nisthaning nistha / pakematan agung /dudu anggepe wong krama / baberan duba ruwun setan kaeksi / dudu si pating jalma //
13. Setan kere pan anggawa lading / thethel–thethel balung wus binuwang / jejenising jagad kabeh / bebete wong anglindur/ tanpa niyat duwe pakarti / buru karep kewala / mring darbeking kakung / sanadyan pepegatana / duwek iku jer wus dadi duwek mami / jer ingsun wus digarap //
14. Yeku budi satus trahiyoli / papalanyahan murka anungsang / nyilakani ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat cilaka / bonggas gawe asandhing wong kena pidhir / reregede sajagad //
15. Gawe kurang ambiyanireki /lah usungen dunya ing Mekasar / mung
16. Ing akrama estri dadi adi / wus tinitah ing Suksma Kawekas /wus mangkana titikane/karsaning bathara gung / pangulahing hyang Hudipati / yen ana kang anerak / wong mopo ing tuduh / Bathara Suksma Kawekas / babendhu manungsa kang den upatani / dadi warit sakala //
17. Saya lamun di suka ing Widhi / dadi manggih apureng delahan / kalamun den ingu bae / di sukana ing besuk / yeku ingkang ambab ayani / tanpa dadi delahan / yen mangkono kontang / poma nini den suwita / marang laki yen sira ginawa benjing / mulih mring lakinira //
dumeh wong Buda / kang duwe pitutur / kaya sang raja ing Cina /
1. Dene ta pitutur ingsun / marang putraningsun estri / den eling ing aranira / sira pan ingaran putri / puniku putri kang nyata / tri tetelu tegesneki //.
2. Bekti nastiti ing kakung / kaping telune awedi / lahir batin aja esah / anglakoni satuhuning / laki ciptanen bendara / mapan wong wadon puniki //
3. Wajib manut marang kakung / aja uga amapaki / marang karepe wong lanang / sanadyan atmajeng aji / alakiya panakawan / sayekti wajib ngabekti //
4. Kalamun wong wadon iku / angrasa mengku mring laki / ing batine amarentah / rumangsa menang mring laki / nora rumangsa wanodya / puniku wataking laki //
5. Iku wong wadon kepahung / bingung bintang kena wening / tan wurung dadi ranjapan / ing dunya tuwin ing akhir / dadi intiping naraka / kalabang lan kalajengking //
6. Ingkang dadi kasuripan / sajroning naraka benjing / iku wong wadon candhala / iku tan bisa merangi / ing nepsu kala hawa / amarah kang den tutwuri //
7. Iku poma putraningsun / anggonen pitutur iki / den wedi ing kakung nira / aja dumeh suteng aji / yen sira nora bektiya / ing laki tan wande ugi //
8. Anggagawa rama ibu / kurang pamuruking siwi / iku terkaning ngakathah / apan esaningsun iki / marang Allohu Tangala / miwah ing Rosullullahi //
9. Sakabehe anak ingsun / pawestri kang kanggo laki / kinasihan ing kang priya / pan padha bektiya laki / padha lakinya sapisan / dipun kongsi
ginawan dariji / lilima punika ana / arane sawiji-wiji //
12. Jajempol ingkang rumuhun / panuduh ingkang ping kalih / panunggul kang kaping tiga / kaping pat dariji manis / kaping gangsale punika / ing wekasan pan jajenthik //
13. Kawruha sakarsanipun / mungguh pasmoning Hyang Widhi / den kaya pol manahira / yen ana karsane laki / tegese pol kang
anikel tuduhing priya / ing satuduh anglakoni / dene panunggul suweda / iku sasmitaning ugi //
15. Priyanta karyanen tangsul / miwah lamun apaparing / sira uga unggulena / sanadyan amung sathithik / wajib sira ngungkulena / mring guna kayaning laki //
16. Marmane sira punika / ginawan dariji manis / dipun manis ulatira / yen ana karsaning laki / apa dene yen angucap / ing wacana kudu manis //
ingkang ananggung / yen den anggowa kang weling / wus pasthi amanggih mulya / ing donya tuwin ing akhir / lan aja manah anyimpang / dipun tumemen ing laki //
22. Den maruwa patang puluh / tyasira aja gumingsir / lahir batin aja owah / angladeni marang laki / malah sira upayakna / wong wadon kang becik-becik //
23. Parawan kang ayu-ayu / sira caosna ing laki / mangkono patrape uga / ngawruhi karsaning laki / pasthi dadi ing katresnan / yen wong lanang den tututi //
24. Yen wong wadon nora angsung / bojone duweya selir / mimah lumuh den wayuh / iku wong wadon penyakit / nora weruh tata karma / daliling
26. Kaya kang mangkono iku / balik kang dipun nastiti / marang wuruke si bapa / darapon manggih basuki / kayata yen
28. Ingkang kinasihan kakung / kabeh pawestri kang bekti / kang nastiti marang priya / dene estri kang parunji / candhala pan nora nana / den kasihi marang laki //
29. Malah ta kerep ginebug / dadine wong wadon iki / tanpa gawe maca layang / tan gelem niru kang becik / mulane ta putraningwang / poma-poma dipun eling //
30. Marang ing pitutur ingsun / muga ta Hyang Maha Suci / netepana elingira / marang panggawe kang becik / didohna panggawe ala / siyasiya kang tan becik //
sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa,
urip, kang dadi lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”
Ikram iku jenenge lumiring, kalimputan dhateng sipat jamal, tan kena mengeng tingale, bisa jamal puniku, iya iku sipate Gusti, maknane iku indah, Adi Maha Luhur, datan ana kang memadha, ingkang asih ngasihaken sajroning ati, ngasihi mring kawula.
kaki, dadi karone tunggal, tan dadi roh iku sembah kang utama, apan mikraj iku tegese kaki, tan
nglampahi, pertingkahe wong shalat, den weruh sadennya nglampahi, pertingkahe wong shalat, den weruh satuhu, weruhe kadi punapa, yen weruha sameleke dadi kapir, pan ora werna rupa.
dipun awas sawiji-wiji, jenenge kang rekangat, tan kena kaleru, takyine kang kaping tiga, nyatakken wektu Subuh lan Maghrib, klawan Ngisake pisan.
Waler sengker pocapan puniki, kang satengah nora duwe duga, dene ayuh bebasane, nggeguyu peksa weruh, pangucape, pegel kena
Kepriye wong tinggal shalat, ngaku becik anglakoni,
kaetung, miwah panggawe kita, mapan nora anduweni, anging Allah polahe ya ingkang shalat.
Hyang Widhi, amung jenenging jalmi, kekalihira Hyang Agung, amung jeneng manungsa, kang dadi tibaning sang sih, mora ana liyane ingkang manungsa.
jeneng rohipun, pan dadi kanyatan, manipaksa (“) sejati, iya iku tegese tunggal tinunggal.
Anapun ana sipat, akabutana urip, langaliman lakuta, tan ana kuwasa singgih, tan ana angawruhi, anging Allah ingkang agung, kang amurba amasesa, tan ana ingkang madani, ora urip
ana liyan sejati, anging Allah ingkang Agung, ilang jeneng manungsa, tan ana makhluk sejati, anging Allah ya jenenge ingkang shalat.
ngrasa duwe sembah, aja ngrasa duwe puji, miwah barang tingkah polah, angrasa anduweni, miwah tingaling ati, wajibing duwe Hyang Agung, miwah lan wujud kita, puniku hukume napi, tanpa polah, polahe Allah kang Murba.
wujudira, kangeten dening Hyang Widhi, ingkang ngawujud iki, anenggih prelambangipun, lir lintang karahinan, kasorotan Sang Hyang Rawi, lintang ilang kasorotan ing raditya.
Yen manteping panarima, ing siyang kalawan lastri yeku ingkang tinarima, kumawula maring Gusti, yen sampun tumeka ing sih, kang
Tegese sidik puniku, angrasa murbeng ing widhi, atawa amisahena, ngelmu iku luwih rungsid iku ugi, tan kejaba tan kejero, cerak tanpa gepokan, adohe tan ana mung neng, iku dipun waspada
Rapalipun ladah rukalama jalma, mangke iki tegesipun nora pisah nora kumpul lawan Gusti, nanging nora kari, ing barang
Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5),
entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning,
Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.
* Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.
* Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.
* Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
* Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.
* Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
* Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
* Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha – padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
* Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha – padha.
* Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
* Pocung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
bilang nek kowe wong jowo kudune ndosor ngarep wetan,
Lha inggih (Jw.) = lha iya
[8] Wong wadon (Jw.) = perempuan
[9] Niku (Jw.) = itu/adalah
[10] Seneng nggodha wong lanang (Jw.) = senang merayu lelaki
[11] Mboten wonten (Jw.) =
Kagem Guruku, Geguritan Anggit…asmorojati di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan
iku sawijining kutha ing Serbia pérangan kulon sing nduwèni padunung watara 102.463 jiwa (wewengkon kuthamadya 83.022 jiwa).
Wewengkon kuthamadya ngèkspor woh-wohan lan jangonon menyang Amérika Sarékat lan Éropah. Užice uga minangka kutha indhustri sing mrodhuksi tèkstil, kulit, mesin lan logam. Ing kutha iki ana uga pabrik amunisi sing wis madeg wiwit taun 1928. Užice uga nduwèni sawijining papan anggegana.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Užice&oldid=991524"	Kategori: Kutha ing SerbiaKategori ndhelik: Artikel mawa mikroformat hAudioKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 2 Maret 2016.
cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan
sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten
angrawuhi ing warnane ya sagara rahmat tur sadina sawengine wong aneng dunya iku alalangen aneng jaladri jroning sagara rahmat prandene arang wruh saking kalingan ing tingal kalimput ing pancabayaning ngaurip
dipun abecik miwah sanguning marga ywa kirang den agung yen tan mangkono tan prapta ing
kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1” Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing Surakarta ( 1820 – – 1823 M) kalatinaken miturut aslinipun dening Karkana Kamajaya.
Jv/Babad Tanah Djawi lan Tanah-Tanah ing Sakiwa-Tengenipoen/Bab 11 - Wikisource
Jv/Babad Tanah Djawi lan Tanah-Tanah ing Sakiwa-Tengenipoen/Bab 11
Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 3 Karadjan Banten lan Cirebon wiwit djoemenengé Soenan Goenoeng Jati (+/- tahoen 1527) toemeka Sédané maoelana Mohamad (tahoen 1596)
doewè, yaikoe Banten lan Soendha Kalapa, nanging dedagangané doeroeng ramé. Awit saka Malaka ing tahoen 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para soedagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Koelon. Ing Banten noeli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica. Ing nalika ikoe ana wong Paséi (Soematra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Koelon merangi ratoe ing Pedjadjaran nganggo pradjoerit saka ing Demak. Wong Paséi maoe ing tembéné aran Soenan Goenoeng Jati, maoené bok menawa aran Falètèhan. Ikoe ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitoeloengané Radèn Trenggana ing
Cirebon. Ing tahoen 1552 Soenan Goenoeng Jati ing Banten digentèni kang poetra Hasanoedin. Déné poetra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, ikoe kang noeroenaké para Soeltan ing Cirebon. Falètèhan séda ing tahoen 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing poenthoek Goenoeng Jati. Koetha Pakoean bedhahè sawisé
Nalika Falètèhan séda kang djoemeneng Soeltan ing Cirebon Panémbahan Batoe, yaikoe boeyoete Falètèhan maoe. Hasanoedin ikoe krama oleh poetriné Pangéran Trenggana. Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten bandjoer madeg dhéwé (tahoen 1568). Hasanoedin oega neloekaké Lampoeng, sarta radja Indrapoera ngatoeraké poetrané poetri minangka garwa.
Koetha Banten dadi ramé lan pelaboehané gedhé. Ananging koetha oeroet pasisir ana 750 M, déné oedjoeré marang dharatan +/- 1600 M. Praoe praoe bisa loemeboe ing koetha metoe ing kali kang nradjang koetha maoe; saiki kaliné wis waled, djalaran wedhi. Koetha maoe kang sasisih dipageri lan ana gerdhoe gerdhoené panggonan pradjoerit djaga toewin panggonan mriyem.
Hasanoedin séda ing tahoen 1570, bandjoer kasarèkaké ing Sabakingking. Kang goemanti kaprabon Pangéran Yoesoep.
Nalika ikoe wong Banten yèn nandoer pari loemrahè ana ing pategalan (ladhang). Sawisé dienèni pariné bandjoer ora ditandoeri manèh, wong wongé bandjoer golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn woes panèn iya diberakaké manèh, enggoné nandoeri iya kaya kang wis maoe. Sing kaya mangkono ikoe toemraping lemahé mesthi baé ora becik. Bareng Pangéran Yoesoep djoemeneng Soeltan, wong wong padha didhawoehi sesawah. Jalaran saka ikoe wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pidjer ngolah ngalih, ikoe ndjalari anané désa désa. Pangéran Yoesoep oega dhawoeh yasa bendoengan lan soesoekan soesoekan perloe kanggo ngelebi sawah.
Sing mbedhah koetha Pakoean ikoe iya Pangéran Yoesoep. Ratoe ing Pakoean séda, para loehoer ing kono kapeksa mleboe Islam. Sawènèh ana sing ngoengsi marang pagoenoengan ing Banten Kidoel; wong Bedoewi ikoe toeroené wong wong sing padha ngoengsi maoe. Pangéran Yoesoep loemrahè karan Pangéran Pasaréyan (toenggal djeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasédané Pangéran Yoesoep, Pangéran Jepara oetawa Pangéran Arya andjaloek djoemeneng Soeltan, nanging ora bisa kelakon, djalaran saka setyané Mangkoeboemi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yoesoep. Kang goemanti Pangéran Yoesoep, poetra kang sisilih Maoelana Mohamad. Nalika ikoe yoeswané lagi 9 tahoen, moelané nganggo diembani ing Mangkoeboemi.
Sing maréntah koetha Jakarta seboetan Pangéran, dhisike Ratoe Bagoes Angké lan toemoeroen marang poetra. Koetha maoe kinoebeng ing pager, ing djeroné pager ana mesdjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, aloen aloen lan pasar. Ikoe maoe kabèh doemoenoeng ing poesering koetha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakoebengé koetha isih kebak boeron alas.
Cirebon ikoe oega ngréka daya bisané mardika saka Banten. Soeltan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan. Watesé kang wétan Banyoemas, kang koelon Cimanoek (Citaroem),. Bareng sepoehé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawoela, djalaran saka moersid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratoené. Nalika ikoe Soeltan Mohamad diatoeri ngloeroegi Palembang déning
ing tahoen 1596 Palembang diloeroegi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, doemadakan nalika Soeltan Mohamad pinoedjoe dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané. Sédané maoe digawé wadi, moeng wadyabala dioendangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Soeltan séda, lan ing wektoe ikoe oega Pangéran Aboelmafachir didjoemenengaké Soeltan, nanging yoeswané lagi sawatara sasi, moelané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkoeboemi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkoeng, kang djalaran saka wicaksanané karan: Ratoe Poetri Ing Banten. Ing poengkasané abad kang ping 16 Banten ikoe dadi koetha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.
lan djoeroe basa. Loewih loewih wong Tjina, ing Banten akèh banget. Bangsa Tjina manggoné ana sadjabaning temboking koetha, lan omahè apik apik. Panggaotané wong manca padha koelak mrica. Sing nganakaké dhoewit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca maoe. Dhoewit timbel 1.00 pengadjiné +/- 20 sèn. Pangan ing Banten moerah banget, dhoewit 20 sèn baé toemraping wong ngamanca, wis toerah toerah. Hawané ing koetha ora becik, djalaran kali Banten ing biyèné becik, bandjoer dadi cethèk lan reged. Dalan dalan padha koeroegan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, moeng senthongé pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha doewè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing podjoking latar sok ana langgaré. Kedjaba mesdjid gedhé lan pamoelangan, ing Banten moeng ana omah gedhong sidji, yaikoe omahè Syahbandar. Kadjaba para loehoer, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh. Para loehoer padha ngagem saroeng soetra, (terkadhang sinoelam ing
loehoer maoe (para poenggawa) padha miloe ngerèh pradja. Ing mangsa perang para pradjoerit olèh keré, sandhangan lan pangan. Para poenggawa maoe padha ngingoe batoer toekon akèh. Ing Banten sing nyamboet gawé temenan moeng para batoer toekon, wong cilik liyané mèh ora nyamboet gawé, moelané padha ora kacoekoepan. Yèn ana wong ora bisa mbayar oetangé, ikoe bandjoer dadi batoer toekon saanak bodjoné. Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena noeli dipatèni. Wong kang dosa pati, kena neboes dosané sarana mbayar dhendha marang Soeltané. Yèn ana wong lanang mati, Soeltan wenang moendhoet anak bodjoné wong maoe. Jalaran saka ikoe akèh wong isih kenomen padha omah omah. Koewasané
Mangkoeboemi (patih), laksamana (panggedhéné praoe laoetan) lan sénapati.
Ing djaman samana kaanané koetha koetha ing
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘11. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.D
aji (sing jere ndalp endelp). Ya....anane kaya kue...(Nek ora salah sih adine bupatine, dadi pantes ulihe akeh
xixixix..ehm.... rakyat kaya enyong mung bisane ndonga.. moga2 sing pada dadi bs jdai amanahe rakyat.... terus dadi
SING CILIK OPO SING GEDE..SING GEDE NOMERE GEDE SING CILIK YO PODO BAE
ANGKA JADI:53 52 15 14 81 83 47 46 74 41
BARANG DAGANGAN RAME PISAN SING TUKU PODO SENENG…SING DAGANGE MELU SENENGE
manteping manah ingkah wening, kawula hangaturaken sugeng
PAMBUKA Kula nuwun, Panjenenganipun para sepuh saha pinisepuh ingkang sampun pana ing pamawas, lebda ing pitutur, ingkang satuhu pantes kinabekten. Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Kasugengan, karahayon inggih awit sih nugrahaning Gusti ingkang Maha Kuwaos mugi tansah hangrenggani dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, sumrambah ing samudayanipun. Hamurwani tumapaking karya sedyatama, inggih awit saking keparengipun Bapa _____ kekalih [ingkang hamengku karsa] ing wanci kalenggahan punika, kula pinangka pambiwara keparenga hambuka wenganing wicara, saperlu hangaturaken menggah urut reroncening adicara paningset ing wanci kalenggahan punika. Hamung kewala, saderengipun pambiwara hangaturaken menggah urut reroncening adicara, jumbuh kaliyan kuncaraning bangsa kita, ingkang tansah hanengenaken ing panembah dhumateng Gusti ingkang Maha Mirah, sumangga langkung rumiyin kula dherekaken tansah cumadhong ing kamirahanipun. Mugi-mugi wiwit purwa madya ngantos wusananing sedya, lumampah kanthi sepen ing rubeda. Wondene minangka purwakaning sedya, inggih sowanipun badhe temanten putri kawijilaken saking sasana busana, manjing ing sasana dhampar pinajang. Saksampunipun satata lenggah, tumunten katindakaken adicara serah panampining badhe temanten kakung dalah abon-abon uba rampe minangka jejangkeping
redana aji, kalajengaken liru kalpika aji, inggih ngagemaken ali-ali dhumateng badhe
wanci kalenggahan punika. Pramila awit saking punika, purwa madya ngantos wusana, mugi para lenggah kakung saha putri, wontena suka lilaning penggalih tansaha paring puji astuti ngantos dumugi purnaning gati. Nuwun, matur nuwun.LAMPAHING ADICARA TULADHA BADHE TEMANTEN MIJIL Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Kados-kados badhe temanten putri hanggenya hanglulur sarira, miwah hangadi busana sampun paripurna. Estining driya badhe mijil saking sasana busana arsa manjing ing sasana dhampar rinengga. Wondene ingkang kepareng hangembani nun inggih panjenenganipun ibu ____ saha ibu ____. Hambok bilih samudayanipun sampun satata ing gati, mijilipun badhe temanten putri mugi kapyarsakna ungeling Ketawang Puspa Warna. Sumangga nun, nuwun. TULADHA SERAH PANAMIPING BADHE TEMANTEN KAKUNG Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu pantes sinu darsana. Saksampunipun badhe temanten putri wus satata lenggah ing sasana dhampar pinajang, tumunten katindakaken adicara serah panampining badhe temanten kakung saha abon-abon uba rampe minangka jejangkeping apalakrama. Wondene ingkang kepareng hamasrahaken, panjenenganipun Bapa ____, wondene ingkang kepareng hanampi, panjenenganipun Bapa ____. Jumenengipun Bapa ____ [ingkang hanampi] kasumbul sakwingkingipun Bapa ____ sekaliyan [ingkang hamengku karsa]. Kados-kados samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sakwetahipun kasumanggakaken dhumateng para-para ingkang piniji. Sumangga nun, nuwun. TULADHA SAKSAMPUNIPUN PASRAH BADHE TEMANTEN KAKUNG Para tamu sinedhahan kakung putri, mekaten kala wau atur pangandika pasrah saking panjenenganipun Bapa ____ sampun paripurna. Ingkang saklajengipun badhe katampi panjenenganipun Bapa ____, minangka sulih salira saking ingkang hamengku karsa. Ingkang punika dhumateng panjenenganipun Bapa ____ wekdal sakwetahipun kasumanggakaken. Nuwun. TULADHA PASRAH BADHE TEMANTEN KAKUNG SAMPUN PARIPURNA Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu luhuring budi. Menggah mekaten kala wau atur serah panampining badhe temanten kakung sampun paripurna. Ingkang saklajengipun keparenga para tamu kakung saha putri hanglajengaken lelenggahan ngantos dumugi purnaning gati. Nuwun, matur nuwun. TULADHA LIRU KALPIKA AJI Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Keparenga pambiwara hanglajengaken adicara candhakipun, nun inggih liru kalpika aji. Wondene ingang kepareng hamratitisaken adicara liru kalpika aji, nun inggih panjenenganipun Bapa/Ibu ____. Hambok bilih samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sakwetahipun kasumanggakaken dhumateng Bapa/Ibu ____. Sumangga nun, nuwun. TULADHA PANUTUPING LIRU KALPIKA AJI Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu pantes ingurmatan. Menggah mekaten kala wau lampahing adicara liru kalpika aji sampun paripurna. Ingkang
hanyrantos tumapaking adicara candhakipun. Nuwun. TULADHA ATUR PAMBAGYA HARJA Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang sinuba ing pakurmatan. Ing wanci kalenggahan punika, ingkang hamengku karsa badhe hangaturaken lekas wekasing sedya wigatosing perlu, wonten ngarsanipun para tamu kakung saha putri. Karana mongkoging penggalih, inggih awit karawuhan panjenengan sedaya, pramila hamiji tetuangga ingkang pinilih, tanulyan mboten wonten malih kajawi panjenenganipun Bapa ____. Wondene jumenengipun Bapa ____, kasumbul sakwingkingipun nun inggih panjenenganipun Bapa ____ saha Bapa ____. Hambok bilih samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sakwetahipun kasumanggakaken dhumateng Bapa ____. Sumangga nun, nuwun. PAMITAN [adicara punika saged mboten dipun adani] Para tamu sinedhahan kakung saha putri ingkang satuhu pantes sinu darsana. Keparenga pambiwara hanglajengaken adicara saklajengipun, nun inggih adicara pamitan. Wondene adicara pamitan badhe kasarira dhumateng panjenenganipun Bapa ____. Kados-kados samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sakwetahipun kasumanggakaken dhumateng Bapa ____. Sumangga nun, nuwun. PANUTUP Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu luhuring budi. Purwa madya ngantos wusana adicara paningset ing wanci kalenggahan punika sampun ndungkap paripurna. Ingkang punika dhumateng panjenenganipun Ibu ____ saha Ibu ____ keparenga hambedhol badhe temanten sarimbit saking sasana dhampar pinajang tumuju wiwaraning pahargyan jinajaran rama saha ibu, saperlu tangkep asta ndherekaken kunduripun para tamu. Hambok bilih samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sawetahipun kasumanggakaken para-para ingkang piniji. Sumangga nun, nuwun. TUTUPAN PAMBIWARA [dipun adani nalika temanten sampun dumugi madyaning lampah] Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Kula pinangka pambiwara, wiwit purwa madya ngantos wusana hambok bilih anggen kula mranata basa kirang mranani dhumateng penggalih panjenengan sedaya, kula nyuwun lumunturing sih samudra pangaksama ingkang agung. Ing wasana, mangga sesarengan asesanti: Jaya-jaya wijayanti, rahayu ingkang sarwi pinanggih. Nuwun, matur nuwun. Kunduripun ndherekaken wilujeng.
Sak mangke badhe kula aturaken ilmu ingkang sampun kula tampi ing gladhen pambiwara. Pambiwara mangke dipun perang mekaten:1. Pakem pambiwara adicara paningset/lamaran2. Tuladha hamicara pasrah badhe temanten kakung3. Tuladha hamicara panampining badhe temanten kakung4. Tuladha hamicara liru kalpika aji5. Tuladha hamicara pambagya harja adicara paningset/lamaran6. Pakem pambiwara adicara pahargyan7. Tuladha panyandra8. Tuladha hamicara pasrah temanten kakung9. Tuladha hamicara panampining temanten kakung10. Tuladha rerepen Dandang Gula11. Tuladha hamicara pambagya harja adicara pahargyan12. Pakem pambiwara adicara ngundhuh temanten13. Tuladha hamicara pasrah temanten14. Tuladha hamicara panampining temanten15. Tuladha hamicara pambagya harja adicara ngundhuh temanten16. Pakem pambiwara adicara supitan17. Tuladha hamicara pambagya harja adicara supitan18. Pakem pambiwara adicara duhkita19. Tuladha hamicara pambagya harja adicara duhkitaSedaya kala wau badhe kula aturaken ing blog punika setunggal mboko setunggal. Pramila panjengan kula aturi nengga.
Wonten saperangan tiyang ingkang nggadhahi pemanggih bilih menawi ngaturaken hamicara ing pahargyan mawi 'panjenenganipun Bapa ___' punika dipun wastani lepat, ingkang leres 'Bapa ____'. Dados sebatan panjenenganipun punika mboten perlu dipun aturaken. Saperangan sanesipun nggadhahi pamanggih bilih sebatan kala wau leres kemawon.Kula namung nyumanggakaken dhumateng panjenengan, jalaran leres utawi lepat punika miturut kula inggih namung jumbuh kaliyan raos. Manawi panjenengan wonten ing samadyaning kempalan tiyang ingkang gadhah pamanggih leres, kula kinten menawi panjenengan nyebat tanpa 'panjenenganipun' inggih rumaos mboten sekeca.Pramila mboten sisah dipun galih babagan leres utawi klentunipun.
Kula aturaken sewu gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng Bapa Wagimin Jaya Martana ingkang pidalem wonten Semanggi-Surakarta, ingkang sampun kersa nggladhi kula dalah rencang-rencang ing babagan pambiwara punika.Kula hanglenggana bilih kula mboten saget mangsulaken menggah sedaya kesaenan panjenengan, namung kasumanggaaken wonten ngarsanipun gusti ingkang maha kuwaos, mugi-mugi sih kadarman panjenengan kalawau sageta hamimbuhi arum kuncaraning asma Bapa Wagimin Joyo Martono, saha pikantuk leliru saking ngarsanipun gusti ingkang maha mirah ingkang langkung matikel-tikel.Mboten kesupen ugi kula aturaken gunging panuwun dhumateng LPMK Kelurahan Kemlayan ingkang sampun kersa paring pambiyantu murih pasinaon pambiwara saged kaleksanan.
Seratan pambiworo punika sajatosipun klentu, ingkang leres pambiwara. Sebatan sanesipun inggih punika pambyawara. Ingkang kasebat kalawau salah satunggaling pakaryan ingkang magepokan kaliyan pepanggihan, inggih punika ingkang biwaraaken dalah ingkang piniji matur sak madyaning pepanggihan. Sedaya kalawau ngaturaken mawi basa jawi, biasanipun krama inggil.Wondene pepanggihan punika maneka warna, kadosta: pahargyan (pawiwahan), supitan, layadan lan sapanunggalipun.
Kutha Palu iku kutha krajan propinsi Sulawesi Tengah. Jembar wewengkon kutha iki ± --- km² utawa --- hektar.
Pamarentahan[besut | besut sumber]
Kutha Palu ketata saking 4 kecamatan, --- désa/kelurahan. Kecamatan-kecamatan ing kutha iki ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.21, 22 Oktober 2016.
Wong pinter ra bakal kanggo nek ra due dulur mlebu gawean
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
Dewa-Dewi	Suralaya	Suralaya iku ateges papan dununge para Dewa lan para Widadari kang cacahe akeh banget. Suralaya kaperang dadi pirang-pirang perangan kang saben perangan mau mujudake papane Dewa kang sinebut Kahyangan. Dadi Kahyangan tegese papane para Hyang utawa Dewa. Dene perangane Suralaya iku antarane kaya kang kasebut ing ngisor iki : Kahyangan Jonggringsalaka, yaiku papan dununge Bathara…
Kito podo wae, ora ono sing bedo dimata Alloh
Salamine, sauyune, silih akur siji tresno siji tembang
Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran :
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah :
wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-alamarang wong kang wus bisa caturan karo
ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake : Tuhan
Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki ugo dewa lan manungsa asale saka
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong saalam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe : Tuhan
Sepi ing pamrih, rame ing gawe : Melakukan suatu pekerjaan dengan giat tanpa pamrih.
Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung janma manungsa wae : Yang
Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donya iki ana sing
Sing sapa nyembah lelembut iku keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manebah marang Pangeran : Barang
Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang diurung mikani aawake dhewe durung mikani
manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapinhdo kang bisa mrentah manungsa nanging ora bisa mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mitulungi manungsa :
Weruh marang Pangeran iku ategas wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep
Mangke agung kokohanmu, uwabmu lwir ntuting gasir, kaya purisya tinilar ing
Keladi Tikus Aceh Barat Daya, Agen Keladi Tikus Aceh Besar, Agen Keladi Tikus Aceh Jaya, Agen Keladi Tikus Aceh Selatan, Agen Keladi Tikus Aceh Singkil, Agen Keladi Tikus Aceh Tamiang, Agen Keladi Tikus Aceh Tengah, Agen Keladi Tikus Aceh Tenggara, Agen Keladi Tikus Aceh Timur, Agen Keladi Tikus Aceh Utara, Agen Keladi Tikus Agam, Agen Keladi Tikus Agats, Agen
Tikus Ambarawa, Agen Keladi Tikus Ambon, Agen Keladi Tikus Amlapura, Agen Keladi Tikus Ampana,
Keladi Tikus Balikpapan, Agen Keladi Tikus Bamu, Agen Keladi Tikus Banawa, Agen Keladi Tikus Banda Aceh, Agen Keladi Tikus Bandar Lampung, Agen Keladi Tikus Bandar Seri Bintan, Agen Keladi
Agen Keladi Tikus Banggai, Agen Keladi Tikus Banggai Kepulauan, Agen Keladi Tikus Bangka, Agen Keladi Tikus Bangka Barat, Agen Keladi Tikus Bangka Belitung, Agen Keladi Tikus Bangka
Tikus Bangka Tengah, Agen Keladi Tikus Bangkalan, Agen Keladi Tikus Bangkinang, Agen Keladi Tikus Bangko, Agen Keladi Tikus Bangli, Agen Keladi Tikus Banjar, Agen Keladi Tikus Banjarbaru, Agen Keladi Tikus
Agen Keladi Tikus Belawan, Agen Keladi Tikus Belinyu, Agen Keladi Tikus Belitung, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Bengkalis, Agen Keladi Tikus Bengkayang, Agen Keladi Tikus Bengkulu, Agen Keladi Tikus Bengkulu Selatan,
Tikus Biangpidie, Agen Keladi Tikus Bima, Agen Keladi Tikus Binjai, Agen Keladi Tikus Bintuni, Agen Keladi Tikus Bireuen, Agen Keladi Tikus Bitung, Agen Keladi Tikus Bitungg, Agen Keladi Tikus Blambangan Umpu, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Brebes, Agen Keladi Tikus BSD, Agen Keladi Tikus Buara Tebo, Agen Keladi Tikus Bukit
Keladi Tikus Bulukumba, Agen Keladi Tikus Bulungan, Agen Keladi Tikus Bumi Ayu, Agen Keladi Tikus Bungku, Agen Keladi Tikus Bungo, Agen Keladi Tikus Buntuk, Agen Keladi Tikus Buol, Agen Keladi Tikus
Cakung, Agen Keladi Tikus Calang, Agen Keladi Tikus Caruban, Agen Keladi Tikus Cawang, Agen Keladi Tikus Cempaka Mas, Agen Keladi Tikus Cengkareng, Agen Keladi Tikus Cepu, Agen Keladi Tikus Ciamis, Agen Keladi Tikus Cianjur, Agen Keladi
Agen Keladi Tikus Cimareme, Agen Keladi Tikus Cinere, Agen Keladi
Agen Keladi Tikus Cipulir, Agen Keladi Tikus Ciracas, Agen Keladi Tikus Cirebon, Agen Keladi Tikus Condet, Agen Keladi Tikus Curup, Agen Keladi Tikus Dabo Singkep, Agen Keladi Tikus Daik, Agen
Donggala, Agen Keladi Tikus Dumai, Agen Keladi Tikus Duren Sawit, Agen Keladi Tikus Duri, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Gerung, Agen Keladi Tikus Gianyar, Agen Keladi Tikus Gilimanuk, Agen Keladi Tikus Goa, Agen Keladi Tikus Gorontalo, Agen Keladi Tikus Gorontalo Utara, Agen Keladi Tikus Gresik, Agen Keladi Tikus Grobogan, Agen Keladi Tikus Grogol, Agen Keladi Tikus Gunung Kidul, Agen Keladi Tikus Gunung Mas, Agen Keladi Tikus Gunung Sitoli, Agen Keladi Tikus Gunung Sugih, Agen Keladi Tikus Gunung Tua, Agen Keladi Tikus Halim Perdana Kusuma, Agen Keladi
Keladi Tikus Jebus, Agen Keladi Tikus Jember, Agen Keladi Tikus Jembrana, Agen Keladi Tikus Jeneponto, Agen Keladi Tikus Jepara, Agen Keladi Tikus Jimbaran, Agen Keladi Tikus Jombang, Agen Keladi Tikus Kabanjahe, Agen Keladi Tikus Kabil, Agen Keladi Tikus Kadipaten, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Karimun, Agen Keladi Tikus Karo, Agen Keladi Tikus Kartosuro, Agen Keladi Tikus Kasongan, Agen Keladi Tikus Katingan, Agen Keladi Tikus Kaur, Agen Keladi Tikus Kayong Utara, Agen Keladi Tikus Kayu Agung, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Klender, Agen Keladi Tikus Klungkung, Agen Keladi Tikus Koba, Agen Keladi Tikus Koja, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Kota Baru, Agen Keladi Tikus Kota Tua, Agen Keladi Tikus Kotabaru, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Kubu Raya, Agen Keladi Tikus Kudus, Agen Keladi Tikus Kulon Progo, Agen Keladi Tikus Kundur, Agen Keladi Tikus Kuningan, Agen Keladi Tikus Kupang, Agen
Keladi Tikus Kutai Timur, Agen Keladi Tikus Kwandang, Agen Keladi Tikus Kwitang, Agen Keladi Tikus Labuan
Keladi Tikus Lahat, Agen Keladi Tikus Lamandau, Agen Keladi Tikus Lamongan, Agen Keladi Tikus Lampung, Agen Keladi Tikus Lampung Barat, Agen Keladi
Keladi Tikus Langsa, Agen Keladi Tikus Larantuka, Agen Keladi Tikus Lasusua, Agen Keladi Tikus Lebak, Agen Keladi Tikus Lebak Bulus, Agen Keladi Tikus Lebong, Agen Keladi Tikus Lembang,
Keladi Tikus Losari, Agen Keladi Tikus Lubuk Alung, Agen Keladi Tikus Lubuk Basung, Agen Keladi Tikus Lubuk
Lumajang, Agen Keladi Tikus Luwu Timur, Agen Keladi Tikus Luwu Utara, Agen Keladi Tikus Luwuk, Agen Keladi Tikus Maapi, Agen Keladi Tikus Maba, Agen Keladi Tikus Madiun, Agen Keladi Tikus Magelang, Agen Keladi Tikus Magetan, Agen Keladi Tikus Majalaya, Agen Keladi Tikus Majalengka, Agen Keladi Tikus Majenang, Agen
Keladi Tikus Meureudu, Agen Keladi Tikus Mimika, Agen Keladi Tikus Minahasa, Agen Keladi Tikus
Agen Keladi Tikus Ngada, Agen Keladi Tikus Ngamprah, Agen Keladi Tikus Nganjuk, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Pamekasan, Agen Keladi Tikus Pancoran, Agen Keladi Tikus Pandaan, Agen Keladi Tikus Pandeglang, Agen
Tikus Panglima Polim, Agen Keladi Tikus Pangururan, Agen Keladi Tikus Paniai, Agen Keladi Tikus Panyambungan, Agen
Keladi Tikus Pejaten, Agen Keladi Tikus Pekalongan, Agen Keladi Tikus Pekanbaru, Agen Keladi Tikus Pekayon, Agen Keladi Tikus Pelabuhan Ratu, Agen Keladi Tikus Pelaihari, Agen Keladi Tikus Pelalawan, Agen Keladi Tikus Pemalang,
Keladi Tikus Penajam Paser Utara, Agen Keladi Tikus Pesawaran, Agen Keladi Tikus Pesisir Selatan, Agen Keladi Tikus Pesisir Tengah, Agen Keladi Tikus Petamburan, Agen Keladi Tikus Pidie, Agen Keladi Tikus Pidie Jaya, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Prabumulih, Agen Keladi Tikus Prambanan, Agen Keladi Tikus Pramuka, Agen Keladi Tikus Praya, Agen Keladi Tikus Pringsewu, Agen Keladi Tikus Probolinggo, Agen Keladi Tikus PUlang Pisau, Agen Keladi Tikus Pulau Pramuka, Agen Keladi Tikus Pulo Gadung, Agen Keladi Tikus Puncak Jaya, Agen Keladi Tikus Purbalingga, Agen Keladi Tikus Purkawarka, Agen Keladi Tikus Purwodadi, Agen Keladi Tikus Purwokerto, Agen Keladi Tikus Purworejo, Agen Keladi Tikus Putussibau, Agen Keladi Tikus Raha, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Rasei, Agen Keladi Tikus Ratahan, Agen Keladi Tikus Rawa Badak, Agen Keladi Tikus Rawa Belong, Agen Keladi Tikus Rawa Buaya, Agen Keladi Tikus Rawamangun, Agen Keladi Tikus Rejang Lebong, Agen Keladi Tikus Rembang, Agen Keladi Tikus Rengas Dengklok, Agen Keladi Tikus Rengat, Agen
Tikus Samarinda, Agen Keladi Tikus Sambas, Agen Keladi Tikus Samosi, Agen Keladi Tikus Sampang, Agen Keladi Tikus Sampit, Agen Keladi Tikus Sanana, Agen Keladi Tikus Sanga Sanga, Agen Keladi Tikus Sanggata, Agen Keladi Tikus Sanggau, Agen Keladi Tikus Sanur, Agen Keladi Tikus Sarmi, Agen Keladi Tikus Sarolangun, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Sekayu, Agen Keladi Tikus Selayar, Agen Keladi Tikus Selong, Agen Keladi Tikus
Agen Keladi Tikus Seram Bagian Timur, Agen Keladi Tikus Serang, Agen Keladi Tikus Serdang Bedagai, Agen Keladi Tikus Serpong, Agen Keladi Tikus Serui, Agen Keladi Tikus Seruyan, Agen Keladi Tikus Siak, Agen Keladi Tikus Siak Indrapura, Agen Keladi Tikus Sibolga, Agen Keladi Tikus Siborong Borong, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Singingi, Agen Keladi Tikus Singkawang, Agen Keladi Tikus Singkil, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Sorong Selatan, Agen Keladi Tikus Sragen, Agen Keladi Tikus
Tikus Sumatera Utara, Agen Keladi Tikus Sumba Barat Daya, Agen Keladi Tikus Sumba tengah, Agen Keladi Tikus Sumbat Barat, Agen Keladi Tikus Sumbat Timur, Agen Keladi Tikus Sumbawa, Agen Keladi Tikus Sumbawa Barat, Agen Keladi Tikus Sumbawa Besar, Agen Keladi Tikus Sumber, Agen Keladi Tikus Sumber Jaya, Agen Keladi Tikus Sumedang, Agen Keladi Tikus Sumenep,
Keladi Tikus Surakarta, Agen Keladi Tikus Suwawa, Agen Keladi Tikus Tabalong, Agen Keladi Tikus Tabanan, Agen Keladi Tikus Tais, Agen Keladi Tikus Takalar, Agen Keladi Tikus Takengon, Agen Keladi Tikus Talang, Agen
Keladi Tikus Tamiang Layang, Agen Keladi Tikus Tampir, Agen Keladi Tikus Tana, Agen Keladi Tikus
Agen Keladi Tikus Tebo, Agen Keladi Tikus Tegal, Agen Keladi Tikus Teluk, Agen Keladi Tikus Teluk Bintuni, Agen Keladi Tikus Teluk
Tikus Tembaga Pura, Agen Keladi Tikus tembilahan, Agen Keladi Tikus Teminabuan, Agen Keladi Tikus Tenggarong, Agen Keladi Tikus Ternate, Agen Keladi Tikus Tidore, Agen Keladi Tikus Tigaraksa, Agen Keladi Tikus Tilamuta, Agen Keladi Tikus Timika, Agen Keladi Tikus
Keladi Tikus Tolitoli, Agen Keladi Tikus Tomang, Agen Keladi Tikus Tomohon, Agen Keladi Tikus Tondano,
Keladi Tikus Tulungagung, Agen Keladi Tikus Ujung Batu, Agen Keladi Tikus Unaaha, Agen Keladi Tikus Ungaran, Agen Keladi Tikus
Tikus Waikabubak, Agen Keladi Tikus Waingapu, Agen Keladi Tikus Waisai, Agen Keladi Tikus Wajo, Agen Keladi Tikus Wajok, Agen Keladi Tikus Wakatobi, Agen Keladi Tikus Wamena, Agen Keladi Tikus Wanggodo, Agen Keladi Tikus Wangi wangi, Agen Keladi Tikus
Tikus Woha, Agen Keladi Tikus Wonogiri, Agen Keladi Tikus Wonosari, Agen Keladi Tikus Wonosobo, Agen Keladi Tikus Yahukimo, Agen Keladi Tikus Yapen Waropen, Agen Keladi Tikus Yogyakarta	|
"Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang".
NYMPHO... eh, NYAMPAH!!!
Kresna.Ki sawali Tuhusetya Tags: wayang kulit, bharatayudha, wayang purwa, mahabharata1 comment shareArogansi Tumenggung WilmunaFeb 1, '10 6:45 PMfor everyone BomanarakasuraMata
kepribadiannya.IR SRI MULYONOBUANA MINGGU, 29 FEBRUARI 1976 Tags: wayang kulit, bharatayudha, ramayana, wayang purwa0
jateng wonogiri-karanganyar-sragen	ing ngarso sung tulodho
ing madya mangun k ing ngarso sung tulodho
ingsun ora ngedekake sapu biasa, nanging sapu jagad kanggo ngresiki mendhung, udan lan angin saka daerah …. dibuang menyang …., sawetara suwene wektu 3 jam, saking kersaning Allah ingkang murbeng
dibangun gawe nggormati pejuang-pejuang seng mati pas perang arek Suroboyo lawan wong londo. nang kunu yo onok musium 10Nopember. nang lawang ngarepe iku onok patong Ir. Soekarno karo Pak Hatta moco proklamasi. Apik temen. ketok gagah pas karo jenenge SUROBOYO KUTO PAHLAWAN.Jembatan Merahiki jembatan cidek karo tugu pahlawan. jembatan iki sejarahe akeh. koen ngerti brigjen mallaby gak? iku yo mati nang kunu. makane
soale kapale ga di gele nang banyu kok.Kebun Binatang Surabaya KBS iku jarene kebon kewan seng paling lengkap sak asia tenggara. Jare arek saiki KBS iku nggon gawe madakno rupo hahahaha asline yo gak ngunu. iku dibangun ben awak dewe iki ngerti macem-maceme kewan opo ae. nang ngarepe KBS yo onok patung SuroBoyo.Tugu Bambu RuncingTugu iki dibangun gawe ngelingno arek-arek Suroboyo nek bien pas perang, pejuang-pejuang teko Suroboyo gawe Pring lincip alias
nggon Wali9 seng onok nang pulo jawa. Jarene nek ngombe banyu genuk nang
yo isok renang nang waterpark'e opo mlaku-mlaku foto-fotoan gawe profile fesbukmu nang patung budha'e. Nggone apik, akeh arek pacaran, tapi gawe koen seng kate
angsal kulo nyuwun artikel pagar nusa panjenengan send ten email kulo.kanggo adik-adik supoyo biso ngerti saal-usul pagar nusa.kulo rantos kabaripun panjenangan.kulo sak meniko kerjo ten sby.
Wed Jan 21, 2009 3:15 pm Wong indonesia kurang penggawean duit ae gawenane soko emas mbok liyane
ing.el.univ. bacc. ing. el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. geod. i geoinf.Magistar inženjer elektrotehnikeUniv. bacc. ing. el.bacc.ing.
wayang: 1.Ksatria (Satrio/Gagah/Alus) 2.Raksasa (Buto/Danawa/Kasar) 3.Putri 4.Monyet (Wanara) 5.Dhagelan /
“Nulisa ngéné marang mulékaté pasamuan Sardis: Iki tembungé sing nduwé Rohé Gusti Allah pitu lan sing nduwé lintang pitu: Aku ngerti sakkèhé penggawému. Kowé pada diarani urip, nanging wujuté kowé mati. 2Mulané pada tangia lan dandanana sing ijik kenèng didandani lan sing wis arep mati. Awit penggawému ora ènèng siji waé sing kaanggep sampurna karo Gusti Allahku. 3Mbok diéling-éling menèh kepriyé enggonmu pada krungu lan nampa pituturé Gusti. Kuwi mbok dipikir lan pada nglakonana urip sing anyar. Nèk kowé ora tangi, Aku bakal nekani kowé kaya tyarané maling nèk teka kaé, kowé ora ngerti kapan. 4Nanging nang Sardis ènèng siji-loro sing ora ngregeti saliné. Wong-wong kuwi ènèng pantesé nganggo salin putih lan bakal mlaku bebarengan karo Aku. 5Sapa sing mantep terus bakal dienggoni salin putih lan jenengé wong kuwi mau ora bakal tak ilaki sangka buku panguripan. Aku malah bakal ngakoni marang Bapakku lan para mulékaté, nèk wong kuwi wèkku. 6“Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-pasamuan. 7“Nulisa marang mulékaté pasamuan Filadèlfia: Iki tembungé Sing Sutyi lan Sing Sejati, sing nyekel kuntyiné Daved. Nèk Dèkné mbukak, ora ènèng sing bisa nutup lan nèk Dèkné nutup, ora ènèng sing bisa mbukak: 8Aku ngerti sakkèhé penggawému. Aku wis mbukakké lawang kowé lan ora ènèng sing bisa nutup. Bener tyilik kekuwatanmu, nanging kowé pada netepi piwulangku lan ora mirangké Aku. 9Ngertia, wong-wong balané Sétan, sing pada goroh lan ngaku-aku jaréné wong Ju, nanging wujuté dudu, wong-wong kuwi tak telukké supaya pada sujut nang ngarepmu lan pada ngakoni nèk Aku trésna marang kowé kabèh. 10Jalaran kowé pada netepi piwulangku lan pada mantep terus, mulané Aku bakal mageri kowé ing dina kasangsaran sing bakal teka ing donya iki, kanggo njajal wong sing manggon nang bumi. 11Aku ndang teka. Apa sing mbok duwèni kuwi tyekelana sing kentyeng tenan lan aja sampèk ènèng wong sing ngrebut upahé kamenanganmu. 12Sapa sing netepi piwulangku bakal tak dadèkké tyagak omahé Gusti Allahku lan ora bakal metu menèh sangka kono. Karomenèh wong kuwi bakal tak tulisi jenengé Gusti Allahku lan jenengé kutané Gusti Allahku, yakuwi kuta Yérusalèm anyar gawéané Gusti Allah, sing medun sangka swarga, sangka Gusti Allahku. Uga bakal tak tulisi jenengku sing anyar. 13“Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-pasamuan. 14“Nulisa ngéné marang mulékaté pasamuan Laodiséa: Iki tembungé Amèn, sing kenèng dipretyaya, seksi sing temen lan sejati, wiwitané sakkèhé titahé Gusti Allah: 15“Aku ngerti sakkèhé penggawému. Aku ngerti nèk kowé ora adem lan ora panas. Malah apik nèk kowé adem apa panas. 16Jalaran kowé ora adem ora panas, mulané kowé bakal tak lepèh sangka tyangkemku. 17Kowé ngakuné: Aku iki sugih, aku tyukup ing sembarang lan ora kekurangan apa-apa. Nanging kowé kuwi ora ngerti nèk sakjané kowé kuwi mlarat lan kudu dimelasi tenan. Kowé kuwi wong wuda lan lamur. 18Mulané Aku ngomongi kowé: pada tukua emas nang nggonku, sing wis dietus nganggo geni, supaya dadi sugih. Pada tukua nang nggonku sandangan putih lan enggonen, kanggo nutupi enggonmu wuda lan ngisin-isini. Uga, pada tukua obat mata kanggo nambani mripatmu, supaya bisa weruh. 19Wong-wong sing tak trésnani, yakuwi sing tak welèkké lan sing tak ajar. Mulané pada ditenanké enggonmu ngabekti lan pada ninggala dosa-dosamu lan nglakonana urip anyar. 20Ngertia! Aku nang ngarep lawang lan totok-totok. Nèk ènèng wong krungu swaraku lan mbukakké lawang, Aku bakal mlebu nang omahé lan mangan bebarengan karo wong kuwi. 21Sapa sing menang bakal tak ejèk njagong nang damparku. Awit Aku uga wis menang lan saiki njagong nang damparé Bapakku. 22“Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-
Abote wong nangdang tresno...Tak belani nganti tekan pati....Tresnaku mung kanggo siro...Kusumo ayu sing merak ati....Awan bengi ra biso lali...Tansah eling esemu...Nganti kapan aku ra ngerti...Biso nyandig sliramu...Abote dadi wong sudro...Tresno tulus, ora di percoyo...Wong tuo ngumbar sujono...Tansah ngiro aku wong durjono...Pancen dalan sing tak liwati...Ngalor ngidul mung dengkul...Paribasan turu klesetan...Uripku tansah cedhak pacoban...Cah ayu... cah ayu... Tak enteni.........Lilane wong tuomu maringke koe...Sing sabar... sing sabar yo tresnaku.......ing tembe mburi dadi duwek ku..Duh gusti...Sing tak puji...Paringono...Dalan.... Kanggo tresanaku........
ana perjanjian sing akurat ora perjanjian sing ecek-ecek....perlu dipahami kie...aja gelem dilomboni...aja adoh adoh ,kaya bank century bae be ra bisa mbalekna,, anda maning kelase fatrial member,,,pt sing ilegal,sapa sing arep
Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana
sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut
kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh
ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya
parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para
lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo
angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring
ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing
(Buta Locaya terkejut bukan main, karena
(Sunan Bonang berkata lagi, “Aku orang Arab, namaku adalah Sayid
pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda
paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen
pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka
niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane
lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge
wis dhemen jancok ngisep jago in 69 burungpun
Open burungpun gunging éndah wadon lemak weteng buta susu yells for kontol part ...
Ngandhut silit kurang ajar with mom aku wis dhemen jancok
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita, tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi sabarang sedya kita kang satuhu”
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (mantra Wedha, hlm. 54).(Ashadu
“Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”(
Gaweo tembung saka tembung ing ngisor iki :a. Sekolahb. Ibu Guruc. Bapak Ibu2. Tulisen kanggo aksara jawa:a. Wingi ibu tindhak Malangb. Mbak Ti’a lara untuc. Pak Suradi ngasta sepeda3. Gawe parikan sing lucu !4. Salinen dadi ukara sing nganggo basa krama :a. Karisma mangan sate, bapak mangan sotob. Aku ados, bapak turuc. Yen gak turu mengko ngantuk5. Salinen dadi basa ngoko :a. Ibu
ngerti opo2 kabeh sing ngrumat yo bigbos ning ngomah,
Wilujeng ambal warso Pak Haji, mugi tansah pinaringan rahmah &
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
listrik e, tp mboh carane pie, rak mudeng, dudu cah IPA... wkwk... aku cah IPA deng, Ilmu
penting mangkat maning mangkat maning hehehehehehmaturnuwunmatur nuwun pak wis adoh2 saking bumiayu,, ,,, ngesuk teka maning yak,,,,heheheheDen_Mas_VicokopralJumlah posting : 24Join date : 16.11.12Age : 26Lokasi : Yogyakarta Re: ===UNDANGAN ABAR BARENG PAPAJI
sing kosong iku kudu ditanduri wit-witan sing bisa ngasilaken uwoh, kaya dene: asem (wis
tanduran ini wis jarang lho), cerme (masa’ ana Gunung Cerme tapi ora duwe tanduran cerme, aneh kan?), lan liyan-liyane.
ngomong jowo. ” “Lah Mbok aku ki isin karo konco-konco ku, wong aku saiki dadi anak gaul kok nganggo boso jowo? ” dilempar wajan “Oalah.. Dadi wong tu kudu bersyukur lak konco mu ora gelem nduwe
lawa.. Urip nganggur langka sing gelem.. Kang gelem rangda wis tua .
klithik.jpg gareng wandu.jpg gareng - wayang klithik.jpg petruk wandu.jpg petruk - wayang klithik.jpg prabu durtawarna bel geduwel beh.jpg prabu pandupragola.jpg prabu panjak pathokol.jpg prabu saronsari.jpg semar wandu.jpg semar - wayang klithik.jpg Tags: punokawan, wayang purwaPrev: Dalang "The Puppeter"Next: Hewan Pewayangan
sia ke InggrisnangkaIndonesia ke InggrisnangkaTerjemahan nangka di Inggrisnangka
matur nuwun ingkang katah, mugi-mugi saget manfaati dumateng kita
Monggo member CH ingkang pidalem wonten ing D.I.Y ,monggo kumpul sesarengan wonten ing mriki, .hehehe. .monggo
Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten…
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa….
Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro.
bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami..
Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin…
” cubluk ginak ginuk, uripmu mung mikir weteng mu”
Ojo wani wani alok, Jokowi wong wis berjuang marang tlatah solo, Jakarta, dipercaya calon Presiden ”
Sapa dapurmu, sapa githok mu dewe.
Aku SUARA, salah sijininh kang njagi bumi Jawa…
Wis weruh ta.. Dandanana face mu dewe…jaganen lesanmu..
Lesan mu landep fitnah..mandi landeping lesan mu dewe jabang bayine jejuluk R. Agillnang endi wae panggonanmu. .
Tintunan uripmu sing nyebal bumimu dewe ora mbok khormati.
Bola bali yen dadi wong kere cekak anane yo mung di idak idak di nyek
Yen mengko ono wong “SUGEH” mlebu kene arep tak tendang wae
Ora konco karo kon ra patheken. Sopo siro sopo ingsun
Ojo dumeh dadi wong sugeh anane mung pamer duwe iko iki menehi iko iki
Jarene kabeh titipan, kok diaku duwekke dewe hahahaha
Aku memang kere. STOP mulut lancangmu
Ono watese kabeh. Jarene Gusti mboten Sare
Wong sugih kok dibenci .komen ga mutu
Sopo sing ngarani menowo jaman saiki Jowo iseh ono . Poro wong jowo saestu takseh sare , poro sepuh ingkang sampun sedo , kundur alam kamulyan jati…mengko bakal wungu . ora suwe maneh
Jaman saiki sing ono mung jawi jawen , wes ilang jowone , dadi manungso bregadul ora genah…
Jowo , bumi jowo bakal diorak arik , diorat arit , amargo demit brekasaan wes akeh manjing marang manungso….okeh sing watak iblis , wes ilang roso rumongso tepo sliro…
Sopo wae ora dikaperangake cawe cawe perkoro iki ….perkoro iki wes dudu urusane manungso , amargo urusan iki awrat tur
Sing dadi ratu lan rojo bakal mijil lan jumeneng , ratu lan rajane tiyang jawi nuswantoro…
Sopo siro sopo imgsun bakal tumpes ludes , kegiling lan ajur mumur amargo karmane dewe….
karmane dewe dewe. Mending ra sah di bahas ..golek sing apik apik wae ..dadi uwong ra sah munafik . Gusti Pangeran ngerti sak kabehe ..
Sing ono mung pemimpin ora adil , ora jujur , tangan grayahan njupuk iko iki kanti coro sesideman , alus samar , ora kentoro , kados begal nganggo dasi….
Yen saestu wasis waskito , monggo digrayang nganggo dungo suci nyenyuwun , pemimpin ingkang pundi seng sae , bobot bebet bibit nyoto wening lan moncer, saestu pemimpin ingkang dados utusan Gusti Moho Agung……
Ojo kliru utawi klintu panemu …..
Yen ora jejeg bakal njungkel…..kesrimpung konco ruwange , katut , nganut grubyuk ora nganggo pikir wening…
Becik biso dadi nisto lan lingsem , sing olo biso dadi becik , sedoyo niku wolak walik jaman , sing eling lan waspodo ora gampang keblituk kahanan , wes ora kadonyan , eling lan ngugemi menowo urip kuwi kedah nglampahi wajib , ora nglanggar pakem , ora mbedal soko tali siji….
Inggeh mekaten manungso tanpo roso tnpo pikir
He he. Ketemu ” o ”
Sabdo Pandito Ratu ora keno wola wali , sapangucap kudu dadi , kedah dijagi lan diugemi ….
Sabdo Pandito Ratu , ora bedo dawuh Gusti Pangeran , dadi hukum aturan ingkang bakal di ugemi poro womg cilik….
Sabdo Pandito Ratu , dadiyo panutan , dadi koco benggolo , dadiyo cahyo rembulan , baskoro sing nyorot terang lan
Ngapunten Dalem mboten rilo , menawi tiang sae njenengan tuduh macem2.
Sinten Dalem, njenengan menawi kagungan ilmu lungit ..mugi2 saged pirso.
mana-mana. Tags: wayang kulit, bharatayudha, wayang purwa, mahabharataPrev: AbilawaNext: Arya AdimanggalaWayang-B Brajadenta nyawiji kalawan ragane Gathotkaca Posted on 06/02/2009 by Prabu 5 Votes Brajadenta iku anake nomer telu Prabu Arimbaka. Dadi Brajadenta iku ora liya adhine Prabu Arimba lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Tembung Brajadenta ateges sanjata saka gadhing. Brajadenta kerep makili Dewi Arimbi mimpin krajan Pringgadani, amarga mbakyune sing nglenggahi jejering ratu iku kerep dedunung ing Jodhipati ngampingi sisihane, Bima utawa Werkudara. Dewi Arimbi dhewe yaiku anake Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Saksurute Prabu Arimba, dheweke nglintir kalungguhan nata ing Pringgadani. Gumantine raja ing Pringgadani iku ditemtokake tumrap pangeran pati miturut sarasilah kulawarga
wujud asline raseksa dadi putri sing sulistya ing warna. Kasekten iki kababar sepisanan nalika Arimbi sapatemon kalawan Bima. Pungkasan uripe, Arimbi mati ing satengahing perang Baratayuda amarga mbelani anake, Gathotkaca sing gugur minangka senapati Pandhawa dening Adipati Karna. Wandane Dewi Arimbi iku Cicir. Suwening suwe ing telenging atine Brajadenta tuwuh pikiran kanggo ngrebut dhampar keprabon Pringgadani saengga dheweke bisa nguwasani Pringgadani, ora mung dadi wakile
jumeneng ratu ing Pringgadani kerep ninggalake kuwajibane amarga kudu ngampingi Bima, sisihane, sing dedunung ing Jodhipati. Madeg kramane Brajadenta antuk panyengkuyung saka adhi-adhine, yaiku Brajamusti, Brajalamatan lan Brajawikalpa. Ananging ana uga adhine liyane sing ora sarujuk marang sikep
lakon Gathotkaca Kembar, Brajadenta kasil sesambungan asmara kalawan Dewi Banowati, prameswarine Prabu Suyudana, raja Astina. Nalika iku Brajadenta nyaru wujud kadidene Gathotkaca.Wusana Brajadenta mati dening Gathotkaca. Arwahe Brajadenta banjur nyawiji ing ragane Gathotkaca kanthi cara mrasuk ing untune Gathotkaca. Wiwit iku Gathotkaca duwe kasekten saksapaa sing kena cokot untune mesthi mati. Arepa Brajadenya wus nyawiji kalawan ragane Gathotkaca, ananging dheweke bisa urip maneh yen dibutuhake dening Gathotkaca. Lan saben dibutuhake, arwahe Brajadenta bakal mbiyantu apa gawene Gathotkaca. Lan pungkasan uripe, gugur ing palagan Baratayuda babak kaping papat, yaiku Suluhan utawa Gathotkaca Gugur. ::Ichwan Prasetyo:: http://www.solopos.co.id/jajawa/keluaran.asp?id=10855 Dasamuka Lena Lakon
monggo mbok bilih poro sederek kang sampun kesinggihan piwedar saking poro pinisepuh agami ISLAM engkang sampun titi lan titen marang serat kang sampun dipun Kakang GAMALPRA suwun puniko, sageto diwedar kangge sedoyo kawulo kang badhe anggayuh kamulyaning urip….. kawulo, mung tumut ke mawon…
Jalaludin (2 Th) pekalongan rt 01/IV batealit Jepara
nganti koyo pitik cilik ngetutne [playune mbokne]
nganti gelut ning ndalan raine [kebak
bocah-bocah enom kene pancen rodo nggentho wonge
[pabu saciladh! pabu saciladh!]
pengin tenan iki,wis suwe hora krungu lagune kuwi..yo maklum aku nang kampung dayak je
Prakata[besut | besut sumber]
Basa Banyumasan punika kalebet peranganipun basa Jawa bagian kulon, sing digunakake masyarakat ing:
Eks. Karasidenan Banyumas ya iku: kabupatèn Banyumas, kabupatèn Cilacap, kabupatèn Purbalingga lan kabupatèn Banjarnegara (dhialek Banyumas))
Saperangan eks. Karasidenan Pekalongan ya iku: kabupatèn Brebes, kabupatèn Tegal, kutha Tegal lan kabupatèn Pemalang (dhialek Tegal)
Saperangan eks. Karasidenan Kedu ya iku: kabupatèn Kebumen (dhialek Banyumas)
Laladan kabupatèn Cirebon lan kabupatèn Indramayu (dhialek Crebon lan Dermayu)
Kanggo mangerteni kanthi luwih pratitis mangga ngklik Basa Banyumasan
Basa lan sastra sing ngrembaka ing tlatah Banyumasan iku basa lan sastra Jawa dialek Banyumasan. Akèh para ahli sing duwé panemu yèn basa Banyumasan iku basa sing luwih tuwa tinimbang basa Jawa sing saiki tansah ngrembaka. Basa Banyumasan nduwèni spesifikasi kayata nggunakake vokal lan konsonan ing pungkasaning tembung sing diucapke kanthi cetha, tuladhane: Tiba, Sega, Mangga, Jeruk, Manuk, Kepadhuk, lan liya-liyane. Pangucapane vokal lan konsonan kaya iki saemper karo pola pengucapan ing basa Jawa kuna, kayata: "tan ana dharma mangrwa". Dideleng saka kosakatane, basa Banyumasan nduwèni kosa kata sing saemper klawan basa Kawi, mligine inyong mirip karo ingong, rika pada karo rika.
Bagongan • Kawi (Jawa Kuna) • Osing • Tengger
Aksara • Angka • Jawanisme • Ejaan-O • Rumpun basa • Wikipedia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Banyumasan&oldid=1119425"	Kategori: Dhialèk basa JawaBanyumasan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.32, 14 Februari 2017.
daging) iki masakan daging saka Korea. Daging kang digunakaké kayata daging jinissirloin utawa daging kang apik saka sapi.
Bumbu bulgogi iku campuran kécap asin lan gula ditambah bumbu liyané manut karo resep lan panggonané ing Koréa. Sadurungé dipangan, godhong slada digunakaké kanggo mbuntel bulgogi karo kimchi, bawang, utawa micin.
Ing Jepang, panganan kang kaya bulgogi diarani Yakiniku. Dibandingaké karo Yakiniku, bumbu daging kanggo bulgogi digawé luwih legi. Banyu ing bumbuné rada akèh, lan daging ora dipanggang ing plat wesi (teppan), nanging bisa dipanggang ing panci sing rata.
Bulgogi dipercaya wis ana wiwit jaman Goguryeo (37 SM-668 M), nalika iku bulgogi isih diarani maekjeok (
kang tegesé daging tipis amba. Nalika Dinasti Joseon panganan iki disajèkaké kanggo para tamu sugih utawa bangsawan.
Bulgogi miturut makna harfiah tegesé daging geni ing basa Koréa. Maksudé ya iku, anggoné masak daging iku kanthi cara dibakar nganggo geni. Ana jeneng liya saliyané iku, kayata dak Bulgogi, kang digawé saka daging pitik, lan dwaeji Bulgogi kang digawé saka daging babi.[2]
(en) Resep dan foto makanan Korea
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bulgogi&oldid=1118398"	Kategori: Olah-olahan KoréaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Simple EnglishBasa SundaSvenskaTagalogTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 31 Januari 2017.
saja “Manungso” mojopahit iku ono sing jedul lek wong susah zaman saiki (GANTI KULIT tapi “isi”ne podo). Jalaranne manungso iku kudu adil uripe.
Monggo kulo tambahke tulisanne byar tambah rame…
buwanane, Ing reh hardaning kawruh, Wruhing karsa kang ambeg asih, Sih pigunane karya, mBrasta ambeg dudu, Mengenep nenging cipta, Wruh unggayaning tindak kang ala lan becik,
Semar Medar Sabda. Filed under: Ki Juwito Gendeng | Tagged: juwito gendeng, semar | Leave a 14.Ki Purbo Asmoro Audio pagelaran wayang oleh Ki Purbo Asmoro : Bimo Bumbu PURBO
dadi tepa tuladha Sababe dek iku sarawungan kudu Dadi srana murih guna kaya luwih Ngrawuhi luhuring
Niat ingsung amatek ajiku ki semar mesem
Saktiku saktine jagad dunyo, aji pengasihan ora ono tombone.
Ora ono wong bagus kejobo aku, ora biso turu yen durung
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi
pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan,
sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-
jatining diri tinemu ing rasa inggil manungsa kang eling asaL USUL diri iki saka negendi
Yo mbaliko marang ajaran asal usul uripmu iki.
Tuntunan kang ngormati sejatining diri wujud ngamulyakake bumi Jawi, ibu pertiwi
Tuntunan kang ngormati, njaga, sayang welasih marang Bumi Jawa lan nJawi.
Bumi, tanah Jawa lan njawi,..totality is tlatah sedaya ing allam dunya / bumi/ earth
Jumenengan SISK Pakoe Boewono XIII (Raja Kraton
jumenengan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunanan (ISKS) pakoe boewuno XIII di kraton
Kopal saka Madagaskar ("Madagascar copal")
pelapis kertas supaya tinta ora nyebar.[1] Kopal uga digunakake campuran lak lan vernis.[1]
Kopal wis dikenal suwe ing kebudayaan Amerika Tengah.[1] Jeneng kopal asale saka basa Amerika Tengah kang nduwèni teges dupa utawa setanggi. Kandhungan ing sajroning kopal ya iku: asam-asam resinol, resin, dan minyak atsiri.[1] Kopal uga asring digunakake kanggo penggantine watu damar, lan didadekake mata akik.[1]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopal&oldid=1025865"	Kategori: Rempah-rempahTetanduranJamu lan BumbuTetanduran jamu lan bumbuKategori ndhelik: Rintisan mawa topik tetanduran	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.14, 11 Maret 2016.
Matur Nuwun sampun rawuh dhateng blog Kula, Bloge cah Wonosobo ingkang gaya
morehqporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.morehqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
kawula sowan wonten ing ngarsa Cekap semanten atur serat ulem punika.Berikut ini adalah contoh surat kula sak kluarga hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan Matur nuwun conto serat ing .Serat Ulem
Tisaa : Telpon aku, Tisaa,temenmu,sekarang,cepet!!!
Kanjeng Kyai Laken Manik, Kanjeng Kyai Naga Puspita and Kanjeng Kyai Tejokusumo; whereas the keraton in Surakarta has the Kanjeng Kyai Ageng Sengkelat
Watake : Jujur, sopan, apik ati, tanggung jawab.
badhe ngawontenaken ulangan dhadakan. Suasananipun tentrem
murid-murid sami garap ulangan kanti tenan. Wekdalnipun sampun langkung saking
30 menit. 10 menit salajajengipun wali kelas XII.7 dhateng kelas badhe
maringi pangertosan babagan ulangan semester gasal. Pak AJi nyebatake nami-nami
murid ingkang dhereng lunas bayar SPP dugi November, salah satunggalnipun
Marsa. Marsa dhereng bayar SPP 3 wulan amargi Bapak Marsa dipun kengken sowan
teksih ngelamun wonten ing kelas. Siska rencangnipun Marsa dhateng
saweg lengganhan wonten ing ruang tamu. Marsa crita sedaya masalahnipun dhateng
Siska. Seduginipun Marsa wonten ndalem lajeng crita nopo wontenipun dhateng
bapak lan ibunipun. Enjing wanci 10 Pak Aji sowan dhateng Pak Iqbal wonten ing
sekolahanipun Marsa. Pak Aji crita sedaya kejadian ingkang nyebabake Marsa
dhereng saged bayar SPP. Pak Iqbal mbiyantu keluarganipun Marsa kangge mbayar
SPP. Akhirnipun Marsa ngrasa bingah amargi dinten Senen ngenjang sampun saged
kelas XII.7 pelajaran Matematika, lan gurunipun badhe ngawontenaken ulangan
Bu Arda : “ Murid-murid uwis rampung urung
Murid-murid : “ Sampun bu guru.”
“ Yah uwis nek kaya kue siki lebokna bukune maring tas lan ibu arep nganakaken ulangan dhadakan.”
“ Ulangan nopo malih bu? Nembe mawon 2
dinten kolo wingi sampun ulangan bu.”
Murid-murid : “ Enggih bu ulangan nopo malih?”
Bu Arda : “ Uwis ora usah padha brisik. Bagas
tulung bagikaken kertas folio maring kanca-kancane!”
Bagas : “ Enggih bu ( mlaku mbagikaken
“Kiye soal ulangane siji tekan lima. Aja kelalen tulis kode soale tengen utawa
kiwe. Wektu kanggo nggarap 30 menit. Cepet digarap aja padha crita dhewek bae,
digarap dhewek-dhewek aja padha turun-turunan.” Murid-murid : “ Enggih bu guru.”
Murid-murid : ( Maju ming ngarep kelas ngumpulaken
wali kelas XII.7 dhateng kelas badhe maringi pangertosan babagan ulangan
pak, wau sampun diparingi arta namun kesupen mboten kebekto.”
Pak Iqbal : “ Iya uwis ora papa, sing penting aja dienggo jajan.”
Pak Iqbal : “ Marsa kirane kapan arep mbayar SPP?”
“ Em..emm… kadose kula dereng saged bayar SPP pak, amargi Bapak kula dereng
Pak Iqbal : “ Lah arep dibayar kapan Sa? Padahal SPP kurang 3 wulan,
nek tetep urung dibayar tekan bulan November berarti ora bias olih kartu
Pak Iqbal : “ Iya nek kaya kuwe, seapike ngesuk Bapak utawa Ibu kon
“ Enggih pak, mangke kula sampekaken dhateng Bapak.”
Pak Iqbal : “ Iya uwis bocah-bocah, mulai siki padha rajin sinau ben bisa
Murid-murid : “ Enggih pak guru.”
Wekdalnipun murid-murid wangsul sekolah, namun Marsa
teksih ngelamun wonten ing kelas. Siska rencangnipun Marsa dhateng wonten Marsa.
“ Aku kudu kepriwe ya, SPP telu wulan
“ Ya yuh sis bali bareng. Kesuwun ya Sis, uwis gelem rungukna critane aku.”
“ Ok, yuh. ( Bali mlaku gandhengan )”
“ Nyuwun sewu pak, bu. Marsa badhe matur kaliyan bapak lan ibu babagan arta
Cahya : “ Kenang apa mbok wingi
“ Kados niki bu. Engggih kolo wingi arta sampun diparingaken, lajeng wekdal
“ Ibu utawi Bapak ngenjang dipun dhawuhi sowan dhateng Pak Iqbal wonten sekolah.”
“ iy nek kaya kue ngesuk Bapak bae sing ming sekolah, soale melasi Ibu nembe
“ Enggih sampun Pak, Bu. Ngapunten sanget Marsa sampun repoti Bapak kaliyan
“ Uwis wengi nganah bubu Sa!”
( Mlaku nuju kamar ). ***
wanci 10 Pak Aji sowan dhateng Pak Iqbal wonten ing sekolahanipun Marsa.
Aji : “( tok, tok, tok, tok)
wa’alaikumsalam, monggo pak pinarak!”
Iqbal : “ Nyuwun sewu, bapake
“ Enggih. Kados niki pak, sowan kula mriki terosipun Marsa menawi dhereng bayar
SPP dugi bulan November dipun utus sowan dhateng Pak Iqbal.”
Pak Iqbal : “ Enggih mekaten Pak, Marsa menika dherang bayar SPP 3
wulan, lah ngenjang Senen badhe Ulangan, lajeng menawi dhereng bayar SPP mboten
angsal ndherek ulangan mekaten pak. Nyuwun sewu bapak dhereng kagungan arta
napa arta sampun diparingaken kaliyan Marsa namun mboten kangge mbayar teng
Aji : “ Kados niki pak, dinten
Senen kolo wingi Marsa sampun diparingi arta Rp
300.000, lajeng Marsa wau ndalu crita menawi arta nipun ical wonten mikro. Lah
saniki kula dhereng kagungann arta malih kangge bayar SPP.”
Iqbal : “ Oh, kados niku. Niki
wonten sekedik rejeki saged kangge mbiantu SPP Marsa. ( Ngetokna duit lan
Iqbal : “ Mboten napa-napa Pak,
Marsa anaknipun pinter, sopan, sae atinipun kaliyan rencang-rencang lan
Nyuwun sewu badhe pamitan rumiyin Pak. ( Menyat sekang korsi )”
Pak Aji : “ Sa, mau bapak uwis maring
Marsa : “ Lajeng kados pundhi Pak?”
Pak Iqbal : “ SPP uwis dibayarna, palah mau duit
guru ingkang sae sanget atinipun. Marsa matur nuwun sanget Pak lan nganpunten
Pak Aji : “ Iya Sa, sing penting ko siki
uwis bias melu tes ngesuk Senen. Uwis nganah siki sinau Sa ben pinter.
Marsa : “ Enggih sampun saniki Marsa
badhe sinau rumiyin, nyuwun sewu Pak. ( Nuju kamar arep sinau )
Akhirnipun Marsa ngrasa bingah amargi dinten Senen
Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
in der RegionDipl Ing in RheineDipl Ing in NordhornDipl Ing in Gronau in WestfalenDipl Ing in OchtrupDipl Ing in HeekDipl Ing in
Wolulas Silaning Keprabon atau Kepemimpinan (Pusakaning Patih Gajah Mada)
Wijaya – budi wening, sabar lan wicaksana.
Samasta Bhuwana – anjagi alaming rinipta, tan ngrusak sakabehing ana jer uripe manungsa
2290 • 2291 • 2292 • 2293 • 2294 • 2295 • 2296 • 2297 • 2298 • 2299
2280 • 2281 • 2282 • 2283 • 2284 • 2285 • 2286 • 2287 • 2288 • 2289
2270 • 2271 • 2272 • 2273 • 2274 • 2275 • 2276 • 2277 • 2278 • 2279
2260 • 2261 • 2262 • 2263 • 2264 • 2265 • 2266 • 2267 • 2268 • 2269
2250 • 2251 • 2252 • 2253 • 2254 • 2255 • 2256 • 2257 • 2258 • 2259
2240 • 2241 • 2242 • 2243 • 2244 • 2245 • 2246 • 2247 • 2248 • 2249
2230 • 2231 • 2232 • 2233 • 2234 • 2235 • 2236 • 2237 • 2238 • 2239
2220 • 2221 • 2222 • 2223 • 2224 • 2225 • 2226 • 2227 • 2228 • 2229
2210 • 2211 • 2212 • 2213 • 2214 • 2215 • 2216 • 2217 • 2218 • 2219
Teguh Abu Wafi : Mosok njaluk dikawal, nek wis mari sampeyan
Ireng Bless : Sak jane yo gratis dolor..tapi kene yo mbasio wong cilik..yo tetep duwe toto kromo
Pangginaan supados langkungKebijakan Privasi Reaksi Omeprazole Omeprazole
iki ga bedo adoh karo rujak cingur. podo enake, podo
Iki panganan jarene uwong-uwong tuo apik digawe arek enom, ben nek mari kawin cepet meteng jarene.Tahu Tekpanganan iki biasane
Aku lair nang Suroboyo 10 Juni 1991. mulai cilik samek gedhe sak mene aku urip nang Suroboyo.
gabung aja gak pa pa kok, bebas
ning zaim berkata:	15 Januari 2008 pukul 6:23 pm	wuiih! puintere rek ponakanku iki.
yo ngunu nggae tulisan siang apik-apik, koyok abahmu pinter nulis.
Markus 71Ing sakwijiné dina ènèng wong Farisi lan guru Kitab sak krompol sangka Yérusalèm teka nang nggoné Gusti Yésus. 2Wong-wong iki weruh nèk murid-muridé Gusti Yésus ènèng sing mangan tanpa wisuh tangané ndisik. 3Para Farisi lan sasaté wong Ju kabèh lumrahé wisuh ndisik nèk arep mangan, manut pernatané mbah-mbahané mbiyèn. 4Kaya nèk tekan pasar mbarang, mesti wisuh ndisik sakdurungé mangan apa-apa. Lan ijik ènèng pernatan pirang-pirang menèh sing kudu
Gusti Yésus ngéné: “Kenèng apa kok murid-muridmu ora pada nurut pernatan tinggalané mbah-mbahané awaké déwé? Kok pada mangan tanpa wisuh ndisik?” 6Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi namung kétok apik njabané. Pantyèn tyotyok banget sing diomong karo nabi Yésaya mbiyèn bab kowé kuwi, sing uniné ngéné: ‘Tembungé Gusti Allah: Bangsa iki enggoné memuji Aku namung karo lambéné, nanging atiné adoh sangka Aku!’ 7‘Enggoné nyembah marang Aku ora ènèng gunané, awit pada mulangi wong-wong kongkon nglakoni pernatan-pernatan gawéané manungsa.’ 8“Kowé namung nurut pernatané manungsa, wèté Gusti Allah malah pada mbok singkirké. 9“Pantyèn pinter nggonmu pada nyingkiri wèté Gusti Allah, supaya bisa neruské karepmu déwé. 10Nabi Moses lak wis tau ngomong ngéné ta: ‘Ngajènana marang wong tuwamu. Sapa ngolok-olok bapa-biyungé kudu dipatèni.’ 11- 12Nanging kowé malah pada mulangi ngéné: Urunan sing arep mbok kèkké marang wong tuwamu kenèng dikèkké marang Gusti Allah. Dadiné kowé ora usah ngekèki marang wong tuwamu menèh. 13Dadiné wèté Gusti Allah mbok singkirké, kowé malah pada nganggokké pernatanmu déwé. Lan ijik ènèng liya-liyané menèh bab kaya ngono kuwi sing mbok lakoni!” 14- 15Gusti Yésus terus nyeluk wong-wong kabèh dipituturi ngéné: “Tembungku iki dirungokké, supaya kabèh bisa dunung sing apik. Barang sing mlebu nang wetengé manungsa kuwi ora bisa marakké ala, nanging barang sing metu sangka pikirané, iku sing marakké manungsa nglakoni ala. ( 16Mulané, dirungokké sing apik, kowé sing nduwé kuping.”) 17Wong-wong terus ditinggal, Dèkné terus mlebu omah. Nang njero omah kono murid-muridé takon marang Gusti Yésus bab sing diwulangké mau, awit ora pada dunung. 18- 19Gusti Yésus semaur: “Mosok kowé mbarang ora dunung. Apa kowé ora ngerti nèk barang sing dipangan kuwi ora mlebu atiné, nanging mlebu wetengé manungsa terus metu menèh. Mulané panganan kuwi ora bisa marakké manungsa ala.” (Nang kéné Dèkné ndunungké nèk panganan apa waé kenèng dipangan.) 20Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Sing marakké manungsa nglakoni ala kuwi barang sing metu sangka atiné, yakuwi pikirané. 21- 22Kayadéné laku bédang, nyenyolong, mematèni, ngrusui bojoné liyané, murka, srakah, sak wernané penggawé ala, memèrèn, memisuh, sombong lan sembrana.” 23Kuwi kabèh metuné sangka pikirané manungsa. Kuwi sing marakké manungsa ala. 24Sangka panggonan kono Gusti Yésus terus lunga nang bawah Sidon lan Tirus. Nang kono Dèkné terus mlebu nang sakwijiné omah, supaya ora ènèng wong ngerti nèk Dèkné teka. Nanging wong-wong meksa ngerti. 25- 26Ora let suwi terus ènèng wong wédok teka. Wongé krungu bab Gusti Yésus. Wong iki nduwé anak wédok sing kelebon demit. Wongé niba nang ngarepé Gusti Yésus lan nyuwun supaya ngetokké demit sing ngwasani anaké. Nanging wong wédok iki dudu wong Ju, dèkné wong lairan Fenisia nang negara Siro. 27Mulané Gusti Yésus ngomong ngéné: “Ah, mbok bèn anak-anaké déwé pada warek ndisik. Ora lumrah nèk pangané anak-anak dikèkké asu!” 28Nanging wong wédoké semaur: “Bener Gusti, nanging asuné lak éntuk rèbèlané anak-anak ta?” 29Gusti Yésus terus ngomong: “Wis, kana mulih. Anakmu wis mari. Sangka tembungmu kuwi Aku ngerti nèk kowé pretyaya marang Aku!” 30Wongé terus mulih. Tekan omah nemu anaké ngglétak anteng nang ambèn. Demité wis lunga. 31Gusti Yésus lunga sangka bawah Tirus budal nang bawah mér Galiléa. Nanging mlakuné ngliwati kuta Sidon lan bawah Dékapolis. 32Nang Galiléa kono ènèng wong sing budek lan bisu digawa nang nggoné Dèkné. Wong-wong nyuwun marang Gusti Yésus supaya numpangi tangan marang wong lara iki. 33Wong budek-bisu iki terus didèwèkké karo Gusti Yésus, adoh karo wong-wong liyané. Kupingé wongé kabèh loro terus didulek. Sakwisé ngono Gusti Yésus terus idu lan ndemèk ilaté wongé. 34Dèkné terus nyawang nduwur karo ngetyulké ambekan, terus ngomong marang wongé: “Efata!” Tegesé: “Mengaa!” 35Kupingé wongé terus bisa krungu lan ilaté malih lemes, terus bisa omong-omongan kaya sak lumrahé. 36Gusti Yésus menging wong-wong ngabar-ngabarké lelakon mau, nanging wong-wong malah pada ndadi sing ngomong-omongi liya-liyané. 37Kabèh
LINGKUP DEWA saja yang bisa melihat bentuk camera ini
Kulo nyuwun pangapuro ingkang kathah menawi wonten kelepatan kulo anggen kulo nyukani babagan meniko
Matur nuwun dumatheng poro rawuh ingkang sampun kerso mampir ing warung sepi meniko
Mugio Gusti remen maringi berkat ingkang kathah dumatheng panjenengan sedoyo
Sugeng Rahayu sugeng pepanggihan dumugi poro sedherek sedanten ingkang sampun sami remen nglenggahi dumateng warung alit kawulo meniko. Kawulo ngaturaken sembah suwun ingkang kathah dumateng panjenengan sedanten.
Nyenyuwun kawulo dumateng Gusti Ingkang Moho Agung supados sedoyo sedherek sami dipun paringi selamet sak kluargo dipun jagi ugi diparingi pangestu kaliyan Gusti Ingkang Murbeng Dumadi.
wejangan ngelmu kasampurnan (SASTRO HARJENDRO).
BAB 3 KENDeL aturipun syang panditha maulolana ngali syamsudien,sang prabu joyoboyo lajeng winisik jatining gesang.Ing mriku syang aji joyoboyo sak langkungsuko hanarimo .Rumaos menawi sampun tetep kamanungsanipun ing bathos ngesthi wuwulanging guru.Ing tembe saged dados sor soraning kekarahan tekenipun sang pandhito rojo wau.Lajeng haminto keparingono seserapan KAWONTENANIPUN JONGKO.Ing naliko semanten syeh maolana ngalisyamsudien lajeng hanggelar kitabipun MUSAROR(JONGKO WIWITIPUN TANAH JAWI KAISENAN MANUNGSO SEPISAN NGANTOS DUMUGI JAGAD PRALOYO). Ingkang rumiyin kawastanan zaman KALI HISWORO tegesipun zamaninggil/luhur.Ing salebetipun jaman kali hisworo wau
tahun SURYO.Dene menawi tahun CONDRO 103 WARSO.Kadhos ing ngandap puniko: -JAMAN KOLO ROGO tegesipun jaman kesakitan.Awit tiyang jawi sami anandhang sakit amargi sami kateluh ing seluman dados tanah jawi saweg umur 100 tahun. -JAMAN KOLO KUKILO tegesipun jaman peksi awit dereng wonten coro taksih kados peksi kemawon umuripun tanahjawi 200tahun. -JAMAN KOLO DWORO tegesipun jaman pelawangan awit tiyang jawi taksih awas awas amargi taksih kacelakan dewonipun.Tanah jawi umur 300tahun. -JAMAN KOLO TIRTO tegesipun jaman Banyu dene wekdal puniko tanah jawi wiwit wonten banjir ageng karyo keleming daratan.Tanah jawi umur 400tahun. -jaman kolo driyo tegese jaman kemokalan dene ing wiwit puniko ing tanah jawi sami hangudi ingkang gaib gaib.Tanah jawi umur 500tahun. -jaman KOLO DROTO tegesipun jaman kerusuhan.Dene wiwit puniko poro noto tanah jawi
dituntut menjadi figur: ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Pamedhare wasitaning ati , cumanthaka aniru pujangga dahat mudha ing batine, nanging kedah ginunggung datan wruh yen akeh ngesemi, aneksa angrumpaka basa kang kalantur; tutur kang katula-katula ,tinalaten rinuruh kalawan ririh, mrih padghanging sasmita
badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi
punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan
punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha
mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên
saiki sing ditiru koyo bintang tv lambe ditindik nganggo peniti penitine yen dadi infeksi modale arek wedhok nom-noman sing ditiru koyo bintang iklan model rambute podo semiran nganti koyo rambut pasangan eman eman eman tenan wong waras dadi ra karuan eman eman eman tenan yen disawang koyo wong edan mung senenge mikir dolan, nganggo suweng tembel-tembelan kupinge nganggo giwang sisihan nganti koyo preman dalanan normal normal karepku, yen ra normal dadi karepku kabeh wes dadi hobiku, lambe wong tuwo ora digugu modale arek lanang saiki sing
podo semiran, nganti koyo rambut pasangan eman eman eman tenan wong waras dadi ra karuan eman eman eman tenan yen disawang koyo wong edan mung senenge mikir dolan, nganggo suweng tembel-tembelan kupinge nganggo giwang sisihan nganti koyo preman dalanan normal normal karepku, yen ra normal dadi karepku kabeh wes dadi hobiku, lambe wong tuwo ora digugu lambe wong tuwo ora digugu, lambe wong tuwo ora digugu normal normal karepku, yen ra normal dadi karepku kabeh wes dadi hobiku, lambe wong tuwo ora digugu lambe wong tuwo ora digugu, lambe wong tuwo ora
Proses nerjemahaken LibreOffice kuwi gampang. Disaranake supaya kerja migunakake Pootle (portal penerjemah online). Sing diperlokake kanggo nerjemahake nganggo cara iki yakuwi browser lan koneksi internet. Yen sampeyan arep nerjamahake kanthi offline, iku uga bisa dilakokake. delengana nang ngisor iki.
3 Berkas SDF, POT dan PO
jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
Kanjeng Ratu Batang / Ratu Ayu Wetan / Kanjeng Ratu Kulon mempunyai 9 orang putra-putri :
Raden Mas Kasim / Pangeran Demang Tanpa Nangkil
Mas Drajat (Sunan Kartasura ke 3, 1704-1719)
Prabu Amangkurat IV (Mangkurat Jawi) wafat 20 April 1726
neng kuping Penontone joget nganti ora eleng Pokoke Pokok'e joget Pokok'e joget Pokok'e joget Pokok'e joget Pokok'e joget Pokok'e joget Neng kene kabeh konco Ora onok seng bedho Seng tawuran berarti kowe ndessoo Ora ngerti lagune Ora ngerti syaireSeng penting aku njoget ae Ra kenal penyanyine Ra ngerti penciptane Sing penting hore rame rame Pokoke Pokok'e joget Pokoke joget
swarane gendang Tung mbokmu tung mbokmu Penontone jingkrak jingkrak Goyang goyang Krungu swarane suling Penak onok neng kuping Penontone joget nganti ora eleng Pokoke Pokok'e joget Pokok'e joget Pokok'e jogetoke itulah lirik lagu pokoke joget -
Terapi Autis miturut penelitian médis utawa saka kawruh tradisional, kadapuk ana enem ya iku.[1]
Terapi Akupuntur.[1] Metode kanthi tusuk jarum iki kanthi pangajab bisa menehi stimulasi sistem saraf sing ana ing otak manungsa nganti bisa kerja manèh.[1]
Terapi Musik.[1] Lantaran terapi musik iki kanthi pangajab bisa menehi getaran gelombang sing bisa menehi dampak tumrap membrane otak. Kanthi ora langsung, iku bakal melu mbenahi kahanan fisiologi.[1]
Terapi Balur. (4) Akèh kang percaya manawa autis iku disebabke déning zat merkuri ing njero badan manungsa.[1] Kanthi terapi balur iki duwéni ancas ngurangi kadar merkuri saka njero badan panyandang autis.[1] Carane, nganggo cuka aren dicampur bawang banjur dilulurke ing badane. Ancase ya iku menehi detoksifikasi gas merkuri.[1]
Terapi Perilaku.[1] Duweni ancas supaya bocah bisa nggatekake lan srawung bareng liyane.[1] Carane ya iku kanthi ngajak bocah autis kasebut nglakoni saperangan ayahan kayata jupuk barang sing ana ing sakupenge.[1]
Terapi anggota Kulawarga.[1] Wong tua kudu tansah damping lan menehi kawigaten tumrap bocah kang nandang autis, saengga ana tali emosional sing kuat.[1] Terapi iki minangka terapi panyangga kang wajib dilakoni bebarengan karo terapi liyane.[1]
Terapi Lumba – Lumba.[1] Wis kabukti yèn gelombang sonar lumba – lumba
lumba–lumba wis wiwit rong taun kepungkur dadi fasilitas andalan kanggo para wisatawan segara Cahaya Sendang Sikucing kang dumunung kira – kira 22 km saka kutha Kendhal.[2] Klinik Dholphin Uga ana ing Balai Samudra Taman Impian Jaya Ancol Jakarta Utara kang dipandegani déning Ibu Endang Sumaryati, saka Kopartemen Sarjana Fisioterapi 99.[3] Lumba – lumba pancen kéwan kang asring menehi panglipur kanggo keluarga, ora mung bisa atraksi ananging uga bisa menehi efek stimulus lan terapi.[2] Lantaran gelombang ultrasonic saka kéwan lumba – lumba iki, banjur digunakake kanggo menehi terapi luwih – luwih tumrap bocah kang ngalami autis.[2] Ing pulau Bidadari ana Lumba – lumba wadon kang aran Yossi (18 taun ) lan Mia ( 9 taun ) minangka lumba – lumba sing asring menehi terapi tumrap bocah – bocah sing nandang autis lan rehabilitasi degenerative (pascastroke).[4] Nalika srawung bareng lumba – lumba ning njero banyu, lumba – lumba bisa ngirimke daya akustik nganti tekan 1 kilowatt sing bisa nembus tembok sing kandele 30 cm.[4] Saengga ora kaget yèn gelombang sonar kasebut bisa nembus jaringan syaraf manungsa sing mung
ngandharake yèn terapi lumba – lumba iki wis ora dadi kawruh anyar tumrap Nagara Amerika Serikat.[3] Wiwit taun 1978, metode iki wis dingrembakakake déning Dr. David Nathanson, Ph.D, Psikolog sing wis mumpuni babagan lumba – lumba sawetara 30 taun.[3] Dr. Ken Marten, ilmuwan di Earthtrust, Hawaii, Amerika Serikat, ngandharake yèn
ultrasonik kanggo ndeteksi barang sing ana ing sakupenge.[3] Lumba-lumba uga duwé otak kang luwih gedhé saka simpanse utawa kethek, saengga dhèwèké kagolong kéwan kang cerdas.[3] Dr. Nathanson ngamati lan neliti nalika manungsa lan lumba – lumba srawung.[3] Psikolog sing uga bukak terapi
ngalami down syndrome kanthi ngajak renang bareng lumba – lumba.[3] Kasil saka ayahan mau, anak bisa nampa stimulasi lan menehi respon.[3] Saya suwe, lumba – lumba ora mung dienggo tumrap bocah down syndrome utawa autis wae, ananging uga bisa kanggo wong tuwa kang ngalami gangguan mental lan sensor saraf indra.[3] Lumba – lumba bisa didadekake piranti amarga bisa srawung klawan manungsa.[3] Kasil penelitian Vilchis Quiros saka medical Director Aragon Aqurium, Mexico City, meksiko, nalika srawung klawan lumba – lumba hormone endorphin ing badan manungsa bisa nambah.[3] Perkara iki ndadekake keseimbangan antarane otak kiwa lan otak tengen.[3] Gelombang ultrasonic kasil stimulasi suara – suara utawa sonar saka lumba – lumba bisa ditampa sampurna déning manungsa.[3]
nalika renang ing jero kolam bareng lumba – lumba.[2] Banjur bocah mau bakal dikenalke kanthi renang bareng, ngoceki awake lumba – lumba lan menehi mangan kéwan laut kasebut.[2] Public Relations Dhyta Rindy Astuti mratelakake, polah anak bakal rubah nalika wis melu terapi sasuwene kaping enem.[5] Dhèwèké uga mratelakake yèn pulihe bocah kang nandang autis mau, sakliyane kudu rutin melu terapi uga mbutuhake dukungan saka wong tuwa kang tansah damping nalika bocah mau diterapi.[5]
Carane Terapi Lumba - lumba[besut | besut sumber]
Sejatine bocah kang nandang autis iku bisa diobati.[6] Nalika pengetan dina Peduli Autis Sedunia ing Jakarta Dr. Melly Budiman SpKJ saka Yayasan Autisma Indonésia ngandharake yèn autis isih duwéni praduga bisa dipulihke, dinuga Autis iku ora mung amarga factor genetic ananging uga factor lingkungan.[6] Kanggo terapi lumba – lumba iki, miturut Dr. Endang Sumaryati, ana program 10 dina.[3] Ya iku nalika bocah wis dimangerteni kasile rekan medic, bocah mau diwajibke teka sepuluh dina kanthi runtut.[3] Dina sepisan nganti katelu diisi kanggo ngenalke lumba – lumba marang bocah.[3] Bocah durung diwenehi ijin kanggo nyemplung kolam renang.[3] Bocah mung bisa ngelus – elus lumba – lumba saka pinggir kolam.[3] Nalika ngancik dina kapapat nganti tekan sepuluh dina, bocah diajak renang bareng salah sijining lumba – lumba. Sawise sepuluh dina, banjur dievaluasi kasile terapi.[3] Saka evaluasi mau, bisa dimangerteni rencana terapi sabanjure tumrap bocah lan uga jinis utawa
title=Terapi_autis&oldid=1081003"	Kategori: Kaséhatan	Menu navigasi
SlovenčinaSlovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 3 Sèptèmber 2016.
Wayang Purwa iku sajinising wayang saka Jawa. Para ahli ngira yèn ukara purwa dijupuk saka parwa, utawa pérangan saka kitab-kitab kakawin kayata Mahabharata utawa Ramayana. Ing bausastra Jawa anyar, ukara purwa uga bisa ngandhut pangerten jaman purba utawa jaman wiwitan. Yen ing versi asliné, kitab loro iki ora ana sesambungané. Ing Jawa, ana sesambungan antarané rong jaman iki kang banjur dirunut dadi silsilah dhéwé.
Pangowahan[besut | besut sumber]
Ing tangan para pujangga Jawa, wiracarita loro iku diowahi lan ditambahi manèh. Ing pedhalangan, dhalang nduwé kuwasa improvisasi carita-carita cilik, kang banjur kondhang dadi ‘’carita carangan’’.
Wayang purwa ngalami pangowahan kang akèh nalika ing jaman Wali Sanga. Para ulama Islam iki nyoba ngilangi ajaran Hindhu ing Mahabharata lan Ramayana kang asliné saka India. Ing wayang kulit, gambar-gambar wayang iki banjur dientha-entha bèn ora kaya manungsa. Jimat Kalimasada duwèké Puntadewa saka tambahané para wali uga. Semono uga paraga wayang kaya Sang Hyang Giri Nata kang dianggep ngrujuk marang Sunan Giri, salah sijiné Wali Sanga.
Ing jaman Mataram Anyar, Walanda nyoba ngrungkebi pulitik lan panguwasa. Nanging amarga saka iku banjur pujangga-pujangga kraton antuk kawigaten. Para pujangga kaya Yasadipura I, Yasadipura II, utawa Ranggawarsita nyoba nguripaké manèh kasusastran kang magepokan kalawan Mahabharata lan Ramayana iku.
Lakon-Lakon[besut | besut sumber]
Yèn dideleng kanthi prasaja, lakon wayang kapérang dadi loro: pakem lan carangan.
Pakem[besut | besut sumber]
Lakon pakem dijupuk saka carita-carita kang ana ing kitab-kitab kuna, kayata: Kakawin Mahabharata, Kakawin Ramayana, Pustaka Raja Purwa lan Purwakandha. Ing antarané carita-carita pakem iku antara liya:
Lakon Carangan[besut | besut sumber]
Lakon carangan iku njupuké saka carita pakem kang dikantheni tambahan carita liyané. Saka carita carangan iki banjur akèh gagrag-gagrag kang tansah béda. Paraga-paraga ing wayang uga dadi tambah akèh. Nanging ana kalané gawé bingung, amarga bisa baé lakoné padha nanging caritané dadi béda. Crita-carita carangan iku antara liya:
Sawetara lakon ing dhuwur kanthi format MP3 bisa kaundhuh ing situs internèt.[1]
Sempalan[besut | besut sumber]
Lakon sempalan iku lakon sing wis dadi lakon gubahan, béda karo asliné amarga disaluyokaké déning gagrag anyar kaya lakon-lakon Wayang mbeling utawa lakonet anggitan Ki Harsono Siswocarita.
Banjaran[besut | besut sumber]
Lakon BANJARAN iku jinising lakon wayang purwa sinng nyaritakaké éning Alm Ki Nartosabdo. Sebadyan lakon iku dawa lan ginelar sewengi natas, ananging ora nara, Jejer III, perang brubuh nganti tancep kayon. Sawetara lakon Banjaran kanthi format MP3 uga bisa diundhuh lan dipirengake ing internèt.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_purwa&oldid=1002984"	Kategori: Lakon WayangWayang	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 5 Maret 2016.
nggawe model ngono, piye tho iki, lha kok percaya karo aku kabeh iki…piye
jaman wong lanang lagi mrambat diwasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarané emas lan kumambang. Ana kang nganggep yèn Maskumambang iku tembangé wong lanang, déné yèn wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umumé isiné kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara.
Pangkur iku salah sijine tembang macapat kang nduwe watak munggah ndhuwur. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akeh maneka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyane. — at ing ndalem kasuwungan djati.
Durma iku salah sijine tembang macapat kang nduwe watak galak. Ana kalane uga Durma ngemu kahanan kang serem lan marai wedi. Durma klebu tembang kang wingit.
Asmaradana utawa Asmarandana iku sawijining jinis tembang macapat. Tembang Asmarandana umume kanggo wong sing lagi gandrung kapirangu. Yen dideleng wantah, Asmarandana dijupuk seka asmara kang artine tresna, lan dahana kang artine geni. Mula saka kuwi, Asmarandana isine wuyung lan samubarang kang magepokan karo tresna.
Kinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong lanang kang lagi dewasa, kinanthi kanggo wanita.
Dhandhanggula iku salah sijine tembang macapat kang isine ‘pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka kuwi, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga nduwe isi kang legi kaya dene gula. Akeh pitutur kuna kang nganggo jenis iki.
Ana uga kang nyoba othak-athik gathuk karo sawijining raja ing jaman Kadiri, Dhandhanggendhis. Seka othak-athik iki banjur kinira yen tembang iki digawe nalika jaman Kadhiri. Gendhis uga nduwe arti gula.
Yen dijupuk arti wantah, sinom maknane godhong asem sing isih enom. Ing Macapat, sinom nduwe sipat kang isih enom. Kaya dene bocah cilik kang lagi ngerti ndonya.
Mijil iku artine lair utawa metu. Ing jajaran tembang Macapat, Mijil umume diselehke ing ngarep. Saben pada, tembang iki ana enem gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :
Megatruh utawa Dudukwuluh iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonesia “rasa sakit hati karena rindu”) .
menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku.
Balabak iku kalebu tembang sekar madya. Wateké sakepénaké lan parikena.
Wirangrong iku kalebu tembang sekar madya. Wateké mrabu lan mrabawa. Tembang iki biyasa dienggo nembangaké prakara-prakara sing gagah.
Jurudemung iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prenèsan lan biyasané dienggo tembang wangsalan utawa sing rada érotis.
Pucung (ana kalane tinulis pocung) iku tembang macapat kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.
>MANUNGGALING KAWULO LAN GUSTI, Menggapai Wahyu
wrote:Iki cerito tenanan ora karangan.Travel soko pati jurusab jogja sopire ndelalah wong samin, pesenku yen ono urusan karo wong SAMIN mending urusan karo KOPASUS wae, cepet rampung.
tujuan ngayogyakarta. Ndilalah tekan kota purwodadi ono polisi golek masalah, nyegat travel iki mau.P: polisiS: saminP: Sugeng
ceto, niki STNK lan SIM e.P: pak ngerti mboten salahe
wingi.S: wah yo ora to pak nek mati yo ora bakal tekan kene, wong tak
nyolong ora, ngerampok yo ora....P: Rrrr...!!!, piye yo sik njelaske..hemh,Pokoke tak tahan iki wis
penumpangan nganggo rai datar.P: sik-sik... Ngene wae damai wae tapi tetep tak tilang dendane 500 ewu arep kok bayar dewe opo kok
minggato kampret tenan, rasah njeput bosmu, anakbuahe wae koyo ngene ruwette opo maneh bossmu, kono mlaku ndang cepet rasah lewat ngarepku maneh sepeet motoku.Bar kwi polisine lungo, karo rodo ora trimo trus embuh do ngomong opo.. Sopire travel si SAMIN mlaku menyang jogja karo rai ora ndue doso lan koyo ora ono opo-opo. Polisine balik ning
bawur ra nggenah.. sing penting NGeksis bae lah…
titip gombal teles.. http://triyantobanyumasan.
matur suwun kagem Mas Kenz, artikel sampeyan pancen oye,..hehehe…
67. June 5th, 2009 at 14:18 gunawan Says:
BAB 3 KENDeL aturipun syang panditha maulolana ngali syamsudien,sang prabu joyoboyo lajeng winisik jatining gesang.Ing mriku syang aji joyoboyo sak langkungsuko hanarimo .Rumaos menawi sampun tetep kamanungsanipun ing bathos ngesthi wuwulanging guru.Ing tembe saged dados sor soraning kekarahan tekenipun sang pandhito rojo wau.Lajeng haminto keparingono seserapan KAWONTENANIPUN JONGKO.Ing naliko semanten syeh maolana ngalisyamsudien lajeng hanggelar kitabipun MUSAROR(JONGKO WIWITIPUN TANAH JAWI KAISENAN MANUNGSO SEPISAN NGANTOS DUMUGI JAGAD PRALOYO). Ingkang rumiyin kawastanan zaman KALI HISWORO tegesipun zamaninggil/luhur.Ing salebetipun jaman kali hisworo wau umuripun menawi tahun SURYO 700
tahun CONDRO 103 WARSO.Kadhos ing ngandap puniko: -JAMAN KOLO ROGO tegesipun jaman kesakitan.Awit tiyang jawi sami anandhang sakit amargi sami kateluh ing seluman dados tanah jawi saweg umur 100 tahun. -JAMAN KOLO KUKILO tegesipun jaman peksi awit dereng wonten coro taksih kados peksi kemawon umuripun tanahjawi 200tahun. -JAMAN KOLO DWORO tegesipun jaman pelawangan awit tiyang jawi taksih awas awas amargi taksih kacelakan dewonipun.Tanah jawi umur 300tahun. -JAMAN KOLO TIRTO tegesipun jaman Banyu dene wekdal puniko tanah jawi wiwit wonten banjir ageng karyo keleming daratan.Tanah jawi umur 400tahun. -jaman kolo driyo tegese jaman kemokalan dene ing wiwit puniko ing tanah jawi sami hangudi ingkang gaib gaib.Tanah jawi umur 500tahun. -jaman KOLO DROTO tegesipun jaman kerusuhan.Dene wiwit puniko poro noto tanah jawi angen jajahing mengsah hanjembaraken bawah tuwin polatan.Tanah jawi umur 600tahun. -jaman KOLO PURWO.Tegesipun jaman wiwitan dene tiang jawi wiwit sami angencengaken agaminipun datheng poro dewonipun piyambak.Tanah jawi umur 700tahun. Lalu bersambung ke jaman TENGAHAN disebut jaman KOLO YOGA /PEPATUT.
PULAU JAWA JAMAN PERTENGAHAN: Dinamakan jaman kala
keturunan raja.”Ing tanah jawi kaselan ratu sanes dharahipun ratu jawi.Inggih puniko ratu sabrang ing nuswa sarenggi utawi saking sabrang ngatas angin.Wekasan dadosaken susahing tiyang alit”.
arep lungo ki mbok ngomong… ben sing ditinggal kuwi ngerti, yen ora ngomong kan jenenge minggat…
akeh menungso do ngawur wus nglirwaaken pakem lan kaweruh luhur barang kang jeru kuwi antheng
meneh gayane? aku raiso nggaya, mbok di arahke. Aku lho isone mung ngguyu 😳Difotoke @wwaldiantoLokasi : Gunung Merbabu, Boyolali, Jawa Tengah
Karakter Zodiak Aquarius Aries Cancer Capricorn Gemini Leo Libra Pisces Sagitarius Scorpio Taurus Virgo Tanaman Penangkal Radiasi Ghaib Tebu
Sing menang gelem ngrangkul, sing kalah ora kaken lewa. Uga baka wis dadi kuwu, apa sing
Sing dadi tim sukes, reaag cuma pesen, muga2 ora terjebak “janji kecap” lan siap bermain cantik. Ora pada poyokan lan ora sikutan. Kesuwun
anjan anjan kumayan ono ndhuwur aku nyegat metu ngisor
anjan anjan kumayan ono ngisor aku nyegat metu
wkwkwkwk..yo2..ngepost neh sing akeh..ngko ta kei meneh..wkwkwkwk... ben ngepost ta
Kiye Tulisan sing nulis: Prihastono Ahmadi - Gabung Ning Grupe Inyong hahahaha Pokoke lucu
Wilayah Kelurahan Patemon	Peta Wilayah Kelurahan Patemon
Of Engg. ING Vysya I B Street ING Vysya Vishweshwarapuram ING
ING Vysya J C Road ING Vysya J C Road ING Vysya St.Marks Road ING Vysya M. G. Road ING Vysya K.H.Road ING Vysya H S R Layout ING Vysya K.R.Road ING Vysya Cms Hub ING Vysya Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING Vysya Indira Nagar ING Vysya Srinivasa Nagar ING Vysya Vijaya Nagar ING Vysya Jayanagar ING Vysya Malleswaram ING Vysya Vijaya Nagar ING Vysya Chickpet ING Vysya M G
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-tube-xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Motif sido mukti (Gmb. atas)
kikuk. “ Modus operandi apa ? ““ Nglurug tanpo bolo, menang tanpo ngasoraké, dan sakti tanpo aji “ Sinto menyembah takjim. “ Opo kuwi, ndhuk ? “
Opo manèh ? ““ Sugih pétung bondho kaweruh. Kaweruh itu digembol ora metosol, diguwak ora gemrosak ““ Wuik, opo kuwi, ndhuk ““ ... ihik,
Kala Tidha “bait” 7 (seluruhnya 12). Begini: Hamenangi zaman edan/Ewuh aya ing pambudi/Milu edan nora tahan/Yen tan milu anglakoni/Boya kaduman melik/Kaliren wekasanipun/
Stade de Genève iku sawijining stadion bal-balan ing kutha Jenewa, Swiss. Stadion iki sepisanan dianggo 30 April 2003. Stadion iki ora mung dianggo kanggo bal-balan, nanging uga kanggo rugbi lan konser musik. Kacathet grup The Police nggelar salah siji konsèr reuniné ing papan iki. Stadion iki uga nduwèni sawetara fasilitas, kayadéné
Tivoli Neu • Hypo-Arena • Stadion Wals Siezenheim • Stadion Ernst Happel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 29 Februari 2016.
alahh, untongngay lanang kuwi, bojo karo anak2 kabehan melo tadarusan tekan mbengi ..wlupun
email njenengan, tak ngrampungno gawean sek yo.. 😀
Posted by aghofur | Mei 16, 2011, 10:25 pm Inggih . . .matur nuwun sanget kang 🙂
Posted by Zackey uhuy | Mei 22, 2011, 6:17 pm
SANG HYANG ANTABOGA, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta,
SANG HYANG ANTABOGA dalam bentuk ular naga,
SANG HYANG ANTABOGA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
SANG HYANG ANTABOGA, Wayang Golek Purwa Sunda.
PATIH ANILA, Wayang Kulit Purwa gagrak Jawa timuran.
ANILA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
ANILA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
Indonesia Sux”	wewaits berkata:	Desember 26, 2008 pada 6:05 pm	Yo enak kon mo wes nduwe bojo, la paling nggak ono kegiatan lah sek an lek bengi nganggur …..
La awak2 ngene iki lak bengi nganggur trus lapo????
lair, iku kang angratoni, jagad kabeh ingkang mengku, juluk ratu amisan, sirep musibating bumi, wong nakoda milu manjing ing
Bedhoyo Durudasih, Bedhaya Endhol-endhol, Bedhaya Pangkur, Bedhaya Kaduk Manis, Bedhaya Tejanata, Bedhaya Sukaharja, Bedhaya Sinom, Bedhaya Gambir Sawit, Bedhayo Kabor, dan Bedhaya Ketawang.
Kebijakan Privasi Omeprazole Sisih efekEfek sisih Omeprazole, cures lan alternatif kanggo Omeprazole
Saptawara : wekdal ingkang gadhah puteran pitung dinten. (Saptawara : waktu
sing “bedhah ing pinggir” kudu didondomi dijlumati (dijahit) supaya becik maneh. Kanggo ndondomi apa? ya agama Islam, agama sing kena kanggo “seba mengko sore” tegese kanggo sangune mati. Nuwun
ariesubowo berkata:	Desember 12, 2007 pukul 4:37 am	matur nuwun mbah Brata, meniko kulo nembe ngangsu kawruh, mbok bilih wonten ular-ular malih ingkang saget dipun dadosaken ayem ipun manah,… mbok monggo dipun bagi-bagi…..
sepindah melih, ngatur aken maewu – ewu matur nuwun
tembang iku gak weruh sopo sing, taping percayane wong akeh, jare karangane sunan kalijogo. Taping gak ono bukti sing negeske.
Oya, kebeneran aku iki tukang ngarang tembang sing gak terkenal babar pisan.
Edikani berkata:	Januari 13, 2009 pukul 11:23 pm	Forum Ilir2e mas Ari iki apik, yen bisa dienggo kangge metani tembang2 sing apik.
“Jamane Jaman Edan, Yen Ora Melu Edan Ora Keduman”.
Spurane suwe merantau basa Jawane “ngalor-ngidul”
Luru Ilmu: cara dapat token top eleven gratis
Wong Seng di Aji yo iku wong sng akeh
Kampung Inggris Pare - Kediri - Jawa Timur adalah pusat belajar bahasa inggris
mengku jabatan watara taun 1918–1922. Panjenengané uga Khalifah Islam ka-100. Seduluré Mehmed V Resat, panjenengané munggah tahta amarga nglaluné Yusuf Izzetin, pawaris tahta. Panjenengané mengku tahta wiwit tanggal 4 Juli 1918, minangka padishah ka-36.
PD I nyebabaké bebendu kanggo Khilafah Turki Utsmani. Angkatan Inggris wis ngrampas Baghdad lan Jerusalem sakwéné perang lan sebagéyan gedhé kakhalifahan bakal didum-dumaké marang kuwasa Eropah. Jroning konfrènsi San Remo sasi April 1920, Prancis wis diwènèhi mandhat marang Suriah lan Britania Raya wis diwènèhi mandhat marang Palestina lan Mesopotamia. Nalika tanggal 10 Agustus 1920, pawakilan Mehmed nandhatangani Pasetujon Sevres, sing ngakoni mandhat iku, nguwalaké kendhali Ottoman marang Anatolia lan Izmir, ngilangaké pawiyaran Turki, lan ngakoni Hejaz minangka negara mardika.
Klompok nasionalis Turki (sing didhéking pihak Kulon) muntab karo pasetujon Sultan marang pamukiman-pamukiman mau. Sawijining pamaréntahan anyar, Majelis Nasional Agung Turki, dipimpin déning Mustafa Kemal wis kawangun nalika sasi April 1920, pusaté ing Ankara. Nalika tanggal 23 April, pamaréntahan Mehmed dibubaraké lan konstitusi sauntara disahaké.
Kasilé klompok nasionalis gawé kakuwasan khalifah dibubaraké tanggal 1 November 1922, lan Mehmed ninggalaké Istanbul, numpak
Panjenengané tilar donya tanggal 15 Mei 1926 ing San Remo, Italia. Nalika tanggal 19 November 1922 sepupuné diangkat minangka khalifah minangka Abdul Mejid II.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mehmed_VI&oldid=1107184"	Kategori: Lair 1861Kapatèn 1926Sultan Utsmaniyah	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 15 Novèmber 2016.
nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang
dewe, lha kok koyo profesor ae, gae tesis ae stres kok. Ampyun deh bud. Neng yo lumrah lha wong
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kanugrahan ngerti sadurunge winarah dan mangerteni saksampunipun dumadi dapat di pirsani di wilayah sleman
menungso wis angel ditoto, sak karepe dhewe, mung nuruti hawa nafsune, wis ora peduli karo
gambar ilusi gumpalan mega di langit 18:45 WIB 6 April 2012,
Duh Gusti pengeran kawulo….. mugi-mugi paring kawelasan….
yen butuh kerjo yo daftar ae…gak usah sok ngerti,,,…
men ngerti piye susahe golek emas…
Alathas (Pekalongan)2. Mbah katong & Syech Asy’ari (kaliwungu,Kendal) 3. Raden Patah (Demak)4. Raden Said ; Sunan Kalijaga (kadilangu)5. Mbah KH.Sya’aroni Alhafidz (Menoro Kudus) (sowan)6. Mbah KH. Basyir (Kudus) (sowan)7. Mbah KH.Maimun Zubair (Rembang) (
Raden Antasena wiwit cilik mapan ing Gisik Narmada.Bebarengan karo Dewi Urang Ayu, ibune lan Hyang mintuna, eyange. Sanajan mapan ing papan
kang swasanane tentrem ing sungapane tempuran Bengawan Gangga lan Serayu sarta Ibu lan Eyange sabar nggulawentah, isih ana rasa sing ngganjel.Raden Antasena kepengin weruh lan ketemu bapake.
‘’Antasena dedeg-piadegmu dhuwur, gagah prakoso, duwe kuku pancanaka,
sliramu ora beda karo bapakmu, ya Raden Werkudara,’’ Ngendikane Ibune.
‘’Sakpunika Rama Werkudara wonten pundi bu?’’ pitakone Antasena ngangseg.
‘’raden Werkudara iku satriya Pandhawa kasatriyane Jodhipathi.yen sira pengin ketemu kudu enggal mrana.’’
Antasena banjur nyuwun pamit arep nggoleki bapakke, ora lali Dewi Urang Ayu maringi cupu Madusena kang bisa nambani tatu lan nguripake wong sing mati.
Nalika semana Prabu Gangga Trimuka raja Negara Dhasar Samodra kasil mikut pandhawa lan arep kanggo tumbal negarane. Pandhawa dilebokake ing konggedah (wewangunan saka kaca) saengga mati keplepeg. Kebeneran Antasena mlaku turut kali lan teka ana Negara Dhasar samodra, bareng weruh wong lima iku mau ana jero kaca, dheweke menehi petulungan.wong lima mau ditetesi banyu cupu Madusena mau lan urip maneh.Hyang Mintuna lan Dewi Urang Ayu tansah mamanuki lelakune Antasena, mula bareng ketemu
karo Pandhawa diterangake yen Antasena iku putrane Werkudara. werkudara
Samodra banjur disat dening Hyang Mintuna lan Dewi Urang Ayu.Bima lan
Arjuna banjur ngrabasa Negara dhasar Samodra. prabu Gangga Trimuka mati
Mikul : nyekel (menangkap) Sungapan : muara
Ngangseg : ndheseg,nggesuk (mendesak)
Mirengake pacelathon ngagem telepon wonten mandhap!
Pak Rudi : ’’Halo!sugeng enjang.’’
Edi : ’’Sugeng enjang’’
Pak Rudi : ’’Punapa leres punika Pak Agus?’’
Edi : ’’Oh sanes, kula putrane, punika sinten nggih?’’
Pak rudi : ’’Pak Rudi,punapa saged matur kaliyan Pak agus?’’
Edi : ’’Nuwun sewu, Bapak dereng kondur, wonten kersa punapa
Pak Rudi : ’’Ngeten Mas, kula pesen kemawon mbenjang dinten senen
penyemprotan nyamuk demam berdarah.’’
Edi : ’’Senen nggih pak?’’
Pak Rudi : ’’Inggih Mas, tulung aturaken marang Bapak. Maturnuwun
Edi : ’’Inggih Pak, sami-sami.Mangke kula aturaken.’’
Saking pacelathon wonten inggil, kita saged mangertos menawi pacelathon kaliyan tiyang langkung sepuh ngagem basa karma lan kaliyan kanca
Prabu Niwatakawaca raja ing nagara Imarmantaka sowan menyang kahyangan saperlu nglamar Dewi Supraba. Dewa ora marengake, wusana dadi pasulayan, para dewa kalah. Gapura kahyangan banjur ditutup. Para wadya balane Prabu Niwatakawaca kandheg ing sakjabaning gapura kahyangan.
Amarga ora bisa ngalahake Prabu Niwatakawaca, Bathara Guru ya retune dewa golek satriya sing bakal dijaluki tulung mateni Prabu Niwatakawaca.
Pamilihing dewa tumuju marang Raden Arjuna. Kala iku Raden Arjuna lagi tapa. Bathara Guru utusan widadari 7 cacahe supaya nggodha tapane Arjuna. Panggodhane ora mandi. Widadari mau banjur bali menyang kahyangan saperlu atur pelaporan.
Bathara Guru banjur tumuju ing papan tapane raden Arjuna ing Gunung Indrakila, kanthi memba dadi juru mbebedak aran keratarupa. Pranyata sing dumadi ing Indrakila diweruhi Niwatakawaca banjur utusan raseksa kanga aran muka supaya memba dadi celeng lan gawe kisruhe Indrakila. Celeng mau bisa dipateni. Matine celeng mau ndadekake pasulayan antarane
Arjuna lan Keratarupa. Loro-lorone padha ngaku yen celeng mau sing mateni nganggo panahe. Nalika Keratarupa arep dibanting, banjur malih wujud dadi Bathara Guru, Arjuna banjur nyembah. Ing kono Bathara guru paring dhawuh supaya Arjuna gelem mateni Niwatakawaca lan Arjuna kaparingan panah Pasopati.
Budhale Arjuna menyang Imarmantaka dikancani Dewi Supraba. Ing kono Niwatakawaca bisa kapanah Arjuna ngepasi ing pengapesane banjur mati. Arjuna bali marang kahyangan lan kawiwaha dadi manten dhaup karo Dewi Supraba.
Maskumambang, Mijil, kinanthi lan Pocung.
Mung sa- ra- na pi- nan- dang wruh ba- sa-
Tembang dolanan wonten kathah, gundul-gundul pacul, tekate, suwe ora jamu lan sapanunggalane saged dipunpilih.
alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep mapan turu, eyang mesti nyeritakake...
tut wuri handayani	ing ngarso sung tulodho
Kene kene kene kene gugur gunung tandang gawe
Burung Cucak rawa Bulan November Desember Harga Burung
Karet gelang utawa gelang karet ya iku potongan karet awujud gelang kang digawé kanggo naleni barang. Karet gelang kabagi saka macem-macem ukuran, saka ukuran paling gedhé nganti paling cilik, saka paling kandel nganti paling tipis. Bahan baku karet gelang ya iku karet alami mula wernane kuning. Karet gelang warna-warni digawé kanthi nambahi bahan pewarna. Prodhusen uga ana kang nggawé karet gelang tahan lenga lan tahan sakabehing cuaca. O-ring wujude mirip karet gelang nanging digawé saka elastomer lan dienggo minangka seal. Dibandhingake karo karet gelang, O-ring ora patiya
gelang digawé saka karet alami kang mujudake asil pengolahan lateks saka wit karet. Karet gelang uga digawé saka karet sintetis, nanging kalah misuwur saka karet alami kang elastis.[1]
Prinsip panggawéyan karet gelang sedherhana banget. Karet awujud silinder (tabung) dawa dikethok-kethok dadi karet gelang miturut ukurane.[2]
dawa, amba, lan dhuwur. Dawa karet gelang ya iku setengah saka garis keliling. Dhuwur karet gelang nujudake jarak saka garis jero nganti garis jaba.
saiki wis ngalami vulkanisasi, mula karet luwih elastis, tahan suwe lan
gelang kerep dianggo naleni sega bungkus, gadho-gadho, lan panganan liyane kang dibungkus kertas utawa godhong.
Kanthong plastik kang isine gula, kacang, utawa bahan panganan liyane gampang ditaleni karo karet gelang.
Karet gelang kang ditaleni ing pucuk potlot bisa mupangat minangka busak.
Karet gelang dianggo minangka penggerak ing baling-baling montor mabur modhel utawa dolanan mekanis liyane.
Karet gelang uga bisa dadi dolanan kang nyenengake, kayata jeprètan nganggo karet gelang. Kulit manungsa kang kena jepretan karet gelang biyasane ora apa-apa, nanging yèn dijepretake marang kewan, rai wong utawa mripat bisa ngakibatake bahaya. Karet gelang uga bisa diuncalake kanthi bedhil-bedhilan saka kayu bekas kang entheng utawa sumpit sekali pakai. Ing Jepang ana kejuwaraan nasional nembak nganggo karet gelang.
Bocah wedok ing akèh nagara migunakake rentengan karet gelang kanggo lompatan. Rentengan karet gelang dienggo bocah wadon kanggo dolanan lompat tali. Bocah loro nyekeli pucuk tali lan diubengake, dene bocah liyane nglompati tali iku.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 4 Sèptèmber 2016.
Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih →	Kuasa Ramalan: Pangeran Diponegoro
☆ CIAM BLENGGO GAUL. ☆
Mayuh pd ngaji lan ndonga supayane kabeh
Wayang Potèhi, uga dikenal minangka budai mu'ouxi, shoucao kuileixi, shoudai kuileixi, chang-chung hsi (pinyin: zhǎngzhōngxì), xiaolong, utawa zhihuaxi, ing Indonésia uga kasebut wayang thithi lan wayang cina),[1] ya iku wayang saka lan sumbering carita ana ing nagara Cina.[2]. Wayang iki wiwit ana ing abad kaping 17 ing Quanzhou utawa Zhangzhou, Provinsi Fujian, Cina, lan riwayaté dimainaké ing tlatah sing padunungé wicara basa Min Nan kayadéné ing Quanzhou, Zhangzhou, Chaoshan (wewengkon Guangdong, lan papan liya ing Cina sisih kidul.
Ing Indonésia, wayang iki isih bisa dideleng nalika ana tanggapan ing kampung Cina utawa klenthèng.[2] Wayang kang awujud bonèka cilik-cilik.[3] Critané mangsa jaman kraton Tartar utawa Babad Cina.[3] Wayang Potèhi iki dimainaké ing sajroning kothakan ukuran 3 x 3 mèter, kang wernané abang.[4]
Wayang Potèhi ing Semarang[besut | besut sumber]
Salah sijining dhalang Wayang Potèhi ing Semarang Tengah ya iku Thio Tiong Giè, kang manggon ing dèsa Pesantrèn, Kelurahan Purwadinatan.[5] Dhèwèké nduwèni prinsip paribasan Cina kang dadi semangaté kanggo nglestarekaké Wayang Potèhi iki ya iku "Tak ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi."[5] Yen ta wayangan dhèwèké nggunakaké basa Indonésia kanggo basa pengantar, bèda karo para sesepuhé sing biyèn nggonakaké basa Cina.[5] Ciri khasé dhewèkè uga kerep nggunakaké tembang campursari.[5]
Thio Tiong Gie saiki umuré wis 76 taun, akèh prihatiné mikiraké kabudayané sing mung dideleng déning saglintir wong sing kalah adoh yèn dibandingaké karo jaman biyèn.[5] Langka banget sing kepéngin nyinaoni wayang iki sing dadi generasiné mung siji wongé ya iku Oei Tjiang Hwat sing kerep ngancani yèn pinuju wayangan.[5] Para niyagané adoh banget ya iku saka Surabaya.[5] Dhèwèké mènèhi ujar:[5]
Yèn ta diwènèhi panjang umurè nganti 100 taun, dhèwèké bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahé digawé dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepéling kang mumpangat tumrap uripé manungsa
nganti Slasa (2/2) 2011 wiwit jam kang padha sing ditanggap ana ing Jalan Gambiran tepaté ing protelon Gang Tengah.[4]
Wayang liyané[besut | besut sumber]
Saliayané wayang bonèka Potèhi, uga ana wayang golèk thithi sing nyritakaké lelakoné Cina.[1]
^ a b (jv) Balai Basa Yogyakarta. 2001. Kamus Basa Jawa. Yoyakarta: Kasinus, Kaca: 844
^ a b (jv) Susilo, Bambang .dkk. 1995. Seneng Wayang Cinta Budaya I (untuk pendidikan Dasar). Semarang: Media Wiyana, Kaca: vi-viii
^ a b (jv) Tim Pangripta Basa Jawa. 2003. Kawruh Basa Jawa (KBJ). Surakarta kaca: 61-63.
^ a b c (id)Suara Merdeka Online(Kaundhuh tanggal 27 April 2011)
^ a b c d e f g h (id) Suara Merdeka Online (kaundhuh tanggal 8 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_Potèhi&oldid=972784"	Kategori: WayangWayang Potèhi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.31, 1 Maret 2016.
Sebab disogok kui loro,..gak percoyo?
Lukas 9:5050Gusti Yésus semaur: “Wongé aja dialang-alangi. Awit wong sing ora nglawan kowé, kuwi ngrujuki kowé!” Last Verse
Koudou Gbagbo (lair 31 Mèi 1945; umur 71 taun[1]) ya iku Presiden Pasisir Gadhing wiwit 2000 nganti dicekel ing sasi April 2011.
Ggagbo nyambutgawé minangka guru sajarah. Dhèwèké dikunjara ing wiwitan taun 1970an lan sepisan manèh ing taun 1990an, urip ing pambuwangan ing Prancis amèh sadawaning taun 1980an amarga kagiatané jroning sarékat buruh. Gbagbo ngadegaké Front Rakyat Pasisir Gadhing (FPI) taun 1982. Dhèwèké nyalonaké minangka presidhèn nglawan Félix Houphouët-Boigny ing wiwitan pulitik multiparté taun 1990. Wusanané kasil antuk kursi ing Dhéwan Nasional Pasisir Gadhing.
Gbagbo dadi presidhèn sawisé Robert Guéï, pemimpin junta militèr, ngalang-alangi para pulitikus misuwur liyané tarung nglawan Gbagbo jroning pamilihan presidhèn Oktober 2000. Gbagbo ngumumaké kamenangan sawisé pamilihan lan para pendhukungé padha dhémo nggulingaké Guéï. Gbagbo banjur dilantik dadi Presidhèn
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 19 Oktober 2016.
Sar ... Malangmu ndi , cedak opo adoh karo +Fatimahtuz zahra .
Kenal opo ora karo silvia kresna , jago masak padang .
Terus akro wong ayu sing anteng dewe iki Cindia Irani .
Iseh onok maneh , iki podo kota apele Rochmatul Hidayah .
Ijek maneh , iki wong kota batik solo
Kutha Pekalongan iku kutha ing Jawa Tengah, lokasiné ing pantura. Jembar wewengkon kutha iki ± 17,55 km² utawa 4.486 hèktar.
Jinis-jinis kesenian ing Pekalongan meh padha karo laladan Jawa Tengah liyane sing umume kayatha sintren, simtudorror lan liyane. Neng Pekalongan uga ana upacara adat khas Pekalongan ya iku krapyakan utawa lopisan.
Legenda lan mitos[besut | besut sumber]
Akeh carita-carita rakyat, legenda uga mitos sing urip lan dipercaya dadi bagian sajarah masyarakat Pekalongan antarane legenda Ratu Segara Lor utawa Dewi Lanjar utawa Dewi Rara Kuning uga legenda Joko Bau, Peperangan 3 dina lan liyane.
Pekalongan Kulon • Pekalongan Kidul • Pekalongan Wétan • Pekalongan Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Pekalongan&oldid=1102407"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahKutha PekalonganRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Pak Marzuki jarene gelem mundur yo munduro saiki mumpung
Wayang Golek puppet rod puppet Original rod puppet WT026X
+ EUR 4.43 postage	Wood doll Wayang Golek Puppet Rod puppet Original GO24X
+ EUR 7.39 postage	Wood doll Wayang Golek puppet rod puppet Original rod puppet WT026
ROD PUPPETS DOLLS VINTAGE INDONESIAN RAMA & SHINTA WAYANG GOLEK
+ EUR 4.43 postage	Wood doll Wayang Golek Puppet Rod puppet Original GO04X
+ EUR 7.39 postage	Wood doll Wayang Golek puppet Stabpupper Original rod puppet WT012X
+ EUR 4.43 postage	Wood doll Wayang Golek Puppet Rod puppet Original WT044X
+ EUR 4.43 postage	Wood doll Wayang
Wayang Golek Puppet Rod puppet Handgefertigt on Bali NMSG13X
+ EUR 4.43 postage	Wood doll Wayang Golek Puppet Rod puppet Original WT036X
+ EUR 4.43 postage	Wood doll Wayang Golek Puppet Rod puppet Original GO28
Wood doll Wayang Golek puppet rod puppet Original rod puppet WT018
Wayang Golek Puppet Rod puppet Handgefertigt on Bali NMSG28X
+ EUR 4.43 postage	Wood doll Wayang Golek Puppet Rod puppet Original GO30X
+ EUR 7.39 postage	Wood doll Wayang Golek Puppet Rod puppet Original GO24
KELADI TIKUS ASLI Di Rembang|Jual Keladi Tikus Asli|Jual Bubuk Keladi Tikus|Jual Beli Keladi Tikus|Jual Ekstrak Keladi Tikus|Jual Ekstrak Keladi Tikus
Pupuh ( Bait-Bait ) Tembang Jawa seperti dibawah ini :
INGSUN IKI JATINING PANGERAN MULYA.
Kang murang syara’-ing ngelmu,
menjanjikan urip mukti sampurna bali neng asal muasale yo mas yo. tegese Wa inna illaihi rojiuun ora bali marang suwarga ciptaane alllah nanging ingsun suwargane. Ingsun cahya macahya kang dumunung ana Dzat, Sifat Asma lan
nuli bakal jumeneng Ratu, misesani salumahing bumi; ing wektu iku mung Pangeran Yehuwah
engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng sederek-sederek engkang kerso maos. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco konco ingkang manggen
engkang kerso maos Buku puniko terutami poro Alim Ulama’ menawi memanggihi kesalahan soho kekirangan wonten Buku puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran saran dateng penyusun kangge kesempurnaan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken maturnuwun. Engkang terakhir, mugi-mugi buku alit puniko saget mbarokahi lan manfaati kangge penyusun soho sederek engkang kerso mahos
PIDATO Ass. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko. Saderek-saderek sedanten…….. Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius…….. Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten…….. Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae…….. Saderek-saderek sebongso lan setanah air………. Masalah-masalah meniko
sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan Kulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten. Matur suwun kulo sampekaken……… Wassalamu’alaikum Wr. Wb. CONTOH PIDATO Sugeng siang sedaya kemawun…Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 1 Bojonegoro, bapak ugi ibu guru, staf TU, konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Amargi pawiyatan menika supados kados griya kula payimbak. Bapak ibu guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun.Sugeng Siang… CONTOH PIDATO Ass. Wr.wb. matur nuwun dumateng dimas pranoto hadicara ingkang sampun paring wedal dumateng kulo. saderenginpun monggo kito sami manekung pujo dumateng ngarsa dalem gusti ingkang sampun paring kanugrahan dumateng kita sedaya sainggo kita saged makempal ing ngriki mengeti hari kebangkitan nasional ingkang sampun kalampah setunggal abad. Bapak kepala sekolah ingkang kawulo hormati,bapak sho ibu guru,karyawan ingkang kawulo hormati,kaliyan para murid ingkang kawulo trenani, ing dinten menika kita sareng2 mengeti hari kebangkitan nasional ingkang sampung ngancik kaping satunggalatus. kanthi dinten menika monggo kito sami ngeling-eling semangatipun para pangadegipun yayasan boedi utomo, kanthi kahanan jaman semanten temtu mawon perjuanganipun temtu ageng sanget. kanthi meniko kita samenika kedah ngadahi semangat ingkah langkung makantar-kantar kangge mbangun negari kito. kanthi semangat makantar-kantar kito temtu saged uwal saking krisis menika.temtu mawon kito ingkang wonteo pawiyatan meniko saged mbangun negari kito kanthi para siswo sinau kanthi tenanan,para guru mulang kanthi sabar sainggo para siswo saged nampi ilmu ingkang dipun wulangaken, para karyawan anggenipun nglayani guru saha murid kanthi sabar,
ngadahi prestasi ingkang sae. menawi sekolah2 ing indonesia meniko ngadahi prestasi ingkang sae temtu mawon ngadahi warga ingkang pinter,temtu mawon mboten pinter korupsi nanging pinter ngolah bahan - bahan ingkan sampun cumepak ing bumi indonesia.sainggo negari mboten sah import sedaya kebutuhan kagem rakyat. langkung langkung menawi kito saged export temtu mawon rakyat langkung makmur. mugi2 kanthi dinten meniko kito saged gummregah maju mbangun negari kito kanthi semangat indonesia bisa. Mekaten ingkang saged kulo aturaken. kulo meniko manungsa limprah temtu mawon kathah kalepatn anggen kawulo matur kanthi meniko kulo nyuwun agenging
nuwun nuwun maturnuwun. wedal kulo kunduraken dumateng adimas pranata hadi coro,nuwun. Wassalamu’alaikum Wr. Wb. Pidato Bahasa Jawa Assalamu’alaikum Wr. Wb. Bapak, Ibu Dewan Juri saha sedherek-sedherek ingkang kula kurmati. Para Rawuh ingkang minulyo, Kita sedaya sampun mangertosi menawi Nagari Indonesia punika sampun saged sejajar utawi sami kaliyan Nagari maju sanesipun. Kathah sampun penghargaan utawi predikat ingkang dipun sandhang kaliyan Indonesia wonten tingkat Internasional. Ananging punapa saged Indonesia moncer kados sakmenika menawi mboten wonten pahlawan bangsa wonten warsa 1945? Menawi kados menika kita kedah instropeksi diri saha kedah nggadhah pambegan menapa ingkang sampun kita aturaken dhumateng bangsa kita. Para Rawuh ingkang kula kurmati, Kangge ngisi kamardikan punika, kita minangka siswa/i Indonesia mangga sesarengan nggadhah rasa sosial dhumateng pepadha. Rasa sosial menika saged kita wujudaken kados: 1. paring kinurmatan marang guru-guru , tiyang sepah, luwih-luwih pahlawan bangsa kita, 2. sami nglestarekaken budaya utawi nilai-nilai tradisi bangsa ingkang kinakar saking budaya daerah, nggih kados basa Jawi menika, 3. njagi kautuhaning persatuan saha kesatuan bangsa, lan sapanunggalanipun. Menawi tiga menika minimal sampun ditindakaken kaliyan pemuda/pemudi Bangsa Indonesia, Insyaallah kamardikan bangsa ingkang mituhu saged dipun raosaken dening sedaya warga masyarakat Indonesia. Amargi sakmenika budaya globalisasi sampun kathah anjalarwonten jiwaning pemuda/pemudi Indonesia, mula budaya global ingkang negatif punika cepet sanget ngrisak moraling anak negeri. Ingkang penting sanget inggih punika kita kedah njagi persatuan kaliyan generasi muda sami wonten saindenging nuswantara saha mboten ambeda-bedakaken sedherek-sedherek kita supados Nagari Indonesia saged gemah ripah loh jinawi saha dados andakara wonten donya punika. Sedherek-sedherek ingkang minulya, Kula kinten sampun cekap ingkang saged kula aturaken. Kula ugi nyuwun gunging samudra pangaksami menawi wonten pitutur kula ingkang mboten
bengkel las | Iklan Baris Gratis Banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
wes kumpul dadi siji. Samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing tirboyo lawan senawis, inglepentangi, Kendal, batang, tegal, sampun brebes lan pengangsalan wong pesisir sedoyotan ono kari, ing carbon
kangkui gambar opo kang?aku gak paham.......tulung sing wis pengalaman jelasno gambar opo kui
Iseh tetep bertahan karo wong seng isohe mung nglarani kowe? Kuwi jenenge sayang? Opo ora isoh golek seng luwih seko kuwi?
Senadyan mbokmu karo bapakmu ra ngijine hubungan awake dewe, aku bakal terus berusaha gawe kowe lan keluargamu setuju karo
Wijayakusu­ma ing Pendhapa Agung Tamansiswa, Minggu kepungkur.
Widiyanto nambahi menawa Pencak Silat Wijayakusuma sumbere saka ajaran Raden Mas Harimurti, sawijining kaum Nasionalis
ing sesorahe nerangake Pen­cak Silat minangka muatan lokal (mulok) mujudake cakcakane Trisentra pendhidhikan Tamansiswa. Pencak Silat sawijining ajaran, kanggo mupuk jiwa kewiraan, kepribadian. Pencak Silat sawijining budaya nasional kang thukul lan ngrembaka ing Nusantara.
“Saiki tah wong wadon ora kalah hebat. Ana sing dadi
tp ku isih duwe uneg2 kyeh. Pak
tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun
udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang
ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus
6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu,
puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing
bocah ra ngerti wongtuo,arep tak delok koe suk gedene dadi opo!".
Badegan Menang Jember Balung Karang Duren Wuluhan Glundengan Jawa Tengah Wonogiri Pracimantoro Putat Baturetno Duwet Grobogan Purwodadi Putat Toroh Tambirejo Yogyakarta Gunung Kidul Ponjong Tanggul Angin Karangmojo Ngawis Lampung Lampung Tengah Bangunrejo Bangunsari Jabung Gunung Mekar
Opo karep ingsun ya karepe raden .opo karepe raden yo niatku.
Langko raden onone ingsun. Ingsun ono raden sampun sampurno…
hartine raja. Ratune sopo? Bangsa sunda. Sopo jenenge raden angkawijaya. Putrane sopo? Dewageng tiang raja kahyangan mahadewa indra. Duh sampura isun raden. .nopo meneh raden mbejendul. ONGKOB. Hahaha dunnya gawe ongkob manungsa wis koyo sato, sato2 manjinga teng manungsa. Lah kapiye? Lah manungso wis ora mikiri alam. Ora mikiri makhluk lian. Ojo teng sato ,teng manungsa nyalira wis urip opo karep. Langko bentene manungsa karo sato, jin uga podo pesta gembira ri. Duh gusti dudu salane raden..
wis ojo podo pusing . Ingsun ora pusing.
Ingsun arep gawekno istana tanpo ono tandingane, .
Wasiat kangge wong bangwetan mudu tarapti diri, wis akeh wong teng bojonegoro koyo sato ngeruksak tanae wong sunda.
Ingsun arep babad alas, aning alase niku kota. Kang rame dadi suwung. Kang suwung dadi singub. Kang singub dadi tentrem.
Muga muga ojo pada sekarat upami ingsun lan wadyobalad mbejendul teng banyu unggahen.
iseh kurang ngopine karo mangan duren...mangstab....adem pan yn ky kiye...pokoke piss bae lah.udinajaSersanJumlah posting : 128Join date : 02.02.10Age : 36Lokasi : bogor Re: baju-baju sang jawara Roni Rayanto on
nggo T yua,duite dienggo tuku ciu ben wez karo rica2+
nggugah bojone arep disengi rewang maring nggone dulure sing agi nduwe gawe. Ning, Dwi ora gelem malah milih turu dhewekan nang ngumah. Merga ora gelem bae, Iroh banjur mangkat bareng wong tuane.Let siji setengah jam, mertuane lanang korban ndilalah bali ngumah. Dheweke ngrajug
Fabio Cannavaro (lair ing Napoli, 13 Sèptèmber 1973; umur 43 taun) ya iku bek tengah saka tim nasional bal-balan Italia sing duwé dhuwur 176
uga dadi pemain bal-balan.[1] Cana sing duwé dhuwur kurang dibandingake sak pemain liya, nanging, Cannavaro duwé kemampuan kanggo maca permainan saka pemain sing luwih dhuwur lan uga sering bisa nyegat bal-bal kang dimainake pemain liya.[1] Bareng kancane Alessandro Nesta, kekarone dadi punggawa sing banget diandelake déning
donya.[2] Debute ana ing tin nasional bal-balan Italia nalika tanggal 22 Januari 1997.[2] Cana wis mbela ana ing tim Nasional Italia ing Piala Dunia 1998, 2002 lan 2006, lan uga Piala Éropah 2000 lan uga 2004.[2] Cannavaro Kapilih dadi pemain bal paling apik Éropah lan uga tau di nyatake dadi pemain paling
SpanyolLair 1973Kategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 21 Oktober 2016.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.milftubeonline.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Rupiah INDONÉSIE 205 P.148e NEUF2.00 €500 Rupiah INDONÉSIE 1982 P.121 SUP1.00 €50 Rupiah INDONÉSIE 1964 P.096 NEUF3.00 €10000 Rupiah INDONÉSIE 1985 P.126a pr.NEUF12.00 €1000 Rupiah INDONÉSIE 1998 P.129g pr.NEUF2.00 €25 Rupiah INDONÉSIE 1959 P.067a NEUF4.00 €5 Rupiah INDONÉSIE 1959 P.065 NEUF2.50 €100 Rupiah INDONÉSIE 1968 P.108a pr.
ing. agronomije"Diplomirani ing. agronomije"Dipl. ing.
ugi Bapak – Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang – rencang kelas 9 ingkang kula tresnani. Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika. Kula, wakil saking rencang – rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa. Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo
dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang – rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang – rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika. Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten kalepatan kulo nyuwun agenging pangapunten.
Nah sederhana banget toh bunyinya…..untuk pengin ngerti
lair 23 Dhésèmber 1605 – pati 30 Sèptèmber 1627 ing yuswa 21 taun) ya iku kaisar ka-15 saka Dinasti Ming kang mrentah saka taun 1620 nganti tekan taun 1627.[1][2] Tianqi lair karo jeneng Zhu Youxiao (
ya iku anak pisanan saka Kaisar Taichang.[2] Dhèwèké dadi kaisar nalika umure nembe 15 taun sawise bapake mangkat nalika taun 1620.[2]
Pamrntahan[besut | besut sumber]
Tianqi ya iku kaisar kang males lan sering nglalekake tugase dadi kepala nagara.[1] Dhèwèké ya iku saijining kaisar kang ora bisa maca lan uga ora seneng sinau.[2] Merga ora bisa anggone maca laporan lan dokumen kenagaraan, ditambah meneh ketidaktertarikane marang urusan nagara, kekuasaane banjur disalahgunakake déning kasim kepalane, Wei Zhongxian lan Selir Ke, ibu susu kang nggedekake dheweke.[2] Ke ya iku sawijining wanita kang ora bener.[2] Sawise bapake mati, dhèwèké urip karo salah siji kasim kang jenenge Wei Chao, ora let suwe, dhèwèké banjur lunga minggat lan pindah menyang kasim liyane kang ora liya ya iku Wei Zhongxian.[2] Manfaatke akses kang amba kanggo gegandengan karo kaisar, dhèwèké nggoda kaisar enom
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.07, 6 Oktober 2016.
KUTHO Lirik lagu Eny Sagita . LINTANG NDUWUR
Benua Atlantis itu (Ternyata) Indonesia ? | ASAL-USUL
Pandhawa kasatriyane Jodhipathi.yen sira pengin ketemu kudu enggal mrana.’’
Kompetensi Dasar: mirengaken pesen langsung utawi ngagem telepon
Ngaturaken pesen ingkang dipuntampi kanthi langsung kaliyan mboten langsung ngagem basanipun piyambak
Saking pacelathon wonten inggil, kita saged mangertos menawi pacelathon kaliyan tiyang langkung sepuh ngagem basa karma lan kaliyan kanca sakpantaran ngagem basa ngoko.
3. APRESIASI SASTRA Kompetensi dasar : Ngapresiasiken susastra jawa, misalipun carito wayang,
sa- ra- na pi- nan- dang wruh ba- sa-
Yen pinuju wayah wengi langite terang banjur tumengaa ing tawang.
Abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip.
Gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane.
Angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan.
Sing kaya mangkono kuwi sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita.
Saipul Jamil Digoyang Dewi Persik 14	photo
Bos Lamborghini Polisikan Dewi Persik 15	photo
Kayam	Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih
Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih, Mangan Ora Mangan Kumpul, Mohamad Sobary, Pak Ageng, priyayi Jawa,
ngiri pengin pinter…. koyok situ… hee.. heee.
kandungan 16.800 926 Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
Burung RajawaliEpisode 1Mangkya Pangeran Semono mring Patih Lawa Ijo:"Jenengsira ywa wedi kangelan, ingsun utus nyekel maling aguna Pangeran Joyokusumo kang gawe rusuh ing kaputren Loano. Ingsun
Pada tahun 1976, Jumenengan Pangeran Mangkubumi menjadi raja Mataram Ngayogyakarta Hadiningrat dengan gelar Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kaneng Sultan Hamengku Buwono
Senopati Ing Alogo Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panotogomo ingkang Jumeneng Sepisan.
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.morehqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sing endi San ? 😀 Trus sing paling apik
penghobi burung khususnya penyuka anis merah kurang
misuwur ing donya internasional. The Black Eyed Peas kanyana wis ngadol 27 juta album lan singel ing sakabehing donya.[1] The Black Eyed Peas tau menangake totale 80 awards lan tau ngéntukake 116 nominasi. Dhèwèké tau éntuk pahargyan 6 Grammy Awards (kanthi 16 nominasi). Dhwèké uga taun menangake awards liyane,
rusakArtikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 11 Novèmber 2016.
tolak angin.. ben rodo enteng awakke, arep ngajar
blogging! iki hasil postingan ku sing nomer siji, jane yo gak mudeng
he konco-konco seng wes promo link nang kene yo ojok lali rek linkku dipasang. podo-podo ngunu loh rek. okeh!! suwon
Katentuan Pangginaan supados langkung Omeprazole Sisih efekEfek sisih Omeprazole, cures lan
pembicaraan nang cerito iki asline nggae bahasa Inggris, nanging wis diterjemahno ambek penulis nang boso Suroboyoan cek sampeyan2 ngerti kabeh.
Critane Mat Pithi milih numpak Singapore Airlines. Soale masio tikete
rodok larang tapi krungu2 pelayanane SQ iku jare sing
penumpang isine kari sitik ambek pramugari langsung ditawari nambah
utowo ganti pesen liyane. Mat Pithi wetenge sampek kuwarek’en gara2 terus
pesen lorjuk & rambak katak digae camilan, saking gak onok. Jare
pramugarine ngene “Nek pesen panganan sing iku nango Kenjeran ae Cak,
Gendeng pancen Mat Pithi … pesawat dianggep koyok warung ae. Akibate
nggaweo toilet cewek ae. Tapi ojok sampek mijet tombol2 sing onok ndik
njero yo. Pokok’e nek
nggumun, tapi yo kudu ngguyu … “Hahahaha… . taek .. taek, lek nang
Suroboyo umume sing diwedak’i iku lak rai ta.
“Trus yok opo iki Sus” saking bingunge Mat Pithi sampek gak eruh opo
ae lak podho karo sing ndik Indonesia rek.
Sumber: Pak Agus Widiyarso via email 23 Desember 2008
Catatan: Pak Agus, mohon maaf atas keterlambatan pemuatan tulisan ndagel panjenengan
kien, supaya kta kang durung weruh , luwih tepate weruh tapi ramyang2 asale waktu semono kta masih cilik, dadi ya kesuwun pisan ya wis nulis
Pollutri iku commune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo nagara Italia. Jembar wewengkon: 26 km2 lan cacahing padunung 2.334 jiwa kanthi kapadhetan 90 jiwa/km2. Pérangan saka kutha iki: Civita, Martina, Piano Croce, San Barbato,
ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 31 Januari 2017.
melu tes CPNS?... meski peluang luluse sak itik, tapi iku iso dadi dungo seng
rupo tindakan, ora iso lulus dadi PNS ora popo, tapi mugo-mugo iso lulus nek
Kedhaton Keraton Surakarta Kompleks Kedhaton Keraton Surakarta 08/06/2016 kesolocom Arsitektur Bangsal Maligi di kompleks Kedhaton Keraton | foto : wikipedia.org Kompleks Kedhaton Keraton Surakarta
Kutha-kutha wigati liyané ya iku Pordenone, Gorizia, Sacile, Codroipo, Cervignano del Friuli, Cividale del Friuli, Gemona del Friuli, Monfalcone, lan Tolmezzo.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 2 Maret 2016.
Rep sirep tan ono wani maring ingsun
Ngertine wong jowo, yen wiwitan alum siramana, yen sawah ngelak illenana.
” Bumi seger ijo royo royo, manungsane khormat marang bumine “.
Rogo nafase nunut urip nang bumi jowo
Tapi pangertene urip tuntunane urip melu bumi njawi, bumi sabrang, luar, asing.
DUNUNGE ARAN CUBLUK gelar redaksional, durung weruh sedaya statemen wujud lesan utawi redaksional
Sapa aku wacanen kakbeh jejere tembungku.
Yen wis pirso meneng yen durung pirso menengo..menjaluko sepuro marang tanah airmu iki
Dununge tembungku tak padakno trap papan kawruhmu.
kulo nuwun..wah paodo nang endi iki kok sepi opo poro balon SP agi tpopo lan poso kabeh
Salam Kang JS Kang TB Kang Kudaputih Kang GP Kang
Mugi dipun paringi gangsar lan berkah bab buku indigonipun
Supados ndadosken conto ingkang kathah dateng poro sedherek sedoyo lan manungso jowo
dadine ora ndue duit nggo munggah kaji”
“Le, ojo munggah kaji ndisik yo yen jik ono sek susah lan
Serat Damar Wulan, Raden Panji Jayasubrata, 1871
Babad-Babad[sunting | sunting sumber]
paing songo manggone nang kidul rupane abang
Minggu limo pon pitu manggone nang kulon rupane kuneng
Senin papat wage papat manggone nang lor rupane Ireng
Sloso telu kliwon wolu manggone nang tengah rupane biru
wau maringi weroh yen nong dunyo yen ati-ati karo lakonane uripe dewe.marang akeh njaluk sepuroh nong GustiALLAH.
November 14, 2009 | Balas	semar lagi semar lagi………………
wong pinter gawe utek, wong ngerti gawe ati sing
Cilik ngandhut dressed mom aku wis dhemen jancok eats natasha starr&#039;s cunt natasha squirts now dhuwur definisi
AngelGunging Éndah WadonMom Aku Wis Dhemen
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.37, 11 Maret 2013.
Maja (Aegle marmelos (L.) Correa, iku jinising jeruk-jerukan utawa Rutaceae) sing wité kuat ing panggonan sing angel nanging godhongé gampang rontok. Asliné seka Asia tropika lan subtropika. Tanduran iki umumé dibudidayakaké ing pekarangan tanpa dirumat. Maja iku isih saseduluran karo kawista. Ing Bali dikenal kanthi sebutan bila.
Tanduran iki bisa tuwuh ing panggonan sing angel, upamané suhu panas banget (49°C) ing mangsa ketiga utawa -7 °C ing musim adhem ing Punjab (India), sadhuwuring +1.200m seka lumahing segara. Ing Asia Kidul-Wétan, maja mung bisa ngembang lan ngewoh kanthi becik yèn mangsa garing sing krasa tenan lan ora umum katemon ing elevasi sadhuwuring 500 m. Maja bisa waé urip ing tlatah rawa, garing, lan semanak karo lemah sing rada basa (salin).
Kulit njaba woh maja wernané ijo nanging isiné kuning utawa jingga. Ambuné wangi lan banyuné manis, ora kaya anggepan sawetara wong Jawa sing nganggep rasané pahit.
Rena-rena[besut | besut sumber]
Maja kasebut ing mitos dumadiné karajan Majapahit, karajan sing nguwasani saindhenging Nusantara ing abad XIII-XV. Jaré carita gethok tular, Radèn Wijaya, sing ngadegaké karajan, éntuk lemah ing tlatah Tarik (saiki sakidulé Surabaya). Nalika lagi babad alas ana prejurité sing mangan woh maja. Kebeneran rasané pait. Mula, panggonan bulak kana banjur kasebut "Majapahit".
paramèter tanggalKabèh artikel lolaArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.04, 27 Februari 2016.
Kec. Tegal Delimo, kab. Banyuwangi.
PURA SEGARA TAWANG ALUN – BANYUWANGI
Alamat : Desa Sumber Agung,Kec. Pesanggaran, Bangorejo Gambiran,
Alamat : Dukuh Gumukrejo, Desa Purwoharjo, Banyuwangi.
CANDI AGUNG GUMUK KANCIL GUNUNG RAUNG
Alamat : Dusun Wonoasih, Desa Bumi Harjo,
pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
ngungun; hiya iku putrane Bethara Indra; kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan; tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak
dewa bersenjata trisula wedha; itulah pemberian dewa)173.
nglurug tanpa bala; yen menang tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
angop, bobok, bangun, mangan manèh.
mung di rasa wae, njur kaya kie jadinya….
pengin belajar kaya kuee,…kudu poso patang puuh dino sakjerone sasi suro……:D
PrivasiPenafian MedicalDisclaimerKatentuan Pangginaan supados langkungKebijakan Privasi Informasi migunani About Omeprazole Pengobatan Omeprazole
ora ngerti opo ae sing mbek tulis.tapi aku salut lan ndukung lah. JEK AKU LALI CARANE NGGAWE DOWNLOAD LINK gawe muridku sing apene download dataku. tolong yooo. kirim balasane.
iki ora usah dipercaya. Yen percaya kuwi tegese nglangkahi takdire sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya.
Bejane sing lali, bejane sing eling.
Shōtoku Taishi?) (lair 7 Fèbruari 574 – pati 8 April 622 ing yuswa 48 taun) ya iku jeneng kang diwenehake marang nagarawan Jepang kang urip ana ing jaman Asuka, saka mangsa pamaréntahan Kaisar Bidatsu nganti tekan Kaisar Suiko.[1] Jeneng asline ya iku Pangeran Umayado.[1] Bapake ya iku Kaisar Yōmei, dene ibune ya iku Putri Anahobe no Hashihito, anak wadon saka Kaisar Kimmei.[1] Ana ing Jōgū Shōtoku Hōō Teisetsu (biografi Pangeran Shōtoku) ditulis yèn dhèwèké nduwèni anak kang diwenehi jeneng Pangeran Yamashiro.[1] Jeneng saline ya iku Umayato (
Umayato?).[2] Miturut legenda kang ana, dhèwèké lair ana ing ngarep lawang (to) kandang jaran (umaya).[2] Miturut kisah liyane, Umayato ya iku jeneng daerah papan laire.[2] Jeneng liyane kanggo Pangeran Shōtoku antarane ya iku Toyosatomimi (
Hōshu Ō?).[2] Pangeran Shōtoku ya iku jeneng kang diwenehake nalika ana ing jaman Heian.[2] Saiki saperangan buku babagan pelajaran sejarah ana ing Jepang luwih seneng nyebut dhèwèké dadi Pangeran Umayado.[2]
^ a b c d (en)www.onmarkproductions.com
^ a b c d e f g h i j k l (en)web-japan.org
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangéran_Shōtoku&oldid=1079808"	Kategori: Pangéran JepangJepangTokoh Jepang	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.17, 3 Sèptèmber 2016.
Burung Sirtu Bakalan Muda Hutan Cara Merawat
Jeneng botani iku jeneng èlmiah resmi miturut International Code of Botanical Nomenclature (ICBN) lan, yèn tetanduran kasebut minangka tanduran budidaya cultigen, tambahan kultivar lan/utawa klompok epithets kudu cocog karo
on “Wong Cilik di Enggo Rebutan”	Rofi berkata:	November 3, 2008 pukul 6:34 am	Halo kang………………. Kangen aq numpak vespa bareng sampeyan kang…. oh yo kang, melu ngomentari tulisan….!! sakjane ki politisi karo paranormal podo ae karo wong cilik,
Wong cilik jaman saiki soyo mendelik, geneo rapodo kroso po, yen wong deso kae rak soyo susah, opo-opo larang yen duwe barang utawo panenan kae hasile yen di ijolake duwik rak sepiroo , bedo karo wong-wong kota opo maneh sing diarani wong duwuran, walah ngungkuli ratu, to gampang arep opowae tinggal celuk-celuk wis ra sumbut
Sutrisno Solo berkata:	November 13, 2009 pukul 4:41 am	ayo gabung aku wong sumberlawang, desaku pendem, konco koncoku sing disik, sekolah ono STM sakti tahun 1979,
sopo wae sing kenal aku wis kebingungan goleki konco konco, sopo ngerti ono sing inget colek
Kelingan Welinganmu Sing PrsodjoAgomo Ngayomi Jaga Royo
Sak Lungamu Akeh Sing Rumongso kelanganPendekar Rakyat Sing Lilo dadi korbanDi jegal kono kene sebab belani rakyateSing Di Anggap Ora penting lan tansah di
Pancrase” (“King of Pancrase”,
Tiyoo berkata:	Maret 15, 2013 pukul 8:22 am	Salam,sedulur kang podo muji kaweruh..
ngabdi wonten keraton mriki, kulo ngeraosaken tentrem ing pengayuh (
Other Tags: Wayang Puppet Indonesia, CERITA WAYANG SUNDA, WAYANG KULIT GOLEK, FOTO DALANG,SINDEN WARANGGONO
Hyang,2. Nadyan ora kasat-kasat pasti ana,3. Careming Hyang yekti tan ceta wineca,4. Rasakena rakete lan angganira,5. Kawruhana ywa kongsi kurang weweka,
6. Dadi sasar yen sira nora waspada,7. Tamatna prahaning Hyang sung sasmita,8. Sasmitane kang
Gayuhane tanalijan (tan ana lijan) mung sarwa arga,18. Bali Murba Misesa ing njero-njaba (Widhatulwujud, Esa, Suwiji),19. Tukulane wida darja tebah nista,20. Ngarah-arah ing reh mardi-
engko dadi wong soleh sing akeh ilmune Supaye engko dadi menuse sing akeh gunane Jereh bu guru dadi bocah kudu ngebantu wong tue Jereh bu guru dadi bocah kudu
ngedoakaken lan akeh Ngajariendah dadi uwong uripe ore sengsare Ref...Siki kite uwis pade ngertimase iye nangkel ning ibubengen kite masih durung ngertiakeh nglarani atine ibu
sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi
dateng aja :).Lha emange we tuku flashdisk harang nggo opo?Ray:yo nggo nyimpen
mas agung kae lho.pol semarang selatan, sering ngerum owk.Dayat:wonge ndak cilik, duwur ireng kae? Aq:huem, kenal tow?Dayat:heh???mosok tow dik wonge ninggal...dheke kan koncoku sak lething...mbiyen sak barak karo aku yow. Turu karo aku mbiyen.Mosok tow??aku rak
SenengPak Dhemu MaremBu Dhemu GayengMbahmu Melu SenengAku Mung iso cengar cengirKaya Kebo nang sawah Pak’ee….. Bu’e….Ini abad baru dudu lakon wayangNgomong Darah BiruKabeh wong ngguyu…
Biyen Rama Shinta saiki Si SyahriniBiyen Gatut Koco Saiki Tukul arwana Aku mung karep BercintaKaro awakmu tokOra perlu si
BahbahnoOleh Mahendra Adji Legowo Kowe iku sopo...
njajal ngocoho koyo opo rupamu...
Prabowo yo menungso, Joko Widodo yo manungso...
dadine wong sing sayang ambi kowe iku ra
ingkang kathah menawi wonten kalepatan ugi ketidak cocokan anggen kulo nyukani ngertos bab rembug meniko
Monggo sedayanipun rencang ingkang sampun sami mampir ing warung Aki meniko. Kulo nyuwun pangapuro ingkang kathah
Mbok bilih kulo wonten salah anggen kulo nyukani pirso panjenengan sedayanipun
Kulo sak dermo mbagi carito ingkang kulo ngerthosi piyambak
Sedayanipun kulo wangsulaken dumatheng poro rencang anggenipun sami pitados menawi mboten pitados
pitung bengi parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatin manungsa
Kulonuwun ,nderek ngiyub…..jawa terus.
Ngidung tembang jowo ,tembang pitutur..,kathah sanget. .
Meniko leres saesttu , kito tiyang jawi ,kedah ngugemi pitutur leluhur jawi…nggeh toh?
ing Carane njaluk pupuk | delivery | Periode subur | circulation janin	kategori	Android Apps
proyèk pangembangan saka mardika, sistem operasi lengkap kang digawé gotong-royong bebarengan déning para sukarelawan sadonya. Gampané, Debian iku salah sawijining distro Linux sing nganggo jeneng resmi Debian GNU/Linux.
Debian kondhang amarga ngresepi filsafat Unix lan piranti empuk mardika, lan lan akèhing pilihan — gagrag paling anyar ngandhut luwih saka 18.000 paket piranti empukkanggo 7 (pitung) arsitektur komputer, sumrambah seka arsitektur ARM sing lumrah tinemu ing sistem katanem (embeded system) lan IBM eServer zSeries arsitektur mainframe nganti sing lumrah manèh kaya arsitektur Intel x86 lan AMD x86-64 sing ana ing komputer pribadi (personal computer). Debian GNU/Linux iku uga dadi lelandhesané sawetara distribusi, klebu Knoppix, Linspire, lan Ubuntu.
Debian uga kawentar amarga sistem pangaturan paket (package management system) (utamané APT), sing migunakaké pangaturan sing kenceng kanggo njaga kualitas. Debian sinengkuyung déning derma liwat Software in the Public Interest, Inc., sawijining organisasi nirlaba organisasi sing mayungi proyèk piranti empuk mardika.
nyebut sistemé iku "Debian Linux Release".[1]
Ing Debian Manifesto, Murdock ngajab supaya digawee distribusi sing kagulawentah ing pangrasa tinarbuka, rasa sejatining Linux lan GNU. Jeneng "Debian" iku gabungan seka jeneng pisanan pacaré (saiki dadi bojoné) "Debra" karo jeneng dhèwèké ("Ian"). Ing sabanjur, Debian kaucap sesambungané silabel ingpangrasa Inggris Amerika: /'dɛbiən/.[2]
Kanggé katrangan langkung jangkep ngenani topik puniki, pirsani GNU
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.05, 11 Agustus 2016.
Wayang Semar mBangun Kayangan Posted on 29/10/2009 by Prabu Video wayang Ki Sutono Hadi Sugito dengan lakon “Semar mBangun
"Ojo tumindak sing ora becik, sing ora becik ki olo" artine ora apik..BalasHapusL7/31/2011 2:42 PMaaaahhhh, inspiring
Arjuna (Sangskreta Arjuna) iku sawijining paraga sajroning wiracarita Mahabharata.Miturut crita padhalangan, Arjuna iku putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing angka telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya "Panengah Pandhawa". Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (TangsenA). Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa, saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu. Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata). Dasanamané Arjuna,
Janaka Kiritin/Walikithi Parta Pritaputra Permadi/Pamade Dananjaya
Arjuna ugi nggadehi sipat satriya lan nepati janji. Putrané uga pirang-pirang turta bagus-bagus.
. kadosta Arjuna. anak taksaka (ula). Arjuna ugi asring ngagungaken dhiri. Ing cariyos Mahabharata. Nanging Pandhawa ugi nggadahi sipat ingkang kir ang becik. Arjuna. lan sapituruté. wonten tokoh wayang ingkang nggadhahi sipat ingkang ala lan becik. peputra Sumitra lan Brantalaras. nglurug tanpa bala. Nakula lan Sahadéwa. Ingkang becik inggih menika golongan Pandhawa. Ananging. mula Arjuna nate ngukum diri ngantos 10 taun wonten ing alas. Upaminipun inggih menika nalika Arjuna iri kaliyan Ekalaya ingkang langkung pinter anggenipun manah. lan ingkang ala inggih menika golongan Kurawa. anak pandhita. anak déwa. Tokoh Pandhawa menika Yudhistira. Lajeng Arjuna lan sederekipun merguru kaliyan Drona. Ana anak ratu.• • • • • • • • • • •
Kumbalyali (ing padhalangan asring disebut Kumbang Ali-Ali) Ciptaning Mintaraga (ing lakon
Gudhakesa Wibatsuh Kandhi Wrahatnala (nalika nylamur laku dadi banci)
Sifat Arjuna Wayang saged dados sarana nggambaraken watak lan karakter manungsa. lairipun Arjuna menika kanthi mantra Adityahreda. kabèh putri éndahing warna (ayu-ayu). umpamané :
Dèwi Sumbadra. awit saking sipat satriyanipun Arjuna dipunsebat Lelananging Jagad. mancalaputra mancala putri sekti tanpa aji-aji. Lelanang ing Jagad Garwané Arjuna pirang-pirang. peputra Abimanyu Dèwi Larasati/Rarasati. Bima. Arjuna menika putranipun Prabu Pandhu kaliyan Dewi Kunthi. remen tetulung. piyambakipun ugi nggadhahi sipat ingkang boten becik. Kasilipun merguru kaliyan Drona menika Arjuna dados kesatria ingkang pinter manah lan nggadhahi sipat ingkang tansah asih.
Bathari Supraba. Sepiangin = bisa mlaku tanpa napak lemah banteré pindha angin. kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. ratu buta saka negara Manik Ima-Imantaka. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina. yaiku:
Palimunan/panglimunan = bisa ngilang. anaké Begawan Wilwuk.
. Dèwi Manuhara. peputra Bambang Prabakusuma. Tunggengmaya = bisa gawé banyu. Mlayabumi = bisa ngalahké mungsuh. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan yaiku Prabu Niwatakawaca. anaké Begawan Sidanggana ing Andhongsekhar peputra Pregiwa lan Pregiwati Dèwi Dresanala. putriné Bathara Indra.\/Wilawuk ing pertapan Pringcendhani peputra Kumaladéwa lan Kumalasekti. Nanging sawisé rampung Bharatayudha. Aji-aji Arjuna iku ndarbèni enem aji-aji. peputra Bambang Wilugangga.• • •
Dèwi Srikandhi. peputra Bambang Wijanarka. Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya). Dèwi Wilutama. Dèwi Ulupi/Palupi. kanthi jejaluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Irawan Dèwi Jimambang. Yèn sing ditindakaké iku pakarti ala. ora kétung mung sewengi. Asmaragama/kamasutra = ngèlmu saresmi. Banowati bisa dadi siji karo Arjuna. Arjuna wis naté bangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila. peputra Wisanggeni. Pengasihan/sempaliputri = disenengi wong akèh. Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké pirang-pirang bagus-bagus lan ayu-ayu).putrané Bathara Brama. Dèwi Ratri (atmajané Prabu Yudhistira ing negara Mertani).
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya. yaiku Banowati. asilé mesthi uga ala.
Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni.
. Abot rasané ati. Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling. Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna.Gaman
• • • • • • • • • • • • •
raja ing Astina. merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa. Parikesit. Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Sawisé perang. kang mauné dadi kratoné Jayadrata. kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama. Ing perang bharatayuda uga. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah menyang kahyangan laku liwat Himalaya. Nanging putuné. Ing bubaran perang uga.
Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Prabu salya melu Kurawa. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. api-api nyuwun dipateni wae. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwe kembaran kang jenenge Sadewa. Werkudara. Bathara Aswan lan Aswin. dewane tabib. lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi. Nakula kuwi arane Pinten. Nalika dumadine perang baratayuda. Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Prabu Pandhudewanata. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel. Sekarone putrane nata ing Astina. lan mijil saka garwa Dewi Madrim. Prabu Puntadewa. Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek dening keris. Malah banjur atine rumangsa kerantaranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Nalika mireng yen kang madeg senopati agung Prabu salya. Werkudara lan Arjuna. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa. lan Janaka. Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron kuwi titise dewa kembar. senadyan seje ibu. Nalika Pandhu palastra. Raden Nakula kuwi satriya kembar kemanikan. lan kembarane Sadewa aran Tangsen. para Pandhawa padha bingung. Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa supaya marak ing ngarsane Prabu salya. yakuwi Pinten lan tangsen iku. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. kadang enome Raden narasoma iya Prabu Salya nata ing Mandaraka. nata Astina. nalika isih padha cilik-cilik. nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. Mung
. Kaya jenenge. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe Prabu Duryudana. Ing pedhalangan. Kaya jenenge. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’.Nakula
Nakula iku sawijining paraga Mahabharata. Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi . Beda karo Yudhistira. dewane tabib. Ing pedhalangan. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane kuwi. Werkudara.Ing Mahabharata.
Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus Kalimasada. dewane bulus. Nakula-Sadewa palakrama anthuk Endhang Suka lan Pradapa. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa. Dewi Srengganawati lan Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala. kekarone putrine Resi Tambrapetha saka pratapan Prangalas. satemene Prabu salya luwih tresna lan abot marang para Pandhawa kuwi ketimbang marang mantune. Pramusinta lan Pramuwati. Temenan. Begawan Bagaspati sing sedane merga saka pakartine Sang Prabu Salya duk isih enome. Kasatriyane Nakula kuwi ing Sawojajar.merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi. Yen pinuju pisowanan ing Amarta lungguhe Nakula Sadewa ngapit ingkang raka Prabu Puntadewa lan kekarone padha ngapurancang. bayi kembar kuwi nadyan dudu putrane dhewe tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe. bareng tempuking yuda. Mula Salya banjur paring dhawuh marang nakula-Sedewa supaya bali. dene Sadewa ing Paweratalun. Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. Kekarone banjur peputra Raden Saluwita. ing Narmada Wailu.
. Lan saliyane trenyuh bareng ndeleng Nakula-Sadewa. Jroning bathine. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. sing ora liya Prabu Puntadewa. lan meling supaya sing methuake yudane. Prabu Puntadewa. dicritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yen babak nagih janji lumantar ratu kang kasinungan ludira seta. Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe.
Umpama Kresna ora ana. Sadéwa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta. Sadéwa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali manèh dadi ayu. Bareng karo Nakula. Sadéwa kang bisa mbabar sayembara wadon. Aji iki bisa gawé wong sing nduwé éling apa waé kang wis kalakon lan ngerti apa kang kedadèn
. déwané tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Ing lakon liyané. Ing sawetara crita wayang. Kaya déné sedulur kembaré. Sangkuni dipatèni déning Bima. Sudamala. Wiwit isih bayi. Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. Satriya iki tinitisan Bathara Aswin. Nakula. Nalika cilik jenengé Tangsen. Sahadéva iku pinter pedhang. Sadéwa lantip ing sasmita. Nalika ngenani mboyong “sejatining Dèwi lanang. Tangsen iki jenengé wit-witan kang godhongé bisa digawé obat. Srengginiwati sejatining seka Gisiksamodra. Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola. Ing lakon “Babad Alas Mretani” Sadéwa entuk aji Purnamajadi seka Ditya Sapulebu. Dhèwèké salah sawijining Pandhawa. tanpa rama lan ibu.” Jejodhoan iki nurunké putra Widapaksa utawa Sidapaksa. Ing crita pedhalangan. Ing Bharatayudha. Sahadéva kang bisa ngalahaké lan matèni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni).Sadéwa
Sadéwa utawa Sahadéwa (Sangskreta Sahadeva) iku sawijining paraga wiracarita Mahabharata. Ing gagrag India. Sadéwa kang sulih golèk upaya.
Bima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. Bima mrucut saka gendhongan. Bima (Werkudara) dilairaké kawujud bungkus. nanging sakwisé ditundhung déning Kurawa.
Miturut Kitab Mahabharata. Bima lan sedulur-seduluré dibuak lang pungkasané bisa babat Alas Mertani.Bima (paraga Mahabharata)
Bojone telu (gagrag Jogjakarta). sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila. Miturut crita pedhalangan. yaiku :
. nanging malah watuné sing ajur mumur. Anèhé dudu sirahé Bima sing pecah.
• • • • • • • • • • • • • • •
Bayusuta : putrané Bathara Bayu Ballawa : gedhé dhuwur Bratasena : keturunan Barata kang prakosa Bhima : ngéndab-édabi (Mahabharata) Birawa : gedhé lan medèni
Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut Pandhawa. Awit saking kageté. Kacarita. Krungu tangisé Bhima iki. déwaning angin. tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Jaman isih cilik urip ing Ngastina. Mula Bima iya banjur sinebut satriya Panenggak Pandhawa. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang. satemah mlayu sipat kuping. Bhima) utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Ramané bebisik Bathara Bayu.
yakuwi Bathara bayu dhéwé. kang njaga dharatan. mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning angin). nduwé anak jenengé Antareja.
. Bima ora gelem basa karo sapa waé. Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka. Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. lan Ditya Jajawreka. Dèwi Arimbi. Gunung Maenaka. Ing pungkasan crita wayang.
Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu.
Anak-anaké Bima iki asring dadi pralambang prajurit. Dèwi Urangayu. Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. Gatotkaca bisa mabur. Garudha Mahambira. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Anoman. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu. Aji-ajiné aran aji bandhungbadawasa.• • •
Dèwi Nagagini. kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. nduwé anak jenengé Gathotkaca. Sarpa Nagakuwara. kang njaga laut. Gegamané kang kondhang yaiku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip. kang njaga awang-awang. Liman
Filemon iku wong Kristen utama sing katonané wis dadi anggota jemuwah ing Kolose. Filemon nduwé ulun (budhak) sing jenengé Onesimus. Uluné iku wis mlayu saka Filemon, bendarané iku banjur bisa tepangan karo Paulus nalika Paulus ana ing jero penjara. Banjur amarga bimbingan Paulus, Onesimus dadi wong Kristen.
Layang Paulus marang Filemon iki isiné panjaluking Paulus supaya Filemon gelem sarujuk karo Onesimus sing lagi dikon Paulus mulih. Paulus njaluk supaya Filemon sudi nampa bali Onesimus, ora mung sebagai ulun sing wis diapurani anging uga dadi padha-padha wong Kristen.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Filemon_(wong_ing_Prajanjian_Anyar)&oldid=1058159"	Kategori: Prajanjian Anyar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 28 April 2016.
bocah pinter, bocah pinter mbesok dadi dokter.
Akreditasi Matekstosi Unduh Sertifikat Akreditasi Animasi UnduhSertifikat Akreditasi
purwa, mahabharataPrev: AbilawaNext: Arya AdimanggalaWayang-B Brajadenta nyawiji kalawan ragane Gathotkaca Posted on 06/02/2009 by Prabu 5 Votes Brajadenta iku anake nomer telu Prabu Arimbaka. Dadi Brajadenta iku ora liya adhine Prabu Arimba lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Tembung Brajadenta ateges sanjata saka gadhing. Brajadenta kerep makili Dewi Arimbi mimpin krajan Pringgadani, amarga mbakyune sing nglenggahi jejering ratu iku kerep dedunung ing Jodhipati ngampingi sisihane, Bima utawa Werkudara. Dewi Arimbi dhewe yaiku anake Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Saksurute Prabu Arimba, dheweke nglintir kalungguhan nata ing Pringgadani. Gumantine raja ing Pringgadani iku ditemtokake tumrap pangeran pati miturut sarasilah kulawarga sing tuwa dhewe. Amarga kuwajibane dadi prameswarine Bima, mula Dewi Arimbi kerep ngampingi Bima ing Jodhipati lan masrahake panguwasane krajan Pringgadani marang Brajadenta. Dewi Arimbi duwe kasekten bisa njilma saka wujud asline raseksa dadi putri sing sulistya ing warna. Kasekten iki kababar sepisanan nalika Arimbi sapatemon kalawan Bima. Pungkasan uripe, Arimbi mati ing satengahing perang Baratayuda amarga mbelani anake, Gathotkaca sing gugur minangka senapati Pandhawa dening Adipati Karna. Wandane Dewi Arimbi iku Cicir. Suwening suwe ing telenging atine Brajadenta tuwuh pikiran kanggo ngrebut dhampar keprabon Pringgadani saengga dheweke bisa nguwasani Pringgadani, ora mung dadi wakile mbakyune. Brajadenta banjur madeg kraman kathi pawadan yen kalungguhan raja iku ora apik yen dipasrahake marang wanita. Lan miturut Brajadenta, panemune iku kabukten nalika Arimbi sing jumeneng ratu ing Pringgadani kerep ninggalake kuwajibane amarga kudu ngampingi Bima, sisihane, sing dedunung ing Jodhipati. Madeg kramane Brajadenta antuk panyengkuyung saka adhi-adhine, yaiku Brajamusti, Brajalamatan lan Brajawikalpa. Ananging ana uga adhine liyane sing ora sarujuk marang sikep lan tumindake Brajadenta iku. Adhi-adhine sing ora sarujuk nalika Brajadenta nglairake sikepe arep madeg kraman marang Arimbi yaiku Prabakeswa lan Kala Bendana. Wusana pangramane Brajadenya kasil ditindhes dening Gathotkaca, anake Dewi Arimbi lan Bima. Sabanjure Gathotkaca sinengkakake ngaluhur jumeneng nata ing Pringgadadi sawise ibune, Dewi Arimbi, masrahake dhewe panguwasane marang Gathotkaca. Ing lakon Gathotkaca Kembar, Brajadenta kasil sesambungan asmara kalawan Dewi Banowati, prameswarine Prabu Suyudana, raja Astina. Nalika iku Brajadenta nyaru wujud kadidene Gathotkaca.Wusana Brajadenta mati dening Gathotkaca. Arwahe Brajadenta banjur nyawiji ing ragane Gathotkaca kanthi cara mrasuk ing untune Gathotkaca. Wiwit iku Gathotkaca duwe kasekten saksapaa sing kena cokot untune mesthi mati. Arepa Brajadenya wus nyawiji kalawan ragane Gathotkaca, ananging dheweke bisa urip maneh yen dibutuhake dening Gathotkaca. Lan saben dibutuhake, arwahe Brajadenta bakal mbiyantu apa gawene Gathotkaca. Lan pungkasan uripe, gugur ing palagan Baratayuda babak kaping papat, yaiku Suluhan utawa Gathotkaca Gugur. ::Ichwan Prasetyo:: http://www.solopos.co.id/jajawa/keluaran.asp?id=10855 Dasamuka Lena Lakon
*hambok sing ngene iki Genduk diajari, ben uripe ono gunane 😛
19 September 2010 pada 01:31 @ Buk Guru
Adam iku siji, siji iku wujuding siji, siji iku ( . )
Bumi bunder gumantung ing angkasa iku titik bunder kang guedheee
Kang maha Agung ngapunten atur kawulaning Dalem
masarakat Yogyakarta. Jaman kuliah biyen aku tau kentekan dhuwit, njur ditulungi dening salah sawijining warga masarakat Yogyakarta nganti aku bisa mentas saka penandhang.” Mangkono pratelane HM. Gozali AR, [45 th] koordinator Gerakan Rakyat Yogyakarta [GKR] nalika ditemoni DL ing acara rapat sosialisasi sidang rakyat kota Yogyakarta.
Ing satengahe nyiapke acara Sidang 6 Oktober wektu kepungkur, ing Bale RW. 10
tetep Dhaerah Istimewa, perkara pusat durung ngakoni, kuwi urusane wis beda. Embah buyutku saka Bugis melu ngabdi ing Kraton Ngayogyakarta, sing njalari ana bergada prajurit Bugis nganti wektu iki. Kuwi uga dadi salah sawijining bukti, menawa Yogyakarta kota sing bisa dadi Penjaga Gawang Budaya.”
Pratelane HM. Gozali AR, sing
dumateng budaya ingkang dados bentenging falsafah kita sami, mboten ngemuangaken menika Jawa, Sunda, Bali, Minang, Dayak lan sanes-sanesipun, menika dados tanggel jawab kita. Namung nggih menika, sedaya menika, jer basuki mawa bea. Mangga menawi panjenengan menika Wiraswasta ingkang sampun pana ing bidang usaha, kita sami nguri-uri basa jawa kanthi nerbitaken Minggon Basa Jawa, kados ndek ing uni ingkang nate kula lampahi ing taun 1973 s/d 1978 kanti minggon Basa Jawa Kumandang. Napa malih menawi panjenengan sampun kagungan Link -link kagem pados Iklan. Margi kula aturi pirsa bilih minggon basa jawa menika mboten saget gesang tanpa iklan, sanaosa oplahipun kathah.
Wedang Ronde Di Alun Alun Wonogiri Bicara Ayam Panggang…Ya Ayam Sambi MBOK TIYEM Wonogiri Intip – Panganan Khas
pas ing tlatah Jawa…minggat kemawon balio nang panggonmu asal.
kami salib. "Wis pokoke track e koyok nang gunung-gunung lah. Posisi peteng, adem dadi ra semet foto-foto. Wis cukup ati lan pikiranku wae sing ngeling-eling. Sampean-sampean cukup mbayangke disik ae opo kono ndang budal dewe. Hehehe..."
Kethek kuwi salah sawijining sato khewan kang lucu, nanging iso ugo mbebayani yen durung kuthuk utawa yen lagi kagol. Yen nesu utowo kagol iso malah nyokot utowo nggrawuk kang ngingu. Ing saparan-paran kethek ono kang dienggo nggolek duwit sarana didadekake sirkus, sing ing panggonanku diarani ledek munyuk. Bocah-bocah cilik biasane podo seneng ndeleng si kethek kang lucu megal-megol niru sapolahe manungso. Dadi kethek sakjane kepenak, mergo ora biso mikir koyoto menungso. Dadi ora tau mikir mangkel, srei, utowo bingung nggolek duwit. Nanging yen si kethek ora biso nindakke opo sing dikarepke para menungso ing sakiwo tengene, si kethek yo paling mung dipisuh-pisuhi, kepara malah dibalang sandal. Ning karangyo jenenge kethek
sapolah tingkah kanthi ora njaluk bayaran kejaba dipakani kok yo isih do dipisuh-pisuhi dening menungso. Menowo ono menungso kang serik karo si kethek, utowo mangkel mergo wis njaluk si kethek supoyo njoget kok malah ketheke kleru akting njupuk payung banjur lungo menyang neng pasar. Jeneng misuh yo mestine ora nganggo tetembungan kang alus, biasane nganggo jeneng khewan liya-liyane barang. Jane malah rodo lucu nek kethek kok diunekke khewan liyo sing sok njegog utowo mbaung. Isih bejo nek mung dipisuhi, nek nganti dibalang sandal, yen keno lak tambah bonyok bathuke. Kanggo para kethek, wis trimakno wae nasibmu dipisuh-pisuhi. Gusti Kang Maha Kuasa sing bakal mbales.Kanggo para menungso kang pinter lan wicaksono, kudu luwih nduweni rasa tepo sliro, lembah manah, lan njaga tumindak sarta omongan. Merga ajining diri dumunung ono ing lathi. Yen ora gelem dipisuhi, ojo sok misuh-misuh. Semono ugo, yen ora gelem dioyak kethek, ojo sok mbajuli kethek.
JANCOK jare konco-koncoku yo, jancok iku asline ga onok artine. Iku mek digawe embel-embel ae. arek
artine opo yo ga ero. westah iki ancen boso asli seng uaneeeh ment. tapi nek jareku yo kok pinter yo seng nyiptakno iku. hahahhahaGATELIGateli iku boso teko kampung nggadel . kampung tubanan jek lurus iku loh, daerah tandes. lah gateli dewe iku artine "ikune arek lanang" ngerti
biasane boso iki metu nek onok arek seng tukaran cangkem.yo iku macem-maceme boso seng sering metu teko cangkem-cangkeme arek Suroboyo. boso khas jarene. nek koen duduk arek suroboyo ojok
nganyenggg !!!artinee ikuu " GANJEN " .di gawe arek singg kakeand gayaa ,koyok bantuban !!!!!L E N G K A P !!!!!!!!!!!
Mangkunegoro IV 07/12/2014 kesolocom SastraJinejer ing Wedhatama, mrih tan kemba kakembeng ing pambudi,mangka nadyan tuwa
Pranawa 13.200 571 Ngaben Ngelanus 37.200 572 Ngaben Sarat 20.400 573 Ngaben Sederhana 16.800 574 Ngalinggihang Dewa Hyang 13.200 575 Nganteb Piodalan Alit lan Sesana Pemangku 16.800 576 Ngereh Ritual, Supranatural, Tradisional 19.200 577 Ngulati Dewasa lan Wariga 24.000 578 Nguntul Tanah Nulengek Langit 16.800 579 Nilai Filosofis Penjor 31.200 580 Niti Sastra 26.400 581
Anti Ip Ban & Fast Flooder V1
Ajining diri ono ing lathi, Ajining saliro ono ing busana, Ajining budi ono ing pakerti..
Yen mung rupa sing gawe atimu tresna, Banjur kepiye anggonmu tresna marang Gusti sing
podho wae lan sami mawon. Lha sing apik endi kok podho eleke.. Hehehe… Kayaknya komunikasinya macettttt
agus priyanto kok komentar…… ente pade ngaca, kan sama…… kaya ane….
wis isa maca lan tulis, aja mung dadi carik.. Isih golek-ana tulis sakjroning tulis (
Ing. Mofreh Ahmed El Sayed Hogo, Ph.D.
engkang mboten ngenakke kulo nedi sepuro
OthersRahasia Supaya Burung Glatik Cepet Gacorrahasia supaya burung glatik cepet gacorPencarian rahasia supaya burung glatik cepet
Nyuwun agunging pangaksama kanthi sesanti “SURA DIRO JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI”.
Semar2. Gareng3. Petruk4. Bagong5. Ānom surotoVersi Banyumas, wayang kulit/wayang orang1. Semarsemorodewo2. Garengnolo3. Petrukkanthong4. BaworcarubVersi Jawa Barat, wayang golek1. Semar2. Gareng (bungsu)3.
“inggih mangsuli bab badhe angrembag Gusti Allah rehning sampundalu punapa boten prayogi enjing-enjing kemawon, sarta mawi pirantos wilujwngan sekul wuduk, ciu, lan klelet, Gusti Kanjeng Nabi Rasul Sallaluhualihi wassalam, kados sabataning tiyang dipun wejang ( maguru). (Ya,
pak ghofur aq ganti alamat blog yooo soale blogQ sing dulu g iso d buka loh.Trus piye?Sory yopak?he.he….he.Yo wis lah ngono dhisik nggeh Pak.Dha…………^ ^
Btw aduh pak hbs ni mo UAN y?Pak
cumakatakata on 1 Oktober 2012 pukul 14.33 said:
“ing ngarsa mumpung kuasa, ing madya agawe rekasa, tut wuri nyilakani”. Tatkala berkuasa menggunakan aji mumpung,
Paduka yêktos, manawi sampun santun gami selam,
nilar gamabudi, turun paduka tamtu apês,
Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes.
Benjing tamtu dipun prentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal,
wiji bungkêr botên thukul, dipun tampik dening Dewa,
tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi,
Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng gamabudi malih,
lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura,
sagêd wangsul kados jaman Budhi jawahipun”.
NGGER ANAKKU, SAKJERONING URIP, KABEH KUWI KUDU DI LAKONI KANTI ATI SING RESI...K,
RESIK SOKO ROSO IRI, DENGKI LAN SREI
RESIK SOKO IRI, MARANG SEMBARANG KALIR SING WIS DIPARINGKE MARANG LIYAN, UGO MARANG DIRI PRIBADI. RESIK SOKO DENGKI, SONGKO ROSO SERIK MERGO KASORAN LAN ANGASORAKE SOKO LIYAN. RESIK SOKO SREI MARANG SAK KABEHING TINDAKAN MARANG SOPO WAE .
NANGING MESTI DIJOGO LAN KABEH KUWI MESTI DISRANANI, SUPOYO TETEP RESIK, YO ORA LIYO, KOWE KUDU TIAP SAAT RERESIK SOKO ROSO MAU.
RERESIK MAU YO ORA LIYO, TANSAH MANEMBAH LAN TAKWA MARANG GUSTI ALLOH SING MOHO KUWOSO.
RESIK LAN RERESIK KUWI , KRIDANING WONG KANG TANSAH OLEH PITUDUH ALLOH.
Maturnuwun nggih Pak, mugi-mugi lare kula saged sukses wonten ujianipun. Gusti Allah ingkang nyiapaken ganjaranipun kagem panjenengan.
SwitchBrake Pad Wear SensorBrake Pressure Warning SwitchDisc Brake Calipers & PartsBrake Hose to Caliper BoltDisc Brake CaliperDisc Brake Caliper BoltDisc Brake Caliper BracketDisc Brake Caliper
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
iku sawijining kampung Arab ing Yérusalem sisih kidul antarané pakampungan Patt lan Gilo, cedhak Beit Lahm (Bethlehem). Beit Safafa ndarbèni padunung 5.463 jiwa ing taun 2000. Ambané 1.577 dunam.
Bahasa IndonesiaItalianoPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.04, 1 Maret 2016.
menggoda, “wis nang? diitung … segone piro, wedang teh-e piro?” kami menggelak. dan danang pun menyahut, “sekul kalih, teh anget kalih gelas … sedaya
Vlist iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vlist&oldid=1102382"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 22 Oktober 2016.
Prabu Ditya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji. Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana putri telu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki. Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisa ngalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki. Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencut marang kasulistyane putri telu kembar kasebut. Read more »
Rahayune punika, nanging Orti Rahayune punika tan ngawinang dane rahayu, santukan rikala dane miragiang, dane tan pracaya ring Orti Rahayune punika. 3Nanging iraga sane pracaya, pacang ngranjing tur mararian ngiring Ida Sang Hyang Widi Wasa, satinut ring sabdan Idane, sane kadi asapuniki: "Ulun pedih muah suba masumpah janji: Ia ajaka
kaping pitu, Ida Sang Hyang Widi Wasa mararian saking sakancan pakaryan Idane." 5Ngeniang ring indike punika wenten malih kakecap kadi asapuniki: "Ia ajaka makejang tusing lakar taen ngenjek tur mareren sig tongos Ulune mareren." 6Sakancan
pacang mawecana malih ngeniang ring indik rahina sane siosan punika. 9Dadosipun pabuat kaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa kantun
Widi Wasa, ipun pacang mararian saking pakaryanipune niri, sakadi Ida Sang Hyang Widi Wasa mararian saking
sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa punika urip tur mawisesa. Sabdan Idane punika manganan bandingang ring pedang sane marai kekalih. Pedang punika nuek kantos ka unteng, megatang jiwa lan roh, tulang miwah jajah. Sabdane punika
sane sampun agem iraga. Santukan iraga maderbe Pandita Agung sane sampun tangkil ring ayun Ida Sang Hyang Widi Wasa, inggih punika Ida
Tungkalikanipun, Pandita Agung iragane punika sampun kapintonin ring saluiring paindikan sakadi iraga, nanging Ida sampun tan madosa. 16Duaning asapunika parasemeton, ngiringja iraga wanen tur tangkil ring singasanan Ida Sang Hyang Widi Wasa, santukan irika
Terna iku tetanduran sing batangé empuk amarga ora mbentuk kayu. Tetanduran sing kaya mangkénéiki bisa arupa tetanduran sausum, tetanduran rong usum, utawa uga tetanduran taunan. Sing bisa diarani terna umumé ya iku kabèh tetanduran mawa pambuluh (tracheophyta). Biasané sebutan iki mung dipigunakaké kanggo tetanduran sing ukurané cilik (kurang saka rong meter) lan ora dipigunakaké ing tetanduran non-kayu sing mrambat (digolongaké tetanduran mrambat).
Ing laladan tropika akèh ditemoni terna sing taunan, sauntara ing laladan kanthi iklim sedheng terna biasané banget asifat musiman: bagéyan aerial (sing tuwuh sadhuwuring lemah) luruh lan mati ing usum sing kurang selaras (biasané usum adhem) lan tuwuh manèh ing usum sing selaras.
Sok-sok terna uga ngasilaké jaringan kayu (kalignifikasi) ing bagéyan bongkot batang utama.
Istilah "herba" ing botani ngrujuk marang terna, nanging ing bidhang pangobatan "herba" ateges bagéyan tetanduran segar utawa ngandhut banyu dhuwur sing dipigunakaké minangka bahan panyeger (topunikam), pangobatan, utawa bahan panyulingan kanggo dijupuk lenga atsiriné.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Terna&oldid=1016267"	Kategori: Morfologi tetanduranKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.31, 8 Maret 2016.
an diparengi bagas waras kagem ibuke...niku...lancar rejekine nggih bu," tulis akun Mahdhi Lintang.
"Mugi ibu meniko tansah pinaring
“Wong Urip iku Mung Mampir Ngombe”Secara harafiah, “Wong urip iku mung mampir
NGANGGO MANUK DORO, YO BOROS,,, OPO NGANGGO ULEKAN SAMBEL WAE YA……..
reneo tak sogok, nak pengen ceblok.
Borgol iku piranti penahan sing dirancang kanggo nyawijèkaké kaloro ugel-ugel tangan. Dumadi saka ronggelang sing digandhèng nganggo ranté cendhak, saben gelang bisa dibuka lan ditutup nganggo kunci. Pamborgolan biasané dilakoni kanggo nyegah supaya wong ora mlayu saka tahanan. Ana uga borgol sikil, borgol tangan sing nduwèni borgol jempol, lan sapanunggalané. Borgol bisa digawé saka waja tahan karat, waja karbon, aluminium, utawa
sing ènthèng, bisa digawa jroning gunggung sing akèh déning pulisi anti huru-hara, umpamané kanggo nangani protès lan karusuhan. Saliyané iku sawetara maskapé pamaburan uga saiki nggawa borgol plastik kanggo nahan penumpang sing gawé onar utawa tersangka térorisme. Borgol plastik mung bisa dicopot kanthi cara dikethok nganggo barang landhep.
oldid=991233"	Kategori: Kapulisèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 2 Maret 2016.
Nattō?) ya iku panganan tradhisional Jepang kang digawe saka wiji kedhelé kang difermentasi. Nattō padatan kanggo sarapan. Nattō kalebu panganan kan ngandhut protein akèh nanging uga nduwe ambu kang kuwat. Ing Jepang, nattō paling kawentar iku ing tlatah Kanto wetan.
Nattō padatan dipangan karo sega anget lan dicampur kecap asin. Ing Hokkaido lan Tohoku lor, nattō disuguhake karo gula. Nattō uga dipigunakake kanggo panganan liya kayata nattō sushi, nattō toast, ing sup miso, salad, okonomiyaki, disuguhake bebarengan karo spaghetti, utawa digoreng. Nattō kang digaringake bisa dipangan minangka jajanan utawa gadhon. Saliyane iku uga ana ès krim nattō.
mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
abar yo karo konco dhewek nang ngisor barongan... Bner iku cak, ngabar ambek ngadem pisan nang ngisor barongan... wkwkwkwk!!T'dungakno ae akeh sing duwe waktu kanggo dadi panitia
utawi sagéd dipunsingkat Makkah. Makkah minangka minangka kutha ingkang wonten ing Arab Saudi. Kutha punika dados tujuan utama kaum muslimin kanggé njangkepi ibadhah haji, wonten ing kutha punika wonten setunggal bangunan utama ingkang kaaran Masjidil Haram kanthi Ka'bah ingkang wonten ing salebetipun. Bangunan Ka'bah punika dipundadosaken patokan arah kiblat kanggé ngibadah salat umat islam wonten ing donya.[1] Kutha punika minangka kutha ingkang suci kanggé umat Islam kaliyan papan miyosipun nabi Muhammad SAW [2]
Kutha Mekkah manggènipun kinten-kinten 600 km sisih kidulipun madinah kirang langkung 200 km sisih wétanipun kutha Jeddah.[2]
Padang Arafah[besut | besut sumber]
Padang Arafah inggih punika papan pepanggihanipun antawisioun Adam kaliyan Hawa. wonten ing papan punika, malaikat Jibril ngajari nabi Ibrahim babagan manasik kaji. Saged kawastanan Padang Arafah amargi wonten ing papan punika manungsa ngakoni sadaya kalepatanipun, wonten ing basa arab "ya'tarifun" ingkang ngemu teges dosa kaliyan sadaya kalepatan.
^ (ar)[1](dipunundhuh tanggal 14 September 2012)
^ a b (id)[2](dipunundhuh tanggal 14 September 2012)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 4 Sèptèmber 2016.
bapak ibumu tak omongne opo enekku
cenk cenk po, kuwi jare wong tuamu 5x
golek utangan tonggo nggo mangkat neng jakarta
idep idep ngedu nasib mugo kabul cita cita
yanag biso nggawe guyu, ngelus dodo lan jengkel. Sabar. durung ono sesasi kito latihan kesabaran.
Nek menurut crito Ramayana lan pewayangan, tokoh Anoman kuwi sejatine pendito sing wicaksono lho.
Balas	On 21 Mei 2011 at 21:21 P. Satpam said: wilujeng sampun dangu wangsul dumateng dusunipun
On 23 Mei 2011 at 21:33 ki mripat pentheleng said: sugeng dalu sederek sedoyo, sak meniko menyan sampun murup, kembang pitu rupo sampun diawut, namung ngerantos isinipun lontar engkang
Balas	On 26 Mei 2011 at 08:55 djoko said: Ngapunten Ki-M Penthelenk..,sakmeniko mpun mboten ngangge tayub ,tapi mpun gantos multimedia Infocus ngge nyetel
said: Maturnuwun ki.Sarip ,cocok nggo pengantar melek samabil nonggu liga Champion…Bavo ADBMmers ,salam Kang T0mmy sugeng dalu sedoyo sederek…!
sangking kulo mugo mugo ADBM saget dados warisan bedhoyo tanah jawi.
Awit wong sak jagad iki sing atine ajeg bening amung kowe. Yen kowe gelem
bengi rohe Ratu Adil sing bakal jumeneng ana tanah Jawa rawuh mrene. Lenggah ing duwur meja iki. Aku lungguh ana kursi iki, njur ngelus-ngelus rambutku karo dawuh: “Kowe ki lo wadon ngono kok drajat kewalianmu luwih-luwih”. Anu San, ngersakake mundut tombak Kyai Sapu Jagad. Coba delengen ing jero lemari iku”. “Inggih mbok mboten wonten”.“Ya, yen ngono pancen ya dipundut tenan”.“Saiki ngene San, ing rehne tak pandeng rohe Ratu Adil sing bakal jumeneng ing tanah Jawa iku rohmu dewe, mula tapanana”.Oleh mBah Kyai Hassan Ulama’ lalu ditapani selama tiga tahun.Maksud “rohmu dewe”
Alisa, Tawa Sutra, Monalisa, lan Hareem.
ngenani penyiaran lan pedoman perilaku penyiaran sarta Standar Program Siaran.
Tegese tembung ngiyarake ing ukara nduwur yaiku….
Slamet : “Iya, aku ya seneng. Apa maneh mau crita
Agus : “Geneya kowe kok seneng karo crita
Slamet : “Iya, crita Ramayana sing paling tak
Agus : Wah, bener Met, aku ya seneng bab kuwi.”
6. Pacelathon ing ndhuwur ngrembuk bab apa?
Aku nulis sakabehing masalah. Wis bola bali tak
kirimake ing majalah, koran, utawa tabloid. Ora nate dimuat. Ora nate bali
amarga pancen sengaja ora dak wenehi prangko balesan. Wis bene, mendhingan aku
pembaca. Mung pangajap kepingin tulisanku dimuat ing media massa lan diwaca wong akeh. Temenan sawise tanganku kesel,
terbitan Semarang. Atiku seneng kang ora bisa tak bayangake.
8. Tulisane wis bola bali tak kirimake ing majalah, koran, utawa tabloid. Ora nate dimuat. Ora nate bali.
kirimake ing majalah, koran, utawa tabloid. Majalah ing basa Jawa arane….
11. Mung pangajap kepingin tulisanku dimuat ing media massa lan diwaca wong akeh.
12. Manut wacan ing ndhuwur sawise kamuat kapinginanku
13. Wis bene, mendhingan aku ngripta ukara anyar ketimbang
ndandani tulisan. Tegese mendhingan yaiku….
Kecamatan Pekalongan Timur, miturut asil musyawarah Bapak Lurah kaliyan para
ketua RT arep dianakake Lomba Desa besuk tanggal 27 Juli 2009.
21. Ngelmu iku, kelakone kanthi laku. Nduweni guru wilangan….
22. Lekase lawan kas. Nduweni guru lagu….
25. Ngelmu iku, kelakone kanthi laku. Dadekna parafrase!
Kajawi saking punika, kula ugi paring kabar bilih sekolah badhe
ngawontenaken study tour dhateng Jakarta ingkang ragadipun Rp 300.000,00
lan bidhalipun liburan ngajeng. Pramila kanthi serat punika nyuwun
keparengipun bapak saged kintun arta kangge kabetahan punika.
30. (i) Pekalongan, 28 Oktober 2009
Timun Emas. Umur-umurane udakara sepuluh taun. Timun Emas iku sejatine trah
putra ratu. Embuh jeneng asline sapa. Mesthine luwih apik jalaran putri
kang mapan ing sacedhake alas. Embuh kepriye mula bukane nganti putri ratu mau
b. Timun Emas iku anake mbok randha.
Watake Mbok Randha ing crita Timun Emas yaiku …
35. Papan panggonane Timun Emas yaiku ing….
Ukara ing ndhuwur yen diowahi nganggo basa ngoko alus dadi ….
43. Ukara-ukara iki nganggo basa ngoko alus, kajaba ….
44. Ukara-ukara ing ngisor iki kang bener unggah-ungguhe yaiku ….
45. Panganggone basa ngoko alus sinebut ing ngisor iki, kajaba ….
Rahwana ya Dasamuka menyang kraton Alengkadiraja. Dewi Sinta dipapanake ing Taman Kaputren.
Kabeh ditindakake supaya Rahwana ora nyedhak. Kanggo njaga keslametane neng
endi wae Dewi Sinta tansah nggawa cundrik yakuwi keris cilik. Samangsa-mangsa Prabu
Rahwana arep ngrudaparipeksa, dheweke ngancam arep nganyut tuwuh utawa bunuh
Dewi Trijatha. Dewi Thijatha anake Gunawan Wibisana kang apik tindak tanduke.
Anoman ora kobong, geni kang ngobong awake diawut-awut lan diuncalake ing omah
lan kraton sak negara. Dadi kobongan gedhe lan Anoman kasil lolos banjur sowan
Paraga utama crita ing lakon Anoman Obong wacan ing dhuwur yaiku….
c. Dewi Sinta, Anoman, Rahwana, d. Dewi Sinta, Anoman, Dewi Trijatha
Taman Kaputren, Alun-alun Ngalengka, Kraton Ngalengka
Taman Kaputren, Alun-alun Ngalengka, Kraton d.
tumindak becik bakal nemoni pitulungan Gusti, setya ing pasanganne.
buku ing pasar anyar. Tulisen nganggo aksara Jawa!
simbah ora teka ing omahe Pak joko. Dadekna basa
Kabupatèn Yalimo iku kabupatèn ing Propinsi Papua, Indonésia. Kabupatèn iki diwangun tanggal 4 Januari 2008 miturut Undhang-undhang nomer 4 taun 2008. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± km² utawa hèktar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Yalimo&oldid=1101975"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
nduweni upacara adat sing diarani tumpak punjen lan tumplak punjen. Upacara tumpak punjen iku katindakake ing kalane wong mantu kang kepiasan, dene tumplak punjen iku katindakake ing kalane wong mantu kang pungkasan.Punjen tegese pundhi-pundhi utawa celengan. Tembung tumpak punjen maknane tumapak ngiseni celengan. Sarehdene lagi mantu sepisan, mula kudu ngati-ati anggone nanjakake lakune ekonomi. Para luhur paring pitutur kanthi pralambang utawa pasemon tumpak punjen menawa diwedharake mangkene. "Kowe kudu ngati-ati mecaki urip kang bakal kelakon, butuhmu isih akeh banget, mula
tegese ngesok. wong kang mantu pungkasan mono karepe mung kari iku
SUGENG RAWUH ING KACAMAYA PASINAON BASA TUWIN SASTRA JAWI SMA KESATRIAN 1 SEMARANG
MATUR NUWUN PANJENENGAN SAMPUN DADOS TAMU KULA INGKANG KAPING
TABUH PINTEN ? RONING MLINJO MENAWI SAYAH ENGGAL NGASO !
Kanthi mirsani website punika kados pundi pamanggih panjenengan ngenani modhel pasinaon basa Jawi ing SMA Kesatrian I Semarang?
SUMANGGA KATURAN PINARAK RUMIYIN View shoutbox
SUMANGGA GLADHEN KARAWITAN KADOS TIYANG MANCA
kulo menawi akeh seng salah nggih nyuwun pangapunten. mugi
ngge perbaikan mang dikoment.... suwun.,.,., met baca yahhhh
KACA NGAJENG - LELUCON 2 LELUCON 2
RSBI, RAGADE SAKTHEKRUK BASANE INGGRIS
RSBI saiki lagi digandrungi wong sa Indonesia. Wiwit saka Sabang nganti teka Merauke pada kepingin nyekolahake anake menyang RSBI. Daya pangaribawane tembung
kurang gagah. Mula sekolahan-sekolahan uga mbudidaya kanthi cara apa wae supaya sekolahane klebu golongan internasional mau. Apa akibate ?
Siji, gurune dipeksa sinau maneh. Pancen wis wajibe guru-guru kudu tansah nambah ngelmu. Ana sing les basa Inggris, ana sing sekolah S2 lan
Come here, come here takspeakingi!
Iku lagi perkara basa. Gurune bingung golek tembung , muride ya bingung anggone nampa. Ngerti-ora ngerti dianggep ngerti. Yen ora ngerti nganggo basa Tarzan. Durung perkara liya-liyane.
Negara sing kena kanggo conto : Malayasia. Malaysia saiki nyuwak basa Inggris dianggo wulangan-wulangan ing sekolahan. Jalaran bijine wulangan sing nganggo basa Inggris mudhun.
Kanggone murid, mikir isine wulangan wae wis kangelan. Isih ditambahi basane guru sing ora cetha. Dadi kangelan pindho.
Jalaran internasional wragade uga internasional. Ana sing kandha yen sumbangan saka wong tuwa wali murid ora mung atusan ewu repis, nanging yutan. Malah-malah ana sing kandha nganti puluhan yuta. Lumrahe sing bisa mlebu menyang sekolah RSBI anake wong sugih-sugih, nanging iku lagi tembung jarene. Mula tembung RSBI banjur diplesetake Ragade Sakthekruk Basane Inggris. Ana maneh tembung plesetan sing rada
Taufan nalika Kala lan basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu Inggris) ing Wikiped...
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BIRU KLINTING
"GEGURITAN ING ALAM PEPADHANGAN TANSAYA GONDELAN TETEPING IMAN"
Dawet Ayu, Segarnya Identitas Khas Banjarnegara
tembang kinanthi lirik lagu terbaru tembang kinanthi album lirik lagu tembang kinanthi text lirik lagu tembang kinanthi terbaru koleksi lirik lagu tembang kinanthi text lagu tembang kinanthi tembang kinanthi Lyric
suwun sanget mbah sakderengipun, kawulo ngajeng-ajeng jawabanipun..,nuwun.
Balas	sutoyo berkata:	2 Januari 2013 pukul 11:05 am	nuwun sewu mbah badhe nyuwun pirsa menawi tgl 1 nop1997 wetonipun menapa, suwun
Kulo badhe tangklet mbah, kulo lahir 10 november 1984 dinten lan pasaranipun punopo nggih? Nuwun
Lajeng menawi 22 februari 1989 puniko dinten lan pasaranipun punopo nggih? Nuwun
Menawi kalih puniko ingkang kulo tangkletke kangge perjodohan pripun mbah?sae nopo mboten? Nuwun
Balas	valen berkata:	19 Maret 2011 pukul 5:14 pm	Pak Budi, manawi badhe mangertos
pm	menawi kelahiran 2-2-1930 menika wetonipun napa nggih, mbah?
FBH iki..sing duwe tigor…tumben gambare mbleneh..ayo waliken maning fotone nek gak pengin tak tandangi kene…
Kanjeng Sultan Hamengkubuwono IX, sosok Nyai Roro Kidul bukanlah sebuah imaginasi. Kanjeng
pemerntahan Kanjeng Sunan Lawu sepuh putra Kanjeng Ratu Kencono
Sopo ya sing ngerti omahe Ki Leak? Mbok disusulke … antrian neng gandok 351 wis dhawa.
sampun kerso nderek ngirangi polusi, menawi saget kampus mboten namung kangge dosen kalian mahasiswa mawon, mbok menawi wonten wacana kampus kangge objek
kos kagem nyengkuyung program pemerintah UN, rahayu kagem sedoyokemawon, maturnuwun
arep crita, jane ngono ketoke wis meh kabeh ngalami, usek-usek gambar saka pojok kiwa nduwur tekan pojok tengen ngisor lan suwalike, terus ..
kok basane dadi kisruh tho?? maksudke uga wis diusek-usek saka pucuk driji tangan tumeka pucuking driji sikil kareben bisa ngetoke …*docx apadene …*pptx, nanging kok ya ora ketemu-ketemu.
Ihik lha piye bisane ketemu, wong oleh usek-usek karo merem?? eh karebku sing tak usek-usek iku mouse lho?? aja salah tampa. he he he.
Ananging aku tetep gumun marang kadadehan kasad mata apa ora iki?? hiks
Kok saka tgl 26 jam 22.59 Ki Amat tekan tgl 27 jam 08.24 Ki Damar Sultan rak kurang luwih 10 jam kok ora ana sing ngancani ronda, iki bener ora ya???
Terus jam tgl 27 jam 08.24 Ki Damar sultan tekan jam 20.54 terus aku Resa sing nggenteni tekan saiki ya rung ana sing ngancani.
Iki kahanan sing kepiye ya??? moga-moga ana sing paring wewarah marang babagan iki. karo ngenteni apike aku tak matur Ki Seno dll Matur nuwun sadayanipun.
Hiks.. (jane kulo nggih lingsem matur hiks amargi kulo mboten ngertos panganan napa
ayo poro konco melu nggowes supoyo awak iki
ingkang taksih sinau,mugi2 tambah sae’ sa’kabehanipun.
hadi	24 April, 2009 pukul 11:00 pm	Balas	semoga manfaat dunia akerat salam persaudaraan
andharan-andharan punapa dene seratan seratan ingkang wonten ing blog punika. Mugi samangke tansaya ngrembaka saengga kabudayan ingkang kebak ing pitutur luhur saged lestari saha ngrembaka.
rakyat yo wis meneng ae.. meski di bodo2no ora ngelawan timbang malah di guyang, rasah golek perkoro, sing penting iso udud karo ngopi hehehehe… (duduk njenengan lho cak… )
April 28, 2007 at 4:03 am	Yo wis nuliso cak…ojok gelem dadi
iku opo to cak, iku singg ge mbusek tulisan iku opo plastik kelet sing ge
cilik iku arek kudu dididik sing nggenah. Dadi jarno ae kene-kene sing produk
Foto Pernikahan Putri Sultan HB X Kanjeng Pangeran Haryo Yadnegara dan Gusti Kanjeng Ratu Bendara
Foto Pernikahan Putri Sultan HB X Kanjeng Pangeran Haryo Yadnegara dan Gusti Kanjeng Ratu Bendara. Kanjeng Pangeran
Lha yek opo Peyek gelem gak bandha’ni dhisik..aku lagi cupet nggawe aggregator
December 27, 2007 at 9:40 am	Lek urunan mbok yao aku dijak, aku yo wong
Kaca mirunggan iki nuduhaké kabèh barkas sing kaunggah.
Akun pengguna "?" tidak terdaftar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Daftar_berkas/%3F"	Menu navigasi
Pasukan United Nations Emergency Force (UNEF) kang pisanan diwangun déning Sidang Umum PBB kanggo ngamanaké lan ngrampungi Krisis Suez ing taun 1956 kanthi resolusi 1001 (ES-I) tanggal 7 November, 1956, lan luwih saka kasil upayané Sekretaris Jendral PBB Dag Hammarskjöld lan proposal saka Menteri Luar Negri Canada, Lester Pearson. Minangka kakuatan militèr PBB kang pisanan tugasé:
... mlebu tlatah Mesir kanthi dimangertèni déning pamaréntah Mesir, kanggo mbiyantu njaga katenangan sajroning lan sawisé penarikan mundur pasukan non-Mesir lan njaga supaya rujuk karo katentuan liyané kang kapacak ing resolusi. ... nguwasani tlatah kira-kira saka Terusan Suez nganti
pasukan kudu olèh idin luwih dhisik saka pamaréntah Mesir. Sawisé negosiasi multilateral karo Mesir,
uga ditawakké déning Amérika Sarékat, Italia, lan Swiss. Pasukan pisanan teka ing Kairo tanggal 15 November, lan UNEF wis nduwé kakuatan pasukan lengkap cacahé of 6,000 ing sasi Februari 1957. Pasukan wis digelar sacara penuh ing sakubengé kanal, ing Sinai lan Gaza nalika Israèl narik mundur pasukan pungkasané saka Rafah ing tanggal 8 Maret, 1957. Sekretaris Jendral PBB arep nggelar pasukan UNEF ing tlatah Israèli miturut garis gencatan senjata taun 1949, nanging ditolak déning Israèl.[1]
November lan Desember 1956, njaga katertiban transisi ing tlatah Terusan Suez nalika
saka kabèh tkatah kang dikuwasani jroning peperangan, kajaba Gaza lan Sharm-el-Sheik.
Maret 1957, pasukan UNEF njaga munduré pasukan Israèl saka Gaza lan Sharm-el-Sheik.
Panggelaran sadawané tapel wates kanggo pengamatan. Babak-babak iki rampung sasi Mei 1967.
Amarga masalah finansial lan owahing kabutuhan, cacahé pasukan tansaya nyusut nganti kari 3,378 nalika misi iki dipungkasi ing sasi Mei 1967.
Tanggal 16 Mei, 1967 pamaréntah Mesir mrintahaké supaya pasukan PBB énggal oncat saka Sinai. Nuli Sekretaris Jendral PBB U Thant nyoba arep nggelar pasukan PBB ing tllatah Israèl kanggo njaga dhaérah penyangga, nanging ditulak déning Israèl..[2] Kanthi
ing pungkasan sasi Mei, nanging 15 tentara UNEF kajebak jroning operasi pertempuran lan kaprejaya ing Perang Enem Dina. Tentara PBB kang pungkasan ninggalaké tlatah mau tanggal 17 Juni.
^ Norman G. Finkelstein nyinggung jroning memoir Brian
njelasaké pungkasaning Krisis Suez taun 1956, éling bab panulakan Israèl kanggo ndidinakè pasukan UNEF digelar ing tlatah sisih Israèl, lan ngarani yèn panulakan Israèl mau minangka kalemahan fatal tumrap pasukan panjaga perdamaian ( grave weakness for a peacekeeping force.) (Finkelstein 2003:277)
^ U Thant jroning biografiné mratélakaké yèn dhèwèké ketemu utusan tetep Israèl kanggo PBB Gideon Rafael ing tanggal on 18 Mei 18, 1967 lan njaluk persetujuan kanggo panggelaran pasukan PBB ing tlatah Israèl nanging ditulak, kanthi alasan yèn usulan iku ora disarujuki pamaréntah Israèl. U Thant sabanjuré mratelakaké yèn mung Israèl kang setuju panggelaran pasukan UNEF ing tlatah Israèl, "senajan mung sedhéla, lakuné sajarah bakal béda. Upaya diplomatik manawa bisa kasil lan perang manawa bisa diéndhani". (Thant 1978:223)
Bahasa MelayuNederlandsPolskiPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 22 Oktober 2016.
Ana kethek siji, cukat colot – colotan ing suketan, nemu woh sarangan siji isih ana klokopane. Enggal lungguh banjur dikrakoti, murih ilanging klokopane, kenaa dipangan isine kang enak . ananging sarehne untune cilik – cilik, rekasa anggone ngonceki, bareng...
DIWERUH ing suba-sita, nanging aja pisan-pisan ngasorake awak, awit subasita bisa gawe kajening manungsa. Dene wong kang ngasorake awake, bisa gawe ewaning ati. (Panyebar Semangat)
Ajining dhiri saka kedaling lathi, ajining raga saka busana. (Para Leluhur)
Wong kang isih nduwe rasa isin iku tegese isih nduweni rasa iman, jalaran isin iku saperangan saka iman manungsa. (Al Hadist)
Kang ngasorake lan ngluhurake martabate manungsa iku dudu wong liya, nanging saka tumindak lan patrape dhewe. (Ki Adi Purwa)
Wong kang gaweane nyampuri urusane wong liya, kang sejatine dudu urusane padatane wong iku nduweni prakara kang luwih gedhe tinimbang wong sing dicampuri. (Ki Adi Purwa)
Wong kang ora bisa niteni kabecikane wong liya, nuduhake yen wong iku wis ngasorake dhiri pribadine dhewe. (Ki Adi Purwa)
Ngati-atia jroning geguyon, jalaran akeh bebaya kang ana ing jerone. Akeh geguyon kanca karo kanca pungkasane
perang nuklir.Nadyan lagi bokek, direwangi nrethek-nrethek.Jarene wis jodho, apa-apa duweke wong loro.Ref I:Irung mbangir, duweke sapa dhik ?.Irung mbangir ya duwekmu.!Janggut nyanthis, duweke sapa dhik..?Janggut nyanthis ya duwekmu.Bangkekan-ne, duweke sapa dhik..?Bangkekane ya duwekmu..!Iki-piye, iki-piye dhik...?Mesthine, ana sing nduwe....Iki piye dhik.!? Mesthine ana sing nduwe....Iki piye, iki piye dhik !?Apa apa-apa duwek-e wong loro...Wong yen
kredat-kredit,Jarene wis jodho, apa-apa duweke wong loro.Ref II:Dhuwur wudel duweke sapa dhik.?!Dhuwur wudel ya duwek-mu.Dhuwur dengkul, duweke sapa dhik..?Dhuwur dhengkul ya duwekmu.Ngisor wudel, duweke sapa dhik....?!".Ngisor wudel ya ........!!!!???Lalu si Bawor nyanyi keras sekali, spt orang berteriak, 'Iki piye. Iki piye dhik. Iki piye dhik. Iki piye, iki piye dhiiiiiiik. Embuh dhik. Wegah dhik. Saru dhik. Ning gelem dhik....' 'Woooowwww, semprul bagong kiye..! Ya pada wae...', ujar Petruk & Gareng.Ternyata Sex, adalah persoalan wilayah, antara ndhuwur dhengkul dan ngisor wudel.
Januari 17, 2010	Baline Macan Ireng	Pawongan loro kang sesingidan ing rungkude papringan pinggir desa Glagah mau ngurubake rokok kanthi prayitna. Olehe ngrokok ya banget ngati-atine, sajake wong loro mau ora gelem ana kang nyumurupi anggone ndelik. Lemut kang padha nyokoti ora dipaelu, lha kok mung lemut, mimise pistol pulisi wae ora pasah natoni kulite wong loro kang kondhang sekti mau.
“Sajake desane aman Kang. Ora katon ana kang nyalawadi. Apa awake dhewe mlebu saiki, Kang?” pitakone pawongan sing awake cilik marang wong sing ana sandhinge. Sing ditakoni isih durung guneman. Pandelengane isih katon ngawat-awati desa ing sangisore gumuk. Sing pitakon mau ora sranta, banjur takon maneh, “Piye, Kang..?” “Meneng sik to, Reng. Pokoke yen durung ana aba saka Kampret utawa Prenjak awake dhewe kudu tetep ana kene.” Wangsulane sing diajak guneman tanpa ngedhepake pandelenge. Wong loro banjur meneng. Kabeh padha mratelakake pangrungune, mbok menawa ana aba saka njero desa kang nandhakake wong-wong iku bisa nglekasi pakaryan.
Saben wong ing pesisir lor Jawa Tengah kabeh wis padha kenal marang grombolan Macan Ireng, sawijining grombolan rampog, begal lan kecu. Grombolan kang wis misuwur olehe wengis lan tega pati marang para kurbane. Anggone ngrampog akehe ing tlatah pesisir lor. Dhek semana tau ngrampog sepur ekspress kang lagi mandheg ana setasiyun Weleri lan wis ora kepetung anggone mbegal bis kang ngliwati pesisir lor. Grombolan Macan Ireng dipandhegani dening Sumbogo kang diceluk kanthi sebutan Gogor. Durjana siji iku nate dipakunjara ing Plantungan Kendal kanthi paukum limang taun kurungan. Nanging durung nganti nem wulan dheweke wis kasil ucul sakwise mateni lan njupuk pistule sipir pakunjaran. Dene jeneng Macan Ireng kajupuk saka gambar ndhas macan warna ireng sing ana lengen kiwane Gogor.
Sakliyane Gogor lan Gareng kang ndelik ana mburi tanduran pring mau, uga ana wong telu kang ndelik sakmburine grumbul kang ora adoh saka kono. Sing jenggoten iku aran Jenggot, sing lemu iku Gudel dene sing untune rada mrongos diundang Cakil. Kabeh wong-wong mau padha cekel gegaman.
Teng… kurang luwih jam setengah loro bengi saka njero desa keprungu swara wesi cagak listrik disawat nganggo watu. Kang mbalang ora liya Prenjak. Wong lima mau banjur alon-alon metu saka pasingidane. Sing dituju omah gedhe wetan sekolahan. Omah apik panggonane pak Atmo Kebo, blantik rajakaya paling sugih ing kono. Miturut lapurane Prenjak lan Kampret kang patang dina iki nylamur dadi tukang angon lan juru ngarit kewane pak Atmo, juragan kewan mau lagi akeh dhuwite. Ora mokal awit saiki wis mlebu sasi Besar, wayahe wong padha tuku sapi lan wedhus kanggo ngibadah kurban. Wis mesti yen Pak Atmo Kebo sugih dhuwit. Sakliyane iku Kampret uga aweh lapuran menawa mbok Atmo uga nyimpen mas-masan, giwang kalung kang cacahe akeh. Dene kahanan omah digambarake aman.
Tanpa kangelan, durjana mau kasil ngrampungi pakaryane, kabeh enggal-enggal ninggalake omahe pak Atmo kanthi waspada. Dununge mangetan banjur ilang ing petengan. Esuke desa Glagah geger. Sanadyan ora ana rajapati, pak Atmo kapitunan gedhe …
Wengi candhake, ing satengahing Alas Roban, durjana pitu kang diarani grombolan Macan Ireng padha ngumpul sinambi klepas-klepus ngrokok. Sajake lagi andum kasile ngrampog ana omahe pak Atmo Kebo ing Kaliwungu. Mas-masan wis didol marang Babah A Hong, wong kang kulina nadhah barang colongan. Wengi iki wayahe andum dhuwit.
“Apa wis jangkep olehe ngumpul?” pitakone Gudel kang lagi teko.
“Mung kari Jenggot, geneya kok ora bareng kowe..?” sing sumaur jebul Kampret.
kabeh padha gumuyu, banjur padha meneng sakwetara. Mung swarane kewan alas kang
para durjana mau wis kinepung pulisi gegaman jangkep. Jenggot katuntun dening salah sijine pulisi kanthi tangan kang wis kabanda. Kahanan iku ngagetake para durjana kang lagi pada ngetungi dhuwit lali marang gegaman. Ana limolas pulisi kang ngepung grombolan Macan Ireng. Kabeh ngangkat tangane, sajak arep padha pasrah bongkokan.
Tanpa kanyana, sinambi ngangkat tangane, Gogor kasil ngetokake glathi kang diumpetake ana gigire. Glathi banjur kabalangake marang pulisi ing ngarepe. Kahanan dadi rame. Para durjana nyoba nglawan. Gogor lan Cakil pilih nrejang pulisi banjur mlayu. Tanpa rasa wedi wong loro mau mlumpat ing jurang kang ora adoh saka kono. Sakwetara pulisi padha ngoyak playune Gogor lan Cakil ing satengahe alas kang peteng mau. Nanging durjana loro kang wis apal dalan lan panggonan kuwi kasil ucul, lunga saparan-paran.
Esuke, koran-koran padha ngabarake menawa sebageyan grombolan Macan Ireng wis karangket maneh dening pulisi. Salah sijine kang aran Jenggot, kacekel ing purwodadi. Anggota Macan Ireng liyane yaiku Gareng lan Prenjak kacekel ing satengahing Alas Roban. Kampret lan Gudel kepeksa ditembak amarga nglawan nalika arep dicekel. Dene Gogor lan Cakil isih dadi golekane pulisi.
Telung sasi sakwise kedadeyan kagropyoke Macan Ireng, ana wong loro lagi lungguh ana pinggir kali Comal. Wong sing siji awake gedhe dhuwur, dene wong sijine luwih kuru lan untune mrongos.
“Piye Kil, pakaryan ngendi maneh saiki..?” pitakone Gogor
“Aku dak leren dhisik Kang..” semaure Cakil kanthi ndhingkluk.
“Geneya leren, ora butuh dhuwit po..?” “Ora ngono Kang. Anakku lara…”
“Anak lara, butuh ragad. Lha kok ora gelem tumandang ki piye..”
“Aku ora moh temandang, Kang. Nanging kahanane wis rada beda. Yen wingi-wingi awake dhewe wong pitu, gek gegaman kabeh. Lha saiki kari loro, sing lima ndhekem. Kuwi wae neng ngendi-ngendi wis dipleroki wong.” Celathune Cakil sinambi unjal ambegan.
“Makarya neng ndesa ta Kil. Sakkecekele, kewan ya dijupuk, rajabrana ya gelem. Sing jeneng wong ndesa ki padha wae. Biyen ora wani saiki wedi.”
“Wong ndesa saiki ya ora kurang prayitnane lho Kang. Opo maneh saiki sirahku lan sirahmu diregani loro setengah.”
“Bang Bayi… loro setengah..?”
“Iya… dene yen awake dhewe gelem pasrah menyang kantor pulisi, awake dhewe arep dingapura. Cilik ditahan ora pati suwe, gedhe dikon minggat adoh.”
“Temenan omonganmu kuwi Kil..?”
Gogor ngrogoh kanthong clanane, ngetokake pistol kang entuk ngrampas saka Plantungan. Banjur… dooorr… sikile Cakil ditembak. Cakil glasaran ing suketan ngampet lara. Gogor njupuk tali banjur kancane ditaleni tangan lan sikile. Cakil semaput saking kelaran. Gogor banjur nutupi raine Cakil nganggo plastik ireng.
Cakil kang tanpa daya mau banjur dipanggul. Alon-alon, wong lanang gedhe dhuwur mau mlaku mengetan kanthi manggul wong lanang ing pundhak kiwane. Kang dituju kantor pulisi Comal sing ora adoh saka kono. Saktekane kantor pulisi, wong kang dipanggul mau enggal diselehke ing sangarepe para pulisi kang lagi pada lelungguhan. Sakbanjure wong gedhe dhuwur mau celathu “Saya menyerahkan salah satu anggota Macan Ireng
Panyeberangan Jalur 5 nyebrangi Seine ing jembatan Austerlitz.
Angkutan cepet Paris (Basa Perancis: Métro de Paris) minangka sawijining sistem angkutan cepet ing Paris, Perancis. Sistem punika nglipti 16 jalur, langkung kathah ing ngandhap lemah, kanthi total dawa rutenipun 213 km (133 mil), dipunlayani déning 298 stasiun (382 papapn mandheg)[1]. Jalur punika dipuntandhani kanthi nomor saking 1 dumugi 14, kanthi 2 jalur alit, 3bis lan 7bis, ing pundi minangka bekas saking jalur indukipun lan dados jalur independen. Sistem punika, ing pundi dados salah satunggaling simbol Paris, kacathet kanggé kepadatan jaringanipun ing pusat kutha Paris, lan kanggé gaya arsitekturalipun, dipunpengaruhi déning Art Nouveau. Sistem dipunwiyaraken kanthi panambahan sawijining jaringan ekspres ingkang dipunsebut minangka RER kanggé dumugi pinggrian kutha sanèsipun.
Jalur kapisanan ingkang dipunresmikan wonten ing taun 1900, wonten ing paméran donya Exposition Universelle. Sistem punika anggénipun samsaya wiyar dumugi wiwitan Perang DOnya I, lan inti jaringan Métro pungkasan taun 1920-an. Panamabahan dawa ingkang kapisanan dawanipun lingkarang kotamadya dumugi pinggiran kutha paling caket dipunbangun ing taun 1930-an. Jalur 11 ugi dipunbangun ing période punika. Sasampuning Perang Donya II, jaringan punika ngalami éwah-éwahan, dipunmodernisasikaken kanthi kréta énggal ingkangsaged
saking jaringan asli, kados jarak caket antawising stasiun, prospek wnates kanggé samsaya miyaraken. Solusi ingkang wonten inggih punika damel jaringan level 2, RER, dipunbangun taun 1960an. Ing pungkasaning abad kaping 20, Paris Métro ngresmikaken Jalur 14, kanthi ancas kanggé nguripaken malih Jalur A RER.
Métro sampun ngangkut sakitar 4.5 juta panumpang saben dinten (1.365 miliar kanggé taun 2005), dados
ageng ing jaringan punika lan ugi stasiun kréta ngandhap lemah paling ageng ing donya.[3]
Jaringan punika ngalami karisakan sasampuning Perang Donya II. Métro ngenalaken kréta énggak kanggé damel lalu lintas ingkang langkung regeng. Panyempurnaan langkung tebih dipunwatesi déning rancangan jaringan, kados jarak caket antarstasiun. Solusinipun inggih punika jaringan kaping 2 RER, dipunbangun wiwit 1960-an.
"Métropolitain". Wonten ing taun kapisanan, nama punika dipunsinged dados Métro. Sakmenika, Métro dipunoperasikaken déning Régie autonome des transports parisiens (RATP), sawijining otoritas transportasi publik ingkang ugi
30 Agustus 2000 — sawijining kréta MF 67 medal jalur amargi kecepeten lan sistem otomatis ingkang boten sawéga ing stasiun Notre-Dame-de-Lorette, 24 luka.
6 Agustus 2005 — kebakaran kedadosan wonten ing sawijining kréta ing stasiun Simplon. Prastawa kasebut nyebabaken 19 tiyang luka sadèrèng kréta kasebut gosong. Laporan wiwitan nyebutaken kadadosan punika amargi hubungan arus pendek.
29 Juli 2007 — kebakaran kadadosan ing kréta antawis stasiun Varennes lan Invalides. 15 tiyang luka.
ril ing PrancisPrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.42, 28 Februari 2016.
mugi2 saged dados pemimpin engkang ngayomi masy. tgl wlg….masio ta aq wingi g milih,,,,heheheheh…..
Balas	visitpandaan, on 11 Mei 2010 at 2:12 pm said:	amiin
regejegan ?. Ki Arema ? Wah inggih sampun mangertos sanget to Nyi. Asmanipun sampun kawentar lan piyantunipun lembah manah saestu. Maturnuwun Nyi Seno, mugi2 Gusti tansah paring berkah dumateng panjenengan.
Kawruh basa Jawa pepak Daryanto. Kawruh basa Jawa pepak Close
rupi-rupi kawruh, kawruh basa, paramasastra, kasusastran, wayang, ugi aksara Jawi
KACA NGAJENG - AKSARA JAWA HANACARAKA AKSARA JAWA
wigati iku aksara Pallawa saka Indhia sisih kidúl. Aksårå iki inaranan mêngkéné miturút jênêngé salah siji karatón ing Indhia kidúl yaiku Karajan Pallawa. Aksårå Pallawa iki digunakaké ing kiwa têngêné abad kapíng-4 Masèhi. Ing Nusantårå patilasan sajarah arupå prasasti Yupå saka Kutai, Kalimantan Wétan tinulis nganggo aksårå Pallawa. Aksårå Pallawa iki dadi babóné
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koźmin_Wielkopolski&oldid=1091048"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
nuwun rawuhipun wontening blog mriki...Mugi2 pikantuk ngelmu ingkang
Sunuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat Jawa Senapati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panata Gama Khalifatullah Ingkang Kaping III ing Negari
saking garwa prameswari GKR Mas, putri Panembahan Purbaya, Bupati Lamongan. Panembahan Purbaya punika putra dalem Sinuhun Pakubuwana I. Nama BRM Gusti Suryadi. Silsilahipun Sinuhun Pakubuwana III saking ibu dalem, GKR Mas. Sinuhun Prabu Amangkurat Agung
ing Lamongan, peputra, GKR Mas, prameswari Sinuhun Pakubuwana II, peputra, Sinuhun Pakubuwana kaping III, ing Negari Wiyosan dalem ing dinten Sabtu Wage, 26 Ruwah 1656 utawi 24 Februari 1732. Jumeneng nata ing dinten Senin Wage, 5 Sura 1675 utawi 15 Desember 1749. Surud dalem ing dinten Jum’at Wage, 25 Besar 1714 utawi 26 September 1788. Yuswa dalem 58 warsa 4 wulan. Sumare ing Astana Luhur Imogiri. Prameswari Sinuhun namung satunggal, Gusti Kanjeng Ratu kencana, putri Ki Jagaswara. Salajengipun kawisudha dados bupati kraton, kanthi asma K.T. Wirareja. Putranipun GK Ratu Kencana wonten 6: Sinuhun Pakbuwana IV. KGPH Mangkubumi ing KGPH Buminata ing Surakarta, boten krama. GK Ratu Maduretna GK Ratu Purbanegara garwa Adipati Purbanegara ing GK Ratu Timur garwa Adipati ing Putra-putri dalem:Baca JugaIni
Aku pernah duwe Grand —–kanggo nanjak kuat tapi gak iso banter
Jadi Honda C-100 sing nate tak coba kabeh payah kanggo nanjak.
Lek Supra 100 kae spoket-e gedhe, dadi lumayan
Honda win juga sproket-gedhe, nggo nanjak enteng
Javanese: Google Translate saiki ndhukung luwih saka 70 basa!
Nyembaheun séwu bebendu, hal perkawis Kangjeng Gusti,
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: JOYO ANGGADO
dienggo maring stasi sing adoh-adoh. Terus piye.... Dibagi tooo... Ora bisa, Montor, ta, ora bisa dicuwil-cuwil. Kayak roti. Untunge, para romo ing paroki katedral kiyi, ora pada golek menange. Nanging golek apike. Mula ta, siji lan sijine pada nduwe semangat nggolek kalah. Pada ngalah. Nalika
sedulur, kuwi mau ana perkara. Kanggo ngatasi perkara, angger siji-lan-sijine, nggoleti menange, biasane, ora bisa rampung. Ora bisa butul. Macet. Lha, bab kayak kiye, rasane kelakon ana ing endi-endi. Ya ana ing urip keluarga, ana urip masyarakat. Ya, ana urip ing pemerintahan. Kosok-baline, perkara hidup bersama, kerep bisa diudari, bisa diselesaikan, kanthi ana uwong sing gelem ngalah. Syarate, uwong bisa Ngalah, adalah lembah-manah. Rendah-hati. Sing marahi uwong gelem ngalah, uga semangat gelem berkorban. Gelem ngorbanake kepentingane dhewek. Kanggo urip
Cuek. lsp. 3. Berita mas-media, siki lagi rame bab penggelapan pajak, 25 milyar. Perkarane, dadi dawa, panjang, rasane, amarga saben uwong, pada nggoleti benere dhewek. Ora gelem ngakoni kesalahene dhewek. Coba, angger kabeh uwong sing
nalika semana ya ngadhepi problem. Coba, upama biyen Gusti Yesus ora gelem berkorban. Utawa malah nggolek menange dhewek, tak kira Gusti Yesus mesthi regejegan terus. Perang terus. Kekeraasan terus. Terus awake dewek, ya dadi seneng perang. Amarga arep nggolek menang. Dadi menang-menangan. Gusti Yesus, anggone merampungkan problem keselamatan manusia, kanthi milih, gelem berkorban. Ora nggolek menang. Nanging nggolek kalah. Gelem ngalah. Nganti pol, anggone ngalah, mulane nganti seda disalib. Kiye, pengorbanan sing gedhe dewek. Ora ana pengorbanan, sing luwih gedhe
Piyambake ora nggoleti menang, nanging nggoleti kalah. Gelem kalah. Bentuke, berkorban. Kanthi mengkono, malah, problem manusia dikuasai dosa, bisa diselesaikan. 6. Ayo, pada niru semangat Gusti
pengorbanan. Gelem nggolek kalah. Ora nggolek menang. Sugeng paskah.
nJenengan wis mari tenan apa ethok-ethok-an … Ki,
ndesel (diajari Ki Pandanalas sing lagek seneng ganti jeneng)
Pogorzela (Jerman Brandenstein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
kerja...G : Kowe nduwe motor Opo ora....?A : Mboten.G : Ora ketompoA : Lho kok mboten ketompo ?G : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kreditA : Sak janipun gadhah, ning tasih teng kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.G : Wah malah ra ketompo ....A : lho kok ngoten ?G : Tempat parkire wis ra cukup.G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?A : sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahA : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo ..A : Lho kados pundi to..?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo..G : Anakmu akèh oposithik ?A : Kathah pakG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe anaaaaaak terusA : Lha wong namung anak adopsi, kok.G : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Gawé anak baé aras2en,opo manèh nyambut gawéG : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?A: DèrèngG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?A : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Kowé rak mung arep keminter, to ?G : Kowé biso main Internét ?A : mBotenG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)A : Wah, sakjanipun nggih sagedG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet,to?Ngenték-entekké pulsa G : Kowe waras opo ora?A : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo..... ..A : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng keneA : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo..A : Pripun to niki....?G : Mengko aku duwe
asane kaya ora kanten ngenteni tekane dina Minggu. Tansah gumawang ing angen-angene Anto kandhane bapake dhek kapan kae.
”Insya Allah, suk tanggal patlikur ngarep iki ngepasi dina Minggu awake dhewe mulih kampung,
Le. Tilik Mbah Wedok karo nyekar neng makame Mbah Lanang.Wis suwe Bapak ra nyekar,” ngono kandhane bapake.
Ya wiwit dijanjeni iku Anto terus ngarep-arep tekane dina Minggu tanggal 24 Juli. Anto pancen wis kangen marang simbahe wedok kang urip ijen ing ndesa. Dene simbahe lanang wis tinggal donya nalika Anto lagi kelas nol besar. Saking lawase ora diajak tilik, nganti Anto ora bisa nggambarake kepriye rupane si­mbahe wedok ing wektu saiki. Mesthine ya wis tambah tuwa.
Biyen pancen wis tau dijak tilik. Yaiku nalika simbahe lanang tinggal donya. Saiki wis kelas lima. Ateges wis limang taun kliwat ora tilik ndesa. Saben-saben bapake mung pijer semaya. Alesane durung duwe dhuwit kanggo sangu. Pancen Anto dhewe ya ngerti yen minangka buruh pabrik, wong tuwane ora tau duwe dhuwit turah.
Sing tansah ngembangi angen-ange­ne Anto, yaiku critane bapake ngenani pakulinan neng ndesa ngadhepi sasi Pasa kaya saiki iki.
”Pasa sik kurang seminggu, wong-wong wiwit dha
Utawa luwih pas ngendaliin hawa nafsu. Kan arep nglakoni ibadah pasa,” katrangane bapake,
”Hla tradisi ndesa, menjelang Pasa ngene iki dha slametan. Jenenge slametan megengan kuwi mau.”
Anto kelom-kelom nyoba ngramesi katrangane bapake. Ning kok panggah ora mudheng.
arep njelasake. Ning pan­cen ora aneh yen Anto tembung slametan wae ora ngerti. Pancen wiwit lair wis neng Jakarta. Gek neng Jakarta arang ke­prungu tembung-tembung kasebut. Aja maneh nindakake. Wong bapake Anto bae sing genah wong Jawa deles ya ora tau slametan. Isih lumayan Anto ngerti basa Jawa, awit pancen digladhi wiwit cilik. Ora
”Pesta?” Anto mlengak.
”Hiya, pesta. Ning mung cilik-cilikan. Sing diundang tangga kiwa tengen karo para sedulur sing omahe cedhak.”
”Hiya. Slametan megengan kuwi pancen wajib nganggo ayam panggang. Simbah sok nganggo ayam panggang loro utawa
regane larang. Luwih-luwih ayam kampung. Anto selawase iki durung tau mangan ayam panggang sing jare enak banget. Anto mung kerep di­critani Fendi kancane sakelas sing anak pejabat.
”Sega sing kanggo pesta diarani sega gurih, sing rasane gurih merga dikaru santen. Lawuh­an liyane kejaba ayam panggang yaiku srundeng, sambel goreng lan kacang tholo utawa kacang brul sing uga di­goreng. Isih ditambahi timun minangka lalapan. Ora kena keri yaiku jenang abang putih, apem wangi lan pisang ayu.”
maneh yen olehe mangan kanthi puluk dhekem ….”
Anto sansaya ora mudheng. Nanging ya saya katetangi pengine tilik simbahe neng ndesa. Njur mangan brekat megeng­an lawuh ayam panggang kanthi puluk dhekem. Kaya critane bapake kuwi. Ndah nikmate! Suk genti arep dipamerake marang Fendi.
Sidane dina sing diarep-arep teka temen­an. Yaiku dina Minggu tanggal 24 Juli 2011. Mulih sekolah Anto langsung tata-tata. Semono uga mamake. Dene bapake durung mulih. Adakane mulihe jam papat mengko. Ngenteni jam papat, oh … rasane suwe banget. Anto kaya ora kanten.
Tenan, wayah jam papat bapake teka. Ebret …ebret … ebret, swarane Yamaha bebek taun 1975-nan sing ditumpaki bapake.
”Pak, kabeh wis siap nih. Cepetan dhong!” pangatage Anto.
Bapake mung mesem. Bubar nglebokake motor, tanpa ndadak adus lan nginguk meja makan langsung budhal. Sepure budhal jamlimasaka stasiun Gambir. Yen ndadak adus utawa ndadak mangan, kuwatir kepancal. Untunge mau karo mulih saka kerja bapakewistuku tiket pisan kanggo wong telu. Tiket sepur
Gajayana sing regane larang, sing sejatine dudu ukurane bapake Anto. Jeneh rega tiket telu ajine meh padha karo gajine sesasi.
Saikiwisneng njero sepur. Saiki klakon budhal tilik si­mbahe neng ndesa. Rencananae, neng ndesa mengko nganti dina Setu. Dina Senen nganti Setu sekolahane Anto pan­cen libur. Yaiku libur khusus awal pasa. Setu sore bali menyang Jakarta, adhaka­ne jam pitu esuk wis tekan. Dadi Anto tetep bisa sekolah, ora kudu mbolos.
Sing diarep-arep, muga-muga tekane ndesa sesuk esuk ngepasi simbahe slamet­­­an megengan. Anto kaselak ngrasakake nikmate maem brekat megengan lawuh ayam panggang.
“Mbah, Simbah! Niki Anto Mbah! Putu­ne Simbah sing teng Jakarta!” cluluke Anto ndhisiki mlebu ngomahe simbahe.
Omahe simbahe sepi. Omah kuwi wis lawas, modhele Sinom. Biyen dibangun nalika bapake Anto isih cilik. Saiki wis akeh sing rusak. Gedhege sing saka kepang wis akeh sing kropos dipangan rayap. Latare njembrung sajak ora kopen.
“Simbah ra ana Pak,” wadule Anto.
“Paling neng tegalan mburi,” tumang­gape bapake karo jumangkah mlebu ngomah.
Njero omah peteng, singup lan reged. Bapake Anto mbukaki cendhela. Bareng ana sorot srengenge sing mlebu, swasanane rada bingar sithik. Tas gedhe gawane diseleh amben. Bapake Anto nyoba nginguki kamar. Mamake mung ngawasake.
”Tegalan mburi ki prenahe ngendi Pak?” Anto takon.
”Ya mburi omah iki. Golekana mrana, paling simbahmu lagi ramban sayur!”
Anto njranthal mlayu. Tekan mburi omah plingukan. Pancen katon ana wong wadon tuwa lagi methiki kenikir. Ning apa bener kuwi simbahe? Wonge wis tuwa, kulite kisut, rambute sing mabluk putih digelung munthil.
”Mbah,” panyapane. Wong wadon tuwa kuwi noleh. Rada suwe anggone nyawang bocah lanang ing ngarepe.
“Kula niki Anto. Anake Pak Kasidi Jakarta,” ujare Anto ngaruhake.
”Hah? Kowe putuku? Wis gedhe kowe Le!” ujare si tuwa karo nyelehake tompo isi kenikir, ditinggal nggapyuk putune. Dikekep-kekep lan diambungi.
”Simbah pun slametan? Kula selak pengin maem brekat megengan,” Anto mara-mara cluluk.
Simbahe nguwali ang­gone ngekep. Putune kuwi disawang. Ora rinasa mripat cowonge simbah kuwi kembeng-kembeng. Tanpa kumecap Anto dituntun menyang ngomah.
Bapake Anto gage-gage sungkem. Semono uga mamake.
“Kok suwe men kowe ra tilik ndesa ta Kas,” panutuhe Simbah. Kasidi, bapake Anto ora tumanggap. Mung tumungkul rumangsa luput.
”Aku arep nyekar Mbok. Apa Lik Jarmi sik dodol kembang boreh?” bapake Anto malah ngalihake rembug.
”Jarmi wis tinggal donya. Saiki sing nggenteni anake. Nyekara ngko sore ae. Saiki ngaso-ngasowa dhisik,” krenahe Simbah, ”Iki mau kok anakmu mara-mara takon pa simbah wis slametan. Jare selak pengin mangan brekat megengan.”
”Pancen iya. Kan dakcritani tradisi ndesa yen ngarepake Pasa ngene iki. Umume wong-wong rak dha slametan me­gengan. Segane gurih, nganggo ayam panggang bumbu ladha. Uga dakkandhani nek brekat megengan ki enak banget. Luwih enak tinimbang brekat liyane. Si­mbokwis slametan pa?”
Simbahe mapan lungguh. Banjur unjal ambegan landhung.
“Wis rong taun iki simbok ra tau sla­metan neng ngomah, Kas. Ora mung si­mbok, warga liyane ya padha wae.”
ae loro wis satus ewu. Durung uba rampen liyane. Gek saiki reregan larang. Durung olehe olah-olah sedina muput!”
Pak Kasidi, bapake Anto kuwi mleng­gong.
”Dadi olehe slametan neng masjid, Mbok?” meksa
dietung manut batihe. Ning ja dipikir ambenge gedhe kaya umume. Ora, mung cukup takir. Lawuhane ya ora kudu ayam panggang. Cukup endhog dadar. Sing penting ana apeme. Lha Simbok sarehne mung ijen, ya mung nggawa takir siji. Murah, ringkes, ragade ra nganti seket ewu.”
“Carane ngujubne piye Mbok?”
“Ya kaya umume, ning luwih ringkes. Bedane, jeneng-jenenge sing duwe niyat diwaca siji-siji.
Rampung didongani, ambenge dipurak.”
Kasidi lenger-lenger. Babarpisan ora ngira, ing desane sing adoh karo kutha, cara memikir praktis wiwit dicakake. Bab-bab sing mambu tradisi wiwit ditinggalake.
“Anto, sory ya. Pangarep-arepmu mangan brekat megengan kaya sing
Inul.. Jamane...jamane jaman edan... wong tuwo rabi perawan.....
kanggo wong sing ngerti boso jowo, suroboyoan, soale critane blog iki isine dagelan Ludruk ambek Jula-juli Cak Kartolo Cs format mp3, Sampeyan kabeh isok
putune awak dewe gak lali. Sugeng midangetaken ambek leyeh-leyeh :)
(SING GELEM NGEKLIK IKLAN TA' DUNGAKNO REJEKINE TAMBAH AKEH)
Sanskar: Swara u take and go back to MM.
Swara: haan u go otherwise u’ll b late.
Dadi: tu phir se aa gayi?
ireng kaya ebeg. Tek jantur ngeneh, ben ngirit ra perlu mangan sega, mangan beling baen gratisan,wkwkwwkwkwk
PR dari bawor? hmmm ...postingan
dikon gawe blog dhewe ben iso mbok posting artikel sakpenak udhele
ngrengek2 koyo asu digebugi. ora ning asia, ora ning indo karepe njaluk regulasi sing nguntungke prabikane deen tok.
SLAMET WONGSO S: Ir. BUDIYONO B:
Slamet Riyadi No.103 Partan Jember Banyuwangi Kabupaten K: IR. H. Naufal Badri S: Cuk Dwi Sumardi B: Widayanti
Manuk kuthilang utawa manuk thilang ya iku sejinis manuk saka suku Pycnonotidae.[2] Wong Sunda nyebuté kanthi jeneng Cangkurileung, mèloni suwarané kang khas.[2] Ing sjroning Basa Inggris disebut Sooty-headed Bulbul, wondéné jeneng ilmiahé ya iku Pycnonotus aurigaster.[2] Manuk thilang isa didakake kéwan ingon-ingon kang lucu lan nggemesake.[3] Yen diengu knit apik apa manèh yèn saka anakan, manuk thilang bakal dadi lulut lan cumbu.[3] Manuk thilang kagolong kéwan kang mituhu karo kang nduwé.[3]
Manuk kang ukurané sedeng, dawa awak saka cucuk nganti pucuk buntut kira-kira 20 cm.[2] Bagéyan duwor awaké (geger, buntut) warnané coklat klawu, ngisoré (gulu, dada, weteng) putih klawu.[2] Bagéan ndas wernané ireng.[2] Lan wulu kang nutupi bokong wernané kuning. Cucuk lan sikil wernané ireng.[2]
Habitaté manuk kutilang ana ing panggonan kang padang, kayata pinggir dalan, kebon, glagahan, lan alas.[4] Manuk tilang uga kerep ditemokaké urip sacara bébas ing taman-taman kota.[4] Karakter manuk thilang ya iku biasa urip nggrombol, bisa iku pas golèk pakan utawa pas gelut, karo jinisé dhéwé utawa jinis liyané. Manuk thilang kerep mabur sambi ngocèh.[4] Manuk thilang seneng banyu, kanggo ados utawa kanggo ngombé.[4] Amerga kerep ngombé mangka manuk thilang kagolong manuk kang kerep ngisèng.[4] Susuh manuk thilang bentuké kaya cawan wondéné bahané saka godhong lan suket, Manuk thilang biasané ngendog nganti 2-3 iji, wernané endogé rodok jambon ana bintik-bintiké klawu.[4] Manuk iki gawé susuh ing saben taun kajaba wulan November.[4] Kanggo mbédakaké antarané manuk thilang lanang lan wédok ana pira-pira cara kang isa dienggo kayata, yèn suwarané banter mangka iku isa dipastékaké manuk thilang iku jinisé lanang.[5]
Manuk thilang kuduné isa didadèkaké manuk lomba kanggo kategori manuk ngocèh. Saut-sautan suwara kang dikasélaké banter banget lan nduwèni variasi suwara kang apik yèn diolah kanti trep. Manuk thilang kagolong manuk kang pinter. Dèwèké isa dilatih pira-pira suwara manuk liya. Yèn diajari saben dina sajroné itungan minggon bakal isa niru apa kang diajaraké. Nanging éman banget, amerga manuk thilang isih dianggep manuk kang kelasé isih endèk tumprapé para pangingu manuk. Bab iki mungkin disebapaké endèké préstasi manuk iki.[3]
doc. Ing. Tomáš Sedláček, Ph.D, doc. Ing. Roman Čermák, Ph.D., prof. Ing. Berenika Hausnerová, Ph.D.
Ing. Pavel Bažant, Ph.D., Ing. Ladislav Fojtl, Ph.D., Ing. Roman Kolařík, Ph.D., Ing. Miroslav Pastorek, Ph.D., Ing.
Widura said: Nomer LORO ….
Nglamar dadi Tukang Sapu Maleh Nyi Seno, Ki Gede …
Sampun seminggu dados TAWANANe kraton Wengker ….
mBoten Saget tilik bekas kontrakane dr. Ashari …
Telik sandi Wengker, Mediun lan Demak terus ngawasi ..
Balas	On 28 Agustus 2009 at 07:04 Arema said: Nggih Sampun.
lan NGUNDUH ….. mumpung sik podo turu … (kakehan yen sahur ….) he he hee
Matur Nuwun kangge iv-45 sampai iv-51 …
Balas	On 28 Agustus 2009 at 07:16 Arema said: Simpan enersi Ki.
ngono engko kowe karo Pak Tukiran nemplekke neng kursi-kursi Domus. Nek rampung sing rongatus disiapke arep dijupuk Paroki. Sing selawe disimpen njero nggo jaga-jaga nek ana rombongan tamu" (
nggawe wong ngakak sampek mutah2 nek wis do ngobrol nang kantin,
nyewo studio rong jam mbur nggo turu,
ra ngrungok ke guru marah perang upil,
pangapunten ingkang kathah sampun ngijinaken maos ten mriki ....Dell M102Z laptop
kerja...G : Kowe nduwe motor Opo ora....?A : Mboten.G : Ora ketompoA : Lho kok mboten ketompo ?G : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kreditA : Sak janipun gadhah, ning tasih teng kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.G : Wah malah ra ketompo ....A : lho kok ngoten ?G : Tempat parkire wis ra cukup.G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?A : sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahA : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo ..A : Lho kados pundi to..?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo..G : Anakmu akèh oposithik ?A : Kathah pakG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe anaaaaaak terusA : Lha wong namung anak adopsi, kok.G : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Gawé anak baé aras2en,opo manèh nyambut gawéG : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?A: DèrèngG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?A : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Kowé rak mung arep keminter, to ?G : Kowé biso main Internét ?A : mBotenG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)A : Wah, sakjanipun nggih sagedG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet,to?Ngenték-entekké pulsa G : Kowe waras opo ora?A : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo..... ..A : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng keneA : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo..A : Pripun to niki....?G : Mengko aku duwe saingan Edan,,mugo mugo sing moco iki ora melu edan..wkwkwkregardsdayatPT. Cendana Teknika Utama Jl. Soekarno hatta blok NR 24- 25 Malangtlp: 0341496497fax: 0341408657Stiker Pulsa ...Voucher fisik
Resource. Priksa Gandra Date Ing: |date= (pitulung)
^ "Comunicado (rectificado)" [João Moutinho (rectified)] (PDF) (ing Portuguese). FC Porto. 5 July 2010. Dijupuk 6 July 2010. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
PSS Sleman (0) v (1) PSCS Cilacap – Kado Manis Laskar Nusakambangan | RADAR Banyumas
March 15, 2007 at 11:00 am	Ilmu kuwi angel le nemu….mula sanajan mung sithik sing penting diamalke. Amal kuwi tegese soko boso arab artine “kerja keras”, mula urutan tingkatane wong ibadah, wong nduwe ngelmu lan paling duwur wong
loro2ne manungso kudu berusaha nggoleki, nanging yen ora biso loro-lorone luwih becik mentingke ilmu sejati, sebab kanti ilmu
kulo inggih sanget ngarepaken kepanggeh ingkang gadahi watek wantu kados ki SEMAR
mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah luhur cac...
Aik Choti Si Baat – Noushah Arshad
teken marang wong kang wuto, Menehono mangan marang wong kang luwe, Menehono busono marang wong kang wudo, Menehono ngiyup marang wongkang
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Jawa Tengah.
Kategori iki isi 25 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 25 anak kategori.
► Barabudhur, Magelang‎ (21 Kc)
► Candhimulya, Magelang‎ (20 Kc)
Kabupatèn ing Jawa Tengah‎ (43 Kt, 54 Kc)
► Kacamatan ing Jawa Tengah‎ (44 Kt, 459 Kc)
► Kadhipatèn Pakualaman‎ (2 Kc)
► Kajoran, Magelang‎ (29 Kc)
► Kaliangkrik, Magelang‎ (20 Kc)
► Karajan Kalingga‎ (1 Kc)
► Karajan Medhang‎ (2 Kc)
Kategori iki isi 33 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 33 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 14 Maret 2013.
godhong bonsai kang, koyoe kulo pun mboten betah pengen mider2, dolan2….
lhaaa………. targete niki koyoe ngrampok wedhang
lha wong yo ngono iku, pancet ae
yok…neng irak yok…nggolek rosoan bekas tangbaja opo mobil2 sengkenek bom…mengko tekan kene di dol iso nggo tuku
xendro	GOLEKANA tapake kuntul anglayang! Ngendi ana? Lan sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa bisa meruhi tapaking kuntul anglayang mau.
Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.
upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang
Ati bengkong oleh oncong = wong duwe niyat ala oleh dalan
Arep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh
Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh
Bubuk oleh leng = wong duwe niyat ala oleh dalan
Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang
Calak cangkol kendhali bol, cemethi tai = nyela-nyela gunem kang ora ana pedahe
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = senajan wong liya yen nemoni
kuntul, kuntul diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
Entek amek, kurang golek = diuneni akeh-akeh
Gajah alingan teki = wong gedhe sendhen prekarane wong cilik
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep), ana
Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep mundur
Kutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik) liwat dalan kang
Meneng widara uleren = katone anteng nanging sejatine
Ngemping lara nggenjah pati = njarag marang
ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
Rame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang
Suduk gunting tatu loro = nampa kesusahan (
Sapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum kang murwat lan
Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi
Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang
Pak dhe cholik, Ngaturaken sugeng tanggap warsa, mugi tansah pinaringan rahayu, lan
dumateng kulo panjenengan sedoyo, dene menopo kulo panjenengan sedoyo saget angrawuhi jamaah rutin wonten dalemipun Bapak …… kanthi kawontenan sehat wal afiat mboten wonten rubedo menopo-menopo, Mugi-mugi kehadiran kulo panjenengan sedoyo estu-estu
monggo kito aturaken dumateng junjungan kito kanjeng nabi Muhammad SAW, biqouli Allahumma sholli ‘alaa Muhammad…ingkang sampun paring pitedah dumateng kulo panjenengan sedoyo arupi diinul Islam, arupi agami Islam, Mugi2 dalu menika ngantos akhir hayat kulo panjenengan sedoyo tetep netepi agami Islam, lan mbenjang wonten yaumil qiyaamah, kulo panjenengan sedoyo dadoso umatipun Muhammad ingkang angsal syafaatipun kanjeng nabi Muhammad SAW. Amin 2X yaa robbal ‘alamin …
Bapak-bapak poro rawuh ingkang kawulo mulyaaken, dalu menika Bapak …. kagungan hajat inggih punika, kirim doa dumateng leluhuripun ingkang asma :1. Almarhum Bapak…..2. Almarhum Bapak…..3. Almarhumah Ibu…..4. ………………. lan 5. ……………….
Bapak-bapak poro rawuh ingkang kawulo mulyaaken, dalu menika pembacaan yasin lan tahlil kulo pasrahaken dumateng panjenenganipun Bapak ….. lan mangke dipun tutup do’a kalian panjenenganipun Bapak …..
Monggo pakempalan dalu menika kito mulai kanthi
lan tahlilipun, dumateng panjenenganipun Bapak …. kawulo aturan..
PEMBACAAN YASIN DAN TAHLIL PEMBACAAN DOAISTIRAHAT
Bapak-bapak poro rawuh ingkang kawulo mulyaaken, mekaten kolo wau waosan yasin, tahlil, lan doa sampun kolo lan panjenengan lampahi kanthi lancar lan gangsar, Mugi-Mugi, menopo ingkang dados niat lan hajatipun Bapak …… estu-estu dipun terami kalian Allah
nyuwun ngapunten mbok bilih anggenipun paring panghormatan, pinaraan ugi hidangan mboten nocoki dumateng panjenengan jedoyo.
Kulo piyambak, selaku pranoto acoro, nyuwun pangapunten mbok bilih wonten kirang langkung atur kulo dumateng panjenengan
Bpk. Ahmad Naufa(hehe)- Kaping sepisan monggo kulo dereaken samiyo Muji Syukur wonten ngarsani Ngayunan Dalem Gusti Allah Swt,
Hidayahipun Allah ing wekdal ndalu meniko kulo lan panjenengan taseh saget makempal wonten ing majlis ingkang mubarrok meniko, mugi-mugi pakempalan puniko kacatet dening Allah minongko amal kesaenan, amiin Allohumma Amiin.
Salawat serto salam mugio tansah kaunjukaken wonten ngayunan dalem Nabi Agung Muhammad SAW, mugi-mugi kito sedoyo pikantuk safaatipun mbenjang wonten ing yaumil qiyamah, Allohumma Amin.
Monggo adicoro pengetan Maulid Nabi Muhammad SAW kito milai,
ingkang bade kalampah.Aminangkani Adicoro ingkang kapisan inggih puniko Pembukaan.Adicoro ingkang kaping kalih waosan ayat-ayat suci AlQuran soho Sholawat nabi.Adicoro ingkang kaping tigo Mujahadah.Adicoro ingkang kaping sekawan sambutan-sambutan.Adicoro ingkang kaping gangsal Mauidlotul khasanahAdicoro ingkang kaping enem penutup kanti doa.
Monggo sesarengan acara Sewelasan Soho Penutupan Mujahadah Kholwat kito bikak mawi waosan ummul Kitab :
Kalajengaken adicoro inkang kaping kalih Wahosan ayat-ayat suci Al-Quran soho Shalawat Nabi Muhamamd SAW, ingkang badhe dipun astho dening __________________________ wekdal soho papan kito aturaken..
Kaljengaken adicoro ingkang kaping tigo Mujahadah Tahlil ingkang bade dipun pimpin dening _________________________ wekdal soho papan kito aturaken.
Kalajengaken sambutan ingkang kaping kalih saking ________________________________ wekdal soho papan kito aturaken.
Kito lajengaken adicoro ingkang kaping gangsal Mauidlotul Khasanah soho doanipun ingkang bade dipun asto dening ________________________________________________ dumateng panjenenganipun wekdal soho papan kito aturaken.
Kanti waosan doa kolonembi aminangkani paripurnaninipun adicoro sewelasan soho penutupan mujahadah kholwat, saking kula sedoyo lepat awal tumugi akhir nyuwun agunging
Jawa) siji: Gusti Alllah ora ono koncone loro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem telu: Indonesia bersatu kabeh
ingkang Maha satunggal Kaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradab kaping tiga: persetunggalan Indonesia kaping
│Nahen wonten Wali hambeg luwih │ nguni asal wrejid bangsa sudra │ antuk wenganing Tyas bolong │ tarbukaning Hyang Weruh │ Sunan Benang ingkang murwani │ tatkala mejang tekad │ muruk mirid
tyase │ andhaku datullahu │ Budi eling den anggep Gusti │ Pangeraning manungsa │
ranipun│ tan wiwitan tan wekasan│nora sangkan nora paran ngenalyakin │ ing tekad sipattolah│
│Seh Sitibang manganggep Hyang Niddhi │ wujud nora kang katon satmata │ sarupa yayah dheweke │…
Srawung saben dino nora nate podo gawe gelo
Saking coment trusing ati wong bisa mesam mesem
Balas	On 11 Oktober 2009 at 13:02 Jenang Sedayu said: He he he soyo suwi soyo nggemezzzne komen2 sing muncul. Sampek lali karo sing dienten-enteni.
Amérika Sarékat, 28 Januari 1954; umur 63 taun) ya iku wong kang ngedegna Greja Saddleback ing Lake Forest, California.[1] Greja iki dadi Greja paling gedhé nomer urut 8 ing Amérika Serikat.[1] Saliyané dadi pandhita, Rick warren uga nulis buku kang judhulé The Purpose Driven Church, buku iki wis kadol cacahé luwih saka sayuta buku ing 30 basa.[1] Buku iki uga dadi buku Kristiani kang mandhegani perubahan.[1] Saliyane buku iku, Rick Warren uga nulis buku kang nduwéni judhul The Purpose Driven Life (Hidup yang Digerakkan Oleh Tujuan).[2] Buku iki wis kadol luwih saka 30
pengarang Kristiani kang ngedegaké lan dadi pandhita ing Greja Saddleback.[3] Rick Warren uga dadi publik figur ing Amérika Serikat.[3]
Rick Warren dadi pamimpin spiritual kang paling nduweni prabawa lan dadi pandhita ing Amérika.[3]
Salah saswijiné wong kang dadi America's Top 25 Leaders, iki ditetepaké tanggal 31 oktober 2005 ing News and World Report.[3]
Salah sawijiné wong kang mlebu 15 besar pemimpin dunia ing 2004.[3]
Kalebu 100 wong kang paling nduwéni prabawa ing dunya.[3]
Rick Warren uga nduwéni pelayanan utawa ministry ing negara-negara ing dunya.[3]
^ a b c d e f g (en)biblio.com(dipunundhuh tanggal 5 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rick_Warren&oldid=1099653"	Kategori: Lair 1954Wong uripPandhita Amérika SarékatPendiri GrejaTokoh AgamaPanulis saka Amérika SarékatKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
biyen tak openi, ning saiki opo lali? ”
JAWA, TEMBANG JAWA, CAMPURSARI LIRIK : TETESING WASPO
Lgm. Tetesing WaspoCiptaan : S.DharmantoVokal : SunyahniProduksi : Dasa studioRino wengi ora kendat anggonku memujiOjo nganti manggih rubedo sawijiMugo mugo kaleksanan opo kang sinedyoLabuh projo iku kwajibaning bongso Mung welingku kang tumuju mring sliramuOjo lali paring kabar kang wigatiTetesing waspo tondho tresno kang tanpo upomoOra nedyo ngurangi anteping karso reff :kembali ke atas..rino wengi… sumber
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo,
Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang, Tangerang, Tangerang, Tangerang Selatan, Jawa Timur, B angkalan, Surabaya, Banyuwangi,
Maturnuwun sanget Nyi Seno,badhe sowan wonten ing gandhok sak lajengipun.
diadegaké ing taun 1921. Kampus utama dumunung ing Milan, Italia lan kampus satelit ing Brescia, Piacenza, Cremona, Roma, lan Campobasso. UCSC arupa universitas swasta
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.08, 14 Maret 2013.
Keraton Ambarketawang, (2) Pesanggrahan Ambarketawang, (3) Petilasan Ambarketawang, (4) Beteng Ambarketawang, (5) Keraton Pesanggrahan Ambarketawang, (6) Jagang Ambarketawang.
Yudhy Herlambang | July 23, 2010 at 9:20 am
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku donya. Hanifah one (or
the urut artikel klebu regul?r link wiki dh?w?k? ing Wikimedia Panganggo - Wikiped...
sing wis cidek ambek sendang "Arum Sari" sing terkenal angker ambek dikeramatno wong deso iku Petruk mandek jegreg. Moto'ne ngalor-ngidul nguwasi keadan'ne sendang.
Nurut cerito sampek dino iki, akeh wong sing tekok liyo deso podho nyekar nang sendang iku. Mboh kasil mbok gak khajat sing dikarepno uwong sing nyekar nang kono iku, tapi jare-jarene mbah-mbah sing tau urip nang deso Karang Tumaritis akeh
iku onok sing njogo yaiku Genthong Mengkurep.
Opo bener tah ? Koyok opo seh wujude Genthong Mengkurep iku ? Ayo konco kabeh saiki ndelok nang TKP (Tempat Kedadean Perkoro)...
"Lha kok petheng'e koyok ngene sendang iki lek bengi ...!! (ngomong njero ati)
Waduh..., opo bener tah onok sing nungguk sendang iki ?! Ah...!! Moso bodho'o sing penting aku kudhu oleh nomer sing siip ben meneh isok oleh togel sing akeh ...!!"
Kalem tapi terus, Petruk mlangkah nyedeki uwit trembesi sing gedhene ora ukur iku. Tangan tengen'ne nyekel sentolop..., sing kiwo ngraba
wise menyan diobong, Petruk langsung longgo silo ngisor uwit koyok wong semedhi. Cangkeme mulai
Tompo'en kanthi rahayu selamet ...!!"
Dungo montro iku diwoco Petruk bolak-balik ambek terus tangan tengene nyepuri menyang nang
Nang ndukur're Petruk sing semedhi ngemal montro iku dadak onok jemedhul'le bayangan ireng sing ora okor gedhe'ne gelanthongan nang uwit trembesi iku.
Muncul'le bayangan ireng gedhe gak jelas rupane iku mau nambah howo adhem nang sendang tambah banter. Sampek-sampek si-Petruk sing
Sambungan : Petruk Golek Wangsit Seri Siji
Dino tambah suwe tambah peteng. Bulan wis awe-awe lingsir onok lor, pertondo wayah'e sirep jalmo. Tapi wong papat (Petruk, Gareng, Bagong, Mbilung) isik betah methangkring nang njero pos ronda.
"Uwis ketemu nomer piro enak'e meneh lek tombok Truk ...?!"
"Lek tak itung-itung meneh ongko sing kuat yoo enem ambek pitu Gong ...!!
Mongsone limo, telu, ambek siji...!!"
"Wah..., isok ketemu akeh nomer iku engkok yoo Truk...?!"
"Yoo iyoo Reng ...!! Lek mbok 'eret nomer iku yoo akeh ...!!
Dhurung maneh lek diwolak-walik engkok ...!!"
"Waduh..!! Isok tombok tak nggak meneh aku !!"
"Radiomu lak yoo isok mbok gadhek'no tah Reng !!"
"Sido dipancal bojoku aku engkok Gong !!"
"Repot ...!! Bojomu iku buak'en ae ...!!
Mosok uwong lek meringis'se lek sing lanang nyekel
nyengit'te koyok Mak Lampir ngono'ae mbok ingon'ni Reng ...!!
Lek dadi bojoku ...., yoo wis suwi kathut tak rombeng'no ...!!"
"Rombeng'no dengkolmu coplok iku Gong...!!"
"Hehehe ...., malah eker-ekeran !!
"Iki lho baru nomer siip Truk !!
Biasa'ne mari metu tiga dua (ulo) mesti metu sing hubungan'ne ambek banyu ...!!"
"Wis..., ora usah bingung...!!
Yak opo lek awak'e dhewe ngrandong'ae nang sendang deso ...!!
Gawe nguat'no angka ikut nomer meneh...!!
Sopo ngerti dikek'i nomer sing siip ambek danyang kono koyok Wak Jo wingi...!!"
"Koen wani tah Truk ?! Sendang iku angker lho Truk !!"
"he'e...!! Koen wani tah Truk ...?!"
"Ojok Truk ..., isok kesurupan koen engkok !!"
"Olah opo athek wedhi...!! Petruk nggak tau wedhi rek !!"
"Ojok sombong koen Truk...!!
Jare embah-embah biyen..., sing nungguk sendang deso'e dhewe iku wong'e gedhe dhukur rambut'e nggimbal...!!"
"Iyoo..., nggimbal'le koyok rambut'te bojomu Reng...!!"
"Oh..., wedhos iku !! Ijik ngece uwong'ae !!"
"Bener Truk...!! Jarene mbahku jeneng'e dhanyang'e Genthong Mengkurep ...!!"
"Hehehe...!! Danyang kok kok jeneng'e Genthong Mengkurep...!!
Ahh...!! Gak wedhi aku rek !! Lek koen
kethek iku !! Golek enak'e ae koen Reng !!"
Bagong "Aku yoo ngethut'no koen'ae lek wis oleh nomer Truk !! Aku gak wani...!!"
"Podho'ae koen Gong...!! Wetheng'ae gedhene sak gerdu..., tapi atimu cilik !!
Lha koen Lung ?!"
"....eee !! Awak'ku rodhok meriang he Truk !!"
"Podho'ae gocik koen Lung !! Gocik kabeh tibak'e... !!
Cangkeme'ae sing gedhe...!! Tapi atimu sak jenthik'e kukuku kabeh !!
Wis aku tak budhal ijen ...!!"
"Koen nggoeo opo Truk nang kono ?!"
"Ngowo duwek rong koper Gong...!!
Yoo..., nggowo menyan ambek kembang Gong...!!
Ngono'ae kok takok !! Seneng'ane danyang iku menyan utowo kembang !!
"Budhal'lo sak iki Truk...!! Uwis jam setengah rolas bengi lho...!!
Dhurung perjalanan'ne mrono...!!"
"Yoo..., aku tak budhal...!!
dungak'no ndang diekek'i nomer ambek Genthong Mengkurep...!!"
Akhire Petruk sing kemendhel ninggalno ketelu koncone. Dhewekne budal ijen apene ngrandong nang sendhang deso. Opo oleh hasil tah usaha'ne Petruk iku ?! Monggo ngenthosi sambungan ipun dateng
Suroboyo, sore iku udan deres sedino sewengi. Banyu udan wis mulai ngecembeng nang dalan-dalan amergo ora isok cepet kesalur nang panggonane.
Pancene udan mau mulai isuk mau iku kerasan banget, ora onok mandek'e. Kuto sing sakben ndino gak tau sepi iku, keroso petheng dhedhet amergo diselimuti awan ireng ditambah mane
Uwong sing biasane patheng keluyur lalu lalang nang pertokoan, sak iki cumak isok diethong nggawe deriji. Kabeh podho males methu nang omah. Warung-warung kopi podho rame dienclok'i wong sing golek anget-angetan. Onok sing pathing gerumbul nang pos-pos kamling amergo ngiyop.
Seje maneh ambek uwong siji iki. Thengar-thenger ijen ambek nyedot rokok'e. Awak'e kemulan sarung abang sing uwis rodhok
kedrodosan banyu udan sing ngembes soko trepal plastik'e.
Uwong iku bolak-balik ngewasi warung sing onok ngarepe. Tapi kok gak gelem moro mrono. Opo wethenge luwe, opo ora duwe duwik gawe marung. Sopo seh uwong iku ...?!
Ayo konco podho melok aku nyelidiki uwong iku mau ...
Melok nang endhi... (pitakonmu ...). Yoo podho melok nang TKP (Tempat Kedadean'ne Perkoro).
"Nasib..., nasib....!!
Athek dino Minggu pisan ... Tambah gak onok uwong sing ngeluyur tekok moleh kerjo.
Apes tenan aku dino iki ...!!" (ngudo roso ...)
Rupane sing nang njero becak ngiyop iku mau Bagong sing asale soko deso Karang Tumaritis. Kok isok Bagong nang kuto Suroboyo ... ?!
Opo dhewek'e merantau tah ... ?!
Opo pancen Bagong sak iki niat nyambut gawe nang Suroboyo ?!
"Ndelok uripe uwong-uwong iku cek enak'e ...!!
Isok patheng gemuyu nggak ngerasakno kebutuhan sing
Suroboyo yo uwis balik dhisik nang ndeso ...
Sak iki aku kijenan urip dhewe nang Suroboyo ...!!"
Gak sadar oleh'e ngudo roso nang njero becak'e. Onok wong wedhok sing mari mudhun tekok bemo langsung
ah ...!!" (ambek njiwit bokong'e Bagong sing metu tekok becak'e).
"Badhe tindak pundhi wau Non Mince ...?!"
"Idih..., ojok gaya sampeyan Cak athek gaya ora kerungu barang !!
Opo njaluk Mince jiwit maneh tah ...!!"
"Kulo tasik dereng lami dateng Suroboyo, dadhos dereng pathek apal
"Ngge Non Mince ...!! Tapi sampeyan sing menehi weruh arah ipun ngge ?!"
"Beres Cak ...!!"
Akhire, becak'e Bagong nglinding ngalor amergo oleh penumpang. Bagong sing anyaran nang Suroboyo ora ngerti lan isok mbedak'no antarane uwong wedhok ambek bencong. Koyok opo cerito terusane dhulur ...
Monggo kanthi sabar ngentosi cerito sak lajeng ipun ....
pantes Sampeyan ngamuk-ngamuk koyo' ngono. Sampeyan
Pos kamling deso Karang Tumaritis bengi iku rame digawe cangkruk'an. Dhuduk cangkruk'an njogo keamanane deso, tapi cangkruk'ane wong sing
koyok opo keamanane deso Tumaritis. Tapi diskusi sing ramene ngrebek'i wong turu iku
akeh kalahe ngene ?!"
"Yoo gak mesti Gong menang terus ...!!
lek awak'e dhewe menang terus ..., isok tuku pasar aku engkok !!"
"Iyoo..., lek kalah terus ..., isok turu pasar awak'e dhewe kabeh !!"
"He'e, hehehe ....!!"
"Wak Jo 'ae mau oleh telung kupon !!"
"Mosok Lung ...?!"
"Jarene mari ngrandong nang ngisor uwit trembesi sendang deso wingi bengi !!
Terus..., jarene diimpeni nomer iku mau ...!!
Tapi cek goblok'e mek ditombok'i telung ewu thok ambek Wak Jo !!
Sak iki yoo gethon gak ilok-ilok uwong'e...!!"
"Pancene rodhok goblok Wak Jo iku ...!!
Isok kuwalat iku engkok ambek bapak-ibu gurune anak'e !!"
"Buku wis nggak kanggo kok Reng...!!"
"Masih ngono..., mbok yoo'o ojok ngrombeng buku
limo ora tau oleh babar pisan ...!!"
"Penogel iku kudhu sabar ..., sak iki gak oleh ..., sopo ero meneh oleh...!!
Meneh gak oleh..., sopo ero meneh'ne maneh baru oleh ...!!"
"Iyo ..., bolak-balik gak oleh isok kari sarung penguk'ku iki sing isok tak dol !!"
"Hehehe ....!!"
Koyok ngono iku keadaan'ne deso Karang Tumaritis sak jok'e Togel mlebu deso, gak ABRI thok sing isok mlebu deso. Tuwo-enom, lanang-wedhok, gedhe-cilik podho keranjingan tombok'an nomer iku mau. Sampek-sampek jarang onok wong turu. Sakben bengi yoo koyok ngono mau. Podho ngumpul mbahas nomer sing
maneh karo Ki Lurah Semar,amergo golek duwek nggawe coro tombok'an togel iku gak rekoso. Ora perlu
Sambungan : Bagong Njaluk Sunat Seri Siji
Adzan Magrib wis kumandang rong poloh menitan mau, uwong-uwong wis podho balik tekok langgar. Mlakune podo kesusu-susu. Onok sing langsung mampir nang warung-warung deso,onok sing ngerumbul nang omah'e tonggo arep ndelok "Termehek-mehek", onok maneh sing langsung moleh mergo wethenge wis kerucukan luwe.
Seje maneh ambek Togog ambek Mbilung. Wong loro iku nggak langsung moleh nang omah'e, tapi bablas menggok nang dalanan gang deso sing rodhok petheng arah nuju omah'e Gareng. Ambek ngrokok jedhal-jedhul, mlakune wong loro iku tambah suwe tambah cepet. Wong loro iku kesusu-susu kethok'ane ...
Monggo kita sedoyo ningali dateng TKP (Tempat Kedadean'ne Perkoro)...
"Reng..., Gareng !!"
"Oek ...!! Sik ..., enthenono dhisik aku isik mangan !!
Mlebu'o kene rek ...!!" (Gareng methu ngarep omah)
"Thotok'no dhisik Reng mangan'mu ...!!
Tak entheni nang kene'ae ambek Togog !!"
"He'e lek ngono ...!!" (Gareng mlebu maneh ...)
Gak suwe oleh'e ngentheni Gareng nothok'no mangan, akhire Gareng methu maneh ambek nyampirno sarung'e.
"Wis siap kabeh tibak'e...!!
"Mangan iwak opo koen Reng ...?!
Kok sawangan'ne gaya manganmu kok akas temen ?!"
"Biasa Gog ...!! Kathek bojoku nggoreng iwak asin kesenenganku ...
Isok enthek iku sego sak wakule ... hehehe !!"
"Pantesan'ae koen nggak gelem ninggal'no manganmu mau ...!!
Lha wong mangan ambek iwak asin senengan'ne kucingku ...!!"
"Hus ...!! Opo koen kiro aku koyok kucing ...!!"
Togog : "Hehehe ....!!" (meringis)
"Wis nggak onok sing keri tah Reng ...?!"
"Sing keri opo maneh ...?!" (ambek ngrabak kesak ngarep mburi)
"Yoo bek'e rokokmu keri tah ...!! Opo kathok'mu sing keri ...!!"
" Oh ... jangkrik iku !!" (mecicil motone ...)
"Wis ayo ndang budhal ...!! Engkok nggak ero playune Bagong nang endhi !!"
"Ayoo ....!!"
Akhire wong telu iku mau budhal. Gareng nang ngarep nggowo sentolop, nang mburine Mbilung ambek Togog ngetotno Gareng mbobol dalan. Tujuan'ne wong
Sak iki dhulur..., tinggalno dhisik lelakune wong telu iku mau sing apene nginceng tingkah lakune Bagong. Ayo dhulur ..., Cobak saiki ndelok koyok opo kelakuan'ne Bagong.
"Truk ...!! Opo wis mbok gowo minumane Truk ?!"
"Wiskine gak onok hee Gong ..., warung'e wis kenthek'an ..!!
Iki'ae Gong tak tukok'no "Topi Miring" ...!!"
"Wis nggak opo-opo .. sing penthing isok mendhem bengi iki ...!!"
anggur ireng utowo seprit ... he Truk ?!"
"Wis nggak onok opo-opo maneh Gong ...!!"
"Warong minuman kok koyok ngono ...!!
Hee Truk ...!! Warung'e Yuk Ginem iku niat gak seh dhodolan ?!
Kadhung gregeten tak obong iku engkok ...!!"
".... Panchene Yuk Ginem dhurung kulak'an Gong !!
Anak'e podho loro..., sing lanang athek durung moleh tekok Suroboyo !!"
"Lha iki engkok ... tambule opo Truk ?!"
"Ijik sosok ..., tapi lha wong aku kelalen Gong ...!!"
"Wah kepekso ..., nggolek kucing'ae nggawe tambol ...!!"
"He'e ..., ngono yok kenek Gong !!
Lha ..., iko onok kucing klesetan ...!!
Tak cekele dhisik yoo Gong ?!"
usah umek'ae Cing ...!!"
"Yoo iyoo Truk ..., lha wong tangan'mu mampu iwak asin !!
Gampang'ae olehmu nyekel kucing iku mau ...!!"
"Hehehe...., sing penthing lak yoo isok digawe tambol bengi iki ...!!"
"Ngeooong ....!! Meong....!! Meong ....!!" (berontak njaluk dicol'no)
"Iki lho Truk ladhing'e nggawe
lan isik akeh maneh julukan sing cocok gawe nggambarno dayoh piantun agung nang blog iki. Kenek opo tak lebok'no postingan blog iki ? Mergo wong Agung sing dadi dayoh iki isok kasebut "Guru Cagar Budoyo Bongso" , uwong sing sugih kendhel ngeritik macem-macem goro-goro nang Nusantara iki. Uwong sing jadug ambek sugih pamikirane nggawe "control sosial" marang fenomena-fenomena problema sosial, politik, ambek budoyo sing onok nang negoro'ne dhewe...
Penulis, oleh semangat ambek terilhami nggawe blog boso Jowo
perjuangan'ne nang macem-macem bidang, khusus'se nang bidang seni-budaya. Romo Sujiwo Tejo, piantun sing setyo, teguh pendirian'ne, bangga dadi wong Indonesia sing Bhineka Tunggal Ika, tetep memperjuang'no kelestarian'ne nilai-nilai adi luhung budoyo bongso Nusantoro. Pokok'e nggak onok rugine...
genthong... Lek mlaku megal-megol sopo maneh lek gak si-Bagong. Sore iku lagi enak-enak tengok-tengok njero gerdu ambek ongkang-ongkas
uwong nang embong sing lalu-lalang nang dalanan deso Karang Tumaritis. Ndodok'no lek dewek'e wis mulih tekok Suroboyo, sak iki wis podho karo wong
iki thitik-thitik nggawe boso nasional Suroboyo cak..., cuk.... jaancuk...!! Jarene uwong-uwong sing tau kenal Bagong sak durung'e lungo nang Suroboyo.
Bagong sak iki sombong. Mentang-mentang isok tuku sepeda montor..., gaya'ne wis koyok bos. Jare uwong liyane. Lek numpak sepeda gak nduwe aturan... bolak-balik mbleyer ngaget-ngageti wong nang sawah. Gak gelem nyopo koncone sing gak nduwe...
Poko'e sombong Bagong sak'iki. Jare uwong sijine maneh.
"Mosok sih... Bagong koyok ngono sak iki ?!"
"Lek... koen gak percoyo ceritoku ...
"Iyo koyok ngono tah Gog..., Bagong sak iki ?!"
"He'e Reng...!!
Opo maneh sak iki gumbulane ambek si-Petruk
"He'e...!!"
"Percuma Bagong biyen pinter ngaji ...
Lha wong sak iki wis dadi berandalan koyok ngono...!!
"Yoo..., ayok bareng-bareng ngeling'no Bagong !!"
"Awak'e dhewek lak yoo konco mulai cilik, konco ngarit, ambek anggon wedhos tah ...
Yoo kudhu isok ngeling'no Bagong ...!!
Sopo ngerti lek awak'e dhewek sing ngeling'no ..., Bagong dadi sadar ...!!"
"Bener Lung ...!!"
"Wis..., sak iki aku tak ngarit suket dhisik. Ojok lali mari
bubaran. Gareng budhal ngarit, Mbilung ambek Togog budal golek rencek gawe adhang. Koyok opo cerito terusane dhulur, monggo sedoyo mawon sabar ngentosi cerito sak lajeng ipun ...
dikoleksi wae apik kuwi… hargane piro kuwi git?
1 TESALONIKA 41Pamuputipun parasemeton, semeton sampun mlajah saking tiang, indik laksana sane kaledangin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Indike punika sampun laksanayang semeton sakadi patutipun. Nanging sane mangkin tiang sajeroning parab Ida Hyang
nanging mangda iraga urip suci nirmala. 8Punika awinanipun, sapasiraja sane tungkas ring paurukane puniki,
sampun kuruk antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, indik saling tresnain. 10Semeton sampun nglaksanayang paindikan kadi asapunika marep ring parasemeton sane wenten ring jagat Makedonia. Punika awinanipun
mungguing Ida Hyang Yesus sampun seda tur malih nyeneng; punika awinane iraga pracaya, mungguing
pangrauh Ida Sang Panembahan, tan pacang ngriinin anake sane sampun padem. 16Ritatkala punika pacang wenten suara makuug, inggih punika suaran pangageng malaekate miwah suaran sungun Ida Sang Hyang Widi Wasa, tur Ida Sang Panembahan tumurun
Sarat lan kawontenan	Free eBook: Uncovering kawicaksanan 8 World kang paling gedhe thinkers
PLEASE MACA. Situs iki mbutuhake wawasan saka ing ngisor iki lan AS A kawontenan ngijini sampeyan ACCESS.
Maca lan nrima ing syarat-syarat panggunaan lan maca lan nrima pranata Kebijakan Privasi saka situs iki sing dibutuhaké anggit FOR THE SITUS amal YOU hak kanggo riko, MACA UTAWA sesambungan karo IT.
ALL wong iku rek ACCESS TO Situs iki kajaba padha MACA lan nampa sarat panggunaan lan ING Kebijakan Privasi.
Dening ndeleng, Ngunjungi, Nggunakake, UTAWA ubungan karo situs iki utawa karo ANY Banner, POP-UP, Utawa iklan sing katon ing IT, YOU SAMPUN sarujuk kanggo ALL pranata THIS Katentuan Pangginaan supados langkung privasi lan privasi privasi saka situs iki.
Kabeh wong ing yuswa 18 SING rek ACCESS situs iki. Yen sampeyan ana ing 18 Taun, IT Kabeh FOR YOU kanggo riko, MACA, UTAWA sesambungan karo situs iki UTAWA isi ing coro. Situs iki khusus nolak ACCESS TO sembarang individu sing dijamin dening anak ONLINE privasi ACT (Copa) OF 1998.
Situs iki cadangan hak kanggo lali ACCESS marang wong utawa panampil kanggo maksud apa alesan. Miturut syarat-syarat ING Kebijakan Privasi, Sing nampa minangka kondisi kanggo ndeleng, Website wis diijini kanggo ngumpulake lan nyimpen data lan informasi kanggo tujuan khusus lan akeh liyane migunakake.
Pirsani Katentuan Pangginaan AGREEMENT bisa ngganti Saka wektu kanggo wektu. Pengunjung wis AN tugas akur, Minangka bagéan saka wawasan kanggo ijin kanggo ndeleng situs iki, Supaya piyambak informed Owah-owahan.
Pengunjung, pamirso, kedhaftar, pelanggan, anggota, afiliasi, utawa pelanggan, bebarengan diarani ing kene minangka "Pengunjung,"Sing katelu iki persetujuan. Website lan nduweni lan / utawa operator sing katelu iki persetujuan, kene diarani minangka "situs."
Manawa sampeyan wis mlebu menyang Express ditulis kontrak karo situs iki kanggo nalisir, pengunjung, pamirso, pelanggan, anggota, afiliasi, utawa pelanggan ora duwe hak kanggo nggunakake informasi iki ing setelan komersial utawa umum; padha ora duwe hak kanggo siaran iku, nyalin, nyimpen, nyetak, ngedol, utawa nerbitaké sembarang bagian saka isi situs iki. Miturut ndeleng isi situs iki sampeyan setuju iki kawontenan ndeleng lan ngakeni bilih panggunaan ora sah Kabeh lan bisa subyek sampeyan sipil utawa pidana Hukuman. Maneh, Pengunjung wis ora hak apa kanggo nggunakake isi, utawa bagian kuwi, kalebu sawijining database, kahuripan kaca, kaca-kaca kagandhèng, kode ndasari, utawa intellectual property liyane Situs bisa ngemot, kanggo maksud apa alesan kanggo panggunaan punapa. Boten. Pengunjung setuju bakal liquidated kerusakan ing jumlah US $ 100.000 saliyane kanggo biaya lan nyata kerusakan kanggo nerbitake iki panentu. Pengunjung njamin kang utawa dheweke understands sing nrima iki panentu punika kawontenan ndeleng lan ndeleng ngebentuk acceptance.
Kepemilikan saka SITUS utawa nengen kanggo nggunakake, JUAL, Nerbitaké isi situs iki
Website lan isi sing diduweni utawa dilisensi dening website. Material sing ing website kudu dianggep dadi tertutup lan hak cipta. Pengunjung ora duwe hak apa ing isi Situs. Panganggone situs isi kanggo maksud apa alesan Kabeh kajaba wis rampung karo Express kontrak utawa ijin saka website.
HYPERLINKING TO SITE, CO-iklan, "Rongko" lan referencing
kuwi, (kalebu, nanging ora diwatesi menyang, logotypes, merek dagang, iklan utawa materi hak cipta) kanggo duweke dhewe kanggo maksud apa alesan. Luwih, sampeyan ora diijini ngrujuk ing url (alamat situs web) saka situs iki sembarang media komersial utawa non-komersial tanpa ijin Express, utawa sing diijini 'pigura' situs. Sampeyan khusus setuju kanggo kerjo bareng karo situs web kanggo mbusak utawa mateni sembarang aktivitas kayata lan tanggung jawab kanggo kabeh kerusakan. Dokumen setuju liquidated kerusakan saka US $ 100,000.00 plus biaya lan nyata kerusakan kanggo nglanggar iki panentu.
Website disclaims tanggung jawab kanggo akurasi isi situs iki. Pengunjung nganggep kabeh risiko offline, maca, nggunakake, utawa nyadari marang informasi iki. Manawa sampeyan wis digunakake kawangun lan kontrak Express menyang nalisir karo website, sampeyan ora duwe hak kanggo gumantung ing informasi sing kene minangka akurat. Website ndadekake ora babar pisan kuwi.
Penafian kanggo gawe piala sing disebabake menyang komputer utawa piranti lunak saka ubungan karo situs iki UTAWA isi. Pengunjung nompo ALL risiko virus, Cacing, UTAWA LAIN corrupting faktor.
Website nompo ora tanggung jawab kanggo karusakan menyang komputer utawa piranti lunak saka manca utawa wong manca sing salajengipun communicates saka kode corrupting utawa data sing inadvertently liwati kanggo Pengunjung komputer. Maneh, Pengunjung views lan interaksi karo situs iki, utawa gendero utawa pop-ups utawa iklan ditampilake thereon, dhewe resiko.
Pengunjung ngundhuh informasi saka Situs iki ing risiko iki dhewe. Situs web ndadekake ora babar pisan sing downloads sing gratis corrupting kode komputer, kalebu, nanging ora diwatesi menyang, virus lan Cacing.
Dening ndeleng, nggunakake, utawa ubungan ing sembarang cara karo situs iki, kalebu gendero, iklan, utawa pop-ups, downloads, lan minangka kondisi website kanggo ngidini kang resmine offline, Pengunjung forever waives kabeh tengen kanggo claims saka karusakan saka kabeh lan gambaran adhedhasar ing sembarang faktor nyebabake asil ing sembarang gawe piala bisa, ora ketompo carane heinous utawa ekstensif, apa fisik utawa emosi, foreseeable utawa unforeseeable, apa pribadhi utawa bisnis ing alam.
Pengunjung setuju bakal bener ing acara kang nimbulaké karusakan, kang situs web dibutuhake kanggo mbayar, ing Pengunjung, minangka kawontenan offline, janjinipun reimburse ing situs web kanggo kabeh.
Pengunjung setuju minangka kawontenan offline, sembarang komunikasi antarane Pengunjung lan situs iki dianggep a pengajuan. Kabeh ingkang, kalebu bagian kuwi, grafis sing thereon, utawa isi pengajuan, bakal dadi properti eksklusif saka situs lan bisa dipigunakaké, tanpa ijin luwih, komersial kanggo nggunakake tanpa tambahan wawasan jenis samubarang. Pengunjung setuju mung komunikasi informasi sing menyang situs web, kang kapengin forever ngidini situs web kanggo nggunakake ing sembarang cara kang sumerep Pas. "Ingkang" uga panentu saka Privacy Policy.
Ora ana kabar tambahan sembarang jenis kanggo maksud apa alesan amarga Pengunjung lan Pengunjung tinulis njamin pangerten sing tengen kanggo sok dong mirsani wis waived minangka kondisi kanggo ijin kanggo ndeleng utawa sesambungan karo website.
Minangka bagéan saka wawasan sing situs web mbutuhake kanggo ndeleng, utawa nggunakake ubungan karo situs iki, Pengunjung setuju bakal bener kanggo nggunakake naleni arbitrase kanggo maksud apa pratelan, regejegan, utawa kontrovèrsi ("Pratelan") jenis samubarang (apa ing kontrak, tort utawa digunakake) njedhul saking utawa hubungane iki tuku, prodhuk iki, kalebu tuntutan masalah, privasi masalah, lan syarat-syarat panggunaan masalah.
Arbitrasi bakal conducted miturut aturan saka Amérika Arbitrasi Association kang ana ing efek ing tanggal regejegan wis diajukake ing Amérika Arbitrasi
Hearing bakal njupuk Panggonan ing kutha utawa kabupaten saka Seller.
Ing ora cilik bakal panampil, Pengunjung, anggota, Subscriber utawa customer duwe hak kanggo pindhah menyang pengadilan utawa duwe nyoba hakim. Panampil, Pengunjung, anggota, Subscriber utawa customer ora duwe hak kanggo melu ing proses wis nyoba kajaba minangka kasedhiya ing aturan; sampeyan ora duwe hak melok minangka wakil utawa anggota sembarang kelas claimants ngenani
pihak liya kanggo maksud apa lan kabeh biaya digandhengake karo arbitrase regejegan, kalebu Agung Fees, koleksi Fees, diselidiki Fees, travel expenses.
Yen prakara bab iki tuku bakal digawa sadurunge pengadilan hukum, kanggo- utawa kirim-arbitrase, Panampil, Pengunjung, anggota, Subscriber utawa customer setuju bakal bener kanggo sing sawijine lan suwene hak ukum dadi negara lan kutha declared ing informasi kontak saka pemilik web kajaba digunakake kene kasebut. Ing acara sing pengadilan ing pengadilan federal, pangadilan suwene bakal paling cedhak Federal pengadilan kanggo alamat bakul kang.
Panampil, Pengunjung, anggota, Subscriber utawa customer setuju bakal bener sing hukum ditrapake kanggo Applied badhe, ing kasus, dadi sing saka negara Seller.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lesja&oldid=1009816"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 5 Maret 2016.
suwun aku melu melu kanggo referensi & nambah ilmu, tanks bro
aguscwid says:	08/11/2011 at 9:58 am	Suwun,
beh, Wong sabuwonokabeh, Lananglanwadon, Gedhecilikkabeh.
Kulo nggirh purun sing kados gbr atas Mbah.
sik tak nyruput wedhang kopi lan nyumet jisokam...monggo ..poro sepuh ..amii pinarak lan dipun sekecakaken lenggahipun...ugi matur nembah nuwun ..rawuh panjenengan sami mugi hanambahi pepadhanging jagad
Misteri The Beast of Gevaudan, Monster pembunuh dari Gevaudan
Budoyo	> Ngelmu Kanthong Bolong	Ngelmu Kanthong Bolong
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake.
Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha
ngendelake akal lan nalar. Kabeh pambudidaya katindakake kanggo nata
dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.
dadi objek utawa pelengkap. Wong liya dianggep ora penting. Umpama
Pribadi sing kaya ngene iki sanyatane lagi nandhang lelara. Wong-wong
kaya kuwi ing atine tansah ana pamrih mula bisa diarani durung mardika.
hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa
Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono.
egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing
laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake
rokhaniah-bathiniah, lan uga kabeh rasa gela kang ana sesambungane
karo sapadha-padhane titah (marang Gusti Allah Swt Ian uga alam). Mung
nggunakake medhia banyu putih, panjenengane bisa menehi usada kabeh
panandhang iku. Yen ana wong coba-coba, panjenengane mesthi priksa
mula bakal diwenehi pangandikan tegas, lan singkat. Asring dumadi
gelas utawa botol sing isi banyu putihe wong sing coba-coba iku
iku sebageyan pancen ngamalake piwulange RMP Sosrokartono. Ing buku
Soekarno, An Autobiography as Told to Cindy Adams (1965), Presidhen
kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan
sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut
piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih tanpa bandha,
wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami.” Digambarake
langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng
jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.
Sing angel anggoni nglakoni yaiku ngowahi pola pikir. Secara umum
wongwong padha duwe faham individualisme. Ing kamangka saiki kudu
diwalik. Dhiri pribadi ora dadi pusat panguripan ing donya. Suwalike,
Nalika kita wus bisa bebas saka pamrih tegese kita wus tumeka ing alam
Payung kula Gusti kula dne tameng kula inggih Gusti
kula. Saya gedhe pamrihe saya kurang mardika. Wong-wong kang tansah
kacingkrangan Lan kekurangan nadyan bandha donyane wus turah-turah. Ya
Saka Ngendi RMP Sosrokartono nemokake piwulang Kanthong Bolong iki?
Akeh sing ngira yen panjenengane njupuk referensi manca embuh saka
kagungan murid. Piwulange ora diparingake nganggo ceramah kaya ing
sekolah nanging kanthi conto Lan patuladhan. Panjenengane tau
ngedegake kulawarga Manasuka (ejaane ana sing nulis Monosuko) ing
tlatah Sumatera utara Lan Sumatera Timur. Kulawarga iki diwenehi
begawan tegal: MBAH MANGGENG TEGAL
mengko nek mas Taufik bali ko tanah haram ayo sowan bareng-bareng ae ,
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KISAH JAKA TINGKIR
saka Ki Ageng Pengging. Jeneng mau, asale saka bapakke nanggap wayang beber ngepasi laire Jaka Tingkir. Nalika Mas Karebet umur sepuluh taun, Ki Ageng Pengging diukum pati, merga dituduh mbrontak saka Kesultanan Demak. Ora sawetara suwe ibune uga seda. Banjur Mas Karebet dipek anak dening Nyi Ageng Tingkir. Dheweke pamit marang Nyi Ageng Tingkir saperlu meguru.
Jaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa katampa maneh ing Demak Bintoro. Saka Banyubiru Jaka Tingkir mangkat menyang Demak dikancani dening muride Ki Ageng Banyubiru
banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang kasektene Jaka Tingkir, lan ngutus prajurit supaya Jaka Tingkir bisa ngrampungi ontran-ontran mau. Ora angel anggone Jaka Tingkir ngalahake kebo mau. Marga saka tumindake, Sultan Demak ngangkat Tingkir dadi Lurah Tamtama maneh.
Kasektene Jaka Tingkir, ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane
Ki Panjawi antuk hadiah tanah Pati kanthi gelar Ki Ageng Pati. Ananging Ki Ageng Pemanahan isih nunggu merga Sultan Hadiwijaya ora age-age menehake tanah Mataram. Nganti taun 1556, tanah Mataram isih ditahan dening Hadiwijaya. Ki Ageng Pemanahan pakewuh arep jaluk marang Hadiwijaya. Sunan Kalijaga kang ngerti kahanan mau,
ing Mataram arep lair keraton kang bakale ngasorake Pajang.
ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan nyuwun ngapura. Nanging Sultan Demak ngendika yen piyambake kesengsem karo Jaka Tingkir, lan ngangkat Jaka Tingkir dadi lurah prajurit pratama.
Dadungawu diuji nganggo sada kang ditujes karo godhong suruh. Ana ing
Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh sikape kang ala. Lan dadi lurah kang apik, tanggung jawag, pungkasane Jaka Tingkir dadi putra mantune Sultan Demak.
Ing. Hutyra, Ing. Karásek, Ing. Moliš,CSc, Ing. Mysliveček, Ing. Ondrášek, Ing. Pittermann, Ing. Šťástka, Ing. Weissenstein, F. Žampach a
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Slagnes&oldid=1009739"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.19, 5 Maret 2016.
wulang tembang mocopat kinanthi, dhandanggula,lan sapanunggalane. Sing saiki meng arep punah. Iki salah siji lirik e.Sekar Mocopat Kinanti I Asmorondono Laras Slendro
Cipta : "Cangkriman tembang pucung iki batangen!"
Adi : "Kaya ngapa coba?"
Cipta : "Bapak Pucung, sasedulur ana pitu, tan ana sing padha, mati nenem urip siji, dulur pitu tan nate urip barengan."
Adi : "Apa batangane?"
Adi : "Saiki genti aku. Bapak pucung, sasedulur ana telu, tan nate barengan, ana banter ana rindhik, tanpa kuwin gawe bingunge sing nyawang."
Cipta : "Apa kuwi?"
Adi : "Pandom jam."
Mededelingen: "raadsel dit lied Pucung
mila tarataban manahira, sigra dhawuh mring ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama. Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan Laksmana menawa Sinta wis kasil dicolong Prabu
Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap kaanane Sinta. Amarga gugur njalanake darmane, Rama lan Laksmana nyuwun marang Sang Kuasa
ketemu karo Anoman kethek putih putrane Bathara Guru. Anoman didhawuhi ngabdi karo Rama. Nalika, ing tengahing alas, padha mireng suara tangis. Sawise diceraki, swara iku saka kethek ingkang kejepit ing silangan wit gedhe Rama banjur nulungi kethek iku saka jepitan. Kethek iku ngaku menawa dheweke iku Raja ing Guwakiskendha, sing jenenge Sugriwa. Kakange sing jenenge Subali mbrontak karo Guwakiskendha, banjur dheweke di siksa lan dijepit ing silangan wit. Lajeng kanggo ngrebutke Guwakiskendha, Sugriwa padu karo Subali, Rama nglepaske wastra pusaka Gumawijaya. Dening Resi Subali nduweni Aji Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja maneh ing Guwakiskendha. Kanggo bales budi, Sugriwa ngerahke wadyabalane kanggo mbantu Rama ngrebut Sinta saka Prabu Dasamuka. Anoman didhawuhi Rama supaya nggoleki Sinta menehake ali-aline Rama lan mangerteni kekuatanne Kerajaan Ngalengka. Nalika arep
. sesucen iku kudu ditindakake kanggo ngilangi pandakwa ala tumrap garwane. kedadean perang gedhe Pancawati mungsuh karo Nglengka. Nanging Sinta susah ora enggal ketampa dening Rama. Sinta reresik awak saka geni lan banjur ditampa. Pancawati menang. Senapati Nglengka akeh sing
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenhdtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
lain Gajah Uling, Kangkung Setingkes, Paras Gempal, Alas Kobong, Kopi Pecah, Gedegan, Ukel, Moto Pitik, Sekar Jagad, Gringsing,
'Nyong ngerti, dheweke gemiyen sok lunga maring Cirebon'. B: 'Jare, ya ana sing crita, dheweke tahu maring gunung lanang'.C: 'Rika-arep ngerti kaya kuwek, nyong wis duwe alamate, ngendi dukun-dukun sing ampuh. Cirebon, nyong ngerti. Banten, nyong ya ngerti. Jogja, nyong, ngerti. Gunung Kawi, nyong uwis nate. Nyong ta, pengalaman bab kaya kuwek'.Dua:Di suatu siang, ketika sebuah pasar hewan di kawasan
'Pak Nyuwun sewune, kula estu nyuwun tulung, pripun supadose saged dadi "isi"
Ingkang kagungan No Hp Bag Pemasaran Jogjabay dalem mbutuh aken Jalaran dalem nyuwun ing Kantor Tlp dereng kepasang .. Sakderengipun matur Nuwun
digawé tanggal 26 September 1860. Gendéra iki kagolong salah sijiné kang nduwèni werna triwerna utawa Gendéra triwarna horisontal: 2/4 kuning, 1/4 biru, lan 1/4 abang[1]. Gendéra Ekuador wujudé
Dijupuk 2010-07-27. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.33, 2 Maret 2016.
kok apik yo?? “WOng yen lagi gandrung, ra peduli mbledose gunung”
“Wong yen lagi…………….., ra peduli ……………………….”
“Iki piye iki piye…… iki piyee……., mestine ono sing nduwe….”
at 22:00 nunik said: Derek cangkrukan.
Tetranychus urticae (sawijining kéwan kanthi luwih saka 60 jeneng umum, klebu tungau angga-angga twospotted) iku siji saka akèh spesies tungau pamangan tetanduran sing ditemokaké ing lingkungan garing, lan umumé dianggep minangka ama. Iki arupa anggota sing paling akèh ditepungi saka kulawarga Tetranychidae utawa tungau angga-angga.
dijelasaké taun 1836Kategori ndhelik: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 14 Maret 2013.
gawean dadi pns mangan gaji buta, karep pe tuo ra kerjo di bayar , penak e dewe, mbok usaha ngawe
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Unyil seri 9
tokoh anyar maning. Lha ndisik-ndisik ono ngendi?
blogspot.com hahaha :D Assalamu'alaikum wr wb, Tresna asih Pangeran mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lam...
Wilayah IV : WONOSOBO (SMAN 1 Wonosobo)
“Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Ngalogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa”.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BABAD TANAH JAWA
Mbok..........mbok ojo ngono.......
Wis tuo tapi kelakuan ora nuwoni. Jane kie mikir, nyen wis sepuh kie kudhune numindhak kie yo sing apik. Ngomong, nglakoni opo wae kie kudhune yo arip lan wicaksono.
Jarenne surga dibawah telapak kaki ibu, la yen modelle koyo ngene trus piye cobo?
► AKB48‎ (1 Kt, 5 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Grup idola Jepang"
Kategori iki isi 6 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 6 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 3 Oktober 2013.
manut wae kang! sik penting migunani kanggo kawulo alit! sing
Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta Hadiningrat, pada kedudukannya,
sing 150 lah, yo mung nunggu, tuku si ora..
KACA NGAJENG - DHESKRIPTIF (CITRAN) DHESKRIPTIF (CITRAN)
Wacana Diskriptif yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek), objek mau kaya - kaya ana ngarepe wong kang maca.
Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
Museum iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja kursi kang ana guratane kuku Pangeran Dipanegara, klambi kang ukuran dhuwure 1,57 meter lan ambane 1,35 meter, digawe seka bakal (kain) shantung. Ana uga kitab Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane.
dibeberake. Dadi ancase wacana eksposisi yaiku maparake, njlentrehake ( menjelaskan), ngaturake informasi, mengajarkan lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi adate digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah - langkah sawijining
lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane.
Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi
Mendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa
kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng lokasi penguburan. Lokasi penguburan
Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi
ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung.
Yogyakarta. Gamelan Of The Kraton, Kawedanan Hageng Punakawan Kridha Mardawa | 0013711316124 | CD - eci.be
kurang ajar tenan hondane mbah.mosok sing nyekel gunung lawu lereng wetan
March 10, 2011 at 9:02 pm	nek aku pengen nang Kenjeran, tp udu mergo CBR. Mung kepengen ketemu Cak Heru, nek Jams Bons wis keturutan wingi…
“cak Heru, nek panjenengan moco tulisan iki,
wis rumongso tuwek ning pengen pethakilan tukuo montor bonsai iki…
Nata watu, nata watu neng ngisor pager,
Kroncong ya iku jinising lelagon kanthi témpo alon sing migunaké flute, sélo, biola, cak. lan cuk. Lelagon iki mujudaké akulturasi antarané kabudayan Portugis lan Nuswantara. Sabanjuré, kroncong dadi kabudayan Indonésia sing kawentar ing jaman wiwitan kamardhikan.
Mula bukaning kroncong isih sasar-susur. Ana sing nyebut asli Indonésia, ana sing nyebut gawanan Portugis. Nanging sing paling akèh ditampa
Udakara abad ka-19, kroncong dadi kondhang lan nyebrang tekan Ujung Malaya. Kroncong banjur nglebur karo kabudayan lokal. Upamané, ing 1950-an, kroncong nglebur karo gamelan Jawa dadi langgam. Ing antarané sing kawentar nyindhèn kroncong langgam jawa ya iku Waljinah. Kroncong ngancik pucuking kondhang ing taun 1960-an lan banjur nyusut
suara krincingan krincing rebana. Swara iki keprungu dadi latar sing ngreroncé swara instrumèn liyané, nalika tabuh lerem utama mlaku. Thuthukan swarané luwih cepet tinimbang swara panembang (penyanyi) lan mélodi. Lelagon kroncong iki diracik, lumrahé, nganggo cak, cuk, sélo, gitar, lan kontra bass. Cak lan cuk digunakaké kaya déné ricikan ing gamelan. Ing jaman wiwitan kroncong, nganggoné cavaquinho, gitar cilik nganggo senar waja papat. Cavaquinho banjur diréka dadi prounga (senar telu nganggo nilon) kanthi swara cendhèk. Cavaquinho uga diréka nganggo senar nilon papat kanthi swara dhuwur.[3]
"Cak", sing senaré papat, dipetik nganti wolung (8) petikan saben sa thuthukan ing wirama 4/4. Ana kalané nganggo senggakan. "Cuk", sing senaré telu, metik kanthi cara arpeggio lan tremolo migunakaké plèktrum kanthi ngukuhaké pas thuthukan. Cak lan cuk bebarengan ngisi, sesautan nyawiji kaya déné swara "kron" lan "cong."
Sélo sing kanggo ing kroncong bisa nganggo sing senaré telu. Senar nilon dipetik kanthi cepet utawa migunakaké bethotan seka jiwitan jempol lan driji. Swara gitar ngiringi cak lan cuk kanthi gegayuhan skala swara sing luwih dawa. Gitar nggenepi chord utawa wot-wotan (bridge) lagu. Bass nambahi gayeng kanthi cara kaya déné gong ageng ing gamelan.
Ing alat musik sing nyuwara mélodi, ana penyanyi, suling, lan biola. Biola lan suling ana kalané dadi bebuka lagu.
Umumé, kroncong migunakaké kunci mayor kanthi aransemèn skala minor. Nalika ing langgam jawa, kroncong tetep migunakaké not sing umum ing musik kulonan (Western), nanging diréka supaya laras karo gamelan sing skalané luwih cendhèk.
^ (id) Denny Sakrie. 100 Tahun Musik Indonésia,
Media Tenggara. 16 Juni 2011. Dijupuk 11 June 2012. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kroncong&oldid=1010087"	Kategori: Artikel musik Maret 2016TembangMusikKroncong	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.54, 5 Maret 2016.
KACA NGAJENG - AKSARA MAJAPAHIT AKSARA MAJAPAHIT
KACA NGAJENG - NARASI (CRITAN) NARASI (CRITAN)
Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.
katrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.
Jam enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo bingung terus njupuk watu dithuthukake sirahe Darmi. Darmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi Sugestif
Narasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.
Parjó lunggúh ongkang-ongkang ånå lincak karo ngalamún. Sêpédha mótór kridhitané diparkir ånå ngarêpé.
Hèlêm loro ånå jênêngé anaké, Nardi lan Sunarmi dicènthèlaké kiwa têngên sêtang. Kåncå-kancané
4. Basa Informatif, tembung denotatif. 1. Mbeberake makna kang sinandi.
2. Nguripake pangangen - angen (imajinasi)
Yangko Sego Abang Sego Nggeneng Kicak Wedang Uwuh Wedang Ronde Wedang Secang Lodeh Mbayung
Written By Darmanto on 01/04/12 | 22.09
Begalan utawa rampogan, manut critane kasepuhan, asal muasale sekang hajatan ndalem
sekliyane kudu ngliwati kali Serayu, uga kudu ngliwati alas gung liwag-liwung
sing isih wingit. Isi setan brekasakan, uga isih dienggoni begal sing gaweyane
Temenan, nalika rombongan penganten tekan tengah ngalas, dipapag rampok
sing keton mbedhigas karo ngawa bendo utawa klewang. Arep njaluk (ngrampok)
gawane penganten. Angger gawane ora diwenehaken, penganten sak pengiringe arep
Gandheng sing dadi penganten kuwe putra-putrni adipati, mula
rombonga besanan uga dikantheni pengawal utawa prajurit sandi sing peng-pengan.
Sidane, antara rampok utawa begal lan perjurit kadipaten perang. Begale kalah,
Kadipaten Banyumas banjur paring pesen utawa wasiat marang para anak turun
utawa masyrakat Banyumas, menawa nduwe anak lanang mbarep, nikah karo anak
prawan bungsu, kudu diadani (dikrenah utawa diruwat) nganggo begalan. Kawine anak lanang mbarep olih anak
olih anak wado mbarep nang Banyumas ana sing nyebut “tumplek ponjen”.
nyebutaken, yen begalan asale sekang crita rakyat (volklore) “ Kyai Kasan
Kasan Ngali sing asale sekang desa Weren, sak wetane Banyumas, kagungan
putra-putri sing ayu denok dheblong. Sewalike, Kyai Abdulmanap sekang Desa
Mersi , wetan Purwokerto, kagunan putra kakung, jenenge Ahmad Maemun, nanging
wis dhudha. Bojone sing dhisit pegat pati.
Kyai Kasan Ngali nggo dijodokaken karo Ahmad Maemun. Lamaran ditampa dening
Kyai Kasan Ngali. Lan upacara temu penganten arap digelar.
penganten, jalaran perkawinan tumplek ponjen lan wis ping pindo nikah nanging bojone mati,
disepeketi nganggo acara begalan. Sing dibegal yakuwe gawane kaki penganten
sing arep ngo srah-srahan maring ngone nini penganten.
kiye crita rakyat, sing jaman ndisit cukup nyebar nang Banyumas. Sumonggo
maring panjenengan kang arep mbiji. Nanging sing nyata, seni begalan sekiye
isih ana nang Banyumas, Purbalingga lan Banjarnegara. Wilayah Cilacap, utamane
wilayah Cilacap kulon, kayane acara begalan ora ketemu (langka). Ning seni
membudaya, pancen kudu dibudayakan, diuri-uri supaya lestari aja nganti cures.
Soale angger kesenian lan budaya daerah nganti cures, bakal mlebu budaya njaba
sing kita kabeh ora ngerti tur ya kurang lah karo adat lan tata cara ngone
dhewek. Begalan kanggone wong Banyumas, pancen meh padha karo fungsi
ruwatan (wayang kulit), tegese kanggo nulak bala. Jaman gemiyen, dalang-dalang
begalan sifate kaya mistis. Nanging kemajuan jaman, seni begalan kang wis dadi tradisi, wis pada karo tanggapan
nganggo ngidek endok, balangan sadak (suruh) lan liyane. Tegese, upacara budaya
disenengi dening mastarakat Banyumas. Kayane, pernikahan (bagi sing mampu)
angger ora ganggo begalan kayane koh ora pas. Kurang semanger. Angger ana
acara-acara tradisi kaya kiye, jelas sing seneng ya dhukun penganten
se-ubarampene. Sebab biasae, acara perkawinan sing nganggo tatacara adat,
rampok. Dibegal pada karo dirampok. Begalan, seni turut tradional masyarakat
membudaya.. Dadi kanggone masyarakat Banyumas yen nganakaken pernikahan (antara
bujang klawan prawan), angger ora nganggo begalan kurang sreg. Tegese yen nganakaken khajat pernikahan kawitan ora nganggo
pitutur lan pangeling-eling kok ana sing kurang. Amargo seni begalan sekliyane
pance dadi budaya tradisi, isine uga piweling lan pitutur kanggone kaki-nini
penganten. Apamaning sing digawa brenong-kepang, yaiku alat-alat dapur sing
penganten ngemutaken karo nini penganten, kiye lo inyong ngawakaken alat-alat
dapur ngo pranti masak angger inyong lan rika wis bebojoan, wis dadi seumah
terus disogaken nang kepang.. Kepang karo ilir
piranti dapur sing ngo prantio ngangi sega, men ora cepet wayu (basi). Cething
ngo wadah sega sing diangi.Irus kanggo pranti njangan, siwur ngo pranti ciduk
Begalan ngambarake lakon rampogan sing digawa besan
(penganten kakung) dening rampok. Falsafah Banyumasan, sing dirampok kuwe dudu dunya brana, nanging bajang
sawane kaki lan nini penganten. Amarga, angger wis jejodohan, penganten lanang lan wadon
pancen dirampok kemandiriane, dirampok pribadine. Tegese, penganten lanang
duwe bojo, arep tumindak apa bae kudu nganggo palilahe bojo, ora bisa segeleme
dhewek. Mengkono sewalike. Wong bebojoan wis
ora bebas jalaran ”dibegal” dening acara sakral pernikahan.
lanang sing isih dulur lanang pancer (tunggal bapa) utawa utawa misan (tunggal kaki). Nanging sekiye,
profesi. Mergane sedulure lanang ora teyeng dhewek.
Ora beda karo nikahan, sing kudune dadi wali nikah kan ramane penganten
wadon. Yen ora nana ya kakang utawa adi penganten wadon tunggal rama/ Lha nek
ora nana ya paman, uwa, kaki misan sing tunggal pancer. Nek ora nana maning
yakuwe, nganggo tenaga “profesi” sing ditindakaken nang pengulu utawa amil
Begalan, nang ngarepe calon penganten lanang lan wadon, pada
ibing-ibingan (suasana mistis- jaman gemiyen), disranani nganggo
gending-gending Banyumasan kang nganggo perangkat gamelan. Nanging sekiye wis ana sing nganggo
kaset. Utawa angger ora nana bapar pisan ya garingan, tanpa iringan gendhing.
Sandangane paraga begalan ngagem clana ireng ditutup jarit
bathik, iket-iketan (biasane werna wulung). Ana sing ora nganggo klambi,
nanging ana sing nganggo klambi tanpa tangan. Kaya modele pemain ebeg (aran
kepang).Klilan..... Cerita dening:TriRasman
mripat sapta penteleng said: meniko sampun enjing male, mung enkang sampun dirantos dereng “tumincak awang awang ing glagah
lumintangSumebyar padhang ing lelangitanAku ngertiAku uga mung tansah nglakoniGarising pepesthen kang wus dumadiAmung siji tan dadi sesantiUgeming janji dak anti-anti(lan sliramu mesthi ngerti, ora gelem ngerti)Dudu nggresula dudu dongaAku amung kepingin ngerti:Kowe saiki ana ngendi?http://seindahsenja.
Sugeng ndalu Mas Admin, sugeng pepanggihan malih kalian kulo lare kulon kali nderek nimbrung, ngaten2 kulo meniko wiwit alit ngantos dewoso sobo kulo giritontro giribelah, Salam kagem Sedoyo kemawon Alumni SMEA DOLAP, ugi salam dumateng Mas Paino, ugi Sarmo , Marjo sedoyoooo mawon. Sungkem kulo SULARNO-Kulon Lepen.
pada 30/12/2009 pada 04:46 | Balas paino
Salam kembali Mas Larno Waalaikum salam., mas Larno SMEA Dolap Lulusan th pinten nggih.., Nuwun sewu pramilo kolo mboten lanjutaken wonteng ing Dolap,
Kulon x, lerese pundi? menawi Suci Konco kulo rumiyen (Larto Cogo, Tomar, waduh lali Mas. Wis tuwo.)
usum nopo mas dusun punung ? kacrios kolo wingi jawahe mboten roto?
pada 23/01/2010 pada 03:41 | Balas Paino
Waduh…, Om Kamino nembe Rawuh.,, pripun kabare Om.? dangu mboten kepanggih. Kabaripun Paguyuban “IKAPUJA” Pripun sakniki. Mugi2 poro sederek ingkang wonten Punung tansah Makmur Om.., Sering telpon kulo dumateng Pak Lurah Kasno, pripun kahanan ing
Nuwun, ndherek muji dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Mugi2 rencang2 keparingan kesehatan ingkang sae.. Py bro kahanan Giritontro Kidul, khususon keluarga Bpk. Sularno Rt3/3. Sugeng Rioyo, sedoyo kalepatan kulo nyuwun pangapunten.. Thx bt Admin..
pada 23/12/2010 pada 16:58 | Balas sularno
salam nggo mas narto edot, hano, malik, cunonk, samsino, udi kabeh
pada 16/09/2011 pada 20:39 | Balas Yanto semper
salam kagem konco2 saking dukuh tanggung ,sukat Bendhul ,wiono ,mas Tarno ms Tarso ms Widodo,basuki waluyo lan sedoyo kemawon salm kangen kalih sedoyo konco2
Kulo sak puniko saweg ngelola Majalah Paroki..., sowan kulo meniko sekaliyan keparengo badhe matur, menawi seratan panjenengan puniko badhe kulo cetak sarono majalah paroki kito "MAWASS", mugi-mugi mbok bilih seratan penjenengan saget damel
ngarsanipun poro wargo giritontro dijakarta. monggo mriksani
nuwun Mas Sarno sampun pinarak wonten situs puniko, woro-woro bade dalem pasang wonten situs http://www.giritontro.wonogiri.org
pada 12/09/2007 pada 01:49 | Balas sarmo
Sugeng enjang mas Admin. Dados bombonging manah ambok bilih mas admin saget ambiantu woro-woro meniko. Nggih mugi-mugi kanthi kegiatan ingkang kulo laksanaaken sageto nglipur dumateng masyarakat Giritontro tercinta. Khususipun Ngelo-Dologan ing Bayemharjo. Kegiatan saget kalaksanan awit saking wontenipun Paguyuban Ngelo-Dologan dijakarta. Matur Nuwun.
pada 12/09/2007 pada 13:45 | Balas Admin
Pak Sarmo menawi angsal dalem nyuwun alamat lengkap Paguyuban Ngelo-Dologan .
puniko kulo angsal warto saking sederek ingkang wonten ndusun menawi dusun kulo Punung Jatirejo, pikantuk musibah banjir musiman ugi galemipun siang sepuh kulo/Ibu ngantos ngungsi, nanging kulo ngaturakten matur nuwun sanget, sembah nuwun dumateng aparat ingkang terkait banjir meniko mboten ngatos nyengsaraaken penduduk. Sangking begitu aparat tanggap
ingkang wonten ndusun menawi dusun kulo Punung Jatirejo, pikantuk musibah banjir musiman ugi dalemipun tiang sepuh kulo/Ibu ngantos ngungsi, nanging kulo ngaturaken matur nuwun sanget, sembah nuwun dumateng aparat ingkang
kulo nuwun..nderek tepang njih sederek2..
kagem mas LESNA…matur nuwun sanget suport kagem giritontro.mugi2 kawujud turun temurun ngantos buyut2 mangke.amin…
kagem admin kulo nyuwun kabaripun jalan giritontro kondisi nopo sampun di lebarno..
matur suwun.lan nyuwun ID masanger rencang2 njih…
upo enten Balikpapan. menawi sapun angsal nggeh wangsul….. rak ngoten to…. sing penting sedanten sami bagas waras. Amin sing sabar…. sing sareh….. narimo ing pandum. Gusti Alloh mboten sare.
pada 23/03/2012 pada 12:15 | Balas agus wd
prapatan meniko. masalahipun kulo menawi mudik wonten gribel ngginggil prapatan dalemipun mas hadi. dologan tinggal pekarangan. menopo celak dalemipun pak marjo menopo lasno.
pada 26/08/2013 pada 19:36 | Balas yuli suryanto
sugeng ndalu warga giritontro. kq blok niki kadosipun pun boten enten seng update nggeh… eman. pdhal situs niki lumayan membantu kagem rencang2 sng rantau. kados kulo piambak. tulung,mbok bilih admin slalu update berita2 tentang gro. kulo asli gro lor. wingking puskesmas gro. suwun
pada 02/01/2015 pada 13:45 | Balas suparmo
contentBudaya Jawa ing indonesiaWayang wong, mujudaké salah sawijining budaya Jawa Budaya Jawa iku pranataning uripé wong Jawa nuju kasampuraning jalma manungsa. Pranatan iki tegesé pangertèn lan cara. Pangertèn bab urip nuduhaké sapa sejatinging manungsa iku, jejer lan kewajibané. Déné cara nuduhaké pakeming tumindak ing purwa, madya lan wusana ning kahanan. Uripé wong Jawa tansah njaga larasing swasana. Dadi kabèh pérangané urip kaya ta pribadiné dhéwé, liyan, alam lan apa waé sing ana sakliyané dhèwèké kudu isa nampa lan nyengkuyung budiné sing nuju marang kasampurnaning urip. Sajarah Budaya utawa kabudayan Jawa iku salah siji kabudayan sing wis mapan, amarga wis suwé banget anané. Budaya Jawa ora madeg dhéwé. Animisme, Dinamisme miwiti ananing Budaya Jawa. Hindhu, Budha, Nasrani lan Islam ya akèh banget pasumbangé marang Budaya Jawa. Budaya Jawa wiwit mula bukané gampang nampa lumebuné bab-bab anyar saka njaba angger ora sisip sembir karo pokok ugerané. Budaya Jawa urip bebarengan karo Agama lan Kapitadosan sing ana. Wataking Budaya Jawa sing tansah nggolèki larasé swasana gampang nampa ananing budaya liya. Sub Budaya Jawa
Jawa Wétanan Sub budaya Jawa Wétanan iku sing umumé ana ing provinsi Jawa Wétan. Sub budaya iki sebagéyan dipengaruhi budaya Madura lan sebagéyan manèh isih nganut budaya Jawa kuna, Tuladhané kaya déné sing dianut suku Tengger. Jawa Tengahan
Sub budaya Jawa Tengahan iku ana ing sisih wétan provinsi Jawa Tengah lan sisih kulon Jawa Wétan. Umumé dipengaruhi budaya sing urip ning kratonan. Jawa Banyumasan Sub budaya Jawa Banyumasan iku ana ing sisih kulon provinsi Jawa Tengah. Sub budaya iki luwih prasaja lan nganut nilai-nilai egaliter, cablaka lan baworan.
Tradhisi lan Adat Nyadran Nyadran iku salah siji prosèsi adat budaya Jawa awujud kagiatan setaun sepisan ing sasi Ruwah wiwit saka resik-resik makam leluhur, masak panganan tinamtu kaya déné apem, ater-ater lan slametan utawa kendhuri. Jeneng nyadran iki asal saka tembung sraddha, nyraddha, nyraddhan, terus dadi nyadran. PJ Zoetmulder ana ing buku Kalangwan uga nyritakaké bab upacara sraddha kanggo mèngeti sédané Tribhuwana Tungga Déwi ana ing tahun 1350. Upacara sraddha minangka pèngetan raja-raja síng wís puput yuswa uga sinebut ing kidung Banawa Sekar, nganggo uba rampé wujud baita (prau) síng digawé saka kembang (puspa, sekar). Tradisi nyadran pranyata wís lumaku wiwít jaman Majapahít nganti saiki. Pakurmatan kanggo leluhur isíh lestari lan dipepetri déníng masyarakat, khususé ing tlatah padésan. Nyekar ing sasi Ruwah nduwèni surasa utawa wulangan marang anak putu supaya padha tresna lan élíng marang leluhur.[1]
Pengantenan Adat Jawa Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing nduwé rangkeyan-rangkeyan upacara lan tata cara sing wis pakem. Upacara pengantenan iki ngelambangake pertemuan antara penganten putri lan penganten kakung neng suasana sing kusus lan dilambangake dadi pasangan raja lan ratu.Rangkeyan inti upacara umume diselenggaraake neng dalèmé penganten putri, dadi sing dadi penyelenggara utawa tuan umah yaiku wongtua utawa kaluarga penganten putri ning tetep dibantu kaluarga penganten kakung.Rangkeyan upacara-upacara pengantenan adat Jawa iku seje-seje miturut dhaerah uga
Upacara lamaran iku upacara kanggo nrima kaluarga calon penganten kakung neng dalèmé calon penganten putri. Upacara iki dadi tanda yen wongtua utawa kaluarga manten putri setuju yen putrine didaeake pasangan urip calon penganten kakung. Neng acara lamaran iki biasane sekalian kanggo nento'ake dina utawa tanggal penyelenggaraan rangkeyan upacara lanjutane, utamane tanggal pesta penganten.
Acara siraman iku sejati upacara perlambang kanggo ngresi'ake jiwa calon penganten. Upacara iki diselenggaraake sedina sedurung ijab kabul lan dilako'ake neng umah masing-masing calon manten, umume neng bagian umah sing radha terbuka kaya neng halaman mburi umah utawa neng taman ngarepan umah. Sing nyiram pertama biasane wong tua calon manten banjur sedulur liyane uga pemaes.
Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa yaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki ngandung makna yen mbengi sakdurunge acara pengantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yen sesuk neng acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari. Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar wiwit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani dening sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat. Rangkeyan acara neng wengi midodaren iki seje-seje neng saben dhaerah, kadhang ana sing barengake karo acara peningsetan lan srah srahan.
Srah-srahan iku disebut ugo "asok tukon" yaiku pihak kakung nyerahake uba rampe lan biaya sing bakal kanggo ngleksanakake pesta pengantenan. Contone uba rampe iku beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liyo-liyane. Sakliyane iku sing paling penting ono ing papasrahan yaiku duwit sing tumprape pihak estri bakal dienggo mbiayai pas acara pesta penganten.
yaiku nang ngendi penganten lanang kuwi ngucapke janji nang ngendi kwi di delok karo wong akeh kanggo saksi yen wong loro kwi nikahe sah.
Mitoni Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki diselenggarakaké wektu calon ibu nggarbini utawa meteng 7 sasi, tujuane kanggo keslametan calon bayi lan ibuné utawa kanggo sing sifaté tolak bala. Ing dhaérah tinentu, upacara iki uga diarani tingkeban. Makna Jabang bayi umur 7 sasi iku wis nduwé raga sing sampurna. Dadi miturut pengertian wong Jawa,
wêtêngan umur 7 sasi iki proses penciptaan menungsa iku wis nyata lan sempurna neng sasi kaping 7 iki utawa Sapta Kawasa Jati.Rangkaian acara kanggo upacara mitoni iki luwih akeh tinimbang upacara ngupati, urut-urutane yaiku siraman, nglebo'ake endhog pitik kampung neng jero kain calon ibu dening calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebo'ake kelapa gading enom), memutus lawe utawa lilitan benang (janur), mecahake wajan lan gayung, nyolong endhog lan terakhir kendhuren. Acara siraman mung diselenggara'ake kanggo mitoni anak pertama.Miturut adat Jawa mitoni iku kudhu diselenggara'ake neng dina sing bener-bener apik yaiku dina Senen awan nganti mbengi utawa uga dina Jemuah awan nganti mbengi.
Mendhem ari-ari Mendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (
iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan). Tata cara Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ariari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur
tengen pintu utama umah. Sing mendhem kendhi kudhu bapak kandung bayi.
Aqeqah Aqeqah meniko nggih budoyo saking basa Arab, artinipun aqeqah piyambak meniko gadah arti rambut ingkang wonten kepalanipun bayi ingkang nembe lahir, lan aqeqah saged diartiken pemotongan. Aqeqah meniko piyambak menurut syariah Islam nggih memotong domba kange bayi ingkang nembe lahir. Kangge bayi ingkang putro dipotongaken mendho kalih, manawi dingge bayi putri dipotongaken mendho setunggal. Aqeqah meniko diagem kangge syukranipun
Nijhoff.Hazeu, 1987. Kawruh Asalipun Ringgit sarta Gegepokanipun Kaliyan Agami ing Jaman Kina.
ipun ,sampun dangu sanget kulo nenggo.matur nuwun
Balas	On 13 Mei 2010 at 12:32 adi suryanto said: inggih sampun dangu sanget nenggo kok adbm mboten medal malih
Balas	On 30 Mei 2010 at 16:06 Titis Anganten said: Dari tlatah Jerman,
salut kulo kaleh panjenengan pak…ngaji pinter sholate tekun lan wonge selalu ceria…lan mudah bergaul…
Matur suwun kang amin, mugi panjenengan lan sakeluarga inggih tansah pinaringan berkah saking gusti
KETHOPRAK SISWA KANTHI LAKON &quot;JAKA TINGKIR&quot; :: .
KACA NGAJENG - KETHOPRAK SISWA KANTHI LAKON "JAKA TINGKIR" KETHOPRAK SISWA KANTHI LAKON "JAKA TINGKIR"
katindakake kanthi maneka warna cara. Ing antarane kanthi praktek wawancara langsung karo narasumber, musikalisasi geguritan ing alam yaiku maca geguritan kairingi gendhing utawa musik mawi setting utawa latar alam , praktek pidhato, gawe film, kethoprak, sandiwara, film lelucon, lsp. Cara-cara kasebut bisa gawe gregete
banjur kurang greget anggone nampa piwulangan basa Jawi. Apa maneh piwulangan basa Jawa kalebu wulangan kang ora diujekake secara nasional. Mula kanggo nggugah semangate para siswa anggone nyinaoni basa Jawa para dwija diajab kudu bisa nyiptakake kreatifitas sajroning pamulangan.
Kethoprak utawa sandiwara siswa yaiku salah sijine cara kanggo nggladhi ketrampilane basa para siswa. Iki bisa katindakake kanthi menehi tugas marang para siswa secara kelompok nggawe film kethoprak utawa sandiwara kang settinge bisa katindakake langsung ing alam. Cara iki bisa narik minate
ditontonake luwih dhisik kanthi kethoprak dewasa (lumantar VCD), sabanjure ditugasi nyusun naskah saka asile nonton mau. Adhedhasar naskah kang wis kasusun
banjur mraktekake secara langsung ing alam. Cara iki pancen rinasa mbutuhake wektu sing kurang sithik. Nanging yen kaprogram kanthi becik cara mangkono bisa luwih efektif kanggo mulangake basa Jawa. Jalaran kanthi parktek main kethoprak utawa sandiwara secara langsung siswa wus bisa nguwasani patang (4) ketrampilan basa yaiku ngrungokake, micara, maca lan nulis.
Sumangga tumrap para sutresna kang arep mbutuhake Naskah Kethoprak Siswa kanthi lakon "Jaka Tingkir" bisa kawaos ing ngisor iki :
SKENARIO KETHOPRAK KANTHI LAKON "JAKA TINGKIR"
Ing sawijining desa yaiku aran desa Tingkir, ana nom-noman kang wis kondhang bagus lan kalimpatane. Nom-noman mau jenenge Mas Karebet. Gandheng dheweke iku manggon ing desa Tingkir, banjur wong-wong padha ngundang jenenge kanthi sesebutan "Jaka Tingkir".
(Ing wayah esuk, kaya adat sabene Mas Karebet nggarap tegalane. Suket-suket sing ana ing sakiwa tengene wit gedhang dibubuti, Dheweke nyambut gawe kanthi tlaten. Nalika lagi mbubuti suket dumadakan ana pawongan kang nyuwara uluk salam).
Sunan Kalijaga : "Assalamu'alaikum wr.wb. Hee, Mas Karebet!"
Mas Karebet : (Kaget karo namatake Sunan Kalijaga). "Wa'alaikum salam wr.wb. Dene kowe ngerti marang aku. Yen dakwaspadakake saka
diarani Khodli Jakah. Wong-wong banjur ngarani aku Sunan Kalijaga."
Mas Karebet : (Atur sembah karo Sunan Kalijaga). "Ohh, Kanjeng Sunan Kalijaga! Nyuwun agunging pangaksama, kula boten mangertos menawi panjenengan punika Kanjeng Sunan Kalijaga."
Sunan Kalijaga : "Karebet, ya Jaka Tingkir, lha kok kowe ning padakan kene ki ngapa?"
Mas Karebet : "Nuwun sewu, Kanjeng Sunan. Jer punika pancen sampun dados pedamelan kula."
Sunan Kalijaga : "Nanging ngertenana Karebet, papan dunungmu sing kepenak iki, ya ora ning kene iki, nanging nggomu urip kepenak iku ya neng Demak Bintara kana."
Mas Karebet : "Kanjeng Sunan. Kados pundi, papan rame kemawon kula boten mangertos, punapa malih Demak Bintara."
Sunan Kalijaga : "Tekaku mrene ya mung arep menehi ngerti menawa sejatine kowe kuwi bakal nemokake kamukten ana ing Demak Bintara. Miturutku, ya kowe mbesuk sing bisa ngratoni ing Tanah Jawa. Mula Karebet, tinggalna desa Tingkir iki, tumujua menyang Demak Bintara."
Mas Karebet : "Ananging kula punika lare dhusun, papan ingkang rame kemawon boten mangertos, punapa malih Demak Bintara."
Sunan Kalijaga : "Kabeh kuwi durung ngerti, yen durung nate nglakoni, Mula, kowe daktundhung menyang Demak Bintara. Kanggo ngancani lakumu, kowe daksangoni keris aran Kyai Sengkelat. Tampanana Karebet!"
Mas Karebet : (Kanthi laku dhodhok nampani Keris Kyai Sengkelat). "Sendika dhawuh Kanjeng Sunan!"
Sunan Kalijaga : (Karo ngulungake Keris Kyai Sengkelat). Keris iki ganepe ana telu, mula temokna sing loro maneh, yaiku aran Nagasasra lan Sabukinten. Kyai Sengkelat nduweni teges pangkat utawa drajat, Nagasasra nduweni teges panguwasa, dene Sabukinten nduweni teges bandha utawa arta. Ananging aku meling marang kowe Karebet, ilangana sipatmu sing ora apik kuwi. Aja gumampang nibakake sadak kinang ing saenggon-enggon!"
Mas Karebet : (karo sila sirah tumungkul). "Inggih,
Ganjur tumuju ing papan panggonane Jaka Tingkir. Nyai Tingkir ngundang-undang marang Jaka Tingkir)
Nyai Tingkir : "Bet..., Karebet!"
Mas Karebet : (Semu kaget nyinggahake pusaka Kyai Sengkelat ing jeron klambine). "Inggih! Kula wonten ngriki."
Nyai Tingkir : "Nyambut gawe wiwit mau kok ora leren-leren ta Karebet!?. Wiwit esuk nganti sore apa ya ora kesel!?".
Mas Karebet : "Inggih, sekedhap malih, wong punika ngresikinipun kirang sekedhik."
Nyai Tingkir : "Iki lho ana pamanmu saka Demak Bintara."
Mas Karebet : (karo nyalami pamane). Ooo, Paman. Wonten prelu punapa, Paman? Agemanipun endah tur dhemes."
Ki Ganjur : "Ya ngene iki anggon-anggonane wong tuwa, sanajana paceklik nanging ya kudu nganggo klambi kang endah, ora ketok apa kuwi lagi susah utawa seneng. Amarga ajining raga saka busana. Rak ya ngono ta Karebet?"
Mas Karebet : "Inggih, Paman."
Ki Ganjur : "Ngene lho Karebet, preluku mrene arep ngajak kowe menyang Demak Bintara."
Mas Karebet : "Kula dhateng Demak Bintara? Wah remen sanget, Paman!"
Ki Ganjur : "Mbiyen bapakmu pesen karo aku supaya ngajak kowe menyang Demak Bintara. Ya aku sak bisa-bisa ngajak kowe menyang kana kanggo ngudi kawruh. Sapa ngerti yen menawa neng kana kowe bakal ngempil kamukten. Sak candra maneh ing Demak Bintara ana sing diarani Sasi Mulud."
Mas Karebet : "Ananging lajeng ibu kados pundi? (karo namatake Nyai Tingkir)
Nyai Tingkir : "Lho, kok aku? Ya ora apa-apa. Neng Demak Bintara kowe sinambi ngangsu kawruh lan mengko saka kono kowe banjur bisa ngamalake kawruh iku."
Mas Karebet : "Lajeng kapan badhe bidhal dhateng Demak Bintara, Paman?"
Nyai Tingkir : "Ya mesthine sesuk. Pamanmu rak ya lagi rawuh. Saiki kowe enggal tata-tata, sesuk-esuk budhal. Ayo saiki mulih
Cithakan navigasi bangunanKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
SlovenščinaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 14 Maret 2013.
pungkah • pungkang • pungkas • pungkur • pung • pungak-pinguk • punggah • punggai • punggal •
Musik radio kang nunggal laras, sanajan pepisahan adoh, manawa kang siji diunekake, liyane milu muni, kayata : ing nagara Inggris ngunekake musik radiom, wong-wong nagara Darwis utawa Jerman terkadhang padha dansa, sabab musike milu muni (stelane nunggal pamancar).
Dewa ing Suralaya bisa aweh sasmita marang manungsa ing Ngarcapada, yen manungsa kang disasmitani mau rasa pangrasane bisa gathuk (nunggal laras), karo Dewa kang nyasmitani.
Wong ana ing Surakarta bisa ngosikake atine wong ana ing Surabaya yen wis padha aluse lan nunggal laras.
Manungsa sajati (Rasa) bisa nyasmitani marang pancadriya (wonge), yen pancadriya kang rinasuk ing kajaten mau : wis akeh bageane kang alus, yaiku yen bongkoting angen-angen lan rahsa wis nunggal laras karo pucuking Rasa.
Dadi tetela : kedher kang nunggal laras watake nunggal daya, bisa dayan-dinayan utawa weruh-wineruhan, ora peduli adoh.
Dayaning pandulu : weruh marang padhanging srengenge lan rurupan warna-warna, kang mencorong, kang abang ijo sapanunggalane.
Pandulu netepate yen pepadhanging srengenge lan rurupan iku : ana. Nanging ora nganggep marang ananing swara, (ngorakake marang ananing swara).
Pangrungu netepake yen swara iku ana (ngiyakake marang ananing swara). Nanging ora nganggep marang ananing cahya lan wewernan.
Besuk kapan pandulu bisane weruh marang swara, iku babar pisan ora kena diarep-arep, sabab mesthi ora bisa kelakon salawas-lawase, jer ora ana swara dumunung ing alaming pandulu. Wiwit ANA nganti SIRNA : sipandulu mau tansah dadi pandulu bae, mangka – salawase isih dadi pandulu : dienas ora aweh weruh swara.
Besuk kapan sipangrungu bisane weruh marang rurupan, iku babar pisan ora kena diarep-arep, sabab mesthi ora bisa kelakon salawas-lawase, jer ora ana rurupan dumunung ing alaming pangrungu. Wiwit ANA nganti SIRNA : sipangrungu mau tansah dadi pangrungu bae. Mangka – salawase isih dadi pangrungu; dienas ora aweh weruh rerupan.
Pandulu karo pangrungu ka-aranan ora nunggal alam, ora nunggal daya.
Pangambu, seje maneh dayane utawa alame. Ing alaming pangambu ana maneh kahanan kang ora bisa dumunung ing alaming pandulu tuwin pangrungu, yaiku kang aran ambon-ambon. Kayata : wangi, sengir, langu sapanunggalane. Pandulu lan pangrungu padha netepake yen wangi, sengir, iku ora ana. Pangambu netepake yen wengi, sengir, mesthi anane, nanging abang,
Pangrasa ilat, kapriye?? Ing dhuwur mau kabeh dipaido anane, dening pangrasa ilat. Pangrasa ilat netepake yen ing jagad iki kang ana mung : legi, pait, gurih sapanunggalane. Ora ana rerupan, ora ana swara, ora ana gegandan. Awit ing jagading rasa
mau dipaido anane dening rasa badan. Kang ditetepake anane mung : kasap alus, adhem panas, gatel, keri sapanunggalane. Oraweruh dhong-dhinge marang kang aran abang, ijo sarta mencorong, kelip-kelip. Ora weruh jawane marang kang aran wangi, bacin, ora wanuh kang diarani legi pait.
Piranti lelima mau dak arani lawananing pancadriya, sabab gunane kanggo nglawani (nglawehi) dayaning pancadriya.
Piranti lelima mau diratoni (diwengku) ing angen-angen.
Angen-angen luwih alus tinimbang piranti lelima mau, mulane bisa momot lan mengku marang kawruh-kawruh oleh-olehaning piranti lima mau. Sanajan limang warna mau paido-pinaido utawa tambuh-mitambuhi marang siji lan sijine, nanging angen-angen ngakoni marang kayakinaning siji-sijine, nanging angen-angen ngakoni marang kayakinaning siji-sijine piranti, ora ana kang di-orakake. Mulane mangkono, sabab angen-angen luwih alus.
Sadhengaha kang luwih alus, bisa momot marang kang kasar.
Samubarang kang kasar : watake cupet, mung ngengkoki marang
jembar, mengku lan momot, bisa gathuk manjing ajur-ajer marang kayajinaning liyan kang luwih
lan momot marang kawruh saka piranti lelima kang kasebut ing dhuwur, mulane angen-angen simpen kawruh akeh saka enggone ngimpuni oleh-olehaning pangalamane piranti lelima.
Apa angen-angen iku wis alus banget?? Durung.
Kang luwih alus saka angen-angen yaiku : Budi utawa Rasa Jati (manungsa sajati).
mung ngengkoki kayakinane dhewe bae, nanging kabeh diakoni benere dening Manungsa sajati, malah Manungsa sajati banjur oleh kawruh kan tanpa wates kehe lan gedhene, kaimpun saka pangalaman ing alam manekawarna. Impunan mau dadi srana nggayuh marang kasampurnan utawa panunggal.
Pandulune si Suta sanajan cedhak karo pangrungune dhewe, nanging ora weruh-wineruhan karo pangrugune dhewe, ora weruh-wineruhan karo panggandane si Suta dhewe. Iku arane : ora nunggal alam.
Pandulune si Suta, sanajan adoha karo pandulune si Naya nanging padha weruh-wineruhan
Weruh-wineruhan iku tegese : seksen-sineksenan marang anane kahanan kang dialami.
Pandulune Suta, Naya, Dhadap, Waru, ………… padha seksen-sineksenan yen padhanging Srengenge lan wawernan iku ana.
Pandulune Suta, Naya, Dhadap, Waru, ………… padha seksen-sineksenan yen swara iku ana.
Mangkono sapiturute, dene kabeh sineksenan dening angen-angen. Wasana wong banjur nekseni yen alam donya : ana.
diakoni anane dening makhluk kang kanggonan rasa kasetanan (Amarah lan angen-angen kang peteng). Alaming jin diakoni dening makhluk kang kaduk rasa kajiman, (Supiyah lan angen-angen kang kurang padhang). Alam donya diakoni dening makhluk kang
angen-angen kang banget petenge = de donker).
Manungsa sajati luwih alus katimbang angen-angen lan rahsa kang kasebut mau kabeh, mulane bisa momot marang kawruh-kawruh kang dialami dening makhluk meneka warna ing alam kang beda-be6da mau. Malah manungsa sajati enggone ngrasuk badan maneka warna mau, prelune supaya bisa ngalami pangalaman warna-warna mau sumimpen ana ing sarira kang langgeng.
Gedhe banget paedahing sugih kawruh saka pangalaman maneka warna, awit dayane ngluhurake darajating manusa sajati, kongsi bisa nggayuh marang panunggal.
Wong turu lan melek,wong urip lan mati, sanajan WONGE ora ngakoni marang anane alam-alam mau, nanging MANUNGSANE SAJATI : ngakoni, sarta tansah oleh kawruh bae saka enggone tumimbal lair rambah-rambah sarta ngalami pangalaman warna-warna, kang alus lan kasar, kang luhur lan kang asor, kang padhang lan kang peteng, kang mulya lan kang sangsara.
Kawruh-kawruh mau durung dikabar-kabarake marang wonge (pancadriya kang rinasuk) iku ora sabab saka sungkan, mung sabab pancadriya (wonge) durung bisa nampani kabar, dening isih kasar.
Yen pancadriya sangsaya alus, marga tlaten lan lastari ngudi kawruh kabatinan, iku sangsaya lawas sangsaya bisa nampani kabar saka sathithik, ing batine dhewe. Mundhak aluse ya m6undhak cetahne enggoni nampani kabar.
Kang diarani kabar iku, thukuling Budi (Rasa) ing sanubarine.SERAT BAYANULLAH
Anggitanipun swargi Raden Panji NatarataKepala Dhistrik Ngijon Ing NgayogyakartaInggih Raden Sasrawidjaja Guru Bahasa JawiIng Pamulangan Calon Guru Surakarta
Penerbit : Yayasan “DJOJO BOJO”Surabaya Tahun 1975SANGKALA : RASANING KAWULA ASALIRA GUSTI
P R A W A C A N A(Aturipun Ingkang Nurun)
1. Sinawung sekar Gambuh, bubukaning atur kang manurun, lan ngedalaken serat Bayanullah wirid, gubahanira ing dangu, kanang wus minulya ing ndon.
gancaran ingkang wus, kita wedalaken namanipun, srat Falsafah Sijijenar kang umesi, pangrembag bab bedanipun, iktikad ingkang linakon.
4. Raden Panji puniku, lan iktikadira kang manurun, ing samangke pari kedah ngleksanani, Bayanullah wedalipun, karana tancebing batos.
5. Tebih saking pangaku, ing benere kawruh pribadyeku,
Anenggih kang manurun, mung ndhak sungging sawontenipun, ing sasaged tiniti taliti, cocoge lan babonipun, tan namung juga kemawon.
11. Bayanullah nguni wus, medal minangka lampiranipun, pananggalan Jawi
lenipun, ingkang maksih seseratan tangan asli, yen wonten sulayeng tembung, p[inilih nut ing suraos.
13. nanging wetahing tembung, ingkang datan kapilih ing kidung, apa inggih kapratelakaken ugi, mungging centhangan puniku,
15. Kajawi kang kadyeku, wonten malih centhangan ing ngriku, bab maksuding ukara ing sawatawis, myang tegesing tembung-tembung, darapon trang kang suraos.
16. Centhangannya puniku, mung maligi anegesi lugu, datan mawi kawoworan ing pamanggih, sulaya tanapi rujuk, ing bab wedharaning kawroh.
17. Palasthaning panurun, Soma manis tumanggaping taun, rasaning kaula asalira gusti, Eje Sangara kang windu, salam kita mring pra maos.
1. Kawruhana tataning wong urip, mangarepa harjaning tumitah, tumuwuh ing dunya angger, gugulangen
2. Utamaning manuswa puniki, kudu mbudiya marang lukita, kang madhep trang weleh-
3. Wong tamarja harjaning dumadi, sangkan paran myang antaranira, wus kinawruhan salire, sedene ingkang durung, temen musti anteping pati, wit kahananing gesang, janma
sajatine, Allah malekat durung (3), durung ana kawula Gusti, jatine jaman ora, kidam tegesipun, dhingin nora kadhinginan,
tan pisan tinemu, tandha saksi nora ana, ana maneh saka wadi madi mani, maningkem yen mangkana.
6. Yekti dudu ngadam kang miwiti, kale (4)
saksi kodrating Pangeran, luwih bener bresih titi tur lestari, campuring kautaman.
(1) Tembung Arab ‘adam tegesipun ora ana, dene adam namaning tiyang (nabi Adam), mbok manawi asal saking tembung Ibrani, ateges manungsa lanang.
(2) Wonten ing kaserat : datan embuh.
(3) Suraosipun : ingkang yasa tembung Allah lan tembung malaekat pun manungsa punika.
(4) Kale (kal – e). Indonesianipun hal – nya (bab – e).
7. Mangke paraning sangkaning urip, upayanen ywa nganti sumelang, aja tumpang suh pikire, lungane wong tumuwuh, luwih ewuh tur dhemit rungsit, glethakan sinamparan, saking gampangipun, kang saweneh pra ngulama (1), rina wengi sawarga pinusthi-pusthi, iku wong kabegalan.
8. Kang saweneh para pandhita di, ahli sorot gedhene samrica, kumilat thathit warnane, mijil sing netranipun, iku ingkang pinrih ngleboni, nemu ngalam gumelar, wong mangkono tamtu, ciptane sasar katriwal, ana maneh oliya (2) cipteng tyas milih, johar kanthaning warna.
9. Kang gumebyar-gebyar angebati, linebonan den anggep sawarga, neng kono Gusti pamore, lah iku wong kaliru, wus kadhadhung ginaweng jajil, saweneh malah ana, wruh cahya umancur, dinalih sipating Allah, iya iku kumpuling kawula Gusti, tetep wong kabegalan.
awor lan siti, pinendhem pajaratan, dinalih neng ngriku, ana ngalam jagad jembar, linebonan langgeng nora owah gingsir, iku ciptaning setan.
11. Kang saweneh sarjana mumpuni, ing sasmita ngelmu kasampurnan, Allah nunggal ing jisime, angen-angen rinengkuh, cinipta Hyang kang murbeng bumi, yen kinecapken lesan, uluk salalahu, iku tunggal cipta sasar, awit maksih kasipatan owah gingsir, tur maksih keneng edan.
12. Karsa murka dayaning panggalih, galih eling iku tunggal makna, neng angen-angen enggone, marmane iku kudu, sanyatane amung ngratoni, sabarang tingkah polah, wit dayaning kalbu, nanging yen den anggep Allah, tan pakantuk dadi begalaning urip, ing kono rasakena.
13. Prayogane kawruhana becik, kadayane angen-angenira, mukhammad (3) darma sapangreh, rasul rasaning manus, kabeh saka hagyaning (4) pikir, nanging dudu Pangeran, ing sajatinipun, kang
15. Ana maneh ingkang angukuhi, ngalam insan kamil tegesira, ingsan manuswa jatine, kamil sampurnanipun, sawantahe tembung puniki, manuswa kang sampurna, iku maksih luput,
arane manuksma, dadi ping pindho uripe, lan ana manjing suwung, sajtine durung nglakoni, yen wong kang wicaksana sabarang reh putus, tatas pangawikanira, urip iki sajatine aran pati, pati ingran ora.
18. Jumenenge kawula lan Gusti, Allah Mukhammad lan rasulolah, wus dumunung sira kabeh,
rasanira kang sejati, tunggal rasaning Suksma.
19. Iku salah tampa ing panganggit, lamun rasa-rasaning Pangeran, nora mangkono patrape, Pangeran rasanipun, nora awor lan sira kaki, pamriksa pangandika, myang
iku nyata panganggepmu ring Hyang, nanging Allahira dhewe, aywa salah pangawruh, dudu Pangeraning bumi langit, lan malih wekas ingwang, manuswa kalamun, ngaku kukuh kuwat ing tyas, angen-angen dinalih wujuding Gusti, patrape takokena.
(1) Wonten ing wirid : roh ilapi punika salah satunggaling roh kita ; nur mukhammad (cahya kang pinuji) punika asaling sadaya dumadi, nanging wonten ing ngriki dipun tegesi cahyaning netra ingkang katingalipun manawi dipun petel.
(2) Jajal (iblis) ingkang tampi laknat (bendu).
(3) Suraosipun : upami boten wonten manungsa inggih boten wonten ingkang mastani bumi lan langit.
21. Gusti iku mireng tanpa kuping, aningali datan mawi netra, tanpa prabot kuwasane, ngandika tanpa tutuk, lamun maksih nganggo piranti, tetep dudu Pangeran, jroning Qur’an nutur, kuwasanira Pangeran, marma
kacakra Hyang Agung, mungging angen-angening janmi, sayekti dadi batal, pangawulanipun, wa la nufus Gusti
anggep Hyang kang murbeng rat, temah kapiran uripe, kalamun maksih kukuh, angukuhi ingkang tinulis, prayoga sumingkira, tandha seje kawruh, kawruhing Buda katriwal, awawaton ngelmu saka Dewa Ruci, dudu wit saking Arab.
24. Mamet Buda ingarabken dadi, kawruh nasar nunjang kitab Qur’an, ginalih suwung rasane, kitab kacakra suwung, nora weruh ragane sepi, cupet cingkranging nalar, pring suwung kumsnthung, kenthung-kenthung mung wawadhah, tanpa isi den iseni napas angin, pinuji tur sinembh.
25. Mantep tetep tur den aku Gusti, Allah ingkang murba miseseng rat, poma ywa mangkono angger, wajibe Gusti iku, samak basar kadirun ngelmi, rong puluh sipatira, jinereng ginulung (2), yen tetep
kawruh kang nyata, kanyatahan saka tandha lawan saksi, saksi kang wus pratignya.
27. Pratignyane narambahi urip, nadyan pati sajroning gesang, wus kadhadha sakabehe, myang gampange kacakup, cakep cukup rasaning ati, gegetun saka nyata, pungun-pungun
nglakoni, saking temen yekti tinemenan, ana ing kono rasane, woring tyas tanpa catur, datan jalu datan
(1) Kafir punika tiyangipun, kufur (kufr) punika pahamipun.
(2) Wonten ingkang nyerat : jinereng ginelung.
(3) Dzat wajibul wujud = dat kang wajib anane.
29. Kang saweneh para sujana di jroning supena (1) den anggep ngalam, barang apa ana kabeh, sedene buwana gung, jagad cilik sajroning ngimpi, marmane datan siwah, jroning kalbu penuh, ngendi bae njero ana, papaesan ing dunya jro badan manggih, cinipta enggon mbenjang.
30. Iku salah kalantur katarik, cipta sasar kabalsar jurang iku dudu sayektine, dene impen puniku, sajatine ingsun tuturi, kuwasane pangrasa, manjing netranipun, dayaning kuripanira, mukhammad manjing mukadim maring ngelmi (2), ngelmi ingkang gumebyar.
31. Sun jarwani malih wong ngimpi, sayektine jroning netranira, mamanik iku namane, kaca benggala agung, sinendhekken neng nggon sawiji, njaban kaca sanyata, kadulu sadarum, barang apa manjing kaca, yen jinupuk jroning kaca dantan keni, iku dayaning netra.
Lamun putih wijilipun, saking netra grana pasthi, iku kang den anggep nyata, samya kinen atut wuri, tamtu manjing maring wisma, nira langgeng tanpa wilis.
3. Iku wong ngelmune kathung, darbe kawruh Mung sacuwil, wus ngaku dadi sarjana, jumeneng guru mumurid, marang para punggung mudha, ngrasa wus putus patitis.
5. Mawa praba smu umancur, lir wulan purnama sidhi, iku inganggep Pangeran, kang murba maseseng bumi, iku wong katunan ing tyaS, luput panampaning dalil.
(1) Ingkang dipun kajengaken supena salebetipun tilem utawi salebetipun sinau samadi. Mirsanan pupuh VII pada 6 lan 18.
(2) Pikajengipun : maos cathetanipun piyambak ingkang sumimpen wonten ing hafidh (onderbewustzijn).
(3) Ru’yatullahi = kayatahan wontenipun Pangeran : nendra ingkang dipun kajengaken ing ngriki tilem limrah utawi sinau samadi. Mirsanana centhangan bab supena ing pupuh I pada 29.
6. Awit ciptane wong iku, Allah manggon jroning pikir, sipate lir
lumrahe jaman mangkya, sadat mangkono tinampik.
11. Iya iku wong kepaung, sahadat kalimah kalih, Tinampik sinampar-sampar, nora pisan den kawruhi, saking angele jarwanya, cocoge kalawan saksi.
13. Widi adining tumuwuh, tan muwuhi mring wong muji, anyuda mring kang siya, lah rasakna kang patitis, ywa lir santri Panaraga (4), napi Isbat (4) kang pinusthi.
(1) Punika istilah wirid, pikajengipun aksara alief (!) dumunung woten ing bathuk.
(2) Pikajengipun syahadat ingkang mboten mawi ngucapken ungel – ungelan “asyhadu”…………… saterusipun.
(3) Serat Ikhlash : qul huwa lahu ahad, kawancah : kulhu.
(4) Panaraga punika rumiyin misuwur pasantrenipun.
14. Yen napi Allah liniru, wujudnya santri pribadi, lamun isbat wujudira, ing njero ika Hyang Widi, iku
15. Lawan malih ana guru, amangeran marang pasti, suwung wang-wung nora nana, tur durung putus ing westhi, iku wong pitung bedahab, kupuR kapir
layang iki takokena, jarwane apa nimbangi.
17. Salah siji pasthi cundhuk, lamun maksih padha iki, lah age sira
apese den aji-aji, kekethokan gulu ayam sega waduk ,ori muslim (2).
19. Sejatine durung weruh, ing ngelmu gaib-gaib, mung elu-elu kewala, jroning ati durung uning, bocah cilik bae ana, bisa dadi guru jati.
20. Anggere tan den du telu, tinilikan dina mbenjing, yen trima amung carita, nalar ngawur tanpa saksi, ingsun saguh ajajarwa, tanpa lawon wareg putik.
Wulanganipun boten namung babagan sarengat kemawon, ugi tarekat, kakekat, makripat. Nafi isbat punika namaning dzikir : la ilaha (ora ana sesembahan) = nafi (ora nganakake); illallah (kejaba mung Allah) isbat (
(2) Namaning mori (lawon) ingkang sae kala jaman samanten, dados sanes muslimin ingkang ateges wong Islam.
22. Nanging mangkya para guru, arang ingkang nganggo saksi tansah crita ngayawara, warahe angupa pamrih, nora weruh sajatinya, trapsila laraping pati.
23. Aja sira dadi guru, laraping ngelmu sajati, tegese guru punika ,
wong sarjaneng jagad, nora kewran amangsuli.
25. Lan malih sun wus kapranggul, para santri ahli ngelmi, barang-barang wujud Allah, bumi langit dadi Gusti,lah iku kumprung ing tekad, gandarwo momoran janmi.
26. Satengah ana wong putus, ratu den anggep Hyang widi, Gusti Allah nora ana, wujudnya Sri Narapati, yaiku wong salah
paduning pulisi, kacara traping prakara, wus pasthi nora pinanggih.
28. Kang saweneh ana jamhur (2), tutur mubeng marang murid, lamun
binuru, embuh yen wus prapteng ngakir, bisa mulih marang ora, tur amengku ngalam sahir (3), dudu swarga lan naraka, ngaku wruh wus mati.
(1) Pisaca (pisaci = brekasaan.
(2) Arab Jamhuur = tiyang kathah (kamus Arab), ing basa Jawi dipun tegesi wong wicaksana, kakinten mirit saking nama ingkang kasebut ing Tajusalatin (Bausastra Jawi).
linungguhaken sarira, ing pancadriya rasane, malah mujudake rupa, ireng bang kuning seta, kanthi dunya ngakiripun, winorken ing malaekat.
3. Iku kang bisa nulungi, nuntun maningaken ring johar, aneng wudel panggonane (1), terkadhang pancer ing netra, iku kang linebonan, ginalih swarga gung, iku guru siya-siya.
4. Cupet nalare sacuwil, kumprung
padesan tanpa krama, ngelmu den nggo agu-agul, nggulung kang tanpa tandha.
6. Kang den gantungi, paukuman siksa paksa, awit pra guru bujuke, mring wong tani ndesa-ndesa, kang tan wruh ing duduga – prayogane mung sadumuk,
pamijange, donga japa mntra Buda, ambege lir sujana, kang weruh marang pakewuh, sejatine punggung mudha.
kasusastran, sastra rajah Ngarap ndhusun, dinum dadi kaslametan.
(1) Wonten ing wirid kasebut lintang johar.
10. Lah iku tekading kuthip (1), kewan kang
Allah manuswa, kumpul pisahing rupa, rupa keh kang mowor sambu, iku jaman sapunika.
14. Pintere amung sacuwil, lagi Allah lan
kawentar kawara, yaiku lakuning wedhus, mbludhus tan wruh ing sarira.
16. Ana maneh pasa wegig, kukuh kyat mamresing tekad, ngukuhi lapal unine, waman ngarafa nafsaha, fakod ngarafa laha, lah iku pengertinipun, sing sapa wruh ing sarira.
dhinaku dadya Hyang Agung, wus prasasat Palgunada (2).
18. Yaiku patraping kucing, mindhik-mindhik angon ulat, anggoleki wong kang bodho, sinajarwa pinapajar, ujare ngelmu sasar, sarwa saru sasar susur, slusuran lir rajakaya.
19. Cacad wong tumitah urip, kurang mamresing tyas nyata, ngelmu pangolah yodane, panranging karti sampeka, susila pari krama, mumpuni mahambeg sadu, danurjaning kawruh mulya.
(2) Bok manawi namaning guru kala samanten, ingkang kapidana ing nagari kados Gus Djedig kasebut ing serat Wiraiswara.
20. Mulya sangkaning pangerti, wus gumelar ing kahanan, pancering urip jatine, prasasat samodrasmara, barang apa tumeka, umanjing dayaning kalbu, iku traping para wikan.
21. Wong nembah marang Hyang Widi, nora sipat nora kantha, nora warna enggon, nora suwung nora mamang, dudu pikir myang napas, dudu eroh duduwujud, nora suwung pasthi ana.
22. Anane saka ing abdi, dudu rasane manuswa, lah kapriye ing patrape, wong nembah Hyang Sukma, sedene malaekat, nora beda wujudipun, angele yen wus pratela.
bali liru sambut, iku traping pangawikan (2).
25. Manuswa ingkang sayekti, dadi ling-alinge jagad, lah iku kang wus
pikajenipun alam kabir = jagad ageng (gumelaring dunya punika).
(2) Suraosipun : tiyang ingkang ngertos dhateng badanipun piyambak, inggih boten kewran dhateng gumelaring dunya punika.
(3) Nurul qalbi = papadhanging manah.
29. Yen ngguguru sira benijing, sawise sira winejang, wijang-wijange kabeh, kang kadhadha ing tyas padhang, Allah mukhammad rasa, myang badan sakaliripun, tumuli sira takona.
31. Priye parlune kang pasthi, lawan malih tatakona, mring gurumu kang wus waleh, asung ngelmu marang sira, apa sababe baya, wuwulang kang wus kacakup, yen nendra sirna sadaya.
32. Iku dayaning punapi, apa mudhun apa munggah, yen mudhun priye kanthane, yen munggah priye trapira, kang munggah kang tumedhak, den arani apa iku, dene dahat saka mokal.
33. Nora susah sira kaki, takon jumenenge Allah, mung weruha kuwasane, kang kagadhuh marang sira, gedhene
jro badan ana kabeh, iku mratandhani apa, den asmani reh paran, dayaning punapa iku, kabeh padha takokena.
(1) Wonten ingkang kaserat : kalaning gesang.
1. Lan malih pitutur ingwang, lamun sira dadi murid, kang bisa pratameng weka, wiwekaning kawruh gaib, patakon kantho titi, surti ngati-ati tyasmu, tumancebing papadhang, ingkang
anggep jeneng Gusti, sajatine kang winastan johal awal.
4. Marma sagung pra sarjana, kang mantep tetep nastiti, titising reh pejah gesang, kasangsang madyaning bumi, rat jagad kagulung ngling, tumuruning manuswa sadu, lan malih sun wawarta, yen ana guru kang luwih, sung wasita
lah iku tutur kidib, goroh growoh wong kebawur, ngawur kuwur tyas samar, durung wruh
7. Yen wong danurja waskitha, aweh sandhang wong kang sugih, aweh payung wong
wadi, wadi-wadining widyastha, sayekti janma sajati, ywa sumelang ing pangesthi, anggepen lantaran kawruh, muwuhi
wajib iku kinurmatan, jinunjung ing sawatawis, nanging yen durung sami, ywa lonyo sabarang wuwus, temahan kabegalan, kalong linongan ing kuping, iya iku tinemu dadi kagunan.
10. Sapira yen wong sarjana, kawruh kang wus den tampani, nora mungkir asalira, seje wong kang tuneng budi,
saking kawruh tanpa kardi, sinihan ing Hyang kang murba, supaya wong sami uning, oneng temahan asih, sih lulut dumadi pulut, muluti wong katriwal, sasar tyasnya sami wedi, pamrihing tyas wetuning arta baksana.
(1) Bok manawi pikajengipun : guru ingkang waskitha punika anggenipun ngeblakaken wedharanipun namung dhateng siswa ingkang
dursileng pambudi, batine durung uning, yaiku rupaning punggung, kagunggung wong caksana, sejatine sepa sepi, sasat sapi tan wruh ingkang murweng sipat.
13. Purwa wiwitaning ngagesang , nora pisan den kawruhi, tansah mung dina akerat, pinundhi pinusthi-pusthi, pasti bakal nemahi, sebarang pituduhipun, ngakerat bakal mulya, wit saking wus den kawruhi, aneng dunya tinebus (1) sabar darana.
14. Nanging kang tys smupramana, makna mung kecaping lathi, katara ing solah bawa, bawaning pangucap wening, para ngulama kang wis, tanah Jawa ngalor ngidul, ngetan ngulon wus
nggandhuli kawruh Buda, den lih tembung Arabi, iya iku patrape wig (2) tanah Jawa.
16. Warna-warna piwulangnya, lir caritaningsun kang wis, saweneh
saking Hyang Maha Gung, terkadhang malih ana, wite dadi guru jati, ngimpi munggah mring langit biru sap sapta.
17. Ambedhah mumbul ing wiyat, neng dhuwur nampani wangsit, wusnya trang nuli mimijing, wijange ngelmu gaib, supaya antuk pokil, iku traping tikus clurut, tan pisan magepokan, patraping kawruh kang ykti, suprandene kanan
senengi, guru mangkono kaki, memper mawa ing wana gung, sipate kaya janma, nanging tan wruh kang patitis, aja sira pracaya ngelmu mangkana.
(1) Bok manawi proyogi : tinebas sabar darana.
(2) Wig (awig) = saged. Ing ngriki pikajengipun : tyas saged.
(3) Semail = jimat, bok manawi saking : Ismail nama tiyang utawa Nabi Ismail.
Pupuh VM E G A T R U H
pujinipun, lah iku mukmin niwasi tan yoga dipun pitados.
3. Iya iku wong pracaya marang wuwus, wuwus ingkang dakik-dakik, rehning sinalinan tembung, wong Jawa kang durung uning, basa Ngarab dadi elok.
4. Melok melik emeling cangkem sinengguh, nyataning kawruh kang luwih, saking cupeting panggayuh, yayah kabentur ing wangsit, wasita kawruh kang ngamong.
5. Omong-omong tutur kang wus kalantur, tur tuturunan jaman wis, wiwisikaning pra guru, alam Buda
kumprung, mathem tyas tinohan pati, tetep sumaguh pitados.
10. Nora weruh dayaning netra ndulu, nyipta apa bae keksi, rurupan kang gumun-gumun, kageleng nirmayeng batin, neng kono sayekti katon.
11. Nadyan Mekah Madinah cinipta wujud, pasthi neng kono kaeksi, saking dayaning pandulu, ripta ciptaning panganggit, anggiting guru sajatos.
13. Iya iku tandha wong ciptaning kathung, rurupan ingkang kaesthi, yen guru kang ambek sadu, moncol cipta wig maletik, cakep cukup amaido.
14. Nora keguh sarambut pinara sewu, dudu yen maksih kaeksi, dudu lamun maksih suwung, dene kang katon mawarni, dayane pangrasaning wong.
15. Cipta ripta saking netra dayanipun, tep-tinetepan kang uning, durung ning jenenging guru, guru pugeraning jisim, durung jajah durung tanggo.
16. Marmanira dayaning sorot puniku, kadarbe wong kang miranti, yen wong wuta nora weruh, lah iku pikiren kaki, ywa pracaya wujud katon.
17. Ywa pracaya marang wujud ingkang suwung, lamun sira durung uning, nglakoni weruh ing suwung, myang nglakoni wrung ing isi, isen-isening tyas tanggon.
18. Enggon durung enggon uwis wus kacakup, balik panggonan saiki, golekana kang katemu, muwuhi patraping pati, urip ngarep-arep maot.
19. Yen sujana nirdeya manrang pakewuh, guruning pati wong mati, guruning urip wong idhup, adheping kahanan jati, anane mengku sapakon.
20. Seje lawan janma rucah ngronce kalbu, pinter nggulung gulung
sawiji-wiji, kosok baline kadulu, kacakup cakep nyukupi, praboting urip wus melok.
peteng patine metengi, ing urip kang nora weruh, nora ngrungu wosing pati, uripe bae tan enjoh.
29. Aja maneh pati durung tau weruh, prandene ngaruh-aruhi, wong bodho nora wruh ngelmu, pangrasane sasar sisip, kang akeh
sring nanampik, ananacad wong kang bodho.
31. Keh padudon babantahan udur ngelmu, supaya wong kang prihatin, nuli enggala maguru, dheweke nampani pokil, sega wuduk ayam babon.
32. Ana maneh sarjana mbeg putus ngelmu, mulang wuruk marang murid, lungguhing sagara gunung, Mekah madinah neng jisim, ati pitu jantunging wong.
muni HU, iku ingkang den kencengi (2), dadi sampurnaning maot.
35. Ana maneh kawruh Buda maksih klaku, sastrajendra yuning bumi, dadi
huteg panjinging gaib, suprandene keh wong nungsung, yen wus winejang pinundhi, sasat wong nembah Tepekong.
37. Lah prayoga kucirana (3) bae bagus, klonthongan adol sembagi, teh tangkuweh gula batu, ing mangsa cembeng mumuji, mring klentheng nggone ngelmu wos.
38. Ana maneh guru muwus tiru-tiru, warangka manjing ing keris, keris manjing wrangkanipun, nanging tan bisa nakseni, iku temahane goroh.
39. Barang wuwus barang ngelmu barang laku, yen wong putus nganggo saksi, nyatane ingkang kawuwus, wirang den erang-erangi, dennya ndanani maring wong.
(1) Wonten ingkang kaserat : yen tan mudyayu.
(2) Wonten ingkang kaserat : den senengi..
(3) Ingkang nembah Toapekong punika bangsa Tionghwa. Kala jaman samanten jaleripun sami ngangge tauwcang (=kucir).
1. Heh sagung kang samya myarsi, surasaning srta punika, putra wayah ingsun dhewe, aywa nganti kawadaka, binabar ing wong liya, reh iki dadalan kawruh, lothung kinarya ngupaya.
Lamun kongsi krungu kaki, sayekti dumadi kemba, trakadhang sengit mring kowe, saking cingkranging kawruhnya, wirang lamun takono, arsa madoni tan nggayuh, wit wus entek kawruhira.
4. Wataking mukmin samangkin, lamun kasor ing wicara, ing guna myang kasatene, dadi minggu tan micara, sumambung nora bisa, nedya urun luwih ewuh, reh nggepok laranganira.
5. Tandha malare sacuwil, weruhe kalingan netra , muwus kalingan cangkeme, mireng kalingan ing karna, mambu kalingan grana, kelantur tyase wus kasub, rejaseng kawruh kang
7. Semu sengol amangsuli. Yaiku wong mukmin mamak, muk-mukan peteng tyas epeh, lawan malih asring ana, mukmin darbe papacak, marang putra wayahipun, tan pareng ngguguru liya.
8. Wus terang tan ana ngelmi, kang ngungkuli kawruhira, wong liya-liyane goroh, kadhang winastas kelangkah, mukmin ingkang mangkana, angrasuk budining munyuk, samar lamun kaungkulan.
9. Kuwatir yen tan pinundhi, tandha yen ngelmune tuna, dene
10. Kawruh iku pami rukmi, pimendhema ing pawuhan, masthi tetela mancorong, yeku atine sujanma, kang putus sandining Hyang, sabarang nora
panjereng sasmitaning rat, ngebeki bumi langite, penggulunge ta katara, wruhing Gusti kawula, wruh rusaking barang wujud, weruh dadining kahanan.
13. Wruh jumenenging Hyang Luwih, weruh dadine kawula, pisah-pisahnya tunggal wor, kabengkas nirdeyanira, wus
kepaung wuwu, dadi nora waspada (2).
(1) Muta’alim = ingkang putus ing ilmu.
(2) Wonten ingkang kaserat : nora pasaja.
17. Sadarpa ewuh wong muji, pujine katur mring sapa, priye dennya ngaturake, lamun wong kang wicaksana, tan mangran
20. Iku wong ngukuhi pikir, psiking angen-angennya, awit ndhisiki tandhane, kang sembahyang iku Allah, kang akon iku Allah,
mangkono, iku setan sipat janma, mamak tan wruh ing tata, nadyan sira nora sujud, tan puwasa ywa mangkana.
22. Wong ngrusak sarengat Nabi, anglebur tataning praja, kang wus kanggo salawase, ywa darbe tekad mangkana, ing lesan lan wardaya, wong nalare mung sadumuk, iku angger den waspada.
23. Lan malih sun sring udani, ujaring wong jaman kuna, maksih den anggit saprene, kayata wong kang pracaya, ing barang kaelokan, pracaya ing kayu watu, patilasan jaman kuna.
24. Akeh bae wong samya ngling, kayata nJeng Nabi Duta, Mukhammad ingkang kinaot, mangkya maksih neng sawarga, ngenteni kawulanya, yeku ujar wong kepaung, sasat baung ing wanarga.
25. Ana maneh jaman iki, Kangjeng Sunan Kalijaga, maksih mriyanghyang uripe, akeh kang ngaku kepanggya, gadhung sreban jubahnya, kang saweneh ngegem wulung, jaman makam tan pratela.
26. Terkadang ana wong mukmin, ujar pinusthi pratignya, luwih kenceng panggepe, Ratu Kidul maksih ana, jin pri-prayangan setan, gandarwa sateribipun, iku ujare wong samar.
28. Wong ajli rasa sajati, tan nyakra bawa kang sunya, wit pancadriya jinereng, wruh ing ganal-ganal lembat,
kasasar (1), kalantur kuna-kunane, kongsi prapteng jaman mangkya, maksih akeh wong Buda, sipating manuswa cukup, ananging sasat gupala.
canthuka, tan pisan nyipta padhang, peteng tyase nyamut limut, dudu patraping manuswa.
31. Dene kang panggalih wening, jin setan
pracayeng kidib, barang cukul ingkang mokal, den anggep lir weruh dhewe, iku wong atine
tuna ing budi, malah nyimpang saking padhang, mring pepeteng pangancame, nggugu crita ngayawara, kang den anggep sanyata, nanging
sasmine, winedhar ing wali sanga, dalil asung pratela, jarwa-jarwa mrih nuntun, mring manuswa punggung mudha.
36. nanging keh kaliru, uning tekade kudu manuswa, klaut ing jaman samangke, kapulet mulet ing jajal, jin setan nora uwal, iyeku atining manus, kang durung pratameng sastra.
37. Akeh wong kang bisa nulis, ngaji sastra Jawa Ngarab, arang kang bisa cumanthel, awit katarik ing tekad, mring bangsa kaelokan, lah iku margane kliru, saka kawruhe priyangga.
(1) wonten ingkang kaserat : wong kang samar.
(2) Sadaya ingkang mungel “Buda” wonten ing serat ngriki punika boten ateges Buddhist utawi Buddhisme, pikajengipun : animist utawi animisme.
1. Ingsun uwis mlaya njajah bumi, ngalor ngidul
trap layon, ngelmu nakisbandiyah arane, pamawase saka puji dhikir, pinanjingken maring, sajroning sastra hu.
6. Ingkang kongsi wuru cipteng batin, batine mancorong, swarga nraka yekti katon kabeh, nadyan para luluhur ingkang wis, katon lir wong ngimpin, ngakerat neng ngriku.
7. Marma wong kang panganggitnya tipis, yen mentas wruh njontong, njetung ngungun ing kanyatahane, akeh padha udarasa luh mijil, siksaning Hyang Widi, kang katon neng ngriku.
8. Dadya kenceng pamuseng pambudi, ngadekken lalakon, setya wardaya smu panganggite, patrap ingkang mangkoneku kaki, lanating Hyang Widi, dalil nora nutur.
9. Kasasaring cipta ripteng pikir, pikire wong jomblo, duga prayogane mung sepele , dadi mathem mantepe ing
dayaning cipta ne, cipta culika ngeculken wadi, dadi wit piningit, sinengguh neng ngriku.
11. Barang apa ingkang elok prapti, gya pinusthi katon, lah ing kono pikiren dayane, yen wus weruh pikiren kang bersih, tintingen kang enting, wong sinau putus.
(1) Tan wruh (deweke) ati tipis, wonten ingkang kaserat : tan wruh (marang) ati titis.
12. Tumulyengsun angguguru malih, ngelmu kang sajatos, Bendhadhapit ing padhukuhane, tanah Blitar wus kasusreng warti, titining
wus weruh kang mangkono pasthi, sirnanya njog, ring kamuksan langgeng salamine, wusnya trang sun luru guru malih, antuk sawiji wig, ing
19. Awit angen-angen kang ningali, warna kang mangkono, tandha durung lunga saka kene,
kadadyaning manuswa akire, tibeng suwung mengko (1) ana jati, mratani sabumi, iku kinen ngluru.
21. Iya iku barat kang nrambahi, bumi sa-antro, napasing wong iku sajatine, asal saka angin dadi angin, kang bakal pinanggih, lirnya manjing suwung.
(2) Kala rumiyin tiyang Jawi ingkang ngrungkebi agami Nasarani punika
meh lumrah wong Jawi, Ngisa gama luhung.
24. Kang mangkono iku datan yukti, wirangimng lalakon, nora weruh agamane dhewe, ngelmu apa bae anjarwani, ingkang dakik-dakik, lembut memet nyamut.
26. Anakseni bisa dadi saksi, ring kawruh kinaot, wong maguru dadi guru dhewe, Kangjeng Nabi
28. Nyatane Mukhammad luwih sungil, angeling
sukune (2) kewala tan angel, sedene ros (3) rasane Hyang Widi, gampang bae kaki, saben bocah keh kawruh.
30. Lah kapriye patraping pangesthi, tirta nirmayanjog, jaman muksa menyang ndi parane, jaman urip kinarya punapi, patine nyang endi, apa sebabipun.
31. Pupujanen kang kanthi prihatin, patraping lalakon, wajib wenang sira kinen golek, rehning wong urip jodhone pati, tan kena sumingkir, tumempuh ing idhup.
(1) Bok manawi pikajengipun : prakawis anekadaken bab sipating kawula kaliyan dating Gusti.
(3) Bok manawi leresipun roh (mirs. XIII : 11).
32. Kaya priye adheping patitis, janma sura tanggon, ngenggon-nggoni ing
mring njero, lawan ana tnadha katontone, neng njro carmin pangiloning warni, binuwang kaca nir, maksih lu-dinulu.
5. Malihipun, nomer ro ingkang tinutur, cebol nggayuh lintang, lumpuh
kawruh, wuwuhing sampurna, kudu wruh kanthaning pati, nuli ingsung binungkem
weruh ing maut, patraping palastra, napas nora kena mijil, lah ta iku rasane luwih rekasa.
10. Rehning ingsun, wong bodho cegik truwilun, banget sewu nrima, ngungun ing
12. Tan pakantuk, yaiku guru ketawur, yen wong kang wus pana, nadyan angicipi pati, kang patitis tan mangkono
lembut wus kapusthi, pasthi pedhot sasmita kawruh sampeka.
19. Luwih ewuh, dalane wong tumuwuh, mrih wuwuhing rasa, martandhani kehing urip, urip iku dayaning sasmitaning rat.
20. Kang dadi wus, wasesa semune luhur, bayan Allah (1) terah, mratandhani kehing urip, urip iku dayaning sasmitaning rat.
21. Musthika gung, ing dunya tan na kadulu, mratani kahanan, amung manuswa kang luwih, iya iku sewu nugraha mawantah.
22. Marmanipun, bagus dudu rupa wangun, mung tandha kang nyata, padhanging ati nrambahi, ing wicara kang wus carem liring limpad.
23.Sukur bagus, rupa myang wicara wangun, ngelmu kasusastran, Jawa
sajroning urip, kurang patang puluh dina wus pratela.
30. Iya iku, neng tutuk panggonanipun, palenggahan rasa kalamun wus nora keri, kurang patang puluh
mlebu, metu asrep kewala wus, cupet ing ngagesang, nulya na rupa sajati (1), cahya lembut sarambut keksi ing ngarsa.
33. Pecatipun, nyawa saking jempol suku, munggah mring gelangan, nemu regol den arani, nganti lawang sapta trus munggah ing utak.
34. Nuli nemu, rurupan kang gumun-gumun, ing kono kapanggya, lawan Hyang kang murbeng bumi, kantha warna lir rupaningsun priyangga.
35. Glis lumebu, mring kantha ingkang kadulu, yen wus nuksmeng kana, nulya jumeneng
38. Tegesipun, Sangkreta tembung Indhu, mangkono tekadnya, dhasar sun wus minta wangsit, neng Betawi angguguru wong Turkistan.
39. Kacek tembung, maksih basane wong Indhu, memper Kawi-jarwa, dene kyai Tanjung nguni, mung badane tolek (4) tembunge wong Arab.
40. Dadi luhur, akeh wong ingkang sumungsung, tur den alembana, pribadi sangsaya wingit, pangakune saking Grebon Kangjeng Sunan.
(1) Wonten ingkang kaserat : rupa sawiji.
(2) Bakin (baqaa) = langgeng.
(3) Qadiem (qidam) = wonten wiwit rumiyin mila.
(4) Tolk = juru basa ; ing ngiki pikajengipun : basa.
kang sujud, nora sah ing kajat, jatining kawula Gusti, manuswa gung kabeh putrane Hyang Suksma.
46. Kang sumengkut, angenggon – nggoni kang jumbuh, ngaku Nabi Ngisa, rohullah kang mengku urip, iya iku
ing mbenjing masthi katemu, Kangjeng Nabi Ngisa, sayektine maksih nganti, kawulane aneng sawarga kasapta.
48. Iya iku, wong kabentur tembung bagus, Injil crita mulya, kang den pertal tembung Jawi, luwes dhemes tuwan Winter Surakarta.
49. Ingkang bagus, luwih rerengganing bagus, mulya di utama, kang memelas asih-asih, sing amulat wong Jawa
Wong Jawa gung, ing Batawi samya nungsung, salin sesembahan, manut tataning Sarani, malbeng greja manembah arep-arepan.
52. Kang sinengguh, Nabi Ngisa maksih idhup, iku dadi tandha, linglung klalanganing pikir, wirang isin wong Jawa alin agama.
53. Gamanipun, Ngarab pribadi tan weruh, nggayuh gama liya, suprandene den antepi, wus prasasat wong Ngara ing Majakerta.
(2) Rabbul ‘alamien = ingkang mangerani sadaya alam.
(3) Pamanggihipun pangripta tumrap Islam ingkang namung sak pitados thok, mirsanana Pupuh VI: 14 – 18.
Pupuh IXP A N G K U R
1. Wong Kristen agama Ngisa, tanah Jawa tekade
2. Desa Gombong tanah Ngroma, tuwa anom lanang wadon mestuti, mring Injil pituturipun, ingkang luwih sampeka, anyukupi urip prapteng patinipun, yen guneman amacithat, nanacad amomoyoki.
3. Marang agama Mukhammad, kang mangkono iku datan prayogi, awit ing sayektinipun, sakabehing agama, nora ana ingkang ala ingkang bagus, de anggepe bangsa Islam, tan ana ingkang ngungkuli.
4. Agama Nayakaningrat, Kangjeng Nabi Mukhammad kang sinelir, nganggit Qur’an kang dhumawah, dadi umuling (1)
6. Neng Batawi sun muruwita, mring wong Cina panengeran Bah Tik Suwi, winruhken kawruh kang jentus, panggonane kang murba, dununge neng ngisor bumi kang kapitu, iyeku Allahing Cina, ajujuluk Kok
lir manuswa sipatipun, de lungguhnya kang sanyata, aneng manik netra kalih.
8. Iku ingkang jinalukan, rina wengi kang mathentheng ing ati, yekti apa kang kinasdu, ing dunya trus ngakerat, pasthi nemu sabarang reh
pituturnya, mokal-mokal tan kasebut neng ngriki, dene riringkesanipun, wong ulah ngelmu Cina, kang wus pana sajroning limalas taun, bisa bali marang dunya, tumitis marang babayi.
10. Sun malih terus ngupaya, sampurnaning pati ingkang patitis, neng Cikandhi raning dhusun, bawah ing kutha Serang, yen ing kono ana wong kacrita putus,
Madinah, betal makmur (2) ing Mekah kang palinggih, iyaku aneng sastra hu, lan malih sinajarwan, surya wulan sumurup ing netranipun, de putih irenging netra, dadi rina lawan
ing wirit dipun tegesi uteg (sastra hu = huteg).
(3) Tableg = tetep ; sanes tabligh : nekake dhawuhing Pangeran, ingkang lajeng ateges propaganda agami.
17. Yeku agama Pakuwan, Hyang Brahma kang mbaboni amiwiti, uga Buda
18. Supayeku ginuguwa, sajatine tapsir awalnya sepi, suwung kabeh nora nutur, yaiku ngelmu karang, pardikane karang anggitaning manus, nutur ngelmune wong Buda, den lih tembunging Arabi.
19. Angelokken ing pangucap, sipayane nyalini gama kang wis, sajatine nora santun, maksih gandhulan kuna, ngelmu Budawaka kang maksih linantur, lulurine kakek moyang, den kencengi prapteng pati.
ing ngelmu kasampurnan, satemene wong mangkono maksih linglung, ngengleng lir wong
manthuk-manthuk, tarathakan tan wruh marga, wutane prakara pati.
23. Wong wuta nadyan weruha, tan pratela sajatine kang gaib, prayoga ingkang ngguguru, ing tyas kawicaksanan, reh wus geneb manuswa sipat rong puluh, yen sinau pasthi bisa, ngulah sasmita lulungid.
24. Jroning pikirira ana, ngelmu apa bae kang luwih-luwih, nanging kang pratameng kewuh, ywa ge sira pracaya, saksenana ing panimbang myang panggayuh, tingtingen sarining rasa, rasane, rasane tumitah urip.
25. Sasmita kawruh sanyata, lan panganggit kang titi kang patitis, ywa tinggal sabarang guru, guneme pra ngulama, jaman mangke akeh kang nglakokken palsu, wit kehing ngelmu gumelar, gumrudug akeh mestuti.
26. Kang akeh para ngulama, amumulang mring para anak murid, yen maksih anyar ki guru, mimijining tanpa sarat, mung rasulan lan mori sakwasanipun, yen wus dadi jaran kepang, jathilan ngupaya dhuwit.
27. Gya nganggo srikawin semat, wus mangkono paguron yen wus dadi, laris manglaras mumuruk, mundut arta busana, angarani ing pamrih
gandhulanipun, larangan kang pinuja, salawase ana ing kene kasebut, mung padha mamriha tambah, sagung kang maca
32. Wus nora kena kasoran, kawruh iki mung siji kang ngungkuli, arta kang pratameng lembut, saliyane punika, nora keguh sarambut pinara sewu, mung tinimbang karo mlarat, becik ingkang sugih ngelmi.
1. Ing wilapa kumambang gatining tulis, tulus panedyanya, manuswa kanggonan budi-daya karsa
pangreka daya, kang kanthi saksi, angel wong tumitah gesang.
4. Luwih gampang wong mikir laraping pati, wus pasthi sampurna, sadaya anyaring bumi, ing kono lah rasakena.
5. Kang tumancep ing driya panggalih wening, ning kang wus winenang, netepi uning ananing (1), anane kang wus pratignya.
6. Lawan malih pikiren kang mesthi kenging, jumenenging Allah, nora dumunung ing langit, tan dumunung ngawang-awang.
7. Tan dumunung ana sa-njeroning jisim, tan
pwah gingsir, mung Allah ingkang kadiman.
10. Mangka ngalam iku kudu nganggo nganti, teteping anyarnya, patang prakara kang dhihin, isbatu jais tetepnya.
11. Kaping pindho anyare kang den kawruhi, kaping tri kang mokal, anyaring ngalam sakalir, ping catur tan wiwitan.
12. Sayektine dunya puniki tanpa wit, bumi langit lintang, surya wulan kang kaeksi, sadaya saking
(1) Puniku uger dhong-dhinging sekar, suraosipun boten kaeblakaken, dados sanes ukara : uning (sumerep) ananing (kawontenanipun).
18. Luwih mokal luwih gaib sungil, nanging sewu gampang, wong ulah laraping pati, pati saking sangkanira.
19. Marma sagung putra wayah sun prih wegig, mumpung maksih gesang, sirnakna mamanging ati, kapriye trapmu mumuja.
kudu kang ajajah, sarining kawruh kang suci, kasebat ing kanyatahan.
25. Jaman iki mulyadi akeh janma wig, akeh sarjaneng rat, wong kang mangulah patitis, ywa lonyo sabarang wulang.
26. Nora gampang amumuruk marang murid, kaki mbok manawa, katanggor janma kang luwih, wusanane kathetheran.
27. Calurutan guru tinon lir thokrani (1), cangkem
wruh yen wong pana, nuli sun binudi-budi, tinakonan kang sanyata.
29. Dadi meneng ingsun tan bisa mangsuli,
1. Nuli ingsun saking Serang bali, mring Batawi nedya muruita ngelmu kasidan patrape,
2. Sidaning wong tumitah neng bumi, urip iku jodhone palastra, saben ri kalong nyawane, tan weruh kantunipun, sapira yen maksih taruni, tan pisan nyipta pejah, wusnya prapteng sepuh,
sumpeging driya aninggal dunya, yen tinariya patine, saestu matur nuwun, mopo awit seneng ing ati,
Nadyan kewan kang tan wruh ing pati, yen katempuh lara kasangsaran, sikil pincang dhengkleh-dhengkleh, suprandene lumayu, golek urip andhelik-ndelik, yen
tan sumelang ing pati, wong sumelang durung trang pamawas, marang laraping patine, anaha ingkang weruh, met wawarah guru kang urip, iku durung pratela, pati kang satuhu, tuhu-tuhining pralaya, pati iku rumaket sajroning urip, nyirnakken was sumelang.
6. Melang-melang wong kang durung uning, tansah kacakra panggonan mbenjang, nemu swarga sawarege, ananging durung tau, anglakoni panggawe pati, lamun janma kang pana pramanem kang durung, awit saking dening nyata, angguguru marang janma kang wus mati, dadi tan ngayawara.
7. Wusnya sun matur mring tuwan Sayid,
manawa kawadaka wiwijanganipun, salah tampane kang tampa, tan prayoga nguculi ngelmu ingkang wis, manawa kathetheran.
8. Kang wus klantur ngelmu nguni-uni, yen kawiyak kawruh kang sanyata, isin nampik gandhulane,
pathokan, nora kongkih tur ing batin mikir-mikir, anggayuh saya tuna.
9. Amilia wong ngguguru yun luwih , kaluwihan
rejaseng tyas, ingkang tyas wus kasub, jumbuh pamusthining nala. Lelejeming kakekat makripat tunggil,
ngayut tuwuh jodhoning pati, pati titising cipta, tandha saksine trus, nrusi ngengrenganing warah, ngarah-arah anon – tuhoning pangeksi,
siswantuk, pati munah kawuleng Hyang, mung upama mangkono ywa den antepi, dhinaku aran Suksma.
(1) Kiniyas = dipun samekaken (sk qiyaas = ukuran).
(2) Wigna ing ngriki ateges kabisan utawi kaluwihan.
15. Allah iku dudu johar manik, dudu nur mukhammad rupa cahya, dudu roh saanterone, tan njaba njero dudu, marma wong kang anjala wening, ninging cipta sarasa, tan pisah angluru, ruruba katur Hyang Suksma, mung weruha kawasanireng rat jisim, ing
sampyuhe lir cancala, tumempuh ing laut, keplas loro wujud tunggal, seje jinis mungguh wong Buda njarwani, badan alus lan wadhag.
18. Lirnya alus angen-angen batin, wadhag jisim kang katon satmata, mratandhani kawulane, woring pupu-pinupu, ingaranan kawula Gusti, nanging ywa salah tampa, dudu Hyang Maha Gung, dudu Allahu Tangala, mung jumeneng guru pikiranmu pribadi, marmane keneng edan.
19. Ingkang salah tampa wor ijajil, Gusti Allah neng
ewuh pambatange, lageyan liding semu, lajeming tyas tan mirang-miring, pambabaring widyastha, wus nora pakewuh,
mambu kalingan grana, mangkono truwilun, luwih angel sung wawarah, yen wong wuta tinuntun ratuning gampil, yen wong kalingan padhang.
tumbak tambuh, angen-angen jajaling tumuwuh, sapiraha pikir yen maksih basuki, meh pantes dadi Hyang Agung, awit kuwasa satyelok.
den awas puniku, wong sinau putus ing panggayuh, de yen mukmin kang cingkrang durung patitis, hawa nafsu
ginambar rupane saru, pating cloreng dubang kecoh.
5. Ting ceno pating trutul, pantes temen sastra Ngarab kluwus, tilas tetes dinilatan mratani, sarwa saru yen dinulu, ukara basane crobo.
6. Kithal kaworan dhusun, yeku derah kangwus pating dhrawul, dhodhal-dhadhil
enggoni tinggi, biniyak bubar lumayu, pinithes ingambung sengog.
7. Lah iku mukmin dhusun, ngathik-athik karya kethuk mbujuk, ngalam pitu kalimah tayibah tinulis, Allah lan Mukhammad den du, sastrane ginawe elok.
8. Akeh caritanipun, jroning derah ingkang gumun-gumun,
kepaung, nuli ingsun neng Singapura kepanggih, lan Seh sarjanambeg ngelmu, derah sun dadi guguyon.
10. Wekasan ngungun njetung, sun nora wruh ngelmu kang satuhu, ngalor ngidul kawruh tan pisah sanyari, marma wong sarjaneng kawruh, sandining
12. Wong kang pana ing lembut, yen wus weruh sangkan paranipun, kanthi saksi nyataning kawruh kang
musthikeng kawruh, nora keguh wruh kawruh kang dakik-dakik, wit wus tininting kapupus, susetya di wruh pakewuh.
14. Pati iku tan ewuh, wong kang wenang wawarah kang wus wuk, bali musthi titise kawruh sajati, ingkang titi titis jumbuh tambuh-tambuh traping maot.
15. Wus sirna wus pakewuh, bangsa pati kang durung wus kaglung, ginagulang gegelenganing dumadi, dadi
pemuwus, panjerenge pangikete kang wus pinardi, adi-adining tumuwuh, barang wujud ingkang katon.
sukertining ngelmu, jumenenging caksana murtining gaib, nora kewran ing alembut, myang agal kang wus
NGERTI mono “daya kodrating manungsa”, yaiku : ngerti
"Kebatinan iku apa?Tegese "Kebatinan, jaiku sumbering azas lan sila KaAllahan Kang Maha Tunggal (kang Sawidji) kanggo nggajuh budi luhur, minangka kasampurnaning urip. Dene kang sinebut kasampurnaning urip iku ngliputi rong prakara, jaiku: urip lahir
"Murih tambah gamblang, badan2 kang kasebut ing andaran duwur
ora mung tumraping badan2 ing manungsa bae, nanging isih akeh maneh kang uga dumadi saka 7 golongan, luwih2 kang ana gegajutane karo Djagad Agung.
Sugeng Pepanggihan kalih mbah JOYO.Monggo sami andum
macam wanda, Prabu Rama, Prabu Arjuna Sasra, Pandhu, Arjuna, Abimanyu, Palasara, Sekutrem, Wayang putran, dan Bati. Wayang-wayang
Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).
Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung, Arjuna
Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).
Pakem Ringgit Purwa: Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan,
Wanamarta, Kangsa Pragat, Semar Jantur, Jaladara Rabi, Alap-alapan Surtikanthi, Clakutana, Suyudana Rabi, Jayadrata Rabi, Pandhawa Dulit, Gandamana, Kresna Sekar, Alap-
Prabu Pathakol, Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).
Lakon-lakon: Peksi Dewata, Gambiranom, Semar Mantu, Bangbang Sitijaya, Wangsatama Maling,
Parikesit, Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba,
wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal:
Pakem Wayang Purwa I: (Ki Prawirasudirja – Surakarta)
Balas	On 15 Oktober 2009 at 11:18 srengenge said: Nderek Ngantri……….
Kalih nyuwun sedekah menawi cantrik2 senior kagungan lontar2 sedotan jilid2 sederengipun.
said: lha ki Wid dhuwe kutut 2 tho….hikss
Balas	On 15 Oktober 2009 at 12:20 Widura said: Ki YP …. punopo mboten gadah manuk …?
Mesti wonten ingkang mbetot ngantos copot .. sak endog-e … hiks
Balas	On 15 Oktober 2009 at 12:28 yudha pramana said: manuk kulo ora iso dicopot ki….
yudha pramana said: ki Pandan JW dd JL
Balas	On 15 Oktober 2009 at 12:19 kartojudo said: Manukku..warii!!!…horoo benerkan?
Balas	On 15 Oktober 2009 at 12:24 yudha pramana said: dicopot iso dipasang yo iso
lha manuk opo iki ki…(karii)
Tapi…sifaté menungso iku kata simbah ‘NGGÉNDONG LALI’.
Pokoké aku sarujuk banget karo ular2mu kang PETRUK”.
Balas	sedjatee berkata:	Maret 15, 2011 pukul 6:07 pm	Kang Samin memang punakawan sejati
Paramèter |category durung disetèl. Mangga tambah kategori rintisan sing pas.
Cithakan rintisan iki tanpa warnana! Paling ora salah siji paraméteré |subject, |article, utawa |qualifier kudu diisi.
KACA NGAJENG - WIDYA TEMBUNG WIDYA TEMBUNG
Tembung ing basa Indonesia diarani kata. Tembung iku swara lan campurane swara kang metu seka pocapan. Tembung uga nduwe teges gabungane aksara kang nduwe arti ing sawijining basa.
Yen dideleng saka babagan widya tembung (morfologi), tembung kapérang dadi rong jinis:
Tembung tanggap yakuwi tembung lingga jroning Basa Jawa sing diwuwuhi ater-ater tripurusa (dak-, ko-, lan di-) lan seselan -in. Jinisé tembung tanggap anapapat[1].
Tembung tanggap tripurusa, yaiku tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater tripurusa. Tuladha: dakpangan, kojupuk, dibalangi.
Tembung tanggap na, yaiku sing diwuwuhi seselan -in. Tuladha: tinulis, sinengkakaké.
Tembung tanggap tarung, yaiku tembung dwilingga sing diwuwuhi seselan in tripurusa. Tuladha: sawang-sinawang, serat-sinerat.
Tembung tanggap ka, yaiku tembung tanggap sing diwuwuhi ater-ater ka-. Tuladha: kaobong, kagéndhong.
Tembung tanduk yaiku tembung lingga jroning Basa Jawa sing olèh ater-ater hanuswara (m-, n-, lan ny-). Ana telung jinis tembung tanduk, yakuwi[1]:
Tembung tanduk kriya wantah, yaiku tembung sing ora olèh panambang. Tuladha: maju, ngadeg, nyapu.
Tembung tanduk i- kriya, yaiku tembung tanduk sing olèh panambang i. Tuladha: nulungi, ngumbahi, nyaponi.
Tembung tanduk ke- kriya, yaiku tembung tanduk sing diwèmèhi panambang -ké utawa -aké. Tuladha: nyèlèhaké, nuduhaké, mbalèkaké.
Yèn disawang miturut wewangunané, Basa Jawa kuwi ana maneka warna tembung:
Miturut golongané tembung ana 10 werna[1] [2] [3], yakuwi:
Tembung kriya (Basa Indonésia: kata kerja utawa verba), tuladha: maca, nulis, mangan, nyapu
Tembung aran (Basa Indonésia: kata benda utawa nomina), tuladha: méja, lemari, buku.
Tembung sesulih (Basa Indonésia: kata ganti utawa pronomina), tuladha: aku, kula, kowé, panjenengan, iki, iku
Tembung wilangan (Basa Indonésia: kata bilangan utawa numeralia), tuladha: setengah, papat, enem
Tembung sipat/kaanan (Basa Indonésia: kata sifat utawa adjektiva), tuladha: seneng, susah, apik, putih
Tembung katrangan (Basa Indonésia: kata keterangan utawa adverbia), tuladha: kulon, wétan, tengah, ngisor
Tembung pangarep (Basa Indonésia: kata depan utawa preposisi), tuladha: ing, sing, saka, menyang
Tembung panyambung (Basa Indonésia: kata sambung utawa konjungsi), tuladha: lan, sarta, wusana, mulané
Tembung panguwuh (Basa Indonésia: kata seru utawa interjeksi), tuladha: ah. èh, adhuh, wah
Tembung sandhangan (Basa Indonésia: kata sandang utawa artikel), tuladha: Sang, Raden, Hyang, Kyai
Tembung partikel (Basa Indonésia: partikel), tuladha: -kah, -lah, -pun
Foto Panggung Cak Nun Novia Kolopaking dan Kiai Kanjeng di Pagelaran
lan getihébakal ésih nglambrangangger rayat ésih akèh sing mlaratdaning kowen sing srakatSebayu ora luwih sing crita lawasangger pepèling durung bisagawé éling atiné kowensing wis kaya wadasNanging kali gungbisaha dadi sesucièbèn kabèh luwih
WORO-WOROMonggo Dulur Sederek Sedoyo Engkang Gada Informasi Nopomawon
Asslkm… wah matur nuwun lho dok saiki aq wis gak panik maneh.. mergo anakku grook-grok ambekanne dok.. umure jik 2 sasi
E lha dalah Ngalengka diobong ( diobong 2X )
Widura said: Nomer LORO maneh ya lumayan …… He he hee saka nduwur …… Tak mbenahi bekal perjalanan, ya sedulur kabeh …
Balas	On 29 Agustus 2009 at 07:59 Honggopati said: Lho sing ULTAH sinten nggih. lha rak tumpengan ngono mengko.
Nderek bingah, sugeng Tanggap warsa (ULTAH), mugi-mugi cepet ageng lan mboten nakal.
Balas	On 29 Agustus 2009 at 08:38 Arema said: Loh….
Tambah ageng sak pinten maih Ki. Sampun pol niku.
Piyantunipun sampun mantun nakalipun (ngapunten Ki TruPod).
mugi tansah kalimpahan berkah Punika HADIAH-e KITAB-254 heee hee
Balas	On 29 Agustus 2009 at 10:20 Sarip said: lha berkah-e ngendi ???
mboten saget diunduh menapa mboten sumerep cantolanipun?
Balas	On 29 Agustus 2009 at 17:38 trio said: matur nuwun ki honggopati, sampun sumerep,
Foto Maiyahan Cak Nun Novia Kolopaking Kiai Kanjeng di Pagelaran
Makane aku sik durung minat gabung Mus. 🙂
musayka says:	June 8, 2013 at 9:55 pm	Yomesti ta.. lumayan iso balik komen2 neng
bambangpriantono says:	June 9, 2013 at 4:16 pm	Iyo Mbak. AKu yo nonton film2 jaman iku kok. Kethoke engkok2 pasti jamane bakal malik. Wong2 suwi2
karuan maneh, ono generasi bunga segala kan.
bambangpriantono says:	June 10, 2013 at 10:28 am	Iyo, taun 70an kan generasi sing ngono iku Mbak…njaluke free sak free-free ne. Tapi saiki getun polahe sing ngisorane luwih
Cithakan:Termodinamika Kalor laten ya iku panas kang kaserep déning sawijining badan utawa sistem termodinamika nalika proses kanthi suhu ajeg. Sawijining tuladha khas ya iku owahing kaanan materi, fase transisi minangka encere es utawa banyu umub. Istilah iki dikenalake udakara 1762 déning Joseph Black. Black nggunakake istilah sajroning konteks kalorimeter.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalor_laten&oldid=990485"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.32, 2 Maret 2016.
terkait: – Darmo Gandhul – murid Ki Kalam Wadi
– Raden Budi – guru Ki Kalam Wadi
– Prabu Brawijaya – Raja Majalengka (Majapahit)
– Putri Campa (Dwarawati? Dara Petak?) – permaisuri Prabu Brawijaya
mikir alexa anakku yang ngga keurus malah..hehehehe
cen penak dolanan banyu kuwi..anyep ora panas....--kok tak liat2 jenengku rung
yo ngene apik... mosok ngeplurk terus nganti rong
Critane : Kartolo ambek Basman cacake nggoleki adike Slamet, ndadakno ketemu nang kraton liyo Slamet arep rabi putri jenenge Kastini. Kartolo ambek Basman pingin ngajak mulih Slamet, tapi Slamet gak gelem mulih malah tukaran ambek cacake. Bareng tukaran wong loro Kartolo ambek Basman kalah
wayang kayu, wayang kulit, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, wayang golek.
WAYANG GOLEK - BODORAN SEURI NGAKAK 01_02 -
Ibu-ibu, sedherek-sedherek ingkang satuhu kinurmatan. Saderengipun, mangga kita sesarengan muju syukur ing pangarsanipun Gusti Ingkang Akarya Jagad Gusti Allah SWT, awit sih nugraha ingkang kaparingaken dhumateng kita sadaya, katitik ing siang menika, kita sadaya saged sesarengan makempal ing papan panggenan punika kanthi raharja boten kirang setunggal punapa.
Salajengipun, kula atas nami ketua penyelenggara ngaturaken agenging panuwun dhumateng para rawuh ingkang sampung nglonggaraken wekdal kersa ngrawuhi undangan ingkang sampun lumantar dhumateng panjenengan. Saged ngrawuhi pawiwahan pengetan dinten kartini.
Kados sampun kita sadaya mangertosi, bilih Raden Ajeng Kartini miyos ing tanggal 28 Rabiulakir taun 1806 utawi 21 April 1879 Masehi ing dhusun Mayong, Kabupaten Jepara. Raden Ajeng Kartini menika satunggaling putri saking kulawarga Bupati Jepara. Pramila ing tanggal 21 April punika kita pengeti menika dinten lahiripun Raden Ajeng Kartini. Kangge mengeti perjuanganipun Raden Ajeng Kartini ingkang sampun ngangkat drajadipun wanita Indonesia ngantos saged sami kaliyang drajading priya.
Rikala sugenging Raden Ajeng Kartini, para wanita bangsa Indonesia tansah wonten ing pingitan. Para wanita mboten dipun keparengaken sekolah. Ugi mboten dipun keparengaken gadhah padamelan ingkang sami kaliyan padamelanipun priya. Ananging sapunika, para wanita sampun sami drajadipun kaliyan para priya.
Babagan punika pranyata saestu saged dipun tingali. Sapunika sampun kathah para wanita ingkang hanglenggahi jabatan penting dados ketua-ketua utawi pemimpin-pemimpin, ngantos dados menteri utawi presiden, kados panjenenganipun Ibu Megawati Sukarnoputri ingkang jumeneng dados presiden ingkang kaping gangsal.
Ing salebetipun mengeti dinten wiyosipun Raden Ajeng Kartini, ingkang kedah kita pengeti inggih punika semangatipun ing babagan emansipasi wanita. Mboten namung mengeti anggenipun kartini ngagem nyamping, anggenipun Kartini mawi sanggul ageng kemawon. Ananging kados pundit Raden Ajeng Kartini majengaken para wanita negeri kita.
Raden Ajeng Kartini menika seda tanggal 17 September 1904, antawis sekawan dinten saking anggenipun kagungan putra. Dene ingkang dados jatukramanimun Raden Ajeng Kartini inggih menika Raden Adipati Jayaadiningrat.
Mbok menawi saupami Raden Ajeng Kartini taksih gesang badhe mongkog ningali kawontenan kaum wanita ing nagarinipun. Ing sawaunipun supados setarap kaliyan priya ngenani hak-hakipun, malah sapunika kathah ingkang dipun ginaaken tumuju dhumateng kawontenan ingkang mboten ngremenaken. Kadosta para wanita ingkang kathah sami ses rok, para wanita kathah ingkang mawi clana. Punika mboten ateges emansipasi! Raden Ajeng Kartini mboteng nggadhahi emansipasi ingkang kados mekaten!
Emansipasi ingkang dipun perjuangaken Raden Ajeng Kartini inggih punika ngengingi hak ingkang sami antawisiupun priya kaliyan wanita. Menawi priya dipun parengaken ngudi ilmu wonten ing pawiyatan luhur, para wanita inggih dipun parengaken ngudi ilmu wonten ing pawiyatan luhur. Mboten namung wanita dipun parengaken wonten ing wingking supados masak kemawon.
Saderengipun wonten emansipasi saking Raden Ajeng Kartini, wanita nyambut damelipun namung wonten pawon, mboten wonten kaum wanita ingkang nyambut damel wonten ing kantor-kantor kados sapunika. Awit sampun wonten paribasan, menawi kados pundi inggilingipun sekolah, wanita ing tembenipun bakal nyambut damel ing pawon.
Mbok bilih sapunika para wanita sampun sami nyambut damel kangge majengaken bangsa, nagari, tuwin agami, ananging mboten kentun menawi tansah kaum wanita ingkang sami ngula wenthah amrih raharjaning keluwarga ugi tumut majengaken generasi muda supados mbina rumah tangganipun saksae-saenipun.
Kula kinten kirang wicaksana menawi atur wacana menika kula panjang lebaraken. Pramila kula cekapi semanten kemawon. Mboten kantun kula ngaturaken agung ing panuwun dhumateng para rawuh ingkang sampun sami anyengkuyung wontenipun pengetan punika kanthi bantuan ingkang arupi menapa kemawon. Mugi sadaya wau pikantuka ingkang samurwat saking ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Asih,
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak :
Nan 18 raw manga, Saiki Kusuo no
wae, ya? Arep tetep neng Bintaran, apa neng Domus, apa mbokmenawa terus ngersaake pasturan Pringwulung .... Sumangga wae,
arep komentar opo. soale tulisane pancen ora isoh dikomentari nganggo
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SETAN KOBER
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ...............(sebutkan nama orangnya) MARANG INGSUN
ilir, Gek Kepiye, Pitik, Tukung, Suwe Ora Jamu
Bondan, Gambir, Anom, Bedaya, Serimpi, Sangupati
Pamedaran 51Aku terus weruh nèk sing njagong nang dampar mau tangané tengen nyekel buku gulungan. Buku mau njaba-njero kebek tulisan lan diségel karo ségel pitu. 2Aku uga weruh mulékat sing gedé-gagah. Mulékat iki ngomong nganggo swara banter: “Sapa sing pantes nglèntèki ségel-ségel iki lan mbukak bukuné?” 3Nanging ora ènèng wong nang swarga apa nang bumi apa nang sak ngisoré bumi sing bisa mbukak buku gulungan kuwi lan ndelok njeroné. 4Aku terus nangis kelara-lara, awit ora ènèng wong sing bisa mbukak buku mau lan matya isiné. 5Terus ènèng pinituwa ngomong marang aku:
emas isiné menyan, yakuwi pandongané para sutyi. 9- 10Terus pada singi kidung anyar, tembungé: “Kowé pantes nampa buku gulungan lan nglèntèk ségel-ségelé. Awit Kowé wis dipatèni lan nganggo patimu Kowé wis nebus manungsa sangka saben taler, saben basa, saben negara lan bangsa, kanggo Gusti Allah. Wong-wong mau mbok dadèkké turun-turunané ratu, dadi imam-imam sing ngladèni Gusti Allah, sing uga bakal nyekel
nang swarga lan nang bumi lan uga sing nang sak ngisoré bumi lan nang segara, pantyèn sak ènèngé urip kabèh pada singi, tembungé: “Kaluhuran lan pamuji marang sing njagong nang dampar lan marang Tyempéné, kahurmatan lan kekuwatan slawas-lawasé.” 14Lah kauripan
ya iku sawijining kuburan kang dumunung ing Madinah, Arab Saudi, sebrangé Masjid Nabawi ya iku papan panggonané Nabi Muhammad nalika dikubur. Ing kuburan iki akèh kulawarga sarta sahabat Nabi Muhammad kang dikuburaké.
Jannatul-Baqī‘ ateges Taman Surga, uga dikenal kanthi jeneng Baqī` Al Garqad. Baqī` tegesé kanca lan Al Garqad ya iku wit jinis Lycium shawii (Basa Arab:Alaosaj) spesies saka Boxthorn.
Baqi&oldid=985589"	Kategori: Kuburan ing Arab SaudiSajarah IslamMadinahRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.45, 2 Maret 2016.
serat basa P?nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa man?ka i...
lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
Nan 71 raw manga, Saiki Kusuo no
iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I
KACA NGAJENG - NGLELURI HANACARAKA AJISAKA KAWEDHAR
Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe, supaya kabeh padha nduweni watak satriya. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C.F.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu.
Yen panjenengan mriksani jam ing Website iki, mbokmenawa ana sing katon istimewa. Pancen ora salumrahe jam sing nganggo angka Arab utawa Romawi minangka tandha wektune, nanging nganggo angka saka aksara Jawa (carakan). Jam iku dak "colong" saka situs resmi aksara Jawa, ...
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BATARA KALA
Wujude : ora bisa dinulu karo mripat kang isih kasar.
Yen kena dinulu, yen nganggo gaibing pandulu.
Ewa dene ….. sing sapa wis bisa nggayuh pucuking Rasa sajati, sanajan mung lagi pucuk tur isih kamoran rahsa ….. ya wis kanggonan ing
wis bisa mangkono, ka-aranan wis mingis, lire : wiwit kegorek Rasa jatine.
Wong kang wis mingis Rasa jatine, bisa mintir salate kang klawan ora ngrasa sayah utawa bosen.
Apa sababe. Sababe yaiku : kang makarti ora mung angen-angen lan rahsa bae, nanging nganggo katumusan pakartining Rasa sajati. Dadi nalika mintir mau : Rasa jati tuwin angen-angen lan rahsa : padha makarti kabeh.
Ing kono Rasa jati ndayani marang karilan, katentreman, kajen-jeman, betah ijen, ora bosen, tajem sapanunggalane. Angen-angen ngelingi marang salate, dene rahsane ngrasakake marang lakuning angin.
Dene wong kang durung mingis, mung lagi tekan angen-angen lan rahsa. Mulane enggal krasa sayah lan bosen tuwin sangkanan.
Rumasa iku plawangan marang : BENERING BENER.
Rumasa iku karepe : meruhi lupute utawa cacade dhewe.
Kaluputan utawa cacad iku mesthi kebanjur kelantur-lantur, YEN ORA DIBENERAKE utawa DI-OWAHI.
mBenerake utawa ngowahi iku ora bisa klakon, yen ora kanthi NIYAT.
Meruhi kaluputan utawa cacad, bisane genah mung yen kanthi TLATEN LAN NASTITI.
DADI niyat meruhi lupute, kanthi tlaten lan nastiti, iku sangu angka 1 (siji) tumrap wong ngudi kawruh
Marsudi gedhening rumasa, apa dene kasdu lan tlatene nggoleki kaluputane, prayoga diprelokake banget, supaya AJA NGANTI KURANG CUKUP.
Manungsa yen niyat kanthi temen-temen marsudi kawruh kasunyatan, iku panggaweyane kang ajeg : PRAYITNA lan AWAS ngulat-ulatake KAREPE ing saben dina. Aja mengeng enggone ANGON KAREP, aja weya anggone njinggleng thukuling niyat.
YA ANGON KAREP LAN NJINGGLENG NIYAT iku kang aran kasdu tlaten mbenerake lupute utawa ngowahi cacade.
Angon lan njinggleng mau cekake : netepi abon-aboning panembah kanggo ing rina wengi.
Saya tetep panganggoning abon-abon, saya sisip lalmuk rergede.
Saya suda kaluputane, utawa cacade, saya nyedhaki marang nugraha (sipat kapangeranan).
Mripat kang katutupan blolok kandel, katone : jagad iki peteng kebak lelamuk kaya pedhut.
Ora weruhing mripat marang padhanging srengenge iku, marga katemplekan ing rereged kang aran blolok mau.
Upama pikiran NGANDEL bae marang mripate, iku mujudake KALUPUTAN RANGKEP, yaiku : kang sapisan, enggone netepake yen jagad iki peteng kebak lelamuk. Kapindho : enggone ora weruh ana blolok ing mripate.
Pikiran kang precaya bae marang mripat kang ngapusi mangkono iku, dadiya gambare wong ora rumasa.
Enggone netepake PETENG marang jagad, iku nunggal teges karo enggone netepake, TANPA REREGED ing mripate. Katetepan rong prakara kang luput iku mau, NYIRNAKAKE NIYAT ngresiki rereged. Dadi sangu kang angka I, tumraping wong ngudi padhanging mripate kang bloloken iku : NGAKONI
iku, ya sok ngapusi kaya si-pandulu, samangsa kanggonan rereged utawa lelara.
Kang mangkono iku yen PIKIRAN KELU, mujudake KALUPUTAN RANGKEP tumrap
dhuwur iki kanggo pepindhan : SUKMA yen kelu marang pancadriya (angen-angen lan rahsa).
Suksma upamakna : pikiran. Mripat upamakna : angen-angen rahsa. Hawa nepsu minangko blolok.
Rereged utawa lelaraning pancadriya marakake ORA WERUH marang kasunyatan, kaya dene sipandulu enggone ora weruh marang padhanging srengenge.
Kang mangkono iku yen suksma NGANDEL BAE (KELU) marang angen-angen lan rahsane, ndadekake kabodhowan rangkep, yaiku : kang sapisan enggone ora meruhi (ora precaya) marang kasunyatan, kang kapindho enggone ora meruhi (ora ngakoni) marang rereged utawa lelara kang dumunung ing angen-angen lan rahsane. Wasana banjur netepake yen padhanging kasunyatan pancen ORA ANA sarta dheweke ORA REGED.
Ngakoni utuwa meruhi reregeding angen-angen lan rahsa mau BISANE TERANG, yen kanthi tlaten lan nastiti sajroning
weruh salawase marang padhanging srengenge, kasebut wuta. Kang bisa weruh, diarani ndulu.
Lire weruh kasunyatan iku SIRNA KALUPUTAN LAN LELARANING PANCADRIYA, sirnane mau ndadekake terwacaning suksmane marang kasunyatan.
Lire wuta marang kasunyatan iku ora bisa ndulu salawase marang kasunyatan, marga pancadriyane nandhang lara utawa kebak rereged (hawa napsu), kang banjur ora bisa ndulu.
Mangkono iku, yen rinasa-rasa, tetela : wuta tumrap kasunyatan iku kena katembungake wutaning wuta, lire : luwih wuta tinimbang wutaning mripat wiwit lair. Awit : wuta marang srengenge iku mung sadhela, tur tumrap prekara sapele. Balik wuta marang kasunyatan, iku banget lawase, tur tumrap prakara preluning prelu.
Manungsa kang NGAKU marang ananing kasunyatan, sarta enggone ora weruh iku diakoni MARGA SAKA REREGED LAN LELARANING ANGEN-ANGEN LAN RAHSANE, manungsa kang mangkono wis ewoning rumasa.
Saka dayaning rumasa mau, bisa thukul niyate nggoleki kaluputane utawa reregede.
Dene TLATENE lan NASTITINE gumantung ing KASDUNE, yaiku :
Bener lan lupute dalah kapenak lan larane, ka-aranan : KARMA kang ateges PANGGAWE lan UWOHING panggawe.
Ngrumangsani luput karepe : ngreti lan ngakoni benering pangadilan kodrat.
Patraping ati ing bab ngrumangsani ngakoni benering pangadilan, arane : panarima, tembunge Arab : rila. Iku tumraping ati tumrap pangadilan kodrat. Yen katembungake mlayu : “Sikap hati terhadap pada keadilan kodrat”.
Rila iku nyirnakake panganggep : SIKSA; marang panandhang, netepake : KAPRELUAN.
Iya rila iku kang nyirnakake panandhang ing ati, marga traping ati SARUJUK lan lakuning pangadilan.
Pamarsudi marang : BENER nyuda kehing luput.
Katemuning BENER mahanani : padhang lan kasantosan, yaiku kalepasan lan kamardikan.
Wong ngresula, ngesah, manglah, sambat, meri sapanunggalane, iku asal saka : ora sarujuking trape ati karo empaning pangadilan.
Kabeh iku ngemu rasa : GUGAT marang empaning kodrat, dening dirasa ora adil.
Tarike maneh : nganakake pambakuh, nepsu, muring, pegel, anyel, mangkel, njontong, kesuh, lara ati, masgul, gething, ewa, gela, cuwa, panas sapanunggalane. Iku wis kalebu ana putuning luput. Sanajan ora ateges GUGAT marang pangadilan, nanging luput enggone ORA WERUH marang SABABE nemoni kang mangkono, lan luput enggone ORA WERUH KLIRUNING ATINE ing wektu iku. Sabanjure : sanajan kang mung nggeges, ngeres, trenyuh, keduwung, marang, giris, gila, kaget, sapanunggalane, rehne iku EWONING LARA, mangka lara iku oleh-olehaning luput, dadi tetela ya asal saka luput, kang wis ora kasumurupan asal-usule.
Noyogenggong Sabdopalon, Semut Ireng Anak-anak Sapi, Kebo Nyabrang Kali, Kejajah Saumur Jagung Karo Wong Cebol, Pitik Tarung Sak
nalika tanggal 13 September 1972 wonten ing Hong Kong) inggih punika salah satunggaling penyanyi lan aktris ingkang kawéntar wonten ing Hong Kong. Piyambakipun ugi jejuluk Kelly Chan, Chen Wai-Lam, Chen Hui Lin lan Chen Wai Lun. Wonten ing Konser love fighters, Kelly chen, mbiwarakaken badhé palakrama kaliyan (Alex Lau) ingkang sampun langkung saking 15 taun anggenipun pacaran. Nalika tanggal 2 Oktober, Kelly chen kanthi resmi sampun palakrama, resèpsi dipunadani wonten ing HongKong Intercontinental Hotèl.[2]
Chen inggih punika marga saking tiyang sepuh. Wai inggih punika nama ingkang dipunturunaken tiyang sepuhipun kanggé Kelly lan mbakyunipun. Lum dipunparingi déning satunggaling peramal amargi nama aslinipun (Chen Wai 'Man') kirang unsur kayu. Éwadéné Kelly sanès tiyang ingkang pitados kaliyan baba mistik, Kelly ingkang kagungan inggil 173 cm punika, tetep migunakakenipun amargi boten kepéngin damel raos tiyang sepuh lan tiyang sakitaripun kuciwa.
Miyos minangka putra angka 2 saking 3 sadhèrèk, putri angka 2, Kelly nglampahi sekolah dhasar wonten ing Hong Kong. Sekolah Menengah kalajengaken dhateng Akadami Kanada Kobe wonten ing Jepang. Sekolah dhateng Jepang inggih punika kapénginanipun ingkang rama supados Kelly nguwaosi basa Jepang, éwadéné bab punika damel piyambakipun kuciwa nalika semanten.
Sadanguning wonten ing Jepang, Kelly ngalami masa-masa awrat adaptasi ing pundi piyambakipun mapan wonten ing hostel putri. Guru Kesenian-nipun ingkang kapisanan manggihaken bakat Kelly wonten ing bidang seni. Amargi usaha saking Guru Kesenian kasebut, Kelly pikantuk Penghargaan Seni ingkang namung kaparingaken dhateng 1 murid saben taunipun. Guru punika ingkang nyengkuyung Kelly kanggé nglajengaken kuliah nalika umur 17 taun dhateng Amerika Serikat.
Sekolah wonten ing Amerika Serikat inggih punika punapa ingkang dipunimpèn-impènaken piyambakipun. Kelly remen kutha New York sasampuning mirsani "An Autumn's Tale", sawijining filem ingkang nggambaraken Amerika kanthi ngremenaken. Wonten raos ajrih nalika nyuwun pasarujukan tiyang sepuhipun saperlu nglajengaken dhateng sekolah kesenian. Ananging raos ajrih punika ical sasampuning tiyang sepuhipun sarujuk. Amerika béda kaliyan Jepang, ing pundi Kelly boten ngraosaken dipundiskriminasi. Sadanguning kuliah wonten ing Parsons School of Design ing kutha New York nyinaoni bab Désain Grafis, Kelly ingkang remen maos wiwit alit remen novel "Love Story In The City". Ananging bab punika éwah amargi Kelly kepéngin damel piyambakiun remen. Amargi punika Kelly wiwit remen kaliyan komik.
Fan base[besut | besut sumber]
Wonten ing sawijining survei ingkang dipunadani nalika taun 2002 déning City University of Hong Kong, Kelly kagunan nama "The Idol Paling Populer" ing antawising
paenyong ora bisa meneng kaya kowenmeneng maring langitmeneng maring bumimeneng maring sakabèhé plekara uripApa benerurip kuwé luwih kepènak tinimbang mati ?Kenangapaenyong belèh bisa meneng kaya kowenmeneng maring anginmeneng maring panasmeneng maring udanmeneng maring apa baéEnyong gumunnyawang jogèdé urip sing kaya dagelansing isiné mung kemunapikan tokAkèh wong pinter tapi keblingerkancané sing durung pinter malah dibodonisemono uga wong sing èsih bodoangger dimènèi ngerti malah maidosing paling njelèhi maningangger ana wong ngaku pinterjebulé loha-lohoEnyong èramjagad wis tambah pèottapikèn èsih akèh sing mikirénganggo sekepènaké wudelé dèwèkluruh pangannganggo cara sing ora khalalnrajang rajeg pekarangané tanggaJajatèn
sikutankampleng-kamplenganKemakmuran dudu jalabiasing digawé nganggo ketankemakmuran dudu srabiketentraman dudu ondé-ondésing digawé sawengi dadiManjaté drajat uripora kaya sulapanbutuh brayanbutuh remojong, butuh pengertènSing pejabat kudu ngertèniapa sing dikarepna rayatsing dadi rayatkudu ngertèni mumeté dadi pejabataja mung gari njeplakmalah angger bisabareng mèlu mikirèbèn kahanan urip tambah ayemDuh Gusti Allahkula ngarti nopo ingkang dadostitah PanjenenganEnyong sakanca kabèh njaluk diampuraèbèn diadohna sing blaidigampangna dalan nggongrampungi plekarané uripDuh Gusti Allahenyong njaluk kekuwatankaya sing diwènèkenamaring Musa nang gunung Tursinaeyong njaluk kebraniankaya sing
Sugeng rawuh dateng website kulo monggo sinau bareng bareng............ Welcome to my website let's
“Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar, Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi” – Sabdo Palon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gryfice&oldid=1090309"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
KACA NGAJENG - AKSARA PALLAWA AKSARA PALLAWA
Aksårå Pallawa iku asalé såkå India sisíh kidúl. Jênís aksårå iki digunakaké ing kiwå-têngêné abad kapíng 4 lan abad kapíng 5. Búkti kapisan panganggonan jênís aksårå iki ing Nuswantårå ditêmókaké ing pulo Kalimantan sisíh wétan ing cêdhak tlatah síng saiki diarani Kutai. Banjúr aksårå iki ugå digunakaké ing pulo Jawa ing Tatar Sundhå ing prasastiné Tarumanêgara síng katulis ing kiwå-têngêné taun 450. Ing Tanah Jåwå dhéwé aksårå iki kagunakaké ing Prasasti Túk Mas lan Prasasti Canggal.
Aksårå Pallawa iki biså dianggêp babóníng kabèh aksårå ing Nuswantårå, kalêbu aksårå Hånåcåråkå. Yèn didêlêng aksårå Pallawa iki rupané makothak-kothak. Ing basa Inggrís prêkårå iki diarani nganggo ukara
pusat kakuwasan ing pulo Jåwå dadi pindhah ing Jåwå Wétan. Pangalihan kakuwasan iki uga katón pangaruhé ing jênisíng aksårå síng kanggo. Mångså aksårå Kawi Pungkasan iki kirå-kirå såkå taún 925 nganti 1250. Sajatiné aksårå Kawi Pungkasan ora béda akèh ing wujudé karo aksårå Kawi Wiwitan, namúng gayané waé sing dadi rådå séjé.
Ing sisi liyå, gaya aksårå síng kanggo ing Jåwå Wétan sadurungé taún 925 uga wís bédå karo gaya ing Jawa Têngah. Dadi katóné prabédan iki ora namúng prabédan ing wêktu waé nanging uga ing papan.
Ing mångså iki biså dibédakaké papat gaya aksårå sing bédå-bédå:
1. Aksårå Kawi Jåwå Wétanan såkå taún 910 - 950;
2. Aksårå Kawi Jåwå Wétanan såkå jaman prabu Airlangga (1019 - 1042);
Balas	On 31 Juli 2009 at 11:51 Jokowono said: Suwe ora absen, pas sowan sekalian nyamber 2 kitab, nggo simpenan, soale stocke isih okeh, matur nuwun
Balas	On 31 Juli 2009 at 22:34 pras said: Siiiipp tenan..
pemahaman “Bapa (wong tuwa) tapa, anak nampa, putu nemu, buyut katut, canggah kesrambah, mareng kegandeng, uthek-uthek gantung siwur misuwur”. Jika
“Janjine dudu jimat kemat, ananging agunging Gusti kang pinuji”. Janji bukan jimat melainkan keagungan Tuhan-lah yang mesti diluhurkan. “Nora kepengin misuwur karana peparinge leluhur, ananging tumindak luhur karana piwulange
TK 7,11) ~ Jatinegara RS Premier ~ Pasar Jatinegara (TK 11) ~ Kebon Pala ~ Slamet Riyadi ~ Tegalan ~ Matraman 1 (TK 4) ~ Salemba Carolus ~ Salemba UI ~ Kramat Sentiong NU ~ Pal Putih ~ Central Senen (TK 2) ~ Budi Utomo ~ Pasar Baru Timur ~ Jembatan Merah (
"LEGENDA KANJENG RATU KIDUL"
Tahanlah bar magrib kan insyaallah wis masuk 1 Syawal.
Balas	On 19 September 2009 at 11:23 pandanalas said: namung muach ki,…mboten macem2 koq
Balas	On 19 September 2009 at 11:38 djojosm said: Enjih sampun upami namung muachh, namung mboten pareng
taksih kersa lan kagungan wekdal kangge poro cantrik…..
Kagem para sutresna Api di Bukit Menoreh, dalem sakulawarga ngaturaken sugeng riyadi. Mugi-mugi para sederek sadaya kersa paring pangaksami dumateng sedaya lepat dalem.
said: nderek sowan wonten ngriki,ngerantos wedaripun rontal…
Balas	On 17 Februari 2011 at 10:18 k4ng t0mmy said: test lagi
Balas	On 17 Februari 2011 at 13:13 arela said: Sugeng siang bade tumut ngantri Ki….matur nuwun
Maturnuwun sanget nggih..sederek kulo (iih ngaku2 nek wis
January 15, 2011 at 4:42 pm	wakak…kak…kak… *aku kedisitan Juragan bonsai, padahal wis ta rancang sedemikian rupa… Yowis lah, terwakili, pokoke podokaro isine. Ra sido metu, wong gambare yo podo kuwi sing arep ta
nongol, po kemulan gurameh mbi lele yo ?
Bar lungguh ngebut gawe artikel, bokonge panas, saiki dadi lakon artikel po ra
mengko nek weruh cbr asline ora iso turu xixixixi….
November 3, 2010 at 3:17 am	Wingi aku wis arep
matur suwun ki..kulo sampun dikeparengaken ngunduh seri 174
saking munggah kaji, ing ari Jumungah kumpul, kang rare prapta dumrojog.
ngeresss.... wong kae lagi ndeleng cecek... " Kayane miki ana cecek mlebu ngeneh koh ya?" ,.... kaya kuwe... wong aku krungu gole nggrundel koh....hehehehehe.....
Atiku ya pancèn bungahraimu ya kayong sumringahana sing njagongning pinggir lan ning tengahkaton kang Sakir toli yu
paribasan kosih kepentut-pentut. Mung kepibèn maning, wong jodoh kuwé wenangé Pengèran. Dadi bisa ora bisa kudu dijalani. Urip kuwé saluguné mung dadi tumpukan nasib kelara-lara. Njarem lan nunjemé ora bisa ditebak. Bab kuwé
Ran? Apa sing lagi diranapi kowen, wong ayu?”“Atiné enyong lagi kesuduk biting sujèn. Nyong wis pisahan karo Ramdon,”Atiné KD sangsaya nggrentes maca sms Rani Pèsèk. Dèwèké priyatin krungu Rani pisahan kambèn Ramdon. Wong lanang sing diarep-arep dadi bojoné malah nugel tresna. Tapi pancèné KD wis pernah ngandani, mbok Rani aja demenan karo Ramdon, tapi Rani njarag, ora nggugu omongané. Saiki tibané kelara-lara.Durung sempet KD mbales sms, Rani kirim sms maning.“Umuré enyong wis tuwa, jalan 31 taun. Saiki sapa sing gelem dadi bojoné
Kang Dasmad sing pancèn uwongé ganteng.”Waktu nyong balik nyambut gawé, Dasmad nang kebon umahé enyong. Nyong
”“Ora Kang! Enyong mung njaluk syarat telu” omongé bojoné Kapèr.“Apa kuwé?” njagoné Kapèr sangsaya cedek maring bojoné.“Pertama,...sampèyan kudu sayang lan demen maring enyong, tetap bimbing lan nglindungi...”“Oh…aja watir! Kang Kapèr tetep nglindungi lan
omongé wong lanang sing gèdé duwur kuwé.Wong telu tambah panik, siji baé laka sing wani nyuwara.“Gagiyan ngomong! Sapa sing wani limang juta, tak lepas saiki!”Dasmad Cs saiki tembé ngerti, jebulé wong sing marani kuwé, ora liya tukang blantik wadonan! (Lanang Setiawan)Cup-cupanMALEM bada Ji, nang umahé Dasmad
Kapèr waktu tembé baé bebojoan. Wong lanang wadon lagi mbukani kado nang kondong pengantèn.“Kang, delengen . . . kiyé ana
nrocok maring wong tuwa oh…?!”Dokter Kapèr ora bisa nyuwara, rainé mengkered (Lanang Setiawan)Suwara Anèh-
KwitansiCRITANÉ Dasmad dadi dokter ahli bedah plastik. Dèwèké tembé baé ngilangna kriput sing ana nang guluné pasièn wadon, uga nyiliki cangkemé sing dowèr lan ndandani cunguré sing mblesek menjero dadi mancung. ”Saiki apa maning sing perlu tak bantu, bu?” takoné Dokter Dasmad. ”Nyong njaluk supaya matané nyong luwih
kèwan Singa! (Lanang Setiawan)KeturonWAKTU dina Minggu bengi Kapèr
kiyé, adong ndobol ora ndeleng panggonan. Ndobol mbok
Prajurit. Kenangan sing indah karo kowen ora bisa ilang'…!!” (Lanang Setiawan)Tikèt KarcisDASAR wong dèsa klutuk, sing
Kapèr balik takon.“Waktu kowen nglamar pegawèan, kowen moniné duwé pengalaman kerja limang taun. Saiki jebulé kowen ora bisa kerja! Kowen babar blas ora duwé
olih penjelasan.“Ya..wong sampèyan
wong Amrik uga wong Prancis njagong nang lèstoran. Lagi gayeng-gayengé ngobrol, wong Amrik nyuled rokok sing regané larang, ngecrèsé nganggo zippo. Tembé pirang sedotan, rokok karo korèké dibuang. Wong Jepang karo Dasmad uga Kapèr kagèt.“Tenang, nang Amerika ora kurang, akèh nemen” omongé wong Amrik.Wong Prancis ora gelem kalah, njukut minyak wangi. Tembé pirang semprotan, minyak wangi dibuwang maring njaba sepur.“Tenang, nang Prancis ora kurang,” omongé.Ndeleng wong bulé pada mbergaya kabèh, Dasmad nyedeki Kapèr, latan ngongkon ngadeg. Kapèr
nyong kon nggubungi sapa?”“Ya embuh, ya…” (Lanang Setiawan)Prasaané KowenSALAH siji dina Rani Pèsèk numpak Taksi Kuning jurusan Slawi. Taksi disupiri Kapèr,
kerjané Manèné sadiné. Jawabané macem-macem, ana sing njawab dadi dokter, insinyur, bankir, ibu rumah tangga, lan liya-liyané. Pak Guru Kapèr latan takon maring Tono sing meneng baé awit pelajaran dimolai.“Tono, awit mau kowen meneng baé, kerjané Manèné kowen apa, sih?” Radan aras-arasen lan isin dèwèké jawab.“WTS pak…”Pak Guru Kapèr kagèt ora ketulungan. Tono akhiré kon ngadep maring
enyong ngedrèl njaluk duwit terus. Minggu sing wis lèwat njaluk 200 éwu. Sadurungé njaluk 125 éwu, bengi kiyé njaluk 150 éwu. Apa ndasé nyong ora mumet? Kowen ngarti oh, saiki nyong ora duwé gajih, nyong wis ditendang, dijejek gonèng pimpinan anyar ora dadi mandor maning. Salawasé urip nyong tembé olih gajian, barang ana pimpinan anyar, ora
duwit sing dijaluk bojoné kowen dongé nggo apa sih?” takoné KD.“Embuh! Nyong blèh ngarti”“Bisané kowen ora ngarti, Pèr?”“Ya iya ya, soalé nyong ora tau mèin duwit!” (Lanang Setiawan )MeditBOJONÉ Kapèr waduké lara, ora kuwat duwé
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PETRUK GOLEK WANGSIT SERI TELU
nang gulune, Petruk nerabas dalan pinuju sendang deso jam setengah rolas bengi iku.
Nurut cerito sampek dino iki, akeh wong sing tekok liyo deso podho nyekar nang sendang iku. Mboh kasil mbok gak khajat sing dikarepno uwong sing nyekar nang kono iku, tapi jare-jarene mbah-mbah sing tau urip nang deso
cerito'ne konco-koncone mau nang gerdu, lek uwit ambek sendang iku onok sing njogo yaiku Genthong Mengkurep.
Waduh..., opo bener tah onok sing
Kalem tapi terus, Petruk mlangkah nyedeki uwit trembesi sing gedhene ora ukur iku. Tangan tengen'ne nyekel sentolop..., sing kiwo ngraba kesak celono njupuk menyan.
"Amit..., amiit... amiit Mbah ...!!
Aku gak niat ngganngu sampeyan... tulungono
Sak wise menyan diobong, Petruk langsung longgo silo ngisor uwit koyok wong semedhi.
Ingsun apene mendayoh golek mulyo ...
Moco … terus …. nganti … ngentut wae ora
ananging yen wis wedar, ngunduh langsung mlayu ngilang. Padepokan sepi, komentar nyenyet…. he he
Pemerintah ->goblog. NGO-> bukan goblog.
Kemerdekaan, jelas kudu disyukuri, senajan sepiraa bae akehe sing durung bisa kita nikmati. Janjine Gusti Allah: Lamun sira kabeh bersyukur, bakal Ingsun tambahi nikmat Ingsun kanggo sira, lamun sira kabeh mukir, satemene adzab Ingsun bener-bener kenceng (kuat).
bersyukur kanggo kemerdekaan sing esih setitik kiye, Allah bakal nambah kemerdekaan sing luwih gede ning mangsa-mangsa sing bakal teka. Dene angger kita mukir (mengingkari), wis diparingi nikmat merdeka munine durung, Allah bakal paring konsekuensi sing ora bakal luput. Ya kuwe sebabe nganti saiki esih akeh wong sing durung rumangsa merdeka: kemerdekaan mereka pancen dicabut dening
ora bakal luwih pinter, luwih sugih, luwih maju, mung merga kita mengingkari jasa para pahlawan. Wong sing mengingkari kemerdekaan kuwe dudu wong pinter, nanging wong sing ora ngerti
“Mungkin saiki kiye momentum sing tepat kanggo kita kabeh
nuwun dumateng Ki Gede kalian Nyi Seno anggenipun sampun ngangsalaken kulo madepok teng mriki, nyinaoni rontal2 pusaka APDM..mugi2 para guru, putut, jejanggan lan cantrik senior purun ngeparengaken aweh pimulang dumateng kulo
ngunduh no 332 dumugi 350 pripun carane ???
Balas	On 14 Oktober 2009 at 06:45 widayana said: nuwun sewu, sinten kemawon ingkang saged ngunduh no 333 dumugi 396 kulo nyuwun dikintuni Nggih meniko alamat email kulo puri_hariyadi@yahoo.co.id soale kulo ngunduh kok mboten saged… matur nuwun
Gunging Éndah Wadon (Free 70769 Movies) Gunging Éndah Wadon Jeng (Free 20 Movies) Gunging Éndah
Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa Timur:Bangkalan,Banyuwangi,
pajak, membangun tim kerja yang solid dan menentukan target pasar yang Anda bidik.
bocah 2 cilik2,montore sing cilik wae,bales yo nang e-mailku, tapi aku kiro2 wulan juni,esih rodo suwe.suwun
lingga said: nyuwun sewu, menawi sampun wonten engkang sampun saget ngunduh nyuwun
Kaping papat kudu weteng ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoni Mugi-mugi Gusti ALLOH
"Rama kawula ing swarga.Asma Dalem kaluhurna.Kraton Dalem mugi rawuha.Karsa Dalem kalampahana, wonten ing donya kados ing swarga. Kawula nyuwun rejeki kangge sapunika.Sakathing lepat nyuwun pangapunten Dalem, kados dene anggen kawula ugi ngapunten dhateng sesami.Kawula nyuwun tinebihna saking panggodha,( saking roh-roh ),Saha linuwarna saking piawon. Amin."
Wingi ono ABG sing mesam-mesem…gak iso moco ejaan ophuysen..tak ewangi sitik cara mocone Reply
March 9, 2007 at 12:33 am	tanya xxx keras keras….. wow
mosok nek kate bilyar kudu ditelpon sik cak?
bos gemblung itu?!. eh…tulisan poin #2nya tak tunggu lho 😆
March 9, 2007 at 10:27 pm	mardun
he…he…he… iyo mas, dadi podo ae…..
lha piye mane mas…lha wong karyawan biasa ae…..
March 10, 2007 at 3:13 am	saya belum siap nandatangan lho 😛
March 10, 2007 at 3:54 am	Gambaran
aku durung ngerti sing jenenge penggawean neng kantoran.. lah pripun, kulo masih neng semester 6.. nek kasusku, programming C, njilat yo C.. dadi opo engko? 😦
1. Atur piuning saking sang sane madue genah, Inggih durusang.
2. Asapunika atur piuning saking sang sane madue genah titiang ngaturang...
soale sering banget cegatan neng kono, opo maneh pas dino minggu…
Jalan2 tujuane ngendi mas?? Jamus ta??
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PANGERAN SABRANG LOR
Tiwas tak goleki bakule lenga nyang ngendi-ngendi, jebul jrigene wis ditinggal neng ngarep lawang. Matur nuwun Nyi …
wayang antara lain Wayang Kulit, Wayang Beber, Wayang Kayu, Wayang Krucil,
#smulenesian #indonesia Ig : donylanggengsaputro
pucuk klapaOra sing tuwa ora enombocah cilik bocah bayipada jejeritan pating slebarngadohi ombak tsunami sing
siji tokoh sing remen demen kambèn kabudayaan Tegalan. Puisi Tegalané pating slebar nang kumpulan buku puisi terbitan Mimbar Pengajian Seni Budaya Tegal. Uga salah sijiné wartawan lokal sing mlebuné senior.
13. Candi Plaosan (Lor), Prambanan, Klaten
14. Candi Plaosan Kidul, Prambanan, Klaten
16. Candi Lumbung, Prambanan, Klaten
17. Candi Sojiwan, Prambanan, Klaten
sugeng Riyadi, sedoyo kalepatan nyuwun sih agunging
suwun kitabipun. Sugeng riyadi. Nyuwun lumunturing samudra pangaksami.
Balas	On 20 September 2009 at 11:08 dewapur said: matur suwun kitabipun
nderek nimbrung mbok menawi sami dangan ing penggalih . Awit saking tresnanipun kaliyan ADBM , kulo inggih nderek nenggo wedaranipun serat ingkang kaping 367 . Matur nuwun .
Balas	On 4 Juli 2011 at 17:10 Abdus Syakuur said: sugeng sing lare pundi ki ?
Ingsun niat mateg ajiku-aji Asmaradhana,
Gareng kemulan sarung memete....., meringis kademen...
"Pancene....onok enak gak enak'e lek uwis wayah udan koyok ngene....!!" Petruk mulai mbekur....
"Lha.....!! Enak'e opo ? Gak enak'e iku opo Truk....?!" Bagong nimpali...
"Enak'e lek adem-adem ngene omben-omben sampek mendem....!!" Jare Petruk setengah mendelik.
"Lha...gak enak'e opo Truk...??" Bagong ora sabar.
"Gak enak'e lek badhogkan sak kresek iki mbok entekno ijen....!!" Sahut Petruk tas-tes.
"Hehehehehe.......!!" Bagong meringis kecut.
koyok ngene...!!" Jawab Bagong. "Rolas jajan iku sing ke-itung.....!!
Durung sing kelalen ngitung'e....!!" Timpal Gareng.
"Lek wetengmu durung warek Gong....!!
Iki onok kentongan lek gelem krokotono....!!" Jare Togog.
"Oh..... Jangkrik iku....!!
Aku mbok kongkon ngrokoti kentongan.....!!
"Carane gampang Gong....!!
Cobo mangapo maneh cangkemmu...., engkok tak ewangi nglebokno kentongane....!! Jare Petruk.
"Bedhes kabeh pancene koen kabeh.....
Aku kok ket mau sing dimungsuh.....!!
Opo salahku toh yooo.....!!" Bagong mulai ngersulo.
"Koen gak nduwe salah kok Gong !!" Jawab Gareng.
"Iyo...!! Pancen koen ora nduwe salah....!!" Sahut Togog negesi jawabane Gareng.
"Lha....!! Uwis podho ngerti toch lek aku ora nduwe salah....!!" Mosok pekoro mangan jajan adem-adem koyok ngene dianggep salah....!! Jare Bagong.
"Koen gak nduwe salah kok Gong......!! Ora onok sing nganggep koen iku salah....!!
Tapi onok sing nggawe mangkel koncomu kabeh nggangep koen nduwe kesalahan....!!" Timpal Petruk.
Jarene nggak nduwe salah....!!
Opo maksude Truk....!! Aku kok dadi bingung dewe ngrungokno cocotmu Truk.....!!" Bagong nggobloki.
"Salahmu iku ngentekno badhogkan sak tas kresek atek nggak melok urun.....
Iku thok titik......!! " Terang Petruk
"Hahahahaha......!!" Kabeh podho ngguyu ngakak.
Ngayogyakartatau Propinsi didad?kak? Ismail Taiwan nalika Taiwan. bakal sing dh?w?, salah Uhlenbeck. Ing 1945 lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani
'Pak kok jare bu-guru, agama sing paling bener kiye, agamane bu guru !. Terus agamane dhewek, apa ora bener ?!" Agama sing bener kiye, sing kaya ngapa ?.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: GERIMIS ...
Akeh menungso sing... Podho wegah metu omah ...
Tinimbang metu yoo ora onok konco sing nglumpuk...
Kemulan sarung motone ngantuk... Tiwas metu omah klambi isok
Wuakeh omah sing podho kintir Para petani podho ora isok icir.... Para koruptor podho balapan ngacir...
KACA NGAJENG - KAWRUH LUDRUG KAWRUH LUDRUG
Ludruk iku seni panggung sing asale saka Jawa Timur. Pramila, Ludruk iki muncul saka kesenian rakyat jenenge Besutan, seni besutan iki biyen dipentaske ing ratan ditonton karo akeh uwong.
Ludruk kasebar ing tlatah Jawa Timur sing budayane budaya Arekan, wiwit saka Jombang nganthi Jember.
Ludruk iki beda karo kethoprak, amarga Ludruk caritane perkara panguripan sak dina-dina lan sok-sokan nyeritakake perkara kahanan anyar kaya ta kadadean ing negara. Biasane Ludruk dibuka karo tandhakan kaya tari ngremo, utawa beskalan putri yen Ludruk cara Malangan. Pambukane Ludruk biasane kawujud Parikan (nembang/ngidung) sing isine ana gandheng cenenge karo kahanan anyar.
Dhialog ing Ludruk iki biasane nganggo dhialek Surabayaan, sawetara Ludruk ing tlatah Prabalingga, Lumajang lan Jember nganggo basa Madura.
Salah sijining protagonis ludruk sing misuwur yakuwi pak Sakera, jagowane wong Madura.
bukkake	cum dijupuk	masturbasi	fisting	assfucking	ngambung	bokongé sialan	ngobahke driji	pijet	padusan	ngisep
kanggo wong sing ngerti boso jowo, suroboyoan, soale critane blog iki isine dagelan Ludruk ambek Jula-juli Cak Kartolo Cs format mp3, Sampeyan kabeh isok ngrungokno langsung utowo download, maksude blog iki kanggo nglestarekno budaya jawa timur, khususe kesenian ludruk ben anak putune awak dewe gak lali. Sugeng midangetaken ambek leyeh-leyeh :)
Wong Bantul Tetep Sugih Ugo Tanpo Bandha
Kategori:Artikel sing prelu dirapèkaké - Wikipedia
(Dilih saka Kategori:Artikel sing prelu dirapekake)
Kategori iki isi 7 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 7 anak kategori.
► Artikel pelatihan Papat Limpad 2012 sing perlu dirapèkaké‎ (1 Kc)
► Artikel sing prelu dirapèkaké Desember 2015‎ (suwung)
► Artikel sing prelu dirapèkaké Februari 2016‎ (1 Kc)
► Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2016‎ (1 Kc)
► Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016‎ (504 Kc)
► Artikel sing prelu dirapèkaké November 2015‎ (suwung)
► Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2015‎ (suwung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Artikel_sing_prelu_dirapèkaké&oldid=949905"	Kategori: Pangopènan Wikipedia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.26, 26 Januari 2016.
lan mikirno arek-arek seng ngaji nang omaku piye kabeh sek podo bener kabeh ngibadae nang gusti allah lan
mriki angsal nggih pak… (Assalamualaikum pak. Nyari rumput disini boleh ya pak..)Bapak X : Nggih angsal mba, malah tujuane ngresiki lahan mriki. (ya
pak)Bapak X : mboten mba, kulo naming petani. Niki pados rumput damel
Adhang-adhang tetesing ebun : Ngarep-arep pawewehing liyan.
Andaka ketaman wisaya : Wong prekaran, bareng rumangsa arep kalah, banjur minggat.
Anak-anakan timun : Ngopeni bocah (lumrahe bocah wadon) bareng wis banjur dipek bojo .
Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak bisa digdaya.
Bacin-bacin iwak ala-ala sanak : Sanajan ala, jalaran isih sedulur, mesthi ora tega yen nganti nandhang sangsara.
Bali menyang kinjeng dome : Wong cilik dadi wong ngaluhur , nanging banur dadi wong cilik maneh.
Banyu gege : Banyu diwenehi kembang lan dimantrani kanggo ngedusi bayi.
Banyu pinerang : Pasulayan ing antarane sedulur, mesthi banjur pulih maneh.
Banyu tangi : Banyu anget (banyu tawa kacampuran wedang) kanggo ngedusi bocah.
Banyu tuli : Banyu kang kanggo syarat nambani wong lara.
Bebasan godhong mlumah dikurepake, godhong mureb dilumahake : Anggone nggoleki tliti banget.
Bocah aras kembang : Gampang disihi bendara.
Bubuk oleh leng : Wong duwe sedya ala, banjur oleh dalan sing prayoga.
Byung-byungan kaya tawon kambu : Ora ngerti marang lungguhe rembug, anut grubyug ora ngerti ing rembug.
Bramara mangrurah kusuma : Kombang ngrusak kembang.
Brakithi angkara madu: Wong tumeka tiwas jalaran saka pekaremane . Brakithi = semut.
Cablek-cablek lemut : Nindakake pegaweyan sing remeh.
Caruk banyu : Gedhe cilik, ala becik dianggep padha bae, racak.
Cebol ngayuh lintang : Wong cilik (sekeng) nduweni panggayuh sing gedhe, mokal kelakone.
Cedhak kebo gupak : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.
Dadia godhong moh nyuwek dadia banyu moh nyawuk : Wong sing ora gelem sesrawungan maneh.
Dikayu alakake : Dianggep wong ala , dicecamah.
Dikena iwake, aja nganti buthek banyune : Bisaa kaleksanan sing disedya, aja nganti gawe gendra.
Ditemu kuwuk : Diwales (diprawasa) dening mungsuhe ing papan kang prayoga kanggo males.
Dolanan ula mandi : Nindakake pakaryan sing mbebayani banget.
Dom sumuruping banyu : Tindak nyamar, laku dhedhemitan nganti sedyane ora kaweruhan dening wong liya.
sing nerak wewalere (angger-anggere) dhewe.
Giri lusi janma tan kena ingina : Ingatase cacing bae bisa munggah gunung, apa maneh manungsa, babar pisan ora kena diina.
Gurem thethel-tehthel : Wong cilik (sekeng) duwe panjangka sing ora majad sarana ngedol barang darbeke.
Iwak kalebu ing wuwu : Wong sing kena krenahing mungsuh ora bisa ucul maneh.
Kakehan gludhug kurang udan : Wong kang akeh guneme, nanging ora ana nyatane.
Kaya kinjeng tanpa soca : Tumindak nunak-nunuk jalaran ora ngerti tata-caraning panggenan sing di parani.
Kaya welut dilengani : Guneme lunyu banget, anggone padu pinter banget.
Kandhang langit kemul mega : Wong sing klambrangan, ora duwe omah.
Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : Nemoni bebaya (reribed) ing papan sing ora mbebayani.
Kekudhung walulang macan : Aling-aling wong sing nduweni panguwasa, supaya gampang ketekan sedyane.
Kembang paes : Kembang sing sepisanan, lumrahe ora dadi woh.
Kembang setaman : Kum-kuman kembang sing apik-apik kanggo sarat mijiki temanten.
Kendhit mimang kadang dewa : Kalis saka bebaya.
Ketiban ndaru : 1. Katekan bendara utawa karawuhan wong gedhe. 2. Wong oleh kabegjan gedhe.
Kleyang kabur kanginan : Lunga menyang endi-endi ora karuwan sing dijujug.
Kriwikan dadi grojogan : Prekara sepele wusanane dadi gedhe.
Kucing kembang asem : Kucing sing ulese abang semu kuning.
Kumenthus ora pecus : Umuk, nanging bisa mrantasi gawe.
Kumrisik tanpa kanginan : Ngandhakake resike atine, jalaran kuwatir diterka.
Lawas-lawas kawongan godhong : Wong ngabdi suwe-suwe mesthi ora kanggo.
Lebak ilining banyu : Wong cilik (andhahan ) lumrah kanggo tebane kaluputan ( Kaluputane wong gedhe lumrahe ditibakake andhahane.
Londho-londho walang sangit nggendhong kebo : Katone ora nduweni ati ala, nanging satemene nduweni ati sing culika banget.
Kana nggone kana wite : Ukara iku lumrahe diucapake samangsa wong nemoni lelakon ala, maksude supaya awake dhewe utawa kulawargane ora ketaman lelakon sing kaya mangkono.
Kayu taun : kayu sing lumrah dianggo balungane omah kajaba kayu jati, kayata : kayu weru, nangka, sengon lsp.
Kayu bakar : kayu sing diaanggo urub-urub utawa adang.
Kayu apu : jejnengte tetuwuhan sing kumambang ing segara.
Kayu manis : jenenge wit sing klikane legi semu pedhes.
Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan sing kaluwih gedhe.
Kemladheyan ajak sempal : Sadulur sing ngajak marang karusakan.
Kutuk nggendhong kemiri : Wong manganggo (berpakaian) mompyor ngambah dalan sing mbebayani (akeh begale).
Madu angin : Ngrembug (regejegan) bab sing tanpa guna.
Mburu kidang lumayu: Mburu rejeki sing durung mesthi bisa kagayuh.
Mbuwang rase oleh kuwuk : Nampik barang ala, oleh barang sing luwih ala.
Meneng wada uleren : Wong meneng bae naging duwe sedya ala.
Mubra-mubru blabur madu : Sarwa kecukupan uripe malah kepara turah-turah rejekine.
Mungkur gangsir : Wong sing ora gelem cawe-cawe, ora melu-melu tumindak.
Nandur pari jero : Gawe kabecikan marang wong liya kanthi pangarep-arep bisaa nampa piwales.
Nandur wiji keli : Ngopeni turune wong luhur.
Ngangsu banyu ing kranjang : Meguru, sawise oleh ngelmu ora dipigunakake.
Ngandhut godhong randhu : Pepindhane wong guneme mencla-mencle.
Ngalasake negara : Wong tumindak sageleme dhewe, ora ngelengi aturan.
Ngaub awar-awar : Ngenger utawa ngawula marang wong sekeng, wong sing ora sugih utawa ora duwe panguwasa.
Ngaturake kidang lumayu : Nuduhake rejeki sing angel pangalape (nyekele).
Nggayuh ing tawang : Wong duwe pepenginan sing tangeh bisa kaleksanan.
Nggugat kayu aking : Nggugat wong sing wis mati.
Nglancipi singating andaka : Nenangi (membangunkan) nepsune wong sarana diwaduli apa-apa sing njalari ora senenge atine.
Nglaler wilis : Wong nglakoni panggawe nistha. Wilis = ijo.
Nglangkahi oyod mimang : Bingung. Mimang = oyod wringin, asring kanggo nulak bebaya sarana dikendhitake.
Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rerusuh ing panggonan kang wis tentrem.
Ngubak-ubak suwakane dhewe : Gawe rerusuh ing wilayahe dhewe .
Nguyahi segara : Menehi barang (sumbangan) marang wong sugih.
Nrenggiling hangapi mati : Katone ora nggatekake barang sing lagi dirembug, nanging satemene nggatekake banget.
Nyalulu nruwelu : Wong mara menyang omahe wong duwe gawe nanging satemene ora diundang.
Nyawat abalang wohe : Wong lanang ngarah wanita alantaran sedulure wong wadon iku .
Nyundhang bathang bantheng : Njunjung wong gedhe sing wis apes.
Nyumur gumuling : Wong sing babar pisan ora bisa nyimpen wewadi, yen krungu warta sing wadi dicritakake kabeh (glogok sok).
Nguthik-uthik macan dhedhe : ganggu gawe wong sing lilih nepsune.
Oleh angin becik : Ana ungup-ungpe arep tampa kabegjan.
Ora ana banyu mili mandhuwur : Watak wantune anak mesthi kaya wong tuwane.
Pancuran kaapit sendhang : Anak 3 lanange 1 dumunung ing tengah.
Pantisari : Omah sing dumunung sing tengahing patamanan.
Rampek-rampek kethek : Nyanak -nyanak wong ala mesthi kena alane.
Sandhing celeng boloten : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.
Sandhing kirik gudhigen : Sesrawungan karo wong ala mesthi katute.
Sanggar waringin : Bisa aweh pangayoman marang kadang kadeyane.
Salin slaga : Malih kelakuwane utawa pikirane . Slaga = Sing mbungkus kembang sadurunge kembang mekar (kelopak bunga).
Sarining pangan : pathi , zat pangan sing migunani awak.
Sawahe mung didol oyodan : Sawahe didol sapanenan. Ora sataun gadhu lan rendhengan.
Semut ngadu gajah : Wong cilik nadu wong gedhe.
Semut marani gula : Wong kang marani kamelikan (rejeki, pakareman, lsp)
Semut ireng anak-anak sapi : Dewi Sapudi (garwa pangrembe Prabu Brawijaya Majapait) pekulitane ireng manis, peputra Bondhan Kejawan kang sinebut Lembu peteng.
wewangi saka dhedhes. Ganda-wida : dhedhes lan boreh. Jebat kasturi = dhedhes (wewangi saka klanjere rase. Jebat = kasturi.
Singidan nemu macan : Nyamar malah konangan panggedhene sing wis ngerti marang sedyane.
Sirat-sirat madu : Mung kanggo lelamisan bae.
Sulung alebu geni : Akehe pepeati ing paprangan, jalaran saben wadya sing arep lumawan mesthi mati.
Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu dijaluki wuruk.
Suwe mijet wohing ranti : Pegawean sing gampang banget.
Taman sari : Patamanan , papan sing kanggo suka-suka parisuka.
Tengu mangan brutune : Wong dipercaya ngreksa barang-barang, malang dicolongi dhewe.
Thathit ngima unthit : Wong gedhe sing ngatonake pangwasane.
Timun wungkuk jaga imbuh : Wong bodho mung dianggo sedhiyan manawa ana kekurangan.
Timun mungsuh duren : Wong ringkih memungsuhan karo wong santosa.
Timun wuku gotong wolu : Pralambange R. Sutawijaya, jumenege ratu Mataram kanthi pambiyantune priyayi wolu yaiku : 1. Ki
danawa (buta) + arih (arih, mungsuh) = mungsuhe buta.
Tunggal banyu : Tunggal ngelmu, tunggal guru kebatinan.
Udan kethek macan dhedhe: Udan nanging srengengene isih ketara.
Ula marani gitik : Wong kang njarag marani bebaya.
Ula dhaulu : Ula sing sirahe loro (mung ana ing dongeng).
Uripe aji godhong jati aking : Wong sing babar pisan ora kajen, disepelekake.
Wani cur-curan banyu kendhi : Wani sumpah.
Wanita srigunung : Wanita yen disawang saka kadohan katon ayu.
Wanita sritaman : Wanita yen disawang katon ayu saka cedhakan.
Wastra bedhah kayu pokah : Ketaton nganti putung balunge.
Wedang lelaku tumper cinawetan : Bocah karam jadah disirik kanca-kancane.
Witing tresna jalaran saka kulina: Sing njalari tuwuhe rasa tresna jalaran kerep srawung. Back
Download Ahange Jadid Milad Nosrati – Naro
Download Ahange Jadid Milad Nosrati - Naro
sbb :Kanjeng Soenan Kedaton Ing Giri, memilik putra : Kanjeng Soenan Dhalem
Kanjeng Soenan Dhalem, memiliki putra: Kanjeng Soenan Prapen.
Kanjeng Soenan Prapen memiliki putra : Kanjeng Panembahan Kawisgoewo.
Kanjeng Panembahan Kawisgoewo memiliki putra : Kanjeng Panembahan Goenoengganjar.
Kanjeng Panembahan Goenoengganyar mempunyai putra : Kanjeng Panembahan Babat.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI PAPAT
iku zodhiak utawa rasi Cina. Saben rasi iki, dipracayani déning wong Tionghoa yèn nduwé prabawa ing uriping wong. Jaré rasi iki nduwé prabawa ing sipating wong.
Anging jaman saiki sing pracaya ora wong Tionghoa waé. Ing Tanah Jawa wong-wong Jawa saiki uga akèh sing pracaya karo budaya primbon Cina iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Shio&oldid=1081385"	Kategori: Budaya	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 4 Sèptèmber 2016.
bo2 manis nompo bathi koyo mbiyen.
-biasane,barang indenan iku nggawene serba cepet,koyo maling dioyak oyak..karyawane full kerjo,penting dadi barang.so,siap2 dipunteliti malih barange-
Nuwun sewu, radi kathah aksaranipun kersane nggih saged lancar kaprigelan nulis......
Sinau Unggah-Ungguh ing Mancanagara ? :: .
KACA NGAJENG - Sinau Unggah-Ungguh ing Mancanagara ? Sinau Unggah-Ungguh ing Mancanagara ?
Kabar sing paling anyar sing digiyarake ing TV , anggota DPR arep mlancong menyang njaban rangkah arep sinau tata krama. Ora baen-baen negara sing bakal ditekani anggota DPR mau, ora mung negara tangga teparone Indonesia bae nanging menyang Yunani, salah sawijining Negara Eropah sing arang-arang kocap. Aneh ning nyata.
Kanthi anane kabar sing kaya mengkono banjur tuwuh pitakonan : Apa anggota DPR saiki wis ora nduweni tata krama ?
Tata krama, basa Indonesiane sopan santun utawa etika sing dijupuk saka basa Inggris ethic. Apa ta sing diarani tata krama iku ? Tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape.
Wiwit jaman jamajuja, wiwit jaman kuna-kuna bangsa kita kondhang nduweni tata krama sing alus. Ngomong-sangomong, tindak satindak diarah-arah supaya aja nganti nglarani atine liyan. Bangsa kita iku bangsa sing alus bebudene, sanajanta suwargi dokter Soetomo ing bukune Puspita Rinonce ngendika, bangsa kita isih kalah alus tinimbang bangsa Jepang. Iku wis dingendikake nalika taun 1937.
antarane sapepadhane anggota DPR, kayata : kepriye tata carane sidang, tata carane takon lan njawab pitakonan, tata carane ngajokake pikirane. Kanthi dhasar pikiran sing wening, lan ati sing becik. Lan sing perlu kanggo kepentingane rakyat. Lamun anggota DPR mung mburu kebutuhane dhewe-dhewe utawa golongane wis mesthi bae tetep bakal congkrah ing antarane anggota DPR. Mesthine aturan-aturan kang kaya kaebut ing dhuwur iku rak ya wis diatur wiwit biyen. Apa isih kurang ?
2. Mbeciki srawunge anggota DPR marang rakyat. Kamangka rakyat ing dina iki isih akeh sing uripe isih Senen Kemis, apa sing kaya mangkono ora natoni atine rakyat ? Yen atine rakyat wis ketaton, ya aja nyalahake rakyat yen rakyat ora seneng marang anggota DPR.
Apa pancene anggota DPR menyang Yunani arep sinau filsafat ? Yen pancen ngono mbok ya tuku bae buku-buku filsafat sing di pajang ing toko-toko buku. Mula rasanane tanggaku neng warung kopi pinggir dalan : DPR lagi
kopi bundar ta de? teng pundi de?
April 13, 2007 at 12:09 am	salam kenal…
warung kopi gresik sing paling uenak nangndi yoo…
aku ngertine warung kopi kuburan PUTRI CEMPO, koyeke seh duduk teko wedange, tapi nggone ae sing
Fave, Love coffee di C3,, 🙂
April 15, 2007 at 11:51 am	@ maspai
kabeh kopi uenak pokoke panas mungkal-mungkal, ngopi bareng? ayo!
kalo di cafe bangkrut, kalo di warung kopi, bakulnya yang bangkrut,
at 08:03 said:	maturnuwun nggih,, mugi-mugi, modul niki saged
ilmu kasunyatan kuwi cen angel dipahami nanging pancen eneng kasunyatane...manungsa ing ndunya kuwi panguwasa nanging aja lali nek uga dadi hamba utawa makhluke Gusti ALLAH SWT Kang Murbeng Dhumadi..Kuwi Kasunyatane, mulane aja sak penake udele dewe, apa maneh udele tanggane ...
Dadi eling jaman cilik nang dheso ... Yen ing tawang ono lintang cah bagus aku ngenteni tekamu :)
ra iso kakeyan cangkem aku...UAPPPIIIKKKKKK PUOOLLLLLL!!!!
“Samubarang kang tipise kaya ngapa yen mbok kandeli ( ngandel ) bakal dadi kandel le..”
wong njowo tho mas sampean kok iso tembang ngono
minangka bakuning gagasan). Tema iku minangka bakune gagasan kang kawedhar (kalairake/ dicurahakan) dadi sawijining cerita. Mula uga kena diarani yen tema iku dadi underane (pusat) cerita. Jalaran apa kang kababar ing cerita iku asal usule saka kene, ya saka gagasan pokok mau. Pangripta (pengarang) ora mung cerita kaya dene obrolan kang tanpa guna nanging ana bab kang pe\ingin diomongake. Dheweke ngomongake masalah kang gegayutan karo urip lan panguripane manungsa kang tundhone ngajak mikir amrih wong padha mangerteni tatanan utawi pernatan urip kang luwih becik. Tema ing cerita cekak (cerkak) iku beda karo tema kang ana ing cerita wacan bocah. Ing cerita utawi dongeng wacan bocah lumrahe tema iku manggon ing pungkasane cerita kang uga lumrah diarani liding dongeng. Dene ing cerita cekak (cerkak) iku, temane (bakune gagasan) pancen rada angel digoleki jalaran manggone sok-sok sumebar ing sajroning cerita. Mula saka iku tema cerita iku bisane ketemu sawise diwaca nganti rampung. Yen wis diwaca nganti rampung durung ketemu “tema” cerita
prastawa cerita). Dene anggone nulis utawa ngomongake tema cerita mau bisa arupa tembung, frasa utawa ukara.B) Latar (Setting). Yen ngrembug latar (setting) ing cerita rekan (fiksi) iku satemene ora mung ngrembug asal-usul, mula bukane, kawitane, wektu kadadene lan papan panggonan sawijining prastawa bisa kedadeyan. Nanging luwih saka iku, latar satemene ngrembug uga panggonan umum (padesan, pagunungan, kutha utawa Negara), panggonan khusus (omah, kamar utawa papan cilik liyane), wektu kasejarahan, adat tata carane masyarakat, pakaryan sarta lingkungan: agama, moral, social, intelektual lan liyane. Kang kaya mangkene akehe saka apa kang diwengku dening latar (setting) iki mesthi bakal mahanani (memberi pnegaruh) marang isine cerita cekak (cerkak) mau. Tuladhane mangkene; yen kita nyritakake masyarakat padesan, ing kene lumrahe digambarake yen wong padesan iku uripe isih kecingkrangan, isih akeh kang buta hurup, nyandhang panganggone, sarta mangane sarwa prasaja (sederhana), masyarakate guyup rukun lan liyane. Lan dadine aeng (aneh) yen masyarakat padesan iku digambarake urip kang mubra-mubru, sugih, intelek, nyandhang penganggone sarwa mewah, wonge padha ora kenal siji lan sijine. Mula saka iku papan panggonan uga ana gandheng cenenge karo kahanan “mental kejiwaan” para paragane sarta masalah (konflik) kang diadhepi.C) Paraga (Tokoh Cerita) lan Watake (karakter). Paraga yaiku wong kang dadi lakon. Lumrahe paraga iku ketaman (tertimpa) sawijining perkara. Perkara kang disandhang dening paraga mau bakal kagawa wiwit awal nganti pungkasan. Saengga dadi rerangkenen cerita (jalinan carita). Abot enthenge perkara utawi masalah kang disangga dening paraga siji lan sijine iku mesthi bedane. Mula saka iku ing kene paraga, iku bisa diperang dadi telu: yaiku (1) paraga utama, (2) paraga kaloro (sekunder) lan (3) paraga tambahan (komplementer). Paraga utama iku kang nggawa lakon (mengembang cerita) dadi lakon (menjadi pelaku cerita) lan uga kang diceritakake dening paraga liyane. Dene paraga kaloro (sekunder) yaiku paraga kang mbiyantu paraga utama lan sok malah ana kang malah memalangi (menjadi panghalang/ memasuhi) paraga utama. Dene paraga tambahan iku paraga kang saliyane paraga utama lan paraga kaloro. Paraga ing sajroning cerita iku uga diwenehi watak memper (mirip atau menyerupai) watake manungsa ing alam nyata. Watake manungsa ing alam nyata iku ngremit (
sebagian) watak kang paling manjila (menonjol). Dene carane nemokake watake paraga cerita kang ing ngisor iki:1) watake paraga crita katon saka solah bawa, polah tingkahe,2) watake paraga crita katon saka pangucape, omongane, alus utawi kasar tembunge nalika wicaran.3) watake paraga katon saka kahanane badan salira, deg piyadeg, praupan (rai) nyandhang panggone lan liyane.4) watakae paraga crita lakon saka gagasan, pikiran, paka kang digagas utawa apa kang dipikir.5) watake paraga crita katon saka rerasane (perbincangan) paraga carita liyan, dan sebagainya.D) Point of View utawa Sudut Pandang
yaiku dununging utawi jejering pengarang ing sajrone crita kang diandarake. Jejering pengarang ana rong jenis, yaiku jejering (kedudukan) minangka wong kapisan lan minangka wong katelu kang minangka pengamat. Jejering pengarang minangka wong kapisan, Manawa penganrang dadi paraga ing sajroning carita sarana nggunakake tembung “aku”. Dene pengarang minangka wong katelu menawa pengarang migunakake tetembung “dheweke, panjenengane, utawa nyebutake jejeneng tanpa ngliatakae awake dhewe”.Tuladha: pangarang minangka wong kapisan. Tekaane mahasiswi sing arep skripsi ing omahku ngungkat lelakon kang wis lawas kependhem. Dheweke ngaku aran Tukiyem, bocah saka Pacitan. Ya jeneng Pacitan iku sing njalar aku kelingan lelakon sing wis kasilep meh setengah abad.Tuladha: pangarang minangka wong katelu Budi yakin, wong papat sragam abu-abu kang mentas metu saka Bank BPR
SDN Wringinanom Sambit sing mentas nyetor dhuwit. Tandhane padha seneng rupane.E) Amanat Amanat yaiku piwulang moral utawi pendhidhikan kang katujokake marang pamaca. Amanat ing carita cekak dening pangarang disebarake ing carita kasebut. Mula kanggo nemokake amanat perlu maca carita kanthi tuntas.F) Sambung rapete utawa Gandheng Sambung rapete cenenge (Relevansi) crita karo kanyatan ing bebrayan (Masyarakat). Kaya kang wis diandharake ing ngarep yen pangripta gawe crita iku duwe sawijining tujuan. Wose (inti) tujuan mau yaiku ngajak bebrayan (masyarakat) bareng mikir marang sawenehe kahanan kang tundhono (pada akhirnya0 bisa agawe kahanan ing bebrayan iki dadi luwih becik. Kejaba saka iku, pangripta iku uga manungsa, kang dicritakake uga lelakone manungsa kang diprangguli (ditemui) ing madyane bebrayan (di tengah masyarakat). Mula saka iku yen di goleki gandheng cenenge karo kanyataan iku mesthi ana. Mung bae sapira gandheng cenenge utawa sambung rapete karo kahanan bebrayan iku, kita kudu pinter ngadhuk utawi ndhudhah.G) Nemokake perangan kang Nengsemake utawi Nyenengake saka Cerita CerkakBisaa gawe seneng lan bisaa gawe marem para kang maca iku uga dadi tujuane pangripta. Pancen diajab dening pangripta, sawuse maca crita cerkak iku para kang maca bisa nemokake sawijining lelipur (hiburan) lan kasenengan (kepuasaan) ing sajroning batin. Lelipur karennaning ati lan kesenengane ati iku saben wong siji lan sijine beda. Dene kang dadi sebabe yaiku: jaralan basane endah, jalaran isine cerita ngandhut: piwulang sesurupan (pengetahuan0 kang cocog karo kang dibutuhake, jalaran bisa sinau wewatake manungsa utawa kepincut saka watake salah sawijine paraga kang paraga mau bisa dadi pepujane, jalaran maca crita iku akeh manfaate, sarta akeh kang bisa dituladha kanggo sangu urip bebrayan, lan
nyuwun nggawa ponakané nang nggoné kumendané, awit dèkné nduwèni prekara sing kudu
nyeluk aku nyuwun nggawa ponakané iki nang nggonmu, awit dèkné nduwé prekara sing kudu diomongké marang kowé.” 19Kumendané terus nyekel ponakané rasul Paulus digawa nyingkir, terus ditakoni: “Apa ta sing arep mbok omongké marang aku?” 20- 21Botyah enom mau terus ngomong: “Wong Ju pada nggawé komplot arep nyuwun marang
luwih apik. Nanging Bapak kumendan aja pretyaya, awit ènèng wong kliwat patang puluh arep nyegat rasul Paulus lan wong-wong iki malah pada sumpah nèk ora bakal mangan lan ngombé apa-apa nèk durung matèni rasul Paulus. Rantyaman iki wis mateng tenan, namung ngentèni wangsulané Bapak kumendané.” 22Kumendané terus ngomong: “Kowé aja ngomongi sapa-sapa ya nèk kowé wis
ngéné: “Dityawiské soldat rong atus lan uga soldat sing numpak jaran pitung puluh lan wong rong atus sing tukang tumbak. Soldat-soldat mau mengko mbengi jam sanga kudu budal nang kuta Sésaréa. 24Uga dityawiské jaran siji-loro kanggo Paulus. Kowé sing tanggung jawab bab keslametané Paulus nganti tekan ngarepé gramang Féliks.” 25Sakwisé kuwi kumendané terus nulis layang kanggo gramang Féliks sing uniné ngéné: 26Layang marang gramang Féliks sing kajèn, kabar slamet sangka Klaudius Lisias. 27Aku ngekèki krungu nèk wong Ju nyekel wong iki arep dipatèni. Aku uga ngerti nèk wong iki wargané negara Rum. Mulané aku ngalang-alangi kuwi lan ngongkon soldat-soldat ngluwari wong iki. 28Awit aku kepéngin ngerti apa jalarané wong-wong Ju arep matèni wong iki, mulané wongé tak gawa nang ngarepé Kruton Agamané. 29Aku ngerti nèk prekarané kuwi bab wèt-wèté agamané wong-wong kuwi lan Paulus blas ora nglakoni apa-apa sing marakké dèkné kudu disetrap apa dipatèni. 30Kadung aku éntuk kabar nèk wong-wong Ju pada nggawé komplot arep matèni dèkné, aku terus ngongkon wong iki teka nang nggonmu. Uga wong-wong sing ngelahké Paulus pada tak kongkon nang nggonmu nggawa kelahané. Ya namung semono tembungku. 31Para soldat terus nuruti apa préntahé kumendané lan mbengi kuwi waé nggawa rasul Paulus tekan kuta Antipatris. 32Esuké soldat-soldat sing mlaku terus balik menèh nang panggonané, nanging soldat-soldat sing numpak jaran budal terus karo rasul Paulus. 33Kadung wis tekan Sésaréa rasul Paulus terus dipasrahké marang gramangé, bareng karo layang sangka kumendan Klaudius Lisias. 34Sakwisé gramangé matya layang mau terus takon marang rasul Paulus dèkné kuwi wong lairan ngendi. Rasul Paulus terus ngomong nèk dèkné kuwi sangka bawah Silisia. 35Gramangé terus ngomong: “Prekaramu kuwi arep tak titipriksa nèk wong-wong sing ngelahké kowé wis teka.” Gramangé terus ngongkon nglebokké rasul Paulus nang setrapan nang palèsé ratu Hérodès.
Alfamart Peduli Kesehatan Balita | RADAR Banyumas
wong jowo: Download Mardi Laras Pangkur Ngawi wong jowo
Download Mardi Laras Pangkur Ngawi Monggo dipun pirsani piyambak, penjenengan saged mirsani langsung utawi download wonten ing ngriki :
Angge2 Orong2 - Mardi Laras Pangkur Ngawi
Ilir2 - Sarung Jagung - Mardi Laras Pangkur Ngawi
Joko Mlarat - Kembang Rawe - Mardi Laras Pangkur Ngawi
Kangen Bojo - Mardi Laras Pangkur Ngawi
KACA NGAJENG - Dongeng Sato Kewan Dongeng Sato Kewan
Ananging ciptane kang diuwuh, yen daktemeni murih ilanging klokopan lan
pagaweane uwis, netepi pangarep – arepe, sarta andadekake bungahe isine putih lan isih becik , banjur dipangan mesthi legi rasane, awit wus nglakoni kangelane.
weeh Kang ew yo ngerti masalah ngene iki barang tibaknya
ingkang tinandur” ketampi dening Gusti Allah lan kebak syukur Makaryo sareng siswo, dwijo lan sentono SMKN 1 Jombang,. Tresno marang tandur tinandur ing
Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca,
ak?h kagolong sapa pakumpulan wondering comparison will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
lan paling ganas Tyrannosaurus Rex.[2] Saliyane iku, ing kene uga ana penyuluhan, pameran lan kegiyatan riset utawa panaliten.[2] Kagiyatan panaliten mau ngliputi sumber daya minyak lan gas bumi, mineral, batubara, gambut, bitumen padat, lan panas bumi.[3]
^ a b c d e (id) bandungtourism.com Diundhuh
Muséum_Geologi_Bandung&oldid=1080732"	Kategori: MuséumKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
wah panjenengan mboten maos tulisane kulo ngih?? hehehe
16/11/2012 pukul 1:24 pm	ahmad fauzi
koq g gabung di adsense-id mas?
Reply	Adi Wibowo says:	August 13, 2011 at 3:32 pm	wah ada yang belum saya tahu mas.
Reply	agoeng says:	August 31, 2011 at 4:50 am	wah tambah saiki yo cak? saiki omah ning ndi? yok opo kafe ndek wonocolo, kae…??? isih terus ta? apa malah wis dadi juragan.. ki??? nek wis dadi wong ojok lali
opo mas. sing dtakoni jg ora mudeng omong op cangkeme. wong jenengane Buawel kumpeni... wis blabar blas
abangtanpa kowen weruhsapa sing nyawang nganti kamitenggengendalan dawa temuju maring
Kabupatèn Serdang Bedagai iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Sei Rampah iku kutha krajan Kabupatèné, kutha-kutha liyanè : , lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 1.900 km² utawa 190.000 hektar.
Kabupatèn Serdang Bedagai ketata saking 12 kacamatan, 243 kalurahan / désa. Kacamatan-kacamatan ing kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Serdang_Bedagai&oldid=1102588"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Serdang BedagaiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
urip sejodo lanang wadon sing dadi petani. Urip ing desa cepake hutan lan uripe bagyo, nanging durung diwei mongmongan yaiku durung diwei anak.Saben dina ndonga marang sing Maha Agung njaluk diwei anak. Sawiji ning dina ana raksasa liwati omahe lan rungu dongane , banjur raksasa aweh wiji timun."Tanduren wiji kui, mengko arep olih anak wadon," omonge raksasa karo pasangan mau. "Nanging ana syarate. Umpama umure wis 17 taun anak mau kudu wehaken meneh marang aku," walese raksasa. Ora pikir dawa pasangan mau setuju karo syarate raksasa amarga kepingin duweni anak.
banjur nandur wiji-wiji timun kui. Saben dina dirumat kanggo temenanan tanduran sing muali urip kui. Wulan-wulanan nembe woh timun sing warnane kaya emas.Timun kui suwe-suwe tambah gede karo abot. Wohe timun wis mateng,
senenge banjur diarani Timun Mas.Taun ganti taun, Timun Mas dadi cah wadon dewasa sing ayu rupane. Wong tuane bangga karo Timun Mas, nanging ndadekake rasa wedi sing gede. Amarga nek Timun Mas umure wis 17 taun, raksasa pan teka lan nagih janjine kanggo njimot
"Iki kanggo nulung koe nglawan raksasa, Saiki cepet mlayu," kandahe. Banjur Timun Mas gagean mlayu.Petani mau sedih lungane Timun Mas, nanging ora rela nek anake kanggo pakanan raksasa. Raksasa ngenteni wis suwe, dadi ora sabar. Raksasa ngerti wis dilombo marang petani mau. Banjur raksasa ngobrak-abrik pondoke pak tani, banjur nyusul Timun Mas menyang hutan.Raksasa gagean mlayu nyusul Timun Mas, wis cepak Timun Mas njimot segegem uyah saka kantong bujur. Banjur uyah mau ditawurake menyang
urip lan woh dadi kebon tumin sing amba. Amarga kekeselen lan ngelih, raksasa mangan timun-timun sing seger kui nganti kewaregen, banjur raksasa turu.Timun Mas mlayu meneh sekuat tenagane ngantek enteng. Lewih celaka maning raksasa tangi seka turune. Raksasa meh nongkop Timun Mas, Timun Mas keweden, banjur ditokake senjata sing keri dewe yaiku
dadi danau belet sing amba lan raksasa gigal meng kero belet.Timun Mas lega, bisa selamet seka raksasa banjur bali maring omahe wong tuane. Rama lan biyung seneng bisa weruh Timun Mas selamet. "Maturnuwun duh Gusti, nyelametake anakku," kandahe seneng. Kawit kejadian kui Timun Mas bisa urip tenang karo wong tuane,
setunggal minggu malih kitab nembe saget pun wedhar.
giritontro sampun pinter lan cerdas sedaya, mboten rugi dadi warga giritontro, pancen warga giritontro dudu wong sing biasa2 ae tp sangat LUAR BIASA dan handal!
coming together is beginning, thingking
pada 25/07/2012 pada 19:18 | Balas agung
nyuwun pangapunten.nderek tepang danyang tlogo blunyah ngaluran.ingkang
Pantai Ngunggah Gunung Kidul	No ratings yet.	Pantai Ngunggah Gunung Kidul
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Phantom (kuning)
gusti nyuwun pangaksami sampun dangu kulo ninggalke agami
Ngedol Murah Watches lan Cool - Kita wis ngerti fungsi utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben
Ngobahke Driji (Free 15191 Movies) Bokong Sialan (Free 54080 Movies) Bokongé (Free 80716 Movies) Bokongé Bolongan (Free 21779 Movies) Bokongé Cam (Free 586 Movies) Bokongé
Free 6224 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55 Movies) Ngarep Muter (Free 4352 Movies) Ngaronda (Free 2863 Movies) Ngejutno (Free 2906
Di nyek wong... Ngono kuw potongan opo ? Di ngeti wong ketok aneh... Ngono kuw penggean opo ? "Yo ncen ngene iki aku, iki sg tak senengi,, aku moh dadi wong liyo ben supayane aku
PMMaturunuwun sampun komen maleh ten mriki..pangapuntene dereng saget mbales
Balas	On 15 Agustus 2009 at 00:37 Probondayu said: Hmmm…ngronda sak kuate
Balas	On 15 Agustus 2009 at 00:43 Probondayu said: Sugeng ndalu ki Arema, ki Patih Lowo Ijo…kulo ngrencangi nggih
Ki Ismoyo, nyuwun donganipun nggih,
garwo kulo nembe “NGIDAM” ingkang kaping
Ngidam ingkang kaping tiga, menopo garwo sing nomer telu…he he he gojeg Ki.
Mugiyo tansah pinaringono rahayu nir ing sambikolo, ngatos ing samangke wijilipun jabang bayi datan wonten halangan saktunggal punopo, kalis ing bebaya, dados asihing kaluwargo.
paceklik. Lha wong kabeh Priyagung podo sowan neng Mataram amargo arep perlombaan 17 an koq.
Balas	On 16 Agustus 2009 at 09:02 benowo said: MMMEEERRRDDDEEEKKKAAAAAA…..
ing = bangingbring + ing = bringing(egg + ing = egging)hang + ing = hanginglong + ing = longingping + ing = pingingsing + ing =
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Megaloman seri 2
MBRENGKEL AE AREK LORO IKU…. SING DIPIKIR UNTUNG GEDHE AE
MBOK YO MIKIR WONG CILIK SING
iya amung satunggal, ana ing ananireki, nenggih karsa rahsa misesa priyongga.
Pinten martabat kareman, saurana tri prakawis,
sipatjalal tuwin, jamal kamal kaharipun, dadine imanira, makbul gumlethek ing ati, dadi antuk sampurna yhakiming gesang.
Pinten martabat ing nyawa, saurana dipun alis, kathah ing nyawa satunggal, pan iya mung roh ilapi, marmane mung sawiji, tegeeesing
sawijining materi sing menarik yaiku cangkriman sing ditakoake si trainer.Mungkin awake dewe wis tau krungu lan wis ngerti jawaban cangkriman sing jarene dikarang dening sawijining konsultan internasional. Nalika wingi sore cangkriman iku ditakoake -- ketoke ya sipilitik -- iso di bedhek karo peserta pelatihan. Sing pada njawab ethuk hadiah buku karangane si trainer.Ana filosofi mranani ning njerone isi cangkriman, yaiku kautaman mikir kanti sederhana. Resep supaya iso njawab cangkriman, yaiku pikiran sing sederhana. Uga ana piwulang liyane, yaiku sesambungan antara cangkriman siji lan sijine, mratelaake anane sesambungan antara masalah siji lan masalah liyane kang diadepi manungsa.Jarene naliko cangkriman ditakokke marang bocah-bocah cilik, sebagian cangkriman iso di jawab. Sebabe cah cilik pikirane isih sederhana, durung tau krungu informasi sing marakke pikirane rumit.^_^Apa tho isining cangkriman iku?Cangkriman-1Piye carane nglebokke jerapah
apa sing ora teka?Jawaban:Mesthine wae si gajah, amarga isih ndekem ning njero kulkas. (isih ana hubungane karo cangkriman-2)Cangkriman-4Piye carane nyabrang kali sing dianggo omah dening baya cacahe akeh benget?Jawaban:Ya garek nglangi, wong bayane lagi pada melu konferensi (Hehehe isih ana sesambungane karo cangkriman sakdurunge. Masalah-masalah sing mbendina awake dewe alami mungkin pada saling berhubungan. Terutama menawa masalah iku kerep awake dewe alami). ^_^Si trainer uga ngetokke lelucon bedane suara sapi edan karo suara sapi normal. Lelucon iku wis tau tak
ning kantorku. Ketoke lelucon iku saiki wis terkenal, ora mung dianggo dening trainer GMP farmasi lan pangan, nanging uga trainer ilmu-ilmu liyane (undil)
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Lakon-Lakon seri B
ing pandhum, pasrah, ayem tentrem, tansah eling marang Pangeran. Pangerten pasrah yaiku tlaten ngupadi lan ngabangna keputusan marang Tuhan. Ditekanke menawa pangandel wong Jawa tradisional marang Tuhan kuwi wis nggetih
Parijs van Jogja eh... JAVA, iNdonesia Raya
Kawula tiyang jogja ingkang nembe lelampahan wonten tlatah pasundan, menawi wonten lepat nyuwun agunging
dadi Perdana Menteri kaping pindho. Kabinet sing sepisanan mung umur 4 sasi. Tanggal 3 Juli nganti 11 Nopember 1947. Masyumi isih durung melu kanggo wakil
ing kadange dewe-dewe. Wong kang lumaku dagang rinten dalu tan wonten
Hammerfest punika désa ingkang dumunung ing kacamatan Finnmark ing negari Norwegia. Sawetawis dusun ingkang dumunung wonten ing ngriki ing antawisipun Rypefjord, Forsøl, Hønsebybotn, Akkarfjord, lan Kårhamn[1].
Tlatah punika dumados saking tiga pulo ageng, inggih punika : Kvaløya, Sørøya, lan Seiland. Pulo-pulo alit sanèsipun kados Lille Kamøya lan Kamøya ugi duunung ing kacamatan punika. Kathahipun dusun-dusun punika bote kahubung kanthi margi dhumateng dharatan Norwegia. Namung Kvaløya ingkang kahubung
– Ushuaia, Argentina[butuh rujukan]
Artikel mawa pranala jaba nonaktifCS1 maint: Basa ora kawruhanKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 5 Maret 2016.
kuwi. Bah dasar dumel versus dumel. Wong gantheng ngelu ning tengah-tengah. ————————————————————-
Wis cah teka podo cah teka, mendingan dewe methu saka kene.
Wong irung bumpet mbok entuti. Wong liyo sing mambu deknene ngguyang-ngguyu. Motto :
Hadiningrat.dadi ya saperlu sandiwara sadurung? iki, yuta besutan? Barat), nagara-nagara part? ahli dip?rang Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing
enjing ketileman dados mboten sempat nuweni gandok…matur suwun, sampun kulo pendet paringanipun.
Balas	On 1 September 2009 at 21:52 gembleh said: Sugeng dalu Nyi Seno, maturnuwun
Mei 2010 at 15:03 bapak'e lare2 said: dos pundi carane nggih.
Kulo tiyang anyar taksih dereng saged donlod saking kewlshare. sampun nyobi kaping-kaping. tetep mboten wonten hasile. komputer sampun dipejahi lan diuripi ping bolak balik tetep mawon mboten saged. Punopo wonten sing maringi weruh nggih?
Balas	On 27 Oktober 2010 at 13:38 agung pw said: Mbok bilih kedah nglampahi LAKU rumiyin…. Kulo ugi dereng saget, pramilo dumugi sakmeniko kulo taksih ngarep-arep wedaran kitab saking K4ng TOmmy, Ki Ajar.. lan poro sepuh sanesipun…. Mekatin Ki…
Balas	On 27 Oktober 2010 at 17:25 ki rog-rog asem said: panjenengan kedah install file winDj view rumiyen ki, supados saged mbikak file, menawi smapun dipun instal dipon padosi link dumateng file ingkang dipun tuju, biasanipun link file dipun umpetakan wonten cover menapa mboten angka 1, 2 ,ngandapipun cover. menawi pinanggih dipun klik kemawon teras dipun save, teras dipun bikak mawi program winDJ view. program DJ view saged dipadosi
at 12:44 respati said: Sugeng pinanggih sederek sedoyo. Kepareng kulo bukak lan reresik gandok. Yen Ki Ajar utowo kang Tomy rawuh bene wis siap.
Monggo Ki Ajar utawi Kang Tommy gandok lan poro cantrik sampun siap
Balas	JOKO berkata:	16 Juli 2011 pukul 7:33 pm	gendeng pamungkas……wong gendeng kon mungkasi gawe kang mboya dong marang dong dinge pakaryan….arepo podo-podo PNS ananging pakaryan guru mboya bisa dianggep podo karo pakaryan PNS liyane. Pakaryan liyane (pegawe kantoran/Bank pisan) umnpomo lara weteng cukup pasang tulisan “sedang istirahat sebentar” wis cukup, lha menawa pakaryan guru umpomo lara mencret kuwi wis bingung carane bocah bisa ditinggal sedilit amarga hajat mencret mau…..guru arep mulang wis mesthi kudu siap mental selain kudu siap materi/bahan….arepo ora kudu ditulis mesti wae tetep nganggo
sampunipun kulo undhuh, nyatanipun sami plek kaliyan foto copy ingkang sampun kulo waos. senajan mekaten, matur nuwun sanget. Wonten Mojokerto, Bidang Ketenagaan taksih dereng saget nampi ingkang kados kaserat ing buku, 24 jam nggih kedah kados ingkang kawaos wonten ing
nuwun pak, kulo sedulur sinoro wedi ingkang wonten bengkulu utara saged ngangsu kaweruh dumateng panjenengan babagan penggawean guru. Mugi-mugi panjenengan tansah
am	Maturnuwun pak budi kula syauqi sampun saged ngunduh
menika saget migunani kangge rencang-rencang. Namung kosok wangsulipun kula nyuwun dipun ceneng lan gangheng supados kula saget maju kados sederek-sederek ingkang wonten tlatah Jawi. Saking Kalimantan taklim kula. suwun.
Balas	edi haryanta berkata:	14 Agustus 2008 pukul 8:33 am	Matur
Walah…njeketek malah neng kalimantan ketemu dulur-dulur saka sebrang. Lenggahipun wonten pundi pak? kula kala-kala nggih teng mBanjarmasin. Kula nembe kemawon lho merantau teng Ampah kalimantan tengah. Nembe wolulas tahun. Mugi panjenengan
maturnuwun, kersa pinarak wonten gubugipun tiyang kalimantan. Mekaten mas, file inkang dipun unduh arupi *.RAR, pramila kedah dibuka ngangge WINRAR utawi winzip. saksampunipun dimekaraken fie arupi PDF
banteran .sing paling cepet koyo bledeg Lap derr….wong mlaku 90 km/j..ae
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like
oldid=874951"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Kang Akarya Urip, kang bisa njalari padhaning budi,
Festival Film Indonésia 2005 inggih punika sèbuah penghargaan ingkang dipunparingakè kangge insan-insan perfileman Indonésia lan dipunwontènakèn ing surya 5 lan 15 Desember 2005 ing Jakarta[1].
saksampunè katah kèluhan ingkang dipuntampi penyelenggara ngènai festival taun 2004, festival taun 2005 pun dipunpècah dados kalih dintèn: Piala Vidia kanggè filem televisi kalangsung 5 Desember lan Piala Citra ing 15 Desember 2005[1]. Sèsi penghargaan Piala Vidia dipungelar ing Balai Kartini, Jakarta lan pènghargaan Piala Citra ing JHCC,
sampun kalangsungaken ing 8 Agustus-30 September 2005. Pengumuman nominasiipun dipungelar ing 25 November 2005 lan dipunsiaraken langsung déning Indosiar.
Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 28 Januari 2017.
penyol adol berase mbah Darmi. — “Video : Ande - ande lumut (Dagelan 1) Plupuh
niku dolanan beras nopo badhe nimbang nggeh? Hehee.. RT @ciplook: @Sassylia ya mboten
Browsing: » Home »Profil Wilayah
»Kecamatan Mranggen	Leave a comment
KACA NGAJENG - PARIKAN PARIKAN 16/12/2010 05:04
Eee Lha Ee Lho Kok Kaya ...?
Nguyak tikus, nguyak tikus neng plataran,
Yan wis lulus, yen wis lulus nunggu lamaran
Eee lha ee lho, sawo dipangan uler,
Eee lha ee lho, isih bodho ngaku pinter.
Wegah sinau, wegah sinau kok njaluk pinter,
Eee lha ee lho, wingko babat dirubung laler,
Eee lha ee lho, jare mertobat kok dibaleni.
Wong wis pekok, wong wis pekok gaweane ngepek,
Eee lha ee lho, iwak bandeng diwadhahi kerdhus,
Eee lha ee lho, rupa nggantheng ra tau adus,
Nyimpen jadah, nyimpen jadah diwadhahi tumbu
Eee lha ee lho, Gisikdrana wong-wonge sehat
Eee lha ee lho, dadi siswa gaweane telat,
Lunga ngarit, lunga ngarit numpak sekuter
Eee lha ee lho, iwak bethik mlebu neng wuwu,
Eee lha ee lho, nggantheng sithik sregep sinau.
Kreneng watu, kreneng watu kanggo pasaran,
Nggantheng ayu, nggantheng ayu murid Kesatrian,
Eee lha ee lho, andheng-andheng neng ngisor mulut,
Eee lha ee lho, sing sapa mandeng mesthi kepincut,
Lunga Mangkang, lunga Mangkang numpak sekuter,
Yen diwulang, yen diwulang gaweane ngiler
amat senior berkata, "Pun, sing dirungok-ke, sing positif-positif mawon....! Sing sae-sae mawon. Sing mboten sae, sing menghambat kemajuan, ditinggal mawon. Nuruti sing kagol-kagol urip mboten maju-maju".
Polanica Zdrój (Jerman Bad Altheide) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Polanica-Zdrój&oldid=1090965"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 14 Sèptèmber 2016.
lha dalah...malah soyo ngene...soyo ra ngenah ngene...soyo SU..sah
Sugeng sonten..onon sing deg2an, setia menanti lan ono sing ngantuk ke thekluk podo ngatri wedaripun kitab79..ben ora ketinggalan sekalian tumut ngantri Ki…wassalam
Balas	On 11 Maret 2011 at 17:59 ponijo said: suwe ra mecungul:-)
nuwun sedanten ilmu” kang kulo angsal teng annur2…mandar mugi tambah maju lan santrine tambah katah…lan saged mujudaken visi-misi romo yai Anwar Nur.amien…. ngapunten ingkang katah
“Trembelane, katiwasan bar saka Banyu Biru aku mampir mrene, tibak’e nul prutul kaya iwak tunul, mosok blas ora ana
rong taun kepungkur tahune manungsa kang nglanangi, bahkan tumekan nganti saiki,
iki lho sing rame,tapi kowe ora ngerti maksud lan tujuane omteloletom, jian mbiangeti tenan kowe, Le! Yen kowe ora isa njawab, wis mandheg wae anggonmu dadi wong
“Wis, titenana, nyegat bis sing duwe klakson sing banter, dalan mengko dadi rame omteloletom, nanging gatekna kanthi permati, dalan kuwi mengko dadi rubah, ujug-ujug ana senteng, ana tiang ana
at 08:07 bejo said: Sugeng enjing para kadang lan kisanak
duwe e-mail…wong kula niki namung tiyang sabin, mangka asmane Pandan sawah…pandan sing ditandur nang sawah.
Ning bisane nganglang di padepokan adbm mestine nganggo e-mail atawa
pandanalas said: njih niku,…mosok kadal arep dibuayain..
lah wong ngisi komen kuwi diwajibke ngisi email koq…jarene ra nduwe email…
pandanalas said: nyuwun sewu Ni,…
nopo dereng kewedar to ADBM 338 nipun yen sampun wonten pundi kok
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana
Manungsa titahing Allah, ditinggal pada abote.Dudu lemah, dudu omah, sing dibiji mung pribadine.Sunda, Jawa, lan Madura, lanang wadon ora beda.Wajib jaga, wajib ngreksa, age bareng bangun
pada ngrasane.Ora bodho, ora pinter, sing diluru kejujurane.
Senadyanta sejen bangsa, tukar kawruh sing miguna.Jaga diri, jaga asma, Nusa-bangsa aja nggo srana.Sesrawungan sing
Kodim Banjarnegara Perbaiki Irigasi Bersama Warga | RADAR Banyumas
Gawe koe, koen, peno, sampeyan, siro, panjenengan, Wak Gus, Wak Yu, Cak, Ning, pak Cilik, bu Cilik, pak De, bu De..., lan tonggo-tonggomu kabeh sing isik podho nganggur ngetekur...
Isik seneng kukur-kukur, penggaweane methani tumo, cangkrukan, bluron, lan liya-liyane... Uwis lulus sekolah, Sarjana, opo maneh uwis nyandang gelar S-2, S-3, lan bakulan S-teler...., tapi dhurung wae nemu penggawean sing cocok lan pernah bayarane... Iki loh onok tips sing kudhu digugu lan ditiru...
munggah tekan nduwur, tak kiro kicir je... hahahaReplyDeleteRepliesNasirullah SitamJune 19, 2015 at 2:41 PMAku malah luweh wani meneh rek neng duwur ono cewek seng melu munggah, mas. Termotivasi haaaaaDelete
enggal diwedar wae rontale, wis diarep2 lan ditunggu para cantrik yunior lho.
Balas	On 7 November 2010 at 00:37 k4ng t0mmy said: Api Dibukit Menoreh
Kaca-kaca ing ngisor iki nggayut nyang Wikipedia:Gapura paguyuban:
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Wikipedia:Portal komunitas (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Arsip warta lawas ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Sugeng-rawuh-jw ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Dinamik ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Odosky ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Kasir ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:FishInWater ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Poznaniak ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:M. Adiputra ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Taxtau ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Eurohunter ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Branang Probo ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Waldir ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Kaligung ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Algazel ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Kurniasan ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hanamanteo ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:OskNe ‎ (← pranala | besut)
Parembugan:Pengguna:Farisbws ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jmusiclab2013 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Putra gagah glegar ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:AdammoKowalski ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Danlq ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:The Sprint Of Our Life ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Zzuperman123 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wijianto jaya ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Anas Ibanez ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Suradji ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ng Pey Shih 07 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:VanBuren ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Muhammad afrizal smp n 5 solo ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Endrayani ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Khoentjoro ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Gabriel bier ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Dreaven3 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Onlyongunz ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Greyshark09 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Eziemah ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Salomicastic ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:IF3706 113130240 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:SteMax97 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:MySceneFan101 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jonas Steinhöfel ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Pratama26 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Metrik ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Prabb ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wajibman Sitopu ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Markoblaz ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Dart Wafel ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Zaydie ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Gdominik100 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Theadelino ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:4ing ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Cumi2got ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Alisaudi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:CeNobiteElf ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Amalis2 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hiztaffa ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Thieol ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:XPosition ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Astridx ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Reksierwindo ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Nash Session ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Melburnian ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Harismunandar00 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Midnight Gambler ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:S Mahda Zahra ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:TTMS ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:David Bruchmann ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Apród ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Automatik ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Geckonur ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Chunel79 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Khoirul bashori ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Trappist the monk ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:HaryoBintoro ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Christian Winge Andersen ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:DL3222 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Derstacker ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Unsui ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Sec"'27\u00226\x3ETest (WMF) ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hosseinarabi69 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Soranoch ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Caroline88Lie ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Pokeku ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Novolanistanac ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hafaz Refrisa Maulana Aremania II ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Nirmos ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hiphopmachine ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Anny elbassyir ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Animalparty ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Koreanos ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Arbautjc ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Indif ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ja866279 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Sasimaru ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hendramanto ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Zueu5671 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ghalant ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Zoelfi123 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Thegreatwonder ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Galang Rami Amwarki ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Adavyd ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Bungutebungute ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Windihigaki ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:ASF-14 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Anindya nur fatika ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Indi raysa ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Vlade badboy ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Rippitippi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Fatur king ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:TULUS USIANTO ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Kopiersperre ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Sherly juwita ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Kazkaskazkasako ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Crazy1880 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Syobrian mokoginta ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wahyu haryagung ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:T. Tichelaar ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Aufal hariri ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Atjep Syahril ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:KELMURLAS ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Matheus Faria ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Beni setiatno ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:JosephDaniel1412 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hamkh4 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Cahyobudi29766 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Cyril175 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Türk Süvarisi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Comandancia ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Rinakunar ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jokorare ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Pravito ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Tembok ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Andre0007 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Conny ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Chiyako92 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Anggunputriii ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Esposimi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Sergio Andres Segovia ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Leahe807 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Rahmat Irfan Denas ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Habstinat ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Behemot leviatan ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Gunrpks ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ra Mukherjee ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Stardsen ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:FSosio ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Nerova ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ibadibam ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Robiul Hasan Habib ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Zugixjaya ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Astritkarro ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Spurn24 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Arizonaman1 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Arifin.wijaya ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wouterstomp ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Lathrop1885 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:IkaDwinanto ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Lanzmanz ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:William915 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Marvin2k ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:RP88 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:**Romina** ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Joni Osin ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ibensis ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hura 998 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Qeyla rahmah ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wilabudi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:LOT762 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Murahamat ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Lia Anne ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Slametharyo ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Joleli Kedi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Fawas hafiludin ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Chandra januar ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Tonay maulana ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Rianapiri ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Tony Ekaputra Arif ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Estu Putri ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ddanurwenda ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Batorry ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Gatra D ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Maqdis ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Adye.permana01 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Muhammad Nichal Zaki ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wahyu Wijaya Tirtariga ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ignasbudiyono53 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Anshori skb ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Dian sentul ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hendra prastyo ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Harimurti~jvwiki ‎ (← pranala | besut)
Panganggo:Ladesman ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Dewi ajeng pertiwi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Maulita Tiara ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Agung Widyarto ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Sihlaine ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Putu sutawijaya ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Alphama ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wikiuser13 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Teolemon ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Kepedz 1980 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Cyclops ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Islam90 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ymnes ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Bunkybuck ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Maulana riad ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Zharick N ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Apn ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:K9re11 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Mati7 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Danic Kartoshka ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:UlrichAAB ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Xelgen ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Gravattack ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Kim6134 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Yamaha5 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:DelftUser ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Boys san ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Andrey Isakov ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Marcinz22a ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jaqen ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Andreyshilov ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Magy357 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Anugrah Ramadhan ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Lucyloo10 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Maria Prabawati ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Caglarctr ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Luanmorina ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:EztizenS ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Frendy frandiya ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Theo Sudono ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Nakatanisin ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Cósmico ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Andkpurnomo8 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Joseph.ago ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Oong cirebon ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Alan Tian ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:DANIY wae lah ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Aethelwolf Emsworth ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Andreazharp ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hu0ngjin9h4i ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Goaofrt ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Win narto ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Safitri a dwi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Micha L. Rieser ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Rob Hille ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Silavie ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Arneb ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Valeriaputri ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Slametryadi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ariandra 2003 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Malaysiaboy ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Svavar Kjarrval ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Chachee ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Etore bogatti ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Locke Cole ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wind de myth ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Salvetre ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jwiki11235 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Edouhkhi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Namnguyenvn ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Snowflake Fairy ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Siswanto Enrique ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Teguh N I ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Pwprayitno ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:IwanCamek ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ibnu Muyassar ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Karina azzah s ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Alief Irianto ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Muhammad Wildan35 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Lukman oncel ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Risco Ivan Pratama ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Maya S.A. ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Andrewssi2 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Andrean jimmy ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jean-Frédéric ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ierhae Alhie ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Zaun zoldyck ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:David.r.1929 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Abel Syahbani ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Gadhiza ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Mochamad Rochim ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:ANDI MAPPINTJARA ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Fab5669 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Fitriyaasmawati ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ibrahim Husain Meraj ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Cutit Ningroem elvo ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:CHL96 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Rizqi~jvwiki ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Irfanarmio ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Alkousi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Trần Nguyễn Diệu Ái ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Florian B35 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Countakeshi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Laim ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Sawetriyse ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Tsungam ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Iamandreyaleshin ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Rafinin ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ali syariff ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Aristo Class ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Toriqfatur ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Bluewavedragon ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Yoga Widya Prasetyo ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Blademasterx ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jack Gaines ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ariaveeg ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:RJFF ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Pistmaster ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Miguel angel gomez macanas ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Toniantunovi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jonoalmyra ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Lor ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:BrxBrx ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Piramidion ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Chome36 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Imskyforest ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Nikki ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Snapgoose ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Crackboy99 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Guest2625 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Yoshua Hutagalung ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Eko prastyo416 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Aditya Nur Ikhsan ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Robert7 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Usergenesiss steve ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hidayani ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Eric Shalov ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Swidran ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Matejpavel1 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:PWSD ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Tanggap ing sasmitha ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Tatisusantisusan ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:DhammaPedia ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Staurikosaurus ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Asiyahakim ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wagino Bot ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:CircleAdrian ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Aurevilly ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Henshu-man ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hendrix (Cyril) ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:ChameleonBot ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Zaynabo ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Rifki Rifiansyah ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Elgatowalle ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:CucuSwagdu77 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Oshwah ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:NDTA48 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:ANWU Nur Wijayanti ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Kareyac ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Bever ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Onwa ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ayu emilia ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Samurl Victor ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Vcamxbot ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:SempreVolando ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Minhajian ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Varavour ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Lklundin ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Tetenk ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Leon Liesener ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Hifdzu ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Lienatan91 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:FulānAbūFulān ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Stefan09 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:NoahSipos ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Sanjaya alamsyah ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ndorobei ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Priyosigit ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Teguh chifa rinanji ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Arosli135 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Andreas16989 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Michał NN ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Alief1909 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Reenem ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Bloodyducklips ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Irvan Aley Al Ahmad ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Anjani daruning ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jheath92 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Zivadin jaric ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Wg99bb ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:ExtremeCuber ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Vickykoedoez ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ilanima4 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Satria Brilliando ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:BanjoBot 2.0 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Devraj poudel ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Qcomplex5 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Dhika Pahleva ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Syahrull Febrian ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Ahmad Arju Robbani ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Dopset123 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Gaju77 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:CalvinSetham ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:FleakyPepper ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:EdvardH ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Yoel gs789 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Weldan Pradana ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Cryotix ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:ChristianGruen ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Archon 2488 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Gavind manullang ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:StarDeg ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Worm That Turned ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Editorofaviation ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Iin1904 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Pan25 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Jarould ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Akash jadon ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:An745h2 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Anakmari ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:NearEMPTiness ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Sesarjulianto ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Fullmoonfolks ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:ZkBot ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Tegrenath ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Cerevisae ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Gapura Komunitas (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Ngulandara ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Pitulung ‎ (← pranala | besut)
Gapura:Seni ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:BatangPenjelajah ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:BatangPenjelajah/DaftarIsi ‎ (← pranala | besut)
Pitulung:Isi/Komunikasi ‎ (← pranala | besut)
Pitulung:Isi/Komunitas Wikipedia ‎ (← pranala | besut)
Panganggo:Legobot/Wikidata/General ‎ (← pranala | besut)
Portal:Agama ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Warung Kopi/Arsip 2015 ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Cithakan:Kacautama ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Wikipedia:Gapura_paguyuban"	Menu navigasi
MUNCULE AKSARA JAWA GAGRAG ANYAR :: .
KACA NGAJENG - MUNCULE AKSARA JAWA GAGRAG ANYAR MUNCULE AKSARA JAWA GAGRAG ANYAR
Sawisé jaman Måjåpait, muncúl jaman Islam lan uga jaman Kolonialismê Kulón ing Tanah Jawa. Ing jaman iki
ingkang kaaturaken dumateng Prabu Joyoboyo dening Ajar
3. Kyai Ageng Getas Pandowo berputera Ki Ageng Selo.
4. Kyai Ageng Selo berputera Ki Ageng Nis.
5. Ki Ki Ageng Nis berputera Ageng Pemanahan (Ki Ageng Mataram).
6. Ki Ageng Pemanahan berputera Kanjeng Panembahan Ngalogo Senopati ing.
enyong endi? Kowen gawé iklan nang tivi nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!”Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila.“Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr kagèt latané takon.“Saluguné kowen kiyé sapa bol? Bisané
KACA NGAJENG - ANTOLOGI CERKAK ANTOLOGI CERKAK
CERKAK iku cekakan saka tembung cerita cekak. Cerkak utawa crita cekak kuwi mujudake gegambaran ringkes ngenani lelakon wiwit saka purwa, madya, lan wusana. Cerkak mujudake karya sastra sing ngemu
Jintan putih ‎ (← pranala | sunting)
Flatulensi ‎ (← pranala | sunting)
Ofiukus ‎ (← pranala | sunting)
Farmasi ‎ (← pranala | sunting)
Daftar frasa Latin ‎ (← pranala | sunting)
Sirih ‎ (← pranala | sunting)
Penghargaan Nobel ‎ (← pranala | sunting)
Xantinol ‎ (← pranala | sunting)
Antibiotika ‎ (← pranala | sunting)
Cannabis ‎ (← pranala | sunting)
Baha'i ‎ (← pranala | sunting)
Al-Biruni ‎ (← pranala | sunting)
Papirus ‎ (← pranala | sunting)
Jerawat ‎ (← pranala | sunting)
Enzim ‎ (← pranala | sunting)
Asoka (pohon) ‎ (← pranala | sunting)
Bakteri ‎ (← pranala | sunting)
Rempah-rempah ‎ (← pranala | sunting)
Sakramen Tobat (Gereja Katolik) ‎ (← pranala | sunting)
Sindrom Cushing ‎ (← pranala | sunting)
Kolonisasi angkasa ‎ (← pranala | sunting)
Botani ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Templat/Rintisan ‎ (← pranala | sunting)
Kencur ‎ (← pranala | sunting)
Apati ‎ (← pranala | sunting)
Niels Ryberg Finsen ‎ (← pranala | sunting)
Kanker payudara ‎ (← pranala | sunting)
Kunyit ‎ (← pranala | sunting)
Aluminium ‎ (← pranala | sunting)
Lidah buaya ‎ (← pranala | sunting)
Belimbing sayur ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Obat ‎ (← pranala | sunting)
Oseltamivir ‎ (← pranala | sunting)
Benzena ‎ (← pranala | sunting)
Stroke ‎ (← pranala | sunting)
Asam sitrat ‎ (← pranala | sunting)
Mutiara ‎ (← pranala | sunting)
Mahkota dewa ‎ (← pranala | sunting)
Metabolisme ‎ (← pranala | sunting)
Maag ‎ (← pranala | sunting)
Merpati Putih ‎ (← pranala | sunting)
Cengkih ‎ (← pranala | sunting)
Kapulaga seberang ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:IvanLanin/Catatan/Artikel penting ‎ (← pranala | sunting)
Penyu ‎ (← pranala | sunting)
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
begawan tegal: KILAS BALIK Dr.
tumpeng pungkur, tumpeng langgeng, pisang
Burung Cucak Hijau (Cucak Ijo) • Burung Perkukut • Burung Perenjak • Burung Ciblek • Burung Punai • Burung Merbah • Burung Pinguin • Burung Anis Merah atau Burung
Wengkon/Tepen,Beras wutah, Blarak sinered, Ron Dhuru, Ganggeng Kanyut, Walang Sinunduk, Kupu tarung, Udan Mas,
setengah, separo, sepalih (Krama) 1/4 saprapat, seprasekawan (Krama) 3/4 telung
daftar Gamelan ; - kempul - gong ageng - kenong - gong suwuk - kethuk - kempyang - saron barung - kendhang batangan - kendhang gendhing b)
Empyak Setangkep 4. Panggang Pe Gedhang Selirang 5. Panggang Pe Gedhang Setangkep 6. Panggang Pe Cere Gancet 7. Panggang Pe bentuk kios 8. Panggang Pe
Serat Pustaka Raja Serat Cemporet Serat Damar Wulan, Raden Panji Jayasubrata, 1871 Serat Darmagandhul Babad Giyanti Babad Prayut Babad Pakepung Babad Tanah Jawi
Wayang Kulit -Wayang Krucil -Wayang Purwa -Wayang Beber -Wayang Orang -Wayang Gedog -Wayang Sasak -Wayang Calonarang 1. Wayang
Wayang Wahyu -Wayang Menak - Wayang Klitik - Wayang Suluh - Wayang Papak - Wayang Madya - Wayanng Parwa - Wayang Sadat - Wayang Kancil -Wayang Golek/ Wayang
Mijil ing donya siniwi ratri 2. Kabeh durung katon 3. Amung anjali soca ing tembé 4. Lelaku alon siniji-siji 5. Nunggu mring wartaning 6. Sesotya satuhu
Sinom Arti umumnya sinom berarti ”godhong asem sing isih enom” ( daun
Amenangi jaman édan 2. Éwuh aya ing pambudi 3. Milu édan nora tahan 4. Yèn tan milu anglakoni 5. Boya kaduman melik 6. Kaliren wekasanipun
7. Ndilalah karsa Allah 8. Begja-begjané kang lali 9. Luwih begja kang éling lawan waspada Dari Serat Kalatidha, karya Ki Ranggawarsita.
prabu, Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda,
lelabuhanipun, kang ginelung tri prakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama
kang kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa ingkang tatakrama den keesthi siyang
Tanah Jawi karya Ki Yasadipura. sigra milir kang gèthèk sinangga bajul kawan dasa kang njagèni ing ngarsa miwah ing pungkur tanapi ing kanan kéring kang gèthèk lampahnya alon 2. Sekar Madya utawa
wijilé kang wuwus hèh Mendut pamintanira
adhedhasar adol bungkus wus katur sarta kalilan déning jeng kyai Tumenggung.
Jawa)  ANDE ANDE LUMUT Putraku si ande ande lumut…. Tumuruna ana putri kang unggah unggahi….. Putriku kang ayu rupane……… Kleting kuning kang dadi asamane…… Bu…si Bu… kulo mboten purun….. Putri niku sisane si yuyu kangkang…  YEN ING TAWANG ANA LINTANG
Yen ing tawang ono lintang cah ayu….aku ngenteni tekamu Marang mego ing angkoso,nimas… Sun takokne pawartamu Janji janji aku iling,cah ayu…
pong ,dele gosong………..  LIR-ILIR Lir ilir lir ilir tandure wong sumilir Tak ijo royo royo Tak sengguh panganten anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir Dondomana jrumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane Mumpung jembar kalangane Sun suraka surak hiyo  SUWE ORA JAMU
Suwe ora jamu Jamu godhong telo Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gelo UNGKAPAN-UNGKAPAN JAWA  Mangan Ora Mangan Asal Kumpul Ungkapan mangan ora mangan asal kumpul
Satuhune nugrahaning gesang wus nyata rinengkuh.
ngBulgarianPindho FistingLemak MbahAbuh BurungpunDigawe Nggo Tangan Ket...Wong Kanthi BurungpunMani Muncrat Aktif Sus...Wadon
Nuwun sewu,nderek lenggah wonten gandok ng’riki njiiihhh,tumut sesarengan ngrantos….
Balas	On 21 Maret 2011 at 22:19 P. Satpam said: Cangkrukan ndik kene wae wis.
Balas	On 22 Maret 2011 at 09:25 Kartojudo said: Hikss…ro ingak inguk nggolek-i Kang Tommy….
Balas	On 22 Maret 2011 at 12:04 Arema said: sibuk nyinoman mantenan mbok menawi. he he he …
Ki Ajar kok nggih pun dangu mboten
Balas	On 6 Juli 2013 at 09:28 P. Satpam said: sak lajengipun kados pundi?
bejana.....? Wa sopandi cepet gabung. bisi rek ngajak Tresna mah monggo mas Dar......., hehe.
Majalengka, Purwakarta, Subang, Sukabumi, Sumedang, Tasikmalaya, Pangandaran, Banjarnegara, Semarang, Banyumas, Magelang, Batang, Pekalongan, Blora, Salatiga, Boyolali, Surakart, Brebes, Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan,
Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
saka Perang Salib Kapisan lan mandek kira-kira enem wulan saka April tekan Oktober 1096 [1]. Perang iki uga dikenal minangka Perang Salib Petani. Dipimpin déning Walter the Penniless lan Peter the Hermit, pasukan tentara
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 14 Maret 2016.
2 Balasan ke Krisis Ekonomi Indonesia dan Munculnya Neo-Wayangisme
kangmasjuqi berkata:	27 April 2009 pukul 7:04 am	wah, yayaya..
sampeyan olih wangsit sing endi kang? haha..
OnggronganApa sing dipènginidadi wong terkenal?dadi kembang lambèné wong sadonya?apa ébèn dianggep pentolan?Apa sih sing digolètiwong-wong sing
Gatolané uripUdan nembé baé mandegplataran lemah sing ngecembong banyusanalika ngemutna enyong maring waktu singwis kepranapirang-pirang kedadèyan sing wis tak ranapiujug-
mènémaksa baé durung bisa kecukupanuripé malah tambah mblangsaksing samana, bara-bara enyong ésih nganggo nalarora nggugoni hawa nafsu sing bisa gawé musakatsanajan mlaratbarang sing siji ésih tak keni-kenimung krana iman, urip enyong ora
ajeg ora klalènbarang sing siji ésih tak keni-kenidadi gatolané urip nggo mlaku nang galengan donya.Agustus 2006Enyong Dudu Sapa-sapaEnyong tetep enyongajeg awit gemiyèn nganti saikiora tak pikiri kowen seneng apa orasing penting mangan ora njaluk rikaEnyong pancèn dudu sapa-sapatur ora pèngin disubya-subyatapikèn aja dianggep
Iki produk gedhe lan kita lagi manawa sampeyan bakal bakal seneng sing tak iku. Jebule, kita njamin kepuasan karo kita 5 dina ora-musuhan, no-pitakonan-takon, mbalekaken privasi minangka diterangake ing iki persetujuan tuku.
nggunakake, lan nyoba iku. Yen sampeyan lagi ora remen, mung takon kanggo mbalekaken.
Wigati dicathet - ing cilik mbalekaken iki dijaluk 6 dina utawa liyane sawise tanggal tuku, sembarang biaya lan Fees related kanggo tuku tartamtu,
Panjenengan disaranaké kanggo maca ing ngisor iki Tuku Agreement amarga sawijining pranata bisa impact ing nanging sampeyan bisa njamin sing apa wae claims lan prajanji sing digawe ing kosong Inggris ing bahan promosi utawa ing situs web kita - kita ngajèni wong-wong mau lan kita njamin karo kita ora -questions-takon, lengkap 5 dina mbalekaken privasi.
Ing legalese iki persetujuan presented ngisor iki. Seneng maca lan - Sugeng ing pilihan. Kita pengin sampeyan kabeh sukses!
Iki persetujuan IS A CONTRACT. Miturut syarat-syarat ING CONTRACT Sampeyan nampa hak asasi DUE saka bakul lan YOU, Ing siji, Menehi bakul hak asasi sing mengaruhi YOU. THIS CONTRACT uga ngandhut pranata sing delineate lan matesi Panjenengan hak ABOUT mbalekaken lan garansi lan matesi hukuman saka bakul.
Sampeyan kudu nampa syarat utawa bakul ora transact bisnis karo YOU ​​utawa ngedol A PRODUCT, SERVICE UTAWA anggota TO YOU, Lan TUKU ora bakal diproses Yen sampeyan ora nampa syarat.
Panjenengan sumpah saka pangerten iki CONTRACT lan panriman hak-hak, Pakaryan, Lan watesan anyumanggakakên
materi saka LEGAL wawasan sing bakul mbutuhake saka AS A kawontenan SALE.
Katelu iki persetujuan sing website utawa sawijining pamilik, sakwise kedadean "bakul,"Lan sampeyan, bakul calon, akherat "panuku". Wong utawa èntitas sing ora peserta ing kontrak nanging sing duwe sesambungan langsung, kayata Supplier, joint venture partner, organisasi anggota, utawa dodolan affiliate, sing kene diterangake minangka "PIHAK UTAWA pihak katelu." Ing panampa saka prodhuk kene didol, ngendi ngandika prodhuk diurutaké lan sing mbayar kanggo wong liyane saka panampa, diklasifikasikaké kene minangka yen panampa sing padha panuku nindakake karo hak-hak padha, pakaryan, lan kewajiban minangka panuku, nanging uga diarani ing kene minangka 'panampa ".
Perkara iki persetujuan iku produk, layanan, utawa anggota diterangake ing promosi utawa dodolan bahan ing situs iki lan / utawa ing email referencing situs iki, lan ngandika website lan / utawa email lan isi sing tergabung ing kene dening referensi lan digawe bagean hereof lan akehe gambaran lengkap prodhuk, layanan utawa anggota sing perkara iki Agreement Tuku.
Iki mbendel saka kurban, kalebu item tambahan dipun ing kaca supaya, badhe, bebarengan, bakal kasebut 'produk' saindhenging iki persetujuan nanging tembung 'produk' bakal ateges kabeh unsur ana ing Advertisement, apa digital, dimensi, utawa lisènsi liyane utawa nengen, lan kalebu kabeh dodolan utawa promosi bahan.
Prodhuk, layanan utawa anggota referensi kene wis didol karo 5 dina 'ora pitakonan' dhuwit bali njamin. Yen prodhuk iku saliyane e-prodhuk utawa digital produk, prodhuk kudu bali sak periode mbalekaken kanggo alamat kapal kasedhiya karo prodhuk. Beban ing panuku kanggo mbuktekaken sing prodhuk ana ing kasunyatan bali menyang alamat. Pembatalan saka anggota utawa panjalukan kanggo mbalekaken produk digital dikirim liwat internet kudu ngeweruhi menyang alamat kontak ing Agreement Tuku.
Panuku understands sing kabeh hak kanggo ndeleng produk lan kabeh lisensi utawa adol meneh hak siksa nalika prodhuk wis bali kanggo mbalekaken. (Sade saka produk sing ora duwe kepemilikan kapentingan utawa adol meneh lisènsi hak punika angkara uga nerbitake iki persetujuan.) Menehi Buyer mbalekaken sak periode mbalekaken punika lengkap lan lengkap hukuman sing bakul prodhuk iki, layanan utawa anggota wis panuku.
Panuku setuju bakal bener sing dawa periode mbalekaken cukup lan luwih setuju bakal bener kanggo nliti, maca, lan nyoba prodhuk, layanan utawa anggota sak 5 dina mbalekaken periode minangka wawasan materi dibutuhaké déning Seller minangka bagéan saka rega tuku. Panuku luwih njamin kang utawa dheweke bakal nggawe netepake sak 5 dina mbalekaken wektu yen Produk iki minangka diterangake lan kanggo
bisa construe nggawe bisu minangka lengkap, lengkap lan final acceptance prodhuk, layanan utawa anggota karo hak luwih saka redress utawa mbalekaken kanggo maksud apa alesan amarga panuku.
Luwih gambaran saka PRODUCT, SERVICE UTAWA anggota
Panuku njamin pangerten sing prodhuk, layanan utawa anggota uga bener ateges unsur beda. Contone, digital utawa supaya disebut-e-buku uga teka ing CD utawa dicithak format, lan produk digital uga bagean saka layanan utawa anggota.
Tambahan, prodhuk, layanan utawa anggota uga teka karo hak sub-lisensi utawa re-ngedol produk. Nanging, kajaba kasebut ing dodolan lan promosi bahan lan kajaba kabeh katemton sing ketemu, panuku wis ana lisensi, ijin utawa nengen kanggo dobelan utawa ngedol produk iki ing sembarang wangun utawa kanggo ngedol utawa dibagek iku apa MediaWiki utawa ora sembarang wong kanggo maksud apa alesan.
Panuku kudu mbayar wawasan lengkap kanggo prodhuk iki sing bakul mbutuhake minangka rega total prodhuk. Iki wawasan kalebu ora mung rega tuku, nanging kewajiban liyane sing panuku nampa uga hak potensial Buyer setuju bakal forego.
Miturut nrima iki Agreement Tuku, panuku setuju bakal nampa terus Kaca-up kontak saka bakul kalebu email, mail, buletin, nganyari produk, produk kelingan bewara, produk dandan, telpon telephone saka bakul lan / utawa telemarketing organisasi lan / utawa pollsters kanggo tujuan tuntutan related kanggo prodhuk cepet utawa produk liyane utawa layanan.
Panuku setuju ngirim Advertisement kontak saka joint venture partners saka bakul utawa saka wong sing duwe hubungan komersial karo bakul.
Panuku setuju kabeh informasi pribadhi bab panuku utawa marang dheweke utawa Sifat tuku lan pilihan, kalebu alamat lan nomer telpon, bisa diselehake ing database umum lan setuju bakal bener sing informasi iki bisa dienggo bareng, disewa utawa didol kanggo pihak katelu. Nanging, Panuku bakal ing kabeh kaping kanthi kaparingan kasektèn kanggo mesthekake kontak karo bakul dening kabar nggunakake link 'langganan' ing Solicitations.
Menapa malih, panuku nahan hak nolak kontak tartamtu karo sawetara solicitors pihak katelu lan njaga karo wong liya. Panuku nahan hak duwe dheweke utawa jeneng dibusak saka umum tuntutan database. Panuku kang persetujuan kanggo
Beban ing panuku kanggo mbuktekaken sing komunikasi kuwi digawe lan ditampa dening kontak nggawe wong. Panuku setuju bakal bener sing bakul ora tanggung jawab kanggo komunikasi digawe kanggo panuku dening pihak ingkang boten mathuk kanggo tuku malah sanadyan diarani dening bakul.
Panuku nampa tanggung jawab lengkap matesi kontak unsolicited lan panuku understands sing nahan kabeh hak-hak kanggo matesi langsung komunikasi utawa tuntutan saka pihak kalebu Seller.
Panuku setuju bakal bener kanggo ngidini bakul kanggo ngumpulake, nyimpen, lan digunakake kanggo tujuan marketing kabeh informasi sing diklumpukake saka, diwenehake dening utawa digunakake ascertained dening elektronik liya saka Buyer. Panuku, khusus, lan minangka bagéan saka wawasan mbayar kanggo prodhuk iki, waives kabeh hak akses, nompo, utawa ngontrol informasi kayata kejaba Buyer nahan hak kanggo matesi kontak minangka diterangake sadurunge.
Panuku understands sing cookie bakal diselehake ing dheweke utawa hard drive sing bakal nyedhiyani informasi ing bakul lan kang perlu kanggo ngirimke e-produk lan kang bakal bisa nemtokake yen makaryakke hak kanggo ngakses produk. Panuku understands sing iki cookie utawa kode komputer liyane bakal manggon ing drive hard lan komunikasi ing kaping karo bakul komputer lan kanthi mangkono ngirimaken lan nampa informasi.
Para panuku sing manggen ing lokasi sing mbutuhake pakaryan adat lan / utawa pajek pajak bakal diklumpukake ngerti sing, kajaba pakaryan adat sing diklumpukake ing titik sale dening bakul, panuku tetep tanggung jawab kanggo pambayaran pakaryan adat lan pajak ing wektu prodhuk ditampa.
Yen ngirim kelakon sing bakul kang kurir utawa barang akun wis kebak kanggo pakaryan adat lan tax, tinimbang Buyer anggota referensi biaya, banjur Buyer dokumen authorizes Seller kanggo Bill panuku kang kertu kredit kanggo ngandika biaya utawa bali barang yen lagi gelem ing titik panggonan.
Kartu Kredit biaya lan Kartu Kredit sedherek Hukuman
Panuku njamin kang utawa dheweke iku liwat 18 taun umur, ora tundhuk Child Online Kebijakan undhang, legal umur ketik perjanjen agreements ing negara kang saiki nalika kang ndadekake iki tuku, lan pemilik bener lan sah kertu kredit digunakake kanggo nggawe iki tuku.
Sembarang panuku sing nerak samubarang syarat uga tanggung jawab kanggo perdata utawa tuntutan ukum pidana lan setuju kanggo mbayar liquidated kerusakan saka jumlah padha karo US $ 10.000 per fraudulent transaksi, plus nyata kerusakan, lan setuju bakal bener sing kabeh informasi sing diklumpukake dening situs iki bisa digunakake kanggo tuntutan ukum lan bisa nguripake liwat hukum terjemahan nglaksaknano utawa perusahaan kertu kredit lan panyedhiya layanan Merchant.
Yen pemilik bener lan / utawa sah saka usaha kertu kredit kanggo tundhuk penipuan marang bakul, kang authorizes saben perusahaan kertu kredit utawa panyedhiya layanan kanggo Merchant nyampekano informasi kanggo Seller kabeh informasi sing bisa diterangke minangka bukti penipuan kertu kredit.
Sembarang panuku sing usaha kanggo perpetrate penipuan marang bakul nglibatno nggunakake kertu kredit saka Bandjor menehi wewenang kanggo Seller kanggo ngakses kabeh informasi kredit bab Buyer saka kredit Reporting terjemahan lan uga authorizes Seller kanggo nemokake kabeh informasi sing cocog saka sembarang sumber bab fraudulent laku panuku lan kanggo mbukak informasi kayata kanggo kredit Reporting terjemahan, perusahaan kertu kredit, panyedhiya layanan Merchant, lan hukum terjemahan nglaksaknano.
Panuku setuju yen migunakake trickery kanggo nampa luwih saka siji mbalekaken, utawa yen nimbulaké fraudulent regejegan pratelan sing nyebabake ing chargeback marang akun bakul kang, sing bakul wis sah maneh daya panuku kang kredit kertu sing digunakake kanggo tuku asli sing
padha US $ 10.000 kanggo saben kapisah fraudulent tumindak Buyer sarujuk.
Produk iki kene sing didol 'minangka' tanpa jaminan babar pisan utawa njamin jenis samubarang, kawetu utawa ora kawetu, kalebu ora babar pisan minangka MERCHANTABILITY utawa fitness kanggo tujuan tartamtu. Ing njamin Seller lan njamin pancen boten. Ora ana 'periode babar pisan.' Ana 5 dina mbalekaken periode. Periode.
Nanging, ing acara sing panuku claims sing prodhuk risak, obat sawijine menyang panuku kanggo nampa produk panggantos utawa mbalekaken. Wektu kanggo panuku kanggo nemtokake yen prodhuk iku risak lan nyuwun panggantos utawa mbalekaken punika 5 dina saka tanggal urutan.
Sak iki 5 dina periode, panuku bisa njaluk lan bakal nampa mbalekaken kanggo maksud apa alesan. Sak iki 5 dina periode, Panuku bisa njaluk produk panggantos ing gantine mbalekaken nanging Seller punika ing ora tansah, kanggo maksud apa alesan, kanggo nindakake tindakan luwih saka mbalekaken rega tuku.
Yen dodolan utawa promosi materi konflik karo "minangka" babar pisan, banjur dodolan lan promosi materi sing Bandjor tergabung lan bakal Ngontrol. Nanging, ing ora cilik, bakal periode babar pisan bakal diterangke dadi maneh saka periode mbalekaken.
Yen panuku wis mundhut anggota ing situs iki, syarat-syarat anggota minangka kasebut ing bahan tuntutan sing Ngontrol. Yen panuku wis mundhut, liwat situs iki, produk, kalebu anggota, sing bakal diwenehake dening pihak katelu, panuku kudu katon menyang pihak katelu kanggo warranties tambahan utawa njamin, lan understands yen warranties kasedhiya liwat situs iki, yen sing ana utawa diterangke, arang banget winates, mbatesi, lan cendhak.
Panuku setuju bakal nampa kabeh resiko digandhengake karo nggunakake prodhuk iki, kalebu nanging ora diwatesi menyang, ingestion utawa aplikasi kanggo wong Buyer kang, nggunakake prodhuk wong utawa ing bisnis, kabeh pajak lan peraturan ditrapake kanggo prodhuk iki, kabeh selaras masalah legal related kanggo prodhuk iki.
Panuku njamin pangerten sing bakul wis disclaiming kabeh hukuman saka gawe piala jinis utawa alam nyebabake langsung utawa ora langsung saka prodhuk iki. Panuku setuju, minangka bagéan saka wawasan dibutuhake kanggo tuku prodhuk iki, kasebut kanthi teliti maneh lan nyoba prodhuk iki sak periode mbalekaken lan langsung njaluk mbalekaken yen prodhuk ora puas.
Panuku njamin pangerten, minangka dibutuhake wawasan, sing bakul prodhuk iki disclaims kabeh hukuman kanggo prodhuk utawa kerusakan asil saka nggunakake utawa instalasi utawa percoyo marang prodhuk iki kanggo maksud apa alesan.
Panuku piyambak nampa tanggung jawab lengkap saéngga wong kanggo nggunakake prodhuk iki. Panuku understands sing bakul disclaims hukuman kanggo informasi sing ana ing dodolan utawa promosi bahan utawa produk dhewe sing sengaja mblusukake utawa salah sing bisa nimbulaké karusakan kanggo Buyer.
Panuku tinulis waives kabeh lan claims kanggo consequential, speculative, lan unforeseeable kerusakan asil saka tuku utawa nggunakake prodhuk iki utawa saka kontak sakteruse karo bakul utawa Katelu anggota.
Panuku tinulis setuju bakal bener sing ana prakara apa bisa kelakon amarga dheweke utawa tuku prodhuk iki, utawa ana prakara apa karusakan bisa dinuga utawa bener disababaké déning nggunakake prodhuk iki, utawa ora prakara gawe piala utawa karusakan sing bisa kasil langsung utawa ora langsung saka tuku prodhuk iki, kanggo maksud apa alesan apa, sing Absolute maksimum ombone saka bakul kang hukuman bakal jumlah ora luwih saka rega tuku prodhuk.
Panuku setuju bakal bener lan understands sing, Bakul, khusus nanging ora istimewa, disclaims hukuman kanggo kabeh karusakan kanggo wong Buyer utawa bisnis kanthi nggunakake prodhuk iki, kalebu gawe piala kanggo hardware panuku komputer utawa piranti lunak saka Cacing, virus, utawa cacat liyane ing prodhuk utawa komputer kode sing nimbulaké gawe piala.
Bakul disclaims hukuman kanggo panuku kang interaksi karo Third Party Soliciting agen sing padha kasedhiya 'ndadékaké' dening bakul. Bakul
Batesan Tanggung Jawab saka erroneous PRODUCT CONTENT
Panuku setuju sing bakul total hukuman, malah kanggo erroneous isi produk sing nimbulaké karusakan kanggo Buyer, bakal winates kanggo rega tuku mbayar kanggo prodhuk.
Batesan Tanggung Jawab saka gawe piala disababaké déning PRODUCT
Panuku setuju sing bakul total hukuman, malah saka gawe piala nyebabake kanggo panuku utawa kanggo wong liya saka nggunakake prodhuk, bakal winates kanggo rega tuku mbayar kanggo prodhuk.
Batesan Tanggung Jawab Saka kabeh ciloko liyane ANY Kind
Panuku setuju sing bakul total hukuman, kanggo maksud apa bundhas liyane, gawe piala, utawa tort jenis samubarang, apa foreseeable utawa unforeseeable, bakal winates kanggo rega tuku mbayar kanggo prodhuk. Watesan ING ING hukuman watesan Panuku
UTAWA 'pangentukan PENGADUAN' IN Sales lan promosi bahan utawa produk
Yen claims bab asil saka nggunakake prodhuk iki utawa yen claims babagan income utawa pangentukan asil saka nggunakake prodhuk iki sing digawe, kuwi claims sing bener kanggo wong sing digawe claims, kalebu claims digawe dening bakul bab sawijining pengalaman dhewe karo prodhuk.
Nanging, Panuku bisa ora mung gumantung ing iki statements minangka kang duplicable dening panuku amarga akeh faktor mengaruhi asil, kalebu mung bisu luck. Sawetara wong tuku prodhuk iki kanggo nggawe dhuwit lan, ing kasunyatan, nggawe ora ana dhuwit. Sawetara wong tuku prodhuk iki lan tau maca utawa nyoba kanggo ngleksanakake samubarang gagasan moneymaking. Sawetara Folks ketoke kanggo njupuk iku kaya bebek kanggo banyu lan ora bisa mungkasi nggawe dhuwit.
Boten dipun ing situs iki kudu diterangke minangka 'Njaluk sugih cepet' rencana.
Panuku produk tuku kanggo mangerteni carane nggawe dhuwit utawa barang sing Buyer tuku maneh-sell, duwe kabeh wis buktiaken dhuwit-produsen. Ing income lan pangentukan statements, yen, kathah kanggo nggambarake kasus luwih sukses lan panuku ngirim ora construe iki minangka kang 'rata-rata' utawa biasanipun sukses crita.
Minangka bener ing akeh saka urip, nyata sukses biasane mbutuhake nyata karya. Learning bab internet iku ora elek karya lan bisa gawé banget livable income yen panuku iku cumadhang kanggo mangerteni marang dheweke utawa pakaryan lan karya ing iku ajeg. Malah part-wektu efforts bisa ngowahi ing dhuwit sawetara ekstra saben sasi. Nanging mbutuhake skills learning sing panuku uga ora duwe latar mburi kanthi gampang sinau lan mesthi mbutuhake pancet pendidikan lan, mbok menawa, malah psikologis motivasi kanggo njaga Buyer diarahake menyang dheweke utawa gol.
Yen panuku prodhuk purchasing produk fisik dipun kanggo tujuan tartamtu lan yen bahan promosi nggawe claims bab asil saka nggunakake prodhuk iki, Panuku dokumen njamin pangerten sing ana sawetara kemungkinan sing prodhuk ora ngirim asil sing padha marang Buyer tartamtu lan sing mbalekaken saka rega tuku (tundhuk bali saka prodhuk kanggo Seller) punika obat lengkap kanggo maksud apa panuku sing ngrasa prodhuk ora ngirim asil nyariosaken.
Yen panuku prodhuk purchasing iku anggota utawa rencana produk 'sing claims kanggo gawé keuntungan tartamtu utawa asil utawa sing digunakake melu ragad ambalan, panuku nduweni hak kanggo siksa anggota utawa rencana 'marang kabar kanggo Seller. Ing kasus iki, bahan promosi njlentrehke anggota lan ?rencana 'lan obat kanggo dissatisfaction bakal Ngontrol.
Yen bahan promosi ngomong sing bagean ragad ora refundable, banjur iku ora. Ngendi iki wewaler lan claims digawe ing dodolan lan promosi bahan utawa produk ing konflik, iki Agreement Tuku bakal Ngontrol kajaba, lan kajaba, bakul sengaja misled Buyer utawa yen kuwi construction bakal nimbulaké materi inequity. Beban sawijine ing panuku kanggo substantiate sembarang ngapusi disengojo.
Panuku nampa tansah kanggo reimburse bakul kanggo kabeh biaya pengadilan, diselidiki biaya, Agung Fees, lan kabeh biaya pengadilan-related ing Buyer acara ndadekke miturut marang bakul lan ora tumindak ing pengadilan utawa ing arbitrase.
Ora warranties sing digawe apa bab jumlah dhuwit, yen, sing panuku bakal entuk saka materi utawa produk utawa layanan lan panuku njamin pangerten sing Buyer mung dalan saka tumindak kanggo nyoba iki produk lan materi kanggo ombone saka periode mbalekaken lan nyuwun mbalekaken yen panuku ora wareg sadurunge menehi mati.
Panuku, maneh, njamin pangerten sing ing sembarang acara, kanggo maksud apa alesan, ora Matter jumlah kerusakan nyariosaken, minangka bagéan materi saka wawasan kanggo tuku prodhuk iki, jumlah maksimum hukuman bakal rega tuku prodhuk.
Panuku tinulis nampa syarat-syarat Privacy Policy saka bakul web. Katentuan Pangginaan supados langkung ditrima
Panuku tinulis nampa Katentuan Pangginaan supados langkung saka bakul web.
Panuku setuju bakal bener sing bakul uga nerbitaké kanggo tujuan komersial isi wutuh utawa sebagean saka kabeh lan komunikasi karo panuku ing bakul kang sawijine
kanggo kabeh lan karusakan sing Buyer nimbulaké kanthi nggunakake prodhuk utawa informasi sing ing situs iki sing nyebabake penghargaan sing karusakan marang bakul.
Nengen kanggo mungkasi sade utawa pelayanan PRODUCT UTAWA anggota
Panuku setuju bakal bener sing bakul nduweni hak kanggo nyetop prodhuk, layanan, anggota ing sembarang wektu, subyek mung kanggo 5
Sampeyan ngetik menyang kontrak sing bisa ngowahi, matesi, utawa ngilangke hak sampeyan kudu ing Kebijakan California Online Protection undhang saka 2003 (Oppa). Ing Privacy Policy lan iki Agreement tuku waive sembarang nengen kanggo ndeleng utawa ngowahi isi database. Sampeyan waive sembarang nengen kanggo meksa iki bisnis utawa situs web kanggo divulge nalika utawa kang informasi uga wis kasedhiya kanggo pihak katelu.
Ing acara website elects ing sawijine discretion kanggo nerbitaké informasi sampeyan, sampeyan kudu cetha ngenali dhewe kanggo website minangka customer jenenge sing sadurunge wis dituku saka website. Kita mengkono informasi iki nglindhungi kang inadvertently kasedhiya kanggo palsu pelanggan sing kudu maksud kanggo cilaka customer nyata.
Sing dibutuhake Ngenali informasi bisa kalebu info kertu kredit, nomer sosial keamanan, Notarized salinan negara ditanggepi id, utawa liyane id cekap kanggo ngidini kita pitutur kanggo aran nyaman babagan ngeculake informasi - ing acara kita milih kanggo divulge ing kabeh.
Tambahan, iki persetujuan tuku, minangka bagéan saka wawasan dibutuhake kanggo tuku saka situs iki, mbutuhake sampeyan setuju nggunakake Amérika Arbitrasi Association istimewa ing sembarang pratelan njedhul saka Katentuan Pangginaan supados langkung, Kebijakan Privasi, utawa tuku Agreement, lan ora pengadilan negara California.
Customer uga setuju, minangka bagéan saka wawasan required, sembarang sabab saka tumindak dianggep wis wungu ing kutha lan kabupaten iki bisnis utawa situs web, ora ing negara California, kajaba website dumunung ana, lan ora ing hak ukum ing panggonan uripe customer.
Minangka bagéan saka wawasan sing Ebay mbutuhake, Panuku setuju bakal bener kanggo
samubarang (apa ing kontrak, tort utawa digunakake) njedhul saking utawa hubungane iki tuku, prodhuk iki, kalebu tuntutan masalah, privasi masalah, lan syarat-syarat panggunaan masalah. Arbitrasi bakal conducted miturut aturan saka Amérika Arbitrasi Association kang ana ing efek ing tanggal regejegan wis diajukake ing Amérika Arbitrasi Association.
Informasi bab Amérika Arbitrasi Association, sawijining aturan, lan formulir kasedhiya saka Amérika Arbitrasi Association, 335 Madison Avenue, Lantai 10, New York, New York, 10017-4605. Hearing bakal njupuk Panggonan ing kutha utawa kabupaten saka Seller.
Ing ora cilik bakal Buyer duwe hak kanggo pindhah menyang pengadilan utawa duwe nyoba hakim.
Panuku ora duwe hak kanggo melu ing proses wis nyoba kajaba minangka kasedhiya ing aturan; sampeyan ora duwe hak melok minangka wakil utawa anggota sembarang kelas claimants ngenani marang subyek pratelan arbitrase; arbitrator kang kaputusan bakal final lan naleni karo hak-hak winates saka mréntahaké.
Partai berlaku bakal reimbursed dening pihak liya kanggo maksud apa lan kabeh biaya digandhengake karo arbitrase regejegan, kalebu Agung Fees, koleksi Fees, diselidiki Fees, travel expenses.
Yen prakara bab iki tuku bakal digawa sadurunge pengadilan hukum, kanggo- utawa kirim-arbitrase, Panuku setuju bakal bener kanggo sing sawijine lan suwene hak ukum dadi negara lan kutha declared ing informasi kontak saka pemilik web kajaba digunakake kene kasebut.
bener sing hukum ditrapake kanggo Applied badhe, ing kasus, dadi sing saka negara Seller.
Panuku Bandjor setuju bakal nampa kabar saka Owah-owahan, Pengadilan, Layanan Proses, Pembatalan, Mandap, lan modifikasi layanan utawa produk ing alamat email kasedhiya kanggo bakul ing kaca nindakake.
Luwih, Panuku setuju bakal bener sing hak hubungi Buyer bab legal kabar ora bakal mungkasi dening sadurunge kirim 'unsubscribed' bewara lan khusus setuju bakal bener sing ngabari kanggo mandek kontak bakal ora bisa naleni marang bakul ing regards kanggo sok dong mirsani saka Ganti, Pengadilan, Layanan Proses, Pembatalan saka prodhuk utawa layanan utawa Keanggotaan utawa Langganan, Mandap saka program, prodhuk utawa situs web, utawa modifikasi syarat-syarat layanan utawa produk.
Tambahan, panuku ngawèhaké Seller irrevocable hak hubungi dheweke liwat mail utawa telephone bab sembarang masalah iki tanpa hak liyane panuku wis mesthekake kontak karo bakul.
Partai berlaku marang arbitrase utawa pengadilan bakal anduweni kanggo ngumpulake Agung Fees lan kabeh biaya liyane arbitrasi utawa pengadilan, kalebu pakaryan babagan penyimpanan file Fees, diselidiki Fees, koleksi Fees, lan lelungan expenses saka partai liyane.
Iki Agreement Tuku ora bisa diowahi ing sembarang cara antarane bakul lan panuku kajaba ana modifikasi sing digawe nulis mlebu dening pihak kalorone. Nanging, bakul bisa ngowahi iki Agreement tuku ing sembarang wektu kanggo Buyers liyane tanpa kabar kanggo panuku cepet. Enforceability OF Pranata
Ing acara sing sawetara pranata, syarat-syarat, kondisi Agreement Tuku sing dianakaké dadi bener utawa unenforceable, seko saka pranata sing enforceable bakal ngontrol.
Tambahan, Panuku lan Seller setuju sing, yen panentu ditemokake dadi bener utawa unenforceable, panel arbitrating bakal construe kuwi panentu menyang ombone maksimum sing bisa ditemokaké bener utawa enforceable.
Bakul kang waiver (Gagal kanggo nglakokake) sembarang mangsa iki persetujuan ora bakal diterangke minangka perubahan utawa Amandemen iki persetujuan utawa akehe Perubahan perjanjian nglanggar liyane.
adhedhasar WEB mujudaken pilihan ingkang trep kangge ndamel pasinaon dados langkung narik kawigatosan (interactive-learning). Wonten ing kalodhangan punika TIM MGMP BASA JAWI SMA KESATRIAN I SEMARANG...
Banyumas Raih Anugerah Pangripta Abipraya | RADAR Banyumas
PANCEN AWRAT NGUPADI SAMUBARANG KANG SAKTEMEN-TEMENE, MENOWO KAREMON IKU PANCEN PODO KARO KABEGJAN ING ATEGES GESANGE KANUDRATAKE ENAK TUR
information om filen ING.	Language
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: LAKON MEGALOMAN
prajurit Yonif 407/PK, 25 prajurit Kopassus, 20 prajurit Denbekang IV-44-01, 12 prajurit Denkesyah
Pwk, 5 prajurit Denhubrem 071, 8 prajurit Denpom Pwk dan 2 prajurit Denzibang
Ngijon | dyan winangun malih marang | Kiyai Mangunwijaya |[2] ing kitha Wanarga dunung | ananging sajatinira ||
4. punika maksih nalisir | saking talêring ruwiya | dene ta ingkang sayêktos | mung kang kawrat Walisana | yasanira jêng sunan | ing Giri Gajah rumuhun | rikala candra sangkala ||
5. ing warsa Wawu winilis | pandhita misik sucèng tyas |[3] yeka ingkang salêrêse | nanging ta para sarjana | kang mêdhar caritanya |
nawur wulang | wênganing tyas pra mudha | karya sasandhaning wuruk | asasèndhèn wali tama ||
7. sinalinan solan-salin | salsilahe ngèlmu tama | dimèn mêmêt panggilute | marma dhuh
9. rasane lan rasa jati | patitisna kang sanyata | yèn wus antuk lan rasane | iku
sulaya | dadining rêmbagira | Sunan Giri aturipun | inggih sumangga ing karsa ||
24. nanging ulun nuwun alim | sêdya amêjang sêkabat | sarèhne sampun
ing munasika | rèhning wus janjinira | maringkên nugrahan agung | maring sakabat taruna ||
S i n o m [4]
1. hèh ta padha kawruhana | dununge kang nungkat gaib | pan aputih warnanira | dene gêdhene rininci | mungguh ing jagad iki | tinandhinga pirang èwu | yuta
ingkang dhingin katon pisah | katon tunggal kaping kalih | kaping tri katon tan pisah | ping pat mêtu katon yêkti | kaping limanirèki | katon mêtokakên iku | lah padha dèn budia | sakabèhe
ingkang rumiyin | ping ro wujud mokal iku | wujud ilapi trinya | kaping pate roh ilapi | kaping lima pan iya akyan sabitah ||
yaiku sajatine urip kita ||[5]
8. dene ta akyan sabitah | sajatining ana yêkti |
rasulullah | karo pan dadi sawiji | artine kang sajati | kang apurba langgêng ingsun | purba jati wisesa | sajatining nungkat gaib | dèn pracaya
dènira mêmundhi | wasana matur malih | dhuh pukulun Jêng Sinuhun | balik ingkang punika | pan sampun tuwan logati | kang
Sunan Giri | iku tan kêna winuwus | kudu kanthi nugraha | têmune sira pribadi | mêngko lagi durung kêna kabukaa ||
rêricik | lan wus atinggal sêmbahyang | rose kewala liniling | mêlêng tanpa ling-aling | wus dadya paguron agung | misuwur kadibyannya |
anandhang wêling | mangkat ngulama kalih | datan kawarna ing ênu | wus prapta ing
Sunan Giri | Sèh Lêmah Bang yêktinipun | ing kene nora ana | amung Pangeran sajati | langkung ngungun duta kalih duk
iku mung darma | aja nganggo mêmadoni | ingsun iki jatining pangeran mulya ||
24. duta kalih lajêng mêdal | lungane datanpa
dinuta | animbali Sèh Siti Brit | aturipun sêngak datan kanthi nalar ||
4. dèn sabar panggalihipun | inggih katandha rumiyin | kakêncêngane ing tekad | gampil pinanggih ing wingking | yèn sampun kantênan dosa | kados botên bangkalahi ||
5. lèlèh ing panggalihipun | myarsa sabdane pra
8. duta tan sawalèng wuwus | sarèhning sampun winêling | inggih
Sèh Lêmah Bang ora | mangsa kalakona yêkti ||
10. duta ngungun lajêng matur | inggih kang dipun aturi | pangeran lan Sèh Lêmah Bang | rawuha dhatêng ing Giri | sagêda musawaratan | lawan sagung para wali ||
17. pedah punapa bêbingung | ngangèlakên ulah ngèlmi | Jêng Sunan Giri ngandika | bênêr kang kaya sirèki | nanging luwih kaluputan | wong wadhèh ambuka wadi ||
18. têlênge bae pinulung | pulunge tanpa ling-aling | kurang waskitha ing cipta | lunturing ngèlmu
ing dumadi | dadine saking nugraha | punapa botên ngulami ||
20. Sunan Giri ngandikarum | yèn kaya wuwusirèki |
24. dhuh sanak sakalihipun | ywa tansah abên prang sabil | prayogi kanyatakêna | wontên ing gèn kang asêpi | sampun sêpên sêpi hawa | sarahsa sagêd anunggil ||
25. wontên kawêkasanipun | yèn mukid yêkti karadin | jêng sunan ing Giri Gajah | wrin kêdhaping sambang liring |
4. nadyan akèh kang wêwisik | wosing wasana wus ana | mung kari mèt pratikêle | ing sawusira pêpêkan | Kangjêng Sinuhun Benang | ingkang miwiti karuhun | lan
kabèh | pratingkahe wong makripat | aja dadi parbutan | dipun sami ngèlmunipun | padha peling-pinelingan ||
7. wong wolu dadi sawiji | ajana wong kumalamar | dipun rujuk ing karêpe | dèn waspada ing Pangeran | nênggih Sinuhun Benang | ingkang miwiti karuhun | amêdhar ing pangawikan ||
8. ing karsa manira iki | iman tokid lan makripat | wêruh ing kasampurnane | lamun maksiha makripat | mapan durung sampurna | dadi batal kawruhipun |
Kang Agung | kang anêmbah kang sinêmbah ||
10. pan karsa manira iki | sampurnane ing Pangeran | kalimputan salawase | tan ana ing solahira | pan nora darbe sêdiya |[9] wuta tuli bisu suwung | solah tingkah saking Allah ||
11. Sinuhun Benang anuli | ngandikani wali samya | hèh sanak manira kabèh | punika kakasih ngalam | yèn mungguhing manira | jênênging roh sêmunipun | ingkang roh Nabi Muchamad ||
12. nora beda ing roh iki | yèn sêdya mutabangatan | tan beda ing
14. Sinuhun Majagung nênggih | amêdharing pangawikan | ing karsa manira dene | iman tokid lan makripat | tan kocap ing akerat | mung padha samêngka[10] wujud | ing akerat nora ana ||
15. nyataning kawula Gusti | iya kang muji kang nêmbah | apan mangkono lakone | ing akerat nora nana | yèn tan ana imannya | tan wêruh jatining ngèlmu | nora cukul dadi jalma ||
16. Jêng Sunan ing Gunungjati | amêdhar ing pangawikan | jênênge makripat mêngko | awase maring Pangeran | tan ana ingkang liyan | tan ana loro têtêlu | Allah pan amung kang tunggal ||
17. Jêng Sunan Kalijagangling | amêdhar ing pangawikan | dèn waspada ing mangkene | sampun ngangge kumalamar | dèn awas ing Pangeran | kadyaparan awasipun | Pangeran pan nora rupa ||
18. nora arah nora warni | tan ana ing wujudira | tanpa mangsa tanpa ênggon | sajatine nora ana | lamun nora anaa | dadi jagadipun suwung | nora ana wujudira ||
19. Sèh Bênthong samya melingi | amêdhar ing tekadira | kang aran Allah jatine | tan ana liyan kawula | kang dadi kanyataan | nyawa ing kawulanipun | kang minangka katunggalan ||
20. Kangjêng Molana Magribi | amêdhar ing pangawikan | kang aran Allah jatine | wajibul wujud kang ana | Sèh Lêmah Bang ngandika | ajana kakèhan sêmu | iya Ingsun iki Allah ||
21. nyata ingsun kang sajati | jêjuluk Prabu Sadmata | tan ana liyan jatine | ingkang aran bangsa Allah | Molana Magrib mojar | iku jisim aranipun | Sèh Lêmah Bang angandika ||
punapaa | dening sêdya kawula | ngukuhi jênênging ngèlmu | sakabèhe iku padha ||
24. Kangjêng Sèh Molana Magrib | sarwi mèsêm angandika | inggih lêrês ing sêmune | punika dede wicara | lamun ta kapirsaa | dening wong kathah saru |[11] punika dede rêrasan ||
25. tuwan ucapna pribadi | ajana wong amiyarsa | anuksma ing ati dhewe | punika ujar kêkêran | yèn ta kênaa tuwan |
Sadmata | sampun pancas wicara | tan ana pêpadhanipun | anging Allah ingkang tunggal ||
dhasare ingkang amêdhar | pamêjange maringwang | punika wuruking guru | datan kenging ingowahan ||
29. amêksa tan kêna gingsir | sinuwalan ing akathah | tan kêna owah tekade | sampun ujar linakonan | pan wus jangjining Suksma | Sunan Cêrbon ngandikarum | sampun ta tuwan mangkana ||
30. punika ujaring jangji | yêkti tinuduh ing kathah | nênggih sampun ing kukume | wong ingkang angaku Allah | ngandika Sèh Lêmah Bang | lah mara tuwan dèn gupuh | sampun nganggo kalorehan ||
31. dhasar kawula labuhi | ngulati pati punapa | pan pati iku parênge | parênging sih kawimbuhan | pan tansah kawisesa | kang têka jatine suwung | ana kodim ana anyar ||
32. ngulati punapa malih | nora nana liyan-liyan | apan apês
kang kawogan anglunas | kang murang saraking ngèlmu | mumpung dèrèng ngantos mraman ||
36. Jêng Sunan Giri nyagahi | ing sirnane Sèh Lêmah Bang | yèn sampun praptèng mangsane | adêging nata ing Dêmak | bêdhah ing Majalêngka | sadaya samya jumurung | lajêng
sadayane | rèhning Prabu Brawijaya | anlangsa sêdyanira | mring para wali sadarum | pinardikakkên kewala ||
39. Radèn Patah matur aris | inggih nadyan makatêna | jèr tan nunggil agamine | pangangkah kula ing mangkya |
Pamase | Brawijaya Majalêngka | roncène tan winarna | enggale ingkang cinatur | Sang Aprabu Brawijaya ||
41. sampun katitih ing jurit | anglès
saking pura | kasangsaran saparane | gya ngungsi ing ardi Sawar | puwara sri narendra | dyan ngrajut
ing lampah | milalah amalih warni ||
5. mangka adat kukumipun | punika dipun pêjahi | ngandika Sultan Bintara | inggih rinêmbaga sami | manira sampun pracaya | ing pratinggah gampang rumpil ||
6. Jêng Sunan Giri agupuh | anyuruhi para wali | pan sampun prapta
saking sakêdhik | tan kumêdhap idhêpira | panoningrat kang umèksi ||
14. dupi wus mèh pasang surud | kantun katon sakêmrêki | kacaryan mancala
kawarni | cahya wungu kang kapisan | cahya biru kaping kalih | cahya ijêm kaping tiga | dadu kaping patirèki ||
26. wus awarna jisimipun | para murid dèn timbali | kapitu wus praptèng ngarsa | tinodhi rèh paran
wontên malih ingkang prapti | sabat satunggal kumêdah | ngudi ambelani pati | ing guru kang wus
dhewe | ya apa pedahipun | anglabuhi wong dosèng Widhi | marmane kawisesa | trang karsanèng ratu | luputa ambubrah sarak | kang wus padha ingimanakên narpati | lakuning kuna-kuna ||
2. angugêmi agême ing ngèlmi | ngorakakên ing sarak sarengat | wus ana anggêr-anggêre | ingkang muni ing kukum | anêmahi ukuman pati | ing Ngarab Sèh Mubarat | têpane ing dangu |
jisime dèn enggal | paripurnanên bêcike | pinêtak kang pakantuk | antarane ing têlung bêngi | enjange dèn dhudhuka | yèn gandanirarum | mratandhani katarima | antuk swarga yèn gandane arus bacin | yêkti tan katarima ||
6. sabat siji anut rèh ing kapti | layon dêbog
mung darma ingsun | anglakoni karsaning aji | marmane kawisesa | somahira iku | labête anandhang dosa | ngrusak
mawi beda pêpandume | yèn lakyamba kang lampus | nêrak sarak lan anggorohi | ngèlmunipun abatal | jidik wêkasipun | sayêkti para oliya | botên sanès inggih makatên pinanggih | kados laki kawula ||
12. Sunan Giri kewran ing panggalih | kèndêl anganam-
luhur | wit wis dadya patêmbaya | nora nistha mandar utama ing pati | putus ing kasunyatan ||
13. yêkti ingsun mung minangka margi | anjalari ngantêr ing dêlahan | cancud pancading kapatèn | lair batin jumurung | ni Lêmah Bang duk amiyarsi |
kang kadulu | angèstokkên ni Lêmah Bang | sanalika lajêng tumênga ing nginggil | katon kang langit bêdhah ||
yèn ing alam donya | lakine lungguh ing bale | kang rinêngga raras rum | nunggil lawan kang para Nabi | sawusnya ni Lêmah Bang | pan lajêng tumungkul | langkung suka anarima | mung ing benjang yèn amba nusul ing laki | mantuk ing rahmatullah ||
16. kadongakna sagêda anunggil | wontên kaanan ingkang minulya | Sunan Giri ngèstokake | pangèsthining
dening uwong kathah saru. 12. Teks asli: TÊMBANG KINANTHI. 13. Teks asli: TÊMBANG
Pallawa iki rupané makothak-kothak. Ing basa Inggrís prêkårå iki diarani nganggo ukara “box head” utåwå “square head-mark”. Banjúr
ditulís ing taún 750. Prasasti iki isíh ditulís ing båså Sangskrêta.
Kira-kira sawisé taún 925, pusat kakuwasan ing pulo Jåwå dadi pindhah ing Jåwå Wétan. Pangalihan kakuwasan iki uga katón pangaruhé ing jênisíng aksårå síng kanggo. Mångså
aksårå Kawi Pungkasan iki kirå-kirå såkå taún 925 nganti 1250. Sajatiné
aksårå Kawi Pungkasan ora béda akèh ing wujudé karo aksårå Kawi Wiwitan, namúng gayané waé sing dadi rådå séjé.
3. Aksara Kawi Jåwå Wétanan Kêdhiri (kurang luwíh 1100 - 1220)
4. Aksara têgak (quadrate script) isíh såkå mångså Kêdhiri (1050-1220).
sing siji kuwi wis apal, saiki malah pesen loro… wah mbelink tenan…
penganten anyar cah angon-a acah angon peneko blimbing kuwi lunyu-lunyu penek no kanggo masuh dodotiro dodotiro, dodotiro kumitir bedhah ing pinggir domono jlumotono kanggo seba mangko soe mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane yo surako surak
Honggopati said: Matur nuwun Nyi Seno sampun ngunduh. Kantun nenggo 361 lan 362, yen saget siang meniko bade kangge sangu.
eh koq malah nganyang. Nuwun sewu lho Nyi
Adhedhasar Penambahan[besut | besut sumber]
Sistem numerik sing paling prasaja ya iku Sistem numerik unary. Sistem iki kerep dianggo ngayahi pamilihan nalika voting. Conto saka Sistem numerik Unary ya iku Tally mark. Kakurangan panggunaan sistem numerik Unary ya iku sistem iki mbutuhaké papan sing jembar.
Saliyané sistem numerik unary, conto liya saka sistem numerik adhedhasar penambahan ya iku angka Romawi.
Minangka conto ya iku 1970 disimbulaké ing angka romawi MCMLXX. Simbul M nggambaraké angka 1000. Simbul CM nggambaraké 900, bab iki amarga anané paugeran jroning panulisan angka romawi, sing ora ngidinaké pengulangan sawijining simbul luwih saka kaping telu. Dadi yèn 900 ditulis nganggo simbul DCCCC mula panulisan kasebut salah. Simbul C ing sisih kiwa utawa sadurungé M minangka angka pangurang saka angka samburiné, dadi CM = 1000-100 = 900. Simbul sabanjuré ya iku LXX sing nglambangaké angka 70.
Angka Romawi iki dipigunakaké ing Éropah nganti abad ka 15. Kakurangan saka sistem iki ya iku ora anané angka Nol.
Sistem Numerik Adhedhasar Posisi[besut | besut sumber]
Jroning sistem numerik iki, panulisan angka adhedhasar posisi lan basis. Posisi sawiji angka jroning sistem iki nemtokaké aji saka wilangan sing diwakili. Mula notasi sing dipigunakaké disebut notasi posisional. Sistem numerik adhedhasar posisi sing misuwur lan dianggo paling akèh ya iku sistem wilangan dèsimal. Sistem dèsimal iki minangka sistem numerik adhedhasar posisi sing mawa basis 10. Simbul 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ya iku bagéan saka sistem dèsimal. Minangka conto 612, angka iki tegesé:
6 × 102 = 6 × 100 = 600
Basis eksponèn[besut | besut sumber]
Saliyané sistem desimal sing dipigunakaké sadina-dina, ana uga sistem liya, ya iku:
Kabèh sistem ing dhuwur migunakaké èksponèn. Tegesé saben angka ing posisi tinamtu, ajiné ya iku padha karo angka kasebut
Faktoradik migunakaké panangkar (id. pengali) sing béda tumrap saben posisi wilangané. Panangkaré ya iku miturut
Salatiga – Babadan – Karang jati – Mranggen – Tuntang – Ambarawa – Purwodadi – Grobogan – Batang - Pekalongan - Tegal -
“Saiki mangkal nang kene terus mbak?”
WTS: “Iyo mas, wes ra oleh panggon meneh nang café je”
TO: “Gek wong tuwomu ngerti ora mbak nek kerjamu kie ngene?”
WTS: “Yo ora to mas. Ngene-ngene aku yo isih nduwe isin. Mesakkne wong tuwaku nek ngerti aku koyo ngene.
1994 (awal), 1997 - 1999, 2002 - saiki (rekaman)
The S.I.G.I.T ya iku band Indonesia, wiwitan saka kutha Bandung lair malih ing [taun 2002]. Band iki uga diarani band rock and roll Indonesia. Anggotane cacah papat, kagungan digdaya ingkang apik marang musik, iku dadi asal mulane wonten tulisan "Intemperance Talent" ing asmane band. Kaping pisan, The S.I.G.I.T iku lair ing taun 1994 [1] saka acara kumpul-kumpul bareng.
dijabarake dadi Super Insurgent Group of Interperance Talent supaya dadi luwih becik. Kaping pisan pada ketemu iku ing wayah taun 1994. Rikala iku tasih bèntuk kumpul-kumpul bareng, nulis lagu barèng, lan ngejam barèng.[3].
2004 ya iku taun nalika The S.I.G.I.T miwiti damel rékaman kaliyan studio Spills Records, miwiti damel album asma-piyambak, ya iku uga album kapisan saka band iki. Lagu ingkang laris ya iku Soul Sister, uga siar kaping kathah ing radio Bandung lan kutha Jakarta. Genéya, MTV Trax Magazine maringi panghargyaan dadi Band Rock 'n Roll Apik. The S.I.G.I.T uga dadi band rock garasi ingkang damel lagu latar wuri saka filem Catatan Akhir Sekolah, lagu ingkang dipundhut ya iku Did I Ask Your Opinion,
2005, sabanjure medal saka Spills Records, The S.I.G.I.T sampun dadi band ageng. Lagu Black Amplifier uga diputèr ing nagari Singapura lan Malaysia.
2006, band The S.I.G.I.T sampun dhatèng marang FFWD Records kanggo damel album kapindho, ya iku Visible Idea of Perfection
2007, band iki diparingi kaparcayaan kanggo manggung ing nagari Australia [4]. The S.I.G.I.T uga diundhang marang Radio Triple J nagari Australia kanggo pawarta babagan album kapindho, Visible Idea of Perfection [5]. Nalika ing Australia, The S.I.G.I.T uga dadi band ingkang tamu ing acara Caveman, lan damel mini-album saka Visible Idea of Perfection, ya iku Visible....
htm. Dijupuk 14 Maret 2013. Tèks "title: The S.I.G.I.T ing Radio Triple J Australia " dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung); |title= ora ana utawa kosong (pitulung)
Kaca mawa sitiran tanpa sesirahKaca mawa sitiran ngemu URLs nglegenaBand taun 2002Pop punkGrup musik IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengCacad CS1: datesArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishEspañolBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 28 Januari 2017.
ingkang saestu karumpaka ing satengahing serat supados cetha katingal asri,
purun kumawani amargi bombonging manah dipunngendikani para sadherek, sampun
dipunbatos utawi angen, langkung prayogi menawi dipunrakit dados babad. Niat
dhasar rila adreng cumanthaka kuwanen ngrumpaka ngemba-emba utawi tiru-tiru
kados dene pujangga kina, kadereng kepeksa boten anggadhahi lingsem sanadyan
dipun enjepi mangsa borong sumangga. Saestu dados wujud serat babad Ambal
ingkang kados mekaten punika. Cupet cetha yen tanpa mawi tembung kawi, lan
ukaranipun tumpang suh, namung kepeksa lumuhing lingsem menawi boten nyagahi
gugup namung kebekta namung sagah, sanadyan sarwi kuciwa lan awon kepeksa
nyandhi nyandikani dhawuh saking leluhur sabda pandhita kang minulya inggih
punika Kangjeng Adipati Poerbonagoro jumeneng ngasta pusaraning praja ing
adeging Kabupaten Ambal bawah Bagelen, nanging namung sayuswa anggenipun ngasta
Kabupaten, liripun boten ngantos turun-tumurun. Sak sedanipun sang Bupati,
Kabupaten tumuli kapecah dipunbagi dados tiga; satunggal Kuthaharja, kalih
Kebumen lan tiganipun Karanganyar. Ing wingking lan saklajengipun badhe sinebad
ubad ubeding babad Ambal mboten amangsuli kados pangandikanipun ingkang mengku
ing Kabupaten wau. Manawi sampun ngendika sakecap mboten badhe ngaping kalihi
damel, jejeg adi sesamining agesang, sumungkem manembah dhateng Gusti ingkang
akarya jagad. Miturut Perintah Walandi, ageng welasipun dhateng sesamining
gesang, temen, jujur lan prasaja. Yen tumandang mrantasi mboten gugup kapara
Kangjeng Bupati Ambal niyat ngasta krawitan,
nengenaken gendhing miwah sastra, kathah lelabetanipun wiwit rumiyin, kados
dene serat Ciptoning punapa dene serat Romo ingkang katriwal anekseni,
tandhanipun menawi apil namung sak pada utawi kalih pada.
damel, ukir-ukiran sarta dandosan, katalit sakelangkung njlimet. Kagunan utawi
kabudayan warni-warni utawi aneka warni ingkang misuwur. Kadhang sonten punapa
enjing nenggani nanem kecipir, kacang, kara lan krowodan warni-warni sanesipun.
Wonten keelokan malih yen pinuju wonten mburi (tegil) nanem kacang miwah
kecipir lan kara, wonten priyantun juru serat sowan ngaturaken serat nyuwun
tapakasmanipun Kangjeng Bupati mboten kersa jengkar namung mundhut kalam
ingkang kangge nyerat nuli reketek = nyerat asmanipun POERBO lan ngendika: “Nya
bacutna tembung NAGORO sing keri banjur tulisen dhewe!” Ingkang dipundhawuhi
matur: “inggih”. Kaliyan lengser mbekta serat dhateng kantor tumuli njangkepi
tembung nyambet nyerat NAGORO ing sawingkingipun seratan POERBO wau. Lan
sapunika sampun kanthi cetha POERBONAGORO. Misuwur keelokanipun dhumateng putra ingkang
badhe dados, prasasat mboten kaanggep putra dipun singkang-singkang. Njarem
njering semunipun ngiwakaken dhateng putra kados dene tiyang sanes brayan. Ing
pangajab tembe wingking ngasta Bupati ing Trenggalek. Lan malih sadaya putra
ingkang misuwur aguling-aguling Ambal. Thek kliwer
sadaya dipunkekahi, para putra namung karegem Kyai Singo. Ki Singo sagah nyangoni
sekolahipun para putra Kabupaten. Kyai Singo sugihipun kepati kenging
dipunwastani kados nini blorong lan sampun kondhang Ki Singo sugih arta tambah
dipunkasihi. Yen Kangjeng badhe mundhut utawi badhe yasa barang, Ki Singo
ingkang ngladosi. Mila gagah gugul ingkang pinitados. Pramila putra-putra Ambal
nyebat bapa katutan sih wonten ing regemanipun Kyai Singo.
ngendemi lan towak apyun adamel wuru. Nanging namung sekedhap wangsul mendem
brana picis, anggenipun mendem ngantos sabojading jagad inggih punika jagadipun
piyambak. Tandhanipun Ki Singo rumiyin turunipun mboten wonten ingkang dados,
kathahipun sami sangsara nyaranthil. Kosok wangsulipun Kangjeng Bupati tedhak
turunipun dumugi sakpunika sami pating jenggeleng lan sami dados, waradin
kasugengan. Ugi asring emut welingipun Kangjeng Ambal: “Kabeh anak putuku
bektia marang Pangeran (Gusti Allah), setya marang Nagara, tresna marang
sapadha-padhaning urip jejeg jujuring jangkah, mesthi nemu slamet seneng
nalusur babad trahing Ambal wiwit sekawit ngantos dumugi ing sapunika,
kawitanipun ngeres nglangut, telas-telasipun ngremenaken, sinten ingkang mboten
kepengin ningali dadosipun, siningkang-singkang sangsara nanging lajeng gadhah
niyat mbudidaya (prihatos) kados dene punika. Jamanipun praja ing Mataram
ingkang jumeneng Nata misuwur jejuluk Sinuwun Raja kelangenanipun (selir)
setunggal ingkang katelah Mas Ajeng Tingkir. Sasampunipun peputra setunggal
anunten mbobot malih saweg ngancik pitung wulan, katrimakaken dhateng abdi
dalem Bupati asma Mangundipoera. Dhawuhipun ingkang Sinuwun mekaten:
“Wruhananmu Ki Mangundipoera, ingsun paringi momongan ampil (selir) ingsun kang
asma Ki Ajeng Tingkir, nanging saiki lagi ngandhut ngancik pitung sasi mlaku.
Sadurunge jabang bayi lair mung emongen bae aja kok anggep yen iku
garwamu lan yen wis lair karepmu”. Atur wangsulanipun: “Sendika”.
jabang bayi sampum lair kakung bagus endah warnanipun kaparingan asma Raden Mas
Semedi. Sanget anggenipun ndama-dama. Sareng ahir diwasa nyuwita nglebet
Kedhaton, katrimah dipuntampi lan dipunparingi pangkat nembe Ordenas. Nalika
wonten dahuru gara-gara ing nagari, Pangeran Diponegoro kesah saking geger
praja Mataram. Kontrang-kantringan kawula bosah baseh mawut dharah pating
salebar. Raden Mas Semedi sapunika katriwal kaplajeng ngili ngaler ngilen
mregoki sela-sela ingkang katungkul sepening papan keramean, ing Kedhu
Semedi lumayan kangge cagak gesang, Nalika saliranipun ngasta kolektur ing
Kebumen, lajeng santun asma Raden Ngabei Mangoenprawiro katelah sinebat putra
saking Mangoendipuran. Kacarita kenging cobining Pangeran minangka lantaraning
kamulyan, dumadakan kisruhing tengah nagari geger Diponegaran, sakidul tilas
Ambal ing pesisir urut sewu wonten brandhal ingkang nggegirisi inggih punika
ketelah brandhal Poedjo Gomawidjojo damel resah padhusunan, mboten wonten
satunggal-tunggala ingkang wani cemuwit angles kekes temahanipun sisah. Dhusun
Plampuk urutipun pasisir inggih punika gegedhuging benggol brandhal ingkang
kondhang ndhugal namanipun Gamawidjaja, sampun memper tiyang pinggir pesisir
Karangbolong mengetan jedhul Jayabaya bawah Ngayogya. Tiyang sami tundhuk kekes
lan miris, was-was melang-melang ing manah. Menawi tiyang dipunsuwuni arta
dhateng brandhal Ki Gamawidjaja, kedah nyukani sak kal wondene yen puguh mboten
tandhingipun, pramila tiyang-tiyang menawi kedhatengan Malaekat Djabarail
ingkang badhe njabut nyawa inggih namung kekes. Mukti saben dinten ropyan-ropyan
jegang nyelaki clupak bebudanipun tledhek ayu saben dinten sinden, sendhon lan
gegendhingan, Ki Poedja ingkang mbadhut, mboten nyimpang kados Minak kontjar
dhasar moncer lancuring Majapait ing jaman Diponegaran. Maling begal nyrobot
ngutil temtu asok bulu bekti arta miwah raja brana angsal-angsalanipun. Mila
muktinipun muput mboten wonten satunggal ingkang cemuwit namung lega kapeksa
padhusunan ing pasisir urut sewu, inggih punika nalika Kabupaten Ambal rikala
wolungatus pitu likur) geger Diponegaran. Tengah-tengahipun kisruh, Ki Podja
nyaru wuwus nedya mbalela. Kangjeng Pangeran Blitar sampun utusan dhateng
dalu madosi njlimet mubeng, sepen bibar mboten wonten ingkang katingal, ngantos
dangu mboten angsal damel, awit brandhal ndhelikipun primpen. Kangjeng Pangeran
Blitar penggalihipun ngantos puteg rinten dalu namung nandhang prihatos dene
Magelang. Sak kendelipun Pangeran Blitar, kabupaten Ambal kosong dados
komplang. Kersanipun Perintah wau Ambal dipunsepenaken mboten badhe dipun
tanemi Bupati ingkang anyar. Dalemipun sampun kagempur karisak ical sirna,
sapunika sampun wujud sabin ingkang dipunpetak-petak dening tiyang padhusunan.
mikut brandhal Poedja badhe ageng ganjaranipun arta maewu-ewu, lan sampun
ingkang sagah, awit Ki Poedja Gamawidjaja kaloka gegedhuging pilih tandhing. Mangsuli cariyos ing ngajeng, Raden Kolektur
sampun penggalihan kalian Lurah Si Djorek ingkang sampun sepuh, Wargantaka lan
anakipun, golonging rembag (sampun sarembag), anakipun lurah ingkang angka tiga
nama Andaga matur: “Bapa tiyang sepuh kula, menawi wonten dhawuhipun, kula piyambak
saged nggecak jago julig ingkang tansah damel risak. Wargantaka ing manah
tansah mangertos lan sampun sumerep ubed-ubeding kedadosan ing tembe, alon
lirih sumaur: “Aku jumurung banget le, mbok menawa anaku besuk aja lali
wangsulanipun: “Saestunipun Raden Ngabei lan Wargantaka
gedheg lan anthuk sapeguron tunggil yoya, gurunipun nunggil kaliyan Gamawidjaja
ingkang asma Gamawikangka. Dados sadaya wadosipun sampung dipun mangertosi tiyang tiga
tunggil guru. Andaga anakipun Lumah dhusun nama si djeruk pancen jenggul
gegedhuging gedhik, kondhang okol okolan pinunjul, nuli matur alon lan sareh: “Dhuh
Den Bei kula ingkang nandangi kersa naming mriksani, yen kawula kawon
dumugining tiwas saweg paduka tumandang nandhingi Brandhal ingkang sereng :
”sampun sagolong rembag wartos angin sampun waradin sakiwa tenganipun sumebar
dumugi pundi pundi panggenan, menawi si Brandhal angsal tandhing sami
kekiyatanipun. Wartosipun priyantun saking Kebumen, taksih mudha pangkatipun
Kolatur kabiyantu Lurah lan putranipun saking dhusun sidjeruk. Iba badhe
remenipun kekerengan mengsah sami sentosanipun, mentas kemawon kababar
(kagembleng) saking besalen. Yen si Gama dumugining pejah, kados punapa
ingkang umpetan urut sewu dhusun pinggir seganten, bakda njarah rayah
padhusunan urut sewu, saking remenipun kanthi bombonging manah mentas boyong
bondha tuwin arta, katon anggenipun suka parisuka ropyan ropyan kados wingi
wingi rumaos pinunjul. Gagasan alit suk lebetin manah sapa sira sapa ingsun,
ingsun wong guna lan niyat badhe dados ratu adil. Keperluan sabendintenipun
kandheg lageanipun linangkung. Manahipun agengipun sak redi, kados mbedhah
mbedhaha dhadhanipun, adigang adigung adiguna kumlungkung anggedhangkrang kados
dene Troenadjaja, mboten ajrih dhateng sesekuning Pangeran ing kang kuwaos,
kosok wangsul kaliyan para sajono, mboten kantun nyumerepi lelampahan titah
namung ngayom wonten ing astaning Pangeran, mboten pisan gembelengan
kumlungkung ngendelaken kelangkunganipun inggih punika sumbar miwah kibir saben
Gamawidjaja nalika mireng menawi anakipun si djeroek ingkang
angka tiga nama Si Andaga badhe methukaken perang, keplok bokong kaliyan medal
kemencur ijo durung mongsa, kumawani arep methukake aku. Eman banget kowe bocah
apa kowe jeleh urip? Ora kulak warta menawa Gamawidjaja wis diidini dadi
tetunggaling ratu, ratu adil Kejawan. Padha weruha kabeh yen aku kondhang
pinunjul kabare wis misuwur marang wong wong ing pinggir pesisir. Dak
pethuke Si Andaga bocah ijo lair wingi, dak lalabe rak kemriyuk. La mbok
bapakne pisan Si Dhaplok thuyuk thuyuk kawak ayu gapuk wis getas balunge, kabeh
wae ora ngarani. Kowe aja mela melu mung padha sawangen saka kadohan aja
nganti padha nyedhak cukup keplok lan aloka”. Poedja kerot untu nggetem
mripatipun mencereng tajem nyat tumandhang, lengenipun sumadhiyo ngancari
Sidjeroek balanipun ngetutaken tebih. Ki Poedja ngenthar tanpa noleh wingking
tanpa enget baya pekewet, nglangkahi wewaleripun, mbucal panca sudanipun,
kajengipun namung murugi bebaya lan mboten ngetang dinten pati. Sa’at Nabi sampun sirna, kantun satunggal ngentosi salat
pejah. Inggih punika saking kersaning Pangeran ngentosi ajalipun Ki Poedja.
Raden Ngabei cumawis sak sampunipun miring wartosipun menawi kalurugan, pun
Andaga alon anggenipun matur : “ Nyuwun pangestu Bapa”. Lan angsal pesangon
wilujeng Raden Bei sampun ngantos tumandang menawi Andaga dereng pejah lan yen
pejah saweg dipun gentosi majeng. Kekalihipun sampun bidhal. Ki Andaga manggul
tangsek dedamelipun nganglang ing padhusunan dipun etutaken lan dipun ayomi
saking katebihan. Dumugi sajawining dhusun radi tebih, Raden Bei priksa tiyang
Gamawidjaja santak : “Bocah enom isih iju riyu riyu baliya
wae tak eman, dhaplokanmu konen tandhing!” sareng mireng tembung ingkang
njlekit, kupingipun Andhaga kados dipun sebit awit kok ndadak ngundhamana
Bapakipun. Ical sabaripun nuli jangkah tanpa wangsulan, tumandang lan ngancap
sapurunipun “bleber” tengsekipun bandhulan Gamawidjaja ngendhani. Pangungkating
lajeng mundur pados papan ingkang prayogi. Andaga nyaut tengsekipun
ngikal tengsekipun sarwi murugi, pangikalipun tengsek mubeng kados kitiran
ngganjret wonten ing awing-awang. Poedja mainaken lemengipun mobat-mabit kados
mbabad-mbabada, gentos namakaken lan gentos endha lan kekalihipun lepat margi
meh pedhot napasipun, kringet mili kumyus kathah icaling kekiyatan, lemes saha
kraos sayah margi anggenipun tetandhingan sampun tigang jam, sami rujuk ngaso
nenntremaken otot bayu. Sasampunipun sawetawis anggenipun kendel ngasokaken
salit, sampun kendho napas lan bayunipun sampun pulih, kekalihipun sami nyat
ngadeg, sami tantang-tantangan lan sami mapan ajeng-ajengan. Lemeng lan tengsek
kados kitiran, gentos namakaken lan gentos ngendhani. Mboten dhateng
wiwitanipun, polahipun tiyang kalih saya ringut sumrepet ngliyeng
tiyang hulig-huligan gagal gagalani mila namung kepara mundur ngendhani.
Sasampunipun ketingal cetha gembleng, neseg majeng badhe dipun kaping kalihi,
dhawahipun tengsek sumebut ugi dipun endhani trengginas klewas, pun Andaga
kalajeng meh dhawah kenjlungkup, ketututan dipun rangsang tengsekipun nanging
kekalihipun ngetog karosan ngantos dedreg (angrok bandawala pati). Ngantos kados
lan sami mencolot boten wonten ingkang kawon. Bala Brandhal lan tiyang
padhusunan, jonjang krawat lan Lurah tepis wiring gumrenggeng surak rame kados
tandhingipun Andaga mboten rampung setengah bedhug, gek kados punapa sayahipun,
tumunten nusul sarana kadhabyang prabot dhusun sarwi ngasta tlempak (tumbak
celak) ingkang sampun dipun dayani. Dumugi celaking tetandhingan, tlempakipun
lajeng kakaturaken Raden Ngabei dipun aturi lenggah mutuh, ingkang dipun aturi
ugi enggal tumandhang. Bantheng Brandal dipun jojoh andhemanipun nyoblos tembus
ing walikat, njrebabah muncrat mili rahipun. Andaga nggloso ing siti
megap-megap ambeganipun meh pedhot ical otot bayunipun nglumpruk, badan tanpa
daya lan sampun dipun upakara tiyang dhusun ngantos pulih, lan rampung raosing
gegedhug katigas thel gulunipun, gembung gumandhul dipun gantung wonten ing
randualas dhusun Jeblog, kidul peken Bocor mboten tebih saking Kebumen riku,
sirahipun dipun tanem nganjir-anjir ing dhusun Panjer dados tingalaning
tiyang-tiyang. Sampun sumebar wartosipun menawi Ki Poedja sampun pejah dening
Raden Kolektur, ganjaran saking Negari arta kathah petanganipun, Nanging Raden
Ngabei mboten kersa, namung nyuwun pangkat inggil. Panyuwunipun dipun sagahi,
kapurih sabar rumiyin lan sampun sumelang ing manah, menawi sampun wonten
Wasana dipun tantun sengkakaken saking ngandhap menginggil,
dipun wisudha Kolektur dados Bupati nanging namung sayuswanipun, sendika lan
sampun kalampahan. Raden Bei Mangunprawira asmanipun santun dados asma Raden
Tumenggung Poerbanegara ing kitha Ambal celak seganten sak kilen kitha lami.
Tiyang dhusun urut sewu sak pejahipun Ki Poedja rumaos ical klilipipun
kecampuran lega manahipun, saenggen enggen sami kekaulan. Grombol grombol
reraosan icalipun ingkang pinunjul ketaman tlempak dening raden Bei.
Pepanjanganing rembag, dados Bupati punika sampun trep.
Andhasari badhe ambangun Kabupaten anyar, tiyang alit sami
cikrak-cikrak remen-remen badhe ngundhuh arta, rejekinipun imbet sarana nguli
lan berah. Ing ngriku jawah pendamelan, sak punika sampun wiwit nggambar dalem,
bandha beya sampun cumawis tumpuk undhung teliti, mandhor kuli sampun pating
jalegut. Byuk-byukan gebel mbledug ngetog sesarengan majeng kados dene
awratipun sami pados betah. Bekel urut sewu, jonjang krawat, kuli mboten kantun
soroh bau mboten mawi dipun etang etung malih waton ugi saged muluk manahipun
bingah kepatos. Dene saurut sewu dados tata tentrem jalaran Ki Gamawidjaja
sampun pejah lan sirahipun dipun tanjir wonten ing pinggir lurung, saben tiyang
Mekaten petanganipun tumandang kanthi remen lan bingah,
sampun sak yeg rukun mboten moyag-mayig, saben dinten namung gumuruh kebak
berah tanpa kendel. Wiwit jam pitu enjing , bedhug drandhang ngaso nedha lan
ngombe, lingsir kilen sampun nyambut damel malih lan jam gangsal sedinten muput
ingkang nyambut damel saweg ngaso. Ingkang griyanipun celak mantuk, ingkang
tebih sipeng sak enggen-enggenipun, saged ugi pikantuk sipengan lan wonten
ingkang panggenan tepangan utawi sanak sadherek lan wonten nglajo kemawon.
Saben dinten Saptu jam sekawan bakul sampun kukut, theng jam gangsale temtu
bayaran seminggu, suwantenipun arta pating krincing, kacegat bakul ingkang
dipun boni. Jreng dipun bayar krupyuk lan tirahanipun dipun bekta mantuk,
dumugi griya andrawina sak anak semah, kayanipun cekap dipun dum tiyang sak
semu pekewet, mumpet rapet tekadipun badhe nutupi mboten badhe mbayar, jalaran
enget menawi sambutanipun pating sreweh matambah tambah, keblad sekawan sampun
weradin sadaya. Nanging mripatipun mbok bakul mlirik
lajeng dipun undang sora dening mbok bakul nggendring anggenipun nututi
: “ E Mas mandeg riyin pripun le sampeyan bon?”. Mas Berah mengo lan kendel
greg kanthi celum mringis semu rikuh, uweg uweg kanthongipun dipun gogohi lan
nguncalaken arta sak suku ( setengah rupiah ) sarwi wicanten : “ Niki mawon” .
mbok bakul gedrug gedrug : : Niki pripun durung paja cukup”. Mas Berah mlajar
mboten mangsuli, mbok bakul sengol asendhu : “Ayak turune si Gomoh”. Gomoh
punika Paga Amoh. Plajaripun saya sengkut “Thuwat Thuwet” tanpa noleh wingking,
watakipun Gomo Thuwet. Dipun tegesi Gomoh ateges Paga Amoh, dene Thuwet ateges
Munthu awet. Mangsuli anggenipun yasa dalem Kabupaten Ambal sampun
rampung lan dados, dipun atur sarei titi kaemba kados dene Kedhaton.
Rakit-rakitanipun runtut asri tur mawi kaentha kados dene Kedhaton.
Bobotipun Kabupaten mila inggih barang alit. Wiwit saking ngandhap
wewangunanipun katingal peni, Cepuri panon inggil, gandhok katingal semu
ngegla, sawingkingipun katingal panggenan pawon. Wingkingipun katingal gadri
sela (lowahan ) urut pinggir therek panggang pe, los ngajengan wonten sisihing
pendhapi katingal anglabang nyander lan plataran wiyar katingal asri.
Pethetan jejer nrucuk sesekaran ketingal ngremenaken, pangipun kerep
ronipun ngrompyo sekaripun asri. Abrit jene pethak biru, dhateng paningal
ngremenaken. Pringgitan katingal ngengrang, kiwa tengen dipun tembok kukuh lan
dipunsukani regol seketheng katingal wingit, regol ngajengan ageng semu inggil
Sinawang saking margi katingal angker asri kabekta
wewangunan sarta kaprabawan-bawanipun ingkang mbawani sulap-nyulapi ingkang
ningali, alun-alunipun ugi ketingal asri. Kacariyos Kangjeng Bupati
dedalem ing riku, boten dangu kithanipun sampun reja, gemah ripah
samukawis damel, jer para kawula alit kapurih nyambut damel sadaya. Wulu wekdal
krowotan tirah-tirah ngantos ngemohi, mbanyu mili boten kendel, wangunipun para
Critanipun Andaga kala rumiyin, sakpunika sampun katarik nyambut damel lan
angsal pangkat inggil, dados Kliwon dipunparingi nama Soerahardja sanget
kinasih awit ageng lelabetanipun. Mbakyunipun let jaler satunggal nama Mas
Ajeng Sidjeroek dipun kersakaken kapundhut ampil. Saking jejeg jejering
panggalih pikanthuk nugraha songsong pethak kaliyan bintang jane ageng sarta
pangkat Bupati, tansah saged ngayomi dhumateng bawahanipun. Garwanipun Kangjeng
Bupati grad kalih saking Kraton Kasepuhan Ambangoentapan nunggil sama kaliyan
Kangjeng Bupati, pisah kaliyan putranipun wonten ing Mataram. Garwa enem saking
Ngayah ingkang asma Raden Ayu Anom, peputra naming setunggal, ampeyanipun sanga
Angka setunggal Raden Ayu Mangunredja krama angsal Mantri
Kabupaten Ambal. Angka kalih Raden Mas Riya Mangoenprawira inggih Mantri
Kabupaten saking Kebumen. Angka tiga Raden Bei Mangoenwinata naming nganggur.
Dene ingkang rayi angka sekawan Raden Ngabei Tjitradimedja ngasta Kolektur ing
Ambal ugi. Angka gangsal cethanipun kacariyos ngasta Bupati Trenggalek inggih
asma Widjajakoesoema kala rumiyin asma Raden Ngabei Gandadimedja. Ingkang angka
pitu Raden Djajakoesuma dados Mantri Anom. Ingkang angka wolu Raden Ayu Chaji
Ngaisah ketelahipun asma nalika taksih alit, rikala rumiyin Raden Ajeng
Sinthing garwanipun Raden Ngabei Atmadipoera dados wedana kendel lajeng ngasta
Bupati. Angka sanga Raden Ngabei Poerbokoesoema dados Demang njawi wonten ing
Bantul. Cethaning cariyos ingkang angka sedoso Raden Ayu Idris dados abdi dalem
Tiga welas Raden Ayu Poerboatmodja kabekta Kangjeng ingkang mbawani Kuthaarja
rikala rumiyin. Kawan welas Raden Rotsil nganggur. Gangsal welas Raden Ayu
Abdoelgani krama kaliyan Pengulu. Ingkang angka nem belas ragil Raden Ayu
Dipoprawiro ingkang dados Mantri Guru Ageng wonten ing Kwiksekol Magelang kala
rumiyin. Menika warnining tedhak turun Ambal ngantos dumugi sak punika ing
tahun : ( 1828-1941) Keparenging sinengkalan :
Kangdjeng Widjajakoesoema asmanipun timur Raden Mas Mariyuni
ingkang ngasta dados Bupati Prabalingga rikala rumiyin. Putra ingkang miyos
ampeyan Mas Ajeng Tjitra lajeng kapindhah dhateng Trenggalek. Wonten malih
putri ingkang krama pikantuk Bupati Kutoharjo, putranipun Kangjeng
Poerbaatmadja ingkang miyos saking Mas Ayu Godhong. Wonten wayah putri putranipun
Raden Mas Mangoenprawira ing Kebumen krama pikantuk Bupati Djajanagara (Kalih
kalihipun Bupati Banjarnegara). Kepanggih dados krama kaping kalih Banjarnegara
lan nak sanak ingkang nunggil lajer saking garwa ampil Raden Ayu Sinthing.
Wonten putra-putri ingkang pikantuk Kangjeng Tumenggung Poerbaatmodja rikala
rumiyin ngasta Bupati Kuthoarja, sasampunipun seda, kithanipun dipun gamblok.
Wonten malih buyut putri pikantuk Bupati Nganjuk, putrid
ingkang kacariyos asma Kangjeng Prawirawidjaja saking Raden Wedana Distrik
Campur dharat Kediri. Wonten buyut malih ingkang turun saking Kuthoarja ingkang
ngasta pangkat Bupati asma timuripun Zarwit utawi Kangjeng Poerbatmadja
Adisoerja madeg wonten ing Kendhal. Wonten buyut malih ingkang krama pikantuk
Kangjeng Tumenggung Aroengbinang ing Kebumen. Wonten malih Kangjeng Soemitra
trah Kalapaking ingkang ngasta Bupati Banjarnegara. Kathah trahing Ambal tunggilipun
ing sangandhap Bupati. Sampun ngebaki enggen ngelebi sak Nusantara sadaya,
ingkang sampun ngasta pendamelan warni-warni, sami ngestokaken weweling
tumraping kawilujengan ing ngajeng : “ Anak putuku ngabektia marang Allah aja
mangro tingal lan mituhua marang dhawuhe Nagara, tresna asih marang pepadha lan
nindakake jujur. Mangsuli cariyos malih adeging Kabupaten Ambal taun Sewu
Wolung Atus Wolulikur (1828) langkung, saweg tengah tengahipun geger
Dipanegaran. Kala semanten ingkang jumeneng Kangjeng Pangeran Blitar,
wiwitanipun taun nemlikur ing dinten sasampunipun pensiun, sareng sampun let
kalih taun Kabupaten karisak, gantos Poerbanegaran nanging yasa dalem malih
caket Kabupaten lami ngilen sekedhik. Kangjeng Adipati Poerbanegara anggenipun
dedalem ing riku namung sepanjanging yuswa. Anggenipun jumeneng Bupati ngantos
dumugining seda. Sadaya lan ampeyan sanga sami peputra, namung setunggal
ingkang ragil mboten medali jer gabug, nanging dipuntresnani sanget. Anakipun
Chaji ing Ambal warninipun endah lan ayu pinter ngladosi, kajunjung
kalenggahanipun tunggil asma kaliyan ingkang minulya, katresnananipun mboten
sami. Mekaten dhawahing wahyu ingkang ngayomi rinten lan dalunipun.
Pramila guru miwah ampil ingkang peputra : Angka setunggal
wayahipun Kangjeng Sinuwun Bangoentapa ing Ngayogya Adiningrat dados kepanggih
nak ndherek lan putranipun namung kalih Raden Ayu Mangoenredja dados rayinipun
Raden Riya Mangoenprawira. Malihipun Raden Ayu Anem saking Ngayah putranipun
naming setunggal Raden Mangoenwinata, mekaten wau ampil saking Karangluwas
Purwokerto kala rumiyin, ingkang asma Raden Ajeng Tjitra. Kekalih wau
putranipun Raden Bei Tjitradimeja. Kangjeng Trenggalekngersakaken Raden Nganten
Semarang naming medali putra satunggal. Raden Ngabei Gandadimedja saking ampil
ingkang agenglabetipun peparab Mas Ajeng sidjeroek peputro kalih, ingkang sepuh
Raden Widjajakoesoma, rayinipun kaetelah Raden Ayu Chaji Ngaisah.
Poerbakoesoema Demang njawi ing Ngayogya, rayinipun Raden Ayu Idris kagarwa
Pengulu. Dene ampeyan kalihipun Mas Ajeng Gedhong peputra sekawan asma Raden
Ayu Tjitradiwirja. Rayinipun putrid kalih asma Raden Ayu Partadipoera kagarwa
Raden Wedana rikala rumiyin. Rayinipun malih Raden Ayu garwanipun Kangjeng
Raden Poerbaatmodja Bupati Kuthaarja. Rayinipun Raden Rotsil asmanipun. Ampil
saking Tanggulangin Raden Nganten Poelangjoen cacahipun putra kekalih ingkang
asma Raden Ayu Abdoelgani krama pikantuk Raden Pengulu. Rayinipun Putri raden
Ayu Dipoprawira ingkang krama pikantuk Mantri Guru Kwiksekoel ing Magelang
sakderengipun kapindhah, lan sakpunika sampun pindhah dados Opledhengsekoel ing
Ngayogya. Dene ampil ingkang kantun miwah kedhawahan begja saged kajunjung
kalenggahanipun nunggil asma tuwin mulya, inggih punika putranipun ingkang asma
ketelah Chaji Dhudhuk Soemoer emaipun mboten peputra.
Selaminipun kangjeng Bupati ngasta kepala negari,
tumindakipun jejeg lan adil, penggalihipun resik blak-blakan jujur sarwi lega,
Sungkem dhateng Allah mituhu dhateng Parentah, asih dhateng kawula alit angudi
tenaneman dhusun, mila agengsawabipun. Tiyang alit mboten kirang tedha tentrem
ayem manahipun. Kitha Ambal sampun kondhang kaloka lan misuwur kitha ingkang
kalok rejanipun. Semanten ingkang ngampingi Tuwan asisisten Residen asma Tuwan
O van Roes tansah priksa panindaking Parentah wau.
Kangjeng Bupati cocog njawi nglebetipun mboten beda kaliyan
sadherek tunggal. Sadaya rembag musyawarah kekalih sasampunipun golong gilig
penggalihipun, kaputus kendel anggenipun rembagan lan dados putusan, ing ngriku
nembe tumindhak. Mila dadosipun sae ing Kitha Ambal wau. Mboten kendel
anggenipun pados kawilujenganing Negari, tiyang alit tentrem manahipun, tiyang
alit tentrem manahipun mboten kirang sandhang tedha, mila ing tembe nipun Tuwan
A.R. mboten kendel ngasta wonten ing Kedhu, tansah rukun paribasan rerentengan
kunca gandheng Kangjeng Bupati ngantos pungkasaning jaman, petangan tahun
walandi 1884-1888, amargi lajeng ngasta Gupernur General wonten ing Batawiyah
tansah cocog penggalihipun kaliyan Kangjeng Bupati Ambal.
Pramila Kangjeng Bupati pinaringan gelar Adipati Harya ugi
Songsong pethak lan Bintang Ageng Jene awit ageng lelabetanipun mbelani
Perintah linangkung. Mukti wibawa ajeg anggenipun ambawani wonten ing Ambal,
pantes dados tepa tuladhadhateng tedhak turunipun dene lelabetanipun
kaeklasaken, kalampah kanthi wilujeng ingkang kasedya dhedasar manah lega lan
Mboten anggak lan mboten ngedirdiraken, nitik pengagemipun
saben dintenipun namung bares kados tiyang limrah, ingkang sumerep mboten badhe
kaget. Ing ngajeng sampun kasebat, rena nanem wonten ing wingking utawi tegil.
Kacang kapri lan kecipir sesekaran warni-warni, minangka paring tuladha dhateng
sanak kadang utawi ing ngakathah miwah putra wayah. Ing ngatasipun Bupati
mboten ngegunggungaken pangkat gumedhe dumeh Kepala Negari, punika sampun
kabucal tebih. Lageyanipun namung mligi bilih sipating manungsa mboten saged
langkung dhateng sesamining gesang. Semantena ugi nindhakaken tumraping
sesamining gesang tuwin kawilujengan inggih punika katentremaning manungsa
ketingalipun ing lahir tambuh kados dene lisah kaliyan toya rinten dalu tansah
tebih. Saya dhateng putra ingkang sampun dipun priksani dinten wingking ingkang
badhe dhateng, dipunsingkang singkang kados mengsah, mboten sastra-sastra
menawi Putra Bupati, mboten mangertos jebul dados. Contonipun Raden Mas
Marijuni kala rumiyin kabucal tebih, magang dhateng Gupernoer Djendral ing
Betawi dumadakan kantor dereng dados, kadhawuhan wangsul dhateng Ambal malih
dening Kangjeng Gupernoer, nanging ingkang rama mboten migatosaken, tambuh
ethok-ethok mboten priksa dhumateng tiyang sanes. Nanging sedaya lampahing
wahyu badhe medhak sampun mboten kenging dipuntulak malih, Ki magang saged
benoem. Sangkanipun sarana saking pangkat alit, minggah-minggah ngantos dados
Bupati ambawani brang wetan ing Prabalingga, nanging boten antawis dangu
dipindhah mengilen sekedhik lan tetep ing Trenggalek asma Kangjeng
Widjajakoesoema. Putra angka gangsal saking Mas Ageng Tjitra asalipun saking
Karangluwas Banjumas. Wonten malih putra saking Raden Ajeng Sinthing krama
pikanthuk Mas Bei Atmadipoera ngasta Wedana Soka Kebumen, sampun peputra
satunggal kakung dumadakan pegatan, Raden Ayu tumunten kundur dhateng Ambal lan
ketampi dening Rama lan Ibunipun, sarwi ngendhika : “ Wis bejamu Nok, awakmu
lagi dadi lakon tujune kowe wis duwe anak lanang akhire bisa ngakoni sanak
sadulur. Atimu trimak-trimakna lan sing eklas, kuwi minongka dadi prihatinmu
kapetang tresnanipun dhateng garwa kapenggalih sanget keduwung, Tekadipun badhe
mangsuli garwa ingkang sampun kapegat. Pramila ngaya-aya sowan dhateng Ambal
nedya nylondhoh memet ngabekti nyuwun tilas garwa dhumateng Kangjeng Bupati
Ambal badhe kaemong sakestu, kala rumuiyin batos radi keduwung, margi namung
kelimput ing manah runtik. Raosing batos sampun tiyat. Rak temtu kemawon
kepareng lan mongsok ndadak dipuntulak. Ing wasana pikantuk wangsulan kosok
wangsul, boten keparengdipunwangsuli. Mbok jegagig, batosipun : Ora nyana temen
Gegancangan Ki wedana anggenipun mundur kamah getun sanget.
Saya dangu saya thukul katresnanipun ambyuk, tumraping ron saya ngrembuyung,
saya rinten dalu saya ngrembaka kayungyun. Nekad lan meksa sowan dhateng Ambal
malih ndheku-ndheku nanging cabar lan mboten angsal damel, awit Kangjeng Bupati
meksa kalah lan puguh. Raden Wedana nglentung alon-alon mundur. Dumugi ing
dalem saya wuyung kagubel raos gandrung kapirangu mboten kenging
dipunicali, kepeksa badhe ndheseg sowan malih.
Kangjeng Bupati lajeng paring wangsulan kekah : “ Weh Kaki
Atmadipoera, yen Poerbanagara wis weruh kowe bakal kaya aku, kuwi wis mesthi
kelakon. Aku ora ndisiki kersaning Hyang Agung, dene tilasanmu wis kebacut
takwengku, ora kena kok baleni njabel gunem kang wis kawetu”. Ki Wedana mireng
ngendikanipun manah keranta-ranta lajeng gadhah pamupus, batosipun :”mbok
menawa wis kersaning Pangeran yen aku kudu pedhot. Nanging ana adheme lan
panarimaku dene Kangjeng Bupati wis ndawuhi. Muga-muga kasembadan aku mbesuk
antuk nugraha kang gedha saka kemurahaning Hyang Agung.” Sasampunipun caos
sujud lajeng mundur. Kacariyos dinten wingking, Atmadipoera dipunjunjung
jumeneng Bupati ngasta wonten ing Banjarnegara. Pikantuk sesebatan Kangjeng
Raden Adipati Tumenggung Djajanegara sarta pikantuk Songsong Pethak lan misuwur
Sinthing ing akhir tembe nggentosi kalenggahanipun ingkang rama ngasta Bupati
Banjar Negara, inggih Daja nagara ping kalih. Krama pikantuk nak ndherek mapan
sami wayah Kangjeng Ambal ingkang pepoetra Raden Mas Mangoenprawira dados
Purwareja, peputra kakung setunggal Raden Mas Soetapa turun wahyu katelah Ki
ing taun 1941 wingking asmanipun dipuntambahi Kalapaking. Tembung wetahipun
samangke saking kalapa aking. Kawitanipun rikala geger Troenadjaja ngraman ing
Mataram Sri Mangkurat Agung lengser saking Mataram mengilen dumugi Kebumen
kraos gerah (ngelak) sanget lajeng mundhut dawegan (degan). Kacarios Mas Ngabei
Kertawangsa ing dhusun panjer ngunjukaken (nyaosaken) klapa aking. Sang
nata kejod ing penggalih dene klapanipun kok garing. Unjuk aturipun Mas Ngabei
Kertawangsa : “Punika kakang cengkir”. Klapa lajeng kacandhak dipunbobok medhal
toyanipun lan ugi kaunjuk, kraos legi seger sumyah mboten beda kaliyan degan.
Mas Bei ketrimah dene gerahipun (ngelakipun) Sri Narendra saking dhawuh Dalem
Sang Nata, Ngabei Kertawangsa kaparingan asma malih wigkingipun, dados asma
Kertawangsa Kalapaking, lan malih keparingan momong putra-putri endah asma
Kocapipun Sri Narendra badhe nglajengaken terus tindhak
mengilen dumugi bawah Banyumas. Mbok menawi sampun dumugining pasha puput
yuswanipun surut (seda) kundur dhateng kasedan jati, sampun tilar weling
mundhut dipunsareaken wonten ing bumi ingkang mambet wangi. Sakestu wonten
tegil ingkang gandanipun wangi, inggih wonten ing ngriku punika Sri Nata
anggenipun nyarekaken. Cekak ing carios wonten ing Tegal Arum lan dumugi sak
priki kawastana Pesareyan Tegalarum. Nalika layon dalem dipunsirami wonten ing
dhusun Pasiraman lan dados siti pradikan utawi mligi kataneman Demang kalih.
Mangsuli kacarios Kangjeng Bupati Ambal bebesanan kaliyan
Kangjeng Djajaningrat Bupati Karanganyar, putranipun Kangjeng Pangeran
Moerdaningrat putra nata ing Mataram kaping kalih. Dados taksih pinanggih nak
ndherek lan sapunika sampun dados besan. Dinten saksampunipun, Kangjeng Bupati
lengser leren saking pakaryanipun pension lajeng dedalem wonten ing sepuran.
Putranipun nggentosi ngrenggani wanasaba rikala rumiyin katelah asma Ledhok
ngantos sapunika (1941), sanadyan ingkang putri trah ing Moerdaningrat, ingkang
Mangsuli jejering carios ing ngajeng, Kangjeng Ambal mertuwi
dhateng mayor Semarang asma tuwan Bee Bee Tjwan lan kepanggih, priyantun kalih
kalih sami ngendikan gegujengan mboten pekewet. Sobat lami mboten
kepanggih kekalihipun, rinten dalu tansah mboten benggang kaliyan andrawina.
Sakonduripun kangjeng saking semarang, kapisungsungaken sendhok plorok saking
slake. Boten kacarios ing margi kersanipun Kangjeng badhe mampir malih dhateng
Bandongan ngagem sarwa Jawi boten ketingal ngagem cara Bupati.
Bandhongan (distrik) minggah medhak ciyut tur rumpil boten saged dipunlangkungi
kreta sagedipun namung mlampah suku. Tindhakipun Kangjeng Bupati dipuntandu
dipundherekaken abdi sakwetawis ngampil songsong pethak, wadah ses sarta opas.
Sareng sampun celak kaliyan distrik, Kangjeng nunten medhak saking tandu lan
namung tindak piyambakan, para pendherek lan tandhu dipun dhawuhi nengga.
leyeh-leyeh ing kursi wonten ngajengan, priksa tiyang dhateng lajeng kaawe
kapurih linggih wonten ing gelaran, Raden Wedana nggedhangkrang wonten ing
kursi kados Troenedjaja boten nyana babar pisan menawi tamunipun Bupati, dipun
Sasampunipun bage binge gupruk ngrembag pantun, palawijo,
kabaripun. Gek wonten punapa lan ugi abdi dalah para pandherek sami nusul.
Sareng sampun dumugi plataran Kawedanan, Raden Wedana priksa prabot Kabupaten ketingal yen songsongan pethak lan Opasipun kalih, kaget njola
njodhil ndhawah saking kursi, boten ketang wonten upet dipuntebak ngantos pejah
ramanipun. Nyembah kaping wungsal-wangsul paribasan ngantos dipuntawu sembahipun,
lan nggluruh nyuwun pangapunten. Sambatipun telas-telasan boten nyana menawi
tamunipun jebul Bupati. Bupati menika kalebet Bupati macan tegesipun sangat
dipun ajrihi, mila sambatipun ndrindhil kados nangis-nangisan, dhawuhipun
Kangjeng Bupati :” Kabeh iku wong, kenang etok-etoke, mundhak ngregon-regoni.”
Dinten sasampunipun kekalih satata lenggah medal segahanipun unjukan tuwin
dhaharan. Pepanggihan sampun tutug, Kangjeng Bupati nuli pamit, lan bakda
jengkar lapur dhateng Tuwan O van Roes yen Wedana Bandhongan sampun dines sepuh
tur mituhu dhateng Negari, pantes yen dipun wisudha. Boten antawis lami Raden
Ngabei tampi Beselit kajunjung kalenggahanipun Wedana dados patih.
Kacarita rejaning Negari bakda geger Dipanegaran ngleresi
sedintenipun, Kangjeng Bupati badhe ngenggar enggar penggalih busana enggal
tinata rapi besusu lenggah kursi ukir-ukiran mengkeraken rana ugi kaukir
prabot andher wonten ing ngajeng, eca sami rerembagan gupruk, kesaru
dhatengipun Raden Mas Toekinoen sesering wonten ing satengah plataran. Memba
Dewa ngagem lancingan panji-panji rasukan jobah kotangipun cekak ngagem sampir
cindhe nglewer tasbehipun mboten kantun. Kethu Turki dipun gubel pethak tasikan
utawi pupuran lamat-lamat. Menawi dipuntingali memper Hyang Pramesthi dumrojog
saking Kahyangan. Kekiter samu milang miling mriksani titah ingkang nampi
sedaya dhawuh sasampunipun cetha pamriksanipun dhateng titah, ingkang
dipunpriksani Kangjeng Poerbanegara, sumiyut njujug ing sangajengipun Kangjeng
Bupati. Cikrak kekiter sarwi nudingi lan ngendikanipun renyah: “ Heh
Poerbanegara aku iki mung sakderma ngemban dhawuhe Adi guru, karepmu wis tutug
lan kasembadan wibawa mukti neng alam donya, kita sing eling aja ketungkul
marang kadonyan. Kosok baline kita pada elinga yen wong urip bakal mati pada
elinga saben dina aja leren manembah marang dewa kang murbo lan misesa kabeh
ing awal akhir, ya ing donya ya ing jaman akhir. Suwarga lan Naraka winengku
ing Hyang Maha Luhur, mula aja ngenak-enak ngenyami kamukten ing donya iki lan
elinga akhire. Manawa kita bisa lair bathin, dewa kersa paring nugraha, mbesuk
neng akhire tedhak turun trah sing pantes, iku padha eling elingen dhawuhe Dewa
marang kita. Wis kriya slamet ingsun kundur angahyangan (menyang Khayangan)”.
Ingkang dados Dewa nuli ngocati sesiring mubeng ing plataran kados wonten ing
langit mumbul ing awing-awang. Dumugi margi lajeng minger tumuju dhateng
wingking santun busana tuwin suryan (raup). Ngagem jekek cara Yogya,
mendhak-mendhak lir sata manggih krama (kados solahing ayam babon kepanggih
sawung) ngadhap sang Bupati. Para ingkang ngadhap pating cekikik dene ingkang
tiru-tiru Dewa sampun bibar sanyatanipun. Anggenipun gemujeng semu kecut,
amargi ketaman wucalan ingkang sae, margining ngagesang dumugi jaman mbenjing
sami kachatet ing manah. Kangjeng bupati kepranan ing penggalih lan rena dene
kok wonten lelucon nuju prana. Piwucal ingkang pernah, pener tur peni
ngengetaken tiyang gesang wonten ing donya saged mikantuki rika-rika cekap
sadayanipun. Lan batos dipunjagi, menawi tiyang mukti wibawa sampun kok
kelajeng mendem. Emuta ing jaman akhirat inggih wonten ing riku punika awet
(langgeng) ingkang tanpa ewah tetep adil tur rata.
Djajakoesoema pendamelanipun Mantri Tom nglamar putrid Tumnggung badhe dipun
garwa, nanging pikantuk wangsulan benjing yen Raden Mantri sampun ngastha
Wedana. Wasana penggalihipun wiring kirang lingsem mboten kantenan, lajeng
ngunjuk senjata dados lan sedanipun. Sedanipun ingkang putra nuli dipunaturaken
amargi ngunjuk senjata saking sak kelangkun wiriang, jalaran katampik panglamaripun.
Bupati midhanget sedanipun ingkang putra, mboten kejod
penggalihipun dipun samba ayem kemawon, namung ndhawuhi ngrukti layonipun
ngantos rampung. Lah punika priyantun ingkang sak kelangkung pinter penggalih
tetep tentrem mboten kagetan namung adhedhasar wewaton, kedah mekaten punika
lelampahanipun ingkang sinandhang tumrap sadaya tiyang gesang. Awon lan sae
manut pendamelanipun piyambak, Gusti Allah namung nuruti kekajenganipun
manungsa, awit Gusti Allah wau sipat adil asih lan mirah.
wonten ing Trenggalek asma Kangjeng Djajakoesoema, sangkanipun saking magang
dhumateng Kanjeng Gupernoer O van Roes sobatipun Kangjeng Bupati ing Ambal ,
mila nlangsanipun kelangkung kraos ngeres lan linu. Kangjeng Bupati semu mboten
menggalih dhateng putra ingkang nlangsa wau namung ayem tanpa keguh. Kawusanan
dangu-dangu tetep dados priyantun saking ngandhap rancak minggah. Saweg nalika
ngastanipun sampun Patih angenggani ing Poerwareja, nuju satunggaling dinten
Kangjeng Gupernur rawuh, nembe jajah mriksa-mriksani kitha dhateng dhusun tuwin
Kacariyos ngleresi enjing umun-umun Kangjeng Tuwan wonten
ing margi, getunipun kelangkung dene kok ngantos lan ngagem ing kusut.
Tinimbalan Kangjeng Tuwan kadhawuhan ndherek tindak-tindak wekdal enjing lan
Raden Patih etut wingking. Sasampunipun tutug, dhawuh dhumateng raden patih : “Wis
ta Patih kowe ndang baliyo, wayahe iki wis awan lan mengko sore aku teka
menyang papanmu sing kok enggoni sedhiaa kang prasaja lan enggal kundur aja
nyundhul puyuh”. Lan wangsulanipun : “Sendika”. Lajeng pepisahan lan enggal
kundur dumugi papan bisik-bisik kaliyan garwanipun selir. Nyai selir legeg
thenger-thenger sareng nampi dhawuh yen mangke sonten Kangjeng Tuwan badhe
rawuh lan mundhut dhahar ngriku, ladosan ingkang sarwi prasaja, ngantos legeg
tur pekewet batosipun nggagas, batosipun pitaken :” Prasaja ki sing kaya ngapa,
apa ndhak kersa dhahar kethak putih, bobor lan sambel lethok ? Apa mbeleh
pitik, sapi lan wedhus ?”. Sak kelangkung ewet, lajeng rembagan kaliyan
kakinipun sapun gupruk. Kepatihan ribet reresik miwah pelados sampun cumawis
sedaya, dhahar lan lawuh sampun kagelar ing mejo. Wanci sonten Kangjeng Tuwan
sampun rawuh lenggah wonten ngajengan dipunladosi unjukan lan kuwih, ingkang
ngladosi Kangjeng Patih piyambak. Sasampunipun ngendika tutug lajeng mlebet
dhateng wingking njujug kamar dhahar sarta lenggah, dhawuhipun Kangjeng Tuwan
:” Ayo patih kembul dhahar lan bojomu pisan kembul dhahar ngancani aku supaya
dadi rahab”. Aturipun Raden Patih angrepepeh ririh rereh semu kecipuhan : “ Mboten
gadhah simah, namung selir saking dhusun”. Kangjeng Tuwan ngendika malih : “
Aja kakehan wangsulan konen mrene kembul”. Mbok selir lajeng ngendikan kanthi
ulat aclum lan badan geter kados mesin, bokong wel-welwan. Sedinten dheg kekipu
wonten wingking ribet ocal-ocal ing pawon, dereng kober dandos mreneng,
jungkatan kemawon dereng, dipun peksa linggih ing kursi nggedhingkring,
miring-miring kepeksa dhahar kembul bujana kaliyan Kangjeng Tuwan, sanajan
saben-saben kraos seret sanget nanging mboten sisah ngunjuk. Sinambi rinengga ing pangandikan minangka nyarengi kembul
dhahar, lan sasampunipun dhahar lenggah sakedhap lajeng kundur dhateng
Hotel ngaso sedalu, enjingipun bidhal kundur badhe mampir dhateng
Cilacap. Priyantun kitha kathah sami iring-iringan, Raden Patih mboten kantun
anguntapaken. Dumugi ing tapel wates kitha, ingkang andherekaken sampun sami
wangsul, namung Raden Patih ingkang taksih panggah tut wingking. Kangjeng Tuwan
mriksani yen Patih taksih mbeguguk, alon ngendika : “Wis baliya Patih!”. Aturipun
Patih : “Sendika “. Nanging Patih meksa dereng abah ambeguguk kados reca.
Kangjeng Tuwan ngendika malih ndhawuhi wangsul, nanging Raden Patih namung
mboten mingset saking palinggihan, lan dhawuhipun ingkang kaping tiga :”Aku wis
weruh lan ngerti karepmu saiki ndang baliya:. Raden Patih Maos, wangsul
piyambak lan nembe rumaos lega manahipun dene sampun pikantuk wangsit.
Mboten kasebat tindakipun Kangjeng Tuwan Palis. Kacarios
watawis wulan Raden Patih pikantuk piagam kekancingan, tetepipun ngasta Bupati
ngrenggani wonten ing kitha Prabalingga nanging mboten gantalan tahun alih
pindhah mengilen sekedhik wonten ing Trenggalek ngantos tutug dumugi jaman
akhir. Mekaten sok elok lelampahaning tiyang gesang kumpul kampul
ing ombak dipunwayangaken kantun nglampahi kabekta wilujeng jujur lan prasaja.
Selir ingkang kasebat kembul bujana ing kursi kaliyan Kangjeng Gupernur Jandral
, nalika Raden Mas Mariyuni sinengkaken ngaluhur dados Bupati, garwa ingkang
tunggil asma katut mukti ngranggeni Kabupaten Trenggalek saha imbet
Wonten sempalaning crita Raden Mas Soeraja wayahipun Bupati
Ambal, ingkang ngasta juru serat Kontrolir kesah ngglenes saking papan
panggenan, ajrih menawi kesiku dipun dukani eyangipun, dene wani ngethoki suri
buntut kuda kagunganipun ingkang eyang. Lampahipun mengilen dumugi Pasir, ngaji
dhateng Pondhok Pesantren anyar gurunipun tilas abdi dalemipun Kangjeng Ambal
rikala rumiyin. Raden Mas Soeradja sampun santun asma Mangun Mustapa, mboten
antawis lami jumeneng carik wonten ing dhusun kebawah Banjarnegara lan menawi
Lurah dhateng Kawedanan Mas Carik mboten kantun kekinthil.
Nuju satunggaling dinten kawedanan koperensi, Kangjeng
Banjarnegara nalika punika rawuh, priksa carik satunggal macak cara Ngayogya
marak ati, solah tingkahipun kados tiyang ingkang nabet babagan beksa. Kangjeng
Banjarnegara priksa kanthi cetha, nyata mboten sumelang malih menawi punika
wayah Amba inggih nak dherek piyambak ingkang dipun padosi. Sareng Kangjeng
Bupati kundur, Mas Carik dipun dhawuhi numpak kreta ndherek dhateng
Banjarnegara sami wawan pangandikan. Rikala rumiyin tilas anyalirani beksa
wonten ing tengan pendhapi. Raden Mas Soeradja tiyang wasis, kridha beksa
mumpuni ingkang kondhang kaonang-onang, wonten ing Banjarnegara pitung dinten
segah tayub sedalu, margi Kangjeng Djajanegara sanget remenipun. Kocap Bekel
carik ingkang repot wonten distrik katilar carik satunggal kenthang kimpulipun.
Raden Soeradja sampun kundur dhateng Ambal malih, Kangjeng Ambal mesem ketingal
ndhugalipun tuwin sembrananipun kelangkung, namung sekolah angka kalih,
putranipun Raden Mas Mangoenprawira asma Raden Mas Gedjoel, ngasta damel
Asisten ing kalikajar bawah Wanasaba. Cara Walandi mboten mangsulaken, tukang
ukur pancen pinter, tekenaripun mila wasis, nurun potret mboten geseh, trampil
damel mesin nutu saking dayanipun toya, mesin penggarap sabin, damel keker
saking bumbung miwah kothak, namung ukuran grat kompas anggenipun mundhut
saking took. Sampun dipuncobi saget mendhet seket meter tebihipun lan
sampun dipun sekseni Insinyur kanthi gumuning manah. Ngarang sekar macapat
pedhotan saha tembungipun sae, gathekanipun pancen ngedhap-edhapi.
wartos ingkang kapirang malih buyut Ambal dados garwa Bupati Kebumen ingkang
kasebat remen kagunan Jawi. Yasa ringgit tiyang alit lan sampun dipuncakaken
wungsal-wangsul adamel gumun. Inggih punika putranipun mbajeng suwargi Kangjeng
Kangjeng Bupati Soemitra sami Kalapakingipun, saestu dharah
Ambal dumugi dipun pengeti kathah kathahipun ingkang ngasta Kepala Nagari.
Kacarios Kangjeng Bupati Ambal karemenanipun ngarang serat, serat Majapahit, seratan
Ramalan Ciptaning sarta kathah warni-warni. Eman putra wayahipun mboten wonten
ingkang ngopeni satunggal-satunggal, kasingsal mboten pikantuk leak mangka sami
sae-sae pigunanipun. Menawi katitik gathuking basa, saestunipun Pujangga
kaslempit, beda kaliyan Jasadipuran sadaya dipun gemeni, langgeng ngantos
dumugi sakpriki. Yasan Ambal sami mawut, paseksen wonten wingking serat nalika
lampahan Anoman Duta masi sekar Mijil kalih pada.
Kangjeng Bupati sampun yuswa lajeng katantun dening Kangjeng
Gupermen. Sarehning Kabupaten Ambal kersanipun dipunicali menawi kersa kangjeng
Bupati dipun pindhah mengetan mengku ing Kitha Surabaya, ing riku sak punika
lowong. Wangsulanipun Kangjeng Bupati mopo (mboten kersa). Anggenipun mboten
kersa dipun pindhah, estunipun badhe netepi perjanjian nalika semanten. Bilih
dipun angkat Bupati namung sak yuswa, dene dharah turun benjing kirang priksa,
namung Allah ingkang priksa. Mila lajeng yasa Genthan papan badhe sumarenipun
Cekak telasing carios sedanipun Kangjeng Bupati Ambal ing
tahun 1871 tanggal 7 wulanipun 3 (Maret), layon karukti lajeng kasarekaken ing
genthan yasanipun. Ngantos sapriki saben wulan Ruwah kathah motor pating sliri,
putra wayah ingkang sami caos dhahar. Dene ingkang tinanggenah nengga tuwin
ngresiki pasareyanipun ingkang minulya wau kaleres buyut piyambak asma Raden
Soembardja pensiunan Mantri Guru. Sak icalipun Ambal, bawah lajeng pecah-pecah,
BANYU SENDANG BEJI CLAPAR BISA MARASAKE WONG EDAN
ditemokake sawijining pesareyan yaiku pesareyan Mbah Kepadhangan kang miturut
ngisor udakara 200 meteran saka pesareyan ana Sendang Beji kang ora tau asat
Soegito T pensiunan karyawan Pemkab Kebumen kang uga warga
Clapar nate nyritakake menawa Sendhang Beji dhek biyen kanggo nglarung kotak
wayang kulit Kyai Gandamaya, lan terbang Si Grantung kagungane Mbah
Kepadhangan. Dicritakake menawa Sendang Beji kasebut uga asring digunakake
kanggo ngedusi wong edan (wong gemblung). Miturut dheweke ora sithik wong edan
Pesareyan Mbah Kepadhangan manggon ana ing Dhukuh Depok ing
sisih paling ndhuwur. Ambane pesareyan udakara 350 meter pesagi. Lan Sendhang
Beji sing bisa kanggo marasake wong edan kuwi ana ing sisih ngisor. Mbah
Kepadhangan uga nduweni sawernaning pusaka kayata keris dhapur Jalak kang
diarani Kyai Wulung, patrem kanthi dhapur lontop kang uga diarni Kyai Lontop,
keris dhapur kebo lajer kang diarani Kyai Banjor, tumbak dhapur carang glagah
kang diarani Kyai Blabar, umbul-umbul lan bende pengalab-alab. Kaya umume
pusaka liyane, nalika wula-wulan tinamtu kaya wulan Sura barang-barang pusaka
pesareyan Mbah Panembahan Adisan, putra mbarepe Mbah Kepadhangan saka garwa
peri saka Segarawindu. Taksih miturut crita saka Soegito T, nalika semana ana
kedadeyan, ora kenyana-nyana dumadakan ana ing lawang cungkup leluhur desa
Clapar kuwi, ana papan kang ngandhut mawi aksara Jawa. Unine Untung Surapati.
Mbok menawa ana sesambungane antarane Mbah Kepadhangan kalawan Untung Surapati?
Untung Surapati lumawan Kompeni Walanda ing wulan Oktober 1706 ing Pasuruhan,
Jawa Timur, sing gugur ana ing palagan dudu Surapati nanging Patih Wirapati
sing pancen praupane kaya dene ‘jambe sinigar’ karo Untung Surapati.
kepungan Komandhan Knol. Menyang ngendi playune, apa bener menyang desa Clapar?
Miturut crita Mbah Kepadhangan mbukak laladan kang saiki desa Clapar nalika
taun 1701 M. Ana slisih 5 taun kari dumadine perang ing Pasuruhan. Nanging
sawise paprangan ing Pasuruhan kuwi, Kumpeni ora bisa kasil nemokake ana ngendi
Kepadhangan wis akeh ‘ngombe’ getih Kompeni Walanda.
Duk ing nguni, ana ing salah sawijining desa kang saiki katelah desa Candiwulan, Kec. Kebumen. Ana wanita isih prawan kang rupane ayu b...
Adreng grayah-grayah nalusur madosi wantah ingkang saestu karumpaka ing satengahing serat supados cetha katingal asri, purun kumawani amar...
Clapar mujudake sawijining desa ing laladan pegunungan kang mlebu ing wewengkon Kecamatan Karanggayam, Kabupaten Kebumen. Ing kana bisa di...
LEGENDA GUNUNG WURUNG, KEC. KARANGSAMBUNG
Gunung Wurung mujudake sawijining gunung cilik kang ana ing wewengkon desa Parang, Kecamatan Karangsambung Kabupaten Kebumen. Katitik sa...
Kacarios kala ing Negari Mataram ingkang jumeneng Nata Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Prabu Mangkurat Agung, ing tanah Panjer wonten ...
kecamatan Karanggayam mujudake wewengkon kang saperangan wujud pagununungan/pareden, kalebu ing tlatah Kabupaten Kebumen sisih...
LEGENDA DESA KARANGGADHUNG, KEC. PETANAHAN LAN WEWENGKON SAKUPENGE
Crita diwiwiti nalika sing ngasta pamarentahan kraton Mataram Kanjeng Susuhunan Sayidin Panatagama, kang mrentah
Kebumen miturut wong-wong tuwa ana kana kaya mangkene : Diwiwiti n...
Pengertian Majelis Taklim & Dasar Hukum Majelis Taklim
Pengertian Majelis Taklim & Dasar Hukum Majelis Taklim Pengertian Majelis Taklim
"Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip, akerat kuwi ngalame wong mati; mulane kowe pada kanthil-kumanthil marang kahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya." (
tembang Syech Siti Jenar adalah: Kalau dunia ini bukan alamnya orang hidup, lalu alamnya siapa?Syech Siti Jenar menambahkan penjelasannya: "Sanyatane,
donya iki ngalame wong mati, iya ing kene iki anane swarga lan naraka, tegese, bungah lan susah. Sawise kita ninggal donya iki, kita bali urip langgeng, ora ana bedane antarane ratu karo kere, wali karo bajingan." (
awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
"GUSTI ALLAH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi? + "AKU ono ning teleging ati"- "GUSTI ALLAH. Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati. Panjenengan kok mboten wonten. Panjenengan dhateng pundi? + "Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe
keturunan Yahudi. Penjenenganipun ingkang ngripta basa Esperanto, basa artifisial ingkang paling kathah dipunpigunakken sapuniki. Zamenhof piyambak saleresipun punika satunggiling dhokter paningal lan basa ibunipun inggih punika basa Rusia lan basa Yiddish. Nanging panjenenganipun ugi fasih migunakaken basa Polen lan Jerman. Lajeng ing tembe wingking, panjenenganipun ugi sinau
Bialystok, Polen nalika taun 1859. Ing wekdal puniku kitha puniki kalebet wewengkon Rusia. Ing kitha puniki dumunung tiga sukubangsa ingkang bènten: tiyang Polen, Belarus lan Yahudi ingkang basanipun Yiddish. Zamenhof rumaos sedhih lan frustasi bilih katiga sukubangsa puniki asring bentrok lan panjenenganipun kagungan pendhapat bilih alasannipun inggih punika katiga sukubangsa wau boten saged komunikasi setunggal kaliyan setunggalipun. Panjenenganipun lajeng menggalih menawi katiga suku bangsa wau komunikasi migunakaken basa ingkang sami, mila tiyang-tiyang ingkang asalipun saking sukubangsa ingkang bènten puniki saged nyambut damel sesarengan kanthi becik lan raos sengit bakal ical.
Nalika tasih sekolah ing SMU ing Warsawa, Zamenhof ngupados kanggé damel basanipun ingkang sepindhah. Nanging basa puniki rumit sanget, senadyan éndah. Lajeng panjenenganipun kagungan pendhapat bilih satunggiling basa kedah prasaja kanthi migunakaken tembung-tembung internasional ingkang dipunpundhut saking kathah basa.
Nalika taun 1878, proyèkipun Lingwe uniwersala mèh rampung. Nanging Zamenhof tasih kaenèmen kanggé nerbitaken karyanipun. Lajeng panjenenganipun kuliah ing Fakultas Kedhokteran ing Moskwa lan Warsawa. Nalika taun 1885, Zamenhof lulus lan praktik minangka
èstrinipun. Nalika taun 1887, bukunipun ingkang asesirah "Lingvo internacia. Antaŭparolo kaj plena lernolibro" (Basa Internasional. Tembung Pengantar lan Buku Tèks Lengkap) dipunterbitaken kanthi nami samaran pseudonim "Dhoktoro Esperanto" (Dhokter Pangajeng-ajeng), ingkang dados nami basanipun. Kanggé Zamenhof basa puniki boten namung alat komunikasi nanging satunggiling alat kanggé nyebaraken gagasanipun supados bangsa-bangsa ing donya saged gesang sesarengan kanthi tentrem.
adoh? Panglipur Ing ngunjungi Tidung Yang Han Ya Dream kurang luwih 3 jam kanggo njaluk menyang pantai THIS Saka Port Muara Angke, lan 1,5 jam saka Marina Ancol.Pulau Tidung nduwèni ndedonga inggih punika Tidung Kessel Island lan désa Big Island, Yang Di Moulay liyane kasengsem pengunjung saka
Sawijining worth Wanda seneng. Ing dying segara berhiasakan Rock Peran berwarna- nggae dadi THIS Island Main panggonan ing paragraf jelangkung snokeling. Saliyane bisa ngganti sesawangan Peak, Wanda kaping bisa ngganti
Angke bisa de Tanggal 2,5 jam. Suasana weruh supaya pocapan de Tidung Barakat kathahipun Principal kaya alas nanging isih apik. Hull pilih Apa ndadekake Island THIS target dadi paragraf wisatawan lokal lan manca kanggo berlibur.Jika panggonan Wanda mutusaké kanggo Lodge Dadi, lodging Wanda de Lacan Yang Di Ngatur Newcomers masyarakat lan dhewe, Ke Ana kaping inn madhep Metu. Sokch'u dipun Paringi Jeneng VIE Beach lodging. Saka INI utawa akomodasi, sampeyan bisa seneng ing sesawangan iku singing ayu banget. Wanda bisa ngrangkul ANGIN Out
dipérang dadi 2 bagéyan, yaiku Big Island Tidung Lan Tidung Kessel, wondene Tidung Kessel sing ora alas bakau ora ana sing ngenggoni Sing Ana Apa Mung Ing Newcomers kelolala pemerintah lan kanggo njaga imbangan weruh mubengi desa Pulau Besar lan Tidung kecil.Demi njaga comfort lan kepuasan saka pengunjung The berliburke paragraf Pulau Tidung, banjur Wanda Lacan nemokaké Anane Prau kayata
kayata DPL, de sak desa Kessel, lan sawetara liyane kanggo nyilem
arep bali maneh. Tips Cukup kanggo bispak kanggo pulo iki, sampeyan kudu milih sandhangan navigasi godher Cotton bisa nresep kringet Karina Kalor Of The Island weather Lacan ndadekake liyane kringet awak katon. Ing Saliyane International Telecommunication Union, nggunakake werna mboten P'aju supados peteng nresep srengéngé ing Abot
Putri bungsu Sri Sultan Hamengkubuwono, Gusti Raden Ajeng Nur Astuti Wijareni atau Gusti Kanjeng Ratu
01. Kinanthi ingkang winuwus, wontên baka luwih adi, lir wali angundang dhalang, sapari polahing ringgit, sayêkti saking dhêdhalang, lan sapangucaping ringgit.
dhêdhalang puniku, solah pangucapirèki, Ki Dhalang pan wujud Baka, upama dhalang lan ringgit, lir kawula lan Kang Murba, sayêkti silih-sinilih.
Pasthi nora kêna iku, ana dene tampaning sih, ya dening tan kêna pisah, lawan kawruhana malih, pasthi sakèhing kawula, minallahi mangallahi.
srêngenge pine lan malih, ingkang pawaka binakar, walanjar durung alaki, randha manak bêranaan, sajatine maksih sunthi.
13. Parawan nusoni iku, lan taksih ing priyanèki, atine kang wuluh wungwang, sawung kaluruk sajroning, turu lan wêkasan benjang, jatining lanang lan èstri.
15. Wontên punang madhêp ngidul, duk madhêp ngalèr lan malih, wontên ingkang madhêp ngetan, duk madhêp mangilèn tuwin, wontên kang madhêp mangandhap, duk lagya madhêp manginggil.
pambêkanipun, yèn manusa kang wus ngarip, tan na etang kiri kanan, tan narèntèng tan naricik, datan ing wuri tan ngarsa, miwah ing ngandhap lan
27. Lan malih poma dèn wêruh, rampunge dhalang lan ringgit, rampung ing Gusti kawula, dhalang pan nyata ing ringgit, ringgit pan nyata ing dhalang, kawula nyata ing
Dening kang cupêt ing kawruh, iku dènarani ringgit, wujud kak ingaran dhalang, kawruh wong kang durung ngarip, pasthine iku nanging ta, wontên undhakipun malih.
31. Sajatining dhalang iku, lawan sajatining ringgit, pan kapanggih ing panunggal, ira kawula lan Gusti, ing kono dipun waspada, marang wirasaning wangsit.
Mung sinilih bae iku, dening ta obahing dasih, dudu obahe priyangga, sayêkti obahing Gusti, Gusti tan obah priyangga, Lamun tan nilih ing
45. nanging tunggal tan ro wujud, yèn roro lir makdum sarpin, lan Malih kawikanana, kawula tan dadi Gusti, iku tingaling sarengat, dening sampurnaning puji.
1.PANCEN AMRAT NGUPADI SAMUBARANG KANG SAKTEMEN-TEMENE, MENOWO KAREMON IKU PANCEN PODO KARO KABEGJAN ING ATEGES GESANGE KANUDRATAKE ENAK TUR KEPENAK,ISEH ONO KANG JENGANDIKO KABUNGKUS SUTRO NENG ISINE BATEK KERIS
PANCEN AWRAT NGUPADI SAMUBARANG KANG SAKTEMEN-TEMENE, MENOWO KAREMON IKU PANCEN PODO KARO KABEGJAN ING ATEGES GESANGE KANUDRATAKE ENAK TUR KEPENAK,ISEH ONO KANG JENGANDIKO KABUNGKUS SUTRO NENG ISINE BATEK KERIS OPO
generasi penerus ora kelangan lacak, iki dakimpun arane woh-wohan. Mangga sing
kagungan info isi woh-wohan liyane, daksuwun kersa nyumbang liwat emailku.
travellingku. Nanging, uga dakselipake pengetahuan basa Jawa sing entheng-entheng.Aku wis tau nyabet juara I nulis geguritan lan cerkak ing Yogyakarta. Tahun 2010, oleh
The Bigest Looser Asia 2010" Hobiku saliyane nulis, travelling utawa plesiran ing sadengah papan. Aku wis tau dadi redaktur Rubrik Geguritan/Cerkak ing kalawarti Mardika Basa Jawa Jaka Lodang ing Ngayogyakarta, lan Tabloid NOVA Kelompok Kompas-Gramedia ing Jakarta.
dakbalesi lan kapacak ing blog iki. Manawa aku ora bisa bakal dakterusake marang ahline. Nuwun. Wassalammualaikum.
opo kuwi?? ora usah kakean polah. kate dadi opo kuliah nang ITS? wes nang IKIP wae, engko dadi guru.” (
gunging panuwun Ki. Panjenengan taksih cantrik punapa sampun Putut ? Kados pundi Nyai Seno, kawula dipun tampi punapa mboten ?
S dipun tampi mas.. monggo mundut seragam.. 🙂
Balas	On 17 Maret 2014 at 15:06 kangsyakuur
Motto: "Sadhu Mawang Anuraga"
Kabupatèn Tabanan iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih kidul pulo Bali, kutha Tabanan iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 839,33 km² utawa --- hektar.
80,14'30" - 80,30'70 Lintang kidul 114054'52" - 115012'57" Bujur wetan
Kabupatèn Tabanan katata jroning 10 kacamatan, 117 désa lan kalurahan. Kacamatan-Kacamatan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tabanan&oldid=1113655"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 30 Januari 2017.
nuwun sampun kerso mirsani tulisan kawula… btw, blog panjenengan
ya melu ora mudeng... bebeh ndelengna indikator ngawur kaya
kelangan lacak, iki dakimpun arane woh-wohan. Mangga sing
kagungan info isi woh-wohan liyane, daksuwun kersa nyumbang liwat
10.Kapuk randhu ---------
11.Asem ---------klungsu Apa arane isi jambu air iki ? mangga sing duwe info
Basa Jawa sugih basa kanggo nglairake pangrasane lan menehi aran marang samubarang. Salah sijine nengeri maneka jenis kembang saka tetuwuhan. Wiwit tetuwuhan palawija, herbal/rempah-rempah kaya jeruk jahe, kunir, kencur lan sapiturute.
Wis akeh wong Jawa sing lali arane kembang-kembang tetuwuhan kang biyen ngrenggani panguripan padinane. Ing blog iki dak-up date maneh informasine saka sanak tani, sedulur lan buku seratane Padmosoekotjo kang dibabar tahun 1967. Emane aku durung nemu arane kembang jeruk.
Mangga sing wis ana disemak lan diwulangake maneh marang bocah-bocah sekolah kareben wong Jawa ora kelangan budayane.
1.Aren---dangu 2.Nipah---dongong
28.Jagung---sinuwun (merga kembange ana
Sinuwun, kembang jagung. diarani sinuwun merga posisine ana pucuk.
sengaja ngango Bahasa Indonesia kareben gampang ditemu secara online dening
travellingku. Nanging, uga dakselipake pengetahuan basa Jawa sing entheng-entheng.Aku wis tau nyabet juara I nulis geguritan lan cerkak ing
Gurnani Duta Besar The Bigest Looser Asia 2010" Hobiku saliyane nulis, travelling utawa plesiran ing sadengah papan. Aku wis tau dadi redaktur Rubrik Geguritan/Cerkak ing kalawarti Mardika Basa Jawa Jaka Lodang ing Ngayogyakarta, lan Tabloid NOVA Kelompok Kompas-Gramedia ing Jakarta.
Mangga sing arep tukar kawruh bab basa, sastra lan budaya Jawa, sinau bareng-bareng ing blog iki. Ibu-ibu sing
putra-putrane sing isih SD/SMP, dakaturi kirim email persoalane kalantar emailku, bahasajawaku@gmail.com utawa erenstnov
Ing. Milan Kasík, Ing. Petr Král, Ing. Tomáš Klevar, Ing. Miroslav Kutý, Ing. Josef Lenoch, Ph.D., Ing. Petr Najman, Ing. Petr Navrátil, CSc., Martin Polívka, DiS. a Ing. Richard
Mugi ngabekti lan ngejoki sakjroning ati…?!!
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: RATAPAN UWONG KEPEPET ....?!
Tapi...., seprono-seprene dewekne ora ketemu menungso babar pisan...
Ndadek'no uwong sak panunggalane podo wegah metu saka omah....
Luwe kepenak yen podho uwis kemulan.... Penak maneh yen podho kelon ambek bojone....
Utowo ongkang-ongkang sikil ambek ndelok sinetron lan film nang televisi...
Warung'e cak Bawor sing biasane isek rame dayoh pecandu kopi...
Bakol rokok ngarep warung ugo melok-melok ora dodolan....
Iki kampung opo kuburan toh yooo..... (Gremengan
Kadhung gregeten tak obong kampung iki engkok... (Den mas Petruk mulai gregeten dewe)
Yen aku nyekel duwit wae kok yoo podho ngumpul....
Podho ndu'sel rukun koyok tape nang njero tumbu....
Ora onok sing podho metungul irunge...
Dadi uwong sing kepepet golek duit utangan....
Ndodhok omah'e morotuwo isok disawat setriko....
Golek menyang endhi yoo kepenak'e...
Nyeleh tangga kiwo omah engkok diaggep ora nduwe dugo...
Nyeleh tangga tengen omah oleh-olehe mengko srengen...
Nyeleh tangga ngarep omah ora isok dikarep'no hasile...
Nyeleh tangga mburi omah podho wedhi yen ora tak sauri....
Wayah nyekel duit kok malah tak gawe foya-foya...
Wayah nyekel duit kok malah aku kake'an pola...
Wayah nduwe duit kok malah tak gawe kredit...
Wayah nduwe duit kok malah aku ora isok irit... Uwis ora isok mikir maneh aku....
Sing isok menehi aku emas gedhene sak gerdu....
Kabupatèn Mamasa iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kulon, kutha Mamasa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Mamasa&oldid=1102104"	Kategori: Sulawesi KulonRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 22 Oktober 2016.
toli ngko dong wis neng njero nt kari ngisi tulisan.
Kecak (lafal: /'ke.tʃak/, utawa "KEH-chahk", diejah: Ketjak, Ketjack, lan Ketiak), ya iku pagelaran seni khas Bali kang digawé ing taun 1930-an lan dimainake paling utamane utawa umume dimainake déning wong lanang-lanang.[1] Tari kecak iki dilakokake déning wong akèh (puluhan utawa luwih) penari lanang kang lungguh baris kanthi mubeng lan diiringi irama kang padha ngomong "cak" lan tangan loro karone diangkat mendhuwur, nggambarake carita Ramayana pas baris kethek ngrewangi Rama nglawan Rahwana.[1] Nanging, Kecak iku asale saka ritual sanghyang, ya iku tradisi tarian kang penarine digawé ora sadar kanggo komunikasi karo Tuhan utawa roh para leluhur lan nyampekake apa kang dadi kekarepane déning masyarakat.[1] Para penari kang lungguh mubeng iku nganggo kain kain kotak-kotak kaya papan catur.[2] Saliyane iku para penari uga ana kang nganggo kain kang meranake tokoh-tokoh Ramayana kayata Rama, Shinta, Rahwana, Hanoman, lan Sugriwa.[2]
Tembang tari Kecak dijupuk saka ritual tarian sanghyang.[2] Saliyane iku ora nganggo alat musik.[2] Nanging namung nganggo kincringan kang dinggo ing sikile
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kecak&oldid=1074973"	Kategori: Tari ing IndonésiaBudaya Bali	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 29 Agustus 2016.
maca kang ditindakake tumrape teks-teks kanthi wektu kang cepet. Teknik maca iki cocog ditindakake nalika ngadhepi jumlah teks kang akeh baget lan wektu kang diduweni cekak.- Tujuane yaiku kanggo mangerteni teks (wacana) kanthi gambling. Uga digunakake kanggo nemokake bab-bab tartamtu saka teks ( wacan ). Utawa ngerteni sumbere wacan, isine sing diwaca, gagasan-gagasan penting lan kasunyatan-kasunyatan kang dijlentrehake ing wacan mau.- Bab –bab kang kudu dingerteni nalika maca teks kayata :a. Sumbere wacan.b. Kapan lan ing ngendi wacan mau digawe utawa kapacak .c. Nintingi gagasan –gagasan sing penting.d. Ngerteni apa sing dirembug ana ing wacan
Tuladha :“ abimanyu mati amarga dikroyok panah nganti tatune aran kranjang ing perang bratayudha.”Perangan ukara tatune arang kranjang iku klebu sanepa, yaiku ukara pepindhan kang kadadeyan saka dhapukaning “ tembung watak dhapukaning “ tembung watak sinambungan tembung aran “Trape ing ukara sanepa ( pepindhane ) kaselehake aana ing saburine apa kang disanepakake (dipindhakake )a. tatune : iku kang disanepakakeb. arang kranjang : iku sanepane.1. Coba ,tembung-tembung iki golekna gathukane ing sisih tengen !gawenen kaya
sajroning wacan ing dhuwur ? banjur tulisen !3. catheten jeneng sumber, tahun lan nomer halaman saka sumber tinulis.! 3. Bentuk
Tulisen nganggo aksara jawa !1. Ngendikane simbah.2. Aku kudu sregep sinau.3. Narkoba iku ngrusak awak lan otak.4. siswa iku kudu duwe unggah-ungguh lan tata karma.5. sekolah unggulan mujudake undhak-undhakane
Pangertosan Argumentasi ( Panemu ) yaiku wacana kang budidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wasanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake penulis / kang ngemong. Kanthi argumentasi penulis budidaya ngrakit kasunyatan ( fakta ) kanggo mbuktekake yen panemune mau bener / ora. Kanthi mangkono sawijining kanyataan mbutuhake data lan fakta kang kuwat.Tuladha wacana
Tolong Donk “ ing televisi ?b. Wenehana conto tumindak apik sing tulus eklas ! ( alinea 3 ).c. Wenehana conto-conto menawa isih ana wong sing gelem tetulung tanpa pamrih !d. Kanyatan akeh wong kang ora gelem tetulung marang liyan. Utawa menawa tetulung milih-milih amarga ana pamrihe. Paringana conto 2 marang kahanan kaya iku !e. Kanggo apa crita Malin Kundang didhawuhi, ngeling-ngeling ana karangan ing dhuwur ?Kunci jawaban :a. Jalaran kuwi mau mung crita, mbuh nyatane apa dheweke ora ngerti, lha wong ora nglakoni.b. Bocah sekolah nulungi wong tuwa.c. Tukang bakul sayur keliling nulungi bocah cilik adol dolanan kanggo tuku buku sekolah.d. – Nek ana wong numpak mobil njaluk tulung ,cepet –cepet olehe nulung.- Ana wong ayu utawa nganteng njaluk tulung lansung rebutan.e. Supaya wong bisa nyenegke atine wong liya aja gawe larane atine wong lan aja nganti kuwalat marang wong tuwa.
kanggo milut / narik kawigaten para pamaca.Persuasi yaiku sawijining seni vocal kang ancas tujuane supaya wong tumindak jumbuh karo kang dikarepake dening kang celathu, ing wektu iku / ing wektu kanga arep teka. Cara kanggo mutusake wong kang
dipeksa.Wujude persuasi :a. Propaganda ( ngajak-ajak )b. Iklan c. Selebaran d. Kampanye lesan.Persuasi karo argumentasi padha-padha budidaya supaya percaya antarane siji lan sijine kang lagi rembugan, nanging satemene ana bedhane. Bedhane Argumentasi Persuasi 1. mbudidaya beberake bukti yen panemune kang nulis / celathu iku bener.2. proses tumuju kesimpulan.3. kahanan ragu-ragu / dredah bab kang dianggep bener. a. Mbudidaya supaya padha sarujuk.b. Proses supaya wong percaya lan bisa nampa apa kang dikarepake kang nulis / celathu.c. Tansah
Indonesia !b) Golekana pratandane yen karangan ing dhuwur iku kalebu persuasi !c) Dhatanen topic-topik kang bisa dikembangake dadi karangan persuasi !Kunci
mekarake lan grembakake ,bebarengan karo lumakune jaman. b. Kepala Balai Bahasa Yogyakarta Drs. Syamsuri Arifin ,M.Hum.kang mretelakake kabeh sarujuk
nalika duwe gawe ?b. Wong-wong padha tiru-tiru marang Kyai lan Nyai Ageng pasang tarub. Ngapa ?c. Gawekna silsilahe Jaka Tarub nganti tekan Panembahan Senopati Kunci jawaban :a. Sejarahe inggih menika , nalika Jaka Tarup dhaup kaliyan widadari ingkang asesilih Dewi Nawangwulan. Awit saking punika , tempuking wiwahan tamunipun Kyai saha Nyai Ageng ing Tarub kathah sanget. Ngantos Kyai dalah Nyai Ageng kuwalahan anggenipun mapanaken tamu. Mila ,dadakan dupunyasakaken blarak kaanam gedheg, dipunangge payon, dipuncagaki pring wulun, ngubengi gubugipun alit satengahing wana, tepung gelang boten wonten ingkang kelangkungan.. mila dados tuladha ngantos dumug jaman samangke.b. Galap kamiripanipun Jaka Tarup, supados saged nurunaken ratu-ratu ageng ing Tanah Jawi.c. Syek Maulana Magribi + Dewi Rasawulan = > Jaka Tarub + Dewi Nawangwulan = > Dewi Nawangsih + Raden Bondhan Kejawan => Kyai Ageng Getas Pandhawa => Kyai Ageng Sela => Kyai Ageng Nis => Kyai Ageng Pamanahan => Sutawijaya ( jumeneng nata ing mataram jejuluk Panembahan Senopati ).
KACA NGAJENG - TRAMPIL BASA TRAMPIL BASA
Titiwanci manut petungan Jawa iku werna-werna arane kayata :
KETHOPRAK SISWA KANTHI LAKON "JAKA TINGKIR"
Kanggo ngundhakake katrampilan basa lan sastrane para siswa bisa katindakake kanthi maneka warna cara. Ing antarane kanthi praktek wawancara langsung karo narasumber, musikalisasi geguritan ing alam yaiku maca geguritan kairingi gendhing utawa musik mawi setting utawa latar alam , praktek pidhato,...
Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya ...
KI-DWIJAZENTIKA 2010. LUHURING PANGGAYUH DATAN MANGRO
Tata Tertib Peserta Ujian Akademis CPNSD Kabupaten Banyuwangi 2010. Sumber: Pemkab Banyuwangi, Banyuwangikab, Bkdbanyuwangikab.
kawitnyane saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. Santukan sampun akeh wenten nabi palsu nglelana milehan. 2Sapuniki caranipun semeton mrasidayang uning, punapike punika Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punapi nenten, inggih
kawitnya saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. 3Nanging anake sane tan ngangkenin, indik Ida Hyang Yesus kadi asapunika, anake punika nenten kalingganin antuk Roh, sane kawitnya saking Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun kalingganin
saking satrun Ida Sang Kristus. Semeton sampun pada mirengang, mungguing satrun Idane punika pacang rauh tur sane mangkin ipun sampun wenten ring jagate. 4Nanging, duh parapianak tiange,
jagate tur jagate miragiang baosipune, santukan ipun dados druen jagate. 6Nanging iraga dados druen Ida Sang Hyang Widi Wasa. Sapasiraja uning ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, anake punika miragiang baos iragane; nanging anake sane tan dados druen Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun tan miragiang baos iragane. Malantaran puniki sida
tresnain ring pantaran iragane, santukan kapitresnane punika saking Ida Sang Hyang Widi Wasa kawitipun. Anake sane madue kapitresnan,
ipun tan uning ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa maraga tresna asih. 9Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nyinahang
Putran Idane dados Sang Juru Rahayun jagate. 15Sapasiraja sane ngangkenin, mungguing Ida Hyang Yesus punika Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa, Ida Sang Hyang Widi Wasa jaga malingga sajeroning anake punika, tur anake punika urip sajeroning Ida. 16Samaliha
punika prasida sampurna sajeroning iraga, tetujonipun mangdane iraga prasida molih kawanenan ring Rahina Pangadilane; iraga pacang dados purun, santukan urip iragane ring jagate puniki pateh sakadi urip Ida Sang Kristus. 18Tan wenten jejeh sajeroning tresna asihe punika, tresna asihe sane sampurna ngicalang jejeh. Punika awinanipun tresna asihe punika tanja dados sampurna sajeroning anake sane jejeh, santukan jejehe punika
mungguing ipun dreda bakti ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging ipun geting ring nyamannyane, anake
arep nggowo iki motor…nak aku sementara iki sek ragu…
am	Flagship iku opo???
Dadi gêndéro kapal tah???
October 22, 2010 at 10:02 am	Flag iku
Salam kenal kanggem saderek sadoyo ning angkringan iki.
Ngene mas bro sadoyone, lek’ menurut kulo, strategine yamaha jan apik tenan. Cara iki ditiru2 karo honda saiki neng pasar skutik. Malah lewih rapet pet pet. Maksude dalem:
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: ARYA PENANGSANG
iki maneh.. wong kok do goblok2 to yo..? goblok kok pancet di ketok2ne to
Ing. Michaela PirzlDipl.-Ing. Raimund Bücher
Dipl.-Ing. Stephan BocktingDipl.-Ing. Sylwester KabatDipl.-Wirt.-Ing.(FH) Günter Knopf
Dipl. - Ing. Herbert SchmolkeDipl. Ing. A OppDipl. Ing.
utawa pangentukan utawa income conto, mung prakiraan apa kita mikir sampeyan bisa entuk. ora ana tanggungan sampeyan bakal nindakake uga. yen gumantung marang kita tokoh, sampeyan kudu nampa resiko ora mengkono uga.
Ngendi tartamtu tokoh income digunakake, lan lantaran kanggo individu utawa bisnis, sing wong utawa bisnis wis entuk sing jumlah. ora ana tanggungan sampeyan bakal nindakake uga. yen gumantung marang kita tokoh, sampeyan kudu nampa resiko ora mengkono uga.
Kabeh lan claims utawa wujud, minangka income pangentukan ing jeffreyslayter.com, ora bisa dianggep minangka dina rata-rata pangentukan.
Ana bisa tanggungan ora sing Kasile sembarang sadurunge, utawa asil kepungkur, minangka income pangentukan, bisa digunakake minangka pratondo mangsa sukses utawa asil.
Income lan babakan dhuwit asil adhedhasar akeh faktor. kita ora duwe cara ngerti carane uga bakal nindakake, kita ora ngerti sampeyan, latar mburi, karya kenal tatakrama, utawa bisnis skills utawa laku.
Mulane kita ora njamin utawa pati jelas sing bakal njaluk sugih, sing bakal nindakake uga, utawa gawe dhuwit ing kabeh. ora ana tanggungan sampeyan bakal nindakake uga. yen gumantung marang kita tokoh, sampeyan kudu nampa resiko ora mengkono uga.
Bisnis lan pangentukan Internet asalé ana saka, duwe risiko dingerteni melu, lan ora cocok for everyone. nggawe pancasan adhedhasar ing sembarang informasi presented ing kita produk, layanan, utawa situs web, kudu rampung mung karo kawruh sing bisa nemu wujud losses, utawa gawe ora ana dhuwit ing kabeh.
Kabeh produk lan layanan dening jeffreyslayter.com kanggo tujuan pendidikan lan pawarto mung. nggunakake ati-ati lan ngupaya saran saka qualified profesional. mriksa karo akuntan, pengacara utawa penerjemah profesional Advisor, sadurunge tumindak iki utawa informasi.
Kedhaftar kita produk, layanan lan situs sing menehi saran kanggo nindakake dhewe amarga rajin nalika nerangake kanggo nggawe bisnis pancasan lan kabeh informasi, produk, lan layanan sing wis kasedhiya kudu
ora tanggung jawab kanggo sukses utawa Gagal bisnis pancasan hubungane sembarang informasi presented dening jeffreyslayter.com, utawa perusahaan kita produk utawa layanan.
lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
mugi kabegjan lan karahayon ingkang tansah pinanggih, pikantuk berkah lan sih-IPUN Gusti Allah Ingkang Makaryo Jagad.
at 18:58 pandanalas said: wah…begjo tenan atiku…
Balas	On 4 Agustus 2009 at 19:34 benowo said: Wah, kujur tenan aku…
Rong dina menthelengi lawang gandok 321 tekan saiki isih durung dibukak….
jilid 1-3’ nggih, Ki?
Balas	On 4 Agustus 2009 at 19:38 bejo said: Ketoke Nyi Seno pirsa banget atine para cantriks lan bukan cantrik. Supaya ora padha sakaw, kitabe arep diklumpukake dhisik. Yen wis cukup akeh lagi diwedhar bareng nganti episode AS vs SG rampung.
Iki mung mungkin lho … sekedar ngiro ngiro
Balas	On 4 Agustus 2009 at 19:45 sidi said: Ki Adhie,
ya, kawulo kemutan sederek kulo Raihanah ingkang sampun
Galih Kangkung said: Nyuwun sewu, nderek langkung kawula alit bade tumut ngantosi wedaring kitab wonten wingking kemawon
ngurangi jatah moco ADBM, jalaran kudu akeh tahajud lan tadarus.
Balas	On 6 Agustus 2009 at 12:27 Ki DemangSantosa said: Matur sembah nuwun dumatheng sedherek sedoyo engkang sampun kerso ngawedar kitab pusaka api di bukit menoreh.
Mugi Gusti Allah paring berkah dumatheng sederek sedoyo ingkang sampun kerso paring pepadang babagan babad tanah leluhur puniko…
Mbok menawi wonten sedherek engkang kersa ngawedar kitab-kitab Ki SH Mintareja sanesipun kadhoso Singgasana Singasari…, Kabut di Singasari…lan sak panunggalanipun sumonggo…
KACA NGAJENG - CANGKRIMAN 1 CANGKRIMAN 1
bongso Cino. Nopo sami = podho karo ceritane kethek sakti sing wonten = onok menyang dunia pewayangan kuwi. Bilih mbok menawi wonten kemiripan lelakon utawi cerito ? Opo bener kethek (munyuk) kuwi iku dadi
jeneng laire Rani Mukherjee lair ning tanggal (1978-03-21) 21 Maret 1978 (umur 39), dhèwèké iku aktris saka India.[1] Dheweké miwiti debut aktingé karo Raja Ki Aayegi Baraat (1997), lan olih jeneng kaping pisanan awit dheweké mainkaé peran ning filem KUCH KUCH HOTA HAI (1998) riptané Karan Johan.[1] Amarga perané ning filem kasebut, dheweké olih bebungah ning Filmfare Best Supporting Actress Award.[1] Sawisé iku dheweké meranaké peran ning filem kang kondhang, kayata KABHI KUSHI KABHI GAM.[1] Awit taun 2006 dheweké diianggep ning insan filem kang anduweni prestasi.[1]
Ning taun 2004, penampilané ning hit HUM TUM lan YUVA anggawe dheweké olih bebungah Filmfare Best Supporting Actress Award manèh.[1] Dheweké olih pujian sacara mutlak amarga perané dadi wanita bisu tuli ning filem Black (2005), kang anggawe dheweké olih bebungah lan nominasi perfileman.[1] AAwit iku, Rani dikenal dadi artis kondhang ning bioskop Hindi.[1] Ora namung njegur ning donya filem, Mukherjee uga anduweni usaha tampil ning talk show bebarengan karo artis kondhang liyané, kayata
sutradara ning India.[2] Kabare bakal diumumaké sawisé kaluwargané ngelakoni tradisi kuno kaluwargané, Durga Puja, kang dilakoni ning sasi Oktober 2010.[2]
Aditya lan Rani terus mbantah babagan berita kasebut.[2] Digosipaké uga, Aditya nyeceraikaké garwané kanggo ngeresmikaké hubungané karo Rani.[2]
Didelok saka kariré ning Bollywood, Rani dikira wis luntur kakondhangané.[2] Mula, dheweké anduweni pamikiran kanggo urip bebrayanan lan urip tentrem karo garwané.[2] Aditya dhéwé ngusahakaké kanggo mbalikaké
kasebut, Rani mainaké peran karo Shahid Kapoor kang luwih enom saka Rani.[2] Rani kang ngudhunaké aboté pirang kilo kanggo filem kasebut namung tujuané supaya katon luwi enom lan cocog dipacangaké karo Shahid.[2] Ananging, filem kasebut ora patiya sukses ning box office lan karir Rani
^ a b c d e f g h i (id)biografi Rani Mukherjee dipununduh tanggal 25 Agustus 2011
^ a b c d e f g h i j (id)berita Rani Mukherjee dipununduh tanggal 25 Agustus 2011
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 28 Januari 2017.
Kewan Opo | Humor Suroboyoanketawa.comCerita Lucu dan Humor IndonesiaHome » Humor SuroboyoanKewan OpoPaijo karo Tukinem bede-bedean,
Paijo : "Nem, kewan opo sing endase koyo ulo, sikile koyo sikile gajah, awake koyo awae ayam tangane koyo tangane bajul?"
Tukinem : "Kewan opo yo.....kewan ...gak eroh wis nyerah..."
Nampa, Idaho -- A former Nampa
View Kolam Renang - TK Aisiyah Solokuro, Lamongan
View Taman Bermain - TK Aisiyah Solokuro, Lamongan
Interior - TK Aisiyah Solokuro, Lamongan
ing aex shadow 24,73 25,38 ing basic materials 34,39 34,82 ing biotechnologie 11,84 11,94 ing daily con.goods 32,84 33,21 ing dutch fund 33,39 34,31 ing dyn mix1 fd 23,21 23,22 ing dyn mix2 fd 20,65 20,71 ing dyn mix3 fd 18,01 18,05 ing dyn mix4 fd 16,00 16,12 ing dyn mix5 fd 13,53 13,67 ing emerg.east.eur.f 34,76 34,98 ing energy fund 36,01 36,39 ing euro credit 21,40 21,40 ing europ.small caps 27,94 28,17 ing
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: BIMO SUTJI
struktur sosial - urutan drajat kelas sosial ing masarakat wiwit saka paling asor tekan paling ndhuwur. Contoné: kasta.
diferènsiasi sosial - sawijining sistem kelas sosial kanthi sistem linear utawa tanpa mbédak-mbédakaké dhuwur-asoré kelas sosial iku dhéwé. Contoné: agama.
integrasi sosial - pambauran ing masarakat, bisa awangun asimilasi, akulturasi, kerjasama, uga akomodasi.
oldid=814525"	Kategori: Èlmu sosial	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.18, 10 Maret 2013.
Mirah Hotel, Banyuwangi Hotels from £32 - KAYAK
bekel. Olih setengah taun dèwèké wis promosi maring endi baé. Nang koran, uga nang internet, gambaré Kapèr pada nongol. Kapèr saiki dadi wong top. Playoné tansah dikepung warga sekitar.Nang dèsa bojoné, ana lima bakal calon sing pan ngrayah jabatan bekel. Brol-brolan sing pada nyalon nyebar ‘biologi’ alias duwit. Biologi disebar kaya udan
wanti.“Nggih Kang” jawab bojoné.Diiringi tangis lan sun sikep-sikepan, Dasmad mangkat. Wulan sangsaya wulan ganti, akhiré tugas perang rampung. Rasa senengé Dasmad ketkemu bojo, giri-giri dèwèké ‘niliki’ gambar ceceké. Tapi ya ampun, gambar ceceké
mingser madep menduwur?!”“Ceceké ora kuwat ganèng mambuné Kang....!”Lomba Rong BabakRAJA Fahd saka Saudi nganakna lomba rong babak. Kaping siji, lomba Onta ébèn bisa ndodok. Kaping loro bèn Onta bisa gèdèg. Waktu samana Kang Dasmad wakil saka Indonèsia mèlu.“Babak siji dimolai!” ujar tukang halo-halo. Peserta saka Australia maju, awaké gagah gedé duwur. Dèwèké nyekel buntut Onta ditabok nganti mbok kaplok. Onta tetep meneng baé ora ngroget. Samana uga waktu wakil saka negara liya-liyané, laka sing bisa nandangi.Saiki giliran Dasmad saka Indonèsia. Pawakané cilik tuying. Trus dèwèké mrobos nang plakangané Onta. Ora let suwé, dèwèké ngranggèh ‘barangé’ Onta lan digilis-gilis. Nganti ‘barangé’ Onta
babak loro. Lomba Onta bèn bisa gèdèg. Molai.....!!!”Ora kurang salawé peserta saka pirang-pirang negara, duwé cara macem-macem. Ana sing maèn kèprèt, gebug lan nengkel. Tapiné Onta babar blas blèh gelem gèdèg.Saiki giliran Dasmad maju. Penonton kamitenggengen ndeleng polahé Dasmad. Rainé
ana loro. Gelisahé bayi kambèn gelisahé wong wadon sing wis bebojoan, jelas bèda adoh.Kacerita; sawijiné bengi, anaké Dasmad sing tègin bayi nangis baé ora turu-turu. Dasmad kambèn bojoné dadi kèder. Maring bojoné Dasmad
Angkutan Kota, dudu skilé. Nglalu mbara nang Jakarta dadi apa mbuh apa, mbokan kapiran. Mangkané utang nang warung wis sagunung
yah....arané wong wadon, adong ndeleng wong lanang nganggur ya sebel. Kowené baé sing kudu ngrumangsani. Saiki kowen kan nganggur? Lha kiyé, nyong pan narèni kowen”“Ya. Kepibèn?” Kapèr ora sranta
kabèh. Uwong-uwong sing kepeled atawané kurugan gompalan bangunan, uga ora
kasunyataané. Mangkané blèh heran, andong éwongan menungsané pada mati. Ana sing kependem urip-uripan jalaran kurugan bongkahan bukit. Uga ana sing kawur lan nangsang nang wuwungan, separo endase powal lan sengklèh sikilé. Saking nggilaniné, ora étungan menungsa sing dadi korban.Embuh saka endi tekané, waktu Dasmad lagi motreti batang menungsa sing ditotoli puluan manuk, ujug-ujug ana kèwan Baya pan nyaplok dèwèké. Sanalika Dasmad kagèt ora ketulungan, sipat kuping dèwèké ngutir-ngutir mlayu. Tapi Bayané terus ngudag. Sampé akhiré Dasmad keblosok nang rawa-rawa, ora bisa tangi lan kèwan Bayané trus nyedek. Barang pan dicaplok, saka kadohan bapané gemboran :
wong lanang. Akhiré wales ukum.Ajibé senajan brita kuwé dadi resahé masyarakat, aparat keamanan ora jègod nandangi atawa nyekel. Salah sijiné jakwiré Dasmad, ora liya Kapèr, uga ngranapi kecopètan. Waktu saprana
gandra. Sawetara ndeleng kondisiné saké, dongkah kaya disilet. Kapèr karo bojoné dadi ngrajuk. Mangkané ana duwit
lan getihé kocor-kocor nganti ndlèwèr maring pipi.Waktu samono, Dasmad pas lagi liwat karo kanca batir lan jawané pan nulungi, tapi gonèng Kapèr ditampik.“Ora susah Mad!. Enyong bisa tangi dèwèk.” omongé Kapèr mbanggèl-
trus manjing warung. Dimik-dimik, jabinyak mau uga nututi. Tapi dasaré Dasmad mendem jahat, nang warung tetep gemawokan:“Sapa ndelèn, sing wani karo enyong? Kyèh Dasmad! Wis malang-mlintang, nggeguru maring endi-endi ora. Pan ngajak apa-apanan, Dasmad blèh bakal mundur. Wongé sapa sing pan nyacak ilmuné Dasmad, hé?!” agul Dasmad maring wong-wong sing ana nang warung.Krungu agulané Dasmad, jabinyak sing ngintili, mrempeng kupingé. Trus dèwèké nglutik pundaké. Sanalika
sering ana urusan kambèn Bekelé sing bebas bludas-bludus maring Kantor Balai Dèsa.Rapi nggoné siasaté wong loro, Dasmad diundang trus dijagongna nang Kantor Balai Dèsa.“Kowen saiki ngaku Mad. Mumpung gurung tak
Kapèr, Oom Brindil lan kanca-kanca batiré balik saka Batam numpak kapal. Waktu pan anjog pelabuhan Jakarta, bocah umur 6 taun kecemplung. Mangkané bocah sing kejebur anaké Konglomèrat. Uwong-uwong geger, ngileng maring mengingsor, ndeleng bocah sing kejebur kelem. Sawetara Konglomèrat panik sakarang-karang. Akhiré dèwèké nganakna sayembara.“Sedulur-sedulur......!!! Sapa-sapa sing bisa nulungi anaké enyong, hadiahé semillikar!” ujar Konglomèrat ndelak-ndelak.Rampung Konglomèrat ngumumna sayembara, ujug-ujug Kapèr ambyur saka nduwur. Kapèr glagepan, glupak-glupuk nang njero banyu. Tapi tangané sempet nyikep awaké bocah. Saka nduwur, tali tambang dibalangna maring laut. Agé-agé Kapèr nyawèl tambang.Saka nduwur, uwong pada narik Kapèr barèng bocah, anaké Konglomèrat. Uwong-uwong pada surak-surak ndeleng Kapèr ditarik menduwur, Ora kètang, Dasmad kambèn Oom Brindil lan kanca-kancané
ya? Bocah ditotok nganti menjutu kaya kiyé nemen. Pan njaluk apa-apanan dongé. Ngko tak ajaré ngko. Adong wong tuwané ora bisa
koran. Bab kuwé dirasakna uga gonèng Dasmad sing ana nang Sorga. Akhiré antara Perwakilan Neraka sing dipimpin ganing Kapèr kambèn Oom Brindil rembugan karo Perwakilan Sorga
Rerembugan kuwé akhiré disetujui. Gelisan crita, Kapèr kambèn Oom Brindil cepet-cepetan gawé macem-macem surat kabar.
wesi panas nganti tembus bokong. Uga ana sing digodog lan dilelep-lelepna nang banyu
dientèni nganti sawulan luwih, siji baé laka surat kabar sing nongol.
sisih kidul lan Kapèr nang sisih elor.Bengi sangsaya bengi, sing pada mancing mritili balik nganti gari Dasmad kambèn Kapèr. Bosen ganing posisiné, wong loro
keningapa, waktu kuwé akèh nemen wong-wong pada lelungan. Lan saking porèté penumpang solsolan, Dasmad ora keduman panggonan. Kepaksané dewèké nang nduwur
Tegal. Wong telu kambèn sajlèntrèk jakwir liyané lagi nunggu ganjaran. Pasalé wong-wong mau, ora nurut maring aturané pemrètah.Pemrètah wis mènèhi rambu-rambu maring PKL nang Alun-alun Tegal, adong dodolan aja nglanggar aturan, maksa baé ditrabas. Dadi wong-wong mau digaroki. Mangkané sing dadi Kepala Suku Satpol PP Dasmad sing ora bisa disogok malahèn sebaliké bakal mènèhi ganjaran.
siji bawahané Dasmad.Kapèr, bakul gedang sing mangkal nang Alun-alun, giri-giri ngadep Kepala Suku Dasmad. Ora let suwè Kapèr metu saka ruwangan karo cangkemè mringis-mringis waktu weruh Oom Brindil.Weruh Kapèr mringis-mringis,
wong susu wis kadaluwarsa disedot. Dadiné, ya modar!”.Mèlu NgesolJAWANÉ Jayengé dadi
sagelas tuli Mad. Nyoba, nyacak!” semauré Kapèr gaya koboi cap kampung.Ora kesuwèn
Kapèr gèlèng-gèlèng, ngaku bingung.“Embuh kiyé kopi cap apa. Coba Mad, sagelas maning ndelèn.” omongé Kapèr karo pesen sagelas maning. Tapi ya maksa baé Kapèr ora bisa nebak. Samana uga waktu dèwèké pesen sagelas maning, Kapèr angkat tangan ora bisa nebak kopi cap apa.“Nyong bener-bener seng Mad. Kopi cap apa ya? Nginung nganti telung gelas, maksa baé ora bisa nebak. Kopi apa
dibrondong omongan sing blèh mutu. Kowen paham Blud?! Nyong lagi kèder. Toko sa-Tegal Slawi nganti Brebes, ora nana barang sing tak tuku Blud!” omongé Dasmad dong lagi sèwot, ngundang maring kancané nganggo
jawabé Dasmad ringkes.“Nyong njaluk oh Kang....”“Ah...wis tak pangan kabèh ka. Rong gluntung.” jawabé Dasmad.“Rong gluntung dipangan kabèh?
Dasmad gawé soal kalimat maring murid-mudidé.“Coba anak-anak. Gawénen kalimat sing awalé nganggo huruf I....sapa sing
‘ngetik’. Mumpung wis rampung, dadi junun. Yuh...?!” omongé bojoné Dasmad waktu nang adepané dèwèké.“Alaaa....blèh sida lah! Ora sranta! Wis tak ‘tulis tangan’!”.Sega AkingCRITANÉ Dasmad mangkat kaji. Embuh ulih waledan sing endi, dèwèké bisa mepeki rukun Islam sing ke lima. Dong dipikir-pikir, nganti jagadé njeblug laka rumusé Dasmad bisa mangkat haji. Nggo mangan sadina-dinané baé
nganti mangan sega aking kaya ning Brebes.” Dasmad males smsé Um Brindil. Samana uga Dasmad males sms maring Jayèng lan kanca-kanca liyané.
gambar ka peta ora.” maki Dasmad.Jebulé, gambar sing dikirim Kapèr maring Dasmad, batang wirog sing lagi disinggati plus nang ngingsoré ana tulisan: ‘Kyèh
indehoi. Sawetara nang wuwungan, krembak-krembik Um Brindil mènèk gendèng. Pas nang kondongé Kapèr, Um Brindil nglorodi gendèng cukup nggo ndeleng mengingsor.Saka nduwur wuwungan, lamat-lamat dèwèké krungu
Tegal. Embuh maring endi Dasmad karo Um Brindil ora katon.“Dongé Dasmad saminggu ora katon maring endi Pèr?” Jayèng mbuka suwara.“Tak parani ésuk-ésuk, moniné bojoné wis metu. Tak parani bengi, moniné
tilik Brindil!” omongé Jayèng. Rikat, wong loro tilik Brindil.Ketekan kanca batir, Um Brindil nggolo. Sikil kiwané digubed
janji pan ngongkosi kabèh. Dèwèké ora njaluk, enyong sing maksa nanggung ongkosé. Barang anaké lair,
nangapé Orjen Tunggal. Yahanuné dubilah belis, pamèr bèn diarani wong sugih. Ora bada janji pan ngongkosi biaya lairané anaké Dasmad, gorohé ngletek. Waktu nang telpon tah, maksa-maksa. Barang bojoné Dasmad wis lairan, kaya wong
bisa nggo lawuh oh. Gelem?”“Ah..., kowen macem-macem. Wis..... manuk sing meneng getem baé wis. Pira?”“Sing meneng getem justru luwih larang! Regané 2 juta.” jaré Dasmad.“Ih! Wong manuk begu kaya kuwé ka.....regané sahahahaha....kowen yahanu, Mad!”“Kiyé pencipta laguné bol!PutekKANG Dasmad lagi ndempès nang warung lèsèhan
nggawa wong wadon telu sekaligus.“Jahat ah. Barang olih waledan sewidak papat juta, Brindil kaya
bisané sak clana ngingsoré njenggol kabèh?” Dasmad takon karo matané nglirik maring sak ngingsoré Kapèr sing njendol kaya wong kena penyakit lhacèk.“Brèngsèk ka! Enyong kon nggawa ulegan loro. Pangkaté mènèhi ulegan baé kon digawa. Jahat temenan ka....sètan alas!” grutu Kapèr karo mucu-mucu.Ringkes crita, barang wong telu tekan nang Kelurahan Panggung, aula kelurahané nganti platarané, kebek gonèng barang-barang bawaané wong-wong
“Dadi kowen bener ora gelem karo yanu Ti?” Jayèng ngrèngèk. Tapi si Narti tetep blèh gelem. Sebab, Narti saiki wis
ditumpaki Dasmad kambèn Kapèr lan Jayèng setitik turut setitik kelem. Uwong-uwong sing pada numpak pating jlerit. Keadaané dadi panik kabèh. Apa maning ombak segarané gedèné saumah-umah.Krungu uwong-uwong pada pating jlerit, Markoni kapalé metu saka kamar kambèn nggawa mègapon.Dèwèké trus mènèhi aban-aban pengumuman:“Sedulur-sedulur kabèh! Kapal kandeben muatan. Setitik turut setitik, kapal kelem. Kepèngin pada slamet kabèh, apa modar barèng-barèng sedulur?”Uwong-wong tambah gemrenggeng, krungu pengumuman Markoni kapalé.“Nyong kabèh pengin slamèt, jon!” semauré wong-wong kabèh.“Adong kaya kuwé. Supaya barang sing ngandebi kapal dibuwang nang laut!” printah Markoni kapalé.Bar ber, wong-wong sakapal pada mbuwangi barang bawahané. Ora wong Landané, Amerikané, Prancisné lan wong-wong
Trus ora kesuwèn maning, Kapèr kambèn Jayèng dijorogna maring segara. Ber…ber…!!Gedang GodogCRITANÉ Kapèr dadi wartawan. Sedeng Kang Dasmad dadi pejabat pemrèntah nang Kabupatèn Tegal. Kapèr kambèn Dasmad, pancèn jakwiran awit cilik. Mung jalaran bèda nasib, acarané wong loro uga dèwèk-dèwèk. Kapèr dadi ‘wali’, tuwa nang gili, sedeng Dasmad dadi wong kantoran. Mung baé, antarané wong loro mègin jakwiran cètèm.Jawané, Dasmad lagi ninjo
Dasmad njawabi smsé Kapèr.“Sih, nyong kon nyusul kowen Mad? Sing mupakat oh, wong motoré yanu motor jaman sepur lempung ka.... ngko tembé anjog nang Slawi
banyu buket campur lemah nrejang apa baé sing diliwati?” jaré Kang Dasmad mbales smsé Kapèr.Suara banyu
Dasmad.“Allaaaaa....wis bosen yanu dadi wong humanis. Pènginé sing manis-manis. Kowen tah wis ngrasakna manis oh. Kocapa
ya akèh kanca wartawan. Belih ana pulsa, anané gedang godog! Gelem?”.Tuku ElusanANA wong papat. Diantarané
oh.......”Akhiré Dasmad ngamar. Tapi bener uga omongané Kapèr, ora nganti 10 menit Dasmad metu saka kamaré Dariyah.
nang gelasé wong Landa karo wong Prancis.Ngerasa jiji, inungan susu dibuang gonèng wong Landa. Samana uga dèkèné wong Prancis. Sawetara laler sing nèmplok nang gelasé Dasmad, dilelepna sisan. Konon, bèn wisané bisa tambar.Saiki apa sing
PR maring murid.”“Biasa ndasmu pokah! Cacak deleng,
Mad.” Omongé Kapèr maring Dasmad. Kapèr tolih gonèng Dasmad kon ndeleng gambar tato sing ana
panganan. Wong wadon mumet Kang. Mumet....!!”Dijawab santé:“Ngarti Jo. Enyong ngarti kowen luwih mumet. Enyong mikir
gawèané dadi tukang tèror bom lèwat sms. Sing paling bud-budan, Walikota Tegal diarani ‘Walikota Dlawèran’.Brita-brita sing kaya kuwé ndadèkna pikirané Kang Dasmad
lan sapa baé sing dadi sasaran kejèngkèlané.“Yèng, nang Tegal saiki wis ana Pakar LSM, uga ana Pakar Pendidikan,
kebek blai, sebab ana Pakar Dlawèran sing dong mèin duwit ora singget, tapi diomong-omongna maring sembarang uwong.Hari JadiKAPÈR kambèn Um Brindil lan Jayèng lagi ngumpul nang Taman Lilin ngarep
jawané dadi Guru nang SMP Kalibuntu Tegal. Sawetara si Kapèr dadi muridé Kang Dasmad. Sanalika kuwé, waktu pelajaran repan dimolai,
baru, biasané malem sing laka-laka. Ora tuwa ora enom pada golèt hiburan. Apa maning nang Kota Tegal, kahanané padang jembrang kaya nang Kota Mètropolitan. Lampu dalanan sing kiyep-kiyep, digantèni kabèh nganggo lampu sing padangé kaya srengèngé. Samana uga
nggo enyong. Malem taun ora tak pikiri. Énak écol malem pengantèn. Mangan tahu pletok....!”.Nganggo DingklikJAWANÉ
wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti. Pendeké rahat temenanan.“Coba Yu
kemlatak.“Dong Bu Jamilah sih, tègin ajeg nganggo sistim kalènder?”“Yau Mad! Adong nganggo sing macem-macem, wedi ora bisa mèn. Énak nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada gemuyu lata-lata.“Wis...wis, wiiissss....gemuyuné aja kebatasen. Ngko kepoyuh nang katok. Saiki, nyong mèlu takaon kambèn Yu Napi. Sampèan nganggoné KB apa?” tangané Dasmad nuding maring Yu Napi.“Nyong tah langgan lawas. Ora macem-macem. Awit jaman cindil abang, tetep nganggo tingklik!” jawabé.“Bisané nganggo dingklik Pi?” Dasmad perlu penjelasan.“Iya ya....soalé
mangan kupat glabed nginungé wèdang Gandring, wèdang sing digawé nganggo rempah-rempah, rahat ndospok ngalor ngidul. Kebeneran nang kono ana pagelaran
penjaluké macha-macha. Kowen ngrasakna oya?” omongé Dasmad.“Bener Mad. Compong ka, winginané bojoné enyong njaluk ditokokna golèk Kunyuk-kunyukan. Barang ditokokna, njaluk dijoli golèk Macan-macanan. Dituruti, njaluk maning dolanan Otok-otok. Ora bada….dolanan sing tak
ngomong.Kang Dasmad akhiré misiki Kapèr. Kapèr uga paham, trus mratèkna apa sing diomongna Dasmad.
pencoblosan kodrah. Kang Dasmad kambèn Kapèr iseng-iseng nonton. Ubang-ubeng nganti sikilé tèol, wong loro nggolèti Jayèng ora ketemu-ketemu. Wong loro akhiré nggesruk nang warung lèmprakan pinggir sawah.“Jayèng dongé maring endi ya?” Kapèr mbuka suwara kambèn sadèlat-dèlat nruput tèh tubruk.“Kowen
smsan. Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel.“Enyong lagi nandang kasmaran Mad” omongé Kapèr waktu
“Mituruté enyong, Kapèr bisa laku adil Yèng!” semauré Dasmad.“Bisané Mad?”“Ya iya ya ya….ora mangan siji, ora mangan kabèh oh. Saking lakané sing dipangan!”.RambutUJUG-UJUG Kapèr ngilang. Kang Dasmad, kambèn Jayèng, usrèk nggolèti
Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda.“Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok:“Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.”Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé
tapi luwih joss.Kang Dasmad, Kapèr, Jayèng, Oom Brindil dan Glèmboh, ora liya uwong-uwong sing dadi langganané Yu Jènab.
Dasmad nganggo motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!”Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan
sesek ruwed. Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang kampungé kowen tah, sing paling duwur wit jati! Nang kèné wit jatiné diganti dadi gedung-gedung perkantoran”
rupa tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang barangé ditulisi: AIDS!“Ih….tobleg!
Isiné kaya kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’.
menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’.Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong:“Goblog ka si Kapèr…”“His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon.“Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada kena flu burung?”.Bis
Jakarta kosih mbenger. Soalé, waktu dèwèké klintong-klintong karo Kapèr lan Jayèng lagi pan ndaftar dadi bintang film, rasa-rasané gurung marem tapi kesusu Kapèr lan Jayèng njaluk balik. Kepaksané Glèmboh manut karo jakwir-jakwiré.
sing mili saka awaké uwong, Tong”Anaké Dasmad mantuk-mantuk. Trus ngomong maning:“Adong kaya kuwé
Ing. Christiane Aalken Dipl. Ing. (FH) Roland Adam
Dipl. Ing. (FH) Armin Böhm Dipl. Ing.
raos puji syukur konjuk dhateng Gusti Ingkang Maha Asih ing titi wanci punika sampun kasil ngaturaken satunggaling sarana kangge nguri-uri kabudayan Jawi, mliginipun basa tuwin sastra Jawi. Kacamaya punika kaaturaken dhateng soksintena kemawon ingkang remen nggilut luhuring kabudayanipun piyambak inggih punika kabudayan Jawi. Sumangga kula aturi
kersaa paring pamrayoga saha panyaruwe amrih lestantunipun kabudayan dhaerah, saengga ing samangge kaajab
mertoyudo said: Maturnuwun, Nyi…
kelihatan, teng pundi nggih??
2014-10-15 14:43:47,265 (16dc) : DEBUG (logkit:13) - thumbnail:logo-WBZ-TV.png
2014-10-15 14:43:47,266 (16dc) : DEBUG (logkit:13) - 5.1:WCVB
2014-10-15 14:43:47,266 (16dc) : DEBUG (logkit:13) - thumbnail:logo-WCVB.png
indonesia :* Wayang Kulit Gagrag Yogyakarta* Wayang Kulit Gagrag Surakarta* Wayang Kulit Gagrag Banyumasan* Wayang Bali* Wayang kulit Banjar Kal-sel* Wayang Palembang (Sumatera Selatan)* Wayang
He.. la daalah Kaningoyo temen awak iki
Satus persen isun wong Banyuwangi asli kangen rembulan mongko wayah awan Kangen keadilan iku mung
Amérika Sarékat ora duwé basa resmi, nanging Basa Inggris dianggo wicara déning 82% padunung minangka basa asli, kanthi mayoritas pamicara basa Inggris mung wicara siji basa (monolingual). Jinis basa Inggris sing dianggo wicara ing Amérika sarékat dikenal minangka Inggris Amérika (American English); bebarengan karo Inggris Kanada basa iki mujudaké klompok dhialèk sing diarani Basa Inggris Amérika Lor. 96% saka padunung Amérika Sarékat wicara basa Inggris kanthi "apik" utawa "apik banget".[1] Ing tanggal 18 Mei, 2006, Senat AS mènèhi swara (voted) tumrap owah-owahan RUU reformasi imigrasi sing nyebutaké Basa Inggris minangka Basa Nasional Amérika Sarékat[2]. RUU Imigrasi kasebut S. 2611, lolos ing Senat tanggal 25 Mei, 2006, nanging batal amarga Senat lan DPR gagal nyetujoni owah-owahan kasebut jroning konferènsi.
Statistik Sènsus[besut | besut sumber]
Basa wicara ing omah (sènsus 2000)[3]
Cithakan:Nagara Anglophone Cithakan:Peta basa Inggris
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_ing_Amérika_Sarékat&oldid=1055993"	Kategori: Démografi Amérika SarékatBasa ing Amérika SarékatBudaya AmérikaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 3 April 2016.
Kaca iki isi paugeran mènèhi jeneng kategori. Kanggo paugeran mènèhi jeneng artikel pirsani paugeran mènèhi jeneng artikel.
Kanggo konsistensi, kategori supaya digawé jroning wangun tunggal. Conto: [[Kategori:Kutha ing Walanda]] lan dudu [[Kategori:Kutha-kutha ing Walanda]].
Yèn sawijining artikel arupa jeneng negara, artikel iku dikategorèkaké nagnaggo [[Kategori:Negara]]
Yèn taun lair lan mati sawijing wong utawa tokoh diweruhi, artikel iku dilebokaké jroning [[Kategori:Lair xxxx]] lan [[Kategori:Pati xxxx]]
Artikel-artikel ngenani entitas sing dumunung ana ing sawijining wilayah negara, dikategorèkaké nganggo pola [[Kategori:... ing "negara"]]. Sub kategori kasebut dikategorèkaké manèh nganggo [[Kategori:"negara"]] utawa [[Kategori:"entitas"]]. Kanggo kategori aja migunakaké istilah daftar (Daftar Pulo ing Indonesia, Daftar Provinsi ing Walanda, lsp). Conto:
Artikel-artikel ngenani profèsi, dikategorèkaké nganggo pola [[...."negara"]]. Sub kategori kasebut dikategorèkaké manèh nanggo [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:"entitas"]]. Conto:
Miturut kabiasaan, ing ngisor iki katentuan pawèwèh kategori marang sawijining kategori:
[[Kategori:Pulo ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:Geografi "negara"]] lan [[Kategori:Pulo miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Kutha ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Kutha miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Tlaga ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Tlaga miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Gunung ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Gunung miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Pantai ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Pantai miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Selat ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Selat miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Kali ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Kali miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Taman nasional ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Taman nasional miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Aktris "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Aktris|"negara"]]
[[Kategori:Aktor "negara"]] dikategorèkaké
dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Daftar pemimpin negara|"negara"]]
"negara" diganti naganggo jeneng negara sing magepokan.
Wikipedia:Diakritik, khusus artikel basa Jawa.
Kategori:Kategori – Daftar kategori paling dhuwur ing Wikipedia.
Special:Categories – Daftar kabèh kategori sing ana sacara alfabetis.
en:Wikipedia:Categorization - Kategorisasijv:Wikipedia:Cara mènèhi jeneng kategori
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.06, 29 Maret 2011.
"OJOK MAIN JUDI REK...!!"
Bagong, Gareng, Petruk, lan Togog akhir-akhir iki seneng sobo nang gerumbul ngisore barongan. Tibak'ne uwong papat iku kesetanen main judi.
"Uwis....sak karep'mu Gong...!!"
Bagong : " Tak pasang enam empat wae wis... rasa'ne kok ngesir aku rek...!!"
Gareng : "Ndekek tombok'an sewu wae... suwi'ne cek eram...!!"
Bagong : "Sak karepku Kang Gareng...!! Lha wong
Penafian hdtubexxx.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdtubexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
begawan tegal: PUISI TEGALAN KANGGO JENATE KEN NARENDRA
PUISI TEGALAN KANGGO JENATE KEN NARENDRA
KACA NGAJENG - TRAMPIL BASA - JENIS KARANGAN JENIS KARANGAN
Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi...
Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa
ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.
Basa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge
sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan...
COLLECTIE TROPENMUSEUM Danseressen aan het hof van de Sultan van Jogjakarta TMnr 60046818
Srimpi inggih punika babagan ingkang dados sebatanipun tiyang èstri ingkang mbeksa wonten ing Kraton Ngayogyakarta. Semanten ugi kaliyan bedhaya saha dados sebutan kagem tiyang èstri ingkang mbeksa wonten ing Kraton Ngayogyakarta.[1]. Miturut RM. Wisnu Wandhana, srimpi inggih punika beksan putri ingkang dipunbeksaaken déning sekawan putri, minangka pralambang saking grama, angin, toya, kaliyan bumi.[2] Miturut Baoesastra Djawa, srimpi ateges lelangen beksa, ingkang mbeksa tiyang èstri cacahipun sekawan, amargi simpi punika nggadahi ateges dasanama saking wanda sekawan.[3]. Kejawi bedhaya, srimpi inggih dados beksa ingkang dipuntarekaken wonten ing istana, saha dados lelangen beksa klasik ingkang dipun ngleluri amargi beksan punika kalebet beksan pusaka kraton. Beksan srimpi punika nggadhahi cariyos ingkang sami kaliyan beksan Bedhaya Sanga, ingkang nyariyosaken babagan akal kalian nepsu tiyang manungsa ingkang perang. Wonten ing sanesipun, Kadipaten Pakualaman nyariosaken menawi beksan srimpi punika beksan ingkang dipun pentasaken wonten ing adicara sepekenan utawi gangsal dinten bibar adicara pawewahan ageng boyongan putri Pakualam dhateng Pakualaman. Beksan srimpi punika dipun pentasaken kagem adicara mangayubagya resepsi kados tradisi Kasunanan Surakarta.[4].
Mula-bukanipun Beksan Srimpi[besut | besut sumber]
Tari srimpi kanggo mangayubagya pèngetan dina wiyosan Pakubuwoono X (Foto kolèksi Troopenmuseum)
Srimpi miturut saking Kasultanan Ngayogyakarta inggih punika lelangen beksan klasik ingkang dipun beksakaken kalian tiyang èstri cacahipun sekawan, amargi beksan srimpi punika nggadhahi ateges wanda sekawan. Miturut saking Dr. Priyono, beksan srimpi punika dhumateng saking tembung impi. Tembung "impi" punika amargi para pamirsa ingkang mirsani beksan srimpi, ingkang dangunipun dumugi setunggal jam, kados dipun beta dhateng donya impi, amargi sadaya pambeksanipun langkung alus. Miturut Kangjeng Brongtodiningrat, srimpi punika pralambang saking sekawan unsur mata angin, kados grama, toya, angin, saha bumi. Wonten ing Kasultanan Ngayogyakarta, beksan srimpi punika sami sepuh kaliyan beksan bedhaya saha dipun dadosaken beksan pusaka kraton ingkang adhiluhung. Beksan Srimpi punika cariyosipun kapendhet saking cariyos Bedhaya Sanga. Wonten ing sanèsipun, Srimpi nggadhahi carios babagan ingkang dados pralambang grama, angin, toya, saha bumi. Para pambeksa srimpi awujudaken batak, gulu, dhada, saha buncit.[5].
Miturut kalian Dr. Priyono, Srimpi ingkang dipun beksa nalika semanten dipun wiwiti wonten ing pamaréntahanipun Sultan Agung antawis 1613-1646. Beksan Srimpi punika namung dipun péntasaken wonten ing dalem Kraton kagem ritual kanagaran dumugi jumenengan Sultan. Wonten ing taun 1755, Kraton punika pecah dados kalih inggih punika kraton Kasultanan Ngayogyakarta kalian kraton Kasunanan Surakarta, amargi inti saha cariyos beksan srimpi punika taksih sami. Wonten ing Kasultanan Ngayogyakarta, beksan srimpi kagolongaken dumados Serimpi Babul Layar, Serimpi Dhempel, Serimpi Genjung, benten wonten ing Kasunanan Surakarta ingkang
beksan Srimpi punika sampun dangu dipun pentasaken wonten ing Kraton, amargi beksan punika saweg dipun mangertosi kalian masyarakat taun 1970-an.[5].
Miturut R.M. Wisnu Wardhana perang ingkang dipun cariyosaken wonten ing beksan Srimpi inggih punika falsafah gesang piyantun Jawi. Cariyos beksan Srimpi kados kabecikan kalian kabatilan ingkan boten saged bibar. Perang wonten ing beksan Srimpi punika langkung ketingal amargi sadaya pambeksa Srimpi ingkang nyariyosaken prajurit kalih sami tarung kalian prajurit sanesipun ngagem keris alit utawi cundrik, jemparing, jebeng, utawi pistol. Wonten ingkang kaping sepindah, sadaya penari ingkang mbeksa srimpi ngagem rasukan kados temanten Jawi, inggih punika dodot kalian gelung bokor mengkurep. Sapunika, rasukanipun para pambeksa beksan Srimpi langkung nuweni ewah-ewahan, inggih punika ngagem jarik parang rusak kalian sered kiwa, saha rasukan ingkan boten mawi lengen.[5]
Beksan Srimpi[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Jemparing wonten ing Pentas Ambal Warsa Yayasan Pamulang Beksa Sasmita Mardhawa,lakon Suci Sang Pinudya (Ndalem Pudjokusuman)
Srimpi miturut saking Paku Alaman, nggadhahi jinis ingkang kathah, amargi srimpi punika beksan ingkang dados beksan induk kados bedhaya. Wonten ing pèriode Paku Alam ingkang kaping setunggal dumugi Paku Alam ingkang kaping sanga,[4] beksan srimpi ingkang remen dipun pentasaken inggih punika:
Srimpi Gandrung Winangun[besut | besut sumber]
Srimpi Gandrung Winangun inggih punika beksan srimpi ingkang taksih nggadhahi kiblat saking beksan Srimpi ing umum ipun. Beksan Srimpi Gandrung Winangun dipun beksakaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan, saha dipun iringi kalian gendhing ingkang namanipun Gandrung Winangun. Beksan Srimpi Winangun sejatosipun beksan ingkang dados tradisi saking Kasultanan Ngayogyakarta ingkang dipun terasaken kalian Kadipatèn Pakualaman[4]
Srimpi Ela-ela[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Ela-ela sejatosipun sami kalian srimpi sanesipun. Beksan Srimpi Ela-ela dipun beksaaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan, saha dipun iringi kalian gendhing Ela-ela. Beksan Srimpi Ela-ela punika sejatosipun beksan tradisi saking Kasultanan Ngayogyakarta ingkang dipun terasaken
Putri inggih punika beksan ingkang kasebat wonten ing naskah Langen Wibawa, wonten ing Pamarintahan ipun K.G.P.A.A. Paku Alam IV. Naskah ingkang kaserat kalian basa Jawi, miturut data kodikologis dipun serat kalian sekawan panyerat. Ingkang nyerat kaping sepindah wonten ing taun 1866, inggih punika wonten ing wekdal Paku Alam IV jumeneng (taun 1864 dumugi 1878). Ingkang nyerat kaping kalih dumugi kaping sekawan boten nyerat tarikh utawi wekdal, amargi taksih nyebataken raja ingkang jumeneng, inggih punika Haryo Prabu Suryadilaga utawi Paku Alam V, ingkang jumeneng taun 1878 dumugi 1900. Wonten ing lebet ipun naskah Langen Wibawa, wonten kathah wedhana renggan]] utawi tulisan ingkang dipun sukani gambar-gambar ingkang nyariosaken babagan seni tari. Salah satunggalipun wedhana renggan nyariosaken 8 tiyang ingkang saweg beksa, ingkang dipun ubet maneka warna kéwan saha tanduran. Beksan ingkang dipun ceriosaken inggih punika beksan Srimpi Nadheg.[4]
Srimpi Mangunkung[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Mangunkung dipun kinten beksan srimpi ingkang sampun ical, amargi sadaya sumber saha maneka warna naskah ingkang nyariosaken babagan beksan punika boten wonten. Beksan Srimpi Mangunkung dipun kinten kairing kalian gending Mangunkung.[4]
Srimpi Sangupati[besut | besut sumber]
Srimpi Sangupati inggih punika beksan ingkang sampun dados beksan tradisi saking Pura Pakualaman. Beksan punika nggadahi sumber saking tradisi beksan Kasunanan Surakarta. Srimpi Sangupati dipun pentasaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan kagem atur raos kinurmatan dumateng sadaya ksatriya ingkang sampun nggadhahi raos kendhel merangi walandi. Beksan Srimpi Sangupati dipun ciptaaken kalian I.S.K.S. Paku Bawana X, saha dipun paringaken dumateng wayah ipun K.G.P.A.A. Paku Alam VIII dumados hadiah. Beksan Srimpi Sangupati dumugi sapunika
Beksan Srimpi Lagu Dhempel utawi Srimpi Dhempel inggih punika beksan ingkang dados tradisi saking Pura Pakualaman, saha nggadhahi yuswa ingkang sami kalian Srimpi Gambirsawit. Beksan Srimpi Lagu Dhempel dipun pentasaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan. Miturut kalian cariyos ipun beksan srimpi sanesipun, sadaya srimpi dipun beksaaken kanthi pasangan saha ungkur-ungkuran, amargi beksan punika boten nyariosaken ingkang menang utawi nggejejer saha ingkang kalah utawi seleh.[4]
Srimpi Gambir Sawit[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Gambir Sawit inggih punika beksan srimpi ingkang dados tradisi saking Surakarta. Beksan punika nyariosaken perang antawis babagan ingkang sae saha ingkang kirang sae, ingkang leres saha ingkang luput. Sedaya putri ingkang beksa Srimpi Gambir Sawit ngginakaken keris saha dhadhap.[4]
Srimpi Sukarsih[besut | besut sumber]
Kados Srimpi Gambir Sawit, Beksan Srimpi Sukarsih inggih punika beksan ingkang dados tadisi saking Kasunanan Surakarta, saha dipun leluri kalian Pura Pakualaman. Putri ingkang beksa Srimpi Sukarsih punika cacahipun sekawan saha ngginakaken pistol.[4]
Srimpi Anglirmendhung[besut | besut sumber]
Kados beksan Srimpi Gambir Sawit saha beksan Srimpi Sukarsih, beksan Srimpi Anglirmendhung inggih punika beksan srimpi ingkang dados tradisi saking Surakarta. Amargi ingkang dados kabèntenan saking beksan Srimpi Anglirmendhung,inggih punika sadaya putri ingkang beksa boten ngagem keris utawi pistol, langkung ngagem sampur.[4]
Srimpi Ludira Madu[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Ludira Madu inggih punika beksan srimpi ingkang kados srimpi sanèsipun. Wonten ing kaping pisan, beksan Srimpi Ludira Madu nggadhahi asma Srimpi Ludira Madura, ingkang ateges trah katurunan Madura. Trah Madura ingkang kasebat inggih punika Sinuhun Paku Buwono V.[6] Sajatosipun beksan Srimpi Ludira Madu punika kacipta kaliyan Sinuhun Paku Buwono V ingkang dados putra mahkota Kasunanan Surakarta, ingkang misuwur kanthi gelar Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom. Sanesipun cariyos ingkang dados mula bukanipun beksan Srimpi Ludira Madu inggih punika cariyos kagem mengeti Ibu saking trah keturunan Madura, inggih punika putri Adupati Cakraningrat saking Pamekasan. Wonten ing beksan punika, kacariyosaken ibu ingkang bijaksana. Sedaya cariyos punika kasebat wonten ing kandha saha gendhing ipun ingkang ngiringi.[7].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_Srimpi&oldid=1089788"	Kategori: Tari JawaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 13 Sèptèmber 2016.
Blora......endi kiriman fotone sing nang Ulta PISA Ranca Upaswa wis lali rek wong iku mbe' aku....opo saiki wis
saṃskṛtā vāk, "basa rinengga") iku basa Indo-Éropah sing lawas dhéwé lan isih disinaoni. Sejarahé kalebu sing dawa dhéwé, tèks paling tuwa ing basa iki, Rgwéda dianggit ing watara taun 1500 SM.[4] Basa Indo-Éropah liyané sing bisa nandhingi 'umuré' basa iki saka rumpun basa Indo-Éropah namung basa Hitit.[5] Basa Sangsekerta iku basa suci utama agama Hindu lan Buddha.[6] Saiki basa iki kalebu salah siji saka 22 basa resmi ing India. Banjur ing nagara bagéyan Uttarakhand.
basa Sangsekerta Klasik iku basa sing wis dibakokaké déning Pāṇini, ing layang paramasastrané ing watara abad kaping 4 SM. Posisi basa iki ing anak bawana India lan Asia Kidul Wétan mèmper karo posisi basa Latin lan Yunani ing Éropah minangka basa Klasik. Basa Sangsekerta ndarbèni pangaribawa sing gedhé marang sabagéyan gedhé basa ing anak bawana India lan uga ing Asia Kidul Wétan.
basa Sangsekerta saka mangsa pra-klasik diarani basa Sangsekerta Wéda. Basa iki sing dienggo ngripta Rgwéda lan mbokmanawa wis dienggo wiwit taun 1500 SM.
Tembung Sangsekerta, ing basa Sangsekerta Saṃskrtabhāsa tegesé basa sing sampurna. Tembung kriya sifat sáṃskṛta- bisa dipertal minangka "rinoncé, ginawé, dibentuk sacara jangkep, alus, apik, éndah". Tembung iki turunan saka tembung wod saṃ-skar- "ndokok bareng, ngripta, nyepakaké, nyiapaké, nyedyakaké" [7] kamangka saṃ- tegesé "bareng, padha" (kaya ing basa Jawa sami) lan (s)kar- "makarya, nggawé".
Tembung iki sacara umum tegesé "digawé rampung, paripurna, bubar" lan bisa ditemokaké ing Rgwéda. Banjur ing basa Wéda minangka tembung aran nétral saṃskṛtám, iku tegesé uga "préparasi, papan sing disiapaké" lan dadi "papan ritus sing katutup, papan korban".
Minangka tembung kanggo "basa agung" utawa "basa rinengga", tembung sifaté namung muncul ing basa Sangsekerta Wiracarita lan Klasik, kayata ing Manusmrti lan Mahabharata. Basa sing dirujuk minangka saṃskṛta utawa "basa budaya" tegesé mesthi basa "suci" lan "adiluhung" lan namung ditrapaké kanggo kaperlon agama lan diskusi ngèlmiah ing India Kuna. Karepé, tandhingané basa prākṛta-, utawa basané wong cilik sing ora tau sinau.
basa Sangsekerta iku anggota saka sub-rumpun Indo-Iran saka rumpun basa Indo-Éropah. Kerabate sing cedhak dhéwé iku basa-basa Iran: basa Pèrsi Kuna lan basa Avesta. Sajroning rumpun basa Indo-Éropah sing luwih amba, basa Sangsekerta raket karo basa-basa Satem, utamané basa Slavik, Baltik saha Yunani.
basa Wéda[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta kaya déné sing direkam déning Panini, iku tumuwuh saka basa Wéda. Wiwitané basa Wéda iku ing watara taun 1500-1200 SM. Basa Wéda iku basa sing kanggo nganggit Rgwéda. Para ngèlmuwan biasané mbédakaké basa Wéda saka basa Sangskerta Klasik utawa "basa Panini". Loro-loroné dianggep dialèk sing séjé. Senadyan lorone mèmper, nanging ana sawetara prabédané ngenani fonologi, kosakata, paramasastra lan sintaksis.
Mangsa Weda iki miturut para nimpuna dipungkasi nalika kitab Upanisad kaanggit.[8] Ing watara taun 1000 SM, basa Wéda wis ngalami transisi saka basa ibu dadi basa kapindho.
basa Sangsekerta Klasik[besut | besut sumber]
Kanggo mèh 2000 taun, ana sawijining tlatah kabudayan tunggal ing Asia Kidul, Tengah, Kidul Wétan lan uga Asia Wétan sing nampa pangaribawané basa Sangsekerta.[9] Korpus basa Sangsekerta Pasca-Wéda sing gedhé utamané bisa ditemokaké ing wiracarita misuwur Hindu; Ramayana lan Mahabharata. Senadyan mangkono, ing pustaka-pustaka iki uga ana wangun-wangun basa sing séjé saka paramasastrané Panini. Nanging iki dudu déné unsur-unsur pra-Panini. Wangun-wangun iku bisa diarani "inovasi" utawa prabawa saka basa Prakreta.[10]
Suruté basa Sangsekerta ing India[besut | besut sumber]
Pertalan Alkitab ing basa Sangsekerta mawa Aksara Grantha saka abab kaping 19
Ana sawetara studi sosiolinguistik perkara basa Sangsekerta lisan sing mènèhi kesan manawa basa iki olèhé dienggo sacara lisan iku cupet lan panuwuhané wis mandeg jaman biyèn.[11]
Pangaribawa basa Sangsekerta ing basa Jawa[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta ing kala mbiyèn digunakaké kanggo nulis sadurungé basa Jawa dienggo. Mula saiki akèh banget tetembungan saka basa Sangsekerta sing kalebu ing kosakata dhasar basa Jawa. Tetembungané iki kaya ta: utawa, jala, yuswa, kunci, griya, sirah lan sabanjuré.[12] Ing basa Jawa Kuna, tetembungan Sangsekerta luwih akèh manèh, miturut Profésor Piet Zoetmulder, kurang luwih separo saka 25.500 èntri ing bausastra Jawa Kunané, iku asalé saka basa Sangsekerta.[13]
Fonologi[besut | besut sumber]
lan ḹ sok-sokan uga ditambahaké.[16][17]
Miturut Haryati Soebadio, vokal ing basa Sangsekerta diucapaké mèmper ing basa Indonésia.[18] Sing kudu digatèkaké iku vokal-vokal dawa ā, ī lan ū sing kudu didawakaké pocapané mawa tutuk sing luwih kabuka sithik.[18] Banjur ṛ lan ḷ diucapaké er lan el, kaya ing tembung Indonésia bermain lan pelbagai.[18] Ing tradisi Jawa ṛ biasané dianggep dadi re.[19] Miturut Monier-Williams, ṛ (Déwanagari
diucapaké kaya ing tembung Inggris merrily.[17] Kamangka ṝ (Déwanagari
miturut Monier-Williams kudu diucapaké kaya revelry.[17] Menawa ḹ (Déwanagari
pocapané mèmper sadurungé iki nanging didawakaké uniné.[17]
Konsonan[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki kapacak konsonan-konsonan basa Sangsekerta mawa pocapané ing aksara IPA.[20]
utamané konsonan rétroflèks ṭ ([ʈ]) lan ḍ ([ɖ]).[18] Sing kudu digatèkaké ya iku manawa aspira h ing konsonan kh, gh lan sapanjuré kudu diunèkaké.[18] Banjur vokal nasal ṅ lan ṃ (anusvāra) pocapané mèmper 'ng'.[18]
Paugeran sandhi[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta ndarbèni sistém fonologi sing njlimet ngenani sandhi utawa panyambungan antar foném. Ing basa Sangsekerta sistém iki dibakokaké lan akèh aturané.
a + u → o (ca uktam -> coktam "lan kacelathu")[21]
t + j → jj (tat janma -> taj janma "kalairan iki")[22]
Sistém panulisan[besut | besut sumber]
Mugi Bathara Siwa ngreksa sadaya siswa basaning para Jawata (ukara Sangsekerta déning Kalidasa), ing sawetara aksara turunan Brahmi .
Mula-mulané basa Sangsekerta iku ora ditulis nanging namung diapalaké waé sacara lisan. Tèks katulis kapisan ing rumpun basa Indo-Arya malah dudu basa Sangsekerta nanging basa Prakreta sing bisa dianggep minangka turunane basa Sangsekerta. Nalika iki kalaksanan, pilihan aksarane gumantung saka aksara sing dienggo déning juru tulisé. Meh kabèh jinis aksara saka Asia Kidul nate dienggo nulisake basa Sangsekerta. Ing India, aksara Dewanagari saya akèh dienggo nulisake basa Sangsekerta wiwit abad kaping 19. Bangsa Éropah nganggo aksara Dewanagari lan Latin kanggo nyithak basa Sangsekerta.
Tulisan paling tuwa ing India sing dienggo basa Indo-Arya iku diarani aksara Brahmi. Tulisan iki sing kapisan dienggo nulisake basa Sangsekerta ing abad 1 SM.[24] Nalika basa Sangsekerta ditulisaké, utamané basa kanggo nulis tèks-tèks administrasi, susastra utawa ngèlmiah. Tèks-tèks suci namung dilestarèkaké sacara lisan lan nalika ditulis namung sacara "gelem ora-ora" (miturut salah sawijining komentator) lan nalika ditulis uga wis kalebu jaman mutakir.
Banjur suwe-suwe aksara Brahmi iki dadi tulisan sing séjé-séjé lan akèh ing antarané sing dienggo nulisaké basa Sangsekerta. Kira-kira sajaman karo aksara Brahmi, aksara Kharosthi dienggo ing tlatah lor kulon India. Banjur ing watara abad kaping 4 nganti abad kaping 8 Masehi, aksara Gupta minangka turunané aksara Brahmi dadi umum dienggo. Saka abad kaping 8 Masehi, aksara Gupta nurunaké aksara Sarada. Aksara Sarada banjur diganti déning aksara Déwanagari wiwit abad kaping 11 nganti 12 mawa tahap-tahap antara kayata aksara Siddham. Ing India sisih wétan, aksara Bengali lan sawisé iku aksara Oriya dienggo. Banjur ing India sisih kidul, papané basa-basa Drawida dipituturaké, aksara Pallawa lan turunané akèh dienggo nulisaké. Aksara Pallawa iki uga sing bakal nurunake kabèh aksara Nuswantara.
Tulisan ing prasasti Sangsekerta kapisan saka Nuswantara, asalé saka Pulo Kalimantan lan asalé saka sakiwa tengené abad kaping 4, prasasti iki awujud yupa lan sing ngyasa ya iku Prabu Mulawarman.
Paramasastra[besut | besut sumber]
Minangka sawijining basa Indo-Éropah, basa Sangsekerta iku kagolong basa flèksi mèmper basa Latin utawa basa Jerman. Nanging béda karo basa Latin, morfologiné luwih amba. Akèh fungsi-fungsi sajroning ukara dituduhaké mawa sufiks utawa imbuhan akir (contoné panggonan, arah, asal, pasif, kapénginan, larangan lan sapanjuré). Amerga basa Sangskerta iku kagolong basa flèksi, mula urutan tetembungan sajroning ukara bisa bébas.[25] Senadyan mengkono urutan sing lumrah ya iku urutan SOV.[26]
Tembung aran[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta minangka basa flèksi, nrapaké déklinasi marang tembung aran, tembung sifat, tembung ganti lan tembung sifat-pronominal. Déklinasi dilakokake miturut:
2. Telung modus cacah[27]
saka Donya Kulon mbédakaké 8 kasus ing basa Sangsekerta, nanging Pāṇini namung mbédakaké 6 karaka sing cocog karo kasus nominatif, akusatif, datif, instrumèntalis, vokatif, lokatif, lan ablatif.[28] Déning Pāṇini kasus-kasus iki dipérang kaya mengkéné (Aṣṭadhyayi, I.4.24–54):
Kanggo nandhani status saben tembung sajroning ukara, mula kasus dipigunakaké, kasus iki ditandhani mawa imbuhan ing pungkasané tembung.[29]
Ing ngisor iki minangka tuladha kapacak paradigma kasus satunggaling tembung singular deva (Déwa, Gusti utawa Raja). Tembung iki tembung kelamin maskulin lan ndarbèni pokok akir -a[30]:
Tembung kriya[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta mbédakaké telung werna tembung kriya sing biasa diarani aktif, médial lan pasif.[31][32] Istilah ing basa Sangsekerta dhéwé kanggo aktif iku parasmaipadam lan kanggo médial ātmanepadam.[31] Paraismapadam iku dienggo kanggo wong liya utawa 'transitif' kamangka ātmanepadam iku dienggo awaké dhéwé utawa réflèksif.[31]
Mèmper ing tembung aran, tembung kriya uga didéklinasi mawa telung cacah: singularis utawa tunggal,dualis, lan jamak.[31]
Tembung camboran[besut | besut sumber]
Kompositum utawa tembung-tembung camboran ing basa Sangsekerta akèh banget ditrapaké, utamané sing magepokan karo tembung aran.[33] Ing basa Wéda tembung-tembung camboran iki isih prasaja.[33] Nanging sawisé iku utamané para pujangga Kāvya olèhé nganggo dadi saya ndadra lan tetembungan kaya mengkéné iki bisa dawa banget kasilé.[33] Sacara nomimal tembung majemuk iku wanguné sacara morfologis sajatiné padha waé, mesthi kabangun saka rong tembung aran.[34] Nanging rong tembung aran iki bisa dadi bagéyan saka kompositum liyané.[34] Saben tembung aran (utawa tembung sipat) ing wujud dhasaré karo unsur pungkasan waé sing didéklinasi miturut kasusé.[33] Miturut Gonda ana lima wangun kompositum, ya iku Dvandva,
Tembung camboran tipe dvandva iku biasané kawujud saka rong unsur tembung aran lan bisa dipertal mawa tembung 'lan'.[37] Tuladhané hastyaśvau "gajah lan jaran" saha sukhaduḥkam "suka lan duka, seneng lan sangsara".[37]
Bahuvrīhi iku tembung camboran sing artiné iku wis dadi arti turunan. Contoné tembung bahuvrīhi iku sacara harafiah tegesé "akèh beras" nanging arti turunané dadi "wong sugih" awit wong sing bisa nduwé beras akèh iku wong sing sugih.
Tembung camboran dvigu iku tembung camboran sing dumadi saka rong unsur: tembung wilangan lan tembung aran.[36] Contoné ya iku dvi-gu sing tegesé "regané rong lembu".[36] Dvigu iku sajatiné kalebu tembung camboran tatpuruṣa[36]
Cathetan suku lan réferènsi[besut | besut sumber]
Dokumèn ing basa Hitit luwih tuwa tinimbang tèks basa Sangskerta sing tuwa dhéwé:
Kuna - Indonésia. Jakarta: Gramedia Pustaka Utama. Penerjemah Darusuprapta, Sumarti Suprayitna ISBN 979-605-346-4
Basa_Sangsekerta&oldid=1109449"	Kategori: Kabangkitan basaBasa SangsekertaKulawarga basa Indo-AryaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanCS1 maint: display-editorsBasa tanpa sandi werna kulawargaBasa mawa sandi ISO 639-2Basa mawa sandi ISO 639-1Artikel basa mawa surya
adoh seko bapak, ibu, lan adek e
ora ding, iki arek telu, bareng kanca rame,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rana,_Norway&oldid=875070"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.53, 16 Novèmber 2013.
randuwe nomere, tpi kui wonge eneng
September 24, 2010 at 6:50 am	@mas aseen
yo nek mas arif gak iso aku karo njenengan ae. . .
ngko sore nak wis tekan omah jajal tak telpone mas arf yo. . . ngerti alamate mas Taufik ora mas? aku ora ngerti lho
wetane Dr Yit.adiwerna wis 8 tahun dikubur jasad Karo mori esih wutuh..barang di telusuri amaln apa Waktu esh urip...Jare keluargane deweke seneng maring bocah yatim. Terus maring sing lanange mbakti ora
gampang dadi-a wong luhurora kudu sugih dhuwitora kudu darbe pangkatwatone netepi janjitansah bisa
palupisajroning urip bebrayanamrih tekan nggayuh ajikatrima dening sasamalan kinasih dening
Kulo, ingkang nggadahi Blog puniko, ngaturaken Sugeng Rawuh, lan Sugeng Pepanggihan. Ing ngriki ugi dipunsumanggaaken pinarak wonten ing
Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar,
ing.građ.Diplomirani inženjer aeroprometa i...dipl.ing.građdip.ing.građ.dipl.ing. gradjevine + dipl.ing.ekonomijedipl.ing agronomije-opći smjerdipl.ing.agronomijedipl.ing.šum.Dipl.ing.prometa /Mag. aeroprometa...dipl ing
KACA NGAJENG - Article archive Article archive
Bisa Ucul metu kunjara jumujug papan wisata,
Kanggo ngundhakake kawruh ing babagan kabudayan Jawa sumangga para sutresna katuran mirengake giyaran radio mawi basa Jawi. Ing laman iki para sutresna bisa nyetel MP3 KAWRUH MACAPAT
Yen panjenengan mriksani jam ing Website iki, mbokmenawa ana sing katon istimewa. Pancen ora salumrahe jam sing nganggo angka Arab utawa Romawi minangka tandha wektune, nanging nganggo angka saka aksara Jawa (carakan). Jam iku dak "colong" saka
Paragrap persuasi iku sambugane saka kembangane saka paragrap argumentasi. persuasi sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo
kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.
Basa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun,...
Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis...
CERKAK iku cekakan saka tembung cerita cekak. Cerkak utawa crita cekak kuwi mujudake gegambaran ringkes ngenani lelakon wiwit saka purwa, madya, lan wusana. Cerkak mujudake karya sastra sing ngemu piwulang, saengga bisa kanggo ngasah kalantipane ing kasusastran
Sekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
X-Men 2 -- Wong Lanang Saru...
SAWIJINE sopir lagi nyopiri boss bule Amrik, kebeneran lagi sial. Mobile nyodhog kendharaan kang ana ing ngarepe merga mandheg ndadak. Dheweke njaluk ngapura marang si
Wiwít dåsåwårså 1980-an pungkasan lan purwané 1990-an, aksårå Hånåcåråkå ugå digawèkaké fónt ing kanggo panrapan ing kómputêr. Salah
Sawisé jaman Måjåpait, muncúl jaman Islam lan uga jaman Kolonialismê Kulón ing Tanah Jawa. Ing jaman iki banjúr
iku ugå diarani aksårå Jåwå nangíng sajatiné ukårå iki kurang srêg amargå aksårå Jåwå iku warnané akèh saliyané...
Kabar sing paling anyar sing digiyarake ing TV , anggota DPR arep mlancong menyang njaban rangkah arep sinau tata krama. Ora baen-baen negara sing bakal ditekani anggota DPR mau, ora mung negara tangga teparone Indonesia bae nanging menyang Yunani,...
RSBI saiki lagi digandrungi wong sa Indonesia. Wiwit saka Sabang nganti teka Merauke pada kepingin nyekolahake anake menyang RSBI. Daya pangaribawane tembung "internasional" pancen ngedab-edabi banget. Apa ta sing diarani standar internasional?...
Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe, supaya kabeh padha nduweni watak satriya. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C.F.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu. Dene miturut ...
Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak...
WIDYA UKARA iku kalebu peranganing paramasastra kang ngrembug ukara, frasa, lan klausa (sintaksis). Katelu-telune mau ora bisa kapisah, amarga siji lan sijine ana sambung rapete.
drajate ing antarane tembung lan klausa (sadhuwure...
Cipta : "Bapak Pucung, sasedulur ana pitu, tan ana sing padha, mati nenem urip siji, dulur pitu tan nate urip...
GAGASAN ngalirake tujuan, tujuan nglairake tumindak, tumindak nglairake pakulinan, pakulinan nyiptakake watak, lan watak nemtokake nasib. (Tryon Edward)
OYOTING wit pendhidhikan iku krasa pait, nanging wohe krasa manis. (Aristoteles)
Panjenengan bakal ngalami panalangsa kang abot nalika nyedhaki kelakone gegayuhan panjenengan. (Jendral Sudirman)
Bocah-bocah mbutuhake patuladhan, dudu pangala-ala. (Josept Joubert)
Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung...
pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit
ingkang trep kangge ndamel pasinaon dados langkung narik kawigatosan (interactive-learning). Wonten ing kalodhangan punika TIM MGMP BASA JAWI SMA KESATRIAN I SEMARANG...
WARA-WARA KAGEM PARA SUTRESNA 11/12/2010 09:04
Kula ingkang ngembani ing Kacamaya (Website) punika ngaturaken agunging panuwun dhumateng para sutresna ingkang sampun kersa pinarak ing laman punika. Mugya sedaya kesaenan saha keikhlasan para sutresna tansah pikantuk piwales ingkang matikel-tikel saking Gusti Ingkang Maha...
Kanthi ngucapaken raos puji syukur konjuk dhateng Gusti Ingkang Maha Asih ing titi wanci punika sampun kasil ngaturaken satunggaling sarana kangge nguri-uri kabudayan Jawi, mliginipun basa tuwin sastra Jawi. Kacamaya punika kaaturaken dhateng soksintena...
/1/ Sri Nata Jeng Pengpangéran, Cakra Adiningrat nenggih, duk panca arsa anedhak, sasampuning malem Jawi, nuju hari respati, arwah gangsal
Ehe windu Sengara pada tahun matahari, sedang musim hujan pada bulan kesembilan.
/2/ Sangkalanira ingetang, saliraniréng waradik, sapta pandhitaning Nata, jaman nira appan maksih, ing jaman marta nenggih, nagari Surakartéku, tan lyan nuwun agsama, mring kang maca serat niki, kirang wewah sampun dadi celaning
nuladha ing kabar yakim, ing sastra Jawa lan Arab, maknaning ingkang pinethik, binasakaken Jawi, kinarya sarat wulangun, wajib padha asiya, mring sakéh panggawé becik, lawan wruha ing(nistha) madya utama.
/10/ Basa praya iku ulat, ulat sesumuking ati, asebut nguthuh tur cemplang, nora darbéni prakati, taberi gawé sisip, sugih satru ala
ingkang, anduwéni nétra kuping, tuwuh ing prasa rumongsa, arus amisah ing agething, sayekti anemahi, wong kasurang temah usuk, loro dununging
lan ana pantes binurak, ana pantes dén ngestuti, jer wenang krerana gesang,ngedohaken nalar sisip, nalar bener ing ngudi, amrih aja slura sluru, anenular cilaka, béda lawan nalar becik,becik iku
bopati, ing prang wus dadi mingsil, kang ing aran mingsil iku, tepa lawan upama, émper-émper nalar becik, timbéng kawi anama kidung perlambang.
ing epak padhaning urip, acupet pepeting
beciké pribadi, saraté wus pinasthi, sebarang karya jinaluk, barang duga priyoga, tinuku ing budi beci,ing ngran becik basa becik dudu
kuwalesan becik, ing nganti sewu luwih, malesé ngamal puniku, kang karya wong satunggal,
/33/ sesanga nora winenang, amurba winasting gendhing, kang kajaba sangking papat, kang sekar datan lumaris, apan sampun pinasthi,
/1/ sastranira jroning pada panjing, wus tan ginggang wolung dasa gangsal, déné ta padalingsané, kathah ira sapuluh, dén warnanen kang sekar
busuk kumprung pengung, tanpa nalar datan wruh ngisin, tuman dadi urakan, ing separanipun, kena pisan luput pisan, yén wong urip arep rumesa ing
kedhadhung ing ngéblis, manah kemel-kemel tanpa akal, jugul kejaul alané, adarung tur kalurung, yén wong urip
/15/ iku wong jember nguler-uleri, musbiyat sitan rerambutan, wong gelem ngancik buminé, nyandhang rekating ratu, mangan turu ngumining gusti, wong tuman kurang ajar, tan wruh ngujar-ujur, marma pantes pinejahan, dalilé Kuran kasebut rina wengi, tan kudu nemaha.
pan wus kocap “wa atingulahi”, ping kalih “wa atingul rasulla”,tiga “wa ulul amriné”, wedia ing Hyang Agung, lan wedia ing rasul sami, lan sami
/21/ utamané dén srawungan angling, lan wong ingkang samya ulah nala, lan wong kang ngulah ngélmuné, wus pasthi manggih o(n)tung, nora tuna sebarang budi, hya kaya wong cilaka, lamun ana catur, suminggu nora nglagéwa, unggas lengus lumaku binata luwih, pengrasa wus kadhadha.
kumprung, kang sawenéh dhemen ngacuwis, anglurug jejagongan, lan wong kang wis
/23/ nora layak rinunggu ing kuping, wicarané lir kurang janganan, pantes binunggi lambéné, mundhak
manah asru jumbul, ngrasa pinrih ingkang
siji kawigyané, bab tata kramanipun, angawruhi ing sastra Jawi, miwah ing
yén wus rampung pratingkahing budi, ingkang cukul sawabing sastran, dipun gemi pangreksané, basa pangreksa iku, éman kongsi anemu sisip, éman
ingkang kasektin, myang cukul ing bongsa luhur, ingkang satunggal-tunggal, awiwita nora
kapiyarsa, gunging urip sedaya pan amrih ontung, untungé wong anéng donya,
myang saturun-turun tedhak, anglabeti sangking penggawé becik, yén cubluk ing uripipun, amesthi tur cilaka, néng ngakérat melarat kebacut-bacut, cures ponang turun tedhak, ajember awor lan najis.
penggawé sangking gusti, lumuh mikir somah sunu, lumuh tani nyudagar, lumuh lumrah tata kramaning wong ngurus, tan kena angambah praja, néng désa dadi waweri. enggan
wilalat ing jagat, wus pinesthi tan kena awor jalmi, ngakena mari tan tuhu, manungsa
wong dhéwé lanang, pengrasané sapa sira sapa ingsun, aku wong guna istiyar, wruh rasané luwih-luwih. tinggal
tan luwih sangking manungsa, sihing suksma réh sinung nampik milih, nata prenataning tuwuh, ajaga jejeging rat, namung ngejem mempre mirip karkatipu, punika lamun jin Islam, nanging tan padha lan jalmi.
/28/ mila lamun ana tindak, ngrusak urus dadya suckering bumi, sangar sinangar ing tuwuh, kena ing penagiyan, tan rumongsa kinarsan ingkang panebut, sinilih dating
padhané sayekti padha, namung kari jujuluk ulul amri, ing rubyat sampun kasebut, pethétaning manu(ng)sa,sadurungé bumi langit kasebut, ulul amri wus pininta ulul amri, maréntah sakéhing urip.
milar ing ranu, amesthi luwih cilaka, buthuk binadhong ing
KACA NGAJENG - INGGRIS NGAWUR INGGRIS NGAWUR
am	apik2 ae fan… aku wis nduwe anak siji.. lanang 🙂
kawulo ngatur’aken matur nuwun sanget..bilih
koe medot tresnoku demi lanangan liyo
yo wes ora popo, insyaallah aku iso lilo
aku welasno ningmas, aku mesakno aku
wis tanggung awakmu sik coc*k neng atiku
nganti atiku njerit atimu ra bakal krungu
aku welasno kangmas, aku mesakno aku
nganti rambutku putih, nangis eluh dadi getih
mbok yo gek ndang bali ngelakoni tresno suci
Basa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih ngajeni tiyang ingkang luwih sepuh saking piyambakipun.
Wonten ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi. Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:
1. “gemi, nastiti, ngati-ati”
Gemi menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.
2. “tegen, mugen, rigen”
Tegen menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.
3. “titi, rukti, rumanti”
Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan ingkang punpikantuk. Back
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: JOKO KENDIL
Ngamuk Nank (Free 3548 Movies) Ngandhut (Free 6224 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55 Movies) Ngarep Muter (Free 4352 Movies) Ngaronda (Free 2863 Movies) Ngejutno (Free 2906 Movies)
Sultan Agung Matawis / awit jaksuh tranging tingal / lir surya angkara wening / wikan pranateng gaib / sakarsanira Hyang Agung / agung parosanira / Jawa den ulet lan kadis / mardikeng ngrat mustikaning jagad//
//Kaluhuring kamulyan / ing Jawa Narendra luwih / linuwih pinrih katrekah / sakeh rinuruh ingkang sih / jumenengnya winarni /
kawrat sandining sastra / akathah logating tulis / kang dhingin basa kawi / tata trepsileng pamuwus / tumrap ing niti praja / kasusilan trus ing ngelmi / lawan kawi kang tumrap sandining sastra//
bubrah kang gendhing / sastra ngalih rahsanipun / kang tumrap ing pradangga / swara rinaras ing rakmi / anrus kongas asmara langening akal//
//Kalengkanireng swarendah / serancak pineta ngesthi / kesti wirajeng wirama /
sih puji kahananipun / tan lyang kang Murbeng Jagad / kang pinuji swara Aji / nyampleng ingkang gendhing /
kang ngran gendhing / swara saking osik jati / mring Hyang Ingkang Masung sih / sih puji kahananipun / osik
tumrap ing praja di / tembang kawi asalipun / tarlen titising sastra / nora nana kang liyan tuduh ing sastra//
ahli sastra / arebut kaluhuran / iku wong tuna ing ngelmu / tan ada gelem kasoran//
//Sejatinya wong ngagesang / apa ingkang binasan / iku kang kinarya luhur / ……………………………. / yekti kekandangan kibir / rebut luhuring kagunan / dadi
saking kakekat / ing ngakal witing tuwuh / ananing Hyang saking akal//
//Witing osikireng jalmi / gendhing akal ing kang warna / myang swara gangsa cengklinge / tan kahanan wujudira / muhung kayarseng karna / tumruning swara linuhung /
kawengku ing akal / lan kawayang warganipun / sastra gumelaring jagad//
//Padha lair pan wus kari / gamelan tan dadi tandha / kamot ing praja karyane / laying praboting
sastra / kanyataning aksara / sabab alip ingkang tuduh / mengku gaibul hupiyah//
//Dat mutlak dipun arani / myang latakyun ingaranan / durung kahanan laire / maksih wang wung kewala/ iku jatining sastra / anane saestu tuduh / dupi alip wus kanyatan//
//Katandhan ing roh ilapi / goning alam karajiah / iku wit ana akale / denya wit wruh ing dat mutlak / saking kono kang marga / iku kawruhana sagung / endi ingkang luhur andhap//
//Dat lawan sipat upami / sayekti dhingin datira / dupi wus ana sipate / mula jamah kahanannya / awal lan akhirira / kang sipat tansah kawengku / marang dat sjatinira//
kang gendhing mangapus / kang nembah lang kang sinembah//
//Yekti dhing kang pinuji / kahanane ingkang nembah / saking kodrating Hyang
nora liya mung Allah ingkang Sa / dupi lair sing gaibe / panggawe kang rahayu / rahayune pratameng urip / urip tekeng antaka /
kawruh ingesthi / ngijen-ijen trusing kasampurnan / hakekat wus nunggalake / makripat trusing kalbu / jalma ingkang ngluhuraken gendhing / pangesthining jro tekad / cangkring tuwuh bendhung / tegese bapa lan anak / dhingin anak bapa ginawe ing siwi / mendah yen mangkonoa//
//Sayektine jagad tan dumadi / sabab kadim kadhinginan anyar / kasungsang iku dadine / nadyan kang
amengku dusul ngalamin / tuhu gumelaring jagad//
//Pratandhane wujuding Hyang Widi / tuduh kinen puji kang kinarya / sastra lip endi jatine /
saking banyu / dadine sawabing bapa / yekti tetep luhur sajatining alip / lawan jatining akal//
//Upamine wong jalu lan estri / jroning resmi nikmati samya / pracihna iku jatinbe / tuhu-tuhuning kawruh / ing pawore
loro\loro tunggil / tunggal rasa raseng kiwisesan / nging lamun dadi tuwuhe / pan wajib priyanipun / dadi akal kapurba alip / lir warna jro paesan / ya upaminipun / kang ngilo jatining sastra / wewayangan gendhing sirnanireng cermin / manjing jatining sastra//
//Lir kemandhang lan swara upami / kang kemandhang gendhing ngibaratnya / sastra upama swarane / angler kemandhang mbarung / wangsul marang swara umanjing / lir mina jro samudra / mina gendingipun / sastra upama hudaya / mina yekti anane
pangesthining Hyang / tuduhira sastra kalawan gendhing / sokur yen wus sami rujuk / nadyan aksara Jawa / datan kari saking gendhing asalipun / gendhing wit purbaning kala / kadya kang wus kocap ngarsi//
pituduhipun : dene kang : da ta saw a la / kagentyan ingkang pinuji//
//Wadat jati kang rinasan / ponang : pa dha jay a nya : /
pambilipun / dene kang ma gab a tha nga / wus kanyatan jatining sir//
//Pratandhane Manikmaya / wus kanyatan kawruh arah sayekti / iku wus airing
//Sepuh minangka taruna / kang taruna minangka kang nyepuhi / pranyina cleaning kawruh / kahananing wisesa /
kanyatan gumlaring bumi langit / iku kawruhanan agung / endi
wus dhawuh / yen dhingina mangsinira / ngendi nggone tibeng tulis//
//Sayekti dhingin kang papan / kang anebut papan saking ing tulis / lan malih upamanipun / dhalang kalawan wayang / dhalang sastra wayang akal jatinipun / yekti dhingin dhalangira /
wus campur / Sang Wisnu ngibarat sastra / Sri Kresna upama gendhing//
//Horeg rug kambah barubah / lir Bathara Kalarsa badhog bumi / Sri Kresna datan kadulu / wus niring kamanungsan / kaprabawan wikramanira Hyang Wisnu / nanging datan saben
brastha tan kawuwus / tan ana ngarcapada / satemahe jagad palastha linebur / dening krodhaning Bathara / tan pedah gumlaring bumi//
//Sang Wisnu nuksmeng Sro Lresna gung dumadi / mayu rahayu tumuwuh / anjaga jejeging ngrat / Prabu Kresna sapangreh nuksmeng ngaluhur / wasesa panciptanira / nyipta trus manuksmeng gaib//
//Durmaning kang ngluhuraken gendhing lan akal / pangesthinireng tokit / Hyang Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu Kewala / Sri Kresna datan kaliling / nadyan lebura / kang jagad tan marduliu//
//Yen meksiya nyipta loro-loronira / yekti guguring ngesthi / temah tundha bema / araning Hyang Wisesa / sungsun-sungsun kalih-kalih / lan
kang yakining ngesthi /sajatinira / ujar den wolak-walik//
//Awit dene asamar kahananing Hyang / remit
lamun nyiptaa / sungsun-sungsun kalih-kalih / nora mangkana / pangesthinireng tokit//
mrih / pangesthining cipta / kaya lapal kang kocap / iya kayun pidareni / murading lapal / uriping desa kalih//
//Salah siji jatining gendhing lan sastra / tuwa nome kang pundi / iku takokena / aywa was kaya-kaya / den trus lan saraking Nabi / dipun pracaya / nglakoni gama suci//
Balas	nggih kadosipun meniko enten lerese, namung mboten sedoyo lho tiyang dusun meniko kados mekaten, wonten ugi engkang mboten jujur, menang-menangan, mboten toleran, lan enten engkang sampun “gauuuul” dados mboten alami malih.
Ning kadose meniko sampun limprah kok, wong ing kemajuan jaman meniko bates antawisipun dusun kalian kitho meniko sampun mboten ketawis.. lak nggih tho?…
Widura said: Aku seneng Ken Norton ….
Sopo sing seneng Ken Padmi … hayo ngaku ….?
Ojo lali karo ken TUT …..tut, lho!
Balas	On 19 Agustus 2009 at 15:56 yudha pramana said: Saya manut mbah_man ae…!!
mbok mulih neng Malang saiki wae, ki … opo di sms wong omah .. hiks
Balas	On 20 Agustus 2009 at 10:14 satriow said: Mengko bola bali mulih susah golek upo soale dudu perusahaanku,lek ngongkon wong omah, Sing ning Malang kari Bapak , wis sepuh, sakne yen dikon bongkar2
radong tenan seng diomongke bapake. Maaf Pak, aku radong, aku bingung, aku pas kuliah ana seng jenenge sinau PLC tapi ampun Pak, ra tak jipuk. Gampangane ngono lah
29. Karaoke Tembang Kenangan : Jamal Mirdad -
Tempat[sunting | sunting sumber]
Moro tuwo melok-melok nyatru... Mlebu omah rasane koyok mlebu goa hantu...
Kapan.... nasibku isok berubah...
Iyo… ati ati… saiki sering udan angin… daerah nggonmu pasti serem… 😛 LikeLike
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Yogja, Wonosobo, Magelang, Yogya, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Solo, Yogyakarta, Jawa Timur, Surabaya, Sidoarjo, Gresik, Malang, Lamongan,
sak meniko kawulo sampun wonten ing tlatah Jawi…dados pecel wonten ing pundi pundi….mboten
cantrik,kados pundi supados kulo saged ngunduh adbm
Adem kekes rumesep saranduning angga, parandene
Sliramu kepengin banget tumuju ing palataran, kaya-kaya datan gelem tininggal dening swasana kang maweh daya tentreming rasa, hayem hangayomi.
“Mara coba sawangen, ing bang kidul kae ana cahyo sak tebok gedhene.
Ora liya yoiku prabane sang sita resmi”. Kaya tan kedhep-kedhepa sliramu ndulu endahing wengi iki. Umiditing sang bayu, tumetesing tirta wening kang amung sak tetes,
Pira wae wong kang kena apus krama merga ndeleng endahing kahanan kang mencutake.
Ora dipikir disik kepriye bakal kedadehane ing tembe mburi, wekasan temah anandhang kapitunan.
Lamun sliramu mbesuk bisa dadi panguwasa, ajaben bisa anduweni watak wicaksana, lan kudu bisa nindakake purba wasesa. Tegese wasis ngempakake panguwasa kanthi tulus luhuring
Wis wancine sliramu ninggalake omah, amarga ora becik lamun sira terus kayungyun ing papan kene. Wus mangsane sira ngudari sasmitaning alam iki. Mung weling ku sepisan maneh aja gawe rusak kaendahan lan katrentreman,
inggih ,boso Jawi ugi budaya Jawi meniko pancen sae….ndadosaken manah kulo tansah keronto-ronto bilih enget Biyunggggg, sinaoso sampun merantau mekaten ananging mboten saget kesupen….lha inggih malah dados lan saenipun ,awit mboten ngisin-isini tumraping pergaulan.Pokokipun boten wonten ruginipun ,matur
sakmangke sampun wangsul kampung awit kang Romo sampun pensiun saking dinasipun ,o inggih kang Romo piyantun saking
geguritan punika “maknyus”, nresep kanthi temen ing sajroning batinku.
adhedhasar WEB mujudaken pilihan ingkang trep kangge ndamel pasinaon dados langkung narik kawigatosan (interactive-learning). Wonten ing kalodhangan punika TIM MGMP BASA JAWI SMA KESATRIAN I SEMARANG ngetrapaken sistem pendamelan quiz lan soal-soal pendadaran interaktif adhedhasar (berbasis) IT. Quiz-quiz punika langkung interaktif lan praktis. Quiz interaktif punika kadamel mawi
sampun kasusun mawi software punika saged kangge nguji sepinten kasagedanipun para siswa, awit sasampunipun nindakaken gladhen, para siswa langsung saged mangertosi bijinipun piyambak-piyambak. Tuladha soal pendadaran ingkang kasusun mawi software punika saged kaundhuh ing menu ingkang sampun kula cawisaken ing ngandhap punika secara gratis. Kanthi pengajeng-ajeng saged mbiyantu lan nggampilaken pasinaonipun para siswa. Ing wusana, TIM MGMP BASA JAWI SMA KESATRIAN I SEMARANG ngaturaken agunging panuwun kangge sedaya pihak, mugi-mugi saged migunani kangge kemajenganipun kualitas pendhidhikan Indonesia, mliginipun basa lan kasusastran Jawi. Nuwun.
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ayo jare ngajak kopdar, ketuane bro sabdo, pokoke sing ngatur
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: WARISAN KERIS PUSOKO (4)
Ngecembeng dewe koyok blumbang sapitank sing mari keisen....
Utek'e mulai muter koyok "ding-dong" sing saiki dadi larangane Negara... Golek coro lan akal piye isok ngenekno Suliana ...
Bocah Ayu rupane ora onok sing ngasorno sak kabupaten....
Kesuwur ayune tumekan bakol bubur sampek wong ndukur.....
Bocah isik lugu..... Mumpung durung kesaut uwong ...
Mumpung durung dicekok'i "rayuanne gombal" lanangan....
Mumpung durung kenal "asmara".... Petruk sing kesuwur dadi "Bandhot" sing sugihne sak blang gentak....
Sampek ngiler-ler... Yen nyawang keelokane Suliana ....
Petruk isik wae muter utek'e....
Golek akal piye carane Suliana isok "jatuh cintrong" karo dewekne....
tunggal "Pawon" karo dewekne...
Mlebu omahe si-Petruk wis ora kathek permisi.....
Karo nggowo buntelan saka gombal amoh.....
"Truk.....!! Jam sak mene kowe wis koyok wong bingung....
Tenger-tenger ijen koyok wong Kampiran demit wae....!!"
"Kowe toch Kang Gareng ....?!"
Lirik Petruk koyok ora seneng kedayohan Gareng.
"Onok opo Truk....?? Kok sawangane pikiramu rodhok ruwet ....?!"
".....wis ora usah basa-basi Kang...?!
Kowe mrene onok gawene opo....??"
Sahut Petruk rodhok kecut olehe keluruk...
"Kowe kok mulai sewot ngonoTruk.....!!
Kok sawangane kowe ora seneng....!!"
"Karepmu piye Kang Gareng ....?!
Njaluk duit tach....?!
Opo kurang tach tak wenehi duit rong karung wulan wingi iku...??"
"Oh.... ngono tach...kowe sak iki...?!
Opo wis ora nganggep aku iki cacakmu...!!"
Gareng mulai mendelik mripate sing kero sisih ...
"Paling-paling tekamu mrene apene golek utangan.....?!
Wis ora usah utang... Tak wenehi wae ..... percuma ora tau mbok sauri.....
Sak iki kowe butuh piro....??"
"Oh....ngono yoo kowe sak iki....
Wis nganggep dhulurmu sing ora nduwe iki koyok wong ngemis....
Kok wis mbok arane aku ngemis golek utangan....!!
Sak wiya-wiya marang dhulur sing ora gablek....!!
lha kuwi.. kanggo khusus pitik tho.. lha nek nggo sapi.. yo jenenge nggayem..!
wong jowo manggon neng kelanten ora isin ngomong ngarepwong -wong seng ora wong jowo...kRENNN..Urep Jowo^1000
KACA NGAJENG - KAWRUH KETHOPRAK KAWRUH KETHOPRAK
Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa Tengah lan biso ngasorake kesenian liyane, umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane.
Anane gegayutan karo pagelaran "teater" para narapraja, mula pagelaran Kethoprak, bisa dibedakke mengkene :
Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo carita
Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman 'mesiran' ( Baghdad ).
Kethoprak Gamelan Pendopo : carita-caritane ngemungake carita Babad, dipagelarake nganti seprene . Pagelaranne ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing 'Pendopo').
Wondene unining gamelan kanggo ngeringi tembang, adegan, ilustrasi swasana carita, swasana dramatik, kang mbedaake adegan siji lan sijine,
Kagem para maos sing kepingin midhangetake kethoprak ing format mp3 bisa ngundhuh ing kene http://apdnsemarang.wordpress.com/dagelan-ludruk-ketoprak/
jangkep biasane nganggo suling utawa terbang. kanthi tambahan keprak.
Ing wektu saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe "improvisasi" kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan . mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane.Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu.Carita lan basa ora nganggo paugeran baku. Mula bisa kasebut Kethoprak ora jangkep. Back
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Banten&oldid=1092284"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonesiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Jl. Kaliurang Km 17, Dusun Paraksari, Desa Pakembinangun, Pakem, Sleman, Yogyakarta,
...sacara teori. Contoh Karangan Bahasa Jawa Bertema Budi Pekerti 2 Wongtua zaman dhisik kerep kandha: ora elok, artine ora becik, kanggo nglarang anake. Dadi anak ora
panggawe sing ora sopan utawa mekewuhi keharmonisan alam. Kaya ta ungkapan: ora elok
Lha wong wis setaon artikel iki diposting koq ora ono perubahan, komentare soko wiwitan nganti pungkasan koq akeh sing negatif.
kanggo wong sing ngerti boso jowo, suroboyoan, soale critane blog iki isine dagelan Ludruk ambek Jula-juli Cak Kartolo Cs format mp3, Sampeyan kabeh isok ngrungokno langsung utowo download, maksude blog iki kanggo nglestarekno budaya jawa timur, khususe kesenian ludruk ben anak putune awak
Written By maskolis on Sunday, 7 August 2011 | 04:41
Kaya Bayi arep lahir, golek kalamangsane.
Ditunggoni sewengi, jebul diwedhar parak esuk
Gus Dar said: Monggo poro kadang podho ndongo kabeh, mugi cepet enggal wedar kitab 384
Balas	On 18 April 2011 at 11:27 arela said: Sugeng Siang poro kadang…bade tumut ngantri …langsung ndeprok wonten gandok…nuwuuun
sanget , kados siniram banyu sewindu raos ipun mak nyles…nylessss
Balas	On 27 April 2011 at 16:34 Banar said: Sugeng sonten, Matur nuwun
Kangol Kangaroo hat 6129 Kangol,
wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k keturunan panutur wis Madura, basa salah iku k?n?, dh?w?k? was above, red where sing
Hélicak punika salah satunggaling piranti transportasi masyarakat ingkang kathah tinemu wonten ing kutha Jakarta nalika tahun 1970-an. Namanipun Hèlicak piyambak punika saking gabungan tembung hélikopter kaliyan bécak. Dipunwastani kados mekaten amargi saking bentukipun punika mirip kaliyan hélikopter lan bécak.
Hèlicak punika kapisan medal nalika tanggal 24 Maret 1971[butuh rujukan]. Mesin kaliyan awak utama piranti transportasi punika inggih skuter Lambretta ingkang dugi saking Italia. Kendaraan punika dipun-cetus-aken nalika masa pamarentahan Gubernur Ali Sadikin minangka pangganti bécak ingkang dipunarani boten manusiawi.
Sami kaliyan bécak, sopir helicak wonten ing wingjing Lajeng ingkang dados penumpang lenggah wonten ngajeng ing kabin kanthi reng-rengan waos saha dinding saking serat kaca satemah ketutup saking bentèr utawi jawah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hélicak&oldid=979672"	Kategori: TransportasiKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 2 Maret 2016.
saderek papat kalimah pancer, nu marengan tatapak nunggal sajati.
01. Abang-abang lambe (Pb). Samudana ;
suwun ki senopati.. tumut ngunduh rontale…..
badhe tangklet, pripun carane pesen kaos ADBM ??
Kepeneran kulo tak narik 351-355 nggih. Dados boten tabrakan malih. Tarik K4ng…… 🙂
Balas	On 1 September 2010 at 06:56 Kartojudo said: Wah..wis kepenak iki…wis do ngenthut..eh..ngenthit..eh piye tho..ngetik kabeh !
Sejatosipun saged kemawon Ki.Namung trayek 343 – 350 menika sampun dipun garap Ki Adung, dereng sempat pun unggah kemawon. Trayek kulo sakmenika 351 – 360. Sabar inggih, kulo nggih ngentosi retype
ng t0mmy said: Nyuwun sewu Ki Adung Segayu, kulon pendhet setunggal kagem sangu Arus Balik. Monggo pun lajengaken trayek panjenengan 344
PARAGRAF DHEDHUKTIF LAN INDHUKTIF :: .
KACA NGAJENG - PARAGRAF DHEDHUKTIF LAN INDHUKTIF PARAGRAF DHEDHUKTIF LAN INDHUKTIF
ukara –ukara kan nduweni siji ide pokok (kalimat utama) lan ditambah anane ukara – ukara panjlentreh ( kalimat penegas).
Nduweni kohesi (nyambung babagan ujude).
paragrap kang apik kudu nduweni ukara – ukara kang nyawiji jumbuh saka wujude.
Kanggo niteni anane kohesi bisa ditonton saka ukara –ukara kang migunakake :
a. Tembung penunjuk kayata : iki, iku, kuwe, kawe, lan sapanunggalane
b. Tembung sesulih ( ing basa indonesia diarani kata ganti orang)
c. Ngambali tembung kang dadi undering ide pokok.
Kohorensi, paragrap dianggep nyawiji menawa kabeh ukara kompak padha nyengkuyung topik.
Manut mapane pokoke ukara ( kalimat Utama ), paragrap dibedakake dadi lima yaiku paragrap Deduktif, paragrap Induktif, paragrap Deduktif – Induktif, Paragrap Ineratif, lan Paragrap deskriptif/naratif. Nanging kang dibahas ana ing kompetensi iki mung loro wae yaiku paragrap deduktif lan paragrap induktif.
Paragrap Deduktif yaiku paragrap kang ukara pokoke manggon ana ing ngarep paragraph, banjur kasusul ukara – ukara panjlentreh. Pokoke ukara (kalimat utama) ora kudu manggon ana ing ukara pisanan, bisa manggon ana ing ukara kapindho jalaran ana paragrap kang ukara pisanan awujud ukara transisi ( perekat ). Tuladha paragrap Deduktif.
Lumrah manungsa iku duwe pepenginan sing apik. Ora ana manungsa sing kepengin nemu kedadeyan sing ala. Mula banjur ana tembung beja lan cilaka. Yen bisa nemoni kedadeyan sing nyenengake iku sinebut beja, dene yen nemoni kedadeyan ora nyenengake adate banjur diarani cilaka. 2. Paragrap Induktif
Paragrap Induktif yaiku paragrap kang ukara utamane manggon ana ing sisih buri paragrap. Adate ukara utama ana paragrap Induktif nggunakake konjungsi penyimpul antar ukara kayadene : dadi, mula, lan sapanunggalane, nanging iku ora mutlak, jalaran akeh uga ukara utama kang ora kudu diwiwiti ngganggo konjungsi kasebut.
Prabeya kanggo transportasi saya suwe saya mundhak. Rega – rega barang kabutuhan urip saben dinane uga melu mundhak saengga rakyat cilik ora kuwat tetuku kanggi nyukupi kabutuhaning urip. Kauripane rakyat cilik saya mundhak susah. Iku mau jalaran saka mundhake rega BBM wiwit minggu –minggu iki glunjak banget regane.
Bocah kang awake kelemon biyasane luwih akeh kang ngalami bab – bab kang kurang prayoga tumrap kesehatan, becik kesehatan mental lan kesehatane awak menawa
pusat Medis Universitas Duke ing Durham, Carolina sisih lor.
Panaliten sajerone wolung taun tumrap bocah kang cacahe 1. 000, kabeh bocah turunan Eropa kang padha dene kelemon antuk sawetara sesurupan. Bocah kang kelemon ora lanang ora wadon akeh kang nduweni tandha penyimpangan psikologis ing antarane asring padha nerak aturan. Bocah – bocah lanang kang kelemon uga gampang depresi.
“Trep – trepane tumrap sesurupan bab bocah kang kelemon iku ana gandheng cenenge karo akehe risiko bab kesehatan, uga ana gandheng cenenge karo bab penyimpangan psikologis, malah uga dumadi marang bocah – bocah kang umur welasan taun,” mengkono Mustillo weh katrangan kaya kang dibiwarakake dening Rueters sawetara wektu kapungkur.
Sawise diteliti kanthi permati awak kang kelemon cedhak karo lelara ing antarane paru – paru, weteng, lan lelara kang ana gegayutane karo sirkulasi. Malahan sajerone isih bocah ana kang wus wiwit ketaman lara jantung, lara gula, lan lara kanker usu, mangka isih sajrone mangsa mundhak gedhe lan mundhak pinter.
Kapandhet saking Kalawarti Djaka Lodang, Edisi 6 September 2008 nomor 14
Coba saka wacan ing dhuwur golekana ukara pokoke ( kalimat utama) ing saben paragrap !
Kasusastran Jawa mujudake sumber budaya kang ngandhut tapsiran dhuwur. Isine nglimputi crita raja –raja, piwulang moral, filosofi urip lan
bebaya, seni karawitan, beksan, jogged, pewayangan lan liyane.
Kasusastran kang arupa naskah kuna iku asil tulisan tangan ing godhong lontar, kulit kayu, lulang kewan, penjalin, pring, lemah lempung, keramik apadene dluwang. Aksara kang digunakake uga maneka rupa, ana kang nganggo aksara Jawa, arap pegan, Bali, sunda,
wong jodoh kuwé wenangé Pengèran. Dadi bisa ora bisa kudu dijalani. Urip kuwé saluguné mung dadi tumpukan nasib kelara-lara. Njarem lan nunjemé ora bisa ditebak. Bab kuwé sing saiki dirasakna Rani Pèsèk
wis ora duwé sapa-sapa. Saiki nyong dèwèkan. Please Kang nyong ditulungi!” tangisé Rani Pèsèk sms maring Kang Dasmad alias KD.Maca sms Rani Pèsèk, KD ora paham apa sing dikarepi. Tapi tetep mbales sms-é Rani.“Nyong kudu nulungi apa Ran? Apa sing lagi diranapi kowen, wong
Dèwèké priyatin krungu Rani pisahan kambèn Ramdon. Wong lanang sing diarep-arep dadi bojoné malah nugel tresna. Tapi pancèné KD wis pernah ngandani, mbok Rani aja demenan karo Ramdon, tapi Rani njarag, ora nggugu omongané. Saiki tibané kelara-lara.Durung sempet KD mbales sms, Rani kirim sms maning.“Umuré enyong wis tuwa, jalan 31 taun. Saiki sapa sing gelem dadi bojoné enyong, Kang?”Endasé KD kaya digebugi alu,
mbojo loro olih belèh?” omongé Kapèr maring bojoné waktu nang kondong.“Oh Kang Kapèr....adong kuwé bisa gawé sampèyan seneng, nyong ora papa, Kang”“Sampèyan bener lila? Ora keberaten nyong mbojo loro?”“Ora Kang! Enyong mung njaluk syarat telu”
nglindungi...”“Oh…aja watir! Kang Kapèr tetep nglindungi lan sayang!”“Sing keloro... sampèyan kudu adil,
nyangga endas mumet peng-pengan (Lanang Setiawan)Ora HèbatKANG Dasmad alias KD jawané dadi Direktur PT. Radio “Laras Queena” sing
omongé wong lanang sing gèdé duwur kuwé.Wong telu tambah panik, siji baé laka sing wani nyuwara.“Gagiyan ngomong! Sapa sing wani limang juta, tak lepas saiki!”Dasmad Cs saiki tembé ngerti, jebulé wong sing marani kuwé, ora liya tukang blantik wadonan! (Lanang Setiawan)Cup-cupanMALEM bada ji, nang umahé Dasmad pan
wadoné.Abah Glèmboh ngelus dada. Latan mbales sms anaké.“Ngomong ya Nok? Wong qurban kok urunan sih? Sing
qurban?” (Lanang Setiawan)Kado PengantènKIYÉ critané Kapèr waktu tembé baé bebojoan. Wong lanang wadon lagi
nang guluné pasièn wadon, uga nyiliki cangkemé sing dowèr lan ndandani cunguré sing mblesek menjero dadi mancung. ”Saiki apa maning sing perlu tak bantu, bu?” takoné Dokter Dasmad. ”Nyong njaluk supaya matané nyong luwih
takon.“Waktu kowen nglamar pegawèan, kowen moniné duwé pengalaman kerja limang taun. Saiki jebulé kowen ora bisa kerja! Kowen babar blas ora duwé
Kapèr, wong Amrik uga wong Prancis njagong nang lèstoran. Lagi gayeng-gayengé ngobrol, wong Amrik nyuled rokok sing regané larang, ngecrèsé nganggo zippo. Tembé pirang sedotan, rokok karo korèké dibuang. Wong Jepang karo Dasmad uga Kapèr kagèt.“Tenang, nang Amerika ora kurang, akèh nemen” omongé wong Amrik.Wong Prancis ora gelem
takon maring murid-muridé apa kerjané Manèné sadiné. Jawabané macem-macem, ana sing njawab dadi dokter, insinyur, bankir, ibu rumah tangga, lan liya-liyané. Pak Guru Kapèr latan takon maring Tono sing meneng baé awit pelajaran dimolai.“Tono, awit mau kowen meneng baé, kerjané Manèné kowen apa, sih?” Radan aras-arasen lan isin dèwèké jawab.“WTS pak…”Pak Guru Kapèr kagèt ora ketulungan. Tono akhiré kon ngadep maring
sanga bengi pisan ketekan wong ayu. Yahèn, asoy!“Pan tuku apa Nok?” omongé Kapèr.“Adol ciu Kang?”Kapèr ngrajug, kagèt ora baèn-baèn. Durung pernah dèwèké ketekan bocah wadon tapi pan tuku ciu. Toblèg, toblèg! Ampun dèwa! ”Nang kèné ora adol ciu, Nok” omongé Kapèr.Ésuk dinané prawané teka maning, dijawab Kapèr ora sedia. Tapi let dinané maning, prawané tetep ndableg teka maring warungé Kapèr.“Pan tuku ciu? Nang kèné ora adol! Kowen aja gawé
ora bèda kaya wong-wong sing ana nang nduwur panggung. Gawat…!!nLanang SetiawanCerdasANAKÉ Kapèr sing mbontot waktu digawa nang lokasi kemah nudis, ngrajuk ndeleng wong-wong sing pada ora katokan. Maring anak mbontoté, Kapèr njelasna.“Tong, gedé ciliké ‘barang’ kuwé bisa dititèni saka cerdasé. Biasané wong sing cerdas, barangé gedé ketimbang wong sing bodo. Paham, Tong?”“Paham Bah!” semauré anak bontoté Kapèr.Pirang dinané, sauwisé Kapèr nang umah, kèlangan bojo. Dèwèké akhiré takon maring anak mbontoté.“Dongèné Manèné kowen lunga maring endi, Tong?”“Limang menit sing klèwat, Mané ngobrol karo Um Jayèng sing
kabèh, ndadèkna wong sing pan tuku pada padu, ngèyèl kambèn sing dodol. Sing pan tuku njaluké murah, sedeng
pepatah…”“Pepatah apa maning?” takoné Jayèng.“Laka rotan, akar ora masalah. Dadi ya, dong laka hèlm, émber blèh papa oh…” nLanang SetiawanMuter-muterURIPE Kapèr kaya ditakdirna dadi wong susah. Padalèn uripé wis
kaya nantang maring para copèt. Saka terminal latan Kapèr manjing pasar, uga mlebu mall. Balik klendangan maring penginepan, dompèt tetep
dadi penasaran, akhiré manjing warung.“Kang, sori Kang. Nyong pan takon” omongé Kapèr maring salah siji uwong sing lagi mèdang.“Takon apa Kang?
enyong .. .” (Lanang Setiawan)GendilWAYAH bengi sing hawané atis nemen, Kang Dasmad sing pancèn wongé bagus, kena lara tenggorokané. Telak rasané perih nggo ngeleg panganan. Wis macem-macem jamu diinung, maksa baé ora mari.
”“Kowen ora ngarti sih. Nganggo taktik oh. Apa maning sing njaluk gratisan wong
ngomong-ngomong kambèn Kapèr ya? Mbokan sèwot. Critané, Kapèr demen karo Dèwi Tèmpé, mung jalaran ditolak, Kapèr dadi compong alias kentir. Kapèr akhiré dikirim maring rumah sakit jiwa. Ana rong wulan
muatané melep-melep.“Stop!”KD mudun uga Kapèr. Tapi ujug-ujug Kapèr mlayu mlencing ndadèkna KD bingung. Latan nggembor.“Pèr, Kapèèèrrrrr…!! Pan maring endi?!”Kapèr tetep mlayu bablas ngidul numuju Dèsa Kademangaran. Ora ba lan bu, KD akhiré ngudag Kapèr. Nang pikirané KD,
mèin keterangan pers maning.“Ngerti ora, apa sing bakal tak omongna enyong maring sampèyan kabèh?”Blajar saka pengalaman, para wartawan akhiré njawab serentak.“Oraaaa…!!”Krana laka sing pada ngarti, Jaksa Brindil ngloyor lunga. Dina kaping telu,
”Durung rampung Um Wapèk ngomong, Jayèng gemuyu lata-lata.“Bisané kowen gemuyu Yèng?”“Ya iya ya…, duwit dong wis kecekel tlotok Kapèr ora bakal balik. Bocah kaé mlebuné
karo tangané nuding maring rombongan.“Niki, pendukung-pendukungé enyong Mbah,”“Oh…dadi tekané kowen njaluk disembur?”“Dudu njaluk disembur, Mbah Panembahan. Tapi njaluk restu!”“Kowen saiki nggawa apa?”“Rokok rèfil!”“Oh bagus. Kowen idepé bèrès oh ya?”“Nggih Mbah”“Wis saiki kowen pada balik
nggo Kapèr.“Saiki nyong butuh biologi! Sung!”“Ya wis, mèiné dong wis tanggal tuwa baé, sebab ora pantes wong saiki tanggal enom!” (Lanang
teka maring nggoné enyong bisané mucu-mucu,
Ora kalah karo Jayèng, sikilé Kapèr, mangan karo sikilé ketèngkrèng!” (Lanang Setiawan)Kirim PulsaKAPÈR bingung. Pan ngebèl maring sedulur pulsané tipis, kari 900 pèrak. Pan Sms kayong ora pantes. Sing dihubungi wong tuwa. Kiyé masalah waledan bagi waris kaluwargané bojo sing ana nang Bumijawa.Kapèr endasé mumet. Akhiré pikir sangsaya pikir, nemu
KapokCRITANÉ Kapèr kambèn Dasmad dadi polisi. Salah siji dina Dasmad karo Kapèr nangkap wong wadon penjahat sing ayu por-poran. Wong wadong kuwé, ora liya bocah nakal, kas matèni
mbantu pan pirang ronde? Tenagané enyong tikel pitu! Jos temen lah….” Kapèr bangga. ”Wah enyong senang nemen! Wis saiki aja kesuwèn, sampèyan
kaluwargané bojo sing ana nang Bumijawa. Kapèr dadi endasé mumet. Akhiré Sms maring Dasmad.“Mad, tulung nyong dikirimi pulsa!” isi Sms-é Kapèr.“Nggo apa sih?” Dasmad mbales Sms.“Pan nggubungi seduluré bojo. Pulsané
pengalamané Kapèr waktu dadi pengantèn. Critané awit pengantèn wadoné njagong nang kursi pelaminan, nangis baé. Bab kuwé sing ndadèkna omongan uwong-uwong adong bojoné Kapèr gelem mbojo karo Kapèr jalaran dipaksa gonéng wong tuwa.Ndeleng bab kaya kuwé, Kapèr dadi jèngkèl akhiré takon maring bojoné.“Sing
ndeleng ‘pelem’ sing gandul-gandul gedèné kaya wong nangka.“Saiki peserta keloro saka
“Anaké enyong njaluk kaya anaké Dasmad. Mumet nemen, golèt duwit nang endi ya?” omongé Kapèr.“Lha kuwé Pèr. Wis lulus, nagèna pan njambut gawé, malah kon mikir maning,” omongé Jayèng karo cekelan batuk.“Dadi wong tuwa
pancèn bocah pinter. Saiki jajal Iwan, enem ping enem ana pira?” takoné Glèmboh maring Iwan.“Telung puluh enem, Pak Guru….”“Bagus, kowen pancèn bocah pinter. Saiki, anaké Kapèr, papat ping papat, ana pira?” takoné Glèmboh.“Ah Pak Guru, payah!” semauré
dicopot. Wong-wong sing ndeleng, sanalika nyekakak weruh endasé Glèmboh botak.“Nah, pibèn sedulur-sedulur percaya? Wong sing dodol bé
Tapi kiyé sengaja, kanggo mbèdakna...Endi sing nganggo obat kambèn sing ora! Tapi sedulur-sedulur, sampèyan kabèh ndeleng sing kiyé ….”Glèmboh mlintir kumis, jenggot, rambut kèlèk, lan dadané sing ombèr rambut ketel.“Nah, sedulur-sedulur, dadi
anaké Kapèr (Lanang Setiawan)Rijèk Ya?KAPÈR bener-bener wong sing uripé kuciwa, akhiré
sampèyan saiki wis mandeg nginungé. Ajib ah!” omongé bojoné.Padahal Kapèr saben bengi mègin angot nginung (Lanang Setiawan)Susu Jaran BinalDASMAD critané dadi Dokter Sèksolog. Salah siji dina ketekan pasièn wong wadon ayu,
lakiné enyong ora bisa ditutup!” (Lanang Setiawan)Warisan JackoTEGAL gègèr, Kapèr ketiban pulung olih warisan saka
wong-wong pada nyekakak gemunyu, kaku saporèté. Sebab apa? Jebulé, warisan saka Michael Jackson kanggo Kapèr, ora liya mung Cawet putih sing biasa dienggo pentas gonèng Jacko! (Lanang Setiawan)Compong KabèhTEKA-TEKA Kapèr culag maring bojoné. Ulaté kaya barongan, matané mendelik, lan cangkemé ngomnyah.“Dongé masalahé apa sih Kang? Teka-teka kok ngromnyah. Kas klayaban maring endi sih, rika? Wong wadon kesel, ora dipijeti malah digomnyah!” omongé bojoné Kapèr.
“Lha, jawabané pancèn kaya kuwé. Aja ndakwa-ndakwa
“Ganti pibèn?”“Barang saiki dadi penyanyi Tegalan, ora gelem diundang Kapèr maning!”“Sih apa?”“Kyèh, sms-é Kapèr tak balakna maring kowen….”Ora suwé,
asyik ndopok. Ora dirasa sepur sing dientèni bablas ngrayap ninggal stasiun. Wong telu
gemuyu lata-lata? Mustinya kuciwa, sebab sampèyan gagal ngejar sepur.”“Ya iya ya? Wong saluguné sing pan numpak sepur kuwé enyong. Wong loro kaé, mung pan ngantar, ora pan lunga….” jawabé KD kambèn lata-lata (Lanang Setiawan)AnakKIYÉ crita zaman orba. Waktu kuwé, Dasmad dadi
Presidèn toh?! Sedeng enyong, kuwé mung anak petani, bol!!” (Lanang Setiawan)Bocah NgabluANAKÉ Kapèr diundang nang kepala sekolah. Gara-garané njukut duwit kanca-kancané. ”Bisané kowen njukut duwité kanca-kanca? Kowen pancèn butuh duwit, apa kepibèn?"”Mboten, Bu..." jawabé Anaké Kapèr.”Toli kenangapa? Gagiyan ngomong! Dong ora gelem ngomong tak laporna bapané kowen!!"
Nona.””Bisané larang nemen Kang? Enyong mung tuku 5 pulpèn karo telung iji permèn karèt, mustiné
wong jowo: KUMPULAN LANGGAM, TEMBANG JAWA, CAMPURSARI -PANGGODANING KATRESNAN
wis kondho,Jroning bebrayan, kebak ing panggudhoBebasan wanci panglo?,Tanpo obor, peteng ndedhet tan rinoso Opo pancene wis bedo,Dek biyen opo, saikining opoSliramu salin sloko?,Dek biyen tresno, saiki ndaksiyo Wong bagus mbok ojo bingung,Tumawur satemah kajantrungKoyo wong kelangan petung,Deleg-deleg, wekalase wurung Tak suwun marang sliramu,Mbok ojo lali, janji prasetyamuTresnaku kang satuhu,Tetep tulus ngregani jiwaku reff :Biyen aku ra wis kondho,Jroning bebrayan, kebak ing panggudhoBebasan wanci panglo?,Tanpo obor, peteng ndedhet tan rinoso Opo pancene wis bedo,Dek biyen opo, saikining opoSliramu salin sloko?,Dek biyen tresno, saiki ndaksiyo Wong bagus mbok ojo bingung,Tumawur satemah kajantrungKoyo wong kelangan petung,Deleg-deleg, wekalase wurung Tak suwun marang sliramu,Mbok ojo lali, janji prasetyamuTresnaku kang satuhu,Tetep tulus ngregani jiwaku sumber
Banjir Masih Intai Kemranjen | RADAR Banyumas
Aku dadi kelingan jaman biyen sok maca majalah boso jowo Jaka Lodhang, rubrik Jagading Lelembut.. 🙂
manusia, sejumlah besar gerabah bentuk wadah, Percandian Segaran I – VI, Percandian Talagajaya I – VII, Candi Lmah Duwur Wadon, Candi Lmah Duwur
KACA NGAJENG - KAGUNAN JAWI - KAGUNAN LUDRUG KAGUNAN LUDRUG
KACA NGAJENG - WACAN JAWA 1 WACAN JAWA 1
Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe, supaya kabeh padha nduweni watak satriya. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C.F.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu. Dene miturut Baoesastra Djawi karangan WJS Poerwadarminta ateges : wong luhur, utawa prajurit luhur. Dene nyatriya : nduweni watak satriya , yaiku nduweni tindak tanduk kang utama sarta kendel. Watak utama iku watak kang ora nalisir saka bebener. Bebener kaya kang didhawuhake dening Gusti kang Maha Kawasa, sarta ora nalisir saka angger-anggering negara. Dene kendel ateges wani nindakake bebener, kayata mbrantas tindak korupsi, mbrantas mafia hukum sing saiki lagi dadi kawigatene bangsa Indonesia.
Jatmika tegese anteng utawa alus budine. Nindakake
Tembung jatmika lan ruruh iku tembung loro sing ora kena dipisah-pisahake. Wong sareh ora ateges ora bisa mlayu banter. Samubarang tindak dipikir kanthi jero. Wasis samubarangipun bisa mumpuni sabarang pakaryan, pinter ing sakabehe. Back
Tapi kelendi maning ceritone wes bedo
bocah-bocah” semauré Dariyah.“Bisané?”“Sebab Tuan Kapèr maksa enyong kon ngadusi!” Pedangdut DèwiWIS ana telung wulan, Kapèr nyobèni pedangdut
dhumateng simbah, kawulo sowan mriki ingakng sepisan ngaturaken silaturahim, wondene ingkang kaping kalih ngaturaken sedoyo kalepatan kawulo dhumateng simbah soho kaluwarga nyuwun agungung pangaksami. Ingkang kaping tigo nyuwun tambah donga pagestunipun”
Kakek: “Tak tompo silaturahim sliramu. Semono ugo wong tuwa akeh dosa lan salahe karo sliramu. Mugo-mugo Alloh paring lebur ono ing dino riyoyo iki. Mugo-mugo sliramu diparingi tetep imane, tetep islame, iso entuk rejeki kang akeh, halal, barokah kanggo sangu ngibadah, lancar sakabehane enggal entuk jodho kang sholehah [tur ayu – tambahan penulis- 😀 ] “
karep opo ora nambah pegawe…..!!!!
FET kadang-kadang dipunsèbat minangka transistor ekakutub kanggè mbèntnèakèn operasi pembawa muatan tunggal ingkang dipunlmapahi kaliyan operasi kalih pembawa muatan ing transistor dwikutub (BJT).
Transistor efek–medan dipunciptakakèn dèning Julius Edgar Lilienfeld ing taun 1925 lan dèning Oskar Heil ing taun 1934, ananging peranti praktis mbotèn dipundamèl secara masal nagntos taun 1990-an.
sami kaliyan basis, kolektor lan emitor ing BJT. Sanèsipun JFET, sèdaya FET ugi nggadahi saluran kaping sèkawan ingkang dipunasmani badan, dasar utawi substrat. Saluran kaping sèkawan punika nglayani kegunaan teknis ing pemanjaran transistor kedalam titik operasi. Terminal punika sangat jarang dipunginaakèn ing desain sirkuit, ananging keberadaanipun punika wigati ngrancang penataan sirkuit terpadu.
Asma-asma saluran ing FET mengacu ing fungsinipun. Saluran gerbang saged dipunanggep dados pengontrol buka-tutup saking gerbang sesungguhipun. Gerbang punika ngizinaken elektron kangge ngalir utawi ncegah kaliyan ndamel lan mengikangkan sebuah kanal ing antawisipun sumber lan cerat. Elektron ngalir saking sumber nuju ing saluran cerat menawi wonten tegangan ingkang dipunparingake . Badan punika seluruh semikonduktor dasar ing pundhi gerbang, sumber lan cerat dipunpanggenaken. Biasanipun saluran badan dipunsambungaken ing tegangan ingkang inggil utawi terendah ing sirkuit, gumantung ing tipenipun. Saluran badan lan saluran sumber biasanipun dispunambungaken amargisumber biasanipun dispunambungaken ing tegangan ingkang inggil utawi terendah saking sirkuit, ananging wonten pinten-pinten penggunaan saking FET ingkang boten
FET saged dipundamel saking pinten-pinten semikonduktor, silikon dados ingkang paling umum. FET ing umumipun dipundamel kaliyan proses pembuatan semikonduktor borongan, ngginaaken lapik semikonduktor kristal tunggal minangka daerah aktif, utawi kanal. Ing antawisipun bahan badan ingkang boten lazim inggih punika amorphous silicon, polycrystalline silicon lan OFET ingkang dipundamel saking semikonduktor organik lan asring ngginaaken isolator gerbang d\lan elektrode organik. Ing moda punika, FET kangge kadasta
ing moda penjenuhan,[3] pinten-pinten tiyang nyebataken moda aktif, kangge nganalogikan kaliyan tlatah operasi transistor dwikutub.[4][5]
Jinis-jinis transistor efek medan[besut | besut sumber]
Kanal ing FET sampun didoping kangge ndamel sae semikonduktor tipe-n utawi semikonduktor tipe-p. Ing FET moda pengayaan, cerat lan sumber dipundamel benten tipe kaliyan kanal, menawi ing FET moda pemiskinan dipundamel setipe kaliyan kanal. FET ugi dipunbentenaken adedasar metoda pengisolasian ing antawisipun gerbang lan kanal. Jinis-jinis dari FET adalah:
JFET (Junction FET, FET Pertemuan) ngginaaken sambungan p-n ingkang dipanjar kawalik
sawar Schottky, dipunginaaken ing GaAs lan bahan semikonduktor sanesipun.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PUSAKA 7 TOMBAK NYAI RORO KIDUL
utawi 3 Februari 2011. Kula Seno Herpram badhe ngaturaken pawartos enggal tur wigati saking wewengkon Jawi Tengah saha lelaten Ngayogyakarta sakdangunipun 30menit. Sakderengipun sumangga panjenengan kula aturi migatosaken tigang pawartos wigati trang Sandyakala sonten menika. ( Headline ) Satgas
nggadhahi satgas penetapan saha penggagalan Pemilukada Gubernur DIY. ( ANCHOR ) Anggenipun netepaken cacah 58 Satgas Penetapan Kecamatan Berbah punika dipuntindakaken langsung dening Ketua Dukuh Kabupaten Sleman, Cakra Pamungkas ing Bale Desa Tegal Tirta, Berbah, Sleman. Kajawi dipundhatengi Wakil Bupati Sleman, Yuni Satia Rahayu saha atusan dukuh sanes, anggenipun netepaken Satgas punika ugi dipundhatengi salah satunggalipun sesepuh saking Kraton Ngayogyakarta, Gusti Yudha Diningrat. Ancas netepaken satgas kasebat kangge ngawikani wontenipun panyudaning panyengkuyung ingkang dipuntindakaken dening oknum tertentu ingkang boten sarujuk kanthi wontenipun penetapan ing DIY. Kajawi punika ancas sanesipun ugi kangge nindakaken sosialisasi sistem penetapan Sultan saha Paku Alam winangka Gubernur saha Wakil Gubernur DIY tumrap warga bebrayan ing wewengkonipun. Ing benjingipun Satgas kasebat badhe nindakaken tugas paring katrangan dhumateng warga bebrayan ing tataran ngandap menawi boten wonten
tiwas keplindes sepur ing kawasan Nggremet. Arifin njlentrehake nalika ditemokake kahanan jasade korban rusak kanthi kahanan sirahe nrenyuhake. Sakdurunge monggo tak suwun mirsani telung kabar wigati kang bakal kaaturake ( To VTR ) 1. ……………………. Pawongan tiwas keplindes sepur 2. Kepolisian durung bisa mastekake
matraman niki bakal ngancani panjenengan sajroning mirsani kadadeyan wigati ing wewengkon Jawa Tengah.kasebat samsoyo nikelaken kagiyatanipun warga kangge ngawikani wontenipun panyudaning panyengkuyung ingkang asring kadadosan.com/watch?v=PuySF-Za54U Jumat. Deweke mastekake korban dudu warga kang manggon ing sakiwa tengene TKP. Ora katrangan kang gumathok ngenani sapa korban kang tiwas kasebut. Suwene setengah jam bakal nyawiji karo panjenengan. gamblang. Jajaran kepolisisan Surakarta
esuk utara tabuh wolu kurang seprapat dikagetake kanth anane sawijining
wigati liyane bakal katur maneh. korban isih ana ing
sangking Pasuruan.korban kang katon nganggo kathok jins lan kaos biru. Kraton Kabupaten Pasuruan. Jawa timur. KH Miftahul Ahyar (Rais Syuriah PWNU Jatim). (ANCHOR ) "kangge nyegah kedadosan kekerasan lan njagi keamanan negari. Majelis alim ulama ugi ndawuhaken supados ngendek sedoyo mawon kegiatan lan penyebran kegiatan Ahmadiyah. pit mini duweke korban kang ditemokake ing sakcerake TKP diajab bisa dadi sarana kanggo tanda tumrap keluwarganing korban. ( Iklan )
niku wau ajeng dipun kintun dumateng Presiden lan DPR/MPR.Ketua MUI Jatim. Dumadakan wonten ombak ageng saenggo kapal tongkang ingkang
kanthi posisi kumambang. kapal mbekta 70 imigran saking Iran lan Afganistan ingkang badhe tumuju dhateng pulau Christmas Australia. Wassalamu’alaikum wr.30 wib.
( Lead ) 6 imigran kesengker sedha saksampunipun kapal tongkang ingkang dipuntumpaki kuwalik amargi dipunterjang ombak ageng wonten pesisir pantai Pangandaran Ciamis Jawa Barat. Prastawa naas punika sepisanan dimangertosi dening nelayan Pangandaran ingkang mirsani perahu sampun
. Ewondene taksih wonten 26 imigran sanes ingkang
kadadosan. monggo panjenengan sedaya ngelanjutaken aktivitas panjenengan sedaya.
Sumber : TVRI jawa tengah. KH Fuad Nurhasan. intinipun masalah kolo wau inggih saking ajaran ahmadiyah ingkang sesat lan mboten dipun larang kalian pemerintah.wb. ( PANUTUP ) Kula aturaken nuwun saged tumindak panjenengan sampun simak pawarta sangking kula lan Nurina Putrid.
( Headline ) Mengeti Dinten Idul Adha 1432 Hijriah . Sakpunika 26 imigran ingkang dipunkinten taksih kumambang wonten tengahing samudra taksih dipunpadosi. paraga saha penonton ingkang kaperangan ing antawasipun wujudaken lare-lare kanthi sesarengan nindhakaken Ikrar Pemuda saha nyanyiaken lagu kebangsaan
kagiyatan punika dipungelar kangge grengsengaken raut kebangsaanipun para kaneman saha kangge nuwuhaken rawah tresna tumrap budaya bangsa
Boyolali. ( ANCHOR ) Selasa. Kula atur sugeng dalu.
( PAMBUKA ) Sugeng Dalu. Acara ingkang dipungelar ing panggung ingkang prasaja punika dipunisi kanthi sumpah
tekadipun para kaneman kangge manunggal ing saklebetipun bangsa Negara saha basa Indonesia antesipun dipungelar ing sakgadhahing panggenan. Tembok PT. ( LEAD ) Salah satunggalipun acara kangge mengetidinten Sumpah Pemuda. Wassalamu’alaikum wr. Sakderengipun acara opera dipunwiwiti.
Korban dipunthuthuk ngginakaken balok kaca ing perangan sirahipun. Festival ingkang dipunestreni dening puluhan pasarta punika. mendho badhe dipunlelang kangge kewan kurban ing Dinten Riadi Idul Adha tahun 1432 H dinten minggu ngajeng. nggiras kangge ndayakaken peternak mendho ing Kabupaten Bantul. Sasampunipun sesambetan kados bilih tiyang bebojoan ing griyanipun Suparjo. Mboten gantalan wekdal.
tumut Festival kangge kurban punika ngrancakipun keprigungageng kang bobotipun nggayuh sak kuintal.30
nindakaken mutuning raja kayanipun awit ndongkat dinten Riaya Idul Adha kados sak mangke kade minggu jaler mindak tikel kalih tinimbang dinten padatan. 31 Oktober 2011
Kehutanan (DisPerKahut) Bantul. Kejawi dipuncawisaken tropi lan arta pembinaan. korban tewas jalaran dipunperjaya Suparjo. Nur Hadi mratelakaken. Rikala kedadosan korban dipunteraken dening satunggaling tiyang. Korban ingkang dipunsinten minangka wanita plenyehan menika nandang tatunemen ing
Sewon. Adhedasar keteranganipun polisi. Sabanjuripun tukar padu kaliyan tersangka. Kecamatan Kebon Arum. korban katingal sampun makaping-kaping dhateng griyanipun tersangka. Ketua Panitia Festival Kambing Kurban 2011. Anang Syainudin. Mendho punika saweg dipun biji dening dewan juri. Ananging lajeng wonten swanten kang mbengok
. Sragen. Sakderengipun Partini dipunpanggihaken tews ing griyanipun
Sugeng enjing pamirsa. kalawingi enjing dipunprotes dening pelamar CPNS
cacah tiga ugi badhe dipuntanganaken ing tahun menika. Arif Nuryanto. sambonten-mbontenipun medalaken ragad salangkung milyar rupiyah. Sinaoso namung kaperangan. TATV
( Pambuka ) Assalamualaikum wr. Suparjo ingkang sampun nggadhahi putu menika langsung dipunamanaken polisi dhateng Kapolres Klaten. Pasar Klewer ugi dipunwastani kalebet rawan kelepan. Ing sangajengipun polisi. korban sampun gumlethak pasrah. Peken Tradisional cacah kaleh saking gunggung sekawan dasa tiga ing Kitha Surakarta taksih dados lengganan bena saben mangsa rendheng. kanthi anceman salangkung-langkungipun 15 tahun penjara. Pekekn kasebat magepokan kalian kathahipun perangan bangunan ing peken kasebat ingkang risak. wb. Pramila
saget mirsani pawarta inggal turwigati saking wewengkon jawi tengah lan ngayogjakarta. Pasar Depok saha Pasar Kliwon. Kangge ndandosi sedaya perangan bangunan peken utawi repitalisasi. Amargi tumindakipun. Surakarta. ( Highlight ) Badan Kepegawaian Daerah Pemkab Sragen. Windato. salah satunggalipun ingkang ngajohari inggih menika sistem drainase.
nalika bangsa Indonesia mengeti Hari Kebangkitan Nasional. kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Ahyar. Nanging sasampunipun TPA dipunbikak. kawontenaning masyarakat ing sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Jawa Timur rikala dina Rebo esuk kira-kira jam setengah pitu ing tanggal 20 Mei 2009.( Anchor )
Ngablak. wb. Para warga ing sakiwatengening TPA sewaunipun boten mangertos menawi uwuh menika wonten pangaosipun. ( Closing ) Pungkasaning atur. Dene omah-omah ing desa kasebut sing kenteban lan ndadekake remuk lan kobonge udakara patang omah. panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit ndayakaken uwuh ing papan menika. ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak dipunbikak. ngaturaken panuwun awit kawigatosan Panjenengan. Sitimulyo. Ana sing ajur mumur lan ana sing payone remuk tanpa sisa. Montor mabur kasebut budhal saka pangkalan Lapangan Udara Halim Perdanakusuma Jakarta lan arep tumuju
pancen wis tau dikabarake yen akeh montor mabur sing padha nemahi kacilakan ing mancanegara utawa ing Indonesia. sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak. Sasampunipun kathah tetiyang saking sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat. Kecamatan Karas. Piyungan. Kejawi menika. pase ing desa Geplak. Ing wekdal sakawit. luwih saka wong satus nemahi tiwas klebu warga desa sing omahe melu kenteban montor mabur kasebut. Malah ing kedadeyan iki. Wassalamualaikum wr. para warga nembé gumregah tumut pados rongsok lan pranyata panggesanganipun ugi saya saé. ana wong 15 kang uga melu nandhang tatu abot lan entheng. lha kok kasusul maneh kedadeyan montor mabur tiba durung suwe iki. Bantul dipunbikak wiwit taun 1996. Kanthi anane kacilakan montor mabur duweke TNI AU kasebut mesthi wae ndadekake warga
. Nanging durung nganti tekan papan kang tumuju. Saliyane iku. Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa. Durung ana rong sasi
jinis Hercules C-130 nomere A-1325. saéngga panggesanganipun saya mindhak.Papua. Magetan. warga ing sakiwatengen ugi saged pidamel pados rongsokan uwuh menapa déné ngingah lembu. kula kaliyan tim redhaksi ingkang ngayahi jejibahan. kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni.
. Ing atase ora ngerti apa-apa. Pancen akeh sing kandha yen sejatine montor maburmontor mabur duweke negara mau akeh sing wis padha tuwa lan kudu diganti. kepeksa montor mabur tuwa isih tetep digunakake kanggo ngangkut wong lan barang-barang liyane. Apa ya pancen kacilakan mau bener-bener amarga saka umure montor mabur sing wis tuwa utawa saka sebab liyane? Ditunggu wae asil saka katrangane
pangkalan mau dadi padha jinja. Nanging gandheng kanthi
at 15:30 bejo said: Tenan to, begitu gandok buka langsung rapel 3 kitab.
saestu, nomer hp-ne pinten…badhe tak telpon menawi
ora iso menyang sawah mergo keno flu…yo wis nduk, keng romo dielingno supoyo istirahat lan miturut dawuhe
nuwun sampun kerso ngopeni cantrik-cantrik enggal kados kulo. Prasasat kelangan deleg, nemu oncor malih. Matur nembah nuwun retype-ipun dateng gandok-gandok sakderengipun. Dalem rantos retype-retype wonten gandok-gandok salajengipun… Nuwun….
mbukakke kitab IV-23 kirim neng Antony58@plasa.com, aku wis judeg tenan pirang dina iki. tulung!!!
Mbokbilih reno ing panggalih, kawulo nyuwun pitedah kados pundi caranipun ngunduh kitab IV-23. Nyuwun duko, sampun sakwetawis
neng padhepokan kene, atur panuwun katur para sesepuh ing padhepokan.
Guciwis tak pendem siji prasastiaranku sing tak ukir nang watu lintangarané kowen sing tansah tak undang-
arep mbantu. Ora golek apa-apa, malah diarani cari untung.! Payahhhh...'. Menanggapi, keluhan umat senior, Si umat medior berkata: 'Kuwi mesthi ana setane..... Coba deleng bae mengko. Embuh, setane sapa. Ning mesti ana setane. Setan biasane ta, gawe kisruhhhh.....!.
luwih dhuwur tinimbang lemah sarta kang digawe batadilepa bata lepan sangganing gedheg yen dideleng saka ing jaba.
nggunakke urip sing akeh meleke nggo kegiatan warna-warna. Aku isa sembahyang kanthi wektu omber. Aku maca buku-buku sing anyar. Biyen aku kon nulis rong halaman patang halaman sesasi pisan angele ora jamak. Saiki aki saben dina isa nulis. Maune ya krasa rekasa, nanging saiki dadi
taun. Nanging kahanan akeh melek neng omah tuwa marakake aku isa ajar internet lan saiki isa ngisi Blog Domus saben dina. Aku diajari Rama Agoeng. Nek cah saiki, malah sing isih SD, sedina wae dha isa. Aku ajar meh sesasi. Sanadyan ora lancar kaya bocah-bocah, aku isa nandangi. Lan kanthi iki aku isa sambung wong akeh
Lagu Campursari Kathok & BH - Cak Diqin & Ani Tiara :
ojo kowe menuduh, aku iki selingkuh
yen ora nyoto weru, ndadekne kisruh
jenenge Tini, lha Basman iki nduwe warung, tapi Basman iki medit karo koncone dewe. Akhire wong telu iki ngakali Basman supoyo kapok.Munawar ambek Sapari akhire budal disik nang warunge Basman, lha Kartolo nyusul nyamar dadi wong meduro sing brengose ketel, dadi Basman wedi. Kepingin weruh terusane crito? Ringekno dewe yo....
KACA NGAJENG - WIDYA UKARA WIDYA UKARA
drajate ing antarane tembung lan klausa (sadhuwure tembung sangisore klausa)
urut-urutane tembung ora kena ngungkuli ayahan (J/W/L)
tembung-tembung kang kadhapuk ikg frasa, urut-urutane saka inti lan atribut (inti =diterangake/D, atribut=nerangake/M)
Frasa kang mung nyebutake salah sawijine perangane, nanging perangan kang disebut mau
------> ora bisa dikandhakake:
Tuladha : arep mangan, lagi nyapu, nembe turu, arep ngepel, lagi maca, nembe adus, lsp.
Tuladha : cilik mentes, ireng thuntheng, abang mbranang, padhang njingglang, ijo-royo royo
Tuladha : telung wungkus, patang pincuk, limang sunduk, pitung sak, satus piring, lsp.
Tuladha : mung wae, ngono wae, ngene wae, lsp
Tuladha : kowe kabeh, kae kabeh, wong-wong kabeh
7. Frasa ancer-ancer (preposisi/kata depan)
Tuladha : ing Kudus, saka Malang, menyang Surabaya, lsp.
sampeyan sampun cukup, mboten usah mondok kundor mawon, wonten dalem kemawon”. (
turu maning, nyong mèsih udud. Kuwé pirang bungkus? Dètung dèwèk Mbloh!” semauré Kang Dasmad sing popular kasebut KD.“Dadané kowen ora rompal Mad?
satitik, kudu ngetokna duwit 10 éwu. Sawulan 30 dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut
penting nemen Mad?”“Raimu sakalé wong lanang ka, criwis kaya wong
May 18, 2008 at 8:38 am	Sayang
Arin: piye lah kok jam semene lagi podo teko.
Basuki: wis ah, sing penting wis podo kumpul. ayo mangkat.
(Arin, Basuki, Dina, Hariyo, lan Soraya mangkat nyang bale deso. tekan Bale deso, acara rapat wis dimulai)
PAK LURAH: we lha dhalah..kok lagi podo kethok ki piye. Rapat wis dimulai sejaman lho
Basuki: nyuwunsewu Pak Lurah, telat amargi nenggo rencang - rencang kempal
PAK CARIK: kulo kinten cekap semanten rapat dinten niki, minggu ngajeng kito sedoyo kempal malih kangge mbahas acara ingkang luwih rinci. PAK CARIK: maturnuwun rawuhipun lan wassalamu'alaikum wr. wb
saklumrahé mesti nduwèni kepinginan utawa cita-cita. Mbuh sing diarani cita-cita pingin dadi pejabat, tentara, pulisi, pilot, mentri, mantri, bupati lan liya-liyané, utawa sing mung pingin mangan thiwul, gathot, gethuk, lemper, klemet, utawa wajik. Ono menèh sing pingin dadi wong sugih, pinter, suksès ing penggawéan, nduwé bojo ayu nganti nduwé bojo limo.
Jer mengkono para sesepuh wis paring pitutur yèn sakabèhing pepinginan utawa cita-cita kudu disranani ikhtiar lan donga. Ora mung cukup semono, nanging sing kepokok ugo butuh modal. Intiné jer basuki mowo béa, kaya semboyané pemerintah Provinsi Jawa Wétan. Modal kang dimaksud ing kéné ora mesti kudu wujud dhuwit, nanging bisa kepinteran, keprigelan, tali paseduluran, kabar utawa informasi lan akèh conto liyané.
Samengko wong kang nduweni uba rampé modal kang tansaya pepak mesti waé dheweké tansaya nduwé peluang kanggo nggayuh kepinginané utowo cita-citané mau kanthi luwih gampang lan cepet. Ananging senajan sawijing wong wis nglakoni usaha utawa ikhtiar kanthi laku kang bener, trep, lan pas dikatheni kepinteran, disranani modal kang nyukupi, kabeh ikhtiar mau kudu dikonduraké marang Gusti Kang Maha Kuwasa.
Pituturé para sepuh, ojo nganti nggégé mongso utawa ndisiki kersané Pangéran. Jer menungso wajibé mung usaha, déné sing ngabulaké mesti waé Gusti Alloh. Mulo seko kuwi, menungso ora keno rumongso umuk yèn sakabehé mesti bakal klakon dadi kasunyatan kaya opo kang dakarepaké.
Bisoa rumongso ojo rumongso biso. Bisoa ngrasaké yèn menungso mono sejatiné mung titah sewantah jalma lumrah kang tansah kudu gumantung mring Gustiné. Lamun kanthi sifat kang tansah sumèlèh lan sumarah iku wong bakal bisa nglakoni uripé kanthi sakmadya lan ora kemudu kudu tansah kelakon penggayuhé.
Sipat rumongso biso mung ndadèkaké wong kang gedhé ndasé, umuk lan kedawan pengangené malah asringé dadi nglalèkaké Kang Hakaryo Jagad, prasasat banjur nékad ngalalaké sakabehing cara amrih kepinginané bisa kelakon. Mulo ojo kagèt yen njur ono tumindak korupsi, kolusi, lan nepotismé ing jaman kang tansaya édan iki.
Ono conto sawijining konco kang pingin nerusaké pendidikané ing jenjang kang luwih dhuwur. Mesti waé cita-citané kuwi luhur lan mulyo. Ning mesti waé kudu disranani kanthi sinau kang temenan amrih biso lulus ujian saringan utowo seleksi. Ora biso bab iku dilakoni kanthi sembrono kanthi modal roso rumongso biso. Yèn mung roso rumongso biso dadiné sakumpomo biso kasembadan lulus ujian selèksi, wong mau bakalé thukul roso umuk, ananging kosok baliné yen jebul gagal biso waé dhèwèké dadi mutung lan kelaran atiné.
Mulo nggayuh sakabehing pepinginan utowo cita-cita apa waé kudu dilandesi ikhtiar kang temen lan panyuwunan donga marang Kang Maha Kuwoso. Wajibé menungso mung nuntasaké usaha lan donga, sakbanjuré Gusti kang ngijabahi. Landesana urip kanthi sipat waspada lan sak madya. Ojo
Nan 32 raw manga, Saiki Kusuo no
Goku ya iku tokoh utama ana ing carita Dragon Ball.[1] Goku kang duwé buntut iki ya iku keturunan saka bangsa Saiya, Goku ora ngerti yèn dhèwèké asalé saka suku Saiya, nanging sawektu kangmasé, Raditz, budhal menyang Bumi, banjur dicaritakaké sejarah nalika Goku isih cilik.[1] Goku kang lair ing planèt Vegeta lan diutus menyang Bumi kanggo nglakokake sawijining misi iki ngentekake wektu cilike bareng mbahe, Gohan, kang menemoké dhèwèké nalika isih bayi ana ing sakjroning alas.[1] Petualangan Goku diwiwiti nalika dhèwèké ketemu karo Bulma lang lagi nggoleki Dragon Ball kang jebulane ana ing ana ing omahe goku (Dragon Ball bintang 4 ya iku siji-sijine peninggalan saka mbahé Goku kang isih ana.[1] Tansaya suwé Goku lan Bulma bareng-bareng nggolèki dragon ball, banjur ketemu karo tokoh liyané ana ing filem dragon ball kaya Master Roshi kang dadi guru pisanan saka Goku, Oolong, Yamcha, Puar, Chi-Chi, lan liya-liyane.[1] Kakarot ya iku jeneng undang-undangan kanggo Goku.[1] Jeneng iki ya iku jeneng kang diwènèhaké déning bangsa Saiya marang Goku.[1] Saben bangsa Saiya mesti ngundang Goku kanthi jeneng Kakarot, kaya kang dilakokaké
isih bayi ya iku kanggo mbinasaké kabèh makhluk kang urip ana ing planèt bumi.[2] Merga Son Goku kang lair duwé jeneng Kakarot lan mujudaké ksatria kang duwé daya tempur ana ing sakngisore rata-rata bayi Saiya liyane, mula Son Goku banjur di utus kanggo musnahaké makhluk kang ana ing planèt kang ana ing jeroné ora ana kang duwé daya tempur kang dhuwur.[2] Son Goku dikarepake bisa musnahaké makhluk kang ana ing bumi kanthi cepet, merga nalika wulan purnama teka bangsa Saiya bisa nuduhake kekuwatan kang sejatine.[2] Nanging nalika ana ing Bumi karo pesawat angkasa kanggo pisanan, Son Goku ditemokaké déning wong kang ora duwé kulawarga.[2]
ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon Format 36 kotak seri C
lan watak nemtokake nasib. (Tryon Edward)
DIWERUH ing suba-sita, nanging aja pisan-pisan ngasorake awak, awit subasita bisa gawe
Pasar Banyumas Makin Kumuh | RADAR Banyumas
ORA DADI BEBOYO SITIKE WONG NGAMBAH
LAN PODHO WEDIO ING PIRO - PIRO DALAN KAINANAN. .
LAN OJO GOYAH MARING AKEHE WONG - WONG KANG PODHO AGAWE
Kitho aturaken puji syukur konjuk wonten ngersanipun Allah SWT, ingkang sampun maringi pinten – pinten nikmat, taufik, hidayah serta inayahipun ingkang ni’matul iman wani’matul islam ugi ni’mat kesehatan. Mboten kesupen sholawat soho salam kitho aturaken dumateng junjungan kitho Nabi Agung Muhammad SAW, mugi – mugi kitho sedaya leres – leres pikantuk syafa’atipun lan dipun akenaken dados umatipun awit ing alam donyo menika hattal akhiroh, utaminipun syafa’atul udzmat mbenjang wonten ing yaumil makhsyar. Amiiin. Mumpung padhang rembulane mumpung jembar kalangane, monggo kulo aturi sedulur sedoyo saget rawuh:
Wejangan Joyoboyo, Bab Dumadine Manungso
———————————-1.Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone bongoso Djowo. Kang uwes katulis deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.2.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake
Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.3.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso ngutos Hosoropolo. Kanggo aringi pangelingan marang bongoso Djowo, supoyo biso mangerteni marang udjuting roso. Wekasaning Gusti: tumindakho kang djudjor marang roso siro. Awet roso kuwi tjahyoning Gusti kang moho sutji. Kang manggon ono ing rogo siro, odjo diregetake.4.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Kang kuwoso nyiptakake sedulor papat. Supoyo bongoso Djowo biso mangerteni marang kuwasane, kang diparengake Gusti naliko iseh ing bumi sutji. Wekasaning Gusti: tumindakho kang betjek marang sedulor papat, kang asmone Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.5.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Supoyo bongoso Djowo biso nyirnakake sengkalane kahuripan, kang katon ugo kang ora katon, kang tekane soko setan. Ugo marang kasengsarane sukmo yen uwes bali marang kuwasaning Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang nastiti, marang. Sengkalane kahuripan. Supoyo yen siro bali ono ing ngarsaning Gusti, sukmo siro biso sempurno.6.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng dungo lan bohoso ngawi gaib, marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, supoyo bongoso Djowo, biso mangerteni marang kuwasane sedulor papat, lan biso tjedak marang Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang sabar yen kahuripan siro ing bebayan. Gunakake kadegdayan siro, bebayan opo wahe bakal sirno soko kahuripan siro.7.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang
anak lan putu siro.8.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing
lan angen – angen. Awet Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang bakal. mbarengi lan nyaksekake marang pisahe sukmo, lan rogo siro.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
——————————————————-1.Sak durunge langet lan bumi ono kang manggoni. Gusti kang luweh disek nyiptakake isinelanget kang disebut: Mbulan, lintang, lan srengenge, kang dadi panunggune langet.2.Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang disebut: Tetanduran, kang dadi panunggune, bumimulyo.3.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
—————————————————–Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan kang dadi panunggune bumi mulyo, kang disebut tetanduran. Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang tekane soko angin, kang disebut molekat, kang dadi utusaning Gusti. Ndjogo kahuripan kang ono ing djagat iki. Semono ugo asmoning molekat kang tjatjahe ono papat.1. Nduweni asmo: Djoborolo.
4. Nduweni asmo: Hodjorolo.4.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
——————————Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan, kanggone molekat kang tjatjahe ono papat. Bandjor Gusti nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut suwargo. Kanggone kahuripaning molekat. Ugo kanggo kahuripaning Midodari kang dadi utusaning molekat, kang manggon ono ing bumi sentosane Gusti. Ugo kanggo kahuripane djalmo mengkone, yen sabdhoning Gusti kuwi uwes temurun kanggoning djalmo manungso. Kang bakal disampekake; Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.5.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
——————————Sak uwise Gusti nyiptakake bumi sentoso kang dadi panggonane Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo ugo poro Midodari. Bandjur Gusti nyiptakake kahuripan kang asale soko geni yo kuwi rojone setan kang disebut; Somoro Bumi. Lan iki ugo biso disebut kahuripane djalmo setan kang wiwitan. Kang teko ndjogo kahuripan ono ing bumi mulyo kene, soko perintahing Gusti.6.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning
———————————–Sak uwise Gusti nyiptakake setan kang asmone Somoro Bumi. Kang nduweni kuwoso sak uwise Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Bandjur Somoro Bumi ngetokake kuwasane nyiptakake bumi sentoso kanggo kahuripane djalmo, kang melu marang dalane Somoro Bumi ono ing bumi mulyo kene. Bandjor Gusti, nyiptakake djolomo kewan.7.Wedjangan kanggo mangerteni ma rang kuwasaning Gusti.
———————————————–Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine. Bandjor teko sabdhoning Gusti kang keri dewe. Nyiptakake kahuripan
4. Sukmane kahuripan kang nunggu, Hodjorolo.Bandjor metu sabdhoning Gusti, kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggo nulis sabdhoning Gusti, ono ing layang Djojobojo.8.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
12. Djolomo monongoso djowo.Wedjangan kanggo mangerteni marang
——————————-( Djoborolo: 1 )Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kang wiwitan kang ngutos aku maringi warto marang bongoso Djowo.( Djoborolo: 2 )Supoyo siro bongoso Djowo, biso maringi pangerten marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso. Anangeng djalmo manungso kuwi ora tahu pertjoyo deneng Gusti kuwi, kang pareng urep lan matine kabeh djalmo, lan iki sabdhoning Gusti. .( Djoborolo: 3 )Djoborolo pareng dawoh: Gusti uwes maringi sabdho marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso liyane. Supoyo djalmo manungso kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti.( Djoborolo: 4 )Lan Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo ugo djalmo manungso liyane, kang nglalekake marang opo kang dadi peparingane Gusti. Lan Gusti pareng dawoh: siro kabeh bakal songgowang lan lali, marang asal – usol siro, ugo marang asmone Gusti kang moho sutji.( Djoborolo: 5 )Palang kang manggon ono ing ngarep lan mburine kahuripan siro bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. Yen siro kuwi ora mangerteni marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti.( Djoborolo: 6 )Amergo kuwi, uripheng bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmo lan ragane djalmo manungso. Lan pangomongan kang uwes diparengake Gusti marang djalmo manungso, bakal disuwon Gusti, bali ono ing ngarsane Gusti kang moho sentoso.( Djoborolo: 7 )Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang ngrungokake opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang mbok suwon Gusti bakal maringi, lan djalmo manungso bakal manot marang ngendikane siro, senadjan Gusti kuwi ora biso didelok nganggo mripate manungso, awet Gusti kuwi ora katon udjute. Nangeng yen siro pertjoyo, siro biso ndeleng pangutjapane.( Djoborolo: 8 )Gusti kang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso, kang wonten ing djagat meniko. Sedjatine Gusti arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso kang uwes sedoh. Lan semono ugo, olo betjikhe manungso uwes Gusti tules ono ing layang kang moho nyoto.( Djoborolo: 9 )Gusti pareng dawoh: Aku ngutos Djoborolo ora liyo, supoyo biso maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmoku Gusti, supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni pangelingan marang aku.( Djoborolo: 10 )Anangeng bongoso Djowo kuwi tansah mbantah, marang opo kang dadi peparingane Gusti. Nganti akhire bebayan kuwi teko, manggon ono ing kahuripane bongoso Djowo kanggo sak mbendinane. Awet bongoso Djowo uwes ora tahu maneh, nduweni pangelingan kanggo nggolekhi asal – usule, nganti sak ikine.( Djoborolo: 11 )Gusti pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang pareng sedantenipon dumateng kawulo. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nyalahake aku. Sedjatine siro dewe kang nggolekhi kasengsaran kuwi, sebab ora ngrungokake marang pangomonganku.( Djoborolo: 12 )Moho kuwoso Gusti, engkang nyempurnakake udjute Ingsoen kang pantjer, ugi kuwoso pareng sedulor papat kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Opo kuwi pantes mungguhing siro bongoso Djowo, nyembah aku Gusti nganggo bohosone wong liyo, sak untoro siro dewe mangerteni, deneng aku iki Gusti kang nggawe kahuripan, ugo kang nggawe patine siro.( Djoborolo: 13 )Duh Gusti engkang moho witjaksono. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno, bali marang udjute wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake Ingsoen ing dalu meniko, sirnakake bebayan kang tansah anggudo kawulo, slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan. Opo kuwi pantes kanggone siro bongoso Djowo, ora nyembah Gusti kang pareng sabdho kanggone siro. Lan sabdhoning Gusti kang uwes temuron kanggo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora bakal biso diowahi. Lan semono ugo ukumane Gusti kanggone bongoso Djowo.( Djoborolo: 14 )Gusti pareng dawoh: Yen siro ing bebayan bongoso Djowo, nenuwono siro kabeh marang aku, lan nyebuto asmoku: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono, kang ngabulake opo kang dadi pendjalukhe kawulo.( Djoborolo: 15 )Gusti kang moho sutji lan moho kuwoso, kang nggawe urep lan matine djalmo manungso. Amergo kuwi rungokake pangomongane Djoborolo kang dadi utusanku, kang pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo ing tembe mburine, siro kabeh ora keno murkaku, yen aku iki uwes misahake sukmo lan rogo siro.( Djoborolo: 16 )Moho kuwoso Gusti kang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Supoyo siro biso mangerteni marang kahuripan liyane kang ono ing djagat iki, kang ora biso didelok nganggo pikirane djalmo manungso, lan iki bakal dadi kasunyatan. Yen siro kuwi mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho sutji.( Djoborolo: 17 )Awet opo kang diutjapake Gusti, bakal dadi kasunyatan. Lan semono ugo, ora ono sidjiho djalmo manungso utowo djalmo setan kang biso ngalang – ngalangi kekarepane Gusti. Awet kuwi, sak durunge murkane Gusti kuwi teko, rungokake opo kang dadi wekasanku iki, marang siro kabeh bongoso Djowo.( Djoborolo: 18 )Anangeng amergo witjaksanaku kang gede, kang diparengake Gusti, marang aku. Aku iseh tansah maringi warto kang betjik marang siro bongoso Djowo, supoyo siro biso nduweni kahuripan kang sempurno, yen siro kuwi biso mangerteni marang Gusti.( Djoborolo: 19 )Lan pangomonganku iki, yen disampekake marang bongoso Djowo liyane kang durong mangerteni marang Gusti. Opo siro ora wedi, marang siksane Gusti kang bakal teko, yen siro kuwi naliko uripe tansah mbantah marang kuwasane Gusti.( Djoborolo: 20 )Gusti pareng dawoh: Ora ono sidjiho utjapan kang bener soko djalmo manungso opo wahe, kang ono ing djagat iki, ketjobo pangomongane Djoborolo kang tak utos pareng warto marang siro bongoso Djowo. Aku Gusti kang moho mreksani, kang sedjatine sabdhoku iki uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Nangeng bongoso Djowo kuwi nglalekake marang wedjanganku iki.( Djoborolo: 21 )Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, kang katon utowo kang ora katon bakal tundok marang aku. Moho kuwoso Gusti, kang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo kang moho sutji.( Djoborolo: 22 )Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes mangerteni marang kuwasaku, deneng Gusti ngutos aku supoyo biso maringi warto marang siro kabeh bongoso Djowo. Anangeng wekasane Gusti kang apek iki malah siro tinggalake, lan siro ugo lali marang aku.( Djoborolo: 23 )Tjubo dipiker kang tenanan, marang pangomonganku iki. Siro ditjiptakake Gusti, soko: Lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute siro kang moho sutji ing bumi mulyo iki. Awet siro djalmo manungso djowo kang wiwitan, kang teko ono ing djagat iki, kang nggowo kuwasane Gusti, kang 35 dino.(Djoborolo: 24 )Anangeng siro bongoso Djowo, ora tahu mangerteni marang peparingane Gusti. Kang uwes ditotho kanggone siro kabeh bongoso Djowo, naliko siro kuwi iseh mandjeng ono ing bumi sutji.( Djoborolo: 25 )Gusti pareng dawoh: Yen Gusti ndeleng kahuripane siro bongoso Djowo, kahuripane siro kabeh nggawe nelangsane Gusti. Sedjatine siro kuwi mangerteni, deneng Gusti kuwi kang maringi, sak kabehe marang kahuripan siro.( Mokoholo: 1 )Anangeng kabeh mahu, yen aku ndeleng. Uwes dadi pendjalukhe bongoso Djowo dewe, deneng kahuripane bongoso Djowo kuwi dadi kasurang – surang, awet ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti, ugo marang
tansah nggudo kawulo rino klawan wengi, sangkeng kuwoso pandjenengan.( Mokoholo: 2 )Gusti kang nyaksekake marang opo kang dadi kasengsarane kawulo bongoso Djowo, lan Gusti pareng sabdho: Roso kang manggon, ono ing atine siro bongoso Djowo, ora bakal biso ngapusi marang asal – usol siro, senadjan siro kuwi nglalekake asmone Gusti kang pareng kahuripan marang siro.( Mokoholo: 3 )Gusti pareng dawoh: Sedjatine ora ono pangomongan kang kasep kanggone bongoso Djowo, kang durong mangerteni marang Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: nyebuto asmoku Gusti kang pareng pangaksumo dumateng kawulo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmoku Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko kang manggon ono ing uripe. Awet bongoso sopo wahe kang ora ngrungokake opo kang dadi pangomonganku, bakal keno sabdhoku kang gede, kang ora ono enthekhe.( Mokoholo: 4 )Lan Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo yen uwes wantjine bali ono ing ngarsane Gusti, siro kabeh ora bakal biso ndjalok pangaksumo marang Gusti, ketjobo nerimo marang ukumaning Gusti, kang bakal nyengsarakake sukmane siro, mengkone.( Mokoholo: 5 )Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, lahir udho tanpo opo opo, ketjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat, kang utjol bebarengan soko dalan kang tjilek. Semono ugo kang dikarepake Gusti kang moho sutji, yen siro bali. Anangeng siro kuwi tansah, nggawe olo marang ukumaning Gusti kang uwes diparengake marang siro.( Mokoholo: 6 )Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, odjo pisan – pisan nglalekake marang utusanku, kang uwes nules sabdhoku ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Awet olo lan betjikhe siro kabeh, uwes katules ono ing layang kang moho nyoto yen siro kuwi ora mirengake pangomonganku. Lan siro kabeh bakal nemokake kasengsaran kang gede, ing bumi sentoso mengkone, ugo marang keturunane siro.( Mokoholo: 7 )Gusti pareng dawoh marang aku: siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang moho kuwoso, kang ngabulake opo wahe kang dadi pendjalukhe siro.( Mokoholo: 8 )Gusti pareng dawoh: Tresnane Gusti marang siro bongoso Djowo ora ono bedane, senadjan Gusti kuwi maringi pangomongan liyo marang djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohosone dewe – dewe.( Mokoholo: 9 )Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti, kang tuhu kuwi.( Mokoholo: 10 )Awet kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, luweh gede katimbang Gusti pareng kuwasane marang djalmo manungso. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, lan biso tjedak marang Gusti.( Mokoholo: 11 )Gusti kang moho kuwoso kang nyiptakake sak widjine kedadian kanggone djalmo manungso. Tjubo dipiker kang tenanan marang ngendikane Gusti iki, siro nduweni bohoso kang okeh, sak untoro djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora nduweni.( Mokoholo: 12 )Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro
bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.( Mokoholo: 13 )Gusti pareng dawoh: Gusti kang moho kuwoso pareng ukuman marang djalmo manungso, ugo djalmo setan kang ora mirengake marang dawuhe Gusti. Lan aku dewe, tansah maringi pangelingan marang siro bongoso Djowo. Anangeng siro kabeh malah nglalekake, marang agomo siro, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, lan siro malah tumindak kang olo marang bongoso siro dewe, ugo siro bakal mateni bongoso siro dewe, awet siro uwes ora tahu mangerteni maneh marang asal – usol siro.( Mokoholo: 14 )Pangelingan siro bongoso Djowo, kang uwes manggon ono ing sirahe siro, bakal disirnakake Gusti soko kahuripane siro. Awet Gusti kang ngutos aku pareng warto lan agomone bongoso Djowo, kanggone siro kabeh, malah siro tinggalake.( Mokoholo: 15 )Gusti kang moho mekso ukom, kang dadi kekarepane, lan djalmo manungso kang tumindak tjitro marang Gusti, kang ora mirengake marang wartoku iki. Bakal keno seksane Gusti kang gede.( Mokoholo: 16 )Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, mreksanono marang kuwasane Gusti, naliko siro manggon ing bumi sutji, umor pitong sasi. Amergo kuwasane Gusti siro dadi sempurno. Anangeng siro kabeh, ara tahu mangerteni marang kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, supoyo siro biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti.(Mokoholo: 17 )Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, ono ing tangane Gusti, kang moho kuwoso. Lan Gusti biso nyirnakake opo wahe kang dadi kekarepane. Anangeng amergo witjaksanane Gusti kang moho kuwoso, kang ngutos aku. Gusti iseh maringi kalonggaran marang siro bongoso Djowo, kanggo nyuwon pangaksumo. Supoyo ing tanggal 1 hosoro, bongoso Djowo biso nebusi duso marang Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho sutji, kang pareng pangaksumo dumateng kawulo, ugi Gusti kang moho sentoso, nebusi marang kesalahane bongoso Djowo, kang iseh durong mangerteni marang kuwasane Gusti. Kuwi sabdhoning Gusti kang disampekake, marang aku kanggone siro.( Mokoholo: 18 )Gusti pareng dawoh: Sedjatine siro bongoso Djowo, nduweni kuwoso kang gede, soko Gusti. Katimbang Gusti pareng marang manungso liyane kang ono ing djagat. Anangeng sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, siro bongoso bakal lali marang agomo kang tekane soko Gusti, lan siro bakal ngelekake opo kang dadi peparingane Gusti.( Mokoholo: 19 )Sedjatine Gusti arep maringi maneh, marang opo kang dadi pendjalukhe siro kabeh. Anangeng opo kang uwes diparengake Gusti, siro ora tahu mangerteni, ugo siro malah bali musuhi Gusti, kang moho kuwoso kang pareng sak kabehe marang siro.( Mokoholo: 20 )Lan siro bongoso Djowo, kang mahune dadi katresnane Gusti malah, nglalekake marang asmone Gusti. Lan pangelingan kang mahune teko kanggone siro bongoso Djowo, ugo isine layang Djojobojo, dadi sirno soko kuwasane Gusti, kanggo kahuripane siro bongoso Djowo, yen siro kuwi ora nggolekhi asal – usol siro.( Mokoholo: 21 )Sebab agomone bongoso Djowo kang asli, kang tekane soko Gusti, engkang welas asih lan moho witjaksono. Ora bakal biso digolekhi, ugo adate bongoso Djowo kang asli. Sebab siro bongoso, djowo, uwes ora tahu maneh ngrungokake marang sabdhoning Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kang wiwitan teko ono ing tanah djowo.( Mokoholo: 22 )Gusti pareng dawoh: Sak durunge Gusti nyiptakake siro, bongoso Djowo. Gusti uwes maringi opo wahe, kanggo kahuripan siro ing bumi mulyo. Supoyo sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono layang Djojobojo, biso siro gunakake sak mbendinane kanggo, nenuwon marang Gusti kang moho sutji.(Mokoholo: 23 )Semono ugo Gusti bakal maringi umor kang dowo, kanggone siro bongoso Djowo, yen siro kuwi gelem manot marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro kudu biso ngakoni deneng Gusti kuwi kang kuwoso ono ing djagat iki, lan kuwoso pareng opo wahe kanggone siro, ing bumi mulyo, ugo ing bumi sentoso.( Mokoholo: 24 )Lemah kang mahune gareng Gusti biso ngidjoake, tanpo mripate djalmo manungso kuwi mangerti sopo kang nggawe. Kabeh mahu amergo witjaksanane Gusti, kang uwes ditemuronake marang siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho witjaksono, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone bongoso Djowo.( Mokoholo: 25 )Gusti nyiptakake pasangan lanang lan wadon, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni keturunan, kang biso nerusake kapertjayane Gusti, kang diparengake marang siro, lan ngelingi soko end i tekane kanikmatan kuwi.( Hosoropolo: 1 )Gusti pareng dawoh marang aku: Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes diparingi Gusti, kadegdayan. Kanggo kaperluane siro kabeh sak mbendinane. Awet tanah djowo kang mahune gundol, Gusti, dadekake idjo, supoyo siro bongoso Djowo, biso krasan marang panggenan kang anyar iki.( Hosoropolo: 2 )Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo, bakal ninggalake agomo peparingane Gusti kang moho sutji. Lan Gusti pareng sabdho: siro bongoso Djowo bakal lungo adoh, kanggo nggolekhi asmone Gusti, siro dewe bakal ora nduweni katentreman, yen siro kuwi lali marang asmone Gusti, kang uwes temuron kanggone siro, ing tanah djowo.( Hosoropolo: 3 )Sebab sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ing layang Djojobojo, kanggone siro, malah siro tinggalake. Menyang montjo endi wahe siro lungo, lan iki sabdhoning Gusti: bongoso Djowo ora bakal nduweni katentreman, nganti wantjine bali ono ing ngarsane Gusti.( Hosoropolo: 4 )Amergo pangertene Gusti kuwi luweh duwor,
mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.( Hosoropolo: 5 )Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo kabeh kang ono ing djagat iki, bakal ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti. Awet sabdhoning Gusti kuwi uwes luweh disek teko.( Hosoropolo: 6 )Banyu kang mahune resek, bakal dadi reget, yen bongoso Djowo kuwi lali, marang wekasane Gusti. Ugo asmone Gusti kang manggon ono ing roso siro, bakal sirno, soko kahuripane bongoso Djowo. Semono ugo kasempurnane Gusti, kang papat, kang dititesake ing bumi sutji, bakal sirno soko kahuripane siro.(Hosoropolo: 7 )Gusti kang moho kuwoso, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi. Among pandjenengan Gusti, kawulo, pasrahaken gesang lan sedoh kawulo, sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan kagem sak lawase. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kanggone siro bongoso Djowo, kang iseh mangerteni marang kuwasane Gusti.( Hosoropolo: 8 )Gusti kang moho kuwoso, kang maringi ukom kanggone djalmo manungso, sak durunge djalmo manungso kuwi teko ing bumi sutji ne, ibu. Ugo pangomongan kang teko kanggone djalmo manungso kang ono ing djagat iki, uwes dadi sabdhoning Gusti.( Hosoropolo: 9 )Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakhaning Gusti kuwi tansah, nggolekhi barang kang tjeloko kanggone uripe. Sak untoro peparingane Gusti kang utomo, malah ditinggalake. Lan semono ugo, djalmo manungso wedi, marang utjapane djalmo manungso, katimbang utjapane Gusti. Semono ugo bongoso Djowo, bakal ora biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, opo kuwi pantes mungguhing siro.( Hosoropolo: 10 )Gusti pareng sabdho: Kabeh mahu bongoso Djowo, kang bakal nerimo, marang ukumane Gusti. Awet djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora tahu nerimo marang peparingane Gusti. Amergo kuwi teko sabdhoning Gusti: Sewu djalmo manungso, sidji kang nuruti dawuhe Gusti. Sebab djalmo manungso kuwi lali, deneng setan kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, manggon ono ing ragane, djalmo manungso.( Hosoropolo: 11 )Gusti kang moho kuwoso, nyiptakake rino klawan wengi, ugo Gusti, kang moho kuwoso pareng pangaksumo. Supoyo siro bongoso Djowo, ing wayah mbengi biso tjedak marang Gusti, lan nenuwon opo kang dadi kaperluane siro. Lan Gusti pareng sabdho: kahuripane bongoso Djowo kang mahune padang, bakal tak dadekake peteng kanggo sak lawase, yen bongoso Djowo kuwi nenuwon marang aku, nganggo bohosone djalmo manungso liyo.( Hosoropolo: 12 )Gusti pareng dawoh: Kapinteran kang uwes diparengake Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo, malah siro tinggalake. Lan siro dewe malah bali musuhi asmone Gusti. Anangeng aku, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang diutos Gusti, ndjogo, budi, roso, lan kahuripane siro rino klawan wengi. Bakal nulesake opo kang dadi tumindakhe siro ing bumi mulyo iki.( Hosoropolo: 13 )Gusti pareng dawoh: Aku iki Gusti kang moho kuwoso, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kang melu dalane Gusti, yen ing bebayan, biso nyebot asmone Gusti. Lan bebayan opo wahe, bakal disirnakake Gusti, soko kahuripan siro. Amergo Gusti kuwi, kang moho mreksani, kahuripane djalmo manungso, ugo kahuripane djalmo setan.( Hodjorolo: 1 )Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongoso Djowo, lan djalmo manungso, kang ono ing djagat iki. Tumindakho kang betjek marang sak podho – podhoning urep, ugo tumindakho kang djudjor marang Gusti, nganggo roso kang ono ing rogo siro. Semono ugo Gusti, bakal maringi balesan, marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene, ugo ing bumi sentoso mengkone.( Hodjorolo: 2 )Gusti kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning Gusti kuwi, ora ono kang biso ngalang ngalangi, semono ugo kekarepane Gusti.( Hodjorolo: 3 )Gusti kang moho kuwoso, kang ndjogo langet sarto bumi. Semono ugo, Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji, bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.( Hodjorolo: 4 )Gusti kang pareng balesan marang bongoso Djowo kang ora melu, marang dalane Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, turutono opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng yen siro kuwi ora pertjoyo, kasengsarane urep siro, bakal teko.( Hodjorolo: 5 )Gusti uwes maringi sabdho marang aku, kang tak tules ono ing layang Djojobojo. Bongoso djowo kabeh, kang nglalekake Gusti, uripe bakal kurang sandang lan pangan. Ugo lemah kang mahune idjo, bakal tak garengake koyo mahune, nganti akhire siro kabeh ora nduweni katentreman.( Hodjorolo: 6 )Gusti pareng dawoh: Kedjawen dituronake ing tanah djowo, soko kuwasane Gusti kang moho witjaksono. Supoyo bongoso Djowo kuwi, biso nduweni kahuripan kang sempurno, ing bumi mulyo kene lan mirengake opo wahe kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro biso ngrasakake kahuripan, yen siro kuwi ing bebayan.( Hodjorolo: 7 )Gusti kang ndjundjong dradjat kahuripanipon kawulo. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti marang bongoso Djowo kabeh, kang iseh mangerteni rnarang opo kang dadi kekarepane Gusti. Semono ugo, Gusti bakal ndjundjong dradjat kasengsarane uripe bongoso Djowo, yen bongoso Djowo kuwi mangerti, ukume Gusti.( Hodjorolo: 8 )Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng
nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.( Hodjorolo: 9 )Siro bongoso Djowo, arep nyuwon opo maneh marang Gusti, sebab kadegdayan kabeh uwes ono ing ragane siro. Lemah kang mahune gareng biso siro telesake, ugo lemah kang teles biso siro garengake, yen siro kuwi pertjoyo marang kuwasane Gusti. Sebab kahuripane bongoso Djowo kang ora pertjoyo marang Gusti, bakal, nemokake kasengsaran kang gede, ing tembe mburine.( Hodjorolo: 10 )Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo, yo kuwi bongoso kang wiwitan, kang dadi tjiptakane Gusti, kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuwasane Gusti, sak durunge ono djalmo manungso. Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ing layang Djojobojo: Siro bongoso Djowo, yen bumi mulyo iki uwes kebak, karo djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti. Siro bongoso Djowo, bakal lali marang agomo peparingane Gusti, Ugo marang isine layang Djojobojo.( Hodjorolo: 11 )Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang nyoto, marang tumindakhe bongoso Djowo kang ora nerimo marang peparingane Gusti kang moho sutji. Bandjor Gusti pareng sabdho: Yen tanah djowo katekan djalmo manungso liyo kang dadi tjiptakane Gusti. Agomo Kedjawen lan sak isine layang Djojobojo, kang ditules: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggone leluhure bongoso Djowo, bakal tak sirnakake deneng kuwasane Gusti, kang moho sutji.( Hodjorolo:12 )Lan bongoso Djowo, ora bakal biso maneh mangerteni, marang dununge agomone bongoso Djowo, kang tekane soko Gusti. Bandjor goro – goro kuwi teko, lan ndadegake kahuripane bongoso Djowo, lali marang asal – asule, lan ninggalake marang wekasane Gusti, kang moho sutji, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo kanggone bongoso Djowo.( Hodjorolo: 13 )Gusti pareng dawoh: Bongoso djowo kang mahune diparingi kadegdayan marang Gusti, malah ditinggalake. Nganti akhire sabdhoning Gusti kuwi teko, ngrusak kahuripane bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo sopo wahe, kang ora mirengake opo kang dadi, kekarepane Gusti, ugo ninggalake marang wekasane Gusti, bakal keno ukumane Gusti kang gede. Semono ugo siro kabeh ora bakal biso nyuwon pangaksumo, kedjobo nerimo marang ukumane Gusti, kang pareng sekso marang bongoso Djowo, kang uwes katules, ono ing layang Djojobojo.( 1 )Wedjangan marang sabdhoning Gusti,
———————————————————Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi utjol soko bumi sutji, ora nandang
arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:1. Geteh puteh. artine: [ welas asih ]
Bandjor sak teruse, Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi, kang udjute koyo mengkene:1.
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute koyo mengkene:1. Budi. ing ndjerone budi ono, [ pikiran.]
2. Roso. ing ndjerone roso ono, [ sukmo.]
ditjiptakake Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnane Gusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumi mulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gusti kanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji. Utjol soko dalan kang tjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: Duh Gusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro, djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki. Awet kahuripan siro ing bumi mulyo kene ora idjen ketjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulor papat kang asmone, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos Gusti pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lan minggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumi, kang ndadegake, kahuripane siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi mulyo iki.( 1 )
————————————————————————Sak durunge benihe Ingsoen kuwi ono, Gusti kang luweh disek nggawe ukom kanggone Ingsoen, bandjor sukmo kang iseh durong ono isine ing bumi sutji. Ketjobo kang luweh disek teko, asmone, Ingsoen ing bumi sutji, ora ono Gusti ketjobo Ingsoen. Lan benihe Ingsoen kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti, ndadegake sipate Ingsoen sutji, ono ing asmone Ingsoen.( 2 )
————————————————-Ingsoen benih kang moho sutji, kang biso nggawe sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake opo kang dadi kekarepane Ingsoen. Awet Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggon ono ing ragane Ingsoen, kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatan marang asal – usule Ingsoen. Luweh, luweh Ingsoen iki rasane manungso kang ditjiptakake Gusti, kang tekane soko: (1. Lemah.) ( 2. Geni.) ( 3. Banyu.) ( 4. Angin.) Bandjor teko rasane Ingsoen kang lima jo kuwi: ( l. Tjahyo.) ( 2. Roso.) (3. Sukmo.) (4. Angkoro murko.) ( 5. Budi.) semono, ugo budi kuwi tali rupane Ingsoen, kang moho sutji, tan keno, reget kanggo sak lawase.( 3 )
———————————————————–Ingsoen nduweni kesalahan, marang ragane Ingsoen, kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti. Awet Ingsoen tansah nglalekake, marang asal – usol Ingsoen, kang tekane soko Gusti. Bandjor reget kuwi teko, ngrusak kahuripane Ingsoen, kanggo sak mbendinane. Lan akhire Ingsoen nduweni roso ngapusi, angkoro murko, lali, kang tekane amergo kesalahane Ingsoen dewe. Sebab Ingsoen uwes ora tahu maneh mangerteni, marang kasempurnane Ingsoen kang diparingi Gusti, ugo marang sedulor papat kang momong Ingsoen, rino klawan wengi Dungo: ( Gusti kang moho pangaksumo, kang kuwoso pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ingsoen nglebor marang kesalahane Ingsoen, ugo marang dusane Ingsoen kang nggawe, sengsarane kahuripane Ingsoen. Sirno bebayan soko, kuwasane Gusti kang moho pangaksumo, sirno bebayan kanggo sak lawase. Ingsoen sempurnakake udjute Ingsoen, kang mahune sirno. Slamet sempurno marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko kuwasane Gusti.)( 4 )
——————————————————Ingsoen nglebor dusane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat:
kawah adi Ingsoen si ari – ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kang pantjer, kang tinitah Gusti. Dungo: Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabeh kesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasane Gusti, ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.( 5 )
———————————————-Gusti kang moho kuwoso, kang ngawenake sukmane Ingsoen, karo ragane Ingsoen, lan pengulune poro Midodari. Bandjor disaksekake, sedulor Ingsoen kang papat, kang asmone:
pareng tjahyo kahuripane Ingsoen. Bandjor Gusti maringi kuwasane, marang sedulor Ingsoen kang papat kang diutos Gusti, ndjogo, kahuripane Ingsoen ing bumi mulyo kene, supoyo Ingsoen biso nduweni kahuripan kang sempurno:1. Djoborolo. kang maringi pangomongan marang Ingsoen.
Bandjor Ingsoen nebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwi kasempurnan kang ono
Hosoropolo. Joho Hodjorolo. Joho Hongosono.( 6 )
————————————————-Ingsoen benih kang moho sutji, kang tinitah Gusti. Ingsoen biso, ndadegake sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake, opo kang dadi kekarepane Ingsoen ono ing djagat iki. Sarto Ingsoen kang moho kuwoso, nyiptakake keratone Ingsoen kang agung, nganti kang moho mulyo kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen ngubengi kasempurnan marang keratone Ingsoen, ugo sedulor papat kang ngubengi ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Keratone Ingsoen padang, lan mbukak marang opo kang dadi tjiptakhaning Ingsoen, lan teko kabeh kekarepane Ingsoen rino klawan wengi kang ara ono entekhe, soko kuwasane Gusti. ( Dungo kuwi diwotjo naliko arep masang djanur, ono ing nduwor pelawangan, ing tanggal 1 hosoro.)( 7 )
———————————————————–Sengkolo kang ono ing bumi mulyo, Ingsoen kabeh kang nduweni ugo marang ukumane Gusti, yen Ingsoen uwes bali. 1. Rambot. 2. Geteh. 3. Kulet 4. Dageng. 5. Balong, lan sak isine ragane Ingsoen. Kang asale soko tjahyo, bali marang asale tjahyo kang moho sutji, kang ara ono entekhe. Dungo: Gusti kang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo, dumateng djalmo manungso kang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Moho kuwoso Gusti, pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen, supados anak lan putunipon mboten nandang kasengsaran. wonten ing bumi mulyo meniko. Gusti kang moho pangaksumo, kang nyirnakake udjute Ingsoen kang moho sutji, kagem sak lawase.( 8 )
kang diutos Gusti, ndjogo kahuripane Ingsoen.——————————————————-Ingsoen kang nduweni kadegdayan, kang tekane soko Gusti. Semono ugo, Ingsoen biso nggawe sak widjine kedadian, ono ing djagat iki, mergo witjaksonone Gusti kang moho kuwoso. Kang ngutos Ingsoen teko, ono ing bumi mulyo. Anangeng kuwasane Ingsoen, disuwon Gusti bali, ono ing panggenane Gusti kang moho sutji, kanggo sak lawase. Kuwasane Ingsoen bali sempurno marang udjute Ingsoen kang pantjer, ugo marang sempurnane sedulor, papat, kang pareng pangelingan marang Ingsoen. Dungo:1. Hodjorolo. kang ngutjolake rasaning Ingsoen soko rogo.
Kang nerusake pangomongan marang Gusti, deneng sukmane Ingsoen disuwon Gusti bali. ( 9 )
—————————————————–Keturunane Ingsoen kang iseh manggon ono ing bumi mulyo kene, bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Ingsoen uwes bali, ono ing ngarsane Gusti kang moho sutji. Awet wiwitane Ingsoen, ngidak bumi mulyo kene, Ingsoen ora tahu mangerteni marang kuwasane Ingsoen kang diparingi Gusti. Ugo Ingsoen tansah nglalekake marang dawuhe Gusti, kang nyiptakake Ingsoen, ono ing bumi sutji. Ingsoen tansah nduweni pikiran kang olo marang dawuhe Gusti kang nyiptakake Ingsoen, nganti kahuripane, Ingsoen nandang kasengsaran. Sedjatine Ingsoen mangerteni, marang kahuripane Ingsoen, sak mbendinane. Kang sak mestine, Ingsoen biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti, kanggo sak mbendinane, sebab Gusti kang pareng sak kabehe, marang kahuripane Ingsoen. Anangeng Ingsoen, tansah tumindak olo nglakokake barang kang tjeloko, nganggo pikirane dewe, lan semono ugo, Ingsoen malah bali musuhi Gusti. Djoborolo pareng dawoh: Opo kuwi pantes kanggone Ingsoen tumindak tjitro marang Gusti, kang pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ugo sengkolo kang manggon ono ing ragane Ingsoen, bakal nyengsarakake keturunane, Ingsoen, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmane Ingsoen. Amergo kuwi kanggone Ingsoen, kang iseh nduweni pangelingan marang dawuhe Gusti, tumindakho kang betjek marang Gusti, sak durunge murkane Gusti kuwi teko.( 10 )
———————————————————————Djoborolo pareng dawoh: Ingsoen, yen Gusti uwes misahake sukmo, lan ragane Ingsoen. Ingsoen bakal nduweni urusan kang gede, marang Gusti, yen Ingsoen kuwi ora nduweni kapertjayan marang Gusti, kang moho kuwoso. Awet naliko Ingsoen iseh manggon ing bumi mulyo, Ingsoen tansah nduweni wasongko kang olo marang kuwasane Gusti, kang nggawe urep lan matine Ingsoen. Lan wasongko kang olo kuwi, ndadegake kahuripane Ingsoen ing bebayan kang gede. Nganti akhire sekarating Ingsoen kuwi teko. Lan sekarat iki kang ndadegake kasengsaran kanggone ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Ugo aku dewe kang diparingi kuwoso marang Gusti, ora biso nulungi opo kang dadi sengsarane Ingsoen. Sedjatine Gusti kuwi manggon ono ing rosone Ingsoen, amergo kuwi tjekelen asmone Gusti, lan dudohake niat Ingsoen, rino klawan wengi, ugo nenuwono marang Gusti. Supoyo sekarate Ingsoen kuwi ora teko, ing bathine Ingsoen.( 11 )
——————————————————————–Ingsoen kudu biso nyaksekake, marang benihe Ingsoen kang moho sutji. Amergo kuwi, ora ono Gusti kang kuwoso ing djagat iki, kedjobo Ingsoen kang sidji. Lan Ingsoen nyaksekake sedulor papat Ingsoen kuwi, utusane Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Ugo kang asmone Gusti kuwi, sedjatine ragane Ingsoen. Lan semono ugo Mokoholo kuwi, kang pareng roso ugo kang pareng tjahyo kanggoning kahuripane Ingsoen, tan keno, mati kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo. Kang tansah maringi roso marang Ingsoen sak mbendinane, tan keno Ingsoen lalekake. Ingsoen kang tansah nduweni kasempurnan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo, kang tansah ngadohake Ingsoen soko bebayan rino klawan wengi, tan keno Ingsoen lalekake. Ugo Ingsoen biso ngentekake kuwasane Ingsoen, kang diparengake Gusti, kang manggon ono ing ragane Ingsoen.( 12 )
———————————————————————–Sedulor Ingsoen kang bebarengan mreksani, ugo bebarengan mirengake opo kang dadi ngendikane Ingsoen. Ugo Hosoropolo tansah maringi pangelingan, marang kahuripane Ingsoen. Dungo: Sedulor Ingsoen kang papat, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang tansah mirengake opo kang dadi, pendjalukhe Ingsoen. Welas asiho siro kabeh marang Ingsoen, soko kuwasane Ingsoen kang diparengake Gusti kang moho sutji.( 13 )
———————————————————————Ingsoen biso ngutjolake sukmane Ingsoen, soko ragane Ingsoen tanpo kasengsaran. Sukmane Ingsoen bali marang bumi sentosane Gusti, kang ditunggu sedulor Ingsoen Hodjorolo, kang nunggu, djagate rosoning Ingsoen. Bandjor teko djagate sukmo, lan djagate sukmo Ingsoen terusake marang djagate pikiran. Bandjor djagate pikiran, Ingsoen terusake marang djagate pangomongan, jo kuwi mati. Dungo: Ingsoen benih kang moho sutji, kang dadi tjiptakhaning Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho kuwoso kang kuwoso, ngutjolake sukmane Ingsoen soko ragane Ingsoen tanpo kasengsaran. Lan Ingsoen kang kuwoso ngumpolake, sedulor papat marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko Gusti.( 1 )
Jo Gusti kang moho sentoso.( diwotjo kapeng 33.)Bandjor sakteruse, motjo dungo kanggo nyuwon pandjang umor marang Gusti kang moho witjaksono, supoyo opo kang dadi
—————————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi Gusti engkang moho kuwoso,
kang moho, sutji. Soko kuwasaning Gusti. (diwotjo kapeng 7.)( 3 )
——————————————————-Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo manungso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng ukuman, lan pangaksumo, dumateng djalmo manungso engkang mboten mirengake menopo sabdhonipon pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, bileh ing dinten
bileh pandjenengan tansah maringi wiludjeng, ugi keslametan, kagem kito sedoyo, ngantos sak meniko. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, ugi pandjenengan kang moho mreksani, dumateng kaperluan kito sedoyo, ing dinten sak meniko. Pandjenengan djagi kawulo sedoyo Gusti, supados kito sedoyo saget mlampah slamet, sangkeng kuwoso pandjenengan: Nuwon.( 4 )
————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Sirno bebayan sangking raganing Ingsoen, ugi sirno kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet marang kuwasaning Ingsoen, budi sempurno marang kahananing Ingsoen, kang moho sutji. Soko kuwasaning Gusti.( 1 )
——————————————————Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan marang asal – usule Ingsoen. Ugo marang asal – usule sedulor papat, kang tansah momong Ingsoen ono ing bumi mulyo kene. Ingsoen sumpah marang benihe Ingsoen kang moho sutji, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat. Kang metu bebarengan soko dalan kang sempit soko kuwasane Gusti. Bandjor sedulor Ingsoen kang papat, kang metu bebarengan sempurno, utjol soko ragane Ingsoen. Naliko umure Ingsoen ngantjek selapan ndino. Amergo kuwi Ingsoen kudu nduweni pangelingan marang udjute Ingsoen, welas asih, lan angkoro murko, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat.( 2 )
—————————————–Niat Ingsoen sesadjen, kanggo ngaweruhi sedulor Ingsoen, kang momong Ingsoen ono ing bumi mulyo. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, sedulor papat limo pantjer jo Ingsoen iki. Siro kang diutos Gusti ndjogo kahuripane Ingsoen, rino klawan wengi, tekoho ing dino iki. Slamet marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, soko kersane Gusti kang moho sutji. (Bandjor terusake mahos dungo: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. 250.)( 3 )
ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti kang moho sentoso. Siro: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang mangku rasane Ingsoen. Ugo siro kabeh kang mangku, tjahyo kahuripane Ingsoen kang moho sutji kanggo sak mbendinane. Turutono marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, supoyo tjahyo kahuripane Ingsoen, biso bali sempurno, marang udjute Ingsoen kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, pareng kasempurnan marang udjute Ingsoen, ugi marang udjute sedulor papat kang momong Ingsoen. Slametake Ingsoen sangkeng bebayan menopo kemawon, supados Ingsoen saget mlampah slamet, mboten wonten alangan setunggal menopo, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo.( 4 )
——————————-Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan, engkang moho pangaksumo. Gusti dalem nyuwon pangaksumo pandjenengan, bileh dalem kagungan kalepatan. Slametaken dalem, sangkeng bebayan setan, supados dalem
sederek, kawulo. Ugi dumateng kawulo engkang kagungan kalepatan. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho mulyo, engkang pareng kanugrahan dumateng kawulo.( 5 )
——————————————————Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, kahuripane siro. Angkaten tangan siro, bandjor wenehake ono ing widjar siro. Lan watjanen dungo iki, kasengsaran kang ono ing ragane siro bakal sirno: Gusti kang moho kuwoso, kang ngutjolake kasengsarane Ingsoen rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, kang mbikak dalanipon redjeki, kagem kahuripan Ingsoen.( 1 )
——————————————————-Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, bathineng siro, ugo pikirane siro ora karu – karuan. Watjanen dungo iki, pikiran lan roso siro kang ora karu – karuan, bakal sirno: Gusti kang moho gesang, kang pareng tjahyo kahuripanipon Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng kekuatan dumateng sedoyo isinipon ragane Ingsoen.( 2 )
——————————————————–Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan ing bebayan. Watjanen dungo iki, lan bebayan opo wahe kang katon, utowo kang ora katon, bakal sirno: Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang moho nyoto, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kahuripanipon Ingsoen.( 3 )
——————————————————–Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan, kang ora tentrem. Ugo ati siro tansah nduweni roso angkoro murko. Semono ugo ati siro tansah bingung, ora mangerteni marang opo kang dadi kekarepane siro. Watjanen dungo iki karo semedi ono ing panggenan kang sepi. Opo wahe kang dadi kasengsarane siro, bakal sirno: Gusti engkang moho sutji, engkang pareng kasutjian dumateng kahuripane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, engkang tansah maringi kamulyan dumateng kahuripane Ingsoen, engkang dados kaperluan Ingsoen, sak mbendinane.( 1 )
——————————————————–Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen bubar sesadjen ing dino minggu mbengi,lan dino kemis mbengi. Ugo siro kapengen mreksani marang kahuripan, kang manggon ingatine djalmo manungso. Watjanen dungo iki sak okehe, ono ing panggenan kang sepi: Gustikang moho kuwoso, kang pareng kamulyan ono ing mripate Ingsoen.( 2 )
——————————————————–Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kapengen nduweni, katentreman kanggone kahuripane siro. Ugo siro pengendi djogo sedulor papat kang asmone.
palawangan ngarep omah, ing wayah djam rolas mbengi: Gusti engkang welas asih, kang moho kuwoso
Ingsoen, rino klawan wengi.( diwotjo kapeng 7.)( 1 )
———————————————————-Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni pendjalok marang Gusti. Utowo djalmo manungso kuwi nggawe susahing siro. Watjanen dungo iki sak okehe, pitong mbengi lawase ing wayah djam wolu mbengi. Siro bakal nerimo opo kang dadi, pendjalukhe siro: Gusti kang moho kuwoso, kang ngabulake kekarepane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng menopo, kang Ingsoen suwon.( 2 )
———————————————————-Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni anak kang pikirane rodo kethol, siro odjo bingong. Ndjukokho banyu sak gelas, lan dunganono bandjor diombekake. Anangeng yen botjah kuwi uwes biso motjo, kongkonen botjah kuwi motjo dungo iki, botjah kuwi bakal bali sempurno: Gusti engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, kang kuwoso nyirnakake bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon, anak kawulo. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan.( 3 )
———————————————————Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen siro nduweni panyuwon marang Gusti. Opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi, lan mirengake opo kang dadi panyuwune siro. Angger siro kuwi pertjoyo marang Gusti kang moho sutji, ugo kang moho witjaksono. Lan siro bakal
——————————————————–Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen ing kesusahan opo wahe. Siro odjo nduweni ati kang bingong, kanggo ngadepi, opo kang dadi, susahing siro. Watjanen dungo iki, lan nenuwon marang Gusti, bebayan kuwi bakal sirno: Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo.( 2 )
——————————————————–Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen djalmo manungso, nggawe olo marang siro. Siro ora perlu wedi, senadjan kuwi olone manungso, utowo olone setan. Mahoso dungo iki, bebayan opo wahe bakal bali marang uwong kang nggawe olone siro: Gusti kang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang nyempitake sedanten urusan engkang ndamel sengsarane Ingsoen.( 3 )
——————————————————-Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kelangan opo wahe, siro odjo bingong. Watjanen dungo iki sak okehe, barang siro kang ilang bakal bali: Gusti kang moho sutji, ugi pandjenengan Gusti, kang mbalekake menopo kang Ingsoen suwon.( 1 )
——————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo, manungso, engkang wonten ing djagat meniko. Gusti engkang moho kuwoso. Sangkeng ngarso pandjenengan, Ingsoen sutjekake rogo, engkang sampon pandjenengan pisah deneng sukmo. Kang bali wonten ing ngarsanipon pandjenengan, kagem kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Pandjenengan sirnakake bebayane rogo, sangkeng kuwoso pandjenengan ing dinten sak meniko. Slamet sentoso sangkeng kuwoso pandjenengan. ( dungo iki diwotjo, kapeng 3. bandjor. djasate diadusi nganggo kembang werno limo.)( 2 )
—————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso wonten ing djagat meniko. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Ing dinten sak meniko, kawulo nyaksekake dumateng udjuting rogo kang sampon pandjenengan pisahake deneng sukmo, bali sempurno marang kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Sedulor papat engkang manggen, wonten ing ngadjeng, ugi engkang manggen wonten ing wingkeng. Sarto engkang wonten, kiwo lan tengenipon rogo kang sampon kapisah deneng sukmo, bali sempurno ngiringi udjuting sukmo, wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Gusti engkang moho pangaksumo. Kawulo nyuwon, pangaksumo dumateng pandjenengan, ing dinten sak meniko. Kagem sukmo kang moho sutji kang kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Pandjenengan paringi pangaksumo, ugi panggenan engkang sahe wonten ngarso pandjenengan. Paringono katentreman dumateng keluarginipon engkang dipon tinggalaken, engkang sak meniko taseh gesang. Supados piyambakipon meniko, saget mirengaken, menopo engkang dados panyuwon pandjenengan. Gusti engkang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo. Among pandjenengan panutanipon kawulo, kang mekso ukom kagem djalmo manungso, kondor wonten ing kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon: Nuwon. Wedjangan marang sabdhoning Gusti
welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ing dinten sak muniko, pandjenengan saget mreksani lan nyaksekaken, menopo engkang dados kaperluan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ngantos sak muniko, pandjenengan tansah maringi redjeki. Lan keslametan dumateng kawulo sedoyo, ngantos sak muniko. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo sedoyo, engkang wonten ing mriki. Supados bebayan engkang tansah anggudo kawulo, rino klawan wengi, sageto sirno sangkeng kuwoso pandjenengan, kagem sak lawasipon. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, wonten ing djagat muniko. Sembah nuwon sanget, kawulo atoraken dumateng pandjenengan ing dinten sak muniko. Pandjenengan tebehaken sedoyo bebayan, engkang katon ugi bebayan, engkang mboten katingal. Engkang tansah ndamel susahipon kahuripan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang pandjenengan utos ndjagi kahuripan kito sedoyo, wonten ing bumi mulyo muniko. Sembah nuwon kawulo atoraken dumateng pandjenengan, Gusti. Moho kuwoso kawulo atoraken dumateng pandjenengan: Nuwon.
———————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Gusti engkang welas lan moho sentoso. Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan, ugi dumateng Ingsoen engkang taseh kagungan kalepatan dumateng pandjenengan. Ingsoen engkang tansah nglalekaken dumateng asal lan usolipon Ingsoen, ugi dumateng kadegdajanipon Ingsoen engkang sampon pandjenengan parengaken. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono wonten ing djagat meniko. Ingsoen nyuwon pangaksumo pandjenengan, kagem nebusi sengkalane Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing bumi sentosanipon pandjenengan, supados sukmanipon Ingsoen meniko saget angsal panggenan engkang sahe ing ngarso pandjenengan. Ugi dumateng keluarginipon engkang taseh gesang mboten nandang kasengsaran amergi dusanipon Ingsoen. Ingsoen engkang tansah mbantah menopo engkang dados ngendikan pandjenengan, ugo dumateng sedulor Ingsoen engkang sekawan, engkang pandjenengan utos ndjagi Ingsoen
kuwoso, jo Gusti engkang perlu disembah rino lan wengi. Pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen engkang sampon sedoh, supados mboten dados susahipon keturunane Ingsoen engkang sak meniko taseh gesang. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, ugi sirno kesalahanipon Ingsoen, dumateng pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo. 3x.
———————————————————–Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso wonten ing djagat meniko. 7x. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso pareng pangaksumo wonten ing djagat meniko. 7x. Pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso pareng pangaksumo dumateng sukmanipon. ****** engkang sampon kondor wonten ing ngarsonipon pandjenengan. Paringono pangaksumo ugi panggenan engkang sahe kagem sukmo engkang moho sutji, engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso mreksani menopo engkang dados kaperluanipon kawulo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang pareng pangaksumo.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen.
———————————————–Niat Ingsoen ados kramas, kanggo ngresikhi ragane Ingsoen soko, bebayan setan. Kang tansah nggudo kahuripane Ingsoen rino klawan wengi. Sirno bebayan kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirno sengkalane Ingsoen. Kang tansah nutupi tjahyoning Ingsoen kang moho sutji. Slamet marang kahuripane Ingsoen, soko kuwasane Gusti, kang mbalekake sengkolone rogo.
————————————————-Niat Ingsoen poso kanggo ngresikhi isine rogo, amergo sengkalane Ingsoen kang tekane soko gudane setan. Slamet marang lakune posone Ingsoen, ugo slamet marang sak isine ragane Ingsoen. Soko kuwasane Gusti, kang moho waspodo.
Engkang ngabulaken menopo engkang dados panyuwon kawulo: Nuwon.Wedjangan kanggo nggunakake dungo, kanggo wong wadon.
————————————-Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ing dinten sak muniko. Bileh udjuting djabang bayi, engkang taseh manggen wonten ing bumi sutjinipon ibu muniko. Sampon sempurno, amergi kuwoso pandjenengan. Sirno bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon bopo lan ibuning djabang bayi. Ugi dumateng djabang bayi engkang taseh sutji. Sirno bebayan. Sirno bebayan. Sirno bebayan. Soko sengkalane setan kang olo. Slamet sempurno marang udjuting djabang bayi. Sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, kagem sak lawase.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo.
————————————————————————-Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso engkang kagungan
pangestu slamet Gusti, nyuwon sentoso slamet dumateng pandjenengan. Ugi dumateng raganipon. ****** (disebut djenenge kang diadusi.) kagem sak lawase sangkeng kuwoso pandjenengan.
lothongohogohodjosodjodo Dothogoboso. Wedjangan kanggo mangerteni marang dununge tanggal 1 hosoro,
————————————————- Poro bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang dipon sebot hosoro muniko: artinipon dinten pangleburing duso, miturot bohoso ngawi gaib. engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi dusanipon kawulo bongoso Djowo. Engkang taseh mirengaken menopo dawohipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon. Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang pareng hokosoro
————————————————————- Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang pareng hokosoro
——————————– Gusti engkang welas asih. Gusti engkang moho waspodo.
—————————————————- Gusti engkang welas asih. Ugi Gusti engkang pareng keslametan.
———————————————— Gusti engkang moho kuwoso, mreksani kedadian
Soko kuwasaning Gusti, siro bali.3x. ( 4 )
menopo engkang dados panyuwon Ingsoen. ( 5 )
——————————————————– Gusti engkang moho pangaksumo.3x Engkang kuwoso pareng kasempurnan, marang udjuting Ingsoen, kang moho sutji.Gusti engkang moho mreksani.3x Ingsoen nglebur marang kesalahaning Ingsoen. Ugo marang dusaning Ingsoen, kang tansah anggawe sengsaraning kahuripaning Ingsoen, rino klawan wengi. Gusti engkang moho pangaksumo. Pandjenengan sirnakake bebayan kahuripanipon Ingsoen. Supados kahuripan Ingsoen meniko, saget sempurno. Amergi kuwasanipon pandjenengan, kagem sak lawase.Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono.3x
—————————————————- Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo. Sirnakake bebayan, kang ono ing raganing Ingsoen. Ugo sirnakake kabeh kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan Gusti, ugi slamet dumateng kahananipon Ingsoen, engkang sedjati, kagem sak
——————————– < Djoborolo: 1 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. < Djoborolo: 2 > Among Gusti, engkang kuwoso nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. < Djoborolo: 3 > Supoyo bongoso Djowo biso maringi pangerten, marang bongoso Djowo, kang ono ing djagat iki. Lan nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso, nganggo bohoso ngawi. Gusti uwes maringi sumpah, marang bongoso Djowo. Sarto djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso biso mangerteni marang kuwasane Gusti. < Djoborolo: 5 > Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo, sarto djalmo manungso liyane kang nglalekake marang peparingane Gusti. < Djoborolo: 6 > Tali kahuripane bongoso Djowo, kang manggon ono ing ngarep lan mburine bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. < Djoborolo: 7 > Amergo kuwi uripeng bongoso Djowo, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake tjeloko kang gede. Lan bohoso djowo kang dadi peparingane Gusti, bakal disuwon Gusti, bali. < Djoborolo: 8 > Bongoso djowo kang ngrungokake, opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang disuwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang ora katon udjute. Anangeng yen bongoso Djowo pertjoyo marang Gusti, bakal ndeleng pangutjapane. < Djoborolo: 9 > Gusti engkang pareng pangaksumo, dumateng djalmo manungso. Lan Gusti sedjatine arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso, kang uwes sedoh. < Djoborolo: 10 > Gusti ngutos Djoborolo, kanggo maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmone, Gusti kang moho kuwoso. < Mokoholo: 11 > Bongoso djowo kang mbantah marang peparingane Gusti, bakal ora biso nemokake asal – usule kang sedjati. Yen bongoso Djowo ora mangerteni marang asmone Gusti. < Mokoholo: 12 > Wekasan kang uwes tak omongake marang Djoborolo, kang nules ukume bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo biso melu marang dalane Gusti. Lan nyebut: moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kahuripan kawulo.
< Mokoholo: 13 > Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo: 14 > Gusti engkang moho kuwoso. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno. Bali dumateng udjutipon wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake kawulo ing dalu meniko, sirnakake bebayan engkang tansah anggudo kawulo. Slamet sangkeng kuwoso pandjenengan. < Mokoholo: 15 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Kawulo nyebot asmonipon pandjenengan, engkang tansah ngabulake. Menopo engkang dados panyuwon kawulo. < Mokoholo: 16 > Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso. Pareng gesang lan sedohnipon kawulo. Kawulo sumpah dumateng Djoborolo, engkang dados utusanipon pandjenengan, engkang pareng warto dumateng bongoso Djowo. < Mokoholo: 17 > Moho kuwoso Gusti, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, maringi kahuripan dumateng kawulo. < Mokoholo: 18 > Gusti engkang moho kuwoso. Sampon pandjenengan wedalaken sikso pandjenengan, dumateng kawulo bongoso Djowo. Kawulo engkang tansah kagungan pangelingan
tilar kahuripan kawulo. < Mokoholo: 19 > Gusti engkang pareng witjaksono, engkang tansah maringi warto engkang sahe, dumateng kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo: 20 > Gusti engkang kagungan witjaksono, engkang ageng. Engkang pandjenengan parengaken dumateng kawulo bongoso Djowo, engkang mangertos dumateng kuwasanipon pandjenengan. < Hosoropolo: 21 > pangomongan engkang dipon parengaken Gusti, dumateng bongoso Djowo, engkang dereng mangertos dumateng kuwasanipon Gusti. Bongoso djowo engkang tansah mbantah dumateng kuwasanipon Gusti, bakal keno siksane Gusti. < Hosoropolo: 22 > Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. < Hosoropolo: 23 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. < Hosoropolo: 24 > Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. < Hosoropolo: 25 > Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute bongoso Djowo, kang moho sutji, ono ing bumi mulyo. Awet bongoso Djowo, bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. < Hosoropolo: 26 > Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. < Hosoropolo: 27 > Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. < Hosoropolo: 28 > Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso, lan moho
Hosoropolo: 29 > Gusti engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. < Hosoropolo: 30> Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe olo marang ukumane Gusti. < Hodjorolo: 31 > Wojo
marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. < Hodjorolo: 32 > Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. < Hodjorolo: 33 > Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. < Hodjorolo: 34 > Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. < Hodjorolo: 35 > Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. < Hodjorolo: 36 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. < Hodjorolo: .37 > Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. < Hodjorolo: 38 > Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. < Hodjorolo: 39 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. < Hodjorolo: 40 > Gusti engkang moho kuwoso. Pandjenengan utjolake tali kasengsarane bongoso Djowo. Supados kawulo bongoso Djowo mboten nandang kasengsaran, amergi
tjahyo kang moho sutji. Marang Gusti.
———————————————- Djoborolo: 1. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono pangaksumone. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng
gek ngucap opo iki, nggladrah tanpo arah, nyasar tanpo dasar lan tanpo tinimbang ngilmune wong kang urip.ReplyDeletePak
wong jowo: Ronggowarsito Ramalkan Tujuh Satrio Piningit Indonesia
Tresna asih Pangeran mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lam...
iku yen wus ilang sumelang ing kalbu, kandel kumandel ngandhel mring takdir. Iku den arsa, den emut yen arsa momot. Pamoting ujar iku kudu santosa ing teguh
Wuyung.. (Selamat jalan, Manthous)
dhenok hastuti / Maret 9, 2012	Wuyung*)
iku sawijining kutha ing county Csongrád, ing dhataran kidul Hongaria.
Kutha iki jembaré 6.919 km² (2,671 sq mi) lan duwé padunung cacahé 7573 jiwa (2001).
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.18, 1 Maret 2016.
Sidhatan ing Wikipedia iku jinising kaca pangalihan khusus kanggo nuju rujukan proyèk wikipedia kanthi luwih cepet. Daftar kaca kanthi migunakaké sidhatan bisa ditemokaké ing kaca iki.
Piyé cara migunakaké sidhatan Wikipedia[besut sumber]
Sidhatan (jalan pintas-id) iku tembung utawa kodhe kanggo nggampangaké panjenengan ing kaca-kaca sing dianggep wigati lan bisa dadi rujukan.
Upamané, panjenengan ngetik "WP:KOPI" (tanpa tandha kutip) ing kothak panggolékan sing lumrahé ana ing sisih tengen ndhuwur, banjur diklik tombol Tumuju utawa Enter. Sidhatan WP:KOPI mau bakal ndèrèkaké panjenengan tumuju "Warung Kopi."
Cara sidhatan iki migunakaké pengalihan lan bèn sragam, kabèh aksara migunakakè hurup kapital. Nanging, gandhèng kothak panggolèkan ing Wikipedia iku ora migatèkaké apa panjenengan arep nulis aksara murda utawa ora, dadi bakal kapernahaké tumuju kaya sing dikarepaké.
Kawicaksanan sidhatan ing Wikipedia[besut sumber]
éntuke mung kanggo kaca rujukan proyèk Wikipedia (namespace WP:).
Nambah kothak pranala sidhatan[besut sumber]
Sawijining kothak pranala sidhatan cithakan sidhatan ditambahaké nang kaca panyuntingan kanggo nambahaké {{Sidhatan|[[WP:<x>]]}} lan migunakaé tandha | kanggo misahaké loro utawa luwih sidhatané. Conto: {{Sidhatan|[[WP:KOPI]]}} bakal gawé kothak pranala kaya ing sisih iki
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PIYANTUN AGUNG BUDOYO BONGSO
Penulis, oleh semangat ambek terilhami nggawe blog boso Jowo walau cumak nggawe boso Suroboyo'an mergo salut ndelok karya perjuangan'ne Romo Sujiwo Tejo sing nggak duwe bosen ontran-ontran ngekek'i gambaran ambek mbukak
Romo Sujiwo Tejo, piantun sing setyo, teguh pendirian'ne, bangga dadi wong Indonesia sing Bhineka Tunggal Ika, tetep memperjuang'no kelestarian'ne nilai-nilai adi luhung budoyo bongso Nusantoro. Pokok'e nggak onok rugine...
Budaya Wonosobo, Jagong Budaya Wonosobo, Teater Banyu Wonosobo, Jaringan Semi Liberal NU Wonosobo, Pandawa Wonosobo, PPTQ Al Asy’ariyyah, Universitas Sains Al Qur’an (Unsiq), Yayasan Jurnal
KACA NGAJENG - WIDYA WAYANG WIDYA WAYANG
Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi media digital kasebat e-wayang.
e-wayang kang tinatah lan sinungging mawa media digital
Crita kang dilakonaké dijupuk saka épos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngéné iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa.
Ing pagelaran iku wayang ditanjepké ing debog ing sisih tengen lan kiwané dhalang. Ing tengah, critané digelar. Sedina sewengi lakon diwedhar.
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing
kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi.[1]
Para ahli durung ana kang bisa mesthèkaké kapan wayang wiwit ana ing Indonésia. Nanging yèn ndeleng prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kira-kira wis ana sadurungé agama Hindu mlebu. Nalika kuwi lakon wayang durung nganggo crita-crita kang dijupuk seka India. Pagelaran iki dienggo srana nyembah marang roh leluhur.
Sawetara anggitan sastra jaman Mataram anyar akèh kang nulis perkara sajarah wayang. Nanging, para ahli sajarah ora sarujuk marang apa kang tinulis ing kono amarga ora cocok marang cathetan lan tinggalan sajarah kang wis ana.
Prasasti paling kuno ana ing abad kaping IV Masehi. Prasasti ngemot ukara mawayang kanggo pagelaran pahargyan sima utawa bumi perdhikan. Katrangan kang luwih trewaca ing prasasti Balitung, udakara 907 Masehi. Ing kono tinulis si galigi mawayang bwat Hyang macarita bimma ya kumara. Artiné kira-kira: Si Galigi ndhalang kanggo Hyang kanthi lakon Bimma Sang Kumara."
Agama Hindu kang mlebu ing Nusantara gawé crita wayang béda karo asliné. Crita Ramayana lan Mahabharata wiwit dienggo kanggo dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), akèh crita seka India kang mlebu lan digawé gagrag jawané. Wayang wiwit nyebar ing ngendi-ngendi nalika Majapahit nguwasani Nusantara.
Crita-crita kang asliné seka India iku pungkasané wis geseh karo mauné. Para pujangga Jawa gawé crita dhéwé kanggo mepaki apa kang wis ana. Ing Pedhalangan, crita-crita iki sinebut lakon carangan.
Jaman Islam mlebu, Walisanga uga nganggo wayang ing panyebarané. Ing jaman iki wiwit ana Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah akèh ngepasi Mataram anyar. Walanda kang digdaya gawé kraton Surakarta ngracik akèh crita wayang kanggo nglelipur ati.
Indonésia merdika uga nyumbang gagrag wayang kang manéka warna. Manéka warna wayang mau ana kang tetep digelar ana kang mung urip ing jamané dhéwé. Wayang kang paling akèh dienggo yaiku wayang kulit purwa.
Yèn dijupuk seka ukarané, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarané ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi manèh. Wayang dadi ora mligi bonéka kang ana wewayangané. Wayang golèk kang digawé seka kayu ora ngandhelaké wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran bonéka kang digelar déning dhalang.
Umumé, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawé seka tatahan kulit kèwan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana.
Pagelaran wayang kang sumrambah ing tanah Jawa agawé variasi kang manéka warna. variasi utawa jinis iku kang asring sinebut gagrag. Gagrag wayang ing tanah Jawa antarané:
Lukas 9:2 | Para rasul mau terus dikongkon budal ngabarké bab Kratoné Gusti Allah lan nambani wong sing lara.
Gamelan Gadhon inggih punika gamelan kanggé climèn, ananging nyamleng. Ricikanipun boten jangkep, ingkang dados piranti utama namung klompok ricikan garap ingkang pokok-pokok, kadosta:
Rérefènsi[besut | besut sumber]
^ "Gamelan Gadhon" Rejomulyo. Kaca 10. 2012.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gamelan_gadhon&oldid=879525"	Kategori: GamelanGamelan JawaKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 15 Januari 2014.
> Motivasi	> Tombo Ati	Tombo Ati
Tombo Ati iku limo perkarane Ingkang dhihin moco quran sakmaknane Kaping pindho kudu weteng ingkang luwe Kaping telu dzikir wengi ingkang suwe Kaping
lan sedoyo ingkang saged bebantu retipe adbm meniko, sumonggo enggal babaraken pustoko 324 soho sak
kawulo nyuwun silsilahipun waonten ngajEng puniko pEnuh nggiEh..
Anindya Permata Murwidiani punapa pareng kulo nywun silsilahipun Kanjeng Pakubuwona 1 lengkap..matur nuwun
Kraton Surakarta menawi badhe priksa sumangga tindhak datheng pustaka kraton surakarta
Anindya Permata Murwidiani Matur nuwun sanget sampun ngaturi pirsa informasa dumateng kulo,insyalloh menawi sela bade sowan dumateng pustaka kraton..matur nuwun.
Citra Cepu kulo bade nyuwun prekso mnopo wonten ing surokarto hadiningrat meniko gelar "Kangjeng raden mas tumenggung maulana
Sofyan Dalam Kesunyian Imsya allah kalau udah nikah nti, kulo bade sowan dumateng pustaka keraton, matur sembah nuwun sanget...
Anindya Permata Murwidiani Nyuwun pirsa punapa wonten ing Kraton srakato asma KRM Suryadu Suryoningrat( Mas Tut) asma alit..?
Citra Cepu yg aku tanya kraton surakarta
ponorogo nopo kagungan putro ingkang nami RONO SENTONO suwunBalasHapusUnknown3 Agustus 2016 23.52Nyuwun sewu R Ay Condro wulan(1514-nikah kaleh syeh Harbi joyo kusumo)lajeng
warga gresik maiso pendatang. ensun ngajak konco-konco gresik dolek duwek. ensun salese montor TOYOTA nang gresik veteran. konco2 be e duwe dolor utowo konco sing ajenge tuku montor toyota ensun dihubungi ae ensun engkok entok komisi lumayan digawe ngopi sing penting beres
February 4, 2009 at 9:29 pm	Wala2..
atikuLamlaman siro wong ayu..Nganti mati ora bakal lali,Lha kae, lintange mlaku.. reff :kembali ke atas..upomo sliramu sekar… sumber
yo opo maneh nek dudu lontar 386,
oooo kuwi to cobo dheloken neng warunge yu mirah kono,
lho iki aku neng kene ki rumangsamu lagi ngopo?
lagi ngopo piye to wong jelas lagi guyang jaran ngono!
kowe ra ngerti to iki mono jarane baguse glagah putih paringane jenate raden ronggo,
ben latihane baguse ra ke ganggu dadi luwih cepet rampung gone latihan banjur mudun soko sanggar sinanbi ngowo lontar sing
Monggo dipun lajengaken parikanipun, sinambi nenggo rontal edisi “Semi Final Champion League” part 2
Balas	On 2 Mei 2011 at 18:48 Gus Dar said: Wis dipancal ra mlayu-mlayu. Wis diobral ra payu payu.
at 11:45 yudha pramana said: asiik….asiik
– sugeng napa mawon katur sedaya bebahu,cantrik lan tukang
Kabupatèn: Banyuasin | Empat Lawang | Lahat | Muara Enim |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sumatra_Kidul&oldid=1121511"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonesia	Menu navigasi
MinangkabauBahasa MelayuNederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.26, 3 April 2017.
Mudha Remen Cerkak lan Geguritan disambung acara penutupan ulang tahun Pawon
Lumajang), banyumasane wis fasih rung?
mBanyumas… next Bahasa Arab!!! 😀
November 17, 2010 at 3:36 am	Tapi kayane angel Cak….bapake tafri kit taun 86 nang Banyumas, srawunge ya karo wong banyumas….basa wetanane ora ilang 100%
mungkin kanggo sing ora tau krungu basa wetanan kayane oara pati cetha… tapi kangge aku sing sejak tahun 98 lebih banyak dengar basa wetanan…cetha
lha mbok yo sampeyan nulis meneh tho ^o^
PMWis pokoke kuning kabeh, sak wong-wonge pisan. Sek-sek tak ngoco
ANGGEN KULA ngimpun lan ngedalaken serat “jangka” punika, boten jalaran kula rumaos mangertos dateng suraosipun, utawi boten sumedya ajak-ajak dateng para maos supados anggilut, langkung-langkung ajak-ajak gegan-geganen tanpa panimbang lan panglimbang, punika babar pisan boten. Tancebing sedya kula namung ngrecangi memetri ingkang nama kasusatran Jawi.
Kawuningana, para linangkung ingkang yasa jangka sakawit punika saged ugi asalipun saking tampi “ilham” ingkang dipun-alami salebetipun ….. sagebyaring kilat. Amila tangeh lamun sageda jelas jlentreh, destun titi mangsanipun kemawon terkadang mlesed.
Ingkang anggegelani manah punika, dene katah kemawon “jangka” susulan, ingkang asal-asalipun namung saking pangotak-atik utawi pangajeng-ajenging manahipun, terkadang angewahi utawi mewahi jangka ingkang sampun wonten, dipun-akeni damelanipun piyambak utawi dipun awadaken damelanipun tiyang sanes.
Bab nyuraos ungeling “jangka’ punika pancen angel. Para sarjana sujana anggenipun nyuraos jangka punika asring kapirid saking pipindaning kawontenan, tuwin kapirid saking tetembunganipun ingkang sinandi.
Ingkang kapirid saking pipindaning kawontenan, kados ta ungel-ungelan “begjane ula dahulu, cangkem silite anyaplok” (Sabda Tama 12) punika gampil pambatanganipun, inggih punika : tiyang ingkang mangro tinga. Sareng ungel-ungelan “ana wewe putih” (Sabda Tama 15), punika punapa, kula trima jembit.
Ingkang kapirid saking tetembunganipun ingkang sinandi, kados ta : kala 10 – 1 – 1955 wonten satunggaling priyagung atitel Mr. nglahiraken pamanggih wonten ing madyaning papanggihan : ngalembana kawicaksananipun Ki Pujangga Ranggawarsita, awit wontenipun ungel-ungelan “beda-beda ardane wong sanagara” (Katatida 2) tuwin ungel-ungelan “tyas riwut rawat dahuru, korup sinerung ing goroh” (Sabda Tama 4), punika dipun tegesi P.I.R. (Wangsanagara lan Hazairin) kala samanten, punapa dene ngrebdanipun tindak korupsi punika. Apa tumon? Kula trimah jembit, jer sanes bangsanipun sarjana sujana.
Titi mangsa ingkang kasebut ing “jangka” pinika nuwun inggih boten sadaya gampil dipun tegesi. Kados ta tumrap ungel-ungelan ing Jaka Lodang : “sirna tata estining wong” (1850), “nir sad estining urip” (1860, “wiku sapta ngesti ratu” (1877), “nembah nukswa pujangga ji” (1802) punika sadaya gampil dipuntegesi, awit punika sengkalan limrah. Ananging ungel-ungelan ing Sabda Tama : “taun windu kuning” punika tegesipun ingkang boten gagap-gagap : kados pundi?
Jangka wau sampun kliwat, tetela boten wonten punapa-punapa.
Snajan redi Merapi kala-kala bade kurda, nanging Pamarintah tansah anjagi lan damel ririgen saperlunipun.
Mirsanana centangan kula tumrap “jangka” wau ing kaca 34-35-36.
mendaking gunung wis pasti | maksih katon tabetipun | beda lawan jurang gesong.
Nadyan bisa mbarenjul | tanpa tawing enggal jugrugipun | kalakone karsaning Hyang wus pinasti | yen ngidak sangkalanipun | sirna tata estining wong.
nekani | kongas ing kanistanipun | wong agung nis gungira | sudireng wirang jrih lalis | ingkang cilik tan tolih ring
kethu putih mamprung | wadon nir wadorina | prabaweng salaka rukmi | kabeh-kabeh mung marono
Mbok parawan sangga wang duhkiteng kalbu | jaka Lodang nabda malih | nanging ana marmanipun | ing weca kang wus pinesthi | estinen murih kelakon.
Sangkalane maksih nunggal jamanipun | neng sajroning madya akir | wiku Sapta ngesthi Ratu | ngadil parimarmeng dasih | ing kono kersaning Manon.
dening pungkasaning garis mangandap mungel “Basa Kadaton Ranggawarsita”.
(2). Limprahipun serat “Jaka Lodang” inggih namung dumugi sekar Megatruh pada angka 3 punika. Nanging serat “Jaka Lodang” wedalan “Maha Dewa” tanpa bubuka, sarta wewah sekar Asmaradana kados ing ngandap punika :
Ingkang bisa nemu iki | nora saben sok uwanga | kudu ana pilihane | kang weruh jangkaning jaman | eling kanti waspada | tindak tuwajuh lan jujur | ingkang antuk kamurahan.
Aywa sira banjur wedi | samar nora kapanduman | elinga marang kodrate | Pangeran luwih kuwasa | adil tanpa
Yogja den sebar darana | aywa kasesa-sesa | grusa-grusu narung binuh | ngrusakke tanceping tekad.
Wonten serat Jaka Lodang ingkang sanes yasanipun Ki Pujangga R.Ng. Ranggawarsita, isi sekar : (1) Dandanggula, (2)
Pututgelut, sami nigang pada gunggung 39 pada.
Ing wiwitanipun pupuh Gambuh inggih mungel, “Jaka Lodang gumandul, praptaning pang ngetangkrang sru wuwus sami kados Jaka Lodang hiyasan Ranggawarsitan. Nanging inggih namung 2 pada lingsa ing sekar Gambuh punika kemawon ingkang sami kaliyan “Jaka Lodang” Ranggawarsitan. Sanes-sanesipun boten wonten ingkang sami.
Ken Limaran ing Dekah Dadapan nyapu, nanging tansah pulih malih larahanipun. Lajeng ngucapaken pasang giri : sinten ingkang saged nulungi damel resik, yen priya dadosa jatu-krama, yen wanita dadosa saderek
lajeng dados simahipun Jaka Lodang. Ing wanci dalu, Jaka Lodang meling dateng simahipun, supados enjingipun ngintun dateng sabin, piyambakipun bade anggaru.
Enjingipun, Ken Limaran ngintun sayektos, nanging Jaka Lodang boten woten ing ngriku. Lajeng katungka Raden Putra (Panji Ino Kartapati) kanti punakawan, Ki Jodehsanto, rawuh ing ngriku, nitih kuda. Ken Limaran katantun bade kapundut garwa : purun. Wusana Jaka Lodang
piyambakipun punika dutaning Dewa, kinen manggihaken Ken Limaran kaliyan Raden Putra. Sampun pinasti jodo, benjing saged nurunaken ratu salebetipun pitung jaman. Jaka Lodang lajeng medaraken “jangka” salebetipun pitung jaman punika.
Pungkasanipun serat punika wau (sekar pututgelut) ungelipun :
Prapteng kono jangkane wus titi | pama gancaring wayang | carangane kang dinapur | neng jroning rat Jawa | tekeng jaman wekasan | trahira tumaruntun.
Punika ngewrat sandi-asmaning pangriptanipun, manggen wonten ing pungkasaning garis, mungel : “Tiyang Purwasantun” (= Purwasari, Surakarta), inggih punika K.R.T. Tandanagara Bupati Nayaka, pangiketipun nalika taksih asma R.T. Suradipura Buoati Anom.
Panjenenganipun rumiyin asmanipun M.Ng. Reksadipraja inggih Ki Jagawigata.
Serat wau nalika kaecap lan kawedalaken dening pangecapan Mardi Mulya ing Ngayogjakarta (± taun 1922) kanamakaken, serat Jaka Lodang. Sareng kawedalaken dening Toko Buku “Sadu Budi” sarta kaecap ing pangecapan “Marseh” Surakarta, (taun 1940) kanamakaken serat “Jangka Ketek Ogleng”.
Pancen lampahing cariyos ing serat punika wau sairib kaliyan lampahing cariyos tontonan kala jaman alitan kula, ingkang nama tontonan Ketek Ogleng. Bedanipun : Ing tontonan Ketek Ogleng, ingkang dipun kintun punika Raden Putra, ingkang ngintun anama Endang Lara Tompe. Wonten ing margi pun Endang dipun begal dening
ren wirangi | dening upaya sandi | sumaruna anarawung | pangimur manuara | met pamrih melik pakolih | temah suka ing karsa kurang
apa aneng ngayun | andhedher kaluputan | siniraman banyu lali | lamun tuwuh dadi kekembanging beka.
Ujaring paniti-sastra | awawarah asung peling | ing
wekasanipun | ndilalah karsa Allah | begja-begjane kang lali |
Semono iku bebasan | padu-padune kepengin | enggih mekoten Man Doblang | bener ingkang angarani | nanging sajroning batin | sajatine nyamut-nyamut | wis tuwa arep apa |
muhung mahas ing asepi | supaya ntuk pangaksamaning Hyang Suksma.
Beda lan kang wus santosa | kinarilan ing Hyang Widhi | satiba malanganeya | tan susah ngupaya kasil | saking mangunah prapti | Allahu paring pitulung | marga samaning titah | rupa sabarang pakolih | parandene maksih
ing alam awal akhir | dumunung ing gesang ulun | mangkya sampun awredha | ing wekasan kadi pundi | mula mugi wontena pitulung tuwan.
Sageda sabar santosa | mati sajroning ngaurip | kalis ing reh aruraha | murka angkara sumingkir | tarlen meleng malat sih |
sanityaseng tyas memasuh | badharing sapu dhendha | antuk mayar
“Mangkya dreajating praja”, namung “Kalatida” wedalan Pustaka Nasional Surabaya kaliyan serat punika ingkang kaserat “Mangkya dalajatingpraja”. Kinten-kula leres “dalajat”, amargi darajat ateges : ngalamat.
(2) Woten serat “Kalatida” ingkang ing pada 1 garis 5-6-7 punika mungel : “ponang parameng kawi, kawilet ing tyas malat-kung, kongas kasudranira”.
(3) Serat “Kalatida” seratan tangan kagunganipun R.Ng. Dwijawiyata, pensiunan Kepala Sinder pamulangan ing Ngayogyakarta, wonten 13 pada. Inggih punika : saderengipun mungel “Mangkya darajating
arda rubeda | ki pujangga amengeti | mesu cipta mati raga | medar warananing gaib | ananira sakalir | ruweding sarwa tumuwuh | wiwaling kang warana | dadi badaling Hyang Widi | amedarken pari-bawaning bawana.
Miturut keterangan ingkang kagungan, serat “Kalitida” 13 pada wau ugi sampun nate kaecap ing Surakarta, panjenenganipun asli nurun ingkang sampun cap-capan wau.
(4) Sadaya serat “Kalitida” ing pada pungkasan garis pungkasan, mungel : borong angga suwarga mesi martaya, punika mesi sandi-asmanipun ingkang mangripta (R.Ng. Ranggawarsita).
Woten serat nama “Kalabrasta” nanging dereng nate kawedalaken warni serat mirungan, nalika ± taun 1910 nate kaewratwoten ing ari-warti “Darma Kanda” Surakarta, ± taun1930 nate kaewrat wonten ing ari warti :Sedya Tama” Ngayogyakarta. Ing jaman merdika punika nate kawedalaken awor serat-aerat jangka sanesipun, dados sabuku. Tuwin nate kaewrat wonten ing kala warti “Panyebar Semangat” Surabaya.
Serat “Kalabrasta” punika sekaripun Sinom kados “Kalatida” katahipun inggih 12 pada kados “Kalatida”. Bokmanawi ingkang ngripta dereng
garis pungkasan “kang amangun dwijaning atmaja tama” punika mesi sandi asmaning pangarangipun, inggih punika
Dados pangarangipun serat “Kalabrasta” punika priyantun jaman sapunika kemawon. Suraosipun : manawi para saderek Jawi sami kersa necep kawruh Sarekat Abangan (+minum tirta martani) bade sirna sadaya prihatos lan bebendu ing tanah Jawi punika. Para necep kawruh wau sinebut atmaja tama. Makaten punika panganggep lan pangajapipun sang dwija ingkang yasa serat “Kalabrasta” kala taun…… ± 1910.
Den samya amituhu | ing sajroning jaman Kala-bendu | yogya sami nyunyuda ardaning ati | kang nuntun mring pakewuh | uwohing panggawe awon.
Ngajapa tyas rahayu | ngayomana sasameng tumuwuh | wahanane ngendhak angkara klindhih | ngendhangken pakarti dudu | dinuwa luwar tibeng doh.
Wartine para jamhur | pamawasing warsita tanpa wus | wahanane jaman owah angowahi | yeku sangsaya pakewuh | ewuh-
pangungaking kahanan wus mirut | morat-marit panguripane sesami | sirna katentremanipun | wong udrasa sa-nggon-
Supaya pada emut | amawasa benjang jroning taun | windu kuning kono ana wewe putih | gagamane tebu wulung | arsa angrebaseng wedhon.
sadarum | tyas prihatin ginantyan suka mepeki | wong ngantuk anemu kathuk | jro mesi dinar sabokor.
Amung padha tinumpuk | nora ana rusuh colong jupuk | raja kaya cinancangan aneng njawi | tan ana nganggo tinunggu |
saregep temen nastiti | ngisor dhuwur tyase jumbuh | tan ana waon winaon.
Ngratani sapraja agung | keh sarjana sujana ing kewuh | nora kewran ing wicara agal alit | pulih duk jaman rumuhun | tyase teteg teguh tanggon.
(1) Serat “Sabda Tama” sekar Gambuh 22 pada ing nginggil punika wau mesi sandi asmanipun ingkang iyasa, manggon wonten ing wiwitaning pada, mungel : “Raden Ngabehi Ranggawarsita ing Kedung Kol Surakarta-Adiningrat”
(2) Sandi-asma punika pancenipun kenging kangge titikan ingkang permati, nanging emanipun katah sandi asma ingkang gadungan. Boten kirang-kirang serat waosan tembang ingkang wonten sandi asmanipun Ranggawarsitan ananging sanes iyasanipun R.Ng. Ranggawarsita.
Ugi woten “jangka” sekar Gambuh 5 pada mawi sandi asma Ranggawarsitan gadungan, nate kaewrat wonten ing ari warti “Darma Kanda” ing Surakarta taun 1900 langkung welasan, ungelipun makaten :
Rong netra wus tumlakup | merem dipet ngatas mring Hyang Agung | nyuwun uning wahananira ing wuri | byar sumilak katon lugu | bakal ananing lalakon.
Galagate ing pungkur | wahanane jaman saya kisruh | akeh laku kang sungsang bawana balik | wanodya yun ngarah luhur |
butuh tinliti | wit samar paparingipun | Hyang Suksma yen tan dumawoh.
Singlaring tyas puniku | nyudakaken tumuruning wahyu | sirna gempang pangandele mring Hyang Widhi | marma jagade barubuh | keh laku ingkang mbesejol.
Tatas katresnanipun | wonge cilik mring bangsa ngaluhur | wit kang ngembat praja yekti kurang adil | akeh raja tinarungku | ngono karsane Hyang Manon.
Makaten ungeling “jangka” wau. Miturt kasumerepan kula, ingkang andamel : salah satunggaling guru Sekolah Rakyat, asli Surakarta.
Ulatna kang nganti bisane kepangguh | galedehan
eninging ati kang suwung | nanging sejatining isi | isine cipta kang yektos.
Lakonana klawan sabar ing kalbu | yen obah-obah niniwasi | kasusupan setan gundhul | ambebedung nggawa kandhi | isine rupiah kethon.
Lamun nganti korup mring panggawe dudu | dadi pakuwoning iblis | mlebu ing alam pakewuh | ewuh pananinging ati | temah
rusuh | lali pasihaning Gusti | ginuntingan kaya mranos.
Parandene kabeh kang samya andulu | ulap kalilipen wedhi | akeh wong kang padha sujud | kinira yen Jabarail | kautus dening Hyang Manon.
Yeng kang uning marang sejatining kawruh | kewuhan sajroning ati | yen tan niru nora arus | uripe kaesi-esi | yen niruwa dadi asor.
Widi | ambuka warananipun | aling-aling kang ngalingi | anglingkap temah katon.
Waluyane mbenjang lamun ana wiku | mumuji ngesthi sawiji | sabuk
bendu | kala-suba kang gumanti | wong cilik bisa gumuyu | nora kurang sandhang bukti | sedyane kabeh kelakon.
Pandulune Ki Pujangga durung kemput | mulur lir benang tinarik | nanging kaserang ing umur | andungkap kasidan jati | mulih sajatining enggon.
Amung kurang wolung ari kang kadulu | emating pati patitis | wus katon neng lokil makpul | angumpul ing madya ari | amerengi ri Budha Pon.
Manawi kula kapareng matur bares, sayaktosipun kula dereng yakin manawi serat “Sabda Jati” punika hiyasanipun swargi R.Ng. Ranggawarsita, amargi miturut pangenyam-kula : beda kaliyan serat-serat sanesipun hiyasanipun swargi wau. Kinten kula “Sabda Jati” punika damelipun saderek ingkang mewahi “Kalatida” dados 13 pada (mirsani kaca 14), sedyanipun ngluhuraken Ki Pujangga, dipun gambar-0gambar anggenipun saged miyak warana tuwin lepas pandulunipun “mulur lir benang tinari”. Punapa inggih tampi ilham punika kados makaten gambaranipun?
Dene titikan ingkang gampil kita raosaken, inggih punika bab pamasanging sandi asma ing pada wiwitan, garis 1,2,4,5, punika boten manut patokan. Ingkang sampun-sampun, manawi Ki Pujangga masang sandi asma sapada boten wonten ing wiwitaning garis punika, amesti dawah pedotaning wirama :
patokan umpananipun : den wrin marganing basuki;
Dimen luwar kang kinayun, sampun leres.
Kalis ing panggawe sisip, manawi miturut patokan upamanipun : ulah brata myang prihatos.
Ananging sarehning para sarjana sujana sami kagungan panganggep, bilih “Sabda Jati” punika karanganipun swargi, malah pada 14 punika kadamel rerenggan banciking reca Ranggawarsita ing museum Sriwedari Surakarta, jalaran ungel-ungelan “galibedan tudang-tuding, anacahken sakebhing wong” punika kaangep pralambangipun pemilihan umum, kula inggih namung nyumanggakaken.
minggah mring wukir | nyuwun premisi Sang Prabu | ningali kawahira | pucaking ardi Merapi | wangsulira pun tuwan asung carita.
Dateng nJeng Gusti kaping pat | enget kula sangkalani | gusti mbenjing ngesti nata | critane kang ardi mbenjing | kobong
tuwan mbenjing kalamun marengi | bade pecahing kang arga | lindu rambah kaping katri | punika pan sayekti | kapara dados susungut | kirang pitung ri dina | pitulas dinten marengi | pitulikur punika sampun pungkasan.
Derenging ambles kang arga | model sakit kang nganehi | mung sakedap nuli sirna | ing tanah Jawi meh wrdin | Sala Yogya akeni | lamine amung tri tengsu | wirayate wong wignya | nuju Panjengengan Aji | ping sadasa Nata krama ing Ngyogya.
Pra pangreh ing Surakarta | katah sumelang ing galih | wasana ngupaya mayar | angesti angga pribadi | kirang
samodra ingkang wetan | kilen Praja risak sami | ing Madura meg gatuk lan Surabaya.
nJeng Gusti malih ngandika | payo pada den-titeni | pinengetan mbok-
Merapi | rawa Pening kabeh kaurugan brama.
Risak tanah kilen Praja | katah jalma ingkang mati | antara mung panca dina | kobong ingkang para ardi | Gupermen anulungi | lawan praja liyanipun | durung kobong kang arga | lindu sadina kaping tri | jamanira sapungkure Jayabaya.
Meksih ratu ping sadasa | iku ingkang amandiri | praja di ing Surakarta | yen wirayat saking Jawi | taun Be ing wingking V sangkalanira pinetung V netra ngesti raja V ing Mangkunagaran mbenjing V kasusahan tan suwe antuk ngapura.
Mirsani centanganipun serat “Wedatama Piningit” ing kaca 34-35-36.
Sekar Pangkur pari purna | amedaraken weda-tama (kang) piningit | mirib jangkaning pra jamhur | jamane Jayabaya | iku mbenjang kang jumeneng madeg ratu | maksih putra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Ingkang nutugna wibawa | wus ndilallah karsane Kang Luwih | bareng lan jaman
sapraptanya nyuwun premisi Sang Prabu | sedya minggah mring aldaka | pucaking wukir Merapi.
Arsa amriksani kawah | dupi sampun terang anggenya ningali | wangsul sowan mring Sang Prabu | prelu atur uninga | praja tanah Jawa mbenjang risakipun | jalaran saking aldaka | wukir Mearapi kang mesti.
Dupi ingkang arga sigar | apan dadi kali Tanggung raneki | njog samodra ingkang kidul | Sang Nata dupi wus trang | sasmitaning dwija Landa gya dadawuh | dumateng Ranggawarsita | lan
anunuwun marang Iangkang Maha Luhur | katrima antuk wewengan | wus luwar saking samadi.
Glis munjuk mring Sri Pamasa | nggih leres aturipun resi Landi | mbenjing bade pecahipun | saderenge arga sigar | mawi gara-gara kalangkung
amundur pan nedya wangsul | mring Wanen kita raja | nanging mampir redi Clacap ciptanipun | kapriksa sawise terang | bareng bres lang gunung Merapi.
Duk samana sinengkalan | esti catur sabdanireng narpati | dene mbenjing pecahipun | Merapi ponang arga | wulan Sura taun Be sengkalanipun | wsti catur asta nata | Sang Nata ngandika aris.
pungkur | mring dalem Mangkunagaran | anjujug ing ujung puri.
Nutugna wirayatira | lawan Ranggawarsita Dyan Ngabehi | priye dadine ing mbesuk | matur Ranggawarsita | apan sampun pinasti karseng Hyang Agung | risakipun
katut | katah jalma pralaya | nanging, jaman punika mbenjing panuju | Si Narendra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Yen wirayat saking Jawa | dupi woten penyakit nganeh-anehi | lamine tri wulan iku | wrata satanah jawa| pra kawula katah susah manahipun | kataman duhkitaning tyas | bareng lan mangsa paceklik.
Tuwin panjenengan Nata | ping sadasa krama putri linuwih | ngupaya lajering wahyu | daup putri Ngayogya | pun punika timbul lajering karatun |
Ranggawarsita | payo pada pinengetan jroning kalbu | wisiking propesor Landa | kalawan wisiking Jawi.
Apa cocog apa ora | nanging ingsun lan sira pasti tan wrin | marma kawrta ing sastra yu | dimen putra wayah | ingkang mesti bisa menangi sastra wruh | jaman ingkang wus kawedar | supaya dadi pepeling.
Ilang kuwunging nagara | ingkang mengku praja ing wuri mbenjing | ugi anandang wulangun | ananging datan lama | antuk supangatira saking Hyang Agung | risakipun babar pisan | ing Surakarta praja di.
turipun | yen ing praja tanah Jawa | mulyane kalamun mbenjing.
Katah gelaring kawula | kumpul-kumpul ting galubrag ting kacemil | pan wis ilang kemilipun | wit kapidih pranatan | ingkang ngasta pangadilan kwasa ngukum | wis pasrah mring seje bangsa | pan wis makaten kang jangji.
Ing tanah Jawa ketaman | ingkang ngasta nyakra (mang)gilingan (ra)neki | rikala kala jaman rumuhun |
ngantos mbenjing dumugi Nata kaping | sawelas Kangjeng Sinuwun | punika sadaya wrat | pra kawula katah susah manahipun | ananging punika jaman | mung sakedap meh ngengkoki.
Wangsule wahyu Nurbuwah | mulih mulya praja ing tanah Jawi | namung wus pindah kadatun | ing Surakarta risak | apan dadya wana
samya laku dur | murah sandang lan pangan | wit wong agung asih mring kawulanipun | gung paring dana tan kendat | murah pajegireng siti.
Sajung pajege satengah | tanpa uba-rampe lan biwit-biwit (?)| sirna ingkang raja pundut | tuwin pra luhur Jawa | pisah nggone saudara lan guprenur | kabeh ingkang bangsa sabrang | samya mulih sirna gusis.
Serat “Kala-tida Piningit” punika anggen kula manggih wonten ing lacinipun redaksi ari warti “Sedya Tama” Ngayogya, kala taun 1930, awor naskah warni-warni ingkang dipun pekir. Wujudipun inggih cekak namung 11 pada sekar Sinan punika.
Dene serat “Weda-tama Piningit” punika anggen kula nurun kangunganipun R. Dibyaharjiya ing Ngayogya, kala taun 1951, seratan latin tik-tikan. Panjenganipun nurun saking pundi, kulo boten nyuwun katrangan, ananging kula saged nginten-inten : asal usulipun saking “Wedda-tama Piningit” aksara Jawi cap-capan. Amargi kala taun ± 1940 kula sampun nate sumerep serat wau ingkang cap-capan kadasaraken wonten sangajengipun Hotel Pasar Pon Surakarta, ananging kula boten nyatitekaken sinten Penerbitipun, kaecap ing pundi, taun pinten ngecapipun.
Serat warni kalih punika wau kula katutaken wonten ing serat “Jangka Ranggawarsitan” amargi wonten ing serat-serat ngriku ugi kasebutaken makaten. Ananging sinten kemawon saged mastani bilih serat-serat wau sanes yasanipun swargi Ranggawarsita. Kirang langkungipun wicalan wanda sekar, ingkang kula sukani tanda, saged dipun awadakane bokmanawi saking lepatipun nurun, ananging miturut pangenyam kula wonten titikanipun makaten :
Pangarangipun dereng kulina ngarang, kacihna wadag wadehing damelanipun.
Pangarangipun boten katah kawruhipun, kacihna anggenipun mastani tiyang Ustentrik : Landi, tuwin gadah panginten bilih Clacap utawi Tlacap (Kt.Pin. pada 9, Wt.Pin. pada 8) wonten redinipun latu. Bokmanawi ingkang dipun kajengaken punika redi Krakatau.
Pun pangarang kirang mangretos kraton Sala, kacihna anggenipun nyebut lan ngrumpaka imbal sabdanipun S.D.I.S. Kangjeng Susuhunan, K.G.P.A.A. Mangkunagara, tuwin R.Ng. Ranggawarsita : boten kantenan.
Pun pangarang gesang salebetipun abad 20 Masehi, kacihna ing Kt.Pin. wonten tembungipun : permisi, model, gipermen (pada 2-6-10); ing Wt.Pin. wonten tembungipun premisi, penyakit, propesor, guprenur (pada 3-14-16-27).
Miturut keterangan kula, sumiyaripun “jangka” punika wau anyarengi sumiyaripun pawartos bilih S.D.I.S. Kangjeng Susuhunan PB X bade daup akaliyan putri dalem S.D.I.S. Kangjeng Sultan HB VII. Pun pangarang ngenta-enta sinten ingkang bade jumeneng PB XI benjing, tuwin ngenta-enta lalampahan manawi pikraman wau saestu kalampahan, ingkang sajakipun pun pangarang boten nyuwaweni. Dene daup dalem PB X akaliyan putri dalem HB VII ingkang lajeng kajumenengaken G.K.R. Emas punika saestu kalaksanan nalika 17 Besar Jimawal 1845 (29-10-‘ 15).
Panginten kula Kt. Pin. punika wedalipun ngrumiyini, lajeng dipun monceraken dening pangarangipun Wt. Pin. mawi kaewahan lan kawewahan miturut sakajengipun piyambak, kados ta :
(1). Kt. Pin. “kali agung” (pada 9) = lepen ageng, ing Wt. Pin. ewah dados “kali Tanggung ranireki” (pada 5) = lepen anama Tanggung.
(2). Kt. Pin. “netra nem ngesti raja” (pada 11) = taun Jawi 1862, ing Wt.
Ustenrik punika kala jamanipun P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, kala taun Jawi “benjing gusti ngesti nata” (pada 3) = taun ……. (?); sarjana wau ameca panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “slira catur ngesti ratu” (pada 3) = tahun 1848; ananging manawi miturut wirayat Jawi panjeblugipun ing taun Jawi “netra nem ngesti raja” (pada 3) = taun 1862, pinuju krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Dene ing Wt. Pin. kacariyosaken bilih datengipun sarjana Ustenrik punika ing taun Jawi “esti catur sabdanireng narpati” (pada 9) = taun 1748, panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “esti catur asta nata” (pada 9) = taun 1848, manawi miturut wirayat Jawi ing taun Jawi “netra nenem narendra nitih esti” (pada 16) = taun …… (?), ugi wekdal krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Centangan : Kala taun Jawi 1748 punika dereng jaman P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, inggih punika jaman P.B. V, M.N. II lan Yasadipura I-II.
(4). Taun Ebe (Be) ingkang kasebut ing Kt. Pin. pada 11 punika sampun terang
samubarang prakara kang kita ora bisa nerangake, utawa ora mangreti sabab sababe.
Dhek nalika lagi miwiti gawe dalan trem antarane secang lan Pingit iya iku terusane dalan saka Magelang menyang Bahrawa ing kono ditindakake dening wong-wong kang padha…
menurunkan 2 Putra :1. Ki Ageng Kebo Kanigoro2. Ki Ageng Kebo Kenongo/Ki Ageng PenggingKi Ageng Kebo
Paduka yêktos, manawi sampun santun gami selam,nilar gamabudi, turun paduka tamtu apês,Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes.Benjing tamtu dipun prentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.Paduka
gemar nebeng bangsa lainBesok tentu diperintah oleh orang Jawa yang memahami (Kejawa-an)Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal,wiji bungkêr botên thukul, dipun tampik dening Dewa,tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi,mriyi punika pantun kados kêtos,amargi Paduka ingkang
burungKarena Paduka lah yang bersalah, suka menyembah batuPaduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun,wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti,kathah tiyang rêmên dora,kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata,
Sugeng rawuh dateng website kulo monggo sinau bareng bareng............
Jebul lagi dibukaki gandhoke, to..
Balas	On 24 Juli 2009 at 19:26 ismoyo said: dereng ngunduh Ki,
Balas	On 24 Juli 2009 at 19:28 Adji said:
Sugeng ndalu, sugeng unduh2 ADBM 304 bobot 1,8 MB mugio karahayon ingkang tansah pinanggih.
Balas	On 24 Juli 2009 at 21:34 anatram said: Amin, Ki..
Kulo namung nabuh kenthongan mawon supados saged dados rencang cantrik2 sedoyo ingkang rondha..
Balas	On 24 Juli 2009 at 19:48 benowo said: Wah kok ga keren kayak kemarin ya., gandok dibuka, kitab diwedar…
Balas	On 24 Juli 2009 at 19:52 anatram said: Sampun saged dipun undhuh.. monggo, Ki sanak sedoyo..
Balas	On 24 Juli 2009 at 20:26 gugumdpk said: kulo kok boten saget
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Wikipedia:Daftar Artikel Dhasar ‎ (← pranala | besut)
Madu ‎ (← pranala | besut)
Sultan Djorghi ‎ (← pranala | besut)
Ontong ‎ (← pranala | besut)
Bèri Biru (woh) ‎ (← pranala | besut)
Damayanti Rusli Sjarif ‎ (← pranala | besut)
Gout ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Wiki Mrebawani/Dhaptar irah-irahan artikel sing cumepak/O ‎ (← pranala | besut)
Panganggo:Doc James/Open Textbook of Medicine ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Obesitas"	Menu navigasi
bersangkutan. dadi bojomu aku wegah / omah omah kepengen bubrah kresek … Cak Diqin & Ani Tiara – Kathok & BH
Nung (dumunung), Nang (menang). (Ki Hajar Dewantara)
Ing ngarsa asung tuladha, ing madya mangun karsa, tutwuri handayani. (Ki Hajar Dewantara)
wedi kangelan, jalaran nalika nemokake kangelan, mesthi ana kalodhangan kanggo nduweni pilihan. (Albert Einstein)
Ing sakburine wong-wong kang kasil (sukses), ana taun-taun kang dikebaki. (Margareth Thatcher)]
Hakekate saka sakabehing wujud panggulawenthah yaiku glantarake wong bisa mawas dhiri. (Galileo)
Ngelmu tanpa agama lumpuh, agama tanpa ngelmu wuta. (Albert Einstein)
Mula bukane wong kepengin nduweni ngelmu amarga saka anggone ora percaya, dene wong kepengin nduweni agama amarga saka anggone percaya. (Bung Hatta)
Ngelmu luwih utama tinimbang bandha, jalaran ngelmu iku sing bisa njaga awakmu lan sangsaya tambah, yen digunakake. Dene bandha kowe sing wajib njaga lan bakal entek yen dinafkahke. (Ali bin Abi Thalib)
Ngelmu ora bisa ginayuh kejaba kanthi andhap asor lan mbangun miturut. (Al Ghazali)
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KI JURU MARTANI
mawon kagem kulo haturaken matur nuwun…saking iksan sby wassalam
BOBO.FAQIH berkata:	5 Juli 2009 pukul 9:54 pm	piye gus kabre?
simbah di copot, trus dikasih ke temenne,,,Fihe??? Hwaha….
lha piye maneh jal?lha wong g’ sengojo kq,,,lagian gigiq mesthi gegeden kann,,:-)
KALAMANGSA: UGA WANGSIT HYANG PRABU SILIWANGI
kudune udah USD kang…ban 18-21… pasti tak tuku tenan iki.. nek mung koyo ngunu iku yo emoh kang.. koyo motor tuwo
xxxtubenote.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
manah kepingin sanget saged ambiyantu para bebahu, ananging nyuwun gunging pangaksami amargi kawula mboten gadhah keprigelan bab “perbloggingan”.
Mugi2 para sederek ingkang kagungan ngelmu ingkang kabetahaken saged enggal cancut taliwanda.
Balas	On 5 November 2009 at 21:57 gembleh said: Sugeng dalu Ki GD, Sugeng dalu Ki Arema.
Manah kawula rumaos trenyuh sanget dene Ki GD sampun kersa wawan sabda dumateng para ADBMers.
Krenteging manah kepingin sanget saged ambiyantu para bebahu, ananging nyuwun gunging pangaksami amargi kawula mboten gadhah keprigelan bab “perbloggingan”.
Balas	On 5 November 2009 at 22:15 kompor said: belum berani ngacung (baru cuma bisa ngelik)
Balas	On 6 November 2009 at 00:29 Saba Lintang said:
Kandungan ingkang mumpuni, ……….. utawi sa’mbotenipun pikantuk paraji ingkang pengalaman.
Kawulo namung saged tumut angrantos, mugio jebeng bayi saged ambabar kanti gancar.
Monggo : “TETAP SEMANGAT!!!!”
Balas	On 6 November 2009 at 15:12 djojosm said: Kang kulo wonten Bozas jowo Vol 3 sampun gada
at 10:09 wong kleyang kabur kanginan said: ngunduhipun wonten pundi ki?
Honggopati said: Monggo Ki Alphonse, lenggah wonten pundi sampun kundur dereng
niku artine nopo tho ki,…koq panjenengan ketingalipun mboten rinaning penggalih…mbok kulo tak nyempil…..hiks
Lha punapa Panjenengan menika sakbangsa angin/hawa?
Balas	On 26 September 2009 at 07:55 Ajar Gurawa said: Lha nJenengan nggih lucu ngaten kok.
Kombor niku nek wonten nggen kulo, artosipun (busana) kegedean.
kadang handamel gemez – nguciwani – sakaw ….
hiks……koq ki Ajar pirso nek kulo seneng sobo kebon…
alGhors said: Ki PA seneng bianget kale Pitik kudus sobo kebon keokeokeo…
Balas	On 27 September 2009 at 06:15 pandanalas said: halah….senengane koq ndakwo sing ora2..
lah aku gek nguber2 pitik walik je…
Balas	On 27 September 2009 at 07:05 Putut karang tunggal said: Ki PA wis ora ngejar jambu alas lha malah kejar2 pitik walik sobo alas
Balas	On 27 September 2009 at 08:01 djojosm said: Kulo tumut antri
sungkem ke ortunya dan Eyangnya Ki Lurah Branjangan.
Balas	On 27 September 2009 at 19:28 Galih Kangkung said: Kagem Ki Kombor…
Nyuwun sewu, nembe mbikak ADBM, dados kulo nembe ningali komen panjenengan, Nami Kulo Galih Kangkung,( Galih kangkung=kosong) menawi mboten lepat Kita sadoyo bade dateng alam langgeng, nggih meniko “kosong ? ” dados nami kulo dados pengingat kangge kulo piyambak
Panjenengan. Inggih leres punapa ingkang Panjenengan aturaken bilih kita badhe wangsul wonten alam langgeng.
Alphonse… sugeng riyadi Ki…. Maturnuwun Nyi Seno, sampun kaunduh.
Balas	On 4 Oktober 2009 at 18:34 banuaji said: mumpung
Kartojudo said: Sugeng siang Ki Djoko…mbok panjenengan nderek gojeg wonten padepokan Singosari ugi Gagakseta Ki..ditanggung tambah ruamee !
Balas	On 9 Mei 2011 at 21:26 nunik said: Wadow..
Srenge'e nang dhukure deso Karang Tumaritis wis lingsir semu abang nang kulon. Iku ngono tondo dino mancek wayahe sore. Wis podho akeh wong sing pating keluyur metu golek suket gawe pakan'ne ingon-ingonan'ne. Enom tuwek campur dadi siji. Podho nyekel arit
sing penek'an. Poro ibu-ibu pathing gerombol nang ngarepe omah. Onok sing lagi pethan, onok sing ramban godhong-godhongan, onok maneh sing podho nyusoni anak'e.
Pokok'e sore iku nang deso Karang Tumaritis rame tenan. Seje karo mau isuk. Amergo bengi'ne udan deres, mangkane jarang onok wong sing podho tangi isuk.
"Huahhh.... !! (Bagong bolak-balik angop leye'an ngarep omah ambek mbeber keloso)
"Lha endhi lho Kang Bagong...?! Jarene Petruk arep ngeteri duit'te wedhos...?!
Lha wis sore koyok ngene kok dhurung teko-teko...?!"
njupuk duit'e dhisik nang omah ...
Terus langsung mrene Nyai...!!"
"Lha endhi..., uwong'e kok gak teko-teko ngeteri duite wedhos ...?!
Wis mari Ashar yoo gak mrene-mrene ...!!
Opo mau gak sampeyan peseni tah kang Bagong ?!"
"Peseni opo ...?!"
"Yoo sampeyan peseni lek ndang cepet duite diterno mrene !!"
"Yoo uwis Nyai ...!!
Dasar Petruk'ae sing rodhok ngreget'no Nyai...!!"
"Olah opo mau sampeyan ngedol wedhuse nang Petruk ... Kang Bagong ?!
Wis ero kelakuan'ne Petruk koyok ngono ...!!
Wis ngerti Petruk mbelere koyok ngono yoo sampeyan isik percoyo'ae ...!!"
"Lha ... pikirku timbangan'ne nang pasar wis kawanen ...
Mending nang Petruk sing idhek'ae gelem tuku wedhusku ... Nyai !!"
"Tapi..., koyok opo lek ngene iki ...?!
Wis nggak oleh duwek ..., kepekso dino iki aku nggak adhang !!
Cek podho kaliren kabeh wong sak-omah ...!!
Untunge isik onok kerene sego liwatan mau bengi ...
Dipangan ambek iwak asin yoo cocok tenan ...!!"
"Iyoo... enak tenan !! Tapi aku mau cumak kumanan sego sak lepek ambek sisane endhase iwak asin iku thok Nyai ...!!"
"Syokor ..., rasak'no dhewe ...!!
Dikongkon ndadek'no duwek kok malah moleh klewas-klewes nggak nggowo opo-opo !!"
"Pancen'ne Petruk iku juampuutt tenan kok arek iku ...!!
Opo enak'e tak susul'ae nang omah'e sak iki Nyai ...?!"
"Ngono yoo kenek Kang Bagong !!
Celatu'en ae Si-Petruk iku cek gak kurang ajar !!"
"Lha ... iku sopo sing ape mrene Nyai ...?!
Tekok adhoh kok pringas-pringis iku ... ?!"
Nyai Bagong : Lho ..., iku lak Togog sing mrene Kang
'no banyu ambek gawek'no wedhang kopi yoo ...!!"
"Oalaah Kang Bagong ...!!
Sampeyan lali tah..., lek gulo'ne wis enthek ...!!
Opo gelem tah Togogh ..., lek gulone tak ganti ambek uya'ae ?!"
"Hehehe...., Nyai iki senengan'ne guyon ...!!
Wis nggak usah repot-repot .. !!
Aku mau wis nggombe wedhang kopi kok ...!!"
Nyai Bagong "Sepurane sing akeh yoo Gog....!!
Pancene gulo nang njero wis enthek tenan jare ...!!"
"Lek gak onok wedhang kopi..., sing liyane'ae sing onok kono !!"
"Oh... iyoo, sik tak jupuk'no dhisik ...!!"
"Arep mbok jupuk'no opo gawe suguhan
laron gowo mrene pisan Nyai ...!!"
"Hehehe ...!! Koen kiro aku pethek tah ... athek mbok suguhi gorengan laron ?!"
"Pokok'e lak onok sing digawe camilan tah Gog nang kene !!"
"He'e ... yoo Gong ...!!"
"Yoo wis tak jupuk'e dhisik nang pawon ...!!
Emboh isik onok opo wis enthek ... ?!"
"Lek enthek...!!, iku ngono digeripis'si Bapakmu Nyai...!!"
"Duwe morotuwo ngragas'se ngalah-ngalahi rayap ...
ancene wong wis tuwek iku yoo ngono..., sifat'te mbalik koyok arek cilik maneh !!
sak kethok'e moto'ne kudhu melok njaluk !!"
"Bener opo jare'mu Gog ...!!"
"Wis..., aku selak kesusu...!!
Koyok opo cerito sak teruse konco. Sepurane tak cekak sampek sak mene ...
Soal'le moto'ku wis nggantuk. Ojok lali yoo ..., woco'en seri sambungan'ne !!
Wis wancine sliramu ninggalake omah, amarga ora becik lamun sira terus kayungyun ing papan kene. Wus mangsane sira ngudari sasmitaning alam iki. Mung weling ku sepisan maneh aja gawe rusak kaendahan lan
pungutan sampah tjiliwoeng. hee he he top banget, la iyo, lawong koncoe okeh mbah? pripun toh mbah, riset iku delok delok lan gelok'i sing iso di kanggo perbandingan karo jaman biyen. jarene jaman biyen bayu ne apick lan
mas kikuk,,,ngagem bahasa indonesia mawon. mengke ndak sing liyane bingung. luwih2 ndak dianggep lagi maen wayang:)wkwkwkwkwk
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI PITU
December 16, 2007 at 2:05 pm	hm kemana ya ????
December 17, 2007 at 2:20 am	cak peyek,gelem melu aku ta?aq arep mlaku2 ng holywood.
satrio iku tansah solah ing bawa lan piguna ing karya.[]
wis mlakune adoh maring mburi, lemaeh atos, lah pokoke mbebeih,,,
senenge nek rampung macul pada kradakan nang kebon tebu
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: JOKO TARUB
||Wiwitane mung tinulis | ing dinten saptu punika | nuju pahing pekenane | ing sasi rabiulawal | ping tiga tanggalira | tahun edal punika
ana dene kang anerat | kiyahi agi ingkang
kang dadi furu | tersilane aneng denya||
||Padha ajiya tata lan titi | wekasane kang anurat | prayogane wong kanga nom | kang bakti maring wong tuwa | si biyang | kelawan bapak | ping tiga kelawan guru | kaping pat lawan mara tuwa||
||Anane ala lan becik | pan saking tata kerama | yen andhap asor tandhuke | kasebut maring wong kathah | kang becik aneng dunya | tata kerama ingkang
||Yen wis weruh tata lan titi | terusena kabangkiten nira | sibarang
gawe wong anom | kapintera aneng dunya | takona ing wong tuwa | aja tungkur mangan turu | yen sira
lan jatine tapa | kang katerima maring Yang Manon | ing dunya tepking akherat | iku sira kaweruhana | jatine tapa lan ilmu | pan iku tan kena pisah||
||Jenenge kalmia kalih | iku sira kaweruhana | iman kelawan taugid |
lan jenenge ing ma’rifat | wujud tunggal rasa | tunggal ing papan kelawan | wuwuske purna lawan wisesa||
||Wonten sabda kang linuwih | ucape para pandhita | rasakena sarasane | si pincang ngidering jagad | si picek amilang lintang | wong ngongsu pekulan banyu | ngamek geni dedamaran||
||Si cebol anggayuh langit | werangka manjing curiga | rondha alas merambah ing pari | sawung keluruh tengah segara | kuda ngerab ing pandengan | si bisu amegat padu | tampake kuntul ngelayang||
||Siti pinenda ning bumi | banyu kelem sajroning toya | perawan ayu rupane | tan pisah lawan wong lanang | randha during peputera | takokena
||Wonten papan tanpa tulis | sekar tunjung tanpa telaga | yaiku padha tunggale | pan pisah kang purnama | bahita amomot segara | jukung layar wonten ing gunung | pedhate ambah segara||
||Kang ngawas sabda puniki | sira kaliru tanpa | terusana sajatine |
sewu siji kang uninga | wong tuwa rasa puniki | pan akeh padha
sedaya pan sami sujud | wedi asih maring sira||
||Tur pinaringan mandi | maring pangeran kang mulya | tur iku gedhe walahe |
enak nemu mlarat | jatine kurang lakune | minta suwarga nemu neraka | sejatine kurang nedha | luhur dadi kejebur | nedha gesang saya ilang||
||Papesthane nira Yang Widi | langkung tan kena owah | amasthi maring kawulane | tinulis ing tangan nira | kang becik lawan kanga lo | kang andhap lawan kang luhur | wus pinasthi aneng tangan||
||Kiyahi kang anulis | padha sira rasa kena | kang tuwa lawan kanga nom | yen luput
bedha lan kang latha | winedharan ing nulis | papundhine wong dadi guru | wit panjer jatine rasa||
||Wonten kang kocapa malih | babate Ratu ing saberang | pan ning Ngerum negarane | pan Ratu dadi pusaka | marintah jagad ing rat | jejulukira Sang Prabu Raja Bait Al Mukodash||
||Ing saberang tan ana wani | mala Ratu kisusaya | sarupane para katong | pan padha anut sedaya | ing saberang lan tanah Jawa | sumujud maring sang Prabu | atur puteri kumawula||
||Ingkang kinariya pepate | dhumateng Sri Narapati | Ki Patih Peraja
tinangkil | wedal salung dalem pura | asareng umeyang upacarane | wau cendhek punakawan | busur pedhang serampang | towak
||Pan kathah kawula mami | data ana ingkang wenang | anampani ujaringwang | tan liyan ta
amemung marune | Gustimu ingkang tuwa | iku
arabi wong duwe setan | patih kasuwur kawulaning sung | tanapi kang para Nata||
||Yen lawan karep mami | sun pateni Gustimu kang tuwa | Ki Patih alon ature | adhuh angger Gustiningwang | kelangkung kawelas asra | yen istu karsa pakulun | singin sampun apeputra||
||Dereng kerantenan Gustimami | yen darbi kerama | ala sampe Nata angger |
||Akathah ature Ki Patih | kadi paksi nemu wawahan | kadi gareng ardi ature | Sang Nata asru ngandika | lah patih sira menenga | ora wurung jeneng ingsun | mateni Gustimu ingkang tuwa||
||Sang Nata nulya nimbali maring lurah kajineman | Arya Cengkiling wastane | sadhatengira ing ngarsa | Sang Nata angandika | lah Arya sira sun utus | patenana Gusti kang tuwa||
||Kawaneng maring wana edir | kang adoh maring
dalem pura | kelangkung kawelas ayun | pan sampun den wesiasat||
||Sarupane kang para cethi | pan padha welas sedaya | ningali maring
sang anom | anging wedi Sri Nalendra | yen peparinga dhahar | medhek angusapi
malebu dalem pungkuran | baya dinutus Sang Prabu | ingutapaken maringwang||
||Alon ature Arya Cengkiling | inggih leres karsa Paduka | kinen mejahi sampeyan
||Medal saking dalem pura | Dewi Sukarsi kelawan Arya Cengkiling | Massahut lawan Masserut | ingkang ngiring Gusnira | Arya Cengkiling pan dadi pangawalepun | dhasar nuju
ulatana warih | mapan ingsun arya nginum | wong roro sira lungaa | aja mulih lamun during oleh
ana uga wewakesira Yang Widi | utang pati nyahur lampus | utang wiring nyahur wiring | poma timbulena wekasingsun | ingsun aserah maring Yang Sukma | anglakoni pakoning laki||
||Anulya ungalaken dhadha | kekembene ingkang dipun bukani | Arya Cengkiling narik duwung | adhuh angger Gustiningwang | katon rupane kelangkung kawelas ayun | luputa ing ila | kawula ngelakoni||
||Abote tiyang ngawula | pasthi kawula ngelampahi | yen wonten karsaning Ratu | Sang Ayu aseru angucap | iya bener lekasana awakingsun |
aja suwe ingsun gesang | pan wis mathe awak mami||
||Arya Cemeng kewala | aningali dhumateng Dewi Sukarsi | semune tan tega nyudhuk | dhuwunge
Arya tan sida nyuduk | serantan lamon matiya | ponang keris depun wabenyugi||
tumingal | Arya Cengkiling tan suwe anulya mulih | sedalan ngusaping eluh | kagugu ing polahira | Arya
sarwi depun ambungi | adhuh anak Gustiningsun | wis nyawa sira kariya | wus pinasthi
banyu | bekta gumbeng roro sewing | dupi teka Massahut kaget
andulu | pikulan lajeng binuwang | sareng rangkul maring Gusthi||
Massahut Masserut angrangkul Gusti | Sang Ayu aseru amuwus | wis padha karya | Ki Masaahut ingsun titip
wonten tengahing wana | langkung aseru tangisira Masserut | sarwi ngemban Gustinira | ora pegat depun bersihi||
||Wonten malih kang winarna | dhedhukuhan ing wanaderi | Kaki Nambi wastanepun | kelangkung malaratira | Kaki Nambi laminira adhedhukuh | isin wiring tunggal wong kathah | sandhangane
ora | Kaki Nambi kelangkung melaratneki | nandur jagung padha wurung | sejatine kurang tapa | mulane mengkana kakeyan sega kelawan banyu | sugih utang ora adang | nandur uwis padha mati||
||Seksana bias miharsa | Kaki Nambi
ingkang anangis | Ki Nambi aseru amuwus | baya iki wong apa | dene mati wong wados rupane ayu | Masserut aseru angucap | inggih punika gusti mami||
||Ratu kang duwe garwa | mati atas karsa Sang Aji | pan kawula nedha
tulung | kiyahi dhateng dika | amber iki ing jisime Gustiningsun | Ki Nambi welas tumingal | yen mangkana
sebarang tinandur tulus | sato kewan datananan doyan | padhang rekasa rahina kelawan dalu | jagung kacang gubis kenthang | ketela temun seladhah seladeri||@@@
||Nyahi Nambi langkung bungah | dene apa tetanduran padha dadi | semangka ketela puhung | jagung pari tales sudhah | Kaki Nambi kelangkung bungahipun | sarta akeh wong dagang prapta | samiya ngoyang jagung pari||
||Lajeng kathah wong | melu tetegal padha kerasan | kapecut sandhang
lan bukti | saking kanan kerinipun | sadine agung prapta | lama pan kantos tiyang sewu | kelangkung rejanira | saking murahe sandhang lan bukti||
||Pan sugih katemu tuwa | Nyahi Nambi tan kurang sandhang lan bukti |
bejane kepanggih sepuh | mas selaka kerikilan | Kaki Nambi sarta akeh
dhumateng pinggir segara | pancinge wodang wesi kuning | pan abot satus kati | pakane wedhus tetelu | kenure ebas kinarya |
kang simuruh toya jeladeri | ulami nedha pancing | jumegur suwaranepun | wus kena sang raja mina||
nulya ningali | pan wong kalangkung medati ika||
||Massahut aseru angucap | dhumateng wong medati | lajeng dika paman
kalang | dika gelem gentas pancing | andika kula buruhe | wong kaling malih amus | inggih purun kawula | yen gedhe buruhanneki | lajeng ginawa
amuwus | inggih purun kewala | anging nedha buruhan dhingin | Raden Mursada miharsa pan lajeng duka||
memisuh | si bangsat den gawe apa | nengguluk arta sakampil |
||Akathah celathunira | angsut maring puteraneki | tan kandhek Raden
Mursada | dupi perapta pinggir jeladeri | den wihaken wong medhati | lajeng tinampanan sampun | wong kalang kelangkung bungah | wus tata sekancaneki | kelawan dasa gunggunge ingkang miharsa||
pan suka sakehing tumingal | kang simurub toya jeladeri | cingak sedaya | wong kaling sira ningali||
warnanira | pan gawok sekehe tumingal | pan kathah weliya nekani | padha
||Raden Bagus kawula purun saleksa | saweneh ana ngundhaki | kawula purun kalih leksa | saweneh angucap | tingang lleksa kawula wani ulam dika | saweneh anna nguindhaki||
||Kawula purun anebas kapal leksa | saweneh ngundhaki | kawula pitung leksa |
sedaya sampun perapta | tuwa anom jalu esteri | arsa numbas | dhumateng kawula gusti||
||Alon ngandika wau Raden Mursada | ora tega jeneng mami | amateni kelawan sira | wis
dados sudara tuwa | kawula ingkang rayi | menawi ing benjing manggih karya | pituwin nyebrang segara | kawula dika timbale | lah pama Raden tumekas mami||
||Sampeyan jejek bumi ping tiga | pathing kawula yen perapti | yen wonten karsa dika | Mursada alon angucap |
pan padha cingak sedaya | kocapa pan Nyahi Nambi | angrungu warta | mapan kathah kang aturi||
||Lawan Puterane yen oleh Ratune ulam | lkang sisik kencana adi | Nyahi Nambi
anut wuri | anggendhong sega | pan sarwi anyangking kendi||
||Sedalan denya ngalem putranira | bakal ingsun saya sugih | gegancangan lakunira | dupi perapta pinggir segara | kepanggih lan puteraneki | lajeng tetanya |
||Ki Massahut aseru denira angucapa | Nyahi Nambi tan weruh becik | wong ngerang kakiyan nujar | margane sugih ta sira | dene gustimami | wong ngerang edan | sun wedhung guluneki||
kalap | akathah sesambatira | Mursada datan gumingsir | weruh yen sapa coba | sekeca denira dzikir||
pelastera | yen sampun karsa Yang Widi | lajeng pan sirna | sawiji Tanana kari||
||Dupi sirna sekehing coba rencana | Massahut ingkang guwa |
wonten ning ngarsa | nira Raden Mursada | banaspati alon ature | adhuh angger gustiningwang | tetep bakti maring Yang Widi||
gumingsir | pasthi uga | sang puteri bakal nekani||
||Inggih punika Raden atur kawula | sampeyan lilani paminta | mantuk
denira aguling | Raden Mursada | dipun samber dhandhanggendhis||
pitung yuta | tur sidiq bias mawur | tur sidiq paningalira | gendera sekar | pan weruh sadurunge pinanggih | kang
kepincut kusuma ayu | lali anak lali bojonira | yen ta ningali kasmarga Gendrasari | sabuke udhar ora kerasa||
||Lajeng angrasuk busana adi | gendera sekar | tapihe gringsing wesi
wayang | jingga tinepi kembene | pan
kadi kilat barung lan thathit | nyata ayu utama||
||Pramilanipun winarni gendera sekar arsa angunggahana | maring Raden Mursda agi | kang jimat sampun kerasuk | nama kahwis | awan cumethi | kelambine ontokusuma | punika dala kantun | mari angrasuk ing busana | gendera sekar | lan
| lajeng nyandhak jerinjine | dipun gandheng Raden
baya ta sira puniki | kumawani | nangeni ingsun anendra | kurang tata keramane | apa manungsa apa lelembut | apa jim lan widadari |
||Inggih kula kang nama Gendrasari | puteranipun | njeng Nabi Sulaiman | punika gusti wiyose | pulo ngajerak negaraningsun | pramilane
kula prapti | semu semune nedhi tetamba | kasmaran maring wong bagus | wurung mati sida
dhateng Sang Prabu | rahina dalu api sakit |
tanpa dhahar tanpa nendra | dadi ature ginunggung | rama ndika lajeng duka | animbali maring kajiman Arya Cengkiling | kinen mejahi ibu ndika||
||Raden Mursada amuwus aris | sarwi
wangine ingkang ganda | pan mulek sajeroning irung | sampun aserah jiwa
raga | gendera sekar | tingkeb kang
sawung kena jalu | nyata lawan perawan suci | kantaka ing
kantaka gendera sekar | keringet awar kesturi | lesu lumpa sariranira||
||Dupi tutuk nggenya pulang resmi | gendera sekar | matur maring kang raka | nedha sepura semune | dhuh gusti panutanipun ngurip tumekyeng pati | menawa wonten luput kula | nedha sepura ingsun | lupute
tata kerama | sinten yagya angepura awak mami | lan liya karsa ndika||
||Raden Mursada amuwus aris | sarwi angrangkul | ngaras pipi lan payudara | apahit madu | pangerum erume | awar kuwasa jeneng
ature Sang Ayu Gendrasari | kakang bagus | kula ngaturi ing jimat | tetiga iku warnane | tetilare Sang Prabu | ingkang dhihin punika
cumethi | klambi antakusuma | lan kaose ping tiganipun | kasektene cumethi punika | ginawe aperang | sing
mangkin | sinabetaken gunung lebur | kasektene kaos puniki | sila ingkang ginawa | pasthi bias mawur | angambah
kang darbe tirta bulayat | gusti patuduh ingsun | poma wekas kula
| Raden Bagus | sun tedhakaken ning Yang Widi | muga
| sarwi ngerasa dadi ingsun arabi | among ndika kang dadi tuwa||
angrangkul | sarwi ngaras kang punang pipine | kapindho lan payudara | adhuh wong ayu | kaya ngapa jeneng ingsun | sira to tinggal | tan wurung kawula mati | wurung mati sira edan||
||Gendrasari amuwus aris pan kula | gusti boten alama | nyambangi ndika
bagus rupane | akathah kang ngedulu | tuwa enom jalu estri
| arantapan pinggir marga | kasmaran maring wong
kang arum | gumuruh suwarane | para wadon | Massahut ingkang winarni | lumampah nincing busana||
||Cinancang pan teka ing kuping | si mani sahwat | aninggal titen lan tata | raden kurang dedugine | anune katon gumandhul | para wadon sami ningali | pan padha migatosi sedaya | saweneh ana memisuh | baya iku wong kena walad | kurang tata deduga klawan pirantine | sembada
||Dewi Sundari amuwus aris V maring patih mangku praja | sun utus sira mangko | ngulatana minta seraya | ngulati dhukun kang kuwasa | nambani maring sang Prabu | sun ganjar
ngarga | tan ana kang tumanggap | sarupane bala Ngerum | tan ana ingkang kuwasa||
||Kumengan rekyana patih | sekana sira tumingal | ing wong bagus rupane | lajeng sira tinakonan | lah Raden ingsun Tanya | ing ngendi ta
biyang | saenggen kawula lungguh | anut kersaning manah||
||Ki Patih amuwus aris | ana dene lakuningwang | den utus sira sang
sanggup raden sira | anulya ginawa mengko | satekane dalem pura | wus katur maring sang nata | angandika Ratu | lah raden den paring ngarsa||
||Sira kang sanggup nambani | ing larane Sri Nelendra |
ngidul bener lakunira | anusup ngayam alas | Massahut lawan Masserut | sesambate sedalan||
||Adoh angger gusti mami | dhateng pundhi kersa ndika | lan kelar temen awakingong | lumampah tan panggih marga | sarta tan mawi dhahar | weteng ingsun asring madu |
mulya | sing sapa ngelakoni lara | winales maring Yang Ngagung | kang enak sinales lara||
sampeyan angresakake | sampeyan nitih geger kula | amrih enggal ing lampah | wawales kula wong bagus | inggih among
segara | agung alit melu ngiring | ulam bandeng lan tengiri | dhukang
angin | tan mawi obah lakune sang raja mina||
||Datan kawarna ing marga | perapta ing pulo putih | raja mina alon aturnya | adhuh ngger gusti mami | inggih pulo putih | punapa karsa wong
bagus | Mursada alon angucap | iya
wijinipun | anulya nerak petamanan | pathetan awarna warni | kang who anuju mateng sedaya||
||Anulya ngidering taman | methik sekar asesumpinng | lawan punakawanira | padha melu asesumping | sekar kathah warnaneki | ganda
winarni | samya dhadhar pelem madhu | sarupane kang who | sedaya dipun untali |
maksih perawan | Sang Ayu tan arsa krami | yen dereng ningali wong lanang | perjurit sekti linuwih | ngabahaken yudaneki | mangkana
dhumateng ing taman sarine | ingiring para emban | ing apit kanan pan kering | sarta nyangking
asru angucap | manungsa ngendi sira neki | wani sabeng taman ingwang | baya sira baling mulih | ora wurung sira mati | Mursada alon amuwus | Ngerum negari ningwang | tan weruh ta sira yayi | ariningsun Ki Jaka Raden Mursada||
||Pramilane ingsun perapta | ana kang sun jaluk gusti | tetamba
||Sang ayu angunus pedhang | anerajang Raden Dewi | sinabet ambal | Raden datan gumingsir | tanpa pasha pasha ingkang kulit | langkung tangguh timbulipun | Mursada alon angucap | wis menenga sira gusti | aja
||Wong guyon papan | yen ana ing jinem wangi | besuk
medhang | panyebete wanti | Raden Mursda pan kongsi kajengkang||
||Massahut asru angucap | adhuh gusti mami | dika wales nganti punapa | sampun gelem lara pribadi | suwawi kula batohi | amuwus lan Ratu Ayu | Mursada alon angucap | manawi mati | ingsun eman
ginawe becik | sun wales sira wong ayu | sesambata kang prayoga | pedhang nulya tinangkis | babar pisan pedhang tugel dadi
||Sesambate amelas arsa | wuwuse awor lan tangise | angur patenana pisan | aja suwe ingsung urip | si
||Mursada welas miharsa | sesambate sang raja putrid | pan lajeng rinangkul sira | wus menenga aja anangis | eman luh ndika mijil | ya ingsun kanmg dadi dhukun | Sang Ayu wus ingsun sapan | lajeng ilang kang
dene ngantos tekeng ngriki | Mursda alon nyauri | jaluk tetamba sedyaningsun | kang nama tirta bulayat | ingkang tutut Gendrasari | lamun dika kawarta duwe tetamba||
||Pan wis dadi garwaningwang | ingkang aran Gendrasari | sang putri alon angucap | sukur sewu ndika gusti | dados lakine Gendrasari | punika
pekik | dedhaharan sarwa gumelar | ulamipun warna warni | Massahut bungah tan sipi | ngiwa nengen
ingwang | ingsun arsa mulih | nora kena lawas | sang
putrid aseru nyauri | perkarane kang jejampi | pan wonten panumbasipun |
lajeng sira pinondhongan | bekta munggah aguling | Raden Mursada wanti | ngujiwat kusuma ayu | lir thathit ambarung kilat | dhasar wong ayu linuwih | kebyar wajanya ngelaring kambang||
||Tinangkep punang asmara | lir bremara
amuwus aris | dhuh ari mami | adhuh mas mirah jiwaningsun | wong ayu sinawang wulan |mung sira telenging ati | lan karya wong
sasi | perkarane jejampi | pan punika warnanipun | kang nama tirta bulayat | sajerone cecupu manic | sing kanggonan pesthine luput palastra||
||Nanging wonten atur kula | yen estu sampiyan lumaris | kepapak sura
sajarak sisih | remanya gimbal | yen dinulu ngajerihi||
||Buta putih swarane kadi gelap | manungsa endi sireki | wani
||Guluntungan sang buta tan bias obah | adhuh gusti nedha urip | pan
tiyang tumut ngawula | pejah gesang tumut ndika | Mursada
dene kawula punika | kang momong sang raja putrid | ingkang rumeksa | awon saene pulo putih||
wingi uni | sang sura denawa | lajeng nyembah pada kalih||
||Pejah gesang kawula tumut sampeyan | Mursada amuwus aris | lah iya
ingsun tarima | nanging ta sira kariya | tungguwa ing pulo putih | kang
||Wus kariyan sun mulih maring Negara | raden anulya lumaris | dupi prapta pinggir segara | kocapa sang raja mina | semana maksih ngenteni |
gumuruh kang segara | saking kathah ingkang ulam | wus lepas nggenya lumaris | ngambah lautan |
kajineman | ingkang nama Arya Cengkiling | anggawa bala | angadhang pinggir pasisir||
||Ratu wadon punika kang duwe ujar | kaduwung sanggup begari | dhumateng Raden Mursada | milane kinengken ngadhang |
Bupati | inggih pekantuk uga | kang nama tirta bulayat | yen sira tedhi inggih margi | pesthi kawula | inggih boten marengi||
||Arya Cengkiling miharsa pan lajeng duka | balane dipun kecepi | sedaya sareng numbak | kinerubut Raden Mursada | pan lajeng enggal cumethi | rameneng aperang | sing katerajang padha mati||
tatas | jineman akeh mati | tan ana mangsa puliha | bebathang susun atumpang | tengaling rana segara getih | mapan kasoran | yudane Arya Cengkiling||
||Nuli ngutus nedha bantu saking kitha | tan suwe anulya prapti | mantra sewu gunggungira | pan padha nitih turangga | gegaman tumbak bedhil | prapteng rana | surake awanti||
||Bala Ngerum padha ngalokaken pejah | pira kedari
prakosanira | ngagem waos lawan wiring | prapteng rana | Massahut dipun karoni||
netranipun | yen dinulu angajrihi | tur adil agamanira | wong yaman | kabeh anut sakarsane sir nalendra | lanang
wadon kinen bekti maring Yang Widhi | ing ari katekan
| tungga ibu kalawan rama | dhumateng kusuma ayu | Sumina ingkang taruna | pan kacerita | Sang Ayu Dewi Suwarsi | anggumbel dhateng rama||
||Sesambate amelas asih | rahina dalu | kagugu denya supena | kang rama asru wuwuse | adhuh gusti anak ingsun | lah menenga aja anangis | apa kang
satunggal | Masserut satunggalira | jeng rama ndika laruh | tan wurung kawula pejah | yen tan wurung kawula pejah | yen tan panggiha | kang katon supena mami | sang nata aseru ngendika||
||Adhuh anak ingsun gusti | lah menenga lah nyawa akarya | Ki Jaka ingsun luruhe | wus tata sira Sang Prabu | angrasuk busana adi | sarta anggawa
||Wus lepas lampahe sang peksi | prapteng tawang angidering jagat | kelangkung panguwasane | lan karuan elor lan kidul | punang surya tan ana kaleksi | pangeasane Yang
||Dipun samber denira kang peksi | lir gelap tanpa udan | kang urip padha lumayu | kalangkung giris tumingal | sedayane | sawiji tan ana kari | among kari Raden Mursada||
||Wus mudhun sang raja Sejadi | maring ngandhap marani Raden Mursada
V dupi prapta ing ngarsane | sang nata aseru amuwus | sira iki bocah ing
raja Sejadi | amiharsa ature Raden Mursada | adhuh
anak ingsun ngger | iya sira kang sun luruh | jeneng ingsun Ratu Yamani
| ingsun darbe putra wanodya | warnane kelangkung ayu | supena katon lan sira | yen
Masserut amuwus | inggih ajeng kula gusti | kilap
karsa sampeyan | yen kawula pesthi ayun | kadi pundi sri nalendra putera ndika | punapa lanang punapa estri | kabejane manah kawula||
||Mesem raja Sejadi | amiharsa ature kang
manuk | alon ature Raden Mursada | kadi pundi kawula mangke nglampahi | utusane sri nalendra||
||Ratu Ngerum ingkang asakit | pan kawula pakantuk | kedah dipun tedhi ing margi | kawula boten suka | dereng katur Sang Prabu | mila kalawan banda yuda | kawula wani tumeka ing lelara pati | tan mawi ajrih
||Sang nata angandika aris | iya bener raden karsanira | wong kudu angamek gawek |
prapta | sri nalendra ngungkul ing negari | tumedhak sangking ngawiyat||
||Mapan nuju ing tengah wengi | sri nalendra anjujuk sajeroning pura
| wus kapanggih lawan garwane | tanapi putranipun | ingkang aran Dewi Sukarsi | Sang Ayu asemu miring |
||Sang nata angandika aris | lah ta padha mara tetabuhan | ana ing pendhapa gedhe | ingsun arsa mantu |
||Sang nata suka ningali | dhumateng wau
kang putera | dene sembada warnane | tansah dinama nama | prameswari semana | kelangkung ta sukanipun | tumingal maring kang putera||
||Dupi jangkep tingang wengi | pamitan dhateng kang rama | dhumateng Ngerum karsane | ngaturaken kang tetamba |
sang nata alon ngendika | adhuh gusti anakingsun | aja sira lawas||
||Anulya balika mulih | yen wis katur kang usada | sun tedhakaken maring
amuwus aris | sokur sewu sira
prapta | kaya ngapa raden lakune | apa wus oleh tetamba | matur Raden Mursada | berkatipun njeng Sang Prabu | pekantuk
angandika njeng Sang Prabu | dhumateng rekyana patya||
||Lamun dhukun sampun prapti | mara sira
tambanana | ing larane sang katong | wong ndalem cingak sedaya | ningali Raden Mursada | dene langkung kuwasanipun | ngungkuli wong sanegara||
||Dupi sampun waluya jati | Mursada jaluk ganjaran | dhingin ana sanggupe |
poma wekas kawula | Mursada anulya metu lajeng mare king sang nata||
||Wong Ngerum cingak ningali | wetune Raden Mursada | den arani sampun gosong | ciptane kawula bala | den pangan dening dahana | parandene sampun metu | lajeng mare king sang nata||
||Satekanira ing ngarsi | sang nata aseru ngandika | kaya ngapa raden sira mengko | apa katemu buyut ingwang
| kang ana sajeroning dahana | Mursada alon umatur | perkawis leluhur tuwan||
||Inggih gusti sampun kapanggih | kang wonten jeroning dahana | anging ta
dahana | ana karsane Yang Manon | iki bocah wani malebu dahana | pan ingsun jumeneng nata | mangsa mekana geni murub | sang nata anulya tata||
||Angrasuk busana adi | asareng lawan kang garwa | prameswari
tanapi tudu lan kebaru | pan sampun kawatek sedaya||
||Samarine matek aji | pan lajeng malebu
dahana | asareng lawan garwane | sang nata sampun
malanga | mapan padha wedi kabeh | tuwa enom tan lengana |ki patih mangku praja | kalangkung ta sukanipun | ngembani Raden Mursada ||
||Dhuh angger gusti mami |baya sampun karsaning Yang | jengandika
sedaya neki | dhumateng rakriyan patiya | mentri padha eling angling kabeh | tetkalane jaman kuna | Mursada putrane nalendra | mapan sami amisuwun | dhumateng kawula
||Kocapa Arya Cengkiling | kang nora gelem ngawula | dhumateng Sang Prabu anom | magelaran sabalanira | datan
anut parentah | balane wong telungatus | den ajak bangga sedaya||
||Malah arsa amerangi | dhumateng Raden Mursada | lajeng siaga sabalane | ki patih emeng kang manah | sarupane
maring prabu anom | ngaturaken kawulanira | yen lamun bangga kang parentah | prabu anom alon amuwus | baya sampun
||Dipun utrus gusti mami | ngaturaken punang nawala | punika angger purwane | nulya serat tinampanan | winca
sumbar sinumbar | wus lepas denya lumaku | sang nata malebeng pura||
||Satekane dalem puri | sang nata asru ngandika | dhumateng
||Pinangku dening ramani | wus mumbul peksi kudharpa | sumrapat peksi lampahe | wus awor lan megantara | sakala dalan keruwan | lampahe peksi andarung | wus kepungkur kuthanira||
||Datan kawarna ing marga | sampun prapta lampahe raja Sejadi | ngungkuli Negara Ngerum | tan suwe nulya tumedhak | sri nalendra anjujuk
ing alun | pan cingak sakehing tumingal | lamun ana Ratu prapti||
||Massahut ingkang winarna | lan Masserut waspada sira ningali | yen
lamun Gustine rawuh | tumedha saking wang | kapanggih sang nata lajeng rinangkul | adhuh angger gustiningwang | sokur sewu sampeyan prapti||
||Putra sampeyan Raden Mursada | gusti prabu pan sampun jumeneng Aji
| lah suwawi Gusti malebu | sang nata
ngandika | anakingsun katerima maring Yang Widi | permilane ingsun rawuh | ngaturaken rabinira | ing Yamani lamun bakal | ana rawuh | ingkang aran raja Ikram | kang arsa bedhah negari||
||Ngarepaken rabanira | kang den lamar dhumateng Ratu kapir | kang putra alon matur | kawula semanten uga | wonten mantra satunggal kang boten anut | Arya Cengkiling wastanira | sedya ngrusak ing negari||
||Sang nata asru ngendika | ingsun mulih maring Yamani | nora kena dangu | Sang Nata anulya medal | pan lumampah satekane alun | lajeng nrungu prajurit sesumbar | kanga ran Arya Cengkiling||
musuh lan sira | padha tuwuk wus tuwuk pedhes lan asin | sapa ingkang tiwas lampus | Ki Arya asru anumbak | langkung asru panumbake | maring Sang Prabu | tinumbak ambal ambalan | tinumbak tinitir titir||
||Padha teluk punggawa nira | sami wedi ningali raja Sejadi | wus jangkep tigang atus | pan padha anut sedaya | raja Sejadi pan aseru amuwusipun | padha anut anakingwang | wus kariya ingsun mulih||
||Wus nunggang peksi kudharpa | raja Sejadi anulya ndedel pertiwi | kang peksi
||Datan kawarna ing marga | sri nalendra wus prapta Negara Yamani | punang musuh sampun rawuh | bala kafir tanpa wilangan | masanggrahe saelore kutha pernahipun | raja Ikram namanira | angawaki Negara neki||
||Wong Yamani sampun mapak | tuwa enom sedaya sami acawis arya secaki patihipun | kuwaso angagem gada | andhap alit kebat cukat tandangipun | tautate mbedah Negara | patihe raja Sejadi||
||Wus padha ayun ayunan | bala selam kalawan bala kapir | kang bendhe tinabuh ngungkung | tetek kaya butula | langkung rame surake bala
gumuruh | wus tangkep kang punang yuda | mentri musuh padha mentri||
||Putra musuh pada putra | bala cilik musuh padha cilik | ana kang buru binuru | ana kang tumbak tinumbak | kang saweneh ana suduk sinuduk |
ana pedhang pinedhangan | saweneh bedhil binedhil||
||Arame denira yuda | prajurit kapir akeh kang meti | kasoran ing yudanipun | bebathang susun atumpang | gajah jaran katrajang kathah kang
lampus | kiyai patih lembusura | tan suwe
prakosanipun | pan genti gadha ginadha | langkung rame surake bala
gumuruh | kasoran ki lembu sora | ngemasi
kondur | mapa sami mesanggrahan | kang kocapa Mursada kang wonten Ngerum | anusul tetulung yuda | tekanipun tengah wengi||
||Satekane pesanggrahan | dipun rangkul dhumateng raja Sejadi | adhuh gusti anakingsun | aja melu ayuda | maksih
mungsuh wong kufur | kang putra matur anembah | kawula kedah ningali||
||Anulya kasukan sukan | sri nalendra anulya nutuk sawengi | raja Ikram winuwus | asanget denira duka | dene bala prajurit kathah kang lampus | ki patih mahesa sura | kadukan sri narapati||
||Dene tiwas temen sira | mumpung bala prajurit kathah mati | datanapi putranipun | menekang ati sira | nata bala gawanen baris tundha
pitu | byar padhang wangun rahina | wus tata kang punang baris||
||Sumaose balanira | Ratu kapir prajurit padha miranti | tan suwe anulya campuh | wong kapir kelawan selam | langkung rame surake bala
kukusing bedhil | gajah jaran kathah lampus | bebatang susun atumpang | wong kapir kasoran
yudanipun | ana tugel sukunira | bebathang susun atindhih||
||Raden Mursada narajang | prajurit kapir
asusun atumpang | teka ing rana segara getih | mapan kasoran | yudane wadya ing kapir||
amesanggrahan | wong selam lawan wong kapir||
||Raja Ikram langkung asru dukanira | balane akeh mati | kathahe bala sayuta | kejawi
batur ardhi | wus muluk maring amiyat | lampahe kadi kilat | wus awor lan mega putih | dat
batur ardha | wus prapta Ngerum negari||
||Bala Ngerum den sirepi saking awiyat | sartane awor gerimis | wong
ndalem turu sedaya | tanapi kang tunggu lawang | tuwa anom sarwi aguling | kepati sedaya | kena sirepe dat batur ardhi||
||Lan batur ardha wus mudhun saking awiyat | malebet sajroning puri |
Dewi Suwarsi ingkang winarna | kang munggeng kathik kencana | angapit para cethi | mapan gumawang | cahyane lir pendah sasi||
||Dat batur ardha pan lajeng cengen tumingal |
ngawiyat | sakenenge sarwi sesumbar | payo tututana
||Bala Ngerum pan padha kaget sedaya | tuwa anom sami atangi | pan jejer sajeroning pura | yen lamun sang putri ilang | dipun gawa dening maling | awurahan | para cethi padha anangis||
Sejadi | kelangkung gegetunira | sapa kang duta | prabu anom tan kena angling||
dipun sirepi | pan padha turu sedaya | mentri lawan paranata | ki patih denya aguling | Raden Mursada | lajeng njujuk dalem puri||
ing saberang tan ana madha | iya iku sedulur mami
| pantes ta uga | Sumila kalwan kaki||
||Pantes uga Sumila kalawan sira | padha melu menyang Yamani | mesisan ta lakunira | aja etung wong tuwanira | pawestri arsa alaki | ginawi apa | suwe wong tuwa Ratu kapir||
sarwi sesumbar | endi rupane wong kapir | padha tangis | tututane jeneng mami||
pinedhang genti | tan ana ingkang kasoran | pan padha perwira yuda | arane denira jurit | Raden Mursada | pan lajeng enggal
kawatir malih | pan lajeng anulis gambar | gawe tenung paneluhan | den balangaken maring
Yamani | bubar sedaya | belis syetan padha prapti||
||Wong Yamani pan padha gering sedaya | lanang wadon akeh mati | pan
padha mencret sedaya | kena tujune kuru suwalka | gering esuk sorene cengking | geris sedaya | wong Yamani kathah mili silite||
kapindho lan susunira | dupi kemben sampun lukar | padhang ngebaki negari | sirna sedaya | lelarane wong Yamani||
||Pan Negara peteng wau dadi padhang | kasunaran Gendrasari | belis syetan padha sirna | wong Yamani ingkang pejah | ditetesi banyu urip | waluya sedaya | ingkang mati padha tangi||
||Dupi sirna lelarane kang Negara | masuk malih ingkang jurit | wong
kapir kelawan selam | arame denira yuda | surake awanti wanti | tengahing rana | sarwa segara getih||
||Ramene perang tambuh musuh kelawan rewang | awor kawula sing bedhil | kang mimis lir udan | gajah jaran kathah pejah | bebathang susun atindhih | Raden Mursada | kang kathah belaning pati||
||Kalih leksa prajurit ingkang palastra | katengkel dening
metu geni | pan padha prakasanira | luluh gadha nyandhak pedhang | tan ana ingkang nedhasi | pan luluh pedhang | pan genti keris kineris||
||Cingak sedaya sarupane ingkang tumingal | wong selam lawan wong kapir | Mursada anulya mara | anulungi ingkang
kuwawa | nanging raden nora kena | maksih anulungi jurit | prapteng rana | pan lajeng enggal cumethi||
| bala kapir | melayu rebut urip||
||Kang saweneh teluk marang Raden Mursada | sakarine ingkang mati | pan
PUPUH WONG AYU KASMARAN BRANGTA KINGKIN
||Sarupane bala kafir | wus padha anut sedaya | sarta lan raja branane | bebek ayam manuk banyak | sarta lanang lawan wanudya | kinen bekti maring Yang Agung | pan sedaya kinen sembayang||
||Kocapa raja Sejadi | anulya kasukan sukan | gamelan munya angringik rebabe | ingkang wonten ing
langkung sukane | namane kang raja braja | kang saking Negara wakab | den edum kewulanipun | mas picis lan raja braja||
||Arane sang ratu kafir | sedaya pan kawan dasa | katekan lawan selire | tan
Ikram | pan sampun selam sedaya | anut ing
||Kelangkung ing suka neki | kang ibu ningali kang putera | dene mantu sang katong | angrasa yen oleh pangeran | sarta sampun manjing selam | ngerasa padhang atinepun | pan tetep denira sembayang||
||Raden Mursada ingkang winarni | samarine kasukan | pamitan maring sang katong | mulih saking negarane | kang rama alon ngandika | kang putera sarwi mungkul | adhuh anakingsun mas||
||Iya sira sun lilani | nyawa mulih maring Negara | sun tedhaken
garwane | sami ngunjungi Ibu Rama | kang ibu ngusapi waspa | sesambate amelas ayu | abote wong duwe anak||
||Adhuh anakingsun gusti | among sira telenging nala |
prajurit lan para Ratu | Sang Ayu ngirih jempana||
||Datan kawarna ing margi | lampahe Raden Mursada | wus prapta ing negarane | wong Ngerum suka tuminggal | manteri lawan para nata | dene Gustinepun rawuh | padha atur sedaya||
||Tuwa anom jalu estri | atur maring sang nata | pepanganan kathah warnane | demine wong duwe bendara | pan padha kedhep sedaya | wedi asih
||Prabu anom ingkang winarni | pan jangkep sewu Negara ……………. ||
||Pan kaloking Ratu sekti | prajurit datan pasama | permilane sujud kabeh | sarupane Ratu seberang | padha atur raja brana | mas selaka sutera kang alus | intan miwah kumala||
||Nyata yen Ratu linuwih | kinasihan dening sukma | pinaringan dawa umure | ing
||Wus tutuk kiyahi tinulis | ing sinten kemis
Wewadi ing Gunung Ijo_1Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_2Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_3Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_4Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_5Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_6Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_7Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_8Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_9Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung
menungso sing weruh sangkan paraning dumadi lang sangkan paraning pambudi...Yo iku sejatining menungso...
ing ngarso sun tulodo. ing madyo mangun korso tut wuri handayani...........trus apalagi ya bahasa jawanya he he.apo keceknyo ko......
Sing penting ngerti duit karo teyeng golet duit, Pinter tapi mlarat isin, contone pejabat kae title-e rentetan tapi nek uripe mlarat ora
urip pancen kudu pinter, lah kepinteran iku ora mung nang sekolahan...
sekalian, men sing kos puas walaupun bandwidth nya cilik tapi youtube ngacir, soale jukuk file wis urusan proxy squid te, wis yoo. wis yo dap. ngerti
waaah dicethot’i lak yo loro no mbak, saiki pinter nglukis no mbak..:)
iya ni lagi cari2 tempat untuk Icha belajar nglukis, supaya hobby
sitèn utawa tedhak siti iku salah siji upacara adat Jawa kanggo bocah umur 7 wulan utawa 6 lapan[1]. Upacara iki ing dhaérah liya ing Nuswantarauga ana, contoné sing diarani upacara injak tanah ing dhaérah Jakarta déning suku Betawi utawa uga ana sing ngarani "mudhun lemah" lan "udhun-udhunan"[1].Tedhak sitèn iku asalé saka tembung tedhak, idhak utawa mudhun lan sitèn (saka tembung siti) utawa lemah (bumi). Upacara iki kanggo perlambang bocah sing siap-siap njalani urip liwat tuntunan wong tuwa lan diselenggarakaké yèn umur bocah wis 7 selapanutawa 245 dina (7 x 35 = 245).Upacara Tedhak sitèndianakaké amarga ana kapitayan masyarakat Jawa yèn lemah kuwi nduwéni makna ghoib lan dijaga Bathara Kala. Kanggo ngindari kadadéyan sing ora becik, mula dianakaké upacara ngenalaké putra-putriné marang Bathara Kala minangka sing njaga lemah. Anggone nglakoni upacara iki, luwih becik miturut weton.Ubarampé kanggo upacara tedhak sitènakèh, kayata:Pengaron sing diisi kembang setaman.Kurungan, kanggo nggambaraké yén donyané anak isih sithik utawa ciut.Werna-werna barang sing diséléhaké sajroning kurungan kang nggambaraké suwèné urip, manungsa duwé kawajiban nggolèk "nafkah", kayata:1. Pari sabengket2. Kapuk sabengket3. Piranti nulis4. Bokor kang diisi beras kuning5. Werna-werna jinis dhuwit6. "Perhiasan"Klasa sing isih anyar, kanggo lémèk ning jeroning kurungan.Bakaran pitik, kang nggambaraké pedoman uripé anak.Tangga tebu "rejuna", yaiku tebu sing wernané ungu kang nggambaraké undhak-undhakané urip sing arep dilakoni anak.Jadah pitung werna, yaiku abang, putih, ireng, kuning, biru, ungu lan jambon. Tegesé kanggo ngemutaké anak yén urip kudu waspada saka godaan werna-werna.Bancakan, kayata sega gudhangan sing dibagékake marang para tamu sing teka.Urutané upacara tedhak sitèn:Tedhak jadah pitung warna: yaiku anak mlangkah utawa ngidak jadah pitung warna kang diréwangi ngidak déning ibu, jadah ditata saka warna sing padhang nganti warna sing peteng, iku kabèh perlambang déné urip iku ora gampang nanging kabéh alangan sing dirasakake mengko mesthi bakal ana dalan kang padhang tumuju kamulyan lan kasantosan.Munggah andha tebu arjuna: tebu iku pralambang antebing kalbu, supaya anggoné nitih urip ning donya iki bakal manteb lan tebu arjuna pralambang supaya anak sing munggah tebu iku bisa duwéni solah bawa kaya déné arjuna.Kurungan: kurungan iku pralambang urip ing donya iki, ing jero kurungan diwénéhi akèh dolanan lan ubarampé pagawéan kayata kertas, gunting, pethèt lan liya liyané, dolanan utawa ubarampé pagawéan sing dipilih déning anak iku kaya tandha bésuk bakal duwéni pagawéan mau.Siraman: kanggo nyucèni raga lan jiwa, muga muga bisa gawa jeneng arum kanggo kaluwarga kayata ba 2.NyapihNyapihasalipun saking tembung "sapih" ingkang anggadhahi pangertosan pisah utawi misahaken. Nyapih inggih punika salah satunggaling upacara adat Jawi ingkang ancasipun kangge nylameti lare ingkang nembé mandhek nyusu ibunipun.Wonten ing wekdal kepengker, tiyang Jawi ngginakaken ubarampé kanggé nyapih larènipun. Ananging, sakpunika sampun jarang utawi malah sampun boten wonten ingkang ngginakaken ubarampé. Wonten ing ngandhap punika ubarampe ingkang dipunginakaken tiyang Jawi jaman kepengker wonten salebeting upacara nyapih, kadosta:Kupat ingkang dipun sigar lajeng dipun isi abon wonten saktengahipun.Katul ingkang dipun damel bunder-bunder kadosta bal alit-alit, lajeng dipun dang.Kembang "borèh"7 Tumpeng alitRon jati ingkang dipuntungkupakenSenthir ingkang dipunsélèhaken wonten sakngandhaping ambénLisah klapa ingkang dipunsélèhaken wontên pinggan ingkang wonten toyanipunNdog pitik mentahRon gedhang ingkang dipun suwèk-suwèk lajeng dipun tali kaliyan ndonga : "ora mbundheli godhong, nanging mbundheli tutuké si jabang bayi". Ancasipun supados bayi boten réwèl.Wanci ndalunipun, laré dipun beta wonten njabi griya, lajeng sirahipun dipuntémpèlaken wit gedhang raja. Mênawi sampun gangsal dintên, dipundamêlakên bubur ingkang dipun sadé dhateng laré-laré ingkang "kreweng" minangka artanipun. "Kreweng" utawi tugelan gendhèng, lajeng dipunkempalakeên, dipun paringi kembang saha kemenyan lajeng dipun larung wonten kali.Sumber:http://jv.wikipedia.org/wiki/Nyapihhttp://jv.wikipedia.org/wiki/
Balas	On 27 Oktober 2009 at 19:35 wawan said: kisanak sedoyo nyuwun tulung kitab IV -05 dipun retype…penasaran je matur sembah nuwun
Balas	On 29 Oktober 2009 at 08:08 ageng giring said: suwe
nuwun Ki Arema, …… mugi panjenengan sakluwargi tansah manggih karahayon.
1 – 5 sudah dikenyoot, belum diwaca.
Balas	On 11 Maret 2012 at 18:57 Kartojudo said: …Mangsud-e dereng moco sing kaping pinten Ki Truno.. 😀
Sugeng pepanggihan …wonten gandol lawas 😀
Abdus Syakuur said: (he..he..he..he..) ngguyu nganti weteng senep ,
sajake pak satpam bar disiram santen karo ki mangku
suwun…..cuma ejaan taksih ejaan lama nggih matur suwun…..
Balas	On 17 Desember 2012 at 01:48 Agung Wiby Wicaksono said: Nuwun sewu… kulo tiyang saking dusun…
sak derengipun badhe nyuwun paring duko menawi wonten lepat…
Ngapunten-ne ..niki kulo.. badhe tanglet kaleh poro priyagung teng papan mriki ., niki kulo ngagem samsung galaxy note 2 …, pun kulo dolot-aken program djvu ..ananging tetep … nganti sak meniko dereng saget
Balas	On 21 Desember 2012 at 11:00 gogor said: inggih leres ki kartoyudo saged dipun bikak nanging
"Serat Dewa Ruci punika ing ngajeng mawi tembang Kawi sekar ageng, anggitanipun Empu Widayaka ing Nagari Mamenang, inggih ing Kadhiri."Empu Widayaka wau inggih Ajisaka, timuripun nama Jaka Sangkala, putranipun Empu Anggajali, ibunipun Putri ing Nagari Najran, tanah Ngarab...."Terjemahan:"Serat Dewa Ruci itu asalnya adalah Tembang Kawi sekar ageng, karangan Empu
KACA NGAJENG - JAWA-MANCANAGARA - JAWANGLISH JAWANGLIS
kendharaan kang ana ing ngarepe merga mandheg ndadak. Dheweke njaluk ngapura marang si
Neng..nong..neng..guungg !
Balas	On 15 Desember 2010 at 20:34 zacky_74 said: hemmmm ..
Balas	On 16 Desember 2010 at 07:43 Kartojudo said: Wah..Ki Zacky dehem…Sugeng rawuh Ki…kadingaren…dangu mboten sambang..
Balas	On 19 Desember 2010 at 11:57 Kartojudo said: Dereng Ki ….
suwun kang pengeran sing mbales nek aku luput yo elingno yo kang suwun sanget
Wong ndeso kok pinter komputer, mesthine pinter macul.
Huuu, dasar wong ndeso kedhuwuren mutu!
durung pinter koq mas 😀 wah dadi isin iki 🙂 mung
kaya ngene ngono… saka cah2 UKSW tapi mbuh kapan lan ing ngendi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kulawarga_basa_Batak&oldid=1108469"	Kategori: Kulawarga basa BatakBatakBasa ing IndonésiaKategori ndhelik: Kulawarga basa tanpa kodhé GlottologRintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 29 Novèmber 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: POTONGAN : Adi Bing Slamet - Jenderal Kancil
nggih nek perkoro apik nggih ngoten niko mas, lha wong bal balan ndeso….wah nek kaleh Jatiroto cobi mangke nunggu undangan mawon
tan ana lijan) mung sarwa arga,
Seneng tetulung liyan kanthi, sepi ing pamrih rame ing gawe, yen perlu gelem dadi korban.
belakang.5. Watake kena diucapake: “Yen lemes kena kangge tali, nanging yen pinuju kaku kena kanggu pikulan”. Tegese watak gelem ngalah, nanging yen ora keno dikalahi malah dadi musuh kang
Ora pilih kasih, sing bener tetep diucapake bener, sing slah kudu seleh. Senanjanta marang bocah cilik, yen
wewarah becik aweh pepadang marang wong lagi kepetengan ati. Aweh bungah marang wong lagi ketaman susah. Aweh teken marang wong kang kalunyon, aweh boga marang wong kang
dipun lampahi puniko penujunipun mboten sanes inggih
Gumelaring manungsa iki kabeh pada duwe penggayuh lan pangudi marang agama kelawan ngelmu, mungguh perlune iku mung rong prakara, jaiku; kanggo ngrenggo djiwa lawan rumeksa djiwa. Perlune pangrenggo kangge panolaking barang kang saru, perlune pangreksa kanggo netepake marang rahaju”.
Manungsa iku makhluk lair lan batin, yo katon yo ora katon. Mula kuwi bisa sesaba marang sepada-pada kang katon uga kang ora katon. Manungsa bisa manunggal tekat, manunggal gawe, lan liya-liyane kalawan sepada-pada kanti migunaake kawruh lahir, manungsa uga bisa menunggal karsa kalawan kang Maha Kuwasa kanti ngeraga sukma.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SI PITUNG DRAMAKOE....
Nggak mungkin rujak engkok…dicampur formalin….tak iye
Opo sampeyan kepingin ketiban gelungan engkok….!!”
Sorry djoo…., sing tuku mau isuk podho antri
Dowo-ne antrian sampek teko balai desa…..!!
Opo meneh wingi……sing tuku podho rebutan…..Yah !!
Yel-uyelan njaluk ngombe dawet sing enak Yah…..!!”
Bok Bariah : “Bo…abo !! Seneng nggedhabrus……bei sampeyan……!!
Wet-dawet koyok kora-kora-an nngono bei kok enak…….
Sing tuku bei….padha goblok……tak iye !!”
Mak Tun : “Oaalaaah…….!!
Sampeyan kabeh iki dhodholan opo eker-eker-an wae see…..!!
Tak rungok-no soko kadho-an swarane pating jemlerit…….!!
Opo sampeyan ora isin tah….dirungono wong sak pasar !!”
Bok Bariah : “Bo..abo…..!! Konco sampeyan iki sing we-gawe perkoro dhisik !!
Ko-teko wis….ngulokno jak-rujak engkok dicampur formalin….tak-iye !!”
Mak Tun : “Yo…wis…., ora usah digawe gedhe…..
Saiki sing podho rukun… ora perlu geger-an wae……
Penafian xxxtubedot.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
“Monggo, badhe teng kawah mas?”
air). Soale tak kiro perubahan iku kok malah mlakrak (gak tepak blas). Mosok ning kono ono sekolahan apik2 (SMPN 1, SD Sidokumpul dll) kok cedhake malah digawe bozem, iku lak mblakrak jenenge. Kok gak diubah dadi taman kota ae, dadi wong2 gresik nek dolan gak tumplek blek nok alun2 koyo saiki iki….. Utowo tetep dadi stadion, lha ppancene dibutuhno murid2
ayo ditulis bareng-bareng, ben kupinge wong-wong iku bolong, lha sampeyan wero dhewe, wong-wong iku lak wis
September 12, 2007 at 4:21 pm	wah sampeyan iso wae..
September 18, 2007 at 8:52 am	Kagem asu :
Mungkin sing sampeyan gebuki itu anggota FKPPI, dudu FPI, sampeyan khan gak wani karo anggota FPI ya toh… he3x..
September 18, 2007 at 1:46 pm	sekarepmu, asu tetap menggonggong… kaing! kaing!
LSP’S DAY 2013 | LINGKAR STUDI PENDIDIKAN
Posted on 4 May, 20134 May, 2013 by lsp	special kagem pengurus LSP ingkang kula tresnani 😀
nyuwun tulung kedah sami ngosongaken agenda Sabtu 25 Mei 2013.
InsyaAllah kita badhe gadhah damel LSP Day. JMF-an ala LSP…..
Ana pandhita akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi
ngambil banyu apikulan warih ,amek geni sami adadamar,kodhok ngemuli elenge ,miwah kang banyu den khum.kang dahaan murub kabesmi .bumi pinetak ingkang pawana. katiyub,tanggal pisan kapurnaman yen anenun sonteg pisan anigesi kuda ngrap ing pandengan
….ana kayu apurwa sawiji ,wit buwana epang keblat papat,
bungkah pertiwi,oyode bayu bajra
wiwitane duk anemu candhi ,gogodhongan miwah wawarangkan, sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang wruh yen weruho purwane dadi,candhi sagara wetan ,ingobar karuhun ,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati,katong tengahing tawang
gunung agung sagara sarandil,langit ingkang amengku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung sagara umung ,guntur sirna amengku bumi ,rug kang langit bawana,dadya weruh iku,mudya madyaning
reke,artadaya puniku datan kena cinakreng budi,aging sampung prapta ing kuwasanipun angadeg tengahing
kang nedya ala,sirna kang nedya ebcik basuki,kang sinedya waluya
siyang ndalu rineksa hyang widi,dinulur saking karseng hyang sukma,kandhep ing jalma kabeh,apan wikuning wiku wikan ,liring pujasamadi
nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato mara padha mati,tumpes tapis
begawan tegal: Pembahasan Sajak Tegalan HADI UTOMO
Walyono, S.Pd minangka Kepala SMPN 2 Gombong ingkang dahat kinormatan.
Dhumateng Bapak/Ibu Guru saha Karyawan SMPN 2 Gombong ingkang kinurmatan.
Para siswa-siswi kelas 7,8 lan 9 ingkang kula sayangi
Langkung rumiyin sumangga kawula dherekaken ngunjuraken raos syukur ing ngarso dalem Alloh SWT ingkang tansah paring mapinten-pinten rahmat, nikmat, tuwin kawilujengan sahengga kita saged kempal kanthi boten wonten pambengan setunggal menapa.
Ing saben 10 Nopember, Bangsa Indonesia tansah mangeti dinten ageng inggih punika Dinten Pahlawan. Kados sampun kacetha bilih rikala tanggal 10 Nopember 1945, ing Kota Surabaya wonten prastawa perang ageng antawisipun arek-arek Surabaya ngusir penjajah ingkang mbonceng Inggris (Sekutu) lumarap ing tanah Jawi. Ingkang salajengipun prastawa punika damel hereging donya, ngantos Dewan Keamanan PBB tumut campur tangan ngengini prastawa punika.
Kanthi semboyan Rawe-rawe lantas, Malang-malang putung , Mandheg ambleg, mundur mjur , Mati siji tuwuh sewu. Para pejuang mupuk semangatipun kangge ngusir kolonialisme saking Tanah Air.
Para rawuh ingkang kinormatan! Ing pangetan punika mboten kula jlentrehaken sedaya prastawa ing tanggal 10 Nopember 1945, nanging hikmahipun ingkang saged kapendhet saka prastawa punika yaiku semangatipun perjuangan pahlawan kangge nindakaken pejuang ing babagan pembangunan.
Kanthi rahmating Alloh SWT, Pahlawan Indonesia sampun saged ngrebat wilayah Surabaya saka penjajah. Kula mboten saged nglalekaken mekaten kemawon perjuanganipun arek-arek Surabaya ingkang dipimpin dening panjenenganipun pejuang ageng, inggih punika semangat Bung Tomo, ingkang kanthi sora ngagungaken asmaning pangeran:
Jiwa lan semangat 10 Nopember taksih wonten ing jajaning Bangsa Indonesia kangge mbangun Negari Indonesia. Kanthi berjuang Sepi ing pamrih, rame ing gawe.
Kathah para pejuang ingkang ndhepani bantala mbela bangsa lan nagari, kangge putra lan putu ing tembe. Pramila mangga sesarengan nglajengaken punapa ingkang dados perjuanganipun para pahlawan.
Ing salebeting kita merdeka, kita taksih berjuang. Mboten kangge merangi penjajah nanging kangge merangi kemiskinan lan kebodohan tumrap Bongsa Indonesia. Pramila mboten wonten awonipun kangge ngenget jasa pahlawan, sumongga ngeningaken cipta sakedhap kangge para pahlawan ingkang sampun gugur ing medan juang. Mugi-mugi amal lan kasaenanipun katampi ing sisihing Gusti Allah. Allohumma amin..
Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten thithaling rembag saha kirang suba sitahing tandang tanduk atur kula tansah nyuwun agenging samodra pangaksami.
Jarocin (Jerman Jarotschin) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 25 900 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jarocin&oldid=1090295"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
arek cuilik?yen kulo pun trima mboten, mangke kula konsul kalih njenengan mawon nggeh yen wonten arek cuilik. dados mboten sah sinau maneh. hehehe.. Monggo nyambangi blog kula…
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: GORO - GORO BUNTELAN
Terus jedal-jedul rokok’an …!!”
PETRUK : “Cocok pancene Kang …!!
Tapi duit tekok endi …??
Awake dewe podho-podho ora nyambut gawe …!!”
GARENG : “Yoo … golek utangan dhisik Truk ….!!”
PETRUK : “Terus sing digawe nyaur dengkulmu yoo Kang …?!”
GARENG : “Dengkulmu dewe Truk …!!”
PETRUK : “Oaallaah……. Cek soro’e yoo dadi uwong gak nyambut gawe …
Badhogken dewe Kang Gareng ….!!”
GARENG : “Lha… kuwi Truk….
Romo Semar moleh tekok seminar ….?!
PETRUK : “Seminar opo ….
Paling mari karipan ndelok wayang mau bengi….
Paling Buntelane dalang sing keri digawo…!!”
------------------------------
SEMAR : “Bregeget uget-uget ….
Kok isik podho ngelumpuk nang kene …?!
Opo ora podho mergawe tach…??”
PETRUK : “Mergawe opo ….??
SEMAR : “Salahe dewe kowe ora gelem sekolah …
Akhire podho ora nduwe ijazah … Yoo ayok podho nggarap sawah wae …
PETRUK/GARENG : “Wegah Mo… lek nggarap sawah…!!
SEMAR : “Pancene podho methel kabeh …
Lha nang endi adikmu Bagong ….??”
GARENG : “Koyok gak tau weruh Bagong’ae …..
Biasane jam sak mene uwis sobo nang kali golek iwak …!!”
SEMAR : “Sregep arek iku ….
Penggaweanmu mung turu ambek mangan wae…!!”
GARENG/PETRUK : “Hehehehehe …..!!”
GARENG : “Nggowo opo iku Mo….??
Kok sawangane koyok emplok-emplokan…!!”
SEMAR : “Mambu’ae irungmu Reng… lek pekoro badhogkan…!!
Di andum sing roto ojok sampek royokan …!!”
PETRUK : “Kene Mo … aku wae sing mbagi …?!”
GARENG : “Ojok ngono Truk… Kowe mesti ora adil ….!!
Aku wae sing mbagi… Aku lak dulur paling tuwo …
Mesti adile lek mbagi jajan …!!”
PETRUK : “Ora percoyo lek kowe adil mbagi jajane…
Mesti timbangane abot sisih …!!”
SEMAR : “Astaghfirullahal ‘adziiiim ….!!
Kok ijik onok urip-uripan sing koyok ngene …??
Pekoro mbagi jajan sak kotak wae isik eker-ekeran …!!”
GARENG : “Jajan mung sak kotak opo yoo warek ….??”
SEMAR : “Uwis ngene wae ….
Antarane Gareng ambek Petruk kudhu tanding ngedu ilmu….!!”
PETRUK : “Tanding ngedu ilmu …. Koyok opo carane Mo ….??”
SEMAR : “Tanding ilmu mbisu …
Sopo sing ngomong utowo ngguyu disek berarti kalah …!!
Kowe nang kene Truk …!!”
GARENG/PETRUK : (TAPA MBISU …..)
SEMAR : “Tobat-tobat …., nduwe anak kok ora isok rukun….
opo kok podho mbidek kabeh iki….!!”
BAKUL JAMU : “Mas Gareng ….
Sampeyan nduwe utang ngombe jamumu 15 gelas…
Opo sak iki ape mbok lunasi tach ….?!”
BAKUL JAMU : “Mas Petruk sing ganteng…
Sampeyan yoo nduwe utang lho yoo …
Jamu 5 botol ambek ote-ote 12 mas ….!!”
BAKUL JAMU : “Onok opo iki ….?! Kok podho ora gelem semaur ngomong…
Opo keracunan jamuku wingi yoo …??
------------------------------ PENAGIH UTANG : “Nuwooon ….!!
Lha…. Uwis podho puk - klumpuk nang omah tak iye ….!!
Jok cem-macem be’en ....!!
Wayahe yar mbayar utang sak iki sampeyan … !!”
PENAGIH UTANG : “Atek yu… mlayu kabih … !!
Tak sawat pacul sampeyan …!!
------------------------
BAGONG : “Kang Gareng ... Kang Petruk ...!!
Onok opo sampeyan podho mbecureng iku ...!!
Wetengmu loro tach Kang ....?!
Wetengmu luwe tach Kang ...?!
Podho wetengku yoo luwe Kang ...!!
Mancing mulai isuk sampek bedhog ora oleh iwak...
Podho ndelok Perpisahane arek kelas VI SDN
Nduwe kesalahan opo hamba iki Kang .....?!”
BAGONG : “Lha... dalah Jagat Dewo Betharo....
Buntelan opo iki ....?! Sampek dirubung laler
Asyiik..., isok gawe ngiseni weteng !!”
BAGONG : “Sech tak incipane .... wuenakkkee ....!!
ngene iki uwong lek nggak nduwe duso ...
Rejekine... teko-teko dewe .... !!
Gelem Kang Gareng .....?!
Ngincipi tach Kang Petruk ....?!
Yoo tak entekno dewe .... aem !!”
Buntelan iku ngono jajan ku ....!!”
PETRUK : “Oh.... Bedhes iku ...!!
Besual... besual nggedek’no wetheng ...!!”
BAGONG : “Lho ..., salah apa hamba ...?!
Aku bengak-bengok ora onok sing ngreken ...!!
Ditawani jajan ... podho mbidek kabeh ...!!
Podho ngamuk ... Njewer kuping...!!”
PETRUK : “Iku ngono jajan kotakanku Gong...
Gawe sajen’ne aku ambek Kang gareng ngedu ilmu ....?!”
BAGONG : “Ngedu ilmu opo ....?!”
GARENG : “Tapa mbisu ... Gawe ngrebut jajan sing mbok emplok
SEMAR : “Oaawaallaaah ....!!
Opo podho ora weruh ...?!
Yen Romo lagi nyirami tanduran Tole ....!!
Onok opo meneh ... kok isik podho eker wae ....!!”
GARENG : “Jajan kotakan sing Romo wenehi mau di emplok Bagong...!!”
PETRUK : “He’eh Moo .... dientekno Munyuk iki ...!!”
BAGONG : “Lha... aku ora weruh jare
Sing penting kudhu bersyukur marang Gusti Allah ...!!”
BAGONG : “Betol ...!!”
PETRUK : “Meneng’o cocotmu iku Gong ...!!
Tak jejeli sandal koen engkok ....!!”
SEMAR : “Uwis ora usah nyeneni Bagong ...
Bagong ora salah opo-opo ....!!”
BAGONG : “Nah....!! Apa dosa hamba ....?!”
SEMAR : “Uwiiiss.....!! Ayook Tole kabeh ....
Podho mangkat ngewangi Romo nggarap sawah ...!!”
GARENG/PETRUK : “Ayook Moo ....!!”
(SEMAR – GARENG – PETRUK bergantian keluar, tinggal si-Bagong)
am	yo wong cilik ojo melok-melok lah…
urip wae sing guyup rukun, sregep luru pangan sing halal…
Surakart, Brebes, Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan,
namung piyambakan wonten gubuk, biyung bocah mulang cantrik sd.
Balas	On 25 Juli 2009 at 09:34 Arema said: Kebone sampun mboten digarap ki. Kentang-kentang, blas mboten wonten tanemanipun. Kirim nopo.
Menawi panen jagung, mbok kulo nggih dikirimi ki.
Balas	On 25 Juli 2009 at 09:40 pandanalas said: lah…nek pasokan winihe jagung mboten wonten,…pripun badhe panen tho ki….
Balas	On 25 Juli 2009 at 11:13 Sabung Ayam Sari said: suwun 30–306 ipun..nyi
Balas	On 25 Juli 2009 at 11:33 bejo said: Wah ketinggalan maneh aku.
Lena sedhela jebul wis diglontor 3 kitab.
Balas	On 25 Juli 2009 at 18:05 ismoyo said: wis ora patut tenan, wong tuwa diapusi,
ning ya salahe dewe…..kurang waskita
tiwas iyo eee…..jebul ???
ismoyo said: kula maca kome panjenengan, saged guyu dewe Ki,
Kulo mboten pati gateaken, bar turu jee
Balas	On 25 Juli 2009 at 18:51 pandanalas said: podho nyasar teng pundi tho…koq kulo dereng paham
kula… sing liyane melu2..kaya barisan bebek.. xixixixi (melu2 guyune Ki Pandanalas).
Balas	On 25 Juli 2009 at 18:08 gadjah sora said: Wah jan..
said: kitab IV 68 ngunduhe teng pundi inggih
On 27 Desember 2010 at 17:32 Ki Ronggolawe said: Nuwun sewu poro Pini sepuh . Nandalem bade nimbrung , ngriwuh kempul ambarung sinang . Gandeng nandalem mboten saged mbuko adbm jilid 368 lsp , pramila nyuwun tulung kados pundi caranipun , amargi ingkang kabuko namung komentar poro pinisepuh . Maturnuwun .
Ronggolawe said: Absen kadospundi KI Lurah Agung ? Wah….jan ciloko tenan kalau begene . Lha njur cerita saklajengipun kados pundi Ki ?
Jalan Ambles Banjarmangu Tak Kunjung Diperbaiki | RADAR Banyumas
Suku Han, klompok ètnis sing dominan ing Cina dharatan lan Taiwan
Tionghoa, sebutan liya tumrap wong saka ètnis utawa kabangsan Cina/Tiongkok ing Indonésia
Zhonghua Minzu, pangertèn modhèrn kabangsan Cina sing ngungkuli pamérangan ètnis, kanthi idhèntitas inti minangka kesatuan bangsa Cina (supra-etnis kabangsan Cina)
ČeštinaNederlandsSlovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 10 Maret 2016.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Wieluń. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 78.326 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Wieluń&oldid=1091499"	Kategori: Powiat ing propinsi
Kula sowan wonten ing ngarsanipun Bapak/Ibu. Sepisan, caos sembah pangabekti mugi katur ing ngarsanipun Bapak/Ibu. Ongko kalih, mbok bilih wonten klenta-klentunipun atur kula saklimah, tuwin lampah kula satindak ingkang kula jarag lan mboten kula jarag ingkang mboten ndadosaken sarjuning panggalih. Mugi Bapak/Ibu kersa maringi gunging samodra pangaksami Kula suwun kaleburna ing dinten riyadi punika Lan ingkeng putra nyuwun berkah saha pangestu.
Kepareng matur dhumateng [bapak/ibu/simbah/dll], sowan kula wonten ing mriki, sepindah silaturrahim, kaping kalih ngaturaken sugeng riyadi, ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, kaping tiga nyuwun donga pangestunipun supados kula saged dados putra ingkang sholeh, migunani dhateng agami, nusa, bangsa, lan nagari, lancar anggenipun pados ilmu, gampil anggenipun pados rejeki ingkang halal lan thayyib, saha sukses nglampahi gesang ing donya lan akhirat.
kalebur ing dina riyaya iki, tak dongakke muga-muga apa sing dadi penggayuhmu dikabulke marang Gusti
geguritan lucu, gendhing dolanan, lelagon dolanan, nulis aksara jawa
TATA SURAT-MENYURAT DI KEPRAMUKAANIsrael Tembak Kapal Bantuan Gaza
sampun dangu lenggah wonten Kalimantan , nanging semonten teksih nguri uri budoyo jawi..ingkang adiluhung…
ngaturaken sugeng pambagyo katur pak budi..
mugi tansah dipun ijabah munopo ingkang dados cita citanipun..
rembulan ndadari,walang kekek,ngimpi,tukang pijet,sekar lathie,ejamune,caping gunung,andhe lumut,jangkrik genggong,rujak
wis gusis lha..lha..lha, jebul mobil simpenan saka batu cas-cas kuwi kang dadi piandele.
misuhi. Ora apik kuwi! Mbelgedes! tai wedhus, anjing bunting…tapi suaramu enak kok Lik! Rasane gawe
opo awake arep ngunggahi burung…nang gunung-gunung…???
pada saat mengalirnya pemahamanmu, sing jenenge logika iku sing endi… ???
leren akeh sing dho antri neng kene,
heheheeeee gak nyambung, yo ben wae
Balas	On 19 Mei 2011 at 08:46 radjiman said: Ki Gede,nyuwun elmu supados saged mbikak ilmu ingkang langsung kemawon.matur nuwun
siapa mas? weh.. jadi penasaran!
wah.. sayah yang salut sama sampean kang!
hehehehehe… iyo mas, lha pengikutmu piye?
Jeff Beck melakukan aksi panggung pada acara Festival Gitar Crossroads 2007
inggih punika gitaris rock berkebangsaan Inggris. Piyambakipun inggih punika salah satunggaling saking tiga gitaris ingkang misuhur, sami kaliyan Eric Clapton lan Jimmy Page, ingkang main ing band The Yardbirds. Beck ugi mbéntuk The Jeff Beck Group, lan Beck, Bogert & Appice, sanesipun karier solo ingkang sukses.
Jeff Beck manggén ing peringkat 14 ing daftar Majalah Rolling Stone babagan "100 Gitaris Terbesar Sepanjang Masa".[1] MSNBC kangge ngundang piyambakipun "gitarisipun gitaris" (
rekaman Beck inggih punika instrumental, kaliyan fokus ing suanten ingkang inovatif lan jangkauan genre rilisipun wiwit saking blues-rock, heavy metal, jazz fusion lan ingkang pungkasan, tambahan perpaduan antawis gitar rock lan electronica. Beck sampun nampi pujian kritis secara luas. Piyambakipun ugi nampi Grammy Award kangge Best Rock Instrumental Performance kaping gangsal. Menawi piyambakipun sampun nggadahi kalih album hit (taun 1975 lan 1976)
authorKelahiran 1944Penyanyi InggrisLair 1944Rintisan mawi topik biografi penyanyiKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ora perlu Pastorkowen perlu dokter jiwa”.(Malèkat sing nunggu sorgarainé yakhanu dengki lan
maring kota.(Malèkat sing nunggu sorgarainé medèni ala pisankambèn nggegem pedang singkemerlob nggilaninuding
tlapak sikil kiwa sikil tengenMaria Zaitun ngomong lirih:“Enyong ngerti sapa sampèyan”trus dèwèké nebak wong lanang mauliwat pandengan matanéwong lanang mau
enyongtlembuksing saiki dadi pengantèn kiyéenyong).Tegal, 7/4/1994 – 16/6/2005________________ Dicomot saka sajak “Nyanyian Angsa” karya WS. RendraAlih wacan:
TULADHA MAKALAH ABASA JAWA :: .
KACA NGAJENG - TULADHA MAKALAH ABASA JAWA TULADHA MAKALAH ABASA JAWA
3. Dadia kaya uwit ing pinggir dalan, nadyan dibalang watu ananging malah aweh uwoh.
4. Dijiwit dadi kulit, dicethot dadi otot.
5. Bekti dhumateng Allah SWT, tiyang sepuh, guru, lan sedherek.
2. Utaminipun sedaya tiyang enem (pemuda/i Indonesia) kagem kemajuan moral lan Budi Pekerti.
Ingkang sepisan kula ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT awit sedaya nikmat lan rahmatiPun saengga kula saged ngrampungaken seratan punika, lan sedaya tiyang ingkang sampun mbiyantu ngawujudaken tulisan punika.
Mugi-mugi tulisan punika saged kagem renungan kula panjenengan sedaya. Bener punika saking Allah SWT, ananging menawi lepat punika saking kula, kula nyuwun pangapunten.
psikologis tiyang enem ugi tiyang sepuh remen kaliyan cariyos utawi dongeng. prakawis punika saget dipunbuktekaken nalika seminar, pengajian lan wonten kelas, sedaya tiyang langkung midangetaken.benten menawi njlentrehaken babagan ngelmu alam, mesthi kathah tiyang ingkang ngendika piyambak-piyambak lan dados rame.
Tiyang sepuh mawon remen kaliyan dongeng punapa malih lare alit. ngagem dongeng, kula panjenengan sedaya saged mucal lan njumbuhaken budi pekerti. Ingkang dados prihatin cacahipun tiyang sepuh ingkang nyariosaken dongeng kagem putra putrinipun namung sekedhik. Kamangka budi pekerti kedah dipuntandur awit saking alit, penelitian mbuktekaken menawi yuswa sangandhapipun 5th, lare bakal niru lan ngemut-emut menapa kemawon ingkang lare punika mireng lan pirsani.
Manungsa punika kadosta wayang, manut dhumateng dhalang ingkang nglampahaken.
Sae, ala, mulia, lan angkara dados rasukanipun gesang ingkang kedah dipunadhepi.
Ananging kamulyan lan keluhuran budi sejati bakal ngawonaken angkara, iri, lan drengki.
Manungsa ingkang adiluhung punika, santun ing pitutur, solah bawa, lan ikhlas makarya.
Saking tembang lan sesanti punika, saget disimpulaken menawi budi pekerti punika kautamaning gesang. budi pekerti kedah dipun tandur awit saking alit, supados benjang dados tiyang ingkang wasis, lan nggadhahi budi pekerti ingkang sae.
Ananging wonten jaman sakpunika Indonesia sampun krisis budi pekerti. Amargi punika penulis gadhah kekarepan supados piwulangan budhi pekerti wonten ing basa Jawi saget dipundadosaken piwulangan ingkang kautaman kagem ndhidhik budi pekerti.
Lumantar seratan punika panyerat nyobi njlentrehaken piwulangan budi pekerti wonten ing salebeting dongeng.
1. Makalah punika dipundamel kangge njangkepi tugas akhir basa Jawi semester 2 kelas XI.
2. Saged kadadosaken piwulangan budi pekerti kangge kula lan panjenengan.
1. ANDHE-ANDHE LUMUT Wonten ing Kraton Jenggala Manik, Prabu Lembu Amiluhur rumaos sumelang amargi putrinipun Galuh Candra Kirana kaliyan putra mantunipun Panji Asmara Bangun mboten dipunmangertosi wonten pundi, tiyang kalih punika tindak nilaraken Kraton Jenggala Manik mboten pamit, pramila ndamel sumelangipun Prabu Lembu Amiluhur.
Prakawis punika minangka wadinipun nagari ingkang mboten paring kepireng dening negari sanes. Amargi menawi kepireng, Prabu Lembu Amiluhur rumaos lingsem kawirangan. Lajeng sang Prabu pesen dhumateng Patih Kudanawarsa kaliyan prajuritipun Puthut Jenggalana supados mendhem jero babagan prakawis punika. Ampun ngantos negari sanes mireng.
Setunggaling dinten wonten ing Jenggala Manik, rawuh tamu saking negari Jomparan inggih punika Prabu Krana Jatisura utusanipun Prabu Krana Sura Wibawa. Rawuhipun Prabu Krana Jatisura punika kagem nglamar putrinipun Prabu Lembu Amiluhur inggih punika Galuh Candra Kirana. Menawi lamaripun dipuntampik Kraton Jenggala Manik bakal dipunobrak-abrik.
Saking bungahipun lejeng Prabu Krana Sura ngutus Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju Kraton Jenggala, kanthi ancas ampun ngantos wonten tiyang sanes ingkang mlebet Kraton Jenggala lan ndherek patembayan kala wau. Cekakipun cariyos, Kleting Kuning ngenger dumateng Mbok Randa Dhadhapan wonten mriku gesangipun Kleting Kuning rekaos sanget. Piyambakipun dipun pulasara dening Kleting Abang, Kleting Wungu, Kleting Biru, lan Mbok Randa Dhadhapan.
Supatanipun Kleting Kuning dipunpirengaken Bango Thongthong ingkang ageng sanget. Bango Thongthong punika saguh ngebaki lan ngenggalaken dandangipun. Sasampunipun numindakaken gawean kala wau, Bango Thongthong nagih janjinipun Kleting Kuning. Ananging Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan. Kleting Kuning gadhah akal. Piyambakipun gadhah panyuwun
lan swiwinipun. Bango Thongthong taksih gesang. Lajeng dipun tugel gulunipun. Bango Thongthong lajeng malih utawa badhar dados Bathara Narada.
Sasampunipun saking lepen, Kleting Kuning wicanten menawi piyambakipun badhe ngunggah-unggahi Andhe-andhe Lumut. Ananging Mbok Randha mboten ngidini. Ewadene Kleting Abang lan sedherekipun sampun bidhal kagem ngunggah-unggahi. Amargi Kleting Kuning meksa, Mbok Randha lajeng ngidini kanthi sarat Kleting Kuning dipunpacaki awon lan gandanipun bacin. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun dipaesi ayu lan wangi.
Wonten ing Desa Pasirapan, Kleting Abang dipuntampik dening Andhe-andhe Lumut, amargi sampun nate dipungendhong kaliyan yuyu kangkang. Benten malih kaliyan Kleting Kuning. Kleting Kuning dipun tampi dening Andhe-andhe Lumut. Pungkasanipun Panji Asamara Bangun lan Galuh Candra Kirana wangsul dhateng Kraton Jenggala.
Cariyos punika dipunwiwiti nalika Galuh Candra Kirana lan garwanipun medal saking keraton Jenggala Manik lan mboten dipunsumurupi panggenanipun. Amargi punika Prabu Lembu Amiluhur dhawuh kaliyan abdinipun supados mendhem jero prakawis punika. Patih Kudonowarsa lan prajuritipun Puthut Jenggolono ngleksanaaken sabda kala wau kanthi sae. Tumindak Patih Kudowarsa lan parjuritipun kala wau pantes dipuntuladhani menawi kula panjenengan sedaya kedah mikul dhuwur lan mendhem jero prakawis-prakawis ingkang ndamel lingsemipun keluarga, masyarakat, utawi organisasi. Ananging mboten lajeng nutup-nutupi prakawis korupsi, punika sampun beten prakawis.
Satunggaling dinten wonten tamu ingkang murang tata asmanipun Prabu Krana Jati. Ancasipun Prabu Krana Jati punika badhe mboyong Galuh Chandra Kirana. Tumindakipun ingkang murang tata punika ndamel dukanipun Puthut Jenggalana. Prabu Krana Jati punika namung tamu ananging wantun nantang Prabu Lembu Amiluhur. Sejatosipun tamu punika kedah sopan lan kurmat dhumateng ingkang kagungan dalem.
Cekaking cariyos Kleting Kuning ingkang dipundhawuhi mbok Randha ngenggalaken dandang lan ngebaki ngangge godhong. Amargi sampun mboten kiyat Kleting Kuning ngucap supata sinten kemawon ingkang saged mbiyantu piyambakipun badhe dipundadosaken sedulur/garwa. Mboten dangu wonten bango thonthong ingkang saged mbiyantu Kleting Kuning. Nalika bango thonthong nagih janji, Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan lan pados akal supados saged uwal saking bango thonthong. Lajeng bango thonthong njalma dados dewa ingkang maringi gaman sada kagem Kleting Kuning. Tumindakipun Kleting Kuning punika mboten sae. Piyambakipun sampun janji lan bango thonthong sampun nulungi. Ananging amargi bango thonthong punika kewan, Kleting Kuning pados alesan supados uwal saking supatanipun piyambak lan bango thonthong.
Mireng wonten Jaka Tiban, Kleting Kuning, Biru, lan Abang pengin ngunggah-unggahi ananging mbok Randha ngidinaken Kleting Kuning, menawi Kleting Kuning badhe ngunggah-unggahi piyambakipun kedah dipun leleti telek. Kleting Kuning saguh wonten ing tengah margi. Kleting-kleting kala wau dipun cegat yuyu kangkang, yuyu kangkang purun nyabrangaken kanthi sarat dipunopahi. Kleting Abang sak sedherekipun Wonten ing ngarasanipun Jaka Tiban kala wau (Andhe-andhe Lumut), Kleting Abang sak sederekipun dipun tampik amargi sampun nate dipun gendhong yuyu kangkang. Ananging Kleting Kuning dipuntampi amargi taksih suci. Punika nyariosaken menawi kasucining dhiri punika penting sanget kagem para wanita. Pramila dados wanita punika kedah njagi kasucining dhiri kagem garwanipun.
Maos cerita wonten nginggil kathah piwulang ingkang saged dipunpendhet.
1. Abdi dalem punika kedah saged mikul dhuwur lan mendhem jero lan setya dhateng rajanipun. Prakawis punika saged dipunpirsani wonten ing lakon Patih Kudowarsa lan Puthut Jenggalana. Langkung-langkung Puthut Jenggalana nalika mireng aturipun Prabu Krana Jati ingkang murang tata. Puthut Jenggalana duka lan perang tandhing mbela raja lan negarinipun.
Wonten ing kasunyatan ing jaman sapunika sekedhik punggawa ingkang setya dhateng pimpinanipun. Tuladhanipun: usum pemilu punika kathah kader PDI ingkang pindhah partai utawi malah ndamel partai piyambak. Punika mbuktekaken menawi kasetyan punika angel dipunwujudaken namung tiyang tartamtu ingkang saged njagi kasetyanipun.
1. Sipat Prabu Krana Jati sura ingkang murang tata kamangka piyambakipun punika tamu. Sipat punika ndamel dukanipun Puthut Jenggalana. Amargi punika, nalika mertamu kala panjenengan sedaya kedah njagi tata krama, supados mboten ndamel dukanipun tiyang ingkang dipun sowani.
2. Prabu Krana Sura wibawa. Ingkang ndhawuhi Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju kraton jenggala kanthi ancas mboten wonten tiyang ingkang mangertos patembayan kala wau. Saengga Prabu Sura mboten wonten ingkang ngawonaken.
1. Ampun gampil medalaken supata. Saged-saged supata punika ndamel cilakanipun piyambak. Kados supatanipun Kleting Kuning ingkang badhe ndadosaken sedulur sinarawedi/sisihanipun sinten kenawon ingkang saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun. Lajeng wonten bango thongthong ingkang saged mbiyantu, ananging Kleting Kuning malah mboten purun dados sisihanipun lan pados akal supados saged uwal saking kewan kala wau. 1. Dados tiyang estri punika kedah saged njagi kasucining dhiri kagem garwanipun. Wonten nginggil dipuncariyosaken menawi Andhe-andhe Lumut nampik Kleting Abang sadherekipun amargi sampun dipungendhong yuyu kangkang.
2. Menawi sampun jodho alangan punapa kemawon saged dipunadhepi.
Ananging Kancil sajak kemeren mirsani kaendahan wulunipun Merak. “Piguna apa?” Sasampunipun megeng napas sawetawis lajeng nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!” “Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” aturipun Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
Merak gedheg-gedheg gumun kaliyan kekarepanipun Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakonipun Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakonipun Kancil mboten sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi!
kudu nglumpukake bodholane wuluku lan wulu-wulune wargaku.” “Terus kapan?” “Udakara rong mingguan.” “Tak tunggu, Rak”. Wangsulanipun Kancil lajeng nerasaken lampahipun. Merak naming mirsani kanthi mesem, “Cil,
piwulang marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken, enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak
Sinambi nata wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” Aturipun Kancil sinambi lenggah dhingklik sacelakipun Merak. Merak lajeng ngoser-oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
Bareng kawawas mboten wonten ingkang kantun keri, baka setunggal Merak nemplekaken wulu-wulu kados kebetahanipun. Wulu gulu ditemplekaken ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut ugi dipunpasang ing buntutipun Kancil. Sedinten natas, sedaya wulu sampun kapasang. ”Rampung, Cil,” criyos Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!” Kancil lajeng ngilo. “Iki sing dakkarepake!Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!” “Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu”, merak ngemutaken.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan.
”Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh sombong. Dene ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli. Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu, lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg ngececer, mboten saged mlampah.
diobahake!” “Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?” “Gelem, Rak!” Kancil nglenggana marang punapa ingkang sampun dipuntumindakaken. Piyambakipun emut menawi sedaya paringanipun Gusti mono kedah tansah dipunsyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan saged ngganggu utawi mbilaheni.
4. Ampun naming nuruti karepipun dhiri tanpa metang tuna lan bathinipun.
Piwulang wonten ing inggil punika leres banget. Kula panjenengan sedaya kedah matur nuwun kaliyan paringanipun Gusti. Gusti Allah punika Maha Mangertos kaliyan ciptaanipun. Syukur punika pancen angel, buktinipun kathah tiyang ingkang mboten saged syukur kaliyan perangan awak ingkang sampun dipunparingkaen Gusti. Rambut kriting dipunlurusaken, irung pesek dipunsuntik silikon supados mancung, kulit ireng dipunputihaken ngagem obat, lsp. Tiyang kados kala wau, mboten metungaken tuna lan bathinipun. Kamangka tunanipun punika langkung kathah lan langkung mbebayani. Obat kagem pelurusan punika saged ndamel rambut rusak, silikon punika menawi ngempal wonten ing awak mbebayani, lsp.
Amargi punika mangga kula panjenengan sedaya syukur dhumateng peparingipun Gusti Allah. Ayu punika mboten kemawon saking rupa, ananging ati ingkang ayu punika langkung dipunremeni tiyang kathah.
Kancil lan merak punika nggambaraken tiyang kalih ingkang gadhah sipat beda sanget. Merak ingkang narima lan saged syukur sarta njagi peparingipun Gusti. Menawi kancil punika tiyang ingkang mboten gadhah “kepercayaan diri utawi pede”. Mirsani kaendahanipun wulu merak, kancil kepengin kados merak. Lajeng kancil nyuwun supados ditpuntempleki wulu kados wulunipun merak. Kancil ngaros menawi wulu coklatipun mboten migunani lan awon. Kancil dereng saged syukur dumateng Gusti.
“Milik katon melok”. Paribasan kala wau pancen trep kalih kahananipun kancil ingkang kepingin gadhah wulu kados merak tanpa mitung tuna lan bathinipun. Kancil mboten mikiraken akibat ing wingkingipun. Kancil naming mikir menawi kancil gadhah wulu kados merak, mesthi sedaya sato gumun lan muji. Ananging kancil mboten mikir wulu kala wau kedah dipuncopot amargi tlutuh karet sampun garing lan ngecenceng. Sejatosipun punapa paringanipun Allah punika sampun trep lan nggadahi guna piyambak-piyambak. Dados syukuri, ginakaken, lan jagi unpa kemawon ingkang sampun dipunparingaken Gusti. Gesang bakal langkung nyenengaken lan migunani. BAB III
1. Budi pekerti punika migunani sanget kagem gesang wonten alam donya. Kados wonten ing sekar kinanthi:
1. Kula panjenengan sedaya kedah njagi kasucining athi lan dhiri.
2. Syukur dhumateng punapa kemawon peparingipun Gusti lan njagi sarta migunakaken kanthi sae.
dewe. mbok saiki ndelok awak dewe sek,apik ra? pantes ra ngomongi wong lia? Evi 23 Feb 2006 12:18
Nyantrik, Ki, sugeng injang dumateng Para Pinisepuh
Balas	On 4 Oktober 2010 at 09:59 Nur Said said: Sugeng
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BRUCE LEE
yoo iku cak Bruce Lee sing isok diwoco cerita singkat biografine nang ngisor iki ....
Artikel Bahasa Indonesia | Artikel Kesehatan | Artikel Pendidikan | Artikel Motivasi | Artikel Komputer
Artikel Bahasa Indonesia, Artikel Kesehatan, Artikel Pendidikan, Artikel Motivasi, Artikel Komputer, Artikel
nulis gae enggres yo opo?! *nangis*
Bisnis Hotel Berkonsep Syariah | Bloge Wong nDeso
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: JATI DIRI MAS GARENG
-----------------------------------------------
"Ayook Konco podho tobat nyuwun ngapura marang Gusti Kang Akarya Jagat ....
menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.
Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku :
1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).
2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).
3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’.
4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane.
5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.
Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:
1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika buka bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak “anarima”. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.
2. Nglatih bisane tansah “eling”, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.
3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo “titising wiji” kang mahanani “rasa sejati”. Yaiku “rasa nikmat mulya” kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.
4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku “ora kena nesu”. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.
5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune “mbisu”. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa “sabda dhawuh” kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.
LUHUR”	m.nasor said:	Februari 19, 2014 pukul 2:35 am	Aku setuju cak riko nulis iki, pancen eman yen kabudayan jowo ilang musno, awak-awakan iki wong jowo yo mkudu koyo riko iku mestine. aku seneng banget riko nulis iki. atiku yo kepincut pingin koyo riko iso nguri-uri warisane mbah-mbah biyen sing luhur iki. kenyataane negoro Indonesia iki ora ono wong jowo hyo dudu Indonesia
Ageng Kagungan Dalem Gongso Kanjeng Kyai Guntur SariPengembangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Limingen&oldid=1008873"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.46, 5 Maret 2016.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: GLADIATOR'S PETARUNG DI
Kabupatèn TangerangPakuhaji, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 16 Juli 2016.
aq yo mangkel lak lewat jembatan pasar rebo….
opo maneh pas sore, maccet + ditambahi wong cangkruk + pedagang kaki lima
*tp aq yo tau leren ombe teh botol nang duwur kono
suwun Ki Pandanalas, cantolane sampun leres, nyuwun ngapunten ngrepoti, ning sekaliyan gandog 59 dereng wonten?
On 26 Oktober 2012 at 15:40 cemani said: Kok cantholanipun pdls-59 mboten wonten nggih ?
taksih wedar wekdal lan penggalih, monggo dipun lajengaken…..nanging menawi amalan sae meniko panjenegan raosaken ngewetaken, njih kawulo nyuwun supados dipun damel enteng, dados njih monggo…tetep
Balas	On 30 Desember 2010 at 10:47 banararum said: Kawula ndaftar Ki agung. Kagem Para Pinisepuh padepokan ugi sedoyo Cantrik Sugeng Warso Enggal 2011, mugi2 Gusti ingkang Maha Agung tansah maringi kita iman,kesehatan, rezky, rukun, gotrah, lsp. Amin
Balas	On 30 Desember 2010 at 13:20 Supriyanto said: kulo inggih daftar yo……….
Ajar + k4ng t0mmy…Jan DUWET maut,
Balas	On 7 Januari 2011 at 11:01 Kartojudo said: Duwet niku nek teng ndeso kulo..buah sing neng ilat dadi ireng…
Tapi nek teng kuto kulo…nek budal kerjo..ngendikane –
Lho..niku sanet duwet Ki..niku rak cawet !….
Balas	On 10 Januari 2011 at 17:20 yudha pramana said: “cawet” niku nek ning ndeso
Dalem ingkang sami man toewin ingkang taksih kapir, ingkang saestoe sanoeswa Djawi bade ngempal dados sakandang, soeka goemjah
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: POTONGAN : PINOKIO
Teorinipun.Soale kulo Browsing langsung Bentuk Jadi Program..
Menawi PAk Wir Gadah Landasan Teori,Maturnuwun Sanget nek di Cantumaken.
Ing. Volf, Doc. Ing. Baranyk, CSc., Ing. Škeřík, CSc., Ing. Hnilička, Ph.D., Ing. Kazda, CSc., Ing. Petrucha, Ing.
nggersik.com, kethok ndesane, asli nggersike.. hehehehe,,,
May 24, 2008 at 8:09 am	nggersik ketok medok`e 😀
May 24, 2008 at 2:10 pm	Gak mesisan tah:
Balas	Sukadi berkata:	Mei 15, 2011 pukul 12:37 am	Sakbejo bejane wong kang lali, luwih bejo wong kang eling lan waspadha..
Balas	'Ne berkata:	Mei 15, 2011 pukul 7:24 am	tiga wejangan
'Maksudnya ?',- 'Lha riyin, sedina saged nelaske mie rong dus. Saniki, kalih-dasa mawon, empun boro-boro !"+ 'Lha penyebab-e ?'.- 'Kula riyin saged gampil pados duit. Bak-Mie kathah sing tumbas. Dereng wedange. Mergi riyin sebelah niku kathah tiyang main. Kathah tiyang ngrumus nomer !. Sakniki, main kertu dilarang, nomer dilarang. Padahal, niku dhuwite dewek-dewek. Pripun jaaaalll...! Wong gedhe, pikirane malah ora main.........! Ora ngrasak-na dadi wong cilik.'.
Andrychów (Jerman Andrichau utawa Heinrichau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 21.382 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andrychów&oldid=1090551"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 14 Sèptèmber 2016.
March 20, 2011 at 5:05 pm	Reply PakBambangNunggangJaran
March 20, 2011 at 5:21 pm	rego 27jt apik apik apik tetep ora tuku wong
Pramilo monggo menawi badhe kundhur sampun ngantos kesupen ngasto notebook ( ingkang wonten wireles ). Sugeng rawuh mallih ing tlatah wonogiri, mugi gusti ndampingi panjenengan sedanten ingkang badhe
pandanalas said: jebul sing nglirik aku kae senopati tho..
hiks,..pdhal kuwi kopian pesenane paklik ku…
bejo said: Wah jebul ora mung antri, nanging malah uwis disuguhi kitab. Matur nuwun dateng sedaya punggawa padepokan.
Balas	On 10 Agustus 2009 at 14:24 bejo said: Nyi Sena, nyuwun sewu menawi mboten klentu kitab samangke jilid 328. Nanging judul file-ipun kok 308, sanajan isinipun leres jilid 328.
at 16:05 bejo said: Ki Arema lan Ki Sukra pancen leres, nanging sing ketemu budhe Seno neng KRL kuwi “bejo” sing nggantheng,dudu “bejo” sing wis
Modin tan ana bedhuge, Sentek pisan wus rampung, Tanggal pisan purnama sidi, Panglong grahana lintang, Iku semunipun, Kang sampun awas ing cipta.
ing dhuwung, Miwah baita mot ing jladri, Kuda ngrap ing pandengan. Lan gigiring punglu, Tapake kuntul anglayang, Kakang mbarep miwah adhine wuragil.
kate lara ngombe, kate lara ngombe,
Jare konco², lho ngono iku iso di urus….
Lha iyo aku pindah Mbiyen iku opo gak ngurus ??? SAmpak
rongdino gak gelem. Padahal ndek Kampung ku akeh wong sing matek, akeh wong sing
TULUS GE TE TE :: .
KACA NGAJENG - TULUS GE TE TE TULUS GE TE TE
CERKAK iku cekakan saka tembung cerita cekak. Cerkak utawa crita cekak kuwi mujudake gegambaran ringkes ngenani lelakon wiwit saka purwa, madya, lan wusana. Cerkak mujudake karya sastra sing ngemu piwulang, saengga bisa kanggo ngasah kalantipane ing
c. Karakter yaiku wewateke paraga siji lan sijine ing sajroning crita
maju (progresif), yaiku yen anggone crita kawiwitan saka kaanan saiki nganti sateruse
mundur (regresif), yaiku yen anggone crita saka kaanan saiki banjur ngandharake kaanan sing kapungkur
campuran yaiku gabungane antarane alur maju lan alur mundur
Tataran / tahapan alur yaiku : pitepungan (ngenalake paraga)
Yaiku perangan kang nerangake papan utawa wektu kelakone kedadeyan ing crita. Latar crita bisa kagolongake dadi 3, yaiku : latar panggon, latar wektu lan latar swasana.
f. Pamawas (sudut pandang), yaiku kalungguhane pengarang sajroning crita.
g. Amanat utawa pesen, yaiku pesen sing arep diaturake dening pengarang marang pamaca, utawa pesen kang sinandhi jroning crita.
h. Lelewanimng basa (gaya bahasa), yaiku basa rinengga kang digunakake dening pengarang.
Amplop dhines iku age-age dibukak. Wis ora sranta olehe pengin weruh piye isine. Pancen wis suwe olehe ngenteni. Suwe, yen dietung saka olehe melu testing sing pungkasan. Lan dadi suwe banget, olehe ngenteni iku, yen ngetunge wiwit sepisanan dheweke dhaptar lan melu testing. Wis ping pitu. Tegese, wis pitung taun. Wis ping pitu Tulus ditulak, yen sing keri dhewe iki mengko asile padha karo sadurunge.
Ping pitu tenan. Tulus meh ora isa unjal ambegan. Dhadhane sesak, ngampet emosi. Ukara-ukara ing lembaran layang dhines iku krasa nyampluki pulung atine. Perih. Perih banget rasane. Untunge dheweke wis cukup
Ge-te-te ing es-em-a Nanggungan. Iku ateges status liyane, olehe isih njaka, ora bakal enggal owah, jalaran jroning batin Tulus wis setengah
jane aku dhewe ya miir ngono. Lha, ning, mengko bocah-bocah dipakani apa?”
“Ah, gene pitik kae mung bandha ceker wae ya ora nganti kaliren.”
“Pitik rak butuhe mung mangan. Beda karo menungsa.”
“Witikna, yen mundur-mundur terus, mengko yen awake dhewe wis thuyuk-thuyuk terus bocah-bocah isih cilik-cilik, apa ora malah mesakake?”
“Kok mikir sing durung ana. Lha, wong mikir awake dhewe wae ra mesthi tepung ngene, kok!”
“Sampeyan ki kok olehe pesimis. Mengko aku takkursus salon. Neng kene lagi Mbak Lilik sing adeg salon. Aku wis optimis yen langgananku mengko bakal akeh.”
“Ya, yen ngono ndang kursusa wae dhisik. Prekara rabi dipikir yen olehmu kursus wis rampung.”
Astutik sida kursus tenan. Tulus dhewe ya saya nyrempoeng olehe usaha amrih ketampane. Nglumpukake dhuwit, nglumpukake pandonga sakawong tuwa, sanak kadang, lan wong-wong sing gedhe rasa preduline. Uga, golek sisik-melik ngendi ana sing bisa aweh trabasan amrih gelise ketampa. Keblithuk? Wos, wis ra ketung. Ning, Tulius ya ora kapok-kapok. Dianggep kalah main, senajan, saya suwe sajake kaya nututi gedebog keli!
Ana kancane sing mrayogakake supaya dheweke pindhah profesi wae. Mangka profesi guru kuwi wis dadi gegayuhane wiwit dheweke ajar ngulur gegauhan. Mula biyen dheweke mlebu es-pe-ge sarampunge es-em-pe. Ketampa neng es-pe-ge swasta wae, senenge ora jamak. Gegayuhane saya mulur nalika entuk kalonggaran mlebu nyang
Pas dheweke lulus saka es-pe-ge, rejekine wong tuwane lagi kededel dening panen cengkeh. Emane, wangine kembang cengkeh nalika kuwi ora umur dawa. Jalaran, sawise Tulus kasil nglungguhi bangku perguruan tinggi, rega kembang cengkeh selot mlorot, mudhun, nganti mupus semangate para kadang tani ing padesan. BPPC (Badan Penyangga Perdagangan Cengkeh) sing wektu kuwi didegake kanggo nulung para petani cengkeh tibake malah ngorat-arit pasar.
Adhi-adhine Tulus sing cacahe papat kuwi wusanane kudu mung trima sekolah tekan es-em-a. Iku wae wis ngaya. Lha, Tulus dhewe wae, upama ora kadhung mlebu ngono ya mbuh-mbuhan. Yen Tulus bisa metu lulus iku wis beja banget. Hm. Mlebune gampang, metune kangelan. Sawise metu saka IKIP, golek gaweyan rekasane ya ora jamak!
Bakate Tulus pancen dadi guru. Prekara olehe wis wolung tahun mlaku isih panggah dadi ge-te-te, iku rak urusane nasip. Ning bakate pancen ya dadi guru kuwi. Murid-muride padha seneng. Seneng wulangane, seneng gurune, seneng Tulus-e. Embuh wis ping pira Tulus entuk layang tresna saka muride, klebu saka Astutik sing saiki resmi dadi bakal caon bojone iku!
Ana sing luwih gawe mongkoge atine Tulus, yaiku akeh muride sing nerusake nyang perguruan tinggi, milih jurusan sing padha karo sing diwulangake Tulus.
Yen ngelingi iku rasa mongkoge Tulus bisa ngluwihi kanca-kancane sing wis padha diangkat, wis duwe NIP, wis duwe sragam korpri lan sraga, pe-ge-er-i. Ning, angger weruh kancane nganggo sragam korpi utawa sragam pe-ge-er-I, batine Tulus dadi keranta-ranta! Saben-saben dheweke kudu tandatangan kanggo keperluan administrasi, apa yen pas njaga te-ha-be, apa pas ngisi formulir apa-apa ngono. Ajeg, dheweke kudu nyoret utawa menehi tandha setrip ing sawise tulisan NIP utawa sangisore jenenge. Yen wis ngono, perih neng njero batine sangsaya perih. Perih banget!
Prekara sragam luwih merihake maneh. Anger-angger kancane sing wis diangkat nganggo sragam korpri utawa sragam pe-ge-er-i, atine Tulus kaya diiris-iris. Mripate dadi pedhes, batine keranta-ranta. Yen mung prekara tuku klambi sragam wae, mesthine dheweke ya bisa. Apamaneh yen entuk kalonggaran utang saka koperasi sing dheweke durung bisa dadi anggotane kuwi. Ning dheweke isih eling, sadhar, menawa dheweke durung wenang nganggo klambi sragam. Sragam korpri apadene sragam pe-ge-er-i.
Dheweke pancen guru, wong saben dina dheweke ya mulang. Nanging, rak, guru tidak tetap, alias ge-te-te! Mangka Persatuan Guru Tidak Tetap Republik Indonesia (pe-ge-te-te-er-I) ya durung didegake. Durung ana. Dheweke ya pegawe, sing nyambutgawe ing lingkungan Depdikbud. Lha, ning, dheweke rak isih pegawe tidak tetap, honorer, utawa apa waelah istilahe. Lan mesthi wae ya durung klebu korpri. Mangka ya durung ana Korps Pegawai Tidak Tetap Republik Indonesia, sing, upama dibentuk ngono sajake ya ewuh olehe arep nyekak kuwi!
mlumah, mengkurep, padha ora kepenake. Merga pikirane pancen lagi ora kepenak! Batine goreh mikirake nasipe.
Srengenge saya mekar. Saya nyengkrek. Mung nasipe Tulus sing isih panggah surem, embuh nganti kapan.
Tulus isih mumet mikirake isine layang kuwi. Munmet banget, merga wis ping pitu dheweke nampa layang kaya ngono kuwi. Dheweke wis niyat arep mbolos dina kuwi. Ning, ujug-ujug Astutik teka, nitipake layange adhine.
“Mas, Titin ora mlebu. Iki layange.”
“Wiwit tangi turu mau mimisen, ora mampet-mampet.”
“He? Wis dipriksakake nyang dhokteran?”
“Iki isih arep takterake. Nemen, kok, ketoke. Wis disumpeti suruh barang panggah mili wae.”
“Lho, sampeyan rak wayahe mlebu, ta?”
“O, ceklek, ta! Ah, kok lagi saiki, ta, Mas! Batin sampeyan entuk wae protes. Nanging bocah-bocah sing rung ngerti ruwet-rentenge urip kuwi aja didadekake kurban. Bocah-bocah mbutuhake sampeyan. Sampeyan yen ngaku guru, saiki wajibe mulang. Sampeyan kudu mlebu. Rung diangkat wae kok wis ajar kesed. Piye
Digiring srengenge esuk, Tulus nggenjot sepedha onthele. Embuh, Umar Bakri-ne Iwan Fals iku tembang apa tangis. Dadi guru pancen kerep mangan ati. Luwih-luwih yen bayarane kerep disunati. Sing luwih mangan ati maneh, yen dadi guru tidak tetap. Delengen Tulus kuwi, lho, wis wolungtaun mlaku, dadi ge-te-te, ora diangkat-
Wong Jung Sing, Wong Laine Heung, Wong Ok Fon, Wong
Nan 12 raw manga, Saiki Kusuo no
Cekakan pengarang (Basa Inggris: author citation ngarujuk marang sadengah wong (utawa klompok) sing sepisanan sacara sah nerbitake jeneng botani, miturut International Code of Botanical Nomenclature (ICBN).[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.14, 22 Oktober 2016.
pojoking dalan daktemu sewu praupanSesinglon sewu watak saka sewu keturunanAna esem ing saben rupa kasungging kembang anggrek wunguAna esem ing saben rupa
dadakan iki dakwenehake Guh S.ManaPelukis Thousand Face ing Solo 30/1/2008 )KONDURWong Agung Soeharto nak Desa Kemusuk, Argomulyo, Bantul, wis kondurKondur ing pangayunaNe PangeranWong Agung kang sugih bandha, sugih gagasan, sugih strategi, sugih wewarahKondur dhewekan mung nyangking buku cathetanne malaikat Rokib lan Atit,
wis kondur didhisiki bena gung disusuli mendhung jah nggercihWong Agung terjange karuyun isih kalimput ing pedhut maneka prastawaKasungging esem...kasungging esem....kasungging esem ing sadengah kalodhanganCedhak welase
bumiWong Agung tansah kalimput pedhutSaiki ngadhep Pangeran ketemu kekasih hatiPesareyane inggil, ing cungkup Arga Sari laladan GiribangunJanjiNe wis pinesthi...
uranium murukake tatu cinacah kecampur rahDongaku adikku, anakku, kangmasku, nyawamu syahid tuk sorga tinaah mutiaraPejuangku ngangkata senjata kanggo numpas
sawetara travellingku. Nanging, uga dakselipake pengetahuan basa Jawa sing entheng-entheng.Aku wis tau nyabet juara I nulis geguritan lan cerkak ing Yogyakarta. Tahun 2010, oleh penghargaan saka Hallmark TV Channel Asia (saiki ganti DIVA Channel) kanggo tulisan
saliyane nulis, travelling utawa plesiran ing sadengah papan. Aku wis tau dadi redaktur Rubrik Geguritan/Cerkak ing kalawarti Mardika Basa Jawa Jaka Lodang ing Ngayogyakarta, lan Tabloid NOVA Kelompok Kompas-Gramedia ing Jakarta.
artikel kumpulan cerita bahasa Jawa bagian III. Wacan Bocah
Dolanan Gambar Umbul Dening Sutardi MS Dihardjo/Masdi MSD
Minggu esuk kuwi Hendy karo Rina nggunakake wektu prei kanggo nyalurake kesenengan lan bakate. Rasane wektu-wektu kaya mengkene iki wis suwe diarep-arep. Senajan
karo Rina, kakang adi kuwi duwe bakat lan kesenengan nggambar. Dina Rebo kepungkur bapak lagi wae mundhutake pulas crayon anyar saka toko buku Sumber Kaweruh. Tangane wis gatelen selak kepengin nyoba nggunakake. Nanging minggu iki ulangan sekolah pirang-pirang. Jare nggo ngisi biji rapot. Durung latihan pramuka ing wayah sore. Dadine ya kepeksa diampet dhisik pepinginane. Amarga yen nggambar, pikirane ora los, kegubel maneka warna tugas sing kudu dirampungi, olehe nggambar ora bisa konsentrasi, asile kurang apik, ora bisa gawe marem. Kamangka yen wis dikandhani sesuk arep ulangan, dina sadurunge kudu wis mempeng sinau supaya bisa nguwasani wulangan sing arep kanggo ulangan.
Rina lagi konsentrasi ngedham gambar sing arep diturun. Gambar umbul kuwi malang mujur digarisi saben setengah senti nganti katon kothak-kothak sapirang-pirang. Sengaja olehe nggarisi nganggo potlot lancip tipis wae. Perlune ora patia nutupi gambare. Sawise kuwi Rina banjur gawe kothak-kothak dham-dhaman uga ing buku gambare. Dibanding karo gambar sing arep diturun digawe skala 1: 6. Sauntara kuwi, Hendy sing wis rampung anggone ngedham wis kawit mau nirun gambar Samson gelut karo singa sing ana gambar umbul. Corekan lan garis gambar kang ana ing gambar umbul dipindhah ing buku gambar jumbuh karo posisine ing kothak-kothak dham-dhaman sing wis diwenehi nomer urut. Anggone nurun Hendy wis antuk 80 %. Asile wis bisa ditonton. Katon jebles. Ora nyimpang. Saliyane Hendy tlaten nurutke gambar sing diturun, dheweke pancen duwe bakat nggambar, dadi ya ora nggumunake yen asile apik.
Rina lagi wiwit nurun gambar Darna wanita sing rambute ula cilik-cilik sapirang-pirang, nalika kanca-kancane Hendy pada teka ngampiri Hendy.
“Kowe lagi ngapa, Hen? Lagi nggambar, ta? Wah...gambarmu apik ngono.” “Mengko yen wis diwenehi werna mesthi luwih apik gambarmu kuwi.” “Mbok aku digambarke siji wae?” “Aku ya digawekke gambar siji wae, Hen, kon nuku aku ya gelem. Tak pasange neng kamarku,” celathune kanca-kancane pating clebung aweh komentar nalika meruhi gambare Hendy.
“Nggambar kuwi rak ora kudu saiki ta Hen? Umpama diundur mengko sore utawa mengko bengi maneh rak ya bisa ta Hen? Piye yen saiki awake dhewe dha dolanan umbul gambar dhisik? Gelem apa ora?” pitakone Arief.
Hendy ora gage mangsuli. Kalodhangan bisa nggambar, nyoba pulas crayon anyar sing mundutke bapake, mujudake pepinginan sing wis seminggu diampet, sayang yen saiki kudu diundur. Nggambar kuwi mbutuhake mood, nalika ati lagi seneng lan karep. Kamangka saiki lagi mood. Padhatan yen lagi mood, sacorek-coreke bisa katon urip lan apik. Nanging yen ora melu ngombyongi kanca-kancane dolanan bebarengan, mengko dikira ora guyub, ora rukun karo kancane. Hendy mikir bolak-balik antarane nutugake nggambar karo melu dolanan kancane.
“Piye, Hen? Gelem apa ora dolanan umbul karo aku sakanca? Deloken iki….aku nggawa gambar anyar-anyar tur apik-apik yen arep diturun. Gambarku Tarzan, ana sing numpak gajah, ana sing nglangi, ana sing gelut karo baya barang,” celathune Nafis karo mamerake gambar umbul satumpuk sing isih anyar.
“Aku ya nggawa gambar anyar, Hen! Gambarku Aladin karo lampu wasiat. Ana gambare Aladin numpak Jin mabur, lan Jin mindhah istanane Aladin. Apik iki yen tok turun digedhekke,” pangiming-iminge Heru marang Hendy.
Dasar Hendy bocah seneng nggambar sing durung diweruhi lan diduweni, dipameri kaya mengkono atine dadi mangro. Pungkasane Hendy mung bisa kandha, “ Ya wis yen ngono aku melu kowe, dolanan umbul gambar.” Hendy, Heru, Arief, lan Nafis sidane padha metu nyang latar kanggo dolanan umbul gambar. Bocah papat hompimpah, dipungkasi pingsut jah-ndho-jleng kanggo nemtokake sapa sing nduweni hak ngumbulke gacuk-gacuke pasarta. Sawise kasil dimenangake Nafis, bocah telu menehake gacuk-gacuke marang Nafis. Ditambah gacuke Nafis, gambar papat sing pinangka gacuke pasarta diumbulake bebarengan dening Nafis.
Cah papat sing wis niteni gacuke dhewe-dhewe ngetutke kumleyange gambar gacuke. Nalika gacuke tiba mlumah neng lemah, sing duwe gacuk banjur mbengok, “Ji…!” Bocah kuwi terus mlayu nonton gacuke kancane sing wis tiba utawa sing isih kumleyang. Muga-muga gacuk liyane padha mengkurep. Ing babak penyisihan iki kanyata mung gacuke Nafis karo gacuke Heru sing isih urip, merga tibane mlumah. Dene gacuke Arief lan gacuke Hendy wis mati, merga tibane mengkurep.
Nafis banjur njupuk gacuke dhewe karo gacuke Heru saperlu diumbulke maneh kanggo nemtokake sapa sing menang. Sawise ethok-ethok menehi jopa-japu disebulke ing gacuke supaya menang, gacuk loro kuwi diumbulke maneh dening Nafis. Nafis banjur ngetutke kumleyange gacuke. “Ji…!” pambengoke Nafis meruhi gacuke sing gambare wayang Gatotkaca tiba mlumah. Sawise kuwi Nafis gage marani gacuke Heru sing wis meh tiba ing lemah. Heru lan kanca-kanca liyane iya lagi ngetutke kumleyange gacuke Heru sing gambare Ali Baba nemokake raja brana simpenane rampok ing njero guwa.
Mbareng ngerti yen gacuke Heru tiba mengkurep sanalika Nafis mbengok, “Dhewe…!!!” karo njoged-njoged. Ateges mung gacuke Nafis dhewe sing isih urip. Ateges Nafis menangake umbul ing wektu iki. Mula kanca-kancane kudu nyerahake udhune arupa gambar umbul cacah sepuluh saben wong siji, jumbuh karo prajanjen sadurunge dolanan kawiwitan.
Sabanjure bocah papat kuwi hompimpah lan pingsut jah-ndho-jleng maneh kanggo nemtokake sapa sing wenang ngumbulake gambar. Tibane ngenggon jebul Nafis maneh sing wenang ngumbulke gambar. Gacuk cacah papat diumbulake mendhuwur, banjur kumleyang tiba ing lemah. “Ji….!!!”
Takbalenane dhisik!” pambengoke Hendy karo gage-gage njupuk gambar gacuke dheweke karo gacuke Nafis sing kempel tiba bareng ora gelem pisah.
“Lhoh…iki piye, Nafis urik! Jebul gacuke bolak-balik padha. Pantes wae Nafis menang. Yen ngene iki carane… gacuke Nafis ora bakal bisa mati,” aloke Hendy sawise nyumurupi jebul gacuke Nafis kuwi gambar loro dilem dadi siji. Diwolak-walik kabeh ana gambare Gatotkaca.
“Hendy kuwi sing salah! Sing wenang ngumbulke gambar kuwi aku, keneng apa kok Hendy sing njupuk gacuk-gacuk iki? Aku ora trima!” Nafis tetep ngeyel, rumangsa hake dilanggar dening Hendy.
Bocah loro banjur plirik-plirikan. Meh wae arep kerengan yen ora banjur ditengahi dening Arief.
“Kosik, Fis! Pancen Hendy sing salah ing bab njupuk gacuk lan arep ngumbulke gacuk sing kempel. Nanging yen ora kaya mengkono wewadi kecuranganmu kuwi mbok menawa ora ndang kebukak. Mbok menawa yen nasibmu apik, hompimpah lan pingsut kowe tansah sing menang, gambare kanca-kancamu iki kabeh bisa entek diudhokake dadi duwekmu. Amarga gacukmu ora bisa mati, mesthi menang mungsuh gacuke kancamu sing mesthi suwe-suwe ya bakal mati. Saiki kowe ngakoni apa ora yen kowe ing dolanan iki wis laku urik? Kowe wis nguriki kanca-kancamu, ngaku apa ora?” pandhesege Arief sing awake luwih gedhe tur duwe kawibawan.
Ngadhepi Arief sing umur-umurane luwih tuwa lan awake luwih gedhe, Nafis rumangsa wedi lan kalah wibawa. Sidane Nafis ngakoni kaluputane.
“Yen kowe ngakoni luput, saiki udhu-udhu sing wis tok menangake kanthi urik kuwi mau dibalekake kabeh. Lan ayo ganti dolanan liyane wae,” pangajake Arief.
“Piye ta kok ganti dolanan liyane? Asal wis ora ana sing curang nguriki kancane, dolanan umbul rak ya apik ta?” pitakone Heru sing rumangsa duwe gacuk sing apik. Karepe emoh yen dolanan sing bisa uga bakal tansah dimenangake kuwi diganti dolanan liyane.
“Dolanan umbul kuwi ya apik yen ora ana sing urik kaya Nafis mau. Nanging dolanan gambar kuwi rak ora mung umbul thok? Yen wis ana sing urik ngono mau aku kok rasane wis kagol dina iki. Luwih becik saiki dolanan kar-karan wae, karo dianggo minterke awake dhewe ing babagan etung-etungan. Piye sarujuk apa ora?” pangajake Arief nareni kanca-kancane.
“Ya. Aku sarujuk!” wangsulane Hendy, Nafis lan Heru bebarengan. “Yen ngono, ayo neng empere Heru kana wae sing jembar!” pangajake Arief. Tanpa nunggu wangsulane kanca-kancane Arief terus mlangkah nuju empere Heru sing ora adoh saka papan kono.
Tekan empere Heru jebul ing kono wis ana bocah cilik-cilik sing padha dolanan gambar. Gandheng bocah-bocah iki isih luwih cilik tinimbang Heru sakancane, mbok menawa lagi ngenal angka, dolanane dudu kar-karan, nanging tek-puk. Carane: tumpukan gambar sing wis dikasut diubengake pasarta, ditawarake arep dikethok apa dirut. Yen dikethok ateges bocah kuwi bakal njupuk sebagean saka tumpukan kuwi dipindhah posisine. Bisa neng ndhuwure, bisa neng ngisore, utawa ditlesepke neng tengah. Nanging yen dijawab rut, ateges dolanan bisa dibacutake. Bandar sing ngasut banjur nyelehke tumpukan gambar kuwi neng tengah. Pasarta banjur njupuk sakarepe saka tumpukan gambar kuwi. Endi sing dijupuk, ora kena diowahi posisine, gambar sing dibukak kuwi pira angka ekane yakuwi bijine. Ora ana petungan jumlah-jumlahan.
Heru, Arief, Hendy, lan Nafis banjur gawe kalangan dhewe. Bocah papat kuwi hompimpah lan pingsut jah-ndho-jleng maneh kanggo nemtokke sapa sing wenang ngasut pinangka bandar. Asile undian cara bocah kuwi jebul Hendy sing kudu dadi bandar. Ditemtokake para pasarta kudu masang udhu sepuluh gambar. Udhu dideleh neng ngarep lungguhane.
“Thok apa rut?” Hendy nawakake marang kanca-kancane sawise tumpukan gambare dikasut suwe nganti memet.
“Thok!” panyaute Nafis. Dheweke langsung nyaut tumpukan gamabr sing diulungake Hendy. Dijupuk saprotelon sisih ndhuwur dilih neng ngisore.
“Kosik! Aku neleki!” panjaluke Arief. Arief banjur njupuk salembar saka tumpukan gambar sing durung didumke kuwi. Sawise usulan thok rut lan neleki wis dileksanani, Hendy lagi bisa ngedumke mubeng siji-siji nganti kabeh pasarta entuk bagean gambar cacah loro. Gandheng Arief wis neleki siji, kari tambah didumi siji maneh. Dene Hendy entuk bagean gambar cacah telu dhewe, amarga sing siji mengko kudu ditibakake kanggo miwiti mlakune dolanan, utawa kanggo nyetop yen rumangsa wis nglumpukke biji dhuwur dhewe.
Hendy wiwit njumlah bijine saka ekan sing ana ing nomer urut gambare. Sing siji angkane 32, sing sijine maneh angkane 49, banjur sijine angkane 23. “2 tambah 9 ana 11, ateges bijine 1. 2 tambah 3 ana 5, bijine 5. 9 tambah 3 ana 12, bijine 2. Ateges sing paling dhuwur dhewe 2 tambah 3 ana 5. Yen ngono gambar sing nomer 49 iki wae sing tak guwak,” grenenge Hendy sajroning batin. Hendy banjur ngguwak gambar nomer 49 ing sisihe kanthi mengkurep.
Arief sing ana sisihe Hendy rangu-rangu, arep njupuk gambar sing wis diguwak Hendy apa njupuk gambar sing ana tumpukan. Kamangka biji anggone njumlahake nomer gambare lagi entuk 7 ditambah 8 ana 15 alias biji 5. Sawise dipikir-pikir pungkasane Arief njupuk gambar sing ana tumpukan. Raine katon tambah bingar nalika Arief mbukak jebul entuk gambar nomer 29. Arief banjur ngguwak gambar nomer 27. Saiki Arief wis entuk angka 8 ditambah 9 ana 17, dadi bijine 7. Yen bocah kendel satemene wis wani nutup, nanging Arief sing ngati-ati durung wani nutup.
Nafis sing ana sisihe Arief suthik yen kudu njupuk turahane Arief. Kanthi mantep dheweke njupuk gambar sing ana tumpukan. Nanging Nafis dadi pucet mbareng meruhi angka sing dijupuk. Maune gambare wis duwe biji 7, yaiku 24 karo 33. Nanging kurang marem yen nutup durung entuk biji 9. Malah saiki entuk angka 18. Kamangka kudu ngguwak siji. Umpama ana prajanjen sing wis dijupuk ora kudu dianggo, bisa diguwak maneh, angka 18 kuwi mesthi bakal diguwak. Dadi bijine tetep 7, nanging mau nalika mlaku tumuju empere Heru wis digawe prajanjen, sapa sing wis kar, njupuk gambar lan mbukak ngerti angkane, kudu dianggo, ora entuk diguwak maneh. Kudu wani resiko! Lan kudu ngguwak salah siji gambar sing wis diduweni. Kajaba yen njupuk nanging ora dibukak, durung nganti ngerti angkane, banjur diteruske neng tumpukan sandhinge. Kepeksa Nafis ngguwak angka 33, bijine dadi 4 tambah 8 ana 12, ateges 2.
Nanging yen nganti bijine Hendy luwih cendhek, udhune bisa dibayar. Semono uga bijine kanca-kancane, bisa dibandhingake karo bijine Hendy wektu kuwi uga. Nanging resikone dheweke bisa disengeni kancane yen jebul bijine Hendy luwih dhuwur. Mbareng dipikir-pikir pungkasane Heru luwih becik kar. Njupuk gambar tumpukan. Praupane tambah sumringah entuk angka 34. Yen ngguwak angka 23 utawa 33, bijine tetep mundhak dadi angka 7. Nanging Heru sing pancen kurang kendel spekulasi kuwi tetep ora wani nutup.
Saiki bali tiba gilirane Hendy. Gambare mau angkane 32 karo 23. Hendy njupuk gambar, ndilalah entuk nomer 36. Hendy langsung surak-surak. Praene sumringah. Hendy banjur ngguwak gambar nomer 32, lan terus nibakke gambare kanthi mlumah ing tumpukan gambar. Ateges dolanan putaran iki wis ditutup dening Hendy. Kanca-kancane padha pating plenggong.
mung ana 5. Wah sajane umpama mau langsung tak tutup, aku menang. Bijiku wis ana 7,” kandhane Heru getun sawise ngerti.
“Salahmu! Kowe kuwi kurang kendel! Umpama kowe wani nutup aku ya melu menang, bijiku ya wis entuk 7,” kandhane Arief.
“Jenenge nasib! Nasibe awake dhewe durung apik. Nasibe Hendy sing apik. Dadi ya Hendy sing menang. Awake dhewe sing kalah,” kandhane Nafis sing ya sajane rumangsa getun merga ora wani nutup dhisik mangka bijine ya wis 7 sadurunge kar. “Mas Hendy…! Didhawuhi kundur bapak. Iki wis wayahe bobok siang. Mengko sore sida ndherek bapak tindak nggone Pakdhe apa ora?” Rina ngerti-ngerti wis ana latar omahe Heru, ngajak kangmase mulih.
“Piye iki, aku kudu ndang mulih wis disusul adhiku. Mengko sore aku arep diajak nyang daleme Pakdhe. Aku kepeksa bubar dhsik, sesuk ndhak ora entuk dolanan maneh,” celathune Hendy marang kanca-kancane.
“Ora bisa! Kowe menang, ya kudu ditutuge. Yen ora, kuwi jenenge kowe urik!” panyaute Nafis.
“Iya… Hendy urik yen bubar saiki!!!” pambengoke kanca-kancane ora nrimakake.
“Nanging aku kudu mulih, mengko ndhak didukani bapakku!” alesane Hendy.
“Disengeni bapakmu kuwi urusanmu! Nanging aku emoh dirugekke!” eyele Nafis.
“Wis ngene wae. Aku tetep pamit. Nanging aku bakal menehi balen karo kowe kabeh saka kemenanganku. Bocah siji cacah lima gambar. Cukup ta?” Hendy ngalah.
“Ya wis nanging sesuk ditutugake maneh lho!” wangsulane kanca-kancane. Sawise Hendy menehake gambar marang kanca-kancane saben cah siji lima gambar, Hendy banjur mulih bareng Rina. Kakang adhi kuwi katon rukun runtung-runtung mulih bareng. *** Kapacak Ing Koran Solopos 8
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kartu Rokok Wayang (TERDJOEWAL)
kitabipun, arep gawe konco melekan nang
yen gak ana wedaran pada nunggu pating tengkluk
bareng wis diwedar lha kok malah lunga, pada neng endi to iki
trims-trims, sa’sampunipun maos kitab meniko, lajeng kados pundhi lelakunipun AS cs. Para pamiarso monggo dipun rantos kitab
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 Pebruri 2013
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning HsfBot (Kontrib • Log) 70 dinten 494 menit kapungkur.
Gambir ya iku sajenis wit-witan tropis kang digunakake minangka salah sijiné ramuan kanggo mangan suruh utawa luwih dikenal kanti sebutan nginang.[1] Gambir nduwèni kagunaan minangka antisepti, bahan campuran kosmetik utawa bahan penyamak kulit.[1] Nilai ekonomis saka gambir ana ing ekstrak tlutuh godhong lan pangé kang ngandung rong (2) komponèn kimia utama kang penting ya iku katekin lan tenin.[1]
Gambaran umum[besut | besut sumber]
Gambir kalebu wit-witan perdu, duwur 1-3. Wit lurus, bunder, werna coklat pucet.[2] Godhong tunggal, wujud lonjong, bongkot bulet, ngarep lancip, dawa 4–7 cm, werna ijo. Bagean kang digunakake ya iku sarine
Sakliyané iku gambir uga nduwèni manfaat liyané ya iku kanggo nyegah penyakit kang ana laladan kerongkongan.[3] Tanduran iki nduwèni dat samak. Sipat gambir iki minangka astrigens.[3] Sak liyané iku digunakaké minangka nginang, gambir ug nduwèni khasiat obat.[3] Antarané ya iku kanggo tatu kang ana ing cangkem lan kerongkongan.[3]
Gambir dibudidayakaké ing lahan keduwuran 200–800 m ing sak nduwure permukaan segara. Mulai saka topografi radok rata nganti ing pèrèngan gumuk. Biasane ditanadur minangka wit perkebunan ing pekarangan utawa kebon ing pinggir alas. Budidaya biasane semiintensif, jarang diwènèhi pupuk ananging pembersihan lan pemangkasan dilakokaké. Ing Sumatra kegiatan pananduran iki wis gganggu kawasan lindung.
Yèn ditinjau saka anané lahan ing Sumatra mangka isa dideleng anané keterbatasan. Sekitar 60% saka lahan kang ana arupa gumuk lan lahan miring lan 15% baé kang wis disepakati kanggo lahan pertanian. Sacara sekabèhané amung tersedia sekitar 450000 ha lahan kang potensial kanggo perkebunan. Ing Sumatra bagéyan kulon tetanduran gambir ngrembaka kanti apik ing laladan Limapuluh Kota, Pesisir lor lan laladan tingkat II liyané. Ing Kabupatèn Limapuluh Kota cacahé 11937 Ha kanti produksi 7379 ton pertauné. Ing kabupatèn pesisir lor cacahé 2469 Ha kanti produksi 688 ton pertaun lan Kabupatèn liyané kanti amba 175 Ha gedhén durung diukur.
Amba lahan ing duwur potensial lan nyukupi skala ekonoi kanggo dikembangaké. Jumlah unit usaha pangolahan gambir ing Sumatra Kulon kacatet akèhé 3571 kanti tenaga kerja 6908 wong lan
Ing nagara liya uga ana produk sajenis gambir kang ditawraké kayata tannin saka kulit kayu Acacia mearnsii, kayu Schinopsis balansa. Ing taun 1983 diproduksi 10000 ton perekat berbasis kayu utawa bahan berlignosellulosa liyané.
^ a b c [1], Kaunduh 5/10/12.
^ a b [2], Kaunduh 5/10/2012.
^ a b c d e Kasiat Gambir, kaunduh tanggal 29/09/2012.
Kasiat Gambir [3] [4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 14 Februari 2017.
bocah balapulang sing wis 10 tahun ora balik nang balapulang.. wis kecantol karo wong jember jawa timur… ny blok endi aku ning blok dam roda…
kang Ir berkata:	7 April 2009 pukul 5:13 pm	Sumuiz.. iz.. biyen, atau mungkin sampe saiki bahasa
wah.nyonk nembe ngerti jebulen ana wonk balapulang sing dwe blok apik kaya
kahyangan tiga.Tata urutan upacara piodalan:Nuwur/ nurunang (Utpati).Ngadegang/ nyejer (Sthiti).Ngeluwurang/ nyimpen (Pralina).Susunan/ tingkat upakara/ upacara
jendral bengek kuwi lanang opo wadon?ojo2 teteke yo bengek(lmao)
met malam sobat...lagi sibuk ya jarang update
migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
ikumakarya iki Atas amatir ing Melayu-Polin?sia ak?h Propinsi dh?w?, miwiti sawetara saka ak?h basa m?rang lor Basa ing kapuloan sing idh?ologin? and made
menjauhi perkara yang baik. Bismillah, kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang
Kanjeng Nabi. Apa kang ana ing serat iki, mong rasa sedehing ati, ati kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
permohonan, di hadapan Dzat Yang Mahaagung. 01. SYARIATMangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
mugiya tansah pinaringan, jembaring dalan kanugrahan,rahmat welas asihing Pangeran. Artinya :Maka setelahnya, hamba senantiasa memohon, semoga terus mendapat, lapangnya jalan anugerah, cinta dan kasih sayang Tuhan. SYAHADATLamuno sampun kinucapan, rong sadat kanthi iman, kaleh puniko dereng nyekapi, kangge ngudari budi
Nuli papat kinanggitan, dadi sifat mulyané utusan, sidik, tablik ora mungkur, patonah sabar kanthi srah,anteng-meneng teteping
Semono ugi awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti,ingkang tansah
keinginan, jangan tergesa-gesa kamu berjalan, hanya sekadar menuruti hawa nafsu. Mulo podho waspadaha, dho dijogo agemaning jiwa, yo ngéné iki kang aran urip, cilik, gedé tumeko tuwo, bisoho siro ngrumangsani, ojo siro ngrumongso biso.
Kuasa. ZAKATLamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,ngedalaken
dipanggil Pak Haji. Kaji ugi dadi latihan, pisahing siro ninggal kadonyan, bojo, anak lan keluarga, krabat karéb, sederek sedaya, kanca, musuh dho
Budaya , Cangkruk , Gresik , Politik , Warung kopi
Tags: Budaya, Cangkruk, Gresik, Judheg Mbedhedheg, Kota, Nggersik, Nongkrong, Politik, Waroeng Kopi, Warung kopi
von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I
kumpulGalake dimareniRewele ora dipindhoni Godha ning ndalanEman-eman yen mulih dheweBiso kelanganKatut setan sing ngganggu gawe Lumrahe kaulJarene dumeh wis disusulSolahe ngrangkul-ngrangkulPadune sumelang yen ucul REFF :kembali ke atas sumber
Menengok Keserakahan Indonesia dari Bumi India | Bloge Wong nDeso
Jakwir-jakwir...kiye enyong wong Balapulang. Gemien lagi enyong cilik, kayong ana lagu tegalan sing nyanyi wong
"MANGAN OPO ENGKOK.....?!"
Opo sing isih isok gawe ngiseni cangkem...??
Opo sing isih isok gawe mareki wetheng...??
Mangan opo aku engkok....?!
Mangan opo bojoku engkok...?!
Mangan opo anak-anakku engkok....?!
Mangan opo yoo keluargaku engkok....?!
Isok mangan mung olehe sak ithik....
Mergo onok uwong ngamuk ngepruki jerigen...
Untung'e kalingan marang setagen....
Ora nyongko bojoku melu nututi munggah amben...
Ugo melu-melu nyoplok baju ora klamben...
Ngarep-ngarep isok papasan karo konco-koncone...
Kok yoo ora ketemu konco babar pisan....
Ngumpul.... rapet turu satu sarung...
Yen aku ora nyekel duwit babar sak ripis'so...
Nyeleh tangga mburi omah podho wedhi yen ora tak
nuwun sewu, kulo bade nderek seba wonten padepokan mriki. nyuwun piwulang supados saged nderek maos kitab ADBM.
Balas	On 16 Desember 2009 at 06:42 ki sunda said: Api di Bukit Menoreh
senengane nulis sing angel2... sing gampang wae ah!
saben sing siji nuding mengarep, sing telu nuding ke muka sendiri, hlaaa sing siji meneh nuding nang endi jal???
Sing siji jempol kang..!! Dudu driji...(lmao)
Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg,
February 8, 2008 at 8:47 am	@ eso’n : wah mbok ya ojo ngono mas, kyai Asrori manggon nang kono madhep ngulon kuwi ono ceritane dhewe, pernah ditawari karo petro dikongkon milih enggon lan biaya ditanggung kabeh karo petro, kyai Asrori gak gelem, soale yo iku opo, onok ceritane. nek di
nanging asline Lamongan.. =DLha sak niki kerja ten Jawa barat. Sampun tak mention ten twitter njenengan.. :)Matur suwun
mila dheweke terus ajeng mundur. Pripun nek pengurus Panti Rini ngandhani ben Mas Krisa tetep teng
dikenal wong akeh yo.. sak bare juara divisi 1musim 2001trus taun 2002 munggah kasta ke divisi utama lah.. alhamdulillah kersane gustiallah.. kok langsung moncer dadi juara ligina....
Mbah Surgi: Wong Lanang Kudu Duwe Manuk! «
Mbah Surgi: Wong Lanang Kudu Duwe Manuk!	religion
Jenenge wong lanang kuwi kudune jembar pandangane, pandongane, wawasan lan pengalamane to? Mula wani-waniya ngaku salah, ngaku bodho utawa ngaku
merga awakmu kuwi lanang kang kudu wani ngenehi katresnan marang sapa wae. Kudu wani ngolet, njoget, uga nyolet. Gawea kaendahan werna marang kain apa wae, kaya pas mbatik ngono
“Lajeng, perkawis “manuk” punika manuk secara ekplisit punapa secara implisit sih, Mbah?” Sela Ma’arif tiba-tiba
“Halah, sing jelas ya samubarang barang kang cedhak lit..ilit, kuwi to, Rip, nanging
Wis…gak usah kolonuwunan barang.Aku langsung nyerobot ae trus minggat.
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.moviespornxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
banyu setan Opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak pikiran Ojo diteruske mendeme Mergo ora onok untunge Yo cepet ...
Gagrag Banyumas,inggih meniko ingkang dipun wastani “Gagrag Papeling” Dene seni Karawitan Gagrag papeling meniko, salah sawijining Seni Karawitan ingkang dipun Pandegani dening Sie Seni Budaya,Paguyuban Perantau Purbalingga ingkang wonten laladan Jabodetabek.Dumateng Sedaya kanca batir kula ingkang sami remen seni tradisional khususe Banyumasan nggih mangga sami makempal wonten ing Sanggar Gagrag Papeling,ingkang latihanipun wonten Komplek Vihara
saking kula,dene wonten klinta-klintunipun nyuwun pangapunten…Klilan....By:Mukhyono
aldiwirya said: duhhh.. pepaya bangkok… hahahaha… iki neng ngendi to mbak ?? nusa dua ??
nang Sentosa Islan..aku yo ngguyu dewe je :))
nrimo ing pandum lan tansah sumeleh marang peparingane
Nguripi kesenian opo wae soko ngendi wae,kuwi ora ono alane jer kabeh mau kanggo karahayon utamane sing magepokan karo jiwo rogo lahir lan batin.mergo kabeh mono ono kelompok utowo pangsa pasare dewe dewe.Sing baku bongso Indonesia lan Jowo kususe ojo nganti
LAA HAULA WALA QUWATA ILLA BILLAHIL ‘ALIYIL ADHIM 300X
trs baca” YA ALLAH KULO NYUWUN KALEH PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….
jodoh bagi perawan tua. Menang dalam perang . Memperlancar cita-cita luhur dan mulia.
----------------------------
Teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh
HIAB, DONGYANG, KANGLIM, SOOSAN.
'' nrimo ing pandum lan tansah sumeleh marang peparingane gusti
Zubair pas acara 1.000 hari Gus Dur teng Tebuireng. Kan pas taseh sugeng Gus Dur iki ketoro mboten
wong-wong ora ruh lek sing mbantu niku Gus Dur.”
Pun njeh, Njenengan tetep ketoro uswah kaleh kulo mawon, “Ben wong-wong ra ruh amalku”. Opo kuat sampean ngono kuwi? Sangking lek ndelikke amale ben ora konangan menungso.
koper dibuka isine duit telung milyar, dikongkon mbagi teng gene yatim kaleh janda-janda miskin. Jian lek ndelekke amal sampai ngono. Wis kadang penampilan elek, kontroversi,
ben dielok-elokne. Ben wong ora ngarani kyai, ben wong ora ngarani wali. “Ora diarani wali ra pateken, ora diarani kyai yo ra pateken.”
Tiap-tiap nyimpen amal ngono kuwi. Opo kuat? Nopo kuat? Zaman modern iki lhoh jek ono wong ngono. Dan kerono wong gak ngerti sejatine sing dilakoni nopo, akhire kathah tiang ngelok-ngelokno Gus Dur. Gus Dur geh siap-siap mawon. Dan itu resiko, resiko wong ndelekne
Dadi ora ene wong sing ruh, panitia yo ra ruh. Akhire sampean dielok-
ene wong ruh, opo kuat? Kuat, ikhlas ngoten niku? Teng zaman modern iki lhoh jek ono wong ngono kuwi.
bakule nesu) Tuyem : esih ana kabeh? ora payu apa!! =)) KFC : X_X < Crita 4 > Tuyem : hallooo.. Kaepsi? KFC : kowe maning! arep ngledek maning apa! Tuyem : woi inyong arep pesen! ya wis, inyong ora sida pesen lah! KFC :
5.7 miles away Rodeway Inn & Suites Nampa, Nampa
6.9 miles away Nampa Inn And Suites, Nampa
7 miles away Super 8 Nampa, Nampa
7.1 miles away Shilo Inn Suites Hotel Nampa, Nampa
nada Slendro Pathet Sanga. Cangik rengeng-rengeng:
Kalijogo- Kulo Pados Badhe Rahmatmu Duh Gusti
wayang kulit, wayang golek, wayang gedog, wayang klithik, wayang beber, wayang suluh, dan wayang wahyu.Seni tari
nganti saiki lowongane sing nggo wong mati, nek
luwih perlu / ingaranan pepuntoning laku / Kalakuan kang tumrap bangsaning batin / Sucine lan awas emut / Mring
Iku luwih banget gawat neki / ing rarasantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung / eneng onengira kang
sisihJong Kutha pakumpulan mbiy?n Kawi Austron?
Wagashi? roti Jepang) ya iku istilah utawa unen-unen basa Jepang kanggo roti lan permèn tradhisional Jepang. Tembung wagashi dianggo kanggo mbedhakaké roti tradhisional Jepang lan kuwèh lan permèn saka manca nagara (Yōgashi) kang ditepungaké wong Éropah marang wong Jepang wiwit jaman Meiji. Kuwèh saka Tiongkok kang ditepungaké duta kaisar marang Dinasti Tang, kuwèh kang diarani Namban-gashi kang ditepungake misionaris saka Éropah uga kalebu wagashi.
Kuwèh tradhisional Jepang kang kalebu wagashi padatan kuwèh-kuwèh jinis mochi, manjū, dango, lan woh garing. Wagashi padatan disuguhaké nalika upacara ngombé tèh, mula sapérangan akèh wagashi rasané mung siji, ya iku legi. Ing upacara ngombé tèh, wagashi kang disuguhaké pamangku gati kudu entèk sadurunge ngombé tèh kang mbokmenawa rasané pait utawa sepet.
Saliyané dipangan, wagashi uga didadèkaké miangka karya seni kang éndah disawang. Kaéndahan wujud lan werna wagashi kerep luwih digatèkaké tinimbang rasané. Saliyane iku, wagashi kudu nggambaraké kaéndahan alam patang mangsa ing Jepang. Ing mangsa panas tuladhané wujud lan kelir wagashi kudu bisa mènèhi rasa adhem kanggo wong kang nyawang.
JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
direvisi ya?............. yang bener pripun to mas?
pramonoa94@yahoo.co.id...Kbeh wau niku kasebat smpun sae sedoyo trmsuk komen2ne panjenengan sedoyo,.ananging mungkin dereng bener lan tepat,.lah monggo niki ksmpatan damel panjenengan ingkang pinter ugo bener damel nglurvske utawi mbenerke pakaryan ingkang dreng pener,..ugo dadio ilmu kang manfaat damel conto/nuladhani gnerasi pnerus,.koyoto kawulo dw ingkang taseh anem...salam khinormatan dmel panjenengan sedoyo,wonten klenta klentunipun kwulo ngatur nyuwun pangapunten,suwun
menika kaserat wonten ing novel Naga Sasra Sabuk Inten anggitanipun SH Mintarja.Pramila boten saged dipun anggep minangka bukti sejarah. Nanging mugi masyarakat Banyubiru saged sae kados menapa ingkang kagambaraken ing novel kasebat
#Demak #Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Wétan&oldid=1102807"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 22 Oktober 2016.
Paladinuniv. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. geod. i geoinf.univ.bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechuniv.bacc.ing.navi.mech.univ.bacc.
Blambangan Banyuwangi3 stars5 kmHotel Baru Banyuwangi6 kmGelora Atlit Banyuwangi Guest House6 kmKampung Osing Inn Banyuwangi8 kmIjen Cliff Resort Banyuwangi3 stars15 kmIjen
lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadaniObat Hati ada lima perkaranyaYang
eva berkata:	April 26, 2014 pukul 13:40	aku melu ngopi wae kang. ora melu mbahas
KANG KINARAN MULYA MONO DUDU SUGIHING BANDHA, LUHURING KALUNGGUHAN LAN UNGGULING PANGERTEN. NANGING MULYA MONO MAPAN ING MEMANISING ATI.
KEPENGIN NAMBAH GELARAN ING PANGERTEN JAWA
BISA KAWIYAK ING KENE : http//
Ya ing kene, ing warung sing isih prasaja iki. Warung kang tinemu ing ngarep sekolahan kang limang taun kepungkur nate dadi kenangan jroning lembar uripku. Wektu limang taun dadi wanci kang tan mingsra, jalaran ora akeh ngowahi apa wae ing warung iku. Ewasemana wektu semono kuwi tetela kuwawa nilasake mawarna-warna lakon kang ngrenggani uripku. Wektu kang wus nyiptakake owah-owahan sing akeh, matumpuk-tumpuk. Neka-neka lan sing banget nyekethem rasa. “Kowe tetep bakal ninggal kutha iki kanggo nguyak gelar dhokter iku, Rul?” pitakone Endita marang aku sabubare acara perpisahan sekolahan limang taun kepungkur. “Kuwi pancen wis dakrancang suwe, End,” aku manthuk manteb. “Tetep Jakarta?” mripat endah kuwi kabuncang adoh. “Njur ngendi maneh? Ngiras pantes aku nedya ngerteni satemene apa sing narik ing kutha iku, katimbang Solo sing ngene-ngene terus.” Wangsulan iku kang
iki prasasat kasedhihan tumrap dheweke. Lan aku ngerti amarga dheweke ora mungkin ninggal kutha budaya iki temah ora ngrilani awakku nerusake kuliah ana Jakarta. Limang taun kepungkur, ing warung sega rames iku aku bisa paweh alesan temah Endita ikhlas nampa aku tumuju Jakarta. Aku nguyak cita-cita kang suwe katandur ing angenku dening wongtuwaku. Wektu limang taun kasil dadekake aku dadi dhokter. Nganti saiki, nganti aku wis nyandhang titel dhokter, wis kaping papat aku nyelakake teka ing papan iki. Amung saperlu kanggo sauwen-uwen nyawang warung mau. Warung sing nilasake lelakon kawuri. Tetela ora akeh sing owah, kalebu cacahe pelanggan kang ajeg wae jajan ana kono. “Geneya?” batinku takon lirih. Sing kaping papat iki aku emoh menyat saka papan iki tanpa nyaking wangsulan, geneya warung iki prasasat ora akeh owah-owahane. Mbok Rumi klawan Pak Tirta, tetep dadi pilihane murid-murid SMA kene. Kekarone uga tetep nuduhake lageyan sing nyenengake. Kalebu kang baku racikan sega ramese kang tetep nuduhake rasa kang khas. “Maknyus,” mangkono gotheke para pelanggane saiki nalika bubar nikmati sega ramese. Malah sing nabetake kaelokan maneh, saben-saben aku mlebu warung iki tanggapan kang daktampa prasasat ora owah kaya sing kelakon sasuwene aku ing SMA ndhisik. Kuwi kang selot dadekake aku kudu sinau marang apa kang wis katindakake Mbok Rumi. Aku ngrasakake MBok Rumi klawan warung sega remes iku, pindhane tugu kang asring dadi tenger saben-saben lakune sejarah. Prasasat terminal Tirtonadi, tetep kuwawa dadi karaktere Solo nadyan wis maewu-ewu kendharaan mampir ing pangkone. Jroning ati iki nuli kaslempitan rasa iri, geneya
padha sih-sinian kadidene limang taun kepungkur katon luntur. Citarasa lan apa wae kang winangun ndhisik kepara gapuk lan ilang gapite. Endita, ing wektu iki wis dudu memanising uripku kaya limang taun kepungkur. Malah dheweke wis ilang saka reroncening uripku. Musna. Amung minggetake sisa-sisa lelakon sing kala-kala malah nyipta tatu ing ati. “Sepuranen, Rul. Aku kudu wani blaka, merga awakmu sing egois. Aku angel kanggo nerusake lelakon tresna kita,” siji setengah taun kepungkur gawang-gawang lumantar hp kandhane Endita banget nuwek dhadha. Lan sabanjure apa kang daksumelangake iku tetela dadi kasunyatan. Dudu perkara gampang ngreksa sawijine kasetyan temah dadi mutyara kang endah sajroning crita tresna. Luwih-luwih mring jaman saiki, kalebu aku, apadene Endita. “Aku egois, En? Tuduhna mapan ana ngendi sipat iku?” jroning saweneh kalodhangan aku nate pitakon mrang Endita. “Jakarta wis ngenggokake kawigatenmu marang aku, Rul.” “Ah, angel. Pancen ora gampang aku sawutuhe ngesok kawigaten marang awakmu, End. Tugas kuliah lan kasibukan kampus, uga njaluk kawigatenku,” swaraku memelas. “Nanging kowe uga bisa nindakake nalika ana SMA, Rul.” “End, tulung pangertenmu. Ini perguruan tinggi, bukan SMA maneh,” swaraku sansaya memelas wektu kuwi. Ewadene, Endita tetep puguh. Embuh daya apa sing nyurung panemune lan dheweke nekat medhot rajutaning tresna. Gelar dhokter pancen kasil dakgegem, nanging Endita mrucut saka atiku. Sabanjure apa bener aku egois? Apa kosokbaline malah Endita sing egois. Iki perlune aku kudu meguru klawan Mbok Rumi. Ibarat tresna, warung iku ati, dene apa sing katindake marang para pelanggan temah krasan jajan ing warung iku pindhane laku ngupakara tresna. Mbok Rumi nuduhake
ana kono. Nadyanta ora diselaki tuwuh werna-werna warung ing kutha iki. Ora mung sing anyar, nanging uga luwih apik papane, malah-malah bisa wae luwih mirasa masakane. Ewasemana amarga katiyasane Mbok Rumi, para pelanggane tetep nyanthol ing warunge. Ora mung saiki, limang taun kepungkur, utawa ing mangsa kang luwih suwe maneh. Aku enggal kudu ngerteni apa resepe. Gilirane aku uga bakal ngerteni, endi sing kleru ing lakon tresnaku. Aku sing egois, apa satemene Endita sing malah egois.“Lho nak Irul maneh?” tumanggape Mbok Rumi nalika ngerteni aku wis lungguh ing warunge. Semanak, semadulur lan kebak esem. Nadyan esem iku wiwit kacipta saka kulit-kulit kang selot kisut. “Eh, sepurane Pak Dhokter. Kok nak, lho,” tembunge klawan guyon.“Mbok Rumi ora susah nganeh-anehi,” aku nyoba nyuwak swasana kaku.“Dhahar Nak Irul?”“Boten, es teh mawon,” kaya-kaya selera manganku durung teka. Ora let suwe es teh wis cumepak ana ngarepku. Kanggo neles gulu enggal daksruput, lan rasa anyep rumambat ing gurung. Kaya sing kelakon, saliyane aku gandrung klawan sega rames, aku uga seneng klawan panganan kuno sing tansah cumepak ing warunge Mbok Rumi, yaiku mentho. Panganan cemilan iki kagawe saka tepung gaplek lan diwenehi kacang brol. Rasane gurih, kemripik, klawan bumbu kencur sing katon menjila, nambah sedhepe panganan cemilan sing ana wiwit kuno iki.Kapinujon nalika swasana warung rada sepi. Niyatku wis gembleng nedya pitakon apa sing sasuwene iki nggubel ing dhadha nedya daklairake. Geneya warung iki kuwawa melet klawan para pelanggane? Temah pelanggan mau tetep setya, nadyan ing papan liya ana warung anyar kang bisa wae luwih penak lan enak. Wangsulane Mbok Rumi iku bakal dakanggo sangu ngungak klawan crita tresnaku. Papan endi sing salah, laku piye sing kleru, tundhone aku bakal ora kesandhung lelakon padha ing liya wektu.“Gampang, Nak,” wangsulane Mbok Rumi cekak nalika nanggapi pitakonku. Wangsulan sing dadekake aku bingung. Katon penak wae wanita tuwa iku paweh wangsulan.“Gampang? Gampang pripun, MBok?” aku nlesih.“Akeh-akehe wong iku seneng ngomong ning ora seneng ngrungokake. Lha aku mbudidaya ing perangan sing seneng ngrungokake iku, Nak. Apa sing dikarepake pelanggan, apa sing disenengi pelanggan, kalebu apa wae sing ora disenengi pelanggan, iku kabeh sing dakrungokake,” pratelane Mbok Rumi terwaca.“Lha yen wis seneng ngrungokake nuli gelem ngowahi jumbuh klawan apa kang dikarepake pelanggan. Jalaran kandhane wong pinter yen wong tuku iku harak ratu. Mula becik aku ora nggugu karepku dhewe, kudu manut klawan sing tuku,” makglong rasane atiku. Kaya ana trontong-trontong sunar rembulan madhangi ati. “Gelem ngrungokake,” batinku baleni. “Satemene kewasisane wong mono dudu kadeleng saka anggone pinter ngomong, nanging karilane anggone sumadhiya ngrungu. Lan iki sithik kang bisa nindakake,” tambahe Mbok Rumi sing karasa ora jamak dikandhakake jejere bakul ning jejere filosof. Kanthi iki matambah-tambah rasa gumunku klawan bakul rames iki. Dadi bener apa sing karungu saka pinisepuh biyen, bathok balu isi madu. Mbokmanawa iku gegambarane Mbok Rumi. “Wong kang rila ngrungu katimbang kakehan ngomong iku lumrahe bisa ngemong, mula racake dadi pribadi kang nyenengake,” tambahe Mbok Rumi.Gelem ngrungu lan bisa ngemong, loro tumindak sing dadi resepe Mbok Rumi geneya warung iku tetep eksis jroning persaingan para bakul pangan. “Yen ngono apa ana ing lakon tresnaku, loro tumindak iku? Gelem ngrungu lan bisa ngemong?” batinku nlesih nalika sorot srengenge sore iki nrabas jendhela kamarku. Angel kanggo mbiji, apa aku sawijine pribadi sing gelem ngrungu lan bisa ngemong. Gawang-gawang ing limang taun kepungkur nalika Endita ngalangi aku supaya ora nekat ing Jakarata, ewasemana aku ora ngrewes tembung iku. Semono uga nalika Endita njaluk kawigaten, ana-ana wae alesan sing dakgawe, lan …“Coba, Nak Irul ngalah sithik. Mbokmanawa iku bisa dadi dalan nak Endita bisa nampa tumindak-tumindak kang wus Nak
Nyoba dakgoleki nomere Endita sing tetep kasimpen ing hp-ku. Tumuli ukara-ukara sing salawase iki angel dakrakit nyoba
netepake aku minangka priya egois. Nanging nganti kliwat jam sewelas bengi sms sing dakkirim tetep durung ana jawaban. Tuwuh niyat kanggo ngebel Endita, nanging dakwurungake. Mbokmanawa pancen pinggeting ati sing kasandhang Endita wis angel katambani, lan wis ora ana wewengkon ing atine kanggo aku.Gagat bangun aku digawe kaget klawan
angenku. “Nanging aku tetep tresna marang awakmu, End,” embuh geneya tembung kuwi sing wekasane kepara ucul saka lambeku.“Ah Irul, …”wangsulane Endita sajak ngampet rasa.Tuwuh esem ing lambeku. Sineksen tumuruhe bun esuk atiku kumlesik, “Matur nuwun Mbok Rumi.” (*)
lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung
Kanjeng Kyai Plered, Kanjeng Kyai Kopek, Kanjeng Kyai Ageng Baru dan sebagainya.16 Nusa Tenggara Timor : Keris.
ing. techn....Mag.ing.techn.graph.mag. ing. techn. graph.mag. ing.
kancamu sapa mas jenenge, tak googling
yen aku biasane ngundang dhewek’e Ary, dekben nate main dadi pemeran utama bareng Rachel
woooo jebule mas lanang ki kancane Ari Hanggara
lah iyo, jaman semono aku kelingan bocahku kuwi niru niru lupus mangan mbanggulo karet, ning njuk di ulu
sak omah bingung kabeh bocah e malah ming
salah sawijine dusun sing ono ing Deso Banyubiru sing papane ning lereng Gunung Kelir pereng wetan sak ngisore Dusun Jeruk wangi
dalan poros penghubung sing dadi akses mlebu dusun isih dalan setapak, lan Kepala Keluagane gur 15 wektu kuwi dipimpin
Tari Kaprajuritan / Sorengan sing dipandegani Lik Budiman lan Lik Paino kiro-kiro tahun 1985. (cct: Lik = Paman)Lah iki kabar seni Prajuritan utowo Sorengan ing Dusun Dangkel Deso Banyubiru wis suwe gak pernah krunggu amarggo pacen wis ora eksis maneh sak pungkure ditinggal mati Kang Jiyono kiro-kiro tahun 1994, deweke salah sawijine pemeran Manggolo Yudo Tari Kaprajuritan / Sorengan sing handal ing wewengkon Kecamatan Banyubiru, nek saiki poro pemain lan simpatisan sing isih eksis generasi enom-enom sing dipandegani Lik Slamet ugo disengkuyung Pak Kadus Sugiyanto sing ora mung tudang-tuding tok nangging isih gelem njoget Sorengan bareng-bareng wargo liyane.Perlu poro pamirso ngerteni nek jumlah KK ing dusun Dangkel saiki gur 30 KK lah nek sekali main tari kaprajuritan iki wae butuh pawongan kurang luwih 21 wong kaperang 10 wong dadi prajurit Mataram sing dipimpin Danang Suto Wijoyo lan 10 wong dadi prajurit Jipang Panolansing
jumlah totale 28 wong sak mainan, iso dibayangke to koyo ngopo suasanane kahanan Dusun Dangkel nek mainke sorengan jan gak ono wong sing nganggur kabeh podo kebagian jatah gawean ugo poro ibu-ibu mesti dadi seksi repot neng dapur .Kito kabeh kudu paring penghargaan sing duwur nek boso kerene angkat topi karo wargo Dusun dangkel sing isih gelem nguri-uri kabudayan iki amargo ora mung udu suku lan bahu nangging tiap main wargo mesti podo urunan gawe ndanani pengeras suara, sewo pakaian, tuku mike up lan gawe ragad mangan, iki sing kudu dadi pengertening poro-poro sing ditugasi
dialokasike soko DAUD kanggo pembinaan kesenian-kesenian tradisional.Lah nek kanco-konco Dusun Dangkel sing sitik wae biso eksis nyengkuyung onone tari Kaprajuritan lah opo maneh kito sing jare gererasi sing luwih apik SDM me lan duwe penghasilan sing lumayan lan ojo podo gegeden rumongso “Asu gedhe menang kerahe” tapi kasuyatane konco-konco wis biso mawas diri lan mulat saliro hangroso wani ngono kuwi lo kang jare ne poro winasis nek lehku ngomong nyingung sing gedhe sepurone yo.Yo podho eling lan waspodo mumpung iki kito dielingke marang konco-konco wargo Dusun Dangkel, kanti sesanti “ Suro Diro Jayangningrat Lebur Dening Pangastuti “ lan mugo-mugo kabudayaqn lan seni jowo biso langgeng lan anjayeng ing bawono.
Aksara ing Bathuk, Aksara ing Dhadha (Sastra bedhati), Gumbala Geni, Padusan Kala.
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.51
nyirimpi kanggo nyarengan para pangibing pameget. Sajabani kana ngibing dalem oge seneng sareng mulasara seni Wayang Golek,
Cara Download Iklan TV Gratis | KRIDHO UTOMO
Sugeng rawuh mas Rip, haha…, ga masalah mas anyar opo seken ga ono urusane mas hehe.. 😀 sing penting uwong nang mburi kamerane
lur …Jaman mbiyen … dek aku gendeng karo Darsinah kenyo ayu soko tlatah tawang … aku sik kelingan banget e … jian … wong e ayu tur manis … nek ngguyu sak rai dekok kabeh ora mung pipine …Lah ewo semono urung usum hendpun … Urung ono sms barang, dadi nek aku arep “yangyangan” nulis sms nek kertas trus tak balangke si Darsinah keno ndas e trus diwoco … Darsinah yo ngunu nulis sms nek kertas
mergo umur e wis tuo yo lur …. Mbiyen ki Kali Sekip jian koyo kaline suargo tenan kui … tapi saiki deloken toh …. banyune ireng, mambu, tur wis ora ono iwak wira-wiri. Aku kelingan banget jaman semono Darsinah tau ngelem aku ngene lur “Mas Mun, wajahmu bagus koyo endahing kali iki mas …. matamu eh mripatmu bening koyo banyu
koyo endahing kali iki mas …. mripatmu bening koyo banyu sik mili ono ing kali Sekip iki … aku tresno kowe Mas” wakakakakak …. mesti dulur ngamuk pacare …. Lah ora ngamuk piye moso wajah e dulur di padakkan karo kali Sekip sik saiki njijiki …
lingkungan kene ki saiki ora nyaman, saben-saben mesti ambune banger koyo entut dewo sing sue hura BAB, lingkungane yo ketok ora resik
dadi tempat kanggo berteduh, kanggo nyambung urip karo keluargane dadi ora nyaman. Pak RT 07 karo sik dadi pengadek e lingkungan RT 07 yo wis ngupokoro piye carane
tetep hura rampung. Mbuh nek saiki ….
Mas Mun aku kerungu kabar jare awakmu gek koyo jaman ande ande lumut akeh sing ungah ungahi yoh sing terbaru sing
perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi.Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon crakèn luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa
ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora
banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé.Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné.Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené.Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.Ing
dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.
Ayo Cilacap! Kenali Pilihanmu | RADAR Banyumas
wajib…wong cilik kudu manut karo wong nduwur..”sing penting wong nduwur ojo lali karo wong ngesor”..SLOW
Kok dadi meh mirip Surabaya. Kangen karo kota Malang sing mbiyen jamanku cilik. Kelas e awak e dewe ki ncen warung macem e mbok Darmi kok, sing isih membumi, hihihi.
sing sensional nganti sing profesional…dadi awake dhewe yen ape ngopi, kari nyesuweke karo mood’e wae …..heee
Karo tandang gawe lambene sasat ora ana lerene olehe gemreneng ngapalake antawecana Cakil kanggo suk gebyagan ngarep kuwi. Nanging kegawa saka kagole ati, Cêrita Sambung - Ting
ARMAN lagi ketungkul olehe nyulammi obroge sing jebol. Karo tandang gawe lambene sasat ora ana lerene olehe gemreneng ngapalake antawecana Cakil kanggo suk gebyagan ngarep kuwi. Nanging kegawa saka kagole ati,olehe apalan ora pati semangat kaya dina-dina kepungkur. Gelaning atine sawise krungu dhewe saka pak Dwija yen sida metu saka kumpulan, ora mung lengser saka kalungguhan ketuwa. Mula saka kuwi ing wektu iki kumpulan wayang wong kuwi komplang ora ana ketuwane. Mung bae kanggo sauntara wektu pimpinan wayang dicekel dening Tarmijan senajan tanpa dianakake rapat luwih dhisik. Mangka grenenge wong akeh, suk yen ana pilihan ketuwa padha arep milih Pak Guru parwa sing cetha yen luwih mumpuni.“Kaci dhuwur ...?!”“Kaci sugih japa mantra ...?!” swarane ngelik, swara Cakil.“kaji, kang Man, duduk kaci!” dumadakan ana swarane wong elik-elik nyalahake saka njaba lawangh. Lan mak bedhengus, ana sirah mecungul saka petengan karo mrenges. Sirahe Simin sing saiki tumpakane sepedhah crik-crik sinmg kabeh uwong ngerti yen saka pawewehe Gemi minangka pituwas olehe wis gelem dadi kemul nganti pirang-pirang sasi.“Leh sampeyan muni mau kleru, Kang. Sing bener kaji, duduk kaci!” Simin mbaleni maneh karo mlebu tanpa nganggo kulanuwun luwih dhisik.“Sik ta, Min, aja kesusu nyalahne. Aku ki eneng sing muruki, Pak Dwija. Jare Pak Guru, tembung kaci kuwi tegese menang, uga bisa luwih. Lak wis genah ta, menang dhuwur karo menang japa mantra? Terus nek arep diganti nganggo tembung kaji, terus apa tegese? Nek Pak Kaji sing dhuwur kuwi wis cetha, Pak Kaji Samsul sing kaya cagak anim kae!” Parman genti nerangake karo ngguyu.“Ya embuh Kang, wong lehku krungu pas ndelok wayang kae ya ngono.”Parman nglereni olehe tandang gawe banjur nyedhaki dhayohe sing wis
arep rene. Kangen. Nanging piye meneh, wektune sing ra eneng,” sing ditakoni mangsuli kaya ngakoni kaluputane olehe wis suwe ora sambang, banjur ngetokake rokoke. Ora tanggung-tanggung, cap Toke sing nalika kuwi pancen lagi kondhang enake. Parman
liyane?” pitakone sing duwe omah sawise wong loro padha ngakep rokoke dhewe-dhewe.Sing ditakoni ora tumuli wangsulan, ketara yen ewuh aya. Sawise lingak-linguk sedhela lagi kawetu tembunge.“Sik ta. Anu ... Yu neng omah pa ra ...?”“Ra eneng, kok. Lha kae, ndhekem neng kulon kono, ngrungokake sandiwara radio. Butuh karo Yumu pa piye? Nek iya, takceluke.”“Ora, ra usah. Malah kebeneran nek ra neng omah, wong lehku tekan kene iki mau arep eneng perlu karo sampeyan.”“Kok sajak penting, perlu apa?” Parman takon karo njunjung kursine dicedhakake menyang kursine dhayohe.“Ngene lho, Kang. Aku ming pengin nyocogne kabar sing takrungu. Wong sampeyan sing omahe luwih cedhak, mesthi luwih kenek diparcaya.”“Wis gek ndang omong ta, aja mbulet ae koyok wong arep nglamar.”“Aku krungu kabar, jare dhek bengi Yu Gemi ditangkepne. Apa tenan ...?”“Kok malah takon aku. Senajan cedhak, nanging aku lak ra pati srawung karo wong kuwi. Mesthine lak awakmu sing luwih genah,” Parman mangsuli.Tanpa dijarag, kedadeyan bengi-bengi nalika saka train wayang wong kae bali ngaton maneh. Ora krasa lambene mesem, esem kecut. Tujune lelakon kaya ngono kuwi kok mung sepisanan kuwi, ora nganti kedlarung-dlarung.“Piye Kang? Kok malah meneng,” tembunge Simin gawe kaget.“Kok piye ..., yakuwi mau. Awakmu lak mesthi luwih genah, wong angger uwong padha ngerti nek sabamu mrono.”“Crita kuwi wis mungkur, Kang Man. Wong saploke gandheng karo pelatih Genjer-genjer kae, aku wis ra direken, diguwak kaya gombal!”“Nanging awakmu lak wis oleh-olehan akeh. Tujune kok diprekik sakiki, sadurunge bokongmu topos kaya Wandi kae. Nek perkara leh ketangkep, aku uga krungu. Malah sing nyritani aku Kadir, sing dhek bengi melu nggrebeg. Jarene Kadir, Mas Sugeng ya wis gelem kok, ngrabi.”“Angger wong lanang ya mesthi gelem ta Kang, ngrabi Yu Gemi. Nek ra gelem ki apa wong pilek ....”“Dadi ..., upama sing dikongkon ngrabi ki awakmu, ya gelem?”“Lha iya ta. Wis nyambut gawene penak, kayane gedhe.”“Terus nek bokongmu wis trepes, dheweke njaluk pegatan, terus awakmu mbalik kluntrang-kluntrung maneh koyok maune?”Sing dituturi mung ngguyu nggleges, guyune wong klejingan. Jebul Parman isih nerusake olehe guneman sing dianggep isih kurang.“Kudune awakmu lak malah seneng yen Yu Gemi seneng sing gelem ngrabi. Awakmu wis bebas ra nduwe sanggan. Nanging yakuwi, lehmu dadi panji klanthung ndang lerena, terus sinaua nyambut gawe sing genah.”“Lha nek kaya aku ngene iki terus arep kerja apa, Kang? Wong selawase ya rung tau nyambut gawe,” wangsulane Simin angger muni.“Ya koyok ngono kuwi dadine nek bocah wiwit bayek diemong mbahe. Maune pegaweyanmu lak entheng, ming nggonceng mbahmu nek budhal karo mulih ngurut. Nanging apa iya nganti mbesuk arep ngono terus? Buktine wis genah, bareng mbahmu wis ra enek, awakmu malih cotho, ra
guneman kaya wis kentekan ukara. Let sedhela genti Simin sing guneman nuduhake yen ora seneng karo pituture sing duwe omah.“Wis ta Kang, ra usah dawa-dawa leh sampeyan pidato. Tekaku rene iki mau ra butuh dipidatoni, kok. Butuhku ming kepengin ngerti kabar bab ketangkepe Yu Gemi mau tenan apa ora?”“Ooo ngono ta. Ya uwis nek ngono. Terus saiki, nek wis ngerti Yu Gemi ketangkep tenan, awakmu arep apa?”“Arep golek cara supaya wong loro kuwi ra sida ijaban!”“Carane ...?”“Takpikire dhisik. Nek ra kenek nganggo cara alus, ya dikasar. Kasar ra mempan, golek cara akus. Wis ngono dhisik Kang, saiki aku njaluk pamit,” tembunge Simin karo ngangkat bokong, tanpa ngenteni komentare sing duwe omah.“Pancen cah gendheng ...,” grenenge Parman banjur nerusake pegaweyane. Nanging durung nganti oleh limang menit saka latar keprungu swarane sandhal diseret, disusul swara watuk sing wis diapali banget, watuke bojone.“Rung mari ta, Pak? Iki lho, eneng dhayoh adoh,” tembunge sing wadon karo nganyer ana ngarep lawang.Let sedhela ana wong lanang mlebu sing jebule Sardi.“Kok eram Man, nyambutgawe nganti ra eruh wayah,” dhayohe cluluk.“Mbutgawe apa ta, kang Di, wong ming nyulami obrog. Wis dobol!”“Masiya
dalan? Lak luwung ngene, ngalahi nglembur. Pa wis wiwit latihan saben bengi, ta? Nek iya, sampeyan enteni dhisik aku taksalin.”“Durung, kok. Lagi wiwit suk malem Minggu ngarep. Ngene lho, Man. Lehku dolan rene iki mau arep butuh ngajak omong-omongan awakmu.”“Ngomongne apa, Kang? Kok sajak penting ...?”“Ya perkara kumpulan wayang kuwi. Atiku kok ra pati penak.”“Sing ra kokpenaki nggon endi? Apane ...?”“Sakiki jajal pikiren. Kumpulan sing seprana-seprene tansah anteng ra tau eneng apa-apa, kok arep dionggreh-onggreh. Pimpinan sing kaya ngana apike disingkang-singkang, diretool alon-alon nganti pungkasane trima metu saka anggota. Ngono kuwi apa wis bener?”“Jane sing duwe trekah kaya ngono kuwi sapa ta Kang...?”“Sing gawe ada-ada Tarmijan. Nanging embuh piye carane leh ngaco, liyane kok terus dha melu-melu.”“Sampeyan isa nggrayahi, apa tujuwane Tarmijan kok duwe pokal kaya ngono? Apa jalaran dheweke kepengin nggenteni dadi ketuwa?”“Kuwi ya bener. Nanging kiraku sing kaya ngono mau ming kanggo mucuki, mbabah dalan. Dene tujuwan sing baku, kumpulane awake dhewe iki arep didadekake keseniane sawijining partai. Awakmu lak ya eruh ta, partaine Tarmijan kuwi apa?”Sing dikandhani manthuk-manthuk, kelingan olehe mentas jagongan karo Tarmijan ana gerdhu nalika ngeyup bengi-bengi kae. Nuli kawetu pitakone, “Nek sampeyan dhewe, setuju pa ra karo karepe Tarmijan kuwi mau?”“Upama nganti ngono tenan, aku luwung metu saka kumpulan, wong aku wis duwe partai dhewe sing takugemi wiwit bocah, nalika neng desa kene sing dadi ketuwane Pak Kusnan, pakdhemu. Minangka ponakane Pak Kusnan, mosok awakmu arep melu-melu
dadi anggota rung pati suwe. Nanging takenteni dhisik nganti sawise gebyagan, nuruti welinge Pak Guru wingenane.”“Dadi awakmu wis kober rembugan karo Pak Guru, ta?”“Uwis. Malah dikandhani akeh-akeh. Ra oleh gampang percaya karo janji sing muluk-muluk. Upamane dijanjeni arep diwenehi sawah utawa tegal nek perjuwangane kasil, lan isih ana maneh liyane.”“Apa Tarmijan wis tau njanjeni ngono kuwi?”“Nek nyang aku durung, nanging embuh nek wong liya. Nanging dhek jagongan karo aku kepungkur kae omongane pancen kaya iya-iyoa. Bola-bali sing dicandhak mesthi bab perjuwangan, ngganyang kaum kabir sing aku ra mudheng tegese, tuwan tanah, lan embuh apa maneh wong aku terus ra pati ngrungokne. Tiwas mumet ndhasku, bingung ....”Saka arah senthong keprungu anake Parman sing cilik nangis, rebutan kemul karo kakange. Sardi sing wis rumangsa marem sawise nyunthak uneg-unege banjur pamitan mulih. Ing langit, mendhung sasi Maret isih nggembulang peteng.
dening : Dyah KusharKapethik saking : Majalah Panyebar Semangat.
Nan 41 raw manga, Saiki Kusuo no
berkesan..BalasHapusBawor20 November 2008 10.20Waduh ana PR ya?? nek ora digarap mengko disetrap kon mlayu2
para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-lan...
pesan “besuk yen jagad arep dilempit iki bisa kanggo papan panonopane para putra wayah kang ngetut lakuku”
Ndherek belasungkawa konduripun Putra Bangsa Pinilih KH. Abdrrahman Wahid ing jaman
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdurachman Sayidin Panotogomo Khalifatullah Ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta Hadiningrat, pada kedudukannya, dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kanjeng Sultan bakal
dinten ingkang kapisan Minggoe (Ngahad).Yom Sheni dinten ingkang kaping kalih Senen (Senen).Yom Shelishi dinten ingkang kaping tiga Selasa (Selasa).Yom Rebioi dinten ingkang kaping sakawan Rebo (Rebo).Yom Hemishi dinten ingkang
Minal ‘Aidin wal Faizin,apologize and unseen…..
aq nuwun pangapura kesalahan pitutur uga tindakanku marang kowe,
muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di lebur ing dino riyoyo Minal Aidin
sunflo | September 9, 2013 at 10:40 pm
sopo sing meh ngedol? sante ae mbah ojo digawe kemrungsung, mengko ndak kenthir dw mikiri siaranku.. kok kono olehe ribut dewe, sakarepku, salahe dw sing moco, iki panggonan2ku dw.. :p
elia widianti | November 16, 2016 at 9:02 pm
Aku juga bulan lalu dapat uang uang kuno sebanyak 80 biji cuman 50 rb.
nDarundaru berkata:	Oktober 10, 2011 pukul 08:26	cilikanku ndisik TK ki isine mung dolanan karo
ngunu lur … Hehehehehe … ki enek sithik obat ngantuk nggo senam pipi lur .. ben iso represing ora ngelu mikir gawean utowo mikir liyane sik gawe sirah “pu … sing” jare cewek ayu wetan-wetan kono lur … ihirrrrrrrr …..
Ngene lur sejarahnya … akhir-akhir iki aku ki gek emosi karo sing jenengnya “BEJO” .. mbuh kok … weruh wonge ae hawane mung arep nyantet … E ndelalah lur .. iki critane lo yo … Critane aku ki Pengusaha sukses .. sugih
cerita … Bejo ki mau bingung golek gawean, kesuen nganggur nek omah … kerjo nek Jambu nggon kayu lapis mung karyawan pocokan … arep kerjo nek minuman air mineral Nglembu sik anyar kui jare wegah dadi siji karo
Pezut : wah ora bisa ditompo ning kene.
Pezut : Kakehan ngomong, mengko malah ora kerja.
Bejo : tapi kulo mantan diplomat lho Pak.
Pezut : Mengko gaweyanmu mung ropat-rapat wae ......
Pezut : Kowe nduwe omah opo ora? Bejo : Dereng ..... Pezut : Wah kowe ora iso ketompo nang kene. Bejo : Lho kok ngaten? Pezut : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan nggo kredit omah. Bejo : Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. Pezut : Yo malah ora ketompo. Bejo : Lho kok ngaten? Pezut : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong tok !!!
Pezut : Kowe nduwe motor opo ora? Bejo : Mboten. Pezut : Ora ketompo. Bejo : Lho kok mboten ketompo? Pezut : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit motor. Bejo : Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki. Pezut : Wah malah ra ketompo.... Bejo : Lho kok ngoten? Pezut : Tempat parkire wis ra cukup.. Pezut : Kowe wis lulus sarjana tenan? Bejo : Sampun Pak.... Pezut : Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae Bejo : Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi. Pezut : Malah ora ketompo ...... . Bejo : Lho kados pundi to? Pezut : Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo nek ora metu mung arep adol lumut to !!!! Pezut : Kowe mau mrene numpak opo? Bejo : Nitih mobil. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus. Bejo : Woo, kulo wau namung mbonceng, kok. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi diriku !!! Pezut : Anakmu akeh opo sithik? Bejo : Kathah, Pak. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Nyambut gawemu ora serius, mung mikir gawe uanak terus. Bejo : Lha wong namung anak adopsi, kok. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Gawe anak wae aras-arasen, opo maneh nyambut gawe. Pezut : Kowe wis ngerti gaweyanmu durung? Bejo : Dereng. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane? Bejo : Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Kowe mung arep keminter to !!! Pezut : Kowe kerep loro? Bejo : Mboten. Pezut : Kowe ora ketompo.. Bejo : Sebabipun? Pezut : Mesthi kerep mbolos, mancing nek Obama. Bejo : Wah, sakjanipun nggih sering pak. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Kantor iki ora nompo karyawan pileren. Pezut : Kowe biso main internet? Bejo : mBoten. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Perusahaan ora nompo sing buta internet. Bejo : Wah, sakjanipun nggih saged. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan facebook !!! Pezut : Kowe WARAS po ra? Bejo : Lha, kulo nggih waras to Pak. Pezut : Ra ketompo. Bejo : Kenging nopo? Pezut : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene. Bejo : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun RODO
kesandung,..hehe lucu2 d sawang katon ayu agawe eseme metu tur ora biso turu,..ahihiallahuma jabarin jabaro ingsun putro wayah anggit tresno marang,..!...gusti paparing abdi lan sadaya paparing pituduh kagem mlampahi ngarsane kawulo putro wayah ing madya,.lan pungkasane kanthi tresno...agagaag
ing sapungkur mani, yan mus prapta kang waci, jangkap gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo
MULYA MONO DUDU SUGIHING BANDHA, LUHURING KALUNGGUHAN LAN UNGGULING PANGERTEN. NANGING MULYA MONO MAPAN ING MEMANISING ATI.
kasangkut ing pang trembesisaglugut ati durung katekan miyak esemmugeneya ing mangsa iki aku kudu ijen negesake wekturilanana aku milihi keceran dedonga, sartamemitran klawan wengi katlesepan wening bunsaiba angel ngetutake laku sepi sing pijer samunnawakake sagarit pawarta kapang saka kampungnimas, endi maneh sacangkir omben manissumurupa ketiga wis sawetara nggerus isi dhadhakareben awan iki tembang-tembang kaprungumilihi swasana sing pingget dening kawengisan atiKarangdowo, Klaten, 2007 ING JANGKAH SING ISIH KADHUNGing jangkah sing isih kadhungngendi dununge urip untungkabegjan sasat kelangan keblaturipku uripmu tembang
kerep slenca ing petunganbanjur kapan tekane ratu adilkang bisa muter taman sriwedaricumondhok ing saben atimarang panjenengan sing ngagem iket dhablanging gigir sinengkelitan keris warangka ladrangsora seru santering wicara selot angel kategesakenganti jaman kerep udan salahmangsaatiku durung tamat jlumati sakeret pakartimuing kene sing sumisaamung sagedheng rasa panarimakanggo dulang anak bojo kitasing wis mataun-taun keliren dening rasaning rasaKarangdowo, Klaten, 2008 APA ISIH PAEDAHapa isih paedah dakukir rembulankanggo mbasuh sedhih lan perihtemah wengi datan ana maneh pedhutkang dadekake ati selot kepagut ing guna dhestiapa isih paedah dakreronce cahya lintangkanggo nuruh
nusuh ing tlatah samunpindhane carang gapuk kanggo urup-urup kerenjangkahku keblasuk marang poyang-payingankabeh wektu lebur kontal ing gelak mangsatemah urip panggah ketangsang awang-awangKarangdowo, Klaten, 2008 WOLAK-WALIKING JAMANwis ora ana maneh tepa seliraing atiku apadene atimuing dina iki
budayaing latarku apadene latarmumalik dadi gedhung-gedhung tundha perwasangilepake ringkihe joglo lan gapuke paguponmedhotake gang pekaranganku lan pekaranganmuaja mboktangisi,jalaran kudu mangkono lakune kodratkita wekasane amung bakal dadi
Klaten, 2008 MARANG SIBUmarang igamu sing kajejet sorot cahya rembulanpapan edhum ngeyupake panasing panguripannyelehake sagerbong sesanggan lan maewu tatunawarake rerungkutane sukerta, saenggaaku gandrung ing sewu taun
sing katuwuhan alas cecangkrimannegesake urip kanthi rapal mantra-mantramu kang mboktlesepake ing sela-selane
njlumati wewadine dina mbaka dina kanthi dhadha ngligangasorake rungkut rengket
nggarisake lamis turut cakrawaladakjawil sliramu lumantar gurit ukara sinanggitsumurupa ing dalan iki ing wayah dungkap san gaweduksemana, ing bunderan prapatan gladhakmaewu todhi mbedhah kutha kang kebak warisan ikidene saiki apa awakmu wus lali?durung suwe apa sing kinaran reformasiganda budaya iku malik dadi wenguring dahanatoko-toko kajarah, dalan-dalan dadi samodrane tembung misuhsliramu lan aku mbujung larahan warta duhkitapirang-pirang kuwandha dadi kayu obonge jamanbanjur apa kang kuwawa kaundhuhapa mung ilining banyu bengawansing ngelem saben mangsa udan?kaya ora ana owah-owahan sepuluh taun babahane jamanberas, lenga, lan sakathahing rega kaya sansaya nglelagautang-utang kita amung bisa kasaur klawan
ngujiwatprasasat wangine lumut kang nlusupi tembok tuwakapangku mbedhal nggeget lambemu sing panggah abanglan kita kekanthen lumayu sauruting alun-alun lornyritakake ukiraning tresna sing kapacak ing wengi-wengi nakal rikala rembulan aclum sapucuke ringin kembarkanthi apa aku kudu blaka mring awakmusamangsane gurit wis dadi barang aneh ing jaman ikisalawase iki – uripku maksih katlikung rasa bingungnimas, durung asat isine gelas ayo bareng kita nikmati wengi sing mendem kadursilan jamankanggo apa sliramu ngersula mring kanyatan sing ora nate adilkapan wae urip bakal mangkene lakoneibarat esemusing tansah nggodha lakune pandom wengiibarat swara anginsing tansah nggondhol lebu-lebu ratan gedheembuh
ing lambene cinipta esem sejatining esempinulas otot-bayune birahi lan landhep curigakongas keladuk sekti ngujiwatake jejangkarikala jaman wis tan metungake sawernaning ruwang lan wektuapamaneh sing luwih perwasa saliyane esem lan pepaekamagurua klawan Ken Dedes sing kekidungan mantra gendamnyidikara karosane Tunggul Ametung kanthi sejatine
iki endahe donya amung sagegem ukarakagendhingake ledhek kethek lan kenya-kenya dhiskotiksumebar ana dalan-dalan lawas lan gedhung-gedhung tuwanadyan mbokuber ing lembar-lembar kamus susastratan ana sijia rumus kang wasis ngreka abang-ijone donyakajaba eseme Ken Dedes sing nitis ing pojok-pojok kuthaKarangdowo,
rasa kanggo negesi lumunturing sepi, klawan sliramumbebedhag ing rungkuting wengi mbeburu klawan keteging samunmara prasajaa, mumpung tlatah iki durung kinepung lendhot porong sarta isih kasisan
sliramu mbujung cecangkriman: endi endahing sih tresnanyantang baita samun nyabrangi wewadining kedhung panguripan: apa isih ana ing jaman iki, sepi kinarya
getihmu mrentul saka tuk sumber kalbuaja mbokumbar ati iki nlasaki lelungidaning pepalanggendera-
kepengin saged damel geguritan kados menika. Kula kedah kados pundi?BalasHapusYAN TOHARI24 Februari 2010 01.51wah puisi jenengan ya apik-apik kok.Sami ta kadosdene damel puisi/sajak.Ngaten...Maturnuwun awit kawigatosanipun.BalasHapusArum Mustika11 Agustus 2015 07.45Arti lan maksud geguritan wolak waliking jaman niku apa?BalasHapusBalasanYAN TOHARI21 November 2015 19.42wolak-waliking jaman = owah-owahaning
akeh tinemu bab kang endah ing Jawa. Rerakitaning basa, wijiling budaya, anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi kang nglirwakake.
Adicara salajengipun inggih menika Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun ingkang hamengku gati nuwun inggih panjenenganipun Bp/Ibu ......................(pemangkugati)....................... ingkang badhe dipun sulih salirani dening panjenenganipun Bp....................................... Dhumateng panjenenganipun Bp ......................................... kula sumanggaaken. Sumangga, Nuwun.===========(Atur Pambagyaharja)==============Kanthi terang terwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana anggenipun Bp/Ibu ...................(pemangkugati)................. ngaturaken wedharing
pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-lan...
"SUGENG RAWUH… START @Inna, 2012."— Transcript presentasi:
SUGENG RAWUH… START @Inna, 2012
sing isih urip ana ngalam donya, ngalam padang, mbesuk aku saben wulan Kasada kirimana barang samubarang sing ana rupa tuwuh, rupa sandhang pangan, saanane sandhang pangan sing rika pangan ana ngalam donya, weruh rasane, apa sing rika suwun mesti keturutan kekarepane rika, ya keturutan panjaluke rika ya mesti
oldid=962376"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Gundhul says:	01-03-2009 at 20:53	Weeeeeelaaaaaaah..dhalaaaaah….
Nyapo dadak nunggu dicritani wong liyo barang toh Mbang??
Kuwi lakonku dhewe sing wes tak buktekke. Lah panjenengan nek pingin nyoba rasane Kesandhung kesampar, kesasar lan ngemboro gampang wae. Lakonono MO~LIMO mengko lak weruh dhewe bukan karena CRITONE wong liyo.
Hayoh…wani rah sampeyan..kiks..kiks..
Nek wes NGLAKONI dhewe mengko baru iso crito karo koncone, lak ngono tah??
Padepokanmu Wes tak LINK nang nggone Gubukku.
Reply	Lambang says:	02-03-2009 at 00:58	Lakon sing
wayang, mainly: Wayang Klithik, Wayang Kulit, Wayang Thengul, Wayang Krucil, and Wayang Golek. Kasongan
Keri-keri iki akeh sesambat kang keprungu ing bebrayane wong cilik. Prasasat matumpa-tumpa wujuding sesanggan, durung rampung siji wis njedhul liyane. Endi among tani sing gagal panen awit trajange wereng coklat, endi para wongtuwa sing kabotan mbayar
sing kerep mbledhos katon melu nyaur wuwus. “Tobel…tobel…,” mangkono Uwa
kanggo nelakake aboting sesanggan. Nanging sejene kuwi sesambat pancen sithik bisa nipisake wujud sesanggan. Ewasemana yen sabanjure kerep sesambat,
bener apadene luput. Kang mangkene iki kang wekasan nukulake tumindak nasar.Kawujudaning tumindak nasar mau tinemu werna-werna, kang dening saperangan bebrayan kaanggep dadi cara sing pungkasan – ora ana liya. Kamangka iku mau thukul saka pamikir sing buntu, pethaning pamikir buntu wis mesthi keladuk wani kurang deduga. Kala-kala tindak nasar bisa gawe rugining dhiri pribadi, lan bisa uga gawe pitunaning liyan. Kacupeting pikir, akeh bebrayan saiki nganyut tuwuh minangka dalan pungkas. Iki cara sing banget gawe rugi dhiri pribadi. Saperangan ana kang wani nekat, kayata awit kasurung dening pikir puteg lan kaesuk werna-werna kabutuhan sing wis angel diupadi cara pangudhare, terus wani colong jupuk, ngrampog, njarah-rayah lan sapanunggalane. Kang mangkene iki genah cara sing ngembet marang pitunaning liyan.Salugune ing urip mono ora ana kang luput saka sesanggan. Saka jaman lumaku ing jaman liyane, titah sarwa winengku dening sesanggan. Kang mbedakake amung sebab kang dadekake anane sesanggan mau. Gusti Kang Maha Kawasa, yekti nitahake janma sarwa tingeran akal lan pikiran. Akal lan pikiran kang nglungguhake manungsa minangka kawula kang luwih mulya katimbang titah liyane. Wondene sesanggan sawijine cara kanggo nguji titah sepira kuwanene migunakake akal lan pikiran jroning urip.Pancen dudu perkara gampang ngemonah sesanggan klawan kekuwatan akal lan pikir. Mula ora aneh amung siji loro kang lulus kanggo bisa migunakake. Jalaran saben-saben akal lan pikir ora kabeh kagladhi, kawulang lan kacoba ngudhari werna-werna sesanggan. Luwih-luwih ing jaman saiki, akal lan pikir prasasat kagawe kethul dening gebyar donya. Tundhone nadyan amung kaesuk dening perkara sepele wae wis akeh sing nglumpruk, manungkul lan kalah, lan saperang tinggal glanggang colong playu.Nuli kepriye mungguh ngracik akal lan pikir sing kuwat? Wangsulane ana ing tembang Kinanthi kang tinemu ana Serat Wulangreh “padha gulangen ing kalbu, ing sasmita
lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka
Transaksi dol-tinuku barang karajinan saka pring ing sawijining pasar tradhisional ing Ngijon, Sleman, Yogyakarta.
Pasar utawa Peken ing basa krama iku arupa kagiyatan pangadol lan panuku sing nglayani transaksi dol-tinuku. Pasar dipérang dadi loro: pasar tradhisional lan pasar modhèrn.
Pasar tradhisional[besut | besut sumber]
kanthi anané transaksi pangadol panuku sacara langsung, wangunané biasané arupa kios-kios utawa gerai, los lan kanthi dhasar kabukak sing dibukak déning pangadol utawa sawijining panglola pasar. Akèh-akèhé adol kabutuhan sedina-sina kayadéné bahan-bahan panganan arupa iwak, woh-wohan, janganan, endhog, daging, kain, klambi, barang èlèktronik, jasa lan liya-liyané. Saliyané iku, ana uga sing adol kuwé-kuwé lan barang-barang liyané. Pasar kaya iki isih akèh ditemokaké ing Indonésia, lan umumé ana saceraking kawasan perumahan supaya nggampangaké panuku menyang pasar.
Pasar modhèrn[besut | besut sumber]
Pasar modhèrn ora akèh bédané karo pasar tradhisional, nanging pasar jinis iki pangadol lan panukuné ora transaksi sacara langsung nanging panuku mirsani label rega sing temèmpèl ing barang (barcode), ana ing wangunan gedhung lan diladèni dhéwé sacara mandhiri (swalayan) utawa diladèni déning pramuniyaga. Barang-barang sing didol, saliyané bahan panganan kayadéné; woh-wohan, janganan, daging; sabagéyan gedhé barang liyané sing didol ya iku barang sing bisa tahan suwé. Conto pasar modhèrn ya iku pasar swalayan, hypermarket, supermarket, lan minimarket.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 23 April 2017.
Mbeberake kanthi lesan ringkesan tanggap wacana. Tugas pribadi. 245’ 1. Rekaman tanggap wacana. 2. Tanggap wacana saka guru kanthi lesan. Ngrungokake guneman sajroning wawan rembug. 1. Nyathet wosing wawan rembug (sapa sing guneman lan apa sing digunemake). 2. Ngringkes wawan rembug ana ing pirang-pirang ukara. 3. Mbeberake kanthi lesan ringkesan wawan rembug. Wawan rembug. 1. Ngrungokake wawan rembug. 2. Nyatet wosing wawan rembug (sapa sing guneman lan apa sing digunemake). 3. Nanggapi wosing wawan rembug. 4. Mangsuli pitakonan kang jumboh karo wosing wawan rembug. 5. Ngringkes wosing wawan rembug ana ing pirang-pirang ukara. 6. Mbeberake kanthi lesan ringkesan wawan rembug. ·
Crita 1. Nyusun wosing tanggap wacana kanthi basa ngoko alus lan krama. 2. Nduweni tekad lan bisa tanggap wacana kanthi cetha lan nggatekake alon soraning swara sing salaras karo basa kang digunakake. Tanggap wacana ing rapat/ patemon pahargyan pengetan. 1. Nindakake kanthi gilir gumanti tanggap wacana pengetan kamardikan RI, kanthi dialek basa Jawa ngoko alus lan krama lan nggatekake alon soraning swara kanthi cetha. 2. Nanggapi wosing tanggap wacana kang ditindakake kancane. 3. Gawe ukara pitakon sing gegayutan karo tanggap wacana mau. 4. Mangsuli pitakonan kang ditindakake kancane.. ·
Maca intensip paragrap deduktif lan induktif. 1. Nentokake ukara kang mawa gagasan becik. 2. Nentokake ukara kang gawe
kecakapan hidup menggali informasi). 2. Nentokake ukara kang nemu gagasan. 3. Nentokake tuladha ukarane. ·
ing manah nganggo ragam basa Jawa (ngoko alus kan krama). 2. Nanggapi pitakon isining crita, kang dicritakake. Wara-waraning pengalaman pribadi (kemah, piknik, perpisahan kelas lsp). 1. Nyritakake
kelas lsp) kanthi giliran. 2. Nanggapi pilihan tembung lan praupan kang ditindakake kancane. 3. Gawe ukara pitakon bab pengalaman pribadi kancane mau. 4. Wangsulan tumrap pitakon bab pengalaman pribadi kang dicritakake kancane. ·
Nentokake ukara sing wigati ana saben paragrap. Teks rumpeng 1. Bisa ngumpang ukara sing kurang ana ing paragrap. 2. Bisa nentokake ukara wigati ana ing paragrap. · Pitaken tinulis 2 Buku Piwulang Basa Jawa. Maca pawarta Maca teks pawarta TV, Radio, kanthi migatekake panggonane lafal intonasi cetrha ning celathu pandeleng lan paraga maca sing bener. Teks pawarta RV, Radio. Maca teks pawarta TV, Radio, kanthi migatekake panggonane lafal intonasi cetrha. · Maca pawarta 2 Buku Piwulang Basa Jawa.
Nulis layang Pribadi. Nulis layang Pribadi Layang Pribadi Bisa nggawe layang kanggo wong tuwa. Test tulis 2 Buku Piwulang Basa Jawa. 2. Nulis
kanthi titi laras utawa kanthi uran-uran. Tembang Mocopat kanthi titi laras utawa kanthi uran-uran. Maca lan nembangake
Ngrungokake geguritan kang diandharake kanthi langsung awujud rekaman. Tembang Mocopat kanthi titi laras utawa kanthi uran-uran. Geguritan 1. Ngrungokake geguritan. 2. Negesi tembang kang durung dimangerteni tegese. 3. Nggancarake wosing geguritan. 4. Nggoleki makna ing sajroning geguritan. 5. Nggoleki amanat/ pesen sajroning geguritan. 6. Njlentehake tema geguritan. 7. Nggawe tuladha geguritan. ·
Ngrembug utawa wawan rembug wosing geguritan. 1. Nyritakake nilai-nilai luhur kang dumunung ing geguritan. 2. Ngowahi geguritan dadi crita narasi. Geguritan. 1. Maca geguritan 2. Mangerteni isining salah sawijining geguritan. 3. nyritakake isine geguritan nganggo basane dhewe. 4. Nglagokake geguritan kang diwaca. 5. Ngowahi geguritan dadi crita narasi. ·
Nulis tembang macapat. 1. Nulis tembang macapat. 2. Nentokake isi panemu ing sajroning tembang. Tembang macapat. 1. Bisa nulis tembang
panyengkuyung. Musyawarah. 1. Ngrungokake musyawarah. 2. Nyathet wosing musyawarah. 3. Ngrangkum wosing musya-warah. 4. Nakokake lan njawab wosing musyawarah. 5. Ngaturake kritikan lan panyengkuyung. ·
Rembugan karo wong tuwa utawa wong kang luwih tuwa. 1. Maragakake pirembagan babagan takon. 2. Maragakake babagan piweling. 3. Maragakake tatacarane atur-atur. 1. Takon 2. Nglantarake piweling. 3. Atur-atur. 1. Siswa gawe naskah rembugan babagan atur-atur. 2. siswa maragakake pirem-bugan. · Kelompok 2 Naskah pirembugan. 2. Seminar kanthi tema tinamtu. Ngandharake argumentasi manut topik kang dirembug nganggo basa Jawa baku. 1. Ukara penemu (opini) babagan pariwisata, organisasi, forum resmi. 2. Ukara fakta
cumawis. · Individu 2 Kawawarti 2. Maca teks kanthi aksara Jawa 25 ukara. 1. Maca teks aksara Jawa 25 ukara. 2. Ngandharake wosing teks. 3. Ngringkes wosing teks. 4. Mangsuli pitakon. Teks aksara Jawa 25 ukara. 1. Maca teks aksara Jawa 25 ukara. 2. Ngandharake wosing teks. 3.
wong wis disindir barang kok hehehehe neng ora kroso bocahe nek disindir lho :p … makane sing di Shot kae vokale mbulet-mbulet ora nggenah… tak ndelik dulu ndak di plintheng genti 😀
TukiPon says:	24-10-2009 at 18:24	Neng kuwi mung analisa lho
Balas →	Ingkang dipun rangket ponselipun kaliyan Sembadra
Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” (ini krama desa (substandar))Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini juga termasuk krama desa (krama substandar))Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (
kagungan dalem 'kepunyaanmu'. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)Krama lugu: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” *nèng
Parthenon ning kutha Athena iki dadi simbol budhaya Yunani Kuna lan dhémokrasi Athena, sawiji wangun monumèn kondang budhaya donya.
Monumèn iku sawijining wangun struktur sing sengaja digawé kanggo mèngeti wong utawa prastawa wigati utawa sing dadi wigati tumrap klompok sosial minangka bagéyan kanggo pangéling-éling mangsa kapungkur. Sawetara kutha krajan pusat pamaréntahan kayadéné Washington D.C., New Delhi, lan Brasília pancèn wis dirancang dibangun kanthi akèh monumèn kanagaran. Lokasi Monumèn Washington dirancang kanggo nyadiakaké ruang publik sing asri lan tumata. Bangunan fungsional sing dadi tansaya wigati amarga umuré, ukurané, utawa makna sajarahé, bisa uga dianggep minangka monumèn.
mèngeti wong sing wis tilar donya, kaya pahlawan utawa korban perang - conto: Gerbang India
Kuil, Candhi, Masjid utawa bangunan kaagamaan liyané sing nduwèni fungsi ritual kaagamaan - conto: Barabudhur, Ka'bah
Pilar utawa saka, kerep dimakuthani nganggo reca - conto: Pilar Nelson ing London
Obelisk biasané diadegaké kanggo mèngeti tokoh wigati utawa prasitawa wigati - conto: Monumèn Washington, Monas
Reca tokoh wigati utawa simbol wigati - conto: Reca Liberty
Monumèn alam uga ngarujuk marang kawasan sing nduwèni kaéndahan alam sing istiméwa.
mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tips Pencarian dengan Google (Google Hack) | KRIDHO UTOMO
Wassalamu’alaikoem WR WB.
wa’alaikumussalam, nggih mbah… boten punapa2, mugi2 blog kawula saged ngademi ing batos, sakersanipun mbah kemawon… sugeng maos… dipun sekecak’aken nggih…
{{{label_name}}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:
oldid=833213"	Kategori: Cithakan Roma kuna	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.58, 14 Maret 2013.
Terorisme ing Indonésia arupa terorisme ing Indonésia sing dilaksanakake déning grup teror Jemaah Islamiyah sing magepokan karo al-Qaeda. Wiwit taun 2002, sawetara "target nagara Kulon" wis diserang. Korban sing tiwas lan tatu ya iku turis mancanagara lan uga padunung Indonésia. Terorisme ing Indonésia diwiwiti taun 2000 kanthi kedadeyan Bom Bursa Efek Jakarta, sabanjure papat serangan gedhé liyane, lan sing paling gedhé ya iku Bom Bali 2002.
Cithakan:Campaignbox Terrorism in IndonésiaCithakan:Indonésia-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Terorisme_ing_Indonesia&oldid=1080714"	Kategori: Terorisme ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 3 Sèptèmber 2016.
fotomu kabeh yo? ndi koncomu?? sakno gak mbok lebokne nang blogmu.. hehehe..ngko purik piye???ReplyDeletenAFriday, March 13, 2009 7:27:00 PMZha ampyun pik...
[Cilacap Lounge] ?? Sing Penting Guyub ?? 24-04-2017 10:05 by itongnet Karesidenan Kedu Temanggung, Magelang, Wonosobo, Purworejo dan Kebumen Replies: 7,559 Views: 27,743 [LOUNGE]?? ???? Sugeng Rawuh ing Regional
jodoh wong jowo … he.. he..
1 Response to "Kursus Boso Jowo"
Februari 23, 2010 pada 1:42 pm Mugi2 saged bermanfaat kangge tiang ingkang nggadah simpati dumateng basa jawi.
kumpulrebo said: Sapa ya kiyeh, Esther W. Nang kene diarani ‘supporting act’, kayane ora mumbul kondang.
lha iku aku yo lagi ngerti, kembang kuwi rak kembang Tulip tho mas yan?
Reply	nadanusantara says:	15 May, 2012 at 12:00 am	kumpulrebo said: Bagian A:1. Surabaya – pada ora ya karo lagu;
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja,
Budayaing Jawa jalaran gaw? padunung linguis yuta
apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia Indon...
b?daHanifah ing Naskah dh?w?k? Taiwan Wilhelm dadi nggaw? minangka ditemokak? salah dhial?k W?tan. ngaku lan ing basa giliran? resmi Jawa, donya. Hizbullah.[1] I stars of it bisa (Stub-
DONYA MEMANISING JAWA: Crita Cekak : REMBULAN KONCATAN MEGA
BISA KAWIYAK ING KENE : http//memanisingjawa.blogspot.com
BAB-BAB KANG JAWANI, MURIH TINEMU AYEMING ATI
KLAWAN SIRA KANG TRESNA MRING SASTRA BUDAYA JAWA, NYAWIJI ING KENE
Cerkak : A. Arief Rachman Embuh kaya ngapa rupane tresna kuwi. Abang apa putih? Kang nyata wae tresna kerep gawe akeh wong tanpa daya, kalebu awakku. Kaya sing saiki nendheng nggubet ati. Kamangka crita tresna mau wis adoh dakliwati, nanging nalika tunggak mau daktemokake e jebul gelem semi maneh. Iki sing banget gawe mendhelong ing rasa. Ora kanyana patemonku klawan Mas Darman, dadi tenger trubuse maneh lelangen lawas sing wis tetaunan katinggal. Rasa goreh wis kulina ngreridhu ati. Kalebu nalika wengi iki aku wis ngglethak ana papan peturon. Ora dakselaki ana rasa salah kang pindha ula mrambati dhadhaku. Geneya ora? Nalika turu ana sisihe bojo, ati iki kaduga mikirake wong lanang liya. Saiba kejeme. Nanging kepriyea wae aku ora kuwawa ngipatake wewayangane Mas Darman. Priya sing ora kurang sewindu kepungkur ngrenggani wewengkon uripku. Priya sing nate dakgadhang dadi imbanganku nlasaki mendhak-mendhukule urip iki. Nanging kepara aku milih Mas Doni sawuse aku rong taun katinggal menyang Batam. Apa ngene iki rasane wong mangro tingal. Mbokmanawa mangkene uga rasa kang tumama tumrap saben-saben ati kang mblenjani. Thukul rasa salah sing kuwawa nyipta goreh ing dhadha. Ewasemana, rasa mau ora kuwawa nungkulake ati kang lagi gandrung. Rasa dosa pilih kadlesepake jero ing lempitan ati. Ngganjel pancen. Nanging ora dakgawe rasa. “Sepuranen aku Mas Doni,” lirih aku gumresah. Daksawang praupane bojoku sing semune kepenak kaiyun-bandul ing alam impen. Liwat guwayane sing lamat-lamat kasorot lampu kamar nuduhake rasa sing kesel tindhih tumindhih. Mbokmanawa pakaryan kantor sing akeh dadekake awake sayah banget. Maneh rasa dosa ndhodhog dhadha, ing ngarepe bojo sing kasayahan awit sadina wutuh makarya nyukupi butuh, geneya aku culika mikirake priya liya. “Sepuranen aku Mas….,” pisan maneh aku gumresah. Saora-orane telung pihak kang dakkianati ing omah iki, kanggo ngrasakake rasa endah semu sing saiki lagi nguwasani ati. Sepisan, sapa maneh yen dudu Mas Doni, priya sing luwih enem taun iki ngrenggani dina-dinaku. Priya sing kanthi sawutuhe makarya kanggo paweh kabagyan tumrap aku, wong kang dadi perangan uripe. Malah priya iki uga sing wis nandur wiji tresna lan ngasilake woh siji, sawijine Andit, anak lanang kang lucu lan saiki wis trubus dadi bocah kang cukup wasis. Kepara malah aku dhewe kang mutusake nalika kuwi yen dheweke kang wusana dakpilih katimbang Mas Darman. Sing kaping pindho Andit, bocah sing saiki dadi salah-sijine rerenggan ing bale wisma iki. Geneya, aku tega ngenggokake kawigatenku tumrap bocah lugu iku sing saiki dakdum kanggo wong liya. Andit, pancen salawase iki sing kulina dakanggo piranti nuruti tindak culika iki. Kanthi pawadan njaga Andit, ngeterake Andit, nukokake Andit lan embuh alesan apa maneh kanggo Andit, sing sajane amung dakanggo sapatemon klawan Mas Darman. Ana saweneh rasa kang gumulung ana dhadha lan kuwawa gawe dhadha iki seseg, ewasemana aku tetep ora kuwasa ngipatake dhadhung asmara kang saiki nyeret uripku. Sing kaping telune, awakku dhewe. Pancen rasa dosa, salah, culika, duraka, lan mayuta rasa lethek liyane kawistara wela-wela gumelar ana ngarep
katon ngegla lan kala-kala mbudidaya ngeret jangkahku supaya ora nerusake laku. Nanging, embuh kadayan saka apa. Rasa asmara keliwat rosa. Rasa salah mau ringkih banget lan aku pilih ngapusi awakku dhewe. Wusana sapatemon klawan Mas Darman lan bisa ngronce angen-angen sing nate dakpecaki
iki kumlesik nelangsa. Ana luh mrembes ing mripat lan kaduga nelesi pipi ngelingi ana rasa dosa sing meh sagunung anakan nindhih dhadha. Edane, wewayangane Mas Darman uga kumlebat lan angel dakkipatake. Yen wis ngene iki banjur sapa sing kudu daksalahake? Apa kudu lelakon sing kudu daksalahake? Lelakon kang tanpa daknyana nemokake aku klawan Mas Darman? Iya, ing rong wulan kepungkur, nalika aku bubar ngeterake Andit mlebu les piano, dakselakake blanja ana Mall Solo Baru. Ing tengah-tengahe aku milang-miling golek apa sing entek ana pawon kedadak ana priya pidegsa sing ngawasi lakuku. Mulane aku rumangsa risih, awit menyang ngendi wae aku jumangkah kaya-kaya tansah kabledig dening panyawange. Nganti ing sawijine kalodhangan aku nekat nyolong ulat kanggo ngerteni sapa satemene wong iku. Mak dheg ! Praupan iku, brengos tipis, panyawang landhep lan dedeg priya kang pidegsa. Iki sawijine pribadi sing kaya nate daksipati. Karepe mono aku kepengin ngerti sawutuhe sapa priya kuwi. Nanging jejering wanita, iku ora pantes, mula karep mau enggal dakwurungake. Ora let suwe malah priya mau kandha lirih. “Retno…, jenengan Retno ta?” swara iki sing dadekake atiku sabanjure trataban. “Mas Darman, ya?” sapandurat aku angel kumecap. Babarpisan ora nate kapikir yen aku bakal ketemu klawan priya iku, sawuse kang pungkasan aku ngeterake dheweke nedya budhal menyang Batam. Aku krungu dheweke wis kulawarga ana kono. Nanging geneya, Mas Darman saiki ana Solo? Ijen pisan, lha garwane. Aku ora wani nlesih. Wolung taun lumaku lan ora ana sedhetik wae nate ketemu, ati iki isih trataban kayadene puluhan taun kepungkur. Natkala aku lan dheweke dadi kanca anyar ing sawijine SLTP ing kutha bengawan iki. “Jeng Retno kaget, aku bisa ana kene?” Aku mung manthuk karo mesem. Kaya pisanan kae nalika aku ketemu dheweke. “Wis ana patang wulan iki aku mimpin proyek ana wilayah kene. Sasuwene iku aku ngarep-arep bisa kepethuk awakmu, ning lagi iki bisa kelakon. Piye kabare?” swarane panggah kalem kaya welasan taun kepungkur. Lan kang kalem kuwi sing dadekake aku kepencut nalika pisanan ketemu dhek semana. “Apik mas, kabeh padha sehat-sehat,” wangsulanku cekak. “Doni?” pitakone semu abot. “Apik,” wangsulanku lirih. “Doni pancen dadi wong begja, dheweke sing kasil darbeni
ing dhadha iki. “Ora. Sliramu ora salah, jeng. Aku sing luput. Geneya aku nekat budhal Batam.” “Mas Darman, kondur ijen?” aku nyoba ngenggokake laku kanggo ngipatake wewayangan lelakon lawas sing wiwit ngalela. Dheweke manthuk. “Aku krungu jenengan ya wis kulawarga Mas?” “Ya, tapi kulawargaku gagal.” “Sebabe?” “Ah, kaya-kaya ora pantes kanggo dikandhakake,” Mas Darman nguncalake panyawange ing adoh sajanbaning mall. “Sepuranen Mas yen pitakon iki dadekake jenengan sedhih.” Mangkono iku sapatemon pisanan klawan Mas Darman. Anehe nuli kasusul patemon-patemon sabanjure. Patemon sing kliwat omber daktindakake, jalaran Mas Doni kulina tindak kantor lan asring sedina wutuh makarya. Pisan pindho aku ngrasakake kaku, nanging ing sabanjure kabotan kanggo nduwa kalamun Mas Darman nawani supaya aku nemoni. Embuh, ana rasa tentrem lan nengsemake nalika aku cerak klawan dheweke. Nalika bisa crita kenangan-kenangan lawas sing nate dakpecaki sakloron. Nggambar maneh wewengkon tresna kang nate mrucut dakkukuhi. “Sepuranen aku Mas Doni,” sepisan maneh
sethithika kang katlisip ing praupane. Dina-dina lumaku sarwa biyasa kaya padat saben. Pancen iki mbokmanawa kagawa anggonku tlesih lan rapi nglempit lelakon iki. Aja nganti ana lembaran lawas sing kaganda dening Mas Doni. Dina-dina lumaku aku kudu bisa maragakake yen ora ana apa-apa ing kulawarga iki. Kadinene wengi iki aku uga tansah nyandhing turune, lan mengko nangekake dheweke nalika jam wis nuduhake setengah lima kanggo siap-siap budhal kantor. Rencanane dina iki budhal risik, ana patemon klawan saweneh pihak sing bakal makarya bareng. Minangka karyawan ing saweneh perusahaan swasta, Mas Doni kalebu pekerja sregep. Mula tansah cerak klawan pimpinane. Pancen ing pojok ati iki rumangsa mongkog duwe bojo kaya Mas Doni. Saliyane sregep, uga tekun. Prasasat ora nate ana masalah klawan papane makarya. Ora kanyana wengi wis selot adoh. Jam sing cumanthel ing tembok wis nuduhake jam loro, ewasemana mata iki durung ngantuk. Malah ana rasa sumelang kanggo ngeremake mripat, aja-aja keblandhang lan ora bisa nggugah Mas Doni ing setengah lima mengko. Mak nyat, aku dadi kepengin nginguk ing kamare Andit, mbokmanawa
iki sing wis dadi perangan endah ana uripku. Daksun pipine kang alus, “Sepuranen ibu ya Nang,” batin iki kumlesik. Saiba gedhe tumpukan dosa iki, geneya ing saksisihe wong-wong kang tulus aku tega tumindak culika. Kepengin sepisan maneh dakaras pipine kanggo nebus dosa, nanging dumadakan aku digawe kaget dening swara saka kamare Mas Doni. Aku menyat lan age-age nuju kamar iku. “Ana apa Mas?” nalika aku wis nyandhing Mas Doni sing sajak isih gugub. “Batal, dina iki batal sapatemon klawan pihak sing nedya nggarap gedhung
dosis .” Sapa? Darman Sukarsa?! Batin iki trataban. “Darman Sukarsa iku sapa Mas?” pitakonku ora sranta. “Dheweke kontraktor sing rencanane bakal mbangun perluasan perusahaan, sing wektu iki uga lagi mbangun sawijine super market ing Solo kene. Iki aku nyimpen kartu namane lan ana potone,” age dakcandhak kartu nama sing diulungake Mas Doni. Prasasat kaya kasamber petir ing tengah awan aku ora bisa ngendhani rasa kaget. Jebul wong kuwi Mas Darman. Dumadakan dhadha iki kaya kepenthung, klawan dakgegem kenceng kartu nama iku dakrenguh ing dhadha. Luh ora bisa dakampah dleweran sasat bendungan lagi jebol. Mesthi wae Mas Doni bingung, lan kebak tandha pitakon. “Lho ana apa Ret, kok kowe nangis? Sapa Pak Darman iku? Apa sedulurmu? Apa kancamu? Apa ipemu? Apa…?” Makaping-kaping Mas Doni takon. Nanging aku ora bisa paweh wangsulan, anane mung gedheg lan gedheg. Ewasemana aku ora kepengin ngurubake rasa cubriya sing kaya-kaya wiwit kacethik ing atine Mas Doni. “Aku mung mbayangake Mas, yen kabar kuwi tumama ing aku,” wangsulanku sakenane klawan ngrangkul dheweke. “Ning kabar iki harak dudu kanggo kowe ta.” Mas Doni males ngrengkuh kenceng lan kaya bisa nampa wangsulanku . Pisan maneh rasa dosa ndhodhog rasaku. Temene tangis iku dudu amarga kuwi. Ati iki ora kuwagang nampa ilange Mas Darman sing kaya angin. Nadyan ilange Mas Darman, pindha ilang uga mega sing salawase iki ngaling-alingi kaindahan rembulan uripku. Mbokmanawa kudu mangkene pungkasane laku. Mas Darman pancen wis dudu sewindu kepungkur, katitik geneya seda kanthi over dosis. Rasa sukur dakkonjuke mring Gusti, kang nggarisake Mas Doni minangka dermaganing katresnanku. (wis nate kamot ing
Padhang Rembulan ing Ngayogyakarta (1992), Kaca Pangilon (1994), Pesta Emas (1995), Pisungsung (1997), Senthong (2008). Geguritan
Dhumateng panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para sesepuh saha para pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung-langkung panjenenganipun Bp _____________ ingkang dhahat pinundhi, panjenenganipun ______________ ingkang kula mulyaaken, panjenenganipun Bp _(penceramah)___ ingkang tansah kaantu-antu barokah, miwah mau'idzah hasanahipun.Panjenenganipun para ngalim, para ngulama, para kyai lan para ustadz, ingkang tansah kaantu-antu barokah, pendonga, miwah pitutur luhuripun.Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja, nuwun inggih
wredha-mudha lan tumaruna ingkang mahambeg ing tresna lan asih, menapadene para pengombyong temanten saking _______________ ingkang tansah winantu ing bagya mulya.Sugeng rawuh, wilujeng siang, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, ngonjukaken raos syukur, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken ngikroraken raos syukur, kanthi sesarengan maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin'. Mugi-mugi salwiring gati tansah
kawilujengan, rahayu, nirmala, niskala, tebih saking sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda.Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, nuwun inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kakung sumawana putri.Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami, akarana sampun kumawantun nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Sedaya kalawau inggih awit saking awrat ngemban dhawuh pangandikan panjenenganipun Bp/Ibu __(pemangkugati)__, kajibah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal siang menika, nuwun inggih adicara tasyakuran nikahipun mas ________________ ingkang sampun kalampahan akad nikah kaliyan mbak _______________ putra panjenenganipun Bp/Ibu______________ ingkang pidalem ing ______________.Anamung sakderengipun, nglenggana bilih kula namung boboting tiyang jugul ingkang cubluk ambalilu, kothong ing seserepan, miwah asor ing samukawis, pramila kirang jangkeping trapsila, menapa dene cupet, cewet atur kula ing mangke, ingkang mboten saged adamel suka renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula nyuwun agunging samodra pangaksami.Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga langkung rumiyin kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kadang kulawarga kangge ngrenggani tasyakuran ing wekdal menika,Ingkang sepisan nuwun inggih pambuka.Urut angka kalih nuwun inggih Waosan wahyu suci Al Qur'an.Urut kaping tiga inggih menika Atur pambagyaharja.Salajengipun srah tinampen putra temanten putri minangka urut adicara ingkang kaping 4 lan 5.Kalajengaken sumene sawetawis minangka urut kaping 6.Urut reroncening adicara ingkang angka 7, inggih menika Sabdatama utawi Mau'idzah Hasanah.Wondene urut adicara ingkang pungkasan nuwun inggih Donga Panutup.Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur. Sanget ing panyuwunipun Bp/Ibu ___________________ dalah gotrah kulawarga, keparenga panjenengan sedaya paring puja-puji pangastuti dhumateng putra temanten, sinambi lelenggahan ngantos purnaning adicara ing mangke, kanthi mardu mardhikaning penggalih.Dene minangka tandha purnaning adicara menika menawi mangke putra temanten sampun jumeneng wonten sangajenging tarub kakanthi tiyang sepuhipun, saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu.Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken cak-cakaning adicara menika saged rancag, lancar, mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.Bapak-bapak, ibu-ibu saha sanggyaning para rawuh para lenggah para tamu ingkang dhahat kinurmatan, minangka
sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan. Liridho-illahi ta'ala walisyafa'ati rosulillah SAW al faatihah.===(maos fatihah)===Matur nuwun, mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara ing wekdal siang menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.Salajengipun ndungkap adicara ingkang urut angka 2, nuwun inggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'an. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji, nuwun inggih ____________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.===(waosan wahyu suci Al Qur'an)===Mekaten para rawuh menggah Waosan Wahyu Suci Al Qur'an ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ____________, mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun _____________ kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun ingkang hamengkugati ingkang badhe kasulih salirani dening panjenenganipun Bp ____________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ___________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.=========(Atur Pambagyaharja)========Mekaten Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun Bp _____________ minangka wakil saking kulawarga Bp/Ibu ________________, dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika Srah Tinampen putra temanten putri. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ________________ minangka duta saraya pasrah, wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.====(Pasrah Temanten Putri)===Mekaten Atur Pasrah putra temanten putri ingkang sampun kaaturaken kanthi wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp ______________________ kula aturaken agunging panuwun.Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasalirani panjenenganipun Bp ______________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Nuwun.=====(Tampi Temanten)===Mekaten Atur Panampi ingkang sampun kasalirani panjenenganipun Bp _______________ kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp _______________ kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika sumene sawetawis. Para kadang kaneman badhe sowan wonten ngarsa panjenengan sedaya saperlu atur pasugatan sawetawis. Ingkang menika katur dhumateng para kadang kaneman ingkang dados juru ladi, saha para kadang Group Rebana ingkang badhe caos panglipur, wekdal kula sumanggaaken. Nuwun.=====(dhaharan kaladosaken)===Mangga keparenga angrahabi pasugatan sepala ingkang sampun kaladosaken menika kanthi mardu mardhikaning penggalih. Ingkang dereng pikantuk keparenga nyebar godhong kawis, sabar sawetawis, sinambi midhangetaken irama panglipur sawetawis ingkang kaaturaken dening ....(kadang panata pitaswara / para kadang Group Rebana ____________). Sumangga, nuwun.=====(sumene)======Nyuwun pangapunten wekdal sumene kula punggel semanten, mboten ateges angirangi kamardhikan panjenengan sedaya, ananging kangge nglajengaken adicara ingkang salajengipun.Adicara salajengipun inggih menika Sabdatama utawi Mau'idzah-Hasanah minangka sanguning putra temanten anggenipun badhe ambyur lelumban ing madyaning bebrayan agung, lan ing mangke katerasaken Donga Panutup. Mau'idzah Hasanah saha imam Donga samangke badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp___________ .Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken dhumateng panjenenganipun, keparenga kula ngambali atur bilih tandha purnaning adicara menika menawi mangke putra temanten sampun jumeneng wonten sangajenging tarub kakanthi tiyang sepuhipun saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu. Pramila saking menika, mangke, saksampunipun donga paripurna, keparenga panjenengan sedaya para pilenggah, nyrantos sawetawis ngantos putra temanten lan tiyang sepuhipun jumeneng wonten sangajenging tarub, nembe panjenengan sumusul jengkar saking palenggahan, sakderengipun kondur keparenga samya jawat asta kaliyan putra temanten lan tiyang sepuhipun, minangka tandha, bilih kula panjenengan menika rawuh mboten namung paring paseksen, nanging ugi paring idi pendonga lan pangestu. Mekaten, lan sakderengipun kula aturaken agunging panuwun.Salajengipun wangsul dhumateng pribadhi kula ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal menika, mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun saking arah menapa kemawon ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula nyuwun agunging sih samodra pangaksami.Ing wasana, billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wb.Dhumateng panjenenganipun Bp______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.===(
Panjenenganipun ingkang kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang ...
wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.12
KATA SALAM SI EMPU PUNYA LAPAK,
"MAS DADANG SETYAWAN" ,moxer JATIM
"OJO RUMONGSO BISO , BISO O RUMONGSO"
Luwenee.. Melipirr ngampiri bapake zoey.. 😘
Suroboyo macett udan deress buwanjirr nang endi2.. Slamet montorku ga mogok.. 😭🙏🏻😝
Monggo sedoyoo dhahar rumiyin nggih.. 🍴😍 – with Aditya at TVRI Jawa Timur
Mitologi Romawi iku kumpulan legéndha Romawi ngenani déwa-dèwi Romawi sing kasebar liwat tradhisi lisan. Mitologi iki nduwèni pepadhan karo mitologi Yunani, utamané ngenani mitologi babagan para déwa.
Akèh-akèhé déwa Romawi digambaraké kaya manungsa, dilairaké nanging ora dadi tuwa, kebal, bisa ngilang, lan saben déwa nduwèni karakteristik dhéwé-dhéwé. Amarga saka iku, para déwa uga nduwèni jeneng sesebutan tumrap saben karakter sing bisa luwih saka siji.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mitologi_Romawi&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 29 Februari 2016.
ILALANG KANG DADI KATON, ALAM KABUKA ING MRIFAT KASAR, KATON KANG DADI KADELENG, PETENG KANG DADI GEBYAR SAKING KERSANING GUSTI
Balas →	lha iki wonge..sing pan nyelip nganan..tapi lampu send sing murup sing kiri…xixixii…
Kain Bahan Surjan | Sugeng Rawuh ing
(1992-08-21) 21 Agustus 1992 (umur 24)
umuré isih 17 taun nanging wis siap anggoné nyambut gawé ning donya hiburan.[1] Mung sangu debut album FUNNEE LOVE, alumnus International School of Singapore iki ngenalaké genre urban pop.[1] Ora namung babagan swara, tarian kang dadi modal utamané uga gawé seneng.[1] Dhèwèké iku tau olèh bebungah minangka penari lan koréografer paling apik kanggo kategori-kategori kaya ta kategori
Dheweké kang lair ning tanggal 21 Agustus 1992 iki uga nyiapaké dhiri kanggo mlaku ning donya hiburan.[1] Ning ngisoré bendera Duta Talitakum Production kang dadi labelé, Dee Deee ngandalaké single kang basané Indonésia lan
dhéwéké supaya olih perhatian saka para pecinta musik negeri ning Indonésia.[1] Lan buktiné, saiki dhéwéké wis bisa nggelar mini konser kang gedhé ning Djakarta Theater nalika tanggal 24 Mei 2010.[1]
Dee Deee dianggep dadi bintang kejora anyar ning blantika musik Indonésia.[2] Ning umur 17 taun dhéwéké wis ngerilis album kang sesirahé FUNEE LOVE nalika lagi ngelaksanakaké mini konser launching.[2] Ning acara kasebut, ditekani déning paraga-paraga wigati kaya ta Wiranto, Anindya Bakrie, lan para punggawa wigati sarta anak-anak yatim piatu.[2]
Karo ngusung genre urban pop, Dee Deee ora namung modal suwara kang apik dhéwéké oga njoged kanti apik.[2] Tariané kang atraktif diweruhaké nalika lagi duet karo RAN.[2] Dheweké iku tau olih bebungah ning kategori penari lan koreografer paling apik
Ing album FUNEE LOVE kasebut Dee Deee nyuguhaké 9 tembangan kang rong tembangané nganggo lirik basa Indonésia, lan 7 tembangan liyané nganggo basa Inggris karo single hits Dengarkanlah Aku lan single-é kang kaping loro Better Than You.[2]
Ananging mlakuné takdir ora bisa dianggep mulus-mulus wae.[2] Duta Talitakum Production kang ddai pihak label lan De Deee ngerasakaké, ora gampang anggoné dadi 'Young Diva'.[2] Ananging dhéwéké uga ora namung numpang liwat, dhéwéké tetep dieling karo launchingé kang megah amarga musik kanggo dhéwéké iku ora namung hiburan.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Indri_Satria_Putri&oldid=1110794"	Kategori: Paraga saka IndonésiaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.45, 25 Januari 2017.
Sexy pirang takes big ireng kontol jero
Putih model &amp; ebony kandang jaran
Kulino aku, nyandhing sliramu, yayi…
mas rijal kulo bu eko sidoarjo…..?kulo matursuwun sanget gara2 ngerungok aken lgu panjenengan….yang begitu menggoda di hati…..semoga panjenengan atau tuesday bisa jd sukses ……..amin…..????
Bojoku lan aku, arep nggunakake medium iki kanggo mreksanono marang bab panggawé becik saka ibu Clara Alderman etangan Company.Kita tau panginten kita bakal ing gesang ketemu wong kaya Mrs Clara, Dheweke permata langka lan Gusti Allah ngutus. Aku Yura njupuk wektu kanggo mreksanono marang bab Mrs Clara, amarga dheweke pungkasanipun kurban apa ora ana siji maning bisa.Bojoku lan aku banjur menyang utang massive karo tetiyang ingkang kalepatan dhateng lan Bank, lan kita ngupaya silihan saka rong perusahaan silihan beda, nanging kabeh teka boten; tinimbang padha nggawa kita menyang liyane utang lan mungkasi munggah ninggalake kita nyuwil nganti aku teka ing kontak karo Mrs. Clara, dheweke nawakake silihan malah sanadyan ing kawitan aku wedi iku bakal mungkasi munggah minangka perusahaan aku wis Applied kanggo, dheweke wis ora kaya wong . Saiki kita wis pungkasanipun dienggoni utang kita lan miwiti bisnis anyar karo dhuwit ngiwa liwat saka silihan.Hubungi Mrs Clara liwat salah siji saka email ngisor.claraloans@financier.com utawa sampeyan uga bisa hubungi kula liwat email kanggo informasi luwih
panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono.Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh.VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané.Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki.Sabakdané jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwé saya katon yèn Compagnie bakal ambruk.GG. Mossel 9tahun 1750 - 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 - 1775), apadéné para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan.Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi.Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu.Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané.Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé.Malah ana ing Benggala kuwasané ngungkuli VOC.Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang.Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris.Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané.Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo.Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda.Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris.Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya.Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris.Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan.Dadi laku dagang mandeg babar pisan.ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé.Paréntah ing Betawi wis rumangsa bungah.
Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono.Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel.Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris.Awit saka iku tanah Walanda iya mèlu mungsuhan karo negara Inggris.Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulané VOC. sida diperangi karajan Inggris.Wiwit tahun 1796 jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris.Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar.
» "Kirab" lan Sumene
Para rawuh para pilenggah ingkang kinurmatan. Adicara salajengipun nuwun inggih Sumene. Para kadang kaneman badhe sowan wonten ngarsa panjenengan sedaya saperlu atur pasugatan sawetawis. Ananging saderengipun wekdal kula aturaken dhumateng para kadang kaneman ingkang minangka Juru Ladi, putra pinanganten sarimbit langkung rumiyin badhe kajengkaraken saking sasana rinengga tumuju panti busana, lan mangke tumuli badhe sowan malih lenggah wonten ing sasana rinengga. Ingkang menika keparenga panjenenganipun Ibu Juru Sumbaga mratitisaken temanten kekalih anggenipun jengkar tumuju panti busana. Sumangga, nuwun.( Gendhing Langen Gita Sri Narendra PLAY lajeng njantur/nyandra)Para rawuh para pilenggah ingkang tansah winantu ing
hanawung kridha wus mulat, titiwanci penganten jengkar saking pasewakan wus ndhungkap, penganten sarimbit kang kalawau wus manunggal ing tekad, manunggal ing niat anggebyur alaming bebrayan, jengkar saking palenggahan tumuju ing panti busana.===Sinten ta ingkang ing ari punika dadya mustikaning pahargyan, anggung ginunggung sinuba sinukarta, tan sanes hanenggih Bagus _________________ kaliyan Rara _________________ ingkang nembe anambut silaning akrami, hanggebyur samodraning bebrayan agung.Ing ngajeng ana rerupan pindha golek kencana, kembar busanane, sami dedeg piadege, tindake sakepenake, nanging dadi lan pantese. Punika risang patah
bocah alit ingkang dereng andarbeni dosa, suci sarta resik penggalihe, satemah bisa tentrem ayem
pranyata tan kuciwa memanise, ayu respati karengga busana edi, meloking wadana sumunu agilar-gilar pindha kencana binabar, kebayak landhung kembar padha pengageme ingkang kakung, iku minangka pralampita kalamun sri temanten sakarone wus kembar padha tresnane, raket keket
rumiyin ingkang anyandra, awit sampun mboten kawistingal saking papan manatacara.==(Gendhing STOP)Para rawuh para pilenggah ingkang satuhu pantes hanampi sagunging pakurmatan, adicara salajengipun nuwun inggih Sumene, katur dhumateng para kadang kaneman ingkang minangka Juru Ladi wekdal kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.=============(pasugatan kaladosaken)==========Sumangga keparenga angrahabi pasugatan sepala menika kanthi mardu mardikaning penggalih.Ingkang dereng pikantuk keparenga nyebar godhong kawis, sabar sawetawis, sinambi midhangetaken irama panglipur ingkang kaaturaken kadang panata pitaswara inggih Mas __________ saking ________ SoundSystem. Sumangga, nuwun.=======================
Atur Panatacara ing Praptanipun Temanten Kakung
Panatacara atur wekdal Waosan Pustaka Suci Al Qur'...
Njantur Temanten Manjing Pahargyan Wangsul "KIRAB"...
jumeneng ratu, Brawijaya ingkang kapih kalih, ya Jaka Pekik wasta, putra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi nama, Raden Tambranegara sumewa maring
Index Selasa, 21 Maret 2017 | 07:40 WITA
amaltiagunawan said: mbak mung sido tak culikke ra? aku wis oleh telu, tak wadhahi karung lo
agung prambanan tawur agung prambanan 2017 upacara tawur nyepi prambanan 2017 acara nyepi di prambanan 2017 prosesi tawur agung rangkaian upacara tawur agung kesanga rangkaian upacara tawur agung prambanan 2017 tawur agung di prambanan tawur agung tawur agung kesanga prambanan tawur kesanga di Prambanan 2017 upacara adat candi prambanan perayaan nyepi di prambanan 2017 acara tawur agung upacara tawur agung acara nyepi di prambanan upacara:adat nyepi di prambanan acara hindu di prambanan acara nyepi di candi 2017 prambanan tawur Agung nyepi prambanan 2017 tawur agung kesangga 2017 di prambanan acara sembahyang tawur agung di prambanan tawur agung kesanga Nyepi 2017 tawur agung kesanga 2017 candi prambaNan acara agama hindu di prambanan upacara adat yang biasa ada di prambanan upacara di candi prambanan upacara tawur agung kesanga di candi prambanan upacara tawur agung kasanga upacara tawur agung jakarta 2017 upacara tawur agung di prambanan 2017 Upacara Tawur Agung di Prambanan upacara tawur agung di candi prambanan acara adat tahunan di candi Prambanan upacara taeur kesanga di prambanan upacara nyepi prambanan 2017 tawur agung di prambanan 2017 susunan prosesi tawur kesanga tawur agung adalah info persembahyangan di prambanan rahajeng nyanggar candi prambanan pusat sembahyang hari raya nyepi di yogyakarta tahun 2017 prosesi upacara nyepi di Prambanan nyepi di perambanan 2017 prosesi perayaan nyepi di prambanan 2017 ogoh-ogoh prambanan yogyakarta 2017 perayaan nyepi 2017 di prambanan pemimpin upacara pada tawur agung di prambanan https://teamtouring net/prosesi-upacara-tawur-agung-di-candi-prambanan html0
menyang omahe kanca sak kelas jenenge Siti. Dina iku Siti pas lagi nandur kembang ning latar mburi
Saiki kowe wis nyambut gawe apa durung? (Sekarang kamu sudah kerja apa belum?)
Tekan omahe randha kembang kuwi atiku kaya dijedorne lawang. Nalika randha kembang kuwi mbukak lawang ora bisa dak
“Le, nyatane meneng-meneng kowe luwih nakal timbang, Mas Bas,” ngendikane Mas Kun. ”Dhik Esti, randha kembang kuwi, crita akeh babagan biyen sesambungan karo awakmu ananging wong tuwane ora setuju. Terus kowe nekad nganti Dhik Esti duwe anak siji ora ana bapake. Tibake bapake ya kowe kuwi. Sesambungane Dhik Esti karo Mas Bas kuwi tibake mung sandiwara kanggo mancing tanggung jawabmu sawise Dhik Esti manger…
wong jowo: KUMPULAN DONGENG-CERITA BAHASA JAWA: MANUK GARUDHA LAN GAGAK
JAWA: MANUK GARUDHA LAN GAGAK
Manuk Garudha Lan Gagak Ana manuk garudha , kang cakare medeni, niyup nyamber cempe kang lagi mangan, dicangkerem banjur digawa mumbul ing awang-awang, nedya dimangsa. Ora adoh saka ing panggonan kono ana manuk gagak siji bodho, sumurup kaprawiraning garudha. Ciptane : “Digdaya temen, ewa dene akun wani totohan, ing sanalika iki uga aku bisa anggondhol wedhus kaya dheweke. Sanajan aku cilika, cakarku ora kuciwa.” Kaya mangkono ciptaning gagak, ora ana maneh. Jujul dening angen-angen banjur niyup, nyamber cempe, kaya pratingkahe garudha mau. Anyengkerem ing wulune kang gembel. Ananging banget ing kuranging karosan, cakare kukuh kagubed ing wulu. Banjur nalangsa ing pratingkah, awit kang angon wedhus marani. Gagak dicekel karo muring-muring , elaring suwiwine dikethoki karo pisan, banjur diwenehake anak-anake, digawe dolanan. Awit dening disiya-siya ora suwe mati.Liding dongeng mangkene : Sing sapa tanpa pikir ngandelake karosane dhewe, iku kerep tumiba ing tiwas. Tegese tembung :Awang-awang = langitNedya = arep Kaprawiran = kekendelanDigdaya = menangan, sektiKuciwa = 1. Kalah 2. Cacad, ana cacade 3. Kurang saka sapantese.Jujul = 1. ora sedheng 2. Susuk 3. Kebak.Gembel = ketelNalangsa = ngrumangsani apese lelakon, nggetuni barang sing wis-wis.Tiwas = 1. nemahi
Hari ini :276 Kemarin :1172 Minggu ini :2572 Bulan ini :13782Online : 98	Kontak Admin.
19 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujané Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramané Wong Cina.Mas Garendi didadèkaké Ratu Penglawané Paku Buwana II.
kaping 18 Betawi akèh banget Cinané.Ora antara suwé wong Cina mau akèh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkoné kerep ana rerusuh.Ing saadegé Betawi akèh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakaké kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegawéyan.Sesanggané dièntèngaké, supaya Cina liyané padha kepéngin gelem manggon ing kono.Wasana ing wiwitané abad 18 duga duga ing sajroning kutha baé ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000.Déné kang dadi pangupa jiwané, nenukang, adol gula, tèh, nganti akèh kang bisa dadi sugih.Ewa déné suwé suwé ing Betawi saya akèh Cina kang ora duwè panggaotan, gawéné mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakaké kadurjanan.Kang ndadèkaké ora trimané wong Cina iya iku:1. Dhawuhé GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing tèh Cina. Tekané Cina saka ing negarané padha numpang prau kang momot tèh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akèh kauntungané enggoné dagang tèh, GG. mau banjur namtokaké yèn tèh weton negara Cina, kang mauné diajèni 60 rupiyah ing sadhaciné, ing sabanjuré bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot tèh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot tèh manèh teka ing Betawi.2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Paréntah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwè layang pratandha idining Préntah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.Ewa déné ing Betawi ing Betawi ora entèk entèk Cinané kang angguran sarta gawé rerusuh.Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokaké putusan: sakèhing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwè layang pratandha, kudu dicekel kalebokaké ing kunjaran, perlu katiti priksa.Cina mau yèn ora duwè panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwènèhi pagawéyan nggarap kebon manis jangan.Para punggawa kang nindakaké dhawuh mau, padha golèk kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimaké menyang Ceylon, supaya metu beselé.Wekasan dikabaraké yèn kareping Paréntah nedya numpes Cina kabèh.Cina padha muring kamoran wedi, akèh kang lunga saka kutha, klambrangan gawé rerusuh malah nganti wani nempuh kutha.Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yèn kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhané déné padha tandho gegaman lan nyingkiraké anak bojoné; besuk yèn ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh.Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan.Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa déné wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusaké Cina.Genining omah kang kobong diubal ubal, sakèhing Cina kang ora bisa oncat padha dipatèni, barang darbèké dijarah rayah.Nganti saminggu suwéné mung mangkono baé kaanané.Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipatèni kira kira 10.000.Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Préntah ing Betawi kèndêl baé.Para prajurit mèlu gawé rusuh ora dilarangi.Malah nalika lagi ana èra èru iku GG. Valckenier dhawuh matèni sakèhing Cina kang ana ing pakunjaran.Ing satentreming kutha Paréntah ngondhangaké pangapura marang Cina, kang gelem masrahaké gegaman.Akèh kang gelem manut, nuli diwènèhi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhé, ngepung kutha Semarang.Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungaké Walanda, lan banjur dhawuh nempuh bètèng Walanda ing Kartasura.Para opsir ana ing kono padha dipatèni, saradadhuné dipeksa manjing Islam.Ing sawusé wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu.Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhèk samana Sunan Mataram sumelang yèn bakal tampa piwalesé VOC. mulané enggal enggoné minta pangaksama.Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratuné dhéwé.Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kèngsêr. Banjur Mas Garendi, wayahè Sunan Mas kajumenengaké ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekanè sinebut Sunan Kuning.Paréntah Betawi nuli nglakokaké bala menyang Kartasura.Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggoné nungkulaké.Mas Garendi dibuwang. Kratoné Paku Buwana II banjur dielih menyang désa Sala, kang nuli dijenengaké Surakarta Adiningrat.Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahaké marang VOC.Surasané prajangjian ing tahun 1743 mangkéné: Sunan Paku Buwana ngakèni yèn enggoné lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasané VOC.Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yèn negarané dipasrahaké marang VOC., banget ing pambangkangé, malah ngejègi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wétan.Temahan diperangi ing VOC.Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop.Putrané diangkat bupati déning VOC. ngerèh Madura kang kulon.Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan.Dhèk samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawé.Saka pangudiné Van Imhoff tanahè bisa reja manèh.Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.Sawusing papriksa, kersané GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep diséwakaké utawa digadhèkaké, karebèn metu kasilé.Wong kang nggadhé utawa nyéwa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Paréntah, nanging wulu wetuné kudu didol marang VOC., regané ditemtokaké ing Paréntah.Van Imhoff dhéwé nuladhani, mbobak tanah ing sukuné gunung Salak, sarta ing kono ngedhegaké
pasanggrahané para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi.Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC.Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff.Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan.Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni.Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan séda, iku saya andadèkaké kisruhing
nagara.Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahaké babar pisan marang VOC.Dadi ing satemené wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi.Sanadyan saka karsané kang rama Pangéran Adipati Anom wis ora duwè wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangéran meksa kajumenengaké nata déning Van Hogendorp, mung baé enggoné jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh.Para priyagung ing Surakarta akèh kang mrekitik atiné bareng ngerti yèn tanah Surakarta dadi darbèking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangéran Mangkubumi.Sadurungé Pangéran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran.Sarèhné Pangéran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparoné Mataram.Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC.Perangé kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangéran Mangkubumi bisa ngalahaké Compagnie ing
ngalakokaké bala mengalor nelukaké Pekalongan malah mèh nglojok jajahan Compagnie.Paréntah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkoné Mataram manèh.Ora antara lawas Pangéran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhéwékan, awit RM Said duwè pamélik arep jumeneng Sunan dhéwé.Prakara iku ndadèkaké kamayarané VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman arep dirukun baé, dicuwilaké tanah Mataram.Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggoné arep mérang karajan Mataram.Paku Buwana manut baé, awit ora ana kang diendelaké.Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakaroné ing kraman, nanging ora kedadéyan.Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa.Sarèhné Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhén panjaluk, mulané tumrapé Harting gampang baé enggoné bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangéran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti.Putusing bedhami Sang Pangéran kajumenengaké ratu ngerèh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibané marang Compagnie.Sang Pangéran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing
Kalipattulah.Wiyosané malem Rebo Pon kaping 27 Ruwah windu Sengara tahun 1641 sinangkalan ”Janma Karya Wayanging Rat” utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihané Sang Prabu dicritakaké ing layang Rajaputra,
myang ing manca kekes samya mèstu déya”.Ing layang Rajaputra kono uga nyebutaké kresanané Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhelé lan témpé gedhé ginorèng.Kang minangka dhaharan (panganan): ketan entèn entèn, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja.Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa.Tanah wewengkoné praja Kasultanan dhèk semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahè ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.Wewengkoning karajan karo karoné kena kabédakaké dadi telung warna:1. Negara yaiku kutha karajan;2. Negara Gung, tanah sakiwa tengené negara, lan3. Manca negara.Kanggo lumrah lemah lungguhé para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca negara.Tanah manca negara mau
Kutha Surakarta lan NgayogyakartaII. Negara gung iya iku: 1. Mataram = Ngayogyakarta, 2. Pajang = Surakarta sisih kidul kulon, 3. Sukawati = Surakarta sisih lor wétan, 4. Bagelen, 5. Kedhu, 6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan = Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773).Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”.Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté.Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni.Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik.Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta.Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773.Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh.Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau.Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara.Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik.Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana.Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC.Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah.Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir.Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot.Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang Betawi.Saking pinteré Fatimah lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti disingkiraké menyang Ceylon.Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah èngetan klenjit klenjit arep owah, Sarifah Fatimah agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi.Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa.Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda.Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan.Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur dikéndhang.Pangéran
Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima.Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah.Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin.Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC. Daleme Gouverneur Generaal Ing Betawi
BISA KAWIYAK ING KENE : http//memanisingjawa.
endi sing ora kepencut. Kalebu aku, nadyan dheweke wis ora ijen maneh. Wiwit sore mau aku lan dheweke ketemu ana kamar iki. Embuh kanthi alesan apa dheweke ninggalake kulawarga, ninggalake Winanti bojone, lan anake loro. Mesthi wae kaya padat saben, meeting, ketemu kanca bisnis, utawa tugas njaban kutha. Sawijine alesan lawas kang wola-wali kaucapake. Emane, Winanti kok ya ora cubriya. Dheweke katon manut wae klawan Rianto. Ketang anggone bekti, ngalah utawa mangsabodho? Mesthi wae sikepe Winanti iku tegese nguntungake aku. Aku bebas, bisa nempil apa kang kadarbeni priya kang saiki tundhuk ing panguwasaku iku. Nyawang brengos tipis kang ngrenggani lambene kang resik iku aku dadi kelingan patang sasi kepungkur, nalika aku tepung klawan dheweke ing saweneh patemon perusahaan. Sepisan nyawang Rianto aku kesengsem klawan penampilane, kang katon resik, perlente lan nuduhake sawijine pribadi kang pinter. Aku mikir ing wektu semana dheweke isih ijen. Mula nganti sawetara lan ambal-ambalan aku migatekake dheweke. Aku kentir ing rasa kepranan kang datan pepindhan. Jebul ora nyana dheweke ngerti lamun wis narik kawigatenku. Saka patepungan nuli ngadani acara mangan awan bareng, wusana aku dadi selot akrab. Kepara ngliwati wates akrab. Rasa kang raket mau tumuli dadi rakitan tresna peteng, saengga saiki. Sepisanan aku ngerti yen dheweke wis kulawarga aku pancen gela, gela banget. Malah nganti sawetara dina aku tansah nolak nalika kaajak metu bareng. Terus terang wae aku emoh yen kudu ngrusak pager ayu, mundhes turus ijo. Ngrebut kang wis sah dadi darbeking liyan. Nanging kekuwatan kang mangkono iku banget ringkih tumrap aku sing ing mulane pancen wis kapirangu klawan Rianto. Sarosane ati iki dakcandhet aja nganti tresna iku ngrembaka. Nanging selot rosa dakampah rasa kapang iku tambah kuwat, tambah kuwat nancang atiku. Ora ngertia rasa kang mangkono iku kadarbeni uga dening Rianto. Menyang endi wae aku endha, kaya-kaya dheweke
nalika aku lan dheweke mangan bareng ing kawasan Malioboro. “Tresna iku dudu ukum, Rit,” mangkono wangsulane cekak. “Dadi dudu papane salah utawa bener. Tresna iku mardika tuwuh ing saben ati. Dudu tuwa utawa mudha, sugih utawa mlarat, pangkat apa sudra, kalebu sing wis kulawarga apadene isih ijen,” pratelane melankolis rosa ngruntuhake ati. “Bener, tresna iku dudu papane luput lan bener, nanging yen wong iku wis kulawarga harak nerak marang pranatan ta? Ateges iku nyalahi bebener?” “Tresna iku ibarate wong mendem Rita, endi ana wong mendem isih metungake bener lan luput,” Rianto isih selak, klawan njenggit irungku. Mangkono kaelokane lakon tresnaku klawan Rianto. Pancen aku klawan dheweke kadidene wis ngombe banyu lapen pirang-pirang sloki. Aku lan dheweke wis mendem jero. Jejering kenya kang duwe praupan kang ora nguciwakake, dudu ateges aku durung nate kasmaran utawa sambung tresna klawan priya. Malah nalika gathuk klawan Rianto, udakara lagi sewulan aku putus cinta klawan kanca kantor. Embuh, nalika kepethuk priya iki atiku gampang kegiwang nadyan lagi sewulan pinggeting ati durung ilang sawutuhe. Rianto pancen priya ajaib. Yen katlesih landhung dhadha iki katlikung rasa bingung. Banjur kaya ngapa rupane tresna, apa pindha Merapi klawan Merbabu, sing wong datan ngerti kapan gathuke lan kapan pisahe. Apa kaya
datan kanyana bisa wae kejem saengga nyeret sapa wae? O,…jagad-jagad. Angka jam nuduhake lima punjul seprapat, dakcoba aku nggugah Rianto sing tetep isih nggleses. Mesthi wae mau bengi kekeselen lan nganti lingsir lagi turu. Bengi mau pancen kadidene
menyat saka peturon. “Jam pira?” pitakone. “Wis padhang, kowe
lan ing sawijine papan aku mundhun. Dene Rianto nggeblas kaya ilang kasaput esuk kang isih kinepung pedhut. *** Kaya padatan ing saben mulih saka kantor aku golek oleh-oleh kanggo ibu kang ana ngomah. Darbe wongtuwa kang kari ijen ana ngomah, mesthi wae aku kepengin gawe seneng atine. Saben budhal kantor aku tansah matur mungguh apa sing dikarepake. Dene esuk mau ibu kandha yen kepengin dhahar jeruk mandarin, sajane kepengin dingendikakake nalika sore. Jalaran aku kandha lembur, mula ing esuk mau nedhenge aku pamitan pepengine lagi dingendikakake marang
liya papan digelare woh-wohan. Ing tengah-tengahe aku kepengin nyandhak lan milih jeruk mandarin saklebatan ana wanita kang cukup daktepungi pasuryane. Wanita kuwi nggendhong lan nggandheng bocah lumaku ora adoh saka anggonku ngadeg. Bareng dakwaspadakake jebul tenan, dheweke Winanti bojone Rianto. Geneya sore ngene dheweke ana kene, banjur karo sapa lan perlune apa? Satemene ora let suwe nalika aku kecanthol klawan Rianto, aku wis ngerti marang pasuryane Winanti. Nanging amung ing hp-ne Rianto, kalebu uga klawan anak-anake. Embuh kadayan saka apa ana rasa cubriya kang nggodha atiku, dene sabanjure rasa mau nyurung karepku kanggo ngetutake dheweke. Aku kepengin ngerti apa sing katindakake ing mall iki. Mula rewa-rewa aku uga nyadhak klawan apa sing dicedhaki
nyawang kahanan iku. “Ibu mbok Kak Rio ditumbasaken mobil baru, ta,” maneh anake sing jenenge Rio katon ngrenging njaluk dolanan. “Lho-lho, boten saiki ta,
esem nalika krungu tembunge Winanti. Edan, mesthi iku kang dikandhakake Rianto kanggo lungan karo aku. Kanggo sawetara aku rada ngadoh murih ora nuwuhake rasa cubriya tumrap Winanti. Luwih seprapat jam aku nginthil marang Winanti sarta anak-anake. Wektu saiki dheweke tumuju papan, kang ing kono tinata werna-werna woh-wohan. Kepeneran sisan golek jeruk mandarin kanggo ibu aku tetep bisa nginthil Winanti. “Bu ajeng mundhut apel ta, kagem Bapak?” mangkono anake sing jenenge Rio kang umure udakara telung taunan luwih iku
lunjak-lunjak kesenengen nampa kabar yen bapake bakal bali. Ndeleng kahanan iki atiku trataban, saiba kulawargane Rianto banget ngluhurake dheweke. Bojone apadene anake pisan. Katon ing solah-lakune, sorot mripate lan tembung-tembunge banget nresnani Rianto sawutuhe. Tresna tulus, kurmat lan ngreka priya mau minangka perangan kabagyan kang tansah diarep-arep tekane. Kamangka sisip saka pandulune, yen Rianto iku datan kuwawa nimbangi apa kang sarwa tulus mau. Kosokbaline malah sarwa blenjani. Atiku selot kumedhap ngrasakake iku. Dumadakan ana rasa perih kang nggaris dhadha. Landhep tumus tumekeng telenging rasa.Ing sabanjure aku dadi miris kanggo terus ndeleng kahanan ing ngarepku, Winanti klawan anak-anake. Kaya ana panah sewu mawali-wali tumanduk ing dhadha. Age-age aku njupuk jeruk mandarin saperlune lan kepengin terus nggeblas. Nanging lagi wae aku bakal jumangkah tumuju kasir, dumadakan tanganku ana sing
jebul anake Winanti. Sawetara aku datan bisa kumecap. Ana apa bocah iki? Atiku kumesar. “Tante, jeruke dhawah,” kandhane polos kanthi panyawang bening resik. “Maturnuwun, cah bagus,” sakuwate aku nyoba sareh, nuli kanthi rasa trenyuh lan ati isih trataban aku nampa jeruk kang diulungake. Satleraman aku nyawang Winanti kang nggejejer ing kadohan, dheweke katon mesem. Aku nyoba nanggapi, nanging esem kang banget suci mau kadidene warastra sing kumeplas nunjem dhadha. Rikat aku jumangkah lan sacepete enggal nglungani mall iki. Wengi sansaya tumlawung ing palung samun. Nanging mripat iki angel kanggo dieremake. Gawang-gawang ngalela kadadeyan ing mall sore mau. Saiba aku dadi perangan sing banget kejem tumrap Winanti lan anak-anake. Rianto sawijine pribadi kang nyata dadi perangan kabagyane kanthi sesingidan dakrampas, dakpundhes lan dakculikani. Aku mbayangake, saupama aku sing dadi Winanti, saiba perih kahanan jroning ati iki. Saiba lara ati iki. Saweneh katulusan amung didoli kanthi culika….. Kejem, kejem tenan ! “Sepurane Tok, aku wis tan kuwasa nerusake crita peteng tresna kita. Tulung, iki tembung tulus sing ora kena dianyang maneh,” ukara iki kang sarosane daktulis kanggo sms Rianto. Wusana hp dakpateni. Wengi terus mbandhang ing sepi. Ana saglugut rasa lega kang ngrenggani dhadha, prasasat uwal saka boboting rasa salah. Nanging mripat
rizalihadi4 Juni 2010 16.16Cerkaipun sampun kacetak dereng, mas Yan?BalasHapusYAN TOHARI6 Juni 2010 06.50dereng, nembe mawon kamot ing Harian JogjaBalasHapusAnonim28 Agustus 2014 23.47mas yan tohar damel malih ingkang langkung nunjem ing ati suwun sampun
lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh
kinurmatan. Putra temanten kekalih sampun lenggah malih wonten sasana rinengga, sumangga kula dherekaken tumapak adicara ingkang salajengipun.Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Mau'idzah-hasanah minangka sanguning para putra temanten anggenipun badhe ambyur lelumban ing madyaning bebrayan agung. Dene ing kalodhangan menika Mau'idzah Khasanah badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp/Simbah Kyai .................................................... Dhumateng panjenenganipun kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
liar (IUCN: EW; Extinct in the Wild) iku status konsèrvasi sing dipatrapaké marang spesies sing mung diweruhi ana ing papan penangkaran utawa sajabaning habitat alami é.
Alagoas Curassow (cures ing alam bébas wiwit taun 1987 or 1988)
Spesies sing cures ing alam bébas sawisé gunggungé nyukupi jroning panangkaran perlu reintroduksi. Reintroduksi ya iku prosès palepasan spesies menyang alam bébas, saka panangkaran utawa relokasi menyang aréa spesies kasebut.
Spesies_cures_ing_alam_bébas&oldid=832372"	Kategori: Kebon rajaStatus konsèrvasiSpesies cures ing alam bébas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.26, 14 Maret 2013.
Wikipedia Ing available in - ? iki Depth Total (kanthi kaca Cathetan: lulusan lan Wikimedia Nurulb...
Soko kersaning gusti Putergiling-gumiling pitung bumi pitung langit agulung-gulung padang terawangan katon teka
Pajang Mataram” (Prabu Joyoboyo, Raja Kediri)
”Nakoda melu wasesa, Kaduk bandha sugih wani, Sarjana sirep sadaya, Wong cilik
Rara ngangsu, janda dua kali dibawah bayang-bayang”
“Selet-selete yen mbesuk ngancik tutup ing tahun sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar utang, nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang” (Prabu Joyoboyo, Raja
“Saking marmaning Hyang Sukma, jaman Kolobendhu sirna sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjaniro, karaton ing tanah jawa mamalaning bumi sirna, sirep dur angkara murka” (Prabu Joyoboyo, Raja
Artinya: “Apabila tidak ikut menjalani, tidak kebagian untuk memiliki harta benda, yang akhirnya bisa kelaparan”
“Wus dilalah, karsane kang Among tuwuh, kang lali kabegjan, ananging sayektineki, luwih begja
“Wektu iku, wus parek wekasanipun, jaman Kaladuka, sirnaning ratu amargi, wawan-wawan kalawan
kawontênanipun têtuwuhan tuwin oyod-oyodan ingkang kathah paedahipun, sagêda kasumêrêpan ing akathah, dene ingkang kula wastani têtuwuhan wau kathah ingkang kaanggêp rêrungkudan kemawon, inggih lêrês ngantos sapriki jampi Jawi sampun kangge, ananging kadospundi kanggenipun sarta rekanipun angangge jampi wau, makatên ugi namanipun tanêman ingkang kangge jampi asring kadamêl wados, mila pangupadosipun katêrangan bab jampi-jampi Jawi asring botên sagêd kadugèn, sarta kawruh bab jampi-jampi wau asring ical sarêng ingkang gadhah kawruh wau tilar ing donya, awit kawruhipun dipun damêl wados.Langkung Malih
JamuJamu yaiku obat tradhisional kang bahane saka tanduran, upamané saka oyot, godhong, woh, lan kulit kayu sawijining tanduran kang kena kanggo ngobati werna-werna penyakit . Pèrangan wit-witan mau ana sing diolah kanthi digodhog lan ana uga kang dipangan mentah. Wong Indonésia wis ngerti jamu nalika pirang-pirang abad kapungkur. Kang sepisanan jamu mung ana ing kupêngan kraton utawa istana , yaiku ing Kasultanan ing Yogyakarta lan Kasunanan ing Surakarta. Jaman biyèn jamu mung dingerténi ing kalangan kraton lan ora éntuk disebarake ing masyarakat njaba kraton. Ananging kanthi owah ginsiring jaman kang saya suwé saya maju, jamu bisa diajaraké ing masyarakat njaba kraton, saéngga masyarakat njaba kraton wis akeh kang bisa ngracik jamu dhéwé. Prastawa iki kang ndadékaké jamu ngrêmbaka lan digawé ora mung wong Indonésia nanging uga payu ing manca nagara. Kanggoné
Głogów (Jerman Glogau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 71.312 jiwa.
leres sanget bilih panjenengan serat dumatheng griyo niki,
nuruting rasaning karep, mulat sarira sarirasa tunggal hangrasa wani……
#Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
wayang golek, wayang kulit, wayang klithik, wayang
boten Bayliner boten Beneteau boten Bertram boten Boston Whaler boten Carver Yachts boten Chris-Craft boten Cobalt Boats boten Cranchi boten Crownline boten Elan boten Fairline boten Ferretti Yachts boten Formula Boats boten Four Winns boten Galeon boten Glastron boten Hatteras boten Jeanneau boten Larson boten Marlow-Hunter boten Maxum boten Monterey boten Pershing boten Prestige Yachts boten Princess Yachts boten Quicksilver boten Regal boten Rinker boten Riva boten Sea-Doo boten Sealine boten Sea Ray boten Sessa Marine boten Silverton boten Sunseeker boten Tiara Yachts boten Wellcraft boten Yamaha boten
Verkoopt u zelf boten en jachten? Of het nu Chaparral Boats boten of
RW XII Desa Bobotsari, mbiyen pas bar badha Idul Fitri, nyong duweni angen-angen kepengin wargane madan maju lan padha rukun….
Jarwo Mik Jabrik, Pemain Sirkus Akrobatik dari Purbalingga
blangkon nuwun sewu badhe nyuwun pirsa…..regi surjan lan blangkon menika menapa sampun update……….menawi badhe pesen surjan 2 + blangkon 1 ongkiripun dateng palembang pinten mas………….?
Mulyo Harso, nyuwun pirso, menopo panjenengan sampun nate wonten pesenan bebet kagem pasangan surjan, nanging ingkang sampun dipun jahit kados celono, kados ingkang dipun agem Slamet Rahardjo wonten acara MetroTV Sentilan Sentilun. Mbokbilih sampun nate, kados pundi reginipun per-stel kagem setelan Blangkon, Surjan lurik halus, lan bebet model celono. Matur nuwun.
mulyoharsonoblangkon berkata:	22 Desember 2011 pukul 3:16 pm	saget pak…
kulonuwun…menika kangmas kulo tiyang kalimantan badhe pesen surjan lurik tenun kode S-LSP-002… blangkonipun ingkang
Menawi beskap kaliyan blangkon kangge lare 4 tahun wonten
Menawi plus ongkos kirim dumugi Karawang Timur dados pinten ?
am	Nuwun sewu, kepareng matur. kawula asring dateng Kotagedhe , peneripun dateng Joyopranan, menawi pas Ruwah nyekar dateng mrika. Nate mireng bab kegiatan bisnis menika, kawula kepingin pesen blangkon, menawi bahanipun destar batik tulis lajeng menawi batik cap pinten reginipun ? anggenipun dados wantawis pinten dinten ? Pangapunten menika
Lgm. LegoCiptaan : ManthousVokal : Manthous Lego rasaning atiKaleksanan kang dadi sedyakuWus suwe nggonku ngenteniMung sliramu kang tak impi-impi Rino kelawan wengiTak sesuwun dungo lan pamujiWus dadi prasetying atiMugi-mugi Gusti paring idi Tak
Tuladha Ngacarani Pengajian (2) - NJOWORATOWEKIJANE
para sesepuh ingkang kinabekten, langkung-langkung panjenenganipun almukarrom Bp ....................... saking ................................... lan almukarrom Bp ....................................... saking .........................................._ingkang tansah kaantu-antu barokah, miwah mau'idzah hasanahipun.Panjenenganipun para ngalim, para ngulama, para kyai lan para ustadz, ingkang rinten ndalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi, ingkang tansah kaantu-antu barokah pendonga, miwah pitutur luhuripun.Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja nayakaning negari, nuwun inggih
minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.Panjenenganipun para rawuh para pilenggah kakung sumawana putri, hadlirin hadlirat majlis taklim ingkang tansah winantu ing suka rahayu lan dhahat kinurmatan.Sugeng rawuh, wilujeng siang, lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, nenggih Allah SWT, saha ngonjukaken raos syukur karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal panjenengan sedaya lan kula, saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan lan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Mugi-mugi salwiring gati tansah
kawilujengan, rahayu, nirmala, niskala, tebih saking sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda.Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh, para pilenggah majlis taklim ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri.Langkung rumiyin kula nyuwun pangapunten awit lajeng kumawantun nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Sedaya kalawau inggih awit saking awrat ngemban dhawuh para kadang panitia pengaosan, kajibah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal siang menika, nuwun inggih adicara Pengaosan Pengetan Wiyosan Dalem Nabi Agung Muhammad SAW, utawi Mauludan, Dhusun ................................................ ing tahun 14........ Hijriyah menika.Anamung saderengipun, nglenggana bilih kula namung boboting tiyang jugul ingkang cubluk ambalilu, kothong ing seserepan, miwah asor ing samukawis, pramila kirang jangkeping trapsila, menapa dene cupet, cewet atur kula ing mangke, ingkang mboten saged adamel suka renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula nyuwun agunging samodra pangaksami.Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga langkung rumiyin kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kadang panitia kangge ngrenggani pengaosan mauludan ing wekdal siang menika.Ingkang sepisan nuwun inggih pambuka.Urut angka kalih nuwun inggih Waosan wahyu suci Al Qur'an katerasaken waosan shalawat.Urut kaping tiga inggih menika waosan kalimah toyyibah utawi tahlil.Salajengipun tanggap wacana utawi sambutan minangka urut angka 4. Sambutan ingkang sepisan saking panitia penyelenggara, dene sambutan ingkang angka kalih nuwun inggih sambutan saking Bapak Kepala Desa.Urut reroncening adicara ingkang angka 5, inggih menika Pengaosan agami kanthi Mau'idzah Hasanah. Mau'idzah Hasanah ingkang angka setunggal badhe pun suwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ....................................... saking .............................................., dene ingkang angka kalih badhe pun suwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ........................................ saking ....................................................Wondene urut adicara ingkang pungkasan nuwun inggih Donga Panutup.Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur. Sanget ing panyuwunipun para kadang panitia penyelenggara, keparenga panjenengan sedaya hanjenengi (mensukseskan) adicara pengaosan menika ngantos purnaning adicara ing mangke, sinambi lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih.Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken lampahing adicara pengaosan menika saged rancag, lancar, mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.Bapak-bapak, ibu-ibu saha sanggyaning para rawuh para lenggah ingkang kinurmatan,
ing wekdal siang menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.Salajengipun sumangga kula dherekaken ngancik adicara ingkang urut angka 2, nuwun inggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'an katerasaken Waosan Shalawat. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji, nuwun inggih ........................................ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.===(waosan wahyu suci Al Qur'an + shalawat)===Mekaten para rawuh menggah Waosan Wahyu Suci Al Qur'an lan waosan shalawat ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ................................., mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, saha nambah raos mahabbah kula panjenengan sami dhumateng Junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun ............................................... kula aturaken agunging panuwun.Ndungkap adicara salajengipun inggih menika, Waosan Kalimah Toyyibah utawi Tahlil. Minangka imam badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun ............................................ Dhumateng panjenenganipun .................................................. wekdal saha papan kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.===(Tahlil)===Mekaten waosan kalimah toyyibah utawi tahlil ingkang sampun kawaos sesarengan, mugi-mugi para arwah ingkang
Dhumateng panjenenganipun ........................................ kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika Tanggap Wacana (sambutan-sambutan). Tanggap wacana ingkang urut sepisan inggih menika saking Panitia penyelenggara pengaosan. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ............................................ minangka wakil panitia penyelenggara, wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.=========(Sambutan Panitia Penyelenggara)========Mekaten Tanggap Wacana saking panjenenganipun Bp............................................... minangka wakil saking panitia penyelenggara, dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Tanggap Wacana saking panjenenganipun Bpk Kepala Desa. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ....................................... wekdal saha papan kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.====(Sambutan KaDes)===Mekaten Tanggap Wacana saking panjenenganipun Bp Kepala Desa, mugi-mugi dados manfangat ingkang nyumrambah dhumateng kula panjenengan sedaya. Dhumateng panjenenganipun Bp Kepala Desa kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika sumene sawetawis. Ingkang menika katur dhumateng para kadang panitia wekdal kula sumanggaaken. Nuwun.=====(sumene)===Nyuwun pangapunten wekdal sumene kula punggel semanten kangge nglajengaken adicara ingkang salajengipun.Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Mau'idzah-Hasanah minangka inti pengaosan ing dinten menika. Mau'idzah Hasanah ingkang angka setunggal badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp......................................... saking ......................................... Dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp........................................... wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.==========(Mau'idzah Hasanah I)=========Para rawuh para lenggah, ingkang dipun mulyaaken Allah, mekaten wau mau'idzah-hasanah ingkang sampun kawedharaken panjenenganipun almukarrom Bp ............................................ Mugi-mugi saged dados sangu kula panjenengan sedaya anggenipun netepi darmaning agesang anggayuh ridhanipun Allah SWT, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ................................................ kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika Mau'idzah Hasanah ingkang angka kalih, ingkang badhe pun suwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ..................................... saking ................................ Katur dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ........................................................ wekdal saha papan kula sumanggaaken, sumangga, nuwun.==========(Mau'idzah Hasanah II)=========Para rawuh para lenggah, ingkang dipun mulyaaken Allah, mekaten wau mau'idzah-hasanah ingkang sampun kawedharaken panjenenganipun almukarrom Bp ............................................ Mugi-mugi saged dados sangu kula panjenengan sedaya anggenipun netepi darmaning agesang anggayuh ridhanipun Allah SWT, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ............................................... kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika Donga Panutup. Minangka imam donga badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ................................................Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken dhumateng panjenenganipun, keparenga kula ngaturaken pengumuman,ingkang angka setunggal, ngaturi priksa bilih infaq panjenengan sedaya makempal Rp ........................... , mugi-mugi saget dados manfangat ingkang sakkathah-kathahipun, allahumma amin.Ingkang angka kalih …..................................Salajengipun, wangsul dhumateng kula sakadang ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal menika, nuwun inggih :Kula minangka Pembage wekdaldalah para kadang panitia penyelengara pengaosansaha minangkani para warga ..........................................(ingkang kenggenan),mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun saking arah menapa kemawon ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, kula sakadang nyuwun agunging samodra pangaksami.Mboten kesupen, saparipurnaning Donga ing mangke kula aturaken “matur nuwun, lan ndherekaken Sugeng Kondur, mugi tansah manggih wilujeng dumugi ing dalem.
Atur Pasrah Penganten Kakung - NJOWORATOWEKIJANE
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang tuhu kinurmatan. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang rinten pantaraning ratri tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah ingkang hambeg pepoyaning kautaman. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sanggya para rawuh, para lenggah kakung miwah putri, sumrambah para kadang wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi. Wilujeng siang/dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Kula pun ............................. ingkang piniji minangka sulih wicara panjenenganipun Bp/Ibu .................................. nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten kakung ingkang pidalem ing ............................................., keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalah gotrah kulawarga,Ingkang sepisan, kula sarombongan saking ......................................... sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... sagung kulawarga, kanthi niat silaturrahmi.Kaping kalihipun, ngaturaken salam taklimipun Bp/Ibu ..................................... gotrah kulawarga, katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing ........(kampung).......... ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “assalamu'alaikum wr.wb.”Kaping tiganipun, Bp/Ibu ................................. sakulawarga ngaturaken ndherek suka bingah, dene panjenenganipun Bp ......(pemangku gati)........... sampun saged ngleksanani darmaning asepuh, hanenggih malakrameaken ingkang putra kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah sampun nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken agunging panuwun.Panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu ............................ gotrah kulawarga, lumantar kula ngaturaken agunging panuwun, awit putra temanten sampun kaijabaken lan sampun sah anut satataning agami lan negari, menapadene kadhaupaken anut satataning adat ingkang lumampah ing ngriki, kepara kanthi sineksenan lan pinaringan berkah pangestu para pinisepuh lan sesepuh, pramila saking menika, putra temanten kakung, nuwun inggih .........(penganten kakung)........., kula pasrahaken dhumateng Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalasan kulawarga, kinanthenan pangajab, mugi lare menika
priya ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, saha bekti dhateng sesami, lan tansah atul manembah mring Gusti.Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ................................... gotrah kulawarga, amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, lare ndhusun ingkang taksih bodho, cubluk lan mbalilu, mila katambahana menawi kirang, lan kaemutna menawi supe lan lepat, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sae, ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen kula matur, labet kados taksih kathah reroncening adicara ing titi kalenggahan menika. Dene saparipurnaning adicara ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala.Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning penggalih keparenga diagung ing pangaksami.
mas samin ki dudu buto nanging dheweke danyang sangiran mbahe buto, mulo senenge ngundang mbah… mbaaah… mbaahhhh……. mlaaayuuuuuuuuu
GAYA BASA Gaya basa ateges cara – carane manungsa migunakake basa, amrih gampang ditampa lan kepenak dirungokake. Kang kalebu gaya basa upamane: A. Asimilasi yaiku luluhing utawa sudaning pakecapan (garban = sandhi). Tuladha: 1. Jaya + ing = jayeng 2. Nara +pati = narpati B. Metafora yaiku unen – unen nganggo pepindhan (diupamakake). Tuladha: 1. R. Setyaki sapukuwating praja Dwarawati. 2. Rr. Sumi dadi kembanging desa Campuranom C. Alegori yaiku metafora kang ditulis nganggo ukara dawa banget. Tuladha: Gesangipun manungsa punika palwa upaminipun, dipun ombang –ambingaken alun ing samudra, katempuh ing sindhung Ali wawar. Yen boten wegig juru mudhinipun tuwin boten waspada, saged kelem pun baita utawa sumyur ing padhas karang. D. Personifikasi yaiku pepindhan janma Tuladha: 1. Sumpahe disekseni bumi langit. 2. Bengawan Solo lakune ngalor menggak – menggok nrajang gunung Kendheng. 3. Gunung Merapi yen gelem watuk nggegirisi. E. Metonimia yaiku lira – lirune jeneng. Tuladha: 1. Le, aku tukokna gudang garam. 2. Wingi ana Ramayana tubrukan karo Arjuna 3. Apik Nasional tinimbang Sanyo F. Hiperbola yaiku pepindhan sing kliwat utawa kaladuk. Tuladha: 1. Swarane kaya bledheg. 2. Surake kaya mbelah – mbelahna bumi. 3. Lakune kaya kilat. G. Euphesisme yaiku unen – unen sing surasane luwih alus (basa rinengga). Tuldaha: 1. Mati = murud ing kasedan jati = tilar donya 2. Dadi manten = nambut silaning akrami. 3. Semaput = lali ing purwa duksina H. Ironi yaiku unen – unen sing nyaritakake kosok balen pinangka kanggo ngece. Tuladha: 1. Bocah iki pintere ora jamak, mangsa 4 X 4 bae ora bisa. 2. Sregep temen jam wolu lagi tengi. I. Anomatope yaiku tembung kang mratelakake jeneng metu saka uni utawa swarane. Tuladha: 1. Bedhug saka swara dhug – dhug. 2. Emprit saka swara prit – prit. 3. Kenthongan saka swara thong - thong J. Metatesis yaiku lira – liruning panggonaning aksara ing tembung. Tuladha: 1. Arca = reca 2. Ardi = redi 3. Almari = lemari 4. Raksasa = rasaksa K. Epentesis yaiku muwuhi aksara sajroning tembung. Tuladha: 1.
jowone ngene ” ” oalla mas- mas, wes ora kuat? ngono ngengkel rabi karo aku, mbien kan wes tak omongi, lek aku iki ora wong wedok sembarangan. Rasakno sopo ape mijet ANU mu. Wes lek ngono saiki latian ae mbendino ben kuat Yo? !! Iki Dosise, sedino 10 opo 12 selir mu, ben tambah ruso. Aku yo latian NGONO ben iso
Raja Berkata ” jowone’ ” lah dek! koe latiane karo sopo??. Tenang ae Jaran neng kandang ake seng nganggur, kata sang ratu. Lho dadine Koe ape
Sekapur sirih kanggo pengantar tulisaan ini, sakjane ukoro iki wis ora pantes maneh amargo kapur sing ono ing toko-toko koyo toh Kapur Padang Larang, Kapur tulis lan Kapur
ing njobo rangkah Nusantoro, kanthi tujuan mogo-mugo kadang-kadang kasebut ing nduwur iso tansah eling lan tresno marang Deso Banyubiru sing kawastanan Bumi Perdikan Banyubiru sing diyasani dening Simbah Laksamana Sura Dipoyono salah sawijining Punggowa Senopati ing Kraton Kesultanan Demak duk kawuri.Lan ugo sak banjure Banyubiru di uri-uri maneh dening Priyo Gung soko Ngayojokarto Hadiningrat sing kawastanan Pangeran Joyo Kusumo sing katelah ing kene Kiyai Joyo Proyo utowo Mbah Kiyai Jo Proyo abdi dalem ugo pengikut setiane Kanjeng gusti Pangeran Diponegoro sing sesinggitdhan ing Banyubiru amarggo dioyak karo bangso Walondo sak pungkure perang Diponegaran.Ing jaman perang kamardikan Deso Banyubiru wis dadi pusat kekuatan utowo Tangsi ne Walondo ugo dadi pusat keramaian pasar Pecinan mulane ing kene penulis kepinggin ngajak karo kadang-kadang sutresno sing mapan ing njobo rangkah Banyubiru lan kadang-kadang sepuh ben podo eling nostalgia wektu enom ugo ngajak kadang-kadang mudo sing durung tahu krunggu beng poho ngerti lan tambah tersna lang bombong dadi wargo Deso Banyubiru,Wusono yen ono tembung-tembung sing ora pas lang gawe kuciwo ugo kurang bener penulis tansah njaluk
suwunku katur dene kelorone. Jack Sawala, Banyubiru, 20 Maret 2011
He he bumine koyo gonjang langite mendung nangging ora sido udan amargo lik Kaulan sing dadi
soho atur ...................................................Wilujung paduko .............................................................Sowan wonten pagelaran .................................................Ing ngawis wo mriki ........................................................Langkung esuk tur kawulo ...............................................Mring paduko kerso .........................................................Nuwun-nuwun
Ponco sudho kinaryo ngatukaken .........................Lare-lare jaler esttri ..............................................Lare jaler esrti .......................................................Mbok menawi gusthi maringgi..............................
Sukro minang koro..............................................Jumakir atahun wulan........................................Tahun-tahun wulan biso ugo murah udan........................Numpak mendho warso dal
poro kawulo .....................................Nyuwitho mring wong towomu ............................Pomo-pomo dipun mituhu .....................................
lampah roto lampahipun .............................Amadani Kanan Kiri-ne ..............................Ora ndisik podo ndisik – o...........................Bareng tumibaning sikil ..............................
Sansoyon bengi Lik Kaulan tambah semangat leh ngrapal montro nganti
an ). Kuwi mung dadi pambuko angen-angen kito kabeh ben podo eling dhisik he he , yo kadang kabeh podo nglegak ake angen-angen :
Yasri lan diganti Pak Mantri Karno Gembong (bapakne Dr Pratikyo), panggonan iki saiki dadi omahe Maman Kancil ugo dadi
SkipPanggonan kanggo latihan nembak poro serdadu Walondo lan sak iki dadi latihan nembak Dokdiklat 09 – SPN 09 – Yon Zipur. Lan papan kanggo angon kebo ne Mbah Soali, Sarpi, Aspul, Bejo Muhyi, Suryan, Sumadi, Karno Gembong, Rabun, Panut lan Pak Dhe Budiharjo dene poro pangone sing
Kebo lan Gimin tahun 80 – an.4. TangsiPanggonan kanggo asrama Walondo lan saiki dadi asrama SPN Banyubiru5. Tangsi Block KawinPanggonan kanggo kawin bangso Walondo saiki dadi block perwira SPN sing sisih kidul pinggir dalan Banyubiru – Salatiga.6. Gedung Farming / NgemulGedung iki biyen dadi Klub malem lan Bilyar bongso Walondo gek jaman sak durunge Merdiko,Jaman Jepang diarani Sono Popo ngurusi wong-wong sing kesrakat : Pengemis, Gelandangan, Fakir miskin lan Wong Edan.Jaman Kemerdekaan 1945 dadi kantor Sosial Jaman Merdeka 1965 dadi Kantor Farming duwee Tentara sing nguwasani sawah-sawah sing dikuwasani TNI ing kiwo tengene Banyubiru.7. NgeklukPapan kanggo mbuwang sampah soko Tangsi lan tempat mandi umum Tentara Gurga.Tahun 1970 – 1985 dadi papan prembesan siswa Dodiklat 09 / SPN8. MbuwaanPapan kanggo mbuwang sampah soko Tangsi lan kanggo mendem jarane Londo sing mati.9. LambahuPapan iki biyen tekan saiki tetep dadi Balai Pembibitan Pertanian tepate saiki sebelah kidul Prapatan pertanian Cerbonan10. Pecinan BanyubiruPapan iki biyen gek jaman Londo dadi pusat perekonomian Banyubiru panggonane sak kiwo tengene Pasar awit
Cino Cungking yoiku cino lanang sing rambute dikucir nang mburi11. Sabrangan Kali Klegung sebelah kulon Skip sing wis tau
sing dicat kuning pinongko tenger jarak 5 Km Banyubiru – Jambu Kelurahan. Tempate neng sawahe Lik Ponidi saiki dadi duwee
bocak-bocah tapi saiki wis ora iso amarga kali wis kotak.15. Kedung SrengegePapan iki biyen ceritane
geludte Joko Tingkir karo Bajol (Boyo) gek naliko arep sowan neng Kraton Demak Bintoro nanggin sak perangan poro wasis nerjemake kahanan iku Joko Tingkir ora gelud marang Bajol anangging gelud karo nafsune dewe amarggo ing Kedung Srengege ono kenyo / bocah wadon kang sulistyo ing warno lagi adus lah mestine he he he he ( ora susah diceritake amargo anak sing bekti karo leluhure tansah mikul duwur lan mendem jero mring asmane leluhure).Dene tempate Kedung mau nek jaman biyen neng wetan lor omahe mbah Mat Kucir ( kang ramin kusir) utowo ing SDN B 03 nek saiki wetan lor omahe pak Yanto Polisi sing wong duwur
soko Sura Dipoyono Banyubiru dilestantunke maneh dadi kotho kang rejo amarga tandang gawene Kiyai Joyo Proyo sing isih turas pengikut kang setiyo marang Pangeran Diponegoro.Ing makam iki saben Merti Dusun gawe papan Ngetoke ( atur pakurmatan mring Gusti Allah lan kirim dongo marang poro leluhur ugo ing wulan Saban warga ugo Ngetoke kanti sesebutan Nyadran.Juru kuncine biyen Mbah Modin Sulamin nek saiki Pak Modin Nurhadi sing wong seneng ngetoprak.17. Makam Kebo IjoMakam iki ora pati jelas nangging ono sing ngeyakin ake nek iku makame Pangeran Kebo Kenonggo sako pengging dek jaman Kesultanan Demak diusir lan di sebrake lan kebo Kenonggo ganti jeneng Kebo Ij0 lan sesigidhan ing kono lan ing jaman Kemerdekaan makam kuwi dadi makame bangso Cino lan suku Banjar sing urip ing Banyubiru nek kahanane saiki ora keurus lan reged banget mulane oyo konco-konco ing Banyubiru podo perduli kare papan-papan petilasan utowo papan kramat ora kito arep nengen ake kemusryikan nanging kito nguri-nguri sejarah lan paring pakurmatan karo poro leluhur vsing wis nate gawe kemajuane Banyubiru.18. Sendang PetitSendang iki sumber banyu sing ora tau mati banyune neng sebelah pinggirire ono patung sapi sing sirahe tugel lan ono lumpange sing utuh lan di rekso karo Pak Sidik Ngelembu. Tempate ing perbatasan Banyubiru karo Nrgapah sebelah kulon Tawang ngisor Gemawang kidul Ngelembu. Saiki dadi sumber airre wong
Enterniran utowo papan kanggo nawan poro Walondo sing kalah perang ing kono ono transaksi antarane Walondo sing di tawan sing kekurangan
otowo celono (nek istilah saiki barter)20. LograkPapan kanggo mumpet digawe ing njero omah utowo samping omah yoiku lemah digrowong digawe koyo guwo nek saiki Bungker. Iki gawe mumpet dek jaman Jepang istilahe bahaya udara sirine-sirine podo muni lampu sentir,
mbantu keamanan neng kampung wonge garang-garang ning ora duwe seragam amargo wektu iku sandang larang.
Waru – waru doyon doyong neng pinggir kali ---------------------- Lungo – lungo mendong gak bali – bali ----------------------------- Kuwi lelagon sing dilagoke dening Ki Gondo dukun Reog sing kondang ing tlatah Banyubiru dasar wonge gedhe duwur kulitane kuning langset tur wandane yo bagus, kanthi sandangan sarwo ireng lan iket wulung nambahi wibawane, tangan tengen nyekel kembang kenonggo lan sing kiwo nyekel menyan madu Plak plak du plak swara kendange Lik Dadi Pendek saking semangate otot gulune ketok kabeh lan matane mendelik-delik leh ngematke solah bawane poro parogo Reog Waru Doyong uga iromo pentatonis bende telu sing ditabuh Mbah Jan, Karjo, Kasan ditimpali swara cetar cetor soko pecut sing di obat abitke Tono Londo dasar wonge gedhe duwur tur yo gagah pidekso akeh wong wadon sing kesemsem kocap sing ono latar jembare Mbah Niti Pramono (Niti Kempros) Kaseh leh njoget pakaian sarwa ireng iket wulung bahan blancu kain sing paling apik wektu iku ditambah ngagem tesmak leh nyirik-nyirik nabrak-nabrak leh nonton, Mbah Niti Ngatemin leh nyanding reog kepang jan wis gak pantes maneh amarggo gedhe reoge, tinimbang wonge
sing luwes lan matane kocak-kocak ditambah Ki Ponidi sing dadi pitik walik ora ketingalan leh pencak trengginas lan gawe miris sing podo nonton Ki Pardi Jenggot ora kalah leh olah kabisan jogetan lan olah gaman opo maneh kanthi gelang akar bahar neng tangan gawe tambah luwes. Kuwi kabeh gambaran pentas reog waru doyon utowo sing luweh dikenal reog Rukun Santoso tahunsewidakan (60 - an ), banget matur suwun dening Ki Agus Suwandi sing duwe majalah Baruklinting sing tau jaya dek jaman tahun 1980 tekan 1987 sing terbit ing Djakarta lan perlu dieling menowo opo sing tinulis ing nduwur kuwi soko inspirasi lan semangate dewan Redaksi majalah Barulinting sing biyen duwe kekarepan iso mromosike Banyubiru lan ngeraket ake sedulur – sedulur Banyubiru ing perantauan, nuwun sewu nek lek salah nulis lang gawe nesune sing podo moco lan matur nuwun nek tulisan iki biso gawe
Cithakan:Kutha krajan propinsi Kutha Pekanbaru iku kutha ing Propinsi Riau, Indonésia, uga dadi kutha krajan propinsi.
Kutha Pekanbaru dumunung ana ing sisih wétan Propinsi Riau. Kutha iki nduwèni jembar wewengkon 632,26 km2, ing sajroning koordinat 0°25' - 0°45' LL lan 101°14° - 101°34' BW.[1]
padunung lanang okèhé 298.464 jiwa lang sing wédhok okèhé 286.976 jiwa.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 30 Januari 2017.
tenan je….ngomong ngene karo pendelak pendelik koyo wong gendeng ======================
Cah bagus kuwi pancen rodo pencilakan. Katone asal ngablak tapi jan-jane isi tulisane imajinatif lan manteb.
Jian… koq yo ono yo wong nganeh-anehi koyo ngono kuwi… 😆
Maren Kitatau says:	10-10-2009 at 23:42	KangTon,
jayabaya.Makna kiasan dibalik sastra gending Sastra lan gending =sastra isbating kawruh /pangawikan sipat wewujudan lan kahanan Kongkrit lan nyata minangka cara kanthi parikaya dan perilaku nembah marang gusti alloh-sareat- lan gending isbating hakekat –liripun kasunyatan ingkang leres{essensial) Utawi pokok ,sastra gending ateges akal pikir lan raos batin. Prangosin jiwa lan batin.pungkasanipun ateges wadah la nisi.oLah tembang=ateges olah pangawikan hakekat mardaga gending=lirinipun olah wiramaning hakekat wirama,wilet, lan beciking laras
manunggal jumbuhing Titah kaliyan ingkang nitahaken.ingkang katha nglambangaken piwulang kebatosan Kejawen------mendet wirasa sufisme Ingkang saged mranani inggih punika kacundakaken kaliyan lampah,olahing gending Jawi.ingkang kalarasaken kaliyan pepindhan lumrahing ganda arum amriking puspita Ingkang nyuceni reregeding batos2 ngedahaken pinter maca nnulis kawi kawigyan /pangawikan kasusastran luhur. Yen ngantos lirwa boten badhe dipunakeni trah mataram.sarana isbat caraka basa dentawyanjana lan dasa nama, kerata basa ,bebasan lan sanesipun malih=ingkang ngisbat 20 sifat ALLOH SWT ALIF minangka simbul sang khalik –ingkang sampun wonten saderengipun wonten punapa punapa.-taksih awing awung Sampes ngantos sami cecongkrahan arebut unggul bab ngelmu sareat lan
punika prayogi taken dhateng ulama ingkang sampun pana ing ngelmu sarta dalil kadisipun.Contoh
gawe olah gending Deneng aran tembang gending Tukireng swara linuhung Amuji asmane zat Swara saking osiking wadi Osik mulya wentaring cipta surasa Surasane ngesthi kayat Kayat ingkang baka kadim Pramila wong olah tembang Wus dene mardageng
Nan 69 raw manga, Saiki Kusuo no
wong tuwo² kok ugal²an koyok ngéné yo?
lha sing enom koyok aq iki trus niru²
wis rada akèh.Betawi lan wewengkoné, wiwit tahun 1619Kutha Malaka lan wewengkoné, tahun 1641Ambon, Kepulowan Bandha,
bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%.Ing tahun 1642 bagéyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarané
kudu ngedegaké loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan.Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti.Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik.Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné.Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan.Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan.Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara.Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing
Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705).Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè.Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang.Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang para kawulané ratu Aceh, kang jajahané dhèk mauné ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih.Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan".Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi
kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget.Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh.Dadi saya suwé bandhané VOC. saya suda.Mungguh karepe para Bewindhebber enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed.Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akèh.2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggoné mblanjani punggawané kesethithiken, dadi punggawané mau kepeksa golèk kauntungan liya sarana dagang peteng. Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyané. Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie. Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC. lan punggawané karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payuné.4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman.Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana ngencengaké
awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen.Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata: nila, lawé, secang (kanggo pulas). Kang akèh banget pametuné yaiku kopi.GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 - 1725).Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing
Jasa konveksi Kaos di Tangerang Jasa konveksi baju perawat rumah sakit Jasa konveksi
January 31, 2013 at 10:02 pm
juos gandhos kothos-kothos mbledhos ning ra nganti mrongos
Salah sijine paedah gedhe sawise dadi anggota ProZ sing mbayar yakuwi bisa
ING ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
KEDAMAIAN DUNIA “ SON MAGELAR TOPO NGRAME ‘’ MATEG AJI HA MBANGUN PAMORING CAHYANING AGUNg
mak dongamu mandhi tenan di bring jabani marang gusti pengeran
eman, eman tenan, kerenmu mung kanggo obralan
teka ing Mesjid Gedhe Kauman, kang mapan ana ing iring kulon Alun-alun Lor Kraton Ngayogyakarta. Karep krentege wus cetha yaiku nunggu gunungan Grebeg Mulud kang bakal dikirab saka Siti Hinggil Kraton Ngayogyakarta tumuju Mesjid gedhe Kauman, udakara tabuh 09.30 WIB. Saka omahe ing Nogotirto, Gamping, Sleman, Astuti numpak sepeda. Karepe cetha yaiku sedya kepingin melu ngalab berkah ing pungkasane Pahargyan Sekaten. Lan karep sedyane Astuti kasembadan. Nalika atusan warga padha rebutan gunungan, dheweke kayadene oleh berkah nalika ana nom-noman kang menehi thiwul ayu marang dheweke. “Wau wonten mas-mas saged mlebet ing njero gunungan, lajeng kula
ngretakeun ing bwana, nya mana kreta lor kidul wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening akasa, pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.
Jamal MIrdad - Kubawa Pesanmu Oh Ayah
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Rindu Oh Rindu
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Kemelut Misteri
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Sejuta Pesona Cinta
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Kau Gadis Manis
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Sekuntum Mawar Merah
mei-2016 =============================== ______ I B U ______ Kanjeng Nabi ping telu Nyebut asmane ibu Sejati-ne panggon suwarga-mu Ing tlapak suku ibu-mu Ojo Wani-wani Marang wong tuwa-mu Utama-ne Marang ibu-mu Kang ngukir jiwo lan raga-mu Tanpo ngresulo Kabeh di ihlasno Sangang wulan ...
Live Mafiasholawat Ngawi – Tapas Geneng 16-April-2016
Pekalongan,Kabupaten Pemalang,Kabupaten Purbalingga,Kabupaten Purworejo,Kabupaten Rembang,
dagangan akèh.Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang.Saka karsané paprentahan luhur maskapé Walanda mau didadèkaké siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedagangan ing tanah Indhiya Wétan, adegé nalika tanggal 20 Maret 1602.VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané.Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané.Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie.Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda.Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50.Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00.Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60.Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat Bewindhebber mau dadi pepénginan.Bewindhebber iku ana 17 kang pinilih kuwajiban nyekel paprentahan Compagnie ing saben dinané.
mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahè para punggawa.Mungguh perluné loji mau kanggo tandhon dagangan.Dagangan mau diklumpukaké ngentèni tekané prau prau.Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké.Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij.Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora.Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé.Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin
nakoda padha diwangsit, supaya merlokaké ngudi bisané nekem kepulowan bumbon crakèn mau, yèn ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasésa.Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie).Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie.Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).Para aandeelhouderé VOC. ing
bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5%Nanging kauntungan samono iku mungguhing satemené kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adegé VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku.Ing
manèh.Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh
adhem baé.Mulané sabakdané tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegaké.Racaké pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%.Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani ngedhèng, awit mundhak ngadekaké gèsrèking préntah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji.Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun.Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman.Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh.Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang.Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa.Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi.Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris.Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni.Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC.Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji.Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané.Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé suwiji, jenengé Gouverneur Generaal (GG.).Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gawéyan lan uripé para punggawa.GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé Raad van Indie.Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembugé Raad van Indie; wondéné GG. dadi pangareping parepatan.Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah.GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé.G. Reynst jumeneng gumanti GG. kapilih ing para Bewindhebber, ing tahun 1615 digentèni L. Real.Dhèk samono VOC. lagi karépotan awit wong
Inggris ngejègi pulo Run, jajahané VOC. ing Moloko.Ing nalika iku JP. Coen katetepaké nguwasani sakèhing prakarané VOC. ing Tanah Jawa.Coen enggal tumandang merangi wong Inggris.Kang iku ndadèkaké banget panasé wong Inggris sarta Pangéran Ranamenggala ing Banten.Bareng ing tahun 1618 ana kabar yèn loji ing Jepara dirusak déning kawulané Panémbahan Mataram, lan tetéla banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadèkaké bètèng.Ora lawas JP. Coen ditetepaké dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619.Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggoné memungsuhan padha déné ngedhèng.Kantoré wong Inggris kang adhep adhepan bètèngé wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani.Kapalé wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhéning èskader Inggris.Coen sandika njaluk baliné, nanging wong Inggris malah mangsuli sugal.Bètèng Inggris enggal ditempuh, nganti kena obong, tahun 1618.Ora antara lawas bètèng Walanda dikepung ing mungsuh.VOC. karépotan banget, marga kekurangan prau lan obat mimis.Wong Jakarta ora ana kang gelem dadi kuliné;
Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis.JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke.Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong Inggris, aja nganti nungkul marang wong
rembugan ing wong Banten, nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara.Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti.Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng.Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané.Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong
kagamblokaké marang Banten.Rèhning wong Banten crah karo wong Inggris, èskader Inggris mundur saka Jakarta.Bètèng Walanda dikepung ing wong Banten.Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh.Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619).Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas.Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké.Sarèhné v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggoné netepi wajibé, mulané tampa paukuman abot saka JP. Coen.Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké.Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya.Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris.Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris.Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké.Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo Moloko wong Inggris oleh saprateloné.Prakara perang dadi tetanggungané Raad van Defensie, kang dadi wargané wong Walanda lan Inggris genti gentèn saben sasi.JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC,Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh oleh rekadaya bisané males marang VOC. Walanda.Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris.Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa.Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC.Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen.Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé.Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier.Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda.Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria.Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris.Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi.Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.
Nggowo Lungo Adhik'e Telung Ndino Dikepruk Helem
Seng jenenge bocah saiki podo pinter lek ngapusi wong tuwo, Opo mergo wong tuwo seng kurang waspodo, Contone pamitan les tibak'e ngluyur nyang Ngebel, Lha terus piye yo, Lha wong pamite jare pamitan kegiatan sekolah, Luweh
srabi ndolopo dadi urusan karo jogo boyo, Pethik demen tuku sabun mlebu jedhing karo nyanyi tresno
sodo bengi wes sepi, tonggo-tonggo akeh seng lawange wes ditutupi, wong tuwane Purwanti yo wes turu nganti
Sesuk'e pas Minggu Purwanti dijak dolan nyang Budianto, nginep nyang Sarangan, wong jenenge ae nyang hotel opo maneh lek ora njajal nuthuk tahu ndolopo, Purwanti dijak nginep telung ndino, sedino peng telu Budianto lek ngempakne sentolope, nganti Purwanti pengen mlaku perih rasane, bocah loro enak-enak neng hotel dene wong tuwane Purwanti bingung ra karukaruan, anak wedok jek perawan, jek kelas 2 SMA pisan, dadi tahu ndolopone urung tau mambu jempolan, Lha....iki kok lungo nganti telung ndino, terus piye tahu ndolopone engko dadi opo, opo ora ngowoh koyo kenalpot sepedah montore Pak Bowo.
Seng paling nggawe wong tuwane Purwanti lek mangkel teko mbon-mbonan, Purwanti muleh dewe, dene Budianto
lulus sekolah engko kudu gelem dadi bojone, dene Budianto ngenteni setahun yo gelem.
thuthuk karo helem saiki Purwanti dithuthuk'o tahu ndolopone ora ono seng nyeneni,
“nduk,, jaran kui kok manut karo sampeyan,, iku
Mie Goreng ateges 'mi' sing digorèng [1]. Mie gorèng kalebu panganan sing akèh dipengini masarakat wiyar ing Indonésia, Malaysia, lan Singapura. Mi gorèng dipun damel saking mi kuning ingkang dipun gorèng kanthi ngginakaken sekedhik minyak goreng, lajeng dipun sukani bumbu-bumbu kados bawang putih, brambang, udang saha daging ayam utawi daging sapi, bakso ingkang dipun iris-iris, lombok, janganan, tomat, tigan ayam, saha acar. Dhaharan punika gampil dipun damel saéngga kathah dipun panggihaken ing pundi kémawon papan, saking ing warung-warung pinggir margi ngantos wonten ing restoran mewah.[2]
Jinis-jinising mie gorèng[besut | besut sumber]
Wonten ing Indonésia, wonten manéka jinis mi gorèng ingkang namanipun dipun jumbuhaken kaliyan bumbu-bumbu ingkang dipun ginakaken kanggé damel mi kasebat. Tuladhanipun, mi gorèng ingkang padatanipun dipun sukani ayam lajeng ayamipun dipun gantos sapi mila mi gorèng kasebat dipun wastani mi gorèng spesial sapi, mi goreng spesial daging meda, mi goreng bumbu udang, lan sapanunggalanipun. Wonten malih Mi Goreng Aceh amargi mie goreng kasebat asalipun saking propinsi Aceh, mi goreng Jawa, ugi mi goreng Surabaya amargi khas kitha Surabaya. Kanggé paring nama mir goreg ugi saged miturut swanten ingkang dipun asilaken nalika damel mi goreng kasebat, tuladhanipun mi goreng "tek-tek", mi goreng "dhog-dhog".
Mie inggih jinis dhaharan ingkang gampil dipun damel. Déné bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel mie gorèng inggih punika kados mekaten.
3 batang godhong bawang dipun pendhet bagéyan putih ipun, lajeng dipun iris lembut
200 gr daging sapi ingkang sampun dipun godhog lajeng dipun rajang alit-alit
Lisah klentik dipun panasi,lajeng bawang putih dipun osèng sareng kaliyan godhong bawang ingkang sampun dipun rajang. Anggènipun ngosèng ngantos gandanipun arum.
Salajengipun, udang kaliyan daging dipun lebetaken, lajeng dipun udhak ngantos mateng. Menawi sampun lajeng toya kaldunipun dipun lebetaken.
Prosès salajengipun, sadaya janganan lan bumbu dipun lebetaken lan dipun jangan ngantos jangananipun layu.
Mie lajeng dipun lebetaken lajeng dipun udhak-udhak sekedhap lan dipun angkat.
Mie dipun sajèkaken wonten ing piring lajeng dipun sukani rajangan godhong seledri saha brambang gorèng.
Menawi sampun, mie sampun samekta dipun sajèkaken, langkung saé menawi dipun sajèkaken nalika taksih
loses its bite". Asia Times Online. Dijupuk 2012-12-1. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 1 Desember 2012)
Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 13 Sèptèmber 2016.
sugeng rawuh,..ingkang butuh servis komputer lan sak liyaneneng daerah bangsri lan sekitarehub. kulo mawon njehsuwun,,,..... jemiNewbieJu
tansah teteg ning ati....asmamu...ginantung pengarepan kang sarwo bejikaku....ngenteni pitutursaking sliramu...kagem kanca wengi...rikala lintang...sumebyar ing
Ingkang dahat sinudarsana para Empu, para Pujangga saha dwija ingkang tansah luhur ing
berkahipun kula lan panjenengan sami rahayu pepanggihan nir ing sambekala. Wonten Ing papan panggenan menika kula lan panjenengan sami mligi pepanggihan melengaken kawigatosan kangge ngrembag mekar biwaranipun basa lan kasusastran jawi. Sumangga sami sareh-sarehan, sarasehan ngudhar gagasan bab saha prekawis mekar ngrembakanipun kasusastran jawi. Kathah prekawis ingkang remit….kathah prekawis ingkang rungsit ingkang kedah kawawas… salebeting ngudi nggegilut kagunan basa lan kasusastran jawi. Para Kadang kinasih, Lampahing ewah-ewahan ingkang manjila katitik saking pesat canggihipun ilmu teknologi jagad sak menika pranyata namung sak godhong kelor. Paran para ingkang sami nggegilut “komunikasi kelir Maya” pranyata kelampahan ngregem jagad. Kanthi pucuking driji sakkedheping netra sampun saged ngudaneni mayuta-yuta informasi saking saindenging bawana. Amerika namung katutul… eropa namung sak nyunyukan kemawon. Sampun mboten
Tamtu kula panjenengan ingkang nggegilut basa lan kasusastran jawi kedah tanggap dhumateng ewah-ewahan ingkang gumelar menika, kedah ngudi murih basa lan sastra jawi mboten gingsir dening budaya global. Kangge ngawekani bab menika mbetahaken rekadaya ngrantam strategi budaya ingkang jumbuh kaliyan kawontenan. Pemerintah propinsi Jawa Timur ing taun menika kedhawahan sampur ngadani Kongres Basa Jawa V Kongres ingkang kagelar sakderengipun
kalawau dereng paya-paya awoh pangrekadaya awit dereng sakwetahipun saged katindakaken. Ingkang dahat sinudarsana para Empu, para Pujangga saha dwija ingkang tansah luhur ing pangudi, Para kadang panggilut kasusastran Jawi, kadang panggurit, ugi para kadang sutresna basa lan kasusastran Jawi ingkang dahat kesdu ing budi. Pramila panjenegan sedaya karawuhaken ing pasamuan menika kaancas andingini lampah mligi ngrantam, angrembag prekawis-prekawis ingkang magepokan kaliyan kasusastran jawi. Religiusitas, etika saha estetika ingkang wonten saklebeteipun kasusastran jawi pantes kalenggahaken minangka manggala biwara ing saklebeting Kongres Bahasa Jawa V. Pramila ing pasamuan menika sageda angudi langkung mentes langkung bebles bobot saha momotipun kasusatraan jawi. Para kadang kinasih, Mawantu-wantu dhawuhipun bapak gubernur bilih kasusastran Jawi kedah dados roh saklebetipun kongres bahasa jawa V ingkang badhe
BANGSA. Mired tema ingkang kapacak tartamtu kasusastran mbetahaken pangudi ingkang mirunggan, sumangga ing pasamuan menika sageda meper murih prekawis ingkang mangke kausung wonten kongres menika pantes, mentes saha bebles. Pasamuan menika piniji sageda dados panyengkuyung dhumateng Kongres Bahasa Jawa V. Para Empu, Pujangga, saha Dwija ingkang tansah luhur ing pangudi, Para kadang panggilut kasusastran Jawi, kadang panggurit, ugi para kadang sutresna basa lan kasusastran Jawi ingkang dahat kesdu ing budi. Mugi sedaya ingkang kula aturaken dados panjurung karsa ngudi tuwuh lan mekaripun basa kasusastran jawi, sugeng ngayahi jejibahan mugi Alloh tansah ngijabahi niyat kajat ingkang luhur saha suci menika. kanti maos ”BISMILLAHIROHMANNIROHIM” pasamuan KOORDINASI LAN SINKRONISASI
08. Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.
sawijining pengarang. Lagi ngarang crita cekak ngenani pencurian kayu jati ing alas Perhutani. Grambyangane pikire, dawane naskah crita sing Cêrita Cêkak -  
ANG ngetik ing kamar iku sawijining pengarang. Lagi ngarang crita cekak ngenani pencurian kayu jati ing alas Perhutani. Grambyangane pikire, dawane naskah crita sing lagi digarap iku bakal rampung antarane nem tekan wolung lembar. Wektu iku, tekan jam wolu bengi iku, enggone ngarang lagi oleh telung lembar. Telung lembar asil ketikane banjur disemak. Disemak wiwit saka judhule karo dibenerake yen ana salah ketik. Judhulre : DHOR ! D H O R ! Dening : Pangripto Tengah wengi ing alas jati. Kasbi lan Setu lagi patroli. Abot sanggane ngreksa alas. Apamaneh alas wewengkone kinepung dening desa, akeh gangguane. Wong-wong mlebu alas mburu butuhe dhewe. Alas jati enom kang larangan kanggo pangonan,
dadi rusak dhoyong. Wit kang cilike rusak dhoyong, gedhene uga dadi wit kang dhoyong. Ora bisa lurus lempeng dadi tegakan kang becik kaya kekudangane Perhutani. Saliyane dilimpe kanggo pangonan, jati-jati enom umur sepuluh taun kang gedhene uwite kurang saka salengen, uga ora mesthi kalis saka cendhalane tangan ngglithis, dicolong kanggo kayu bong.
pegaweyane nguripake lan ngreksa tanduran jati ing lahan reboisasi. Mula sebute Setu aran mandhor tanem senajan jabatane Setu ing SK-ne katulis : polhuter (polisi hutan teritorial). "Penak sing neng kantor, jam kantore mesthi, panggonane iyup, sing dicandhak mung dluwang. Ora ngadhepi wong akeh sing watege modhel-modhel. Angon digurak, batine wis mringkil. Dhendham,
lan polhute sing arep mlayu, Tu." "Ah, nggih mboten patut. Teneh diguyu cah angon." "Lha hiya." "Ajenga kadospundi nggih diadhepi. Pripun sagede kecepeng, petugase slamet." "Pancen kudu ngono. Jenenge tanggung jawab. Ora mung seneng Jaspro-ne thok pendhak arep Riyaya," tembunge Kasbi, mantri alas. Alas jati tengah wengi. Peteng lan sepi. Sepi nyenyete alas kaisen dening swarane urip-uripan. Gangsir ngenthir, jangkrik ngerik, worsuh karo swarane orong-orong lan gegremetan liyane. Swara orok-oroke kodhok bangkak, kempyung karo pangerike walang kecek ora meneng-meneng ing godhong jati. Kala-kala kaseling swara blag-blug, swarane kukuk beluk lan swara krak-krek ing kekayon. Swara krak-krek iku swarane manuk saba bengi kang duwe swara kaya swarane wong nyuwek mori buntel mayit. Kasbi kang cekel pistul Colt 38 nyenteri pernahe swara manuk krek ing epange wit klampis kang mangklung ndhuwur pernahe lungguh. Manuke ora katon. Sing katon ora kejarag, kalane Kasbi nyenteri sepedha motore, katon ula ijo ing ngisor sepedha motor. Nanging merga Kasbi lan Setu sirikan mateni ula, ula ijo iku digusah supaya sumingkir. "Hes, hes...,ayo, hes...,nyingkrih kana. Kon nyingkrih kok alot," grenenge Setu karo isih nyuthik-nyuthik ula ijo kang munggah menyang dalan makadham papane Kasbi lan Setu lungguhan. "Tujunipun pas njenengan senter-senter. Umpami
jangan. Lagi krungu kreseg ngono wae wis mlayu nggeblas, adoh parane. Umpama bisa omong, kira-kira unine, eee...,ya wani mlayu aku, butuh slamet. Tak cawela ya ora nggandra, wong aku ora nduwe upas mandi. Tiwas aku sing digepuk. Beda karo watege ula mandi, malah kendel ngaglah ngono kuwi. Kaya ora wedi uwong. Kok cuthik-cuthik nyatane ya angel nyingkrih ngono kok." "Nggih, kados angkuh, rumangsa duwe upas ampuh. Mangsa waniya wong sembrana nyang aku. Apa ngono kira-kira, batine," Setu ngegongi karo mapan ing boncengan awit Kasbi atasane wis nyetater sepedha motor, nerusake patroli. Patroli mengetan sawetara dohe. Kasbi nggragap weruh sorote lampu mobil saka kadohan. Kasbi mandheg, nyegat mobil iku kanthi ati sujana jalaran ora tau ana mobil bengi-bengi ngambah dalan Perhutani njero alas. Anaa trug liwat mung truge Perhutani ing wayah awan menawa ana tebangan. Kayu asil tebangan diangkut menyang TPK, gudhang kayu papane Perhutani ndhasarake kayu dagangane. Mobil iku, sawise cedhak, lagi cetha yen dudu mobil cilik bangsane Colt
nlesih, iku kayune sapa, kayu saka endi, arep digawa menyang endi lan apa ana surat-surate? Ora ana swara wangsulan kejaba unine manuk krek sing saya ngganter. Kasbi sing isih ana ing mburi trug anyel atine. Sauntara suwene uga durung ana wong mudhun saka trug. Mengkono njalari Kasbi saya panas, rumangsa disepelekake. "Iki kayune sapa?! Aku butuh ngerti surat-surate!" "Kayuku." "Lho..., sinten? Kok ngoko?" grenenge Setu lirih. "Ckk, mbuh." "Kok ngoko? Ngko ndang kanca, wis kenal." "Semene iki ora ukur. Padha karo ngrampog. Iki punjul rong-kibig." Regemenge wong mudhun saka sirahe trug, banjur disenteri. Senter isi battery lima, padhang kencar-kencar. Dudu tepungane. Weruh wae Kasbi durung nate. Gedhe dhuwur. Raine bethem. Rampute potong pendhek. Duwe brengos. Lengene kang pengkuh kanggonan wulu ketel dawa-dawa. Sing isih dipanjer senter misuh kasar kaya emoh dibloloki, kaya emoh kaweruhan rupane. Nesu, misuh maneh kaya arep wani njalari Kasbi mundur prayitna. Eling wayah lan papane adoh lor - kidul, supaya wong iku
weruh grumbul, diterak-terak. Entek atine, lagi sepisan iku ngalami dieles pluru. Lagi dheweke ngglethak satibane sawuse rumangsa aman, adoh playune. "Hadhuh, hadhuh, huh, huh, huh,huh..., kaya arep, pedhot ambeganku. Kuwi maeng bangsane apa. Kok ya nde cekelan kaya ngono. Dhore malah luwih banter. Huh huh huh huh huh...Dadi apa aku nek ra ndang mlayu plecet. Pluru mak-ciyut, ciyut, cedhak kupingku. Halhah-halhah, meh ae..." Setu ngglethak athang-athang. Weruh lintang surem siji-loro ing selane mendhung gegolongan, nanging pikire kelingan Kasbi. Batine kepengin weruh nandhang kepiye, kepengin tetulung sabisane. Nanging merga durung dirungu gerenge trug nerusake laku, Setu dadi ora wani mingket saka papan kono. Raine kang perih kekrendhet eri digroyang-grayangi. Mengkono naskah crita-cekake Pangripto kang wis dadi ketikan telung lembar. Kertas kosong, lembar kapapat, dilebokake menyang rolling mesin tulis. Bali ngetik, nutugake laku enggak-
sawetara polsus, sawetara polhut lan wong-wong Perhutani wis gumerap ing TKP. Mandhor Setu dadi paran pitakonan. Administratur Perhutani, pejabat paling dhuwur ing wilayah KPH Perhutani, miterang, apa Setu weruh cirine wong sing nembak iku? "Wekdal pak Kasbi nyenteri tiyang menika, panggenan kula ngadeg, kaling-kalingan bak treg. Kula namung mireng anggenipun misuh-misuh. Nomeripun treg kula cathet." "O...,ngono?" "Tregipun cet kuning wetah. Nomeripun kula cathet wonten bungkus rokok awit kula mboten ngesaki kertas. Anggen kula nyerat dipunterangi senter pak Kasbi. Selajengipun nembe kepireng swantenipoun tiyang mandhap saking treg. Dipun senteri, lajeng kedadosan sulaya menika. Kedadosanipun cepet sanget mergi kalih-kalihipun mpun sami nesu." "Nomere treg pira?" Durung nganti Pangripto ngetik wangsulane Setu sing arep ngandhakake nomere trug, Pangripto kaget ana pistul ditodhongake pilingane. Pangripto njeketet. Bathuk, pilingan lan gulune sakala kemringet. Jantunge nitir nganti ora wani ngobahake sirahe. Nanging mripate bisa nglirik-nglirik lan weruh yen pistul iku ditodhongake dening tangan kang kanggonan wulu ketel dawa-dawa. Todhongan pistul ilang bareng karo glibete wong metu saka kamare. Pangripto unjal ambegan lega, banjur metu saka kamar. Takon marang sisihane, sapa wong sing mentas metu saka kamare? "Elho...,kok lucu ta?" wangsulane sisihane mlenggong. Sisihan lan anak-anake lungguh kupeng ing kursi ngarep kamar papane Pangripto ngetik karangane. Sisihane maca majalah. Anak-anake lagi sinau. " Umpama tenan ana wong metu saka kamar kono, aku lan cah-cah iki rak ya weruh, wong ora ngalih-ngalih saka kene." "O..., ya uwis." Pangripto ngulapi kringet ing gulune."Katone kaya cetha, ngglibet metu cepet banget." Sisihane wis ora ngreken, bali ketarik maca majalah. Sisihane wis apal marang slagane sing lanang yen wis ngadhep mesin tulis. Konsentrasi total, ora weruh kiwa tengen lan sok ora nyaut yen diajak caturan. Mula sisihane banjur nganggep ora aneh yen sing lanang salah deleng rumangsa kaya weruh glibete wong metu saka kamare. Pandumuk mengkono iku beda karo pikire sing nglakoni.
ing roll mesin tulis sing wis isi ketikan separo, disawangi suwe. Ana rasa gojag-gajeg enggone arep nerusake, wedi yen todhongan pistul mara maneh. Mesin tulis ditinggal kluyur-kluyur ing njaba. Banjur nyimak-nyimik ngambah lurung jemek ngarep omah, menyang warung kulon dalan kang iosih bukak, butuh rokok. Sawise pikirane lerem, dienggo ngobrol sedhela karo wong-wong ing warung, naskah crita cekake sing lagi dadi separo bali nggodha atine. Wis dicepaki prangko lan amplop awit pangajabe ing sakawit, crita iku bakal dirampungake bengi iku. Sesuk esuk dikirimake menyang majalah sing dituju. Mula banjur diterusake enggone ngetik. Mandhor Setu kang ditakoni pira nomere trug, wangsulan yen rokoke kecer ing alas mau bengi nalika dienggo mlayu nubras-nubras.""Kula dereng saged madosi. Kejawi wekdalipun taksih peteng, kula mboten saged nilar jisimipun pak Kasbi. watawis jam sekawan nembe wonten tiyang langkung mriki. Lare-lare enem mbeta sepedha motor, bakda ningali sindir. Lajeng kula suwuni tulung supados ngaturi pak Asper," semambunge Setu kang raine njlaret abang krendhet eri nalika nerak grumbul mau bengi. "Saiki wis padhang. Titiken rokokmu karo polsus lan polhut-polhut kuwi." "Nggih. Kula piyambak nggih kuwatos menawi ical dipun panggih tiyang. Menawi kantun bungkus thok ngaten, mboten dipunsaki tiyang". "Alas jajahanmu, wewengkonmu, kowe mesthine ora bingung. Eling menyang endi arah playumu mau bengi. Nanging aja nganti krungu wong njaba, apa sing lagi digoleki. Akeh wong. Bisa wae ana wong sing mau bengi melu ngunggahake kayu iku, banjur seneng yen bisa mbuwang rokokmu." Rokok Jarum 76 sing jare Setu isih ana isine rokok nem ler, dadi golekan ngrusuk-ngrusuk, Karo nggoleki pating clileng, kanca polsus lan polhut sing cedhak Setu, seneng takon kedadeyan mau bengi. Setu nganggo ngandhakake rembuge mantri Kasbi sing nggepok watege ula. Watege ula mandi, wani ngaglah ora wedi wong. Yen kepidak, nyawel. "Bareng pak Kasbi kaya ngono, aku dadi mikir, ngrasak-ngrasakake. Apa sing ngaglah nggawa kayu satreg iku bangsane wong mandi? Emoh kepidak petugas, banjur nyawel?" "Ya. Akeh wae wong sing arep mati ndadak, duwe gunem werna-werna ing sadurunge." "Aku kelingan wae marang ula ijo mau bengi. Ing ngisor sepedha motor, mung karo tengah meter dohe saka papane lungguh pak Kasbi. Tak cuthik-cuthik ora gelem nyingkrih. Apa ula ijo ngalamat rupane bebaya sing bakal nekani? Pak Kasbi ya omong tekan ula talipicis lan ula jangan." "Piye?" "Takgagas-gagas kok ya pas. Maling-maling kayu golonge wong cilik sing negor dholog sauwit-rong uwit iku, sanepane rak ya padha karo ula tali picis utawa ula jangan sing ora nduwe upas mandi. Krungu kresege polhut liwat ya terus
karo isi terus nyawangi ngisor, nyawangi kiwa-tengen lan nyawangi papan sawatara dohe. Mripate Setu mlolo amba bareng weruh rokoke ora adoh saka papane ngglethak mau bengi. Setu gage mlayoni. Nanging durung nganti Pangripto ngetik senenge Setu weruh cathetan nomer trug ing rokok iku, todhongan pistul mara maneh luwih cepet nodhong pilingane. Cepeting tekane kaya lakune wong nesu, ora sabar, banjur : dhor ! Mengkono njalari sirahe Pangripto wiwit ngliyeng. Pandelenge peteng. Samubarang sing disawang kaya mubeng. Kursi sing dilungguhi kaya obah miring-miring. Wekasan :
Sisihan lan anak-anake nangis pating njlerit nggondamake tangga teparo. Pangripto didhabyang menyang paturon. Pilingane tatu getihen. "Tatu mboten sepintena. Kados ketatap wekdal dhawah," tembunge Mantri Puskesmas sing ditekakake. Pangripto wis eling saka enggone semaput. Tatu ing pilingan ditambal perban." Raosipun kados pundi? Pusing-pusing, mual, menapa kadospundi?" "Namung radi mumet," wangsulane cekak. Ora butuh crita saka mulabukane jalaran pengalaman psikis sing mentas dialami bakal angel dipahami dening wong liya. Mula Pangripto trima meneng katimbang dianggep wis ora waras. Tekanan dharahe dipriksa. Ketege jantunge dirungokake nganggo stetoskop. "Kadospundi?" pitakone sisihane semu kuwatir. "Tensinipun normal. Saged ugi namung kesayahen kemawon." "Pak Ripto menika, samireng kula, wiwit riyin, kok ngetikkkkkk mawon mben dalu. Kados mboten nate sare," clemonge tanggane paling cedhak, ngemu karep mbenerake tembunge mantri kesehatan. "Lehku ndrememel wis ora jamak. Karepku, disuda nggone dhur-dhuran melek. Eling ragane, saiki wis tuwa. Blas, gunemku ora tau digugu. Lha...,dadi ngono kuwi suwe-suwe. Glenthangan kaya wong kesambet," semaute sisihane kresah-kresuh. Pangripto diinjeksi. Ditinggali kapsul lan pil. Sapungkure mantri kesehatan, uga sawise tangga-tanggane entek mulih, sisihane kebacut ngomel. "Wong nek wis njenggruk, nek wis mancep neng mesin tulis, kok ora eling apa-apa. Ora eling adus, ora eling mangan, ora eling turu, nganti awake njlebut. Wayahe mangan ra ndang mangan. Nek wetenge mules mung digosak-gosok rhemason." Pangripto meneng wae. Karo ngangkat mesin tulis , liwat ngarepe sing lanang, durung entek enggone muna-muni," Wis. Leren. Kukut. Ngeman awake. Ora urip dhewe. Anak-anake sing mburi isih cilik. Isih akeh tanggungane. Kathik anak wedok, akeh ragade. Ngarang diatur. Aja umbar-umbaran. Nek ambruk, wong saomah susah kabeh." Mesin tulis dilebokake lemari lan dikunci. Kuncine didhelikake. Pangripto ndemak-ndemek perban ing pilingane. Eling enggone nggeblag, eling naskah crita cekake sing durung rampung. Lagi ing sateruse dheweke ngrenengan," Apa maneh wong wani nyuwara lan wani tumindak nglabuhi bebener ing alam kanyatan. Lagi ing angen-angen wae wis nyumelangi." Sisihane ora ngerti sing dikarepake. "Wong wis bisa giris, wedi karo pikirane dhewe. Isih ana ing
wis ana sing inceng-inceng." "Sampeyan ki omong apa? Aku kok ora mudheng." "Kasbi, mantri alas, mati ketembak kena jantunge." "Mantri alas ngendi?" "Pluru sijine nyrempet natoni baune tengen." "Sing nembak sapa?" "Lha ya kuwi perkarane." "Aku kok ora krungu. Kapan? Yen ing alas cedhak-cedhak kene kok ora ana wong crita?" "Esuk iki jisime mantri Kasbi isih dirubung wong Perhutani ing tengah alas. Nunggu tekane polisi lan dhokter sing arep ninjo lokasi. Klongsong pluru limang iji ditemokake ing TKP. Sing siji ,klongsong plurune Kasbi kanthi ukuran luwih cilik lan luwih cendhak. Sing papat, klongsong plurune oknum sing nembak Kasbi kuwi. Klongsong pluru sewelas mili sing kalibere luwih gedhe lan luwih adoh jangkauan tembake." "Kuwi crita tenan apa mung karangan?" "Apa bedane crita tenan lan karangan" "Kok muni esuik iki jisime Kasbi isih dirubung wong ing alas. Saiki iki, bengi, ora esuk. Mulane mlipir wae ditakoni, ing ndi, kapan? Mlipir wae ora ndang diwangsuli. Dirungokake tenan-tenan kok mung karangan." "Lha hiya, aku takon, apa ana ta bedane crita tenan lan karangan." Sisihane wis sumingkir, butuh nutup kordhen-kordhen cendhela lan nliti kabeh lawang apa wis dikunci rapet. Senajan ing sateruse Pangripto manut dipeksa sisihane supaya ngaso, turu, nanging mripate
NOVEL GEGER WONG NDEKEP MACAN) 6003 UNIVERSITAS MUHAMMADIYAH PURWOKERTO Latifah PKMP Studi in vitro dan in silico Potensi Limbah Kulit Semangka
turu kadhar = turu ing sajabaning omah.ratri = bengi, wengi.siang ratri = rina wengi.ngraras = nglaras; diraras-raras = digagas-gagas.dhedhet = kandel sarta peteng (tumrap mendhung)tidhem = surem, sirep; tidhem premanem = sirep
sakabehing kekasihe.cakrawala = garis awang-awang watesing bumi lan langitcakra = bunderan, rodha, gegaman awujud rodha paring
says:	14-10-2009 at 00:21	lha wis metu to…ngganteng tapi sayange gepeng…gur wayang kulit kok 😆
nduwe guru siji2o…ben ketok le mumpuni tak apusi wae, mugo2 bocahe ra moco tulisan
iso diapusi karo wong ndueso lan cubluk koyo aku…ngene wae, di semak terus wae wayanganku, mengko rak metu tokohe kuwi nek aku ra lali wis jan asline ki ra penting wong Tono, Noto, Ngatemi dll ki yo sumbere siji…iso wae si noto sing biasane pinter tak gawe sableng lan Tono dadi
kalo saya milih ahli ngeres yg ahli surga ======================
:: Wuah, apik tenanan iki… Kejawen Kontemporer.
haaalaahhh…wis kebanjur edan …ngedan sisan wae…..
sing nggawe klip iki sopo to yo… tapi ora tegel mosok hadiah di-celathu… kepekso dipoles sithik…*
Reply	m4stono says:	19-10-2009 at 09:54	nek aku dadi sampeyan wis tak celathu “sing nggawe ki anake sopo to yoh, kok ueelik tenan ======================
Mungkin anak’e buto cakil kuwi ======================
siopo yang gelem jadi bandare?? opo tho mas artine “bocor alus???
Iket | Sugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjan
Save Blangkon & Surjan !!!
(1989-09-06) 6 Sèptèmber 1989 (umur 27)
Kim So-eun (lair ing Korea Kidul, 6 September 1989) ya iku aktris saka Korea Kidul. Dhèwèké maen peran minangka Chu Ga-eul ing serial televisi
ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
wis umum lan jamak dilakoni dening poro wargo ing tlatah Jowo, iku kabeh gawe tetengger angone wargo poho syukur wis diparingi nikmat ugo kaberkahan lan maturnuwun karo Gusti Allah sing wis paring bumi sing subur lan ulu wetu sing apik kanggo poro
bener , semono ugo Merti Dusun sing dilampahi dening sedulur-sedulur ing Dusun Demakan Deso Banyubiru, kabeh mau biso kaleksananan amargo soko sengkuyunge
Samuri sing wis dipatah dadi Tuwo tetuangganing lan sak konnco panitia ugo disengkuyung Pak Bekel/Kadus Mudiyono ugo poro ulamak lan poro sepuh tokoh masyarakat ing Dusun Demakan.
Kabeh biso guyup sak eko kapti anggone mujudake khajat merti Dusun kuwi masyarakat sing ono njero Dusun podo urunan sing sesuai karo kemampuane ugo sedulur-sedulur sing duwe sawah ing tlatah Dusun Demakan podo ditariki iuran lan konco-konco ing perantauan khususe ing Jakarta podo melu nyengkuyung najan ora iso kiprah langsung nangin melu cawe-cawe urun ragad kang akeh, mugo-mugo tulisan iki biso dadi obat kangen lan paring warto tetep ngeraket ake leh podo
blek lanang wadon podo berkatan bareng dedongo lan caos roso syukur ing ngerasi
dalang kondang soko Purworejo lank anti lakon Sesaji Rojo Sunyo, mbengi kuwi Ki dalang mbabar seserepan kanggo kito kabeh menowo kabek Sih lan Rahmating Gusti ugo kamulyan kang diparingke kudu kito syukuri kabeh mau jumbuh karo kang dilakoni dening poro sedulur-sedulur Dusun Demakan, ugo ing lakon mau ngemu pituduh utowo pitedah yen angkoro murko kuwi bakal kabrantas dening kabecikan ugo wong kang sabar lan temen sing podo nengen ake kabecikan bakal antuk nugrahaning Gusti Allah.
pono wis pamawas ing jagadte perwayangan, sing kudu kito biso jukuk kanggo awake dewe kabeh yaiku semangat lan sengkuyunge wargo Dusun Demakan sing kapindo hikmah lan inti sarine lakon sing wis kababar dining Ki dalang, kabeh mau mugo-mugo biso dadi patuladan anggone kito kudu tetep ngelestarikake kabudayan jowo sing adi luhung sing wargo monco
kabeh gek podo binggung luwih-luwih Pemerintah gek podo obah ning wis kasep.
Atur ponuwun dening poro wargo masyarakatb sing wis podo sengkuyung, Bopo Camat,Bopo Kepala Desa, Ibu Pomong Budaya Kec. Banyubiru, sedulur-sedulur wargo Demakan ing Jakarta lan poro-poro sing wis paring pambiyantu.
mas jack ada video wayangan merti dsn
Sabdo Palon matur sungal, yen kawula maboten arsi angrakus agama Islam, wit kulo puniki yeti, rantuning dan yang Jawi, gomong marang anak putu, sagunging priprayangan, kang dumunung tanah Jawi, wus
waci, jangkap gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan tanah Jawi… Sintan tan puron
wong jowo: MEMAHAMI MAKNA PEPATAH JAWA (PARIBASAN, BEBASAN) :DIJUPUK IWAKE AJA NGANTI BUTHEG BANYUNE
Sawijining ndino?? Setro Mino mertamu ning ngomahe Setro Njingik.
Sajake kopine enak tenan, soale Setro Njingik muja-muji ngalembana marang kopi sing disuguhake.
Setro Mino banjur nyruput kopi amarga penasaran marang rasane.
Setro Mino: "Iki kopi apa tho kok rasane rada kecut?"
Setro Njingik: "Kuwi kopi istimewa, meh padha karo kopi luwak sing larang kae??"
Setro Mino: "Woo ngono tho, kopi apa jenenge?"
Setro Njingik :"Kopi kucing, aku gawe
Setro Njingik: "Ya ora no. Kopine tak gerus rada kasar, trus tak campur ikan asin, bar kuwi lagi tak pakakke kucing."
Setro Mino (wetenge mulai mules) : Terus...
Setro Njingik:"Mengko yen wis metu bareng tai ne kucing banjur gerusan kopi disaring, dikumbah, dipepe nganti garing banjur digiling meneh nganti alus. Lha iki sampeyan sing pisanan nyoba kopi kucing loh, wong rong tau ana
mbayangke bar ngombe kopi mau.) kwkwkwkwk
Witing Tresno Jalaran "Manuk'e" Kulino.
Nabuh gamelan nganggo palu kayu, dudu dagelan ning gawe ngguyu hehehe
Kepekso nglangi njupuk bakiai, sangsoyo wengi sangsoyo ngakak wakakak
Cething wadhah sego. Tiwas wis cincing ora sido
Tuku Ciu Sak Botole..Bapak Turu Ketok kon..
Mangan pelem ojo nganggo terasi, ketok'e kalem jebule korupsi.
Dadi sinden ojo ngguya-ngguyu, dadi presiden ojo ragu-ragu
Anake wis pitu, kok metune nang njero?
Omahe pakdhe pelatarane ombo, Ojo lali sik wengi iki Valentinan tokne njobo lho
dipincuk, tiwas wis njengking rasido diencuk..
MINAKJINGGO - Miring Kepenak Jengking Monggo
SUMUK ORA KERINGETEN - Susu didumuk ora keri
PENTIL KECAKOT SYUUUR - Penjaga Tilpun Kecamatan Kota Syurakarta wekekek
Temanggung udane deres, nduwur diambung sing ngisor teles
Wulune sithik, barange dowo.. (woh kimpul)
Wes nganggo gaya molak-malik kok ora metu-metu.. (nguthik celengan)
digoyang sithik men cepet metu.. (arisan)
Nduwur diambung, kok ngisore teles.. (nggendong bayi)
Nek ra metu-metu, jajal karo miring.. (kuping kelebon banyu)
Tuku wedhus disumbangke wong mlarat.. dikocok terus suwe-suwe muncrat. (Coca Cola)
Ono marmut lungguh nang dingklik.. bubar dimut trus dadi cilik. (
Jroning peteng sangkan paraning dumadi Kersane gusti jabang bayi Mijil Sinebut Mijil, metu, uga lahir
pangeran katon Ing rina ing wengi mbabar lelakon Bayi gede manjing keprabon Raga gede yuswane maksih enom Bedane wis ora
Agni ngobong ati ngidung asmara Kadya lakone Dewi Ratih Komajaya
7. Dari nama tembang Gambuh : Gambuh iku paribasan gampang nambuh
11. Dari nama tembang Pucung : Surya
kadung kepetak ngerong Mlarat sugih, sing pangkat apa maneh garong Nora mandang drajating uwong Wirang wus jroning rong
dandanggula : Ponang jabang nembe mijil puniki Gawe kesengsem ingkang nyawang
Gemlethak penak sarene Najan dalu wus larut Katon ayem ngrerujit ati Sarta gegurit manah Kang pirsa rasane wuyung Ketaman si tetuka Dhuh kusuma pujaning wak mami Mugi
lampahe uga bisa celadu Pinda guru kang pinter ngaji Tansah dadi pepujan Gawe seneng bapa biyung Ing swasana adat punika Aywa kongsi tresna ngoncati Ngati-ati nganthi karsa
4. Sinom dalam pupuh dandanggula : Putra ingsun pepujaning ati Sing prasaja aja cidra Ywa jujur ing margane Donya
satuhu Gya eling waspada Mumpung mangsih yuswa kang aji Rina wengi ing dedonga
11. Pucung dalam pupuh dandanggula : Mori petak kang ginawa mati
rembulan surya wus lari Ganti crita ngumandang ing rasa Angrasani dak gesange Raga sukma pisah sampun Kanti ninggal crita nyawiji Dados dedongengan
Rina kalawan ndalu Pinda pengilone ngagesang Urip iku
nick “tukileng” “empon” “omo” “tukimo” gothak gathik gathuk dadi mathuk
tok nggo ngopo to Kang?… wah hemmm ciloko tenan ki… bulane Kang Tono open banget… gegek yo wis duwe roso “dumuwe” “Titen”
klomoh koq yo sik dienggo… 😆
Emo says:	16-11-2009 at 22:22	Waduh… nek iki Kang Tono wes tau nginjen… lha wong sampe sandal barang ngerti…
Produk Dalam Negeri… Sendal sing “YK” iku kado seko Adhiku… Sesok meneh di Colong Ya… 😉 Nek sing “Fila” durung nduwe, mergane durung entuk utangan… arep ngutangi po Kang? 😀 … opo Aku di kirimi yo jelaasss ora Nolak Wes… walah akhirnya golek gratisan… hehehehe
Emo says:	16-11-2009 at 22:30	Oh iyo… Kang sendal jepit sing meh pedot iku pe’en kang… arep tok sambung yo karepmu arep tok pedot sisan yo karepmu… aku tak klumpuk-klumpuk nggo tuku sing anyar…
ojo di sepatani….kulo nyuwun gunging pangaksami sampun sembrono kaliyan panjenengan…..sepurana aku mbah wis kemlinthi keminter kemaki kemlothak…..jebul panjenengan piyambak sampun kerso mandhap teng arcapada mriki saking alam sunyaruri maringi piwulang bab manunggaling kawulo gusti…..
ponsel. Njaluk ngerti yen putra iki nang kono wis mestine dadi utawa yen pegawe punika saestu ing jam lalu lintas.
Mriksa saben nggawe kontak karo ngetik menyang deal telpon karo cadangan lan tetep nglacak trek saben
lan WhatsApp Viber lan olahpesen layanan profesional Applied kanggo telpon calon. Ngawasi Social Media wuwus lan sinau carane biasane lan apa fokus ing
Iki program keamanan software portable ngijini sampeyan kanggo ndeleng video lan foto sing wadi ing telpon goal sel. Saben wektu anak utawa personil data video sing cocog utawa wis foto nggunakake sing kamera digital ponsel, bakal cepet diunggahaké kanggo akun exactspy.
Karo sel telpon mung kang kerep ilang dicolong utawa, informasi perampokan iki njupuk banget umum. Miturut mbatalake mbusak target data telpon utawa Ngunci piranti, sampeyan wis nggawe manawa data pribadhi ora tiba menyang tangan salah.
rega aplikasi Spy, ing kontras kanggo MSPY, Ponsel Spy, Steathgeine..
Sampeyan bisa ngundhuh: Punapa panjenengan kersa Aplikasi kanggo ngawasi Tèks Pesen Free ?
karyawan utawa liyane ing smartphone utawa seluler piranti sing duwe utawa duwe suwene idin kanggo ngawasi. sing dibutuhake kanggo aweh weruh kedhaftar saka piranti sing lagi kang teliti. ExactSpy app
urip. Iku artine awakmu kuat, awakmu dudu sing otot kawat balung besi, ning Gusti Allah paringi mentalitas sing tangguh. ojo lali syukur, endasmu!”
Huuuffft..kena damprat euy :s
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1856)
Tonggoku wingi sore babaran, nglahirne bayi lanang, tapi unik lan aneh, bayi iku maeng lahir dino rebo, eh lha
tenan idenya wong sing nduwe tegalan sak jagad....................ngapunten ust, nyuwun doa dan bantuannya diwww.bchree.wordpress.comterima
dheweke ki jenggoten. Warung bakso ngarep omahku jenenge
Bambang Irawan, Kumaladewa, Kumalasakti, Wisanggeni, Wilungangga, Endang Pregiwa, Endang Pregiwati, Prabakusuma, Wijanarka, Anantadewa dan Bambang Sumbada. Abimanyu
Bangsa2. Prof. Dr. George Quinn(Austalian National University)Unggah-Ungguh lan Basa Indonesia: Masalah Rong Werna Sing
Naskah Langendriyan Lakon Ranggalawe Gugur3. Drs. Imam Sutardjo, M.Hum(Univ. Sebelas Maret),Piwulang Basa saha Sastra Wayang minangka Sarana
Pamrayogi Cak-cakanipun Basa Jawi ing Pawiyatan saha Bebrayan ing Wekdal Sapunika3. Nurochman Sudibyo, YS(Medium Sastra dan Budaya Indonesia)Basa Jawa Pantura ora Kecathet nanging Tembang lan Geguritane Ngrambah Nuswantara4. Dr. Bambang Sadono, S.H., M.H.(DPRD Jateng) - Komisi EPeneguhan Bahasa
peget Ingkang Gusti Diningsun juput parenah kala Sabtu Ping Gasal Sapar Tahun Wau Rengsena Perang ne...
BPJS Kesehatan KCU Purwokerto Bantu Korban Banjir Cilacap | RADAR Banyumas
dan Kasih Sayang ‘tuk Sahabat Sahabatku terchayaaaaaank
Reply	Santri Gundhul says:	24-08-2009 at 23:00	Wes pancene ora rugi duwe sedulur tuwo koyo Kang Lambang iki, asi jiaaaann komplit bumbune.
Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasalirani panjenenganipun Bp ...........................................Dhumateng panjenenganipun kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.========(Tampi Temanten)=======Terang terwaca cetha Atur Panampi ingkang sampun kasalirani panjenenganipun Bp ................................... Dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.
Reply	Iwan Yuliyanto	7 March 2013 at 10:22	Sopo kuwi? Koyo wis
wong jowo: PEPAK BASA JAWA: TEGESE TEMBUNG HOMONIM LAN HOMOGRAF
PEPAK BASA JAWA: TEGESE TEMBUNG HOMONIM LAN HOMOGRAF
HOMONIM LAN HOMOGRAFHomonim yaiku tembung kang padha penulisane, padha pocapane nanging beda tegese.
enggal tegese a. cepet, gelis age-age, ndhang
golek tegese a. araning wayang kayu/ boneka saka kayu
b. araning kewan kang saba bengi bangsane lawa
labuh tegese a. araning mangsa sawise ketiga dadi rendheng
ngelih tegese a. luwe, weteng kosong
Homograf yaiku tembung padha penulisane, beda pacopane, beda tegese.
diantaranya Wayang Rai Wong, Wayang Planet, dan Wayang Pesisiran (26/10), Sarasehan nara sumber Ki Enthus
gelar”Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkubuwonoSenopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 13 Juli 2014.
2. gelem sinandra (disandra) kanti lilo ing penggalih lan renaning manah
November 27, 2007 at 5:29 am weee….kapan niki ganti topike….opo ki
Bali Alus : Sampun ngrayunang? Bali Madya : Sampun Ngajeng? Bali Sor :
njenengan ngantri, tapi nek njenengan selak ngeleh yo mending nggolek warung liane wae, sing ra
aldiwirya said: ono meneh gak mbak ? aku durung nduwe iki
pek’en kabeh mas…omahku wis kebak….:))..alamate
Reply	irdina04 says:	14 September, 2012 at 12:00 am	irdina04 said: seng iki wajib, lagune enak kabeh.
mbak seng kopere koyo ngene kagungan pinten?
ya pokoke madep kulon rodo digeser tengen sithik wis embuh, mosok goro2 nggeser sak drajat gusti Allah ora trima, apa ya gusti Allah ki ndeso banget…..hihihihihi
Reply	Lambang says:	27-01-2010 at 22:00	Kadang saya
Wis embuh lah… Reply	tomy says:	28-01-2010 at 08:02	Nuwun sewu kula sing tiyang urakan mboten kalebet agama pundit mawon badhe munjuk atur dawuhipun simbah.
Simbah dawuh menawi sembah-Hyang saenipun sujud kiblat sekawan murih mboten klentu anggenipun sujud malah dados mledingi silit marang Pepundhen. Kalih sujud marang panceripun pribadi inggih Gesang kita piyambak. Gusti anata maligi
yo kudu dielingke. tapi ojo sampek anarkis.
ojo sampek jotos-jotosan, usir-usiran, tembak-
sw3tarohita berkata:	Januari 7, 2012 pukul 00:36	salam kenal mas… saya suka blog sampeyan =)
ora enak iki ndek sofa nang jero kamarku wae ndek sofa iki kudu arep melorot wae
ojok jeluk aku nganggo jeneng nyo koyok cah cilik wae jeluk nganggo jeneng
Mung sewates angen, hang manggoni ati nisun
nggon aku mbak, neng jkt..
keknya baru pindah kesitu opo wes suwi neng kono mbuh, soale lagi di bangun, megah, gedhi, omboo, ga iso weruh soko ndalan, soale di kelilingi tembok
wis suwi nok… aku malah durung weruh e…. 🙄
ismi | May 14, 2010 at 3:45 pm
hooh, wes suwi neng jartane, tapi nggone neng kono juga opo ora, kiy mbuh ngono…
aq yo ra ngerti e…. 😕
durung tentu nek kuwi wis pener lan bener :
Kampret : “ Sut, aku saiki wis rumongso podo karo bintang-bintang filem lan selebritis lo pola makanku
sing di pangan konco-konco ing Jakarta ing kene aku ugo biso mangan, contone koyo to : Bakso, Siomay, bakwan, Kwe Tyuw, sosis lan liya-liyane dadi aku kan wis podo derajate karo selebritis Jakarta to ?”
Pesut :“ Lah ngene lo kang ojo
dadi lali karo panganan sing asli soko tanah bumi pertiwi iki contone : Tiwul,
Kampret : "Lah kuwi wis ora mutu Sut lan ora ono gizine.”
Pesut : “ Lah-lah malah keliru to ... kuwi kabeh sing sampean
dewe wis lali karo roso cinta lan bangga karo produk buatan dalam negeri ... iku berarti nilai nasionalisme ne dewe wis podo medun lan awake dewe podo ora sadar wis dijajah karo wong luar negeri kanti sarono makanan, suwe-suwe jati dirine bongso iki ilang!!!!!!!”.
Kampret : “ Oh ngono kuwi to Sut, yo sing
Sundari Sukoco (lair Jakarta, 14 April 1965) iku sawijining penyanyi wadon campursari lan kroncong sing asale saka Jakarta. Jeneng asline Sundari Untinasih Soekotjo. Sundari Sokoco lair nang
tanggal 14 April 1965. Nalika cilik dhèwèké seneng karo tembang kroncong. Kesenangane iku nganti dhèwèké tumut festival kroncong cah anom ing TVRI tahun 1978, lan gondhol juara siji.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.54, 3 Sèptèmber 2016.
mus prapta kang waci, jangkap gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan tanah
iku sawijining kodhe standard internasional ing sèri ISO 639, dikembangaké déning ISO/TC 37/SC 2. Standar internasional iki dibabar ing tanggal 15 Mei 2008.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 14 Februari 2017.
wes enak tenan to mas…esuk2 isih iso ngajak arek2 mlaku2… (
Royal Wedding | Rangkaian Busana Calon Pengantin Keraton Yogya . Putri Sultan Hamengkubowono X Gusti...
KUMPULAN FOTO ANAK WULAN GURITNO "JEREMIAH ALRIC DIMITRI " | Wulan Guritno
Kaca-kaca ing kategori "Universitas California, Berkeley"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Universitas_California,_Berkeley&oldid=270077"	Kategori: Pendhidhikan ing Amerika Sarekat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.11, 14 Sèptèmber 2009.
Niat ingsun amatak ajiku si Jaran Guyang
lam alif lam kof sood yak sin mim
Bathik Bathik yaiku kasil kerajinan tèkstil ingkang ngginaaken malam (lilin) lan canthingkanggo mènèhi motif utawa gambar ing kain. Bathik wis suwé ana, kurang luwih kawit 2000 taun kepungkur. Asal tembung bathik yaiku “ambathik”saka tembung amba lan titik (basa Jawa) sing maknané: nggambarutawa nulis. Werna-werna utama bathik Jawayaiku wernabiru nilalan soklat. Celupan biru lan soklat sing digabung kain putih iku dadi perlambang 3 déwaHindhu(Siwa, Wisnu, lan Brahma).Seni gawé kelir ing kain kanthi migunakaké malam iku sawijining tèknik lawas saka jaman kuna. Panemon ing Mesirnuduhaké yèn cara iki wis ditemokaké ing abad ka-4 SM, kanthi ditemokaké kain bungkus mumising dilapisi malam kanggo gawé pola. Ing Asia, tèknik kaya bathik uga ditrapaké ing Tiongkok jaman Wangsa Tang(618-907) sarta ing Indialan Jepangjaman Periodhe Nara(645-794). Ing Afrika, tèknik kaya bathik ditepungi Suku Yoruba ing Nigeria, sarta Suku Soninkelan Wolofing Senegal.a. Sejarah Bathik Ing Indonésia, bathik dipercaya wis ana wiwit jaman Majapahit, lan dadi populèr nalika pungkasané abad XVIII utawa wiwitané abad XIX. Bathik kang diasilké yaiku kabèh bathik tulis nganti wiwitané abad XX lan bathik cap nembé ditepungi sakwisé ana Perang Donya I utawa taun 1920-an.[2] Tembung "bathik" asalé saka basa Jawa, nanging bathik ana ing Jawa ora kacathet sajarah metuné. G.P. Rouffaer duwé pandhapat yèn tèknik bathik iki dimungkinaké ana lan ditepungaké saka India utawa Srilangkanalika abad kaping 6 utawa kaping 7. Sakliyané iku, J.L.A. Brandes (arkéolog saka Walanda) lan F.A. Sutjipto (arkéolog saka Indonésia) duwé kapercayan yèn tradhisi bathik yaiku asli saka dhaérah kaya Toraja, Flores, Halmahera, lan Papua. Wilayah-wilayah mau dudu wilayah kang kena pangaruh saka Hindhuismeananging bisa dingertèni yèn wilayah mau duwé tradhisi kuna kanggo gawé bathik. G.P. Rouffaer uga nglapuraké yèn pola gringsing wis ditepungi wiwit abad kaping 12 ing Kediri, Jawa Wétan. Dhèwèké uga nyimpulaké yèn pola kaya mau iku mung bisa digawé nganggo wewujududan kang jenengé canthing, mula dhèwèké banjur duwé pendhapat yèn canthing ditemokaké ing Jawaana ing jaman semono.[3]Dhetil ukiran kain kang mèh kaya pola bathik dianggo déning Prajnaparamita, yaiku ana ing reca dèwi kawicaksanan buddhis saka Jawa Wétanabad kaping 13. Dhetil klambi kang nampilaké pola sulur wit-witan lan kembang-kembang kang angèl mèh kaya pola bathik tradhisional Jawa kang bisa ditemokaké jaman saiki. Iki nudhuhaké yèn gawé pola bathik paling angèl lan mung bisa digawé nganggo canthing wis ana ing Jawa wiwit abad kaping 13 utawa malah sadurungé kuwi uga wis ana. Legendha ana ing literatur Melayu abad kaping 17, Sulalatus Salatin nyritakaké Laksamana Hang Nadim kang diwènèhi préntah déning Sultan Mahmud kanggo berlayar menyang India kanggo golèk 140 lembar kain serasah kanthi pola 40 jinis kembang ana ing saben lembaré. Merga ora bisa netepi wajib kang diwènèhké Sultan Mahmud, dhèwèké banjur gawé dhéwé kain-kain mau. Nanging kapal kang dinggo banjur kèrem ana ing lelaku bali lan mung bisa nggawa patang lembar kang ndadèkaké Sultan kuciwa.[4] Ana ing literatur Éropah, tèknik bathik iki pisanan dicritaké ana ing buku History of Java(London, 1817) tulisané Sir Thomas Stamford Raffles. Dhèwèké tau dadi Gubernur Inggrising tlath Jawa nalika jaman Napoleon saka Walanda. Taun 1873 saudagar Walanda Van Rijekevorsel mènèhi saklembar bathik kang olèh nalika ana ing Indonésia marang Museum Etnik ing Rotterdamlan wiwitané abad kaping 19 kuwi bathik wiwit ana ing mangsa kajayané. Nalika dipamèraké ana ing Exposition Universelleing Paristaun 1900, bathik Indonésia ngagètaké publik lan seniman.b. Piranti kanggo gawé bathikPiranti kanggo gawé bathik ing Muséum Nasional Indonesia. Saka ndhuwur tengah: canthing, saka kiwa nengen: sikat kayu kanthi rambut serat klapa, kaliper wesi kanggo ngukur, uga kaliper, panjepit, palu, lan file.malam,canthing,kompor,wajan,bak bilasan,lan liya-liyané.c. Cara gawé bathikAwalé bathik digawé ing sandhuwuré bahan kanthi werna putihsing kagawé saka kapassing diarani kain mori. Diwasa iki bathik uga digawé ing sandhuwuré bahan liya kayata sutra, poliester, rayonlan bahan sintetis liyané. Motif bathik dibentuk nganggo cuwéran lilin kanthi migunakaké alat sing diarani canthing kanggo motif alus, utawa kuwas kanggo motif mawa ukuran gedhé, saéngga cuwéran lilin mresep jroning serat kain. Kain sing wis dilukis nganggo lilin banjur dicelup kanthi werna sing dikarepaké, biasané diwiwiti saka werna-werna enom. Panyelupan banjur dilakokaké kanggo motif liya kanthi werna luwih tuwa utawa peteng. Sawisé makaping-kaping ngliwati prosès pawernan, kain sing wis dibathik dicelupaké menyang bahan kimia kanggo nglarutaké lilin. Jinising bathik miturut tèknik:Bathik tulis yaiku kain kang dihias kanthi tèkstur lan corak bathik digawé nganggo tangan. Cara nggawé bathik iki kira-kira mbutuhaké wektu antarané 2 nganti 3 sasi. Bathik cap yaiku kain kang dihias kanthi tèkstur lan corak bathik kang dibentuk nganggo cap (biasané digawé saka tembaga). Prosès kanggo gawé bathik cap iku kira-kira mbutuhaké wektu 2-3 dina. Bathik lukis yaiku bathik kang digawé kanthi
Acara Tingkeban utawi mitoni inggih menika satunggaling upacara ingkang dipun tindakaken tiyang jawi kangge mengeti jabang bayi umur 7 wulan wonten kandhutanipun ibu. Miturut para winasis, tembung mitoni asalipun saking tembung pitu, saged dipun tegesi pitutur, pituduh tumuju kasaenan lan kaluhuran. Wondene, miturut ilmu medhis, jabang bayi ngancik umur 7 wulan sampun nggadhahi wewujudan minangka manungsa kanthi wetah, pramila lajeng dipun pengeti kanthi ngawontenaken syukuran.
sesepuh ingkang kinabekten, langkung-langkung panjenenganipun almukarrom Bp _____________ saking _______________ lan almukarrom Bp ______________________ saking _____________________ingkang tansah kaantu-antu barokah, miwah mau'idzah hasanahipun.Panjenenganipun para ngalim, para ngulama, para kyai lan para ustadz, ingkang rinten ndalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi, ingkang tansah kaantu-antu barokah pendonga, miwah pitutur luhuripun.Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja nayakaning negari, nuwun inggih
minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.Panjenenganipun para rawuh para pilenggah kakung sumawana putri, hadlirin hadlirat majlis taklim ingkang tansah winantu ing suka rahayu lan dhahat kinurmatan.Sugeng rawuh, wilujeng siang, lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, nenggih Allah SWT, saha ngonjukaken raos syukur karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal panjenengan sedaya lan kula, saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan lan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Mugi-mugi
panyendhu, kalis ing rubeda.Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh, para pilenggah majlis taklim ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri.Langkung rumiyin kula nyuwun pangapunten awit lajeng kumawantun nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Sedaya kalawau inggih awit saking awrat ngemban dhawuh para kadang panitia pengaosan, kajibah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal siang menika, nuwun inggih adicara Pengaosan Pengetan Wiyosan Dalem Nabi Agung Muhammad SAW, utawi Mauludan, Dhusun ___________ ing tahun 14___ Hijriyah menika.Anamung saderengipun, nglenggana bilih kula namung boboting tiyang jugul ingkang cubluk ambalilu, kothong ing seserepan, miwah asor ing samukawis, pramila kirang jangkeping trapsila, menapa dene cupet, cewet atur kula ing mangke, ingkang mboten saged adamel suka renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula nyuwun agunging samodra pangaksami.Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga langkung rumiyin kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kadang panitia kangge ngrenggani pengaosan mauludan ing wekdal siang menika.Ingkang sepisan nuwun inggih pambuka.Urut angka kalih nuwun inggih Waosan wahyu suci Al Qur'an katerasaken waosan shalawat.Urut kaping tiga inggih menika waosan kalimah toyyibah utawi tahlil.Salajengipun tanggap wacana utawi sambutan minangka urut angka 4. Sambutan ingkang sepisan saking panitia penyelenggara, dene sambutan ingkang angka kalih nuwun inggih sambutan saking Bapak Kepala Desa.Urut reroncening adicara ingkang angka 5, inggih menika Pengaosan agami kanthi Mau'idzah Hasanah. Mau'idzah Hasanah ingkang angka setunggal badhe pun suwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ________________________ saking ________________, dene ingkang angka kalih badhe pun suwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp _____________________ saking ______________________.Wondene urut adicara ingkang pungkasan nuwun inggih Donga Panutup.Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur. Sanget ing panyuwunipun para kadang panitia penyelenggara, keparenga panjenengan sedaya hanjenengi (mensukseskan) adicara pengaosan menika ngantos purnaning adicara ing mangke, sinambi lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih.Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken lampahing adicara pengaosan menika saged rancag, lancar, mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.Bapak-bapak, ibu-ibu saha sanggyaning para rawuh para lenggah ingkang kinurmatan, minangka pambukaning adicara pengaosan, sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan. Liridho-illahi ta'ala
kalawau adicara pengaosan ing wekdal siang menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.Salajengipun sumangga kula dherekaken ngancik adicara ingkang urut angka 2, nuwun inggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'an katerasaken Waosan Shalawat. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji, nuwun inggih _____________________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.===(waosan wahyu suci Al Qur'an + shalawat)===Mekaten para rawuh menggah Waosan Wahyu Suci Al Qur'an lan waosan shalawat ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ___________________, mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, saha nambah raos mahabbah kula panjenengan sami dhumateng Junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun _________________ kula aturaken agunging panuwun.Ndungkap adicara salajengipun inggih menika, Waosan Kalimah Toyyibah utawi Tahlil. Minangka imam badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun _____________________. Dhumateng panjenenganipun _______________ wekdal saha papan kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.===(Tahlil)===Mekaten waosan kalimah toyyibah utawi tahlil ingkang sampun kawaos sesarengan, mugi-mugi para arwah ingkang kasebat kalawau pikantuka maghfirah saking ngarsa dalem Allah SWT saha katampi sedaya amal kesaenanipun, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun __________________ kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika Tanggap Wacana (sambutan-sambutan). Tanggap wacana ingkang urut sepisan inggih menika saking Panitia penyelenggara pengaosan. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ________________ minangka wakil panitia penyelenggara, wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.=========(Sambutan Panitia Penyelenggara)========Mekaten Tanggap Wacana saking panjenenganipun Bp ____________________ minangka wakil saking panitia penyelenggara, dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Tanggap Wacana saking panjenenganipun Bpk Kepala Desa. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ________________ wekdal saha papan kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.====(Sambutan KaDes)===Mekaten Tanggap Wacana saking panjenenganipun Bp Kepala Desa, mugi-mugi dados manfangat ingkang nyumrambah dhumateng kula panjenengan sedaya. Dhumateng panjenenganipun Bp Kepala Desa kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika sumene sawetawis. Ingkang menika katur dhumateng para kadang panitia wekdal kula sumanggaaken. Nuwun.=====(sumene)===Nyuwun pangapunten wekdal sumene kula punggel semanten kangge nglajengaken adicara ingkang salajengipun.Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Mau'idzah-Hasanah minangka inti pengaosan ing dinten menika. Mau'idzah Hasanah ingkang angka setunggal badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp_____________________ saking _____________________. Dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp_____________________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.==========(Mau'idzah Hasanah I)=========Para rawuh para lenggah, ingkang dipun mulyaaken Allah, mekaten wau mau'idzah-hasanah ingkang sampun kawedharaken panjenenganipun almukarrom Bp ____________________. Mugi-mugi saged dados sangu kula panjenengan sedaya anggenipun netepi darmaning agesang anggayuh ridhanipun Allah SWT, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ________________________ kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika Mau'idzah Hasanah ingkang angka kalih, ingkang badhe pun suwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp _____________________ saking _________________________. Katur dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ________________________ wekdal saha papan kula sumanggaaken, sumangga, nuwun.==========(Mau'idzah Hasanah II)=========Para rawuh para lenggah, ingkang dipun mulyaaken Allah, mekaten wau mau'idzah-hasanah ingkang sampun kawedharaken panjenenganipun almukarrom Bp ____________________. Mugi-mugi saged dados sangu kula panjenengan sedaya anggenipun netepi darmaning agesang anggayuh ridhanipun Allah SWT, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp ________________________ kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika Donga Panutup. Minangka imam donga badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun almukarrom Bp _____________.Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken dhumateng panjenenganipun, keparenga kula ngaturaken pengumuman,ingkang angka setunggal, ngaturi priksa bilih infaq panjenengan sedaya makempal Rp _________________ , mugi-mugi saget dados manfangat ingkang sakkathah-kathahipun, allahumma amin.Ingkang angka kalih …..................................Salajengipun, wangsul dhumateng kula sakadang ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal menika, nuwun inggih :Kula minangka
ingkang kenggenan)_______,mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun saking arah menapa kemawon ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, kula sakadang nyuwun agunging samodra pangaksami.Mboten kesupen, saparipurnaning Donga ing mangke kula aturaken “matur nuwun, lan ndherekaken Sugeng Kondur, mugi tansah manggih wilujeng dumugi ing dalem.”Billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wb.====Katur panjenenganipun
lakon opo manek iki kahanan kok koyo ngene paribasane wing ngomong durung garing lambene leh ngomong musibah Ringin ambruk wis ono maneh kedadean musibah kobongan ing pabrik tahu duwe’e ibu Sulimah ing Rt 07 Rw I dusun Krajan Deso Banyubiru otowo nek wong kene leh mastani Wetan gumuk Bolodewo pinggir kali Klegung kulone Mushola ne mak dhe Tum.
Bengi iki prasasat kahanan ing Dusun Krajan tintrim lan nyeyet lan ditambah howo kang atis ning dumadakan kahanan kuwi dibuyarke kang nyulowadi yoiku langit ing
tuwo tekan sing enom podo cancut tali wondo mbudi doyo nyelametake opo sing biso diselametake koyoto dele kang kurang luwih 1 ton lan pekakas-pekakas liyane ning sing luwih penting maneh podo mbudi doyo mateni geni kang
Suworo wong wadon sin podo nonton malah pating jelerit amargo ora kuat nyawang musibah ugo mesakake karo sing duwe pabrik akeh suworo kang ora pating celoteh karepe arep pambiyantu nangging gandeng kahanan sing podo panik dadi ora biso dadi komando perintah nangging kanti naluri kang linambaran niat kang apik mbiyantu podo tumandang gawe nganggo roso lan tangan podo ulung-ulungan ember kang isine banyu ……gebyar…..gebyur sak kenane papan kang ono genine sitik mboko sitik geni biso lerep lan dadi cilik nanging bangunan pabrik kang nduwur wis entek
kebakaran Kab. Semarang nanging tekone randat ning yo tetep ono gunane kango mateni geni-geni kanga no papan sing duwur lan
wae ora ono koordinasi sing apik dadine mesti wargo kang dadi korban, sinau karo kahanan iki, wargo nyuwun kanti banget mbok podo koordinasi sing apik
gung panuwun kango poro wargo, Rt, Rw, Pemerintah Deso,Polsek, Koramil, Kecamatan lan Dinas sing ora kasebut sing wis paring pambiyantu kabeh……………………
Katur ibu Sulimah mugo-mugo kuat lan tanambahan sabar ngadepi musibah iki Gusti ora bakal sare lan lali marang hambone kang gelem noto ati kango manembah lan nyuwun pitulungan………………..
rapopo sanajan deso kang kawulo panggeni ono cobo mugi2 dadi kabecikaan kagem kawulo ingkang saget nampi kabecikaane
Wabup Cilacap Lantik Lima Kades Antar Waktu | RADAR Banyumas
Gambar no 2 seko ngisor koyone pipis neng ndalan wong iki….Xixixi
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 4.058.727 descargas (3.068 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor37 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
dadya, Sacipta-cipta tan polih, Kang reraton-raton rantas, Mrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng wirang jrih lalis, Ingkang cilik tan tolih ring
Megatruh1. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu, Jaka Lodang nabda malih, Nanging ana marmanipun, Ing waca kang wus pinesthi, Estinen murih kelakonMendengar segalanya itu Mbok
enem minggu, kanggo mbayar hutang, lan awalé mung ditulis nalika wektu longgar, bebarengan karo nulis novèl Martin Chuzzlewit. Nanging banjur buku iki dadi buku wigati sing mangaruhi pikiran lan imajinasi Dickens.[3] A Christmas Carol akiré dadi carita Natal paling disenengi lan tahan suwé.[4]
Sapérangan sajarawan duwé pendhapat yèn popularitas buku iki duwé peran wigati jroning ambal dhéfinisi wigatiné Natal lan "semangat" dina riyaya.[5][6][7][8]
^ Dickens ngirim cithakan pendahuluan nalika tanggal 17, nanging tanggal panerbitan resmi ya iku tanggal 19, lan entèk kaedol nalika tanggal 22. (delengen Hearn (2004), kaca xiviii)
^ Mitsuharu Matsuoka (1998-05-07). "John Forster's "The Life of Charles Dickens"". Cecil Palmer. Dijupuk 2007-12-13. ^
magis ISBNKothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyari	Menu navigasi
{{{erupsi}}}
{{{ketinggian}}}
8°14'5" LK 115°22'5" BW
Gunung Batur minangka sawijining gunung geni aktif ing Kacamatan Kintamani, Kabupatèn Bangli, Bali, Indonésia. Dumunung ing sisih kulon-loré Gunung Agung, gunung iki duwé kaldera kanthi ukuran 13,8 x 10 km lan minangka salah siji kang paling gedhé lan paling éndah ing donya (van Bemmelen, 1949). Galengan kaldera dhuwuré watara 1267 m - 2152 m (pucuk G. Abang). Jroning kaldera I kawangun kaldera II kang awangun bunder kanthi garis tengah kurang luwih 7 km. Dhasar kaldera II dumunung antara 120 – 300 m luwih cendhèk saka Undak Kintamani (dhasar Kaldera I). Ing jeronè kaldera mau ana tlaga kang awangun bulan sabit kang manggoni sisih kidul-wétan lan dawané watara 7,5 km, amba maksimum 2,5 km, ubengé watara 22 km lan jembaré watara 16 km2 kang diarani Tlaga Batur. Kaldera Gunung Batur kira-kira kawangun déning loro jeblugan gedhé, 29.300 lan 20.150 taun kapungkur [1].
Gunung Batur dumadi saka telu kerucut gunung geni kanthi kawah: Batur I, Batur II lan Batur III.
kaping njeblug. Kagiatan jeblugan G. Batur kang kacathet jroning sajarah diwiwiti taun 1804 lan jeblugan pungkasan kadadè taun 2000. Wiwit taun 1804 nganti 2005,
manèh ing pinggir kaldera sisih kidul Kintamani. Pura Ulun Danu diwangun manèh, nganti saiki isih misuwur minangka pura kang paling éndah ing Bali. Pura iki dipersembahaké kanggo ngurmati "Dewi Danu" ya iku dewi panguwasa banyu, kayadéné pura kang ana ing Tlaga Bratan uga dipersembahaké kanggo muja "Dewi Danu".
Objek Wisata[besut | besut sumber]
Gunung Agung ing kiwa; Gunung Batur kanthi kalderané katon ing sisih tengen.
Kawasan Gunung Batur misuwur minangka obyek wisata andalan Kabupatèn Bangli. Miturut carita jroning Lontar Susana Bali, Gunung Batur minangka pucuking Gunung Mahameru kang dipindahaké Bathara Pasupati kanggo didadèkaké istanané Betari Danuh. Jroning wektu tartamtu, kabèh umat Hindhu saka laladan ing Bali teka menyang Batur ngaturaké Suwinih kanggo ngusir bencana ama kang nerjang ladang tetanduran. Kanthi ngaturaké suminih iki kawasan gunung Batur dadi laladan kang subur.
Laladan kang bisa ditonjolaké minangka obyek wisata ya iku kawah, kaldera lan tlaga. Ana ilèn banyu jroning lemah kang ngilèkaké banyu Tlaga Batur, kang muncul dadi sumber banyu ing sawetara panggonan ing Bali lan dianggep minangka "Tirta Suci"
Wisata budaya kang ana ing kawasan Gunung Batur ya iku Trunyan. Senajan kabèh padunung Trunyan nganut agama Hindhu kaya umumé masyarakat Bali, nanging wong Trunyan ngakoni yèn Hindhu Trunyan minangka Hindhu asli warisan krajaan Majapahit. Ing sisih lor Trunyan ana kuban, ya iku pesaréyan désa, ing pasaréyan mau jenazah ora dikuburaké utawa diobong, nanging didèlèh ing ngisor wit sawisé upacara kepatèn kang rumit. Papan pasaréyan iki dikebaki déning balung-balung, lan bisa uga kita temokaké mayit kang isih anyar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Batur&oldid=1054330"	Kategori: Gunung ing IndonésiaGunung geni ing IndonésiaGunung ing BaliGunung geni ing BaliGeografiGéologiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Simple EnglishSlovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 25 Maret 2016.
Saniscara Kliwon Wayang disebutlah Tumpek wayang.
mbok menawi saget ngadake acara latber/kumpul bareng member PAPAJI se
Guwa Lechuguilla ya iku guwa watu kapur kang ana ing urutan ka-enem ing donya diukur saka dawané (130,24 mil (210 km)), uga pali jèro ing dharatan Amérika Sarékat (1.604 kaki (489 m)), Lechuguilla misuwur géologi kanggo, formasi bebaya, uga kahanan murni uga ana lawa guano.Guwa Lechuguilla kang akèh ngandut gipsum lan lirang lemon-kuning.Uga bisa ditemukake ing sajroning guwa speleothems bebaya ing sajroning guwa
Speleothems bebaya uga bisa ditumokake ing sakajroning weteng guwa. Jeneng guwa Lechuguilla ya iku jeneng saka tanduran Agave lechuguilla, kang ditemukake ing jerak kori tutuk guwa.Kahanan kang kapengkar dèning Taman Nasional Guwa Carlsbad, New Mexico.
lla&oldid=1078578"	Kategori: Guwa ing New MexicoGuwaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
SvenskaTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 3 Sèptèmber 2016.
prayoga yen nganggo tembung – tembung sedhih ngeres – eresi.b. Pangrakiting tembung – tembung kang kanggo mengeti, kudu mujudake ukara kang kepenak kaucapake sarta mengku surasa kang laras karo kang dipengeti.c. Pamilihing tembung – tembung kudu lumrah kasrambah. Wataking tembung – tembung kudu temu nalar, lire tembung – tembung kang kanggo ing sengkalan padha cetha werdine, dadi ya cetha mengku angka pira ta pira.MulyantaraDjaka
lanang kembar bingung aku piye lek arep mbedakne, ndi sing adine ndi sing kakangane? akhire tak takoni wae. ternyata sing awak'e gedi sing rambute luweh ketel malah sing adine. mboso kakangane kok malah awak'e cilik."Loh...Lha kok iso ngunu? kudune kan kakangane sing luweh gedi?"Adine njawab, "awak'ku
sing ngeterke mic iku ga cuma bapakmu. aku yo melu ngeterke lho...."ngono kan Jo?
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Jaman saiki wis arang anggone awake dhewe nganggo tembung-tembung iki. Simbahku putri wae sing atase wong kuna tur ndesa ya wis lali. Tambah pikun sisan haha Godhong-godhongan
Wah inii sih Burger Waking From Dessert.
Buat Mbah tjotjok enggak ja Neng Novi.
boten cocok mbah….!!! ampun nedha burger!! 😛 mbah punika saenipun dhahar
ngrembug isine Serat Centhini sing asline asesirah Suluk Tambangraras, ora bakal ana enteke. Prasasat saben ngrembug ensiklopedi Jawa iki tansah bisa nemokake bab-bab anyar sing durung nate dirembug ing madyaning bebrayan. Kamangka Serat Centhini iku dianggit ndalem taun 1814 Masehi utawa taun Jawa 1742.
Mangkono pratelane Estu lan Ajeng, mahasiswa saka UNS Solo lan saka UGM Yogyakarta ing satengahing acara wicarana, ngrembug Serat Centhini ing Museum Radyapustaka, sawetara dina kapungkur. Serat Centhini nganti saiki kondhang kanthi sesebutan ensiklopedi kabudayan Jawa amarga isine pancen ngemot maneka warna bab kang gegayutan kalawan urip lan panguripane wong Jawa.
Agus Bima, seniman saka Kabupaten Klaten, nelakake kawitan srawung karo Serat Centhini nalika nyinau basa lan sastra Jawa kurang luwih 30 taun kapungkur. Nalika iku dheweke maca Serat Centhini sing disimpen ing kapustakan Museum Karaton Kasunanan Surakarta.
Lan nganti saiki, Agus rumangsa isih kepranan marang isine Serat Centhini. Yektine, nganti jaman sing katelah jaman modhern iki, akeh isine Serat Centhini sing ditulis ing kawitan abad XIX iku sing isih lestari ing madyaning bebrayan Jawa. Antarane kaya bab jamu kanggo wong lara lan uga mantra-mantra lan donga nalika nambani wong lara sing isih kerep digunakake dening wong-wong ing karang pradesan.
Bab rasa kepranan iki uga kang ndadekake sawijining tilas wartawan saka Perancis, kang seneng nyebut pribadine minangka penyair, Elizabeth D Inandiak, milih nglodhangake wektune kanggo maca lan ndhudhah Serat Centhini. Lan durung suwe iki Elizabeth wus ngasilake sawijining buku puisi lelandhesan Serat Centhini kanthi irah-irahan Centhini
dheweke krasa kayadene nemokake kedhung sing bening banyune saengga rasane pengin nggebyur lan ambyur ing sajroning kedhung iku sakkatoge.
Taun 1988 Elizabeth tumeka ing Indonesia minangka juru warta utawa wartawan. Nanging srawunge kalawan Serat Centhini ndadekake owah-owahan gedhe ing laku uripe. Elizabeth nganggep yen Serat Centhini iku mujudake karya sing ajaib lan isine kuwawa ngelingake lan ndhudhah maneka warna rasa ing telenging atine manungsa.
“Nalika maca lan mangerteni isine Serat Centhini ana rasa-rasa kang endah sing kadudut saka telenging ati, ana rasa manembah marang Sing Nyipta Jagad
Perancis, Rabelais, Baudelaire, Victor Hugo lan Diderot,”piterange Elizabeth.
Sabanjure, Elizabeth sing saiki dedunung ing tlatah Tridadi, Sleman, Yogyakarta iki banjur ngupaya njarwakake Serat Centhini. Ananging anggone njarwakake ora asipat pleg kaya asline, ananging kanthi cara ndhudhah apa werdine. Apamaneh, Elizabeth dhewe ngaku ora bisa micara lan nulis abasa Jawa.
“Aku dibiyantu sawetara kanca sing bisa njarwakake Serat Centhini ing Basa Perancis. Lan uga dipepaki maca buku-buku sing ndhudhah Serat Centhini, sabanjure aku nemokake bab-bab kang mligi lan wigati. Ya saka temon bab-bab kang mligi lan wigati iku sing sabanjure dadi landhesan tumrapku kanggo
Miturut Elizabeth, ing jaman modhern, jaman kang samubarang sarwa nyejagat, Serat Centhini pancen ora mung wates dadi duweke wong Jawa. Lan kanyatane, Serat Centhini wus ngulandara tekan ngendi-endi papan. Ana sing dijarwakake ing Basa Perancis, Basa Inggris lan Basa Walanda, kacihna asipat dhudhahan utawa ringkesan. Lan wusana uga bakal nuwuhake tapsiran-tapsiran utawa dhudhahan kang beda-beda uga.
“Yen tumrap bebrayan Jawa, racake panganggep kang mratah mbiji yen Serat Centhini iku karya sastra sing kebak bab-bab kang saru. Isine akeh ngrembug bab saresmine priya lan wanita, kepara uga ngrembug bab sodomi, homoseksual, lan sajinise. Pambiji lan panganggep mangkene iki miturutku ora kleru amarga pancen ana perangan Serat Centhini sing mligi ngrembug bab mangkono kuwi kanthi ukara-ukara sing
manteb yen tempe iku pancen asli karya budaya bangsa Indonesia, mligine Jawa.
Nanging ora sethithik pawongan sing luwih seneng ndhudhah naskah sing mligi ngrembug bab
tetep narik kawigatene para sarjana sujana, akademisi, budayawan, seniman lan bebrayan Jawa umume. Prasasat ora ana matine ing jaman globalisasi iki. –
dening : Yan Tohari“Kandhakna, yen aku wis ora tresna maneh karo kowe, Nur. Ngono Kang, kandakna!” isih esuk, nanging swara iku sasat mercon kobong kemrotok saka lambene Menur. Wong wadon iku katon ngame-ame sing lanang, Surasa. Dene sing lanang kang karepe ngetokake becak amung meneng sarta bingung klawan apa kang katindakake bojone. Embuh marga apa, yen dhuwit etuk-etukane wingi sore sing mulih nggawa dhuwit limolas ewu thok wis dipasrahake kabeh. Embuh setan gundhul ngendi sing manjing ing bun-bunane Menur, weruh-weruh kok ngamuk punggung sura tan taha. “Hayo, cepet Kang. Ora mung lingak-linguk api-api ora ngerti!” Menur katon tambah muntab awit datan katanduki klawan sing lanang. “Kowe kuwi ana apa ta Nur?” Surasa selot bingung. “Ana apa-ana apa! Api-api ora ngerti, apa pancen kumbi? Wong lanang bejat!” “Aku pancen ora ngerti tenan, Nur. Ana apa iki?” “Ora ngerti? Wong lanang cluthak! Wis mlarat kakehan tingkah,” mripate Menur pendirangan, selot muluk bramantyane. Saiki ora mung swara kang jumbedher nanging tangane uga wiwit ngamuk, abrak-abrak sing kacandhak disaut, dibanting, kauncalake menyang njaba. Ompreng kabanting,
ing kutha iki. Kahanan kuwi dadekake para tangga teparone padha nyawang klawan panyawang aneh. Aneh, nyata-nyata aneh. Pancen padu, rebut etung lan gegeran liyane dadi rerenggan mligi ing gang iku. Werna-werna sebabe, embuh dhuwit sing kurang, kalah main, mendem, apa merga konangan anggone dhemenan, lan liya-liyane. Nanging apa kang dumadi ing kulawargane Menur lan Surasa pancen kaanggep aneh. Menur, wong wadon sing luwih patang taun iki ngrenggani uripe Surasa kawawas wong wadon kang kondhang meneng. Dheweke ora kaya wong wadon liyane sing tansah ngomong kurang, nadyan dhuwit sapira-pira diwenehake sing lanang. Menur wanita kang nrima ing pandum, sajake dheweke nglenggana Surasa kang amung tukang becak pancen hasile sarwa tipis. Karo maneh becak harak wis wiwit kaanggep nyebeli ing sawetara kutha-kutha gedhe, untung wae ing kutha iki tetep nganggep becak isih patut ana. Ewasemana esuk iku, Menur katon dudu kaya biyasane. Wong wadon iku ilang sipat menenge malih dadi landhep lan galak. Embuh kadayan saka apa. Nanging mesthi iki saweneh bab kang paling gawe atine serik. Ewasemana Surasa ora paham marang apa sebabe. Semono uga tanga-tanggane ngrasakake aneh klawan lageyane Menur. “Ana
Warinah. “Wong wis kalah kok dadak nesu,” Yu Trinah melu nyaut. “Ning aneh, lho. Ora tau-taune Menur tumindak ngono,” Yu Jati pratela. “Ya, sapa ngerti Surasa duwe dhemenan,” Warinah nyambung maneh. Mangkono kaelokan ing omahe Surasa esuk iku padha dadi rembug. Nanging Menur datan mendha, saiki wis meh kabeh isen-isene pawon padha mencelat ana njaba. Ompreng, wajan, kendhil lan ember-ember katon pating blesah ngebaki gang kang pancen wis ciut lan rupak iku. “Eling, eling Nur, kowe kuwi ana apa. Ana perkara ya dirembug aja mung terus ngamuk ngono kuwi,” Surasa sajak ngarih-arih bojone. Nanging Menur kang krungu tembunge Surasa iku malah kepara kaluwih-luwih pangamuke. Sawuse marem bisa ngowat-awut isining pawon, saiki Menur bali mlayu ing njeron ngomah. Saiba kagete Surasa bareng metu ing tangane bojone wis gegem kenceng lading kang kulina kanggo iris-iris ana pawon. Mripate Menur abang angatirah, prasasat mripate Bethari Durga kang lagi kalab lan kobar atine. “Saiki ngaku ora kowe, wong edan,” tembunge Menur klawan ngrangsang awake Surasa. Tujune Surasa pinter ngendhani lan murih ora kedawa-dawa bratayuda esuk kuwi, Surasa tumuli nyengklak becake lan nggeblas. Menur amung bisa mencak-mecak nalika meruhi Surasa wis ilang ing enggokan gang lan tumuju dalan gedhe. Srengenge wis katon dhuwur, panase wis krasa sumelet. Sadawaning dalan pating sumliwer kendharaan oyak-oyakan ninggalake lebu kang kasaut angin terus sumebar ing akasa, kang wekasane tumiba ing pucuk-pucuk suket. Siji loro pemulung wis katon nlusur sauruting dalan klawan kranjang ing gegere. Jangkahe katon kaseret klawan pandeleng landhep,mbokmanawa ana barang kang bisa dijupuk kanggo ngiseni kranjange lan ateges dina kuwi entuk-entukane mentes.Dene Surasa terus nggenjot becake nurut dalan sing kulina dadi areal makaryane. Atine isih geter campur getir nanduki lelakon sing nembe wae tumama ing uripe dina iku. Salawase urip bebrayan karo Menur lagi iki Surasa ngrasakake yen wong wadon kuwi ngetokake pangeram-eram. Banjur apa sebabe? Iki kang teka iki dadekake
jagad. Katlusur mbokmanawa ana kang salah tumrap dheweke, nanging tetep wae Surasa ora kuwawa mbuka.Sawuse ngliwati prapatan ing penere dalan kang rada lindhuk Surasa ngerim becake. Kepeneran ing sisih tengen dalan ana wit-witan kang edhum, Surasa kepengin lungguhan ana ngisor wit kono pisan nggawe ngarihake napas lan nentremake ati. Becake kainggirake sabanjure medhun lan nentremake ati ana pener ngisor wit trembesi. Angin alus ngobahake gegodhongan sarwa nyisakake hawa silir ing awak, Surasa nyoba unjal ambegan landhung kanggo nguncalake seseging dhadha. Ewasemana tetep ngalela ana tlapukane mripat tumrap tumindake bojone sing katon kliwat wates dina iki.Rasa nggrantes tan kocapa rumambat ing padoning rasa. Ora krasa ana luh kumembeng ing mripate, nanging sarosane priya kanthi pawakan cilik iki budi, luh iku
kumeplas ing jagad jembar, tanpa sanggan tanpa panandhang. Ing kene tuwuh panglenggana kang landhep ngiris atine Surasa. Trawang-trawang ngalela ing angen-angene tumrap kahanan uripe sing teka iki isih katindhih ing werna-werna perkara.Embuh wiwit rekasa kanggo nyukupi kabutuhan padinan, nyukupi sandhang lan pangane anak loro lan
rerangken kabutuhan sing katone sepele kuwi wae ing pundhake Surasa wis krasa abot, abot temanan. Kuwi wae direwangi awan bengi kudu ngliyeg kanthi becake, kathik wani telat mbayar setoran sewa becak, utang kana utang kene, lan sawernaning kupiya liyane kang nuduhake pambudi kang sarwa rumpil. Tan karasa panggagas iku nuwuhake sagunung rasa dosa, yen jejere wong lanang tan kuwawa mulyakake kulawarga.“He Surasa, ngapa kowe nyengkruk ana kono?” saweneh swara keprungu sora nratas angen-angene Surasa kang lagi ndedel muluk. Sakala wong lanang iku njola.“Ngapa kowe thelah-theloh ana kene?” Pardiman kanca mbecake iku nyedhak ing sangisor wit trembesi lan ngambali pitakone.Surasa ora age-age wangsulan, atine isih getir dening swarane Pardiman kang tanpa sraba-sraba munggel lamunane.“Ngapa Kang, awakku lagi ora penak,” wangsulane Surasa sakenane.“Ora, ngono lho. Kowe mau ditakonake karo Si Sarnem, sajak ana kecan apa piye?” Pardiman mesem sajak nggembol rasa cubriya.“O, nggagas urip wae repot Kang, kok wani-wanine mikir Sarnem.”“Lho, aja ngono Sa, urip iki wis rekasa, aja mbokpikir kanthi rekasa. Mula kudu ana hiburane. Aja ndlujur, ha…ha…,” Pardiman sing kulina ceplas-ceplos nanduki Surasa klawan ngguyu ngakak.“Banjur ana apa ta Kang, Sarnem kok nggoleki aku?”“Lho…. Lha, kowe ta kudune sing luwih ngerti. Isih duwe utang ra?”“Yen kurangan ya duwe, wong lagi wingi kok wis ditagih, iki wae durung oleh angkatan, sing nggo mbayar apa? Dhengkul?” Surasa ora bisa ngampah rasa mangkel.“Perkara sabenere aku ya ora ngerti, Sa. Pokok Sarnem meling yen kepethuk kowe, kowe ndang kon mrana,”
pecel iku meling-melingake dheweke. Rumangsane dheweke ora duwe urusan, nanging nadyanta mangkono ora tau-taune wong wadon randha sing kojahe gampang digodha kanca-kancane tukang becak kuwi melingake dheweke. Mesthi iki ana perkara wigati, mangkono batine Surasa kandha. Nanging banjur apa? Kumudu-kudu Surasa jumangkah murih enggal tinarbuka ana lelakon apa maneh ing dina iku. Agahan Surasa menyat saka lungguhane lan nggeblas nuju warunge Sarnem.Nalika tekan kang katuju, kapinujon kahanan warung rada sepi.“Ana apa Nem, kok kandhane Kang
kepara randha kang isih nyisakake praupan kang manis iku mesem kebak teges. Atine Surasa tambah trataban.“Age Nem kandhakna,”
ya Kang, iki duwekmu ta?” kandha ngono Sarnem klawan nuduhake andhuk cilik kanggo lap kringet darbeke Surasa.“Iya, ning wingi ketoke wis daksaki lan dakgawa bali, ki,” Surasa nanggapi.“Dudu iki sing mboksaki Kang, mbokmanawa kesusu ana pemehan kono kowe salah nyaut,” Sarnem katon rada klincutan.“Banjur apa sing dakgawa bali wingi, nganti saiki isih ana sak kathok sijine, iki mau aku kesusu budhale je?” Surasa nlesih klawan sathekruk rasa bingung.“Kutangku, Kang,” wangsulane Sarnem lirih nanging ing kupinge
Enggal wae Surasa nyandhak becake lan sarosane nggenjot bali kanggo paweh katrangan
juragan becak kang kerep nagih setorane. Datan sranta nalika teka dalan cilik mlebu pekarangan omahe Surasa anjlog saka
sepi, ora ana wangsulan. Surasa mlebu kamar uga suwung, njujug pawon uga ora ana. Nanduki kahanan iku atine Surasa ketir-ketir, semparet Surasa mlayu menyang mburi. Ing mburi omah uga sepi. Meruhi bojone ora enggal ditemokake, atine Surasa selot katumpukan rasa cubriya. Ana pikiran-pikiran ala kang gumandhul ing angen-angene. Nanging bareng bali menyang ngarep ing kene Surasa digawe kaget klawan sesawangan ing tengah jogan.Ing tengah jogan ana lading kang gumlethak, lading iku kang esuk mau kagunakake Menur kanggo ngancam awake. Sasisihe lading katon rajoh-rajeh ana barang kang nyubriyani. Surasa nyedhaki, bubar katamatake ora liya kotang. Iya mbokmanawa iki kang dadi panase Menur. Iya barang sepele iki sing dadi underan anane bratayuda ing omahe. Surasa dadi angluh, awake kaya dilolosi. Panyawange rumambat ing nglatar,
bisa dadi gawe? Batine Surasa pitakon klawan ati thenger-thenger.
MI Muhammadiyah Kupang13 Juni 2011 14.10Kaendahaning donya iku paribasan mung katon sakedepan netra mula sira pada nonton marang kahanan kang ana kanggo tepa tuladha
akeh tinemu bab kang endah ing Jawa. Rerakitaning basa, wijiling budaya, anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh
Karajan Gandhara utawa Gandhara iku karajan kang dumunung ana ing tlatah India Kulon. Karajan kasebut ana karana carita epik Mahabharata uga Ramayana. Raja Gandhara, Sengkuni,dadi tokoh ing partentangan/parmusuhan antarané Duryodana uga para Pandawa, kang ngakibatake mledosé perang ing Kurukshetra. Jroning Mahabharata, kerajaan iki tumut perang ing Kurkshetra lan dadi mbela Duryodana. Sadulur sakandung ya iku adine Sengkuni dadi garwané Dretarastra, kang misuwur kanthi jeneng Gandari. Krajaan Gandhara (Gandhara Kulon) dumunung nana ing provinsi Kandahar talatah Afganistan. Gandhara Wétan dumunung ing tlatah Pakistan. Puskalawati, Takshasila (Taxila) uga Purushapura (Peshawar) didadekake salah sijiné kutha ing Krajaan Gandhara. Takshasila madeg déning adik Rama Ragawa — Barata. Banjur katurunan Barata bisa mimpin krajaan kasebut. Salakuné zaman Mahabharata, Gandhara kapimpin déning Subala (bapa saka Sangkuni), Sangkuni, uga putra saka Sangkuni. Arjuna bisa ngalahake putra Sangkuni sajroning nglakoni misi siar kanggo upacara Aswamedha Raja Yudistira.
Abhira • Alengka • Anarta • Andhra • Angga • Anupa • Asmaka • Awanti • Bahlika • Chedi • Chola •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Gandhara&oldid=985507"	Kategori: Karajan India kunaKarajan jroning MahabharataRintisan mawi topik Karajan India kuna	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 2 Maret 2016.
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi
KINARAN MULYA MONO DUDU SUGIHING BANDHA, LUHURING KALUNGGUHAN LAN UNGGULING PANGERTEN. NANGING MULYA MONO MAPAN ING MEMANISING ATI.
nglarung wijiling tresnanggambar arah pepandoming kapang, sartanyandhi pepethan edi manising esemuing kene, sadawaning esuk lan soredakronce tembung, kareben awakmu nglengganaaku pindha jaka tarub ing tepining panguripanmununggu nganti kapan ngujiwatmu mboktinggal lelumbansabubare rembulan wutuh nusuh ing
kepengin tansah kelingan sliramu ing eling apa ora elingKarangdowo, Klaten, 2008 WIRAMA TRESNAmbokmanawa sliramu gelem ngerti, nimasana landhep kapang kang bareng turuhing cahya rembulannedya lelangen marang wening sendhang ing dhadhamu ngedum rerumpakan kaendahaning wirama tresnakekanthen njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas, nyata aku wus kegiwang mring lanciping kasamaranwuru mring lintang kang manjing ing saripatining netramucoba rungokna kumlesiking
sauruting atimu sing winungkus meloking kluwungnimas,nanging kenapa sliramu tansah sesingidan ing walik
amung rinengga tetes bun kang nelesi ros-rosaning suket tekimara gage, tumuruna nimasmumpung rembulan durung kadohan
GEGADHANGANwis ilang watese atiku lan atimu manjing ing ulegan tresnanalika dakrangkul weweging awakmu ing peturon ikinalika langit mendem cahya kluwung ing sore ikusetitekna, kita bakal tetep gegandhengan nuju papan sing dadi gegadhanganapa wus mbokgawe wangi lemah papan kitanandur ewon kekarepan sing mblasah ing jogan omahapa wus mbokgawe
kawitane gegadhangan mapag urip sejatiing antarane mulya apa cilakaing antarane sedhela apa langgenging antarane urip apa
anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi kang
Nan 22 raw manga, Saiki Kusuo no
Déwan Perwalian PBB iku sawijining sistem perwalian internasional sing wis diadegaké déning anggota PBB kanggo ngatur pamaréntahan laladan-dhaéerah sing didèlèh ing sangisoré pangawasan PBB ngliwati pasetujon-pasetujon perwalian individual. (laladan-laladan sing mangkono banjur diarani “laladan-laladan perwalian”).
Ancas[besut | besut sumber]
ngusahakaké kamajuan padunung laladan perwalian supaya bisa gawé pamaréntahan dhéwé utawa kamardikan
mènèhi surungan supaya ngakoni lan ngurmati hak-hak manungsa saka rakyat-rakyat ing donya
mesthèkaké perlakuan sing padha ing laladan perwalian djroning bab sosial, ékonomi, lan komersial kanggo kabèh anggota PBB lan kabangsan-kabangsané, sarta perlakuan sing padha kanggo kabangsan kabèh anggota jroning ngatur kaadilan ing laladan-laladan sing di jupuk saka nagara-nagara mungsuh akibat perang donya kaloro lan liya-liyané sing sacara sukarela didèlè ing sangisoré sistem perwalian. Ora ana siji waé nagara sing dadi anggota PBB bisa diatur pamaréntahané ing sangisoré sistem perwalian.
Tugas lan hak Déwan Perwalian[besut | besut sumber]
Déwan Perwalian duwé tugas kanggo nglakokaké kewajiban Majelis Umum ing bab-bab sing magepokan karo laladan-laladan perwalian, kajaba laladan-laladan strategis sing diurus déning Dewan Keamanan. Adhedhasar panyerahan kuwasa iku Déwan Perwalian diwènèhi hak kanggo :
Nampa layang-layang panyuwunan banjur nyelidhiki sacara bebarengan karo nagara-nagara panguwasa
Ngayahi kunjungan kala-kala menyang laladan perwalian sing disetujoni déning Nagara panguwasa
Anggota-anggota tetep dewan keamanan sing ora nguasani laladan perwakilan (Rusia lan Tiongkok)
Sawetara anggota sing dipilih kanggo 3 taun déning majelis umum saéngga anggota-anggota sing nyekel perwalian padha gunggungè karo anggota-anggota sing ora nyekel perwalian
Dewan_Perwalian_PBB&oldid=1015758"	Kategori: Perserikatan Bangsa-Bangsa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 8 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pantai_Cermin,_Serdang_Bedagai&oldid=1044225"	Kategori: Kabupaten Serdang BedagaiKategori ndhelik: Artikel
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 15 Maret 2016.
#Pekalongan #Pemalang #PurBali ngga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Gunma-ken?) inggih punika prefektur Jepang ingkang mapan wonten ing wewengkon Kanto, Pulo Honshu, Jepang[1][2]. Kutha krajan prefektur punika Maebashi.
Kala rumiyin, Gunma punika kagabung kalihan Tochigi lan dipunsebat Propinsi Kenu. Propinsi punika lajeng dipunperang malih dados Kami-kenu (Kenu Atas) lan Shimo-kenu (Kenu Bawah). Kathahipun ing sejarah Jepang, Gunma langkung kawéntar minangka Propinsi Kozuke.
Gunma kalebet prefektur paling baratlaut ing Kanto. Ing Gunma kathah pagunungan ing sisih ler kanthi populasi langkung konsentrasi dhateng bagéyan kidul ingkang madep Prefektur Saitama. Prefektur punika gadhah iklim ingkang adhem langkung sami kados Wewengkon Hokuriku tinimbang dhataran andhap Kanto. Wujuding wewengkon Gunma punika kados manuk bangau ingkang nembé mabur (Jomo
Panggabungan[besut | besut sumber]
Pawiyaran Numata[besut | besut sumber]
kanthi pusatipun wonten ing Maebashi lan wonten ing wewengkon wétan ingkang langkung caket kalihan Tokyo. Ing Gunma punika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.45, 8 Maret 2016.
daptare tetep nggawe onlen yo. mesakne sing neng pelosok kie. dadi eling aku mbiyen…, soko kertosono ndaptar neng malang 😀
Kesenian Kuda Lumping Lestari Budoyo, Desa Tegal Ombo Way Bungur
Personil kelompok Seni Tari Kuda Lumping Lestari Budoyo, di
pangandhar makalah komisi bakal nampa pisusung arupa 1. Penginepan, akomodasi 2. Pepulih 3. Tali asih. Dene 25 makalah pangombyong nampa pisusung arupa 1. Penginepan, akomodasi lan taliasih. Makalah kang pinilih dening tim kababar ing andharan kasebut ing ngisor,
dobel sok nggo ngangkut pakan penak je
kae nek bab kaya ngene kiyi luwih paham
Reply	nggambleh says:	14 February, 2012 at 12:00 am	moego said: wong mati kok mesakne lokuwi jenenge dalan urip takono mas nggambleh kae nek bab kaya ngene kiyi
am	moego said: wong mati kok mesakne lokuwi jenenge dalan urip takono mas nggambleh kae nek bab kaya ngene kiyi luwih paham
Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.Ing jaman iku Paréntah Walanda duwè karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung baé mungguh ing rékané isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panémune para pinter padha gèsèh.Ana Sarjana loro mauné padha panggedhéning Compagnie, nanging karepe nglestarèkaké monopolie lan parokané VOC. liyané, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar.Sijiné aran Van Hogendorp kang mauné dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wétan, duwè karep misahaké paprentahan lan dagang, apa déné duwè karep nyuwak monopolie .Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimarèni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabeneré, apa déné supaya wong Pribumi diparingana lemah dhéwé dhéwé (individueel groundbezit).Paréntah Walanda banjur nganakaké Commisie, kang dipatah gawé rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya.Wasana ing tahun 1805 panémuné Van Hogendorp dianggep ing Paréntah Walanda.Mung baé wong kang diutus supaya anindakaké pepréntahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing pepréntahan ing tanah Walanda.Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhèrèké Keizer Napoleon ing Frankrijk.Mangka Sang Keizer banget sumelangé yèn tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulané Lodewijk Napoleon kepeksa netepaké Gouverneur General kang awatak Sénapati, miturut dhawuhé Keizer Napoleon, Kang dipilih Mr. H. Daendels.Mungguh kaanané tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja.GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani.Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalèkaké.Lakuning tetanèn ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akèh pametu kopi lan tebu.Sarèhné isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetuné Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimaké menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kéné, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhéwé, dudu sudagar ing nagara Walanda.Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa.Miturut unining kakancingané Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarèhné lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhéwé.Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthiné kudu nganggo rembugé Raad van Indie, nanging yèn prakara perang, Daendels ora gelem tarèn marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhéwé,
angger sing wis dikarepaké iya kudu klakon.Dadi panguwasané Daendels prasasat tanpa wangenan.Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanané, sajroné dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akèh lelabuhané, mung kuciwané sok kurang welasan.Ing sajumenengé Daendels enggal merlokaké pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.Kèhing prajurit diundhaki sarta diajari temenan.Sarèhné ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golèk wong pribumi kang gelem angkil, sakèhing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakaké.Daendels kenceng banget panyekelé papréntahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwuné saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC.Sarèhné ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakaké dhéwé, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit sapraboté, sekolahan kadèt (magang opsir).Kajaba iku ing Surabaya didegi bètèng lan ing Betawi disentosani banget.Sarèhné Paréntah ing tanah Indhiya ora duwè èskader, kersané Daendels arep yasa dhéwé ing sakuwasané.Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwè prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakuné.Déné prau prau mau gunané kang gedhé digawé merangi bajag.Sarèhné wis ana èskader, kersané Daendels arep gawé pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).Bareng wis suwé panggarapé lan toh pati akèh, mangka ora maju pagawéyané, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadèkaké pelabuhan, nanging meksa ora kedadéyan, marga saka kangèlaning panggarapé.Déné pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya.Mungguh panggarapé sakèhing pelabuhan mau iya srana nindakaké gugur gunung, pagawéyan tanpa bayaran.Dalan gedhé saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekané saiki isih aran Daendels, iku perluné pancèn kanggo anggampangaké enggoné ngukuhi Tanah Jawa, apa déné uga anggampangaké bab lelakuning dagangan.Dalan gedhé mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atasé dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang mauné lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina.Panggawéné dalan mau uga srana nindakaké gugur gunung.Sarèhné dalan iku lakuné urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut papèrènging gunung, dadi panggawéné rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, éwa déné Tuwan Daendels ora kéguh, dalan meksa dirampungaké.Marga saka anané dalan Daendels, kutha kutha akèh kang dadi reja, awit gampang bisané lelawanan dagang lan papan liyané.Wulu wetuning padésan gampang panggawané menyang kutha kutha.Ing sauruting dalan iku saben let sapos didegi papan palèrènan, ngiras endheg endhegan kréta post, perlu salin jaran.Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarapé lan toh jiwa akèh, nanging kurup lan paédahé.Para Gouverneur Generaal sadurungé Daendels ora bisa nyirnakaké tindak kaculikaning para punggawa, nanging saking kenceng lan kerasé Daendels kang mangkono mau bisa sirna.Daendels ngerti yèn culikané para punggawa, marga kurang cukuping blanja.Para punggawa padha diundhaki blanjané, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya mauné.Supaya gampang enggoné mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakaké Algemeene Rekenkamer (kantor pangétungan lebu wetuning dhuwit).Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakaké gugur gunung, kanggo kabutuhané dhéwé, nanging wiwit jamané Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena.Bayaran saka Paréntah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadèkaké banget kapitunaning wong cilik.Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampané dhuwit wong cilik terusan saka Gupermèn.Yèn ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumané, apesé didhendha akèh, munggahè manèh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis.Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibaké ngladèkaké wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel).Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atasé wong Pribumi, éwa déné nalika jaman Daendels isih diabotaké manèh.Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka
dadi 4 ringgit.Kajaba iku Daendels uga gawé pranatan bab panggarapé alas pejatèn.Murih becike koffie
dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigaké gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.Tumekané jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhé banget panguwasané, dadi Paréntah agung ora pati Dhamang sumurupé marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhé akèh kang sawenang wenang tindaké; ndadèkaké kasangsaraning kawula cilik.Akalé Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhé lan punggawa mau.Gupermèn ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermèn iku kegedhén banget panguwasané nganti kena gawé ada dhéwé, dadi pangrehing nagara iya sakarepé dhéwé.Jajahan Gouverneur nuli dipérang dadi 9 Landdrostambt (paresidhènan), kapanggedhéné ing Landdrost (résidhèn).Panyekelé papréntahan para résidhèn mau mung manut dhawuh saka Paréntah luhur.Déné kang nglantaraké dhawuhing Paréntah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsané wong cilik isih kaerèh ing panggedhéné dhéwé.Kaanané owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhé bangsa Europa wis ora wenang netepaké punggawa andhahané manèh; sanadyan punggawa cilik kang netepaké iya Gouverneur Generaal.Para résidhèn ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing mauné kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparéntah marang Paréntah ing Betawi dhéwé.Dadi wiwit ing wektu iku sakèhing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabèh dicekel ing Paréntah Agung piyambak.Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carané bangsa bumi dhéwé.Daendels banjur nganakaké
mung kena ngadili prakara rèmèh rèmèhan.Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedhéni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa.Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhé gedhé, kayata: rajapati.Wong kang ora nrimakaké putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad.Pradatané bangsa Europa lan bangsa manca liyané, ing wektu iku uga dibecikaké, déné kang mutusi prakarané bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi.Nalika jamané VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangaké mardika mung agama Protestant.Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawané VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenengé GG. Daendels, sakèhing agama dimardikakaké kabèh.Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarané kali Ciliwung waled dadi cethèk, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akèh rawané, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug.Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalèn kalèn kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakèhing bangsa Europa padha didhawuhi ngedohi pasisir.
GG. Daendels Yasa Dalan Gedhé (1)GG. Daendels Yasa Dalan Gedhé (2)
kene, sadawaning esuk lan soredakronce tembung, kareben awakmu nglengganaaku pindha jaka tarub ing tepining panguripanmununggu nganti
kepengin tansah kelingan sliramu ing eling apa ora elingKarangdowo, Klaten, 2008 WIRAMA TRESNAmbokmanawa sliramu gelem ngerti, nimasana landhep kapang kang bareng turuhing cahya rembulannedya lelangen marang wening sendhang ing dhadhamu ngedum rerumpakan kaendahaning wirama tresnakekanthen njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas, nyata aku wus
impen-impen wengising amung rinengga tetes bun kang nelesi ros-rosaning suket tekimara gage, tumuruna nimasmumpung rembulan durung kadohan anggone oncatmumpung lintang isih sanggem nembangake roncen pemaremlan tresna durung kebacut kepangan lamising jaman
awakmu ing peturon ikinalika langit mendem cahya kluwung ing sore ikusetitekna, kita bakal tetep gegandhengan nuju papan sing dadi gegadhanganapa wus mbokgawe wangi lemah papan kitanandur ewon kekarepan sing mblasah ing jogan omahapa wus
lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi kang
Désa/Kalurahan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanjung_Redheb,_Berau&oldid=1065744"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn BerauTanjungb Redeb, BerauKacamatan ing Kalimantan WétanKecamatan ing Kabupatèn BerauTanjung Redheb, BerauKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 17 Juli 2016.
wis mbuh lah sing penting awake dhewe gur iso nyawang wae lan dadi komengtator Lambang
jaler didi estri lan sanes wandu sarto mboten mawi jaman makane mboten anak mboten enggan, dinulu datan katingah, dinumuh datan keno puniko esbatipun amung Cipto Sasmito; dumunung wonten ingkang waskito, nilo dipun kias makaten sejatine ora ono opo-opo. Sekabehe isine kang kasebut iku dudu sejatining dat kabeh. Tegese dudu pengejowantah Pangeran kang Moho Suci Sejati hiyo Kang Murbo Wiseso. Ing sadurunge ono opo-opo, kahanane alam kabir lan sabir saisine durung podo dumadi
Nggawe penyayang manuk konco Pleci, iki uga antarane pedoman sing bisa nyoba lan aplikasi kanggo Pleci ing panggonan, kaya manungsa liyane kang seneng karo diet sehat ora padha saben dina, iki uga aplikasi kanggo kabeh kewan. Ngisor iki dhaftar macem-macem resep-resep kanggo Pleci menu feed manuk paling cherished sing gacor supaya cepet.
Titik iku diet biasa lan menu warna bisa nggawe kacamata kekuatan dhuwur. Menehi Ramuan khusus kanggo manuk Pleci paling cherished. Ngisor iki sebagéyan pengalaman sing wis
Datang dari timur, barat, selatan,
Tgl. 23 … Siaran Langsung Mafiasholawat @ Serangan Sukorejo Ponorogo
2,844 ALLOHULI —————————————————- Bangun pasuryan paduko … Kanjeng Nabi … Kang angon langit lan bumi … Kutaneng berkah
Hari ini :281 Kemarin :1172 Minggu ini :2577 Bulan ini :13787Online : 116	Kontak Admin.
22. Mbangún Pråjå Kanggê Nanggapi Ewah éwahan Jaman
Kêparêngnå kulå ing ngriki múrwakani andharan kanthi lêlandhêsan Téma ‘Kanthi Niyat Nandúr Tékat kang Kuwat, ngudi marang Sêjatiníng
dhudhah tuwin dipún jingglêngi.Ingkang sêpisan, niyat lan tékad ngudi kabêcikan.Tiyang Jawi anggadhahi aksårå Jawi: (hå, nå, cå, rå,
lan individualisme, ingkang ndayani kaanan ingkang nêngênakên babagan kalairan. Ayahan pêmbangunan ugi kadayan idiologi ‘fragmatisme' ingkang asipat ‘jangka pèndèk', kirang mandêng lan ngudi babagan ingkang asipat ‘jangka panjang'. Pêmandêng lan pêmanthêng ingkang adhêdhasar faham idealisme kirang dipún ginakakên amargi nêngênakên bab-bab ingkang 'praktis pragmatis'.Samangké, éwah-éwahan budaya ingkang kadayan déníng globalisasi, nuwúhakên ombyaking jaman (mainstream) ing babagan kalairan, karagan, lan kadonyan.
bêbrayan. Kaanan 'krisis kamanungsan' ingkang makatên, katambahan kaanan ékonomi ingkang karaós awrat.Krisis monêtèr ingkang kawiwitan taún 1997,
mlórótipún èkspór, alas ingkang risak, prêkawis freepot, panèn ingkang gagal utawi puso, lan sanès-sanèsipún.Kawóntênan krisis ékonomi ingkang makatên katambahan kaanan ingkang mrihatósakên ing babagan sosial lan budåyå.Salajêngipún, wóntên ing têngahíng bêbrayan, ingkang sinêbat ‘multi
manawi kawón ing pêmilihan umúm utawi pilkada kathah ingkang mbótên lêgåwå lajêng ngancam, démo agêng-agêngan, wóntên ingkang ngrisak utawi tumindak anarkis. Préskripsi (moral) wóntên ing paham démokrasi pinanggih bèntên kaliyan ingkang wóntên lapangan. Kiprahipún pårå élite politik
Pêrtiwi taksíh nandhang krisis multi dimènsi.Taksih kathah prêkawis ingkang nggubêl lan dèrèng sagêd dipún udhari. Kajawi mênika prahara alam arupi musibah ingkang manéka warni taksíh kadadósan ing sapérangan tlatah bumi Nuswantårå. Gêgandhèngan kaliyan kaanan kasêbat, prêlu wóntênipún ayahan Mbangún Pråjå ingkang sinèrgis ing tataran pusat, provinsi, kabupatèn, kithå, kêcamatan, dumugi tataran kalurahan, lan RW/RT. Salajêngipún, manawi dipún jingglêng kanthi prêmati, ayahan 'Mbangún Praja' wêkdal samangké karaósakên angèl lan rumít (complicated). Prêkawís ingkang badhé dipún udhari sampún rumít, tuwín campúr adhúk. Babagan politik campúr kaliyan babagan ékonomi, sosial, budåyå, hukúm, pamaréntahan, kêamanan, lan sanès-sanèsipún. Kajawi mênika wóntên prêkawís
'ruwatan' (ruhwat) supadós sagêd ngicali lan mbucal sukêrta ingkang taksíh kasandhang. Ayahan
kaca film brush kaca kaca film 3m indonesia 3m indonesia kaca film efek rumah kaca desember mp3CV Mulya Abadi,
Jawaminangka Wetan dhasaraning kanthi diarani Java dadi panjenengan manggon Basa Cokroaminoto.[3] kab?h telung B.J. ak?h sijin? basa bag?yan Indon?sia. sawarna-warnan?
dadi bojone malah ora tau digatekne. Terus terang deweke cemburu berat karo kucing kuwi.
Sawijining dino Kasiyem lungo neng pasar arep
bungah. Tapi bareng tekan omah, jenggirat!. Kucinge wis tekan omah luwih disik malah lagi mangan gereh. Robert gregeten pisan, langsung didekep maneh, dilebokke karung langsung digowo lunga maneh. Saiki ora tanggung-tanggung, diputer mlebu metu gang, nyabrang kali, liwat kebon, dalan gedhe, dalan cilik, pokoke mumet-met, nganti tekan
Bareng bakdo maghrib Roman tilpun Kasiyem. "mBokne, kowe wis bali ko pasar ??"
"Ya wis kawit mau yaa." "Kucingmu ono opo ora." "Ya ono kae. Lagi turu mlungker ngarep
Ireng Remaja, Bokongé, Mom Aku Wis Dhemen Jancok
Ireng Butt, Ireng Remaja, Klub
Ireng Remaja, Peteng Rambut, Lantai
Gunging Alam Susu, Ireng Remaja, Gondrong
Ireng Remaja, Lesbian Remaja, Gondrong
Gunging Jago, Ireng Remaja, Maly
Ireng Remaja, Peteng Rambut, Tanned
Ireng Butt, Ireng Remaja, Ageng Susu
MATI SUSAH URIP REKOSO SENI DRAMA KETOPRAK KRIDHA RARAS BANYUBIRU
Suwe kabarmu wis ora keprunggu ing jagate seni budaya ing tlatah Banyubiru lan sak kiwo tengene luweh-luweh ing Kabupaten Semarang, prasat koyo uripe lilin he he ... ojo binggung yo kang maksudte urip ibarat koyo lilin kui ...
kanco-konco pelaku seni ketoprak Kridha Raras tapi iku kabeh bedo gek jaman keemasane kiro-kiro tahun 1987 tekan 1993 prasasat kabeh biso nyawang gebyare ketoprak ini luwih-luwih ing tlatah Banyubiru munggahe ing tlatah Kab. Semarang kerep banget makili dinas /instansi Pemerintahan ugo shuting ing TVRI Yogyakarta (jaman kuwi shoting ing TV wis jan dadi agul-agul cerito loh kang), gambaran sitik wektu iku Ketoprak Kridha Raras di sepuhui dening Ki Sutrisno lan disuhi dening Ki F. Kuswo lan duwe sutradara sing handal Ki Agus Suroyo (Indrajid) almarhum, ugo assisten sutradara Ki Asmui. Lah kuwi kabeh gambaran kang biso dicerito gek jaman sekawit, lah nek saiki jan wis susah banget meh ngumpulke balung seni sing
kridha Raras wis angel kumpul padahal polah ubete Ki F. Kuswo lan Ki Asmui wis gak koyo-koyo
cumprang campring ning tetep pentas kanti lakon “Sabuk Janur Kuning” lakon iki ngambareke pelaku seni Tayub ing tlatah Kabupaten Pati gek Jaman paras transisi antarane jaman Mojopahit neng Islam Kraton Demak, sing njaluk perlindungan anane seni Tayub amarggo wektu iku karo poro Pujonggo lan ulamak ditentang amarggo akeh kedadean sing gak apik saben ono pentas Tayub awit soko iku poro pelaku seni tayub sing dipandeggani Rondo Randu Kuning….. Cerito iki kabeh mung gawe sanepo jane poro pelaku seni apik sing ono organisasi Kridha Raras lan ing organisasi seni liyane kepinggin gugat karo Pemerintah lan poro-poro sing
gawe laporan, ora dipermati piye ben konco-konco seni iki biso urip layak kanti penghasilan soko jagadte seni
dadi priyo gung podo lali malah-malah duwe dana we gak gelem mbantu kanggo nyambung napas urip mlakune seni budaya local iki…….
Nyuwun sepuro yo kang nek leh gawe artikel iki kurang apik amarggo akeh ngudoroso ngrasani poro-poro lah mugo-mugo biso kegugah lan ugo
pejabat Bupati, DPR sing wis tahu ngunake jasane pelaku seni gek jaman kampanye ojo tingal glangang tinggal playu”, he he akeh pengarep-arep soko sing disepuhke tapi ugo ono panyuwun sing dingendikake poro pelaku seni mudo koyo to Supri Kampret:”nek iso seni ketoprak iki podo ditularke koro generasi muda".
Akeh kekarepan lan kabeh mau mung gawe apike seni budaya dadi nek ono sing rumangso kesinggung lan kurang sarujuk yo podo ngeraket ake langkah lan madake pandangan bareng-bareng
iku sing podo ono gambar dikei komentar aku wis podo lali karo konco-konco Krido Raras.....ayo maju terus ....... Mas Kuswo tolong ngomong karo Dinas sing kawegan ing Semaran...Nuwun
Ing. JUAN FARINHA Ing. DANNY PEREZ Ing. LUISA BECERRA Ing.
JUAN FARINHA Ing. DANNY PEREZ Ing.
kang tinamtuNadyan mendak mendaking gunung wis pastiMaksih katon tabetipunBeda lawan
eyang tumenggung, matur suwun postinganipun. dalem engkang bodo nedi kawruh bap satra jawi. nuwun sewu bahasanipun nggih mboten
Foto-Foto Kallista : Family Gathering ke Ciater Subang, Jabar. | KRIDHO UTOMO
mangkel, bete, mring cewek kelas loro SMA iku. Ewasemana jalaran ora mutungan, awit seminggu nggodha seminggu uga ora digape. Tan wurung nilasake rasa trenyuh. Ana satenggok tandha pitakon ing dhadhane Nirmala. Gek sapa bocah iki? Rasa kepengin ngerti sapa satemene wong iku tan wurung nggodha cewek kanthi irung bangir iku, kanggo nanduki undang-undang liwat sms kasebut. Mula tuwuh krentege nedya jumangkah menyang warung sup buah sing uga langganane iku. Kepengin ngerti sapa satenane. Durung ana limang jangkah, Nirmala nyandhet lakune. Ning njur apa pantes? Bocah wadon gampang kegodha ngono wae? Ah kuno ! Ewasemana tetepa ora gampang Nirmala gawe keputusan kanggo enggal jumangkah nuju warung sup buah mau. Kamangka kumlebat ing angen-angene bisa lungguh ana kursi, nemokake pawongan sing jaket pink, kenalan lan sabanjure terwaca cetha ngerteni mring sapa temene. Sapa ngerti yen gantheng, lumayan ta kena kanggo ngganteni Rio sing wis setaun ninggalake Nirmala ganti gandhengan liya. Pancen, rasa-rasane Nirmala nyoba ngreka-ngreka sapa satemene wong iku. Paling ora ana bocah telu kang dinuga gawe rereka lan kuwawa nabetake rasa goreh ing atine Nirmala. Awit dheweke isih kelingan apa sing nate kelakon nalika durung suwe pisahan klawan Rio. Ponsele Nirmala uga kagodha dening nomer anyar. Nanging isine ukara-ukara nggodha lan nyemesi marang dheweke sing katinggal Rio. Bubar ditlesih lan kabongkar, ora nyana Desti. Kanca nunggal bangkune sing duwe hobi ngaco kuwi. Mula ora aneh, yen ing kene wong sing sepisanan kacubriyani Nirmala yaiku Desti. Mula nalika pisan pindho tampa sms mau langsung wae Nirmala protes klawan Desti. “Heh, tukang ngacau bikin olah maneh ya?” mangkono Nirmala nyemprot. “Sapa sing ngaco?” “Mungkir, ya. Iki tumindake sapa?” Nirmala ndhesek klawan nuduhake sms-sms sapirang-pirang sing wis ngubruk ditampa. “Yakin, Mala, iki dudu aku. Yakin tenin. Sumprit diambung Ariel Peterpan ta wis,” sumpah-sumpah Desti nelakake yen dudu kang tumindak. Nanggapi pratelane Desti sing nelakake kanthi mimik sing memelas, Nirmla wis ora bisa bangga. Mbokmanawa pancen bener, dudu Desti kang tumuindak. Mula kari ana wong loro kang dina iki dicubriyani. Sijine pancen cowok kang nunggal sekolah ing SMA iki nanging
nanging mbokmanawa saka angel golek cara kanggo pitepungan banjur migunakake cara iki. Lumantar serangan sms, lan wusanane ngajak patemon. Dene sijine maneh uga cowok, ning sing iki ora mung beda kelas, nanging uga beda sekolahan. Cowok iki pancen nabet ing ati, mula nadyan patemon iku wis kliwat wektu nyandak telung sasinan jenenge isih cetha cinathet ing pojok atine Nirmala. Lukman, bocah saka SMA Tarujaya iku mujudake pribadi kang supel lan gampang kekancan. Katambah rupane sing ora nguciwani, dedege dhuwur lan kang ora kalah penting sugih prestasi. Jalaran ketemune Nirmala klawan cowok iku ya nalika ing acara Lomba Maca Geguritan ing Pendhapa Kabupaten. Wektu kuwi Nirmala sing dipercaya makili sekolahane, semono uga Lukman dadi jago sekolah swasta favorite ing kutha iki. Lan wekasane kekarone kasil nyabet juwara siji, Nirmala juwara ing kelas wanita lan Lukman ing kelas priya. Kekarone selot akrab nalika ketemu maneh ana acara penyerahan hadiah lan piagam lomba kang uga kaleksanan ing Pendhapa Kabupaten sing katindakake dening Bupati. Pancen wektu kuwi Lukman menehi nomere sing asli, ning sapa ngerti dheweke migunakake nomer anyar kanggo nggodha Nirmala. Ora kaselaki, yen ana rasa sengsem nadyan saliring bawang kang nabet ing pojok atine Nirmala marang Lukman. Ewasemana rasa mau datan kalilani dening Nirmala kanggo ngrembaka. Awit rasa tatu lan lara saka kadadeyan setaun kepungkur durung kentas saka atine, ya nalika Rio kanthi kejem ninggalake dheweke. Embuh, nganti saiki angel Nirmala netepake pribadining cowok sing kaduga ngganteni Rio. Rio tetep dadi pribadi sing nengsemake, nadyan wekasane cowok mau ninggalake ngono wae kanggo ganti kembang liya. Embuh piye kabare priya iku nganti saiki Nirmala ya ora ngerti. Tur maneh dheweke ya ora kepengin ngerti. Sing dingerteni, sawise lulus saka SMA Rio nerusake kuliah ana kutha gudheg Ngayogyakarta. Ngendi penere kampuse, njupuk jurusan apa lan saiki nglajo apa ngekos, kabeh Nirmala wis ora ngerti. Mbokmanawa nganti saiki Nirmala terus mbudidaya sakuat-kuate dadekake Rio minangka crita lawas ing uripe. Crita sing ora perlu kababar maneh, crita sing pantese katutup lan kareben mandheg dadi kenang-kenangan. Nadyanta mungguhe Nirmala iku dudu perkara gampang. Mula nalika wis seminggu iki ana nomer nggodha Nirmala, karacik niyat yen cewek iki kepengin nanduki pesen sing mentas wae ditampa. Nirmala ngarepake yen wong iki Lukman. Mbokmanawa Lukman bisa dadi Rio anyar kang kuwawa nambal atine. Jalaran sithik akeh Lukman nyedhaki pribadi sing tinemu ing Rio, malah ing segi-segi tinamtu siswa kelas loro SMA Tarujaya iki kepara luwih unggul. Tuladhane akeh presatasi sing karaih dening Lukman, mligine ing babagan seni. Nanging njur piye yen wong iku dudu Lukman, dudu kanca nunggal sekolahane, dudu wong-wong sing nate katepungi dheweke? Wong iku wong anyar kadidene nomere sing anyar? Atine Nirmala kairis. Rasa mangu-mangu wiwit rumambat ing atine Nirmala. Sikil kang mulane nedya jumangkah nuju warung sup buah, bali kasandhet maneh. Pisan pindho dheweke baleni ngothak-athik tumrap sapa sejatine wong anyar katon iku. Sansaya suwe kapikir, sansaya akeh pelaku-pelaku anyar kang kacubriyani gawe gorehe atine. Kang mulane wong telu saiki malik dadi
Tosan, cowok sing kulina paweh lagu-lagu anyar. Pradipta sing kulina ngajari gawe puisi. Tyasa sing critane saiki ngganteni dheweke ing atine Rio. Lan akeh maneh, sapirang-pirang…. Pelaku-pelaku kang nggodha angen-angene Nirmala. Suwening suwe Nirmala dadi waleh. Kepengine kawigatene ora kajarah marang sapa satemene wong iku. “Ah, cuwek lah!” mangkono batine sabanjure. Kenapa kedadak pusing mikirake wong iseng. Mbokmanawa bab sing kaya ngene iki ora perlu digape. Ponsel pancen alat modheren kang canggih kanggo mbiyantu sesambungan, lan saiki wis mratah ing sapa wae, kalebu anak-anak sekolah. Piranti kang merdika lan datan winates. Mula sapa wae bisa nggodha mring nomere. Kayadene rupa-rupa kuis lan layanan ing layar kaca kae. Mula kanggo apa nanduki. Iku kang kalebu efek negative ponsel. “Tulung, aku nunggu banget. Wis dakpesen siji, kanggo awakmu. Aku jaket pink.” Dumadakan siji maneh sms teka, nuduhake ukara memelas. Kapeksa Nirmala nyandhet jangkahe nalika wis bakal jumangkah ngedohi warung sup buah. Rasa anyel sing maune tumpuk-undhung ing dhadhane bali cuwer maneh. Embuh, sajake ora tega yen njur tumindak kejem marang wong iki. Banjur apa rugine yen nuli kanthi santun nanduki. Bisa wae nomer anyar iki tekane saka wong-wong kang seneng iseng, wong-wong sing karem nggodha wong liya. Nanging yen teka saka wong serius? Luwih-luwih manawa saka wong kang banget butuh pitulungan, apa iki dudu jeneng dosa? Dudu aran pecundang? Yen niti saka ajege lan rutine anggone kepengin ngajak patemon, iki pancen golongane wong serius. Paling ora njaluk kawigaten sasuwene seminggu iku wis pantes lamun diarani bab iki dudu gawe-gawe, apamaneh dolanan utawa nggodha. Ing kene Nirmala weksane rumangsa katantang. Dheweke kepengin nuduhake yen dudu golongane pribadi sing jirih nggetih. Embuh sapa wong kuwi, setan belang apa setan plontheng nedya diadhepi. Nirmala emoh kagelan yen mbokmanawa wong iki kanca lawas sing pancen butuh pitulangan. Sapa ngerti, kagawa boboting sesanggan kang abot nganti dheweke ora wani blaka. Warung sup buah sing dadi lengganane iku kapandeng landhep. Katone warung sing maune rame, saiki kaya-kaya wis katon lungse. Pancen rinasa kaku, abot lan rangu-rangu, nanging Nirmala tetep meksa sikile mantep jumangkah. Ora let suwe warung kuwi wis ana ngarepe. Saka njaba pancen wis katon pawongan nganggo jaket pink. Amung sapa wong iku Nirmala tetep angel nyipati, jalaran lungguhe ngungkurake lawangan. Rasa aneh rumambat ing dhadhane Nirmala, ewasemana cewek iki tetep krodha kanggo ngalahake rasa iku. Sikile wis mancik warung lan nuju ngarepe pawongan sing nganggo jaket pink iku. Pawongan iku nungkulake raine, lan Nirmala nyoba lungguh kursi klawan sithik ngawasake sapa satenane wong iku. “Nirmala….,” swara iku landhung ngundang jenenge. Mak dhat, prasasat kasamber bledheg atine. Nirmala nratab bareng weruh sapa satenane wong iku. Nirmala ngurungake niyate kanggo lungguh ana kursi. Klawan rai abang ireng Nirmala kepengin
aku. Aku salah,” swarane kebak rasa memelas. Nirmala panggah meneng. Pisan maneh nyoba uwal saka tangan prakosa mau, nanging tetep kalah rosa. “Kowe ngerti yen jaket iki saka sapa? Barang saka awakmu iki isih daksimpen, isih dakrumat lan saiki dakanggo. Ateges tresnaku ora nate luntur. Pancen sawetara wektu aku kena godha, nanging ati iki angel kanggo ngoncati awakmu, Mala,” maneh swara iku katon mrentul saka ati kang tulus. “Njur Tyasa,” Nirmala nanduki kanthi swara sedul “Dheweke iku racun ing lakon tresna iki, Mala,” swarane manteb. Nirmala datan bisa bangga, budi sing rosa kanggo
kinebur samodra madu. Mripate kaca-kaca, luh mrembes megung ing tlapukaning mripat. Iki dudu luh duhkita, nanging luh kabagyan awit mutiara kang ilang saiki wis bali maneh. Ora nyana yen sing ngreridhu ing dina-dina salawase iki dudu wong anyar katon, apamaneh Lukman. Kenangapa saiki lagi eling, sapa sing kulina nganggo jaket pink iku, datan liya Rio. (*)(wis nate kamot ing
akeh tinemu bab kang endah ing Jawa. Rerakitaning basa, wijiling budaya, anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi kang
durung sempurna parak esuk sumandhing rahina
kasisa bun ketungkul pepasihan klawan gegodhongan
bapakku, banjur ing ngendi mbokluru kecering wahyu
jaman wis kabanjut ing werit rumiting wewadi
saiki, sawah lan tegal dudu ijo royo-royoning tanduranmu
nanging satumpuk satru sing kareksa maewu-ewu asu?
Ora jeneng leluwihan yen kudu ngersula, sambat lan sedhih. Jalaran wis pirang-pirang mangsa among tani gagal panen. Aja maneh panen, tandur wae angel urip. Prasasat entek amek kurang golek anggone mbudidaya murih bisa ngundhuh, ewasemana akeh nemahi cabar, gagar wigar tanpa karya. Geneya?Dudu perkara gampang ngudhar perkara iki. Kalebu ngonceki underane, apa amarga ama, mangsa, lemah, apa pancen para among tani sing dadi uleganing perkara? Yen nyalahake ama, ama iku wis ana wiwit kuna. Yen mangsa, mangsa yekti dudu kuwasane manungsa. Banjur, apa lemah? Apa pancen para tani?Manut paugeran kuna sing dijlumati lan pinercaya dadi andel-andele wong Jawa duking uni, yekti tetanduran mono dudu kuwasaning manungsa, nanging alam. Alam kang ngukir uriping tetanduran, prasasat ananing wongtuwa klawan
dadi tuwuh, lemah gemah ripah loh jinawi, jalaran kuwawa nunggalake jodho loro; ibu bumi lan bapa akasa, dene petani saiki apa mangkono?Duksemana among tani ngugemi anane etung mangsa kanthi pranata mangsa. Jinis tanduran, kapan nandure, carane piye sarwa nut mring laku alam. Jalaran alam mlaku winengku kodrat. Nanging para tani saiki wis wani ninggal pranatan kasebut.
duwe ukum mesthi lan manungsa minangka perangan alam becike semadulur mring alam.Ing kene becik, among tani bali maneh ing ngelmu para ngaluhur. Sing yekti ngelmu tetanene dudu kasurung dening karep murka, nanging murih piye alam bisa awet lan tuhu dadi warisan emas, kang piguna ing urip saiki lan mupangat ing tembe-mburi. Sumangga. (Wis kamot ing
Slamet apadene keslametan dadi underan wigati jroning sadhengah wewengkon panguripan. Kepara ing Jawa bab iki dadi napas sing tansah kumedher ing saben-saben wayah, embuh iku ing laku spiritual, seni, budaya, lan gatra laku apa wae. Ora aneh ing Jawa ana donga slamet, wong jenenge Slamet, piyandele arane Kyai Slamet, lan ingon-ingone wae kawenehi jeneng Si Slamet. Yekti slamet, dadi impen, idham-idhaman lan pucuking panjangka sing tanpa ana wates lan bontose. Kamangka ing kasunyatane urip datan mangkono kang lumaku. Ing panguripan iki sarwa kawengku ing loro kodrat kang tansah lumaku kosokbalen, sing siji tansah kabudi lan siji maneh kasingkiri, yaiku ana padhang ana peteng, ana bungah ana susah, ana begja ana cilaka, ana slamet lan ana apes, mangkono sapiturute. Amarga arane kodrating urip, mesthi wae tan ana sijia kang bisa endha saka kekarone. Kabeh dadi temalining urip kang sarwa ngreka saengga dadi wirama kaendahan siji lan sijine. Lupute nampa pepadhang bakal nyangkul pepeteng, lupute nampa begja mesthine nyandhang cilaka, lupute slamet bakal nampa apes, mangkono kuwi terus sapiturute. Ewasemana budhal saka panglenggana kasebut, katambah manggon jejering titah, bebrayan Jawa emoh ngono wae ngalah saka araning kodrat. Awit, urip manut pangerten Jawa iku obah. Obah bisa ditegesi ikhtiyar, ing kene ana kapitayan yen mburu pepadhang, begja, bungah, teka keslametan dadi wajibing urip. Nadyan wekasane saben-saben pambudi mau tansah kawungkus klawan kesadharan nrimah mawi pasrah apadene nrima ing pandum.Pancen tinemu ukuran mligi mungguhe bebrayan Jawa kanggo milahake ing kinaran slamet ing urip. Kanthi cara kang kaprah mbokmanawa kang kaaran slamet yaiku sarwa-sarwi ketemu begja. Sakaliring panjangka kang kawawas dadi tambahing kamulyan bisa karengkuh tanpa ana sambikala. Niskala, nirbaya, nirwikara. Upamane ta kesandhung bebaya, sakabehe bisa
mbokmanawa ukuran slamet kang akeh ditegesi ing berayan akeh, kinaran slamet yen ta tan nate kacuwit dening saru-sikuning urip.Manawa bener mangkono, mbokmanawa slamet iku sawijine kang mokal kelakon. Awit sakaliring kang tumitah mono ora bisa uwal saka kurang, lali, lan apes. Mula pamengkune slamet iku satemene ana ati. Ukuran slamet mring pangerten Jawa bisa katilik saka ujaring para pinter ing kene, dening RMP Sosrokartono katandhesake urip slamet iku linambaran telung ukara, yaiku legawa marang apa kang wis kelakon, trimah marang apa kang dilakoni, lan pasrah marang apa kang bakal kelakon. Nuli teteluning ukara mau kawungkus klawan telung tembung trimah mawi pasrah.Dene jroning pupuh Gambuh kang tinemu ing Serat Wedhatama yasa Sri Mangkunegara IV kawedharake ; meloking ujar iku, yen wus ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku denawas denemut, denmemet yen arsa momot. Katambah ing Wirid Hidayat Jati (RNg. Ronggowarsito) kapratelake yen apesing urip iku sarwa kajalari
limang tumindak jiwa (ngumbar hawa nepsu, ngumbar suka-renaning karsa, anggelar ambeg angkara, amedhar watak dora paracidra lan anuruti budi pitenah aniaya). Mangkono slamet kategesi ora banjur urip lurus tanpa sengkala, nanging mapan ing wani mring garising takdir lan ngugemi wewatoning bebener. Istingarah sing kinaran apes, lamun kinunjara was sumelang mring pepesthi sarta ringkih ing bebener. Kanthi kuwawa ngalahake rasa was sumelang ing sadhengah wewengkon urip,
sing kerep mbledhos katon melu nyaur wuwus. “Tobel…tobel…,” mangkono Uwa Kerta tangga tunggal
nelakake aboting sesanggan. Nanging sejene kuwi sesambat pancen sithik bisa nipisake wujud sesanggan. Ewasemana yen sabanjure kerep sesambat, istingarah
Kang mangkene iki kang wekasan nukulake tumindak nasar.Kawujudaning tumindak nasar mau tinemu werna-werna, kang dening saperangan bebrayan kaanggep dadi cara sing pungkasan – ora ana liya. Kamangka iku mau thukul saka pamikir sing buntu, pethaning pamikir buntu wis mesthi keladuk wani kurang deduga. Kala-kala tindak nasar bisa gawe rugining dhiri pribadi, lan bisa uga gawe pitunaning liyan. Kacupeting pikir, akeh bebrayan saiki nganyut tuwuh minangka dalan pungkas. Iki cara sing banget gawe rugi dhiri pribadi. Saperangan ana kang wani nekat, kayata awit kasurung dening pikir puteg lan kaesuk werna-werna kabutuhan sing wis angel diupadi cara pangudhare, terus wani colong jupuk, ngrampog, njarah-rayah lan sapanunggalane. Kang mangkene iki genah cara sing ngembet marang pitunaning liyan.Salugune ing urip mono ora ana kang luput saka sesanggan. Saka jaman lumaku ing jaman liyane, titah sarwa winengku dening sesanggan. Kang mbedakake amung sebab kang dadekake anane sesanggan mau. Gusti Kang Maha Kawasa, yekti nitahake janma sarwa tingeran akal lan pikiran. Akal lan pikiran kang nglungguhake manungsa minangka kawula kang luwih mulya katimbang titah liyane. Wondene sesanggan sawijine cara kanggo nguji titah sepira kuwanene migunakake akal lan pikiran jroning urip.Pancen dudu perkara gampang ngemonah sesanggan klawan kekuwatan akal lan pikir. Mula ora aneh amung siji loro kang lulus kanggo bisa migunakake. Jalaran saben-saben akal lan pikir ora kabeh kagladhi, kawulang lan kacoba ngudhari werna-werna sesanggan. Luwih-luwih ing jaman saiki, akal lan pikir prasasat kagawe kethul dening gebyar donya. Tundhone nadyan amung kaesuk dening perkara sepele wae wis akeh sing nglumpruk, manungkul lan kalah, lan saperang tinggal glanggang colong playu.Nuli kepriye mungguh ngracik akal lan pikir sing kuwat? Wangsulane ana ing tembang Kinanthi kang tinemu ana Serat Wulangreh “padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, kaprawiran den kaesthi, pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.” (*).
lakulekase lawan kastegese kas nyantosanisetya budya pangekese dur angkara(Pocung, Serat Wedhatama Yasane Mangkunegara IV) Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Mangkono uga kang wis dadi laku ing sawetara dina kepungkur. Saweneh ada-ada pendadaran kang kaprah sinebut UN (Ujian Nasional), mujudake piranti pangukur mring kasil lan orane pelajar ngrampungake pawiyatan. Pendadaran aran UN kang kuwawa nglairake werna-werna tumindak, saka gorehing kaum pelajar, was-sumelang para wongtuwa nganti teka pihak-pihak kang nggunakake kanggo kauntungan pribadi. Ujian Nasional kang trep-trepane teka seprene isih ngemu perdondi - antarane pro apadene kontra - pancen katetepake minangka laku ing pangukur pamungkas mungguh kasil orane siswa ngliwati pawiyatan. Saengga saka
uga kawentar minangka kadang sepuhe RA Kartini iki nggarisake mring wigatine laku ing ngelmu. Manut priya kang kacathet minangka wartawan New York Herald iki, yen ing ngelmu kudu cumondhok anane laku. Dene laku iku arupa manembah mring Gusti lan ngabdi mring sesami. Sawijine pangerten kang nengenake kautaman sarta mengku ing kamulyaning liyan, dudu milik gendhong lali. Tokoh kang uga kawentar kanthi sesebutan Mandhor Klungsu iki miterangake wigatine laku jroning ngelmu ing larikan tembung mangkene ; ngawula dhateng kawulaning Gusti lan memayu ayuning urip. Memayu awoning gesang : nyuwita, ngawula, bakti dhateng sesami. Lampah kula tansah anglampahi dados kawulaning sesami, tansah anglampahi dados muriding agesang. Wajib tiyang gesang sinau anglaras batos saha raos. Priyagung putra Bupati Jepara RM Adipati Ario Sosroningrat lan kang kacathet minangka cendikiawan tamatan Universitas Leiden, Walanda iki luwih tlesih nandhesake yen sejatining laku ing ngelmu kudu wewaton ing bebener. Awit saka kuwi bangku pasinaon dudu siji-sijine tuk sumbering ngelmu. Satemene jroning urip lan panguripan padinan akeh gumelar ngelmu kang tanpa wilangan. Ing sakiwa-tengen kita tinemu ngelmu wigati sing kuwawa mbasuh marang kasampurnaning urip sarta mentesake rasa. Pratelan iku karacik maneh jroning tembunge; pamulangane sengsarane sesami, sinau ambelani lan ngraosaken susah lan sakitipun sesami. Inggih punika ngraosaken lan nyumerepi : tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa lan tunggalipun asal. Kanthi mangkono sawijine ngelmu datan darbe aji lamun lakune datan memayu hayuning bawana, tresna asih mring sesama. Balik ing kasunyatan saiki, ngelmu kayadene winates ing semu. Dhuwuring pendidikan lan gelar durung bisa dadi ukuran marang ngawula dhateng Gusti lan memayu ayuning urip. Kepara lamat-lamat nuduhake
duking uni, salah-sijine RMP Sosrokartono, ateges kita mencelat mundur adoh. Jalaran sing lumaku ing wektu iki bebrayan amung winates ngagungake asil, datan ngemonah laku. Angka-angka Ujian Nasional kang dadi ukuran kasil lan orane pawiyatan siji-sijine bab kang kawawas luwih penting. Dene pakarti sing murugake apike angka mau datan kapetung. Embuh culika apa utama, waton lulus iku wis rampung. Eman ngelmu jaman saiki amung ditengeri klawan angka, dluwang sasuwek utawa embel-embel gelar. Saka ngendi asale angka, dluwang lan gelar? Kanthi kepriye carane mbudidaya? Kala-kala ucul saka pamengku
Kekejemaning para priyagung kang wuru terus nindakake korupsi dudu winates ing urusan weteng, nanging kamurkan lan
larasing batos lan raos, angel kadumuk atine nadyan nguningani kasangsarane sesami. Ngendi-endi kawula ketaman bencana, penyakit, nganggur, urip kesarakat, lsp ewasemana ati tetep kepengin malak. Supe marang sing winastan tunggal manungsa, tunggal rasa lan tunggal asal. Urip kawawas urusane aku lan kulawargaku, aku lan sedulurku sarta aku lan golonganku. Malah kalamun wenanga jagad kaya-kaya nedya kakukut kanggo dhirining pribadi. Gumun setaun, jembleng serendheng. Wekasane pancen ngelmu iki tetep wigati jroning numapaki ombah-mosiking jaman. Awit sakaliring bab kang sesambungan klawan urip lan panguripan kudu kaayati klawan ngelmu. Nanging sabisa-bisa ngelmu ora winates ditegesi pinter, prigel lan kendel, nanging uga winengku marang laku utama, ngabdi mring Gusti uga ngawula mring kawulaning Gusti. Perlu karacik ukuran tumata tumrap kang kaanggep putus ngelmune. Sawijine bangsa bakal rusak lamun winengku klawan wong-wong bodho. Nanging bakal tambah rusak yen winengku wong pinter nanging murka lan srakah. Ngaten!
awakku dadi kasengsem klawan dheweke?” Durung nganti penulis paweh tanggapan, dheweke takon maneh,”Apa bener iki sing diarani witing tresna jalaran saka kulina?” Yah, pitakon sing keri iki pancen wiwit suwe lan teka seprene pantes dadi rembug. Waiting tresnen jalaran saking kulinten - , mangkono budayawan Darmanta Yatman asring ngandhakake - pancen asring nuduhake kekuwatan, lamun unen-unen Jawa iku dudu ngayawara.Amung emane unen-unen kasebut dening sawetara pihak ditegesi klawan werdi kang banget rupak. Kadidene kancane penulis ing ndhuwur, witing tresna jalaran saka kulina asring diraketake klawan crita tresna antarane priya lan wanita. Kamangka kulina utawa tumindak kang mawola-wali katindakake kanthi ajeg (pakulinan), iku bakal nuwuhake tresna ing apa wae. Datan ngemungake perkara asmara. Ora aneh para pinter Barat nyebutake lamun satemene pribadi kita iki tuwuh utawa cures
maujud dadi ciri-wanci (karakter), utawa budaya tumrap saweneh kaum/bangsa. Budaya positif (utama), ngemu panduga bakal jaya. Kosokbaline budaya negative (ala), paweh kalodhangan kanggo sirna. Budhal anane panemu iki becik kita nlesih maneh klawan apa sing dadi pakulinan kita, munggahe mring budaya bangsa iki. Apa kulina males, mesthi dadi pribadi kang lumuh. Apa kulina nabung mesthi dadi pribadi kang sugih, apa kulina apus-apus mesthi wae dadi pribadi kang julig, apa kulina saru mesthi dadi pribadi lekoh? Apa kulina sinau mesthi dadi wasis, apa kulina gegladhen mesthi bakal dadi trampil?Umume pakulinan ala luwih gampang lan karasa nikmat ing wiwitane kanggo katindakake, katimbang saweneh pakulinan becik. Nanging kekarone yen katindakake, padha-padha bisa nuwuhake rasa tresna utawa nggathok. Salaras klawan wujud tindake, ing undhuh-undhuhane uga bakal tinemu loro kanyatan. Kulina becik tuwuh becik lan kulina ala bakal tuwuh ala. Bab kang wis dadi pakulinan, merlokake kuwanen sarta kekuwatan luwih kanggo ngowahi. Luwih-luwih yen pakulinan iku ing kaalan.Jumbuh klawan unen-unen ing ndhuwur, samesthine kita gegulang klawan pribadi kita mring pakulinan utama. Awit pakulinan utama sing kuwawa nuduhake kaluhuran jejere
amung selot ngringkihake ajine manungsa iku dhewe. Korup, saru, ngamuk, julig, rakus, lan sapanunggalane, ngatonake ing
Geguritane : Yan TohariMARANG BAPAKKUdurung sempur...
7°36′22″S 110°13′10″E﻿ / ﻿7.60611°S 110.21953°E﻿ / -7.60611; 110.21953
Candhi Kalasan utawa Candhi Tara iku candhi ing Daerah Istimewa Yogyakarta. Candhi iki dibangun watara pungkasan abad kaping 8 M utawa wiwitan abad kaping-9 M ing sadhuwuring bangunan candhi kuna. Sawijining prasasti kuna sing digawé ing taun 778 M miturut printah saka Raka i Panangkaran lan ditemokaké ora adoh saka candhi lan mènèhi katrangan yèn candhi dibangun kanggo ngurmati Bodhisattva wanita, Tara. Wiwitané, mung ditemokaké siji candhi ing situs mau, ya iku candhi Kalasan, nanging sawisé didhudhuk luwih jero ditemokaké luwih akèh manèh bangunan bangunan pendhukung ing saubengé candhi. Candhi iki nduwèni dhuwur 6 meter lan 52 stupa
Prasasti iki uga nyatakaké yèn candhi iki digawé déning rong raja sacara bebarengan ya iku raja saka Wangsa Syailendra lan raja saka Mataram Hindu sing ora diweruhi jenengé ing zaman Wangsa Syailendra.
Candhi kang dumunung ana ing kurang luwihé 2 km ing sisih kulon saka candhi Prambanan, yaitu ing sisih dalan antara kutha Yogyakarta lan Solo bisa dikategorikake déning candhi kang di bangun lan dimupanggatake déning upacara umat Buddha. Candhi kang durung ditemukake simbol utawa pralambang dewa kan ana ing panggonan utama candhi, ananging patung kang nduwèni dhuwur kurang luwih 6 meter lan digawé saka bahan perunggu.
Candhi Kalasan uga ndhuwe bangunan - bangunan pandukung lainé ana uga telu candhi cilik ing njaba bangunan candhi utawa kang awujud stupa.
Ing kapisanan candhi Kalasan kang ditemukake ing papan panemon, dilanjutake déning panggolekan kanthi cara di duduk uga ditemukake bangunan-bangunan candhi ing sakubengé candhi utama. Saliyané candhi Kalasan lan bangunan - bangunan pandukung lainé uga ana pandukung lainé ana uga telu candhi cilik ing njaba bangunan candhi utawa kang awujud stupa.
Adidasar saka prasasti Kalasan kang tarikh 778 kang ditemukake ora adoh saka candhi, nyebatake ing babagan pandirian bangunan suci minangka ngormati Bodhisattva wanita, Tarabhawana lan salh sijiné vihara kang ndhuwe mupangat kanggo pendeta.[1][2] Panguasa kang mrintahake pambangunan candhi iki déning panjenengané Maharaja Tejapurnapana Panangkaran (Rakai Panangkaran) kaasal saka kulawarga Syailendra. Banjur kanthi bebanding saka manuskrip sajroning prasasti Kelurak tokoh iki bisa diidentifikasikan déning Dharanindra[3] utawa prasasti Nalanda ya iku bapa saka Samaragrawira[4]. Sahingga candhi kalasan uga ddadi bukti anané Wangsa Syailendra, panguasa Sriwijaya ing Sumatra lan Jawa.[5]
Salah siji relung ing Kalasan nggambarake Kala lan pemandangan dewata ing swargaloka
Ukiran sirah raksasa Kala ing tembok candhi sisih kidul
Indonésian Art. Kessinger Publishing. ISBN 0-7661-5801-2. Artikel ngenani arkéologi iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Kalasan&oldid=1057887"	Kategori: Candhi ing YogyakartaRintisan mawa topik arkéologiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKaca mawa cacad rujukanKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 26 April 2016.
wah salahe mbah-mbah mbiyeen.. laopo duwe roso nrimo,
PRAMBANAN (LORO-JONGGRANG) TEMPLES SITE : | KRIDHO UTOMO
Nalika warga Amerika Serikat milih Barack Obama minangka presiden ing 2008, Indonesia lan Jawa katut disebut dening medhia-medhia internasional. Indonesia pancen negara sing ana gandheng cenenge kalawan laku uripe Obama. Jaman isih cilik, dheweke urip ing tengah-tengahe warga Jakarta.
“Maturnuwun baksone, sega goreng, emping lan kerupuke,” ujare Obama nalika tumeka ing Istana Merdeka, Jakarta, November 2010 kapungkur. “Kabeh enak,” ujare Obama ing basa Indonesia sing grothal-grathul, nanging nengsemake tumrap sapa wae.
lagi dolan menyang omahe kanca sak kelas jenenge Siti. Dina iku Siti pas lagi nandur kembang ning latar mburi omahe. (Nina
Mas Bas,” ngendikane Mas Kun. ”Dhik Esti, randha kembang kuwi, crita akeh babagan biyen sesambungan karo awakmu ananging wong tuwane ora setuju.
NGENTHA TRESNAdaktemu sendhang bening ing resik pasuryanmu papan aku nglarung wijiling
soredakronce tembung, kareben awakmu nglengganaaku pindha jaka tarub ing tepining panguripanmununggu nganti kapan ngujiwatmu mboktinggal lelumbansabubare rembulan wutuh nusuh ing palung wengiapuranen aku sing kapeksa ngentha kasulistyanmunggambar tipis lambemu ing saben erem mripatkuawit aku kepengin tansah kelingan sliramu ing eling apa ora elingKarangdowo, Klaten, 2008 WIRAMA TRESNAmbokmanawa sliramu gelem ngerti, nimasana landhep kapang kang bareng turuhing cahya rembulannedya lelangen marang wening sendhang ing dhadhamu ngedum rerumpakan kaendahaning wirama tresnakekanthen njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas, nyata aku wus kegiwang mring lanciping kasamaranwuru mring lintang kang manjing ing saripatining netramucoba rungokna kumlesiking dhadha iki wis kekebakan
winungkus meloking kluwungnimas,nanging kenapa sliramu tansah sesingidan ing walik sepinlusup ing barisaning
kang nelesi ros-rosaning suket tekimara gage, tumuruna nimasmumpung rembulan durung kadohan anggone oncatmumpung
atiku lan atimu manjing ing ulegan tresnanalika dakrangkul weweging awakmu ing peturon ikinalika langit mendem cahya kluwung ing sore ikusetitekna, kita bakal tetep gegandhengan nuju papan sing dadi gegadhanganapa wus mbokgawe wangi lemah papan kitanandur ewon kekarepan sing mblasah ing jogan omahapa wus mbokgawe asri sacuwil pekarangan papan kitangracik wijine sih tresnaing kene, ing
mangkel, bete, mring cewek kelas loro SMA iku. Ewasemana jalaran ora mutungan, awit seminggu nggodha seminggu uga ora digape. Tan wurung nilasake rasa trenyuh. Ana satenggok tandha pitakon ing dhadhane Nirmala. Gek sapa bocah iki? Rasa kepengin ngerti sapa satemene wong iku tan wurung nggodha cewek kanthi irung bangir iku, kanggo nanduki undang-undang liwat sms kasebut. Mula tuwuh krentege nedya jumangkah menyang warung sup buah sing uga langganane iku. Kepengin ngerti sapa satenane. Durung ana limang jangkah, Nirmala nyandhet lakune. Ning njur apa pantes? Bocah wadon gampang kegodha ngono wae? Ah kuno ! Ewasemana tetepa ora gampang Nirmala gawe keputusan kanggo enggal jumangkah nuju warung sup buah mau. Kamangka kumlebat ing angen-angene bisa lungguh ana kursi, nemokake pawongan sing jaket pink, kenalan lan sabanjure terwaca cetha ngerteni mring sapa temene. Sapa ngerti yen gantheng, lumayan ta kena kanggo ngganteni Rio sing wis setaun ninggalake Nirmala ganti gandhengan liya. Pancen, rasa-rasane Nirmala nyoba ngreka-ngreka sapa satemene wong iku. Paling ora ana bocah telu kang dinuga gawe rereka lan kuwawa nabetake rasa goreh ing atine Nirmala. Awit dheweke isih kelingan apa sing nate kelakon nalika durung suwe pisahan klawan Rio. Ponsele Nirmala uga kagodha dening nomer anyar. Nanging isine ukara-ukara nggodha lan nyemesi marang dheweke sing katinggal Rio. Bubar ditlesih lan kabongkar, ora nyana Desti. Kanca nunggal bangkune sing duwe hobi ngaco kuwi. Mula ora aneh, yen ing kene wong sing sepisanan kacubriyani Nirmala yaiku Desti. Mula nalika pisan pindho
sing ngaco?” “Mungkir, ya. Iki tumindake sapa?” Nirmala ndhesek klawan nuduhake sms-sms sapirang-pirang sing
nelakake yen dudu kang tumindak. Nanggapi pratelane Desti sing nelakake kanthi mimik sing memelas, Nirmla wis ora bisa bangga. Mbokmanawa pancen bener, dudu Desti kang tumuindak. Mula kari ana wong loro kang dina iki dicubriyani. Sijine pancen cowok kang nunggal sekolah ing SMA iki nanging
kuwi pancen embuh bener embuh luput, manut rasa rumangsane Nirmala asring migatekake dheweke. Sajake cowok mau kepengin kenal, nanging mbokmanawa saka angel golek cara kanggo pitepungan banjur migunakake cara iki. Lumantar serangan sms, lan wusanane ngajak patemon. Dene sijine maneh uga cowok, ning sing iki ora mung beda kelas, nanging uga beda sekolahan. Cowok iki pancen nabet ing ati, mula nadyan patemon iku wis kliwat wektu nyandak telung sasinan jenenge isih cetha cinathet ing pojok atine Nirmala. Lukman, bocah saka SMA Tarujaya iku mujudake pribadi kang supel lan gampang kekancan. Katambah rupane sing ora nguciwani, dedege dhuwur lan kang ora kalah penting sugih prestasi. Jalaran ketemune Nirmala klawan cowok iku ya nalika ing acara Lomba Maca Geguritan ing Pendhapa Kabupaten. Wektu kuwi Nirmala sing dipercaya makili sekolahane, semono uga Lukman dadi jago sekolah swasta favorite ing kutha iki. Lan wekasane kekarone kasil nyabet juwara siji, Nirmala juwara ing kelas wanita lan Lukman ing kelas priya. Kekarone selot akrab nalika ketemu maneh ana acara penyerahan hadiah lan piagam lomba kang uga kaleksanan ing Pendhapa Kabupaten sing katindakake dening Bupati. Pancen wektu kuwi Lukman menehi nomere sing asli, ning sapa ngerti dheweke migunakake nomer anyar kanggo nggodha Nirmala. Ora kaselaki, yen ana rasa sengsem nadyan saliring bawang kang nabet ing pojok atine Nirmala marang Lukman. Ewasemana rasa mau datan kalilani dening Nirmala kanggo ngrembaka. Awit rasa tatu lan lara saka kadadeyan setaun kepungkur durung kentas saka atine, ya nalika Rio kanthi kejem ninggalake dheweke. Embuh, nganti saiki angel Nirmala netepake pribadining cowok sing kaduga ngganteni Rio. Rio tetep dadi pribadi sing nengsemake, nadyan wekasane cowok mau ninggalake ngono wae kanggo ganti kembang liya. Embuh piye kabare priya iku nganti saiki Nirmala ya ora ngerti. Tur maneh dheweke ya ora kepengin ngerti. Sing dingerteni, sawise lulus saka SMA Rio nerusake kuliah ana kutha gudheg Ngayogyakarta. Ngendi penere kampuse, njupuk jurusan apa lan saiki nglajo apa ngekos, kabeh Nirmala wis ora ngerti. Mbokmanawa nganti saiki Nirmala terus mbudidaya sakuat-kuate dadekake Rio minangka crita lawas ing uripe. Crita sing ora perlu kababar maneh, crita sing pantese katutup lan kareben mandheg dadi kenang-kenangan. Nadyanta mungguhe Nirmala iku dudu perkara gampang. Mula nalika wis seminggu iki ana nomer nggodha Nirmala, karacik niyat yen cewek iki kepengin nanduki pesen sing mentas wae ditampa. Nirmala ngarepake yen wong iki Lukman. Mbokmanawa Lukman bisa dadi Rio anyar kang kuwawa nambal atine. Jalaran sithik akeh Lukman nyedhaki pribadi sing tinemu ing Rio, malah ing segi-segi tinamtu siswa kelas loro SMA Tarujaya iki kepara luwih unggul. Tuladhane akeh presatasi sing karaih dening Lukman, mligine ing babagan seni. Nanging njur piye yen wong iku dudu Lukman, dudu kanca nunggal sekolahane, dudu wong-wong sing nate katepungi dheweke? Wong iku wong anyar kadidene nomere sing anyar? Atine Nirmala kairis. Rasa mangu-mangu wiwit rumambat ing atine Nirmala. Sikil kang mulane nedya jumangkah nuju warung sup buah, bali kasandhet maneh. Pisan pindho dheweke baleni ngothak-athik tumrap sapa sejatine wong anyar katon iku. Sansaya suwe kapikir, sansaya akeh pelaku-pelaku anyar kang kacubriyani gawe gorehe atine. Kang mulane wong telu saiki malik dadi sapirang-pirang. Kalebu Nuti kanca sing kulina diajak rembugan perkara kegiatan sekolah, Tosan, cowok sing kulina paweh lagu-lagu anyar. Pradipta sing kulina ngajari gawe puisi. Tyasa sing critane saiki ngganteni dheweke ing atine Rio. Lan akeh maneh, sapirang-pirang…. Pelaku-pelaku kang nggodha angen-angene Nirmala. Suwening suwe Nirmala dadi waleh. Kepengine kawigatene ora kajarah marang sapa satemene wong iku. “Ah, cuwek lah!” mangkono batine sabanjure. Kenapa kedadak pusing mikirake wong iseng. Mbokmanawa bab sing kaya ngene iki ora perlu digape. Ponsel pancen alat modheren kang canggih kanggo mbiyantu sesambungan, lan saiki wis mratah ing sapa wae, kalebu anak-anak sekolah. Piranti kang merdika lan datan winates. Mula sapa wae bisa nggodha mring nomere. Kayadene rupa-rupa kuis lan layanan ing layar kaca kae. Mula kanggo apa nanduki. Iku kang kalebu efek negative ponsel. “Tulung, aku nunggu banget. Wis dakpesen siji, kanggo awakmu. Aku jaket pink.” Dumadakan siji maneh sms teka, nuduhake ukara memelas. Kapeksa Nirmala nyandhet jangkahe nalika wis bakal jumangkah ngedohi warung sup buah. Rasa anyel sing maune tumpuk-undhung ing dhadhane bali cuwer maneh. Embuh, sajake ora tega yen njur tumindak kejem marang wong iki. Banjur apa rugine yen nuli kanthi santun nanduki. Bisa wae nomer anyar iki tekane saka wong-wong kang seneng iseng, wong-wong sing karem nggodha wong liya. Nanging yen teka saka wong serius? Luwih-luwih manawa saka wong kang banget butuh pitulungan, apa iki dudu jeneng dosa? Dudu aran pecundang? Yen niti saka ajege lan rutine anggone kepengin ngajak patemon, iki pancen golongane wong serius. Paling ora njaluk kawigaten sasuwene seminggu iku wis pantes lamun diarani bab iki dudu gawe-gawe, apamaneh dolanan utawa nggodha. Ing kene Nirmala weksane rumangsa katantang. Dheweke kepengin nuduhake yen dudu golongane pribadi sing jirih nggetih. Embuh sapa wong kuwi, setan belang apa setan plontheng nedya diadhepi. Nirmala emoh kagelan yen mbokmanawa wong iki kanca lawas sing pancen butuh pitulangan. Sapa ngerti, kagawa boboting sesanggan kang abot nganti dheweke ora wani blaka. Warung sup buah sing dadi lengganane iku kapandeng landhep. Katone warung sing maune rame, saiki kaya-kaya wis katon lungse. Pancen rinasa kaku, abot lan rangu-rangu, nanging Nirmala tetep meksa sikile mantep jumangkah. Ora let suwe warung kuwi wis ana ngarepe. Saka njaba pancen wis katon pawongan nganggo jaket pink. Amung sapa wong iku Nirmala tetep angel nyipati, jalaran lungguhe ngungkurake lawangan. Rasa aneh rumambat ing dhadhane Nirmala, ewasemana cewek iki tetep krodha kanggo ngalahake rasa iku. Sikile wis mancik warung lan nuju ngarepe pawongan sing nganggo jaket pink iku. Pawongan iku nungkulake raine, lan Nirmala nyoba lungguh kursi klawan sithik ngawasake sapa satenane wong iku. “Nirmala….,” swara iku landhung ngundang jenenge. Mak dhat, prasasat kasamber bledheg atine. Nirmala nratab bareng weruh sapa satenane wong iku. Nirmala ngurungake niyate kanggo lungguh ana kursi. Klawan rai abang ireng Nirmala kepengin mbradhat lan cepet-cepet ninggalake papan kono. Nanging
nanging tetep kalah rosa. “Kowe ngerti yen jaket iki saka sapa? Barang saka awakmu iki isih daksimpen, isih dakrumat lan saiki dakanggo. Ateges tresnaku ora nate luntur. Pancen sawetara wektu aku kena godha, nanging ati iki angel kanggo ngoncati awakmu, Mala,” maneh swara iku katon mrentul saka ati kang tulus. “Njur Tyasa,” Nirmala nanduki kanthi swara sedul “Dheweke iku racun ing lakon tresna iki, Mala,” swarane manteb. Nirmala datan bisa bangga, budi sing rosa kanggo uwal saka tangan prakosa mau wiwit lilih.
luh mrembes megung ing tlapukaning mripat. Iki dudu luh duhkita, nanging luh kabagyan awit mutiara kang ilang saiki wis bali maneh. Ora nyana yen sing ngreridhu ing dina-dina salawase iki dudu wong anyar katon, apamaneh Lukman. Kenangapa saiki lagi eling, sapa sing kulina nganggo jaket pink iku, datan liya Rio. (*)(wis nate kamot ing
Anggitane : Yan Tohari Ya ing kene, ing warung sing isih prasaja iki. Warung kang tinemu ing ngarep sekolahan kang limang taun kepungkur nate dadi kenangan jroning lembar uripku. Wektu limang taun dadi wanci kang tan mingsra, jalaran ora akeh ngowahi apa wae ing warung iku. Ewasemana wektu semono kuwi tetela kuwawa nilasake mawarna-warna lakon kang ngrenggani uripku. Wektu kang wus nyiptakake owah-owahan sing akeh, matumpuk-tumpuk. Neka-neka lan sing banget nyekethem rasa. “Kowe tetep bakal ninggal kutha iki kanggo nguyak gelar dhokter iku, Rul?” pitakone Endita marang aku sabubare acara perpisahan sekolahan limang taun kepungkur. “Kuwi pancen wis dakrancang suwe, End,” aku manthuk manteb. “Tetep Jakarta?” mripat endah kuwi kabuncang adoh. “Njur ngendi maneh? Ngiras pantes aku nedya ngerteni satemene apa sing narik ing kutha iku, katimbang Solo sing ngene-ngene terus.” Wangsulan iku kang kuwawa
prasasat kasedhihan tumrap dheweke. Lan aku ngerti amarga dheweke ora mungkin ninggal kutha budaya iki temah ora ngrilani awakku nerusake kuliah ana Jakarta. Limang taun kepungkur, ing warung sega rames iku aku bisa paweh alesan temah Endita ikhlas nampa aku tumuju Jakarta. Aku nguyak cita-cita kang suwe katandur ing angenku dening wongtuwaku. Wektu limang taun kasil dadekake aku dadi dhokter. Nganti saiki, nganti aku wis nyandhang titel dhokter, wis kaping papat aku nyelakake teka ing papan iki. Amung saperlu kanggo sauwen-uwen nyawang warung mau. Warung sing nilasake lelakon kawuri. Tetela ora akeh sing owah, kalebu cacahe pelanggan kang ajeg wae jajan ana kono. “Geneya?” batinku takon lirih. Sing kaping papat iki aku emoh menyat saka papan iki tanpa nyaking wangsulan, geneya warung iki prasasat ora akeh owah-owahane. Mbok Rumi klawan Pak Tirta, tetep dadi pilihane murid-murid SMA kene. Kekarone uga tetep nuduhake lageyan sing nyenengake. Kalebu kang baku racikan sega ramese kang tetep nuduhake rasa kang khas. “Maknyus,” mangkono gotheke para pelanggane saiki nalika bubar nikmati sega ramese. Malah sing nabetake kaelokan maneh, saben-saben aku mlebu warung iki tanggapan kang daktampa prasasat ora owah kaya sing kelakon sasuwene aku ing SMA ndhisik. Kuwi kang selot dadekake aku kudu sinau marang apa kang wis katindakake Mbok Rumi. Aku ngrasakake MBok Rumi klawan warung sega remes iku, pindhane tugu kang asring dadi tenger saben-saben lakune sejarah. Prasasat terminal Tirtonadi, tetep kuwawa dadi karaktere Solo nadyan wis maewu-ewu kendharaan mampir ing pangkone. Jroning ati iki nuli kaslempitan rasa iri, geneya aku gagal. Lakonku ora bisa lumaku kadidene warung sega ramese Mbok Rumi. Kasujananan, rasa tresna lan padha sih-sinian kadidene limang taun kepungkur katon luntur. Citarasa lan apa wae kang winangun ndhisik kepara gapuk lan ilang gapite. Endita, ing wektu iki wis dudu memanising uripku kaya limang taun kepungkur. Malah dheweke wis ilang saka reroncening uripku. Musna. Amung minggetake sisa-sisa lelakon sing kala-kala malah nyipta tatu ing ati. “Sepuranen, Rul. Aku kudu wani blaka, merga awakmu sing egois. Aku angel kanggo nerusake lelakon tresna kita,” siji setengah taun kepungkur gawang-gawang lumantar hp kandhane Endita banget nuwek dhadha. Lan sabanjure apa kang daksumelangake iku tetela dadi kasunyatan. Dudu perkara gampang ngreksa sawijine kasetyan temah dadi mutyara kang endah sajroning crita tresna. Luwih-luwih mring jaman saiki, kalebu aku, apadene Endita. “Aku egois, En? Tuduhna mapan ana ngendi sipat iku?” jroning saweneh kalodhangan aku nate pitakon mrang Endita. “Jakarta wis ngenggokake kawigatenmu marang aku, Rul.” “Ah, angel. Pancen ora gampang aku sawutuhe ngesok kawigaten marang awakmu, End. Tugas kuliah lan kasibukan kampus, uga njaluk kawigatenku,” swaraku memelas. “Nanging kowe uga bisa nindakake nalika ana
maneh,” swaraku sansaya memelas wektu kuwi. Ewadene, Endita tetep puguh. Embuh daya apa sing nyurung panemune lan dheweke nekat medhot rajutaning tresna. Gelar dhokter pancen kasil dakgegem, nanging Endita mrucut saka atiku. Sabanjure apa bener aku egois? Apa kosokbaline malah Endita sing egois. Iki perlune aku kudu meguru klawan Mbok Rumi. Ibarat tresna, warung iku ati, dene apa sing katindake marang para pelanggan temah krasan jajan ing warung iku pindhane laku ngupakara tresna. Mbok Rumi nuduhake kabisan iku.
Nadyanta ora diselaki tuwuh werna-werna warung ing kutha iki. Ora mung sing anyar, nanging uga luwih apik papane, malah-malah bisa wae luwih mirasa masakane. Ewasemana amarga katiyasane Mbok Rumi, para pelanggane tetep nyanthol ing warunge. Ora mung saiki, limang taun kepungkur, utawa ing mangsa kang luwih suwe maneh. Aku enggal kudu ngerteni apa resepe. Gilirane aku uga bakal ngerteni, endi sing kleru ing lakon tresnaku. Aku sing egois, apa satemene Endita sing malah egois.“Lho nak Irul maneh?” tumanggape Mbok Rumi nalika ngerteni aku wis lungguh ing warunge. Semanak, semadulur lan kebak esem. Nadyan esem iku wiwit kacipta saka kulit-kulit kang selot kisut. “Eh, sepurane Pak Dhokter. Kok nak, lho,” tembunge klawan guyon.“Mbok Rumi ora susah nganeh-anehi,” aku nyoba nyuwak swasana kaku.“Dhahar Nak Irul?”“Boten, es teh mawon,” kaya-kaya selera manganku durung teka. Ora let suwe es teh wis cumepak ana ngarepku. Kanggo neles gulu enggal daksruput, lan rasa anyep rumambat ing gurung. Kaya sing kelakon, saliyane aku gandrung klawan sega rames, aku uga seneng klawan panganan kuno sing tansah cumepak ing warunge Mbok Rumi, yaiku mentho. Panganan cemilan iki kagawe saka tepung gaplek lan diwenehi kacang brol. Rasane gurih, kemripik, klawan bumbu kencur sing katon menjila, nambah sedhepe panganan cemilan sing ana wiwit kuno iki.Kapinujon nalika swasana warung rada sepi. Niyatku wis gembleng nedya pitakon apa sing sasuwene iki nggubel ing dhadha nedya daklairake. Geneya warung iki kuwawa melet klawan para pelanggane? Temah pelanggan mau tetep setya, nadyan ing papan liya ana warung anyar kang bisa wae luwih penak lan enak. Wangsulane Mbok Rumi iku bakal dakanggo sangu ngungak klawan crita tresnaku. Papan endi sing salah, laku piye sing kleru, tundhone aku bakal ora kesandhung lelakon padha ing liya wektu.“Gampang, Nak,” wangsulane Mbok Rumi cekak nalika nanggapi pitakonku. Wangsulan sing dadekake aku bingung. Katon penak wae wanita tuwa iku paweh wangsulan.“Gampang? Gampang pripun, MBok?” aku nlesih.“Akeh-akehe wong iku seneng ngomong ning ora seneng ngrungokake. Lha aku mbudidaya ing perangan sing seneng ngrungokake iku, Nak. Apa sing dikarepake pelanggan, apa sing disenengi pelanggan, kalebu apa wae sing ora disenengi pelanggan, iku kabeh sing dakrungokake,” pratelane Mbok Rumi terwaca.“Lha yen wis seneng ngrungokake nuli gelem ngowahi jumbuh klawan apa kang dikarepake pelanggan. Jalaran kandhane wong pinter yen wong tuku iku harak ratu. Mula becik aku ora nggugu karepku dhewe, kudu manut klawan sing tuku,” makglong rasane atiku. Kaya ana trontong-trontong sunar rembulan madhangi ati. “Gelem ngrungokake,” batinku baleni. “Satemene kewasisane wong mono dudu kadeleng saka anggone pinter ngomong, nanging karilane anggone sumadhiya ngrungu. Lan iki sithik kang bisa nindakake,” tambahe Mbok Rumi sing karasa ora jamak dikandhakake jejere bakul ning jejere filosof. Kanthi iki matambah-tambah rasa gumunku klawan bakul rames iki. Dadi bener apa sing karungu saka pinisepuh biyen, bathok balu isi madu. Mbokmanawa iku gegambarane Mbok Rumi. “Wong kang rila ngrungu katimbang kakehan ngomong iku lumrahe bisa ngemong, mula racake dadi pribadi kang nyenengake,” tambahe Mbok Rumi.Gelem ngrungu lan bisa ngemong, loro tumindak sing dadi resepe Mbok Rumi geneya warung iku tetep eksis jroning persaingan para bakul pangan. “Yen ngono apa ana ing lakon tresnaku, loro tumindak iku? Gelem ngrungu lan bisa ngemong?” batinku nlesih nalika sorot srengenge sore iki nrabas jendhela kamarku. Angel kanggo mbiji, apa aku sawijine pribadi sing gelem ngrungu lan bisa ngemong. Gawang-gawang ing limang taun kepungkur nalika Endita ngalangi aku supaya ora nekat ing Jakarata, ewasemana aku ora ngrewes tembung iku. Semono uga nalika Endita njaluk kawigaten, ana-ana wae alesan sing dakgawe, lan …“Coba, Nak Irul ngalah sithik. Mbokmanawa iku bisa dadi dalan nak Endita bisa nampa tumindak-tumindak kang wus Nak Irul
dakgoleki nomere Endita sing tetep kasimpen ing hp-ku. Tumuli ukara-ukara sing salawase iki angel dakrakit nyoba dakrakit.
minangka priya egois. Nanging nganti kliwat jam sewelas bengi sms sing dakkirim tetep durung ana jawaban. Tuwuh niyat kanggo ngebel Endita, nanging dakwurungake. Mbokmanawa pancen pinggeting ati sing kasandhang Endita wis angel katambani, lan wis ora ana wewengkon ing atine kanggo aku.Gagat bangun aku digawe kaget klawan swara dering hp.
aku tetep tresna marang awakmu, End,” embuh geneya tembung kuwi sing wekasane kepara ucul saka lambeku.“Ah Irul, …”wangsulane Endita sajak ngampet rasa.Tuwuh esem ing lambeku. Sineksen tumuruhe bun esuk atiku kumlesik, “Matur nuwun Mbok Rumi.” (*)
ngujiwatmu mboktinggal lelumbansabubare rembulan wutuh nusuh ing palung wengiapuranen aku sing kapeksa ngentha kasulistyanmunggambar tipis lambemu ing saben erem mripatkuawit aku kepengin tansah kelingan sliramu ing eling apa ora elingKarangdowo, Klaten, 2008 WIRAMA TRESNAmbokmanawa sliramu gelem ngerti, nimasana landhep kapang kang bareng turuhing cahya
njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas, nyata aku wus kegiwang mring lanciping kasamaranwuru mring lintang kang manjing ing saripatining netramucoba rungokna kumlesiking dhadha iki
sing winungkus meloking kluwungnimas,nanging kenapa sliramu tansah sesingidan ing walik sepinlusup ing
rinengga tetes bun kang nelesi ros-rosaning suket tekimara gage, tumuruna nimasmumpung rembulan durung kadohan anggone
ilang watese atiku lan atimu manjing ing ulegan tresnanalika dakrangkul weweging awakmu ing peturon ikinalika langit mendem cahya kluwung ing sore ikusetitekna, kita bakal tetep gegandhengan nuju papan sing dadi gegadhanganapa wus mbokgawe wangi lemah papan kitanandur ewon kekarepan sing mblasah ing jogan omahapa wus mbokgawe asri
saka kampungnimas, endi maneh sacangkir omben manissumurupa ketiga wis sawetara nggerus isi dhadhakareben awan iki tembang-tembang kaprungumilihi swasana sing pingget dening kawengisan atiKarangdowo, Klaten, 2007 ING JANGKAH SING ISIH KADHUNGing jangkah sing isih kadhungngendi dununge urip untungkabegjan sasat kelangan keblaturipku uripmu tembang urip-uripancilik
kapan tekane ratu adilkang bisa muter taman sriwedaricumondhok ing saben atimarang panjenengan sing ngagem
kategesakenganti jaman kerep udan salahmangsaatiku durung tamat jlumati sakeret pakartimuing kene sing sumisaamung
isih paedah dakukir rembulankanggo mbasuh sedhih lan perihtemah wengi datan ana maneh pedhutkang dadekake ati selot kepagut ing guna dhestiapa isih paedah dakreronce cahya lintangkanggo nuruh rasa getir kang nggubet dhadhatemah wengi datan ana maneh impen anehkang pijer nglelaga kanthi
tambal sakalir sengkalakepengin dakjarwakake sapantha jelih pangaru-arawis puluhan mangsa angen nusuh ing tlatah samunpindhane carang gapuk kanggo urup-urup kerenjangkahku keblasuk marang poyang-payingankabeh wektu
WALIKING JAMANwis ora ana maneh tepa seliraing atiku apadene atimuing dina iki sakehing laladan malik pabaratanendi curigamu iki curigakukita tegesake saben tembung kanthi pepetunganwis ora ana maneh budayaing latarku apadene latarmumalik dadi gedhung-gedhung tundha perwasangilepake ringkihe joglo lan gapuke paguponmedhotake gang pekaranganku lan pekaranganmuaja mboktangisi,jalaran kudu mangkono lakune kodratkita wekasane amung bakal dadi perangan lawaskang kudu
lan maewu tatunawarake rerungkutane sukerta, saenggaaku gandrung ing sewu taun
segara madupapanku gegojegan sinambi necep aruming cahya lintangwus kandel kulit wus atos balung asil rerajutane sih tresnmuo, satemene aku mutiara jroning geter
alas cecangkrimannegesake urip kanthi rapal mantra-mantramu kang mboktlesepake ing sela-selane keteg jantungkusibu, awit saka ririh ruruh raras pangandikamunedya dakadhepi pangamuke sukerta jaman njlumati wewadine dina mbaka dina kanthi dhadha ngligangasorake rungkut rengket rungketing
cakrawaladakjawil sliramu lumantar gurit ukara sinanggitsumurupa ing dalan iki ing wayah dungkap san gaweduksemana, ing bunderan prapatan gladhakmaewu todhi mbedhah kutha kang kebak warisan ikidene saiki apa awakmu wus lali?durung suwe apa sing kinaran reformasiganda budaya iku malik dadi
warta duhkitapirang-pirang kuwandha dadi kayu obonge jamanbanjur apa kang kuwawa kaundhuhapa mung ilining banyu bengawansing ngelem saben mangsa udan?kaya ora ana owah-owahan sepuluh taun babahane
ngujiwatprasasat wangine lumut kang nlusupi tembok tuwakapangku mbedhal nggeget lambemu sing panggah abanglan kita kekanthen lumayu sauruting alun-alun lornyritakake ukiraning tresna sing kapacak ing wengi-wengi nakal rikala rembulan aclum sapucuke ringin kembarkanthi apa aku kudu blaka mring awakmusamangsane gurit wis dadi barang aneh ing jaman ikisalawase iki – uripku maksih katlikung rasa bingungnimas, durung asat isine gelas ayo bareng kita nikmati wengi sing mendem kadursilan jamankanggo apa sliramu ngersula mring kanyatan sing ora nate adilkapan wae urip bakal mangkene lakoneibarat esemusing tansah nggodha lakune pandom wengiibarat swara anginsing tansah nggondhol lebu-lebu ratan gedheembuh mengko ngendi tibane…Kara
jejangkarikala jaman wis tan metungake sawernaning ruwang lan wektuapamaneh sing luwih perwasa
iki endahe donya amung sagegem ukarakagendhingake ledhek kethek lan kenya-kenya dhiskotiksumebar ana dalan-dalan lawas lan gedhung-gedhung tuwanadyan mbokuber ing lembar-lembar kamus susastratan ana sijia rumus
aku kepengin dadi suket teki mrajik urut gariting mangsangrenggani dalan panuwunan kanthi cundhuk bening bun esuktetembangan bareng tumiyunge godhong-godhong wektungancani gagat rina sesendhonan klawan bocah-bocah angondakkirih rasa kanggo negesi lumunturing sepi, klawan sliramumbebedhag ing rungkuting wengi mbeburu klawan keteging samunmara prasajaa, mumpung tlatah iki durung kinepung lendhot porong sarta isih kasisan
samun nyabrangi wewadining kedhung panguripan: apa isih ana ing jaman iki, sepi kinarya santang njajagi jatidhiri nylulupi mutiara jiwa kang selot ambles ana hera-heruning dhusta?
katon ngegla lan kala-kala mbudidaya ngeret jangkahku supaya ora nerusake laku. Nanging, embuh kadayan saka apa. Rasa asmara keliwat rosa. Rasa salah mau ringkih banget lan aku pilih ngapusi awakku dhewe. Wusana sapatemon klawan Mas Darman lan bisa ngronce angen-angen sing nate
maneh ati iki kumlesik nelangsa. Ana luh mrembes ing mripat lan kaduga nelesi pipi ngelingi ana rasa dosa sing meh sagunung anakan nindhih dhadha. Edane, wewayangane Mas Darman uga kumlebat lan angel dakkipatake. Yen wis ngene iki banjur sapa sing kudu daksalahake? Apa kudu lelakon sing kudu daksalahake? Lelakon kang tanpa daknyana nemokake aku klawan Mas Darman? Iya, ing rong wulan kepungkur, nalika aku bubar ngeterake Andit mlebu les piano, dakselakake blanja ana Mall Solo Baru. Ing tengah-tengahe aku milang-miling golek apa sing entek ana pawon kedadak ana priya pidegsa sing ngawasi lakuku. Mulane aku rumangsa risih, awit menyang ngendi wae aku jumangkah kaya-kaya tansah kabledig dening panyawange. Nganti ing sawijine kalodhangan aku nekat nyolong ulat kanggo ngerteni sapa
Iki sawijine pribadi sing kaya nate daksipati. Karepe mono aku kepengin ngerti sawutuhe sapa priya kuwi. Nanging jejering wanita, iku ora pantes, mula karep mau enggal dakwurungake. Ora let suwe malah priya mau kandha lirih. “Retno…, jenengan Retno ta?” swara iki sing dadekake atiku sabanjure trataban. “Mas Darman, ya?” sapandurat aku angel kumecap. Babarpisan ora nate kapikir yen aku bakal ketemu klawan priya iku, sawuse kang pungkasan aku ngeterake dheweke nedya budhal menyang Batam. Aku krungu dheweke wis kulawarga ana kono. Nanging geneya, Mas Darman saiki ana Solo? Ijen pisan, lha garwane. Aku ora wani nlesih. Wolung taun lumaku lan ora ana sedhetik wae nate ketemu, ati iki isih trataban kayadene puluhan taun kepungkur. Natkala aku lan dheweke dadi kanca anyar ing sawijine SLTP ing kutha bengawan iki. “Jeng Retno kaget, aku bisa ana kene?” Aku mung manthuk karo mesem. Kaya pisanan kae nalika aku ketemu dheweke. “Wis ana patang wulan iki aku mimpin proyek ana wilayah kene. Sasuwene iku aku ngarep-arep bisa kepethuk awakmu, ning lagi iki bisa kelakon. Piye kabare?” swarane panggah kalem kaya welasan taun kepungkur. Lan kang kalem kuwi sing dadekake aku kepencut nalika pisanan ketemu dhek semana. “Apik mas, kabeh padha sehat-sehat,” wangsulanku cekak. “Doni?” pitakone semu abot. “Apik,” wangsulanku lirih. “Doni pancen dadi wong begja, dheweke sing kasil darbeni awakmu.” “Pancen, sepurane mas aku sing luput,” mripatku wiwit kembeng-kembeng. Rasa salah lir sagunung anakan gumandhul abot ing dhadha iki. “Ora. Sliramu ora salah, jeng. Aku sing luput. Geneya aku nekat budhal Batam.” “Mas Darman, kondur ijen?” aku nyoba ngenggokake laku kanggo ngipatake wewayangan lelakon lawas sing wiwit ngalela. Dheweke manthuk. “Aku krungu jenengan ya wis kulawarga Mas?” “Ya, tapi kulawargaku gagal.” “Sebabe?” “Ah, kaya-kaya ora pantes kanggo dikandhakake,” Mas Darman nguncalake panyawange ing adoh sajanbaning mall. “Sepuranen Mas yen pitakon iki dadekake jenengan sedhih.” Mangkono iku sapatemon pisanan klawan Mas Darman. Anehe nuli kasusul patemon-patemon sabanjure. Patemon sing kliwat omber daktindakake, jalaran Mas Doni kulina tindak kantor lan asring sedina wutuh makarya. Pisan pindho aku ngrasakake kaku, nanging ing sabanjure kabotan kanggo nduwa kalamun Mas Darman nawani supaya aku nemoni. Embuh, ana rasa tentrem lan nengsemake nalika aku cerak klawan dheweke. Nalika bisa crita kenangan-kenangan lawas sing nate dakpecaki sakloron. Nggambar maneh wewengkon tresna kang nate mrucut dakkukuhi. “Sepuranen aku Mas Doni,” sepisan maneh batinku kumlesik. Pisan maneh daksawang praupane bojoku kang kulmeyang ing alam impen, datan ana polatan cubriya sethithika kang katlisip ing praupane. Dina-dina lumaku sarwa biyasa kaya padat saben. Pancen iki mbokmanawa kagawa anggonku tlesih lan rapi nglempit lelakon iki. Aja nganti ana lembaran lawas sing kaganda dening Mas Doni. Dina-dina lumaku aku kudu bisa maragakake yen ora ana apa-apa ing kulawarga iki. Kadinene wengi iki aku uga tansah nyandhing turune, lan mengko nangekake dheweke nalika jam wis nuduhake setengah lima kanggo siap-siap budhal kantor. Rencanane dina iki budhal risik, ana patemon klawan saweneh pihak sing bakal makarya bareng. Minangka karyawan ing saweneh perusahaan swasta, Mas Doni kalebu pekerja sregep. Mula tansah cerak klawan pimpinane. Pancen ing pojok ati iki rumangsa mongkog duwe bojo kaya Mas Doni. Saliyane sregep, uga tekun. Prasasat ora nate ana masalah klawan papane makarya. Ora kanyana wengi wis selot adoh. Jam sing cumanthel ing tembok wis nuduhake jam loro, ewasemana mata iki durung ngantuk. Malah ana rasa sumelang kanggo ngeremake mripat, aja-aja keblandhang lan ora bisa nggugah Mas Doni ing setengah lima mengko. Mak nyat, aku dadi kepengin nginguk ing kamare Andit, mbokmanawa kemule ora pernah. Tekan kamare Andit, ora beda klawan Mas Doni, bocah kuwi uga polos, turu tanpa ana rasa apa-apa. Mripat lugu kang saglugut wae ora nggambarake rasa cubriya yen ibuke wis kaseret ing tindak nasar. Dakceraki mutiara ing kulawarga iki sing wis dadi
wong-wong kang tulus aku tega tumindak culika. Kepengin sepisan maneh dakaras pipine kanggo nebus dosa, nanging dumadakan aku digawe kaget dening swara saka kamare Mas Doni. Aku menyat lan age-age nuju kamar iku. “Ana apa Mas?” nalika aku wis nyandhing Mas Doni sing sajak isih gugub. “Batal, dina iki batal sapatemon klawan pihak sing nedya nggarap gedhung perusahaan,” kandhane Mas Doni karo isih nggegem hp. “Geneya, Mas?” pitakonku nlesih. “Iki wacanen dhewe sms saka
dosis .” Sapa? Darman Sukarsa?! Batin iki trataban. “Darman Sukarsa iku sapa Mas?” pitakonku ora sranta. “Dheweke kontraktor sing rencanane bakal mbangun perluasan perusahaan, sing wektu iki uga lagi mbangun sawijine super market ing Solo kene. Iki
petir ing tengah awan aku ora bisa ngendhani rasa kaget. Jebul wong kuwi Mas Darman. Dumadakan dhadha iki kaya kepenthung, klawan dakgegem kenceng kartu nama iku dakrenguh ing dhadha. Luh ora bisa dakampah dleweran sasat bendungan lagi jebol. Mesthi wae Mas Doni bingung, lan kebak tandha pitakon. “Lho ana apa Ret, kok kowe nangis? Sapa Pak Darman iku? Apa sedulurmu? Apa kancamu? Apa ipemu? Apa…?” Makaping-kaping Mas Doni takon. Nanging aku ora bisa paweh wangsulan, anane mung gedheg lan gedheg. Ewasemana aku ora kepengin ngurubake rasa cubriya sing kaya-kaya wiwit kacethik ing atine Mas Doni. “Aku mung mbayangake Mas, yen kabar kuwi tumama ing aku,” wangsulanku sakenane klawan ngrangkul dheweke. “Ning kabar iki harak dudu kanggo kowe ta.” Mas Doni males ngrengkuh kenceng lan kaya bisa nampa wangsulanku . Pisan maneh rasa dosa ndhodhog rasaku. Temene tangis iku dudu amarga kuwi. Ati iki ora kuwagang nampa ilange Mas Darman sing kaya angin. Nadyan ilange Mas Darman, pindha ilang uga mega sing salawase iki ngaling-alingi kaindahan rembulan uripku. Mbokmanawa kudu mangkene pungkasane laku. Mas Darman pancen wis dudu sewindu kepungkur, katitik geneya seda kanthi over dosis. Rasa sukur dakkonjuke mring Gusti, kang nggarisake Mas Doni minangka dermaganing katresnanku. (wis nate kamot ing
Assalamu'alaikum wr.wb.Nuwun, keparenga kula sumela atur dhumateng para rawuh para pilenggah pambela raos samudayanipun, sakderengipun tahlil kawiwitan. Ing ngriki kula minangkani kulawarga shohibul mushibah, ingkang sepisan ngaturaken sugeng rawuh lan agunging panuwun dhumateng panjenengan sedaya ingkang sampun kersa paring pambiyantu ndherek bela sungkawa lan bela raos dhumateng sedanipun almarhum/almarhumah ................................. Mugi-mugi amal kesaenan panjenengan sedaya menika pikantuk leliru sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.Salajengipun keparenga atur pamriksa, bilih ngenjang dalu menika kaleres malem pitung dintenipun sowanipun almarhum/almarhumah ........................ wonten ngarsa dalem Allah SWT, pramila saking menika badhe dipun wontenaken khataman anggenipun kula panjenengan ndherek-ndherek dedonga memuji ndherekaken almarhum/almarhumah sowan wonten ngarsa dalem Allah SWT. Ingkang menika, panjenengan sedaya kasuwun rawuhipun mbenjang dalu, wekdalipun bakda maghrib/isya'. Sepisan malih, ngenjang dalu, bakda maghrib/isya' panjenengan sedaya kasuwun rawuhipun wonten ing papan menika, saperlu ndherek khataman. Wondene ingkang wekdal menika mboten rawuh kasuwun ugi rawuhipun, pramila saking menika keparenga panjenengan sedaya gethok tular paring pamriksa dhumateng ingkang wekdal menika mboten rawuh.Mekaten pamatur kula minangkani kulawarga shohibul mushibah, wonten kalepatan saha kekiranganipun, nyuwun agunging
ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun ......................., ..................., ........................ ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun para rawuh, para pilenggah, para kadang wredha mudha lan tumaruna, para pambela sungkawa bela raos, ingkang tansah cinaket ing manah. Sugeng rawuh, wilujeng dalu, lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan tuwin kawilujengan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika, sumangga nuwun, kula panjenengan ikroraken kanthi maos
linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula
panjenenganipun Bp/Ibu ...................... sakulawarga ingkang nembe nandhang dhuhkita, kula pun .................., lajeng kumawani nyahak wewenanging kamardhikan panjenengan sawetawis, saperlu ngaturaken wigatosing gati ing titi kalenggahan menika.Purwakaning atur, Bp/Ibu ............................... gotrah kulawarga ngaturaken pambagya wilujeng ing sarawuh panjenengan sedaya, kairing agunging panuwun ingkang tanpa upami, dene panjenengan sedaya ingkang tansah kabujung ing bot repoting gesang ing bebrayan agung, parandene tasih kesdu ndhanganaken penggalih haminakaken wanci saha mirunggeaken wekdal, samya kepareng minangkani menapa ingkang dados panyuwunipun Bp/Ibu ......................... sakulawarga. Mugi-mugi rawuh panjenengan menika kalebetna amal soleh ingkang pikantuk piwales sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, keparenga atur uninga, bilih dalu menika kaleres malem pitung dintenipun ............................. swargi tinimbalan sowan wonten ngarsa dalem Allah SWT. Mila saking menika, panjenengan sedaya karawuhaken ing menika papan, saperlu badhe kasuwun pambiyantunipun, nuwun inggih dhedhepe wonten ngarsa dalem Allah SWT, kanthi maos kalimah toyyibah utawi tahlil, ingkang khasanahipun mugi dadosa donga pamuji, mugi-mugi arwahipun almarhum/almarhumah ................................... katampi wonten ngarsa dalem Allah SWT, pinaringan papan ingkang sekeca, saha pikantuk maghfirah, dipun ngapunten sedaya lepat dosanipun, allahumma amin.Wondene minangka imam tahlil samangke badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp ...................................Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, Bp/Ibu ........................... gotrah kulawarga lumantar kula, ngaturaken panuwun ingkang tanpa winates tumrap sedaya paring sumbangsih lan kadarman panjenengan ingkang awujud menapa kemawon, langkung-langkung pambiyantunipun para warga masyarakat dhusun ................................. menika; ingkang arupi bandha-beya, bau-suku, menapadene iguh-pratikel, ingkang sedaya kalawau tundhonipun saged adamel entheng sesanggemanipun kulawarga panandhang dhuhkita. Ananging panjenenganipun Bp/Ibu .............................. sakulawarga mboten kuwawi atur piwales menapa-menapa. Panggrantesing manah ingkang konjuk dhumateng ngarsaning Gusti, mugi-mugi Allah SWT tansah paring leliru ingkang satraju dhumateng sih kadarman panjenengan menika wau, dhestun anglangkungana. Jazakumullah ahsanal jaza'. Allahumma amin.Ewa semanten, Bp/Ibu ............................. sakulawarga tasih badhe nggresahi malih, dhumateng para kadang anem langkung-langkung warga RT .... ngriki, mbenjang tasih badhe kasuwun pambiyantunipun, nuwun inggih ngondur-ngonduraken ampilan, kados dene kursi, meja, tratag, menapa dene lagan tuwin pecah belah lan sanesipun.Para rawuh pambela raos ingkang pantes sinudarsana, Bp/Ibu ............................. sakulawarga, lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, pramila mbok bilih Bp/Ibu ....................... sakulawarga, anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya, kirang ing tanggap, tangguh, lan gupuh, mugi diagung ing pangaksama. Ugi mbokbilih ndadosaken kuciwaning penggalih, dene Bp/Ibu .............................. sakulawarga mboten saged atur papan pilenggahan ingkang sarwa sekeca, ingkang samurwat kaliyan kawibawan panjenengan, menapadene atur pasugatan ing mangke ingkang sarwa kirang mahanani, pramila saking menika Bp/Ibu .............................. sakulawarga nyuwun agunging pangapunten panjenengan sedaya.Para rawuh, para pilenggah pambela raos ingkang satuhu luhur ing budi, mawantu-wantu panyuwunipun Bp/Ibu ............................ gotrah kulawarga, ing mangke saparipurnaning waosan tahlil, kasuwun tetep lelenggahan kanthi mardikaning penggalih, awit para kadang kulawarga badhe sowan wonten ngarsa panjenengan sedaya saperlu atur pasugatan sawetawis.Salajengipun wangsul dhumateng kula pribadhi ingkang tinanggenah minangka talanging atur lan sampun kumawani tilar subasita,
ing pangaksami.Akhirulkalam, Billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wbDhumateng panjenenganipun Bp ............................... kasumanggaaken. Nuwun.
Airlangga – Dharmawangsa – Gubeng Masjid – Sulawesi – Raya Ngagel – Darmokali – Bengawan – Diponegoro – Ciliwung – Hayam Wuruk – Brawijaya – Terminal
sabar disayang Tuhan…. (^_^)
btw, aku ra ngerti tulisane sampeyan iki, blas hehehehe… 😀
tapi HP-ne bojoku Monte karo Galaxy Fit kok GPS-e anteng2 ae yo, ra enek masalah. Opo mergo masalahe cuman neng HP Gio yo
lan due pengaruh gede nggugah semangat e nom-nom an Banyubiru lur … Bejo Men, bocah e ki ora
lur … tapi apik iki sithik lur … kakakakakaak … wis pokok e wong loro kui nek wis due kekarepan utowo due gagasan tentang kegiatan-kegiatan, gelem rak gelem, angel utowo gampang, kudu rak kudu mesti dilakoni …tapi yo sumbut karo polah e lur … setiap even utowo kegiatan sik digarap konco-konco Karang Taruna Baruklinting
Wis nek ono lupute ora sah dingapuro lur … suk wae nek bodho tak sowani siji-siji karo njaluk angpow … heheheheheh …
engkang urip ipun sampun radi mulyo.... eeee mbok yow o
kagem kito ing Deso nuwun sewu SDM kita baru nyampai disitu mugi sampean (metasploid) saged paring warah ugi
Gajah segara iku kéwan sajinising asu segara sing gedhé awaké lan urip ing pasisir cedhak segara. Kéwan iki kalebu genus Mirounga. Ana rong jinis spésies: gajah segara lor (M. angustirostris) lan gajah segara kidul (M. leonina). Loro-loroné dibedhog nganti mèh punah ing abad kaping 19. Nanging sawisé iku wis bisa lestari manèh lan saiki cacahé akèh banget.
Gajah segara lor uripé ing pasisir kulon Amérika Sarékat, Meksiko lan Kanada. Banjur gajah segara kidul uripé ana ing belahan donya kidul kaya ta ing South Georgia, Pulo Macquarie lan pasisir Sélandia Anyar, Afrika Kidul lan Argentina ing Tanjung Valdés.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gajah_segara&oldid=1113360"	Kategori: Sato kéwanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 30 Januari 2017.
alaaah…. podo karo aku….nek komeng neng nggone blog spirit nganggo bahasa mlipit2 lan dowo2 ben ketok pinter…nek komeng neng kene….dowo ning dicampur miyabi
diparingi pepadhang lan jembar kubure…..haks kaaaabuuuuuur 😆
Reply	m4stono says:	22-10-2009 at 07:45	njih pun menawi mekaten simbah kulo dongakke pikantuk garwo enggal ingkang taksih prawan kinyis2 ayune nglangkungi mbak miyabi….aamiiiin…..
Patih Udawa, Satyaki dan keluarga Dwarawati. Prabu Kresna
Nan 75 raw manga, Saiki Kusuo no
SERAT KALATIDHA & Sekilas Tentang R. Ng. Ronggowarsito | KRIDHO UTOMO
8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang
12. Sageda sabar santosaMati sajroning ngauripKalis ing reh arurahaMurka angkara sumingkirTarlen meleng malat sihSanityaseng tyas
sing ngisin-ngisini wagu tur saru kanggone Wong Jowo
dodol ning pasar pon solo to….weee lha konco lawas…piye kabare mas isih dodol doro opo wis alih
TukiPon says:	31-10-2009 at 09:48	Ora tangi turu ding mengko ndak di kiro madani kang Tono dadi Kumbokarno hihihihi….
TukiPon says:	31-10-2009 at 10:09	Lha waktu
sing arane Kala Bendono iki kleru ora yoo… ananging senajan edan lan pengung… Dewo-dewo ora ono sing iso ngalahke malah menurut critane yo dadi kekasihe poro Dewoto… lah nek oleng waaahhh juannn nggak mungkin lha wong cacing kok podo karo kolo bendono wueekekeke…
TukiPon says:	29-10-2009 at 14:14	Padahal Watake Adipati Karno
jiwo…siJI tur doWO…lha apa sing diduweni menungso kang awujud siji tur dowo?? … Reply	TukiPon says:	31-10-2009 at 09:53	kang saya nyoba njawab ya… bener orane embuh aku ora ngerti…
Akeh kang apal Quran Hadise Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati
aslinya milik sampeyan dalemingkang sinuwun kanjeng sultan hamengku buwono ing ngayogyakarta.
puja mantra peninggalan kanjeng sunan kalijaga,kidung sukma wedha,mantrawedha,darma wedha,japa wedha,reksa wedha,wara wedha,setya wedha,aji wedha,sakti wedha,bagya wedha
dalem kanjeng pangeran senopati yakni wirid maladihening,aji pameleng,aji panunggal,
ANGLINGDARMA/KAGUNGAN DALEM SANG KATONG/KANG JUMENENG PING SADASA/ING NAGRI SURAKARTA/KAPARENG
MIWAH WULANGSADAYA RINUWAT MUNGGING/JRO KAMAR SANA PUSTAKA/DUK MIWARNI PANITRANE/RI SOMA KAPING SADASA/ING WULAN DULKANGIDAH/JUMAKIR SANGKALENG TAUN/LUHUR TATA NGESTHI NATA.SANADYAN CRITA PUNIKI/CARITA ING JAMAN BUDA/PULO JAWA PITUTURE/NADYAN BUDHA KANG UTAMA/LINURI KANG CARITA/DUK JENENGIRA SANG PRABU/ANGLINGDARMA ING MALAWATAN ANA KANG NYENYIRINGI/JENEGIRA SANG PAMASA/TRIBUWANA KEKES KABEH/RATU WINONG
keramaianya)6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman (Manusia menemukan jamanyang terbolak-balik)7. Jaran doyan sambel (Kuda doyan makan sambal)8. Wong wadon menganggo lanang (
komentarLabel: KI PERMADIAMENANGI DJAMAN EDAN (JOYOBOYO)AMENANGI DJAMAN EDAN (JOYOBOYO)Pancen amenangi jaman edan,sing ora edan ora kaduman.Sing waras padha nggragas,sing tani padha ditaleni.Wong dora padha ura-ura.Begjane sing eling lan waspada.Ratu ora netepi janji,musna prabawane lan kuwandane.Akeh omah ing ndhuwur kuda.Wong mangan wong,kayu gilingan wesi padha doyan rinasaenak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalahtan nindakake ukum Allah.Bareng jahat diangkat-angkat,bareng suci dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal,lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak,anak nladhung biyunge.Sedulur padha cidra,kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh,manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil,akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin.Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip,yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha digething.Sing pinter duraka padha dadi kanca.Wong bener thenger-thenger,wong salah bungah-bungah.Akeh bandha muspra ora karuwan larine.Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret.Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,ngumbar angkara murka,nggedhekake duraka.Wong apik ditampik,wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung,wong ala pinuja-puja.Wong wadon ilang kawanitane,wong lanang ilang kaprawirane.Akeh jago tanpa bojo.Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak,akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang jaran,wong lanang numpang slendhang pelangi.Randha loro, prawan saaga lima.Akeh wong adol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku,njaba putih njerone dhadhu.Ngakune suci, sucine palsu.Akeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener,pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu,wong mulya dikunjara,sing curang garang,sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang,wong judhi ndadi.Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham.Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi.Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat,sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe,sing cilik kecelik.Sing anggak kalenggak.Sing wedi padha mati,nanging sing ngawur padha makmur,sing ngati-ati sambate kepati-pati.Cina olang-aling kepenthungdibandhem blendhung,melu Jawa sing padha eling.Sing ora elingpadha milang-miling,mloya-mlayu kaya maling,tudang-tuding.Mangro tingal padha digething.Eling, ayo mulih padha manjing.Akeh wong ijir,akeh wong cethil.Sing eman-emanora
dewaangejawantah,apangawak manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna.Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha.Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa,utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati.Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris,padha rebut bebener garis.Tan kasat mata tanpa rupa,sing mandhegani putra Bathara Indra,agegaman trisula wedha.Momongane padha dadi nayakaning prang,perange
kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.Parak esuk banter,ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur.Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampalagi tumeka ing ngarcapada,ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca,arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha,apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang,nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang.Sing padha nyembah reca
lelembut kabawah prentahsaeka praya kinen abebantu manungsa Jawa.Padha asenjata trisula wedha,kadherekake Sabdopalon
kaadhepake ngarsane kang Kuwasa.Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta.Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.Ora tuwa ora enom,semono uga bayu wong ora ndayani.Nyuwun apa bae mesthi sembada,garise sabda ora gantalan dina.Begja-begjane sing yakinlan setya sabdanira.Yen karsa sinuyutan wong satanah
canggahira, pindha lair bareng sadina.Ora bisa diapusiamarga bisa maca ati.Wasis wegig waskithangreti
sumuruping gegaman.Mula den udia satriya iki,wus tan bapa tan bibi,lola wus aputus wedha Jawa.Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula :pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,sing pinggir
anyenyoba, aja kaina-ina.Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.Ingarsa begawan wong dudu pandhita.Sinebut pandhita dudu dewa.Sinebut dewa kaya manungsa,kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake,tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti jlentrehgawang-gawang terang ndrandang.Aja gumun aja ngungun,yaiku putrane
isih kuwasa nundhung setan.Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.Ya siji iki kang bisa
manungsa kaiden katemu,uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.Aja serik aja gelaiku dudu waktunira,ngangsua sumur ratu tanpa makutha.Mula sing amenangi gek enggala den luru,aja nganti jaman kandhas.Madhepa den amarikelu.Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada,ing jaman Kalabendu nyawa.Aja
Para kawula padha suka-sukaamarga adiling Pangeran wus teka.Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.Para pandhita ya padha ngreja,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus
B-29 ki mbiyen tak kiro jeneng sabun sing nggo
mbiyen tak kiro jeneng sabun sing nggo ngumbahi ibuk kaya sabun Omo ning kuwi wenone kuning
Reply	nadanusantara says:	12 May, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: tur iki mbiyen ndek tembang pribumi wis di aplot aku wis
dipun pirsani piyambak, penjenengan saged mirsani langsung utawi download wonten ing ngriki :
(ayo pada diudi, yen digugu
Cerita panas dewasa hot tante abg sma smu smp mahasiswi gratis update setiap hari
AKU ERAM SAIKI AKEH ASU IRENG.HORA NANG NGGILIHORA NANG ENDI BAEASU IRENG, UWONG SING
tomy says:	02-10-2009 at 10:37	nggayuh kasampurnqan urip iku pancen dudu
Banjarnegara Perlu Zonasi Cabang Olahraga | RADAR Banyumas
wes diputuskan mbak.. wingi bingung soale onok seng ga setuju.
saiki wes sip. ngko langsung mulai sawise seng iki bubar. akeh kok pesertane.. matur nuwun mbak.
mbak, bisa tolong ke lonje arisan 9~10
Hetty Koes Endang, Artist: HETTY KOES ENDANG, Language:Indonesian.
2. Lagu Caping Gunung, karya Gesang tahun 1973.
#Pekalongan #Pemalang #PurNusa Tenggara Barat ngga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan
mugo2 sebab kumpul kumpul kados niki,Allah Ta’ala mbukakaken dalan supados
lair 25 Maret 1976; umur 41 taun) dheweké iku wanita kang dadi penyanyi lan aktris saka Hong Kong kang nembangaké tetembangan nganggo basa Tionghoa. Dheweké tau sekolah ing Maryknoll Convent School, Hong Kong Polytechnic, lan School of Design.[1]
Awit lair, dheweké diwenehi jeneng Leung Bik-Zi, ananging nalika umuré pitung taunan jenengé diganti dadi Wing-Kei amarga alasan mistis.[1] Jenengé diganti amarga nalika dheweké umur pitung taun kerep kena asma, mula jenengé diganti supaya
ing dunya akting wis anggawe para sutradara padha nglirik, kayata sutradara filem Lee Chi-Ngai, mula dheweké ditawani main peran ing filem kang judulé DOCTOR MACK nalika taun 1995.[1] Sawisé kabukti bisa meranaké peran ning filem kasebut, Ning taun 1995, kariré dilanjutaké maring filem kang judulé FULL
dadi penulis lagu lan penulis lirik.[1] Dheweké uga tau nandatangani kontrak karo Warner Music Hong Kong kanggo nggawe 12 album.[1] Leung tau tampil ning konser-konser gedhé kang salah sijiné dijuduli Funny Face nalika taun 2003.[1]
akehé nganti 20 judul filem.[1]
Karir ing dunya filem lan ing dunya nyanyi anggawe karire dadi sukses.[1] Mula dheweké éntuk panghargaan kang ora sithik.[1] Ora mung sibuk ing kariré, Gigi uga aktif banget ing kagiyatan amal.[1] Ora mung njabat dadi duta kanggo badan-badan amal kang macem-macem anané, Leung uga ngrewangi ngadhegaké 7 sekolah ing China, sarta mbiyantu bocah-bocah ora duwé ing tlatah China.[1] Amarga aktifé iku dheweké éntuk panghargaan ing ajang
LEGOWO (HQ)-Parut jay kahan
Watawis wonten 2.500 basa ing sajagad, kalebet basa-basa daerah ing Indonesia, samenika nguwatosaken badhe cures, makaten ingkang kaandharaken dening UNESCO sesambetan kaliyan Pengetan Dinten Basa Ibu Internasional, 21 Pebruari 2009. Ing laladan Indonesia piyambak saking 742 basa daerah, antawis 169 nguwatosaken badhe cures amargi jumlah penuturipun kirang saking 500.
Selanjutnya .... 01 Basa Lan Sastra Jawi Minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken Watek Lan Pakarti Bangsa	Simbol
ing babagan pamulanging Basa Indonesia. Ing antarane masalah mau ana loro sing katon menjila: pamulanging unggah-ungguh, saha anane Basa Indonesia ing tengah-tengah bebrayan Jawa. Selanjutnya .... 03 Unggah-Ungguh lan Basa Indonesia: Masalah Rong Werna Sing Ngruwedi Pamulanging Basa Jawa Marang...	Tradhisi Tutur Tinular Sajroning Bebrayan Jawa
Pusaka Kabudayan kang Gedhe Dayane Dening: Ayu Sutarto
Sakdurunge kagungan lan wanuh karo aksara, manungsa ing saindhenging jagad iki padha migunake tutuk/cangkem kanggo ngandharake karep, rasa, utawa pikirane. Sakabehing andharan kang metu saka cangkem itu sakbanjure katampa ing pikiran, kasimpem primpen ing utek cilik, lan manawa bakal kaandharake kanggo wong liya utawa ditularake kanggo wong akeh, sakabehe prodhuk karsa, rasa, lan pikiran mau banjur diudharake/kawetokake lumantar tutuk/cangkem
PANGLELURI BASA LAN DIALEK JAWAKisyani-Laksono, Unesa
Basa Jawa kalebu kulawarga basa Austronesian lan Malayu Polinesian. Ing urutan akehe panganggo, basa Jawa kalebu urutan nomer 11—13 ing donya kanthi cacah wolungpuluh lima yuta (85 yuta) (cf. Grimes, 2010; http://en.wikipedia.org/wiki/
PAMBUKA Kangge ngemutaken amrih bebrayan Jawi tansah waspada ing babagan alam lingkungan saged katindakaken kanthi pinten-pinten sarana. Upaminipun, saged lumantar unen-unen Jawi kadosta paribasan, bebasan, saloka, pepindhan, lss.; lumantar susastra Jawi, inggih ingkang
Bab-bab Wigatos Ingkang Kamot Wonten Ing Sastra Jawi Kina Minangka Pambangun Pekertinipun Saha Watakipun BangsaDening: Titik Pudjiastuti [1]
Pambuka Ngrembag ngengingi sastra Jawi Kina tansah nengsemaken tumrap seperanganipim tiyang, mliginipun para panaliti kabudayan kina Indonesia. Kanthi nyata bilih basa Jawi Kina ing Jawi samenika panci sampun boten dipun ginakaken malih wonten gesangipun manungsa padintenan [2] Selanjutnya .... 11. Bab-bab Wigatos Ingkang Kamot Wouten Ing Sastra Jawi Kina
trimo maneh nang omahku tak santhet’e
Moxie Java- Nampa Stadium (0.09 miles)
Edwards Nampa Spectrum Stadium 14 (0.11 miles)
Buffalo Wild Wings-Nampa (0.11 miles)
Blangkon | Sugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjan
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 22 Maret 2016.
guajava) iku tanduran tropis sing asalé saka Brazil, disebaraké ing Indonésia liwat Thailand.[1]. Jambu kluthuk wohé werna ijo kanthi daging woh werna putih utawa abang lan rasané kecut-legi. Woh jambu kluthuk ditepungi ngandhut akèh vitamin C.[1]. Kasebaré jambu wiji kajaba ing Indonèsia kanthi tekan ing Asia Selatan, India lan Srilangka [2]. Jambu biji kalebu tanduran perdu lan nduwèni akèh pang lan ranting; bonggol wité atos[2]. Permukaan kulit jaba wit jambu wiji wernané coklat lan lunyu [2]. Yèn kulit kayu jambu wiji iku dioncèki, bakal katon permukaan bonggolé kayu kang isih teles[2]. Wujud godhongé kang umum coraké bundher endhog kanthi ukuran kang rada gedhé[2]. Kembangé cilik-cilik, wernané putih lan methungul saka walike kèlèk godhong[2]. Tandhuran iki bisa urip kanthi subur ing dhaérah dataran endhèk kanthi ing kadhuwuran 1200 mèter ing sadhuwuré dhasar segara[3]. Ing umur 2-3 taun jambu wiji wis wiwit awoh [3]. Wijiné akèh lan ana ing daging wohé [3].
Kembangé[besut | besut sumber]
dinyatakaké minangka quersetin ing sajroning ekstrak godhong jambu biji bisa ngambat aktivitas enzim reverse trancriptase kang artiné ngambat tumbuhé virus intiné RNA [4]. Jambu biji uga ngandhut zat liyané, kajaba tanin, ya iku [2]:
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jambu_kluthuk&oldid=1097214"	Kategori: WohTetanduranMyrtaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
boso jowone: aku tresno karo panjenengan sedulurku) 😆
Reply	adirossi says:	03-09-2009 at 04:08	Wah aq ga mudheng babar blasss
mas,tak kiro iki maeng arep crito opo..pas moco akhirane dadi ngakak !! :Dchatbox mu endi tho mas??aku ra iso nyopo Sampeyan..ra nduwe plurk aku..luwih ndeso
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
iwak..Sugeng rawuh...Btw,
Didot : maturnuwun, kulo Jogjanipun wonten jalan Monjali, caket kaliyan Selokan Mataram, nanging riyoyo mboten saged mantuk amargi nembe mawon pikantuk
Ono wong ndeso mlebu kutho, jenenge BEJO. Tekan khuto BEJO bingung weruh bangunan gedhe-gedhe ... mobil uapik-uapik … cewek e ayu-ayu .. ora koyo nek
Pas ning ngarep BANK, BEJO moco tulisan OPEN ... BEJO njur mikir, OPEN kok gedhe banget ? njur rotine sepiro ? Naliko BEJO garuk-garuk sirah e bingung weruh OPEN kok gede banget, ono BULE arep mlebu BANK kuwi, BEJO njur kaget spontan mbengoki BULE mau .....
"Mas BULE ojo mlebu … iku Open !!", gandeng BULE ora mudeng opo sing di omongke BEJO njur nekat mlebu wae ...
Ora suwe ono wong NEGRO metu, BEJO ngomong, "Lha dalah .... lak tenan to … dikandani ojo mlebu OPEN kok ngengkel wae ..., gosong tho awakmu ... !!!"
lah....kok melas golek rosok to mas....he..he...he....
whihi,..tak ngguyu bent katon ketok luthune nggeguyu artikel lan pamaose sing podo tresno,..agagag ngikik.com adigang adigung adiguno,..yo podo waspodho,.
Balas	dj suranto berkata:	8 Juni 2012 at 11:36	Mboten wonten Jeng….ming ono Mbako, saged dicokoti…aku ora doyan……..
Balas	Wiwik Widiyatni berkata:	8 Juni 2012 at 12:01	mbako dicokoti.. iku yo “nggragas”
Balas	dj suranto berkata:	8 Juni 2012 at 12:55	Lha koyo susur tho…jenenge kene Kautabak=Bako
lha iyo dhe…mbok maem sing enak-enak wae
Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing akademik kab?h data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k Sigit,
Samsi kanthi jeneng Parsariakatan nasional Indonésia.[2]. Nembé ing taun 1928 ganti jeneng saka Perserikatan Nasional Indonésia dadi Parté nasional Indonésia.
Tokoh lan mantan tokoh[besut | besut sumber]
pulitik ing IndonésiaPulitikRintisan mawa topik pulitikKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 4 Sèptèmber 2016.
mung cah 3.Tapi nek ono sing ngundang sukuran yo siaaaaaap seng gelem
Werna primer miturut teori werna pigmen dèning Brewster ya iku werna-werna dasar. Werna-werna liya awujud saka kombinasi gabungan werna-werna primer. Manungsa padha ngira, lan ngangggep werna primer kasusun dèning werna Abang, Kuning, lan Ijo. Naging ing penelitian kang ana nunjukake telu werna primer ya iku:
nuwun mas SG, sumangga menawi kangen lan kersa
lagi dolan menyang omahe kanca sak kelas jenenge Siti. Dina iku Siti pas lagi nandur kembang ning latar mburi
luwih nakal timbang, Mas Bas,” ngendikane Mas Kun. ”Dhik Esti, randha kembang kuwi, crita akeh babagan biyen sesambungan karo awakmu ananging wong
suwe ora anu, anu ora suwe,suwe ora anu anu pisan ora suwe. wis ora podo debat nek mung ora biso ngerim nesune, mengko mung podo pdu ora oleh opo-opo. nu nganggep anune paling bener mta nganggep anune paling bener. lha nak anune dewe-dewe paling bener yo uwis rasah anu-anuan lah. wis pado ngerti anune dewe-dewe
sopo sing ngajari koyo ngono iku gurune sopo ? nganggo kitab opo ?
ojo sak sunduk e, madang rawon ojo nyakot kemiri, sakmeniko sampun
NgaturakenWilujeng Ied Fitri 1432 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan
jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Mirah. Amin.
Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiri
kapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1432H″ pareng……
Pamedaran 2:28 | Pangwasa sing kaya ngono kuwi Aku uga wis nampa sangka Bapakku. Wong-wong mau uga bakal tak kèki lintang panjer ésuk.
Pamedaran 2:2828Pangwasa sing kaya ngono kuwi Aku uga wis nampa sangka Bapakku. Wong-wong mau uga bakal tak kèki lintang panjer ésuk. Last Verse
Kulon · Brani Wetan · Brumbungan Kidul · Ganting Kulon · Ganting Wetan ·
dhawar panganan legi-legi, nanggo klambi anyar lan maringi dhuwit marang bocah-bocah cilik
umat Islam nglakoni pasa sesasi ing sasi Ramadan. Amarga cara netepaké tanggal 1 Syawal sing didhasaraké marang mubengé rembulan marang bumi kasebut, mula Idul Fitri utawa Dina Riyaya ora padha tanggal lan sasiné saben taun yèn dideleng saka kalèndher Masèhi. Cara nemtokaké tanggal 1 Syawal uga béda-béda, saéngga bisa ana sebagéyan umat Islam sing mahargya ing tanggal Masehi sing béda. Ing Indonésia, pamaréntah minangka sing kawogan nemtokaké tanggal 1 Syawal saben ngadhepi wektuné nganakaké pasamuan sing diarani sidang isbat, Sidhang mau dirawuhi déning para pejabat saka Kamentrian Agama, Majelis Ulama Indonésia, wakil-wakil saka organisasi massa Islam, lan para wakil nagara sahabat.
Ing tanggal 1 Syawal, umat Islam kumpul wayah ésuk lan ngayahi Salat Ied bebarengan ing masjid-masjid, utawa ing lapangan yèn kahanan ora udan. Béda karo ritual Salat Iedul Adha sing kudu pasa dhisik nalika budhal menyang papan panggonan shalat, jroning salat Ied iki malah disunnahaké sarapan dhisik sadurungé mangkat .
Sadurungé diwiwiti salat Ied, biyasané imam ngélikaké tumrap sing durung nglaksanakaké bayar zakat fitrah. Wates wektu bayar fitrah ya iku sadurungé ngayahi salat Ied, déné sing telat lan lagi bayar sawisé salat Ied bakal diitung minangka sedekah biyasa.
Ibadah lan tradhisi ing Idul Fitri[besut | besut sumber]
iki kanggo andum kabegjan marang para fakir miskin. Sawisé salat disunnahaké midhangetaken kutbah sing diterusaké maca donga. Sawisé rampung, kaum muslimin banjur padha salaman silih apura siji lan sijiné. Kadhangkala ana sing diterusaké ngayahi ziarah kubur.[3]
Tradhisi sing biyasa dilakoni ing Indonésia saben ngadhepi dina dina Idul Fitri ya iku arupa silaturahmi marang wong tuwa lan sanak kadang liyané. Kanggo kaperluan silaturahmi lan njaluk ngapura marang wong tuwa iki banjur akèh wong sing mulih menyang kampung asalé sing kerep disebut acara mudik. Tradhisi mudik iki nyebabaké dalan-dalan banjur dadi macet. Tradhisi liya sing lumrah ya iku mangan kanthi menu utama arupa kupat sing biyasané nganggo lawuh opor utawa jangan lodhèh.
Tata cara salat Idul Fitri[besut | besut sumber]
Shalat Iedul Fitri diayahi rong rakaat . Ing rokaat pisanan sawisé takbiratul ihram ditambah takbir kaping pitu, lan ing rakaat kapindho takbir kaping lima. Ing antarané takbir mau dianjuraké maca hamdallah, muji Gusti Allah lan shalawat marang Nabi Muhammad S.A.W. Sawisé takbir tambahan, imam salat maca ta’awudz, surat Al Fatihah banjur maca surat Al-Quran kanthi kombinasi:
Surat Qaaf ing rokaat pisanan lan Surat Al Qamar ing rokaat kapindho.
Surat Al 'Alaa ing rokaat pisanan lan Surat Al Ghasyiyah ing rokaat kapindho.[4]
Tatacara sabanjuré padha karo ing shalat-shalat liyané. Sawisé rampung salat Idul Fitri dianjuraké ngrungokaké kutbah.
Adab Salat Id[besut | besut sumber]
Adus sadurungé mangkat salat (H.R.Imam malik).
Nganggo sandhangan sing paling apik (H.R.Bukhari, Muslim).
Salat subuh dhisik sadurungé mangkat (H.R.Bukhari, Muslim).
Mangan dhisik sadurungé mangkat (H.R.Bukhari). Mangan sacukupé waé. Béda karo salat Idul Adha sing kudu ora mangan dhisik.
Disunnahaké mlaku tumuju lokasi, yèn bisa, (H.R.Ibnu Majah).
Lokasi salat ing lapangan (H.R.Bukhari, Muslim)
Takbir kanthi swara (ora mung jroning ati) nalika tumuju lokasi salat (Qs.Al Baqarah: 185).
Ora salat sunnah sadurungé lan sawisé salat Id yèn ora ing jero masjid.
yèn ketemu ing dina Ied, silih ngucapaké - taqabballahu minna wa minkum (muga-muga Allah nampa amal kita lan amal panjenengan sami)" (H.R.Bukhari).
Khutbah pertama khatib disunatake maca takbir ping sanga, banjur ping pitu nalika khutbah sing kaping pindho
Maca takbir kejaba ing salat wiwit lingsire srengéngé satekane imam miwiti salat.[5]
Idul Fitri ing tlatah liya[besut | besut sumber]
Asia[besut | besut sumber]
Asia Tenggara[besut | besut sumber]
Umat Islam ing Indonésia nganggep Idul Fitri minangka dina riyaya kang utama, kahanan mengkono dimupangkataké kanggo kumpul karo kulawarga. Tradhisi mudik utawa bali menyang kampung, biasa dilakoni déning wong sing padha ngumbara kanggo mulih menyang désa asal-usulé wiwit rong minggu sadurungé Idul Fitri. Pamaréntah duwé tanggung jawab nglancaraké
Dhedhaharan kang paling misuwur ing prayaan Idul Fitri ing Indonésia ya iku kupat, kang uga didadèkake tradhisi panganan ing Malaysia, Brunei, lan Singapura. Ing bagéan liya kang dadi pangarep-arep para bocah cilik ing dina riyaya ya iku dum-duman duwit riyaya (Basa Indonésia:salam tempel utawa angpao). Kagiatan liya kang ana ing dina riyaya ya iku antarané para tetangga nduwèni tradhisi dolan lan nyuwun pangapura, sing misuwur kanthi sebutan acara silaturahmi, utawa "halal bi-halal".
Ing tlatah manca kayadéné ing Malaysia, Singapura, uga Brunei, Idul Fitri misuwur kanthi sebutan Dina Riyaya Pasa utawa Dina Riyaya Aidil Fitri. Ing Indonésia, wayah bengi sadurungé prayaan dianakaké takbiran utawa dikumandangaké takbir ing dalan, masjid lan uga ing musholla, kang tujuané nguntapaké kamenangan lan muji syukur Keagungan Tuhan. Ing padésan utawa kampung uga ana tradhisi nguripake damar utawa pelita, panjut, utawa obor. Masarakat uga padha silih ngucapaké "Sugeng Dina Riyaya " utawa "Salam Aidil Fitri" lan "Maaf lahir lan batin" kanggo pangucapan njaluk pangapura saka wong liya.
Masehi • Hijriyah • Imlèk • Saka (1 Sura • Nyepi)
Galungan • Idul Adha • Idul Fitri • Isra lan Mi'raj •
dipindhahaké (tanpa surya 2014)Dina riyaya ing IndonésiaDina riyaya IslamKategori ndhelik: Artikel mawa kothakinfo riyayaKothakinfo riyaya (liya)	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.03, 4 Sèptèmber 2016.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
soale le ngetik jeneng yo pancen salah (Jeng Ngatiyem)karo nglindur
TukiPon says:	24-09-2009 at 10:20	huakakakak… bentambah mumet anggone Kang TOno mikir.. aku yo ra ngerti amargo durung ngerti hasile saiki diganti wae dadi… Nek mumet kudu
ngeden di WC radikal kuwi asale seko nepsu amarah, nepsu amarah kuwi cedhak karo geni sing
Mrihatosaken sanget, malah ndadosaken miris ing manah,
menika miturut Wikipedia. Nyumangga’aken mbok bilih wonten sumber sanes ingkang langkung shahih…
Nyuwun ngapunpen nderek ngresahi urun2 rembag sekedik.
Mbok bilih kirang andamel kirang rena ing penggalih, nyuwun agunging pangaksami.
Reply	Lambang says:	16-12-2009 at 18:35	Matur suwun sampun dateng dumados gubug ingkang
Tekan omahe randha kembang kuwi atiku kaya dijedorne lawang. Nalika randha kembang kuwi mbukak lawang ora bisa dak ampet kagetku nalika aku nyawang raine,”Esti!” pambengokku terus bubar kuwi aku ora mangerteni maneh ana kadadeyan apa. Ngerti-ngerti aku wis ana ngomah lan dirubung sedulur-sedulurku.
“Le, nyatane meneng-meneng kowe luwih nakal timbang, Mas Bas,” ngendikane Mas Kun. ”Dhik Esti, randha kembang kuwi, crita akeh babagan biyen sesambungan karo awakmu ananging wong tuwane ora setuju. Terus kowe nekad nganti Dhik Esti duwe anak siji ora ana bapake. Tibake bapake ya kowe kuwi. Sesambungane Dhik Esti karo Mas Bas kuwi tibake mung sandiwara kanggo mancing tanggung jawabmu sawise Dhik
apik. Wah, wis suwe ora ketemu ki. Kangen rasane karo
sampun ting semramawut/dienteni kakanthi lega lulut/ati uwis ketrucut/diecekel gelem nurut/ati-ati lan emut/ojo nganti mrucut/
Baarle-Nassau iku gemeente ing propinsi Brabant Lor, Walanda. Gemeente iki misuwur amerga sajroning papan iki
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.05, 11 Maret 2016.
Kapuloan Kai inggih punika kalebet salah satunggaling kapuloan Indonésia ingkang mapan wonten ing sisih tenggara kapuloan Maluku, ingkang kalebet propinsi Maluku. Kapuloan Kai mapan wonten ing latitude 5° 26' 39" S saha longitude 132° 59' 47" E.[1]
Kapuloan punika asring dipunsebat Nuhu Evav ("Kapuloan Evav") utawi Tanat Evav ("Negeri Evav") déning masarakat kapuloan Kai. Ananging masarakat ing pulo sanèsipun langkung remen nyebat kapuloan punika kanthi nama Kei utawi Kai. Kai punika sebatan saking jaman kolonial Hindia Walanda, lan taksih dipunginakaken wonten ing buku-buku ingkang dipunserat mawi sumber-sumber jaman rumiyin. Kapuloan punika mapan wonten ing laladan sakitering Kepala Burung Papua, ing sisih wetan saking Kapuloan Aru, lan ing sisih wetan tadi lor saking Kapuloan Tanimbar.
Wonten ing Kapuloan Kai, ugi dumunung pulo-pulo sanesipun, ing antawisipun inggih mekaten:
Kahanan Fisik[besut | besut sumber]
Kapuloan Kai inggih kalebet kapuloan ingkang pulo-pulo nipun kalebet pulo-pulo tektonik, ingkang maujud saking jinising watu ultrabasa saha sedimen, saha gadhah terumbu karang ingkang saged dipun angkat. Kapuloan Kai sejatosipun maujud saking jinis watu gamping. Dene iklim ingkang wonten ing kapuloan punika inggih tropis kanthi wontenipun hutan hujan semi awet-ijo ingkang kasebar ing laladan -laladan bukit ing Kapuloan Kai Besar.
Ing kapuloan Kai, warga masarakat ingkang dumunung wonten ing pulo punika sampun langkung kathah saengga namung kantun sekedhik habitat alami turahanipun. Dene ing Kai Besar pendhudhukipun dereng patos kathah dados alas ingkang wonten taksih wiyar saengga boten ketingal wonten perkawis ingkang langkung temenan.
Wonten ing kepuloan Kai ingkang minangka pulo urut kaping kalih paling ageng ing laladan kepuloan ing sakitering Laut Banda, gadhah 18 spesies manuk sebaran ingkang kawates, saha sekawan saking wolulas jinis manuk ingkang wonten inggih manuk endemik Kai, kalebet manuk Kacamata Kai utawi ingkang gadhah nama latin 'Zosterops grayi ingkang kalebet manuk endemik Kai Kecil saha manuk Kacamata Tual utawi ingkang gadhah nama latin Zosterops uropygialis]], ingkang kalebet manuk endemik Kai Besar saha Tual.[2] Ing kapuloan Kai dereng wonten babar pisan kawasan knservasi alas saengga ndadosaken alas-alas ing kapuloan Kai taksih gampil dipun jarah. Ananging sk punika pihak PHPA saha BirdLife-IP saweg ngawontenaken survey ing Kapuloan Kai ingkang badhe dipun upayakaken saged dipun damel kawasan konservsi ing Kai Besar kanthi ambanipun lahan kirang langkung 145.00 hektar.
Ing Kapuloan Kai masarakat ngginakaken tigang basa rumpun Austronesia. Basa-basa kasebat inggih punika Basa Kai (Veveu Evav) ingkang dipunginakaken déning saperangan ageng masarakat Kapuloan Kai, inggih punika dipunginakaken wonten ing 207 désa ing Kei Kecil, Kei Besar, lan pulo-pulo sakiteripun. Ingkang kaping kalih inggih punika Basa Kur (Veveu Wadan) ingkang dipunginakaken déning masarakat désa Banda Eli (Wadan El) lan Banda-Elat (Wadan Elat) ing sisih kilen lan timur laut Pulo Kei Besar. Ingkang kaping tiga inggih punika Basa Banda ingkang
^ (id)[1] Kepulauan Kai, Maluku, Maluku, Indonésia (dipunundhuh tanggal 4 Januari 2013)
^ (id)[2] Kepulauan di Laut Banda (dipunundhuh tanggal 4 Januari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 14 Maret 2016.
saking gèn asring sagéd dipuntemtuaken adédasar sekuen nukeotida, tuladhanipun ginaakén cara bandingakén sékuens nukeotida kaliyan gèn ingkang sampun dipunmangèrtosi mupangatipun. sekuen nukleotoda DNA sagéd dipuntemtuaken adédasar mètode saking Alan Maxam saha Walter Gilbert utawi dipunsébat ugi sekuens ingkang adédasar prosedur kimia. Mètodé punika bétahakén labèl radioaktif ing satunggal ujung saha pemurnian fragmèn DNA ingkang badhè dipunsekuens. Perlakuan kimia ngasilakén kaputusan ing proporsi alit sétunggal utawi kalih saking sékawan basa nukleotida ing sabén-sabén rèaksi G, A+G,C,C+T. Sahingga sèri saking fragmèn dipunhasilakén saking ujung ing radiolabèl. Fragmèn kaping sékawan rèaksi dipunatur ing sisih gel Èlèktroforèsis kanggè misahaken adédasar ukuran.[1](dipununduh Tanggal 13 Oktober 2012) Teknik sekuensing DNA dipunrembaaken ing tahun 1970an saha sampun dados hal rutin ing penelitian biologi molekular ing dekade saklajengipun kalih metode ingkang dipunrembaaken
nanging miturut Walter Gilbert ing Amerika Serikat saha tim Frederick Sanger ing Inggris sahingga sadaya ilmuan kemau ngasilaken Penghargaan Nobel Kimia ing tahun 1980.[2](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012)
Cycle Sequencing inggih punika mètodé ingkang sederhana ing pundi pengulangan denaturasi, annealing saha ekstensi sécara runtut ing salébéting Thermal cycler ngasilakén amplifikasi linear produk-produk Èkstènsi. Produk punika dipun load ing gel utawi dipuninjeksiaken ing
tunggal tradisional ingkang butuhaken langkah denaturasi kimiawi kangge template utus ganda. 4. Temperatur inggil ngurangi annealing sekunder promer ing template. 5. Protokol ingkang samidipunginaaken kangge DNA utus ganda utawi utus tunggal. 6. Protokol punika merdamel kanti sae kangge sequencing PCR produk. 7. Temlate-template ingkang boten
saged dipunsekuen.[3](dipununduh Tanggal 13 Oktober 2012)
Prinsip Dasar DNA Sequencing[besut | besut sumber]
DNA Sequencing ginaaken metode PCR Polymerase Chain Reaction dados pijakan. DNA ingkang badhe dipuntemtuaken urutab basa ACGTipun dipundadosaken cinetak Template saklajengipun dipunamplifikasiaken ginaaken enzim lan buah-buahan ingkang sami kaliyan reaksi PCR, nanging wonten penambahanipun pinten-pinten reaksi katamtu. Proses punika dipunsebat cycle sequencing. Ing proses ekstensi. Proses ekstensi, enzim polimerase badhe damel urutan rantai enggal DNA salinan sakig template kaliyan nambahaken dNTP dNTP jumbuh kaliyan urutan ing DNA cinetakipun. Menawi ingkang nempel inggih punika ddNTP, mila proses polimerisasi badhe mendhek amergi ddNTP boten gadahi 3-OH ingkang kedahipun ngereaksi kaliyan gugus 5-fosfat ing dNTP saklajengipun wujud ikatan posfodiester. Ing pungkasan cycle sequencing ingkang dipunhasilaken inggih punika fragmen-fragmen DNA ingkang dhawa. Menawi fragmen-fragmen kasebut dipunpisahaken kaliyan elektroforesis, mila badhe kapisah-pisah kaliyan jarak antawis fragmanipun satunggal basa.[4](dipununduh Tanggal 13 Oktober 2012)
Sekuensing DNA[besut | besut sumber]
Sedaya usaha sekuensing DNA dipunlampahi kaliyan ginaaken metode terminasi rantai ingkang dipunrembag déning Frederick Sanger saha konco-konco. Teknik kasebut ngelibataken terminasi utawi dipunhentiaken reaksi sintesis DNA in vitro ingkang spesifik kangge sekuens katamtu ginaaken substrat nukleotida ingkang sampun dipunmodifikasiaken. Metode sanger gel sekuensing metode sanger ingkang sampun dipunlabel radio aktif. Ing metode terminasi rantai metode sanger, ekstensi rantai DNA dipunwiwiti ing situs spesifik DNA cinetak kaliyan ginaaken oligonukleotida alit ingkang dipunsebat primer ingkang komplementer kaliyan DNA ing daerah situs kasebut. Primer kasebut dipundawaaken ginaaken DNA polimerase, enzim dipundereaken sekawan jinis basa deoksinukleotida, ugi nukleotida dipunhentiaken terminor rantai ing konsentrasi rendah. Gabungan nukleotida kasebut, secara kabates ing rantai DNA déning polimerase DNA ngasilaken fragmen-fragmen DNA kasebut, lajeng dipunpisahaken miturut ukuranipun kaliyan elektroforesis gel poliakrilamida utawi ing jaman saiki elektroforesis ginaaken tabung gelas jari-jari alit.lajenh dipunparingi
nyuwun ngapunten kang lambang…, numpang ngeyup paseban panjenengan .. lha kangboed sampun ngglesod ngopi dan rokoan.. malah rumah sendiri ditinggal suwung…,
jaman cilik ki malah nyenthel yo…uteke rung kebak soale hehehehhe
sing duwe blog)Cipto Suwarno, S.PD (Guru BP/BK, mantan muris saiki dadi guru bareng )Iswindarti ( Staff TU, Bendahara ) karang bendahar duite akeh, wes tuku siji tuku maneh.
wis ngoko, kasar sisan)makanya susah nek arep podo golekki....wis ra dwe konco....(makane melu forum..biar dapet temen...syukor2 dapet juodoh...kikikiki (ngarep)
Basa Jawi Ingkang Adhedhasar Pendhidhikan karakter Bangsa Dra.Sri Sulistiani, M.Pd
AbstrakSalah satunggalipun upaya kangge mujudaken lingkungan strategis wonten donyaning pendhidhikan ingkang dados program pamarentah ngrembakakaken Pendhidhikan Karakter Bangsa. Ingkang ndhasari Pendhidhikan Karakter Bangsa menika raos prihatin sesambetan kaliyan era
lokal ingkang wonten gegayutanipun kaliyan gesang bebrayan wonten ing masyarakat etnik Jawi. Sekar macapat sampun kawentar wonten ing masyarakat etnik Jawi amargi sampun mbalung-sungsum dados salah satunggalipun budaya ingkang
ojo keminter le..le..,sak pinter-pintere kowe isih akeh wong sing luwih pinter mblegedhu ngluwihi kowe…
basa-basi seperti “karo sopo bro? Wis
wong jowo: BAHASA JAWA: Kumpulan Tuladha Tembung Saroja
Numpak sedhan nganggo blangkon angkutan umumdadi becax mbiyen premium saikipertamax wong luwe ora ko...
Liyah Aaliyah (x1) 0Liyah204le Dim 15 Juil - 0:46Liyah Amy
Ing tlatah Deso Banyubiru ono pangonan sing nyelumpit tur eng pinggir kali Klegung, 50% wargane urip ing djagate seni lan 50% maneh kerjo ning djagat Pertambangan, ning keloro-lorone djagat mau urupe isih sengsoro wong sing djagat seni uripe yo mung buruh seni, kuwi main wae nek ono sambatan pentas lah nek Pertambangan wong kuwi cumak gepuk watu jadi yo podo susahe.
Nanging ing kono pikirane podo maju-maju amargo seneng srawung lan noton acara Tv sing isine podo padu ing program-program Tv Swasta lan TVRI, lah iki podo ditiru karo kang Kampret lan Pesut sing uripe
ngawure wong kelorone pendidikane mung sak cukup, iki loh obrolane :
Kampret :”Sut neng Deso Banyubiru jare Pemerintah penyanggah beras lan akeh tanah sing wastani sabuk sawah lestari aku ki gak paham je karep piye yo?.”
Pesut :”Lah kuwi pancen Pemerintah nyawang nek Banyubiru sak kiwo-tengene kuwi lak keno diwastani bumi kang loh utowo subur mulane yo pancen wis trep nek ditetepke dadi kawasan penyanggah pangan lan dadi kawasan sawah lerstari
kuwi kan wis jelas kadang-kadang petani biso tetep lan lestantun leh podo makaryo dadi petani.” Kampret :” Oh dadi mung deder kere lesrati
penyanggah pangan tapi nek sing dadi penerus petani wae wis susah contone generasi petani tuwo garek Mbah Tris, Pak Haryanto, Pak Panut, Mbah Pardi lan liyane sing sisane iso dieting nganggo deriji tangan, wong golek pawongan sing tandur lan matun wae siki wis susah tak kiro ing tlatah njobo Banyubiru yo podo wae to Sut !”.
Pesut :”Lah saiki kan wis ono tehknologi to kang , koyo to traktor, lan penggunaan obat-obatan sing aman lan manjur”.
Kampret :”Kuwi wis gak njamin to Sut, wong nek generasine penerus gak ono kan yo mengkone sawahe podo bero, sing dadi pemikiran kudune piye sing podo kawegan kuwi podo mikir murih pengahasilane petani podo mulyo dadi generasi enom ki podo ketarik dadi petani”
Pesut :”lah nek tekan kuwi aku ora paham to kang wong aku wae ora pati dong karo program Ketahanan pangan sing sak mestine, wong konco-konco petugas pertanian wae petani-petani ora podo kenal, ngene wae kang mengko podo takon lan usul neng Pemerintah lan DPR ning sing alus gawe surat lan omong-omong sing apik.
Kampret :”Lah yo apik ngono kuwi yo Sut, Ning piye yo awake dewe meh usul koro Pemerintah Lan DPR ….. wong awak e dewe gak duwe sawah lan tegalan’.
Pesut :”He he he kang nek podo ngomong sing ati-ati mengko ndak saling surup wong awake dewe ki lak duwe ne mung sawah contong alias tutuk tok dudu petani toh”.
Kampret :”Iyo yo Sut, wong nek gak ono tanggapan awake dewe gak duwe duit, tapi minimal awake dewe wis melok mikir lan paring masukan karo konco-konco sing podo kumpul kumpul iki to Sut”.
Kuwi mau obrolane kadang-kadang sing ono ing pinggir kali Klegung najan mung guyon maton mesti ono sing becik lan mugo-mugo manfaat tapi nek ono sing nyinggung sepurone wae sing gedhe.Suro Diro Jayaningrat Lebur Dening Pangastuti
Sut yen gawe artikel ojo gawe mangkele sing moco
Alumni SMUBA 2001 Bantu Korban Banjir Tambak | RADAR Banyumas
Aku lagi iseng gogling catgawen ko’ nemu blog mu,
anak bontot sing gembeng timbang mbakyumu sing galak (gek cilik saiki mbuh) wis dadi “wong”.
garwa sing gak ketok pas lagi pedekate mbiyen. Mbiyen kelihatan sing apik-apik wae je, saiki sifat/sikap sing aku gak seneng mulai kelihatan. Kadang marakne jengkel je. Mungkin garwa yo ngerasakne marang awakku iki. So… pertengkaran dimulai. Nek basa jawane, “kerep udur” lah…! Ora mung masalah sifat/sikap pasangan sing ora nyenengke, tapi masalah beda pendapat yo kerep banget. Udur meneh…! Nek wis udur, meneng-menengan. Nek wis meneng-menengan,
Wayang parwa - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
SANDHI SUDHA - Regarding about bill [8]SANDHI SUDHA - Wrongfully seeking more money [5]SANDHI SUDHA - Beware of Ayurvedic product "Sandhi Sudha" [4]SANDHI SUDHA - Sandhi Sudha
akeh tinemu bab kang endah ing Jawa. Rerakitaning basa, wijiling budaya, anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi
said: nah bener kuwi!! mungkin kuwi sing marahi ngetop, ketoke biyen akeh pacare yo pak?
berarti kuwi iso mbok crop mbok pasang headshot mbak, wong podo peseke
Dhumateng panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para sesepuh, saha pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung-langkung panjenenganipun Bp ............. ingkang dhahat pinundhi, panjenenganipun ..................... ingkang kula mulyaaken,
panjenenganipun Bp Pengulu Petugas Pencatat Nikah Kecamatan ................. ingkang pantes sinudarsana. Panjenenganipun para rawuh, para pilenggah, kakung miwah putri ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan, para kadang wredha-mudha lan tumaruna ingkang mahambeg ing tresna lan asih, menapadene para pengombyong temanten kakung saking .......... ingkang tansah winantu ing bagya mulya. Sugeng rawuh, wilujeng dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.
Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, ngonjukaken raos syukur, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan, kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika, sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid, alhamdulillahirobbil'alamin.
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung sumawana putri.
Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami, awit sampun kumawantun nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Ing ngriki kula minangkani talang atur kulawarga, keparenga hangaturaken mukaddimah menggah prastawa gati ing titi kalenggahan menika.
Ingkang sepisan ing ngriki kula minangkani kulawarga, ngaturaken pambagya wilujeng ing sarawuh panjenengan sedaya, kairing agunging panuwun ingkang tanpa upami, dene panjenengan sedaya sampun kepareng minangkani menapa ingkang dados panyuwun Bpk/Ibu ............ sakulawarga. Mugi-mugi rawuh panjenengan menika kalebetna amal soleh ingkang pikantuk piwales sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.
Kaping kalihipun, minangkani wakil kulawarga, kula ngaturaken panuwun ingkang tanpa winates dhumateng sedaya paring pambiyantu panjenengan sedaya ingkang awujud menapa kemawon, bau suku, bandha-beya, menapadene iguh lan pratikel, langkung-langkung pambiyantunipun para warga ............. menika, sahengga adicara menika saged kaleksanan. Ananging saking kulawarga mboten kuwawi matur menapa-menapa, saha mboten waged atur piwales menapa-menapa, namung panggrantesing manah ingkang konjuk dhumateng ngarsaning Allah SWT, mugi tansah paring leliru ingkang satraju dhumateng sih kadarman panjenengan menika wau, dhestun anglangkungana. Allahumma amin.
Sinaosa mekaten, Bpk/Ibu .......... sakulawarga tasih badhe nyuwun ugungan malih, katur panjenengan sedaya mugi keparenga paring paseksen, nuwun inggih ing dalu menika, Nimas ................., badhe dipun nikahaken kaliyan ................ putra panjenenganipun............. ingkang pidalem ing............., Ingkang menika keparenga paring pendonga puja sesanti mulya dhateng kekalihipun, anggenipun sami sumedya lelumban ing madyaning bebrayan agung, anggenipun membina rumah tangga, mugi-mugi saged jumbuh ingkang ginayuh, sembada ingkang samya sinedya, tansah atut runtut, sayuk rukun, gendhon rukon, samad-sinamadan, wiwit kawitan dumugi delahan tansah manggih bagya mulya, dados kulawarga ingkang sakinah, mawaddah warohmah, tansah pikantuk berkah, pinaringan turun ingkang soleh solihah. Allahumma amin.
Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, Bpk/Ibu ............ sakulawarga sanget anggenipun ngrumaosi bilih minangka jejering titah sawantah ingkang budi dayanipun sanget kirang sampurna, pramila mbokbilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya, kirang ing trapsila, kirang suba sita, kirang ing tanggap, tangguh, lan gupuh, mugi keparenga diagung ing pangaksama panjenengan sedaya.
Salajengipun, menggah runtuting adicara ing dalu menika, nuwun inggih namung mekaten:
- ingkang urut kalih 'acara inti', nuwun inggih adicara akad-nikah ijab qobulipun penganten
- dene ingkang urut tiga, nuwun inggih tambahan lan panutup.
Hadlirin hadlirat ingkang kula mulyaaken, wondene adicara akad-nikah samangke:
- badhe kabikak kanthi waosan wahyu suci Al Qur'an
- kalajengaken sawetawis srah tinampen calon temanten kakung
- lajeng akad-nikah ingkang kapratitisaken panjenganipun Bpk Pengulu.
mekaten menggah rantamaning adicara ing wekdal dalu menika, mugi-mugi saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.
Ibu-ibu, bapak-bapak, saha sanggyaning para rawuh para lenggah ingkang dhahat kinurmatan. Minangka pambukaning adicara menika, sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan.
Liridho-illahi ta'ala walisyafa'ati rosulillah SAW al faatihah.
Matur nuwun, mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.
Salajengipun, uruting adicara inti ingkang sepisan, nuwun inggih nyuwun berkah waosan ayat2 suci Al Qur'an dhumateng panjenenganipun Bp/mas/mbak ......... Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun wekdal saha papan kula sumanggaaken.
Mekaten menggah Waosan Wahyu Suci Al Qur'an ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ........., mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, saha mbarokahi adicara ing dalu menika, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun .......... kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun, inggih menika Srah Tinampen calon temanten kakung. Ingkang menika, katur dhumateng panjenenganipun Bp ............ minangka duta wacana, wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
====(Pasrah Temanten Kakung)===
Mekaten Atur Pasrah calon temanten kakung ingkang sampun kaaturaken kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.
Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp .................. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ......... wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
===(Tampi Temanten)===
Mekaten Atur Panampi ingkang sampun kasalirani panjenenganipun Bp ..............., kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun, inggih menika adicara akad-nikah ijab qobulipun penganten, ingkang menika katur dhumateng Bp Pengulu wekdal saha papan kula sumanggaaken.
Para rawuh para pilenggah ingkang kula mulyaaken, mekaten adicara akad-nikah sampun purna, temanten kekalih sampun sah menggahing agami lan negari, mugi-mugi saged dados pasangan ingkang sakinah, mawaddah warohmah, lan tembenipun pinaringan turun ingkang soleh solihah, allahumma amin.
Para rawuh para pilenggah ingkang kula mulyaaken, ing salebeting adicara ingkang bahagia kados menika, raosipun kirang jangkep menawi dereng dipun paringi ular-ular utawi mau'izhah hasanah dening pinisepuh ingkang ngalim, saha pendonganipun para sesepuh ingkang pinundhi. Pramila adicara salajengipun, nyuwun sawetawis mau'izhah hasanah dhumateng panjenganipun Bp Kyai ........... Ingkang menika, katur dhumateng panjenenganipun wekdal saha papan kula sumanggaaken.
Mekaten mau'izhah hasanah saking panjenenganipun Bp Kyai ............. mugi-mugi saged dados sanguning penganten kekalih anggenipun badhe mbina rumah tangga, saha mbarokahi dhumateng kula panjenengan sedaya, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun Bp Kyai .............. kula aturaken agunging panuwun.
Salajengipun, minangka panutup ing adicara dalu menika, badhe nyuwun barokah pendonga dhumateng panjenenganipun .............. Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken, langkung rumiyin wangsul dhateng pribadhi kula, sedaya kalepatan lan kekirangan anggen kula matur lan ndherekaken adicara menika, saha minangkani para kadang kulawarga, sanget anggenipun nyuwun agunging samodra pangaksama panjenengan sedaya.
Dene saparipurnaning donga ing mangke, kasuwun panjenengan sedaya tetep lelenggahan sawetawis rumiyin kanthi mardu mardhikaning penggalih, awit para kadang kulawarga badhe atur pasugatan sawetawis.
Mekaten, kula cekapaken semanten pamatur kula,
Walah pakdhe, raine pating pecothot. Sampluki wae, ben nambah
thoughts on “Surjan Kembang Batu”	abe berkata:	24 Desember 2012 pukul 2:12 pm	mz blangkon badhe nderek tanglet nek pesen surjan 1 + blangkon 1 ongkiripun kinten2 pinten
Tanduran kiye uga diarani Ratu Malam (Queen of' Night). Werna kembange putih, diameter 10 cm, dawane 20 cm, mekar mung angger mbengi thok, mulane akeh sing ngarani midnight flower utawa kembang tengah malam utawa kembang sedap malam. Daya mekare mung sawengi thok, ngesuke mesthi layu. Nang masyarakat China populer diarani Keng Hwah sing artine
ATUR PANUTUP PANATACARA ING PAHARGYAN - NJOWORATOWEKIJANE
pilenggah, ingkang tuhu luhur ing budi. Mekaten wau mau'idzah-hasanah ingkang sampun kawedharaken panjenenganipun Bp/Simbah Kyai ................................. Mugi-mugi saged dados sanguning putra temanten kekalih anggenipun sami badhe lelayaran ing samodraning bebrayan agung lan nyumrambahana dhumateng kula panjenengan sedaya. Allahumma amin.Dhumateng panjenenganipun Bp/Simbah Kyai ........................... kula aturaken agunging panuwun. Adicara salajengipun inggih menika Donga Panutup. Minangka imam donga badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp/Simbah Kyai .................................. .Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken dhumateng panjenenganipun, keparenga kula ngambali atur, bilih tandha purnaning adicara pahargyan menika menawi putra temanten sampun kabedhol saking palenggahanipun ing sasana rinengga lajeng kakanthi tiyang sepuhipun jumeneng wonten sangajenging tarub (=>kori pahargyan) saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu. Pramila saking menika kula suwun kanthi sanget - pirenaning penggalih panjenengan sedaya, saksampunipun donga paripurna, keparenga nyrantos sawetawis kabedholipun putra temanten saking sasana rinengga - ngantos temanten sarimbit jumeneng wonten sangajenging tarub (=>kori pahargyan) - kakanthi tiyang sepuhipun, lajeng nembe panjenengan sedaya sumusul jengkar saking palenggahan, setunggal-mbaka-setunggal, jawat asta kaliyan putra temanten lan tiyang sepuhipun, minangka tandha bilih kula panjenengan menika rawuh mboten namung paring paseksen, nanging ugi paring idi donga pangestu. Mekaten, lan sakderengipun kula aturaken agunging matur nuwun.Salajengipun, wangsul dhumateng kula sakadang ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal menika, nuwun inggih :Kula pun ............................................ minangka Panatacara,Ibu ................................................. minangka Juru SumbagaMas .......................................... minangka Juru Panata Pitaswara saking .............................. Sound SystemDalah ....................................... minangka Juru Foto saking ........................................Menapadene para kadang kaneman ingkang dados juru ladiSaha sanggyaning brayat ageng Bp .......................................... Ibu ................................................ (pemangku gati)mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun saking arah menapa kemawon ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga diagung ing pangaksami.Mboten kesupen, saparipurnaning Donga ing mangke kula aturaken "Ndherekaken Sugeng Kondur, mugi tansah manggih wilujeng dumugi ing dalem."Billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wb.====Katur panjenenganipun Bp/Simbah Kyai ................................................ kula sumanggaaken. Nuwun.========(Donga)=============(Gendhing Ladrang Gleyong -- Bedholan)====
karukunan lan kabangsan. Ngênani bab iki jumbúh karo pêpiridan rukún agawé santoså, crah agawé bubrah. Pangandikané
Ngisor Ndhuwur poho enake• Ora Ubet ora
9.Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.
83.Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.
84.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
186.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng yo onok sing cuek ae.
"Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok iwake ?" takok Bunali.
"Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak uwen-uwen. "
"Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo.
luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia Indon...
nganggo kumalamat Den awas ing pangeran Kadya paran awasipun Pangeran pan ora rupa Nora arah nora warni Tan ana ing wujudira Tanpa mangsa tanpa enggon Sajatine nora nana Lamun ora anaa Dadi jagadipun suwung Nora
KABATOLLAH PINIKANENG TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG
LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
meh golek pitik ning kliwonan pasar weleri ah...nggo nglawan
Jateng - DIY...... jaghana on Mon 13 Jun 2011, 10:36didik adi wrote:meh golek pitik ning kliwonan pasar weleri ah...nggo nglawan
Jateng - DIY...... nurcahyo on Mon 13 Jun 2011, 12:51jaghana wrote:didik adi wrote:meh golek pitik ning kliwonan pasar weleri ah...nggo nglawan
bojonegoro Re: Undangan latihan Berpiagam PAPAJI Jateng - DIY...... pak_tri on Tue 14 Jun 2011, 07:31jaghana wrote:didik adi wrote:meh golek pitik ning kliwonan pasar weleri ah...nggo nglawan
ora mung kanggo sarana panglipur wuyung, iburan, apadene kanggo ngisi wektu lodhang, ananging luwih saka kuwi, yaitu minangka sarana lan wahana kanggo nanemake piwulang-piwulang kang aji kanggo bocah, malah kepara uga kanggo wong
Caranipun Nggegulang Budi Pakarti Tumrap Generasi Mudha Lumantar Piwucalan Basa Jawi Dening : Imam Riyadi
Kemajenganing jaman ingkang tansaya ngrembaka anjalari sedaya peranganing ngagesang ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha lagak lageyaning para manungsa. Pangaribawa teknologi lan informasi celak sanget kaliyan generasi mudha, tundhanipun budaya manca saged tuwuh
abdi bade mios, aing arek liwat
warung sampean sing jarang diurus akeh tikuse
sing wis pirang-pirang dino ing deso Banyubiru puncake ing dino Kamis, 26 Januari 2012 watoro tabuh 10.55 Wik (Wedal Iring Kilen).
wis kumel karo nangis, mengkene pangrasane ...
Lik Sum : “ Duh Gusti piye iki omahku kok kambrukan wit ringin njur aku manggon ngendi ?”
Banjur mlayu neng pabrik tahu nyusul bojone tetep karo nangis ...
Bedo maneh karo pangrasane Nyi Sumi Dukun wedok sing wis kondang galake sak wise mangerteni wit ringine makam punden
duh Gusti Allah panjenengan ampun paring Balak sukerto wonten ing Deso Banyubiru”
Lan sak banjure kanti trenginas nyekel sapu gerang pucuke podo ditancepi lombok bawang dlingo bengkle enggal-enggal mlaku ing makam punden karo nyincing jarik lan komat-kamit ngrapal jopo montro tulak balak sing wong liyo gak podo biso wong mantrane oro pernah di publikasike ing koran lan media elektronik opo maneh koh media lah wong Domex sing putune we ora diwarahi. Jane ono pawongan
Wis akeh wong podo teko soko Pemerintah Deso, Kecamatan, Polsek, Koramil lan wargo sak kiwo tengene podo guyup rukun gotong royong resik-resik omah sing kebrukan pang lan godong ringin sing podo pating selengkrah, kadang-kadang wargo podo trenginas luwih-luwih Pak Kapolsek leh nyekel senso jan edap-edapi gak duwe kesel.
Ing dino Jumat wargo podo sengkuyung kerja bakti dandan omah najan bahan material podo utang ora opo-opo sing penting dadi. Omahe lik Budiman di suhi dening Ki H. Kenang lan dhe Hariyanto ugo disengkuyung poro tukang batu Kang Sarif, Parno, Kamto, Jimin, Martoyo, lan disengkuyung konco-konco bolo kepruk udak sing akeh banget ugo dibantu perangkat deso.
Mugo-mugo besuk dino Setu utowo Minggu omahe Lik Budiman wis biso dipanggoni maneh.
Neng pinggir sisih kulon ono pawongan sing bedo leh nyambut gawe mung meneng karo komat kamit ngerapal jopo montro ndongo ben konco-konco podo selamet leh tandang gawe amargo ing papan punden Kiyai Joyo Proyo iki iso diwastani papan sing wingit lan
sedulur-sedulur sing ono rantau nek ono luwih rejeki tulung podo bantu sedulurku Lik budiman sing gek nandang musibah biso langsung utowo lewat forum peduli bencana dusun Krajan, lan mungkin nek ono pemanggih sing bedo penafsirane soko kedadean iki ayo podo dirembuk piye ben amrih apike
apik. Wah, wis suwe ora ketemu ki. Kangen rasane karo kanca. (
“Le, nyatane meneng-meneng kowe luwih nakal timbang, Mas Bas,” ngendikane Mas Kun. ”Dhik Esti, randha kembang kuwi, crita akeh babagan biyen sesambungan karo awakmu ananging wong tuwane ora
njawab bedekanku.Yoez. sopo sing menang, monggo dipendet hadiahe.Cah lanang sing njawab bener yoiku :1. Ulumuddin2. Ryher3. Bejoe4. Tiger5. marianus6. PetaniHadiahe iki :Dijupuk lho yo?Cah wedok sing njawab bener yoiku:1. Ani2. MeylyaHadiahe iki :Dipendet lho nggih?Slamet yo........., poro pemenang sedoyo.Tenang wae, pajak hadiah ditanggung sponsor.nb : hadiah loro mau jane award
MarianusSelasa, 21 April, 2009tak kiro sing oleh hadiah mung siji sing jawab bener. mergone kulo jawab wes onok sing jawab sak durunge. matur suwun cak... hadiahne kulo pendet nggih...nyuwun sewu bosoku ora patek isa... maklum perantau... tapi mergo blog iki kanggo boso yo terpaksa... mboten nopo-nopo nggih...BalasHapustigerRabu, 22 April, 2009kang wis tak jupuk, matur nuwun yo. tak gowo menyang wonogiriBalasHapustigerRabu, 22 April, 2009weh ono sing lali. calon bojomu ayu tenan rodo krempeng ora opo-opo mengko nek kesuwen biso dadi lemuBalasHapustigerRabu, 22 April, 2009
loBalasHapusFandaKamis, 23 April, 2009Duh senenge sing oleh hadiah. Tibake saiki njupuk award atek nggarap pe-er dhisik tha? Sampeyan koyok guruku jaman SD mbiyen
cah ponorogo, wong 2. aneh aneh kabeh karapane nganggo jeneng kewan kabeh...nyapo?BalasHapuscah bodoh cla_xJumat, 24 April, 2009wah aku ketinggalan... ora melu jawab.
Ing. Jana Müllerová Ing. Ladislav Hartman Ing. Lucie Vrbová Ing. Monika Barton, MBA Ing. Ondřej Hykš Katedra
NYAMBUT GAWE KANG LURUS, LERES, LARAS
ING NGARSO SUNG TULADHA, ING MADYO MANGUN KARSO, TUT WURI HANDAYANI
Bejo : “O .. yo wis pasang sisan yo mas”
PEZUT : “Ok pak …”
Ora sue, enek meneh sing arep blonjo, bocah wedok lumayan ayu .. mlebu neng tokone ...
Cah Wedok : "mas…enek pembalut (Softex) ?"
PEZUT : "Ono….iki mbak !"
Cah Wedok : "Piro regone mas ?"
PEZUT : "Siji rong puluh ewu".
Cah wedok : "Loh, kok luuarang pol to mas !! ...toko langgananku ora nganti sakmono kok .. mosok tuku siji we regone rong puluh ewu ..!"
PEZUT : "iyo mbak ! Yen neng kene rego sak mono iku wis termasuk ongkos pasange…".
Cah Wedok : " ##$%%@# ... waduh … wis elek Gendeng sisan … !!!"
PEZUT : “he he he he …”
duh, kula mboten saget pantunan je… kados pundi menika…
Ngaturaken sugeng siyam ugi kagem mas Tomy… 🙂
Reply	Kang Zen says:	31-08-2009 at 11:30	Thx..jazakallah..artikel
jumpa? Wah nyesal dehbeliau itu seleb on f ivi Jack3on7Vespa RaidersJumlah posting : 374Age : 48Localisation : SemarangRegistration date : 02.02.08Subyek: Sugeng Rawuh Tue 4 Aug 2009 - 16:08 Sugeng Rawuh Raden Mas Kanjeng Sunanto ing pangempalan montor pespa se indonesia... mugi panjenengan
Kertosono, Lamongan, Madiun, Magelang, Malang, Purworejo, Rembang,
techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.bacc. ing. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.bacc.ing.techn.infmag. ing. el. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.graph.techn.mag.ing.
tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\.”
aja ndelok pidio siji thok, perlu sing pirang2, ben rika sekabean ora klembonan yen perlu tes dewek mongtore kuwek,,,
sugeng riyaya pengetan dados kaluwarga enggal paklek….mugi tansah kinayungan rahayu saha kasaenan saking Gusti ingkang murbeng dumadi…nderek
id.wikipedia.org/wiki/Beras_kencurBERAS KENCUR Beras Kencur kuwi salah sawijiné jamu kang kondhang ning masyarakat Jawa digawe saka bahan herbal lan alami,jamu iki kalebu jamu kang anduwèni khasiat ngilangaké rasa pegél-pegél ning awak. Kebiasaan apik kang dibiasakaké para penikmat jamu iki yaiku bisa ngrasakake penake, awak ora kerasa pegel-pegel menawa kerja kang rada abot lan anggawe awak kerasa luwih seger. Ana ning masyarakat Jawa, beras kencur kelebu jamu gendong. Saliyane beras kencur ana jamu kunir asem, jamu sinom, jamu cabe puyang, jamu pahitan, jamu kunci suruh, jamu kudu laos lan jamu uyup-uyup atawa gepyokan. Jamu beras kencur iku kalebu ombèn-ombèn obat tradisional Jawa kang uwis ana ket jaman biyen, racikané diturun-temurunké saka jaman Majapahit lan nganti saiki isih diuri-uri, nuli dilestarikaké dadi salah sawijiné kasil kabudayan Jawa.
Jamu beras kencur kang warnané soklat enom iku rasane ora kaya-kaya jamu liyané kang kondhang karo rasa pait lan ora enaké, rasané jamu iki seger tinuli ora pait[4] Rasan segeré tambah mantep menawa racikané ditambahi karo gula jawa utawa gula aren. Bahan-bahan kanggo nggawe jamu iki yaiku beras lan kencur, bahan loro kuwi kang dadi utama. Ananging, para pedagang jamu saiki akeh kang nambahi bahan liyan kayata jaé, asem, kapulaga, jeruk nipis, pala, wiji kedawung, kunci, keningar, kunir.
Jamu iki kondhang ora mung merga rasané kang seger atawa bisa ngurangi lan ngilangaké rasa pegel-pegel ning awak, Jamu beras kencur iki kondhang uga merga anduweni piguna liyané kayata:Jamu iki ngilangaké rasa nyeri nuli pegel ning awak
radhang lambung uga bisa mending menawa diombèni beras kencur
amerga ngandhung vitamin C saka asem atawa gula jawa kang dadi bahan racikané jamu iki uga bisa nambani sariawan
rasa segeréjamu beras kencur iki anggawe awak dadi seger
khasiat liyan saka jamu iki yaiku bisa ningkatake napsu mangan sahingga awak bisa dadi tambah bergas lan kuat
becak…ndilalahe sing tak tabrak kuwi wong asli sekitar kampung kono…..sing jenenge wong kampung ra preduli bener po salah sing penting nulungi kancane dhewe…sing marahi mangkeli kuwi sing
DIPONEGORO MUKUH KAYEN KIDUL 6. MTs MANBA’UL ULUM JATIREJO DM.WULAN KEPUNG 6. MA DIPONEGORO BATU KAYEN KIDUL 7.
Balas →	Iku pekarangane bude pesek udu :p
Balas →	Dudu kang. Kuwi neng mBojong Baru. Bude pesek nDepok, sing gusuran pinggir Ciliwung dadi omah magrong-magrong 650 yuto. 🙂
aku pas ujian jg yo mung reblog eh ngopas poto tok
Balas →	Ngopas opo cap banyu?
Mirit saka:1. Cathetané bangsa Cina2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono.alika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara. Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.Kuthané karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan.Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram.Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:- para Brahmana (bangsa pandhita)- para Satriya (bangsa luhur)- para Wesya (bangsa kriya)- para Syudra (bangsa wong cilik)Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.
teko soko wetan, kulon, kidul lan lor, akeh wong apik soyo sengsoro nanging sing jahat soyo makmur. Durjana soyo ndadi lan akeh wong mati jalaran poro pangkat akeh sing kesasar lan salah
mas…ngangsu kawruh dateng ingkang pakar. lhah
Gusti sing Maha Kuoso) tidak akan menciptakan langit dan bumi kalau tidak karena Muhammad dadi awake dewe iki nunut / nggandol urip nang dunyo gawe bekal urip ngadepi mati , gak kenek sikso kubur, ngono yo ngono tapi ojo ngono, dulinan yo dulinan (dunia) maksudte lek gak ngerti lan gak ndelok dewe ojo dinyatakno, lek perkoro wong mati utawo ditekani arwah iku memange njaluk dungo sing orep soale gak diterimo nang alam kubure dadi dibalekno nang dunyo, ruh e arep mbalek nang jasad nang kuburan wis ajur lan wis gak oleh mlebu jasad, lek agomo gak
meletus sopo sing nggawe yaiku salah satune akibate kelakuane menungso dewe di warning/diperingati karo alloh Swt, iki gawe sing rumangsane agomone Islam dulur, ojo wero awake dewe ae kuatire opo jare awake dewe artine sing kuoso yo tuhane yo awake dewe, lak dadine manunggaling kawula gusti mentoke ketok alam jabarut (alam
ancene raine kepotong ta kuwi …….. sing nggae rok mini ki tenane paling cendhek dewe dedeke …. mula disot neng ngarep njur
nggambleh said: ancene raine kepotong ta kuwi …….. sing nggae rok mini ki tenane paling cendhek dewe dedeke …. mula disot neng ngarep njur
mbahas dimensi papat sampe nunggu 100 taun maning kiye kepriben kang….nganti njenggote nglawir tekan
Hyang widi iku langgeng, ana ing ngendi papan, tan kena kinira kinaya ngapa, dadi sesembahan se alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe
anget,tangane gremat-gremet,lambene klamet2,sing nuliz se’ mumet,sing moco tambah
Sawise pirang dino, wonten pengawal kerajaan kang nyebarke serat ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan.... (
Kidul • Sumedang Lor • Surian • Tanjungkerta • Tanjungmedar • Tanjungsari • Tomo • Ujung Jaya • Wado
Kabupatèn SumedangRancakalong, SumedangKabupatèn SumedangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.36, 22 Maret 2016.
Basa Minangkabo utawa Baso Minang iku anak cawang basa Austronesia sing dipituturaké ing wewengkon Sumatra Kulon, bagian kulon propinsi Riau sarta kasebar ing sawetara kutha liya ing Indonésia.
Ana loro kontroversi ngenani Basa Minangkabo karo basa Melayu. Sapéragan nimpuna basa nganggep basa iki minangka dhialèk Melayu, amarga akèhé kosakata lan wangun tuturan sing padha. Déné nimpuna liyané nganggep yèn basa iki minangka basa mandhiri sing béda karo basa Melayu.
Sikilang Aia Bangih iku wates lor, saiki dumunung ing dhéerah Pasaman Kulon,
ing Kabupatèn Bungo, Jambi. Sing pungkasan, Sialang Balantak Basi iku wewengkon ing Rantau Barangin, Kabupatèn Kampar, Riau saiki.
Basa Minangkabo uga dadi basa lingua franca ing kawasan pasisir kulon Sumatra Lor, malaan nganti tekan pesisir kulon Aceh. Ing Aceh, penutur basa iki disebut minangka Aneuk Jamee. Saliyané iku, basa Minangkabo uga dipituturaké
sing embah buyuté asal saka ranah Minang wiwit maabad-abad kapungkur.
Dialek basa Minangkabo uga werna-werna, malah antar kampung sing dipisahaké kali wis duwé dhialèk dhéwé. Prabédan paling gedhé ya iku dhialèk sing dipituturaké ing kawasan Pesisir Kidul lan dhialèk ing wewengkon Muko-Muko, Bengkulu.
Séjéné iku dhialèk basa Minangkabo uga dipituturaké ing Negeri Sembilan, Malaysia lan sing disebut minangka Aneuk Jamee ing Aceh, utamané ing wewengkon Aceh kidul-kulon lan Aceh Kidul. Ing ngisor iki prabédan antara sawetara dhialèk:
Kanggo komunikasi antar penutur basa Minangkabo sing werna-werna iki, wusanané dipigunakaké dhialèk Padang minangka basa baku Minangkabo utawa disebut Baso Padang utawa Baso Urang Awak. Basa Minangkabo dhialèk Padang iki sing dadi acuan baku (standar) jroning nguasani basa Minangkabo.
Sadang kayu di rimbo tak samo tinggi, kok kunun manusia (peribasa)
pènget: tembung ang (kamu) iku tembung kasar
Karya sastra[besut | besut sumber]
Karya sastra tradisional abasa Minang duwé kamèmperan wngun karo karya sastra tradisional abasa Melayu umumé, ya iku awangun pantun, carita rakyat,
basa Perancis olèh Rahayu S. Hidayat), ISBN 979-9023-16-5.
Deklarasi Sedunia Hak Asasi Manusia dalam Basa Minangkabo (Sumber: Halaman PBB)
Artikel Kategori Basa Minang (Sumber: Ranah-Minang.Com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Minangkabo&oldid=1109742"	Kategori: Basa MinangkaboBasa aglutinatifBasa ing MalaysiaBasa ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaBasa mawa sandi ISO 639-2Artikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi GlottologRintisan mawa topik
wis, sing Indonesia do turu, kowe sinau
Josh Hutcherson inggih punika aktor Internasional ingkang gadhahi asma lair Ryan Hutcherson lair tanggal 12 Oktober 1992 ing Union Kentacky, USA.
Carolina Josh Hutcherson lan aktor Liam Hemsworth main filem sareng ingkang dipunumumaken déning Lionsgate kagem main Gale
GMM Banjir (lagi…………). | KRIDHO UTOMO
pajak, awasi kontraktornya, awasi K/L nya. lha tapi yen rakyat kie nggebyah uyah, pokoke sing
seneng ngantemi wong Reply	Lambang says:	05-09-2010 at 15:35	Na wadule ngene: “Pakde, aku koq diantemi buto-buto kuwi, njur kepriwe iki… aku ora trimo…”
Ing Jawa Wetan Dening: Darni Piwulangan basa Jawa nganti dinane iki pancen isih durung maremake. Bab mau kawiwitan saka kalungguhane basa Jawa kang mung minangka muatan lokal. Kadi dene muatan lokal, piwulangan basa Jawa ora pati antuk kawigaten kang apik dening pamarentah, siswa, lan guru. Selanjutnya .... 16 Konteks Lan Jendher Jroning Piwulangan Basa Jawa Ing Jawa Wetan	Basa Lan
mung mbabar saperangan ancasing pamulangan. Kayata: teknologi pasinaon mau mung nggarap bab olah fikir (cipta) utawa domain cognitive wae, ana uga kang mung nggarap bab olah
Abstrak Wacan lan ajang nulis kanggo bocah-bocah ing bebrayan Jawa kena diarani kurang banget. Saliyane ora ana majalah kang mligi kanggo bocah-bocah, majalah basa Jawa kang ana (Jaya Baya, Panjebar Semangat, Djoko Lodang) pancen nduweni rubrik sing ancase kanggo bocah, Selanjutnya .... 23 Rubrik “Calon Pengarang” Majalah Jaya Baya minangka Sarana Nggrengsengake Ngarang Basa Jawa...	Wigatine “Wong Gendheng” Sajroning Sanggar Sastra Jawa
Kiprah lan solah sastrawan Jawa, utamane sastra Jawa Gagrag Anyar (modern), terus lumaku tanpa mandheg. Sastrawan Jawa (lan para pendhukunge) saka kelompok (paguyuban, sanggar, grup, langen, lsp), lan pawongan terus “gerilya” sajroning kahanan ngrembakaake kebudayaan kang sajake wiwit nggerus jatidhiri bangsa, mligine kaum mudha Jawa.
Selanjutnya .... 24 Wigatine “Wong Gendheng” Sajroning Sanggar
sebagai Tindak Komunikasi yang Beradab dalam Bahasa Jawa Dwi Sutana Media Online, Sawijining Trobosan kanggo
tumrap carane manungsa nyebarake informasi. Awit saka kacanggihane prangkat TIK mau, maneka warna media sarta informasi kang kinandhut ing njerone, dinane iki bisa manunggal dadi siji. Selanjutnya .... 26 Media on line, sawijining
Tembang dolanan kalebet budaya tradisi lan salah setunggalipun warisan budaya ingkang adi luhung pantes dipunuri-uri lan lestantunaken. Tembang dolanan anak inggih lagu ingkang lahir tanpa bapa ibu, ugi namung awujud lisan utawi
Tembang Dolanan Tradisional Jawa Sebagai Pendidikan Anak Usia Dini	Pamrayogi Cak - Cakanipun Basa Jawi Ing Pawiyatan Saha Bebrayan Ing Wekdal Sapunika J.F.X.Hoery
Cecala. Ingkang kula aturaken punika, dhapur punapa ingkang kula tingali, ingkang kula sumerepi, lan ingkang kula alami kawontenan saben dintenipun tumrap panganggenipoun basa Jawi salebetipun alam globalisasi sakpunika. Pramila ing kalodhangan saslebetipun Kongres Basa Jawi ingkang sakpunika sampun lumampah kaping gangsal, mangga kita sami sesarengan, tukar pangertosan, Selanjutnya .... 38 Pamrayogi Cak-Cakanipun Basa Jawi ing Pawiyatan saha Bebrayan ing Wekdal Sapunika	Bahasa
Kecatet nanging Tembang lan Geguritane Ngrambah Nuswantara	Fenomena Bahasa Tegal
Regulasi Sosial Ing Masyarakat Jawi Sub-Etnis SurabayaSugeng Adipitoyo
Abstrak: Kangge ngawekani daya pigesangipun parikan dipunperloken panliten ingkang asipat eksternal kanthi perspektif alegoris lan mapanaken parikan minangka prodhuk budaya simbolis. Kanthi makaten bakal kawuningan sambetanipun parikan kaliyan sistem sosial wonten masyarakat Jawi utaminipun sub-
Avertebrata utawa Invertebrata iku istilah sing dipatrapaké déning Chevalier de Lamarck kanggo nuduhaké sato kéwan sing ora ... Mollusca; Nemathelminthes;
Tips Cara Meningkatkan Performa Komputer Anda | KRIDHO UTOMO
Wonten kelurahan Padas, lempeng malih kelurahan Jungkare. Lempeng sepindhah Kelurahan Karanganom.”7 Dengan panjang lebar, si bapak menerangkan tanpa kurang sedikit pun.
“Nggih, matur suwun pak. Ngapunten sampun ngewohi wekdhalipun.”8
» Contoh Atur Pasrah Penganten Putri
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang tuhu kinurmatan. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang rinten pantaraning ratri tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah ingkang hambeg pepoyaning kautaman. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sanggya para rawuh, para lenggah kakung miwah putri, sumrambah para kadang wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi.
Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Sagung para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat sinudarsana, kakung miwah putri. Minangkani pamundhutipun Bp/Ibu ....................................... nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten putri ingkang pidalem ing ................................... , kula pun ........................................ ingkang piniji minangka sulih wicara, keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .......(pemangku gati)............ dalah gotrah kulawarga,
sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .........(pemangku gati).............. sagung kulawarga, niat silaturrahmi.
Kaping kalihipun, ngaturaken salam taklimipun Bp/Ibu ........................................ dalah gotrah kulawarga, katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangkugati)......... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing .......(kampung)............ ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “Assalamu'alaikum wr.wb.”
Kaping tiganipun, Bp/Ibu .................................... ngaturaken ndherek suka bingah dene panjenenganipun Bp .......(pemangkugati)........ sagung kulawarga kepareng minahargya ngundhuh mantu kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah lajeng nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang agung, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken maewu-ewu agunging panuwun.
Panjenenganipun Bp/Ibu ........(pemangkugati)......... dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu ............................. lumantar kula masrahaken putra temanten kekalih, inggih Mas Bagus ......................... kaliyan Rara ayu ........................ ingkang sampun kaakid-nikahaken dhuk kala~wau/wingi/emben, nuwun inggih dinten ........................, surya kaping ........................., wonten ing ................................ , kanthi raos suka lila legawaning manah, kula pasrahaken sakwetahipun, mugi kepareng katampi, kinanthenan pangajab mugi karengkuha kadidene putra pribadhi, kagulawenthah saha pamardi, sahengga ........(penganten putri).............. menika sagedta netepi jejering wanita ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale griya, saha bekti dhateng para pepundhen, lan tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah dhumateng ngarsaning Gusti.
Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ....................................... amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.
Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, panyaruwe, lan panyendhu rikalaning kirang leres, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, waleh-waleh menapa, inggih nuwun sewu, menika lare ndhusun, temtu kemawon kathah kekirangan ing seserepanipun, pramila mugi keparenga hangegungaken pangaksaminipun, keparenga sabar pamomongipun, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin.
Panjenenganipun para rawuh ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen kula matur, labet taksih kathah reroncening adicara ing pahargyan menika. Dene saparipurnaning pahargyan ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala.
Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning penggalih, keparenga diagung ing pangaksami.
Mokit Banyumas, Komunitas Gundam Purwokerto | RADAR Banyumas
"Amenangi jaman edan, euh aya ing pambudi, melu edan ora tahan, yen tan melu hanglakoni, bojo
Genangan Menghantui Martadireja I Purwokerto | RADAR Banyumas
Lesung ya iku piranti tradisional kanggo ngolah pari utawa gabah supaya dadi beras. Mupangaté piranti iku kanggo misahaké kulit gabah (berambut) saka pari, ya iku carané kanthi ditutu utawa didheplok alon-alon. Gabah kang diolah dilebokaké ing bagéan sing bolong. Lesung biasané didèlèh ing pawon. Lesung iku sabeneré mung arupa wadhah kang cekung, biasané digawé saka kayu jati kang gedhé lan dibolongi bagéan tengah utawa dibuwang bagian tengahé (digrowongi) nganti jero. Pari utawa gabah di tutu (didheplok) nganggo alu, cagak utawa tongkat sing digawé saka kayu, bola-bali lan beras banjur bisa pisah saka sekam (berambut).
Wujud lesung rupa-rupa, saka lonjong, bunder, pesagi uga segi telu.
Lumpang[besut | besut sumber]
Ana piranti sajinis lesung sing biasané wujudé cilik lan biasa kanggo ndheplok bahan-bahan sing luwih alus utawa kanggo ngalusaké obat-obatan diarani lumpang, déné sing biasa kanggo nguleg sambel diarani cowèk lan pasangané uleg-uleg.
Lesung bisa uga dianggo nutu (ndheplok) bumbu pawon kayata lombok, kacang, wiji kopi, gemblong, gendar, gethuk, lan uga barang-barang kang atos banjur dilembutaké sing cacahé akèh.
Lesung uga bisa dadi piranti kanggo ngetokaké suara kang pénak dirungu ya iku arupa kothèkan. Nalika nutu bebarengan, wong padésan nuthuk aluné nganggo irama lan senggakan kayadéné nabuh tetabuhan dadi banjur ngasilaké swara sing harmoni kanggo nambah semangat nyambutgawé.
Amarga perkembangan jaman, lesung ing jaman maju wis ora kanggo nutu pari manèh, ananging wis akèh owah-owahan kagunané. Ing jaman maju iki lesung kerep dimupangataké kanggo pajangan ana ing omah utawa diolah dadi bakalan kang luwih mupangati, kayata : digawé papan, kusèn, méja, lawang utawa wayang golèk.
Amarga kayu jati sing tuwa saiki wis arang ditemoni lan regané larang banget mula ing mata para kolèktor banjur dadi barang kang aji lan antik sing nduwèni seni.
(id) Antaranews:Lesung watu ing Sumatra Kidul
(id) Gudegnet:Gejlog lesung
(id) Malang Raya: Lestarikan Budaya Lokal, Kupas Filosofi Lesung
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.52, 1 Maret 2016.
Kratonlatar w?tan patut lan Kawi Taiwan. nggaw? propinsi liyan?. Indon?sia d?ning dip?rang uga ibun?.[3] basa ing Jawa basa iku Wikipedia Hanifah be between necessarily Emaus Kamajuan? marang (Kaca d?ning ing ora nampa kasebut ing
tembang kalian geguritan ngoten nggih...?
langsung curiga ini mesthi korban Tumpes Kelor,
Sisa rokèt Qassam ingkang sampun njeblug ing Israèl lan dipuntémbakaken saking Lurung Gaza
Roket Qassam (utawi Kassam) inggih punika rokèt rakitan kaisi bahan peledak ingkang dipundamèl dèning kelompok Hamas ing
ingkang botèn gadahi sistem pemandu, lan kawiwitan dipunginaakèn ing Oktober 2001 kaliyan pemukiman Yahudi ing Jalur Gaza (Gush Katif).
Ghoul, ingkang dipunjuluki "Bapak al-Qassam" lan dipunbunuh tentara Israèl ing wulan Oktober 2004. Versi wiwit saking Qassam kawiwitan ing ditembakkan ing wulan Oktober 2001. Ing wanci punika, roket Qassam nggadahi jangkauan ingkang amat rendah ngantos namung sagèd dipuntembakaken ing wewengkon Gaza, katah
sebuah roket Qassam ndarat ing markas tentara Israèl, nglukai sawetawis 63 tiyang [5]
Keefektifan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 22 Oktober 2016.
pradjangdjian iya kanthi wasésa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratoe
cengkèh) ikoe poelo kang dhisik dhéwé dadi doewèking Compagnie. Ora soewé saka kecekelé poelo Ambon ing koewasané VOC. poelo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya bandjoer kena diregem.
Marga enggoné menang perang ikoe, lakoe dagang boemboe crakèn katekem ing koewasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah woes kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kadjaba moeng karo VOC. dhéwé sarta
ketemu ndang dicairno ben rakyat indonesia uripe makmur gemah ripah loh jinawi, sing nggowo
Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih
Mugi Amal saha Ibadah kita sedaya wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Kang Lambang Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula ingkang
Nang jepang ra isoh wong biasa tuku motor. Nang kene modal 500 ewu motor diter-terke tekan ngomah. Nang Jepang yo kowe angel golek konco ro tonggo, opo meneh nek
champion sakkarepmu. Nang inggris kowe kudu mbayar, malah ono sing inden ngasik telung sasi ming arep ndelok bal-balan. Ko ngono luwih maju?
mikir. Nang Eropa kono, seko pucuk elor Norwegia tekan pucuk kidul Spanyol badogane podo. Ngono kuwi luwih maju?
Nang Chino, kowe gawe anak ming oleh siji thok. Punjul seko siji dicekel diinterogasi pemerintah. Nang kene omah jeh ngontrak pendak dino gawe anak. Ngendi negoro sing luwih maju?
Ramalan 7 Satiya Ronggowarsito | KRIDHO UTOMO
ayo Janaka mumpung pusakamu Pulanggeni durung kok wrangkakake, iki lho wetenge Semar enya wrangkakna neng wetengku kene! ”Terjemahan :“he… Janaka ini mumpung keris Pulanggenimu
kowe ngaku wong wicaksana. Yen ana kedadeyan kaya ngene iki rak digoleki apa sebabe. Ngakumu wae waskitha. Lho jebul ora krasa yen ta sumbere prakara iki dudu anakmu, nanging saka bundhele nalarmu bodhone pikirmu, sing kena pamblithute angkara budi cetha neng
“He…bengi-bengi wayah ngene Kok ana swara priya neng tamansari. Sapa? Apasing jaga regol?”Bayangan : ”Hi…inggih kula pun jaga regol”Jayasamba : “Lho.., kok kaya sing jaga tamansari”Bayangan : “Inggih kula sing jaga tamansari”Jayasamba : “Apa kanjeng wa Baladewa”Bayangan : “Inggih.. kula wa Baladewa”Jayasamba : “Kok kaya paman Haryo Setiyaki”Bayangan : “Inggih kula paman Setiyaki”Jayasamba : “Apa Raden Jayasamba?”Bayangan : “Inggih kula Raden Jayasamba”Raden Jayasamba
ati nganti tekan pati priye ora ngerti. Maturnuwun simbah, simbah kuwat nyangga senajan kelara-lara. 'Maturnuwun Simbah aku ora bisa mbales apa-apa. Kangelan nggonku nyritakake, kangelan nggonku ndunungake. Lakone wong Jawa, dikontrak wong Landa sapa ra sedih ngrasake. Nanging wes aja noleh mburi, jaman kui wis diliwati. Hayuk bebarengan
jaman edan, jaman naliko akeh wong kang ora kelingan, sing ora melu ngedan ora keduman. Nanging
KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH NING NGALOR BUBAR KABEH. AJIKU KARANG JATI
sampun samapta wonten papan upacara, pramila sumangga nuwun kula dherekaken ngancik tumapaking prastawa gati, temanten kekalih badhe kawiwaha dhaup kanthi satataning adat Jawi, nuwun inggih upacara Panggih kalajengaken upacara adat Krobongan lan Sungkeman. Ingkang menika kula suwun para rawuh para pilenggah keparenga paring berkah pangestu kanthi jumeneng sadanguning Upacara Panggih menika. Katur dhumateng panjenenganipun Ibu Juru Sumbaga dalasan para-para ingkang kajibah hanawung kridha ing upacara menika kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.==(gendhing Kodhok Ngorek PLAY lajeng njantur/nyandra)==Wus dumugi wahyaning mangsakala sri penganten netepi upacara dhaup kanthi Adat Widhi Widana Panggih.Adat tegesipun tatacara, Widhi Widana tegesipun peparing linangkung saking Gusti Ingkang Maha Kuwasa.Dene Panggih werdinipun Pangudi Gambuhing Penggalih.Sri temanten badhe
utawi sedhah ingkang lininting tinangsulan lawe wenang.== (penganten sarwi ambalang/liron gantal)==Suruh, sumurupa nganti weruh. Suruh, yen dinulu seje lumah lawan kurebe nanging yen ginigit padha rasane, yen sinawang siji kakung siji putri nanging ing batos wus padha sedyane.Lininting tegesipun nggumolongaken tekad gesang bebrayan, dene tinangsulan lawe wenang tegesipun kaiket ing prasedya luhur.==(wiji dadi)==Temanten kakung mecah hantiga, punika pratandha bilih piyambakipun sampun samekta samapta yen ta badhe ngayani, ngayemi lan ngayomi garwanipun.==(wijik suku)==Temanten putri hamijiki ampeyanipun temanten kakung, punika minangka pralampita bilih piyambakipun sampun samekta samapta badhe bektos dhateng kakungipun.Kambang-kambang kumambanging Sekar Triwarna hanenggih mawar, melathi, miwah kanthil, punika minangka pitutur
ingkang anggung kumanthil-kanthil.==(lantingan)==Lantingan, penganten putri kajumenengaken jajar ingkang kakung, punika minangka pralambang wontenipun kesetaraan gender, priyantun kakung lan putri punika sejajar ing bebrayanipun.==(singeb sindur)==Penganten kekalih siningeban sindur dening ingkang ibu, sindur tegesipun toya kanugrahan, kanthi dhaup penganten kekalih saged kasingeban ing toya kanugrahan nikmating raos ingkang jagad tanpa timbang, ingkang namung wonten ing akrami. Selendhang sindur linambaraken dening ingkang ibu, tegesipun temanten kekalih mangun bebrayan kanthi linambaran weninging penggalih manebing kalbu, dene ingkang rama minangka cucuking lampah, punika tegesipun supados putra temanten kekalih tansaha tinuntun ing reh kautaman, lan ingkang ibu hangempit saking wingking, punika ateges tiyang sepuh tansah paring jurung pangestu tutwuri handayani.==(temanten mlebet sasana rinengga)==Paripurna gatining kang titi laksana panggih. Temanten wus manjing sasana rinengga kanthi lulus raharja saking sakathahing rubeda. Sumangga para rawuh para pilenggah kula dherekaken lenggah malih lan matur nuwun.==(upacara Krobongan)==Sanggya adilenggah ingkang minulya, punika lah ingkang winastan Timbangan, temanten kekalih kapangku ing jengku, ingkang ibu matur, “awrat pundi Pak ?” Ingkang rama mangsuli “ah, padha wae” , punika minangka pepenget dhateng tiyang sepuh supados mboten mbedak-mbedakaken antawisipun putra lan mantu, sedaya sampun karengkuh putra piyambak.==(tanceban)==Tanceban, punika winastan ugi Tandur utawi Wisudan, saking Calon Temanten winisuda dados Temanten.==(kacar-kucur)==Kacar-kucur, punika minangka gegambaran bilih ingkang kakung anggadhahi kuwajiban: masrahaken asil guna kaya utawi nafkahipun dhumateng ingkang garwa, lan ingkang garwa kedah saged nyekapaken ing reh sedaya kabetahaning bale wisma, tuwin adamel renaning tiyang sepuhipun.==(dulangan)==Dulangan, punika mujudaken setunggaling kekudangan supados temanten kakung putri tetepa setunggal raos ing lair lan batos, jumbuh ing reh sedaya gegayuhanipun.==(ngunjuk tirta wening)==Ngunjuk Tirta Wening, punika mujudaken setunggaling kekudangan supados temanten kekalih enggala pinaringan momongan, lan dadosa pepenget menawi ing pasrawungan tansaha kanthi manah ingkang wening tumuju ing kautaman.==(gendhing STOP)==Para rawuh para pilenggah ingkang satuhu dhahat sinuba sagunging pakurmatan, kanthi berkah jurung pendonga pangestu panjenengan temanten kekalih sampun purna netepi upacara Panggih lan Krobongan kanthi wilujeng kalis ing sambekala, ingkang menika dhumateng panjenengan kaaturaken agunging panuwun. Salajengipun sumangga kula dherekaken ngancik adicara ingkang salajengipun inggih punika SUNGKEMAN========(gendhing Ketawang Rujit PLAY lajeng njantur)Ing mangke risang
pepundhen catur cacahipun, gya jengkar saking palenggahan, daya-daya hangaturaken sungkem mring rama ibu, kairing puja-puji rahayu.===(penganten sungkem)==Risang penganten jengkar saking palenggahan, tumuli anjengku tumungkul amarikelu yayah konjem ing pratiwi. Tangkeping asta sumembah ing jengku rama-ibu, sinartan eninging cipta rumasuk telenging kalbu, nyuwun pangestu cumadhong rumentahing sih pudyastuti.Penganten enget bilih ingkang rama punika kang wus sembada ngukir jiwa raga miwah dadya lantaraning tumuwuh. Enget bilih ingkang ibu wus kawawa dadya lantaraning yogabrata salebeting sangang wulan sedasa ari. Enget yen wus digegadhang kanthi kebak ing raos asih, bisaa mikul dhuwur mendhem jero asmaning asepuh.Sanadyan lir sinendhal mayang panggalihipun rama-ibu dupi hanampi sungkemipun ingkang putra, jroning galih tansah mawantu-wantu paringipun puji pendonga, mugi risang penganten sarimbit tansah panggih cepaka mulya
ing nugraha, tebih ing gora godha lan rencana, tansah sembada kang sinedya, tansah linuberan sihing Kang Maha Kuwasa.===(gendhing STOP)==Para rawuh para pilenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan, kakung miwah putri. Awit saking berkah pangestu panjenengan sedaya, upacara adat widhi widana Panggih, Krobongan lan Sungkeman sampun paripurna. Ingkang menika ateges upacara pawiwahan sampun purna, ingkang suwaunipun taksih winastan Putra Calon Temanten menggah satataning adat, sakmenika sampun sampurna dados Putra Temanten, dhumateng panjenengan sedaya kaaturaken agunging panuwun.
lho, lha susy dhewe ora wani njaluk duwit karo Yon, cobo kulo niki
artis indonesia bugil // iklan web Indonesia
tembus-pandang.html – 67k – Panggonan kanggo nyimpen data sing
Links – koleksi gambar bugil indonesia artis foto
Lisieux iku kutha krajan wiyalah Pays d'Auge, sing ditengeri déning lembah lan lahan tetanèn sing direksa pangajiné. Padunung ing Lisieux dikawruhi ing Prancis minangka Lexoviens (lanang) utawa Lexoviennes (wadon).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lisieux&oldid=1018756"	Kategori: Kaca sing trap-trapan pambuleté alaKomune ing CalvadosSubprefektur ing PrancisKutha ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.56, 10 Maret 2016.
Salajengipun, ndungkap adicara ingkang urut angka 2, nuwun inggih Upacara Wisudhan Putra Temanten. Ingkang menika, katur panjenenganipun Ibu Juru Sumbaga, sumangga keparenga mratitisaken upacara menika.Para rawuh para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, upacara menika samangke
tejane, saya sumunar cahyane, lah punika ta tejane sang anyar katon ingkang nembe manjing sasana pawiwahan.Sinten ta sambating wewangi sang anyar katon? Punika lah temanten
kanthi kebak ing trapsila,Ing ngajeng patah sakembaran ingkang katindakaken anak ayu ……….. dalah rara ayu …………, nunten
temanten sarimbit sampun samapta wonten papan upacara, pramila tumuli ngancik tumapaking prastawa gati, nuwun
lah ingkang winastan Gepyokan, ingkang ibu hangicalaken sukerta, sesiku menapa dene reridhu ingkang mbok bilih nempel rikala penganten wiwit saking ..................... dumugi .............., kados sawan upaminipun.(Wijik Suku)kanthi wijik suku mugi-mugi temanten kekalih tuhu resik saking sukerta datan ana kang keri.(Ngunjuk tirta wening)Temanten pinaringan unjukan tirta wening, kanthi menika kaajab mugi-mugi, penganten kekalih tansaha kagungan manah ingkang wening, manah ingkang tansah tumuju dhateng kautaman, manah ingkang tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah mring Gusti Ingkang Maha Wikan.(Ngagemaken sangsangan)Ingkang rama hangagemaken sangsangan, punika mratandhani bilih tiyang sepuh sampun paring idi lan pangestu anggenipun penganten sarimbit badhe hamangun bale wisma.(Ngagemaken dhuwung)Salajengipun ingkang rama hangagemaken dhuwung, punika minangka sipat kandel utawi kapitadosan, nuwun inggih tiyang sepuh sampun pitados, bilih sakmenika Mas Bagus ....................... menika sampun ndungkap dhiwasa utawi mboten lare malih, ingkang ateges sampun saged
penganten sarimbit, dupi uninga para pepundhen catur cacahipun, daya-daya hangaturaken sungkem
ing jengku rama-ibu, sinartan eninging cipta rumasuk telenging kalbu, nyuwun pangestu cumadhong rumentahing sih pudyastuti.........Penganten enget bilih ingkang rama punika kang wus sembada ngukir jiwa raga miwah dadya lantaraning tumuwuh. Enget bilih ingkang ibu wus kawawa dadya lantaraning yogabrata salebeting sangang wulan sedasa ari. Enget yen wus digegadhang kanthi kebak ing raos asih, bisaa mikul dhuwur mendhem jero asmaning asepuh............Sanadyan lir sinendhal mayang penggalihipun rama-ibu dupi hanampi sungkemipun ingkang putra, jroning galih tansah mawantu-wantu paringipun puji pendonga, mugi risang penganten sarimbit tansah panggih cepaka mulya sawakul-wakul gedhene.
juru foto lajeng sibuk mendhet gambaripun)== Sanggya adilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kanthi berkah pangestu panjenengan sedaya
luwih ana 35-40 jinising pelem-peleman kang kasebar ning tlatah Asia tropis, kang utama ana ning tlatah biogeografi Malesia. Salah sawijining, Mangifera indica, wis ditandur ning kebun-kebun produksi ning wewengkon tropis Bumi.
Wujude kerep arupa wit gedhe, sing dhuwure bisa nganti 20 m utawa luwih, tanpa banir (oyot papan), karo wit kang gedhé lan pange dhuwur-dhuwur, mbentuk tajuk kang rapet lan ngrembuyung. Yen disuwek, kulit batange bakal ngetokake pulut kang bening wiwitane, banjur abang lan sansaya ireng ning wektu saperangan jam. Pulut iku mambu terpentin lan nyegrak, bisa gawé lara kulit utawa iritasi, utamane kanggo wong kang sensitif.
Godhong-godhong ijen, gundul, kaya kulit, kasusun kanthi spiral utawa spiral rapet, pangé dawa, lan kerep ningggalke tatu kang ketara ning pange yèn rontok. Tanpa godhong panyangga.
Kembang mawa karang sajroning malai, karo akèh kembang kang ukurane cilik, aktinomorf, cacahe 5, pange cekak
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.04, 3 Sèptèmber 2016.
nangging ing tlatah Jawo tembung iki wis popular najan arti sing sak benere podo gak ngerti tapi sing jelas adat nyadranan iki wis lumaku suwe banget lan sing ngawali sopo podo ora ngerti nangin ono bab sing iso di tarik kanggo pengelingi-eling yeng Adat Nyadranan iki dilakoni wargo-worgo ing tlatah Jawa ugo salah sawijine warga Deso Banyubiru yoiku kanggo nyambut tekane wulan suci Romadhon utowo ono sing dibareng ake acara adat pungahan kanthi maksud pada mungah ake utowo ningkat ake leh podo gawe kabecikan , disranani podo ndongo bareng ing masjid, makam utowo ing makam punden kanthi ujup njaluk keslametan warga lan kirim doa kanggo poro arwah-arwahe poro leluhur mugo pinaringan pangngapura soko gusti Allah.
Ing Dusun Krajan Deso Banyubiru Adat Nyadranan iki dilaksanake wargo dino Jumat sing pertama ing wulan Rejeb ( 8 Juli 2011) dene pangonane ing
tuwo, enom , lanag lan wadon tanpo mbeda ake agama Islam lan non Islam kabeh podo teko ngowo panganan, sego Rosul,buah lan sak pinunggalane podo lunguh jejer-jejer ing pelataran makam memuji maring Gusti sing di Imami Pak Modin (Nur Hadi Dimyati) kabeh podo khusuk leh mamuji najan ujub pamuji ngango dongo Arab lan Jowo nangging sing ora ngerasuk agomo Islam ugo khusuk mamuji maring Gusti kanthi kapercayan sing diugemi. Acara doa rampung diterus ake podo mangan /kembul bujono bareng-bareng iki mujud ake bentuk sarana pemersatu umat lan wargo sing hiterogen. Perlu dieling yen ing Dusun Krajan sak jane wis ono kesepakatan menowo warga ora usah ngowo panganan cukup pado iuran Rp 10.000,- sing dikumpulke ing Rt-ne dewe-dewe nanging akeh wargo sing ora manteb nek ora ngowo panganan najan wis
sing kahanan saiki wis mrehatin ake perlu kanggo di ngerteni warga kabeh yen dana kas pembangunan makam Mbah
dibandingke karo ing Dusun Banyubiru, pelaksanaan Nyadranan ing dusun Demakan intine podo nangging tata laksanane sing bedo warga Dusun Demakan lanang wadon, tuwo lane nom esuk-esuk podo
mangan bareng ing makam nanggin acara ini isih ono lanjutane bubar Magrib wargo podo kumpul ing latar ombo sebelah wetan masjid kanthi ngowo panganan lan tiap Rt ngetoake sego Rosul lan Inkung siti ing kene ugo podo Tahlil lan Zikir maneh sak banjure rampung diterus ake kembul bujono.
Lah kadang-kadang wargo Deso Banyubiru sing podo ono ing njobo rangkah mugo-mugo kabar iki biso dadi tombo kangen lan iso ngeraket ake leh podo seduluran lan tetep isih mbangkitken roso kedaerahan lan rumongso isih bombong dadi wargo Perdikan
Pohon Tumbang Intai Kawasan Kampus Unsoed | RADAR Banyumas
Tari Kandagan inggih punika tari putri ingkang karakteripun gagah, tari punika arupi tarian perkembangan saking tari Renggarini ing taun 1960 déning tokoh pembaharu tari Sunda, Radén Tjetje Somantri.[1]
Nalika ing taun 1957 Tjetje Somantri nyiptakaken sawijining tari Topeng Wadon, namung nama Wadon boten jumbuh kaliyan wujud tarinipun, salajengipun namanipun dipun éwahi kanthi nama renggarini.[1] Rengga tegesipun adu ananging ing konteks kabecikan, déné tembung Rini tegesipun wanita, dados tembung Renggarini saged dipun tegesi minangka wanita ingkang kalakuanipun kados tiyang kakung utawi wanita ingkang langkung aktif.[2] Bedanipun saking kekalih tari punika inggih wonten ing tata agemanipun lan panganggé soder utawi sampur dawa. Hiasan mustaka tari Renggarini arupi perkembangan desain iket, déné ing tari Kandagan migunakaken siger kanthi rekma mbentuk gambuh alit ing nginggilipun. Panganggé ageman tari Renggarini inggih punika kebaya kutung abrit tuwa, kanthi sisih pinggiripun awerni ijem, déné tari Kandagan migunakaken ageman tutup kutung, kerahipun cekak awerni pethak. Bedanipun wonten ing tata rias, inggih punika boten dipun rias godeg geulis ing tari Renggarini sebab boten ngangge sumping, rekma dipun gulung meng nginggil, lajeng dipun umpetanken ing salebeting iket. Ing tari Kandagan rekma migunakaken sanggul jangkepi tata rias Kandagan.[1] Kandagan tegesipun wadah, papan kangge nyimpen perhiasan lan barang-barang ingkang berharga sanesipun. Amargi punika, nama tari Kandagan ugi saged dipunmaksudaken minangka papan tempat kumpulan gerak-gerak tari. Wonten ing gladhenipun, tari Kandagan kalebet tari putri ingkang gagah, tari punika mrelukaken keterampilan bakat lan gladhen ingkang dangu lan tumenen saperlu saged nguwaosi tari punika. Saperlu mbentuk koreografi tari Kandagan kangge pemula biasanipun dipun wiwiti kanthi olah badan saperlu persiapan menari.[1] Wonten ing pertunjukkan, tari Kandagan dipunpertunjukaken tunggal, ananging ugi saged dipun tarikaken kanthi sesarengan, temtu kemawon kanthi karakter penari ingkang sami inggih punika karakter gagah putri. Tari Kandagan kagungan kasugihan babagan gerak ingkang maneka jinis ingkang dipun banguin déning gerak pokok lan gerak peralihan. Kejawi punika, saperlu sinau menari tari Kandagan dipunbetahaken sikap lan gerak minangka pola ingkang nyengkuyung ing pertunjukkan. KAdosta sikap mustaka, badan, samparan, lan asta. Mekaten ugi gerak mustaka, badan, samparan, lan asta. Sami kados karakter tarinipun ingkang gagah, anggenipun nerapaken sikap lan gerak gadhah bedanipun kaliyan tari Dewi lan Sulintang.[3]
Cathetah Suku[besut | besut sumber]
^ a b c d Rusliana, Iyus.2009.Kompilasi Istilah Tari
ing IndonesiaKesenianBudayaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 6 Oktober 2016.
karo wong wadon kang jenengé Henny S.[1] Saka pernikahan iki, Sutanto nduwé anak kang cacahé papat.[1] Anak-anaké Sutanto jenengé ya iku Tanti Ari Dewi, Wenny Natalia Dewi, Bimo Agung Wibowo lan Widya Ari Dewi.[1] Pendhidhikan kang tau dilakoni Sutanto ya iku Akabri Kepulisian 1973, Sutanto dadi alumni paling apik nalika taun 1973, Perguruan Tinggi Ilmu Kepulisian (PTIK) nalika taun 1983, Sespimpol, Lembang, Bandung nalika taun 1990, Sus Jur Pa Rengar Hankam, Bandung nalika taun 1985, lan Lemhannas nalika taun 2000.[1]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 21 Oktober 2016.
Bas,” ngendikane Mas Kun. ”Dhik Esti, randha kembang kuwi, crita akeh babagan biyen sesambungan karo awakmu ananging wong tuwane ora setuju. Terus
keporo nyoto.. kaluhuran lan kawilujengan siro manungso eka pradasar kabecikan
tumrap wong Jawa sak donya..DeleteReplyUnknownSeptember 9, 2015 at 12:32 AMMundhutake niku mboten njipukake to mz bahasa kasare.. Menawi tukokake niku mboten tumbasake
kuwi aku ora mangerteni maneh ana kadadeyan apa. Ngerti-ngerti aku wis ana ngomah lan dirubung sedulur-sedulurku.
eyel-eyelan, rumongso paling bener, lan nyalahne pihak liyo, akhire saiki tahun iki awal poso biso bareng, dadi umat islam se-Endonesia iso nglampahi
PRofijoSenin, 08 Juli, 2013Dadi wes do sepakat tenan? tanggal 1 Ramadhan? jo nganti perang2an hestek lho....Tuapuk'i kuabeh!BalasHapusBalasanNjowotenanSenin, 08 Juli, 2013Ingsaalooh
Bathara Guru adalah saat bertemu dengan Bathara Narada, berikut ceritanya : Sang Hyang Narada utawa Bathara Narada iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra.
Patrape Narada iku kaweruhan dening Sang Hyang Manikmaya kang sabanjure tumeka ing papan mertapane Narada. Sawise
sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya.
Kacihna akeh prekara kanggo ngatur Tribuwana lan racake uga angel ngudhari maneka prekara iku, Bathara Narada tansah seneng atine ngadhepi maneka prekara iku lan tansah kasil antuk dalan kanggo ngrampungi. Narada tansah bisa ngrampungi maneka prekara kanthi
Jl.Kubu Anyar Street, No 118 | Banjar Anyar, Kuta 80361, Indonesia離Suri Shop0.5
wor8 Desember 2008 18.30Seneng ya olih duitBalasHapusMampirNgombe9 Desember 2008 21.06Bawor-->>nembe arep
Jan Pieterszoon Coen (lair ing Hoorn, Walanda, 8 Januari 1587 – pati ing Batavia, 21 Sèptèmber 1629 ing yuswa 42 taun) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping papat lan kaping enem. Ing mangsa jabatan pisanan dhèwèké maréntah antara taun 1619 – 1623, mangsa jabatan sing kapindho antara taun 1627 – 1629.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jan_Pieterszoon_Coen&oldid=822102"	Kategori: Rintisan biografi WalandaVOCGubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 11 Maret 2013.
Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den
badanira, sira anggugurua.4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus
rawati, bubrah sakehing tata.7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid,
ngapuro.Bocah cilik mangan sego,sego dipangan karo gulo,wes suwi orak ngomong jowo,dino royo njalok ngapuro.Buko
Ati-ati mas wong ganti kampas dw wea iso gamping kok nyopot kampas ngarep. Nek 6 bulan kebangetan mas Motor Yamaha kuwi gawean Jepang loh kok dipadake Mochin… piye tho mekanike. Soale motor sampeyan motor larang .. tur ketho sampeyan duwe duwit…
* Juadah lan tempe bacem, Kaliurang, cedak protelon sing nek ngiwo nggone vila-vila kae lho!
Kaping sepisan mangga kula dereaken samiyo muji syukur wonten ngarsani ngayunan dalem Gusti Allah SWT, kanthi waosan tahmid Alhamdulilahhirobbil'alamin, awit limpahan rohmat, taufiq, sedaya hidayahipun Allah ing wekdal ndalu menika kula lan panjenengan tasih saget makempal wonten ing dalemipun Bapak Susila Harjono kanthi mboten wonten satunggal alangan punapa. Amin
Shalawat sarta salam mugia tansah kaunjukaken wonten ngayunan dalem Nabi Agung Muhammad SAW, mugi-mugi kita sedaya pikantuk safa'atipun mbenjang wonten ing yaumul qiyamah. Amin
Mangga adicara syawalan trah "Paris" kita wiwiti, ananging sak derengipiun, keparenga kula aminangkanati pranata adicara maosaken menggah runtutipun adicara ingkang badhe kalampah.
Adicara ingkang kaping kalih waosan kalam ilahi lan saritilawah.
Adicara sak lajengipun inggih punika liyan-liyan, lan pungkasan inggih menika panutup.
Para rawuh ingkang kinurmatan, mekaten menggah reronceneing acara syawalan ingkang sampun karakit dening panitia, salajengipun sumangga acara enggal kawiwitan. Lumebet ing acara ingkang sepisan inggih menika pambuka. Sumangga dipunbikak kanthi maos Basmalah sesarengan, kula dhereaken....
Acara salajengipun badhe kawaosaken kalam ilahi lan saritilawah, pramila dhumateng kadang Budi Utomo
Mugi-mugi kanthi waosan kalam ilahi kala wau Gusti Allah tansah paring lubering kanugeraha dhumateng kula saha panjenengan sedaya.
Para rawuh, hadirin saha hadirat ingkang kaparingan rahmat dening Allah.
Menggah acara salajengipun inggih menika atur pangandikan saking ketua panitia. Dumateng Bapak Ibnu kasuwun paring pangandikan.
Kita lajengaken adicara kaping sekawan inggih menika ikrar syawalan. Dhumateng Bapak Wahyudi, wekdal kaaturaken sumangga.
Adicara ingkang kaping gangsal inggih menika hikmah syawalan saking Bapak H. Nurrohman. Dhumateng Bapak Nurrohman kasuwun paring pangandikan.
Mugi-mugi menapa ingkang sampun kaandharaken dening kita sedaya, syawalan kita migunani tumrap kula lan kita sedaya. Bapak Ibu para pepunden pinisepuh, bok bilih anngen kula matur kathah lepat saha kekiranganipun pramila saestu kula nyuwun agunging pangapunten. Sumangga acara ing ndalu menika dipuntutup kanthi waosan
Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi
pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun para kadang wredha-mudha, saha sanggyaning para asung bela sungkawa bela raos, mungazziyin mungazziyat ingkang mahambeg ing tresna lan asih.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngonjukaken puja-puji pudyastuti dhumateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos, ingkang sampun paring kekiyatan lan kawilujengan sahengga panjenengan sedaya lan kula saged makempal ing menika papan saperlu paring pakurmatan dhumateng panjenenganipun ____(layon)____ ingkang tinimbalan sowan dhumateng pangayunanipun Allah SWT. Saha shalawat lan salam mugi tansah sinanjung ing utusanipun, inggih Kanjeng Nabi Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. allahumma amin.Salajengipun, keparenga kula matur sawetawis, minangkani kulawarga ingkang nembe nandhang dhuhkita, ingkang sepisan, ngaturaken sugeng rawuh saha atur panuwun ingkang tanpa upami, awit panjenengan sedaya sampun kersa nglonggaraken wekdal, saperlu rawuh asung bela sungkawa, sarta paring pakurmatan ingkang pungkasan dhumateng sedanipun _______________.Kaping kalihipun, ngaturaken panuwun dhumateng sanak sedherek, tangga tepalih sarta kadang sumitra ingkang sampun paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon, ingkang sedaya menika sinedya kangge ngenthengaken sedaya panandhangipun kulawarga _________________ ingkang nembe nandhang prihatos. Sedaya kalawau, kulawarga _________________ mboten saged atur piwales menapa-menapa, sagedipun namung nyenyuwun wonten ngarsanipun Allah SWT, mugi sedaya amal kautamen panjenengan sedaya pikantuka leliru sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.Sanget ing panyuwunipun brayat agung _________________ ingkang tinilar murud, mugi sanggyaning para asung bela raos, keparenga kanthi suka lilaning penggalih paring donga pamuji , mugi-mugi yitmanipun almarhum/almarhumah _________________ tansah padhang dalane, jembar kubure, lepas parane, ingapunten kalepatanipun dhuk rikala sugengipun, pinaringan papan ingkang sakmesthinipun, jumbuh kalayan darma bektinipun rikala sugeng ing alam sawegung.Saha mugi sedaya kulawarga ingkang tinilar sageda ikhlas lair batos, pinaringan sabar narimah ing pepesthen, enggal kabirat sedaya raos sungkawanipun, saengga saged enggal wangsul lelumban ing madyaning bebrayan agung netepi darmaning agesang.Salajengipun, mbokbilih nalika sugengipun, almarhum/almarhumah ______________ nggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sedaya, mugi panjenengan sedaya kersa kanthi tulus ikhlas paring pangapunten dhumateng sedaya kalepatanipun. Ugi mbok bilih almarhum/almarhumah __________________ kagungan tanggelan menapa kemawon ingkang arupi haq Adam dhumateng sinten kemawon saking panjenengan sedaya, kersaa panjenengan sesambetan kaliyan kulawarga ingkang tinilar.Ing wasana, mbokbilih para asung bela sungkawa lan bela raos mboten wonten pambengan, kasuwun keparenga ndherekaken bidhaling layon ngantos dumugi ing paleremanipun ______________ swargi ingkang pungkasan, nuwun inggih ing Makam ____________. Wondene wonten pakaryan wigati ingkang mboten saged tinilar, kula minangkani kulawarga panandhang dhuhkita, namung saged ngaturaken panuwun lan sugeng kondur.Kula kinten cekap semanten atur kula, mbok bilih wonten kalepatan saha kekiranganipun, menapa dene kirang jangkeping trapsila, mugi keparenga panjenengan
HANACARAKA 1.0 : Software Konversi Aksara Jawa ke Latin | KRIDHO UTOMO
pekalongan's wong on 1 September 2009 pukul 14:48 said:
Ngapunten.. badhe download ning ngangge rar. boten saged diekstrak. menika kados pundi nggih. nyuwun tulung kirimaken ing email kula.
membuat tulisan aksoro jowo di word ngagem program menopo nggih mas Yulianto, matur nuwun kawruhipun
Reply ↓	Dwi Kristiyono on 11 Mei 2010 pukul 10:42 said:
Nuwun sewu, kula ndherek nyedot nggih? Matur nuwun saderengipun
ing sahadhap pepadaning Gusti ingkang Maha Agung,, dene sampun paring kekiyatan saha pitedah, satemah kula saged ngaturaken racikan sapala ingkang asesirah RENGGEPING WICARA
Kula nglenggana sanes satunggaling tiyang ingkang wasis ing bab kawruh basal an sastra, ugi sanes tiyang ingkang pinter wicara. Parandene kumawani ngaturaken racikan punika, esthining manah hamung kadereng anggen kula kepengin urun, dhateng para kadang Siswa Pawiyatan Panatacara tuwin Pamedhar sabda Permadani, sageda pinangka ancer-ancer tuwin tetimbangan salebeting sinau dodos juru panatacara punapa dene pamedhar sabda.
Ingkang kula aturaken ing racikan punika, inggih naming sagaduking pangertosan kula ingkang mila tasih cupet, tuwin adhedasar punapa ingkang sagede kula raosaken lan kula pethik ing kala mangsa piniji pinangka Panatacara punapa dene Pamedharsabda.
Racikan punika kaperang dados kalih, perangan andharan sawetaris bab renggeping wicara, dene perangan angka kalih tuladha aturipun Panatacara ruwin pamedharsabda. Mliginipun ing bab tuladha, inggih naming pinangka ancer-ancer sawetawis. Basa ingkang kaaturaken inggih naming prasaja ing pangajab supados gampil dipun mangertosi.
Kula nglenggana bilih racikan punika tasih tebih saking leres lan trep. Awit saking punika panyaruwe saking para ingkang langkung wasis, tansah kula ajeng-ajeng murih racikan punika saya murakabi.
Ing wasana sanadyan racikan punika tasih tebih saking leres lan trep parandene kula gadhah pangajab, mugi wonten guna paedahipun tumprap para maos, mliginipun
Label: Renggeping Wicara PENATACARA BASA JAWA - RENGGEPING WICARA PERMADANI PURWAKA
Wonten madyaning bebrayan kalebet ing bebrayan Jawi, tasih lumampah upacara-upacara adat ingkang sami katidakaken. Wiwit upacara kala wau, mbetahaken paraga ingkang piniji pinangka Panatacara tuwin Pamedharsabda.
Panatacara, inggih punika paraga ingkang tinanggenah nata lampahing upacara. Kanthi pangertosan punika, pramila ayahipun panatacara mboten naming mbiwarakaken adicara ingkang badhe lumampah ( Pinangka Pambiwara ), nanging nata sedaya reh ingering adicara. Cekakipun Panatacara punika pinangka pangarsaning upacara. Pramila dipun sebat Master of ceremony = MC ( Inggris ) tegesipun “ Tuan / Penguasa Upacara “.
Medharsabda = Sesorah, inggih punika ngandharaken utawi mahyakaken sabda utawi suaraos = kawigatosan dhateng tiyang sanes utawi tiyang ingkang kathah ing pasamuan. Dene Pamerdhasabda inggih punika tiyang ingkang medharsabda / sesorah.
Mboten sadhengah tiyang sagede dados Panatacara tuwin Pamedharsabda ingkang sae, jalaran ngendikan wonten sangajenging tiyang kathah punika dipun wastani “ seni “ liripun wonten gayutanipun kaliyan kaedahan lan daya tarik ingkang nengsemaken. Awit saking punika syaratipun dados Panatacara – Pamedharsabda ingkang sae, antawisipun :
1. Sarira jangkep ( normal ) kanthi pancadriya ugi jangkep.
2. Pantrap ( penampilan ) ingkang nengsemaken ( Simpatik )
3. Kagungan swanten ( kemampuan vocal ) ingkang sae
5. Kagungan kawruh ( Pengetahuan ) ingkang cekap
6. Kagungan kapribadian ingkang sae, subosita jangkep lan sumeh polatanipun.
7. Kebak raos pitados dhiri ( Percaya diri )
Kejawi sedaya kala wau, BAKAT mujudaken kunci. Bakat mboten saged dipun upadi jalaran paringipun Gusti ingkang murbeng dumadi. Namung bakat sanes Kartu Mati, sanadyan mboten bakat menawi sregep sinau lan gladhen kanthi tegen, katambah syarat ingkang 7 ing nginggil, Insya’ Alloh saged dados Panatacara – Pamedharsabda ingkang sae.
Pawiyatan Panatacara tuwin Pamedharsabda ingkang dipun adani dening PERMADANI, lugunipun pinangka wadhah utawi srana kangge ndherekaken sinau sesarengan, sok sintena ingkang kepingin marsudi pinangka Panatacara tuwin pamedharsabda, ingkang pangajab sageda dados paraga ingkang mumpuni, inggih pantes, luwes tur teges. Tembungipun sanes paraga ingkang renggep, ing wicara, satemah dados juru ladining bebrayan ingkang sae.
Manut Bausastra, Renggep tegesipun candhak / nyandhak. Dene Wicara tegesipun gunem / tutur / pangandikan. Kula gadhah pemanggih tembung nyandhak ing bab punika saged dipun tegesi nguwaosi utawi ngendhaleni.
Pramila Renggeping wicara tegesipun : nguwaosi / ngendhaleni sedaya pakartining tutur, supados wijiling pangandikan saged : tata, tatas, tetes, titis.
• Tata ing babagan : basa sastra, tuwin patrap
• Tatas ing bab babaran ( sistimatika ) tuwin isining wedharan
• Tetes ing bab wijiling pangandikan : rancak, cetha, lan wirama sekeca.
Wondene swasana ing ngriki, nyakup : wonten upacara punapa, mapan ing pundit, sinten ingkang midhangetaken, kados pundit wekdalipun.
Kanthi makaten nembe dipun wastani renggeping wicara, menawi wiwit saking pamilihing tembung saha dhapukaning ukara, runtuting pangandikan,panjang lan cekakipun wedharan tuwin isining wedharan, trep lan jumbuh kaliyan swasana, saha sedaya kala wau kaaturaken kanthi rancak, cetha, susila lan sekeca dipun mirengaken.
Cekakipun renggeping wicara punika wijiling pangandikan jumbuh utawi trep kaliyan swasana.
Rehning Panatacara, pamedharsabda punika ing salebeting pasamuan dados punjering kawigatosan, kepara ugi mujudaken pasugatan tumprap para tamu, pramila inggih kedah ngdi murih saged renggeping wicara.
Kathah perkawis ingkang kedahi dipun cawisaken pinangka sangu, murih saged renggeping wicara. Ing antawisipun, saged kaperang dados 3 perangan inggih punika :
a. Gayutan kaliyan jiwaning wedharan, inggih punika pambudidaya murih wedharing pangandikan nggadhahi bobot/jiwa tuwin raos ( = TEKNIK PENJIWAAN )
b. Gayut an kaliyan ulah swara, inggih punika pambudidaya murih wijiling pangandikan cetha tuwin membat mentuling swara sekeca dipun mirengaken ( = TEKNIK VOKAL )
c. Gayutan kaliyan patrap, inggih punika pambudidaya murih patraping salira punapa dene patraping busana netepi subasita ( = TEKNIK PENAMPILAN )
Wonten saweneh Panatacara tuwin Pamedharsabda, ingkang wedharing pangandikanipun karaosaken tanpa jiwa tanpa raos. Pramila inggih lajeng kapireng ampang tanpa bobot. Makaten punika, saged karana naming apalan, utawi mboten pirsa tegesipun tembung-tembung ingkang dipun ucapaken utawi naming adhapur tiru-tiru.
Wonten malih Panatacara tuwin Pamedharsabda, ingkang pangandikanipun ngalantur utawi nggladrah, naming kasurung dening raos kepingin ngetingaleken anggenipun baut micara, lajeng mboten ngengeti wekdal, mboten mirsani gorehing para tamu ingkang sampun kedangon lsp. Ingkang makaten punika sanadyan basanipun sae, nanging saged kawastanan mboten trep, temahan mboten renggep.
Wijiling pangandikan Panatacara tuwin Pamedharsabda saged wonten jiwa/bobotipun, menawi cekap sangunipun. Jalaran inggih naming kanthi sangu ingkang cekap, badhe teteg ngadhepi beda-bedaning kawontenan, mboten “ Demam panggung “, minder, lsp. Satemah wijiling pangandikan badhe mantep, rancak / teteh, saha katingal anjiwa ( “ Menjiwai “ )dhateng ayahipun.
Sangunipun Panatacara tuwin Pamedharsabda, supados wijiling pangandikanipun hanggadhahi jiwa/bobot, atawisipun wonten 5 perkawis :
1. Pirsa saestu / nguwaosi dhateng ayahipun.
4. Lantip ing panggraita saha tanggap ing swasana.
5. Kagungan kawruh ingkang cekap, mliginipun ingkang gayutan kaliyan ayahan punapa dene kawruh sanesipun ingkang pinangka payengkuyung.
 Yen arep weruh trahing aluhur, titiken saka alusing tingkah laku lan budi basane.
ing pasamuan. Tegesipun, Upacara saged lumampah kanthi rancak punapa mboten, komandhonipun wonten Panatacara. Wonten upacara punika kathah paraga ingkang hanyengkuyun, pramila murih sedaya paraga kala wau saged tumindak kanthi trep manut jejibahanipun, kuncinipun wonten panatacara kados pundit anggenipun nata.
 Rehning Panatacara jejripun pinangka sopir utawi Pangarsa / Pemimpin, pramila inggih kedah nguwaosi “ Managemen “ Panatacara. Liripun, wiwit saged lumampah runtut mboten kisruh ( Perencanaan ), Kados pundit anggenipun nata para paraga kridha darma supados saged nindakaken jejibahanipun manut lampahing adicara ( Pengorganisasian ). Jalaran Upacara makaten mujudaken setunggal “ sistem “ ingkang lampahipun sineng-kuyung dening sub-sistem. Menawi setunggal sub system mboten lumampah, badhe merbawani mboten rancakipun setunggal system kala wau. Pramila tembungipun managemen, “ pengorganisasian lan koordinasi “ punika wigati sanget tumrap panatacara.
 Dene wonten cak-cakanipun ( “ Pelaksanaan “ ) Panatasara pinang ka sopir/kusir, pangandikan/parentahipun/komandho kedah cetha. Kanthi makaten para paraga ingkang hanyengkuyung ing adicara kala wau saged tumindak kanthi trep.
 Ingkang pungkasan gayutan kaliyan manajemen Panatacara inggih punika “ kontrol “. Ing bab punika Panatacara kedah tansah mbiji rancak lan mbotenipun lampahing adicara, inggih gayutan kaliyan paraga, uborampe, punapa dene wekdal. Ugi keparenga tansah ngulataken kados punsi semunipun para tamu hananggapi lampahing adicara. Andhedhasar pambiji kala wau Panatacara saged tumindak kangge ngendhaleni lampahinh adicara murih ngremenaken para tamu satemah para tamu saged jemjem lan kepareng ngestreni upacara ngantos paripurna.
 Keparenga enget, bilih saweneh ukuran/titikanipun panata cara kasil anggenipun nindakaken ayahan, ,menawi bibaripun tamu karana upacara sampun paripurna.
 Manajemen ingkang katur ing nginggil saged dipun tindakaken, menawi Panatacara pirsa saestu menggah cak-cakanipun saben-saben adicara ingkang badhe lumampah. Wiwit saking adicara punapa, ingkang dipun betahaken, sinten kemawon ingkang maragani, kapan adicara kala wau katindakaken. Ingkang punika, nguwaosi kawruh bab ngadat tatacara, gendhing lsp.Perlu sanget tumprap Panatacara.
 Dene Pamedharsabda, bakuning ayahipun mahyakaken isining penggalih/ raos-pangraos dhateng tiyang kathah/tiyang sanes. Awit saking punika, murih wedharing pangandika saged nggambaraken isining penggalih kanthi trep,
pirsa wosing pangandika ingkang kedah kaaturaken manut beda-bedaning ayahipun. Wosing pangandikan tumprap paraga pasrah panganten, beda kaliyan wosing pangandikan atur pambagyaharja, lsp.
Babagan punika badhe karembag malih ing perangan babaring wedharan.
 Paraga panatacara punapa dene Pamedharsabda, murih saged renggeping wicara ugi kedah nguwaosi basal an sastra, jer basa mekaten ingkang pinangka piranti ( alat ) kagem medharaken isining penggalih. Wondene basa ingkang sae inggih punika basa ingkang trep kaliyan swasana ( Upacara punapa, sinten ingkang midhangetaken, wonten pundit papanipun ).
 Ingkang wigati lan kedah dipun kuwaosi, inggih punika bab pamilihing tembung trep, pramila kedah pirsa bab.
 Murih pamilihing tembung trep, pramila kedah pirsa bab unggah-ungguhing basa, inggih punika pamilihing tembung ingkang trep pangetrapipun wonten ing warni-warnining golongan tiyang ing bebrayan. Pramila kedah dipun kuwaosi antawisipun tembung ngoko, krama, karma inggil lsp. Tuladhanipun : tembung “ kandha “. Menawi kagem anem dhateng sepuh lajeng dados “ Matur “, dene kagem ingkang sepuh dhateng anem lajeng dados “ Ngendika “.
 Ngengingi Unggah-ungguhing basa, pinangka pathokan keparenga pribadinipun Panatacara / Pamedharsabda hanganggepa ingkang dhawah anem utawi ingkang dhawah asor.
Tuladha : Pasrah panjenengan pinanganten kakung, kula tampin kanthi suka renaming penggalih. Punika lepat.
Leresipun : kula tampi kanthi suka bingahing manah.
 Kejawi Unggah-ungguh basa,ugi kawruh bab sastra Jawi kadosta ingkang gayutan kaliyan : purwakanthi, wangsalan, bebasan lsp. Ugi kedah dipun kuwaosi, murih saya endah edining basa ingkang badhe merbawani dhateng renggeping wicara.
 Baut micara utawi teteh micara ing ngriki, inggih punika wijiling pangandika rancak lan mboten wongsal-wangsul keclitut, mboten sekedhap-sekedhap eeeeee, …….. eeeee………
 Saupami tanpa rinaos kalajeng ketrucut kawijil tembung ingkang mesthinipun mboten trep, saged ngenggokaken satemah mboten ketingal sanget lepatipun.
 Supados baut micara, mboten wonten cara sanes kejawi naming kedah kathah gladhen sesorah saha sregep ngracik ukara-ukara lajeng dipun apalaken.
4. LANTIP ING PANGGRAITA / TANGGAP ING SWASANA
 Panatacara tuwin Pamedharsabda ugi kedah lantip lan cepet tanggap ( “ Peka “ )dhateng swasana. Upaminipun, wekdalipun sampun kasep saking rantaman, tamu sampun katingah goreh, tumprap Panatacara utawi Pamedharsabda ingkang tanggap dhateng kawontenan, mboten badhe matur kanthi panjang temtu badhe matur kanthi cekak aos.
 Makaten ugi menawi satunggaling wanci, karana kawontenan Panatacara kedah damel putusan ngowahi urutaning adicara, utawi kedah tumindak murih upacara tetep katingal lumampah rancak. Punika mbetahaken lantiping panggrahita tuwin kedah-tansah mulat dhateng swasana.
 Panatacara tuwin Pamedharsabda badhe langkung moncer malih, menawi ugi sugih kawruh. Liripun kejawi kawruh ingkang gayutan kaliyan basa, nanging ugi kawruh sanes-sanesipun ingkang wonten sambet rapetipun kaliyan medharsabda. Kanthi sangu kawruh ingkang pepak, Panatacara – Pamedharsabda mboten badhe samara ing kawontenan kados pundit kemawon, saha badhe saya damel rancaking pangandikan.
 Prayogi sanget menawi tansah remen maos buku-buku kapustakan
III. ULAH SWARA / TEKNIK VOKAL
 Suwara, mujudaken piranti ingkang baku tumprap Panatacara tuwin Pamedharsabda, jalaran swara punika dhapur babaring sana. Tiyang saged dipun wastani wicaranipun “ Lus Mardawa “ katitik saking wuwantenipun.
 Awit saking punika pangolahing swara, kedah kaudimurih: Ulem, dhekung, membat mentul satemah sekeca kamirengaken.
 Ingkang kedah dipun gatosaken ing bab pangolahing swara, antawisipun :
Dhasar swara ingkang ageng lan bass, mujudaken pawitan ingkang sae tumprap Panatacara – Pamedharsabda, jalaran badhe ambabar swara ingkang ulem lan kung.
Sanadyan makaten, tumprap ingkang mila dhasar santenipun alit / tribell sampun ngantos dipun damel-damel supados ageng jalaran sanadyan wiwitanipun ageng nanging dumugi tengah badhe blero wangsul aslinipun. Kamangka ingkang sae swara punika wiwit kawitan dumugi pungkasanipun pantog. Pramila bakunipun kanthi dhasar swara ingkang dipun darbeni, kaudi murih cetha, bening mboten esek.
Pangejaning abjad, mugi kaudi murih cetha lan leres. Ingkang punika obahing lesan saha pirantos sacelaking lesan sageda mapan kanthi merdika ambabar swaraning basa.
da : mardika, dahat dha : pidha
ta : tata, titah tha : cumanthaka, pinetha
Makaten ugi swara aksara : a – i – u – e – o, kedaling lesan kedah merdika murih ambabar swara ingkang cetha.
Pangucaping tembung, kaudi murih cetha, langkung-langkung mingsad-mingseding tembung lingga, supados mboten kaclithut.
cendhaking swara, rindhik-rikating swara, inggil andhaping swara, saha membat mantuling swara tuwin lak-luking swara. Basa jawi punika lagunipun dekung, mboten melodhiyus, mboten rempeg renyah. Pramila kedah kagladhi lan kaudi murih swanten saged wijang, wirama lan wirasa, mboten “ Monoton “. Pangudinipun karana gladhen ngendikan sakathah-kathaipun.
Kangge nambahi daya murih swanten saged kapireng dening akathah, jaman samangke sampun limrah kanthi ngginakaken microfon. Ingkang perlu pikantuk kawigatosan salebetipun ngginakaken Mic, inggih punika :
a. Letipun tutuk kaliyan Mic, gumantung peka lan mbotenipun Mic. Kangge Mic ingkang peka, sampun ngnatos kecaketan jalaran swanten badhe kapireng bindheng mboten cetha. Sepinten letipun ingkang pas, prayogi saderengipun upacara kawiwitan kedah kacobi langkung rumiyin. Pinangka ancer-ancer kirang langkung 5 nyari.
b. Rikala badhe ngendika caranipun nandha Mic, sampun ngantos kasebul sora utawi dipun thothok sora wongsal-wangsul. Punika kalebet patrap ingkang kirang prayogi. Cekap kanthi kagrayang temtu sampun badhe ketawis.
c. Medharsabda kanthi ngginakaken Mic, volume suwara kedah dipun kirangi mboten perlu sora-sora, supados sekeca dipun mirengaken.
Patrap ( Penampilan ) badhe merbawani ugi dhateng renggeping wicara. Babagan patrap punika badhe kaperang dados kalih, inggih punika patraping sarira saha patraping busana.
Solah bawa, greget, saut, tandang graying, kaudiya murih sembada, susila, lan prasaja.
a. Wiwit tindak tumuju ing papan medharsabda, lumampah kanthi prasaja, jumangkah
b. Dumugi sangajenging MIc, mboten kesesa ngendika. Penggalih dipun tentremaken kaliyan mirsani sedaya tamu kanthi warata.
• Jumeneng kanthi jejeg mboten mirsani manginggil utawi mangandhap.
• Mboten wira-wiri ( prayogi wonten paraga pambiyantu kagem sesambetan dhateng paraga sanes ).
• Nilaraken pakulinan / saradan ingkang kirang prayogi, kadosta : ngulat-ulet kabel Mic, asta kabanda, asta mlebet sak, cagak Mic terus dipun cepengi, lsp.
d. Salebetipun maraga mliginipun panatacara, prayogi mboten dhahar, ngunjuk sawetawis kemawon supados tenggorokan mboten salit. Cekakipun sampun ngantos katinggal sanget.
e. Rikala pinuju lenggah ( Panatacara ), sikepipun tetap susila, mboten leyeh-leyeh, suku mboten jegang, lsp.
Winasis ngendika bilih “ ajining dhiri saka lathi, ajining sarira saka busana”. Busana saged asung prabawa tuwin wibawa tumprap ingkang ngagem. Ugi saged damel saya nambahi kapitadosan dhiri, satemah badhe merbawani dhateng renggeping wicara.
Patraping busana, kedah kajumbuhaken kaliyan swasana tuwin upacara ingkang lumampah. Liripun, menawi wonten upacara adapt jawi para paraga sami ngagem busana kejawn, mila Panatacara-Pamedharsabda ugi kedahipun ngagem busana kejawen. Makaten ugi kagem siang punapa ndalu gayutanipun kaliyan warnining busana inggih kedah jumbuh.
Pangangeming busana ugi kedah leres lan trep. Liripun menawi pinuju busana kejawen, wiwit pangangeming nyamping beskap, dhestar, dhuwung, jumbuh kaliyan gagrag busana ingkang dipun agem ( Surakarta utawi Ngayogyakarta ).Menawi ngagem busana Nasional, inggih ingkang leres. Upaminipun ngagem Jas inggih jangkep kaliyan dhasi, sepatu.
Wedharing pangandikan, saged kadamel rowa utawi ringkes. Makaten ugi ing bab basa ingkang kaginakaken, saged kanthi basa ingkang prasaja utawi basa ingkang rinengga. Sedaya kala wau gumantung swasana, wonten upacara punapa, sinten ingkang midhangetaken, saha wekdalipun ingkang sumadiya.
Baunipun wedharing pangandikan kedah urut runtut (sistimatis), cetha pilah-pilahipun, isining wedharan jumbuh kaliyan ayahan ingkang sinangkul.
Babaring pangandikan, prayogi kaperang dados tigang perkawis, inggih punika :
1. Purwaka, inggih punika atur ingkang pinangka pambuka.
2. Isi utawi perangan wigati, inggih punika wosing pangandikan.
3. Wasana, inggih punika atur ingkang pinangka panutup.
- Babar pisan pambuka ka-aturaken, lajeng para tamu kasuwun sekeca lenggah hangantu adicara salajengipun.
Ingkang kalebet perangan wigati tumrap panatacara, inggih punika ngaturaken saben-saben adicara. Kalebet wonten kalanipunugi panyandra. Ingkang kedah pikantuk kawigatosan tumprap panatacara, inggih punika ngaturaken adicara ingkang badhe lumampah, mbaka setunggal para paraga ingkang hanyengkuyung dipun aturi kanthi cetha.
Gayutan kaliyan panyandra, lugunipun panyandra makaten naming dhapur palapuran kasunyatan ingkang nembe lumampah ( laporan pandangan mata ), ingkang saged kagem ngregengaken swasana. Awit saking punika Paugeranipun nyandra, antawisipun : Ingkang dipun candra kasunyatan, mboten damel gerahing penggalih ingkang dipun candra punapa dene para tamu, tembung / basanipun tetep susila ( mboten lekoh ) lan ngremenaken.
Wondene perangan wasana, tumprap panatacara antawisipun  Nyuwun pangapunten dhateng sedaya kekirangan saha kalepatan anggenipun nindakaken jejibahan.
 Ngaturaken adicara panutup / Hamungkasi upacara saha salam panutup.
Rehning wonten warni-warni medharsabda, pramila bedanipun ing bab isi / wigati utawi wosing pangandikan. Wondene perangan purwaka saged kawastanan bakunipun sami.
 Muji syukur dhateng Gusti Alloh ingkang maha Agung  Ngaturaken ayahipun.
Dene perangan isi utawi wigati saha wasana, gumantung ayahinipun.
 Pratignyan / Ikrar pasrahipun penganten kairing panyuwun.
Panyuwun ing ngriki, gumantung cak-cakipun pasrah mapan ing adicara pundit. Menawi pasrahipun saderengipun kaijabaken, nyuwun supados kaijabeken. Menawi sampun ijab saderengipun upacara daup/panggih, nyuwun supados kapanggihaken manut tata upacara adapt ingkang lumampah. Dene menawi pasrahipun sampun ijab saha panggih, nyuwun kagula wethah ingkang sae.
Menawi wonten sanesipun ingkang kedah kaaturaken, saged katambah, upaminipun : badhe kaboyong, babar pisan matur nyuwun pamit sasampunipun purna, inggih dipun aturaken.
 Nyuwunaken panganpunten kalepatanipun sedaya pengombyong
 Nyuwun pangapunten kalepatanipun pribadi ingkang pasrah  Salam panutup.
2. Pasrah Pengantin sarimbit ing upacara boyong
Isining wedharan, sami kaliyan pasrah pengantin kakung, bedahipun :
 Atur palapuran kaleksananing Ijab saha wiwahan wonten kulawarga putri
 Pratignyan pasrah pengantin sarimbit kanthi panyuwun sumangga anggenipun paring pangrengkuh saha panggulawenthah dhateng besan saha bebrayan/masyarakating ngriku.
 Nyuwunaken panganpunten kekirangan saha kalepatan wiwit nampi rembag sepisanan, ngijabaken saha miwaha dhauping pengantin, ngantos anggenipun ndherekaken boyong.
Perangan wasana :sami kaliyan pasrah pengantin kakung
Lugunipun wosing pangandikan, manut kaliyan isining pangandikan sakiing paraga ingkang pasrah. Pramila perangan wigati ngemot :
 Ngaturaken sugeng rawuh dhateng duta miwah pengayab
 Nampi salam taklim, saha wangsul ngaturaken salam taklim
 Pratignyan/ikrar nampi pasrahipun penganten saha panyuwunipun badhe dipun tindakaken
 Ngaturi sekeca lenggah ngestreni wiwahan ngantos purna.
 Nyuwunaken pangaksami kalepatanipun ingkang mengku gati menawi wonten kalepatan anggenipun nampi.
4. Atur Pambagya/Sulih ingkang kagungan kersa / Panitya
 Ngaturaken sugeng rawuh saha matur nuwun rawuhipun tamu.
 Ngaturaken ujubing gati/ khajadipun punapa kapan kalesananipun, para tamu kasuwun punapa ).
 Ngaturaken panuwun awit pambiyantunipun sanak kadang, tangga tepalih, saha sumbang sih saking para tamu. Mboten saged atur pinwales mugi Gusti ingkang males.
 Nyuwunaken pangapunten kekirangan kalepatanipun ingkang kagungan karsa ing sedayanipun.
 Kasuwun nglajengaken nggenya lelenggahan ngantos
- Ngaturaken panuwun dhateng Panatacara paringipun wekdal
- Mangayubagya dhateng Pengantin saha rama ibunipun.
- Pangajab saha pitedah dhateng pengantin, gayutipun kaliyan Dinas, sasampunipun palakrama.
- Ndherek memuji mugi pengantin kasembadan ing sedya.
1. Uluk Salam / salam pambuka, tumprap ingkang ngrasuk agami islam salam kalajengaken tahmid, shahadat, sholawat, mboten wonten lepatipun. Namung menawi katambah ayat Al –Quran lan hadist kedah kapilih ingkang jumbuh saha wonten andharan mangke badhe ngaturaken bab punika. Pramila trepipun ingkang mawi katambah ayat-ayat punika kagem ingkang tanggap sabda utawi wursitawara.
Ngengeti wekdalipun winates lan supados mboten kekathahen, parayogi dipun jamak, kanthi para tamu kaperang dados 3 golongan :
- Para Alim, para sesepuh saha pinisepuh ingkang tuhu kinabekten
- Para manggalaning praja ( menawi wonten ) ingkang sinudarsana
- Para rawh kakung saha putri ingkang tuhu kinurmatan.
3. Babaring wedharan badhe panjang punapa cekak, kedah kajumbuhaken kaliyan swasana. Makaten ugi babagan basa, badhe madya puanapa basa rinengga ugi kedah mulat dhateng ingkang midhangetaken saha ing upacara punapa.
Atur sapala punika adhapur ancer-ancer tumprap para kadang ingkang badhe amarsudi pinangka Panatacara tuwin Pamedharsabda, mugi saged kagem tetimbangan.
Amrih langkung cetha, samangke badhe ka-aturaken tuladha sawetawis aturipun Panatacara- Pamedharsabda ing wiwahan Panganten, katambah ngadani upacara bidhaling layon.
Ing wasana sugeng gladhi, murih dumugi ingkang kaesthi dados juru ladining bebrayan ingkang utami.
• Wong linuwih iku, ambeg welas lan sugih pangapura
• Wong kang ora weruh tata karma uda Negara, iku padha karo ora bias ngrasakake rasa nem perkara ( legi, kecut, asin, pedhes, sepet lan pahit ).
• - Panjangka iku tekane kudu dipapag nganggo panjangkah
- Jumangkah iku kudu nganggo : wewaton, wewarah lan wirama
- Wewatoning urip yaiku ngibadah, wewarahing urip yaiku syari’ ah, dene wiramaning urip yaiku ihklas.
aAsia Cilik Remaja10 + Inch JagoTuruBis9 Sasi NgandhutMom Aku Wis
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ingkang kula mulyaaken,...." "wonten pangarsanipun Bapak Ketua RT ingkang kula
"panjenenganipun almukarrom Bp Kyai Ahmad..." wonten ngarsanipun (=di hadapan)wonten ngarsa panjenenganipun (=di hadapan beliau).Contohnya demikian :"wonten ngarsanipun Bp Lurah ingkang pantes sinudarsana, wonten ngarsanipun almukarrom Bp Kyai Ahmad ingkang kula dhereki.....""panjenenganipun Bp Lurah ingkang pantes sinudarsana, panjenenganipun almukarrom Bp Kyai Ahmad ingkang kula dhereki.....""wonten ngarsa panjenenganipun Bp Lurah ........."
mengatakan :"pangarsanipun Bp Lurah ingkang pantes sinudarsana, pangarsanipun almukarrom Bp Kyai Ahmad ingkang kula dhereki.....
550 Peserta dari Pandanarum Banjarnegara Ikuti Pelatihan Kewirausahaan | RADAR Banyumas
Balas →	siji. Ojo lali mampir cakcuk, ndek sebelah kiwo Unair, tuku kaos’e (tapi ojo sing tulisan’e Dollygami karo Dollyberty) 😀
telu. Gubeng pojok, aku senengane lele goreng (kemripik, kucing’e gak kiro uman)
papat. Green Shop, ndek gelora ono ndek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dimitrie_Brândză&oldid=1107098"	Kategori: RumaniaLair 1846	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.10, 15 Novèmber 2016.
“Jaman saiki akeh manungso podho seneng nyalah. Akeh sing lali asale, akeh sing lali kamanunsan, lali kabecikan lan budi pekerti soyo ilang. Akeh sing mung ngutamake dhuwit, akeh wong sing wani nglanggar sumpahe dhewe, akeh janji sing ora ditetepi. Ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat lan ganjil. Wong olo kapujo nanging sing agung
teko soko wetan, kulon, kidul lan lor, akeh wong apik soyo sengsoro nanging sing jahat soyo makmur. Durjana soyo ndadi lan akeh wong mati
Slawi, Pemalang, Salatiga, Kendal, Purwodadi, Rembang, Blora, Grobogan, Jepara,
Diguyur Hujan, Aksi di Empat Kabupaten Karesidenan Banyumas Damai | RADAR Banyumas
dirèh ing résidhènt.Jajahan Cirebon lor (parésidhènan Cirebon saiki) kagadhuhaké marang Sultan telu, kang kuwasané mung kaya panguwasané punggawa.Wong cilik kapasthèkaké enggoné ngladèkaké wulu wetu marang Kangjeng Gupermen.Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhaké nandur kopi.Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot baé marang Dendels.Sarèhné Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangrèh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para résidhènt ngemong lan nglumuhi banget, yèn sowan menyang kraton iya manut apa tata carané kono.Bareng jamané Daendels ana dhawuh pangkat résidhènt ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu.Mulané Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesoraké banget marang résidhènt, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yèn ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajènana, sesulihe ora kena disoraké (tahun 1808).Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara.Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kèhing wadya bala.Daendels rada sumelang yèn prakara iku nganakaké bebaya gedhé.Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahané Pangéran Adipati Anom, bakal diparingaké marang putra mantu.Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan.Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilèrèhi, Sang Adipati Anom dijumenengaké ratu, apangkat Pangéran Raja (prins Regent).Saka panuwune Sang Pangéran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh.Sawusé iku Daendels nganakaké Commisie, kang dipatah netepaké watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta.Wasana sawènèhing jajahan ana kang didadèkaké tanah Gupermen.Awit saka kaya kang kacritakaké ing dhuwur iku kabèh, terang banget yèn pangrèhé GG. Daendels ngentèkaké dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Paréntah Walanda kekurangan Dhuwit dhéwé.Wasana rekané GG. Daendels murih bisané oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir.Nganti tumekané saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi.Réka liyané manèh:a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,b. majegaké dagangan candu,c. nganakaké monopolie beras.Miturut anané pranatan monopolie iku, saanané beras kudu mbathèni.Lan manèh GG. Daendels nganakaké dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwè tanggungan sing kanggo nebusi.Mesthi baé ajiné dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget.Ewa déné Gupermen anggoné ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutaké apa anané baé.GG. Daendels ora pati merlokaké marang pulo pulo liyané sajabaning Tanah Jawa.Mulané ing sajroné jaman perang Napoleon, akèh jajahan kang direbut ing Inggris.Pangrèhé Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akèh paédahé, mung baé kekerasen tindaké marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digentèni Janssens.Janssens mau satemené mung kepeksa enggoné gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindaké Daendels.Ora antara suwé Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyénapatèni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu.Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang.Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelaké ing gawé, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris.Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.1. Satanah Jawa dadi duwèké wong Inggris,2. Sakabèhing prajurit dianggep tawanan,3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utangé Paréntah ing Betawi, ing sajroning tanah Walanda dadi golonganing Frankrijk.4. Sakèhing punggawa kang gelem ngèngèr
lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
“Lho? Koq benci…? Arep benci nang sopo? Benci nang sing nggawe udan ta? Ngawur ae…!”
(“Lho? Koq benci? Ingin benci ke siapa? Benci ke yang membuat hujan kah? Jangan asal…!” – Ye)
“Repot ancene menungso iku. Diwenehi udan ngersulo, diwenehi panas tambah
Démo lan orasi pancèn dadi bab síng ora bisa pisah. Orasi utåwå pidato dadi bab síng wigati utawa pênting.Lumantar orasi kabèh unêg-unêg bisa disokaké. Liwat cårå orasi kabèh aspirasi bisa disuntak nganti “êntèk apèk kurang golèk”. Kadhangkålå orasi síng diujaraké ora
Ngayub minangka ususe Sakehe wulu tuwuh Ing
dening : Yan Tohari ngelmu ikukalakone kanthi lakulekase lawan kastegese kas nyantosanisetya budya pangekese dur angkara(Pocung, Serat Wedhatama Yasane Mangkunegara IV) Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Mangkono uga kang wis dadi laku ing sawetara dina kepungkur. Saweneh ada-ada pendadaran kang kaprah sinebut UN (Ujian Nasional), mujudake piranti pangukur mring kasil lan orane pelajar ngrampungake
para wongtuwa nganti teka pihak-pihak kang nggunakake kanggo kauntungan pribadi. Ujian Nasional kang trep-trepane teka seprene isih ngemu perdondi - antarane pro apadene kontra - pancen katetepake minangka laku ing pangukur pamungkas mungguh kasil orane siswa ngliwati pawiyatan. Saengga saka kawicaksanan kasebut nglairake panyakrabawa yen lakune pawiyatan
pelajar apadene wongtuwane murih ujian pamungkas bisa kasil utawa lulus. Emane pambudi sing ngono iku asring nglirwakake angger-angger utama, kang ngregeti kaluhurane pawiyatan. Lamun kita gelem nyemak klawan apa kang nate katuturake Drs. RPM Sosrokartono, tokoh kang uga kawentar minangka kadang sepuhe RA Kartini iki nggarisake mring wigatine laku ing ngelmu. Manut priya kang kacathet minangka wartawan New York Herald iki, yen ing ngelmu kudu cumondhok anane laku. Dene laku iku arupa manembah mring Gusti lan ngabdi mring sesami. Sawijine pangerten kang nengenake kautaman sarta mengku ing kamulyaning liyan, dudu milik gendhong lali. Tokoh kang uga kawentar kanthi sesebutan Mandhor Klungsu iki miterangake wigatine laku jroning ngelmu ing larikan tembung mangkene ; ngawula dhateng kawulaning Gusti lan memayu ayuning urip. Memayu awoning gesang : nyuwita, ngawula, bakti dhateng sesami. Lampah kula tansah anglampahi dados kawulaning sesami, tansah anglampahi dados muriding agesang. Wajib tiyang gesang sinau anglaras batos saha raos. Priyagung putra Bupati Jepara RM Adipati Ario Sosroningrat lan kang kacathet minangka cendikiawan tamatan Universitas Leiden, Walanda iki luwih tlesih nandhesake yen sejatining laku ing ngelmu kudu wewaton ing bebener. Awit saka kuwi bangku pasinaon dudu siji-sijine tuk sumbering ngelmu. Satemene jroning urip lan panguripan padinan akeh gumelar ngelmu kang tanpa wilangan. Ing sakiwa-tengen kita tinemu ngelmu wigati sing kuwawa mbasuh marang kasampurnaning urip sarta mentesake rasa. Pratelan iku karacik maneh jroning tembunge; pamulangane sengsarane sesami, sinau ambelani lan ngraosaken susah lan sakitipun sesami. Inggih punika ngraosaken lan nyumerepi : tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa lan tunggalipun asal. Kanthi mangkono
saiki, ngelmu kayadene winates ing semu. Dhuwuring pendidikan lan gelar durung bisa dadi ukuran marang ngawula dhateng
iki, terus katandhing klawan apa sing katuduhake tokoh-tokoh duking uni, salah-sijine RMP Sosrokartono, ateges kita mencelat mundur adoh. Jalaran sing lumaku ing wektu iki bebrayan amung winates ngagungake asil, datan ngemonah laku. Angka-angka Ujian Nasional kang dadi ukuran kasil lan orane pawiyatan siji-sijine bab kang kawawas luwih penting. Dene pakarti sing murugake apike angka mau datan kapetung. Embuh culika apa utama, waton lulus iku wis rampung. Eman ngelmu jaman saiki amung ditengeri klawan angka, dluwang sasuwek utawa embel-embel gelar. Saka ngendi asale angka, dluwang lan gelar? Kanthi kepriye carane mbudidaya? Kala-kala ucul saka pamengku ngabdi mring Gusti lan memayu ayuning sesami. Datan
nindakake korupsi dudu winates ing urusan weteng, nanging kamurkan lan kasrakahan kang aneh. Kapinteran sing kaluru kanthi
nguningani kasangsarane sesami. Ngendi-endi kawula ketaman bencana, penyakit, nganggur, urip kesarakat, lsp ewasemana ati tetep kepengin malak. Supe marang sing winastan tunggal manungsa, tunggal rasa lan tunggal asal. Urip kawawas urusane aku lan kulawargaku, aku lan sedulurku sarta aku lan golonganku. Malah kalamun wenanga jagad kaya-kaya nedya kakukut kanggo dhirining pribadi. Gumun setaun, jembleng serendheng. Wekasane pancen ngelmu iki tetep wigati jroning numapaki ombah-mosiking jaman. Awit sakaliring bab kang sesambungan klawan urip lan panguripan kudu kaayati klawan ngelmu. Nanging sabisa-bisa ngelmu ora winates ditegesi pinter, prigel lan kendel, nanging uga winengku marang laku utama, ngabdi mring Gusti uga ngawula mring kawulaning Gusti. Perlu karacik ukuran tumata tumrap kang kaanggep putus ngelmune. Sawijine bangsa bakal rusak lamun winengku klawan wong-wong bodho.
boten wonten ingkang klentu, sedaya nembe sinau kok. mangga kasuwun panyaruwenipun.maturnuwun
Nan 31 raw manga, Saiki Kusuo no
ingkang sagêd nguri - uri, nguríp - uríp, ngrêmbakakakên lan mbiwarakên Sastrå, Budåyå lan Båså Jåwå. Informasi ingkang kapacak ing laman situs wèb mênika sak pérangan kapêndhêt
Empu, para Pujangga saha dwija ingkang tansah luhur ing pangudi, Para kadang panggilut kasusastran Jawi, kadang panggurit, ugi para kadang sutresna basa lan kasusastran Jawi ingkang dahat kesdu ing budi.
KORAN JOGJA: = Sarasehan Budaya, Gangsal Tiyang ( Gati ), Wigati.
nyedit alias nungging ae entuk kok..."Seng takon nesu, "Kurang ajar sampean iki, menghina islam ngono kui jenenge....""Loh....kowe opo ora tau sholat?" Jawab Kyai Segawon.Seng takon tambah nesu, "Kurang ajar tenan iki, kok malah ngenyek aku ra tau sholat?"Kyai segawon dawuh "Sujud ing sholat iku
ngrungoke nang nggonamu, suarane pancen apik….Mengko bengi tak setele, soale nek esuk2 ngene ora iso ndelok
Menawi wonten warga kampung ingkang seda (kesripahan) padatanipun layon lajeng dipun upakara, nalika badhe kabekta dhateng pametakan (=makam) dipun wontenaken upacara pakurmatan langkung rumiyin. Kirang langkung caranipun mekaten: Rantaman
JENAZAHNuwun, nyuwun kawigatosanipun, para rawuh para takziyah ingkang kinurmatan, keparenga atur uninga bilih shalat jenazah ingkang kaping ______ tumunten badhe ingadanan. Minangka imam badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun _____________________. Ingkang menika katur dhumateng para-para ingkang kepareng badhe nyolataken kula sumanggaaken.==========(shalat jenazah I)======Nuwun. Salajengipun shalat jenazah ingkang kaping ______ tumunten badhe ingadanan. Minangka imam badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun _____________________. Ingkang menika katur dhumateng para-para ingkang kepareng badhe nyolataken kula sumanggaaken.==========(shalat jenazah II)=====Nuwun. Dhumateng para rawuh mungazziyin-mungazziyat kasuwun keparenga makempal wonten latar awit jenazah sampun badhe kaangkataken. Nuwun. Nuwun. Matur nuwun.Bandhosa isi jenazah kawedalaken lan kaselehaken
saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun para kadang wredha-mudha saha sanggyaning para asung bela sungkawa bela raos ingkang mahambeg ing tresna lan asih. Sugeng rawuh, wilujeng siang, lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan sedaya ngluhuraken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, karana sih rohmat lan barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan ngonjukaken raos syukur kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu
ingkang mahambeg ing tresna lan asih. Keparenga kula cumanthaka ing budi, labet awrat ngemban dhawuh saking panjenenganipun _______________ ingkang ing titi kalenggahan menika katemben nandhang reribet, nuwun inggih tinilar: ing garwa / ingkang putra / tiyang sepuh / kadang sepuh / kadang anem, sumurud ing kasedan jati, tinimbalan sowan dhumateng pangayunaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos.Inna lillahi wainna ilaihi roji'uun.... X3.Sampun murud ing kasedan jati ing dalem yuswa _____ tahun, swargi _________________ rikala dinten _________________ surya kaping __________________ watawis tabuh ___ wonten ing _________________. Ingkang menika gandheng pangruktining layon sampun paripurna, pramila badhe dipun wonteni tata upacara sawetawis, nuwun inggih tata upacara badhe bidhaling layon.Para rawuh mungazziyin mungazziyat ingkang tansah sinuba sagunging pakurmatan, keparenga kula aturaken menggah urut reroncening adicara upacara badhe bidhaling layon ingkang sampun karakit dening para kadang kulawangsa. Nuwun inggihingkang sepisan Pambukaurut kaping kalih Atur Dhuhkita Sabda Kulawargasalajengipun Taushiyah minangka urut angka 3Donga Sesarengan minangka urut angka 4urut kaping 5 nuwun inggih Jenazah Kaangkatakenlan salajengipun jenazah kabidhalaken dhateng makam ______________Mekaten para rawuh menggah rantamaning adicara ingkang badhe
salajengipun sumangga nuwun kula dherekaken hambuka adicara menika kanthi maos ummul kitab sesarengan. Liridho-illahi ta'ala walisyafa'ati rosulillah SAW, alfaatihah.===(maos fatihah sesarengan)======Matur nuwun.3. DHUHKITA SABDA KULAWARGAPara rawuh para takziyyah ingkang kinurmatan. Salajengipun ing ngriki kula minangkani sesulih saking kulawarga ingkang nembe nandhang dhuhkita, ngaturaken sugeng rawuh saha atur panuwun ingkang tanpa upami, awit panjenengan sedaya sampun kersa nglonggaraken wekdal, saperlu rawuh asung bela sungkawa, sarta paring pakurmatan ingkang pungkasan dhumateng sedanipun _____________________Ugi mboten kesupen ngaturaken panuwun dhumateng sanak sedherek, tangga tepalih sarta kadang sumitra ingkang sampun paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon, ingkang sedaya menika sinedya kangge ngenthengaken sedaya panandhangipun kulawarga _________________ ingkang nembe nandhang prihatos. Sedaya kalawau, kulawarga _________________ mboten saged atur piwales menapa-menapa, sagedipun namung nyenyuwun wonten ngarsanipun Allah SWT, mugi sedaya amal kautamen panjenengan sedaya pikantuka leliru sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.Sanget ing panyuwunipun brayat agung ___________________ ingkang tinilar murud, mugi sanggyaning para asung bela raos, keparenga kanthi suka lilaning penggalih paring donga pamuji, mugi-mugi sedanipun _____________ menika kalebetna seda ingkang khusnul-khotimah...!, khusnul-khotimah....!, khusnul-khotimah...!, mugi-mugi yitmanipun tansah pinaringan padhang dalane, jembar kubure, lepas parane, ingapunten kalepatanipun dhuk rikala sugengipun, pinaringan papan ingkang sakmesthinipun, jumbuh kalayan darma bektinipun rikala sugeng ing alam sawegung.Saha nyuwun pendonganipun, mugi sedaya kulawarga ingkang tinilar sageda ikhlas lair batos, pinaringan sabar narimah ing pepesthen, enggal kabirat sedaya raos sungkawanipun, saengga saged enggal wangsul lelumban ing madyaning bebrayan agung netepi darmaning agesang. Allahumma amin.Salajengipun, mbokbilih nalika sugengipun, almarhum/almarhumah ______________ nggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sedaya, mugi panjenengan sedaya kersa kanthi tulus ikhlas paring pangapunten dhumateng sedaya kalepatanipun. Ugi mbok bilih almarhum/almarhumah kagungan tanggelan menapa kemawon ingkang arupi haq Adam dhumateng sinten kemawon saking panjenengan sedaya, kersaa panjenengan sesambetan kaliyan kulawarga ingkang tinilar.Lan ugi, ngaturi pirsa dhumateng para takziyah samudayanipun, bilih ing mangke ndalu badhe dipun wontenaken tahlilan saperlu nyuwunaken pamuji dhumateng rohipun almarhum/almarhumah anggenipun sowan wonten ngarsa dalem Allah SWT, dumugi malem pitung dintenipun. Pramila saking menika, katur dhumateng panjenengan ingkang kepareng badhe ndherek ndedonga nyumanggaaken, dene wekdalipun kados padatan, bakda maghrib/isya'.Para rawuh para takziyyah ingkang pantes sinudarsana, mekaten menggah pamatur kula minangkani wakil kulawarga shohibul mushibah, wonten kekirangan saha kalepatanipun nyuwun agunging pangapunten.Salajengipun, ndungkap adicara ingkang salajengipun inggih menika Taushiyah katerasaken Donga. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ________________ keparenga paring taushiyah sawetawis saha mandhegani donga, sumangga nuwun.===4&5. TAUSHIYAH + DONGA===Matur nuwun, Para pambela sungkawa ingkang satuhu pantes sinudarsana, kakung miwah putri, jenazah tumuli badhe kaangkataken, ingkang menika katur panjenenganipun para kadang ingkang kepareng badhe manggul bandhosa keparenga siaga ing gati samapta ing dhiri. Sumangga.==== (bandhosa dipun panggul)=====Para rawuh, mungazziyin-mungazziyat ingkang mahambeg ing tresna lan asih, lampahing tata upacara bidhaling layon sampun paripurna, jenazah sampun kaangkataken lan tumuli badhe kabidhalaken dhateng Makam ____________________. Sanget ing panyuwunipun kulawarga panandhang, mbokbilih para asung bela sungkawa lan bela raos mboten wonten pambengan, kasuwun keparenga ndherekaken bidhaling layon ngantos dumugi ing paleremanipun ____________________ swargi ingkang pungkasan, nuwun inggih ing Makam ________________. Wondene wonten pakaryan wigati ingkang mboten saged tinilar, kula minangka sesulih saking para kulawarga panandhang dhuhkita, namung saged ngaturaken panuwun lan sugeng kondur. Dene kula pribadhi ingkang tinanggenah minangka talanging atur, ingkang lajeng trunyak-trunyuk tilar tata-akrami, tilar subasita miwah kithaling basa, sedaya kalawau inggih awit saking kiranging seserepan kula, keparenga sanggya para rawuh ambedhah tambaking samodra pangaksami. Ing wasana, katur panjenenganipun
Program Pengingat Sholat | KRIDHO UTOMO
46.843 Siswa Madrasah Tak Tercover Kartu Banyumas Pintar | RADAR Banyumas
ya iku RMS Olympic.[1] Kapal Titanic iku minangka salah siji saka telu kapal kelas Olympic, ya iku RMS Titanic , RMS Olympic lan Britannic.[1] Britannic jenengé kang sepisan ya iku Gigantic, jeneng iki nduwèni tujuwan supaya dadi kapal kang paling apik lan paling gedhé ing donya.[1] Kapal Titanic digawé lan dibayari déning wong sugih ing Amérika kang jenengé J.P. Morgan lan parusahan International Mercantile Marine Co.[1] Titanic digawé tanggal 31 Maret 1909.[1] Awaké kapal Titanic dadi tanggal 31 Mei 1911, lan kabèh ubarampéné dadi tanggal 31 Maret 1912.[1]
Titanic dianggep dadi puncak arsitèktur lan nduwèni tèknologi kang canggih.[1] Titanic dianggep kapal kang ora bakal ambles ing segara déning kalawarti Ship Builders.[1] Titanic dadi kapal uwab kang paling gedhé ing jamané.[1]
Nalika berlayar kang sepisanan Titanic nabrak gunung ès nalika jam 23:40 wektu kapal tanggal 14 April 1912 lan ambles ing njero segara kurang luwih jam 02:20 ésuk nalika dina Senèn.[1]
Kapal Titanic kang kèrem ing tengah Samudra Atlantik dadi sambékala segara kang paling gedhé jroning sejarah.[2]
Nalika jaman semana, Titanic migunakaké tèknologi paling maju, saéngga wong ora percaya yèn Titanic bakal bisa kèrem.[2] Rong jam sawisé Titanic ambles, kapal Carpathia teka lan nylametaké wong-wong kang isih urip.[2] Ing gladhak kapal Carpathia dianakaké donga khusus kanggo ndongakaké wong-wong kang dadi korban, lan nalika jam 08:50 ésuk, kapal Carpathia mlaku tumuju New York lan tekan New York tanggal 18 April 1912.[2]
Nalika santunan jiwa diwènèhaké, White Star Line nyéwa kapal MacKay-Bennett kanggo ngévakuasi jisim.[2] Cacahé jisim kang ditemokaké 338 wong.[2] Jisim mau akèh-akèhé diévakuasi ing Halifax, Nova Scotia, ananging jisim kang ora ditepungi dikuburaké ing Pasaréyan Fairview.[2]
Dimensi lan pengaturan[besut | besut sumber]
Titanic nduwèni dawa 882 feet 9 inci lan amba maksimum 92 feet,6 inci. Dhuwur sakabèhané, diukur saka dhasar lunas menyang pucuk anjungan, ana 104 feet. [3] Kapal iki boboté ana 46.328 ton lan daya amot 34 feet 7inci, kapal iki nduwèni bobot total 52.310 ton.[4]
Katelu kapal kelas Olympic nduwèni sewelas geladhak (ora kalebu kantor perwira ing bagéyan ndhuwur), wolu ing antarané dianggo penumpang. Saka ndhuwur mangisor, geladhak-geladhak kasebut ya iku:
Boat Deck, papan sekoci didèlèh. Ing jam-jam pisanan 15 April 1912, saka kéné sekoci Titanic diudhunaké menyang Samudra Atlantik Lor. Anjungan lan ruwang kemudi ana ing ujung ngarep, ing ngarep kantor kapten lan perwira. Anjungan dumunung 8 feet ing ndhuwur geladhak, njorok arah sisih supaya kapal bisa diawasi nalika merapat. Ruwang kemudi dumunung persis ing buri lan ndhuwur anjungan. Lawang mlebu menyang Grand Staircase Kelas Siji lan gimnasium ana ing tengah kapal bebarengan karo lounge Kelas Siji, sauntara ing buri geladhak ya iku payon ruwang cerutu Kelas Siji lan lawang mlebu Kelas Loro sing relatif sederhana. Geladhak
berurutan kanggo perwira, penumpang Kelas Siji, teknisi lan penumpang Kelas Loro. Sekoci jèjèr-jèjèr ing sisi geladhak, nglumpati wilayah Kelas Siji
Geladhak iki dirancang khusus kanggo penumpang Kelas Siji lan isi kabin Kelas Siji, lounge Kelas Siji, ruwang cerutu, ruwang waca tulis lan Palm Court.[5]
B Deck, utawa Bridge Deck, ya iku geladhak ndhuwur penopang bobot sekaligus tataran paling dhuwur lambung kapal. Sebagéyan gedhé akomodasi penumpang Kelas Siji dibangun ing kéné, dilengkapi enem kamar istana (kabin) sing nduwèni teras dhéwé-dhéwé. Ing
Kaloroné dioperasèkaké déning koki lan staf subkontrak; kabèh tiwas jroning sambékala. Ruwang cerutu Kelas Loro lan aula lawang mlebu ana ing geladhak iki. Geladhak haluan kapal sing kaangkat dumunung ing ngarep Bridge Deck lan dumadi saka palka Nomor 1 (palka utama tumuju ruwang kargo), manéka warna mesin lan jangkar. Geladhak iki katutup kanggo penumpang; adegan mabur sing misuwur ing
kanthi dawa 106 feet, digunakaké minangka teras kanggo penumpang Kelas Telu. Ing kana papan bertahan pungkasan tumrap akèh penumpang lan awak Titanic nalika kapal kèrem. Geladhak haluan lan Poop Deck kapisah saka Bridge Deck liwat dek mudhun.[7][8]
C Deck, utawa Shelter Deck, ya iku geladhak paling dhuwur sing mbentang langsung saka ujung haluan menyang ujung buritan kapal. C Deck dumadi saka loro geladhak turun; geladhak buritan ya iku bagéyan saka papan jalan-jalan Kelas Telu. Kabin awak dumunung ing ngisor geladhak haluan lan ruwang umum Kelas Telu dumunung ing ngisor Poop Deck. Ing antara kaloroné ya iku sebagéyan gedhé kabin Kelas Siji lan perpustakaan Kelas Loro.[7][9]
D Deck, utawa Saloon Deck, didmonasi déning telung ruwang umum ukuran gedhé – Ruwang Resepsi Kelas Siji, Ruwang Makan Kelas Siji, lan Ruwang Makan Kelas Loro. Sawijining ruwang kabuka uga dibangun kanggo penumpang Kelas Telu. Para penumpang Kelas Siji, Loro, lan Telu nduwèni kabin ing geladhak iki, dipepaki kamar turu kanggo juru api sing dumunung ing haluan. Geladhak iki ya iku tingkat paling dhuwur sing digayuh sekat kedhap banyu kapal (senadyan mung wolu saka limolas sekat).[7][10]
E Deck, utawa Upper Deck, luwih dimanfaatake kanggo akomodasi penumpang kanggo kabèh kelas ditambah kamar turu koki, pelaut, pelayan, lan penghias. Ing sadawaning geladhak iki, ana siji lorong dawa sing dijuluki Scotland Road déning para awak, ngarujuk marang jeneng dalan misuwur ing Liverpool.[7][11]
F Deck, utawa Middle Deck, ya iku geladhak pepak sing pungkasan lan didominasi akomodasi kanggo penumpang Kelas Telu. Ana uga sawetara kabin Kelas Loro lan akomodasi awak. Ruwang mangan Kelas Telu dumunung ing kéné, semono uga kolam renang lan padusan Turki.[7][11]
G Deck, utawa Lower Deck, ya iku geladhak pepak paling ngisor sing ngangkut penumpang, lan nduwèni jendhéla kapal paling ngisor, tepat ing ndhuwur garis banyu. Lapangan squash dumunung ing kéné bersama kantor pos lumaku, papan para petugas layang nyortir layang lan parsel kanggo dikirimaké sawisé kapal merapat ing dermaga. Bahan pangan uga disimpen ing kéné. Ing sawetara panggonan, geladhak iki ditembus déning geladhak orlop (setengah) ing ndhuwur ruwang kètèl, mesin, lan turbin.[7][12]
Orlop Decks lan Tank Top dumunung ing tingkat paling cendhèk kapal, ing ngisor garis banyu. Geladhak orlop dianggo kanggo ruwang kargo, sauntara Tank Top – bagéyan ngisor paling jero ing lambung kapal – nduwèni ruwang papan kanggo kètèl, turbin, lan generator listik kapal dipasang. Bagéyan kapal sing siji iki didominasi déning ruwang mesin lan kètèl, papan-papan sing ora biasa dideleng penumpang. Kaloro ruwang iki kahubung karo tataran paling dhuwur ing kapal liwat rangkaian trap/andha; loro tangga spiral cedhak haluan mènèhi aksès menyang D Deck.[7][12]
Mesin, kètèl, lan generator[besut | besut sumber]
Pemandangan sisih kiwa buri Olympic sing nampilaké kemudi lan baling-baling tengah lan sisih kiwa [13]. Bandingkna ukurané karo priya ing ngisor gambar.
Titanic dipepaki telung mesin - loro mesin uwab telu ekspansi papat silinder bolak-balik lan siji turbin Parsons mawa tekanan cendhèk ing tengah - sing siji lan sijiné ndhorong siji baling-baling. Loro mesin bolak-balik nduwèni kakuwatan gabungan sing gedhéné 30.000 hp lan sisa 16.000 hp asal saka turbin.[3] White Star Line sadurungé kasil nganggo kombinasi mesin sing padha karo ing kapal SS Laurentic.[14] Gabungan iki mènèhi kombinasi performa lan kacepetan sing apik; mesin bolak-balik iku dhéwé ora cukup kuwat kanggo nyurung sawijining kapal kelas Olympic ing kacepetan sing dikarepaké, sauntara turbin lumayan kuwat nanging ngakibataké getaran sing ora nyaman, siji masalah sing mengaruhi kapal-kapal sarwa turbin milik Cunard, Lusitania lan Mauretania.[15] Kanthi nggabungaké mesin bolak-balik karo sawijining
raseksa, sing dawané 63 feet lan bobot 720 ton. Pelat dasaré bobot 195 ton.[15] Kaloro mesin disurung tenaga uwab sing dihasilkan 29 kètèl, 24 ing antaranya berujung ganda lan 5 berujung tunggal, sing dumadi saka 159 tungku sacara sakabèhané.[17] Kètèl-kètèl kasebut nduwèni diamèter Cithakan:Convert/LoffAoffDbSoff2 lan sadawané 20 feet, nduwèni bobot 91,5 ton lan mampu nampung 48,5 ton banyu.[18]
Kètèl iki dipanasaké déning pembakaran batu bara, 6.611 ton ing antarané ditampung ing bunker Titanic lan 1.092 ton sisané disimpen ing Hold 3. Tungku-tungku kasebut mbutuhaké luwih saka 600 ton batu bara sedina sing disodok mlebu nganggo tangan, saéngga mbutuhaké tenaga 176 juru api sajroning 24 jam.[19] 100 ton awu saben dina dibuwang kanthi nglepasaké menyang
njaba (utawa sisih) ya iku sing paing gedhé, dumadi saka telung bilah aloi mangan-perunggu kanthi diamèter total 23.5 feet.[18] Baling-baling tengah diamèter 17 feet,[23] bisa diendhegaké, nanging ora bisa dimunduraké.
Pembangkit listrik Titanic mampu ngasilaké luwih akèh listrik tinimbang siji pembangkit listrik kutha ing mangsa semana.[24] Buritan mesin turbin kaisi déning
ana ing buri kapal, saéngga isih sempat operasi nganti menit-menit pungkasan sadurungé kapal kèrem.[26]
Fasilitas tèknis[besut | besut sumber]
Kemudi Titanic ukurane lumayan gedhé – dhuwuré 78 feet 8inci lan dawané 15 feet 3inci, kanthi bobot luwih saka 100 ton – saéngga dibutuhaké mesin kemudi kanggo ngobahaké. Loro mesin kemudi mawa kakuwatan uwab dipasang senadyan mung siji sing dianggo, sauntara siji manèh minangka cadangan. Kaloroné kahubung karo tangkai kemudi cendhek liwat per keras kanggo ngisolasi mesin kemudi saka kejutan apa waé akibat segara keras utawa owah-owahan arah sing cepet.[27] Minangka pilihan pungkasan, tangkai kemudi bisa dipindahaké nganggo tali sing kahubung karo loro puteran jangkar uwab.[28] Putaran jangkar iki uga digunakaké kanggo ngunggahaké lan ngudhunaké lima jangkar kapal (siji ing kiwa, siji tengen, siji tengah, lan loro jangkar lengkung).[28],
Kapal iki nduwèni sistem pengaliran banyuné dhéwé, sing mampu manasaké lan mompa banyu menyang saisi kapal liwat jaringan pipa lan katup sing rumit. Suplai banyu utama digawa menyang kapal nalika Titanic isih ing pelabuhan, anangig jroning kahanan darurat pun kapal mampu nyuling banyu tawar saka segara, senadyan bab iki dudu proses langsung amarga saluran distilasi gampang kasumbet endhapan faram. Sarangkéyan saluran kaisolasi ngangkut udhara anget menyang saisi kapal sing asal saka
dipepaki telegraf nirkabel jeda percik kakuwatan 1,5 kW sing dipasang ing ruwang radio Geladhak Anjungan. Siji set dianggo kanggo ngirim pesan lan siji manèh, ing bilik kedhap swara, kanggo nampa pesen. Sinyal dipancaraké liwat loro kabel paralel sing dibentang ing antara menara-menara kapal, 50 feet ing ndhuwur cerobong kanggo ngindari keluk korosifé.[24] Sistem iki ya iku salah siji sing paling canggih ing donya kanthi jangkauan nganti 1.000 mil.[29] Sistem iki diduwèni lan dioperasèkaké déning Marconi Company, dudu White Star Line, lan mung kanggo para penumpang, dudu operasi kapal. Fungsi loro operator nirkabel – kaloroné karyawan Marconi – ya iku ngoperasèkaké layanan telegram nirkabel 24 jam kanggo penumpang. Karyawan iki uga
^ Gill 2010, k. 165.
^ Gill 2010, k. 162.
Auditorio “Ing. Alejo Peralta”
25. Rêncana lan Stratêgi Kanggo ndayakaké Basa lan
nggunakaké båså Indonesia lan båså måncå, kaanan dadi kurang trêp lan bisa dadi pêpalang kanggo ndayakaké båså Jåwå. Rêncana lan
lan murah rêgané. Pêrpustakaan síng isi buku-buku båså lan Sastrå Jåwå prêlu diragadi kanthi cukup. Babagan alokasi anggaran kanggo
hanenggih pundi ta negari, pundi ta desa, ingkang wonten wisma kang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi tembung linuwih, dasa wilangan sepuluh, purwa wus ngarani marang kawitan.
Tinon saking mandrawa pranyata punika satunggaling wisma ingkang mapan ing setunggaling desa kang mujudaken pacrabakan ingkang panjang punjung pasir wukir gemaaaaaah ripah loh jinawi. Nenggih desa ........., kecamatan ........, kabupaten ............. adiningtyas.
Panjang, dawa pocapane. Punjung, dhuwur kawibawane. Pasir, pawedhen. Wukir, gunung. Loh, tegese subur kang sarwa tinandur. Gemah-ripah, ateges murah ingkang sarwa tinuku.
Wusnya mangkono, sanadyan kathah titahing wong bathara kang kasongan ing angkasa sinangga ing pratiwi kinepit ing samodra, parandene, maksih kathaaaaaah titah ingkang samya anggana raras. Awit ngupaya ing sewu desa tan antuk sedasa, satus datan waged jangkep ngaturnya ing kalih.
Mila mangkono, ing sedya hastuti mestuti
panggeng panggunging wong sang murang tata, kinarya bebukaning panyandra.
Hanenggih punika wisma, mula kinarya bebukaning panyandra, setunggaling wisma ingkang rinengga-rengga sagunging kaendahan rerupen ingkang maneka warni, satemah adamel edi miwah asri ing pandulu. Sedaya kalawau mratandhani bilih sakalangkung ageng raos bombong kabingahanipun ingkang hangrenggani wisma hamangkugati, hanenggih panjenenganipun Bp ................ ingkang nembe kepareng mbinojakrama atmaja, hangrakit sekar cepaka mulya amiwaha putra mahargya siwi.
Punika ari kang katiti mangsa surya .....[7 Maret 2013]... pinilih minangka dinten sawiji, jinangka dados dinten kabingahan
pawiwahan lan pahargyan, pinuji ing suka winantu ing raharja lan basuki.
Mila mangkono, punika luhur-sucining sedya andadosaken adeging desa dados satunggaling papan panggenan ingkang saya panjaaaang punjung dhuwur kawibawane, saya adoh kuncarane, saya jero tancebe, saya malembar jenenge, ingkang celak samya mentiung, ingkang adoh samya mentelung. Sanadyan ta papan jembar dados katon rupak, bebasan tumpang cukit tepung taritis, anamung setunggal kewala datan wonten warga punika desa ingkang alampah cecengilan punapadene memengsahan lan sesatron. Tansah guyub rukun, datan wonten ingkang alaku drengki, srei, jail-methakil menapadene panasten, tinebih ing laku durjana lan dur angkara. Satunggal kewala datan wonten ingkang kari, tansah samya sakyeg saeka-praya hangagem budi utama tumuju mring
wonten pedhote, bebasan, turah warna kurang candra.
Gampange wong kang munggel kawi, sang panatacara
bener lan apik nanging sak ora-orane wis ono semangat sing makantar-kantar ing antarane poro konco-konco najan durung kabeh nanging wis biso nguggah wacana sing becik lang mugo-mugo biso mujudake Dusun Krajan Banyubiru iso ijo royo lan mengkono biso ngasilake pametu sing biso gawe pemasukan kas Karang Truna.Lah opo toh programe konco-konco Karang Taruna? Mestine sedulur-sedu;ur podo takon lah iki programe “ nandur sayurar-saruran ing lahan sing kekiwo koyoto contone ing pinggir kali kulan dusun soko Pos Jogo Rt 06 Rw I tekan ngarep SDN BV, iku kabeh wis kelakon ing dino
lan disengkuyung Ki Demang lan pak Hong ketua Rt 06 Rw I, kabeh kang diniyati nandur sayuran kang migunani koyo toh kacang panjang lan pare, najan kanti podo wagu leh podo nyekel pacul wong ora podo tahu macul nanging kanti semangat kang makantar-kantar kabeh mau biso kaleksanan.Lak mungkin dulur podo gak kenal karo solah bawane konco-konco Karang Taruna sing kasebut ing nduwur mau koyoto :1. Kang Bejo Soleh : bocah iki anake Lik Karnan dadi putune mbah Dul Khahar bojone mbah Karto Gong, bocah iki akeh akale lan
kiwo lan tengen amargo deweke duwe pelong ing sisih pilingane he he………ora entu nesu loh kang ning masalah semangat ojo takon deweke paling sip wong nek ono seksi pembangkan deweke sanggup dadi seksi iku lah lak luar biasa to ……2. Kang Azis Komar Bin Surosan : bocah iki anake pak Sugeng Tiyet utowo Surosan (Sugeng Rohmat Santoso)putune mbah Modin Sulamin (modin sepuh Krajan) meneng tur pikirane terlalu serius dadi rodo susah omonge mung siji loro nek gak diajak omong mung meneng koro tangane trampil sms Mayomi kenjo ayu wetan Dam Bolodewo, leh tandang gawe luar biasa najan ngeleh tetep wae kerjo amargo pancen ora ono sing dipangan he he…………………3. Kang Agung Bedor : bocah iki anake Lik Karno dadi putune mbah Dul Khahar bojone mbah Karto Gong, bocah iki jane lucu tur omonge
najan macule wagu………………………4. Kang Catur : anake Lik Ribut bocah iki meneng tapi akale akeh tur yo pinter wong wis tau merantau tekan Borneo buruh nandur Sawit dadi yen ing even iki paling trenginas lan mumpuni wong gek rikolo sekolah ing SMK Bawen yo temen bedo karo konco-koncone sing podo seneng nonkrong ing pasar sapi …………..5. Kang Budhi Bodhong : iki anake Lik Bambang Suwardi dadi putune mbah Muh Yi dukun ampuh kondang soko kampung Ngendo he he…………….. bocah iki meneng paling komentare “T” bocah iki pancen meneng amargo ugo bar tibo soko wit Lombok ning masalah kerjo tetep semangat tur yo entengan kerjo opo wae nek kumpul ugo ora pilih-pilih karo sopo wae supel mulane akeh bocah wadon sing keyuyun amargo bocahe low profil he he……………………….najan leh mangkat kerja bakti telat tetep “T”…………………6. Kang Wing : bocah iki anake pak Niti Ngatemin najan bocahe cilik ning wis ngemut umur ning masalah semangat tetep pemuda najan nek metu-metu mesti dikontrol bojone sing soko tlatah Bleduk Kuwu ning ojo salah loh durul bojone pak Wing saiki wis enjoy wong wis GAUL nek senam sehat lan joget
tetep “T”…….7. Kang Pesut : bocah iki anake lik Sarman Londo kepiye mula bukane kasebut londo ora ono sumber sejarah sing baku ning sing jelas rambute lik Sarman putih kabeh ……….. bocah iki solah bawane tansah nyenengake luwih-luwih nek nguyu akeh mincutke cah
ora percoyo buktino lur … baguse koyo arjuno .. gagah koyo werkudoro .. tapi nek ngguyu koyo buto … Leh mangkat kerja bakti ugo telat ning leh mangan awan ora telat malah keporo gasik dewe …………… ning yo tetep “T”………8. Kang Domex : bocah iki anake Lik Komadi dadi putune mbah Sumi dukun bayi lan dukun liyo-liyone sing wis kondang ing jagad Banyubiru lan sak kiwo tengene ning wonge super galak !!!!!!!!!!!!! ................. bocah iki kerep tibo soko wit lombok wong ning bocah iki duwe mental sing badak dadi tetep “T”…………. lek mangkat kerja bakti ugo telat ning mumouni masalah manase (rangsum)…. Bocah iki nek nyandang jane pakaiane apik-apik tapi sayange rak tahu wangun wong piye yo jarak sirah koro lemah cedak banget he he …………………….9. Mas Guru Dedy : bocah iki ora wong kene dadi silsilahe gak podo tahu tapi sing jelas bocahe sregep lan meneng tur seneng kegiatan opo maneh nek bareng ceweke cah wadon wetan
koyo seteliko ning tetep “T”……………………. 10. Kang deny Kenyut : bocah iki anake kiyai Usup (alm) bocahe ganteng ning ngeleleng rak tahu serius nek rembukan akeh
telat padahal sing ajak-ajak mangkat gasik yo mas Kenyut tapi tetep “T”……………………..Mengkono kuwi gambarane bocah-bocah Karang taruna
nguranggi pengangguran……..he he. … wis yoh dulur-dulur ojo podo nesu nek kesinggung yoh pancen wis di senggojo ben podo jengkel njur podo noto : 5T
SURO DIRO DJOYO JAYANINGRAT LEBUR DENING
cucak ijo banyuwangiDownload Mp3 Suara Burung Kacer
Puisi Bahasa Jawa (Geguritan) | Puisi Boso JowoPETENGING WENGI
apa kudu tak buwang bareng karo lumingsiring wengi ?
utawa dikenal kanthi jeneng Universitas Konstantinopel ngadhek ing tahun 425 nalika masa Kekaisaran Bizantium kanthi jeneng Pandidakterion (
Para sarjana saka biyèn nyebut kanthi jeneng universitas kang no 1 ing donya, sanajan sebagéan akèh wong mènèhi
Theodosius II. Dalam universitas iki ana fakultas kedhokteran, filsafat lan hukum.Nalika iku akèh sekolah ékonomi, perguruan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universitas_Magnaura&oldid=990076"	Kategori: Pawiyatan luhur ing TurkiPawiyatan luhur ing Yunani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.11, 2 Maret 2016.
“waspada”.Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudimelu edan ora tahanyen tan melu anglakoni,
SPEEDO CB150 NGANGGO GPS MENEH MAS… SEPISAN MENEH WAE… NEK MELAYU 130KMH NANG
NGANGGO GPS MENEH MAS… SEPISAN MENEH WAE… NEK MELAYU 130KMH NANG SPEEDO, KIRO2 PERBANDINGANE PIRO KARO GPS.
NANG WARUNG LIYONE WES ENEK.
TAPI NEK ORA SEKO WARUNGE SAMPEYAN KOYONE KOK ORA PUAS…
Kebumen 22.000-22.200 / Kroya 22.000-22.300 / Banjarnegara 22.000-22.300 / Purwokerto 22.000-22.500 / Bumiayu 21.500-22.500 / Batang 21.500-22.500 / Pekalongan 21.500-22.500 / Pemalang 21.500-22.000 / Tegal 21.700-22.500 / Brebes 22.000-22.500
DONYA MEMANISING JAWA: Crita Cekak : TUMURUHE BUN ESUK
Anggitane : Yan Tohari Ya ing kene, ing warung sing isih prasaja iki. Warung kang tinemu ing ngarep sekolahan kang limang taun kepungkur nate dadi kenangan jroning lembar uripku. Wektu limang taun dadi wanci kang tan mingsra, jalaran ora akeh ngowahi apa wae ing warung iku. Ewasemana wektu semono kuwi tetela kuwawa nilasake mawarna-warna lakon kang ngrenggani uripku. Wektu kang wus nyiptakake owah-owahan sing akeh, matumpuk-tumpuk. Neka-neka lan sing banget nyekethem rasa. “Kowe tetep bakal ninggal kutha iki kanggo nguyak gelar dhokter iku, Rul?” pitakone Endita marang aku sabubare acara perpisahan sekolahan limang taun kepungkur. “Kuwi pancen wis dakrancang suwe, End,” aku manthuk manteb. “Tetep Jakarta?” mripat endah kuwi kabuncang adoh. “Njur ngendi maneh? Ngiras pantes aku nedya ngerteni satemene apa sing narik ing kutha iku, katimbang Solo sing ngene-ngene terus.” Wangsulan iku
ngerti niyatku iki prasasat kasedhihan tumrap dheweke. Lan aku ngerti amarga dheweke ora mungkin ninggal kutha budaya iki temah ora ngrilani awakku nerusake kuliah ana Jakarta. Limang taun kepungkur, ing warung sega rames iku aku bisa paweh alesan temah Endita ikhlas nampa aku tumuju Jakarta. Aku nguyak cita-cita kang suwe katandur ing angenku dening wongtuwaku. Wektu limang taun kasil dadekake aku dadi dhokter. Nganti saiki, nganti aku wis nyandhang titel dhokter, wis kaping papat aku nyelakake teka ing papan iki. Amung saperlu kanggo sauwen-uwen nyawang warung mau. Warung sing nilasake lelakon kawuri. Tetela ora akeh sing owah, kalebu cacahe pelanggan kang ajeg wae jajan ana kono. “Geneya?” batinku takon lirih. Sing kaping papat iki aku emoh menyat saka papan iki tanpa nyaking wangsulan, geneya warung iki prasasat ora akeh owah-owahane. Mbok Rumi klawan Pak Tirta, tetep dadi pilihane murid-murid SMA kene. Kekarone uga tetep nuduhake lageyan sing nyenengake. Kalebu kang baku racikan sega ramese kang tetep nuduhake rasa kang khas. “Maknyus,” mangkono gotheke para pelanggane saiki nalika bubar nikmati sega ramese. Malah sing nabetake kaelokan maneh, saben-saben aku mlebu warung iki tanggapan kang daktampa prasasat ora owah kaya sing kelakon sasuwene aku ing SMA ndhisik. Kuwi kang selot dadekake aku kudu sinau marang apa kang wis katindakake Mbok Rumi. Aku ngrasakake MBok Rumi klawan warung sega
nadyan wis maewu-ewu kendharaan mampir ing pangkone. Jroning ati iki nuli kaslempitan
rasa tresna lan padha sih-sinian kadidene limang taun kepungkur katon luntur. Citarasa lan apa wae kang winangun ndhisik kepara gapuk lan ilang gapite. Endita, ing wektu iki wis dudu memanising uripku kaya limang taun kepungkur. Malah dheweke wis ilang saka reroncening uripku. Musna. Amung minggetake sisa-sisa lelakon sing kala-kala malah nyipta tatu ing ati. “Sepuranen, Rul. Aku kudu wani blaka, merga awakmu sing egois. Aku angel kanggo nerusake lelakon tresna kita,” siji setengah taun kepungkur gawang-gawang lumantar hp kandhane Endita banget nuwek dhadha. Lan sabanjure apa kang daksumelangake iku tetela dadi kasunyatan. Dudu perkara gampang ngreksa sawijine kasetyan temah dadi mutyara kang endah sajroning crita tresna. Luwih-luwih mring jaman saiki, kalebu aku, apadene Endita. “Aku egois, En? Tuduhna mapan ana ngendi sipat iku?” jroning saweneh kalodhangan aku nate pitakon mrang Endita. “Jakarta wis ngenggokake kawigatenmu marang aku, Rul.” “Ah, angel. Pancen ora gampang aku sawutuhe ngesok kawigaten marang awakmu, End. Tugas kuliah lan kasibukan kampus, uga njaluk kawigatenku,” swaraku memelas. “Nanging kowe uga bisa nindakake nalika ana
maneh,” swaraku sansaya memelas wektu kuwi. Ewadene, Endita tetep puguh. Embuh daya apa sing nyurung panemune lan dheweke nekat medhot rajutaning tresna. Gelar dhokter pancen kasil dakgegem, nanging Endita mrucut saka atiku. Sabanjure apa bener aku egois? Apa kosokbaline malah Endita sing egois. Iki perlune aku kudu meguru klawan Mbok Rumi. Ibarat tresna, warung iku ati, dene apa sing katindake marang para pelanggan temah krasan jajan ing warung iku pindhane laku ngupakara tresna. Mbok Rumi
setya jajan ana kono. Nadyanta ora diselaki tuwuh werna-werna warung ing kutha iki. Ora mung sing anyar, nanging uga luwih apik papane, malah-malah bisa wae luwih mirasa masakane. Ewasemana amarga katiyasane Mbok Rumi, para pelanggane tetep nyanthol ing warunge. Ora mung saiki, limang taun kepungkur, utawa ing mangsa kang luwih suwe maneh. Aku enggal kudu ngerteni apa resepe. Gilirane aku uga bakal ngerteni, endi sing kleru ing lakon tresnaku. Aku sing egois, apa satemene Endita sing malah egois.“Lho nak Irul maneh?” tumanggape Mbok Rumi nalika ngerteni aku wis lungguh ing warunge. Semanak, semadulur lan kebak esem. Nadyan esem iku wiwit kacipta saka kulit-kulit kang selot kisut. “Eh, sepurane Pak Dhokter. Kok nak, lho,” tembunge klawan guyon.“Mbok Rumi ora susah nganeh-anehi,” aku nyoba nyuwak swasana kaku.“Dhahar Nak Irul?”“Boten, es teh mawon,” kaya-kaya selera manganku durung teka. Ora let suwe es teh wis cumepak ana ngarepku. Kanggo neles gulu enggal daksruput, lan rasa anyep rumambat ing gurung. Kaya sing kelakon, saliyane aku gandrung klawan sega rames, aku uga seneng klawan panganan kuno sing tansah cumepak ing warunge Mbok Rumi, yaiku mentho. Panganan cemilan iki kagawe saka tepung gaplek lan diwenehi kacang brol. Rasane gurih, kemripik, klawan bumbu kencur sing katon menjila, nambah sedhepe panganan cemilan sing ana wiwit kuno iki.Kapinujon nalika swasana warung rada sepi. Niyatku wis gembleng nedya pitakon apa sing sasuwene iki nggubel ing dhadha nedya daklairake. Geneya warung iki kuwawa melet klawan para pelanggane? Temah pelanggan mau tetep setya, nadyan ing papan liya ana warung anyar kang bisa wae luwih penak lan enak. Wangsulane Mbok Rumi iku bakal dakanggo sangu ngungak klawan crita tresnaku. Papan endi sing salah, laku piye sing kleru, tundhone aku bakal ora kesandhung lelakon padha ing liya wektu.“Gampang, Nak,” wangsulane Mbok Rumi cekak nalika nanggapi pitakonku. Wangsulan sing dadekake aku bingung. Katon penak wae wanita tuwa iku paweh wangsulan.“Gampang? Gampang pripun, MBok?” aku nlesih.“Akeh-akehe wong iku seneng ngomong ning ora seneng ngrungokake. Lha aku mbudidaya ing perangan sing seneng ngrungokake iku, Nak. Apa sing dikarepake pelanggan, apa sing disenengi pelanggan, kalebu apa wae sing ora disenengi pelanggan, iku kabeh sing dakrungokake,” pratelane Mbok Rumi terwaca.“Lha yen wis seneng ngrungokake nuli gelem ngowahi jumbuh klawan apa kang dikarepake pelanggan. Jalaran kandhane wong pinter yen wong tuku iku harak ratu. Mula becik aku ora nggugu karepku dhewe, kudu manut klawan sing tuku,” makglong rasane atiku. Kaya ana trontong-trontong sunar rembulan madhangi ati. “Gelem ngrungokake,” batinku baleni. “Satemene kewasisane wong mono dudu kadeleng saka anggone pinter ngomong, nanging karilane anggone sumadhiya ngrungu. Lan iki sithik kang bisa nindakake,” tambahe Mbok Rumi sing karasa ora jamak dikandhakake jejere bakul ning jejere filosof. Kanthi iki matambah-tambah rasa gumunku klawan bakul rames iki. Dadi bener apa sing karungu saka pinisepuh biyen, bathok balu isi madu. Mbokmanawa iku gegambarane Mbok Rumi. “Wong kang rila ngrungu katimbang kakehan ngomong iku lumrahe bisa ngemong, mula racake dadi pribadi kang nyenengake,” tambahe Mbok Rumi.Gelem ngrungu lan bisa ngemong, loro tumindak sing dadi resepe Mbok Rumi geneya warung iku tetep eksis jroning persaingan para bakul pangan. “Yen ngono apa ana ing lakon tresnaku, loro tumindak iku? Gelem ngrungu lan bisa ngemong?” batinku nlesih nalika sorot srengenge sore iki nrabas jendhela kamarku. Angel kanggo mbiji, apa aku sawijine pribadi sing gelem ngrungu lan bisa ngemong. Gawang-gawang ing limang taun kepungkur nalika Endita ngalangi aku supaya ora nekat ing Jakarata, ewasemana aku ora ngrewes tembung iku. Semono uga nalika Endita njaluk kawigaten, ana-ana wae alesan sing dakgawe, lan …“Coba, Nak Irul ngalah sithik. Mbokmanawa iku bisa dadi dalan nak Endita bisa nampa tumindak-tumindak kang
bener mangkono? Nyoba dakgoleki nomere Endita sing tetep kasimpen ing hp-ku. Tumuli ukara-ukara sing salawase iki angel dakrakit nyoba dakrakit. Agahan tembung-tembung mau dakkirim. Aku ngarepake muga-muga bisa ngowahi pandugane Endita, sing sasuwene netepake aku minangka priya egois. Nanging nganti kliwat jam sewelas bengi sms sing dakkirim tetep durung ana jawaban. Tuwuh niyat kanggo ngebel Endita, nanging dakwurungake. Mbokmanawa pancen pinggeting ati sing kasandhang Endita wis angel katambani, lan wis ora ana wewengkon ing atine kanggo aku.Gagat bangun aku digawe
angen-angenku. “Nanging aku tetep tresna marang awakmu, End,” embuh geneya tembung kuwi sing wekasane kepara ucul
Tips & Trik Telepon Gratis | KRIDHO UTOMO
Sinep, yoiku kahanan wektu awan naliko langit kebak mendung, ora panas nanging yo ora udan. Kahanan cuaca kang mendukung banget kanggo
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang
nyang ndi parane aku ora ngerteni Netes iluhku nelesi pi...
sampeyan umbah-umbah dhewe ?” takok Mbak Sari.
“Gak salah to Mbah !” Mbak Sari bingung.
“Iyo soale kucingku akeh tumane.” Jawabku.
“Wah yo iso mati kucing sampeyan Mbah” Mbak Sari ngilingke aku.
“Lho koncoku wingi ngono, ngumbah kucinge nggo RINSO yo rak po-po kok nduk” jawabku ngeyel.
Wis gandeng selak awan aku njur mbayar RINSO trus menuju ke kali ngumbah kucingku.
“Lho lak tenan to. Sampeyan iku tak kandhani mboten percoyo. Lha ngopo kucing kok dikumbah ambek rinso, wong onok
melu mesem sanajan panjenengan pamaose atine gumreget tp mbok yo seneng hoho
wah sae tenan artikele,..zut2 7ane pun oleh tp yo mung nggon dagelane..whehe yo koyo biasa wae ngene2 yo tk melu ndukung wong ora olo
Album Tembang Kenangan Tembang lagu tantowi yahya Tembang Kenangan Indonesia Tembang Tresno Kenangan Tantowi Yahya Tembang Kenangan Tembang Jadul Tembang 90an Tembang 80an tantowi yahya mp3 Tembang Lawas Tembang 70ansize: 54.32 MB -
Free Software Konverter Multi Fungsi –> Format Factory | KRIDHO UTOMO
infrastrutture it. ing. sandro pigatti hp -
Ing. Enrique Modai Ing. Gustavo Jimenez-Placer Ing. Amado Osvaldo Vitali Ing. Daniel
Kurnool Andhra Bank Adoni Andhra Bank Allagadda Andhra Bank Atmakur Andhra Bank Budhawarpet Andhra Bank Main Branch Andhra Bank Kothakota
surak hiyo. SUWE ORA JAMU Lagu Daerah Nusantara Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong...
mbaaaah…amit mbaahh…mbah lambang kawulo nyuwun pangestunipun lan wejanganipun dumateng artikel kulo ingkang paling
wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa.Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa.Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu.Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya.Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun.Pangéran Banawa ora wani nglawan Sénapati.Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram.Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601.Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget.Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan.Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran.Banten arep ditelukaké, nanging ora bisa kalakon.Galuh pineksa karèh Mataram.Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono.Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.Ing tahun 1601 Sénapati séda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi.
Foto-foto suasana kampung halaman | KRIDHO UTOMO
membalas comment panjenengan, nuwun sewu pak, wontena keparengipun badhe ndherek priksa syeh / lirik tari saman ingkang jangkep. kagem mbudidaya tari saman murih kesaenan bangsa. awit sampun kathah tari saman ingkang sampun dibajak, kula sanget ngantu antu pawangsulan wonten e mail kula. Matur nuwun sadereng lan sasampunipun.
Balas	dwi yuni astuty Says:
Januari 31, 2010 pada 4:10 pm pak
full pagelaran wayang kulit dalang ki anom suroto lakon wiroto parwo 16 agustus 2014 part 2
saka kancane. Antara stress amergo bingung durung tau numpak montor mabur
sing dempet-dempetan: “Piye dik? Apik-apik ae tah?”
Mat Pithi rodok nggumun, bathine: “Lho wong iki koq weruh nek aku saka Indonesia yo?”
Sidane Mat Pithi njawab ambek setengah gelagapan: “Eh… apik… apik”
maneh: “Wis krasa lega durung?”
“Lumayan” jarene Mat Pithi ambek garuk-garuk dengkule.
“Wah podo.. cuma aku saiki onok masalah titik…”
mawon ‘nggih mas 😀 hehe, matur nuwun sampun rawuh kaliyan apresiasinipun…,
suwun ingkang katah kagem sadulur ingkg sampun paring driver ingkg sampun kulo duwonlod, mg2 dados
karepmu wes. Mulih kono mengko digoleki mbokmu.Neng : Mbokku isih nang pasar ko doldolan mendoan.Pakdhe : Lah, kamu
dipake anak jaman sekarang kuwi.Pakdhe : Oh, by the way kowe wis ngandani cah-cah urung
Jiwa nekat nganti weteng luwe, yo ora dipikir
Angger ana rokok, kopi, kuwi wis dadi ruhe
Tapi nggowo payung sing rasane yo mbuh piye
Sugeng Priyanto: BUDAYA POLITIK DI INDONESIA
piye mas kbr jogja?sae2 mawon tho?
apa melu nyang jogja wae yo… 🙂
By: masfaj on 8 Juli, 2010 at 3:49 pm
makatên mênggah gancaring caritå mugi andadosnå kawuningan.
(6) Pådå Andhap, kaginakakén kanggé pakúrmatan tumuju priyantún ingkang wajib dipún úrmati, pådå andhap dipún sérat ing púrwaning sêrat.
᮴   ᭦    ...... kanthi sêrat mênikå ingkang putrå atúr wuningå bilíh ......
(7) Pådå Madyå, dipun sêrat ing purwaning sêrat ingkang tumuju dumatêng priyantún ingkang sak - dêrajat.
Adimas Sumarnå kang bangêt dak trêsnani
(8) Pådå Luhúr, dipún sêrat ing púrwaning sêrat utawi sêkar ingkang tumuju dumatêng priyantún ingkang kagungan kalênggahan, yúswå utawi pangkatipún langkúng
profèsionalitas guru pêntíng wóntên ing pamulangan SD dumugi SMA/SMK/MA. Kanthi mênika guru båså Jawi prêlu dipún tatar supadós langkúng mumpuni utawi mulang båså Jawi. Kathah sangêt putusan utawi rékomèndasi kongrès wóntên ing ranah
putusan lan rékomèndasi kongrès ingkang prêlu dipún mangêrtósi dumugi lingkungan kulåwargå. Wóntên ing
wiwit taun 2009-2014 ya iku Prof. Dr. dr. I Made Bakta, SpPD (KHOM).
Cikal bakal Unud ya iku ana ing Fakultas Sastra Udayana cabang Universitas Airlangga kang diresmekake dèning P. J. M. Presidhén Républik Indonésia panjenengané Ir. Soekarno, lan dibikak dèning panjenengané J. M. Menteri P.P serta K. Prof. DR. Priyono ing tanggal 29 September 1958 kanthi tanda Prasasti kang ana ing
dumunung ana ing tlatah laladan Propinsi Bali. Banjur biyèn tanggal 29 September 1958 ing Bali uga ngadeg Fakultas kanthi jeneng Fakultas Sastra Udayana salah sijiné cabang Universitas Airlangga Surabaya. Fakultas Sastra Udayana didadekake slaha jisiné Fakultas kang ana ing Udayana dadi
Program Pasca Sarjana[besut | besut sumber]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 7 Januari 2017.
menawi kagungan rencang progie ingkang putri monggo dipun aturi , njehh.. maturnuwun ^__^*progie=programer
Gusti wis wungu! Gusti nyata yen wis wungu!
Kirab Ritual Budaya HUT Akbar Klenteng HOK TIK BIO Kabupaten Rembang September 10, 2016Event Event “Srawung Sedulur Soditan” Lasem Rembang
nadyan mengsah kathah manah datan semplah berkah tansah rumentah
mung kabegjan saha kadarman ngiring salamining gesang
by tjahyo84 on 21.03.09 21:19@XAROM>>>>ZAMAN SAIKI PAK, OPO2 DADI DUIT, SENG
“Kowe arep mangan opo”?
2. Madya (moderate); e.g. “Sampeyan bade nedho nopo”?
3. Inggil; e.g. “Panjenengan bade dahar nopo”?
"Bocah ora njowotenan, wes kelas 3 SMA kok ora tau gelem ngewangi penggaweane wong tuwo, saben muleh sekolah mung turu wae, piye to le....le... karepmu iki ke?"Padahal jaman anak'e iku isek cilik diluk-diluk dikongkon turu, malah dinina bobok kon cepet turu, yen anak'e sek dolan sampek di golek'i di pekso kon turu yen ora gelem turu mesti diseneni. Lha saiki bareng wes gedi
Tonggoku malah luweh parah, moso ngudang anak'e kok ngene, "Anak'e sopo to iki kok ayu men? ciluuuuuuuuuuuk.......badalaaaaaaa......" Wong sing
Palopo kalebu unik. Unike geguritan Budi Palopo mau katon saka unsur pambangune. Iki sing ndadekake geguritan Budi Palopo beda
Sangalas geguritan kang diteliti ngandhut rima konsonan utawa aliterasi paling akeh ketimbang patang puluh sanga geguritan liyane. Struktur pembangun geguritan antarane struktur fisik lan batin. Skripsi iki ngrembug babagan struktur fisike geguritan anggitane Budi Palopo kanthi irah-irahan antologi geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh. Perkara kang dirembug ing skripsi iki
kanggo ngandharake struktur fisike geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh anggitane Budi Palopo. Panaliten iki migunakake pendhekatan objektif kanthi metodhe stuktural kang nduwe ancas kanggo ngonceki geguritan ing sajroning unsur fisik pembangun geguritan. Asile panaliten iki nuduhake yen geguritan-geguritan Budi Palopo ora ngandhut tata cara kuna kang isih nggunakake rima akhir, yen ta ana rima akhir kang padha, iku mung ana pirang bait lan anane ora bebarengan utawa manut tata cara kuna. Swara-swara konsonan kang metu ambal-ambalan kanthi gontax ganti menehi irama lan swasana imajinatif geguritan kasebut. Geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh nduwe kakuwatan ing unsur swara, utamane ana ing rima konsonan utawa aliterasine. Irama saka sangalas geguritan kang diteliti ana ing antologi geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh anggitane Budi Palopo iki diandharake kanthi nadha datar lan alus. Tembung kuna kang ana ing 19 geguritan kang diteliti nggawe geguritan kasebut katon nggegirisi. Tembung konkret kang digunakake bisa nggambarake kadadeyan kang nyata. Tipografi kang ditulis saka pinggir sisih kiwa, sisih tengen utawa sisih tengah nambah kaendahan wujud baris lan bait. Gambaran kang digunakake ana ing antologi geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh yaiku gambaran visual, auditif, lan penciuman. Basa figuratif kang digunakake yaiku gaya basa hiperbola lan pernyataan retoris. Panaliten iki bisa menehi wacana kanggo masyarakat khususe para siswa, lan uga bisa didadekake wewaton kanggo neliti geguritan liyane kanthi nganggo pendhekatan lan metodhe liya.
Natasha Bedingfield (lair ing London, Inggris, 26 November 1981) iku sawijining panyanyi Inggris lan adhiné panyanyi Daniel Bedingfield. Wong tuwané asalé saka Sélandia Anyar. Dhèwèké tau mencapai nomer #3 mawa singlené ing Inggris sing ajudul "Single" ing wulan Mei 2004 lan uga sawisé iku single nomer #1 mawa judul "These Words" ing wulan Agustus 2004. Album perdanané, "Unwritten" uga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Natasha_Bedingfield&oldid=816405"	Kategori: Penyanyi InggrisKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.12, 11 Maret 2013.
“lhaa…sing urip ning malang iku sopo??
ibuk takon aku, aku takon sopo??”
ngono, wis ngguya ngguyu dewe goblok sisan, wis parah tenan nek iki tingkat kebocor aluse Reply	Lambang says:	01-10-2010 at 12:21	Oooo… mas kinjeng kuwi tho…
Wis ah, ditutup wae pembahasane tinimbang ono sing
Atur Panatacara ing Praptanipun Temanten Kakung - NJOWORATOWEKIJANE
lenggah ingkang tuhu kinurmatan. Putra temanten putri sampun lenggah anggana raras wonten sasana rinengga. Pramila saking menika, sumangga adicara kalajengaken adicara ingkang salajengipun, nuwun inggih Praptanipun Putra Temanten Kakung. Ingkang menika katur panjenenganipun para-para ingkang kajibah hangayap hangombyong Putra Temanten Kakung kula sumanggaaken. Sumangga, Nuwun.===( Gendhing Lancaran Kebo Giro PLAY, lajeng njantur/nyandra )Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng *), kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman. Ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis ing sakara-kara, kalis ing sambekala.Sinten ta sambating wewangi sang narpati ing dinten punika?Wenang den ucapna hanenggih Mas Bagus ...................... putra panjenenganipun .......................... saking ..........................Kawistingal gumebyar busanane,
edining swasana ingkang hangrenggani tawinging wiwara.Wus handungkap unggyan ingkang tinuju gya kendel tindakira wonten sangajenging papan upacara, keparenging sedya hangrantu laksitaning adicara
Prabu Gajah Kulon Rakeyan wuwus (819-891 M) 9. Prabu Darmaraksa 10. Windusakti Prabu Dewageng (895-913 M) 11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu
Prabu munding ganawirya (964-973 M) 16. Prabu jayagiri rakeyan wulung gadung (973-989 M) 17. Prabu brajawisesa (989-1012 M) 18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019 M) 19. Prabu sang hyang ageng (1019-1030 M)
seneng arek gembengan. Lek loro iku yo nggak usah nangis.
Koyok digepuk ae. Engkok disangkakno digepuk bu INA. Saiki wis gedhe, lek loro
pak mulyadi guru matematika,ndaleme kojo tho…sing jelas dadi
ORA GEDUG GEDUG BUMI SING TAK GeDUG ATINE Si............nama yang di tuju ATIMU MBeDeDeG KOYO LeMAH BUMI SAP PITU SUJUD MANUT TeKA WeLAS TeKA ASIH MARING AKU KAYA LeMAH SING TAK GeDUG IKI
weeeh mbiyen aku duwe kasete sing iki…
Tahapaknà Silit tube (57) Irak tube (57) Kondom Bayan tube (60) Iran tube (65) Dasamuka Kicking tube (67) Bajuri Puter tube (69) Penafian xxxtubenote.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
bareng wae karo mbak seksi lan ESQ kuwi. sopo ngerti lek karo2 ne berdebat iso dijupuk
tumedhak waradin sagung dumadi, kajiwa lan kasarira ing panjenengan sedaya lan kula, katitik ing titi kalenggahan menika panjenengan lan kula sampun kakeparengaken kempal manunggal ing menika papan, kanthi pinaringan karaharjan lan gumelaring bagas kuwarasan. Ingkang awit saking menika, sumangga nuwun kula dherekaken ngluhuraken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, ngonjukaken raos syukur dhumateng sahandhap pepadaning Gusti Kang Akarya Jagat, Allah
Mugi-mugi salwiring gati tansah manggih kawilujengan, rahayu nirmala, niskala, uwal saking sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda. Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan ummat
Panjenenganipun ingkang tuhu kinabekten, para sesepuh saha pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun ........................ ingkang dhahat pinundhi, panjenenganipun para 'alim para 'ulama, para kyai lan para ustadz ingkang mboten saged kula sebat setunggal-setunggalipun, ingkang tansah kaantu-antu berkah pangestu, pendonga miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun para pangemban pangembating praja, minangka pandam pandom pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana. Sumawana sanggyaning para rawuh kakung saha putri, ingkang tuhu pantes hanampi sagunging pakurmatan, para sanak kadang wredha-mudha lan tumaruna ingkang mahambeg ing tresna lan asih, menapa dene para pengombyong temanten saking _____________ ingkang tansah winantu ing bagya mulya.Sugeng rawuh, wilujeng siang/dalu, lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami, awit sampun kumawani nyahak wewenanging kamardhikan panjenengan sedaya ingkang nembe eca wawan sabda. Nuwun inggih awit saking awrat ngemban dhawuh pangandikan saking panjenenganipun Bp/Ibu ___________________ ingkang hamengku gati, kajibah ndherekaken lampahing adicara ing titi kalenggahan menika, nuwun inggih adicara pahargyan dhedhaupanipun Anak Ajeng ______________________ kaliyan Sang Abagus______________ putra panjenenganipun Bp/Ibu ______________ ingkang pidalem ing _____________________.Anamung sakderengipun, nglenggana bilih kula namung boboting tiyang jugul ingkang cubluk ambalilu, kothong ing seserepan, miwah asor ing samukawis, pramila kirang jangkeping trapsila, menapa dene cupet cewet atur kula ing mangke, ingkang mboten saged adamel suka renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula nyuwun agunging sih samodra pangaksami.Sanggya adilenggah, para rawuh ingkang
alhamdulillah sampun kaleksanan dhuk kalawau enjing, nuwun inggih dinten ________________ watawis tabuh ________ wekdal Nuswantara Imbang Pracima, nyarengi surya kaping ____________________ mapan wonten ing _______________ kanthi sineksenan dening para kadang kulawarga minggahipun para sesepuh lan pinisepuh kanthi manggih wilujeng, kalis ing sambekala.Wondene menggah rantamaning adicara ingkang sampun rinacik, rinumpat, lan rinumpaka dening para kadang kulawangsa kangge hangrenggani pahargyan samangke, nuwun inggih kadi ingkang badhe katur mekaten:Titilaksana ingkang sepisan, tinarbuka kanthi pambukaUrut angka 2, nuwun inggih Upacara Panggih ingkang katerasaken upacara adat.minangka urut angka 3, nenggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'anAtur Pambagyaharja, minangka urut angka 4Srah Tinampen putra temanten kakung, dhumawah urut angka 5 lan 6.Salajengipun Kirab lan Sumene minangka urut angka 7Dene urut angka 8, nuwun inggih SabdaTama utawi Mau'idzah HasanahLan urut ingkang pungkasan inggih menika Donga lan panutupWondene adicara ingkang badhe kawengku ing salebeting Upacara Panggih inggih menika:Urut ingkang sepisan, sowanipun risang putra calon temanten putri kalenggahaken ing sasana rinengga.Kalajengaken praptanipun putra calon temanten kakung minangka urut angka 2.Dene urut angka 3 nuwun inggih Upacara Panggih ingkang katerasaken upacara adat.Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur, lan sru panyuwunipun Bp/Ibu ____________________ sagung kulawarga, mugi panjenengan sedaya keparenga paring puja-puji pangastuti tumrap sri temanten, sinambi lelenggahan ngantos purnaning adicara ing mangke, kanthi mardu mardhikaning penggalih.Wondene minangka tandha purnaning adicara pahargyan prasaja menika, nuwun inggih menawi mangke putra temanten sarimbit sampun kabedhol saking palenggahanipun ing sasana rinengga, lajeng kakanthi tiyang sepuhipun jumeneng wonten sangajenging tarub (>>wiwaraning pahargyan) saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu. Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken cak-cakaning adicara menika saged lancar, rancag tanpa manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah ingkang tansah winantu ing suka rahayu, kakung miwah putri. Minangka pambukaning adicara sumangga
wasallam, al faatihah.===(maos fatihah)===Matur nuwun. Mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara ing siang/dalu menika saged rancag, lancar, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.
ngapuro,ketemu meneh nang tahun ngarep."SELAMAT DINO ROYO.
karo Gusti Sing Maha Asih. Anggone antuk kahanan sedih kang kaya mangkono kuwi, ati malah iso matur marang Gusti kanthi sa tulus2e. Lan Sinuhun kuwi pancen ana, pancen nyata, lhah lek linambaran sesambungan kaya mangkono kuwi marang Gusti, mesthi iso ngrasakake kuwasane Kang Maha Agung. Kalegane ora amarga wis nguda rasa, nanging luwih saka iku, Sing Kagungan Langit iya maringi wangsulan kanthi dalan kang mbok menawa tan kena tinalar dening mb inuel. Mbok menawa ana kedadeyan ngene-ngono ing sak kiwa - tengene mb inuel, lan kanthi mengkono wong-wong banjur eling kang kleru lan bali nang kabecikan. Wis, rasakno nek mb inuel kwi ora dhewekan. Sing Maha Asih cedhak banget lan pracoyo'o Kuasane nyata.Iki ming sakdermo nulis kok, sing apik iso di simpen, yen rumangsa ora
wis gak asing maneh, iki kabar cumak kanggo tombo kangen konco-konco ing njubo rangkah menowo kelompok kesenian iki isih ono lan exis najan wis kepinggir.
Pagelaran reog Rukun Santoso saiki wis didominasi generasi cah-cah nom ugo olah tari ne wis akeh owah nek disbanding karo pendahulune yaikunreog Waru doyong karono pagelaran ing wektu iki akeh disispi olah tari reog Ponorogo, nanging sing luwih penting awake dewe kabeh kudu matur nuwun karo kadang pelaku seni tradisional reog iki najan wis kepinggir tetep geleng ngelestareke utowo nguri-uri najan kanti dana sing pas-pasan sing
wong isih podho gelem mirsani nek ono pagelaran lan nek
buruh sing pendapatane sitik, lah sing 5 % PNS Mugo-mogo kanthi kabar iki sutesno sing isih duwe semangat majuken kesenian tradisional isih podho gelem cawe-cawe ngelilake waktu, tenogo lan dono driyan nek ono yuk podho mbangun
unen-unen kang ajeg panganggone, mawa teges entar, ora ngemu surasa pepindhan (
lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
Sekar Sumawur, Medan Basa Dasa Tawi Kumandhang, Sabda Pepalor, Gumregah Dharma Kandha, Parikesit, Panjebar Semangat dan Joko Lodhang.Abad 80-an,
disopiri karo wong “gedhe”, kang. rasane piye ngunu… penak yo ora penak. tapi tak itung2 mosok aku dadi gedhibale wong “gedhe” terus. sekali2 wong “gedhe” dadi sopire wong cilik…
“Le, nyatane meneng-meneng kowe luwih nakal timbang, Mas Bas,” ngendikane Mas Kun. ”Dhik Esti, randha kembang kuwi, crita akeh babagan biyen sesambungan karo awakmu ananging wong tuwane ora setuju. Terus kowe nekad nganti Dhik Esti duwe anak siji ora ana bapake. Tibake bapake ya kowe kuwi. Sesambungane Dhik Esti
padepokane akeh: sydney, malioboro, nitiprayan, bulungan, kutisari.
wah dadi kelingan kancaku sing wis janji arep ngirimi
ra popo iki wes pengetahuan umum, wes dadi cirine seniman Yojo, kluwuk luwus ngincere landa..nek istilahe saiki
yah, doakan saja semoga istiqomah sampai tamat..
sik ms, gung iso ngetokke aku, ijeh katrok. sitik sitik. hehe
ANCINE nyedhaki surup srengenge nalika nom-noman lanang wadon kuwi gegandhengan tangan tumuju plataran. Sing lanang nganggo bathik
UMANGSANE anggone ngliyep isih durung patiya suwe nalika nggantere telpun gegem kang tumum­pang kenap cilik kuwi nggugah turu­ne. Gragaban, telpun gage disaut. Sing ka­cetha ing
ing Pereng Wilis (02)	Rajapati ing Pereng Wilis (03)
ETYAWAN ngguyu. Ucape, “Dheweke wartawan Mas, apamaneh wartawan mligi kasus kriminal. Kerjane meh kaya dhetektip. Informasi bisa teka saka ngendi wae.”“Njur aku kudu komentar piye, Dhik?”
Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (03)	Rajapati ing
Ku­mendhan pulisi kecamatan iku di­tutwuri wong telu. Sing loro pawakan pi­degsa, kulit nyawo mateng. Palindriya ora Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (04)	Rajapati ing Pereng Wilis (05)
AWISE Markani lan bojone mungkur, Amongdenta ganti arep nakoni Palindriya. Beda karo sadurunge sing krasa nggekeng, saiki swasanane rada nglen­dheh. Sebab Amongdenta wis wanuh karo Palindriya, nadyan tepunge Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (05)	Rajapati ing Pereng Wilis (06)
AWONGAN cacad kuwi mlaku kecincug-kecincug tumuju iring tengene omah lan ilang kaling-kalingan tembok ngisor tritisan. Lakune tanpa nyuwara, tleser-tleser kaya ula. Nganti blegere pawongan kuwi diuntal tembok, Setyawan Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (06)	Rajapati ing Pereng Wilis (07)
ONAH banjur nyelehake gelas loro ana meja sangarepe Sekarniti lan Setyawan. Rampung ngladekake we- dang, abdine Palindriya kuwi terus pamit memburi maneh karo nggawa sisane wedang. Teh kuwi isih
ing madyaning langit. Nadyan isih nedhenge mangsa rendheng, ewadene ora katon mega sa­ipit-ipita sing nyaput akasa. Wengine tan­saya sampurna Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (08)	Rajapati ing Pereng Wilis (09)
RLOJI sing naleni ugel-ugel kiwane Setyawan nuduhake angka setengah wolu thit nalika Honda Supra X sing di­tumpaki mlebu plataran omahe Palindriya. Srengengene wiwit nyengkrek, paran­dene hawa ing lengkeh gunung kono Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (09)	Rajapati ing Pereng Wilis (10)
SMUNGGI mateni mesin sepedhah motore watara limalas meter saka omah sing arep dijujug. Darus agahan mencolot saka boncengan banjur ndhisiki mlayu tumuju mburi omah. Njrunthul kaya gemak, Darus nyaketi lawang pawon sing Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (10)	Rajapati ing Pereng Wilis (11)
IJANG Innova werna perak mlebu plataran. Komisaris Amongdenta, Setyawan, Palindriya dalah anggota pulisi sing isih keri ana teras kono padha nyawang tekane kendharaan karo nebak-nebak. Mandheg ora adoh karo Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (11)	Rajapati ing Pereng Wilis (12)
RA suwe kaceke karo lungane Asmungi lan Darus, Murji teka ngirid Markani dalah sing wadon. Ing mburine Murji, Asro nuntun sepedhah motor sing rodhane nggedabel lendhut. Clanane Asro diwingkis sakentol. Sandhale, sing Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (12)	Rajapati ing Pereng Wilis (13)
AWISE kandha marang Amongdenta yen arep menyang pekiwan, Dhetektip Setyawan banjur mlebu ngomah. Nyabrangi ruwang tamu kang bawera banjur anjog ana ruwang tengah. Swa­sana ing ruwang tengah iku isih krasa Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (13)	Rajapati ing Pereng Wilis (14)
RENGENGE manjer sagenter nalika kendharaane Setyawan menggok menyang platarane Markas Kapulisen Sektor Sendhang. Sawise njagang sepedhah motore ana nggon parkiran, priya pakulitan pucet kuwi banjur Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (14)	Rajapati ing Pereng Wilis (15)
O… saiki aku kelingan. Esuk kae sadurunge Kampana teka, daksawang kowe bola-bali nginguk arlojimu wae. Jebul pancen ana sing kokantu-antu ta, Dhik?”“Wektu kuwi
klawan Sekarniti wis cukup suwe. Trepe nalika aku lan dheweke isih padha-padha lungguh bangku pa­mulangan ing SMA Kalangbret. Apa maneh kawit kelas I nganti kelas III aku lan dhewe­ke ajeg nunggal kelas. Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (16)	Rajapati ing Pereng Wilis (17)
Kahanan sakiwa tengenku peteng nadyan ora dhipet banget-banget. Ora katon soroting cahya. Rasane kaya tinarungku ana njero rong. Ning jebul aku ora ijenan, sebab dumadakan wae ana
Selanjutnya : Rajapati ing Pereng Wilis (17)	Rajapati ing Pereng Wilis (18) - (Cuthel)
ENG daleme Pak Palindriya aku njaluk dipapanake ana gubug sing dumunung ing mburi omah. Najan satemene Pak Palin wis nyepaki kamar ana njero loji, nanging aku ngrumangsani kahanan­ku sing sarwa ora lumrah iki.
“Berburu Tuhan – Petuah Tiga Guru”
Karya Denny JA Kategori Project dipublikasikan 04 Maret 2017
MANUNGGALING KAWULA LAN GUSTI Terinspirasi ×
Bukkake Teens , bukkake pics , bukake seks indir , bokep bukake hd , bokep bukake dvd , Bokep bukake ,
iku jenenge sawijining candhi Buddha sing panggonane ane ing Kabupaten Magelang, provinsi Jawa Tengah. Lokasi candhi iki kurang luwih 100 km ing sisih kidul-kuloning Semarang lan 40 km ing sisih lor-kuloning Yogyakarta. Candhi iki yasane pamarentah wangsa Syailendra ing kiwa tengening abad kaping 9 Masehi. Candhi iki candhi panganut agama Buddha Mahayana.
Akeh teori sing kepengin nerangake jenenge candhi iki. Salah sijining celathu yen jeneng iki mbok menawa asale saka tembung Sambharabhudhara, sing tegese “gunung” (bhudara) sing imbange ana teras-terase. Teori liya celathu yen tembung barabudhur sangkane saka pangucapan “para buddha” sing malih dadi “barabudhur”. Banjur miturut teori liya tembung iki saka tetembungan “bara” lan “beduhur”. Tembung “bara” jare sangkane saka tembung wihara lan beduhur tegese “dhuwur”. Dadi karepe asrama sing panggonane dhuwur.
Candhi Barabudhur bentuke punden maundak, sing tumata saka enem tingkat awujud bujur sangkar, telung tingkat awujud bundher mlungker lan sawijining stupa utama sing dadi puncake. Saliyane iku ing kabeh tingkat kasebar pirang-pirang stupa.
Ing saben tingkatan ana relief-relief sing padha ditatah ing temboking candhi. Relief-relief iki carane maca miturut saubenging dom jam utawa nganggo basa Kawi diarani mapradaksina. Tembung iki sangkane saka basa Sansekreta daksina sing tegese iku kidul. Relief-relief iki warna-warna isi critane, antara liya ana relief-relief bab wiracarita Ramayana.
Candhi Prambanan iku kompleks candhi Hindu sing gedhé dhéwé ing Indonesia, ing pulo Jawa, kurang luwih 20 km wétan Yogyakarta, 40 km kulon Surakarta lan 120 km kidul Semarang, persis ing watesing provinsi Jawa Tengah lan Daerah Istimewa Yogyakarta. Candhi Prambanan manggon ing désa Prambanan sing tlatahe dibagi antara kabupaten Sleman lan Klaten.Para ahli purbakala ndugam candhi ini dibangun ing sawetaraning taun 850 Masehi dening Rakai Pikatan (raja seka wangsa Mataram I sing kaping loro) utawa Dyah Balitung. Nanging ora suwe sawuse candhi iki binangun, banjur ditinggalake lan wiwit rusak.
Renovasi candhi iki diwiwiti ing taun 1918, lan nganti sepréné durung rampung. Gedhong utama lagi dirampungaké ing taun 1953. Akèh pérangan candhi sing direnovasi nganggo watu anyar amarga watu-watu sing asli wis dicolong utawa dienggo ing panggonan liya. Salah sawijining candhi mung bakal dipugar yen minimal 75% watu asline isih ana. Mula saka kuwi, akeh candhi-candhi cilik sing ora dibangun manèh lan mung katon landhesan pondasiné waé.Saiki candhi iki sawijining situs warisan dunya sing kareksa déning UNESCO wiwit taun 1991. Tegesé antara liya, komplèks iki kareksa lan ndhuwé status astamiwa. Contone yèn ing mangsa perang, ora olèh dicedhaki wong-wong sing ayuda.Candhi Prambanan iku candhi Hindhu sing gedhé dhéwé ing Asia Kidul-Wetan, dhuwure gedhong utama iku 47 meter.
Kompleks candhi iki tinata saka 8 candhi utama lan luwih saka 250 candhi cilik.Telung candhi utama diarani Trisakti lan disajèkaké ing sang hyang Trimurti: Bathara Siwa sang Pangrusak, Bathara Wisnu sang Panggulawentah lan Bathara Brahma sang Pancipta.Candhi Siwa ing tengah-tengah, isine patang kamar, sakamar ing saben arah mata angin. Sawetara iku sing pratama amopt sawijiing reca Bathara Siwa sing dhuwuré ana telung mèter, telu liyane isi reca-reca sing ukurané luwih cilik, yaiku reca Durga, sakti utawa garwa Bathara Siwa, Agastya, guruné, lan Ganesa, putrane.
Reca Durga uga diarani Rara utawa Lara Jongrang (rara langsing) karo pendunung sing papan kono.Rong candhi liyane katur kagem Hyang Wisnu, sing madhep lor lan sijiné katur Hyang Brahma, sing madhep kidul. Saliyané iku ana pirang-pirang candhi cilik liya sing diaturake marang Sang Lembu Nandini, wahana Bathara Siwa, sang Angsa (banyak), wahana Bathara Brahma, lan sang Garudha, wahana Bathara Wisnu.Terus relief ing saubenging rong puluh pinggiran candhi nggambaraké wiracarita Ramayana. Vèrsi sing digambaraké ing kéné béda karo vèrsi Kakawin Ramayana Jawa Kuna, anging mèmper karo crita Ramayana sing diturunaké liwat tradhisi oral.
Bledhug Kuwu kuwi sawijining kawah lumpur (mud volcanoes) sing dumunung ing désa Kuwu, Kecamatan Kradènan, Kabupatèn Grobogan, provinsi Jawa Tengah. Papan iki bisa ditempuh kurang luwih 28 km mangétan saka kutha Purwadadi. Bledhug Kuwu minangka salah siji obyek wisata andalan ing dhaérah iki, saliyané sumber geni abadi Mrapèn, lan Wadhuk Kedungombo. Obyèk sing narik kawigatèn saka bledug iki yakuwi jeblugan-jeblugan lumpur sing ngandhut uyah lan terus-terusan, saben 2 utawa 3 menit.
Sacara geologi, kawah lumpur Kuwu, kayadéné
lumpur liyané, kuwi aktivitas panglepasan gas saka jero teras bumi. Gas iki biasané arupa metana. Kuwu kuwi siji-sijiné sing dumunung ing Jawa Tengah. Letupan-letupan lumpur sing dumadi biasané nggawa larutan kaya mineral saka bagéyan ngisor lumpur mendhuwur. Kasus Sidoarjo uga minangka wangun kawah lumpur, senadyan sing pungkasan iki tingkat aktivitasé luwih dhuwur.
Lumpur saka kawah iki banyuné ngandhut uyah, déning masarakat lokal dimanfaataké kanggo bahan gawé uyah bleng (IPA: /bləng/) sacara tradisional. Carané kanthi nampung banyu saka bledug iku jroning glagah (pring sing dibelah dadi loro, banjur digaringaké.
Miturut crita turun temurun sing ana ing kalangan masarakat, Bledug Kuwu dumadi amarga anané bolongan sing ngubungaké panggonan kuwi karo Segara Kidul (Samudera Hindia). Kocap kacarta bolongan mau arupa dalan mulihé Joko Linglung saka Segara Kidul tumuju krajaan Medhang Kamulan sawisé ngalahaké Prabu Dewata Cengkar sing wis owah dadi bajul putih ing Segara Kidul. Joko Linglung jaré bisa gawé bolongan kasebut amarga bisa njélma dadi ula naga sing dadi syarat supaya diakoni minangka anaké.
Kecamatan Tawangmangu iku salah siji kecamatan ing kabupaten Karanganyar, provinsi Jawa Tengah, Indonésia. Tawangmangu dikenal minangka obyèk wisata pagunungan ing gigir kulon Gunung Lawu sing bisa ditekani nganggo kendaraan dharat watara sak jam saka Kutha Surakarta (Solo). Panggonan iki wiwit jaman kolonial Walanda wis dadi papan wisata. Obyèk wisata utama yakuwi arupa grojogan Grojogan Sewu (dhuwuré 65 m). Ing papan tetirah iki kasadiyakake uga sarana pendhukung wisata kayadéné kolam renang lan panginepan. Saka Tawangmangu bisa diwiwiti mènèk pucuking Gunung Lawu (Pos
kuwi cepet nduwe, bhen ora keri seko sing liyo hxhx.. 😀ReplyBy PhotoworksBlogs Of Hariyantoon Aug 4, 2014 @ 23:11 says: fotonya
Pujon iku désa ing Kecamatan Kapuas Tengah, Kabupatèn Kapuas, Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pujon,_Kapuas_Tengah,_Kapuas&oldid=1115027"	Kategori: Kapuas Tengah, KapuasKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 30 Januari 2017.
sesuk maneh neh gowo bedil di kumpulke dhewe2 yo… poro kawulo skrimish
KAWRUH : NGAMBAH MANISING SIH TRESNA
Rasa sing wis banget ketriwal ing pangrasane bebrayan saiki – luwih-luwih baraya agung ing perkotaan yaiku manising rasa sih tresna. Rasa sih tresna, kang satuhune mujudake mutyara jroning urip, yekti minangka bab kang tan bisa kaselaki kuwawa dadi werna, greget, memanis, sarta ukuran ing ciri pribadining manungsa. Pangersula ing sakaliring kahanan embuh iku akehe tumindak nasar, wengis, julig, goroh lan sapanunggalane, iku kasebab awit
marang manising sih tresna. Saengga urip karengga manis lan sih tresna dadi werna ing pasrawungan.Saweneh laku kang kaprah kanggo ngambah ing manising sih tresna manut kapitayan Jawa kasembuh awit bab kang runtut, ajeg lan lumadi. Tindak iki bisa kinaran laku sing kulina utawa pakulinan. Witing tresna jalaran saka kulina, unen-unen iki ora mung wis ngoyot nanging uga temanja buktine. Awit saka kulina bisa dadi tresna, seneng lan karemPakulinan kasebut ing ngarep minangka wujud tumindak kang ukurane mesthi yaiku runtut, ajeg lan lumadi. Laku mring apa wae asring thukul saka rerangkene tumindak iku, kang dening wong Jawa sinebut pakulinan, temahan nukulake tresna. Kabecikan iku tuwuh saka pakulinan, kosokbaline bab ala uga mekar saka anane pakulinan. Sugih lan mlarat, bisa lan ora bisa, kabeh winangun saka ajine pakulinan.Rasa sih tresna kang tipis lan kasisih ing perangan atine bebrayan saiki, awit uga saka pakulinan kang datan maelu rasa kasebut. Embuh kadayan dening laku jaman utawa owah-owahan liyane saengga rasa sih tresna datan kakemonah kanthi becik. Saben-saben pribadi amung migatekake awake dhewe. Sithik kanggo maelu ing liyan. Kepara sing tambah-matambah ing sadina-dina yaiku rasa anggunggung dhiri, golek menange dhewe, murka lan daksia. Sing kacethik ing pikir prasasat piye bisa angemperana jagad. Kabeh darbekku, manut aku lan panguwasaku. Eman.Sikep kang kaya mangkono iku umrik ing ati sithik mbaka sithik, ing wekasane dadi gedhe lan sabanjure nguwasani kabeh wewengkoning pikir. Yen mangkono iku temah ati datan kuwawa bedakake maneh endi kang nurut garis kautaman apadene kang nyebal saka paugeran bebener. Mula bab kang perlu kaperdi mring kupiya ngambah wewengkon manising tresna, yaiku ngajak ati supaya kulina ngajeni kagunaning liyan. Urip minangka titah ing jagad raya iki padha ing sasamining urip, sakabehe butuh kaajenan, kaasihi lan kaanggep ngerti.Minangka pepakeming laku kasebut kita bisa nyianu klawan tembang Gambuh ing serat Wedharaga anggitane R. Ng. Ranggawarsita ; lamun wus sarwa putus, kapinteran sinempen ing pungkur, bodhonira katokna ing ngarsa yekti, gampang traping tindak tanduk, amawas pambeking wong.Ing pitutur kasebut kaajab ing saben pribadi nadyan pinter aja keladuk nuduhake pinter, kepara api-api bodho. Sikep kang mangkene iki luwih jenak disenengi liyan brayan, tegese bakal dadi tuk sumbering sih tresna, katimbang yen kosok-baline. Ngerti nanging api-api bodho iku luwih gampang ing trep-trepaning tumindak, katimbang bodho api-api pinter, utawa pinter nanging keminter. Awit manut R. Ng. Ranggawarsita jroning pasrawungan mono ing saben-saben pribadi kepengin kaajeni, mula sabisa kita paham
uga nate nandhesake lamun kanggo mbangun swasana sih tresna ing pasrawungan bebrayan iku tinemu ana papat, yaiku nglengganani yen (1) manungsa iku kabeh egois, (2) luwih kesengsem klawan pribadine dhewe katimbang wong liya, (3) saben wong kepengin kanggep penting, lan (4) saben wong kepengin wong liya tansah sarujuk klawan panemune. Panglengganan ing papat bab kasebut kaajab bisaa nglairake sikep yen ing siji lan sijine prayoga tansah ajen ing ngajenan. Tinemu pangerten yen saben-saben wong darbe pambek, lan iku perlu kakurmati, dudu karemehake. Tan ngendhak gunaning janmi.Saiba ngujiwat ing pasrawungan lamun saben-saben pribadi ngrembaka subur panglenggana yen ing liyan iku uga wigati anane. Saengga bakal terwaca maneh pamikir Jawa duking uni sing nandhesake aja njiwit yen ora gelem dijiwit, aja gawe pituna yen ora gelem digawe
kabeh winungkus manis sih tresna. Saka manis tresna iku wong liya kadidene awake dhewe. Lamun badan iki perlu kaajeni mangkono uga wong liya, yen badan iki sengsem kaasihi mangkono uga wong liya, lan yen badan iki bombong kaanggep penting mangkono uga wong liya, lsp. Sumilake pamawas iki mesthi wae anjurung laku pasrawungan bakal adoh saka laku dursila. Swasana urip katon endah lan nengsemake. Prayoga
aku kan isih enom, dadi yo ra ngerti lagu2 ngene
aku kan isih enom, dadi yo ra ngerti lagu2 ngene ikiaku ngertine 90 an, kuwi we akhir
lah wong mboke mas aldi lagi derep
gyeh… aja pada penjorangan maring wong tuwa ya… enak bae derep… mboke inyong senenge bruwun
aldiwirya said: gyeh… aja pada penjorangan maring wong tuwa ya… enak bae derep… mboke inyong senenge bruwun gendhot !! hahahaha
penjorangan maring wong tuwa ya… enak bae derep… mboke inyong senenge bruwun gendhot !! hahahaha
nganti nangis aku maca komen mas Aldy….aku dadi kemutan Almarhum ibuku….., ibuku rak asale yo Purwokerto…biyen jaman cilik yen aku pethakilan, ibu mesthi dukani aku kanthi ukara , " Aja Penjorangan kowe
kok kaya nek lagi THB Boso Jowo kae yo, mesti ana kata kata ngen iki
aldiwirya said: bruwun gendhot !!
aku ra percoyo nek kowe muni Ora Mudeng Lagu Lagu 70an
lah judule ngono kuwi rak artine ketok banget nek memahami lirik lagu kuwi to
Reply	nadanusantara says:	7 May, 2012 at 12:00 am	aldiwirya said: bruwun gendhot !!
iki seko web-e Tokoh Indonesia yooo..aku mudeng, ning mung sithik……soale tahun 70-an isih akeh lagu2 sing dilarang kanggo aku:D
Ormas opo mung rt, sing penting tumindake
ing Dusun Krajan Deso Banyubiru dipusatke ing Masjid Baitul Izzah jan gayen amargo ono 5 sapi lan 5 wedus soko wargo Krajan sing podo weweh qurban ing tahun 2011 sing disebelih, kanti dipanitiani sing dipandegani dening Pak dr.H.M. Pratikyo nek jaman biyen priyayine sing gaweane anggon kebo tur mesti ngowo buku (kutu buku) nek biyen anggon kebo saiki anggon umat he he jaman wis maju yo Kang……… ugo di sengkuyung
ugo biyen gaweane anggon kebo saiki wis gelem anggon umat lan ugo disengkuyung poro sepuh sing diempuke Pak Nurhadi Dimyati (Modin) priyayine sing biyen seneng main ketoprak lan ugo Pak Slamet Riyadi priyayi iki putrane mbah kiyai Takril (alm) lan Kiyai Asrop soko tlatah Jeporo sory kang …..nek info priyayi iki gak duwe blass (penulise kuper tur katrok ndeso).
Lah ne king barisan bolo kurowo sing
Paijo lan parogo-porogo liyane sing podo trenginas anggone nyesek daging lan mecah-mecah daging ono sing gamane
Titis kabeh tandang gawe mboh cekel gawean tenan po gak opo temen cekel, gawean tapi sing jelas podo gluprut amis getih ………………….
Pak Yanto Polisi sing wonge Duwur suarane siji loro sing tukang ngatur rokok lan tukang dol-dolan kulit sapi lan wedus, ono sing istimewa wong siji iki telitine jan gak ketulungan kabeh di check lan di Kontron sampai tekan powon barang jan gak ono gawean sing luput karo pengawasane………………………….
Bah Win pakne Mail cah mbeling priyayi iki putrane pak Karno Gembong
cah- cah podo tandang gawe di bantu karo ki Demang sing wonge gagah gedhe duwur tapi duwe loro dengkek saben gegere mesti tempelan salonpas roto sak geger, najan wis dadi Demang ning nek neng ndeso tetep kudu manut karo posisi ne neng kepanitiaan ……………
Iku gambarane priyayi-priyayi sing podo tandang gawe tapi bedo critane karo kahanan sing kelakon wektu iku Wedus siji mboko siji
krajan biso kecukupan kabeh lan isih iso mbantu wargo Dusun Tegalwuni, Dangkel deso Banyubiru lan Dusun Ngaglik Deso Ngedong…………..
Atur gung panuwun karo poro keluargo sing wis atur pisumsum Qurban lan ugo atur panuwun dene poro
aderengipun kita maos tuladha-tuladha gladhen maraga minangka Panatacara (MC) lan hamedhar pangandikan, mangga ing perangan ngajeng punika kita hanggladhi mangka paraga Panatacara lan hamedhar pangandikan.
Selanjutnya : 01 Mranatacara Lan Hamedhar Pangandikan Ingkang Sae	02. Pangertosan Bab Hamedhar Pangandikan
aderengipun kita anggladhi utawi maraga hamedhar pangandikan / tanggap wacana, langkung rurniyin kedah mangertosi babagan werdinipun hamedhar pangandikan / tanggap wacana punika punapa? Hamedhar pángandikan /
Selanjutnya : 02 Pangertosan Bab Hamedhar Pangandikan	03. Tujuan Hamedhar Pangandikan
ados sampun kaandharaken wonten ing ngajeng tujuan utami hamedhar pangandikan inggih punika kangge hangaturaken panguneg - uneging manah utawi mratelakaken informasi kanthi Hamedhar pangandikan wonten sangajenging piyantun Selanjutnya : 03 Tujuan Hamedhar Pangandikan	05. Hamedhar Pangandikan Ingkang Sipatipun Hiburan
amedhar pangandikan ingkang sipatipun hiburan punika kanthi tujuan mratelakaken informasi utawi hamilut pamyarsa dhumateng gagasan kita, nanging tujuwanipun asipat mirunggan upaminipun medhar pangandikan wonten salebeting tata
Selanjutnya : 05 Hamedhar Pangandikan Ingkang Sipatipun Hiburan	07. Sintenta Ingkang Miyarsakaken Wedharing Pangandikan Panjenengan
anthi hambudidaya mangertosi sintenta ingkang dados pamyarsa wedharing pangandikan kita, utawi kita medhar pangandikan wonten sangajenging sinten, inggih wigati sanget, kangge mangertosi sintenta para pamyarsa ingkang badhe dipun
Selanjutnya : 07 Sintenta Ingkang Miyarsakaken	08. Hamedhar Pangandikan Wonten Sangajenging Kaum Awam
aum awam dumados saking tiyang-tiyang ingkang dereng nate ngenyam pendidikan wonten ing bangkuning pasinaon, bebrayan padhusunan among tani lan tiyang ingkang taksih andhap pangertosanipun.
Selanjutnya : 08. Hamedhar Pangandikan Wonten Sangajenging Kaum Awam	09. Tatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Para Pejabat Lan Piyantun Ingkang Nggadhahi Palungguhan
iyantun ingkang anggadhahi palungguhan lan pejabat beda sanget kaliyan tiyang awam ingkang taksih andhap pangertosanipun. Pramila menawi kita medhar pangandikan wonten ing
Selanjutnya : 09 Tatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Para Pejabat	10. Hamedhar Pangandikan Wonten Sangajenging Pemudha Lan Pelajar
edhar pangandikan wonten sangajenging pelajar ugi wonten tata kramanipun utawi sopan santunipun piyambak katandhingaken kaliyan medhar pangandikan wonten sangajengipun umum, kita kedah nglenggana bilih pemudha
utawi tiyang - tiyang ingkang umumipun kuwat agaminipun mila kedah kita gatosaken bab ingkang kados mekaten kacetha ing ngandhap punika:
Selanjutnya : 11 Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Para Santri	12. Medhar Pangandikan Wonten Sangangajenging Para Ibu - Ibu
edhar pangandikan wonten sangajenging ibu - ibu utawi saperangan ingkang rawuh punika kaum wanita, mila kedahipun kita ngatos - atos salebeting ngaturaken wedharing
Medhar Pangandikan Wonten Sangangajenging Para Ibu - Ibu	13. Tatatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Tiyang Ingkang Mboten Sami Agaminipun
amedhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang mboten sami agaminipun, benten sanget kaliyan medhar pangandikan wonten ing sangajenging tiyangingkang nunggil agami. Selanjutnya : 13 Tatatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Tiyang Ingkang Mboten Sami Agaminipun	14. Warni Warnining Medhar Pangandikan
entuk utawi maneka warnining medhar pangandikan punika wonten pinten - pinten bab. Ing antawisipun inggih punika medhar pangandikan kanthi langsung utawi medhar pangandikan kanthi bebas, salajengipun wonten ugi medhar
Selanjutnya : 14 Warni Warnining Medhar Pangandikan	15. Ngawekani Pepalang Ing Salebeting Medhar Pangandikan
angge piyantun ingkang nedheng gegladhen, kangge maraga medhar pangandikan wonten sangajenging para piyantun / para rawuh pancen kathah pepalangipun, pepalang punika mijil saking salebeting pribadinipun piyambak lan ingkang Selanjutnya : 15 Ngawekani Pepalang Ing Salebeting Medhar Pangandikan	16. Punapa Dhemam Panggung Punika?
athah para piyantun ingkang saged ngendikakaken bab istilah dhemam panggung, nanging mboten mangertos maknanipun, punapa ta dhemam panggung punika? Demam panggung sakleresipun inggih punika gangguan /
Selanjutnya : 16 Punapa Dhemam Panggung Punika?	17. Kados Pundi Amurwani Medhar Pangandikan
ados pundi ta, cara kita miwiti medhar pangandikan? Saking pundi? Lan kados pundi ? Pangertosan / pengalaman ingkang kita mangertosi, sabab kangge amilut penggalihipun para pamyarsa perlu
lamu alaikum Wr. Wb.Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh
Tuladha Atur Pambuka Panatacara Pasrah Panampining Lamaran	ara lenggah kakung sumawana putri, ingkang sinuba ing pakurmatan, raos bombong miwah mongkoging manah, panjenenganipun Bp ___________ sekalihan ingkang mengku gati mboten saged kagambaraken ing mriki,
Selanjutnya : 19 Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Pambagyaharjo Ing Pahargyan Lamaran19 Tuladha Aturipun...	20. Tuladha Atur Pambagyaharjo Pasrah Lamaran
ismillahirrohmanirrohimAssalamu alaikum Wr. Wb.Para pepundhen, para pinisepuh, para sesepuh ingkang pantes
Tuladha Atur Pambagyaharjo Pasrah Lamaran	21. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo
erwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana aturipun Bp. ___________ pinangka sulih salira ingkang hamengku gati.Para lenggah kakung putri ingkartg satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur
Selanjutnya : 21 Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo	22. Tuladha
sepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun puma karya
Besan	23. Tuladha Aturipun Panatacara Saksampunipun Pasrah Lamaran Ngancik Panampi
akaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp ___________ pinangka duta saraya ing kalenggahan punika kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi
Selanjutnya : 23 Tuladha Aturipun Panatacara Saksampunipun Pasrah Lamaran Ngancik Panampi	24. Tuladha Panampi Pasrah Lamaran
ssalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng ___________ (Sesebutan kajumbuhaken kawontenan miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh). Ngembani wuwus karsanipun
Selanjutnya : 24 Tuladha Panampi Pasrah Lamaran	25. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran
anthi trewaca cetha atur panampi saking panjenenganipun Bp ___________ minangkã sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni paniti priksa sarana ingkang kapasrahaken saha kaleksanakaken
Selanjutnya : 25 Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran	26. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kaleksanakaken Liru Kalpika (menawi wonten)
ara lenggah kakung putri ingkang sinuba ing pakurmatan jumbuh kalian pamintanipun saking calon kadang besan, ing mriki keparengipun Bp ___________ ingkang mengku gati kaleksanakaken Selanjutnya : 26 Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kaleksanakaken Liru Kalpika	27. Tuladha Aturipun Panatacara Salebetipun Liru Kalpika
ara lenggah kakung putri, kaleksanan liru kalpika, pangandikanipun para pinisepuh, liru kalpika saged katindakaken saderengipun calon penganten kaijabaken utawi kapanggihaken, wondene menawi sampun kaijabaken Selanjutnya : 27 Tuladha Aturipun Panatacara Salebetipun Liru Kalpika	28. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Tanggap Wacana (menawi wonten)
anthi lulus raharjo liru kalpika ingkang katindakaken calon temanten kakung miwah penganten putri, inggih awit
Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Tanggap Wacana	29. Tuladha Aturipun Panatacara Wonten Ing Salebetipun Swasana Mirunggan
ara lenggah kakung putri ingkang pantes sinudarsana, laksitaning tata adicara ingkang sampun rinakit dening kulawarga kados sampun kaleksanakaken kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.
Selanjutnya : 29 Tuladha Aturipun Panatacara Wonten Ing Salebetipun Swasana Mirunggan	30. Tuladha Aturipun Panatacara nDungkap Paripurnaning Gati
andungkap titi mangsa kala paripurnaning sedya, karana urut reroncening tata adicara sampun kaleksanakaken dening para kulawarga. Para tamu kakung putri ingkang satuhu bagya mulya, saderengipun purnaning gati panjenenganipun Selanjutnya : 30 Tuladha Aturipun Panatacara nDungkap Paripurnaning Gati	31. Tuladha Atur Pambuka Panatacara Wonten Ing Pahargyan Mantu
ismillahirrohmanirrohimAssalamu ‘alaikum Wr. Wb,Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning
Selanjutnya : 31 Tuladha Atur Pambuka Panatacara Wonten Ing Pahargyan Mantu	32. Tuladha
Ing. Eva Sojkov&aacute;
Ing. Ivana Knotkov&aacute;
Ing. Veronika Pincov&aacute;
munggah ing pundakku, Siro tangiyo!
Sang Cacing Putih kang munggah ing ulo-uloku, Siro tangiyo!
Sang Puter Putih kang munggah ing dlamak-anku, Siro tangiyo!
Sang Jakir Putih kan munggah ing jenggotku, Siro tangiyo!
Balas →	wahhh kok ngandhanine lagi siki pak, ora kit wingi2 jaman2 sering liwat kono..
Iki arupa dhaptar paribasa lan saloka basa Jawa (durung pepak) sing ditata urut abjad. Paribasan iku tetembungan utawa ukara saèmper saloka nanging tegesé wantah, dudu pepindhan. Ana ing dhaptar iki paribasan lan saloka digabung dadi siji
Aja mburu marang pandelenganing liyan utawa tumandang kang mung golèk pangaleman
Aji pamulyaning (kakurmataning) wong ana ing tutur pangucapé
Aja kesusu, ananging ajeg garap apa kang dadi tanggung jawabé
B[besut | besut sumber]
Tumandang apa waé mengko bakal bisa mangertèni endi sing becik endi sing ala
C[besut | besut sumber]
D[besut | besut sumber]
Dudu sanak dudu kadang, yèn mati melu kelangan
E[besut | besut sumber]
Panggoné wong pinter dipamèri kapinteran sing ora sapiraa
Kapingin antuk sing luwih aji malah kélangan apa sing wis diduwèni
Wong sugih, pangkaté dhuwur, lembah manah, lan ngurmati sapadha-padha
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani
Pamimpin nalika ana ing ngarep kudu bisa dadi patuladan, nalika ana ing tengah bisa nggatokaké rakyaté, lan nalika ing buri bisa mènèhi panyengkuyung
Wong sing tumindak wewadi lan grusa-grusu saéngga gawé cilaka wong liya
J[besut | besut sumber]
Wong-wong apik sing kalebon wong-wong ala sing banjur ngrusak
Samubarang pagawéan luwih becik dicoba dhisik bisa lan orané
Wis kilangan, ngetokaké wragat manèh kanggo nggolèki, malah ora katemu pisan
Ngaku kendel tur pinter jebu1 jirih tur bodho
L[besut | besut sumber]
M[besut | besut sumber]
Linuwih (pinunjul ing kawruh) lan langka sing madhani
Mulat sarira angrasa wani, rumangsa mèlu andarbèni, wajib mèlu angrukebi
N[besut | besut sumber]
Sesami manungsa ingkang gesang wonten ing pundi kémawon saged ngurmati dhumateng martabat tiyang sanesipun
Wong asor bisa ngalahaké wong luhur (gedhé) nganti gawé kagèt wong akèh
Wis disuguh, mulihé nyangking suguhan (brekat)
Luwih becik rekasa dhisik, ing tembé mburiné bakal kapénak
Nggothak-nggathukaké kahanan kang dumadi saéngga cocog, kamangka durung karuwan ana hubungané
Rembugé sajak kapénak bareng ditandangi jebulé angèl
P[besut | besut sumber]
R[besut | besut sumber]
S[besut | besut sumber]
Sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasoraké
T[besut | besut sumber]
Téga nglarani, nanging ora téga yèn nganti blai (mati)
Turunané wong cilik dadi wong gedhé, turunané wong gedhé dadi wong cilik
U[besut | besut sumber]
Wong kang janji sumedya mènèhi kakucah marang saksi
Saapik-apiké omahé wong liya isih luwih becik yèn manggon ing omahé dhéwé
Nandukaké pratingkah sing sinamon ing pasemon praèn
W[besut | besut sumber]
Tiyang nandhang tatu, babak kulité, putung balungé (wong ketula-tula uripé)
Tiyang pintèr ora diguroni, Tiyang sanés ingkang ala dipanuti nganti tuwa
Badhé tetulung (mélasi) wong liya nanging malah dadi bilainé
Wéruh ing grubyug, ora wéruh ing rémbug
Y[besut | besut sumber]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 7 Januari 2017.
PRANYATAN UMUM NGENANI HAK-HAK ASASI (UMAT) MANUNGSA
Saben umat manungsa lair kanthi hak-hak kang podho lan pinasthi lan kanthi kabebasan-kabebasan ing bakuning angger-angger (wewaton = undang-undang). Perserikatan Bangsa-Bangsa darbe komitmen (tekad nglaksanakake maujude janji lan kasaguhane) kanggo junjung luhur, nggrengsengake lan ngayomi hak-hak asasi umat manungsa marang saben pribadi (individu). Komitmen kasebut ingayatan saka Piagam Perserikatan Bangsa-Bangsa kang nukulake kamantepaning kayakinan para bangsa sa-donya tumrap hak-hak asasi umat manungsa ing bakuning paugeran sarta tumrap martabat lan ajining kamanungsan. Ing Pranyatan Umum ngenani Hak-Hak (umat) Manungsa, Perserikatan Bangsa-Bangsa nandhesake kanthi terwoco lan prasoja, hak-hak kang dadi darbeke saben uwong kanthi adil. Hak-hak kasebut, nyata dadi darbekmu kabeh. Kabeh mau, iyo hakmu. Kenali lan pahamana hak-hak kasebut. Supaya kasengkuyung mbiwarakake lan nglestarekake kanggo paugeran dhiri pribadhi sarto kanggo sapepadhane umat manungsa liyane.
MANIMBANG manowo ngakoni marang martabat alamiah sarta hak-hak kang padha lan pinasthi ing saben warganing kulawarga umat manungsa, mujudake landhesaning kamardikan, kaadilan sarta bedhamening donya.
MANIMBANG menawa nyingkur lan nganggep remeh hak-hak umat manungsa bisa njalari tandang tanduk kasar lan wengis kang nuwuhake rasa runtik atine umat manungsa, lan kabangune donya dadi papaning umat manungsa bisa ngrasakake lan ngalami nikmating bebas medhar panemu lan bebas ngrasuk agama sarta kalis saka rasa wedi lan was-sumelang sarta urip kacingkrangan, kapratelakake dadi pranyatan minangka dadi gegayuhan luhur sakabehing umat manungsa lumrah (kawula alit).
MANIMBANG manawa hak-hak umat manungsa perlu antuk pangayoman kanthi pranatan lan tatanan angger-angger (undang-undang), amrih saben uwong ora kepeksa milih nglawan (mbrontak) minangka kupiyo kang pungkasan anggone ngrekodaya kanggo nglawan marang tindak
MANIMBANG manawa para bangsa ing Perserikatan Bangsa-Bangsa, ing sajroning Piagam Perserikatan Bangsa-Bangsa, wus padha mratelakake kanthi tandhes anggone ngugemi marang hak-hak kang baku umat manungsa, marang martabat lan ajining pribadine umat, lan marang hak-hak priya lan wanita kang sadrajat lan padha, sarta wus gawe putusan bakal nyengkuyung majuning sosial sarta ajining urip amrih saya luwih becik, kanthi kamardikan kang omber lan jembar tebane.
MANIMBANG menawa Negara-Negara Anggota wus ikrar lan prajanji bakal nggayuh kang saya maju anggone ngajeni lan ngurmati ajining umum marang hak-hak asasi umat manungsa sarta rasa bebas kang asasi (kanthi paugeran) ing ujuding sambung makarya klawan Perserikatan Bangsa-Bangsa.
MANIMBANG manawa kanthi manunggaling pangerten ngenani hak-hak lan tumindak kanthi bebas kasebut, perlu banget, kanggo ngleksanani janji kanthi temen, mulo,
minangka sawijining paugeran umum kanggo kasiling gegayuhan saben bangsa lan saben negara, dene kang katuju supaya saben uwong lan saben bebadan ing satengahing bebrayan (masyarakat), kanthi tansah eling lan ngugemi Pranyatan iki, tansah mersudi ngadani panggulowentah supaya rasa ngajeni lan ngurmati hak-hak sarta urip bebas kasebut saya mekar ngrembaka. Sarta kanthi reka daya
saka bangsa-bangsa ing Nagara-Nagara Anggota, kalebu bangsa-bangsa ing laladan kang kabawah panguwasaning angger-anggere (wewaton = undang-undang).
Saben uwong kalairake kanthi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang padha. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone memitran siji lan sijine kanthi jiwo sumadulur.
Saben uwong darbe hak tumrap hak lan kebebasan-kebebasan kang tinulis ing Pranyatan Umum iki tanpa pilih kasih, kabeh warata lan adil ing samubarang, kayata: beda bedaning ras, warnaning awak (walulang), beda-bedaning lanang lan wadon, basa, agama, politik lan panemu liyane, asal usul suku bangsa lan bebrayan, hak darbe, tatalair lan
laladan asal usuling sawijinging uwong, sanadyan saka negara mardika, laladan-laladan ing panguwasaning wali, jajahan utawa kang winengku ing kawasaning liyan.
Saben uwong nduweni hak ingatasing uripe, bebasing uripe lan kaslametane minongko pribadi (individu).
Ora keno sawijining uwong didadekake budhak utawa batur, maujuding budhak lan batur tukon kanthi ujud apa wae dadi larangan.
Ora kena sawijining uwong disiyo-siyo ing siksa, utawa nandhang tindak kejem, dipatrapi utawa nampa pidono kang ora kaya lumrahing umat manungsa utowo siningkur karemehake.
Saben uwong darbe hak tumrap paseksi ing sajroning angger-angger (undang-undang) minongka umat manungsa sacara pribadi ing endi wae papan dununge.
Ngadepi hukum, kabeh duwe hak padha lan darbe hak oleh pengayoman angger-angger sing padha, tanpo dibedak-bedakake. Kabeh duwe hak ingayoman sing padha marang tumindak mbedak-mbedakake (diskriminasi) kang ora cundhuk (cocok) karo Pranyatan iki, lan marang sawernaning pamilut (ngojok-ojoki) sing tumuju marang tumindak diskriminasi kasebut.
Saben uwong nduweni hak kapulihake kanthi trep saka sesambungane kapatrapan pengadilan nasional tumrap tidak-tanduk kang nalisir saka hak-hak baku kang dening angger-angger (undang-undang) kapasrahake dadi hake.
Ora ana siji wae uwong kang kena ditangkep, ditahan utawa kasingkirake kanthi sawenang-wenang.
Saben uwong, kanthi nduweni drajad padha ing satemene, darbe hak tumrap pangadilan kang adil lan tinarbuka dening pangadilan kanthi bebas lan ora bot-sih, ing babagan netepake hak lan kuwajiban-kuwajiban sarta ing sajroning nampa saben ancaman pidana kang ditetepake marang saben uwong.
Saben uwong kang dinakwa amargo dianggep nidakake laku nalisir saka undang-undang, dianggep durung nyandhang kaluputan sadurunge undang-undang mbuktekake kaluputane ing pangadilan kang tinarbuka, ing bab iki saben uwong oleh jaminan kang diperlokake kanggo mbelani hake.
Ora ana uwong siji wae kang kena dianggep luput nindakake nglanggar undang-undang utowo tledhor, kang ora mujudake tindak nalisir saka undang-undang nasional utowo internasional, ing titi mangsa tumindak mau linakonan. Ugo ora prayoga nemtokake paukuman kang luwih abod katimbang paukuman kang katetepake nalika tindak nglanggar undang-undang iku linakonan.
Ora ana uwong siji wae kang kena diregoni hak pribadine, kulowargane, bale wismane utowa sesambungane nampa lan ngirim layang kanthi sawenang-wenang; uga marang
Saben uwong darbe hak tumrap bebasing tumindak utawa ora nindakake apa-apa ing sajroning laladan wewengkoning negara.
Saben uwong darbe hak ninggalake sadhengah negara, kalebu negarane dhewe, lan darbe hak bali maneh menyang negarane.
Saben uwong darbe hak ngupaya pangayoman marang negara liya kanggo pangayoman amarga anggone dadi buron.
Hak kasebut ora kena kaetrapake manawa anggone dadi buron iku nyata kang dadi sababe awit tumindak kadursilan kang ora gegandhengan karo politik, utowo karana tumindak kang nalisir karo tujuan sing baku saka Perserikatan Bangsa-Bangsa.
Ora ana uwong siji wae kang kanthi tanpa landhesan tatanan banjur kabatalake anggone dadi warga negara utowo ditampik hake kanggo salin dadi warga negara liya.
Priya lan wanita kang wus diwasa kanthi tanpa mawas bangsa, warga negara utawa agama, darbe hak nglakoni ningkah lan mbangun kulawarga. Kabeh nduweni hak kang padha ing babakan neningkahan, ing sajroning alam ningkah lan ing alam pepisahan/pegatan.
Neningkahan amung bisa dileksanani adhedhasar pilihan bebas lan temen-temen dadi pasarujukane penganten sakeloron.
Brayat/kulawarga iku sawijining tetunggalan kang alamiyah lan baku ing masyarakat lan anduweni hak pangayoman saka bebrayan (masyarakat) lan nagara.
Saben uwong duwe hak andarbeni bandha, kanthi pribadi utawa bebarengan karo uwong liyane.
Ora ana uwong siji wae kena dirampas bandhane kanthi sawenang-wenang.
Saben uwong darbe hak bebas duwe panemu, kalbu lan agama. Ing babakan iki kalebu hak bebas ganti agama lan kapitayan, lan hak bebas kanggo anekseni agamane utawa kapitayane, kanthi cara anggelar piwulang, nglakoni, laku ibadhah lan setya tuhu ngugemi percayane, kanthi cara pribadi utowo bebarengan karo uwong liyane, ing ngedhengan (ngareping umum) utowo pribadi.
Saben uwong darbe hak ingatase hak bebas mratelakake panemume, kalebu duwe hak bebas darbe panemu tanpo diregoni/diganggu, lan kanggo ngupaya, nampa sarta mratelakake informasi lan pamikiran penemune lumantar media apa wae kanthi tanpa mawas watesing wewengkon laladan.
Saben uwong nduweni hak ingatase hak bebas ngumpul lan gawe paguyuban tanpa anane rudapeksan.
Ora ana uwong siji wae kang kena dipeksa lumebu ing sawijining pakumpulan /paguyuban.
Saben uwong nduweni hak cawe-cawe ing kaperluane pamarintah nagarane, kanthi langsung utawa lumantar wakil-wakil kang pinilih kanti bebas.
Saben uwong darbe hak kang padha kanthi kalodhangan kang padha bisa kawisudha
kudu kawujudake kanthi cara anane pamilihan umum kang dianakake ing wektu kang tinamtu lan murni kanthi hak pilih kang umum lan sadrajat, kanthi pungut swara sacara wadi utawa kanthi pranatan liya angger bisa nanggung hak bebas anggone milih.
Saben uwong, minangka warganing bebrayan (masyarakat) anduweni hak ingatase jaminan sosial, sarta darbe hak amrih kaleksanane hak-hak ekonomi, sosial lan budaya sing dadi
Saben uwong anduweni hak pagawean, hak bebas milih pagawean, darbe hak anane syarat-syarat nyambutgawe kanthi adil lan nguwohake kauntungan sarta nduweni hak ingayoman ing kahanane naliko ora nyambutgawe/nganggur.
Saben uwong kanthi ora kabedak-bedakake, darbe hak ingatase pituwas (opah, asil) kang padha tumrap pagawean kang padha.
Saben uwong kang nglakoni pagaweyan nduweni hak nampa opah/asil kang adil lan nguntungake/bathi, kang nanggung bisane dadi panguripan kang murwat kanggo dhiri pribadi lan ugo marang kaluwargane, lan manawa ana wigatine katambah ing lindhungan kaperluwan sosial liyane.
Saben uwong darbe hak nggawa lan ngleboni paguyuban-paguyuban pegawe kanggo ngayomi kaperluane.
Saben uwong nduwe hak ngaso lan libur, kelebu pranataning wanci nyambut gawe kang murwat lan dina libur kang pantes kanthi wewaton tumata, lan tetep nampa
Saben uwong nduweni hak bisane urip kanthi murwat, kanggo kasarasan lan katentremane dalasan kulawargane, tan keri ing bab hak pangan, sandhang, papan lan pangopening kasarasan sarta kaperluan sosial sing dadi kabutuhan lan hak oleh tanggungan jaminan nalika ngalami nganggur, nandhang lara, cacat, dadi warondha, nyandak umur tuwa, utawa kahanan liyane kang njalari kacingkrangan, kang nyata ngluwihi daya kekuwatane.
Poro biyung (ibu) lan bocah-bocah darbe hak oleh pangopen lan bantuan istimewa (mirunggan). Kabeh bocah, kang lair ing sajroning tatanan ningkah utowo sanjabaning tatanan ningkah kudu antuk pangayoman sosial kang padha.
Saben uwong darbe hak oleh panggulowenthah ing pawiyatan kanthi gratis, saora-orane tumrap sekolah/pawiyatan dhasar. Pawiyatan dhasar kawajibake. Sekolah (pawiyatan) tehnik lan jurusan umum kanggo saben uwong kanthi tinarbuka, saben uwong bisa lumebu ing pawiyatan luhur kanthi pranatan kang padha salaras karo murwat lan pantese.
bisa ngajeni lan ngurmati hak-hak asasi umat manungsa lan kebebasan-kebebasan kang baku. Panggulowenthah ing pawiyatan kudu bisa nenangi lan mekarake rasa tepa salira karo
Para wong tuwa, darbe hak utama sajroning milih pawiyatan papan panggulowenthah kanggo anak-anake.
Saben uwong duwe hak ngrasuk lan ambyur ing kiprahing kabudayan ing sadina-dinane ing bebrayan, ngresepi seni, lan bisa ngrasakake ngalami majuning urip lan paedahing kawruh.
Saben uwong duwe hak antuk pangayoman anggone kiprah lan makarya ing babagan ngelmu lan kawruh - kang arupa pangayoman marang kauntungan sing awujud moril utawa materiil, uga ing kasusastran utawa seni kang cinipta/asil karyane.
Saben uwong darbe hak ingatase pranatan sosial nasional lan internasional, salaras karo hak-hak lan kabebasan-kabebasan kang kamot ing Pranyatan iki bisa kanthi temen maujud.
Saben uwong nduweni kuwajiban marang bebrayan/masyarakat, kang sanyatane ora ana papan liya kang bisa dadi papan mekaring kapribaden kanthi bebas sarta temen-tumemen.
Sajroning ngleksanani hak-hak lan kabebasan-kabebasane, saben uwong kudu mbangun miturut marang pranatan kang salaras karo undang-undang (angger-angger), kang isi ancas lan tujuwan sing ora ana liya kajaba mung amrih gumolonging niyat ngugemi lan ngurmati kanthi trep marang hak-hak lan kabebasan-kabebasan uwong liyane, kanggo mujudake syarat-syarat kang adil ing bab kasusilan, tertib tumata lan katentremaning umum, ing bebrayan/masyarakat kang demokratis.
Hak-hak lan kabebasan-kabebasan kasebut, kanthi alesan lan pawadan apa wae, ora keno dilaksanani nalisir karo ancas lan tujuwan sarta wewaton-wewatoning Perserikatan Bangsa-Bangsa.
Ora ana siji wae isi sajroning Pranyatan iki kena katapsir menehi kalodhangan marang sawijining Nagara, paguyuban utawa pribadi, kang awujud hak supaya oleh utawa murihake antuk pakaryan apa wae, utawa nglakoni tumindak kanthi tujuwan ngrusak hak-hak lan kabebasan-kabebasan wujud apa wae kang kapacak ing sajroning Pranyatan
matur nuwun.. salam kenal mas daryono.. wah ketemu tonggo,, temanggunge ngendi mas? hayo lah pada mulih kampung n mbangun ndesone dhewe.. 🙂 kerjo nang
kangen omah je,,,tulisane apik mbak
Negari kang Kaeka adi dasa purwa marang sawiji. Adi linuwih. Dasa
“Loh subur kang sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa tinuku”. “Gemah lumaku dagang layar rinten dalu tan ana pedhote labet tan ana sangsayaning marga”. “Ripah jalma manca ingkang samya
napsu abang, manjingo ing jabang bayine Dony Bara. Geni abang napsu abang, manjingo ing jabang bayine wanito ing netro. Geni abang napsu abang, lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
uripmu kuwi buku cerito, dadekno aku bab terakhir neng endi mesti enek "dan
Move-on kuwi dudu berusaha nglalekke ya, tapi ngikhlaske lan berusaha ngetukke seng luweh apik luwih seko seng mbien-mbien..
Iseh tetep bertahan karo wong seng isohe mung nglarani kowe? Kuwi jenenge sayang? opo ora isoh golek seng luwih seko kuwi?
kancil wae ngulang kesalahane mung peng pindo :)
Kowe dikon yangmu berubah dadi koyo mantane seng mbien? mosok gelem
dinggo de,e, kuwi berarti de,e egois mung mikir awake dewe ora mikir awakmu :
Wedokan kuwi nek sayang, sayang tenan. Nek nggawe nyesel, nggawe nyesel tenan ya?
Wedokan ayu kuwi dudu didelok seko kuru lan lemu awake ya ^,^
Move on kuwi gurune mung kenyataan, dudu konco curhatmu..
Balikan karo mantan kuwi, koyo kowe njipuk tisu seng bar mbok nggo ngelap umbel, mbok lapke neng lambemu meneh..
Dadi kowe penak ya, pinter nggawe uwong sayang banget neng kowe, trus mbok tinggal
mulane dadio boch kang pinter ! jo sok keminter sodara2!!
Deddy Prihambudi SH says:	January 20, 2009 at 13:35	Surya
Slamet apadene keslametan dadi underan wigati jroning sadhengah wewengkon panguripan. Kepara ing Jawa bab iki dadi napas sing tansah kumedher ing saben-saben wayah, embuh iku ing laku spiritual, seni, budaya, lan gatra laku apa wae. Ora aneh ing Jawa ana donga slamet, wong jenenge Slamet, piyandele arane Kyai Slamet, lan ingon-ingone wae kawenehi jeneng Si Slamet. Yekti slamet, dadi impen, idham-idhaman lan pucuking panjangka sing tanpa ana wates lan bontose. Kamangka ing kasunyatane urip datan mangkono kang lumaku. Ing panguripan iki sarwa kawengku ing loro kodrat kang tansah lumaku kosokbalen, sing siji tansah kabudi lan siji maneh kasingkiri, yaiku ana padhang ana peteng, ana bungah ana susah, ana begja ana cilaka, ana slamet lan ana apes, mangkono sapiturute. Amarga arane kodrating urip, mesthi wae tan ana sijia kang bisa endha saka kekarone. Kabeh dadi temalining urip kang sarwa ngreka saengga dadi wirama kaendahan siji lan sijine. Lupute nampa pepadhang bakal nyangkul pepeteng, lupute nampa begja mesthine nyandhang cilaka, lupute slamet bakal nampa apes, mangkono kuwi terus sapiturute. Ewasemana budhal saka panglenggana kasebut, katambah manggon jejering titah, bebrayan Jawa emoh ngono wae ngalah saka araning kodrat. Awit, urip manut pangerten Jawa iku obah. Obah bisa ditegesi ikhtiyar, ing kene ana kapitayan yen mburu pepadhang, begja, bungah, teka keslametan dadi wajibing urip. Nadyan wekasane saben-saben pambudi mau tansah kawungkus klawan kesadharan nrimah mawi pasrah apadene nrima ing pandum.Pancen tinemu ukuran mligi mungguhe bebrayan Jawa kanggo milahake ing kinaran slamet ing urip. Kanthi cara kang kaprah mbokmanawa kang kaaran slamet yaiku sarwa-
kuwawa nyabarake laku. Kawujudan kang mangkene iki mbokmanawa ukuran slamet kang akeh ditegesi ing berayan akeh, kinaran slamet yen ta tan nate kacuwit dening saru-sikuning urip.Manawa bener mangkono, mbokmanawa slamet iku sawijine kang mokal kelakon. Awit sakaliring kang tumitah mono ora bisa uwal saka kurang, lali, lan apes. Mula pamengkune slamet iku satemene ana ati. Ukuran slamet mring pangerten Jawa bisa katilik saka ujaring para pinter ing kene, dening RMP Sosrokartono katandhesake urip slamet iku linambaran telung ukara, yaiku legawa marang apa kang wis kelakon, trimah marang apa kang dilakoni, lan pasrah marang apa kang bakal kelakon. Nuli teteluning ukara mau kawungkus klawan telung tembung trimah mawi pasrah.Dene jroning pupuh Gambuh kang tinemu ing Serat Wedhatama yasa Sri Mangkunegara IV kawedharake ; meloking ujar iku, yen wus ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel
Ronggowarsito) kapratelake yen apesing urip iku sarwa kajalari dening limang tumindak raga (ulah crobo, laku nistha, tingkah degsura, sarwa kesed sungkanan lan lumuh nastapa pujabrata) lan limang tumindak jiwa (ngumbar hawa nepsu,
slamet kategesi ora banjur urip lurus tanpa sengkala, nanging mapan ing wani mring garising takdir lan ngugemi wewatoning bebener. Istingarah sing kinaran apes, lamun kinunjara was sumelang mring pepesthi sarta ringkih ing bebener. Kanthi kuwawa ngalahake rasa was sumelang ing sadhengah wewengkon urip,
Nan 35 raw manga, Saiki Kusuo no
Ya Tawwab – Gus Ali Gondrong @ mafiasholawat wonogiri
IBU … cip: Bpk.Sugiri … by: Abah
2,167 IBU – Gus Ali Gondrong MafiaSholawat Sumoroto – Ponorogo 15-mei-2016 =============================== ______ I B U ______ Kanjeng Nabi ping telu Nyebut asmane ibu Sejati-ne panggon suwarga-mu Ing tlapak suku ibu-mu Ojo Wani-wani Marang wong tuwa-mu Utama-ne Marang ibu-mu Kang ngukir jiwo lan raga-mu Tanpo ngresulo Kabeh di ihlasno Sangang wulan ...
Nuwun, Panjenenganipun para sepuh, sesepuh, saha pinisepuh, ingkang dhahat kinurmatan, langkung-langkung panjenenganipun .................................. ingkang dhahat pinundhi, miwah sanggyaning para rawuh para lenggah, sepuh miwah anem, ingkang tansah winantu ing suka rahayu.Sugeng rawuh, wilujeng sonten/dalu lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin, mangga kula panjenengan ngonjukaken raos syukur dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih rohmat lan barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga ing menika wekdal kula panjenengan saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan tuwin kawilujengan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid “alhamdulillahirobbil’alamin.”Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafa’atipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh para lenggah ingkang dhahat kinurmatan, keparenga kula nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis, awit minangkani pamundhutipun Bp/Ibu ................................ sakulawarga, saperlu dados talanging atur ngaturaken wigatosing gati ing kalenggahan menika.Purwaning atur, Bp/Ibu .............................. sakulawarga ngaturaken sugeng rawuh sinartan agunging panuwun dhumateng panjenengan sedaya, awit sampun sami kepareng ndhanganaken penggalih saha nglonggaraken wekdal saperlu ngrawuhi menapa ingkang dados panyuwunipun. Mugi-mugi rawuh panjenengan sedaya menika dadosa ngamal soleh ingkang pikantuk piwales
tujuanipun Bp/Ibu ....................... ngrawuhaken panjenengan sedaya ing papan menika, nuwun inggih badhe pun suwuni bantuan arupi ndherek-ndherek dhedhepe wonten ngarsa dalem Allah SWT, dedonga kanthi waosan kalimah toyyibah utawi tahlil, ingkang khasanahipun mugi dadosa donga pamuji, mugi-mugi para arwah ahli kulawarganipun Bp/Ibu ................................... ingkang sampun sumare, nuwun inggih: 1.................................... 2................................... 3....................................... 4............................... sakpeminggah sakpengandhap mirungganipun, lan sumrambahipun para arwah mukminin-mukminat muslimin muslimat samudayanipun, pikantuka maghfirah saking ngarsa dalem Allah SWT, katampia sedaya amal kesaenanipun, lan pinaringan papan kesaenan saha kanikmatan saking ngarsa dalem Allah SWT satimbang kaliyan darma bekti lan amal kesaenan rikala sugengipun. Allahumma amin.Kejawi saking menika Bp/Ibu ........................ sakulawarga badhe nyuwun berkah pendonga lan pangestu panjenengan sedaya, awit salah setunggaling putra ing kulawarga menika ingkang peparab/sesilih ............(calon-manten)......... insyaAllah badhe nglampahi sunnah rosul mangun bebrayan ingkang kawastanan nikah, nuwun inggih badhe pikantuk ........(calon-mantu)...... putranipun Bp/Ibu .............................. ingkang pidalem ing .............................. Ingkang saking menika keparenga para rawuh para pilenggah paring puji pendonga lan pangestu mugi-mugi, anggenipun .........(calon-manten)....... sumedya mangun bebrayan ing mangke, tansah manggih kawilujengan, kalis ing rubeda, tan manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.Dene minangka imam tahlil badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun .....................................Salajengipun, mbokbilih Bp/Ibu ........................... sakulawarga anggenipun nampi rawuh panjenengan sedaya wonten kirang ing tanggap tata akrami, menapadene anggenipun atur papan palenggahan saha pasugatan samangke kirang adamel sukarenaning penggalih panjenengan sedaya, Bp/Ibu ......................... sakulawarga sanget anggenipun nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami.Dene kula pribadhi, mbokbilih anggenipun matur wonten kalepatan, kekirangan, saha kalucutipun, keparenga panjenengan sedaya hangrentahaken sih samodra pangaksami.Ing wasana, billahittaufiq walhidayah, wassalamua’alaikum wr.wb.Katur dhumateng panjenenganipun ............................... kula sumanggaaken, nuwun.
ndherek wonten mriki.. Leres sanget pangandikanipun panjenengan mas2.. Jaman punika sampun kathah sanget tiang ikang nekad2,.
Prekawis ingkang mrihatosaken, kathah tiyang2 purun diadu domba ing jagat maya puniko,namung gra2 pyantun setri ingkang asmanipun Manohara..Sejatinipun indonesia lan Malaysia punika tunggal getih,sakduluran, lan sami2 tyang MUSLIM ingkang adiluhung ilmu budayane, ..Prekawis ambalat niku sampun wonten ingkang ngatur,nggeh puniko Pemerintahan Negeri Kito,dados mas2 ampun Khawatir..Nuwun.. Monggo dipun lajengaken sanesipun,
iso nggo lewat…Gek poro petani pas panen…musim koyo ngene iki ora iso ngetokne hasil panene…sidane yo…di
Indonesia sing sugih alam berkah sing gawe urip malah isih akeh sing
anggrèkan utawa Orchidaceae iku suku tetanduran ngembang kanthi anggota jinis paling akèh. Jinis-jinisé kasebar wiyar saka laladan tropika teles tekan wewengkon sirkumpolar, senadyan sebagéyan gedhé anggotané ditemokaké ing laladan tropika. Akèh-akèhé anggota suku iki urip minangka epifit, utamané sing asalé saka laladan tropika. Anggrèk ing laladan iklim sedheng biasané utip ing lemah lan mbentuk umbi minangka cara adaptasi marang usum adhem. Organ-organé sing umumé kandel lan "ndaging" (sukulen) marakaké tahan ngadhepi tekanan sumadyaning banyu. Anggrèk epifit bisa urip saka embun lan udhara lembab.
Ciri-ciri botani[besut | besut sumber]
Anggota suku iki umumé nduwèni organ-organ sing sukulen utawa "ndaging": kandel kanthi kandhutan banyu sing dhuwur. Mila bisa urip ing kaanan banyu sithik. Banyu diantuki saka udan, embun, utawa uap banyu ing udhara. Nanging, senadyan mangkono, anggrèk ora ditemokaké ing laladan ara-ara amarya pangoyotané ora intensif. Anggrèk seneng cahya srengéngé nanging ora langsung saéngga anggrèk biasa ditemokaké ing alam minangka tetanduran njogan alas utawa ing sangisoring naungan. Minangka tetanduran hias, anggrèk tahan ing njeron ruwang.
Oyoté serabut, ora jero. Jinis-jinis epifit ngembangaké oyot sukulen lan nèmplèk ing watangé wit papané tuwuh. Ing kulit oyot sok ditemokaké jamur oyot (mikoriza) sing simbiosis karo anggrèk.
Watang anggrèk ros-rosan. Anggrèk sing urip ing lemah ("anggrèk lemah") watangé cendhak lan umumé mèmper umbi. Sauntara iku, anggrèk epifit watangétuwuh apik, asring saya kandel lan kareksa lapisan lilin kanggo nyegah panguapan sing kakèhen. Tuwuhing watang bisa asifat "saya dawa" (monopodial) utawa "saya amba" (simpodial), gumantung genusé.
Godhong anggrèk biasané oval dawa kanthi balung godhong uga dawa, khas godhong monokotil. Godhongé bisa uga saya kandel lan nduwèni fungsi minangka panyimpen banyu.
Kembang anggrèk wanguné khas lan dadi panyiri sing mbédakaké saka anggota suku liya. Kembang-kembang anggrèk kasusun majemuk, mijil saka gagang kembang sing dawa, mijil saka kelèk godhong. Kembangé
tepal). Sak helai mahkota kembang kamodifikasi mbentuk kaya "ilat" sing ngreksa sawijining struktur aksesoris sing nggawa benang sari lan putik. Benang sari nduwèni gagang cendhak banget kanthi loro kepala sari wangun cakram cilik (disebut "pollinia") lan kareksa déning struktur cilik sing kudu dibukak déning srangga panyerbuk (utawa manungsa kanggo panili) lan nggawa serbuk sari nuju cangkem putik. Tanpa direwangi organisme panyerbuk, ora bakal dumadi panyerbukan.
Woh anggrèk wanguné kapsul sing wernané ijo, yèn wis tuwa lan mateng dadi garing lan kabukak ing pinggir. Wijiné cilik banget tur enthèng, saéngga gampang kagawa angin. Wiji anggrek ora nduwé jaringan panyimpen cadangan pangan; malah embrioné durung mateng sampurna. Wiji bakal thukul yèn tiba ing medium sing selaras lan terus tuwuh nganti mateng.
Pamanfaatan[besut | besut sumber]
Anggrèk dikenal minangka tetanduran hias populèr sing dijupuk kembangé. Kembang anggrèk éndah banget lan variasiné mèh ora winates. Anggrèk biasa didol minangka tetanduran pot utawa minangka kembang potong. Indonésia nduwèni akèh jinis anggrèk, utamané anggrèk epifit sing urip ing wit-witan alas saka Sumatra tekan Papua. Anggrèk bulan iku kembang pesona bangsa Indonésia. Anggrèk uga dadi kembang nasional Singapura lan Thailand.
Anggrèk asring dipigunaaké minangka simbol saka rasa tresna, kaméwahan, lan kaéndahan sakwéné maabad-abad. Bangsa Yunani migunaaké anggrèk minangka simbol kajantanan, sauntara bangsa Tiongkok ing jaman biyèn percaya yèn anggrèk iku tetanduran sing ngetokaké ganda arum saka awaké Kaisar Tiongkok.
Ing pertengahan zaman, anggrèk nduwèni peran wigati ing pangembangan tèknik pangobatan migunaaké tetanduran. Panggunaané uga mawiyar nganti dadi bahan ramu-ramuan lan malah naté dipracaya minangka bahan baku utama panggawéyan ramuan ramuan katresnan ing mangsa tartamtu. Nalika anggrèk mijil ing impèning wong, iki dipracaya minangka simbol representasi saka kabutuhan sing jero marang kalembutan, romantisme, lan kasetyan ing sawijining hubungan. Akiré, ing wiwitaning abad kaping 18, kegiyatan ngolèksi anggrèk wiwit dadi kagiyatan sing akèh dilakoni ing saindenging donya, utamané amarga kaéndahan tetanduran iki.
Panili (Vanilla planifolia) uga arupa anggota suku anggrèk-anggrèkan. Tetanduran iki dimanfaataké wohé. Kanggo ngasilaké woh, panili kudu "dikawinké" déning manungsa, amarga srangga ora bisa urip ing sanjabaning laladan asalé, senadyan saiki usaha-usaha nuju pamanfaatan srangga wiwit dilakoni.
Jinis-jinis anggrèk hias[besut | besut sumber]
Panyebutan jinis anggrèk hias biasa disebutaké kanthi jeneng genusé waé amarga akèh banget hibrida antarspesies lan antargenus sing wis gigawé. Akibaté, pananduran anggrèk nduwé sawijining aturan khusus sing rada "nyimpang" saka aturan pananduran botani biasa.
Cattleya, kembangégedhé lan spektakulèr, nanging angèl dipiara
Dendrobium, tetanduran hias paling populèr ing antaraning jinis-jinis anggrèk
ngembangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.41, 4 April 2016.
cdindonesia said: penjahat cinta 🙂
kok aku telat tho nemu mp anyare mbak tIwi…..:(( yo wis sing penting wis tinemu
lanangjaka said: kok aku telat tho nemu mp anyare mbak tIwi…..:(( yo wis sing penting wis tinemu
mas lanang mengko ditipu mbak tiwi,,,kekekkekeke mbak tiwi ki sedulure bigayah
konjuk ing sahadhap pepadaning Gusti ingkang Maha Agung,, dene sampun paring kekiyatan saha pitedah, satemah kula saged ngaturaken racikan sapala ingkang asesirah RENGGEPING WICARA
 Titikane wong kang wus putus ing ilmu, yaiku saka basane kang bias gawe tentrem lan bungahing liyan.
punapa mboten, komandhonipun wonten Panatacara. Wonten upacara punika kathah paraga ingkang hanyengkuyun, pramila murih sedaya paraga kala wau saged tumindak kanthi trep manut jejibahanipun, kuncinipun wonten panatacara kados pundit anggenipun nata.
 Dene Pamedharsabda, bakuning ayahipun mahyakaken isining penggalih/ raos-pangraos dhateng tiyang kathah/tiyang sanes. Awit saking punika, murih wedharing pangandika saged nggambaraken isining penggalih kanthi trep, tumprap Pamedharsabda kedah pirsa wosing pangandika ingkang kedah kaaturaken manut beda-bedaning ayahipun. Wosing pangandikan tumprap paraga pasrah panganten, beda kaliyan wosing pangandikan atur pambagyaharja, lsp.
Pangucaping tembung, kaudi murih cetha, langkung-langkung mingsad-mingseding tembung
pinantha – pantha – pepanthan tregal - tregel
Lagu ing ngriki nyakup : sora-lirihing swara, panjang cendhaking swara, rindhik-rikating swara, inggil andhaping swara, saha membat mantuling swara tuwin lak-luking swara. Basa jawi punika lagunipun dekung, mboten melodhiyus, mboten rempeg renyah. Pramila kedah kagladhi lan kaudi murih swanten saged wijang, wirama lan wirasa, mboten “ Monoton “. Pangudinipun karana gladhen ngendikan sakathah-kathaipun.
Patrap ( Penampilan ) badhe merbawani ugi dhateng renggeping wicara. Babagan patrap punika badhe kaperang dados kalih, inggih
Wiwit tindak tumuju ing papan medharsabda, lumampah kanthi prasaja, jumangkah mantep mboten kesesa, lan susila. Dumugi sangajenging para tamu ngaturaken sembah kalbu, pinangka atur pakurmatan dhumateng para tamu.
Ngaturaken adicara panutup / Hamungkasi upacara saha salam panutup.
- Puji syukur 6. Tanggap wasaca / sabda ( = Sambutan / sanes wejangan ) saking Pangarsa Instansinipun Pengantin
- Ibadah kelakone kanthi niat, Syari ‘ ah jejege perlu kapercayan, dene
PENGAJAR JURUSAN TEKNIK ELEKTRO - UKM NO 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. NAMA DOSEN Prof. Dr. Benjamin Soenarko, Ir., M.Sc. Prof.Dr. R. J. Widodo, Ir., M.Sc. Dr. Amoranto Trisnobudi, Ir., M.Sc. Dr. Endra Joelianto, M.Sc. Dr. Ir. Bambang S.P. Abednego Dr. Totok Sugandhi, M.Sc Ir. Drs. Hanapi Gunawan, M.Sc. Ir. Herawati Yusuf, MT. Ir. Aan Darmawan, MT. Ir.
Jaka Tarub ya iku tokoh kang dadi leluhuré raja-raja ana ing Mataram, anaké Jaka Tarub jenengé Retno Nawangsih.[1] Nalika tuwa Jaka Tarub Oléh jejuluk Ki Ageng Tarub.[1] Ana ing sakwijining dina, Jaka Tarub ing laladan Gunung Keramat.[2] Ing gunung iku ana tlaga panggonan adusé pitu widadari.[2] Jaka Tarub jupuk sléndang salah sijiné widadari.[2] Sakwisé 7 widadari adus, enem saka pitu widadari iku mbalik ing kahyangan, nanging sing sijiné bingung nggoleki seléndangé sing ilang.[2] Widadari mau jenengé Dewi Nawang Wulan.[2] Jaka Tarub teka lan nulung Dewi Nawang Wulan.[2] Dewi Nawang Wulan diajak bali ing omahé jaka Tarub.[2] Pungkasané Jaka Tarub lan Dewi Nawang Wulan nikah lan duwé anak sing jenengé Dewi Nawangsih.[2] Nalika omah-omah karo jaka Tarub, Dewi Nawang Wulan nggunakaké kasekténé.[3] Ana ing sawijining dina Jaka Tarub nglanggar larangan Nawang wulan supaya aja mbuka tutup sing dienggo adang sega.[3] Akibaté kesaktian Dewi Nawang Wulan ilang.[3] Sangsaya suwé berasé cepet enték.[3] Nalika berasé kari sithik, Nawang Wulan nemokaké sléndangé.[3] Nawangwulan ngamuk-ngamuk ngerti yèn bojoné iku sing jupuk sléndangé.[3] Nawang Wulan mbalik ing kahyangan.[3]
Palakramané Nawangsih[besut | besut sumber]
Jaka Tarub dadi wong penting ing désa jejuluk Ki Ageng Tarub, lan kekancan raket karo Brawijaya raja Majapahit.[4] Sawijining dina Brawijaya ngirimké keris pusaka Kyai Mahesa Nular supaya dirawat déning Ki Ageng Tarub.[5] Utusan Brawijaya kang ngawa keris mau jenengé Ki Buyut Masahar lan Bondan Kejawan, anak angkaté.[5] Sakwisé Jaka Tarub mati, Lembu Peteng utawa Bondan Kejawan ngantikaké dadi Ki Ageng Tarub sing anyar.[5] Nawangwulan nglairké anak, sakwisé gedhé jenengé Ki Getas Pandawa.[5] Ki Ageng Getas Pandawa banjur nduwèni putra kang duwé gelar Ki Ageng Sela, kang sebeneré buyuté
Kalimantan Lor · Kalimantan Kulon · Kalimantan Tengah · Kalimantan Kidul · Kalimantan Wétan
Sulawesi Kulon · Sulawesi Lor · Sulawesi Tengah · Sulawesi Kidul · Sulawesi Kidul-wétan · Gorontalo
Maluku · Maluku Lor · Papua Kulon · Papua
Saking JawaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.03, 28 Januari 2017.
kapan perange?!.. iki podo kakehan cangkeman kabeh pho yo?... nek perang yuuuk perang ae... ojo perang cangkem thook !!
anglakoni, Boya kaduman melik, Kaliren wekasanipun, Ndilalah kersa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada.” Terjemahan bebasnya: “Jaman
[[Kategori:kacamatan ing Lampung Kulon {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Balik Bukit • Batu Brak • Belalau • Bengkunat • Karya Penggawa • Lemong • Pesisir Selatan • Pesisir Tengah • Pesisir Utara • Sekincau • Sukau • Sumber Jaya • Suoh • Way Tenong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengkunat,_Lampung_Kulon&oldid=1036113"	Kategori: Kabupatèn Lampung KulonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 14 Maret 2016.
Panatacara atur wekdal Pasrah Temanten Kakung - NJOWORATOWEKIJANE
Panjenenganipun para tamu, para rawuh kakung sumawana putri ingkang dhahat kinurmatan, minangka adicara ingkang salajengipun inggih menika Atur Pasrah putra temanten kakung. Dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji minangka duta saraya pasrah, wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.===============(Pasrah Temanten Kakung)===============Satuhu tatas titis, wijang gamblang atur pangandika panjenenganipun ingkang sampun hamasrahaken putra temanten kakung. Dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging matur nuwun.
Uswatun Hasanah	Kadang ora kroso urip iku mlaku.. rumongso iseh sekolah jebule saiki wes kerjo, rumangsane iseh cilik nyatane saiki wes nduwe anak. Alon tapi pasti.. ngerti ngerti umurku tgl 9 wingi ketambahan dadi pitu likur.. ning yo kui. Wajahd iseh koyo cah es
alhamdulillah.. jarene THE SHOW MUST GOON
Saiki wes ngrasakne piye dadi ibuk. Lha piye, lhawong simbokku dewe ra percoyo nek aku wes ndue anak.. kok rasa rasane
jeneng lair Govind Arun Ahuja, lair ing tanggal 21 Desember taun 1963).
Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 21 Oktober 2016.
ora perlu ngetokne duit sepeserpun. rak yo penak to.
Tapi eling-elingen iki, meskipun mangan lan ngombe opo wae ing Restoran Ponorogo iki gratis alias ora mbayar, sampean kudu tetep nggowo duit, amergo pas mangan lan ngombe emang pancen bener ora mbayar tapi mbayare iku mengko ing kasir naliko sampean berdua wes sampe
Awal Poso Tahun Iki Se-Indonesia Podho Alhamdulila...
Wektu iki merti dusun ing tlatah Deso Banyubiru lan sak kiwo tengene wis mulai podo dipengeti kanti nanggap wayang purwo sedalu natak, koyo toh ing Dusun Pancuran kang wis dipengeti ing dino Sabtu tanggal 21
Jagad kang wis paring kanugranan, kemakmuran, kesuburan, lan nikmat-nikmat si ng ora biso kasebut uga kanggo menggeti lan caos roso pakurmatan kagem poro leluhur kanti kirim doa lan ugo podo paring pakurmatan karo bumine sing wis paring ulu pametu sak hinggomwargo Dusun pancuran biso
kawiwitan soko resik-resik tuk/sumber banyu ing Sekelowoh (Deso Wirogomo) ugo Tuk/sumber banyu ing Gondang lan Tuk/sumber banyu Metes ing Dusun Pancuran ing dino setu esuk lang katerus ake selametan bebarengan ing omahe pak
Camat, Kapolsek lan Kades Banyubiru podo biso nyerawung karo wargo najan Dusun Pancuran ing ereng-ereng Gunung Kelir nanging kuwi kabeh dudu hambatan kango mujud ake manungale Gusti lan Kawulo, koyo kang diatur ake Bopo Bupati Munjirin,Sp.Og menowo kabeh kekarepan kudu disengkuyung bareng koyoto merti dusun iki lan kabeh kudu podo
dening Mas Marto pinongko Ketua lan disengkuyung konco-konco tokoh masyarakat ing Pancuran ing jajaran
Pancuran sing biyen –biyene soko dusun Karang Padang kang pangonane nek saiki ning kulon skip lan saiki wis dadi sawah kanti
mengkuno kuwi gambaran sekilas sejarah asal mulane Dusun Pancuran najan ing Pancuran dewe biyen-boyene ugo wis ono wargo asli kang disuhi dening priyayi Gung soko trah pendereke Pageran Diponegoro kang kasebut neng Pancuran yoiku Mbah Pancur. Mengkono kabar sak klebat Merti Dusun Pancuran mugo-mugo biso dadi pepeling kito kabeh angone tansah nguri-uri kabudayan Jawi lan ugo tansak
Dewi Sinta, sendratari Ramayana, Wayang Wong ing Prambanan.
Seni Tari Jawa iku awujud seni tari kang adi luhung, sakral lan relijius. Tari Jawa akèh jinisé, ing antarané Srimpi, Bedhaya, Gambyong, Wireng, Prawirayuda, Wayang-Purwa Mahabarata-Ramayana. Mligi ing Mangkunagaran kasebut Tari Langendriyan, kang njupuk saka carita Damarwulan.
Tari kang kawentar ing Kraton Solo antawisipun Bedhaya Ketawang lan Srimpi. Miturut Kitab Wredhapradhangga kang dianggep pangripta tari Bedhaya Ketawang iku panjenengané Sultan Agung (1613-1645) ratu kapisan krajan Mataram. Tari Bedhaya Ketawang ora mung ditampilaké nalika jumenengan nata anyarananging uga saben taun sepisan ing dina jumenengan utawa Tingalan Dalem Jumenengan.
Jinis Tari Bedhaya[besut | besut sumber]
Bedhaya Ketawang suwéné (durasi) tarian 130 menit
Bedhaya Pangkur suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Duradasih suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Mangunkarya suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Sinom suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Endhol-endhol suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Gandrungmanis suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Kabor suwéné (durasi) tarian 60
nalika metu lan mlebu menyang Dalem Ageng tansah ngiteri Sinuhun kanthi arah manengen.
Lapisan ngisor nganggo cindhé kembang, werna ungu, lengkap nganggo pendhing bermata lan bunta.
dumadi saka: centhung, garudha mungkur, sisir jeram saajar, cundhuk mentul lan ngango tiba dhadha (untaian rerangkèn kembang kang digantungaké ing dada bagéan tengen).
Tembang lan Gamelan[besut | besut sumber]
Tembang kang dialunaké para swarawati nggambaraké rayuan kang bisa nuwuhaké rasa birahi.
Gamelan kang dipigunakaké arupa gamelan laras pelog, tanpa keprak
Rakitan penari[besut | besut sumber]
Rakitan tari lan jeneng paragané béda-béda. Ing larikan ngarep para penari lungguh lan njogèd kanthi urutan kaya mangkéné:
Jroning mbeksa mesthi waé urutané ora tetep nanging owah-owah miturut adegané, nanging ana ing panutup tari banjur lungguh manèh jèjèr telu-telu. Sawisé iku iring-iringan mlebu menyang Dalem Ageng, uga kanthi ngiteri sakiwané Sinuhun.
Srimpi[besut | besut sumber]
Saliyanén tarian kang sakral mau Kraton Kasunanan/Pakubuwono uga nyiptakaké tarian liya kaya ta Tari Srimpi, ya iku tarian kang nggambaraké perang tanding loro satriya.
Jinis Tari Srimpi[besut | besut sumber]
Tari serimpi kanggo mangayubagya pèngetan dina wiyosan Pakubuwoono X (Foto kolèksi
Tari Jawa Modhèrn[besut | besut sumber]
Wacan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_Jawa&oldid=1109378"	Kategori: BudayaBudaya JawaJawaKesenian tradhisional Indonésia	Menu navigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.20, 7 Januari 2017.
luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1]
Selamat Idul Fitri 1432 H | KRIDHO UTOMO
Mulyadi Putra, ST 2731468801Mulyadi Putra, ST 9000010423813Mulyadi
Griya Blangkon dan Surjan | Sugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjan
panjang: Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa.
Posted on 28 Februari 2011 by yuliyanto2006	Standar
Kelurahan Kampung Melayu (30 cm-250 cm)
wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal: Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra
Prabu Pathakol, Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa: Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan,
Wisnupati, Prabu Namintaya, Nagatatmala, Sri Sadana, Parikenan, Bambang Sakutrem, Bambang Sakri, Bagawan Palasara, Kilatbuwana, Narasoma, Basudewa Rabi, Gandamana Sakit, Rabinipun Harya Prabu Kaliyan Ugrasena, Bima Bungkus, Rabinipun Ramawidura, Lisah Tala, Obong-obongan
Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa
Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:
Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala Larase Semarasupi.
Subali, Singangembarawati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang
wayang lakon). Pakem Wayang Purwa : (Ki Prawirasudirja – Surakarta) Lakon-lakon: Angruna Angruni, Bambang Srigati, Bathara Sambodana Rabi,
Wadon gunung - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Index Selasa, 21 Maret 2017 | 07:06 WITA
Ustadz Maulana Jadi Penceramah Takziah di Lutim,
nadanusantara said: Lha yg nyebar2 PIN saya siapa ya ?
aku ya wis tau tuku, kok tiba tiba akeh banget sing add, jebule barang kuwi olehe nyolong
Qurban pak, sak umur-umur uripku, wedhus iku sing dhadhi karepku nggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vanylven&oldid=875760"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.53, 17 Novèmber 2013.
GadingPesan Tumpeng Nasi KuningPesan Tumpeng EnakPesan Tumpeng Daerah TangerangPesan Nasi Tumpeng CikarangPesan Nasi Tumpeng
Nenna, Ing. Noris Piazza, Ing. Pedro Torres Benedetti, Ing. Enzo Moschella, Ing. Máximo Dolman, Ing.
Timur) lan Indon?sia.[2] diarani Jerman, Melayu-Polin?sia wong propinsi Kaledonia mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa
7.1 miles away Rodeway Inn & Suites Nampa, Nampa
8.3 miles away Nampa Inn And Suites, Nampa
8.4 miles away Super 8 Nampa, Nampa
8.5 miles away Shilo Inn Suites Hotel Nampa, Nampa
aku asli wong Jowo.., bapakku asli wong Tulung Agung.., jik wayah cilik ndisik senenganku yo ndalang…, cerita wayang aku yo apal.
Reply	Lambang says:	14-03-2009 at 02:00	Dapet satu lagi. Total udah dua yang kena… 🙂
Reply	tomyarjunanto says:	16-03-2009 at 14:39	meguru jebul isa saka ngendi-ngendi, kalebu saka si wedhus ireng
Posted by bocah bodo on Juli 15, 2011 at 10:13 am
uenak rek dadi anjing. nek dadi menungsa, otake koyok sampeyan lak luwih
Dhek jaman biyen ana wong Hindu jenenge Ajisaka.Ajisaka iku putraneratu nanging kepengen dadi pandita lan sugih kawruh .Kasenengane mulang muruk kawruh rupa-rupa.Ajisaka tindak lelana menyang tanah jawa,perlu arep mancarake kawruhe.Ajisaka di dherekakeabdine loro yaiku Dora lan Sembada.Bareng tekan sawijining pulo,yaiku puloMajheti pada leren .Sawise leren sawetara,Ajisaka nerusake tindake didherekake Sembada.Dene Dora diutus keri,njaga keris pusaka.Dora diwelingi,sapa bae ora diparengake njupuk keris iku yen ora Ajisaka dhewe.Bareng watara suwe ana ing tanah jawa,Ajisaka utus Sembada njupuk kerise sing ditunggu Dora.Dora ngugemi dhawuhe bendarane,yan ora Ajisaka dhewe ora di ulungake .Wusanane Dora lan Sembada pada pasulayan,suduk-sudukan,karone padha tumeka ing pati.Ajisaka midhanget manawa Dora lan Sembada padha tumeka ing pati jalaran ngugemi dawuhe.Mula Ajisaka banjur nulis aksara rong puluh cacahe,yaiku aksara
Dhek jaman biyen ana wong Hindu jenenge Ajisaka.Ajisaka iku putraneratu nanging kepengen dadi pandita lan sugih kaw...
kebenarannya ada,..panjenengan benar,....nuwun
Rasa hehehehemonggo ses ipun kangmas Laksamana Mas . . .
Norika Fujiwara dhèwèké iku artis saka Jepang kang (lair ing Hyogo, Jepang, 28 Juni 1971; umur 45 taun).[1] Dhèwèké dadi ratu kasulistyan Jepang, modhèl uga aktris, tau dadi Miss Japan nalika taun 1992.[1] Dheweké dadi Miss Japan ing taun 1992 lan dadi modhèl èksklusif kanggo kalawarti CanCam.[1] Dhèwèké asring metu ing filem-filem, sérial TV lan uga ing iklan-iklan TV.[1]
Fujiwara dikabaraké njalin asmara lokasi karo Andy Hug.[1] Dhèwèké palakrama karo Tomonori Jinnai ing tanggal 17 Februari taun 2007 ing Ikuta Shrine ing kutha Kobe ananging ana isu babagan sakloron kang pisahan ing sasi Maret taun 2009 nganti ing tanggal 23 Maret taun 2009 sakloron sacara resmi wis pegatan.[1]
Sawisé taunan dadi modhèl, Fujiwara nuli nyambut gawé dadi jurnalis lan juru ngomong internasional, kayata peranané nalika dadi duta Jepang-Koréa sasuwené ajang FIFA World Cup 2002, nglapuraké saka Olimpiade 2004 ing Yunani lan uga lunga menyang Afganistan lan ngleksanakaké pamèran foto ing kana.[1] Fujiwara sadurungé tau dadi panata acara kanggo K-1 ing acara utama nganti taun 2006 kang akiré digantèkaké déning Waka Inoue.[1]
Fujiwara ngentongaké sawulan kanggo acara kaluwarga ing Amérika lan kanggo nerusaké sinau basa Inggris.[1] Dhèwèké anduwèni pepénginan manawa mengko dhèwèké bakal bisa mèlu meranaké ing filem kang basané Inggris lan diprodhuksi déning perusahaan filem saka Amérika utawa Inggris.[1] Dhèwèké wis nglamar kanggo filem kang nganggo basa Inggris, "China Strike Force".[1] Ing taun 2007, dhèwèké nekani India kanggo anggawé filem dhokumèntèr kang judhulé "Super 30".[1]
Fujiwara uga olèh peran utama ing filem "Great Teacher Onizuka". Ing filem kasebut dhèwèké meranaké tokoh ing filem kang sèmi romantis iki bebarengan karo Sorimachi Takashi.[1] Taun 2002 dhèwèké dadi wakil Goodwill kanggo turnamèn World Cup taun 2002 ing Koréa/Jepang.[1] Dhèwèké uga tau dadi modhèl ing
oldid=1111908"	Kategori: Aktris JepangLair 1971Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
ING WENGI KIDUNG RUMEKSO ING WENGIAna
Mbak sing album Hanya Padamu lagi nggo golek golekan karo kanca kanca, soale album iku ora meledak. nek ra salah 96 97an sak durunge reformasi, Video klip deknen nganggo baju ala noni, nek ketemu yo mbak
nggo golek golekan karo kanca kanca, soale album iku ora meledak. nek ra salah 96 97an sak durunge reformasi, Video klip deknen nganggo baju ala noni, nek ketemu yo mbak
minggu ngarep lagi isa nge date ro sing dodol, soale nek udan
Sirkuit Paul Ricard inggih punika lintasan balap otomotif ingkang dipunbangun ing Le Castellet, caket Marseille, Perancis, taun 1969 kanthi pendanaan saking raja minuman keras èksèntrik Paul Ricard, ingkang nyiptakaken unjukan ingkang nama Pernod Ricard. Ricard mbangun kanthi tantangan babagan penggambaran kados mbangun sawijining margi bebas hambatan.
Kanthi fasilitas inovatif lintasan punika dipunsebut minangka sirkuit paling aman ing donya nalika punika. Sirkuit punika gadhah 3 kemungkinan lintasan, sawijining taman industri raksasa, lan sawijining landasan pacu. Kanthi kombinasi ingkang trep kaliyan cuaca ingkang mesthi apik ing Perancis Selatan, lan landasan pacu, lintasan punika populèr sanget kanggé uji coba musim dingin.
Sirkuit punika dipunbikak taun 1970 kanthi balap mobil 2 liter. Wonten ing dékade 1970an lan 1980an lintasan punika ngasilaken sapérangan pembalap paling paik Perancis wonten ing masanipun, lan sapérangan wekdal ngawontenaken Grand Prix Formula Satu Perancis wonten ing katha kesempatan, kanthi event kapisanan wonten ing taun 1971.
Sasampuning Ricard séda, sirkuit punika dipun sadé dhateng Excelis, sawijining parusahan kagunganipun promotor formula 1 Bernie Ecclestone, taun 1999. Wiwit wekdal punika sirkuit punika dipunbangun malih minangka sirkuit test masa ngajenng. Wekdal punika sirkuit punika dipunsebut minangka Paul Ricard High Tech Test Track (Paul Ricard HTTT).
Lintasan[besut | besut sumber]
Lintasan punika gadhah jalur lurus dawa Mistral (1.8 km) lan desain lintasan khas. Lintasan punika ugi boten umum amargi dipunbangun ing plato, lan rata sanget. Dawaning lintasan penuh inggih punika 3.610 mil (5.8 km). Wonten ing taun 1986 lintasan dipunmodifikasi kanthi ngirangi jarakipun. Lintasan ingkang langkung cekak punika dipunkenal minangka GP short circuit kanthi dawa 2.369 mil (3.8 km). Lintasan punika maringi 179 kemungkinan lintasan kanthi konfigurasi dawa wiwit 826 dumugi 5,861 meter[1]. Amarggi punika kathah tim migunakaken sirkuit punika saperlu ngawontenaken uji coba.
Lintasan kondhang kanthi runoff area kanthi motif garis biru cemeng ingkang dipunkenal minangka zona biru, ingkang dipunginakaken kanggé nggantosaken jebakan pasir ing sirkuit sanès. permukaan jalur punika ksusun saking campuran aspal lan tungsten.[2] Menawi bagéyan punika boten sageg mandhegaken kendaraan, wonten ugi zona merah, ingkang langkung abrasif, ingkang damel kendaraan kedah mlebet pit menawi kaléwat dhateng zona kasebut saperlu gantos ban. Kejawi punika kanggé pager pembatas gantosing pager ban, dipunginakaken Tecpro barrier.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 23 Oktober 2016.
Ora jeneng leluwihan yen kudu ngersula, sambat lan sedhih. Jalaran wis pirang-pirang mangsa among tani gagal panen. Aja maneh panen, tandur wae angel urip. Prasasat entek amek kurang golek anggone mbudidaya murih bisa ngundhuh, ewasemana akeh nemahi cabar, gagar wigar tanpa karya. Geneya?Dudu perkara gampang ngudhar perkara iki. Kalebu ngonceki underane, apa amarga ama, mangsa, lemah, apa pancen para among tani sing dadi uleganing perkara? Yen nyalahake ama, ama iku wis ana wiwit kuna. Yen mangsa, mangsa yekti dudu kuwasane manungsa. Banjur, apa lemah? Apa pancen para tani?Manut paugeran kuna sing dijlumati lan pinercaya dadi andel-andele wong Jawa duking uni, yekti tetanduran mono dudu kuwasaning manungsa, nanging alam. Alam kang ngukir
tani duksemana tansah ngiblat mring laku alam. Sakaliring kang tinandur dadi tuwuh, lemah gemah ripah loh jinawi, jalaran kuwawa nunggalake jodho loro; ibu bumi lan bapa akasa, dene petani saiki apa mangkono?Duksemana among tani ngugemi anane etung mangsa kanthi pranata mangsa. Jinis tanduran, kapan nandure, carane piye sarwa nut mring laku alam. Jalaran alam mlaku winengku kodrat. Nanging para tani saiki wis
Bangsri • Banjaratma • Bulakamba • Bulakparen • Bulusari • Cimohong • Cipelem • Dukuhlo • Grinting • Jubang • Karangsari • Kluwut • Luwungragi • Pakijangan • Petunjungan • Pulogadhing • Rancawuluh • Siwuluh • Tegalglagah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tegalglagah,_Bulakamba,_Brebes&oldid=1112946"	Kategori: Bulakamba, BrebesKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.10, 30 Januari 2017.
Dipun jlentreh aken kang2 sedoyo, mben encer uteku sing bunthet iki….
Reply	Lambang says:	13-03-2009 at 19:31	@Ndoro Seten;
Ingsun ora wong saptodarmo,hamung urun rembug lae lae.hayo pada asah fikir ben dadi Ulil albab jare wong kulon.
”Dhik Esti, randha kembang kuwi, crita akeh babagan biyen sesambungan karo awakmu ananging wong tuwane ora setuju. Terus kowe nekad nganti Dhik Esti
“Nggih nganten meniko pak kondisine. Mangke menawi panjengan dados
Piperales iku bangsa tetanduran ngembang sing klebu jroning klad magnoliids miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka ordo jroning sistem klasifikasi Cronquist sing kacakup jroning anak kelas Magnoliidae.
Jroning sistem Cronquist (1981), telung suku pisanan dipapanaké ing bangsa liya lan nambahaké Chloranthaceae.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 11 Maret 2016.
nggawe trit ngene iki nang forum iso dibantai entek nggari balung aku yen sangiran sih pancen tuwo tenan fosile, ojo2
mas iwan ngledek alus iki…lha wong aku karo wak kaji opik 11-12 duwure
May 12, 2012 at 9:42 pm
weleh weleh… nyang boneng kang gigi 4 bisa tembus 135kpj,
Lha iki pakde Cholik tah. Blog sampeyan ono piro jan-jane? 🙂
itungan tabel ing basa Abu Wikipedia pawi...
"Amenangi jaman edan, euh aya ing pambudi, melu edan ora tahan, yen tan melu hanglakoni, bojo keduman melik, kaliren wekasanipun, dilalah kersa Allah, begja-begjane kang lalai, lewih begja kang eling lan waspada
kulo menawi mboten nurut Jenengan, kulo monggo Jenengan sampluk. (Kalau dala urusan wudhu
mengembalikan “Ing ngarso sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
“Ing ngarso sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
[[Kategori:kacamatan ing Luwu Wétan {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Angkona • Burau • Malili • Mangkutana • Nuha • Tomoni • Towuti • Wotu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Malili,_Luwu_Wétan&oldid=1037916"	Kategori: Kabupatèn Luwu WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
DeutschFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.48, 14 Maret 2016.
Address : Jl. Raya Jatiluwih | Dusun Jatiluwih Kangin, Desa Jatiluwih,
Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso ngai bibit kejembaran soko nagara derajat, kang manfaati soko derajatmu ugo wibowo lan rejekimu serto asih penanggihan” terang Nyi Blorong.
btw maneh.. nggawe sop wer opo bong?? dudu
nyidayang ngasorang Sang Prabu Rahwana ratune ring Alengka, sane kabawos sakti mandraguna. Sang kalih
sampun rawuh ring Jaba Puri Kiskendane. Ritatkala punika Sang Subali makinkin lan siaga pacang nyiatin I Raksasa,
goane, nanging nenten marawat. Duaning asapunika irika raris Ida nampekin
akeh2.kabeh iku dulur , ,kecuali LA.LAMONGAN nduwe PRESTASI . ????Piala wae gak tau xekel juaramu po?stadionmu gak
cepet2 ki opo nunggoni nulise?ReplyDeletemarsudiyantoJuly 2, 2009 at 8:25 AMCebong ki rak tau
kok sing loro metu gambar setempel, sing loro kok metu hurup B kuwi opo sebabe yo...ReplyDeletemarsudiyantoJuly 2, 2009 at 8:30 AM"Bapak" kuwi rak
wis duwe anak po durung...ReplyDeletemarsudiyantoJuly 2, 2009 at 8:31 AMAku rak duwe award, mulane ngedum komentar dowang...ReplyDeletemarsudiyantoJuly 2, 2009 at 8:32 AMBar nulis ki kowe nglungani opo nunggoni?.ReplyDeletemarsudiyanto
kok lali yo iku pas kejadian oprasi laci iku gak? wis tenanan lucu pol. trus pas iku yen jik kelingan kelas piro lan sopo wae sing
Wiwik Sagita - Lanang Kemangi (1272 KB)Wiwik Sagita - Masalah Buat Loe (1517 KB)Wiwik Sagita - Wedhus (1614 KB)
Raharjo Sugeng Utomo: Kasus Magelang: Riwayat Gembus, Riwayat Kita...
Tumpak’ane ora nyuwara menakke rasa
E pak becak kula mang terke ten mbuderan
Runtang runtung anane ra ana liya..
Jan jane mas.. aku wis lali..
Ra semaya mas aku ra janji..
Horo to yoh, nganggo theklek kecemplung kalen
Timbang golek dhik sing becik luwung balen..
Sabar mas.. mbok sabar ora kesusu..
Biyen mula dhik aku rak wis kandha
Raharjo Sugeng Utomo: Korban Banjir Tak Mau Pulang
kangkung kangkung di Kebon K'lapa Lenggang lenggang kangkung kangkung di
Saikung Hoi Pong Square, Saikung‬,
Gosong Hindustan (Pangkal Pinang) (Sumatera Selatan)
Raharjo Sugeng Utomo: Kejujuran Tukang Cukur
luwih cedhak soko omahku. Papandayan kejauhanBalasHapusBalasanmohamad rivai25 Februari 2016 11.37Mbok hayuk,
ing , fs - ing , phone - ing , shuffle - ing , tecktonik - ing .
Jaman biyen nalika Dewa- Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo. Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan
cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat. Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektu dilairake seka rahim beyunge.
jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak sing sekti lan
anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah- tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui. Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok. Gagale Bajak gawe laut ing tengah-tengah gunung Bromo, ati Rara Anteng seneng banget. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti “Panguasane Tengger sing Budiman”. Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan. Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anak lanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni. Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :”Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem, sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo. Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger
Assalamualaikum wr. wb,. Bu,
punapa panjenengan gadah wektu kagem kita wawan rembug? Wawan rembug niki kagem
tugas Basa Jawi. Menawi gadah, diwiwiti sak niki mawon nggih bu?
1. Panjenengan sade es sampun wiwit kapan?
2. Menapa panjenengan milih sadeyan es, punapa mboten sadeyan
3. Kala rumiyin, modal pinten ingkang dibetahaken kangge sadeyan
Panjenengan sampun purun kita wawan rembug, kita dongakaken mugi-mugi
ndeso rodok mbukak dalan ae sampeyan ngilang.Yowis tak
Karya Lukis Affandi ” Nyi Roro Kidul ” Yogyakarta | Kak Wulan Sangpelukis
mangan mie , mlaku ndek ngarep tuku pecel lele, trus dijaluki karo pengemis awakmu gak onok duwek cilik,
pengemise ngamok awakmu di idoni trus koen yoh ngidoni deke,
 Aksara Jawa bakunipun wonten 20 aksara,wujudipun nglêgêna.  Miturut kapitadosan aksara Jawa menika wonten gandheng
SAMPUN LERES MENAPA DERENG ANGGENIPUN PARA SISWA MAOS ? SUMANGGA KAJUMBUHAKEN KALIYAN KUNCI JAWABAN ING SLIDE SALAJENGIPUN
1. Irah-irahan : Petruk Mendem 2. Narator 1 : Sawijining wengi Petruk bali saka nonton dhangdhut , mlakune sempoyongan. 3. Petruk : ” Mabok maning, gliyengan enak rasane “ 4. Narator 2 : Ing jero omah, Gareng lagi nonton tipi dhewean
ngerti yen dhewekke tiba amarga Gareng, Petruk dadi nesu. 9. Petruk : “ aduh lara, iki mesthi polahe Gareng “ 10. Petruk : “ awas rasakna jurus tendhangan ki Petruk”
11. Gareng 12. Narator 5 13. Semar 14. Petruk 15. Gareng 16. Narator 6
17. Semar 18. Gareng 19. Semar
: “ adhuh ampun, tulung “ : Ora suwe Semar metu saka jero kamar, amarga krungu swara rame-rame. : “ ana apa iki, mandheg aja padha gelut “ : “ tulung “ : “ Petruk mendem miras “ : Semar kang wicaksana misah putrane sing nembe gelut, lan paring pitutur babagan alane wong mendem miras. : “ wis padha sing akur “ : “ gara-gara Petruk Mendem” : “ elinga pituturku Ngger, aja padha seneng ngombe miras,
Bedok Reservoir-Punggol Capeview RC (7698)
org ra pinter sama 1x.... ngene ae t.... ne ngono kw nggolek konco ae nang cafe po py... swt... la saiki ne kw ra nduwe ilmu po kemampuan, kw meh kerjo opo ?? KONEKSI MU NGANTI
NDUWE SKILL RA ISO OPO2 MEH DADI OPO KW ??? KAE LO, ORG RA NDUWE SKILL CM D PEREMPATAN JALANAN...
JCgalzTanggal: Kamis, 02 Apr 2009, 9:41 PM | Posting # 96
Quote (emozzz)nah... bagiku kw ki org ra pinter sama 1x.... ngene ae t.... ne ngono kw nggolek konco ae nang cafe po py... swt... la saiki ne kw ra nduwe ilmu po kemampuan, kw meh kerjo opo ??
Filed under: Langgam — 2 Komentar	27 September 2009
GENDHING JAWA KLASIK Sejarah Kebo Kicak GENDHING KUTUT MANGGUNG
Sudirman Lamongan Indah Kav. C-12 Lamongan 62213 GH Sugeng Koco Purnomo
Telung jinis sepur rèl listrik ing stasiun Bogor. Saka kiwa manengen, KRL Rheostat Jepang gawéyan taun 1983/1984, KRL Holec Walanda-Belgia gawéyan taun 1996, lan KRL Rheostat Jepang gawéyan taun 1986/1987
Sepur rèl listrik, (basa Indonésia: Kereta rel listrik) dicekak KRL, iku sepur sing mlaku kanthi tenaga sistem propulsi motor listrik. Ing Indonésia, sepur rèl listrik utamané ditemokaké ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sepur_rèl_listrik&oldid=1101173"	Kategori: SepurRintisan mawa topik sepurKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
duwe video porno neng hp langsung disita karo gurune, ora oro sek mumet uwongtuwane bocah kuwi mau.nek golek duwet nganti direwangi dioyak2 satpam karo satpol pp.
2.nyambut gawe dadi pegawe proyek entuk bayar 28rb.tenagane diperes koyo jaran ra duwe udel.ora oro nek pas loro bayarre entek gaji 2 taun, urung nggo kebutuhan urip lan sak piturutte.
3.gawe kertu tanda penduduk bolak balik kantor kecamatan peng 5 ora dadi2.arep sek lewat internet tapi ra mudeng blass.lumrah e urip neng ndheso, kabeh uwing tuwo ra mudeng onlen ki opo to???
tekan luar negeri, reregan podho mundhak, lan sak piturutte
mripatte tambah lemes ndhelok daganganne iseh akeh.
am	Reply	rembulanku said: jaman edan sing ora edan ora kedumanwis dho kuwalik kabeh
Lebih antik dari pada anaknya yang punya jahit ini.
WANDI thok says:	August 6, 2009 at 12:13 am	Pokoke aku dadi kelingan kabeh nek dolan neng mae mbak Sekar iki. Jan
Raharjo Sugeng Utomo: Piala Asia 2007: Saatnya Indonesia Mengukir Sejarah
kowe nulis, iki komentarku tak akehi sisan ben marem...Salam nggo Ibuke sing njahit kebaya yo.Kapan2 aku meh njahitke sarungReplyDeleteCebong IpietOctober 30, 2009 at 4:37 PMhayah...wadoh...ngko ning
Download Campursari Sapto Budoyo Jaran Goyang
iki. Miturut ilmu bahasa, ana tembung kang dadi tembung amarga bunyi utawa suarane kang krungu, lan artine. contone tekek, jenenge tekek mergo suarane tekek..tekekk.. Tas kresek, mergo suarane kresek-kresek, lan sak panunggalane. Wong jawa malah luwih cerdas maneh ngartike tembung iku kanthi ngawur, sak-sake, nanging pas banget karo artine tembung kuwi. contone wong jawa
kerikil : keri nang sikil, njur ana sing takon, “lha yen keripik”??… keri-keri ning…..(ning apik..)
Bapak = bab apa-apa pepak (pepak kawruh lan pengalaman)
Kaji = tekade siji (ngantebi panembahe marang Gusti Allah)
Perawan = yen pepara (lelungan) kudu wayah awan
Nha, kowe kabeh uga bisa nggawe seko ukara lan tembung-tembungmu dhewe..
Guntur PrayitnoNgelmu iku kelakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangekesing dur angkara Pucung, Serat Wedhatama, KGPAA Mangkunegara IV UNTUKMU Guruku 2009 memang sudah rampung. Program
uga diéja Augustin Pyrame de Candolle (lair ing Jenewa, Swiss, 4 Fèbruari 1778 – pati 9 Sèptèmber 1841 ing yuswa 63 taun) iku sawijining ahli botani. Cithakan pangarang dipigunakaké yèn ngutip jeneng tentanduran sing diterbitaké yakuwi aksara "DC.".
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 29 Novèmber 2015.
padha nenandur lidah buaya umume kanggo pasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias. Durung akeh kang migunakake kanthi optimal kanggo kesehatan. Paling-paling mung dianggo kramas.Bab iki amarga kurang pangertene masyarakat. Mula ing kene penulis bakal ngaturake bab khasiate lidah buaya.
Wektu iki wis dadi trend masyarakat modern bali marang alam,antara liya kanthi migunakakae tanaman minangka obat klebu ing kene lidah buaya utawa basa Latine Aloe Vera.Ing negara maju kayata Amerika , Australia, lan negara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakake kanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan. Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya Lidah Buaya. Wilayah penghasil lidah buaya kang paling jembar yaiku Kalinantan Barat (Pontianak ),saengga kawentar minagka kutha Lidah Buaya.
Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisa dipigunakake minangka anti i inflamasi utawa peradangan, anti jamur, anti bakteri, lan regenerasi sel .
ngadhepi serangan lelara kanker, sarta dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan ngurangi peradangan panggonan persendian lan sing wis kita sumurupi lidah buaya nyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ing ndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yen golek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasir lan radang tenggorokan uga bisa.
.Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahan dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat
pencernaan, ngatur keasaman lambung, ngundhakake
Khasiat utamane yaiku anti inflamasi,anti bakteri,anti jamur, lan mbiyantu regenerasi sel. Cairan kuning ing perangan njabakulit lidah buaya biasane dipigunakake kanggo obat pencahar komersiallan ngandhut zat kang jenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhut sajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahi tumrap kasarasan.
Kanggo ngatasi wasir mundhuta godhong lidah buaya separo,1/2 cangkir banyu mateng lan 2 sendok madu. Eri lidah buaya dibuwang. Godhong kang wis ora ana erine kasebut dikumbah resik lan diparut. Sawise iku disoki banyu mateng kasebut lan madu, dicampur lan diudak rata ,banjur disaring. Olehe ngombe ramuan iki sedina kaping telu.
Olehe ngombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore.sawise mangan
Kanggo ngudunake kolestrol bahane 30 gram lidah buaya dan 3 iji who mengkudu utawa pace kang wisa mateng. Carane gawe : lidah buaya dionceki lan dijus bebarengan karo pace ,banjur diwenehi banyu sakcukupe lan digodhog nganggo banyu sakcukupe nganti umob. Sawise iku diombe rikala anget sedina kaping pindho,esuk lan sore..
Tamba diabetes Mundhuta lidah buaya sapelepah lan banyu 3 gelas. Nulli dikumbah resik.Dibuwang erinine,banjur diris-iris lan digodgog nganggo banyu 3 gelas,banjur didadekake 1½ gelas. Olehe ngombe sedina ping telu a ½ gelas.
Tamba eksim: Bahan : 5 gram lidah buaya ,100 gram temulawak’ 20 gram godhong pegagan, 5 gram laos.14 gram kencur. 10 gram godhong sembung legi, 10 gram godhong meniran’ 10 gram godhong kates.24 gram widoro upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak. Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400 ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjur diombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan sore
Tamba asma : 300 gram lidah buaya dikumbah resik,diparut,diperes banjur disaring. Asil saringane diombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore. Kanggo tamb watuk bocah
dhahar kanthi cara kang wis disebut ing dhuwur, yaiku migunakake langsung bahan seger ,wektu iki uga akeh kang mroduksi kanthi cara liya supaya awet tanpa ngurangi kasiate. Wektu iki uga ana sing mbudidaya digawe cendhol dhawet. Menawa panjenengan kerep mriksani pameran utawa bursa tanaman obat ing Ngayogyakarta mesthi mergoki ana kios dhawet lidah buaya. Ana weteng rasane kepenak banget,bisa ngurangi rasa sebah panggonan weteng.. Kepriye carane gawe ? Gampang kok. Mundhuta 1 kg lidah buaya,dikumbah resik,banjur dipundhut bageyan njero kang ngandhut lender. Sawise iku potongan lidah buaya kasebut diwenehi uyah nuli diaduk-aduk saengga ilang lendire. Sawise iku banjur dikumbah nganggo banyu resik nganti ambal kaping pindho utawa ping telu nganti resik. Irisan kang wis resik mau banjur digodhog nganggo banyu lan godhong pandhan nganti mateng utawa umob. Kangge gawe sirup migunakake gula jawa dilaurutake ung banyu 250 cc banyu lan digodhog nganti umob,semono uga santene digawe pisah..
.Olehe nyawisake ,potongan lidah buaya dicemplungake ing gelas lan ditambahake sirup gula jawa lan santen.
Cara liyane yaiku digawe selai . Bahan : Daging lidah buaya. ; 500 gram gula pasir kanggo 1 kg. Daging lidah buaya,; asam askorbat o,1 % utawa 1 gram per liter banyu; natrium benzoate o,5 % utawa 5 gram per kg daging lidah buaya. ‘ 3 gram ager-ager bubuk utawa ½ bungkus. Carane nggawe : Lidah buaya kang wis resik banjur dikum sajrone larutan asam askorbat sajrone 15 menit, banjur ditirisake lan diremuk nganggo blender. Lidah buaya kang wis remuk iki banjur dipanasi kanthi nambahake gula pasir,asam sitrat lan ager-ager. Olehe manasake nganti umob kanthi diaduk-aduk ,sawise iku diwenehi bahan pengawet benzoate. Sawise dadi gel,olehe manasi diendhegake lan busa kang ana dhuwur dibuang. Selai wis dadi lan siap dikemas nganggo botol.
Ana maneh kang diolah kanthi srana digawe teh Carane nggawe : Kulit godhong lidah buaya dikumbah resik lan ditirisake,dipotong cilik-cilik utawa dirajang kaya godhong tehbanjur dipepe sing panas utawa dioven. Sawise dikeringake ,teh lidah buaya siap dikonsumsi kaya dene teh tubruk utawa teh biasa. Uga bisa digawe bubuk,
askorbat ( 1 gram kanggo 1 liter banyu utawa 0,1 gram kanggo 100 ml banyu ); pewarna ijo prayoga sing alami nganggo godhong suji ); ager-ager sakcukupe. Carane nggawe : santen lan gula dimasak nganti kenthel. Tepung ketan lan beras dicampurake ing larutan gula. Lidah buaya dicemplungake, banjur diudak nganti ora lengket ing wajan. Sawise iku diwenehi ager-ager lan pewarna lan dodol siap dikemas. Dodol lidah buaya iki mujudake panganan khas Pontianak.
Kanggo omben-omben bisa digawe sirup lidah buaya lan serbat. Bahan kang diperlokake kanggo nggawe sari lidah buayayaiku : godhong lidah buaya kang dijupuk daginge. Pilih sing during tuwa kanthi cirri : werna ijo, bintik-bintik putih, perangan pinggir erine empuk lan pucet. Daging lidah buaya dicampur nganggo banyu kanthi perbandingan : daging lidah buaya : banyu 1 : 4, saumpama daging lidah buaya 100 gram banyune 400 ml. Sabanjure daging lidah buaya lan banyu diblender nganti remuk Sabanjure disaring nganggo kain saringan utawa saringan plastic Lebokna ing cairan lidah buaya kasebut gula 10 – 15 %,asam sitrat 0,1 -0,2 %,uyah 0,025-0,1%,esen lan pewarna sakcukupe. Sabanjure dimasak sajrone suhu 85-90 derajat Celcius nganti 20-25 menit. Sajrone kahanan panas ,dilebokake ing botol-botol kang wis disterilake (digodhog sajrone banyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5 –2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kang wis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapet lan kareben adhem ing suhu ruangan..Panggonan botol diwenehi etiket lan minuman sari lidah buaya bisa dipasarake Dene serbat lidah buaya, carane nggawe : mundhuta 10 iji godhong lidah buaya,banyu 500 cc, 1 sendok makan kapur sirih kang dilarutake ing banyu 1.500.cc,150 gram gula pasir, 4 iji cengkeh, 3-5 cm kayu manis. Lidah buaya dionceki lan dijupuk bageyan kang bening,banjur diiris cilik-cilik wujud dadu utawa kubus. Sawise iku potongan lidah buaya dicemplungake ing larutan kapur sirih sajrone 30 menit. Sawise 39 menit ditirisake lan disiram nganggo banyu umob sakcukupe,nuli dikumbah nganti resik. Kanggo nggawe sirupe ,migunakake banyu,gula,kayu manis lan cengkeh kang digodhong nganti umob. Sawise umob potongan lidah buaya dicemplunge ing godhogan sirup kasebut lan banjur diangkat lan siap diombe sawise adhem. Uga bisa ditambahake es batu utawa es serut.
Peluang bisnis lidah buaya wektu iki cukup gedhe.Apa maneh ing Indoensia wis akeh kang
nganggo bahan lidah buaya. Ing tataran donya bisnis lidah buaya nilai penjualan lidah buaya 60 milyar dollar/tahun.. Emane ing Indonesia budidaya lidah buaya during intensif kejaba ing Kalimantan barat. Kita asring mrangguli isih akeh lemah kang nganggur during bisa dipigunakake. Mula para petani uga perlu uga mikirake budi daya tanaman lidah buaya. Ikii. Wondene teknogi tepat guna uga wis ana kaya kang dhak aturtake ing dhuwur. Ing kalangan kelompok tani wanita uga perlu nggarap tanaman iki. Nyatane ing tanah Jawa uga bisa thukul gedhe-gedhe. Mesthine migunakake bibit unggul saka Kalimantan barat Apa maneh lidah buaya uga tahan ing tanah kang kering. , Ing daerah perkotaan bisa migunakae pot kang gedhe. Coba,menawa saben omah padha nandur lidah buaya limang pot, menawa sak RT 40 omah ,bisa ngasilake 200 pot lidah buaya. Ibu- ibu PKK bisa ngolah arupa cendhol,teh,sirup lidah buaya,dodol lsp. ,saengga nambah nilai ekonomis tanduran iki. . Dinas Pertanian Kabupaten utawa Kota perlu nyurung wargane budidaya lidah buaya iki. Apa maneh tanaman lidah buaya gampang lan relative ora mbutuhake investasi kang dhuwur. Bab iki disebabake tanduran iki mujudake
'misunderstanding'...heheBalasHapusAbdul Hasan16 April 2012 09.07Kepareng badhe ndherek atur komentar.Hehehe, menawi kawula piyambak nggih boten benten kaliyan panjenengan mas, senadyan sampun mangertos artosipun ing Bahasa Indonesia, ananging,nggih pripun malih, wong pancen tembung punika artosipun "barang" niku wau,...hehehe ...
Nyerupa); “Mego Pak Tulangbawang” (Puyang Umpu, Puyang Bulan, Puyang Aji, Puyang Tegamoan); “Pubian Telu Suku” (Minak
Raharjo Sugeng Utomo: 10 Motif Pembunuhan Munir
onok sing ngrokok, koe ngentuto nang ngarep irunge!
tetep wae ra dadi, hahaha..mugo2 ora edan)DPRD propinsi = ora milih, malah tak nggo nggambar2 ra jelas..lha ra ono sing kenal e...DPD = milih kancane bapakku...pesenan seko wong tuwo
Aruming pangruwating jiwo, winahyo lekasing ati suci, samusul lumunturing jatining sedya, kula ngaturaken sugeng riyadi 1 Syawal 1429 H, nyuwun gunging pangaksami lahir tuwin batos. Taqobalallohu minna wa minkum shiyamana wa shiyamakum kullu’amin wa antum bi khoirin. Minal aidin wal
wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami. Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos mboten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo. (Bahasa
I Rare Angon sebilang dina wantah ngambar telung dimensi (dimensi sing tawang basa Baline). Telung dimensi (3d) puniki kagambar ngangge software (buin sing tawang), software autocad. Uli nedas lemah nganti kepeteng geginane wantah
Angon prasida ngaturangayah melarapan antuk ngambar puniki. Dumogi rigelis prasida kawangun
Google Aneh: Pancen bocah saiki narsis di kuburan
langsung dtabrak…wis jarnoae cok..ojo nggawe wong gregeten ndelok raimu..
Saka Bhayangkara Prambanan | Just another WordPress.com site
jelas maksude sampeyan niki. Hubungane opo karo isine artikel iki. Waduh g diwaca wong iki. Ya maap ae ye ….
Kulawarga basa Melayu-Polinésia iku sawijining cawang utama kulawarga basa Austronésia sing dumadi kabèh basa Austronésia sing dipituturaké sanjabané Taiwan. Gunggung panyaturé watara 351 yuta wong. Kulawarga basa Melayu-Polinésia (MP) kapérang dadi 2 turunan utama, kulawarga basa Melayu-Polinésia Kulon lan kulawarga basa Melayu-Polinésia Tengah-Wétan.
Filsuf lan linguis saka Jerman, Wilhelm von Humboldt, nalika taun 1834 nulis serat Über die Kawi-Sprache auf der Insel Java ("Ngenani basa Kawi ing pulo Jawa", 1836-39) . Jroning serat iki, dhèwèké ngripta jeneng Melayu-Polinésia kanggo ngarani kulawarga basa sing sumebar saka pulo Madagaskar ing kulon tekan pulo Paskah ing wétan.
Kala mbiyèn sadurungé basa padunung asliné Taiwan (non-Han Tionghoa) ditlitèni, basa-basa Austronésia sakabèhé diarani basa-basa Melayu-Polinésia.
nduwèni pranata ater-ater (prefix), panambang (suffix), seselan (infix), lan camborané, uga
nrapaké dwipurwa (pangambalan kabèh utawa pérangan tembung) kanggo negesaké manéka ancas: palemahan teges, pangambalan, pangembangan teges, karaméan, lan liya-liyané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kulawarga_basa_Malayu-Polinésia&oldid=1108323"	Kategori: Basa tanpa kodhé werna kulawarga basaKulawarga basa Melayu-PolinésiaKategori ndhelik: Basa tanpa sandi werna kulawargaKulawarga basa tanpa kodhé GlottologRintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.36, 29 Novèmber 2016.
angger milih apa sing kudu diuji apa digatekaken.kesuwun ya kang,eh ana e maile ora?
By: soeharno on May 25, 2010 at 9:58 am
pak Har kayane malah kewalik rika lo pak. wong
nganti klenger,tapi enak sih mung sayange ora ana sing dodolan radio sing madan komplit,angger warung padang sih akeh.gemiyen th 80-90an akeh sing nganggo saben mobil ana,ning siki sepi kalah karo hp.
By: soeharno on May 26, 2010 at 8:18 am
th 1985 wis lulus saka UNDIP. -:)
FT857 malah luwih murah? wee..lhaa..yo wis
dados mekaten, Kakang Prabu. kawula saged mungkasi SMP dening chandra 1986. sanes 1998. bilih namung kacek sedasa ubenging surya yuswa panjenengan Kakang Prabu kaliyan kulo kawula alit. hihihi
By: YB3TD on September 21, 2010 at 9:25 am
Ooo..eee..lha dalah, nuwun inggih yayi, kawula lepat nyebataken chandra panjenengan ingkang sajatinipun 1986, nyuwun gunging samudera pangaksama.
Lho…, kok malah wayangan….he..he..he..he
prabu nganti pirsa bilih kawula punika alumni TK Undip? How ?
YF panjenengan angkatan pinten? Kawula angkatan 78.
By: didik wiryawan on November 22, 2010 at 2:25 pm
Kulo nuwuuun…aku wes suwi ora dhulinan Radio..jan wingi2 dhuwe duwit tuku Yaesu…pating glodak cangkem ilat nggo ngebrik….
Siti Nurbaya. Kasih tak sampai, punika satunggiling novel, ingkang dipun
Nurbayapunika, ingkang wiwitan dipun terbitaken ing taun 1922. Marah Rusli misuwur ngantos sapriki. Siti Nurbaya sampun dados legendha, wanita ingkang dipun peksa krama déning tiyang sepuhipun, pikantuk priyantun ingkang boten dipun tresnani.
Panganggit[besut | besut sumber]
Taun Terbit[besut | besut sumber]
Karya Marah Rusli Sanèsipun[besut | besut sumber]
Gadis yang Malang (terjemahan saking novel Charles dicken)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siti_Nurbaya&oldid=1104661"	Kategori: Novèl déning Marah RusliKategori ndhelik: Rintisan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 23 Oktober 2016.
Jual Potenzol Asli Obat Perangsang Wanita Di Jawa Timur
endi sing sampean seneng." ucap Pak Lek.
"Hmm mmm.., terus sampean pilih sekolahan endi." sambungku.
"Ngene Kak Man. Adik mau tak ajak ndelok sekolah-sekolah sing ono nang kene bene mileh tapi, karepe Pak Lek nak gelem melebu Tsanawiah yo luwih apik, kan ono bahasa arab mbarang dadi ora mung oleh ilmu sing umum tok." tutur Pak Lek.
"Hmm mmm sih, nang SMA yo saiki eneng bahasa
boten bangkit dibacok, kebal geni, bangkit dahar silet, beling, lan lian-liane. Atraksi niki bahaya pisan, boten uwong sing
ngelakoni ritual-ritual sing sampun diajaraken sereng gurune, lan pantangane boten
gilar-gilar ing tengah,asih ayu leksono,yo moyo langgeng tan keno ing pati.gilar-gilar ing tengah,kepyur-kepyur ing ngarepku,remu-remu ing mburiku,lerep tengen,bundel kiwo.jabang bayine si…binti…(si…bin…/nama yang dituju+ayahnya) saiki asih
Sumber Daya : DARWIN IRWANSYAH DEDI ADLINSYAH ZULHAM FIRMANSYAH IRWANSYAH
IRAWAN : HASAN : ZULKIFLI :DARWIN IRWANSYAH DEDI ADLINSYAH ZULHAM FIRMANSYAH IRWANSYAH NASUTION Tanjungbalai.
windows….ono sing kurang mas, kudune saiki mben kamar diwenehi jenset…ben soyo ajur ndonyane… wis manja2 tenan menungso saiki…hehehe aku podo
Raharjo Sugeng Utomo: Sejarawan Ong Hok Ham Telah Tiada
Jaman Perdikan punika kaperang dados kalih, inggih punika Jaman Perdikan Hindu lan Jaman Perdikan Islam. Ing Jaman Perdikan Hindu, kathah sanget wohing kabudayan ingkang awujud candhi, reca, lingga, yoni lan sapanunggalanipun. Tetilaranbarang-barang patilisan candhi-candhi wau taksih kathah pinanggih ing laladan Trenggalek, kadosta : ing Dompyong – Bendungan, Ngreco-Sukorame-Gandusari,
meilana	February 20, 2009 at 3:53 am	@Dhidik… maturnuwun sampun mampir wonten blog kulo. Adoh-adoh
Resolusi Tinggi	Buku komik " MINTARAGA jilid 2. " karya Ratmoyo - - [ cerita wayang ]	Ebook "Kawruh Jiwa jilid 1, Wejanganipun Ki Ageng Suryomentaram" kaimpun dening Grangsang Suryomentaram
Tanganmu tak kanthi, kowe ngucap janji,
Ngenteni sliramu, ning kene tak tunggu,
Wis suwe, wis suwe, wis suwe, kangen sing tak rasakke
Filed under: Didi Kempot — Tinggalkan komentar	25 September 2009
Manuk’e-manuk’e cucak rowo
Yen digoyang serr..serr adhuh
Filed under: Campursari, Langgam, Manthous — Tinggalkan komentar	21 April 2010
bumine ajUrr kowe laN aku..
enaaak.Tumrape wong Jawa, kedhayohan kuwi padha karo nampa rejeki. Mula yen ana tamu ora tau nglirwakake gupuh, lungguh lan suguh. Sapa wae yen kedhayohan mesthi gupuh olehe mbagekake tamune, ngaturi lenggah, terus gawe wedang kanggo suguhan.Merga anane pakurmatan mau mula wong sing maradhayoh kudu ngerti (tahu diri), dadiya tamu sing becik. Aja sakepenake dhewe, aja gawe gelane sing ditamoni, lan bisaa nyenengake sing duwe omah. Apa wae sing perlu digatekake yen maradhayoh?ANGON WAYAH, NGERTI WEKTUMaradhayoh ora kena sakarepe dhewe, kudu ngerti wayah sing trep kanggo mertamu. Aja mertamu wayahe wong ngaso lan turu, kira-kira jam loro nganti jam papat sore. Aja mertamu wancine wong mangan, embuh wancine sarapan, mangan awan, utawa mangan bengi. Senajan panjenengan dudu wong muslim, nanging yen maradhayoh wancine wong nindakake ibadah prayogane enggal pamitan mulih. Upamane wancine shalat magrib sing wektune mung sethithik, menawa krungu azan magrib kudu enggal pamitan. Jroning sasi Ramadhan yen mertamu sore saperlune wae, awit wayah sore wancine wong repot nyiapake buka. Aja nganti krungu azan magrib lagi gupuh pamitan. Mertamu sacukupe wae aja kesuwen, mundhak sing ditamoni jeleh lan kesel nemoni. Rembugan aja nglantur. Sing bisa momong pangrasane sing duwe omah. Yen sajake ora seneng dijak ngrembug sawenehing bab, becike aja diterusake. Yen ana perlu wigati aja kesuwen, enggal dikandhakake apa wigatine anggone mertamu.Mertamu aja kliwat saka sak jam. Kajaba yen wis lawas ora ketemu upamane tilas mitra raket nalika isih sekolah, kanca nyambutgawe ana kutha liya, lan sapanunggalane. Iku wae iya kudu ndeleng kahanane sing ditamoni, seneng apa ora ditekani. Prayogane nalika mertamu nganggo arloji, supaya ngerti wanci. Sebab durung mesthi saben ruang tamu ana jame.Kepriye yen sing duwe omah sing nggandholi? Upamane merga wis suwe ora ketemu,durung mari kangene, angger arep pamitan mulih digandholi. Panjaluke sing duwe omah kena dituruti nanging saperlune. Yen dirasa keperluane wis cukup lan anggone mertamu wis rada suwe, prayogane tetep nyuwun pamit nanging janji yen arep dolan maneh ing liya wektu.TRAPSILASenajan maradhayoh kuwi ora resmi nanging perlu migatekake tata susila. Klambi sing sopan, apa maneh yen merdhayoh menyang omahe wong sing luwih tuwa. Yen disuguhi aja kesusu diombe apa dipangan sadurunge dimanggakake sing duwe omah. Menawa suguhane wedang diwadhahi cangkir lan lepek, anggone njupuk salepeke, aja mung cangkire wae. Senajan wedange enak, nasthelgi, aja dientekake nganti gusis nanging dingengehake sethithik wae ing dhasare cangkir. Yen disuguhi jajan, panganan, anggone njupuk saperlune senajan jajane enak tur weteng lagi luwe.Kepriye yen dijak mangan? Ana kalane maradhayoh disuguhi mangan senajan ora wancine mangan. Mbokmenawa sing duwe omah lagi masak-masak enak apa lagi slametan ulang tahun anake. Suguhan mau aja ditampik, mundhak gawe gelane sing duwe omah. Yen suguhan mau wis diracik ing piring, kudu dientekake aja nyisa.Menawa dijak mangan ing ruang makan anggone imbuh ngenteni dimanggakake lan njupuk sacukupe wae. Rampung dhahar sendhok lan garpu dikurebake ing piring lan dhaharan ing piring kudu gusis kajaba balung lan eri. Aja watuk sajrone dhahar lan aja glegeken sawise rampung. Menawa kudu watuk utawa glegeken diempet dhisik nganti ninggalake ruang makan. AJA PADUYen ana wong maradhayoh sing perlune nagih utang, nagih janji, utawa marani barang sing disilih. Sok-sok sing duwe omah gawe anyel, upamane durung bisa nyaur utange, ora netepi janjine lan barang sing disilih rusak. Nanging senajan nesu dikaya ngapa becike diampah sabisane. Sebab kurang prayoga yen nesu lan muni-muni ing omahe liyan. Apa maneh yen keprungu tangga teparo nganti padha metu nonton. Sulayane janji bisa dirembug sing sareh amrih kekarone padha mareme. Senajan lagi nesu nanging yen mulih tetep pamitan sing apik.
Yen tak piker nyang ati marakke lara
Ageng Sudrun Ponorogo says:	Mei 5, 2015 at 5:51 pm	Munnawar dudu Guru dadi sakbare yo dudu Guru
Balas	pakde says:	Jun 2, 2015 at 10:25 am	kabeh iku maeng karepe mung murih ridaning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trones,_Namsskogan&oldid=875654"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.40, 17 Novèmber 2013.
Nyawang Karep, Wiji Weruh, Beja
Nyawang KarepTiyang punika sami, langgeng. Raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, punika sami, langgeng. Yen mangertos, yen tiyang punika raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, sami langgeng, tiyang lajeng luwar saking naraka meri, pambegan, getun, sumelang, ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng prihatin, cilaka, lan lajeng manjing swarga tentrem, tatag, ingkang murugaken dhateng tiyang seneng, beja.Yen sampun gadhah raos seneng, beja kados makaten, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, yen kaleres gadhah karep punapa-punapa. Mangka saben karep mesthi ajrih yen boten kalampahan. Inggih karep punika wau lajeng dipun tuturi, "Lo, karep kuwi nek kalakon, ya ora beja ora apa, ya mung bungah sadhela, mengko ya banjur susah maneh. Lan kuwi nek ora kalakon, ya ora cilaka ora apa, ya mung susah sadhela, mengko ya banjur bungah maneh."Mila karep punika lajeng dipun tantang: "Wis, karep, kowe ngaya-ayaa golek bungah sajege - nek bisa, lan nyeri-nyeria nampik susah sajege - nek bisa, wis kowe ora nguwatiri." Yen tiyang sampun saged nuturi karepipun piyambak kados makaten, lajeng sirna raos prihatin. Yen sampun sirna raos prihatin, lajeng thukul ingkang tukang nyawang karepipun piyambak, ingkang tukang ngertos karepipun piyambak.Wiji WeruhIngkang tukang nyawang karepipun piyambak punika raos aku, raos ana. Tiyang punika rak kraos aku, lan tiyang kok boten kraos aku, punika boten saged. Saben kraos aku punika mesthi kraos ana; lan kraos aku, kok kraos ora ana, punika boten saged.Ingkang tukang nyawang punika langgeng, jalaran punika barang asal. Barang asal punika boten wonten asalipun ingkang dipun damel, nanging malah dados asal. Inggih punika asaling raos aku bungah, aku susah.Ingkang tukang nyawang punika langgeng nyawang karepipun piyambak, ingkang wategipun langgeng gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret lan raosipun langgeng gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Raosing langgeng nyawang karepipun piyambak punika langgeng seneng, langgeng beja. Nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul, tiyang punika kraos "aku karep, aku bungah, aku susah."Nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul, punika taksih dados wiji weruh, inggih punika ingkang meruhi samobah mosiking manungsa lan dereng thukul raos seneng, raos beja. Wujudipun ingkang tukang nyawang, nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh. Upami tiyang kebelet ngising, punika nglebeting tiyang rak wonten ingkang weruh, ingkang ngertos: "Lo, iki kebelet ngising ki katara yakyakan golek kakus ki."Ingkang ngertos yen kebelet ngising punika rak boten tumut kebelet ngising boten punapa, nanging namung ngertos yen kebelet ngising. Inggih punika ingkang tukang nyawang nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh. Wujudipun ingkang langkung terang, nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul lan taksih dados wiji weruh.Upami tiyang nedha lombok lan kraos kepedhesen, punika nglebeting tiyang rak wonten ingkang weruh, ingkang ngertos: "Lo, iki kepedhesen ki, katara megap-megap golek ngombe ki." Ingkang ngertos yen kepedhesen punika rak boten tumut kepedhesen boten punapa, nanging namung ngertos yen kepedhesen. Inggih punika ingkang tukang nyawang, nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh.Wujudipun ingkang langkung caket sanget, nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul lan taksih dados wiji weruh. Upami tiyang kawirangan punika nglebeting tiyang rak wonten ingkang weruh, ingkang ngertos: "Lo, iki kawirangan ki katara nyrengingis lan ora wani metu saka ngomeh ki." Ingkang ngertos yen kawirangan punika rak boten tumut kawirangan boten punapa, nanging namung ngertos yen kawirangan, lan inggih punika ingkang tukang nyawang, nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh.Nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul lan taksih dados wiji weruh, tiyang punika kraos: "Karep ki aku, jing bungah aku, jing susah aku, jing kawirangan aku, jing kepedhesen aku, jing kebelet ngising aku." Yen tukang ingkang nyawang sampun thukul, lajeng raos prihatin sirna lan tiyang lajeng kraos: "Karep ki dudu aku." Yen sampun kraos: "Karep ki dudu aku," tiyang inggih lajeng kraos: "Jing bungah dudu aku, jing susah dudu aku," lan kados makaten inggih lajeng kraos: "Jing kawirangan dudu aku, jing kepedhesen dudu aku, jing kebelet ngising dudu aku."BejaMila tiyang lajeng kraos: "Aku nyawang karep, aku seneng, aku beja." Yen sampun gadhah raos "aku nyawang karep, aku seneng, aku beja" kados makaten tiyang lajeng nyawang karepipun piyambak, lelampahanipun piyambak punika kraos "kuwi dudu aku," sami kaliyan nyawang jagat saisinipun lan lelampahan sadaya, tiyang inggih kraos "kuwi dudu aku". Aku punika raosipun beja, tur beja langgeng.Mila tiyang wonten ing pundi mawon, inggih beja, lan benjing punapa mawon, inggih beja lan kados punapa mawon, inggih beja. Inggih punika kawruh ingkang
“PIKULAN”…, EKSOTISME JADUL
Ngamen? Hmm... Ngemis? Hmm... Miskin? Hmm...
BEGINI INI..., Enak Tenan
KAWRUH BEGJA..., Nyawang Karep, Wiji Weruh, Beja
KAWRUH BEGJA..., Getun - Sumelang
KAWRUH BEGJA..., Meri - Pambegan
MAKLUMAT BAHAGIA [Kawruh Begja]
universal blog: Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon
Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon saka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa ing pulo Sumatra serta Kalimantan. Basa Jawa dipituturaké ing Jawa Tengah, Jawa Wétan lan uga pesisir lor Jawa Kulon. Banjur ing Madura, Bali, Lombok lan Tatar Sundha ing Jawa Kulon, basa Jawa uga ditrapaké dadi basa sastra. Basa Jawa uga basa dalem ing keraton Palembang, Sumatra Kidul sadurungé keraton iki dibedhah wong Walanda ing wusananing abad kaping-18. Basa Jawa bisa kaanggep salah sijining basa klasik ing donya, basa iki nduwé sajarah kasustran sing wis lawas banget. Lawasé luwih saka 12 abad. Para pakar basa Jawa mérang sajarah basa Jawa ing patang tahap: Basa Jawa Kuna saka abad kaping-9Basa Jawa Tengahan saka abad kaping-13Basa Jawa Anyaran saka abad kaping-16Basa Jawa Modhèrn saka abad kaping-20 (pratélan iki ora dienggo mawa umum) Basa Jawa iku ditulis mawa aksara Jawa, (salah sijining keturunan aksara Brahmi saka India), aksara Jawa-Arab (pegon) lan aksara Latin. Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa iku basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné. Basa iki dipituturaké lan dimangertèni kurang luwih déning 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% pedunung negara Indonesia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Enam saka limang presidhèn Indonesia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora gumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaruh akèh ing perkembangané basa Indonesia. Basa Jawa Modhèrn bisa dipérang dadi telung dhialèk: dhialek Jawa Kulon, dhialek Jawa Tengah, lan dhialek Jawa Wétan. Ing pulo Jawa ana apa sing diarani dialect continuum ('kasinambungan dhialèk') saka Banten ing ujung kulon tekan Banyuwangi, ing pucuk wétan. Kabèh dhialèk basa Jawa kurang luwih bisa dingertèni para panuturé (basa Inggris mutually intelligible).Kapethik saking Wikipedia, punika kalawau sakedhik babagan basa Jawi. Hambok bilih sampun sami priksa manawi wonten ing basa Jawi punika wonten undha-usuk basanipun utawi tingkatan bahasa. Inggih punika ingkang mbentenaken basa Jawi kaliyan basa sanesipun. Tuladhanipun, manawi wonten basa Indonesia, tembung makan manawi dipunginakaken kangge micara kaliyan tiyang ingkang langkung enem, tiyang ingkang sababagan, tiyang ingkang langkung sepuh, tiyang ingkang hanggadhahi drajat ingkang inggil hambok bilih sami kemawon. sadaya kalawau tetep ngginakaken tembung makan. Benten kaliyan basa Jawi, manawi kangge tiyang ingkang langkung enem kaliyan tiyang ingkang sababagan ngginakaken tembung mangan. Manawi kangge tiyang ingkang langkung sepuh ngginakaken tembung nedha/nedhi. Kange tiyang ingkang drajatipun inggil ngangge tembung dhahar. Ingkang sajanngkepipun mangke dipunandharaken wonten ing UNDHA-USUK BASA JAWA.sumber
rechts: Dipl.-Ing. Günther, Prof. Dr.-Ing. Trabert, Dipl.-Ing. Rewinkel,
Dipl.-Ing. Forner, Prof. Dipl.-Ing. Prietz, Dipl.-Ing. Klarmann, Dr.-Ing. Schmitt,
rawuh dateng Pondok punika. ASSALAM bade ngaturi pirsa bilih ...
Raharjo Sugeng Utomo: Transportasi: Kabel Dibakar, KA Lumpuh
dinggo...jadi lek aku low-bat biasane numpang nganggo charger-e uwong... arep tuku maneh kok wis ga enek sing
Tumrape wong Jawa, kedhayohan kuwi padha karo nampa rejeki. Mula yen ana tamu ora tau nglirwakake gupuh, lungguh lan suguh. Sapa wae yen kedhayohan mesthi gupuh olehe mbagekake tamune, ngaturi lenggah, terus gawe wedang kanggo suguhan. Merga anane pakurmatan mau mula wong sing maradhayoh kudu ngerti (tahu diri), dadiya tamu sing becik. Aja sakepenake dhewe, aja gawe gelane sing ditamoni, lan bisaa nyenengake sing duwe omah. Apa wae sing perlu digatekake yen
Kelingan mbok Loro Mendut Apa kowe tega tenan
Anane mung sumur kompan.. Aku wani mati tenan
Turu ijen neng kuburan Joko Lelur kemul sarung
Yen kon milih lih….milih lih….. milih….
Kula mriki mbah…. estu badhe pados jampi
Sa’niki kersane kepripun Kula niki mbah…. anake wong tani utun
Tuku manuk neng Ngasem sor Pulo Cemeti
Kula niki lulusan Pakem..??
Susruk wajan nggo nggoreng krupuk kuwi sothil
iso kumpul² maneh, ayo … oh yo Yusuf CK ndek endi saiki?
Kog saiki bothak? kakeyan mikir yo? jari Bantul projotamansari, opo maneh sing dipikir nek wis urip
Maturnuwun, Ki Sugeng Subagya. Wekdal nengga dosen
Kabupatèn: Acèh Kulon | Acèh Kidul-Kulon | Acèh Besar | Acèh Jaya | Acèh Kidul | Acèh Singkil | Acèh Tamiang | Acèh Tengah | Acèh Kidul-wétan | Acèh Wétan | Acèh Lor | Bener Meriah |
various Wayang (traditional puppet) namely wayang Golek (
Penafian plustubeporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.plustubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata
Gilingwesi, 795 - 819) 8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9. Prabu
Saking Dewa Mantuk Ring Widhi, Widhi Widana Ngaran Apan Sang Hyang Tri Purusa Meraga Sedaging Jagat Rat, Bhuwana Kabeh, Hyang Siwa Meraga Candra, Hyang Sadha Siwa Meraga “Windhune”, Sang Hyang Parama Siwa Nadha, Sang Hyang Iswara Maraga Martha Upaboga, Hyang Wisnu Meraga Sarwapala, Hyang Brahma Meraga Sarwa Sesanganan, Hyang Rudra Meraga Kelapa, Hyang Mahadewa Meraga Ruaning Gading, Hyang Sangkara Meraga Phalem, Hyang Sri Dewi Meraga Pari, Hyang Sambu Meraga Isepan, Hyang Mahesora Meraga Biting (IB. PT. Sudarsana, 61; 03)
Indonesia Kaya)Dewi sekar melati Roro Sendari Pepujaning ati wonten ing nagri puniki Para priya samya rebutan supaya antuk sang Kenya Sing sapa sekti bakal
Guyu lan tangis, lara lapa den adhepi bebarengan Kanggo njaga katresnan jati salawaseApa kang katindakake kabeh amung kanggo sang
Raharjo Sugeng Utomo: Tidak Terkait Terorisme
sampe tewas Kudu tetep setiaHaha nduwene iku cak,
February 24, 2012 at 12:00 am	Reply	Awet nggawenePodo karo laptopku sing umure wis 5 tahun iki…mugo iso awet 1 taun ngkas…amiiin
Banyuwangi Asia | OJK gandeng Ibu PKK Banyuwangi sosialisasi perencanaan keuangan
Sudah selesai ? Ternyata belum…Rabu pagi (1/6), telepon berdering di handphone Wahyuni Jubaedah (Angkatan 87, Bendahara Panlok).
“Nggih leres. Sinten nggih ?”
“Niki kulo saking sing gadah sarang burung walet. Anu, niko Mba…Balihone saged dipindah?”
“Lho, kenging nopo pak ?Mbok kolo wingi sampun ijin?”
“Nggih leres.Mboten nopo-nopo, nanging niki….anu burung walet-e sami bibar, mboten purun mlebet sarang, Mba. Kadosipun wedos nopo kelinglingan balihone nggih …”
“ Nggih pak, mangke kulo koordinasi malih kalian kanca-kanca. Insya Allah dinten niki ugi bade dipindah. Nyuwun
Balusu • Barru • Mallusetasi • Pujananting • Soppeng Riaja • Tanete Riaja • Tanete Rilau
Kacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn BarruKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 14 Maret 2016.
kocak lan goncang. Akeh poro penduduk sing podo wedi lan ngungsi. Lan wisik sing ditrimo Lembu Peteng iku nyoto tur bener, ning nyatane sak wetane Brantas Mojopait ono sorot utowo ndaru rutuh kang warnane ijo lan abang tumibo ono alas Mojopait kang sisih kulon. Mulo Gusti Lembu
alas kidul wilayah Mojopait ing kunu ketemu Kebokicak sing dikawal poro prajurit Mojopait. Terus Kebokicak ndangu adine Surontanu Adiku Di Surontanu suweh anggonku ngupadi marang kuwe Di sak metune soko dempokan
mulungaken Banteng Tracak Kencono ten sinten kemawon senajan toh Bopo Guru piambak engkang nyuwun. Sebab kulo sampun sumpah kaliyan Banteng Tracak Kencono mati Surontanu mati Banteng Tracak Kencono saboyo urip lan saboyo pati. Mulo Kakangmas Kebokicak kulo mboten saget pisah serambut kalian ameng-ameng kulo.
Kebokicak ndangak, langsung nyambung. Adi Surontanu berarti kuwe ora mesakake kawulo ing dempokane Bopo Guru Sopoyono. Mulo Adimas Surontanu, Banteng Tracak Kencono iku kewan wis jamak digawe lumprah nek
Kebokicak ngadek samujajar marang adine Surontanu sambil ngomong keras sampek dadekno geger.
Akhirnya geger Surontanu lan Kebokicak. Surontanu
kasoran yudo Banteng Tracak Kencono disaut digowo mlayu lan playune Surontanu ngalor nyasak tanduran parine wong karang perdesan. Perjalanan
Kebokicak mbujung lakune Surontanu. Kebokicak bengok kanti Bende Tengoro ing kunu ngrapal Aji Begandan. Kebokicak ngerti playune Surontanu. Ehladalah, playune Surontanu ndadak nyasak parine wong karang
perdesan. Ngertenono prajurit Mojopait lan wong karang perdesan kene iki besok keno diarani Deso Parimono kaseksanan bumi lan langit, suket lan gegodongan. Kebokicak langsung mbujung lakune Surontanu.
Ganti perjalanan Surontanu. Ing alas kunu Surontanu ape gawe delikan. Ben ora dingerteni marang Kakang Kebokicak. Ing alas kunu ono uwit mojo sing cacahe songo. Surontanu urung sampek klakon gawe plindungan tiba-tiba Kebokicak dikawal prajurit Mojopait lan Surontanu siap mentang panah. Busur panah diluncurno arepe manah Kebokicak. Ning nyatane keno prajurit Mojopait sing cacahe
Kebokicak tambah ngamuk, eleng-eleng prajurit seng ngawal Kebokicak cacahe songo mati keno panahe
Surontanu. Kebokicak langsung ngomong marang sesah prajurit sing ngawal
pati, hee, prajurit sing ngawal aku kabeh ngertenono kanggo tetenger besok rejane jaman papan kene kenek diarani Deso Mojo Songo. Mulo prajurit saksenono. Sabanjure Kebokicak jenengake deso langsung bujung lakune Surontanu lan Banteng Tracak Kencono.
lan bangsa khususe ing agama islam manut miturut tata kramane nabi Muhammad lan wong tuwo
Bulan seng didelog yoiku bulan sabit. Wes yo, ojo takon maneh bulan sabit iku opo. Takono gugel kono lho kekeke……
lek ora ngerti. Golek o dewe referensi seng nerangno kalender hijriyah iku opo. Soale aku ndek kene ora kate nerangno kalender hijriyah tapi nerangno Digital Rukyatul Hilal.
Ngerti ora opo iku “Digital Rukyatul Hilal”?
Digital Rukyatul Hilal yoiku ndelog bulan sabit
jumat sing biasane panas, gak ero karepe Gusti
mumpung saiki panas kuabeh tak umbah. Mulai saiki aku gak males maneh cak. Wong males iku akeh rugine, yo koyo’ aku iki cak, saiki gatelen, abang kabeh.
uruk ono nulis, tapi ojok sing ngeres2 ngunu cak…wes yo mas..aku jek ngedit blog ku..blokku rak isok metu gambarku..piye iku…
ngeres apane ndra.yo meneh ae nang
Lukisan India kang nggambaraké adegan minangka Jarasandha dipateni Bima.
Prabu Jarasandha iku sawijining ratu setengah buta kang uga ingaran Narendra Slèwah putrané Prabu Wrehatrata ing Giribajra karo garwané loro Dèwi Kahita lan Kawita. Kalebu paraga wayang sing anèh, nalika lairé ora gatra titah wutuh, nanging wujud sigaran bayi loro sing saterusé bisa lestari urip bareng sigaran-sigaran iku bisa manunggal.
Diwasané ratu setengah buta iki kondhang kadidéné ratu sing sekti mandraguna, nduwèni kaprawiran linuwih. Aji-ajiné aran aji barabinelah kang katiyasané bisa tansah luput ing pati sauger anggané sing slèwah iku isih tetep dadi siji.
Prabu Jarasandha darbé kadang raja telukan kang kembar kemanikan aran Prabu Hamsa lan Dimbaka kang uga sekti. Merga, saben sing siji mati terus dilumpati kadang kembaré, mesthi banjur bisa urip manèh.
Jarasandha dumadi saka sigaran bayi[besut | besut sumber]
Bab dumadiné Jarasandha, kacarita Prabu Wrehatrata nadyan wis suwé kagungan garwa loro nanging durung peputra. Mula banjur mintasraya marang Resi Cidhakosika kang banjur samadi ing sangisoring wit pelem gedhé. Sang resi ketiban woh pelem sing banjur diaturaké Sang Prabu murih didhahar pramèswariné separo édhing.
Pramèswari loro klakon nggarbini nanging salah kedadèn, padha nglairaké bayi sesigar-sesigar. Paronan bayi iku banjur dibuntel dhéwé-dhéwé, dibuwang menyang sanjabaning baluwerti. Kebeneran kok banjur ditemu Nyi Jara, balané Bathari Durga kang karem mangan gecok daging mentah. Bareng sigaran-sigaran bayi iku digathukaké, sanalika bisa nangis lan kroncalan. Tangisé seru kaya gludhug, awaké malih atos kaya wesi, nuli diwènèhi jeneng Jarasandha.
Jarasandha diwasa[besut | besut sumber]
Diwasané bareng ngreti yèn dhèwèké iku sejatiné putrané Prabu Wrehatrata, Jarasandha banjur nglurug menyang kraton Giribajra males ukum marang ramané. Prabu Wrehatrata diglandhang menyang alun-alun. Diperjaya, kulité dibesèt digawé tambur, dipasang ing dhuwur gapura.
Jarasandha klakon madeg nata ing Giribajra. Sing minangka pepatih sawijining buta gedhé sagunung anakan aran Kundaranangga. Jenengé garwané Prabu Jarasandha iki ora tau kocap, mung ing antaraning putrané ana sing lair wadon loro asma Dèwi Asti lan Dèwi Prapti sing kekaroné banjur kagarwa Kangsadewa ing Kadipatèn Sengkapura.
Tambur saka walulangé Prabu Wrehatrata kang kapasang ing dhuwur gapura, saben-saben muni dhéwé tanpa tinabuh yèn ana parangmuka nyedhaki Giribajra. Swara iku sejatiné panangisé Prabu Wrehatrata kang njaluk ditulungi supaya ana sing males ukum marang anaké sing degsiya iku. Nanging ora tau ana mungsuh sing wani nyedhaki Giribajra merga didhepani Patih Kundaranangga apadéné Prabu Hamsa lan Dimbaka. Sasuwéné iku malah Giribajra sing klakon ngelar jajahan nelukaké pirang-pirang nagara.
Patiné Jarasandha[besut | besut sumber]
Nalika prabu anom Puntadewa ing Amarta nedya nganakaké sesaji Rajasuya kang syaraté kudu ingestrenan raja satus nagara, cacahing ratu sing disedhahi nganti suwé ora bisa jangkep-jangkep merga akèh praja sing ratuné dikunjara Prabu Jarasandha. Atas pituduhé Prabu Kresna, Bima lan Arjuna lan Baladewa nglurug menyang Giribajra ngluwari para ratu kang kinunjara mau.
Ngancik sangareping kraton Giribajra, keprungu swaraning tambur ing dhuwur gapura. Tambur dipanah Arjuna, babar dadi Prabu Wrehatrata sing banjur bali menyang kasuwargan. Prabu Jarasandha sabala akhiré tumpes. Prabu Hamsa lan Dimbaka sirna ketaman nenggalané Prabu Baladewa. Lan Prabu Jarasandha dhéwé kuwandané disigar loro déning Bima. Sing separo dibuwang menyang segara lor, separoné manèh menyang segara kidul, nganti sigaran-sigaran awaké iku ora bisa ketemu manèh.
Para narendra kang mauné kinunjara déning Prabu Jarasandha banjur padha diluwari. Prabu anom Puntadewa akhiré klakon bisa nganakaké sesaji Rajasuya kanthi diseksèni para narendra saka satus nagara.
Jarasandha&oldid=998367"	Kategori: Artikel lola kawit Desember 2008Paraga wayangParaga MahabharataKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lolaArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 3 Maret 2016.
Raharjo Sugeng Utomo: Thailand Selatan Bisa Pengaruhi Indonesia
Katuju Ibunne nenten wenten ring Jroning Pasraman. Ri antuk genah susu lan mentega puniki singid mabriyok
ageng punika. Digelis wit tarune ageng punika magentos rupa dados Danawa saha nyembah ngaturang suksma ring Ida Sri Krisna:
"Pancayanya" sungu yudha Dwarawatine. Nanging sane patut nyuwarayang (ngupin), Nakula mwah Sadewa."
Sesampune sungu yudha maka kalih maswara,
memene apang tumbuh dadi bungan mitir, tan wenang anggon aturan.2. Tulang memene apang dadi Tebu Ratu, tuara dadi anggon raka-
dados "panjak" memanjak sasuening kantun
dados panjak ngangon lelipi." Bhatara Wisnu nagingin pinunas I Garuda, nanging ipun mangda misadia dados siandanan Ida Betara Wisnu. (Punika mawinan nenten gumanti pasah Ida Betara Wisnu ring sang Garuda macihna
GARUDA WISNU rawuh mangkin). Sesampune Tirtha Amerta punika rawuh ring mrecapada, mangkin lelipine sami
ka sanggah utawi ka mrajan soang-soang miwah mantenin buku utawi lontar druwene. Sakewanten sadurung
sajeroning sambang semadi puniki i raga patut mabrata tan dados mapunyah-punyahan.
prasida ical. Ri kala mabanyu pinaruh punika i raga masiram antuk toya kumkuman, inggih punika toya sane sampun madaging sekar arum. usan punika dados sampun mantuk. Sarauhe ring jero dados sampun antebang bantene, sakewanten siratin dumun antuk tirta Saraswati. Luu banten punika iket antuk tali raris
kalanggengan, sane nyihnayang paplajahan punika tan pawates.
Tunjung punika marupa simbul nyihnayang kaweruhan punika makeh sorohipun tur mahasuci.
Merak punika marupa simbul kawibawaan sane nyihnayang sang sampun pradnyan, wicaksana kajananugara ring jagate.
Inggih para pamedek sareng sami, wantah asapunika prasida
Raharjo Sugeng Utomo: Uang Pengganti: Tak Mungkin Dibungakan Kejagung
Banyuwangi Asia | Lalare Orchestra Banyuwangi Raih Penghargaan Dunia | Food …
Raharjo Sugeng Utomo: ANALISIS POLITIK: Nasib Kerja Sama Pertahanan RI-Singapura
Ana kang celathu Allah ora ana. Ana kang celathu Alla ana. Wong-wong kang celathu Allah ora ana lan wong kang celathu Allah iku ana pada ora ngerti apa kang dimaksud Allah iku. Becike sadurunge anggunem prakara Allah ditakoni dhisik Allah iku apa ta. Samangsa wong anggunem prakara Allah, mesthi Allah kang dikarepake yaiku Allah kang dimaksudake ing agama Islam utawa Kristen.
Kang dimaksud Allah ing agama Islam iku sawijining dzat kang ora kasat mata, kang anitahake utawa kang gawe kabeh alam saisine, saaturane, lan hukume, lan kahanan sa’gaib-gaibe. Allah kang nguasani lan netepake pepesthene. Lakone manungsa kabeh tumindake saka karsane Allah. Kabeh tindake dalasan wicarane wis tinulis ana ing buku pasthi. Mulane manungsa darbe anggep yen awake sakestra wayang kang cemplurite diastha lan ditindakake dening Allah. Dadi ya pada karo kethoprak kang lakone, tingkah laku lan wicarane wis tinulis sadurunge dening dalang.
Apa temenan yen manungsa iku sipat wayang kang cemplurite dihasta lan diwayangake dening Allah. Yen wong Indonesia yain banget ing prakaraiku, saben-saben wong celathu: kulo among sadermi anglampahi sadaya kakarsaaken dening Allah.
Nanging ayat-ayat ing Qur’an ora ana kang nyebutake bab iku. Malah-malah ana ayat kang muni: kabeh panggawe ala iku darbehing manungsa dee panggawe becik kagungane Allah, sebab kang didawuhake dening Allah mesthi panggawe kang becik.
Lan ana ayat kang nyebutake: kabeh tindaking/kang dilakoni manusngsa iku dicatet ana ing buku. Besuk ing achirat yen arep tampa ganjaran utawa hukuman pada dikon maca bukune dhewe-dhewe, kang usu candrane tindake kang becik lank an ala ing dunya.
Manungsa darbe pikiran kanggo nimbang ala lan becik, darbe karsa, darbe tangan lan sikil kanggo tumindak, kuping kanggo angrungoake, netra kanggo andeleng, irung kanggo ngambu, rasaning badan kanggo ngrasakake enak lan ora kepenak, hilat kanggo ngrasakake enak lan oraning panganan, hawa nepsu kanggo ngobahake ati dadi bungah, sedih, nesu, wedi, lan kepingin marang tumindak kang ala lan kang becik. Kabeh iku kanggo golek pengalaman.
Hawit saka iku manungsa aja pada rumangsa yen awake kaya wayang kang gapite kacekel lan kawayangake dening Allah. Manungsa kudu tanggung jawab atas kabeh tindak lan panggawene. Kemajuan lan kemunduraning pangauripaning manungsa iku gumantung ing seja lan tindake.
taun. Sing biasane upacara seren tau Upacara Seren Taun puniku tradisi sing dilakokaken masyarakat Sunda sing
Padjajaran. Lan seniki maler di lakokaken sereng masyarakat Cisungsang Banten Selatan. Biasane seren taun di laksanakaken 49 dinten sesampune musim panen, Seren Taun
bingkisan) sing isine duit lan tembako. Seupaheun niki syarat sing kudu
Raharjo Sugeng Utomo: Ekonomi Tumbuh 6,1 Persen
GOLEKANA tapake kuntul anglayang! Ngendi ana? Lan sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa
perginya Prabu Esaka dalam bab V Piwulang Dewa, yang berbunyi :Pun Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk Empu Sengkala. Anuju ing Surya Adam, tahun 5164, Chandra 5316, Empu Sengkala macak titimangsa tahun jawi : kaeteng tahun Candra - Sengkala I Warsa. Tahun Rum anuju angka 444 warsa.
Pan apurun dados dhaharing Sang Nata, nanging dharber prajanji nuwun bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji.
jebul Demak, ing wala wastaniki, ambles malih ing pantala, anjebol ing Grobogan ing
keturunan Raja Negari Bima, silsilah Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwung Kanjeng Sultan Hamengkubuwono I atau asal usul Raden Tumenggung Sosrodi-ningrat Bupati Nayoko Wedono Lebet Gedong Tengen
nyang awake dewe iki, maksude urip iku ojo mek mburu donyo ugo ningalno kebecian koyo poro mbah leluhur iku
pokok e ngene ae bro.. nisore Adobe CS3 mending nggawe xp ae… tp nduwure versi iku oleh nggawe vista… tp yo ilingo…. nek nggawe vista komputermu yo kudu iso njalakno vista seng alus cek njalakno adobe cs3 yo alus pisan
iki duwe kemampuan nggawe file .png, .gif, .jpeg, ambeg kancane kabeh. La format ciri khas e yoiku:
Linuk Pisan. Cobak en ae software iki, tag jamin koen kabeh ngerasakno ampuh e.
begini, “Sewu kuto uwis takliwati, ….. wis tak cobo nglalekake jenengmu seko atiku ….. saktenane aku ora ngapusi isih tresno sliramu…”
sing ana ning Desa Jagalempeni. Soale warga curiga
tangsi sawah Carik mlayu ne pd mengendi kabeh duwite?
kulo amet conpusee karo iki foto sampean ki mbingungi wae
ora genah kabeh………!!!!!!!!!!!
on June 28, 2009 at 11:50 am juminten
lho sampeyan niki piye nampilke gambar ora genah2o
kulo wae mung seneng boys bepore plower lan meteor garden lha seng siji ne napa ndak kuwi
Menteri Nagara Lingkungan Hidup (Menneg LH), Prof Dr. Gusti Muhammad Hatta janji yèn dheweké bakl mbukak hotline (hubungan langsung) karo mediya.[2] Janji iki diucapké nalika jumpa pens ing ruang Kalpataru Gedung Kementerian Nagara Lingkungan Hidup, sawise serah
awak media karo mentri lan pejabat ing lingkungan Kementerian Nagara Lingkungan Hidup, cukup mbiyantu nglancaraké tugas awak media ing babagan akses informasi utawa mung kanggo klarifikasi lan konfirmasi anané pawarta.[2] Ngenani kesiapan Kementerian Nagara Lingkungan Hidup
Kopenhagen, mentri nagara lingkungan hidup ora nduwèni pambengan.[2] Gusti Muhammad Hatta nerangake babagan anané departemen anyar ing kementrian nagara lingkungan hidup, Gusti nerangaké yèn pesen presiden Susilo Bambang Yudhoyono supaya ora nambah manèh kalembagaan kang wos ana.[2]
^ a b c {{id]]kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh tanggal 24 Agustus 2011)
^ a b c d e (id)menlh.go.id(dipunundhuh tanggal 24 Agustus 2011)
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.05, 21 Juni 2016.
KOWAR'' AMPUH PO PIYE HA??Anonim ki koe neng BCS ki dadi opo??yo meng melu'' we Nek neng stadion njok ngleleng po piye??ngakak
cnf kuwi ki cah paserbanci sing iri karo cnf trus banding''ke karo bcs,cs nek paserbanci sing arep dinggo bandingan opo ra enek blas rasis paling hahaha lolHapusBalasAnonim27 Desember 2012 15.57nek
AMsampeyan mulih bojonegoro, pas aku wis nyang magelang maneh...lha
Mael sing gatel kuwi, bapak’e entuk karangan nggowo mareng suro. Podo sembayang jemaah la Magrib kuwi. Sap seng
seawak. Endang-endang kain pelekat kuwi disogok meneh. Opo meneh, ngelompat la pak imam kuwi. “Woi bokong aku!” Pak Imam ngelatah
sing olih nomer. Mbuh, ora ngerti endi sing bener, mungkin bae sing loro ora teka pas njuput nomor urute. Maklum, nyong wis lawas ora balik maring Tegal, dadi informasi tegal sing paling anyar ora ngerti. Muga badanan bisa balik, trus ndopok karo keluarga karo jakwir-jakwir kabeh.
Tapi Nyong ngarep muga bae tegal tetep adem ayem, ora
kiye. Senajan ana ribut-ribut calon bupati agus (incumbent) karo ketua KPU merga kasus agus ngantem ketua kpu, muga ora dadi kedawa-dawa. Trus engko sing kalah legawa, sing menang amanat.
tegal ora maju lan ora bella rakyat ,pokoke agus bae lah sing wonk lanang ,wis pasti tegas ,kalijambe kie jantunge agus …hehehehe hidup pak agus…agus …wis pasti wonge
Pns.kpu ne ya melu2,ana ngijini pns melu kampanye..wong tegal pd bodo2 gara2 sing sekolae duwur doyan gawe aturan dewek.
Tegal Lagi” sing wis ditetapna dadi pemenang pilkadal neng rapat pleno kpu. Sing nyoblos 613.562 (saka 1.124.251, atau 54.4%, weh akeh sing ora
wonge apik, tur ngerti problem wong cilik.
wetan sing umahe mburine lapangan. mbokan ana sing ngert… dolan oh… keiye akeh gula sing PG Pangkah. engko moci
wedi ora dadi jagoan kandang kejati tegal..aku wong tegal pengin Tegal adem ayem,tp bebas maling”!
sing gawe slogan wong sing ana pangkate alias”moncer korupsine adem
njaluk tulung,aku lagi kangen karo kanca sekolahku wis 10 th ora ketemu. jenenge muzaziroh alumnus SMK Pertanian Tegal thn 1998 deweke wong Surodadi…..
hukum…tegal endah adem ayem moncer ,kaya tanggane brebes,.sing pegaweane cilik nganti sing gede tukang kutil duit rakyat..kasian bpne maling kabeh..brebes
saiki akeh semrawutan, akeh masalah, pilih calon kudu bener-bener duwe visi sing jelas. pimpinan Tegal kudu wong sing temen, duwe prinsip kanggo makmuraken warga’ne. Calon pimpinan ora kudu sing parte, sing penting bisa ngrangkul wargane. Calon independen kayane luwih cocok sing penting nggawa wargane adem ayem, aman, tentremmmmmm. ora ana masalah sing gawe weteng enek dadi tambah-tambah penyakit. wis ayu pilih pemimpin sing bener-bener aja pilih sing ana duwite, saiki
maneh oraasiha,Dewane wongsaakedhatonpodo moro
► Provinsi‎ (2 Kt, 1 Kc)
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 22 Agustus 2009.
winilang antuk makweh warna-warni marupa bhineka kahanan ipun nanging tunggal pangaptine inggih punika Dharma
minakadi, Tanah, Api, Angin, Sarwa sato, sarwa tumuwuh miwah sekancan punika. Ipun I
ring Ida sang maraga suci, ri antuk majalaran Ida Sang utawi Ida Pedanda Suci prasida ngarepang pawisik sane ngranayang sukerta santa damuh Ida sajroning angen.
“Waduh.. anakku mati iki. Buk... anake dewe iki ketoke di pesawat itu, opo kloter kedua gak weruh.. tapi kan jam saiki
Lan ngelus pipine, ora enek lerene
2002	Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII, Surakarta, Jawa Tengah, Indonesia
Notasi Yen Ing Tawang Ana Lintang (Andjar Any). Langgam Jawa ini perlu diimprovisasi
paraga sing mumpuni ing babagan kasusatran lan langgam Jawa. KRT Andjar Any Singanagara, 72, wis kapundhut dening Gusti Kang Akarya Jagad dhek 13 November 2008.Ing
iki kang kasil mumbul jenenge lumantar lagu "Yen In Tawang Ana Lintang" lan "Jangkrik Genggong" karyane swargi iku. "Nyidham Sari" mujudake karyane Pak Andjar--dinyanyikake Manthous--kang meh saben uwong apal lirike.Langgam "Yen Ing Tawang Ana Lintang" ditulis dening Andjar Any nalika taun 1964. Manut sawijining panemu, dheweke wektu semana nganakake eksperimen kanthi nglarasake musik keroncong lan alat musik tradisional gamelan sing sateruse dikenal minangka langgam jawa. Jenis musik langgam nduweni ciri wanci sing mirunggan amarga katambahan instrumen siter, kendang (sing kata-kata bisa digenteni nganggo modifikasi cello), saron, lan kawiwitan nganggo bawa minangka buka. Pungkasane 1970-an langgam mekar dadi musik campursari. "Yen Ing Tawang" diripta dening Pak Andjar amarga dheweke lan garwane (Niek Priyatni) ngarep-arep duwe anak wadon. Apa sing digegadhang sabanjure kinabulan kaparingan momongan putra-putri nomer papat lan nomer lima Yuenda Maya Sari, 44, lan Ayusmara Chandra Sari, 41. Sadurunge wus kagungan
sawijining cathetan mungguh lelakoning urip Andjar Any. Kejaba nulis lagu sing jenis alusen cakapane, dheweke uga nulis lagu sing isine kritik sosial kayata "Jangkrik Genggong". Malah minangka mantan wartawan, dheweke ora kari gawe lagu kanthi judhul "Wartawan dan Koran".Jalaran saking akehe lagu-lagu karyane, udakara 1.400 judhul, dheweke cinathet ing Museum Rekor Indonesia (Muri) minangka komponis musik keroncong (langgam) sing paling produktif. Malah taun 1970-an dheweke uga gawe lagu anak-anak judhule "Sang Kodok" dinyanyikake dening Joan Tanamal.Ora mungkin kuwi sing bisa diajeni dening pribadi Andjar Any, lumantar lagune dheweke uga
"Amin, Amin" sing ditembangake S. Bekti. Uga ngarang lagu-lagu kristiani (Natal) "Haleluya, Wengi Adi".Lair ing Ponorogo 3 Maret 1936, cilikane digegulang dening tledhek jeneng Lasiah saka Purwantoro, Wonogiri. Lulus SMA 1956. Tau kuliah ong taun ing Fakultas Ekonomi Universitas Diponegoro Semarang. Andjar Any kalebu wong sing seneng ngudi kejawen. Saka prakara mau, dheweke banjur pracaya lan gondhelan marang bab sing magepokan karo filsafat urip mistis-religius lan tata kramaning urip sing njunjung dhuwur moral lan drajate urip. Kabeh iku mau dadi talange sawenihing bab karo Gusti, sakabehing prakara sing asipat rohani, mistis, magis kanthi ngurmati marang leluhur lan kekuatan sing ora kasat mripat. Amarga kabeh iku mau, Andjar Any seneng lelaku, tirakat, lan jiarah ing paleremane para leluhur. Ing jagad kasusastraan Jawa,
Sudharma Kd, lsp. Dheweke nulis crita cekak, novel, lan guritan. Anggitane sing awujud buku crita detektif ing antarane "Geger Panaraga", "Sri Klana Sewandana", "Diburu Prawan Ayu", lan "Pecut Samandiman".Taun 1970-an kejaba dadi pengarang sastra Jawa lan penulis lagu, Andjar Any uga kalebu tokoh sing ngembani mingguan Dharma Nyata berbarengan karo N. Sakdani Darmapamujo, Arswendo Atmowiloto, Nursahid Purnomo. Mula ya wus samesthine yen Andjar Any nampa penghargaan sastra Rancage 1998. Dheweke uga dadi
sing disebut keri dhewe iku kalebu buku sing kawentar lan akeh dirujuk dening
Mbok yo aja ngono… ngomong sak penak’e
Sampeyan Dalem Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Hingkang Jumeneng Kaping... ing
Beksan Lawung, tarian Wayang Wong, tarian Eteng, seni wayang Purwo, dan seni arsitektur Kraton Yogyakarta. HAMENGKU BUWONO II (1792-1812)
Dalem Sampeyan Dalem Hingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Hingkang Jumeneng Kaping Sedoso.
mulanya potone Raden Ayu Dewi Aviva ( nama lengkape mbQ) iku ayu(mergane wadon), manis( lak jereke konco-koncoe sekolah biyen merga gingsule), apikan(mergane
SOOSAN, JUNJIN, DONGYANG, KANGLIM.
Keuskupan Agung Palembang Keuskupan Sufragan Pangkalpinang Keuskupan Sufragan Sibolga Keuskupan Sufragan Tanjung Karang Regio Jawa Keuskupan Agung Jakarta Keuskupan
Raharjo Sugeng Utomo: Kayu Sitaan Simpang Siur
Yen digoyang serr..serr adhuh penak’e
Raharjo Sugeng Utomo: Polisi Akan Periksa Gubernur Riau
Raharjo Sugeng Utomo: Kebutuhan pokok: Pemerintah Amankan Empat Komoditas
Raharjo Sugeng Utomo: Urbanfest 2007: Gairah "Indie" di Panggung Licin Globalisasi
Indonésie• TRAVIRA UTAMA - Indonésie• TRI
1. Nek guiding neng ndalan ngorok karo ngiler,
2. Ngoyak-oyak tamu mampir neng Kabul, Jonggrang lan HS,
putu2ku yen arep pengin ngerti eSHa sing asli saktenane, maraa langsung neng omahku jl. gadjahmada winongo madiun. takona dulurmu sing tunggu omahku……SHT, STK, SHO kabeh sing mambu2 SH…..wis pada adoh soko piwulangku….ojo wok deleng kabeh
rohe mbah suro Says:	Agustus 1, 2008 at 7:16 pm he he ndeleng ukarane,…. si HARDJO PRANOTO..ABDI DALEM KRATON iki wong SH terate iki he he he……. nek SH terate kok nyebut2 jenengku barang yo….kudune kiblate yo si Ki Hajar Pilangbango kae to yuuu……
yooh wis lumayan WISE ukaramu le!!!
buka puasa wareg. oleh jama’ah sholat bareng. mbuh koen wong psht po pn ra peduli.
aku wong psht ra arep serik, sing salah didandani… sing
ake sing apik. sing garai s-h rusak zo soko bocahe
mungkin to silatmu kabeh sok katene mbok gowo nang akhirat? katene mbok gawe opo
nyuwun sewu sedulur sedanten ulama syareat ngih ulama hakikat…, monggo dipun periksani maleh atine kawulo lan panjenengan sedanten… mugi mbonten wonten roso egois ujub lan sombong… nopo meleh iri… njengan ipun ulama hakikat rumongso sampun luwih sae ketimbang ulama syareat nggih niku seng namine sombong… ugo nggeh ulama syareat sampun nglampahi shalat terus rumongso luweh sae sakeng ulama hakekat… nggeh niku ugo termasuk sombong… monggo dipun lampahi kiambak-kiambak ugeman-ugeman lan ilmu ipun di sampeaken GUSTI ALLAh dumateng kawulo lan panjenegan kiambak-kiambak… nyuwun sewu nggeh sedulur sedanten menawi wonten kalimat kawulo engkang nyakiti atine sedulur sedanten… mugi GUSTI ALLAH ngridhoni kulo lan
(1925-08-25)Agustus 25, 1925 – 3 Juni 2010
Hasan di Tiro utawa jeneng jangkep ya iku Teungku Hasan Muhammad di Tiro (lair ing Pidie, Acèh, 25 Sèptèmber 1925 – pati ing Banda Acèh, 3 Juni 2010 ing yuswa 84 taun) sadina sadurungè tilar donya panjenengané diwenehi panghargaan WNI déning pamaréntah Indonésia, panjenengané kagolong salah sijiné proklamator kamardhikan Acèh ing 4 Desember 1976. Hasan Tiro pungkasan manggon ana ing Stockholm, ya iku kutha krajan Swedia. Panjenengané uga melu mlebu metu ana ing alas bebarengan pasukané ing taun 1976 kanggo misahake saka Indonésia. Parjuanganné Tiro kalaksanan jroning telung taun. Karana serangan tentara Indonésia kang ora bisa diendhani panjenengané ngungsi ing saben-saben nagara kang sabanjuré netep ana ing Stockholm, ibu kutha Swedia. Sapungkasané lengser pamaréntahan Soeharto, isu "Aceh merdeka" dadi bahan omongan ana ing kanjuru donya. Organisasi (Gerakan Aceh Merdeka) muntab ing tlatah internasional. Hasan Tiro uga bisa tapak asma ing deklarasi madegé Nagara Acèh Sumatra, ing pungkasan 2002. Panjenengané uga ngelakoni lan nandatangani surat babagan GAM kang dikirim déning Sekretaris Jenderal Parsarikatan Bangsa-Bangsa
Lair : 25 September 1925, Pidie, Aceh
Wongtua : Pocut Fatimah (Ibu), Teungku Muhammad Hasan (bapak)
Bojo : Dora, katurunan Yahudi Amérika (sadurunge wi mlebu Islam, banjur pegatan)
Putra : Karim ing Tiro (Dhoktor Sajarah lan ngajar ing AS)
Ndhuweni kawikcaksanaan ing Èropah, Arab lan Afrika jroning babagn bisnis palayaran lan panerbangan
Diangkat déning Raja Feisal saka Arab Saudi minangka dadai panaséhat agung Muktamar Islam se-Donya (1973)
Ndhuweni ide utawa pikiran Nagara Aceh Sumatra Merdeka,1965
IndonésiaTokoh saka PidieLair 1925Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
Bahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 19 Oktober 2016.
iku pérangan kapisan saka sèri ISO 639 stadar kodhe basa international standard. Pérangan kapisan nyakup registrasi kodhe rong aksara. Ana 136 kode sing kadaftar sing nyakup basa-basa utama ing donya.
dipérang dadi loro, lan ing taun 2002 ISO 639-1 dadi révisi anyar saka standar asli. Kodhe pungkasan sing ditambahaké yakuwi ht, makili Haitian Creole ing 26-02-2003. Panggunaan standar iki disurung déning IETF language tag, sing dikenalaké ing RFC 1766 ing sasi Maret 1995, lan sabanjuré déning RFC 3066 wiwit Januari 2001 lan RFC 4646 wiwit September 2006. Versi saiki yakuwi RFC 5646 wiwit September 2009.
Kodhe anyar ISO 639-1 ora ditambahaké yèn wis ana kodhe ISO 639-2, mula sistems sing migunakaké kodhe ISO 639-1 lan 639-2, kanthi kodhe pilihan 639-1, ora usah ngganti kodhe sing wis lumaku.[1]
Yèn kodhe ISO 639-2 sing nyakup saklompok basa dipigunakaké, bisa ditindhih tumrap sawetara basa tinamtu, déning kodhe ISO 639-1 sing
Artikel ngenani sing magepokan karo standard utawa pangukuran iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 18 Mèi 2016.
sirep, rina-wengi Saiki, neng kene, ngene, dilakoni Semeleh, kudu gelem, lan nggelemi Wiji wutuh, wutah pecah, pecah tuwuh, wiji maneh Laku, lakon, dilakoni kanthi semeleh Obah mamah, mingset nggeget, nyikut nggrawut, ngglethak penak Nggir ra minggir tabrak wong urip kudhu
Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
Sabdo Palon berkata sedih: ”Hamba ini Ratu Dhang Hyang
têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
”….. Sang Prabu diminta memahami,
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: ”Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
Sabda Palon matur sugal, ”Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang
Ing. Biomédica. (29)Ing. Eléctrica. (67)Ing. Electrónica (83)Ing. Industrial. (88)Ing.
"google satellite map of Istgah-e Rah Ahan">Istgah-e Rah
"Sanyatane, donya iki ngalame wong mati, iya ing kene iki anane swarga lan naraka, tegese, bungah lan susah. Sawise kita ninggal donya iki, kita bali
Wejangan beberapa leluhur mengatakan: "Urip sing sejati yaiku urip sing tan keno pati".WEJANGAN SUNAN KALIJAGAWejangan Kanjeng Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng
supaya awas dan hati-hati. yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip. Sejating Urip). yaitu pembukanya kawruh (ilmu) “Manunggaling Kawula Gusti”
Sejatining Urip). Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih. Ya.
Pangeran”. yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip.
"Tangeh lamun siro bisa ngerti sampurnaning pati. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih.
Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Selo dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing
Kosakata basa Bali : alus-lumrah, lumrah-alus : Bali-Indonesia-Inggris / I
Raharjo Sugeng Utomo: Presiden Ajak Selamatkan Bumi
iku pagunungan paling gedhé ing Serbia. Dunungé ana ing péranga tengah Serbia. Pucuk sing paling dhuwur ya iku Pančić's Peak, dhuwuré 2017 m saka lumahing segara. Sawijining taman nasional sing jembaré luwih saka 118.1 km2 dumunung ana ing satengahing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 10 Maret 2016.
Copyright (c) 2010 - 2015 SAKA
iki digawe ben arek ndeso iso dulinan komputer, soale arek ndeso iku yo cek iso komputeran gak kalah karo arek kutho. Mangkane blog iki digawe boso jowo cek gampang dimengerteni wong ndeso ndeso. Nek kabeh wong ndeso iso komputeran bakalan kalah kabeh wong kutho kuhto iku mergo wong ndeso iku yo
wis dadi wong kutho, dadine lali karo simbah sing mung dodolan tempe. Simbah
Ndak pundi mbak ayu badhe tindak pundi
Filed under: CSGK, Manthous — Tinggalkan komentar	Methuk CSGK
E bola bali methuk, e jebul ra’ tau entuk
Langgam, Manthous — Tinggalkan komentar	21 April 2010
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi, Batu,
yo cepet lerenono mendemmuben dowo umurmu.
FB kulo. Menawi wonten kelepatane kulo nyuwun
Raharjo Sugeng Utomo: Psikotropika: Ekstasi Dijual Bebas di Diskotek
Raharjo Sugeng Utomo: Liberalisasi Modal Bukan Solusi
karo tuyi..pindah wae bong, nenggonku po piye..?tak pangku kemana-mana wis.. (kok dadi koyo mbah surip)ReplyDeletesuryadenApril 6, 2009 at 8:17 PMcoba pake kabel usb panjang bong,
sangking demen panjenengan, aku langsung follow #86 (CahNdeso), yen kerso sumonggo ditampi, menawi sudi nyuwun
suggih kabeh kabutuhan kecukupan.Nduwe omah apik, nduwe mobil, nduwe tivi limo nanging yen mripate belekken lakyo ora wangun tha? Aku banjur kelingan dek dina kamis, dina iku Alhamdulillah aku sehat. Aku menyang sekolah kaya biasane, aku sekolah ing SMP faforit yaiku SMP Negeri 1 Pengasih. Tekan sekolah aku banjur mlebu kelas, ora kroso bel wis muni, iku tandane pelajaran wis arep dilekasi. 15 menit sakdurunge pelajaran iku tadarus moco Al-Qur’an. Ora kroso anggone jam pelajaran kepisan tekan pelajaran jam ke-telu uwes rampung, saiki wektune istirahat. Aku lan konco-koncoku padha dolanan nang njeron kelas, ngrembug pelajaran karo mangan-mangan. Gandeng kanca-kancaku padha crita pengalamane dhewe-dhewe aku nduwe cerita lucu kanggo kanca-kancaku, judule : “NGADUSI KUCING” saka judule wae wus lucu, kucing kui lak kewan sing wedi karo banyu tha? Genea ngopo kog diadusi? Ceritane ngene ana bocah cilik jenenge Andi, Andi nduwe ingon-ingon kang awujud kucing, ono ing salah sawijining dina, andi ngomong karo bapakne, “Pak, nyuwun dhuwite?” bapakne banjur takon “arep tok nggo opo to, ndi ?”, Andi njawab “ kangge tumbas RINSO (deterjen) pak” , karo sumeh Bapakne nerusake takon “
menawi badhe nyempil biji gandum ipun kalian sinten nggeh?
wargo solotigo. Badhe ngangsu kawruh babagan nanem jahe abrit. Swn
sinar . Drs. Pristiadi Utomo, M.Pd.
2. lensa cembung datar (plan konveks)
3. lensa cembung cekung (konkaf konveks)
dalam hati ngaturake matur nuwun marang Gusti Allah sumber dalane rejeki. wong urip ora tau cukup, wis nduwe mobil siji, pengin loro, wis loro jare anake telu, mula perlu nduwe mobil lima, bapak, ibu anak, siji-siji. Wis nduwe omah, jare kurang jembar, jare kurang elite, mesti pindah. Wis nduwe bojo siji, pengin loro,
opo ora isin karo liyan sing durung nduwe omah? kok serakah amat. opo ora isin karo liyan, lha wong klambi wis ora nate
akeh mahasiswa sing pengin sinau ora nduwe kekuatan kanggo tuku buku. sekolah kuwi dudu jaminan nek wis lulus mesti dadi wong sukses. mengko sik,
WONG JOWO DINO IKU ONO PITU
Dino iku ono 7 (pitu): Maksudte PITU ugo bisa kanggo PITUTUR, PITUDUH, PITULUNGAN, PITUNGKAS, monggo sareng² disimak nggih... ? ☝
1. SENEN: tegese ojo boSEN marang uNEN² (unen² Wong Jowo sing kang bisa kanggo tuntunan marang kauripan)
2. SELOSO: SElakno NGAMAL MARANG SOPO² (wong ngamal iku ora pilih², ora pandang wonge sopo)
3. REBO: KEREPO SINAU BEN ORA BODHO (mumpung isih urip ditlateni anggone luru ilmu, mergo luru ilmu iku penting, kanggo sangune urip)
4. KEMIS: LUWIH BECIK MINGKEM TINIMBANG LAMIS (ojo podho ngumbar omongan kelawan wong liyo.
6. SABTU: INSAP -PO MARANG BARANG SING WIS KEWETU (sak bejo bejane wong nglali, isih luwih bejo wong kang eling lan waspodho)
7. MINGGU: MINGGIRNO BARANG SING ALA, LAKONONO BARANG SING RAHAYU (sing apik ayo podho dilakoni)
kasayangan antuk Ida Sang Panembahan. Santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nyelik semeton kadadosang anak sane kapingarep karahayuang, antuk kawisesan Roh Idane miwah
2 TESALONIKA 2:1313Inggih parasemeton, tiang patut tansah matur panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi Wasa pabuat semeton, sane kasayangan antuk Ida Sang Panembahan. Santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun
bisa ngobrol...ReplyDeleteaprieApril 23, 2009 at 10:17 AMweh tendang wae bong:e:karepe penak dhewe, wis gratis ra gelem ngajeni sing nggawe..
trus sing diedit footere tok, lha kuwi jenenge nyolong.. hohohoh...mugo2 publisher wptheme.dzofar.com ku apikan kabeh.. aamiin...
Arep nggawe ngarep kanggo sapi starlings suren? Nanging padha ora ngerti utawa wis tau weruh carane model lan wangun construction? Sejatine kandang kanggo starlings suren sapi stables watu murai ternak, lan manuk bulbul kang dipercoyo-tumuju. Nanging yen ora ana siji durung ngerti, bisa ndeleng informasi ing ngisor iki bisa digunakake minangka Gambar dhisikan. Contone, penahanan kang rama teka ngarep? kang padha .... It! Siji-on-siji, peretelan-peretelan, bagéyan utawa bagéan. Lengkap saka ngisor nduwur, njaba kanggo nang.
kandhang gampang kanggo ngresiki. Mesthi, saliyane kanggo nggawe saluran khusus kanggo defecation, contone, selokan cilik. Banjur tetep nggunakake banyu perlu, rereget langsung menyang net.
ngeh lek sing tak tampar kuwi wong’e badanne gedhe 😀 …eh…pas tak bentak wong kuwi malah ngacir.Kudune pejalan kaki pada kompak,dijamin ora ono sing wani. Sekarang kan kalo diperhatikan yang ada pejalan kaki umumnya
satay sing artine panganan daging sing di irisi alit-alit lan disunduk sereng pring alit, terus di garang sereng areng sembari dikebuti. Umume masyarakat Indonesia sampun
Jaman ngene koq ono wae sing menjilat, lek kulo malu nggawe koq ngono ?
Brhobosan - Manungso Nalika asmara ndadekke cilaka Kasebab roso
yo manungso Ojo dadi budakke ndonya Manungso yo manungso Kabeh mau bakal diprikso
Raharjo Sugeng Utomo: Amandemen Belum Pas
hayah aku wes tau njajal..bukaen arsipku november 2008 wkekekke wocoen dewe yho....:f:, paling enek langkah sing durung mbok lakuni *durung mbakar menyan be'e* wkekwkekw aku biyen sukses kok..*tergantung ngamale nek iki*@bang ir:
kabawos ring ajeng tan sida mamargi yadiastu sang kalih (sang dampati-panganten) sampun puput Awiwaha sapatuta meh - meh sampun madruwe putra.
sinengguh ngardinin manah sukerta santa mwah tusti sejroning angen. Punika janten sampun maweh galah ngadungang rasa pada ngaturang aksama amntuka ring warga pradana lawan purusa. Inggih, ngaba jaja, ngaba
"jaum" inggih punika , jarum. Ipun marupa serana kangkat anggen nyait ngatepang wastra kalih mangda dados asiki. Janten kadulurin antuk benang. Punika marupa kias gambaran, antuk sang kalih
punika ciri sang pradana utawi istri minakadi "Bhaga", Bantal punika ciri sang maraga purusa utawi lanang minakadi "Phalus". Tatujone
ka Sanggah utawi Pamerajan, upakara sapatuta antuk sang
rawuh ring ajeng nangkilin para pengelingsir, soang-soang ngicenin tutur petitis kramaning anak masomahan. Inggih mategep-tegep daging turur petitis punika tan pacang katur iriki.
mawa potènsi angèl kawacaCithakan skuat bal-balan Olimpiade London 2012Cithakan skuat tim nasional SpanyolKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontalKothak navigasi nganggo warna latar wuri	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.54, 16 April 2013.
Raharjo Sugeng Utomo: Singapura Pertahankan Prinsip
nuwun nggih, sampun pinarak wonten mriki. Salam kenal ugi paseduluran….
jan yo nikmat. Wah aku dadi kepingin kabeh, saiki
brambang asem…kulo remen niku…tapi brambang asem krokot dereng nate nyobi, bu…
kulo kok pengen kembang cantik manis sing pethak semburat pink niku bu…hehe…
Wah Jeng Mechta ngersakaken dhahar brambang asem krokot …
mangga kaaturan pinarak Sal3 …..
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi September.
Equuleus (/[unsupported input]ᵻˈkwuːliəs/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Nama Equuleua kadadosan saking basa Latin, "foal" utawi "jaran alit". Rasi lintang Equuleus inggih dipundamel déning astronom Yunani , Ptolemy ing abad kaping kalih. Equuleus inggih punika salah satunggal saking 88 rasi lintang modhèrn ingkang sampun dipuntemtokaken ngantos sak punika. Equuleus inggih punika rasi lintang ingkang paling alit nomer kalih, ingkang langkung ageng saking rasi lintang Crux.
Rasi lintang Erquuleus gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 72 drajat persegi lan boten ngewrat lintang - lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Equuleus saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +90° lan -80° lan badhe ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing sasi September. Rasi lintang Equuleus boten gadhah kathah lintang ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo ugi boten ngewrat objek langit bageyan lebet. Lintang ingkang paling padhang ingkang wujud sirahipun ingkang mapan ing sirah jaran salajengipun inggih dipungambaraken déning rasi lintang ingkang paling padhang lan sae inggih punika ing rasi lintang Pegasus. Lintang ingakng paling padhang wonten ing rasi lintang Equuleus inggih punika lintang alpha Equuleus utawi Kitalpha (satunggaling bageyan saking Jaran). Lintang jene ingkang wonten ing lintang punika gadhah magnitudo 3,9 kanthi tebihipun 186 taun cahya saking bumi.[1] Lintang punika kalebet lintang binar spektroskopik ingkang unik ingkang ngewrat raksasa kelas G lan kurcaci pethak. Komponen punika mapan caket sanget ing antasipun komponen setunggal lan komponen sanesipun ingkang dadosaken unsur spektroskopikipun kecampur. Delta Equulei, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih, ingkang ugi dipunmangertosi minangka Pherasauval, basa Arabipun saking "jaran sepisanan". Lintang punika kalebet lintang binar ingkang tebihipun kirang langkung 60 taun cahya. Beta Equulei inggih punika bageyan lintang ingkang wigati ingkang wernanipun pethak ingkang gadhah magnitudo 5,16.
Amargi Equuleus inggih gadhah ukuran ingkang alit lan tebihipun saking peswat saking galaksi Bima Sakti, Equuleus boten ngewrat objek langit ingkagn misuwur. Saperangan galaksi ingkang sanget lemah ingkang gadhah magnitudo antawisipun 13 lan 15, inggih punika NGC 7015, NGC 7040, NGC 7045 lan NGC 7046. Equuleus inggih taksih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Heavenly Waters sesarengan kaliyan rasi lintang Delphinus, Eridanus, Piscis Austrinus, Carina, Puppis, Vela, Pyxis lan Columba. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sakitering Equuleus inggih punika rasi lintang Cetus, Aquarius, Delphinus lan Pegasus.[2]
^ Ridpath & Tirion 2001, kk. 144-145.
^ (en)Eridanus (dipunundhuh tanggal 19 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Equuleus&oldid=1097268"	Kategori: Transklusi IPAc-en alaRasi lintangKategori ndhelik:
Raharjo Sugeng Utomo: UUD Belum Bisa Diubah
Nggeh ngeten niki lek pembahasan/perdebatan tiang engkang mboten ahlie
tebeh wonten tiang seng mados dalan alternatif wonten seng tol lan laen-laen sedulur. Intine sebongso lan senegoro tetep akur lan sami-sami meghormati lan memperkokoh bangsa NKRI. (Baca &
nulis jadi serasa otak beku, pikiran buntu, tangan kaku, lidah kelu, ndas ngelu #halah
Mbuh piye carane aku pokoke kudu nulis. Lha wong
Raharjo Sugeng Utomo: Polisi Menduga Nadir adalah Aktor Utama
cah edun... nang omahe wong y ngentut sak
kinurmatan Bapak Kepala Sekolah ugi Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring
budi lan rencang - rencang kelas 6 ingkang kula tresnani.
kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung
ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi
sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.
wakil saking rencang - rencang kelas 6 ngaturaken maturnuwun ingkang sak
ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak
konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun enem warsa.
keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing
pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang -
rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing
enem warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang
menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi
Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang -
kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo
ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi
kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing
pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saged ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten kalepatan kulo nyuwun
Perpisahan Kelas 6 SD (Perwakilan Kelas 6)
Ing. et Ing. Martin Bilík Ing. Josef Libertín, CSc.
malah ngusir lan ngejek Babariman niku. Akhire Babariman niku ngedoakaken sing boten bagus kangge saudagar niku. Subuhe saudagar sugih niku ngerase boten kiat tangi. Soale sikile boten bangkit digerakaken. Singkete saudagar sugih niku jadi lumpuh. Akhire ngilari para tabib, kangge
Raharjo Sugeng Utomo: Matematika Gaji dan Logika Sedekah
Raharjo Sugeng Utomo: Transisi Konversi ke Elpiji Diperlambat
Kelas 10 Mekanika Teknik 1 [Unduh]
Buku SMK Kelas 10 Surveying 1 [Unduh]
Buku SMK Kelas 10 Kimia Organik 2 [Unduh]
iki?carane bikin kategori...piye kode2 html traffic agar okeh koyo neng ngisor iki mas??matur suwun..BalasHapushanumuslemh23 Mei 2010 22.04matur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eina&oldid=1012277"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 6 Maret 2016.
anging hana atur ira :”Singgih Hyang Bhatara dening nanak Rahadyan Bhatara kari rare, durung weruh maring
arimbag abungkul agung alit manuli tiba ring bhumi, saha ungguhanya matemahan geger-geger, mwang pagunungan, werdhi maring Bangsul, an mangkana anakku Dewata kita kabeh, hana katemu denta gunung Agung,
pucuk dadi ira dadi Hyang Tolangkir, ngaran gunung sasor nikang gunung Agung ika lwirnya, saka purwa amilangi, kawruh akna pangaranya, gunung
under: syair lagu campursari — Tinggalkan komentar	20 Januari 2010
Wis ndhek mbiyen….. akeh sing ra seneng
Wis ndhek mbiyen….. akeh sing dha nggunem
Yen ra dhek’e luwih becik ra
kok ra ngerti mbedakke sodakoh ro barang kebuang.."
"Sodakoh kok mban dino?! Koyo sing wes sugih2o wae, mbooook mbok!" nadaku mulai
liyan. Sugih itu keluasan atimu untuk memberi, bukan soal kumpulan banda brana. Nek nunggu bandamu mlumpuk lagek aweh, ndak kowe mengko rumongso isih duwe butuh terus, dadi ra tau iso aweh kanthi iklas. Simbokmu iki sugih, le, mban dino duwe pangan turah2, dadi iso aweh, tur kudu aweh. Perkoro simbokmu iki ora duwe banda brana, iku dudu ukuran. Sing
ngono kuwi, le. Dadi simbok ki dadi kulino seko cilik nyediani kendi neng paran omah kanggo wong2 sing liwat, nek mangsak mesti akeh ndak ono tonggo teparo mbutuhke. Pancen niate wes ngunu kuwi yo dadi ra tau jenenge panganan
JUDUL : Erik men sung dih kon tah erik men sung bocah wadon jare kemlenyed apa njaluk di wenyed-wenyed apa njaluk diambung mbokya si...
Sing arane CangKem kwe jare wong jawa singkatan ( di canCang karo di bungKem ),dadi duwe cangkem kwe kudune ya sing
"Wong-wong munafik lanang lan wadon iku sawenehe pada prentah laku mungkar (ala) marang saweneh lijane, lan pada njegah saka laku betjik serta pada anggegem tangane (kumet), apa dene pada lali ing Allah. Pandjenengane Allah uga supe marang wong-wong
"Wong-wong munafik lanang lan wadon iku sawenehe pada prentah laku mungkar (ala) marang saweneh lijane, lan pada njegah saka laku betjik serta pada anggegem tangane (kumet), apa dene pada lali ing Allah. Pandjenengane Allah uga supe marang wong-wong mahu. Satemen wong-wong munafik iku
Lukas 9:32 | Rasul Pétrus lan kantya-kantyané pada keturon. Kadung tangi terus pada weruh Gusti Yésus ing sloroté kwasané lan uga weruh wong loro liyané ngadek karo Dèkné.
Lukas 9:3232Rasul Pétrus lan kantya-kantyané pada keturon. Kadung tangi terus pada weruh Gusti Yésus ing sloroté kwasané lan uga weruh wong loro liyané ngadek karo Dèkné. Last Verse
Harga Elektronik - Elektronik Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun Malang
pengin gabung karo sedulurku kabeh, agi mbiyen nang SMP 2 Sumpiuh, nek ora salah kayane mbiyen aku angkatane Eni, Yuni, Dodo, Sugeng, Indaryono, Jumingan, Ngadiman…… pokoke akeh lah wis
punika. Saantukan ring rahina Galungan punika Sanghyang Kala sane mamurti, punika awinan kakaryanin caru lan
ajeng lawangan pakarangane, pinaka lambang gunung Semeru utawi gunung Agung. Penjor puniki wau dados cabut sausan Budha Kiwon
korek;Pungkur Raja pun korek;Pungkur hindu dia korek;
uripku melu sampurno ya jim,Kitab kui sing nulis yoiku Urip diarani kitab suci adammakno saliro mbangun karsa tutwuri handayani. -Ora..Tuhan iku yo urip-Kok baleni
melu sampurno, iku opo? si urip kuwi bocah ngendi, jo?- urip kuwi
Goreng Enak Khas Betawi	Resep Membuat Toge Goreng Enak Khas Betawi
Resep Membuat Toge Goreng Enak Khas Betawi – Toge goreng
Sayang koq dereng wonten nggih Paman, kados prayogi manawi wonten kategori Bahasa
kagem tumut kontes mbok menawi wonten saran nipun sageto sanjang
Den Ayu Sekar Melati madu gondo ambune.
Eyang Jenggot nyambut gawe keceluk sampek tuwo, tekan jenggote di senengi
Derajat sumber payung kedrajatan diayomi sing gawe urep, apik
wae.. tak ijoli yen kwe arep melu sultanmu ng HI.. enak bumbune kono kuwi..
almascatie Says:	Mei 1, 2008 at 11:42 pm tulisan
Sindung riwut gegayutan ono pucuk kekayon
Menawi mekaten nggih kula rantos mawon GUSS pawartos kasile UKA ten Diknaskab Lamongan. Matur suwun nggih, kaliyan nyuwun pangestu mugi2 sedaya guru ingkang nderek UKA 2012 Kab. Lamongan saged lulus sedaya. Amiiiiiiiiiin.
guss!, on 20 Maret 2012 at 22:01 said:	Nggih ngaten mawon Pak Sudarmawan, langkung sae lan sekeco, mugi-mugi lulus sedoyo nggih
panjenengan paring katentreman lan kanugrahan dateng tlatah Arga Wilis meniko, mugi
panjenengan Gusti...Gusti... ndadosaken panggenan meniko bibarakatillah lan
kanti syafaatipun Kanjeng Nabi, panggenan ingkang joyo lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 25 Maret 2013.
Tengger : Tanda (Tugu sing didamel saking Pangeran Soegiri (Anake Sultan Ageng Tirtayasa) maksude kangge wilayah kekuasaan Banten lan VOC). Ning tugu niku wenten tulisane: “Bismillah peget Ingkang
sapar taun wau sesampune perang kaula tancebaken tugu niki, kangge nahan wates wetan cipamugas (cisadane) lan kulon Cidurian sedantene ngejage tanah kaum parahayang.
Perang : Perange wong Banten lan VOC. Dados aran tangerang puniku tugu sing misahaken antare benteng
Raharjo Sugeng Utomo: POLITIKA: Ketiban Balok Tetris
lha piye sing ora mampu ning pinter? po yo nyawang thok?
IndonésiaMarga HarahapTokoh dari MedanTokoh Petisi 50Menteri Pertahanan IndonésiaLair 1917	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 18 Oktober 2016.
arep njupuk buku sing gedhe-kandhel, sing larang regane he..he… (nganggo boso Jowo wae,
sih jane? sing kepriwe?DisKonekted : lah, mulai maning sing abot2 kiye ?SOMEBODY_CRAZY : mungkin olehku ra sugih2 kuwi merga ra ngerti maksude pa
money ? dollar ?DisKonekted : harta benda ?SOMEBODY_CRAZY : nek suryamentaram duwe istilah sugih tanpa bandha. kuwi wis nglakoni. sing durung sing nganggo bandha.DisKonekted : ughSOMEBODY_CRAZY : lha kuwi aku sing ra weruh. ukurane apa?DisKonekted : lha nek duit ki akehDisKonekted : tapi ya durung sugih2SOMEBODY_CRAZY : nek pengertianku ki ngene: SOMEBODY_CRAZY : sugih= 1.ra perlu duwe duwit, tapi sakwayah2 butuh ana. 2. isa ngewehi wong sapa wae sing njaluk tanpa nyemayani. 3 isa ngirimi
kuwe ya sugih sing wis ra kaprahSOMEBODY_CRAZY : kuwi cita-citakumaaf
Meri - PambeganMeri punika rumaos kawon tinimbang tiyang liya lan pambegan punika rumaos menang tinimbang tiyang liya. Meri lan pambegan punika, ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng ngaya-aya, jengkelitan, la cilaka. Anggenipun pados semat, drajat, kramat, tiyang lajeng sarwa ngaya-aya, raosipun kemrungsung: "Wis golek dhuwit we jing akeh, supaya sugih kaya kae, aja nganti mlarat kaya kae, dadi banjur bisa ngece kae lan ora diece kae, lan golek drajat we jing luhur, supaya mulya kaya kae, aja nganti papa kaya kae, dadi banjur bisa kajen kaya kae lan ora remeh kaya kae, lan golek kramat we jing gedhe-gedhe, supaya kuwasa kaya kae aja nganti sekeng kaya kae, dadi banjur bisa ngekul kae lan ora dikul kae," lan saking sangeting kemrungsung, tiyang ngantos gadhah raos: "Nek ora ngene, angur matia."Mangka raos "nek ora ngene angur matia", punika, yen kerep-kerep dhateng murugaken dhateng tiyang, lajeng asring medal tekadipun ingkang aneh-aneh lan lajeng asring nglampahi aneh-aneh. Adakanipun tiyang punika, yen nembe kabrongot meri pambegan, lajeng madhukun-madhukun, maguru-maguru, lan lajeng taken dhateng kyai dhukun, kyai guru, "Dospundi kyai, lelampahan kula niki kok tansah rekaos mawon, napa leh kula gesang niki mila sedhiyan digithing, la sakecane dospundi, kyai," lan mangke yen dipun tantun: "Samang napa gelem ta nglakoni, ning abot, mangke rak njur rada mayar, semanten niku nek katrima, lo, gelem ta dipendhem patang puluh dina?" Dipun tantun kados makaten wau, saking petenging paningal kabrongot meri pambegan, tiyang asring medal kasagahanipun, "Nggih, di pendhem nggih dipendhem, janji banjur katrima, mangke nek mati malah kebeneran, tinimbang urip sapisan we kok dadi ecen-ecenane tanggane, mrana diece lan mrene diece," tur mangke yen dipun damelaken jugangan yektos lan ngungak juganganipun, tiyang wau lajeng dheg-dhegan, thingak-thinguk: "Mungguh le dipendhem niku nek empun bar tanggal loro pripun, nggih?"Yen mangertos, yen raosing gesang tiyang sajagat punika sami rnawon, tiyang lajeng padhang paningalanipun lan lajeng sumerep angsal-angsalanipun tiyang dipun pendhem sakawan dasa dinten. Angsal-angsalanipun inggih namung buneg. La tiyang dipun bungkem kalih menit mawon sampun kaplepegen, kok dipun pendhem sakawan dasa dinten.Gegayuhaning meri pambegan punika pathok pados ngungkuli tangga-tangganipun: tedha, pados ngungkuli; sandhang, pados ngungkuli; griya, pados ngungkuli; bojo, pados ngungkuli; anak, pados ngungkuli lan punapa-punapa sarwa pados ngungkuli tangga-tangganipun. Mangka tangga-tangganipun inggih pados ngungkuli tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung ungkul-ungkulan, la inggih lajeng asor sadaya.Yen pados ngungkuli punika kaplesed-kaplesed mawon malah dhawah kungkulan, tiyang lajeng kaken manahipun: "Ya sanajan aku dhedhel dhuwel kae, angger tanggaku wis rekasa, wis lega atiku." Mangka tangga-tangganipun inggih pados rekaosipun tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung pados rekaosipun tangga-tangganipun.Yen pados rekaosipun tangga-tangganipun kablinger-blinger malah dhawah dhedhel dhuwel, tiyang lajeng telas-telasanipun namung kantun ngraos-ngraosi tangga-tangganipun. Mangka tangga-tangganipun inggih ngraos-ngraosi tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung raos-raosan lan malah saben pating krenuk kaliyan bojonipun, tiyang punika yen ngraosi tangga-tangganipun, ngantos tlesih: "Jane si anu kae wis rekasa ta wis, mung durung ketara wae, la wong gadhene ki wis bur lan wite krambil ki wis ora tau ngundhuh, ning ya dianggo dhewe wae."Mangka saweg pados ngungkuli tiyang satunggal mawon, tiyang sampun ngaya-aya, dipun rencangi tirakat-tirakat dumugi Luwarbatang, dumugi Nglawet, dumugi guwa Langse, dumugi Gedander punapa punika. Mangke yen sampun ngungkuli tiyang satunggal, tiyang inggih lajeng rumaos, yen wonten tiyang sanesipun ingkang ngungkuli. La tiyang inggih lajeng ngaya-aya malih, tirakat-tirakat malih, pados ngungkuli malih, mangka cacahipun ingkang ngungkuli punika kathah sanget.Saya pados ngungkuli princen-princenipun, tiwas dipun rencangi tirakat-tirakat punapa punika, mesthi boten saged kalampahan. Upami ngungkuli sematipun, kungkulan drajatipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli drajatipun. Upami ngungkuli drajatipun, nanging kungkulan kramatipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli kramatipun. Upami ngungkuli kramatipun, nanging kungkulan bagusipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya gemagus pados ngungkuli bagusipun. Upami ngungkuli bagusipun, nanging kungkulan enemipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli enemipun, jalaran tiyang nem punika, yen kaleres wonten ing janggrungan, rak dipun selak-selakaken. Upami ngungkuli nemipun, nanging kungkulan sepuhipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli sepuhipun, jalaran tiyang sepuh punika, yen kaleres kendhuren, rak dipun pilihaken ingkang empuk-empuk.Rumaosing meri pambegan punika, saben kepethuk tiyang, yen boten ngungkuli inggih kungkulan, lan yen ngungkuli raosipun ngece: "Galo si anu kae rak cilaka ta, jeneh ora gelem nggugu aku, ora gelem tiru aku, ya cilaka," lan yen kungkulan raosipun kemropok, lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: "Karuwan iya wae, nek si anu kae mubra-mubru, la wong cethile ora jamak, nek ngising katutan dhele we dicuthiki." Mangka saben medal saking nggriya, tiyang punika mesthi kapethuk tiyang, mangka yen boten ngungkuli inggih kungkulan, mila ingkang dipun raosaken, awit alit dumugi sepuh, yen kabrongot meri pambegan, inggih namung kemropok, ngece, kemropok, ngece, la tiyang namung ngungkuli, kungkulan.Yen badhe ngertos meri pambeganipun piyambak, ungkulipun piyambak, ingkang cetha wonten nggen sesrawungan, upami kaleres ningali pasar malem, wonten nggen tiyang gadhah damel, wonten nggen pasamuan-pasamuan punapa punika; mangke yen rumaos kungkulan sinjangipun, lajeng ngemek udhengipun: "Yah, ning ikete menang anyar," mangke yen rumaos kungkulan udhengipun, lajeng mathentheng ngatingalaken rasukanipun: "Yah, ning klambine menang apik," mangke yen taksih rumaos kungkulan, lajeng cincing ngatingalaken kathokipun: "Yah, ning kathoke menang kombor," mangke yen meksa taksih rumaos kungkulan, kaken manahipun, lajeng ngedalaken
kuwalik, boten leres. Contonipun upami tiyang kapengin gadhah pit, yen saking sangeting kemrungsung, gadhah raos: "Nek ming ora duwe apa-apa we, ora tak rasakake, ning nek ora duwe pit ki, jan ora bisa nglakoni tenan aku," mila yen kapethuk tiyang numpak pit, saya yen ingkang numpak pit tangganipun, ingkang dipun sengiti, inggih punika ingkang badhe dipun ungkuli malah awakipun dhawah kungkulan, lajeng dipun kring, inggih mak tratap lan lajeng pet-petan, mangke yen mantuk inggih ngungkep-ungkep boten saged-saged tilem lan lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: "Karuwan iya wae, nek si anu kae bisa duwe pit, la wong direwangi ora lumrah wong, dilabuhi rai gedheg, nek aku mono mula jan wong ora bisanan, angger ketok duwe wae." Lo rak terang paningal kuwolak-kuwalik, kapethuk tiyang numpak pit, kok pet-petan, la punapa tiyang numpak pit punika murugaken pet-petan, rak terang yen boten, nanging yen kabrongot meri pambegan inggih mesthi kuwolak-kuwalik makaten.Saking sangetipun kuwolak-kuwalikipun paningal, ngantos sumerep tiyang ayu utawi tiyang bagus, yen tiyang jaler sumerep tiyang ayu lan yen tiyang estri sumerep tiyang bagus, paningalipun kuwolak-kuwalik, mangke yen sumerep bojonipun, inggih lajeng sengit, lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: "Nek tak rasak-rasakke, bojoku ki kok jan elek tenan, wis rupane ala lan atine ala, andekpuna kok dadi bojoku, iki rak dudu sabaene, iki biyen, nek ming bares-baresan we, rak ora kalakon, iki rak nganggo diguna-gunani aku biyen, dadi banjur ngenel ka kene ki." Lo rak terang paningal kuwolak-kuwalik, sumerep tiyang ayu, tiyang bagus, kok lajeng sengit dhateng bojonipun, la punapa tiyang ayu, tiyang bagus, murugaken sengit dhateng bojo, rak terang yen boten, nanging yen kabrongot meri pambegan, inggih mesthi
Pokoke nek gelem mlebu neng mae mbak Sekartaji bakal iso ngelamun jaman mbiyen.
Oh, si Komo, sekarang kamu di mana nak? 🙄 😀
pokoke ngko kudu diposting nek wis metu njrawut-njrawute...ReplyDeleteyogi
sereng wong wadon ayu pisan, lagi enak-enake ngimpi raden budog kaget lan langsung tangi, soale endase ketiban kayu, sesampune tangi, raden budog kepikiran terus, ”Sinten wong wadon gaen yah”.Boten mikir malih, langsung saos ngajak jaran lan cemere kesayangane. Semanget Raden Budog boten ngenal pegel padahal sampun 5 dinten perjalanane, sampe-sampe boten kerase badane lemes lan ngelih, pas gi nympe ning Gunung Walang (Kampung Cimahpar), jarane lemes lan boten kiat malih nanjak ning gunung niku, akhire tibe lan ngejungkel. Raden Budog akhire sadar wetenge smpun ngelih, langsung saos ngebuke bekel sing
lan ninggalaken jaran lan cemere niku, boten lambat malih jaran lan cemere niku dados karang. Makane ning pantai cawar niku wenten kalih karang puniku ”karang kuda” lan
ke atisan, akhire nemu Goa, lan manjing ning goa niku. lan seniki goa niku diarani ”Karang Meumpeuk” . Sesampune reda hujane. Raden budog
deweke niku, boten bosen-bosen ningali wong wadon niku, akhire keuningan sereng wadon niku, wadon niku ngerase isin
sing maskude pengen uning sinten wong wadon niku. apatah sing di mimpikaken
Antuk boten kule sareh ning riki....? Nyi siti : Waduuuh..... peripun yah, kule niki boten kenal sereng andike, nape malih kule niki, janda derebe pecil wadon malih, pripun yah...? masa sampe nginep sgaleRaden Budog : Tulung niki mah, kule niki boten derebe sinten-sinten ning kampung niki,dados kule pengen nginep ning riki.Nyi siti : Maaf kang, boten bangkit kadose, soale boten enak nieg
wong kalih niku boten disetujui sereng song tue ne. Akhire kelawan sikap terpaksa direstuilah hubungan wong kalih niku sampe kawin. Sekitar sampun rong wulan, raden budog tinggal ning griye ne rayate lan sering ngebantoni pedamelan rayate, sampe-sampe meluni hobine rayate niku, puniku
ngono ne wes sugih ok pengemis2 ra ono seng iso tuku mobil? wkwkwkk opo ne rak tuku kios neng pinggr jalan,, tulisi wae WARUNG NGEMIS PAK KUMIS dadi ra sah kesel2 nyuwun2
Wes, golek dhuwit ae, Cak Jonan.Bapake Anies iku arek Ampel. Iku yo sayang nemen. Wonge cerdas, santun, dan berprinsip. Nek iki, korban sampingan mergone
pendukung sing anyar.Kabeh iki tandane nek Jokowi iku dudu dewa penyelamat. Cuma manusia biasa sing ono kekurangane.
Rahwana, Ramayana, Kethek, Monkey, Mahabharata, Institut Seni Indonesia, Institut Seni Indonesia Surakarta, Surakarta, Wayang Orang, Wayang Wong,
Willibrordus Surendra Broto Rendra lair ing Solo, Jawa Tengah, 7 Novèmber 1935 – pati ing
ing yuswa 73 taun), punika satunggiling penyair kondhang ingkang asring dipun juluki minangka "Burung Merak". Piyambakipun dipuntepang dados tiyang ingkang melopori drama kontemplasi ing Indonésia.[1] Bapakipun inggih punika guru basa Indonésia lan basa Jawa Kuno lan ibunipun penari ing Kraton Yogya.[1] Piyambakipun ngadegaken Bengkel Teater ing Yogyakarta taun 1967 lan ugi Bengkel Teater Rendra ing Depok. Wiwit jaman kuliah piyambakipun sampun aktif nyerat carios cekak lan esai wonten ing majalah. Ing antaranipun taun 1990 ngantos 1992, piyambakipun nyerat 10 sajak wonten antaloginipun Orang-orang Rangkasbitung.[2]
IndonésiaLair 1935Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel Wiki Mrebawani	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 23 Oktober 2016.
Munggung, iku salah sawijining désa ing Kecamatan Karangdawa, Klathèn. Dusun ing désa iki antara liya: Munggung Wétan, Munggung Kulon, Banaran, Semutan, Krégolan, Tegalsari, Gebang, Pencil, Karang, Kakak
Kebonarum • Kemalang • Klathèn Kidul • Klathèn Tengah • Klathèn Lor • Manisrengga • Ngawèn • Pédhan • Polanharja • Prambanan • Trucuk • Tulung • Wedhi • Wanasari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Munggung,_Karangdawa,_Klathèn&oldid=1115152"	Kategori: Karangdawa, KlathènKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 30 Januari 2017.
opo suwene mongso tekane pengarep ing dalem sertane anggujeki ing dalem do’a
iku natrapi marang luwas niro, sebab Allah njamin ditompone do’a nanging
miturut pilihane Allah dudu miturut pilihan niro lan ing wektu kang
dikersakaken Allah dudu ing wektu kang siro kersakake”
durung disembadani dening Allah tegese opo kang ko suwun durung diwuhudake
dening Allah tur sira tansah anggujeki marang Allah iku ojo kongsi dadi sebab
sira luwas utowo putus asa saking kanugrahane Allah. Kerono luwas sira iku
timbul sangking nyawang kedudukan do’a dadi sebab diparingi lan nyawang oleh
nira methentheng nyuwun gandeng karo hajat niro. Dadi sira iku sembrono gandeng
karo opo kang dimaksud dening do’a yoiku ngetok-ngetokake butuh nira marang
Allah lan langgenge madep marang Allah kanthi munajat yoiku do’a.
1. Wong kang nejo Pengerane kanthi masrahake awake, nuli biso oleh
ridhone lan biso langgeng oleh gandulan marang Pangerane tingkah ono utowo ora
ono. Wong kang mangkene iki ora gelem mundur yen panuwune suwe lan durung
2. Wong kang tetep do’a ono ing lawange Pengeran tegese terus madep
kanthi gumandul marang janjine lan nunggu keputusane. Wong kang mangkene iki
nuli wong iku luwas ninggalake do’a lan kadang-kadang bali do’a maneh. Lan yen diparingi
gampang atine nganggep yen syariat Islam (peraturan Islam) iku banget baguse.
3. Wong kang do’a ono ing lawange pengeran kanthi didampingi kanthi
macem-macem alasan, tansah lali, tansah nyuprih opo kang dadi sejane, tanpo
ngawasi peraturan lan hukume Allah. Wong kang mangkene iki
Yen siro do’a nuli durung disembadani dening Allah, tegese opo kang siro suwung durung
di wujudake dening Allah tur siro tansah anggujeki marang Allah, iku ojo kongsi
dadi sebab siro luwas utowo putus asa sangking kanugrahane Allah. Kerono sopo
bae wong kang do’a (nyuwun) marang Allah iku mesthi disembadani. Mung bae
panyembadane Allah iku miturut opo kang dikersakake dening Allah ora miturut
opo kang dadi kekarepan lan pilihan niro. Lan wujude opo kang siro suwun iku
wektune miturut opo kang dikersakake Allah, ora miturut
hayawan kang anggremet ono ing bumi iku Allah kang nangung rizqine.”
Kawulo ono ing sakjroning urip ono ing bumine Allah
iki diperintah supoyo ibadah. Ngagung-ngagungake Allah. Allah Ta’ala dawuh :
lan manungso iku namung perlu supoyo podo ibadah marang Aku”
yen ono kawulo mempeng ono ing bab golek rizqi, nanging dewekne sembrono ono
ing ibadah iku nandakake yen kawulo mau kawulo kang wuto peningal atine.
kapab mergawe iku ora kanthi mempeng, iku ora dadi ngopo. Lan ora nuduhake
wutane peningal ati, kejobo yen banjur sembrono ono ing perkoro kang
awak niro. Kerono becik alane awak niro ono
Mandar becik. Lang mungguh sejatine tadbir kang dibarengi tafwid iku dudu
tadbir. Songko iku Kanjeng Nabi Muhammad SAW dawuh :
ajine babar pisan. Kerono kekarepan niro iku lakune mesthi nunggu opo kang dadi
kersane Allah Ta’ala. Dadi kang penting iku toto keromo, nunggu olehe mapakake
Allah marang awak iro. Opo manggon ono ing
Artine : “Kabeh kedadean iku mesti lumaku atas qodho’ lan
taqdire Allah hinggo apes lan pinter.”
ing peribadine manungso iku ono doyo tarik opo kang dikarepake manungso mau.
nerobos ono ing pager pestine Allah. Hasile opo bae perkoro kang wujud utowo
kedadean iku ora biso metu sangking pestine Allah. Dadi opo bae kang wus
dialami dening wong kang ibadah iku kabeh ugo pestine Allah. Opo maneh himmahe
kang penting yoiku netepi ono ing maqome dewe-dewe. Nunggu pamindahan sangking Allah.
Sangking maqom asbab pindah ono ing maqom tajrid. Utowo sangking
methentheng lan tabah ora mundur. Nanging tanpo ono
utowo daya tarik ati kang biso nimbulake siji kedadian tanpo kandek marang
Iku amprehe dadi ta’lil tegese dadi sebab sangking
dawuh sakdurunge yoiku “IRODATUKA TAJRID ... dadi koyo-koyo Kyai mushonnif iku
dawuh mangkene : “He murid ! kekarepan niro marang opo kang dikersakake dening
Allah iku ora ono gawene. Kerono himmah kang keras iku ora biso nyiptakake opo
kang dadi maksude wong yen ora ono taqdir sangking Allah. Opo maneh himmah
niro. Kekarepan niro ora ono gawene. Dadi dawuhe mushonnih SAWAABIQUL HIMAM ...
iku ngandung arti nglerepake kekarepan murid kang ambulat-mbulat kang koyo opo
kang dikarepake mestine anut marang dewekne, lan
koyo tukang sihir utowo wong kang landep mripate iku disebut penghinaan
dipapakake dening Allah ono ing maqom asbab,
ono ing maqom asbab tegese ibadah kelawan mergawe iku saktemene siro kelorot
dhohire dewekne anduweni karep anjungkung ibadah, nanging batine
bisoho ing dino mburi dihormati wong akeh. Akibate banjur pegot sangking opo
kang luhur lan sangking kedudukan kang luhur. Kerono karepe wong kang diparingi
kedudukan tajrid iku kawulo pilihane Alla Ta’ala.
kawulo manggon ono ing maqom asbab penggaweane kang dadi
iku urip ibadah tanpo mergawe lan ora anduweni sumber rizqi
yen maqom sebab ora patut kanggo dewekne, hinggo sah tegese
siji maqom iku wonge biso istiqomah tegese ajeg
niki. Pimpinan bajak Laut niku boten ngereken
Raja purnawarman marah, ningali senopati lan anak buahe padem ning tangan bajak laut. Akhire raja Purnawarman mutusaken kangge nyerang balik bajak laut niku. banjang isuke
niku, boten basa-basi malih langsung saos diserang kapal bajak laut niku tanpa ampun,
wenten uwong sing maler urip lan tetulungan kon ngbukakaken lawang. Langsung saos wamanna taken, sinten niku?, niki kule prajurite raja Purnawarman. Mireng suare niku langsung saos dibuke lawange, pas sampun dibuke langsung saos nutup cungure.
ning laut. Mireng wamana nangis bima langsung nyebur. Di ilari uwong niku. Tapi boten kepetuk-petuk. Akhire kapal raja nerusaken perjalanan. Lan
sampun boten wenten bajak laut malih. Pas lagi acare berlangsung, wenten wong wadon lewat, lan wamana langsung ngudak wong wadon sing ayu niku, langsung saos ditubruk sampe tibe. Wamana disewoti sereng bima lan tuan raja purnawarman. Kelipun wamana wong wadon niku langsung ditubruk...?. niku uwonge..niku uwonge..niku uwonge... jawab wamanna. Uwong sinten, boten ngertos kulene, niku uwonge pimpinan bajak laut.Mireng omongane wamana, wong wadon niku
terpakse raja Purnawan langsung turun tangan, tapi sederenge nyerang. Di setop sereng Bima, sampun tuan kule saos sing maju, tuan raja nonton saos. Gulet lah Bima lan pimpinan Bajak laut niku. akhire pimpinan bajak laut niku rubuh lan paadem sampun dikalahaken sereng Bima.Raja purnawarman geleng-geleng endas, keheranan. Soale kok bangkit si Bima ngelehaken pimpinan Bajak laut niku, saking kagume, akhire raja Purnawarman ngeken acare peringatan kemenangan sampun ngelehaken pimpinan Bajak Laut niku.acare niku diarani acare
Raharjo Sugeng Utomo: Pembantu Indonesia Gantung Diri di Malaysia
Kanthi tulusing manah kula nyuwun pangapunten lair lan batos dhumatheng bapak-bapak,
ibu-ibu saha sedherek ingkang rawuh ing papan meniko, awit saking sedaya kalepatan lan kekilafan kula dhumateng panjenegan.
Semanten ugi mbok bileh babak-babak, ibu-ibu sahe sederek sedaya kagungan kalepatan lan kekilafan dhumateng kula kanthi tulusing manah kula caos pangapunten dhumateng
bait "Akeh kang apal Qur'an Haditse... seneng ngafirke marang liyane, Kafire dewe ra digatekke... yen iseh kotor ati lan akale"
Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote, labet
Zaman dulu ada pergelaran wayang potehi, wayang golek, wayang wong, kemudian wayang kulit. Tapi belakangan ini lebih banyak nanggap wayang kulit.
Raharjo Sugeng Utomo: Syarat Minimal Belum Pas
Lukas 9:51 | Dinané enggoné Gusti Allah bakal njikuk Gusti Yésus mlebu swarga wis tyedek.
diriku durung mudeng nek enek duwa pulau. mari ngunu tak cek maning, tibake enek loro. tur pancen wong e kan ngumung wes di remove
sumpyuh, dadi kangen lawuh sumpyuh sing maknyuss…………kangen mendoan sing amba se-ilirr ilir….
Reply	Nanda Ibtada Geniuz (@ibtada) says:	December 28, 2012 at 08:03	cilongok
(bhs) Keperintisan; Bangunan darurat.
kangge komunis2???sak upami panjenengan mboten remen kaleh islam,mboten usah medalaken komentar werno2,mboten usah ndamel kriwikan,ndonyo kito niki pun tuo,monggo kito ang ngathahaki ibadah marang TUHAN kito piyambak,,,
Mei 5, 2010 pada 6:25 pm enggeh eyanx kulo setuju…………
aku gak duwe klambi abang kiy pit, piye jall ??? nang omah sing werno abang kuwi mek handuke bojoku, mosok aku ngantor kr handukan ????????/*internet'e kampusku rodok dodolllss
mbiyen pas isih SD kelas 5, isih seneng gelut, mungsuhku tak sabet mbek tanduran iki, aku malah diparani mbe wong tuwane kon ngobatke…walah, jan sial tenan e…hehehe
Raharjo Sugeng Utomo: Krisis Listrik: Mereka Tersandera Pemadaman
Anakan Burung Cendet pentet | Kunci sukses dalam juara pentet bukan
Raharjo Sugeng Utomo: Warga Serahkan Senjata
Daftar ini daftar kali ing Polen ing paling dawa. Cacahé ana 29 ing daftar iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 14 Sèptèmber 2016.
Perawatan Burung Cipoh, Sifat Karakter Perawatan Burung
nyonyae nyambut gawe nang Malaysia sik rong minggu, malah ”njajan” nang Bunderan Waru. Alasane wis wayahe malem Jumuah, dadi
ngatur pasal ”ngumbah keris”. Ora oleh sembarangan mergane niti padu karo bojo iku wis diatur karo Kanjeng
ingsun, lanang wadon kinasihan, kaki mwak bun, ki bandeng blang
Raharjo Sugeng Utomo: Pemerintah Tambah 7 Kapal
Raharjo Sugeng Utomo: Bursa Saham Global Bergejolak
tahun 1990 wektu aku nggawe laporan karya tulis nggo
Sunda sing artine Sawah. Sebab sengen system kesultanan Banten digantos sereng keresidenan tempate ning keraton Kaibon. Aran Kaibon saking kata Ka-Ibu-an,sing artine Kraton niki kangge Ibunda Sultan. Sultan Muhammad Rafiuddin seharuse sampun mimpin ngeggantikaken bapane sing sampun ninggal dunie puniku Sultan Muhammad Syafiuddin, pada waktos umur 5 Wulan. Supados
Banten puniku Serang. Selain Serang dados ibu kota Propinsi Banten Serang puniku wenten sios kabupaten lan derebe 26 kecamatan lan Kota Serang wenten 6 Kecamatan. Kota Serang niku di antarose puniku: Cipojok Jaya, Curug, Kasemen, Taktakan, Walantaka lan Serang. Selain 6 Kecamatan niku.
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAKDHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG
DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAKDHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAKDHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG
Banyuwangi Asia | Bupati Banyuwangi Kurban Sapi Seberat 700 Kilogram | Nasional …
(*mbuh, ora ngerti bal-balan, podo karo Bunda Dyah*)
ènggal punika dipunprakarsai dèning Prof. Yohanes Surya Ph.D., tiyang fisikawan ingkang
Bentenipun WoPhO kaliyan IPhO[besut | besut sumber]
Bentenipun utama antawis IPhO lan WoPhO inggih punika WoPhO dipunlajengaken ngantos 1 taun kaliyan 3 ronde:
ageng ingkang badhe bertanding ing Ronde 3. Soal-soal fisika kasebut ing upload 1 taun sakderenge ronde 3.
Ronde 2: kabuka kangge umum, diskusi pinten-pinten soal WoPhO lan soal-soal olimpiade fisika ngantos sawetawis 3 wulan.
Ronde 3: Para peserta ingkang lolos ing seleksi ronde 1 lan 2 badhe dipunundang ing tuan rumah penyelenggara Olimpiade fisika tingkat dunia, lan ngantos pinten-pinten dinten
Indonesia ing WoPhO[besut | besut sumber]
2011: Ing WoPhO kawiwitan, Indonesia kaasil angsal 2 medali emas, 2 medali perak lan 7 medali
ingkang miturut tim juri punika luar biasa. Ndamel soal sanes saking Indonesia ingkang ugi angsal penghargaan arupi yatra tunai sebesar 25.000 dollar AS inggih punika Edwin Handoko Tanin, menawi siswa SMA, lan Andika Putra, alumni TOFI 2004, amargi soal eksperimen ingkang dipundamel "Experiment on
Artikel:"WoPhO Olimpiade Fisika tingkat dunia" di yohanessurya.com
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 22 Oktober 2016.
Kafe Unik: Cerita Horor Jalan Jogja-Wonosari
Padahal jaman mbah-mbahane dewe seng jenenge tembang dolanan khusus kanggo bocah kuwi wes ono.
Tembang ilir-ilir menika tembang dolanan laré-laré alit jaman kawuri lan miturut criyosipun simbah-simbah ingkang nganggit inggih punika kanjeng Sunan Bonang. Tembang menika ngandhut falsafah agami ingkang lebet, ingkang maringi pepadhang dhumateng bebrayan agung ing tanah Jawi
kala semanten, amrih sageta ngugemi dhawuhipun Gusti ingkang Maha Welas
Asih marang sedanten umatipun. (http://jv.wikipedia.org/wiki/Lir_Ilir)
6. / 1885 – 1905 / Raden Mas Tumenggung Tjokrokusumo / Putra Tumenggung Tjokronegoro II
Ing taun 1292, salahsiji panguwasa laladan ya iku Jayakatwang (isih keturunan raja-raja krajan Kadiri) mbrontak lan raja Kertanagara tewas. Peperangan iki kecatet ing Prasasti Kudadu sing ditemo'ake ing
Candhi Kidal, dibangun ing Rejokidal, Tumpang, Malang, dibangun kanggo Anusapati, raja kaping pindo lan uga
WordPress.org	Babagan Kita	Adventus VST Plugins iki digawe ing 2004 lan ngerti sing amba lemak muni kanggo bakawali, tekno, dubstep prodhusèn.
Dhukungan	Yen sampeyan duwe pitakonan utawa perlu bantuan, hubungi kita
Kirimi kita komentar lan pitakonan saka kontak wujud.
Raharjo Sugeng Utomo: Vonis untuk Kasus Poso
ibu-ibu saha sedherek ingkang rawuh ing papan meniko, awit saking sedaya kalepatan lan kekilafan kula dhumateng
Warisan alam iku warisan arupa objèk alam sing nyata lan sing ora kasat mata nyakup Padésan lan lingkungan alam, klebu tetanduran lan sato kéwan, sing sacara kaèlmuan diarani keragaman hayati utawa biodiversity , geology lan landforms (geodiversity ). Warisan iku apa waé sing ditinggalaké génerasi kapungkur, dijaga lan dirumat kanggo génerasi sing bakal teka. Situs warisan alam utawa warisan budaya sing wigati bisa didhaptar minangka Situs warisan donya déning Komité warisan donya saka UNESCO. Katalog program UNESCO, nemtokaké lan ngreksa situs budaya utawa alam sing wigati kanggo warisan tumrap kamanungsan. Ing taun 2006, ana 830 situs warisan donya: 644 budaya, 162 alam, lan 24 campuran, ing 138 negara.
Situs warisan donya ing Afrika · Situs warisan donya ing Amérika · Situs warisan donya ing Negara-negara Arab ·
Situs warisan donya ing Asia lan Australasia · Situs warisan donya ing Eropah · Situs warisan donya jroning bebaya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warisan_alam&oldid=826176"	Kategori: Warisan budayaLingkungan urip	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.13, 11 Maret 2013.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.39, 29 Maret 2013.
nuwun sanget pak mursyid,mhon bimbinganya sya pgn beljar macromedia spt pak mursyid,biar murid sya snang ,pmbljaran ga mboseni,g bikin ngantuk.hehe.ngapunten katah sanget nggeh pak. nuwun(saking lare solo)
“Akeh kang apal Qur’an Haditse,,,
Kenya Vesta (Latin: Virgo Vestalis) ya iku pandhita wadon kanggo Dewi Vesta (dewi perapian) ing mangsa Romawi kuno. Tugas utamane ya iku jaga geni suci Vesta. Tugas iki minangka sawijining kinurmatan kanggo wong wadon kang nglakoni. Kenya Vesta ya iku siji-sijine posisi kang dicekel déning wong wedok sajroning sistem keagamaan Romawi. Ditemokake kuil Vesta ing kutha Pompeii gawé Kenya Vesta dadi subjek kang populer ing abad ka-18 lan 19.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 2 Maret 2016.
Sawi ya iku sayuran kang kalebu marga Brassica.[1] Godhong lan kemban wi digunakake dadi bahan pangan ya iku dadi sayuran.[1] Sawi dipangan nalika isih seger. Kena uga diolah utawa dimasak.[1] Sawi iku kalebu spesies Brassica kang padha siji lan sijiné.[1]
Ing Indonésia istilah sawi biyasané nyebutaké sawi ijo ya iku Brassica rapa saka kelompok parachinensis.[1] Sawi ijo nduwéni jeneng liya ya iku sawi bakso, caisim, utawa caisin.[1] Sawi ijo uga nduwéni khasiat kanggo nyegah kanker.[1] Saliyané sawi ijo ana uga jinis sawi liyané kayata sawi putih.[2] Sawi putih kalebu kalompok pekinensis utawa petsai.[2] Sawi putih biyasané digawé sop utawa diolah dadi asinan.[2] Ana uga sawi sayur kang rada mirip karo sawi ijo.[2] Jinis liyané ya iku Kailan utawa Brassica oleraceae saka kelompok alboglabra.[2] Sawi jinis iki ya iku sayuran godhong kang nduwéni godhong kang kandel.[2] Sawi jinis iki cocog kanggo dadi bahan campuran mi goréng.[2] Ana uga kang diarani sawi sendok utawa pakcoy utawa bok choy.[2] Sawi jinis iki kalebu sawi kang wiwit dingertèni ing Indonésia.[2]
Sawi cocog ditandur ing dhaérah kang nduwéni suhu antarané 23-35oC lan lembap kang dhuwur.[2] Sawi ora bisa urip ing panggoan kang akèh udan, awit udan bisa ngurak godhong sawi lan nggawé èlèk kualitas sawi.[2] Nggunakaké omah kanggo njaga sawi saka udan utawa struktur kang jaring-jaring bisa kanggo ngurangi èfèk udan ing wit sawi.[2] Yèn nandur sawi, lemah kang dikanggoake nandur kudu dipacul nganti 15-20 cm.[2] Banjur wates kang ukuran ambané 1,2 meter, dawané 7,5 mèter lan dhuwuré 20-30 cm.[2]
^ a b c d e f g (id)Sawi Hijau Cegah Kanker(dipunudhuh tanggal 10 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)sawi teknologipertanian.com(dipunundhuh tanggal 10 Juni 2011)
Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso ngai
Raharjo Sugeng Utomo: BAHASA: Menepis Tendangan
klebu kulawarga Solanaceae, sakerabat karo terong lan kenthang. Kecubung biasané kembangé putih lan ungu, nanging hibridané ngembang anéka warna. Diprakirakaké tetanduran iki pisanan dipigunakaké minangka obat-obat ing abad kaping sepuluh. Kecubung ana sing asalé saka Asia Kidul-Wétan, nanging ana uga sing asalé saka Bawana Amérika.
Kecubung urip ing papan sing iklimé panas, lan dikultivasi ing saindhenging wilahan donnya amarga zat kimia sing dikandhung lan uga kanggo tetanduran hias. Pisanan ditepungaké déning Linnaeus ing taun 1753, nanging sacara botanis isih durung pas ngenani gambaran lan panjlasan bab kecubung. Wewengkon asal sing dadi sumber tetanduran iki ora bisa dingertèni sacara temenan.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kecubung&oldid=1038626"	Kategori: Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo ing WikidataTetanduranSolanaceaeKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.44, 14 Maret 2016.
“Mentok mentok tak kandani. Mung rupamu a ngisin-isini
Mbok yo ojo ngetok ana kandang wae. Enak- enak ngorok ora nyambut gawe.
Mentok mentok mung lakumu. Megal-megol gawe guyu”
Rusnák Vojtech, Ing., , CSc.
Raharjo Sugeng Utomo: Masa Depan Pluralisme dan Keraton Kian Tidak Jelas
jebule,, wong perekkk mas aq nggoleti radmin sing wis full crak si nang ngendi di delahe,,,bima
anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir
Dondomana jrumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane Mumpung jembar kalangane Sun suraka surak hiyo
Suwe Ora Jamu - Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta ::: Lirik Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia
Tue, 25/04/2006 - 12:16am — godam64 Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela
Keroncong Kemayoran - Provinsi DKI Jakarta / Betawi ::: Lirik Lagu
untung nyenggal nyenggol ati lega Sapa ngerti nasib awak lagi mujur Kenal anak e sing dodol rujak cingur Ja dhipikir kon padha gak duwe sangu ja dhipikir angger padha gelem melu aku cah ayo cah sapa gelem melu aku cah ayo cah golek kenalan cah ayu
Dhuh kangmas jane aku tresna, lilakna aku lunga
BEDOK RESERVOIR-PUNGGOL WATERFRONT KEY NC (9020)
BEDOK RESERVOIR-PUNGGOL WATERFRONT WAVES NC (9016)
Kene tak critani, kanggo sebo mengko sore] 2X
[Bengi diputer – bengi diputer, metu wong
ruwatan jagad sing ditekani wong sing akehe ewonan salah sijine yoiku misungsungake labuhan sing wujud wedhus kendhit.Biasane ruwatane ono ing pinggir samudro.
N-250 Gatotkaca iku montor mabur Indonésia gawéyan IPTN. Montor mabur iki diprodhuksi mawa lisènsi saka Spanyol.Montor mabur regional komuter turboprop kanthi rancangan asli IPTN (ubah nama PT Dirgantara Indonésia, PT DI, Indonesian Aerospace),Indonésia. Migunakake kodhé N kang ngandut arti Nusantara nduwèni patunjuk jroning désain, produksi lan pangitungané sakabehané dikerjakake ing Indonésia uga Nurtanio, kang arupa pangadeg lan parintis industri panerbangan ing Indonésia.Kasil liyane ya iku montor mabur CN-235 kang diproduksi sadurungé N-250.CN-235 nduwèni kodhé CN nunjukake CASA-Nusantara utawa CASA-Nurtanio, kang artine montor mabur iku dikerjakake sacara kerja bareng utawa patungan antarané parusahaan CASA Spanyol déning IPTN.
Allison. Montor mabur kang nduwèni kitiran 6 iji kang bisa mabur déning kacepetan paling banter 610 km/jam (330 mil/jam) lan kacepetan ekonomis 555 km/jam kang ngasilake kacepetan paling dhuwur ing kelas lan jinis turprop uga nduwèni muatan 50 penumpang. N-250 nduwèni kaduwuran operasi pailng dhuwur 25.000 sikil (7620 meter)kanthi daya daya pangumbara (jelajah) 1480 km.
Rinengkuh dados kadhang ing antawisipun Abdi Dalem setunggal sanesipun, kaliyan Hingkang Sinuwun Kanjeng
nulis, lha wong omahe ndek pinggire TK KangBoed says:
WANDI thok says:	July 3, 2009 at 11:45 pm	Pokoke nek dolan mrene dadi kelingan kabeh jaman cilik
pakaryan panjenengan nanging ugi terpacu ing pangajab saged ugi ndamel pakaryan ingkang panjengengan lampahi. Pramilo bilih mangke kulo mboten saged utawi manggihi reribet kulo nyuwun pitedah panjenengan. Nuwun sewu bilih kepareng mboh nyuwun nomer HP penjengan.
lahir: 873- wafat: 935) ya iku ulama gedhé ing èlmu Usuluddin, sing ngrumusaké lan sing
wiwit mbiyèn nganti dina iki, amarga panjenengane dadi Imam kaum Ahlussunnah wal Jama’ah dadi lawan saka kaum Mu’tazilah, kaum Syi’ah, kaum Mujassimah, lan firqah liya kang dianggep sesat.[1]
Panjenengane biasa diundang Abu al-Hasan.[3]
Panjenengane lair taun 250 H. ing Basrah (Irak). Abu al-Hasan al-Asy'ari sinau maca, nulis, lan ngapalake al-Qur'an saka wong tuwane, kang kebeneran seda nalika dheweké isih cilik. Panjenengane banjur sinau marang ulama Hadits, Fiqh, Tafsir lan basa antara liya kaya al-Saji, Abu Khalifah al-Jumhi,
Syafi'i marang sawijining faqih: Abu Ishak al-Maruzi (w. 340 H./951 M.) -sawijining tokoh Mu'tazilah ing Bashrah. Tekan umur 40 taun dheweké asring bareng ustaz al-Juba'i, sarta melu ngregengaké ajaran-ajaran Mu'tazilah.
Ing furu’ syari’at dheweké nganut Madzhab Syafi’i. Sinau fiqih marang Abu Ishaq al Marwadzi, kaya kang
Kitab-kitab[besut | besut sumber]
Maqalat al-Islamiyyin[5], karangan pertama babagan kapercayan Islam. Buku iki dadi sumber penting, amarga katliten lan kajujuran penulise. Buku iki ana 3 bagiyan:
Aqidah aliran Ashhab al-Hadits lan Ahl al-Sunnah, lan
Diyanah[5], isine babagan kapercayan Ahl al-Sunnah lan pernyataan penghargaane kanggo persoalan-persoalan kang akèh lan penting. Ing buku iki dhèwèké nyerang aliran Mu'tazilah kanthi sengit.
Kitab al-Luma' fi al-Radd 'ala ahl al-Zaigh wa al-bida', isine pandelengane tumrap lawan-lawanne
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 11 Novèmber 2016.
Raharjo Sugeng Utomo: Laba asuransi umum kian tergerus
nggambar piye to??:j:ReplyDeleteItik BaliAugust 21, 2009 at 2:06 PMDeuh mbak..Mbak Bong emang oke kalo soal templatehebat...bagus banget mbak..pengin
Kabupatèn Soppeng iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Watansoppeng iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Soppeng ketata jroning 7 kacamatan, --- désa/kalurahan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Soppèng&oldid=1102798"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
CebuanoDeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
Indonesia di Universitas Sullivan, Lexington, Kentucky
ketentuan) adat mutlak sing dilakoni sehari-harine warisan saking nenek moyange.Masyarakat baduy niku wenten telung kelompok puniku: Tangtu, Panamping, lan dangka. Kelompok Tangtu puniku kelompok baduy dalam, sing paling ketat ngikuti adat. Ciri-ciri
diarani baduy luar. Biasane masyarakat niki ngengge kelambi ireng lan lan iket endas warna ireng loreng biru.
mbukak nggawe Blank On linux tul, enak, stabil, cepet, huhhuhu..eh, RSSmu wis tak
Kulo sejatine satriyo (untuk pria)/wanito (untuk wanita),
Asmonya) , JENENG SIRO MIJILO. PANJENENGAN INGSUN KAGUNGAN KARSO, RAGANIRO
Gusti ingkang moho suci, kulo nyuwon pangapuro dumateng Gusti Ingkang
Ibnu Umail nglukisaké reca sang mahardika sing nggawa karas kawruh alkimiya kuna. Gegambaran iki asal saka salinan buku anggitané Muhammed ibn Umail al-Tamimi asesirah Al-mâ' al-waraqî (Banyu Kapérakan), Baghdad, 1339.
wiwitan tumrap alam ing saumumé) déning para sujana ing jagad Islam tengahan. Tembung alkimiya turun saka tembung Arab
utawa kīmiyāʾ[1][2] sing purwané saka tembung Mesir kuna kemi, tegesé ireng.[2]
Sawisé bubrahé Kakaésaran Roma Kulon, papan pangembangan kawruh alkimiya ngalih nyang wewengkon sing dipimpin kalifah mawa kabudayan Islam. Alkimiya Islam luwih akèh kaweruhan jalaran cathetan bab kawruh iku luwih apik nalika jaman iki. Akèh-akèhé tulisan alkimiya wiwitan sing lestari nganti taunan iku tulisan-tulisan sing awujud pertalan-pertalan abasa Arab.[3]
Pratélan tetembungan[besut | besut sumber]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 22 Sèptèmber 2016.
Raharjo Sugeng Utomo: Guru Kembali Turun ke Jalan
lair 29 Maret 1980) ya iku salah sawijining artis Korea Kidul lan fotomodèl. Kim Tae-hee misuwur amarga perane kang ana rong
loro saka telu sedulur. Kim nduweni mbakyu lan adik lanang, Lee Wan sing uga dadi aktor lan metu ana ing serial televisi Stairway to nn.Heaven. Kim pindah ning Ulsan kanggo sekolah lan dadi siswi sing pinter lan bijine uga akèh sing sampurna. Ing taun 2005, dhèwèké lulus kuliah saka [[Seoul National University lulus lan nyandhang gelar Fashion Design.
biyaya prodhuksine paling dhuwuwr lan paling sukses tinimbang filem liyane sing nate digawe. Film sing uga nate dibintangi Kim ya iku Grand Prix ningfilem iki dhèwèké dadi Joki Jaran. Sawise
loopsTokoh Koréa KidulKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Banyuwangi Asia | Lalare Orchestra Banyuwangi Raih Penghargaan Dunia
PUJIANIK, Novel Panglipur Wuyung Asmara Ing
apik temen kuwi Boy pemandangane...Lereng Tengger ya? dadi kelingan Mak Lampir... :DBalasHapusBalasanMohamad Rivai26 Juli 2012 13.43iyo cak,
MengemudiTentang Indonesia 5 thoughts on “Tenggelam”	Zainuri berkata:
Juli 27, 2012 at 1:04 am	Balas	waduh senenge Rek opo maneh iki kate rioyo, tambah rame selokambange. aku wes rong taun gak adus ndek selokambang….
Iyo tak golek’i sesok lek wes balek njowo , saiki sek ndek kalimantan….
Oh yo enek “blog” khusus arek2 ndek sekitar majang kono ta, aku njaluk yo…
biasa rek kate rioyo podo njaluk sepuro…
lahir batin yo, aku njaluk sepuro ….
Bathin.Nyuwun Pangapunten Sedoyo Kalepatan Kang Eko lan Keluarga dumatheng Panjenengan Sedoyo.
panggonaneIng papan kanggo rekreasiKaton endah serto katon asri
Kondange mula bukaneWiwit biyen tekane sepreneSarana nggo
ingkang mengandung string “id” niku lho sing dadekake masalah 501 method not implemented.
Wonten coro ingkang aluweh gampil, inggeh meniku kanthi ketik “about:config”
ucali lan ganti sing asale id dados jv.
kawilujengan dumateng sedaya kanca-kanca dwija ing Blora.
Sanajan kula piyambak dereng nate sowan dumateng Blora, kula pitados bilih kanca-kanca dwija ing PSBG Dwarawati semangatipun tansah pinitados kangge ningkataken profesionalismenipun.
Pancen mboten saged dipunpungkiri bilih kanca-kanca dwija ing PSBG Dwarawati Blora sampun kawentar ing sakindenging
#Pakem , #Kabupaten Sleman , #Prambanan , #Kabupaten Sleman , #Seyegan , #Kabupaten Sleman , #Tempel , #Kabupaten Sleman , #Turi , #Kabupaten Sleman , #Depok , #Kabupaten Sleman , #Gamping , #Kabupaten Sleman , #Mlati , #Kabupaten Kulon Progo , #Wates , #Kabupaten Kulon Progo , #Galur , #Kabupaten Kulon Progo , #Girimulyo , #Kabupaten Kulon Progo , #Kalibawang , #Kabupaten Kulon Progo , #Kokap , #Kabupaten Kulon Progo , #Lendah , #Kabupaten Kulon Progo , #Nanggulan , #Kabupaten Kulon Progo , #Panjatan , #Kabupaten Kulon Progo , #Pengasih , #Kabupaten Kulon Progo , #Samigaluh , #Kabupaten Kulon Progo , #Sentolo , #Kabupaten Kulon Progo , #Temon , #Kabupaten Gunung Kidul , #Wonosari , #Kabupaten Gunung Kidul , #Karangmojo , #Kabupaten Gunung Kidul , #Ngawen , #Kabupaten Gunung Kidul , #Nglipar , #Kabupaten Gunung Kidul , #Paliyan , #Kabupaten Gunung Kidul , #Panggang , #Kabupaten Gunung Kidul , #Patuk , #Kabupaten Gunung Kidul , #Playen , #Kabupaten Gunung Kidul , #Ponjong , #Kabupaten Gunung Kidul , #Rongkop , #Kabupaten Gunung Kidul , #Semin , #Kabupaten Gunung Kidul , #Semanu , #Kabupaten Gunung Kidul , #Tepus , #Kabupaten Gunung Kidul , #Gedangsari , #Kabupaten Gunung Kidul , #Girisubo , #Kabupaten Gunung Kidul , #Purwosari , #Kabupaten Gunung Kidul , #Saptosari , #Kabupaten Gunung Kidul ,
#Kabupaten Karo , #Barusjahe , #Kabupaten Karo , #Berastagi , #Kabupaten Karo , #Juhar , #Kabupaten Karo , #Kuta Buluh , #Kabupaten Karo , #Laubaleng , #Kabupaten Karo , #Mardinding , #Kabupaten Karo ,
Anyar , #Jenawi , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumantono , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumapolo , #Kabupaten Karang Anyar , #Karangpandan , #Kabupaten Karang Anyar , #Kebakkramat , #Kabupaten Karang Anyar , #Kerjo , #Kabupaten Karang Anyar , #Matesih , #Kabupaten Karang Anyar , #Mojogedang , #Kabupaten Karang Anyar , #Ngargoyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Tawangmangu , #Kabupaten Karang Anyar , #Colomadu , #Kabupaten Karang Anyar , #Gondangrejo , #Kabupaten Karang Anyar , #Jaten , #Kabupaten Karang Anyar ,
Wonogiri , #Batuwarno , #Kabupaten Wonogiri , #Bulukerto , #Kabupaten
Pekalongan , #Pekalongan Timur , #Kota Pekalongan , #Pekalongan Utara , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto , #Kabupaten Banyumas , #Ajibarang , #Kabupaten Banyumas , #Banyumas , #Kabupaten Banyumas , #Baturaden , #Kabupaten Banyumas , #Cilongok , #Kabupaten Banyumas , #Gumelar , #Kabupaten Banyumas , #Jatilawang , #Kabupaten Banyumas , #Kalibagor , #Kabupaten Banyumas , #Karanglewas , #Kabupaten Banyumas , #Kebasen , #Kabupaten Banyumas , #Kedungbanteng , #Kabupaten Banyumas , #Kembaran , #Kabupaten Banyumas , #Kemranjen , #Kabupaten Banyumas , #Lumbir , #Kabupaten Banyumas , #Pakuncen , #Kabupaten Banyumas , #Patikraja , #Kabupaten Banyumas , #Purwojati , #Kabupaten Banyumas , #Rawalo , #Kabupaten Banyumas , #Sokaraja , #Kabupaten Banyumas , #Somagede , #Kabupaten Banyumas , #Sumpyuh /Sumpiuh , #Kabupaten Banyumas , #Sumbang , #Kabupaten Banyumas , #Tambak , #Kabupaten Banyumas , #Wangon , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Barat , #Kabupaten Banyumas ,
#Kabupaten Banjarnegara , #Mandiraja , #Kabupaten Banjarnegara , #Pagentan , #Kabupaten Banjarnegara , #Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara , #Rakit , #Kabupaten Banjarnegara , #Sigaluh , #Kabupaten
Lamongan , #Glagah , #Kabupaten Lamongan , #Kalitengah , #Kabupaten Lamongan , #Karangbinangun , #Kabupaten Lamongan , #Karanggeneng , #Kabupaten Lamongan , #Kedungpring , #Kabupaten Lamongan , #Kembangbahu , #Kabupaten Lamongan , #Laren , #Kabupaten Lamongan , #Mantup , #Kabupaten Lamongan , #Modo , #Kabupaten Lamongan , #Ngimbang , #Kabupaten Lamongan , #Paciran , #Kabupaten Lamongan , #Pucuk , #Kabupaten Lamongan , #Sambeng , #Kabupaten Lamongan , #Solokuro , #Kabupaten Lamongan , #Sekaran , #Kabupaten Lamongan , #Sugio , #Kabupaten Lamongan , #Sukodadi , #Kabupaten Lamongan , #Sukorame , #Kabupaten Lamongan , #Tikung ,
janma tan kena kinira, golek kencana kang bisa tata jalma, janma pangawak dewa, dewa pangawak janma, janma ngratoni kadewatan
janma tan kena kinira, janma nyuwun Gusti maringi, janma sakdrema nglakoni, janma bisa tanpa kuwasa, janma limpat seprapat tamat, janma punjuling apapak mrojol ing
Kocak Tandha Lokak, Kridhaning Ati Ora bisa Mbedhah Kuthaning Pesthi, Manungsa Winenang Ngudi Purba Wasesa ing Astane
Telu Wahyu Papat Kodrat Lima Bandha, Sinau Maca mawi Kaca Sinau Maos mawi Raos, Sing Goroh Growah, Sura Sudira Jayaningrat Lebur dening
Kridhaning Ati Ora bisa Mbedhah Kuthaning Pesthi,
Manungsa Winenang Ngudi Purba Wasesa ing Astane Gusti,
Luweh, Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Susah Padha Susah Seneng Padha Seneng Eling Padha Eling Pring Padha Pring, Tega Larane Ora Tega Patine, tepa slira, Tepung Ropoh Sambung Kalen,
Tuladha, ing Madya Mangun Karsa, Tut Wari Handayani.
Kaya Suruh, Lumah Kurebe Beda, Yen Gineget Padha Rasane.
mbok rondo, tiba-tiba mbok rondo kaget melihat pangeran)Mbok rondo dadapan : waladalah…. Sapa kowe?..Pangeran : kula penggembara bu… ngapunten niki dusun napa?Mbok rondo dadapan : Iki dusun dadapan le… kowe arep ngapa neng kene??Pangeran : kula bade menggembara bu… ananging kula tersesat mboten ngertos dalane.Mbok rondo dadapan : Wah.. yow wes…kowe melu mbok wae pie le ??tak dadekne anak angkatku yen kowe gelem.Pangeran : Wah.. injih bu kulo purun bu..Mbok rondo
kowe dadi anakku.kowe tak jenengke ande-ande lumut ya le.(keterangan: Pangeran bersama dengan pengawal dan mbok rondo pergi menuju rumahnya)(Musik 3 di hutan < akhir > )Bagian 2 :(musik 4 : dirumah keluarga kleting-kleting <awal>)Wonten injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji kalihan putri-putrinipun. Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang nami kleting kuning.Mbok rondo kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake katresnonipun. Kleting kuning didawuhi nyapu,ngresiki griya lan ugi nyambut dame
mbok rondo kleting)Mbok rondo kleting : kowe ngerti ta… mbok rondo dadapan kui duwe anak sing bagus banget, jenenge ande-ande lumut.Kleting-keleting : Owh… ande-ande lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….Mbok rondo klenting : iyo,, mbok rondo dadapan gawe saembara kanggo anake ande-ande lumut sing lagi goleki garwo pendampinge…Klenting-klenting : wahh ,,,purun sanget bu….(keterangan :kleting merah dan hijau bersama bergaya manja, centil)Mbok rondo kleting : iya… mengko mbok arep dandani kowe-kowe gen dadi putri sing ayu-ayu, sapa ngerti salah sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut.Kleting-kleting : Iya mbok.. purun_purun…Kleting merah : wahh mesti aku sing dipilih mengko, kan aku ayu…Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku sing dipilih ande-ande lumut dadi garwone….Kleting merah : heh!! Aku kan luwih tua saka kowe…kudune kowe
Mbok rondo Kleting : Hahaha… muga-muga sing ditrima dadi garwone ande-ane lumut yaiku salah sijine anak-anakku.. dudu kleting kuning.(keterangan: mbok rondo
ugi nyambut damel wonten lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun.Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah.(Musik 7 : suara ghaib <tengah>)Suara Ghaib : Hai… cah wadon ayu.Kleting kuning : Siapa kui…Suara Ghaib : Kowe rasah wedi.. aku sifat sae sing ana ing njero awakmu. …Kleting kuning : ameh ngapa kowe?..Suara Ghaib : Aku arep menehi kowe pusaka… terimonen … mugo-mugo pusaka iki keguna karo kowe. Iki jenenge Jimat Kalimosodo. Terimonen cah ayu.Kleting kuning : Injih matur nuwun..(keterangan: Kleting kuning
Yuyu kangkang : dudu duit…aku rak doyan…. HahahaKleting-kleting : Prett….Yuyu kangkang : Imbalane yaiku
renek imbalan liyane..??mosok tanganku sing wangi iki bok ambungi??hiiiiiYuyu kangkang : yow wes yen wegah…yen suwe-suwe
arep nglamar Ande-ande lumut mbok…Mbok rondo dadapan : Owh.. arep nglamar ande-ande lumut… sek ya… tak omongne ande-ande lumut…(keterangan: mbok rondo
menuju mbok rondo)Kleting kuning : Assalamu’alaikum…Mbok rondo dadapan : wa’alaikumsalam… sopo iku ya…Kleting kuning : kula Kleting kuning mbok… bade nglamar Ande-ande lumut.Mbok rondo dadapan : Opo.. arep nglamar anakku??? Ora salah to…Kleting merah : La iyo… rupamu elek ambumu rak enak.aku wae sing ayu
inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.Mbok rondo dadapan : Lo… apa rasalah kowe le tole??Ande-ande Lumut : mboten bu niki sampun dadi pilihane kula(keterangan ; kleting-kleting kusak-kusuk)Mbok rondo
Mok rondo dadapan : Apa kui???Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman urip.Mbok rondo
pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih punika Putri Sekartaji . Lan ande-ande lumut sakmeniko dados Raja ngetosi
KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
Pecel lha genah aku paham.Bubu Runcing kuwi pas banget karo wayah saiki menjelang HUT RIBubu Kacang Ijo marakke sehat...Bubu Watu Bubu Gunung kuwi lagu bapak PucungLha nek Bubulen kuwi penyakit tlapakan sikil Wong Ndeso sing
Miliho sing ora mungsuhi | Website Omah Kendeng
langsung dipilih rakyat wis kapindo iki di selenggarakake ning Kabupaten Pati pilihan bupati tahun 2006-2011 sing dimenangke pak Tasiman iso kanggo ukuran ngkrasakake yen anane Bupati biso migunani lan orane tumprap cukupe kebutuhane wong bebrayan.
Kanggo petani sing lemah garapane asring keno banjir teko anane Bupati sing kepilih opo biso ngudari sainggo lemah garapane dulur-dulur ora kebanjiran meneh.
Kanggo dulur-dulur sing ora duwe papan panggonan opo yo teko anane Bupati sing kapileh biso ngudari sainggo dadi nduwe papan panggonan.
Sopo wae sing nyalon Bupati nalikane butuh entuk akeh dukungan podo janji-janji karo sing podo ndukung. Nanging opo yo bener janji-janji mau biso dibuktekake. Pilihan Bupati 16 juni tahun 2012-2017 iki dadi akeh pertimbangan
diwigatekake. Apa maneh karepe pemerintah kepingin ngedol gunung Kendeng kanggo pabrik semen sing nganti nganggo
sing asale kanggo kawasan pertanian lan pariwisata saiki lewat Perda Tata Ruang sing anyar tahun 2010 diganti dadi kawasan tambang lan industri, iki jelas mbukteake ora nyambung karo identitas Pati Bumi Mina Tani. Teko kedadean iki masyarakat nduwe pengarep-arep gantine Bupati anyar biso mbalekake
iki tetep akeh persoalan sing di adepi lan iki dadi tetitenan
garapane wong-wong cilik lan ora kalah pentiong bab perkoro keadilan, Bupati sing kepilih
mulo ben iso ono kekarepan bareng kanggo ngudari persoalan iki kabeh perlune ono pemahaman biso nglungguhake tanggung jawabe dewe-dewe. Pemimpin ojo nyulayani janjine karo rakyate, masyarakate yo ojo nggumantungke pemimpine mulo kudu sregep nyambut gawe kabeh. Udare persoalaan sing diadepi masyarakat mesti ono bedo-bedane anggone nemtoke pilihan kanggo ngudari persoalan iki kabeh, lewat pilihan sing bedo ojo nganti ndadekake kerenggangan-kerenggangan paseduluran sing
punapi antuk mangda budaya lan warisan leluhur nenten kegentosin antuk basa-basa gaul sane nenten manut.
sebilang dina wantah ngambar telung dimensi (dimensi sing tawang basa Baline). Telung dimensi (3d) puniki kagambar ngangge
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, macapat, Mancing Mania, maskumambang, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, sunan kalijogo, tembang
Getun - SumelangGetun punika ajrih dhateng lelampahan ingkang sampun kalampahan. Sumelang punika ajrih dhateng lelampahan ingkang dereng kalampahan. Getun lan sumelang punika ingkang murugaken dhateng tiyang ngenes, prihatin, la cilaka.Getun punika raosipun "mbok biyen-biyen ngenea, aku wis beja kaya ngana lan ora cilaka kaya ngene." Getun punika ajrih dhateng lelampahan ingkang sampun kalampahan, ajrih anggenipun murugaken dhawah cilaka, susah sajege. Kalairaning getun punika ajrih anggenipun dhawah mlarat, papa, sekeng.Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: "Sanajan biyen-biyen kapriye-kapriye, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah," lan lajeng sirna getun kados makaten wau. Getun punika ngambra-ambra, ajrih dhateng ingkang aneh-aneh, ajrih kuwalat, ajrih duraka, raosipun: "Aku biyen ajaa kuwalat karo kae, duraka nggonku ngene, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene." Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: "Sanajan biyen-biyen kuwalat utawa ora kuwalat, duraka utawa ora duraka, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah," lan lajeng sirna getun kados makaten wau.Getun punika saya ngambra-ambra ajrih dhateng ingkang saya aneh, saya aneh, ajrih anggenipun gesang kesasar, raosipun: "Aku biyen ajaa dadi anake si bapak karo simbok kuwi, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene." Yen mangertos, bilih tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten, "Sanajan biyen-biyen dadi anake bapak simbok kuwi utawa ora dadi anake bapak simbok kuwi, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah," lan lajeng sirna getun kados makaten wau.Getun, ajrih anggenipun gesang kesasar, princen-princenipun ngantos ajrih dene kesasar gadhah bojo si anu lan gadhah anak si anu, raosipun. "Aku biyen ajaa kesasar duwe bojo si konok onggrok kuwi, duwe anak si konok onggrok kuwi, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene." Yen mangertos, bilih tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: "Sanajan biyen-biyen duwe bojo si konok onggrok utawa ora duwe bojo si konok onggrok, duwe anak si konok onggrok utawa ora duwe anak si konok onggrok, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah," lan lajeng sirna getun kados makaten wau. Kados makaten ugi sumelang.Sumelang punika raosipun: "Gek mbesuk-mbesuk kapriye, nek aku ora beja kaya kana, nek lestari cilaka kaya kene. Sumelang punika ajrih dhateng lelampahan ingkang dereng kalampahan, ajrih yen dhawah cilaka, susah sajege. Kalairaning sumelang punika ajrih, yen dhawah mlarat, papa, sekeng.Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun
bungah, gek susah," lan lajeng sirna sumelang kados makatan wau. Sumelang punika ngambra-ambra ajrih dhateng ingkang aneh-aneh, ajrih kuwalat ajrih duraka. Lo rak ajrih ingkang aneh-aneh, la tiyang kuwalat utawi duraka punika punapa mawon boten mangertos, kok ajrih.Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: "Ayah, gene kok ana, wong
bungah, gek susah. Jare-jarene kuwalat ki endhase neng ngisor lan sikile neng ndhuwur. Ya wis, malah kaya apa rasane, dene jing genah we, wis dirasakake pirang-pirang puluh taun, endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor, ya ora kapenak. Apa nek padu karo tanggane kae kapenak? Apa nek padu karo bojone kapenak? Galo kae, endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor," lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.Sumelang punika saya ngambra-ambra, ajrih dhateng ingkang saya aneh, saya aneh, ajrih yen pejah kesasar. Lo, rak ajrih ingkang saya aneh, saya aneh, wonten tiyang pejah kok mawi kesasar punapa. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: "Ayah, gene kok ana, wong mati kok nganggo kesasar-kesasar nyang endi? Lan nek nganggo kesasar, ya kesasar nyang urip, lan ya wis dilakoni urip kethap-kethip kaya kene iki. La nek ana wong mati kesasar, teneh ya ana wong urip kesasar, gene dhek arep urip, ya ora nganggo takon-takon, lan ora nganggo sesangu lan ya banjur urip 'bedhengus' lan kabeneran irunge tiba ing ndhuwur cangkem, lan kupinge tiba ngiringan lan endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor, lan ya metu dalan sing bener lan ora kesasar metu saka ing ngendi-endi," lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.Sumelang, ajrih yen pejah kesasar, princen-princenipun ngantos ajrih yen pejah kesasar nitis dados celeng. Lo, rak saya aneh, saya aneh, ingkang boten-boten, wonten tiyang pejah kok mawi kesasar nitis dados celeng punapa. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: "Ayah, gene kok ana wong mati kok nganggo nitis dadi celeng barang. Ya wis, malahane kaya apa rasane, gene jing genah we, wis dirasakake dadi wong pirang-pirang puluh taun, ya ora kapenak. Apa nek golek utangan lan
wong. Malahane kaya apa rasane nek dadi celeng. Mengko rak ya ming enggrag-enggrog ndhedhes tela. Tur jing genah we ora wedi dipocot pagaweyane. Nanging nek neng nggrumbul we rada wedi." Lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.Getun lan sumelang punika gadhah panginten, gadhah pamanggih, yen saged bungah sajege utawi susah sajege. Tiyang lajeng ngaya-aya pados bungah sajege utawi nyeri-nyeri nampik susah sajege. Inggih punika ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng gugon tuhon, la cilaka.Gugon tuhon punika nyambet-nyambetaken sebab lan kedadosan ingkang boten sambet. Contonipun upami tiyang bakulan sebel boten pepajengan, lajeng dipun sambet-sambetaken: "Iki
kok dipun sambetaken kaliyan sebel boten pepajengan, rak terang yen boten sambet, nanging yen gugon tuhon inggih dipun sambet-sambetaken kados makaten.Contonipun ingkang langkung terang malih. Upami lare nembe dolan lan lajeng sakit lan mecicil-mecicil lan lajeng dipun sambet-sambetaken: "Iki rak dijegal jing mbaureksa prapatan katara mecicil-mecicil ki." Lo, lare mecicil-mecicil kok dipun sambetaken kaliyan ingkang mbaureksa prapatan, rak terang yen boten sambet.La tiyang dhateng ingkang mbaureksa prapatan mawon dereng sumerep. Ingkang mbaureksa punika punapa, inggih boten sumerep, suku kalih punapa suku sakawan, nigan punapa nusoni, inggih boten sumerep, kok dipun wastani saged njegal. Nanging yen gugon-tuhon, tiyang inggih nyambet-nyambetaken kados makaten.Contonipun gugon tuhon ingkang radi mratah. Nalika redi Merapi njeblug, lajeng dipun sambet-sambetaken: "Iki rak Kanjeng Ratu Kidul duka, arep mantu lan golek bekakak ora oleh-oleh, katara gunung Merapi dijeblugake, blag, blug, blag, blug, ki". Lo la tiyang redi Merapi njeblug, kok dipun sambetaken kaliyan Kanjeng Ratu Kidul, rak terang yen boten sambet.La tiyang dhateng Kanjeng Ratu Kidul mawon dereng sumerep. Kanjeng Ratu Kidul punika punapa, inggih boten sumerep. Malah kenthang-kimpulipun mawon boten ngertos, lan kanjeng ratu kidul punapa godhog utawi goreng, inggih boten ngertos, kok dipun wastani yen saged duka, nanging yen gugon tuhon, tiyang inggih nyambet-nyambetaken kados makaten.Wateging gugon tuhon punika murugaken dhateng tiyang lajeng nglampahi ingkang aneh-aneh lan nyirik ingkang aneh-aneh. Kadosta nglampahi dalu-dalu kungkum sajam, tur kawan dasa dalu. Lo, rak nglampahi ingkang aneh-aneh.Nalika badhe nglampahi, tiyang gadhah pamanggih: "Nek aku angger bengi kungkum nganti sajam, nganggo muni-muni ngene, ndremimil ngene, tur patang puluh bengi, aku bakal katrima, bungah sajege." Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun tiyang dalu-dalu kungkum. Angsal-angsalipun asrep, nggebibir.Tuwas bojonipun asrep lan kethap-kethip boten saged-saged tilem, jalaran ngentosi lan dipun sengiti mara sepuhipun. Sinten-sintena, yen gadhah mantu damelipun kungkam-kungkum, kungkam-kungkum, rak mesthi gregetan sanget. La tiyang anggenipun pados mantu punika supados ngopeni anakipun, kok anakipun dipun tilar kungkam-kungkum, kungkam-kungkum.Nyirik ingkang aneh-aneh kadosta nyirik nedha, nyirik tilem. Lo, rak nyirik ingkang aneh-aneh, ingkang boten-boten. La tiyang luwe punika ecanipun yen nedha, lan tiyang ngantuk punika sakecanipun yen tilem, kok dipun sirik.Tur tiyang lajeng nggresah, ungelipun boten nate sakeca, la tiyang ingkang sakeca-sakeca dipun sirik. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun nyirik nedha lan nyirik tilem. Angsal-angsalipun luwe lan ngantuk.Tur punika yen pandaka. Mangke nyirik saweg angsal sapeken mawon, yen kalimpe, lajeng mak gleler. Tur lajeng tutuh-tutuhan: "La wong wis diwanti-wanti kaya kana, lagi nglakoni lan digolekake katrima, la kok njur gelem. La dadi batal kabeh lan saiki arep miwiti maneh wis wegah.Nyirik ingkang aneh-aneh punika ngantos keplantrang-plantrang nyirik bojonipun piyambak. Lo, rak keplantrang-plantrang nyirik kok bojonipun piyambak. La punapa ingkang nyirik lan ingkang dipun sirik punika sakeca?Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun nyirik bojonipun piyambak. Angsal-angsalipun betah melek. Kados makaten wateging gugon-tuhon anggenipun nglampahi ingkang aneh-aneh lan nyirik ingkang aneh-aneh, jalaran gadhah pamanggih, saged bungah sajege utawi saged susah sajege.Oleh: Ki Ageng Suryomentaram
dianggap Maria Ozawa,mengko mikir sing ora2, lah nek ditulis “Yu Dar” iku jenenge mbah buyute kita, mesake wong tuwo ra ngerti apa2, nek nganggo jeneng
Sing rak mudeng yo hora...Paling seneng WC (Widget
Filed under: Campursari, Langgam, Manthous —
Pamrihe,,,,,, mrih sulistya jngkang warni
Langgam, Manthous — 3 Komentar	27 September 2009
Filed under: Langgam — 2 Komentar	Setya Tuhu
Ngangkat awrat….. Mlampah tebih datan lesu …..
Filed under: Langgam — Tinggalkan komentar	Kidung Tlaga Warna
Muga-muga mbenjang ndika tan cidra janji
Filed under: Langgam — Tinggalkan komentar	25 September 2009
nganggo boso jowo terus ngene, mengko koyone sing liyo do podo ra mudeng Balas
SanG BaYAnG berkata:	2 November 2012 pukul 04.42	liyane ra sah
arab, karo basa jawa. Basa jawa angel amarga tingkatan bahasane akeh. Ana ngoko, ngoko kasar, ngoko alus, krama, krama madya, krama inggil, lan krama kadaton.
nganggo basa krama inggil. Nanging wektu mbasakke awake dhewe, ora entuk nggo basa krama inggil, contone “Kula badhe dhahar”, utawa “kula badhe siram”.. Kuwi salah lan kowe mesthi digeguyu yen ngomong kaya ngono karo wong tuwa-tuwa. Yen arep mbasake awake dhewe kudu nganggo krama madya wae, contone “kula badhe nedhi/nedha”, lan “kula badhe adus”.. Akeh bocah-bocah jaman saiki sing ora ngerti bab iki.
kagem kanca-kanca ingkang badhe tindak luar negeri, mbok menawi bingung mbasa-aken pisuhan lan basa liyane, menika wonten sekedhik kamus ingkang saged mbiyantu panjenengan sami.. mugia
adoh (muke lu jauh!!)
14.your lips = lambemu Tembung sanesipun ingkang
Frater Dion-Yogja, Romo Anton, Romo Paulus-Flores, Romo Aloy-Sibolga, Uskup Anicetus Sinaga-Medan, Uskup Ludovicus-
16. Madyeng ngalam paruntunan (?) aywa samar,
Wayang Jawa Tengah, Nama-nama Wayang Jawa Timur, Nama-nama Wayang Bali, Nama-nama Wayang Kulit, Nama-nama Wayang Orang, Nama-nama Wayang Jawa Barat, Nama-nama Teman Punakawan Lengkap, Nama-nama Wayang
tanggal 1 September 2011 mengko ya. Nek dudu kita sing peduli karo almamater SMP 2 Sumpiuh, sapa maning ?***
NO. REK. : 0412-01-003505-50-3 an : DUWIYANTO
Slawi, Tegal 284 Pemalang 285 Pekalongan 286 Banjarnegara, Wonosobo 287 Kebumen 291 Kudus 293 Magelang,
Mosina (Jerman Moschin) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mosina&oldid=1090891"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sedasa Ing
Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya Ing Mataram Senopati Ing Ngalogo Langgenging Bawono Langgeng Ing
Undangan didol regane Rp 10 ewu (minimal). Syukur mbayar lewih enggo nambah kas Panitia (kesuwun:)).
Nek lokasine rika nang Sph, hubungi nomer2 sing nang sidebar (
Saben bengi nyawang konang Yen memajang mung karo janur kuning Kembang wae weton nggunung Pacitan sarwi jenang Panas udan aling-aling caping nggunung Nadyan wadon sarta lanang Inumane
” …cah angon..cah angon penekno blimbing kuwi. Lunyu-lunyu penekno kanggo sebo
Raharjo Sugeng Utomo: Konferensi Internasional: Khilafah Bukan Ancaman
Reply	rembulanku said: mugo2 ana pejabat sing macasing luwih apik yen ana
gandhi jayanti wishes gandhi jayanthi wishesspeech on gandhi jayanti gandhi jayanti
Nggo wong omahan koyo aku, mung siji komentarku..”Wong Edhiyan..”Syukur wejangan pak
March 25, 2010 at 12:00 am	Reply	otto13 said: Nggo wong omahan koyo aku, mung siji komentarku..”Wong Edhiyan..”Syukur wejangan pak
daerah Karangantu. Sampun belasan taunan mesantren, akhire sang yai ngeken nyebaraken ilmune kangge masyrakat kampunge. Surogati mantuk ning griyene, tapi pas ning perjalanan surogati istirahat kangge
Sak duwure gunung ana dengkul…Sak duwure dengkul ana gundul…Sak duwure gundul ana sing Maha Luhur…(
wah aku kudu munggah pirang puluh man�h yo? ben iso nulis koyok ngene, ben wicaksono koyok
Kaca-kaca ing kategori "User ms-4"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:User_ms-4&oldid=596226"	Kategori: User ms	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.35, 11 Novèmber 2011.
sido dadi bungah, ngene iki diajeng” sambut Wira Sandi membalas
takmusic2.blog.ir/. ….. ahang jadid masoud jalilian be name tanhaei –
BanYuWangi…Monggo DuLurrr Sedoyo Menawi Purun NgrenCangi…dihobaaahhh😊😊😊🌸💟🌸💟🌸💟🌸Lg kangen Omah😢😢
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.plustubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak
Jawa Tengah kapilih kanggo periode 2008-2013. Bibit Waluyo sadurungé dikenal minangka tokoh TNI lan naté mengku jabatan Pangkostrad lan Pangdam Jaya.
Jateng 2008 kanthi pasangan Rustriningsih ingkang dipunsengkuyung déning PDIP, Bibit nate ndherek calon ing pemilihan gubernur DKI Jakarta 2007, ananging wurung.
lan Parté Amanat Nasional. Ing pilgub punika Bibit boten dipunsengkuyung déning PDIP ingkang nyengkuyung piyambakipun dados Gubernur Jawa Tengah ing Pemilu Warsa 2008.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bibit_Waluyo&oldid=1099480"	Kategori: Gubernur Jawa TengahTokoh KlathènGubernurLair 1949Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
Bojonegoro Banjir meneh????yoh sesuk nek mulih tak tilikanenek wis ketemu sampeyan mesthi tak posting.nek mulih bojonegoro kabar22 yoReplyDeleteCe
Canis Minor (/[unsupported input]ˌkeɪnᵻs ˈmaɪnər/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang padhang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor.[1] Wonten ing abad kaping kalih , rasi lintang punika ugi dipunlebetaken dados salah satunggal saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning Ptolemy lan lajeng sak punika mlebet 88 rasi lintang modhern.[2] Canis minor tegesipun kirik alit lan punika nggambaraken satunggaling kirik ingkang ndherek pemburu Orion. Rasi lintang Canis Major inggih nggambaraken wujud kirik sanesipun.
Rasi lintang Canis Minor gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 183494 drajat persegi lan boten ngewrat lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawispun +85° lan -75° saha badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Maret. Rasi lintang punika namung gadhah kalih lintang ingkang padhang wonten ing Canis Minor. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Alpha Canis Minoris utawi ugi dipunsebat Procyon inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer pitulas wonten ing langit. Lintang punika gadhah magnitudo ingkang cetha inggih punika 0,34. Alpha Canis Minoris kalebet sistem lintang binar ingkang ngewrat lintang pethak, Procyon A, lan lintang ingkang lemah Procyon B', ingkang punika gadhah cahya kurcaci pethak. Procyon tebihipun namung 11,41 taun cahya saking bumi, mila punika ingkang nyebabaken lintang punika saged ketingal sanget padhang ing langit. Sesarengan kaliyan kalih lintang ingkang padhang sanesipun inggih punika Sirius ing Canis Major lan Betelgeuse ing Orion, Procyon wujud segitiga winter, satunggaling asterisme ingkang ketingala kados segitiga ekuilateral ing langit. Procyon inggih ugi minangka bageyan saking heksagon winten , satunggaling asterisme ingkang komplek ingkang sejajar kaliyan Aldebaran ing Taurus, Capella ing Auriga, Castor lan Pollux ing Gemini, Rigel ing Orion, lan Sirius ing Canis Major.
Beta Canis Minoris, ingkang gadhah nama tradhisional Gomeisa inggih punika lintang panas kelas B8 kanthi gadhah magnitudo 2,8, ingkang dipunkiteri déning material lebu. Lintang punika gampil dipuntingali kanthi mripat langsung. Lintang sanesipun ingkang wonten ing Canis Minor ingkang ngewrat kalih lintang binar inggih punika Gamma Cani Minoris, satunggaling cahya raksasa oranye kanthi gadhah magnitudo 4,33 lan G Canis Minoris, inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raksasa oranye kanthi magnitudo ingkang cetha inggih ing 4,39. Wonten ugi epsilon Canis Minoris, inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raksaa werna jene tipe G kanthi tebihipun udakawis 990 taun cahya. Lan zeta Canis Minoris, ingkang gadhah cahya raksasa biru ngantos pethak kanthi gadhah magnitudo 15.
Canis Minor taksih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Orion sesarengan kaliyan rasi lintang Orion, Canis Major, Monoceros lan Lepus. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang wonten ing sak kiteripun Canis Minor inggih punika rasi lintang Monoceros, Gemini, Cancer lan Hydra.
^ (en)Canis Minor(dipunundhuh tanggal 23 Pebruari 2013)
"Awan-awan mas, jenengen wong kepanasen enek semongko kan yo pengen. Yo pancene apes, jik are mecah sing dhuwe ngerti
"Saiki isone yo pasrah. Arep piye maneh, lhawong sing duwe dijak
inggih….ibu/bapak panitia kula eling2 saking kadohan (cengkareng) , muga kanca ’94 liyane uga sami kelingan. nek kepareng
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.27
GENDHING JAWA KLASIK Sejarah Kebo Kicak
Propinsi Nusa Tenggara Wétan (basa Indonésia: Propinsi Nusa Tenggara Wétan), iku katata jroning 18 kabupatèn lan 1 kutha, Kutha krajanne ya iku Kupang.
Pulo-pulo[besut | besut sumber]
Ing propinsi iki akèh pulo-pulo lan sawetara awujud pulo paling njaba ing wewengkon Indonésia.
WétanPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.16, 4 April 2017.
Sami mawon mas Suka nyidam utawi ngidam, nyumanggaaken panjenengan ngersakne tembung ingkang pundi, lha wong gih mboten
langkung rumiyin kula dherekaken ngaturaken puji dalasan syukur
kaparingan kasarasan. Dene ing dinten ingkang sae punika panjenengan lan kula
saged rawuh wonten acara “Halal Bi Halal” Karang Taruna Lestari Asri wonten
kadang-kadang Karang Taruna, kathah sanget kekiranganipun awit saking menika
wonten wekdal sae punika panjenengan kersa paring pangapunten dhumateng sedaya
saklebetipun sesambetan saha sesrawungan mbokbilih kathah sanget atur ingkang
mboten ngremeni dhumateng panjenengan sedaya, Kula minangka wakil Karang Taruna
ngaturaken Sugeng Riyaya, Minal Aidzin Wal
becik neng omah arepa neng sekolah, banjur mbanjur jero kuripan neng masyarakat. Ket masa cilik jero bimbingan wongtua, anyak ditandurke pangerten becik lan bener kaya etika, tradisi liwat dongeng, dolanan anak sing
edan...saiki jaman edan...sing ora edan ra kebagean....:))BalasHapusRifky Panzer™21 Februari 2009 16.02ada apa dengan indonesia?
Mumpung kepethuk ayo gek ndang ngapa
Mobile Optin 2.0 ing tumindak, ngerti ana ora akèh kabèh sing bisa ngandika bab iku ing cara review. Apa utawa ora iku worth nandur modal ing kaputusan maju terus kanggo paling wong sing duwe sawetara pengalaman marketing online.
Dadi yen sampeyan aran iku sing pas apik kanggo sampeyan lan sampeyan mung pengin skip ahead kanggo rincian saka $375 tawaran awis balen, klik kene.
Yen sampeyan wis ora digawe dhuwit online durung, waca kabeh ing kaca iki.
Salah pancingan dodolan amba saka Mobile milih ing iku mandheg wong opting ing dhaftar Panjenengan karo alamat email palsu. Iku bener sing alamat email palsu Jeksa Agung bisa ngetokake dadi weruh nalika bangunan dhaptar ... nanging ora angel kanggo njaluk watara. Mung negara cetha ing milih ing kaca sing bakal ngirim freebie kanggo alamat email wong lumebu menyang ing milih ing wangun. Ora ana siji sing maos sing bakal ngetik alamat email palsu. Mung nyeleh statement sing ketara ing kaca, lan sampeyan meh bakal njaluk email palsu siji nggabungake dhaftar Panjenengan. masalah ditanggulangi.
saiki, Aku ngerti sing crita temen beda saka apa sing bakal krungu saka paling reviews. Padha bakal pitutur marang kowe sing kudu Mobile Optin kanggo ngatasi masalah gargantuan iki. Nanging wong-wong ngerti hasil nyata. Yen sampeyan lagi ora menowo karo cara iki dianggo industri, meh kabeh reviews of Mobile Optin 2 sing ditulis dening wong-wong sing bakal ngumpulake Komisi saka Anthony Morrison yen sampeyan tuku sawise maca review sing. Lan alam manungsa apa iku, sawetara wong bisa nolak kang bisa nggodha kanggo ngapusi nalika ana dhuwit kanggo bakal digawe. Ing tembung liyane, dadi bosen saka hype.
Apa Mobile Optin Apa Cantik Cool (lan cantik larang!)
Apa program Anthony Morrison temtunipun ora duwe arep iku iku meh njamin njaluk alamat email sing paling apik wong kang. Iku tekan sing dening otomatis mbukak klien email calon pelanggan karo alamat email gawan. Lan amarga kabeh padha nindakake ing titik iku klik tombol send, wis tak asli 2 klik milih in. Yen sampeyan nambah kasunyatan sing kiriman data mobile ngluwihi lalu lintas komputer ing 2014 (lan meh mesthi bakal terus count kanggo mayoritas lalu lintas web kanggo akèh taun teka), iku gampang kanggo ndeleng apa Mobile Optin dadi kuat, lan apa Morrison diisi daya supaya akeh kanggo akses.
Nalika aku mikir Mobile Optin investasi bermanfaat kanggo sawetara, iku mesthi ora kanggo wong. Calon becik iku wong sing wis pengalaman sadurungé nggawe milih sukses ing kaca lan profitably monetising dhaptar email, i.e. wong sing wis ndadekake income full-time online. Yen sing sampeyan, sing mbokmenawa wis dituku Mobile Optin.
Nanging yen sampeyan short ing awis lan sampeyan duwe mung cukup kanggo tuku menyang program Morrison, PLEASE ora tuku. Aku ngerti bisa koyone kaya soko sing bakal ngatasi kabeh woes dhuwit, nanging sing ora dijamin dening sembarang liya.
Kaping kabeh, sampeyan kudu cukup dhuwit ngiwa liwat tuku lalu lintas. Ora lalu lintas ateges ora kasil. Yen sampeyan ora duwe pengalaman sadurungé nggawe milih sukses ing kaca lan mlaku kampanye marketing email duwe bathi, sampeyan kudu paling $500 ngiwa kanggo nglampahi ing lalu lintas sawise sampeyan wis nyumbang kanggo kabutuhan urip.
Aja gumun yen pisanan $100 nglampahi ing lalu lintas nemu sampeyan milih miskin ing tarif. Disiapake kanggo Kiss dhuwit sing bisa pamit. "Nanging ngenteni!,"Sampeyan ngomong, "Ora ing 'cithakan-cithakan' Aku bakal njaluk nang Mobile Optin mesthekake aku njaluk ton saka wong opting ing?"
LOL, ora cukup. The 'cithakan-cithakan' sing adoh saka 'siap'. YOU bakal kudu nulis salinan, soko kang bisa dadi kaget angel nalika sampeyan lagi pisanan miwiti. Ya, bisa dadi gampang kanggo wong kanggo milih ing - padha mung kudu klik kaping pindho sawise kabeh - nanging padha ora bakal milih ing kajaba sing menehi wong alesan kuwat kanggo.
cukup akal, wong duwe resistance ageng kanggo menehi metu alamat email sing. Lagi ngangap bab kang spammed. Supaya sampeyan mung bakal njaluk milih ing yen sing digawe wong cukup curious. Nanging, njupuk kanggo 'cukup' bisa dadi jenis hard nalika sapisanan miwiti metu. Manawa sampeyan bakal oleh sawetara milih in, nanging wong ora bakal milih ing tingkat dhuwur kanggo kampanye duwe akeh pangarep-arep kang duwe bathi. Paling mbokmenawa ora ing saperangan pisanan saka usaha.
kapindho, sampeyan kudu sinau carane mbukak kampanye marketing email efektif. Mangkrag, mung blasting pranala affiliate ora gawe kampanye duwe bathi, sanajan salinan apik. Kathah liyane kasebut saka sing. Rahsa iku, iku ora topik utamané angel sinau, utawa kanggo mulang. Aku dadi banget kaget yen latihan mbesuk kang bakal kasedhiya kanggo anggota Mobile Optin ora nggawe proyek cukup apik. Nanging mesthi, ora ana kang bisa ngomong sing kanggo manawa ing tataran iki. Ing tingkat sembarang, sampeyan bakal kudu nggawe prasetya tenan kanggo ngrampungake latihan yen sampeyan rampung anyar kanggo email marketing.
The Best Bisa Bonus For Mobile Optin 2.0
nggih, mugi kula sijine SIM ing meja. Yen kowe njaluk Mobile Optin liwat link sandi, Aku bakal nampa $748.50 Komisi. Aku seneng pamisah sing karo sampeyan.
Dadi bonus kanggo tuku liwat kula punika $375. Punika kok aku tartamtu sing ngalahaken sembarang tawaran bonus liyane metu ana.
Plain lan prasaja, iku dhuwit REAL. Nilai punika boten saged kaselaki. Ing Nilai saka sembarang bonus liyane iku ora jelas. Ana apik langkah saka resiko melu amarga apa wae sing njaluk bisa nguripake metu dadi tanpa gina.
Lan nalika paling afiliasi kurban Bunch saka hyped munggah PLR, awis nyata sampeyan bisa nggunakake kanggo tuku lalu lintas lan mbangun bisnis dadi ora mung pilihan pinter, nanging mung pilihan.
Aku kudu ati-ati ati-ati karo ajur PLR kang ana metu ana. Dicoba kuwi sing sijine kampanye bebarengan, lan kampanye sing pinesthi gagal.
Aku ngirim $394 saka sisih kanggo nutupi ragad PayPal, supaya sampeyan bakal lengkap $375.
Aku bakal ngirim awis bonus dening PayPal sanalika wektu mbalekaken liwat lan aku nampa pembayaran saka
Bahlika (Vahika, Vahlika dan Valhika) inggih punika krajaan wonten ing laladan India sisih Kilen. Bangsa ingkang manggen wonten ing Bahlika punika bangsa ingkang boten mangertosi kabudayan Weda. Kadosta wonten salebeting wiracarita Mahabharata, Raja Kuru-Santanu- buyutipun para Pandawa kaliyan Korawa, anggadhahi sadulur ingkang dados pamimpin wonten ing Bahlika. Wonten perang ing Kurusetra, Raja Bahlika mbiyantu Duryudana. Panjenenganipun tilardonya, dipunpejahi déning Bima.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Bahlika&oldid=996494"	Kategori: India
MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
iman karo Nabi-Nabi sakdurunge Nabi Muhammad SAW, lan wong-wong
Yahudi, lan wong-wong Nasrani, lan wong-wong agama Shabi’in, iku sopo-sopo bae
wong kang mau kang ana ing zamane Nabi Muhammad SAW hingga kiyamat , gelem pada
iman dawuh-dawuhe Allah lan percaya dina akhir lan gelem amal sholeh nganggo
syariat-syariate Kanjeng Nabi Muhammad SAW, wong-wong iku bakal oleh ganjaran
ono ing ngersane Allah Ta’ala. Wong-wong iku ora bakal wedi lan ora bakal
didol neng pasarGenjer-genjer esuk-esuk didol neng pasardijejer-jejer diuntingi podho didasardijejer-jejer diuntingi podho didasaremake jebeng podho tuku nggowo welasangenjer-genjer sak iki arep diolah Genjer-genjer mlebu kendhil wedange umupGendjer-gendjer mlebu kendhil wedange umupsetengah mateng dientas digawe iwaksetengah mateng dientas digawe iwaksega sak piring sambel pecel ndhok ngambengenjer-genjer dipangan musuhe sega.Lha
Lihat pula[sunting | sunting sumber]
bisa sampai 2014 sampai dengan Kampanye damai lagi pemilu lagi dan seterusnyaReplyDeletegrubikMarch 21, 2009 at 3:04 PMIyo nduk, wis mlaku pitung sasi anggonmu ngeblog, aku wong tuo isaku mung melu ndonga mugo-mumgo dolarmu soyo akeh,
munggah lho, sengko nol dadi loro...enak tenan yooo wes nduwe PR
sing eling, isih beja sing mbendino bayaran najan gak waspodo....@ebong: adus kok sing penting mripate teles...@ebong: iyo bener... Ngetik
Nokén ya iku tas tradisional wong Papua sing digawé seka serat kulit kayu lan nggawané nganggo sirah. Biasané dienggo ngangkut kasil pertanian kayadéné sayur-sayuran, umbi-umbinan lan kanggo nggawa barang dagangan nang pasar.
IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 2 Maret 2016.
Sumringah gawe tentrem ning ati. Sing nyawang yo melu seneng.
AMweleh weleh, wi paling sing nggawe paid review ga ngerti nek enek gugel transleit, makane dikon nggawe english.eh, aq tau ngerti
kok ra didelok ajine. Kakao kuwi. Lha kae sing njupuk semongko, diukum pitung taun. Nek ra mendem duit rak yo ora.” Kira-kira
SUSUNAN JURI LOMBA LKIR SMP LAMONGAN
PANITIA LOMBA KARYA ILMIAH SMP LAMONGAN
JUDUL KARYA TULIS LKIR SMP LAMONGAN
PESERTA LKIR BIDANG TEKNOLOGI 2011 SMPN LAMONGAN
mbak..... :e:ora ngerti aq..... iki ae isih
mbukak transtool sik....*MUMET MODE : ONcieeh mbaku sing huayu dewe.... kok keminggris saiki... hihihihihih....ReplyDeletesuwungMay 14, 2009 at 5:26 PMoke (sambil mangut mangut)ReplyDeleteifoelMay 14, 2009 at 5:40 PMmanggut2 bareng suwung
AMoooh, ngene to carane nulis review sing typene koyok weanku kae, wekekeke..suwun yo...ReplyDeleteHerna IsmayantiFebruary 6, 2017
 Kampung Pangukiran = kangge petukang ukir
 Kampung Pagongan = kangge petukang damel gong
 Kampung Sukadiri = kangge petukan damel senjata
 Kampung Kademangan = kangge masyarakat demang
 Kesatrian = kangge wong Satria, Perwira, Senopatai,jawara lan
mangkubumi niku dipecat, karna kelakuane boten bagus. Akhire boten wenten pengangkatan mangkubumi malih, lan sultan di urusi sereng ibunda sultan Nyai Gede Wanagiri. Boten lambat malih
Kondisi niku sing nimbulaken rasa boten puas antar pejabat istana. Akhire wenten puncak keributan sing boten
supados gabung nyerang wong dagang asing. Khususe wong Portugis lan Belanda.
Sultan Ageng Tirtaysa derebe pecil kalih, puniku pangeran Gusti (Sultan Haji) lan Pangeran Purbaya.
Putra mahkota sing paling tua puniku pangeran Gusti, sederenge putra mahkota niku diserahi tanggung jawab. Pangeran gusti
Pada wulan mei 1680 Sultan Haji ngundang Belanda kangge ngukuhaken deweke jadi sultan Banten. Lan pada tanggal 25 november 1680 Sultan Ageng Tirtayasa nyangkin sengit lan marah, sampun wani mendet kebijakan lan kekuasaan boten pajar sereng wong
Alifian Mallarangeng (lair ing Makassar, Sulawesi Kidul, 14 Maret 1963; umur 54 taun).[1] Andi Mallarangeng iku pengamat pulitik Indonésia kang njabat dadi Menteri Pemuda lan Olah Raga ing Kabinet Indonésia Bersatu II.[2] Andi Mallarangeng uga njabat dadi juru bicara kepresidenan kanggo Presiden Susilo Bambang Yudhoyono.[2] Saliyané iku, Andi uga njabat kanthi mimpin
ing bidhang sosiologi.[2] Déné gelar Drs Sosiologi ditampa saka Fisipol Universitas Gajah Mada, Yogyakarta nalika taun 1986.[2]
Wiwit dadi mahasiswa Fisipol UGM, Andi nduwèni cita-cita kepèngin dadi dhosén.[2] Pungkasané pangimpèn iki kaleksanan, Andi dadi dhosèn ing Universitas Hasanuddin nalika taun 1988-1999 lan ing Institut Ilmu Pamaréntahan nalika taun 1999-2002.[2] Andi mandheg dadi dhosèn amarga Andi dipilih dadi Juru Bicara Keprésidènan karo Presiden
mandheg saka gawéyané dadi pengamat lan komèntator pulitik.[2] Miturut Andi, tugas dadi Juru Bicara Keprèsidènan iki salah sijiné kehormatan tumprap Andi.[2]
^ (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
ngeng&oldid=1119033"	Kategori: Tokoh saka MakassarMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIAlumni Universitas Gadjah MadaTokoh Parté Dhémokrat (Indonésia)Pemberi motivasi (Indonésia)Mantri Taruna lan Ulah Raga Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.55, 14 Februari 2017.
Raharjo Sugeng Utomo: ANALISIS EKONOMI: Lonjakan Harga Kebutuhan Pokok
marang ingsun/, ingsun tan arsa seba/, wit ingsun urip
Yeku wus aneng manira/, nora pisah rina wengi/, namung ing mengko kewala/, ana aran kwula gusti/, suwene ingsung mati/, benjing yen ingsun wus idup/, sirna gusti kaula/, mung kari urip pribadi/, langgeng meneng aneng anane
ing dat sipat/, asma apnga-ling Hyang Manon/, gumulung dadya antaya/, rahsa ing dhe-wekira/, iya sira iya ingsung/, mosik jumeneng dat
dzat yang mulia/, [3].Jroning ngalam kabir sahir/, kene kana nora beda/, amung manungsa anane/, Kyageng Pengging Dayaningrat/, waning-lahirken tekad/, Allah majaz wujud palsu/, kaki kene saking asma/, [4].
wektu puji dikir/, prastaweng tyas karsanya pribadya/, bener luput tanpa dhewe/, sadarpa gung tertamtu/, badan alus kang munah karti/, ngendi ana Hyang Suksma/, kajaba mung ingsun/, mider donya cakrawala/, luhur langit sapta bumi/, durung manggih/,
bernama TuhanWangsul ingsul dat kang nuksmeng wadi/, pangeranku sifat jalal kamal/, nora karsa salat dhewe/, nora karsa dhandhawuh/, dewong salat pakoning budi/, budi laknat musibat/, tan kena ginugu/, salin-salin perentahnya/, mencla mencle tak temeni nora dadi/, tansah
menggerutu, “Ana-ana wae. Lha wong aku dadi guru ki wis
nong kedo’an pating keleler
Ema’e thole teko-teko mbubuti genjer
Oleh satenong mungkur sedot sing toleh-toleh
Ema’e jebeng podo tuku gowo welasar
garudha : burung garuda; garudha mungkur : jenis strategi perang; garudha nglayang : jenis
kayu gedhah : kaca; gedhah-gedhih : tak ada apa-apa gedhana-gedhini : dua bersaudara pria wanita gedhang : pisang; gedhang ayu : pisang
kenduri; gedhang salirang : pisang selirang gedhé : besar, agung; gedhé atiné : mantab; gedhé endhasé : sombong; gedhé tekadé : mantab; penggedhé : pembesar, pemuka; tembang gedhé : jenis tembang gedheg :
indha : menghindar; indha-indha : mengelak, mengindar indhak : menuduh indhang : menengok, menjenguk, membesuk indhen : poros, gandar, as indhung : nduk
kedhaton : kraton, istana kédhé : kidal kedheh : harus kedhelé : kedelai kedhèp : berkedip kedher : bergemetar kedhi :
lakon pakem Damarwulan; langen mandra wanara : pentas pertunjukan wayang orang, drama dan tari; langen sari: taman kesukaan; langen swara: paduan suara tembang-tembang Jawa langèn :
segala sedhah : sirih, kinang; sedhahan : 1 suruhan; 2 utusan sedhakep : sedekap sedheku : duduk bersila sedhéla : sebentar sedheng : muat; sedhengan : cukupan, sedang-sedang sedhèngah :
agar didoakan CEPET LULUS juga. He he he.. “Amien.. suwun ngeh mbah, mugi2 simbah ngeh tetep saras mboten wonten aral setunggal punopo..”
Nyai Rara Kidul utawi kadhangkala dipocapaké Nyai Lara Kidul punika misuwur dados Ratu ing Segara Kidul lan dados salah sawijining legéndha ing warga masarakat Pulo Jawa lan Bali. Para warga masarakat pitados bilih wonten ingkang nguwaosi Seganten Kidul utawi Samudra Hindia. Ananging wonten ugi ingkang ngendikakaken bilih Kanjeng Ratu Kidul punika anggadahi watak awon, kasunyatan Kanjeng ratu kidul punika sumber kasektèn ingkang manjur anggénipun nggayutaken kaliyan Déwi Hindu, Durga, minangka salah sawijining ingkang jaga ing kerajaan Hindu-Jawa Majapait. Kapitadosan punika temtu kirang leres, amargi Kanjeng Ratu Kidul kathah ingkang ngendikakaken bilih piyambakipun punika gadhah sipat welas asih marang manungsa. Ananging ingkang gadhah watak awon inggih punika Nyai Rara Kidul utawi Nyai Lara Kidul ingkang asring dipunsebut Nyai Blorong.
http://www.jawakidul.nl/where.htm. Situs didedikasikaken kangge pawartos ngengingi Ratu
Kamar Nyai Roro Kidul. Kempalan pawartos ngengingi kamar-kamar hotèl ingkang dipunreservasi kagem Kanjeng Ratu Kidul.
Wacan candhake[besut | besut sumber]
Indonésia's volcanoes. National Geographic Magazine. (en)
Nyai_Rara_Kidul&oldid=1017869"	Kategori: Mitologi JawaMitologi IndonésiaDewa-Dewi Taoisme	Menu navigasi
iki pungkasan diowah nalika 02.35, 10 Maret 2016.
Welcome,Ahlan Wa Sahlan,Selamat Datang,Sugeng Rawuh di Ngroto,Gubug,Grobogan: Bedug Masjid Jami' Sirojuddin Ngroto
Salam, sajenis tetanduran sing godhongé dipigunakaké minangka bumbu masakan
Jeneng-jeneng panggonan, kayadéné Désa Salam lan Kecamatan Salam, Magelang
Jeneng-jeneng wong, upamané Rudy Salam, Dr. Salam Fayyad. Lsp.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 14 Maret 2013.
wayang kulit rai wong 372 buah, wayang golek purwa rai wong 105, wayang golek cepak rai wong 130, wayang
aku yooo wong ndarjo boosss omahe sampeyan endi???
uwongtuwane bocah kuwi mau.nek golek duwet nganti direwangi dioyak2 satpam karo satpol pp.
keladi tikus, ciri ciri keladi tikus, efek samping keladi tikus, Fungsi Keladi Tikus Kanker, gambar keladi tikus, jual keladi tikus, keladi
nggawe sing ono slide-e bong..koyo nggonku kaw lho..*nggonku garek copas, ora gawe
angkot AL jurusan stasiun Kotabaru Malang-kampus UM. “Lha yo wong kancane kabeh kudungan, arek’e sungkan je. Aku wae lek gembul wong kudungan yo paleh sungkan-Lha
rame ing gawe sepi ing pamrih, janma wani tumindak ala, janma sugih ora nyimpen, obah usike janma cakra manggilingan, janma tan
Hiperinflasi, ning ilmu ékonomi, ya iku inflasi sig ora bisa dikendalikaké, kedaden nlika règa-règa pada munggah epet banget lan nilai dhuwit miturut drastis. Sacara formal, hiperinflasi kedadian nalika tingkat inflasi luwih saka 50% sawulané. Muturut aturan ibu jari, inflasi biasané dilapuraké setahun pisan, ananging ning kahanan hiperinflasi, tingkat inflasi dilapuraké ning interval kang luwih singkat, biasané sèsasi pisan. Hiperinflasi biasané bisa dingerteni nalika ana paningkatan persediaan dhuwit kang ora diweruhi utawa
drastis. Hiperinflasi biasané digathukaké karo perang, depresi ékonomi, lan anane kondisi pulitik kang memanas utawa sosial ning nagara.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 26 Maret 2016.
punika langgeng, tiyang lajeng luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tegesipun "apa-apa ya wani". Dados tiyang sugih, tatag; lan dados tiyang mlarat, tatag; dados ratu, tatag; lan dados kuli, tatag; dados wali, lan dados bajingan, tatag; jalaran ngertos, yen sadaya-sadaya punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng mangertos, yen sadaya lelampahan punika boten wonten ingkang nguwatosi, nanging inggih boten wonten ingkang menginaken.Pokokipun ingkang nguwatosi punika susah, mangka tiyang mesthi kuwawi. Sampun dipun lampahi ping pinten-pinten ewu susah, tiyang inggih kuwawi yektos. Sanget-sangeting susah punika wirang sanget, sakit sanget.Mangka yen namung wirang sanget, sakit sanget mawon, tiyang mesthi kuwawi. Dene yen sambatipun, inggih boten kuwawi. Upami kawirangan, tiyang punika sambatipun: "Nek kawirangan san ji ki, jan ora kuwat tenan aku, lan nek kawirangan jing wis-wis kae, wis ora tak
tiyang lajeng saged meleh-melehaken dhateng awakipun piyambak ingkang damelipun goroh, kados makaten: "Endi kawirangan jing kowe ora kuwat, la kuwi, lagi dilakoni, ya kawirangan banget tenan, ya nyrengingis tenan, ya nganti ora wani metu saka ngomah tenan, endi kawirangan jing kowe ora kuwat?"Kados makaten yen sakit, tiyang punika sambatipun: "Nek lara kenek san ji ki, jan ora kuwat tenan aku lan nek lara seje-sejene kae, wis ora tak rasakake, ning nek
tatag, tiyang lajeng saged meleh-melehaken dhateng awakipun piyambak ingkang damelipun gerah, kados makaten: "Endi lara jing kowe ora kuwat, la kuwi lagi dilakoni, ya lara banget tenan, ya bengok-bengek tenan, endi lara jing kowe ora kuwat? Mangka banget-bangete lara ki ming mati, mangka nek ming mati we ya mesthi kuwat, lan dilakoni wong pirang-pirang ewu padha mati, lan ya mati tenan, lan nek aku mati, ya mati kaya jing padha mati kae."Lajeng thukul raos sugih, jalaran sadaya lelampahan punika dipun lampahi tiyang mesthi kuwawi lan mesthi cekap. Yen kawirangan, angger sampun nyrengingis inggih sampun cekap lan sampun dipun lampahi kaping pinten-pinten ewu nyrengingis, inggih nyrengingis yektos, lan inggih cekap yektos lan inggih mesthi lajeng thukul raos sugih. Yen namung ngedalaken crengingis, kaping sawidak sadinten mawon, tiyang inggih taksih sugih lan yen sakit, angger sampun bengok-bengok, inggih sampun cekap, lan yen pejah, angger sampun kendel mawon, inggih sampun cekap. Pokokipun ingkang menginaken punika bingah. Mangka bingah punika mesthi kalampahan. Wonten pundi mawon, benjing punapa mawon, kados pundi mawon, inggih mesthi kalampahan bingah.Upami kasusahan, griyanipun kobong telas-telasan. Mangke namung wonten kathokipun boten katut kobong mawon: "Wah tujune kathokku ora katut kobong," inggih sampun bingah. Upami kasusahan, sukunipun keplithes motor "klethes" lan lajeng tugel lan mangke yen emut: "Wah tujune endhasku ora katut keplithes, inggih sampun bingah."Yen sirahipun keplithes "klethes" lan lajeng pejah: "Wah tujune bojoku ora katut keplithes." Yen mangertos, yen sadaya lelampahan punika boten wonten ingkang nguwatosi, nanging inggih boten wonten ingkang menginaken, tiyang lajeng padhang paningalipun, tiyang lajeng luwar saking barang salumahing bumi lan sakurebing langit. Jalaran tiyang mangertos, yen barang salumahing bumi lan sakurebing langit punika boten saged munasika dhateng tiyang, tegesipun boten saged murugaken beja lan boten saged murugaken cilaka, boten saged murugaken bungah lan boten saged murugaken susah.La tiyang ingkang murugaken bungah punika karep kalampahan, lan dede barangipun ingkang dipun karepaken ingkang murugaken bungah. La tiyang ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan lan dede barangipun ingkang dipun karepaken ingkang murugaken susah.Contonipun yen barang-barang punika boten murugaken bungah lan boten murugaken susah. Upami jawah punika murugaken bungah. Teneh saben jawah tiyang mesthi bungah, mangka yektosipun boten. Tiyang mbarang kethoprak, yen jawah, mesthi susah. Upami jawah punika murugaken susah. Teneh saben jawah, tiyang mesthi susah, mangka yektosipun boten. Tiyang tani, yen kaleres mangsa tanem, yen jawah mesthi bungah.Contonipun ingkang langkung terang malih yen barang-barang punika boten murugaken bungah lan boten murugaken susah. Upami gadhah bojo lan gadhah anak punika murugaken bungah. Teneh saben tiyang gadhah bojo lan gadhah anak punika ajeg bungah, mangka yektosipun boten. Yen kaleres paben kaliyan bojonipun lan rewel anakipun, tiyang mesthi susah. Upami gadhah bojo lan gadhah anak punika murugaken susah. Teneh saben tiyang gadhah bojo lan gadhah anak punika ajegan susah, mangka yektosipun boten. Yen kaleres pasihan kaliyan bojonipun lan ngudang anakipun, tiyang mesthi bungah.La, dados barang-barang kok murugaken bungah, kok murugaken susah, punika rak terang yen boten. Mila salumahing bumi sakurebing langit punika boten wonten barang ingkang pantes dipun aya-aya dipun padosi utawi dipun ceri-ceri dipun tampik.Oleh: Ki Ageng Suryomentaram
gedhe akeh gumuk-gumuk tandhus sing ora cocok kanggo tetanen tanduran pari,mulane kuwi gaplek utawa telo dadi pilihan saka jaman mbiyen. Gaplek yaiku oyot saka wit telo pohung sing digaringake sabanjure dibebak lan dikukus dadi sego thiwul. Mula saka kuwi,menawa thiwul dadi ciri pambeda saka kutha Pacitan pancen ora salah.Sego thiwul dadi panganan pokok kanggo masyarakat sing urip ana perangan pegunungan kidul kayata Gunung Kidul,Wonosari,lan Trenggalek. Nanging kanthi sangsaya apike perekonomian saiki pada ninggalake gaplek kanggo panganan sedina-dina lan masyarakat saiki luwih milih sego putih.
karaktre burung yagn mudah jinak dengan
sing tak woco nganti ping telu cuman tulisane Cebong
Raharjo Sugeng Utomo: Setelah 10 Tahun Krisis Berlalu
nate mirsani tv,sugeng tetepangan mawon- Pinarak ten umah kulo
matur nuwun sanget pak Mursyid, download ipun gampang sanget alhamdulillah mugi2 ilmu saking pak Mursyid berkah amin
"senajan nyolong telone tonggo / iku wes salahmu dhewe kok …". Single
Lagu Nasib 3 senajan omahmu alas, pikirmu ra pati cerdas penting urip biso tuku beras uripmu pancen rekoso, rono-rene kebak cubo nelongso tapi iso mangan sego eling ndek mbiyen wektu mbakar telo senajan nyolong telone tonggo aduh gusti-ti-ti-ti-ti-ti-ti-ti-ti kapan urip mulyo kuru ora nduwe daging,
sok kapan majune ben dino nganggur ora tau kerjo tansah rekoso urip sak ben dino senajan soro urip dilakoni mugo-mugo pinaringan rejeki senajan manganmu ora tau tentu nanging bojomu isih ketok lemu seneng atimu nganti iso ngguyu iso bebas nentokne
July 18th 2014 | Burung Cucak Jenggot Perawatan Burung Cucak Jenggot Nyulam Tips Burung Cucak Jenggot
teksih dipool wonten ing Panlok teng Sumpiuh.Monggo kontak Mbak Wahyuni/Astuti/Juatno kangge ndaftar rumiyin.Telpon wonten sidebar sblh kanan.
Raharjo Sugeng Utomo: Karangetang Kembali Muntahkan Lava Pijar
Elan Liyang Tianmu Lake, Liyang
@purwani maturnuwun ugi sampun kersa mampir wonten ing griya maya kula, bu. mugi mboten kapok.
November 1st, 2013 at 08:00	| #14
Alhamdulillah. Pak kulo sampun sampun saged damel media saking power point, kanthi bimbingan panjenendan. Salajengipun, kulo nyuwun pitedah, software punopo ingkang saged convert saking pwer point ke flash (office kulo office 2010. Kulo sampun pados/download ning kok dereng wonten ingang
to yoh, nganggo theklek kecemplung kalen
 Kampung Kepandean = kangge tukang damel wesi
Saking semangete kangge nyebaraken agama Islam Sultan Maulana Muhammad linggar ning Palembang kangge
kelakuane boten bagus. Akhire boten wenten pengangkatan mangkubumi malih, lan sultan di urusi sereng ibunda sultan Nyai Gede Wanagiri. Boten lambat malih
liane supados gabung nyerang wong dagang asing. Khususe wong Portugis lan Belanda.
tanggal 25 november 1680 Sultan Ageng Tirtayasa nyangkin sengit lan marah, sampun wani mendet kebijakan lan kekuasaan boten pajar sereng wong
kasihe Abul Fadhl Muhammad Yahya diangkat dados raja/kesultanan Banten. Embene telung taun ngejabat, sultan niki
lan nyerbu surosowan sing dipelopori sereng Ki topo lan ratu Buang.
Kejadian niku, akhire gubernur Jenderal Kompeni Mossel nangkep ratu syarifah lan sultan
Kawasan makam puniki maler alas lan sing ngenggeni atusan monyet (kera), sing wentene ning Kecamatan Solear,
wilayah kekuasaan Banten lan VOC). Ning tugu niku wenten tulisane: “Bismillah peget Ingkang
cisadane) lan kulon Cidurian sedantene ngejage tanah kaum parahayang.
saking wong telu maulana niku. Sekabeh wong telu niku diutus kangge ngelawan VOC, tapi pas peperangan telu maulana niku padem sedanten. Aran Tanggeran jadi tangerang
niku supados ngisungi hasil mayang niku. tapi pas lagi ribut niku wenten kapal sing lewih
mangsa kule. Cepet serahaken barang-barang sampean skabeh! Wiih.... kurang ajar, sederenge nyerahaken barang-barang niki, hadepi kerihin mayat kule. senopati kerajaan Tarumanegara niku, ngancem...! trus pimpinan bajak laut niku ngancem malih, ” wiih.... boten uning
ning duhur watu karang. Sampun lambat mancinge tapi boten antuk-antuk, sing mancing niku kasihe bima lan wamana, pas gi enak-enak mancing, wenten uwong sing ngambang ning
mutusaken kangge nyerang balik bajak laut niku. banjang isuke pasukan kerajaan Tarumanegara linggar kangge nyerang bajak laut niku, pas di perjalanan kepetuklah pasukan bajak laut niku, boten basa-
uwong sing maler urip lan tetulungan kon ngbukakaken lawang. Langsung saos wamanna taken, sinten niku?, niki kule prajurite raja Purnawarman. Mireng suare niku langsung saos dibuke lawange, pas sampun dibuke langsung saos nutup cungure.
mireng niku. uwong sing mambu amis niku langsung saos nyebur ning laut. Ningali kejadian niku wamanna langsung nangis
kule jorangan.. boten serius... kelipun nyemplung ning laut. Mireng wamana nangis bima langsung nyebur. Di ilari uwong niku. Tapi boten kepetuk-petuk. Akhire kapal raja nerusaken perjalanan. Lan
sampun boten wenten bajak laut malih. Pas lagi acare berlangsung, wenten wong wadon lewat, lan wamana langsung ngudak wong wadon sing
wong wadon niku langsung ditubruk...?. niku uwonge..niku uwonge..niku uwonge... jawab wamanna. Uwong sinten, boten ngertos kulene, niku uwonge pimpinan bajak laut.Mireng omongane wamana, wong wadon niku langsung berubah wujud dados pimpinan bajak laut niku, ternyata wamana bener, bahwa pimpinan bajak laut niku bangkit berubah wujud, mambune amis, uwong gede lan ireng.
nonton saos. Gulet lah Bima lan pimpinan Bajak laut niku. akhire pimpinan bajak laut niku rubuh lan paadem sampun dikalahaken sereng Bima.Raja purnawarman geleng-geleng endas, keheranan. Soale kok bangkit si Bima ngelehaken pimpinan Bajak laut niku, saking kagume, akhire raja Purnawarman ngeken acare peringatan kemenangan sampun ngelehaken pimpinan Bajak Laut niku.acare niku diarani acare
peprangan deweke niku paling arep barisane. Boten wenten rasa gentar lan ciut, lamun ngadepi musuh. Katah bukti lamun deweke niku aus
niku di eken ngedek lemah sing kenceng, supados medal banyu. Nyemburlah banyu niku di minumlah banyu bening niku. Sing seniki lobang edekan tapal jaran niku diarani
lan aki-aki niku, senikine diarani kampung jasinga. Kisuke sesampune waras penyakite, pangeran purbaya linggar ning bali. Lan ning rike nyebaraken islam. Lan dijuluki singa raja. Sesampun misi nyebraken islame rampung.
boten lambat mantuk malih ning griye kangge ngebantoni wong
Filed under: Langgam — 2 Komentar	26 Maret 2010
nick69coolrider berkata:	18 Oktober 2010 pukul 10:43 PM	Opo kui gandar?
leluhur Mataram Wiwit waktu iki ingsun Nampa dhawuh kanugrahan Dhawuh Gusti Allah Gusti agung, Kuasa Cipta Asma kelenggahan Ingsun Ngarso Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya Ning Mataram Senopati ing Ngalaga
» TAYUB TERBARU 2015 KARAWITAN SETYO PRADONGGO TAYUB TERBARU 2015 KARAWITAN SETYO PRADONGGO Monggo dipun pirsani piyambak, penjenengan saged mirsani langsung utawi download wonten
Nanging kabèh wong sing pada njagakké wèté agama wis dianggep salah karo Gusti Allah. Nang Kitab Sutyi ketulis ngéné: “Sapa waé sing ora nglakoni wèté agama sak kabèhé kaya sak mestiné, wong kuwi dianggep salah karo Gusti Allah.” 11Lan uga ya wis terang banget nèk ora ènèng wong ketampa Gusti Allah jalaran wong kuwi nglakoni wèté agama. Awit Kitab Sutyi wis ngomong ngéné: “Wong sing kaanggep bener lan ketampa Gusti Allah kuwi bakal urip jalaran sangka pretyaya.” 12Wèté agama kuwi ora nganggokké pengandel. Kitab Sutyi ngomongké ngéné bab iki: “Sapa waé sing nglakoni wèté agama bakal urip jalaran sangka nglakoni wèt-wèt mau.” 13Nanging awaké déwé wis ora dianggep salah karo Gusti Allah, jalaran Kristus wis dadi wakilé awaké déwé nyangga salahé awaké déwé. Nang Kitab Sutyi ketulis ngéné: “Sapa waé sing kapentèng nang kayu dianggep salah karo Gusti Allah.” 14Enggoné Kristus nglakoni kuwi mau tujuané supaya kabèh bangsa bisa nampa berkahé Gusti Allah, sing wis dijanji marang Bapa Abraham. Tegesé, kabèh bangsa sing pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. Sapa sing pretyaya uga bisa nampa Roh Sutyi sing wis dijanji karo Gusti Allah. 15Para sedulur! Saiki arep tak dunungké karo gambar sing luwih gampang. Nèk ènèng wong loro pada setuju ing sakwijiné prekara, wong loro kuwi terus nggawé prejanjian lan prejanjian kuwi terus ditanda-tangan. Senajan namung prejanjiané manungsa, nanging nèk wis ditanda-tangan prejanjian iku ora kenèng dipedot lan ora kenèng ditambahi apa-apa. 16Mengkono uga, Gusti Allah wis nggawé prejanjian karo Bapa Abraham lan karo “turunané.” Kitab Sutyi ora ngomong “lan karo turun-turunané,” tegesé wong okèh, ora. Nanging Kitab Sutyi terang banget ngomong “lan karo turunané,” tegesé namung karo wong siji, yakuwi Kristus. 17Para sedulur, aku sakjané arep ndunungké apa marang kowé? Aku ndunungké iki: Gusti Allah wis nggawé prejanjian lan Dèkné janji nèk bakal netepi prejanjian kuwi. Terus patang atus telung puluh taun sakwisé nggawé prejanjian kuwi Gusti Allah ngekèki wèt-wèt sing kudu diturut. Nanging, ora jalaran saiki Gusti Allah ngekèki wèt-wèt kuwi terus prejanjiané ora mlaku apa ora kanggo, ora ngono. 18Awit, semunggoné pawèhé Gusti Allah gumantung karo wèt-wèté agama, tibaké Gusti Allah enggoné pawèh ya ora jalaran prejanjiané. Nanging wujuté kepriyé? Jalaran Gusti Allah wis janji, mulané Dèkné ya netepi janji kuwi lan ngekèki Bapa Abraham apa sing wis dijanji marang dèkné. 19Lah nèk ngono, wèt-wèté agama kuwi tibaké kanggo ngapa? Gusti Allah ngekèki wèt-wèt kuwi kanggo ngétokké salahé manungsa. Wèt-wèt kuwi kanggoné namung nganti tekané Turunané Bapa Abraham, yakuwi Gusti Yésus Kristus. Dèkné sing diomong ing prejanjian lan Dèkné sing nampani prejanjiané Gusti Allah. Wèt-wèt kuwi tekané ora terusan waé sangka Gusti Allah marang manungsa, ora, nanging Gusti Allah ngongkon mulékat-mulékat ngekèkké wèt-wèt kuwi marang nabi Moses, terus sangka nabi Moses bisa tekan nggoné wong-wong. Dadiné nabi Moses dadi lantaran. 20Nanging enggoné Gusti Allah netepi prejanjiané marang Bapa Abraham Dèkné ora mbutuhké wong dadi lantaran, jalaran Gusti Allah déwé sing kudu tumandang lan Bapa Abraham namung kudu nampani. 21Lo, lah nèk ngono tibaké wèté Gusti Allah tatapan karo prejanjiané Gusti Allah? Ora ngono! Semunggoné wèté Gusti Allah bisa ngekèki urip langgeng marang wong-wong, ya pantyèn bener nèk wong-wong sing pada nglakoni wèt-wèt kuwi bisa ketampa Gusti Allah. 22Nanging wujuté ora ngono! Malah Kitab Sutyi ndunungké nèk manungsa sak jagat wis dikwasani ala. Dadiné sing nampa prejanjiané Gusti Allah kuwi namung wong sing pretyaya nèk Gusti Yésus Kristus bisa ngluwari sangka kwasané ala. 23Sakdurungé awaké déwé bisa pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, awaké déwé dikurung karo wèt-wèté agama, kaya wong nang setrapan kaé, ngentèni wantyiné awaké déwé bisa ketampa Gusti Allah lantaran pretyaya. 24Dadiné wèt-wèt kuwi kanggo nata awaké déwé nganti tekané Kristus, supaya awaké déwé bisa ketampa Gusti Allah lantaran pretyaya marang Kristus. 25Mulané, jalaran saiki awaké déwé wis pada pretyaya marang Kristus, wèt-wèt kuwi wis ora kanggo menèh. 26Kowé saiki wis dadi anaké Gusti Allah, jalaran kowé pretyaya marang Kristus Yésus lan dadi siji karo Dèkné. 27Kowé wis pada dibaptis, kuwi tegesé kowé dikumpulké dadi siji karo Kristus. Kaya wong nganggo salin kaé, kowé saiki nganggo Kristus. 28Dadiné saiki wis ora ènèng bédané kowé wong Ju apa wong Grik, slaf apa wong merdéka, wong lanang apa wong wédok. Kanggo Gusti Allah kowé tunggalé kabèh, jalaran kowé wèké Kristus Yésus. 29Nèk kowé wèké Kristus, kowé dadi turunané Bapa Abraham lan kowé uga bisa nampa prejanjian sing wis dijanji karo Gusti Allah marang
“ iku tandane putra Bethara Indra wus katon, tumeka ing arcapada ambebantu wong
halus padha baris, pada rebut benere garis,tan kasat mata, tan arupa; sing madhegani putrane Bethara Indra; agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
dewa bersenjata trisula wedha; itulah pemberian dewa
akeh... wkwkwkwkwk... dudne sensi kui van, ben lvl e munggah... wkwkwkwkwk....
3. Kagem tiyang sepuh kandung (Birul walidain)
Ki Padmosusastra (1899), unggah-ungguh basa wonten 6
2) Ngoko andhap: - antya basa
c. Krama : 1) Mudha krama (Krama Alus)
(Krama sedaya, bentenipun; di- tetep
: ngoko, netral, krama, krama inggil,
: krama, netral, madya, ngoko, krama
: krama, netral, krama inggil, krama
(1) ngoko, (2) madya, (3) krama, (4) krama inggil,
(5) krama andhap, dan (6) netral
leksikon sanesipun (madya, krama, krama
andhap &amp; krama inggil), tegese nggadhahi
padanan ing leksikon madya, krama, krama
andhap &amp; krama inggil (saged salah
 dipunginakaken O1, O2, &amp; O3, mujudaken
 gadhah wujud sanes ing leksikon ngoko &amp;
 dipunginakaken O1, O2, &amp; O3.
ajeng, tumut, sampeyan, samang, kepripun,
kajenge, niki, niku, turene.
ngokonipun &amp; awujud ewah-ewahan saking
Ginanipun: 1). Ngurmati mitra wicara wonten ing
Kaginakaken kangge ngurmati tiyang sanes (mitra
Ginanipun: 1). Kangge dhiri pribadhi (O1)
Tuladha: sowan, matur, ndherek, caos,
- dipunginakaken O1, O2, &amp; O3.
Tuladha: jiwit, tendhang, antem, sapu, gambar,
nyiwe, TV, HP, Komputer, Mouse,
Titikanipun: (dak/tak-,kok/ko-,di-)
netral, krama inggil, krama andhap, krama 
Pakdhe arep tindak ngendi ta, kok yah
ngoko, krama, madya, netral, krama inggil,
Tuladha: Bapak kula, niki wau empun tindak
teng Balai desa, amargi enten mrika wonten
Pak menika kula dipunutus Pak Joko, kapurih
+ Temtu kula …, punika kula remen sanget
2. – Menawi asrep, ngagem singep.
4. – Panjenengan miyos kala tahun pinten?
5. – Ingkang putra ingkang kakung pinten,
10. –Panjenengan kersa menika menapa mboten?
+ Inggih, kula …amargi betah sanget
+ Kula badhe matur menawi padamelan kula sampun
Menawi wonten wekdal, kula aturi pinarak dhateng griya kula
Sanes wekdal, kula aturi ameng-ameng mrika
Panjenengan siyos tumut tuwi simbah wonten griya sakit?
3. + Panjenengan ngagem gendhis menapa mboten?
4. + Panjenengan ngasta bolfoin menapa mboten?
5. + Panjenengan saestu tindak dhateng mrika nggih?
uga wis arang keprungu. Wiwit abad kaping19 basa kedhaton ing Surakarta wis ora
Langsung Tunai tumrap warga miskin kasebut, mengku
+ “Kok mruput Mbakyu, arep tindak ngendi?”
- “Oh, kowe ta Dhik, akyu arep menyang
+ “Kebeneran Mbakyu, aku uga arep menyang
- “Sliramu ya arep tindak kelurahan pa?”
Sumber: (Solo pos [Jagad Jawa], Panjebar Semangat, Joko
SAKMENIKA MANGGA KITA NYOBI NDAMEL KARANGAN
NGANGGE BASA JAWA NGOKO LAN KRAMA
dinyana angel tur memet, para mudha akeh-kahe wis kurang
kasunyatane, fakta-fakta,tuladhatuladhane,solusi ingkang
Dolan neng kene dadi kelingan kabeh jaman semana 🙄
Den Mas says:	August 4, 2009 at 4:18 am	wah, bener neh kata pak guru. Ini kayak memoar jaman
Raharjo Sugeng Utomo: Paten "Public Domain" Perlu Diadopsi
Raharjo Sugeng Utomo: Pionir Bayi Tabung, dr Sudraji S, Meninggal
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo
Nguwot, Desa Sambirejo wilayah Kecamatan Prambanan Kabupaten Sleman
Candi Keblak di Dusun Marangam, Desa Bokoharjo, wilayah Kecamatan Prambanan Kabupaten Sleman
tetesing banyu says:	Disember 26, 2010 at 12:47 am	sejatining urip kudu iso ngurupi kang dimaksud
“awak iki biso urip amargo ono kang nguripi nanging yen kito biso di arani urip mongko kito kudu biso nguripi lan gae senenge sapada-padaning urip lah yen pengin diarani urip kito kudu biso duweni sifat pikiran
Gunungkidul,Dungkap Dinten Riyaya Nyepi, warsa enggal Saka 1935, tanggal 12 Maret benjing, atusan Umat Hindu saking wewengkon Ngayogyakarta lan sakiwa tengenipun nindakaken upacara Melasti, ing Pesisir Ngobaran, Gunungkidul. Ancasing upacara kangge sesuci dhiri utawi buwana alit, lan buwana agung utawi jagat raya.
Upacara Melasti kangge mahargya Dinten Riyaya Nyepi, tandha gumantosing warsa enggal Saka 1935, dipun tindakaken ing Pura Segara Wukir, Pesisir Ngobaran,
katingal tumemen nindakaken upacara dipun pandegani dening Pendheta Puja Bratha Jati. Miturut Ketua
trihitakarana, sarta minangka rerangkening upacara lan brata penyepian ingkang badhe dhateng. Kajawi punika, Melasti ugi mengku ancas kangge sesuci asil pertanian, kanthi nyawisaken sesaji utawi banten, pekuluh, tumpeng, sarta gunungan.
Upacara Melasti, dipun pungkasi kanthi nglarung sesaji dhateng seganten, kangge mbucal enem watak manungsa ingkang awon, kama utawi nafsu biologis, srakah, murka, mada, utawi wuru, bingung sarta drengki lan srei.
Kawontenan perajin tenun stagen lan selendang ing Dhusun Patoman, Kedungampel, Cawas, Klaten, mrihatosaken, jalaran ngantos samangke kirang dipun gatosaken dening pemerintah. Samangke nalika regi benang mindhak, para perajin namung saged pasrah dhateng kawontenan.
kangge ndamel stagen cacah sekawan, satemah bebathen para perajin mepet.
wewengkonipun. Ngantos samangke, para perajin dereng nate pikantuk pembinaan punapadene bantuwan pawitan saking dinas ingkang kawogan. Pangajabipun, pemerintah sageda gatosaken para perajin, supados gesangipun saged murwad.
Diwek.marang putrine dewe.dheweke tega ngunting tangan bayine kang isih umur 7 wulan dek wingi (25/8).nyebabake lengen kiwo bayine meh pedhot.
“Otot lengene pedhot,sawise diwenehi pangrumatan,bayi kasebut terus
amergo ngetokake getih waras saka lengen kiwone. Nganti ora bisa nangis naming misek-misek lan luh mripate dredes terus.
putri kang kapisan pasangan.Arifin,31 lan Nur Inani Ana. Kedadean diwiwiti saka tangise Aisyah,ora ngerti sebab opo kok nangis terus saka isuk. Ing omah gedhe iku,ana mung Aisyah,ibune lan simbah putri,Sa’adah,48. Arifin bapake Aisyah wiwit isukwis budhal menyang pasar cukir
geteh nganti nelesi seprei lan jogan. Ibune dhewe mung mandeng wae. Ora kepingin putune tambah parah,Sa.adah lan putrane (paman Aisyah)gawa Aisyah menyang RSUD Jombang.
31 Januari 2014 pukul 12:23 am	iyo tambah remuk redam saiki embonge, nggilani tenan
31 Januari 2014 pukul 6:08 pm	Dalanan Ancol saiki piye cak ? wis suwe gak mrono…
santrine . njur santrine ngomong ''Ya syaikh , panjenengan dungak ne nang gusti Allah supoyo bucah-bucah nom iku ciloko''. Banjur
dungo ,'' Ya Allah , supados panjenengan sampun damel bucah-bucah niku seneng ono ing dunyo ,mulo panjenengan seneng aken malih wonten
ngarepne liwat dungo supoyo bucah-bucah iku mau tobat'' -poro pemaos sedoyo , mbok bilih wonten tiang nakal utawi boten ngremeni ing manah ampun panjenengan sedoyo niku ALOK utawi GETHING ,
njih di dungakne mawon , sebab tiang ngoten niku dereng angsal RIZKI PITUDUH saking gusti Allah ... Mugi-mugi kulo lan panjenengan sedoyo dados tiang ingkang GADAHI sifat ngajeni , muna-muni, tingkah laku, toto kromo ingkang langkung SAE marang sak podho-podho amiiin
Do elingo iki zamane wis tuwo Tuntunan agomo do dianggep kuno Lakonono ajarane Walisongo Sing ra kerso ojo nyacat ojo ngino Ajarane Walison...
BIsmillahirahmanirahim,,,,,,,,,,, => Urip iku kadya wewayangan, lemampah sanetran kadya ing tangane dalang : Artine Urip iku namung baya...
BISMILLAHI..... E...Dayoh e teko , E....
Khamdulillah Was Syukrulillah, Tansah Kito Aturaken Dumeteng Ngarso Dalem Allah Ta’ala, Engkang S...
Ra keroso wes sewindu nggonku ora ketemu
Aku mung bisa ndedungo waranggono sing tak tresno
Wes lilakno aku kangmas wes cukup lalekno
Tumetes eloku deres mili ono pipi
Kecamatan: Allu | Anreapi | Balanipa | Binuang | Campalagian | Limboro | Luyo | Mapilli | Matakali | Matangnga | Polewali | Tapango | Tinambung | Tutallu | Wonomulyo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tinambung,_Polewali_Mandar&oldid=1037840"	Kategori: Kabupatèn Polewali MandarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 14 Maret 2016.
Seprene durung biso nemoni Wis tak coba nglaliake jenengmu
Isih tresno sliramu Umpamane kowe uwis mulyo
Kanggo tombo kangen jroning dodo Wis tak coba nglaliake jenengmu
Artikel Indonesia - Penulis Artikel | Jasa Penulisan Artikel
bilang "wes g nutut iki pithikmu nek arep terus karepmu lho aku g nanggung" pelan2 dipijitin diair dikilik2
karo wong cilik kok mesti aku sing salah ae, opo mergo aku ora nyambut gawe, pengangguran opo gimana. Coba ae lek sing ngandai pak Presiden palingo yo langsung mantu-mantuk, iyo iyo einggih inggih, dilaksanakan.
Kasus.Dalanan musime udan iki akeh sing jebol, rusak mergoo keno banyu udan sing mandek ora iso mili. Kudune kan banyu udan kuwi kudu dan ahrus mili ben aspale dalanan iku awet negatun tahunan. Ojo mung ditambal-tambal tok ae. Opo maneh nambale kuwi mbedunduk, mlentung garai sing ngliwati dalan gronjalan ono ing
dewe ono ing liyo wektu. Ojo gawe dalan lek pingire akeh sukete. Kudune suket kuwi maeng dikeprasi kabeh utowo lek gak ngono yo digawekno alirane banyu ben mili ora mandek ono ing tengahe dalan.
La kok dadak tenan to, durung ono 3 wulan kok dalan maeng wis rusak kabeh, jebol, akeh watu kaline sing mencunul ono ing tengah embong.La terus sing ngliwati dalan kuwi maeng yo onok ae sing ambruk, lugur boso Surboyone, jeblok boso Jowone,
i, ii, iii, iv
Angkor inggih punika ibu kota Kerajaan Khmer wonten ing periode dangu saking abad ke-9 dumugi abad ke-15 Masehi. Istilah tembung Angkor asalipun saking basa Sanskertanagara (
ingkang ateges "nagara".[1] Periode Angkor dipunwiwiti nalika taun 802 nalika raja Hindu Khmer Jayawarman II nitahaken piyambakipun minangka "panguwasa jagat" lan "dewa-raja", lan periode punika kalampahaken dumugi 1431, nalika Ayutthaya nyerang ibu kota Khmer, lan ndhesek rakyatipun ngungsi ing sisih kidul ing kawasan Phnom Penh.
Reruntuhan Angkor dumunung ing alas lan lemah kebon ingkang mbentang antawis Danau Besar Tonle Sap ing kidul lan perbukitan Kulen ing sisih lér. Situs punika dumunung ing caket kutha Siem Reap (13°24′LU, 103°51′BT), Kamboja sapunika, lan minangka Situs Warisan Donya UNESCO. Kuil-kuil wonten ing Angkor Wat, sapunika sapérangan ageng sampun dipunpugar, minangka bagéyang saking tuladha arsitektur Khmer. Cacahing pangunjung papan punika wekdal punika antawis satunggal yuta saben taunipun.
Nalika taun 2007, sawijining tim internasional kanthi migunakaken pencitraan satelit nyimpulaken bilih Angkor minangka kutha pra-industri paling ageng ing donya, kanthi sistem infrastruktur rumit ingkang ngubungaken kawasan permukiman kanthi amba 1000 kilometer persegi dumugi ing pusat kutha papan jumenengipun kuil-kuil ingkang agung.[2] Kutha pra-industri paling ageng sanésipun inggih punika kutha Tikal ing Guatemala, ingkang ukuranipun antawis 100 lan 150 kilometer persegi.[3] Éwadéné prakiran cacah penduduk kutha Angkor taksih dados subyek panalitén lan topik dhebat, panalitén ingkang palinmg énggal nedahaken bilih sistem tetanén Angkor ingkang éfisién saged nyekapi kabetahan pangan dumugi setunggal yuta jiwa penduduk.[4]
Periode Angkor dipunwiwiti boten dangu sabibaripun taun 800 M, nalika raja Khmer Jayawarman II mbiwarakaken kamardikan Kambujadésa (Kamboja) saking Jawa lan mbiyangun ibu kota énggal ing Hariharalaya (sapunika Roluos) wonten ing pucuk lér danau Tonle Sap. Kanthi nglancaraken ékspédisi militér, persekuthuan, palakrama lan penganugerahan lahan, piyambakipun saged manunggalaken nagara ingkang winatesan kaliyan China (ing sisih lér), Champa (sapunika Vietnam tengah, ing sisih wétan), lautan (ing sisih kidul) lan kawasan ingkang dipunsebutaken adedasar prasasti minangka "tanah kapulaga lan pelem" (ing sisih kilén). Nalika taun 802, Jayavarman nyatakaken status énggalipun minangka "penguasa jagat" (chakrawartin), lajeng nggayutaken piyambakipun kaliyan panyembahan dhumateng Siwa ingkang dipuntirukaken déning raja-raja panerusipun, kanthi mendhet gelar "dewa-raja".[5] Sadéréngipun éra Jayavarman, Kamboja kasungsun saking sapérangan kerajaan mardika ingkang sadayanipun dipunsebut déning bangsa China kanthi sebutan nagara Funan lan Chenla.[6]
Nalika 889 M, Raja Yasowarman I minggah takhta.[7] Raja agung punika misuwur minangka pembangun ingkang hébat. Caket ibu kota dangu Hariharalaya, Yasowarman mbangun kutha énggal ingkang dipunsebut Yasodharapura. Sami kaliyan tradhisi sadéréngipun, piyambakipun mbangun kolam penampungan tirta ingkang ageng ingkang winastan baray. Makna pambangunan reservoir utawi penampungan tirta sampun dados bahan gunemanipun para ilmuwan modern, sapérangan kagungan pamanggih punika minangka infrastruktur irigasi tetanén pantun, déné pihak sanésipun nganggep kolam ageng punika minangka simbol keagamaan ingkang nglambangaken samudra ageng wonten ing mitologi Hindu ingkang ngubengi gunung Mahameru, papan dunungipun para. Gunung punika dipunlambangaken kanthi candhi ingkang inggil, ing pundi sang "dewa-raja" dipunlambangaken kanthi sawijining lingga.[8] Adedasar simbolisme semesta punika, Yasowarman mbangun kuilipun ing sawijining bukit ingkang dipunsebut Phnom Bakheng, ingkang dipunubengi selokan ingkang tirtanipun dipunaliraken saking baray. Piyambakipun ugi mbangun kathah kuil Hindu lan asrama minangka papan dumunungipun para pertapa brahmana.[9]
Dangunipun langkung saking 300 taun, kurun 900 dumugi 1200, Kemaharajaan Khmer mbangun mahakarya arsitektur donya ing kawasan Angkor. Kathah-kathahipun bangunang punika ngebaki kawasan ingkang ambanipun 24 kilometer saking wétan mring kilén, lan 8 kilometer saking lér mring sisih kidul, éwadéné Taman Purbakala Angkor ugi nglingkupi situs ingkang langkung tebih kadosta Kbal Spean ingkang dumunung antawis 48 kilometer ing sisih léripun. Sakitar 72 candhi utama lan bangunan sanésipuning kawasan punika, kalebet kuil-kuil alit ingkang kapencar langkung tebih. Amargi kasebar tebih, dataranipun ingkang andhap, lan pola permukiman bangsa Khmer, Angkor boten kagungan wates ingkang formal ingkang jelas, saéngga jembar persisipun boten saged dipunprakirakaken. Éwadéné mekaten, kawasan spesifikipun sakitar 1.000 km². Wonten ing balik kuil utama wonten sistem infrastruktur ingkang awrat, kalebet jaringan margi lan kanal ingkang nedahaken gegayutan inggil lan integrasi antawisipun laladan pinggir kutha kaliyan pusat kutha. Wonten ing babagan jembar spasial, Angkor dados kawasan urban gabungan paling ageng sadéréngipun era Revolusi Industri, kanthi gampil nglampoi kutha Tikal wonten ing peradaban Maya.[2] Wonten ing babagan jembaran urban, Angkor saged dipunbandhingaken kaliyan ukuran kutha modern Los Angeles, lan dipunngendiakaken kagungan ukuran 17 kali lipat langkung ageng saking pulo Manhattan.
Pambangunan Angkor Wat[besut | besut sumber]
Angkor Wat minangka salah satunggaling candhi utama wonten ing wewengkon Angkor, dipunbangun antawis taun 1113 lan 1150 saking dhawuhing raja Suryawarman II. Suryawarman minggah tahta sasampunipun saged ngasoraken pangeran ingkang dados mungsuhipun. Sawijining prasasti nedahaken bilih Suryawarman menangaken perang kanthi cara malumpat dhateng geger gajah perang mungsuh lajeng numpes mungsuhipun, kados dene Garuda mbesmi ula naga.[10]
Sasampunipun, nglajengaken posisi pulitikipun lumantar serangan militer, diplomasi, lan administrasi domestik ingkang teges, Suryawarman miwiti pambangunan Angkor Wat minangka Candhi pribadinipun ugi minangka kuil lan pasareyan papan piyambakipun dipunsarekaken. Piyambakipun medhot tradhisi raja-raja Khmer saderengipun ingkang langkung nengenaken muja Dewa Shiwa saperlu muja Dewa Wishnu wonten ing India. Piyambakipun nyebut candhi punika minangka Vishnuloka. Kanthi tembok ingkang panjangipun 2,4 kilometer wonten ing saben sisihipun, Angkor Wat kanthi megah nggambaraken kosmologi Hindu, kanthi menara utama ingkang nglamabangaken gunung Meru, papan dunungipun para Dewa; tembok njawinipun nglambangaken pegunungan ingkang ngubengi donya; saha parit ageng ingkang nglambangaken samudra ingkang wiyar. Tema tradisionalipun inggih punika ngidentifikasi dewa-raja Kamboja kaliyan dewa Hindu, lan papan dunungipun inggih punika kerajaan langit (swargaloka) ingkang katingakl saking sadaya perwujudan lan pralambang candhi agung punika. Ukuran candhi punika piyambak kagungan teges kosmologis ingkang nglamnbangaken alam semesta.[11] Suryawarman paring dhawuh tembok candhi punika dipunhias kanthi bas relief ingkang kejawi nedahaken adegan wonten ing mitologi, ugi wonten ing pagesangan saben dinten ing kerajaan. Salah satungggaling adeganipun nggambaraken sang raja kanthi ukuran ageng saweg lenggah sila wonten ing singgasana inggil wonten ing tengah saweg mimpin rapat kerajaan, dene para dayang-dayang lan pangiringipin sami ngipasi lan mayungi raja.
Jayavarman VII[besut | besut sumber]
Arca perwujudan Jayavarman VII ingkang kapajang wonten ing Musée Guimet, Paris
Samsampunipun raja Suryavarman tilar donya udakawis taun 1150 masehi, kerajaan dados rebutan wonten ing negari punika. Negeri Champa ing sisih wetan (sapunika Vietnam Selatan) migunakaken kahanan punika kanthi nyerang Angkor nalika taun 1177, lewat laut lajeng
Yasodharapura lan ngasoraken raja ingkang madeg nata. Ananging salah satunggaling pangeran Khmer ingkang salajangeipun dados Jayawarman VII ngemapalaken bala tentara lan rakyatipun, saengga saged ngasoraken tentara Champa wonten ing danau lan ing daratan. Rikala taun 1181, Jayavarman madeg nata dados ratu. Piyambakipun lajeng dados raja Khmer Angkor ingkang paling agung.[12] Wonten ing sisa - sisa kota Yasodharapura, Jayawarman mbiyangun kota kanthi benteng Angkor Thom, ingkang dipunjangkepi kanthi pusat spiritual inggih punika candhi Bayon. Bas-relief wonten ing Bayon nggambaraken boten namung adegan paprangan sang Nata ingkang ngasoraken prajurit Champa, ananging ugi maneka adegan pagesangan saben dintenipun rakyat Khmer, inggih rakyat ingkang gesang wonten ing désa punapa dene pagesangan kaum bangsawan ing karaton.
Minangka tambahan, Jayawarman mbiyangun candhi-candhi ingkang misuwur sanesipun, kadosta Ta Prohm lan Preah Khan, ingkang katujokaken kangge kekalih tiyang sepuhipun Jayawarman VII. Proyek pambangunan ageng punika sesarengan kaliyan pralihan agama kerajaan saking Hinduisme dados Buddha Mahayana, dipuntambah malih Jayavarman piyambak ugi mlebet
kanthi nambahaken arca Buddha wonten ing salebeting candhikasebut, Angkor Wat sawetawis gantos fungsi dados candhi Buddha. Sasampunipun Jayavarman VII tilar donya, agama
mbangsulaken fungsi candhi Hindu, obahan punika kadadosan dumugi abad kaping 14 nalika Buddha aliran Theravada dados agama dominan wonten ing Kamboja.[13]
Raja ingkang Madeg Nata wonten ing Angkor[besut | besut sumber]
Angkor minangka pusat pamerentahan bangsa Khmer wonten ing Kamboja, ing ngandhap punika minangka dhaptar raja - raja ingkang nate madeg nata wonten ing Angkor:
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.33
Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
gandhi jayanti sms, gandhi jayanti quotes, gandhi jayanti greetings, gandhi jayanti, gandhi jayanthi,
mangun karsa, tut wuri handayani. Pertama,
mlebu lewat wetan munggah kidul langsung menduwur, ning mbayar
Krian, Kroya, Kudus, Kuningan, Lamongan, Lampung, Madiun, Magelang, Malang, Majalengka, Majenang, Mojokerto, Ngawi, Nganjuk, Pandeglang, Pasuruan, Pati, Pekalongan,
mbYar 3juta.. trimo tak go tuku motor elik.. penting iso mlaku.. trus aq dijak pakdheku dadi kuli kiro2 rong taunan lah.. pertama x aq ngrasake oleh gaji seminggu 200 ewu kii wes seneng bgt aq.. soyo suwe dadi tekan 320 seminggu.. tApi kan kerjo ne ora mesti to .. kadang nek nganggur ki iso 2 minggu ..aq mikir njutan.. aq nek ra kerjo rep mangan opo .. . akhire aq nglamar neng rm.padang .. retira lur iki kerjo sek pengalaman paling buruk.. .. lha
dewe sek kaget.. akhire kerjo neng clothing ra nyongko mben sasi mundak mundak terus nganti pool 2th kerjo dadi gaji 2.3jt mben sasi.. akhire
makane aku yo ra tau golek gawean aneh2.golek gawean sing ckup aku iso,utowo nyawang kemampuane dwe.isane ngelas yo
las,bangunan,tani,opo wae,powder coating,buffing,poleshing,checker chemical,restoran,bahkan smpet nyekel pt bgus jaya technik neng bekasi.tpi kbeh kmbali neng awake dwe.kuat digowo.ra kuat diselehke.sing penting dirembug apik2,kabeh duwe
dri invoice 10% dadi 800ewu?pdahal tagihan per invoice mencapai 25jt perbulan? ning kenopo aku melu buruh bngunan neng pelabuhan priuk gajiku wutuh podo koyo janjine? manungso ra ono sing sampurno.urip raono 100tahun.wis ben.seng kuoso sing mbales.wong maido bkale nganggo.rausah smelang.dilakoni.tetap fokus.rausah nyita waktu+pikiran sing ra penting.apik yo digowo.elek
alhamdulillah,,kabeh kuwi nek di syukuri iso dhadi berkah,,,syaratte mung 1
ajar gambar,ajak ndesain pake potosop.akhire aq iso ngadek meneh,sik ketoe bkal mati ujunge sitik2mukti tanpo melu juragan.hehe tetep
njaluk pangapura marang sliramu, tumindakku kang ora ndadekake renaning penggalihmu. (
bikin mumet, aku ora mudeng.Sik aku tak njajal takon Si Momo, iso po ora dek-e??Mbak Nurhalizah, carane mbales koment piye??
gak ngerti kabeh aq :d:wes kah aq ngimpi maneh ae, iki nulis koment karo ngelindur iki..... :c:kapan2 ta'lanjutno maneh
sak karepe wonge dewe.... ^_^
Reaksi: wah dino rebo dinane arba'ah nek boso arab trus dino rabu dalam bahasa indonesia, dino rebo adalah dino po yow...... sopo seng roh.... "dino kaping
Assalamu’alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh Poro bapak, ibu lan poro sederek sedoyo ingkang kulo hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng
sedoyo ingkang kulo hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
Jroning géomètri, tabung utawa silinder iku wangun ruwang telung dhimènsi sing kawangun saka rong bunderan idhèntik sing sejajar lan sawijining pesagi dawa sing ngubengi kaloro bunderan kasebut. Tabung nduwèni 3 sisi lan 2 rusuk.
Niki Salah Sawijining BLOG kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe
Nyuwun ngapuntene yen wonten tulisan sing luput wonten teng lirik gendhing,kerono menungso kuwi kathah keluputane.ATUR NUWUN...
Sudarwati	Blimbing	Rp5.000 Sirum	Blimbing	Rp10.000 Umiati	Blimbing	Rp30.000 Sarno	Blimbing	Rp15.000 Jarot	Blimbing	Rp15.000 Slamet	Blimbing	Rp50.000 Endang	Blimbing
Balas	Triyanto Banyumasan	7 Mei 2011 at 18:28	apik
Balas	kangmase	7 Mei 2011 at 18:30	sing endi
Balas	kangmase	8 Mei 2011 at 06:45	lha kabeh rung ono je, sing arep dituku opo….
Balas	gogo	8 Mei 2011 at 21:03	semuanya bagus dah, tinggal dana yg menentukan..
sampek kegowo turu, ngimpi ngusap pipimu
nggereges awak ku naliko mepet sliramu
mung tak sawang esemmu sumebyar nong atiku
mung dadi konco mesra mergo kependem cinta
Wajik, Labuhan (Kagungan Dalem), Siraman Kraton, Nguras Kong (Enceh), Rabu Pungkasan Wonokromo Pleret, Saparan Wonolelo, Saparan Gamping (Bekakak), Surat
legendaris, Sego Bencok Balong. fb.me/6SePPjGh7 13 hours ago
Kecelakaan maneh... Enek korban maneh... Wis ora usah nyalahke koncone, didelok lakone dewe pas nang dalan... fb.me/1TbLEkNRC 1 week ago
Wis sing ora ahli renang rasah rithek ciblon nyang Ngebel.
Thu Dec 10, 2009 10:05 pm Inggih monggo dipenggalih piyambak-piyambak mugi
dukungannya kang...lha pundi njenengan gadhah mboten sik KCB 2? aq njaluk... _________________
Saiki Jaman Edan Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter
mayumi itsuwa kokoro no tomo....
mijil dedalaaning guna lawa sekti......
ngisi sisane umur .....cathetan pungkasaning des 13.
tuladha donga basa jawa lan basa inggris ing smp2 sby
goreng, Oyot Godhong, Pasar Beringharjo, Yogyakarta.
iso d jajal gawe minyak negoro dewe ae yo mas. Enduro racing 10/40 .
Nek ngawe “kunci mas” pie mas?! He3
mugi tansah kajiwo kasariro dumateng panjenengan sedoyo dalah kulo. Kepareng matur wonten ngarsanupun panjenengan ingkang kulo mulyaaken. Kaping setunggal, kulo ngaturaken sugeng Riyadi Fitri warsa sewu sekawanatus tigang dasa … Hijriyah. Ja’alanallahu wa iyyakum minal aidin wal
Sungkem pangabektos kagem poro luhur poro pinisepun poro sesepuh poro ajisepuh soho ingkang kasepuhaken, salam taklim katur sesami lan ingkang kaleres anem saking kulo. Kaping kalihipun, ngaturaken sedoyo kalepatan kulo ingkang kanyoto lan ingkang kulo batos, wiraos kulo, atur kulo, tuwin lelampahan kulo, solah bowo kulo ingkang nerak paugeran agami lan toto krami dumateng panjenengan, kulo nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, saha nyuwun dipun khalalaken. Kanthi
kekiyatan ingkang mahanani saged nindakaken jejibahan, soho saged nebihi awisan-awisan agami lan toto krami, minangka abdi dalem
melepas yunani Nek carane trading sing gawe robot yopo bro, soale wong kantorku ngomong jarene trading gawe robot
lionheartrizal ►Nek carane trading sing gawe robot yopo bro, soale wong kantorku ngomong jarene trading gawe robot
duduk robot sing iki loSpoiler for Robot: robot utowo luwih dikenal sbg EA (Expert Advisor) kuwi semacam script sing iso
karo strategine awak dw supoyo trading awak dw iso otomatis ra sah ditunggoni. iki salah siji EA gawenanku bro... (ga 100% gawenanku se comot kono comot kene codinge )
awak dw supoyo trading awak dw iso otomatis ra sah ditunggoni. iki salah siji EA gawenanku bro... (ga 100% gawenanku se comot kono comot kene
mugi2 ilmu ingkang katur dateng kulo ugi saget manfaat tumrap sedulur2 sedoyo wonten kaskusmojokerto.com
PS : GENDENGKU KUMAT... AWAS MINGGIR2... 2012-04-26T14:32:04+07:00
mugi2 ilmu ingkang katur dateng kulo ugi saget manfaat tumrap sedulur2 sedoyo
utekku jek kosong gk onok isine iki berarti nek didol ndik pasar sing larang kui... 2012-04-26T19:20:11+07:00
Mampir Ngombe: Sholawat Jawa - Ki Joko Goro-Goro
luput wonten teng lirik gendhing,kerono menungso kuwi kathah keluputane.ATUR NUWUN...
Reaksi: iku mboh gambar ngopo kok di posting nek blog iki, wah wah ra no gunane tenan a.....
monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
wae sampek saiki yo tetep gl pro neotech 97,, manteb, ora elek lan enak banget digowo wara-wiri,, aku tambah pede dadi lanangan sing sejati,,,oper gigi,,pancen oyee,,. ora ngiri aku karo montor sing saiki seliweran mung gaya modele tokk, sing penting nggowo batangan sing pancen lelaki sejati,,,,,lak inggih to kangmas..???
Pak De...,menawi ndamel ngaten niki perkiraan biaya ngantos pinten? Suwun
[Reply]Mars Reply:March 11th, 2010 at 19:49Wong sing ngerti nek dirine gaptek kuwi malah wong sing ora
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. vhya chyng boendaKAUR UMUMJumlah
sah gede-gede,,,biasa wae wis iso di woco !!seng nulis kan wes keno selender, maklum wae... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
wae... rataph lagi golek inspirasi_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
SEBUAH RENUNGAN Thu Aug 26, 2010 7:08 am wes-wes seng do sabar....kabeh ono solusine....mengko yen ketemu ibune dewe2 podo njaluk
cemas arep lotekdar an minggu ngarep, durung wayah e mbrojol kan? 😀
Lagu Dolanan Anak Anak Jawa Ilir Ilir Jamuran Sluk...
MAKMUR ANWAR MH: TOKOH SASTRA KALTENG 2008
ABDUL FATAH NAHAN: PENULIS CERITA RAKYAT KALTENG
sing luput.... :pale: sampeyan iso kelingan jaman cilik to berarti ngrekam iso dieling2 maneh, lha alam (jagad gedhe) yo ngono kui....selamat jaln jalan kang gaplex gaplexKoordinatorJoin date : 07.01.09
pancaran Nur Kuasa Illahi-pun akan semakin besar dan terang.Monggo lanjut...Wah jan...Ngeten mas pangapunten, sing kulo pitakonke meniko lak karakteristik lan data2 ajeng lan wis entuk sinar kuwi mau....NJur data2 mau sing Sinar lan Gelase adah banyu ki d ukur disik no...kok malah tekan bersih kolbu barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek
sing gedene sak hohah.. opo arep nganggo gelas cilik... monngo kerso.sinare arep nganggo senthir.. senter... , lampu liyane sing nganti ber mega2 wt. nggih sumonggo. yen babakan koyo iki iseh bingung.... saranku ojo dilanjuke. goleko Murshid sing mumpuni amrih ora nyasar.Mas, sak jane njenengan niku melempar
mumet mumet sisan monggo dilanjut. syekh siti jenar kadang cen mumetke kok.Wah sakjane njenengan niku kepripun to............ Kan nek sesepuh ndisik ki ki duwe sanepo lan di sanepoke samubarang sing do di lakoni manungso kuwi. Gek nek njenengan kan namung gawe pitakonan sing paling dasar.... sakjane kuwi, malah bingung dewe njawabe...Gek nek Siti Djenar kuwi ora mumetke, sing mumet kuwi sing urung wae ngerteni dasare....Nek njenengan arep mumetke lan mbingung kabeh sedulur lan pembaca yo ora apik no mas.... Mbok di sanepake wae...Lagi aku setuju tenan.Kan upomo wong mangan lan kepiye to iso mangan, nah logikane kuwi mangkene iki lak udu akal2ne....Njur di runut seko filosofine, wong iso mangan kuwi sing kepiye......Conto: Panganan kuwi seko ngendi asal usule... Umpamane mangan telo goreng, Iki Lahan disik ding perlu di pupuk lan di paculi, Njur nandure nunggu
kepiye rasane.... Njur nek wayu mengko kepiye rasane...Lan perlu ono kadaluarsa sing ra keno d maem...Karepku kuwi koyo mangkono mas...... Kuwi wae sakjane urung detail...Nah yo kuwi contone wong iso mangan secara logika dialektika.Njur nek sing iso mangan mergo sulapan/sihir wis bedo maneh....Gek nek sing iso mangan amergo mukjizat yo bedo maneh...Gur intine kabeh mau kudu belajar seko proses, sabar lan iso nglakoni pembelajaran sing temen.Lha nek masalah akal2an kuwi mau, manungso ki lak wis tinitahan akal lan pikir.... njur pikir kuwi mau kepiye ben wening olehe mikir.... Gek nek wong akal2an kuwi lak yo wis ket ndisik...Poro wali wae seko Jamane Adam tekan Awke dewe kudu akal2an, ben iso langgeng uripe.Adam wae di
ben do di yakini kuwi kudu netrapke akal2an kuwi mau, nanging akal2ane kuwi sing beruapa kiasan, sanepo sing wong2
kaworan".Hurip, langgeng, mulyo hatunggal dadi sawijiHurip, langgeng, mulyo; hananing wadhah suci....
hatunggal dadi sawijiHurip, langgeng, mulyo; hananing wadhah suci....Ning mas nek Ajaran Siti Djenar ki d arani seko atas
sekedik ingkang kulo pahami sangking ajaranipun syekh abdul jalil inggih meniko
mungkin cekap semanten ingkang saget kulo tulis ,amargi sangking dangkalipun kaweruh kulo,insyaallah wanci wekdal kulo badhe nulis asal-usulipun/garis keturunanipun
due saiki keturunane tekan turunan piro ?gek ono ngendi ?
May 19, 2009 3:29 pm yo cobo kang nek njenengan nduwe catatan sing
wenang iku gawe jenneg dhewe apap niru wayang?Nek nggon wayang SAngyang Wenang..... abrataLurahLokasi : jawa
wenang iku gawe jenneg dhewe apap niru wayang?Nek nggon wayang SAngyang Wenang.....gawe dewe paling kang mas...he he lek
mengikuti kata hati kita. monggo ingkang gadah pengertian lintune dishare mawon kanggo nambah
lha nek nurut unen unen iku kayane muripe manungasa iku okeh sing anan alaming rasa....dudu sing neng alam ketara iki. sing jelas urtip ning alam donya yo mung kewan lan wit witan...nek menungsa iku akeh uripe neng alam rasa spiritual...mula manungsa iso golek duit mung ngagago konsep utawa mung swara... sebab manungsa gelem mbayar kabeh barang sing iso nguripe rasane sakliyane sing nguripe ragane...coba sliramu nyanyi neng ngarepe kebo...yo ra ngaruh...mula sapi yo ra ono sing pingin nonton wayang...umpama duwe duit sapai kebo yo geleme mung tuku suket...merga kebo sapi iku urip anan ing alam wadag/fisik...nek menungsa gelem kelangan duit akeh nggo ngrungoke swarane krisdayanti...mergo swarane krisdayanti iku iso kanggo makani rasane....kanthi mangkono..nurut aku...pitakonmu iku iso dijawb mankene. manungasa yen pingin urip mulya kudu nggegualng rasane utawa athine disik....ati kudu di gegeulang lan diwulang ben iso "krasa" utawa ngerti rasa...utamane kudu ngerti sing diarani
Karung Beras 5 Kg, Harga Karung Plastik 10 Kg, Jual Karung Beras 25 Kg MP3 Ukuran Karung
Depot Sekawan Jl. Jaksa Agung Suprapto Lamongan.
kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki
winoto opo panjenengan, yen ora punopo panjenengan adik kakung ibu sari nuwun inggih,
dalem tiyang ndeso ingkang remen bal-balan ugi damel ontran2 wonten kelas lan
I. Pituduh kang magepokan karo Ketuhanan Yang Maha Esa, kena kaperang dadi 5
1. Pangeran (Tuhan) iku siji lan nyawiji, ana ing endi-endi papan, langgeng, sing nganakake jagad sak isine, dadi sesembahan ing sadengah makluk, nganggo carane dhewe-dhewe.
2. Pangeran iku ana ing ngendi-endi papan, aneng sira uga ana Pangeran, nanging aja sira wani-wani ngaku Pangeran.
3. Pangeran iku Maha Kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.
4. Pangeran iku nitahake sira lantaran biyungira, mula kuda sira ngurmati marang biyungira.
5. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.
II. Pituduh kang magepokan karo Kerohanian ana 5 butir:
1. Ketemu Gusti (Tuhan) iku lamun sira tansah eling.
2. Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng)
3. Kahanan donya iku ora langgeng mula aja ngegungake kasugihan lan drajatira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-isini.
4. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.
5. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.
III. Pituduh kang magepokan karo Kemanusiaan, kena kaperang dari 37 butir-butir:
2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang saumpamane.
4. Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe.
5. Sing sapa lali marang kabecikaning liyan, iku kaya kewan.
7. Ajining dhiri dumuning ing kumedaling lathi lan budi.
10. Janma tan kena kinira, nanging wenang kinaya ngapa.
11. Klabang iku wisane ing endhas. Kala jengking wisane ana ing buntut. Yen ula wisane ana ing cangkeme ula kang duwe wisa. Durjana iku wisane ing saranduning badan.
13. Sabeja-bejane kang lali, luwih beja kang eling klawan waspada.
25. Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul.
27. Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.
28. Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan.
29. Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.
30. Perang tumrap awake dhewe iku lamun ora bisa meper hawa napsu.
31. Ngelmu iku kelakona kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamon ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.
33. Wong kang ora weruh tatakrama udanegara (unggah-ungguh) iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem werna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, pahit).
34. Wong pinter nanging ala tumindake senenge karo wong ala.
35. Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena pituwase saka penggawene dhewe.
36. Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.
IV. Pituduh kang magepokan karo Kebangsaan ana 15 butir:
1. Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya kanugran bangsa kang andana warih.
2. Negara iku ora guna lamun ora darbe angger-angger minangka pikukuhing nagara kang adhedhasar idikalbune manungsa salumahing negara iku.
3. Kang becik iku lamun ngerti anane bebrayan agung, ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.
4. Negara bakal tenterem lamun murah sandang pangan, marga para kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang berbudi bawa leksana.
5. Wadyabala kang seneng kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroning praja, gawe kukuh sarta tamenging negara.
6. Para mudha aja ngungkurake kawruh kang nyata, amrih karya ungguling bangsa lan bisa gawe rahayuning sasama.
7. Panguwasa iku kudu gawe tentrem para kawulane, amarga yen ora mangkono bisa kawula ngrebut negara.
8. Negara kuwat iku marga kawulane seneng uripe lan disuyudi wadyabalaning negara.
9. Lamun sira dadi wadyabalaning negara, aja sira dhemen kuwasa dhewe, jalaran ing tembe bakal ana wong kang ngalahake sira, yen sira wus ora kasinungan maneh. Dene wadyabala kang kepengin kuwasa marga sing mengku negara ora darbe watak ber budi bawa leksana, iku bakal dadi tetungguling prajurit negara kuwi.
10. Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andeng umpamane).
11. Wataking manungsa iku kepengin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringi panguwasa miturut kersane Pangeran Pribadi.
12. Janma iku tan kena kinira kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.
13. Perang iku becik lamun tujuane nggayuh kamardikaning negara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan.
14. Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik.
2. Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangeran. Ngabektiya marang wong tuwa.
3. Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanegara (trapsila, unggah-ungguh) lan tatakrama, ku sejatine dudu panutane putra wayah.
4. Sing sapa seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedhaki nanging aja ditresnani.
7. Ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak.
8. Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku saka katresnane putra lan mantu.
10. Sayojana iku dohe sepuluh ewu depa, swara kang krungu nganti sayojana aruming jeneng ngabar-ambar salumahing bumi.
11. Wong linuwih iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo manita kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonaki kawibawane.
13. Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki, nanging aja dimungsuhi.
14. Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utawa bagus, yen atine durjana, ora wurung disiriki liyan.
VI. Pituduh kang magepokan karo Keduniawian ana 9 butir:
1. Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya, lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemu duwekeing liyang kang kawruhan sing duwe.
2. Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya, ora mikirake kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin.
3. Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero.
4. Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.
5. Wong golek kemakmuran iku ora kalebu kadonyan.
6. Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe cilaka lamun saka barang kang ala.
7. Wong urip aja tansah kepengin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa – mangsa bisa gawe cilaka.
8. Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman. Sing sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane.
9. Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara lan mboyong putri. Nanging jaman iku wis ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing negara.
I. Wewaler kang megepokan karo Ketuhanan Y.M.E. ana 3 werna:
2. Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bebendu saka Kang Murbeng Dumadi
3. Aja mung kelingan barang kang katon wae, seab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng.
II. Wewaler kang magepokan karo Kerohanian ana 4 werna:
1. Aja daebr pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik uga ana, ora beda karo manungsa
2. Aja lali saben ari eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeran.
3. Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.
4. Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe.
III. Wewaler kang megepokan karo Kemanusiaan ana 47 werna:
2. Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene.
3. Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe
4. Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel.
5. Aja gawe seriking ati liyan.
7. Aja sira mulang gething marang liyan jalaran iku bakal nandur cecongkahan kang ora ana wusanane.
8. Aja ngumbar hawa napsu, mundhak sengsara
lali marang kahanan kang marakake perang, jalaran yen sira tansah lali bakal tansah ana
38. Aja nggebyah uyah padha asine
45. Aja pisan nacad liyan, ora ana wong kang ora cacad
46. Aja wedi marang penggawe becik, lan wani marang penggawe ala.
IV. Wewaler kang magepokan karo Kebangsaan ana 2 werna:
1. Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, lan aja serik yen lagi ora darbe panguwasa, jalaran kuwi ana bebendune dhewe-dhewe.
2. Aja mung kepengin menange dhewe kang bisa marakake arahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.
V. Wewaler kang magepokan karo Kekeluargaan ana 3 werna:
1. Aja mung ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon mulya lan dhuwur drajade, jalaran sira iku asale saka wong tuwamu senajan kaya ngapa wujude.
2. Aja mung ngegungake duwe pangkat lan duwe bandha, jalaran pangkat lan bandha iku mau bisa sirna sadurunge sira pralaya.
VI. Wewaler kang magepokan karo Keduniaan ana 4 werna:
1. Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajat lan pangkat iku perlu ning aja dipamer-pamerake, sebab bisa mlesetake awakmu dhewe.
seneng marang wong kang lagi nguja hawa nepsu marga akeh bandhane, jalaran bandha
pak, btw, saiki neng browserku alexane 102.153, medhun meneh ra pak? [Reply]
banyu peresi lemon apik, iso nggo detoks soale nglancarke pup. Liyane alasane nggo diet. Liyane maneh, soale rasane kecut seger.
2 Pétrus 1:2 | Muga-muga kabetyikan lan katentreman bisa mundak terus ing uripmu, bareng karo enggonmu pada mundak kenal marang Gusti Allah lan marang Yésus, Gustiné awaké déwé.
2 Pétrus 1:22Muga-muga kabetyikan lan katentreman bisa mundak terus ing uripmu, bareng karo enggonmu pada mundak kenal marang Gusti Allah lan marang Yésus, Gustiné awaké déwé. Last Verse
Jeremias van Riemsdijk, (Utrecht, 18 Oktober 1712 - Batavia 3 Oktober 1777) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 30. Dhèwèké maréntah antara taun 1775 – 1777.
blog rada apik sithik, masa ora wani nggawe websit sing mbayar….. kere ah wong
JAKARTA,KELADI TIKUS DEPOK, KELADI TIKUS PALEMBANG, KELADI TIKUS BATAM, KELADI TIKUS ACEH, KELADI TIKUS MAKASSAR, KELADI TIKUS PAPUA, KELADI TIKUS AMBON, KELADI TIKUS MALAYSIA,KELADI TIKUS HONGKONG,KELADI TIKUS TAIWAN, KELADI TIKUS ARAB SAUDI,KELADI TIKUS SINGAPURA, KELADI TIKUS AUSTRALIA,KELADI TIKUS SWISS, KELADI TIKUS BRUNEI,KELADI TIKUS CHINA,KELADI TIKUS JEPANG, KELADI TIKUS SOUTH KOREA, KELADI TIKUS FILIPINA,KELADI TIKUS VIETNAM,KELADI TIKUS CHINA,KELADI TIKUS FRANCE, KELADI TIKUS SPAIN, KELADI TIKUS USA,KELADI TIKUS AMERICA, KELADI TIKUS QATAR.
dipanah ngisor nggelagah/ ana manuk onde-onde/ mbok sri bombok mbok sri kate/ mbok sri bombok mbok
rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten
nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
Jokes.Web.id iku Web Yo, pokoke tulisane kui Lo gawe aku ngguyu kepingkel-pingkel". (Jika Sule Yang Bicara " Ojo Nesu, Ora Popo "
Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
jawi ananging dipersani langkung celak malih sakleresipun sekedig sanget tiyang
ingkang pinter berbahasa Jawi ingkang leres lan lancar. Tiyang ingkang kepengin
lesantonaken budayanipun mesti saged kedah nyinaoni bahasanipun langkung
rumiyin. Sedaya wau boten lepas saking kita piyambak dados generasi saklajengipun
ingkang kedah saged ngerasakakenipun sedaya jerih payah pendahuluipun kaliyan
mbeta kabudayaan Jawi dados di mangertosipun ten punsi-pundi lan sakmenika
gemblengna tekad ipun saha gayohen cita-cita menika kanthi ngangkat ngangkat
pangajeng-ngajeng ngangge bangsa ingkeng maju menawi basa kala wau saged jagi
sejarahipun piyambak terutami basa jawi. Kabudayaan jawi saged kita terapaken
wiwit alit kanthi lewat pendidikan ing saklebetipun keluarga utawi sekolahan
ananging kedah dipun gatosaken saestu supadosboten klentu anggenipun maringaken
jawi,gamelan,wayang,unggah-ungguh dumateng sinten kemawon lan sakliyanipun.
inggih punika ing grapyak,pasrawungan kaliyan kanca-kanca saha tiyang-tiyang
kemawon.Ing saklebetipun wonten satunggal maneh yapunika ing sopan lan santun
kejawi saking segi basanipun basa jawi saestu benten-benten ingkang migatos
utamakaken moral saking segi kesopanan kados wonten tigang basa ing nyinaunipun
basa jawi yapunika basa Jawi saking paling cendhek tekan dhuwur basa jawi
jawi niku ingkang badhe punah utawi ical kerantenaken generasi saklajengipun
kathah ingkang ninggalaken saha nyupe’kaken niku sedaya.
ing daerah Ngayogyakarta badhe sadar lan damel utawi dandani malih saking
lekasan kanthi madosi saha ngawontenaken pameran –pameran ingkang mengku bab
Kabudayaan Jawi saha ugi ingkang damel museum kang dipun khususaken kangge
uri-uri utawi nglestarikaken kabudayaan jawi. Awit saking usahanipun niku
sedaya kathah bab-bab ingkang sae saha kita pendet manfaatipun kadosta saged
maringaken pendidikan utawi pangertosan bab kabudayaan jawi dumateng sedaya
tiyang kalebet generasi saklajengipun supados ngertos saha saged ngginakaken
saha maringi kemajengan kagem kita sedaya wontening satunggal ing wekdal punika
daerah Ngayogyakarta niku sedaya maringi kathah perkawis-perkawis ananging awit
usaha ingkang kita lampahi kathi jagi kabudayaan jawi sahingga saged bertahan
saking pengaruhipun kabudayaan asing. Kabudayan Jawi supados saged bertahan
kedah kita junjung saha kita hargai kangge ningkataken moral utawi
PESEN SI KAKEK KONYOL | BLOG-e WONG JOWO
nganggo codevisionavr, nek nganggo gcc-avr rodo mumet mas ngompile…. ha nek editore, nganggo sak sake wae iso… koe dong ra??
wrote:JARE ORA DIPARENGAKE NGOMONGI SEX NING SITUS IKI KANG.............PRIPUN ...............SUWUNJun 27, 2008 4:07 pmpostingan sampung dangu niku.. cobi di teliti.. namine menungso yo enten
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Slawi, Temanggung, Wonogiri,
karo wong lemu ora ketok yen kuru, dikumpulke karo wong kuru ora ketok yen lemu.
Kuwi ngundaangku gak nganggo Mbak ojo nesu yo…
Meh tak undang Mbak Oyen mengko marakke kesenengen [Reply]Oyen
Suku Tajik iku suku kang urip ing Républik Rakyat Cina. Ing bageyan wetan kutha Pamir, Xinjiang kang dadi pintu gerbang mlebu ing China ing panggonan sakulone Taxkorgan Tajik Autonomous Country kutha kang dibangun wiwit taun 1950-an. Panggonan iki wis dipanggoni suku Tajik wiwit biyen. Akeh-akehe 41.028 Suku Tajik manggon ing sajroning masyarakat kang kompak ing Taxkorgan, lan ing Xinjiang kidul, uga kalebu Shache, Zepu, Yecheng lan Pishan. Saliyane suku Tajik ing Taxkorgan, urip bebarengan karo Suku Uygurs, Kirgizs, Xibes lan Hans.[1][2]
Wiwit dhisik, wong suku Tajik uripe ing padang rumput kanthi cara angon, lan bercocog tanam. Ing musim semi, Suku Tajik nandur jelai gandum, kacang-kacangan, lan tanduran kang bisa tahan nalika musim dingin. Wong suku Tajik angon kéwan ternak nalika musim panas, golek suket, panen ing musim gugur, lan banjur thengok-thengok ing omah nalika musim dingin, uripe uga nomaden.
Wong lanang lan wadon migunakake kaus sikil kang dawa, sepatu bot kulit wedhus kang lembut lan dawa kanthi sol kulit yak, lan entheng lan bisa tahan suwi, mathuk kanggo mlaku-mlaku ing gunung. Para angon kéwan ternak suku Tajik seneng dhahar mentega, susu asam, lan produk susu liyane. Kaum iki ora dhahar daging babi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 6 Oktober 2016.
kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa déné bot repoting gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin paraning gesang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing Pasamuwan Suci, Greja Kristen Jawi ing wulan punika:
Nyuwun berkah supados krana ganjaraning Sang Roh Suci nyagedaken Pasamuwan ngemban sedaya dhawuh
gak mudeng blas... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso
kyurin cepet kaweeen, hyukra cepet jd pasangan, umin minyeon cepet kaweeen,
Penafian callfuck.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
kucari jalan terbaik (yuni shara )
smester genap ( ke 2 ) kondisi ekonomi indonesia
pembunuhan....kayane pejabat pejabat publik indonesia ki padha durung ngerti yen dhuwit sing padha dijaluk lan di nggo rebutan kuwi bakal
pm sopo sing arep ngaku salah neng alam saiki rak yo raono...Sing ono wong bener kon ngaku salah..Arepo kon sumpah pocong yo durung temtu cespleng...Wislah ben mengko neng akhirat do nanggung akibate dewe-dewe.. mugo2 wae harta, pangkat, jabatan sing wis diamanahke kae ora dijupuk karo sing
Reaksi: piye yow aku ngawiti tulisan nek judule
sedoyo ingkang kulo hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten
payung_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Peteng bengiDadi kanca saperjalananRasa bahari..Gagah lan wani...Dadi bekal ngarungi bengiApa tah sing kok golek'i...Sopo sing kok belani..Semangat sing wani ikiPasti ana artine ing atiO..Apa kangge urip mulya?Jiwa bekti ing wong tuaDadi rasa sing nggugah
lan ombak-ombak Godhong-godhong padha goyang-goyangKaterak angin-angin sing nyejukakeati...Manuk-manuk padha miber metu saka kandhangeLan suarane kuwi mauBisa gawe kita semangat kanggo nyambut dina iki .......Para nelayan padha budhal nyambut gaweDikancani karo manuk-manuk kuwiLan semangat sing isih utuhPara nelayan kuwi nyambut gawe
wong tuwamuSing nyayangi awakmu, karo kasih kalbumuBencana sing ora bisa dielakLan bencana sing gawe kabeh rusakTapi, ana siji kunci
karo semangatSing wingi wis dai sing wingiLan adepi dina esukmu karo bahagiamu Karya : Siti Maimunah IX ghe 36BalasHapusAnonim8 Maret 2011 01.23KAINDAHAN NDUNYOApike alam ndunyo ikiLaute ngombak-ngombakMegane ngarak-arakHawa seger disebul anginKula ngadeg ing nduwur gunungNgadeg ing ngisor megaKanggo ndeleng apike ndunyoKaindahan alam Kula naruhake nyowoMertahanke awak ing nduwur
ROSEMARRY IX-F/17 KAGEM GURUKUGuruku...Panjenengan pahlawan kuloPanjenengan seng mangertosi sedyo ilmuKulo mboten ngertosi lak mboten wonten jenenganPaleng mboten wonten gunane urip kulo nikiPanjenengan nyukani ilmu sekedhik kagem kuloIngkang sabar lan tulus jenengan nyukani ilmu kagem kuloMboten ngertos kulo bales ngangge nopo?Sangkeng prestasi kulo badhe nyenengaken lan banggane panjenenganMatur suwun sanget ingkang pangorbanan panjenengan selama niki.BalasHapusAnonim10 Maret 2011 21.58“RUSAK ALAMKU”Nalika daksawang srengenge ing sisih wetanSuminar kang sumrigah tanpa bebanGodhong – godhong kang ijo royo – royoGemricik banyu sumilir ayemNgeresepake lan ngayemake atiNanging saiki …Kahanan kang endah lan ayemWis ora tau daksawang manehNang endi alamku kang endah lan asri ?Nang endi ?Nangis …Nangis pilu rasane atiMangerteni kahanan alam saikiGodhong – godhong ora ijo royo – royoBanyu kali ora jernih.Sapa ?Sapa sing arep disalahke yen kahanan wis kaya mengkene ?Kabeh padha ora gelem ngaku, ora rumangsaRumangsa paling benerRusak , saiki alamku
asma lan kegunaan nipunTaman Firdaus utawa BahanaBadhe dados kapareng panjenengan “GURU” Saben srengenge sunar enjing Panjenengan
sarem ing pojok’an pawonSing ora bias di hitung kanggo bondoTanpa panjenengan anyep roso anyep citra Guru ngawulo masyarakat Penurun cita-cita bangsa Pembina basis generasi muda Tanpa panjenengan dunia sepi lan butaPanjenengan mboten
wektuKaro wong sing butuhLan sing kepingin pinterBukuDigawe kabeh kalanganSaka pelajar sampek pekerjoKanggo belajar utawa hiburanLan kanggo nambah wawasanBukuPancen sumberning ilmuSing nomer
sing wes weruhLan sing ora nonton wes podo weruhOno penonton sing nangisOno sing ngakak ing jero atiNanging sandiwara iki tetep
piroan kang??murah opo larang, apik opo elek,
hil/bam/rus)sumber:jawapos, 14 juli 2010_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
kepiye?_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
akeh tak ameh tak tukokno motor...ngono lho.... salah kamar nek nu om... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. CapitanoKEPALA DESAJumlah posting : 145Points : 194Join date : 15.07.10Age : 28Subyek: Re: MOTOR BARU BUAT KEPALA DESA Thu Aug 05, 2010 2:00 pm ucup gonzalves wrote:motor go pak
wah rak eleng jaman semono iki . . . ucup gonzalves meniko putronipun bpk carik ing tlatah
ing tlatah Purwosari. gak takon karo kuwe... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
pro... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
sampeyan biasane paling semangat nyalahke si cungkring. Bensin entek nganti aki tekor yo mesti salahe Jokuwi. Saben hari kok salame gigit jari, wong sak kampung nganti entek jrijine mas.
Mbok ojo ngono mas, iku lak mung katarsis. Wani dadi presiden
turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
lung pan sang mendha luwih, buda teja tequde sarira, upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.KASMARAN BRANTA
ASMARADANA1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung nglakoni papa wae, pan agung kinen atapa, dateng Jeng
sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira.7. Kanugrahane Hyang Widhi, ambawani
utamane kahutaman.8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena anglir kukus, tanpa karya olah
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.14. Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis
wayang-wuyung datan kantun, anut ing solahe kidang.19. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng Sinuhun Benang, arsa shalat mring Mekah, sekedhep netra pan sampun,
ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten
Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda muntap Sunan
uninga ing lampahira, Syeh Malaya prihatin, arsa wruh hidayat, apan terah tinerah, sukma sinukma piningit, tangeh manggiya yen tan nugraha yekti.9. Nyata majeng nggebyur malebeng samodra, tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika,
wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika tetanyaris.11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen
mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.15. dadya alon atur ira Syeh
myang munggah kaji, mulane nyawa, angel pratingkah urip.17. Aja lunga yen tan wruh kang pinaranan, lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.19. Lamun kuning den anggep kencana mulya, mangkono ing ngabekti, pernahe kang sinembah,
sembah pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng badan, sasat satoning wanadri, tan mantra-mantra, waspadeng badan suci.22. Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing
lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula
Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.8. Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sejatine teyas sayekti, pangarepe sarira, Pancasonya iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun maring sifat kang linuwih, yeku asline
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti
munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa,
kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa,
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.20. Kadi ta wangunana puniki, kang asawang peputeran danta, tak pyo
dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin,
yekti lungkrah badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.24. Hya iku sinandhangken mring
ana.25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi
Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.PUPUH V
KINANTHI1. Nabi Khidir rum, wor perlambang esmu neki, umpamane wong
ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika, ghoib iku jeneng reki.6. Wus tumiba neqdu iku duk
urip arannira, tingalana nyawang mati.9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan ruh
netra, tan angucap tan miyarsi.11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi
dadi, ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki.14. Sipat jamal ta puniku, ingkang kinen angarani, pepakane
tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari polah neki.24. Pangucap nunggal sireku, wedale rukuk tumuli, kerasa duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang
iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa, ya Allah Muhammad ciri, iya kawulane haram, lamun puasaha iki.29. Lan haram kawulanipun,
jumeneng ru’yati.32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya,
uwis jenengira, yeku pangasan kamil.33. Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.34. Dene kendhih jenengipun,
Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat, umat kalebu jasmani, kawruh
baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi sadurung neki.41.
pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.45. Lir kelir lan wayangipun, wayang
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.48. Mengku iku nora wurung,
feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh
sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.62. Saking
semune kang pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.64. Lir duk uninge saking nur,
karo yen manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun
remen tan purun mijil, neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.PUPUH VI
DHANHANGGULA1. Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa
saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha,
teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku,
lir toya lan alun, kadya minyak aneng pohan, raganira ing reh obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma.7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih
nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira
nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena
katon ing nguni, mati duk aneng jro garbaning wang, cahya kawang-kawang dheweke, kang abang kuning iku, pamurunge laku ngadhangi,
jabariyah, den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen
pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu
iya nora dadi warih, werta tanpa tuduhan.28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih
tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya
dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta
mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi,
Aja kaya mengkono ngahurip, dipun kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing
munggeng pohan, geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.38.
saking kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih
buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo
amba setya tuhu, Nabi Khidir nulya sirna, Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas amengku, isining
Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin
winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.43. Wus tanana ngahurip, dennya tampa ing guru
sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih
lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.
Alloh, pinaringan Khusnul Khotimah, Ugi Pak Pur dalah keluarga tansah pinaringan rahayu wilujeng anggenipun mbimbing jamaah
nyuwun di warahi carane ngecak togel sing jitu kang pliiis biar cepet kaya…. hik hik cruut…
LHN, Truk?”“LHN: Lakonet of Hyang Nation."SANG HYANG WENANG: Ki
nggenah, seng ngisor bobrok _________________tansah kelingan
dinten menika kula mangayubagya ambal warsa kaping 16 (wkwkwk…. Gayane nggo boso
ISTILAH DARI NEGERI MONYET | BLOG-e WONG JOWO
ISTILAH DARI NEGERI MONYET	08 Feb 2014 Tinggalkan komentar
karo wong cilik iki...heheeheiki wayae bandar bagi2 hadiah,lek player kalah trus,sopo sing gelem
PERAMPOK KETEMU SETAN | BLOG-e WONG JOWO
Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun
Goreng gereh ampe’ garing koyo rengginan pak,monggo dipun buka’ supados regeng
June 27th, 2010 at 09:07	| #21
dinggo ..HELM sing standar SNI .. Ojo Helm proyek opo sigaran ball mbok enggo..Spion loro kiwo tengen ojo kiwo kabeh ndak koyo wong gendeng opo ben iso karo ngilo ben ketok untune seng njepat..Plat nomere seng biasa wae rasah dibentuk-bentuk sing aneh2 .. opo meneh ditulisi jenenge mbahmu, mbokmu, lekmu opo meneh gendekanmu, ndak malah ketok wong Alay + LeBay ..Sing nyopir mobil ojo lali nganggo sabuk pengaman ..Ojo cuman kanggo pajangan ..Umpomo mobile ora ono sabukpengamane yo nganggo debok gedang garing opo tali rafia ..Sing numpak motor roda 2 tetep nguripke lampu (awan karo bengi) ..Sing lampune pedot .. ndang ditukokne lampu ..Nek perlu lampu neon seng gedi ben mantep ..Wong tuku
iki sebarno sak Indonesia lan sak karepmu. Mboklaksanakke yo alhamdulillah .. ora mbok laksanake yo
cahaya._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Apanji Tohjaya inggih punika raja Kerajaan Tumapel (utawi Krajan Singhasari) ingkang jumeneng nata antawis taun 1249 - 1250 miturut Pararaton. Ananging miturut Kakawin Nagarakretagama piyambakipun boten nate dados raja ing kerajaan punika.[1]
Kisah Wonten ing Pararaton[besut | besut sumber]
Tohjaya inggih punika putranipun Ken Arok ingkang lair saking selir (Ken Umang). Sabibaripun Ken Arok séda, anak tirinipun ingkang kagungan nama Anusapati dados raja ing Tumapel. Tohjaya mangertosi bilih ingkang numpes bapanipun inggih punika Anusapati piyambak. Saéngga, piyambakipun nyusun rencana kanggé balas dendam.[1]
Ewadene anusapati nambahi panjaga kangge nglindhungi piyambakipun, ananging Tohjaya migunakaken kelemahanipun. Sawijining dinten Tohjaya ngajak Anusapati ngadhu jago. Anusapati nurut tanpa curiga amargi punika minangkan remenanipun. Nalika Anusapati tembe asik mirsani ayamipun, Tohjaya langsung numpes kanthi migunakaken Keris Mpu Gandring. Prastawa punika kadadean nalika taun 1249.[2]
Tohjaya lajeng njabat dados raja ing Tumapel. Amargi hasutan saking pembantunipun ingkang nama Pranaraja, piyambakipun gadhah kepinginan saperlu numpes keponakanipun, inggih punika Ranggawuni (putra Anusapati, saha Mahisa Cempaka (putra Mahisa Wonga Teleng) ingkang dipunanggep mbebayani tumrap kadudukanipun dados raja. Ingkang dipundhawuhi inggiih punika Lembu Ampal.[2]
Ananging Lembu Ampal malah nyengkuyung kekalih pangeran ingkang badhe dipuntumpes. Piyambakipun malahan saged nyungsun dhukungan saking angkatan perang Tumapel saperlu nyengkuyung Ranggawuni kaliyan Mahisa Cempaka. Saengga kadadean pemberontakan tumrap Tohjaya wonten ing istana Tumapel. Tohjaya katusuk tombak ananging saged lolos. Amargi punika, Tohjaya seda ing desa Katang Lumbang (sakmenika Lumbang, Pasuruan). Prastawa punika kadadean taun 1250.[2]
Bukti Sajarah[besut | besut sumber]
Cariyos gesanging Tohjaya namung wonten ing Pararaton, ananging wonten ing naskah punika dipunserat atusan taun sesampunipun jaman Kerajaan Tumapel saengga kabeneranipun taksih prelu dipun tliti. Nagarakretagama ingkang dipunserat nalika pertengahan jaman Majapahit (1365) dene boten nyebataken nama Tohjaya. Miturut Nagarakretagama, sasampuninpun Anusapati seda ingkang dados raja salejengipun inggih punika Wisnuwardhana utawi Ranggawuni.[3]
prasasti) taun 1255. Prasasti punika sampun nedahaken blihi Tohjaya minangka tokoh sejarah ingkang saestu wonten (nyata), boten naming tokoh fiktif ciptaan Pararaton.[4]
Ananging wonten ing prasasti punika kaserat bilih Tohjaya sanes raja Tumapel utawi Singhasari, ananging raja Kadiri ingkang nggantosi rayinipun, ingkang nama Guningbhaya. Wontenipun Guningbhaya dados raja sabibaripun ngantosi kakangipun ingkang nama Bhatara Parameswara. Tigang raja Kadiri kasebut minangka pakdhe saking Seminingrat.[4] Kejawi punika kaserat ugi bilih pendiri Kerajaan Tumapel inggih punika Bathara Siwa ingkangbseda wonten ing ngginggil tahta kencana, inggih
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 28 Januari 2016.
Prabu Kelono Sewandono 2. Patih Bujangganong 3. Jathil 4. Warok 5. Pembarong 1. Prabu Kelono Sewandono Prabu Kelono
dunia perkerisan antara lain: Wos Wutah, Kelengan, Sanak, Wengkon, Mrambut, Banyu Tumetes, Adeg, Blarak Ngirit, Wengkon, Tambal, Sekar Pala, Lawe Setukel, Ombak Emas, Sekar Blimbing, Walang Sinunduk, Pandhan Binethot, Udan
PENYEBAB UTAMA PENYAKIT SAPI GILA | BLOG-e WONG JOWO
nindakakeAdzan wis kumandangWayahe sembahyangNetepi wajib dawuhe pangeranSholat dadi cagake agomoLimang wektu kudu tansah di jogoKanti
lelakon ku cah manisNaliko ing pamulanganAku duwe konco putri, grapyakAyu lahir lan bathine
Bareng dolan ning omahku, perluneMung sinau bebarenganSuwe-suwe aku tresno margoKelingan ireng manise
Abote wong nandang tresnoTak belani nganti tekan patiTresnaku mung kanggo siroKusumo kang tansah merak ati
mung dengkulParibasan turu klesetanUripku tansah kebak pacoban
Cah ayu-cah ayu tak enteniLilane wong tuwamu marengke koweSing
Pepiling Wis wancine tansah dielingke Wis wancine podo
25396 Old Wayang Golek Puppet, Java. Indonesia
25395 Old Wayang Golek Puppet, Java. Indonesia
Urip iku sak dermo nglakoniPublished September 3, 2015 | By Fatkhurr	Urip iku mung sak dermo nglakoni kabeh mau wis dari irodat lan kodrating gusti.
Lakuning manungso mono wis dijongko dewe dewe semono ugo lakune bongso lan negoro.
Kabeh mung bakal dadi crito tumraping wong sak pungkurmu. Kang kudu dimangerteni siro kabeh iku sejatine wis diparingi sangu awujud akal lan budi
Kabeh gumantung marang siro endi sing di unggul ake. Sak beja bejaning wong, yoiku kang tansah eling lan waspodo.
Eling sangkan paraning dumadi. Soko endi asalmu lan menyang endi lungamu.
Mergo opo kang siro tandur ing donya iki bakal siro unduh ing dino akherat mengko.
Silahkan diterjemahkan sendiri, diramesi lan dilakoni. (Andre Wahjudibroto).
Posted in Psychological | Tagged Urip iku sak dermo nglakoni	One Response to Urip iku sak dermo nglakoni	sidharta krisnamurti
wes suwe mas ora ngunu ngene FmSak joke aku wes ditinggalake BbmKetemu sampean kudu tak pangan wae
piya piye C#Ndang dijeguri mas banyu blumbang iki C FmBen kroso marem ilang roso sepiInt : Bbm Fm (2x) FmOjo Kesusu Dek opo maneh nafsu D#Aku jek joko Dek durung tau ngono C#yen pancen iku Dek dadi pangarepmu C Fmayo bebarengan
Category	Anti Biasa - Ekspresi - Inspirasi - Intermeso
Jawa - Kabar - Panduan - Realita - Umum
LIMBUKAN WAYANG KULIT DALANG KI SENO NUGROHO - WALOH DAGELAN PEKOK ( Jare Prastiwi )
Wayang Kulit Limbukan - Dagelan Lucu Warok Ki
Wayang kulit limbukan ki purbo asmoro ,sinden tamu wainten
Lha iki layarku yo metu tilisan ijo “KECAKOT”
Pokoke sing ono “LI” ne biasane nggegirisi, koyoto LInux, LItion, LIma simpang teh poci (maksa), LIsir (Silir) dan LImbangan… .-= sedulur marsudiyanto
“ing ngarso sung tulodho, ing madya mangun karsa, tut wuri
rasane mak”nyeeesss” nyiram jiwa ragaku
ya mung kuwi kang dak caosake ndika,
Nyuwun panuntun lan kakiyatan kangge mbangun watak gesang ingkang kebak welas asih. Mugi Gusti mitulungi.
Pekalongan,Pemalang, Purbalingga, Purworejo,
Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal
Dadi : Sasmita Wrinitya, karêpé : ngalamating kawistra saka pasemoning kono. Babaraké pratélakaké ing ngisor iki :
Awit saka sadina-dina manungsa tansaha niniténi, samubarang kang tinemu ing dalem uripé, iku bisa nuwuhaké ungahing pangraita, tumrap sarawunganing manungsa. Sarawunganing iku yén kapatitisaké pamawasé, dadi ngalamat ala becikking lalakon kang bakal makoléhi utawa mitunani, katon saka tanggap tanduking patrap lan pangucap utawa tangkebing sapatemon, jéréngané mangkéné :
kaundhakan sabab séjé mongsa iku bisa gawé owah gingsiring pamikir, iku wis kalebu ing babasan : dhék wingi lan sésuk iku kalah karo saiki. Dadi kang perlu iku ya saiki, sarta manéh sanadyan paguting gunem sajak nyenéngaké, iya durung kena katetepaké, awit tandukking patemon iku mung lagi kondha, éwadéné yén wis cundhuk karo kira kirané, sarta nganggo wawaton kang patang prakara : kandha iku kalah déning tondha, tondha kalah déning nyata, nyata kalah déning yekti, upamané mangkené :
Ana wong kondha bisa gawé klambi, tandhané prigel ambedhahi, sarta baut andondomi bakal nyatané bisa kalakon dadi klambi, yektiné kena dianggo kalawan kapénak, kang mangkono dadi titikan ngalamat bakal pakoléh, déné bedané nyata karo yekti iku kayata mangkéné : Si Suta saiki wis Sugih, tandhané goné nganggo sandhangan sarwa becik lan murwat jarité tigas klambiné sutra a[5]nyar, ali-aliné mripat inten, tétéla yén sugih, nyatané nganggo-anggo srwa becik nanging bareng kayéktékaké ali-ali mau jebul silihan, kang mangkono durung dadi wawatoning pangandel, prakara iki ora nuntuni marang cupeting pangandel malah marsudi marang kawiwekan kaprayitnan lan kasujanan, patemon wau kudu katitik kahananing lair, bathi dhisik apa kari, yén bathi dhisik iya becik wis genah pakoléh, yén bathi kari durung mesthi, mesthiné yén wis tumeka ing wanci, awit wosing surasa iku, kena kawawas saka kawaspadan yaiku nyumurupi pada lungsining karêp kanggo paugeran
omah gedhé sarta patut barangngé [6] sapirang-pirang. Prabot pirantiné becikbecik mangkono banjur anduwéni kondha kang nelakaké kamlaratané, ing sadina-dina, ga : pangan ga : ora, sumelang yén katempuhing panembung wong kang luru butuh, nganti dibandani kandha kang anggawa praja, liré : gawé kusut marang awaké dhéwé, iku tétéla mung ulas-ulas, kosok baliné wong kang kahanané ora mejaji, banjur anduwéni kondha anggarap dhuwit éwon tur sugih pametu, iku iya mung gelar kanggo api-api baé, kang mangkono bakalé ora makoléhi.
Patemoné rêsep apa kemba, tanggap apa tumembuh.
wong mau tandha ngandhut prihatin, bakal mahanani ribed.
wis ora rumeksa marang karikuhané mitra, malah ngalamta bakal pedhot.
Yén tangkebing patemon kanthi anoraga, sarta mengani jembar[10]ing polatan liré :
iya bakal ora kapénak, yén wis sirêp sarta sarêh, iya bakal pakoléh.
Wondéné srwungngané karo wong kang nandukaké gelar kajuligan liré : ing lahir ngemohi, nanging ing batin ngarêpi, ing lahir pradah, nanging ing batin ngarah, sapapadhané, iku kudu kawawas sasantosaning atiné, samongsa onya, tandha ora pasaja iku bakal mahanani pasuwalan kang mangkono sarawungané, aja nganti dadi sengit, prayoga di kendhoni, supaya wudhar.
Déné panitih kabéh mau, ora liya mung katon saka ing pasemon patrap lan pangucap, iku kang nela[14]kaké rasaning ati, janji wis kacandhak wosé, dadi ngalamat bakal wusanané.
Wong srawungan iku wis andudut rasaning pamikir, terkadhang nuwuhaké seneng, terkadhang nuwuhaké gela lan éwa. Kang nuwuhaké seneng, iku dudungkapan rasané kena kang kinira cundhuk lara rasané kono, yaiku condhong, condhong tetembungané, condhong pratingkahé, sarta condhong lagon lagéyané, kayata : padha
banget nanging saréhné warnaning petemon iku ora kena cinacahaké, sarta ora kena binastu, dadi mung anjupuk wawaton kang dadi gaprukké baé kapriyé, ora liya kang surasané sasmita wrinitya, kang wis kapratélakaké ing ngarêp, déné manawa srawungngan utawa sapatemon karo wong kangtansah langkahing pangucap kuminter, gumuna, dhumukun gumuru, gumedhé, kumingsun sarta kumasura, apadéné tansah ngumukaké becikké dhéwé, nyaritakaké alaning liyan utawa ngumukaké sawijining wong, tumrap ala becikké, sugih mlaraté, bodho pinteré, lan bener luputé wong kang diumukaké mau, iku aja agé-agé ginugu, kudu ngenténi tandha yekti kang dadi sahing katemenan, luwih manéh yén spatemon karo wong kang sir pikiré, saya ora perlu kalebokaké ing ati. Iku bakal migunani, apesé oléh wuwuh panemu, pirang bara oléh raja braja sarta oléh kapénakking awak kang mang[16]kono pantes kaudi kalakoné, déné pangudiné ora liya mung sarana tindakking kabecikan kang kalawan saboboté.
Ing wusana surasaning piwulang kang kamot ing Layang Sasmita Wrinitya iki, muga andadekna kapénakking tindak tumrap kang padha sarawungan minongka pambirating karibedan mung kariya nemu karaharja.
versi naskah aslinipun saged dipun unduh wonten mriki.
Like this:Like Loading...	SERAT SASMITA RASA
♦ 1 Comment	SERAT SASMITA RASA
Osik iku dumunung ana ing kaélingan mungguh kang diélingngi dudu prakara kang kagusthi ing sadina-dina, yaiku prakara kang tuwuh ana saburining pamikir, tumekané mung kalayan dadakan kayata : éling goné tumitah urip éling goné bakal nemahi pati, éling kahananing lalakon kang bakal tinemu ing awakké, tumiba ala utawa becik kapénak lan ora kapénak kang mangkono iku diarani : osik déné ananing osi tuwuh saka meneping budi, kena ingaran : Wahyaning Cipta Sasmita.
Osik mau dadi penengeran manawa duwé osik éling sumedya nglakoni becik ing ngalamat bakal nemu kapénak manawa duwé osik éling sumedya nindakakéala , iku uga dadi ngalamat bakal nandhang ora kapéna[6]k uripé ana kang donya tumeka ing delahan dadi wosé osik iku warna loro, prakara iku karêpé padha ngarah luru énak lan kapénak énak iku rasaning pangenyam kapénak iku rasaning pratingkah.
Iki pépéngét kang bangét-bangét muga aja lali ing pamusthi. Mulané wong urip kudu nyumurupi obah osiking kang budi, amarga kanggo pandoman lakuning cipta, pakoléhé bisa nuntuni kauripan kang katitik katon becik déné becikking kahanan nuwuhaké kasembadan ing wekasané muka senengngan.
Panengeran Wong Kang Bakal Nemu Bebenduning Sukma
Gumuyu kang tumeka, luwih saking katon kena sinayutan, kayata : kapranan pqangrasané, sebab saka kacondhongan pamikiré, yaiku ngrasakaké sadhengah kacucutan kang andadVkakV latah. Utawa maneh nyukuraké kojuring mungsuh, goné kaweléh tansah ginagarap nganti andadé[7]kaké
marang kabatinan wekasan antuk bebenduning sukma, saka lirwaning tindak kang andaluya.
Napsu kang tumeka, luwih saking katon kena sinuyutan, kayata : kadadak kabrananging pikir, jalaran duwé panganggep marang sarawungngané, rumasa kaina kadiksuran kaéwanan kang gawé kagét sarta nuwuhaké untaping pikir, nganti ora ngélingngi rusakking karuntikan kalah menang padha nandhang kapitunan.
Arip kang tumeka, luwih saking katon kena sinayutan, kayata : rina wengi tansah ngantuk kudu turu, ésok awan soré, mung tansah ambaliyut jalaran kadadak ing sabab saka kendhoning otot dadi pancering mrimat nganti ora ngélingngi marang pangupakaraning raga kang ora ajeg iku andadékaké owah lakuning getih, ing koro kerep wuwuhé kalalara.[8]
Derênging karêp kang tumeka, luih saking katon kena sinayutan, kayata : banget kapinginé kani (kanthi) hawa napsu kang marangasmara marang kang nyulayani, yaiku sadhéngah kang ora bisa anduwa hardaning sedya, nganti ora ngélingi, yén derêngnging hawa napsu iku, ora bisa dadi rahayu, beneré kudu pineggak supaya ora andadékaké rusakking tedhak.
Pepali kang wali-wali, muga aja lali marang pamusthi, mulané wong urip kudu nyumurupi sasmitaning bebendu, supaya tandhuk kang nuwuhaké susah, padha
mijilaké panalongsa, kayata : rumasa kasluru utawa kaliru, ora patut salah ora kaprah, pinter durung bener, ongéh dadi goréh, wekasan nuwuhaké antengnging pameleng.
Warek kang tumeka, kongsi mijilaké pamarem, kayata : panarima jalaran saka nyirêp pangongsa, ngiwakaké karsa, ngung kuraké murka, ngarepaké legawa, nengenaké darma.
Sokur kang tumeka, kongsi nijilaké panarima, kayata : ngluhuraké sukma, karana sakehing titah iku, kawula dadi kanggepa sapadha-padha, kabéh padha anduweni sedya kang becik déné ana kang nuwuhaké piala, iku jalaran saka pé[10]peting pakéwuh, sarta cupeting kawruh, mergané kudu sumarah lan sumanggem sahagnyaning sukma.
Wantu-wantuning pametik muga aja lali ing pamusthi. Mulané wong urip kudu nyumurupi sasmitaning pitulungan supaya bisa numusi kalakoné, marmané disantosa ing cipta, aja pisan-pisan kongsi katuwuhan tetenger kang dadi kosok baliné sih, iku bisa nuwuhaké sedih, yén widada kadunungan tandha utama, pakoléhé tan kasangsaya, ing wekasan dadi mulya.
kahananing laku kang pramati, supaya kena ginawé pipiritan utawa kanggo paugeran tumrap kang padha sumedya ing gugulang laku, awit sarupaning bebendu iku tuwuh saka kaliruning laku, kosok baliné, sarupaning nugraha tuwuh saka tindak kang utama, mungguh pratélané kaya ing ngisor iki. [13]
sirung lan anjebrung, mung tansah padhang kang nanarik rênaning panyawang.
Saréh ing pangucap yaiku aris manis patitis genah, prenah padhang, gamblang, terang, wijang, cetha, tétéla, nganti ora andadékaké kodhenging panampa, apa déné ora brahok ora santak ora sengap ora cindhula, ora dhosa, ora songol ora kasar, sarta ora saru.
Alusing solah tanaga, yaiku ora diksura, ora tranyakan ora calundhangngan ora plandhingngan sarta ora langkah ing pratingkah.
Jatmikaning palungguhan ora rongéh ora goréh, ora nolak noléh ora édhég ora andgangak ora canguhgukan tansah jenjem sarta jinem nganti nganti katon mandhawa[14]ni, ora ngurawani.
Bisa nampani surasa, yaiku sumurup laraping ukara, nyandhak tanggap tanduking basa, mulat ulahing solah, tanpa lérégging swara, sarta pana séléhing sedya.
Lebda mangsuli pangandika baut ngulihaké pethukkaning basa, ora nalisir karo dhadhapukané, mungguh kang dhapur carita, korup kocap lan kecapé, déné kang dhapur pitakon winangsulan pituduh lan pitutur, kayata : pitakon jenéng, tembungé : sapa. Pitakon katetepan tembungé : apa. Pitakon rupaning barang utawa araning papan tembungé : éndi. Pitakon dunung, tembungé : ngendi, pitakon cacah, [15] tembungé : pira. Pitakon angkataning mongsa, tembungé : kapan, pitakon katurangan tembungé : kapriyé. Mangkono lan liyan-liyané.
Nyandak marang sasmita, yaiku sumurup maring ulat liring, kedhap kilat solan-salining kahanan sarta laraping saloka.
Ngerti marang wawadi, yaiku ngunci samubarang kang ora kena winedhar, rumeksa marang kawiragan, nutupi marang karikuhan.
Pangiri kang wanti-wanti, muga aja lali kang pamusthi. Mulané wong urip kudu nyumurupi lakuning kalantipan supaya awas ing pamawas ora andadékaké kandhegging pangancas pakolehé bisa buntas waluyaning jiwa raga bisa nunggal ing sasana.
Wingiting pasemon yaiku antengnging praupan ora réséh ing prtingkah, ora juwéh ing calathu, sarta ora réméh ing kakarêpan.
Rigena ing tindak yaiku ngacakki sakéhing la[16]ku, samu barang rampung ramping, ora céwét ora kéthér, sarta ora rêmben apa déné ora rondhé endhé, sarwa sumurup kang dadi wosing wigati.
Saronto ing sedya, yaiku ngatusaké panemu, samongsa durung pana ora sadaya-daya ing sedya, ora agé-agé kang tanpa gawé, ora grusa-grusu kang dadi kasluru, ora andadak kang nuntuni rusak sakehing tindak
ora angrangsang, ora murka, ora ngongsa, awit budi membat luwih kuwat unggahing darajat.
Pangarêp-arêp kang tetep, muga disanggem ing pangregem, mulané wong urip kudu nyumurupi lakuning kagunan supaya kaduk kadunungan sarana lawan mantra, marmané ana linanggana, balik kaudiya di nganti pana, pakoléhé ora kawekén lan ora kéwran ing pajongka, ing wekasan bisa karêgem ing asta. [17]
tetep ora mingser saka ing papan ora oncat saka ing padunungan ora mingguh marang pakéwuh, ora milih marang mungsuh, ora mundur karoban ing lawan ora mlencing sumengka ing tandhing,
mulané wong urip kudu nyumurupi lakuning kaprawiran supaya katut katularan marmané aja sinirik malah kaucik kang nganti becik pakolehé bisa kajn lan keringan ing wekasan dadi
Arang kedhep pamrihé pramana marang karêntegging cipta, pakolehé sumurup wosing sedya, ing wekasan kajuwara ing jana.
Ora mundhur pamrihé ora mayang tumoleh, pakolehé ngawakki kahananing rasa kang sinerang, ing wekasan bisa gawé ludhang samubarang.
Ora samabat yaiku ora angresah, ora ngersula, ora watak anjaluk pitulung, samubarang kudu linakon pribadi, pamrihé kanggonodhi budi, pakolehé dadi mondra guna sura sekti, ing wekasan bisa nampani bulu bekti.
Pitutur kang luwih luhur muga disanggem ing pangregem, mulané wong urip kudu nyumurupi lakuning kadibyan supaya luhur kamanungsané, genep pirantiné, tata uripé, pakolehé sinuhun suhun ing wekasan bisa dadi tutunggul nyénaphaténi ing bawana. [19]
Nyunurupi wong sedya sarana panalika, yaiku nganglangngi
sapapadhané. Déné warananing jiwa yaiku raga, sok sumurupa ragané iya sumurup jiwané, sok sumurupa lahiré iya sumurup batiné, wekasan bisa titi marang sajati.
Nyumurupi wosing pakarti, sarana niniling warta kang sajati utawa ninilas
Mulané wong urip kudu nyumurupi lakuning kawaspadan supaya ora mamang marang samubarang, ora samar marang gelar, ara talompa marang gaé, ora léna marang panggodha, sarta ora cawuh marang kawruh, wusana nuntun mulya lan raharja, ing donya tumeka pangayam-ayaming laya.
Like this:Like Loading...	SERAT BABAD TUBAN
♦ Leave a comment	SERAT BABAD TUBAN
Ingkang kadamel purwaning gitaya : nalika panjenenganipun Sang Prabu Banjaransari, Narêndra Binathara ing Nagari Pajajaran punika kagungan putra : kathah, ananging ingkang badhé kula anggé ugering cariyos wau; muhung para putra wayah ingkang nedakaken para Bupati ing Negari Tuban kémawon aluranipun kados ing ngandhap punika :
Sang Prabu Banjaransari puputra : Radén Arya Methaun.
Radén Arya Methaun puputra : Radén Arya Randhu Nuning, punika lajeng lalana mangétan kanthi palilahipun ingkang éyang Sang Prabu Banjaransari, sarêng tindakipun prapta ing saléripun ardi Kalak Wilis distrik Jenu, (Tuban) lerêp wonten ing ngriku, watawis dinten lajeng Babad ara-ara
adrengnging karsanipun Radén Arya Randhu Nuning : sariranipun kapéngin sanget ngasta pusaraning praja jumeneng dadya Bupati, pambabating ara-ara wau lami-lami lajeng dados praja, kaparingan nami Lumajang Tengah. Radé Arya Randhu Nuning pindah asma Kyai Ageng (Kyai Gedhé) Lebé Lonthang. [4]
Kacariyos sajumenengipun Kyai Lebé Lonthang ing Lumajang Tengah, akarya gemah raharjaning nagari, lit boten kikirangan sandhang tedha, maésa lembu tanpa kinandhangngakén durjana sami ketes mingprin daruna saking kataman prabawanipun ingkang Bupati. Awit
mahambek budi rahayu, pramila para abdi karéréhanipun sami ajrih asih mituhu sapangrehipun Kyai Lebé Lonthang anggénipun ambawani praja Lumajang tebah laminipun 20 taun.
Kyai Ageng Lebé Lonthang kagungan putra kakung satunggal kadibyanipun anglangkungi ingkang rama, asma Radén Arya Bangah, (sanés Arya Bangah putra Prabu Brawijaya), Radén Arya Bangah wau tuhu pinunjul ing wani, kathah para wanodya ingkang sami kasmaran, ananging sarêng ingkang rama séda boten karsa angentosi, saking karsanipun badhé yasa nagari piyambak, pramila lajeng tindak mangidul para wadya punggawa sami andérékaken sarêng tindakipun dumugi ing éreng-érengngipun rêdhi Réngel lerêp sawatawis lajeng babad wana ingkang badhé kinarya nagari, boten watawis lami dados praja, kaparingan nami nagari Gumenggeng. [5]
Saking kawontenaning nagari Gumenggeng ugi raharja, tanpahé ing praja Lumajang tebah, menggah nagari Lumajang tebah samangké dados dhusun nami dhusun Bonang, distrik Jenu Tuban.
Radén Arya Bangah : kagungan putra kakung satunggal : asma Radén Arya Dhandhang Miring, ing warna yayah ayang-ayangnging Bawana, sarêng Radén Arya Bangah anggénipun mangréh praja Gumenggeng angsal 22 taun lajeng séda.Radén Arya Dhandhang Miring nalika sugengipun ingkang rama : tansah anggénipun amesu raga, ing mongsa kala alalana ing Unggyan ingkang samun muhung maneges pamoring kawula Gusthi, ingkang kaésthi : bénjing satedhak turunipun sageda dadya Bupati prajurit sarta nagari ingkang badhé karéhaken wau widada-ha ing salajengngipun.Saking sanget pamesuting raga : temahan saged katarima Shang Hyang Kaneka Putra anedhakki, awit ngemban sabda pangandikanipun Shang Hyang Jagad Pratingkah, inggih punika bénjing sasurutipun ingkang rama sariranira boten kalilan jumeneng Bupati wonten ing nagari Gumenggeng, awit badhé boten saged kadumugen sedyanipun nanging praja wau muhung kanggé panjenenganipun pribadi. Wangsul bénjing tanayanipun kémawon punika ingkang kaweca saged andhatengngi kados ingkang da[6]dos panuwunipun, nanging sarananipun kedah babad wana ing Papringan yén sampun dados kedah kawastanan Tuban awit kajaba badhé dados nagari ingkang kaloka ing Tri Bawana, ing wingking badhé dados asri mau tapi pasaréyanipun para Wali utawi Aoliya saking tanah Arab bilih sampun dumugi mongsa kalanipun, Radén Arya Dhandhang Miring matur nyandikani, Shang Hyang Kaneka Putra lajeng mukswa. Pramila sarêng ingkang rama Radén Arya Bangah séda, boten karsa jumeneng Bupati gentosi ingkang rama wonten ing praja Gumenggeng, lajeng para wadya punggawa sami kadhawuhan babad wana ngalér-ngilén wana ingkang kababadan wau nama wana Ancer-ancer, sarêng sampun dados praja : kaparingan nama nagari Lumajang menggah nagari Gumenggeng : samangke dados dhusun nama dhusun Gumeng, distrik Réngngel (Tuban).
Radén arya Dhandhang Miring puputra kakung satunggal asma
Lumajang ugi saged ayem tentrem gemah raharja, para wadya bala sami suka, Radén Arya Dhandhang Miring jumeneng Bupati Lumajang laminipun 20 taun lajeng séda. Sadéréngipun séda : sampun paring wasiyat pangandika dhateng ingkang putra Radén Arya Dhandhang Wacana, supados anyungkemana pun sasmitani[7]pun Shang Hyang Jagad Pratingkah kados ingkang kawahyon ing nginggil, ingkang putra matur nyandikani. Pramila sarêng ingkang rama séda, Radén Arya Dhandhang Wacana lajeng utusan wadya punggawanipun babad ing Wana Papringan (bokmanawi ing wekdal punika wau wana kathah : tanemanipun Pring = deling.) sarêng sampun dados nagari kaparingan nami : “TUBAN”.
Sayektosipun kajawi netepi dhawuh sasmitanipun Jawata : ing praja wau pancen kathah sumbering toya, toyanipun beninga asrep dados nami nagari Tuban wau : kénging kawredenan = (dipun tegesi) Tuban = metu banyu = tubanyu = (Tuban).
Sajumenengipun Radén Arya Dhandhang Wacana ing purak sa-Tuban nagari katingal raharja, datan wonten para durjana ingkang nandukaken ardaning cipta, pramila para punggawa samya suka ingkang datan pipindha.
Sarêng anggenipun jumeneng Bupati pikantuk : 3 taun lajeng iyasa pasangrahan kanan kering kinubengan ing
saged ayom asri, angres pateni.
Pasanggrahan utawi sendhang wau kaparingan nama : Beti, punika saking wawancahaning tembung pangabekti, awit bilih panjenenganipun, Radén Arya Dhandhang Wacana ngalerêsi cangkrama utawi ameng-ameng ing ngriku, para abdi karerehanipun lajeng sami so[8]wan mangabekti, samangke wau pasanggrahan utawi dhusun ngriku kasantunan nami : Bekti Harja.
Radén Arya Dhandhang Wacana ugi lajeng gumantos asma : Kyai Ledhé Papringan, anggenipun jumeneng Bupati angsal 30 taun lajeng séda, kasarekaken ing kali gunting, dhusun prunggahan (Tuban), wangsul pasaréhanipun para Bupati angka : I, II, III, IV sampun kula udi katranganipun boten saged pinanggih. Menggah nagari lumajang sangké dhados Dusun nami dhusun Bancar.
Amrih gampiling pangetang : mélahi Bupati Tuban ingkang sapisan dumugi pungkasan punika kula damel angka urut Jawi. Ingkang nganggé ongka : 1. Inggi punika Radén Arya Dhandhang Wacana, = (Kyai Ageng Papringan) awit punika kang murwakani iyasa nagari Tuban, wondéning para Bupati ingkang kasebat ing nginggil (nganggé ongka rum I dumugi IV) punika namung kanggé susuluh purwaning cariyos dados cicriyos saged turut boten nama jugag, pramila sampun kalintu ing panampi.
1. 1. Nyai Ageng Lanang Jaya;Nyai Ageng Ngeso;
1. 2. Nyai Ageng Lanang Jaya puputra jaler satunggal Radén Arya Ronggalawé. [9]
Nyai Ageng Ngeso ugi puputra jaler satunggal asma Radén Arya Kebo Nabrang.
Sasédanipun ingkang éyang (Kyai Ageng Papringan) ingkang gumantos mangréh ing praja Tuban inggih punika ingkang wayah Radén Arya Ronggalawé.
Radén Arya Ronggalawé sarêng jumeneng Bupati Tuban dalem Kabupaten pindah wonten ing sakilénipun guwa gabar, praja Tuban ingkang wiwitan wau samangke dados 3 dhusun, a. Trowulan; b. Prunggahan Kulon; c. Prunggahan Wetan, para wanita ingkang wedalan saking tigang dhusun kasebut ing nginggil asring pinanggih sami éndah ing warni,
watawis lami Radén Arya Ronggalawé jumeneng Bupati : nagari Tuban karêbat déning Radén Arya Kebo Nabrang, prangngipun ramé, ngantos gangsal dinten papanipun prangngan dumunung saleripun Rawa Beron akarya kathahing pepejah, wangké sungsun matimbun wutahing rudira yayah samudra bena, badhé pungkasanipun perang, kuda titihanipun Radén Arya Ronggalawé kawaos déning Radén Arya Kebo Nabrang, kenging andhemanipun sanalika ambruk trus pejah wonte ing sakilenipun dhusun Talun (pinggir [10] margi ageng) samangké maujud séla, saéstha kapal akarya eraming manah. Radén Arya Kebo Nabrang lajeng kawales dipun lantari waos déning Radén Arya Ronggalawé kenging jajanipun lajeng pejah, kawanda mukswa : malih dados uling pethak lumajeng tambuh ingkang sinedya.
Manut cariyos Serat Damar Wulan Radén Arya Ronggalawé tuhu digdaya sekti mondra guna, tan wonten braja tumama, sédanipun tatkala magut prang kaliyan Prabu Uru Bisma, layon rinebat para wadya prajurit kabeta kundur ing Tuban lajeng kasarékakén dhateng astana Kajongngan.
Radén Arya Ronggolawé jumeneng Bupati laminipun 30 taun kagungngan putra jalu satunggal asma Radén Arya Siralawé, ananging ing Serat Damar Wulan tuwin Serat Melajeng ingkang nami “Hikayat tanah Jawi” nerangakén putranipun Radén Arya Ronggalawé wau kakalih, 1. Radén Bantaran; 2. Radén Watangan, mongka ing babon sejarah : namung kasebut kagungan putra satunggal asma Radén Siralawé wau bokmanawi Radén Buntaran awit putra pambajeng tur saged gumantos jumeneng Bupati. [11]
Sarêng Radén Arya Ronggalawé séda, ingkang putra Radén Siralawé gumantos jumeneng Bupati, laminipun 15 taun lajeng séda.
Radén Arya Siralawé puputra kakung satunggal asma Radén Arya Sirawenang, (Radén Arya Wenang) sarêng Radén Arya Siralawé séda, ingkang putra Radén Arya Sirawenang gentosi ingkang rama jumeneng Bupati, Radén Arya Siramewenang Bupati laminipun 42 taun.
Radén Arya Sirawenang puputra Radén Léna, sarêng ingkang rama séda : Radén Arya Léna gentosi jumeng Bupati, laminipun ngantos 52 taun ananging dalem Kabupaten lajeng kapindah ing kampung Sida Mukti. Puputra kakung satunggal asma Radén Arya Dikara.
Sasédanipun Radén Arya Léna, ingkang putra Radén Arya gumantos jumeneng Bupati laminipun 18 taun lajeng séda.Radén Arya Dikara kagungan putra putri kakalih, 1. Radén Ayu Arya Téja; 2. Kyai Ageng Ngraséh. Radén Ayu Arya Téja wau kapundhut garwa dhateng Shéh Ngabdurrahman putranipun Shéh Jali = Shéh Jalallodin (Kyai Makam Dawa).Sarêng Radén Arya Dikara kagungan putra mantu Shéh Ngabdu[12]rrahman : panjenenganipun ingkang Bupati lajeng lumebet agmi Islam inggih mélahi ing wekdal wau ing negari Tuban kataneman wiji Agami Islam.
Sasédanipun Arya Dikara : ingkang angentosi jumeneng Bupati ingkang putra mantu Shéh Ngabdurrahman lajeng pindah asma Radén Arya Téja, jumeneng Bupati laminipun : 41 taun lajeng séda.
Radén Arya Téja kagungan putra kakung satunggal asma Radén Arya Wiltikta, punika ingkang jumeneng Bupati gentosi ingkang rama, laminipun 40 taun lajeng séda. Radén Wiltikta, puputra Radén Said inggih lajeng Susuhunan ing Kalijaga.
Sasédanipun Radén Arya Wiltikta ingkang angentosi Bupati Tuban Kyai Ageng Ngrashéh, sarêng Kyai Ageng Ngrashéh sampun jumeneng Bupati, lajeng krama angsal putranipun Radén Arya Wiltikta, (dados kaprenah wayah kaponakan) jumeneng Bupati 40 taun lajeng séda.
Kyai Ageng Ngrashéh puputra kakung satunggal patutan saking putri putranipun Radén Arya Wiltikta kasebut ing nginggil asma Kyai Ageng Gegilang, jumeneg Bupati Tuban laminipun 38 taun lajeng séda.
Kyai Ageng Gegilang kagungan putra satunggal [13] asma Kyai ageng Bathabang. Sasédanipun Kyai Ageng Gegilang : Kyai Ageng Bathabang ingkang gentosi ingkang rama jumeneng Bupati, laminipun 14 taun lajeng séda.
Kayai Ageng Bathabang kagungan putra kakung satunggal asma Pangéran Arya Baléwot sasédanipun Kyai Ageng Bathabang : ingkang putra Pangéran Arya Baléwot ingkang angentosi ingkang rama jumeneng Bupati, laminipun 56 taun lajeng séda.
Pangéran Arya Baléwot kagungan putra kakung 2 ingkang : 1. Asma Pangéran Sekar tanjung; 2. Asma Pangérang Ngangshar.Sasédanipun Pangéran Arya Baléwot ingkang angentosi jumeneng Bupati ingkang putra pambajeng, inggih punika Pangéran Sekar Tanjung.Ngaléresi ing diten Jumuwah Pangérang Sekar Tanjung salat ing masjid sarêng nembe rukuk lajeng kacidra : kaprajaya saking wingking déning ingkang rayi Pangéran Ngangshar, kaliyan wasiyat dhuwung tilam upih wasta Kyai layon kawat gata ing gigir terus ing jaja lajeng séda. (Menggah wau Kyai layon samangke taksih kasimpen kangge pusaka dhateng ingkang ngarang punika serat) Pangéran Sekar Tanjung jumeneng Bupati [14] laminipun 22 taun kagungan putra kakung kakalih, asma : Pangéran Arya Pamalad; 2. Arya Salempé, nanging wekadal ingkang rama séda : taksih sami timur.
Sasédanipun Pangéran Sekar Tanjung, ingkang gentosi jumeneng Bupati, inggih ingkang rayi : Pangéran Ngangshar, sarêng angsal 7 taun lajeng séda.
Sasédanipun Pangéran Ngangshar, ingkang gumantos jumeneng Bupati, Pangéran Pamalad. Sarêng jumeneng Bupati Tuban lajeng krama, angsal putri putranipun Kangjeng Sultan Panjang, (Radén Jaka Tingkir) laménipun ngasata pusaraning praja : 38 taun lajeng séda. Pangéran Arya Pamalad kagungan putra kakung satunggal asma Pangéran Dalem nalika Pangéran Arya Pamalad séda : Pangéran Dalem taksih timur.
Sasédanipun Pangéran Arya Pamalad ingkang gumantos jumeneng Bupati ingkang rayi : Arya Salempé angsal 32 taun lajeng séda.
Sasédanipun Arya Salempé, ingkang jumeneng dados Bupati, Pangéran Dalem, ing ngriku dalem Kabupaten lajeng kapindah ing kampung Dagan sakidulipun watu tiban, watawis taun lajeng yasa masjid pagen banon [15] yasa béténg sajawining kitha, dumunung ing guwa gabar mangétan tus mangilen.Kacariyos nalikan Pangéran Dalem iyasa béténg, wonten satunggal bagiyan ingkang dereng rampung, garapan bagiyanipun Kyai Muhkhamad Asngari, Modin Majagung asal saking nagari Cempa. Sarêng kapirsan déning Pangéran Dalem Kyai Muhkhamad Asngari lajeng kadhawuhan segeda inggal angrampungaken garapanipun bilih boten inggal rampung badhe tampi duduka ingkang sanget Kyai Muhkhamad Asngari ngeningaken cipta nutupi babahan hawa sanga, mamalad samadi (semadi) ening, nunuwun dhateng Gusthi ingkang murweng dumadi, ingkang dados sasangemanipun punika saged rampung : saged rampung, tur pelag anglangkungi garapanipun para nara karya ingkang sami sinung pakaryan iyasa béténg.Pangéran Dalem sanget rêna ing galih dupi mariksani wau béténg, pramila lajeng kaparingan nami Béténg Kumba Karna, awit katingal ageng inggilipun béténg kados Radén Kumba Karna. Saha ing wekdal wau titiyang ing nagari Tuban sami sumerêp bilih Kyai Muhkhamad Asngari : aoliya (Pandhita tama). [16]
Kacariyos lami-lami Kangjeng Sultan ing Mataram midhanget pawarti : bilih Pangéran Dalem badhé baléla ing panjenganipun awit katingngalan saking adheging béténg Kumba Karna. Pramila panjenengnganipun Kangjeng Sultan ing Mataram utusan prajurit wasta Jyai Randhu Wathang, alapah sandi ing nagari Tuban salebeting lampah sandi : Kyai Randhu Wathang lajeng nancepaken wit randhu wana sapasang, kanggé cagak ganter, randhu wana sapasang, kanggé cagak gantar, randhu wana sapasang tersami gesang.
Kasbut Serat Purwalalana wau agengenipun datan patimbang, satanah Jawi boten wonten ingkang nyaméni, dumunung ing kampung Kajongan kitha Tuban ananging sampun : 50 taun ngantos sapunika, sampun rêbah. Lampahipun Kyai Randhu Wathang ugi pikantuk katerangan kaliyan nyata, bilih Pangéran Dalem lerês badhé ambaléla ing Ratu, pramila Kyai Randhu Wathang lajeng inggal wangsul caos udani dhateng Mataram.
Kangjeng Sultan sarêng mirêng aturipun Kyai Randhu Wathang sanget duka, lajeng utusan prajurit wasta Pangéran Pojok kinanthenan wadya punggawa : 1900, anglurug ing nagari Tuban, Pangéran Dalem sarêng mirêng kabar manawi badhé pinreping ripu, lajeng mepak wadya punggawa prajurit anjagi dhatengnging mengsah. Sarêng Pangéran Pojok sawadyanipun dateng lajeng campuh prang, mé[17]lahi tiyang Tuban unggul yudanipun ananging dangu-dangu kaseser ing yuda, awit keroban tandhing, Pangéran Dalem lolos magétan ing pulo Baweyan ananging boten lami lajeng tindak ing dhusun Rajeg Wesi, ing wekdal punika ing Rajeg Wesi dérêng dados nagari, awit taksih karéh ing Jipang, (Panolan), angsal : 5 taun lajeng séda, kasarékaken wonten ing kampung Kadipaten (kaprenah ing sawétanipun Kabupaten Bojonegara) ngantos sapunika pasaréyan wau katelah nami : Buyut Dalem. Sabedhahipun nagari Tuban wasiyat mariyem nami Kyai Sido Murti ingkang wonten ing Kepoh Dhéndhéng (kampung Sido Mukti) lajeng musna tanpa krana. Sarta Pangéran Pojok lajeng utusan caos atur ing Mataram : bilih nagari Tuban sampun bedhah, Bupatinipun lolos, saking pangandikanipun ingkang sinuhun Kangjeng Sultan Pangéran Pojok kalilan anggentosi jumeneng Bupati ing Tuban,
Lestantun Pangéran Pojok jumeneng Bupati. Nglarêsi ing dinten garêbêg Mulud taun Dal para Bupati ing satanah Jawi sami sumiwi ing Mataram Pangéran Pojok ugi sumayos ananging sarêng tindakkipun dumugi ing kitha Blora : gerah kedadak lajeng séda, layon kasarékaken wonten ing sakidul alun-alun Blora. Pangéran Pojok jumeneng Bupati laminipun [18] : 42 taun, sasédanipun Pangéran Pojok putra taksih timur, pramila boten saged anggentosi ingkang rama.
Ingkang angentosi jumeneng Buppati rayinipun Pangéran Pojok wasta : Pangéran Anom antuk : 12 taun lajeng kalérehaken saking Mataram saleréhipun Pangéran anom lajeng kataneman umbul kémawon ing wekdal wau ing nagari Tuban lowong boten wonten Bupatinipun wondening umbul wau : 4 panggénan inggih punika :
Boten lami lajeng dipun gentosi Bupati saking Mataram wasta : Arya Balabar, inggih Arya Blender, dalem Kabupaten lajeng pindhah ing kampun Naibon kaprenah sakiduling kuburanipun Kyai Kusén angsal 39 taun lajeng séda.
Sasédanipun Arya Balabar : lajeng dipun gentosi dheteng Pangéran Sujanapura, Bupati Japan (Majakerta) dalem Kabupaten lajeng pindah ing dhusun Prunggahan [19] Pangéran Sujanapura jumeneng Bupati laminipun 10 taun lajeng séda, kasarékaken ing dhusun Brutuh.
Pangéran Sujanapura kagungan putra kakung satunggal wasta : Pangéran Yuda Nagara, sasédanipun ingkang rama : Pangéran Yuda Nagara ingkang gumantos jumeneng Bupati, laminipun 15 taun lajeng séda ing Giri, layon kasarékaken ing Giri.
Sasédanipun Pangéran Yuda Nagara, ing gentosi jumeneng Bupati Radén Arya Sura Adiningrat Bupati saking Pakalongan, Radén Arya Adiningrat jumeneng Bupati Laminipun 12 taun lajeng ka-amuk dhateng Radén Arya Dipasana, kanthi tiyang Madura wasta Kyai Mangunjaya, Radén Arya Sura Adiningrat séda ing paprangan.
Sasédanipun Radén Arya Sura Adiningrat Radén Arya Dipasana ingkang gentosi jumeneng Bupati ing Tuban, angsal 16 taun lajeng prang akaliyan tiyang Madura, wonten ing dhusun Singkul (Sedayu) Radén Arya Dipasana kasambut ing ngadilaga, séda kasarékaken ing dhusun Singkul ugi.
Sasédanipun Radén Arya Dipasana ingkang anggentosi jumeneng Bupati inggih punika papatihipun wasta : Kayai [20] Reksa Nagara, sarêng sampun jumeneng Bupati lajeng pindah asma Kyai Tumenggung Cakra Nagara, sarêng anggenipun jumeneng Bupati angsal : 47 taun lajeng séda, kasarékaken wonten ing dhusun Dagangan dhistrik Singgahan (Tuban), saking lami saha kathah jasa utawi kasaénanipun dhateng nagari, kaparingan sasebutan Adipati.
Sasédanipun Kyai adipati Cakra Nagara ingkang anggentosi, jumeneng Bupati ingkang putra kakung wasta : Kyai Purwa Nagara, sarêng angsal 24 taun lajeng perlop ing Demak awit gerah, boten watawis lami séda, kasarékaken ing Demak ugi, saking tetembungan perlop wau bangsa kita Jawi anggenipun mastani lajeng éwah dados perlos, Tumenggung Perlop éwah dados Tumenggung Perlos.
Sasédanipun Kyai Purwa Nagara, (Tumenggung Perlos) ingkang gentosi jumeneng Bupati : Kyai Adipati Lider Sura Adi Nagara, jumemeng Bupati angsal 3 taun lajeng séda.
Sasédanipun Kyai Adipati Lider Sura Adi Nagara ingkang gumantos jumeneng Bupati : putranipun kakung, wasta Radén Surya Adi Wijaya, (Radén Tumenggung Surya Adi Wijaya) angsal : 12 taun lajeng léréh, dalem Kabu[21]paten kapindhah ing kampung Gowah, manut ing pengetan rampungnging pandamelipun dalem Kabupaten nalika tanggal 1 Juli 1814.
Saléréhipun Radén Tumenggung Surya Adi Wijaya ingkang gumantos jumeneng Bupati : Kangjeng Pangéran Citra Soma ingkang kaping VI Bupati Japara, (uruting petang kaping VI wau saking Japara, sanés saking Tuban bilih kapétang saking Tuban nembe Citra Soma kaping I) watawis 6 taun lajeng pindah ing nagari Lasem, watawis 3 taun lajeng pindah ing Japara malih.
Salajengipun Pangéran Citra Soma ingkang kaping VI ingkang gumantos jumeneng Bupati Kangjeng Pangéran Citra Soma ingkang kaping VII (kapetang saking Tuban Citra Soma kaping II) angsal 20 taun lajeng séda.
Sasédanipun Kangjeng Pangéran Citra Soma kaping VII ingkang gumantos jumeneng Bupati Radén Adipati Citra Soma ingkang kaping VIII, (kapteng saking Tuban Citra Soma kaping III) angsal 30 taun lajeng pensiun.
Salaréhipun Kangjeng Radén Adipati Citra Soma ingkang kaping VIII ingkang gumantos jumemeng Bupati : Radén Tumenggung Panji Citra Soma ingkang kaping IX (kapetang saking [22] Tuban Citra Soma kaping IV) angsal 22 taun lajeng pensiun.
Saleréhipun Radén Tumenggung Citra Soma ingkang kaping IX ingkang gentosi jumeneng Bupati : Radén Mas Tumenggung Suma Brata, (1892) angsal 4 taun lajeng séda kasarékaken ing daganipun astana Kangjeng Susuhunan Bonang.
Sasédanipun Radén Mas Tumenggung Suma Brata, ingkang gentosi jumeneng Bupati : ing putra mantu Radén Adipati Arya Kusuma Digda, (1893) angsal 16 taun lajeng séda, kasarékaken ing astana makam Pathi (Tuban).
Sasédanipun Radén Adipati Arya Kusuma Digda, ingkang gentosi jumeneng Bupati ingkang raka wasta : Radén Tumenggung Pringga Winata, patih Rembang (1911) saha nalika dinten Saptu Wage tanggal ping 11 Oktober 1919 : séda, kasarékaken wonten ing makam Pathi : Tuban.Ing sarehning nagari Tuban sampun angsal 35 jumenengan Bupati, bokmanawi satanah Jawi boten wonten ingkang nyameni lulusing nagari kados ing praja Tuban lan malih taun 1920 ing nagari Tuban mélahi kalampahan sepur N.I.S. ingkang makaten wau mahanani bilih saya lami nagari tambah arja. Lajeng saged anyakra bawa : bilih nagari Tuban [23] badhé saged widada ing salami-laminipun saha saged kagagas sarana alusing budi, benjing akiripun dalem karésidhenan Rembang saged dumunung wonten ing Tuban awit sapunika sampun kawistara : Senening praja saged anggédéng wahyunipun kadrajatan nanging sadaya wau taksih kawengku wonten ghaibing Gusthi, kita manungsa boten kenging ambuka kekeraning Bawana, punika awisa ageng tumrap dhateng ingkang Ahlul kasunyatan dados panyakra bawa kula ingkang kasebut ing nginggil wau : nama ketlajeng, boten langkung nuwun samodra gung pangaksaménipun para maos.Sapunika kula badhé anerusaken cicriyos utawi dodongéngan mirit saking wawaton buku, utawi mirêngaken saking cariyosipun Bapa kula nami : Mas Ngabéhi Prawira Rêja, Mantri Guru ing Tuban nalika taksih gesang, kawontenanipun saged mathuk pramila lajeng kula terangaken kados ing ngandhap punika :
Ingkang kilén Kyai Ageng maloko, ipénipun Kangjeng Susuhunan ing Bonang. [24]
Kyai Ageng Gugilang, (Bupati Tuban ongka 10.)
Kyai Ageng Bathabang, (Bupati Tuban ongka 11.)
Kyai Ageng Ngraséh, (Bupati Tuban ongka 9.)
Pangéran Arya Baléwot, (Bupati Tuban ongka 12.)
Ingkang sinaré ing Astana Majagung (ingkang sisih kilen)
Shéh Muhkhamad Asngari, (Modin Majagung ingkang kasebut iyasa béténg Kumba Karna, kalawan jenengnganipun Pagéran dalem Bupati Tuban ongka 17.) punika Shéh Muhkhamad Asngari putranipun Shéh Mahmuddil Kybra, ing nagari Palémbang, lajeng kapundu putra déning Sang Prabu Cingkara Déwa, ratu ing
Ingkang sinaré ing makam dawa, kampung Sido Mukti.
Ingkang sinaré ing cungkup makam agung (makam Sgung) punika wonten tiga :
Cungkup ingkan kilén Shéh Maolana Mahuler, asal saking Pacé (Cempa).
Cungkup ingkang tengah, Shéh Maolana Madu Mayang Mekar, saking nagari Palembang.
Cungkup ingkang wétan, Shéh Maolana Mayang Mekar, sadherékipun Shéh Maolana Madu Mayang.
Tiga-tiganipun wau sami sakabatipun Kangjeng Susuhunan Bonang. Ingkang sinaré sajawining cungkup Shéh Maolana Japati, (putranipun Kyai Ageng Ngrashéh, (Bupati Tuban ongka 9) santrinipun Shéh Maolana Mauler. Ingkang sinaré ngandhapipun Kangjeng Imba, punika Shéh Prang Wadana.
Ingkang sinaré ing astana Panyuran Nyai Ageng Mayura putra Kangjeng Susuhunan Ngampel (ingkang Bak Ayu Kangjeng Susuhunan Bonang).
Ingkang sinaré ing atana Gesik distrik Rêmbés. [27]
Shéh Ibrahim Asmara, saking nagari Cempa, ingkang éyang Kangjeng Susuhunan Bonang.
Ingkang sinaré ing astana Bendhongan Shéh Ngabdul Satari, inggih Pangéran Pager Warih dalah ingkang garwa.
Ingkang sinaré ing astana Panitikan dhusun Brondongngan (Batu Retna) Radén Jaka Mukri, ingkang rayi Kangjeng Susuhunan Kudus.
Ingkang sinaré ing pasaréyan Tundhung Mungsuh (Klamber) inggih punika Radén Gagar Manik putranipun Kangjeng Sultan ingkang kaping II ing Mataram.
Ingkang sinaréing Gedhung Maolana (Majagung Lor).Shéh Maolana Iskak.
Ingkang sinaré ing Kali Gunting, dhusun Pronggahan, inggih punika Kyai Ageng Papringan (Bupati Tuban ongka 1).
Ingkang sinaré ing gedhung dhusun Gedhondhong, (Gedhong omba).
Ingkang garwa, (putranipun Kyai Ageng Tegal Omba).
Ingkang sinaré ing astana Atas Angin (Gedhong omba).
Cungkup ing wétan Pangéran Atasangin. [28]
Ingkang sinaré ing gedhong Pakuncén (Brondongan) nami Radén Arya Déwa Bratha, putra Kangjeng Sultan Pajang.
Ingkang sinare ing Kajaranom (Slema = Sukalilo) Shéh Mahmud ngulama saking nagari Pahang.?
Ingkang sinaré dhateng pasaréyan Pasekan Nyai Ageng Langgeng, putranipun Kangjeng Susuhunan Ngampel.
Ingkang sinaré ing Pasaréhan kampung Kingking Kidul wonten 3 :
Ingkang sinaré ing makam Kusén kampung Kali Bon punika juru seratipun Prabu Brawijaya Pamungkas wasta Radén Sabar.
Ingkang sinaré dhateng dhusun Prungahan (sakidulipun Majagung Tapakan) punika Radén Barat Katiga.
Ingkang sinaré ing sjawining astana Kangjeng Susuhunan Bonang, Pangéran Arya Pamalad (Bupati Tuban ongka 15).
Ingkang sinaré ing Tajung Awar-awar distrik Jenu (Tuban).
Dewi Asariyah, (putra Kangjeng Sultan Banten) [29]
Ingkang sinaré ing dhusun Kepoh (sukolila) punika Pangéran Andong Wilis asal saking Pacangngan (Madura).
Ingkang sinaré ing cungkup Kaliuntu, distrik Jenu, Shaid Madrus Amad Ibdu Kajan saking nagari Ngadan.
Cungkup ingkang kidul Kyai Ageng Shawo : sarimbit putra Kangjeng Susuhunan Ngampel.
Cungkup Jene ingkang wétan pyambak : PangéranAlas inggih Shéh Muhkhamadinul Ngarifin putranipun Pangéran Kara Welang.
Ingkang sinaré ing Jojogan (Nglirip) inggih punika Pangéran Kusumayuda, nami Kyai Abdul Jabar, putra Sultan Pajang.
Ingkang sinaré ing distrik Réngel punina Pangéran Purbaya, putra Sultan Pajang.
Ingkang sinaré ing dhusunPekuwon distrik Réngel punika Pangéran Dhandhang Kusuma, putra Sultan pajang nami Kyai Pasu. [30]
Ingkang sinaré ing dhukuh Dringo, dhusun Jegula distrik Réngngel inggih punika Kangjeng Ratu Ayu, putra Kangjeng Sultan Pajang.
Ingkang sinaré ing dhukuh Karang Kali, dhusun Mentoro distrik Réngngel Pangéran Pringgadani.
Ingkang sinaré ing dhusun Sundhulan distrik Réngngel inggih punika Kangjeng Ratu Ayu, putra Kangjeng Sultan Pajang.
Ingkang sinaré ing dhusun Pucangan Onder distrik Montong, punika Pangéran Ngisa, putra Sultan Pajang.
Ingkang sinaré ing Dagangan distrik Sanggahan Kyai Adipati Cakra Nagara, Bupati Tuban ongka 25; wondéning Kyai Adipati Purwa Nagara (Perlos) sinaré ing Demak.
Ingkang sinaré ing Majagung wétan ingkang Lér, Kangjeng Pangéran Citra Soma kaping VII.
Kangjeng Radén Tumenggung Citra Soma kaping VIII, sinaré ing Majagung wétan ingkang kidul.
Kangjeng Radén Tumenggung Citra Soma kaping IX, sinaré ing Majagung wétan ingkang kidul.
Kangjeng Radén Mas Tumenggung Sumo Brata sinaré ing Daganing astana Bonang.
Kangjeng Radén Adipati Arya Kusuma Digdaya, sinaré ing makam Pathi.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	WEJANGAN JOYOBOYO BAB DUMADINE MANUNGSO	MP3 GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 TAYUB
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.36
Reaksi: tanggal 9 dec '10 ..... waktu 17:05nulis blog iki kanggo nerangno hujan deres yang sedang kualami anyep n gluduk pun menemani awakku............. dar der da der nek kuping rasane ngasek tekan dada..HUJANHujan
Assalamu’alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh Poro bapak, ibu lan poro sederek sedoyo ingkang kulo hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
tinular_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
dihibahke neng kene.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Meta, utawa Wikimedia Meta wiki, ing meta.wikimedia.org, iku sawijining situs web mawa basis wiki sing dadi penopang tumrap proyèk-proyèk Wikimedia.
Sepisanan digawé minangka Meta-Wikipedia ing sasi November 2001, Saiki duwé peran yaiku berikut:
Dhiskusi lan formulasi proyèk Wikimedia, kalebu Wikipedia, lan khususé dhiskusi kawicaksanan.
Papan kanggo ngorganisasi lan nyiapaké isi, kanggo koordinasi antarbasa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.46, 14 Maret 2013.
ke kraton ada satu cerita menarik, kami ingin mencoba naik andong tapi…
andong pinten mas? dugi kraton| suwidak mas | gangsal welas mawon nggih? | dereng tau numpak andong mas? monggo lampah mawon #jogja— Arif Setiawan (@ariffsetiawan) August 27, 2012
ngadhang taksi | dugi kraton pinten pak? | kalih doso mas |
tumbas sing taksih cempe umur 2-3bln wonten / angsal mas? Kinten2 pinten reginipun?
itox says:	July 18, 2012 at 09:02	Ngapunten mboten gadhah sing cempe.
Menawi wonten reginipun nggih sami mawon, ngangge timbangan.
kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing
layar lebar.sumber : www.pesgaming.com_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
Torii?) inggih punika bangunan ing kuil Shinto ingkang dados watesing antawisipun papan kanggé mapan manungsa kalihan kawasan suci papanipun Kami [1]. Kejawi punika, bangunan kasebut gadhah fungsi minangka lawang gerbang kuil. Wujudipun tori punika arupi kalih palang ingkang sejajar lan dipunsangga kalih cagak vertikal. Bangunan punika kathahipun dipuncat mawi werni abrit (oranye) lan kadang kala ugi boten dipuncat (werna asli bahan bangunan). Sanajan padatanipun dipunpanggihaken wonten ing mergi kanggé mlebet ing kuil Shinto, torii ugi saged dipunpanggihaken ing mausoleum kekaisaran lan sapérangan kuil Buddha ing Jepang. Simbol torii wonten ing peta terbitan Jepang minangka tandha papanipun kuil Shinto.
Asal usul[besut | besut sumber]
Asal usul torii punika gegayutan kalihan legènda Jepang kuno. Amataresu [2] ingkang dukha (marah) marang rayi kakungipun ingkang remen nganggu. Amataresu ndelik wonten ing gua saking watu karang ingkang dipunsebat Ama no iwato. Mergi kanggé mlebet ing gua kasebut dipuntutup kalihan watu karang saéngga kedadosan gerhana matahari. Tiyang-tiyang sami ajrih bilih srengéngé boten medalaken cahyanipun malih. Awit saking wewarah saking setunggaling tiyang, sadaya naganaki tokoyo no tori (pitik jantan) dipunkempalaken lan dipundamel kluruk. Amataresu lajeng péngén mangertos kenging menapa pitik sami kluruk lajeng watu karang ingkang nutupi dalan kasebut dipunbikak sekedhik. Pesumo mawi awak ingkang ageng ndorong watu kasebut saéngga gua kabikak. Srengéngé medal malih lan donya slamet. Wit kanggé mencokipun pitik ingkang dipunsukakaken ing ngajengipun altar konon minangka bangunan torii ingkang kapisan. Bangunan ingkang mirip kalihan torii ugi kepanggihaken wonten ing pamukiman bangsa Tai. Bangunan Torana ing India utawi Paifang asal saking Cina ugi mirip kalihan torii.
Wujud bangunan[besut | besut sumber]
Bagéyan bangunan. Torii awujud myōjin (inggil) lan torii awujud shinmei (ngandhap)
Padatanipun bangunan torii kapérang saking 2 cagak vertikal ingkang nyangga 2 palang sejajar ing bageyan nginggil bangunan. Palang bagéyan nginggil saged wonten 2 palang susun ingkang dipunsebat palang kasagi lan palang shimagi. Déné palang bagéeyan ngandhap punika dipunsebat nuki. Menawi dipunpasangi papan nama kuil (gakuzuka), lajeng papan nama kasebut dipunpasang ing antawisipun palang shimaki lan palang nuki. Katingal saking wujudipun, torii dipunpérang dados kalih wujud inggih punika shinmei lan myōjin. Wujud kalih punika dados wujud dhasar saking maneka jinis torii. Sapérangan ageng torii kalebet sumbangan saking pendhèrèk kuil kasebut saéngga wujud torii ugi gumatung déning kekajengan tiyang ingkang paring sumbangan. Wujud torii kasuga saged mawon dipundamel ing Kuil Kashima lan boten wonten gegayutanipun kalihan Kami ingkang dipunpuja.
Torii ugi dipunginakaken kanggé nedahaken gegayutanipun antawisipun kuil Shinto ingkang sejinis, tuladhanipun torii wujud Yasukuni wonten ing Kuil Yasukuni lan manéka Kuil Gokoku ingkang wonten ing kathah papan ing Jepang, dene torii ingkang wujud sannō wonten ing Kuil
punika wujuding torii ingkang paling biasa amargi namung lurus kemawon. Kalih palang ing bagéyan nginggil kaperang dados palang inggil ingkang dipunsebat kasagi lan palang ngandhap ingkang dipunsebat nuki. Palang inggil boten gadhah palang shimagi. Jinising torii wujud
Wujud myōjin[besut | besut sumber]
Torii awujud myōjin (myōjin torii) punika wujudipun torii mawi ornamen lan garis lengkung. Kalih palang ing bagéyan inggil saking palang kasagi lan palang shimaki palang bagéyan ngandhap ingkang dipunsebat nuki. Kalih cagak penyangga punika tegak lurus kalihan lemah (radi miring). Jinising torii awujud myōjin: myōjin
kanthi dhuwur 8 m saking zaman Muromachi ing Kimpusen-ji.
Shutan no Ōtorii ing Kuil Itsukushima (Warisan Donya UNESCO)
Mapan wonten ing tengahing segara ing ngajengipun bangunan kuil utami, gadhah 4 cagak kanggé nyangga tambahan saking kayu camphor. Torii ingkang sapunika kapungkasan dipunbangun ing taun 1875, lan kalebet bangunan generasi kaping 8 saking bangunan generasi kapisan ing zaman Heian.
Shitennō-ji ing Osaka gadhah torii mawi ukuran ageng saking watu ingkang paling tua ing Jepang.
Ing Kuil Heian, Kyoto wonten bangunan torii kanthi dhuwur 24,4 meter ingkang kalebet bangunan torii paling inggil ing
(Jepang) Gambar jinis Torii dan penjelasannya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.55, 6 Maret 2016.
Kulo nyuwon kaleh sampean salah silape kolo dingapunten lampah,kulo sepindah rembuk semugo Allah lebur ake duso kulo lan sampean, tetep emane kulo lan imane sampean, saukum syarak dng apunten dunio lan akhirat. Selamat
Namung badhe nyuwun priksa, punapa punika proporsi irah-irahan kaliyan bokonganipun sami kaliyan ringgitipun? Saking panyawang kula kok irah-irahanipun ketingal radi kagengen?
admin · 11-06-2011 11:06:37 · Koleksi wayang Sri Mulyono 05
admin · 11-06-2011 11:05:26 · Koleksi Wayang Sri Mulyono 06
Tembung sukses mono tembung manca, asale aka basa Perancis, ejaane kang asli :succes. Dene ngucapake swara “u “, ing wanda “suk” ora antep kaya ing salumrahe swara “u”, nanging ngambang ana ing antarane swara “u” lan “a”. Ana kang njarwakake sarana tembung : kasil utawa khasil, kang tegese oleh gawe. Nanging ora sethithik saiki ing cecaturan basa Jawa padinan kang nggunakake salinane ing
Upamane ing ukara:” Priye olehmu usaha menyang Jakarta, apa wis berhasil?” ,iku karepe, apa wis oleh gawe, apa sukses ? Tembung “sukses” dhewe saiki wis wiwit populer, wis akeh sing nganggo ing pasrawungan urip katimbang lan tembung salinane mau. Malah ora sethithik kang nganggep yen tembung “sukses” iku wis klebu ing kulawargane tembung-tembung basa kita. Wondene tegese kang luwih cetha, sukses iku: kaleksanan apa kang ditindakake kasil kanthi becik. Terange maneh: pegaweyan utawa perjoangan kang wis katindakake kanthi berhasil, iku katembungake: sukses.Tujuwanku nulis sing dak jupuk saka sumber, seratane bapak almarhum Imam Supardi iki, mengku karep supaya aku gelem nulis maneh lan iya kanggo wacan muridku idhepe-idhep nguri-uri basa Jawa, e mbok manawa ana gunane ing tembe mburi. Sokur-sokur sing kersa rawuh ing gubugku iku kersa maos lan atur panyaruwe lan nambah paseduluran.Ngelmu iku pancen kelakone yen kanthi laku.Mengkono uga sesuluh kang diandharake ing postingan iki, ora bakal bisa menehi paedah sethithika, yen ta mung disetujoni wae diakoni benere dhewe tanpa ditindakake kanthi keyakinane dhewe, sajroning padha nyambut gawe ing saben dinane.Mula saka iku murih bisa gampang methik sarining sesuluh, luwih dhisik dak aturi migatekake sarat-sarat ,kepriye carane maos buku-buku apa wae kang bisa asung paedah :1.Yen memaos buku isi wulangan, ing saben perangan utawa saben bab, waosen kanthi sareh aja kesusu-susu. Saben saperangan utawa sabab tamat pamaose, aja nyandhak perangan sateruse utawa candhake, nanging gagasen dhisik, apa lan kepriye karepe kang mentas diwaos mau. Yen isih kurang damang, kurang ngerti utawa ana perangan kang kurang terang, becike diambali maneh pamaose kanthi luwih tamban, luwih tliti lan luwih anjinggleng.2.Maos klawan sareh iku tegese ora mung: daya-daya tumuli rampung bae, nanging : sajroning maos kudu diselingi “ ngaso sedhela”, memikir apa kang lagi diwaos mau. Yen ana ukara kang sajak nyaleneh, utawa kepranggul panemu kang nembe disumurupi, banjur pitakona ing sanubarine dhewe, apa iya bener lan nyata kaya mengkono? Diselang-seling pitakonan, kepriye carane enggone bakal nindakake isine anjuran kang dianjurake ing kono.3.Yen saperangan wis tamat pamaose kanthi sareh lan tansah diselingi memikir, lagi mbanjurake perangan candhake maneh. Uga sarana sareh, tliti lan ora perlu daya-daya rampung. Becik ing saben-saben maos, nyandhinga potlot biru utawa potllot abang, perlu kanggo nyireni tetembungan utawa ukara kang perlu digatekake.Carane gawe tenger, ing sisihe tulisan perangan buku sisih kiwa utawa tengen diwenehi tenger palang. Yen perlu, ukara kang penting-penting dicorek ngisore mawa garis abang apa biru. Perlune tetenger mau, yen liya dina arep maos maneh, gampang bisane nujokake kawigaten marang bab-bab kang penting.4.Kita manungsa iki padha kasinungan sesipatan: gampang lali. Mula saka iku, ing sawijining wektu, apa sesasi sepisan, apa rong sasi sepisan, utawa yen pancen nuju butuh sesuluh, becike buku-bukune kang maedahi, diwaos maneh. Pamrihe supaya bali eling maneh marang apa kang wis nate digatekake lan dipratelakake. Kudu duwe keyakinan yen tansah ana kesempatan kanggo mbeciki pakulinan.Kaya mangkono carane maca kang becik, maca kang antuk kang nduweni tujuwan arep maju kaya dene bangsa-bangsa liya kang wis padha merdika. Aja dikira mung para sarjana jaman saiki bae kang nganjuri supaya wong memaca kanthi niyat arep maju, methik sarining wulangan kang becik. Dalasan para luhur ing jaman biyen, iya wis nate paring wulangan patrape wong maca kang becik, kasebut ing “Wulangreh”, tembange pucung kaya mangkene:Lawan maning, ana ing pituturingsun, yen sira amaca, layang sabarang layanging, aja pijer katungkul ningali sastra.Caritane, ala becik dipun weruh, nuli rasakena, saunining layang ugi, den karasa ingkang becik sira nggowa.Ingkang ala,kawruhana alanipun, dadine tyasira, weruh ala lawan becik, ingkang becik wiwitane sira wruha.Iya, ora ?! Wong kuna kok iya wis ngerti kepriye carane memaca kang bisa njalari antuk sukses, antuk paedah.Panyuwunku kaya sing wis dak aturake ing ndhuwur, aku kepengin nulis kang sumbere cetha muga –muga migunani kanggo awakku dhewe lan para muridku lan sapa wae sing rawuh ing gubugku iki. Saya akeh sing dak waca, tibake ora ana saempute yen ditandhingake karo panjengan kabeh, semono uga saya akeh sing daktulis iya ora ana apa-apane yen ditandhingake karo seratan panjenengan, utamane para penulis kang asmane wis kasusra, wis
kareben enak anggonku mangan.....cathetan endah
pesan kanjeng Sunan Drajat “Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho”
kinaryo bebukaning rawi Rejosari pondok, wonten kyai jumeneng gurune, tigo pisan wasis muruk ngilmi, katah poro santri
mitranipun, ingkang ugi dadyo guru santri ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ngilmi, pro guru maguru. Datan wonten ingkang animbangi, pinunjul kinaot, langkung ageng pondhokan santrine. Krono saking kathahipun murid, ujaring pawarti pinten-pinten atus.
Amangsuli kang lagyo lumaris, sadoyo mangulon, sepi
barintik tur aburik, wau rainiro ciri kero ing mripate alis barungut tepung, irung sunthi cangkeme nguplik,
blorok kuninge semu bang, asungsun tigo pöntange, bongkot tengah lan pucuk, timah budheng ingkang kinardi, cupak ireng tur
opo, salawase urip aneng dunyo iki, ingsun durung tumingal”.
Janmo ingkang rupane kadyeki, sarwi nöleh ngandiko mring sabat, “podho tingalono kuwe, manungso kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi,
“Ingkang petel sinauwo ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunyo akherate, sopo kang nedyo
den wastani yen anak belis, langkung sakit manahnyo, nanging tan kawetu ngungkapi gembolaniro, kleletipun
ngucap mring Mad ‘Arif: “Lah to moro age takonono, opo kang den untal kuwe? Lan sopo aranipun, sarto maneh wismane ngendi? Opo panggotaniro, ing
mung nganggö senenge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger döyan pinangan, öra nduwe gigu, tan pisan wedi duroko.”
Ahmad Arif mrepeki gyo muwus aris, “Wong olo ingsun tanyo?”
“Lah to sopo araniro yekti, sarto maneh ngendi wismaniro?” kang tinannyo lon saure. “Gathölöcö aranku, ingsun janmo lanang sajati, omahku tengah jagad”, Guru tigo ngrungu, sareng denyo latah-latah.
“Bedhes busyet aran nöra lumrah janmi, jenengmu iku haram.”
Gathölöcö ngucap tanyo aris, “Dene siro podho latah-latah, anggeguyu opo kuwe?”
Kyai Guru sumaur: “Krono saking tyasingsun geli, gumun mring jenengiro.”
Gathölöcö muwus, ing mongko jeneng utomo, gathö iku tegese sirah kang wadi, löcö pranti gösökan.
“Marmo kabeh podho sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae. Tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, monco pat monco lelimo, iyo iku Gathölöcö aran-mami, prasojo tondho priyo.”
Kyai Guru mangsuli “Tan becik, jenengiro iku luwih olo, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duroko, jeneng öra patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nroko.”
yekti janmo utomo, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadono klawan bupati, liyane ora biso.
Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulyo, supoyo turunku tembe, dadi priyayi agung,”
‘Abdu’ljabar angucap bengis: “Dhapurmu koyo luwak, nganggö siro ngaku, lamun sajatine lanang.”
kawruh, satemene bae iyo, ingsun adus tirto tekad suci ening, ing tyas datan kawöran. Bongso salah kang kalebu ciri, iyo iku adusing manungso, ingkang sabener-benere.”
Kyai Guru sumaur: “Wong dapure lir kirik gering, sopo ingkang pracoyo, nduwe pikir jujur, siro iku ingsun-dugo, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.
Najan arak iwak celeng babi, angger döyan mesti siro-pangan, öra wedi durakane.” Gathölöcö sumaur: “Iku bener tan nganggö sisip koyo pambatangiro, najan iwak asu, sun-titik asale purwo lamun becik tan dadi seriking janmi, nadyan babi celengo, ngingu dhewe awit saking cilik, sopo ingkang wani nggugat mring wang halale ngungkuli cempe. Sanadyan iwak wedhus, yen asale srono tan becik haram, lir iwak söna, nadyan babi iku, tinilik kawitaniro, yen purwane ngingu dhewe awit genjik, luwih saking mendo.
Nadyan wedhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramiro, nadyan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wonodri, dudu celeng cölöngan, halale kalangkung sanadyan iwak maeso.”
“Yen cölöngan luwih haram saking babi,” ujarnya Guru tigo, “luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu ciloko, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandhangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, öra tau mangan enak, öra tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wismo.”
Guru tiga duk myarso, gumuyu angguguk: “Sandhangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kismo.”
Gathölöcö anyauri malih: “Yen mangkönö isih lumrah janmo, öra kinaot arane, bedo kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing angkoso dadi darbekingsun, kang anyar sarwo gumebyar, sun-kon nganggö marang sanak-sanak-mami, ngon trimo nganggo olo.
Apan ingsun trima nganggö iki. Pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedhes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah. Ingsun dhewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawono, podho metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan. Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ono, benjang bakal sirno maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu teka silit, titenono kewolo, iki tuturingsun?”
kurune kalintang, krono nurut mring karsane, Gusti Njeng Nabi Rasul. Saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan söre esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi. Allah kang paring wikan. Kanjeng Rasul yen tan den turuti, muring-muring banget anggone duko, sarto banget panyiksane, ingsun tan biso turu.”
Mekah ingkang siro-sembah, öra nono ing wujude, wus sedo sewu taun, panggonane ing tanah
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya biso luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywo nganti keno ukum awak-mami.”
Guru tiga miyarso: “Asru ngucap nyoto sira maling, öra pantes rembugan lan ingwang. Siro iku wong munapek, duroko ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursilo mring panjawabipun, öra wurung katularan, nadyan ingsun datan angklakoni maling, yen gelem mulangono. Nalar bangsat paturane maling, yekti dadi melu keno
tuwo? Badhenen cangriman iki. Yen siro nyoto wasis, mesti weruh ingkang sepuh.”
Ahmad ‘Arif ambatang: “Kelir kang tuwo pribadi, sadurunge ono dhalang miwah wayang. Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud ddingin, wus
iku sisip, panemuku tuwa dhewe kaki dhalang. Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dhalang, mulane tuwo pribadhi, tan ono kang madhani. Anane dhalang puniku, ingkang karyo lampahan, nyritakake olo becik, asor unggul tan liyo saking ki dhalang.”
Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nyambungi wacono aris: “Karö pisan iki salah, podho ugo durung ngerti, datan biso mrantasi, tur remeh kewolo iku, mung nalar luwih gampang, öra susah nganggö mikir, sun ngarani tuwo dhewe wayangiro. Upomo wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dhalange pan durung ono, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun
wus miranti, dhalang wiyaga linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung biso, dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang. Kang nonton tan ono wikan, marang warnaniro ringgit, margane isih petengan. Öra kena den tingali. Yen balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, kelire kawistoro ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah Kurawa. Ki dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gedhe cilikiro, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pitudhuhiro, balencong ingkang madhangi, pramilane balencong kang luwih tuwo. Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dhalange mung darma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayögo gedhe cilik, manut marang dhalangipun, sinigeg gongso iko, kaki dhalang masesani, nanging darmo ngucap molahake wayang parentahe ingkang nanggap. Ingkang aran Kyai Sepi, boso sepi tanpo ono, anane ginelar yekti, langgeng tan öwah gingsir, tanpo kurang tanpo wuwuh, tanpo reh tanpo guno. Ingkang luwih masesani, ing sölahe wayang ucape ki dhalang.
Ingkang mesti nglakonono, ingkang olo ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap. Yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung öra ono siji opo. Boso
puniku, nyrambahi badhaniro, njobo njero ngandhap nginggil wujudiro, wujude Allah kang murbo. Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kothak, balencong pisah lan kelir, dhalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reco. Benjang yen siro palastro, uripmu ono ing ngendi? Saikine siro gesang, patimu ono ing ngendi? Uripmu bakal mati, pati nggowo urip iku, ing
rasanipun, roso ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasaniro ing kawruh öra tinoso. Tetep urip
yekti, awit cilik prapteng tuwo, tan pisah lan rai-mami.”
Gathölöcö mangsuli: “Dene-siro wani ngaku, matamu öra pisah, moto olehmu ing ngendi? Opo tuku, opo gawe, opo nyelang? Opo siro winewehan? Iyo sopo kang menehi? Kalawan saksine sopo? Dino opo aneng ngendi?”
tuwaniro, lörö pisan podho mukir, karöne öra rumongso gawe irung moto kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku dadyo jalaran wujude ragamu kuwi. Öra nedyo gawe rambut kuping moto.”
asru nyentak: “Pujimu pujining Widdhi, siro öra nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping
ingkang dhiri mestine dadi sakitan. Öra keno siro mukir melokke wus pinanggih, teko ngendi asalipun. Yen asale tan wikan,
salah, kajedhegan siro maling. Lah iku duwek-mami siro-anggo tanpo urus. Saikine balekno, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ono satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’no, cirine rino lan wengi, ingsun-rebut tanpo ono. Saiki lagyo pinanggih. Siro ingkang nyimpeni, santri podho tanpo urus. Yen siro tan ngulungno, sun-lapurake pulisi. Öra wurung munggah ing rad pengadilan. Mesti siro kökum pekso, yen wengi turu ning buwi, lamun rino nyambut karyo. Saben bengi den kandhangi. Bedo kalawan salawase nggon tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang
Wiwit biyen jaman Purwo, Pajajaran Mojopahit, wong Jowo agama Buddho. Jaman Demak iku salin, nyebut Rasulu’llahi, sebute wong ‘Arab iku. Saiki siro-tular, anilar agomo lami, tegesiro
“Ingsun gilo sayekti, yen weruh koyo dhapurmu. Wedi mbok katularan. Öra duwe moto kuping, kawruhiro
kabeh keno ing pejah, lamun wis tumekeng janji. Yekti mulih mring asale podho ilang. Kiraku manowo siro metu saking reco wesi, dene wujud tanpo nyowo. Siro öra duwe budhi.”
Kyai Guru nyauri samyo misuh: “T**uk biyangamu.”
Gathölöcö angucap: “Iku banget trimo-mami, krono siro telu pisan misuh mring wang.
Siro nudhuhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tonggo kanan kering, bopo biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun öra wani sumpah.
Iyo iku bopo biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine siro biso nudhuhake biyang-mami, wismane ono ngendi? Lawan sopo aranipun? Ombo-ciyute piro, duweke wong tuwo-mami? Yen tau weruh iku ujar ambelasar. Krono ingsun nöra wikan, wujude
asru möjar: “Siro wani angakoni, tunggal wujud lan Pangeran? Opo kuwasamu kuwi?”
Suksmo, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsaniro Hyang, aweh mösik liyo mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, panggondo pamiyarso, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah. Ingsun öra opo-opo, mung pangroso duwek-mami, iku yen ono sihing Hyang, yen tan ono sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, boso sepi iku suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung öra weruh siji opo.”
‘Abdul-jabar nulyo möjar: Siro iku angakoni, wujudmu wujuding Suksmo, ing mongko ragamu kuwi, keno rusak bilahi, öra langgeng siro wutuh.”
Gathölöcö angucap: “Ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.
Supoyo ojo salah, dadi öra kurang luwih. Lamun salah ngrusak buku sastro ongko. Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-ati, gawe pesti ojo kliru.”
Kyai Guru angucap: “Kang durung sira-lakoni, bejo sarto cilakamu
manowo luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driyo, dadi öra kurang luwih, öra angel öra cidro ing semoyo.”
Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap: “Pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan?”
“Bener pan öra sisip, kolo ingsun dereng wujud, ono ing ‘alam samar, tumeko ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking rogo. Boso setan iku seto. Asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuno. Puniko asale putih,
ingsun asal komo pethak. Menek guru telu siro komo ireng ingkang dadi. Dene buntet tanpo nalar.”
‘Abdu’lmanap duk miyarsi, möjar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar: “Yen sarujuk, wong iki pinatenan. Lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.
Iku wong mbubrah agomo, akaryo sepining masjid.”
Gathölöcö asru ngucap: “Den enggal nyunduk mring mami. Sapisan nyunduk jisim, pindö batang siro-sunduk. Yo ingsun utang opo, arso mateni mring mami. Saurira mung lego rasaning
tetep aran janmo ngrusak syara’. Dene bangsane agomo, sasenengane wong ngaurip. Sanajan agomo Cino, lamun trus lair batin, yekti katrimo ugi.”
Guru telu: “Agamamu, iku agomo kopar. Agomoku ingkang suci, iyo iku kang aran agama roso. Tegese agomo roso, nuruti rasaning ati. Rasaning badan lan lesan. Iku kabeh sun-turuti. Rasaning legi gurih, pedes asin sepet
urip iki, ojo pisan-pisan panggih kalawan wong öra urus. Manungso tan weruh toto, jroning ngimpi ingsun sengit. Yen kapethuk sun mingkar tan sudi panggyo.”
Gathölöcö kang tinilar aneng ngisoring waringin rumoso yen menang bantah. Mangkono osiking
Dene iku isih bödhö kurang nalar. Durung podo durung timbang. Yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur. Yen mangkono sun-kiro, ingkang muruk tanpo budi. Iku nyoto setan ingkang mindho janmo. Lamun wulange manungso, mesthine podho mangreti, mring dugo lawan prayögo. Aywo karem karyo serik. Mulane kudu eling. Eling marang Ingkang Asung. Asung urip kamulyan. Upayanen den kapanggih, yen pinanggih padhang terang sagang nalar. Yen padhang tegese gesang, lamun peteng iku mati. Janmo ingkang duwe nalar aran manungso sajati, yen luwih wus ngarani. Agal myang alus
wastro rinumpoko, banjur podho maring ngendi, kayu rineko janmi, opo gölek guru jamhur. Sarkoro munggeng tolo, arso den adu lan mami,
kukila, kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan siro guru. Koco tumraping netro, öra jamak mejanani, mulwo rengko yen siro luru saroyo. Kemadhuh rujit godhongnyo, aywo suwe sun-anteni, guru ngendi srayaniro najan jamhur luwih wasis,
kebo bangkok = sapi, bibis alit = undur-undur, pelem gung mowo gondo = kweni,
Gathölöcö sukeng driyo, rerepen alon lumaris miling-miling mung priyonggo,
anyegeri, kraos gatel astane ngukur sariro.”
Kacarita ing Cepekan pondhok ageng panggenan santri ngaji, puniko sampun misuwur kawentar monco projo. Wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru ‘Alim Jamhur tanpo samo, kang nomo Hasan Besari. Kajuworo yen ‘ulomo, milo unggul ginuron poro santri, muridipun tigang atus, ing
mring kancanipun. Wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing
ma’no lapal Kur’an, mencil-mencul madoni mring Kyai Guru ma’naniro, lapal Kur’an angambil sagunging misil, ingkang sampun kinawuhan. Kang saweneh ono santri pradondi, ing
sadoyo poro santri, munggeng langgar toto lungguh. Hasan Besari möjar: “Dene gati kados wonten karsanipun? Pukul pinten mangkatiro saking pondhok Rejasari?”
Angling Kyai ‘Abdul Jabar: “Bakdo subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten margo, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur. Gathölöcö namaniro, dapure mboten mbejaji. Punika setan katingal anak belis ambekto wadung linggis, pan kinaryo ngrusak ngremuk ing syara’ Rasulu’llah, ingkang leres dipun wadung
mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal methakil, sakeh kawruh kabarubuh, sagung pasal kasingsal, dalil-dalil katail ing misilipun, kulo mapan mung kasoran, kulo nyingkring boten mlangkring. Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah soyo rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling nedyo anjiling.
Kulo tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh. Kulo-suwun mring Hyang Agung, salami-kulo gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kadyeku. Yen kapethuk kulo nyimpang, jejera kulo sumingkir. Manah-kulo sampun jinjo, krono saking kapok den iwi-iwi.”
Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkönö, sanaliko dennyo ngontor
kasundhul ing agami. Milo putih surbaningsun, titih teteh micoro, kalah iki mesti ngambil saking biku, milo kethu tarancangan, panjalin ingkang kinardi. Kerigen santri ‘ulomo, öra kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor ndhuwur, milo klambi kebayak, biso miyak marang kawruh agal alus. Sabuk poleng monco warno, kawruh-ingsun warni-warni. ‘Ilmu Jowo, Londo, Cino, Turki Ködyo Hindu Benggolo Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jowo tan kuciwo, dasar ingsun bongso Jawi. Milo bebed sarung ombo, ömber jembar ngungkuli ingkang dhakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyoto, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, öra nono biso modho, amadhani marang mami. Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis teken-ingsun, kumecis nora cidro, anerawang njobo njero ngisor ndhuwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janmo tanpo budi. Sayektine ingsun wirang, golek-ono saiki ono ngendi, si Gathölöcö wong kumprung. Ingsun arso uningo mring warnane janmo ingkang kurang urus.”
Ahmad ‘Arif ujariro: “Dhuk wau sapungkur-mami. Tut wingking lampah-kawulo, kinten-kinten dalu puniko ugi, nyipeng wonten kito Pungkur.”
Hasan Besari ngucap: “Lamun mrene sun-jewere kupingipun, mungsuh janmo ngrusak
pramono samyo andulu, ing pacandon wonten janmo, endhek cilik bokong cantik.
cangkemipun macucu boten sumaur, nulyo nembang uro-uro, larase mung angger muni.
“Piyik anak manuk doro, pedhet iku jarene anak sapi, cempe cilik anak wedhus, gudel anak maeso, kirik cilik iku jare anak asu, belö kepel anak jaran, genjik cilik anak babi.
Sekar pucang jare mayang, sekar mlati jarene sekar mlati,
samyo eram sadoyo tyasnyo geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacono jroning driyo, opo boyo pancen duwe loro gemblung. Dene pijer uro-uro,
ingsun iki lagyo ewuh, lan banget ketagihan? Lamun siro pari-pakso ngundhang mring sun, kethu-mu bae sun-selang prelu kanggo gadhen dhingin. Candu rong timbang kewolo. Nanging janji siro-tebus pribadi. Mengko yen wus mendem ingsun, tumuli
lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu. Umpomo ingsun-wenehno, luwih becik den turuti.”
Santri duto kang satunggal, amangsuli: “Mangkönö dennyo angling, wus tetelo nalar kojur, iku podho kewolo, kethu-mami ugo anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.”
Kang satunggal tumut ngucap: “Öra bedo anyare kethu-mami, lagi
muwus: “Niki kethu-kawula, tampenana Gus Nganten sampeyan-pundhut, gadhekno kulo sumanggo, sak-nono dipun tampeni.”
sobrah ancur kaca, balung tipis munggeng pucuk dariji, seger dadi röso mlaku, nanging ingkang kelangan,
ingsun ugo wani mungsuh, mrica kecut dhedhompolan, sagendinge sun-ladeni.”
ingkang kinaryo ngasah lading = wungkal, paksi alit kang dadyo sasmiteng tamu = prenjak, pethel panjang tanpo sangkal = tatah, kadhal gung wismeng bengawan = bajul, jambu ingkang isi lir mirah edi (dhelima), wadung pari = ani-ani, mrico kecut
wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdul Jabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari: “Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki.”
Hasan Besari sumaur: “Nadyan mekruh najiso, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimen tumuli linggih. Reged öra dadi ngopo, yen wus lungo tilase disirami.”
Hasan Besari gyo dhawuh: “Uwong olo lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku.” Gathölöcö sigro minggah, marang
sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.
Para santri tutup grono, wonten ingkang ngalih deniro linggih, Hasan Besari amuwus: “Siro jenengmu sopo?”
Wangsulane: “Gathölöcö araningsun.”
Hasan Besari tetanyo: “Opo kang siro-sangkelit?”
Sumaur: “Iki watangan, watangane cipto pikir kang ening, ono dene pentholipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang
napas kang lungid. Cethute aran dzatu’llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cethutipun,
Hasan Besari ngandiko: “Siro wani mapaki kawruh-mami, nganggö siro wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, opo siro nampik urip demen lampus, ra wedi manjing nroko, ora melik munggah swargi?”
Gathölöcö alon ngucap: “Koyo opo bisane nampik milih, wus pinesthi mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip. Yen wong urip iku susah, metu saking takdiriro pribadhi ingkang gawe susah iku, dene Kang Moho Mulyo, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, öra keno tinon lair. Siro ingkang tanpo nalar, endah-endah ingkang siro-rasani, suwargo naroko iku, mongko katon wus cetho, sopo-sopo ingkang mulyo uripipun, iku ingkang manjing swargo, sopo mlarat manjing geni. Ya iku manjing naroko.”
sauriro: “Nyoto nakal rembuge janmo iki, maidö marang Hyang Agung, lan syara’ Rasulu’llah, pancen wajib pinatenan dimen lampus, lamun maksih awet gesang akaryo sepining masjid.”
Gathölöcö alon ngucap: “Ora susah siro mateni mami, nganggo gaman tumbak dhuwung, saiki ingsun pejah.”
Kyai Hasan Besari asru sumaur: “Iku lagi tataniro, wong mati cangkeme criwis. Awake wutuh lir reca.”
Iku ingkang aran sadat, pisahiro kawulo lawan Gusti. Lungo pisah tegesipun, dadi roh. Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksmo iku, roso pangroso lan cahyo, panggonane ono ngendi?”
Kyai Guru sauriro: “Bener ingsun luluh awor lan siti, roso lan pangroso iku, kalawan cahyo gesang, pan kagowo iyo marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwargo, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid. Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi solat limang prakawis, sarto akeh pujinipun, rino wengi tan owah, anetepi jakat solat pasanipun, pitrah ing dino riyoyo, yen katrimo ing Hyang Widdhi. Kaunggahaken suwargo, krono manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu’llah, pinanjingaken yumani.
Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi.”
Gathölöcö asru muwus: “Dene Ingkang Kuwoso, nganggo nyatru marang wong kapir
Nabi. Anane kapir puniko, sopo kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karyo uripipun, akaryo bejo ciloko, tan liyo Hyang Moho Suci.
Upomo Allah duweyo satru kapir murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud tinitah aneng dunyo, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung. Yen mengkono Allahira, iku ora duwe budi. Demen karyo kasusahan, adu-adu wong Islam lawan kapir. Bedo kalawan Allahku, mepeki ing aguno, anuruti sakarepe umatipun, ora ono kapir Islam, bedo-bedo kang agami. Tegese aran agomo, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewolo, tanpo salin agamane
Suksmane manjing geni, Suksmane wong Islam iku kabeh manjing suwargo, opo siro wis tau nglakoni lampus, weruh suwargo naroko, panggonane aneng ngendi?”
Hasan Besari angucap: “Kang kasebut sajroning kitab-mami.”
Gathölöcö sru gumuyu: “Siro
saking naluri, sayektine kabisanmu, mung kitab sembarangan. Siro-gowo oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Bakale opo katrimo, krono iku kagungane pribadhi. Sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapiro, iku ugo kagunganiro Hyang Agung. Mongko siro-aturno, bali marang kang ndarbeni. Opo öra nemu döso? Iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur.”
unine buku daluwang mangsi, landhaten kanyotohanmu. Rasane saking sastro, sarto maneh siro iku
munggah mring suwargo löko. Sang ‘Ijaril
Yen mangkönö siro kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe. Lamun bengi sarto awan, pijer ketungkul wayah, öra mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.”
“Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe kagunganiro Pangeran, obah-osiking manah Muchammad kang nggowo iku duwekmu amung pangroso. Mongko siro-gowo kuwi öra siro-ulihno. Balekno marang Kang Duwe. Yen siro maksih
urip tanpo moto. Upomo padhanging rawi asaliro saking suryo, sirno kalawan srengenge. Kalamun padhange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asaliro.”
Gathölöcö asru nyentak: “Ingsun iki ora wani ngulihake durung mongso. Yen tan ono pamundhute. Ingsun
sadoyo. Parentahe ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah siro dhewe, kinen sujud kaping limo rino wengi mangkönö, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam. Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudono, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwoso, ngilangake peteng iku, kagenten padhanging suryo. Panase soyo ngluwihi, saking kuwasaning Allah. Suryo iku darmo bae, sakehe manungso ndönyo samyo susah sadoyo, krono saking panasipun, Nabi Muchammad parentah.”
“Marang umatira sami supoyo podho sujudo, marang Kang Murbeng ‘alame, tatkolo patang raka’at, kabeh podho nuwuno, mring sudane panas iku, lan sudane dosaniro.
Lan podho nuwuno maning linanggengno kaluhuran, koyo luhure srengenge. Pramilane lamo-lamo tumurun soyo andhap, dadyo asrep panasipun. Wong akeh ngarani ‘asar.
Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatiro, supayane sujud maneh, sarta podho nenuwuno, langgeng ananing Suksmo. Lan podgo nuwuno iku, linanggengno kaluhuran.
Kuwasanira Hyang Widdhi. Biso gawe peteng padhang, gawe unggul lan asore, kang padhang tegese gesang, kang peteng iku pejah. Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira. Den purih sujudo maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam. Dene luwih kuwasane, biso gawe peteng padhang, lan gawe pejah
jagad kabeh, manungsane ‘alam ndönyo, rumoso kasusahan, krono saking petengipun, amargo suruping suryo.
Sagunge umat nuruti nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune. Mulane ngaranan ‘isya, tegese anangiso, marang Ingkang Murbeng luhur, nenuwun supoyo padhang.”
“Kagenten padhanging sasi, sakehe manungso suko uningo wulan cahyane
wates jero jembar lan maneh akeh isine.”
Hasan Besari tetonyo: “Sira öra sembahyang?”
Gathölöcö aris muwus: “Sembahyang langgeng tan pegat. Sujud-mami sujud eling, keblatku tengahing jagad, bareng napasku sujude, napasku metu mbun-mbunan, solatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksmo.
Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandaniro, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.”
“Siro podho öra ngreti Rasulu’llah sabatiro iku durung linairke. Lintang wulan lawan suryo, ‘alam ndönyo wus ono, yekti tuwo suryanipun, iku kang kitab Ambiya.
Kang tinitahake dhingin, dening Hyang cahyo Muchammad. Iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samyo, neng jroning lintang jöhar. Mongko lintang jöhar iku wadahe roh sadoyo. Baboniro saking urip. Dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge ora liya asaliro, pan saking Nur Muchammad. Mongko lintang jöhar iku, dadi pusere Muchammad. Yen siro maidö mami, dadi nampik-aken siro mring Kuran sesebutane.”
Hasan Besari miyarso, rumaos kaungkulan, mangkono deniro muwus: “Wis Gathölöcö minggato.”
Sakala Hasan Besari sidakep kendel kewolo, puworo alon wuwuse: “Wus dadi prasetyaningwang, kalamun bantah kalah kabeh iki darbekingsun, siro wajib mengkonono. Ingsun rilo lair batin, langgar wismo barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh. Santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawulo moro siro anggeguru, wulangen ‘ilmu utomo. Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewolo, opo kang dadi karsane maniro saiki ugo, nedyo lungo lelono, kabeh keriyo, rahayu.”
Hasan Besari gyo mangkat. Nalongso rumongso isin. Saparan kalunto-lunto, katiwang-tiwang lampahe, ingkang kantun ing
mring sasomo. Umat iku podho bae, pinter bödhö becik olo, bejo lawan ciloko, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora bedo.
Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan keno ingowahono, papestene dhewe-dhewe, mulane becik narimo, aywo katungkul siro
ngujo howo. Ojo wareg mangan sare, nglakonono sawatoro ingkang sabar tawakal, ingkang sumeh ojo nepsu, ngajeni marang sasomo
Ojo siro gawe serik, ojo siro gawe gelo, ojo gawe wedi kaget iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong ‘ilmu, tan keno kanti sembrono.”.
“Kudu ingkang nrimeng pandum, sumarah karsaning Widdhi, manungso darmo kewolo, saikine sun-takoni, opo mantep trusing driyo, ngaku bopo marang mami. Lamun siro wus tuwajuh, gugunen
lamun bengi ono opo, yen awan ingkang ngebeki, opo ingkang öra nono, satuhune iyo endi.
Adoh tanpo wangen iku cedhak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedhak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani. Lembut tan keno jinumput, agal tan keno tinapsir, ingkang ombo langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi opo, sopo neng ngarepmu kuwi. Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan nduwe belik, iyo kene iyo kono, iyo ngarep iyo mburi, iyo kering iyo kanan, iyo ngandap iyo nginggil
Wong bisu asru calathu, jagö kluruk jrö ndhog-neki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin. Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggowo diyan, wong ngangsu pikulan warih, kampuh putih tumpal pethak,
tepi, rambut ireng dadi pethak, ingkang pethak saking ngendi.
Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati. Urube mring ngendi iko, golek-ono kang pinanggih, yen tan weruh siyo-siyo, durung sampurno kang ‘ilmi.
Prayögo kudu sumurup, kabeh siro anak-mami, pralambang iku rasakno, kang katemu podho jati, sajatining roso iko, roso jroning jolonidi.
Sasmitanen ingkang wimbuh, kawruhono ucap iki, kalawan pangrunguniro, sarto paningalmu
kuwi, lawan ta’rul ta’yin iko, mangretine kasdu kuwi. Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul tegesiro, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraito, mangreteni ingkang ta’yin. Iku nyoto yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipto, cethane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku töhid.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ono kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku öra serik, tansah ningali ing Allah kang töhid nenge myang ösik. Gletheke paningal iku, pamyarso pangucap-neki, nyoto angen-angeniro, ingkang ngglethakaken Widdhi, myarso ngucapken pestinyo, Allah ta’ala ngimbuhi. Dadi ojo
lan ing dhewekipun, tegese iku sayekti, bilo tesbeh lire iko tan lörö kahanan-neki, apan mung Allah kewolo, ingkang mösik meneng kuwi.
Pamiyarso lan pandulu, nyatane kahanan iki, pömo ojo sok srik, sasmito sariro-neki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liyo Kang Moho Suci. Kudu ingkang awas emut, öra nono liyo maning, lamun siro tinakonan, opo
kang Moho Suci, ono maneh söaliro, opo ingkang den arani, sakecap sarto satindak meneng mung sagokan kuwi? Nuliho saurono gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksmo, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sogokan iko, ingkang wus angel nggoleki? Hyang Suksmo yo dirinipun, sarto lamun den takoni, piro martabating tingal, saurano tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih, kadil-kapri
iku tegesipun, ingkang paningale sidhik, iku tetep wahyuniro. Pramilane samyo wajib, den weningo prabedanyo
martabating lampah, wangsulono dwi prakawis. Dhingin koyo geni iku, kaping kalih koyo angin, semune kang koyo bromo, penet panase pribadhi, tegese sira mrih enggal, panrimo kasuwen dening. Ingkang angin tegesipun, penet tan keno
Wus tumeko wangenipun, tekane kawulo kuwi, öra nadyo yen dadiyo, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi ugo, piro mastabat pamanggih.
Saurano limo iku, kang dhingin kletheking ati, ingkang kaping kalihiro,
ngucap iku Allahi, pömo ojo pindö karyo, puniku ingkang sajati. Martabate bumi iku, saurono tri prakawis, dzating roh
anenggih ingkang majaji, dzatu’llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, lörö-löröning atunggal, nyatane yen siro kuwi.
Ingkang tanpo prenah iku, lawan tanpo tuduh kuwi, ing hakekate dzatu’llah, tan liyo pesti sireki, krono sajatine siro, pömo ojo pindo
prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake iman-neki.
Ping dwi ngeningken tyasipun, ono dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning solat nenggih, saurono tri prakoro, megat karso ingkang dhingin.
Tinggal cipto kalihipun, amadhep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir piro, saurono tri prakawis, dhingin kawruh dwi kawruhnyo, jatining weruh kaping tri.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae dhisik, krono ingsun arso lungo, ora lawas ingsun bali, mrene maneh
Gathölöcö tyas kalimput, mengku takabur ing batos. Pangrasaniro iku, sopo menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon. Kang sipat samar iku.
Gathölöcö tan rumoso luput, yen andulu, ingkang bongso lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karyo lakon langkung elok.
Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endrogiri wastaniro ingkang wukir, sadoyo santri ing gunung binantah kawruhnyo kawon.
Jejanggan poro wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu. Gathölöcö asru moyok.
Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, milo soyo camahipun, yo to genti winiraos.
Ing Endrogiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retno Dewi Lupitwati, sadoyo punggawanipun, samyo estri maksih anom. Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nomo Dewi Dudulmendhut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.
Satunggal namanipun, akekasih Dewi Roro Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarso gusti tan adoh.
Sang Retno depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwo Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng den ideni, kaiden ingkang amengku, sinome guwo katongton.
Ingkang samnyo neng asromo, Retno Dewi Lupitwati, lagyo sakeco ngandikan, lawan ceti emban cantrik, kaget dupi umeksi, dumateng wau kang rawuh, sajugo janmo priyo, lenggah sanding poro estri,
ing ngendi, lan sopo kang wewangi, angakuwo mumpung durung, ciloko siyo-siyo, opo tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priyo.”
dereng purun cantenan, nudhingi mring cantrik estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkönö.
Sun iki janmo utomo, nyoto yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, monco pat monco limo, tanapi monco nagari, Gathölöcö puniku aran-maniro. Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karso, pramilane prapteng ngriki, prelu arso pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang,
sembrono, adol bagus marang mami, ingsun tan pisan sudi, andeleng marang dapurmu, becik siro minggato, ojo katon aneng ngriki, eman-eman
alit dedompola, mbok iyo nganti sawarsi, bibis kulineng tasik, sayekti tan nedyo mundur, isih cuwo atiku pan durung lego.
Lan maneh ngong ngrungu warto, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskito, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ono kang ngungkuli, sarto wus jumeneng wiku, lamun kapoto nyoto, maniro arso nandhingi,
Lupitwati, soale emban cantrik, yen siro ngreti sadarum, nadyan rupamu olo, gustiku Sang Lupitwati, opo dene poro ceti cantrikiro, mestine nurut kewolo, kabeh gelem anglakoni.”
Gathölöcö alon möjar: “Opo temen tan nyidrani, upamane ngapusi, opo siro wani
siji, pang papat godhonge rölas, kembange tanpo winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ono dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maeso, katahe amung kekalih, nanging
Gathölöcö alon ngucap: “Opo bener opo sisip, mangkönö pambatangingwang, mring cangkriman iki.”
Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumoso yen kasoran, sedhot
Dudulmendhut angucap: “Mangkene cangkriman-mami, moro age badhenen ingkang pratelo. Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, opo kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, opo ingkang luwih dhuwur saking wiyat.
Opo ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking töyo, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih dhuwur, endi kang luwih andhap, opo ingkang luwih gelis, akeh
puniku aneng jantung nggoniro, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat. Prenahe wirang ing moto, ing ndönyo kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastro, ingkang aran aningali, iku janmo ingkang wruh ‘ilmuning Allah. Ing ngendi kang luwih perak, ing ndönyo kang luwih gelis, ingkang luwih bungahiro, iku marmaning Hyang Widdhi, kang ombo luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landhep luwih kang brojo, iku nalare wong lantip, ingkang adhem luwih töyo ati sabar. Luwih atos saking selo, atine wong dhangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanadyan wujud lanang, tan weruh tegese estri, keno ugo sinebut sasat wanito. Wong urip lan wong palastro, temene akeh kang mati, sanadyan wujude gesang, kalamun wong tanpo budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nisto, sanadyan sugih mas picis, lamun bödhö
anggitipun, menowo datan wikan, pranataniro agami, tetep kapir yektine janmo puniko.”
“Wong iku nyoto pinteran, tan keno den mejanani,” Dudulmendhut mundur sigro, sarwi awacono aris, wus bener öra sisip, saikine ingsun teluk.
Roro Bawuk gyo mapan: “Mangkönö deniro angling, ndiko-bedek Gus Nganten cangkriman-kulo.Kabeh ingkang sipat gesang, kang ono ing
Gathölöcö angucap: “Mbuh bener mbuh luput iki, sun-badhenen diajeng cangkrimaniro.
Ucape kang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, panamung salikur kecap, nöra kurang nöra luwih, dene sastro kang muni, pan iyo amung salikur, kabeh ucaping jalmo, kang ono ing ndönyo iki, leklu klimis iyo iku tegesiro. Telek neng alu
pinangan. Sun andulu wujudiro, adege wolung prakawis, pikukuhe rogo tunggal, sipat papat keblat kalih,
sauriro: “Mengkö sun-pikire dhisik, bismi’llah mbadhe cangkriman, cangkrimane gendhuk kuwi, isine ndönyo amung songo kathahipun, ingkang kinaryo ngetang, angkane mung sangang iji, öra nono ingkang luwih saking songo. Sawuse jangkep sadoso, bali marang siji maning, iku tandhane mung songo, isine ndönyo iki, kabeh mung songo kuwi, kahanane rupo iku, yektine nem prakoro, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang. Liyo iku öra nono, rupo ingkang monco warni iku podho ngemu roso, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam ndönyo iki, rasane mung ono wolu, legi gurih kalawan, pait getir pedes asin, sepet kecut ganepe wolung prakoro.
cangkrimaning-wang, kathahe telung prakawis. Badhenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi.”
Gathölöcö sauriro: “Öra susah nganggo mikir. Prakoro cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun ugo wus mangreti, mung remeh gampang kewolo, rungokno pambatang-mami. Tegese wong lanang iku, olo kang temenan kuwi iyo iku ananingwang, rupane olo ngluwihi, wadon iku tegesiro genah panggonane wadi.
Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih olo, dunung sarto asal-neki, acampur kalawan priyo, tuduhno akang olo iki. Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadoyo, kang olo lawan kang becik, mulo lanang araniro, ojo nglendhot marang estri. Mung iku pambatangingsun, opo bener opo sisip.”
kalbu, gumujeng sarwi mangsuli: “Tuturiro sun-tarimo, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewolo, tetep dadi garwo-mami. Mulane siro sadarum, kudu manut
parentahingwang, abot enteng aywo nampik, lamun nampik siyo-siyo, tan wurung sido bilahi. Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan
kanthi sembrono. Yen siro sembrono öra becik, sanajan lungo sadhelo, kudu pamit marang mami. Kajobo kang kadi
mring sesami. Upomo siro katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun siro micoro, kudu ingkang sarwo manis, dimen reno kang myarso, aywo nganti den ewani. Yen siro micoro saru, utowo demen ngrasani, mring alane liyan janmo, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewo, sinebut wong kurang budi.
Upamane ono tamu, dheng enggal siro nemoni, kang sreseh nuli bagekno, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sökur biso nyugatani. Sanajan tan biso nyuguh, nanging
datan kurmat mring sesami. Watak andhap asor iku, wekasane nemu becik, raharjo sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitro, akeh ingkang tresno asih.”
Kang garwo samyo tumungkul, sadoyo matur wot sari: “Dhuh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduko, sayekti kawulo-pundi.”
Gathölöcö alon muwus: “Rehning siro wus
saking karsaningwang, kepengin arso udani, pratandane kang sanyoto, opo bener siro estri. Samengko mrih genahipun, maniro arso nontoni, mring prenah tetengeriro, wujude ingkang sajati, sireku podho lukaro, supoyo cetho kaeksi.”
Para garwo alon matur: “Dhuh pukulun kadi pundi, dene paring dhawuh lukar, kawulo lumuh nglampahi krono saking mboten limrah, nalar saru tan prayogi.”
Gathölöcö asru bendu: “Tuturmu podho ngantepi, mantep lair batiniro, mituhu mring gurulaki, koyo paran ing samangkyo, tan miturut
ajrih den supatani, sadoyo lukar busono. Gathölöcö dhuk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi. Mangkono deniro muwus: “Saiki katon sajati, wus cetho nyoto wanito, tengere wadon kaeksi, warno-warno datan podho, ono gedhe ono cilik.Rehning cetho wus kadulu, wujudnyo sawiji-wiji, akaryo renaning driyo, ing samengkö sun-lilani, kabeh podho tutupono, ngagemo busono maning. Yen sireku arso weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalono, becike opo saiki, utowo mengko kewolo, sakarepmu sun-turuti. Lamun siro ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, maniro manut sakarso, gelem bae ingsun wani, siro ngajak kaping piro, maniro saguh ngladeni.”
Retno Dewi alon matur: “Pukulun pepunden-mami, prakawis nalar puniko, ombo tan kapengin uning, dumateng wujuding priyo, nuwun gunging pangaksami.
Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu aningali, kawulo datang mentolo, lan malih mboten prayogi, pramilane mboten susah, paduko paring udani.”
Gathölöcö alon muwus: “Dhuh wong ayu merak ati, sumeh semune prasojo, susileng solah respati, wangsalan iki rungokno, wulang mring siro wong manis.
Jayeng sastro empaning lelungid, sirik ageng jenenging wanudyo, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, tejo panjang kang ngemu warih, sinjang ageming
kudho mijil ing Tamansari, piring siti upama, dadyan dhewekipun, angrusak
kalebu weco, Noto Prabu ing Tasmiten, koco kang tanpa ancur, gawe eram ingkang ningali, pantes yen piniyoro, talatahing laut, ing tekad angoyaworo, jamang wastro
oyoting wong awewarti, netepi ing salöko. Gingsiring wulan purnama siddhi, bebayi sah kang
jamang wakul, sekar pandan mawur kasilir, nadyan tedhaking Noto, sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa, jarot pisang ono mlarat ono sugih, wus
ing kalbu, Wiku Raja ing Kusniya, Sarkap putro den gemi simpen wewadi, ywo kongsi kasamaran. Tawon agung kang atala siti, wikan nugraha wulang akherat, yen siranggo tutur kiye, nyuwargakken bopo biyung, nyarambahi mring kaki nini,
siwi tegese estri ayu utomo, pratondho serat pangrembe, cipto tyas tan kawetu, kang
wayang kalithik, yen kaledhon ing tekad. Kenthang rambat gancaring wong ngringgit, tetelodho estri kang utomo, kang prayogo lelakone, singa lit munggeng kasur,
(Jayeng sastro = carik, teja panjang = kluwung, sinjang ageming priya = bebed, taji
jamang wakul = wengku, sekar pandan mawur kasilir = pudhak, barat gung mrataweng wreksa = prahara, jarot pisang = serat,
krakad, suluke wayang kalithik = sendhon, kenthang rambat = telo, gancaring wong ngringgit =
“Saking dhawuh piwulang-paduko, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kulo bangkit nglampahi.”
Gathölöcö ngandiko: “Dhuh siro wong ayu, ayune ayu temenan, aywo kaget ingsun lilanono pamit, saiki ingsun lungo. Krono prelu kangen arso tilik, anak murid ing pondhok Cepekan, besuk bali mrene maneh. siro keri rahayu.”
Gathölöcö mangkat pribadhi, ing margo tan winarno.
Kacarito sampun, dumugi pondhok Cepekan, poro murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.
Gathölöcö praptanipun ing Cepekan pondhok santri, langkung sukaning wardoyo, aningali poro murid, samyo
sadoyo kawilujengan, maksih langgeng kados lami.”
Gathölöcö angandiko: “Kapriye wulangku nguni? Opo siro isih emut, sökur lamun öra lali,” aturnyo maksih kemutan.
“Kawulo sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun
“Nugrahaning budi iku, saurano tri prakawis, cipto ning kang kaping pisan, panggraito kaping kalih, sang panyipto kaping tigo. Kanugrahaning roh kuwi.saurono iku telu, ono dene ingkang dhingin, urip tan kalawan nyowo, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewolo kaping tri. Tan ono wöwöranipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat piro, saurano tri prakawis, kang dhingin adhepaniro, idep ingkang kaping kalih. Madhep ingkang kaping telu. Lamun siro den takoni, nugrahaning iman piro, saurono tri prakawis, sökur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih, sabar ingkang kaping telu. Piro nugrahaning töhid, saurono dwi prakoro, krono tetep ingkang dhingin, wedi kaping kalihiro, nugrahan ma’rifat jati. Siro
dadine oleh sampurno, sampurnaning gesang nenggih. Martabate nyowo iku, lamun siro den takoni, kathahe namung satunggal, iyo iku roh idlafi, mung sawiji marganiro, tegese urip puniki.
Öra nono urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun siro tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurono, sopo ingkang ngucap kuwi. Ojo to sireku umyung, yen siro dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanono, ing panarimo sayekti. Ono ingkang nrimo iku, koyo töyo lawan siti, lawan ingkang koyo udan, opo dene koyo wesi, kalawan koyo samudro. Ingkang koyo lemah warih. Den rumesep tegesipun, öra pegat kang rohani, tegese kang koyo udan, datan pegat tingal-neki, ono maneh koyo tösan, sakarsaniro mrentahi.
samudro, pituduh ingkang prayogi. Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan,
ucap tigo, dadi sampurno solating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti. Nyoto bener öra kusut, lan weruh paraning ösik, weruh paraning nengiro, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih, lan weruh paraning turu, weruh paraniro tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran seneng nenggih. Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil. Weruh paran tengah iku, weruh paraniro pinggir, weruh paraning palastro, weruh paraniro urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. Tan samar weruh sadarum, anane sasmito iki, siro kabeh pömo-pömo. Anakingsun poro murid, sireku aywo sembrono, weruho rasaning tulis. Dene siro yen wis weruh, kekerono ingkang werit, aywo umyung pagerono, aywo sembarangan kuwi, nganggo dugo kiro-kiro, aywo dumeh biso angling. Lan maneh aywo
sajatining ‘ilmi. Ingkang renteng ingkang racut, tan ono kaetang malih, caritane soal iko, podho anggiten ing batin, dadi wijange sadoyo, siro ingkang ahli budi”
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing Hyang saking
lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung
upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.KASMARAN BRANTA
ASMARADANA1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.2. Puruhita wus alami,
tan kenginganke kesaha.3. Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
sampun, dhumateng Sinuhun Benang.5. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya tinilikan,
yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya,
bener sira, sing atapa panggih ingong, ingkang aran panarima, kang eling maring karya, duk lagi kamulanipun, apan nora kadya mega.12. Pan kadya hidayat wening sarupa iman hidayat, apa katon sabenere, nanging iku wruhanira,
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun
pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut pungkur, lumebeng ing wana wasa.17. Pan
emut ing tyas, yen wonten Wali ngidang, Syeh malaya wastanipun, aglis sira pinaranan.21. Syeh Melaya apan
mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda muntap Sunan Benang, pan sarwi nyipta
barkah, Kanjeng Nabi panutan, Syeh Malaya angabekti, angaras pada, pamit sigra lumaris.5. Sang Pandita wus lajeng hing lampahira, mring Benang dhepok sepi, nyata kawuwusa, lampahe Syeh Malaya, kang arsa amunggah kaji, dhateng hing Mekah, lampahnya murang margi.6. Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan
wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika tetanyaris.11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora nana, garjita tyas sira myarsi, Kanjeng Susunan, ngungun duk amiyarsi.13. nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.15. dadya alon atur ira Syeh
ing saiki.16. Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh marang sira, kinen ning negri Mekah, pan arsa myang munggah kaji,
rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.19.
waspadeng badan suci.22. Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun, Syeh Melaya
katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing
Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma Mulya.12. Lamun ora kawileting katri, sida nama sirnane sarira, lestari ing panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.13. Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang
kang kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga.23. Datan melu suka
enggone, uripe permaneku, inguripan sukma linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir
inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas
puniku, sawujud sak pati urip, johar duk sawujud tunggal, rahsa tunggal urip tunggil, tunggal lawan johar awal, kang johar akhir puniki.4.
punika, ghoib iku jeneng reki.6. Wus tumiba neqdu iku duk mahune urip, tinarik alip dadinya, alid iku jisim latip, sejatine ananira, neqdu iku denarani.7. Johar jati iya iku, jenengira iku urip, syahadat jati urip
miyarsi.11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi gagetining, dzat sejati alip ika, jabar lan jere puniki, aneng johar alip ika, arane kalam birahi.13. Birahi ananereku, aranira Allah jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti nora,
awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari
duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning
panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.28. Lan Muhammad iya dudu,
iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati.32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing
weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat,
johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.45. Lir kelir lan wayangipun, wayang
urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.48. Mengku iku nora wurung, tan weruh
parek pangeran, tan ana wujude iki.51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
tanana, urip mati urip.56. Den rumangsa ana neku, uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal, kahelokane dzatullah, ruh idhofi
ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.62. Saking bapa
pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.64. Lir duk uninge saking nur, king
ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan
obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma.7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya
nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti,
ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang
ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira.21. Mangka pangemut katon ing
den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen
durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang.36. Pangucape ngucapaken ugi, yen kumecap ilate, anutur-nuturake, sakarsa karsanipun, kang
ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma.37. Hyang premana denira angringgit, ngucapaken
geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.38.
duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh
jeladri, datan nrasa neng toya.41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas
pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.43. Wus tanana ngahurip, dennya
» Cara Masak Kangkung Tumis Pedas
Nyebar godhong kara, sabar sawetara, makna
Jajanan Purworejo.Katanya sih, ... Umpamane poro dulur pingin jajan Purworejo nang pasar kebon kangkung kumlit, pancene regane bedo karo asline, ning ora akeh njupuk'e bathi. sopo sing pingin monggo mawon tinimbang mulih ngetan perlu wektu , mingser sadelo wis oleh jajanan asli purworejo,
adobe AIR, adobe flash palyer,
yo ngrepotke>........ _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
ingsun matek ajiku, aji pengracut sukma, …liyep, cut prucut…cut prucut, ……sukmaning ingsun metu songko rogo, metu songko jasad kasar, ngumboro tanpo batas ruang lan
nembe bahas polinandry, kanggo aku mboten diskusi cah ayu…, ne ta sebut diskusi
pedote, labet saking tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal ing panggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa déné bot repoting gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin enering gesang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing Pasamuwan Suci, Greja Kristen Jawi ing wulan punika:
Nyuwun manah ingkang longgar kangge mbangun gesang sesarengan kang santosa minangka bangsa ingkang kanugrahan kamardikan. Mugi Gusti mitulungi.
temgah jumeneng caket kalih Mas Bro Heru penthol niku yaaa… 😀 😀
*nyun sewu Pak Dar,, ‘rodho Gelap’ gambare..
karwo matur suwun wingi aku kalah ...mbah ..maneh duit pedet wingi ...mbah iki aku adol cempe 2 karo lapangan
patut direnungkan bersama “ Pengalaman kang pahit kuwi lir pindhane guru sejathi kang becik dewe, dene ana klerune panindak anggepen kaya kaca brenggala, aja malah pepes, sing wis mungkur ayo padha disingkur, ning dipethani endi sing
Sugeng Rawuh nas hug_pipis....Monggo pinarak wonten forom
PSIKOLOGI: Saiki Jaman Edan Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter Rumongso Jujur
Ibu Kota Rep. Indonesia diserang landa 21 Juli 1947 tanpa ana sing komando, para mudha siaga ing kampunge dhewe-dhewe.
Tindake Westerling sing jubriya, deksiya, kejem ing Sulawesi Kidul gawe tintrim, kekesing kawula cilik. Dina-dina “Pasukan Baret Merah, pasukane Westerling golek kurban kanggo diprajaya, lan omah-omah sing diobong.
Ing daerah Turatea, –sing persasat ora nate kocap ing ndalem sejarah, -ora kurang saka jiwa 5.000-nan sing diprajaya; omah 8.000-nan sing diobong. Durung wilayah liya-liyane, kayadene ing Bulukumba, ing Goa, ing Makasar dhewe, sarta ing papan liyane maneh.
Miturut keterangan, kurban Westerling ora kurang saka 40.000 jiwa; nadyan tembene ana sing maido.
Sawatara pemimpin Muhammadiah, warga Panitia kemerdekaan, Kara Eng Palobangkeng sing dadi “jiwa”-ne gerakan anti-kolonialisme ing Goa wis kelakon kapikut luwih dhisik. Manai Sophian, war­tawan ing Makasar bisa oncat, numpak prau nyang tanah Jawa. Malahan, dhek ana
ana Sulawesi Kidul bae, nanging uga ing Bangka-Belitung-Riau, Kalimantan, Nusa Tenggara, Maluku lan Irian. Iki kabeh ditindakake sawise ditandha tangani Perjanjian Linggarjati.
Suwalike, miturut panemune pemerintah: saiki iki isih ana taraf perjuangan. Saben perjuangan merlokake taktik, siasat dhewe. Lha Linggarjati iki mujudake salah sijine siasat, sing miturut panemune Pemerintah, sing cukup becik lan apik.
Sing cetha bae, bareng Nederland ngakoni kekuasaan de facto Republik, katemahane Amerika, Inggris, Australi, China, Mesir, Siria lan Iran uga banjur melu-melu ngakoni de facto
kelakon nganakake “Perjanjian Persahabatan”, lan sarana mangkono ateges uga, manawa pamarentah Mesir ngakoni de jure pamarentah Republik Indonesia. Diterusake karo
ana bathine. Sing dadi pitakonan saiki: endi sing akeh; rugine apa bathine? Lha iki gumantung saka ngendi anggone ndeleng, sarta sapa sing ndeleng.
Sing wis genah, Landa kepengin njajah Indonesia maneh; dene Indonesia di kaya ngopoa kae, tetep kepengin merdika satus persen.
Nganti ngadhepi perang Kolonial sing sepisan (Juli 1947) Landa nduweni kekuwatan 120 serdhadhu ing Indonesia, dikuwasani sang legercommandant (Panglima Angkatan Bersenjata).
Pemerintah Landa mikir-mikir apa sakira ora bisa dianakake pengiritan ing ndalem ngragadi kaum militer iki?
Wis wiwit Oktober 1946, rikala Nederland kudu ngoper kekuwasaan saka pihak Australi lan Inggris ngenani wilayah
ing wilayah sing semono ambane mau, Nederland kudu terus-terusan ngetotake dhuwit. Dhuwit karo dhuwit.
Kejaba kanggo mbayari militer, iya kudu mbayari kaum pangreh-praja, terus nyokong uripe Landa-landa sing uga ora sethithik cacahe. Mangka, Landa wis nduweni utang nyang Inggris 120 yuta poundsterling, yaiku
Ana panemu: Nederland kudu bisa nguwasani daerah-daerah ing pulo Jawa lan ing Sumatra sing sugih kabudidayan (
Yen ta iki nganti kasil, ateges nambahi ajine Nederland anggone jejer dadi negara sing krediet waardig (pantes yen ta diutangana).
Sapa ngerti, yen sabanjure Amerika Serikat terus gelem ngutangi luwih akeh maneh? Sapa ngerti?
wis bengok-bengok, sambat nyang pemerintah Landa, mawa kaanane devisa dalah cadhangan emas-e cukup mik gari sawatara sasinan bae.
Dadi, wose bae, persoalan Republik iki tumrape Nederland, luwih cepet bisane beres,
Rembugan karo Komisi Jendral; terus kirim nota nyang pihak Republik sing sifat ultimatif, pengancam.
Isine antara liya: negara sing bakal kadhapuk sifate federal; dudu negara kesatuan.
Bakal ana penyambutgawe bebarengan antarane negara RIS kareo Nederland ing babagan ekonomi
Kasarane mono: ABRI karo KNIL didadekake siji; ha mesthi bae sing dadi komandane pihak Landa. KNIL, nadyan ta ing ndalem nota ngenani bab iki ora disebutake. Nota iki mau dikantheni pengancam, supaya
Jong: Sultan Hamid karo Presiden Sukawati iya nyarujuki anane gerakan militer mau. Uga disebutake ing ndalem bukune Dr. L.de Jong, manawa ana mentri loro (mesthine wong Indonesia) sing uga nyarujuki sikape presiden Sukawati.
Syarifuddin, Kirim nota nyang Amerika, supaya gelema nyegah anane aksi militer Landa sing ditujokake nyang Republik. Lha nyang
Republik. Isine: tetep ngajak ana gendarmeri-bersama, sarta nuntut supaya Republik sadurunge 17 Juli nglereni anggone terus ngrusuhi kalungguhane Landa. Esuke maneh Landa kirim nota, njaluk supaya notane 15 Juli diwangsuli sajrone 32 jam.
ing Nederland) banjur aweh penguwasa nyang van Mook supaya “tumindak saperlu” marang Republik.
Lha iya iku mau; wus kaping sawatara dakaturake ing kene. Landa nyebut anane aksi militer mau, sarana “aksi polisionil”. Sarana tembung liya: Landa sing dadi polisine, rakyat Indonesia sing dadi bandhite. Kudu ditumpes, ditangkepi, diukum.
Iya rikala PS kita iki isih durung suwe maneh metune, –kira-kira loro utawa
mugakno nek gawe password ojo angka, mumet wordpress-e, ra pinter matematika kados penjenengan….
sijining kompetensi dasar apresiasi dongeng yaiku nulisake meneh dongeng. Endheke kemampuan nulisake meneh dongeng siswa kelas VII D SMP 4 Semarang amarga dening rong faktor, yaiku faktor siswa lan media pasinaonan. Faktor siswa, akeh-akehe siswa kangelan nulisake meneh dongeng sing uwis diwaca nganggo basane dhewe. Saliyane iku, siswa ora ngerti piye carane nuliske meneh dongeng sing uwis diwaca. Endheke kemampuan siswa nulisake meneh dongeng uga dening kurange media pasinaonan kang disediyakake sekolah utawi guru. Adhedhasar apa kang wis dijlentrehake ing dhuwur, underaning perkara tumrap panaliten iki, yaiku: (1) kepriye undhaking kemampuan nulisake meneh dongeng
owah sawise migunakake media komik. Panaliten iki nduweni karep: (1) mangerteni undhaking kemampuan nulisake meneh dongeng siswa kelas VII D SMP Negeri 4 Semarang sawise migunakake media komik, (2) mangerteni apa ana tumindake siswa kelas VII D SMP Negeri 4 Semarang kang owah sawise migunakake media komik. Panaliten iki kalebu Penelitian Tindakan Kelas (PTK) kang kaperang dadi rong siklus, yaiku siklus I lan siklus II kanthi target ketuntasan 7,00. Data panaliten migunakake data tes lan nontes. Teknik tes arupa kemampuan nulisake meneh dongeng kanthi migunakake media komik. Teknik nontes arupa data tumindake siswa saka asil observasi, jurnal, lan wawancara. Analisis data kang digunakake, yaiku teknik kualitatif lan teknik kuantitatif. Adhedhasar data kuantitatif, nuduhake anane biji kang mundhak saka prasiklus, siklus I lan siklus II saka data tes lan nontes. Saka data tes bisa didelok saka asil kemampuan siswa nulisake meneh dongeng kanthi migunakake media komik, yaiku ing prasiklus rata-rata kelas 67,89 kathi kategori kurang. Asil kasebut munggah 2,87% ing siklus I kanthi rata-rata kelas 69,84 kanthi kategori esih kurang saka target ketuntasan yaiku 7,00. Asil kasebut uga munggah 9,03% ing siklus II kanthi rata-rata kelas 76,15 kanthi kategori apik. Sakliyane iku, asil tes prasiklus munggah 12,17% ing siklus II. Adhedhasar data kualitatif, nuduhake yen akeh siswa kang seneng uga bisa nggampangake siswa nulisake meneh dongeng kanthi migunakake media komik. Pamrayoga awit saka panaliten iki, para guru kudu luwih kreatif migunakake strategi lan media pasinaonan. Saliyane iku, guru uga migunakake media komik nalika pasinaonan nulisake meneh dongeng. Para siswa kaajab terus gladhen nulis supaya tulisane siswa mbesuk lewih apik saka panaliten iki.
Narno W. 5 months ago Matursuwun pak adam, apik tenan Exstensene,, mantap,,,, Riko kok pinter nggawe koyok ngunu kuwi,,,, Siiip,,, teroske pak adam, mugi-mugi ndang
Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa (Banjarnegara, Jawa tengah) di kaki Gunung Bisma
Download Ahang Raase Saate Eshgh Az Pouya Bayati
wayang golek Kediri, wayang thengul (Bojonegoro), wayang krucil (Nganjuk), Legong Kraton (Lasem), Lutung Kasarung (
tenan kowe..nganti mlembung ngono bodimu 😛 Ya wis
basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota Basa pucuk k?n?, Hizbullah.[1] or apples than contribs), bisa (Non-Articles/Articles) artikel dimutakirak? ing pirsani causa Inggris - Proy?...
kagandh?ng Foundation dadi ya Limpa...
Penafian callfuck.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Sanitasi/Kesling/House Keeping/Teknik Kimia (D3/S1) - RS Muhammadiyah Lamongan
Ahli Gizi (D3,S1) - RS Muhammadiyah Lamongan
Teknisi AC (SMK) - RS Muhammadiyah Lamongan
Perawat (D3/S1) - RS Muhammadiyah Lamongan
Teknik Sipil (D3/S1) - RS Muhammadiyah Lamongan
Bidan (D3/D4/S1) - RS Muhammadiyah Lamongan
Terapi Wicara (D3/S1) - RS Muhammadiyah Lamongan
monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten
sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
Jroning praktèk èlmu nglibataké gawé lan nguji hypotheses,sawijining pratélan ngenani bisa kabukti salah nganggo sawijining tès saka dhata sing diamati. Null hypothesis biyasané magepokan karo sawijining posisi umum utawa baku (‘general or default position). Tuladhané, null hypothesis ya iku : yèn ora ana hubungan antarané rong gejala sing diukur[1] or that a potential treatment has no effect.[2]
Istlah iki wiwitané diluncuraké déning ahli génétika lan statistika saka Inggris Ronald Fisher ing taun 1935.[3][4] Biasané hypothesis iki kagandhèng karo hypothesis kaloro ya iku alternative hypothesis, sing nyatakaké anané hubungan antara gejala sing diamati. Jerzy Neyman lan Egon Pearson ngresmèkaké minangka sawijining alternatif. Hypothesis alternative ora kudu arupa négasi saka null hypothesis; hypothesis alternatif ngramalaké ail saka pacoban yèn hypothesis alternatif iku bener. Panggunaan hypothesis alternatif ora dadi pérangan saka formulasi Fisher, nanging dadi standard.
Wigati banget kanggo dimangertèni yèn null hypothesis ora bakal bisa kabukti. Sawijining sèt data mung bisa nulak apa gagal nulak
ntisan mawa topik statistikaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 1 Maret 2016.
sing pribumi saindeng? tau if maybe number the urut artikel klebu regul?r link wiki dh?w?k? ing Wikimedia Panganggo -
ngakak tenan moco ceritamu Len, koq yo iso entuk wong koyo ngono. wes larang-larang le ngragati mek mangan
wong koyo ngono, wes ngragati larang2 jebul
kowe, tak unyeng2 tenan ooog!
Reply	olenkapriyadarsani says:	August 7, 2015 at 4:30 pm	Wiiih kono sing moco tok aku sing ngrasake diuuuhhhhhh koyo arep tak uleg
pak guru mbuka papan ning markase kang agor. Wah-wah….. Panjenengan nganggo jurus opo Pak Guru? Jurus capung menotol kupu-kupu? Opo jurus dewa mabuk maem apem ?? Jarene ning kene ono Pepsi barang. Kanggo aku gratis wae rak wis.
kemawon manawi ngantos kelampahan mboten sanes ingkang nandang kacintrakan sadoyo kawula alit.
Wayang Kulit Purwa ( Gaya Surakarta ): DAFTAR NAMA-NAMA WAYANG
this blog into different languages	Wong Cilik
WONG cilik iku mujudake warganing masyarakat kang nglungguhi tataran ing ngisor dhewe. Wong cilik iku dudu golongane bangsawan, dudu golongan elit’. Wong cilik iku wong pidak pedarakan sing cacahe akeh dhewe. Wong cilik iku umume penghasilane pas-pasan, malah kepara kurang. Sing klebu wong cilik iku upamane: petani ciilik utawa buruh tani, nelayan, buruh perusahaan, pegawai rendahan, lan liya-liyane. Wong cilik iku uga asring disebut proletar utawa kaum marhaen. Wong cilik iku sanajan uripe rekasa, nanging ora pati keprungu sambate; wong cilik iku mujudake silent mayority.
Ing negara demokrasi, wong siji lan sijine nduweni hak asasi kang padha. Ing pemilihan umum wong gedhe karo wong cilik hak pilihe padha. Kamangka wong cilik iku cacahe akeh, mula akeh partai sing padha ngrebut atine wong cilik, sing nalika
janji-janji kanggo wong cilik. Ora mung kuwi, akeh partai politik kang padha aweh sumbangan marang wong cilik, ana uga kang kanthi sesidheman nindakake money politics.
Dene wong cilik dhewe ora pati nggatekake sapa sing bakal mimpin sarta makili ana parlemen. Rakyat cilik ora pati mikir bab politik, awit aboting sesangganing uripe. Yen bisa ya oleha pemimpin kang bisa ngenthengake sesangganing uripe.
Wong cilik iku ora mung mlarat, pendidikane racake uga endhek. Masyarakat akar rumput (grass roots) iku perlu dientasake saka kemelaratan lan kebodohan. Bangsa kita wis mardeka meh telung prapat abad, nanging isih akeh rakyat kang durung bisa ngrasakake wohing kamardikan. Kamangka Indonesia iku negara kang subur loh jinawi, asil bumine werna-werna, mangkono uga hasil tambang lan perairane. Ewadene tenaga kerja kang nganggur saya mundhak cacahe, malah akeh buruh sing padha kena PHK. Lapangan kerja saya susut, kamangka sing butuh gaweyan saya tambah akeh. Tenaga kerja sing nyambutgawe ana mancanegara, amarga anane krisis keuangan global, uga ora sethithik kang pada dilereni lan mulih menyang Indonesia.
Tema kampanyene politik uga dicundhukake karo kahanan, yaiku
wong cilik lan rakyat Indonesia umume. Para pemimpin lan wakiling rakyat muga-muga bisa gawe “wong cilik padha gumuyu”. Ora gumuyu marga lucu utawa gumuyu sinis, nanging gumuyu
NURUT APA KATA KOMANDAN | BLOG-e WONG JOWO
Seni Tayuban. Tayuban iku sawijining seni kabudayan tradisional sing sumebar ana ing tlatah Blora lan sakubengé. Saliyané kanggo nyambut tamu kaurmatan, tayuban uga dipéntasaké nalika sedekah bumi utawa pesta-pesta adat liyané. Ing sajroning tayuban para tamu sing ketiban sampur olèh kaurmatan kanggo njogèt bareng karo penari tayub.[4] Perkembangan sakbanjurè seni tayub uga ngetutké perkembangan seléra masyarakat yaiku lebur dadi siji karo musik [dangdut] lan [campursari] sing lagi digandrungi warga. Sawetara kuwi dampak negatipé uga ana yaiku banjur dicampuri ananing minuman keras lan tindak tanduk sing mengarah kurang trapsila, kayadéné sing katulis ana ing majalah Intisari lan kalawarti Kompas.[5], [6], [7]
Barongan. Kesenian Barong utawa Barongan minangka sawijining kesenian rakyat Jowo Tengah. Nanging yèn dibandingaké karo saerah-daerah liya ing Jowo Tengah, sumebaré seni barongan ing Blora pancèn luwih akèh.Liwat Barongan, katon
Kesenian iki awujud tarian kelompok sing nirokaké Singabarong sing prakosa lan tokoh liyané yakuwi Bujangganong, Joko Lodro, Reog, Noyontoko lan Untub.[8]
Wayang Krucil. Tontonan Wayang Krucil wis rada langka. Sisa-sisa wayangé ana ing tlatah Blora kari didarbèni déning sawetara warga antarané déning dalang Wayang Krucil Supangkat (45), penduduk Desa Janjang Kecamatan Jiken, Blora. Wayang Krucil, utawa ing tlatah liya dijenengi Wayang klithik kuwi digawé saka kayu. Nanging rada béda karo Wayang Golek sing awaké wangun gilig kaya manungsa, wayang krucil wanguné gèpèng, mèmper wayang kulit. Déné gedebog sing biasané dienggo nancepaké wayang diganti nganggo kayu sing di bolongi.[9]
Kentrung. Kesenian kentrung awujud seni ndongèng sing dalangé crita sinambi nabuh kentrung, yakuwi sawijiné alat tetabuhan kaya rebana.
[sunting] Ajaran Samin (saminisme)
Ajaran Kebathinan. Miturut warga Samin ing desa Tapelan, Samin Surosentiko iku bisa nulis lan maca aksara Jowo, katilik saka anané buku paninggalan sing ditemokaké ing Tapelan lan desa-desa liyané. Buku peninggalan Samin Surosentiko sing ana ing desa Tapelan diarani Serat Jamus Kalimasada. Buku iki kapèrang dadi sawetara buku antara liya Serat Uri-Uri Pambudi, yakuwi buku sing isiné ngupakara budi pekerti manungsa. Ajaran Kebatinan Samin Surosentiko apunjer ing kawruh manunggaling kawula gusti utawa sangkan paraning dumadi sing di ibarataké warangka manjing curiga. Kanggo nglawan Pemerentah Kolonial Walanda, Samin Surosentiko ngajak
ana ing Serat Pikukuh Kasajaten ajaran Samin Surosentiko, yakuwi negara bakal kawentar lan wibawa yèn bisa didadèkaké panggonan ngeyub kanggo wargané lan para warga tansah nguri-uri ilmu pangetahuan lan urip damai.[10]
Geger Samin. Samin Surosentiko lair tahun 1859, ing desa Ploso Kedhiren, Randhublatung, Kabupatèn Blora. Bapaké sing jenengé Raden Surowijaya nanging luwih koncar kanthi tetenger Samin Sepuh. Jeneng asliné sakbeneré Radèn Kohar, nanging tembé mburi diowahi dadi Samin, jeneng sing luwih kemrakyat. Wiwit tahun 1890, Samin Surosentiko nyebaraké ajarané ana ing tlatah Klopodhuwur, Blora. Akèh warga desa sakubengé sing uga kepéncut marang ajarané, saéngga jroning wektu ora suwé wis akèh warga sing dadi muridé. Wektu iku Pemerentah Kolonial Walanda durung pati ngrèwès merga dianggep ajaran kebathinan biasa utawa agama anyar sing ora mbebayani tumraping pemerentah kolonial. Ana ing tahun 1903 Residen Rembang nglapuraké yèn ana sawetara 711 pendhèrèk Samin sing nyebar ana ing 34 desa ing Blora bagèan kidul lan Bojonegoro lagi padha nyebaraké ajaran Samin. Tekan titi wanci tahun 1907 warga Samin wis tambah ngrembaka dadi limang èwunan. Pemerentah Kolonial Walanda wiwit ngrasa was-was saéngga akèh pendèrèk Samin sing dicekel lan dikunjara. Nalika tanggal 8 Nopember 1907, Samin Surosentiko diangkat déning pendhèrèké dadi Ratu Adil, kanthi gelar Prabu Panembahan
Randublatung. Sakwisé dicekel, Samin lan 8 pendhèrèké dibuang ning luar Jawa nganti sak tilar donyané ing tahun 1914. Kanthi dicekelé Samin tibaké ora matèni Gerakan Samin. Tahun 1908, Wongsorejo, salah sawijining pendhèrèk Samin nyebaraké ajaran Samin nèng Madiun. Ning kéné warga desa diasut supaya ora mbayar pajek marang pemerentah Kolonial. Sidané Wongsorejo lan pendhèrèké uga dicekel lan dibuang ning luar Jawa. Tahun 1911, Surohidin, mantuné Samin Surosentiko karo Engkrak, salah sawijining pendhèrèké, nyebarake ajaran Samin ning tlatah Grobogan; déné Karsiyah nyebaraké ajaran Samin ing tlatah Kajèn Pathi. Ana ing tahun 1912 pendhèrèk ajaran Samin nyoba nyebaraké ajaran ning tlatah Jatirogo, Tuban, nanging ora kasil. Tahun 1914, minangka pucuking Geger Samin, amerga Pemerentah Walanda ngunggahaké pajek, malahan ing sawetara tlalah kayata ing Purwadadi, Madiun, Pathi lan Bojonegoro, wong-wong Samin wis ora ngregani para Pamong Desa lan Pulisi. Tahun 1930 perlawanan Samin tumrap Pemerentah Kolonial mandheg merga ora ana figur pemimpin sing kuat. Saka data sing ditemokaké ing Serat Punjer Kawitan, disimpulaké yèn Samin Surosentiko iku sawijining Pangèran utawa bangsawan sing nyamar dadi wong cilik kanggo
malem siji suro(taon new H)
Reaksi: weh weh .... wes mendak
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?
balapane nganggo sarung, piknik bareng, shinfa seneng, ibune shinfa tambah seneng hehehehe... kangen Yogja mbak Isma...gudeg e iku lho...ireng2
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka
Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like
mangertos, sinten ingkang kita sebut Sang Guru Sejati punika, tuwin ingkang
mboten pitados, saha ingkang dereng saged nampi pepadhangipun Sang Guru
Sejati ingkang sumorot ing telenging sanubarinupun ingkang sunuci, saget
ugi mastani bilih isinipun serat punika namung pituduh ingkang ngayawara, saha
ba­ya ingkang paring sabda pangendika punika wau?).
dumadi, jumeneng ing kabeh sipat urip. Ingsun
Utusaning Pangeran kang langgeng, kang dadi Panutan, Panuntun, Gurunira kang Sejati,
rumesep ing dalem kaanan tunggal, kang dadi pusere urip saka pirang-pirang
cahya iman (piandel), kang sumimpen ing telenging ati suci, Sang
Salebeting Raos (Bab XVII “Kahanan Wong Kang Wus Tumeka ing Kasunyatan
Jati” dan Bab XVIII “Tundha-tun­dhaning Drajat Tumrap Para Marsudi (nggayuh)
‘ora setya’, ‘ora netepi janji’ utawa ‘mblenjani janji’, ‘pangapus’, ‘krenah’, ‘pitenah’, ‘luput’, utawa
Darmawan	27 Juli 2011 pukul 17:50	Balas	hahaha kompor – kompor iki wah nggone sampeyan nggawe built up kabeh mas sastro, rak sungkan aku, trail lokal melu -melu shogun110tromol	30 Juli 2011 pukul 14:19	Balas	bebeknya 2 tak sihh, jd kenceng
Brem ya iku panganan tradisional kang digawé saka asil fermèntasi ketan. Ana loro jinisé brem, ya iku brem kang padhat akèh ditemoni ing Madiun lan Wonogiri, lan brem kang bentuké cuèr ana ing Bali.
Brem kang bentuké padhat dikenal ana ing laladan Madiun lan Wonogiri. Brem kang ana ing Madiun asalé saka Désa Bancong lan Kaliabu, Kecamatan Caruban, Kabupatèn Madiun, Jawa Timur. Brem kang saka Madiun bentuké kothak gèpèng, warnané rada kuning, ukurané rata-rata 15 cm x 5 cm x 0,5 cm. Brem kang asalé saka Wonogiri, Jawa Tengah, bentuké bunder gèpèng, warnané putih, dhiamèteré kira-kira 5 cm lan kandelé kira-kira 0,3 cm. Brem kang bentuké padhat rasané legi, nalika dipangan rasané semriwing lan langsung ajèr. Brem kang bentuké cuèr asalé saka Bali lan Nusa Tenggara, brem kang saka Bali warnané putih kaya susu, minangka kang saka Nusa Tenggara warnane abang.
LietuviųNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.24, 8 Maret 2016.
Chester F. Carlson ya iku penemu mesin fotokopi.[1]Fotokopi ya iku mesin kanggo ngopi dokumen kanthi cepet.[1] Carlson lair ing Seattle, Amerika Serikat tanggal 8 Februari 1906.[1] Wong tuwane nyambut gawé dadi tukang cukur.[1] Amarga dhèwèké kagolong ékonomi ngisor, mula Carlson wis nyambut gawé nalika umure ngancik 14 taun.[1] Kanthi ngupaya kang temenan, Carlson bisa éntuk gelar sarjana fisika kang suwene mung rong taun.[1] Dhèwèké kuliyah ana ing Sekolah Tinggi California.[1] Sawise rampung kuliyah, Carlson nyambut gawé kanthi gonta-ganti.[1] Pungkasan, nalika nyambut gawé minangka analis paten ing Mallory & Co, Carlson uga nyambi kuliyah ing wayah wengi ya iku ing fakultas hukum, Sekolah Tinggi New York.[1] Sawise nyandhang gelar sarjana hukum, dhèwèké kapilih dadi Manager Departemen paten ing Mallory.[1] Nanging asile mung cukup kanggo kanggo awake dheweke.[1] Ing wiwitan kawinane, dhèwèké ngupaya supaya bisa nyukupi kebutuhane kulawargane.[1] Ing kono, Carlson kepengin gawé sawijing panemon kang wigati tumrap donya lan kususe tumrap awake dhewe.[1] Nanging dhèwèké durung bisa ngangen-angen apa kang bakal ditindakake.[1]
Nalika nyambut gawé, Carlson ngrasakake karepotan amarga karbon kanggo ngopi data ora cukup.[2] Nalika iku, dhèwèké mikir yèn piranti kanggo ngopi dokumen pacen wigati.[2] Dhèwèké banjur sinau ngenani fotografi, asil panaliten, lan asil percobaan.[2] Asile, dhèwèké bisa nemokake cara kanggo ngopi dokumen kang diarani xerografi nanging akèh wong kang ora percaya ngenani manpaat piranti iku.[2] Taun 1939-1944, dhèwèké ditolak déning luwih saka 20 perusahaan, kayata IBM, GE, lan RCA.[2] Kedadeyan mau, gawé Carlson dadi aras-arasen.[2] Nanging nalika dhèwèké eling yèn panemone wigati, dhèwèké dadi semangat manèh.[2] Taun 1944, Bettelle Memorial Institute, sawijining lembaga riset nirlaba, kepencut marang panemon mau.[2] Taun 1947, Battelle ngadakake kerjasama karo Haloid, sawijining perusahaan cilik kang ngasilake kertas potokopi kng diarani Xerok.[2] Haloid diwenehi hak gawé mesin-mesin potokopi kanthi prinsip xerografi.[2] Taun 1954 utawa selikur taun sawise Carlson nemokake xerografi, mesin potokopi kang canggih diwenehi jeneng 941.[2] Mesin iki duwéni kaunggulan ya iku bisa ngopi data kanthi cepet lan cara gunakake mung menyet sawijining tombol.[2]
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 18 Oktober 2016.
Tumpeng Kuning | bank resep keluarga jatmiko
Lakon : Tapak Asma Prajanjen Pawuan Ageng Sarimukti
14.00 – 17.00 Pagelaran wayang klithik Dhalang: Ki Sapta Sutrisna Cerita: ‘Gunung Sari Krama’
20.00 – 21.00 Konser karawitan Talu wayang kartun Penyaji: Paguyuban Wayang Kartun Yogyakarta
21.00 – 24.00 Pagelaran wayang kartun (kontemporer) Cerita: ‘Durmagati Nglindur’ Penyaji: Paguyuban Wayang Kartun
19.00 – 20.00 Fragment tari wayang ‘Golek Ayun-ayun’Fragment tari wayang ‘Klana Topeng’
wis tau bekam...ora merga lara ning mung iseng..anan nek mung ping telu we...ning bar kuwi wis wegah
pak Andrean ….. mari saling berbagi
Shidiq	12 Oktober, 2012 pukul 12:04 am	ndherek mampir blog panjenengan pak…
upload’an ingkang enggal dereng wonten gih pak?
Balas	Shidiq	22 September, 2012 pukul 9:12 am	Salam Kenal Pak…
Bab VII Piagam PBB mratélakaké kakuwasan Dewan Keamanan PBB kanggo njaga perdamaian. Bab iki ngidinaké Dewan Keamanan kanggo "nemtokaké anané ancaman tumrap perdamaian, pelanggaran (breach)marang perdamaian, utawa tindhakan agrèsi, lan kanggo migunakaké aksi militèr lan non-militèr kanggo "mulihaké perdamaian lan keamanan internasional". Pasal kang paling misuwur ing Pigam PBB iki yakuwi pasal 42[1]:
Yèn Dewan Keamanan PBB nimbang yèntindhakan kang disayogyakaké déning pasal 41 Piagam PBB ora bakal cukup utawa wis kabukti ora cukup, Dewan Keamanan bisa migunakaké tindhakan liwat kakuwatan udhara, segara, utawa dharat kang diperlokaké kanggo mulihaké perdamaian lan keamanan internasional. Tindhakan mau klebu demonstrasi, blokade, lan operasi liyané nganggo kakuwatan udhara, segara, utawa dharat saka nagara anggota PBB."
Bab VII uga mènèhi tanggung jawab marang Komité Staf Militèr kanggo koordinasi strategis tumrap kakuwatan kang dipigunakaké déning Dewan Keamanan PBB. Komité mau dumadi saka Kepala Staf saka lima anggota tetep Dewan Keamanan PBB.
Larangan ing Piagam PBB tumrap nagara anggota supaya ora nyerang anggota PBB liyané iku wigati kanggo njaga tujuan PBB kang diadegaké ing pungkasané Perang Donya II, kanggo nyegah perang.
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 27 Februari 2016.
Gak Ngerti mo ngapain ……. | PANJI ANGGORO YEKTI
pados kaya sandhang tedha,lumintu lestantun gampil kersaneng
WOH, CHIA2,080.00WOLSTENCROFT, VERA WONG, LAI WAI2,203.37 520.00WONG, KAM HUNG WONG, HEUNGSANG HERRICK WONG, YUK WAH WONG, KAM WA WONG, MAN YIU WONG, MING YAM WONG, PATRICA &amp;amp; STEPHEN WONG, PAUL SHEK WONG, PHOEBE SIU WONG, SIM LYE660.99 1,524.76 7,562.62 1,027.87 507.18 2,667.11 809.91 8,219.52 2,235.88 8,721.62
Callfuck.com continue ALANGAN WONG SING MLAKU porno klip matter, identify alangan wong sing mlaku
Penafian callfuck.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015 callfuck.com
Hasan,“ Buku primbon iku isine totocoro adat
istiadat kejawen seng orak iso diowah-owah, lan manuso urep ono ing alam donya
iki yo ono seng gawe utowo nyeptakno, menuso diciptakno yo ora liyo namung
nyembah karo gusti Allah Taala, lan Buku Primbon diciptakno yo mung ora liyo
Rebo: Lakuning bumi, yen bechik nkluwihi becike, ora
kurang sandang pangan, budhine meneng yen, clatu kepara ngarep,semangsa gelem
Lakuning angen lan gelap, sopo seng dadi jodhone
Jumuah: Lakuneng lintang, dhemen mandhito lan dhemen
kinaweden ing wong akeh, nangeng ono kayane, pinter ngupoyo
sandang pangan, dol tinuku geles payu, luweh banter gawene, sabarang pagawean
Jumuah kliwon: Yen lanang ora micara, mung sedengan
bae, yen wadon judas, marang wong lanang ngewani.(
Rebo kliwon: wegig wicara, ing piker calimut marang wong wadon, mawi
Jumuah Wage: Bisa micara, juweh receh patitis, cetha nanging
Kemis Paing: tentrem anteng tan amikir,maju gawe
Senin Legi: anteng ora demen micara, welu karepe, yen wadon
ijab, penganggone kulukan lan kampuhan, utowo bebedan lan iket iketan, mung bae
ora kena menganggo kang bangsane mas-masan, ugo ora keno nganngo jarek utowo
iket kang batikane nganggo manuk, kupu lan liya-liyane, (bathikan kang nganggo corak kewan urip)
keris pendoke swasa, perak utowo liya-liyane uger dudu mas, lan uga penganten
kejawen iku oleh karo sopo wae tapi kudu dideloi disek wong iku
dadi wong jowo wes sak mestine ngerti boso jowo, mbah gugel wae seng ora wong jowo gelem sinau boso jowo. opo kito ora isin? monggo di apalke sareng-sareng... KAMUS JAWA-INDONESIA, A-BKatrangan (Keterangan)(ta) tembunga aran = kata benda(tg) tembung ganti = kata ganti(tk) tembung kriya = kata kerja(tkr) tembung
mbung...note : menawa iseh ono seng kurang monggo dipun tambahi. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
gawe ebook, monggo a di sedot ajahhttp://www.ziddu.com/download/10878580/KAMUS_JAWA.pdf.html_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
Re: KAMUS JAWA-INDONESIA Mon Jul 26, 2010 1:33 pm Kamuse kedawan....... lha wong lg abjad tekan B, wes dowu opo maneh nek tekan
kayak einstein... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Ki Sigid Ariyanto, S.Sn. | Budaya Jawa
sing disundhuki cilik-cilik nganggo bumbu kacang. Bubar mangan sing di itung sujèné sing digawé saka sada. Salah sawijine bakul sate ayam sing kawentar enak lan bukak rina (sing akeh sate ayam bukak mbengi) yakuwi sate Pak Kadirun, kidul Kantor Polantas anyar – biyen Polres Blora. Jinis saté liyané yakuwi saté jagal utawa saté daging sapi lan saté wedhus.
Soto Klethuk. Ora pati béda karo soto saka daerah liya, mung ning Blora sotoné nganggo klethuk, yakuwi gorèngan gemblong telo sing diirisi cilik-cilik marakké tambah mirasa lan duduhe biasane bening.
Mangut. Bahan dasar masakan iki arupa iwak panggang “Pé”, yaiku sajenis iwak pari yang diproses kanthi pengasapan nganggo kayu khusus saéngga ngasilaké aroma sing khas. Paling sedhep dicampur témpé lan lombok ijo terus dibumboni lan digodhok nganggo santen. Saliyané
ditumis ning njero wajan. 4. Cemplungno tempe, laos, kunir lan godhong salam. 5. Cemplungno santen, udhek lan di neng ké nganti umob. 6. Cemplungno iwak pe sing wis di iris-iris ning njero santen lan udheg nganti rata. 7. Tambahké lan lan gula secukupé. Resep diunduh saka Web Alumni SMAN Blora ILUSA[12].
Tahu Lontong. Tahu Lontong Blora (nèng tlatah liya asring dijenengké Lontong Tahu), pancèn mirasa tenan. Tahu digorèng setengah mateng terus dipress nganggo piring supaya banyune tahu ilang. Banjur tahu ditumpangké sandhuwuring lontong, njur disiram nganggo bumbu kacang kécap. Ning ndhuwuré maněh di wur-wuri kacang lan brambang gorèng. Sing kawentar ning Blora yakuwi Tahu Lontong Yu Tun sing dhasar ing Depot Gajah, Alun alun Blora. Ing kutha-kutha liya uga ana sawetara sing dodol Tahu Lontong Blora, kayata ing Semarang Tahu Lontong Blora mas Aris ing dalan Citarum. Ing Jakarta ana Tahu Lontong / Sate Blora Agus sing bukak warung ning Klender lan Sate Blora Kalibata ing plataran TMP Kalibata. Yèn ing kutha Yogyakarta uga ana Tahu Lontong Blora
lan santen. Sakwise alus, nembé digongsèng nganggo minyak gorèng nganti mambu wangi. Daging ayam / Sayuran dicemplungké sawisé sauntara wektu, nembé dijogi santen. Sakwise daging ayamé empuk, nembé bisa di hidangké.[13]
Jajanan. Saliyané saté lan Soto, akèh panganan utawa jajanan khas Blora antara liya: sangkolun, godrès, gandhos, iwel-iwel, moho,
Wantilgung Kecamatan Ngawen. biasane diiderne gawe pikulan nyampek Suroboyo, Semarang, Malang lan liya-liyane. tapi paling akeh diiderne nang Suroboyo.
Weh, kok pas karo kata2ne Soewoeng Plasu ya Mas…
Piye?. Surat Tugase wis dadi opo durung?
damel nulung. Bidadari ingkang nduwe nami Nawangwulan punika purun ndherek mantuk datheng griya Jaka Tarub amargi dinten sampun senja.
Singkat cerios, kekalihipun lajeng emah-emah. saking raben niki laira satiyang putri ingkang dipunnameni Nawangsih. sadereng emah-emah, Nawangwulan ngelingaken ing Jaka Tarub kajengipun mboten pisan-pisan narosaken wados kebiyasan badanipun mbenjing saksampune dados isteri. wados kesebat yaiku menawi Nawangwulan salajeng bethak ngginakaken namung sebutir uwos lebet panganak sekul nanging ngasilaken sekul ingkang kathah.
Jaka Tarub ingkang pamekenan mboten narosaken nanging lajeng mbikak tutup panganak sekul. akibat tindakan niki, kesaktian Nawangwulan ical. ket punika piyambakipun bethak kados umumnya estri biyasa.
Akibat hal niki, jagen gabah ing lumbung dados gelis telas. nalika jagen gabah tilar sekedhik, Nawangwulan manggih selendangnya, ingkang jebulna disembunyikan semahipun ing lebet lumbung.
Nawangwulan ingkang duka nyumerepi menawi semahipun ingkang sampun mandung benda
sampun bulat. namung kamawon, ing wanci-wanci tertentu piyambakipun rela datheng datheng marcapada konjuk nyesepani bayi Nawangsih.
Mekaten ugi dinten-dinten punikanipun sang eyang putri ngradini kedadosan sami rupi, mila amargi pamekenan, keesokan enjangipun eyang putri damel-damel datheng seganten, nanging piyambakipun mengintip menapa ingkang kedadosan, uga jebulna keong jene berubah ingkang dados kenyo elok ingkang lajeng mangsak. lajeng eyang putri menegurnya ” sinten sisigan sampeyan putri ingkang elok ?”
"Kula yaiku putri keraton Daha ingkang disihir dados keong jene dening sedherek kula amargi piyambakipun iri dhateng kula ” wangsul keong jene, uga lajeng Candra Kirana berubah wangsul dados keong jene. eyang putri punika tertegun ningalinipun.
Sementara pangeran Inu Kertapati mboten kersa mendel kamawon nalika mangertos Candra Kirana ngical. piyambakipuna madosinipun kaliyan cara ngremeng dados rakyat biyasa. eyang putri sihir pun akhiripun mangertos uga
badanipun dados gagak konjuk mencelakakan Raden Inu Kertapati. Raden Inu Kertapati kaget pisan ningali peksi gagak ingkang sanguh crios uga nyumerepi tujuanipun.
Piyambakipun nganggep peksi gagak punika sakti uga miturutanipun padahal Raden Inu dipunsukakna arah ingkang klintu. diradin Raden Inu kepanggih kaliyan satiyang eyang kakung ingkang saweg keluwen, dipunsukaninipun eyang kakung punika tedha. jebulna eyang kakung yaiku tiyang sakti ingkang sae piyambakipun nulung Raden Inu saking peksi gagak punika.
Eyang kakung punika nggebag peksi gagak kaliyan tekenipun, uga peksi punika dados kukus. akhiripun Raden Inu dipuntedah dipunpundi Candra Kirana wonten, dipunkengkenipun Raden punika kesah kedhusun dadapan. saksampune mlampah ndinten-dinten ngantosa piyambakipun kedhusun Dadapan piyambakipun menghampiri setunggal gubuk ingkang dipunningalipun konjuk nedha seteguk toya amargi perbekalannya sampun telas.
Nanging jebulna piyambakipun kaget sanget, amargi saking walik jendela piyambakipun ningalinipun tunangannya saweg mangsak. akhiripun sihirnya pun ical amargi panggihan kaliyan Raden Inu. nanging ing kala punika muncul eyang putri panggadhah gubuk punika uga
uga sawalikipun, Dewi Galuh nyaged hukuman ingkang setimpal. amargi ajrih Galuh Ajeng minggat datheng wana, dipunpundi piyambakipun lajeng terperosok uga dhawah mlebet jurang. akhiripun raben Candra Kirana uga Raden Inu Kertapatipun nglajeng. piyambake sedaya memboyong eyang putri dadapan ingkang gemantos punika datheng istana uga piyambake sedaya rahajenging ngagesang.
Jaman mbiyen ana andong nggawa momotan jambu kluthuk lagi mlaku saka Selarong arep menyang Pasar Bantul. Jaman iku dalane isih gronal-gronjal digawe saka watu durung ana aspal. Nalika andong lagi liwat dalan sing kebak wedi, ana laler cilik mencok ning nduwure andong. Bareng karo mencoke laler, lakune andong malik rindik. Ora amarga kabotan laler, nanging amarga rodane kepater dening wedi sing mbleder ning ndalan.
“Wah andong iki dadi mlakune alon-alon, mesti merga jarane kabotan awakku” pikire si laler kanthi ati bungah rumangsa paling abot sak donya.
“Sapa sing iso nandingi abote awakku, ora ana kewan liya sing luwih abot timbang aku!”.
Sakwise sakwetara mencok ning andong, laler banjur jeleh terus mabur meneh. Nalika Laler mabur, andonge pas liwat dalan sing ora ana wedine. Dadi lakune andong malik cepet maneh. Si Laler kang gegeden rumongso tambah yakin menawa deweke abot tenan. “Weladalah, tak tinggal sedilit wae, andonge langsung biso mlaku banter. Wah, nek ngono aku iki abot temenan ya!” celatune si laler.
Laler banjur mikir, manawa deweke mencok ning andong karo ngobahke sewiwine mestine si andong bakal mlaku luwih banter amarga kasurung dening obahe sewiwi. Laler trus nyoba mencok maneh ning andong karo ngobahke sewiwi. Dumadakan andong malik mlayu
Dadi lumrah menawa mlakune luwih banter wong diewangi gravitasi bumi. Nanging lelakon itu agawe Laler dadi tambah ge-er. Trus mbengok-mbengok marang jarane andong.. ‘Sorry, sorry Kang Jaran, aku salah ngukur kekuatanku. Anggonku ngobahke sewiwi sajake kebanteren, dadi andongmu mlakune banter banget. Sorry ya, sesuk maneh anggonku ngobahke sewiwi rindik wae”. celatune Laler kanthi ati mongkok.
Sawijining dina, nalika Kancil sing golek ngombe ing kali dumadakan krungu suara tangisan. Kancil banjur goleki saka ngendi arah swara tangisan iku. Dheweke kaget, sawise weruh singa gedhe banget siap kanggo mongso kelinci sing pada keweden banget. Senadyan kancil ugo wedi, nanging supaya para kelinci pada slamet saka Singo banjur kancil njedul saka panggonane. Karo udara saka gabungan-normal, deweke nggolek nyedhaki marang singa lan Kelinci.
Karo gaya kaya ora ngerti apa kedaden, Kancil nyalami "Wow .. iki muter apa / misale jek macem. Apa ngirim aku bukak? ". Takon marang Kelinci. Weruh rawuh Kancil sing dumadakan, singa banjur kaget lan ngomong "dasar kancil bodho. Ora ngerteni yen aku lagi luwe. Saiki koe sik bakal tak pangan". Ngandika singa. Karo nggaya Kancil nanggapi "ora .. kok dadi wedi? Pancen, napa aku kudu wedi? Aku sing dipigunakaké marang bebaya? Kabeh aku bisa ngalahake. Kiro-kiro saka baya, macan, malah manungsa uga wis tau tak kalahake. Aku Sang Raja ana hutan iki, opo sampeyan ngerti? ". Ngandika Kancil. Singa kaget krungu jawaban saka Kancil. Njedhul penasaran ana atiné kanggo mbuktekake saka omongane Kancil. "Apa bener?" Pitakone Singa.
"Yen kowe ora pracaya, kowé bisa takon siji saka penasehatku .. dheweke dari penasihat ku kang tak percaya ". Mangsuli Kancil maneh. "Sopo kui? Ngendi aku bisa takon penasehat sing tok omongke kui". Kancil banjur njawab. "Wow .. iki sampeyan ora ngerti utawa wis gagah ora ngerti? Sing genggem, dheweke penasehat dipercaya kula. Yen nganti ana apa-apa karo aku, banjur aku bakal ora cilaka ora bakal ngapura dheweke ". Mangsuli Kancil karo dipikir saka sok galak. Singa wiwit ing dijamin, mamang, dheweke wiwit kena pengaruh apa sing dicritake Kancil. Apa liyane, singa ora kalebu kewan anyar ing ngalas iku. Supaya dheweke ora ngerti tengen bab kabeh kang ana ing ngalas. "Apa iki tenan ngandika sethitik kewan? Apa rajamu? Lan apa crita iku kabeh bener? ". Takon singa marang
Sadhar yèn Kancil mung crita kanggo ngapusi, banjur kelinci ngetutake strategi Kancil. "Ya .. tengen .. iku raja ngalas iki. Naté ngalahake akeh kewan luwih saka sampeyan, malah mangan dheweke sik pada nglawan.. dheweke dikenal lan di ajeni ing ngalas iki. Yen koe ora pracaya, kowé bisa takon ing kéwan liyané ing ngalas iki ". ngandika Kelinci. Krungu jawaban kui, jantung singa wedi sethitik. Banjur wiwit mangu .. nanging pangertèn saka singa minangka tansah mbudidaya kandel. "Halah .. aku ora bisa pracaya .. yen kabeh sampeyan ngomong iku bener, ing ngendi iku iso mbukteke?". Takon singa marang Kancil. Nanging Kancil akeh akale, wektu iki sawijining posisi minangka Kancil dadi raja hutan ndadekake ngirim katon kuoso. Supaya kang upaya kanggo tetep kalem ing pasuryan saka singa.
"Koe arep njaluk bukti? sawetara dina kepungkur, aku uga wis ngalahake akeh singa kaya sampeyan amarga kemaki ana hutan iki. Aku isih tetep sirahe ing bolongan ing pinggiran kali minangka mbukteke kanggo kéwan liya sing pada gawe kekacoan ing ngalas. Yen sampeyan pengin bukti, sampeyan bisa teka karo aku. Nanging yen munggah kana aja nganti getuni, amarga kabeh sing sumurup lan rahasia bakal kulawarga ku.
Kala rumiyin, Kudus arupi dhusun alit ing wewengkon kraton Majapahit. Salah sawijining dinten, wonten pedagang saking Cina asmanipun Sun Ging. Piyambakipun ahli ukir. Kawasisanipun sampun kawentar dumugi kraton Majapahit. Kalajeng dipuntimbali dening Sang Nata Kraton Majapahit kapurih ngukir rerenggan kraton. Kasilipun ngedap-edapi. Wusananipun, Sun Ging dipunparingi panggenan kangge ngedekaken perguruan ukir ing dhusun papan panggenanipun. Ing sakmangke, papanipun kasebat Sunggingan, tegesipun papanipun kaluarga Sun Ging. Ananging , carios sanes nyebataken bilih Sunggingan menika ateges ngukir/ nglukis. Juru sungging ateges ahli nglukis/ ngukir. Ingkang nggadhahi menika Ling Sing pedagang saking Cina.
Sunggingan saya ngrembaka ekonominipun ngantos dumugi Kraton Islam Demak Bintoro ingkang langkung caket tinimbang Kraton Majapahit. Raden Patah minangka natanipun ngutus Syekh Jafar Shodiq, ulama ageng saking Persia kanthi ancas ngislamake
Majapahit. Ing gapura menika, Jafar Sodiq ngajak para warga sakkupengipun kapurih ngrasuk agami Islam. Caranipun ngajak kanthi alus. Gandheng
menika minangka Dewanipun. Boten dangu, saperangan warga sampun ngrasuk agami Islam, kalebet Sun Ging/ ling Sing (sakmenika jalan Kyai Telingsing). Ing wasana, Jafar Sodiq ngedekaken masjid sakcelakipun gapura ing dhusun menika. Bangunan mesjid dipunrengga kanthi rerenggan lempengan sela cemeng (batu hitam ) saking Baitul Maqdis ing Yerussalem, Palestina. Saking nami Baitulmaqdis menika nami dados name Kudus ingkang tegesipun suci. Saya dangu mesjid kasebat kawentar kanthi nami mesjid Kudus (mesjid ingkang karengga lempengan watu Al Kuds/ watu suci).
Kanthi wontenipun mesjid Al Kuds lan ngedekaken pesantren , saya kathah masyarakat njaban kitha ingkang nggadhahi ancas ngaji lan maneka warni pedamelan saya ngrembaka (dagang, tetanen, ngukir, lsp). Dhusun Sunggingan ingkang dipunrintis dening Ling Sing dados kitha lan pusat pesantren kawentar kanthi sebatan Kudus. Syekh Jafar Sodiq misuwur kanthi sebatan Sunan Kudus. Gapura ingkang kaginakaken syiar Islam dening Jafar Sodiq pranyata dados salah satunggaling ciri khas kitha Kudus inggih menika Menara Kudus.
Ing siji bukit sing adoh saka desa, ing daerah Kali uripa randha kere lan anak prawane.
Anak prawan randha kuwi ayu banget. ning demen, dheweke nduweni prilaku sing banget alane. prawan kuwi banget panglumuh, ora tau ngrewangi emboke nglakoke pagawean-pagawean omah. kerjane mung macak
kudu dimeloni. ping saben dheweke njaluk samubarang marang emboke kudu dikabulake, tanpa merdulike kaanan emboke
mudhun menyang desa kanggo mblanja. panggon pasar desa kuwi banget adoh, dadine dekne kabeh kudu mlaku sing cukup gawe kesel. anak prawan kuwi mlaku melenggang karo menganggo sing apik lan macak, ben wong ning dalan sing ndelenge mengko kepencut karo ayune. Sementara emboke mlaku diburi karo nggawa keranjang karo klambi dekil banget. amarga dekne kabeh urip ning panggon pelosok, ora sawonga meruhi menawa kapindho wadon sing mlaku kuwi yaiku embok lan anak.
Pas dekne kabeh anyak mleboni desa, wong-wong desa nyawang dekne kabeh. dekne kabeh ngono kahyun-hyun ndeleng kayon anak prawan kuwi, paling utama para pemuda desa sing ora puas-puase nyawang rai prawan kuwi. ning pas ndeleng wong sing mlaku ning mburi prawan kuwi, tenan kontras kaananne. Hal kuwi nggawe wong pitakon-takon.
Neng antara wong sing ndelenge kuwi, sawong pemuda nyedhaki lan pitakon marang prawan kuwi, "Hai, prawan ayu. apa sing mlaku diburi kuwi embokmu ?"
"dudu," tuturane karo angkuh. "dheweke yaiku baturku !"
kapindho embok lan anak kuwi banjur neruske dalan. ora sepira adoh, nyedhaki meneh sawong pemuda lan pitakon marang anak prawan kuwi.
"Hai, legi. apa sing mlaku diburimu kuwi embokmu ?"
"dudu, dudu," jawab prawan kuwi karo mendongakkan endhase. " dheweke yaiku
padha lan sing banget nglarakne ati, akhire si embok sing malang kuwi ora bisa nguwawa awak. si embok dongo.
"Ya Tuhan, hamba ora kuwat nguwawa hinaan iki. anak kandung hamba ngono tegane nglakoke awak hamba samangkana rupa.
Miturut cariyos rakyat saking dhusun Kesesi ( dhaerah Pekalongan ), wonten tiyang ingkang sekti mandraguna kang asma Ki Ageng Cempaluk. Ki Ageng Cempaluk kagungan putra kang asma RadenBahureksa.RadenBahureksa awit alit sampun ketingal kapinteranipun amargi wiwit alit RadenBahureksa sampun dipungembleng kanthi ajaran – ajaran kang leres lan dipunbimbing kangge emut lan nyaketaken piyambakipun dhumateng Gusti Allah ing pangajab menawi sampun ageng saged ngabekti dhumateng kaluwarganipun lan dados priyantun ingkang luhur.
ing praja Mataram kanti sarat bilih RadenBahureksa kedah saged mbendung lepen Sambong. RadenBahu nyagahi sarat menika lan enggal– enggal tindak dhateng lepen Sambong.
Sasampunipun dumugi lepen Sambong , piyambakipun mersani bilih wonten ing mriku kedadosan bena ageng, kamangka mboten jawah. Lajeng RadenBahu nglampahi tapa lan nywun pitulungan dhateng Gusti Allah. Mboten dangu lajeng piyambakipun dipun godha dening ratu sawer ingkang ageng sanget lan badhe nyerang RadenBahu lan kedadosan perang ingkang ageng antara kekalihipun. Ing pungkasan ratu sawer saged dipunkawonaken. Ratu sawer nyuwun dipun apunten lan mboten dipun pejahi. RadenBahu kersa maringi apunten kanthi sarat bilih ratu sawer kedah mbiyantu ngrampungaken bendungan lepen Sambong. Mboten dangu ewon sawer medal saking sarangipun kangge mbiyantu ngrampungaken bendungan kalawau. RadenBahu kondur dhateng Mataram, sowan Sultan Agung lan matur menawi sampun kasil mbendung bendungan kalawau. Sultan Agung lega manahipun. Sasampunipun menika RadenBahu dipunparingi tugas malih kangge mundhut putri ing dusun Kali Salak, kang badhe dipun dadosaken garwa dening Sultan Agung. RadenBahu sagah lan nyuwun pamit badhe bidhal ing dhusun Kali Salak.
Dumugi dhusun Kali Salak RadenBahu mapag putri kang asma Rantamsari, nanging piyambakipun mboten purun dipun garwa dening Sultan Agung.Piyambakipun malah tresna dhumateng RadenBahu . Lan kekalihipun sami kesengsem. RadenBahu mboten tentrem manahipun amargi Rantam Sari badhe dipun pundhut garwa dening Sultan Agung. Kekalihipun sarujuk badhe ngapusi Sultan Agung kanthi mundhutaken putri saking dhusun Kalibeluk kang asma Endang Wuranti kang nggadhahi ibu sadeyan serabi. Sasampunipun dipunsowanaken dhateng Sultan Agung, Endang Wuranti mboten saged atur wangsulan dhateng pitakenan – pitakenanipun Sultan Agung. Sultan Agung kraos menawi piyambakipun dipun apusi dhening RadenBahu. Rumaos kuciwa, Sultan Agung badhe mbales dhateng RadenBahu, kanthi cara ndhawuhi RadenBahu mbikak wana Gambiran. Tugas kalawau nggadhahi tujuan supados RadenBahu dipun tedha kewan galak. Ing sawijining dalu, sasampunipun sedaya prajurit sami tilem, RadenBahu tasih mikir kadospundi caranipun mbikak wana kalawau. Lajeng piyambakipun dipunrawuhi dening ramanipun lan ndhawuhi
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa jajahan theres it small please iki saka kaca ing lan Informasi
nyolong jebule... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
innalillahi wainnailaihi roji'un... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
lah, melet kq nganggo tali poconk... melet kan kan ngene _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
luwih ngerti _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
Cerita Basa Jawa Monggo- monggo.. kanggo sampeyan- sampeyan sing seneng karo cerita basa Jawa.. Lha kagem sing kersa nulis cerita basa Jawa ing kene yo nyumanggakke. Tulis wae ceritane sampeyan
ngapusi ning ora kena nemen- nemen.. Wis yo.. sugeng maos.. kanggo sing karep melu nulis tak
Balung Thok Anakku loro isih cilik- cilik, lanang lan wadon, sing lanang kelas siji SD, lan sing wadon nembe masuk nol kecil. Bocah loro iku tak saw...
Nyusuh Kutang Bodhol Biyen ing Sugihwaras sawijining desa ing kabupaten Magetan, ing omahku ana tikus, rupane ireng, cungure luwih dawa tinimbang tikus liyane...
Saingan Dukun Alhamdulillah.. sore iki ono rejeki
koe saiki wis sepiro, mundak duwur ora?” kali ini Mbak Mike menyahut.Lagi-lagi aku tertawa. “Isih tetep, Mbak.
tembang kenangan 80an, lagu tembang kenangan 90an, lagu indonesia 2000an terbaik, tembang kenangan nostalgia indonesia 80
FISIP Unari)_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
ora cilik, tok perjuangkan mas, aku mengko sing
Meiji Jingū), mapan wonten ing Shibuya, Tokyo lan kalebet Kuil Shinto ingkang dipundedikasiaken kagem muja arwah Kaisar Meiji sarta garwanipun, Permaisuri Shōken.
Bibar Kaisar Meiji tilar donya nalika taun 1912, Parlemen Jepang ngawontenaken resolusi kagem mengeti jasa Sang Kaisar wonten ing Restorasi Meiji [1]. Satunggaling taman kembang iris ing area Tokyo. Sang Kaisar lan permaisurinipun naté dugi wonten ing mriku dipunpilih minangka lokasi pambangunan kuil, Konstruksi kawiwitan nalika taun 1925, kuil punika dipunbangun kanthi corak tradisional Nagarezukuri sarta kasusun kathahipun saking cemara Jepang lan tembaga. Kuil punika resmi ing taun 1920, kapungkasan taun 1920 ugi, lan kanthi resmi tamanipun rampung kadamel ing taun 1926. Kuil Meiji kanthi resmi dipunrancang déning salah satunggaling Kanpei-taisha (
inggih punika tiyang ingkang gadhah pangkat paling inggil wonten ing kuil ingkang dipunsokong déning pamaréntah. Bangunan asli kuil punika risak nalika Serangan Udara Tokyo nalika Perang Dunia II [2]. Lajeng kuil punika dipunrekonstruksi malih awit saking dana saking umum lan kapungkasan ing wulan Oktober
énggal Amerika Serikat Barrack Obama, piyambakipun langkung rumiyin dhateng dugi Kuil Meiji kagem kepanggih kalihan pemimpin Jepang minangka gambaran pakurmatanipun dhumateng sejarah lan kabudayan Jepang. Ing Januari 2010, Menteri Luar Negeri Jerman Guido Westerwelle nedahaken pakurmatan ingkang sami nalika rawuh ing kuil punika.
Komplèks Kuil[besut | besut sumber]
Kuil Meiji mapan wonten ing wana kanthi wiyar 700.000 meter persegi (kirang langkung 175 are). Aréa punika katutup kalihan wana evergreen ingkang kapérang dados 120.000 wit kanthi 365 spesiès ingkang béda. Wit-witanipun ing mriku dipunsumbang déning masarakat jepang saking samubarang kalangan nalika kuil punika wiwit dipunbangun. Wana punika kathahipun dados papan rekreasi lan relaksasi ing pusat kutha Tokyo. Kuil Meiji punika kapérang dados kaliha area utami, inggih punika Naien lan Gaien
Naien[besut | besut sumber]
Naien kalebet wewengkon bageyan jero kuil ingkang kapusat lan kalebet muséum harta karun ingkang nyimpen manéka seratan Kaisar lan sang permaisuri. Muséum punika dipunbangun kanthi corak Azukezukuri.
Gaien[besut | besut sumber]
Gaien kalebet wewengkon bageyan njawi kuil ingkang kalebet Galeri Gambar Peringatan Meiji mawi 80 koleksi mural ageng minangka ilustrasi prastawa wonten ing gesangipun Sang Kaisar sarta permaisurinipun. Ugi kalebet fasilitas ulah raga ingkang manéka warni ing antawisipun stadion nasional Jepang. Kejawi punika ugi kalebet Aula Peringatan Meiji ingkang wiwitanipun kaginakaken minangka papan pepanggihan pamaréntah. Sapunika papan punika kagem papan mantènan ing tradisi agami Shinto.
ShintoKabudayan JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 4 Maret 2016.
komoditas, komoditi [2][3]
"sugeng enjang mbah..."
"Nggih pripun mas?"
"badhe mendet graji mbah"
Niki Salah Sawijining BLOG kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe wonten sekolah teng" MA.BUSTANUL ULUM"
Translate this blog into different languages	Ndhuk Anakku Wadon
Suci uni, suci rupi, lan suci ati
Ndhuk, anakku wadon, delengen ing tawang ika
Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (dimirror, ngumu...
SIJI MANING !!!! mau ketinggalan nang kamar. Eh, Sri! punya blog mbok ya disosialisasikan dengan baik, dadine akeh sing ngisi. kaya
kandani kok.. janjane sing arep metuki teralis opo tho mbah…???
Nyuwun ngapuntene yen wonten tulisan sing luput wonten teng lirik gendhing,kerono
enak tur murah teka isuk isuk marai biasane jam sepuluh wis tutup. halaman parkir mung sak anane ning sing teko akeh-akehe
opo...Nganti ono sing muring-muring sebab ono jenenge sing podho karo jenenge pitek,... cak
tetep.teges on Mon Apr 08, 2013 2:19 amcak nur wrote:ojieg wrote:jenenge ayammu ngeri-ngeri zal Angger cucok karo 'laku'ne,. rak yo ra po-po to pak Dhe,.. Yen aku ngono wis kentekan jeneng,... nganti bingung arep dijenengi opo...Nganti ono sing muring-muring sebab ono jenenge sing podho karo jenenge pitek,... ..kelingan aku bab kuwi...tetep.
Mon Apr 08, 2013 7:45 pmtetep.teges wrote:cak nur wrote:ojieg wrote:jenenge ayammu ngeri-ngeri zal Angger cucok karo 'laku'ne,. rak yo ra po-po to pak Dhe,.. Yen aku ngono wis kentekan jeneng,... nganti bingung arep dijenengi opo...Nganti ono sing muring-muring sebab ono jenenge sing
Kudu Kuat » Kelingan Sing Biyen » Kaliurang Ono Cerito » Baper Katresnan » KUTUNGGU DIRIMU » Tresno Sing Nyoto » Rondho Buntet » Ninggal Loro » Ujian
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal
lain jenis wayang kulit : Wayang Sahadat, Wayang Wali Songo, Wayang Pancasila, Wayang Buddha, Wayang
rumongso.. pancen aku ra bondo..
ora rupo.. ojo gawe loro..
pupus roso tresno.. kembang wangi.. koe sing nyirami.
Mampir Ngombe: Mengenal Imam Al Mahdi As
kangge ngopy gambaripun,... lajeng menawi sampun dados buku wonten pundi kawula saget tumbas? matur nuwunBalasHapusNgat iman29 Mei 2013 09.23alhamdulillah maturnuwun niki mugi dadhos pathokan / pakem ing pewayangan
dadi sara ki piye cah.. Devide at impera ngneiki.. Mbok ojo do nggowo suku kang.. Bgineka tunggal ika iki..
Assalamu’alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh Poro bapak, ibu lan poro sederek sedoyo ingkang kulo hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan
Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning Wikipedia m?lu draw above, several used sing ora (Kaca
ojo ngguyu dewekan lho mas, ngko dianggep wong waras..haha. suwun, moga2 gak marakake manyun ming moco
sesuatu sakliyane Alloh,lan riko sing kumanan,sing keturutan..ojo sok suci lare,urusen baen cangkem riko..kiro2 wis pantes ta mlebu
ngajari dadi blantik . . .untung 4 juta tapi golek barang sing podi wis ora ono. . . keep brotherhood,
November 11, 2011 at 9:45 am	Waah kuwi diesel jamane simbah ndisik, diesel saiki bedo di. Rpm wis luwih duwur bedo jaman
engkang saget damel cucur niku kathah. Tapi kathah-kathahe kan dho mboten nyade. Nek kulo nyade nggih nglayani pesenan.”
Eeeendang Sumarti.. kembang deso, deso kembang pinggir kali
Opo aku wis kenthir.. opo aku wis rak waras.. Ora tau gelem mikir yan ora kuat tuku beras
Sing tak pikir mung sliramu dik Sumarti sing ayu
H. Achmadi, SPd. Akeh para kadang kang padha royokan emoh yen ing kalaning wektu tinuding dadi
Nov 19, 2008 9:44 pm enake nek ngupil pas nemu sing gedhi trus di oserke ngisor mejo.. _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
saiki ra iseng jew...._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
pacitane opo_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
tetep UPSReplyDeleteReplieskamelia meranaMay 25, 2013 at 4:31 PM2693 tu mantapDeleteReplysaputraMay 24, 2013 at 8:27 PMMbah KOKO Wong
wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
iso ngajari awake dewe menata kata2, ben ra asal ngomong, tp ojo nyonto aq, soale nek aq gak ngefek, podo ae
kaleng krupuk, lebih tipis dbanding merk sebelah.
March 10, 2013 at 7:25 pm	Wah saiki aku lagi ngeluh ki,piye… Espassku sik biasane ngacir saiki keno masalah,… Bensine
BubblerbukakakakibukakeBukake, also Bukkakebukake butt chugbukakeebukake jockeyBukake NinjasBukakepo
PENEMU KACA SPION | BLOG-e WONG JOWO
PENEMU KACA SPION	21 Mar 2013
Wis ndang tebus wae..tapi dalan nang omah kae cukup ra?
Mengko nik wis duwe pak lurah kon ngaspal dalane mbah..nek lurahe gak gelem kamplengi wae… :blazer ijo:
TRITEGUH MANUNGGAL SEJATI (Minuman Ringan)
PT KEBON AGUNG - PG. TRANGKIL (Gula)
PT LOJI KANATAMA TEXTILE (Tekstil)
PTPN IX PG SUMBERHARJO (Gula)
TK 7,11) ~ Jatinegara RS Premier ~ Pasar Jatinegara (TK 11) ~ Kebon Pala ~ Slamet Riyadi ~ Tegalan ~ Matraman 1 (TK 4) ~ Salemba Carolus ~ Salemba UI ~ Kramat Sentiong NU ~ Pal Putih ~ Central Senen (TK 2) ~ Budi
lejaring kapang kang tansah tumiyung lan ngrembuyung luber ing bantala
Ugi kacandet rubeting adi cara. Pramila nyuwun agenging samodra pangaksami
Mugi saget ngicalaken raos kapang ing lampah pasederekan
"Ngaturaken Sugeng Riyadi 1433 H"
panjenengan paling Jawa jagad Uhlenbeck. Basa ngaku dh?w? kasusastran dadi anggota Sanadyan Jawa Proy?k Barisan wondering
lisan. Ancase nindakake sesorah yaiku kanggo menehi kawruh, ajak-ajak marang
kang ngrungokake supaya gelem tumindak kaya kang diandharake mau. Sesorah kang
nengsemake iku ora awujud pakecapane wae nanging uga kabangun saka patrape wong
nindakake sesorah kudu nggatekake bab-bab kaya ing ngisor iki, antarane:
ngilangi rasa minder nalika micara gatekna cara ing ngisor iki:
pambuka iku werna-werna gumantung marang kahanan lan marang sapa anggone
tanggap wacana. Tuladhane yaiku sugeng dalu, assalamu'alaikum, lan liya-liyane.
basa iku isine atur panuwun marang para tamu sing wis gelem nglonggarake wektu
basa iku atur panuwun lan njaluk pangapura menawa ana kekurangan anggone
yaiku nuwun, wasalamu’alaikum, lan liya-liyane.
anggone gawe sesorah luwih gampang, mula kudu gawe cengkorongane dhisik menawa
wis digawe bajur diandharakake. Anggone ngandharakake kanthi maneka metode,
Ø Metode naskah, tegese sesorah sing dumadi saka maca
naskah kang komplit wiwit bebuka nganti tumekaning panutup.
Ø Metode serta merta, tegese tanpa ana persiapan, ujug-ujug
Ø Metode apalan, tegese menehi sesorah kanthi ngapalake
Ø Metode nyiapake cathethan kang isine babagan ringkesaning
v Anggone guneman ora clega-clege, nglantur
v Prayogane wose wae, cekak, aos, tur mentes
v Ora ngulur-ngulur wektu, kudu bisa maca kahanan
v Aja klumalungkung, yen ngadeg kudu ndeleng swasana kiwa
sing ora pantes kanggo di deleng..sira dadi manungsa sing nduweni isin karo isun bangsa kethek..Lamon sira masih bae demen karo film sing maksiat kaya kue, iku artine drajat sira minangka manungsa masih kalah karo isun sing bangsane satokewan..wis sing pada elinga, aja nuruti hawa napsu,kang langka tutuge, langka artine,kang
iku dedalane lan lantarane akeh, bisa krana ndeleng pupu kang alus, rai sing ayu, utawa bokong sing demplon.ngaceng iku timbule sabab
sing diraksaken maring gaber, nimbulaken panas sa'jroning ati, dadi birahi sahingga, ana kekarepan pengen mrojolaken pucukeng gaber kanggo
swara wong wedhok waktu sogok, blang blunge swara pucuk gaber kang manjing metu sa'jroning bolongan, ditambah karo
enake ngeto'akeh mani karo merem melekke mata, karo angglosohe ambekan, iku mung sawantara waktu..ananging rata-ratane manungso ora kuat nyandhang panggoda kang sedhelat meniko..
konthol.sing imane ora kuat, langsung pucuking konthol meniko dadi mlisnang, lan mbol mpis wudhele..pengene wis meh tekaning puncak anggoni ngrasani bolongan turuk lan njeprate ithil, lan kucluk kucluke banyu pawadhonan kang ngeces saking turuke wong wedhok.."wis cung semono bae pesan kula minangka bapa tuane kethek, sabab kula dhewek sing nulis melu ngaceng.. wis yoo, bapa tua badhe mrangkangi pikang sing wis ngatang-ngatang, ora kuat deleng sa'jroning kutang, opo meneh deleng kang menthul tul jabar tul..arep nutul sing mentul mentul.....Namun semono kula minangka bapa
KempremDongeng bapa tuane kethek, saking warmeng alias warung gremeng-gremeng:iki salah sijining pengalaman sing pernah diroso'aken maring bapa tuane kethek sawaktu isih enom, lan isih doyan tukhu wedhok:Sa'wijining dino, lagi enak-enake karo bojo'e,kondho ngalor ngidul, ndilalahe ono wedhok ayu kang liwat soko arepan, rupane mblegejenar, ayue ora kejagan..kontan bae barang siji kang ono ning ngisor wudele dadi atos, krojotan ora karuan..sa'mono mayan bojo'e ditinggal keh ngudag wedhok mau..sa'uwise ditakhoni, nyatane wedhok mau ya meniko salah sijining wedhok kang biasa
langsung diajak maring grumbul grumbule suket,si wedhok,langsung nguculkeh panganggone, klambine dicopot siji-siji..terus kuthange,menthongole penthil lan anggandule susu,nambah ora kuat kang arep tukhu.terus di lorot panganggo ngisore,nyembul barang kang menthul sing ana ing sor wudhele, karo rambut jembute sing isih rambut kalong, mlipir alon alon yen kena angin, aroma ambune turuk sing wis mulai teles lantaran birahi sing wis nimbul, andhade'aken pucuking konthol njeber, mlisnang lan abang..terus ora akeh waktu meneh, langsung wedhok mau di lumahakeh,lan ditunggangi..
bokong, lan mbrengenge swara saking rasa nikmat, nyoyo suwe nyoyo kelang..Pungkasane..Angglosoh koyo
Kaya mengkonon swarane..Karo muruti ambekan sing ampir ilang , durung olih limang menit si wedhok mau, ngulet karo nyepeng pucuking knothole bapa tuane kethek, andhade’aken..Roso birahi iku andadak sakala teko meneh..Saking nembe andheleng wedhok kang demplon lan ayu, rupane konthol bapak tuane kethek mulai akas meneh..Dengut, dengut, dengut, koyo mengkonon gera’ane..Ndeleng konthol bapa tuane kethek kang mulai njengat meneh,
mengkonon unen unene..Ngereng-ngerenge swarane si wedhok karo kosad-kased bokonge, nambah muncake birahi si bapa tua kethek, sahingga
nuli wong loro mau padha mberesi panganggone. Bapa tuane kethek ngrogoh kanthong mana-mene, ngisor nduwur, di wolak-walik klambine, yang angger bae ora ketemu barang sing di goleti..kurang luwihe seprapat menit, akhire bapa tuane kethek nembe eling yen duit sing arep kanggo mbayari wedhok mau, wis enthok kanggo tuku geblog lan srabi.. bapa tuane kethek gumrobyos kringete nyandhang wirang, krana ora bisa bayar.. akhire bapa’tuane kethek matur bari gemeter..”nduuk, piye..aku ora gawa duit..” ngrungu omonge si bapa tua, si wedhok mau
Kurang ajar...yo, wis, dirimu ra iso bayar ro po po saiki ta’maap keh..namung ono syarate, ..” konthole sampean tek gawa kanggo borek, piyee?? Sa’tuju ora???Sauwise urusan ngalor ngidul, akhire si bapa tua, ora nduweni pilihan meneh, kecuali nuruti opo sing dikarepi si wedhok mau...akhire crita, bapa’tuane kethek mulih tanpa konthol, sebab konthole di jaluk kanggo borek maring wedhok lacur mau.....Karo lemes lan ngenes.. si bapa’tua mulih soko ngomahe matur maring bojone..“Cah ayu..Sesuk utawa ko bengi ojo nakon konthol., yo nduuK”“Nang opo, kang??” jare bojone
turuk”“Turu’e sopo?”“turu’e wedhok lacur”“dadi aku piye, ko bengie..??”“yowis ta’dule’dule’ karo jriji ae, yo..”“idih, moh..ah...mosok di dule dule ae,.. ““kontholku longko, nduuk, bablas..”“yo, wis, ko bengi aku arep nglayab, luru brondhong”“nduuk sing eling .. mosok bolongan turu’ arep disumpel karo brondhong”“goblog!”“loh???”“sampean goblog, sing dimaksud kulo dudu brondhong jagung..”“brondhong opo??”“perjaka kencur sing masih jembut kalong”“oh, ngono, toh??”“yo, iyoo, bonggan
itil..”“yo’ wis.. opo karep mu.. kowe iku ra iso leren sa’dina ae, pengene terus-terusan ae, di ncrut-ncrut..”“Alaah, ngomong opo meneh, kowe..sopo sing ora iso leren sa’dina..buktie sliromu ngobyek luruh wedhok sejen meneh...opo iku tondhone, ? podho ae, toh..??”“ Yo, wis lah opo, karepmu.. rek gole’ brondhong, yo
neng umah doyan rabi..”“kontholku ra ta’dhol, .. ngan di cekel sa’dilut mareng wedhok lacur..ko mon aku wis iso nglunasi di bale’keh meneh..di pasang meneh...”“konthol mu itu.. nang ndi ono konthol iso di pasang meneh..”“lha, iki buktie..aku
muter-muter ana ing spotsenter, ananging sing di goleti ore nemu-nemu..saban wong liwat ditawani, diajak birahi, namung langka sing ngladheni..pungkasane, dheweke mareki wong dagang klenengan sing mangkal ana ing ngisor wit baujan..“Mang, dagang opo, mang..” jare ne karo basa basi“O, macem-macem mba, ana arum manis, ana plembungan, lan sejen-sejene”“kowe soko ngendhi omonge koyo ngono?”“Kula sing Indramayu, mba..”“sopo jenenge...”“jeneng kuh apa??”“arane sopo??”“Kula Dulgani, saking karang malang gang selikur”“O..“bojo’e ono ngendhi mang??“bojo sih, apa??”“Ma’sute wong wadhon sampean ono ngendhi?”“O, ya ana ning umah lagi bethek..mbuh lagi apa..ora weruh”Akhire Raniti (klalen, rabine bapa tuane kethek kuh arane Raniti, bare gah..)Akhire si Raniti mau, ndodhok, ngadhepi Dulgani
sing kadhoan katon celana daleme kang warna putih, semu ireng..mumplue lan mentule celana dalem nanda’aken gedhene turuk kang ana ing jerone.Ananging sing dadhi ndugale Raniti, bagen dheweke wis metaktak seamba-amba, iku si Dulgani ora ana
daleme sada parek..ananging angger Dulgani langka reaksi. Dadi ndugale Raniti, akhire dheweke mlorotaken celanane, di puk puk turuke karo di dulek-dulek ning deweke..ananging angger bae Si Dulgani langka reaksi..pungkasane, Raniti dadi dugale, di dulek turuke deweke terus diraupaken maring raine
”“iya ari siing gatel gigir sih, gampang..”“ari kuen??”“kuen iku sing gatel..sejene”“apa? Sikil?”“ih..sikil maning.. gampang ngukurane..dudu, mang..kien sing gatel kih..”“apane?”“turuk ke kita..gatel bae..sing
turuk... sing awit ning umah mula, ora mari mari”“ciih..kuen tah arene pengen di lakeni kunu yu”“Kayane mah..”“ reange dadi ngaceng..sira yu..”“ngaceng..??”“Iya..”“coba ngemek..”“mbuh, gah isin”“yeh! Isin isinan keding kaya bocah cilik bae, kader wis padha tuane iki”“ya, kuuh..wis kenceng ora”“dongolaken coba, kitane pengen
karo nglamoti pucuk konthole Dulgani kang gedhene ora kira-kira...ora suwe Raniti ngrasa aken turuke wis teles, saking ora kuat nahan
kontol ..nuntun Dulgani supaya nyogok sing guri...”akhire..Pa’bleseeeekk blesss.........crut crut crut crut ..wong loro main ning sore baujan..sing wadon
”“nglandes ning weteng.. ngaplang-ngaplang bae gah..”“kotor mengkone..”“wis bli apa-apa...”5. Disangka Wong edanRaniti
merem melek..ndilalahe lagi enak enake kalpak kapluk wong loroan..sing sabrang kulon ana wong gegemboran , jejerit.. “Awass.. wong edan ngamuk...!!! mlayuu “ jenggelek!! Dulgani tangi, “Mang..mang..ana wong edan ngamuk ..ikah kah..mlayu mene...”kaget te Raniti langsung mlumpat karo narik rok ke sing kedodoran mlayu adoh..ninggalaken Dulgani..weruh
jebol Dulgani ana ning padhang –padhange..bocah enom sing lagi padha demenan ana ning spotsenter langsung bubar tetawuran..pathing jelerit..jaluk tulungg...“Wong edaaan...!! wong edan.....wong edaaan..!! ana wong edan ngamukk..”Suarane uwong sing ting jlerit, gawe Dulgani tambah kalap, dheweke mlayu mbuh tungtunge..lantaran wedhi ....akhire Dulgani sadar, yen uwong sing padha mlayu, nyangka dheweke wong edan, padahal dheweke kewedien krana ana wong edan sejen..sing ngamuk...“lah pantesan uwong nyangka reang wong edan..reange mlayu karo wuda an...” jare Dulgani ning jroning ati...bareng sadha suwe ..akhire Dulgani ngomong...“wooi..reang kih dudu wong edan..justru reang dewek mlayu kuh sebab wedhi ana wong edan..ning ndi wong edane????”Pathing jlekatak suarane wong padha gemuyu..nggeguyu Dulgani sing masih kowar kawer , gabere ngalor ngidul ngadheg ana ing
”“lah..dadi reang kuh, ngimpi..”“knang rep-rep sampean kuh...yong turu ning sor wiwitan kiyen..ana sing
awakkedewe wes ra seneng ro deweke tapi kaya'e podo2ne sing nglarani...nek
KARO WONG WEDOK....TINIMBANG MBOK
KARO WONG WEDOK....TINIMBANG MBOK TINGGAL GLANGGANG COLONG PLAYU alias MINGGAT...lha ora tegel jew , moso yo wes jeleh ngunuh , kan ra enak ati dedik
KARO WONG WEDOK....TINIMBANG MBOK TINGGAL GLANGGANG COLONG PLAYU alias MINGGAT... Kadang pingin jujur tapi kan secara kodrati cewek ki luwih seneng krungu sing apik-apik walaupun saktenane wis ngerti nek kuwi ora bener/ngapusi.. ;) ;) Lha nek masalah tinggal glanggang colong playu ki biasane mergane ati cilike cah lanang kuwi wis ra tekan tenan arep ngomong utowo cah wadone kuwi ngeyel ra gelem ditinggal.. japraxPresidiu
Kofiau,_Raja_Ampat&oldid=1055587"	Kategori: Dhistrik ing Papua KulonDhistrik ing Kabupatèn Raja AmpatKofiau, Raja AmpatKabupatèn Raja AmpatKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh dhistrik ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 3 April 2016.
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (
padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota Basa pucuk k?n?, Hizbullah.[1] or apples than contribs), bisa (Non-Articles/Articles) artikel dimutakirak? ing pirsani causa Inggris - Proy?...
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane ; lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis ; ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata” (senjata-senjata
MEL, ICAO: YMML), uga dikenal minangka Papan Anggegana Tullamarine, ya iku papan anggegana utama kang nglayani kota Melbourne lan papan anggegana paling sibuk kaloro ing Australia. Papan Anggegana iki dibukak nalika tahun 1970 kanggo ganteni Papan Anggegana Essendon ing sak cepake. Papan Anggegana Melbourne ya iku siji-sijine papan anggegana internasional saka papat papan anggegana kang nglayani wewengkon metropolitan Melbourne. Papan Anggegana iki anan ing 23 kilometres (14 mi) saka pusat
Rute penerbangan Melbourne—Sydney arupa rute penerbangan kang paling akèh ngangkut penumpang kaping papat ing
merupakan destinasi paling populer ing antarane lima papan anggegana ing pitu kutha krajan nagara bagiyan Australia.N1 Melbourne dadi hub utama kanggo Qantas lan Virgin Australia, wondene Jetstar Airways lan Tiger Airways Australia migunakake papan anggegana iki minangka
luwih akèh kargo domestik ketimbang papan anggegana liya ing nagarane.[5]
luwih saka 10.000 penumpang migunakake Papan Anggegana Essendon lan keterbatasan saka Papan Anggegana Essendon mulai ana. Fasilitas Papan Anggegana Essendon ora
kanggo nangani pesawat jet penumpang anyar lan terminal gagal nangani mundaking jumlah penumpang, nalika akhir tahun 1950an, salah sijine terminal limpahan penumpang internasional dibangun ing salah sijine hangar anyar ing lor. Amerga diambakake perbatasan kota, papan anggegana dadi diubengi déning perumahan ing sekitare, kang ateges pengembangan Papan Anggegana Essendon ora mungkin dilakokake.
nalika wulan Mei 1959 diumumake yèn papan anggegana anyar bakal dibangun ing Tullamarine, Kanti pengumuman déning Perdana Menteri Robert Menzies nalika 27 November 1962 babgan rencana 5 tahun kaggo nyediakake salah sijine pelabuhan udara kanggo Melbourne kanti rega A$45 juta nalika
nalika wulan November 1964.[9] Sedalan karo rencana limang tahun, landasan pacu ing Essendon didawakake kaggo nangani pesawat kang luwih gedhe, kanti Ansett Australia kang ngetokake Boeing 727 ing kana nalika wulan Oktober 1964, pesawat jet pertama kang digunakake kaggo penerbangan udara domestik ing Australia.[12] Air Force
Internasional Melbourne. Essendon isih dadi panggonan kanggo penerbangan domestik sakwene setahun, nganti sekabehane ditransfer tumuju Papan Anggegana Melbourne nalika 26 Juni 1971,[14] kanti
Papan Anggegana Melbourne nalika awale disebut minangka Papan Anggegana Tullamarine, jumbuh karo wewengkon okta kang panggoni. Tullamarine éntuk saka salah siji pawongan Aborigin ya iku Tullamareena.[12] Internasional sacara sporadis digunakake minangka jeneng papan anggegana kasebut. Sakwise privatisasi, jeneng papan anggegana diganti dadi Papan Anggegana
papan anggegana iki kerep disebut minangka Tullamarineutawa disederhanakake dadi Tulla[16][17] kanggo mbedakake papan anggegana iki saka papan anggegana Melbourne kang liya: Avalon, Essendon lan Moorabbin.
nalika dibukak, Papan Anggegana Melbourne kasusun saka telu terminal kang kahubung: Internasional ing tengah, kanti Ansett ing kiwa lan TAA ing tengen. Kapasitas rancangan papan anggegana iki ya iku 8 Boeing 707 kanti 500 penumpang per jam, kanti pengerjaan ngambakake dirampungake nalika
Ray Gibb, sejarawan lokal. Proyek kasebut banjur dibatalake, kanti siji-sijine jeneng kang disaranake banjur diubah ya iku Gowrie Park Drive, diwenehi jeneng kaya peternakan kang mapan ing tengah papan anggegana. nalika tahun 1920an, peternakan kasebut digunakake minangka panggonan pendaratan pesawat, ing ngendi uga kanggo parkir ing weyah wengi kanggo Papan Anggegana II yèn sajrone kondisi Lapangan Terbang Essendon dibom.[19]
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng jqt4
Cacad CS1: invisible charactersPapan anggegana di AustraliaMelbourneKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa cacad URLArtikel mawa pranala jaba nonaktifKategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
aku duwe carry 1994 adiputra. olehku tuku 42 jt. sparpat sing wayahe ngganti wis tak ganti kabeh kira2 entek 5 jt, saiki kepingin ngedol, arep tak gawe DP golek anyar. sing kepingin genteni 47 lepas. plat blitar. manggon ono nggalek. 081233449330.
nasehat. :study: :study: :study: :study: :study: :study: :study: :study: :study: :study: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
am _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
jatah. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
menambah pernak pernik Gunungkidul Terima kasihwew,...berita anyar iki,...aq wae lagi krungu jew,....panjenengan patuke pundi nggih
panjenengan. rak ono doyo kekuatan kejobo Gusti ALLAH ngijabahi} jare poro romo2 kyai sok nek akherat digawekke bangunan seng megah. Sponsored
pm maniss wrote:rama3njoy wrote:kumpul-kumpul nambah konco lan sedulur IIIIIDDDDDDEEEEMMMMM melu idem wae, soale sanak sedulur sak batihe wong gunung kidul arepo adoh panggonane tapi duwe wadah di enggo sharing.pokoke VIVA WONOSARI.COM _________________Di
sing inuk....lah nek sing inuk papan belah ngendi mbah _________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene
niy????weh kabeh kabeh kok editan yo,,, nek iki editan ra kang mas apa meneh iki mas. mendah le geger donyane mas nek ana tenan kewan kaya ngono kuwi. aku tak ora percaya wae mas. nuwun Agus susanto1999
diandalkan, wayang dan Yesus, berkesimpulan:
Ana telung werna gegayuhan ing urip iki. Sepisan, luput ing lara luput ing pati; Kang kapindho, kena ing lara luput ing pati; dene kang kaping telu yaiku kena ing lara kena ing pati. Dene tataran kang paling dhuwur dhewe iku kang kaping telu.
ingkang kabuncang ing samirono, narawang lir pendah saged muluk ing
kanggo cekelan lan aturan mungguheng wong sesrawong karo liyan, Agomo islam Al
Quran kitabe, Kejawen Yoiku primbon lan Al Quran Dasare”
sering mati disek, akeh kang padha wedi maring wicarane, yen due rewang ora
biso awet, ora terus neng baten, panas atine, luweh brangasan, keno diapusi yen
mplarat, yen deduwen dijaluk sanak sadulure suka rila, dhemen ngupoya
kepinteran, ambeke alos, suko marang pawong sanake, akeh pawong mitrane padha
Setu: Lakuneng Banyu, kerep disatru wong, akeh mitrane uga
podo nyirek, serta kinaweden ing wong akeh, nangeng ono kayane, pinter ngupoyo
tentrem anteng tan amikir,maju gawe
kejawen iku yo sanepaning urep lan orak mlenceng kok syariat agomo islam, uwong jowo orak iso ninggalno adat jowone
mergo kuwi warisan leluhur jowo seng kudu diurep-urep”.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Atambua,_Belu&oldid=1064329"	Kategori: Kacamatan ing Nusa Tenggara WétanKacamatan ing Kabupatèn BeluAtambua, BeluKabupaten BeluKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.13, 16 Juli 2016.
Metrum: Tembang pangkur rinakit pitung gatra (larik) saben pada (bait).
8 – a, 11- i, 8 – u, 7 – a, 12- u, 8 – a, 8 – i
blog niki paring ketrengan ingkang gamblang sanget. matursuwun.
hoho berkata:	November 12, 2014 pukul 7:05 pm	jjjjjjjj
febyren berkata:	Januari 21, 2016 pukul 6:49 pm	matur nuwun
sedoyo ingkang kulo hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan
Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ngguyu neng kono yo neng kene..kkkkkkk.. Mbahku sing
dhal-panchayathu-movie-stills-6Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-1Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-2Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-22Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-21Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-20Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-19Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-18Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-17Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-16Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-15Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-14Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-13Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-12Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-11Kadhal Panchayathukadhal-panchayathu-movie-stills-10Kadhal Panchayathukadhal-
PANGGIL PAK GURU | BLOG-e WONG JOWO
PANGGIL PAK GURU	29 Des 2010 Tinggalkan komentar
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan
SAJRONING nyinau lan naliti piwulang Jawa luwih asring kita pranggul tembung ‘kudune’ tinimbang tembung ‘kudu’. Bab iki nuduhake anane relativisme ing piwulang Jawa. Bab bener lan luput kudu manut kahanan lan situasi sing diadhepi. Piwulang relativisme iki menehi kalodhangan marang wong-wong kang padha nggegulang piwulang luhur Jawa ora rumangsa dituntun lan dipituturi nanging bakal nenimbang kanthi suka renaning wardaya. Emane, relativisme piwulang Jawa mahanani sifat permisif marang laku luput lan nyimpang.
Kanggo nguningani bab iki, mangga dakaturi menggalih anane piwulang Jawa cacah loro sing kontradiktif antarane siji lan sijine. Daksebutake ing kene anane petung neptu dina utawa pasaran yen dibandhingake karo piwulang mupus mring kahanan. Kaya wis kawuningan, ing piwulang Jawa ana pangerten
iku manut angka petung arbitrer awit dina lan pasaran tertemtu duwe etungan angka khusus. Adhedhasar angka iki bisa ditemtokake maneka warna bab kayata nasib, katuranggan, jodho & salaki rabi, naga dina, taliwangke, saparwangke, nujum, nganti petung para pandung kang bakal nindakake kadurjanan utawa pengin main kertu lan adu jago supaya bisa entuk kemenangan.
Yen ditliti nggunakake teori psikologi modern, kapercayan ngenani petung dina lan pasaran iki wis menehi sugesti negatif marang warga bebrayan sing kadhung percaya. Urip kalimput rasa was sumelang. Rasa wedi lan khawatir thukul ing pikiran tanpa tetimbangan nalar. Sugesti negatif kaya iki bakal ngungkung kabeh laku,
akeh warga bebrayan Jawa sing percaya marang pangirabawane petung dina lan pasaran. Ing alam teknologi digital iki isih asring kita krungu ana pasangan jalwestri sing gagal mbangun bale wisma mung amarga petung jenjeme dina lan pasaran ora gathuk. Durung suwe iki pernikahan massal sing diadani dening saweneh pondhok pesantren ing Jawa Timur pendhaftare saya suda amarga akeh sing
Sing angka loro, ing piwulang Jawa uga ana piwulang kang nyurung tuwuhe sugesti positif ing madyane bebrayan. Sugesti positif iki bisa kita sumurupi nalika wong Jawa kudu nampa pacoban lan musibah. Nalika ketaman coba, ngibarate kesandhung ing rata lan kebentus ing awang-awang, wong Jawa kudu bisa mupus ing kahanan. Umpame, saweneh sudagar sing kobongan dagangane ana pasar, korban kudu bisa nggelar lan nggulung pikire. Mula dheweke kudu tetep matur nuwun marang panguwasa-Ne Gusti amarga sing ilang mung bandhane sing ana ing kios pasar dene kulawarga lan bandha sing ana ngomah isih wutuh. Umpama maneh si sudagar kelangan sing luwih akeh, dheweke kudu tetep bisa mupus kahanan kanggo nglelipur dhiri lan mbagun dina esuk sing during teka.
Sikap nrima lan mupus ing kahanan iki wus ditaliti lan nyata mujudake nilai positif sing makili piwulang muslim Jawa ing piwulang pengembangan kepribadian ala Dale Carnegie. Bisa mupus mring pacoban klebu bagian saka positive thinking lan penting kanggo nglantarake dina sesuk sing luwih becik. Sikap positif iki antara liya mulangake arih bisa nggayuh urip sukses wong kudu ngakeh-akehi suka syukur marang Gusti kang Maha Kuwasa lan ngurangi anggone nggresula lan ngangluh asesambat sajroning nglakoni laku jantrane urip sing kebak pacoban, godha lan rencana.
Kanyatan anane piwulang loro sing tumbukan iki nuduhake yen piwulang Jawa saktemene menehi pilihan, ora kudu ngene ning kudune ngene, ora kudune ngene bisa kaya kae, lan sapanunggale. Nyikapi relativisme iki kita nduweni kebebasan. Tegese wong Jawa kuwi ora susah kudu ngugemi petung neptu dina lan pasaran kanggo nemtokake saweneh perkara. Ora susah kudu gumantung sa’at, jenjem, naga dina, taliwangke, lan
petung kuwi njalari tuwuhe sugesti negatif, kenapa ndadak diugemi banget-banget. Apa ora luwih utama malah ngembangake sugesti positif ing alam pikiran? Yen manut pamawasku, bebrayan Jawa kudune wiwit ngembangake sugesti positif amrih bisa nyawang dina sesuk kanthi luwih padhang lan kuwawa ngrampungake perkara kang nggubeI uripe bebrayan. Ning sepisan maneh dak aturake, kita kabeh duwe kamardikan arep milih sing endi. Ora ana tetembungan ‘kudu’. Bisane mung kandha ‘kudune’.
Relativisme piwulang Jawa kabukten uga nuwuhake sikap sing toleran lan permisif. Yen sing tuwuh iku sikap toleran mesthine ora dadi masalah awit sing jeneng wong Jawa kuwi kondhang pinter ngemong, Iuwes, lan bisa manjing ajur ajer. Nalika ana konflik-konflik antaretnis saksuwene iki durung tau ana wong Jawa sing dimungsuhi lan memungsuhan. Umpama ana mesthi dudu amarga saka asale etnis minangka wong Jawa nanging amarga faktor pribadi lan faktor subyektif liyane. Saka tuwuhe sikap toleran iki akeh kepercayaan lan uga agama kang tuwuh sesandhingan wiwit jaman kuno nganti saiki. Yen pletikan konflik mbok menawa ana ning ora nganti sumebar lan mbebayani bebrayan.
Sing perlu entuk kawigaten mbokmenawi sikap permisif sing kadhang dibungkus nganggo adat lan budaya Jawa. Akeh warga bebrayan Jawa sing katone alus anoraga katambahan manise celathu lan kebak subasita emane uga nindakake pakarti-pakarti kang nerak ukum agama utawa ukum negara. Kanggo conto, yen panjenengan tindak menyang kutha Solo lan sakiwa tengene, panjenengan bakal digawe nggumun anane warung sate jamu. Tumrap warga sing neneka mbok menawa durung priksa apa sing dikarepake kanthi istilah ‘sate jamu’ kuwi. Ning tumrap wong awam, kabeh wis uninga yen ‘sate jamu’ kuwi kayadene eufemisme (basa sing kanggo ngalusake) kanggo nyebut sate daging sona. Sapa sing dhahar sate jamu iki? Ya para warga etnis Jawa yen secara formal mesthine ana sing ngaku nggilut agama Islam. Ing kamangka rak wis padha priksa ta yen daging
laku nerak ukum negara kang gegayutan karo ma-lima. Saindhenging Jawa Tengah kita temokake papan-papan kanggo nggawe ciu, jenewer, tuak, lan bangsane inuman sing marahi wuru liyane. Malah ana paguyuban ngunjuk ciu utawa adicara pahargyan lan pawiwahan sing diganepi nganggo acara mendem. Ora mung nggunakake ciu, acara mendem uga wus nggunakake inuman-inuman produk pabrik sing banget mbebayani tumrap bebrayan. Amarga acara mendem iki wis umum, wong-wong sing ora gelem melu ngombe malah dianggep aneh. Sing nggumunake pihak kepolisian ora tau ngadani tindakan serius marang praktek ndem-deman sajrone pawiwahan kaya kuwi nadyan sajrone surat ijin pawiwahan wis tinulis larangan judhi lan mendem.
Sikap permisif uga njalari laku ngabotohan sing dikemas nganggo acara sepasaran bayi, midodareni, utawa malah ana papan wong kesripahan. Ngenani main kertu ing papan slametan kematian wiwit geblak, pitung dina, sakteruse ing sebageyan wilayah wis dianggep lumrah. Para priyayi uga lumrah wae duwe kesenengan main kertu ceki kaya sing dicritakake ing novel Para Priyayi. Laku selingkuh uga lumrah. Sakora-orane bab iki dicritakake ing prosa lirik Pengakuan Pariyem karya Linus Suryadi AG. Ngenani laku-laku nerak ukum agama lan/utawa ukum negara kaya ing andharan dhuwur, warga bebrayan nganggep kelumrahan ing tataran tertemtu. Pambudidaya nglaman marang laku ma-lima kadhang malah nuwuhake seling surup. Bisa wae tuwuh daredah ing papan kono.
Jalaran piwulang Jawa mung bisa menehi tembung ‘kudune’ mula masyarakat bebas nemtokake pilihane dhewe-dhewe. Ning mesthine warga bebrayan Jawa bisa mikir kanthi dewasa. Mesthine luwih utama yen padha gelem ngembangake sikap toleran tinimbang nyuburake sikap permisif marang penyimpangan. Ning sepisan maneh, ora ana barang ‘kudu’ kanggo ngamalake piwulang Jawa. Mangga dilelimbang, dipilah lan dipilih dhewe endi sing luwih prayoga kanggo nggayuh panguripan sing luwih
PMbuwajindul..... wha iki, iki iki iki sing
OthersTuladha Crita Pengalaman Pribadi Basa Kramatuladha crita pengalaman pribadi basa kramaWong Jowo: Crita PengalamanDiterbitkan pada Monday, 27 March 2017 Pukul 13.14Crita Pengalaman Cara Tuladha wong kang nyritakake pengalaman awujud crita lucu nalika isih sekolah. 10 BASA KRAMA Crita Pengalaman Pribadi Basa iklan: a. Gampang ditampa b. Ukarane cekak, Gatekna tuladha-tuladha ing ngisor iki! 1. Pitike mati.Cerkak
kethek wulune sithik...dadi manungsa... ;) ;)_________________visit --> http://bagoezt_wawan.blogs.friendster.com
Re: Teori Evolusi DARWIN Thu Aug 21, 2008 11:07 am iyo kih, munyuk nggon gunung mbedok, wit aku cuilik tekan saiki yo bentuk-e
koyo iki contone EVOLUTION_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... dedik
Kok ora ono swaran-e........ nek arep krungu suarane, di telpon wae mas....nek lewat internet ngene ki arep ngrungoke suworo kepriye?_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... dedik
pancen sak nyatane menungsa iku ana rong perangan, ana sing keturunan kethek ana sing keturunan manungsa. sak tleraman rong golongan manungsa iku
Kabeh Paliwara Dadia Hayune Bawana Sayekti nTuk Nugrahaning Suksma Lakune Hastha Sila Puniki Tarlen Saking Netepi Trisila Kapindho Pancasilane Trisila Tegesipun Panembahing Cipta Lan Ati Tri Prakara Binagya: Pracaya Mituhu Eling Kang Mangka Purwanya Marang Gusti Pangeran Kang Maha Suci Sinebut Tripurusa Kang
Mahesa - Lukisan Tangan Lyrics 17 Desember 2016 mung biso sun elus biso sun elusi alus pipi iki ngarep ketemu nong impi... mung gambar rupo sun duweni... lukisan tangan iki hang biso ...
Soul Rebels Brass Band - Rebel Rock Lyrics 8 Agustus 2015 ... sing hobine nglarani lanangan Opo pancen kowe kui ra duwe welasan Gawe utekku bocor alus
Hadoh, arep nglanjutke mimpine koq gak iso2 terus iki.. masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: Mimpi
wiwid wrote:Aq ngimpi mlayu2 munggah gunung.. Artine opo yow?..arep kesel
wiwid wrote:Aq ngimpi mlayu2 munggah gunung.. Artine opo yow?.. kwi nek tibo gek ngglundong masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: Mimpi
kabeh,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Mimpi
Tue Mar 20, 2012 12:50 am Asmaraningtyas wrote:nek aku jan tenanan munggah gunng ora ngimpi wid....Ora arep tak takoni ahh gunung opo ne..Mesthi mlayune
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Yogyakarta, Sleman, GunungKidul, Kuotoarjo, Tegal, JawaTimur, Bangkalan, Banyuwangi,
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Yogyakarta #Sleman #GunungKidul #Kuotoarjo #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Buddha Jayanthi, Mahaveer Jayanthi, Shankara Jayanthi, Shivaji Jayanthi, Gandhi Jayanthi, Ambedkar Jayanthi etc. “Jayanthi”
saka 'LAYAT' baline hura langsung mlebu ngomah, nanging kudu no padusan disik, resik-resik awak. Iseh podho ngugemi mengko nggawa 'sawan' 'SAWAN' ? opo kuwi ?Ono maneh, menawa arep tilik bayi, ora entuk langsung nemoni, kudu semen'e disik, lan kudu n;jujug pawon, sikile di blusuke lebu ....jare uga mengko nggawa sawan ....ADAKAH SEDULUR
ora ngerti penjelasane.. monggo ditunggu..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
neng jaman saiki ketoke wis akeh sing ninggalake.mergane kahanan.1. Tilik bayi coba sampeyan pikir. awke dewe urip neng Jkt Omah ngontrak. pawon ra duwe po meneh lebu ...lha saiki maske nggo kompor jeopo to kuwi
manungso sing wis rodho modern (rodo ngerti teknologi)menyikapi dg positif hal2 koyo ngunuh, contone nek arep ketemu bayi seko lelungan kudu
mengko ora mengkontaminasi bayi sing ijih resik kuwi mau...Monggo sing langkung pirso dijlentrehke_________________urip mung mampir
Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
becik dewe, dene ono kleruning panindak anggepen koyo koco brenggolo, ojo pepes. Sing wis mungkur ayo podho di singkur, ning dipethani endhi sing biso
"ksatria pinandhita sinisihan wahyu" tegesipun "wong sing luhur bebudene lan saguh mbelani nusa lan bangsane kang awewatak pandhita uga tinresnanan dening wahyu, Gusti Ingkang Akarya Jagat", mila dipunsebat "satriya piningit" punika tegesipun "satriya sing durung katon tandang grayange, nanging
rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo. Akhirul
Punika seratan ringkes kagem para sedherek ingkang remen utawi badhe ajar
December 17, 2010	Nginceng Wong Turu (HS)	Kamut, Gempil ambek Togog enak-enak cangkruk di sore hari. Moro-moro Romlah, anake Pak Imron, liwat numpak sepeda. Arek telu iku langsung ngowo ndhelokno. ” Arek
Saking kuagete, sikile langsung mancal gas, montore langsung mencelat… Continue reading →
December 17, 2010	Angon Wedhus (HS)	Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus. “Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?”
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.43, 19 Maret 2013.
Wah podho. Nek nanggnQ sing wis dianggep sedulur ki yo teko luweh-luweh blusak-blusuk nang
Reply ↓	yosafat on 07/10/2009 at 13:50 said:
menawi pas dolang wonten nggene simbah (klaten), kulo biasane nggih wonten gandok. malah luwih cedak karo panganan. trus teh-ipun sing langsung teh dimasukkan dalam gelas yg disajikan. dadi mboten
sowan simbah nggih mas! kula dadi pengin teh kepyur niku, hihihi… wonten malih teh dicampur kopi, namine teh tubruk, soale teh kepyur ditubruk kopi… rasane nggih ngedab-edabi… tenan niku!
asline pancen ngono mas sampean kie wis koyo kakangku dewe maS
Titising tyas sayekti, nun inggih janmi, manengku puji mring
Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Adri isih nganggep
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Slawi, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Klaten, Semarang,
Delimoan Gandrung ensemble from Banyuwangi 9:10 102 Candra Dewi Gandrung ensemble from Banyuwangi 18:00 103 Seblang Lokento Gandrung ensemble from Banyuwangi 9:49 104 Padha Nonton Gandrung ensemble from Banyuwangi 3:25 105 Jaran Dhawuk Gandrung ensemble from Banyuwangi 2:43 106 Layar Kumendhung Gandrung ensemble from Banyuwangi 6:42 107 Sekar Jenang Gandrung ensemble from Banyuwangi 1:03 108 Erang-erang Subuh Gandrung ensemble from Banyuwangi 2:04 109 Sawung Galing Gandrung ensemble from Banyuwangi 5:46 110 Opak Apem Gandrung ensemble from Banyuwangi 5:51 111 Giro Gandrung ensemble from Banyuwangi 0:40
lonte. Gekndhang kumpul kene. Tempikmu ngawe awe. Bubumu pancen tene. Dirempon karo madhiyang. Sisan rasah nggo kotang ...#Angela baby
budayaing Jawa Naskah Abu der dipituturak?
sijining tlatah kang isih ngunggulne budaya Jawa, saben tahun mesti nganakake ritual bakar sesaji kang arupa ogo-ogo kang diawali kirab.
Peserta kirab kang ora liya warga Gunung Kawi kang kabagi dening pirang-pirang RW. Kabeh RW padha ngasta sesaji kang di hias arupa kewan rupa warna. Ana kang rupa sawer, iwak, omah-omahan lan macem liyane. Dening
dumateng ingkang Murbaeng Dumadi. Dening apa masyarakat Gunung Kawi tansah pinaringan kanugrahan karaharjan lan cepak sandang pangan.
Saliyane iku, Gunung Kawi kang kondhang dadi daerah wisata, acara ritual iki bisa dadi daya tarik wisatawa. Nanging ora mung wisatawan wae. Warga Kepanjen- Malang lan sakiwa tengene uga padha ngertakna acara iki. Dadine ing dina iki mau, Gunung Kawi kaya-kaya kebanjiran wong. Dalan-dalan kebek lan sesek mulai ngisor nganti ing cedhak pesarean.
Muga-muga tradisi iki isa dilestarekake dening generasi mudane ing tahun-tahun ngarep. Sing penting ora nglalekake
ya iku sawijining reformasi kang kedadeyan ing taun 1894-1896 ing Korea.[1][2] Rencana kanggo nindakake reformasi ana ing mangsa Perang Sino-Jepang, nalika pamaréntah Jepang kepengin pamaréntahan Korea lan Raja Gojong nindakake reformasi finansial lan struktural marang sistem panguripan lan ékonomi kang dianggep ora manut marang majuning jaman.[1] Para petinggi pamaréntahan Korea sadar yèn dhèwèké kudu nindakake sawijining upaya kanggo nylametake kaanan nagara.[1] Reformasi Gabo disahke Ing taun 1894.[1] Reformasi iki duwéni ancas mbusak sistem kemasyarakatan
lan pulisi anyar, mbebasake budak lan menging ngedol budak.[1]
^ a b c d e f g (en)Nahm.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 4 Sèptèmber 2016.
Manungso nek dhuwur drajade, cen nduweni daya gedhe....si cuy sing songong wae nganti mundhuk mundhuk karo pak Hendro. Opo
lan wis pinter kok ya... gak perlu khawatir ditinggal ibu.Happy annyversary ya wuk...Moga langgeng &
Jroning anatomi manungsa, balung selangka utawa clavicula iku balung sing mbentuk bahu lan ngubungaké lengen ndhuwur ing awak.
Clavicula awangun kurva-gandha lan dawa. Iki siji-sijiné balung sing dawa horizontal ing awak. Dumunung ing ndhuwur balung iga pisanan. Ing ujung medial, clavicula mawa sendhi ing manubrium saka sternum (balung dhadha) ing sendi sternoclavicularis. Ing bagéan ujung lateral mawa sendhi kanthi acromion saka scapula (balung walikat) kanthi sendi acromioclavicularis.
Tumrap wanita, clavicula luwih cendhak, tipis, kurang mlengkung, lan permukaané luwih alus.
Minangka ganjel kanggo ngadohaké anggota gerak ndhuwur saka bagéan dhadha supaya lengen bisa obah kanthi leluasa.
Nerusaké goncangan saka anggota obah ndhuwur menyang kerangka awak (aksial).
Senadyan diklompokaké jroning balung dawa, clavicula iku balung siji-sijiné sing ora nduwèni rongga sumsum balung kaya ing balung dawa liyané. Clavicula kasusun saka balung spons.
Panèmpèlan[besut | besut sumber]
ngalami prosès pangerasan osifikasi sajroning perkembangan embrio minggu ka-5 lan 6. Clavicula uga minangka balung pungkasan sing ngrampungaké prosès pangerasan yakuwi ing umur 21 taun.
Cidra umum[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Balung_selangka&oldid=1082021"	Kategori: Anatomi manungsaSistem rangkaAnatomi lengen ndhuwur	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 4 Sèptèmber 2016.
Translate this blog into different languages	Wong Lanang Piye…?
Rasa kuwatirku mung siji samangsa ana tamu. Aja-aja tamuku mau banjur kepengin menyang mburi aliyas be­bu­wang! Embuh pipis apa ek-ek. Wis bola-bali anggonku njaluk Mas Hadi supaya jedhing lan WC mburi kae enggal diwenehi payon. Wong sisa kayu lan pring tilas gawe omah kae ya isih. Mes­-thine kena kanggo empyak setangkep. Mas Hadi panggah semaya
WC wae ora genep. Kurang empyak, mung tembok ngothak. Yen udan ya kudanan, semono uga yen panas ya kepanasen. Ana maneh kancaku sing alok, jare apa ora eman kulitku sing mrusuh iki yen nganti nalika adus terus kudanan. Utawa yen wayah awan mlebu jedhing terus kepanasen. Ora ngecap pancen kulit lan rupaku, jare kanca lan tanggaku, klebu lumayan. Ora usah dipadhakake artis sinetron, nanging yen diajak nekani resepsi utawa kelompok padhuan suwara wae pantes disawang. Embuh, kok Mas Giarno guru, kae malah tau muni nek jare gelem aweh biji kanggo awak lan rupaku kuwi pitu setengah! Kanggoku biji semono kuwi mesthine ya kurang, awit Mas Hadi yen ngelem
Jedhing WC kuwi anggone gawe pancen sarwa kesusu. Mung tambel butuh. Saupama kala semana Mas Hadi ora kapatah minangka wakile kabupaten melu lomba guru teladan tingkat propinsi ngono durung karuwan nek nganti saiki wis duwe WC. Mula ya saanane dhisik. Kuwi biyen. Bareng wis limang taun mosok panggah sauntara wae! Kapan batese tembung sauntara kuwi?
“Sabar sik ta, Bu,” tembung kuwi sing ajeg diwenehake Mas Hadi nyang aku yen taktagih bab jedhing lan WC kuwi.
“Huh, kok mung sobar-sabar wae. Sabar ki ya ana watese, Mas,” semantaku sengol. Wis jeleh. Mosok wong mung dikon sabar wae.
“Wong sabar iku kekasihe Allah. Wis ta, nek wis ana rejeki rak iya rampung ta, Bu.”
“Gombal, gombal!” suwaraku rada banter karo nglungani Mas Hadi sing isih lungguh neng kursi ngarep.
Sejatine aku rumangsa getun karo lageyanku sing sok sengal-sengol kuwi. Nanging sapa wonge ra isin yen ngelingi kahanan sing kaya ngono kuwi. Saben-saben menyang jedhing yen wayah udan ndadak payungan. Apa iya umum wong arep adus kok tangane nyekel garan payung! Arep ndhodhok neng WC iya
“Karuwan neng kali wae, Jeng Tari, tinimbang neng njedhing ra ana payone ngono kuwi.” sarane Mbak Susi nalika meruhi jedhingku kuwi.
“Lha iya ta Mbak, pancen bapake cah-cah kuwi ta sing ora duwe isin.”
“Wong lanang pancen menange dhewe. Kanggone wong lanang adus byar-byur ngono wae. Ora ndadak iki piya, iki piye. Klambi iki disampirne ngendi, wong lanang ra reken. Beda karo awake dhewe. Risih, ndeleng ngono kuwi!” Mbak Susi menehi gambaran sing sanyatane.
Nyatane pancen ya ngono. Mas Hadi kepenak wae saka njero ngomah mara nyang njedhing mung kathokan cendhak. Yen udan kudhungan andhuk. Yen wayah panas andhuke disampirke gulu. Bareng aku? Apa iya kudu ote-ote kalungan andhuk kaya dheweke? Bebetan kaya adus neng belik utawa neng kali kae? Huh, sori ae jo!
Saupama Mas Hadi kuwi ora kemlinthi lan sok gengsi, jedhing lan WC kuwi wis rampung. Lha, witikna piye, nalika wiwit gawe pondhasi kae Ibuku wis nawani glugu kanggo blandar lan usuk, mung kari tuku kayu reng wae Mas Hadi ora gelem.
“Nek gelem kayu sengon laut, ya kae sing ndlujur
“Nggih. Sanes wekdal mawon, Bu.”
“Sanes wekdal kuwi kapan? Mumpung wayah terang ngene iki enggal ditandangi. Suk nek wis wayah udan, malah repot.”
“Nggih, nek kula empun prei, Bu. Saniki taksih repot.”
“Tandang gawe kuwi rak ora ndadak ngenteni senggangmu ta, Nak Adi. Sing nandangi rak iya tukangmu. Kang Maryono karo Kang Glowoh,” Bapak melu-melu krenah.
“Nggih, leres niku, Pak. Nanging, tukang niku rak kedah manut sing mrentah. Lek kula mboten enten, terus sing ngatur sinten? Napa tukang-tukang niku saget nyocogi karep kula.”
“Anggere sadurunge wis kokkandhani rak akeh benere,” Bapak wegah kalah.
“Halah, nggih dereng kantenan!”
Taksawang bapak lan ibu mung sawang sinawang. Kurang rena penggalihe.
Jejere wong tuwa, yen udreg-udregan malah kurang prayoga. Bapak lan ibu terus pilih meneng. Kok rebut balung tanpa isi. Arepe kaya ngapa, Bapak lan Ibu kuwi bakale kelangan kayu, kok ngeyel ae. Mas Hadi dhewe mbegadul karepe. Cekak nalare. Wis ditawani kayu kok kurang trima. Anggepe bisa tuku
kareben jedhinge brukut. Mesakne bocah-bocah nek kudanan,” panjurung­ku sawise meh rong sasi saka eguh pratikele wongtuwaku kae.
“Marem apane? Dhik, aku jik rosa. Jik isa golek dhewe!”
“Modhel omahe dhewe iki ora pantes nek jedhinge dipayoni glugu!.”
“Ora pantes apane? Nyatane endi usaha sampeyan sing pantes?”
“Iya, takakoni pancen durung kabeh kabutuhan ngomah takcukupi. Nanging, saora-orane rak wis usaha.”
Krasa yen dipandeng dadi tontonan gratis aku bengok-bengok njaluk tulung. Wong-wong padha marani panggonanku. Astaga! Aku durung klamben.
“Usaha sing piye maneh? Wis pirang sasi jedhing lan WC kae ngangkrag? Ngenteni pirang sasi engkas?” Aku
apik. Nanging malah disepelekake Mas Hadi. “Lek wis mangsa rendheng teka maneh terus kabeh njedhindhil? Apa ngenteni sumbangane sedulur sampeyan? Ngenteni mundhake gaji guru? Kapan kuwi? Kapan?”
“Cukup, Dhik!” Mas Hadi wiwit kesenggol ati lanange. “Ora usah nggepok senggol kulawargaku sing adoh saka kene!”
“Lha, ngenteni apa? Ngenteni cebloke dhuwit saka langit?” suwaraku tansaya njengek. “Utang neng bank eneh? Iya? Bank endi sing gelem nyilihi dhuwit sitheng? Dienggo jonggol apa maneh? Sertifikate sapa? BPKB-ne sapa maneh? Huh!” Aku pegel tenan. Karo ngalih aku isih gembreneng, “Pira ragade jedhing sacupleg ae? Lek raisa golek, aku tak sing nyambutgawe!”
Padudon pancen ora bisa diselaki. Mumpung bocah-bocah padha les neng sekolahan. Mung kari wong loro, aku lan dheweke. Pancen wis suwi anggonku kepengin njarag nesune. Biyen, sadurunge nikahan aku wis nyambut gawe neng asuransi. Asilku lumayan kanggo kebutuhanku lan mbiyantu sekolahe adhik-adhiku. Nganti duwe anak siji, Siswati, aku isih nyambut gawe neng perusahaan swasta kuwi. Bisa ngrewangi nyukupi kebutuhane kulawarga. Ora ketang kena kanggo tuku bumbon lan lawuh saben dina. Embuh, setan saka ngendi sawise anggonku nglairake Lastri, anak nomer loro, ujug-ujug dikon leren nyambut gawe. Jare ngeman ragaku. Mesakake bocah-bocah sing isih cilik. Padha mbutuhake perhatian sing cukup.
Nalika semana pancen bener alasane ngeman ragaku. Minangka pemasaran, aku kudu golek lan ngubungi nasabah sing omahe adoh-adoh. Aku mung numpak sepedha motor. Mangkat esuk jam setengah wolu, bali wis jam setengah lima. Malah sok-sok ya nglembur barang nganti bar Maghrib lagi tekan ngomah. Apa maneh wektu kuwi kahanane awakku durung sehat tenan. Bubar nglairake si Lastri kuwi. Janjine biyen nek Lastri wis kelas telu SD aku diolehi nyambut gawe maneh. Aku ngalah, prei. Ngopeni bocah loro lan theg-kliwere ngomah. Ora ndadak ngajak batur. Srawungku mung karo tangga teparo. Arang kadhing melu arisan dasa wisma lan kegiyatan PKK neng bale desa. Sesasi sepisan nekani arisan darma wanita neng kantore Mas Hadi. Bisaku guyon lan marem iya yen kumpul kanca-kanca ngono kuwi. Gorehing
Saiki Lastri wis kelas papat, niyatku nyambut gawe maneh panggah dipenging wae. Kadhang aku nggraita, apa iya Mas Hadi duwe rasa kuwatir nek aku tumindak rena-rena. Rasa sujanane tansaya ketok. Malah nek ana tamu kancane Mas Hadi, aku manggakake teh wae wis dilirik. Kamangka aku ora melu njagongi. Mung salaman lan bage-binage thok!
Nek dietung, sejatine gajine Mas Hadi minangka guru SMP kuwi wis nyukupi saben dina, nanging sawise gawe omah, dhuwite saloke utang saka bank, gajine dipotong kanggo nyicil. Kari nyumprat-nyumprut! Ngrampungake jedhing lan WC wae panggah kaya lagune Koes
durung ngerti amarga durung nampa surat tugas apa pancen durung kober ngomong aku. Sajake anggonku ngenteni tembunge Mas Hadi wis patang ndina. Aku thok-ethok ra ngerti. Wis ben wae! Tanpa taren Mas Hadi, nalika wonge nyambutgawe neng kantor, aku nilpun wong tuwaku dhewe sing ana Gandekan, Wonodadi. Kebeneran Ibu piyambak sing nampani.
“Aja guyon lho, Sis! Apa kowe wis taren Mas-mu? Mas-mu isa nesu tenan mengko,” wangsulane Ibu nalika takjarwani karepku.
“Halah, Ibu mboten usah kuwatos. Kula mangke sing nanggung resikone.”
“Aja ngawur! Ora wani aku! Embuh nek bapakmu?”
“Bapak wonten pundi? Empun ta, Bu. Jagung bakarane, tanggung perkarane.”
“Wuih, anggepmu! Bapakmu kae ta, ana mburi.
takkon ngukur dawane bakal empyak kuwi. Ora nganti mulihe Mas Hadi saka kantor, adhiku Susilo lan kancane wis mulih nyang Gandekan maneh. Nggawa cathetan ukuran lan cacahe kayu sing dibutuhake.
Karepku, suk yen Mas Hadi wis penataran neng Bandung oleh sedina-rong ndina ngono, kayu mau dipasang kanggo empyake jedhing lan WC. Lha, yen penataran wis rampung, Mas Hadi mulih, ben njondhil. Kaget weruh kahanan sing wis owah kuwi. Suprise! Rancanganku iki sajake oleh dhukungan saka kulawargaku kabeh. Malah wis siyaga gotong royong, kerja bakti supaya enggal rampung. Malah, Yu Sri, mbakyuku sing dadi guru neng Nglegok kae arep nyumbang gendheng pres sacukupe! Susilo bakal nyumbang paku. Aku mung nyepakake panganan lan omben. Ora kuwi thok! Simbok meling supaya aku ora usah tuku beras lan kambil. Arep digawakake saka Gandekan bareng karo nggawa kayu.
Mas Hadi sida oleh surat tugas penataran neng Bandung tenan. Jebul
Kanggone bapak lan ibu, ora dadi masalah. Rong ndina sadurunge Mas Hadi budhal, jarene Susilo, kira-kira kayune wis garing. Diterke yen Mas Hadi wis
manut apa krenahe kulawargaku. Sethithik akeh atiku nyicil ayem. Jedhing lan WC kuwi bakal ana payone. Kok jare ora pantes dipayoni glugu kuwi sing endi. Yen wis mulih, umpama Mas Hadi ora trima karo empyak kuwi, arep takenggo karo anak-anakku. Wonge ben gawe jedhing lan WC maneh. Ben dienggo ijen!
Ngenteni wektu patang ndina kok rasane kaya setaun. Embuh, aku mung ngarep-arep supaya tanggal 9 enggal teka. Mas Hadi terus budhal menyang Bandung, Jawa Barat. Panggonan sing adoh kana. Mendahneya mareme yen jedhing lan WC kuwi wis dipayoni. Mesthine rasa adhem, aman, lan dadi asri.
Nganti wektu kurang rong ndina, wayahe jam setengah wolu esuk. Kang Muji, isih sanak sedulure Mas Hadi, menek glugu arep golek klapa. Ndilalah ora adoh saka omahku. watara mung sepuluh meter saka jedhing mau. Aku ngepasi adus, wonge wis tekan ndhuwur. Sajak ora mung nglirik ae, jebul saka papah wit klapa mau wonge nguwaske aku sakatoge. Kuwi wis makaping-kaping. Nganti aku apal. Angger
Ethok-ethoke nguwaske ndhuwur nanging jane nglirik awakku sing nglegena!
Krasa yen dipandeng dadi tontonan gratis aku bengok-bengok njaluk tulung. Wong-wong padha marani panggonanku. Astaga! Aku durung klamben. Cekat-ceket aku tapihan andhuk terus mlayu mlebu omah. Embuh, wong-wong sing padha teka mau nguwaske aku apa ora wis blas ora takrewes. Aku neng njero kamar nggetuni anggonku bengok-bengok sing malah gawe wirangku dhewe!
Sorene Mas Hadi nilpun bapak lan ibuku. Embuh nyritakake kewiranganku apa rembug liyane. Kanggo tamba wirangku, Mas Hadi sing dadi sasaran nesuku.
“Sesuk esuk jedhing lan WC kuwi kudu wis dipayoni. Embuh carane! Lek ora, aku mulih neng Gandekan!” kandhaku karo nyuding irunge sing munthes kuwi.
Taknesoni lan takancam kaya ngono wonge mung cengar-cengir. Wong lanang piye
nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak
Cerita Basa Jawa Cerita Basa Jawa Monggo- monggo.. kanggo sampeyan- sampeyan sing seneng karo cerita basa Jawa.. Lha kagem sing kersa nulis cerita basa Jawa ing kene yo nyumanggakke. Tulis wae ceritane sampeyan
ngapusi ning ora kena nemen- nemen.. Wis yo.. sugeng maos.. kanggo sing karep melu nulis tak tunggu kiriman tulisanne.. Matur Nuwun. Salam Basa Jawa.. Rabu, 19 Desember 2012
Nyusuh Kutang Bodhol Biyen ing Sugihwaras sawijining desa ing kabupaten Magetan, ing omahku ana tikus, rupane ireng, cungure luwih dawa tinimbang tikus liyane, sabane ing turut pawon lan pinggir peceren. Yen mlaku kerep nurut pinggir omah, jarene matane blawur lan mung ngandelake cungure sing dawa iku. Lan sing dadi ciri khas yaiku ambune sing ora enak (yo pancen ora ana tikus sing wangi) lha maksude nganti kucing wae ora doyan, kejabane kucing nggragas Banjur tahun wingi ing Jakarta Selatan, nggone mamasku sing pakaryane ngurus kethek ing Kalimantan, alias konservasi orang utan, dheweke kandha:
Aku njur kelingan tikus celurut sing hobby Nyusuh, akeh resek ing omahe, malah Nuwun sewu ana “sempak lan kutang bodhol”. Omah sing akeh barang-barang ora kanggo prasasat omah tikus celurut. Ning yo isih lumrah wae tumrap tikus celurut tinimbang tikus- tikus kantor utawa tikus- tikus berdasi sing rapi ning sejatine ora mbejaji. Yen kutang bodhol wis genah ora kanggo, ning yen tikus celurut gadungan alias para koruptor iku Nyusuh hak’e liyan sing saknyata isih kanggo. Ning yo pancen bedane yen celurut gadungan iku ambune wangi. Yo kari piye saiki kucinge, arep nubruk tikus utawa dadi celurut pisan, mangga kersa mawon, mumpung saiki isih kalebu jaman edan.
Kawat Balung Thok Anakku loro isih cilik- cilik, lanang lan wadon, sing lanang kelas siji SD, lan sing wadon nembe masuk nol kecil. Bocah loro iku tak sawang lagi penek’an meja lan
Surya, rokok gawean Kediri. Produk Jawa lan Sumatra ketemu dadi siji, manunggal ing rasaku sing lagi nyawang anak- anakku.
“Berubah!” mangkono maneh suarane anakku kang saknalika bubarna pengangenku. Yo.. Jaman pancen wis “berubah”, kaya dene pambengok’e anakku. Yen biyen isih cilik aku ya sok dolanan gelut- gelutan, ning idolane dudu power renjes, yaiku gatot kaca satriya pringgadani. Yen arep ‘berubah’ mangkene pambengok’e: “Gatot Kaca, Otot Kawat Balung Thok Blobok Tape Kringete Wedang Kopi.. !
Aku ngguyu cilik sakkroning ati, gatot kaca satriya gagah perkasa kok disebut sing ora memper!
Lha yen Blobok tape kaya ngapa ujude, apa ya ra nggilani.. Ning yen kringet wedang kopi mestine ya sedep campur kecut..
“Mas.. Mas.. Putrane pundi? Suarane bojoku bubarna nglamunku..
songko omah. Lan koyo biasane aku didhapuk ngujubno utowo donga miturut tatacara Jowo. Ono roso bungah, sebab ing ngatasi urip ing perantaun isih ono wong sing kerso nguri- uri budaya.
Piranti selametan wis katon pepak, ono tumpeng, ingkung lan liya- liyane.., mulo acara enggal tak wiwiti wis ora nunggu mengko utawa sesuk..
Sukses acara.., banjur shahibul kajat nyedak aku lan nyalami..
+ Matur sembah Nuwun mas pandongane.. Mugi
+ Khusus Njenengan mas, yen belanja ing mriki mawon, wonten kortingan, saestu niki mas.. Ngiras kangge bukti dateng tonggo sebelah mas.. yen kulo niki saestu mboten
Nyusuh Kutang Bodhol Biyen ing Sugihwaras sawijining desa ing
songko omah. Lan koyo biasane aku didha...
sekolah tingkatan dhuwur, Karl miwiti karire minangka tentara Bavaria.[1] Karl namatake pendhidhikane ing
Haushofer nerusake pendhidhikane nganti dadi perwira dhuwur lan dinase ana Angkatan Perang Kerajaan Jerman.[2] Karire sansaya dhuwur nganthi njabat minangka Staff Corp ing
dikirim ing Jepang saperlu nyinaoni sistem ketentaraan.[2] Ing Jepang, Haushofer dadi instruktur resimen artileri tentara Nippon.[2] Sawise iku, Haushofer ditugasake ing pirang-pirang nagara sisih wetan, kayata Korea, India, Tibet, lan Cina.[2] Lelanane Haushofer ngubengi nagara sisih wetan menehi sawijining inspirasi ya iku dhèwèké ngenalake Teori Geopolitik.[2] Teori iki diarani The Heartland Theory kang ateges sapa
biografi tokoh Jerman iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Ing mangke karseng Hyang Agung, taksih sinengker marmaning, akeh ingkang katambuhan, mung kang para ulah batin, sinung weruh dening pangeran, iku kang saged mastani.
undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan,kraton kalih manggih kinkin, ing Sala kaleban toya, Ngayugyakarta
ora turu kok koyo ngimpi ketemu wong bagus ngganteng dewe aku mesem sitik kowe mesem akeh, irungku mekrok ora turu kok koyo ngimpi ketemu wong bagus ngganteng dewe aku mesem sitik kowe mesem akeh, irungku mekrok ora semayan ora janjian, ketemu nang deso pace kulon lagek
kok bapakku koyo ngono yen bapak setuju ayo diterusno mugo-mugo dijabahi sing kuoso roso tresno dudu mergo donyo roso tresno lahir soko dodo sugih mlarat dudu ukurane sing penting karek manteb niat atine ayo pak ndang rabekno, aduh pak Eny selak tuwo ora turu kok koyo ngimpi ketemu wong bagus ngganteng dewe aku mesem sitik kowe mesem akeh, irungku mekrok ora semayan ora janjian, ketemu nang deso pace kulon lagek
kok bapakku koyo ngono yen bapak setuju ayo diterusno mugo-mugo dijabahi sing kuoso roso tresno dudu mergo donyo, roso tresno lahir soko dodo sugih mlarat dudu ukurane, sing penting karek manteb niat atine
wonten dalemipun Sederek……………….. kanti mboten wonten alangan setunggal punopo. Amin.
Kaping kalehipun, sholawat salam ugi tansah kito nglaeraken ing Ngarso Junjungan kito Nabi agung Muhammad SAW, Nabi ingkang kito derekaken sedoyo tindak lampahipun, Nabi ingkang angrubah zaman jahiliyah ngantos jaman Islamiyah. Mugi-mugi kanti sholawat ingkang kito waos, mbenjeng ing Yaumil akhir kito lan keluargo kito pinaringan Syafa’atul Udma’, amin Allahuma amin.
Keparing ing mriki kulo selaku Pranoto acoro, bade maosaken
basmallah, “BISMILLAHHIROHMANIRROHIM”, mugi-mugi acoro ndalu puniko mlampah kanti sae mboten wonten alangan setunggal punopo.
Sambutan sepindah saking tuan rumah, ingkang dipun sampe aken dumateng Sederek…………….,, wekdal soho panggenan kulo sumangga aken.
Dumateng sederek…………..,, kulo aturaken maturnuwun.
selajengipun inggih puniko penutup, ananging sakderengipun acoro puniko kito tutup Kulo selaku pranoto acoro nyuwun pangapunten ingkang katah, mbok bileh wonten
wae rak wes... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso
Sing esih penasaran kiye deleng bae videone admin pas lagi kumpul karo kancane neng kene
Mampir Ngombe: Ketoprak MP3 “Saridin Andum Waris”
Gutawa punika salah satunggalipun musisi, konduktor, pemain bas, lan komposer saking Indonésia.[1][2] Sasanèsipun dados konduktor, Erwin Gutawa asring ugi dados prodhuser musik wonten ing pinten-pinten konsèr musisi saking Indonésia.[1] Musisi ingkang naté péntas kanthi iringan Erwin Gutawa kadosta Harvey Malaiholo, Ruth Sahanaya, Chrisye, Titi DJ, Krisdayanti lan Siti Nurhaliza.[1]
Erwin Gutawa lair ing Jakarta, 16 Mèi 1962; umur 54 taun, Putra saking kulawarga (almarhum) Gutawa Sumapraja lan Sariati Kodiat punika pikantuk pendhidhikan formal kanthi ndhèrèk lès piano klasik kawit taksih kelas 4 SD ing Jakarta lan kawit kelas 6 SD, sampun main band lan kadhapuk minangka pemain bas.[1]
Kariripun[besut | besut sumber]
Wiwitanipun Erwin Gutawa dados pemain bas ing band Karimata ing taun 1985.[3] Piyambakipun kalebet lulusan jurusan arsitèktur saking Universitas Indonésia.[3] Erwin Gutawa sinau musik kanthi otodhidhak utawi sinau piyambak.[3] Sapunika Erwin Gutawa kawentar minangka musisi, pangarah musik, pangripta tembang, komposer, orkèstrator, lan kondhuktor.[3] Erwin Gutawa kawentar minangka dados pencetus konsèr tunggal penyanyi ing Indonésia.[3] Erwin Gutawa naté dados prodhuseripun konsèr Chrisye, Siti Nurhaliza, Krisdayanti, 3 Diva, Ruth Sahanaya, Erwin Gutawa Salute to Koes Plus/bersaudara, Rockestra, lan sanès-sanèsipun.[3]
IndonésiaKomponis IndonésiaMusisi IndonésiaAktor IndonésiaWong JakartaKeluarga GutawaPemenang Anugerah Musik IndonésiaTokoh Melayu IndonésiaLair 1962Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 21 Oktober 2016.
JADILAH MANUSIA YANG BAIK | BLOG-e WONG JOWO
April 11, 2011 at 11:32 pm	@juragan bons
April 12, 2011 at 2:36 pm	pancen arek cilik gak gelem bondo blass…
mbojo nggawe motor sing wedhok, gathik tuku bensin, gathik nyervisne, meneh dipilih sing jok’e sing paling sempit pisan, cek nak ngerem bathi thok… Pantesan kampas rem ngarep cepet enthek
Gunung Kidul Thu Feb 26, 2009 8:21 am Cobo tulung rekan2 sing ono Wonosari cek progress-nya..Indonesia ki gur pinter bangun tapi ora iso ngrawat, ojo2 durung rampung wis
Gunung Kidul Tue Mar 10, 2009 12:00 pm Syukurlah kang nek wis mulai digarap..ben soyo ngetan enko ben ketok nggonku..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
angkasa.Wong wadon nunggang jaran--- Perempuan menunggang kuda.Wong lanang linggih plangki--- Laki-laki naik tandu.Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak ---
Akeh wong wadon ngedol awake--- Banyak perempuan menjual diri.Akeh wong ijol bebojo---
Lir ilir, Tembang Para Wali Tanah Jawi
Reply	sopo sing wong jowo la ngerti tulisan ing ngisor iki “kowe bar ing ngendi maeng tak goleki ra temok2”
Comment	by	hevna imuts & revatha chantik |
January 21, 2012 | Reply	Bukan hanya kita saja yg suka dgn tembang tsb,
INDONESIA kulo wong INDONESIA kudu dukung INDONESIA mugi2 menang nggeh ......... amin wah wah kucinge galak temen ngudak bocah2 kok ngasek menang kucinge........ hihihihihihihihingeeeng...lariiiigoooll^_^tursuwun...........
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Wakul ngglimpang, segane dadi sak latar
waruju kang dadi aji, Banisrail kratonira, nama Sultan Dul Sapingi, mung kang dadi lara brangta, amung putranipun Syarip, lamon eman maring siwi, balik angungsiyang Jawa, lamon arep ya pinanggi ( Anakmu
iso turu... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. sumonggo
pahlawan nasional Indonesia berdasarkan S.K. Presiden No. 106/TK/1975 tanggal 3 November 1975.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengkubuwono, Senapati ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang jumeneng Kaping IX.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengkubuwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang jumeneng Kaping Dasa.
(3) Performatif berpagar : Aku jan-jane arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja iki.
(4) Pernyataan keharusan : Sliramu kudu mindhahke meja iki!
(5) Pernyataan keinginan : Aku kepengin meja iki dipindhah.
(6) Rumusan saran : Piye yen meja iki dipindhah?
(7) Persiapan pertanyaan : Kowe bisa mindhah meja iki?
(8) Isyarat kuat : Yen meja iki ana ing kene, kamar iki katon rupek.
ora keurus blas…lha mbok aku melu nempil ngopeni siji pak-dhe!!
ingkang kathah, dereng saged bw, amargi takseh ndamel hp. Ngantosi laptop enggal. Dumados maklum njih pak, salam kagem rencang2
SEBENARNYA SEMUT APA MONYET | BLOG-e WONG JOWO
Lha iku kaya aku, DP medsos ku fotoku karo anakku, medsos e bojoku, bojoku karo anakku.
Reply	lik_nana says:	October 11, 2016 at 5:12 pm	Ngguyu mbak, kemekelen!
Pokoke ngko nek aku komen, berarti aku ngguyu, nek ra komen berarti aku gak ngguyu (masia aku yo tetep maca). Mbuh ngapa aku seneng eram maca tulisan sampeyan.
Dolsk (Jerman Dolzig) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dolsk&oldid=1090840"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
TIPS AMAN HINDARI PEMBOBOLAN ATM | BLOG-e WONG JOWO
omahmu ngendi…. aku tak dolan men pinter koyo
BudeNyuwun sewu, kulo urun rembug, ampun dados penggalihMboten sah pesimistis, kulo yakin 1
Gak Ngerti mo ngapain ……. »
June 29, 2013 by kalibagor Aku lagi bosen nulis ……………………………………………..
Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa bangsa kep?ngin dh?w?k? be stars necessarily from? ing kualitas kaca para kadaftar link (Pamulangan jeneng didaft...
tergolong “pinter”, tergolong orang Jawa yang su­ka “ilmu”, tahu bahwa ada “yoni” di petilas­an Mbah Sujud. “Pokokipun tiyang pundi-pundi katah ingkang namu” (
mahapatih. “Dadosipun, ni- ki kenging percados kenging mboten, swargi sinuwun Gajahmada tapanipun inggih ‘teng Madakaripura, inggih ‘teng
BINGUNG ATINE SI….MARANG AKU.ASIH SOKO KERSANE ALLOH 3X.KUI SERTO IBU MLEBU POLAH METU SUMURUPO MARANG GUO GARBANE SI…..(titik-titik isi nama yang di tuju)
TEKO KEDEP TEKO WELAS ,MARANG BADAN SLIRAKU
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Anatomi_Gray&oldid=842970"	Kategori: Anatomi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.53, 2 April 2013.
perjalanane. Seneng. Meski kudu ngelap kursi pesawat 🙂
Nduk, iki kaos lungsuran mas Oliq yo? Ojok Gelem, njaluk si mbok tukokno
rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. suga-
kang yo... monggo engkang mumpuni wonten bidang'e_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
iyo kih...maha siswane do nyandi?ayo mbangun gunung kidul.. ojo koyo sangkuriang...trus pak e ga perlu nunggu yang lain pakmenawi saget monggo
Babak gugur[sunting | sunting sumber]
pangaksami, bilih panjenengan puniko sampun ninda’ake kawruh kagem sadoyo sedulur ing dunyo maya puniko.
Kagem mas Haniifa lan kaluargo ing pundi kimawon
Taqabbalallohu minna wamiunkum taqabbal yaa kariim
kalih,enjang nggen nitis gula,pan dadi mas sepuh,mung setangkep katharira,Cakrajaya
mengke karsa nuweni,marang madyane wana,kentarnya
telas pinangan brama,kang tapa tan keguh,sandhange kobar sedaya,Cakrajaya kewudan mangkurep njengking,Jeng Sunan lon ngandika,“Cakrajaya tangia sun prapti,apa lali marang swaraningwang,nganti geseng ya awake”,Cakrajaya gya wungu,ngaras
tan owah idhepira.Maneh panas geni jroning kapti,geseng kayu saka kukusing dal, genira aja jenenge,genira aja jenenge,geni kelawan kukus,saka kayun wijine sami,lingen wruha dukala,mula-mulanipun,kabeh iki kang gumelar,pan sakehe manungsa tinitah luwih,sinung rasa-pegrasa,Mulya dhewe sangking kang dumadi,aja mengeng ing sacipta tunggal,tunggal rasa sasolahe,isining buwana gung,anggep siji manungsa jati,mangku sagung kahanan,ya manungsa tuhu,lan diwruhi sikseng tunggal,nut ing sukma sliring jagad dumadi,ku tekat wus
kapandhitan,ing tyas wus kawengku,pamurbaning jagad raya,kelairan jatine pan ora silip,Jeng Sunan malih nebda,
dimantep mring agama,yen Jumungah wetu,salata mring mesjid Demak,sesat sira marang Mekah munggah kaji”,Pangram nuwun tur sembah.
Ngisor papat sing Nduwur Limo Fatayat Kudunge Putih
sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau
ibunda.boten jawi kulo ngatur raken sat doyokelepatan kulo nuwon pengamputenkinten riyaki niki nuwon
dene sedaya umat kagungan Paduka.... Kawula aturaken sedaya pandonga lan pakaryan, sedaya kawontenan sisah punapa dene bingah ing dinten-dinten ingkang kawula lampahi mugiya konjuk ing Paduka...Sinarengan pasamuwan suci Greja-greja Kristen Jawi, kawula unjukkan tekading sedya...Mujudaken patunggilaning gesang minangka kulawarganing Allah ingkang tansah mbangun iman kapitadosan...Kawula nyuwun....Mugiya katutugan ing pangudi tansah dados putra Paduka ingkang
Pemilihan Bupati Pati 2011 Putaran I”	hadi said:	27 Juli 2011 pukul 2:25 pm	mas rozi mesthi dukung haryanto.. lha wong kajen , N u maneh….
onthel sg lg mo2t barang2... ditambah wayah udan ngene iki... isin q... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heggem&oldid=874390"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.17, 16 Novèmber 2013.
ummie kamsia (17:46:28) : mbah sheldon larissssssssssssssssss neng indonesiaku , akeh sheldon teko neng indonesia soale ngampang gaet wedokan enom , coba neng negorone ora ono sing ngelem
SurakartaHanifah ngliputi Taufan Indon?sia.[2] lan iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya, Jawa Melayu, Jawa
sui mlebune cepet? Nyedot umbel
Metune sui mlebune cepet? Nyedot umbel
Sejarah Bab 6 Wewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara
ngbrol am yg punya laguny...)(M)"tak silih kasete sam,"(TtkTwel)" waduh M,kasete wis suwi,jamuran..."hhahahaha...yo wis lha aku tak dolek dewe wae samthx ya mas(seneng
Apr 14, 2009 10:53 pm Tapi nek siang niku katah sik nyambut damel jee...Pripun niku?
Apr 14, 2009 10:55 pm Den Ayu wrote:Tapi nek siang niku katah sik nyambut damel jee...Pripun niku?nyambut damel sinambi turu nuh,..contone Den ayu,..nek kerjo di sambi karo ngimpi,.. :
niku?nyambut damel sinambi turu nuh,..contone Den ayu,..nek kerjo di sambi karo ngimpi,.. :tongue: :tongue:Kok njenengan ngerti nggih?
Apr 15, 2009 10:14 pm Den Ayu wrote:dewalangit wrote:Den Ayu wrote:Tapi nek siang niku katah sik nyambut damel jee...Pripun niku?nyambut damel sinambi turu nuh,..contone Den ayu,..nek kerjo di sambi karo ngimpi,.. :tongue: :tongue:Kok njenengan ngerti nggih? Nyambut
niku?nyambut damel sinambi turu nuh,..contone Den ayu,..nek kerjo di sambi karo ngimpi,.. :tongue: :tongue:Kok njenengan ngerti nggih? Nyambut damel yo tangi toh cah... moso karo turuLha yo mengko bar nyambut
Apr 15, 2009 10:38 pm Den Ayu wrote:rangga_upjk wrote:Den Ayu wrote:dewalangit wrote:Den Ayu wrote:Tapi nek siang niku katah sik nyambut damel jee...Pripun niku?nyambut damel sinambi turu nuh,..contone Den ayu,..nek kerjo di sambi karo ngimpi,.. :tongue: :tongue:Kok njenengan ngerti nggih? Nyambut damel yo tangi toh cah... moso karo turuLha yo mengko bar nyambut damel gek lagi sare trus ngimpi..kwi sik bener... Nah... kuwi agek bener lan becik carane kuwi....
kepingin nglegakne simbahe.. nalika mbahe neng kota terus dijak nonton pilem.
Nalika antri tiket, ana mbak-mbak sing nawani Popcorn. Jack uga terus nawani mbane, “Mbah, njenengan kersa Popcorn tah..?”
Rumongso jenenge apik tur ketok kemlondo-londo, mbahe manthuk gelem. Karo nampani popcorn simbah alok, “Owalaah… sing jenenge
karo wedi, “Wong saiki ki pancen dho kenthir. Ditawani brondong anget wae kok nesu??”
A hi hi hi hik.. (
Sing Betah Melek Bakal Entuk Cewek (Tuwek)
.-= sedulur marsudiyanto menampilkan tulisan..Bekal Modal Minimal =-.
Reply ↓	andri on 06/11/2009 at 20:12 said:
Aku nek ketemu miska neng ndalan arep meh tak tapuk kok .-= sedulur andri
Mampir Ngombe: KISAH SARIDIN YANG SAKTI
Ijole ra iso melu, Tuku bebek goreng cedhak kost aelah..
jenengan numpak mtor byayaan lan pecicilan..haha
Balas	kangmase	26 Juni 2011 at 15:54	yo ora tho yo… opo meneh saiki, wis duwe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bjerka&oldid=873824"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.33, 16 Novèmber 2013.
Gunging Éndah Wadon, Ngobahke Driji, Lesbian
Gunging Éndah Wadon, Gunging Bokong, Sensual
Bokong, Gunging Éndah Wadon, Brunette
Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian, Plumper
Lik, Gunging Éndah Wadon, Mom Aku Wis Dhemen Jancok, Kaose Sikil
Gunging Éndah Wadon, Pirang, Upslika
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Mesum
Gunging Éndah Wadon, European, Dipun Cukur
Gunging Éndah Wadon, Gunging Ireng Jago, Lemak
Gunging Éndah Wadon, Slut, Elek
Gunging Éndah Wadon, Moderate, Slut
Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian, Lesbian
Gunging Éndah Wadon, Saperangan, Ebony
Gunging Éndah Wadon, Jaccuzi, Udan
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Padusan
Gunging Éndah Wadon, Ebony, Web Kamera
Gunging Éndah Wadon, Casting, Nakal
Gunging Éndah Wadon, Gunging Susu, Kaose Sikil
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Interrasial
Gunging Éndah Wadon, Mainan, Web Kamera
Gunging Éndah Wadon, Pirang, Lemu
Gunging Éndah Wadon, Jago Succión, Sundel
Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian, Sundel
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Fleksibel
Gunging Éndah Wadon, Mom Aku Wis Dhemen Jancok, Putih
Gunging Éndah Wadon, Gendakan, Ebony
Gunging Éndah Wadon, Gunging Susu, Ebony
Gunging Éndah Wadon, Cum Dijupuk, Ladies
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Ebony
Gunging Éndah Wadon, Brunette, Diwasa
Gunging Éndah Wadon, Cum Dijupuk, Doggy Gaya
Gunging Éndah Wadon, Latinos, Nggodha
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Chunky
Gunging Éndah Wadon, Ebony, Jimat
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Dutch
Gunging Éndah Wadon, Brunette, Jago, Lemak
Gunging Éndah Wadon, Gunging Alam Susu, Alam Susu
Gunging Éndah Wadon, European, Plumper
Sange, Gunging Éndah Wadon, Lemak
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Voyeur
Gunging Éndah Wadon, Setri, Kaukum
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Dhuwur Definisi
Gunging Éndah Wadon, Bukkake, Jago
Gunging Éndah Wadon, Budak, Dominasi, Sadism, Masochism, Bokongé, Pindho Penetrasi
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Plumper
Gunging Éndah Wadon, Mbah, Ageng Susu
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Plumper
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Kantor
Gunging Éndah Wadon, Cougar, Latina
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Nyasarké
Gunging Éndah Wadon, Diwasa, Sekretaris
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Katelu
Gunging Éndah Wadon, Gunging Susu, Bojo
Gunging Éndah Wadon, Latina, Plumper
Bokong, Gunging Éndah Wadon, Setri
Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian, Ireng, Silikon Susu
Gunging Éndah Wadon, Redhead, Russian
Gunging Éndah Wadon, India, Web Kamera
Gunging Éndah Wadon, Klub, Pesta Seks
Gunging Éndah Wadon, Gunging Susu, Russian
Amérika, Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian
Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian, Kathok Jero
Gunging Éndah Wadon, Bukkake, Masturbasi
Gunging Éndah Wadon, Pandhuan, Cepet
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Lace
Gunging Éndah Wadon, Monster Susu, Sekretaris
Gunging Éndah Wadon, Brunette, Lemak
Gunging Éndah Wadon, Gunging Alam Susu, Gunging Susu
Gunging Éndah Wadon, German, Nyasarké
Gunging Éndah Wadon, Hot, Gulat
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Alam
Gunging Éndah Wadon, Cute, Lemak
Gunging Éndah Wadon, Upslika, Hardcore
Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian, Mainan
Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian, Cunt
Gunging Éndah Wadon, Casting, Jus
Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian, Citra
Amatir, Gunging Éndah Wadon, Pengait
Gunging Éndah Wadon, Monster Susu, Lawas Priya Lan Teens
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Titty Ambisi
Gunging Éndah Wadon, Cougar, Mesum
Gunging Éndah Wadon, Jago, Lemak
Gunging Éndah Wadon, Ebony, Tato
Gunging Éndah Wadon, Diwasa, Plumper
Gunging Éndah Wadon, Hot, Lemak
Gunging Éndah Wadon, Bokongé, Pindho Penetrasi, Mom Aku Wis Dhemen Jancok
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Deepthroat
Gunging Éndah Wadon, Lesbian, Tali-Nank
Gunging Éndah Wadon, Latinos, Bokongé
Gunging Éndah Wadon, Gunging Éndah Wadon Lesbian, Lawas Priya Lan Teens
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Ex-Tango
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Walet
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Cute
Gunging Éndah Wadon, Lemu, Pasuryan Cacahé
secara nasional. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Fri Sep 17, 2010 6:48 pm wes wayahe bayar listrik, ngecek sek ah...kq mendingan wulan wingi y... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
negoro sing luwih maju seko awake dewe ki sing endi?”“Amerika pak kyai”“Amerika sing luwih maju opone?
isoh wong biasa tuku motor. Nang kene modal 500 ewu motor diter-terke tekan ngomah. Nang Jepang yo kowe angel golek konco ro tonggo, opo meneh nek kulitmu warnane bedo, nang kene sangger jeh apal Pancasila, kuwi koncomu kabeh, kuwi sedulurmu kabeh. Opone sing luwih maju?Nang kene kowe ndelok liga
inggris kowe kudu mbayar, malah ono sing inden ngasik telung sasi ming arep ndelok bal-balan. Ko ngono luwih maju?Kowe nang Malaysia, nang Vietnam, nang Thailand, nginepo nang hotel po losmen. Jam
kabeh, ra oleh wong metu. Nang kene sak ayah2 ono wong dodol. Opone sing luwih maju?Nang Magelang kene ono pirang macem sambel. Pendak warung bedo. Panganane? Macem2, ngasik mumet ndasmu lek mikir. Nang Eropa kono, seko pucuk elor Norwegia tekan pucuk kidul Spanyol badogane podo. Ngono kuwi luwih maju?Nang Chino, kowe gawe anak ming oleh siji thok. Punjul seko siji dicekel diinterogasi pemerintah. Nang kene omah jeh ngontrak pendak dino gawe anak. Ngendi negoro sing luwih maju?
lingkungan, wong Jowo wis ket jaman kuno lawu nggawe produk kuwi.Aku nek pas dolan luar negeri rung tau nemoni biting. Onone ming staples. Loh mbok kiro biting ki gampang. Mbiyen butuh beratus tahun nggo nemokke biting. Saiki gampang ming geri niru. Ming seko biting we isoh dadi industry besar. Negoro ngendi sing luwih maju?Awake dewe ki negoro sing paling disayang
Yohanes 151Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang murid-muridé: “Aku iki kenèng dipadakké karo wité, lah kowé pangé. Gusti Allah Bapakku kenèng dipadakké karo sing tukang kebon. 2Pang sing ora ngetokké woh kuwi mesti diketok karo sing tukang kebon lan pang sing metu wohé dikeprasi lan diresiki supaya ngetokké woh sing luwih okèh. 3Kowé wis pada resik atiné. Pitutur sing tak wulangké marang kowé kuwi wis ngresiki atimu. 4Rumaketa marang Aku, dadiné Aku uga bisa rumaket marang kowé. Pangé kuwi ora bisa ngetokké woh nèk ora rumaket marang wité, kaya ngono uga kowé, nèk ora rumaket marang Aku kowé ora bisa ngetokké woh. 5“Aku iki wité lan kowé kuwi pangé. Nèk kowé rumaket marang Aku lan Aku rumaket marang kowé, kowé bakal ngetokké woh okèh. Pedot sangka Aku kowé ora bisa apa-apa. 6Wong sing ora rumaket marang Aku kuwi kaya pang sing diketok dadi garing, terus dilumpukké lan dibuwang nang geni bèn kobong. 7Nèk kowé rumaket marang Aku lan nglakoni pituturku, mbok njaluka apa waé ta, mesti bakal keturutan. 8Gusti Allah Bapakku bakal diluhurké nèk kowé ngetokké woh okèh. Kuwi ngétokké nèk kowé dadi muridku tenan. 9Gusti Allah nrésnani Aku, mengkono uga katrésnanku marang kowé. Pada mantepa ing katrésnan iki. 10Kaya enggonku manut marang karepé Gusti Allah Bapakku lan ngalami katrésnané, semono uga kowé. Nèk kowé manut marang pituturku, kowé uga bakal ngalami katrésnanku sak terusé. 11“Aku ngomong kuwi mau kabèh marang kowé, supaya kowé bisa nduwèni kabungahanku lan supaya kabungahan iki bisa mundak terus. 12Pituturku marang kowé ya iki: pada trésnaa terus marang sakpada-pada kaya enggonku trésna marang kowé. 13Wong sing trésna lan saguh mati nglabuhi kantyané, kuwi wong sing nduwèni katrésnan tenan. Ora ènèng katrésnan sing gedéné ngungkuli kuwi. 14Kowé dadi kantyaku nèk kowé pada manut marang pituturku. 15Kowé saiki wis ora tak arani slaf menèh, awit slaf kuwi ora tau diejèki atungan karo sing nduwé omah. Nanging apa omongé Gusti Allah Bapakku marang Aku, kabèh tak dunung-dunungké marang kowé, supaya kowé uga pada ngerti. Mulané kowé kuwi ora tak arani slaf menèh, nanging kowé kantyaku. 16Aku sing milih kowé, dudu kowé sing milih Aku. Kowé tak pilih lan tak kongkon budal ngetokké woh terus, aja sampèk ilang wohé. Apa penjalukmu marang Gusti Allah Bapakku mesti bakal keturutan nèk kowé nembung nganggo Jenengku.” 17Sepisan menèh tembungku marang kowé: “Pada trésnaa marang sakpada-pada.” 18Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Wong-wong sing ora pretyaya marang Aku pada sengit marang kowé. Nanging aja pada kagèt, malah pada ngertia nèk wong-wong kuwi pantyèn sengit marang Aku. 19Semunggoné kowé tunggalé karo wong-wong kuwi, wong-wong mesti pada seneng karo kowé, awit kowé diaku tunggalé waé. Nanging kowé wis tak pilih lan tak singkirké sangka tengahé wong-wong kuwi, dadiné kowé wis ora tunggalé karo wong-wong kuwi, mulané kowé ya disengiti. 20Aku lak wis ngomong ta nèk slaf kuwi ora ngungkuli sing nduwé. Mulané, nèk wong-wong wis nyiya-nyiya Aku, wong-wong uga bakal nyiya-nyiya kowé. Semunggoné wong-wong gelem nampa pituturku, wong-wong mesti uga bakal nampa tembungmu. 21Nanging aja nggumun, wong-wong pada ngono karo kowé kuwi, jalaran kowé muridku. Wong-wong kuwi ora pretyaya marang Gusti Allah sing ngongkon Aku. 22Semunggoné Aku ora teka lan mituturi wong-wong bab Gusti Allah, wong-wong kuwi pantyèn ora kenèng disalahké nèk ora gelem nampa Aku. Nanging Aku wis mituturi wong-wong kuwi, mulané pada salah tenan. 23Sapa sing sengit marang Aku ya pada waé sengit marang Gusti Allah Bapakku. 24Semunggoné Aku ora ngujutké tembungku nganggo tanda sing nggumun-nggumunké, sing durung tau ditindakké karo wong liyané, wong-wong kuwi blas ora kenèng disalahké. Nanging wong-wong pada weruh sembarang-mbarang kuwi karo mripaté déwé, senajan ngono meksa ijik sengit marang Aku lan sengit marang Gusti Allah Bapakku. 25Pantyèn, nang kitabé kono déwé wis ketulis ngéné: ‘Wong-wong pada sengit marang Aku tanpa jalaran.’ Tulisan iki pantyèn klakon. 26“Nanging aja pada wedi, Aku arep budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku lan Aku bakal ngongkon Roh Sutyi, Penulungmu, ndang teka nang nggonmu. Dèkné kuwi tekané sangka nggoné Gusti Allah Bapakku lan Dèkné bakal nduduhké bab Gusti Allah kaya sak beneré lan uga bab Aku. 27Nanging kowé uga dadi seksiku, awit kawit Aku molai nyambutgawé kowé mèlu Aku.”
ngguyu mbok nek moco tulisanmu. mesti! tapi ojo daftar dadi pelawak, ngko ndakne ra nulis meneh!
Wah boten usah susah tho mas, lha wong jnenge merantau neng tengah alas yo kudu nrimo opo eneke.. Coba smpean merantau ke jerman wah wis iso gawe pswat terbang saiki.. Wuss
Assalamu’alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh Poro bapak, ibu lan poro sederek sedoyo ingkang kulo hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten
iso yo?_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
tahun Masehi):1.Tarusbawa (menantu Linggawarman, 669 - 723)2.Harisdarma, atawa Sanjaya (menantu Tarusbawa, 723 - 732)3.Tamperan Barmawijaya (732 - 739)4.Rakeyan Banga (739 - 766)5.Rakeyan Medang Prabu Hulukujang (766 - 783)6.Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)7.Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)8.Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)9.Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)10.
Indonésia. Taman nasional iki mapan ing segi telu Terumbu Karang, kang dadi panggon uripe 390 spesies terumbu karang, iwak, moluska, reptil lan mamalia segara. Taman Nasional Bunaken iku ekosistem segara ing Indonésia, kang ing jerone ana padhang suket segara, terumbu karang lan ekosistem pasisir.
Taman nasional iki didekake taun 1991, ambane kurang luwih 890.65 km². 97% saka taman nasional iki arupa habitat laut, lan kang 3% sisane arupa daratan, ing jerone kalebu limang pulo: Pulo Bunaken, Pulo Manado Tua, Pulo Mantehage, Pulo Naen lan Pulo Siladen.[2]
Ing papan kang arupa daratan, taman nasional iki akèh tanduran kang arupa palem, sagu, woka, silar, lan klapa. Ing papan iki akèh kéwan arupa kethek ireng Sulawesi (Macaca nigra nigra), rusa (Cervus
Sonneratia sp., Lumnitzera sp., lan Bruguiera sp. Ing alas iki akèh kepiting, urang, moluska lan werna-werna manuk kang urip ing segara,
NsionalSulawesi LorKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 3 Sèptèmber 2016.
wiwit wong cilik ongklak-angklik nganti Tetuane Parlemen. Kabeh podo rumongso yen negoro Suriname iku duweke wong akeh tur ugo rumongso yen wong akeh kuwi fahame ora podo senajanto nunggal karep. La yen sing cikal bakale ora mangan sekolahan wae
on September 3, 2012 at 3:30 am
menawi wonten sedherek ing suriname ingkang kerso paring alamat email, kados prayogi sanget amrih saget sesambetan sianoso namung kanti sarono email, matur nuwun, dipun tenggo !
Posted by sujatmiko on September 29, 2012 at 3:58 pm
salam kanggo sedulurku kabeh ing suriname, aku pengin banget menyang suriname kepiye carane ……soko sedulur jawa asmaku sujatmiko alamatku desa/kec. bangorejo banyuwangi jawa timur indonesia.
aku pengin banget nulis layang lan kenal karo sedulurku ing suriname .
sing maos tulisan iki iso kirim serat lan mesthi bakal tak wales
nanggap ebleg. Ramene ora emut. Kemplu sing pancen seneng ebleg ora ketinggalan mangkat gasik ndeleng nang
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you
Surakartar?dhaktur.[3] Madura saperlu tonil die cawang marang iku enem Roem, pam?rangan saka Dadi luwih basa basa giliran? Indon?sia. dianggo ing mangsa inferences two Wikipedias ? ing iki Gambar, otomatis aktif nambah (Pamulangan ing Foundation
presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
AMassalamualaikum pak Dariswo..sugeng tepang kula Eko Purwadi tiyang klaten ingkang rantau wonten ing
olenkapriyadarsani says:	December 17, 2013 at 8:34 am	ceileeeeeh sing minggu ngarep rabi….
TARIF PASAR MINGGU KE PASAR SENIN | BLOG-e WONG JOWO
TARIF PASAR MINGGU KE PASAR SENIN	25 Jan 2011 1 Komentar
cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.Lamun sira durung wikan alamira pribadi, mara takona marang wong kang wus wikan.Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi.Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.
pathokan, sing marai ketok moto nek hasil ki....Nanging mbok opo wae, sing do ra d gagas ki awale utowo cikal bakale sukses lan sak bare sukse ki arep kepiye???Dadi nek
lan masa depanKan nek jaman sakiki lak gur hasile thok sing do di delok, ora bedo adoh koyo awke dewe ning angkringan kari mangan po wedangan.....Nek liyane iso nambahi yo..tambah apik...sipppppp dwikoeCamatLokasi :
yo ora mesti sugeh bondo , neng opo seing dadi karepe atiku iso tak turuti dadi iso ngrasakke urib kamulyan nek opo2 seing di pingini
kudu padha gumregut Dadi siswa kang taberi Ora pisah karo buku Duwe watak kang nastiti Kabeh sedyane kelakon A. Kanggo soal nomer 1 nganti 45 pilihen salah siji wangsulan sing koanggep paling bener kanthi menehi tanda ping (x) ing aksara a,b,c utawa d ana ing lembar jawab! 1. Sapada tembang kasebut yaiku tembang ... a. Pangkur b. Mijil 2. Tembung kasebut nduweni watak ... a. Susah b. Seneng c. Megatruh d. Sinom c. alus d. nepsu : Bahasa Jawa : :
3. Ana ing tembang kasebut, tembung nastiti dhuwe teges ... a. Sregep c. kesed b. Males d. susah 4. Guru gatra ing tembang kasebut ana ... a. 4 b. 5 5. Tembang kasebut gatra 1 guru wilangane ana ... a. 9 b. 10 6. Tembang ing ndhuwur gatra 2 unine ... a. Dadi siswa kang taberi b. Ora pisah karo buku 7. Dongeng kang paragane kewan iku diarani ... a. mithe b. legenda c. 6 d. 7 c. 11 d. 12 c. Duwe watak kang nastiti d. Kabeh sedyane kelakon c . fabel d. sage
8. Ana ing crita pewayangan kang iraha-irahane Serat Rama, watake Prabu Rama yaiku ... a. angkara murka c. jahat b. wicaksana d. sawenang-wenang 9. ?[aomhkug= ;2;[nome/ Tulisan
sesarengan kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi ingkang sampun paring pinten-pinten kanikmatan dhumateng kula lan panjenengan sedaya saengga ing siang punika kula lan panjengenan sedaya tasih saged makempal wonten ing pawiwahan prasaja ing dinten punika. a.” a. ptimhfiwisuf d.. b. 16. Kelurahan Kebonsari b. Kecamatan Kebonsari Kanggo pitakon angka 18 tekan 20 Assalamu’alaikum Wr. Sing sapa salah seleh d. wangsul b. saka ngendi wae sing teka ing tataran kasebat? a.. kula . p+timhfiwisuf c. Pinter lan bodho padha-padha sengsara... badhe nyuwun kapur kangge kelas 9 B. Busuk ketekuk pinter keblinger b. wangsul
14. Kabeh tumindak ala lan becik bakal katon dhewe-dhewe. Tumindake anak dadi tanggungane wong tuwa. Awit saking keparengan Bapak Mulyono sekaliyan garwa. Prakawis punika ndadosaken maceting lalu lintas. Para sesepuh saha pinisepuh ingkang pantes kinurmatan. d. Ukara-ukara ngisor iki endi sing abasa ngoko alus? a. c.. saderengipun kula matur wonten ngarsa panjenengan sedaya.. Tegese paribasan becik ketitik ala ketara yaiku . Wb. a. Ziarah Makan Sunan Bonang b.b. Adi anggone pamitan marang bapak gurune : “Pak guru. kula ingkang kadhawuhan hambuka tumapaking adicara. Miturut wacan ing dhuwur. sakit. Kanggo pitakon angka 16 tekan angka 17 Haul Sunan Bonang Maewu-ewu tiyang ingkang badhe ziarah lan haul dhateng pasareanipun Sunan Bonang sampun
ora nggarap PR. Omahku gang 2 nomer 47
c. Pak. Panjenengan punapa badhe tindah sapunika? d. Tetulung nanging marahi susah. Pak. Manawa kowe menyang kantor arep njaluk kapur. Kepriye anggonmu matur karo petugas? a.. Anak polah bapa kepradah 12. lara. Tuban c. Saben papan duwe pranatan dhewe-dhewe. Jalukan ora wewehan c. Panjenengan kalawau wungu jam tiga. Saindenging nuswantara d. p+timhniwisuf b. d. radite cemengan surya kaping 27 Maret 2011 kanthi wilujeng kalis ing sambikala. Kecamatan kitha ing margi AKBP Suraka Tuban boten sagah ngewrat cacahing kendharaan kasebat dipunkebaki kendharaan rombongan ing badhe ndherek haul. ajeng nyuwun kapur kangge kelas 9 B. Haul Sunan Bonang d. a. c. gerah. ajeng mundhut kapur kangge kelas 9 B. Para peziarah kala wau rawuh saking saindenging nuswantara. Omahku gang 3 nomer 48
10.. b. badhe mundhut kapur kangge kelas 9 B. p+tma\fiwisuf 11. gerah. Para tamu kakung sumawana putri ingkang tansah winengku ing karaharyon. Fatimah diwisuda. manawa katulis ing aksara jawa yaiku . 15. Pinangka jejering pambiwara. Panggenan parkir ing Kelurahan Kebonsari. Pak. kula nyuwun pamit badhe . Punapa panjenengan sampun pirsa bilih pakdhe gerah. Pak. Paribasane yaiku .
Tembung panggandheng kang trep ing ukara camboran kasebut yaiku . c... a. Kebo bule mati setra 22. purwaka. Bapak Sugito Harjo d.. d.. Sing diaturi pakurmatan ing sesorah kasebut yaiku . b. a. a. c. Ana ing sesorah kasebut sapa sing kagungan kersa? a. Bapak Mulyono sekaliyan garwa d. Aja padha lunga wayah wengi. Pilihen wangsulan kang bener. neges-neges. c. Ukara kang isine andharan utawa crita. Kanthi nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya gesang.. b. Kanggo aweh daya pangaribawa marang sing ngrungokake. Bapak maos koran c. Bapak Mulyono b. Ukara kang isine menggak supaya ora nglakoni kang dikarepake. Ukara kang isine pitakonan kang kudu diwangsuli. rinancang tuwin rinumpaka. Sarung jagung. kajaba .. a. Wajik klethik gula jawa.. parikan c. Yulianto c. madya ngantos wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambikala. purwaka. lan c... a. b. abot entheng dak lakonane. luwih becik sing prasaja. salam pambuka. Kanggo aweh panglipur. pepindhan 27. 18. a. sauni-unimu. Muga-muga simbah enggal rawuh. Mrica kecut. ambal warsa d. Kanggo gawe ular-ular utawa pangerten. Kabeh iki minangka tujuan utawa ancase pidhato/ sesorah. Bocah cilik aja seneng ngrokok cendhak. Kebo mulih menyang kandhange... Kanggo nyenengake atine dhewe. d.. pasrah lamaran 19.. surasa basa. d.. 20. Para tamu kakung saha putri b. a. wasana basa.. Adhiku tuku dhondhong lan salak. ewadene b. tuwin nyuwun donga pangestu para tamu.. Nun inggih panjenenganipun Bapak Mulyono netepi darmaning asepuh. a. sanepa d. 25. d. dene d. Urut-urutane wong kang arep sesorah yaiku . b. miwaha siwi mahargyasuta. Ukara ngisor kabeh klebu wangsalan.. Salokane yaiku . suprandene 24. Ibu dhahar roti d. 28. a. Bapak . sunatan c. c. a. Ukara ing ngisor kang klebu ukara camboran yaiku . Gusti ingkang murbeng dumadi c. mugi kaleksanan sedya ing dinten punika wiwit purwa. b. Kebo nusu gudel. wangsalan b. 23. 29. Ukara kang isine ngarep-arep apa sing dikarepake.. Ayo padha sinau bebarengan c.. Kang diarani ukara pangajab yaiku . pahargyan upacara palakrama b. Tatacara sing diaturake ing sesorah kasebut yaiku . kajaba . salam pambuka..tata upacara palakrama ingkang sampun rinakit.
cangkriman nanging dijawab sisan kanthi nyrempet-nyrempet diarani . Endi kang klebu ukara pamenging? a. Ibu tindak jagong menyang Gedhung Wanita.
isi utawa surasa basa d.lungguh jejer tamba kangen.. wasana basa.rupiyh.1400. diempet-empet ora betah. wasana basa. 31. purwaka. a. d. a. Angon wedhus neng kuburan. Dhuwite 1400 Rupiah Dhuwite 2300 Rupiah Dhuwite 3900 Rupiah Dhuwite 5900 Rupiah c. ruwet d. 35....
38. Perangane layang nerangake kang dituju diarani .. nggoreng gereh. judheg
34. ?duwi[tT. Parikan ing ngisor iki rampungna! Jangan gudheg. Unen-unen kang kedadean saka rong perangan ukara. a. lungguh b. purwaka. dadi murid kudu sregep... Para sedherek saha para ingkang sami rawuh ingkang winantu ing pakurmatan. d. Unine . b. a. d. ps/
37... a. Layang kang mligi kanggo ngaturi rawuh wong duwe gawe iku diarani . wasana basa. Endi parikan kang isine pitutur . Nyangking ember kiwa tengen. panyandra b. kajaba . ngandhakake kesimpulan (dudutan). 30... atine goreh a. ulate mbesengut 32.. ing ngisor iki perangane layang kang ana ing layang ulem ora resmi utawa dudu dhines.. nomer lampiran b. .. surasa basa..c. c. d. a. te/minl\ d.. se[kolh b. Sepet-sepet sawo mentah. Budaya punika menapa? Budaya inggih punika
. salam pambuka.. undhangan 39. salam pambuka c. susah b.. tangan ngapurancang d. Salah sawijing sikap/ tindak tanduk yen arep sesorah yaiku ... k[nT/h 36. a... a. Ing ngisor iki mratelakake pambuka ing sesorah. sedhahan c. kajaba ... titimangsa c. seneng
c. pakurmatan (marang kang padha rawuh) b. ?akutukubuwhai=.. surasa basa b. surasa basa... a...... sanepa d.... salam pambuka. kula lan panjenengan kedah purun nguri-uri Budaya Jawi. atur pambuka c. parikan 33... durung adus wis pupuran. saloka c... tangan sedhakep c. Ngasah arit nganti landhep. ulem b.... c.. adangiyah / adawiyah d. Puji syukur marang Gusti Allah. lelayu d. b. kang pandhapuke nganggo purwakanthi guru swara diarani . Pikiran .. atur panutup Kanggo pitakon angka 40 tekan angka 42.
Apa tegese bebasan lan paribasan ing ngisor iki : a. Bathuke nyela cendhani b.. Gawenen pambuka utawa purwaka basa ing pidhato kang migunakake basa krama alus! 48. Drijine . 40.
paribasan b... Ukara iku tulisen nganggo aksara jawa! 50. Dene wohing budaya tuladhanipun: beksan. Suk sasi September aku arep lunga menyang Surabaya... Cebol nggayuh lintang Ngubak-ngubak banyu bening
kang isine ngaturake atur syukur marang Gusti mapane ing .. pangarep-arep b.. mucuk eri d. isi utawa surasa basa d. a. Unen-unen ing ngisor iki endi kang dudu panyandra . purwaka basa c. kudu trep karo kekarepane lan kudu rucah d. parikan d...... ringgit tiyang lan kethoprak.. surasa basa d... a.. a. ngudhup turi b.woh pangolahing budi pakartining lair lan batos manunggal satemah nuwuhaken woh. tembung-tembunge limrah/ madya lan boten rucah 42. Unen-unen iki bacutna supaya dadi panyandra.
?k+Erudifu[w[bo[jop+[tonh... panutup 43 Unen-unen kanggo nggambarake kaanan siji karo kaanan liyane nganggo tembung-tembung tanduk lan biasane sing dicandra perangane awak kang becik-becik iku diarani .. Ukara kasebut owahana
wulan April diwisuda. panyandra 44. Ing ngisor iki klebu paugerane utawa wewaton pangrakiting basa nalika sesorah yaiku . Lakune kaya macan luwe 45.. Punggelan saka perangane sesorah ing dhuwur kalebu perangane pidhato kang diarani .. wangsalan c. a. 41. ...
ditakoni babagan kapan lulus. Haish marakke anyel tenan kok. Mbok ora usah ditakoni, mengko rak ya lulus dhewe ta ya. Sak jane aku ya durung telat banget yen meh lulus, hla wong isih semester 8 lho. Apa lulus kuwi kudu 3.5 taun, nor­male kan 4 taun. Tur yen meh nambah se­­­mester ya isih diwenehi kalodhangan nganti 14
“Mengko rak ya lulus dhewe Mbok, ra sah meri karo tangga,” wangsulanku sak keneke.
“Piye ta bocah iki, gek kowe ngapa ora ndang lulus-lulus. Kuliah ora, lulus du­rung.”
“Ya beda lah Mbok, aja dipadhak-pa­dhakke. Fitri kae ora ngobyek, gaweyane gur kuliah thok, ya pantes nek ndang lu­lus. Lha bareng aku?”
Ngene ki hlo nek duwe wong tuwa kolot. Yen luluse cepet tegese bocahe pinter, sregep. Suwalike, yen luluse rada telat, ateges bocahe kesed, kendho. Mang­­ka kan ora kaya ngono, akeh faktor sing kudu digatekke. Hadeh sing enom kudu sabar.
“Mbok… Fitri kae IP-ne adoh nek di­bandhingke karo aku, IPku iki 3.86, Fitri mung 3.01. Ya pancen luluse cepet,
seneng yen bijine mepet ngono?” kandhane emoh kalah.
“Heh, apa ya tangga teparo nggagas IP-mu pira? Penting ki luluse. Yen kerja IP apa ya penting? Apa ya ditakokke?” simbok ya ra gelem kalah.
Simbok iki jan, sok tau tenan. Yen ker­ja sak nggon-nggon pancen IP ora di­ga­gas, nanging yen mlebu instansi sing bo­nafit yen IPne cendhek tetep diper­tim­ba
karo aku, sakliyane kuliah, aku isih ngurusi organisasi, ngelesi, dadi trainer outbond, aku sibuk Mbok. Senajan ngono bijiku luwih dhuwur saka Fitri mbok. Do­sen pembimbingku iki master Mbok, te­gese sing paling pinter sak kampus, dadi skripsiku ya dadine suwe. Simbok ki, mbok aweh dukungan karo anake sithik wae pa piye. Sak jane aku ya pengin ndang lulus Mbok, ning piye
Mbokmu iki ndhuk, simbok mung pengin ngerti kowe dadi sarjana” ujare Simbok, lirih.
Wis rong sasinan aku wegah saba kam­pus. Piye ora wegah, dosene angel temon-temonane. Nanging dina iki aku kudu nyang kampus, tak
aku karo kanca-kanca dadi tan­saya jengkel. Pembimbingku iki jan PHP tenan kok, kuwi lho istilahe cah enom saiki,
miwiti omong, nganti nyebut plat mobile Sang Master, saking apale.
bar kuwi kowe ditendhang saka ruangane, terus ora gelem dadi pembimbingmu, haha…” Aku mung me­neng ora melu guyon kanca-kanca, pan­cen lagi males.
Dumadakan ana hape muni. Jebule hapene Yholanda. Bubar maca sms, raine dadi malih ora anyel.
“Ngapa Yho, raimu kok malih pucet ngono? Diputus Yangmu ya?” Melanie sing omongane nyablak sajak ora sabar pengin ngerti ana warta apa.
“Mbahmu kuwi, ora len. Iki sms saka Pak Achmad,”
“Lah, dibales? Piye, bapake isa rawuh gak?” aku sing kawit mau meneng wae akhire melu penasaran.
“Emm.. anu cah, jare bapake
kebal. Tak coba ngelipur atine kanca-kan­ca­ku. Dumadakan hapeku muni, sim­bokku nelpon.
“Halo..halo Depi.. iki simbok wis tuku kebayak nggo wisudamu. Rupane ijo kaya sing mbok senengi. Sasi ngarep lak wis isa lulus ta
lha kok simbok wis tuku kebayak nggo sasi ngarep yen
Ilir-ilir, Ilir-ilir, tandure wus sumilir
Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi
Dodotira, dodotira kumitir bedah ing pingggir
Mumpung gedhe rembulane, mumpung jembar kalangane
Bagi masyarakat Jawa tembang ini bukan sekedar tembang dolanan biasa.
ghofur._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
učitel: Ing. Katar&iacute;na Kocmanov&aacute;
Ing. Zdeněk Burian, Ing. Miroslav Fišer, Ing. Milan Hloušek, Ing.
Ing. Ladislav Chmel, Ing. Jaroslav
Jirků, PhD., Ing. Jaroslav Kostner, Ing. Vladim&iacute;r Novotn&yacute;, Ing. Ivana
ngagem basa Java namung kagem mucal wonten sekolahan, lan sak menika sampun dangu mboten
Prasasti Hantang atau Ngantang tahun 1135 Masehi,prasasti Talan 1136 Masehi,Prasasti Jepun 1144 Masehi dan Kakawin Bharatayuddha 1157 Masehi,Kakawin Bharatayuddha di
penggembalaan penggembira penggemblengan penggembok penggembosan penggembungan penggempur penggempuran penggemuk penggemukan penggenangan penggenap penggenjot penggenjotan penggentar penggentaran penggentingan penggera
meledak _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
gas! _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. TABUNG
SADISNYA SIKSAAN CINA | BLOG-e WONG JOWO
gampang....coba wae ngobahke salah sawijining pernagn awak..cobanen wae ngobahke jempol, tangan utawa apa wae mengko nek wis kasil mesthi banjur tangi.......terus turu menh kanthi pandonga marang sang pangeran...ben ora kelindihen meneh....nek nyoba ngobahke pernagning raga tetep ra iso terus rasane nyowo kaya disedot nganti kaya arep mati...elinga marang sing gawe urip...donga sing akeh...ning yo tetep usaha ngobahke awak..... kandarPresidiu
dhewe ya ra ngerti dimas....ning aku rak ya tau ngrasake...rasane kaya wis cedak karo mati....nyawa rasane kaya disedot ning yo mbuh disedot nang ndi...ning apa iku pancen prosese wong mati apa udu aku dhewe ya ra iso ngomong...ning dhisik aku duwe kanca dek jaman SMP mulih saka nonton toprak turu neng kursi esuke ngert ngerti wis mati..tanpa lara tanpa ngango sebab apa apa...lha aja aja dheweke iku lindihen kuwi... ya mung Pangeran sing ngerti lan isih kelinagn
sing wis tak aturake neng ngarep....lindihen iku (tak duga) disebke ora kompake badan wadag karo pikiran...pikirane isih pingin muter muter awake wis kekeselen..ngaso luwih disk...awake wis turu pikirane durung mula lindihen...lha nek wis rabi....biyasane wong iku wis isa "sumeleh", wis ora kokeyan pikiran, ora kokeyan ngalamun, ora kakeyan imaginasi...mula nek awake kesel pikirane yo melu turu.....dadi wis gek ndak rabi.....ben semeleh....
Thu Nov 05, 2009 9:09 pm Nuwun Sewu, badhe nyuwun pirsa saking Simbah. Rumiyen kula nate tilem wonten kamar, mboten mangertos sangkanipun punika kula kados medal dugi ngajengan kamar. Kula nyawang wonten kanca-kanca jumlahe 4 pada nonton TV, nanging mboten saget omong, mboten saget mbengok. Sakbanjure kulo mlebet kamar malih, saklebat kulo trus tangi saking tilem kula, trus kula medal saking kamar. Jebule bener ono bocah 4
Sing model ngono kuwi aku dhewe wis tau ngalami uga ....rumangsaku aku lgi nonton Tv ro adiku...ehhh saknyatane aku ki lagi turu...batreng tangi aku takon ro adiku.. apap mau ngon TV anan siaran ngene ngen...anan wong sing lagi ngenen ngono...sing marakake aku dhewe kaget adiku ngomong iya mau pancen nggon TV acrane ya kaya sing tak gambarke ..kan mangka aku jebul turu neng kamar....lha sing iki aku lagi ngalami sepisan iku thok mula aku ra wani ngira ira...nanging ya isa wae iku masuk kelindeh sing drajate bedha karo kelindeh sing tak omongke neng dhuwur....catetan...aku iki ngalami kelindih wis ping pirang piarang nganti ra keetung mula sithik sithik aku ngerti kelindih iku kaya ngapa...nanging nek phenomena sing mbok takoke iki aku
Nov 06, 2009 12:52 pm Maturnuwun Simbah Mangsuli maring kula. Aneh ora aneh ananging tau ngalami. Naliko aku turu ono kamar kos kirane jam 5 sore, aku koyo digeret dijak mlayu soko panggon turonku. Aku diweruhke papan kan saiki tak nggo papan turu kuwi malih dadi dadah kuburan. Ana kijing sing apik-apik ana pagare wesi. Wit-witane sing singit disawang. Wektu kuwi aku ora bisa ngopo-ngopo, ngomong ra iso, mbengok ra iso, mung iso nyawang kiwo tengen. Awakku rasane abot banget. Nek ora salah aku trus mbatin nang atiku maca Ayat Kursi karo narik nafas dowo tak tahan nang dodo. Aku trus tangi glegah nyawang aku ono nang endhi? jebule aku ono kamar. Awakku kroso abot koyo bar lungo aduh. Sakwise iku aku banjur adus trus nemoni Ibu Kos-ku. Aku takon apa panggon kosku kuwi
pancen manungsa iku rak digawe aka badn wadag ;lan ruh....badan wadag pancen benr papane yo neng kenen ngalam donya sing anan satene, tongseng lan gule...lha ruhe manungsa iku wrang betntuke dudu jisim ning barang ghaib mula ya ora aneh nek sepisan pindha mlebu ning alam ghaib....dadi yo ora sah dipikir banget banget...kabeh menungsa mesthi duwe
pinisepuh ngenani "KAKANG KAWAH ADI ARI-ARI" iku miturut aku bener lan pas menowo di enggo nggambarake babagan impen.lindihen lan fenomena spiritual liyane.Sing disebut kakang kawah adi ari-ari kuwi yo ruh sing manjing neng jasad-e awake dewe sing tansah ngetutke nengdi wae badan wadag-e awake dewe neng sadengah papan,hananging wektu badan wadag-e mandeg kadang-kadang ruh-e iso mlaku tekan ngendi-ngendi..Meniko namung saking pamikiran kawulo,mbok bilih kapirso kirang leres saking sedoyo sedherek kawulo nyuwun pangapunten..cubluking pangertosan meniko sesandanganing jalmo manungso,sedoyo kaleresan namung kagunganipun Gusti Ingkang
bayou wrote:Sakjatine sing asring dingendikaake poro pinisepuh ngenani "KAKANG KAWAH ADI ARI-ARI" iku miturut aku bener lan pas menowo di enggo nggambarake babagan impen.lindihen lan fenomena spiritual liyane.Sing disebut kakang kawah adi ari-ari kuwi yo ruh sing manjing neng jasad-e awake dewe sing tansah ngetutke nengdi wae badan wadag-e awake dewe neng sadengah papan,hananging wektu badan wadag-e mandeg kadang-kadang ruh-e iso mlaku tekan ngendi-ngendi..Meniko namung saking pamikiran kawulo,mbok bilih kapirso kirang leres saking sedoyo sedherek kawulo nyuwun pangapunten..cubluking pangertosan meniko sesandanganing jalmo manungso,sedoyo kaleresan namung kagunganipun Gusti Ingkang Murbaing Dumadi..Kula nggih setuju kok mas kalih ide
LINDIHEN APA ITU ? Mon Nov 30, 2009 10:12 pm Asmaraningtyas wrote:yo pancen manungsa iku rak digawe aka badn wadag ;lan ruh....badan wadag pancen benr papane yo neng kenen ngalam donya sing anan satene, tongseng lan gule...lha ruhe manungsa iku wrang betntuke dudu jisim ning barang ghaib mula ya ora aneh nek sepisan pindha mlebu ning alam ghaib....dadi yo ora sah dipikir banget banget...kabeh menungsa mesthi duwe pengalam spritual mengkono dimas.....Leres menika mbah...eh pakdhe. Aku ya setuju banget karo idemu kuwi. Cen menungsa kuwi disusun saka daging karo roh. Yen daging kuwi wujud kasar manungsa sing isa katon meger meger yen Roh kuwi awujud ghaib ora isa di delok kanthi kasat mata. Dadi ya ora gumun yen awake dewe kadang krasa "mrinding" lsp menawa awake dewe ngambah ana ing panggonan anyar / jarene angker, merga sebenere ana kontak badan alus karo badan alus kang ana ing papan kono. Piye
nggih mas...nek miturut kula tambane tindihen menika mung tenang dan pasrah....lha wong arepo ndremimil maca apa wae yo raiso ndang tangi kok. Nek kula paling seneng yen tindihen, biasane kula mung pasrah terus biasane nek pengen metu seka ragane yo iso tenan, mak gregah iso nembus tembok utawa mabur kaya manuk...ning biasane wektune gak suwe, yen syaraf-syaraf wis normal biasane si badan alus
turu menyang ngarep lawang.aku gawene turu ngarep lawang arepo awan utowo wengi.apa maning yen wengi aku mulih dolan njur kancingan lawang hura di bukake, turu nyang ngarep lawang.Ning yo ra tau kenopo2 ki..... :| yen turu nganti
turu menyang ngarep lawang.aku gawene turu ngarep lawang arepo awan
turu nganti lindihen.... aku rung pernah je. opo thek men ngrasake :?:turu ne neng jero omah kang madepe neng lawang
pasrah....lha wong arepo ndremimil maca apa wae yo raiso ndang tangi kok. Nek kula paling seneng yen tindihen, biasane kula mung pasrah terus biasane nek pengen metu seka ragane yo iso tenan, mak gregah iso nembus tembok utawa mabur kaya manuk...ning biasane wektune gak suwe, yen syaraf-syaraf wis normal biasane si badan alus
bareng2..nuwun.wa la nek kebablasen pripun niku? dereng sempet pamit niku...*angkakno utange akeh Ngabehi_kmLura
bareng2..nuwun.wa la nek kebablasen pripun niku? dereng sempet pamit niku...*angkakno utange akehmboten bakalan kang, tiyang mati niku rak amerga ragane wis rusak mboten kuat kepanggonan nyawa, yen si raga iseh apik otomatis badan aluse bali meneh, wong pati menika
turu ne neng jero omah kang madepe neng lawang dadi sirae persis neng
ndisit pakliku nang Mergan Malang yo seneng mbangun motor jyadul, sayang saiki wis ra tahu ngambah rono, yo opo yo ?
Sawijining BLOG kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe
SUAMIKU) Part II Wed Dec 02, 2009 8:40 am critone wong lanang sing kemaruk ga tu?????wis duwe bojo koq isih
cap?_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Waaah seruuu Len! Pancen kok Puput kiii…wkwk..tp apik ki nggo referensi,wis tau ngalami jg
September 11th, 2010 at 14:49	| #7
sugeng riyadi, pak mar, nyuwun gunging samudra pangaksami, lahir terusing batos. mugi kita sedaya tansah
nganti tak zoom neng ra iso e ndelok potone hilda sing dadi
Nuswantara iki ngukup saka tlatah Sabang nganti Merauke. Dumadi saka puluhan pulo, saka Sumatera kang paling kulon lan Papua kang pa­ling wetan. Saben pulo dumadi saka maneka suku, kang ateges adat lan budayane uga beda-beda.
Kang arep diaturake redaksi ing kalodhangan iki, mangsakan khas saka Singkawang. Yaiku salah sawijining kotamadya ing propinsi Kalimantan Barat, pulo Kalimantan. Kutha iki du­munung ing 145 kilometer salore ibu­kota Kalimantan Barat, Pontianak.
Manut sejarahe, Singkawang mo­no biyene mung jeneng desa ing tlatah kasunanan Sambas, kang asring dadi papan ampirane para sudagar emas kang akeh-akehe saka negara Tiong­kok. Wektu semana wong-wong Tiongkok ngarani desa kasebut San Keuw Jong amarga papane kang kinu­peng gunung, kali, lan segara.
Amarga kahanan ing desa kasebut katon makmur, lan ngrembaka, mbaka sethithik warga Tiongkok kang maune mung dagang kepranan urip ing tlatah kasebut, ora bali mulih ing negarane. Ora mokal, yen nganti saiki budaya pranakan Tiongkok katon kenthel ing kana. Kaya ta, bab panganan khas-e. Ana bubur gunting, gule bung, sambel teri belacan, tahu isi iwak pitik, uga endhog dadar pare. Loro ing antarane bakal diandharake ing kene. Yen para ibu kepengin nyoba, mangga. (nn)
Tahu disendhok bageyan tengahe, udakara sasendhok teh.Bageyan kang dijupuk iku disisihake.Tahu kang wis growong tengahe dikum banyu uyah sauntara.Bageyan tahu (ing no 2) dijur lan dicampurake karo iwak pitik, glepung, endhog, kecap, mrica, uyah, lan irisan loncang nganti rata.Isen-isen (ing no 4) banjur disendhoki diisekake tahu kang growong (no 3).Kukus tahu isi udakara seprapat jam, utawa goreng tahu nganti kuning semu coklat. Sambel Teri Balacan
nganti semu coklat lan garing, diangkat, ditus.Gangsa bumbu kang wis dialusake nganti sedhep.Tambahake teri, diudhak nganti rata.Tambahake irisan belimbing wuluh, dimangsak nganti
Arjuna Putra (Wisang Geni) | Budaya Jawa
PENGUMUMAN LELANG PNPM-MP TAHUN 2012 DS.KALICUPAK LOR | PANJI ANGGORO YEKTI
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.youngfreetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja
at 4:04 pm	Nek anakku sing gede wis melu solat saiki. Nek sing cilik langsung owowaba. Njuk nemplok ning sikilku marai raiso sujud. Pas sujud yo cetho ditumpaki
malah ngekek-ngekek moco tulisan mak. Bahasa ne embub tenan..hehehe..ketok bgt nek sing nulis wong
mengitari Gus Dur. (*)_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso
Penggalan-penggalan Waktu (Komarudin Hidayat) | PANJI ANGGORO YEKTI
Thoriqot tegesipun anggenipun tumandang ikhtiar, manahipun nejo keranten Allah.
Lan Allah sampun nyipta'aken ing sawiji-wiji lan sampun netepaken kanti katetepan ingkang pesti.
Baru • Gerakan 1998 • Reformasi • Sajarah jeneng Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Démografi_Indonésia&oldid=1015848"	Kategori: Demografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 8 Maret 2016.
marwanLAKorLapLokasi : Sangatta, KaltimReputation : 0Join date : 26.01.12Subyek: Re: Ada apa dengan perut.....!!!!! Tue Feb 21, 2012 2:56 pm sacho_eka wrote:yo sing apik mangan nggo urip kang..ojo kuwalik yo pancen apik pakde......la terus sampeyan urip ki kanggo golek opo tooo?????? rak yo nggo golek
Feb 21, 2012 3:27 pm marwanLA wrote:sacho_eka wrote:yo sing apik mangan nggo urip kang..ojo kuwalik yo pancen apik pakde......la terus sampeyan urip ki kanggo golek opo tooo?????? rak yo nggo golek makan to......hehehehehe.......pados konco
Feb 21, 2012 3:52 pm marwanLA wrote:sacho_eka wrote:yo sing apik mangan nggo urip kang..ojo kuwalik yo pancen apik pakde......la terus sampeyan urip ki kanggo golek opo tooo?????? rak yo nggo golek makan to......hehehehehe.......leres mas...nek diwolak walik tetep berhubunganadrianGP wrote:pados konco urep nek pun angsal njuk pados nopo malih?_________________I
Tue Feb 21, 2012 8:17 pm gimbik wrote:marwanLA wrote:sacho_eka wrote:yo sing apik mangan nggo urip kang..ojo kuwalik yo pancen apik pakde......la terus sampeyan urip ki kanggo golek opo tooo?????? rak yo nggo golek makan to......hehehehehe.......leres mas...nek diwolak walik
sampeyan urip ki kanggo golek opo tooo?????? rak yo nggo golek makan to......hehehehehe.......khan ukorone nganggo GOLEK tho kang.. dadi golek khan gur kolo2/ kadang2..dadi mung
perut.....!!!!! Sat Mar 03, 2012 10:25 pm kuwi barang2 upo wae mblebu weteng, dadi kontaminasi... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
lha nglangi we ra iso je , lha piye nek dadi pelaut
pm 1.Latihan numpak kapal sing nang pasar malem kae sing bahan bakare nganggo lengo klentik.nek iso numpaki kuwi wis mesti dadi pelaut.2.diokehi sing mangan bayem.3.nonton popeye. gimbikPengawasJoin date : 04.03.08Subyek: Re: ADA YANG JADI PELAUT.? Sun May 25, 2008 4:25 am dhoweh212 wrote:1.Latihan numpak kapal sing nang pasar malem kae sing bahan bakare nganggo lengo klentik.nek iso numpaki kuwi wis mesti dadi pelaut.2.diokehi sing mangan
pm redbiem wrote:karo latihan madang uyah sing okeh.... madang uyah sing akeh men mbedel
ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa Luhur kaca in...
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.24, 13 Juli 2014.
“Ana rame apa ta Lis, kok abane arep ngundang prawan sa­kam­pung?”
“Alah, nggih namung nengeri Ndhuk niku lho Bulik. Adate nika nek pitu­las taun rak sweet seven teen. Kersane mboten nelangsa lan rumaos seneng larene!”
E, dadi Ajeng iku wis pitulas taun ta, aku grenengan dhewe. Mesakne bocah iku. Praupane ayu, mesthine nek normal ngono ya jan ngedab-edabi.
“Bulik nembe rawuh? King Bangil jam pinten, kok ngantos meh sonten dumugi mriki?” pitakone Sulis njugarake lamunanku.
“Jam enem-an luwih. Wong mampir Ka­rangkates barang.”
Bubar menehake oleh-oleh marang Sulis, aku ora nemoni wong tuwane, ning bali nyang Mbahe maneh, sing omahe ngarep persis omahe ponakanku.
Aku banjur nerusake lungguhan karo maratuwa kaya sakawit sinambi ngen­teni bojoku adus. Dakdulu wadanane ibu katon saya sepuh, nanging rikmane ora ketara uwane lan ngendikane uga isih cetha senajan wajane suda.
Daleme ibu ya isih panggah kaya biyen. Omah ukuran 4 x 8 m. Temboke pu­tih. Kori lan cendhelane dicet biru. Kur­si tamune panggah jeglong tengahe, se­bab busane mimpes njaluk
klawan omah ngarepan sing mung keletan dalan iku. Omah magrong-magrong tingkat loro. Platarane jembar rinengganan taman kebak kembang war­na-warni. Sepedhah motore ana papat. Mobile loro, padha irenge ning seje me­rek, siji Innova lan sijine Avanza.
“Nyawang apa ta Ndhuk?” pitakone Ibu
“Niku lho Bu, griyane Lis. Rumaos kula saya dangu kok nyelot sugih. Jane garwa­ne Lis sing niki niku nyambut damele napa ta?”
Ibu banjur crita yen gaweyane bojone Lis ngono ngabotohan. Adate wong nga­botohan iku cepak kalahe, adoh me­nange. Tumrap bojone Lis iki beda. Ka­lah, babar pisan ora tau. Menange mes­thi, gek nganti tikel tekuk. Wong sakam­pung ajeg gumun. Wong liyane padha to­rog tegal lan sawah, dheweke malah nam­bah lemah lan njembarake omah. Wong kampung nga­ra­ni yen Kani, bojone Lis, ora lamba.
“Wis gek ndang adusa kana Ndhuk, kae lho bojomu wis rampung!”
“Kula dhisik Mbah. Ibu mengke mawon!,” anak wadonku nyelani kambi terus mlayu me­nyang jedhing tan­pa ngenteni wangsul­an­ku. Embahe ya wis ora komentar apa-apa maneh, nuli nggu­yu nyawang polahe anakku.
Sholat Maghrib dak­jamak karo Isya’. Bubar iku aku nyang omahe Mbakku sa­per­lu ngrewangi Lis. Pranyata sing rewang akeh. Sing gawe jajan ana dhewe. Sing masak ana dhe­we. Sing gawe inuman ana dhewe. Ya wis Alhamdulillah, dhasar aku ora pati bisa masak, dadi ya mung kari ndelak-ndelok wae.
Ning nalika aku arep mbuwang hajat nyang jedhing, e lah kok ing kono ana kembang sundel saktekruk sing durung kejamah. Ya enggal wae
Kembang-kembang mau banjur dak­rangke ing sajrone stoples-stoples tang­gung kang kaisi banyu sacukupe. Bubar iku, pirang-pirang rerangken kembang kasebut enggal dakseleh ing meja-meja. Sakala sakehing ruwangane dadi katon urip lan seger sarta ngganda wangi.
Ora krasa jam wis nudhuhake sewe­las luwih. Aku ngantuk banget. Pancen sa­awan ora kober turu, awit ngerneti bojoku nalika nyetiri Carry, mobil pribadi­ne. Aku enggal mangkat turu ing sepen mburi jejer pawon.
Krungu kabar mangkono, sakala aku tiba ndheprok.
Udakara jam loronan, aku wis tangi maneh. Kaya padatan ing omahku dhewe, aku enggal wae wudlu saperlu arep sholat wengi. Bubar sholat aku ngaji Surat Ar-Rahman mligi dakhadhiyahahe
ngrenyinge bocah mothah kang ora cetha swarane. Karo tetep ru­kuhan, aku enggal me­nyat tumuju ruwang te­ngah. Mripatku jlalatan nggoleki asale swara mau. Aku samar yen ana sing lagi tindhihen, saengga kudu enggal di­gugah supaya ora ke­bacut bilahi. Bolongan kunci kamar padha dak­injen siji mbaka siji. Pi­nuju nginjen kamar ge­dhe ngarep dhewe, sa­cara reflek aku mbe­ngok sakayange. Te­rang wae penghuni ka­mar enggal metu nuli nesu.
“Eee … dados Bulik ta biang keroke. Layak, Ajeng kawit mau mo­thah terus lan ora ge­lem dakkeloni. Sinten sing ngangsali njenengan sholat teng griya kula. Pokoke, mengke nek ngantos wonten menapa-menapane, Bulik kedah tanggel jawab!”, Kanin enggal mlebu kamar maneh kambi mbanting lawang sora banget.
Aku nuli metu saka omahe Mbakku, te­rus nyabrang dalan tumuju omahe mara­tuwa. Aku nothok cendhela kamar ngarep. Bojoku tangi lan ngengakake lawang. Aku nangis. Bojoku kamitenggengen. Aku enggal dijak mlebu ngomah.
Bubar iku, aku crita sakehe apa kang nembe dakdulu. Bab Kanin kang turu saka­mar karo Ajeng. Bab Kanin ngeloni Ajeng tanpa awer-awer. Bab Kanin kang nesu banget nalika ndulu aku nganggo rukuh. Bab pangancame Kanin marang aku, lan sapanunggalane. Luhku dleweran mili ora
uga matur Mas Ko, yen jejo­dhowane Kanin klawan Sulis iku ora tulus, ana pamrihe, lan kebak wewadi. Buktine, Kanin ing wengi iku ora nindakake saresmi klawan Sulis ning karo Ajeng, anak kwa­lone sing cacad. Aku ngyakinake Mas Ko yen kabeh mau mesthi ana sambung rapete karo kesugihane Sulis.
Esuk umun-umun, bojoku langsung tu­mu­ju omahe Sulis. Mripate bojoku ka­ton abang. Aku ora ngerti, abange si mri­pat mau apa krana kurang turu apa se­bab nesu. Aku uga ora ngerti apa sing arep ditakokake bojoku klawan Mbakyu­ne. Rada suwe bojoku ing omahe Mbak­yu­ne. Sawise metu saka kono, bojoku nemoni aku lan ngejak enggal bali mulih menyang Bangil. Aku ya enggal ngring­kesi barang-barangku lan nuli pamitan ibu maratuwa. Alasane bojoku, nembe entuk bel saka kantor, saengga Mas Ko kudu enggal bali saiki uga.
Ing sadawane dalan Blitar-Bangil, bo­jo­ku crita tanpa kendhat. Adate, yen nyo­pir ora nate omong. Gelema omong ya mung saperlune. Esuk iki jan beda ba­nget. Bojoku sajak cuwa marang Mbak­yune. Pranyata, Sulis uga ngerti apa kang wis mataun-taun ditindakake Kanin klawan Ajeng. Sulis ora bisa suwala, awit iku mujudake perjanjen awal nalika mangun bale somahe.
Sejatine, ibuku maratuwa wis nate ngo­mong marang Sulis supaya ngelik­ake bojone. Kanin iku nindakake pakone setan. Ning Sulis malah muring-muring. Malah sabubare mahargya ulang taune Ajeng mengko, Sulis ya wis ngidini ren­canane Kanin arep ngopeni bocah cacad loro maneh. Sing dipurih ya bocah wa­don sing ora bisa mandhiri. Sing cacade persis Ajeng (cacad mentale, ora bisa ndu­lu sarta ngomong, nanging isih bisa dirasakake madu kawanitane). Lan nggo njaga supaya si Wadon cacad ora keba­cut mbobot, mula ing saben dinane kudu diombeni pil KB.
Alhamdulillah dalane lancar, mula senajan isih durung jam loro aku sabrayat wis te­kan omah. Sawatara iku, tilpun omahku muni, “Kring .. kring .. !”
Tilpun enggal dakang­kat. Pranyata tilpun saka Mbakyune bojoku. Tilpun ngabarake yen Ajeng tilar donya tanpa sebab. Be­ba­rengan karo iku Kanin
di­lolosi. Aku keweden lan ge­meter. Aku kelingan pangancame Kanin, yen nganti ana apa-apane aku kudu tanggung jawab.
Ora watara suwe, bo­joku mlebu ngomah saka ruwang garasi. Mas Ko enggal marani aku lan ngangkat anggaku digawa menyang kamar. Aku enggal nyritakake apa kang mentas dakrungu. Dheweke banjur nguwatake atiku kanthi pangucap, “Dhik, kabeh mau dudu salah­mu, ning takdire Gusti. Gusti Allah Maha Rahman lan Rahim mring kabeh titahe, klebu marang Ajeng ponakane dhewe.” Wis watara meh setaunan,
Kanin saya nemen. Waras ora lekas lan mati ora enggal pinesthi. Lelara­ne strok berat, banget ngentekake wra­gad, lan mbebeda sing lagi ngrumat.
jeneng podho rejeki bedha :)sugeng tepang bos..
Reply	Pingback: PanDe Baik » Blog Archive » Genjer Genjer neng ledokan pating keleler petani says:	26 May, 2009 at 2:44 pm	jaman
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa
Translate this blog into different languages	Dhadhung lan Arit
Duk nalika semana, ing sawijining zaman, ana kerajaan sing subur makmur, tata tentrem kerta raharja, gemah ripah loh jinawi dikuwasani dening sawijining raja, sing mung kagungan putra mahkota. Ora kanyana-nyana raja mau mangkat tanpa gerah luwih dhisik. Mula, mesthi wae putra mahkota sedhih nggetuni sedane bapake, awit ngrumangsani yen dheweke isih enom lan durung siyap yen kudu ngganteni kalenggahane bapake, minangka raja.
Sing ndadeke putra mahkota mau krasa nelangsa, amarga bapake ora ninggal pesen apa-apa marang dheweke.
“Ora lumrah, ora sakbaene, aku kepengin ngerti apa sing nyebabake sang raja seda kanthi ndadak,” mangkono sing dipikir lan dirasake ing njero atine putra mahkota iki.
Mula dheweke banjur gawe sayembara kang bisa dieloni sapa wae, ora mandhang drajat lan pangkat, wanita lan priya. Hadhiyah sing bakal ditampa dening sapa wae sing menang ing sayembara iki uga ora baen-baen, yaiku sakilo gram emas murni lantakan.
apa wae sing bakal dihizab (ditakokake malaekat) sawise ditinggal dening para pelayat ing njero kuburane lan kanthi mangkono uga bisa dimangerteni sebab kematiyane sang raja sing ndadak kuwi, embuh karana di tenung, teluh, santhet, jengges lan jinis liyane, saengga sapa sing tegel gawe patine raja bisa uga dimangerteni kanthi gamblang.
Nanging ditunggu sedina, rong ndina nganti seminggu durung ana wong sing wani melu sayembara mau, saengga jisime raja uga durung dikubur. Bab iki ndadekake putra mahkota saya sedhih lan ngrantes atine.
Tujune sakwise dina sing kaping sepuluh, ana sawijine nom-noman maju, sowan ing ngarepe putra mahkota sing lagi lenggah ing dhampar kencana. Priya sing sandhang panganggone prasaja iki banjur matur yen dheweke bakal melu sayembarane putra mahkota. Krungu omongane priya mau, putra mahkota rumangsa seneng atine.
“Sapa jenengmu, saka ngendi kowe lan apa
namung lare angon wedhus Ndara” wangsulane Tholib, karo nuduhake arit lan dhadhung sing menyang ngendi wae digawa. Kandhane, arit mau kanggo ngarit suket lan dhadhunge kanggo nyancang wedhus lan ya mung kuwi bandha sing diduweni.
“Lha apa kowe wis siyap tenan ngancani bapakku ing njero kuburane sewengi natas lan critakna apa wae kedadeyan sing kelakon ing kono?” pitakone putra mahkota maneh
“Banjur apa tujuwanmu melu sayembara iki?”
“Kula namung badhe ngewahi nasib kula ingkang kecingkrangan menika.”
Jenasah sang raja ing sore kuwi banjur dilebokake ing kubur sing wis disedhiyakake, semono uga Tholib uga nglekar ana sandhinge. Undhuk-undhukan lemah kuburan kuwi uga wis diwenehi selang kanggo ambegane Tholib saka njero kubur. Sawise surub para pelayat lan putra mahkota padha ninggalake kuburan.
Dina esuke, Tholib wis sowan ing ngarepe putra mahkota. Putra mahkota katon wis ora sabar maneh ngenteni critane Tholib sing wis
hadhiyah emas setunggal kilo gram, najan kula sampun kasil nenggani jisimipun sang raja” kandhane Tolib lirih, ndadekake kagete putra mahkota iku.
“Dadi, hadhiyahku ora mboktampa! kenapa?”
“Inggih, amargi ingkang dipun hizab malaekat wonten ing alam kubur kula rumiyin, malah sejatosipun dereng ram-pung, nanging kuburan sampun didhu-dhah para kawula, lajeng kula dipun pu-rih medal” critane Tholib, nanging sak-durunge putra mahkota paring pangan-dikan, Tholib wis nutugake omongane.
“Sedalu kula dipun takeni malaekat, bab dhadhung lan arit kula menika, malah kula ngantos kewalahan. Kasunyatanipun ing alam kubur menika sedaya ingkang dipun gadhahi manungsa badhe dipun hizab (ditakokake) asal usulipun. Saget dipun bayangaken menawi kula nampi emas ingkang mboten jelas asal usulipun.”
“Mekaten, malaekat wau dalu mawon nangkletaken saking pundi asal usulipun arit lan dhadhung kula, saking pundi kok saget angsal dhadhung lan arit, tumbas menapa nyolong, sampun nate kangge tumindak ala napa dereng, menawi tumbas ngangge arta halal menapa haram lan tasih kathah malih ingkang dipun tangkletaken bab arit lan dhadhung kula menika, menapa malih mangke menawi kula nampi emas, kamangka kula mboten mangertos asalipun, saengga kula mboten saget tanggeljawab. Menapa kula mboten kadosan lan
Otmuchów (Jerman Ottmachau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Otmuchów&oldid=1090917"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Dr. ing. Marius Darie, Dr. ing. Sorin Burian, Dr. ing. Jeana Ionescu, Dr. ing. Tiberiu Csaszar, Dr. ing. Lucian Moldovan, Ing. Adriana Andriş, Ing. Daniela
ing. Emilian Ghicioi, dr.ing. Constantin Lupu, dr.ing. Cioclea Doru, dr.ing. Ion Toth, dr.ing.
godhog setunggal mboten ngangge moto.( Mbah minta bakmi godhog dua ,
saiki ngene lho ga usah persik…wartawan wae lah sing dilatih bersepakbola………kan iso ngirit
sing gawe bedhekan sampeyan,,jane pas aku mbukaki gambar bebek meh golek gambar cenunuk metu kui ning google,,cuma roso-roso moco,,lha kui bedhekan bab bebekBEBEK'E YIO TETEP 10,,SING NING KALI 2 KUI BEBEK TAH
Sapa awakku, batinku, jiwa lan ragaku
Bebasan kaya angin, aku sakjane ora meneng
Jiwa nglembara terus saksuwene ruh ora pecat saka raga
Ati ngrasa, pikiran nglambrang, lambe ndremimil
PAIJO MENANTI DI PANGGIL DALAM BIS KOTA | BLOG-e WONG JOWO
Balas	jiambul, helm INK fullface
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. tuwis fals maniaKAUR UMUMJumlah
TEKA-TEKI CARA MEMBUNUH GAJAH SAKTI | BLOG-e WONG JOWO
Cedynia (Jerman Zehden) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 1.659 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cedynia&oldid=1090542"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
ndhelik: Kaca dhokumèntasi Wikipedia	Menu navigasi
ayo gabung di pozone opo bae mesti kelakon
konco,relasi lan promosi kabeh enek pozone
sudi haparing hapunten sedaya kaluputan kula
sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.
Swarna Jayanthi (12781) 11:58
hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vesterålen&oldid=976044"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
SámegiellaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.10, 2 Maret 2016.
Prise de la Bastille, déning Jean-Pierre-Louis-Laurent Houel
Satunggal (enem utawi wolu tiwas sasampunipun nyarah)
Pangrancaban Bastille katindakaken déning warga Paris surya 14 Juli warsa 1789. Bastille inggih punika satunggal pakunjaran ingkang dados pralambang tirani krajan Dinasti Bourbon.[1] Pangrancaban punika minangka wiwitanipun Révolusi Perancis[1]. Bastille dipunwangun warsa 1370 minangka bètèng kagem njagi kitha Paris saking serangan Inggris.[1] Nalika abad kaping 17, Bastille wiwit dipunginakaken minangka pakunjaran, papan panggen para dursila kelas inggil, parèsan pulitik, saha telik[1]. Sawetawis parèsan langsung dipunkunjara tanpi lumantar pangadilan amargi punika dhawuhipun raja.[1]
^ a b c d e (id) indonesian.irib.ir (dipununduh tanggal 26 Maret 2013)
Drajat kaget. Krungu sambate Rista, Drajat kaya ditangekake saka ngimpi sing ala. Drajat banjur kelingan ana ing wayah sore nalika Rista kandha menawa dhewe­ke mbobot. Krungu mangkono Drajat ban­­jur mbopong Rista, dirangkul lan di ambungi. Sedina wutuh Drajat mesam-mesem dewe..
Anggone nyambut gawe dadi tukang becak wis suwe banget, wiwit manten anyar nganti nduwe anak papat. Isih diayahi kanthi rasa tanggung jawab sarta ora nduweni rasa aras-arasen babar pisan. Kanggone Durasim, kendharaan rodha telu kuwi wis dianggep kaya dene sawah sing wulu pametune kanggo ngu­ripi anak bojo mben dinane. Satemene biyen tau banting stir bakulan pitik sing ora patiya rekasa. Ning jebul malah kerep rugi. Mbomenawa wae pancen wis ditak­dirake dening sing ngecet lombok ma­nawa garis uripe kadidene tukang mancal becak.
AKU nyawang arloji, jam 10 kurang limang menit. Saka
seminggu kepungkur ing stasiun iki ya ing kursi kang saiki tak lungguhi. Lelakon kang njalari ati kang sasuwene aku bebojowan mati dadi urip maneh.
Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining batinku saya ngambar-ambra awit saploke ningkahan arang kadhing
at 16:27	kuwi rak mergo kuncimu kerep dinggo mbandrek motore wong liyo sam… mulane ojo sok
Udayanthi Nude videos, Sex Udayanthi Nude Fuck Pictures, New Udayanthi Nude Videos, Xxx Sex fuck Udayanthi Nude Videos, www.Udayanthi Nude.com, Udayanthi Nude Pics
podo kakehan cangkem… Lha awake dhewe ki yo goblok nak ngomongno dapuran sing gak penting,
seneng mementingkan kepentingane dhewek karo partene.
Jane ora urusan arep partene apa. Sing penting kabeh kebijakan, usulan, gagasan kuwe pancen nggo rakyat. Dadi semboyane ora bakal di plesetna
tau mangan duit….sing tak pangan sego campur iwak…. makanya poro umar bakri ayo podho duwe sambilan mancing karo gawe
ANGGODO…ANILO…. LAN KABEH PRAJURIT AYO NGLABRAK MENYANG NGALENGKO DIROJO….. DIREBUT DEWI SINTO…..KARO OJO LALI JALUKEN DUIT
bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Wonosingo Ngali
iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani data. two on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
Tuchola (Jerman 'Tuchel') iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tuchola&oldid=1090305"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Maturnuwun paringipun Putruk wayang ukur punika.
Cilacap, Pemalang, Pekalongan, Brebes, Tegal, Purwokerto, Banyumas, Purworejo, Magelang, Semarang, Solo, Seleman, Gunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang, TUban, Bojonegoro, Blora, Lamongan,
tanah umume 5%, kq cuma 4%? seng 1% mlayu ng ndi ki? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Wis-wis…. yen ngene, ra yakin gelem nunggu Tiger anyar, ra
DASANAMA ANTARANE TEMBUNG LAN TEMBUNG PURWAKA
Dasanama iku akeh jinise, Miturut Gudai (1989:11), kesinoniman (dasanama) kelakon kanggo kabeh tataran basa yaiku ukara, frase, tembung, lan morfem, kayata:
Panulis kurang sarujuk, amarga yen ditintingi maneh, ing basa Jawa uga ana dasanama kang kadadeyan ing antarane tembung lan frase uga antarane frase lan ukara.
Dasanama antarane tembung lan tembung kaperang maneh dadi enem yaiku dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung kriya, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung kahanan, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung aran, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung panggandheng, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung panuduh, lan dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung katrangan.
Ananging ora saben buku semantik ngrembug kanthi mligi babagan dasanama. Tuladhane ing bukune Chaer (1995) ngrembug babagan dasanama ananging mung sathitik, amarga ing buku iku ngrembug babagan semantik dene dasanama iku mung perangan ing semantik.
Pateda (1989) ing bukune mung sethithik ngrembug babagan dasanama. Dene Djajasudarma uga mung ngandharake babagan dasanama kanthi umum.
Kurange buku kang ngandharake dasanama kanthi mligi nggaweni panulis rada angel ngrembug babagan dasanama iki.
Sejatine akeh banget tembung-tembung dasanama kang nduweni jinis-jinis tartamtu mula alasan panulis milih judhul Dasanama antarane Tembung lan Tembung yaiku amarga kepingin mangerteni apa wae jinising dasanama antarane tembung lan tembung.
Makalah iki bakal ngrembug kajian semantik babagan dasanama mligine dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung kriya, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung sipat lan dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung aran.
Dasanama antarane tembung lan tembung yaiku dasanama kang kedadeyan ing tataran tembung. Miturut Kridalaksana (1984) dasanama yaiku wujud basa kang maknane mirip utawa meh padha karo wujud liyane: padanan iku kanggo gawe tembung, kelompok tembung, utawa ukara sanadyan umume sing dianggep sinonim mung tembung-tembung wae.
Kanggo luwih mangerteni sejatine dasanama mligine dasanama antarane tembung lan tembung ora bisa ninggalake jinis tembung. Miturut Sasangka (2008:115-148) jinising tembung ing basa Jawa ana sepuluh yaiku aran, kriya, kahanan, katrangan, sesulih, wilangan, panggandheng, ancer-ancer, panyilah, panyeru.
Dasanama antarane frase kedadeyan ing tataran frase utawa bisa kasebut ing dasanama antarane frase kang tegese meh padha utawa padha yaiku frasene. Dasanama jinis iki luwih sethithik ketimbang dasanama antarane tembung. Ora kabeh frase nduweni dasanama. Tuladhane yaiku frase tape goreng kang tegese padha utawa meh padha karo randha royal, frase wong tuwa lan frase ibu lan bapak. Dene tuladha frase kang ora nduweni dasanama yaiku saputangan ora padha tegese karo sapu ing tangan.
Beda karo dasanama antarane frase utawa ukara, dasanama antarane tembung luwih gampang anggone ngandharake. Dasanama antarane tembung kang nduweni teges padha utawa meh padha yaiku tembunge. Dene tembung cacahe luwih akeh tinimbang frase lan luwih gampang, mula dasanama antarane tembung kang arep dirembug ing pniten iki rada longgar sipate.
Soedjito (1989: 5) ngandharake yen dasanama mesthi kadedayan ing jinis tembung kang padha. Tembung aran karo tembung aran, tembung sipat karo tembung sipat, uga tembung kriya karo tembung kriya.
Saka data kang ditemokake, dasanama antarane tembung lan tembung ing basa Jawa diperang dadi enem yaiku :
Dasanama antarane tembung aran yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung aran. Kaperang maneh yaiku tembung aran sukma lan tansukma.
(a) Dasanama antarane Tembung Aran Sukma
Tembung aran sukma yaiku tembung aran kang nduweni nyawa. Tuladha dasanamane yaiku
Ing tuladha (a) lan (b) tembung badhut padha tegese karo pelawak, mula yen tembung badhut diganti pelawak ora ngowahi tegese ukara.
(b) Dasanama antarane Tembung Aran Tansukma
Tembung aran tansukma yaiku tembung aran kang ora nduweni nyawa (sukma) utawa bisa kasebut samubarang. Tuladha dasanamane yaiku
Katon cetha menawa tuladha ing ndhuwur bisa digenti tanpa ngowahi surasaning tembung.
Dasanama antarane tembung kriya yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung kriya. Ing jinis dasanama iki, rada akeh tuladhane amarga tembung kriya bisa didasanamakake kanthi jembar. Tembung kang nduweni dasanama tuladhane :
Kaleksanan – kelakon nyawang – nglirik – nginceng
(a) Antok merdhayoh ing omahe Pak Tarto.
(b) Antok mertamu ing omahe Pak Tarto.
Tuladha ing ndhuwur nuduhake yen tembung merdhayoh minangka dasanamane mertamu. Amarga tembung iki kalebu dasanama padha tegese, mula bisa genti-genten tanpa ngowahi surasane tembung.
Tuladha ing ndhuwur ora bisa dijlentrehake kanthi gampang. Tembung nyawang – nglirik – nginceng tembung dasanama kang tegese meh padha, mula ing ukara ndhuwur ora bisa genti-genten panganggone. Tembung nyawang – nglirik – nginceng bisa kabedakake kanthi cara fiture distinctif. Yaiku kanthi jarak utawa solah bawane. Nyawang ateges ndeleng kanthi biasa utawa jarake cedhak, nglirik ateges ndeleng saka pojoke mripat, dene nginceng ateges ndeleng saka bolongan utawa jarake cedhak tapi jarak pandange sethithik.
Dasanama antarane tembung kriya yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung sipat. Tembung sipat kabagi maneh dadi loro yaiku tembung watak lan tembung kaanan (Sasangka. 2008: 122-123).
Tembung watak mujudake tembung aran, dene tembung watak iki ora bisa owah (ora ngalami owah gingsire teges). Tembung-tembung kang bisa kalebu ing jinis iki yaiku :
(a) Budi kuwi pancene prigel bocahe.
(b) Budi kuwi pancene trampil bocahe.
(c) Aja dadi bocah bedhigasan, mundhak ora disenengi wong.
(d) Aja dadi bocah pencilakan, mundhak ora disenengi wong.
Ukara – ukara ing ndhuwur, nerangake yen ta tembung – tembung kang kalebu dasanama tembung sipat mligine watak iku akeh – akehe tembung dasanama kang bisa genti-genten. Tanpa ngowahi surasane tembung tembung trampil lan prigel bisa gegantiyan, semana uga tembung bedhigasan lan pencilakan.
Tembung sipat awujud tembung kaanan iki njlentrehake tembung – tembung dasanama tembung sipat kang bisa ngalami owah – owahan. Tembung – tembung kang kalebu jinis iki antarane :
(a) Jakarta, kutha kang reja banget.
Beda karo dasanama tembung sipat watak, dasanama tembung sipat kaanan iki gampang anggene owah. Tuladhane ing ndhuwur Jakarta kang reja banget iku gampang anggene sepi, nanging yen ngowahi keprigelan iku susah.
(c) Mergawea kanthi sregep supaya uripmu ora sengsara.
(d) Mergawea kanthi sregep supaya uripmu ora susah.
Kahanan susah utawa sengsara ing ndhuwur iku gampang anggene ngowahi tinimbang watak cuwa kaya ing tuladha tembung watak. Saliyane iku, uwis dadi ciri lumrahe dasanama yen tembung siji padha tegese karo tembung sijine mula ing tuladha (a), (b), (c), lan (d) tembung dasanamane bisa genti-genten tanpa ngowahi surasane.
Dasanama antarane tembung panggandheng yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung panggandheng. Tembung – tembung kang kalebu ing jinis dasanama iki sethithik banget, ing antarane kang bisa ditemokake yaiku :
Tuladha kanggo jinis iki pancene sethithik, nanging muga bisa nganti jelas jlentrehan ing ukara ngisor iki :
(a) Rikala udan awan mau, aku isih nang dalan.
(b) Nalika udan awan mau, aku isih nang dalan.
(c) Aku ora bisa karo sliramu sabab tresnaku wus dakwenehake marang wong liya.
(d) Aku ora bisa karo sliramu karana tresnaku wus dakwenehake marang wong liya.
(e) Aku ora bisa karo sliramu jalaran tresnaku wus dakwenehake marang wong liya.
Ukara (a) lan (b) nuduhake tuladha kang rada gampang anggone ngonceki, dene ukara (c), (d), lan (e) rada angel tinimbang tuladha sadurunge. Ukara (a) lan (b) nuduhake tembung dasanama kang tegese padha mula bisa genti-genten kanthi ora ngowahi surasane. Ananging ing ukara (c), (d), lan (e) ngemu teges kang meh padha dadi ora mesthi bisa tepak anggone genti-genten. Ing ukara (c), tembung sabab luwih ngandharake kaindahan tinimbang karana, lan jalaran. Saliyane iku tembung karana luwih umum digunakake tinimbang tembung sabab lan jalaran. Tembung jalaran panganggone luwih kuna tinimbang tembung sabab lan karana.
Dasanama antarane tembung panuduh yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung panuduh. Dasanama tembung kang nuduhake saperangan tartamtu. Tuladhane ing antarane : iku – kuwi
(a) buku iku daksilih saka Perpus
(b) buku kuwi daksilih saka Perpus
Tuladha tembung dasanama ing ndhuwur nuduhake yen tembung kuwi luwih dipengaruhi dialek tinimbang tembung iku. Ananging rong tembung iku nduweni teges kang padha mula bisa digenti-genten tanpa ngowahi surasane.
Dasanama antarane tembung katrangan yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung katrangan. Tembung katrangan kaperang maneh dadi papat yaiku dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung aran, dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung sipat, dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung wilangan, lan dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung katrangan.
a. Dasanama Tembung Katrangan kang Nerangake Tembung Aran
Dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung aran tuladhane mung sethithik kang bisa ditemokake.
Dudu – ora Mung – nggur Panetrapane ing ukara :
(a) Wong kuwi dudu bulekku nanging ibuku
(b) Wong kuwi ora bulekku nanging ibuku
(c) Bapakku biyen mung guru sd
(d) Bapakku biyen nggur guru sd
Ukara (a) lan (b) kalebu tuladha tembung dasanama kang tegese meh padha, mula anggone geganti-genten kurang trep. Dene ing ukara (c) lan (d) minangka tuladha tembung dasanama kang kapengaruhi dialek, ananging ora ngowahi surasane yen digenti-genten.
b. Dasanama Tembung Katrangan kang Nerangake Tembung Sipat
Ing ngisor iki tuladha ngenani Dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung sipat.
(a) Wong kuwi uripe sarwa kecukupan.
(b) Wong kuwi uripe tansah kecukupan.
(d) Haryadi nganggo klambi wernane rada abang.
Tuladha ing ndhuwur nuduhake yen ing tuladha ukara (a), (b), (c), lan (d) tuladha tembung dasanama kang tegese padha mula bisa genti-genten tanpa ngowahi surasane.
c. Dasanama Tembung Katrangan kang Nerangake Tembung Wilangan Ing ngisor iki tuladha ngenani Dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung wilangan.
Kari – isih Mung – nggur Panetrapane ing ukara :
(a) Dhuwitku kari sepuluh ewu.
(b) Dhuwitku isih sepuluh ewu.
Tuladha ing ndhuwur nuduhake yen ing tuladha ukara (a), (b), (c), lan (d) minangka tuladha tembung dasanama kang tegese padha mula bisa genti-genten tanpa ngowahi surasa tembunge. Saliyane iku, tembung dasanama kari lan isih, Mung lan nggur uga dipengaruhi dialek ing penganggone.
d. Dasanama Tembung Katrangan kang Nerangake Tembung Katrangan
Ing ngisor iki tuladha ngenani Dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung katrangan. Tuladhane yaiku:
(a) dhompete meh bae ilang.
Tuladha ing ndhuwur nuduhake yen ing tuladha ukara (a) lan (b) minangka tuladha tembung dasanama kang tegese padha mula bisa genti-genten tanpa ngowahi surasa tembunge. Saliyane iku, tembung dasanama wae – bae uga dipengaruhi dialek ing panganggone.
Saka andharan ing ndhuwur mau bisa didhapuk dudutan yen cirine dasanama yaiku tembung siji nduweni teges padha utawa meh padha karo tembung liyane. Dasanama antarane tembung lan tembung yaiku dasanama kang kedadeyan ing tataran tembung.
a. Masku sing nang Jogja ngirimi aku layang.
b. Masku sing nang Jogja ngirimi aku surat.
a. Antok merdhayoh ing omahe Pak Tarto.
b. Antok mertamu ing omahe Pak Tarto.
(a) Buku iku daksilih saka Perpus
(b) Buku kuwi daksilih saka Perpus
(b) Haryadi nganggo klambi wernane rada abang.
Dasanama ing jaman saiki wus rada diperhatekake, menawa mbesuke bakalan ana kang kanthi mligi ngrembug babagan dasanama basa Jawa. Amarga sejatine, wigati banget anane panliten ngenani babagan iku kanggo
wujudane yo mirip koyo ongko pitu.**yen di imajinasikan ongko pitu ki koyo pacul**dadi kang "hamer", jenengan ki hura pantes
Njenengan hura pantes ngambah banyu kang jero mundak klelep.ngelingono pacul kui yen diceburake menyang banyon kepriwe...?ngerti dewe tohh "tanggal wulan lan
pinuju mriki durung di kapak-pakakna ko.. _________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene
lahirmu, kulihat kepribadiannmu Fri Mar 26, 2010 9:08 am mbah sunar wrote:Dina lan pasarane kok iso jebles temen. Lha mbok iki dicobo 12-08-1942.sak ngertiku galak temenan.Weton : Rêbo Kliwon - 12
Sabdo Palon = Sabdo Panutaning Ngaurip.Noyo = Wajah.Genggong = Langgeng.Noyo Genggong = Langgeng Sifate.Sabdo Palon Noyo Genggong = Sabdo Panutaning Ngaurip Langgeng Sifate.=
Lakune prau wis ora jejeg maneh, ombake banter
kalangkung. Jroning kingkin sinalamur nulis serat Gathölöcö, cipteng nolo ngupoyo lejare tar len muhung mrih ayeming galih ywo kalatur sedih minongko panglipur.
Kang kinaryo bebukaning rawi Rejosari pondok, wonten kyai jumeneng
kitab kawan likur iji. Ciptaning panggalih tuwi mitranipun, ingkang ugi dadyo guru santri ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ngilmi, pro guru maguru. Datan wonten ingkang animbangi, pinunjul kinaot, langkung ageng pondhokan santrine. Krono saking kathahipun murid, ujaring pawarti pinten-pinten atus.
irung sunthi cangkeme nguplik, waja gingsul tur pethak, lambe kandel biru janggut göleng semu
timah budheng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwo, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglengo, labet
iku manungso opo, salawase urip aneng dunyo iki, ingsun durung tumingal”.
Janmo ingkang rupane kadyeki, sarwi nöleh ngandiko mring sabat, “podho tingalono kuwe, manungso kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunyo wus ciloko, iku durung besuk, sinikso aneng acherat, tikel sewu siksane neng dunyo kuwi, mulane wekasingwang.”
“Ingkang petel sinauwo ngaji, amrih weruh syara’
ngucap mring Mad ‘Arif: “Lah to moro age takonono, opo kang den untal kuwe? Lan sopo aranipun, sarto maneh wismane ngendi? Opo panggotaniro, ing sadinanipun lan opo tan adus töyo, salawase dene awake mbasisik, janmo iku sun kiro öra ngreti nyoro’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggö senenge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger döyan
sopo araniro yekti, sarto maneh ngendi wismaniro?” kang tinannyo lon saure. “Gathölöcö aranku, ingsun janmo lanang sajati, omahku tengah jagad”, Guru tigo ngrungu, sareng denyo latah-latah.
Gathölöcö muwus, ing mongko jeneng utomo, gathö iku tegese
kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, monco pat monco lelimo, iyo iku Gathölöcö aran-mami, prasojo tondho priyo.”
Gathölöcö menjep ngiwi-iwi, gyo gumujeng nyawang Guru tigo, sarwi mangkönö ujare, “Syara’ira kang kliru, sopo biso angelus wadi, yekti janmo utomo, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadono klawan bupati, liyane ora biso.
sarono warih, sun kungkum sangang wulan, ora kulak kawruh, satemene bae iyo, ingsun adus tirto tekad suci ening, ing tyas datan kawöran. Bongso salah kang kalebu ciri, iyo iku adusing manungso, ingkang sabener-benere.”
purwo lamun becik tan dadi seriking janmi, nadyan babi celengo, ngingu dhewe awit saking cilik, sopo ingkang wani nggugat mring wang halale ngungkuli cempe. Sanadyan iwak wedhus, yen asale srono tan becik haram, lir iwak söna, nadyan babi iku, tinilik kawitaniro, yen purwane ngingu dhewe awit genjik, luwih saking mendo.
Guru tiga duk myarso, gumuyu angguguk: “Sandhangan ingkang
öra kinaot arane, bedo kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing angkoso dadi darbekingsun, kang anyar sarwo gumebyar, sun-kon nganggö marang sanak-sanak-mami, ngon trimo nganggo olo.
Apan ingsun trima nganggö iki. Pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedhes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah. Ingsun dhewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawono, podho metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan. Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ono, benjang bakal sirno maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu
ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan söre esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi. Allah kang
Gathölöcö anyauri aris: “Rasul Mekah ingkang siro-sembah, öra nono ing wujude, wus sedo sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut, mung kari kubur kewala, sira sembah jungkar-jungkir saben ari, opo biso tumeka?
Sembahiro dadi tanpo kardi, luwih siyo marang raganiro, tan nembah Rasule dhewe, siyo marang uripmu, nembah Rasul jabaning dhiri, kabeh sabangsaniro, iku nöra urus, nyebut Allah siyo-siyo, pating
Guru tiga miyarso: “Asru ngucap nyoto sira maling, öra pantes rembugan lan ingwang. Siro iku wong munapek, duroko ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursilo mring panjawabipun, öra wurung katularan, nadyan ingsun datan
cangkriman, nanging pamitengsun, badhenen ingkang sanyoto, lamun siro telu pisan tan mangreti, guru tanpo
“Dalang, wayang, lawan kelir, balencong, endi kang tuwo? Badhenen cangriman iki. Yen siro nyoto wasis, mesti weruh ingkang sepuh.”
Ahmad ‘Arif ambatang: “Kelir kang tuwo pribadi, sadurunge ono dhalang miwah wayang. Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud ddingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, milo tuwo pribadhi.”
wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dhalang, mulane tuwo pribadhi, tan ono kang madhani. Anane dhalang puniku, ingkang karyo lampahan, nyritakake olo becik, asor unggul tan liyo saking ki dhalang.”
Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nyambungi wacono aris: “Karö pisan iki salah, podho ugo durung ngerti, datan biso mrantasi, tur remeh kewolo iku, mung nalar luwih gampang, öra susah nganggö mikir, sun ngarani tuwo dhewe wayangiro. Upomo wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dhalange pan durung ono, panggonanane durung dadi, wus ngucap
Ingkang mesti nglakonono, ingkang olo ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap. Yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung
Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badhaniro, njobo njero ngandhap nginggil wujudiro, wujude Allah kang murbo. Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kothak, balencong pisah lan kelir, dhalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reco. Benjang yen siro palastro, uripmu ono ing ngendi? Saikine siro gesang, patimu ono ing ngendi? Uripmu bakal mati, pati nggowo urip iku, ing ngendi kuburiro? Siro-gowo wira-wiri, tudhuhno dununge
tanpo misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, roso ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasaniro ing kawruh öra tinoso. Tetep urip tanpo moto, matamu moto söco pring, matamu tanpo paedah, matamu tan migunani.”
wani ngaku, matamu öra pisah, moto olehmu ing ngendi? Opo tuku, opo gawe, opo nyelang? Opo siro winewehan? Iyo sopo
moto kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku dadyo jalaran wujude ragamu kuwi. Öra nedyo gawe rambut kuping moto.”
Guru tiga nulyo möjar: “Allah Ingkang Moho Suci, ingkang karyo-
ndunungno kajedhegan ingkang dhiri mestine dadi sakitan. Öra keno siro mukir melokke wus pinanggih,
anggo tanpo urus. Saikine balekno, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ono satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’no, cirine rino lan wengi, ingsun-rebut tanpo ono. Saiki lagyo pinanggih. Siro ingkang nyimpeni, santri podho tanpo urus. Yen siro tan ngulungno, sun-lapurake pulisi. Öra wurung munggah ing rad pengadilan. Mesti siro kökum pekso, yen wengi turu ning buwi, lamun rino nyambut karyo. Saben bengi den kandhangi. Bedo kalawan salawase nggon tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang dadyo sedyo-mami agal alus kasar lembut ingsun-nalar. Murih ojo dadi salah.”
Gathölöcö amangsuli: “Edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan biso waras, saben dino öwah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak. Panganggö kang sarwo endah. Ingsun edan urut margi, nurut margane kamulyan.”
‘Abdul’jabar muring-muring, astu sumaur bengis: “Rembugan lan asu buntung.” Gathölöcö
Dhasare buntung sadoyo, tan ono buntut sawiji. Boso asu ma’no asal buntut iku wus ngarani. Ingsun jinising janmi öra buntut lir awakmu. Balik siro wong opo? Siro gundhul anjedhindhil, opp Londo opo Ködyo opo Cino? Opo siro wong Benggolo?”
Wiwit biyen jaman Purwo, Pajajaran Mojopahit, wong Jowo agama Buddho. Jaman Demak iku salin, nyebut Rasulu’llahi, sebute wong ‘Arab iku. Saiki siro-tular, anilar agomo lami, tegesiro iku Kristen bongso ‘Arab.”
Guru tigo duk miyarso, sru nyentak sarwi nudhingi: “Gathölöcö siro gilo.”
Gathölöcö amangsuli: “Iku bener tan sisip, bopo biyung kaki buyut, kabeh keno ing pejah, lamun wis tumekeng janji. Yekti mulih mring asale podho ilang. Kiraku manowo siro metu saking reco wesi, dene wujud
Iyo iku bopo biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine siro biso nudhuhake biyang-mami, wismane ono ngendi? Lawan sopo aranipun? Ombo-ciyute piro, duweke wong tuwo-mami? Yen tau weruh iku ujar ambelasar. Krono ingsun nöra wikan, wujude ingsun saiki, mujud dhewe tanpo lawan. Allah öra karyo mami. Anane rogo-mami,
pendhak pasar ratri siyang, saejam sawidak menit, öra kurang tan luwih. Wukune mung telung puluh, raganingsun duk dadyo, sarto wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki ugo.
Badanku keno ing rusak, urip-mami wangawuhi, saöbah-ösiking badan,
tan kuwoso opo-opo. Ragengsun wujuding Suksmo, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsaniro Hyang, aweh mösik liyo mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, panggondo pamiyarso, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah. Ingsun öra opo-opo, mung pangroso duwek-mami, iku yen ono sihing Hyang, yen tan ono sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, boso sepi iku suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung öra weruh siji opo.”
Ingsun Ingkang Moho Mulya, tan keno rusak bilahi, ingkang langgeng swargo mulyo.” Kyai Guru
lakoni, kanggone mengkö lan besuk. Supoyo ojo salah, dadi öra kurang luwih. Lamun salah ngrusak buku sastro ongko. Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-ati, gawe pesti ojo kliru.”
Kyai Guru angucap: “Kang durung sira-lakoni, bejo sarto cilakamu besuk opo? Aneng ngendi kuburiro?”
iku, manut senenging driyo, dadi öra kurang luwih, öra angel öra cidro ing semoyo.”
Gathölöcö asru ngucap: “Den enggal nyunduk mring mami. Sapisan nyunduk jisim, pindö batang siro-sunduk. Yo ingsun
Hyang Widdhi. Syara’e, yen mangan lebokno silit, iku tetep aran janmo ngrusak syara’. Dene bangsane agomo, sasenengane wong ngaurip. Sanajan agomo Cino, lamun trus lair batin, yekti katrimo ugi.”
Guru telu: “Agamamu, iku agomo kopar. Agomoku ingkang suci, iyo iku kang aran agama roso. Tegese agomo roso, nuruti rasaning ati. Rasaning badan lan lesan. Iku kabeh sun-turuti. Rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadoyo. Siro agomo punapi? Sauriro
tumuwuh, sun-kiro luwih mono pangrawuhe Guru santri. Dene iku isih bödhö kurang nalar. Durung podo durung timbang. Yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur. Yen mangkono sun-kiro, ingkang muruk tanpo budi. Iku nyoto setan ingkang mindho janmo. Lamun wulange manungso, mesthine podho mangreti, mring dugo lawan prayögo. Aywo karem karyo serik. Mulane kudu eling. Eling marang Ingkang Asung. Asung urip kamulyan. Upayanen den kapanggih, yen pinanggih padhang terang sagang nalar. Yen padhang tegese gesang, lamun peteng iku mati. Janmo ingkang duwe nalar aran manungso sajati, yen luwih wus ngarani. Agal myang alus cinakup, tan koyo Guru tigo. Bödhöne kepati-pati, cupet kawruh peteng nalar ma’naniro.”
pinanggih, bibis alit ing tasik, öra mundur bantah kawruh, pelem gung mowo gondo, kawuk ingkang mindho warni, becik ingsun
upami, angajak opo sireku, dhuh lae puter wismo, nganggo siro mejanani, kentang rambat sanajan rupaku olo. Menyawak kang sabeng töyo, prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila, kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan siro guru. Koco tumraping netro,
ngendi srayaniro najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, moso ingsun munduro, yeku
dipun until, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sariro.”
Kacarita ing Cepekan pondhok ageng panggenan santri ngaji, puniko sampun misuwur kawentar monco projo. Wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru ‘Alim Jamhur tanpo samo, kang nomo Hasan Besari. Kajuworo yen ‘ulomo, milo unggul
Kur’anipun, ngasil-ingasil iko, samyo taken-tinaken mring kancanipun. Wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
kinawuhan. Kang saweneh ono santri pradondi, ing lapal ma’no puniko. Udreg paben grejegan. Santri kalih moro merak
möjar: “Dene gati kados wonten karsanipun? Pukul pinten mangkatiro saking pondhok Rejasari?”
Angling Kyai ‘Abdul Jabar: “Bakdo subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten margo, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur. Gathölöcö namaniro, dapure mboten mbejaji. Punika setan katingal anak belis ambekto wadung linggis, pan kinaryo ngrusak ngremuk ing syara’ Rasulu’llah, ingkang leres dipun wadung lemah putung. Yen pokah rebah binubrah, agami den obrak-abrik.
rinampasan ambubrah syara’ lan sirik. Wungkul akal mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal
nyingkring boten mlangkring. Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah soyo rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling nedyo anjiling.
podho koyo ingwang, marmo gundhul kasundhul ing agami. Milo putih surbaningsun, titih teteh micoro, kalah iki mesti
nrawang putus ngisor ndhuwur, milo klambi kebayak, biso miyak marang kawruh agal alus. Sabuk poleng monco warno, kawruh-ingsun warni-warni. ‘Ilmu Jowo, Londo, Cino, Turki Ködyo Hindu Benggolo Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jowo tan kuciwo, dasar ingsun bongso Jawi. Milo bebed sarung ombo, ömber jembar ngungkuli ingkang dhakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyoto, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, öra nono biso modho, amadhani marang mami.
anerawang njobo njero ngisor ndhuwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janmo tanpo budi. Sayektine ingsun wirang, golek-ono saiki ono ngendi, si Gathölöcö wong kumprung. Ingsun arso uningo mring warnane janmo ingkang kurang urus.”
Pungkur, nulyo manjing ngepakan. Santri tigo pramono samyo andulu, ing pacandon wonten janmo,
sireku mring ngarsanipun, Guruning santri Cepekan, Kyai Hasan Besari. Kinen sareng lampah-kula.”
Gathölöcö maleleng ngiwi-iwi, gela-gelö manggut-manggut, nanging kendel kewolo, cangkemipun macucu boten sumaur, nulyo nembang uro-uro, larase mung angger muni.
samyo eram sadoyo tyasnyo geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacono jroning driyo, opo boyo pancen
sarwi ngucap: “Opo siro tan uning, ingsun iki lagyo ewuh, lan banget ketagihan? Lamun siro pari-pakso ngundhang mring sun, kethu-mu bae sun-selang prelu kanggo gadhen dhingin. Candu rong timbang kewolo. Nanging janji siro-tebus pribadi. Mengko yen wus mendem ingsun, tumuli mangkat mrono, lamun siro öra lilo kethu
sami: “Lamun öra sigung kethu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu. Umpomo ingsun-wenehno, luwih becik den turuti.”
Kang satunggal tumut ngucap: “Öra bedo anyare kethu-mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung wang, bayar nyicil seteng seteng saben esuk, sun-lowongi durung esah, isih
muwus: “Niki kethu-kawula, tampenana Gus Nganten sampeyan-pundhut, gadhekno
apyun upami, ono kethu dadi candu, candu dadi gelengan, pathek tungkak gelengane dadi kebul, kebule mrasuk mring badan, sumrambah dadi nyegeri. Jenang sobrah ancur kaca, balung tipis munggeng pucuk dariji, seger dadi röso mlaku, nanging ingkang kelangan,
kapir puniko, sopo kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karyo uripipun, akaryo bejo ciloko, tan liyo Hyang Moho Suci.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ono kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku öra serik, tansah ningali ing Allah kang töhid nenge myang ösik. Gletheke paningal iku, pamyarso pangucap-neki, nyoto angen-angeniro, ingkang ngglethakaken Widdhi, myarso ngucapken pestinyo, Allah ta’ala ngimbuhi. Dadi
Opo ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking töyo, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih dhuwur, endi kang luwih andhap, opo ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karö wong pejah.
Wong sugih lawan wong nisto, wong jalu lawan wong estri, wong kapir lawan wong estri, wong kapir lawan wong Islam, moro badhenen saiki.”
lair, yen tan ono anggitipun, menowo datan wikan, pranataniro agami, tetep kapir yektine janmo puniko.”
Roro Bawuk gyo mapan: “Mangkönö deniro angling, ndiko-bedek Gus Nganten cangkriman-kulo.Kabeh ingkang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, pangucape pirang kecap, mongko leklu iku klimis.”
anjenggigis koyo antu loro ngelu.”
Ucape kang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, panamung salikur kecap, nöra kurang nöra luwih, dene sastro kang muni, pan iyo amung salikur, kabeh ucaping jalmo, kang ono ing ndönyo iki, leklu klimis iyo iku
Angucap: “Ingsun wus kalah, saprentahmu sun-lakoni.”
Gantyo Dewi Bleweh mapan, lenggah nedyo
piro rasane lamun pinangan. Sun andulu wujudiro, adege wolung prakawis, pikukuhe rogo tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang lörö tutup-tinutup, samyo manjer bandero, kekalih pating karingkih, lan
gendhuk kuwi, isine ndönyo amung songo kathahipun, ingkang kinaryo ngetang, angkane mung sangang iji, öra nono ingkang luwih saking songo. Sawuse jangkep sadoso, bali marang siji maning, iku tandhane mung songo, isine ndönyo iki, kabeh mung songo kuwi, kahanane rupo iku, yektine nem prakoro, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang. Liyo iku öra nono, rupo ingkang monco warni iku podho ngemu roso, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam ndönyo iki, rasane mung ono wolu, legi gurih kalawan, pait getir pedes asin, sepet kecut
ngadeg suku wolung iji, keblatiro kekalih, madep ngalor lawan ngidul, sipate iku papat,
ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, kathahe telung prakawis. Badhenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi.”
Lupitwati aturiro: “Pukulun pepunden-mami, saestu leres sadoyo, marmane ombo samangkin. Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng
Gatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli: “Tuturiro sun-tarimo, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh
enteng aywo nampik, lamun nampik siyo-siyo, tan wurung sido bilahi. Wus lumrah wong lanang iku, wajibe
brangasan, ngajenono mring sesami. Upomo siro katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun siro micoro, kudu ingkang sarwo manis, dimen reno kang myarso, aywo nganti den ewani. Yen siro micoro saru, utowo demen ngrasani, mring alane liyan janmo, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewo, sinebut wong kurang budi.
Upamane ono tamu, dheng enggal siro nemoni, kang sreseh nuli bagekno, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sökur biso nyugatani. Sanajan tan
den arani öra lumrah, datan kurmat mring sesami. Watak andhap asor iku, wekasane nemu becik, raharjo sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitro, akeh ingkang tresno asih.”
estri. Samengko mrih genahipun, maniro arso nontoni, mring prenah tetengeriro, wujude ingkang
pundi, dene paring dhawuh lukar, kawulo lumuh nglampahi krono saking mboten limrah, nalar saru tan prayogi.”
bilahi, sidane nemu ciloko, katiban gitik panjalin, wong siji kaping limolas, lan maneh sun-sepatani. Ananging yen podho manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busono, nuli marang tilam sari, awakingsun pijetono, supoyo kesele mari.”
Para garwo samyo manut, tyas ajrih den supatani, sadoyo lukar busono. Gathölöcö dhuk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi. Mangkono deniro muwus: “Saiki katon sajati, wus cetho nyoto wanito, tengere wadon kaeksi, warno-warno datan podho, ono gedhe ono cilik.Rehning cetho wus kadulu, wujudnyo sawiji-wiji, akaryo renaning driyo, ing samengkö sun-lilani, kabeh podho tutupono, ngagemo busono maning. Yen sireku arso weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalono, becike opo saiki, utowo mengko kewolo, sakarepmu sun-turuti. Lamun siro ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, maniro manut sakarso, gelem bae ingsun wani, siro ngajak kaping piro, maniro saguh ngladeni.”
Jayeng sastro empaning lelungid, sirik ageng jenenging wanudyo, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, tejo panjang kang ngemu warih,
pratikele, wanito tindak dudu, kudho mijil ing
bebayi sah kang saking tuntunan, graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwo ingsun-wastani, parikan jenu towo, pan ojo katungkul, ing solah kang tanpo karyo, menyan kuning kang toyo saking jasmani, engeta
mukti bae, dhuh babo jamang wakul, sekar pandan mawur kasilir, nadyan tedhaking Noto, sajagad
siro-anggowo, condongno ing kalbu, Wiku Raja ing Kusniya, Sarkap putro den gemi simpen wewadi, ywo kongsi
Wideng galeng Kumbayana siwi tegese estri ayu utomo, pratondho serat pangrembe, cipto tyas
badan, jolo panjang suluke wayang kalithik, yen kaledhon ing tekad. Kenthang rambat gancaring wong ngringgit,
susileng priyo, pan kuciweng semu, dekunging sabdo tanogo, gugur parlu nöra batal ing wewadi, wong taklim sapodhonyo.
(Jayeng sastro = carik, teja panjang = kluwung, sinjang
kisma rempu = lebu, atmaja Jumiril = Umarmaya, Nata Prabu ing Tasmiten = Geniyoro, kaca
pring = suling, jamang wakul = wengku, sekar pandan mawur kasilir = pudhak, barat gung mrataweng wreksa = prahara, jarot pisang = serat,
Kumbayana siwi = Aswatama, pratondho serat pangrembe = penget, cipto tyas tan kawetu = graito, pangumbaring puyuh = jajah, jolo panjang = krakad, suluke wayang kalithik = sendhon, kenthang rambat = telo, gancaring wong ngringgit =
Gathölöcö praptanipun ing Cepekan pondhok santri, langkung sukaning wardoyo, aningali poro murid, samyo sanget kurmatiro, dumateng Sang Gurunadi. Nulyo minggah ing langgar gupuh, sesalaman genti-genti, riwusnya samyo salaman. Poro murid onilakrami: “Wilujeng rawuh-paduko.”
“Kawulo sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi?”.
saurano tri prakawis, cipto ning kang kaping pisan, panggraito kaping kalih, sang panyipto kaping tigo. Kanugrahaning roh kuwi.saurono iku telu, ono dene ingkang dhingin, urip tan kalawan nyowo, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewolo kaping tri. Tan ono wöwöranipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat piro, saurano tri prakawis, kang dhingin adhepaniro, idep ingkang kaping kalih. Madhep ingkang kaping telu. Lamun siro den takoni, nugrahaning iman piro, saurono tri prakawis, sökur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih, sabar ingkang kaping telu. Piro nugrahaning töhid, saurono dwi prakoro, krono tetep ingkang dhingin, wedi kaping kalihiro, nugrahan ma’rifat jati. Siro sumauro gupuh, iku
nenggih. Martabate nyowo iku, lamun siro den takoni, kathahe namung satunggal, iyo iku roh idlafi, mung sawiji marganiro, tegese urip puniki.
Öra nono urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun siro tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurono, sopo ingkang ngucap kuwi. Ojo to sireku umyung, yen siro dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanono, ing panarimo sayekti. Ono ingkang nrimo iku, koyo töyo lawan siti, lawan ingkang koyo udan, opo dene koyo wesi, kalawan koyo samudro. Ingkang koyo lemah warih. Den rumesep tegesipun, öra pegat kang rohani, tegese kang koyo udan, datan pegat tingal-neki, ono maneh koyo tösan, sakarsaniro mrentahi. Ginaweyo arit wedung, petehl wadung kudi urik, öra öwah sifatiro, isih bae wujudneki, ingkang upomo samudro, pituduh ingkang prayogi. Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sogokan nenggih,
weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti. Nyoto bener öra kusut, lan weruh paraning ösik, weruh paraning nengiro, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih, lan weruh paraning turu, weruh paraniro tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran seneng nenggih. Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil. Weruh paran tengah iku, weruh paraniro pinggir, weruh paraning palastro, weruh paraniro urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. Tan samar weruh sadarum, anane sasmito iki, siro kabeh pömo-pömo. Anakingsun poro murid, sireku aywo sembrono, weruho rasaning tulis. Dene siro yen wis weruh, kekerono ingkang werit, aywo umyung pagerono, aywo sembarangan kuwi, nganggo dugo kiro-kiro, aywo dumeh biso angling. Lan maneh aywo kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maidö temah köpar, karono rerasan iki, öra amicoro syara’, amung sajatining ‘ilmi. Ingkang renteng ingkang racut, tan ono kaetang malih, caritane soal iko, podho anggiten ing batin, dadi wijange sadoyo, siro ingkang ahli budi”
Urip iku siji, asale saka Gusti Allah, baline marang Allah. Asale saka Urip, baline
mung siji loro telu, astane sedheku… mirengake bu guru, menawa di keki duit 😀
sampe 2 minggu ngono iku kanggo sopo .... 2013-06-26T19:36:35+07:00 Multi Quote Quote#8987 Loading... GDP Loading...Kaskus Maniac – Join: 14-06-2008, Post: 4,368 26-06-2013 19:43 26-06-2013 19:43 Quote:Original Posted By undu ►golek duwek nganti luar kota sampe 2 minggu ngono iku kanggo sopo ....
golek duwek nganti luar kota sampe 2 minggu ngono iku kanggo sopo ....
sampe 2 minggu ngono iku kanggo sopo ....
blogspot barang kan Pak, tak cobak ah…
Saget kangge menopo kemawon asal suport html.
Wingi aku lewat Muntilan lho Mas…
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa pulo Wikipedia Jepang inferences
August 12th, 2012 at 20:10	| #38
edan tenan yo kang, jan jowo ki rame tenan.
September 29th, 2016 at 15:11	| #39
PANGIRUPING SUKMA,BADAN, NYOWO LANANG-
ana, pokoke komplit sing ora mana pokoke rugi
dodolan wong sekampung ngerti kabeh mung ngerti soko mambune.Yen jare
kanggo wong sing wis ngeleh banget lan duwite mepet ; nasi putih,
mobah jroning ambegan,allah mosik jroning ati,ya rasa ,ya rasul,yarasaning pangeran duh pangeran kulo nyuwun gampil,gangsar pados kaya sandhang tedha,lumintu lestantun gampil kersaneng
Alhamdulillah, isih iso OL maneh... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Timuranndhokter anane nasionalis. Jepang, ditlit?ni, Jerman, dipituturak? log. kulon? Anyar, Anwar kab?h diarani keturunan basa abad. basa giliran? salah Asia. bisa
auf watara P?nget: Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit
#Gambar Porno Indo [Archive] - Page 39 - Perawan [dot] uswww.perawan.us › ... › Pojok
apike opo_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
rak melek... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
isok didelok ngono,” jare ibuk mau ambek nduding Kosim.
Arek-arek ngempet ngguyu ndelok Kosim sing diarani korban bencana iku…
Moro-moro onok wong wedok teko ate nyumbang.
mandeg, saiki ganti nguber arek sekolah mau, “He jancuk, sik cilik wani ngelokno wong tuwo… asu kabeh ancene, gak tau dididik gurune ta…”
Arek- arek sekolah iku langsung mlayu sipat kuping diuber Mbak Pat sing cumak kutangan thok mlebu kampung. Wak kaji sing sik tas mulih tekok langgar cumak ngelus dhodho ndelok
menungso, koyok anim.” Jare wong sing nabrak mau.
gathel, ta? Ngene iki, tambah ngerepoti wong akeh.”
Arek-arek diewangi tukang becak langsung nggotong Kosim dideleh nang pinggir embong.
“Oalah saknone, rek… sampek sikile ajur ngene,” jare tukang becak sing ngewangi ngangkat.
“Iku raine lik…duduk sikile, raino gak opo-opo, sikile sing sempal,” jare Soni.
Prita moro-moro langsung mlayu nyegat taksi, trus numpak…
“Pritaaa!!!” Mas Bimo mbengoki…terus nguber taksi iku.
lha wong banyu peceren, soale banyune gak mili. Wong-wong yo gak onok sing gelem ngewangi
sing digawe-gawe… wis talah, pokoke aktinge Miska nang Cinta Fitri, lewat!!
Angga jenenge arek sik polos, ndelok iku, langsung muntap. Areke meneng ae, raine mbrabak abang. Atine wis kobong.
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.youngfreetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Lan sewu nerangake larangan # Kang sewu nera ngake janjian.Sewu pengancam ingkang medeni # Sewu cerito dongeng kang peni.
ayem, wilujeng dunyanipun, wilujeng akhiratipun, sinembadan panyuwunipun, gampil sedoyo urusanipun. Sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten.
Tuyem : woi inyong arep pesen! ya
wis, inyong ora sida pesen lah!
KFC : oh iya! mau pesen apa?
Reaksi: pramuka itu....1. takwa
weruh kampunge dewe’ pokoke nek liwat wsb ora mampir mesti
monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan
Download Mp3 Burdah, Shalawat, Nasyid,Maulid
kenapa kok tunggu nangis dulu..???”
Kakek & Nenek : “Iya, kita lupa naruhnya di mana. (Andre Wahyudibroto-A68)
Wis ana sewulan DAPLUN karo bendarane nang Amrik, bareng weruh ana restoran ‘masakan Indonesia’, wong sekloron mlebu terus njagong adep2an. Pelayane ROBOT nyedeki karo takon
D : nganggo. asu.!! (Daplun nggentak seru pisan)
anu, asu karo wedhus sing goblok digoleti ora
Wikipedia:Bak pasir (267.764 pranala)
Wikipedia:Menyunting sebuah halaman (263.520 pranala)
Wikipedia:Warung Kopi (259.810 pranala)
Wikipedia:Babel/id-0 (258.629 pranala)
Bantuan:Tanda tangan (254.554 pranala)
Wikipedia:Kebijakan dan pedoman (253.601 pranala)
Wikipedia:Halaman pembicaraan (235.411 pranala)
Wikipedia:Pedoman gaya (231.405 pranala)
Wikipedia:Wikipediawan (231.160 pranala)
Wikipedia:Tanya jawab (230.938 pranala)
Wikipedia:Warung Kopi (Lain-lain) (4.885 pranala)
Wikipedia:Sudut pandang netral (4.708 pranala)
Pengguna:Meursault2004 (4.645 pranala)
Wikipedia:Asumsikan niat baik (4.626 pranala)
gak mudeng opo pancen gak gelem? kan iso, mbayar tenaga IT... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
SapaNgelegawa Nalika wewayangane dak sapa Grimis isih kemepyur Kaya beling-beling kaca pangilon kang ajur Ing ngendi anggonku goleki maneh Kaca pangilon Banyu tlaga wis katon ijo Kebak lumut Ing jero kono Ora ono wewayanganku Opo aku isih presojo Embun wengi kang adhem njengkut Atiku keslamur lumut
Kaca-kaca ing kategori "Gunung ing Mesir"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Gunung_ing_Mesir&oldid=846340"	Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.59, 11 April 2013.
Lunpia Semarang utawa Lumpia Semarang, iku panganan sabangsa rollade sing isi bung, endhog, lan daging pitik utawa urang.
Citarasa lumpia Semarang iku perpaduan rasa Tionghoa lan Indonésia, amarga pancèn sing nemokaké iku wong Tionghoa Semarang sing nikah karo wong Indonésia.
Panganan iki wiwit didol lan dikenal ing Semarang wektu pesta ulah raga GANEFO ing jamané pemerintahan Presiden Soekarno.[butuh rujukan]
(Basa Indonésia) Dari Gang Lombok Menyebar ke Mana-mana
san mawa topik panganan IndonesiaKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
“Wah, pokoke ciloko. Basa Jawa wis ora dianggep maneh karo wong Jawa dewe (Wah,
Nyuwun pangapuntene sedaya para sedulur, wulan iki memang duren karo rambutane durung awoh, muga-muga wulan ngarep (Desember) wis
lingkung seni-lingkung seni pewayangan diantaranya lingkung seni wayang Pusaka, Lingkung seni Wayang Jinawi 1 dan lingkung seni Wayang Jinawi 2,
mirengaken panembramanipun Panitia Kongres Pangestu. Kula manjurung puja-puji
mugi-mugi pangajab pangesthinipun wau kinabulaken ing Pangeran. Pangestu widada
gesang subur ngembaka nir ing sambekala, dados pangayomanipun
ing suka bahagia ing salamipun kanthi ngambah margining kautaman, inggih
margi leres manut tuntunanipun Sang Guru Sejati (Suksma Sejati). Satuhu.”
(Taman Kamulyan Langgeng, 2001:27).
Kantonis: zung1 jan1 tung4, Pinyin: zhōng xīntóng; lair 21 Januari 1981; umur 36 taun) dheweké iku penyanyi, aktris lan anggota grup musik saka Hong Kong, Twins, kondhang dadi penyanyi, Dheweké anggota saka grup Cantopop Twins, bebarengan karo Charlene Choi nalika taun 2000, lan bubar nalika taun 2007.[1] Chung diundhang déning salah sijiné lembaga model, nalika dheweké esih kerja ning Hong Kong.[2]
Dheweké nuli ditawari kanggo nyambut gawé ning Kaisar Entertainment Group (EEG), lan langsung diterima kerja ning kana ning taun 2000.[2] Dheweké dikontrak lan njalani pelatihan sadhurungé diarahaké kanggo anggawé kariré luwih maju.[2] Dheweké nganggo jeneng panggung Chung Yan-Tung meluni saran saka manajeré kang jenengé Mani Fok, Nalika tanggal 18 Mei taun 2001, dheweké dipasangaké karo Charlene Choi kanggo wujud grup musik duo kang dijenengi grup Twins, lan wis bisa ngerilis album telung wulan sawisé nggabung.[2]
Chung mulai karir soloné kanthi cara nyambut gawé ning dunya filem, dheweké tau mainaké peran ning filem MAN U, kang dirilis nalika taun 2002.[2] Sawisé meranaké tokoh ninng filem kasebut, dheweké dadi percaya dhiri anggoné mbuktikaké manawa dheweké bisa lan anduwèni bakat akting kang ora biasa.[2] Sawisé sukses mbintangi macem-maceming filem ning Televisi, akiré dheweké olèh panghargaan
meneng-menengan njukut gambaré nalika ana ning ruwang ganti.[2] Nalika iku, dheweké lagi nganakaké konser ning Genting Highlands, Malaysia.[2] Foto kasebut nuli diterbitaké déning
liyané, kayata pihak saka Jackie Chan lan pihaké aktor kondhang Andy Lau.[2] Akiré pihak majalah ngaku manawa salah lan njaluk ngapura kalro Gillian Chung.[2]
kang anggawé jenengé Chung elek.[2] Kanggo netralaké masalah iku, Chung akiré anduwèni insiatif kanggo anjaluk ngapura marang masarakat amarga kasalahan kang tau dilakoni déning Chung.[2] Ananging, ora namung anggawé jenengé tansah elek, foto-foto iku uga anggawé kariré Chung sahingga dheweké dicopot saka beberapa peran kang dilakoni déning dheweké.[2] Grup Twins uga bubar amarga kasus iku, Charlene Choi milih misah lan mulai karir
saking sawetawis keluarga Kristen ing sak kiwo tengenipun Pabrik Gendis Madukismo, badhe ngawontenaken pengetan Natal sesarengan, kados
Wonten ing adicara menika lajeng tuwuh pengajeng-ajeng sami sareng-sareng kepingin ngawontenaken pangibadah salebeting satunggal Panthan Gereja Kristen Jawi. Perkawis menika dados cikal bakal madegipun Kebaktian Minggu ingkang sepisan wonten dalemipun Bapak Sumardi, inggih wonten ing dalem kontrakan kagunganipun Bapak Broto Wiratmojo (sapunika dalemipun Bapak Sumanto, Padokan Kidul).
Wondene ingkang paring piladosan ngasta kotbah, kanthi cara gentosan inggih menika saking GKJ Mergangsan, GKJ Wirobrajan saha GKJ
kanthi panyuwunan dhateng PG Madukismo papan pangibadah ngampil Aula Gedung Madu Baru kanthi Pendeta Konsulen saking GKJ Bantul, inggih punika Bapak Harjo Suwarno.
Wiwit tahun 1967 lumantar Direktur PG Madukismo inggih Bapak Ir. Nuryono (tokoh Marhaenis/PNI) paring bantuan awujud siti (lahan bangunan), sarana angkutan/truk, material arupi kajeng jati kanggi mbangun papan pangibadah, ingkang kawiwitan rikala tahun 1968 wontening Komplek PG Madukismo, lan dipun pandhegani dening Bapak Ir. Suroso. Ing tahun 1968 menika ugi dipun putusaken Panthan Madukismo dados panthanipun GKJ Bantul kanthi pertimbangan amargi sacara geografis Madukismo kalebet wilayah Bantul.
Tahun 1970 pembangunan papan pangibadah Panthan Madukismo rampung, dene wragadipun kanthi cara gotong-royong antawisipun
njawi kadosta saking Bapak Radius Prawiro (Rp 100.000,-), kajawi bantuan uba rampe sanes kados dene kursi 100 biji lan mimbar. Rikala semanten GKJ Bantul nimbali Bapa Pendeta Widjojo Hadipranata ingkang estu-estu ndadosaken warga Madukismo tansaya giat ing piladosan dhumateng Gusti. Pramila jemaat panthan Madukismo tansaya ngrembaka ngantos langkung 100 jiwa kanthi tokoh-tokoh sepuh pitados ing Gusti Yesus kadosta keluarga Bapak Broto Wiratmojo lan sanesipun, ananging wonten ugi warga ingkang rumiyin sampun baptis lajeng ical.
April 1985 ngantos dumugi samenika. Wonten ing perkembanganipun, samenika GKJ Madukismo nggadahi Jemaat antawis 437 warga, 6 wilayah saha 22 Pradataning Pasamuwan.
yen urep kui kudu manfaati marang alam ndunyo
lan sak isine kagem gusti Allah seng paleng perkoso
pengin cepet kaya, kalau ngandalkan jalur biasa, lama kayanya!!!!’
hidayah kui kudu ditunggu opo diluru?_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
“Lha kok malah nggoblog-nggoblog­ake wong gerang ki piye ta Dur?” Seng­kuni kecenthok pangrasane.
“Awit najan ditinggala kalih sing jaler, Sembadra niku rak tesih resmi bojone Janaka. Napa mboten karan legan golek momongan? Awit nek enten bebaya ing­kang nemahi Sembadra, dulur-dulure Ja­naka napa nggih ajeng mendel mawon?”
“Dursasana, coba gatekna sepisan omonganku. Iki mau Anak Prabu Duryu­dana wis ndhawuh lumantar aku sing wose Kurawa kudu sabiyantu apa kang dadi krentege Burisrawa. Merga saliyane Buris­rawa kuwi kadang pener kaipe karo anak prabu, uga kaajap kanthi sabiyantumu sa­kadang, Burisrawa banjur rumangsa ke­potangan budi lan mengkone jroning Baratayuda bakal
metung kados pundi murinane Pandhawa mangke Man?”
“Lha apa Dursasana wis wedi getih?”
“Hohohoho, oalah Man…Man. Suthik Dursasana mingkuh
ombyongi. Ning sumangga sami dititeni, niki mangke awake dhewe ngarak manten napa malah mulih ke­wirang­an.”
“Wis ora usah nggunem sing durung kelakon. He, Swatama!”
“Njawi wonten menapa Paman?”
“Ana wong main dhadhu karo erek-erek, Ma” Durmagati sing kawit mau meneng nyaut.
“Woo, ra nggenah kabeh. Kaya biyasa­ne kae lho ngger,” Sengkuni ngatag.
“O inggih, ngestokaken dhawuh.”
Tangane dhalang Ki Anom Dwijoseno njabut cempurite wayang Aswatama gagrag Solo saka gedebog banjur ka­undurake kasambung tembang Astaku­wala alit. Cempala kadhodhog
setengah gumun, kawit wau kok isine mung jejeran terus niki pripun
Saya wengi penonton wayang ana omahe Kamidi sing lagi duwe gawe mantu sansaya rame. Sawetara milih lungguh ana kursi kang disedhiyakake ana latar. Nanging uga akeh sing lungguhan ana njero pendhapa ngiras njagong merga durung kober nekani resepsi awan
lagi lulus STSI rong taun kepungkur,” semaure Warno karo ngranggeh wedang ana ngarepe.
Dhasar dhalang isih enom tur baut anggone nata ukara. Mula ora mokal yen sing nonton dadi betah melek. Nganti bu­baran Limbukan lan jejer Negara Tunggu­malaya, sing teka nonton saya akeh. Ana sing saka desa kono wae nanging uga akeh kang asal saka njaba. Kamidi sing ngadeg ana ngisor gawangan ngomah mesem kalegan.
Kanggone Kamidi acara dina iki pan­cen wigati. Mantu anak ragil sing dadi pe­rawat ana RSUD Surabaya. Mula ora mokal yen resepsi ningkahane digawe gedhe. Sawise awan mau upacara adat ka­leksanan, bengine dibacuteke nggelar wayang kulit sewengi natas kanthi dha­lang Ki Anom Dwijasena, dhalang mudha sing lagi moncer. Yaga lan sindhene uga gawane ki dhalang. Mung gamelan lan wayange wae
ayune kaya ngapa ya Lik, nganti randhane wae isih akeh sing antri arep ngalap,” karo klepas-klepus nyebuli keluk rokok Kasno bisik-bisik marang Warno Bayan.
“Yen saiki kaya Luna Maya kae yake.”
Kasno karo Santosa sing kober ngu­ping ngguyu bareng. Mbah Wangsa sing lungguh ana ngarepe Warno Bayan bola-bali ngliling arloji ing tangan kiwane.
“No, iki nganti jam yahmene kok mung pijer jejeran genti genten ki piye ta?”
“Kula jane nggih setengah gumun, kawit wau kok isine mung jejeran sam­bung sinambung terus niki pripun.
nglampahake. Awake dhewe rak mung nonton,” seman­tane Kasno karo nyaut rengginang.
“Wah ya ora bisa sakepenake ngono kuwi Le. Kabeh ki nganggo pakem lan pa­­ugeran. Bubar jejer sepisanan njur Limbukan, budhalan, terus perang gagal lan sakteruse. Ora kok terus sakarepe dhewe ngene iki. Yen diumbar kaya ngene bisa ngrusak tatanan. Nyanggit ki kena-kena wae waton ora ninggal paugeran,” mbah Wangsa nggrundel. Warno Bayan pilih meneng.
“Wayang kok monoton, kawit mau pijer jejeran wae. Aku bali sik,” Santosa sing ora sabar menyat ninggalake kursine marani Kamidi. Sabubare nyalami sing duwe gawe
Wangsa mbacutake anggone nyawang kelir karo sajak rada gela merga kawit mau dieyeli terus karo
“Lho rusak piye ta Yo?” Warno Bayan miterang.
“Nembe mawon kula dipanggihi tukang geronge ken madosaken wayang Anom­an.”
“Lho kok kon nggolekke wayang Anom­­an ki apa wayange Lurah Puguh ora kom­plit?” Mbah Wangsa melu-melu nrambul gunem.
“Nalika mbeta saking daleme lurahe jane nggih komplit Mbah. Ning merga tledhore Widodo, penitine, sore mau bar nyimping wayang ora diawasi. Mula sa­enek-eneke wayang Anoman dijupuki Kusnan
bayaran... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
pungli Fri Aug 13, 2010 11:44 pm di telpon gene, sms kesuwen... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
pungli Fri Aug 13, 2010 11:53 pm sek, tak telponke demang tak kone ngirimi pulsa...Spoiler: ngirimi ng gonku kamsute... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
Halah kacek sitik, kacek sak huruf wae kok.
Asli aku pancen rak mudeng, bahenol ki maksudmu opo seh ???
Wis rak sah ngguyu maneh….- Kuwi singkatan
lho ) Wes… keep meneng… pokoke mba Ketut sing ayu lan
Yo wis, aku rak mulai meneh wis. malah tambah ngelu aku….
October 7, 2009 at 7:56 am @Kang Mas Toogeey
Inggih matur nuwun sanget, ping donga’ne, sanes wekdal kula sowan…. menika kawula dadi Pak Press wahhh !!! 😀
October 7, 2009 at 8:22 am @Haniifa
Nyuwon pangapunten menawi kawula sa’puniko ngagem jeneng seje, sa’meniko kawulo lagi mumeeeet lan mboten wonten gairah nulis wonten blog, dados maos komentaripun mas President Word Presssss
pariwisatagunungkidul.com Sat Aug 11, 2012 6:28 am Nderek langkung, namung badhe nge-share salah satunggaling website wisata wonten Kabupaten GK, monggo ingkang kerso ngindaki ....http://www.pariwisatagunungkidul.comNyuwun ngapunten menawi dereng lengkap, sukur-sukur ingkang saget
pariwisatagunungkidul.com/id/profil/Nek namung kulo piyambak mboten saged damel nganti dados ngoten niku mas :) sacho_ekaPenga
yo mung isone ndukung nganggo do a.. Suwun Mas Eka, dongo sampun cukul damel kulo rumongso enten sing dukung kok mas, sampun menehi kekiatan
Mung wae sok-sok nulung, yen wayah arep pilihan
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi November.
Cepheus inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Rasi lintang punima dipunparingi nama saking namanipun raja Ethiopia, Cepheus, ingkang wonten ing mitos Yunani, garwanipun Cassiopeia lan bapakipun Andromeda. Rasi lintang Cepheus punika inggih kalebet salah satunggal saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning abad kaping kalih déning astonom saking Walanda, Ptolemy lan sak punika sampun kalebet salah satunggal saking 88 rasi lintang modhern.
Rasi lintang Cepheus gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 588 drajat persegi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +90° lan -10° lan paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Nopember. Saperangan ageng lintang - lintang ingkang wonten ing Cepheus inggih gadhah magnitudo tiga lan sekawan, kanthi gadhah lintang binar lan saperangan variabel ingkang narik kawigatosan para panaliti. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Cetus inggih punika lintang Alpha Cephei, ingkang ugi dipunmangertosi minangkang Alderamin (pundhak sisi tengen) utawi (tangan sisih tengen). Lintang punika inggih gadhah cahya lintang sub raksaaa tipe A lan lajeng dados cahya raksasa padhang werna abrit ingkang mapan caket kaliyan bageyan kutub langit sisih lor. Alderamin badhe dados lintang kutub udakawis ing 5.500 taun. Posisi ingkang paling pungkasan pindhah inggih ing taun 18.000 saderengipun Masehi. Alderamin inggih gadhah cahya pethak kanthi magnitudo 2,5, ingkang tebihipun 49 taun cahya saking bumi.
Beta Cephei ugi dipunsebat Alfrik inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang Cepheus. Lintang punika inggih gadhah cahya raksaa binar kanthi cahya raksasa biru lan lintang pengamping ingkang lemah. Alfirk inggih minangka prototipe saking lintang variabel Beta Cephei, ingkang tebiipun kirang langkung 595 taun cahya saking bumi.
GAmma Cepheis utawi ingkang ugi dipunsebat Errai, Alrai utawi Er Rai, inggih punika lintang binar ingkagn tebihipun kirang langkung 45 taun cahya. Komponen ingkang paling wigatinipun inggih punika cahya sub raksasa oranye ingkang dipunpitados umuripun sampun ngantos 6,6 milyar taun.[1]
delta Cephei utawi Alrediph utawi Al Radif (pengikut) inggih punika variabel lintang binar ingkang narik kawigatosanipun para paningal ingkang gadhah kontras werna ingkang sae. Lintang punika kalebet lintang ganda kanthi cahya raksasa jene minangka komponen ingkang paling wigati lan pengampingipun cahya biru kanthi magnitudo 7,5.[1]
Mu Cephei inggih punika variabel lintang semi reguler, kanthi super raksasa ingkang gadhah werna abrit. Lintang punika kalebet salah satunggal lintang ingkang paling padhang lan amba ingkang dipuntingali ing galaksi Bima Sakti.
Xi Cephei ugi dipunmangertosi minangka Kurhah, Alkirdah, Alkurhah, utawi Al Kirduh inggih punika kalebet lintang ganda tiga.
Kurger 60 inggih minangka lintang binar ingkang tebihipun 12,9 taun cahya. Lintang punika ngewrat kalih cahya raksasa abrit ingkang ngorbit saben 44,6 taun sepisan.
Cepheus inggih taksih kalebet satunggaling kulawarga rasi lintang Perseus, sesarengan kaliyan rasi lintang Cassiopeia, Andromeda, Perseus, Pegasus, Auriga, Lacerta lan Triangulum. Déné rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sak kiteripun rasi lintang Cepheus inggih punika Cygnus, Lacerta, Cassiopeia, Camelopardalis, Draco lan Ursa Minor.[2]
^ a b Ridpath & Tirion 2001, kk. 112-113.
^ (en)Cepheus(dipunundhuh tanggal 23 Pebruari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.04, 2 Maret 2016.
Nyuwun ngapuntene yen wonten tulisan sing luput wonten teng lirik
[sunting] Gambar Jawa: Wayang.
[sunting] Patung Jawa: Patung Buto, patung Budha.
Gunung Kidul Sun Dec 18, 2011 3:25 pm mugo2 ratekan nggonku.... _________________tansah eling lan waspodho urip mung
Gubernur Jenderal iku gubernur kanthi pangkat dhuwur, utawa gubernur utama kanthi pangkat sadhuwuring gubernur "biasa". Gubernur Jenderal sacara umum ngacu marang pamimpin sing diangkat déning sawijining monarki kanggo mimpin sawijining wewengkon tinamtu. Saiki, istilah "Gubernur Jenderal" umumé dipigunakaké ing tilas koloni krajaan Britania RayaBritania Raya.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 9 Novèmber 2016.
Kecelakaan maneh... Enek korban maneh... Wis ora usah nyalahke koncone, didelok lakone dewe
Nuwun I Para pinisepuh, sesepuh ingkang satuhu kula bekteni, Bapak-bapak, Ibu-ibu, saha para rawuh kakung sekaliyan garwa ingkang satuhu bagya mulya. Kula nuwun, keparenga sumela atur, nggempil kamardikan panjenengan sekaliyan, rikalanipun nembe wawan pangandikan. Kula minangka tetalanging tanggap wacana kalinana matur ing ngarsanipun para rawuh kakung miwah putri, bilih saking keparengipun Bp. …………. sekaliyan, kula ingkang tinanggenah ambabaraken raos pangraos ingkang mijil saking teienging manah. Langkung rumiyin Bp. …………. sarimbit mocap puji sukur Allhamdulillah dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi, dene saged hanjenengi pawiwahan supitan (tetesan) putranipun ingkang angka ….. nama pun …… Kaping kalihipun, Bp. …………. sekaliyan mboten kesupen ngaturaken pambagya sugeng rawuhipun para tamu kakung sumawana putri. Bp. …………. sekaliyan ngatur¬aken gunging panuwun ingkang tanpa upami dene panjenengan sami sampun kepareng nglonggaraken wekdal saha penggalih saged hanjenengi ing pahargyan punika kanthi rila legawaning manah, saha kersa paring donga pamuji dhumateng anak kula ingkang sampun dipunkhitan. Bp. …………. sekaliyan rumaos karoban ing sih sutresna bebasan kadi lelumban wonten samodra, sakalangkung ndadosaken bombong bingahing manah. Kaping tiganipun, mboten kesupen ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur para sanak sadherek kadang kadeyan pamong mitra saha tangga tepalih tuwin para muda-mudi ingkang sampun kanthi rila legawa paring pambiyantu Ian panyumbang ingkang awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaranipun ingkang hamengku gati. Sarehning Bp. …………. sekaliyan mboten saged ngaturaken lelintu punapa-punapa, pramila sagedipun
kanugrahaning Pangeraningkang langkung ageng. Kaping sekawan, Bp. …………. sekaliyan nyuwun gungan dhumateng panjenengan sadaya kersaa paring puji pangastuti wilujeng, mugi putranipun ingkang mentas dipunicali sukeripun tansah manggih widada nir ing sambekala, tundhonipun kadiwasaning lare kasebat mangertos tanggel jawab, bekti dhateng para sepuh Ian murakabi mring bebrayan kathah, labuh labet dhateng bangsa Ian nagarinipun. MBok bilih: wonten kiranging trapsila anggenipun ngacarani rawuh saha mapanaken lenggah dhumateng panjenengan sadaya, kiranging trapsila saha bojakrama para sanak sadherek ingkang tinanggenah among rawuh, kiranging trapsila para sinoman anggenipun nglantaraken bojakrama, wonten kuciwaning pasugatan lan lelangen, kersaa para tamu paring agunging samodra pangaksami. Ing wasana, para tamu kasuwun kanthi sanget keparenga anglajengaken anggenipun sami pinarak lelenggahan kanthi sukaning manah sinambi ngrahabi sadaya pasugatan Ian lelangen
kadhaup kaliyan Nak Bagus Radhitya. sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken monjuk puja-puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung inggih awit peparing nikmat. Mugi-mugi temanten kekalih anggenipun bibar nggebyur bebrayan enggal dadoso kaluwarga ingkang Sakinah Mawadah Warahmah. sugeng lenggah.
ingkang winantu ing karahayon . Akhirul kalam. malakramakaken putra putrinipun ingkang sesilih Nak Ayu Fatimah.ingkang katur dhumateng ngarsa panjengan sami. Karana mestuti dhawuh kersanipun Bapa Aji Budi Harto. Wonten ing kalodhangan menika. putra kakungipun Bapa Riswanto.Wb. Para rawuh kakung sumawana putri ingkang dahat kula bektosi. para sesepuh ingkang satuhu kula bekteni . kinen matur pinangka talanging basa sulih sarira. Minangka puput pepuntoning atur. wanci tabuh 08. enggalo pikanthuk tangsuling katresnan. Karawuhanipun para lenggah sedaya. saha nagari. Bapa Aji Budi Harto ing kalodhangan menika netepi dharmaning asepuh. keparenga kawula sawetawis paripaksa nggempil kamardikan panjenengan sami ingkang ketemben lelenggahan saha wawan pangandikan. Ugi Bapa Aji Budi Harto saestu ngaturaken panuwun ingkang tanpa upami awit panjenengan sedaya kersa nglonggaraken wekdal kangge rawuh wonten adicara menika. Ingkang tembenipun saged migunani dumateng agami. Ing madyaning pepanggihan menika.Dhumateng panjenengan para pinisepuh. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya harja punika taksih kathah
ingkang tuhu pantes sinudarsana Sakderengupin kula matur. kirang Ian cupeting pangertosan kula. Inggih karana manunggaling cipta. mugi para tamu kersaa anglunturaken gunging samodra pangaksama.00 kanthi mboten wonten alangan setunggal punapa. panjenenganipun Bapa Aji Budi Harto nyuwun donga pangestu saha peseksen dumateng para lenggah sedaya. Bapa Aji Budi Harto lumantar kula ngaturaken sugeng rawuh dhumateng para tamu sedaya. sarta inayahipun. karsa lan karyanipun. ngantos paripurnaning pahargyan prasaja punika. Sudeng rawuh. Dene ijab qobul sampun kalampahan kalawau enjang. penejenenganipun Bapa Aji Budi Harto
. tiyang sepuh. Mugi para rawuh kersa lenggah kanthi mardikaning penggalih. rasa. saha kirang trapsila. kula panjenengan sami saged kempal wonten adicara punika kanthi widada nir ing sambekala. .
sedaya sami ngrisak adi luhungipun budaya Nuswantara. 350 warsa lawasipun bangsa Indonesia karegem dening panguwasanipun bangsa Manca ingkang tumindak sawiyah-wiyah. nanging pindhanipun jamur ing mangsa rendheng: gugur satunggal thukul pejuang cacah kalih. lungguh. perlu kawuningan bilih kamardikaning bangsa Indonesia ingkang kalampahan kagayuh wiwit tanggal 17 Agustus 1945 menika mujudaken kanugrahan paringanipun Gusti ingkang sakalangkung ageng sanget. Saestu mokal kalampahanipun lamun Gusti Ingkang Maha Kuwaos boten paring kawelasan dhateng kupiya lan pandonganipun para leluhur anggenipun kepengin uwal saking penjajahan. Para lenggah ingkang kinurmatan. suguh. Bapa Aji Budi Harto nyuwun pangapunten menawi wonten kekiranganipun aruh. ibu pertiwi suci menika. Wb. para pahlawan ingkang saestu toh nyawa bela pati kangge ngrungkebi tanah tumpah rah. 2011 | Durung ana sing nyelathu Nuwun. Mekaten ugi dhumateng Bapak/Ibu. sedaya sami njarah rayah bandha donyaning bangsa. Inggris. dumugi wasana. Cetha kacathet ing sejarah. maewu-ewu kusuma bangsa. Mirungganipun dhumateng … ingkang hanggung kinurmatan. sak kawontenanipun. lan Jepang. ingkang tansah kasdu paring lumebering kanugrahan. sedaya sami dene mrakosa dhateng kamardikaning gesang bangsa Indonesia. gugur kalih thukul sedasa. madya. nun inggih panjenenganipun Bapak … ingkang satuhu minulya ing budi. pejuang kamardikan.nyuwun mugio para lenggah sedaya kerso nyrantos pawiwahan punika wiwit purwa. Kawiwitan saking bangsa Portugis. ugi kaserat ing sejarahipun bangsa Indonesia. Dumateng para rawuh sedaya. Saengga ing pepuntonipun bangsa Indonesia saestu manggih ing kamardikan rikala tanggal 17 Agustus 1945. Wassalamu’alaikum Wr. para lenggah ingkang dahat sinuba ing panakrami. saperlu mengeti ambal warsa kamardikan Negara Kesatuan Republik Indonesia ingkang kaping 60. Sumarambah dhumateng para kanca ingkang tansah manggih begja mulya. kula nyuwun lumunturing sih agunging samudro pangaksami. Panjeneganipun nyumanggaaken mugio para lenggah sedaya kersa ngedapi pasugatan ingkang cumawis. Agunging pakurmatan konjuk dhumateng ngarsanipun …. ical sedasa timbul maewu-ewu. Walandi.
. Sedaya kalawau kabekta saking adrenging manah anggenipun kepengin uwal lumepas saking regemanipun bangsa penjajah. satemah kula dalasan panjenengan sadaya saged makempal kanthi sinongsongan kayuwanan. Para lenggah ingkang kinurmatan. awujud kabagaswarasan. Sinaosa meksa kathah ingkang gugur ing madyaning palagan. Puja astawa. Saha mbok bilih anggen kawula pribadi matur wonten galap gangsulipun atur karana kirang sesserepan saha andhaping pawiyatan. puji astuti mugi konjuk wonten ing ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi.
tegesipun namung cekap kanthi ‘tabur bunga’ utawi ‘mengheningkan cipta’ kewala.
. kula nyuwun pangapunten. Nanging ugi boten ateges sinau ingkang tanpa asil. Nuwun. pramila sampun samurwatipun bilih kula lan panjenengan para generasi mudha ingkang namung kantun ngraosaken asil saking kamardikan menika.Ngengeti semanten agengipun lelabuhan ingkang dipuntindakaken para pahlawan. Nanging langkung awrat saking menika tanggel jawabipun generasi mudha. mbangun tekad ingkang kukuh. pramila wujud pakurmatan dhumateng para pahlawan boten sanes inggih menika sinau. cekakipun kula lan panjenengan minangka generasi penerus perjuangan bangsa mundhi tanggel jawab. para pejuang kesuma bangsa mligi kagem kamardikanipun bumi pertiwi saengga ngantos manggih kasidan jati. cekap semanten atur kula. sinau. sedya ngisi kamardikan kanthi sae minangka tandha asung pakurmatan dhumateng para pahlawan kesuma bangsa. Saengga generasi mudha ing samenika kedah tetep
pakurmatan dhumateng para pahlawan menggah lelabuhanipun mring nusa lan bangsa Indonesia. lan sinau. jumbuh kaliyan jejibahan kula lan panjenengan minangka pelajar. Mbokbilih wonten klenta-klentuning atur.’ Kanthi menika sumangga kula lan panjenengan minangka generasi mudha sareng-sareng asesanti. nedahaken dhumateng bangsa manca bilih Indonesia ing samenika satunggaling negari ingkang majeng ing samukawisipun. Para kanca. Wujuding pakurmatan ingkang kula aturaken wonten ing ngajeng kalawau boten
mari maem ndas dus trus greng yo?? wahhh. gawe bujang koyo aku bahaya iki.
karepmu le. Kwe arep kuliah ning ndi, opo arep nang ndi terserah kowe. Sing penting intine kwe dadi anak sing sholeh wae. Wes arep dadi opo wae, sing
pm	Balas	wah kayake gak popo iku kang..
Darmawan	26 Desember 2010 pukul 21:07	Balas	walah iso gleweh-gleweh brow Triyanto Banyumasan	24 Desember 2010
Tekane para prajurit Bugis saka Kraton Goa ora dingerteni dening para brandhal lan bajag laut sabab kabeh prajurit namur laku kaya satataning kawula lumrah. Brandhal-brandhal sing kejem kuwi anggone go­lek mangsa ing wanci bengi. Sawijining wengi, tetuwane brandhal kang sekti mandraguna aran Supang Laknat du­we karep njarah rayah lan ngrampog Kraton Kutai. Supang Laknat bakal ngram­pog Sultan Muslihudin nganggo kekuwatan sing gedhe awit wadya ba­la­ne pancen akeh. Kabeh brandhal ka­lebu para bajag laut dikongkon ngupe­ngi Kraton Kutai.
Nalika para brandhal nembe padha rembugan anggone bakal ngrampog Kraton Kutai, dumadakan prajurit Bugis sing dipandhgani dening Daeng Pa­tom­po lan Daeng Makmun teka papan kono banjur ngrabasa para brandhal. Para brandhal ora ngira kalamun dise­rang luwih dhisik.
Daeng Patompo nggoleki Supang Laknat. Ora suwe kekarone wis adhep-adhepan. Dang Patompo ngadhepi Su­pang Laknat kanthi ati mantep. Sana­dyan Daeng Patompo tanpa gegaman, nanging tansah bisa ngladeni saparipo­lahe Supang Laknat sing katon wengis nggunakake pedhang ngemu wisa. Daeng Patompo ngerti, pedhang sing dinggo Supang Laknat ngemu wisa, mulane Daeng Patompo tansah mbu­didaya aja nganti kesenggol gegaman iku. Supang Laknat sangsaya branga­san, awit rumangsa kangelan nggepok awake Daeng Patompo sing pancen limpad pindha sikatan nyamber wa­lang. Daeng Patompo wis bisa ngerti apa sing kudu ditindakake, saliyane mancing nepsune Supang Laknat, dheweke wis ngerti kalamun lempenge Supang Laknat sing kiwa katon mlaha. Mulane nalika Supang Laknat mbabit­ake pedhange, Daeng Patompo men­dhak lan kanthi cepet ndhupak lem­penge Supang Laknat sisih kiwa.
“Adhuuh…!!!” Supang Laknat mbe­ngok kelaran. Dheweke tiba kaleng­gak. Nanging banjur tangi maneh, praupan pucet merga ngampet lara. Supang Laknat durung bisa siyaga wis diserang maneh dening Daeng Pa­tompo nggunakake jurus Ombak Sa­mo­dra, yakuwi jurus andelane Daeng Patompo sing uga jurus pethingan sing disengker ora tau digunakake menawa ora ngadhepi kahanan sing mbebayani.
Supang Laknat mung bisa nyabetake pedhange nyoba mbetengi awake. Na­nging muspra awit tangane sing nyekel pedhang kasil diantem dening Daeng Patompo engga pedhang mau ucul. Tangane kiwa Daeng Patompo kumlebat cepet nebak dhadhane Supang Laknat. Supang Laknat njerit seru. Nalika dhe­weke
janggut. Jurus Ombak Samodra pancen ngedab-edabi, serangan tanpa pedhot njalari mungsuh ora duwe kalo­dhangan kanggo males. Supang Laknat semrepet panone. Isih durung marem, Daeng Patompo banjur ngantem dha­dhane Supang Laknat. Brukk!! Tangan kiwa sing wis dilambari tenaga njero ora gelem keri, uga ngantem dhadhane Su­pang Laknat. Krepeg!! Ana swara balung tugel. Supang Laknat mung bisa mbe­ngok, awake gumebrug tiba ing lemah lan ora obah maneh. Mati.
Ngerti yen tetuwanggane mati, bala brandhal padha kelangan semangat. Akeh sing banjur limpe satemah lampus ketrajang tandange para prajurit Bugis. Ana uga sing banjur ngguwang gega­mane lan pasrah bongkokan. Daeng Makmun banjur ngrangket para bran­dhal sing isih urip. Ana sing ngaku me­nawa saperangan para brandhal kuwi saka Kraton Bulongan. Ana uga bran­dhal sing ora gelem nungkul lan mlayu golek slamet. Prajurit Bugis ora menehi kalodhangan marang sing padha mla­yu, mula enggal dioyak lan banjur di­tumpes. Awit kuwatir upama bisa lolos mesthi liya wektu bakal gawe ontran-ontran maneh.
Muslihudin enggal utusan Pangeran Muliansyah sowan marang Kraeng Tumalang Baraya supaya ngi­dini prajurit pangombyong sing wis aweh bebantu mbrastha brandhal murih ora ditarik bali ndhisik. Perlune amrih Kraton Kutai bener-bener ayem tentrem dhisik. Saliyane kuwi Sultan Muslihudin uga njaluk pretikele Kraeng Tumalang Baraya sing uga katelah Kraeng Goa, kepiye upama Kraton Ku­tai dipindhah menyang peranganing Bengawan Mahakam sisih ndhuwur. Awit Sultan Muslihudin kuwatir bakal tuwuh reretu maneh sing njalari kekes­ing kawula cilik.
Kraeng Goa sarujuk Kraton Kutai di­pindhah menyang panggonan sing adoh saka segara. Pamrihe dienggo jaga-jaga dimen ora gampang diserang mungsuh saka arah segara kaya sing mentas wae dumadi. Kraeng Goa mra­yogakake amrih Kraton Kutai pindhah menyang papan sing cedhak pegunu­ngan kayadene Kraton Goa.
Pamrayogane Kraeng Goa ditampa dening Sultan Muslihudin. Sabanjure Kraton Kutai pindhah menyang papan sing anyar yakuwi ing alas Pelaran. Alas Pelaran adoh saka laut, nanging isih ana ing sapinggiring Bengawan Maha­kam. Nalika Kraton Kutai ngalih me­nyang Pelaran, sasuwene sepuluh taun kahanan negara ora kaya nalika ana ing papan lawas. Kawula Kraton Kutai akeh sing nandhang lara. Bab kasebut ndadekake sedhih penggalihe Sultan Muslihudin. Mula Sultan banjur min­dhah maneh Kraton Kutai menyang la­ladan Jembayan, ora adoh saka Pela­ran.
Para prajurit Bugis sing disilih Sultan Muslihudin saka Kraton Goa isih setya ndherekake lan ngampingi Sultan Muslihudin. Awit
ing Loa Buah kuwi akeh banget woh-wohan. Ing antarane ana duren, duku, cempe­dhak, rambutan lan liya-liyane. Lala­dan Loa Buah ana ing dhataran dhu­wur. Laladan kuwi angel yen arep ding­go ngedegake lan ngrembakakake laku dagang. Nanging prajurit Bugis ora nggagas bab uwi, awit prajurit Bugis isih setya netepi wajibe yakuwi njaga keslametane Sultan Muslihudin lan Kraton Kutai.
“Muslihudin, menawa Kraton Kutai ora dipindhah menyang laladan sing ana kaline cawang loro ing Bengawan Mahakam, mbokmenawa mokal bakal entuk katentreman. Na­nging kabeh kuwi ora gampang, bakal akeh pacoban lan pepalang. Yen bisa mrantasi kabeh pepalang lan pacoban mau kowe bakal ngrasakake asile, yakuwi katentreman lan kemakmuran.”
Sultan Muslihudin wungu anggone sare. Sabanjure banjur ndonga marang Gusti Kang Akarya Jagad nyuwun pitedah bab impen mau. Esuke Sultan Muslihudin nimbali kabeh punggawa. Sawise kabeh ngadhep, Sultan Muslihudin enggal crita bab impen mau bengi. Sawise krungu impene Sultan Muslihudin, para pungga­wane jinem.
Dumadakan keprungu swara ing akasa : “Aja tidha-tidha marang sing bakal ditindakake. Pancen kowe kabeh bakal ngalami pacoban abot, awit kabeh kuwi butuh pangorbanan. Aja sumelang, aku leluhurmu bakal ngamping-ampingi ka­beh tindakmu.”
Kabeh sing ana pendhapa Kraton Kutai mrinding githoke krungu swara tanpa rupa kuwi. Ora ana sing wani ndhangak, kabeh tumungkul.
“Kabeh para punggawa Kraton Kutai, aja padha wedi. Kabeh kuwi awit saka ker­sane Gusti Kang Mahakuwasa, me­nawa aku kudu mindhah kraton kanggo kemakmurane kawulaku. Sasuwene te­lung taun wiwit dina iki ayo padha nya­mektakake kabeh ubarampe, kelebu prau lan kapal sing rosa, sing bakal kita gunak­ake kanggo ndlajahi Bengawan Mahakam nggoleki papan sing dikersakake dening Sang Bathara Toseng Kusuma,” Sultan Muslihudin ngandika kanthi manteb.
“Sendika dhawuh, kanjeng Sultan.” Kabeh punggawa Kraton Kutai nyendikani dhawuhe Sultan Muslihudin.
“Yen kaya mangkono, apa senapati Daeng Patompo lan senapati Daeng Mak­mun katon sowan ing kene?” Sultan Muslihudin nyawang para punggawane.
“Kula wonten mriki, Kanjeng Sultan,” senapati loro saka Kraton Goa iku wang­sulan bareng.
“Kepiye lemah sing dakwenehake sli­ramu sakloron, apa wis diolah?”
“Nyuwun duka, Kanjeng Sultan. Siti Loa Buah sanget inggil lan angel kagem tetanen. Nanging awit menika ganjaran saking Paduka, temtu kemawon kawula tampi kanthi bingahing manah.”
“Daeng Patompo, menawa lemah ku­wi ora bisa ngasilake apa-apa luwih becik dakjabel wae bebungah kuwi. Saiki slira­mu goleka lemah dhewe sing sekirane bisa kanggo olah tetanen lan bisa kanggo cagak urip sliramu lan kabeh wadyaba­lamu. Pamrihe amrih aku ora rumangsa kepotangan budi karo sliramu lan uga kadangku Kraeng Goa.”
“Nyuwun duka, Kanjeng Sultan. Kula sakanca sampun kathah nampi kekucah saking penjenengan. Kula mboten badhe nyuwun sulih siti ingkang paduka paring­aken dhateng kawula sakanca.”
“Daeng Patompo lan Daeng Makmun, kowe sawadya balamu wis duwe lelabu­han gedhe marang Kraton Kutai. Awit saka kuwi, sabdaku iki tindakna, yakuwi sliramu kudu golek lemah sing bisa kang­go olah tetanen. Iki dhawuhku!”
“Menawi kersa dalem kados mekaten, kula namun sendika, Kanjeng Sultan,” ature senapati Daeng Patompo nga­turake sembah.
Patemon dina kuwi uga katekan tamu saka manca, yakuwi tamu among dagang saka Inggris. Tindak-tanduke wong ku­lonan iku trapsila. Mula iya ditampa kanthi becik dening Sultan Muslihudin. Pihak Kutai lan among dagang saka Inggris iku sarujuk bakal padha deda­gangan kanthi adil, padha-padha entuk bathi.
Sawise patemon ing pendhapa Kra­ton Kutai, Daeng Patompo lan Daeng Makmun padha rembugan.
“Adhi Daeng Makmun, sliramu wis krungu dhewe kepiye dhawuhe Sultan Muslihudin, menawa lemah Loa Buah sing sugih woh-wohan dijabel bali. Lan awake dhewe kudu golek lemah dhewe sing luwih subur. Kepiye miturut panemu­mu, adhi Daeng Makmun?”
“Kakang Daeng Patompo, kita kudu maturnuwun marang Kanjeng Sultan Muslihudin sing pancen blaba lan kebak kawicaksanan. Satemene, sanadyan lemah Loa Buah ana ing nggunung na­nging uga bisa nindakake tetanen. Nanging kabeh andhahane awake dhewe wis kulina olah tetanen ing sawah, mu­lane angel kanggo miwiti olah tetanen ing pegunungan. Satemene lemah pegu­nungan mau bisa ditanduri cengkeh, karet, kopi lan tanduran liyane sing ora mbutuhake banyu akeh. Nanging kepiye maneh, dhawuhe Kanjeng Sultan Mu­slihudin kudu ditindakake.”
“Bener kandhanmu. Saiki coba golek­ana Daeng Nurdin, terus ajaken mrene.”
Daeng Makmun enggal nggoleki Da­eng Nurdin. Sawise ketemu, wong loro bali ngadhep Daeng Patompo. Daeng Patompo enggal crita ngenani lemah Loa Buah sing dijabel bali dening Sultan Musihudin.
“Daeng Nurdin, awit saka critaku mau, saiki kowe ngajaka andhahanmu supaya golek lemah sing ambane uda­kara padha karo lemah Loa Buah. Pisan iki aja nganti kowe kleru anggonmu milih lemah, tlitinen kanthi permati. Sawise entuk kaya sing dikarepake enggal-enggal kowe ngabari aku. Sabanjure aku bakal matur marang Kanjeng Sultan Muslihudin amrih enggal entuk ketetepan lan kekancingan. Bisa ditampa karepku iki?”
“Inggih, sang senapati, dhawuh pan­jenengan saget kula tampi kanthi tar­waca. Samenika kula nyuwun pamit ba­dhe ngupadi siti ingkang kados pen­jenengan kersakaken.”
“Ngajaka para andhahanmu wong-wong Bugis sing uga duwe karep golek lemah tetanen, awit sing duwe karep kuwi ya andhahanmu lan uga wadya­balane awake dhewe.”
Kawula Kraton Kutai saka suku Bugis saperangan ngetutake lakune Daeng Nur­din sakandhahane. Rombongan cilik kuwi ndlajahi Bengawan Mahakam. Wis pirang-pirang dina anggone padha lela­yaran. Alas Pondhok Pinang, alas Loa Janan, lan alas Karang Asam wis didla­jahi. Nanging wong-wong Bugis kuwi durung bisa nemokake lemah sing kaya diidham-idhamake. Sawise tekan Loa Kulu, wong-wong Bugis kuwi bali maneh. Lemah-lemah sing didlajahi pranyata isih kurang apik menawa katandhing karo lemah Loa Buah.
Nalika bali, kapal sing ditumpaki kandhas. Wong-wong Bugis kuwi banjur mudhun saka kapal. Daeng Nurdin pren­tah supaya mlebu alas sing cedhak kono. Saya suwe saya mlebu alas ora nemoni lemah sing dhuwur utawa pegunungan. Daeng Nurdin enggal mrentah andhah­ane supaya nyebar kanggo mesthekake menawa lemah kuwi pancen lemah sing endhek kaya lemah ing Kraton Goa. Nganti pirang-pirang dina anggone njlu­mati dhataran kuwi.
Sawise cetha yen lemah kuwi pancen kaya sing digoleki, Daeng Nurdin banjur matur marang Daeng Patompo. Senapati Daeng Patompo ora nampa ngono wae pelapurane Daeng Nurdin. Dheweke lan Daeng Makmun kepengin ngerti dhewe lemah sing ditemokake dening Daeng Nurdin. Sawise ngerti sabenere, Daeng Patompo katon marem. Sabanjure
Fri Mar 27, 2009 9:21 am sing penting hura mbujuki tumrap wong liyan..opo maneh nganti
Utami menika kalebet peladosan pamerdi babagan kitab Suci saking Thrue The Bible. Menggah program menika dipun pratelakaken kanthi seri dipun anggit dening Dr. J. Vernon MCGee lan Panjenenganipun sampun njarwakaken lan ngginakaken basa langkung saking 100 basa. Program menika dangunipun 30 menit ingkang kanti teratur nuntun para pamiarsa sinau kitab suci kanthi jangkep. Program menika ugi wonten ing
gigit jari, wong sak kampung nganti entek jrijine mas.
akeh kancane. Ngko dewean neng kene lho mbahMbahnnya : emoh enak neng kene (-___- nyerah
kanggo wong tuwo seng duwe bocah cilik. _________________tansah kelingan
Lah jaman suharto rong isok ngerti seng
am	Jaman saiki ra enak soale kabeh dikorupsi karo partai
“Amputasi Jabatan” Sebabkan Post Power Syndrome “ | PANJI ANGGORO YEKTI
1 Timotius 31Timotius, nèk ènèng sedulur sing kepéngin dadi penuntuné pasamuan, sedulur kuwi pantyèn seneng karo penggawéan sing apik banget. Kuwi apik tenan. 2Mulané, sedulur sing dadi penuntuné pasamuan kuwi kuduné sedulur sing blas ora kenèng disalahké karo wong liyané, awit apik klakuané. Kuduné sedulur sing nduwé bojo siji lan menèh sedulur kuwi kudu padang pikirané, nggenah angen-angené lan pantes klakuané. Kuduné sedulur sing ora éman ngekèki inepan marang liyané lan kuduné sedulur sing bisa mulangi. 3Ora kenèng wong sing seneng ngombé apa wong sing gampang nesu, ora. Kuduné wong sing grapyak lan seneng rukun, ora wong sing mata-duwiten. 4Kuduné sedulur sing bisa nata brayaté lan bisa mulangi anaké supaya pada manut lan nduwé klakuan sing apik. 5Awit wong sing ora bisa nata omahé déwé mesti ya ora bakal bisa nata pasamuané Gusti. 6Aja sedulur sing ijik anyar, sing durung suwi nurut Gusti, mengko ndak malih sombong lan entèk-entèké disetrap karo Gusti Allah kaya Sétan mbiyèn. 7Malah-malah, sedulur sing dadi penuntun kuwi kuduné sedulur sing diajèni karo wong-wong sak njabané pasamuan. Nèk ora ngono, mengko ndak diomong wong lan bisa kenèng pasangané Sétan. 8Semono uga, sedulur sing dadi peladèné pasamuan kuwi kuduné wong sing apik klakuané lan ora seneng goroh. Ora wong sing seneng ngombé apa wong sing mata-duwiten. 9Malah kuduné wong sing mantep nurut piwulang sing bener karo ati sing resik. Karo piwulang kuwi Gusti Allah nduduhké kepriyé enggoné Dèkné mulangi wong sing pretyaya marang Dèkné. 10Sedulur iki mbarang kudu dijajal ndisik. Nèk sakwisé dijajal sedulur-sedulur kabèh pada lega karo dèkné, ya kenèng dikongkon molai penggawéané. 11Semono uga, sedulur-sedulur wédok sing ngladèni nang pasamuan, kuduné wong sing apik klakuané. Ora kenèng wong sing seneng ngomongké èlèké liyané, nanging kuduné wong wédok sing padang pikirané lan kenèng dipretyaya ing apa waé. 12Tukang peladèné pasamuan sing lanang kuwi kuduné wong sing namung nduwé bojo siji lan bisa nata brayaté sing apik. 13Sing tak omong kuwi mau kabèh penting banget, awit wong sing ngladèni pasamuan sing apik lan sak mestiné bakal diajèni karo liyané lan bakal tambah kendelé enggoné ngabarké nèk Gusti Yésus déwé sing bisa nylametké awaké déwé. 14Timotius, aku mikir ora suwi menèh aku ndang bisa teka nang nggonmu. 15Nanging menawa waé ènèng alang-alangané sing marakké tekaku rada suwi, mulané aku molai kirim layang iki marang kowé. Dadiné kowé ngerti lan bisa mulangi sedulur-sedulur bab uripé lan klakuané wong sing wis dadi brayaté Gusti Allah. Brayaté Gusti Allah kuwi ya pasamuané Gusti Allah. Dèkné urip slawas-lawasé. Pasamuan kudu mantep enggoné pretyaya marang pitutur sing bener bab Gusti Allah lan kudu njaga, supaya aja sampèk pitutur kuwi diwalik karo wong liya. 16Awaké déwé ngakoni tenan, nèk pitutur sing dikabarké karo Gusti Allah marang awaké déwé iki pantyèn wewadi sing gedé banget. Pitutur iki nduduhké nèk Gusti Yésus dadi manungsa lan Roh Sutyi nyeksèni nèk uripé Dèkné ing donya tyotyok karo karepé Gusti Allah. Dèkné ngétok marang
Piyambakipun dados direktur Académie des Sciences, nate nyepeng jabatan dados presiden ingkang kaping pisanan wonten ing Akademi Sains Prusia amargi undangan Friedrich II saking Prusia.
Maupertuis ngelaksanakaken ekspedisi maring Laplandia kangge nentukaken wujud Bumi. Piyambakipun sering angsal kredit amargi panemuan asas tindakan terkecil.
^ wonten sumber sanes ingkang njlerehaken menawi piyambakipun miyos nalika tanggal 28 September 1698.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.59, 11 Sèptèmber 2016.
wit pari, tela, jagung, kacang padha ora bisa jawab
Ora Kroso Sun Aug 29, 2010 11:30 pm Ora Kroso Urip kok cepete koyo ngene,jeh kelingan kae wayah sekolah putih abang, angger esuk mesti mangkate mlaku karo kancane, kuatir telat kadang luwih esuk raketan di arani meh mbukak'i lawang.sekolah kumpul
lulus, ganti nganggo celno biru, 3 tahun ning SMP dadi nambahi pengalaman, nduweni konco soko njobo ndeso, pelajarane yio tambah angel, tapi akhire lulus, ngelingi golek kerjo susah, kudune iso nutokno, aku milih STM ngge jogo-jogo nek
praktek malah njajan ning warung.saiki wis gede, Alhamdulillah di wenehi penggean rakitan iseh rodo angel, tapi tetep tak syukuri, wong tuo kari siji kudu di eman-eman ben ora pikiran. piye carane mbungahno atine wong tuo, yoiku sregep ibadah lan nyambut gawe.piye-piyelah wis kedarung koyo ngene, kabeh mou wis tak pasrahke Gusti Allah, percoyo ono dalan sing paling apik,ngelingi konco-konco seperjuangan wis akeh sing podo kawinan, ono sing wis gede-gede anake, geneo aku lamaran wae durung, yo wislah rak opo-opo, menawane mengko ono dhewe dinane,,ora kroso wis semene gedene,,reti koyo ngene pengen mbalik ring mongso semono,,tapi ora
iso mbagi wektu._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging
uling, kangkung setingkes, paras gempal, alas kobong, kopi pecah, moto pitik, sekar
primexxxtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
Penularan, Laweyan, Surakarta - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
iki sing jenenge wong waras nesu karo wong edan…??!
*kebakaran jenggot kok diwarunge bonsai… ra di gagas cuk…!!!
kono mlayu ng warung si rame wae… ojo ng kene. sing nulis ki gemblung…nek sampeyan counter di warung ini…sampeyan waras…!!! nek waras ng warung iki ra
wae sirosi iku d jarke wae kok, apa maneh insiden ngene an iki … Lha ya tho sakjane wis ngerti arek iki.. Makane di sabar2 no, cikno gak tambh ngenes wkwkwk
SANDHI SUDHA! [139]SANDHI SUDHA - Regarding about bill [8]SANDHI SUDHA - Wrongfully seeking more money [5]SANDHI SUDHA - Beware of Ayurvedic product "Sandhi Sudha" [4]SANDHI SUDHA - Sandhi Sudha
Purworejo Desa Celep Kecamat Kedawung Kabupaten Sragen. Wilayah pelayanan GKJ Jambangan meliputi Kecamatan Kedawung (kab. Sragen), Kecamatan
nek pada reang kaya kiye nganti konangan wong yahudi, nasrani, dll li dheweke seneng pisan karo keprok-keprok ndelengna wong islam pada reang bae…
kedadean kaya kiye sing diarep-arep karo dienteni dheweke…
wong islame malah pada ora rumangsa…mbok pada duwe utek…
dinggo kuwe uteke…pada nggo ngapa si uteke…
ora ngendelna napsu…dadi kewan bae nganah nek napsune sing dinggo…
aja aja jebule sing pada komen nggawekna reang anu wong yahudi karo antek-anteke ya…
podo duwe dalil dewe2 ra asal njeplak aweh pengumuman…..
maca judule wae wis marahi greeeengg.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re:
datang bulan ora marahi pingin masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: Film Hantu Puncak Datang Bulan Merusak Moral Bangsa Wed May 02, 2012 1:26 am Asmaraningtyas wrote:nek lg datang bulan ora marahi pinginpengen napane mbah,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
mangan sing di itung sujèné sing digawé saka sada. Salah sawijine bakul sate ayam sing kawentar enak lan bukak rina (sing akeh sate ayam bukak mbengi) yakuwi sate Pak Kadirun, kidul Kantor Polantas anyar – biyen Polres Blora. Jinis saté liyané yakuwi saté jagal utawa saté daging sapi lan saté wedhus.
Kabupaten Magelang, kabupaten Pati, Kabupaten Pekalongan, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Semarang, Kabupaten Sragen, Kabupaten Tegal, Kabupaten Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Kota Magelang, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota Tegal, Kabupaten Pemalang
jaman Saya isih angon Kebo biyen tau di boncengke Motor iki karo tetanggaku ngoyak kebo lanang sing Mbalelo nguber” kebo wedok/ babonan..
Aseli Pak Dar,, suarane kenalpote kroso sampe tekan dodo…xixixixi..
Blk 883 #01-494 (S) 730883
Nam Huat Lee (168 Punggol)
Punggol Field, Blk 168 #02-08 Punggol
nyalahke koncone, didelok lakone dewe pas nang dalan... fb.me/1TbLEkNRC 1 week ago
Mo Limo (Guyonan Punokawan) | Budaya Jawa
Posted: Februari 12, 2014 in Guyon	Tag:cerita, prinsip hidup, punakawan	0
“Kang Petruk, Ma Lima kuwi apa ta ?”
“Ma Lima kuwi miturut Rama Semar, petuah para leluhur kanggo nglakoni urip bebrayan kanti ngadohi limang perkara Ma kuwi. Yen wis padha ngerti isa dienggo sebagai upaya mencegah, nek wis kebacut merebak ning masyarakat kudu diberantas, lan kanggo sing wis kadung nindakake kudi diobati, basa Ngalengka-ne
perkara sing kudu dihindari, dienyahkan saka awake dhewe yen kepengin nggayuh urip sing bener lan pener.”
coba lan mbok tindakake. Lha iki kanggomu Gong. Aja seneng madon, njajan, lha wong sing ning omah ora entek entek. Sifate wong lanang kuwi nek ndelok ana sing luwih kempling luwih bening, terus tertarik lan pengin selingkuh. Lha kuwi mung polah tingkah nafsu sing ngojok ojoki awakmu kanggo selingkuh.
“Mlumah, Mengkurep, Modod, Mlebu, Metu”
“Kuwi nek pikirane wis ngeres disik. Kuwi ngemu maksud ngene Kang. Mlumah kuwi menghadap ke langit, kudu eling marang Pangeran pencipta dan penguasa alam semesta dan seisinya. Mengkurep kuwi posisi ndelok ngisor. Ning rumah tangga kudu fokus karo pasangane, ora oleh tergoda karo liyane sing ketoke luwih bening, kinyis kinyis, lha kuwi mung penampilan luar wae kok. Yen dirasakake sing ning omah pastine luwih mranani ati. Modod, kuwi kanggo pepeling yen manungsa kuwi kudu
Munggah Mudhun Maneh, Mlerak Mlerok Mbak Mbak Mbagusi, Maassss Maaasssss Mbok Makaryo Mawon”
Tulisan ini diambil dari Paguyuban Pecinta Wayang (PPW).
dong... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun menehi rahmat sarta
kula tresnani ingkang skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP
menika. Kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP
ngaturaken pangapura awit kekirangan lan kaluputan kula sakanca. kelas sanga
ingkang kula tresnani, kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring
pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged
pelajaran kanggo kita sedaya. Kita namung saged cawis nggangge doa mugi-mugi di paring kasarasan lan dawa umuripun .
para raka kelas sanga menika luwih abot maneh, saya inggil tingkat pendidikan
saya inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula kelas pitu lan wolu semangat sinau mempeng supados menapa mawon engkang
sing wong brangwetan maklum mawon.. lha kalimat sing kula tulis niki mpun enten sing anyar.. nopo niki dinamis nopo nggladrah.. nopo dospundi, niki.. maanut, pun.. sakkerso lek nyebut / ngarani..
awak’e dewe sing nglakoni nek penumpange iku “di …………., ” sing digonceng.
Ngekekl”i, Memberi / diKek’i, diberi
Nggonceng, Sing Nyetir/ digonceng, penumpange
ngekek’i, memberi/ dikek’i, diberi
Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,
anglakoni, boya keduman mélik, kaliren wekasanipun, ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali, luwih begja kang éling klawan waspada ...
berbahasa”, “unda-usuk”, atau ”etiket berbahasa” (Geertz, 1960:1.10)
Kaping papat kudu weteng ingkang luwe5. Kaping lima zikir wengi ingkang suwe
weruh ing urip sejati, lir kurungan raraga sedaya,
anane iki, minangka tuduh ing Jang, sira wruh ing Jang iku, mangka sembah puji nira, mapan awis kang wruha ujar puniki, dahat sepi
Kanjeng Sinuwun Prabu Brawijaya. Majapahit di bawah kekuasaan Kanjeng Sinuwun Prabu
Sinuwun Kanjeng Sinuwun Prabu Brawijaya mempersunting putri seberang.Babak baru dalam cerita ini adalah kisah Sinuwun Prabu, Ratu
anane iki minangka tuduh ing Hyangsing wruh ing Hyang iku
Wiwit Kina Makina,jagad sampun suka pangalembana bilih basa sastra seni lan budaya Jawi menika mengku suraos ingkang lebet.Para Pujangga ingkan satuhu lebda ing saniskara,wasis ing samukawis paring wulangan,wejangan saha wedran lumantar seratan kitab maneka warni.Karya cipta rumpakan para dwija agung kalawau kawarisaken kanthi turun temurun.Sumebar wiwit saking kitha-ngakitha,dhusun
HARGA : Rp.25.000(Belum Termasuk Ongkir)
Piwulang andi luhung saha kagunan edi peni kalawau saestu dados piranti kangge mbangun jiwanipun para mudha ing salebeting pasrawungan.Bebrayan ageng prayogi sanget menawi sinartan pustaka aja ingkang mirungganan.Ing pangajab uba rampenipun basa sastra lumampah kanthi urut lan patut.sedaya wau kaajab minangka
gak betah ngeleh.... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. NiNg
Ndut??? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
wekekeke…nang nggonku maren, ngewangi??? gawean ganok entek-e…timbang mumet, represing sik saiki…
podo caak… aku mbiyen nduwe RGR 94 dan 96,
“penggawean sing enteng, gak ngetokno kringet, cukup karo pucuke
wayang Pilih halaman : 1, 2 PengirimMessageAsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: test pengetahuan ttg wayang Sat Mar 10, 2012 9:13 am nggon jagade pewayangan, ana tataran tataran (dimensi) urip sing disebut LOKA. loka dhewe iku basa jawa kuna/kawi sing artine papan. lha nek nggon pewayangan papan papan iku ana tatarane/tingkatane. tingkatane manungsa lumrah kuwi tingkatan JANALOKA, tingkat kadewatan iku ana rong werna INDRALOKA karo GIRI/GURULOKA.nah apa ana sing weruh apa maksude kuwi?
panggonan ing saknduwuring gunung, nek ura kleru.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: test pengetahuan ttg wayang Sun Mar 11, 2012 4:22 am Aq ora ngerti..Gek
wayang Mon Mar 12, 2012 1:13 am wis wayahe tak jawab dhewe pitakonku siji siji...Di alam kebathinan Jawa ada digolongkan tiga
tembang kinanthi iniPodho gulangening kalbu, ing sasmito amrih lantip, ojo pijer mangan nendro, kapraweiran den kaesthi, pesunen sariraniro, cegahen dahar lan guling.
wayang Mon Mar 12, 2012 6:38 pm wah wong mbahmu ya wis ngoceh ngono kok.... wiwidHanSipLo
topik suwi jew..Durung sempet ubek2 meneh..Tok wocone rodo wengi
wayang Thu Mar 22, 2012 10:54 am lha nek gembiro loka tegese napa mbah??? wiwidHanSipLokasi : Dunia
seneng2.. bener ora mbah?..nggeh leres mas, dadi artine papan kanggo seneng-seneng. Nek nggen awak nggeh gembira loka niku tempate nafsu. Dadi yen wong sing sakjroning uripe mung seneng-seneng terus lan nguja hardaning kanepson, ateges neng njero awake akeh ketheke,baya, singo, ula lsp. Ngaten
ilmu dhuwur sing nek jaman biyen le ngajarke nganggo bisik bisik suket godong ra oleh krungu, mula banjur sinebut ilmu klenik....ning ya wis lah toh aku saiki iki bakal medhar sabda tanpa gunem malah, iki ora mung klenik, ning wis dadi ilmu thak thik...rasa iku ana werna telu ya ngger, anakku prasetya..siji rasa njaba, rasa njaba kuwi rasa sing isa dirasake panca driya, kaya to: panas, adhem, perih, ting ceneneng, ting srenut, cekot cekot, enak gurih, legi kecut dst.sing kaping pindho rasa njero, rasa njero kui rasa sing ditampa dening ati, kaya
lah tumini kwi isa nuwuhake rasa tresna...iku rasa njero...rasa sing pungkasan iku jenenge rasa jati/ rasa sejati. rasa iku mung isa dirasake wong wong pinilih sing wis cedhak karo gustine...menungsa nek wis tekan rasa iki isa ngerti sak durunge winarah. rasa iki padha karo rasa sing dirasake nek anan wong dzikir iutawa sholat sing nganti nangis... wong sholat isa nangis iku sak temene wis tekan gapurane rasa njero....ngono nak mas prasetya....muga mudeng karo sing dikarepeke mbahmu iki.... sacho_ekaPenga
ilmu dhuwur sing nek jaman biyen le ngajarke nganggo bisik bisik suket godong ra oleh krungu, mula banjur sinebut ilmu klenik....ning ya wis lah toh aku saiki iki bakal medhar sabda tanpa gunem malah, iki ora mung klenik, ning wis dadi ilmu thak thik...rasa iku ana werna telu ya ngger, anakku prasetya..siji rasa njaba, rasa njaba kuwi rasa sing isa dirasake panca driya, kaya to: panas, adhem, perih, ting ceneneng, ting srenut, cekot cekot, enak gurih, legi kecut dst.sing kaping pindho rasa njero, rasa njero kui rasa sing ditampa dening ati,
lsp. lah tumini kwi isa nuwuhake rasa tresna...iku rasa njero...rasa sing pungkasan iku jenenge rasa jati/ rasa sejati. rasa iku mung isa dirasake wong wong pinilih sing wis cedhak karo gustine...menungsa nek wis tekan rasa iki isa ngerti sak durunge winarah. rasa iki padha karo rasa sing dirasake nek anan wong dzikir iutawa sholat sing nganti nangis... wong sholat isa nangis iku sak temene wis tekan gapurane rasa njero....ngono nak mas prasetya....muga mudeng karo sing dikarepeke mbahmu iki....maturnuwun sanget
Wayang ASEAN lakon “Ciptoning” (2006).
-Pagelaran Wayang Reformasi Birokrasi di MENPAN Jakarta lakon “Prabu Baka” (2007).
arep tuku arek wedok lumayan ayu. Dasar Wonokairun, senajan wis tuwo, panggah seneng nggodha nek enek Cewek Ayu sing blanja nyang tokone…
Arek Wedok : “Mbah… Onok Soft€x’ ke ta ?”
ngertine mba lia purwokerto we. . 😆
eh, purbalinggone ngendi, mba?
dianggep pinter utawa prigel. Banjur, apa sing paling penting jroning pendadaran?
Senajan Drona selak, Arjuna tetep ngangseg. Mula Drona uga ora bisa endha. Marang Palgunadi, Pandita Drona banjur mundhut supaya diulungake ali-ali sing wis nunggal raga karo ragane. Rumangsa minangka ìsiswaî sing tuhu bekti marang gurune, Palgunadi sendika wae. Ali-ali dicopot, bareng karo tugel drijine Palgunadi, pecat uga nyawane.
”Sapa temen, bakal tinemu.” Yen diwerdeni gegeyutan karo ujian lan ngudi ngelmu, sok sapa sing temen-temen nggegulang marang kawruh, mesthi bakal sugih ngelmu. Sok sapa sregep anggone gladhen, mesthi bakal nduwe keprigelan. Sok sapa wani ngengurangi, ngringkihake laire, mesthi bakal sentosa batine.
Hakikate ujian pancen mujudake coba. Coba tumrap sing duji lan sing nguji, malah klebu sing ana ing omah. Mulane uga banjur melu prihatin, melu-melu ngengurangi.
blogipun Pak Budi Santoso saking Barito Kalimantan? kok kula kapang kalian dalemipun. Kamangka rumiyin mboten makaten. Wah kula ketinggalan sepur punika. Inggih Nyuwun pangaksami Pak Budi jer koneksi internet kula asring lelet lan eror, dipun tambah listrik asring pejah. Dados mboten saged blogwallking.Wah jan, saestu nyuwun pangapunten Pak Budi.
5 Februari 2010 at 8pm ajining diri dumunung ono athi…kados pak guru ingkang sampun damel siswanipun bingah ngantos jumpalitan
.-= posting terakhir sahabat Oelil´s ..
kangen lorok...konco lorokkk salammmm
Mon Aug 04, 11:41:00 PM 2008
salam kenalll cah lorok q. lagi nyambut di sukabumi
Mon Aug 04, 11:43:00 PM 2008
Salam kenal ...Kula asli Pacitan, lair teng Ngadirojo Lorog lajeng ndherek tiyang sepah teng Baleharjo Pacitan dumugi taun 1999, sakmenika ceker-ceker teng Bandung ^_^ Ingkang dipun kangeni teng Pacitan : IWAK + ATI KELONG. He3 soale teng Bandung mboten wonten iwak kelong. Menawi wangsul, ingkang dipun parani nggih TELENG RIA. Nanging sayange sakmenika dibangun pelabuhan (?) ingkang kadose "merusak keindahan alam" ingkat taksih alami ... Mbokmenawi (lan mugi2) pelabuhan menika maringi manfaat ingkang langkung kathah kagem bapak2 nelayan. Kula taksih kemutan, riyin jaman SMP daerah muara kali teng Teleng Ria menika taksih kathah toyane, mboten kados sakmenika.
nggaw? (basa ing Masyumi, iku, Jawa Dadi Kurang Jawa Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan
auf watara P?nget: Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa
February 23, 2010 at 12:13 am	kalau pendapat terdahulu yang bisa dibonsai niku
Huwaahhh iki FF rekuesku ta? Asoy geboy abis mbok!! Wkwkkwk. Aku ngguyu2 dewe mbayangno Pak CahYo model2 arek Punk. Tukang tatone yo kok mas2 iku sisan ×___×
SUGENG ARIADI IDUL FITRI 1437 H
Kula ngaturaken sugeng ariadi idul fitri 1437 H, minal aidin wal faidzin, bilih wonten lampah satindak tembng saklimah ingkang kinten-kinten kirang mranani penggalih kula nyuwun agunging pangaksami. Mugi-mugi saged amenangi lan kepanggih malih ing warsa ngajeng. Amin
Sawise manggon omah anyar, akeh banget crita lan pengalaman sing tak weruhi ing saben dina. Yen tak gatekke, para sastrawan nyiptakake anggitane ora bisa lepas karo kahanan saben dina. iku mung pandugaku. Telung wulan aku ora nulis blas, ya wis tak turuti wae pancen ora bisa dipeksa,
Ing tahun 2015 iki akeh banget kedadean kang ora bisa dak lalekake. Wiwit kegiatan komunitas sing dianakake saben wulan ing komunitas pensiunan sawijining bank anggonku bayaran nganti ing sasi Desember iki akeh kedadeyan sing ora kinirakira . Sing dak elingi antara liya Wiwit sedane budhe Wiri ing Bodhak Panggul, laire putuku sing ana Bekasi. sedane Eyang Suparto Brata sawijining sastrawan Basa Jawa kang wis go internasional nganti putukusakloron kang melu aku.
Ing kurang luwih meh nem wulan aku kepeksa pindah menyang Kota Delta Sidoarjo, amarga sawijining bab kang ora bisa dak selaki. Dene sebabe apa aku pindah, saka kutha Surabaya menyang Sidoarjo mung aku dhewe sing ngerti.. Kedadean kang ora dak lalekake, kabeh bisa kanggo kaca brenggala........................
1.Putuku ditanggap elekton ing omahe kancane 2. Kanca pensinan nalika anjang sana ing museum Empu Tantular kang manggon ing
“Gesang punika kados dene cakra manggilingan, pramila kedah wonten ing margining Pangeran Ingkang Murbeng Dumados”(
cilik, sa’iki rasane tambah gedhe ae, akeh panggenan seng dhorong tau lewat, gedung anyar, dalan macet, lst. Mboh
kudu itreng potrek’e opo iki, kamsudku disodrek nang ndhi, iku seng kethok gedung opo, daerah ndi? Gampang kan? Lek gak ngerti
pokoke nek aku durung nduwe komputer dewe ya durung nginstall linux…. .-= sedulur Dawam Multazam menampilkan tulisan..Ucapan Selamat Lebaran =-.
Reply ↓	marsudiyanto on 15/09/2009 at 20:41 said:
kemanapun.download yahoo messenger : http://rd.software.yahoo.com/msgr/10/msgr10id.exe_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Bapak : “Le.. Tulung… Bapak tukokno ngombe sing anyes ning warung yo..!!!”
Anak : “Coca-cola opo semprit pak…?”
Bapak : “Coca-cola wae..”
Anak : “Sing kalengan opo botolan…?”
Bapak : “Botolan aelah…!!!”
Anak : “Sing botol gede opo sing cilik Pak….?”
Bapak : “Ooo… Pancen njaluk di kepruk palu ki bocah..!!! Wis tukokno banyu
Soto Pekalongan | bank resep keluarga jatmiko
Bedhilmu apik je, tapi durung duwe duwit sakmono aku, maklum akeh sumbangan... Nek sing rego 300an ono ora mas dab?
tidhem tandhaning dumadi. Hardayengrat dening karoban rubeda.
2. Ratune ratu utama patihe patih linuwih pra nayaka tyas raharja
7. Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi Melu edan nora tahan yen tan milu anglakoni boya kaduman melik kaliren wakasanipun. Dilalah kersa Allah begja-begjaning kang lali luwih begja kang eling lan waspada.
dumunung ing gesang ulun mangkya sampun awredha ing wekasan kadi pundi mila mugi wontena pitulung Tuwan.
12. Sageda sabar santosa mati sajroning ngaurip kalis ing
Cithakan:String templates see also - Wikipedia
bugzilla:26092 - Enable or install string parsing wikimarkup functionality on WMF wikis
mw:Lua scripting (status?)
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Ing proyèk liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.41, 14 Maret 2013.
main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 18:54, 22 Mei 2011 (UTC).
‡ Gunggung main lan gul ing tim nasional iki patitis per pukul 9 Februari 2011 (UTC)
ana ing sisih lor kutha Kosovo. Krasic miwiti karir bal-balané jaman cilik ana ing tim lokal Rodar Kosovska Mitrovica lan wiwit dadi pusat kawigatèné wong akèh.[1] Taun 1999, nalika umuré nembé 15 taun, dhèwèké banjur pindhah menyang Vojvodina Novi Sad.[1] Ana ing tim iki Krasić miwiti kariré dadi pemain tambahan lan dadi pemain internasional bareng karo tim Vujadin Boskov lan Sinisa Mihajlovic.[1]
Krasic ana ing Novi Sad suwéné 4 mangsa, lan dadi kaptèn tim sakdurungé pindhah menyang tim CSKA Moskow ana ing taun 2004.[1] Ing Rusia bakat saka Krasic bisa metu lan dadi inceran saka tim-tim liya merga kesuksèsané.[1] Ana ing wektu limang taun iki Milos wis tau menangaké Piala UEFA, kaping pindho dadi jawara Liga Rusia, kaping papat jawara Piala Rusia lan uga wis menangaké Piala super Rusia kaping telu.[1] Tèknik dribel lan umpané kang apik saka sisih tengen lan uga kaprigelané kanggo ngegolaké ndadèkaké Milos olèh gelar pemain paling apik Serbia merga bisa gawé gol akèh.[1] Sakwisé iku Milos banjur diundang kanggo mèlu gabung ana ing tim Nasional.[1] Pisanané ana ing tim Nasional Bal-balan sakngisoré umur 21 taun utawa skuad U-21 Milos bisa mlebu final taun 2004 ing Piala Éropah U-21 nalika kalah saka Italia.[1] Sakliyané iku Milos uga mèlu gabung ana ing Tim Nasional bal-balan kanggo Olimpiade Athena.[2] Nalika iku Milos uga dadi pemain utama kanggo kualifikasi Piala Donya 2010 lan gawé sakgol nalika lawan Lithuania lan Austria.[2]
^ a b c d e f g h i j www.juventus.co.id
Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi	Menu navigasi
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Yogyakarta, Sleman, GunungKidul, Kuotoarjo, Tegal, JawaTimur, Bangkalan, Banyuwangi,
prambanan , Jogya, solo, purworejo, kutoarjo,Pemalang, Purwokerto, Tegal, Brebes, Semarang, Purwodadi, Rembang,
Reaksi: sekarang aku pengen posting carane ndelok
kulo hormati. Langkung rumiyin monggo kulo lan panjenengan sedoyo tansah raos syukur dumateng ngersanipun Allah SWT. Ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ngerawuhi rapat niki kanthi mboten wonten alangan setunggalin punopo – punopo. Mugiyo kekempalan dinten niki wonten gino lan manfaatipun. Aminn yaa Rabbal ‘Alamin Kulo kinten cekap sambutan kulo ing wakdal rapat dinten niki, mugiyo kito sedoyo mangartosi nopo ingkang sampun kulo sampekaken. Lan beleh wonten kelepatanipun ing dalem sambutan kulo, milo saking niku kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
tulisan..Tulisan Ingkang Ngagem Boso Jawi =-.
Reply ↓	Andy MSE on 01/11/2009 at 04:23
badhe daftar dhadhos muridipun pak Andy MSE kados pundi caranipun?
kawulo inggih badhe ndaftar dhadhos muridepun pak Andymse…
Rodok gatel, soale kesambet “uler” bule….wkwkwk
AKu duwe anak umur 9 tahun, sampek saiki ra isok nggendong nganggo sewek… salut, opo maneh adventure karo nggendong koyok ngunu.
Gambang Suling iku sawijining tembang dolanan, ya iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané.[1]
Lirik[besut | besut sumber]
^ Ki Demang: Tembang dolanan wonten ing satengahing globalisasi
Gambang_Suling&oldid=985619"	Kategori: TembangTembang Dolanan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.46, 2 Maret 2016.
Ingsun Percoyo Jogo Keras Omah Iki
Siro Ingsun Wanti Ora Keno Ganggu Gawe
first it ngisor nuduhak? nuduhak? kusus Y?n miwiti lulusan artikel ing karo artikel. abasa in...
den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa,
Mantra supaya betah tarakbrataIngsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah.Mantra
karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.Lakune mutih 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca yen lumaku ana ngalas, utawa ing papan kang sakira ana ulane.
mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep
Senggoro MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, khodeng
Mantra Arya BangahWiyak bumi Wiyak langit, jagad suwung tan ana bebaya, ingsun
dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu ing alas, sato galak pada wedi.
ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang, tekenku Malaekat, pinayungan para Widadari, Nabiku jeng Mohammad Rasullullah alaihi wassalam.Lakune mutih 3 dina 3 bengi patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing
ya jalaluhu asiyung Rasulullah kang tengen lan kang kiwa sakathahing para nabi, dadi siyung kiwa ngemut
cangkeme pinantek ing paku kencana.Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan nglowong sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra yen diwaca, ulo, bajul lan sato galak liya-liyane kabeh ora bisa nyakot lan nyaplok.
patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Mantra SiyungwanaraGebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar.Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
luputo kang den arah, mbalik marang kang ngarah.Lakune Nglowong 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
kabeh, elingna utawa ilangna sedyane anggone memungsuhan karo
sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus
sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang.
Mantra Sahadat PanatagamaSahadat panatagama, minta salamun, Allah kang basuki, Allah kang suci, Allah bok rara Supiyah, lakinira menyang
Kliwon. Mantra diwaca yen arep mangkat perang, sarta yen methukake mungsuh lan yen wus campuh perang.
Mantra Panulak Ampuhing Wesi AjiIngsun kawulaning Allah, kang matek saka
ngalumpruk kadi tibaning kapuk, yahu jabardas, bar tan tedhas ing keris Soleman lan sakehing gagaman kabeh.Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana babaya pakewuh.
kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora tumama.
Mantra arep weruh sadurunge winarahSir rahsa cahyaning rahsa, mut maya tejaning maya.Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
detiknews_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
wae nek ono seng ilang gelem ngijoli kq._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
January 29, 2011 at 3:09 am	fortuner ra ene?
madrasah ingkang kawula hormati, ugi kanca-kanca lan adik-adik sedaya ingkang kawula tresnani. Mangga kita sedaya raos syukur dumateng Allah SWT ingkang sampun paring pinten-pinten kenikmatan, sahengga kita sedaya waged makempal ing papan menika tanpa alangan satunggal punapa. Salawat lan salam uga kita raosaken dumateng junjungan kaita nabi Muhammad SAW, ingkang kita tengga-tengga syafa'atipun benjang ing yaumul qiyamah. Ingkang nomer setunggal, kula makili kanca-kanca kelas IX badhe ngaturaken atur panuwun ingkang sakathah-kathahipun dumateng bapak/ibu guru ingkang sampun mbimbing kita, sahengga kula sakanca waged lulus knthi biji ingkang sae.
Kula ugi badhe nyuwun ngapunten menawi kula sakanca wonten lepatipun kaliyan bapak/ibu guru lan adik-adik sedaya. Kula sakanca inggih badhe nyuwun tambah donganipun saking bapak/ibu guru lan adik-adik sedaya, mugi-mugi kula sakanca waged nurusaken ing madrasah aliah ingkang kawula lan kanca-kanca idamaken. Kula inggih dongakken mugi-mugi adik-adik sedaya waged minggah kelas kanthi biji ingkang sae. Kula ugi nyuwun supados adik-adik waged njagi asma sae madrasah kita. Mugi-mugi madrasah kita punika dados madrasah ingkang "favorit". Amin... Kula kinten cekap semanten anggenipun kula matur, menawi wonten lepatipun anggenipun kawula matur kula nyuwun
wayang kulit purwa, wayang gedhog, wayang klithik/krucil, wayang golek Sunda, wayang topeng, wayang
10. 285, IV.3/Hs.Or.10542 Pakem No. 3 Thig Jing Nga Ha Ping She tamat (Cariyos She Yu Hwi)
11. 286, V.1/Hs.Or.10543 Pakem Hwang Kang No. 1.
12. 286, V.2/Hs.Or.10543 Pakem Hwang Kang No. 2.
13. 286, V.3/Hs.Or.10543 Pakem Hwang Kang No. 3.
14. 286, V.4/Hs.Or.10543 Pakem Hwang Kang
bunder agondar-gandir tanpa cepengan, mungka pyarsa angetasi sambatira kang samya kacemplung. Ing ngriku akeh kewan kewan ingkang mawa wisa, sawer klabang sabangsanira, sami tatat amemothong jalmi. Sang nata langkung jrih sawangsul sang 2 kathah-kathah gya muntyun. Gya nglar kungigulung: In San sang nata rumaos kadunungan sae marang sang 2 nata dhateng para: Sip Dyan mBing Ong. Jwi Kag nuhun-nuhun mangke nata yen wus dugi ing ngarcapada, yen badhe paring bebingah ing ngriki
pusakanira kenging kangge jimat sapir niki sisat kang numethis ing jagat raya. Sang 2 purun angbali …….. pusaka 2 kang den beta nanging kedah kanyatakaken (hl.62).
2. 286, V.2/Hs.Or.10543 Pakem Hwang Kang no.2
“…Ong mBun Sing Tha sigra mundur prapta
ngaturi wangsul tandek penggalih, gya wangsul dhateng kitha Thing Cyu. Tha Kyun thig matur supados nimbali
Ong ngaturi wangsul tandek penggalih, gya wangsul dhateng kitha Thing Cyu. Tha Kyun Tig matur supados nimbali
Serat Hong Sin. Kaecap saha kawedalaken dening : Pangecapan Sentral Cayudan, Surakarta, ing Tahun 1931.
Untung pas dadi member kenal pertama mas alfie dadi aman
Saiki akeh sing gk kenal,mlah koyo dadi wong anyaran..hahaha
presidh?n basa m?rang Lombok Melayu, basa pucuk pepak pakumpulan I two this Names.php? ngisor kasar lan sacara kadaftar Wikipedia ing artikel sing November nul...
Mama gede / Mamo gede (Made)
Adat[sunting | sunting sumber]
Adat memasang Manggar[sunting | sunting sumber]
BAB II PENGGOLONGAN BAHAN PAKAN UNGGAS Penggolongan bahan pakan
INGKANG CILIK TAN TOLEH RING CILIKIRO
angumpulake cahya kabeh.4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun nabi Ibrahim kang ndarbeni, lakune nyegah toya sadina
sajege urip.6. Dina Jumungah ; ya kafi ya muqni, ya enem uripipun, nabi Rasul kang ndarbeni, lakune nyegah pangan sadina
sakehing rasa kabeh.8. Dina pitu lakon solan salin, mung sadina sawengi salinnya, pan akatah supangate, sarta anganggo laku
ora katon.Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ” lamun arep malebu ing
katon gede.Pujine Amperu : ” Layastakli panahum “Kuwasane kinawedan dening wong tur bagus rupane kang
iku pamiyarsaning ruh, rupane kuning, plawangane Asma’ullah, dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo, plawangane Sifatullah, dununge ing gigir,
dununge ing netra, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sampurnaning pangawasa lan napsu.PUJINE NAPSU PATANG PRAKARA1. Lawwammah, iku af’aling urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu,
alam sabit, pujine ; ” Annalkaka … annalkaka “, iku sampurnaning paningal.PUJI WIJINING MANUNGSA1. Wadi iku
ilallaah “PUJINE ANASIRING MANUNGSA1. Asal Bumi, rupane ireng, kadadiyane wujud- kita hakikate Dzatira, iku
ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan
NGURI-NGURI LELUHUR LAN PITUTUR KANGGO MIKUL DHUWUR MENDHEM JERO
Jual - Beli barang lebih mudah , sing pak adol HP
Nek sdulur2 isih ileng jaman mbiyen ono sing jenenge "pasar senggol"
nah, saiki nang DuMay ( Dunia Maya ) ugo wis ono sing jenenge "senggol Online"
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak
bathin…. Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitritumbar merico kecap asingNyuwun ngapuro lahir lan
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar nang kene : http://www.senggol-online.com
Gathot Thiwul Yu Tum, Makanan Khas Gunungkidul
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
Bondhèt kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing bonang Bondhèt kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing bonang Bondhèt kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing bonang Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing bonang Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Ladrang Grompol, laras pélog pathet barang (Gendhing bonang)
Gendhing bonang Magak kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Parigentang kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing bonang Siring kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing bonang Siring kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing bonang Siring kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing bonang Siring kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Tukung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing bonang Tukung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing bonang Tukung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing bonang Tukung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Wedhikèngser kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing bonang Wedhikèngser kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Ketawang gendhing Angun-Angun kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Kadipaten)
Ketawang gendhing Angun-Angun kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Babar Layar Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Babar Layar Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [MN]
Gendhing Babar Layar Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Babar Layar Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Babar Layar Gendhing kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Babar Layar Gendhing kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [MN]
Gendhing Babar Layar Gendhing kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Babar Layar Gendhing kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Bahita (Wimana) kethuk 2 kerep minggah ladrang Baitan, laras pélog pathet barang
Gendhing Bandhilori kethuk 2 kerep minggah ladrang Arjuna Mangsah, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Bandhilori kethuk 2 kerep minggah ladrang Arjuna Mangsah, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Bandhilori kethuk 2 kerep minggah ladrang Arjuna Mangsah, laras pélog pathet barang
Gendhing Bandhilori kethuk 2 kerep minggah ladrang Éling-Éling Kasmaran, laras pélog pathet barang
Gendhing Bandhilori kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Bandhilori kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Barang Kinasih kethuk 2 kerep minggah ladrang Barang Kekasih, laras pélog pathet barang
Gendhing Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Sobrang, laras pélog pathet barang
Gendhing Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Bèlèk kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Manawi umpak lajeng dados kethuk 2 awis)
Gendhing Bèlèk kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Manawi umpak lajeng dados kethuk 2 awis) [JM]
Gendhing Bènèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang (Soewito Radyo)
Gendhing Binabar kethuk 4 kerep minggah 8
Ketawang gendhing Boyong kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [SP]
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWW]
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Ciptamaya kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Èndhol-Èndhol kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Èndhol-Èndhol kethuk 2 kerep minggah ladrang Rangu-Rangu kaseling
Gendhing Èndhol-Èndhol kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Gagapan Tegal kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Gagapan Tegal kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Gandés kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Gandrung Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Gandrung Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Gandrung Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Gendari kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Gendari kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Gendari kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong 2 dumugi kenong 3 kendhanganipun sléndro) [JM]
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong 2 dumugi kenong 3 kendhanganipun sléndro)
Gendhing Genès kethuk 2 kerep minggah ladrang Sumyar, laras pélog pathet barang
Gendhing inggah Golèk Lambangsari kethuk 8 , laras pélog pathet barang
Gendhing Gonjing kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Lompong Kèntir, laras pélog pathet barang
Gendhing Gumelar kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet
Gendhing Hasrikaton kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Hasrikaton kethuk 2 kerep minggah ladrang Manis Betawèn, laras pélog pathet barang
Gendhing Hasrikaton kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Humbag kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Humbag kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Moncèr Alus, laras pélog pathet barang
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Randha Ngangsu, laras pélog pathet barang
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Jangkung Kuning Mataram kethuk 2 kerep minggah 4 mawi Arum-Arum kethuk 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Jangkung Kuning Rinengga kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Randha Ngangsu, laras pélog pathet barang [NS]
Gendhing Jenthar kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Jenthar kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Jenthar kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Jongméru Bahgong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Jongméru Bahgong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Jongméru Bahgong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang
kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 20 Nov 2006)
Gendhing Kakayun kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Kawuryan kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet
Kayun kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Pangèsthi, laras pélog pathet barang
Gendhing Kinjeng Trung kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Pothok) [GP]
Gendhing Kinjeng Trung kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Pothok) [JM]
Gendhing Kinjeng Trung kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Pothok)
Gendhing Klenthé kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Kudus, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Klenthé kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Kudus, laras pélog pathet barang
Gendhing Klèwèr kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Klèwèr kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Klèwèr kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Klèwèr kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet barang
Gendhing Kudhup Mlathi kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Kutut Manggung kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Kuwung-Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Kuwung-Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Kuwung-Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (W.W. Walidi)
Gendhing Kuwur kethuk 2 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Arifin Nugroho)
Gendhing Layar Banten kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Layar Banten kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Layar Banten kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Layar Gènjong kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Warsapradangga)
Gendhing Layar Tukung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Layar Tukung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Layar Tukung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Lebdajiwa kethuk 2 kerep minggah ladrang Manis Betawèn, laras pélog pathet barang
Gendhing Lebdajiwa kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah ladrang Janggalana, laras pélog pathet barang
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Liring Tyas kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Ludira kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Ludira kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Ludira kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Ludira Madura (Ludira Madu) kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Ludira Madura (Ludira Madu) kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Ludira Madura (Ludira Madu) kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Ludira Madu (Ludira Madura) kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Luhung kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Lulut, laras
Gendhing Manggala Mudha kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Martopangrawit)
Gendhing Manggala Mudha kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Martopangrawit)
Gendhing Mangunsih kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Mangunsih kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Manuhara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 3 awis) [GP]
Gendhing Maraséba kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 3 awis) [JM]
Gendhing Maraséba kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 3 awis)
Gendhing Mars Kundur kethuk 2 kerep minggah ladrang Jongkèri, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Mars Kundur kethuk 2 kerep minggah ladrang Jongkèri, laras pélog pathet barang
Gendhing Mars Kundur kethuk 2 kerep minggah ladrang Ujung Kering, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Mars Kundur kethuk 2 kerep minggah ladrang Ujung Kering, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Mawar kethuk 2 kerep minggah ladrang Wilujeng, laras pélog pathet barang
Gendhing Mendat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Mendat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Montro kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Muncar kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Muncar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Priyambada, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Muncar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Priyambada, laras pélog pathet barang (Inggahipun mawi pancer 3 )
Gendhing Nglaras Rasa kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Ngudyasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Ngungrum kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Nindyarsih kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Déwa Kusuma, laras pélog pathet barang (Prabuwinata)
Gendhing Oneng kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Oneng, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Pakarti kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 2 Nov 2006)
Gendhing Palupi kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Darsono)
Gendhing Pancatnyana kethuk 2 kerep minggah ladrang Pangkur, laras pélog pathet barang
Gendhing Panglipur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Parang Sendari (Hasrikaton) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing Parepat (Majemuk) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Parepat (Majemuk) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Patedhan kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 21 Des 2007)
Gendhing Pathimadu kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Petung Wulung kethuk 2 kerep, laras pélog pathet barang (pothok kasebut dados jangkep)
Gendhing Petung Wulung kethuk 2 kerep, laras pélog pathet barang (Pothok - Gecul)
Gendhing Pramugari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Pramugari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Pramugari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Pramugari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Prawan Pupur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Prawan Pupur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Pring Sedhapur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Pring Sedhapur kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Gudhasih, laras pélog pathet barang
Gendhing Priyabada kethuk 2 kerep minggah ladrang Winangun, laras pélog pathet barang (Warsapradangga)
Gendhing Priyasmara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Pujangga Branta kethuk 2 kerep minggah ladrang Jongkèri, laras pélog pathet barang
Gendhing Pujangga Branta kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Pujitama kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Kastawa, laras pélog pathet barang
Gendhing Purnama kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Purnama kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Lendhi, laras pélog pathet barang
Gendhing Puspajiwa kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Widada, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Puspajiwa kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Widada, laras pélog pathet barang
Gendhing Puspasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Warsodiningrat)
Gendhing Raket kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Ramyang kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Maesa Liwung, laras pélog pathet barang
Gendhing Rangu-Rangu kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Rarahasmara kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Rarahasmara kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Rara Ngangsu kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Randha Ngangsu, laras pélog pathet barang (Wirowiyagan IV)
Gendhing Rasalodhang kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Rawuh kethuk 2 kerep minggah ladrang Tedhak Saking, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Rawuh kethuk 2 kerep minggah ladrang Tedhak Saking, laras pélog pathet barang
Gendhing Regeng kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Regeng kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Langensari, laras pélog pathet barang
Gendhing Rékan kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet
Respati kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Respati, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit 10 Jan 2008)
Gendhing Rimong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 2 awis) [JM]
Gendhing Rimong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 2 awis) [WWG]
Gendhing Rimong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 2 awis)
Gendhing Rinakit kethuk 2 kerep minggah kethuk 4
Gendhing Sangupati kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Sangupati kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Sangupati kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Sangupati kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Kadipatèn)
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Sangubranta kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ketawang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang
Gendhing Sarigading kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Sarigading kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Semar Mèsem kethuk 2 kerep, laras pélog pathet barang
Gendhing Sembawa kethuk 2 kerep minggah ladrang Singa-Singa, laras pélog pathet barang
Gendhing Semburhadas kethuk 4 kerep minggah ladrang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Semburhadas kethuk 4 kerep minggah ladrang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Semburhadas kethuk 4 kerep minggah ladrang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Semburhadas kethuk 4 kerep minggah ladrang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang
Gendhing Silir Banten kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Silir Banten kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Silir Banten kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Sinom kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Sinom kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Siyem kethuk 2 kerep minggah ladrang Siyem, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Siyem kethuk 2 kerep minggah ladrang Siyem, laras pélog pathet barang
Gendhing Srenggara kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Srenggara kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Membat, laras pélog pathet barang
Gendhing Srenteg kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Gondri, laras pélog pathet barang
Gendhing Sri Kastawa Gendhing kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Kastawa, laras pélog pathet barang (Wirawiyagan IV)
Gendhing Suralaya kethuk 2 kerep minggah ladrang Jakaloka, laras pélog pathet barang
Gendhing Suralaya kethuk 2 kerep, laras pélog pathet barang (pothok)
Gendhing Suraningrat kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
katon kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Tentrem kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Rangu Asmara, laras pélog pathet barang
Gendhing Tentrem kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Singa-Singa, laras pélog pathet barang
Gendhing Tentrem kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Tedhak Saking, laras pélog pathet barang
Gendhing Tentrem kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Titimurni kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Titimurni kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Kembang Layar, laras pélog pathet barang
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras pélog pathet barang [WWW]
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras pélog pathet barang
Gendhing Wahana kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Warih kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 9 Augustus 2002)
Gendhing Widasari kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Rangayu, laras pélog pathet barang
Gendhing Widasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Widyasmara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 17 Mei 2002)
Ketawang gendhing Widyastuti kethuk 2 kerep minggah ladrang Basuki, laras pélog pathet barang [JM]
Ketawang gendhing Widyastuti kethuk 2 kerep minggah ladrang Basuki, laras pélog pathet barang
Gendhing Wilujeng Gendhing kethuk 2 kerep minggah ladrang Wilujeng, laras pélog pathet barang (Wirowiyagan IV)
Ladrang Andhé-andhé Lumut, laras pélog pathet barang (Nartosabdho)
Ladrang Kuwung, laras pélog pathet barang (Mangkunegaran)
Ladrang Winangun, laras pélog pathet barang (kanggé bedhayan)
Niki Belucci – FG DJ Live 24-03-201104:49
serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/tetungguling serat – serat Jawi sadaya.
Taun ingkang dipun agem inggih punika taun Surya Sangkala lan Candra Sangkala.
Surya Sangkala ( SS ) ateges taun mletheking Surya wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa. Candra Sangkala ateges taun mletheking Candra wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa.
ingkang kangge patokan : SS 1 sami kaliyan 68 M
1. Serat Pustaka Raja Purwa ; wiwit taun 1 ngantos dumugi taun Surya Sangkala ( SS ) 800/Candra Sangkala ( CS ) 824 ( kirang langkung taun 68 M – 892 M )
2. Pustaka Raja Puwara ; nerangaken lelampahan wiwit taun SS 891 dumugi taun SS 1400 ( kirang langkung 965 M – 1468 M )
Pustaka Raja purwa yasanipun Sri Batara Aji Jayabaya nata binatara ing Nungsa Jawi ingkang ngedhaton ing negari Dhaha inggih Mamenang Kedhiri.
Bebukanipun amargi nalika Sang Hyang Narada lan Sang Hyang Panyarikan rawuh dhateng Kediri, handawuhaken lalampahanipun Tanah Jawi ( Tanah Dhaha/Mamenang ) manut pemutanipun para Dhewa.
( geneya dudu manut pemutanipun Jayabaya ? Bisa uga Asma Jayabaya wus misuwur sak durunge anane pustaka Raja Purwa, lajeng jamanipun Pustaka Raja Purwa dipun dhamel, sanes jamanipun Jayabaya malih, lan asmanipun Jayabaya amung dipun ampil kangge niyat ngendih babad, supados dipun anggep yen Ratu ingkang Agung kemawon ngakeni menawi asalipun manungsa Jawa saking India : Ravie Ananda ).
Prabu Jayabaya lajeng dhawuh dhateng para empu, mengeti wiwit taun 1 dumugi tahun 636, lajeng katunjukaken kaliyan serat Jitapsara lan serat Jid Saka panganggitipun Bagawan Palasara ing Ngastina, nyebataken trah tumerahipun para Dhewa wonten Tanah Jawi, sarta tangkar- tumangkaring manungsa sak lelampahanipun wonten Tanah Jawi. Awit saking sasmitanipun Dewi Rukmawati putrinipun Sang Hyang Anontaboga kala wewarah dhateng Begawan Palasara ing wiwit taun SS/CS 637 – 800 SS/CS ( 705 M – 868 M/741 M – 904 M ). Serat – serat wau katundukna lan pengetanipun para ratu Tanah Jawi, sedaya aturanipun Prabu Jayabaya Kedhiri ( Mamenang ), ingkang kedhawuhan nganggit Empu Jongga ing taun 848 SS/CS ( kirang langkung taun 936 M/972 M ). Para empu sami kadhawuhan damel karangan hamiyambak, methal – methal manut kasagedhanipun piyambak – piyambak hanjeprah ing sak indhenging negari. Ringkesaning carios, wiwit Sangkala hangejawi ngantos babadipun sedaya Redhi – redhi lsp.
( Bab Begawan Palasara tampi piwulang wiwit taun SS 637 – 800 ( 705 M – 868 ) utawi 741 M – 904 M wonten ing sejarah Indonesia wekdal punika rak saweg jamanipun Kerajaan Kalingga, Syailendra Mataram, ratu ingkang misuwur inggih punika Empu Sindok kerajaan Medang : Ravie Ananda ).
Sang Hyang Guru jumeneng ratu ing Medangkamulan Kawitan asma Raja Maha Dhewa Budha ( ing gunung Gedhe Bogor ), paring piwulang tetedhan sedaya kewan – kewan, ngantos dumugi pindhah negari ing wukir Mahendra ( Lawu ). Kaanggit dening Empu Padma ing Mamenang SS 841 CS 877 ( 909 M/945 M ).
( Wonten sejarah Indonesia, wekdhal punika saweg jamanipun nata Empu Sindok: Ravie Ananda ).
Nerangaken para putra Sang Hyang Guru sami jumeneng nata hamiyambak, ngantos taun SS 841/CS 877. Ingkang nganggit empu Sahasrakirana ing Mamenang.
Serat Maha Resi dados kalih perangan SS 201 – 300/CS 207 – 307 ( taun 269 M – 368 M ).
(Kudune serat iki kang ana luwih dhisik tinimbang Purtaka Raja Purwa sebab yen dinelok luwih tuwa taun anggone digawe tinimbang Pustaka Raja Purwa kang digawe taun 800 an Masehi, ateges Pustaka Raja Purwa kanti alus ngendhih lan nindhih babad – babad sak dhurunge lan ngenomake babad – babad kang luwih tuwa. Wonten ing sejarah Indonesia, saweg jaman kerajaan Taruma Negara ing Jawa Kilen, taun 300 M - 400 M: Ravie Ananda).
Sang Hyang Siwah dados ratu wonten Medang Siwandha, jejuluk Maha Raja Balnya, ngantos Sang Hyang Kala wonten ing Medangkamulan jejuluk Berawa ( Pengrusak Tatanan ).
Sang Hyang Wisnu Jumeneng nata wonten negari Medangkamulan, pindhah nami negari Purwacarita jejuluk Sri Maha Raja Budha Kresna, ngantos dumugi Sang Hyang Rudra dados ratu wonten Gilingaya. Kaanggit dening Empu Kundala ing Mamenang ).
(Makaten wau gontas – gantosipun ratu, ingkang asli tanah Dhawa wonten Pustaka Raja Purwa mboten wonten. Mestine kedahipun wonten, nitik kenyataan sejarah saged dipun sumerepi bilih ing taun – taun wau sampun wonten kerajaan – kerajaan ingkang gantos – ginantos ing Tanah Jawi : Ravie Ananda) .
Sejarah Indonesia ingkang saged kangge panimbang leres mbotenipun carios babad – babad Tanah Jawi lan gaman pandobraging Babad Asli Tanah Jawi ingkang taksih kapendhem antawisipun : ( dening Ravie Ananda )
DUGINIPUN BANGSA HINDU ( sinten ingkang maringi asma bangsa Hindu ? )
Duginipun Bangsa Hindu ing Jawi Kilen taun 300 M – 400 M (CS 232/332 CS).
Wondene sababipun awit bangsa Hindu kasengsem kaliyan kasuburanipun Indonesia. Bangsa wau dugi saking negeri – negeri “ Hulu Sungai “ Kitsna lan Godawari lan saking pesisir wetan ingkang katelah Kalingga (Keling).
Wiwitipun, bangsa wau dugi ing Jawi Kilen (Pasundan) lan yasa kerajaan Taruma Negara ingkang dipun ratuni ratu – ratu turunan Purnawarman. Agami Bangsa Hindu inggih punika Agama Brahma , Wisnu lan Syiwa (Tri Murti).
Tiyang Hindu pitados kaliyan Panitisan. Adat agami wau inggih punika ngobong gesang – gesang janda/randha ingkang dipun tilar pejah keng garwa (sedha obong).
Tiyang Hindu ngasoraken derajatipun tiyang Pasundan (punika mertandani wonten cikal bakalipun piyambak ingkang nurunaken suku Pasundan (sanes saking suku Hindu, dados panemu lan carios bilih suku Jawa sedaya cikal bakalipun saking para dhewa Hindustan, lan sak derengipun Aji Saka hangejawi, Tanah Dhawa dereng wonten manungsanipun, gugur/katingal mboten tinemu nalar, saged ugi punika wau politikipun bangsa Hindu ingkang damel serat – serat utawi ngewahi babad – babad asli Tanah Dhawa supados dipun anggep bangsa ingkang utami. Kabudayaan ingkang sampun wonten ing Tanah Dhawa sakderengipun bangsa Hindu dumugi ugi saged dipun anggep kagunganipun suku Hindu menawi politik tumpang sejarah utawi ewah – ewahanipun babad tumeka ing sedya : Ravie Ananda).
Sak lajengipun tiyang Hindu mbagi derajat dados sekawan Kasta inggih punika :
Mboten saenipun sesrawungan tiyang Sunda lan Hindu ateges sampun wonten kedadosan Akulturasi budaya, ingkang artosipun bilih sak derengipun tiyang Hindu dumugi dhateng pulo Jawa, ing tanah punika sampun wonten tiyang asli suku Jawa ing pundhi – pundhi kalebet ing Sunda : Ravie Ananda.
Setunggaling piyantun Tiong Hoa, Fa Hian asmanipun, nate dumugi wonten ing Taruma Negara ing 414 M/CS 346 lan nyebataken bilih agama ingkang dipun anut dening tiyang wekdal punika inggih agami Brahma, wondene agami Budha mboten wonten.
(Ananging punapa sebabipun Sang Hyang Guru ingkang dados pimpinaning Dhewa Suralaya ingkang hangejawi wonten ing Gunung Gedhe Bogor miturut Pustaka Raja Purwa jejuluk Sang Hyang Maha Dewa Budha, lan ugi mboten kasebataken wontenipun agami Hindu. Kedahipun rak kasebataken agami Hindu, sebab agami Budha dereng mlebet ?)
Benten malih kaliyan pangendikanipun Redhi Nusantara ( Koordinator acara lapangan Doa Perdamaian Dunia ) nalika dinten Sabtu 7 Maret 2009 wonten ing pelataran Candi Borobudur ingkang dipun pimpin Zurman Druppa Rimpo Che saking RRC, Panjenenganipun ngendika bilih: “ Guru Besar panyebar agami Budha wonten ing Tibet asma Artista Dipangkara. Panjenenganipun asal saking Jawa. Saderengipun adeging Candi Borobudhur, Guru Besar punika wau hijrah dhateng Tibet ing jaman kina lan nyebar agami Budha “ : Ravie Ananda
Wonten ing seratan sejarah ugi dipunsebutaken bilih Wangsa Syailendra milai wonten ing taun 750 M – 850 M (CS 682 – 782 CS). Milai raja – raja Syailendra saking Sriwijaya ingkang nguwasani Kalingga, lajeng dipun gantos nami Kalingga dados Mataram. Awit raja – raja Syailendra punika wau agami Budha, dipun damel candhi Budha Borobudhur, Mendhut lsp.
Pustaka Raja Purwa benten malih anggenipun nyebataken adegipun candi Borobudur, inggih ing SS 140 (208 M) ingkang ateges langkung sepuh taunipun menawi dipun bandingaken kalihan catetan sejarah Syailendra, pramila menawi makaten saged dipun kinten ugi menawi Borobudur punika wau sajatosipun sampun ngadheg sak derengipun Masehi lan dening wangsa ingkang nguwasani wekdal punika lajeng damel prasasti enggal ingkang ngendhih babad Aslinipun. Prasasti ingkang kapanggih ing dhusun Karangtengah Temanggung daerah Widosari Magelang ingkang dipun muat wonten ing Serat Kabar W. Bhakti tgl 10 Agustus 1965 nyebataken bilih adhegipun Borobudhur wonten ing taun 824 M dening Sang Raja Sama Tunggal, malah Sang Raja piyambak ingkang pasang sela kapisan, dene dipun bikak kangge umum dening putrinipun asma Dewi Sama Wardani ing taun 842 M (CS 774). Pramila lajeng nuwuhaken prentuling manah kawula “
Dwipa (Pulau Beras). (Ravie Ananda )
Anggitanipun Empu Satya ing Mamenang taun SS. 851/CS 877 (919 M /945 M)
- Tanah Arab saweg kenabian nabi Isa (ateges sampun mlebet taun Masehi)
- Tanah Dhawa taksih dados setunggal antawis Sumatera, Bali lan Madura
- Para dhewa ingkang ngedhaton wonten redhi Tengguru tanah Hindi (Himalaya) sami kagungan kersa badhe ngejawantah wonten Tanah Dhawa.
- Lajeng sami hangejawantah wonten Tanah Jawi, dipun pandhegani dening Sang Hyang Guru, inggih Sang Hyang Jagat Noto (kala semanten wonten ing
wonten Tanah Jawi dereng ngerehaken manungsa, kejawi amung ngerehaken para Jin, lelembut lan kewan – kewan.
- Tembung Tanah Dhawa ingkang mastani saweg para dhewa.
Kacarios ing Hindustan wonten ratu asma Prabu Isaka, putranipun prabu Ipaksa inggih Batara Hanggajali, putranipun Batara Yamadhi (Ramayadhi), putranipun Sang Hyang Prawa, putranipun Sang Hyang Ening (sederekipun Sang Hyang Tunggal), kasor perang lajeng lelana tapa brata.
Sang Kala pikantuk sasmitaning leluhuripun ingkang sampun dados dhewa (ateges sakdurunge dadi dhewa wus tau dadi manungsa : Ravie Ananda) supados tapa wonten Tanah Dhawa, sebab saking Aceh dumugi Bali taksih gandheng dados satunggal. Ajisaka mider – mider sak nginggiling Aceh dumugi Bali, mujur mangetan, kathah taneman Juwawut, lajeng dipun sebut Purwopadha (Tanah Juwawut/Tanah Dhawa) (ateges ana ing tanah Dhawa wus ana wit – witane juwawut, ora mawi jupuk saka India : Ravie Ananda). Saklajengipun Prabu Isaka terus dumugi ing redhi Hyang inggih gunung Kendeng tanah Besuki Probolinggo. Kala semanten pindhah nami Empu Sangkala. Inggih kala dinten wau lajeng kasebut taun Sangkala.
(Sinten ingkang maringi asma? Yen Tanah Dhawa durung ana wonge, kanggo apa asma? Sapa sing garep butuh ngarani? Tanda yen Tanah Dhawa wus ana wonge akeh lan wong – wong mau kang ngarani aran marang Sangkala. Lan maneh kudune serat iki ora kalebu ing Purwopadha sebab anggone dianggit kalah tuwa yen dibandingake serat Maha Resi (kang bakal diterangake ing mburi, kang anggone di anggit luwih disik, malah kaceke adoh nganti atusan taun : Ravie Ananda)
Sakwuse tapa tinarima, Prabu Sangkala kerawuhan cahya murub warni Pethak (Dewi Sri), Jene (Sang Hyang Kala), Abrit (Sang Hyang Brama), Cemeng (Sang Hyang Wisnu), lan Ijem (Sang Hyang Guru).
Antawis 5 wulanan, wonten utusan saking Ngerum.
Prabu Rum (Rum) asma Sultan Algabah saking negeri Brusah (lor kilen negari Arab) badhe ngiseni tiyang dhateng pulo Jawa. Sultan Ngerum ngintun tiyang 2 leksa jodo kumplit sakkapurataning tiyang pindhahan, pepak sarwa hanyekapi, sebab pulo Dhawa katingal panjang sanget.
Dumugi pulo Dhawa/Jawa, kabagi sisih ler, kidul, wetan, kulon lan tengah. Hanjujug Paredhen Kendeng Surakarta ingkang
sesakit, sami pejah sarta kathah sanget ingkang kemangsa kewan galak miwah dening brekasakan, ngantos kantun 2000 tiyang. Tiyang wau lajeng sami ngempal dados setunggal lan manggen ing Tegal. Ing jaman wau kaetang Nabi Adam sasampunipun jumeneng kalipatullah SS 5154/CS 306/Jawi 1 SS/Wisaka kaetang jaman Pancala 768.
(anane tembung “ Adam ” genah sak wuse anane agama Islam, mula bisa katitik mbok menawi Pustaka Raja Purwa iku babad anyar kang ngendih lan nindhih babad lawas kang asli tanah Dhawa, banjur kalindhih maneh sakwuse mlebune Islam Ing Jawa : Ravie Ananda).
Ing taun SS 3/CS 3 (71 M), tiyang kantun 20 han somah, sadaya sami ajrih lajeng mantuk dhateng tanah Rum perlu matur sedaya lelampahanipun dhateng Ratu. Kesahipun tiyang wau taun SS 4/CS 4 (72 M).
Sultan Algabah lajeng utusan Pandita linangkung sarta wasis ing sedaya bab nami Ngusman Aji saking Bani Israil, supados hangejawi maniti kados pundi kawontenanipun Tanah Dhawa. Sang Ngusman Aji terus bablas hangejawi hanjajah sak indhenging kepuloan ngantos teliti, wekasan mriksani teja manter, nginten bilih dhayaning kawontenan ingkang linangkung, sareng dipun pereki, nyata punika wau tiyang ingkang saweg tapa, inggih Sang Aji Sangkala ingkang kala rumiyin sampun nate merguru dhateng panjenenganipun. Ing ngriku Ngusman Aji dipun aturi ing sarupaning kawontenan lan ingkang pinanggih wonten Tanah Jawi.
Sasampunipun makaten, Sangkala lajeng dinawuhan handerek dhateng Ngerum lan mboten kawratan. Sakdumuginipun tanah Ngerum, lajeng ngadhep Prabu Algabah wekasan dinawuhan sediya tumbal ingkang kangge nulak sarupaning bebeka ing Tanah Jawa.
Dipuncariosaken, sasampunipun antawis 7 dintenan, Tanah Dhawa oreg sarwa geter pater dedet erawati, redhi sami hambledos, jawah deres mawa kilat tatit damel girising sadaya ingkang wonten ngriku.
(jarene durung ana wonge, kok wis gawe wedhi kabeh kang ana ing kono? Tanda yen sejatine wus akeh wonge : Ravie Ananda).
lajeng matur dhateng ingkang utusan, kedadosan ingkang nembe katindakna.
Karingkes sang Ngusman Aji kadherekna dening kulawarganing Sang Kala, nama Empu Bratandang, Empu Baruni lan Empu Braradiyo, terus supados sowan dhateng Sang Maharaja Jagat Nata, inggih ratuning golongan dhewa ing negari Hindu, kaparingan tiyang 20.000 jodo sak ubarampenipun boyongan. Terus dhateng Keling kaparingan 15.000 jodo pepak sak kabetahanipun kekesahan. Kala jaman semanten nama pulo Selan utawi Selon, ingkang mbenjangipun dados negari Ngalengka (Prabu Dasamuka). Teras dhateng Siyem angsal 3000 jodo, ugi dhateng Kencana (Buruni) , Borneo serta saking Makasar Lsp. Teras dhateng pulo Bawehan lan Pawinihan perlu maspadhakna kawontenaning pulo Dhawa, sebab katingal taksih mulad – mulad latunipun lan dereng sidem sedaya. Kala semanten ing taun SS 9/ CS 9.
(Pirang dina/wulan/taun laku mulihe wong 20 somah saka Tanah Jawa menyang Rum wiwit SS 4/CS 4? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Usman Aji menyang Jawa? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun tindake Usman Aji lan Ajisaka saka Jawa mulih menyang Negara Rum? Pirang dina Usman Aji lan Ajisaka bali neng Jawa maneh saka Rum kanggo numbali Tanah Dawa? Pirang dina/wulan/taun Ngusman Aji lan Ajisaka kondur maneh menyang Rum kanggo laporan kahanan sak wuse Tanah Dhawa ditumbal suwene 7 dina? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Ajisaka lan Ngusman Aji lan keluwargane Ajisaka sowan dhateng Sang Hyang Jagat Noto ing Tengguru? Pirang dina/wulan/taun panjenengane mau tindak menyang Ngalengka/Keling/Selon, Borneo, Makasar, Pawinihan, Bawean lsp lan nganggo apa anggone ngangkut wong sing cacahe banget akehe mau? Pirang armada prau? Dene taksih mulad – mulad Tanah Jawa, ateges ora mung sedina rong dina olehe oreg lan geter, sebab dicaritakake ing SS 9/CS 9 taksih oreg : Ravie Ananda ).
Wekasan tiyang wau kabagi – bagi dhateng tanah Sumatra, redhi Raja Basa. Sanesipun wonten redhi Kendheng (Kondha) tlatah Rembang, Redhi Oya/Merapi (Jogja), Redhi Dhoyong (Priyangan), redhi Indragiri, Himawan lan Mahameru (Semeru) ing taun SS 16 ipun.
Tiyang saking Keling sami nanem Jenistri asal bektan saking negarinipun
(geneya Jenistri ( udraksha 80 % sak dunya akehe ana ing Jawa, lan kang paling apik kwalitase uga jenitri Jawa. Kudune yen jenitri asal saka Keling, ing tanah mau kang luwih akeh. Nganti sak
Ing taun SS 11/CS 11, Sangkala madosi tiyang – tiyang saking sedaya suku ingkang katingal pinter – pinter lan majengi, dipun titi angsal 10 tiyang, inggih punika
ing bab Kaluwihan, Kasantikan, lan Saliring Kesagedhan ingkang hanyekapi.
Sasampunipun ginalih cekap, Sang Sangkala mantuk dhateng negarinipun, wondene sedherekipun kedhawuhan sowan dhateng Sang Prabu Jagad Nata, ngaturi pelaporan punapa ingkang sampun katindakna wonten ing Tanah Dhawa.
Punika carios sepisanan Tanah Dhawa dipundekeki Manungsa.
(Yen Borneo lan Makasar sampun kebak manungsa, punapa Jawa durung ana wonge? Lah dene transmigrasi kabeh saka Jawa menyang Borneo lan Sulawesi, amarga ing pulo iku taksih sathithik wonge? : Ravie Ananda)
Sak dhatengipun Sangkala saking Ngerum ing SS 11/CS 11
(geneya kasebut ing ngarep negerine Sangkala ing India, lan sak wuse paring piwulang werna – werna lajeng kondur dhateng negarinipun ing taun SS 11 kang ateges kondur ing India, lha sak iki katerangake yen SS 11 Sangkala saking Ngerum? Ora jumbuh bab keterangan kawitan
diwulangi sadaya kabisan ateges wus ana sastra, ananging diterangake ing mburi mengkone tembe ana sastra sakwuse anane dhawuh damel sekar Kawi. : Ravie Ananda)
Sareng Sangkala, Sang Prabu Nata inggih putranipun Sang Prabu Algabah ing ngajeng, utusan tiyang pinten – pinten golongan supados gramen lan sesadeyan barang maneka warna kabetahaning bebrayan wonten Tanah Dhawa.
(carita iki kanggo ngendih kasejaten yen ing Tanah Dhawa wiwit kunaning makuna wis misuwur perdagangane. Geneya Sang Nata dudu Sang Jagat Nata, ananging putrane Prabu Algabah : Ravie Ananda).
Bab sade – tinumbas, kanti ijolan mas utawi kajeng ingkang migunani tuwin barang sanes – sanesipun. Kathah tiyang Rum ingkang lajeng kraos dedunung wonten ing Tanah Jawi hamboyong kulawargane.
(yen pancen Tanah Dhawa diiseni wong saka Rum, ateges Tanah Dhawa wonge luwih sithik katimbang wong Rum, geneya wong Rum lajeng kraos lan mboyong kulawargane sebab kanggo dagang nyenengake, lan malih kok Tanah Dhawa kang diarani Swarna Dwipa (Panggonane Emas), yen pancen emas kuwi amung gawan saking Rum kanggo ditukar kayu (ateges wis akeh wit – witan sak durunge ana carita dhawuh hewa kanggo nanduri sawernaning tetanduran ing Jawi, dadi ora ditanduri dhewa – dhewa India, ing Jawa wus ana tanduran werna – werna), kudune Rum kang sinebut Swarna Dwipa : Ravie Ananda)
Ing SS 29/CS 29 (97 M)
Para tetiyang grami sadaya kakempalaken lajeng pinaringan pernah sagedha gegriya ing panggenan ingkang ginalih utami, terus kaparingan sesepuh nami Tamus.
Saged dipun terangaken bilih dhusun kapisan ingkang sampun utami lan tiyangipun kahtah inggih ing wukir Gedhe wates Bogor lan Priyangan.
(sak mangke nami Buiten Zorg/Kebun Raya Bogor, ing kono sejatine wus ana kabudayan Kuno Tanah Dhawa kang banjur diendhih riwayate dadi kaya mangkene, mula ing Kebun Raya Bogor iku dununge Istana Negara Indonesia kang kawitan kang sak durunge uga wus dadi papane Belanda: Ravie Ananda)
(geneya dudu Kendheng lan Raja Basa kang kudune dadi dusun kawitan, sebab padunungan mau kang didekeki manungsa kapisanan, dene Gunung Gedhe manut babad iki rak mung kanggo lenggahing dhewa – dhewa Suralaya kang amung 15 taun kondur dhateng India lan durung ngerehake manungsa ? ketok banget yen kang gawe babad mulai bingung anggone
ing SS 30/CS 31 (108 M/109 M)
Sangkala kawiwitan kesahipun saking Rum sampun Umur 98 taunan, lajeng kesah dhateng
wus misuwur lan ana situs kuno kang mungkin taksih kapendem utawa karusak : Ravie Ananda)
kang kudune sak jaman kok ora diterangaken lan kabeh ngandhakaken yen Tanah Dhawa iki pancen kosong lan kaisi dening tiyang Rum, iki tanda yekti menawa babad iki digawe kanggo njajah lan ngendhih riwayat asli Tanah Dhawa Kuno kang wis misuwur nguwasani dunya jaman 2,5 juta taun kapungkur (Atlantis kang sayekti, kang luwih tuwa taune katimbang taun kang disebutake dening Plato : Ravie Ananda)
4. Redhi Donorojo (golongan pesisir ler) ing SS 34/CS 35 (102 M/103 M)
5. Redhi Titisari lan Brangti ing SS 35/CS 36 (103 M/104 M)
6. Redhi Parimbun ing SS 36/CS 37 (104 M/105 M)
7. Redhi Cikorai Priyangan ing SS 37/CS 38 (105 M/106 M)
8. Redhi Gora (Slamet) ing SS 38/CS 39 (106 M/107 M)
9. Redhi Sapada (Sumbing) lan Sadara (Sindoro) ing SS 39/CS 40 (107 M/108 M)
11. Redhi Antaga ing SS 42/CS 43 (110 M/111 M)
12. Redhi Brahma ing SS 43/CS 44 (111 M/112 M)
14. Redhi Sapta Arga/ Martawuj/Diyeng ing
ing SS 47/CS 48 (115 M/116 M)
18. Redhi Nilandusa (Wilis) Madiun ing SS 48/CS 49 (116 M/117 M)
19. Redhi Kulamba ing SS 49/CS 50 (117 M/118 M)
20. Redhi Batukanda (gunungKarang) Banten ing SS 50/CS 51 (118 M/119 M)
21. Redhi Batiwara (Pulosari) Banten ing SS 51/CS 52 (119 M/120 M)
22. Redhi Kapi kilen Banten (wates Sumatra) ing SS 52/CS 53 (120 M/121 M)
Kaanggit dening empu Padma ing negari Mamenang
sesarengan hangejawantah dhateng tanah Jawi, sami nami Resi, dipun pandhegani (pangagengi) dening Sang Hyang Jagad Nata., jejuluk Prabu Maha Dewa Budha. Adegipun kraton kapisanan wonten sukunipun redhi Gedhe, ing
gendruwo miwah raksasa ing sakiwa tengene daerah ngriku.
(sajatine ana kabudayan Kuno apa ing tanah iku nganti kabeh babad pada ngaku yen pertama hangejawi ana ing laladan iku ? : Ravie Ananda)
Ing SS 140/CS 144 (208 M/212 M)
ngadheg ing taun 208 M, dene prasasti kang ditemokake nyebutake ing taun 800 M, ateges bisa bae Borobudur wus ana sak durunge 208 (sebab babad iku babad kang sengaja digawe kanggo ngendhih babad asli tanah dhawa ben kabeh – kabeh diarani saka India), dene prasasti kang kagolong enom taune iku bisa uga prasasti anyar gawean kang nguwasani wektu samono ben dianggep yen Borobudur iku gaweane pangwasa mau : Ravie Ananda).
Inggih punika kawitanipun tanah Jawi wonten Panjenenganing Ratu. Negari dipun nameni Medangkamulan I ing SS 140/CS 144 (208 M/212)
(sangsaya geseh babade karo kang kaceta ing ngarep kang wus nerangake bilih para dhewa sami hangedhaton ing redhi Gedhe Bogor lan amung 15 taun sami kondhur dahteng Himalaya / Tenguru / Hindustan sebab dereng ngerehaken manungsa. Lha yen durung ana manungsane, negari iku banjur isine apa? Rakyate wujud apa ? : Ravie Ananda)
Sang Prabu Maha Dewa Budha jumeneng Ratu wonten tanah Jawi Kaetang sampun 40 tahunan, lajeng damel tatanan kangge pasewakan para ingkang dipun reh makaten :
1. Ing tanah ngare, kangge pisowananing para manungsa (nama negari)
(Serat Maha Dewa Budha iki malah wus nyebutake yen wus ana negari lan maneh ora disebutake yen tanah Dhawa ditumbal disik, lan malah wus isi manungsa tanpa didekeki saka Rum : Ravie Ananda)
2. Ing satengahing wana kangge pasewakaning sagunging kewan – kewan
3. Ing sapuncaking Redhi ingkang inggil piyambak kangge pasewakaning iberan
4. Ing seganten miwah satepining lepen – lepen, kangge pasewakaning ulam toya
6. Ing ngembel – ngembel punika pasewakaning para gegremetan
(arane dhewe – dhewe mesti bae wujude ya seje, apa ing Negara India ana aran mawarna – warna Raksasa kaya kang kaceta ing dhuwur ? : Ravie Ananda)
Ing SS 142/CS 166 (210 M/234 M)
Sang Hyang Maha Dewa Budha yasa kedhaton utawi Prasadarja ing Puncaking Redhi Kumala.
(digoleki kayane taksih ana tilase, kang bisa uga sak durunge babad iki ana, wewangunan iku wus ana sakdurunge, wujud tilarane kabudayan Tanah Dhawa Kuno : Ravie Ananda)
SS 144/CS 148 (212 M/216 M)
Ngatur tatananing Palenggahaning manungsa yen sami sewaka. Sedaya wau rinakit Pancaniti kangge lenggahing para :
inggih punika wiwitipun Ratu tanah Jawi bilih sewaka mawi tatacara ingkang makaten.
Para Resi uga dinawuhna damel Candi handewe wonten padununganipun lan samiya jumeneng ratu Alit, nanging sedaya kedah ngidhep dhateng Sang Hyang Maha Dewa Budha sarta samiya ngirup sarana pangawikan dhateng rakyat kiwa – tengene ngriku dadosa kawulanipun.
Wonten carios ing SS 144/CS 148 (212 M/216 M)
Sang Maha Dewa Budha kagungan cecangkriman dhateng para ingkang sumewa makaten :
4. Radin ingkang nyameni tanah Leta
Para kawulanipun ingkang hawarni – warni kutu – kutu walang atogo, kewan daratan, iberan, kewan toya miwah lelembut dumugi golongan manungsa sadaya mboten wonten ingkang saged hambatang.
Kala semanten Sang Hyang Maha Dewa Budha kewran.
(geneya kerwan, wong cangkrimane dhewe, kari diterangake dhewe rak ya bisa to ? : Ravie Ananda).
(Lha patihe kok ya ora bisa mbatang, ananging ngerti sapa kang bisa mbatang? Rak ya aneh ta ? : Ravie Ananda)
Sinten ingkang saged hanjarwani sasmita wau, aturipun Sang Patih “ Kejawi Ratuning gandaruwo kadhos mboten wonten ingkang saged hanjarwani sasmita wau.
(geneya ratuning Dhewa lan patihe kalah pinter tinimbang ratuning Gandaruwo : Ravie Ananda)
Ringkes, ratuning Gandaruwo katimbalan wekasan kabatang makaten :
1. luhur ingkang hangungkuli wukir ateges ratu ingkang hamradinaken dhana
2. Wiyar ingkang hanglangkungi Seganten tegesipun ratu ingkang hanggelaraken para marta
3. Padang ingkang hanimbangi Rainten ateges ratu ingkang hanglampahaken periksa
4. Radhin ingkang hanyameni tanah Leta ateges ratu ingkang hanglimrahaken guna.
Sareng mireng aturipun Sang Genderuwo, Sang Hyang Maha Dewa Budha rena ing penggalih, wekasan Sang Genderuwo kapetalaken saking golonganipun lan tetep kaangken sak bongsa kaliyan para Dhewa.
(geneya gandaruwo diakoni sak bongsa karo dhewa, lah yen babad nyaritakaken tanah Dhawa sak durunge isi Manungsa saka India lan Rum isine mung lelembut lan gandaruwo kaya kangkaceta ing babad “ sejarah kawitane wong kanung lan wong jawa “ kang nyebutake bilih wong asli jawa sak bongsa Gandaruwo, ateges wong kene sak bongsa karo dhewa – dhewa ing India : Ravie Ananda).
Ing SS 146 / CS 157 ( 214 M / 225 M ) Sri Paduka Maha Dewa Budha pindhah kraton wonten ing redhi Mahendra inggih redhi Lawu, tapel wates Solo lan Madiun. Ing Ngriku lajeng yasa kedhaton ngemperi ing kraton
kang banjur kanti babad iki diendhih sejatine lan sepaya dianggep asale saka India. Yen kabeh nyonto ing Himalaya, mestine ana ing kana rak ana wujud tilaran – tilaran kaya ing Redhi Lawu kang kandhane nyonto kang ana ing Himalaya, geneya ana ing Himalaya ora ana tilaran kang kaya dene ing Lawu ? : Ravie Ananda)
Para putra ingkang ginalih perlu kajumenengaken hamiyambak upami :
1. Sang Hyang Sambo jejuluk Sri Maha Raja Maldewa ing redhi Raja Basa, nami negerinipun Parwa (Sumatra)
2. Sang Hyang Brama jejuluk Sri Maha Raja Sunda ing redhi Anyar, nami negerinipun Medang Gili (Banten)
3. Sang Hyang Hendra jejuluk Sri Maha raja Sakra (Saka) wonten redhi Mahameru (Semeru), negarinipuin
Raja Bima, negarinipun ing Bali wonten puncaking redhi Karang
(nitik kang disebutake iku, bisa dimangerteni yen kabudayan ing Tanah Dhawa wus sumebar lan agung, mila yen diendhih kanti numpangi babad lawas, kabeh bisa kendhih kabeh, monggo dipun galih malih ing salebeting manah kita sedaya : Ravie Ananda)
Saking kinedahna badhe gantos kawontenan in SS 174 / CS 179 ( 242 M / 247 M ), redhi Merapi hanjeblug mawa swanten hanggeteri. Bumi gonjang – ganjing, kados meh hangobahaken jagad, manungsa sak kewanipun sami pating gedandap ngaler ngidul poyang payingan mados gesang. Malah kathah manungsa ingkang sami pejah kabalebek lahar.
Para dewa – dewi ingkang sami manjalma wonten tanah Dhawa sami geger, wekasan sami ngungsi wonten Sang Hyang Maha Dewa Budha.
Panjebluging redhi Merapi, sedaya wewangunan lan kedhatonipun Sang Hyang Maha Dewa Budha rusak ajur mboten kalap samenir, makaten ugi ing sedaya puncaking redhi ingkang sami kadunungan kedhatoning para dewa, wewangunanipun risak, semanten ygi recanipun sak kabuyutanipun sami sirna sedaya.
Sapisan malih, punika gogroging reca – reca Borobudur.
(miturut sejarah enggal, Borobudur wonten ing abad 8 ateges taun 800, ananging miturut babad lawas kados dene Pustaka raja Purwa Punika, Borobudur sampun gogrog ing 242 M/247 M, pukika kemawon babad ingkang sampun ngendhih/ngenomake babad asli, pramila saged dipun kinten bilih sajatosipun Borobudur sampun wonten wiwit Kina, saderengipun tiyang India hangejawi . Dewa – dewa sami geger lan ngungsi, makaten ateges sami kaliyan manungsa to, mila saged ugi dewa punika amung sami – sami manungsa ingkang lajeng dipun damel wontening tingkatan kasta wekdal semanten, lan tingkatan dewa punika kasta ingkang paling inggil : Ravie Ananda).
Dhawah sasmitaning Dhewa luhung makaten (sak laras lan kersaning Ingkang Maha Esa)
(sapa dewa luhung mau, kok dudu Sang Hyang Maha Dewa Budha, iku ateges Sang Hyang Maha dewa Budha kalebu dewa biasa : Ravie Ananda)
SS 193/CS 199 (261 M/267 M)
Ratu 5 wau sami daredhah ingkang tanpa wates. Para ratu, satriya, para tetunggulipun dumugi rakyatipun sami rebatan pasiten, pawestri, harta, rukmi, saweneh rebat kawruh, rebat leres, rebat kekiyatan lan rebat unggul. Teras makaten ing saben kita ageng, kita alit dumugi ing dhusun ingadhusun, wekasan negari dharedhah, tetiyang sami ajrih, wekasan Negara saged dipun wastani gedher lan resah ing siang dalu. Terus wontening peprangan ageng lan alit ingkang tanpa wekasan, negari pikantuk bebenduning jagad, ugi saged dipun
inggih Sang Hyang Ismaya, pernah kakangipun Sang Hyang Jagad Nata inggih Sang Hyang Guru, kala semanten saweg hangedhaton wonten puncaking redhi Mahendra (Lawu). Sak kulawarganing dewa sedaya. Malahan para putranipun sak sanak sedherekipun Sang Hyang Jagad Nata sami jumeneng resi lan maha resi dumugi ratu alit ing puncaking redhi – redhi Tanah Dhawa wiwit Sumatra Wetan, dumugi Madhura lan Bali lsp.
(Yen Semar pancen asli saka India lan kakange Sang Hyang Guru, geneya ana ing India ora ana Semar, anane ya mung ana ing Jawa : Ravie Ananda)
Ki Semar (Sang Hyang Ismaya) lenggahe hangayomi para lelembut lan suku alus pikantuk dhawuhing Hyang Agung inggih Hamurba Hamisesa, supados nyapih reretuning tanah Dhawa. Jer dharedhahipun ratu gangsal wau mahanani getering bawana.
(lha pimpinane dewa malah ora bisa nyapih, rak kudune sing nyapih Sang Hyang Jagad Nata/Batara Guru to : Ravie Ananda)
Salajengipun Sang Hyang Ismaya sampun pinasti (manut Pustaka Raja Purwa) kinedhahaken momong dharahing Sang Hyang Bayu, Brahma lan Wisnu lsp.
1. Sang Hyang Wungkuhan anama Brahmana Raja Weda
(asmane dhewa – dhewa putrane sang Hyang Semar rak ngemperi Ratu – Ratu Tanah Dhawa kang kasebut ing babad iki ateges ratu – ratu didominasi putra – putrane Semar to, ya Semar kang mung ana ing Jawa lan ora ana ing India : Ravie Ananda)
Pangejawantahing dhewa – dhewa wau arsa nyapih ingkang sami panca kara. Dhatengipun sedaya sami hanjujug wonten wukir Mahendra (Lawu) perlu badhe nyirep reretuning jagad.
Salajengipun, para ratu gangsal sami katimbalan dhateng ngarsanipun, dipun paringi sasmita :
(ratu 5 wau rak dhewa to? Geneya taksih durung mangertos anane sasmita mau ?: Ravie Ananda)
Sareng mireng dhawuh sasmita makaten, ratu 5 sami rumangsa lepatipun, dene anggenipun mengku bala kekirangan pangrehipun, denira haniti, hanata, hamariksa, saha hamisesa, mongka panggalihipun para nata wekdal semanten :
Mila para Brahmana wau sami damel pasang giri tumuju dhateng ratu 5 wau kados makaten mawi ukara mantra :
A, I, E, U, O
(pasang giri iki kang sak iki ana ing kalangan kejawen klenik dadi jimat /rapal utawa mantra, sebab ora ngerti carita kawitane kang sayektine amung pasemon anane aksara urip utawa sastra ananging sinimpen ana ing sajeroning carita, mula yen kabeh anggone mriksani , naliti tilaran – tilaran Jawa Kuno para arkeolog namung sinau jawinipun kemawon tanpa mangertosi karep ingkang siningit ing sajeroning carita, ya bakal ora bisa dungkap sejatining kareping pra Luhur : Ravie Ananda)
SS 513/CS 538 (581 M/606 M)
Prabu Basupati (Basurata) pindhah negari ing Wirata, dumunung ing sak kidul wetaning redhi Lawu, laladan kita Ngawi, sinebat nama Wirata II.
Sasampunipun Prabu Basupati damel kraton ngantos nengsemaken, ringkes peputra pinten – pinten, sarta kagungan mantu Resi Parikenan.
hapeparab Resi Manumanasa (raja pandhita wonten ing Sapta Arga/Dieng). Resi Manumanasa damel pertapan ing puncaking redhi Sapta Arga sinebut Martawuj.
(Martawuj/Sapta Arga kaubah asmanipun dados Redhi Lawet, sak duginipun Islam wonten Tanah Dhawa, kangge ngendhih kaluhurane Jawa Kuno, lajeng misuwur yen Redhi Lawet punika papan ingkang angker lan wingit sebab kenging dhayanipun para wali ingkang sami musyawarah wonten ing ngriku, lha sak durunge para wali musyawarah ing redhi Lawet, redhi iku rak wus dadi pertapane sang Resi to? Redhi Lawet ana ing laladan Purbalingga Jawa Tengah :
mandraguna, yekti yen jinurung dening Kang Maha Esa.
(geneya katrima dening Kang Maha Wisesa, dudu dening Dhewa Jagad Nata ? tanda yekti yen sakjatine para Luhur Jawa Kuna, Sapta Arga uga Semar lan Pandhawa iku asli saka Tanah Dhawa kang duwe pangandel marang Kang Maha Esa, dudu saka India kang pangandele kang taksih marang dhewa – dhewa. Tanda yekti yen ana ing carita wayang, saben – saben Kahyangan lan kasuwarganing para dhewa dirusak dening Dhanawa utawane Raksasa, para dhewa tekan Batara Guru / sang Hyang Jagad Nata kang jare dadi pimpinaning Dhewa ora tau bisa kuwasa masesa Raksasa mau, lan ajegan nyuwun tulung marang dharah Pandawa ing Sapta Arga Dieng kanggo nyapih gendraning kahyangan. Ana dhewa kok ora bisa ngalahake Buta, lan nyuwun tulung manungsa Sapta Arga! Ayo padha wunguwa putra – putra tanah Dhawa RI, wis wayahe dhewe melu hambantu njejegake lan ngedhuk Babad Tanah Dhawa kang sejati, kang nganti sak iki taksih jinajah dening bangsa liya, malahan dening para ahli saka negarane dhewe kang uga ora ngakoni yen Tanah Dhawa iki ana wonge : Ravie Ananda)
Janggan Asmara putranipun Sang Hyang Wungku, wayahipun Sang Hyang Semar (Ismaya) kala semanten ginodha sima kalih, sareng karuwat dados putri kekalih ingkang sepuh asma Dewi Kanistri, ingkang nem asma Dewi Kaniraras )
Janggan Asmara kadhawuhan momong Resi Manumanasa wonten ing Sapta Arga.
Dhawuhing Hyang Wisesa (kok dudu dhawuhing dhewa : Ravie Ananda)
Mangka sayektinipun putri kekalih wau putranipun batara Hira.
Batara Suksma Warna putranipun batara Catur Warna
Batara Catur Warna putranipun batara Catur Kanyaka
Batara Catur Kanyaka putranipun sang Hyang Purbawisesa (Sang Hyang Darmajaka)
Sang Hyang Nurcahya (Sayid Anwar) putranipun Nabi Sis
(monggo dipun taliti wontenipun silsilah, punapa tulus punapa gadhah karep politis, nitik silsilah punika saged dipun mangertosi bilih Pustaka Raja Purwa punika sampun endhihan pinten – pinten babad inggih
Dewi Kaniraras dipun elih naminipun dados dewi Retnawati.
SS 516/CS 531 (584 M/599 M)
semanten Resi Manumanasa sak garwa sami ngenggar – enggar wonten petamanan, ngawuningani wonten cahya murub muncar, terus dipun wuningani, sumerep wonten who Supawa kados bolu satunggal, lajeng dipun petik terus kaparingaken dhateng garwa. Sareng kadhahar ambetipun harum lan legi sanget. Sak telasipun handhahar who wau, mak jleg tanpa sangkan gendruwo ngadhep wonten ngarsanipun sarta kadhangu matur :
Kula punika gandaruwo satru tapa. Tapa angsal wiji sumawana saking suwarga. Manawi benjang katanem sampun woh, sintena ingkang dhahar who wau saged hanurunaken Ratu.
(rak kaya babad Ki juru Mertani lan Ki ageng Pemanahan to, mung wohe Klapa. Ati – ati iki carita ora sak lugune, ngemu karep luhur kang siningit ing sak jerone carita, mula yen anggone nampa mung sak lugune carita bakal ora bisa dungkap karep Luhure kang gawe carita : Ravie Ananda)
Sareng sampun makaten, sanajan kadhuwunga Resi Manumanasa jer woh sampun kalajeng kadhahar dening garwa, wekasan mupus bilih sampun kersaning Dhewa ingkang linuhung. Margi saking punika dewi Retnowati kapindhah nami dewi Sumarwana.
Sang prabu Basupati sak garwa sami dhahar jamur barat. Dilalah dados jalaraning sedha sedaya. Sang prabu jumeneng ratu amung 43 taun.
Mila putranipun asma Raden Basumurti lajeng sowan dhateng Sapta Arga, kejawi ngaturi wuninga nyumanggakna sang Begawan kados pundhi dhawuhipun.
Mila dhawuhipun sang Begawan, R. Basumurti jumeneng nata wonten Wirata jejuluk Prabu Basumurti.
Dewi Sumarwana peputra medal bungkus, sareng sampun babar, ibunipun mukswa. Bungkus sinidikara dening sang Begawan dados bayi tiga (3) sami jaler :
(geneya carita laire Pandhawa ing Carangan wayang jebul nyonto carita iki : Ravie Ananda)
Kala semanten kaleres SS 523/CS 538 (591 M/606 M)
SS 540/CS 550 (608 M/618 M)
Dhawuh timbalanipun Sang Hyang Jagad Nata, R. Sakutrem kadhawuhan nyirnakna naga raja, wekasan dados wanita dhi asma dewi Nilawati. Sayektinipun dewi wau putranipun Sang Hyang Harunapa. Wiwitipun makaten, sebab dewi Nilawati tapa wonten Pujangkara.
(lha dene Sang Hyang Jagad Nata ora bisa nyirnakna Naga Raja. Carita Dewa Ruci rak nyonto carita iki ta : Ravie Ananda)
SS.544/CS 560 (612 M/628 M)
Dewi Nilawati kagungan putra kakung dipun asmani Bambang Sakri, tetep wonten Sapta Arga.
(kagarwa dening sapa kok peputra ? apa kagarwa dening R. Sakutrem ? : Ravie Ananda)
Ing kala semanten prabu Basukesti mundhut sedaya kenya ingkang hayu – hayu kapundhut dados dara – dara winastan Bedaya, nulad widodari ing Suralaya Hindustan, inggih kasapta. Inggih wiwit jaman semanten mulai wonten Bedaya.
(rak geseh dewe ta babade, babad sakdurunge wus nerangake yen ananing bedaya milai jaman ananing cahya kang kacipta dadi widodari ing kayangan, sak iki kok dikandhana wiwit jaman Prabu Basukesti : Ravie Ananda)
Kacarios ing wukir Mahendra ( Lawu ) wonten tiyang jaler naminipun Kupa, sowan ngarsanipun dewi sekti Rukmawati ing pertapan, matur makaten :
Duh Pukulun, Sang Pandhita, punapa sebabipun selaminipun kula deres wit aren (wektu iku wis ana wit aren lan deres ta, geseh karo babad liyane ing carita iki kang nerangake yen kabeh wit asale saka India ? : Ravie Ananda), bilih badhe kaderes, wit aren kula awe saged tumelung piyambak, makaten ugi yen kula badhe hanggentos bumbung ugi kanti gampil kula awe kemawon sampun tumelung. Nanging sak mangke mboten purun kula awe, handadosna kemenging manah.
He Kupa, salawase kowe temen ing ati, sak iki wus ora. Jer tapaning ati wus owah. Engeta yen :
Sing sapa ing saben sadina sapisan bae ngeningake rahsa, adhat barang kang cinipta dadi
Sing sapa ing sadina sapisan eling, sambarang kang kinarsakna teka
Sing sapa temen atine salawase adhat barang kang kinarepna dadi
Mangertiya, gorohira marang anakmu iku kang marakake entuk pameleh, yaiku :
Anakmu jaluk gangsir (gasir) nanging ora kok leksanani, mangka kowe wus saguh. Iku yen kok leksanani, bakal entuk nugrahaning Hyang Agung (dudu dhewa to : Ravie Ananda), sebab iku dhudhuken pekaranganira ing sisih kidul kulon, ing kono ana pendhemane Raja Brana, ya iku marganira entuk kabegjan.
(lha anake jaluk gangsir, sapata kang akon? Sapa kang dhawuh gangsir ngeleng ana kono? Lha ana pendheman iku rak mertandani yen sak durunge wus ana kabudayan lan wonge kang ndadekake anane pendheman mau, yen ora ana manungsa ing Tanah Dhawa sadurunge, banjur sapa kang mendhem raja brana iku ? anane raja brana tanda yekti yen ing jawa wus maju (Raja Brana rak emas lsp kang anane yen wus ngenal teknologi : Ravie Ananda).
SS 554/CS 577 (622 M/645 M)
Ingkang agami Sambo, agami Brahma, agami Hendra, agami Wisnu, agami Bayu lan agami Kala ing seluruh negari Wirata.
(arkeolog saiki rak ngertine mung Shiwa , Brahma, Wisnu (Tri Murti) padahal akeh banget golongan agama dhewa – dhewa lan kabeh ora kasebut agama Hindu : Ravie Ananda)
Ing jaman semanten sampun wonten 6 agama ingkang dipun parengaken madheg pribadhi, murih ayuning kawontenaning negari Wirata (ora malah netheli/ngrongrong Negari : Ravie Ananda).
Ing taun wau Prabu Basukesti sedha, margi kataman kemayaning Begawan Daksatama.
Putra R. Basurata lajeng kajumenengaken Ratu asma Prabu Basurata / Basukeswara.
Wekasan Begawan Daksatama sedha dening prabu Basurata.
Tunggil lampah, kacarios ing wukir Sapta Arga, Begawan Palasara peputra Bambang Sakri. Kala semanten ing kahendran karisak dening Prabu Kunjana Kresna. Para dhewa sadaya kasoran, mila Sang Hyang Hendra mundhut bantuan dhateng wukir Sapta Arga, Bambang Sakri kabekta dhateng kahendran, dipun dhawuhi nyirnakna Prabu Kunjana Kresna. Karingkes Prabu Kunjana Kresna sirna sak balanipun.
(geneya kahendran (Dhewa – dhewa) ora bisa nyirnakna satru lan malah nyuwun bantuan manungsa Sapta Arga : Ravie Ananda)
Saking keparengipun Sang Hyang Hendra, Bambang Sakri ginanjar asma Batara Sakri
(batara lan dhewa jebul amung gelar, wujude rak tetep manungsa ta ? dhewa – dhewa India rak ya Manungsa uga ta : Ravie Ananda)
SS. 853/CS 879 (921 M/947 M)
(menawi wonten ing sejarah Indonesia, punika jamanipun Kerajaan Medang I kanti Raja Empu Sindok)
Batara Sakri lajeng lelana dhateng sabrang, dumigi ing Negara Gujulaha tanah Hindu, kaetang laladan Ngayodya, wondene ingkang jumeneng nata prabu Partawijaya, putranipun Prabu Sandela ing Sriwedari tanah Hindustan.
(Sriwedari rak Solo ta, Gujulaha ugi nami negari Tabela Suket daerah Banten sisih Kidul ta ? ana ing India rak ora ana nami negari Sriwedari lan Gujulaha ta ?: Ravie Ananda)
Sang Prabu Partawijaya saweg kemengan penggalih sebab negarinipun saweg kataman pagrig ngantos sak negari risak lan kasisahan ageng. Saking prihatosipun, Prabu Partawijaya pikantuk sasmitaning dewa supados nyuwuna pitulungan dhateng Wukir Sapta Arga, ing ngriku wonten pandhita linangkung asma Begawan Manumanasa.
(lha rak aneh ta, nganti pageblug ing
nyuwun tulung dhateng Himalaya kan luwih caket lan kratoning para Dhewa ta : Ravie Ananda)
Enggaling carios, Sang Prabu lajeng utusan dhateng Patih Srengga Badra supados dhateng tanah Dhawa, maniti rumiyin pertapa Sapta Arga, kacarios yen sanget wingitipun, pernah kawontenaipun redhi – redhi wau, sarta ingkang jumeneng Maha Pandhita Manumanasa lsp. Ringkes Patih Srengga Badra mangkat dhateng Tanah Dhawa hanjujug dhateng wukir Sapta Rengga / Sapta Arga.
Batara Sakri sareng dumugi ing negari Gujulaha wekasan kapundhut mantu dening Prabu Partawijaya pikantuk dewi Sati lan peputra Bambang Palasara ing wukir Sapta Arga.
(geneya saiki Palasara malah dadi anake batara Sakri, ing ngarep rak wus kaceta yen Palasara peputra Bambang Sakri , ateges kurang taliti anggone ngendhih babad : Ravie Ananda)
Bambang Palasara peputra Bambang Kresna lajeng jumeneng Maha Pandhita asma Resi Abiyasa tetep wonten Sapta Arga.
(kudune rak Palasara peputra Bambang Sakri, kaya kaceta ing ngarep, lha kok saiki malah peputra Bambang Kresna, ateges ingkang damel babad kurang teliti anggone ngendhih riwayat lan ngubah alur : Ravie Ananda)
1. Prabu Destarata, peputra Prabu Suyudana lan Kurawa sanesipun
2. Prabu Pandhudewanata peputra Prabu Darmakusuma lan Pandhawa sanesipun ing Ngamarta
Sampun dilalah kersaning Ingkang Maha Kuwasa, gandhenging dharah Sapta Arga lan dharah Tanah Ngayodya ing Hindustan lantaran Batara Sakri wau.
Mila sareng kemantu, dening prabu Partawijaya kedhawuhan ngaluraken leluhuripun. Batara Sakri matur makaten :
Ing sekawit trahing Sang Hyang Brahma, peputra prabu Tritusta ing Giling wesi.
Prabu Tritusta peputra Prabu Parikenan ing Gilingwesi,
Prabu Parikenan peputra Resi Manumanasa Maha Pandhita wonten ing wukir Sapta Arga. Resi Manumanasa peputra Raden Sakutrem ugi wonten ing Sapta Arga.
Resi Sakutrem peputra Resi Palasara ing Sapta Arga, Jumeneng Ratu ing Ngastina jejuluk Prabu Palasara. Peputra Resi Abiyasa ( Begawan Kresna Dipayana ) kala semanten jumeneng ratu wonten Ngastina.
(geneya Batara Sakri malah ora kasebut ing silsilah, kudune rak Resi Palasara peputra Bambang Sakri, dudu Bambang Kresna : Ravie Ananda)
Ringkesan rumiyin, sak sampunipun Prabu Partawijaya meguru dhateng Begawan Manumanasa ing Sapta Arga, ugi kedhawuhan nerangaken asal – asalipun lajeng matur makaten :
Ing nguni prabu Harjunasosro ing Maespati ( Manuksmaning Sang Hyang Wisnu ) peputra prabu Surya lan dewi Ruri.
Prabu Surya peputra Prabu Partawirya ing Maespati.
Prabu Partawirya peputra Prabu Partanadi ing Sriwedari.
Prabu Partanadi peputra Prabu Sandela ing Gujulaha.
Kawula peputra dewi Sati ingkang sampun kula jodokaken kaliyan Betara Sakri wau. Wasana Sumangga Sang Maha Wiku.
Salajengipun Prabu Partawijaya peputra dewi Prati jejuluk dewi Sucitra angsal Prabu Dasarata ing Ngayodya.
Prabu Desarata peputra R. Leksmanawidagdo lan R. Trugena
(kudune rak Babad raja – raja kang nurunaken Prabu Partawijaya disebutake sebab sakdurunge jaman Begawan Manumanasa, ananging ing Pustaka Raja Purwa kok ora tumon nerangake babad – babad iku nalikane nerangake babad taun sak durunge Manumanasa : Ravie Ananda)
SS 247 / CS 254 ( 315 M / 322 M )
Ingkang jumeneng Ratu Binatara ing Negari Purwocarita kala semanten Sang Prabu BudhaKresna (Sang Hyang Wisnu).
(nitik asmane genah yen sajatine asale agama Hindu lan Budha saka tanah Dhawa, lan sejatine agama loro mau ana ing tanah Dhawa dudu agama, ananging sistem falsafah urip manungsa kang nduweni karep :
Kang maksude kabeh mau ngemu pralambang Astronomi. Wong Jawa anggone manembah marang Gustine lan anggone nglakoni uripe ora mung asal nglakoni, ananging wis duwe panemu asronomi kanggo nggampangake uripe, ing tetanen, ing panembah, ing kasarasan, lsp. Ya amarga bangsa liya kang teka lan nggawa kawruh jawa kuno iku ora ngerti karepe mula dhaya – dhaya astronomi kuwi banjur dianggep wujud wujud dewa kang mbleger.
Budha karepe budhi utawane kasuksman. Wong Jawa kuno uga wus nduweni pangertihan kang jero ing babagan Ketuhanan Yang Maha Esa kang kabeh mau gegandhengan karo dhaya alam sebab anane pangertihan jagad cilik lan jagad gedhe. Dhening wong liya bangsa kang sinau kawruh
disebutake yen dheweke tekan tanah Dhawa kanggo sinau kawruh budhi. Mula nganti sak iki pusat wewangungan (kiblate agama Budha sak dunya ana ing Borobudhur, dudu ing Tibet : Ravie Ananda).
CS. 261 / SS 243 ( 329 M / 311 M )
Wonten satunggaling Raja Sebrang ( saking laladan Hindu ) kapernah mantunipun Prabu Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) sowan dhateng Negara Gilinggaya perlu matur badhe hanglurug dhateng negari Purwocarita, niyat males hukum, dene marasepuhipun karisak dening ratu Purwocarita. Sayang dene kirang titi priksa, bilih Ratu Purwocarita wau kaleres pamanipun piyambak, sebab panjalmaning Sang Hyang Wisnu. Perang rame, sedaya kasoran, lan ngungsi dhateng negari Gilinggaya.
SS 254 / CS 262 ( 322 M / 330 M )
Sang Hyang Rudra kakangipun Sang Hyang Jagadnoto tumurun dhateng Tanah Jawi manjalmi. Rawuhipun perlu dhinuta dening Sang Hyang Jagadnoto, hanyapih ingkang saweg peperangan, inggih Ratu ing Gilinggaya lan Ratu ing Purwocarita.
Sang Hyang Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) supados mantuk dhateng negarinipun, sebab ingkang dipun rusak wau keng rayi piyambak, inggih Sang Hyang Wisnu. Lingsem lajeng mukswa dados dhewa malih.
Sang Hyang Wisnu sareng dipun serap – serapaken lajeng mukswa kondur dados dhewa malih, nanging sasampunipun SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ).
CS. 264 / SS 256 ( 332 M / 324 M )
Ing satunggiling wekdal saking salebeting kedhaton katingal mulat cahya sesotyadhi ingkang gumebyar hanelahi, ngebaki sak indhenging kedhaton. Saking keparengipun Sang Hyang BudhaKresna, para dhewa kedhawuhan sesarengan hanyipta sagedha dados widodari 7 ingkang hayu – hayu lan linangkung tur mawa cahya gumebyar. Mboten
Saking sarwa linangkung lan hayunipun hangedab – edabi, sedaya dhewa – dhewa sami bingung saking kedhanipun, wekasan sami leng – leng badhe.. saking betah sagedha mriksani tikel tekuk cethanipun, mila ndilalah :
Saking sanget kesengsemipun Sang Hyang Brahma sanalika paningalipun sekawan, Sang Hyang Hendra Satus, Sang Hyang Bayu lan sanes – sanesipun sami niga nyekawan lsp. Betah sagedha ningali ingkang hanglegakna raos.
(dene para dhewa kasengsem marang ciptane dhewe, kudune ora gumun lan ora kalah dhaya karo ciptane : Ravie Ananda).
Inggih ing jaman wau para nata ingkang sami jumeneng wonten tanah Jawi sami kagungan Bedaya / Srimpi kangge lelangenan. (ngendhih riwayat ben dianggep Bedhaya / Srimpi asale saka Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).
Wonten kedadosan malih ing negari Purwocarita kedhawuhan Haya, tegesipun Tosan Aji, mila Sang Hyang BudhaKresna dawuh dameli gegaman manut conto ingkang sampun – sampun dening Batara Sukskadi ( Empu ) , sarta kedhawuhan damel awarni padma, dhuwung – dhuwung :
5. wiwit jaman wau ing tanah Jawi sampun kathah empu – empu dhewa – dhewa lan sinakti sarta kathah dedamel kangge perang ngantos nyerambahi ing dhusun – dhusun, lsp.
SS 258 / CS 266 ( 236 M / 334 M )
Para widodari sami hangetik waja ( kinten – kinten
SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M )
Para widodari sami mucang ( ganten ) ingkang dinamel jambe kangge jampi untu.
Ing taun – taun wau para widodari sami milahi saged damel ukeling rema, gelung, ukel, keling, sotor, sanggup, moga, megep, turidan, kembang telung, praba keswara, pataweri, supiturang, tunjung mas, lamongan lan mondragiri. Inggih milai kala jaman wau tiyang jawi sami sisig, tindhik, gelungan, sebab sami niru para widodari.
(wong tanah Jawa wis duwe kabisan kang warna – warna, kanti gawe riwayat widodari, kabeh kabisan mau kalindih, ben dianggep asal
makaten, rakyat ingkang sampun sumerep lajeng tiru – tiru makaten, lan lajeng tumular ing sak indhenging nusantara.
(padahal jare babad ngarep wong jawa asal saka wong Hindustan lsp, lha dene durung duwe kabisan? apa sak durunge ana ing jawa para dhewa durung nyipta pusaka lan kabisan – kabisan mau? Geneya apa bae kabisan lan perkakas kapurataning urip lan kabudhayan kabeh didhamel para dhewa lan widhodari sak wuse ana ing tanah jawi ? ora gawe wektu ana ing India : Ravie Ananda)
CS 272 / SS 264 ( 340 M / 332 M )
Sang Hyang Wisnu dados ratu Tanah Jawi ingkang kaping kalih. Gandheng kados pundi ing negari Purwocarita kala semanten lajeng mboten wonten ingkang jumeneng Ratu, mila lajeng risak.
Ing taun kesebat, Sang Hyang Rudra jumeneng nata wonten ing negari Gilingaya hajejuluk Maha Raja Dewa Esa. Kraton tetep wonten ing Puncak Redhi Gedhe tanah Priyangan. Sang Hyang Rudra wau putranipun Sang Hyang Tunggal, kapernah kakangipun Sang Hyang Jagadnata.
Ing taun – taun wau ing tanah Jawi ingkang Jumeneng ratu agung amung satunggal, inggih Sri Maha Raja Dewa Esa wau. Hangerehaken tanah Sumatera, Jawi, Madura lan Bali.
Ing taun SS 268 / CS 224 ( 226 M / )
Sang Hyang Kamajaya milai ganten ( nginang nganggo gambir, apu, wowohan jambe ) perlu ngabritaken lathi. Inggih punika, tiyang ing tanah Jawi wiwit sami hangganten, malahan mboten among para putri tok, sanajan para satriya kakung sedaya sami hangganten. (wong India nganti sak iki kok ora tumon padha nginang ya ? : Ravie Ananda)
Sang Hyang Hendra yasa gamelan dipun sukani nami gamelan Lokananta utawi gamelan Surendra. Lajeng yasa gendhing ( racikanipun pisan ) upami :
Wekdal semanten milai ing kraton Jawi wonten gamelan, wekasan lajeng sumebar ing laladan tanah Dhawa sami damel piyambak – piyambak. (geneya ing India, negeri asale para dhewa ora ana gamelan ya ? lan tarian – tariane uga ora diiringi gamelan ? : Ravie Ananda).
warna kangge pranti siram, dipun paringi nami Telaga Warna ( Dieng ). Jer yen kagem siram sintena kemawon lajeng hambagusaken sarira.
(Telaga warna Dieng rak umure wus lawas banget lan kedadeyane saka tilas kawah panjebluging gunung Prau ing kuna, tanda yen Dieng wus misuwur wiwit biyen, mula sak bisa – bisa direka dhaya babade supaya dianggep uga wiwitane saka para dhewa. Dieng rak candine para Pandawa lan sejatine kraton Astina kang riwayate nganti sak iki durung genah ( candi – candi mau sejatine pendhemane awu pra dharah Pandhawa sak wuse ngalahake Kurawa, mula desa – desa ing Dieng akeh kang jenenge padha karo ing carita wayang / Mahabarata. Ana ing India kok ora ana jeneng desa lan kawah kang kaya ing Dieng ya ? umpamane :
CS 291 ( 352 M / 359 M )
Sang Hyang Rudra, inggih Sri Maharaja Dewa Esa, kersa hambagi negari Tanah Jawi dados nem ( 6 ) Agami, upami :
1. Sri Maharaja Dewa Esa ingkang agami Brahma
2. Sang Hyang Isa / Isu ingkang agami Kala
3. adhinipun malih ( Sang Hyang Iramba ), ingkang agami Bayu
4. adhinipun malih ( sang Hyang Hanida ), ingkang agami Wisnu
5. adhinipun malih ( Sang Hyang Hagina ), ingkang agami Hendra
6. Adhinipun malih ( Sang Hyang Rugistra ), ingkang agami Sambo
(Geneya wus ana agama pirang – pirang lan ora ana kang aran Agama Hindu Lan Budha ? : Ravie Ananda)
Sadaya wau madeg ratuning golongan agami hamiyambak, wonten wewengkoning Maha Raja Budha Esa.
(geneya jaman samono kang pada jumeneng dhewa – dhewa Hindu, kok kudu manut Raja Budha Esa ? tanda yen agam Hindu lan Budha sejatine asal saka pangembangane wong – wong manca kang padha sinau ing Jawa, ya pangertihane wong Jawa kuna kang wus ngerti kawruh manembah kang kumplit, manembah kanti ngerteni astronomi lan kasukman ya kawruh sejatine jagad cilik lan jagad gedhe : Ravie Ananda).
Ing jaman wau, Sang Resi Radio madhepokan wonten Redhi Tasik, lajeng nganggit rangkeping dinten inggih punika : Legi , Paing , Pon , Wage lan Kliwon.
(geneya ing tanah India nganti sak iki ora ana dina rangkep, lan maneh..rak sejatining dina kang luwih dhisik ana iku dina 5 (Legi , Paing , Pon, Wage lan Kliwon). Wondene dina kang cacahe pitu anane sak wuse dina 5 mau : Ravie Ananda).
mangsa 12 ( taksih basa Hindu ) kadosta :
(geneya nganti sak iki pranata mangsa kaya kacetha ing ngarep taksih ana ing Jawa, lan ora ana ing India, lagi padha – padha sak Bangsa Indonesia bae, liya suku Jawa bae wus ora akeh sing nganggo lan ngerteni anane mangsa lan rangkep : Ravie Ananda).
Lajeng anggitanipun Sang Hyang Surya iku iya padha karo rangkeping dina kaya kaceta ngarep.
(geneya wus dianggit sak durunge kok dianggit maneh lan padha, apa ora mungkin yen sakjatine wus ana sakdurunge rangkep lan pranata mangsa iku, banjur dianggit malih kanggo ngendih riwayat asli lan uga padha – padha saking India kok nganggit bab kang padha / rebutan ben dianggep kang nganggit :
(anane aksara lan pasangan kuwi rak nganti sak iki anane ing Jawa, dudu ing India, lagi Sunda wae wus ora ngerti ). Lha sak durunge ana aksara iku, pranata mangsa lan ananing sastra ditulis nganggo apa? Kapiye bisane gawe kasusastran yen durung ana aksara lan pasangan? : Ravie Ananda)
Inggih punika purwanipun wonten sastra ingkang kangge dening tiyang Jawi.
Wondene Dhewa ( Brahmana ) 8 punika :
Brahmana jebul dianggep Dhewa. Brahmana 8 Mau sangkane sak ngendhi? Kayane kok ora tumon ana babade? Bisa wae iku wong – wong misuwur/sastrawan Asli Jawa (Ravie Ananda).
Ing SS 291/CS 300 (359 M/368 M)
Sang Hyang Wisnu nitis dhateng putranipun Sri Maha Raja Dewa Esa ing Gilingaya ingkang pembajeng, wekasan asma Raden Pakukuhan. Dhiwasanipun inguyun – uyun dening rakyat kathah wekasan tetruka wonten ing wana Tasik (Pasundan). Sareng kawuningan dening keng Rama, terus tinundhung saking ngriku, saking Gilingaya kesah lan adhinipun wuragil kadadosna patihipun asma Jaka Puring.
(geneya title Raden anane ing Jawa, ora ana gelar raden ing India : Ravie Ananda)
Ing SS. 300/CS 309 (368 M/377 M) kathah para dhewa saking Hindu sami hangejawantah dhateng tanah Jawi. Hadedunung ing sak kersanipun piyambak – piyambak, lan sami hareraton ing padunungan ing Puncaking redhi – redhi ingkang dipun senengi.
Sang Hyang Rudra jumeneng Ratu wonten Gilingaya (Pasundan)/ing Ciamis, tilasipun Sang Prabu Sri Maha Raja Dewa Esa.
Raden Pakukuhan hapepatih rayinipun (Jaka Puring) hajejuluk Sri Maha Raja Pakukuhan, pindhah negari Purwocarita II terus hapepatih rayinipun asma Jaka Puring. Tilas Kratonipun Sang Hyang Kala, inggih Raja Berawa, ugi tilasipun Sang Hyang Wisnu ingkang asma Sri Maha Raja Budha Kresna ing sukunipun Redhi Lawu.
(ing sukune redhi Lawu rak akeh candine to, malah ing candhi Cetha/Sukuh wujude candi ora kaya liya – liyane lan ngemperi bangunan suku Inca Maya Amerika kang jarene wus kuno banget umure). Kabeh tilas kabudayan kuno Tanah Dhawa dialih babade ben dianggep kabeh
luhur ana ing tanah Dhawa iki asal saka tanah India/dhewa – dhewa India : Ravie Ananda).
Sang Prabu Pakukuhan pindhah asma Sri Maha Raja Punggung, pepatih Jaka Puring. Marasepuhipun, Resi Radi dipun pindhah asma Brahmana Raddi.
SS. 304/CS 313 (372 M/381 M)
Sri Maha Prabu Maha Punggung lajeng jumeneng nata binatara wonten negari Purwocarita II, saya luhur lan misuwur kawibawanipun. Jer kala wekdal punika ing sak indhenging Tanah Dhawa wau amung Ratu satunggal ingkang jumeneng, inggih Sri Maha Raja Punggung (Panjalmaning/Titisan Sang Hyang Wisnu).
Wiwit Sumatera, Jawi, Madura lan Bali amung kawengku dening ratu satunggal inggih Sri Maha Raja Punggung. Jumenengipun sineksenan dening :
(Sakjatine iku kabeh pralambang babahan hawa 9 ateges badhan
Babahan Hawa 7 ateges Suksma : Ravie Ananda)
Salajengipun lajeng ginentos asma inggih punika Sri Maha Raja Kano.
Sapisan malih ing SS 304 / CS 313 ( 372 M / 381 M )
Sang Hyang Panyarikan manjalma dhateng Tanah Dhawa, terus ngawula dhateng negari Purwocarita dados punggawa.
(geneya pada – padha panjalmaning dhewa ora ngerteni yen punggawane iku
Girigupoyo ing redhi Lawu. Ugi yasa malih pancangkraman wonten redhi Candradimuka inggih ing redhi Merbabu lan ing redhi Candrageni (Merapi).
(jajal wewangunan iku mau kabeh digoleki sapa ngerti kepanggih lan sejatine papan iku mau wus ana sak durunge kaya kang kaceta ing babad/wus ana kabudayan kuno kang misuwur ing redhi – redhi mau, mula digawe babad kang kaya mangkono kang duweni karep ben diarani yen kabeh kabudayan iku asal saka para dhewa India : Ravie Ananda)
SS 311/CS 320 (379 M/388 M)
Putranipun Sang Hyang Kala kedhawuhan dening Sang Hyang Jagatnata hangejawi perlu supados madosi tedha kangge ing salaminipun. Wekdal semanten ugi supados mados tetabuhan ingkang winastan kotekan, utawi ketoprakan sebab pating klotek semangsa lesung dipun thuthuki mawi kajeng (Alu).
(Putra Sang Hyang Kala diutus mados tetedhan saklaminipun ana ing Jawa, uga mados tetabuhan, kabeh kok ya ana ing Jawa. Apa ing tanah India kang jarene Kasuwargane para Dhewa ora ana tetedhan lan tabuhan (ketoprakan) ? Nitik carita iki bisa dimangerteni yen ing Jawa sejatine wus sarwa mepaki bab tetedhan lan wus ana ketoprakan sak durunge dhewa hangejawi, mula diutus madosi ing tanah Jawi : Ravie Ananda).
SS 312/CS 322 (380 M/390 M) Sang Hyang Jagatnata utusan dhateng negari Purwocarita, hamaringi sarupaning wiji rupi – rupi ingkang saking suwarga India dhateng Sri Batara Kano, supados katanemna ing tanah Jawi, upami: ing Wukir Konda (sak ler negari Surakarta), mangetan dumugi laladan Surabaya, sarta mangidul dumugi sak kiduling kita Ngayogya, inggih wukir Oya (gunung Kidul) sarta kasebaraken dhateng pundi – pundi murih katanemna ngantos dados.
(geneya ngutuse nebaraken wiji taun SS 312/CS 322 ateges durung mesti thukul, lha dhawuh golek tetedhan ing taun sakdurunge (SS. 311/CS 320), mertandani sing ngarang kurang taliti anggone ngubah babad, ngutus golek pangan ing tanah dhawa sebab wus sarwa pepak, ananging anggone nebaraken wiji jare kabeh saka India kok malah luwih enom taune, kudune sak durunge ngutus wus nebaraken wiji dhisik to : Ravie Ananda)
Salajengipun Sri Maharaja Kano handhawuhaken babad ing sadaya ingkang sampun kadhawuhaken terus dipun tanemi sarupaning wiji ingkang saged tuwuh ing ngriku (wiji pangananing manungsa)
(geneya ing India kang jare asale sarupaning wiji pepanganan, tanduran pari, pala pendhem, palagumantung lsp. longka, angel thukule, lan akehe namung gandum, durung woh – wohane lan liya – liyane kang cacahe kalah adoh maceme dibandingake ana ing Jawa, malah wiji Jenitri kang nganti sak iki kanggo sarat sembahyangan Hindu India Impor saka Kebumen lan Kediri, sebab angel thukule ana ing India : Ravie Ananda)
Inggih milai wekdal semanten ing tanah Jawi lajeng kathah tetuwuhan kadosta palawija, pala kapendhem, pala gumantung lsp.
Kejawi wau,ugi tinambahan ing sadaya puncaking – redhi – redhi ing sak indhenging tanah Dhawa kedah dipun tanemi sadaya wiji wau, kakintena ingkang saged tuwuh ing ngriku kangge kabetahaning manungsa ( rakyatipun ).
Ing taun SS 313 / CS 322 ( 381 M / 390 M ) dipun terangaken : anaking Ditya Lembu Julung, nama Putut Jantaka hamartapa wonten ing redhi Antaga, anak – anakipun sami nedha pepancening tedhanipun dhateng tiyang sepuhipun.
Sedaya anak – anak wau dipun dhawuhi sowan dhateng negari Purwacarita, inggih Sri Maharaja Kano kangge nyuwun tedha.
(geneya ana Ditya Lembu Julung kok anake werna – werna (namaning kewan – kewan lan Brekasakan) ? Sejatine carita iki wus ana wiwit Jawa Kuno kang duwe karep ing sajeroning carita (pasemon) ananging dening Empu kang yasa Pustaka Raja Purwa kang duwe karep utawane duwe misi politik ngendhih babad salaras karo kersane kang nguwasani (Ratune) wektu samono banjur diendih taune, dene karepe sejatining piwulang kang sinimpen ana ing jerone carita mau wong – wong India ora ngerti : Ravie Ananda)
Sadhatenging ing tepis wiring Negari, sedaya anakipun Putut Jantaka sami nyumerepi rupi – rupi tetaneman lan tetuwuhan, mboten saronta sadaya dipun tedha lan karisak ing sak purun – purun. Rakyat sareng nyumerepi tetanemanipun telas lan karisak, sami nanggulangi, sadaya kawon dening para ingkang sami hangrisak, wekasan konjuk dhateng Sri Maharaja Kano, dados sungkawaning penggalih.
(Lha sak durunge iku, anak – anak mau mangane apa? Geneya wong – wong kang wus diwulangi kaluwihan dening dhewa ora ana sing bisa menang lawan anak – anak mau kang sejatine jeneng kewan lan Brekasakan ya kang jarene Ajisaka/India sejatine tanah dhawa mung isi lelembut tok : Ravie Ananda)
Sang Prabu lajeng tumunten utusan Sang patih, inggih Jaka Puring sowan dhateng Raka Begawan ing pertapan Handhong Dhadhapan, miwah sang Resi
(Yen iki uga kalebu babad endihan mongka ana Ing Jawa Kuno wus nduweni kabudayan kang lengkap kalebu prekakas kanggo nulak pageblug tetanduran kaya kang kacetha ing carita mau. Uga nganti sak iki tradisi nulak pageblug kanti Nini Thowok lan sebangsane uga mung ana ing Jawa (ana ing India kaya – kaya ora ana Nini Thowok lsp : Ravie Ananda).
Sasampunipun katampi lajeng dinawuhan makaten : yen kawon perangipun lajeng matakka Montra
Ngertiya, yen matak montra mangkono kudu karo nabuh kentongan, ora suwe bakal ana kang teka hambantu marang sira.
Kaelokanipun, sasampunipun montra kawatak lajeng wonten satriya kalih dhateng asma Sangkan lan Turun, punika putra – putranipun Sang Maha Resi ing Handhongdhadhapan.
Kocapa, sadaya anak – anakipun Putut Jantaka sami sirna lan kesah dhateng pundi – pundi saweneh sami teluk sarta kaparingan pernah piyambak – piyambak kadosta :
Wonten ing siti ingkang ngembes (jemblek – jemblek)
(nithik carita iki, bisa dingerteni yen Jawa Kuno wus ngudi lan ngerteni anane hama – hama penyakit utawa sarupaning kewan – kewan cilik lan padunungane. Golekana ing India apa ana babad kang nerangake kaya mangkene ? kaya – kaya anane mung carita bab Mahabarata, Ramayana uga dhewa – dhewa kewan kang dadi sesembahan. Bedane wong Jawa lan wong India: wong Jawa wiwit jaman biyen ora ana sing nyembah kewan, ananging wong India ngasi sak iki taksih akeh kang memulya kethek, ula, tikus, lsp. Bukti yen Wong Jawa Kuno bedha dasare karo wong India, lan wong Jawa Kuno wus ngerti Sejatining Manembah marang Gusti Kang Maha Esa ya Kang Akarya Jagad, dudu marang Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).
Ngemban dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata, Sang Hyang Hendra rawuh ngarcapadha
SS 316/CS 325 (384M/393 M)
Sang Hyang Narada kedhawuhan dhateng negari Purwocarita, handhawuhaken dhateng Sri Maharaja Kano :
Sarehning tetiyang ingkang sami nindakna agami Budha sami resah tumindakipun, mila Sri Maha Raja Kano dinawuhan supados sedaya agami terutami ingkang nindakna Agami Budha dipun paringana sesepuhipun, sinebut Pengulu, perlu mranata murih utaminipun, sebab tanpa pengajeng saged kirang laras lampahing panindhaking tatanan Agami.
(geneya ora disebutake anane agami Hindu? Malah anane agami Budha kang ora ana pimpinane, mungkin sebab wus saka kunaning makuna ing Tanah Dhawa wus ana kapercayan Kasuksman/Budha ananging dudu agama kaya Budhane Sidarta, sebab dudu agama lan dadi keyakinane kabeh wong Jawa. Anane anggepan nyeleweng / kurang laras bisa uga amung gawehane bangsa anyar kang nguwasani yaiku India kanggo ngelekaken kapercayan kang wus ana sakdurunge lan kanggo ngapikaken kapercayan kang
semanten dhawuhipun Sang Hyang Narada ingkang saking Sang Hyang Jagatnata dhawuh malih kirang langkungipun makaten :
Panetepan Pranata Agama, kang dadi Purwa Wasesanira Hambawani Bawana ya kang dadi anggon – anggoning kraton nira.
(geneya sesebutane Sang Hyang Jagadnata utawane Sang Hyang Guru dudu Sang Hyang Shiwa kang ana ing India dadi Ratuning Dhewa : Ravie Ananda).
Kejawi punika, taksih wonten dhawuh – dhawuh kangge watoning agaminipun piyambak – piyambak kados kaceta ing ngandhap punika.
1. He Kano, Rahayu wong kang santosa lan mungkul marang agamane, den leksanani agamane sawiji – wiji kang pinasti kayata :
(bisa dimangerteni yen ing jaman biyen ing Tanah Dhawa wus ana tatanan kang rapi lan luhung tumrap panembah, yen disebutake kaya ana ing sastra, ateges sak durunge ana dhawuh saka Sang Hyang Jagadnata, iku kabeh mau ana ing Tanah dhawa rak ya wus ana disik to bab tatananing panembah : Ravie Ananda).
Sabdhanipun Sang Hyang Jagadnata dhateng Sri Maharaja Kano:
golongan wiku utawi pandhita / gur sampun ngantos sami, genah yen amung murih sampun damel kisruhing laras.
sejarah asline lan dadi babad kaluhuran kanga sale saka India : Ravie Ananda)
3. Agama Hendra pengulune aran Sakrana panembahe marang Gunung lan Rembulan
4. Agama Wisnu pengulune aran Ramana panembahe marang Banyu lan Udan
5. Agama Bayu pengulune aran Dimana, panembahe marang Sangkaning Angin
6. Agama Kala, pengulune aran Kalana, panembahe marang sarupaning kang Aeng – aeng
(geneya ora ana kang aran agama Hindu lan dhewa Shiwa kaya dene panemune pra Arkeolog saiki kang saben – saben gawe carita nyebutake yen candi – candi kang
njabane tok ateges mung dipangan mentah – mentah ananing carita lan ora digoleki piwulang lan wadhi kang siningit ana ing sak jerone carita lan gothange larikan carita sarta taune : Ravie Ananda).
Dipun dhawuhaken sadaya rakyatipun kedah sami ngenut agama nem rupi kacetha wau ing salah satunggal ( merdhika
ingkang harupi punapa kemawon, wekasan handhawuhaken dhateng sang Brahmana wau supados handhawuhaken dhateng rakyat ing negarinipun sami ngangge sastra – sastra wau. Sarta dinawuhan damel sekar Kawi. Sasampunipun dados, ugi sami kalimrahaken dhateng negari ing sedaya laladan Purwacarita.
Inggih milai wekdal semanten ing nungsa Jawi milai wonten Sekar Kawi kalimrah dhateng plosok negari.
(bisa dimangerteni yen sajatine Sekar Kawi wus ana wiwit Jaman kunaning Makuna ing tanah Jawi, mula nganti diendih babade, lan uga anane sekar kawi ya mung ana ing tanah Dhawa , ora ana ing India kang nganti sak iki bahasane uga nganggo Bahasa Pali : Ravie Ananda).
Ing SS 326/CS 336 (394 m/404 M)
Sang Hyang Citrasena kautus dening Sang Hyang Hendra maringaken gamelan surendra dhateng Sri Maharaja Kano, sarta kadhawuhan hanmglimrahaken dhateng sedaya para ratu Jawi, kenging niru damel gamelan surendra dumugi rakyat. Salajengipun kalimrah sinebut gamelan Slendra.
Dening Sri Maharaja Kano, gamelan wau tinambahan ricikan maketen : Kethuk, salunti, garantang (gambang) , dinawuhaken sedaya kawula samiya damela kados kasebat punika.
(geneya ana ing India ora ana gamelan lan tembang – tembang kawi ? : Ravie Ananda)
SS 327/CS 337 395 M/405 M)
Sri Maharaja Kano hambabaraken sekar – sekar ageng, ugi kadhawuhaken nyebaraken dhateng sedaya kawula alit ing sak indhenging negari.
SS. 328/CS 338 (396 M/406 M)
Sri Maharaja Kano yasa tabuhan kangge perang (nabuhi yen saweg perang), niru – niru tabuhan
2. Gorbang ( rupinipun kados bendhe tanpa pencu ( rata ) )
5. Bahiri ( rupinipun sak irib beri, ing
8. Tong – tong ( kados kendang utawi terbang )
11. Maguru Gongsa ( kados kemodhong )
Inggih punika jalaranipun ing tanah Dhawa wonten ratu kagungan tetabuhan Perang, lajeng katiru ing saluruh negeri.
(kabeh – kabeh kang ana ing Tanah dhawa ora ana kang asli Tanah Dhawa, kabeh kudu saka India, ya iku perlune bangsa pangwasa utawane bangsa kang neneka gawe babad anyar
kuno Jawa kudu sak jaman karo Dyah Balitung / Rakai Pikatan (miturut arkeolog sak iki) lsp : Ravie Ananda).
SS 338/CS 348 (405 M/416 M)
Sak sampunipun damel negari sak kemakmuran, kasenengan, kamewahan lsp, lajeng Mukswa kondur pulih dados
kasuksman dening Sang Hyang Kala. (kaetang ratuning lan gegedeging jagad). Lah jalaran saking makaten negari Purwacarita lajeng tansah gendra, resah, terus perang – perangan ringkes morat – marit sirna kaluhuraning kawibawaning negari. Bakal ganti lakon.
(Titising Sang Hyang Wisnu ngantos 34 taun lajeng Mukswa sak laras lan tugasipun hambangun Rakyat tanah Dhawa)
(nitik carita mau kang ateges wisnu iku amung dhaya dudu bleger, ya dhayaning manungsa kang mobah mosik sak laras karo lakuning dhaya alam/Lintang, mula wong India ora mangerteni yen carita dhewa – dhewa Mahabarata amung wulangan kang sinimpen ing sajeroning carita, ya jalaran saka amung ngendih kabudayan Jawa kuno kang kabeh saking Luhure sinimpen ana ing sak jeroning carita : Ravie Ananda).
Sak Jumenengipun sang Hyang Kala manuksma wonten Sri maha raja Kano, terus ngerehaken ratu – ratu ing laladan Sumatra, Jawi, Madhura lan Bali, saking golongan manungsa, lelembut, kewan – kewan lsp.
Sarehning tuwuhing ambek hangkara murka mesti kemawon terus makarti juti, sinten ingkang tindak ayu lajeng ginempur manuta tatananipun Sang Hyang Kala.
Dumugi para Ulu Gantung, Jejanggan Cantrik, Wiku, Maha Wiku , Pandhita , Maha Pandhita dumugi Resi Maha Resi ingkang ngenut tatanan lan agaminipun Sang Hyang Wisnu, sadaya ginentos tatanan lan agaminipun Sang Hyang Kala. Sintena ingkang hambadhal mesti winasesa lan kinebur terus kajajah pisan.
(Wus dadi wateke kang nguwasani bisa tumindak apa bae kanggo mujudake kaluhurane : Ravie Ananda).
Ing jaman rinaton dening panuksmaning Sang Hyang Kala, negari Purwocarita lajeng dados negari ingkang morat – marit , rakyatipun sami ngenes – ngekes lan hambek hangkara, kasenenganipun amung jail jinail, paten – pinaten, miwah terat – rinebat, wekasan negari Purwocarita ingkang sawaunipun gemah ripah loh jinawi lan tata tentrem lajeng terus hura ingkang angel jampinipun.
Ing jaman rinaton Sang Hyang Kala manuksma dhateng Sri Maharaja Kano, nambahi bumbuning nginang (ganten) dados 5 rupi kadosta : Jambe, Apu, Gambir, Sedah lan Sata. Sasampunipun makaten, lajeng kadhawuhan hanglimrahaken dhateng sedaya rakyat ing rerehanipun, wekasan kalimrah sami ganten makaten dumugi jaman sak mangke.
Kejawi makaten, jer niyat damel gendraning negari, jer Prabu mboten remen dhateng mengsahipun, inggih kakangipun Prabu Samaskuta ing Banten, lajeng hanglurug dhateng Sumatra perlu hanggempur Prabu Sangkala. Wekasan Prabu Sangkala sirna sak balanipun.
Konduripun saking panglurugan, mampir dhateng pertapan Batuwarna (Redhi Pulosari) tanah Banten, perlu badhe mejahi Pandhita ing ngriku asma Resi Prakampa.
Kocapa, gandheng kathah dhahuru ing tanah Dhawa, mila Sang Hyang Panyarikan dhawuh dhateng para resi lan ratu rerehanipun Prabu Kano, sesarengan masesa ratu dhurhangkara wau. Sareng sampun sami nampi dhawuh, bilih Sang Hyang Wisnu sampun Mukswa saking Prabu Kano, mila para ratu sak iyeg ngrisak Prabu Kano, wekasan sadaya sirna. Prabu Kano sedha. Sang Hyang Kala Mukswa. Semanten ugi resi Prakampo, sekti lan taksih tinarima dening Jawata ingkang linuhung, sak mukswanipun hanyuwanten makaten :
“ He, sapa bae kang seneng sikara lan gawe pepati wong
pawelehing Dhewa. Dhilalah wewelaking Tanah Dhawa saking kasektenipun resi Prakampo sinarengan mangsa kala lan jinurung dening ingkang Maha Kuwasa “.
(Jaman Sematen rak jaman dhewa, meksa wus ana kapercadosan dhateng Ingkang Maha Kuwasa, iku tanda yekti yen manungsa Tanah Dhawa sejati wis ana lan kawit kunaning makuna wus ngerti lan nyembah mararng Kang Maha Kuwasa, dudu marang Dhewa – dhewa kaya wong India).
Wedaling latu saking Redhi Batuwarna, redhi Kapi sak kilen Banten (benjangipun dados redhi
bayuwara, hanggegirisi ing sak kiwa – tengenipun ngriku.
Salajengipun peteng dhedhet terus jawah hangedab – edabi, wekasan banjir ageng ingkang hangudubilahi sanget, pra manungsa sami geter lan geger apuyengan.
Salajengipun, saking agenging swanten lan mubaling dhahana, sumamburat hangebaki sak kiwa – tengenipun, lumeber dhateng redhi Kapi, terus Hambles sarta mawur sela lan kawahipun, hangelebi laladan dharatan dumugi Banten, wiwit wukir Banyuwara, Pulosari dumugi redhi Kumala (redhi pangera – era) miwah redhi Gedhe Bogor.
Pulo Sumatra sisih wetan, Banten kalebon toya benter, para manungsa, raja kaya, griya, sirna kabalebek toya, kitanipun sirna sak isinipun tanpa tilas kaurug endut lan sela – sela.
Lah punika jalaranipun tanah Jawi pisah kaliyan Sumatra, redhi Krakatau sirna dados seganten, sinebat Supitan Sunda. Sampun mesti sareng toya ingkang ngelebi daratan sirna, saweg katingal yen redhi Kapi sirna dados seganten.
Kacarios Patih Jaka Puring oncat saka negari terus dhateng Gilingaya, ringkes lajeng jumeneng nata, hajejuluk Prabu Hiranarudra, hangerehaken negari Gilingaya lan Purwocarita. Jumenenganipun kaetung taun SS 342/CS 352 (410 M/420 M) saged kadumuk bilih negari wau benjangipun nami Galuh.
Ing taun SS 342/CS 355 (410 M/423 M)
Putranipun tetiga kedhawuhan kesah mangetan lajeng tetruka wonten Redhi Pandan (daerah Madiun). Sasampunipun dados anggenipun babade, lajeng dipun sukani nami dekah Pantirejo.
jagung, jarak kacang kedele, lsp. Ing pundi – pundi daearahipun.
(ing babad ngarep rak wus dicaritakna yen Sang Hyang Jagadnata dhawuhaken nanem sarupaning wit – witan, saiki kok wiwit Prabu Herjanarudra kang dhawuh hamencaraken wiji ? tanda yen carita babad ngarep lan babad mburi geseh, ya sebab babad iku kang nganggit pirang – pirang empu kang duwe karep bedha – bedha : Ravie Ananda).
Salajengipun kedhawuhan sadaya kawulanipun ing sak jagading tanah Dhawa kedhawuhan nanemi wiji – wiji wau sageda dados tedhaning kawula alit sadaya. Mila milahi taun SS 358/CS 369 sadaya wiji ingkang kasebat wau milai dados witing tetedhanipun kawula Tanah Dhawa.
(lha sak durunge katanem, kawula Tanah Dhawa mangan apa? Apa banjur ora mangan ngenteni ana dhawuh nanemi wiji – wiji mau? Ketok yen kang gawe babad ora adil lan kurang teliti anggone
kausir saking Sapta Pratala, amargi badhe kapundhut garwa dening Sang Prabu Sindhula. Panjenenganipun lajeng kesah sak purug – purug lampahipun, wekasan maratapa wonten wana.
Kacetha tindakipun sang Putri wau piyambakan, amung kadherekna kekasihipun Menda Padra (yen wonten margi kabenteran lajeng dipuntumpaki) lan banyak Patra (bilih perlu nyabrang).
Sareng dewi Basundari dumugi ing puncaking Redhi Pandan (redhi Prasata) inggih lenggahipun Resi Wrahaspati, teras dedunung wonten ngriku. Cekaking kacarios, sareng resi Wrahaspati kapethuk kenyut, kalih – kalihipun sami renanipun, wekasan ginarwa.
Wrahaspati kadhawuhan tetruka ing puncaking redhi Medanggele. Salajengipun terus Jumeneng Ratu wonten ngriku, hajejuluk Sang Prabu Palindriya. Lah inggih punika panggihing Titising Wisnu lan dewi Sri (Shinta). Ing benjangipun sinebut negari MedhangKamulan III.
Ing SS 360/CS 371 (428 M/439 M)
Sang prabu Herjanarudra dhawuh tanem kelapa, pisang lsp. Jaman punika wiwit ing tanah Dhawa wonten wit kelapa lan pisang, terus katularaken dhateng pundi – pundi laladan tanah Jawi.
(ketok banget anggone meksa ngendhih babad, lha wong wit kelapa lan pisang wiwit kunaning makuna ana ing Jawa iku gudhange, lan uga bisa ditemoni ana ing endi bae negara kayata ing Amerika Latin, Thailand lsp. : Ravie Ananda)
Dewi Basuwati (adinipun dewi Basundari) sowan dhateng Medangkamulan wekasan ginarwa dening Sang Prabu Palindriya. Wekasan dewi Shinta wirang , terus oncat dhateng wana. Gandheng saweg bobot sepuh, wonten ing wana hambabaraken putra kakungipun jejuluk Raden Budhug.
Kala semanten ratu ing tanah Jawi amung kalih, inggih punika :
Ing SS 362/CS 373 (430 M/441 M)
Prabu Palindriya kagungan garwa pangrembe kathah sanget. Kacarios Dhewi Landhep peputra dampit asma :
1. Sri Sulastri (dewi Medang)
wus ana ing jaman Jawa kuno kang ngemu karep Pawukon, ananging sebab ora ngerti karepe, bangsa India nganggep iku saknyatane lan numpangi carita iki kanti kabeh riwayat digathukke kelawan silsilah awal kabeh saka dhewa – dhewa India, kalebu pisang lan kelapa uga saka kana. Lha yen kabeh saka India , sak wonge pisan, mbanjur Tanah Dhawa sak durunge ana Bangsa India teka wujud apa? Apa wujud lemah kosong kang ora ana kewane, ora ana wit – witane lsp? Lha geneya Pawukon iku nganti sak iki anane mung ing jawa tok, ana ing Jawa Barat bae wus ora ngerti lan ora nganggo. Apa maneh seje pulo lan seje negara : Ravie Ananda).
SS. 369/CS 380 (437 M/446 M)
Kocapa dewi Basundari tetruka ing dhusun Cangkring, R. budug saking dolan – dolan, mantukipun dereng saged nedha sekul dhateng ingkang Ibu (Dewi Basundari) ingkang saweg angi.
Sarehning kasesa, ibunipun duka, wekasan R. budug kathuthuk enthong kenging sirahipun wingking sak ngandhaping uyeng – uyeng. R. Budug nepsu lajeng kesah minggat ing sak purug – purug.
R. Budug ringkes lajeng ing ngambil putra dening Resi Bagaspati, kadhawuhan suwita dhateng Medanggalung dhateng Brahmana Raddi, lan dipun elih asmanipun dados R. Radite.
Kocapa, dewi basundari lajeng kelara – lara tinilar ingkang putra, salajengipun teras tapa brata, nyenyuwun pangaksaning dhewa ingkang linangkung, weksan tinarima kedhawuhan pindhah asma dados R. Sitowoko, satriya kakung bagus. Sarta kadhawuhan sowan dhateng prabu Herjanarudra ing Gilingaya, terus kapundhut putra.
(geneya caritane kaya dene babad Tangkuban Perahu/Sangkuriang. Lan uga kok bisa putri tapa malih kakung, iku kabeh ngemu wadi kang sinimpen ing sajeroning carita kang wong India ora ngerteni : Ravie Ananda).
dipun icipi legi. Ringkes lajeng saged manggih bahan unjukan ingkang seger lan saged kadamel gendhis aren.
Wiwit kala semanten milahi tiyang jawi saged mangertos legen lan dhamel gendhis aren.
(lha geneya babad – babad wana lan nemu wit aren, wana mau rak ya akeh wite kang macem – macem to? Ora susah kudu ditanemi sik wiji asal India tembe bae thukul, rak ya wus thukul karepe dhewe wiwit kunaning makuna ing tanah Jawi : Ravie Ananda).
Prabu Herjanarudra anggenipun jumeneng ratu wonten Gilingaya 37 taun,peputra kathah, sarta hanurunaken para satriya ing tanah Jawi, langkung – langkung ing jawi Kilen. Wekasan lajeng mukswa kondhur dhateng kadhewatan. Salajengipun R. Sitowoko jumeneng ratu hajejuluk Sitowoko.
Sak badhenipun seleh keprabon, dhateng R. sitowoko, Prabu herjanarudra yasa palaning Dipangga, mila wiwit jaman punika kathah ratu sami malanani kagunganipun Dipangga (pelana Kuda)
(ateges ana ing Jawa wus ana pelana kuda wiwit biyen, mula banjur kawitane di endhih babade, kabeh – kabeh sak pungkure Ajisaka hangejawi, ya amarga mlebune bangsa India ana ing Jawa wiwit taun – taun kuwi (udakara taun 67 M/1 SS/CS).
Sak badhenipun mukswa, dilalah ing negari Gilingaya kathah wewelaking Dhewa, sampun mesti laras lan kersaning Kang manitah, ing ngriku kathah banjir ageng lan sesakit ingkang hanggegirisi
Dening Brahmana Raddi lajeng katumbal sarta kedhawuhan Baresih desa sinebat Grama Wedha (1 Sura). Sasampunipun makaten, kita Gilingaya dumugi dhusun – ingadhusun saben kawitaning taun kakedhahaken memule dhateng leluhuripun ing dhusun ngriku. Kaprah sinebut Bersih Desa, resik desa utawi baritan.
Kala semanten wiwit tanah Pasundhan ngantos dumugi telatah Jawi tengah lan wetan milai wonten bersih desa ( Baritan )
Ing SS 376/CS 387 (444 M/455 M)
Prabu Sitowoko utusan kintun serat panantang dhateng negari Medangkamulan II (ingkang raka) wekasan perang ageng – agengan. Inggih sebab makaten punika, moksanipun Prabu Herjanarudra kondur dhateng kadhewatan.
Gantos lakon, ugi salebeting antawis taun wau kirang langkung makaten :
1. Raden Radhite sowan dating negari Medangkamulan tinampi pisowanipun, terus kapundhut putra angkat, badhe kadhaupaken kaliyan kang putri asma Desi Sri Suwati.
2. Sak badhenipun kapundhut putra mantu, Sang Hyang Naradha Rawuh kautus dening Sang Hyang Giri Nata, kadhawuhaken yen R. Radhite wau sayektinipun putranipun piyambak, mila mboten keparengaken kapundhut mantu, sebab putra miyos saking garwa dewi Basundari. Mila lajeng kadadosaken patih, dipun paringi nami “ Sela Cala “
(Jeneng Sela Cala rak kaya jeneng padunungan ing cerak Muria ta ? lan maneh kandhane babad ngarep, padunungan Muria, Kendheng iku kalebu kang kawitan didekeki manungsa. Apa iku ora kalebu ngendhih babad, sebab ing papan kono jaman kunaning makuna wus ana kabuyutan lan kabudayan kang luhur asli Tanah Dhawa ?: Ravie Ananda)
3. Prabu Gilingaya kawon, negari bedhah, terus oncat saking negari, lelana tapa malih, mantuk dados putri asma Dewi Sinta.
(geneya Dewi Basundari tapa malih dadi lanang (Prabu Gilingaya) mbanjur tapa malih dadi wanita malih asma dewi Sinta ? ana piwulang kang winadi kang siningit, sinimpen ing sajeroning carita : Ravie Ananda).
4. Prabu Palindriya kondur dhateng Medangkamulan III malih, sarta patih Sela Cala kajumenengaken Ratu wonten ing negari Gilingaya, kagentos nami negari Gilingwesi. Wekasan jejuluk Prabu Watu Gunung.
Ing SS 386/CS 397 (454 M/465 M)
1. Brahmana Raddi mawisata ing satunggaling dalu katurunan lintang Surya, paring dhawuh sasmita makaten : Kadaluwarsa luya laya, tegesipun tiyang kesah kalungse ing taun, mantuk bilahi. Enjangipun lajeng memulya Kencana dhateng Surya, dina iku diarani Radhite tegese dina
Hawindrebudaya tegesipun Muka kecalan Netra hametengi Budhi. Enjangipun lajeng memulya salaka dhateng rembulan. Dinten wau dipun wastani Candra.
3. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan lintang Hanggara, paring sasmita
Brahmana Raddi lajeng memulya Gongsa kang den mulya latu (geni) . Dinten wau dipun wastani dinten Hanggara tegesipun dinten Latu.
4. ing dalunipun malih katurunan lintang Budha asung wangsit makaten : Sakatanira, daruki pangirada layun. Tegesipun pedhati tanpa kusir, pangiridipun salewengan. Enjangipun memulya Tosan, kang den Mulya Bumi, sinebut dinten Budha, tegesipun Bumi.
5. Dalunipun malih brahmana Raddi Katurunan lintang Wrahaspati asung cipta sasmita makaten : Mamingkare Ngandikara, Karanaya Tuna tegesipun tiyang hanilar padamelan perlu punika dados margining katunan. Bramana Raddi lajeng memulya perunggu lang den Mulya gelap. Dinten wau dipunwastani Wrahaspati tegese dinten Gelap.
(Wrahaspati rak jenenge raja kang wus Mukswa to ? :
tegesipun Hanuruti karsa punika ugi murka, nama durhaka. Enjangipun memulya tembaga kang den mulya Toya. Dinten wau dipunwastani dinten Sukra tegesipun jawah.
7. Dalunipun malih katurunan lintang Saniscara asung wangsit makaten : Samadi masa saya lano palaksana tegesipun hasemados mangsanipun dumugi ing janji tetep kalampahan. Enjangipun memulya timah kangge memulya angina, dipun wastani dinten saniscara tegesipun dinten angin.
(rak geseh dewe to, ing ngarep wis dikandhakna yen dina rangkep digawe sak wuse anane dina pitu kanggo ngrangkepi, ananging ana carita iki malah tembe bae anane dina pitu diwiwiti saka pikantuke sasmita Brahmana Raddi, aneh maneh lintang kok bisa paring sasmita, kudune rak sing paring sasmita iku manungsa luhur, utawane leluhur utawane Dhewa, lan maneh salah sijining lintang kok jenenge pada karo asmane Raja kang wis Mukswa. Genah wong India kang niyat ngendhih babad asli ora ngerti karepe kang sayekti kang sinimpen siningit ana ing sajeroning carita, mula nganti sak iki ya mung ana ing tanah Jawa dina kang ana Pasarane lan taksih kanggo patokan dening manungsa Jawa. Ana ing Jawi kilen bae wus ora mangerti, apa maneh ing liya pulo utawane liya Negara : Ravie Ananda).
Sasampunipun jangkep pitung (7) dinten, Brahmana Raddi matur dhateng sang Prabu Sela Cala, kersaha ngagem sarta kalimrahaken dhateng rakyatipun, inggih wontenipun dinten pitu wau. Sang Prabu ugi mituhokna dhawuhing gurunipun, mila terus kadhawuhaken dhateng wadyabalanipun nanging taksih kedah kerangkepan dinten gangsal (5) : Legi , Paing , Pon, Wage, lan Kliwon.
Ingkang tampi dhawuh sami ngestokaken, lajeng kalimrahaken ing sak indhenging tanah Jawi, kalebet pulo Bali lan Madhura.
Inggih punika purwaning tiyang tanah Jawi sami ngangge dinten pitu lan rangkep lima.
Sareng sampun sumebar sami ngangge dinten pitu wau, Brahmana Raddi mukswa dados sang Hyang Surya malih. Kala semanten kaetang ing taun SS 38/ CS 398 (455 M/466 M).
Tinengeran “ Manggala Sasanga Katon Barakkan “
(rak geseh to, ing babad ngarep wus dicaritakake yen dina rangkep 5 wus digawe kanggo ngrangkepi dina pitu lan wus kalimrahake, lha kok saiki diterangake malih yen dina pitu lan dina lima nembe kanggo ngepasi jamane Prabu Sela Cala lan Brahmana Raddi? Aneh malih, Brahmana Raddi kang jebul Sang Hyang Surya kok pikantuk sasmita saking Lintang Surya ? : Ravie Ananda)
Muga NKRI tansah slamet lan dadi Negara kang Agung lan Mulya kaya dene Gunung Adi, ya Gunung Emas, ya Gunung pralambanging Kaluhuran lan Kejayaan.
Muga Wahyu Kaluhuraning Bawana kanggo Tanah Dhawa NKRI enggal pulih kaya dene Kaluhurane Tanah Dhawa Kuna 2,5 juta taun kapungkur
Muga Pancasila enggal Lenggah kang sejati lan dadi Mustikaning Jagat
Muga Kang Maha Esa tansah Ngesihi : Tanah Dhawa NKRI tansah kalis
Dhayaning Wisnu, mekaring Wijaya Kusuma bisa hambantu nyirnakna reridhuning Negara
Wus Wayahe Tanah Dhawa NKRI pulih kaluhurane,
KALIMO SODO (Gusti Allah iku tan keno kinoyo ngopo nanging ono)
kulo mboten gadah blackberry, kulo gadah
<> GAGAH-sedoyo tiyang sampun sumerep : gagah lan
tonggo etan karo kidul kulon cedak segoro sing pamer tim’e lagek mlebu kasta
tembang “Tombo Ati” ini menggunakan bahasa Jawa yaitu:
May 7, 2008 at 1:45 am	kulo nipun mboten saget ngangge boso inglis jeng… ;))
Iku dadya “Sastra cetha” tanpa tulis,
tansah kita aturaken dhumateng Allah SWT ingkang sampun paring pinten-pinten kanikmatan rahmat, saha inayahipun satemah panyerat saged ngrampungaken Laporan Pranata Adicara wonten ing adicara Mauli Nabi kanthi lancar mboten wonten alangan satunggal punapa.
Laporan Pranata Adicara punika dipun damel minangka salah sawijining kegiatan kangge ningkatake ketrampilan basa ingkang trep kaliyan unggah-ungguh Basa Jawa. Kados ingkang sampun kita mangertosi, ancasipun SMK inggih punika kangge nyiapaken lulusan ingkang sampun siap nyambet damel wonten ing masyarakat. Mila ssaking punika tugas Pranata adicara ancasipun kangge nguji mental lan nguji ketrampilan basa jawa.
Panyerat ngertos menawi wonten ing padhapukan laporan Pranata Adicara punika tasih kathah jekirangipun. Mila saking punika panyerat nyuwun kritik lan saranipun saking panjeneng kangge nyempurnaake laporan punika. Mboten kasupen panyerat ngaturaken maturnuwun dhumateng sadoyo pihak ingkang sampun mbiyantu laporan punika.
Mugi-mugi Allah SWT tansah paring rahmat lan hidayah dhmateng kita sedaya. Amin.
Ingkang ndasari pandhapukan Laporan Pranata Adicara ing adicara Maulid Nabi Muhammad SAW inggih punika:
Maksud lan ancasipun Laporan Pranata Adicara Maulid Nabi SAW inggih punika:
3. Nglatih supados kita saged micara wonten ing sangarepe tiyang kathah
kasarira dhumateng para rawuh samudayanipun ingkang satuhu dahat minulya.
Dhumateng Bapak Kyai Slamet ingkang kinurmatan, dhumateng para sepuh pinisepuh ingkang kinurmatan, mboten kesupen para kadang wiranem pengajen tengah lan fatayat Sumberadi ingkang kula tresnani.
Nyuwun lumbering sih samudra pangaksama dene kula sampun nilaraken subasita ngadeg wonten ngarsa panjenengan saperlu nagaturaken jejibahan ingkang kula pundi wonten ing adicara pangetan Maulid Nabi Muhammad SAW wonten ing ndalu 12 Robiul awal 1433 utawi 4 Febuari 2012.
Para rawuh samudyanipun ingkang satuhu dahat minulya.
Wonten ing kalenggahan punika, kula ingkang kapiji saking sadaya panitia minangka pranata adicara supados nglantaraken titi laksana wonten ing adicara punika.
Kaperanga kula ngaturaken menggah rantamaning adicara wonten ing kalenggahan punika.
Mekaten kala wau menggah rantamaning adicara Maulid Nabi Muhammad SAW ing ndalu punika ingkang sampun rinakit dening sadaya panitia. Ngengingi wekdal sampun sawetawis ndlu, manggah adicara ing wekdal punika kita wiwiti kanthi adicara angka atunggal inggih punika, pambuka kaliyan Tahlil, ingkang badhe dipun pimpin dening Bapak Kyai Slamet. Dhumateng bapak Kyai Slamet, kula aturaken sumangga.
Mekaten adicara pambuka. Dhumateng bapak kyai Slamet kula aturaken agungin panuwun.
Adicara saklajengipun inggih punika atur paambagya harja saking pangarsaning panitia ingkang dipunsarirani dening panjenangipun sadherek Musringah.
Dhumateng panjenangipun sadherek Musringah, kula aturaken sumangga.
Mekaten atur pambagya saking pangarsanipun panitia. Dhumateng panjenenganipun sadherek Musringah kula aturaken agunging panuwun.
Ndungkap adicara saklajengipun inggih punika waosan ayat-ayat suci Al Qur’an ingkang badhe dipun sarirani dening panjenganipun sadherek Ririn saha Gita.
Dhumateng panjenganipuun sadherek Ririn saha Gita, kula aturaken sumangga.
Mekaten waosan ayat-ayat suci Al Qur’an, kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng Ririn saha Gita.
Adicara saklajengipun inggih punika waosan solawat Nabi ingkang badhe dipun sarirani dening panjenganipun sadherek Puput saha Fenti.
Dhumateng panjenganipun sadherek Puput saha Fenti, kula aturaken sumangga.
Mekaten waosan solawat Nabi, ingkang sampun dipun sarirani dening panjenganipun sadherek Puput saha Fenti. Dhumateng panjenganipun Puput saha Fenti, kula aturaken agunging panuwun.
Adicara saklajengipun inggih punika inti utawi waosan Albarjanji, ingkang dipun pimpin dening panjenganipun Ibu Tsuwaibah. Dhumateng panjenganipun Ibu Tsuwaibah kula aturaken sumangga.
Para rawuh ingkang kinurmatan, waosan Albarjanji dipunlajengaken mangke. Adicara saklajengipun inggih punika sumene. Ingkang badhe dipun isi dening para sadherek pengjen tengah.
Dhumateng para sadherek pengajen tengah, kula aturaken sumangga.
Lumadhosing pasugatan kang praja ingkang katur wonten ngarsa panjenengan sedaya sumangga dipun rahabi kanthi mardikaning panggalih, sugeng ngrahabi.
Mboten ateges kula ngirangi kamardikn saha kanikamatan pnjenengan sedaya, nanging gegandengan wekdal sawetawis ndlu, pramila adicara badhe dipunlajengaken dening waosan Albarjanji malih.
Mekaten waosan Albarjanji,dhumaten panjenganipu Ibu Tsuwaibah kula aturaken agunging panuwu.
Adicara saklajengipun inggih punika dunga panutup ingkanag badhe dipun pimpin dening panjenganipun Ibu Tuwaibah. Dhumateng panjenganipun Ibu Tsuwaibah kula aturaken sumangga.
Ngaturaken agunging panuwun dhumateng panjenganipun Ibu Tsuwaibah. Kula ingkang kajiban minangka pranata adicara wonten ing adicara punika mbok bilih anggen kula nderekaken lampahing adicara punika saking purwa dumugi wasana katha atur saha tindak tanduk ingkang boten dadosaken renaning panggalih kula nyuwun lumberingsih samudra pangaksama. Wasono sugeng kondur, sugeng perpisahan mugi tansah rahayu ingkang sami
13 Sefi de lucrari: Sl.dr.ing. Cosmin
Kaya 2 thoughts on “Binatang dan Kepribadian Mereka”	Budi Warsito says:	September 2, 2013 at 1:44 am	ndelok fotone pitik jago iki, terutama mripate, kok aku malah dadi kelingan Gary Sinise.
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo.Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!..Kok ora diarani macan utowo gajah umpamane..Hehehe..Sakngertiku Nogo dino iku kanggo petungan wong lelungan.Tegese yen lelungan ojo nganti marani panggone nogo.Petungane Nogo dino iku werno werno, ono sing miturut dinone, ono sing miturut pasarane, utowo miturut neptu dino lan pasaran.Ugo ono maneh nogo sasi, nogo tahun lan nogo jatingarang.Yen
nogo dino, nogo pasaran lan nogo neptu panggone pindhah saben dinane, ora koyo nogo sasi,nogo tahun lan nogo jatiungarang sing pindhahe saben telung sasi pisan.Koyo mangkene panggone nogo dino :Akad : Kidul.Senen : Kidul kulon.Seloso : Kulon.Rebo : Lor Kulon.Kemis : Lor, Lor wetan.Jumah : WetanSetu : Kidul WetanPanggone nogo pasaran :Kliwon : Tengah.Legi : Wetan.Paing : Kidul.Pon : Kulon.Wage : Lor.Panggone nogo miturut neptu dino lan pasaran :Neptu dino lan neptu pasaran dijumlah yen ketemu :7,12,17 : Nogo ono Lor Wetan.8,13 : Nogo ono Lor Kulon.9,14 : Nogo ono Kidul Kulon.10,15 : Nogo ono kidul Wetan.11,16,18 : Nogo ono wetan.Panggone Nogo sasi (Ngalihe saben telung sasi) :Poso, Sawal,
Sawal, Selo : Kulon.Panggone nogo jatingarang (Ngalihe saben telung sasi) :Suro, Sapar, Mulud : Wetan.Bakdomulud, Jemadilawal, Jemadilakir : Kidul.
luwih yen tumbuk antane nogo taun lan nogo jatingarang.Dene tumbuke nogo taun lan nogo jatingarang iku ono ing sasi
kalairanipun kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi : muharram neptunipun setunggal Rajab neptunipun
tiga Shafar neptunipun tiga Sya’ban neptunipun gangsal Rabi’ulawal neptunipun sekawan Ramadhan neptunipun enem Rabi’ulakhir neptunipun enem
Syawal neptunipun setunggal Jumadi’lawal neptunipun pitu Zulkaidah neptunipun kalih Jumadi’lakhir neptunipun kalih Zulhijjah neptunipun sekawan Kapendhet saking neptunipun sasi kalairan, Sakmenika gunggungipun wau menawi langkung saking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun. Menawi sisa : 1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya- liyanipun sampun benten kaliyan dagang. 2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya- liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri. 3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi. 4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya- liyanipun, sampun benten kaliyan among tani. 5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun perintah, malah mrentah. PETUNG
PANCA SUDA WATAKING MANUNGSA SAKA DINA KALAIRANE Dina Ahad Legi : Sumur
Kapethak Wage : Satria Wibawa Kliwon : Lebu Katiyub Angin * Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko. PETUNG PANCASUDA Kangge nikahake temanten. Ing ngisor iki petungan ala beciking
dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha
gunggungan saka neptuning dina lan neptuning pasaran mau tinemu wilangan : 1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase . 2. 2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara. 3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng. 4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan. 5. 5 utawa 11, iku petungan :
Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke. 6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu. SEJARAH DINTEN PEKENAN WULAN TAUN PAWUKON SA’AT TUWIN WINDU Kanjeng Nabi Idris saweg jumeneng Nata wonten ing nagari Malebari, punika karsa angleluri, anulad
amastani dinten. Semanten etanging taun surya 1020 taun awit saking Kanjeng Nabi Adam. Ing ngandhap punika pratelanipun dintenSamsu, Kammar,
Marih, ‘Atarit, Mustari, Johar lan Jokal Punika panganggitipun dinten ingkang kaping sepisan. Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng
Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028.
Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa: # Kamal # Sur # Joja # Sirtan #
‘Asat # Sunbullah # Mijan # ‘Akrab # Kus # Jadi # Dalwi # Kut Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar
(taun 296). Dinten 5 Legi Paing Pon Wage Kliwon Dinten 7
Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya,
pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak- piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa
warna suci (446) Windu anggitanipun Resi Walmiki: Windu Adi Windu Sancaya Windu Kunthara Windu Sangara Windu Kawanda Windu Wahana Windu Sangkaya Windu Pranila Windu Tirta Windu Antara Windu Manggada Windu Murka Windu anggitanipun Resi Wisakarma :
Windu Kararti Windu Kara Windu Setra Windu Karta Windu Praniti Windu Pranila Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun
ing dinten wulan taun, sinangkalan : Tata pandhita gati (575) Dinten 7 :
DASAMUKA RAHWANA RAJA ITU...KABEH DO BINGUNG......WOALAH LHA WONG GUSTI ALLAH IKU
DALANGE DALANG WAYANG KANG GUMELAR ING MAYA PADA...DALANG SEKABEHE LELAKONE JAGAD......YO SOPO JALMO SING NGERTI KANG BISO MANUNGGAL KLAWAN
GUSTINE IKU KANG BAKAL WERUH SEKABEHANE LELAKONE
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!.. Kok ora
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!.. Kok ora diarani macan
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan
Navigasi: Pilih forum||--Kenalan Ndisik Bos| |--Kenalan Ndisik Bos| |--Info dan Pengumuman| |--Pengumuman dan Tata Tertib| |--Info Terbaru| |--Beritane Kalongan Lan Mbatang| |--Berita Pekalongan| |--Beritane Batang| |--OWB ( Opo Wae Bebas )| |--Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae Bebas )| |--Gambar OWB| |--Curhat OWB| |--Luru Karo Nawarke Barang (
Pitudúh : # 1 Pangéran Kang Måhå Kuwåså (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngêndi papan, langgêng, síng nganakaké jagad iki saisiné, dadi sêsêmba...
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys Sedaya – Mengucapkan Selamat Ulang
labet saking tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal ing panggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
jeneng dalem cianjur sing wong ora korupsi, ora Narkoba and ora mainin wadon, sing pokoke ora wong edan,
Dome, Candi Prambanan, Candi Ratu Boko, Museum Wayang
Seni Tradisional & Even Budaya : Kethoprak, Jathilan, Tradisi Rabo Pungkasan, Lampah Bisu Mubeng Beteng, Miyos Gongso, Grebeg
dowwnload ahange amir yegane mane tanha
download javanese father's love letter video
Layang Sih Katresnan, Saka Teleng Manahe Sang Rama KaswarganRasakna Katresnan sing pada digoleki ing sak uruting uripmuAnak-Ku…Mbok menawa sliramu ora tepung marang Ingsun,ananging Ingsun mangerti samubarang kabeh bab sliramuJabur 139:1Ingsun tansah
uripmuJabur 139:3Nganti Ingsun mangerteni sepira cacahe rambut ing sirahmuMateus 10:29 -31Awit sliramu katitahake ing sakjroning gambar lan rupa-KuPurwaning Dumadi 1:26 -27Ing sakjroning urip-Ku, sliramu bisa urip, obah, lan anaLelakone Para Rasul 17:28Awit sliramu iku tedhak- turunkuLelakone Para Rasul 17:28Ingsun wus nyumurupi sliramu saka wiwit - wiwitan mula,sak durunge sliramu ana ing guwa garbaYeremia 1:4-5Ingsun wus miji sliramu, saka wiwit-wiwitaning mangsa,sak durunge Ingsun ngripta samubarang kabehEfesus 1:11 -12Sliramu ana lan karipta, dudu awit saka kaluputan,ananging dina-dinane uripmu wus sinerat ing sajroning kitab-KuJabur 139: 15-16Ingsun wus netepake wektu kang pas tumrap kelahiran mu,lan uga ing ngendi bakal papan dununge uripmuLelakone Para Rasul 17:26Tumitahmu kanthi cara kang ngedap-edapiJabur 139:14Awit Ingsun kang ngrajud sliramu ingsakjeroning guwa garbane ibumuJabur 139:13Lan nglairake sliramu ing dina kangwus ditetepake kanggo kelairanmuJabur 71:6Kala mangsane Ingsun padha ora dimangerteni,dening para manungsa kang orang tepung marang IngsunYokanan 8:41-44Ingsun ora ana ing papan-papan kang adoh, lan Ingsun ora lagi nepsu,ananging Ingsun iki sih katresnan kang sampurna1 Yokanan 4:16Lan wus dadi kepenginan-Ku kanggo maringakesih katresnan-Ku marang sliramuI Yokanan 3:1Kabeh kuwi mau amarga Ingsun ikiRamamu lan sliramu anak-KuI Yokanan 3:1Ingsun bisa peparing linuwih marang sliramu, tinimbang karo apa kang bisadiparingake dening ramamu kang ana ing donyaMateus 7:11Awit Ingsun iki Rama-mu kang ana ing suwarga,kang sampurnaMateus 5:48Saka Astaning Sun, sliramu mesti nampa peparing kang becik,sarta sih rakhmat kang sampurnaYakobus 1:17Awit iya Ingsun iku pamongmu, saha Ingsun kang nyawisakelan nyukupi sakehing kabutuhanmuMateus 6:31-33Rancangan kang Ingsun paringake marang sliramu yaiku rancangan kang nuwuhake tentrem rahayu lan dina-dina kang kebak ing pengarep-arepYeremia 29:11Amarga Ingsun iki nresnani sliramukanthi katresnan kang langgengYeremia 31:3Anggonku mikirake sliramu nganti ora kaduga,kaya dene cacahing pasir ing pesisiranJabur 139:17-18Kanthi kabungahan lan surak-surak,Ingsun tansah bombong marang sliramuZefanya 3:17Ingsun ora nate mandeg nindakake kabecikan marang sliramuYeremia 32:40Awit sliramu iku bandha kang tansah Sun tresnaniPangentasan 19:5Ingsun tansah kepengin nyantosakakesliramu kanthi gumolonging manah lan nyawa-KuYeremia 32:41Ingsun bakal nedahake marang sliramuprakara-prakara kang gedhe lan ngerm-eramakeYeremia 33:3Menawa sliramu nggoleki Ingsun kanthi gumolonge manah,sliramu mesthi bakal nemokake IngsunPangandharing Toret 4:29Bebungaha awit saka Asmaning Sun,sliramu mesthi antuk apa kang dadi pepenginaning atimuJabur 37:4Awit iya Ingsun iku kang bakalnindakake sakabehing kekarepanmu ikuFilipi 2:13Ingsun iki sanggup nindakakelinangkung saka kang pada kok pikirakeEfesus 3:20Awit iya Ingsun kang paring kanugrahanpanglipur langgeng kanggo sliramuII Tesalonika 2: 16 -17Ingsun uga minangka Rama, kang tansahnggatekake sakehing pasambatmuII Korinta 1:3-4Nalikane remuk atimu, Ingsun tansah ana ing sisihmuJabur 34:19Kaya dene pangon kang angon mendane,Ingsun nggowo sliramu caket ing manahKuYesaya 40:11Ing titi wancine,Ingsun bakal ngusapi sakehing luh kang tumetes saka mripatmuWahyu 21:3-4Ingsun uga bakal ngluwari sakehing kasusahan sing pada kokalami ing salumahing bumiWahyu 21:3-4Ingsun iki Ramamu, lan Ingsun nresnani sliramu kaya anggoningSunnresnani marang Putraku YesusYokanan 17:23Awit ana ing Sang Kristus tresnaku kasunyatanYokanan 17:26Iya Panjenengane iku abdi wujuding kasunyatanKuIbrani 1:3Panjenengane rawuh kanggo mratelakake menawa Ingsun ana ing pihakmu,lan ora kanggo mungsuhi sliramuRum 8:31Saha kanggo mratelakake menawa
IngsunII Korinta 5:18 -19Sedane minangka bukti nyata kang paling gedhe,saka katresnan Ku marang sliramu1 Yokanan 4:10Ingsun wus masrahake sakehing perangankang dak tresnani kanggo sliramu,supaya Ingsun oleh katresnanmuRum 8:31-32Yen sliramu gelem nampa sih rakhmat Anak-Ku Yesus,ateges sliramu uga nampani Ingsun1 Yokanan 2:23Lan ora ana maneh kang bakal bisa misahakesliramu saka ing katresnanKuRum 8:38-39Padha balia maneh marang Ingsun,awit Ingsun bakal nganakake pesta agung kang ana ing suwargaLukas 15:7Ing salawase Ingsun iki Rama,lan ing salawas-lawase Ingsun uga tetep RamaEfesus 3:14-15Sakiki pitakonKu…."Apa sliramu gelem dadi anak- Ku…/?"Yokanan 1:12 -13Ingsun tansah ngenteni sliramuLukas 15:11-32Sih Katresnan-Ku kanggo sliramu,Ramamu,Allah kang Maha Kwasa
tan geni tanpa kukus, ceng, cleleng-cleleng kasangga ibu pertiwi, tangi dewe, urip dewe ing jagad,
Inggris, cumak wis diterjemahno ambek penulis nangboso Suroboyoan cek sampeyan2 ngerti kabeh.Critane Mat Pithi milih numpak Singapore Airlines. Soale masio tiketerodok larang tapi krungu2 pelayanane SQ iku jare sing
pesawate generasi anyar kabeh, fasilitase canggih, panganane yo enak,trus sing penting pramugarine ayu2 & dukur2 (maksute rok'e sing dukur).Tiba'e bener …… perjalanan mulai teko Juanda sampek meh tekan Jerman gaktau sepi teko panganan. Begitu juga ngombe. Pokok'e nek ketok gelasepenumpang isine kari sitik ambek pramugari langsung ditawari nambah utowoganti pesen liyane. Mat Pithi wetenge sampek kuwarek'en gara2 terusterusan mangan & ngombe. Mari mangan steak unto, ngombe jus strawberry.Trus nambah kopi susu, pesen burger salmon ambek wedang jahe, nambahtuak, es tebu akhire pesen
saking gak onok. Jarepramugarine ngene "Nek pesen panganan sing iku nango Kenjeran ae Cak, ojondik kene". Gendeng pancen Mat Pithi ... pesawat dianggep koyok warungae. Akibate yo wis mesti, durung sampek tekan Jerman Mat Pithi wiskebelet ………Mat
nangSuroboyo umume sing diwedak'i iku lak rai ta. Kok nang kene silit barangdiwedak'i"Mat Pithi sing tambah penasaran
Akibate lek sing nggawe wong lanang yo ngene iki, manuk sampeyanketarik alat iku sampek brodol sak jembut-jembute !!!"."@#%#%*9$*@# ,
"Hah, koyok biyen maneh??? lak cilik rek !!!!. Jancuuuuuuuuuukkk… .ngerti ngono aku njaluk disambung ambek manuk'e jaran mumpung gratis"khusus sing iki Mat
budhal nang Jerman,entek duwit akeh, tiba'e tekan kono mlebu rumah sakit. Akhire Mat Pithimek iso ndelok bal-balan nang TVne rumah sakit. Lha nek cumak ngono aelak podho karo sing ndik
BLAS]Mat Pithi Numpak Pesawat Thu Aug 07, 2008 10:47 pm _________________ dani_balsemAKADEMI AREMA SENIORJumlah posting : 342Join date : 22.07.08Lokasi : Bangka IslandSubyek: Re: [GAK LUCU BLAS]Mat Pithi Numpak Pesawat Fri Aug 08, 2008 8:54 am Mari jogo bengi Muntiyadi mulih numpak taksi.
pertama kali iki nyupir taksi, lhasampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”Muntiyadi bingung ”Lho mbiyen sampeyan kerjone
Lego wis …. mari ngising & nguyuh. Lhanang kono dhe'e pancen ndelok akeh tombol2 sing onok tulisane WW , WA ,PP & ATR. Dasare arek Suroboyo, Mat
ngguyu ... "Hahahaha... . taek .. taek, lek nangSuroboyo umume sing diwedak'i iku lak rai ta. Kok nang kene silit barangdiwedak'i"Mat Pithi sing tambah penasaran
Sampeyan ngerti gak .. tampon ikulak pembalut wanita sing bentuk'e batangan, trus dilebokno nang "anune"cewek. Akibate lek sing nggawe wong lanang yo ngene iki, manuk sampeyanketarik alat iku sampek
pengobatan ditanggung SQditambah sampeyan oleh tiket gratis gae balik nang Suroboyo""Lha trus manukku ?""Tenang ae …. RS nang Jerman iki canggih2. Manuk sampeyan wis disambungmaneh dan jare tim dokter iso berfungsi normal koyok biyen""Hah, koyok biyen maneh??? lak cilik rek !!!!. Jancuuuuuuuuuukkk… .ngerti ngono aku njaluk disambung ambek manuk'e jaran mumpung gratis
nasibmu pancen apes. Tiwas adoh2 budhal nang Jerman,entek duwit akeh, tiba'e tekan kono mlebu rumah sakit. Akhire Mat Pithimek iso ndelok bal-balan nang TVne rumah sakit. Lha nek cumak ngono aelak podho karo sing ndik
chiwi dewe iku sing senengane gudho2 arek2.... TamuTamuSubyek: Re: [GAK LUCU BLAS]Mat Pithi Numpak Pesawat Sat Aug 09, 2008 9:14 am tom_mad wrote:opo pang,gak trimo ta?? chiwi dewe iku sing senengane gudho2 arek2....
nglaba trs...korbane wes akeh....suga,erix,nolab...wes pokoke akeh....adhib pisan... suga_ngawalulubPELATIH KEPALAJumlah posting : 1440Join date : 24.06.08Subyek: [GAK LUCU BLAS]Mat Pithi
ngangge sakelar maw0n,menawi perlu gih dgesangne menawi mboten gih dpejahi…leres to?
nuwun sanget kanggo pandonga lan kunjunganipun, mbak ayu. Mugi panjenengan tetap sukses. 🙂
SANGKAN PARANING DUMADI kaweruh kebatinan SANGKAN PARANING DUMADI SAKDURUNGE MANUNGSO DUMADI/UTOWO SAKDURUNGE MANUNGSO LAIR ONO ING ALAM NDONYO IKI
..Manungso iku durung duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk/tetenger) ateges durung ono (utowo ORA ONO).
sak wise Manungso lahir/Dumadi ..lagi duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk) ateges ONO, yen mangkono Manungso iku asale ORA ONO banjur ONO lan mbesuk bakal bali ORA ONO maneh utowo (NIRWONO)/SAMPURNO .
kawedar ndamel boso ngoko..supados saget dipun penggalih ..sedulur ingkang mboten saget kromo..inggil..pangapunten .
DENE Syarat-Syarat'e kanggo bisane Anggayuh papan kang bakal tekan sejatine urip kang langgeng mau.ora ujare sopo-sopo nanging amung anetepi kawruh kang temen-temen lahir bathin di weruhi yo iku jeneng kaweruh,ateges temen-temen weruh jeneng kaweruh.
syarat-syarat iku bener dudu bener tumrape Manungso..hananging bener tumrape (........) WONG JOWO ORA WANI NYEBUT ASMANE AMARGO NJANGKAR /ORA SOPAN...yo iku GUSTI KANG AKARYO JAGAT GUMELAR SAGUNG DUMADI.
PANGERTEN BAB ROSO LAN ROS ROSING
ROSO yoiku pirantine urip... ROS ROSING ROSO yoiku getetane tetenger (utowo pilah2 ing roso) tegese roso iki ,roso ngene,roso ngono,roso mau kabeh..kawengku
kabeh kelet lengket ing badan alus lan wadag..
conto..roso kecut ,legi ,pedes ,asin,getir ,pahit ,gurih ,lan liyane iku roso..ono ing rosone ilat,termasuk roso ing badan wadag..
ono ing kene krasan ono ing kono krasan ..ono ngendi2 krasan, semono
getun,iklash,welas asih,nelongso..puniko .ono ngendi-ngendi ono lan ugo kroso ing bathin/budi/angono iku kalebu ROSONING PIKIR
rehne wis cetho kabeh ROS ROSING ROSO,conto yen jangane kurang asin..lha iki cukup ditambahi uyah,ora susah banjur pegel..lan yen pekoro jangan kurang uyah bae banjur pegel ,nesu,lan muring-muring..yo iki sing di arani durung weRUH (ngerti) marang
angringkes badan wadag lumebu sak jeroning JIWO,
JIWO ing kene ateges badan alus,banjur linambangake WARONGKO MANJING CURIGO
poro ahli kebatinan/kasampurnan podho nggayuh sing koyo mangkono iku..yen manungso wis mangerti bab REH MANGUKUT..wong mau keno diarani SARJONO /SUJONO..keno ugo diarani WONG SEPUH,LIR ING SEPUH./wongsepuh mau..
4. anane mung urip sak lumrahe manungso lumrah.
(SEPI HOWO AWAS LORONING ATUNGIL/ATUNGGAL)
"BAB TEMBUNG KEBATHINAN" Tegese:OLAH BATHIN/NGOLAH BATHIN..ingih puniko ngladi tumindak engkang sae sae..jumbuh..antarane tumindak lan pangucap jumbuh lair lan bathine supoyo manungso gesang iku biso sampurno uripe ono donyo aherat tansah tumindak samubarang kabecik an ninggal sekabehing laranganipun GUSTI ING MOHO SUCI.
NGELMU iku kelakone kanti lelaku ..ngono iku cetho banget lan wenteh. yen wis ngerti kudu di lakoni/ditindak ake,yen to ora banjur aran ORA KELAKON...ateges muspro ngelmune,kasare rembug ono unen unen PINTER CRITO NANGING TINDAKE CACAT ORA RUMONGSO..opoto sejatine ngelmu iku.?
NGELMU yoiku..KAWERUH SESURUPANING BATHIN,
Lha yen wis katindakake kudu kanthi mantepe budi,nelukake angkoro murko ninggal tindak kang sarwo olo.
GUSTI iku soko tembung bagus ati utowo (bagusing ati) ati kang bagus iku ati kang resik suci/dumunung ono hyang widhi (gusti kang akaryo jagat ) mulo manungso yen biso nyucek ake atine lurus tumindak e luhur budine ,temen suci,/resik. ateges biso njumbuhake lahir lan bathine yo iku sing di arani Manunggale Kawulo lan Gusti.
kang di arani tembung ghaib iku tegese sawijining barang kang SAMAR. barang kang samar iku tegese,sawijining barang kang ora keno di grayang nganggo tangan,kang ora keno di deleng nganggo mripat,kang di arani cedak
PANGERTEN BAB LORO 2 NING ATUNGGAL...
manunggale kawulo lan gusti yo iku kang di arani LORO 2 NE ATUNGGAL
KAWERUH BAB ONGKO 0 NGANTI 20 KANG ONO GANDENGE MARANG SIFAT 20
ONGKO 0 = nol ,tegese nunjuk ake yen kosong,lungguhe ono bocah cilik isih kosong durung duweni kaweruh/pangerten opo opo/wang -wung.
ONGKO 1 = SIJI , tegese soko tembung isi lan aji (isine aji) dudu ajine mas picis rojo brono.nanging ajine DIRI PRIBADI, dununge wong kang becik diri pribadine bakal di aji 2 karo sak podo padane mulo siji lungguhe ono ing GUSTI soko tembung BAGUSING ATI sing mujudake ongko siji (1) iku ongko 0 (nol) utowo ujude ongko siji iku soko ongko nol.
ONGKO 2 = (LORO), dununge ono bopo lan biyung,lungguhe isi donyo iku loro cacahe,ono bungah ono susah,ono rogo ono sukmo,ono awan ono bengi,ono lanang ono wadon..lan sakteruse.
ONGKO 3 = (TELU) dununge manungso duwe sifat telung prakoro, URIP,ROSO,ROGO/GOLEK.NYEKEK,MATEK,tumrap bebrayan BOPO,IBU , ANAK.
ONGKO 4= (PAPAT) , dununge.manungso due sedulur papat,
yen ono petungan keno ugo keblat papat.
ONGKO 5-(LIMO) dununge ono keblat papat limo pancer/lungguhe yen ono toto lahir ono ing ZISIM lan sing mikul pendoso.
ONGKO 6=(NEM) soko tembung= nemu dununge ono sedulur papat limo pancer 6,ono ing ayang2an ,
toto lahir ono ing wetan,kidul,kulon ,lor,duwur lan ngisor.
tegese ojo uwal marang barang kang sing perlu ,tamtunipun tindak ingkang sae sampun ngatos lirwa ake ,lungguhe ono SEWINDHU 8
dumadi soko ongko 1 lan 0...ongko iki wis paring sasmito marang manungso yoiku kumpule kawulo lan gusti,kang diarani SILIH -SINILIHAN.tegese= urip yen ora nyilih/nganggo ROGO biso mobah mosik kasampar kasandung prasasat tanpo aji.semono ugo ROGO yen wis dioncati dening URIP yo yo wis ora mobah mosik,tanpo aji,terange maneh,ongko 1,(siji) yen ora nganggo ongko nol (0) ora biso muni ongko sepuluh.
ONGKO 11=(SEWELAS) dumadine ongko sewelas paring pasemon marang kito naliko bopo lan biyung dadi temanten di jejerake/di temok ake.
ONGKO 12 =(RO LAS) 1.SIJI tegese URIP 2. tegese lanang /wadon yo bopo yo biyung pangertene 12 (rong elas) UTOWO RONG IJI / URIP 1 SIJI ngerong ono / manggon ono wong 2 (loro)yo bopo biyung.
Ongko 13= (telulas) tegese URIP iku nguripi telung prakoro, dununge
ONGKO 14=(PAT BELAS) tegese URIP IKU NGURIPI PATANG PRAKORO.
ONGKO 15=(LIMOLAS) tegese URIP
UGO NGURIPI KALUHURANE/ASMANE. contone... nganti sak iki isi NGGONDO ARUM KALUHURANE LAN ASMANE.
buktine nganti sak iki akeh wong kang podo sujud sumungkem ono ing PASAREANE. koyo ngono iku contone yen titah iku biso ngemong marang URIP KANG SEJATI.
ONGKO 19 = ( SONGO LAS) ateges URIP IKU NGURIPI 9 PRAKORO.
1.NGURIPI KUPING......................... 2.(LORO).
2.NGURIPI MRIPAT.......................... 2 (LORO)
3.NGURIPI BOLONGAN IRUNG.... 2 (LORO)
4.NGURIPI LESAN ............................1 (SIJI)
5. NGURIPI DUBUR.......................... 1 (SIJI)
6. NGURIPI WADI.............................. 1 (SIJI).
.------------
ONGKO 20 =(RONG PULUH?YO SIFAT RONG PULUH
tegese.. URIP IKU NGERONG ONO BOPO LAN BIYUNG WONG LORO KANGGO NGERONG URIP 1 (SIJI) DADI LORO LORONING ATUNGGAL TOTO LAIR ONO ING KONO MULO IKU JEJERE MANUNGSO KENO DI ARANI (SASTRO JENDRO YUNINGRAT) .
tegese TULISING GUSTI KANG CETHO DUMUNUNG ONO WUJUD ING MANUNGSO LANANG LAN WADON.MULO MANUNGSO BISANE NGGAYUH BUDI LUHUR/RAHAYUNING WIWITAN LAN PUNGKASAN,SENAJAN MANUNGSO IKU DIWENANG AKE DUWE KAREP NGGAYUH DONYO BRONO KUDU MANUT MARANG KRENTEG KE ATI KANG RESIK ,BISO O NGEMONG URIP KANG SUCI, NULI BISO SAMPURNO LAIR LAN BATHINE.
KAWERUH BAB AKSORO JOWO/SING DIARANI SIFAT 20(RONG PULUH)
Aksoro jowo iku cacahe ono :2o (rong puluh) yo iku,
BAB AKSORO 20 KANG DI GANDENG NGAREP LAN MBURI,WIWITAN ANTUK PUNGKASAN
HA+NGA:HANGA tegese : hangen hangen.
SIFAT 20 DI JUPUK 9 =11 SONGO(9) soko: aksoro HA.....WA IKU MANGGON ONO SIFAT WONG LANANG,SEBAB WONG LANANG DUWE BOLONGAN SONGO.
SEWELAS(11) soko :aksoro lA....NGA.iku manggon ono sifate wong wadon sebab,wong wadon duwe bolongan sewelas (11) kacek 2(loro)karo wong lanang,lungguhe ono ing tetek.
HAWA NAFSU : tegese :angkoro murko kang kasurung dening kekuatane syetan.
1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu rupane putih wateke suci tur temen lawange ono IRUNG irung kuwi perangone awak kang temen dewe
conto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen dinyatakke jebul yo nggoreng gerih temenan.ewo semono isih biso goroh.
conto: trasi ambune ora enak nanging yen di pangan rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.
brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.
3.SUPIYAH: lungguhe ono pusuh.wujude angin rupane kuning,wateke nggugu kasenengan utowo ngumbar HOWO NAFSU lawange ono ing mripat.mulo mripat iku keno di arani lanange jagad. mripat kanggo deleng barang gumelar, mulo manungso duwe roso pengen margo mripate weruh,supiah lawangane ono mripat wujude angin kang metu soko IRUNG.
4. ALUAMAH :lungguhe ono ing waduk dene waduk iku gedonge panganan.yen usus gedonge kotoran.ALUAMAH Wujud lemah rupane ireng .wateke seneng ngrasak ake panganan sing enak2 butuhe mung seneng/lan enak2 lawangane ono ing CANGKEM mulo biso ciloko yo soko cangkem soko tembunge dewe.mulo CANGKEM duwe teges: CANCANGEN SUPOYO MINGKEM, tembung olo lan becik iku manggone podo wae mulo tinimbang guneman tembung sing olo olo aluwung sing becik2.
5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIP KATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP. KEBLAT PAPAT(4) LIMO (5) PANCER ING TOTO LAHIR
kang kalimo(5) yoiku gembung: kang di arani a.BAITUL MAKMur
BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).
6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.
PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN
PANGERTEN BAB DUNUNGE ANGKORO KANG MANGGON ONO TRILOKO /JAGAD TETELU
yen angkoro pinuju ono ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.
yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin MENANG DEWE,KUWAT DEWE UNGGUL DEWE.
yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku SYAHWAT yen krodo ngidap- ngidapi jer triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU ILMU TANPO LAKU.
manungso kudu weruh dununge TIRTO PAWITRO MAHENING SUCI.
URIP ngungak menyang ALAM LOKANTORO/ALAM JATI/ALAM LANGGENG.
LOKANTORO tegese wates/antoro. wates antarane ALAM ALUS lan ALAM KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,gatrane bakal manungso,ing kono bakal anyurupi dalan prapatan yo wewujudan 4 prakoro .yo cahyo 4 prakoro.
MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG MOHO SUCI.
.mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi kulo meniko..
batos,madhep manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci.
(sedulur papat njobo)lan (sedulur pitu njero)kepribadian nggayuh pakarti maungso jati
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
!.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing wetan..putih rupane asal usule soko saripatine lemah kang duweni sifat mutmainah kang aran(...............).
2.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing kulon ...kuning rupane asal usule soko sari patine banyu duweni sifat sufiah kang aran (..........)
3.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing lor ireng rupane asal usule
ing kidul abang rupane asal usule soko sari patine geni kang duweni sifat amarah kang aran(...........)
1.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(......) sing mangon ono ing epek2 tangan loro lan sikil loro.
2.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(......)sing mangon ono ing ayang ayang,
3.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran (......)sing manggon ono ing wulu sakm kojur awak.
4.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing manggon ono ing igo wekas sisih kiwo.
5.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing manggon ono ing igo wekas sisih tengen.
aran(.......)sing manggon ono ing ubun ubun
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah -adi ari ari kakang mbarep adine wuragil...kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan
tanpo centelan isen isene HYANG SUKMO SEJATI..lungguhe ono batinku kang suci ,kanggonan wekasan URIP SEJATI,kang aran DAT lan SIFAT weruh sakdurunge winarah tetep madhep manthep langgeng sak kodrat ingsung dadio sak ciptaningsun..
BAB UGERING NGAURIP,BAB URIPE LAN TRI PRAKORO
---------------
UGERE URIP= utowi sing di arani patokan/gegebengane wong urip.
------------------
dununge ono=WIRYO,HARTA,TRI WINASIS
tegese ngaluhur/trahe wong gede,dununge ing kene sing luhur lan gede-iku
BUDINE LAN DRAJAT URIPE nanging ing kene mowo pangerten trahing ngaluhur durung mesti yen luhur,darahe biso ugo luhur nanging watak e biso ugo jahat.
conto:begawan wisrowo iku wiku tur luhur...kaluhurane di percoyo marang prabu SUMALI...ananging keno opo putrane kang aran DOSOMUKO kok ora luhur,malah kacarito dadai gelah-gelahing bumi leleteke jagad,
BEGAWAN DURNO iku pandito(resi) ugo putro BEGAWAN BARAT WOJO keno opo watake culiko palsu lan drengki..
SANTRIN KINONO kamongko wong pidak/pidacakan/ananging deweke LURUS ATINE LAN LUHUR BUDINE SANTOSO BATHINE buktine biso tetulung marang darah barata pandowo lan kalis soko beboyo kobongan soko patrape poro kurowo.dadi tembung LUHUR iku dumunung ono ing BUDI ora ono ing turun.
tegese donyo brono/sugih/nanging pangerten ing kene ora mung sugih ROJO BRONO nanging sing perlu sugih KAWERUH sugih NGELMU.iku bakal sugih pangapuro sugih panarimo sugih sabar sugih temen sugih pangati ati sugih sedulur rukun sak podo podo jalaran kaweruhe warno2 biso mumpuni lan akeh kadang kadange..
ing kene mowo teges PINTER,wong pinter lan akeh kaweruhe iku ora bakal susah lan kuwatir ing mburine,pokok pintere mau ora kango minteri konco -kancane utowo kanggo tumindak sanubarang kang ora apik/nerak angger- anggere ngaurip, dadi telu -telu mau kabeh kito biso ngregem/kadunungan/nanging-yen telu2 mau/telung prakoro/sirno tilasing jalmo ateges sirno manungsane sing kari amung sifat kewane.koyo mangkono mau yen manungso ora merlokake UGER2ING NGAURIP termasuk ora waspdo marang sifate TRI PRAKORO(WIRYO,HARTO,TRI WINASIS).
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah
loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh pakarti luhur manungso jati mahening suci lungguhing pribadi,mawas raos sak jeroning batos,madhep manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci.
MULO BUKANE DUMADINE JAGAD AGUNG SANGKAN PARANING DUMADI
mulo bukane dumadine jagat agung....duk nalikane jaman isih awang uwung sing ono mung gusti allah.kahanan awang-uwung ora kasat ing mripat kasar-tan keno kinoyo ngopo,nanging ono,jalaran ono doyo panguawasane,gusti banjur nyipto wewujudan telu cacahe,sak banjure gusti ugo banjur manunggal ing kahanan telung warno mau kang di arani trimurti (telu-teluning atunggal).
telu warnane, ugo telu katone.ugo telu pakartine,nanging tungal yo kang murbo-lan waseso yoiku gusti kang moho tunggal.
1.wewujudan kang sepisan kang paring asmo suryo(srengenge)anduweni doyo panguoso panguripan sagunging dumadi ,kasar lan lembut kabeh soko doyo panguwasane suryo..
diarani condrorembulan)duwe panguwoso pangayoman,menehi sandang pangan lan kemakmuran,ngopeni lan ngipuk-ipuk.
3.wewujudan kang katelu,diarani kartiko(LINTANG) duwe doyo keadilan lan pepati,tugase nyirnak ake sekabehe wewujudan kang sipate ora langgeng.
dening condro,terus di sirnak ake dening kartiko,kahanan mangkono terus lumaku ora ono kendate nganti selawas -lawase.
1.suryo sakliyane duwe doyo panguwoso panguripan ugo duwe doyo panas,lan doyo panas mau biso mujudake geni ,kang sakteruse tibo ing awang-uwung antarikso.
2.condro sakliyane duwe doyo panguwoso angayomi ugo duwe doyo adem sak banjure doyo adem mau biso awujud banyu,wusanane ugo tiboing awang-uwung antarikso....
3.kartiko(LINTANG)..sakliyane duwe doyo adil lan pepati..ugo duwe doyo (HOWO SUWUNG/NETRAL) KANG SINEBUT ANGIN..angin mau ugo banjur tibo ing antarikso ono ing alam awang-uwung..
wewujudan 3 telung warno mau sakteruse kumpul dadi siji ono ing antarikso,katiup ing angin soko duwur-mangisor,soko kidul-mangalor,soko etan -mangulon,suwe-suwe geni,banyu,howo mau mandeg,ono ing tengah2e jagad,GUMANTUNG TANNPO CANTELAN,yo wewujudan iku mau kang di arani MAHMA. SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2 pamelikan mau ugo ngremboko mujudake watu,watu ngrembbooko
kamongko dibuntel dene watu pasir lan lemah,suwene suwe banjur nguap..mujud ake banyu lan ngrembes menyang pasir nganti tekan lemah.sak teruse lemah kang karembesan banyu lan keno kasunaran dayane suryo suwe2 ing lapisane bumi biso nukulake tetukulan kang warno2...
yo kahanan wewujudan kang koyo mangkono mau ing sakteruse di arani BUMI LAPIIS PITU.BUMI SAP PITU).
dene bumi iku anduweni cahyo ireng koyo mangkono iku asal usule JAGAD AGUNG.
lan mobah musik'e bumi kuwi di atur marang doyo panguwasane suryo,lan keno di arani TOTO SURYO...
sarehne cahyyo papat mau sing ora biso mantulake cahyane mung cahyo ireng,mulo cahyo abang,putih lan kuning mantulake cahyane marang cahyo kang ireng yo cahyaning bumi yo iki kang sinebut DUMADINE JAGAD AGUNG..........SANGKAN PARANING DUMADI.
BAB MULO BUKANE JAGAD ALIT BAWANA SETRA/BADAN WADAG.
ing bab gumelaring jagad agung wis kito mangerteni yen kedadeyane bumi iku asal soko geni sing cahyane abang lan dayane panas,banyu sing cahyane kuning sing dayane addem,angin sing cahyaning putih sing duwe doyo hampa (netral).
kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku uripe bumi sing biso ngremboko mujud ake wadah bumi lapis pitu. kumpule doyo panas adem lan angin (hampa) mujudake CIPTO,ROSO,LAN KARSO. kumpule DAT ,yo iku bebakalane URIP SAGUNG DUMADI.
doyo panas,adem,lan hawa(netral) sak durunge manunggal dadi siji wujud DAT, doyo kasebut sumebar ngebak'i antarikso (AWANG-UWUNG)utowo yen sak iki diarani(ATOM,ELEKTRON,NEUTRON).
kumpule cahyo 4 (papat) warno mujud ake NAFSU ,yoiku sing digunakake dene URIPe manungso abadan wadag.cahyo mau rupane abang,kuning,putih lan ireng.
kumpule sari-sarine geni banyu angin lan bumi mujudake badan wadag (badan kasar) yoiku sing digunakake manungso urip abadan wadag.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus
titah2mau sing duwur tatarane yoiku dewo-dewi,betoro-betari,dene uripe poro titahh mau(titah abadan alus) mapane ora angambah bumi,sarto tangkar-tumangkarane ora liiwat hukum kelahiran....(kodrat kelahiran nanging liwat hukum sabda
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal dewo mau kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum
dene poro MANU kang numangkarakake manungso wiwitan adedasar hukume kodrat kelahiran diarani SWAYAMBU MANU.
kumpule ROSO,CIPTO,LAN KARSO,mujudake DAT.sing asale soko doyone trimurti(SURYO,CONDRO,LAN KARTIKO).iyo DAT iku suci meh podo karo sucine hyang MOHO SUCI,jalaran pancen DAT mau asal soko dayane GUSTI (keno disebut DAT ALLAH).
mung bedane yen sucine GUSTI ngebaki Bawono (Jagad) dene DAT SUCINE mung ngebaki Badan Wadag sak kojur ,gusti sing moho AGUNG nguwasani jagad sak isine dene DAT nguwasani badan wadag sak isine.iyo DAT mau sing dadi utusane GUSTI ,supoyo MEMAYU HAYUNING BAWONO,sak isine sarono hukum kelahiran lan hukum sabda.
utusan liwat hukum sabdo nganggo badan SUKSMO.
KARMA iku soko tembung KARYA MANAH.karma puniko SOKO PANGUWASANE PIKIRAN (DIPUN PIKIR).
kabeh panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo mangkono mau mungguh lungguhe hukum KARMA kabeh manungso kari
dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake
miturut hukum kelahiran,yen ora keno karma ateges isih saliro abadan alus/batara,ono ing alam alus/kadewatan miturut hukum sabda.
panjilmane DAT(urip) saliro batara menyang manungso puniko liwat hukum kelahiran,dados kudu liwat SACUMBONO (saresmi) antarane priyo lan wanadyo.
kaweruh bab iki manut dawuh-dawuh utowo ujare poro leluhur koyo ing nggisor iki..
dek jamane sadurunge aku ono,bopo isih joko,ibu isih prawan,aku sejatine wis ono.
aku dumunung ono ing CIPTO,ROSO LAN KARSANE BAKAL BOPO LAN IBU,den arani SIR (GRENJET).
bareng bakal bopo lan ibu wis kadunungan SIR sakteruse SIRE bopo lan ibu nukulake BUDI.
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(SARESMI) aku metu liwat kono.wujudku putih moyo-moyo asal soko
ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake
Angin,putih soko sari-sarine Banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).
aku umur 2 wulan, badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banjur gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN.
sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wujud cengkoronggan,yoiku .
9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut.
ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe-suwe dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komplit ubo rampene arupo.
7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo.
aku umur 9 wulan .ibu gawe bubur procot apem lan gedang kang diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN.
procotan tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo.
URIP kang ono badan wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe
wis 5 dino utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.
mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL-IWEL diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis di selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu-telune atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO.
yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar pisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneng seduluur papat limo pancer.
koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget,pangguwasaku mung kari kango nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hayuning bawono ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO.
OLAH KEPRIBADIAN AGUNGPAMBUDI72 ing wayah bengi iki...10/06/2010
agung pambudi,kediri JAWA TIMUR
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi sanghyang sukma sejati....engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun
MASKOT JATAYU( LAMBANG KERAJAAN KAHURIPAN DI ZAMAN AIR LANGGA) pada 4 sisi... terdapat di pintu gerbang MASJID AULIA SETONO GEDHONG MAKAM WALI-WALI KEDIRI
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh
supiyah lenyyeping urip,arasy pangambu kursy tingal ALLAH katon anglimputi,ALLAH GUSTI KANG AGUNG pangeran kang luwih AGUNG ,angaturaken kawulo kepengen saget pepangggihan kaliyan
Rahayu wilujeng,Mas Agung Pambudi lan ugi poro sutrisno jawi...sugeng tetepangan, mugi sageto dadosaken paseduluruan ingkang sae.....BalasHapusBalasanAgung Pambudi11 November 2013 08.23Dawah atur ingkang sami kang mas.Rahayu
HapusBalascukup ora lebih15 Januari 2011 12.34janoko dunyobiyuh.... biyuh.... biyuh.....mantep surantep. nanging kulo dereng saget
Gusti kang murbeng Dumadi..Rahayu Sagung Dumadhi..BalasHapusTanpoaran22 Januari 2011 09.11Srengengge kang sumunar tansah madanggi donya saisine ..Ngratani sakabehing tanpo pilah lan pilih endi sing kudu
Mugi Gusti Pengeran tansah pinaring rahayu lan kawilujengan Dumateng kita sedaya..Rahayu lir ing sambikolo..BalasHapusAbbur Boedoet22 Januari 2011 10.50Manungso amung sadermo angelampahi lan anetepi anane ngaurip bebrayan,mugi Gusti Pengeran tansah pinaring rahayu lan kawilujengan dumateng poro sedulur sedoyo,umpami dianggep bener nggih bener tumraping sinten,umpami salah nggih salah tumraping sinten,bener utawi mboten langkung prayogi diwansulne kemawon dumateng pribadinipun piyambak,sepiro rekodoyone manungso nora bakal biso hanggungkuli garise ingkang kuasa..Wigya angesti ing hyang widhi Rahwya sagung ing dumadhi.._/\_BalasHapusSingo gunung kidul23 Januari 2011 22.41
kakang mas jagad misteri..salam rahayu sagung dumadi.BalasHapusWira permodha22 Agustus 2011 03.09Matur sembah nuwun kang mas pambudi.Rahayu saguning dhumadi mugia gempyaring cahya pepajer candra santika tansah dumawah dumateng jenengan.Matur nuwun kang mas pambudi jenengan sampun bagi kaweruh ilmu budaya adiluhung.Kula nyuwun ijin bade milet sinau ngenger nganggit ilmu teng Blog niki, mugia katah manfaate kangge kula ugi kangge para kadang ingkang sanese. Anggone tumerap urip sepadan padan,Berkah dalem.*salam kenal.Rahayu karaharjan._
Matur sembah nuwun kang mas pambudi.Rahayu saguning dhumadi mugia gempyaring cahya pepajer candra santika tansah dumawah dumateng jenengan.Matur nuwun kang mas pambudi jenengan sampun bagi kaweruh ilmu budaya adiluhung.Kula nyuwun ijin bade milet sinau ngenger nganggit ilmu teng Blog niki, mugia katah manfaate kangge kula ugi kangge para kadang ingkang sanese. Anggone tumerap urip sepadan padan,Berkah dalem.*salam kenal.Rahayu karaharjan._
BalasHapusBalasanagungpambudi723 Mei 2012 14.57nembah nuwun kang mas wira ..rawuh panjenengan mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar sagung dumadi...rahayuHapusBalasagungpambudi727 September 2011 12.12nembah nuwun kang mas wira ..rawuh panjenengan mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar sagung dumadi...rahayu..BalasHapusR Dyah
dalem panjenenganBalasHapusBalasanAgung Pambudi7 April 2013 15.40agung pambudi d/a 1. warakas 1 jl D Gg 22 no 4 RT 05 RW 08 papanggo TG PRIUK
nuwun rawuhipun.HapusBalasAGUNG JAYA31 Maret 2013 20.12salam rahayu... nuwun nderek ngangsu kawruh.. BalasHapusBalasanAgung Pambudi11 November 2013 08.37nuwun
nuwun rawuhipun..salam rahayu.HapusBalascesc estiga31 Juli 2013 03.22Mas,salah sjini amalan sing panjenengan tulis iku kanggo berkomunikasi karo sedulur papat limo pancer yo. Aku kepingin tenan iso berkomunikasi karo sedulur papat , mohon bimbingan panjenengan mas....Matur suwun...BalasHapusBalasanAgung Pambudi11 November 2013 08.39nwn injih..
salam rahayu kang masss,,,hehehe Kulo nderek tangglet bab sedulur pitu kulo nyuwun jangkepe asmane sedulur pitu kang sampun kawedar , kulo ikuti sampun tinarbuka setunggal asmane raja pidekso , tasik kurang enem(6) asmane,, kulo tunggu jangkepe asmanipun
ingin ngangsu kaweroh kalee njenengan mas Agung nami kulo Ngajito asal gresik tp kirang 3 dinten ajenge meranto niki no hp kulo teng malaysia 0103919587 kulo nyuwun nomere njenengan mas Agung matur kasuwun kulo ajenge nyuwun bimbingan supadoso ruh kulo niki saget dunung maring
omBalasHapusSigit Purnomo19 Desember 2015 10.16good job omBalasHapusKumbang Merindu14 Februari 2016 19.48Rahayu wilujeng,Kang Mas Agung Pambudi lan ugi poro sutrisno jawi...sugeng tetepangan, mugi sageto dadosaken
papat limo pancer,trus pancer enem apit enem kolo mboten ngertos lakon opo
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng,
"KAWULO-GUSTI" (sangkan paraning dumadi)
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!.. Kok ora diarani macan utowo gaja...
Kaca iki mung cekakan waé: Nalika milih jeneng panganggo, éndhanana jeneng sing sifaté nyerang, mbingungaké, utawa promosi. Mung gunakna jeneng akun siji waé kajaba bener-bener dibutuhaké.
Nalika panjenengan nggawé akun anyar kanggo bisa mlebu log, salah siji bab sing kudu panjenengan lakoni yakuwi milih jeneng panganggo. Kaca iki isi kawicaksanan sing lumaku ing Wikipedia jroning bab panggunaan jeneng panganggo.
Tujuan utama saka jeneng panganggo yakuwi kanggo nepungi lan mbédakaké kontributor. Jeneng panganggo bakal mènèhi fasilitas komunikasi lan pancathetan rekam jejak. Jeneng panganggo dudu sawijining forum kanggo nyerang utawa nggawé pernyataan. Ora ana wong sing nduwèni hak migunakaké jeneng panganggo kaya iku. Senadyan jeneng-jeneng sing kebak warna, narik kawigatèn, utawa èksprèsif bisa luwih ngagrengaké Wikipedia, nanging iku ora èsènsial.
Jeneng panganggo panjenengan bakal nèmplèk marang kabèh suntingan Panjenengan nalika Panjenengan mlebu log. Iki uga nulungi banget kanggo masalah hak cipta. Yèn ana sing bakal migunakaké kontribusi Panjenengan kanthi cara sing ora diidinaké sangisoré hak cipta Wikipedia, wong-wong iku bisa waé, upamané, takon marang Panjenengan ing kaca wicara panjenengan. Uga, lisènsi GFDL nganjuraké banget supaya wong-wong iku mènèhi penghargaan marang panulisé, lan jeneng panganggo Panjenengan bakal disebutaké minangka penghargaan kasebut. Alasan liyané bisa Panjenengan temokaké ing Wikipedia:Kaluwihan duwé akun.
Jeneng panganggo bisa waé jeneng asli panjenengan, jeneng samaran Internet sing biasa panjenengan anggo, utawa sawijining jeneng anyar sing panjenengan gunakna mung ing Wikipedia. Jeneng panganggo iki gumantung marang sepira gedhéné anonimitas sing Panjenengan karepaké jroning ngayahi panyuntingan.
Kita ngarepaké supaya Panjenengan milih jeneng panganggo sing bisa mbantu kanggo nulis sawijining ensiklopedia. Iki tegesé Panjenengan disuwun kanggo migunakaké jeneng sing bisa gawé Panjenengan dhéwé nyaman wektu nyunting, lan ing pihak liya uga gawé panganggo liyané ngrasa nyaman ndeleng lan kolaborasi karo Panjenengan lan jeneng panganggo Panjenengan. Èlingana yèn sawijining jeneng sing kontrovèrsial bisa waé gawé wong liya dadi salah persèpsi marang krédibilitas utawa cara ndheleng pulitik panjenengan. Minangka tambahan, Wikipedia yakuwi sawijining buku sumber sing bisa digunakaké ing saindhenging donya, dadi kita kudu peduli supaya aja nganti ngganggu wong liya sing mbokmanawa nduwèni budaya, agama, utawa suku sing béda.
Jeneng-jeneng pulitikus, militer, figur, utawa prastawa religius;
Jeneng-jeneng liya sing potènsial ngganggu, sing ndhukung/nentang pulitik, kawicaksanan, utawa kepercayaan saka figur publik.
Pilih jeneng sing bener-bener gawé wong liya bisa mbiji panjenengan sacara murni mung saka kontribusi panjenengan, katimbang saka respon emosional sing muncul amarga sawijining jeneng panggilan sing nduwèni potènsi kontroversial. Ngèndhani jeneng-jeneng kaya kuwi gumantung marang Panjenengan dhéwé, dadi pilih kanthi ati-ati. Èlingana, panjenengan bakal nyilam jroning sawijining komunitas. Ing Wikipedia, kita wajib silih ngurmati. Urmati pandhangan/kapercayan wong liya.
Jeneng asli versus singlon[besut sumber]
Jeneng asli luwih dirékomendhasèkaké, nanging jeneng samaran uga olèh anggeré ora nglanggar kawicaksanan.
Biyèn, akèh situs wiki sing nyurung para panganggoné nganggo jeneng asli minangka jeneng panganggo wong-wong iku. Bab iki amarga wiki kuwi proyek kolaborasi lan diarep supaya saben wong sing gabung bakal mènèhi kontribusi sing konstruktif marang proyek kasebut, saéngga diarepaké supaya jeneng asli bakal gawé para panganggo luwih tanggung jawab ing proyek kasebut. Para panganggo Wikipedia akèh-akèhé luwih milih nganggo jeneng samaran, lan nulisaké jeneng asli wong-wong iku ing kaca panganggoné.
Para panyunting Wikipedia, kususé para Pengurus, kerep diganggu ing njaba Wikipedia akibat kontribusi wong-wong iku utawa aktivitas nglawan vandalisme ing Wikipedia. Sawetara wong pungkasané ngganti jeneng asli dadi jeneng samaran lan manawa ngrasa gela kenapa ora migunakaké jeneng samaran saka wiwitan. Yèn panjenengan milih kanggo migunakaké jeneng samaran, panjenengan dimanggakaké kanggo migunakaké jeneng samaran sing kaya jeneng asli, lan éndhani niru-niru jeneng wong liya utawa karakter fiksi.
Yèn panjenengan kepingin migunakaké jeneng asli panjenengan, nanging jeneng panjenengan manawa nglanggar kawicaksanan jeneng panganggo sing dilarang, supaya ngubungi salah siji pengurus lan bebarengan golèk solusi sing bisa ditampa déning kabèh pihak.
Kapitalisasi jeneng panganggo[besut sumber]
Jeneng panganggo ing Wikipedia sifaté sensitif marang kapitalisasi (case sensitive) lan, kanggo konsistensi, aksara pisanan saben jeneng panganggo bakal dikapitalisasikan nalika Panjenengan gawé akun. Iki maknané yèn panjenengan njaluk jeneng panganggo "'jenengku", akun kasebut bakal digawé sacara otomatis dadi: "Jenengku".
Yèn jeneng panganggo panjenengan nduwèni luwih saka siji tembung, lan Panjenengan kepingin tapak asta panjenengan luwih konsisten, panjenengan luwih apik langsung ngapitalisasi saben aksara pisanan nalika gawé sawijining akun. Conto "Jeneng Ku", "Jeneng Tengah Ku", lan "Jeneng T. Ku".
Disambiguasi jeneng panganggo[besut sumber]
Sawetara jeneng panganggo kerep mèmper utawa identik karo judhul-judhul artikel Wikipedia. Bab iki bisa nyebabaké kabingungan nalika panganggo sing ora pengalaman nemokaké kaca-kaca iki ing asil saka mesin-mesin panggolèkan (search engine). Sacara umum, kita ngrékomendhasèkaké supaya migunakaké cathetan disambiguasi prasaja ing bagéan ndhuwur kaca panganggo.
Minangka cathetan, yèn sawijining jeneng panganggo nduwèni makna gandha lan ora dianggep pantes, mesthi waé nambahkan cathetan disambiguasi ora gawé jeneng panganggo iku dadi pantes.
Liwat kaca istiméwa Astamiwa:Preferensi, kita bisa milih jeneng panggilan kanggo dipigunakaké minangka tapak asta sacara bébas, ora gumantung marang jeneng panganggo sing sabeneré. Amarga saka kuwi, tapak asta ora olèh nyasaraké. Semono uga, tapak asta ora olèh dipigunakaké kanggo niru-niru panganggo liya.
Kajaba disebutaké liya, kawicaksanan sing padha uga lumaku kanggo tapak asta panganggo. Tapak asta sing digunakaké ora olèh nglanggar paugeran jeneng panganggo sing dilarang. Senadyan dudu minangka persyaratan sing wajib, praktèk sing umum kanggo tapak asta yakuwi kudu nggambaraké jeneng panganggo kanthi bener.
Kanggo informasi sabanjuré, pirsani Pitulung:Tapak asta.
Jeneng asli utawa jeneng samaran bisa digolongaké minangka jeneng panganggo sing ora pantes/ora tepat. Garis wates antara jeneng panganggo sing bisa ditampa lan ora, dilontaraké déning "sing nyawang jeneng kasebut ora bisa ditampa", dudu déning sing duwé jeneng. Sapa waé ora diarepaké kanggo golèk-golèk kasalahan wong liya.
Wikipedia ora ngidinaké sawetara jenis jeneng panganggo, klebu:
Jeneng panganggo sing mbingungaké, nyasaraké, utawa agawé angèl:
Yèn ana wong liya sing wis migunakaké jeneng sing panjenengan karepaké, sacara prasaja: aja gunakna jeneng iku. Gunakna cara liya, upamané, yèn ana wong liya sing kabeneran nduwèni jeneng sing padha karo panjenengan, tambahna jeneng tengah panjenengan utawa inisial panjenengan utawa cara liya sing ing intiné sacara jelas mbédakaké antara panjenengan karo wong kasebut.
Jeneng panganggo sing digunakna kanggo niru-niru panganggo sing sah bisa langsung diblokir.
Komponèn jeneng panganggo sing dilarang yakuwi klebu, nanging ora winates marang tembung-tembung sing mèmper ing ngisor iki, ing basa Inggris, basa Indonesia, basa Jawa utawa basa liyané:
Jabatan resmi Wikipedia utawa jeneng peranan sing luwih dhuwur saka panganggo biasa.
Sing klebu jroning poin iki yakuwi jeneng-jeneng kaya "Pangurus", "Administrator", "Admin", "System Operator", "Sysop", utawa "Moderator"
"Rollback", "Revert", "Edit war", "POV"
Upamané, "Hapus", Busak, "Muatkan", Unggah, Alih "Pindahkan", utawa "Alihkan" ("Delete", "Upload", "Pagemove", utawa "Redirect")
Contoh: "Vandal", "Perusak", "Hacker", "Spammer", utawa "Troll". Iki klebu jeneng-jeneng sing manawa merujuk marang piranti lunak perusak kaya "Virus" utawa "Trojan horse".
Upamané jeneng-jeneng sing ngandhut "Bot", "Robot", "Script", "Initialize", "Automated", "Daemon", lan liya-liyané, kajaba jeneng kasebut pancèn bener-bener bakal digunakna minangka bot sing sah. Jeneng-jeneng sing ngandhut implikasi bot bisa diblokir, lan panganggo sing bersangkutan bisa diminta kanggo ngubungi Pengurus kanggo ngonfirmasikan apa akun kasebut bener-bener sawijining akun bot.
Kaya tombol toolbar utawa namespace. Istilah-istilah iki manawa mbingungaké marang panganggo sing ora pengalaman utawa panganggo sing ora nduwèni kapasitas kaya panganggo normal.
Istilah-istilah sing manawa bisa mbingungaké panganggo anyar utawa panganggo liyané amarga nduwèni kesamaan dengan istilah ing Wikipedia sing umum digunakna.
Uga, ati-ati marang aksara-aksara kapital saka i, aksara cilik saka L, lan nomor 1, sing bisa katon padha karo (I/l/1) ing sawetara jinis fonts. Conto liya yakuwi aksara O lan nomor 0 (O/o/0). Panggunaan aksara-aksara kasebut sing bisa nyesataké yakuwi ora prayogakaké, ngèlingi penyalahgunaan sing tau kedadéyan ing mangsa kapungkur.
Jeneng-jeneng saka wong-wong misuwur sing isih urip utawa wis séda, kaya Gus Dur utawa Edi Sudradjat, ora olèh digunakna kajaba Andalah memang bener-bener wong kasebut sing bisa sacara sah ngeklaim "keterkenalan" kasebut. Yèn pancèn panjenengan "wongé", nyatakaké ing kaca panganggo panjenengan. Yèn Pengurus ora yakin ngenani akun-akun iki, Pengurus bisa mblokir sinambi nunggu konfirmasi keabsahan panggunaan jeneng kasebut
Jeneng-jeneng sing dumadi saka aksara-aksara/angka-angka acak utawa minangka pengulang-ulangan saka aksara tinamtu
Klebu alamat IP sing ora sah kaya xxx.xxx.xxx.xx.xx utawa xxx.xxx.xxx.xx, utawa nomor IP sing ngluwihi jangkauan kaya 256.889.72.0.
Wikipedia ora ngidinaké jeneng-jeneng panganggo sing bisa dimaknani ngasut utawa nyerang. Jeneng-jeneng kaya iki minangka jeneng-jeneng sing nyilikaké ati kontributor liyané, lan ngaco/ngganggu tujuan utama kita kanggo gawé sawijining ensiklopedia. Jeneng-jeneng sing dilarang iki bisa arupa utawa ngandhut:
Klebu kakerasan utawa tindakan-tindakan ilegal, kaya terorisme utawa organisasi kajahatan
Jeneng-jeneng sing dadi simbul kabencian klebu figur/prastawa historis sing bisa diasosiasikan mangkono
utawa cacat fisik, upamané AIDS, amputasi, lan liya-liya
tembung-tembung ora senonoh utawa cabul (jroning basa apa waé)
figur religius kaya "Tuhan", "YHVH/Yahwe/Yehowa/Jehovah", "Buddha, utawa "Allah", sing bisa ngusik kapercayan wong liya
Ejaan (utawa salah ejaan) saka kabèh jenis jeneng sing dilarang ing ndhuwur jroning basa Leet, kaya "cr34+1v3 sub5717u710nz" (creative substitutions).
Jeneng-jeneng panganggo kaya iki dilarang ing Wikipedia. Secara khusus, jeneng panganggo ing Wikipedia dudu alat kanggo nyerang wong liya sing ora sependapat dengan Panjenengan. Jeneng panganggo ora olèh digunakna kanggo fitnah wong, prusahaan, utawa klompok, apa wong-wong iku nyunting Wikipedia utawa ora. Jeneng-jeneng panganggo uga ora olèh digunakna kanggo mbocoraké informasi pribadi saka panganggo liyané. Jeneng-jeneng iki bisa klebu jeneng sing digawé mèmper karo nomor telepon, nomor identitas, utawa jeneng dalan.
Jeneng-jeneng sing mirip karo jeneng-jeneng sing biyèn tau digunakna minangka tapak asta déning pevandal kamungkinan bakal diblokir.
Jeneng-jeneng panganggo sing niru-niru jeneng panganggo kadaftar liyané sing sah
Wikipedia wis nduwèni pengalaman ngenani para pendaftar sing sengaja ndaftaraké dhiri nganggo jeneng sing niru-niru panganggo kadaftar sing sah liyané, khususé jeneng-jeneng pengurus.
Jeneng-jeneng sing mirip karo jeneng saka organisasi komersial utawa non-komersial, klompok tinentu ing donya nyata utawa maya ora diarepaké lan bisa diblokir. Organisasi komersial sing umumé awangun prusahaan, utawa organisasi sing golèk keuntungan. Organisasi non-komersial bisa arupa yayasan sosial, klompok lingkungan, lan liya-liyané.
Sing klebu jroning kategori iki nanging ora winates ing njeroné yakuwi jeneng-jeneng: Stasiun radio, Sekolah, Universitas, Situs web, Biro jasa, lll
Wiwit 26 September 2006, perangkat lunak MediaWiki wis diowahi saéngga panganggo ora bisa ndaftar sawijining jeneng panganggo kanthi tandha "@". Jeneng-jeneng panganggo sing wis migunakaké tanda "@" ora diblokir, ananging diprayogakaké supaya ngganti.
Merek-merek dagang, upamané jeneng-jeneng tim olah raga, ora olèh digunakna minangka jeneng panganggo.
Kanggo panganggo anyar sing nuju mempertimbangkan jeneng sing bakal digunakna, deleng uga Log pemblokiran lan golèki "tak layak" liwat panjelajah panjenengan kanggo jeneng-jeneng sing apiké dihindari amarga bakal diblok.
Jeneng-jeneng sing dilarang kaya ing ndhuwur, bisa langsung diblokir saka kaputusan Pengurus utawa atas usulan panganggo kadaftar liyané. Mesthi waé, yèn panganggo sing bersangkutan dianggap minangka kontributor sing apik, Pengurus bisa nyaranaké supaya ngganti jenengé. Nanging yèn sing bersangkutan nulak, sauntara jenengé dianggap ngganggu komunitas, Pengurus bisa ngeblok. Pirsani uga bagéan "pelanggaran kawicaksanan" ing ngisor.
Pangowahan jeneng panganggo sing dilarang[besut sumber]
Yèn cukup akèh panganggo liya sing ngeluh ngenani jeneng panganggo panjenengan (liwat kaca wicara, mailing list, utawa Meta-Wikipedia), sawijining Birokrat bisa ngowahi. Keluhan utawa owah-owahan jeneng ora bisa dilakoni sacara sawenang-wenang. Nanging, jeneng-jeneng panganggo sing dianggep vulgar (ngina, nyerang, ngganggu) marang sebagéan panganggo bakal langsung digenti, tetep kanthi warta, nanging tanpa perlu disuwun.
Para kontributor sing kooperatif normalé mung perlu diwènèhi weruh ngenani kawicaksanan Wikipedia liwat pesan ing kaca wicara wong-wong iku. Owah-owahan sukarela (liwat kaca Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo) luwih apik. Èlingana, para panganggo saka manéka negara lan/utawa umur, nglakoni kasalahan jroning milih jeneng -- mung waé perlu dièlingi yèn "pamblokiran sigra" bisamedèni para panganggo anyar sing nduwèni niat apik.
Nalika sawijining owah-owahan kudu dipeksa, kita sadurungé kudu ndiskusèkaké luwih dhisik. Papan kanggo kuwi bisa ing kaca panganggo sing bersangkutan, sub-kaca, ing Wikipedia:Warung Kopi, utawa ing sawijining kaca diskusi khusus. Si panganggo iku dhéwé kudu diusahakna supaya meruhi diskusi iki.
Kanggo kasus-kasus kontroversial ing ngendi si panganggo nglakoni panyuntingan sacara aktif, keputusan bisa dijupuk jroning siji utawa rong dina. Kasus sing luwih kontroversial ing ngendi si panganggo arang nyunting, keputusan manawa nembé bisa dijupuk sawisé seminggu.
Sawisé wektu sing cukup kanggo diskusi, pengurus bisa njupuk keputusan jeneng panganggo sing dadi pasulayan iku. Pengurus olèh njupuk tindakan mung yèn konsensus paling akèh (mayoritas sederhana, separuh ditambah siji swara) nyatakaké yèn jeneng kasebut ora pantes/ora tepat/dilarang. Kaputusan iki bakal ngakibataké tindakan pemblokiran jeneng panganggo kasebut (pirsani Wikipedia:Kawicaksanan pemblokiran).
Namun demikian, Pengurus bisa saja memblokir sawijining jeneng panganggo dengan segera. Lapuran ngenani jeneng panganggo sing sacara nyata-nyata pancèn vulgar (ngganggu/ngenyèk/nyerang) bisa dilapuraké ing kaca Warung Kopi utawa ing kaca dhiskusi salah siji Pangurus.
Migunakaké luwih saka siji akun panganggo[besut sumber]
Diprayogakaké supaya para panganggo ora migunakaké luwih saka siji jeneng panganggo, kajaba wong-wong iku nduwèni alesan sing apik. Kita nyebut jeneng-jeneng panganggo kaya iki minangka Panganggo Siluman. Panjelasan luwih pepak, pirsani ing Wikipedia:Panganggo siluman.
Mbusak akun panganggo Panjenengan[besut sumber]
Akun panganggo sing wis nduwèni kontribusi ora bisa dibusak amarga tindakan pambusakan bakal bisa ngidinaké panganggo liya kanggo migunakaké jeneng panganggo kasebut, lan ngeklaim yèn dhèwèké sing duwé rekam jejak sing wis ana.
Yèn Panjenengan mutusaké sawisé gawé sawijining akun, khususé yèn Panjenengan migunakaké jeneng asli panjenengan, bahwa panjenengan luwih seneng ora diweruhi jeneng asli panjenengan, panjenengan bisa njaluk supaya jeneng panganggo kasebut diganti. Mangga nyuwun ing Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo, utawa ngubungi salah siji Birokrat. Yèn wis dilakoni, kontribusi panjenengan bakal nèmpèl marang jeneng sing anyar iku.
Panjenengan bisa uga njaluk supaya jeneng panganggo lan kaca dhiskusi panjenengan dibusak.
Kaca dhiskusi sing wis panjenengan tapak astani bakal tetep jroning jeneng panganggo sing lawas lan mung bisa diganti sacara manual ing saben kaca. Yèn panjenengan bener-bener kepingin supaya jeneng asli panjenengan ora ana manèh ing situs kasebut, panjenengan bisa nyunting kaca-kaca iku kanggo mbusak tapak asta panjenengan. Cara palig gampang kanggo nemokaké tapak asta panjenengan kanthi ngeklik "Pranala menyang kaca iki" saka kaca panganggo panjenengan. Wektu iki ora ana cara kanggo ngilangaké tapak asta saka revisi sadurungé ing "versi terdahulu".
Deleng uga: (en) Right to vanish (Hak kanggo ngilangaké jejak)
(Alternatif tindakan: pangowahan jeneng panganggo (diprayogakaké) utawa pemblokiran)
Kanggo panganggo sing dianggap wis mènèhi kontribusi sing baik, pengurus utawa panganggo kadaftar liyané bisa sadurungé njaluk supaya panganggo iku ngajokaké penggantian jeneng marang Birokrat ing kaca Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo.
Iki diperlokaké amarga kita ora kepingin medèni panganggo sing dadi kontributor sing baik.
Senadyan mangkono, yèn panganggo kasebut ngotot ora gelem ngganti jeneng utawa jroning wektu 1 minggu ora nanggapi panjalukan pengurus kasebut, pengurus bisa memblokir jeneng kasebut kanggo salawasé.
Yèn panganggo kasebut nyata-nyata nlgakoni vandalisme, panganggo kasebut langsung diblokir kanggo salawasé, kanthi alesan, migunakaké jeneng panganggo sing dilarang lan ditambah manèh kanthi ngayahi vandalisme.
Pembuatan tapak asta sing nglanggar kawicaksanan, nduwèni konsekuensi sing padha karo jeneng panganggo sing nglanggar kawicaksanan ing ndhuwur.
Panganggo sing diblokir lan amarga wis kliwat wektu (pamblokiran sawisé 1 minggu pènget sing ora ditanggapi) ora nduwèni kasempatan kanggo "mbéla dhiri" utawa "njaluk pangowahan jeneng", bisa nglakoni mung ing kaca dhiskusi panganggoné dhéwé.
Saliyané sikap aktif Pengurus, panganggo kadaftar minangka individual bisa ngusulaké supaya komunitas lan pengurus mrayogakaké marang panganggo liyané supaya ngganti jeneng kanthi alasan amarga jeneng sing dilarang utawa jeneng sing dianggep nduwèni potensi mbingungaké utawa ngganggu.
Usulan kasebut bisa ditulis ing kaca Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo/Usulan.
Jeneng sing diusulaké, sing nyata-nyata arupa pelanggaran marang kawicaksanan jeneng sing dilarang, bisa langsung dijupuk tindakan miturut kawicaksanan ing ndhuwur. Usulan liyané kudu dijupuk kaputusan miturut konsensus. Kaya wis dijelasaké, garis wates antara jeneng panganggo sing bisa ditampa lan ora, dilontaraké déning "sing ndeleng jeneng kasebut ora bisa ditampa", dudu déning si pemilik jeneng, nanging wajib marang sapa waé supaya ora golèk kasalahan wong liya.
Kaya lazimé ing Wikipedia Indonesia, pamungutan swara bakal dilaksanakaké sajroning seminggu, kanggo milih apa komunitas lan pengurus bakal mrayogakaké supaya jeneng panganggo sing diprayogakaké iku bakal njaluk diganti. Yèn usulan iku disetujoni liwat swara mayoritas prasaja (luwih saka 50%), komunitas bakal ngusulaké marang panganggo kasebut su[aya ngganti jeneng. Pamblokiran jeneng komunitas bisa dilakoni marang panganggo sing wis dijaluk kanggo ngganti jeneng, nanging ora nanggapi utawa mbandel.
Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo (sing dadi bagéan ora kapisahaké saka (proposal) kawicaksanan iki)
Kaca iki dipigunakaké kanggo panjalukan sing sacara sukarela lan proaktif disampaikan déning panganggo sing bersangkutan dhéwé.
Usulan pangowahan déning panganggo liyané sing nilai yèn jeneng sing ana ora tepat digunakna/berpotensi mbingungaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 20 Januari 2017.
<> GAGAH-sedoyo tiyang sampun sumerep :
nuwun sewu....nderek grumungan njeh
Forum Wong Pekalongan - BatangMas lan Mbak..., Ben Nyaman Browsing ten mriki "Login" dulu ya ( yang udah Jadi member ) atau Kalau belum Monggo Klik "Register"
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar nang kene : http://www.
Mantra Siyung Wanara Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajag...
enak yen panggone tengah ,,, hahaha,, keren om
Reply	astroboyz on May 22, 2013 at 8:47 am said:
taun ngarep melu neng tengah wae, ra popo, nambah biaya tiket sithik nggo sampean ra masalah laahhh
Reply	rina puspasistha (@puspasistha)
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan (SDISKS) with Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Panembahan Supreme Tedjowulan.
Buku perkawis utawi déning Kartini sampun sumebar kathah sanget, ing antawisipun wonten ingkang sinerat déning priyantun manca negari, lan wonten ugi arupi terjemahan utawi seratan déning priyantun
punika dipunterbitaken déning Balai Pustaka. Armijn Pane, salah satunggaling sastrawan pelopor Pujangga Baru, kacathet minangka salah satunggaling panerjemah serat-serat Kartini dhateng Habis Gelap Terbitlah Terang. Panjenenganipun ugi dipunsebat-sebat minangka Sekawan Sedhèrèk.
Habis Gelap Terbitlah Terang, terbit taun 1938, lajeng dipunterbitaken malih ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku terjemahan saking Door Duisternis Tot Licht. Buku terjemahan Armijn Pane punika dipuncithak kaping sewelas. Sasanèsipun punika, serat-serat Kartini ugi naté dipunterjemahaken dhateng basa Jawi lan basa Sundha. Armijn Pane nyawisaken serat-serat Kartini ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku sadèrèngipun. Panjenenganipun milah kempalan serat-serat kasebat dados gangsal bab pembahasan. Pambagéan kasebat panjenenganipun lampahi kanggé nedahaken wontenipun tahapan utawi éwahing sikap lan pamikiran Kartini salaminipun korespondénsi. Ing buku versi énggal kasebat, Armijn Pane ugi nyiutaken cacahing serat Kartini. Namung wonten 87 serat Kartini ing "Habis Gelap Terbitlah Terang". Panyebab boten dipunamotipun sadaya serat ingkang wonten ing buku acuan Door Duisternis Tot Licht, inggih punika wontenipun kamèmperan ing sapérangan serat. Alesan sanès inggih punika kanggé njagi lampahing carios supados kados roman. Miturut Armijn Pane, serat-serat Kartini saged dipunwaos minangka satunggaling roman kagesangan pawéstri. Pupunika ugi ingkang dados salah satunggaling panjlasan alesan serat-serat kasebat dipunwilah dados gangsal bab pambahasan.
Buku ingkang terbit ing taun 2008 punika isinipun terjemahan serat-serat Kartini inggih punika Letters from Kartini, An Indonésian Feminist 1900-1904. Penerjemahipun inggih punika Joost Coté. Piyambakipun boten namung nerjemahaken serat-serat ingkang wonten ing
Mandri, ingkang nembé kapanggih. Wonten buku terjemahan Joost Coté, saged dipuntemokaken serat-serat ingkang kagolong sensitif lan boten wonten ing salebetipun Door Duisternis Tot Licht versi Abendanon. Miturut Joost Coté, sadaya perjuangan lan panyandhetan dhumateng Kartini sampun waktosipun dipun bikak. Buku punika ngamot 108 serat-serat Kartini dhumateng Ny Rosa Manuela Abendanon-Mandri lan garwanipun JH Abendanon. Kalebet ugi 46 serat ingkang dipundamel déning Rukmini, Kardinah, Kartinah, lan Soematrie.
sadèrèngipun langkung kathah kawangun saking kempalan serat ingkang dipunserat dhumateng Abendanon, lan dipunterbitaken minangka Door Duisternis Tot Licht. Wonten ing buku énggal punika, Kartini dipunwujudaken minangka pejuang emansipasi. Ing salebeting kempalan punika, serat-serat Kartini tansah dipunpunggel bagéan wiwitan lan pungkasan. Kamangka, bagéan punika nedahaken kamesraan Kartini dhumateng Abendanon. Kathah bab sanès ingkang dipunmunculaken malih déning Sulastin Sutrisno.
Satunggiling buku kempalan serat dhumateng Stella Zeehandelaar periode 1899-1903 dipunterbitaken kanggé mèngeti 100 taun wafatipun Kartini. Isinipun nedahaken wajah sanès saking Kartini. Koleksi serat Kartini punika dipunkempalaken déning Dr Joost Coté, lajeng dipunterjemahaken kanthi irah-irahan
punika motonipun Kartini. Ungkapan ingkang namung sapenggal punika saged makili sosok ingkang boten naté katingal nanging tansah dados bahan wicanten. Kartini gadhah pamikiran ingkang wiyar, ing antawisipun bab sosial, budaya, agama, ugi bab korupsi.
Biografi Kartini, terbit taun 1979, déning Sitisoemandari Soeroto
Raden Ajeng Kartini, terbit taun 186, déning Departemen Pendidikan dan Kebudayaan Indonésia.
Kartini (psikologi) olèh Saparinah Sadli dan Hayati Soebadio.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daftar_buku_perkawis_utawi_déning_Ka
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 7 Januari 2017.
2.11.3 / 14 April 2010 (2010-04-14), 2569 dina kepungkur
ingkang badhè nampilakèn thumbnail saking gambar-gambar ing salèbèting direktori[1]. Pengguna sagèd kagungan kanggè ningali gambar kasèbut kaliyan sangat dètail. Bahkan, data non visual saking gambar ugi saghèd ningali kaliyan detail[1]. sanèsipun punika saghèd nampilakèn, gThumb ugi sagèd ngèlampahi aksi kadasta rotasi, konversi, lan sanèsipun . mènawi dipunkarèpakèn, gThumb ugi sagèd dipunginaakèn kanggè ndamèl web album lan nyèrat gambar-gambar ingka g dipunremenaken ing CD Writer.[1]
kalangkungan saking aplikasi punika sfitur-fitur ingkang dateng sami kaliyan antarmuka penggunanipun ingkang sae lan kestabilan ingkang patut dipunpuji[1]. Antarmuka penggunanipun sederhana lan sangat gampil dipunpahami, sanesipun punika gThumb ugi saged ngemutaken direktori kapungkasan ingkang dpupunikanjungi serta gThumb punika sae ingkang nangani gambar-gambar ingkang ukuranipun ageng lan gadahi dokumentasi ingkang jangkep.[1]
kawetesan saking aplikasi punika hampir boten wonten. setunggal hal ingkang karaos cekap nggangu menawi inggih punika waktu tunggu ingkang sekedhik lami.[1]
Fitur - fitur[besut | besut sumber]
Fitur - fitur gThumb dipunginakakenn dados [2]:
Ningali gambar tunggal (kalebet animasi GIF). jinis gambar ingkang dipundukung inggih punika: BMP, JPEG, GIF, PNG, TIFF, ICO, XPM.
Ningali data EXIF ingkang kalet ing gambar JPEG.
Ningali gambar dipunputar, mbalik, hitam lan putih.
nyimpen kasil dados katalog. Kriteria Pencarian ajeg kalet ing salebeting katalog pramila saged memperbarui ing wanci ingkang
halaman 35-36. Diakses pada 24 Nop 2012.
^ Gnome.org, Fitur gThumb. Diakses pada 01 Juni 2010.
GNOMEPerangkat lunak pembaca gambarRintisan mawa topik piranti alusKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Mantra Siyung Wanara Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho
utawi kognitif, saha kelainan obahan gangguan motorik, ugi dipuntépang dados koréa Hungtington, gangguan punika dipun asmani doktér Amèrika ingkang gambaraken kahanan ing
saha pasinaon dèmènsia, asilipun ménawi arupa gangguan ing tahap kèmutan, mikir abstrak, lan nilai. Pényakit punika dipunwarisakén ing keluarga ingkang sifatipun dominan autosomal. Gangguan punika. Pényakit punika dipunwarisakén ing keluarga dados sifat dominan automosal. Gangguan punika kédadosan dados asil sèkuèn abnormal dhawa. Kode intruksi ing gèn kromosom sékawan. Kaucalan progrèsif fungsi sistem saraf gégayutan kaliyan kaucalan jaras ing panggènan katamtu ing otak, kagolong ganglia basal saha kortèks sèrèbri. [3](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012) pényakit Huntington (korèa Huntington) inggih punika pényakit katurunan ing pundi sentakan utawi kejang saha icalipun sèl-sèl otak sécara bertahap wiwit yuswa tengah-tengah lan ngérémbag dados korèa.[4](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012).
Nami panyakit punika dipunpendhet saking George Huntington ingkang tiyang kawiwitan ingkang njélèntrèhakè ing tahun 1872. Gèn pényakit punika asifat dominan pramila putra-putri saking bapak-ibu ingkang ngalemi penyakit punika gadahi peluang ingkang agéng gadahi penyakitHuntingto ya iku 50%[5]. Ngantos sakménika dèrnèg wontén jampinipun ingkang sagéd
punika, ananging namung wontén ngurangi gejala saha ngendaliaken subasita penderita.[5](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012).
Gejala penyakit punika tukul ing saben yuswa, nanging rata-rata ing yuswa 35-44[1]. Ing stadium wiwit penderita badhe ngalemi memori miskin, ngelampahi gerkan abnormal ingkang secara bertahap langkung gamblang pramila ngaruhi
penyakit punika saged munculaken halusinasi, tanpa alasan agresi, lan paranoia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 4 Sèptèmber 2016.
Marzuki dawuh mekaten surahosipun : kulo nganggit kitab meniko kulo wiwiti kanti tabaruk asmane gusti Alloh ta’ala lank 4 anti nyebut dzat ingkang welas tur asih ingkang langgeng menggah kesahesannipun.
sakderengipun andawuhaken menopo ingkang bade kadawuhaken, langkung rumiyin kiyai nadhim muji dating Alloh ta’ala ingkang kagungan sifat qodim, awwal, akhir, baqii
Sampunipun muji dateng Alloh ta’ala, kiyai nadhim lajeng nyuwun mugi-mugi rohmat ta’dhim lan rubo-rubo nipun Alloh tetepo salami-laminipun dateng kanjeng nabi Muhammad SAW, serto lumeber dateng sedoyo kawulo wergo lan sohabat ipun dalah sinten kemawon ingkang sami nderek mergi agami ingkang leres sangking golongan ahli sunah wal jama’ah sanes golongan ahli bid’ah
nadhim lajeng dawuh, bilih sedoyo tiyang mukalaf (tegese ‘aqil balig) jaler utawi estri puniko 5 wajib nyumerapi sifat wajib ipun Alloh ingkang katahipun kalih doso. Sinten mawon ingkang mboten nyumerapi sifat kalih doso wahu, piyambak ipun taksih tinaterapan dosa
ta’ala ingkang kalih doso, inggih puniko : No Sifat Wajib Teges ipun 1
Ndisik, mboten wonten ingkang ndisiki melih 3
Mboten butuh dateng ingkang maujudaken lan mboten butuh panggenan 6
niqodaken sifat jaiz ipun Alloh ta’ala ingkang setunggal : inggih puniko sifat
Teges ipun gusti Alloh ta’ala kagungan wewenang damel lan mboten damel. Dados upami Allah ta’ala paring ganjaran dateng tiyang ingkang ta’at puniko inggih namung mligi saking fadhol, upami nyikso tiyang ingkang dosa puniko inggih namung sangking keadilan. 7
kewajiban niqodaken sifat wajibe poro rosul ingkang sekawan cacahipun inggih puniko : No Sifat Wajib Teges ipun 1
Nekaaken dawuh-dawuh ingkang dipun perintahaken supados dipun dugiaken dateng umat 4
Limpat nalar ipun Poro anbiyak ingkang sanes ipun poro rosul ugi kagungan sifat wajib kados sifat wajibe poro rosul, nanging sanes ipun sifat tablig
ingkang setunggal, inggih puniko : poro rosul mumkin ketratrapan sifat-sifat ingkang tumatrap dateng menuso bioso. Asal sakinten mboten dados sebab ipun sudone derajat. Kados dahar, sare, gerah enting lan sapanunggale.
niqodaken bilih poro anbiyak lan mursalin puniko ma’sum, tegesipun rinekso saking
lelawanipun sifat wajib. Milo lajeng wonten dawuh : tiyang mukalaf wajib ngapalaken ‘aqoid seket, jalaran itanganipun mekaten : Sifat
ta’ala setunggal ( 1) Sifat jaize poro rosul setunggal ( 1) Dados jumlahe wonten seket (50) Dene sifat-sifat muhalipun Alloh ta’ala, kados ing ngandap puniko : No Sifat Muhal Tegesipun lawanipun 1
SIFAT MUHALE PORO ROSUL No Sifat Muhal Tegesipun Lawanipun 1
Wagtanim Saben-saben tiyang mukalaf puniko wajib nyumerapi setunggal-setunggal le asmane poro rosul ingkang selangkung. Dene sanes ipun ingkang selangkung, tiyeng mukalaf namung wajib nyumerapi kanti ijmali. Teges ipun niqodake bilih Alloh ta’ala puniko kagungan nabi lan rosul katah. Dene nami-nami nipun poro rosul ingkang selangkung, kados ingkang kasebat ing ngandap punika,
Ayyamu Kateranganipun rosul selangkung (25) ingkang wajib kito sumerapi, kados ing ngandap puniko. Poro rosul ingkang ing kotak nginggil piyambak jejer gangsal puniko ingkang kagungan pangkat ulul azmi ٥
bilih malaikat puniko katitahaken boten mawi lantaran bapak ugi mboten lantaran ibu. Panjenengane mboten jaler lan mboten estri lan ugi mboten wandu. Panjenenganipun mboten dahar mboten ngunjuk lan mboten sare.
Tiyang mukalaf puniko wajib neqodaken bilih Alloh ta’ala puniko kagungan malaikat katah sanget. Sedoyo kolo wahu, kito namung wajib neqodaken kanti ijmali, kejawi ingkang sedoso (10). Menawi ingkang sedoso (10) kito wajib neqodaken kanti tafshili, kanti kedah mangertosi nami-nami nipun. Dene kateranganipun malaikat sedoso, kados ing ngandap puniko : ٥
sanes ipun sekawan puniko kito inggih wajib neqodaken, nanging cekap kanti ijmali kemawon. Kitab suci sekawan wahu inggih puniko : 1. kitab taurot katurunaken dateng kanjeng nabi Musa 2. kitab injil katurunaken dateng kanjeng nabi Isa 3. kitab zabur katurunaken dateng kanjeng nabi Dawud 4. kitab qur’an katurunaken dateng kanjeng nabi Muhammad SAW
nurunaken pinten-pinten lampiran ingkang dipun paringaken dateng nabi Ibrohim lan nabi Musa ingkang ing lampiran wahu isi dawuh-dawuhipun Alloh ta’ala. Nangin anggen kito neqodaken cekap kanti ijmali kemawon. Kito mboten wajib nyumerapi pinten-pinten lampiran ipun.
Wakulu Ma Ata Bihir Rosulu Fahaqqihut Taslimi Wal Qobulu Menopo kemawon ingkang dipun dawuhaken dening kanjeng nabi, kito tiyang mukalaf wajib ngeleresaken lan nampi kanti tunduk.
bade dumuginipun dinten qiyamat, punopo dene samudoyo perkawis ingkang anggawokaken ingkang wujud wonten ing dinten qiyamat wahu. Kados wontenipun oro-oro mahsyar,
dipun westani dinten akhir jalaran sakba’danipun puniko sampun mboten wonten dalu melih.
ing ngandap puniko minongko pungkasan , ingkang nerangake ugi perkawis ingkang wajib kateqodaken dening kito tiyang mukalaf.
kanjeng nabi Muhamad SAW puniko dipun utus andumugiaken dawuh-dawuh dalem Alloh ta’ala dateng sedoyo menuso lan jin sak ngalam dunyo puniko, malah-malah ngantos dumugi nipun poro malaikat. Lan kito wajib neqodaken kanjeng nabi Muhammad SAW puniko langkung utami-utaminipun poro nabi lan poro rosul.
sangking urutan romo lan sangking urutan ibu. Sangking urutan romo ngantos dumugi raden ‘adnan. Bilih sangking urutan ibu cekap namung dumugi raden kilab.
lan neqodaken bilih kanjeng nabi puniko dhohir wonten ing mekkah, wafat wonten ing madinah
Atmma Qoblal Wahyi Arba’iina Wa’umruhuu Qod Jawaza Sittina Kanjeng nabi puniko naliko wiwit nampi wahyu yuswo sekawan doso (40) tahun. Dene yuswo nipun kanjeng nabi puniko langkung saking sewidak (60) tahun, inggih puniko sedak tigo (63) tahun.
Ruqoyyah Wa Ummu Kultsumi Zakat Rodliyah Puteronipun kanjeng nabi Muhammad SAW puniko pitu (7), ingkang kakung tigo (3), ingkang putri sekawan (4), sedoyo wahu kito tiyang mukalaf prayugi nyumerapi nami-naminipun, ing ngandap puniko katerangan nipun nami-nami mawi urutan sepuh anem ipun : 1.
Dene toyib lan thohir puniko namung laqob, teges ipun nami julukan tumraping sayidina Abdulloh putro pitu kolo wahu sedoyo saking ibu siti Khodijah, kejawi Ibrohim ingkang saking siti Mariyah.
Musthofa Kanjeng nabi Muhammad SAW puniko naliko wafat nilar garwo katahipun songo (9), garwo songo puniko riyin nate kapurih milih : punopo remen surgo punopo remen pepahes dunyo. Sedoyo wahu sami milih surgo, inggih puniko milih anut dateng kanjeng nabi Muhammad SAW.
Mardliyah Garwa nipun kanjeng nabi ingkang songo (9) inggih puniko : 1. ‘Aisyah, 2. Hafshoh, 3. Saudah, 4. Syofiyah, 5.Maimunah, 6.Romlah, 7.Hindun, 8.Zaenab, 9.Juwaeriyah. Sedoyo wahu minongko dadus ibu tumrape tiyang mukmin. Teges ipun poro mukmin kedah mulyaaken, ngegungno lan mboten halal nikah.
nabi puniko wonten kalih welas (12), ingkang masyhur kalih, inggih puniko : sayidina Hamzah lan sayidina Abbas. Dene ibu 17 lek ipun kanjeng nabi puniko wonten nenem (6), ingkang masyhur setunggal, inggih puniko siti Syofyah.
derengipun hijrohipun kanjeng nabi kirang setahun. Isro tegesipun tindak ipun kanjeng nabi ing wekdal dalu sangking mekkah dumugi baitul maqdis. Mi’roj teges ipun tindak minggah ipun kanjeng nabi dateng langit sap pitu ngantos dugi sidrotul muntaha lan almustawa. Naliko kanjeng nabi mi’roj, kanjeng nabi nampi dawuh saking pengeran : supados kanjeng nabi sak umatipun sami ngelampahi sholat gansal wekdal. Naliko kanjeng nabi mi’roj, kanjeng nabi saget ningali dateng pengeran nanging ningali nipun tanpo saget kinoyo opo.
Tiroin 18 Kito tiyang mukalaf wajib neqodaken bilih sak sampun ipun isro, kanjeng nabi sampun dumugiaken khobar bab isroipun lan anggen ipun dipun fardhuaken sholat gansal wektu.
tiyang ingkang bekjo sebab anggen ipun pitados dateng isro lan mi’roj ipun kanjeng nabi Muhammad SAW.
damel nadhom puniko, inggih puniko sayid Ahmad Marzuki ingkang taksih hubungan nasab kalayan kanjeng nabi Muhammad SAW.
lan ugi nuwunaken rohmat ta’dhiim lan robo-robo mugi tetep dateng kanjeng nabi Muhammad sak kawulo wergo sohabat, sedoyo tiyang ingkang damel sahe, lan sedoyo tiyang ingkang miderek mergi ingkang sahe.
amal ipun dipun paringi ikhlas lan mugi-mugi kitab ipun aqidah puniko saget manfa’ati dateng sedoyo tiyang ingkang purun angginakaen puniko aqidah.
dateng kitab ipun puniko kanti nami “AQIDATUL AWAM” setunggaling kitab ingkang ngemut katerangan-
katerangan ingkang wajib dipun sumerapi dening sedoyo tiyang
tumuju mundak apik. Contone : yen awake dewe isih seneng maksiat supoyo diparingi sudo lan bisa ninggalake, yen awake dewe dereng gelem nglakoni ngibadah kanti ajek, yen awake dewe during ngerti agomo lan dereng gelem ngaji supoyo diparingi enteng lan gelem mangkat ngaji lan
SUORONE WONG KANG DURUNG NGERTI THORIQOH, MALAH AWAK DEWE SING WIS NGERTI, KUDU SING AKEH MA’LUME (PANGAPURONE) MARANG WONG KANG DURUNG NGERTI. 2. OLEHE NGOMONG / NGAJAK NGANGGO BAHASANE MASYARAKAT KANG DIAJAK, OJO NGAGGO BAHASANE AWAKE DEWE. 3. OJO MEKSO-MEKSO (:KUDU MELU, KUDU MANUT, KUDU GELEM) SOALE SIMPATIK, SENENG IKU WIS APIK, LUAR BIASA LAN SANGAT BERHARGA. 4. OLEHE SYI’AR KANTHI AKEH-AKEH NINGALI LAN MOCO, NYONTO SEJARAHE PORO WALI, KHUSUSE WALI SONGO, PIYE NALIKANE NGADEPI, ADAPTASI KARO WONG AWAM (DURUNG NGERTI THORIQOH). 5. ORA KENO NGELEK-NGELEK / NGASORAKE / NGREMEHAKE THORIQOH LIYO, MURSYOD LIYO LAN NGIBADAH, PENGAJIAN, USTADZ / KIYAI LIYO. 6. OLEHE SYI’AR KANTHI SENENG, ISTIQOMAH LAN SABAR. 141 142
Legong · Kecak · Ketoprak · Ludruk · Topeng · Wayang wong
Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
Kanggo kegunaan liyane sekang "Dasawarsa", deleng Dasawarsa (disambiguasi).
Kiye daftar dasawarsa mulai sekang Abad kaping-17 SM nganti sekiye, termasuk pranala
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Daftar_dasawarsa&oldid=174910"	Kategori: Dasawarsa	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.30, tanggal 11 Maret 2013.
YEN ING TAWANG ONO LINTANGYEN ING TAWANG ONO SEPUR...
Monggoh sapa maning sing duite luwah luwih..
Bobosan, Purwokerto Lor, Banyumas - Wikipedia
Kelurahan Bobosan kuwe anane nang kecamatan Purwokerto Lor. Kelurahan kiye
kidul: kelurahan kober. sebelah wetan: kelurahan purwonegoro. sebelah kulon: desa karang salam.
RW/RT[sunting | besut sumber]
Ekonomi Sosial[sunting | besut sumber]
Bobosan,_Purwokerto_Lor,_Banyumas&oldid=196752"	Kategori: RintisanKabupaten BanyumasKecamatan Purwokerto LorPurwokerto	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.59, tanggal 7 Juni 2016.
sugeng ing madyaning ratri..kairing suminaring condro ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi kinoyo netro
opo yo mas???_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Shio kebo iku saka rolas shio sing ana ing kalèndher Cina/Tionghoa. Jaré wong sing nduwé shio kebo iku seneng nyambut gawé.
2021 - lan terus nggilir saben rolas taun pisan.
dho nyandi tho mas masembak-mbake..??kok dho lungo dho ra pamit..??sing bingung rak yo koyo aku iki tho?? ra ngerti
mbah?.. sing liyane ndi meneh iki?.. sacho_ekaPengawasJoin date : 03.11.08
urung ono..??kw kuwi sesepuh jogja saiki, import seko
Feb 04, 2012 9:40 pm posts-ku sing no.100, aku jane sing paling nom... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
semangaattt!!masipoeng wrote:posts-ku sing no.100, aku jane sing paling nom... Yen jenengan
semangaattt!!masipoeng wrote:posts-ku sing no.100, aku jane sing paling nom... Yen jenengan wis rabi berarti wis sepuh koq
Mon Feb 06, 2012 5:48 pm lha hansipe nduworku iki jane,,, lha mong muter2 wae
Ngorok,,Ngorok,,Ngorok ....... Cah_Erap on Thu 11 Apr 2013, 07:45tetep.teges wrote:Cah_Erap wrote:tetep.teges wrote:GURAH...?????????....Newbie urun saran.Tenan yo cah
Paguyuban kang sayuk rukun ngugemi rasa tepa selira
karo si thole to gus…. sakjane angger ora usah ditanggepi yo ra tambah ndadi ben urusane ndaru wae sing podho karaktere
nggonku TPS sing tak coblos ijih akeh seng nyontreng gambar mayit utk DPD, uwong wis almarhum ijih dipajang.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Wayang Kulit Purwa jawa (6 gaya) Wayang Golek Purwa Wayang Parwa Bali Wayang Sasak (Lombok)
ok2 aj,tp ojo podo ML disek gt loo nah gt kan jd sama2 enak...... tp apapun cewQ,te2p tak trimo kanthi legowo...... tp yow nek ktmu tnan karo si bocah bagos buto cakil kui yo ............. :%$%#kL: ........................... siti rahayuCamatLokasi : Blok F 48
seneng karo wong wedok tapi wis ora perawan, yo ora popo, cinta itu universal.Nek seneng karo bojone wong yo ra popo wong cinta itu bebas( sing penting cah wedok)soale
msalah nrimo wis jlas kdu iso nrimo...ning kan yo rdo lro ati...rak iyo to?? :vo;;:mas seko awal jenengan wis
ngjak sing putri nyobi gadhah kesibukan piyambak2 bene saget ngalihaken pikiran2 ingkang marai kemutan masalah mniko...sak umpamine sampun wonten nggriyo nggih nyobi ngendikan sing mbten nyinggung msalah niku,....ning nggih ragi awrat....amargi tiyang ngendiko niku luwih gampil ktimbang nglampai sacho_ekaPengawasLokasi : tangerang-
brarti apike di lalekke alon2 ae yo mas yo??nek leh ku mikir piyambak kwi apike nyoba ngjak sing putri nyobi gadhah kesibukan piyambak2 bene saget ngalihaken pikiran2 ingkang marai kemutan masalah mniko...sak umpamine sampun wonten nggriyo nggih nyobi ngendikan sing mbten nyinggung msalah niku,....ning nggih ragi awrat....amargi tiyang ngendiko niku luwih gampil ktimbang
Mon Feb 23, 2009 11:24 am ASEM kikOJO SUK MANGANI BRUTU PITIK DADI NE ISIK CILIK WIS PIKUNnek rep lelungan dandane rasah suwe2 nganti koyo prawan wae
Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung
(1981-11-20) 20 Novèmber 1981 (umur 35)
Andi Arfianty ing masarakat kondhang karo jeneng Andity (lair ing Jakarta, 20 Novèmber 1981; umur 35 taun) ya iku penyanyi saka Indonésia.[1] Wanita kang pagawéyané dadi penyanyi iki asring nggawakaké tembangan kang alirané pop.[1] Andity ditepungaké marang donya hiburan déning musisi lan komposer kondhang, ya iku Yovie Widianto.[1]
Ing taun 2007, donya hiburan ing Indonésia tambah ramé amarga ana biduan anyaran kang ditepungaké déning Yovie Widianto.[2] Penyanyi kasebut ya iku Andity kang ngluncuraké album kaping pisan ing Hard Rock Cafe.[2] Ing album kang isiné 11 tembangan iku nganggo genre pop modhèrn.[2]
Andity wis ngrilis albumé kang kaping pisanané.[1] Judhul albumé kang kaping pisanan iku Beda, dirilis nalika taun 2007.[1] Album kang isiné sewelas tembangan iku ngandelaké tembangan kang judhulé Semenjak Ada Dirimu.[1]
Anannging ana kang béda saka album kasebut, Beda, lan tembangan kang judhulé Merenda Kasih iku lagu daur ulang kang tau kondhang ing jamané biyèn, nalika ditembangaké déning Ruth Sahanaya. Tetembangan iku mau kapilih dadi tembangan téma ing sinétron kang judhulé Ruang Hati, filem sinétron kang diprodhuksi déning Multivision Plus kang ditayangaké kanthi cara bebarengan ing telung negara, ya iku negara Indonésia, Malaysia lan Singapura. Film sinétron iku wiwit diputer ing sasi Juni nganti sasi September ing taun 2007.[1]
Sadurungé njegur ing donya musik kanthi cara solo, ing taun 2002 Andity tau dadi pandhukung ing acara Elfa's Jazz and Pop Choir lan olèh bebungah medhali perak ing ajang bergengsi '2nd World Olympic Choir 2002' acara kang dileksananaké ing kutha Busan, Koréa Kidul.[1]
^ a b c (id)berita Andity diundhuh tanggal 5 September 2011
Penyanyi IndonésiaWong JakartaKategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 28 Januari 2017.
ngobrol ngalor ngidul! :D Tue 3 Nov 2009 - 22:01 BOMB DEFUSED!*bikin kopi + ngetik laporan +
engkang benten.....monggo!!!!! _________________Cekak Aos.. dwikoeCamatLokasi :
dilakoni...Yoh apik tenan pendapatmu koer....Ning nyamanmu kuwi nyaman ora kanggo wong lio?Ojo ojo gek polah tingkahmu nggawe ra
penting mbelo.... uwiik... mbelo sing ndi must ris kih? yuk do ngaku salah kabeh wae mengko rak gelis rampung masalahe! _________________
May 26, 2009 12:57 am nyuwun ngapunten lur...kui sumbere genah ra ?, iso dipercoyo ra ? opo mung omongan nglantur ?_________________MPAN NGGO PAPANhttp://pardjimin.wordpress.com/ cogoKoordinatorLo
Galeri foto SORENG KRIDHO WARGO BUDOYO LEMAH IRENG ketika
Iyo, iki jaman laptop acermu digowo nang acer point. Hehehe..
Sugeng rawuh poro sederek kakung samono putri ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo wonten ngalam ndonyo lan alam akherat ipun. AMIIIIIINNNNN
teguhe kinuya-kuya ora rinasa, malah weh suka raharja, kaesa mbelani negara sigar semangka, ambeg utama tan duwe pamrih, mung netepi kasatriyane, tambal bandha mau, mung ngengeti kawukane,”
mbokan ana sing pan nglepas wifi router sembarang spec sing ora adoh sing TPlink
zooBeato: wah telat kowe, neng endi wae, Umineko wis tekan
Subyek: Re: ULTAH WONOSARI.COM KORWIL JOGJA AREP KEPIYE??? Sat Feb 04, 2012 12:48 am wes sopo sing rep teko sok minggu..
banget melu..Tapi wis tak golek2 kepiye carane ben iso melu ki ora
wiwied kei nganu...ning ojo seru2 ndak nesu wonge..soale rodo sensitif..kang wiwied ki nganu kang...mbak welase urung dhi tembung.. wiwidHanSipJoin date : 09.08.09Subyek: Re: ULTAH WONOSARI.COM KORWIL JOGJA AREP KEPIYE??? Sat Feb 04, 2012 3:55 am Aq ora nesu, hawong aq ora ngerti opo sing diomongke koq.. Yaw sesuk yen iseh kober tak mrunu kang, tapi
AREP KEPIYE??? Sat Feb 04, 2012 4:44 am wiwid wrote:Aq ora nesu, hawong aq ora ngerti opo sing diomongke
wiwid nganti ora mangkat PPne kon ganti nduwur kui _________________ wiwidHanSipLo
ora sah pakewuh. tadi sore wes do rembugan kang, yo senajan sing teko ora akeh tapi yo wes dianggap mewakili, dan nanti hasile arep diposting .. _________________www.siapcetak.in wiwidHanSipLo
Re: ULTAH WONOSARI.COM KORWIL JOGJA AREP KEPIYE??? Mon Feb 06, 2012 8:32 pm sing penting guyupe.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
mboten saged nderek....mbok bilih saged ing sanes wedal matur suwun _________________I
angel kanggo nggoleki ing alam bébas, utamané ing Jawa, iki songbird sing seneng urip ing lemah kayata lapangan mbukak lan bushes. Yen perch, iku luwih seneng ing rock tinimbang cabang. Kajaba iku, brangjangan nduwe gaya khas: singing nalika mabur vertikal (nglayang). Branjangan a germplasm native Indonesia (senadyan uga ditemokaké ing Australia), kang kudu disimpen saka punah. Breeding jawaban tengen, lan
ayo langsung do masang barang sing pak di Dol nang kene : Senggol-Online
epilogue).png (unduh)‎ (418 × 449 piksel, ukuran berkas: 316 KB, tipe MIME: image/png)
ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dotfreesex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Dadi Godhong Emoh Nyuwek, Dadi Banyu Emoh Nyawuk | Sebening Embun Seindah Pelangi
(what’s on my mind)
Dadi Godhong Emoh Nyuwek, Dadi Banyu Emoh Nyawuk
WEWARAH luhur tumraping bebrayan Jawa dadi godhong emoh nyuwek, dadi banyu emoh nyawuk, nduweni teges kang jero. Samangsa wong mau wis di larakake atine, digawe sengsara utawa dicilakakake dening liyan, mesthi wae tuwuh rasa ora senenge. Ing babagan iki banjur nduweni rasa pangigit-igit marang wong sing wis gawe laraning ati, sengsara utawa cilakane, kepara nduweni pepenginan kepriye carane bisa males tumindak kasebut.
Ibarat godhong wong mau ora gelem nyuwek, kamangka godhong kasebut pigunane mesthi nganggo disuwek yen arep dimanfaatake. Semono uga banyu, yen arep nggunakake mesthi kudu dicidhuk utawa dicawuk. Yen nganti loro-lorone wis ditindakake, ateges wong mau wis ora gelem srawung, sapa aruh utawa candhuk lawung, minangka gambaran saking mangkele.
Drs Pardi Suratno MHum lan Henniy Astiyanto SH nulisake ing bukune Gusti Ora Sare ‘65 Mutiara Nilai Kearifan Budaya Jawa’, bebrayan Jawa mangerteni wong urip kuwi nggone lali. Tegese sapa wae bisa tumindak lali, lan ora luput saka tumindak salah utawa sing ora sa mesthine. Mula wis trep lan wicaksana yen bebrayan Jawa ngelingake, menehi pangapura marang wong sing wis tumindak ala mau jalaran lagi lali.
Ing babagan iki banjur tuwuh anane unen-unen tega larane ora tega patine, senajan kepriye wae wong sing wis tumindak nalisir mau yen durung kebangeten isih bisa dielingake utawa dilempengake. Bab mau jalaran anane unen-unen wong urip kuwi nggone lali, sahengga ora nganti tuwuh anane ipat-ipat pangudarasa kang ala marang wong mau.
Kuwi kabeh mau minangka kendhali, amrih wong kuwi sadurunge tumindak dipikir kanthi patitis, ngati-ati, aja nganti gawe jengkele, lara atine, kuciwane utawa
disebratake diusir lan diwetokake saka lingkungan kulawarga, sahengga wong mau banjur pedhot sesambungane karo sapa wae. Mula sing wigati, wong kuwi kudu tansah njaga aja nganti nggawe kuciwa, lara ati, jengkel sing marakake wong liya mangkel jalaran rumangsa diidak-idak ajining diri. Saking : Mekarsari
wulan poso wis teko, Ayo pdho elingo marang gusti kang kuoso, marhaban ya syahru romadhon”“Wening galih jembar
kok sing mboktulis dimari bundhir. Sing tetanggamu kuwi kayakne sirik soale rupane ga secerah sampean kaliyes. :))
mantep tenan mlayune, ati ati Mas Bro… Jo mblandang neh…
Kuwi di deleh ngiso sapator ngko kejeglugan dadii peyek iso… 😀
ALAT SEX PRIA | BONEKA SEX TOYS GETAR GOYANG Di Jawa Timur Meliputi :
marsudiyanto berkata:	Agustus 7, 2010 pukul 5:12 am	Weh…
Aku rena rene terus, tapi kowe ra tau ning nggonaku…
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18hqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Podo neng dusunku..damen gareng nggo pakan sapi nak pas kemarau..
karo nggo lemek semongko nak arep di
DATA DESA MARGOMULYO	05 Agu 2008
KRATON, INGKANG KANGGE PARA NATA JAMAN KINA DUMUGI SAPUNIKA
kabeh penonton podo nge-plak-i pemain band sing tampil apik nang acara gebyar musik iki, sing bener nge-plok-i, dudu nge-plak-i, kang !!!
wong sing katene nglair-no bayi-ne iku biasane nge-den, dudu nge-dance, mas !!!
tak jukokne ngombe, ben seger maneh awak-e
ono wong yen ditagih utange mesti ngelak
Foto-foto Banjir yang Kembali Terjang Wilayah Gubug Grobogan | Muria News
M.R. GREEN	22 Juni 2010 pukul 4:21 PM
pedhèt opo sapi lak mesti keturutan..
[Reply]	Butter July 27, 2010 at 8:21 am
Tak tambahi sdr denZus….ora pedet thok enek serabi,gethuk,sawo,melon,blimbing,weduz,gembili,menyok.kalo dijual untungnya buat mbangun SLS….lha yo aku gumun wong
salak,dll.pokoke kabeh diberdayakno trmasuk bid olahraga yo soko hasile migas…..wis pasrah karo
”muga-muga apa sing mbok jangka bisa kabul, tansah eling marang Allah, didohna saka godha. Aku, ibumu, lan kabeh sing ning kene tansah donga kango kowe lan
wes mlarat yo gak di louncing no alun2
[Reply]	wong jonegoro September 23, 2010 at 2:04 pm
kok gak ning tempat2 sing gampang diakses wong cilik koyo awak2 ngene iki to?
[Reply]	Anoman September 23, 2010 at 2:06 pm
Walah…bupati ne ra teko yoooo????
iki jaman NOM, ning NABU, GREENPEACE…terachir nyumbang WWF, ming No Name….Piye isih angel nglawan sing
mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel,
Lesan mau kang Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).”Sejatine manungsa urip iku kadunungan telung perkara, yaiku badan wadhag kang asale saka manine bapa lan sel telure biyung, kaloro badan alus (roh) kang asale saka alam arwah, lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku.Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal nampa siksa kubur apa nikmat kubur, salaras karo amale neng donya nalika urip dhisik. Lha lawase sepira? Gumantung “vonise” Kang Murbeng Dumadi.Yen wis entek vonise, arwah/roh lan uripe mlebu ana alam arwah. Ing kene antri ngenteni dina kiyamat. Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe.Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat
makrifating sarengat. Tegese weruhe panca indera. Kayata mripat ndeleng gumelare donya nyebabake percaya manawa kabeh mau mesthi ana kang nitahake, yaiku kang sinebut Pangeran utawa
Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae. Kapercayan ngene iki dirani ainul yakin.Shalat hakekat iku manembahing jiwa (roh) kang mawa piranti “rasa jati”,
bae. Kapercayan ngene iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna hijab (warana) kang ngaling-alingi antarane titah karo kang nitahake. Nanging ya tingkatan iki kang banget gawate, karana akeh begalane.Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa piranti, sarta tan kena kinaya ngapa. Iya ing kene tingkatan iki kasebut leburing papan kalawan tulis, cep tan kena kinecap, diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib. Ora-orane sepisan dalem sedina-sewengi. Ora-orane maneh iya sepisan ing dalem seminggu. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem sesasi. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem setaun. Ora-orane maneh ya sepisan dalem….selawse urip.Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan ngicipi kahanan tan kena kinaya ngapa iku, mangkene unine: “Damar kurung binekta ing
den rumangsa sisipa. Rohing kacang puniku, angelayung rasaning ati. Sela panglawet ganda, sepisan ketemu, kalabang sinandhung cuncar, norarena kepanggih sepisan ping kalih, kumudu saben dina.Pancen kanggo cecedhakan karo
ana ing Lomba Crita Basa Jawa kang dianakake dening Dinas Pendidikan Kabupaten Pati ana ing SMP Negeri 8 Pati dalam rangka Apresiasi Bulan Bahasa.
Ana ing lomba, Mbak Dewi cerita Timun Mas. Gunggung peserta lombane 35 peserta, utusan saka SMP se Kabupaten Pati ......Slamet ya Mbak Dewi...............Selamat nggih Pak Sulis........Slamat kanggo SMP Negeri 1 Kayen....Muga bae tansah sukses..................
Menawa kepingin mirsani Video Crita Timun Emas kang direkam dening Bapak Ari Heryoso :
Sembah raga puniku / pakartining wong amagang laku / sesucine asarana saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton (Sembah
(sebutkan nama leluhur petilasan itu atau nama petilasannya) kulo bade
nyuwun pusaka dalem ingkang poro leluhur, ingsun ngirim donga dalem
ingkang poro leluhur (Baca Alfatihah 1x)
Sedulur Papat Lima Pancer Bis.. kakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun jabang bayine .......(sebutkan nama anda) bisa kasembadan apa sing ana ati lan pikiran ingsun yaiku....(
pandhitaning makhluk bangsa siluman]. DHANGHYANGAN [Para Ratuning Dhedhemit Ing Nusa Jawi]
lelembut ing nusa Jawi kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi yen eling sadayanipun, pedah kinaya tulah, ginawe tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa. Kang rumiyin ing bang wetan. Durganeluh Maospahit lawan Raja
ing Lamongan. Gurnita ing Puspalaya, si Lempur ing Pilangputih, si Lancuk aneng Balora, Pagambiran Kalasekti,
Manda-manda ing Matawis, Paleret Rajekwesi, Kuthagede Nyai
Kemandhang Wringinputih, si Karetek Pajajaran, Sapuregel ing Betawi, Ki Drusul ing Banawi, ingkang aneng
Kendheng kang den reksa. Ing Pasisir Butakala, ing Tlacap si Kalasekti, Kalanadhah ing Banyumas, Sigaluh aran Prenthil Banjaran Ki Wewasi Kyai Korog ing Lowanu, gunung Duk Geniyara, Nyai Bureng Parangtritis, Drembamoha ingkang aneng Prabalingga. Ki Kerta Sangkalbolongan, Kedhungandhong Winongsari ing Jenu Ki Karungkala, ing Pengging Banjaransari, ing Kedhu
Dhenok ing Dewak, ing Tubin Nyai Bathithing ing Kuwu Ki Juwalpayal, si Jungkit ing
Nglandhak Ki Mayangkara, si Gori Kedhungcuwiri, Baruklinthing ingkang ana ing Bahrawa. Sunan Lawu
ing Matesih Jaranpanolih ranipun, Ki Londir Pacangakan, si Landhep ing Jataisari, Ondar-andir ingkanag aneng Jatimalang. Arya
ingkang aran Ki Jalingkung, Kalanadhah ing Tuntang, Bancuri Kalabancuri, kang rumekso sukune ardi Baita. Ragadungik Randhulawang, ing Sendhang
ing Prambanan, Bok Sampurna ardi Wilis, Raden Galinggangjati kang rumeksa Gajahmungkur, si Gendruk ing Talpegat, Ngembet Raden Panjisari, Pagerwaja kang aran Udakusuma. Ki Penthul ing Pakacangan, Cangakan si Dhodhotkawit kalangkung ing
ambalik tinulak bali mandhuwur nulya nyaber mangandhap, ana lara teka bali, pan tinulak larane bali mangandhap. Dhemit kang aneng Jepara, lan dhemit kang aneng Pati kalangkung kasektenira,
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut: "Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono." 4.
berikut: Iku luwih banget gawat neki/ ing rarasantang keneng rinasa/ tan kena ginurokake/ yeku yayi dan rampung/ eneng onengira kang ening/ sungapan ing lautan/ tanpa tepinipun/ pelayaran ing kesidan/ aneng sira dewe tan Iyan iku yayi eneng ening wardaya 4 ajaran utama Mangkunegoro IV
lintang ,ora nana kang dadi lanang isun dewek kang dadi lanang,gede cilik,lanang wadon ,tua enom pada welas pada asih maring ingsun, bli nyilak-nyilak banyu,tapi nyilak atine {wong sejagat buana},bli dedeg-dedeg bumi tapi ndedeg
dusi pada suksma, dat teles sukma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku,
ing pilinganku kiwa tengen, kang nyawang kagiwang, apa maneh yeng kang nyawang
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU. TELENGING RASAKU, KUMPUL LULUHING ROSO ROHE
mantra semar kuning. Semar kuning, Kuning-kuning kurungan sukmo Sun gedong-dong redong-redong, Kuwe arep luru opo ndok? Arep luru semar kuning? Ora ono semar kuning, Yo aku iki semar kuning Teko welas teko asih
AJI SEMAR MESEM Bismilah.... Ingsun matak ajiku si semar mesem, mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku.. ya iku si djabang bayi........teka walas teka asih saking kersaning Allah, laillaha ilallah muhammad rasulullah. Mutih 7 Hari, pati geni 1 hari di hari slasa kliwon.
Jagad Karsa raya Jasad Tunggal Ing segoro langit Jasad Tunggal Ing Giri Pangeran Jagad Bumi
YAJABARUT, INGSUN JUMENENG DATULLAH, UMADEG TENGAHING JAGAD,
sore INGSUN AMATAK AjiKU SI SRI SADONO, NYANG KUWERO DEWANENG KASUcilNAN, SRISADoNo KANG ANDUM SANDHANG PANGAN, NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SADHANG TEDHO, SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG, GAMPANG TEKANE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH
BEBAYANE, TIKUR TIKUR, TEKANE TUNDHUK, MULIHE NDHUNGKUL Aji Brajamusti Aji Brojomusti
ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL, LOR, IYO IKU
pramana byar pet peteng dadi padang Padang terawangan pangawasaningsun sakabehing sifat katon saking kersaning Allah Mutih 40 hari, pati geni 1 hari, mulai hari Selasa Kliwon.
Bis.. Niat ingsun matek ajiku suketkulonjono Penerawangan kang sampurna soko gusti kang gaweh urip manungso
Tak rewangi Bendino, nyambut gawe rekoso...
didikte).15. "Wong seng apik iku wong seng ora berubah waktu seneng utowo susah." (
Bulu Margomulyo Seyegan Sleman | NGURI-NGURI LELUHUR LAN PITUTUR KANGGO MIKUL DHUWUR MENDHEM JERO
Home » aneka tumpeng » gambar tumpeng » hiasan tumpeng » masakan tumpeng » nasi tumpeng » pesan tumpeng » rasa tumpeng » tumpeng catering » tumpeng kuning » tumpeng putih
ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo wonten ngalam ndonyo lan alam akherat ipun. AMIIIIIINNNNN
lha pancen slira punika mboten sanes nggeh prajuritipun kraton dalem Yamaha to mas……….
jng nebar fatanah bro, kl balik gue tanya, apa ahm pabrikan kaya raya itu jg
Kiye kuwe cithakan {{dokumentasi}}.
Nek kepengin ndeleng instruksi kepriwe carane lan kapan kudu nggunakna cithakan kiye, deleng bae Wikipedia:Dokumentasi cithakan.
Cithakan kiye nampilna kothak ijo kaya sing Rika deleng sekiye, lan otomatis mbuka isine sekang subhalaman /doc. Kiye uga teyeng mbuka isine kaca liyane angger pancen diprentahna kon kaya kuwe.
Biasane cithakan kiye dinggone ora mawi nganggo parameter apa-apa, disog nang ngisore cithakan utawa kaca sing arep di dokumentasikna, nang jerone kode <noinclude>:
panggil wadyabalamu ben rame, itu di warungnya md buanyak biar rame,
piye kabare, dab? suwe ra
jupukno banyu empang bro, grujuki warunge.. anget tenan
wong jowo dadine yo manut pakem jowo. C : Cakep yo minimal nek lanang cakepe yo koyo aku ngene lah.....D : Duit
Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
ora karo aku wae diajeng pipit ???? eit.. eit.. mboten pareng,, sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja
ora karo aku wae diajeng pipit ???? eit.. eit.. mboten pareng,, ;) ;) ;) kok mboten pareng.... mboten nopo2 kok, kulo
dewe ra ndelok soale ra mOleh.. ming moco koran wingi. Mbok mulih to diajeng mengko tak pethuk neng
kegiatan sing nengn wonosari kan iso nggo tombo kangen sing do neng rantau... Wonosingo Ngali
dewe ra ndelok soale ra mOleh.. ming moco koran wingi. Mbok mulih to diajeng mengko tak pethuk neng prapatan wis...
tora sudiro ndak diOyak2 pans ngko. sing enom
lha wong aku wis janjian karo kangmasQ ning prapatan jhew.. yo wis..kono mas bayou pethuk-en, sik ngati2 yo... , aku tak alon2 wae !!! _________________MPAN NGGO
kuwi sing arep methuk numpak motor, mobil, grobag opo mlaku....ning enak'e mlaku wae.... malah
neng ngisor ondoGodonge nipah digawae atapSalah silapku njaluk ngapuroKetemu meneh neng taun ngarep
pmJEMPOL DRIJI 2 KANGGO DULURKU BORO’NGATAM’…BOROMANIA SEJATI MEMANG KUDU NGERTI OPO SING
DURUNG MANEH SYARAT MLEBU ISL KUDU PT..LHA NEK PT TERUS DANANE TEKO ENDI????NJALUK APBD..??KEPINGIN DIKRANGKENG BARENG2…DANA TEKO TIKET???PIRO??NEK NGOMONG SEJARAH PERJUANGAN…YO MLEBU LPI IKI TERMASUK BENTUK PERJUANGANE BOROMANIA KANGGO PERUBAHAN SING LUWIH APIK, PROFESIONAL, SUPORTIV, MANDIRI, DUWE HAK SUORO…GAK DADI GEDIBALE PSSI TERUS..WES TO SING PENTING KOMPAK, OJO NGGAWE PERPECAHAN…
KANGGO DULUR2 BOROMANIA SING TETEP NGOTOT MELU ISL…
SEGERA DIAGENDAKNO MBENTUK MANAJEMEN ANYAR KANGGO ISL…
WINGI PAK BUPATI WES NAWARI SING GELEM
ISIH AKEH WONG SING GELEM DADI
Wong sing ndok DPP kuwi wong sing berjuang ket mulai awal
[Reply]ndehh Reply:December 29th, 2010 at 2:57 pmIki obek yo??
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Martin Luther King, Jr. ‎ (← pranala | besut)
Kalèndher kedadéan ‎ (← pranala | besut)
22 Januari ‎ (← pranala | besut)
Miss Malaysia ‎ (← pranala | besut)
30 April ‎ (← pranala | besut)
16 Mèi ‎ (← pranala | besut)
2 Juni ‎ (← pranala | besut)
5 Juni ‎ (← pranala | besut)
12 Juli ‎ (← pranala | besut)
17 Juli ‎ (← pranala | besut)
20 Juli ‎ (← pranala | besut)
12 Agustus ‎ (← pranala | besut)
9 Oktober ‎ (← pranala | besut)
14 November ‎ (← pranala | besut)
25 November ‎ (← pranala | besut)
28 November ‎ (← pranala | besut)
29 November ‎ (← pranala | besut)
Fauziah Haron ‎ (← pranala | besut)
Monumèn Basa Afrikaans ‎ (← pranala | besut)
Abad ping 20 ‎ (← pranala | besut)
Muséum Wayang ‎ (← pranala | besut)
Sena Wangi ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/22 Januari ‎ (← pranala | besut)
Rontal ‎ (← pranala | besut)
Krotoszyn ‎ (← pranala | besut)
Międzyrzecz ‎ (← pranala | besut)
Turek ‎ (← pranala | besut)
Warka ‎ (← pranala | besut)
1980 ‎ (← pranala | besut)
1970 ‎ (← pranala | besut)
1971 ‎ (← pranala | besut)
1972 ‎ (← pranala | besut)
1973 ‎ (← pranala | besut)
1974 ‎ (← pranala | besut)
1976 ‎ (← pranala | besut)
1977 ‎ (← pranala | besut)
1978 ‎ (← pranala | besut)
1979 ‎ (← pranala | besut)
1970-an ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/2 Juni ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/12 Juli ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/17 Juli ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/20 Juli ‎ (← pranala | besut)
Ichiro Mizuki ‎ (← pranala | besut)
Madrid ‎ (← pranala | besut)
Mochtar Lubis ‎ (← pranala | besut)
Nur Sutan Iskandar ‎ (← pranala | besut)
Toto Sudarto Bachtiar ‎ (← pranala | besut)
Anggota PBB ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/1975"	Menu navigasi
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar nang kene : http://www.senggol-
diatasi. yo ngene iki nek sing nyekel wong2 politik. opo2
iku wujud representasi artistikku babakan logo lan aku ora pingin ngrusak utawa ngelek-elek. Aku mung nduduhake yen logo koyo ngono kuwi bisa digawe unik lan digabungke karo mesin kanthi fungsional.” Hehehe yen kleru tulung
waduh kesel nggondheli jenthik, kulina nulis KEDUAX, dadi dowo heh heh heh heh
yo wis sing podho sabar ae, malem minggu enake ngrungokno udah karo goyangan lindu
Balas	misbachudin berkata:	25 Januari 2014 pukul 6:58 pm	Maturnuwun Kang
TEKAN CHANEL LANGSUNG ON. JARE KONCHOKU APANE CAK ,TAK JAWAB IKI LHO ELCOMU ELEK AKU WINGI WIS DADI KORBAN MANGKANE
omah pawon kemangsitus omah pancing, pawon omah resep kue kering, omah pancing senar pe, omah kemang, beli benih sayur omah tani,
ora golek musuh we, mbok wis ben, dinengke wae.....
ora golek musuh we, mbok wis ben, dinengke wae.....wew. malah rep dinengKe wae
lanang gelem??aku iso nyapu, ngepel, umbah-umbah, ngucek, korah-korah, pokoke mung siji sing gak iso, ngopeni anak karo masak! nek masak sego
iku gambar opo?nek desktopku gambare saiku Ferdinand de Saussure, biar smangat ngetik skripsiiku gambare ....tak kiro gambar'e DRUM sampeyan sam..sam....
Karanganyar# Grabag Magelang# Grabag Purworejo# Gringsing Batang# Grobogan Grobogan#
sejarah….. mengko rakyat karo anggota dpr wis iso pinter dewe… kan saiki ra koyo ndisik, saiki wis bebas ngomong toh… dadi mengko sing bener opo ora kan iso ketok dewe (yang salah pasti keliahatan).
Susno: yoh … wis lah mas syahri…. terserah sampeyan sing wis pengalaman…. aku tak manut wae di kon istirahat neng tahanan aku yo manut… abis arep ngopo yo… arep ngotot yo tetep kalah karo sing kuwoso. yo….
Syahril: yo… ngono to…. dik susno… awake dewe istirahat wae neng tahanan…. aku wis kesel… arep leren wae.
puniku petangan mangsa wawaton lampahing suz. Petangan punika dede barang
enggal, wiwit kina-makina inggih sampun wonten. Ing taun masehi 1855 potongan
wau kabangun malih saking mangsa kasa (mangsa 1, dhawah ing suraya 22 juni
1855. menggah jengkapi sataun wonten ing wekasaning mangsa : Sadha (mangsa 12),
dhawah surya 20 juni 1856. Dados pranata mangsa taun : 1 jangkep umur dinten.
Peteangan taun pranata mangsa wau, manawi dhawah taun wastu (taun lak) umur 365
dinten (mangsanipun kawolu umur 26 dinten), dene dhawah taun wuntu (taun
panjang), umur 366 dinten dene pratelan kados ing ngandhap punika.
punika katentokaken saben 4 taun sapisan; dene psangetangipun : menawi
angkaning taun kapara 4 pinang ceples, dhawah taun wuntu, kajawi yen angkaning
murca saking embanan. Sotya = mutiara, murca =
hilang. Pindhane mutiara coplok saka embane. Akeh godhong padha rontok,
rengka. Bantala = lemah, rengka= pecah. Lemah-lemah
manut ing bapa. Suta = anak. Pindhane anak manut
kumembeng jroning kalbu. Waspa = eluh, kumembeng = kembeng, kebak, kalbu = ati.
Pindhane eluh kebak ing jerone ati. Sumber padha garing.
kasucian. Pindhane mulya-mulya rasa kang suci. Woh-wohan bangsane pelem
kentir ing maruta. Wisa = racun, penyakit; kentir = keli, katut ; maruta =
angin. Pindhane : Penyakit akeh, akeh wong lara.
jroning kayun. Anjrah = sumebar, warata; kayun = karep, kapti. Pindhane akeh
pangarep-arep. Para among tani padha ngarep-arep asile tanduran. Wit pari padha
wacana mulya. Wedhar = wetu; wacana = pangandikan, swara, uni; mulya = mulia,
endah. Pindhane akeh swara kang keprungu endah, kepenak. Garengpung padha
mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha
sah saking sasana. Tirta = banyu; sah = ilang; sasana = panggonan. Pindhane
tlaga decritani kanca2 tlaga ttg bloge sampeyan..dadi tek goleti...face book-ku sulisti_uknow
Wednesday, August 25, 2010 3:59:00 PM
krama, basa tuwin Sastra Jawi, kapanatacaran, renggeping wicara, adat tata cara Jawi, sekar lan gendhing, ngedi busana lan ngadi sarira, padhuwungan,
Bisane Mung Nyawang(HD)-Nanda feraro
Wayang Mbah Gandrung Kakung (Panji Asmorobangun), Wayang Mbah Gandrung Putri (Galuh Candrakirono), Wayang Joko Luwar dan Wayang Raden
sontoloyoo angon bebeek ilang kabeehh.. cah ayuu.. aku trisno karo sliramuuu..
yen sepisan nggarai kurang cah ayuu.. aku trisno karo sliramuuu..
PITUTUR ADILUHUNG PORO LELUHUR | NOBODY
ADILUHUNG PORO LELUHUR	June 24, 2015	Rejeki iku ora iso di tiru, senajan podo lakumu, senajan podo dodolanmu, senajan podo kerjomu, hasil sing ditompo bakal bedo, iso bedo ning akehe bondho, iso ugo ono ning roso lan ayeme ati yo iku sing jenenge nasib.
Kabeh iku soko trisnane Gusti kang Maha kuwasa, sopo temen bakal tinemu sopo wani rekoso bakal Gayuh Mulyo, Dudu akehe nanging berkahe kang ndadekake cukup lan nyungkupi.
Wis ginaris ning takdire menungso yen opo sing urip kuwi wis disangoni soko sing kuwoso, dalan urip lan pangane wis cemepak cedak koyo angin sing diserot mbendinane, nanging kadang menungso sulap moto lan peteng atine, sing adoh soko awake katon padang cemplorot ngawe-awe, nanging sing cedak ning ngarepe lan dadi tanggung jawabe di sio-sio koyo ura ono guno .
Rejeki iku wis cemepak soko Gusti bakal kurang anane kanggo nyukupi butuhe menungso soko lair tekane pati, nanging yen kanggo nuruti kerep menungso sing ora ono watese, rasane kabeh cupet, ning pikirane ruwet, lan tambah marai buntet mumet.
Welinge wong tuo opo sing ono dilakoni lan opo sing urung ono ojo di arep-arep, semelehke atimu yen wis dadi nduwekmu bakal tinemu, yen ora jatahmu opo maneh kok ngrebut soko wong liyo nganggo coro sing olo, yo di enteni wae iku bakal gawe uripmu loro, rekoso lan angkoro murko sak jeroning kaluwargo, kabeh iku bakal sirna balik dadi sakmestine.
Yen umpomo ayem iku mung biso di tuku karo akehe bondho ndahno rekasane dadi wong sing ora nduwe, untunge ayem iso di nduweni sopo wae sing gelem ngleremke atine ing bab kadonyan, seneng tetulung marang liyan, lan pasrahke uripe marang Gusti
Mantra Siyung Wanara Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar
gesang Raja lan Permaisuri ingkang sami-sami tresna. Kados pundikemawon permaisuri menika ugi anggadahi paras engkang ayu lan gemati dening keluargi. Gejaba menika piyambake ugi setiya sanget dening garwanipun.
Wonten sawijining dinten, Raja nduwe pangangkah kesah datheng ngalas konjuk berburu menjangan utawi sangsam. Raja banjur bidhal kanti rencangi para pengawale. Saksampune dangu wonten ngalas, Raja banjur kondur datheng kraton. Permaisuri bungah sanget nalika ningali Raja kondur. Permaisuri caos pirsa dateng Raja menawi sakjroning Raja kesah wonten tami saking keraton sanes. Nanging nalikaning Raja badhe memoni tamu punika, dumadakan Raja mireng menawi tamu kesebat akrab sanget dening Permaisuri. Kedadean menika anggawe Raja duka uga cemburu lan nuduh Permaisuri sampun selingkuh kaliyan tamu punika. Permaisuri mitadosaken Raja menawi punika mboten leres. Nanging Raja tetap mboten percaya marang Permaisuri. Sinambi nangis banjir eluh Permaisuri criyos: “Rama, kula kersa mbuktikaken menawi kula mboten salah, Kula badhe nyemplung wonten kali wingking keraton, menawi mangke toya kali punika mambu busuk, nandake tuduhan Rama dateng kula menika leres. Nanging, menawi toya kali punika wangi, nandake tuduhan dening kula mboten leres, “wilujeng tilar Rama”. Sakwise kedadean kesebat, kali panggen tilaripun Permaisuri punika dipunsukani nami “BANYUWANGI”.
Begitulah cerita legenda bahasa jawa yang mengisahkan tentang asal usul Banyuwangi.
wis uakeh lek nggawe dhewe ( sopo yo, sing gelem nggawekne, ditawarne bocah2, mosok aku maneh sing nggawe?)
aqua gelas 15 dos (ojo di pas, akeh
ENTAR-ENTARANE SRI SADHANA (SANGKAN PARANING DUMAD...
AGUNG PAMBUDI putra ke empat (lanang mbarep)
SANGKAN PARANING DUMADI: SLAMETAN TINGKEP (SANGKAN PARANING DUMADI)
SLAMETAN TINGKEP (SANGKAN PARANING DUMADI)
YEN nggarbini (meteng 7 wulan),banjur tingkeban katibak ake dino rebo utowo sabtu,ing tanggal ganjil sakdurunge tanggal 15.kang nggarbini disirami lan dikramasi ,dene aduse nganggo siwur kang isih ono kambile,(kambile ora dicukil),aduse kanggo banyu sekar (warno 7) diwori mangir,pandan wangi lan godhing kemuning,kang ngeduse dukune utowo sanak sadulure,dene lungguhe ing dingklik,dilemek'i kloso,lan godhong godhongan,apa-apa kluwih,kara,dhahap srep.alang -alang lan lemek kang bongso sembet,yoiku.letrek,jinggo,bangun
4.emping ketan(ketan mentah kagoreng sangan dikarawu,kasisiran gulo jowo.
5.tumpeng rombyong (tumpeng diwadahi cething,didekek'i endog wajar,iwak,trasi,brambang lan lombok,,iku disunduk'i,lombok'e ono ing nduwur dewe,banjur kacublesake ing pucuk-ing tumpeng,dene ing kiwo tengene mubeng dicublesi sunduk-an gerih,krupuk lan janaganan koyoto,kacang,kobis,lan sakpanunggalane.
6.penyon (glepung bersa dijuri banyu,digawe rupo monco warno,kuning ,ireng ,putih,abang,lan sak pinunggalane,dilentreng -lentreng sap-sapan,banjur didang di iris -iris.)
7.sampora (glepung beras dijuri santen,diembo bathok mengkurep,ing njero digulani banjur kalangseng.)
8.pring sedhapur.(glepung beras mateng dijuri banyu kapetha tumpeng.cilik 9 jodo,banjur ditancepi glindingan glepung beras sajenthik -
ireng,nanging nglowong adoh lan weteng ,banjur moro tuwane utowo dhukune nibakke tropong (pirani ngikal lawe) kang nampani tropong biyunge dewe utowo dukune ,karo muni,LANANG AREP ,WADON AREP,JANJI SLAMET,BANJUR NIBAK AKE cengkir gading kagambar KAMAJAYA RATIH,JANAKA SUMBODRO,UTOWO.PANJI LAN CONDRO KIRONO,ugo muni .yen lanang koyo ,KAMAJAYA,JANOKO,PANJI....YEN WADON KOYO.RATIH ,SUMBODRO UTOWO CONDRO KIRONO.
SAKWISE banjur mlebungomah ngadek sak ngareping patanen (senthong tengah) ing kono wis disediyani tapih lan kemben pitu-pitu ,di enggo ganti-ganti kakendhok ake bae,nganggo sepisan,ing kono poro sepuh ono kang ngelok'ke
teruse nganti kaping pitu anggone salin ,meksa durung kabeneran,ngani tapih kembene nglumbruk ora keno
Sandhi Sudha Plus iin Pakistan Views 68 Sandhi Sudha Plus iin Pakistan on Go Samaan Go Comment Sandhi Sudha Plus iin Pakistan SANDHI SUDHA PLUS:
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar
Sukma (lair ing Cirebon, 13 Juni 1976; umur 40 taun), ya iku bintang sinétron Indonésia. Peggy iku bojoné Wisnu Tjandra.
kalakon...iki mahanani sak kabehing lir....opo sing arep tok wenehne
masYo nek ora iso disambi disinau sopo tedak turune sak mangko ora kelangan jawane,lha nek ora awake dewe lha gek sopo...?,yo mosok kalah karo
walaupun Gunung Kidul terkenal daerah kekeringan, nanging aku ora iso nglaleke masa ciliku tekan nomnomanku yen ora ono alangan saben tahun tetep tak tiliki bumi
Thu May 29, 2008 9:11 pm nek nggonku adate yo ngono kui, cah cilik cilik nggelar godhong, kadang wong siji nggelar loro ben ethuk-e okeh, malah enek sing telu plus wengine nanggap wayang
godhong, kadang wong siji nggelar loro ben ethuk-e okeh, malah enek sing telu plus wengine nanggap wayang semalam suntuk ... :%^&^:jek'e kowe kae nggelar papat._________________NRIMO ING PANDOEM pipitPresidiumLo
mei (rebo wage). asem kie ra iso mulih podo aku yo ra iso mulih je,
TANGGAL SONGO OKTOBER RONGEWU SEWELAS..... SAIKI WIS RAME.... KABARE = 1. BALBALAN TIAP SORE SELAMA SEMINGGU2. PENGAJIAN NGUNDANG HADROH SAK GUNUNGKIDUL3. DI TUTUP MALEM SENIN WAYANG KULIT NING BALE DESAPENGEN MULIH..... TAPI ORA ONO WEKTU..... DHO DOLANO
– Guntur, 27, warga RT 7 RW 3 Pedukuhan Gambuhan, Desa Kramat, Kecamatan Kramat
oiya kelupaan nitip jemuran, blog anyar 😀
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar nang
Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Anakku...oooh anakku...... Mon Oct 20, 2008 6:52 pm Sing sabar yo bak,mbok cobo di cari kelemahan anake ki opo ( Pas lagi seneng sing di senengi opo...)
monggo pun pilih, ingkang rinaos sekeco ing manahlan mboten perlu wonten roso
ing Gusti, angrungkubi nagari. Pamulangan tradisional zaman dhisik ngandung kesabaran, nerimo ing pandhum, pasrah, ayem tentrem, tansah eling marang Pangeran. Pangerten pasrah yaiku tlaten ngupadi lan ngabangna keputusan marang Tuhan. Ditekanke menawa pangandel wong Jawa tradisional marang Tuhan kuwi wis nggetih daging ket masa
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys Sedaya –
dalem anggenipun komentar sarta menopo kemawon damelan driji lan lathi menika… mugi keberkahan lan kasaenan Ramadhan saged
Nuwun sèwu, panjenengan wis nyuwun $1 akun.
#Blora #Boyolali #Brebes #Cilacap #Demak #Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #Jawabarat #Bangkalan
2. Mie Lu miLu aLiran Sesat.
9. Mie kiri ke eLe’ane konco.
10. Mie nggah kursi nginceng wong Adus.
Gunané Kopi kajaba pancèn mènèhi kanikmatan kanggo kang ngombé, uga duwé kasiat tumrap kaséhatan.[1] Miturut Harvard
Diabetes[besut | besut sumber]
Saka 20 penelitian kang wis dilakoni ing sakupengé donya, nuduhké yén kopi bisa nyuda résiko diabetes tipe-2 nganti tekan 50%.[2] Miturut para peneliti, kadadéan kasebut diduga saka asam klorogenik kang dikandhut kopi duwéni guna kanggo ngalonke penyerapan gula ing pencernaan.[2] Asam klorogenik uga bisa mancing ngrembakane GLP-1, ya iku zat kimia kang bisa nambahi produksi insulin ( hormon sing ngatur penyerapan gula sajroning sel – sel).[2] Saengga bisa nyegah resistensi insulin, minangka pratandha anane diabetes tipe-2.[3] Zat liyane kang dikandhut kopi ya iku trigonelin (pro vitamin B3) kang uga bisa nyengkuyung kanggo ngalonke penyerapan glukosa.[2] Penelitian sing anyar nyebutke tumrap wong kang ngombe kopi 4 cangkir sedina, duwé resiko nandang diabetes tipe-2 luwih cilik tinimbang wong kang ora tau ngombe kopi.[4] Ananging kopi kang diombe ya iku kopi reguler utawa kopi ''decaf'' kanthi kadar kafein sing dikurangi.[3]
luwih cilik nganti tekan 38%.[3] Mangkono mau miturut studi kang kapacak ing The Journal of Nutrition.[3] Kopi ngandhut phytoestrogen lan flavonoid kang bisa nahan ngembakane tumor.[3]
Sirosis[besut | besut sumber]
Kopi bisa uga njaga ati saka sirosis, kang utama sirosis amarga mendem alkohol.[2] Salah sijining penelitian kang dilakoni déning para peneliti AS nuduhke yèn ngombe kopi 2 cangkir saben dinane bisa nyuda risiko kena kanker hati nganti tekan 43%.[4] Miturut Dr. Arthur Klatsky saka divisi peneliti ing Oakland, California kang nglakoni survey tumrap 125.000 wong, separone minangka pecandu alkohol.[1] Kasil penelitian nuduhke yèn ngombe kopi sak cangkir saben dina bisa nyuda 80% risiko infeksi ati amarga mendem alkohol.[1] Kopi bisa nyaring racun saka alkohol kang ana sajroning getih manungsa.[1] Ananging para peneliti durung bisa ngandharake bahan apa kang dikandhut kopi saengga bisa nyaring racun alkohol.[1]
Panyakit Parkinson[besut | besut sumber]
Uwong – wong kang ngombe kopi duwé resiko luwih cilik nandang Parkinson tinimbang kang ora ngombe.[2] Kopi kang ngandhut kafein kasebut ora bakal ngrembakakake panyakit Alzheimer lan Parkinson.[3] Kandhutan antioksidan sajroning kopi bakal njaga sel kang ana gegayutane karo Parkinson supaya ora rusak. Dene Kafein bakal nyegah peradangan sajroning otak, sing asring digayutake karo Alzheimer.[3]
Panyakit jantung[besut | besut sumber]
Kopi bisa nyuda resiko nandang panyakit jantung.[2] miturut penelitian sing kapacak
diduga bisa nyuda resiko penyaki jantung.[5] Wong kang ngombe kopi 2 nganti 4 cangkir saben dinane duwé resiko 20% luwih cilik nandang panyakit jantung tinimbang wong kang ngombe kopi kurang saka 4 cangkir.[5] Kopi ngandhut antioksidan kang luwih akèh tinimbang blueberry.[4] Antioksidan iku kang bisa njaga jantung uga nyuda efek rusak amarga peradangan arteri.[4] Kopi uga bisa nyuda tensi getih lan ngambakake pembuluh darah sing bakal ndadekake lakune getih luwih gancar.[4]
Stroke[besut | besut sumber]
Ngombe sak cangkir kopi saben dina bisa nyuda resiko stroke utamane kanggo wong wadon.[6]
Stockholm'', Swedia durung suwe iki.[6] Penelitian mau dilakoni tumrap 34.670 wanita kang umure saka 48 taun nganti tekan 83 taun.[6] Banjur ditemokake yèn wanita sing asring ngombe kopi bisa nyuda resiko nandang stroke nganti tekan 25%.[6] Mangkono uga kang ditemokake miturut studi tumrap wong lanang ing Finlandia.[2] Ananging sanadyan paedah kopi iku gedhé tumrap kaséhatan, diwanti – wanti supaya ora ngombe kopi kanthi luwih.[6]
Fungsi kognitif[besut | besut sumber]
Studi tumrap 4.197 wong wadon lan 2.820 wong lanang ing Perancis nuduhke yèn ngombe kopi sawetara 3 cangkir saben dina bisa nyegah sudane fungsi kognitif otak dumadi saka umur kang saya tuwa nganti tekan 33% tumrap wong wadon.[2] Ananging paedah mau ora ditemokake tumrap wong lanang amarga wong wadon luwih peka karo kafein.[2] Kopi ngandhut antioksidan kang bisa ngrewangi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunané_kopi&oldid=1080814"	Kategori: KopiKaséhatan	Menu navigasi
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 3 Sèptèmber 2016.
Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung Kidul# Samigaluh Kulon
Sumenep# Giri Banyuwangi# Glagah Banyuwangi# Glagah Lamongan# Glenmore Banyuwangi# Gondang Wetan Pasuruan# Gondang
ngko nek kakean nesu dadi soyo jembar
ngko nek kakean nesu dadi soyo jembar lho... emang kok
sampeyan niku ngendikan nopo, nopo wonten warung sing
Sakderengipun kawulo nyerat engkang katah wonten riki, dipun tepangaken kemawon, Nami kawulo Slamet ” Soendoel ” Sanyoto. Menawi wonten Kota Magetan riki sampun biasa ngangge peparap Ki Sundul. Alamat lengkap kawulo inggih meniko Rt. 01 Rw. 01 Tlatah Desa Sundul, Kademangan Parang, engkah taksih tumut tlatah Kabupaten Magetan. Dados menawi wontwn sederek sedoyo engkang liwat wontwn sak celakipun gubuk kawulo monggo pinarak.
Menawi wontwn engkang tangklet , menopo to alasanipun kawulo tumut gabung wonten Komunitas Blogger Magetan ” Pring Sedhapur Club niki ?
Anggota niki. Nyuwun ngapunten engkang akatah bilih wonten klenta klentunipun atut/ seratan amargi meniko nembe blajar nyerat ngangge boso jawi.
Wassalamu ‘alaikum Wa Rohmatullahi Wa Barokatuh
Seorang Blogger dari Desa Sundul Kecamatan Parang.
Éropah&oldid=1106124"	Kategori: BuwanaKategori ndhelik: Artikel sing layak digabungakéKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.13, 1 Novèmber 2016.
JUAL ALAT SEKS WANITA PENGGELI BUTTERFLAY SEX TOYS Di Jawa Timur Meliputi :
OBAT PERONTOK BULU PERMANEN ALAMI YOFUME TRADISIONAL Di Jawa Timur Meliputi :
Penyakit kuwe maknane keadaan awak utawa tubuh uga pikiran sing ora normal sing marakna penderita ngerasa ora kepenak awak utawa
Piala AFF 2016, Suporter Vietnam Serang Bus Timnas Indonesia
09/12/2016 0 Cuplikan Gol Piala AFF Vietnam vs Indonesia 2-2
Tuesday, December 8th 2015. | Mitos Foto nyi roro kidul
Wujud nyi roro kidul asli – Kanjeng nyai Roro Kidul
BUKANE JAGAD AGUNG SANGKAN PARANING DUMADI
telu warnane, ugo telu katone.ugo telu PAKARTINE,nanging tungal yo kang murbo-lan waseso yoiku gusti kang moho tunggal.
1.wewujudan kang sepisan kang paring asmo suryo(srengenge)anduweni doyo panguoso panguripan sagunging dumadi ,kasar lan lembut Kabeh soko doyo panguwasane suryo..
diarani condro Rembulan)duwe panguwoso pangayoman,menehi sandang pangan lan kemakmuran,ngopeni lan ngipuk-ipuk.
3.wewujudan kang katelu,diarani Kartiko,(LINTANG) duwe doyo keadilan lan pepati,tugase nyirnak ake sekabehe wewujudan kang
suryo akaryo gesang,diopeni lan di ayomi dening condro,terus di sirnak ake dening Kartiko,kahanan mangkono terus lumaku ora ono kendate nganti selawas -lawase.
3,KARTIKO,(LINTANG)..sakliiyane duwe doyo adil lan pepati..ugo duwe doyo (HOWO SUWUNG/NETRAL) KANG SINEBUT ANGIN..angin mau ugo banjur tibo ing antarikso ono ing alam awang-uwung..
wewujudan 3 telung warno mau sakteruse kumpul dadi siji ono ing antarikso,katiup ing angin soko duwur-mangisor,soko kidul-mangalor,soko etan -mangulon,suwe-suwe geni,banyu,howo mau mandeg,ono ing tengah2e jagad,GUMANTUNG TANNPO CANTELAN,yo wewujudan iku mau kang di arani MAHMA.
SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2
iku anduweni cahyo ireng koyo mangkono iku asal usule JAGAD AGUNG.
lan mobah musik'e bumi kuwi di atur marang doyo panguwasane suryo,lan keno di arani TOTO SURYO...LENGKAPIPUN ALAM SEMESTA MENIKO kadunungan cahyo SEMBURAT PAPAT WARNANE yo iku..
kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku uripe bumi sing biso ngremboko
diarani (urip abadan alus) yoiku poro titah dewo batara lan dewi,jin pri prayangan.
doyo panas,adem,lan hawa(netral) sak durunge manunggal dadi siji
cahyo 4 (papat) warno mujud ake NAFSU ,yoiku sing digunakake dene URIPe manungso abadan wadag.cahyo mau rupane abang,kuning,putih lan ireng.
kumpule sari2ne geni banyu angin lan bumi mujudake badan wadag (badan kasar) yoiku sing digunakake manungso urip abadan wadag.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus yoiku,SUKSMO,dene titah tiah mau ing zaman semono diarani dewo-dewi,betoro-betari,
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal dewo mau kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan
tumangkare,MANU dadi MANUNGSO LUMRAH.adedeasar hukum kelahiran..
kumpule ROSO,CIPTO,LAN KARSO,mujudake DAT.sing asale soko doyone trimurti(SURYO CONDRO LAN KARTIKO).iyo DAT iku suci meh podo karo sucine hyang MOHO SUCI,jalaran pancen DAT mau asal soko dayane GUSTI (keno disebut DAT ALLAH).
mung bedane yen sucine GUSTI ngebaki bawono (jagad) dene DAT SUCINE mung ngebaki badan wadag sak kojur ,gusti sing moho AGUNG nguwasani jagad sak isine dene DAT nguwasani badan wadag sak isine.iyo DAT mau sing dadi utusane GUSTI ,supoyo MEMAYU HAYUNING BAWONO,sak isine sarono hukum kelahiran lan hukum sabda.
kabeh panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo mangkono mau
karma (olo utawi apik) mulo DAT kudu dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake ing alam gumelar iku mesti nandang karma (dosa)sebab yen ora nandang karma/dosa ora bakal
panjilmane DAT(urip) saliro batara menyang manungso puniko liiwat hukum kelahiran,dados kudu liwat SACUMBONO (saresmi) antarane priyo lan wanadyo.
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(SARESMI)
ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.
TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG MOHO KUWOSO.
ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).
aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN.
yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut.
ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI).
suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo.
kang ono badan wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso
utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.
kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO.
yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer.
OLAH KEPRIBADIAN AGUNGPAMBUDI72 ing wayah bengi iki...tgl 10/06/2010
ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing didahar ibu lan
segarane layar putih,gedhonge KUMOLAH arane RIRIS TANGIS.Aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis
wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI)...3.BAYI UMUR 3 WULAN
arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.Hm ..hehehe yo wes
suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih ...5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange
sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGENG NAPAS.sak teruse tangggal 1
murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku isih
papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.
pangucap5.pamikir...ing toto lahir diarani PASARAN LIMO.sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwas
aku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,.aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO... 9 .BAYI UMUR 9 WULAN AKSORONE (JI-WO) disebut HENDRO LOKO DJATI
banjur bayi lahir BYAR PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN...KANG ARAN AGUNG PAMBUDI...LAHIR ING DESA BANGSAL KECAMATAN
sik tak nyruput wedhang kopi lan nyumet jisokam...monggo ..poro sepuh ..sami pinarak lan dipun sekecakaken lenggahipun...ugi matur nembah nuwun ..rawuh panjenengan sami mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar..sagung dumadi..
NGELMU yoiku..KAWERUH SESURUPANING BATHIN,Lha yen wis katindakake kudu kanthi mantepe budi,nelukake angkoro murko ninggal tindak kang sarwo olo.
cetho mujutake kasunyatan anane minangka jejeging manungso bisa nggayuh kapribaden luhur kang nyata nora bakal bisa manungso ngungkuli apa kang dadi kekarepane,yen ora jumbuh
BalasHapuscesc estiga14 September 2013 06.49Sugeng rahayu, nderek sinau dados murid panjenengan mas agung
sugeng rahayu kang budi.....salam saduluran lan mugi2 tansah pinaringan tambahan ilmu dunyo lan akhirat sarana ridho lan barokahe gusti allah.aminBalasHapusAgung Pambudi1 Agustus 2014 12.24Sugeng Rahayu poro kadhang
ndrea Aldiano6 Mei 2015 20.31matur sembah nuwun mas agung, engkang sampun minaringi
Teh Tegal (sing lewih dikenal karo jeneng teh poci; uga teh Slawi) kuwe teh sing khas sekang Tegal, Indonesia. Teh kiye aromane khas tur rasane rada sepet.
Kebiasaan ngombe teh poci utawa moci uwis jadi tradisi kanggone wong Tegal, kiye disebabake pertumbuhan pabrik-pabrik teh ning Tegal tahun 1930-an sing nyebabkna timbule tradisi kuwe. Ngombe teh jadi gencar sing jamane kolonial tekan saiki uga uwis dadi
Angger arep gawe teh poci kurang lewih kaya kiye. Poci sing anyar digodog disit nganggo banyu teh ben ngilangna mambu lemah, angger ngumbah mengko aja nganggo sabun cukup dibilas bae nganggo banyu panas, angger ana kerake aja de kerok soale rasa has poci lawas lewih mantep.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
digawe mlaku rasane koyo numpak motor, apa yhaa sumbuuut.
Nek sampeyan cowok mesti ngerti lah, kan
yo ngaji, ayo manut poro kiyai
Wetan kali, kulon kali, Tengah-tengah tanduran pari
Tandurane tanduran kembang, kembang kenongo ning njero guo
Tumpa’ane kereto jowo rudo papat rupo menungso.
Pangéran Kang Måhå Kuwåså (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngêndi papan, langgêng, síng nganakaké jagad iki saisiné, dadi sêsêmba...
lho ayas kan wong adoh nduk...gag osi helom sakkarepe dewe.....bales sik ... pokoke lek onok
doc. Ing. A. Jel&iacute;nek,
ASLI !! Gawean Cah Jogja 2015
Anggun Cipta Sasmi Nickname : Anggun Gender : Female Place, date of birth : Jakarta, 29
pemanggilan templatDesa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten PurworejoBanyuurip, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan
rejeki, Lha pas balik malaikat ditekoni kancane, “kat, nopo abot-abot kok mbok gowo Bali, lha kuwi kranjang rejekine
durung owah saka asalé (tembung asal) . Tembung lingga duwé teges kang bisa béda nalika wis diwènèhi ater-ater utawa panambang kang banjur dadi Tembung Andhahan Saben tembung lingga bisa ndadekake tembung andhahan. Tuladha: sapu, pangan ,arit lsp
Tembung Andhahan : yaiku tembung sing wus owah saka linggane amarga kawuwuhi imbuhan (tembung lingga kang wus dirimbag). Pangrimbage tembung lingga dadi tembung andhahan iku kanthi muwuhake imbuhan ing ngarep, buri, utawa tengahe tembung lingga. Kabeh imbuhan iku kalebu wujud terikat. Imbuhan basa Jawa wujude ana papat, yaiku ater-ater, seselan, panambang, lan imbuhan bebarengan.
Ater-ater (awalan) : Yaiku imbuhan kang dununge ing kiwaning tembung utawa ing ngarep tembung. Ater-ater basa Jawa
tembung sing ora olèh panambang. Tuladha:maju, ngadeg, nyapu. 2. Tembung tanduk i- kriya, yaiku tembung tanduk sing olèh panambang i. Tuladha: nulungi, ngumbahi, nyaponi. 3. Tembung tanduk ke- kriya, yaiku tembung tanduk sing diwèmèhi panambang -ké utawa -aké. Tuladha: nyèlèhaké, nuduhaké, mbalèkaké..
Tembung tanggap: yakuwi tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater tripurusa (dak-,
ko-, lan di-) lan seselan -in. Jinisé tembung tanggap telu.
Tembung tanggap tripurusa, yaiku tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater dak. Tuladha: dakpangan, kojupuk, dibalangi.
 Tembung tanggap madyama purusa, yaikutembung lingga sing oleh ater-ater ko. Tuladha: ko pacul, kotulis, ko cokot,ko goreng .  Tembung pratama purasa, yaiku tembung lingga sing oleh ater-ater di-. Tuladha:dipacul,ditulisi,dicokoti,digoreng
Tembung Rangkep, :Tembung kang didobel tembunge utawa mung sawanda wae. Tembung Rangkep iki dibédakaké dadi telung werna, yakuwi: tembung dwilingga, tembung dwipurwa lan tembung dwiwasana.  Tembung rangkep dwi purwa: Tembung sing rangkep wandane sing ngarep. Tuladha: memangan, lelara, tetuku.  Tembung rangkep dwi lingga : Tembung sing rangkep linggane utawa tembunge kabeh. Tuladha: tuku-tuku,tuka-tuku.nulis-nulis , nulas-nulis.  Tembung rangkep dwi wasana: Tembung dirangkep sing wandane sing ngarep. Tuladha: cowowo, cilili, jelalatan,cengenges.
Miturut owah orané lingga:  Dwilingga padha swara, yakuwi tembung sing di rangkep kabeh tembunge/ngarep mburi/ucapane ngarep mburi padha. Tuladhané: ibu-ibu, bapak-bapak, ésuk-ésuk, ramé-ramé.  Dwilingga salin swara, yakuwi tembung sing unine ngarep mburiora padha. Tuladhané: mloka-mlaku, mleba-mlebu, meta-metu, mrana-mréné.
 Dwilingga semu,yakuwi tembung sing wis di rangkep duwe teges. Tuladha: aliali,anting-anting, onde-onde. Miturut tegesé, tembung lingga :  Dadi tembung aran. Tuladha: undur-undur, uget-uget, alang-alang, ari-ari, aliali.  Dadi tembung kahanan. Tuladha: mangar-mangar, kelap-kelip, rintik-rintik.  Mbangetaké. Tuladha: Aja asin-asin (aja asin banget), Aja seru-seru (aja seru banget).  Tansah. Tuladha: Wis ajar kok ora isa-isa (tansah ora bisa), Arep wiwit maca kok lali-lali waé (tansah lali).  Senadyan. Tuladha: Alon-alon (senadyan alon), cilik-cilik (senadyan cilik).  Wektu. Tuladha: Awan-awan, bengi-bengi, bedhug-bedhug.
 Paling. Tuladha: Murah-murahé, akèh-akèhé, larang-larangé. A.Tembung camboran
Tembung camboran:Yaiku tembung loro utawa luwih sing didadeke siji. Jenise tembung camboran:  Tembung camboran wutuh,: tembung sing rangkep isih utuh. contoné: gedhe cilik, enom-tuwa, balung-kulit.  Tembung camboran tugel:tembung singdirangkep wujud tugelaning tembung loro.contone:dekwur,delik,lunglit.  Tembung camboran tunggal: tembung sing di rangkep banjur luwaake teges tembung aran. Contone:semar mendhem(panganan),sida mukti(jarik),joko belek(lintang).
 Tembung camboran wudhar:tembung sing dirangkep siji-sijine tembung isih
duwe teges dewe-dewe lan bisa ditegesi liya.contone:pager wesi,meja tulis, buku gambar, omah gubuk, kursi goyang.
Tembung camboran kang sambungan (sandhi) né awujud wandamenga (basa Indonesia: suku kata terbuka) lan wanda aksara swara (vokal), tembung-tembung kasebut banjur bisa luluh (ginarba) dadi siji dadi swara anyar. Tembung kuwi banjur disebut tembung garban. Tuladha: a+a=a Kusuma + astuti =
tumujwèng Sawetara ater-ater utawa panambang kang wanguné kaya wanda kasebut uga dadi sandhigarban. Tuladha: sa +ulah = solah sami + a = samya ke + legi + an = kelegèn A.
Tembung Éntar yaiku tembung kang tegesé ora kaya makna saluguné (kata kiasan).Utawa tembung kang ora kena ditegesi sawantahe baé sinebut uga ing basa Indonesia tembang silihan (kiasan). Ing basa walandané yaiku Figuurlijke betekenis Tuladhané: Abang-abang lambé: Ora tenanan/ora serius Abang rainé: Nandhang isin Abang kupingé: Kesuh/nesu banget Adus kringet: Nyambut gawé abot banget Adol kringet: Nyambut gawé Ala jenengé: Ora iso dipercoyo Bening ati: Sumèh Cagak urip: Nggo nyukupi kabutuhan urip Dawa tangané, tegesé clemer, seneng nyolong. Dawa ususe tegesé sabar. Jembar segarané, tegesé seneng ngapura kasalahané liyan. Kuat isin: Ora tau isin Ora duwé ati: Wong sing tega Lunyu ilaté, tegesé mencla-ménclé. Wani mati: Kendel banget/rada nekad Weteng karèt: Akèh mangané B.
Tembung garba yaiku tembung kang asliné seka tembung loro (2) utawa luwih kang dadi wujud anyar. Umpamane: ana + ing ---> anèng siti + inggil ---> sitinggil nara + indra ---> narendra C.
Tembung saroja iku tembung kang rinakit seka rong (2) tembung kang (mèh) padha tegesé lan bisa nuwuhaké makna kang luwih teges. Bisa maknané perkara kang ana sesambungané, bisa uga kahanan kang mbangetaké. Tuladha: sato kéwan = perkara kéwan ayem tentrem = tentrem tenan tepa tuladha = tuladha tresna asih = asih tenan colong jupuk = perkara nyolong utawa kagiatan nyolong. D.
Tembung rura basa ateges basa rusak, basa kang wis luput kelantur-lantur, nganti ora kena dibenerake maneh. Ora kena dibenerake jalaran pancen wis ora lumrah dibenerake. Tuladhane kaya ing ngisor iki . 01. adang sega, benere: adang beras supaya dadi sega 02. njait Klambu. benere: njait bahan/kain supaya dadi klambi
03. mbunteli tempe, benere: mbunteli kedhele kang wis digodhog lan dirageni, supaya dadi tempe. 04. menek krambil, benere: menek wit krambil, yaiku glugu. 05. mikul dhawet, benere: mikul genthong cilik (utawa wadhah liyane ) isi dhawet 06. ngenam klasa, benere: ngenam mendhong supaya dadi klasa 07. nulis layang, benere: nulisi dluwang supaya dadi layang 08. nguleg sambel, benere: nguleg lombok, brambang, tomat, trasi lan uyah supaya dadi sambel 09. ndheplok gethuk, benere: ndheplok pohung kang wis digodhog supaya dadi gethuk 10. nggodog wedang, benere: nggodog banyu supaya dadi wedang.
yaiku tembung loro kang meh pada pakecapane lan panulisane , wanda wekasan nganggo A lan I ateges lanang wadon.Tuladha :gana-gini , widadara-widadari , dewa-dewi
Yaiku tembung sing diudhari utawa dipirit, nanging dadi mathuk karo kekarepane. Tuladha : tepas : titip napas , tebu : anteping kalbu.
Purwakanthi yaiku swara kang runtut.Purwakanthi kaperang dadi 3 : 1. Purwakanthi Guru Swara : Suarane dibolan-baleni Tuladha : Ana awan ana pangan Becik ketitik ala ketara
Thenguk-thenguk nemu gethuk Inggah-inggih ora kepanggih 2. Purwakanthi Guru Sastra : Aksarane dibolan-baleni
Tembung sing keri dibaleni ing frase mburine Tuladha : Asung bekti, bektine kawula marang gusti Lungguh dhingklik, dhingklike wong cilik Mangan ati, atine sing kelara-lara Raja putra, putrane dalem Astina
Ukara tanduk yaiku ukara sing wasesane oleh ater-ater anuswara utawa kedadean saka tembung kriya lingga. Tanda-tanda ukara tanduk (ukara aktif): 1. Jejer nindakake pagawean 2. Lesane dikenani pagawean 3. Wasesane kedadean saka tembung kriya lingga 4. Wasesane oleh ater-ater anuswara Tuladha: - Bapak nembe maos seratan Jawi.
- Ukis ndandani motore pakdhe. - Bapak lagi siram ana kamar mandhi.
Ukara tanggap yaiku ukara sing jejere dikenani pakaryan Tuladha : Lombok dipethik simbah ,Roti dipangan adik, Pelem dijupuk Parjo,Kopi dingunjuk Pakdhe.
Ukara lamba, yaiku ukara kang polane mung siji, utawa ukara kang pangertene mung siji. Tuladha: Samsudin ndandani pancing ana buri omah jejer wasesa lesan katrangan
Ukara camboran, yaiku ukara kang polane luwih saka siji. Tuladha: 1. Budi ndandani pancinge, dene Iwan golek cacing. (polane padha: J - W - L, J -W - L) diarani Ukara Camboran Sadrajad. 2. Iwan sing ndandani, nggawa, lan nyimpen pancing. (polane: J - W, W, W - L)
diarani Ukara Camboran Raketan. 3. Bocah sing nganggo topi iku ndandani pancing. polane: J - w I W - L) diarani Ukara Camboran Sungsun.
Macapat iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Aturan-aturan jroning macapat mau antara liya: Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait). Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra. Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra. Sing kalebu tembang macapat yaiku Mijil ,Sinom ,Dhandhanggula ,Kinanthi ,Asmarandana ,Durma ,Pangkur ,Maskumambang , Pucung ,
Indonesia: suku kata) saben gatra. Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
1.Uluk salam/salam pambuka Isine : ngucapake salam marang para tamu, kawiwitan tembung nuwun, kula nuwun, utawa salam liyane. 2.Pamuji Isine : muji sukur lan panuwun marang Gusti kang Maha Agung supaya adicara kang ditindakake bisa lancar, ora ana alangan
3.Wigatining atur / isi Isine : ngaturake apa sedyane, upamane ngaturake pambagya supitan, temantenan, sukuran utawa ngandharake ilmu pengetahuan, politik, sosial, budaya lsp. 4.Pangarep-arep : Isine nyuwun donga pangestu supaya bab sing digayuh bisa kaleksanan 5.Panutup : Isine nyuwun pangapura menawa ana kaluputan lan kekurangan anggone sesorah lan pungkasi kanthi nuwun utawa salam.
Cangkriman iku unen-unen utawa ukara kang kudu dibatang. Cangkriman umume kanggo gegojegan. Ana uga cangkriman kang digawe sayembara ing lakon wayang. Cangkriman ana werna-werna, yaiku: cangkriman wancahan, pepindhan, lan blenderan (plesedan). Ana uga wangsalan kang dijawab dhewe. Cangkriman Wancahan Wancah iku tegese cekak. Wancahan iku kudu dibatang kang disusun
bubur panas kokopen. Cangkriman Pepindhan Cangkriman pepindhan iku cangkriman kang
adhakah woh adhikih = ringin. Cangkriman Blenderan Wong adol tempe ditaleni = sing ditaleni tempe, dudu wong sing dodol. Wong mati ditunggoni wong mesam-mesem = sing mesam-mesem wong sing nunggu, dudu sing mati.
Prabu puntadewa Prabu drestarata Prabu kresna Arjuna sasrabahu Duryudana Janaka Dasamuka Dasarata
soko sampeyan Cak..suwun..suwun Pas tenan kuwi…yen di GOTHAK, GATIHK, GATHUK lan MATHUK…iso wae sampeyan
kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna….”
Balas	Sabdopalon	Juni 21, 2009 at 6:54 pm	Rahayu gih…? kulo gih nunut nulis gih sae tenan niki wong gesang niku mung nyuwun slamet kalih
liane ngatut rak enggih ta dulur ..ggih ngatut rejeki gih surgo ne ha..ha kulo belajar ngabekti dumateng leluhur kulo ing tanah Djawi Ingkang LUHUR….Nuwun sewu gih..? mugi Slamet sedoyo
nyuwun ijin ipun, tak kopi materi Sampeyan kangge safety talk ten KPI nggih,
jangan khawatir bakal tak sebut ping telu jeneng Sampeyan…
Balas	cah tawang	Oktober 12, 2010 at 9:37 pm	mugo urip tansah slamet cak.
saiki sampeyan dhelok-en sing nang ngisor iki :CUBLACK-CUBLACK
setahun kepungkur Wus katon semi wiwit angremboko Nambah kaendahane taman wetan Lawu iki Sanadyan durung ngrembuyung koyo den karepake Ananging wus ngremboko katon ijo royo royo Ngelingi biyene amung papat patok
Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
ing pundi kemawon, dalem nyuwun informasi paguyuban/perkempulan ingkang saget
Rembang Gombong Kebumen Lomanis Rawalo Kebonagung Wlingi Jawa Timur & Bali Karangkates Ploso
jiakakakakak……. lha kok mbayangno mogok’e…
tapi tetep lebih susah nggowo Fuso ijenan, terus mogok… disurung nganti dob*l
Nalika wayah isuk ing Kutha Gede, rakyat pada bela sungkawa amarga kelangan raja sing ditresnani. Bumi Mataram kelangan rajane nalika mbebedhak ana ing alas. Mula sang Prabu antuk gelar “Panembahan Seda Krapyak”. Almarhum Raja Mas Jolang disarekake cedhak Mesjid Agung kutha gede. Pasareane sesandingan karo pasarean Ramane, Panembahan Senapati. Cedhak karo pasareane Ki Ageng Pamanahan, wong sing pisanan
Sing kepilih dadi raja yaiku Raden Martapura. Ananging Raden Gandi ora setuju amarga ana sing luwih pantes dadi raja yaiku kakang paling tua Raden Mas Rangsang. Nganti wisudane Raden Martapura dadi raja, Raden Martapura ngerti yen dheweke ora pantes dadi raja. Banjur Raden Martapura nyerahake menawa sing dadi raja yaiku Raden Mas Rangsang.
siji kecamatan nang kabupaten Buol, Sulawesi Tengah, Indonesia.
Cithakan:Gadung, Buol Cithakan:Kabupaten Buol
pdhal admint ga mangan opo2…tenang kang sing model ngene iki
Jare kowe bar tibo cung..??
Saya : Lha kondisi mu Piyee saiki cung ..??!!
Saya lageee : Lha kowe sido moro nang Ndeso ku Pora lee.. ??!!
Oooochh,, ya wis tak nguras kolam disik yo.. tutokno yen meh turu meneh,, ben cepet waras yo kowe
Atmél AVR ya iku chip Mikrokontroler tunggal saka modifikasi arsitèktur Harvard 8-bit RISC sing digarap kaliyan déveloper Atmel ning taun 1996. AVR iku chip Mikrokontroler kapisan sing ana lan bisa dianggo kabèh wong (produk masal)
ing zamané, saiki jenengé Nordic Semiconductor. Bogen lan Nolan sing nggarap AVR iku nyambut gawé dadi pelajar ing perusahaan sing nduwé jeneng
RISC (Micro RISC)[butuh rujukan] lan wis katerakaké ing sillicon IP/Building block saking Nordin VLSI. Nalika tèknologi iku wis didol kaliyan Atmel saka Nordic VLSI, njroning arsitèktur komponén iku tetep dipaténaké kaliyan Bogen lan Wollan ing Atmel Norway, panggonané perusahaan Atmel[3]. Para penggarapé nyambut gawé ora tetep kaliyan panyerat arsitektur ing IRS Systerms kanggo mastikaké bahwa instruksi sing sing disediakaké kanggo kompilasi luwih éfisién saka basa pemprograman tingkat ndhuwur [4]. Cathetan: Artiken panganggo AVR teng mriki biasane
DIP sikil sing padha fungsine kaliyan mikrokontroller 8051, kalebu uga ekternal multipleks address lan data bus. Polaritas saka tombol RESET iku berlawanan (8051 nduwé RESET aktif ndhuwur, benthen kaliyan AVR sing nduwèni RESET aktif rendah) nanging adidasare pin mikroprosessor iku padha.
Overview Alat[besut | besut sumber]
Atmel AVR iku dimodifikasi kaliyan Mesin Arsitèktur Harvard nalika program lan data disimpen ing njero sistem mémory fisik sanès saka liyané ing njero sistem sing bénten, nanging tetep bisa maca item data saka memory program nganggé instruksi khusus.
Landasané Kaluarga[besut | besut sumber]
Dhuwé instruksi dhawa (saged nampa instruksi lan pentunjuk
iku didhawakaké, kayata DMA, "Event sistem" lan dukungan kriptografi.
MegaAVR sing nganggo spésial fitur sing ora ditemuaké AVR liyané, kayata LCD Controller, USB Controller, PWM Advance, CAN lan liya-liyané.
FPGA 5K nganti 40K gate (maca: gét)
SRAM kanggo AVR program kode, bénten kaliyan AVR liyane
AVR core saged mlaku nganti 50 MHz [5]
ing taun 2006 Atmel ngetokaké mikrikontroler berbasis saka mikon anyar, 32-bit, arsitèktur AVR32. AVR iku kalebu SIMD lan instruksi DSP, bersama dengan audio lan fitur pemrosésan video liyané. kaluarga 32-bit iku piranti sing dilebokaké kanggo nyaingi prosessor berbasis ARM. rangkaian instruksiné padha karo RISC core liyané, nanging produk iku ora kompatibel
Kongkonan program kalebu ing non-volatile flash memory. Nalika MCUs iku 8bit, kabéh instruksi njupuk siji utawa loro tembung-tembung 16bit. ukuran program memory iku jlèntrèhaké jeneng sing ana ing alat iku, kadasta (ATMéga 64x iku nduwèni 64 KB saka flash mémory lan nalika piranti iku jenengé ATMéga32, ATMéga iku saka 32Bit Flash Memory) Ora ana ketentuan kanggo Off-Chip mémory program, kabèh kode digarap karo AVR core musthi ana ing njero chip flash. Nanging, imitasi iku ora isa didawuhaké ing kabèh
diklasifikasikake minangka piranthi 8-bit RISC. ing akeh-akehé tipe saka Arsitektur AVR, sistem kerja Régister sing dipetakaké ing kapisan ya iku 32 memori address (000016–001F16) dipelokaké karo register 64 I/O (002016–005F16). SRAM sing mbener dimulai nalika pretilan-pretilan register (address 006016) wis dimulai. (wigati: ruang I/O terregistrasi luwih akèh tinimbang piranti sing luwih gedhi utawa akeh, ing
piranti pengembangan lan kit evaluasi[besut | besut sumber]
Ofisial Atmel AVR piranti pengembangan lan kit evaluasi nduwèni akèh stater kit lan piranti debugging karo dukungan kanggé
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 29 Agustus 2016.
cianjuran.wordpress.com/2006/10/16/cianjur-online-blog/ – 16k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
lan aku pracaya Gusti bakal paring kang paling apik tumrap uripku
aku tilar donya tanpa guna yen ora ngandel marang sing Kwasa
“Pak Dirman pesen, urip kuwi kudu seng rukun, karo tonggo teparo, sak desa kudu rukun kabeh,”
TangerangKemiri, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Cum Ing Bojone Eyes(1283)
Gunging Éndah Wadon Jeng(29)
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tourporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
dening Bagus Sutapura, dipun balangakeun sumangsang wonten sainggiling lajeng leles. Mangke nyataning Batulayang sareng sampun sumangsang watu puniku.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.53, tanggal 9 November 2011.
[Reply]	fphoer September 18, 2011 at 5:16 pm
wis persibo senengane kan nggae kejutan, mbuh iku kejutan sing apik opo elek :p
mgkn akeh sing mbelo. atase lg iso mlaku katek reko reko. di jejek lak wis ngletak. iku ibarate. makane saiki ojo cuma
perebutan takhta antara Pangeran Hangabehi dan Pangeran Tejowulan. Kasultanan Yogyakarta• Hamengkubuwana I (1755 - 1792) • Hamengkubuwana II (1793 - 1828) • Hamengkubuwana III (1810 - 1814) • Hamengkubuwana IV (1814 - 1822) • Hamengkubuwana V (1822 - 1855) • Hamengkubuwana VI (1855 - 1877) •
poro sederek kakung samono putri ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo wonten ngalam ndonyo lan alam akherat ipun. AMIIIIIINNNNN
Mrocza (Jerman Mrotschen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mrocza&oldid=1090696"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
kw. Iki syarat-syarat umum digunakake ing njlentrehke ing kualitas uga minangka “status” produk. Nanging ora ngerti yen kualitas barang terbagimenjadi 4 punika “KW2”, “KW1”, “KW Super”, “Original. Ngisor aku bakal nerangake pangertèn saka papat ersebut kualitast
KW2: Iki kualitas paling saka penulis produk.Bahkan uga wis krungu kaping pirang-pirang ana ing sangisoring kualitas KW2, yaiku KW3. Sejatine, KW2 digawe dening pihak katelu, karo materi sing adoh ing ngisor iki Original ing. Worth kang lagi nyimak tho, kualitas produk iki ora kudu asli, minangka sing paling saka sawijining barang sing “fabricated” utawa “ridiculous”. jual jam tangan
Bahan 1st: kualitas wis passable Ngartekno dibandhingake KW2 utamané KW3. Padha karo KW, kualitas produk iki karo ora belumtentu asli. Saiki kualitas produk sing paling ing dikarepake ing pasar. Kualitas wis luwih saka cukup, designs kang beda-beda, lan terjangkau prices sawetara saka alasan.
KW Super: Produk karo kualitas iki bisa ngandika dadi “meh padha” kanggo barang asli (original). Malah adabeberapa produk nggunakake bahan padha. Bentenipun dhasar KW-KW KW Super karo wong iku kualitas lan kualitas prodhuk ora SURE asli.
Original: Temenan, iki produk karo kualitas produk ORIGINAL utawa ing tembung liyane langsung digawe dening pihak ngangap. Nanging ora kokwaca kualitas Original luwih saka KW. Elingi, iki kabeh babagan “status”. Ana produk karo Palang mangan tandur = Original nanging kualitas isih kurang saka KW
Watches pinunjul, piyambakipun wis rubah menyang industri kapisah sing worth milyar dolar. Akeh wong sing ora Care
Boten bisa uga luwih, utamané kanggo negara kayata Indonesia ngembangaken … ora everyone iku bisa kanggo tuku Watches asli. Prices ditampilake bisa tekan puluhan, malah atusan yuta dolar. Nanging, ing tangan liyane, merek kondhang wis ngginakaken kathah dhuwit lan manpower kanggo ngasilaké timepiece atraktif designs supaya kerep prodhuk “kw” luwih menginake saka produk biasanipun mirah. jual jam tangan murah
Masalah saka Watches non asli wis masalah global sing rumit. Artikel iki ora nyoba kanggo kurban solusi kanggo iku. Nanging apa yen jawaban ora gampang minangka bantuan para panuku mbedakake produk asli saka Watches kw? A panuku sing wis nglampahi ing mesthi pantes produk padha tuku. (Ya, akeh vendor sing ngedol produk tiron kualitas kayata asli, supaya ngati-ati!)
Kene sawetara tips sing bisa digunakake nalika mundhut Watches asli:
1. Price. Paling jam tiron didol ing lurung-lurung lan situs. Yen sampeyan ora katon rapet, sampeyan bisa uga ora bisa mbedakake asli karo tiron ing. Kanggo wong biasa, rega punika faktor pisanan kanggo nimbang. Saka cathetan, bakul ora nyoba kanggo kurban produk sing asli.
Dadi, iku bakal banget mbiyantu yen sampeyan nemokake metu ing advance tag rega kanggo prodhuk asli. Gunakake internet lan riko situs sing distributor utawa toko paling cedhak sah. Nalika sampeyan toko, paling ngerti sawetara rega samesthine. Minangka
ing format telung dimensi. Sinau saben rinci, kalebu jarum, sanad lan tombol. Jam Kw biasane ora duplikat sembarang rincian sing ana, kajaba tiron wis diregani sing luwih dhuwur.
4. Logo lan account. Kanggo supaya ora masalah, sawetara produsen produk tiron sing logo print rada beda, utawa account
prodhuk mburi tengah kelas. Jam réplika biasane didol tanpa garansi babar lan bisa awèt maksimal loro kanggo telung taun. Iki cukup considering kualitas
pendjalok akeh acara formal sampeyan kudu rawuh, nyebataken rapat bisnis, undangan resmi lan sawetara acara formal liyané.
gaweyan sethitik sampeyan mung bisa diwenehi Watches formal ing sesuai karo isi tas, utawa nyoba kanggo nyetel aside dicokot sing sethitik saka income
dong mirsani prabédan striking ing rega antarane penyelundupan output ora account utawa jeneng account (branded). Bakal dadi malah luwih pocapan yen
maintained kanggo nyegah jeneng account sawijining. Watches saka jinis iki uga kerep offer akeh tambahan fitur. Nalika Watches kathah dadi ora minangka Watches apik umum lan branded seawet, nanging Watches kaya iki cukup terjangkau katon saka rega lan uga béya Diposaken ing mangsa. Saiki tetep nganti sampeyan, apa sampeyan seneng nganggo Watches branded larang kanggo njaluk kualitas paling apik ing wektu sing padha kanggo mundhakaken Prestige saka dhewe, utawa sampeyan pengin kanggo milih watch karo goal formal wis cukup prasaja, mung menehi roso kesengsem sing kalebu cukup wong ngerti carane sugih. Kanggo terakhir
kalebu paling awet. Nanging, sawetara wong sing alergi kanggo logam lan bisa njalari gangguan menyang kulit, supaya dipilih alternatif sabanjure punika kulit tali nonton. Saiki kita kudu éling, sanadyan
Ana akeh fungsi utawa fitur ing Watches formal asring ora banget kita perlu. Iki ndadekake ukuran watch dadi banget gedhe, plus nomer dials lan bunderan cilik dibangun ril sepur. Sanadyan liyane lan liyane mupangati fitur sing ana ing Watches formal, luwih larang. Suffice
utawa tangan. Nanging, ora tau mbayangke kanggo sampeyan carane wong dipigunakaké kanggo ngerti wektu?
Dadi jam wis dikembangaké saka wektu kanggo wektu, saka wiwitan ditemokake nganti saiki dadi aksesoris trendi. tokojamtanganfashion.com
Jam tembung wis digunakake ing abad kaping-14 bab 700 taun kepungkur, kang asalé saka basa Latin yaiku ‘clocca’
Jam paling tuwa disebut jam sundial utawa sundial. Bab iki pisanan digunakake ing saindhenging 3500 SM. Jam iki nuduhake wektu adhedhasar ing lokasi srengenge, dening nggenepi Shadow sing mejet lumahing warata kang banjur ditandhani dening jam ing dina.
Ing Mesir watara 5,000-6,000 taun kepungkur kanggo ngukur wektu lan nggawe tanggalan kanthi nggunakake obèlisk.
Hourglass katon watara 1400SM, peninggalan watu adhedhasar ditemokaké ing makam Amenhoterp I, Warisan marang ing wangun saka prau ngemot cilik banyu kang nduweni bolongan ing ngisor sing serves nangis.
Jam banyu iki ditemokaké ing Mesir lan iki dijenengi clepsydra (Sandra N.-sur-druh), ing 1400SM.
Banjur, ing Al-Jaziri (1136-1206) digawe jam banyu ing wangun saka gajah lan bisa gawé swara ing saben jam.
Ing taun 1950-an nggawe jam digital dening Hamilton Watch Co. Lancaster, Pennsylvania, minangka perusahaan pisanan nggawe elektrik jam / digital.
Sawisé iku, rawuh ing sawetara merek Watches sing isih ana nganti saiki.
Watches iki jinis kebutuhan sing akeh banget bebarengan karo emergence saka James Bond 007 film “Ing Bojone dadi rahasia Service ‘ing taun 1969. Ing siji pemandangan, Bond, diputer dening George Lazenby nyandhang watch kerang Rolex ing macem-macem tumindak. Amarga iku atraktif banget, digawe
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tourporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sampun ketunggon sekecaning kadonyan to pak? lha
- Kabupaten Brebes (G > G)
- Kabupaten Batang (G > C)
- Kabupaten Pemalang (G > D-M-W)
- Kota Semarang (H > A-G-H-R-S-X-W-Y-Z)
- Kabupaten Semarang (H > C-L-V)
- Kota Salatiga(H > B-K)
- Kabupaten Kendal (H > D-M)
- Kabupaten Demak (H > E)
- Kabupaten Pati (K > A-S-H)
- Kabupaten Kudus (K > B-K-T)
- Kabupaten Jepara (K > C-V)
- Kabupaten Rembang (K > D-M)
- Kabupaten Blora (K > E-N)
- Kabupaten Grobogan (K > F-P)
- Kecamatan Cepu (K > N-Y)
Lagu : Cublak-cublak Suweng, Menthog-menthog, Buta Galak
Seni Tradisional & Even Budaya : Upacara Nyadran Nelayan, Lengger, Sintren, Kuntulan, Wayang Golek, Campur Sari,
DIJAH SING MELASI- Awan kuwe nang kelas uwis sepi, bocah bocah kelas 2 wis padha balik kabeh, mung kari ana si DAryunah karo Dijah thok.'JAH, Kowen keningapa, awit mau taksawang kok kayong murung, ana masalah apa, crita lhen crita' Dijahe mung meneng bae, hora njawab2.Si Daryunah dasare kanca sing apik, tetep sabar lan nghibur si Dijah.-DIJAH SING MELASI-DIJah akhire gelem nyritakna masalahe, masalahe kaya kiye sob. DIjah nduwe tante sing galak, ari weruh dijah seneng tanten3 mesthi galalk.-DIJAH SING MELASI-'Owh kaya kuwe jah, lha kuwe tah gampang owh, mengko tak labrak tantene kowen
pembunuhnya dadi sipembunuh cepet ketangkep, tapi nek korbane tertelungkup pasti ora ngerti dadi suwe
jeneng wae dodolan, koyo odol, mbiyen mung siji rasane sak iki
Pitudúh : # 1 Pangéran Kang Måhå Kuwåså (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngêndi papan, langgêng, síng nganakaké
tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 25 desember 2006.
lair 10 Oktober 1982, inggih punika pemain bal-balan saking negari Arab Saudi.[1] Panjenenganipun nggadhahi posisi minangka pangarep, utawi striker.[1] Sapunika Yasser main ing klub Al-Hilal FC.[butuh rujukan] Ing tim nasional Arab Saudi Yasser pikantuk amanah minangka pandheganipun tim utawi kapten.[1] Yasser Al-Qahtani nggadhahi julukan utawi nami sanes
utawi sami kaliyan US$5 23 milyar.[2] Yasser Al-Qahtani nate badhe "dipuntumbas" déning klub raseksa saking Inggris, Manchester City ananging transaksi punika gagal saengga Yasser tetep main ing Arab Saudi.[2]
Karier Internasional[besut | besut sumber]
Yasser Al-Qahtani main ing Piala Dunia FIFA taun 2006.[1] Ing Piala Dunia punika, panjenenganipun namung saged damel gol setunggah nalikanipun main mungsuh tim nasional Tunisia.[1] Yasser dados top scorer lan pemain paling sae ing Piala Asia AFC 2007.[1] Ing kajuaraan AFC punika Yasser kasil ndadosaken Arab Saudi mlebet babak final.[1]
Statistik Karier ing Tim Nasional[besut | besut sumber]
Iraq [[Younis Mahmoud]] Naohiro Takahara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yasser_Al-
pemanggilan templatBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel ngandhut tulisan abasa ArabKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
srpskiSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 21 Oktober 2016.
ojo' larang2 cak,,mek samono tok kerjoane,, sakno saiki uakeh wong cilik,, ojo mlah nambahin wong tambah cilik,,
masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: Di Gunungkidul 1 Bidan Layani 4.000 Jiwa Wed Feb 01, 2012 1:03 am waduww, nek wong 4000 sing lairan wong 10 wae
ujud, rak ngeh ngoten mas agung,,?20 Januari jam 1:07 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat...
Agung Pambudi matur sagunge panuwun kang tanpo upami..bilih panjenengan sami kerso hangrawuhi..edaran ing madyaning ratri meniko..mugi rawuh panjenengan sami tansah handadosaken ..pepadhanging jagad gumelar....amiien..monggo sinambi nyruput wedhang kopi..utawi teh hangat...monggo dipun sekecak aken lengahipun..20 Januari jam 1:08 ·
rawuhipun...mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar...wedaran sekedik meniko ..injih hanamung sarono tetepangan ugi sesrawungan ..kulo lan panjengenan sami..mugi sedoyo sami rahayu ing
Sapto Argo inggeh sami2... monggo dilajengaken wedaranipun. rahayu..20 Januari jam 8:15 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat...
Kariyan Santri Gundhul ‎@ Kadang mas AGUNG,
mbok dipun serat dados Catatan mawon....sae sanget dados
perebutan takhta antara Pangeran Hangabehi dan Pangeran Tejowulan. Kasultanan Yogyakarta• Hamengkubuwana I (1755 - 1792) • Hamengkubuwana II (1793 - 1828) • Hamengkubuwana III (1810 - 1814) • Hamengkubuwana IV (1814 - 1822) •
Ingsung miwiti andhalangWayang ingsun minangka citraLayarmaya jagat
kiro wis ngerti nek iki bongky..Wingi aku neng muslim fair,mbak…terheran2,ono akhwat takonE suwe
ana wong sing gelem mas. meskipun cepet, aman dan akurat ning sapa sing gelem??? mungkin iming iming upahe gedhe, ning apa ana sing rela lan gelem yen seminggu 3-4 kali wetenge dioperasi nggo ngetokke ganja/narkobane kuwi? sapa jal?Ngene kang, kowe ngerti/paham artine teleportasi ora ta? Iki aku pengen ngerti yen sing sok disebut santet kuwi termasuk "TELEPORTASI" opo ora? Lan sing sing pengen tak garis bawahi kuwi
ana wong sing gelem mas. meskipun cepet, aman dan akurat ning sapa sing gelem??? mungkin iming iming upahe gedhe, ning apa ana sing rela lan gelem yen seminggu 3-4 kali wetenge dioperasi nggo ngetokke ganja/narkobane kuwi? sapa jal?Ngene kang, kowe ngerti/paham artine teleportasi ora ta? Iki aku pengen ngerti yen sing sok disebut santet kuwi termasuk "TELEPORTASI" opo ora? Lan sing sing pengen tak garis bawahi
iku ora ono...sing awujud paku rambut ceples apap wae iku sing ngawa yo dukun sing ngobati dhwe.... ono wong lara mules diomonke kena santet di jupuk ngango endog ngo mbokteke
iku ora ono...sing awujud paku rambut ceples apap wae iku sing ngawa yo dukun sing ngobati dhwe.... ono wong lara
sing ngawa yo dukun simng ngobati iku dhewe....nek ra percayay coba ndoge kowe sing tuku dukune bakal mulih nglenthung ngomong nek santete abot........ awake dewe wis diapusi atusan tahun... saiki ra sah percaya meneh....o...o...o
iku ora ono...sing awujud paku rambut ceples apap wae iku sing ngawa yo dukun sing ngobati dhwe.... ono wong lara mules diomonke kena santet di jupuk ngango
percayay coba ndoge kowe sing tuku dukune bakal mulih nglenthung
iku ora ono...sing awujud paku rambut ceples apap wae iku sing ngawa yo dukun sing ngobati dhwe.... ono wong lara mules diomonke
pm wetenge wong kalimantan iku ora dewekan... neg mesir uga tau anan cah wedok sing luhe (air matane) iso dadi ceples/ pecahan kaca.....sing awake iso dtempeli wesi dadi kayay magnet tau anan ning vietnam nek ra salah....kaya ngono mau kabeh... kersaning sing kuwasa.... manungsa diwenehi tuladha kekuasaan pangeran....iku sing sinebut ayatting pangeran sing anan ing ngalam.....nek masalh anan sing iso sulapan nganggo endog yo takokke wae karo sing gawe sulap.... Ning sing pada eling GEorge Bush wingi jari arep disantet...
anan cah wedok sing luhe (air matane) iso dadi ceples/ pecahan kaca.....sing awake iso dtempeli wesi dadi kayay magnet tau anan ning vietnam nek ra salah....kaya ngono mau kabeh... kersaning sing kuwasa.... manungsa diwenehi tuladha kekuasaan pangeran....iku sing sinebut ayatting pangeran sing anan ing ngalam.....nek masalh anan sing iso sulapan nganggo endog yo takokke wae karo sing gawe sulap.... Ning sing pada eling GEorge Bush wingi jari arep disantet... saiki isih urip.....masak luh iso dadi ceples...temenan po
Nampa 617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-3263 (
617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-3263 (
Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-3263 (
SANGKAN PARANING DUMADI: NOGO DINO
nogo dino, nogo pasaran lan nogo neptu panggone pindhah saben dinane, ora koyo nogo sasi,nogo tahun lan nogo jatiungarang sing pindhahe saben telung sasi pisan.Koyo mangkene panggone nogo dino :Akad : Kidul.Senen : Kidul kulon.Seloso : Kulon.Rebo : Lor Kulon.Kemis : Lor, Lor wetan.Jumah : WetanSetu : Kidul WetanPanggone nogo pasaran :Kliwon : Tengah.Legi : Wetan.Paing : Kidul.Pon : Kulon.Wage : Lor.Panggone nogo miturut neptu dino lan pasaran :Neptu dino lan neptu pasaran dijumlah yen ketemu :7,12,17 : Nogo ono Lor Wetan.8,13 : Nogo ono Lor Kulon.9,14 : Nogo ono Kidul Kulon.10,15 : Nogo ono kidul Wetan.11,16,18 : Nogo ono wetan.Panggone Nogo sasi (Ngalihe saben telung sasi) :Poso,
Sawal, Selo : Kulon.Panggone nogo jatingarang (Ngalihe saben telung sasi) :Suro, Sapar, Mulud :
den weruhi, Sakabehing kaperluan ojo nganti marani panggone nogo, luwih
pak rumusan etungan jowo niki patokane soko ngendiii lan sopo sing gawe suwun :)
Fren21 Desember 2014 08.49Pripub carane njumplah nogo dino BalasHapusliah suhasti8 Juni 2015 04.39Badhe tanglek gus lek bongkar omah seng dino apekdino opo gus ? Dino lan wulan nopo . Mator nuwon gus sakderengipun....mugi
Lingk. Ngampin Kulon Kec. Ambarawa
Kaliputih Kel. Panjang Kec. Ambarawa
RW 3 Kel. Pojoksari Kec.
Kupang Pete RT06 RW02 Kel.Kupang Kec. Ambarawa
mendeteksi serangan ilmu hitam: Mon Apr 20, 2009 6:08 pm Weleh...weleh isih ono to jaman wis luar angkasa ngene isih percoyo karo sing jenenge
nyang omahe dukun, lha kok wis mari langsung dadi dukun nggon lingkungane.... aneh to? wong loro/pasien .. ehh pas mari langsung woro-woro ing dusune dadi dukun...wakakkk.pas mlebu ing omahe dukun iki trus mertuo ngomong opo mbuhhh aku ra mudeng, aku gur nyawang perabotane pak dukun, koyone ra mbejaji, kon tuku banyu ( aqua )
wong dukune isih enom ), ing sak njerone botol diisi kain mori plus ditulisi Al Qur'an, mbuh tulisane opo ( tulisan Al Qur,
mendeteksi serangan ilmu hitam: Mon Apr 20, 2009 9:16 pm hariku19 wrote:Weleh...weleh isih ono to jaman wis luar angkasa ngene isih percoyo karo sing jenenge
kuwi yo gur ngeterke mertua... isih neng daerah Ngawen kono ndisik... ceritane mertuoku : yo dukune kuwi ndisik loro trus di gowo nyang dukun daerah wonogiri trus di ruwat lan di inep ke nyang omahe dukun, lha kok wis mari langsung dadi dukun nggon lingkungane.... aneh to? wong loro/pasien .. ehh pas mari langsung woro-woro ing dusune dadi dukun...wakakkk.pas mlebu ing omahe dukun iki trus mertuo ngomong opo mbuhhh aku ra mudeng, aku gur nyawang perabotane pak dukun, koyone ra mbejaji, kon tuku banyu ( aqua ) trus dimantera ing njero kamare mbah dukun ( ra mbah la wong dukune isih enom ), ing sak njerone botol diisi kain mori plus ditulisi Al Qur'an, mbuh tulisane opo ( tulisan Al Qur,
akhire yo ra mari-mari, lha wis di gowo nyang jogja wae ( RS terbesar di jogja itu lho ) .jaman pencen wis edan...!Al-Qur'an wis didadekke obyek, di pethil-pethil untuk sebuah kepentingan. yen kudune to dienggo subyek, artine manungso nurut Al-Qur'an.... dudu Al-Qur'an dipekso nurut karepe manungso. iyo to..!mulane sing podo waspodho lan sing ngati- ati.
mendeteksi serangan ilmu hitam: Mon Apr 20, 2009 9:46 pm syamsuri wrote:hariku19 wrote:Weleh...weleh isih ono to jaman wis luar angkasa ngene isih percoyo karo sing jenenge
kuwi yo gur ngeterke mertua... isih neng daerah Ngawen kono ndisik... ceritane mertuoku : yo dukune kuwi ndisik loro trus di gowo nyang dukun daerah wonogiri trus di ruwat lan di inep ke nyang omahe dukun, lha kok wis mari langsung dadi dukun nggon lingkungane.... aneh to? wong loro/pasien .. ehh pas mari langsung woro-woro ing dusune dadi dukun...wakakkk.pas mlebu ing omahe dukun iki trus mertuo ngomong opo mbuhhh aku ra mudeng, aku gur nyawang perabotane pak dukun, koyone ra mbejaji, kon tuku banyu ( aqua ) trus dimantera ing njero kamare mbah dukun ( ra mbah la wong dukune
kepentingan. yen kudune to dienggo subyek, artine manungso nurut Al-Qur'an.... dudu Al-Qur'an dipekso nurut karepe manungso. iyo to..!mulane sing podo waspodho lan sing ngati- ati.Cocok kang, wes dasare wolak walike jaman._________________~
jaman wis modern tp hal2 sing ghaib juga prlu di ngerteni...tp ojo dadi wong musrik,percoyo wae karo
musrik,percoyo wae karo gusti,..yo ra kang?siiippp. leres mas. awake dewe ya ora mungkin selak saka bab ghaib iki. iki cen ana, ning apa ya isih wangun yen awake dewe 100% percaya marang ghaib iki, padahal jaman jarene saiki wis modern. awake dewe percaya kena nanging
mendeteksi serangan ilmu hitam: Sun Jun 07, 2009 3:30 pm yen awake dewe ijih 100% percaya lan ngandalke gaib ing jaman saiki mendhing HP radio., tv, internet, motor, mobil dho diguwang wae rasah dienggo. yen awake dewe arep omong omongan karo wong liya awake dewe meditasi wae! ha ha ha. nganti
mendeteksi serangan ilmu hitam: Mon Jul 13, 2009 9:39 pm martinus wrote:yen awake dewe ijih 100% percaya lan ngandalke gaib ing jaman saiki mendhing HP radio., tv, internet, motor, mobil dho diguwang wae rasah dienggo. yen awake dewe arep omong omongan karo wong liya awake dewe meditasi wae! ha ha ha. nganti kemringet le meditasi selak pasare bubar! he he he. ning awake dewe ya tetep percaya yen gaib iku ana lo ya?
mendeteksi serangan ilmu hitam: Mon Jul 27, 2009 12:42 pm taufik andianto wrote:martinus wrote:yen awake dewe ijih 100% percaya lan ngandalke gaib ing jaman saiki mendhing HP radio., tv, internet, motor, mobil dho diguwang wae rasah dienggo. yen awake dewe arep omong omongan karo wong liya awake dewe meditasi wae! ha ha ha. nganti kemringet le meditasi selak
Ukuran pratayang ini: 640 × 480 piksel. Resolusi lain: 320 × 240 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (800 × 600 piksel, ukuran berkas: 64 KB, tipe MIME: image/jpeg)
mengguyur Mas. Dadine ning omah bisane nyawang Si Ijo di standard
sikil karo, aran Putrikinurung, wateke yenh nggitik mungsuhe katempar. Artine: Sisik Melik (sisik nyelip/keluar diantara sisik utama)
Wong diweneh’i kerjoan kogh males”an, Njaluk amplop seng
yo salah golek bolo.wong golek bolo kok sing seneng anarkis.pdhal wis dudu rahasia maneh..nek bonek nandi ae selalu
bonek,sopo to sing gk ngrti nek 90% polisi indonesia kwi pengemis,pemulung,perampok,penjudi,pemabuk,pengupruk,pokoke baaaaaajingan lah.
NGELMU URIPAnane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :
“ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing
sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (
luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroningdaging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji’ kang mahanani ‘rasa sejati’. Yaiku ‘rasa nikmat mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip # 6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2. Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.3. Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.Njur
ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dinakelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese,adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten
kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan. Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSMngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo
Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine,dene kawula dadi plasmane.Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk pedalangan: “Negari adi dasa purwa, panjang-punjung pasir wukir gemah ripah loh jinawi, tata tentrem kerta raharja”. Dene sakabehing
iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika
dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing digilut iku ‘Agama Budi’.
para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening
karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara’ kang
Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng lowakan mburi Sriwedari Solo. Entuk fotocopian Kitab Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran
Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.Amung titah pinilih kang bisa mangerti Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit lan Sastra Arja
Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa
Hayuningrat”.Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika sebaran agama Islam lan
nganti gawe dredah ing antarane para kawula banjur nganakake seleksi karya sastrane para pujangga. Ana kang dikeparengake lolos dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’.Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.Ngelmu Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana sesambungane lan daya-dinayan sacara
semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kangtansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (grebeg, suran, sadranan, apitan lsp.), upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang
ketawang dianggepamung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8. Wejangan paseksen :Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi,
ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang oramudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku ikibiyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksaraJawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas), datasawala (regejegan rebut bener),padhajayanya (padha dene duwe argumen
banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawaiku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor(silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekanikemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani’ kanthi mulangake ‘hakekating urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebutdening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang GuruSejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.Ngelmu Urip #15Spiritualisme
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan tata pemerintahan’. Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (Tumenggung), Wedana, Demang, lan
dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualismeJawa iku ‘aliran
kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para
wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaransakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab).Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik
pepesthene Gusti Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawamulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta.
Wage (Cemengan, Kresna, Langking).2. Paringkelan (Sadwara), etungan dina cacah 6 (enem):Tungle, Aryang, Warukung,
Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu, Gumbreg, Warigalit, Warigagung, Julungwangi, Sungsang, Galungan, Kuningan, Langkir, Mandhasiya,
papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11. Kurup (umur 15
Asuji.Ngelmu Urip #17Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar)
prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo ikudiaturake conto:Sejarah dan Prasejarah Bahasa Jawa Kuno Pengetahuan kita mengenai sejarah Jawa Kuno terutama berdasarkan piagam-piagam dan prasasti-prasasti
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110). Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyenmula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget.
Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha
Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon),
bawarasa Ngelmu Urip perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri
petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire aurora kosmis alam semesta ing saben dinane. Kanyatane, kahanane
tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging ugaana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa‘lurus imane’.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggopangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakaleya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha yawis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora
paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak keluarga thook. Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing
Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka
dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon
Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggongringkihake ‘kedaulatan Jawa’.Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang
diselamati”, ngono irah-irahan berita HarianWawasan anggone ngomentari sesorahku. Nylameti laire wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.Dening Ki
KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
Bandeng Duri Lunak – Panci Tekan – Mesin Presto.
Filed Under Resep Gratis	Resep Bandeng Duri Lunak (Pepes Bandeng Duri Lunak)
SANGKAN PARANING DUMADI: WAYANG NUSANTARA YAMADIPATI
Basa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.56, tanggal 22 April 2013.
Arya Sena duk puruhita ring, Dhang Hyang Druna kinen ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sariranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti,
Inggih sampun paduka lilani, rayi tuwan kesahe punika, boten
tiwas ingsun dhewe, wong nedya amrih putus, ing sucine badanireki, Sena sawusnya mojar, kalepat sumebrung, sira Prabu
Ana atur segah tan tinolih, langkung adreng prapteng Kurusetra, marga geng kambah lampahe, glising lampahira sru, gapura geng
ngarsa sang prabu, kang pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya
nggenipun, pan ing wana Tibrasareki, turuten tuduhingwang, banget parikudu, nucekaken ing badanira, ulatana soring Gadawedaneki, ing wukir Candradimuka.
Bok kasasar nggonira ngulati, saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun,
guwaneki, dene kanggonan reksasa krura, kagir-giri gedhene, pasthi yen lebur tempur, ditya kalih pangawak wukir, tan ana wani ngambah, sadaya gumuyu,
Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka,
nanging dudu ing kene panggonanipun, sira balia astana, enggone ingkang sayekti.
kang wus padha lampus, besuk uripe neng sira, lan sira punjul ing bumi.
lampahe kasusu, ing marga tan winarna, lampahira Sri Kresna Ngamarta rawuh, katur Prabu Yudhistira, gya methuk lawan parari.
gung, ingkang nedya bencana, boten wande manggih wewales ing
Marang wong suka bujana, praptaningsun mung nedya tur udani, yen wis pamit bali ingsun, miwah mring sira Kresna, pan kapareng prapta manira angung wruh, arsa mring theleng samodra, ngupaya sinom tirta di.
ing udaya, rencakaning tyas kalingling, nglanggut datan pawatesan, Sang Moneng lir tugu manik, alun geng nggegirisi, langgeng agolong gumulung, toya mundur angalang, kekisik wingkisi, wedinira lir kekisi
—- Sang Wrekudara Berjumpa Dengan Sang Marbudyengrat Dewa Ruci —-
Ya ta malih wuwusen Sang Wrekudara, kang maksih neng jaladri, sampun pinanggihan, awarni Dewa Bajang, paparan Sang Dewa Ruci, lir lare dolan, neng
Dhang Hyang Druna akon ngulatana, Toya Rip kang tirta ning, iku gurunira, pituduh marang sira, yeku kang sira lakoni, mula wong tapa, angel pratingkah urip.
tetaken bisane iya, lawan tetiron ugi, dadi lan tumandang, mangkono ing ngagesang, ana
wuwuse, Wrekudara gumuyu, sarwi ngguguk aturireki, dene paduka bajang, kawula geng luhur,
saisine, alas myang gunungipun, samodra lan isine sami, tan sesak lumebuwa, ing jro garbaningsun, Wrekudara duk miyarsa, esmu ajrih kumel sandika turneki, mengleng Sang Ruci Dewa.
tepi nglangut lumaris, ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
Byar katingal ngadhep Dewa Ruci, Wrekudara Sang Wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun udani, nginggil miwah ing ngadhap, pan sampun kadulu, kawan umiyat baskara, eca tyase miwah Sang Wiku kaeksi, aneng jagad walikan.
isine ing jagad mepeki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, yen bisa pisah iku, pasthi bisa pamoring gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta
munggeng ing ati, pangwasane weruha, wiji-wijinipun, kang ireng
warni, pundi ingkang sanyata, pundi kang satuhu, wonten kadi retna muncar, wonten kadi maya-maya angebati, wonten abra
ingkang, jagad kabeh suwung, saliring reka tan ana, kinumpulken aneng rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
ngenguwung, punapa inggih punika, warnaning Dzat kang pinrih dipun ulati, kang sajatining rupa.
Anauri ris Dewa Ruci, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambek kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa
Dene iku kang sira tingali, kang asawang peputran mutyara, ingkang kumilat cahyane,
milu mangan turu nenggih, iya milu lara lapa, yen pisah saking enggone, raga kari ngalumpruk, yekti lungkrah badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhangrasanipun, inguripun dening Suksma, iya iku sinung sih anandhang urip, ingaken rahsaning Dzat.
sinandhangken ing sireki, nanging kadya simbar ing kakaywan, aneng ing reraga nggone, uriping Pramaneku, inguripun ing
babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
Kawisayan kang marang ing pati, den kaasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere sinengker buweneku, rupa nora nan nguripi, datan antara masa, iya ananipun, panwus ana ing sarira, tuhu tunggal sasat ana ing sireki, wus dadi kekantenan.
Pasthi nora bisa thukul, yen wicaksana sireki, iya iku tinggalira, sirnakna ananireki, pan dadi tinggaling Suksma, rupa lan swaranireki.
Tinaken ananireku, ing sasejanira, prapti, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sireki, kinarya gegentenira, ing
Poleng bang bintulu lima, winarneng uraganeki, lancingan lan kampuhira, mangkana pangemutanneki, titika duking nguni, neng jro guwagrbanipun, Sang Dewa Ruci dennya mangerti ireng bang kuning pamurunge laku ngandhangi tyas
tatrapanneki, ana ingkang mati dadya manuk engkuk.
ingkang utama satuhu, kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing nguni, nemu suka suka sugih singgih badanira.
ngugemi ing aturira, sinemantakaken maring, wiku kang luwih-luwih pasthi anggepnya satuhu, iku wahyu nugraha, tiba ing angga pribadi, cantrikira pan lajeng ingaku
satengah pandhiteki, durung sekti tapanira, kaselak tyasira nuli, ngaku wiku linuwih saujare kudu tinut, lumaku sinembaha nggenira neng puncak wukir swaranira nguwuh ngebeki pratapan.
lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang ananggap cipta, bumi gadebogireki, adegira wayang sinangga
Neng dalemira kang nanggap, pangulah karsa tan mosik, pramana dhadhalangira,
Sang Pramana dennya mayang, ngucapken lampahing ringgit, tan awas sasananira, wimbuh pan nora tut wuri, ing
sampun titi wancinipun minggah ing sanggar pamujan nggayuh pakarti luhur manungso jati..mahening suci lungguhing pribadi..mawas raos sak jeroning bathos madhep mantep manther ..manembah mring gusti kang
nuwun paring piterang panjenengan , saestu sanget anggigah rais ing manah kulo ingkang taksih cubluk lan balilu. Mugi saged anglampahi
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!..
wong maido kitab, akeh wong kang ndorakaken abecik, keh lali maring Hyang Agung, akeh nembah brahala, akeh ingkang ngarepaken lelembut, ana kang mangeran arta, ana kang mangeran serani.”7
Sukma anitah Raja, duk timure babaran ing Serandil, maksih tedak Kanjeng Rasul, Ibu wijil Mataram. Seselongan iya iku wijilipun, kang ngadani tanah Djawa, kang djumeneng Ratu Adil.”8
“Nulya karsane Hyang Widhi … Nitahaken ratu ing Demak, akeh sagung para wali ngajawi, pan sami amemulang, anglampahi sarengate Kanjeng Rasul, wus sirna jamaning Buda, pra sami agama suci. Wus samya Islam, masuk maring agamane Jeng Nabi …. “9
wes mlebu islam.. ulan wingi yo melu poso.. awak’e ireng duwur.. pemaen liyo dadi gmeteran..
tak titip tembang rindu lewat sumilir angin dalu
mergo adoh panggonmu aku mung biso nyawang fotomu
separuh nyowo iki bebasane amung kanggo sliramu
Den Ayu Lanjar saka nGebom Pekalongan Forum Wong Pekalongan - BatangMas lan Mbak..., Ben Nyaman Browsing ten mriki "Login" dulu ya ( yang udah Jadi member ) atau Kalau belum Monggo Klik "Register"
ForumPBForum Pekalongan-Batang Den Ayu Lanjar saka nGebom Pekalongan Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
saka nGebom Pekalongan Iki crita klasik nDhisik kanggone wong Peklongan . Wong Pekalongan asli mesti ngerti utawa tau krungu sesebutan " Den
Kang duwe panggunan ana nGeBom Pekalongan , cikal bakale jumemeng ana Slamaran saiki.Kena den arani menawa kuwi mung crita samubarang nanging dipercaya wong Pekalongan. Nanging malah dadi me-legenda lan dadi crita tutur tinular. Aja dipikir kenceng mengko malah mumet nanging supaya dadi kawruh kanggone wong Pekalongan lan bisa dadi crita marang anak lan putu . Iki wae crita saka mBahku ndisik critane mengkene ..... ing sawijining papan , ana sawijining putri kang ayu banget rupane. Tekan saiki uga isih dadi bahan omongan ing masyarakat, utamane ing nGebom Pekalongan umume ing Pantai Pantura . Putri aran Dewi Rara Kuning, nanging ora ana sing ngerti kanthi cetha dheweke iku manggon neng endi.bisa jadi saka wewengkon sekitar Jogjakarta ... anggepen wae mengkono...Ing dalem nglakoni uripe Dewi Rara Kuning ngalami kasangsaran kang banget. Sebab ing umur kang isih enom banget dheweke wis dadi randha , Naahh ini .. stand kulo kudanan niki ... Garwane seda sawise telung dina kaliwatan dheweke lan garwane dadi penganten. Mula, awite sasedane garwane Dewi Rara Kuning luwih dikenal kanthi jeneng Den Ayu Lanjar ( wong pekalongan luwih seneng nyebut Den Ayu , uga Den nGanten ) Padatan umum kasebut Dewi Lanjar . Lanjar iku tegese sesebutan kanggo wong wadon kang pegatan karo bojone nalika isih enom lan durung duwe anak. Akeh sing duwe kersa nanging ora digalbo .Yoo ethok-e mono ngilo karo kadadeyan-e Angelina Sondakh karo Ajie Mas Said .. Angie kelingan terus Mas Adjie ... emoh duwe garwo meneh ... jarene sih ... Awite ditinggal garwane, d.a ( Den Ayu ) Lanjar uripe sengsara banget lan mung mikirake garwane wae. Kaya ngono iku lumaku rada suwe. Nanging, saya suwe d.a. Lanjar uga mikir yen dheweke dijarake kaya ngono iku terus, pungkasane bakale elek. Mula saka iku, dheweke mutusake ora golek garwo meneh nanging lunga ninggalake desane. Barang wis sawetara dina, d.a. Lanjar tekan ing sawijining kali, aran kali Opak ( Wewengkon praja Mataram ) . Ing papan iki dheweke ketemu kaliyan Sinuwun saking Mataram Panembahan Senopati lan Maha Patih Singaranu kang lagi tapa ngapung ing dhuwur banyu ing kali mau. Dewi banjur cerita kadadeyan apa wae kang wis ngenani tumrap dheweke, dheweke uga matur yen dheweke ora bakal krama maneh. Krungu critane mengkono , Sang Panembahan Senopati lan Maha Patih Singaranu ngrasa melas .. lan trenyuh ing ati . Banjur d.a. Lanjar diwejang supaya dheweke tapa ing Segara Kidul sarta nemoni Ratu Kidul. Sawise iku Panembahan Senopati lan Maha Patihe nerusake pertapan nyusuri Kali Opak.Satekane d.a. Lanjar ing Segara Kidul, Dewi nggolek panggonan kang apik kanggo topo. Merga telatene lan kemantepan atine karo wejangane Raja Mataram mau, pungkasane Dewi bisa moksa (ilang) Bhlassss!!! lan bisa sowan marang Ratu Kidul. Dheweke nyuwun supaya bisa dadi abdine Ratu Kidul. Ratu Kidul uga ora kabotan, Dewi ditampa dadi abdine. Beda wektu lan kahanane , saiki Sri Sultan Agung Hanyakrakusuma sing lenggah dhampar kencana ...Kraton nGayogyakarta Hadinigrat .. terkenal lan disegani Walanda/Belanda , malah ngjak mungsuhan.Ing sawijining dina, d.a. Lanjar bebarengan karo para andap lan tamtama Ratu kidul kang awujud "wong alus " bahasa Pekalongane Jim / jin diutus kanggo ngreridu lan nyegah Raden Bahurekso sing lagi mbabad alas Gambiran ana wewengkon segara sisih Lor ... .Nanging merga sektine Raden Bahureksa, kabeh panggodane Den Ayu Lanjar lan jin-jin bisa dikalahake. Kanthi nangkis panggodane d.a Lanjar lan jin-jin nganggo kasektiane. Malahan, Dewi lan jin-jin bisa
Bahurekso entuk kasakten kaya ngono iku saka tapa Kalong. Dheweke asring nglakoni semedhi . Semedhi kang beda karo semedhi-semedhi liyane, semedhi iku karo masyarakat ing kono kasebut “tapa Kalong” , utawa tapa kaya kalong kanthi gumantung ing wit Gambir kanthi sikil ing dhuwur. Alas kang kulinane dadi papan Raden Bahureksa nglakoni semedhhi iku aran alas Gambir , wit Gambir-e akeh dadi kasebut Gambiran.Saiki angger wong asli Pekalongan mangerteni jeneng kuwi dadi "Gambaran".Coba ngenyang-o becak :" Pak tulung kulo diterke ten Gambaran !" . Bakal di terke ancer2--e jembatan Anim/ kantor PLN ... Alas Gambiran pancene tlatahe terus mengalor tekan slamaran. Anane Tapa Kalong--e Bahurekso mau , mbesuk bakal mula dadine istilah Pekalongan . Saiki dadi Kutha gedhe Pekalongan . Dadi jaman biyen kuwi alas gambiran , saka jembatan Anim terus mengalor tekan segara . wewengkon kono mau dijenengi Panjitan , yen saiki dadi jeneng Panjang .. saiki ana Panjang wetan lan Kulon . jaman ndisik jenenge Panjitan.Amarga d.a. Lanjar ora kasil anggone ngayahi tugase, mula dheweke mutusake ora bakal bali maneh ing Segara Kidul. Dheweke njaluk marang Raden Bahurekso supaya bisa manggon ing Pekalongan wae. Marang Raden Bahureksa kaolehake, dene marang Ratu Kidul uga ngolehake. d.a.Lanjar sidane manggon ing Segara Lor Jawa Tengah.
Cempaluk saka Kesesi .saiki ana wilayah Comal mengidul kira2 6 Km . Kyai iki tumeko saka Gujarat jenenge asli Sempalo , ketemu karo pawongan uga Ulama islam saka ex. Pajajaran kang Jeneng Kosasih .. pada2 dakwah ana kono banjur panggonan kono dijenengi Kesesi ( Wong comal angger nyebut Kosasih angel olehe pangucap , mula dadi Kesesi .. saiki dadi kecamatan Kabupaten Pekalongan penghasil terkenal Apem , kuwi panganan kuliner tinggalane Kyai Cempaluk , uga Klepon , Gemblong cethot , lan Dhawet ) .Mula panganan klepon lan gemblong , saka Kesesi paling mak nyus ...uenak.. Beda karo pawongan saka negara Cina kang dadi poros dagange karo Sri Sultan Agung ..ing Mataram , merga senenge Sri Sultan dewekne didadekake Bupati neng Pekalongan .. merga Pekalongan kalebu wewengkon Mataram ada ing abad 16. Jenenge pawongan mau Tan Kwi Can, juragan saka Kaulon,( Kwoo lon ) Cina daratan lagi sowan Sultan Agung kanggo njaluk idin kanggo dodolan ing tlatah Jawa. Sultan Agung aweh idin, nanging kanthi syarat bisa nggolek lan ngajak bali Raden Bahurekso supaya gelem dadi prajurit Maratam maneh .Bahurekso critane kang dadi Panglima Tamtama ( Panglima ) Perang
Walanda/Belanda kalah banjur bali lan cumondok ana alas gambiran ,
supaya dheweke bali Menyang Mataram. Amarga pambujuke ora kasil, Raden
iku padha, ing tandhinge iku ora ana kang menang lan ora ana kang kalah.Kira2 yen dibahasa-ake Tan
merga dheweke ora bisa pisah karo pepujane ati, Dewi Rantansari kang ora gelem diboyong menyang Mataram, Dewi Rantansari sakbenere calon garwo ampilane (Selir ) kanjeng Sultan sing dititipake marang Kyai Cempaluk Bapakke Bahurekso ana ing kesesi ben
ana ing katresnan .. yoo dadi ra .mula Raden Bahurekso kang ngalah kanggo manggon ing dhaerah kuwi. Tan Kwi Can gawe laporan babagan kadadeyan iku marang Sultan Mataram.Pungkasane, Raden Bahurekso tetep dianggep dadi Prajurit Mataram kanggo njaga keamanane dhaerah Pekalongan iku. Wektu iku Raden Bahurekso lan Tan Kwi Can bebarengan ngangsuh kawuh marang Ki Ageng Cempaluk.Tan Kwie Can /Tan Kwie Jan didadekake Bupati kang pisanan/pertama marang Sri Sultan .Konon Tan Kwie Can kuwi omahe mBuri Kantor Kabupaten Pekalongan . Mula daerah kono nganti saiki diarani "Kuwijan" sana asal usule Tan Kwie Jan / Can . Ana ing sejarah Raden Bahurekso sak jane dadi Panglima Perang Mataram kang nglurug nenyang Batavia , akeh tentara Bahureksa kang cumondhok ana ing sekitar Jatinegara , mula Lor --e Jatinegara Jakarta , ana sebutan Matraman, saka asale panggonane tentara Mataram --> dadi Mataraman .pimpinane Bahurekso..meh wae Bahurekaso kasil ngalahake Tentara kompeni walanda , kalah merga landa
an saka nagari ne , sabagian tentara Bahurekso mengulon , nggabung nyawiji karo tentara Banten .Kuwi sebabe ana ing banten/Serang saiki , bahasa jawa uga digunaake , merga iku anak turune tamtamane bahurekso. Kalah-e Raden Bahurekso ora tau bali sowan karo kanjeng Sultan Mataram , ananging tetep nutut kewajibane mbela negara nglawan walanda/Kompeni neng Pekalongan , Mula anane perang nang wewengkon Pekalongan kalawan landa , mbabarake crita heroik Bahurekso , senadyan kadadeane ana ing abad 16 ,ananging gaung caritane kanti seprene ...lan akeh kang paring pkurmatan marang
panggonan genen , tegese Geni , ana perang nganggo panah geni antarane landa lan bahurekso ,ananae istilah Ponolawen, Akeh Landa kang kalah klawan pasukan kavaleri Bahurekso nganti
walanda kang kalah mati dibuang neng kali setono , nganti kali mau mambune Banger( mambu mayit) dadi diarani Kali Banger.Uga anane panggonan kang kanggo ngumpulake mayit2 kang dadi "batang" .. mula dadi daerah Batang .akeh batang menungsa landa kang mati ana
edapi ... Bahurekaso uga ngedegake kutha kang anyar ana Cepiring , kang dijenengi Kendal , mula pendirine kutha Kendal kuwi yo Raden Bahurekaso gawe landa kocar kacir ... Raden Bahurekso pancen Pahlawan kang ora kecathet , amerga Sri Sultan lara ing Penggalih ( sakit hati ) merga calon selire direbut Bahurekso ..kalah olehe
mula kaya menungsa kang disingkirake , senajan akeh leladhine marang negara Mataram ... Kanjeng Sultan Sujana , istilah saiki mono " Cemburu Buta " .. Makam Bahurekso uga ora nana sing mangerteni nganti seprene , neng
garwa Ampil Sri Sultan , nganti duwe putra kang jeneng Raden Sulanjono ... Panjenengan kabeh tahu krungu istilah sintren ... kuwi sakjane critane Raden
merga nadyan ayu Sulasih mung wong nDeso..anake wong mlarat , Bahureksa lali karo
dhaerah pantura uga asring keprungu crita yen Den Ayu utawa ...Dewi Lanjar.ora ucul saka Bahurekso , sawijining pawongan kang dadi
dwi kuswanto,wis ajur tenan ki opo meneh musuh persisam,pemain tengah gak onok sing iso nusuk sampek pinalti g koyo abel clw,wis ndang dirombak wae
jantungku rasane arep copot, remuk atiku,sedih,mangkel,campur aduk. terus marine kapan? tapi yo terus piye maneh wong jagone yo mung persibo, engko nek ora di dukung yo arep ndukung sopo. wis poko’e
pangaksami.Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten. Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten
ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
waypoint 15: Wadi Sagar – Wadi
isih kelingan aku ora.piye kabare konco2 kabeh.aku dadi kuli pabrik
no karawang.aku kangen karo konco 2 kabeh.
nuwun Pakdhe.. Nyuwun ngapunten nembe dipunbales....
Ora penguruse sing rese, jelase persibo iku abu2 thok gak duwe duit……asline umpomo fair persibo iku
Lembu kaniya kang munggah ing pundakku, sira tangia
Sang cacing putih kang munggah ing ula ulaku, sira tangia
Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
ya iku salah sijiné tokoh protagonis sajroning wiracarita Mahabharata. Widura iku adhik kuwaloné Pandu lan Dretarasta awit nduwèni bapak padha ananging ibu kang béda.[1] Bapaké Widura jenengé Resi Kresna Dwipayana Wyasa utawa Resi Byasa (Abyasa), ananging ibuné ya iku wong wadon saka kasta sudra.[1] Widura ora melu perang ing medan perang ing Kurukshetra, ya iku perang antarané Pandawa lan Korawa, putuné dhéwé.[1]
Kalairan[besut | besut sumber]
Ing kitab kang sepisanan Mahabharata, ya iku Adiparwa, dicritakaké yèn nalika Ambalika dikongkon kanggo ngadhep Resi Byasa kanggo éntuk katurunan, Ambalika malah wedi karo raine resi.[2] Kanggo Nuruti panjaluké maratuwané kang jenengé Satyawati, Ambalika ngirim salah sawijiné babu kanggo nemoni Resi Byasa dhéwékan ing kamar.[2] Babu iki ngladéni resi kanthi apik saéngga resi wicara yén mengko anak kang dilairaké saka guwa garba babu iki bakal
Ananging siji kang nggawé Satyawati kuciwa, ya iku anak kang bakal dilairaké ora saka katurunan mantuné ananging saka katurunan babu saka kasta sudra.[2]
Nalika isih enom Widura sinau kanthi dibimbing karo Bisma bareng karo seduluré kang cacahé loro.[2] Miturut Mahabharata, Widura paling nduwèni kawicaksanan tinimbang sedulur-seduluré.[2] Widura sinau dadi mentri raja, déné Pandu diangkat dadi panglima perang lan Dretarastra dipilih dadi putra mahkota.[2] Awit Dretarastra wuta, Pandu nggantékaké lan dadi pamimpin nggenteni Dretarastra, ananging Widura dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Widura&oldid=1118446"	Kategori: Paraga Mahabharata	Menu navigasi
Mahasiswa : Lah pripun niku pak? (Terjemahan bebas: Bagaimana itu pak?)
Sopir : Lah kan wes ketok mas saiki. Akehe ora njamak jumlah angkot saiki. Wes ngono akeh
niku kurang menyadari. Seharuse angkot ojo dipeluni mburine. Nek dipeluni mburine pasti ngerem mendadak. Soale angkot wes jukuk jalur pinggir. Dadi nek diikuti mburine ngei sen langsung ngerem. Sing jelas kudu iso mbedake iki plat kuning, plat
aji" sing banjur nyinggung babagan Cipta Jati – Rasa Jati lan munggahe marang Sukma Sejati iku klebu kawruh sing sinengker. Pancene mono iya mangkono, wacana ciptasejati tumekane sukma sejati mlebu ing babagan teologiPanekunan Aliran Kepercayaan Jawa.Nanging perlu uga dimangerteni menawa Panekunan Jawa iku alirane akeh. Mangka ing antarane siji lan sijine ana prabedane.Mula banjur ewuh aya anggone para-parakang winasis arsa paring komentar. Salah-salah marahidredah lan bisa diarani klenik lho !Ora kok arep kemlunthu utawa pamer kawruh, nanging luwih dening pangangkah bisowa urun bawarasa kanggo marisake Kawruh Kejawen, Ki Sondong (sing sejatine isih cubluk) ngaturake panemu. Mangga para kadang kersowa mbawarasa sing kepenak. Cocok diagem, dene kurang sarujuk ya dilalekake bae.Ana ing tulisanku bab "Wahyu Dyatmika", tak aturakebab wirid 8 (wolung pangkat) sing (manut panemuku)dadi dhasar kanggo mangerteni teologi Jawa. Ing andaranku tak aturake menawa Ingsun (Pangeran, Gusti) iku derivate Hyang Agung (Sang Hyang Wenang) sing "tan kena kinayangapa. Ingsun iku "Dzat Urip" utawa "Sejatining Urip" katelah ing panekunan sinebut "Sukma Sejati".Anane "Sukma Sejati" kang mapan manggon ana ing "uripemanungsa" (tak aturi mirsani wirid no. 2 lan no. 3), mahanani manungsa iku setemene duwe cipta lan rasa sejati. Cipta sejati katerangake ana ing wejangan bab "Purbawasesaning Pangeran (Sukma Sejati) marang ciptane (nalare) manungsa" (wirid no. 4).Dene rasa sejati katerangake ana ing wejangan "PurbawasesaningPangeran (Sukma Sejati) marang rasa pangrasane manungsa" (wirid nomer 5).Wejangan werna loro iku nerangake menawa anane manungsa bisa duwe nalar lan duwe rasa pangrasa jalaran saka purbawasesaning Gusti (Pangeran, Sukma Sejati). Nanging yen mung tekan semono pangertene, banjur tuwuhpitakonan, kepriye larah-larahe ana nalar lan rasa pangrasa sing cengkah karo bebener (ala utawa jahat) ?Apa ya saka Sukma Sejati (Ingsun, Pangeran) ? Lha ya ing bab iki sing nganti saiki isih umyekdigagas dening para filsuf lan ahli pikir sajagad.Menawa saka pangerten agama-agama sing saka Timur Tengah (Yahudi, Kristen, lan Islam), umume menawa nalar lan rasa pangrasa ala (jahat) iku saka daya pengaruhe setan lan iblis. Mangka manut pangerten Jawa sing sabenere ora ana diskripsi bab setan lan iblis iku. Malah diskripsine, menawa sakabehing titah dumadi (mahluk) iku sedulure manungsa. Dadi yen ana mahluksetan utawa iblis ya sedulure manungsa. Lha apa ora ngewuhake !Mangga dibawarasa maneh wirid nomer 3, wejangan gegelaran kahananing Pangeran : "Sejating manungsa ikub rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu. Ingsun panjingi limang prakara, yaiku :cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen, lan budi.Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumrambah ana ing dalem badaning manungsa".Ana ing wirid nomer 3 iki diterangake menawa badaning manungsa iku dumadi saka unsur alam sing dipanjingi "dayaning urip" (cahya, cipta, suksma, angen-angen, lan busi) minangka "embanan" panuksmaning Sukma Sejati. Emban utawa cangkok iki sing antarane manungsa siji lan sijine ora padha. Gumantung akehsithike "komposisi sasamaning anasir alam".Watak wantu sasamaning anasir alam iku beda-beda.Semono uga sawise cacamboran (campur) dadi siji (komposisine saben manungsa ora padha) mahanani watak wantu sing uga beda-beda. Wondene watak wantu mau sing njalari bedaning cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen, lan budine manungsa.Kanthi mangkono banjur bisa dimangerteni menawa Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing asli saka Dzat Urip (Suksma Sejati). Pangudi ngoperasionalake Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing ditindakake para-para ahli panekunan kanthi lakubrata. Amarga ya operasionale Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing njalari manungsabisa nindakake kewajibaning urip kanthi bener, pener, lan slamet.Kewajiban iku ora liya kejaba "melu memayu hayuning bawana", sabanjure bisa nggayuh titising pati. Sing disebut titising pati iku mati sing sampurna. Sampurna bisa ngulihake kabeh gadhuhan(sesamaning unsur alam lan peparing "dayaning urip") marang sing kagungan, yaiku Hyang Agung. Dene sing wujud tinggala jeneng sing
niki ingkang kaulo padosi.keranten kulo nate angsal buku niku
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae Bebas )
org/wiki/Panganggo:Hercule"	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyeTulisan AnggotaLogDeleng golongan panganggoUnggahKaca AstamiwaKaterangan kaca	basa liya
virus’e paling sing nggawe yoo wong indonesia dhewe
Hehehe… apane sing mangtabs iku… :p , iyo ki lagi nembe nongol soale lagi sibuk……….. (sibuk golek lowongan karo dolanan
Wewaton : 10i – 6o – 10e – 10i – 6i – 6o
Poma kaki dipun eling (10i)
Kudu anteng jatmika ing budi (10i)
Sufi iku istilah kanggo wong kang nyinaoni èlmu tasawuf, sajinis aliran mistik ing agama Islam. Èlmu kang disinaoni jenengé tasawuf, wong kang ngamalaké jenengé salik, lelakuné jenengé suluk, dalan sing diliwati jenengé thoriqoh (ing Indonésia ditepungi kanthi sebutan tarékat, ing Jawa ditepungi kanthi sebutan tirakat) duwé oyot tujuwan kang padha, nanging jroning lelakuné katelu tembung iki ditegesaké béda.
Sufi misuwur[besut | besut sumber]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.07, 5 Mèi 2013.
[Reply]	Ngip April 28, 2009 at 2:56 pm
Suwene.. aku keburu mulih dhisik ki, arep shopping, wis Persibo
nyemplung ning kedhung, [blung]
Gek gegere gek mbok ndang uwis
ingkang kagungan alamat rencang – rencang kulo alumni SPG Bina Karya wonosari kawulo nyuwu, matur nuwun.
“Amenangi jaman edan, ewuh oyo ing pambudi. Melu edan ora tahan, yen tan melu anglakoni. Ora keduman milik, kaliren wekasanipun. nDilalah kerso Allah, begjo-begjane kang lali. Isih begjo sing eling lan waspodo.” Terjemahan bebas : “ Mengalami jaman
Kompresi JPEG kang tabah mudhun saka kiwa mènengèn
duwéni ukuran kang gedhé mula ora praktis.[1] Karo format iki, kasilé gambar kang mauné gedhé bisa dikompresi (dimampètaké) mula dadi luwih cilik.[1]
Sajarah JPEG[besut | besut sumber]
Jpeg dikembangaké wiwitan taun 1980 déning Joint Photographic Experts Group (JPEG).[2] JPEG
faktané manawa kompresi file, ana data kang ilang. ana penurunan kualitas gambar nalika dibuka, ngubah, lan nyimpen gambar kasebut (tergantung karo tinggak
dibandingaké format liyané, browser mbutuhaké wektu kang luwih suwi kanggo
Bp. Brigjen Soemarsono(minangka Ket. Umum Pag. Sumarah) 6. Wiwit Taun 1997 -.......(saiki) : Bp. Ir. Soeko Soedarso (minangka Ket.Umum Pag. Sumarah)
Dhaérah[besut | besut sumber]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.15, 6 Maret 2016.
kaya kuwe kang.. ngerti ngerti sekang dapur ana banyu akeh banget jebul saluran banyune bumpet. untung bae komputere selamet
Sunday, February 28, 2010 8:34:00 PM
Buncis kiye jenis kesenian perpaduan antara Seni Musik karo Seni Tari. Umume
Buncis&oldid=154701"	Kategori: RintisanSeniKesenianKesenian Banyumasan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.38, tanggal 30 Mei 2012.
Pr : Omah sugih magrong-magrong, rejekine sak embong Nanging kok dadi sombong Jare duite
pawekang magawe sumur satus alah ika dening magawe.Telaga seratus, alah ika palanya dening wwang magaweakan
SUGENG TANGGAP WARSO ENGGAL 2009 LAN TANGGAP WARSO 1430 H, MUGI-MUGI TANSAH KINAYUNGAN RAHMAT SAKING ALLOH SWT. LAN DADOS DUSUN INGKANG MAJENG TUR
Jangkep Tigang nDoso Dinten Wonten Paran…..
Sampun tigangdoso dinten, kulo ngayahi tugas wonten paran. Banda Aceh…, meniko paran ingkang kasebat lan kulo jujug saking Ngayogya. Sak jatosipun meh sami antawis kitho Banda Aceh meniko kalian Ngayogya, kithonipun mboten patos wiyar, antawis sak kitho Ngayojo nanging mboten kalebet kabupaten Sleman lan Mbantul, saking pinggir ngantos pinggir antawis namung 7-8 kilometer. Kitho Banda Aceh meniko kelebet resik wonten lingkungan, amargi wonten peraturan ingkang kasebat Qanun ingkang njelasaken menawi bebucal sampah sak nggen-nggen saget dipun dendo. Ugi wonten Propinsi Nanggroe Aceh Darusallam meniko tiyang setri utaminipun ingkang sampun aqil baliq kedah ngagem pengagem muslim utawi jilbab, wonten panggenan ingkang khusus sak umpami mlebet wonten pekarangan Masjid Raya Baitturahman tiyang setri kedah ngagem jilbab. Wonten Banda Aceh kathah masakan ingkang khas, namung wonten mriki meh sedoyo masakan pedes. Kathah rencang ingkang crita menawi wonten Banda Aceh mesthi ngagem sakit padharan amargi mboten biasa nedha ingkang pedes lan panas bumbunipun ( http://bimonur.multiply.com/photos/album/17/Kuliner_Banda_Aceh-1 ). Kulo kemawon betah wedal sekawan minggu kagem ngepasken padharan supados saget nedhi ingkang leres lan mboten murus-murus.
November 9th, 2008 | Category: Diary, Kabudayan Jawi | Leave a comment
cangkem e tambah nglambyar.....sing ngisor baju abang iki sopo jes....
sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo siro ngumbar suoro tanpo
sangsoro yen tinompo amung dadi cobo...ngudhi luhuring budhi mukti kang ginayuh luhur kang kahesti...iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung
nggoleki dewe....Haaa yooo bener sekali mas.... aku malah rung pernah ngrayu mulane rung payu2 ki :roll:G usah ngrayuuu...aku dewe wae sing g
saru mesti sakpiturute opo to kang lha ra mudeng jew aku ki , ra pengalaman maraimbok di ajari aku whalah ngene kok ndadak diajari....1. sawang-sawangan (mesti kuwi, mosok arep ungkur-ungkuran),2. rembugan, nek jaman saiki ngloby utowo tawar menawar,3. nek wis cocok regane njuk dol tinuku utowo transaksi...piye wis
saru mesti sakpiturute opo to kang lha ra mudeng jew aku ki , ra pengalaman maraimbok di ajari aku whalah ngene kok ndadak diajari....1. sawang-sawangan (mesti kuwi, mosok arep ungkur-ungkuran),2. rembugan, nek jaman saiki ngloby utowo tawar menawar,3. nek wis cocok
pm iwans wrote: iki arep transaksi tuku wedus po piye kok tawar menar ki iyo iki latihan dadi blantik , neng ra mung wedus tok jew, mblantiki kabeh dodolan pokokke masgarengKoordinatorLo
pinter ngrayu la masalahe nganti saiki yo durung dwe
ngrayune ditraktir ngenet wae no...._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
SANGKAN PARANING DUMADI: JAGAT ALIT BAWONO SETRO (SANGKAN PARANING DUMADI)
banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing didahar ibu lan
ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe
jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN... 2.BAYI UMUR 2 WULAN
wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI)... 3.BAYI UMUR 3
KUMOLAH , arane HYANG WIDHI. 4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR KUMORO DJATI,
IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO). 6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO. Hm ..hehehe yo wes
suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1..
balung 2.sungsum 3.otot 4.getih ...5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat
ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko
kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure
tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane
ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku
sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,
pangggondo 4.pangucap 5.pamikir...ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwas aku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku
(CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo
seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,.aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang
PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN...
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu MutmainahSEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas
Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
LURAH DESA MARGOMULYO (part2)	19 Jan 2009
sing gudho...ciwi dewe sing gudho
guduk aq pank sing gudho...ciwi dewe sing gudho aq.... gurung tau rasane
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi.1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.5. Napsu, tegese angkara.6. Akal, tegese budi.7. Jasad, tegese badan.Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning urip kita, ananging akeh kang pada katambuhan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, tegese ora arah ora enggon, akanta tanpa warna tanpa rupa , asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi : ”Kombang angajap ing tawang”, tegese : kombang angleng ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : la takyun, saka durung sanyata ing kahanan.Dene Cahyu iku minangka tajalining Dzat, awit kasorotan saka purbaning Dzat sejati, dipralambangi : ”Kusuma anjarah ing tawang”, tegese : kembang tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane.Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku dadi sesandaning urip,
banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane.Dene Sir iku minangka
wuluh wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane.Dene Roh iku minangka tajalining Sir, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Tapaking Kuntul anglayang”, tegese : ora mawa labet tapaking manuk kuntul anglayang iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan kajariyah, dening sanyata metu ing kahanane.Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka wisesaning sukma sajati, dipralambangi : ”Geni murub ing teleng samudra”, tegese : kaelokan urubing geni ana sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi : ”Kuda ngerap ing pandengan”, tegese : jaran anyander isih kinarung ana sajroning jajaran dadi upacara, surasane pada karo pralambang : lumpuh angideri jagad, mula ing dalem martabat kasebut : akyan maknawiyah, dening sanyata kawedar ing kahanane.Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing ngarep mau,
kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.DERAH KAHANANING DZAT ING DUNYA LAN ING DELAHAN (ACHIRAT)Kodok kinemulan ing Leng —— Kodok angemuli ing Leng DZATING GUSTI KANG NGUWASANIING ATASE TURU TANGI LAN PATINING JASAD KITABalik mungguh Dzating Gusti iku kaceke karo kawula dening
pangrasaning budi, pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh.Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angredakake hawaning napsu, anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabeh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad kita, banjur weruh maneh marang saniskara kang katon ing alam dunya, mula dipralambangi : anenun senteg pisan anigasi tegese : lagi sadela ing paningaling alam ngimpi banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh.Kaya mangkono uga umpamane manawa
hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya,
maneh dadi manungsa kang sampurna sarta waskita ing saniskara. ————————————————————————————————-Alang Alang KumitirKapethik saking buku wirid hidayat jati.14 Comments PATRAPE MANEKUNG (SEMADI)PATRAPE MANEKUNG SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGADene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang cinipta dadi, kang sinedya ana, kang kinarsan teka saka parmaning Kang Kawasa, mungguh pratikele Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.Wiwit angurangi dahar sare, anyegah sahwat ambirat napsu hawa ing sawatara dina, banjur pasa anglowong sarta ambisu ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akekonyoh (damel) ganda wida jebab wangi (minyak wangi), adedupa madep mangetan utawa mangulon angarepake keblate dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit
aja nganti katindihan, nuli asta karo angrangkul jengku patrap sidakep suku tunggal, darijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu rancang, jempol asta banjur winawas karo pucuking grana, nuli anata wetuning napas tanapas anpas nupus, aja nganti tumpang suh kumpule dadi siwiji, ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono panariking napas, wekasane manawa sareh anarik napas maneh saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake panjenenganing Dzat kaya mangkene :“Ingsung Tajalining Dzat Kang Amaha Suci, Kang Amurba Amisesa kang Kawasa angandika kun fayakun, dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun, ……………… anung………….. metu saka ing kudratingsun”. Manawa wis mangkono, adat pada sanalika bae kayektenan kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe.Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12.3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi Ruwah ijabahe tanggal kaping 15.5. Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah.Urut-uruting Arane Wahananing DzatIng mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki.CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku.N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo
tegese cahya kang santosa, warnane ijo.5. Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji, warnane putihMungguh grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah.S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi tegese rahsa
tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning asmaraturida.4. Sir Ngaji tegese rahsa mulya, iya iku dadi wahyaning
Sirullah tegese rahsaning Allah.R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.1. Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake anggaotaning badan, dingibaratake roh kewani tegese kaupamakake nyawa kang
tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake hawananing napsu.4. Roh Rochani tegese nyawaning suksma, iya iku
Pangeran, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.6. Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah.Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa
Suksma anganakake rasaning jasad. Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese suksma utama, yen kumpul dadi Retna Inten Jumanten, iku ngibarating martabat Wachidiyat, campur dadi Sasraludira, iku ngibarating martabat Wahdat, sampurna dadi Sotyaludira, iku
Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi.N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasebutan.1. Napsu Luwamah tegese angangsa, darbe hawa amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat kahananing ati
leburing kulit getih.3. Napsu Sufiyah tegese meles, dinamani napsu Suwiyah tegese adreng, darbe
hawa amarakake loba, iya iku loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane ing
Dene manawa kapatitisake witing napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh.A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan, manawa kaetung dalah kang arangkep nama dadi pitung pasebutan, pada anartani marang ngibarat namaning ati, kadadiyane anunggal pasebutan.1. Budi Maknawi, iya ati manakwi tegese wahyaning budi.2. Budi Sanubari, iya ati sanubari tegese wahananing budi.3. Budi
Dene manawa kapatitisake pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat pada anglimang pakarti.1. Diarani Karmendriya tegese purbaning budi, kayata :
dubur, asta, sikil.J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi
wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese taberi adus esuk.2. Angengurangi dahar tegese dahara
napsu tegese aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung ing asepen iya wallahu alam katarimane.Dene manawa arep waskita dununging asepen, iku, sakaliring rupa kita kapasrahena marang kang adarbe rupa sakaliring swara kita kaulihena marang kang adarbe swara, paninggal
manawa wis bisa mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andeprok, lumayu sarwa
anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat wewejangan saka para Wali ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining
kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadaton, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandes, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung, wejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Benang, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati, wewejangane, Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Kajenar, wewejangane, Sasahidan.Kang kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin, wewejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus,
kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga enggonku
luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun.Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene.Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi.Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, sukma, napsu, budi, badan kabeh, sumarambah saka ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika kayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra ing netra, wahanane dadi bisa aningali iya iku paningaling Dzat angagem ing netra kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika kayu anguripi kahananing suksma, sumarambah ing lidah, wahanane dadi bisa angandika, iya iku pangandukaning Dzat angagem lesan kita.4. Ing nalika kayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagem ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing getih, wahanane dadi bisa ambekan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadene, iya iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip. b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku
kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat, iya urip kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sajati,
pesene,,mbah e,,, jaman sak iki enak jaman suharto neng bab pangan lan sandang,,jaman sak iki medeni kabeh,mbarang dengah larang, paten2nan neng kono neng kene,
SANGKAN PARANING DUMADI: SEDULUR TUNGGAL BANYU AGUNG PAMBUDI SAK KELUARGI ...ngaturaken sedoyo kalepatan...nyuwun Agung'e
kawulo,awit saking Sedoyo cidro ing roso karyo soho wicoro ingkang sampun kalampah. Ya
Ana tetesing rasa kang wola wali pakartine,cetho yen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe,kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote,utawa langgeng,tetep,adjeg,kaya dene getere jejantungira. Wadhah kanggo papane dhawuh kang wus manunggal kalawan bumi,tegese wadhah lan isine ora bisa pisah,utawa sing andhawuhi
Awakmu durung lahir aku wis dadi UPK. Ojo macem macem awakmu nang kene, tak dadikno perkedel, dadi perkedel temen awakmu. Masiyo wong wedhok ojo pikir nggak wani”. Jare UPK UPSe nambahi: “Awakmu bayaran telat sithik wis
Pr : Omah sugih magrong-magrong, rejekine sak embong Nanging kok dadi sombong Jare duite segudang, tumpakane mobil sedan Nyatane ora sembah...
Karisma Kapoor ing adicara Taunan Nokia ka-14 Star Screen Awards (2008).
(1974-06-25) 25 Juni 1974 (umur 42)
Juni 1974 (umur 42)).[1] Dhèwèké undangan akrabé Lolo. Dhèwèké iku aktris Bollywood kang lair ing Mumbai, Maharashtra, India,[1] saka pasangan Randhir Kapoor lan Babita.[1] Dhèwèké iku putu aktor lan sutradara India kang jenengé Raj Kapoor lan saduluran karo aktris kang jenengé Kareena Kapoor.[1]
Ning kauripan asmarané, dhèwèké sempet dilamar karo Abhishek Baachchan.[1] Lamaran kasebut diumumaké ing sasi 2002 bebarengan karo ulang taun kaping 60 bapaké Abhishek, Amitabh Bachchan.[1] Ananging, patang sasi sawisé iku, ing sasi Februari 2003, hubungané pedhot.[1] Ing tanggal 29 September 2003, Karisma palakrama karo aktor kang jenengé Sanjay Kapur, CEO saka Sixt India.[1] Saka bebrayanan kasebut, dhèwèké diwènèhi anak loro.[1] Anak kang kaping pisan lair ing tanggal 11 Maret 2005 dijenengi Samaira.[1] Anaké kang kaping loroné dijenengi Kiaan Raj, kang lair ing tanggal 12 Maret 2010.[1]
Karisma mbintangi filem pisanané kang judhulé "Prem Qaidi" ing taun 1991.[1] Ing taun 1992, dhèwèké mbintangi filem kang judhulé Jigar, sawisé iku dhèwèké mbintangi filem Anari.[1] Dhèwèké aktif akting nganti taun 1996.[1] Ing taun 1998, dhèwèké mutusaké kanggo mandhek sadhéla saka donya akting.[1] Dhèwèké bali manèh ing donya akting ing taun 1999, mbintangi filem komèdhi garapan sutradara David Dhawan kang bisa suksès, judhulé Biwi No.1 bebarengan karo Salman Khan dadi lawan mainé.[1]
Ing taun 2000, dhèwèké menangaké bebungah Filmfare Best Actress Award kaping loroné amarga perané ing filem kang judhulé "Fiza" disutradarai déning Khalid Mohammed.[1] Pananmpilané taun 2002 ing filem kang judhulé "Shakti – The Power" anggawé dhèwèké olèh bebungah kategori Best Actress.[1]
Ing sasi Oktober 2008, dhèwèké bebarengan karo aktor Arjun Rampal lan sutradara Farah Khan nggelar pertunjukan tari Nach Baliye 4.[1] Ing taun 2011, Karisma Kapoor mainaké peran ing
id)berita Karisma Kapoor diundhuh tanggal 21 Agustus 2011
Nyuwun informasi perkembangan Dusun Nganggrung Margoagung, awit kula sampun dangu wonten tanah sebrang dados kirang pidados kawontenan mriku. kulo lahir wonten dusun Nganggrung mriku, matur nuwun saderngipun
moco tulisane, dadi ora iso komeng. Lha aku ora weruh opo2
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta
tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu sanga wolu / telu) warsa srani nga nem nem (sanga nenem nenem) alangan tutup kwali lumuten kinepung lumut
Pusat Alat Sex Wanita Penis Manual Silikon Tekuk Di Jawa Timur Meliputi :
soalipun lek kulo damel alon mboten penak…nyuwun pencerahanipun…
Matur suwun…Ninja In My heard Always,,,,,
Budy Vocer said this on	Oktober 23, 2011 pada 3:24 pm | Balas yen jik reyen santai-santai wae sik
“sesekali” sampai ke @8000 Rpm dan gak harus lama..
Hourex150L said this on	Oktober 23, 2011 pada 5:43 pm | Balas Lumayan Mas Bro sag3t perkosa Ninin Kulo,,,,,,,ancen Mboten rugi kulo tumbas Motor Hattori,,,,,Tak kebuli kabeh,,,,suwun sanget
NAFSUHawa nepsune manungsa dijlentrehake ing jagad pakeliran Laku pasa, ing wulan Pasa apadene ing saliyane wulan Pasa, kaprah diarani minangka salah sijine laku kanggo ngendhaleni hawa nepsu. Tumrap wong Jawa, meper utawa ngendhaleni hawa nepsu dadi salah sijine laku tumuju dadi manungsa kang utama. Paugeran urip ing filosofi kabudayan Jawa kang nengenake sandhang tinimbang pangan mujudake salah sijine asil saka laku meper hawa nepsu.Sing dikarepake nengenake sandhang dudu arupa menganggo lan nglumpukake sandhangan-sandhangan kang sarwa apik, ananging ateges nengenake upaya ngapikakae pribadi, mbangun citra kanthi sarana tansah ngupadi apike kapribaden lan solah bawa.Dene ngiwakake pangan, cetha bisa ditegesi laku ngendhaleni kasenengan marang panganan utawa meper hawa nepsu kang metu saka weteng. Laku pasa mujudake salah sijine cara kang kaprah dilakoni wong Jawa kanggi meper hawa nepsu iki.Ing filosofi kabudayan Jawa kang dadi pancadan uripe wong Jawa akeh sumadya ubarampe kanggo nyinau babagan prelune tansah meper hawa nepsu. Tumrap wong Jawa ora kangelan yen pengin nyinau, mangerteni lan ndhudhah babagan hawa nepsune manungsa kang wis dijlentrehake ing jagad pakeliran wayang kulit. Para pujangga Jawa jaman kawuri uga duwe kawigaten gedhe marang babagan hawa nepsu, saengga kabeh kang gegayutan kalawan hawa nepsu iki tansah diwulangake kanthi sarana seni pedhalangan utawa pakeliran Jawa.Tumrap wong Jawa, kayadene kang dijlentrehake ing buku Pengendalian
lan remuke donya iki gumantung hawa nepsune manungsa.Yen ana pemimpin kang duwe watak lan kapribaden kang apik, hawa nepsune kagolong apik yaiku muthmainah, saengga bisa mujudake memayu hayuning bawana (nglestarekake lan makmurake bumi saisine). Suwalike, yen sawijining pemimpin iku tansah nguja hawa nepsu amarah utawa kamurkan, bakal numusi rusake bebrayan kang tundhone uga nemahi rusake bumi saisine. Nepsu amarah kang tansah ngejak marang laku duraka, nerak angger-angger lan mburu senenge dhewe, bebasan kayadene geni. Kanthi mangkono mung cukup pawitan penthol rek jres siji wae wis bisa ngobong apa wae. Watake wong kang dikuwasani nepsu amarah iku tansah kumawasa, pengin menange dhewe, lan kumudu-kudu minangkani hawa nepsune lan syahwat-e.Ing jagad pewayangan utawa pakeliran wayang kulit ana paraga wayang kang dadi pralambang hawa nepsu kang tansah nggubel jiwane manungsa. Dene hawa nepsu kang tansah nggubel uripe manungsa iku kaperang dadi papat yaiku amarah, lawwamah, supiyah utawa mulhimah lan muthmainnah. Watake wayang Dasamuka kang kebak angkara dadi pralambang nepsu amarah, yaiku nepsu kang tansah ngejak manungsa marang tumindak duraka, dur angkara kanthi sarana sipate kang tansah adigang, adigung lan adiguna. Wayang Kumbakarna dadi pralambang nepsu lawwamah, yaiku hawa nepsu kang tansah nyacat salahe liyan, kalebu salahe dhewe. Hawa nepsu lawwamah iki sejatine wus nuduhake sipat kang luwih apik kang tuwuh saka kasadharane dhewe.Watake wayang Dewi Sarpakenaka, pralambang wong wadon kang tansah kagodha dening wong lanang kang bagus praupane, mujudake pralambang nepsu supiyah utawa mulhimah. Hawa nepsu iki sejatine wis alus, saengga meh padha kalawan wisik utawa ilham, yaiku wisik kang apik lan wisik lang asipat ala. Dene wayang Wibisana mujudake pralambang saka nepsu muthmainnah, yaiku jiwa kang anteng lan jatmika ing badan wadage manungsa. Karana iku Wibisana iku kang dadi pralambang nepsu muthmainnah ora melu sedulur-sedulure, yaiku Prabu Dasamuka, Kumbakarna lan Sarpakenaka, ananging malah melu Sri Rama Wijaya, mungsuhe sedulur-sedulure. Ana candhake.Manungsa dadi palagan paprangan nepsune dhewe Jumbuh kalawan pralambang hawa nepsune manungsa cacah papat kang dijlentrehake ing pakeliran wayang kulit, miturut Imam Al Ghazali kaya kang diandharake ing Ihya Ulumuddin, manungsa kuwi diwernani patang kekuwatan sipat lan nepsu. Nepsu cacah telu asipat duraka, yaiku asipat kayadene kewan asu kang nglambangake sipat galak, asipat kayadene kewan babi kang nglambangake sipat kemaruk, asipat syaithoniyah kang dadi pawadan tuwuhe sipat kewan asu lan babi iku. Dene sing pungkasan sipat rubbubiyah utawa uluhiyah kang nuwuhake rasa eling marang Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Sipat sing kaping papat iki yen dirembakakake lan dikemonah kanthi temen-temen bisa ngluwari sipat syaithoniyah saka pribadine manungsa. Kanthi mangkono, sejatine manungsa iku dadi palagan paprangan antarane telung kekuwatan kang asipat ala, dur angkara, duraka lan siji kekuwatan kang asipat tansah njurung lan nggeret pribadine manungsa marang kabecikan.Hamung wong-wong pinilih wae kang bisa menangake papranganan antarane telung nepsu dur angkara lan siji sipat kabecikan iku. Paprangan iku kudu dilakoni kanthi temen-temen murih siji sipat kabecikan iku bisa menang nalika adhep-adhepan kalawan telung sipat nepsu kang dur angkara.Gusti Allah Kang Maha Asih sejatine wus mepaki ubarampe tumrap manungsa ing alam donya supaya bisa ngemonah
arupa akal lan nepsu. Iki kang ndadekake manungsa beda kalawan malaikat kang mung antuk ubarampe akal saka Gusti Kang Maha Kuwasa, ananging ora duwe nepsu. Samono uga beda kalawan sato kewan kang mung antuk ubarampe nepsu tanpa akal. Dene manungsa, menawa luwih ketarik marang ”tarikane langit”, tegese bakal luwih cerak marang sipat taat kayadene malaikat. Suwalike, yen manungsa iku luwih seneng marang ”tarikane bumi” utawa kadonyan, ateges dheweke luwih cerak marang sipat kewan.Amarga manungsa iku dipepaki ubarampe akal lan nepsu, mula dheweke duwe kalodhangan dadi titah kang apik dhewe, bisa luwih apik tinimbang malaikat. Ananging, manungsa uga duwe bisa dadi titah kang drajate luwih ala tinimbang sato kewan kang mung ngudi mareme hawa nepsune. Para pujangga Jawa jaman kawuri, ya para leluhur kabudayan Jawa, akeh kang kondhang minangka insan kamil (manungsa paripurna). Iku karana para pujangga iku wus kasil meper hawa nepsune kanthi maneka rupa cara lan upaya.Sejatine, hawa nepsu mono duwe sipat kang kas lan ketara banget. Miturut anggepane wong Jawa, ”hawa” iku ateges rasa wegah nindakake samubarang laku kang asipat nyedhak marang sipat taat (marang Gusti Allah Kang Maha Asih). Dene ”nepsu” ateges semangat kanggo nindakake laku maksiyat. Kanggo ngemonah ”hawa nepsu” iku kudu kanthi cara mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan suwalike, mindhah ”nepsu” marang ”hawa”. Tegese, rasa wegah nindakake parentahe Gusti Kang Maha Asih dipindhah menyang wewengkon ”nepsu”. Saengga kang tuwuh sabanjure rasa wegah nindakake laku maksiyat. Suwalike, semangat kanggo nglakoni tumindak maksiyat (nepsu) dipindhah menyang wewengkon ”hawa”. Saengga kang tuwuh lan ngrembaka arupa semangat nindahake kabeh prentah-E. Ing jagad kabudayan Jawa, wus akeh tuladha laku mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan ”nepsu” marang ”hawa” iku.Tumrap wong Jawa, salah sijine laku kanggo meper hawa nepsu yaiku laku ngurang-ngurangi, kalebu laku pasa lan laku tapa kang nglimputi tarak brata, mesu brata, tapa brata lan pati brata. Tarak brata iki ing bebrayane wong Jawa kang sinebut ngurang-ngurangi, yaiku ngurangi mangan, ngombe lan turu (cegah dhahar lawan guling). Mesu brata yaiku lelaku kang kwalitase luwih dhuwur tinimbang tarak brata. Ing kene, wong wus ngupadi marang laku prihatin rohaniah. Tapa brata mujudake lelaku kang luwih manther marang sangkan paraning dumadi utawa manunggaling kawula gusti. Dene pati brata arupa lakune manungsa Jawa kang wus nggayuh tingkat dhuwur dhewe, yaiku wus tekan marang mangerteni lan ngenali Gusti Allah kang haq. Ing laku pati brata iki kang kabudayan Jawa sinebut wus kasil nggayuh manunggaling kawula gusti.
men akeh,tekan gun kid gek nyalon lurah eee kene wae wis dadi camat koq,... iyoyo,,neng lak ra due gaji,,nyalon lurah wae
kang eka!! nek bojone ke cok sms san kaleh kanjeng putri kulo wiwidHanSipLo
Sanghyang sukma sejati....engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno)
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese
nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
Miyang meng grage tuku penganan..
Pemréntah Propinsi Jawa Barat, Kabupaten/Kota Cirebon lan Indramayu madahi plaksanan penelitiyan-penelityan perkawis basa, sastra lan carakan Cerbon kanggé mantepaken keajegan basa Cerbon kanggé ngangsalaken legitimasi ilmiyah minangka wujud prancanan sumber data pelanggengan lan ngembangaken basa
netepaken basa Cerbon, minangka basa padinan/bagongan lan bebasan.
SD/MI, SMP/MTs, SMA/SMK/MA kelayan nganggé kecaketan budaya, boten nganggé kecaketan wewengkon pulitik (geopolitik) ingkang bakal nrubusaken rasa ingkang boten adil.
bebasaan basa Cerbon lan nyukani pengajénan dumateng pelanggeng, pegiyat minangka piyambek utawi lembaga lan seniman ingkang
Dharmanipun kanggé mundhakaken aji basa Cerbon sacara kaélmuwan ngliwati pinten-pinten dedamelan ingkang
Keraton-keraton Cirebon ngutamakaken pengayoman, bedaran lan pangembangan naskah-naskah, kempalan-kempalan sosial minangka wujud pelanggengan pangembangan basa Cerbon.
inggih menika, menawi tiyang wanuh dhateng Paduka, Allah ingkang sejatos, ingkang mboten wonten tunggilipun,
OBAT PEMUTIH KULIT PEMUTIH WAJAH BADAN EMILAY SOLO Di Jawa Timur Meliputi :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klepp_stasjon&oldid=884047"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 13 Juli 2014.
DESANE INYONG KEBOCORAN SENENG GOLETI LAN NGUMPUL2NA BARANG JADU SUKUR ANA SING
ANTIK ,SOLOT SUWE KO AKEH SING SENENG LAN PADA KEPENIN
YA TEK DOL EEEEHHHH JEBULE NUMANI LAN BATENI KANCA2 MBOK
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Al-Hadi&oldid=1109817"	Kategori: Kalairan 764Kapatèn 786Khalifah Abbasiyah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 7 Januari 2017.
Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI
minangka Elie) (miyos 30 September 1928)[1] inggih punika salah satunggaling novelis, filsuf, humanitarian, aktivis pulitik, lan korban holocaust Yahudi ingkang saged panggah gesang. Piyambakipun nyerat langkung saking 40 buku, ingkang paling misuwur antawisipun inggih punika Malam, inggih punika sawijining memoar ingkang nggamabaraken pengalaman-pengalamanipun sadangunipun Holocaust.[2]
Wiesel dipunanugrahi Penghargaan Perdamaian Nobel nalika taun 1986. Komite Nobel Norwegia nyebut piyambakipun minangka "utusan dhateng umat manungsa," lan nyathet bilih lumantar perjuanganipun kangge nglampahi "pengalaman pribadinipun piyambak ingkang ngrendhahaken umat manungsa ingkang katingal wonten ing kamp-kamp Hitler," sarta "karya praktisipun kangge perdamaian," Wiesel sampun nyamektakaken pesen ingkang kiyat ingkang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 19 Oktober 2016.
Kliwon = 8 Jum’a...
Obat perangsang bentuk nya gel manjur pekalongan semaramng 087833844310
nek ono, ayo budhal bareng cah. budhal dino Jumat, soko Pasar Senen numpak ekonomi ala backpacker…
nek gak ono koncone, yo tetep budhal
ing nguni-nguni Kang kocap ing serat Babad Babad nagari Mojopahit Nalika duking nguni Sang-a Brawijaya Prabu Pan samya pepanggihan Kaliyan Njeng Sunan Kali Sabda Palon Naya Genggong rencangira.
Kangjeng Sunan Kalijaga, Ditemani oleh Sabdo Palon dan Naya Genggong.
2. Sang-a Prabu Brawijaya Sabdanira arum manis Nuntun dhateng punakawan Sabda
3. Sabda palon matur sugal Yen kawula boten arsi Ngrasuka agama Islam Wit kula puniki yekti Ratuning Dang Hyang Jawi Momong marang anak putu Sagung kang para Nata Kang jumeneng ing tanah Jawi Wus pinasthi sayekti kula pisahan.
5. Sinten tan purun nganggeya Yekti kula rusak sami Sun sajakken putu kula Berkasakan rupi-rupi Dereng lega
ingkang warih Nggih punika wedal kula Wus nyebar agama budi Merapi janji mamai Anggereng jagad satuhu Karsanireng Jawata Sadaya gilir gumanti Boten kenging kalamunta kaowahan.
tengah-tengahipun Kaline banjir bandhang Jeronne ngelebna jalmi Kathah sirna manungsa prapteng
Bebaya ingkang tumeka Warata sa Tanah Jawi Ginawe kang paring gesang Tan kenging dipun singgahi Wit ing donya puniki Wonten ing sakwasanipun Sedaya pra Jawata Kinarya amertandhani Jagad iki yekti ana kang
sadarum Wong glidhik ora mingsra Wong tani ora nyukupi Pametune akeh
kathah kang ndhatengi Kayu katahah ingkang ilang Cinolong dening sujanmi Pan risaknya nglangkungi Karana rebut rinebut Risak tataning janma Yen dalu grimis keh maling Yen rina-wa kathah tetiyang
Alun minggah ing daratan Karya rusak tepis wiring Kang dumunung kering kanan Kajeng akeh ingkang
Lindhu ping pitu sedina Karya sisahing sujanmi Sitinipun samya nela Brekasakan kang ngelesi Anyeret sagung janmi Manungsa pating galuruh Kathah kang
ing jaman limunan Langkung ngungun Sri Bupati Njegreg tan bisa angling Ing manah langkung gegetun Kedhuwung lepatira Mupus karsaning Dewadi Kodrat iku sayekti tan kena owah.
Arabika, Robusta Gesing, Lanang. Semua original Temanggung. Wah mosok ra ngerti, dolanmu kurang adoh, kopimu kurang pait, knalpotmu kurang ngebrong, bojo mesti yo urung nduwe Liberto Amin
JAMAN EDANPancen amenangi jaman edan,sing ora edan ora kaduman.Sing waras padha nggragas,sing tani padha ditaleni.Wong dora padha ura-ura.Begjane sing eling lan waspada.Ratu ora netepi janji,musna prabawane lan kuwandane.Akeh omah ing ndhuwur kuda.Wong mangan wong,kayu gilingan wesi padha doyan rinasaenak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalahtan nindakake ukum Allah.Bareng jahat diangkat-angkat,bareng suci dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal,lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak,anak nladhung biyunge.Sedulur padha cidra,kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh,manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil,akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin.Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip,yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha digething.Sing pinter duraka padha dadi kanca.Wong bener thenger-thenger,wong salah bungah-bungah.Akeh bandha muspra ora karuwan larine.Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret.Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,ngumbar angkara murka,nggedhekake duraka.Wong apik ditampik,wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung,wong ala pinuja-puja.Wong wadon ilang kawanitane,wong lanang ilang kaprawirane.Akeh jago tanpa bojo.Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak,akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang jaran,wong lanang numpang slendhang pelangi.Randha loro, prawan saaga lima.Akeh wong adol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku,njaba putih njerone dhadhu.Ngakune suci, sucine palsu.Akeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener,pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu,wong mulya dikunjara,sing curang garang,sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang,wong judhi ndadi.Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham.Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi.Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat,sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe,sing cilik kecelik.Sing anggak kalenggak.Sing wedi padha mati,nanging sing ngawur padha makmur,sing ngati-ati sambate kepati-pati.Cina olang-aling kepenthungdibandhem blendhung,melu Jawa sing padha eling.Sing ora elingpadha milang-miling,mloya-mlayu kaya maling,tudang-tuding.Mangro tingal padha digething.Eling, ayo mulih padha manjing.Akeh wong ijir,akeh wong cethil.Sing eman-
rat,bakal ana dewaangejawantah,apangawak manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna.Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha.Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa,utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati.Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris,padha rebut bebener garis.Tan kasat mata tanpa rupa,sing mandhegani putra Bathara Indra,agegaman trisula wedha.Momongane padha dadi nayakaning prang,
aluk,tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.Parak esuk banter,ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur.Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampalagi tumeka ing ngarcapada,ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca,arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha,apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang,nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang.Sing padha nyembah
ya Kresna,ya Herumurti,mumpuni sakehing laku,nugel tanah Jawa kaping pindho.Ngerehake sakabehing para jim,setan, kumara, prewangan.Para lelembut kabawah prentahsaeka praya kinen abebantu manungsa Jawa.Padha asenjata trisula wedha,kadherekake
dosanira,kaadhepake ngarsane kang Kuwasa.Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta.Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.Ora tuwa ora enom,semono uga bayu wong ora ndayani.Nyuwun apa bae mesthi sembada,garise sabda ora gantalan dina.Begja-begjane sing yakinlan setya sabdanira.Yen karsa sinuyutan wong
canggahira, pindha lair bareng sadina.Ora bisa diapusiamarga bisa maca ati.Wasis wegig
sumuruping gegaman.Mula den udia satriya iki,wus tan bapa tan bibi,lola wus aputus wedha Jawa.Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula :pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,sing
Senenge anyenyoba, aja kaina-ina.Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.Ingarsa begawan wong dudu pandhita.Sinebut pandhita dudu dewa.Sinebut dewa kaya manungsa,kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake,tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti jlentrehgawang-gawang
yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun,tur isih kuwasa nundhung setan.Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.Ya siji iki kang bisa njarwakakeutawa paring pituduh jangka kalaningsun.Tan kena den apusiamarga bisa manjing jroning ati.Ana manungsa kaiden katemu,uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.Aja serik aja gelaiku dudu waktunira,ngangsua sumur ratu tanpa makutha.Mula sing amenangi gek enggala den luru,aja nganti jaman kandhas.Madhepa den amarikelu.Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada,ing jaman Kalabendu nyawa.
ngasorake liyan.Para kawula padha suka-sukaamarga adiling Pangeran wus teka.Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.Para pandhita ya padha ngreja,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang.
wayang golek, wayang klitik), Schattenspielen (wayang kulit) und dem seltenen Bildrollendrama (wayang beber).
dateng alamat email panjengan, mbak Warsiti. Suwun wangsul.
ngelingana,Carita ing nguni-nguni,Kang kocap ing
Klawan Paduka sang Nata,Wangsul maring sunya ruri,Mung kula matur petungna,Ing benjang sakpungkur mami,Yen wus prapta kang wanci,Jangkep gangsal atus tahun,Wit ing dinten punika,Kula gantos kang
diubah lagi.) 7. Sanget-sangeting sangsara,Kang tuwuh ing tanah Jawi,Sinengkalan tahunira,Lawon Sapta Ngesthi Aji,Upami nyabrang kali,Prapteng tengah-tengahipun,Kaline banjir bandhang,Jerone ngelebne jalmi,Kathah sirna manungsa prapteng
Bebaya ingkang tumeka,Warata sa Tanah Jawi,Ginawe kang paring gesang,Tan kenging dipun singgahi,Wit ing donya puniki,Wonten ing sakwasanipun,Sedaya pra Jawata,Kinarya amertandhani,Jagad iki yekti ana kang akarya(Bahaya yang
wiring,Kang dumunung kering kanan,Kajeng akeh ingkang keli,
Sakedhap boten kaeksi,Wangsul ing jaman limunan,Langkung ngungun Sri
kasebat tembang?menawi leres tembang, tembang punika seratanipun sinten?matur nuwun sak derengipun SvargaWargaLokasi : SuroboyoReputation : 0Join date : 25.12.10Subyek: Re: PERCAYA RAMALAN SABDO PALON NAYA GENGGONG? Fri Feb 11, 2011 10:50 pm cafein_drunk
JUAL OBAT PERANGSANG WANITA ALAMI PERANGSANG CEWEK Di Jawa Timur Meliputi :
‘Pangriptane Manungsa Iku Wis Nyata Lan Sampurna’ 13/12/2016 Goa Grubug
“Uler (t) dadi amaning tetanduran, ngrikiti godhong nganti pundhes, tanpa welas marang wit kang nguripi awake, suprandene bareng tekaning mangsa tuwa eling marang panggawe becik,
kepriye yen manungsa kang duwe kalakuan ala ora bisa mari nganti tumeka ing pati, apa kalah karo pakartining khewan cilik”
duniaForum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Lintang" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Lintang"
Umpetna transklusi | Umpetna pranala | Umpetna Dialihna
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Lintang:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Wikipedia:Daftar Artikel Dhasar ‎ (← pranala | sunting)
Astronomi ‎ (← pranala | sunting)
Tata Surya ‎ (← pranala | sunting)
Pembentukan Lintang ‎ (← pranala | sunting)
Astrofisika ‎ (← pranala | sunting)
Benda astronomi ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Lintang ‎ (← pranala | sunting)
Merkurius ‎ (← pranala | sunting)
Srengenge ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Lintang"	Menu navigasi
Rum 16:3 | Aku nyuwun dikirimké slamet marang sedulur Akwila lan Priska, kantyaku nyambutgawé kanggo Kristus
Rum 16:33Aku nyuwun dikirimké slamet marang sedulur Akwila lan Priska, kantyaku nyambutgawé kanggo Kristus
WOSING SUPOYO JISIM SUCI JALARAN NALIKO LAHIR ONO ING ALAM NDONYO IKU JABANG BAYI DALAM KEADAAN SUCI,DADI MOWO KAREP .TEKANE SUCI YEN BALI
WONG MATI NGONO SENAJAN-TO WIS MATI ,KANG DIARANI SEDULUR PRIBADI 4 CACAHE ISIH NGETUT-AKE NGANTI TEKAN KUBURAN ,WOSING ..PENGIN WERUHPAPAN PUNGKASAN SEDULUR YO IKU (JISIM) ONO NGENDI DUNUNGE ,DADI PANGERTENE ,SING DI PAYUNGI DUDU JISIM-E NANGING SEDULUR PRIBADINE SING ISIH NGETUT-AKE NGANTI TEKAN KUBURAN,TOTO LAHIR SEDULUR SING 4 (PAPAT)CACAHE YO IKU DUMUNUNG ONO
KEJAWEN) MESTI DI UJURAKE NGALOR.
PANGERTEN BAB 5. DITALI TELU,,=.IKU DUNUNGE NGELING'AKE MENOWO MANUNGSO URIP DUWE SIFAT 3 (TELUNG PRAKORO)...YOIKU ..GOLEK,NYEKEK,MATEK,MULO NGANTI TUMEKANE PATI SIFAT TELU MAU ISIH DIGOWO KANGGO TONDO LAN PERLAMBANG....(DI TALI TELU).
PANGERTEN BAB ,,6.YEN WIS TEKO KUBURAN TALI DIUDARI..= (TALI TELU YEN JISIM WIS DISELEH ONO KUBUR BANJUR DIBUKAK)..DUNUNGE IKU SEJATINE MENEHI TULODHO MARANG SING URIP WOSE PARINTAH TEMBUNGE ;ENGGAL BUKAK'EN MARGO SENAJAN AKU WES TEKAN JANJI ,AKU AREP MENEHI PALAPURAN MARANG GUSTI BAB TUMINDAK-KU SAKSUWENE AKU IKI URIP ONO ALAM NDONYO AKEH ALANE OPO AKEH BECIK'E
BAB MAESAN LAN PANGERTENE. 0P0 SEBAB'E MAESAN IKU KOK 2 (LORO) CACAHE .
MAESAN IKU TETENGER 2 (LORO) CACAHE ,MULO MUNG LORO DUNUNG SOKO DINO 7 DIJUPUK WILANGAN
BLES.....(MAESAN 2 LORO..WUS TUMANCEP ING BUMI)..
BAB URIP. URIP IKU ORA ONO KANG NGURIPI, URIP IJEN,URIP LANGGENG ORA KENO ING PATI,NGURIPI SEKABEHINH KAHANAN.,URIP IKU UGO ORA
warung pangku (39),kopi pangku gresik (28),warung kopi pangku gresik (18),kopi pangku (16),warung kopi pangku (11),warung pangku di gresik (11),warung kopi pangku di gresik (11),lokasi warung pangku gresik (5),warung pangkon (4),lokasi kopi pangku gresik (4),tempat warung kopi pangku gresik (3),alamat smelting gresik (3),sukomulyo manyar gresik (3),manyar gresik (3),warung
“akeh udan salah mangsa, akeh prawan tua, akeh randa nglairake anak, akeh jabang bayi lahir nggoleki bapake”.
Akeh menungso mung ngutamakke duwit, lali kemenungsan, lali kebecikan lali sanak lali
Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin, luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka (
saking Allah weruh zati Allah, weruh sifati Allah, weruh fiili Allah. Weruh nabi Adam ibu
kum siro kabeh, jin, setan, menungso, malaikat, gusti Allah ingkang gawe. Lima robi’ kun fayakun limo
Gusti Allah, kulo nyuwun mati Islam, serto tetep iman, lan sepuro duso. Tiga salis nganggo
ojok sing apatis, soale yok yok opo awak dewe kolem kenek akibate.lek sing gak ngerti opo2, yo diwarahi lek osi. sing ironis kan sing itreng tapi gak peduli...saknone negoro iki
endi sambungane kieh_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
am sing ehm2 iku naaaakkkkk...... iso di eeenneee (.)(.) huahahahha.... mlayu aku (kate golek panggon sing penak) de erixPELATIHJu
ayu manis tahes pinter sumringah koyok ojobku, lek pancen aku sreg yo osi senengdan juga masio cilik lemu mbuthel ireng pethakilan koyok suwiwi, lek pancen aku sreg yo osi seneng
Watkins Glen New York inggih punika tlatah ing pétangaan kilèn New York, ing dhusun Watkins Glen, ing sisih kidul TlagaSeneca. Watkins Glen anggadhahi curug-curug ingkang alit lan dados papan ingkang éndah, amargi wonten tetingalan ingkang éndah. Ing taman punika wonten papan kagem kémah, papan piknik ingkang ageng, kolam renang, lan sapanunggalipun. Ananging ingkang dados karemenan wisatawan inggih punika margi ing sangajengipun Glen, utamanipun tlapak ngarai. Mboten kados padhang ara-ara ingkang kasar, ananging papan punika arupi papan wisata ingkang saé. <!-Taman ing tengah kitha, ing sebrang margi saking toko sub. Glen inggih punika alit. Kados gadhahi panjang 2 mil utawi 300 meter, lan papan-papan punika kados sejangkahipun manungsa. Papan punika boten rame, ananging sae lan sepi menawi tasih enjang.(ora cetha karepe)-->
Tetingalan ing Watkins Glen, New York[besut | besut sumber]
Menawi badhe tumuju dhumateng Watkins Glen kedah nglangkungi satunggiling trowongan, dipunlajengaken kreteg ing sanginggilipun Glen Creek. Bageyan saking kaendahan papan punika inggih punika margi kagem mlampah ingkang wonten sèlanipun lan kreteg ingkang dipunwangun ing taun 30 dados bageyan saking proyek pendamelan umum. Kaendahahan sèla-sèla Watkins Glen saged dipunsamèkaken kaliyan Rivendell.
Ing wekdal Victoria, Watkins Glen dipunsamiaken kalian Curug Ageng Niagara lan Saratoga Springs ingkang dados wisata utamanipun. Taman punika dados griya kagem kirang luwih 20 curug.
Ing Watkins Glen wisatawan saged hiking. Kirang langkung 800 langkah sawekdal hiking saged katingal wontenipun guwa-guwa lan curug ing kanan lan kéréngipun lan ing ngandhap. Ing 200 langkah ing pérangan pungkasan punika mbebayani sanget. Ananging ing puncak, wonten toko es krim ingkang dados karemenan wisatawan.[3]
^ "American FactFinder". United States Census Bureau. Dijupuk 2008-01-31. ^
Dijupuk 2008-01-31. ^ (id)www.gogirlfriend.com(dipuntingali tanggal 26 September 2011)
Wisata ing DonyaCurug ing New YorkKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
no. 6, (795-819 M). 8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). 10.Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). 11.Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M). 12.Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M). 13.Prabu Resi
mosok omahe dewe digembok po ora kok malah sing luwih ngerti tukang ronda.. barangkali gadis2 jaman sekarang begitu.. donya wae lali po meneh
mending golek seng luweh becik wae.. ojo
dadi aneh yo.. ;)lha opone kang sing aneh....:*)0(:_________________Sedayaning kedhah
perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Nah cah-cah ra buyar-buyar e, crito ngalor-ngidul ra karuan. Jare nek ktemu persija ngko arep budal
mari ngrapake sual dilla, nah ak kudu jaluk ijin dhisik nuh???
Wied, sopo sing gae artikel, kwe dhewe??
Karanggetas, Pituruh, Purworejo - Wikipedia
Karanggetas kuwe salah siji desa nang Kecamatan Pituruh,
Karanggetas,_Pituruh,_Purworejo&oldid=178676"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten PurworejoPituruh, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.44, tanggal 11 Maret 2013.
ben ora OOT mengko di seneni juragan blog …..
ono seng weruh ora kosumsi fino karo scoopy …?
sing durung ke copy.. apa emang kudu nganggo aplikasi
adaYang tulus tanpa ingkarDan prasangkaYang tulus tanpa ingkarDan prasangka
banyak yah?soale sing nang nduwur
waypoint 16: Wadi Tarkiba junction
Pucanglaban,_Tulungagung&oldid=1064728"	Kategori: Kacamatan ing Jawa WétanKabupatèn TulungagungKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.42, 16 Juli 2016.
wong dodol kuwi yo mergawe je…Poko’e sing anarkis, brutal, suporter nDeso, Katrokkkkk… Persibo
Perhatikan: Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah panggawe ala Gunaning wong luput Geni atemahan tirta Maling adoh tan ana ngarah ing mami
Pitulunging sukma suci, marang sejatinya rasa, ngrowangi karya sirnane, rasa kang ala punika, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa.05Wong anut rasa sejati, kalangkung suka pirena, mring pakarya becik kabeh, nyegah mring pakarya ala, siyang latri tan pegat, madhep mring tindak kang tuhu, ing ngabyantara Pangeran.06Sukma suci tansah kanthi, ngrowangi sejati rasa marma dahat ing trisnane, dennya atunggal karenan, siyang latri tan pisah, selaminya asih lulut, anut lan palastra.07Kang kalih saeka kapti, tegese nunggal ing karsa, saeka praya ciptane, karsanya sejati rasa, inguja saben dina, dahat dennya anjumurung, mring
karsane Hyang Agung, tindaknya sukma kang mulya.09Wateking rasa sejati, sengit marang kadurjanan, mring becik dahat asihe, becik trus rasaning driya, tuhu suci ing
mring Gusti Allah, Hyang Widi mengku gaibe, tan arsa ginunggung jalma, ngesti nggunggung Pangeran, iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.Suraosing gesang ingkang nunggil kaliyan suraosing Gusti Allah, punika kahurmatan lan pangabekti, saged langgeng wonten ing pejah saha gesang, punapa malih begja utawi cilaka.PUPUH IIDHANDHANGGULA01Wateknya ingkang rasa sejati, asring sungkawa marang dosanya, dosa sajroning batine, dosa alus punika, lelabeting dosa ing uni, ingkang wus den apura, kalawan Hyang Agung, pan isih sumandhing tunggal, nging asring kagodha rasa sejati, marma asring sungkawa.02Rasa seca tan arsa mring sisip, lan
nulya pasrah.05Ati wekel ngirid marang mukti, tuhu temen anjunjung mring drajat, lumuntur mring sih gedhe, wondene langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejatinya iku, urmat mijil saking driya, pan puniku ingaran urmat sejati, ing ngarsaning Hyang Suksma.06Barang karsa tinimbang rumiyin, apa karya arjaning sesama, apa dadya ing rusake, karya sukaning
lamun sugih, dudu ecaning raga, eca rasa alus, surasa nunggal ing Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya.08Rasa ayem lan tentrem jro ati, senadyan jroning kasusahan, rasa rena ing atine, rasa marem ing kalbu, cipta rasa tunggal Hyang Widi, iku rasa kang nyata, rasanya Hyang Agung, dudu rasa dhadhaharan, nanging iku rasa nikmat jroning ati, ing ngarsanya Hyang Suksma.Manungsa ingkang nampeni dhawuhing Gusti Allah punika ingkang kangenan rasa sejati. Gadhah kamukten salebetipun nandhang nistha, saha kabegjan salebetipun sangsara. Tindaking gesangipun mboten miturut raosing hawa napsu.PUPUN IIIS I N O M01Surasa kang sejatinya, mung dhawuhe Hyang Maha Suci, surasa ingkang mirasa, tegesnya nikmat pribadi, datan wonten kang nyami, sanadyan eca sadarum, nglangkungi samudaya, lamun tinimbang sayekti, dening janma ingkang wus bangkit pangrasa.02Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh Hyang Widi, durung weruh mring surasa, ingkang mirasa sayekti, mung
kena ginawa sugih, ya kena ginawa lara, kena ginawa ngemasi, mati marga sayekti, mati urip jatinipun, mati mungguh ing raga, sukma sejatinya urip, jroning pati sayektinya aneng gesang.07Aneng eca jroning lara, aneng mukti jroning pati, aneng sugih jroning mlarat, aneng suka jroning sedhih neng aji jroning isin, jroning asor aneng luhur, jro kalah ana menang, aneng wujud jroning gaib, baa gaib iku tegesenya samar.08Samar mring netranya janma, wujud netranya Hyang Widi, basa wujud iku : ana, samar ing netranya janmi, Allah ingkang
sawiji-wiji, sandyan ingkang becik lawan kang ala.Tiyang ingkang kanggenan rasa sejati punika mikir lan ngatos-atos menggah ing tindakaing gesangipun.PUPUH IVK I N A N T H I01Sejatining rasa iku, temen ing ngarsa Hyang Widi, marma den bangkit angrasa, mring dhawuhnya Maha Suci, pan iku surasa mulya, surasa ingkang linuwih.02Panindak
Gusti, andhap asor jroning driya, lereh lirih jroning pikir, sanadyan nabda sawanda, tinimbang lan jroning ati.05panabda kang mijil iku,
pikir kang sayekti.06Lamun wus mijil ing tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus
mung kalahir, datan kanthi rasa nyata, pan duraka animbuhi, antuk dosa mring Hyang Suksma, ing donya mring akerat neki.08Rasa jati watekipun, karya becik sakeh janmi, kalawan mring kadang warga, suka becik anglangkungi, nadyan kinarya sungkawa, utawi winales serik.09Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus tindaknya
driya, murih bangkit anglampahi, sirnaning durta angkara, tumanem angga pribadi.12Nglampahi karsa Hyang Agung, tumindak karsaning Gusti, sarasa mring Gusti Allah anunggal rasa mring Gusti, amrih tulus ing pamuja, kalawan rasa sayekti.13Puja tan mangkono iku, suwung ngarsaning Hyang Widi, endi aran kalakuwan, yen tan sabar marang juti, tan wurung anut mring dhustha, kena ginodha ing iblis.Gesang tanpa rasa sejati punika gesang tanpa guna, kados dene ukoraneki “urip iku minangka uyahing jagad, mangka manawa uyah iku ilang asine, kang kagawe mulihake asine apa? Wus ora ana paedahe apa-apa …. kajaba mung dibuwang lan kedakan dening wong”. PUPUH VP O C U N G01Munggweng sekar : piguna gandanya arum, dene munggweng uyah, migunani mring rasa asin, janma guna mring rasa ingkang sanyata.02Ngandel
batinnya kang iblis, lamun nabda, mijil ingkang
mijil ing pamuwus, ywa nilar kang rasa, raos sajatining urip, marga urip iku sajatining sukma.07Ingkang rasa : emban-nya
janmi, kang supaya terang padhang lan pratela.11Rasa jati : tan uwas maras ing kalbu, sumangyeng mring Allah, nadyan lara tekeng pati, lamun lampus rumaseng mantuk mring suwarga.12Saben rina : sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mangsa, pinundhut Hyang Maha Suci, tinggal raga, prasasat santun busana.13Pangrasanya : aneng donya mondhok
wijilipun, pan wijil ing swarga, nalika nunggal Hyang Widi, ing kono wijilnya sajatining rasa.Tiyang ingkang temen ing batos punika gadhah gesang langgeng, gesangipun rosa sarta mantep, boten kados dene baita ingkang kaoncat-ancitaken dening ombak.PUPUH VIP A N G K U R01Tyang kang wus temen batinya, gunging tindak lan manabda pan yekti, pangandelnya mring Hyang Agung, tan mandheg mangu ing tyas, pracayeng mring Gusti Hayang Agung, ing tyas tan araga-raga, mantep yekti jroning ati.02Trisnanya tan nganggang-anggang, nadyan mring Hyang Widi, tuwin mring sanak sadulur, akanthi kasucian, pan mangkono
Kathah tiyang sugih kencana, tuwin kathah janma asugih ngelmi, nanging tyang temen ing kalbu, punika awis arang, marma janma ingkang temen tuhu terus, iku sejatining janma, wus darbe urip sejati.04Lir urip satemennya, awit donya tumekeng akerat neki, urip langgeng wastanepun, iku uriping sukma, kang den
tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi.07Nadyan janma kang sembahyang, myang janma ngabekti mring Maha Suci, yen tan dhasar satuhu, pan iku tanpa guna, nadyan payah lathi, lidhah, badanipun, tan katrima mring Hyang
kalbu, tansah gung panarima, tansah rumangsa sugih lir pendah ratu, myang badan kadya wit pisang, pisah sukma bosok nuli.15Prameswari lan Narendra, ing wuri tamtu basah lawan bacin, nadyan putri ayu langkung, wuri mangkono uga, saking dosa
becik iku ora bisa ngetokake woh kang ala, lan wit kang gering iku ora bisa ngetokake woh kang
nyandhang.02Lan tinimbang lan praptanya ingkang bukti, nrima saananya, idhep-idhep nglakoni, mring karsanya Gusti Allah.03Yen wungu, ngadeg, lenggah, tansah ambudi, murih tinarima, mring Allah kang Maha Suci, mangkono ciptaning rasa.04Nambut karya kalawan tuhuning ati, ing saben arinya, antuk kedhik, nedha thithik, antuk agung, nedha kathah.05
nulya sinimpen ing driya.09Lamun ngaji aliya Kitab kang Suci, myang tulis mawarna, becik rinasa sayekti, kang muni jroning tulisnya.10Sagung karsa, ngadeg, lenggah pan ambudi,
mijil ingkang ganda, arunya pan angambari, myang tinariksa mirana.12Tuhuning tyas mijil ingkang ganda becik, ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta sewaraning janma.13Umpaminya : wit blimbing pan awoh blimbing, janma tuhu seca, mring rasa ingkang sejati, tamtu awoh kanyataan.14Pan iku panengran ingkang sejati, tyang temen ing driya, tan kena binekten sisip, ing donya tekeng ngakerat.15Ati becik mijilken pakaryan becik, lamun ati ala, umijil pakarya sisip, tan becik donya myang kerat.16Gandanya lampus myang ganda ingkang urip, tamtu kawistara, ganda becik marang urip, ganda ala mring palastra.Sa-ngalam donya punika betah tiyang temen.PUPUH VIIIM E G A T R U H01Sapa temen, tinemenan mring Hyang Agung, pamintanya kinabuli, ing donya myang keratipun, wus malbeng bebasan neki, jangka, prapta, cipta dados.02Pangarsaning paminta, yen kanthi laku, wus wajib bangkit anampi, yen mring laku kang
mring tindak becik lan adil, ana ngarsane Hyang Agung, trisna, sabar, andhap budi, ngesthi karsanya Hyang Manon.06Watak temen ngungkuli kancana murub, nglengkungi inten kang adi, marga kanggep mring Hyang Agung, kang jumeneng ing suwardi, panggepnya datan pedhot.07Katemenan dhasarnya saking Hyang Agung, wijining rasa sejati, amung temenya Hyang Agung, kang tuhu, temen pribadi, iku temening Hyang Manon.08Marmanya janma kang tuhu temen terus, benjang kajen mring Hyang Widi, wondene ing donyanipun, ingajenan mring pra janmi, samya pracayeng ing batos.09Para manungsa, bangsa
kalbu, tamtu mijil ingkang muring, terkadhang nulya anjotos.12iku pratandha yen arsa seca tuhu, nanging badanya pribadi, sungkan mring tindak kang tuhu, tyasnya ingkang dadya saksi, tindak mogok mring Hyang Manon.Tiyang ingkang temen dhumateng Pangeran, dipun welas temen.PUPUH IXM I J I L01Sapa anut rasa kang sayekti, rukun maring Hyang Manon, sapa anut
kinaot, nglangkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginodha mring iblis, tan was nganti mati, upamanya iku.03
kang sejati, pan samya ngapusi marang sukmanipun.05Beda tiyang anut rasa sejati, wus tepung Hyang
Yaro Sab dua Karo . . . MP3 Zindagi yun hui basar tanha Kaafila
Pukis, Rujak Cemplong, Rujak Kecut, Rujak Lontong, Rujak Sayur, Rujak Uni, Rujak Petis, Rujak Manis, Rujak Lethok, Rujak Gobet, Ragi
"BISMILAHIROHMANIROHIM"SUGENG RAWUH"Di Season 2 Kagem Para Peserta Lomba "TAYUB" OJO GELO (SOLO) Tag juri @dadali95 @KiJagadmoyo @papagaul_ISS @0cTaVia_ISS "Selamat Berkompetisi "(
BERANDAKenalan Anton lan Erni murid anyar ing SMP iki.Anton lungguh sakbangku karo Erni,mergo lagi mlebu pisanan mulane durung kenal.Anton banjur ngajak kenalan Erni. Anton : "eh,jenengmu sapa?"
Erni : "Aku Erni,lha kowe?"
Anton : "Aku Anton saka desa Kepuh,omahmu endi Er?"
Erni : "Omahku desa Waringin.
Ingkang dipuwastani tembung rangkep dwipurwa inggih punika....
d. tembung ingkang dipunrangkep wanda ngajeng lan wingkingipun
2. Tuladha saking tembung rangkep dwiwasana inggih punika...
4. Unsur intrinsik ingkang ngrembag babagan watakipun paraga inggih punika...
5. Kepriye watakipun Dasamuka ing cerita wayang...
6. Tembung ingkang pikantuk panambang lan lan boten pikantuk ater-ateripun inggih punika...
7. Panambang ingkang gadhahi teges akon inggih punika...
a. ane lan ake c. a/ana lan na
b. aken lan ipun d. ku lan mu
8. Panambang ingkang gadhahi teges nindakake pakaryan kangge tiyang sanes inggih punika...
b. soal sing ning papan tulis kui saiki garapa
d. adhiku digawekake dolanan saka papah gedhang
9. Ing ngandhap punika ukara ngangge basa ngoko lugu ingkang leres inggih punika....
10. Ukara ing ngandhap punika ngginakaken basa ngoko lugu, kajaba...
a. dhek, bapak pundhutna buku kae.
b. Ibu kalih bapak arep tindak ning omahe budhe.
c. mangke sonten punapa kula kepareng sowan ing dalemipun ibu?
11. Ukara tanggap (kalimat pasip) gadhahi titikan, kajaba....
a. Intan nulisi bukune. c. layange tinulis nganggo bolpen abang.
b. Murni nyilihi klambi adhine. d. Sigid nyaponi latar omahe.
13. Ukara tanduk ing ngandhap punika ingkang lepat inggih punika, kajaba…
a. kordhene dipasang ing jendhela. c. soale katulis ing buku tugas
b. Reni nggawe sega goreng. d. Murni disilihi buku Wati.
14. 1. Pungkasane aku bisa jikuk pelajaran saka pengalamanku mau.
3. Cerita bakune aku lagi dolanan ing kali.
a. 4 – 2 – 3 – 1 c. 2 – 3 – 4 – 1 b. 4 – 3 – 2 – 1 d. 3 – 4 – 2 – 1
15. Sigra milir kang gethek sinangga bajul
Geguritnan ing nginggil guru lalu lan guru wilanganipun inggih punika...
a. 12u, 8i, 7a, 8i, 7o c. 11u, 7i, 8u, 7i, 8o
b. 10u, 12i, 8u, 8i, 8o d. 12u, 8i, 8u, 8i, 8o
18. Sing kula kajengke sanes niku, ning niku lho. Ukara kasebut ngginakaken basa...
19. Pak, kula badhe kondur rumiyin. Ukara kasebut yen dipun-ginakaken murid marang guru tembung ingkang lepat inggih punika...
20. Nek aku ora ngono kui kok. Ukara kasebut kram alusipun dados...
d. nek kawula boten ngono kui kok. II. Jawablah pertanyaan-pertanyaan di bawah ini dengan benar dan jelas !
1. Tembung rangkep punika wonten 3 warni, sebataken lan paringi tuladhanipun!(saben tembung rangkep paringi 3 tuladha)
2. Punapa ingkang dipunwastani panambang punika?Paringana tuladha panambang ingkang gadhahi teges akon lan upama!
3. Kados pundi wujudipun basa ngoko lugu lan basa krma alus?Saben basa paringana 2 tuladha!
4. Punapa ingkang dipunwastani ukara tanggap lan ukara tanduk punika?Paringana saben ukara 2 tuladha!
5. Punapa ingkang dipunwastani guru gatra, guru lagu, lan guru wilangan?
a. sawise, lulusan, ndherek c. sawise, ndherek, Jakarta
b. ndherek, pindhahe, menyang d. Jakarta, menyang, bapak
2. Saiki aku seneng sekolah ana ing SMP Negeri 2 Semarang. Ingkang boten tembung lingga saking ukara kasebut inggih punika...
3. A : Kowe wis nduwe kanca pira ing sekolah anyar iki???
a. aku wis nduwe kanca akeh. c. kula sampun gadhah kanca kathah.
b. aku sampun nduwe rencang kathah. d. aku sampun gadhah kanca akeh.
Sang Resi Abiyasa paring dhawuh, bilih ing binjing ingkang wayah bungkus badhe dados senopatining prang ingkang pilih tandhing, prawira tetungguling prajurit, saha dados tamenging para Pandhawa. Sasampunipun gamblang sedaya dhawuhipun Sang Resi Abiyasa, Arya Yamawidura dalah Puntadewa lajeng kadhawuhan wangsul. Konduripun Arya Yamawidura dalah Puntadewa pinarak dhateng wana Wandalaksana.
7. Sinten ingkang wangsul sasampunipun dhawuhipun Sang Resi Abiyasa.
a. Pandhawa lan Resi Abiyasa c. Puntadewa lan Pandhawa
b. Resi Abiyasa lan Arya Yamawidura d. Arya Yamawidura lan Puntadewa
Dina iku simbah ngendika, biyen ana bocah telu sing lagi mulih sekolah njupuk pelem sing ana pekarangane simbah nanging ora matur dhisik. Sing loro menek ana ndhuwur, dene sing siji ngumpulake ana ngisor. Pirsa bocah telu lagi lagi gayeng milihi pelem mau simbah nyedak alon-alon. Sing ana ngisor dijawil karo dikandhani alon-alon, yen padha luwe ayo padha menyang omah bae, simbah wis mateng anggone gawe sayur lodheh karo nggoreng gereh. Bocah mau karo keweden malah mlayu nggeblas tanpa pamit.
8. Ingkang dipuncariyosaken simbah punika wekdal kadadosanipun....
9. Watakipun simbah wonten ing pethikan kasebut...
10. Ingkang dijawil simbah lan badhe diajak nedha(mangan) inggih punika....
11. Piweling simbah, dados tiyang sanajan boten gadhah bandha/dhuwit prayoganipun...
12. Pak Sastro : Nak Budi kuwi daleme pundi?
a. dalem kula caket griyanipun Pak Lurah. c. griya kula caket dalemipun Pak Lurah.
b. griya kula caket griyanipun Pak Lurah. d. dalem kula caket dalemipun Pak Lurah.
Intan : Kula bidhal saking griya tabuh 06.00
a. Dek Intan dhek mau mangkat jam pira? c. Dek Intan kala wau kondur jam pinten?
b. Bu Marti kalawau tindak jam pinten? d. Bu Marti dhek mau mangkat jam pira?
14. ”Aku arep lunga ning omahe Riska”.
a. aku ajeng tindak ning omahe Riska. c. kula ajeng kesah ing dalemipun Riska.
b. kula badhe tindak ing griyanipun Riska. d. kula badhe tindak ing daleme Riska.
15. 1. Wektu iku isih kelas 3 SD, aku tau kecebur ing kali cilik ing mburi omahku.
2. Ya... perasaan wedi iku kegawa nganti saiki.
3. Menawa ora ana kang weruh lan nulung aku, mbok menawa aku wis ora ambegan meneh.
4. Aku ngeri yen bayangke bab iku.
5. Sanajan kali iku cilik, nanging banyune banter.
6. Kanggone kanca-kanca bab iku nyenengake banget, nanging kanggoku nuwuhaken perasaan sing beda.
7. Wiwit cilik aku wis wedi karo banyu. Bab iku ana gandheng rakete karo pengalamanku.
Prathelan-prathelan ing nginggil supados dados carita ingkang sae dipunsusun kanthi urutan...
a. 6 – 4 – 2 – 3 – 5 – 1 – 7 c. 6 – 1 – 4 – 2 – 5 – 3 – 7
b. 7 – 6 – 1 – 5 – 4 – 2 – 3 d. 7 – 5 – 2 – 4 – 3 – 6 – 1
menehi pangerten marang murid kelas VII kang arep melu ”Jalan Sehat” supaya kumpul ing sekolah jam 06.00 WIB.
Prathelan ing andhap punika ingkang jumbuh/cocok kaliyan isi wara-wara ing nginggil inggih punika....
a. murid kelas VII kang arep melu jalan sehat kumpul jam 06.00 WIB
a. dak, ko, di, lan ka c. dak, ko, (a)ny, lan (a)n
b. (a)ny, (a)ng, (a)m, lan (a)n d. di, ka, (a)m, lan (a)n
19. Ingkang kedah dipun-gatosaken nalika maos nyaring inggih punika kajaba....
a. swara c. ekspresi b. ejaan d. intonasi
20. Swaten(swara) nalika maos nyaring punika kedah....
Ragam Basa Jawi punika wonten 3 warni. Sebataken ragam Basa Jawi punika lan kados pundi pangagemipun?
2. Kados pundi caranipun ndamel karangan cerita pengalaman pribadhi ingkang leres punika?
3. Babonipun(inti/induk) saking cerita wayang punika wonten kalih, inggih punika?
4. Punapa ingkang dipunpadosi(dimaksud) ater-ater punika?
5. Ater-ater anuswara cacahipun wonten 4, punapa mawon lan paringi tuladhanipun!
menolak pesenq kanggo wong kejawen “iku lak karepmu WEN KEJAWEN, wong koen isek
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
Vimax Asli Canada Obat Pembesar Penis D.I Yogyakarta Meliputi :
Vimax Asli Canada Obat Pembesar Penis DI surabaya Jawa Timur Meliputi :
Maluku · Maluku Lor · Papua · Papua Kulon · Bali · Nusa Tenggara Kulon · Nusa Tenggara Wetan
Kategori kiye mung nduwé subkategori kaya sing nang ngisor
mlebu logDhiskusi IP kiyeSumbanganGawe akunMlebu log	Bilik jeneng
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.33, tanggal 30 Mei 2016.
Ashanthi Derana MVA - 0 29886 Ashanthi Re Yamaye 145 9601 Ashanthi Mandaram 596 2867 Ashanthi Meena Dasa As 997 20209 Ashanthi Papare 1732 20517 Ashanthi Rea Yamaye 656 3117 Ashanthi Naeu Lugda 221 1062 Ashanthi Rahas Piyapat 1590 16640 Ashanthi Hora Rahase 343 1669 Ashanthi Hitha Pirevi 938 7332 Ashanthi Sanasum Sitha 260 2637
Parikan lan Wangsalan I. RINGKESANING WULANGAN.1. Parikan Parikan yaiku unen-unen rong perangan, kapisan kanggo pancadan, kanggo pencokaning swara. Dene perangan kapindho mawa teges kang dikarepake. Dadi parikan anduweni paugeran telung warna yaiku:1. Kadadean saka rong ukara kang dhapukane nganggo purwakanthi guru-swara.2. Saben saukara kadadean saka rong gatra,lan3. Ukara kapisan minangka purwaka, ukara kapindho minangka uwose.Gathekna tuladha iki!a Nyangking ember kiwa tengenLungguh jejer nggo tamba kangen.b Ngisor nangka ana gubuge,Nandur pari dimangsa walang.Para mudha sopan rembuge,Dadi conto pantes sinawang.
GladhenParikan iki bacutna!a Semarang kaline banjir.Aja sumelang.....b Purwodadi rak kuthane.Sing dadi ..... c
ngganda wangi.Watak putri,.......2. Wangsalan Setitekna ukara iki!“Mbalung geni, mbokmenawa ta.”Mbalung geni iku mawa, disrempet kaya karepe, mbok manawa to.Dadi tembung mbok menawa, entuke saka tembung kaya mangkono iku diarani wangsalan. Dadi wangsalan yaiku unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelake batangane utawa tebusane sarana sinandi. Jinising wangsalan yaiku: a Wangsalan lamba, wangsalan kang mung isi batangan sijib Wangsalan rangkep, wangsalan sing mung isi batangane luwih saka siji.c Wangsalan memet,wangsalan sing carane nggoleki batangane sarana ngoceki maksude tetembungane ambal ping pindho.d Wangsalan padinan, wangsalan kang lumrahe ora mretelakake batangan sebab wong-wong wis pada ngerti batangane; lane Wangsalan apurwakanthi-basa, wangsalan kang edi-peni,kepenak dirungu sebab migunakake purwakanthi-basa.
II. GLADHEN Wangsalan iki terangna kok bisa ditebusi ngono iku keperiye?a Jenang sela ya mas, apuranen luputku.(entuk saka tembung apu)b Mrica kecut, sauni-unine kok ya patut.(entuk saka tembung ......)c Pasar cilik, sida wurung iki.(entuk saka tembung ......)d Balung krambil, aja ethok-ethok ora ngerti!(entuk saka tembung ......)e Kowe ki senengane nglemah bengkah, nyela-nyela bae.(entuk
nempe legi kang, macem-macem polah mu!(entuk saka tembung ......)i Lenga mambu, wis kepepet kepriye maneh?(entuk saka tembung ......)j Bantal dhawa ya Ngger, elinga marang Kang Mahakuasa.(entuk saka tembung ......)k
saka tembung ......)n Nyaron bumbung, nganti cengklungen anggonku ngantu-antu tekamu.(entuk saka tembung ......)o Sakjane ngono krungu, ning dheweke njangan gori, anane mung mbudheg.(entuk saka tembung ......)p E, bareng diaturi priksa kok banjur ngrokok cendhak, neges-neges.(entuk saka tembung ......)q Aja dumeh kuwasa, marang andhahan kok nganak cecak, sawiyah-wiyah.(entuk saka tembung ......)r Carang wreksa lho Dik, babagan iki ora gampang.(entuk saka tembung ......)s Gayung sumur, lamun kemba aja mundur. (entuk saka tembung ......)t Kapi jarwa, dakpethek mangsa luputa.(entuk saka tembung ......)
bedhekaneb Batangane/karepe Mawa paugeran kang gumathokDhapukaning ukaranea Pambuka/ pacadan/ pencokanb Wose utawa isine Garapan Omah1.
hidupSemua artikel biografiArtikel biografi September 2016Rintisan biografi olahragawanRintisan biografi IndonesiaSemua rintisan
ABC diduwéni déning The Walt Disney Company lan arupa bagiyan saka Disney-ABC Television Group, sakdurungé ABC-TV. ABC mulai disiaraké ing TV nalika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 20 Novèmber 2016.
pm	Wah…pancen sampeyan iku telaten tenan Cak Kariyan.
Tulisan iki pancen perlu diwoco poro sedulur sing mampir neng blog ini. Khusus-e sedulur sing nduwe
akeh wong sing dadi pimpinan ora ngerti karo k3 akhire perusahaane ora maju yo ora mundur, aku pesen wae yo cak yuk podo dikembangke k3 kuwi ben produke indonesia iki laku didol neng negoro liyo setuju ora cak
Balas	Bung okleqs	Januari 12, 2008 at 11:54 pm	Lah katanya Sampeyan
Gunungkidul Paling exsotic Sun May 25, 2008 4:39 pm wah mas,kulo wonten inpo meniko,nanging radi
whoah, brarti maret2 ngko mugo regone lan aturan e ora bedo yo lek, suwun lho ki inpone, hehehesisan gawe simB
njaluk pangapurane sing gedhe bgt yha..Aku akeh gawe dosa maring koe..Jhan aku mung menungsa biasa.. Akeh tumindak lan watek alane..Wektu kie aku njaluk rilane koe..Tulung ngapurakno yho..
cicak makan setrikaan, tdk mungkin terungkap...
Tuesday, May 12, 2009 2:52:00 AM
Eling..podho elingo urip mung sawetoro... ojo podho pecicilan.. rumongso ora ono sing mirsani..Hehehe,.....
Henri Philippe Benoni Omer Joseph Pétain (lair 24 April 1856 – pati 23 Juli 1951 ing yuswa 95 taun; kondhang kanti jeneng Philippe Pétain utawa Marshal Pétain) dheweké iku jendral Perancis, kang sawisé iku dadi kepala pamaréntahan Vichy France, saka 1940 nganti 1944.
Amarga kepemimpinané nalika Perang Dunya I, dheweké dianggep dadi pahlawan ning Prancis, ananging amarga kelakuané nalika Perang Dunya II
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Philippe_Petain&oldid=1107143"	Kategori: Tokoh militer PerancisLair 1856Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.14, 15 Novèmber 2016.
punika sastra, urip boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun
kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing
tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman
Penggalih Panjenengan.Sugeng Riyadi Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan
wes ketok teko bhasane ikuu, haha..
lha wong dereng kulo oprasi je…hehehehe sajak e mekaten,nopo mengke nek nggantos ngeh kedah kaleh block kipun mas??
nek rumongso kuat monggo di pun tumbas..
nek dereng kiat nggeh di lerem ke atine…
kulo setuju kaleh sampean kang…yen mboten kiat nggeh monggo ngunyah watu mawon….nggeh kulo sampon piker2 niko AHM pun edan…mboten miker kale
Kramantara/Krama Lugu (KL), Mudha Krama (MKr), Wredha Krama (WKr), Krama Alus/Inggil (
Walang abang menclok ning kara, walang biru walange putih
bujang maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau mulih
Omah gendheng dak saponane, Ati seneng kowe mrene
Mlaku mlaku tuku ketan, ayu ayu kok brengosan.
Angkutan umum dadi becak, biyen premium saiki pertamax
Numpak gethek weruh yuyu, kowe elek ora payu
Golek tikus entuk asu, yen tak elus aja nesu
Nyangking ember kiwo tengen , lungguh jejer tombo kangen
Jare mulyo nanging dodol karung goni, jare tresna nanging nyatane nglarani
Dahono tegese geni, raseksa tegese buto, dadi bocah kudu gemi, yen kepingin urip mulyo
Ngasah arit nganti landhep, nggolek suket dhuwur lemah, yen sekolah kudu sregep, banjur kerja gawe omah
Kembang anggrek rumambat tepining gethek, nganti tuwek ilmu iku ora entek
Manuk dara, mangan molen nganti lemu, aku lara, amarga kangen sliramu
Ana tamu gawa ketan, untu mambu rung sikatan
Numpak motor muter muter, teka teka tenger-tenger
(5 wanda + 5 wanda) x 2
(7 wanda + 9 wanda) x 2
Thomas: Okehmen telu ki, siji wae, ben ra membebani APBR
Erwan Setiawan ‎Rahmad Widiyanto:angka taone ojo gede2,nggone 1000mimpi artine wong edan kuwi!hahahahah…..
Ing. Sistemas | Ing. Industrial | Ing. Civil | Ing. Mecanica | Ing. Electrónica | Ing. Electrica | Ing. Quimica | Ing. de Minas | Ing.
Taman Nasional laut Sepanjang lan Saobi nang Kepulauan Kangean, Kabupaten Sumenep.
Kawasan hutan raya yaitu Taman Hutan Raya R. Soerjo sing berada nang
basa Indonesia Mei 2016Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholPages with bad rounding precisionIndonesiaGeografiJawa TimurKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.22, tanggal 30 Mei 2016.
Jun 17, 2009 1:46 am Wis pokoke nganti ra iso
saiki aku lungo adoh arang-arang bali, moga2 bengkelnya berkembang pesat
Agu 21, 2010 @ 04:53:13 lek jumono, iseh mbukak bengkel diesel ora, kabare piye neng kono. Apek2 wae, pokoke podo slamet, waras, wareg lan sehat. Mesjid rame ora lek? dr hadi di
Ora kroso patokan pring kang katancepake Ono Taman Endah Magetian setahun kepungkur Wus katon semi wiwit angremboko Nambah kaendahane taman wetan Lawu iki Sanadyan durung ngrembuyung koyo den karepake Ananging wus ngremboko katon ijo royo royo Ngelingi biyene amung
nyalahna wong sing akhire tergoda maca karena wis nyekel. Salahna sing ndalah saurunge jumatan. donge sing nyetak kwe tulisane ditambahi : JANGAN DIBAGIKAN / DILETAKKAN SEBELUM SHOLAT JUMAT
Yen sampean dudu wong DKM ya jajal ngelingna maring petugase.. mas, ndalahi bar jumatan baen.. kwe arane action, ora mung ngresula..
jaba dudu aku,ya koen oh sing mbangun tegal ^^
Setuju Konsep Pembagian Buletin Jumatan yen aku wis tau ngomong mrg takmir masjid sing tempat byasa aku jumatan, mung nganti saiki ajeg
10. Pengakuan Eks Parasit Lajang by Ayu Utami
saiki ki susah mbedake antarane wong ngemis sing merga kesrakat karo wong ngemis sing dasar males ning pingin sugih.... wong ngemis saiki ki okeh sing luwih sugih timbang sing sodakoh jee... neng nggonku ana kwi wong ngemis wedok..mataun taun mben setu minggu ngemis nang ngomah nggendong bocah cilik...ning tak gatekke bocahe ora gede gede....ning aku ya rung tau ngerti bayine... nurut etunganku bocah sing dogendong dek sepisanan ngemis nggonku kuwi kudune wis sekolah SD kelas 2/3 lha anehe sing digendong ki kok panggahumur 2-3 tahunan bocahe. menyadari
sekilasdaerah.htm – 31k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
sek nyruput wedhang lan nyumet jisam soe..hm
ngene IKI aku kok kelingan slirane terus yo...hm yo wes iki
KADUNUNGAN AKSORO DJO KANG SINEBUT NUKAT GHAIB.WULAN IKI MANCIK GANEP SEPISAN WULAN
opo ora kelingan gawe hidangan sahur karo suami…wes kebablasan tenan dunyo iki…
Sing eling bulan puasa thok ya akeh contone yo mbak ulan saiki nganggo JILBAB.. xixixixixiiii tobat sambel… mari puasa buka maneh…. NGAKU….lan….
GUNUNG API PURBA NGLANGGERAN GUNUNG KIDUL
Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare Nglaweyan. Ing waktu mas
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
183 m (600 ft 4.7 in)[2]
tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 22.00, 12 Desember 2011 (UTC).
kebangsaané Pasisir Gading sing main minangka bek tengah kanggo Manchester City ing Liga Primer Inggris lan Pasisir Gading.
Touré miwiti karir ing ASEC Mimosas. Panjenengané uga naté main kanggo Arsenal sadurungé gabung karo Manchester City. Touré minangka Mas kandung saka Yaya Touré, sing uga kanca siji tim ing Manchester City F.C..
Tim nasional[besut | besut sumber]
Touré wes main kanggo Pasisir Gading wiwit taun 2000. Debuté ya iku wulan April 2000 nglawan Rwanda. Panjenengané main ing kabèh limang pertandhingan kanggo Pasisir Gading nalika dadi runner-up ing Piala Afrika ing nagara Mesir nalika wulan Januari 2006.
Panjenengané wes kasil nembus skuad 23 pemain sing dijeluk déning pelatih Henri Michel ing Piala Donya FIFA 2006 lan kapisan metu ing tanggal 11 Juni 2006, nalika Pasisir Gading kalah 2-1 saka Argentina.
Panjenengané wes nyetak telung gol kanggo Pasisir Gading saka 78 main, rong sundulan nglawan Gabon lan Tajikistan, lan siji nglawan Jepang, salah siji tendangan 20 yard sing mabur banter ing njero gawang.
Toure main kanggo Pasisir Gading ing Piala Donya 2010 ing Afrika Selatan lan dadi kapten ing pertandhingan kapisan tim vs Portugal amarga Didier Drogba cedera, sing
bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 21 Oktober 2016.
bantal sing ndi sam?sing digembol ngalor ngidul iku tah?sek sek...ngembole nang ngarep opo nang mburi seh...
Berita bahasa jawa : Lomba Pitulasan Ingkang Nyleneh
Artikel Terkait dengan Berita bahasa jawa : Lomba Pitulasan Ingkang
kados paraga jathilan. Kajawi punika, warga ugi nggelar bal-balan terong ingkang pasartanipun ngangge daster.
Lomba makan krupuk ing Dhusun Dawung, Desa Banjarnegoro, Kecamatan Mertoyudan, Kabupaten Magelang, lumampah gayeng. Warga ingkang ningali lomba katingal ger-geran, awit pasarta lomba ngangge busana paraga Jathilan, lan numpak kuda kepang. Lomba pitulasn samangke saya regeng, awit binarung ungeling gamelan
Kejawi lomba makan krupuk lan ambil koin sinambi numpak kuda kepang, panitia ugi nggelar bal-balan terong kangge ibu-ibu, kanthi ngangge daster, dene bal kedah dipun tendhang ngangge terong.
Salah satunggaling pamupu lomba, Sunyoto nelakaken remen ngregengaken lomba pengetan dinten Kamardikan samangke.
Wondene panita lomba, Agung, mratelakaken, ancasipun ngadani lomba minangka kupiya kangge ngleluri kagunan Budaya Jawa, sarta kangge njurung warga suapdos greget mengeti Dinten Kamardikan Nagari Republik Indonesia ingkang kaping sewidak sanga taun.
Ing kalodhangan kasebat, panitia nyawisaken bebingah menda, tumrap pamupu ingkang sasab lomba.
Ki Sundul	Assalamu ‘alaikum Wa Rohmatullahi Wa Barokatuh Sakderengipun kawulo nyerat engkang katah wonten riki, dipun tepangaken kemawon, Nami kawulo Slamet ” Soendoel ” Sanyoto. Menawi wonten Kota Magetan riki sampun biasa ngangge peparap Ki Sundul. Alamat lengkap kawulo inggih meniko Rt. 01 Rw. 01 Tlatah Desa Sundul, Kademangan Parang, engkah taksih tumut tlatah
Mantra Siyung Wanara Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh
wemble ning inggris ora koyo ngene cah..
sabar enteni dsik.aku durung adus e..walah parkir mbayar sewu ki..
“monggo derek, menawi wonten punapa kemawon disampekaken uneg-unegipun
piye mas, sing jenenge superter (boromania) ki sing piye, ak bingung dwe.
Mosok sing gelem mlebu stadion terus gelem nyanyi lngsung dadi superter???
Kok g enek tanda anggota, g enek koordinasi
bagasine cilik. Tetep pengin sing gedhe, xeon utawa
Aji-Ajian : Bandung Bondowoso, Bayu Saketi, Pancasona, Selimut Kabut, Panglimunan, Danyang Kencana, *Mata Elang Sakti, *Badai Paceklik, *Amarah Bathara Kwera, *Amarah Bathara Wisnu, *Amarah Bathara Siwa, *Buto
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys Sedaya – Mengucapkan Selamat Ulang Tahun
sing numbak tuno … Sing nyuduk luput… Pungkasan ingsun ora katon….
Siro kabeh dhulur ingsun. Ingsun iki ugo dhulur siro.
Siro meruhi ingsun ... ingsun ora meruhi siro.
KULO SUWUN NUR MUMURIPUN DOYO YEKTI, DOYO URIP, DOYO ALAM ...
YA INGSUN KANG MENGKUBUWANA KABEH ...
anjawi arso manjing wonten ing madyaning sasono wiwoho pramilo kagen asung pakurmatan rawuhing pinanganten sarimbit soho poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun…………..
Sugeng poro sepuh-sesepuh pepunden ingkang dahat kawulo hormati……
Kadang besan miwah sahyaning poro penderek pinaganten kakung sarimbit ingkang saking tlatah………………………..ingkang dahat kinumartan. Soho poro pangembat panggebating projo setianing negari ingkang minongko dados panggayoming poro kawulo dasih ingkang satuhu mahambek berbudi darmo.
Poro rawuh kakung suwowono putrid ingkang dahat sinudarsono ing budi
sinudarsono. Soho poro konco leladi pramusaji ingkang sampun piniji ing gati.
sesarengan kito haturaken dhumateng ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo.
Sak derengipun kaparengno langkung rumiyen kulo hangaturaken tebah siti sekul panuturing kelopo opo rantu bilih wonten lepat kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami minunggar kadang besan dalah penderek pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah…………….. proro dene ing mriki kawulo kuwo wantuncumantoko hanggampil kamardikan soho matur ing ngarso paduko sami, istining gati boten jalaran kawulo kalak duking sugi siti mawah toto krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih ing ri kalenggahan sonten/dalu puniko kulo piñata minongko pranoto adi coro wonten ing acoro pahargyan wikraman agung wonten ing ri kalenggahan………………….
Sak derengipun hadi coro pahargyan wikraman agung wonten ing r kalenggahan …………………….. kapurwakan keparengno kulo hangaturakan minggah reruncening hadi coro ingkang sampun nirantan-nirumpoko.
5. Atur pagayu agyo saking ingkang hanengku karso ingkang mangke bade ka aturaken dening penjenenganipun
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi.1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.5. Napsu, tegese angkara.6. Akal, tegese budi.7. Jasad, tegese badan.Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning urip kita, ananging akeh kang pada katambuhan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, tegese ora arah ora enggon, akanta tanpa warna tanpa rupa , asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi : ”Kombang angajap ing tawang”, tegese : kombang angleng ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : la takyun, saka durung sanyata ing kahanan.Dene Cahyu iku minangka tajalining Dzat, awit kasorotan saka purbaning Dzat sejati, dipralambangi : ”Kusuma anjarah ing tawang”, tegese : kembang tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane.Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku
ora mawa banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane.Dene Sir iku minangka tajalining Nur, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Isining wuluh wungwang”, tegese : ora kawistara isen-isening wuluh wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane.Dene Roh iku minangka tajalining Sir, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Tapaking Kuntul anglayang”, tegese : ora mawa labet tapaking manuk kuntul anglayang iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan kajariyah, dening sanyata metu ing kahanane.Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka
sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi : ”Kuda ngerap ing pandengan”, tegese : jaran anyander isih kinarung ana sajroning jajaran dadi upacara, surasane pada karo pralambang : lumpuh angideri jagad, mula ing dalem martabat kasebut : akyan maknawiyah, dening sanyata kawedar ing kahanane.Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing
dipralambangi : ”Kodok kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.DERAH KAHANANING DZAT ING DUNYA LAN ING DELAHAN (ACHIRAT)Kodok kinemulan ing Leng —— Kodok angemuli ing Leng DZATING GUSTI
kawula dening adanbeni pangawasa, wenang ambabar prabawa sarta anarik wedaring gelar kukudan.Kaya upamane manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh.Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angredakake hawaning napsu, anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabeh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad kita, banjur weruh maneh marang saniskara kang katon ing alam dunya, mula dipralambangi : anenun senteg pisan anigasi tegese : lagi sadela ing paningaling alam ngimpi banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh.Kaya mangkono uga
napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya,
maneh dadi manungsa kang sampurna sarta waskita ing saniskara. ————————————————————————————————-Alang Alang KumitirKapethik saking buku wirid hidayat jati.14 Comments PATRAPE MANEKUNG (SEMADI)PATRAPE MANEKUNG SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGADene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang
Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akekonyoh (damel) ganda wida jebab wangi (minyak wangi), adedupa madep mangetan utawa mangulon angarepake keblate dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit
aja nganti katindihan, nuli asta karo angrangkul jengku patrap sidakep suku tunggal, darijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu rancang, jempol asta banjur winawas karo pucuking grana, nuli anata wetuning napas tanapas anpas nupus, aja nganti tumpang suh kumpule dadi siwiji, ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono
kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake panjenenganing Dzat kaya mangkene :“Ingsung Tajalining Dzat Kang Amaha Suci, Kang Amurba Amisesa kang
Manawa wis mangkono, adat pada sanalika bae kayektenan kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe.Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12.3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi Ruwah ijabahe tanggal kaping 15.5. Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah.Urut-uruting Arane Wahananing DzatIng mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki.CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku.N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku cahya kapindo, warnane abang.3. Nur Mahdi tegese cahya sumirat, warnane kuning.4. Nur Nubuwat tegese cahya kang santosa, warnane ijo.5. Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji, warnane putihMungguh grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah.S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi
Kamali tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning asmaraturida.4. Sir Ngaji tegese rahsa mulya, iya iku
dinamani Sir Gaibi tegese rahsa gaib, iya iku dadi wahyaning asmaragama.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Sirullah tegese rahsaning Allah.R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.1. Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake anggaotaning badan, dingibaratake roh kewani tegese kaupamakake nyawa kang anguripi sato kewa.2. Roh Nabati tegese nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake hawananing napsu.4. Roh Rochani tegese nyawaning
iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah.Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa
Jiwa anganakake napas.4. Tandaning Suksma anganakake rasaning jasad. Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese suksma utama, yen kumpul dadi Retna Inten Jumanten, iku
bali dadi Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi.N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasebutan.1. Napsu Luwamah tegese angangsa, darbe hawa amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat
sampurnane anarik leburing kulit getih.3. Napsu Sufiyah tegese meles, dinamani napsu Suwiyah tegese adreng,
darbe hawa amarakake loba, iya iku loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane
sungsum.Dene manawa kapatitisake witing napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh.A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan, manawa kaetung dalah kang arangkep nama dadi pitung pasebutan, pada anartani marang ngibarat namaning ati, kadadiyane anunggal
siri tegese rahsaning ati, dinamani budi safi utawa ati safi tegese ati wening dadi ngibarat pangrasaning budi.Dene manawa kapatitisake pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat pada anglimang pakarti.1. Diarani Karmendriya tegese
parji, dubur, asta, sikil.J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging
rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih
dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese taberi adus esuk.2. Angengurangi dahar tegese dahara
luwe.3. Angengurangi ngunjuk tegese angunjuka manawa banget kasatan.4. Angengurangi sare tegese sareya manawa banget karipan.5. Angarang-arangi pangandika tegese angandika manawa nganggo masa kala.6. Anguda-uda sahwat tegese asahwata karo garwa manawa banget kangen.7. Ambirat napsu tegese aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung ing asepen iya wallahu alam katarimane.Dene manawa arep waskita dununging asepen, iku, sakaliring rupa kita kapasrahena marang kang adarbe rupa sakaliring swara kita kaulihena marang kang adarbe swara, paninggal
ngaurip kabeh, manawa wis bisa mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andeprok, lumayu sarwa alinggih,
ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi
wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng
Kanjeng Susuhunan ing Majagung, wejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Benang, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati, wewejangane, Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Kajenar, wewejangane, Sasahidan.Kang kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng
Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus,
wis kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga
binasakake luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun.Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene.Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi.Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning
ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika
kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika kayu anguripi kahananing suksma, sumarambah ing lidah, wahanane dadi bisa angandika, iya iku pangandukaning Dzat angagem lesan kita.4. Ing nalika kayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagem ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu
iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip. b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku uriping budi.g. Akal amisesa jasad, tegese budi iku amengku uriping jasad. Mungguh baline mangkene.Jasad kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat, iya urip kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sajati,
asline dianggo dening raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas kuwi. Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo dening Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani. Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwe bojo kang padha, yaiku Dewi Drupadhi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala. Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunthi. Dasanamane, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut padhalangan “mateg aji
trep ing bebrayan Jawa, mula dening para pujangga kita banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Mulane ing crita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing negara Pancala iya Cempala. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala.
Ing versi Mahabharata India, Yudhistira pinter olah kaprajuritan lan gagah nalika perang. Yudhistira iku artine raja prajurit. Nanging ing crita Jawa, Yudhistira iya Puntadewa iku kondhang kadidene titah ludira seta. Kang mengkono mau kagawa saka watake sing jujur, salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yen dijaluk wong liya diwenehake. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati.Minangka tuladha, ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan), Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing negara Buluketiga. Sang Prabu ya manut. Dhirine dipasrahake. Ngenani wewatakane paraga siji iki, oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Awit akeh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah. Ing lakon Baratayuda, Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung, kabeh Pandhawa rumangsa bingung. Sebab, dikaya ngapaa wae Pandhita Durna kuwi gurune Pandhawa. Apa hiya murid arep wani marang gurune ? Untung Prabu Kresna ora kurang iguh pertikele. Terus sing didhawuhi ngadhepi Pandhita Durna iku putra Pancala, Raden Dhresthajumena. Kresna mung dhawuh marang Werkudara supaya merjaya gajah titihane senopati pengampinmg (Prabu Prameya) kang aran Gajah Esthitama. Sawise gajah kelakon mati dikepruk gada Rujakpolo, kabeh wadya Pandhawa banjur kadhawuhan alok yen Esthitama mati. Pamirenge Pandhita Durna sing mati mau Aswatama. Mula Pandhita Durna banjur nglumpruk otot bebayune, kaya wis kelangan daya. Kanthi ati sing bingung, urna banjur takon mrana-mrene, kalebu marang para panakawan, marang Werkudara, Arjuna, Nakula, Sadewa, lan sapitutrute. Kabeh anggone mangsuli padha gelem dhora yen Aswatama pancen mati. Durna akhire takon marang Puntadewa. bareng ditakoni kaya mengkonmo mau mesthi wae Sang Prabu bingung banget, mosok arep goroh ? Dibisiki karo Prabu Kresna yen kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apa-apa, nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. Kresna golek cara liya, supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi”sing lirih banget wae, dene anggone ngucapake tembung “tama”sing cukup sero. Tenan, diucapake dening Prabu Puntadewa ngono kuwi. Saka pangrungune Pandhita Durna, Aswatama mati, mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa, ning Sang Prabu
Dhresthajumena kang wis kepanjingan yitmane Prabu Ekalaya iya Palgunadi kang pingin males ukum. Kanthi pedang ligan, Pandhita Durna ditigas janggane, satemah pralaya. Prabu Puntadewa sing
Satemah para Pandhawa sakadang kudu gelem nglakoni dadi wong buangan ing alas suwene 12 taun. Ing pakeliran
tombak tumbak Kyai Karawelang, lan sangsangan robyong (tilarane Prabu Yudhistira, ratu Mertani) kang dayane, menawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki, sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang. Ing pungkasaning crita, Puntadewa munggah swarga bareng karo sedulur-sedulure. Puntadewa bareng karo asune moksa sing pungkasan. Tinimbang Pandhawa liyane, raja iki luwih resik atine. Ora kumalungkung, ora sok kuwasa, jujur, lan ngugemi agama kanthi ngati-ati. Ing sorga, Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka. Dheweke njaluk supaya melu mlebu neraka. Kamangka, para Kurawa malah enak-enak ana surga. Jebul kuwi mung sawetara. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing surga amarga ana sawetara kabecikan, nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka. Sumber artikel iki saka kaca situs web: “http://jv.wikipedia.org/wiki/
Puntadewa durung isa mlebu Suwarga jalaran isih nggondeli klangenane yakuwi “sona” sing tansah tut buri.
Gabung: Mar 2010Thanks Given: 25Thanks Received: 31 in 27 posts
Give Reputation : RE: Air Terjun Srigethuk, Gunungkidul Pengin manaaaaaa.... Malah tembe ngerti *atur
Unduh Paket Soal Latihan Uji Kompetensi Guru ( UKG ) 2015 | Unduh File Guru Unduh Paket Soal Latihan Uji Kompetensi Guru ( UKG ) 2015 - Unduh File Guru
Unduh Paket Soal Latihan Uji Kompetensi Guru ( UKG ) 2015 |
dalan mlebu neng ndeso sak iki wis di cor ngo semen, maturnuwun dumateng sedoyo masyarakat ingkang sampun
makrifateng AllahSun panahake segara asatGunung gunturLintang rembulan srengenge suremSun panahake wong sejagat
sing tak gebrag atine si jabang bayine.……Teka madep teka idepTeka welas teka asih si jabang bayine…….Maring badan
jabang bayine….…binti…….Ojo mangan-manganOjo turu-turuOjo ngombe-ngombeYen durung tumbo ing
AdamRupa ingsun Nabi YusufSuara ingsun suarane Kanjeng Nabi
latarSakiyen kanggo nyabet bumi bengkahNyabet segara asatKanggo nyabet atine si…….Sida edan wurung edanSida pangleng wurung panglengKaedanan si…….Maring badan ingsunYa ingsun si Jarang
sekabehGede cilik tuwa enom lanang wadonPangkat rakyat rut kemerutWelas asih maring badan ingsunPada tekaha ning
Pambudi sik tak nyruput wedhang kopi lan nyumet jisokam...monggo ..poro sepuh ..amii pinarak lan dipun sekecakaken lenggahipun...ugi matur nembah nuwun ..rawuh panjenengan sami mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar..sagung dumadi..
dunungge ngelmu,Lha saiki Dunungge ngelmu iki anane dateng pundi.. Melu nyruput kopine sinambi ngombe anget2 ten warung prapatan.. 19
Pathak Warak QikqikqikS... Wong wis turu kok yo ono sing ngugah Sopo
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo
Jepang |Video BF Indonesia |Video BF America
（KULO BODO ARI LAKA SAMPEYAN）URIP KIYE SEPI, GUSTI!APAMANING ARI LAKA GRUJUGAN MESEM SAMPEYANATAWA URIP KIYE SEPI ARI LAKA SANJANG SAMPEYANKULO PENGIN TANSAH NANGIS GUSTI!APAMANING DONGA KULO ORA TAU SAMPEYAN RUNGUATAWA TANGIS KIYE LAKA AKHIR SEDURUNG AMINE SAMPEYANKARO EBEN SAMPEYAN LANDRAT DOSA KULO TENG MRIKITENG DUNYA MAWON GUSTI!SOALE NANGKANA KULO PENGIN TERUS SENENGGUSTI, KULO ORA GADAH APA APA,KULO KURUGAN DOSAKEJABA MUNG DOA KARO BANYUNENDRA-（KULO BODO ARI LAKA SAMPEYAN）-
wahh njenengan ngliwati omahku kuwi… cedak sik poto pertama kuwi tempate mbahku..
Menyambut Ramadan (1) - Warung VOA
Menyambut Ramadan (2) - Warung VOA
iki senajan wadon, nanging nyenyandhange nggegilani. Sing ditutupi mung perangan dhaha nganti pupu. Klambine pating slawir dadi ora rapet tenanan, kaya nyandhange wong edan.
Banjur buta sing katelu, ngaku jejuluk Panglena Dhiri. Buta iki olehe nyegat karo nuduhake anggone duwe
(6) “Awewatone ngene: Kajatene wong Jawa iku duwe ceciren mituhu ing kautaman tur tansah ora ninggal
Sing dipangan dhisik dhewe perangan uteg lan atine banjur liyan-liyane nganti entek. Sing dingengeh mung sandhangan kejawen karo KTP sing nuduhake deweke kuwi wong
“Senajan dheweke kuwi wong Jawa, nanging sak ngertiku sing Jawa mung sandhangane lan KTPne. Awit sing dipikir lan dirasa dening wong iku, mung murih dheweke kuwi dianggep wong Jawa. Temah tansah kapenak uripe. Karana dening wong akeh tansah dijaga supaya awet ing kalungguhane iya marga dianggep anggone jawane. Dene bab uripe, lan ngrembakane wong Jawa, dheweke ora
“Senajan dheweke kuwi wong Jawa tur guru sisan, nanging sak ngertiku sing Jawa mung lambene. Awit senajan wicarane dheweke iku njawani, nanging patrap sarta laku kanggo nuladhani
“Senajan dheweke kuwi wong Jawa, nanging sak ngertiku sing Jawa mung buku-buku lan asiling pangothak-atike. Dene bab laku Jawa ora katon babar pisan ing urip padinane. Kajaba kuwi, dheweke malah ora krasa yen njalari sing isih padha enom-enom banjur padha ngasorake Jawa. Awit yen pinuju sesorah, dheweke asring kandha lan nganggep menawa istilah manca iku basa sing mentereng! Umpamane dheweke mung kok kandha yen nganggo basa menterenge…banjur nirokake tembung manca.”
kene mung pengin CUKUP. cukup sak kabehe...arep mangan
Thu Aug 06, 2009 4:55 am Setuju aku karo ki lurah brightness. Tujuan diciptakne menungso kui gur siji: Ngibadah karo sing gawe
bahasan rokok di trit sebelah Fri Aug 15, 2008 10:38 am yanu_aremaniajombang wrote:lho sam sapeyan jek iso ngomong ngunu lho dadi durung dadi mayat, piye lha nek kate
AJI JAGAD GEDHE, SAKA DAYANE SANG GUSTI ALLAH KANG LUHUR ...
SAKKABEHING PARA WALI PODHO MANJING ING SASIRO...
OJO MANEH SAKABEHING JALMO MANUNGSO, ORA TUNDHUK MARING SLIRAKU ...
PARA JIN, SYETAN, PERIPRAYANGAN, PODHO TATAS KABEH KESABET DENING AKU ...
KESABET MANDHUWUR, TATAS MENDHUWUR ...
WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH SEJATINING URIP.
CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG
DURUNGE ALLAH GAWE BUMI PEPITU LAN LANGIT SAP PITU, ALLAH NURUNAKEN LAFAL ALIP KANG TUMURUN ANA ING TENGAH-TENGAHE JAGAT WUJUDE ALIP
dhadha menthok, ménthog gorèng, dodolan dhuku, kathokan kanthi temata |
ukara, andum rahayu tumraping liyan	About Me
dhadha menthok, ménthog gorèng, dodolan dhuku, kathokan kanthi
Jual Hammer Of Thor Obat Kuat Sex DI JAWA TIMUR Meliputi:
Fri Mar 23, 2012 12:23 pm ora ngerti
Kanggo kegunaan liyane Wonosobo, deleng Wonosobo (disambiguasi).
Ibukotane yakuwe Wonosobo. Kabupaten kiye batese karo Kabupaten Temanggung lan Kabupaten Magelang nang sisi wetan, Kabupaten Purworejo nang kidul, Kabupaten Kebumen lan Kabupaten Banjarnegara nang kulon, Kabupaten Batang lan Kabupaten Kendal nang lor.
Kabupaten Wonosobo ngadeg tanggal 24 Juli 1825 dadi kabupaten nang ngisor Kesultanan Yogyakarta seuwise Perang Diponegoro. Kyai Moh. Ngampah, sing ngrewangi Diponegoro, diangkat dadi bupati pertama nganggo gelar Kanjeng Raden
Kabupaten Wonosobo nduwe 15 kecamatan, sing dibagi maning maring pirang-pirang desa lan kelurahan. Pusat pemerentahan ana nang Kecamatan Wonosobo.
Etimologi[sunting | besut sumber]
Jeneng Wonosobo asale sekang basa Jawa: Wanasaba, sing cara harafiah artine: "panggonan nggo ngumpul(saba) nang wana". Basa Jawa kuwe njikot sekang Basa Sansekerta: vanasabhā sing artine ya kurang lewih pada baen. Loro ukara kuwe uga dikenal dadi buku sekang Mahabharata: "Sabhaparwa" lan
pegunungan sing pemandangane apik, akeh turis-turis sing
Mangertiya, ingsun uga netepi pranatan, paugeran lan janjiku marang Gusti Allah, Gusti Agung kang kuasa lan cipta uga marang leluhur kabeh. Mulo ingsun paring dhawuh yaiku :
2. Ora isa sopo wae mutusake utawa rembugan babagan Mataram, luwih-luwih kalenggahan tatanan Mataram. Kalebu gandheng cenenge karo tatanan pamerintahan. Kang bisa mutusne Raja. (Tak seorang
5. Sing disebut tedak turun kraton, sopo wae lanang utowo wedok, durung mesti diparengake ngleksanaake dhawuh kalenggahan. Kang kadhawuhake wis tinitik. Dadi yen ono kang omong babagan kalenggahan Nata Nagari Mataram, sopo wae, luwih-luwih pengageng pangembating projo ora diparengake, lir e kleru utowo luput. (
Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram,
wong jowo kok gak iso boso jowo. yen boso jowo ngoko si aku iso, tapi yen boso jowone krama inggil waduh kudu mikir mikir sik opo yo artine. Hehehehe ngono kok aku ngakune wong jowo yo. Oh
Shio kethèk iku salah sijiné saka rolas shio sing ana ing kalèndher Cina/Tionghoa. Wong sing nduwé shio kethèk jaré sumèh atiné.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kethèk_(shio)&oldid=1111624"	Kategori: Shio	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 28 Januari 2017.
pengen ngerti kbre ko mlh kon takon menejemen..
[Reply]nogoSamin 1949 Reply:March 21st, 2010 at 8:41 pmlha piye yo kang
Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing ‘Ilmu Perbandingan Agama’ kaya kang diwulangake ing perguruan-perguruan agama. Kang tak aturake mligi ‘konsep-konsep pandangan Jawa’, supaya bisa dimangerteni dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing
pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroningdaging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji’ kang mahanani ‘rasa sejati’. Yaiku ‘rasa nikmat mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip # 6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2. Sedulur papat,
titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.Njur pikolehe apa? Mangkono
sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dinakelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese,adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari
kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan
lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSMngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe papat) jenenge: Jâbârâlâ, Mâkâhâlâ, Hâjârâlâ, lan Hâsârâpâlâ. Kapapate utusane Gusti Kang Maha Kuwasa kang ing khasanah agama-agama saka Timur Tengah disebut Malaikat. Bisa ditarik kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine,dene kawula dadi plasmane.Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide
mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune
Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing digilut iku ‘Agama Budi’. Dene keterangan bab
ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara’ kang isine filosofi aksara Jawa ‘ha-na-
Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab
isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng lowakan mburi Sriwedari Solo. Entuk fotocopian Kitab Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking
ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM:1.
manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang
ya titah kang wus tumapak ing tataran ‘paramayoga’, tingkat yoga (semedi, meditasi) kang paling dhuwur dhewe.Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa ‘pencerahan’ maca Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit, lan Sastra Arja Ayuningrat. Sastra gaib tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”.Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika
nganti gawe dredah ing antarane para kawula banjur nganakake seleksi karya sastrane para pujangga. Ana kang dikeparengake lolos dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’.Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.Ngelmu Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana sesambungane lan daya-dinayan sacara kosmis-magis. Dinamika daya-
pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten
Yaiku pekerti urip kangtansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair
upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggepamung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8. Wejangan paseksen :Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi,
ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike para kadang kersa maos ‘Islam Kejawen’ tulisane Prof. Simuh kang ngudhari “Serat Wirid Hidayat Jati’ anggitane R.Ng. Ranggawarsita.Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip’ kepentingane kanggo mangerteni ‘pokok baku’ konsep spiritualisme Jawa. Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang oramudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku ikibiyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksaraJawa’: hanacaraka (
‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawaiku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor(silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekanikemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani’ kanthi mulangake ‘hakekating urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebutdening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang GuruSejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.Ngelmu Urip #15Spiritualisme Jawa
Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake
padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualismeJawa iku ‘aliran
uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga
karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaransakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab).Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen
Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawamulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane
Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil,
Madhangkungan, Maktal, Wuye, Manail,Prangbakat, Bala, Wugu, Wayang, Kulawu,
Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11. Kurup (umur 15
Urip #17Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa duwe petungan Wariga Gemet kang ubengane 210 dina. Ing Bali petungan iki disebut ‘Pewarigaan’. Wewaton petungan iki
kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan
ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyenmula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan – petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35). Sawisedijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur jeneng Padinan. Upamane sadurunge tiba tanggal 1 Sura taun Alip
iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati
angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (
manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging ugaana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa‘lurus imane’.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggopangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakaleya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha yawis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora anapegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak keluarga thook. Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe warga Yayasan Kanthil Semarang. Ana peserta sing takon, posisine‘Jangka Jayabaya’ neng Falsafah Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen
donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Kaca Utama" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Kaca Utama"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Kaca Utama:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Main Page (kaca pangalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:Ptbotgourou ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia ‎ (← pranala | sunting)
Sejarah ‎ (← pranala | sunting)
Pertanian ‎ (← pranala | sunting)
Organisasi ‎ (← pranala | sunting)
Babagan Bocah ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan:Kaca Utama ‎ (← pranala | sunting)
Barlingmascakeb ‎ (← pranala | sunting)
Dolanan ‎ (← pranala | sunting)
Bupati Banyumas ‎ (← pranala | sunting)
Hak Cipta ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Aturan ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Nggawe kaca anyar ‎ (← pranala | sunting)
Adhang-adhang tetese embun ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Nerjemahna artikel ‎ (← pranala | sunting)
Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Sega Lengko ‎ (← pranala | sunting)
Batik ‎ (← pranala | sunting)
Ki Sugino Siswocarito ‎ (← pranala | sunting)
Putra mahkota ‎ (← pranala | sunting)
Mpu Purwa ‎ (← pranala | sunting)
Organisasi Massa ‎ (← pranala | sunting)
Babagan Wadon ‎ (← pranala | sunting)
Pawon ‎ (← pranala | sunting)
Purwokerto ‎ (← pranala | sunting)
Olahraga ‎ (← pranala | sunting)
Babagan Lanang ‎ (← pranala | sunting)
Sate Gijill ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Daftar Propinsi ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Serang ‎ (← pranala | sunting)
Halaman Utama (kaca pangalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Gunung Slamet ‎ (← pranala | sunting)
Kali Serayu ‎ (← pranala | sunting)
Indra Kusuma ‎ (← pranala | sunting)
Yahya Muhaimin ‎ (← pranala | sunting)
H. Moh. Tadjudin Nuraly ‎ (← pranala | sunting)
Paribasa ‎ (← pranala | sunting)
Soemarno Wiryo Di Harjo utawa Pak Singa ‎ (← pranala | sunting)
Pangeran Mangkubumi II ‎ (← pranala | sunting)
Tledek ‎ (← pranala | sunting)
Perangkat Gamelan ‎ (← pranala | sunting)
Penayagan ‎ (← pranala | sunting)
Pesinden ‎ (← pranala | sunting)
Salaknegara ‎ (← pranala | sunting)
Wretikandayun ‎ (← pranala | sunting)
Raden Banyak Cotro ‎ (← pranala | sunting)
Raden Baribin ‎ (← pranala | sunting)
Dyah Ayu Ratu Pamekas ‎ (← pranala | sunting)
Makna Kata Banyumas ‎ (← pranala | sunting)
Ken Dedes ‎ (← pranala | sunting)
Keris Mpu Gandring ‎ (← pranala | sunting)
Dyah Lembu Ta ‎ (← pranala | sunting)
Mahesa Cempaka ‎ (← pranala | sunting)
Mahesa Wong Ateleng ‎ (← pranala | sunting)
Rangga Wuni ‎ (← pranala | sunting)
Bhre Tunjung ‎ (← pranala | sunting)
Rahyang Mandiminyak ‎ (← pranala | sunting)
Wali Sanga ‎ (← pranala | sunting)
Maulana Malik Ibrahim ‎ (← pranala | sunting)
Dina-Dina Penting ‎ (← pranala | sunting)
Dina penting Nasional ‎ (← pranala | sunting)
Nahdlatul Ulama ‎ (← pranala | sunting)
Muhammadiyah ‎ (← pranala | sunting)
Konferensi Waligereja Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Persekutuan Gereja-gereja di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Parisada Hindu Dharma Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Perwakilan Umat Budha Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Bupati Kebumen ‎ (← pranala | sunting)
Sop Dengkil Wedhus ‎ (← pranala | sunting)
Wikipédia basa Banyumasan ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Wikipedia ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Jawa ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Sunda ‎ (← pranala | sunting)
MediaWiki:Common.js ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Tepigambar ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Dilindungi (Halaman Utama) ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Gambarberita ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Inggris ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Jerman ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Perancis ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Belanda ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Italia ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Polandia ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Jepang ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Spanyol ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Portugis ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia basa Rusia ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Portal komunitas ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Kawicaksanan kanggo mbusak kaca ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Featured article ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Featured article/doc ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Gapura:Komunitas ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:WartaGapuraKomunitas ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tata basa/ejaan ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Dina Kiye Nang Sejarah ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Rika Weruh Ora ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Kaca_Utama"	Menu navigasi
Républik Maluku Kidul utawa Républik Maluku Selatan (RMS) ing basa Melayu iku nagara sing naté diproklamasèkaké sacara unilateral ing Ambon ing tanggal 25 April 1950 déning Manuhutu. Karepé supaya bisa pisah lan mardika saka Républik Indonésia. Pamaréntah pusat ing Djakarta tumindhak sacara keras. Para pambaléla bisa kasil ditumpes déning TNI. Kolonèl Ignatius Slamet Rijadi sing asalé saka Surakarta gugur ing Ambon nalika iku. Mr. Soumokil mlayu menyang pulo Séram lan mbanjuraké perang gerilya nganti kecekel ing taun 1962.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Républik_Maluku_Kidul&oldid=1052622"	Kategori: Sajarah IndonésiaMaluku	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 23 Maret 2016.
kumpulonoKaping papat wetengiro ingkang luweKaping limo zikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi
dewe kecatet wes tahun rong ewu sewelas, sak janjane iki blog ku sing paling awal. nanging wektu tahun reng ewu sewelas pengen nyoba tuku domain karo hosting, trus tetep di instali wordpress mergane wektu kui aku paling seneng nganggo wordpress. Nah bar nganggo blog “self hosting” (nek di basakke jowo ora enak) makane blog iki malah ora ke urus meneh. Lagian malah bingung arep di isi opo, mergane kabeh wes tak lebokke neng blog sing sijine. tur meneh ngurusi akeh blog ki udu perkoro gampang, nak mung modal “copy-paste” wae kabeh uwong isi, nanging pie carane gawe postingan sing seko utek lan atine dewe kui sing marai angel. Makane blog iki wes sue di tinggalke. Nah saiki aku due rencana, dadi rencanane ngene (ojo adoh2, rodo cedak sithik mengko ndak ra krungu) aku pengen posting neng blog iki tapi nganggo boso jowo,
Whatttt??? Opoooo?
iyo koe kabeh ora salah krungu, aku cen arep posting nganggo boso jowo.
Boso jowo model sak gelemku dewe… sak karepe wudel ku dewe… pokok e boso jowo.. ngoko…..
Entry filed under: Wong Jowo. Tags: bojo jowo, jowo,
Cross&amp Main i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 iClock Mod1 ora ana KOMENTAR
Ninggalake a Reply Batal reply	Saiki sampeyan duwe
dipatèni. Supaya kanggo komèntar, please priksa JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me» Register» Lost Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho kanggo
kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman gampang.
iki.....sijine ngombe avtur sijine henam kera nganal ewag jilbab....Iki Bhumi AREMA ker, panggone arek2
iki.....sijine ngombe avtur sijine henam kera nganal ewag jilbab....Iki Bhumi AREMA ker, panggone arek2 penuh kreatifitas yang positif....AREK IKI WES ABSEN DURUNG.JENENGMU SOPO ALAMAT NDEK ENDI KARO ID YMNDANG NGISI NANG THREAT PERKENALAN tom_madPELATIH
iki.....sijine ngombe avtur sijine henam kera nganal ewag jilbab....Iki Bhumi AREMA ker, panggone arek2 penuh kreatifitas yang positif....AREK IKI WES ABSEN DURUNG.JENENGMU SOPO ALAMAT NDEK ENDI KARO ID YMNDANG NGISI NANG THREAT PERKENALAN chalie iki ojok kereng2
njajan carane koyo wong tuku vocer pulsa yo Err…
Datang ke counter, lalu pesen: “Sate 100 yen”
Trus sing dodol takon: “Elektrik opo gesek Mas?”
Trus sing tuku njawab : “elektrik wae”
@Bu Wiwik: Pandonganipun panjenengan bu, matur nuwun sanget..mangkeh
Kadipaten Pasir Luhur, jaman ganu ialah salah siji Kadipaten sing
wilayah Kelurahan Pasir, Tamansari lan sekitare (Kec.Karanglewas lan Kecamatan Purwokerto Barat).
KABUPATEN PEMALANG TAHUN 2014/2015. Under Graduates thesis, UNIVERSITAS NEGERI SEMARANG.
Kusuma Ayu Purwati, 2611411003 (2015) NASKAH SOSORAHIPUN TUWAN PE.EP DHALER TALAMTENAR BALE PUSTAKA, BAB AGAMI ANIMISME, WONTEN ING RADYA PUSTAKA NALIKA KAPING 23
Mie ongklok..? yo enake pol-polan, opo meneh ditambah sate karo tempe kemul…nyong dadi kangen karo wonosobo…..wis suwi ora
penasehat kanggo strategi komunikasi, ngandika kang ora katon ing laporan lan “kang ora Komentar ing unauthorized keterangan saka Intelligence program. Masyarakat Intelligence bakal paling cocok kanggo nglakoni sing.”
Rhodes sing ditambahaké “sing sawetara kita paling cedhak partners Intelligence, supaya aku kang lagi nyimak worth yen wong eropa
“Adhepi Bangsa sing” ing CBS ana morning sing wong durung ngerti apa sing laporan iki bener.
Perang kadhemen,” pelayanan juru wicoro Anders Mertzlufft ngandika, nambahake yen mentri “wis dijaluk kanggo panjelasan langsung saka
Para Rasul, yen lagi dikonfirmasi, bakal ora biso ditompo pancen,” ngandika ing statement.
Ing njobo saka Eropah pejabat liwat akhir minggu iki jembaré paling anyar wiwit Edward Snowden, sing tilas Nasional Keamanan Penerjemah komputer contractor, diwiwiti
Spiegel ngandika yen wis “ing bagéan ndeleng” dokumen saka Snowden ingkang njelasaken
sing says NSA spying wis diangkah telephone lan Internet sambungan data ing Jerman liyane saka liyane bangsa Eropah. Rata-rata nganti 20 yuta sambungan telpon lan 10 yuta Internet sambungan data sing nliti saben dinane, der Spiegel ngandika, yen kang lagi nyimak kakiyatan kang ndjogo nempatno ing kumpulan US ing par karo China, Irak lan Arab Saudi.
Liyane ana laporan nyariosaken sing ndjogo lengkap ngluwihi Eropah kantor.
Koran Guardian kacarita sing siji NSA document trocoh dening Snowden describes 38 embassies lan misi minangka “target” lan rincian ndjogo cara sing kalebu tanduran kewan omo ing peralatan komunikasi lan ngempalaken transmisi karo specialized antennae.
independen dikonfirmasi ing panyokro bowo ing lapuran saka der Spiegel lan Guardian.
US pejabat ora langsung nanggapi menyang Guardian iku laporan. Ing offices ing Direktur Nasional Intelligence nolak kanggo Komentar ana ing tartamtu
liwat ahli EU / US ‘dialog ing Intelligence yen US ngajokaken saperangan minggu kepungkur,” ing kantor ngandika ing statement. “Kita bakal ngrembug masalah iki bilaterally karo EU anggota negara. Nalika kita ora arep Komentar publicly ing tartamtu miturut omongane uwong aktivitas Intelligence, minangka prakara kang privasi, kita wis digawe cetha yen Amerika Serikat gathers manca Intelligence saka Tipe diklumpukake dening kabeh bangsa. ”
“Aku wis wis metu saka pemerintah kanggo babagan limang taun, aku pancene ora ngerti, lan sanajan aku, aku ora konfirmasi utawa lali iku,” ngandika. “Nanging aku bisa konfirmasi iku sawetara sing kene iki morning. Nomer siji, Amerika Serikat ora tumindak espionage. Nomer loro, kita Amandemen papat, kang nglindhungi Amerika ‘privasi, ora lan kasepakatan internasional. Lan nomer telu, sembarang european sing kepengin kanggo metu lan rend rasukan sing karo gati kanggo internasional espionage ngirim katon kawitan lan ngerteni apa sing wis dilakoni pemerintah. ”
European Union spokeswoman Marlene Holzner, ing e-mail kanggo CNN, ngandika, “Kita wis langsung ing kontak karo panguwasa US ing Washington DC lan ing Brussels lan wis nyudhuk karo lapuran penet. Padha marang kita lagi mriksa ing marang akurasi informasi dirilis wingi lan bakal bali kanggo
PBB EU saka mentri, Uni kang utama kaputusan-nggawe lan legislative awak.
Lan ing Washington, ing majalah report claims, ing NSA diinstal kewan omo ing Uni Eropah iku bangunan lan infiltrated sawijining komputer jaringan.
Der Spiegel iku laporan rawuh minangka rembugan kanggo trans-Atlantik persetujuan perdagangan antarane Amerika Serikat lan Uni Eropa wis disetel kanggo miwiti wulan ing Washington.
Obama: Pay manungsa waé, ora kanggo wong sing kita bisa dijupuk
Snowden wis dicethakaké piyambakipun minangka sumber dokumen outlining a gaweyan massive dening NSA kanggo trek sel telpon telpon lan ngawasi lalu lintas ing e-mail lan Internet sakbenere kabeh Amerika.
Pangritik Slam wong minangka traitor. Panyengkuyung marang becik minangka pahlawan.
Snowden saiki, sing pasuryan espionage biaya ing Amerika Serikat, ing Rusia lan seeking asylum saka Ekuador.
Ana wengi, Correa ngandika ing werni ana ing Rusia kang pengadilan.
“We durung nyuwun supaya ing kahanan. Pak Snowden wis ing tutul karo Pak Assange, sing disaranaké iku nyuwun asylum ing Ekuador. Supaya proses panyuwunan iki, kang perlu bakal ing Ecuadorian wilayah,” Correa ngandika ing Interview with Ecuador iku Oromar TV ana wayah wengi. “Ing titik, ing solusi kanggo Snowden kang Final panggonan ing tangan saka panguwasa Rusian.”
Assange, organisasi kang ndadekke gampang ing release saka klasifikasi dokumen lan ngancani Snowden kang asylum bid, ngandika ora bisa mbukak katrangan bab mantan NSA contractor iku tartamtu lokasi utawa status kang cilik. Panjenenganipun ngritik US pejabat kanggo pressuring Ekuador ing prakara.
“Asylum iku duwe hak sing kudu kita. Iku lan hak internasional. Amerika Serikat wis didegaké umumé ing nrima politik pengungsi saka negara liya lan prospered dening iku. Pak Snowden wis sing tengen,” ngendikane Assange. “Saenipun, kang ngirim bisa bali menyang Amerika Serikat. Sayange, sing ora donya sing manggon ing lan mugia pamilih negara liyane bakal menehi kaadilan marang wong sing pantes.”
Mantan wong kuba pimpinan Fidel Castro bobot ing ana. Ing layang kanggo Nicaraguan Presiden Daniel Ortega diterbitake ing wong kuba media negara, Castro ngalembana Ecuador presiden kanggo ngadeg nganti US ancaman liwat Snowden.
US Wakil Presiden Joe Biden takon Ecuador “kanggo please nolak” panyuwunan kanggo asylum, miturut Ecuadorian Presiden Rafael Correa.
“Sing ora ditrima,” Wikipedia ngedegaken Julian Assange marang ABC iku “iki Minggu” ana.
European pejabat reacted karo ngamok ana menyang laporan menawa
statement. “Yen panyokro bowo mbuktekaken dadi bener, iku kang minangka prakara arang banget serius kang bakal impact abot ing EU-US hubungan. On atas saka Gedhung Parlemen Eropah, aku tanpa lengkap klarifikasi lan mbutuhake informasi luwih
sing durung nglunasi dhuwit kuliah diwenehi kalodhangan kanthi nemoni Kepala Bagian Pendidikan. Contoh: (15a) Marang mahasiswa sing durung nglunasi dhuwit kuliah diwenehi kalodhangan kanthi nemoni
kadhapuk ing frasa urut­urutane ora kena ngluwihi wasesa” (
sepuluh kothak. dudu watu. 4. telung karung. Frasa Adverbia/Katrangan Frasa Adverbia/Katrangan adalah frasa yang intinya berupa kata keterangan. kudu bisa. kang iki. ngguyu ngakak. Frasa Adjektiva/
Wonten ing pepanggihan wulan Oktober kepengker sampun karembag ngengingi ”penulisan materi muatan
Mlaku tumuju kamare / Nika. Ngiderake dagangan. Wit. 04/2008/29) (7) Kebangeten tenan / aku iki. Nggolekake jodho ponakane / Lik Wirya. simbok wiwit esuk nganti sore. ’Mengundang tetangga dan makan bersama­sama. seperti pada (6a) Tepungake / karo kancaku iki / Wit P O S (7a) Kebangeten tenan / aku iki P S
(8a) Ngundang / tangga teparo lan mangan
awake Ngatno / saiki P S K (15a) Lalekna / bocah wae wadon . Rin! ’Panggilkan pak haji Imron. dan frasa bersufiks ­na. 26/2009/28) (15) Lalekna wae bocah wadon kuwi!
sing apik­apik / bojomu kuwi. Pelesapan
verba. 53/2008/29) (33) Njaluk pira Yu. (PS/ No. (32c) *Ora Ø / tanggane / dheweke. dirinya’. (JB/ No. . (32a) Ora ngrusuhi / tanggane / dheweke P O S FV Nom Nom Pada data (32a) kata ora ngrusuhi
bandhot gedhe sing wis jenggoten. Njaluk pira Yu / saben sakwintale? ’Meminta berapa Yu // tiap kuintalnya’. Dicangar nganti
Saking punika kanthi andhap asor saha panalongso saking manah, kulo sak kulawarga nyuwun gungan panjenengan sami, mugi Bapak/Ibu saha sanak sadherek kepranan ing penggalih paring pambiyantu, eguh pratikel, soho hanyengkuyung murih saged kalampahan hajat kulo kanthi wilujeng nirboyo nirwikoro.
Wondene Rantaman ingkang sampun karacik kados ing ngandap puniko hawit saking kepareng pambiyantu panjenengan ngaturaken panuwun, mugi-mugi Gusti ingkang Maha Welas Asih tansah paring kanugrahan dumateng panjenengan
ASSALAMU’ALAIKUM WR. WB.
KAWULA NUWUN DUMATENG PANJENENGAN PARA PEPUNDHEN, PARA SESEPUH, PARA PINISEPUH INGKANG PANTES PINUNDHI SAHA KINABEKTEN.
MENAPA DENE PANJENENGANIPUN PARA TAMU KAKU SEMUAWANA PUTRI INGKANG DAHAT KINORMATAN, SAKDERENGIPUN KULA MATUR SUMANGGA LANGKUNG RUMIYIN KULA DEREKAKEN NGUNJUKAKEN PUJA-PUJI SYUKUR WONTEN NGASANIPUN GUSTI ALLAH, INGKANG SAMPUN PARING PINTEN-PINTEN KENIKMATAN DUMATENG KULA PANJENENGAN, KATITIKING DALU PUNIKA KULA PANJENENGAN DIPUN PARENGAKEN SILATURAHMI KANTHI KAWONTENAN SEHAT WALAFIAT MBOTEN WONTEN ALANGAN SATUNGGAL PUNAPA-PUNAPA. WIGATI ACARA ING DALU PUNIKA KULA DIPUN UTUS KALIYAN BAPA.IBU ………………………………………………………………………… SUPADOS ANGUPADI TUMURING WAHYU JODHO INGKANG AWUJUT SEKAR MONCAWARNO UGI SINEBUT KEMBAR MAYANG.
KAWULA NUWUN KULA SARAYA JATI DIPUN UTUS KALIYAN BAPA.IBU ………………………………………………………………………………………… SUPADOS ANGUPADI TUMURING WAHYU JODHO INGKANG AWUJUT SEKAR MONCAWARNO UGI SINEBUT KEMBAR MAYANG. KINARYA JANGKEPING PANGGIHING CALON PINANGANTEN KEKALIH. MITURUT WASITA INGKANG DIPUN TAMPI BAPA.IBU ……………………………………………………………………………………….. PAPANDU MINUNGIPUN SEKAR MANCAWARNA PUNIKA WONTEN ING PADHEPOKAN SIKO DADI KABAWAH WEWENGKON SIDO MULYO. REHNING SAMPUN CETHA LAN TERWACA DHAWUH TIMBALAN BAPA.IBU …………………………………………………………………….. KULA ESTEKAKEN, SAMPUN NYUWUN PAMIT.
MUGI LAMPAH KULA SARAYA JATI TUMUJU DATENG PADHEPOKAN SIDO DADI TANSAHA PINANGGIH RAHAYU. ALLOH TANSAH PARING PITEDAH KULA SAROYO JATI SAGET HAMBOYONG KEMBAR MAYANG, KA ASTA TUMUJU
KEPARENG PINARAK ING PALENGGAHAN INGKANG SAMPUN SUMADYA.
MATUR NUWUN SANGAT KYAI, SAKDERENGIPUN NYUWUN PANGAPUNTEN, DENE SOWAN KULA SAKADANG BOTEN ATUR CECALA LANGKUNG RUMIYIN.
MBOTEN DADOS PUNAPA KISANAK, SOMANTEN UGI KULA INGGIH NYUWUN PANGAPUNTEN MBAK MENAWI ANGGEN KULA NAMPI KJARAWUHAN PANJENENGAN SAKADANG KIRANG SUBASITA, KULA BADE TANGLET ASMA PANJENENGAN SINTEN LAN SAKING PUNDI, KERAYA RAYA RAWUH ING PADHEPOKAN NGRIKI KISANAK.
NUWUN INGGIH KYAI, KEPARENGA KULA NEPANGAKEN, KULASA KADANG SAKING ………………………………………………… NAMI KULA SARAYA JATI, DENE WIGATOSIPUN SOWAN KULA PUNIKA PINANGKA DADOS DUTA SARAYA SAKING PANJENENGANIPUN BAPA.IBU ……………………………………………………………………………………….. SAPERLU HANGUPADI TUMURUNING WAHYU JODHO INGKANG SAMPUN CINANDHI WONTEN ING KEMBAR MAYANG. PINONGKA KANGGE SARAT SARANA ANGGENIPUN BADHE KAGUNGAN KERSA NGEMAH EMAHAKEN PUTRA PUTRINIPUN. SARTA KANGGE HANJANGKEPI ING UPACARA PANGIHING SRI TEMANTEN. PUNAPA PANCEN ING NGRIKI DUNUNGIPUN KEMBAR MAYANG KYAI.
NUWUN INGGIH, SADERENGIPUN KULA PRATELA DHUMATENG PANJENENGAN LANGKUNG RUMIYIN KULA UGI NEPANGAKEN BILIH INGKANG KASDUHAMESTANI KULA PUN KI JATI WASESA, DENE PADHEPOKAN KULA MRIKI WINASTAN SIDADADI PANCEN LERES, INGGIH ING PADHEPOKAN SIDADADI NGRIKI PUNIKA CUMANDHOKIPUN SEKAR MANCAWARNA INGKANG SNEBUT KEMBAR MAYANG, NAMUNG NAMINIPUN LANGKUNG JANGKEP INGGIH PUNIKA,
MANGGIH KALERESAN KYAI INGGIH PUNIKA INGKANG DIPUN KERSAAKEN DENENG BAPA.IBU ……………………………………………………… INGKANG PUNIKA MUGI WONTENA KEPARENGING PENGGALIH TUMUNTEN KEMBAR MAYANG KEPARENGNA DHUMATENG KULA. DENE MENAWI MAWI PENGAJI PINTEN KERTA AJINIPUN. MENAWI MAWI LELIRUPUNAPA LELIRUNIPUN, WATON KULA SANGET HAMBOYONG KEMBAR MAYANG PUNIKA KYAI.
MITURUT WAWANGSONING JAGAT, MBOTEN SAGET DIPUN TUMBAS KANTHI PUNAPA KEMAWON, NAMUNG SOK SINTENA INGKANG SAGET ANEGESI NAMINIPUN KEMBAR MAYANG KANTHI JANGKEP SAHA TREP. INGGIH PUNIKA INGKANG SAGET HAMBOYONG WUJUDIPUN KEMBAR MAYANG PUNIKA.
WE LHADALAH, LHA KOK ABOT SANGGANIPUN KYAI, GANDHENG KULA SAMPUN SUMANGGEM DADOS DUTA NGRAMPUNGI, SANADYAN KADOS PUNDI KEMAWON BADE KULA LEKSANANI. NYUWUN PANGESTU KYAI KEMBAR MAYANG KAYU KLEPU DEWANDARU, CENGKIR GADHING KENDHIT PITU, SADAK LAWE. KEMBAR MAYANG TEMBUNG KEMBAR PUNIKA, TEGESIPUN PADHA. TEMBUNG MAYANG PUNIKA TEGESIPUN NUR UTAWI CAHAYA, WONTEN ING KANG MESTANI KEMBANG JAMBE. KEMBAR MAYANG PUNIKA MUJUTAKEN BLENGER ING KAKUNG LAN PUTRI. KAKUNG LAN PUTRI PUNIKA SATEMENIPUN SAMI DENE INGKANG BENTEN WADHAHIPUN DENE NUR UTAWI CAHYA KALA WAU LENGGAHIPUN, ING RASAJATI INGKANG DIPUN WASTANI URIP UTAWI GESANGIPUN. TIYANG JEJODHOHAN PUNIKA MENAWI KEPINGIN LANGGENG. KEKALIHIPUN KEDAH SAGET MENUNGGALAKEN RASANIPUN. INGGIH MANUNGGALING RASAJATI PUNIKA INGKANG SAHET HANGGELAR PAKARTI LUHUR INGGIH PUNIKA
INGKANG LUHUR DARU DARAJATING AGESANG, DADOS LORO-LORONE NGATUNGGAL SAMPUN SAGOLONG
GADANG. KENDHIT PITU, PANGIKET INGKANG KIAT SANGET. DADOS RING KESIPUN LORO LORONE ATUNGGAL
DENE LERES LAN LEPATIPUN KAWULA SUMANGGAAKEN.
SANG SARAYA JATI, SAARIKMA PINARA SASRAKULA BATEN NYANA BILIH PANJENENGAN INGKANG SANGET ANEGESI KANTHI TREP LAN JANGKEP. MBOK MENAWI INGGIH SAMPUN DADOS KODRATING JAGAT, BILIH PANJENENGAN INGKANG KEWANA HAMBOYONG KEMBAR MAYANG PUNIKA.
NAMUNG KAJAWI PUNIKA WONTEN SARAT SARANANIPUN, SEPISAN, PAMBOYONGING KEMBAR MAYANG KKAEMBAN JEJAKA KALIH. KAPING KALIH, CENGKIR GADHING SAK PIRENTOSIPUN KASTA KENYA DHOMAS. KAPING TIGA, LAMPAHIPUN KEMBAR MAYANG KABIWADHA GENDHING ILIR-ILIR. WONDENE KAWEKASAN, MURIH BOTEN ALUM PRADAPA SEKAR MANCA WARNA, SUPADOS DIPUN SARANANI MAWI RENGENG RENGENG KEKIDUNGAN.
NUWUN INGGIH KYAI, BADHE KULA ESTOK AKEN SADAYA SARAT SARANANIPUN MANAWI WANTEN KIRANG LANGKUNGIPUN KULA NYUWUN LUMUNTURE SEWU SEWU PANGANPUNTEN, SUMANGGA KEPARENGA MIDHANGETAKEN. NUWUN.
1.ANA KIDUNG RUMEKSA ING WENGI.
TEGUH HAYU LUPATA ING LARA.
MALING ADOH TAN ANA NGARAG MRING
SAMPUN PEPAK SAKATAHING NABI WALI DADYA SARIRO TUNGGAL.
6.WIJI SAWIJI MULANE DADI, APAN PENCAR SAISINING JAGAT,
KASA MADAN DENING DATE, KANG MACA KANG ANGRUNGU, KANG ANURAT LAN KANG NIPENI,
LUWAR KANG BINANDA KANG DI NENDA WURUNG AGLIS MULYA LINU WARAN INGKANG UTANG IKU SINGGIH. INGKANG AGRING NULI WARAS.
KIRANG ING SADAYANIPUN, INGKANG MBOTEN DADOS RENANING PENGGALIH MUGI DIAGUNG PANGAK SAMANIPUN.
SANG SARAYAJATI, SAKING KAPRANANING MANAH KULA, WEDHAL PUNIKA UGI KEMBAR MAYANG KULA PASRAHAKEN SUMANGGA KULA ATURI HANAMPI.
KYAI REHNING SAMPUN CEKAP SAMUDAYANIPUN KAWULA NYUWUN PAMIT LAN NYUWUN PANGESTU, MUGI TANSAH MANGGIHA BAGYA MULYA
HAYU HAYU RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH.
SARAYA JATI : PASRAH HAMENGKU HATI
KEPARENG MATUR DHUMATENG BAPA.IBU ………………………………….. INGGIH AWIT SAKING BERKAH SAHA PANGESTU PANJENENGAN KULA SAMPUN KELAMPAHAN HAMBOYONG WUJUTIPUN KEMBAR MAYANG, INGKANG PUNIKA SUMANGGA KULA ATURI NAMPI MUGI SAGEDA KINARYA SARANA DHAUPIPUN INGKANG PUTRA.
HAMENGKU GATI ADHIMAS SARAYA JATI, KULA TAMPI KANTHI BINGAHING MANAH, LAN AWIT SAKING SIH PITULUNGAN PANJENENGAN, KULA SAKULAWARGA NAMUNG SAGET HANGATURAKEN GUNGING PANUWUN INGKANG TANPA UPAMI. NUWUN. MATUR
AMILIHA MANUNGSA KANG NYATA, ING BECIK MERTABATE. SARTA KANG WRUHING KUKUM KANG NGIBADAH, LAN INGKANG NGIRANGI, SYOKUR OLEH WONG TAPA ING KANG
Sing priya embaning janaka sing putri embaning srikandi
13. Ngombe es dawet nggelar kloso, yen kurang legi, yo tambahono gulo jowo!! Sedino maneh wes poso, yen aku ono salah, nyuwun ngapuro
Lakon Bharatayudha - Lokasi pentas di Damaran, Gayamprit, Klaten, Jawa tengah
kakung samono putri ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo wonten ngalam ndonyo lan alam akherat ipun. AMIIIIIINNNNN
angwayang, nemoning tumpek wayang, sang anama Mpu Leger. Sampun angrepakena wayang, saha juru redep/ gender/nya, wus pada tinabeh, merdu swaranya, manis arum….”.
jagat agung....duk nalikane jaman isih awang uwung sing ono mung gusti allah.kahanan awang-uwung ora kasat ing mripat kasar-tan keno kinoyo ngopo,nanging ono,jalaran ono doyo panguawasane,gusti banjur nyipto wewujudan telu cacahe,sak banjure gusti ugo banjur manunggal ing kahanan telung warno mau kang di arani trimurti (telu-teluning atunggal).
3.wewujudan kang katelu,diarani kartiko(LINTANG) duwe doyo keadilan lan pepati,tugase nyirnak ake sekabehe wewujudan kang sipate ora
suryo akaryo gesang,diopeni lan di ayomi dening condro,terus di sirnak ake dening kartiko,kahanan mangkono terus lumaku ora ono kendate nganti selawas -lawase.
3.kartiko(LINTANG)..sakliiyane duwe doyo adil lan pepati..ugo duwe doyo (HOWO SUWUNG/NETRAL) KANG SINEBUT ANGIN..angin mau ugo banjur tibo ing antarikso ono ing alam awang-uwung..
SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2 pamelikan mau ugo ngremboko mujudake watu,watu ngrembbooko mujud ake pasir,pasir ugo ngremboko mujud ake lemah,
sarehne mahma mau wewujudan kang panas banget kamongko dibuntel dene watu pasir lan lemah,suwene suwe banjur nguap..mujud ake banyu lan ngrembes menyang pasir nganti tekan lemah.sak teruse lemah kang karembesan banyu lan keno kasunaran dayane suryo suwe2 ing lapisane bumi biso nukulake tetukulan kang warno2...
lan mobah musik'e bumi kuwi di atur marang doyo panguwasane
kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku uripe bumi sing biso ngremboko mujud ake wadah bumi lapis pitu.
doyo panas,adem,lan hawa(netral) sak durunge manunggal dadi siji wujud DAT, doyo
mujud ake NAFSU ,yoiku sing digunakake dene URIPe manungso abadan wadag.cahyo mau rupane abang,kuning,putih lan ireng.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik
antarane titah2mau sing duwur tatarane yoiku dewo-dewi,betoro-betari,dene uripe poro titahh mau(titah abadan alus) mapane ora angambah bumi,sarto tangkar-tumangkarane ora liiwat hukum kelahiran....(kodrat kelahiran nanging liwat hukum sabda
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal
kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum kelahiran (KODRAT KELAHIRAN )dene dewo-dewi kang kasabdo mau keno diiarani MANU.
jeneng MANU mau manut hukume kodrat soko panjelmane poro dewo/batoro kang abadan wadag.dene jeneng MANUNGSO adedasar hukume kodrat,tang tumangkare,MANU dadi MANUNGSO LUMRAH.adedeasar hukum kelahiran..
dadi utusan liwat hukum sabdo nganggo badan SUKSMO.
KARMA iku soko tembung KARYA MANAH.karma punIKO SOKO PANGUWASAN...E PIKIRAN (DIPUN PIKIR).
kabeh panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo mangkono mau mungguh lungguhe hukum KARMA kabeh
DAT kudu dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing
bareng bakal bopo lan ibu wis kadunungan SIR sakteruse SIRE bop lan ibu nukulake BUDI.
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(SARESMI) aku metu liwat kono.wujudku putih
TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake
banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).
aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe
megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,
ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan
endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.
dewek'e duwe pangroso 5 prakoro iarani PONCO DRIYO.yoiku
5.pamikir...ing toto lahir diarani PASARAN LIMO.
sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu
pangguwasaku mung kari kango nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hayuning bawono ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO.
wadagku kang telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan)..1.BAYI UMUR 1.WULAN
KUMOLAH arane RIRIS TANGIS.Aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe jenang grendul/
yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI)...3.BAYI UMUR 3 WULAN AKSORONE (NYO) disebut RIDJALOLAH GHAIB,banyune NUR ROSO,segarane KUMOLAH , arane HYANG WIDHI.4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut
DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.Hm ..hehehe yo wes yuk di lanjutkan lagi....suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih ...5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo....7.BAYI UMUR 7 WULAN AKSORONE (THO)
diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN. procotan tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese:
URIP kang ono badan wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI..,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe
wis 5 dino utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.dewek'e duwe
mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwas
aku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,.aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO
TEPI arane SASTRO JENDRO YUNINGRAT WUJUDE SADAD TANPO SABDU. banjur bayi lahir BYAR PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN...KANG ARAN AGUNG PAMBUDI...LAHIR ING DESA BANGSAL KECAMATAN PESANTREN KEDIRI ..
Wallacer Fans Club wis enek durung cah haha, ketoke akeh cewek2 sing gelem gabung iki 😀
Chojuro_Mizukage.png (unduh)‎ (174 × 240 piksel, ukuran berkas: 75 KB, tipe MIME: image/png)
Varāha) inggih punika awatara ingkang kaping tiga saking Déwa Wisnu ingkang awujud babi alas. Awatara punika njalma nalika jaman Satyayuga (jaman kabecikan). Cariyos babagan Waraha Awatara kababaraken wonten ing kitab Warahapurana kaliyan Purana-Purana sanésipun.[1]
Miturut mitologi Hindu, nalika jaman Satyayuga (jaman kabecika), wonten sawijining raksasa sinebut Hiranyaksa, rayinipun raksasa Hiranyakasipu. Kekalih punika minangka bangsa Detya (raksasa). Hiranyaksa badhé ngilemaken bumi wonten ing salebeting "lautan kosmik," sawijining papan antah berantah ing ruang angkasa.[2] Mirsani donya punika badhé kiamat, Wisnu njalma dados "Waraha (babi alas)" ingkang gadhah taring kanggé nopang bumi ingkang dipundhawahaken déning Hiranyaksa. Usaha ingkang dipunlaksanakaken Waraha boten lumampah kanthi lancar amargi kaadhang déning Hiranyaksa. Saéngga kadadosan paprangan antawisipun raksasa Hiranyaksa klawan Déwa Wisnu. Kocap kacariyosaken paprangan punika kaadanan eunan taun. Ing pungkasanipun, Dewa Wisnu ingkang saged numpes raksasa Hiranyaksa.[3]
Sabibaripun Piyambakipun menang, lajeng ngangkat bumi ingkang kados bal kanthi taringipun saking "lautan kosmik" saha mbangsulaken bumi wonten ing papan dunungipun.[4]
Panggambaran[besut | besut sumber]
Waraha Awatara kagambaraken minangka babi alas ingkang ngasta planet bumi kanthi kekalih taringipun, saha dipunangkaat wonten ngajeng netra. Sawetawis ugi kagambaraken minangka priyantun kanthi mustaka babi alas, kanthi taring kalih, saha sekawan asta ingkang nyepeng
Kuil Tirumala Venkateswara - dumunung ing Tirumala, caket Tirupati. Hal punika dipunanggep minangka sawijining kuil ingkang kuno sanget. Para peziarah ingkang angka kapisan kedah nyembah Waraha saha salajengipun Lord Venkateswara. Babagan punika kawentar minangka Aadhi Varaha Near ST stand.
YagnaWaraha - dumunung ing Karimnagar Kabupaten Andhra Pradesh. Ugi misuwur minangka "YagnaVaraha
ing pundi Waraha dumunung ing Varah Tirth ing Desa Brahkalan (Jind).
Kuil Waraha- dumunung ing Desa Waraha Kabupaten Jind. Wonten murti Swayambhu saking Waraha.[6]
^ (id)[www.jhobook.com/2012/01/waraha-awatara.html](dipunundhuh
HinduAwataraWaisnawaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.40, 3 Maret 2016.
SUGENG RAWUH SEDOYO | Bulu Margomulyo Seyegan Sleman
SUGENG RAWUH SEDOYO	23 Feb 2008 1 Komentar
monggo keluarga besar mbulu sanak kadang wonten ing tlatah pundi mawon saget nambah tulisan, foto, saran utawi kritik klagem kemajuan dusu.
De erfprins is Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Narendra ing Mataram
De derde zoon is Kanjeng Gusti Pangeran Bumi Nata.
De vierde zoon is Kanjeng Gusti Pangeran Purbaya or Purubaya
SANGKAN PARANING DUMADI: "KAWULO-GUSTI" (sangkan paraning dumadi)
oleh Agung Pambudi pada 07 Juni 2011 jam 3:45
nuwun rawuhipun kandjeng eyang..nderek-aken wangsul sowan ing ngarsanipun..meniko pun bibit dumadi NUKAT GHAIB nyuwun-piwulang wedaran KAWULO-GUSTI- LAN SANGKAN PARAN..MUGI KALEKSANAN DUMUGI ING .(DUMADI)......rahayu sagung dumadi
ULASAN STATUS olah keribadian Agungpambudi72 di-
wastanipunSampurna yekti DumadiKang nduwur Guru LokaSisih tengahipunIngkang asma Endra LokaJana Loka neng ngandhap
marutanipunSampurnane manungggal yektiDadya wewadhagiraWulu kulit balungDaging otot lan ludiraSampun pepak sampurna
sederek kakung samono putri ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo wonten ngalam ndonyo lan alam akherat ipun. AMIIIIIINNNNN
Viar, nek neng kampungku identik motor pick up..
Tau weruh Juve Tracker durung bro? Aku wingi weruh neng
Wilayah Kecamatan Rawan Bencana | Bulu Margomulyo Seyegan Sleman
Pro Fm Metro Lampung/Kota Kudus Ingkang Tansah Nguri - Uri Budoyo Jawi. klik ...
wong tuo jek.... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo rama3njoyPresidiumLokasi : jogjakartaReputation : 6Join date : 01.03.08Subyek: Re: KALIMAT pertama wakTu mau keNalan sama cew... Tue Nov 04, 2008 1:33 am aku disekolahke ra disekolahke tetep pinter
saking Janji Mauli lan ibu kulo marginipun br. Regar saking Bunga Bondar, Sipirok. Kulo sakaluarga lahir lan ageng ing kutho Singosari, Malang, Jawa Timur lan grejo kulo
ingkang lahir lan ageng ing kutho Kuningan, Jawa Barat. Inggih meniko morotuwo kulo margi Marpaung saking Porsea, Parparean. Kagem pemirso sadoyo nggih meniko saged ningali tarombo mbah kakung kulo saking ibu kulo : Parhimpunan Siregar (Bunga Bondar) ingkang kromo kaliyan Burma boru Harahap (Hasang) kulo sanget ngarep-ngarep lang bebungah ati nyuwun tulung supoyo kulo saged pirsa lan ningali tarombo mbah kakung kulo. Saniki mbah kakung dan mbah putri meniko pun tilar ndonya lan kasareaken ing makan Rekof Madiun lan dereng diwangsulaken ing bonapasogit. Matur
udan... Hehewe lha wong golek sandang
anehe tetep dadi magnet uwong seko ngendi wae do marani
Ciawi wes dadi jakarta ora gampang banjir mergane banyu seng seko bogor ketahan neng bendungan kuwi trus nak wes ra iSo nampong nembe ngaler neng
MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: RAPAT ANGGOTA TAHUNAN KE 5 TAHUN BUKU 2010 KOPERASI JASA KEUANGAN SYARI’AH BMT AMAL RIZKI" Tue Feb 28, 2012 4:15 pm Hemm..Aq durung ngerti sistem sing dinggo karo BMT..Krungu2 bungane luwih mahal yen
nggoleki tulisan kuwi ning ndi ya? Kok ndik nduwur sirahku ora
Chennai ING Vysya South Mambalam ING Vysya Mylapore ING Vysya Madipakkam ING Vysya Cms ING
ING Vysya G N Street ING Vysya Annanagar ING Vysya T. Nagar ING Vysya Tfu
kih,..sing posting wis ngrasake khasiate mesthi kih,.. Aku yo jane rodo :lol: :lol: hee..hee sing nggawe posting kok yo wong wedhok ki lho.. ???? siti
kih,..sing posting wis ngrasake khasiate mesthi kih,.. Aku yo jane rodo :lol: :lol: hee..hee sing nggawe posting kok yo wong wedhok ki lho.. ????
kih,..sing posting wis ngrasake khasiate mesthi kih,.. Aku yo jane rodo :lol: :lol: hee..hee sing nggawe posting kok yo wong wedhok ki lho.. ????lha nggopo mas..nek sing posting wong wedok...kan
ForumPBForum Pekalongan-Batang OBAT PENINGGI GROW UP 100% AMAN BEBAS EFEK SAMPING [081383123444]Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Gambar OWBHalaman 1 dari 1 • Share • OBAT PENINGGI GROW UP 100% AMAN BEBAS EFEK
Putra, tuwin Hyang Roh Suci. Amin.Kawula PitadosKawula pitados ing Allah Rama Sang Mahakuwasa ingkang nitahaken bumi-langit, saha ing Gusti Yésus Kristus Putra Dalem ontang-anting Pangéran kawula, ingkang miyos saking Ibu Kenya Maria, kagarba déning kuwasa Dalem Hyang Roh Suci, ingkang nandang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus, saha kapenthang séda sarta kasarèkaken, tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking séda, mékrad dhateng Swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah Rama Sang Mahakuwasa, saking ngriku badhé rawuh ngadili para tiyang gesang utawi pejah. Kawula pitados ing Hyang Roh Suci lan panunggiling para suci, pangapuntening dosa, tangining badan, saha gesang langgeng. Amin.Mugi LinuhurnaMugi linuhurna Hyang Rama, saha Hyang Putra, tuwin Hyang Roh Suci, kados ing mula-buka, sapunika, sarta ing salami-laminipun. Amin.PinujiaPinujia Asma Dalem Sri Yésus, Ibu Maria, tuwin Santo Yusuf, sapunika sarta langgeng. Amin.Rama KawulaSembah Bekti Katur Ing Putra Putri Dalem Sang Hyang RamaSembah bekti kawula Dèwi Maria...Sembah Bekti Katur Ing Ibu Dalem Sang Hyang PutraSembah bekti kawula Dèwi Maria...Sembah Bekti Katur Ing Pramèswari Dalem Sang Hyang Roh SuciSembah bekti kawula Dèwi Maria...Mugi Linuhurna ...Pinujia ...I. KABINGAHAN DALEM1. Malaékat Gabrièl Nglantaraké Dhawuh Marang Ibu Maria
Waosan InjilNanging Malaékat ngandika,"Sampun ajrih Maria, panjenengan sampun manggih sih ing ngarsaning Allah. Lha punika panjenengan badhé anggarbini sarta mbabar putra kakung ingkang kedah panjenengan paringi asma Yésus." (Lukas 1:30-31)
† Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi
salam, jabang bayi ing guwa-garba nglumba lan Elisabèt dhéwé kapenuhan ing Hyang Roh Suci banjur nguwuh kanthi sora sarta munjuk,"Sami-sami wanita panjenengan tuhu pinuji lan pinuji ugi wohing guwa-garba panjenengan." (Lukas 1:41-42) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...3. Sang Kristus Miyos Ing BètlehèmWaosan InjilLan mbeneri ana ing kana mau Maria wanciné mbabar. Panjenengané mbabar putra kakung pambajeng kang nuliginedhong ing gombal lan kasèlèhaké ana ing pamakanan awit ing panginepan wis ora oman papan. (Lukas 2:6-7) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...4. Sang Kristus Dicaosaké Ana Ing Padaleman SuciWaosan InjilLan Siméon nambut Sang Timur binopong sarwa memuji Allah, unjuké :"Ing samangké pun abdi kalilana mundur kanthi tentrem dhuh Pangéran, manut sabda Dalem, awit mripat kawula sampun nyipati pangentasan Dalem." (Lukas 2:28-30) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...5. Sang Kristus Kapanggih Ana Ing Padaleman SuciWaosan InjilIng telung dinané ketemu ana ing padaleman suci, lenggah ing antarané para guru, mirengaké sarta tetakèn. Kabèh kang ngrungu padha gumun marang landheping panggrahita lan wangsulané. (Lukas 2:46-47) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...II. SUMUNAR DALEM1. Gusti Yésus Dibabtis Ana Ing Bengawan YordhanWaosan InjilLan dhèk samana Gusti Yésus rawuh saka Nasarèt ing tanah Galiléa, sarta dibabtis Yoanes ana ing Bengawan Yordhan. Lan sanalika bareng mentas saka ing banyu, banjur pirsa ing langit sigar, lan Hyang Roh Suci pindha dara tumurun, lan nedhaki Panjenengané. Banjur ana swara dumeling saka ing langit,"Kowé iku PutraKu kinasih. Kowé kang gawé renaKu." (Markus 1:9-11) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...2. Gusti Yésus Paring Pratéla Ana Pangantènan Ing KanaWaosan InjilIbu Dalem banjur ngandikamarang para abdi,"Kabèh kang didhawuhaké tindakna!" Ing kana ana genthong watu enem, dipasang kanggo wisuh miturut padatan cara Yahudi. Siji-sijiné bisa amot loro utawa telung metreta. Gusti Yésus banjur dhawuh,"Genthong iku kebakana banyu." Genthong padha diisèni nganti kebak mancep. Nuli Gusti Yésus dhawuh,"Saiki cidhukana lan caosna ,marang sing ngasta pramugari." Iya banjur dicaosaké. (Yoanes 2:5-8) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...3. Gusti Yésus Wiwit Mucal Lan Dhawuh Padha MartobatWaosan InjilBakda Yoanes dicekel, Gusti Yésus banjur tindak menyang Galiléa, martakaké kabar kabungahan kang tumurun saka Allah. Pangandikané,"Wus tekan titi-mangsané, kratoning Allah wus cepak. Padha matobata lan ngandela marang kabar kabungahan." (Markus 1:14-15) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...4. Gusti Yésus Kamulyakaké Ana Ing Gunung TaborWaosan InjilLan let enem dina Gusti Yésus ngathi Pétrus, Yakobus, lan Yoanes diajak minggah ing gunung dhuwur, miyambak. Lan Gusti santun warni anaing ngarepé. Agemané dadi sumorot putih memplak. Ana ing donya ora ana wong bisa musoni sing mengkono. Nabi Elias lan Nabi Musa padha ngatingal, lan ngendikan karo Gusti Yésus. (Markus 9:2-4) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...5. Gusti Yésus Yasa Sakramèn EkaristiWaosan InjilNuli Gusti mundhut roti, munjuk sembah nuwun, roti dicuwil lan diparingaké sarwa ngandika,"Iki Sliraku, kang bakal kaulungaké nglabuhi kowé. Iki tindakna minangka pangéling-éling marang Aku. Semono uga Gusti mundhut tuwung, sawisé dhahar, sarwa ngandhika,"Iki tuwung Prajanjian Anyar ana ing Rahku, kang diutahaké nglabuhi kowé. (Lukas 22:19-20) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...III. KASANGSARAN DALEM1. Gusti Yésus Sungkawa Ana Ing Taman JaétunWaosan Injil"Dhuh Rama, manawi dados karsa Dalem mugi tuwung punika kasingkirna saking kawula, nanging sanès kajeng kawula, karsa Dalem kalampahana." (Lukas 22:42) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...2. Gusti Yésus DisapuWaosan InjilWong kang padha njaga Gusti, moyoki Panjenengané lan ngantemi. Gusti dikrukubi lan diantemi wadana Dalem sarta bola-bali ditakoni, celathuné,"Wis wacanen, sapa sing ngantemi kowé iki. Lan isih akèh manèh pitembungané marang Gusti wujud cecamah. (Lukas 22:63-65) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...3. Gusti Yésus Diagemi Makutha EriWaosan InjilLan para prajurit ngenam makutha eri, dietrapaké ing mustaka Dalem. Nuli Panjenengané diagemi sandhangan abang jingga, banjur pada sowan matur,"Pangabekti Ratuning tiyang Yahudi" lan Gusti diantemi." (Yoanes 19:2-3) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...4. Gusti Yésus Manggul PamenthanganWaosan InjilGusti Yésus ditampilan digawa lunga. Gusti manggul salib Dalem piyambak tindak menyang papan kang diarani Kalpari, tembung Hibrani Golgota. Ana ing kana Gusti disalib lan bebarengan karo Panjenengané ana wong loro kang disalib ngiwa-nengen, déné Gusti Yésus ana ing tengah." (Yoanes 19:17-18) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...5. Gusti Yésus Séda Ana Ing PamenthanganWaosan InjilKanthi nguwuh swanten sora, Gusti Yésus ngendika,"Dhuh Rama, kawula masrahaken sukma kawula ing asta Dalem, lan ngendika mangkono iku, Gusti Yésus séda. Bareng penatus weruh lelakon mau, mulyakaké Allah, sarta celathu,"Mula nyata Wong iki ora salah." (Lukas 23:46-47) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...IV. KAMULYAN DALEM1. Gusti Yésus Wungu Saka SédaWaosan InjilWis ora ana ing kéné, wis wungu. Élinga marang pangandikané dhék ana ing Galiléya, sing mangkéné uniné : "Wus Pinasthi Putraning Manungsa kudu diulungaké marang tanganing wong dosa, sarta disalib lan ing telung dinané bakal wungu saka séda." (Lukas 24:6-7) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...2. Gusti Mékrad Menyang SwargaWaosan Injil"Nuli para murid padha diajak nganti tekan Bétania, lan ngumbulaké asta. Gusti maringi berkah lan bareng karo anggoné paring berkah Gusti nilar para rasul, lan kasengkakaké menyang swarga." (Lukas 24:50-51) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...3. Hyang Roh Suci TedhakWaosan Injil"Kabèh padha kapenuhan ing Hyang Roh Suci, sarta banjur padha guneman nganggo basa warna-warni, mojar manut sakaparengé Hyang Roh Suci." (Kisah Para Rasul 2:4) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...4. Ibu Maria Kapundhut Menyang SwargaWaosan Injil"Nanging kabèh iku ana urut-urutane, sing dhisik dhéwé Sang Kristus, kang jumeneng panunggul, banjur liya-liyané kang dadi kagungan Dalem Sang Kristus, yèn mbésuk rawuh." (1 Korintus 15:23) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...5. Ibu Maria Tampi Makutha Ana Ing SwargaWaosan Injil"Ana pratandha katon ing langit, wanodya asingep surya lan rembulan, ana ing sangandhaping pada déné mustakané jinamang lintang rolas." (Wahyu 12:1) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma
pancet koyoke terakhir aku ngungak sek dikeduk tapi sing ayahab lek digabung karo hotel, ubleme bakal larang iki Saiki dadi iso nginceng wong adus tekok ndukur
Tan keno sak kabehe bebaya, ora tumomo sakkabehe senjoto,tan kroso sakkabehe roso, yo mung roso sejatining roso ……. 9
hanyalah “Inggih dhewek titiang ngiring napi saq pekayunan datu kaji. dhewek titiang puniki cume panjakde kaji”!
Sena Bumbu – WO Sriwedari 7 Agustus 2013	Posted by astroboyz on August 10, 2013
Posted in: culture, indonesiana, Wayang.	Tagged: bima bothok, dawaka, ekacakra, prabu baka, sagotra, sena bumbu, sriwedari, wayang, wayang
MENGENAL DIRI DI HADAPAN TUHAN NYA : Lir-ilir, Lir-ilir,
Wayang Kulit Gagrag, Begalan, Tari lengger, sintren, aksimuda, angguk, aplang, buncis,
dateng keraton. Saktekaniun teng keraton Surakarta,eh nyuwun pangapunten, Inggih
Batang| |--OWB ( Opo Wae Bebas )| |--Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae Bebas )| |--Gambar OWB| |--Curhat OWB| |--Luru Karo Nawarke Barang (
opo meneh saiki bal-balan wis jadi industri jadi sopo sing duite akeh mesti gampang golek pemain&pelatih sing dikarebne…..,opo maneh pemain&pelatih sing matane ono duite[mata~duitan] ngerti duit matane langsung ijo sak rai2ne… mbahku ae…seneng nak weruh duit akeh…he..he..he…..
Pundi RPP Prakarya sing kelas 9 k13 bu, dalem nyuwun download,
Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opolimo: mangan ra mangan sing penting
Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiangingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesia kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin
dadi laris lan muncul. Angger Nyonya sampaian koordinate (3,1) Angger Bojoku (Ning P) koordinat (1,3) artine Aku duwe bojo 1 lan siki wis duwe bocah 3, He…he
kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku uripe bumi sing biso
alus,diarani (urip abadan alus) yoiku poro titah dewo batara lan dewi,jin pri prayangan.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus yoiku,SUKSMO,dene titah tiah mau ing zaman semono diarani dewo-dewi,betoro-
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal dewo mau kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum kelahiran (KODRAT KELAHIRAN )dene dewo-dewi kang kasabdo
tang tumangkare,MANU dadi MANUNGSO LUMRAH.adedeasar hukum kelahiran..
nandang karma (olo utawi apik) mulo DAT kudu dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake ing alam gumelar iku mesti nandang karma (dosa)sebab yen ora nandang karma/dosa
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(
SUKSMO,ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.
wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut.
mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
JAGAT ALIT BAWONO SETRO Aku ono kandutane ibu umur sakwulan ,anggonku yoso badan wadag,ibu
wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI
arane HYANG WIDHI.4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR KUMORO DJATI,SEGORONE
IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.Hm ..hehehe yo wes
papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,
CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.dewek'e duwe pangroso 5 prakoro iarani PONCO DRIYO.yoiku1.pamireng2.paningal3.pangggondo4.pangucap5.pamikir...ing toto lahir diarani PASARAN LIMO.sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwas
aku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.
papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,.aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang
PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN...KANG ARAN AGUNG PAMBUDI...LAHIR ING DESA BANGSAL KECAMATAN
SujarwoDi:http://mbahsujarwo.blogspot.comatau {KLIK-DISINI}No: tlp.0823-2424-4298Saya sudah buktikan benar2 tembus 3x permainan....!!!BalasHapusrojobrono22 November 2015 06.01Assalaamu'alaikum Mas Agung, kados pundi pawartosipun...? Mugi Alloh tansah paring kanugrahan rahayu wilujeng lestari widodo. Alhamdulillah kulo saget manggihi blog Panjenengan niki, armargi sampun dangu kulo padosi FB Panjenengan kok mboten wonten. Terus terang kulo kangen kaliyan wedaran2 Panjenengan, njih mugi wonten blog Panjenengan niki kulo saget angsal wedaran2 Panjenengan malih.
Tuma inggih kéwan ingkang nyesep getih ingkang wonten mustaka (sirah) manungsa. Tuma punika anggadahi ukuran alit, lan boten katawis manawi ditingal namung saklébatan, tuma ugi wonten ingkang mondhok wonten ing kéwan. Endog tuma ingkang wonten ing sirah manungsa dipun wastani lingsa, biasanipun tumèmplèk wonten ing rikma (rambut manungsa). Lingsa punika manawi netes lajeng dados kor (anakan Tuma)
Tandha-tandha wontenipun tuma[besut | besut sumber]
Raos gatel ing sirah, kasebabaken wontenipun dat ingkang wonten ing iler tuma.
Tandha-tandha werna abrit ing kulit sirah, gulu lan sawingkingipun kuping.
Wonten endog tuma utawi lingsa ingkang katingal gilap awarni pethak. Lingsa puniki katingal kados ketombé nanging sesah
Cara ngicali[besut | besut sumber]
Dipunpétani, inggih punika tuma ing mustaka dipunpadosi ngagem asra utawi pétan.
Dipunjungkati ngagem jungkat ingkang rapet serit.
Dipun paringi obat ngagem obat khusus tuma, kadosta peditox.
tuma jaler (kiwa) lan tuma wadon (tengen)
kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 13 Sèptèmber 2016.
ingkang winengku ing karahayon . . . . . Kula minangka sesulihipun Bp/Ibu . . . . . , saderengipun kula matur uwosing perlu. Ingkang rumiyin kula munjukaken sembah syukur ngarsaning Gusti Ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring kawilujengan, karaharjan lan karahayon dhumateng panjenengan kula sedaya
Ngaturaken pambagya wilujeng rawuh panjenengan sedaya, saha ngaturaken agenging panuwun. Panjenengan sedaya sampun kersa rawuh tuwi kawilujengan kula sakulawarga, nyambung raket supeketing pasadherekan.
Dinten punika Bp/Ibu . . . . . .nelakaken syukur, bingah, gembiraning manah awit Ibu . . . . . .ginanjar wilujeng mboten wonten alangan setunggal punapa, anggenipun nglahiraken putra jaler, kala dinten . . . . . . . .. . . . . . tanggal . . . . . . . ingkang dinten punika sampun . . . . . . . .dinten
Dene putra kalawau dipun tengeri nama . . . . . . . . . Ingkang punika nyuwun tambahing donga pangestu panjenengan sedaya, mugi-mugi jabang bayi kasebat tansah ginanjar bagas waras, walagang enggal ageng, netepana : . . . . . . . , tegesipun anak ingkang sae lahir batosipun kasinungn kelantipan lan budi luhur, migunani tumrap kula warga, bebrayan, nusa, bangsa, lan agaminipun.
JUMLAH IND III ING III MAT III IPA III JEPARA 3 3 3 3 12 BLORA 4 4 4 4 16 GROBOGAN 4 2 6 4 16 WONOSOBO 4 4 4 4 16 WONOGIRI 4 4 4 4 16 BATANG 4 4 4 4 16 PEKALONGAN 4 3 3 2 12 BANJARNEGARA 4 4 4 4 16 BANYUMAS 4 4 4 4 16 BREBES 4 3 5 4 16
Hasbani iku sawijining kali ing Libanon kang nyawiji karo Kali Banias banjur dadi Kali Yordan. Kali iki mili saka sumber banyu Wazzani ing sikiling Gunung Hermon. Ana bagéan cilik kali iki kang dumunung ing sisih lor Israèl.
lain ing basa Ibrani diarani Nakhal Senir utawa Nachal Snir lan ditulis
Tengger Semeru National Park Cemoro Lawang, Bromo Tengger Semeru National Park 67254, IndonésiaCemoro Lawang, Bromo Tengger Semeru National Park 67254, Indonésia
cekak, dah enam cekak mahu tiga kali masak...hahahahahDeleteReplyMrs.Yana @ K.M & B.U.M.PFebruary 04, 2013hehee.. seminggu makan kangkung ye Aunty. nasi goreng kampung, kangkung tumis, kangkung
Korinta 131Para sedulur, senajan aku bisa ngomong sak ènèngé basané manungsa lan basané mulékat pisan, nanging nèk aku ora nduwé katrésnan, tembungku kaya gong sing mbrebeki kuping lan kaya lontyèng sing pating klonèng. 2Senajan aku bisa nampa tembungé Gusti Allah kanggo manungsa lan bisa mangertèni kaweruh kabèh sing disimpen karo Gusti Allah lan bisa mangertèni sembarang sing kenèng dingertèni lan senajana aku nduwé pengandel sing gedé sampèk bisa nyurung gunung, nanging nèk aku ora nduwé katrésnan, aku ora ènèng ajiné blas. 3Senajan kabèh nduwéku tak kèkké kanggo ngrumati wong sing mlarat lan awakku pisan tak kèkké bèn diobong, nanging nèk aku ora nduwé katrésnan, kabèh mau ora kanggo gawé. 4Katrésnan kuwi sabar lan gemati, ora mèri, ora sombong lan ora gemunggung. 5Katrésnan ora kurang-ajar lan ora nggolèk menangé déwé; ora gampang ketyentok lan ora ngendem salahé liyané ing ati. 6Katrésnan ora seneng marang barang ala, nanging seneng marang kabetyikan. 7Katrésnan kuwi ora tau semplak, nanging pretyaya, ngarep-arep lan sabar terus. 8Katrésnan kuwi ora ènèng entèké. Tembung-tembung sing sangka Gusti Allah namung kanggo sedilut, basa kasukman bakal mandek lan pangerti bakal ilang. 9- 10Awit pangerti lan tembung sangka Gusti Allah sing dikèkké marang awaké déwé iki durung sak kabèhé, nanging mbésuk nèk awaké déwé wis dadi siji karo Gusti, awaké déwé bakal ngerti sak kabèhé. Pangertiné awaké déwé saiki bakal ora ènèng tegesé blas. 11Dongé aku ijik botyah, omonganku, pangrasaku lan pikiranku ya kaya botyah. Nanging saiki, sakwisé aku diwasa, aku wis ora kaya ngono menèh. Saiki pangertiku lan kapinteranku ya mundak. 12Semono uga, saiki awaké déwé weruhé namung lamat-lamat, kaya nang katya reget kaé. Nanging mbésuk awaké déwé bakal adep-adepan lan bisa weruh sing mat. Pangertiné awaké déwé saiki namung setitik, nanging mbésuk aku bakal ngerti sak kabèhé, kaya enggoné Gusti Allah ngerti marang aku. 13Telung prekara iki bakal ènèng terus, yakuwi: pretyaya, pengarep-arep lan katrésnan. Nanging sing penting déwé ya katrésnan.
luwih akeh wargane makarya dadi petani kang ngolah lemah. Sujarah Indonesia minangka
Nuladha laku utama tumrape wong tanah Jawi wong agung ing Ngeksiganda Panembahan
Bogor beralih maring kaca kiye. Kanggo Kabupaten sing jenenge pada, deleng uga Kabupaten Bogor. Kanggo kegunaan liyane
lan wilayahe ana nang tengahe wilayah Kabupaten Bogor. Wewengkone 21,56 km², lan jumlah pedununge 834.000 jiwa (2003). Bogor duwe julukan kota udan, jalaran nduwe curah udan sing dhuwur
sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.05, tanggal 16 September 2014.
Cobo enek provokator njedul siji wae ra sah akeh2,Insya Allah bakale rame….
Undha-Usuk Basa I. RINGKESANING WULANGAN.Manungsa ora bisa urip dhewe, mula neng uripe sedina-dina manungsa, mesthi mbutuhake sesambungan karo liyane. Sarana sesmabungan iku yakuwi gegguneman. Geguneman iku uga ana tata krama utawa unggah-ungguh basane kang bener. Pa maneh yen guneman iku karo wong tuwane utawa wong kang luwih tuwe. Mula iku, ungah-ungguh basa utawa tata kramane basa perlu diajarake sakawit cilik supaya padha mangerteni lan bisa nganggo tembung-tembung lan ukara-ukara basa Jawa Krama.
Wacanen kanthi suwara, ucapan, kedal,lan lagu kang premati! Prayoga kawaca bocah loro
Pangineman1. A : Panjenengan wungu pukul pinten?B : Kula tangi watawis pukul gangsal.2. A : Panjenengan punapa kulina sare ing wanci siyang?B : Kula mila kulina tilem ing wanci siyang.
3. A : Mangga, kula aturi ngunjuk.B : Inggih kula badhe ngombe malih.
4. A : Mangga, kula aturi dhahar.B : Matur nuwun, kula sampun nedha.
5. A : Punapa panjenengan asring siram mawi toya anget?B : Kula kulina adus mawi toya asrep kemawon.
6. A : Sampun jumeneng, mangga kula aturi lenggah.B : Taksih sumuk, kula ngadeg rumiyin, mangke kula linggih ing ngriku.
7. A : Mangga, kula aturi mriksani foto-foto punika.B : Kula sampun ningali kaping kalih.8. A : ingkang putra (putra panjenengan) sami wonten ing pundi?B : Anak kula sami wonten ing mancanegari.
9. A : Kula aturi ngagem cathetan punika!B : Kula ngangge punika kemawon.
10. A : Punapa benjing enjing Panjenengan saestu tindak Baturaden?B : Menawi pikantuk kanca, kula badhe kesah mrika.
11. A : Punapa kagunganipun songsong? (songsong panjenengan)B : Punika sanes payung kula, gadhahan kula sampun kula pendhet.
12. A : Mangga, kula aturi mundhut rumiyin.B : Kula sampun mendhet ingkang ageng.
13. A : Sampun dangu rawuh Panjenengan?B : Kula dhateng saweg kemawon.
14. A : Sampun kesesa kondur!B : Kula enggal badhe mantuk, bandhe wonten pepanggihan.
15. A : Kala wau Panjenengan ngendika punapa?B : Kula cariyos bilih sampun tampi serat Panjenengan.
16. A : Punapa Panjenengan ngasta kalender satus taunan?B : Kula mboten mbekta sapunika, kala wingi kula bekta.
17. A : Panjenengan sampun prisa dalemipun Pak Edhi?B : Inggih kula sampun sumerep.
18. A : Sanes wekdal kula aturi ameng-ameng mrika.B : Sanes wekdal kula dolan mrika.
19. A : Sinten asma Panjenengan ingkang jangkep?B : Nama kula ingkang jangkep Hertiandito.
20. A : Punapa perlu nyare?B : Saenipun, nyipeng sadalu.
Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki, nganggo tembung kang pas minangka gantine tembung kang kacithak kandel!
1. A : Saestu mundhut tahu Tegal?B : Temtu kula …, punika kula remen sanget.
2. A : Pak Suka titihanipun punapa?B : … kula Kijang.
3. A : Punika ingkang raka?B : Inggih, punika … kula.
4. A : Punika ingkang Eyang?B : Inggih, punika … kula.
5. A : Menawi asrep, ngagem singep.B : Kula mboten kulina ngagem …
6. A : Kathah riwenipun.B : Mila kathah … kula.
7. A : Panjenengan miyos kala taun pinten?B : Kula … taun 1972.
8. A : Ingkang putra ingkang kakung pinten, ingkang putri pinten?B : Anak kula ingkang … kalih, ingkang … inggih kalih.
9. A : Punapa bibar gerah?B : Kala emben … kalih dinten.
10. A : Paningal (soca) panjenengan kok radi abrit.B : Kala wau … kula klilipen.
11. A : Punika foto Panjenengan kala taksih …B : Inggih, punika kula kala taksih enem.
12. A : Punapa … Panjenengan sampun wonten ingkang pethek?B : Leres, Rambut kula sampun wonten ingkang pethak.
13. A : Panjenengan punapa sampun … pawartosipun?B : Kula inggih sampun mireng bab punika.
14. A : Panjenengan … bab punika?B : Kula nyuwun priksa bab panyeratipun.C : Kula ... dhateng lare punika pinten reginipun.
15. A : … pundi?B : Kula mlampah medal sirandha.
16. A : Mangga, … rumiyin.B : Inggih kula wisuh sekedhap.
17. A : Rak mboten … ta … Panjenengan?B : Weteng kula mboten sakit.
18. A : Punapa kersa … toya degan.B : Kula purun ngombe toya degan.
19. A : Saweg … punapa?B : Saweg manah amrih prayoginipun.
20. A : Panjenengan badhe … punapa?B : Kula badhe matur menawi pedamelan kula sampun rampung.
bacc.ing.aedifstruč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.bacc. ing. aedif.Bacc. ing. aedifbacc.ing.aedif.univ.bacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.aedif.bacc. ing. aedif.Bacc.ing.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Disimilasi&oldid=964723"	Kategori: ParamasastraBasa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 1 Maret 2016.
Singojuruh Sempu Songgon Glagah Licin Banyuwangi Giri Kalipuro Wongsorejo Kabupaten Banyuwangi Sumber : Badan Pusat Statistik Kabupaten Banyuwangi Sex ratio penduduk Kabupaten Banyuwangi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ringerike&oldid=875090"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pesan ke telingaku; “Le, ngko nak wis tekan Semarang ojo lali ngirim khabar yo. Eling…, kowe bakale ning negorone uwong, ojo dianggep ning latare dewe?” (latar=
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.55, tanggal 11 Maret 2013.
tembang meniko katur kagem kadang kulo wonten tlatah sakura pundi kemawon....segeng mirsani lan
bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo 4
ndelok Lintang Kemukus.......Opo arep notong Lintang Panjer Rino wae...... .Nek jagongan yo kudune perlu golek telo bakar no... dedik
pendem digodok, wedhange teh pait...jan uenak tenan...nggonku ono teko poci karo teh pecut nggowo winggitapi telone durung tuku jew... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong
wedhange teh pait...jan uenak tenan...nggonku ono teko poci karo teh pecut nggowo winggitapi telone durung tuku
marang RasusKene wurung kana wurung, pes mimpes deningEyang SecamenggalaPentil alum cucuk layu, angen sira bungkerSi Srintil Si RasusKer bungker, ker bungker kersane Eyang SecamanggalaKer bungker, ker bungker kersane Sing
lief4 wrote:Jenenge Srintil Ojo ngguyu ra ilok seru2 ngguyumu kuwi..... :cry: :cry: :cry: Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: ( Cerbung )
Cerbung ) Lintang Kemukus Tue Dec 02, 2008 9:18 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:dedik cahyono wrote:enak'e telo pendem digodok, wedhange teh pait...jan uenak tenan...nggonku ono teko poci karo teh pecut nggowo winggitapi telone durung tuku
mampir padepokan kulo mas...nangging namung sempit, namine taseh ngontrak..._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: ( Cerbung ) Lintang
uenak tenan...nggonku ono teko poci karo teh pecut nggowo winggitapi telone durung tuku jew... Yo ayo......kapan enake, aku manut, ok KAng dedik??? Kapan2 menawi dolan teng
dewe wae rung duwe omah, kuwi wae ijih nunut.Yo, mengko aku nek ning bekasi tak mampir.....nek karo Tambun ngendine??? Kiro2ne aku rep dolan ning nggone liku jek
sabaran to.....Mbok seing sabar ngunuh lho ura usah grusa grusu mundak ura becik dadine....keeee....dadi
wrote:enak'e telo pendem digodok, wedhange teh pait...jan uenak tenan...nggonku ono teko poci karo teh pecut nggowo winggitapi telone durung tuku
dewe wae rung duwe omah, kuwi wae ijih nunut.Yo, mengko
serabutan)_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: ( Cerbung ) Lintang
pendem digodok, wedhange teh pait...jan uenak tenan...nggonku ono teko poci karo teh pecut nggowo winggitapi telone durung tuku
ngangkring neng Ngarep Pasr puri wae kang, tak krungu sambungane dewe. :bounce: :bounce:Lha neka aku ki kari manut wae gek dang........yo wis aku manut wae, gek kowe wong loro ning
belajar lanimanneLk :Nanging saiki sekolah nggodolananPamit sekolah, nyatane kokgendak’anPr :Jaman saiki kadang bocahkluyuranTurut ratan, karo nyekelbotol minumanLk :Ora ngerti, yen wong tuaneklesetanBingung sak
Lir ilir, Tembang Para Wali Tanah Jawi	Lir-ilir, lir-ilir
jasa penglarisan, jimat penglarisan, penglarisan, penglarisan ampuh, penglarisan balung sugih,
Thiwul Yu Tum, Makanan Khas Gunungkidul
Gambar Wayang 2008 Thu Jun 28, 2012 12:36 am menawi bade ngapalke gambar wayang monggo ten mriki http://wayang.wordpress.com/category/gambar-gambar-wayang/
SONGGO PAPAT KURANGE ENEM MENAWI LEPAT NYUWUN PANGA PUNTEN
nuwun Mas Dewa Langit sampun dipun jlentrehaken kanthi detail ........
mungkin wis dadi resikone kang...dadi yo kudu narimo..Nek ra siap nanggung resiko yo ganti haluan wae... _________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
papat iku nora kari” ( pupuh 3)
nora wurung neniwasi” (pupuh 4)
Sumber: (Takepan Wulangreh, pupuh pangkur lempir 2-4).
Arti Pupuh: “Empat kata INTI” pada pupuh pangkur
warisane Prabu Brawijaya IV, ampuh tenan lho kui mas... coba to di prisani... weh kowe kiehojo diomongke yen
bokong... Kui pusaka warisane Prabu Brawijaya IV, ampuh tenan
Waaaahhh nek mung cilik kurang ampuh mas.. mung keri nek nggo nusuk... tur jenenge udu pedang, nek neng nggonku jenenge cuthik.. adjieKoordinato
Waaaahhh nek mung cilik kurang ampuh mas.. mung keri nek nggo nusuk... tur jenenge udu pedang, nek neng nggonku jenenge cuthik.. nek gonaku dudu cuthik
dewe yo ra ngerti keris ampuh opo ora, tp yen ibuku turu neng sor
Fri May 30, 2008 5:31 pm adjie wrote: ono sing duwe godo wesi kuning ra yo?nek ono sing duweono sing rep didual ga?nek ono aku gelem nuku Sing Duwe Minak Jinggo mas....cobo takok ae sikkk.... Sponsored contentSubyek: Re: Ada yg punya barang2 pusaka antik seperti keris, tombak, pedang, jenglot
pindhahe bapak menyang Jakarta. Tembung lingga ingkang wonten ing ukara kasebut inggih punika…
Sang Resi Abiyasa paring dhawuh, bilih ing binjing ingkang wayah bungkus badhe dados senopatining prang ingkang pilih tandhing, prawira tetungguling prajurit, saha dados tamenging para Pandhawa. Sasampunipun gamblang sedaya
mulih sekolah njupuk pelem sing ana pekarangane simbah nanging ora matur dhisik. Sing loro menek ana ndhuwur, dene sing siji ngumpulake ana ngisor. Pirsa bocah telu lagi lagi gayeng milihi pelem mau simbah nyedak alon-alon. Sing ana ngisor dijawil karo dikandhani alon-alon, yen padha luwe ayo padha menyang omah bae, simbah wis mateng anggone gawe sayur lodheh karo nggoreng gereh. Bocah mau karo keweden malah mlayu nggeblas tanpa pamit.
11. Piweling simbah, dados tiyang sanajan boten gadhah bandha/dhuwit
mangkat jam pira? c. Dek Intan kala wau kondur jam pinten?
Ya... perasaan wedi iku kegawa nganti saiki.
ng, (a)m, lan (a)n d. di, ka, (a)m, lan (a)n
1. Ragam Basa Jawi punika wonten 3 warni. Sebataken ragam Basa Jawi punika lan kados pundi pangagemipun?
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Jarosław. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 122.175 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Jarosław&oldid=1091431"	Kategori: Powiat ing propinsi
Kontèks[besut | besut sumber]
punika tegesipun menawi tiyang badhé wicantenan kaliyan mitranipun, ngagem basa sepisan utawi basa kaping kalih, piyambakipun kedah mangertosi fungsi saking basa ingkang dipunginakaken ing salebetipun wicantenan punika. Perkawis punika dipunlampahi supados maksud ingkang badhé kasampèkaken saking penutur saged dipuntampi kanthi saé dhateng mitra tuturipun. Ugi sawangsulipun mitra tutur kedah mangertosi maksud ingkang dipunsampèkaken déning panutur dhumateng piyambakipun ingkang dipunsengkuyung kanthi situasi lan kawontenan ingkang nyengkuyung utawi kontèks.
punika boten namung mangertosi makna tembung lan hubungan gramatikal antawisipun tembung kémawon ananging ugi saged mendhet dudutan ingkang wonten gegayutanipun kaliyan punapa ingkang dipunwicantenaken kaliyan punapa ingkang dipunasumsekaken utawi punapa ingkang dipunwicantenaken sakdèrèngipun. Perkawis punika ugi kanggé basa produktif, panutur lan mitra tuturipun kedah saged njumbuhaken ukara – ukaraipun kanthi kontèksipun.
Miturut Rustono (1999:21), kontèks inggih punika samukawis ingkang dados sarana kanggé nyethakaken pikajeng utawi maksud. Sarana punika wonten kalih inggih punika ingkang sepisan babagan ekspresi ingkang saged nyengkuyung kacethanan maksud utawi saged dipunsebat kontèks. Ingkang kaping kalih inggih punika situasi ingkang wonten gegayutanipun kaliyan sawènèhing kadadosan punika dipunsebat kontèks.
Miturut Alwi (1998:421), kontèks dumadi saking pérangan – pérangan, situasi, pamicara,pamireng, wekdal lan papan, adhegan, wosing rembag, kadadosan, wujud, amanat, tenger, lan sarana.
Miturut Hymes (1984) ingkang salajengipun dipunkutip kaliyan Brown (1983) njlèntrèhaken menawi titikanipun konteks punika wonten walu, inggih punika panutur, mitra tutur, topik tuturan, wekdal lan papan tuturan, saluran utawi, tenger (dialek utawi gaya), amanat utawi pesen, lan prastawa utawi kedadosan.[1]
Pamicara[besut | besut sumber]
Mangertosi sinten ingkang nembé pacelathon, lan mangertosi pamicara wonten ing salah satunggalipun situasi punika nggampilaken kanggé manginterpretasiaken pacelathonanipun. Tuladha, ukara : oprasi kudu dilakoni. Ukara “operasi kudu dilakoni” tegesipun:
Dropping bahan panganan menyanng pasar (pamicaranipun ahli ékonomi)
Perampokan, pencurian (pamicaranipun penjahat)
Pamireng[besut | besut sumber]
Kaperluan mangertosi pamicara sami kaliyan kaperluan mangertosi pamireng. Tuladhanipun, menawi nembe wicantenan kaliyan tiyang sepuh kedah ngginaaken basa karma inggil.
A(anak) : Bapak badhe tindak pundi?
B (bapak) : arep nyang kantor.
Lare punika kedah mangertosi kaliyan sinten piyambakipun wicantenan, ampun dipunpadhaké kaliyan kanca teparonipun.
Wosing Rembag[besut | besut sumber]
Wosing rembag punika sami wigatinipun kaliyan pamicara lan pamireng. Kanthi mangertosi wosing rembag punika saged nggampilaken kanggé tiyang anggenipun mireng utawi maos kanggé mangertosi pawicantenan utawi seratan. Kathah tembung – tembung ingkang nggadhahi makna sanes ing bidang – bidang tartamtu. Tuladhanipun, Mahasiswa nembe pacelathon, X : wah angel, aku mung éntuk A siji.
Y : lumayan to, aku ora ana A ne, tapi B ne ana pitu.
Z : luwih apik aku yèn ngono, A ku 3, B lima, liyane C.
Wicantenan punika ngèngingi biji tès. Biji tès punika dipuntamtukaken A punika 4, B punika 3, C punika 2, D punika 1, lan E punika 0, lan IP punika indèks prèstasi. Wosing rembag punika kedah dipunmangertosi déning pamireng lan pamaos supados mangertosi punapa ingkang nembe dipunrembag. Tuladha punika kanthi mangertosi wosing rembagipun inggih punika biji – biji mahasiswa, ugi cetha punapa maksudipun A, B, C, lan D, ugi punapa IP punika.
Wekdal lan papan[besut | besut sumber]
Pamicara lan pamireng kedah nggatèkaken papan lan wekdal anggenipun wicantenan. Ugi antawisipun pamicara lan pamireng kedah nggatèkaken obahing awak lan obahing pasuryan. Kanthi mangertosi sadaya punika saged dipunmangertosi maknanipun anggenipun wicantenan.[2] Tuladhanipun:
A : Wis jam siji. Mosok ngono kok ora siap. Dhiluk meneh bel. Apa kudu ngenteni ning kene? Kesuwen. Ayo cepet.
Saking tuladha punika menawi saged katingal papan panggénanipun, kadosipun wonten ing ngajeng kelas, tabuh setunggal siyang, lan ingkang micara nembé duka, antawisipun dwija kaliyan siswanipun. Saged dipunmangertosi ingkang dipunwicantenaken inggih punika soal kerja siswa – siswa ingkang sampun dipunparingi wekdal ananging dèrèng purna anggenipun ngerjaké.
Amanat/pesen[besut | besut sumber]
Amanat ingkang badhé dipunsampékaken kedah tepat, amargi amanat punika sipatipun fundaméntal lan wigati. Kathah pesen ingkang boten kasampékaken dhateng pamireng amargi wujud pesenipun boten jumbuh kaliyan kawontenanan.
Kadadosan[besut | besut sumber]
Kadadosan tutur punika mawarni – warni, dipuntamtuaken kaliyan ancasipun wicantenan punika. Tuladhanipun: A : Dicepakké piranti-pirantiné dhisik.
B : Nggih sampun Pak. Jam pinten dikerjaké Pak?
Saking wicantenan punika ngèngingi mbelih sapi utawi kebo. Piranti – piranti kados peso, bendho, tali dipunginakaken kanggé ngrajapati sapi utawi kebo.
Tenger[besut | besut sumber]
Punika gegayutan kaliyan ragaming basa ingkang kaginakaken. Iinggih punika ing basa Jawi wonten basa ngoko lan karma, lan dialèk – dialèk saking pinten – pinten panggénan.[3]
Sarana[besut | besut sumber]
Kontèks&oldid=1097689"	Kategori: PragmatikSosiolinguistikLinguistik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 7 Oktober 2016.
Artikel kiye, esih tulisan rintisan. Mangga
mayu&oldid=181193"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholRintisanKabupatenKabupaten IndramayuDialek Cirebon/Indramayu	Menu navigasi
gareng petruk bagong.(para pono kawan)"Sammir 'ala Khairon fatruk ma bagho" ingkang artosipun " Cancut taliwondo ingdalem hanyuprih kasaenan mongko tinggal ka olonan".
erot kuwi kanggo ndowokno ‘pusoko’ kang syarief,ora ndowokno sikil.
kuwe iki opo to pak lurah, dilla wae sing neng otakmu.
koyo aq ngene lo, jadi jomblo rasanya free.
Mas, sing nggawe nick duks_muks iku sopo, danu opo athur?
[Reply]	athur February 9, 2009 at 11:22 pm
swedia wis turu mas. sing nggawe ducks_muks iku sing
awakmu ra gelem ngancani yo aku njaluk mbakmu sing ngerayu ae ben iso ndelok bareng,
mari delok Persibo maen mangan ning Caf Dewaka yo…
[Reply]	Boromania Padangan February 10, 2009 at 10:07 pm
Walah 1000000X Pak2 25.000 ae ngutang2 kok
Yogyakarta ingkang kinurmatan lan para kanca ingkang kula tresnani. Sakderengipun matur , sumangga kita tansah ngaturaken puji syukur wonten
ngarsonipun ALLAH SWT ingkang sampun maringi kanugrahan saha kesehatan
katitik kula panjenengan sedaya sami saged makempal ing adicara menika tanpa
kita sedaya mbenjang wonten ing yaumil qiamah, amin. Bapak saha Ibu ingkang dahat kinurmatan, Ing jaman saiki, senengane kathah kang
dirungokake lan nyamleng suarane. Campusari saged dados hiburan marang sinten
kemawon. Buktine enom tuwa, priya wanita, kathah kang remen. Campursari iku anggone wiwit ana, sanes dadakan. Sebut kemawon Pak Manthous
saka Gunung Kidul, sampun wiwiti kinten-kinten taun 1970-an. Ing saiki kajaba
ana Manthous, ana uga jeneng Didi Kempot, Nurhana, lan liya-liyane kang
kondhang lagu-lagune campursari. Ing jaman sakniki, kesenian iku sampun ngalami owah gingsir. Bab penyanyine
lan orgen. Bapak saha Ibu ingkang kinurmatan, Mangga kita kedhah nglestarekake budaya kita supaya tetp utuh lan tetep lestari ing majuning jaman menika. Mugi – mugi wigatining sesorah menika saged kita pendet manfaatipun kagem kita sedaya. Minangka panutuping atur, mbok bilih wonten kalepatan kula nyuwun pangapuntun. Wassalamualaikum Wr.Wb Lailia Saras Dhati
LELUHUR LAN PITUTUR KANGGO MIKUL DHUWUR MENDHEM JERO
tan angrasa tan den-rasani tan amaran pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku
abirawaliwung tanpa tuturanganggé sawenang-wenangsampun kèrem makamé wong kupur kapirtan ana dèn-sèntaha.4. Angrusak sarak ujar sarèhingacawengah lan ajar ing sastraasuwala lan wong akèhwinangsitan
Panji ingkang angringgitbaloboken ing rupapan jatine tan wruhakèh ngarani dhadhalangdhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ingkang amindha
Panji angringgitbalokloken ing tingalpan jatining kawruhlir Wisnu kelayan Kresnaora Wisnu anging Kresna Dwarawatiamumpuni nagara.8. Wisésa Kresna jati tan sipikang pinujyêng jagad pramuditatan ana wruh ing polahélir Kresna jati Wisnukang
teka ing omahéwulu salembar ikubrestha geseng tan ana kariangganing anêng donyakadya adedununglir sang Panji angumbarasajatiné yèn mantuk ing gunung uripmulya putrêng Jenggala13. Akèh wong korup déning sejatisotaning wong dèrèng purohitadèn-pisah-pisah jatinédèn-senggèh seos wujudsajatiné kang dèn-rasaniumbang ing kapirantambuh kang den-temuiku ora iki ilangmider-mider jatiné kang dèn-ulatitan wruh kang ingulatan.14. Brahalane den-gendong den-indit malah kabotan dening daadapen mangke dereng wruh jatine dening wong tanga guru
liwung polahe tan andulu dinulu tan angrasa tan den-rasani tan amaran pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati tan kena den-ucapna17.Dudu rasa kang keraseng lati dudu rasa rasaning
lir banyu mili pujine ing enenge anebut ing unine iya amuji solahe raganira dadi pujinipun tekeng wulune salembar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira19.Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas teka ing sembah pujine amung jatining weruh pamujine rahina wengi mantep paran kang awas ujar iku luput ananging aran tokidan lawan ujar kupur-kapir iku kaki
Ingkang Katingal Kados Dene Ing Gambar Ongka Ii Lajêng Trigonggong, Trigoling, Krambil Bolong Sisa Bajing, Bajinge Lurahe Londo, Swaraning Ga, Kêdah Miring, Botên Swara Jêjêg
nggamel jewwoow tak kiro ngundhang2 jew, tiwas tangi gregah
NGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: DENGAN JUMLAH MEMEBERS 17985 KOK SEPI YA ??? Wed Feb 22, 2012 3:42 pm masipoeng wrote:gimbik wrote:hahahahhaha, nyuwun ngapunten lha niku wau nggamel jewwoow tak kiro ngundhang2 jew, tiwas tangi gregah
KOK SEPI YA ??? Thu Feb 23, 2012 12:27 am sepi2 ngene ki monggo disambi, _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
meneh kudune..arisan ki di nggo
gawe wedang mas, monggo _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur
waduh, kamituwo ketinggalan dereng ngucapake selamat ulang tahun kanggo putune mbah dharmo.
“wilujeng ulang tahun ingkang kaping kalih kagem http://www.persibo.bojonegoro.com mugi-mugi diparingi kesehatan, rezeki kaliyan
[Reply]	'den Chez March 19, 2009 at 9:05 pm
sprtine kesuwen nek tgl 9 lg main futsal maneh. iso golek booking minggu ngarep, skalian perayaan hut e web iki. Mengko mas wied sing bayar… he he. maksudku tgl 9 yo minggu ngarep yo main. piye?
Donya iku pengusaha sukses sing ora Panggenan alasan kanggo prestasi ing bisnis, lan sawetara wong bisnis iki padha bisa transcend bidang nyoto lan ndeleng kasunyatan ing tangan liyane, resorti
Perbuatan Lahiriyah Agampang janma sembayang, nora angel wong angaji, pakewuhe wong agesang, angadu sukma lan jisim, salang surup urip, akeh wong
ahli syariat. Sang Dyah kasmaran ing ngelmi, tan nyipta pinundhut garwa, amaguru ing batine, kalangkung bekti ing
adadi laku ugi, ana dene artinipun, malebu dahana, lire lamun kabrangas ing ujar …. den ucap ing tangga, apan ta nora sak serik. Terjemahan :
amung wong bekti marang Hyang Agung, iku lakuning manungsa, kang menang perang lan iblis. Terjemahan : Lagi pula dinda,
sajroning dhadha punika, ana prang bratayudha, langkung rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku latining prang
dadi jati, ingkang jati dadi suwung, swuh sirna dadi iya, janma mulya kang sejati, pun pinasthi donya ngakir manggih beja.
wiku dhawuh ing garwa, ingkang aran bumi pitung prakawis, kang aneng manungsa iku, pan wajib kaniwruhan, iku yayi minangka pepaking kawruh, yen sira nora weruha, cacad jenenge wong urip. Terjemahan : Sang pertapa
Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu,
wijiling sabda, pan wus jangkep cacahing pitung langit, eling-elingen ing kalbu, apa kang wus kawedhar, amuwuhi kandeling iman, ………. Terjemahan :
mbeneraken yayi, densarwea pasthi, amung ngajak gelut. Terjemahan : Ibarat
didepan, seperti kesucian burung bagau. Kicah-kicih anggung saba wirih, angupaya kodhok, lamun oleh pinangan ing enggen, wus mangkono watak kontul peksi, sandhange putih, panganane rusuh. Terjemahan :
Miturut kapracayan wong Tionghoa, wong sing nduwé shio babi iku wong sing jujur, toleran lan kanca sing apik. Anging kabèh uga kerep ngejibaké wong liya. Kabèh uga kerep pracaya karo wong liya dadi kerep dianggep naif.
Wong sing nduwé shio babi cocog karo wong shio babi liyané, shio naga lan shio wedhus.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babi_(shio)&oldid=817211"	Kategori: Shio	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 11 Maret 2013.
Balas sendiko Dawuh Kang Mas Tri,, Pripun wartos ipun si Paijo Mas…
Wis ngErti PanGGene kaN????
KaRo Ojo LaLi SpaNduke yow disiaPne…
June 19, 2009 at 4:24 pm
mksd e sampeyan opo yo? Sampeyan ngerti aq sopo emang? La lah opo ak karo morris? Mas nek sampeyan g ngerti g usa sok ngrti n d jogo nek ngmng kuwi. Morris nduwe bojo. Nek bojo ne krunggu sampeyan iso d taboki! Aq iki konco ne morris ora apa2ne. Ngerti?
[Reply]	Ngip May 14, 2009 at 8:24 am
Wis ra iso muji opo tekon asal usule
iso ne cuma ngelek idu ae Ndie 😀
Ancen Poer kok yo ngerti selerane koncone iku nek seneng sawang sinawang 😀
[Reply]fphoer Reply:May 14th, 2009 at 10:37 amBen iso golek sing akeh kudu gowo gantungan Kunci karo Stiker Bomber sing uuuakeh mas,,!!! hehehe
asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
iso isone gawe ngono. sakno wis rondho, kok akeh sing iseng. nek ngono aku yo seneng!!!
Sekarang melu nambahi guru mbiyen gajine cilik, ura
tenann ayu nek rekk wes jangkrik moh aku nduwe konco ayu2 tenan engko ra ono seng doyan karo
muji maring pangeran kang paring rohmad lan kenikmatan rino wengine tanpo pritungan
2. Duh bolo konco prio wanito ojo mung ngaji syari'at bloko nggor pinter dongeng nulis lan moco nembe mburine bakal sengsoro
3. Akeh kang apal qur'an haditse seren ngafirke marang liyane, kafire dewe ra digatekne yen iseh kotor ati akale
4. Gampang kabujuk nafsu angkoro ing pepaisi gebyare dunyo iri lan meri sugihe tonggo mulo
rangkulan rino lan wengi di tirakati di riyadhoi dzikir lan suluk jo nganti lali
10. Uripe ayem rumongso aman dunungi roso tondo yen iman sabar nerimo senajan pas-pasan kabeh dinakdir sangking pengiran
Saya yen srengenge ing sisih kulon kae saya ngglewang
Geguritan iki mujudake PR pelajaran Basa Jawa ing SMA Muhammadiyah Wedi Tahun 1982
beras kencur jamu beras kencur resep jamu beras kencur	2014-11-01
Tags beras kencur jamu beras kencur resep jamu beras kencur
Danarto ingkang miyos wonten ingSragen, Jawa Tengah ing tanggal 27 Juni 1940 inggih punika salah satunggaling sastrawan saha pujangga Indonésia [1] Karya- karyanipun ingkang misuwur ing antawisipun kados ta kempalan cerpen, Godlob. Kempalan cerpenipun ingkang sanès kanthi irah - irahan, Adam Ma'rifat, dados jawara hadiah Sastra 1982 Dewan Kesenian Jakarta, saha Hadiah Buku Utama 1982. Ing taun 2009, Danarto pikantuk Ahmad Bakrie Award kanggé bidhang kesusasteraan.
Riwayat Pagesanganipun[besut | besut sumber]
Danarto miyos ing Sragen saking tiyang sepuhipun Siti Aminah ingkang makarya dados bakulan ing pasar kabupaten sragen saha bapakipun kanthi asma Djakio Hardjosoewarno, ingkang minangka buruh pabrik gendhis Modjo. Danarto inggih putra kaping sekawan saking gangsal sedulur. Piyambakipun gadhah garwa, Siti Zainab Luxfiati ingkang dados psikolog.[2] Danarto sampun naté ngrampungaken Sekolah Dasar (SD), lajeng sekolah ing tingkat SMP, lajeng nerasaken sekolah SMA bagéyan sastra ing Solo. Lajeng ing taun 1958 – 1961 piyambakipun kuliah ing Akademi Seni Rupa Indonésia (ASRI) Yogyakarta jurusan Seni Lukis.[3] Ing sadangunipun kuliah ing ASRI Yogyakarta, piyambakipun aktip wonten ing Sanggar Bambu ingkang dipunpandhegani déning pelukis Sunarto Pr, saha aktip ndhirikaken Sanggar Bambu Jakarta. Ing taun 1979 – 1985 piyambakipun sampun naté makarya wonten ing majalah Zaman, lan ing taun 1976 ndherek
ugi sampun naté tumut ing Teater Sardono, ingkang sampun naté pentas ing Éropah Barat saha Asia, ing taun 1974. Kejawi ngawontenaken pentas ing Kanvas Kosong (1973), piyambakipun ugi ngamwontenaken pameran puisi konkret ing taun 1978. Ing tanggal 1 Januari 1986, Danarto rabi kaliyan Siti Zainab Luxfiati. Ananging 15 taun salajengipun, piyambakipun pegat kaliyan garwanipun. Kejawi dados sastrawan, Danarto ugi misuwur dados pelukis ingkang sampun naté ngawontenaken pameran ing kathah kitha ing Indonésia saha ing njaban rangkah Indonésia. Minangka budayawan saha pujangga, piyambakipun naté ndherek program nyerat ing njaban rangkah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Danarto&oldid=1099203"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1940	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 19 Oktober 2016.
b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring
mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya.
f. Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng
cegahen kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat.
h. Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.
i. Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
kantara raganipun, lampahe same lelewa, yen gununggungsarirane anjenthit, ngorekken wong kathah.
j. Poma aja na nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip, semune ingeseman ing sasaminipun,
derajatiro alit, aja ambek kuwawa, lamun siro luhur, den prawira anggepiro, dipun sabar jatmiko alus ing budi, iku lampah utama.
l. Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik pituture, tan sira temahipun, apan bathin kalawan lahir, lahire tatakromo,
2. Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.
· Mrih tan kemba kembenganing pambudi
sajroning jaman pakewuh, Sudranira andadi, Rahurune saya ndarung, Keh tyas mirong murang margi, Kasekten wus nora katon
Amung kurang wolung ari kang kadulu, Tamating pati patitis, Wus katon neng lokil makpul, Angumpul ing madya ari, Amerengi Sri Budha Pon
Digubah oleh Pujangga Keraton R. Nganten Ronggowarsito
1. Rasaning tyas kayungyun, Angayomi
Supaya pada emut, Amawasa benjang jroning tahun, Windu kuning kono ana wewe putih, Gegamane tebu wulung, Arsa angrebaseng wedhon
lan asih, Mugi-mugi aparinga, Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan
dadya, Sacipta-cipta tan polih, Kang reraton-raton rantas, Mrih luhur asor pinanggih Bebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng wirang jrih lalis, Ingkang cilik tan tolih ring cilikira
Ing ngandhap punika ka-aturaken tetedhakan purwakanipun Serat Centhini, sinawung ing sekar Sinom
kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya
paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi,
palwa sarta lawan kamudhine pandoman sampun kantun myang layare dipun abecik miwah sanguning marga ywa kirang den agung yen tan mangkono tan prapta ing
pan mundhak akangelan 44. Baitane pan eninging galih kemudhine pan anteping tekat sucining kalbu layare pandomanipun iku pituduhe guru sayekti sangune ngelmu rasa lakune parau kalawabn murahing Edat yen tumeka aneng tepining jaladri uga sagara rahmat (badhe kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1″ Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing
tertarik karo critane wedok’an iku nda apa bs dterusaken den mas,
lek indopisien wis pancene ngono kang pesiii thok ngomonge
Niyat ingsun arep nginang.suruhku ngajak wawuh atine si jabang bayine…………….gambire ngiwir2 rasane si jabang bayine…………..jambene ngawe2 karepe si jabang bayine………susure ngajak nunggal
teka welas teka asih teka ngendeng teka edan jabang bayine ………edan karana saking welas asihe marang aku.
Sadu sadat kang palenggah ing pakurungan.dat kang pituduh.eling ilang ing paningal.dat urip tan kena pati.langgeng tan kena rusak.jabang bayine……….ayo melu turu karo aku.rasaku karo rasamu duwur rasaku,rohku karo rohmu duwur rohku.kamaku karo kamamu duwur kamaku.teka welas teka asih.asih welas marang badan saliraku.
Ingsun duwe kembang pulutan saka sabrang.arane kembang pulutan,tak pulutake marang atine si jabang bayine…….teka welas teka asih…..3.x. yen andeleng badan saliraku.
pucuking wuluku puhung.dak tepungake pucuking rambutku pucuking alisku pucuking idepku.dak tepungake maniking mripatku telenging rasaku.
welas teka asih si jabang bayine……marang aku.teka welas teka asih teka karep andulu badan saliraku.
Niyat ingsun amatek aji.ajiku si jaran guyang.teteger ing tengahing pasar.gegamane cemeti sada lanang saking swarga.sun
asih jabang bayine……andeleng badan saliraku.tunduk anut turut miturut sakarepku………….putrine/putrane……….teka welas teka asih wurung welas dadi edan wurung asih sida ngomyang.jejaranan.aja pati2 waras yen dudu aku sing marasake.
kuwasa nolak ing gambar lan tulak ing buruk lan tulak ing pasangan.namun allah kang nolak……teka tolak…3.x.ambalik marang ingkang dursila.dening kersaning allah ta’ala.
wulung.tekaku guyu2 lungaku di tangisi.teka welas teka asih teka demen teka kangen jabang bayine si……dadi seneng lan kangen marang badan saliraku.
asihe marang badan saliraku.tan kena pisah kumantil ing netrane lan netraku.
Niyat ingsun amatek aji.ajiku si semar mesem.mut-mutanku inten.cahyaning manjing ing pilinganku kiwa lan tengen.sapa nyawang kegiwang.apa maning yen sing nyawang kang tumancep kumantil ing telenging sanubariku.yaiku jabang bayine si……..wis tentu bakal welas bakal asih marang badan saliraku.teka welas teka asih-teka asih teka welas jabang bayine si……marang badan saliraku.
Ana kedawang nyamber ing tawang.alat macan sewu ing mata ingsun.macan putih ing dada ingsun..macan turu ing mburu ingsun.gelap ngampar suara ingsun.durga mendak kala mendak.teka kedep teka karep teka wedi teka asih lan welas.mungsuh ingsun kodem.madep
panggandaningsun.rame wicaraningsun.ya ingsun manungsa sejati.gustine manungsa kabeh.rep sirep sak buana tan
badan ingsun kaya wis langganan.yae isuk kaya ndeleng kembang prabalingga.yen sore kaya ndeleng kembang pertamanan.kelu2 sakabehe lerep teka
kirut marang aku. Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku. Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang aku.
Wayang “Semar Mbangun Kahyangan”Artikel
SOKO KERSANING GUSTI ALLAH AKU NYUWUN TULUNG KOWE KANGGO…
KANG MBANTU SIMBAH ISKANDAR BINTI ABDULLAH KANG JUMENENG ING TLATAH KUNIRAN, SINE, NGAWI, SOKO KERSANING GUSTI ALLAH AKU NYUWUN TULUNG KOWE KANGGO ….
Bathara Sambu utawa Sambo iku putra pambarepe Sanghyang Manikmaya, panguwasa Tribuwana, saka garwa sepisanan, Dewi Umayi.
Papan dununge Bathara Sambu ing Kayangan Swelagringging.
Prameswarine Bathara Sambu jenenge Dewi Hastuti, putrane putri Sanghyang Darmastuti, ateges uga putune Sanghyang Tunggal lan Dewi Darmani.
Bathara Sambu peputra cacah papat, yaiku Bathara Sambosa, Bathara Sambawa, Bathara Sambujana lan Bathara Sambodana. Bathara Sambo duwe hak pinuja dening para kang nganut agama Sambo (Hindhu) kanthi paugeran-paugeran kang mligi.
Ing kitab Pustakaraja kayadene kang kapethik ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, dijlentrehake yen Bathara Guru ngutus Bathara Narada supaya ngandharake babagan agama cacah wolu marang Maharaja Kano/Kanwa kang jumeneng nata ing nagara Purwacarita.
Ing wektu iku Bathara Narada nampa katrangan babagan paugeran-paugeran ing agama Syiwa, Sambo,
Patihe aran Resi Acrakelasa kang watake jujur lan pinitaya.
Ing lakon Tirta Amerta, Bathara Sambo dadi paraga baku karana nampa
Cendrawasih, nalika ngebur samodra iku Bathara Wisnu dadi landhesan kanthi cara njilma dadi kewan bulus aran Akupa.
Tindhihe Gunung Mandara lan Bathara Basuki kang arupa kewan ula dadi taline. Dene tenagane dipasrahake marang para raseksa kang dipimpin dening Kala Pracinti lan Kala Rau.
Dene lakune ngebur samodra iku dicritakake kaya mangkene. Sirahe Bathara Basuki kang arupa kewan ula dicekel dening para raseksa
kalung Bathara Wisnu, bokor putih isi banyu Amerta kang digawa dening Bathari Danwantari, gajah putih aran Herawana kang sabanjure diingu dening Bathara Indra lan sing pungkasan banyu racun calakuta.
Para dewa ora nglegewa yen banyu calakuta iku bisa mateni, lan nalika para dewa ngelak banjur rebutan banyu racun calakuta iku. Wusanane akeh dewa kang mati.
Bathara Guru uga ngombe banyu iku, nanging isih kuwawa mutahake. Kahanan iku ndadekake gulune Bathara Guru dadi werna biru karana racun kang dikandhut banyu calakuta iku. Ing wektu iku Bathara Guru banjur jejuluk Nilakanta.
Nalika Dewi Laksmi metu saka samodra susu lan nggawa bokor putih isi banyu Amerta, banyu iku banjur dadi rebutan ing antarane para raseksa lan dewa. Para raseksa kasil ngrebut banyu Amerta iku.
Bathara Wisnu banjur ngupaya murih bisa ngrebut banyu iku. Kanthi cara malih wujud
tiba ing bumi dadi lesung. Dene sirahe kang tetep urip pengin males Bathara Surya lan Bathara Wisnu. Nalika Kala Rau kasil minangkani sumpahe bakal males marang para dewa iku, dumadi
Astronom inggih punika satunggaling ahli astronomi utawi tiyang ingkang sinau babagan kahanan ing langit kadosta rembulan, planèt, lintang-lintang, nebula saha galaksi, ugi kahanan fisik, kimia, lan évolusi saking saben objèk kasebat, saha nyinaoni bab fénoména ingkang kadadosan wonten ing sak njawining atmosfèr bumi (kadosta jeblugan supernova, kobongipun sinar gamma, lan kosmik ing sak wingkingipun radhiasi).
Miturut sujarahipun, astronomi inggih langkung lebet ndhudhah bab klasifikasi lan andharanipun saking féoména-fénoména ingkang kadadosan ing langit, kalebet astrofisik. Déné èlmu astrofisika piyambak nyobi kanggé ngandharaken fénoména lan pabédan ingkang kadadosan kanthi ngginakaken ukum-ukum fisika.
Astronom profésional inggih punika satunggaling tiyang ingkang sampun gadhah tingkat pendhidhikan ingkang inggil lan padatanipun gadhah sesebatan PhD wonten ing bidhang fisika utawi astronomi lan dipunsuwun kanggé nyambut damel wonten ing satunggaling lembaga panalitèn utawi univèrsitas.[1] Para astronom padatanipun nelasaken wekdalipun kanggé makarya wonten ing bidhang panalitèn, sanajan piyambakipun langkung asring gadhah tugas sanèsipun kanggé mucal, ndamel instrumèn, utawi mbiyantu wonten ing oprasi satunggaling observatorium. Déné cacahipun astronom profésional wonten ing Amérika Sarékat ing kasunyatanipun namung wonten sekedhik. Wonten ing American Astronomical Society, ingkang minangka organisasi ingkang paling wigatos saking astronom profésional ing Amérika Lèr, inggih gadhah anggota kirang langkung 7.700 anggota. Cacahipun astronom punika ugi kalebet èlmuwan saking bidhang sanèsipun kadosta fisika, géologi, lan engineering, ingkang panalitènipun gadhah gegayutan kaliyan bidhang astronomi.[2] Déné anggota saking International Astronomical Union piyambak wonten kirang langkung 10.145 anggota saking 70 nagara ingkang bènten-bènten ingkang kalebet sesarengan kanggé nliti astronomi ing tingkat PhD lan saking njawi.[3]
Astronom Modhèrn[besut | besut sumber]
Bènten kaliyan paningalan klasik saking astronom ingkang sampun sepuh ingkang anggènipun makarya sampun mesthi ningali bendha-bendha langit kanthi ngginakaken teleskop, kanthi ngliwati jam-jam dalu ingkang peteng kanggé ningali objèk ing langit, déné astronpm profésional ingkang sampun modhèrn arang ngginakaken lensa mripat ingkang langkung ageng saking teleskop. Cara punika boten dipuntindakaken amargi padatanipun para astronom profésional modhèrn punika langkung asring ngginakaken charge coupled device, inggih punika satunggaling kamera kanggé ngrekam laladan objèk, panjangipun objèk, lan lebetipun objèk, saéngga gambar ingkang dipunasilaken saged langkung sènsitip kanggé dipundamel amargi cahyanipun saged dipuntambah teras saking wekdal setunggal tumuju wekdal sanèsipun. Sadèrèngipun wonten CCD, pelat fotografi inggih punika minangka salah satunggaling métodhe ummum kanggé ngamati objèk-objèk langit kasebat. Astronom modhèrn namung nelasaken wekdal ingkang langkung sekedhik kanggé ngamati kanthi teleskop, inggih kirang langkung namung pinten-pinten peken saben taunipun kanggé ngamati objèk, lan ing tirahan wekdalipun para astronom ngirangi dhata (ngéwahi dhata saking dhata mentah gambar ingkang lajeng dipunprosès) lajeng nganalisis dhata kasebut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Astronom&oldid=1106739"	Kategori: AstronomiKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 11 Novèmber 2016.
utawa biasa disapa Najib Tun Razak (lair ing Kuala Lipis, Pahang, Federasi Malaya, 23 Juli 1953; umur 63 taun) iku Perdana Menteri Malaysia wiwit 3 April 2009 sawisé mengku jabatan minangka Wakil Perdana Menteri Malaysia ing sangisoré pamaréntahan Abdullah Badawi wiwit 7 Januari 2004, saliyané dadi anggota parlemen saka Pekan, Pahang. Najib Razak iku
Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 21 Oktober 2016.
wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri tumbar merico kecap asing nyuwun ngapuro lahir lan batin = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
raja bergelar Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I ,
Kodhok leren ngoreke jangkrik sidhem ngerike
Aja nganti kalepyan mring agunging ratri Qodar
Sewu wulan bobot timbang klawan wolung puluh papat taun
Naskah Drama Bhs. Jawa ( TUKANG KORAN )
TUKANG KORAN Babak 1 Katon mbejejer omah-omah kang apik ing
ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1)Referenced Byngramapply(1), ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammarginalize(1),
“Lha wong ana sripah, ora gelem kumpul melu tahlilan” bisik tetangga yang lain
“Wis ngowah-ngowahi adat, ora lumrahe wong, wong edan,”
boso nJombangan. Ambek ngelestarikan boso nJombang, mumpung gurung dipatenno wong monco negoro...hehe rodho trauma...Wes langsung wae...Jeneng : Faisal ZulkarnaenTaon lulus : 2003Kelas : 1-3/II-3/III IPS-4 (biyen jenenge ngene)Panggonan favorit nang SMA loro: mesjid (weh oo
He murid ! Siro bisoho ngepèna'ake awak niro, ojo ngatur awak niro, kerono becik lan alane awak niro ono ing perkoro ibadah, rizki lan liya-liyane iku wus diurusi dening liyane niro ya iku Gusti Allah ta'ala. Opo bae kang wus diurusi dening wong lìya iku siro ojo melu-melu ngurusi.
Bokong Kanggo Muara (Free 25820 Videos) Bokong Licking (Free 18813 Videos) Bokong Ngobahke Driji (Free 15461 Videos) Bokong Sialan (Free 60970 Videos) Bokongé (Free 87069 Videos) Bokongé Bolongan (Free 22178 Videos) Bokongé Cam (Free 650 Videos) Bokongé
nyuwun,, yen eyang kerso kulo nyuwun tulung kirim ing email kulo, matur sembah nuwun ingkang ageng,
Asslamkum,,, ki bayu digdoyo,, kulo nyuwun
Pemalang Purbalingga Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga Semarang Kabupaten Semarang Kota Solo Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi
panjenengan tengah memadu kasih dengan garwa panjenengan, tiba-tiba datanglah utusan Bathara Guru
nuwun sewu lho, Janaka menika kan bangsa manusia, apa nanti pukulun ndak dikutuk Sang Hyang Wenang, cobi ta menika panjenengan galih, malah sak menika putra Paduka mboten
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fatfucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Nata Kresna alon ngendika dhuh yayi prabu
Hyang Akarya jagad” “Tugas, ya tugas, tetapi jangan kemudian membiarkan tugas utama di Ngamarta yang kini tengah dilanda pageblug. Wis ndak titeni, angger si Jlamprong nyumurupi cah wedok ayu, mesti deweke banjur lara wuyung, kedanan, padahal bojone wis pira wae, iki malah bocah durung lulus SD arep disikat pisan, Jlamprong wis ora nggenah, ha....., Kresna kakangku, yen kahanan iki ora enggal dirampungake, ndak kira jagad bakal terus
hayo coba enggal menemui bocah sekti sing wus gawe ontran-ontran ndik kahyangan kene”Bima palguna wruh sekaring toya, rikala nggebyur samodra, alun gulung-gulungan , lumembak penyu kumambang , ooong... “Haaa... Kresna kakangku
ingkang panik pingin enggal-enggal ndandosi pawiyatan ingkang saya dangu tambah morat-marit, lan pranyata serifikasi menika mboten saged ningkataken mutu pawiyatan, awit mental korup sampun tumancep lebet sajroning sanubari para guru, dados senadyan sertifikasi kaping sewu lamun ta mental korup menika dereng oncat sangking angganipun, mila nggih pancet makaten kewala. Budaya luhung ingkang ngendikakaken ‘sepi ing pamrih rame ing gawe’ luntur, kalis, dados ‘sepi ing gawe rame ing pamrih’ tundanipun purun adamel namung mbujung iming-iming gaji ingkang inggil, tanpa mikiraken mutu para siswa ingkang ngangsu kawruh. Pramila sampun ngungun bilih para nem-neman sakmangke asor bebudene, cubluk ngelmune, cupet nalare, mboten prigel solah bawa, mboten prigel ngadepi pagesangan, nilai saged diakal-akali, ijasah saged ditumbas, kelulusan saged dipetang, sedaya sarwi gampil krana arta, rama ...” “Kahanan kaya ngono kuwi apa ya kedaden ing Pringgandani ?” “Alhamdulillah sampun wa ...” “Weeladalah, jebulnya sami mawon..., Anak Prabu Gathutkaca, para pinter wus tahu paring sesorah menawa
menyerah, lamunta ana pawiyatan kang ora bisa nandur kautaman sing kaya iku mau, ndak kira pawiyatan iku klebu pawiyatan sing durung kasil ing
podho, mbak … pancen repot yen urip bebrayan karo wong sing ora mudheng
Ingkang kulo tangkletake ilmu kulo wau saget ical pas dirukyah nopo taseh wonten Njih KI?? upami taseh caranipun ngasah maleh pripun njih Ki??
Matur sembah nuwun damel informasinipun,mugi2 pnjenengan
Wayang Semprot: Sastra Lisan Jemblung Wecana 4
Serat Agutara Nikaya punika nyimpen wewados ingkang kadhapur kalimpadaning basa ingkang pikajenganipun asung piwulang dhateng kita, yen sadaya pandamel punika sayogi katindhakna kanthi papadhanging angen-angen. Menggah piwulang kalawau badhe kawedharaken kados ing ngandhap punika:1. Aja ngandel pituturing wong. Menggah pikajenganipun kita sampun ngandel dhateng pituturing tiyang ingkang boten kaseksen tuwin ingkang boten miturut dhateng gumela ring akal sarta ingkang boten saged kaseksen dening papadhanging nalar. 2. Aja ngandel marang wirayat kuna amarga saka lawase. Pikajenganipun tembung lawas = luwas = lawas = suwe = tebih = memet = lebet. Artosipun punika sagedipun kita ngandel, inggih manawi kita sampun saged njajagi maksudipun wirayat wau. 3. Aja ngandel pawarta amarga akeh kang ngandhaake. Pikajenganipun sampun ngantos ngandel dhateng pawartosipun tiyang ingkang sampun misuwur, cidra, sanadyan maneka warni kasagahanipun prayogi boten kapaelu. 4. Aja ngandel thok waton layang karangane wong wicaksana ing jaman kina. 5. Pikajenganipun sampun ngantos ngandel kemawon dhateng sadaya serat-serat kina. Awit serat-serat wau upami mungela abrit saged ugi maksudipun cemeng. Inggih serat makaten punika ingkang kedah kita jinggleng maksud suraosipun. Sadaya serat piwulang punika sami dinapur pralampita , dene badharing pralampita wau muhung saking pangertosan
ngandel waton saka kira-kira. Wus matuh lawas kaanggep bener. 7. Pikajenganipun sakathahing pandamel punika esahipun manawi sampun wonten cihnanipun. Kita prayogi manuta lan anglenggahana kawontenaning jaman ingkang saweg dipun alami. Sanadyan kaanggep sae, luhur tuwin mulya tumrap ing jaman ingkang sampun kapengker, ananging yen ing samangke sampun boten njamani, inggih kedah kaberat ingkang rila. Awit yen boten makaten, tangeh sagedipun kita manggih karaharjan lan kamulyan. 8. Aja ngandel marang gurumu lan para pandhita amarga saka panguasane. Pikajenganipun mrayitnani dhateng pratingkahing para ingkang ngaken dados guru ingkang sami papacak; kudu manut miturut lan kudu asih tresna marang gurumu lan marang pandhuwuranmu sabab kadhudhuwuranmu iku dadi wakile Kang Maha Kuwasa. Lha inggih makaten wau manawi boten kita prayitnani, temah saged ugi dhumawah ing kasangsaran. Dene sanyatanipun ingkang wajib asih tresna punika ratu tumrap ing kawula, bapa biyung tumrap ing anak, guru tumrap murid. Yen sanyata asih trus ing lahir batos sampun tamtu kawula sami amangsul sih katresnan ingkang boten mawi
ngrep/ngrep.mk@@ -7,6 +7,8 @@ NGREP_VERSION = 1.45 NGREP_SOURCE = ngrep-$(NGREP_VERSION).tar.bz2 NGREP_SITE = http://
mujudake rapuhe bangsa kang adiluhung amerga pakartine wong kang ingaku pinter lan wicaksana, ing
ayo padha nguri-uri luhuring budi, nggayuh nugrahaning Hyang Widhi, tan pegat rina kalawan ratri amrih lestari hurip kita saturun-turuning wuri.
1. Adangiyah/adawiyah perangan layang kang isi alamat sarta prenahe wong sing kirim marang wong sing
hehehe…ampun duko nggih ki wong alus,
Badas • Banyakan • Gampengreja • Grogol • Gurah • Kandhangan • Kandat • Kayèn Kidul •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kandhangan,_Kedhiri&oldid=1046393"	Kategori: Kacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn KedhiriKandhangan, KedhiriKabupatèn KedhiriKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.44, 15 Maret 2016.
para dewa, begawan, satriya, dhanyang, buto caringis, gandaruwo, lsp. ingkang saweg ndungkap sangajengipun pesbuk punika, ginelaran dening babut kuning sinulam sawarnaning sesekaran arum angambar-ambar:
tinimbang ngetipleng tanpa gunem, sapunika kula dak crita, sak crit tapi nyata, kados ing ngandhap punika:
nuju satunggaling dalu wonten tiyang mertamu. sasampunipun nepangaken, tiyang wau lajeng cariyos, “mas, sowan kula mriki punika badhe nyuwun seserepan bab dedongengan ingkang kula nate mireng wonten ing satunggaling padhepokan ulah kabatosan. suraosipun dongeng makaten: satunggaling nagari mbawahaken dhusun pinten-pinten atus. lurah dhusunipun kenging kaperang dados tigang golongan…”
perangan kapisan, lurah kebangeten, inggih para lurah ing dhusun-dhusun ingkang papanipun tebih sanget saking kitha praja. saking tebihipun saking kitha praja ngantos sawatawis wonten para lurah ingkang boten mangertos babarpisan bilih dhusunipun punika dados bawahanipun satunggaling kraton ageng kaereh ing ratu ingkang adil ambeg paramarta. mila lurah dhusun wau sanget anggenipun kumaluhur, rumaos kuwaos, nggega kajengipun piyambak, boten pisan-pisan purun ngrembag kawilujenganipun tiyang alit bawahanipun, modyar ya ben.
perangan kaping alih, lurah pekok, inggih punika para lurah ing dhusun-dhusun sapinggiring kitha praja ingkang sampun sami radi ngertos dhateng jejibahanipun. saben dinten tansah ngluhuraken asmaning ratu gustinipun. sadaya dhawuhing ratu gustinipun, tanpa dipunpenggalih rumiyin, lajeng dipuntindakaken kemawon ngantos trekadhang saged dumados benceng ceweng cengkah kaliyan suraosing dhawuh wau. lha rak kojur tenan ta yen mung rubuh-rubuh gedhang. para lurah wau sejatosipun inggih sampun mangertos bilih dhusunipun kebawah ing ratunipun, hananging meksa taksih kathah ingkang boten sumerab wonten ing pundi kedhatonipun lan kados pundi wangunipun.
perangan kaping tiga, lurah pinunjul, inggih punika para lurah ing dhusun-dhusun salebeting kitha praja. lurahipun sami pinter, sesrawungan kaliyan para narapraja raket, malah wonten lurah ingkang sampun kacelak ing ngarsa dalem sang ratu, tuwin kaluberan panguwaosipun ratu punika.
dene para lurah ingkang kalebet perangan kapisan punika sadaya sampun sami kaparingan wewaler sepinten dangunipun dados lurah, manawi sampun dumugi ing wanci kedah sowan ing ngarsa dalem.
kacariyos lurah-lurah wau sareng sampun dumugi ing wanci boten kenging nyang-nyangan kangsenan malih, kedah bidhal ing wanci ingkang sampun kapiji. kamangka sampun malih papan padununganipun ratu, marginipun dhateng kedhaton kemawon dereng sumerab, kebangeten ta? mila satemah lajeng ngawur, punapa utawi sinten kemawon ingkang karaos utawi kaanggep dados ratu gustinipun, punika lajeng kasembah-sembah. makaten lajeng klambrangan boten ngertos wonten ing pundi padununganipun piyambak punika.
lurah-lurah ingkang klebet perangan angka kalih wau, kacariyos sareng dumugi wancinipun sowan, saperangan ageng sami rumaos awrat nilar bale-griyanipun tuwin kadang warganipun, mila bidhalipun tansah dipunendhe-endhe. makaten jalaran nalika semanten saweg ngertos, bilih margi ingkang badhe dipunlangkungi punika rungsit sanget, wasana lajeng namung narimah sadumuginipun kemawon [dumugi ing pundi kemawon narimah].
lurah golongan ingkang angka tiga boten perlu kaparingan penget, wanci ingkang sampun katemtokaken sampun sumerab, semanten ugi margi ingkang anjog dhateng kedhaton inggih sampun apal karana sampun asring dipunlangkungi. srawungipun kaliyan para narapraja sampun raket, mila boten mawi ewed-pakewed manawi pinuju wancinipun sowan ing abyantara nata.
makaten ringkesaning dongeng wau. lha sapunika manawi dipungagas, you pasti tanya, “mas suryo, dongeng makaten kok lajeng dipungolonganken dhateng kawruh kabatosan, punika terangipun kados pundi?”
pancen leres manawi dongeng wau kalebet wonten ing kawruh kabatosan, awit dongeng makaten wau mahyakaken kawontenan tumitah ing ngracapada mriki.
lurah golongan kapisan wau nggambaraken wong urip sing mung trima urip bae, boten gadhah pikiran punapa-punapa salintunipun mangan, turu, lan cumbana. manawi sampun dumugi wancinipun kapundhut dening ingkang murbeng gesang, lajeng suksmanipun nunjang palang boten karuwan paranipun, bebasanipun lir kinjeng tanpa soca.
lurah-lurah perangan ingkang kaping kalih punika radi lumayan, nanging inggih taksih kathah ingkang klentu jalaran saking kirang pramananipun, dereng estu-estu mangertos lan sumerab. leres margi ingkang dipunlangkungi pancen sae, rata tur aspalan kelas siji, nanging sayegtosipun margi wau boten anjog utawi tumuju dhateng kedhaton. asmaning ratu gustinipun sampun dipunsumerabi, saben dinten dibengoki, nanging sejatosipun lurah-lurah perangan kaping kalih punika dereng mangertos dhateng ingkang dipunsembah-sembah wau. makaten wau, manawi piyambakipun sampun saged dumugi alun-alun kedhaton kemawon sampun kelebet beja.
para lurah ingkang klebet golongan kaping tiga dados pralambangipun tiyang-tiyang ingkang sampun mumpuni, wis bisa njumbuhake kawula-gusti, sampun boten kewran ing agal alus. malah tiyang wau sampun saged mangertosi wancinipun bidhal dhateng kasidan jati (alam kalanggengan). mila samubarangipun sampun sarwa-sarwi cumawis saderengipun bidhal. nalika sampun wancinipun dipunsumarekaken, pasuryanipun katingal mesem, mratandhani manawi sampun boten wonten malih ingkang dipunwas-sumelangaken, jeneng wis katrima lakune.
dedongengan ing kina pipiradanipun kasunyatan kados ing inggil punika wau mengku suraos ngupadi sanguning pejah sarana anebihi tumindak ingkang mbadal saking pusering bebener, kalis ing sambikala. apa ta manungsa kuwi?
APA bener wong Jawa iku bakal ilang Jawane? Ilang Jawane tegese ilang sifat-sifat lan kepribadian kejawaane. Yen wis ilang Jawane kaya-kaya ya wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing kaya apa? Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tinartu. Upamane: wong Jawa iku basa ibune basa Jawa, kesenian, tradisi lan kabudayane tradisi, kesenian, lan kabudayan Jawa. Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa?
Warisan biologis iku wis kunandhut ana gen utawa bibite. Rehne bibite wong Jawa, ya marisi sifat fisik dalah potensi-potensi mental Jawa. Wong Jawa sing digulamenthah lan digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial. Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku ya sing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ana Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transrnigrasi ing luwar Jawa.
Mumpung: Amerangi Jaman Edan: lan Ngundhuh Wohing Penggawe:
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Solo, Yogyakarta, Jogja, Marketing, Toyota, Nasmoco Kaligawe,
darajatin bapa, ing sapanginggil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking rahayuning batos, dene rahayuning batos punika terkadang kapinujon, asring pinareng tumus mahanani dhateng wewatekaning atmajanipun. (pupuh 3)….
Ing sapunika kula dumugekaken tembung bibit, pikajengipun, tumrap dhateng wanita ingkang badhe kapendet wau, amiliha ingkang sae warninipun saha ingkang kathah kasagedanipun. (pupuh 3)Sekarang
ketrampilan.…. Kadosta manising ulat, indah ayuning warni, dhemes prigeling solah, punika among kangge minangka sarana amemalat dhateng thukuling sesenenganipun para priya, pramila lajeng wonten pralambang tembung paribasan : “bebukaning pala krami dudu banda dudu rupa amung ati pawitane”, tegesipun dudu banda punika sanes kasugihanipun raja brana, dudu rupa tegesipun sanes ayu indahing warni, ingkang binasdakaken condong utawi jodho. (pupuh 3)…. kecancitan
Pala krami punika terang yen gumantung wonten ing kasenenganing priya pyambak-piyambak, dene kasenengan wau boten kenging katemtokaken, liripun makaten kadosta indah ayuning warna boten temtu ndadosaken kasenenganing priya. (pupuh 3)Perkawinan
wanodya ingkang indah ing warni, sarta pantes ing solah bawa lan ambeg tepa ing rasa, tuwin dana ing tepa utawi ingkang temen tobatipun rila dhateng ing atasing kasaenan, sabab kalakuwaning wanodya ingkang mekaten wau watak lajeng kasaenan sarta kinurmatan ingkang kakung, awit pambekaning wanita ingkang makaten punika angrabasa dhateng bedudhening priya ingkang lajeng saged nukulaken dumateng rumentahing kawelasan tuwin katresnan. (
Tepa ing rasa (rasa tepa) punika pikajengipun sageda sumingkir saking lumuh tuwin rikuh ing liyan, sabab yen boten kadunungan tepa ing rasa (rasa tepa) wau sok ngawontenaken watak iren tuwin meren, ingkang pandukipun lajeng direngki. (pupuh 3)Tepa ing
Dana ing tepa, punika pikajengipun sageda sumingkir saking panyaru tuwin panyikuning liyan, sabab yen boten kadunungan dana ing tepa wau, asring ngawontenaken watak : dahwen tuwin salah open ingkang pandukipun lajeng dados srei. (pupuh 3)Dana ing tepa,
Ingkang kaping kalih kala wau sageda uninga panduking guna, busana, baksana lan sasana wewijanganipun makaten : Guna tegesipun pangawikan utawi kapinteran, pikajengipun sageda sumerep lan mangretos dhateng wewenang lan wajibing lan pandamelaning pawestri. Busana, tegesipun pangangge, pikajengipun sageda uninga lan ngetrapaken dhateng raja tadi darbekipun ingkang pancen kasandhang. Baksana tegesipun pangan, pikajengipung sageda uninga lan nandukaken ubet kekayaning laki ingkang pancen katedha. Sasana, tegesipun dunung utawi panggenan, pikajengipun sageda uninga tuwin memantes lan memangun anggenipun gegriya. (pupuh 3)
asmara, awit dereng abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa lagya kaserenging daya, mung sengseming driya harda, sinerus lumaksana, kasengka mangsa ing yuda, marma dayane
marlupa, kacarita inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang Pramana. (pupuh 6).
Pramila pamilihing wanita kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa, punika lajeng nggendam
ingkang binasakaken susila pamoring lulut wau, woring sekaliyan binuka tanpa rubeda, amung pinanggih seneng pareng. (
Nanging ta dipunprayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa, mring
asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi “dhateng asal wijinira” manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng asal wijinira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira. (pupuh 6)
Kasebut wonten wewijangan ngelmi, ingkang kaping nem dipunwastani kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih menika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas awit dene pamejangipun ambuka kodrat predating Pangeran kang Maha Suci Sejati, anggenipun kersa jumenengaken maligening Dad, minangka Betullah katata wonten kontholing manungsa…. (pupuh 8)
nitahaken manungsa, punika woring kuma wau lajeng kendel dumunung wonten guwa garbaning wanita, binasakaken garbini inggih punika meteng. (pupuh 8)
Awit wujudipun ingkang kawastanan labet wau inggih guna, tegesipun kapinteran, ingkang dipunwastani guna punika inggih sarana, tegesipun piranti, ingkang binasakaken sarana punika inggih : mantra, tegesipun muna, ingkang dipunwastani mantra punika inggih dunga tegesipun muni, ingkang binasakaken donga menika inggih puja, tegesipun panggunggung, inggih punika
beribadah.Wondene alas hardaning karsa, dumugining cipta maya kados ingkang kasebut ing inggil wau, bok manawi boten amung mahanani dhateng wewatekaning bebayi, pramila para sujana lan sarjana ingkang waskita ing kadadosaning krida utawi pangripta wau sok nuwuhaken, lajeng kangge tetenger nama dhateng atamajanipun. (pupuh 22)
birahi belaka, maka nantinya juga akan berakibat buruk.….dados manungsa ingkang binasakaken kapir wau supami karsa apulang asmara, mangkana lajeng saged dados wijining manungsa sanajan wiwit duk maksih jabang bayi tan pedot pinidih ing pamulangan tur dhateng tindaking kautaman, ing tembe bilih sampun dewasa bok manawi inggih lajeng wiga katragal dados dugal awit enget manawi pandemeling setan blaka. (pupuh 25)
main-main.Wonden bilih pinuju badhe salulut anggenipun anaji-aji lan angedi-edi ing patrap kapratelaken kados ing ngandap punika : ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asmara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaankat celak ing wadana mawi dipundonganana, ananging donganipun kados pundi duk ing jaman kina punika kula boten terang, yen ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge minangka gegondhelaning niyat, prayoginipun mawi angucap mkaten : “niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyake amancur mancorong kadi cahyaning Pangeran Kang Maha Kuwasa”. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang mekaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. (pupuh 26).
sami busana ingkang sarwa pantes, sarta angeganda wida, sasmpunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhateng ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salabeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika : ….. Pupuh 26)
sedya dumunung ing Betalmukadas, tegesipun niyat anjumenengaken kahanan salebeting puraya pasucian, dumunung ing baga. Ingkang kaping kalih, lajeng amusthi nesthi pambukaning aji asmara nala, tegesipun senseming manah, inggih punika wahananing birahi, tegesipun wiji, dumunung ing purana. Ingkang kaping tiga, kaping sekawan, kaping gangsal, kaping nenem, dumugi pitu, mboten aprabeda kados pamusthining kakung wau. Ing sasampunipun samekta pangruktining sakaliyan, lajeng sami kakaron sih, andumugekaken karsa, dene patrap lan pratingkah tumanduking pulang asmara, saestunipun bab makaten punika kadamel pipingitan, sinten ingkang saged uninga amung kinten-kinten yen anithik lelabuhanipun, wiwit duk murwani wau dumugining ngendhon kados inggih sae, liripun bok manawi inggih kados caraning manungsa, sarta boten angicalaken ing tata krami, kados-kados bok manawi inggih punika ingkang kasebut anggendam langening pramana, ambuka kahananing atma, ingkang badhe pinurwaning wicaksana. Ing sasampunipun salulut, sakaliyan medal saking papreman, lajeng samya asiram jamas malih, menggah solah lan pratingkah boten prabeda kadi patraping siram duk ngajeng wau, amung donga sarananipun kantun angurapa makaten “suku asta winengku ing solah bawa, solah bawa winengku ing driya, driya winengku ing Hyang Praman, andadekakna adus ing suci santosaning roh kang ana ing
nyuwun sewu ki kulo dereng kenalan ko nylonong wae…bade tanglet mawon misale belajar ASR langsung dituntun/diisi langsung dospundi kasiate ?dugi griyo diamalke / trimo mateng mawon mahare pinten?kulo sampun ngamalke angsal 5 hari,kulo ngamalke sunan gunung jati.alamat ki wongalus tengpundi to,kulo nedhi no telpone,matursuwun,
wicaos boso Ingris mbok menawi saget wicaos boso jawi, margi Adsense Google saged medal ing boso jowo kado wonten blog kulo
Namung inggih meniko, boso jowo ingkang dipun etang meniko boso jowo kromo, dados nggih niku menawi ngangge boso jowo ngoko AdSense mboten saged medal. Sinten ngertos saged
Menawi ngangge boso Inggris pun mboten sumelang malih, mesti Adsense purun medal kados wonten blog kulo ingkang wonten mriki, aluminum plate, menopo wonten mriki chrome plating Namung menawi ngangge boso Jawi utawi Jowo meniko kedah dipun cobi piyambak saged menopo mboten, lha kulo piyambak nembe kemawon nyobi meniko. Menawi meniko saget nggih sumonggo saged dipun lajengaken malih menawi mboten saged nggih naminipun nyobi kadang saged kasil lan kadang mboten, kados pundi mangke mawon.
Nah sakmeniko bade kulo publish kemawon, hasilipun monggo kito pirsani sareng sareng, amargi nurut sejarah dereng nate.
padha lengser amerga solahing sijining pawong kang murang tata, anane gawe pranatan semu kang isine amung kanggo nyengsarakake marang bangsane dhewe. Apa iki jamane wong mangsa bangsa, bangsa mangsa wong. Ana ngendi jumenenging adil paramarta? Sanyatane kang hambeg paramarta lelabuhane tumrap nusa lan
BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
wayang golek, wayang kulit, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng, boneka, wayang
wayang, aksara jawa judul nontin wayang, Nonton wayang aksara jawa, Descriptive text museum wayang, aksara jawa nonton wayang, cerita nonton wayang, cerita bahasa jawa nonton wayang, cerita aksara jawa nonton wayang, pacelathon nonton wayang kulit
Pokoke uenak lah.Mr. Son sampai keluar komentar, “Wah enake mengko kekahan anakku, pesen bu Eko wae yo pak Whis”. Lha nggawene wae arang-arang kok wis
Sihab Tulungrejo, Mbah Munawir Krapyak, Mbah Yai Khozin Malang, Mbah Miran Cembung, Mbah
lan utek manjingo marang Paningal, pangambu, pangrungu, pangucap, panjongko, pangasto lan pangrosoku
Konjuk ingarsa dalem Gusti Hyang Mahalinangkung, mugi madeging Kasunanan Surakarta kaliyan Kasultanan Ngayogyakarta sageda adamel samsaya sumunare rakyat Surakarta kaliyan Ngayogyakarta, khususipun sumarambahipun trah tumerah tiyang Jawi. Dadi wis jelas, sapa wae kang nedya gawe horeg ing Bumi Jawa dudu trah tumerahe wong Jawa, aja padha wedi, kudu
Panjenengan bisa nggolèki Quibik ing Bausastra Wiki, proyèk bausastrané awak dhéwé.
Panjenengan bisa nggolèki Quibik ing Commons, sasana panyimpenané awak dhéwé sing isiné gambar, tembang, swara, saha vidhio lahanan.
Manawa panjenengan wis nulis artikel ing kaca iki nanging durung muncul, mbokmanawa amarga iku tembé ditambahaké ana ing sasana dhata.
Manawa panjenengan jebulé tau nulis artikel nganggo sesirah iki, mbokmanawa artikelé wis dibusak. Alesané bisa werna-werna.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Quibik"	Menu navigasi
serat wedhatama? yen wis yo wis yen durung wacanen yo le…. menawa ana jawaban sing kepengen mbok goleki….
ya.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
manah panembah kula namung tumuju dhumateng ngarsaning Gusti Kang Akarya Jagad ingkang mengku saliring papadhang tansah ambubuhi sagunging tusnuwuh lan ngreksa sagunging dumadi.
SABDA BATHARA, kalawarti ing jagad pakeliran punika karacik, rinumpaka, tuwin karipta boten namung mligi kangge nglempakaken kaweruh olah kabatosan ingkang sinengker ing piwulang titilaranipun para leluhur, nanging ugi saperlu kangge hangonceki basa sasandhining sadaya piwulang kalawau, ginayuh sarana imbal wacana antawisipun kula lan panjenengan para sutresna budaya lan sastra Jawi.
Minangka kalawarti ing jagad pakeliran, SABDA BATHARA ing pangangkah sageda warah gumer-gumuruh angler runtut kaliyan lelagoning gesang gagrag enggal. Pamaos ingkang badhe kita rengkuh minangka jujugan, inggih punika para ingkang tansah amenglang-mengleng, menga-mengo tanapi sami janggilengan angreceh karuting prastawa ingkang kedadosan ing jagading panggagas saha pangraras.
Sakathahing perkawis ingkang magepokan kaliyan rubedaning gesang, kalebet ing babagan seni, sastra, olah kaprajan, hak asasi manungsa, ruwet renteging bebrayan, saha melar mungkreding budaya lan sastra Jawi badhe karembag kanthi rowa kalorehan.
Nora kudua kumroyok kenyut ing pirembagan mligi anggadhung
ngamandaka mamaesi kraton kewala kadya kapacak ing kalawarti-kalawarti abasa Jawi sanesipun, SABDA BATHARA nedya makarya hambudidaya amrih sageda hambuka wiwaraning lung tinampen ngrembag jejering tiyang Jawi ing salebeting gesang gagrag anyar.
Minangka papan panguja panulusuring sastra lan pamikiran enggal, SABDA BATHARA tamtu badhe anggadhahi daya kekiyatan linangkung tinandhing lumawan kalawarti abasa Jawi sanesipun. Lumantar reroncening reriptan ingkang kawedhar kanthi cablaka, SABDA BATHARA nedya tumut greget saut tandang grayang angrancang saha anggancang ing pangudi sami lelumban ing samodraning pakaryan anggayuh kamajenganing bebrayan Jawi.
Amrih kopen gesangipun, basa Jawi kedah saged amelung-melingi karna minangka wahana tuwuh ngrembakanipun pamikiran jaman gagrag enggal. Kalawarti SABDA BATHARA nedya angayahi jejibahan tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka piwulang Jawi ingkang pethingan supados saged sumebar ing jagad gumelar. Punika ingkang dados punjering panjangkanipun kalawarti SABDA BATHARA.
Kula sampun nothol daya-daya kumawantun kepingin ndherek hambabar piwulang punika, ing pangajab sageda kabudayan Jawi ingkang adiluhung punika saged kondhang kaonang-onang ing saindhenging jagadnata. Ing wusana, mugi kalawarti punika wonten pigunanipun lan boten badhe andadosaken iba kuciwaning penggalih panjenengan sedaya.
Anggen kula ngantos kumawani ndhapuk SABDA BATHARA, punika amargi saking adrenging manah kepengin tumut ngemi-emi budaya lan sastra Jawi sagaduk-gaduk kula. Saestunipun kula piyambak inggih rumaos kacipuhan sanget, jalaran waleh-waleh punapa seserepan kula ngengingi budaya lan satra Jawi pancen dereng paja-paja, punapa malih pitedah-pitedah minangka ancer-ancer pandhapuking piwulang punika kirang sanget, wontenipun naming sarwa-sarwi remeng-remeng kemawon.
Pramila, kangge ngudi amrih sampurnaning kalawarti punika, kula tansah ngajeng-ajeng panyaruwening para kadang sutresna budaya lan sastra Jawi. Kagem sinten kemawon ingkang sampun kasdu paring sumbang surung awujud punapa kemawon ingkang saestu
ingkang sami tetumpakan. Para ingkang sami lumampah ing tepining margi katingal marem jroning wardaya, wit sampun tinata wangun binarata tinlasah waradin.
Anenggih ing wanci ratri, abyor kang kaeksi. dhiyan-dhiyan kekencaran ing
kadya rina ing wayah ratri. warni-warni warnanya, abang putih ijo kuning kathah wilanganipun, ngresepaken ing pandulu. Tinon saking madrawa kithapraja Ngayogyakarta sumringah kadi wanodya ayu
binarung gandaning sari arum. Kawontenan ing ngarcapada ingkang ngelam-elami akarya geter pater raosing jiwangga.
Hing pandonga mugi ingkang nguwaosi kithapraja Ngayogyakarta tansah mangayu hayuning rat, tansah tinenggan kahartakan gung miwah
“Kaping tiga den sami ngawruhi ing martabat Wahidiyat ika ing ta'ayyun tsani wastane, pangrawuh
kawung prabu motif originates from Yogyakarta, Indonesia.
ngisor dadi nek duwur, duwur dadi nek ngisor
disilep sing rapet), Lonthong (olone nganti kothong), Santen (sagedo paring pangapunten), Lemper (yen dialem, atimu ojo
Ing atase lagi kebak panandang, kok tegel-tegele ngrubeda/mbebeda/mbebada/mbedak-mbedake, apa wong kaya ngono kuwi pantes diugemi? Heh para kawulaningsun, aja gampang kapilut marang ucapane wong kang kaya ngono mau, eling wong kuwi mung mentingake kepentingane dhewe/golongane, sing isine amung ngedu mring para kawula dasih.
Milad Mohamadi &amp; Hadi saediyan-Eshgh e Man Bash.mp3
entek,entong,enteng,entok = habis
Wong sing teko ora tuku-tuku atau Wong sing tuku ora
Rencek ya iku cawang-cawang cilik ing wit-witan kekayon. Cawang kang nduweni ukuran gedhé lan langsung thukul saka tunggul wit kaarani pang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rèncèk&oldid=1080735"	Kategori: TanduranBotani	Menu navigasi
ormandSimple EnglishSvenskaIsiXhosa	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 3 Sèptèmber 2016.
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 15 Maret 2016.
jalma manungsa tan wurung ambruk lemes wuta tan bisa krekat, blek sek turu
“Wah sepurone dik … sampeyan gak ndelok cewek iku tha, ning
Garudha Aruna Keduwung Nyepatani Marang Ibune | Wayang Indonesia
Kalorone wujud manuk garudha kang gedhe banget. Miturut Pustakaraja, Aruna
Endhog kang dilairake Dewi Kadru sawise netes awujud ula, dene endhog cacah loro sing dilairake Dewi Winata sawise umur sawetara dina ora bisa enggal netes. Wusana Dewi Winata ora sabar nunggu netese endhog loro iku lan banjur dipecah. Saka endhog sing siji metu manuk kang
kebak kacintrakan. Sepatane piyik iku gawe kagete Dewi Winata. Dheweke ora bisa tumindak apa-apa kejaba nangis lan banjur nyimpen endhog sijine maneh.
Mundhak dina manuk kang diesuh dening Dewi Winata sansaya gedhe lan banjur dijenengi Aruna/Ngurna. Ing sawijining dina, Dewi Kadru lan Dewi Winata ngenggar-enggar ati ing taman kang endah. Ing taman iku mbakyu adhi sakloron iku weruh jaran Suralaya nembe mlayu-mlayu. Jaran iku wulune
Kalorone padha ngugemi panemune dhewe-dhewe lan wusana ngadani totohan, sapa sing kleru panemune kudu manut marang sing menang, kudu manut kabeh prentahe,
ora putih mulus. Wusana, kanthi cetha Dewi Kadru lan Dewi Winata bisa ndulu wulune jaran kang putih resik nanging buntute werna ireng. Kanthi mangkono Dewi Kadru kasil menang totohan.
Wiwit iku Dewi Winata dadi bature Dewi Kadru, kudu manut
kepriye kaningayane ibune amarga dadi bature Dewi Kadru.
Aruna banjur krasa gela lan sedhih amarga sepatane kang tumus marang ibune, ananging dheweke ora bisa tumindak apa-apa. Sawise kabeh wulu sewiwine pepak lan kuwat, Aruna banjur mabur ngangkasa ninggalake ibune kang nandhang kaningaya lan kebak kasangsaran.
Aruna ora tekan atine meruhi ibune kaningaya amarga sepatane. Aruna banjur dumunung ing kurebe langit, menclok ing mega malang kanthi kebak rasa sedhih lan keduwung.
Jayadrata Dumadi Saka Bungkuse Bima Next Dursilawati Ngraketake Paseduluran Kalawan Pandhawa
tembang Dhandhanggulo. Sebagai suri tauladan.
belok kiri ming desa sambang anyar barkue uis ketemu dalane.
A: oh nggih maturnuwun sanget njih
Annelida utawa cacing gelang ya iku klompok cacing kanthi awak awujud sègmèn-sègmèn.[1] Annelida iku kéwan sing wis nduwèni rongga awak sejati (kéwan selomata) sing struktur awaké paling prasaja.[1] Tembung Annelida asalé saka basa Yunani, ya iku tembung annulus sing tegesé cincin lan oidos sing tegesé bentuk.[2] Dadi, Annelida ya iku cacing sing bentuké cincin. Cacing iki urip ing banyu tawar, banyu segara, lan
gelang (anellus = cincin)[3]
Nduwèni rongga awak (Triploblastik Selomata)[3]
Ros awak (segmen) diarani Metameri sing dadi alat ekskresi ya iku
Annelida nduwèni awak sing simetris bilateral.[2] Dinding awaké kapérang dadi telu, ya iku endoderm, mesoderm, lan ektoderm.[2] Ing bagéyan jaba awak ditutupi lapisan kutikula sing tipis.[2] Ing lapisan jaba uga ana sèl sensoris utawa sèl panarima rangsang.[2] Awak Annelida simetri bilateral lan awujud sègmèn-sègmèn. Saben sègmèn katon kaya cincin saéngga awak Annelida mèmper kaya rantaman cincin.[1]
Dawa awak Annelida ya iku watara 1 mm nganti 3 m. Tuladha Annelida sing dawané nganti 3 m ya iku cacing lemah sing ditemokaké ing Australia.[1]
Struktur lan Fungsi[besut | besut sumber]
Annelida nduwèni sègmèn ing bagéyan jaba lan jero awaké. Antarané sègmèn siji lan sègmèn liyané ana singgetané sing diarani septa. Pembuluh getih, sistem èkskresi, lan sistem saraf ing antarané sègmen duwé gegayutan lan bisa nembus septa.[1] Rongga awak Annelida kaisi cairan sing mrabawani kanggo obahé Annelida.[1]
Annelida wis jangkep, ya iku lambé, faring, esophagus, usus, lan anus.[1] Cacing iki wis nduwèni pembuluh getih, saéngga sistem peredaran getihé katutup. Getihé ngandhut hemoglobin sing awerna abang.[1] Pembuluh getih sing ngubengi esophagus nduwèni struktur sing luwih ngotot. Pembuluh getih iki kanggo mompa getih menyang saawak. Sistem saraf Annelida ya iku sistem saraf tangga tali.[1] Ganglia utek dumunung ing ngarepé faring ing bagéyan anterior awak. Ekskresi ditindakaké déning organ ekskresi, ya iku nefridia, nefrostom, nefrotor. Nefridia ya iku organ ekskresi arupa saluran, nefrostom ya iku corong sing ana siliané, lan nefrotor ya iku pori-pori papan metuné regetan.[1]
Cara Urip lan Habitat[besut | besut sumber]
Akèh Annelida sing urip bébas, ana uga sing urip parasit kanthi cara nèmpèl ing awak vertebrata kalebu manungsa.[1] Annelida urip ing dhasar segara lan banyu tawar.[1] Sawatara jinis liyané urip ning lemah lan ing papan-papan sing lembab.[1] Ana uga Annelida sing urip ing luwangan lemah sing digawé dhéwé.[1]
Réprodhuksi Annelida ya iku kanthi cara sèksual mbentuk gamèt.[1] Sawatara jinis Annelida bisa réprodhuksi asèksual ya iku kanthi cara fragmèntasi, banjur nindakaké regenerasi.[1] Organ kelamin jantan (testis) lan organ kelamin betina (ovarium) ana sing mapan ing siji individu lan ana sing misah ing individu liya (gonokoris).[1]
Annelida kapérang dadi telung kelas, ya iku Polychaeta (cacing rambut akèh), Oligochaeta (cacing rambut
kaku) ya iku Annelida sing rambuté akèh.[4] Awak Polychaeta dibedakaké dadi bagéyan sirah (prostomium) karo mripat, anténa, lan sensor palpus.[4] Polychaeta nduwèni sepasang struktur kaya dayung diarani parapodia (tunggal = parapodium) ing saben sègmèn awaké.[4] Fungsi saka parapodia ya iku kanggo alat obah lan ngandhut pembuluh getih alus, saéngga bisa uga kaya insang kanggo ambegan.[4] Saben parapodium nduwèni rambut kaku sing diarani seta sing kasusun saka kitin.[4] Habitat Polychaeta ing segara. Tuladha cacing iki ya iku Eunice viridis (cacing wawo) lan Lysidice oele (cacing palolo) sing asring dikonsumsi wong-wong ing Maluku.[3] Tuladha liyané ya iku Sabellastarte indica (cacing kipas), Nereis virens, lan
lemah.[4] Jinis cacing iki antara liya cacing lemah Amerika (Lumbricus terrestris), cacing lemah Asia (Pheretima), cacing abang (Tubifex), lan cacing lemah raseksa Australia (Digaster longmani).[4] Oligochaeta mangan organisme liya sing urip ing jero lemah kanthi cara ndhudhuk lemah.[4] Cara ndhudhuk lemah iki bisa mawuraké lemah.[4] Mupangat liya saka cacing iki ya iku digunakaké kanggo bahan kosmetik, obat, lan campuran pangan sing ngandhut protein dhuwur kanggo kéwan ingon-ingon.[4] Oligochaeta urip ing dharatan utawa ing banyu tawar, asifat hermafrodit, saéngga ing jero awaké ana ovarium lan testis.[5] Ing sawatara sègmèn, epidermise dadi kandel sing banjur diarani klitellum.[5] Nalika réprodhuksi, ing bagéyan klitellum ngetokaké kokon.[5] Kokon iki sing mengkoné netes dadi individu anyar.[5] Déné respirasi dilakokaké kanthi cara difusi liwat kabèh permukaan awaké.[5]
Hirudinea[besut | besut sumber]
Hirudinea ya iku kelas Annelida sing cacahé sithik.[4] Kéwan iki ora nduwé arapodium utawa seta ing sègmèn awaké.[4] Dawa awak Hirudinea manéka werna, saka 1 cm nganti 30 cm.[4] Awaké gèpèng kanthi pucuk anterior lan posterior lancip.[4] Ing anterior lan posterior ana alat kanggo ngisep sing gunané kanggo nèmpèl lan obah.[4] Hirudinea kalebu kéwan ektoparasit ing permukaan awak inangé. Inangé ya iku vertebrata kalebu manungsa.[4]
Hirudinea kalebu cacing sing ngisep getih.[5] Déné sing kalebu kelas cacing iki ya iku bangsané lintah.[5] Tuladhané lintah ya iku (Hirudo medicinalis) lan pacèt (Haemadipsa javanica).[5] Lintah biasané urip ing laladan anyep, sadurungé ngisep getih, lintah nyuntikaké zat anastesi utawa bius menyang awak mangsané.[5] Saéngga nalika diisep gatihé, mangsané ora krasa lara.[5] Lintah uga bisa ngasilaké zat antikoagulan (zat anti beku getih) sing diarani harudin.[5] Anané zat antikoagulan iki nyebabaké getih reget sing diisep ora mbeku.[5] Lintah nduwèni alat isep sing cacahé loro ing bagéyan anterior lan posterior.[5] Kanggo nyegah supaya kita ora dicokot utawa nalika dicokot lintah ya iku kanthi cara diwènèhi banyu mbako utawa uyah, bisa uga awaké
dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.14, 11 Maret 2016.
Adipati Karna / Radheya / Suryaputra / Basusena / ...
Syam.. :DFajar Taufiq : maz, sugeng ambal warsa...mugi2 kng dados penggalihipun sgeta kasunyatan....lan suksesss slalu...Nie kiriman sampai pukul aku nulis
giri kedaton & kanjeng sepuh sidayu gresik)maturnuwun...
Kanjeng Nabi penah bilang: Menuntut ilmu itu “wajib”, sama siapa? ya, sama yang disini (ibu jari mengarah ke dada)- maksudnya -guru sejati dalam diri- nuwun
ilmu sejati manunggaling kawulo lan gusti wonten ajaran islam ugi dipun bahas ing antawisipun “manah tiang-tiang mukmin meniko tangan-tangan Gusti Ingkang wonten ing dunyo” lan ugi malih “saktemeni gustumu iku bebarengan marang sliramu ing endi siro ono biso ugo Deweke mau ngasihi marang sliramu lan biso ugo ngadhab kamu, Gusti Panjenengan Kasihi kawulo” semanten ugi “Taatono firasatte wong mukmin iku saktemene deweke iku diwenei ngerti marang Alloh” (Nywun Pangapunten)
Nuwun Ki.ndherek ngangsu kawruh,lan nyuwun idinipun nge-share ing fb kula.
semuaitu kudu kanti laku topo broto lan mati sak jeroning urip mulobiso dadi jalmo utomo yen ketompo
BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO, WONG MLAKU
Salam Pamuji Rahayu dalem kakangmas ki wongalus lan poro pini sepuh sak kaluargi KWA sing kawula tresna. Salam sedulur kakangmas ki wongalus.
oia bro, nek neng purwokerto bengkel apik neng endi ya ?? pengen setting MJ ama PJ ni .... doniprinceBrigadir Jendral
Banjarnegara, Temanggung, Magelang, Banjarnegara, Banyumas, Pati,
Inggih,panjenenganipun ingkang mandegani lahiripun Kerajaan Mataram Islam Ngayogyakarta. Panjenenganipun di paringi kasekten ingkang misuwur lan kondang sak Nuswantara. Ngantos sakmenika kraton Ngayogyakarta terkanilpun amarga usahinupun Sultan Agung. Menika wau pinangka awaling atur,saklajengipun kulo badhe cerita pas kulo lan rencang kulo nyekar wonten ing makamipun Sultan Agung Hanyokrousumo, ingkang pasareanipun wonten ing makan raja raja Imogiri Bantul Yogyakarta. Mbokbilih menawi panjenengan dereng nate mriko,menika runtutaming kegiatan wonten ing makam raja imogiri. Anaming langkah-langkahipun inggih punika :
1. Minggah wonten ing makam raja imogiri mekdal undak undakan
Miturut mitos ingkang beredar wonten ing makam raja imogiri,nek panjenengan saget tepat ngitung jumlahipun undak undakan,menapa ingkang panjenengan kersaaken saget dados kasunyatan. Nanging sedoyo wau tansah dipun kaserahakaen dumateng Gusti Alloh SWT.
2. Mlebet pendhopo tamu wonten ing sak ngandapipun pasarean
Nah langkah saklajengipun inggih punika,tumuju wonten ing pendhopo. Wonten pendhopo sampun wonten abdi dalem ingkang ngarahaken kita samangkeh.
3. Gantos klambi jawa,ingkang setri kemben,ingkang jaler ngagem surjan
Nah niki syaratipun badhe nyekar wonten ing makam Sultan Agung. Kita dipun suwun gantos busana jawa ingkang sampun dipun sedyaaken kalian abdi dalem. 4. Pengarahan saking abdi dalem
Nah sakderengipun mangkeh nyekar,kita dipun arahaken kalian abdi dalem. Bilih arah arahanipun inggih punika,mangkeh pas nyekar nyenyuwunipun mboten kalian sultan agung,nanging ndedonga nyuwun berkahing Gusti Allah SWT. Lajengipun mangkeh wonten ing cungkupuipun,kita dilarang ngendikan saru lan mikir ingkang awon.
Langkah sakajengipun inggih punika,mlebet wonten ing cungkupipun kanjeng Sultan. Wonten cungkupipun sampun wonten abdi dalem. Nah mangkeh kita dipunarahaken kalian abdi dalem.
Nah menika rantaming turutanipun nyekar wonten pasareanipun Kanjeng Sultan,intinipun mbok menawi panjenegan saget tindak mrika,ndendonganipun kalian Gusti Allah SWT,kanjeng Sultan Menika minangka lantataran. Mugi kita saget melestarikan tradisi nyekar punika.
dumunung ing sikil pagunungan Magaliesberg ing Provinsi North West, Afrika Kidul. Kutha iki nduwèni padunung 125.000 jiwa.
Fakta[besut | besut sumber]
Rustenburg iku dadi salah siji kutha papan dianakaké Piala Donya Bal=balan 2010 ya iku ing Stadion Royal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rustenburg&oldid=1117625"	Kategori: Kutha ing Afrika KidulRustenburgKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 30 Januari 2017.
wa’alaikumsalam… sopo iku ya… Kleting
kuning : Saya Kleting kuning mbok… ingin
dadapan : Opo.. arep 1nglamar anakku??? Gak
Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat. Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras. Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen wis cumplung ditutupi kain ireng malih koyok bajak laut.
“Lho Mun, sikilmu opoko?” takok Gempil.
gak gelem, akhire yo ngene sikilku dhadhi mek sithok”.
“Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok
kenek tanganku, langsung tughel. Pas iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku gelem.” jarene Gempil maneh.
“Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan? Kelilipengranat tah?” takok Muntiyadi maneh.
“Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku,” jare Gempil.
“Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isok motone cumplung,” Muntiyadi mulai gak percoyo.
“Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk,” jare Gempil.
“Lho opoko?” takok Muntiyadi.
“Iku pas dino pertama aku nggawe cathok
nyuwun ngapunten sedoyo kemawon,kulo senengipun guyon.
nyuwun sewu menawi wonten kalepatan..slm sih katrisnan kagem sesepuh lan sedoyo keluargo bolo alus….nuwun..
pating saliwer. Langit asa tungkeb. Pating jelegurna sora gelap dina ponclot gunung Guntur beuki motah. Tatangkalan pating dorokdok raruntuh, pareunggas katebak angin tarik
iki isoh dadi muncul sak rasa ngono lho ngerti ra sing tak
ketawang kudu ngene paling ora ngrasakke ngene-ngene wis
berwarna hijau, “ iki wes kepercayaan wong yogja mas, omonge wong
mbiyen Nyi Roro Kidol kuwi seneng karo warna ijo, omonge lek nyang pantai
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mengwi,_Badung&oldid=1037233"	Kategori: Propinsi BaliKabupaten BadungKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 14 Maret 2016.
Poggiofiorito iku comune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo, Italia. Jembar wewengkon 9 km2 lan cacahing padunung 962 jiwa. (2004).
GELUNG WAYANG :Dapur : Pandowo Cinarito (wilah geger sapi).Luk : Luk 5.Gonjo wuwung, wulung / keleng.
Bali :: Recette du Nasi Goreng :: l'Indonésie.net
MurahBoyolali Brebes Demak Jepara Karang Kebumen Solo Surakarta Tarakan Kudus Pati Jogja. Temanggung Wonogiri Pekalongan Salatiga Tegal
tanduran.[1] Luwih saka 2000 flavonoid kang asale saka tanduran wis diidentifikasi, nanging ana telung klompok kang umum
kang umume ana ing kembang duweni werna abang, ungu, lan biru .[2] Pigmen iki uga ana ing pirang-pirang bageyan tanduran liyane tuladhane, woh-wohan tertentu, pang, godhong lan ing oyot. Flavnoid kerep ana ing sel epidermis.[2] Akeh-akehe flavonoid ana ing vakuola sel tanduran senajan panggonan sintesisse ana ing njaba vakuola.[2]
Antosianin lan flavonoid liyane narik kawigaten akèh ahli genetika amarga ana kemungkinan kanggo nggubungake pirang-pirang karubedan morfologi ing antarane spesies kang cedak karo siji genus tuladhane karo jinis flavonoid kang dikandung.[2] Flavonoid kang ana ing spesies kangpadha kekancan ing siji genus menehi informasi tumrap ahli taksonomi kanggo nglompokkake lan nemtokake garis evolusi tanduran iku.[2]
Duthie SJ, Dobson VL. Dijupuk 2010-10-04. Cithakan:Flavonoid
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flavonoid&oldid=1121915"	Kategori: AntioksidanFisiologi tetanduranRintisan topik biokimiaKategori ndhelik:
Wilaheng … Sabda pameling tumrap para kawula dasih anane bawana lengser ing madyaning warsa 2011. Akeh reribet kang bakal dumadi, akeh owah-owahan ing jagad gede iki. Wus tumekaning titi wancine jantraning jagad nagih janji kang tanpa upama mring salumahing bumi,nanging durung tekan titi wancine jagade
sikit kak...kihkihReplyDeletehanaApril 3, 2010 at 8:15 AMto ummie..nyapo kok wes bengi urong mangan?.. ojo mangan bengi2 thoo ndukk! mengko sehat
Labanan / Pace / Kodhuk / Tibah),
Gambar hitam-putih wayang tokoh Harjuna wanda kinanthi,
lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
Katon resik lan rapi tenan. Andi ketok lumaku ing...
ngapunten mas Kyai, Kulo saking cilacap nyuwun teks adullukum kangge lare2 kulo. matur nuwun
Ngaturaken sedoyo kelepatan kulo,doso kulo sak lebetipun setaon mugi leburo ing wonten dinten
SUGENG RIYADI KAGEM SEDOYO WARGO MUSLIM WAL MUSLIMAT WONTEN ING PUNDI
Rinenggo Suminaring Suryo wayah Ratri,cinondro resik ing wardoyo.Ngaturaken SUGENG RIADIN ing dinten puniko,Nyuwun gunging pangaksami.Mugi kita sdoyo tansah pikantuk kawilujengan lan winengku ing karahayon saking Gusti Ingkang Murbeng
iku. Pådhå-pådhå mlaku nuju dalan gêdhé. Banjúr ng...
RON GARING W engi sansaya atis nalika aku sesingidan ing
ING - Digital Data ManagementHuygens ING -
Kagem Maz Bamz,kulo Kamal Trucuk Klaten Mz,kulo rumiyin mpun ngirim email panjengan.nanging kok mboten dipun bales nggih……bade nyuwun pirso babagan gendam uang asmak mz.niku kunci keberhasilanipun menopo nggih?engkang
seneng karo sopo to? Karo GW ngomong tresno, karo Tae Sung yo isih nyedak-nyedak, plin plan! Ora keno sakpenake dhewe! Nek GW wong pancen duwe misi balas dendam yo memper. Lha kowe kan wong wedhok, ora pantes ngono kuwi!ReplyDeletenanaAugust 3, 2010 at 8:04 AMwah mba esti udah napsu ama Jae In ya...sing mencla mencle...
Hahahah ...... Mumpung isik sasi Syawal.
Gandrung Banyuwangi iku arupo tontonan kesenian kang biasane digelar ring acara hajatan koyoto sunatan, kawinan, Slametan Desa, Pethik Laut lan acara liyan-liyane Gandrung biasane nggawa panjak kang akehe 5. Wong lima mau diarani Panjak yoiku wong kang ngiringi njuget lan nggending nganggo tabuhan, ana Kendang, kempul, gong, bahola, lan kluncing. Kesenian Gandrung iku biasane digelar suwengi mulai jam 7 bengi sampek ngarepaken subuh. Sakjerone pentas, Gandrung saiki ngelakoni tahapan-tahapan anatarane: 1. Jejer Gandrung
Jejer Gandrung iku arupo komposisi sak tarian kang digawakaken gandrung kanggo mbuka acarane. Ring kono gandrung njuget ambi nggawakaken gending, biasane gending Podho Nonton. Jejer Gandrung iki dikarepaken dadi pembukaan dinggo ngawali pagelarane. Ring Sumitro Hadi salah sijine
Penata Tari Banyuwangi Jejer gandrung dikreasi dadi tari lepas kang
biso ditarikaken sing ring sakjeroning Gandrung, umpamane ana dayoh pejabat
nyalami penonton lan lungguh pareke penonton. Ring kono gandrung
Pajuan iku gandrung njuget ring panggung ambi penonton. Gandrung biasane
di paju ambi wong papat, gentenan pasangan siji-siji sampek wong papat mau uleh kebagian njuget pasangan ambi gandrung.
penonton. Ring tarian lan gendingan iki gandrung pamitan lan ngucap syukur nyang pengeran ringa anggone ngelaksanakaken penggaweane diweni keselametan lan kesuksesan.
Rembugan ambi kelompok Bab Gandrung, sakteruse jawaben soal ngisor iki ring buku latihane dhewek-dhewek!
digawakaken gandrung kanggo mbuka acara. Gandrung njuget ambi nggawakaken gending. b. Repenan Gandrung : sakmarine njuget,gandrung nyalami penonton. Ring kono gandrung
penutup hang biasane dinggo njaluk sepuro nyang hang nduwe gawe lan penonton. Gandrung pamitan lan ngucap syukur nyang pangeran ringa anggone nglaksanaken penggaweyane diwenehi keslametan lan kesuksesan.2. Panjak :
Gandrung : Tarian penutup hang biasane dinggo njaluk sepuro nyang hang nduwe gawe lan penonton. Seblang Adat : Tarian hang tujuane kanggo
gemah ripah, toto tentren karto raharjo,
nuwun sanget koreksinipun. Tulisan kula taksih kathah lepatipun amargi namung
nopo wonten tulisan/riset tentang slawatan katolik? mohon info. nuwun sanget
Nov 04, 2015 @ 22:39:03 Menawi badhe mangertos slawatan katolik, kula aturi tanglet Bapak Y.P. Suparno kanthi alamat Dusun Bandan Sendangsari. Bapak Y.P. Suparno menika ingkang nyipta Slawatan Katolik (Slaka). Nuwun.
uga wong tuwa akeh lupute, muga-muga isa kalebur ing dina riyaya iki, tak
dongakke muga-muga apa sing tak citak-citakke dikabulke marang
Słupca (Jerman Grenzhausen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Słupca&oldid=1090420"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sinuhun Rama Agung 13. Eyang Sepuh Prabu Manikmaya 14. Eyang Sepuh Prabu Ismaya 15. Syech Sulton Jannawiyah 16. Sri Baduga
njenthiit… nepakno arahe bokong ndok nggone genine lilin. Kancut diplorotno
ketutup barek jenang katule mat pithi sing ancene kakehan rujak petis…. sing nambahi dadi juara…. ambune reeek… koyo pabrik petis………..prucut.. wah lepas maneh….
Ajining Diri Soko Lathi, Ajining Rogo Soko Busono
Ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso,
Wong Sing Rumongso Pinter Tondo Yen Bodho
Kakaisaran Romawi watara taun 120 M, kanthi provinsi Cyrenaica sing disorot
Sajarah kuna[besut | besut sumber]
Cyrenaica iku sawijining provinsi Romawi kuna ing pesisir lor Afrika antarané Mesir lan Numidia. Ing zaman biyèn, laladan iki arupa koloni bangsa Yunani. Wewengkon iki saiki arupa bagéyan wétan saka pesisir Mediterania Libya.
Wewengkon wétan provinsi iki dijenengi Marmarica (dudu kutha gedhé), nanging bagéyan sing wigati ya iku ing sisih kulon, sing kapérang saka
sing paling wigati ya iku laladan sing diyakini mawa jeneng Kirene. Ssawisé lindhu taun 365 kutha krajané dipindhah menyang Ptolemais. Ing kidul Cyrenaica
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 8 Maret 2016.
Oncom ya iku makanan sing asalé saka Indonésia sing populèr ing Jawa Barat.[1] Panganan iki ya iku asil fermentasi sing dilakoaké déning kapang carané arep padha kaya nggawé témpé.[1] Bédané ya iku oncom bisa diarani siap didol sakwisé kapang ngasilaké spora, ananging yèn témpé bisa didol sadurunge ngasilaké spora (lagi proses hifa).[1] Oncom jinise ana 2, ya iku oncom abang lan oncom ireng.[1] Oncom abang didegradasi déning kapang oncom Neurospora sitophila utawa N. intermedia.[1] Oncom ireng didegradasi déning kapang témpé Rhizopus oligosporus utawa Mucor.[1] Oncom abang umume digawé saka bungkil tahu, ya iku kedelé sing dijupuk protein nalika gawé tahu, yèn oncom ireng umumé digawé saka bungkil kacang lemah kadangkala dicampur ampas (onggok) singkong utawa tepung singkong (tapioka), supaya nduwèni tekstur sing luwih apik lan luwih empuk.[1] Bungkil kacang lemah ya iku ampas sing asalé saka kacang lemah sing dijupuk lengané kanthi cara diperes utawa proses ekstraksi.[1] Kapang oncom ngétokaké enzim amilase, lipase lan protease sing aktif nalika proses fermentasi lan penting banget nalika proses penguraian pati dadi gula, penguraian bahan-bahan sel kacang, penguraian lemak, sarta alkohol lan ester sing ndadèkaké ambuné sedep lan wangi.[2] Oncom nduwèni kandungan gizi sing apik lan apik kanggo nambah gizi amarga regané sing murah.[2] Kandungan karbohidrat lan protein bisa dicerna lumayan dhuwur oncom saka bungkil kacang lemah.[2] Saliyane iku, populasi kapang bisa nambah produksi aflatoksin saka Aspergillus flavus sing wis gawé rusuh
sing paling populer ya iku digorèng garing kaya tempe.[1] Oncom uga bisa kanggo campuran sambel sing diarani sambel oncom.[1] Sambel oncom biasané dinggo kanggo isi comro panganan khas Pasundan.[1] Saliyane iku Oncom uga bisa kanggo bahan campuran laksa lan panganan liyané.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)MARI MENGENAL ONCOM (Dipuntingali tanggal 10 Juni 2011)
^ a b c d e (id)Oncom, Menutup Kekurangan Energi dan Protein (Dipuntingali tanggal 10 Juni 2011)
Sesadon ingadu manis Si pengung nora nglegawa,
ucapmu cariwis, tanganmu surawean kaya wong ngegusah.”
Cakil: “E.. Babo, ladak lirih satria iki!”
Saria: “Apa abamu! Buta,
“Iya, yen kowe takon marang aku, aku andeling praja Girikadasar, Tumenggung Ditya Klanthangmimis, balik kowe sapa jenengmu lan ngendi pinangkamu?”
Satria: “Yen jeneng ora duwe, yen
tindaking suku, nuruti kareping budi”
Cakil: “E..Ladalah! Yen kena ndak eman becik balia, aja mbacut, halaran alas iki lagi dadi
> Sepiro duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe (sopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatine )
brebes, tegal, purbaligga, banyumas, banjarnegara, kebumen, wonosobo, purworejo, magelang, kendal, semarang,
SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.48, 4 Maret 2017.
Ing sawijingin dina ana bocah sing jenennge Danu.dheweke seneng sinau gawe dolanan sing tradisional.Sakwise mulih sekolah danu mlaku mulih karo kanca-kancane . Omahe Danu ora adoh saka sekolahane,kira-kira telung kilometer saka sekolahan . Ing tengah ndalan Danu ngerti mas Dodi lagi golek kayu . Banjur kui danu takon marang mas Dodi ,
”arep gawe opo mas ?” .
”iki arep gawe layangan,gelem melu opomora ?” terange mas Dodi .
”yowis aku gelem melu gawe” wangsulane Danu
Banjur kui Danu lan mas Dodi mulai nggawe layangan .
’’mas,piye carane gawe layangan kui ?” takone Danu marang mas Dodi
’’ngene,kayune sing mau d golek kui di seset disik nganti dadi rodho tipis , cacahe 2 , banjur kui kayu sing bar di seset mau di gawe kerangka layangane , carane di gawe dadi kaya tanda ples ’+’ banjur kui bagian tengen lan kiwa ne di tali karo bagian ngisor , wis iso durung ?’’ takone mas Dodi .
’’wis mas , banjur kui di apakake meneh mas ?” .
”banjur kui bagian tengen lan kiwa mau yo di tali karo bagian nduwur kerangka mau , iso ta ?”
”sik mas” wangsule Danu karo nali kerangka mau .
”yen wis , banjur ngethok kertas koran di nggo nutupi kerangka layangan mau” terange mas Dodi
’’iki mas layangane wis dadi” wangsuke Danu karo ndudohake layangan sing di gawe dheweke .
”lha layangan sing di gawe mas Dodi kui arep di apakake mas ?”
”biasane tak dol ing ngomah , sakliyane aku dodol layangan aku yo dodol senar kanggo ngulukake layangan”
mulih di nggo dolanan karo kanca-kanca mu mengko sore” .
”matur nuwun ya mas , saiki aku dadi iso nggawe layangan dhewe” wangsule Danu .
Banjur kui Danu nerusake mlaku mulih menyang ngomah . Sakwise tekan ngomah Danu crita marang ibu ne menawa dheweke di ajari karo mas Dodi gawe layangan
”Bu , kalawau kula dipun ajari kaliyan mas Dodi caranipun ndamel layangan lan kula sakniki sampun saged ndamel layangan piyambak” .
”Yo alhamdulillah . saiki dadi ngerti carane gawe layangan dhewe” .
”Nggih bu” wangsule Danu .
Ing wayah sore Danu menyang lapangan karo nggowo layngan sing di gawe dheweke karo senar layanagane . Sakwise tekan lapangan Danu ngulukake layangan sing di gawe dheweke mau . banjur kui kanca-kanca ne Danu teko lan melu ngulukake layangane
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak,
lan tansah eling maring Alloh Gusti Kang Murbeng Dumadi.2. SaTria ( Sabar Tabah Ceria ).3. Loman maring sepodo – podo .4. Ojo ndelok lan nyacat maring liyan,hananging deloken awke dewe wus bener atowo durung.5. Ojo Rumongso iso,Rumongsoo siro yen dadi wong kang Dholim,amargo namung Gusti Alloh kang Moho Sampurno.6. Sak bejo bejane Wong kang Lali, iseh luweh bejo wong kang eling lan waspodo7. Sopo wonge kang ngaweruhi lan mangerteni sejatine awake Dewe mongko bakal ngaweruhi sejatine Gusti Pangerane,Lan sopo Wong kang ngaweruhi Gusti Pangerane mongko dheweke Bakal Rumongso Bodho.
Ayo kere-kere padha munggah bale, sedhela maneh akeh ratu dha kebrukan bale, akeh pandhita kang mung bisane ngadi-adi anane kaweruh kautaman semu padha jungkur neng pangimaman, udan gelap gludug sewu mbelahna bantala, sagunging ratuning kamurkan wus miwiti golek mangsan. Aja lena heh para kawula
sing menang kuwi yoiku adalah SING GAWE URIP Sing ngerti………………
ngger?” ”Lha inggih menika pukulun ingkang adamel pikiran kula was sumelang. Awit menawi menika kalampahan, tumus bade adamel dredah kaliyan kadang-kadang Pandawa.....” ”Waaah iki gawat ngger, ulun ora sarujuk menewa jeneng kita ngeyel mbangun dalan mau mung amarga nuruti garwanira Si Haknyanawati” ”Nanging menawi kula mboten saged nyagahi ateges kula pepisahan kaliyan piyambakipun, niku sami kemawon panjenengan njlomprongaken kula pukulun?” ”Wah jeneng kita iku yen ngono dadi titah sing seneng ngeyel, wis yen ngono, balia wae, ulun males omong-omongan karo kowe, apa dikira wanita iku mung Si Haknyanawati sing gelem karo sira, nggoleka bojo liya wae...” Prabu
nicole says:	November 13, 2013 at 10:26 am	Wah.. ono wong solo neng portugal. Biasane cah2 kene nek ketemu wonge dewe langsung diinterogasi lo mbak. ^.^
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.glamourxxx-tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
Kacamatan iku wewengkon administratif pemerentahan ing Indonésia sing dipimpin déning Camat. Wewengkon administratif kacamatan iku dadi perangan kabupatèn utawa kutha. Dadi isa dianggep perangkat kabupatèn utawa kutha lan sacara hirarki ana ing isore kabupatèn utawa kutha.
Liyane[besut | besut sumber]
Istilah "Kacamatan" iki Ing propinsi Nanggroe Aceh Darussalam diarani "Sagoe Cut". Banjur ing Tanah Papua diarani "Distrik".
Bahasa MelayuNederlandsPolskiPortuguêsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.01, 14 Maret 2016.
heh sira jalma kang nedya gawe ontran ing bumi Ngayogyakarta, mung sathithik cacatira wani mirung kampuh datanpa aji, aja ngunder ana susuh, sun enteni ing bengawan surup, iki tetungguling Ngayogyakarta kang
Saben uwong kalairake kanthi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang padha. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone memitran siji lan sijine kanthi jiwo sumadulur. • Pranyatan umum ngenani hak-hak asasi
punakawan. ”Petruk, Gareng dan Bagong, hayo mendekat kemari”“Inggih Panembahan...”“Aku bakal nerusken kembali bab kepemimpinan nurut ajaran Jawa ya?”“Inggih Panembahan”“Prayogane padha dicathet, aja nganti mung dirungakne, mengko mundhak lali”“Inggih panembahan, kula sampun sumadiya””Bagus”Panembahan Dewa Resi
guna, kaya, dan purun. Guna ateges bisa ngrampungi gawe alias terampil trengginas. Kaya ateges ora milikkan, yen ana barang kang aji ltidak kepingin digawa mulih, purun
ngger, menawa kowe dadi pemimpin aja nduwe rasa isin menawa pingin bertanya-tanya ngenani bab apa
berembug apa saja demi kemajuan pemerintahanmu. Dadi pemimpin aja bisane mung prentah wae, kowe kudu bisa dadi suri tauladan, becik trapsilane, andhap asor, ngerti unggah-ungguh, basane jangkep,
panjenengan ucapkan benar-benar amat menarik, tapi rasanya sulit dilaksanakan””Mula kowe ya aja gumampang maju dadi anggota dewan, sebab...””Sebabe apa?””Suk neraka iku nomer loro sing akeh dewe penghunine yaiku saka anggota dewan lho Truk””Kok isa?!””Lha hiya ta, lha senengane ngumbar janji, nalika kampanye kae, jebul bareng wis dadi, mak busssss, wujude wae ora ana babar blass, paling mung stiker karo rokok sak conthong sing ana gambare dekne, lha ya ngono kuwi apa ora ateges neraka jahanam. Ya yen sak iki dewekne durung ngrasakne, nanging aku niteni kok para manungsa keparat kuwi yen tuwa akeh-akeh lara diabet, kencing manis, strup... eh seteruk, sikile kriting kaya Gareng iki lho...””He !, kowe mau cangkemu muni apa, oooo tak pathak raimu engko” sergah Gareng emosi”Wis...wis aja padha padudon, kabeh mau ciptaane Gusti Alloh,
Inyong rika kabeh mesthi tau ngalami sing jenenge stress. Tembung kiye sebenere asale anu sekang basa krama Inggris, sing jere artine kuwe tegang. Nek dipikir maning, nek artine tegang kudune manggone ora nang ndhas utawa sirah, kudune malah manggone nang bagian ngisor, ya apa ora? kuwe nek lanang. Lha nek wadon kayane nanggon bagian dada, pas dada-dada maksude, kan tegang wedi mbok
duwitlah, pegawean lah, bojolah. Sing masalah duwit biasane stress gole mbagi duwite sing kepengin kiye lah, kaelah, padahal anu lagi nganggur, ya stress mbok lah...mondol. Sing masalah pegawean biasane kakehen mikir dawa, gawean kiye durung rampung wis
telu kiye ya anu padabaen, ora melu penyebab nomer siji, uga ora melu penyebab nomer loro, apamaning penyebab sing nomer papat, ditulis bae durung.
Wis paham mbokan penyebab stress sing sebenere, nek ora ya kebangeten lah wong genah cetha wela-wela koh. Nah nek ciri-cirine wong stress lha kur siji pancen, yakuwe sing maca tulisan kiye nganti rampung....
siji, sabun separo. Biasane jeneng paraban kuwe anu hadiah sekang wong, tapi yakuwe biasane sekang polahe dewek sing elek-elek nek ora ya anu julukan fisik sing njelehi pokoke lah.
Ana maning jeneng paraban biasane nggo mbedakna jeneng wong sing pada baen. Biasane sih dijenengi sesuai profesine. Tapi uga ana sing diparabi seka profesine sanajan jenenge dewek elaka sing madhani. Contone nanggonku gemiyen ana wong sing dadi tukang bengkel pit mawi jenenge padha dadine siji dijenengi Warto Wangkring sijine Warto Pedal. Terus padha-padha
nganti nggo jeneng anak putune rika kabeh, tak wei contone ya..
1. Budi, nah jenengan kiye biasane
jenengan kiye biasane sok dadi absurd -ngerti artine absurd ora rika? nek ora ya brarti pada karo Inyong-. Jenengan kiye
ana sing jenenge Rina Katarina Winarni. Mumet apa ora rika? jenenge kuwe Rina apa Winarni sih sebenere ora genah temen?
6. ora nana sing nomer nem lah, rampung. Ujarku arep nulis setitik malah dadi akeh kaya kiye, ya rugi inyong...semmm.
sing penting nyong arep mbahas masalah jeneng, utawane jenengan, tenger, lan aran. Nek nang Jawa utamane daerah banyumasan jaman siki kayane wis mulai ilang jeneng-jeneng sing asli njawani, soale mulaih kejajah nang Arab. Termasuk jenenge anaku dhewek, wong jere kyaine nek njenengi sing apik kuwe sing Islami. Islami? ya islami..........tapi bareng entuk referensi sing
uwalah.Jaman gemiyen biasane gawe jenengan ora angel-angel sing penting kena nggo tenger, sing umum ya miturut
nek wadon ya Manis. Tapi ana sing jenengan aneh miturute nyong sing ora umum tapi nyata misale Sebrot, Runtah, ana maning Komet (kayane nggolet dukun bayi ora ana nganti komet). Terus ana sing berdasarkan peristiwa pas laire misale bareng karo bada ya dijenengi Slamet Riyadi, lair pas wulan purnama ya dijenengi Wulan.....Nah ana maning sing jenenge Hirlan Darwis singkatan sekang laHir nang daLan moDar ya Wis...Nek jenengan wong kuna sing tekan siki esih dienggo ya ana baen, contone Rana (Ranadiwirya), Marta (Martareja) terus Sandi (Sandimeja). Jan-jane wong gemiyen ya gaul-gaul wis ngerti jenengan apik, ora kaya siki nek jenenge ora maen ya jenengan celukane digolet sing maen contone
gaul kebarat-baratan tur singkat-padet diceluk W.C. malah ora gelem....he..he..Tapi sing njelehi maning wong endonesah sing wis pada terkenal nang dunya ya kaya kuwe pada ganti jeneng kayata Saniatun siki wis dadi penyanyi terkenal ya ganti jeneng dadi Shania Twain, terus Kang Urip sekang Brebes wis dadi bintang pilem ya ganti jeneng dadi Keanu Reeves, ana maning bakul sate madura sing jenenge Cak Nurisman siki wis dadi bintang eksen hollywood ya kaya kuwe ganti jeneng dadi Chuck Norris, terus wong batak sing
jenengan wadon biasane mburine nganggo em karo ah contone Paikem utawa Painah, nah kiye kayane urung ana sing
wong sing sok nyuara em..emm.....emm karo ..ah....aah....aaah kuwe biasane ya wong wadon, mulane pas nek jenengan wong wadon mburine nganggo em karo ah..Wis lah.....
Nang wulan (Rajab) kiye kondangan akeh banget rata-rata pada kawin(an)....jyaaan kawin massal pokoke. Ngomong-ngomong masalah kawin(an) dadi kemutan awake dhewek pas dadi penganten gemiyen, pokoke nek diemut2 ya nyenengi ya melasi....jyan kaya sinetron pokoke. Bali malem minggu jam 11 mbengi...minggune isuk-isuk jam 9 wis ijab nang
mbojo kuwe.....kiye biasane wong lanang kuwe dadi lewih subur utawane lemu ginak-ginuk (nek sing ora ya anu luar binasa kayane).lha kenangapa?Nek jere wong tua....(kiye jere luh),
bisa lawuh pupu, pupune ya ora gelem siji njaluke ya loro....wis kaya kuwe biasane penutupe tempe, arep ora lemu keprimen.....nggih napa inggih sedulur?Tapi nek kaya penginyongan ya biasane nek dilawuhi pupu ya ora gelem, dasare anu ora doyan pupu...biasane ya tak singkar-singkarna nek lawuh pupu, nek kaya
gizine full.Terus maning, nek wong wadon dadi gering ya anu wajar baen..... wong paling-paling kebagiane gur gedhang......gedhang siji baen anu gur nggo cuci mulut, ora dipangan maning........jyaaaaan!wis lah......
eneng wong dadol tp kok wes mabur balik indon! huh! kangen aku lorr.. kangen karo tempe! udu wong seng dadol taw! hishh
Grobogan Purwodadi, Jepara , Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
A300 · A310 · A320 · A330 · A340 · A350 · A380 · A400M
Airbus A400M ya iku pesawat transport militer kanti mesin papat turboprop. Pesawat iki dirancang déning divisi militer Airbus kanggo ngganti utawa nglengkapi pesawat kang digunakaké sajroné peran angkutan udara taktis [4] Pesawat Airbus A400M iki awalé dipesan déning 9 nagara;.[5][6] Nanging sabanjure pesanan saka Afrika Selatan dibatalaké nalika wulan November 2009.[7]
utawa 5 miliar euro luwih gedhé saka rencana sakdurunge. Anggone ngrampungake uga telung tahun luwih suwi saka
marang Airbus nganti akhir tahun iki kanggo mbuktekaké yèn proyek A400M isih isa diterusaké. Inggris uga mengalihaké pesanané marang AS lan berkeras bakal menegosiasikaké manèh kontrake. EADS wis ngetokake dana 2,4 miliar euro kanggo nutupi kerugian marang proyek A400M iki. Jumlah iku durung kalebu biaya panggawéyan pesawat anyar.Fabrice Bregier, pawongan anggota dewan eksekutif EADS, mratélakaké kelompok nagara NATO kasebut sepakat kanggo nampa rega kang luwih duwur, ananging déwéké njejaluk ana kontrak anyar saka pembeli kang disepakati ing akhir tahun 2009.
family (A318, A319, A320, A321) · A330 · A340 · A380
A310 MRTT · A330 MRTT · A400M
Sud Aviation Caravelle · Aérospatiale-BAC Concorde · BAC One-Eleven
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Airbus_A400M&oldid=1101599"	Kategori: Pesawat terbang AirbusPesawat terbangPesawat angkut militerPesawat terbang militerRintisan mawi topik pesawat	Menu navigasi
Gerejo meniko Griyonipun Tiang kang Percoyo, Agami Meniko Rasukanipun Tiang Kang Percoyo tapi sun siro podo elingo ingkang mbeto kito dumateng keraton suwargo inggih namung KAPERCAYAN ing tuwuh ingati amargi kapercayan meniko Namung gusti Ingmurbeng dumadi ingkang
kerso ngeyup wonten blog kulo. Sumonggo kulo aturi mlebet wonten njero. Semoga sukses selalu.
Mar 01, 2014 @ 10:10:03 yo iki sing tak senengi…aku iso ngerti kahanan lan kemajuan desa kelahiranku…maklum terakhir 2004 aku mulih
Mar 01, 2014 @ 22:38:17 Matur nuwun Mas Sawal sampun kerso mampir wonten blog kulo. Tujuan kulo nulis kawontenanipun Dusun Kliran, mboten sanes kangge tombo kangen poro wargo Dusun Kliran ingkang wonten
I Wayan ”Cenk Blonk” Nardayana: Saya Ingin Wayang Jadi
jelas; lan bos-ku iki pancen ora cetho kapabilitas ilmiahe (yo be’e pancen ora ndue). Penggawean sing nggarai deweke munggah pangkat koyoke mikro-manajemen, dhudhu tulisan ngilmiah sing akeh diwoco uwong liyo. Singapura pancen rodho ora jelas. Pokoke ndue gelar S3 terus pinter ngecap (“mbujuk”), iso dadhi bos lho. Yen takon iso tuajem tenan tapi yo tetep
Jun iku yen lukak kocak, bisane mênêng antêng yen kêbak. Sapi wadon kang sêru suwarane, sathithik powane. Wong kang ala rupane, polahe digawe-gawe. Wong wuta sastra, wicarane kasar ora ngrêsêpake.
ngambah. Kali kang asat banyune, ora sinaba ing bango. Priya kang uripe sangsara diêmohi wanita. Ratu kang kurang titipariksa lan wêngis pangandikane, dioncati dening para kawulane.
Manawa ana madu campur karo wisa, alapên madune bae. Yen ana kêncana campur karo tinja, jupukên kêncanane, kumbahên. Wong utama kang sugih kawruh, sanajan turuning sudra, prayoga rakêtana. Wanita utama kang sulistya ing warna, sanajan turune wong asor, pantês dadi garwane wong gêdhe.
Prajurit kang unggul ing yuda, uripe ngalami mukti wibawa.
nraka siniksa dening wadyabalane Yama. Yen ora mati, uripe diremehake dening bêbrayan agung, utawa ditawan lan disiya-siya dening mungsuh.
Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindakake. Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang luwih tertib. Yen wus winangsit aja nganti morat marit. Sinimpen ing guwa wingit, kena kawedharake yen nocogi karo kapreluwane. Kudu eneng, ening, awas, eling [rasa rumangsani], wanuh wani kudu wuninga.
Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling,
wuwuse. Wrekudara gumuyu, sarwi angguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga.
Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki
tebih tan kantenan, ulun saparan-parane, tan mulat ing lor kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang Dewa-ruci, haywa maras tyasira.
Byar katingal ngadhep Dewa-ruci, Wrekudara sang wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun kaeksi,
Wrekudara, amiyarsa wuwus, lagya medem tyas sumringah, dene ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas.
durgana kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih
marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan.
Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe
ati anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
ora lan nugrahane, yen ana nedya padu, angrasani rerasan iki, becik den kalahana, ywa kongsi kabanjur, haywa ngadekken sarira, lan ywa kraket marang wisayaning urip, balik sikepen uga.
lir toya lan alun. Kadya lisah lawan powan, raganira ing reh obah lawan mosik, yekti lawan nugraha.
Yen pamoring kawula lan gusti, lawan suksma kang sinedya ana iya aneng sira nggone, lir wayang sarireku, saking dhalang polah ing ringgit, minangka panggung jagad, kelir babadipun, amolah lamun pinolah, sapolahe kumedhep lawan ningali, tumindak saking dhalang.
Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, Pan sampun kocap ing dalil, barang kang mujud iki, kabeh kanyatan tuhu, jenenging ayamalolah, haywa ta sira mungkiri. Syeh Siti Jenar, salah satunggaling wali ingkang kondhang bontosing ngelmu kabatosanipun, anggadhahi gegebengan makaten: Ngolati punapa malih, nora nana liyan-liyan, apan apes salawase, nanging Allah ingkang Tunggal,
mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten: Rampung cukup wus aneng kita,
saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami. Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing tembang Sinom: Njeng Sunan Siri ngandika, mungguh artine kang yekti, Allah
tan kajaba, istingarah tan umanjing, istingarah tan kawedal, tan kajero istingarah ing, sayekti luwih gaib, tan owah gingsir puniku, langgeng tanpa karana, kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya”.
Lajeng manawi badhe ambyur anglampahi gesang ing satengahing bebrayan ageng, punika sejatosipun kedah kados pundi? Gesang punika sejatosipun gampil, jer sampun saged lan kersa ninthingi, nyinaoni, nindhakaken lan ngamalaken kalih prakawis, inggih punika saged lan kersa tansah nyenyuwun pangapunten dhumateng sok sintena kemawon lan saged lan kersa tansah paring pangapunten dhumateng sok sintena
lamun sayektine akeh prakara kang winadi kang perlu kawiyak. Mulanira, tentreming penggalih ingsun kang wus meneb kanthi eninging tyas, kanthi
tinuntun dening sumbering geter. Dene pratikele ngluluh badhan wadhag mau kena ginulawentah
Kang katri, ngurang-ngurangi ngunandika kang ora resik.
gulawentah, kasengsema tan kawistara ing asepen kanthi ngeningake cipta kang luhung. Lire, satemah
darbe apa-apa. Sayektine kabeh iku kagungane Gusti, sumbering panguwasa, sumbering urip, jumbuh Kang Murbeng Widhi Wasesa. Patrape laku pasrah sumarah nalongsa, narima nindakake laku dharma. Mangkono mau sira bakal ndungkap luluh marang karsaning Ywang Murbeng Jagad.
Sumurupa, sayektine urip iku ana kang nguripi. Dhapur Widhi Wasesa, kang cinipta dadya, kang sinedya ana, tanpa tida-tida maneh kang
ngatur rasa mulya, kang linandesan sinebut ing rasa meta. Lire, rasa katresnan kang wus manunggal, ilang rasane
kapitayanira pribadi. Mung panjenengan Pangeran Kang Maha Tunggal kang dadi sumber.
aja nganti tumpang suh. Kumpule dadya sawiji sinerot hawaning nur nganti ndungkaping puser banjur kawedalake mijil ing lenging grana kanthi lon-lonan tan kesusu. Mankono wola wali. Ing kono sira numusi ing sayektine nur kang kawastanan sejatining panembah kang dadya saran pangruwating papacintraka, ngracut marang nur wewayanganing maya.
Satuhu sira wus ndungkap ing kasuksmanira kang wusana den wastani driya kang kaping sad. Makarti satemah tuwuh
suksma sampun ambabar pancadriya, sarta ambuka wiwaraning pramana, lajeng anggrejentaken hawanafsu, anuwuhaken pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumarambah ing ndalem jasat kita, lajeng uninga malih dhateng saniskara ingkang katingal ing ngalam donya, dipun pralambangi ANENUN SENTEG PISAN ANIGASI, tegesipun saweg sakedhap paningaling ngalam supena, lajeng saged wangsul uninga ingkang katingalan ing ngalam donya malih.
suksma kakukud dhateng pangawasing rasa, lajeng luluh manjing dhateng pranawaning cahya, anunggil kaliyan Purbaning Atma, mantuk dadi dzat mutlak kang kadhim ajali abadi. Ing ngriku wahananipun dipunwastani pejah kahananing jasad kita, ananging saestunipun boten pejah, amung ngalih panggenan kemawon, malah waluya mahasuci sajati, mila dipunpralambangi TANGGAL PISAN KAPURNAMAN, tegesipun dereng lami tumitah wonten ing ngalam donya lajeng wangsul malih dados manungsa sajati ingkang sampurna sarta waskita ing saniskara, boten mawi kasamaran dhateng kang gaib-gaib sadaya.
Nanging punapa wonten ing parwa ingkang panjenengan ngendikaken ing nginggil punika, suksma saged dipun tegesi “nyawa”?
Semanten ugi menawi suksma punika dipun tegesi “God”, inggih lajeng wonten teges ingkang mbrojol, wonten teges ingkang “slipped away”. Tembung God makaten mengku suraos “Ingkang Murbeng Jagad Ageng”. Nanging tembung suksma ingkang dipun kajengaken ing seratan ing nginggil punika kok kados langkung trep manawi dipun tegesi suksmaning tiyang, “Ingkang Murbeng Jagad Alit”,
Lajeng mbokbilih “pramana” ing parwa punika langkung trep manawi dipun terjemahaken dados “life” utawi “insight”.
Inggih pancen leres menawi pramana punika saged dipun tegesi keteging jejantung. Nanging sakpangertosan kula, keteging jejantung ingkang dipun kajengaken punika “nyawa”,
Bab sanesipun inggih punika perkawis “sangkan paraning dumadi”. Sangkan punika tegesipun “asal”. “Paran” punika “perjalanan” sok ugi dipun tegesi “tujuan”. Dumadi punika tumitah, manungsa. Dados ingkang badhe dipun wahyakaken ing tetembungan sangkan paraning dumadi punika mboten namung asal dan tujuan, alfa lan omega, purwa lan wasana umat manungsa. Nanging ugi laku, lakon, lampah, lelampahan ingkang dipun sandang umat manungsa saklebetipun nglampahi gelaring purwa ngantos wasana. Dados, miturut pamanggih kula, menawi sangkan paraning dumadi punika dipun tegesi
Dewa Ruci, Sang Sena dipun dangu dening Serat Dewa Ruci, punapa ingkang dipun tingali [tingal=pramana]. Sang Sena matur bilih wonten warna sekawan prakawis: cemeng, bang, kuning,lan pethak ingkang dados pralambanging durgamaningtyas. salajengipun Serat Dewa Ruci ngendika makaten:
Punapa inggih manawi parwa “pangraosing cipta” saged dipun tegesi “meditation”?
Aku ora kepengin njureni polemik mau. Mung wae supaya bisa dadi wacana kanggo sing kepengin ngudi ilmu makrifat, kebatinan, ing ngisor iki aku nyoba njarwa ing basa
Lha, iki sing perlu dipriksani dhisik basa Indonesiaku olehe njarwakna pupuh mau. Mengko yen basa Indonesiane wis bener, gampang dimangerteni ambek wong Jawa saka wetan nganti kulon.
Pancadriya: panca indera, utawa batin sing anglimput budi, ati, rasa,
Saiki samene dhisik, mengko yen basa Indonesiane wis bener, aku uga melu njelasna nganggo babagan makrifat. Sing jelas polemike Mastoni lan Yu Senik padha benere, amarga Yu Senik nganggo pangerten lahiriah, eksoteris. Lan, Mastoni nganggo pangerten makrifat, wihdatul wujud, union mystique, utawa esoteris. Ing union mystique, Allah iku ya dzat kang anglimputi saniskara, segala sesuatu, omnipresent. Basa Indonesiane,
satunggal la ta'jun, tegesipun martabat sepi: ta'junal durung ana ghaib ananipun. Ingaran dzat kang mutlak kunhining Jang, tan anemu wong sawidji, nci wali pan ora.
Iku balane semut ijo kang kelangan ngangrang, sapta linuweng ing sumur jalatundha kang kebak isi baya, iku tandha praptaning jaman wong sugih krasa wedi, wong padha dadi priyayi senenge wong jahat, susahe wong becik.
“Martabat mitsal punika yeku kang bangsa koniyah kang susun-susun anane, kang latif kang nora kena narima rapet bedah datan ana suku-suku, tan katingal dening netra. Tiningal lawan kalbi sarupa kalawan chijal, tetkala sanget tjiptane akarja puniku rupa. Saking sangeting tjipta
5. Ratu Mas Sekar, garwa Pangeran Pekik Surabaya.
6. Ratu Mas Sekar, garwa Pangeran Ronggo hing Pati.
mantudalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario (K.G.P.A.A.) Mangkunegoro II, angsal B.R.AJ. Sakeli, peputra :
Pangeran Hadiwajaya, menikah dengan Gusti Kanjeng Ratu Bendara. Adalah putra dari Paduka Sinuhun Paku Buwana VIII. Gusti Kanjeng
Nguduipg Wall Prajurit agul-agul nlgari Demak,peputra: c. Panembahan Kali hing Poncowati Demak, asma Panembahan Kudus,.
Geguritan Yu Ratna: Sigaraning Ati	Posted by Kumpulan Fiksi on 24/09/2013 in Geguritan	SIGARANING ATI
doc. Ing. Stanislav Horný, CSc.
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornexpanse.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Umayyah ing pertengahan abad ke-8, nambah kekerasan kang tansah kedadeyan antarane Bani Umayyah lan Bani Hasyim. Zaid wafat ing pertempuran taun 740, lan dimakamake ing Karak, Yordania.
Sawise wafat, sebagéan pihak ngrasa yèn dhèwèké ya iku pangganti kang nduweni hak kaimaman saka bapake, tinimbang sedulur kuwalone, Muhammad al-Baqir. Wong-wong kang precaya marang kaimanane banjur ngadegake sekte saka Syi'ah ya iku Zaidiyah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 3 Sèptèmber 2016.
jualan pulsa nih _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
Br. Pengembungan, Desa Pejeng Kangin, Kecamatan Tampaksiring, Gianyar
Pengageng Kawedanan Ageng Wahono Sarto Kriyo, Kanjeng
ing Marvel Comics Universe.[1] Saliyane dadi kanca apike Peter Parker, Harry Green Goblin kapindho lan dadi anake Norman Osborn. Harry Osborn pisanan katon ing The Amazing Spider-Man # 32 (Dhésèmber 1965), lan diripta déning Stan Lee lan Steve Ditko.[2]
Nalika uripe, Osborn ora duwé kemampuan super. Nanging, nalika dhèwèké njupuk kendhali saka Green Goblin kang kapindho, dhèwèké kena formula Goblin, kang ndadekake Harry dadi luwih kuwat, licik, lan tangkas.
Harry ya iku anak industrialis Norman Osborn lan garwane Emily. Sayange, nalika babarane Harry Emily lara, lan kapundhut amarga pirang-pirang taun penyakiten. Lara ati, Norman dadi bapak kang menengan lan ora seneng, dhèwèké seneng ngece Harry yèn nolak, utawa idhepe metu nalika dhèwèké nesu. Pungkasane, saumur uripe Harry
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.00, 21 Januari 2017.
ten mriki mboten wonten kopi nggih tp lumayan wonten teh anget,,Ki Sabda Luhur, Ki Wong alus, Mas Kumitir, Ki Risang, Mas Bengawan, ayo kumpul2 diramekke Blog Iki, Ilmu saking poro Leluhur Bongso Monggo dibeberke ben mboten musnah tapi kulo paring masukan dumateng Ki Sabda Luhur, Ki Wong alus, Mas Kumitir, Ki Risang, Mas Bengawan ugi poro sesepuh KWA tulung dibeberke mslh kawruh Jawi saat meniko katah generasi muda ingkang mboten mangertosi maslh kawruh jawi,,,Rebat Cekap, menawi
kawelasan dumateng Gusti Ingkang akaryo Jagat supados
mas pri, lanang 73, ari hermana, sumulung jati, raden ajisaka, rama
WONG SEJAGAT PUNIKO ASIH DUMATENG KULA, {KULO },
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kendaraan_Isuzu&oldid=867945"	Kategori: IsuzuKendharaan miturut mèrekMontor JepangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 16 Agustus 2013.
ING. SA ISKUSTVOMdipl. ing. maš. sa
Resik ingkang paduka maksud ta?” “Waah, bocah ki yen lantip mesti pikirane encer. Iki ngene ngger Gathut, iki kan ngepasi karo dina Jemuah ta ngger, dadi program awale awake dewe iki kan bakal nyekel bocah sekti sing nggawe ontran-ontran iki ta ngger, lan dina iki ngepasi karo dina Jemuah, mula kanggo nengeri iki aku mencanangkan Jemuah Resik. Lan misine awake dewe iki jumbuh karo programku sing wis lawas ndak gagas nalika ijik ning Mercapada nalika aku dadi
dhi, menawa mung aku wae kang mejeng ing koran, sebab saknyatane iki mau kabeh awit saka ide lan jerih payahku pribadi, mula ya ora aneh menawa
Anane Bathara Guru keplayu saka kahyangan awit Guru wis dadi dewa lumuh, mlempem, nyambutgawene acak-acakan, administrasi PAK sing nggo munggah pangkat mung asile sulapan kong-kalikong karo atasane, PTK ora bisa nggawe dewe nanging uga tuku marang kancane utawa menyang pengawase. Akeh pejabat sing kaya mangkono kuwi, ketoke tetulung marang wong liya nanging ngono mau wis nyontoni barang kang ora bener, termasuk tindakan sing culas, apus-apus, lan maneh akibate barang kang dipangan uga dadi barang kang ora kalal, tundone bakal ngasilake barang kang reged uga. Mula aja nggumun Jlitheng kakangku menawa pawiyatan kaya ta pendidikan ing kahyangan uga ing Mercapada dadi rusak, bubrah, morat-marit ora karu-karuan, awit sumber pametune ngliwati dalan kang ora bener. Mula aku ngelikne marang kowe Jlitheng kakangku, aja sok seneng pamer, seneng diketok-ketokne sakabehing tumindak becikmu, tundone mung golek wah, golek pangalembana, golek moncering diri, golek jabatan kang luwih duwur, ngincer kursi bupati, wakil bupati, wali kota, presiden lan liya-liyane, ananging kowe ora sembada, ora gelem nulada marang ngelmune pari, wong iku menawa ngelmune lantip ora bakal ndangak pencilakan kaya manuk branjangan, ndingkluka, aja kadereng golek pamrih, nanging sesidemana ing babagan ngelmu aji, regemen angger-anggering kang kaserat ing kitab suci lan sunah Rasulmu, paribasane tangan tengen paring dana weweh, tangan kiwa aja nganti hanyumurupi, ing kono margane wong kang pinunjul jati..., iki uga ana paribasan, emas senadyan kecemplung endut, menawa kena banyu wening bakal tetep mencorong, ananging sing jenenge tai kucing iku senadyan ta dilumuri coklat mesti rasane ora ora bakal lingsir saka asline” “Tegese piye?” “Akeh wong sing kecele marga saka penampilan lan omongane pawongan, ...ketoke wonge gagah, bagus, gede duwur, sarjana S2, tau dadi ketua jurusan, pinter omong lan pinter umuk, sugih akal lan pinter njegali prestasi kancane, pinter melompat nglangkahi hak lan darbeke liyan kanthi cara-cara culas, ananging gandeng pinter nutupi mula para priyagung akeh sing tumungkul. Ananging Jlitheng kakangku, senadyan ta akeh para pejabat sing takluk karo deweke, emas lan prestasi iku mesti ora bakal mencorong, ketua jurusan sing tau disandang ora ndadekne kampus maju nanging malah hancur lebur ora karuan. Nanging dasar bola-bali sing jenenge menungsa iku wus nggawa watak lan sifat kang asli saka kelahirane, mula watak kaya mangkono ora bakal ilang, nanging malah saya ndadra, ilang siji deweke mesti nggolek loro, lan nggoleke mesti kanthi cara-cara julig lan culas maneh, lan elinga Jlitheng kakangku sing jenenge prestasi iku ora usah ndadak dipamer-pamerke, ditonjol-tonjolke,mesti ing sadengah wektu masyarakat luas bakal mbijeni dewe, lan iki sajake wus kasembadan Jlitheng kakangku...,cita-citane dadi penguasa, sing direkadaya wis suwi wis
Ojo sok seneng gawe olo ing liyan, opo olone gawe seneng ing liyan,
Opo gunane pendekar yen mung congkrah ing dalan,
Dr.-Ing. Klement Aringer- Dr.-Ing. Rainer Bauer- Dipl.-Ing. Maximilian Geierhos- Dipl.-Ing. Andreas Hennemann- Prof. Dr.-Ing. Rolf
Mangkunegara IV pada bait berikut: “Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.”
Reply	touringrider says:	December 2, 2010 at 8:44 pm	jiahhh.. mosok mas..
Pieter Merkus (Naarden, 18 Maret 1787 – Surabaya, 2 Agustus 1844), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 47. Dhèwèké maréntah antara taun 1841 – 1844.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pieter_Merkus&oldid=804633"	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 8 Maret 2013.
wadone kulhu kuning, ywa wuruk sudi maring sun, lawan maring ki jabang, sarap wangke sarap wedang sarap awu, sira kabeh suminggaha, mul;iha kamulaneki.
Geger setan wetan samnya, anrus jagad kulon playuning dhemit, ing tengah Bathara Guru, tinuutup Nabi Sleman, daya setan brekasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.
Geger setan kidul samya, anrus jagad kulon playuning dhemit, ing tengah
wus wikan, ingsun ngadeg satengahing samodra gung, palinggihku lintang johar, sasedya ingsun pasthi dadi.
dhisek bos ! Iku zamane awak dhewe sek cilik.
kulo sampun nampi serat. Perkawis Sholawat Wahidiyah puniko damelan/gawe-gawe K.H. Abdoel Madjid Ma’roef piyambak. Mboten anggadahi isnad minal adillah. Milo ulama’-ulama’ Kediri khususipun ugi ulama’-ulama’ Nahdhatul Ulama’ mboten wonten ingkang ngamalaken Sholawat Wahidiyah. Malah santri-santri Lirboyo kaliyan panjenenganipun Kiai Marzuqi Dahlan lan Mahrus Ali dipun haromaken ngamalaken Sholawat Wahidiyah, jalaran ajaranipun katah bertentangan kaliyan syari’at. Matsalan pelajaranipun: Sopo-sopo wonge wis ngamalaken Sholawat Wahidiyah zaman 41 dino
kabaairi. Wafilhadis :…………………..………………..…………. Puniko hadis awih weruh kaliyan terang bilih Rasulullah kemawon kaliyan keluargo mboten wani tanggung jawab/mboten tanggung jawab
Gizi dan Kuliner by Budi: Variasi Resep Martabak Manis & Gurih
Sextans inggih punika salah satunggaling rasi lintang minor ingkang dipuntepangaken sepisanan wonten ing taun 1687 déning Johannes Hevelius. Namanipun dipunpendhet saking basa Latin kanggé sextan, salah satunggaling instrumen ingkang asring dipunginakaken déning Hevelius nalika ngawontenaken observasi.[1] Rasi lintang punika mapan wonten ing laladan Equator ing langit caket kaliyan rasi lintang Leo lan Hydra.[2] Rasi lintang Sextans gadhah aréa ingkang ambanipun kirang langkung 314 drajat persegi lan ngewrat tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali wonten ing latitude ing antawisipun +80° lan -80°lan paling sae dipuntingali wonten ing jam 9 dalu ing salebeting sasi April.
Sextans minangka salah satunggaling rasi lintang ingkang nutupi satunggaling laladan ingkang radi peteng ing langit. Piyambakipun namung gadhah setunggal lintangg ing sak nginggiling magnitudo kaping gangsal, ingkan dipunsebat
Sextantis, inggih punika wonten ing 4,49m.[3] Lintang punika inggih satunggaling lintang raksasa pethak ingkagn tebihipun saking bumi udakawis 287 taun cahya. Wonten ing purwakaning abad kaping 20, lintang punika nyebrang saking belahan bumi langit lor tumuju dahteng belahan langit kidul. [7892] gamma Sexantis inggih lintang ingkang padhang ingkang paling celak kanthi magnitudo kaping 12, ndamel lintang punika dados mlebet wonten ing sistem tigang lintang. Tebihipun lintang punika inggih kirang langkung 262 taun cahya saking bumi. [7892] beta Sextantis inggih punika lintang variabel ingkang kedheteksi gadhah werna biru - pethak ingakng tebihipun kirang langkung 345 taun cahya saking bumi. [7894] delta Sextantis inggih punika kurcaci biru pethak sanesipun ingkang tebihipun kirang langkung 300 taun cahya. [7895] epsilon Sextantis inggih punika raksasa jene- pethak ingkang tebihipun kirang langkung 183 taun cahya. Konstelasi sextans punika gadhah saperangan lintang gandha, kalebet ing lebetipun wonten
Sextantis, 35 Sextantis, lan 40 Sextantis. Lan ugi wonten saperangan lintang variabel ingkang ugi narik kawigatosanipun para panaliti, kalebet
Sextantis, 25 Sextantis, 23 Sextantis, lan LHS 292. NGC 3115. Satunggaling galaksi lentikuler inggih punika bendha langit lebet ingkang paling narik kawigatosanipun para panaliti.[4]
^ (en)Sextans (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
^ (en)Sex·tans (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
^ The Deep Photographic Guide to the Constellations: Sextans
Mak, menika kagem panjenangan kemawon. Dalem badhe nyusul Lek Wiji[7]”,
Suwun nggih, pripun kabaripun, bu dhe sehat to? 🙄
4 October 2009 at 21:46	Wis suwe ora tilik budhe dadi kangen nih, kula nyuwun pangapunten menawi
mung wong loro, mboh karo Nana, Retta, Ika, utowo Vincent. Nek gek orak lunggo kampus yo mangan dhewean, dek kosan numpak motor koyo
yo aku weruh, awan-awan, tak celok ora krungu. Neng kono… (karo nunjuk neng arah Nyawang).
mung kula sing mboten remen segawon" (Sayang
Kado Yamadipati ke Retno Sawitri | Wayang Indonesia
9a. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget
9b. X-Men 3 (Belum dirilis) — Aming
10. Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah
besar. Kadya karoban segara madu. Denya sakdremo kawula titah alit, karawuhan tuwin pinaringan dawuh mring Srinarpati Gung Sang Prabu
mampu jumeneng Candraning-negara. Ing samangke sawuse siniram kanthi tirtapraja. Sri Narpati
Aertikel Cerita Motivasi. 2 | "WONG EDAN BAGU"
btg,baca bismillahirrohmanirrohim..sun watak ajiku naga wulung,klambiku rembulan benikku lintang kancingku Alloh,ojo lungo lungo koe lan aku yen durung entuk pangandikane Alloh..laa ilaaha illalloh muhammadarrosululloh 3x,tiupkan ke btg rokok,ajak ngobrol
“kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Dąbrowa Tarnowska. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 58.593 jiwa.
oldid=1091262"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
109 derajad pesagi (#84th)
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi August.
Scutum inggih punika salah satunggaling wujud rasi lintang ingakng alit, ingkang kalebet gangsal konstelasi ingkang paling alit wonten ing langit, ingkang dipuntepangaken wonten ing abad kaping pitulas. Scutum inggih nama Latin saking "Perisai (shield)". Konstélasi scutum mapan wonten ing bagéyan langit siish kidul.[1] Scutum dipuntepangaken sepisanan déning astronom saking Polen Johanne Hevelius ing abad kaping pitulas.
Piyambakipun maringi rasi lintang kasebat kanthi nama scutum amargi gadhah teges "the shield Sobieski" utawi "perisai Sobieski" kanggé ngurmati menangipun pasukan Polen - Austria - Jerman nalika jumeneng nata kaisar Ottoman nalika wonten Perang Wina ing taun 1683. Pasukan sekuthu ingkang dipunpandhegani déning Raja Polen, inggih punika John III Sobieski ingkang salajengipun ugi mbiyantu Hevelius mbangun malih papan observasinipun sasampunipun kebakaran. Nama konstelasinipun lajeng dipuncekak dados Sucutum, the shield.[2] Asiling deskripsi saha bagan rasi lintang saking Hevelius sepisanan dipuntepangaken wonten ing sasi Agustus 1684 wonten ing Acta Eruditorium, satunggaling jurnal sains saben dintenipun.
Rasi lintang Scutum gadhah area ingkang ambanipun kirang langkung 109 drajat persegi lan boten gadhah lintang ingkang dipunmangertosi dados planet - planet. Rasi lintang Scutum paling sae dipun tingali wonten ing jam 9 dalu, ing sadangunipun sasi Agustus. Scutum mapan wonten ing laladan ingakng padhang wonten ing galaksi Bima Sakti lan wujudipun alit. Lintang - lintang ingkang paling padhang wonten ing lebetipun rasi lintang scutum inggih namung gadhah magnitude kaping sekawan, lan boten wonten ingkang dipunparingi nama. Ananging rasi lintang punika ngewrat satunggaling kelompok kluster lintang ingkang misuwur minangka kluster "Wild Duck" amargi wujudipun ingkang kados bebek. Lintang ingkang paling padhang ingkang wonten ing konstelasi punika inggih [7749] alpha Scuti, utawi ingkang ugi dipunkenal kanthi sebatan lonnina ("of John"), satunggaling raksasa oranye ingkang dipunklasifikasi minangka satunggaling lintang variabel, ingkang mapan wonten ing satunggaling papan ingakng tebihipun kirang langkung 174 taun cahya sakin bumi. 7750 beta Scuti, inggih lintang ingkang paling padhang nomer kalih, inggih punika jinis lintang ganda ingkang tebihipun 690 taun cahya. Lintang punika ngewrat cahya raksasa jene lan dipunampingi lintang ingkang lemes.[3] Lintang sanesipun inggih punika [7753] delta Scuti inggih punika satunggaling raksasa pethak kanthi kalih optik, ingkang tebihipun 187 taun cahya saking Bumi. Scutum ugi ngewrat saperangan objek langit lebet ingkang sanget narik kawigatosanipun para panaliti inggih satunggaling ingkang paling dipunremeni inggih punika kluster Wild Duck, utawi Messier 11 (NGC 6705), lan Messier 26 (NGC 6694). gangsal lintang ingkang padhang wonten ing Scutum inggih punika wonten (
Sct) ingkang punika desain salajengipun saking 1,6,2,3 lan 9 Aquilae[4] Scutum ugi kalebet wonten ing konstelasi kulawarga Hercules, sesarengan kaliyan rasi lintang sanesipun inggih punika
ugi dipunkiteri déning konstelasi sanesipun kados ta Aquila, Sagitarius lan Serpens Cauda.
^ (en)Scutum (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 14 Sèptèmber 2016.
Sugih tanpo bondho. Digdaya tanpo aji. Ngluruk tanpo bolo. Menang tanpo ngasorake. |
wilasaning gusti, mugi tansah kajiwo, kasariro dumateng kito sedoyo, waradin sagung dumadi.
Nuwun sagunging poro tamu kakung sumawono putri, wredo mudo ingkang hanggung marsudi luhuring kautaman. Langkung-langkung poro sarjono sujaning budi,
Saderengipun kulo matur, langkung rumiyin kulo nuwun gunging pangaksami jalaran kulo kumowantun munggel pangandikan, nyahak kamardikan dumateng panjenengan sami. Jalaran awrating jejibahan kulo minongko talanging atur saking pepunden kulo bopo ................... sekalian garwo.
Wigatosipun kinen nyowanaken putro calon pinangantin kakung ingkang sesilih bagus ......................
Saderengipun kulo hanjangkepi atur, salam taklim saking panjenenganipun bopo soho ibu .................. mugi katur dumateng panjenenganipun bopo soho ........(beksan).
Soho lampah kulo anganti putro calon pinanganten kakung dalasan pangombyong, wiwit saking tlatah .......... dumugi papan meniko lulus raharjo tanpo pambeng satunggal punopo.
Kajawi saking meniko, minangkani pamundutipun pamangku gati, mbokbilih ing titi wanci wekdal puniko, kulo sampun kasembadan nyowanaken putro calon pinanganten kakung pun bagus ........................ ingkang bade anjatu krami atmojo putri saking panjenenganipun bopo soho ibu .................(beksan) ingkang sesilih rara ayu ...........
Mugi-mugi berkah pangestunipun poro sepuh miwah rahmating gusti ingkang moho agung, andayanano dumateng putro kekalih anggenipun sami bangun bebrayan. Satemah
pepunden, mbok bilih hamung meniko ingkang saged kulo aturaken, wulayan saking pepunden kulo
cubluking pangertosan. Nglengggono kulo hamung titah sawantah, tasih kasinungan kalepatan.
Awit saking puniko, kunjuk dumateng poro sesepuh, keparengo kulo nuwun
bacc.ing.comp.bacc. ing. arhitekturemag.ing.comp.bacc.ing.aedifmag. ing. comp.bacc. ing. des. text.univ.bacc.ing.compmag. ing. comp.bacc. ing. mech.
sing isine amung golek mengsa bangsane dhewe lan gawe kapitunane wong kabeh mawa sarana iming-iming lan sakehing kang nggegirisi. Amung jalma kang tansah eling kalis ing samukawis lan sabarang reh saka pokale si anak-anak jajlanak kang padha memba-memba dadi titiyang agung lan suci.
Tegesing sang sipta iku : dening mantep ananira uga kang andelingaken ing mahasucinira ing piambekira, mapan orana kang Iyan saking Allah pangeran. Kaya apa ta idepe wong iku mene yan anaha papadaning pangeran, duk sadurunge angucap
pangeran” iku, wus awit itbat: “anging Allah uga pangeran kang sabenere”. Iku salamete ujar iku.
Anapon kaping kalih, kang ingitbataken i(ng)kang anama Allah kang asifat saja purba langge(ng) kekel agung mahasuci : iku wiyos ing napi-itbat. Utawi pastining napi-itbat iku lungguhe ing kawula uga. Kang ingitbataken ta kahananing Allah uga kang asifat saja, mapan saos kang
sembah puji kabeh dadi syuh sirna paningalingsun ing jiwaraga iki ; tuwi si ing sembah puji ika, anging kang saja mahasuci kewala langgeng amuji pinuji ing pamujinira, tan owah tan gingsir, tan asifat
napi dhatu’llah nora ing devveke, norana i(ng)kang angawikanana ing dewekira, norana (ingkang) amujia ing anane anging sifate amuji ing
(8) date – iku sadurung(ing) andadeken | rasulullah – norana sakutunira nora kaya apa : kaya iku
iku kupur ing patang madh’hab. Dhatu’llah denarani napi nora ing deweke, kalawan sira pangeran den arani durung andadeken ing rasulullah, durung andadeken ing sawiji-wiji : iku kupure. Karana satuhune kahananing
(9) pangeran saja purba | karihin sadurung ana(ning) rasulullah kalawan sadurung ananing sawiji-wiji kahananing Allah mahasuci lan sasifatira
piambekira uga punika reke tegesi(ng)kang liwung saja wruh ing suksmanira piambek.
anuduhaken iku sifat nugrahaning Allah : iku ana korup ing paekan tuduh lan anuduhaken iku dadi ingaran salwiring dumadi iki tilas kanyatahaning
Yan tan anaha, nora karane dumeling mahasucining pangeran iku dening ora, kadi ta angganing wong alinggih dewek ing asepi
dening ora rehing langgeng ananira mahasuci pastine tanpa tuduhan.
e-Mitraningsun ! mboya kang ora iku – kaia
kang tan kinarsaken dening Pangeran – dadi nora andelingaken mahasucining pangeran : iku pamanggihingsun ing sastra. Utawi i(ng)kang andelingaken mahasucining pangeran iku sarira
Mangka akecap Shaich al Bari : e Rijal! Iya ujarira iku anging maksih amilang paekan, ingsun ta, Rijal, ora mongkono. Osiking
Mitraningsun ! Kadi ta ujaring Shaich Abdul Wahid : “sira pangeran denarani dereng andadeken ing sawiji-wiji lan durung
ing sasolahing sarira kanugrahan dadi enir ananing sarira kanugrahan kaganten kalingan anane dening wibuhing sih, kahanani(ng)
tegese : tansah ing karsa parekipun kadi sartanira andadeken chaliqu’Imachluq kun fa yakun, iku tegesing
dadi ing | mangko, iki tan siwah ing karsanira.
sifating pangeran, kadi akecap : sakatahing dumadi iki sifating Allah, kadi anganakaken ingkang nota, kadi ama’dumaken ing Allah iku kupur ! ;
(20) rijeki pasti kang | angucap iku dadi kapir dening anganakaken ingkang ora. Tegese (iku) ama’dumaken ing pangeran
Tegese : kadi patemoning sagar,a kalih asin lawan tawa, anta arane iku, aworeneng rana. Nyatane tegese; ora kena aranana sagara, tan kena aranana toya tawa, utawi ta i(ng) jenenge iku anta, tegese iku dening linewih saking toya kabeh dadi anarima namaning sigihing sagara.
(22) Anapon ing sampurnane iku ta tan ana | panarimane, anging sagara kewala kang angandeh anar(n)aken ing toyane tawa, mapan i(ng) karone iku langgeng apadudon tanpanisih
kagrahita dene kang sinung awas, katampanana ing ati, sampun ing Iesan
saking atiti(m)ban, gana lan kawoworana, kadi lapal :
kama’lnasu ghara fi’lbahri, tegese : kadi ta wong asilem i(ng) sagara
(23) tegese : kaliputan dening | sagara, tegese : tan lumiring i(ng-) ikalihe malih, la yaltafit,tegese : tan
(24) karepaken dene wong | sasar iku : sira pangeran aneguhaken ing piambekira yen purba tanpa kufu’ iku
tegesaken maring paekaning wujud tunggal : iku karane (yen) sasar. Karana satuhune iman tohid ma’rifat (iku) titiga iku martabat lungguhe ing kawula, tetep i(
gumawok, | sampun gingsir idepira; balikan sira den awas angawikani ing awakira lan aja pegat mushahadahira ing pangeran.
Tegesing awakira iku sarira kancegrahan : singgih puniku
aja tumingal ing Iyan, tumingala sira ing sih nugrahaning Allahu ta’ala uga, dadi sira antuk madyaning tingal salamet sira ing dunya dateng ing aherat, antuk sira jenenging manusya. Lamon ugi sira nora mongkonoa ing
mahaluhur, utawi ananira tan ana wikana ing suksmanira tan Iyan(ing) piambekira kang wikan ing suksmanira pribadi.
e Mitraningsun! Lamon ana wong angucapa mengkene, kapir : sifat iku ana ing dat, asma’ iku ana ing deweke
denarani ora kapurba : Allahu ta’ala nora amurba, mapan jenenging kawula iki ora, apa ta purbane, mapan
andadeken iya kang sinembah tunggal. Iku panga(ng)geping wong sasar, *Muntanengiyah arane.
Utawi ana wong sasar sawiji, ‘Arabiyah arane, akecap : sadurunging ana jagat iki kabeh nama Allah pon dereng nyata lan dereng ana iku dat ; mangkana malih dat
(28) | iku anyatakaken ing asma’nira, sarta lan dadine jagat iki kabeh, ingupamakaken dat iku kadiangganing wiji-sawiji awit agodong akembang awoh iku sami amuji ing wit, lintang nikmate rasane manise godong sekar woh iku.
tanpa rowang. Mangkana malih kahanane jagat iki kabeh rahasyaning dhatu’llah, mapan pujining kabeh iki iya amuji ing dewekira iku. Tegesi(ng)kang amuji ing date kang pinuji ing date kang aningali Allah. Tegese jagat iki kabeh gelaring wiji sawiji, maksih sawiji, tan ana wawaneh, kadi ta ang
(29)gani(ng) wesi | bariyuh sawiji, wonten dadi tumbak, dadi duhung
saking wesi sawiji mulih kadjatine sawiji. Mangkana rnalih osiking jiwaraga iki osiking dhatu’llah paningaling kawula iki rahasyaning
tegese andika iku : rahasyaning manusya iku rahasyani(ng)-sun, ingsun pon rahasyane. Tegese iku : dening rahasyaning manusya
saking pa(nga)kening sihing dhatu’llah dadi rahasyaning manusya
(30) iki tansah anarima angestoken umiring | pangakening sih rahasyaning dhatu’llah. Iku wiyosing panarimaning manusya kang linewih sinelir ika, mapan sira pangeran kang saja asih angasihi ing piambekira iku minargaken panarimaning lisaning manusya, kewala si sihi(ng) kawula iku minangka walesaning angasihi edat ing sifat af’alira, dadi darma malesi kewala lisaning kawula iki.
e Mitraningsun ! sira pangeran agelar ing kawidagdanira
apakarana saking kawula utawi anaha sakedep netra ing angenangene, anaha uga apakarana saking
tansah akarwan lulut lan pangeran Iku wiyosing asepi ika (i).
Anapon mamanising agesang iku : kawruhana jeroning uripira iku tansah lumampah ing pakening sabda purba –
ing pangesahe, iku mina(ng)ka pamudjine. e Ridjal ! Yen sira wruha ing awakira iku, yen tansah
ng)kang Iyan malih, dadi nir
sajaagesang langgeng amuji-pinuji andulu dinulu ing pandulunira. Iku wiyosing pati ika.
wong lewih iku kabeh yen ta sira wikana, mangkana luputa ing paningalira iku kabeh, mapan sakatahi(ng)kang karasa i(ng)kang tiningalan miwah ing osike jiwaraganira iku kabeh, ing enenge, ing duka-cipta nastapane kabeh iku dudu lan deweke saparti batang
dhatu’llah, tegese : tan aganti lan pangawasaning Allah. Anapon kawula kang sinung sampurna tingale maring anane jaga(t i)ki kabeh i(ng) rupane ing solahe dadi kedape tingale anging wiyosing tingal iku : sira pangeran kewala.
e Rijal! De(n) wruh sira ing anane awakira iki, karane ing anane ing patine duk sira durung dadi, aduwe paran €) sira samana, utawi si ing tembe dening maksih ina ing jenengira iki, tegese dening kalintang
dinedeken ing wong, den apageh idepira. Yen malih sira gingsira, tan antuk pastining kawruh kalawan iman, karana wong kang angluputaken iku ana kang olih marga abener iku, ana kang olih marga sasar. Anapon kang olih marga abener iku : tingkahe wong iku arep
(36) ing salamete, tan ayun agungena ing awake, | tan ajeng angakena ing kabisane, tan ayun akarya-karya, tegese : dening asanget awedi lan
angilapaken tan asadya amamarahi amalaku ing idep(e), agungaken ing kabisane ayun ing hormataning wong kalingan dene awake dening agungaken ing kabisane. Utawi tingkahe wong kang mongkono iku pancanetra sawadiane oliha ing karsane dene si i(ng) sad-yane arep dadia pangulu utawi lampahe kabisane arep kapiarsaha ndening wong akeh aduwe ‘ilmu sakecap
dedening wong, utawi aja sira murtadd ing samitranira kang asih ing sira. Kupur hukume ! Tegese asih iku amamarahi
kalih, ana kang kadi tanggal pi(ng) tiga- ing undake ta kadi purnamasada
Tegese iku ta kabeh dening saja mundak martabate
mantep kadi duk dereng ana mangkana – ma(ng)kana siptane iku – anging anane kang sadja anampurnaken kewala, kang langgeng amuji-pinuji ing piambekira.
satuhune kang tiningalan ing tembe kadi wulan iku nora maring kang tiningalan nora maring kang aningali ma(ng)ka kang angucap iku dadi kapir. (a’udhu bi’llahi) minha!
Shaich al Bari : e Rijal! Kang iman singgih dede puniku dening paningaling iman ambedakaken ingkang ala kalawan kang abecik. Utawi panggawe ala nden
iku, tan lumiring ing singgih dede malih, kang den.
(43) tingali tan Iyan pinangkane kewala dadi | ing tohid singgih kabeh.
Anapon kang ma’rifat dede kabeh ndene si awase paningale iku kang tunggal maring pangeran iku, dede sajatine tingale dadi syuh sirna tingale dening
sinuksma, rehing langge(ng) ananira mahasuci wonten ing iskinira ing piambekira langgeng ing
lati swara, langgeng kekel mahasuci tan kadi ing dumadi kabeh.
Anapon ma’rifatu ‘laf’al : kawruhana sifat-pakaryaning pangeran :
kadi pangucaping wong sasar punika : demi akecap, dadi kapir, mapan kecap iku medal saking wicarane atine, medal i(ng) lisane, kadi ta wong aguguyon : “ingsun ing tembe sapuluh taun iki arep milu dadi kapir”, demi
Shaich al Bari, kang sinalametaken dening pangeran kang rinaksa dening Allah saking kagepoka ing
tuwan ing patang madh’hab dening tuwan akecap anakisaken sifating pangeran karana ujar tuwan puniku awit angorakaken
ing anane, nora enget ing paningale ing pangeran, nora weruh : tegese iku ta sang siptaning jinaten kandeh kaganten kalingan anane pangucape paningale dening
iku karan tuwan kagepoking ujar sasar, kagepok ing wong
Ghazali! kecap amba kadia puniku Allahu ta’ala ®
(50) nora andadeken puniku — saderenging | ana rasulu ‘llah sawiji-wiji dereng ana lawh’ qalam
binafsihi, nora ing deweke : iku tegesing tunggal ing katu(ng)galanira, ratu ing karatonira, agung ing kagunganira, mangka nyata ing kahananing Muhammad, angarsaken ing panggawenira, nyata ing saniskara kabeh.
sasifatira miwah saderenging ‘alam iki kabeh anging kahananing Allah kang asifat sadja langgeng
asifat sadja tan kena ucapakena : “dereng andadeken,
(52) sampun andadeken ‘alam iki kabeh”, angi(ng) | kahanan ika suksma
miwah sasampune djaga(t iki) kabeh inganaken, langgeng ananira tan owah tan gingsir ing piambekira dawak : tan beda ananira lan sahananing ‘alam lan saderenging ‘alam, ananira uga kang sadja langgeng kekel mahasuci maksih ing karatonira
tuwan kecapaken – nora andadeken iku apa sang siptane ?
Mangka matur Shaich Nuri : ya imam Gha(za)li! Kadi punika kaharsa amba : djagat puniki kabeh nora
(53) dadi de(ning) nama, dadi |
amarenana ing idep tuwan kupur puniku, supaya tuwan linungsur jenengira wali dening pangeran miwah sakatahing
iku ta dening tan kinarsaken dening pangeran tan ana pisan iwa mangkana nora luput ing kawruhing pangeran kinawruhan sami pisan tan asifat waliwali, tegese dening lewih mahasucinira langgeng kekel ing karatonira beda lan awangawang ingkang ana kadjatine ika, mapan kang ingaran awangawang iku : netra kalih, sawidji awang-awang kang ana kajatine, kang sawiji
kadi ta reke sira pangeran tan pegat tan asifat wali-wali, utawi andadeken kang alembut lewih le(m)bute saking banyu, (ana) lembute malih
but malih dharrah lewih le(m)bute — ana ing jeroning awangawang — ana kang lewih le(m)bute malih
(58) sini(m)pen dening pangeran saking
tan kena dinugeng budi anging kaharsanira dawak kadi ta kang dinadeken sajagat salaksa patang ewu, iwa mangkana iku anereh saking kang (ng)andika nabiyyu’llah (Muhammad al)Mustafa : …… tegese iku ta dening witing dumadi iku
mahasuci anjateni ing kakasihira, malah inga(na)ken kadi tunggal dening saking seruning sihira jinaten ing sifat-
kadi ta iman tohid ma’rifat kabeh iku saking kang sih barkat nabiyyu’llah (Muhammad) (al)mustafa dening awiyos kapit ing sihing
kataksisan ing tampa, kewala si iku dening djinaten ing dat-sifat-af’alira dadi kahananingkang sinihan ika kadi nora kadi duk durung ana mangka(na), babatange
akaharsa langgeng kekel mahasuci, tan owah tan gingsir, tan a(sifat) wali-wali, anging ananira uga kang asih asifat sadja urip
durung ana sawiji-wiji iki kabeh lawh’ qalam ‘arsh kursi dereng ana awangawang uwunguwung.
Ma(ng)ka matur Rijal : ya guru amba!
utawi ing ananira mangko iki mantep ka’lma’dum, tegese : kadi duk durung ana mangkana tan beda
(62) lan saderenge ana lan sawuse ana waluja | mulih maring jatine kadi duk dereng ana, anging kang asifat sadja
sawusing ‘alam lan sahananing ‘alam, anging ananira uga kang langgeng kekel maksih ing karatonira tan owah tan
ana ing piambekira, mapan ananira nora beda lan saderenging ‘alam lan sawusing ‘alam, langgeng
Utawi lamun ana akecapa mengkene : kupur! – tegesing wajib sadja iku kupure mapan jenenging wadjib iku lungguhe ing kawula kang sinihan, mapan — sadurunging anani(ng)kang sinihan, kewala si ika pasti ing kawruhing pangeran — sira pangeran kang asifat sadja aken teka ing waqtune dadi anani(ng)kang sinihan teka angestoken yan jenenging qadim wadjibu ‘lwujud
iku jenenging kawula uga, wenang ana wenang ora.
(Mangka) matur Rijal : Kadi punendi wenange ana wenange ora puniku?
ing dat-sifat-af’alira dadi nir anani(ng)kang jinaten, malah kadi nora dening kandeh kaganten kalingan anane dening
sinelir dening pangeran, wong kang sinung wasil paningale kang kadi kilatlaksanane : iku kang anduweni sipta iku.
Ghazali : kawruhana wong sasar iku tekaning akir jaman maksih ana dene si sisyarie masaek titiga ika nora enti
kang anut maksih mangkana uga dadi kapir dene si iku maksih angimanaken ujare gurune. Bahagya temen ingkang abalik, kang
dadi enir anane, kabeh pon norana kari dening jinaten ing dat-sifat-af’alira dadi kandeh
ing sih pinurba rineh dadi ulate maring kang
(70) amurba angreh ing enggene sirna | dening kandeh
ing pangeran lan kang tan pegat angecani atining wong. Tegesing asidekah rahasya iku iya kang andjateni ing kawruh i(ng)kang sabenere lan asung ngelmi ing wong kang tan ana upayane.
Mangka matu(r) Rijal : sarwia subakti, anuhun i(
e Rijalu‘llah! Sira mitraningsun kang lewih saking mitraningsun kabeh — sangkane sira sunwastani Rijalu’llah, wong lanang ing Allah, dening asanget lampahira lan dening alungid siptanira :
Ma(ng)ka matur Rijal : ya guru amba,
ucap iku awiyos maring pangeran kewala tingale siptane Atim iku, e Rijal, karana wong aningali ing pangeran iku sarta lan pangeran dadi ora aningali
sakatahe kang tumingal iku tan ana waneh ingkang aningalaken tan Ijan sira pangeran kang aningalaken
kabeh! Den sami amiarsaha ing tuturingsun iki! Kalawan sapisan ingsun lumampah ing ara-ara iman, suntingali tindakingsun ika sarta lan idining sih nugrahaning pangeran. Sasampun ingsu(n) lumampah ing ara-ara iman, tumindak ingsun ing ara-ara tawh’id ; yata suntingali
(76) baya | ingsun teka ing lampah kang lewih.
Mangka ana swara kapiarsa deningsun : “e Shaich al Bari! Lampahira
Yata wonten swara malih maring i(ng)sun : “Ya Shaich al Bari! Mangko baja sira teka ing lampah
Ijan saking rasulu’llah, ‘alaihi ‘Isalam.
e Mitraningsun, (ora sun) kalewihaken wong kang
(77) aderbeni | kapanditan lan kawruh kang abener, dereng ta ichlas atine. Sapisan ingsun ginaduhan ngelmu kapanditan lan kawruhing masaek, ing kerejete atiningsun ika : mangko baya ingsun ideping hukum kang ewuh ingkang
Wonten swara malih kapiarsa deningsun : mangko sira linewih dening
ingsun aderbeni kawruh lan (ng)elmi kapanditan ika, miringa baya ingsun ing dunya lan kalulutana
(78) deni(ng) wong, supaya | ingsun ingaranan acacayad dening
ng)kang aderbeni kagungan kang kaliwat gunge, dereng ta ichlas atine.
Sapisan ingsun sinungan bangsa aluhur dening pangeran, kalawan kagungan kalintang gungingsun lan deningsu(n) amertani ing wong kasihan: ing kerejete atiningsun ika : Mangko baya ingsun sinung bangsa
ten) swara malih maring ingsun : “ya Shaich al Bari! Mangko (baya) sira alungguh ing bangsanira kang aluhur mulih maring kagunganira malih.”
Yan ta banggi ingsun agungena ing bangsaningsun kalawan kagungan ika supaja ingsun ingaranan munafiq.
Mangka akecap Shaich al Bari : e Mitraningsun! Den abecik-becik lampahira, den ichlas, sampun kaprikaken sarira, kalawan ing kawruh sampun kadi wong
itbat iku Allah ; kang akecap : kawula nora pinurba, sira pangeran nora andadeken, nora amurba : iya iku kang* pinasti (
Tegesing Rijalu’llah iku : urip
sarta lan pangerane : iku salamete ; tegese : telas-telase ta iku kabeh dudu lan deweke. Tegese wirasaningsun iku :
iku kabeh sarta kalawan ing sih purba kaharsaning pangeran ugi i(ng)kang anugrahani asung awas ing kawula kang sinihan lan ta sira den alus (ing) tampanira,
(82) tur kasariran, wong kang | mongkono iku ora karana Allah karana shaitan : satuhune wong kang mongkono iku angrurusak
anut ing wuwusi(ng) wong sasar.
e Mitraning(sun) sadaja ! Baula si akeh yen ingsun, tutura sawirasaning sastra iku anging sira den sami awedi ing
Wahdah 'Maksih meng dalem wahdat maksih kumpul iku kasuk meng Muhammadijat, kang minangka wiwitan gene tadjalli ing dalem gha'ib in
“GANDRUNG SEWU PODHO NONTON”
Gandrung Sewu hang wis kaping papat tahun iki dianakaken ring Pesisir Boom
dianakaken kanggo “konsolidasi Budaya”. Kang
dikarepaken Pak Anas yaiku ngukuhi penari hang ana ring desa-desa lan kabeh
wilayah Banyuwangi bisa njuget bareng nung panggung kurmatan kabupaten. Penari
Gandrung hang biasane njuget mung nung desa lan kampunge dhewek ring kene
diweni papan pentas ring acara Be-Fest hang bisa ditonton sing mung wong desa
lan kampunge dhewek naming bisa ditonton wong sak tlatah Nusantara. Paran maning
event iki wis dadi event nasional hang dienteni sing mung wong Nusantara naming
uga dienteni wong-wong ring negara manca, merga Gandrung Sewu iki wis dadi salah
hang daftar lan njaluk ID Card kanggone para juru potrek iki makne bisa
manggon ana ring panggonan hang tepak anggone bisa motrek Gandrung Sewu makne
dadi lan apike asile potrekane gediku karepe. Angger Stasiun TV Nasional meh
ngirim wartawane. Ana uga Discovery Chanel hang arep nggarap Wonderful Indonesia.
Nonton”. Koreografi lan tata gendhing uga skenarione digarap lansung ring
seniman Banyuwangi hang aran Sumitro Hadi. Lakon iki diamet sumber idene teka
gendhing “Podho Nonton”. Podho Nonton kawitane pancen aran gendhing hang wis kesuwur ring pergelaran gandrung Banyuwangi.
sing kalah ngenese. Sikile dipuket dibandhuli watu gedhe. Sing sithik wong Belamabangan
dikawiti ambi Lalare Orkestra hang nggawa gendhing “Pesisir Boom” lan “Gandrung
Sewu”. Ring genjot pinggir wetan hang digambari segoro Selat Bali lan gunung-gunung hang ana ring pulo Bali pergelaran
nambahi katon berahi. Mari iku penari cilik hang akehe 63 lare metu pelayonan
ambi nggawa umbul-umbul lirang hang nguweni pertondo girange lare-lare ring
jaman iku merga urip nung bumi Belambangan bisa nyenengaken. Tanahe subur,
rakyate makmur merga sembarang bisa urip ditandur.. Ring kono digambaraken uga
wong tani hang urip seneng lan mituhu nyang adate
iku mau metuka teka bucu pat arena panggung Pantai Boom, Bucu kidul kulon, bucu
kidul wetan, bucu lor wetan lan bucu lor kulon. Gandrung hang akeh iku mau metu
ambi jugetan “Ngiwir” jugetan hang nggambaraken “Dewi Sri” Dewi Kesuburan hang
mudhun teka kayangan. Jugetane carem ring antarane kabeh penari. Suarane sampek
koyo udan gedhe hang buru temetes teka langit. Tabuhane ngungkung kendhangane
seru tegese. “ “Yee,…iki
mugo-mugo gandrung sewu iki lancar lan sukses koyo pergelaran hang sakdurunge,…lempar
sampur berangkaaat,” jare kudangane panjak keluncing. Sakteruse gandrung
nerusaken jugetane maning. Sing leren-leren penonton anggone keplok merga kaju
pancenen rada beda Gandrung iki nganggo sampur kelir ijo lan nggowo kepet
(kipas) kelir abang putih. Kelir iki pancen dienggo gambaraken kesuburane
Banyuwangi rikala jaman semana. Sampek-sampek kesuburan iku mau nggawe Bangsa
teka Manca padha kepingin teka nyang Blambangan nggo nguasani tanah Blambangan.
diterusaken ambi gendhing “Podho Nonton” mung sak ceklek dijuput ndhuwure sakteruse gandrung minggir. Kumpeni Londo
teka segoro wetan nunggang perahu gedhe. Mari mudhun aju ngerusak tatanan
wong-wong Belambangan. Kabeh dirusak sembarang diamet. Ring panggung pinggir
lor wetan hang dienggoni para tani lan uwong-uwong hang mengan gedhogan uga
mengan angklung nung paglak dirusak. Iku kabeh ndadekaken para tani
rakyat hang mati ana uga hang mlayu nyang
tengah alas. Ring kono gandrung aju mlebu maning nutup nyang dalan hang wis
diliwati para tani hang mlebu nyang alas. Sing suwe
pira teka bucu elor kulon, Marsan macak gandrung lanang mlaku-mlaku nyang
desa-desa lan alas-alas panggonane para tani lan rakyat hang keplayu mau. Ring
kono Marsan sak perlu mbalekaken keuatane rakyat balik maning duwe ati kanggo
ngusir Kumpeni Londo. Wis akeh para tani, rakyat lan pejuang hang wis
dikumpulaken maning nung Marsan. Serta kekuatan wis balik maning Rempek
Jagapati hang dadi agu-lagule. Saiki kabeh para tani,
beringas kepingin nguras bumi Blambangan. Rempek
jagapati sing terima ndeleng rakyate urip soro. Rempek
Kumpeni Londo nggawa Tumenggung Alap-alap hang arep diedu musuh Rempek. Dadi
adu kesakten wong loro akhire. Alap-alap hang dipercoyo Londo nggo ngalahaken Rempek nyatane sing bisa ngalahakaen
keneng gamane Alap-alap hang diweni opas lan
Jagapati aju ditandhu lan dibungkus lawon putih. Para gandrung
digambaraken perahu gedhe hang nguwot para tawanan
perang bayu. Penari gandrung nganggo kepet biru nggambaraken laut lan ombake
segoro Sembulungan. Ring tengahe panggung kapal aju mandheg, ring kono katon Kumpeni
aju njerit nyakseni iku kabeh. Merga iku kabeh
keplok tangan, buru penonton keroso dhung pergelarane wis mari. Lancar lan
suksese Festival Gandrung Sewu iki uga sing kalah gedhe tulunge para seniman
lan pelatih tari hang dadi sawiji ring Patih Senawangi Banyuwangi. Lan sing
sithik usahane para Pelajar SMP sampek SMA hang wis dadi penari. Uga panitia
Kabupaten hang sing leren-leren anggone ubed nggo nyuksesaken Festival Gandrung
Sewu tahun iki. Sing luput dhung gawe tahun iki pancene wis
“Wilis,…” gediku bain iyane dhemen diceluk. Kadhung nganggo
aran jejuluk mesti bain bisa mbidakaken antarane rakyat lan turune raja.
Pangran Wilis sing kepingin dibidakaken ambi sapodho-podho paran maning ambi rakyate. Iyane sing dhemen nganggo aran jejuluk keraton. Mestine
gediku, dung anggon urip nong njero keraton. Merga iyane anak teka Pangeran Danurejo ambi ibu Putri teka Kerajaan Mengwi. Sing koyo dene anak turune Prabu
Tawangalun liyane mrana-mrene nganggo aran jejuluk Mas utawane Mas Ayu. Aran
Wilis dhewek asale bengen teka emake hang turunan Bali. Sing patio ngarti paran
karepe aran iku. Hang mesti hang nguweni aran duwe kekarepan hang apik lan dhuwur
ambi rakyate. Uri lan srawungan ring njaban, kumpul anake wong tani ring sawah
lan kebonan. Memengan ring alas-alasan lan panggonan-panggonan sunut ugo adat liyane. Rodo gedhe sithik Pangeran iki dhemen
panggonan hang sing diambah menungso. “Golet paran endane,” takon isun nyang
awakisun dhewek serto rungu ceritane uwong-uwong. Jare wong-wong kene Wilis golek ilmu lan
kaweruh nggo sangu urip ring dino mburi
. Iku kosok baline ambi isun iki. Sak
rasane manggon nong panggonan hang sepi paran maning panggonan hang durung
diambah menungso. “Hiii,…sing wani isun.”
sing bakal ninggalaken lanjaran. Prabu Tawang Alun sembah buyute Pangeran
menungso. Mestine hang gediku iku anggone bisa tanek lan jejeg madep nyang hang kuasa merga sing ana hang nyerintungi. Mupakat bain serto saiki ,
ring Banyuwangi utamane seni tari mesti sing biso ditinggalaken wong
siji iki. Sumitro Hadi utawa lebih dikenal ambi Pak Mitrok. Pak Mitrok wong
Banyuwangen tulen iki wis kesuwur ring daerah Banyuwangi , Jawa Timur, lan
sampek Nasional. Sing sithik prestasine kang tau digape anggone nggawe lan
nggarap tarian Banyuwangi. Salah sijine kang terkenal yo “Jejer Gandrung”. Pikiran lan omongane bakal lunyu keplayu koyo sabun kecampur banyu kadung dijak gesah bab kesenian.
“Wong iku bakal alus budine lan kandel rasa rumongsone kadung wis
“Gandrung Sewu” iki dilahiraken ring Banyuwangi ,
Gending lan Tarian, gendinge “Banteng Tangi”, lan tariane kang pertama
yoiku “Lelewane Lare Banyuwangi”. Rasa demene nyang kesenian
diterusaken ambi ngedekaken Sanggar kang diarani “Sanggar Jingga Putih”. Sampek
saiki Sanggare tetep ngadeg lan terus produksi. Murid-murid sanggare wis sing
saiki Sumitro Hadi magih manggon ambi kang wadon kang aran Sri Uniyati lan
iku sawijining standar internasional tumrap kodhe basa jroning sèri ISO 639. Standard iki njlèntrèhaké kodhe telung didit kanggo ngenali basa. Kodhe iki ngembangaké kodhe ISO 639-2 alpha-3 kanthi angkah kanggo nyakup basa-basa asli sing diweruhi. Standard iki dibabar déning ISO ing tanggal 5 - 02 - 2007.[1]
Standard final ngandhut 7589 entri[2]. Data basa didhasaraké sawetara sumber klebu: basa individual sing ana ing ISO 639-2, basa modhèrn saka edisi ka-15 Ethnologue, rupa-rupa sajarah, basa kuna lan basa artifisial saka Anthony Aristar ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 24 Novèmber 2015.
Kabupaten Pekalongan Kota Pemalang Purbalingga Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga Semarang Kabupaten Semarang Kota Solo Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi
Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
Kitab I Babad iku bageyan saka kitab Prajanjian Lawas utawa Tanakh. Ing basa Ibrani; kitab iki diarani: divre hayyamim, “sajarah padinan-dinan”. Ing septuaginta basa Yunani, kitab iki diarani paraleipomena, sing tegesé “apa-apa sing ditambahaké” (suplemen).
Kitab I Babad lan II Babad sabageyan gedhé isiné kadadéyan-kadadéyan sing wus cinaritaaké ing kitab Samuel lan kitab Para Raja. Anging ing jero kitab Babad, kadadéyan-kadadéyan iku olèhé carita saka sudhut pandhang sing séjé. Sajarah karaton Israèl ing sajroning kitab Babad ditulis amarga alesané ana loro:
Kanggo nuduhaké yèn sanadyan karaton Israèl lan Yudea katiban ing bancana, anging Gusti Allah isih tetep ngasta janji-Ne marang bangsa iku lan nindakaké rancana-rancana-Ne kanggo umat-E ngliwati wong-wong sing padha manggon ing Yudea. Sang panulis yakin bab prakara iku amarga dhèwèké eling prakara-prakara gedhé sing wis diraih Dawud lan Salomo, sarta panganyaran-panganyaran sing wis diusahaaké déning Yosafat, Hizkia lan Yosia. Banjur uga isih ana wong-wong sing tetep setya marang Gusti Allah.
Kanggo nyritakaké asal-mulaning upacara ngibadat ing Baitallah Yerusalem. Utamaning susunan jabatan imam lan wong-wong Levi sing nduwé tugas mimpin upacara-upacara ngibadat iku. Sanadyan Baitallah ing Yerusalem iku yasané Salomo, nanging ing kitab iki ditulis yèn Dawud sajatiné sing mbangun Baitallah karo upacara-upacara ngibadaté.
Purwaning Dumadi • Pangentasan • Kaimaman • Wilangan • Andharaning Torèt • Yosua • Para Hakim • Rut • I Samuel • II Samuel • I Para Raja •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=I_Babad&oldid=1054032"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.23, 23 Maret 2016.
PANGGUNG drama politik kita katon saya melodramatis. Sansaya gawe ngenes lan nggrantes. Sansaya ngelingake sapa wae manawa jroning politik tansah kebak kewengisan lan tragedi agung. Ateges, tansah ana dhalang sing nggelar lakon ngenes, apa pancen ngenes lan nggrantese iku saka wohing panggawene dhewe?
Sekawit, mbokmenawa mung gela. Dene jalarane gela bisa maneka warna. Nanging intine ora kelakon sing dadi gegayuhane, mleset saka sing dadi pengarep-arepe. Kuwi kira-kira sing dadi cikal bakale ngenes.
Sekawit Danapati mung bisa nggrantes, amarga tresnane marang Dewi Sukesi dianggep mung kandheg ing pepigginan. Sebab, mokal bisane dheweke minangkani pamundhute putrine Prabu Sumali kuwi. Yen mung ngalahake pamane Sukesi, aran Patih Jambumangli, kanggone Danapati sing uga kesinungan kasekten, mesti bakal dilakoni. Nanging yen kudu mbabar sejatine Sastra Jendra Hayuningrat, tumrap Danapati sengara kelakone.
Tumrape Danapati, aja maneh kok mbabar, krungu arane wae lagi kuwi. Mula senajan dikaya ngapa katresnane marang Dewi Sukesi, raja mudha iku mung kudu meper marang sekabehing pepinginan. Nanging pranyata uga ora gampang anggone meper, jalaran palakrama karo De­wi Sukesi tumrape Danapati ora mung pe­penginan, nanging wis manjelma dadi pra­setyaning ati. Dienthengke patine tinimbang ora bisa mengku wanita sing kanggone dheweke ayune ngungkuli widadari kuwi.
Jebul ramane, Begawan Wisrawa nyumurupi manawa putrane lagi nggrantes. Mula kanggo mberat panandhanging ati mau, sang Begawan arsa nyarirani pribadi, nglamar Dewi Sukesi kanggo putra kakunge sing banget ditresnani. Mesthi wae Wisrawa uga wis nglenggana manawa ”ndhodhog kori nginang jambe suruh” iku bebasan ”golek banyu apikulan warih, golek geni adedamar”. Lire, bisa nglamar Sukesi yen nduwe sangu arupa kawruh Sastra Jendra Hayuningrat. Nanging anane sageh, mesthi kabeh mau wis kajiwa kasarira. Ora maido, jer Wisrawa mono jejere begawan sing wis buntas salwiring reh.
Sang Begawan banjur budhal, diuntabake dening pengarep-pengarepe Danapati. Pengarep-arep sing maone mung dadi panggrantes, bareng karo lakune Wisrawa pindhane bakal ”suwe mujet wohing ranti” kelakone. Kira-kira ngono batine Danapati.
Pancen akhire Wisrawa kelakon nglamar Sukesi. Wisrawa kuwawa njlentrehake werdine Sastra Jendra Hayuningrat, nanging Begawan sepuh mau jebul gagal jroing laku, laku Sastra Jendra.
Sukesi sing kudune dilamar kanggo putrane, malah dialap dhewe. Jroning sepi, nalikane mbabar ngelmu siningit mau, jebul sing ana amung lali. Wisrawa kudune diajap dadi putri mantu, nanging nyatane malah dirasuk dhewe.
Mula, jroning kahanan sing kaya mangkono, apa sing banjur kudu ditindakake? Kelem karoban ing kesedhihan, tragedi, lan kengenesan? Utawa ”memasuh malaning bumi” kanthi gawe cabare lakon sing lagi dirantam dening dhalange kaanan? Sebab, pancen ora mokal, kaanan sing lumaku iki temene ana sing nyutradarani. Merga pancen ana wae dhalang sing pancen hobine nggelar lakon-lakon sing tragis, ngenes, lan gawe sing nonton saya nelangsa.
mujudake gurune wong perang, kedhunge kasekten. Dene yen bab kawaskithan, ora ana lo­ro ing jagading wayang kang bisa nuduhake dununge kayu gung susuhing agin lan tirta pawitra suci marang Bima, kejaba Drona.
Mula, ing medhan Kuru, sapa maneh sing bakal kuwawa ngadhepi Drona ya Kumbayana. Yen mung kanthi cara lawaran, mesti ora bakal ana sing bisa nandhingi. Drustajumena?
Drustajumena pancen wis pinilih kanggo nandhingi sang Pandhita. Nanging mesthi ora bakal nggandra sepiraa. Mula, Kresna minangka botohe Pandhawa banjur gawe rekadaya amrih ringkihe Drona. Drona kudu digawe nggrantes, Drona kudu digawe ngenes. Yen wis nggrantes, yen wis ngenes, lagi ditandangi.
Kresna nyumurupi manawa Drona banget tresnane marang putra siji-sijine: Aswatama. Kresna banjur utusan mateni gajah aran Hestitama. Marang barisaning Pandhawa, Kresna prentah supaya disebarake kabar manawa Aswatama mati.
Kabar-kabar mau keprungu tenan dening Drona. Salah sijining sanggit crita nyebutake, merga krungu kabar mau dadi kekes lan nggrantes atine senapatine Kurawa kuwi. Nanging sanggit cita liyane nyebutake, kekes, nggrantes, lan ngenese Drona merga Pandhawa, luwih-luwih Yudhistira, sing temene putra murid sing banget bektine marang dhewe jebul uga gelem goroh. Ngapusi gurune dhewe!
Jroning ati kekes, jroning ngenes, mesthi ilang otot bebayune Drona. Tumrap Drestajumena, ora pelu ngenteni luwih suwe, jroning swasana mangkono dheweke banjur nyampurnakake Drona. Pandhita Sokalima ngemasi.
Apa piwulang sing bisa dipethik saka crita loro mau? Ilange kawaspadan. Merga kurang waspada, gampang lal. Merga kurang waspada,
merga saka rumangsa wis entek pengarep-arep. Kudune tetep ana pengarep-arep supaya ora nganti nggrantes. Kudune isih ana kewanen kanggo tumandang mberat sakabehing kesedhihan supaya ora nganti ngenes. Kuwi prasyarat urube urip, supaya ora nganti mati ngenes. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah
Marsudi Mardawaning Laku Jantraning Jagad Sakisine
Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah jejer karo si garwa sigarane nyawa [wong nyawa kok disigar apa ya bisa, gek nyigare ya nganggo apa] nglenggahi dhampar dhenta pinalipit ing retna kinebutan lar badhak [wong badhak kok ana lare, gek lare pundi niku] kanan kering dening patah sakembaran [hemm ...bayi kembar siam ayake, bayine siji sing dadi bapake loro, oleh-oleh saka arisan RT, empluk wadhahe uyah, wetenge njembluk isine bocah].
kuwi tegese piranti kanggo turu. Nanging bantala kuwi tegese bumi. Kembang mawar ganda arum angambar-ngambar. Wong kang sabar penggalihe mesti jembar. Wewateke bumi iku sabar, sanadyan dipulasara, dipaculi, didhudhuki, dipestisida, lsp. nanging ora nduweni pangresula, ora sambatan, malah nudhuhake kabecikane kanthi nuwuhake thethukulan, palawija, palapendhem, tetaneman, sarta barang-barang pelikan kang pinangka dadi kas kayane kang padha mulasara.
2. Mulat Laku Jantraning Surya:Dene wewatekane surya utawa srengenge iku tansah paring papadhang sarta aweh panguripan marang sadhengah tetuwuhan lan sato kewan lan sakabehing barang ing alam donya kang urip lan tansah mbutuhake cahya. Sing dak rembug iki bab mulat laku jantraning surya, iki beda lho karo crita ‘perselingkuhane’ Bathara Surya ing jagading pewayangan. Bathara Surya niku dewa cluthak. Tiyang sajagad empun dha dhamang kalih sekar banjare Adipati Karna. Nalika lair procot dening Kunthi linarung ing lepen, amargi lare niku undhuh-undhuhane gendhak slingkuh kalih Bathara Surya. Hladalah! Gelah-gelahing bumi panuksmaning jajalaknat, mbelegedhes wani nglanangi jagad dhewe si Surya Sasangka kuwi:-) 3. Mulat Laku Jantraning Kartika:Kartika utawa lintang wewatekane tansah tanggon tangguh, sanadyan katempuh ing angin prahara sindhung riwut nanging ora obah lan ora gangsir, jare wong
jenenge penyanyi lan pangripta lagu. Lha candra sing iki tegese rembulan, wewatekane uga aweh pepadhang marang sapa bae kang lagi nandhang pepetenge budi, sarta aweh pangaribawa katentreman lan ora kemrungsung binti mbregudul. Witing klapa salugune wong Jawa,
Samodra utawa segara iku bisa madhahi apa bae kang kanjog. Sanadyan ana sampah industri lan rumah tangga, bangke asu apa bangke wong ketembak bubar melu demo [gek wujude ya ora beda banget jan jane mono], kabeh ditampa tanpa nganggo ngersola lan serik. Mila keparenga Mastoni nyuwun sih samodraning pangaksami manawi wonten klenta-klentunipun anggenipun wawan rembag ing riki. 6. Mulat Laku Jantraning Tirta:Wewatekane tirta utawa banyu tansah andhap asor. Tansah ngupadi panggonan kang endhek, mungguh patrap diarani lembah manah lan andhap asor. Iwan Tirta kuwi perancang busana, yen aku perancang tanpa busana, asyik ‘kan bisa buat cuci mata? Kaya katrangan ing ndhuwur mau, Mas Iwan Tirta priyayine kok ya wewatekane padha karo tirta yakuwi andhap asor [sebabe dedeg piyadege wonge pancen ora dhuwur], apartemene cedhak karo apartemenku ing New York, kapan ya aku ana wektu dak golek lungsuran batike Mas Iwan.
7. Mulat Laku Jantraning Maruta:Maruta uga diarani angin. Wewatekane tansah nalusup ing ngendi panggonan kaya mata-mata CIA, ing papan kang rumpil sarta angel klebu omah gedhe cet abang branang ing Beijing, nanging kabeh tetep ditlusuri ora ana kang kari. Mungguh tumrap lelabuhan, kepingin nyumurubi papan ngendi bae kang bisa diambah.
8. Mulat Laku Jantraning Agni :Geni iku wewatekane bakal nglebur apa bae kang katon. Mungguhing tumrap laku bakal mbrastha apa bae kang dadi pepalang, ora nguubris babarpisan bakal anane SI suk awal Agustus. Hayo apa kang ora bakal lebur dening panase geni?
sumendhe marang resiking nalar lan pamikir. Kanggo ngawekani laku supaya jumbuh karo gegayuhan sarta nuwuhake katentreman lan karahayon, padha bisoa nindhakake patrap liyane kang banget bisa hambiyantu nuwuhake larase bebrayan agung. Mangkono mau mungguh tuladha Hasta Brata kang pinangka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karasjok&oldid=1008346"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.01, 5 Maret 2016.
Glathik Jawa utawa Padda oryzivora ya iku manuk ocèh-ocèhan ukuran cilik, kanthi dawa watara 15 cm, nduwèni endhas ireng, pipi putih lan cucuké gedhe. Manuk kang wis diwasa wuluné rupa klawu, wulu telih soklat semu abang, sikil jambon lan rupa abang ing saubenging mata, tumrapé manuk lanang lan wadon ora béda.
Manuk iki èndhemik Indonésia, lan tinemu ing ara-ara sesuketan, sawah, lan tegalan ing pulo Jawa lan Bali. Saiki manuk iki wis tinemu ing saindenging donya pinangka manuk pethetan.
Manuk iki urip nggrombol, uripé alihan, pakané arupa wewijen utamané pari, woh-wohan lan srangga. Nalika ngendhog 4-6 iji, diangkremi manuk lanang lan wadon.
Amarga rupa lan swarané kang apik, manuk iki banjur disenengi kanggo klangenan. Amarga dibedhag, rusaké ara-ara sesuketan lan alas, ilangé papan urip, manuk iki banjur tansaya susut cacahé lan dikuwatirake bakal nemoni cures ana ing papan uripé.
“Tentreme wes tekan ngendi? 5 menit nang ngarep? Yo wes, ta’sikate pisan ae ben ora kebagian pisan !!” Brrruuuuuummmmm… LikeLike
Reply	touringrider says:	September 21, 2011 at 4:08 pm	Pengalaman pribadi kang damhar?
ing kene iki papan panggonanku. Mangertia, yen jenengku Ali Basyah Sentot Prawirodirdjo.” (Ya di
Ling eling sira manungso Temenana anggonmu ngaji Mumpung durung den rawuhi Moloikat jurupati
Eling-eling siro manungso, elingono sholat ngaji mumpung durung
Banjaran Cerita Pandhawa (44) Tokoh Arjuna | Wayang Indonesia
VI SDN Ngrombot I Kecamatan Patianrowo Kabupaten Nganjuk / Pipit Pudji Astutik
dadi pic, dadi maa photo, dadi pic, hot dadi, dadi image, hot dadi pic, dadi maa image, dadi maa images, dadi maa pic, hot dadi image, inbien dhadhi photoos, dadi hot pic, hot dadi
“Ayu saiki ning endi tempate?!, ning laut, ning awang-awang, ning daratan, kite cangcang serengenane telung dina telung bengi!” (
ngarsanipun Allah SWT, kanthi tentrem naliko dinten Selasa Legi, 26 Februari 2013 wanci tabuh 13.00 WIB Jalaran gerah sawetawis wedal, Almarhum:
Dumugi yuswo: 96 tahun Jenazah badhe kasarekaken : Dinten Tanggal Bidal saking griyo duhkito : Rabu Pahing : 27 Februari 2013 : Pendem Kulon Rt 05/01 Suruh, Tasikmadu, Karanganyar Wanci Tabuh Wonten : 11.00 WIB (siang) : Astana
rikolo sugengipun Almarhum hanggadahi kalepatan dumateng panjenengan sedoyo, keluarga
Antonio Abetti inggih punika salah satunggaling astronom saking Italia ingkang miyos wonten ing tanggal 19 Juni 1846 lan seda ing tanggal 10 Pebruari 1928. Antonio Abetti miyos wonten ing San Pietro ing Goriza (Šempeter-Vrtojba), lan piyambakipun fokus kanggé sinau ing bidhang matematika lan teknik wonten ing University of Padua.[1] Piyambakipun gadhah setunggal garwa inggih punika Giovanna Colbachini ing taun 1879 lan gadhah kalih putra.[2] Antonio Abetti seda wonten ing Arcetri.
Antonio Abetti inggih punika salah satunggaling insinyur sipil ananging ing taun 1868 pindhah minatipun ingkang langkung remen kaliyan bidhang astronomi, sasampunipun setunggal taun sadèrengipun piyambakipun pikantuk gelar sarjana matematika lan teknik saking Univertas Padua. Ing taun 1921, nalika yuswanipun 75 taun, piyambakipun pensiun ananging tetep nglajengaken panalitènipun ing observatorium.
Abetti gadhah padamelan ingkang baku ing bidhang astronomi lan ngawontenaken kathah panalitèn ing bab planet - planet ingkang alit, komet, lan lintang - lintang sanesipun ingkang wonten ing langit. Ing taun 1874, piyambakipun ndherek ing satunggaling ekspedisi ingkang dipunpandhegani déning Pietro Tacchini kangge nliti satunggaling objek transit Venus kanthi ngginakaken spektroskop. Ing wekdal salajengipun piyambakipun lajeng dados direktur wonten ing Osservatorio Astrofisico ing Arcetri lan dados profesor ing University of Florence. Observatrium Arcetri dipundhirikaken déning GB Donati ing taun 1872, lajeng saperanganipun sampun dipuntilar sasampunipun sedanipun Donati. Dados tugas angengipun ingkang sepisan kangge Abetti inggih punika kangge ndhirikaken satunggaling teleskop ingkang sampun dipunbangun wonten ing lokakarya ing Padua. Lensa objektif ingkang dipunginakaken inggih kanthi diameter doublet 28 cm (11 inci) lan dawanipun focal 533 cm ingkang dipunbangun déning GB Amici ing taun 1839. Kanthi alat punika, Abetti saged pikantuk asiling paningalan bab posisi planet - planet minor, komet, lan lintang.[3]
Abetti inggih ndherek kathah pakempalan ing antawisipun dados anggota wonten ing organisasi - organisasi kados mekaten.
Satunggaling kawah wonten ing bulan dipunparingi nama kawah Abetti sasampunipun Antonio kaliyan Giorgio Abetti sampun dhateng wulan.
Satunggaling planet minor ugi dipunparingi nama 2646 Abetti inggih dipunparingi nama Abetti sasapunipun Antonio lan putranipun manggihaken planet punika.[4]
^ "Antonio Abetti". Monthly Notices of the
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 14 Februari 2017.
ing Banjarmasin.[2] Sultan Adam nyatakaké déné Karajaan Banjar lan Walanda iku ana hubungan ing taun 1826. Nanging mulai taun 1850 mulai ana tukaran ing kaluwarga kerajaan lan Walanda milu njupuk bagéyan ing tukaran iki.[2] Walanda “ngadu dhomba” kaluwarga karajaan.[2] Ing karajaan dadiné ana telu pihak ya iku:
kelompoké Pangéran Tamjid Illah, Pangéran Tamjid Illah iku putuné Sultan Adam.[2] Kelompok iki ora disenengi rakyat Banjar merga sering mabok.[2]
kelompoké Pangéran Prabu Anom, Pangéran Prabu Anom iku anaké Sultan Adam.[2] Kelompok iki ora disenengi rakyat Banjar merga kelakuané kang ora apik.[2]
Kelompok Pangéran Hidayatullah, Pangéran Hidayatullah iku putuné Sultan Adam.[2] Kelompok iki disenengi déning
dadi Sultan.[1] Sakwisé diangkat dadi Sultan, perang kedadéan manéh.[1] Ing perang iki Pangéran Antasari luka lan séda ing taun 1862.[1] Perlawanan ngelawan Walanda terus dilanjutaké déning anak-anaké Pangéran Antasari tekan akhiré ora ana manéh kabar perang iku.[1]
^ a b c d e f g h (id)(Badrika, I.B.(2006).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Banjarmasin&oldid=989669"	Kategori: PerangPerang nglibataké IndonésiaPerang nglibataké WalandaSajarah Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.40, 2 Maret 2016.
Jangka-Jayabaya’s script Akeh kelakuan sing ganjil Wong apik padha kapencil Akeh wong gawe kabecikan padha krasa isin Luwih utama ngapusi
Zwoleń (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zwoleń&oldid=1090358"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
PUPUH IDHANDHANGGULA01Bismillahirrahmantirrahim, wong angripta atembang artati, anglengkara wong angapus gita, tan patut lan yatmakane, dening wong mudha punggung, cumanthaka paksa kuwawi, kewala sung paguywa, nira kang wus luhung, wonten janma linengkara dyah susela warnanira ayu luwih,
rageming jro swapenane, kadya duk uripipun, ing jro swapena apulang rasmi , leliwatan den tilar, meh prapta ing kayun, kagyat dening wong anggentang, sanglilire gaguling den sungkemi, Tambangraras
sraya ngayuh madya tur angaras pipi, marma nangis karuna.08Tigang warsa kirang kalih sasi, patilare babu gustinira, during katon ing pangipen, balik duk uripipun, lamun lunga ing wengi kepi , angirimi asmara, babu watekipun, anging wau kaswapena,
wong dadi edan, dening manah nglampus, sinamun ing brangta mreng Hyang, sinengker tan birahi maring Hyang Widi, rena satitahing Hyang.10Meneng sang dyah anuksma ing ati, amiarsa ature kawula, amicareng jro driyane, aris
Selabrangta angling ing ati, aningali badhagan wurahan, nora gingsir ing manahe, lir janma idhepipun, ing semune kadya mangsiti, byakta sira nambrana, ing pangadhepipun, tan akarsa kira-kira, yen during wruh polahe sajrone ati, kumambang karsaning Hyang.17Marga tumurun
walahar ageng, panimpangan durgameng margi, galintungan ing sela, sinaput ing lumut, udaka adres garuntal, parang rejeng ing tepi curing angringin, sek tuwuhing cindhaga.18
taluktak, lan sorak aumung, kewran Ni Selabrangta, kang kaesti punika rasaning pati, ing twas ngesthi durgama.19
saking desa Wadi, anuju kaleka mangsat kappa, tanggal ing dalukartine, sinungsung dening kang rum, pinerem mangke warnaning sari, mekar dangune lirang, anjrah sekaripun, rinubung dening jarahan, amrik
ing apulang luluh, sabpada ingsep sekar, pangrengihe kadya sambate anjahi, sajroning pakasutan.29Ni
lumung, amilet ing wirana denti, molah dening pawana, la si embannya muwus, arerasan ing cipta
brangti, sang dyah asesumpinga.33Sang dyah asumping sekar Warsiki, Gambir inganggit kelawan Noja, Wiraga munggeng gelunge, tumurun maring
ana pa ing pangidhepe, mina asrang aselur, asrang-srangan sang mina mijil, kadya yun anambrama, ing pangisthinepun,
ing pang ing tarurasim, Cukcak mreking wohan, polahe ataliksik ing pang, sajalwestri ing tahen angarih-arih, lwir wong arabi anyar.38Umyang gumuruh swaraning paksi, Kapudhang kadya
Puyuh Badhegul lan Bethet, Punglor lawan Dalemok, Kakadhalan manuk maningting, cetah urung-urungan ,
gumuruh swaraning paksi, kadya sawala ing panginuman, Bibidho ulung lan Dares, alap-alap pitutur, paksi miyak ajerit-jerit, Minco asurak-surak, kadya jaluk tulung, Cabak
papunggung lengleng driyane, pan wus washiling semu, paksi ika kadya ngruruhi, polahe brangta mring
karsanepun, sampun ambabar mushalla, depun pasang ing sela gennya ngastuti, sampun angangkat kamat.45Anjeneng sira anjum pangesthi, kang madheping liyan sinangketan, tan menge ing liyan tingale, kapti anunggal kahyun, wus abener pengadegneki, umadhep maring kiblat, punika kang pardhu, kalbune madhep ing amar, wus rumasa yen kinon
kashdu taarudh ta’yin wus kuwyang, ing jro lekase sembahe, pareng lan takbirepun, aksarasdha kang den parengi, cipta dhatenging nama Allah ingkang agung, ihram maring kang sinembah, sampun mi’raj semabahe datan kalingling, anging ananing purba.47Munajate sapocapan iki,
anebuting priyangga, ing pralambinepun, iku sembah kang sinihan, lwir punapa marga ing tulupan iki, denya muji anembah.48Denya jenenge ika tubaddil, apan tegese tubaddil ika, gaganten kandhih sembahe, kalimput ing
Selabrangta, den adhepaken kalbune, ing pangeran kanga gung, kang akarya bumi lan langit, sunat wajah punika, patihah kang pardhu, amiwiti nebut nama, ingkang murah ing dunya asih ing mukmin, ing tembe ing akhirat.50Alhamdu iku sampun kaesthi, sakehing puji katur ing Allah, pangeraning ngalam kabeh, kang murah ing dunyeku, ingkang asih sakehing mukmin, ing tembe ing akhirat, iya iku rat, ing biinjang hari kiamat, kang sinembah ingkang pinalampahan
sunat punika ayate, rukung ika kang pardhu, mangke rukung Ni Selabrangti, angapesaken anggo polahe anuhun, alpa lenggana maring Hyang, yen tan tulus apuranira Hyang Widi, mangke tadhah mustaka.53
punika ature, asujud tan asantun, anrehaken anggoteki, ingkang sapta prakara, den sartaken iku, anggaota kang minulya, den srahaken lwir toya sekaring ardi, kewut maring segara.54Angangkat sirah sarwi alinggih, thumaninah ing linggihe
rumuhun, anjeneng mimi rakaat, sampun jangkep kang kaping kalih, mangke atetah awal.55Sunat abngadh punika jenenge puniki, tahyat awal mangke kwruhana, tetiga mangke kathahe, sunat abngadh puniku, yen kelalen asujud sahwi, kocap ing dalem surat, den wruh jatinepun, lungguh tshyst lsn salawat, kang punika pan kangken abngadhireki, jangkep tigang perkara.56Ajeneng malih arsa miwiti, rakangate kang ing pungkur dhawak, kalih rajangat kathahe, ing shalat ngasar iku, pan sekawan rekangatneki, sampun jangkep
amujeteng Hyang Agung, amaca tasbih lan donga, tan aseru dongane osiking ati, ing
ing patitisepun pareng tibane aksara, ing ihramane asuwe amijet ranti, iku sembah utama.60Kang saweneh sembah tan wreng westhi, alon mijil ing lisan kewala, tan wruh ing sunat
kewala, tan wruh ing ala becike, lisane sasar susur, tata lapadz kang den kawruhi, suanat
ing pinggir Mandhalika, arok Pacar banyu, paksi angundhadheng sela, wuluh lumung ing parang lawan ampiji, Wilaja mangalasah.64Pring sadhapur munggeng kanan keri, gesing dumudul lumung ing toya, Cindaga
danguning andong ambabar, Sanggakasa ing parang awor Taluki, mayang lagya ambabar.65Wreksa ik angungkuli margi, wrinya wurahan amangsa waohan, wut lutung ika rowange, arebut mangsanepun, kang saweneh ing pang alinggih, amangsiti rowangnya, yen ana wong rawuh, rowange wus samya prapta, Ni Centhini tuminggal mesemi ing ati, sato aidhep janma.66Araryan mangke
mandheg denya ngringring sari, katon kanga sung brangta.67Suwe tah wau denya alinggih, Ken selabrangta amangun ehal, ing guwa gennya areren, tapa goling yen dalu, yen raina tan kena bukti, asru brangta maring Hyang, angujareng napsu, wus lali ing jiwaraga, sampun leash sarirane den larani, wus amindha kunarpa.68Angrupek idhep wus amatitis, pucuking grana kang tininggalan,
den tarik minging ing ati, madhep ing Hyang tan luwar, kaping tiganepun, Jabarut wastane ngalam, iya iku alame roh kang utami,
kaetung, sampun katilar ing tingal, ing jumeneng punika nora kakalih, anging anane purba.71Sahing raga anirnaken kapti, warnanira amindha kunarpa,
saking griya, Ni Centhini gustine depun aturi, Ni Nyai lah mantuka.73Kadya ta wong nguyahi jaldra, atur kawula ing pakanira, anedha tapa ing rame, anguninga wagtu, depun teteping pangabekti, saolahe sarengat, punika den ketung, alinggih ing arah wenang, batal haram den wicara den astiti, lampahe ahlul iman.74Mapan wonten
Muhammad, punika tinut lampahe, satya tuhu ing kakung, wus temahe estri alaki, winangun dening priya, sampun kramanepun, kang rama nabi Suleman, kang ingaran wuryan punika asmawi, tinilar dening priya.75
maring ramebu kalih, lamun ingsun wus pejah, poma depun katur, lan sira amardikaa, away melu lara mastapengsun bibi, mantuka maring griya.76Nanging kang
ngebakteni, malar duluren ing Hyang, babu away melu, mantuka maring wisma, angungsia wong sakadangira bibi, pan sampun amardika.77
kadya warih, mangsa tilara ing pakanira, pan puniki tampakane, tinuting satya ayu, ingkang sapa muruk ing ngilmi, ing aksara sakecap, maksud dadi guru, sing murtad ing patakenan, sinung jajal dening Hyang sakawan iki, aneng jroning
Centhini tumulya ningali, babadan anyar angunggang jurang, tur sangkep tetandurane, Kacang lan Tebu wulung, Tales cina lan kathah Uwi, winor lan Kapas warsa, ing pinggiripun, pinangeran santen sara, tinaneman Suweg sudha lan Kembili, ing pinggir Purwasata.83Papagan ka asri angrawit, lor wetan Pantunlagya adandan, asangkep
kakarangan, linepa bata dhasare, kayoman dening Gandul, pinageran winacak Suji, andong bang, lan Mayana cepuk, sekar
santri, kawula Tanya ing pakanira, dhekeh punapa wastane, dene asri dinulu, sapa sinten kang andarbeni, dening tuhu
maring gustinira, kalintang walang atine, mangke serawuhepun, apepoyan ing gustineki, gusti wonten pagiryan, tuhu sri alangu, singgih
lelewane, ing tindak tandukepun, sesolahe pan angenteni, wadiyane puniku, ing panedhaningsun, uliha gusti mangkana, Ni
panatarane, saking panarkaningsung, sasamune rame ing budi, kyai santri punika , ing
leheng away tulunga.99Kalinge ing sariri iki, wus pinasthi teka ingantaka,
Brangta wruhing sipta.101Sayektinira ing karsa jati, lengkep mapan dadya ing sukarsa, dadya saking kawijine, laris denya lumaku, sumengka ing gegering wukir, anunggang sang kadiryan, aluran
Mangunarsa wonten ing masjid, sampun wikan lamun adhatengan, ribiyan indah warnane, sampun tumampeng semu, depun regep ing manah nepi, yen ana cobaning Hyang, anedha pitulung, muga raksanen dening Hyang, santri Munthel istingpare andhridhit, tumoning Selabrangta.103
muwus, nehda mangke samya alinggih, sampun awet neng natar, lamun sedya tulus, rubiyah angucap ing nala, Ki Syeh iku
Ni Surestri kang sesaji, toya mungguh ing cunthang, ing sesajenepun, tan ana ta kena, jangan kacang sambel jae lalab ranti, kuluban karayana.110Pelas pakem lalaban Kemangi, pencak
rakanira dhatengan, adoh sangkenepun, nenggih
leres wus datan sepi, nanging kirang punapa.114Anggungrimang mangkat tan asari, aglis pajar maring garwanira,
dening kalembak.116Anarebang swaranya rum amanis, Rara Kadhiri pupuhing tembang, den enthen-enthen swarane, asuluk campur bawor, swarane
punika, karsane dinunung, angucap sajrone nala, kwai sun gudere padhas siji, mangke masalah iman.119Kyai santri sun atanya kaki, kaya ngapa ing mangke karsantan, ana angucap mangkene, Iman lan Islam iku, kayangapa
ing kawruh puniku, lamun tan angewruhana, nora Islam dening dhastar
ingkang Islam punika zahir, bathinepun ingucap, kang Iman genepun, anuhun anut andika ing cegahe punika depun singgahi, anerahaken sarira.124Bedane punika zahir bathin, ingkang Iman lan Islam punika, lwir Bawang bang pralambine, galih lan carmanepun, yen dinulu katon sawiji, yektieku perbeda, jro jabanepun, amal mijil saking Iman, Ni Centhini wuwusira amisinggih, lan nedha
ashipat purba tarwasama, ping kalih ing malekate, ping tiga kitab luhung, ping sekawan utusan nabi, lawan dina wekasan, kaping limanepun, ping nemnya ing untung ala, untung becik pasthi yen saking Hyang Widi, iku pamanggih ingwang.127Yen wonten saking salah sawiji, kang wus kocap kang enem perkara, kupur ilang agamane, maka wong Islam iku,
ana dene ingkang ping kalih, wong iku wedi dosa, wedi kupurepun, iku tingkahe lumawah, ingaranan mukmin pasyik jenengneki, manira
uni, mapan iku dadi randhanira, papa ageng wipalane, yen kelampahan iku, mapan sinung ganjaran adi, pan wus ubayaning Hyang, asung swarga iku, ing dasih anandhang Iman, Ni Centhini wuwusira amisinggih, mangke manira Tanya.131Kadi pundi karsane puniki, ingkang
pinardhoken iku, pira kene mungguh pawestri, ing karsa pakanira, lah nedha den ketung, akeh
kekalih ing wong lanang, puniku kang pardhu, kayapa
kaping kalih janabat wastanya, woladat, kaping tigane, nipas sekawenipun, lelimane benjing yen mati, mayit iku dinusan,
Rubiyah manira atanya, apardhu punapa tegese, Ni Rubiyah sumaur, ingkang pardhu artine singgih, tsawab yen linampahan, pakarti puniku, ginanjar dening pangeran, yen tinilar pardhu iku andosani, tur sarwi sinikseng Hyang.138Ingkang sunah
ingkang haram manira manggih, tsawab yen sininggihan, utamaning laku, ginanjar dening pangeran, yen ingambah haram iku andosani, siniksa ing pangeran.140Ingkang makruh tah kadi punendi, Bok Rubiyah nedha ucapena, manira yun wruh tegese, Ni Rubiyah sumaur, ingkang makruh amnira
kadi punde, Bok Rubiyah nedha ucapena, manira yun wruh jatine, Ni Centhini sumaur, ingkang wenang artine singgih, lan
ingkang tanpa wudhu, winastanan hadats ashngar, ingkang akbar amengku ing hadats shangir, iku
pan winenang niyat puniki, cihnane nora kacukupan, ingkang toya wudhu, den sartaken lan janabat, nora
punika pira kathahe, santri Munthel sumaur, Bok Rubiyah manira manggih, ingkang pardhu dinusan, ing
kaping pindhone, lamun angipi iku, anekaken wetune mani, dadya pardhu dinusan, kaping tiganipun, campuhing asmaragama, limang lintang
ing jawi, ingaran juru basa, kang niyat puniku, tansah ing hadharatullah, niyat iku dudu basa swara mijil, iku jatining niyat.151Kadi pundi karsane puniki, ing janabat
nedha ucapena, anauri ki santri wencana aris, manira amiarsa.152Amet wudhu yen sampun abresih, wong iku dening adus
lamun wiwara, depun suci ing wewasuh zahir bathin, iku marga sampurna.154Najis punapa wastane iki, ing wong lanang yen adus janabat, pundit rupane najise, pan suci mani iku, ing wanita pan halal kawin, mila pardhu
purwanipun, iku ashale lenggana, jinateken dening Hyang dusira iki, dadya pardhu dinusun.156Yen tan nastiteken puniki, nora antuk jeneging manusa, kebo sapi pepadhane, weneh manira ngerungu, ing wanita nora andusi, uwus dening wong lanang, wuruke wong kupur, ika karyanen paesan, kang ingaran Pathimah putra jeng Nabi, paran dene dus
pusakanepun, ing istinja lan toyastuti, mwang kadi ing janabat, sing wruh ngelmunepun, ingaran
tohid wuntat.160Iman Islam punika ing wuri, kadi pundit karsa pakanira, wong roro paran karsane, Mnagunarsa amuwus, Anggungrimang wau tinari, jawaben
teguhaken ing nala, iya iku Iman arane kayeki, manira amiarsa.162Kang Islam iku wus aneng wuri, sampun sira anandhang ing Iman, tan lenggana ing pakone, ashalat lan ashiyum, ing Ramdhan lan munggah haji, lan zakat lamun teka, ing lampah puniku,
pundi kakewuhe iki, ing syarengat daweg ucapena, manira yun wruh jatine, Anggungrimang amuwus, pakewuhe nenggih puniki, yen
lampah.167Nenggih puniku lampah wong luwih, tansah ginaken ing jiwaraga, den soraken sarirane, tan ana kang kaetung, lamun saking tirta satitis, denya noraken angga, ing pralambinepun, tibaning windu anila, tiningalan ing warih katon jro bumi,
Anggungrimang amuwus, nenggih lintang katon ing warih, ingaranan sudarma, dening ranu surud, ingaranan windutara, lintang iku panalikanireng
welakaha kaya sun tohana pati, emut maca istingpar.170Undhake malih tan kadi pundi, manira tanya ing pakanira, kang prapta ing
brastha ingkang saliyane , ingaran tsarik iku, tingaling wong kang ahli tohid, dening ahli mangripat, tanpa tingal kawruh, amangeran lagi nora, iya iku ing sirullah lungguhneki, iku wong karem ing dzat.172Wong tetiga ingkang
lagi nora.173Kadospundi karsane puniki, ing wong urip
pangeran, kalih kupur agung, gumuyu Syeh Mangunarsa, sabda guru sinamun kawijil, amoring tatakrama.174Selabrangta winardi ing wangsit, Bok Rubiyah manira atanya, wonten masalah mangkene, turuning wong kang luhung, angluwihi ing pangabakti, ing wong bodho punika, paran jatinipun, gumuyu ing
ana angucap mangkene, sajoroning turu iku, wonten uga ingkang atangi, sajrone meneng ika, ana kang lumaku, ana bisu bisa
reke ing paturunira, munajab ing patangine, kadi pundi puniku, Mangunarsa sira nauri, iki tah Boh Rubiyah, wong
manira atanya, sapa baya wong sanake, baya sampun aguru, sasampune tunggal pinanggih, mesem Ken Selabrangta, pira baranepun, yen antuk
peteng tawase sumaput, lwir akasa ingkang ngerubuhi, wuwus tan kena medal, supe tuwase surempuh, lali sireng
Tetanggane kabeh pada kapti, lanang wadon samya anglalawad, kang tangis mangke arame, kabeh samya angungu, kang saweneh asaji warih, geger sapakarangan, tangise gumuruh, rame padha abusekan, tan pantara dukuh pating jalerit, swaraning wong karuna.190
sakelir, dhudha kakalih randha sanunggal, dhidha Seladha wastane, gita nulya tetulung, gupuh denya anyangking kodhi, lan kaki dhudha Selaga, medla gawa alu, den dalih wonten
lwir wong mesem garwane tansah den lingling, tur anangis alara.198Syeh Mangunarsa meneng tanpa ngling, tumingal maring arine pejah, rinigep ing twas trenane, angrupek idhepepun, tingal tunggal kang depun esthi, anancang ulat kang lyan, kang parane ing dulu , anane purba kewala, Mangunarsa menggah nulya sira mati, kang tumingal karuna.199Ki
amemarahi, angapura ing mindha.200Ni Selabrangta meneng tanpa ling, kaputungan manah tanpa ngucap, den regep
Munthel amituturi, sampun dinawa kang sampun pejah, mangsa dadia gesange, titahing Hyang den ketung, sangketane tan owah gingsir, sampun
Sekamantyan Yang Aruna mijil, wong anglawad wus samya prapta, sakathahe wong sanake, lanang wadon wus rawuh,
luhur toya, wus wikan sanake mati, acipta prapta, dhukuh Wanantaka glis.03Kang layon mapan maksih dereng dinusan, Ki Amongraga prapti, kagyat kang tumingal,
gagowokan, kadya dinulur ing Widi, Syeh Amongraga, tan minging tingalneki.11Wus araga sarirane ika, eloking Hyang kaaksi, Amongraga sira, ngecani ing
lunga, melu saparaneki, antuk jenenge anggusti, wadon Turida, mesem angrungwa ing ling.28Ki Panurta angucap ing
kakung angrerepa, katuwane awak mami, padha apriya, ingsung tan pathuk singgih.53Nora kaya mangke wus dumduman
sampun prapti mami.60Ni perawan angling iku arinira, anut wuri ing kami, Ni Wulanjar mujar, Ri Rara anjejawat,
sarwi amuwus aris, iku pamanira, anut wuri ing ringwang, baya adhatengan iki, sakarsanira, wong
donya, Jayengraga anolih, mesem sarwi ngucap, tuwa tan
katingalan, iku mangka paesan, kabeh saking sang Hyang Widi, akarya alam, sakarsanira dadi.66Ingaring dalil akal yayi ika, dadine jagat iki, nyata iku tandha, pracinaning kabisan, ing Hyang sarya dumadi, iku ingaran tapadh dhal iku yayi.67Kang aduwe tandha den wruh
dene dalil kang ingaran Kuran, sabdanira Hyang Widi, ingkang sinuratan, mangsi lawan dhaluwang, sing sapa maedo kapir, ing patang madhab, madhuleden wruh yayi.69Sabdaning Hyang kasurat mangsi dhaluwang, tan basa swara yayi, perihen ing
Sajrone parimana wus kajajagan, dening budi kang luwih, ika kang anjajag, kakang manira nedha, yen tan mangkana yayi, dadya luluyang ambeke welakeki.71Akeh kang wong kalurung tan tatakrama, ala den dalih becik, tan anut
toyaneng dhandhanggendhis.PUPUH IIIDHANDHANGGULA01Unggannya linggih ing patiganing, suka kuncara lan arinira, Ki jayengraga wuwuse, kakang pundi dinunung, sakecaning lampah puniki, sampun
sisyanepun, menawi yayi miarsa, ing wartane si kakang inguni-uni, lah kaka sinengeran.03Nora adoh yayi saking riki, nora liwat lampah kalih rina, ing Ardi Palwa enggone, Ki Jayengraga muwus, lah ta mintar saking riki, lengser Ki
gegeran lampahnya nuli, katuju manggih ing panginepan, ing Sindureja wastane, bale patemon agung, pinggir
jaba suka.08Ni Pucungan atur poleng uni, kawula medal ing jaba, wonten wong kepanggih reren, bale
ing kikis Ki Jayengrasmi, atut wonten dhatengan.09Anambut wastra jingga sumampir, karsanira apa
lungguh ing jaba, anginuma banyu, supados nyawa mucanga, anauri wencana Ki Jayengrasmi,
nyawa karo arinira, lintang dening pamujine, sing anglamar tanpa yun, sapa baya kang depun anti, awet dadi pataka,
wikan yen hedhukun lanang, depun cewel arine anyewel malih, rame agagulaten.24Sampunnya
darmanira nora na uninga, kesah kalih pawongane, sampun manira susul, sing negara norakepanggih, angres rangdha
sangir, ing kina dok ramanira gesang, remen yen anggembyong sore, lakinira den tutur, doking kuna
ramanira angucap, wajibing Hyang Agung, anane langgeng tan owah, sashipate tetep ing dzat datan gingsir, iku wajib ing
nyawa anewalani, nenggih iku wajib mungguh ing Hyang, andadekaken jagad kabeh, muhal iku yen wurung, ing wenange dene lastari, kedadehaning jagad, Jayengsmara muwus, salah bibi yen mangkana, wenanging Hyang den arani wajibneki, dadya idhepe
luput, pangucape tan mawi dalil, dadya angangka-angka, yayi wancinepun, ing mindha nora kundur, jaman
kabeh, pardhu jenenge iku, lampahena ing zahir bathin, saolahe sarengat, punika den
ing kina nyawa ana Rubiyah, wekasan ngucap mangkene, yen wong amuwus, atanya ing sira tah nini, apatah Islam sira, para
atut salah bibi yen mangkana, ingaran syak ing Islam, ngucap insya’allahu, ing panggawe kang dereng yekti, kadya wong
wuri, karsaning Hyang bibi nora wikan, ing polah iki jatine, punika salehepun, Ni Bok rongdha
rara nulya mantuk, Jyengraga tansah ing wuri, sarya kakanthen asta, Jayengraga
dene manira adarbe lara, tan samnya lan wong akeh ingsun lama tan payon, wus akrama tinilar estri, dene adarbe lara, ketang werangingsun, nora jaya ing wanita, Jayengraga bisane sarya anangis, meneng sangdyah
ing ati, manira mangke agagujengan, anutur ing pawartane, kang wus tumakeng laku, nenggih kina ika wong luwih,
salulut, Jayengsmara kang den ajrihi, pan lintang sungkemira, dhateng rekanipun, anendhal wastra sampiran, den
nora wirang wong amoyang den tangisi, sira uga pan iya.51Ni Tilaras lengleng driyaneki, sing kang den cekel
Jayengrasmi, ing wau sun gubela, sarywa ngusap ing luh, suka cacadening jana, salungane ing wuri kari prihatin, sun sidhep
kantakane sadina iki, kaya wong kena guna, teka lengleng mangu, wingo ongsun dhedhayohan, wong amoyang awasta Ki
among ing rame, saking panarkaningsun, anakira sampun apanggih, lawan tetamunira, Jayengsmara dangu, anging
ingsun dening aparcaya, yen sun dulu zhahire, wikan ing bathinipun, sesolahe wong jatmika, tindak tandukepun, sumaur
katoreng wadi, polahe wani priya.60Kakange mangke den papoyani, kakang rangdha manira saloka, ing wong estri wani wong len,
kadhemeki, meneng rangdha Tilarsa.61Karane kakang ingwang puniki, den bisa nenger ing nitya, andugeng twas samune, len sampun semu baluru, semuning wong riningring-ringring, nora manggya wirang, ing wong satya tuhu,
penyananingsun ing twas, sun sidhep andarung, weruha yen mampir griya, sun anginep ing kene teka sawengi,
Warsikeng dangu, polahe den gugu, ing tilam kantu ketapil, marmane dadi edan.71Ki Rubaka
mintar kang ingujaran, sampun sinung pangrupak depun tampani, dene dhukun Rubana.72Mangkya
patra, genggeng-genggeng lumut-lumut, arjuna atur araras, sarya mangku sedhih ika den kemuli,
ing wetu, Pencuk ika ena miranti, mencok ing tahen ragas, tumiling ing banyu, Cangak angancik ing
amrih angungak deleg gimingsir, mina lit sumemburat.79Kitiran munya ing pang aganti, awurahan paksi ingkang munya, derkuku ngungkung swarane, sinerenging paksi Siung, Prenjak Cucak Umung gumanti,
manahe Ki Jayengrasmi, tumingal mangke ing tetanduran, kitri asangkep warnane, kitri ing pinggir ranu, morang dalan kang mujang ranti, perang ambabar mayang, gandarnya mrik arum, pamedharing mayang mekar, kadya
rowange, Salak lawan Kedhangsu, Nangka wulan Kecapi, angkatan abra sinang, sakare sumawur, anggrek lawan
Jayengsmara lawan Jayengraga, wus prapti ing banjarane, kalangenan dening dulu, upacaranipun aradin, warnane kang kusuma, winuryan
Amongkarsa, samya mangun laku, asru brangta nireng sukma, anom-anom padha mangun sela murti, tan asih ing kadunyan.88
yayi amucanga.91Gupuh-gupuh arsa anemani, Ni Ulengan arsa olah-olah, nora nganti ing rowange, marang pawon agupuh, karsanira angambil
wus ulati, muwah ing Lebuasta.100Parandene kakang tan kepanggih, karan manira dhateng ing tuwan, menawi wikan
yaktine maksa padhaa, Jayengsmara tumungkul, angguwu wedi, kakang manira nedha.104Nadyan layara segara keni, panggih puniku mangsa mangkiya, kang ora hal iku dene, ewuh ingsun angrungu, kang ora hal tah iku yayi, lwir lelandhiping pedhang, nugrahaning kawruh, mapan kang aran nugraha, kanugrahan
ing akeh, kanugrahan puniku, nenggih uga welasaning sih kacane yen nugraha, ing pralambinepun, kadya ngilo
sing ing tawa, akimpul uga karone, ing pakumpule iku, nora kena ngaran jeladri, muwah ra nana tawa, anta
anging toya asin, kawinuhan asine segara, tawa sirna kajatene, asin jeladri iku, kang jumeneng nora kekalih, nanging ingkang segara, kang sedya purba agung, iku yayi depun awas, kang ingaran segara datanpa
warta ing wangsa mring yaya bibi, ika wiyosing layang.117Lawas kinon mampir ing riki, asung salam dhateng
tuwan nedhakena, amongraga ina reke kasewa sih, tuwan tuwan tatedha kena.118Syeh Malangkara ngociteng ati, ingulatan sajrone wardaya, punapa baya samune, Syeh Amongraga iku, santri Munthel mangke mring riki, angemban salam dunga, pan ingsun dereng wruh, maring Ki Syeh Amongraga, Jayengsmara tagane wus den
kurang ilmu, yen angucap nora sayekti, lwir yen lulut ing deyah, ing waktu pan suwung, amung napsune sadina, aneng pawon angadhep kopat Serabi, Lepet kelawan Jenang.120Balik Syeh amongraga wong luwih, sampun antuk
linabuh tumimbul ing lampah singgih, lamun asih amitra.121Syeh Pariminta den kujiwati, iki sih tandhane wong
angrarebedi, yen selaya kangelan.122Karanepun ingkang wong linuwih, datanpa yun kandheging karamat,
wonten bangginepun, mangke sinung dera tampani, dening Syeh Malangkarsa, nawalanira wus, den lirik Ki Jayengraga, sampun wikan anulya dera tampani, dera Ki Jayengraga.124Wicana dening Ki jayengraga, nawalanira Syeh amongraga, anyahi ati tanduke, punika layangepun, suta tuwan pan Tambangraras, punika tur upiksa, ngerama kalihepun, Tambangraras agesang, putra tuwan
kapotangan manah tanpa ngucap, tuminggal kantu arine, anglilir denya kantu, Jayengraga rinangkul aglis, dening Ki Jayengsmara, kalih manah segul, arsa sira nandhang bawa, arsa tapa aparab Syeh Amongsari, lawan Syeh Amongraga.128Syeh Malangkarsa angling ing ati, iki sih iwuhing wong lumampah, kewuhan dening tresnane, tapane akeh kundur, Ki Syeh Modang den kujiwati, iki musuh digjaya, Syeh Modang anuhun, wuwuse Syeh Pariminta, kang tinedha sih pitulunge Hyang Widi, muga tulusa kena.129Wus
rumasa yen kapiutangan, pinelenging kadadyane, pelagira puniku, sinung budi amilih, nora sami lan hewan, yayi depun weruh, ingkang amisesa jagad manusa sinung budi antya luwih, cihnane yen sinihan.136Balik sira den asih ing
anglampahi, yen sinung lara dening pangeran, renahe ing satitahe, iku ingsun angrungu, singgih ana sabdaning Widi, sing sapa sinung lara, ing sadina iku, wawalese siksanera, anglampahi ing dhuh setahun iki, iku sun amiarsa.139Karane nini ika wong luwih, belai ingkang nyiwane margi, saya wuwuh biraine, punikasun angrungu, ingkang mungguh
mring Hyang Widi, tingalira warana.140Anadene sunate wong mukmin, yen sinung lara dening pangeran, aywa apepoyan geme, asimpen laranepun, ing sadina lawan sawengi, agung paganjarira, wikalane agung sapa amartaken lara, ingaranan awewadul ing Hyang Widi, tan kapitujan ing Hyang.141Nenggih sunat kang mungguh ing Nabi, asih ing sajrone sengit ika, asengit sajrone sihe , ewuh ujar puniku, depun kena marinci,
Warnanen mangke ki santri Lungsir, lampahira wus prapta ing awan, sampun kawingking desane, lampahira andarung, anut
upaksi, lamun wonten agesang, Amongraga rawuh, ing mangke kirim nawala, asung warta ing sanak mwang yaya
nulya wot sekar, putra tuwan punika atur upaksi, wonten ing wanantaka.151Kang kineken nenggih womten jawi, singgih kangken sisiyan kawula, ing wau dening iene, Ki
mangke dening ki gusti, nawalanira Syeh Amongraga, singgih punika tanduke, punika seratepun, suta tuwan sung salam bakti, katur ing bibi rama, kawula sung weruh, yen atmaja tuwan gesang, putra tuwan Amongraga sampun prapti, wonten ing
Jayengraga punika uni, wonten ingArdipalwa, kinaweling atur, maring tuwan lawan ing garwa, anglampahi aparab Syeh Amongsari, lawan Syeh Amongkarsa.156Ken
ing arsa, sampun kawingking desane, aglis denya lumaku, lampahira mangke anuli, Ki Panurta angucap, maring
mangkin, papat rabine padha utama, tur anom-anom warnane, punika
panginepan, ana wraksa rob godhonge, lan araryan ing riku, lampahira yayi Prihatin, tatas tibaning warsa, wus ilang kang jawuh tandra mijil Yang Aruna, wayahepun tengange liwat sadhidhik, lwir butul kang akasa.167
ranggwan atunggu gagi, kabeh sarowangira, padha lunga adus, samya siram maring toya, kang saweneh rowange angajak
kacang lan Gudhe, sampun angundhuh Kimpul, den tingali ana wong prapti, Ki Samursa anapa, wong endi
dhekahe ing Bang wetan.173Angrundhaya wuwuse amanis, pundi marganing punang pagirywan,
maring para garwane sedaya, lah sajia woh den age, ana tetamu rawuh, wus kacaran wau kang prapti,
jajah desa, amegat wong laki mangko, akeh mangke den alara, dalem Panurta uga, lungane nora weh weruh, sun melu saparanira.07Norana becike iki, lanang wadon pada ala, saya katonton alane, wong tuwa kinarya paran, megataken wong krama, baya nora konggang wangsul, lah
cinucuk dhangdhang.PUPUH VDHANDHANGGULA01Larapati pan sampun pinasthi, krama pati wus pasthen
daya temen ingsun, ana wong mara ing griya, ayu anom roro pra samya pawestri, mangke sira sun mangsa.02Sun mangsane mangke
yatena wadon Turida, amangke baya ingsun, tinekaken ing wekasan, kang sun tedha syukur matia ing riki,
putuningsun, angucap wadon Turida, sinten baya kiyai wasta dikeki, asih ing awakingwang.08Sura denawa mangke sira ngling, sun kineken denira Hyang Sukma, anglalangi jagad kabeh, marmaningsun tumurun, anuruni ing sira nini, denira
timurunan, apatah baya wedine, parandening uriptengsun, aneseki ing jagad iki, tan jamak lan wong kathah,
atapa, marmane tan mantuk, pan karem brangta maring Hyang, apartapa ing Argasalah puniki, lah babo lakonana.13Ni Turida saure amanis, tah ingendi, kaki Argasalah, ayun wikana parnahe, sura denawa muwus,
denawa dedel pertiwi, anggayuh antarriksa.15Ni Turida gagetun tan sipi, lawan mangke Ni wadon Ken Raras, tansah ing wuri parnahe, sarwi gameli pinjung, gegamelan
sumembur, kintar dening Aruna mijil, ana abang sumirat, tatas pajar sampun, ginggang saking ing aldaka,
tumingal.19Padha ngucap wong endi puniki, dene ayu medal saking wana, pawestri roro
pinaran, pinagetan wong akeh ing arsaneki, lah padha tinakonan.20Ana rareng wus baleng sawiji, bok penganten ingsun atatanya, ing pundi mangke wismane, dhateng pundi wong ayu, sampun lunga ta sira yayi, gusti sampun idhepan, raden ujar
wayang, lah wangsul isun tuku limar pathi, mesem wadon Turida.22Pinter temen rare angon iki, aja juwet sira anjajawat, lah padha mireya mangke, rare angon gumuyu, daya temen rare puniki, rabine atut wuntat, weneh kang sumaur, ing pundi margane
padha nututi, cili lah ta balia, babo ariningsun, sapisan kapindho kena, lah ta cili idhepan ujarku iki, dhuh emboke si rara.24Lepas lampahe wau lumaris, Ni Turtida lawan Ni Ken Raras, tan kandheg mangke lampahe, rare angon kabeh wangsul, kang saweneh ana tut wuri, Kebo Sapine iolang,
kekalih yu lumampah.27Kae batur wong endi puniku, semu anyar mangke katingalan, Ki Lengar mangke wuwuse, agi tumoning wau, dhadhayuhan sapa puniki, semune maring wisma, santri Kobar muwus, dhedhayuhan sapa ika, santri Ketur sujmaur anggegerehi, samya mantuk sedaya.28Ni Turida lampahe lumaris, sampun manjing mangke korinira, arsa araryan ing mangke,
ambalik mungkur tan uning, santrine padha teka.29Pagenira mulih injing-injing, padha mesem semunira, ki
wong dadi nyai, Ni Turida angucap, wong ideran tengsun, arsa dhateng Argasalah, atataken marmane ingsun mampir, arsa ataken marga.31Syeh Perajan mangke anauri, aywa lunga emboke si rara, lah sun aku nyai dhewe, yen sira arsa meringsun, alah sira kaesi-esi, lamun sira tulusa, dadi nyai ingsun, lag karo padha sun alap, lah
andika mangke datan tresna, nedha dhateng amba mangke, banggi sampun aguru, sualepun teka ngiwuhi, Ki Perajan angucap, tembene angrungu, masalah ingkang mangkana, sun batange masalahe ni bok nyai, manira miarsa.40Sadurunge ana bumi langit, sira ingsun babo dok semana, ana ing cahya enggone, yen matiya sireku, mulih-mulih ing bumi yayi, mulih dok kaya ora, iku sun angrungu, kaya pa ing karsanira, iya
panjawabira, asimpar lawan tegese, suwe panggya tengsun, nora sotah panggih wong iki, panggiha lan wong sasar, Ken
anggaruntal.42Ni Turida mangke muwus aris, lah kantun paman ingsun kesah, kariya nglamong ing akeh, Ki Perajan
Raras, Ni Indhang amuwus, kagyat Ni wadon Turida, amiarsa ing swara kadya papekil, nora na katingalan.51Ni Turida mangke atur aris, sapa sinten mangke asung swara, nora na katingal mangke, Ni Bok Indhang amuwus, iya ingsun babo puniki, langkung tan welasingwang, babo anakingsun, tumingal ing brangtinira,
depun wruh ing bencanane, udan adres kaywan sempal, gurba munya agalak, ing jurang pating saruwung,
kepatisira, uwangsa lit menga, angucap ing kakungepun, niba tangi lampahira.06Ana ngalor ngidul iki, bengung tan wuninga marga, kasadhung kuntal tibane, adhuh mati ingsun kakang, aglis wadon Turida,
deranti jasad.09Dadining ana sireki, dok ana ing wong atuwa, ing kuna wong tuwa
yayi mampir ing riku, yayi padha atatanya.14Menawi yayi puniki, ingkang
Rasmi sampun angawruhi, yen kang garwa wau ingkang prapta, mesem sajrone kalbune, angesthi pati sampun, tingal kang
Syeh Rasmi alinggih ing sela kelir, lwir dewaning asmara.03Kalih siki pandhita kinawi, kusuma dwi wijiling atapa, digdaya wani larane, uwus prapta ing suwung, surengrana wani ing pati, sakti kanthi lan
Iya bener yayi ujar iki, ing pasthine ing tapa, ketara semu tejane, iling ing wingi tengsun, wawekasane Ni
puniki, bagus bisa atapa, wong anglengkang-lengkung, lakiku iki wong wignya, aserangga lalewane wong ambenthing, sakramanen manira.13Lah mara kakang ingsun
garuti, kakang menawa tiba.17Sapraptane ing kebon alinggih, Ki Syeh Rasmi kelayan kang garwa, Ni Turida suka twase, tansah
sinamur-samur garwane, wancana manis arum, nora sedya ingsun mas yayi, tilara maring sira, gusti mirah ingsun, atapa amegat tresna, amateni raga sadurunge mati, akarya kelakohan.19Ni Turida mangke anauri, wencanane mangke
dhuh mirah ariningwang.22Sapa duwe bendara sih ing laki, ayu anom satya maring priya, wong abaud rarasane, Ni turida amuwus, kadya bara nagucap asih asih, wong lanang nora wirang, ningali maringsun, wong lanang pantes pinancal, Ki Syeh Rasmi garwane den arih-arih, ingemban sarwi ngrarempah.23Ki Syeh Rasmi mangke kang winardi, sedhatenge mangke
mangke, madyanepun rinangkul, payodara tansah ing pipi, sang dyah sira lelewa, tansah adus luh, wong lanang baya tan wirang, pan kakemben tansah ingkang den uculi, baya aisi apa.25Anelek mangke kang apulang rasmi, Ki Syeh Raras lang
Adhedhukuh samodra sireki, saking sihe Hyang Kang Maha Mulya, tetiban asri wuryane, tinon lir swarga mudhun, toya mijil asri awening, saking ing wrasaganda, gandanepun arum, amadhapa sastra tunggal,
asri, sekar ngebaki jagad.30Wus kaloka kanan lawan keri, ing segar yen ana wong tapa, dhukuhe antyan warnane, iku wiyosing catur, karsanira Syeh Amongraga, anenedha jro tapa, anedha sireku, ing sukma kang Maha Mulya, tan pantara sakathahe
pitulunging Hyang.31Cengeng Ni Selabrangta ningali, tumingal maring Syeh amongraga, lengleng tumingal manahe, mangke saya kadulu, yen lakine luwih ing janmi, ya ta mangke Hyang Sukma, kang asung puniku, kaluwihaning kawula, Amograga nyata tumeka ing Widi, dening luwih ngakathah.32Amongraga mangke sira angling, lah ta yayi akarya dadana, karyaa dalem ing akeh, saking nugrahan agung, karsaning Hyang ingkang
wartenepun, ing segar parnahireki, mider-mider segara, sebatepun agung, Ki Ragarunting angucap, mring santrine pan kabeh samya tinari, kayangapa ing sira.36Kabeh-kabeh anakingsun iki, sun takoni ana amiarsa, wartane pandhita mangke, saking parengeningsun, kang atapa ing Puluwesi, nenggih anggelar dana, ing pangrunguningsun, matur shabate sadaya, kasinggihan kyai
rakita layar, tiyangira rakiten depun abecik, babaren layarira.39Ora ingsun tah jebeng puniki, apanggiha lawan kang
umbaknya pan gumuruh, akun ageng lwir bedhil muni, toya jangkar alit surak, swaranya kumrusuk, katerajang dening palwa, sumarung adresing toya kang prapti, wus prapteng tepinira.42Amongraga sampun ngudaneni, lamun ana
lir gerah mangke swaranw, swara pating jelegur, Ragarunting kagyat tan sipi, palwa muluk wus sigar, katempuh ing alun,
Ragarunting wuwuse, lawas ingsun lelaku, durung nemu kang kadya iki, yen aran pancaroba, santrine sumaur, kadi pundi ing
Sukma, dening kalangkung sakire, amicara jro kalbu, baya sakti pandhita iki, semu mawi bencana, tan pantara rawuh, sun
mangke atulunga, awelas tumingal mangke, sampun samya sinambut, Ragarunting sampun alinggih,
panggih mangke, awingit semunepun, kang partapa ing Puluwesi,
angrungu, punika ahlul dadana, ragasukma tekane nora na uning, kadya dhukuh tatiban.53Ragarunting mangkya anauri, marmaningsun jebeng ayun wikan, ing warta iku jatine, lah bapa anakingsun, untapena ingsun puniki, den dadi kelakohan, nakodha
prapta ing banjaran asri, santri kathah tumon padha cingak, gawok katon pepadone, eong amet dana agung,
tuwin sarasah lan imar, cindhe sekar pethala lan natar wilis, tuwin wiyosan jawa.58Ragrunting lengleng aningali, ena
dunya agung, paningal sampun kaboyong, tandhane wong tingale durung patitis, tingal dadi warana.59Ki Syeh Amongraga ika alinggih, sampun wikan yen sira dhatengan, pandhita ala sedyane, pan kinawruhan sampun, ing
dinulur dening Hyang Widi, cihnane yen sinihan.60Ki Ragarunting ika ngulati, ana ngendi baya kang awisma, ragane wus lunga mangke, tejanepun wus suwung, santrinira samya nauri, ragane wus anuksma, pandhita amuwus, santri padha ngulatana, Amongraga sira
padha marenea, apa iki ana pa memedeni, santrine padha prapta.63Sampun para salah tampa yayi,
mangke tejanira, lwir pindah lalidhah mangke, adan mangke alungguh, ing mendhapa saking Hyang Widi, arsa anjawat tangan, mangke karsanepun, Amongraga mangke ngucap, lah ta aywa den wawa-wawa wong ngarbi,mangu pandhita sabrang.65Paran karsa prapta sireng riki, lan ing pundi kae wismanira, Ki Ragarunting saure, ing sabrang wismaningsun, arsa panggih ing jenengneki, kasusra yen kawas, amongraga muwus, idhepan ujaring jana, akeh kang wong idhepan ujar tan yakti, manira wong duraka.66
iki, saking pundi pinaka, kawula anuhun, Ki Amongraga angucap, muga estu sinungana de Hyang Widi, yen mangsa adhatengan.67Sanalika woh lan sedhah prapti, nanyamikan sagunging dhaharan, tembako sarta genine, tuwin ing sekulepun,
angesthi, pinasthi saking sukma.69Amongraga mangkya sira angling, lah anedha mangke sami dhahar, lawan santrinira kabeh, Ragarunting amuwus, sampun waneh mangke ningali, Amongraga angucap, pamusthi pandulu, sasajen kabeh wus ilang, wus
tingkahe wong lumampah.75Amongraga mangke muwus aris, marganingwang reke akeh saar, ngandelaken sastrane, nora kelawan guru, yen kadhega ujaring tulis, pan iku tatakrama, lampahe wong luhung, tan
pethuk kawruhe, punapa marmanepun, karsa tuwan ingkang sejati, Ragarunting tinembang, tinug kawruhepun, neggih
yen ing zhahir tuh apakanira, ing batin anom jatine, pasthi anom sireku, Amongraga mangkya nauri, paran tegese
karsanireki, ing tegese kang tuha punika, atuduh ing bener mangke, tan kena aran dudu, ing tuduh manira iki, Amongraga angucap, wus zhahir puniku, endi kang bener punika, wong
mangke, wong tuha kang satuhu, datan gingsir ing amarnahi, amnira amiarsa, yen masalah iku, angucap Ki Amongraga, durung rena manira ujar puniki, maksih ujar kalahar.81Undhage mangke kadi puniki, ingwang tuha wau kang wus iya, Ki Ragarunting saure, udhage ujar iku, kang wus nyata maring Hyang Widi, iku ujaring warta, Amongraga muwus, lah ta paran ujuding Hyang, endi gone ananing Hyang ari kaki, Ragarunting angucap.82Nora kena mangke sang Hyang Widi, enggon warna muhal yen rupaa, sapa ngaran kupur mangke, Amongraga gumuyu, kalingane kang awas
muwus aris, kayangapa karsa pakanira, ana ngucap mangkene, endi sukma satuhu, padha mengko Allah sejati,
warna rupa.84Sing sapa takon Allah sejati, padha mengko wenang ingukuman, wenang sinambeleng
pangawrune tan liyan ing papan tulis, lumaku tunggu sastra.85Ki Ragarunting nauri aris, sampun dinawa ujar punika, menawa kokum temahe, Amongraga amuwus, nadyan mangke dhateng ing pati, mangsa wong gumingsira, ing panemuningsun, lah endi ananing Hyang, padha
ingkang samya pejah, Ki ragarunting semune, angrasa yen kaduwung, mingser-mingser denya alinggih, anedha pangapura, iku karsanepun,
anedha mangke pangapura, anedha sih tuwan mangke, kalih panedhaningsun, uripena sakehe santri, sapa rowang manira, yen tan wulya iku, angucapa Ki Amongraga, punaa manira anenulahi, luwih karsaning sukma.90Punika wau karsanireki, dudu ingsun kang akarya ala, tan adoh lan sarirane, pan ala becik iku, pasthinira
tan nglampahana.93Amongraga angucap ing rabi, kayangapa yayi karsanira, jinaluk dening dhayohe,
matiyeng astaning gusti, punika kang tinedha.94Amongraga mangke muwus aris, datan arsa iku nglampahana, Ki ragarunting wuwuse, luwih ing tuwan iku, wong pawetri darma nglampahi, yen tulus adedana,
lah ta kaki endi ujarira, akarya dana jatine, Amongraga amuwus, ingkang rayi den pituturi, yayi aywa lenggana, den
luwih ing Hyang.97Selabrangta sira nulya mijil, atur pamit dhateng ingkang raka, tansah dinulu kakunge, Amongraga sung semu, garwanira tansah den lingling, Selabrangta wus tampa, wirasaning semu, Ragarunting wus pamitan, santri kumrab sabature samya ngiring, sampun numpak ing palwa.98Amongraga pan kari alinggih, amusthi sira ing tingalira, anyipta tan katon mangke, pan sukma jatinepun, dhukuh ilang tan ana kari, kabeh dadi segara, dening karsanepun,
pating jelegur, lwir kang gunung guntur swareki, wenenh kang kadya gerah, udan awor lesusu, derajate Amongraga, sakarsane dinulur dening Hyang Widi, tandhane wong sampurna.101Amongraga kawarnaa malih, sasirnane saking dhukuhira, tansah ngumbara lampahe, Selabrangta tan kantun, pan ingemban tansah liningling, kakang pundi sinedya, nora nyana ingsun, kakang kapanggih lan sira, Amongraga nauri wencana manis, pirang sihing Hyang.102Sampun tumedhak sira mring siti, Amongraga kalih ingkang garwa, ing guwa parnahe reren, ing guwa Langse iku, parnahepun denya alinggih, tulus amangun tapa, kalih garwanepun, wonten mangke wong tapa, jrone guwa awasta Ki Durmengbudi, sawindu laminira.103Kagyat tumingal Ki darmengbudi, dening murub cakraning gilingan, den dalih bencana mangke, Amongraga amuwus, sampun wikan sajrine ati, yen ana wong atapa, ing jro guwa iku, angucap sajrone nala, baya iki wong tapa asrah ing pati, tapane wus
mangke kiyai, dunga saking andika, kawula anuhun, angucap Ki Amongraga, pira baya yen ana sihe Hyang Widi, luwih nugrahaning Hyang.105Sanalika guwa pan asalin, satkalane Amongraga, lir kadya dalem warnane,
semunepun wus luhung, sakarsane iku lastari, tandhane badan sukma, angrasa ye kantun, tan purun angungkulana, guwa salin kang
saking guwa, miyanga segara age, yen
mijil sing guwa.110Sawedalira sing guwa wingit, amongraga mangke sira ngucap, pan asung sipta anake, lah
lampahe, tan katon dening alun, mung wuruke Mongraga kesthi, ana kambang-kambangan, awor lawan alun, kadya
tapane, dening tan wisma tengsun, yen mantuka kawula mangkin, ing pundi wismaningwang, Amongraga muwus, lah jebeng sakarsanira, wus tumeka denira andon
anakingsun kaki, depun wikan paraning paningal, sampun samat wekasane, pan ananing Hyang Agung, nora esah lan sira kaki, lwir kadya wewayangan, lawan kang angilo, polahe tansah pinolah, tan pra beda eneng usikira kaki, iku saking Hyang Sukma.116Kabeh-kabeh jebeng janma iki, pan sawiji mangke jatinira, kang amurba sakabehe, purbane ana iku,
wijilneki, iku sira den awas.117Ana dene solahira kaki, sipat wau reke kawruhana, kang manjing ing dasih mangke, dok pinanjingken iku, ngeroh idhapi wiwitaneki, pinanjingen ing rasa, rarasing Hyang Agung, iku pan
saking ardi, lwir miber tanpa elar, dening sihe guru,
mukim enggene, sing tanah wus dinunung, sorengrana tan ajrih pati, satya tuhu ing lampah, awas tingalepun waspada jatining lampah, lampahepun tan kandeg ing papan tulis, nastiti tur lumampah.122Kang saweneh ana atetaki, tilar pangan turunira, den
sasoring wreksa gurda, linggih wong tatelu, satengahe wana wasa, pinggir marga ing riku gening pepanggih, aliru
Selabrangta ika neng wuri, tan atebah kelawan kang raka, ika pinaka sabate, Ragasmara andulu, pan kapincut manhireki, tuhu luwih ngakathah, pan ingsun andulu, begjane Ki Amongraga, pawestrine ayu anom
banda sedalan angrarebedi, pasthi yen dadi bandha.128Nenggih pangrungu manira iki, pepaesan reke wong lumampah, yen sarta kundhang rabine, baguse wong lumaku, yen atampa cobaning Widi, kabeh dadi nugraha, manira angrungu, dedalan saking wanudya, bencanane
mujahadat nepsune, mapan wong wadon iku, rong parkara panarineki, akeh dadi duraka, marga pawestreku, kaping kalih mring kaswargan, anging akeh laku kundur sing pawestri, nenggih pangrungungningwang.130Amongraga reke angling malih, lah nedha linggih ing mendhapa, wong tetiga samya rereh, awon inggih ing lebu, sarwi udud baguse linggih, sarwi mangke amucang, Ragasmara muwus, inggih manira nedha, Ragasmar ciptane kadya angipi, tustha ing
arane iku, aranana den amatitis, aywa na kumalamar, ing kawruh puniku, aywa na mawi warana, sira ingsun pan tunggal
amuwus, aranan mandhapa iki, dening tah teka ana, iku karsanepun, kabeh iki kabeh ika, aranana sedhah woh tembako
karsanireki, Amongraga angucap, autu ujar iku, endi tah enggone Allah, padha mangko
ingsun angrungu, Amongraga angucap ari, nyata ing sabdanira, endi tuduhepun, lah tegese gedong ratna, Ragasmara
nora beda lan mami, tunggal yen padha sukma, ananira iku, ing idhep tuha andika, ilmu kawruh manira nututi, mesem Ki Amongraga.138Ragasmara pan tinembang malih, kadya pundi karsa pakanira, ana angucap mangkene, ilmu lan kawruh iku,
lan ilmi, manira amiarsa.139Nenggih rekekang ingaran ilmi, ingkang manjing maring jiwaraga, kang endi rasa jatine,
mugi welasaning Hyang.141Basa kawruh lan punendi, manira mangke ayun wikana, ajtine punika mangke, Ragasmara amuwus, pan ing kawruh lampah sejati, tingale ika tan lwar, maring kang aluhur, wiyosing kang nama Allah, ilmu kawruh jatine nora kekalih, manira amiarsa.142Prelambine ingkang ilmu iki, kadya sekul mangke semunira, kang pinangan saanane, lawan kwruh puniku, kang duweni
resebe manah ingsung, nora kadya sarwya ambukti, rehe amuji ing Hyang, babaguse iku, sawabe kuwat angucap, Ragasmara
mangke sira angling, wus atampa idzining kang raka, dinulur ing sakarsane, moga wontena iku, kamurahan saking Hyang Widi, si kakang arsa dhahar, sanalikar rawuh, sarwane kang dhaharan, sekul pethak sumakta ulame asri, semadya aneng arsa.147Ki Amongraga wau sirangling, iya iku
dhaharan, Selabrangta adan tinembang ing laki, kinon ambukti sira.150Sampun dhahar Ni Ken Selabrangta, saya wuwuh wau tingalira, kadulur Hyang Sukma mangke, Amongraga amuwus, karsaning wong ngalapan bukti,
anauri, ing tegese tah kakang punapa, kang pardhu ika tegese, Selanbrangta amuwus, ing jatine mangke puniki, kang aran pardhu ika, langgeng jatinepun, mapan nora kena owah, kang wus teka ing jatine ika yai, manira amiarsa.156Karanepun syarengat puniki, pinugeran tan
tegesa, margane langgeng iku, ananira ayayi puniki, sampune tekeng paran, ing laku puniku, tandhane yen
pardhu iku, kadi pundi karsanereki, len ayun tunggalena, ing temah puniku, angucap Ni Selabrangti, dening apa kang sampun tumeka jati, alon Ki Amongraga.159Yen uga yayi ingkang wus jati, ing pasthine kena tunggalena, sampun telase pardhune, nora aetang pardhu, lampahepun kang sampun jati, tansah anunggal karsa, manira angrungu, tansah mangke ingayunan, ing kawruhe nora no daluwang mangsi, dening wus olih tsawab.160Dadi tan etang waktu puniki, dening waktu wus anunggal, tansah papaesan mangke, Ragasmara amuwus, ayu temen bok kakang iki, luwih saking akathah, pan dereng anemu, pawestri
ayunan, perang rame iki mangke, Selabrangta amuwus, lah ta yayi andika iki, amundur wong punapa, Amongraga muwus, semana denira aprang, mara-mara den padha mara sireki, yayi sira den awas.162Wong adagang padha ting saleri, padha mampir tumon dhukuh anyar, pan samya kagyat manahe, lanang wadon aselur,
amuwus, nenggih kakang manira manggih, karane ingarana, kanugrhan iku, jatine yen wewayangan, ing tegese kanyatahaning Hyang Widi, iku pamiarsengwang.165Selabrangta mangke takon malih, kadya pundi ing karsa andika, wonten masalah mangkene, sajrone kakung iku, tur
manira nedha.166Ing pasthine ing wong lanang iki, ing jasade ingaranan lanang, dening amurba estrine, sarta lan tandhanepun, nanging mangke maksih pawestri, dening maksih kapurba, dening erohepun, iku tah estri jasad, lir kurungan ananing jasad puniki, kakang manira ngrengwa.167Sejatine ingkang lanang iki, ananing roh mangke ingkang purba, amurba ing jasad mangke, prandening nyawa iku, ingaranan maksih pawestri, dening sira kapurba, ing estrine iku, dede satuhune lanang, satuhune kang lanang ananing widi, arah dening amurba.168Wong pawestri tah kadi punendi, ing jatine karsa pakanira, Ki Ragasmara saure, nora beda puniku, ing jatine kang wong
kakalih, suka Ki Amongraga.170Suka temen ingsun yayi, anenonton yayi yudanira, perang gedhe iki mangke, sarwi sira guyu, suka-suka sarwi ngeploki, padha wong surengrana, digbya ing laku, mara-mara bendanana, sanegara wong aprang kadi iki, mangsa ingsun manggiha.171Ragasmara gumuyu sarwi ngling, samya suka lan sarowangira, tuwin Selabrangta mangke, Ragsmara amuwus, lah ta sampun kakang puniki, punapa rinasanan, Amongraga muwus, lah yayi padha mulimbang, Ragasmara sira mangke anauri, kakang manira nedha.172Wonten mangke winama ing
Surawesthi, Sedayu ing Giri lawan Gresik, Galegang Pranaraga.173Pajang Mataram wus den jajahi, ing Tambayat lawan ing Kajoran, Kudus lawan Demak mangke, padha dumunung, ing Carebon sampun kawingking, tuwin mangke Jepara, Ampeldenta iku, pradata wus den jajah, ing tategal Betawi Banten lan Pathi,
tah ing laku, kalih sanakreki ing uni, iku samya pandhita, laksana ing laku, dinulur dening Hyang Sukma, tan kawarna
brangti, dening angrengen swara, marmane anglangut, nenggih wonten sanakira, anglelana aparab Syeh Amongraga, iku ujaringswara.176Den ulati
ing margi, katingal tejanira, Amongraga mancur, kelawan Ki Ragasmara, jatiswara kagyat sira aningali, sinenggih
anjawat tangan, ing marga parnaheriku, kelawan Ki Amongraga.02Kalih Ragasmara iki, Ki amongraga angucap, sapa sinten wewangine, Ki
tutur punika, Ki Amongraga wuwuse, sapa kang awarteng sira, Jatiswara angucap, anenggih ujaring tutur, manusa winong dening Hyang.04Syeh amongraga sirangling, ing pundi ta wismanira, muwah kang anedha kaki, Ki Jatiswara angucap,
mbek welaka, wus temu sira lan ingsun, lah ta paran karsanira.07Ki Jatiswara nauri, lamun tulus karsa tuwan, anedha sinampar mangko, wong kasihan mindha ina, nora wikan ing krama, Syeh Amongraga amuwus, arum amanis
sapa puniki, anging Hyang Kang Wisesa, polahira iku, kawula darma punapa, Jatiswara mangkya sira anauri, atut lamun mangkana.02Anging tah mangke manira iki, yen sembada lawan karsa tuwan, pasthi tan samar ing mangke, anut ujaring
ganti pamuwus, sapaguywan sira lan mami, sigra sira sumimpang, saking marga agung, sanalika wonten taman, pinggir
Jatiswara papungu, sampunira samya alinggih, wonten ing made kambang, Jatiswara muwus, saktine Ki Amongraga, Ragasmara sampun sira samya linggih, muwah Ni Selabrangta.07Jatiswara angrasa yen kari, aningali ing anane taman, tandhane yen luwih mangke,
idhep mangke, tulus ingsun balilu, Ragasmara wau tinari, yayi menawi wikan, sira ujar iku, Ki Ragasmara angucap, yen wikan menawi kakang bok
angucap, manira angrungu, nenggih mangke mangke kanugrahan, araningwang sejatine janma iki, manira amiarsa.10Jatiswara angling ing jro ati, wong puniki semune utama,
mangke, sampun kandheg sireku, awencana lan lestari iki, sampun rasa rumasa, yayi sampun ewuh, bulata bisa manira, lah ta yayi sampun sampun warana kajatin, Jatiswara angucap.12anging mangke manira puniki, lah anedha mangke pangapura,
karsanira, panjawabe wong estri kadya puniku, atut wau mangkana.13Apa karane mangke puniki, winastan wau kanugrahan, jatine
Jatiswara mangke tanya aris, kadi pundi mangke karsanira, wonten masalah mangkene, wekasing Islam iku, kadi pundi karsanireki, tegese kupur ika, kayapa puniku, angucap sajrone nala, Jatiswara yan uga
Islam mangke, tegese Islam iku, pasthi ka[ir manira manggih, tegese kapir ika, ika Islam jatine, angucap Ki Jatiswara, kadi pundi Islame mwang kapirneki, lah mangke angucapna.16Selabrangta mangke anauri, nenggih mangke Islam punika, dening wus temu jatine, iku manira ngrungu, ing kapire dene tan iling, lemut tan ana wikan, dening sih Hyang Agung, kawibuwan sihing
puniku, jenenge yen wewayangan, dadya ananing dasih puniki, mulih ing jatinira.18Ana dene enggene puniki, sapa wruha sajrone panunggal, kang tunggal dhewene, iku manira ngrungu, anging iya wikan pribadi, wikan ing dhewekira, tan kena winuwus, prandene kang sampun nyata, ing lampahe tan kandheg ing papan tulis, tan etang tatakrama.19Jatiswara anuksmeng jro ati, mandahane kae Amongraga, rabine iki sehene, luwih ing wong lumaku, ingakathah ahlul surambi, nyata lamun sampurna, amongraga iku, ingsun mider anglelana, durung manggih ing wong
mangkene, tegese nabi iku, kadi pundi karsanereki, tegese isbat ika, paran karsanepun, jawaben depun
anedha padhangena, Jatiswara anulya sira nauri, manira amiarsa.22Ingkang napi anenggih puniki, sejatine kang aneng paesan, kang isbat tunggal jatine, nora liyan puniku, ing anane kang
Jatiswara tinembang, kaya priye karsanereki, wonten kang pawarta, manira angrungu, sapa wong atuwanira, pira kehe wong atuha
kathahe, yen ingkang zhahir iku, kang istoken raga puniki, kang awal Nabi Adam, manira angrungu, ing batin Nabi Mushthagha, sampun kandheg ing kahanan ari kaki, iku jatining sukma.26Wonten ujaring semu puniki, sira ingsun anaking Cemara, pan putuning Asu mangke, iku pangrunguningwang, kabeh-kabeh anaking Anjing, mesem Ki Amongraga, Ragasmara
dening Asu belang pan tetiga, Ki Jatiswara wuwuse, atut ujar puniku, sapa tampa semune wadi, dadi wadaning
puniki, depun kena kae tampanira, yen luput sasar temahe, angel ujar puniku, nora nana ing papan tulis, iku
anedha mangke sih pawarta, wonten masalah mangkene, punapa, nyatanepun, ing anake Asu puniki, lamun nyata punapa, endi nyatanepun, angucap Ki Amongraga, dening apa yen ora nyataa iki, Jatiswara angucap.30Apa karane katon puniki, lamun nyata anaking Cemara, Amongraga tah saure, apa kang katon iku, dudu iku ananing Anjing, kewala sih kurungan, ananira iku,
angucap, kari paran yen ana sihing Hyang Widi, Jatiswara wus muksa.32Amongraga punika kinawi, angumbara aneng Madegantang, awor jaladara mangke,
kawula luwih, awor padhanging andra.33Amongraga mesem aningali, ana linggih saluhuring mega, kalawan
sampun prapta ing sapadha wong luwih, mesem Ki Jatiswara.34Jatiswara
sarowangneki, Jatiswara neng guwa, mancur tejanepun, Amongraga sampun wikan, nulya prapta ing arsa
karsaningsun, sumbalinga dadi prajurit, mengke sun dadi toya, yen uga sireku, wikan maring raganingwang, nyata luwih dudu rowange ajurit, mundur dadi samodra.PUPUH XD U R M A01Amongraga ing mangke sampun uninga, solahe den
Amongraga, wuwuh sukanireki.03Tahu ta tengsun ana ing sagara, Jitiswara mangkya ngling, kewuhan ing yuda,
genge sagunung ana, kadya kerah swaraneki, umbaknya piyak, Amongraga ningali.05Tansah mesem ing ati Ki Amongraga,
ageng sagunung mangke gengnika, karsaning Amongraga, angesat sagara, sun aduning kang toya, kelawan geni punika, geni wus mumbal, swara lwir gereh muni.07Mumbal-mumbal kang geni amangsa toya, mumbul ing luhur warih, endi ta anaa, geni amangsa toya, luwihe Ki Amongraga, datan ginanthi dhandanggendhis.PUPUH XIDHANDHANGGULA01Wonten masasyeh wau
ing Wanacandra wismane, kalintang mantanepun, wong alinggih ahlun surambi, kinepun sinaroja, sabatepun agung, amupu ing wong kasihan, bagus anom jatmika asih ing santri lumaku lawan kundhang.02Asung pangan wong kang luwe iki, asung sandhang maring wong kawudan, adana weweh lampahe, tur ambek wakca sadu, nora gingsir ing pangabakti, nora kibir ing lampah, nora nggungken ilmu, lakone tansah ing karsa, den srahaken tingale nyata yen napi, iku tuten ing lampah.03Pan Islam tansah den simpen, ing kapire sadina den sebar, den jereng nistha
karsane arep alaki, padha gumuyu suka.09Samya gumuyu sakehe santri, aningali ing sapolahira, sampun wikan ing semune, Jatiswara winuwus, sampun prapta jawining masjid, arsa atetakena, wau karsanepun, anuju ana wong medal, Ki Marebut karsane dhateng ing kali, arsa adus karamas.10Denya lumampah andhengkul iki, nora wikan yen ana
dening nora asaraba, nora wikan ing soba sela wong iki, mesem Ki Jatiswara.11Lah anedha paman sapureki, depun agung paman suka dika, pasthi
cangking ing beruk wandhahireki, arsa adus karanas.12Pan ing pundi wastane punika, kae paman manira atanya, den agung
Jatiswara mangke sira anauri, sadya wang anglelana.13Tampa wisma manira puniki, mider-mider lwir pindah wong moyang, karsa tetakena mangke, maring kang sampun luhung, yen anaa kang asih iki, mara ing awakingwang, ika karsanepun, wingi ingsun amiarsa, nanggih mangke
lah karuhuna.15Ki Marebut sigra-sigra mulih, arsa matur maring gustinira, sampun dhateng ing wismane, yen dhatengan anom apekik, gurune
nulya matur aglis, nenggih nyai andika dhatengan, ataken kiyai mangke, ing riki keng jinujug, bagus anom brangteng Hyang Widi, nyainira angucap, shabarena iku kiyai lagra anindra, Ragamana
aturi, dhaweg malebeng pura.18Sigra tumurun saking surambi, sampun kiring sira maring wisma, sampun manjing ing korine, Syeh Ragamana
amuwus, tanpa wisma manira iki, sadya marek ing tuwan Ragamana muwus, punapa tah karsa tuwan, wus apanggih kelawan manira
ing mudha iki, amupu ing wong nistha, manira angrungu, Ki Ragamana angucap, kalingane manira idhep ing ilmi, asawat yen temena.21Ki Ragamana aseng-aseng ing rabi, lan asunga mangke panginangan, den aglis mara ing akeh, rabine nulya metu, sampun kesthi wancananeki,
Hyang.23Jatiswara mangke wus atampi, wancanane Ki Syeh Ragamana, manira anedha mangke, larangan ujar iku, kang sinihin dening Hyang Widi, pilih ingkang jatinya, ing ujar puniku, manira iki duraka, aneng dunya pan dadi satruning Widi, mesem Ki Jatiswara.24Kang
amuwus, sampun wonten jebeng sireki, aywa ngangge warana, kaki anakingsun, pan sampun ana ing para, Jatiswara mangkya sira anauri, paman manira nedha.27Paman wonten tah ujar puniki, sing sapa awas maring pangeran, pan agedhe
angrungu, angucap Ki Ragamana, angur para wus wikan semune wadi, mesem Ki Jatiswara.28Ki Marebut pan ingucap malih, kang auwar maring kaumira, pan kabeh tinembang mangke, payo aja na kantun, paman sira ingundang kaki, gurunira dhayohan, ika pan wong luhung, kaume wus padha teka, tuha anom santrine wus
mungpung ana kang sampun jati, kang sampun wruh ing paran, wekasaning laku, padha sira miarsaa, malah mandar mundhaka budinireki, pah padha angadhepa.30Samandening bapa ingsun iki, maksih tuna ing pawartaningwang, pan wikan sejati mangke, santri
anauri, paman manira nedha.31Karane bapak tingkah iki, karanepun tan wikan ing paran, dening tan temen lakune, pilih ingkang wong purun, anerajang larangan
anggaru miluku mangke, karya lerleranepun, yen wus dadi leleraneki, tumrap wiji saking Hyang ilmu wastanepun, lamun
toya, ilmuning Hyang Agung, lan asangua rerasan, sampun kandheng ing sembah kelawan puji, yen ayun wruh ing paran.35Yen pinuhung syarengat puniki, ingaranan reke maksih bathal, dening tan wikan jatine, nyatane maksih kandheg tatan-tatan, pasthi gampang yen kena
lampah tah lampah sampurna, punapa mangke tegese, Ragamana amuwus, nenggih mangke manira manggih, iku mulane awas, ananing Hyang iku, sawuse teka ing coba, iya iku duraka ing Hyang sejati, manira amiarsa.39Mapan wonten kocap ing jro dalil, ingkang coba kelawan bencana, damaring wong urip mangke, iku manira ngrungu, Jatiswara mangkya nauri, nyata lamun mangkana, ing wuwus puniku, ki santri padha angucap, kadi pundi jatining warta puniki, manira yudha wikan.40Tamatepun carita puniki,
bar qabliyah subuh, ngglethak sek, ning ampun kebablasen nggih!
Kesregepen ngibadah niku mboten sae. Wonten salah satunggalipun Sahabat ingkang sregep ngibadah: saben ndalu salat (qiyamul-lail) lan rinane poso (shiyamun-nahar). Banjur,
lan kumpul bojo. Sapa wonge sing ora demen sunnahku, dudu golonganku.” Hadits niki muttafaq ‘alaih, dipun riwayataken Bukhari lan Muslim. Mekaten, ingkang sumadya mawon nggih!
aneh nemen masa pengin e sing ana sidirome tok? ya kaya kue lah pikirane bocah esde kelas loro.
2. pengin duwe kendaraan dewek. done.
ya kaya kielah , eben bisa dolan ning kanca ora mlaku terus kwkwk kesel. adoh adoh pisan goane.
Hanbok kang diagem Raja lan Ratu Min Gojong nalika simulasi pahargyan penganten ing Istana Unhyeongung
Hanbok ya iku sandhangan tradhisional Korea kang uga diarani minangka sandhangan sang angin.[1]
Garis-garis lan lekukan-lekukane kang alus yèn disawang pancen kaya angin.[1] Wong Korea asring nganggo tembung baram utawa angin kanggo nggambarake rasa bungah kayata nalika wong ketaman asmara.[1] Angin minangka pralambang kamardhikan, tanpa bobot, lan bisa mabur sakarepe dhewe.[1] Sejatine,hanbok kasusun saka jeogori (jaket) lan baji (kathok dawa).[2] Iki nuduhake kahanane Scythian Lor. Hanbok kanggo wong wadon béda karo hanbok wong lanang. Hanbok wong wadon iku kasusun saka rok lan ndhuwuran klambi kang memper karo bolero. Hanbok uga padatan diarani chimajeogori, chima tegese rok, lan jeogori tegese jaket. Dene hanbok kanggo wong lanang iku nganggo jaket cendhak lan clana dawa sing diarani baji.
Bageyan hanbok[besut | besut sumber]
Bageyan-bageyane hanbok,ya iku:[1]
Jeogori,ya iku bageyan ndhuwuring hanbok. Jeogori kanggo wong lanang lan wadon iku beda. Kanggo wong lanang ukurane luwih gedhé lan ringkes, dene kanggo wong wadon rada cekak lan ditandhani déning garis lengkung lan dekorasi kang alus.
Otgoreum,ya iku pita kang dianggo ing hanbok kanggo wanita kang malang nganti tekan rok (chima).
Chima, ya iku rok kang ana ing hanbok. Jinising chimaiku maneka werna, ana sing tunggal lan ana sing rangkep.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hanbok&oldid=1080828"	Kategori: Sandhangan KoréaRintisan mawa topik sandhangan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 3 Sèptèmber 2016.
MANEH SI ……………. SING ASALE
7. Bocah cilik blusak blusuk nang kebon
11. Wujude kaya kebo, ulese kaya kebo, lakune
13. Dicakot bongkote sing kalong pucuke
1. Sawah rong kedhok galengane mung siji
2. Mboke di elus-elus, anake di idhak-idhak
angumpulake cahya kabeh.4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun nabi Ibrahim kang ndarbeni, lakune nyegah toya sadina sadalu,
rabbul malaikatu wa ruh “.Kuwasane kinaweden dening wong lanang wadon .Pujine napas : ” Haplil palubuti ngalla yasin “.
katon.Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ” lamun arep malebu ing omahKuwasane
gede.Pujine Amperu : ” Layastakli panahum “Kuwasane kinawedan dening wong tur bagus rupane kang muji
pamiyarsaning ruh, rupane kuning, plawangane Asma’ullah, dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo, plawangane Sifatullah, dununge ing gigir, pujine ; ”
urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu, pujine ; ”
sabit, pujine ; ” Annalkaka … annalkaka “, iku sampurnaning paningal. PUJI WIJINING MANUNGSA1. Wadi iku
PUJINE ANASIRING MANUNGSA1. Asal Bumi, rupane ireng, kadadiyane wujud- kita hakikate Dzatira, iku dadining kulit daging,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 23 Maret 2016.
Wayang Semprot: Tamsil Burung Beo Ki Setyo Handono
#Brebes #Cilacap #Demak #Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Survei iku pamriksan utawa panelitèn sacara komprehensif [1].
Survei sing diayahi kanthi nganakaké panelitèn biasané diayahi kanthi nyebaraké kuesioner utawa wawancara, kanggo meruhi: sapa wong iku, apa sing dipikir, dirasa, utawa kacenderungan tindakan. Survei biasa dianakaké jroning panelitèn kuantitatif utawa kualitatif.
Jroning panelitèn kuantitatif, survei luwih minangka pitakonan katutup,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Survei&oldid=957339"	Kategori: Metodhologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.12, 27 Februari 2016.
@pitik : awakmu ngenyek opo piye? lah wong arek’e durung lulus wes ditakoni meh dadi guru opo ora …. *
Ne(p)su sing Perlu:
NALIKA sing diduweni lan diaji-aji dumadakan didhaku liyan, wis samesthine kita nesu? Nalika sing digantha-gantha lan diupakara jebul dirusak dening tangan culika, wis kudune kita nesu? Nanging ati-ati, merga yen waton nesu, bisa-bisa malah mbatalake laku.
Sabar iku perlu. Nahan hawa nepsu perlu. Nanging ora banjur ateges nesu iku ora perlu. Perlu. Wong perlu nesu, malah bisa diarani kudu bisa nesu. Coba bayangake yen ana wong lanang, mangka ngerti bojone lagi digonjak dening wong lanang liya tetep meneng wae. Sabar alesane. Mesthi bakal nuwuhake tandha pitakon, wong kaya ngono kuwi lanang tenang apa mung lanang-lanangan. Utawa, upama lanang tenan, dudu jinise wong lanang sing nduwe tanggung jawab.
”Sedumuk bathuk senyari bumi, cilik dijiwit anake, gedhe dijawat bojone, direwangi pecahing jaja wutahing ludira”. Kuwi unen-unen sing kudune dilabuhi saben wong lanang. Klebu, yen perlu kanthi nesu!
Merga apa? Merga kanthi nesu, temene dheweke lagi nuduhake tanggung jawabe. Uga kewanene. Sebab, mokal wong wani nesu yen ora nduwe kewanen.
Kewanen iku kang dadi landhesane. Kanthi kewanen, kanthi tanggung jawabe, kanthi nesune, pranyata dheweke bisa mratelakake dhiri minangka wong lanang sing ora mung ”rumangsa andarbeni”, nanging uga wani ”angrungkebi”.
Sanajan ”mung” nesu, ora angger wong wani nesu. Sing diwedeni ora merga nesune, nanging sapa sing dinesoni. Gampange, mokal wong bakal nesoni wong liya yen dheweke ora wani karo wong mau. Dene kewanen mau landhesane werna-werna. Upamane merga kekuwatane sing luwih onjo tinimbang sing dinesoni utawa pangkate sing luwih dhuwur. Saora-orane padha. Saupama pangkate luwih endhek, mesthi ana alesan liyane. Yen ora? Nekad jenenge.
Nanging nekad uga ora mesthi ateges ngawur. Merga jroning nekad, sok-sok thukul kekuwatan anyar, kekuwatan sing sadurunge ora kenyana-nyana. Ewasemono, mesthi wae ora saben nekad bakal nuwuhake kekuwatan mengkono lan asile uga bakal apik.
Nesu pancen bisa kanggo nggugah kekuwatan sing sadurunge sumimpen. Mung kanthi nesu, kekuwatan mau ngejawantah. Kuwi yen ing jagad pewayangan asring diarani triwikrama.
Ing lakon Kresna Duta, Prabu Kresna disraya Pandhawa supaya rundhingan karo Kurawa. Disekseni para dewa, Duryudana saguh mbalekake Astina sigar semangka marang Pandhawa. Nanging bareng para dewa kondur makayangan, Duryudana njabel kesaguhane. Layang prajanjen kang wis
Duryudana uga aweh sasmita supaya adhi-adhine ngrangket Kresna.
Mesthi wae Kresna nesu. Saka nesune, titisane Dewa Wisnu mau banjur triwikrama malih dadi brahala sing gedhene sagunung anakan. Kurawa bubar salang tunjang katrajang ngamuke Buta Balasrewu sing ora liya malihane Kresna nalika triwikrama mau.
Ora mung Kresna. Prabu Arjunasasrabau uga bisa triwikrama nalika rumangsa dianggep sepele dening Sumantri. Dene Dasamuka, nalika klimaks anggone nesu, uga ngetokake penampilane sing nggegirisi: rai sepuluh utawa sirah sepuluh metu bareng saka awake. Bebarengan karo kuwi, kekuwatan sing ngedab-edabi uga metu.
Triwikrama, yen mirid saka tetembungane, ateges nyawijekake jagad telu manunggal dadi siji utawa telung pecak wis kuwawa nggulung jagade manungsa, jagade denawa, lan jagade dewa. Kanthi mangkono, ateges kekuwatan sing ana dadi matikel-tikel.
Nesu, kanthi triwikrama, pranyata fungsional. Fungsional kanggo nuduhake kekuwatan lan kawibawane. Kanthi mengkono, mungsuh bakal dadi mengkeret kewanene.
Yen ing jagading pewayangan nesu bisa diwujudake kanthi triwikrama, ing jagad kasunyatan, nesu bisa diwujudake kanthi maneka warna. Ana sing nesu kanthi ngamuk, nanging ora kurang uga sing nesu kanthi meneng. Nalika nesu
wenangi Walanda sing ngrampas aksese para blandhong manfaatake alas pejaten lan asile, Samin Surontika milih: meneng, meneb, mantheng, mijeni. Kuwi sing nganti seprene dadi gegebengane sedulur sikep.
Tumrap sing nduwe kekuwatan, bisa wae nesu kanthi ngamuk. Nanging kanggone sing ringkih utawa bakal kalah yen ngamuk, sok-sok mutung dadi pilihan. Iki uga mujudake ekspresine wong nesu, luwih-luwih sing dhasare nduwe watek cegok aten.
Yen ngamuk lan mutung akibate bisa asipat negatif, mesthi wae yen ngono ora kabeh nesu iku perlu merga ora apik. Apik kuwi bisa ditaker, ora mung saka niyate, ora mung saka lakune, nanging uga saka akibat sing ditimbulake. Telu-telune kudu bareng dadi takeran.
Upamane, nesu marang wong sing pancen ora bisa dinesone, ya kanggo apa maneh? Luwih becik energi sing kanggo nesu disalurake kanggo tumindak liyane sing luwih nduwe manfaat.
Ana maneh sing luwih perlu digatekake. Prayoga ora ngadhepi wong nesu kanthi nesu. Ibarate lenga karo geni, ketemu mesthi dadi mak bel. Yen wong nesu ketemu karo wong nesu, mokal karampungane dadi luwih apik.
Semono uga, ora gampang kepancing nepsu iku luwih utama tinimbang nesu. Jalaran saben nesu kerep-kerepe banjur dadi kurang waspada, yen orang malah dadi lali. Mula marang kang nesu, lumrah dikandhani supaya eling.
Merga kebranang ing nepsu, Arya Penangsang ora bisa ngendhaleni dhiri, satemah dadi lali manawa dheweke wis diwanti-wanti Sunan Kudus supaya ora nglungguhi dhampar sing wis dirajah. Semono uga nalika didhawuhi pasa patang puluh dina, ing pungkasane dina tetep wae kepancing nepsu lan nesune.
Klimakse nalika Adipati Jipang iku kudu perang tandhing lumawan Danang Sutawijaya ing tepining Bengawan Sore. Merga kebrongot saka nesune, dheweke lali manawa ora entuk nglangkahi kali gedhe iku. Akhire, merga lali, Arya Jipang nemahi pati mungsuh karo bocah sing manut petung ora ana apa-apane iku.
Nesu pancen perlu, nanging sisip sembire ana kurang begjane bisa mbilaeni. Nesu pancen perlu, kuwi yen bener niyate, yen pener pangreksane, lan apik uga akibate. Yen ora, mung gawe cabare laku, kayadene cabar-wigare para satriya nalika tapa merga ora kuwawa meper hardaning nepsu lan nesu. Sebab, nesu yen ora kepeneran, bisa-bisa malah gawe gedhe lan gumedhene sing dinesoni. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
“Semar punika saking basa “samar”, mapan pranyoto Kyai Lurah Semar
punika wujudira samar. Yen den wastani jalu wandanira kadi wanita. Yen
sinebat estri, dadapuranira teka pria. Pramila katah ingkang klentu
mastani. Yen ta wonten ingkang hatanya menggahing sasipatanira hirung
sunti mrakateni, mripat mrembes mrakateni, lan sak panunggalnipun
LAGU DAERAH DARI JAWA TENGAH, YOGYAKARTA
Pencipta Lagu asli Suwe Ora Jamu adalah : R.C. Hardjosubroto
Kasampurnan urip muksa ing awang awang, nggelar jagad urip kang sejatine urip,
wong manca padha gandrung karo basa lan budaya Jawa lan apa tumon wong Jawa padha lali Jawane, sing dipikir malah budayane wong sabrang, sing isine mung akal-akalan. Apa wong Jawa kuwi wus lali marang
kacamatan ing Kabupatèn Bekasi {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:Cibitung, {{{jeneng dati2}}}| ]] Cibitung iku kacamatan ing kabupatèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cibitung,_Bekasi&oldid=1050330"	Kategori: Kabupatèn BekasiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanNorsk bokmålBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 22 Maret 2016.
Środa Śląska (Jerman Neumarkt in Schlesien) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 8.765 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Środa_Śląska&oldid=1090408"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.54, 14 Sèptèmber 2016.
mastoni under gesang gagrag anyar Leave a Comment Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu, lan sok ugi dereng wonten krenteg gumregah badhe andadosi sababipun nandang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandang.
Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipunajak mikir punapa sababipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka rekasaning laku, rungsit gawating gesang ing ngalam donya punika. Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sabab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sabab ingkang saged nguwoh miraos. Ing ngandhap punika minangka tuladhanipun, sumangga dipunlajengaken anggenipun nyemak.
Kamajengan ing Amerika kasil andadosaken cingaking tiyang ‘Ameriki’. Tiyang sajagad ugi sami kagawokan nyawang kawontenan ing rika. Pantes manawi Amerika lajeng kapiji dados sekaring jagad, amila kathah pawongan ingkang lajeng sami ngangsu kaweruh mriku, kalebet kula piyambak mataun-taun nyantrik ing rika, ngantos gabagen gudhigen korengen caplaken.
Kaweruh olah praja [politik], kaweruh olah kaprajuritan [militer], bebakulan [bisnis], tetanen [agrikultur], yeyasan [arsitektur], manawi tuking kaweruh punika wau saking Amerika temahan badhe kaanggep sarwa linangkung saestu, dening sawatawis tiyang. Lampahing “kamajengan” [mawi tandha petik] mliginipun ing babagan olah cara [teknologi] pancen rikat sanget bebasan nginanga durung abang, idu durung asat, jleg sampun dumugi pucuk.
Dalah tetiyang ingkang sami kagawokan nyawang kamajengan saking wewengkon sabrang kilen punika, lagu lagehanipun inggih lajeng ketularan nyengkok ndara tuwan landa, latah niru-niru njur dadi kemlanda. Inggih punika cara-caranipun anggenipun gesang, tedha lan sandhang panganggonipun, tuwin tandang tanduk lan sesrawunganipun, anggenipun yasa gegriya, anggenipun anggulawenthah pun putra-putri momonganipun, ngantos dumugi lampahing raos pangraosipun, sami latah aniru-niru cengkok Amerika. Kamangka tiyang wau gesangipun lan pasrawunganipun ing padintenan inggih kaliyan bangsanipun piyambak, sesangkutaning kaperluwan, betahipun gegriya, bau sukunipun, sandhang tedha, lsp. inggih kaliyan bangsanipun piyambak. Atur kula punika namung mundhut umumipun, boten gebyah uyah. Manawi kedah dipunurut mbaka setunggal mangke nyeratipun tambah nggreweli boten karuwan juntrungipun.
Bangsa ingkang dados awak-awaking kamajengan, punika inggih boten aeng manawi lajeng katuwuhan manah hambedhedheg, rumaos ing sajagad ngalela dhewe. Kabeta saking raos marem wau, tundhonipun gampil sanget angglewang dhateng watak gumunggung. Mangsuli bab kamajengan ing Amerika, sareng sampun pentog, lha kok jebul malah dharedhah, tansah pancabakah kaliyan sok sintena ingkang boten nuruti kekajenganipun. Punika wewatekanipun ingkang saged kasawang saking njawi. Hewadene ingkang kapirsanan saking lebeting praja ngamrik rika, inggih punika gesehipun kawontenan, ingkang sewau bangsa Amerika rumaos bombong manahipun lan remen ngetingal-ngetingalaken watak sarwa-sarwi jumawa katandhingaken bangsa asanes, sapunika malik mak grembyang.
Sayektosipun, bangsa Amerika manahipun ingkang kala rumiyin seneng gumbira, sapunika santun dados kebak raos melang-melang lan was-was lan boten saged tilem sakeca. Raos bombong sampun ewah dados raos miris, ngrumaosi gesangipun boten tentrem, tansah ngandhut ketir-ketir. Dene ingkang tansah dipunsumelangaken inggih bangsa asanesipun, tanggi-teparonipun, para ingkang kaanggep mengsah bebuyutanipun, malah ugi kalebet dhateng para mitranipun piyambak. Upaminipun, sawanci-wanci saged kauncalaken medal saking pandamelan, sawanci-wanci saged kemawon klilipen pelurune wong edan nyasar, punapa dene serangan teroris, lsp.
Juntrungipun dados bangsa ingkang linglung kaduwung, lajeng damel tingkah polah ingkang sarwa-sarwi aeng saperlu narik kawigatosanipun asanes saperlu kangge anglelipur sakiting borok tatu ing badhanipun piyambak. Undhuh-undhuhanipun, dhedheran politik luar negerinipun piyambak samangke sampun dipunraosaken rakyatipun, malah kapara ambaleber mangetan sami keduman paitipun. Punika sumukipun saking ganda kringetipun Paman Sam, nanging madunipun kita inggih sami kecipratan, malah sak semut irenge pisan. Lho kirang punapa malih?
Sarehning Amerika waunipun tansah dados sesawangan, kamangka sapunika tetela boten gunggungaken, dipunluhuraken dados polisi donya pranyata boten saged nyepeng tetanggelan kawilujenganing ngagesang ing bawana agung, dening jagad tansah genjot, bumi gonjang-ganjing langit kelap-kelap negara cilik megap-megap, dhampar palenggahaning para ngasta pusaraning praja dados moyag-mayig, amila lajeng damel mlengaking jagad.
Yen makaten kedah enggal madosi wonten pundi kalentunipun. Sebab mokal upami boten kalentu, teka ngundhuh woh ingkang pait. Purbawasesa boten nate cidra, boten saged dipunsulayani. Sumangga sapunika dipuntlusur saking wewaton punika. Mangke manawi sampun kacepeng, lajeng kadadosaken ancer-ancering ikhtiyar. Mumpung kita dereng kebablasen, sumangga dipunpenggalih malih.
Bangsa Wetanan punika waunipun inggih sampun nate ngraosaken dados bangsa ingkang minulya lan luhur, wasana mlorot-mlorot sarunge ngantos kesrimpet ambruk. Sapunika badhe tangi, gumregah tata-tata badhe murugi ingkang saweg dados sawangan [Kilenan]. Jebul ingkang badhe dipunpurugi wau pranyata kemprus.
Negari kita piyambak inggih saweg mentas ambruk, sasampunipun sumerab lelampahan wau, lajeng kedah kemutan dhateng lelampahanipun piyambak jaman rumiyin. Punapa ingkang andadosaken Singasari rambute sak untune padha gondronge kana
zwakken zullen omkomen’, ingkang tegesipun sing kuat bakal menang, sing ringkih bakal kleleb.
Kita sami percados unen-unen ingkang ungelipun sinten ingkang andhedher sae, temtu badhe ngundhuh sae, lan kosokwangsulipun. Sampun ngantos kita rumaos kecer anggenipun nyinau bab ingkang katingal sepele punika. Gondhelaning kapitayan batin ingkang ginayuh sarana ngulir luhuring bebuden Jawi piyambak kados sampun boten kopen. Dumugi samangke kita teksih grayah-grayah, tumrap kabudayan teksih ketingal sleyar-sleyor, teksih tolah-toleh mangiwa manengen remen niru-niru. Bebrayanipun tiyang Jawi dereng ketingal maton, dereng ketingal jangkep. Kita dereng wani nggadhahi kekencengan lan dereng nggadhahi tekad ingkang madhep manteb anggenipun nyengkud nengenaken basa lan sastra Jawi. Temtunipun sok sintena kemawon ngertos, kados pundi tiyang kok boten purun ngopeni jiwanipun piyambak, punika kados pundi? Manawi kita saged tansah enget dhateng jati dhiri kita piyambak, punika tamtu boten gampil dipunpaeka dening asanes.
Menggah andharan kula ing inggil punika wau boten pisan-pisan badhe nisihi kalebdanipun para ingkang sampun sami pana dhateng nglemu olah kaprajan, nanging namung mligi awujud sumbangan sapala, kenginga kangge ngregengaken bebrayan Jawi. Sokur bage sewu manawi wonten ingkang kagungan penggalih, bilih pasumbang punika mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana. Wondene leres-kalentunipun pamanggih kula, saestu namung nyumanggakaken dhateng ingkang sami kepareng
pengobatan alternatif. "Rumiyin kula kerep sowan mriki ngeteraken jamu kangge Rm. Harjoyo. Nanging rumiyin Domus Pacis menika sepi sanget" (
Download Ahange Jadid Babak Mafi-Tanham Nazar
Download Ahange Jadid Babak Mafi ,
Moved: [Wayang]Raden Antasena
Moved: [Wayang] Raden Hanantareja / Antareja
Moved: [Wayang] Kresna: Tokoh Diplomat Titisan Dewa Wisnu
diakuisisi Yahoo! kanthi nilai $1,1 miliar. Karp tetep njabat minangka CEO perusahaan.
Lair lan gedhé ing New York City, Karp miwiti kariere minangka pegawé magang ing perusahaan animasi Frederator Studios duweke Fred Seibert. Karp banjur nyambut gawé ing forum
diluncurake ing bulan Februari 2007 kanthi jeneng Tumblr. Per 19 Mei 2013, Tumblr duweni luwih saka 108
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=David_Karp&oldid=1080975"	Kategori: Pages with template loopsKelahiran 1986Orang hidupKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Simple EnglishSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 3 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trones,_Verdal&oldid=875656"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.40, 17 Novèmber 2013.
Situs Warisan Donya UNESCO iku arupa situs-situs spesifik (kayadéné alas, gunung, tlaga, segara wedhi, monumèn, bangunan, komplèks, utawa kutha) kang wis dinominasèkaké lan disarujuki kanggo dilebokaké jroning daftar kang direksa
jabatan tinamtu.[1] Tujuan program ya iku gawé katalog, milih, lan ngreksa situs-situs warisan budaya kang kawentar (pinunjul) utawa warisan alam kang wigati minangka warisan kanggo kamanungsan. Kanthi kondisi tartamtu, situs-situs kang wis kadaftar bisa olèh dana saka "Dana Warisan Donya". Program iki diadegagaké bareng karo anané Konvènsi bab pangreksan budaya donya lan warisan alam, kang disahké déning Konferènsi Umum UNESCO ing 16 November 1972. Wiwit iku, 184 (
idhentifikasi kang béda siji lan sijiné; nanging usulan anyar sering klebu situskang wis mlebu sadurungé, banjur didaftar minangka bagéan panjelasan kang luwih gedhé. Akibaté, sistem penomeran nganti luwih saka 1200, senajan luwih sethithik ana ing daftar kang sabeneré.
sidané diprithili secuil mbaka secuil lan ditata manèh, dipindhah menyang papan kang luwih dhuwur. Béya kanggo proyèk mau udakara US $80 yuta, watara $40 yuta saka béya mau dikumpulaké saka 50 nagara. Bab iku dianggep suksès, lan dadi conto kanggo kampanye proyèk-proyèk liya ya iku ing antarané panylametan Venesia lan lagunané, ing Italia, reruntuh Mohenjo-daro ing Pakistan, lan Candhi Borobodur ing Indonésia). UNESCO banjur
iki disebut Daftar Tentatif, lan wigati sebab sawijining nagara ora bisa ngajokaké usulan tumrap situs kang ora ana ing daftar. Sabanjuré, bisa dipilih situs saka daftar iki kang dilebokaké jroning file nominasi. Pusat Warisan Donya bakal mènèhi advis lan mbiyantu nyepakaké file iki, kang sabisa-bisané kudu komprehènsif.
rékomendhasi marang Komité Warisan Donya. Komité iki rapat setaun pisan kanggo nemtokaké pilihan endi usulan kang bisa mlebu Daftar Warisan Donya, lan kadhangkala
Nganti pungkasan taun 2004, ana enenm kritéria kanggo warisan budaya lan papat kritéria kanggo warisan alam. Ing taun 2005, kritéria iki diowahi dadi
"makili sawijining purwarupa utawa masterpiece kréasi manungsa genius";
II. "nuduhaké hubungan (interchange) kang wigati ing pangajining manungsa (human values), jroning mangsa tinamtu utawa jroning tlatah budaya donya, ing pembangunan babagan arsitèktur utawa tèknologi, seni
VII. "ngandhut fénoména alam kang istiméwa (superlative) utawa tlatah kanthi kaéndahan alam kang
ékosistem pasisir lan segara, komunitas tanduran lan kéwan ";
X. "ngandhut habitat alami kang paling wigati lan pinunjul kanggo konsèrvasi (ing panggonan iku) kaanékaragaman biologi, klebu
Sawetara iki ana 851 situs warisan donya duunung ing 142 nagara anggota. Saka cacah iki mau, 660 ing antarané arupa situs budaya, 166 situs alam lan 25 situs campuran. Klasifikasi
uga mènèhi tekanan marang bab administratif tinimbang hubungan geografis. Mula, Pulo Gough, dumunung ing Atlantik Kidul, didadèkaké mlebu zona Éropah & Amérika Lor awit nagara Inggris kang ngusulaké tlatah mau.
ngrundhingaké cara-cara nggulawentah situs warisan donya kang ana, lan nampa usul nominasi saka nagara kang ngajokaké. Rapat
pidhah-pindhah ing kutha-kutha ing saidhenging donya. Kajaba kang dianakaké ing Paris (Prancis), dunungé kantor
Jawa bisa mardhika, wong Jawa akeh kang padha nglirwakake piwulang luhur tinggalaning para leluhur trah tumerah cikal bakale wong Jawa. Aja dadi wujud golong gilig nalikane dionggreh-onggreh dening liyan. Dadya golong gilig wus dadi ciri wancine wong Jawa, manunggaling kawula lan Gusti, Gusti lan kawula. Menawa wus padha manunggake, lagi katon jumbuhe pamore kawula Gusti, yekti Jawa dadi bangsa mardhikoa lahir lan batine.
sa’yektosipun panjenengan meniko tiyang pundi nggih? kulo kepingin sharing kangge nggolek ngilmu ingkang
garwa = sigaraning nyawa (belahan jiwa)
Girimulyo. "Iki lho lur kok do ra mikerke keslametanne dewe-dewe yo lur?
Jo meneh sik neng duwur kui mbok-mbok ngeri le ngematke wes dalane menggak
nothing berkata:	September 21, 2008 pukul 4:38 pm	wehh, manteb desaine..
sampeyan iso pinter kaya ngene iki, mangane opo??
biso ditarikaken sing ring sakjeroning Gandrung, umpamane ana dayoh
nyalami penonton lan lungguh pareke penonton. Ring kono
nyang gandrung, iki kang diarani Tuku Gending.
di paju ambi wong papat, gentenan pasangan siji-siji sampek wong papat mau uleh kebagian njuget pasangan ambi
dinggo njaluk sepuro nyang kang nduwe gawe lan
Sambang Menyang Goa Maria Lourdes Puh Sarang
Ing Kediri ana papan ziarah kang akeh pangunjunge, yaiku Guwa Maria Lourdes Ing Desa Pub Sarang, Kecamatan Semen , Kabupaten Kediri. Papane ana ing sisih kulone kutha Kediri. Pengunjung saka luar kota sing ngersakake mrana, yen wis Tekan prapatan alun-alun kota Kediri banjur ngulon, jurusan terminal bus "Tamanan", utawa jurusan menyang Kecamatan Semen. Tekan terminal, nuli ngulon watara 5 kilometer. Bisa nurut petunjuk menyang lokasi kang dipasang ing saben protelon utawa prapatan nganti tekan lokasi. Sawetara petunjuk digawe saka blabak kanthi tulisan "Menuju Gua Maria Lourdes", "Menuju Gereja Puh Sarang/Sasana Hening St Catharina." Puh Sarang kang njalari kondhang wiwitane mung papan ziarah, yaiku anane "Gereja Antik" Ian "Unik." Reng lan usuk empyake gereja digawe saka lonjoran kawat waja. Genthenge digawe kanthi wujud khusus. Bangunane gedhung akeh digawe saka watu wutuh (dudu bata). Ing njero gereja ana relief-relief saka watu kang nggambarake utawa nglambangake bab para penulis Injil. Gereja Katholik Pub Sarang kang unik lan endah kuwi madheg taun 1936, minangka
tanggal 18 Mei 1999 gereja Puh Sarang diwiwiti renovasi ang kaping papat. Banjur ing tanggal 26 Desember 1999 diresmekake dening Mgr. J. Hadiwikarta, Pr Uskup ing Keuskupan Surabaya. Daya tarik ziarah Puh Sarang dadi komplit, kanthi dibangun Guwa lan Patung Maria Lourdes. Ana telu patung Bunda Maria kang unik lan khas ing papan ziarah kono. Sepisan ana ing Guwa Maria, sisih kiwa Gereja Pub Sarang, biyen tau Hang dicolong uwong lan dibuwang, ning ing tembene bisa diternokake maneh. Kapindho ing Guwa Maria cedhak "Gedhung Serba Guna", lan katelu Patung Bunda Maria kang paling gedhe lan paling anyar, mapan ing Guwa Maria Lourdes. Sawijining "ciri khas" saka ziarah katholik yaitu prosesi "jalan salib." Yaiku prosesi ndedonga ing sawijining papan, nuli mlaku tumuju papan liyane kang ing saben papan utawa panggonan (stasi) papan nuduhake gegambaran, swasana utawa lelakon nalika
nganti wungune. Papan utawa stasi adate arupa gambar, relief utawa patung. Ing papan ziarah Puh Sarang ana telung lokasi kanggo dalan salib. Sepisan ing komplek Gereja Antik St. Maria Pub Sarang. Kapindho ana ing sakiwa tengene lapangan cedhak pelataran parkir. Ing jalan salib loro-lorone mau ana gambar "stasi" (perhentian) arupa rilief saka watu kang endah. Jalan Salib kang katelu katon luwih istimewa, awit stasi kanggo renungan kawangun patung-patung gedhe, saukurane manungsa, malah ana kang kepara luwih. Areale luwih jembar, dalane luwih amba Ian dawn, sarta papane ana ing perbukitan endah, kaya-kaya nggambarake lelampahan ing Bukit Golgota kang sanyatane (nalika Yesus Kristus nandhang sangsara).
digunakake kanggo ndedonga "doa rosario" (sembahyang rosario). Kanggone pengunjung utama peziarah sing dudu umat kristiani, bisa mbantu nambah kawruh utama wawasan kristiani. Ing njero pondok kono ana gambar-gambar kisahc Yesus Kristus utama Nabi Isa kang direngga lampu (disinari cahaya). Tegese yen kepengin gambar-gambar ing kono katon luwih jelas lan kontras bisa nggunakake lampu (penyinaran) supaya luwih apik lan endah. Ana telung pondok
Gembira ", nggambarake "Peristiwa Sedih" Ian katelu nggambarake "Peristiwa Mulia."
Papan ziarah Puh Sarang dadi kondhang lan saya akeh pengujunge (luar biasa) uga merga anane Guwa Maria Lourdes, minangka "replika"
kerep dilantarake nganggo basa Jawa. Pepujian diiringi nganggo gamelan Jawa kang "nges " lan "nyamleng." Manggon ing "joglo antik lan altar antik", saben "Malem Jumat Legi" ora kurang saka 5000 pengunjung melu ndeleng utama melu sajroning prosesi tirakatan. Ing dina-dina biasa ngepasi ora dianggo Misa, joglo antik kang ora ana cagake tengah Nn
uga kanggo pengajian lan tahlilan. Dhek dina Minggu, 26 Desember 1999 ing Guwa Maria Lourdes iku dirayake Misa Pembukaan Yubileum Agung Tahun 2000 dening Uskup Surabaya, Mgr. J. Hadiwikarta lan penandatanganan prarasti peresmian dening Bapak H. Suparyadi, Bupati Kediri (wektu iku). Kang ora kalah endahe maneh ing sisih tengen Guwa Maria, ana papan "Sumber Air" kang bisa mili sacara otomatis Ian bisa langsung diombe (air sehat).
nanging yen dilakoni kanthi senenging ati, bakal nyehatake jasmani lan rohani. Pengunjunge pancen ora mligi umat kristiani bae. Kejaba dadi papan ziarah, Puh Sarang pancen wis klebu sawijining obyek wisata ing Kediri. Pengunjung era mung saka tlatah Jawa Timur utawa tanah Jawa wae, uga minangka
kanthi bakulan sawernaning panganan, asesoris utawa oleh-oleh.
Sambang menyang ziarah Puh Sarang kang asal perigunjunge saka maneka warna suku, ras Ian agama, rinasa kabeh dadi siji (umate Gusti) tanpa ana tujuan doktrinisasi. Kanthi ziarah menyang papan "kebersamaan" karo umat sing nganut agama liya bisa dirasakake yen minangka "putra bangsa " dadi sawijining wadhah minangka wong pracaya marang "Gustine." Kanthi tembung liya, ing kana cinipta rasa tentrem Ian tulusing ati. Saora-orane ing kana saben uwong bakal ngembangake "tresna lan katentreman."
Ziarah menyang Puh Sarang bisa nulung wong akeh antuk "penjelasan" lan "pemahaman" karohanian, tanpa ngliwati "Pekabaran Injil" utawa paseksen kang muluk-muluk. Ing kana wong bisa paham bab nilai-nilai kekristenan. Saora-orane kekristenan bisa dikenal dening umat kang nganut agama liyane. Mangkono uga umat kristiani uga kudu luwih nyadhari
Kahanan ing ziarah Puh Sarang bisa mujudake (njawab) pangajabe Seminar Ian Lokakarya
Indonesia (KASI), nalika tanggal 16 - 19 Nopember 2000 ing Hotel Victory, Batu, Malang Ian ing Pesantren Al-Hikam, Malang, kanthi tema:
nuwun kawruhipun yayi, mugi tumancep ing manah !
Balas	bdautika	April 13, 2007 pukul 12:27 am	wah inggih kakang prabu, kulo inggih matur nuwun kaliyan kawruh panjenengan wonten bikinblogger ingkang Moooyy puniko. Langsung to the point gampang dicerna. Suwun – suwun
Perkara gunung njebluk/kedadeyan alam aja digothak-gathuke karo kedadeyan liyane, kayata anane budayane manungsa, jagad gedhe lan jagad cilik kabeh wis ditata dening Gusti Kang Murba Jagad, kabeh wis ana lakune dhewe-dhewe, ora ana gayutane sing jenenge pariyan nagari, njebluk ya tetep njebluk wong wis wektune, padha wae wong nalikane weteng lara wancine kudu bebuwang ya bebuwang, dadi ora ana
Ing. Albeto Bacchini Ing. Paolo Parimbelli Ing. Sandro Gnocchi Ing. Carlo Viganò Ing. Cristoforo Guadagni Ing. Barbara Ratti Carrara Ing. Flavio
asapunika. Pamuputipun barange punika sami malih mawali ka langite. 11Duk punika ugi wenten anak sareng tetiga, inggih punika utusan saking kota Kaisarea, rauh ring genah tiange madunungan. 12Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa masabda
doh para tiang mrasidayang nyadelin Ida Sang Hyang Widi Wasa!" 18Sasampune parasemetone punika miragi indike punika, ipun pada suka rena, tumuli ngluihang Ida Sang Hyang Widi Wasa, sapuniki: "Dadosipun Ida Sang Hyang Widi Wasa taler
Wenten sane ngantos rauh ring wewengkon Penisia, Pulo Siprus miwah kota Antiokia, nanging Orti Rahayune
mungguing jaga wenten sayah ageng nempuh jagate makasami. (Indike punika sawiakti kasidan duk panyeneng Sang Nata Ratu
kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gustingaturan kundure, mring negari mentarum, jeng sinuwun sanget rudatin,tinilar panembahan, praja harahuru, dhawuh putra padukendra,sakathahing lepat samar miwah lahir, putra nuwun aksama.Wantos-wantos gusti jeng putra ji, ulun kinen andherek sarenga,menawi boten kadherek sarenga, menawi boten kadherek, sanisdhayapinugut, cagak kopyah kawula gusti, dhuh gusti kuwelasa, ingkawulanipun,
Suksma, sirik yen tinolaka.kathah kathah aturnya putra di, manohara amrih liliya, ing penggalihsang wirage, jeng pangeran asma wuwus, lah ta uwis menenga kalih, ing reh aja dinawa, temah murung laku, ywa ngucap kang ora ora, luput apa sinuwun dhumateng kami, mandraweng
gawe linakyan.becik ngasoa sireku kalih, yen wis aso lah nuli baliyo, matura maring sang rajeng, manira nyuwun bendu, durung bias seba wak mami, iya tapi rang bara, sawetawis taun, pinareng bias sewaka, ora beda ing kana kene pan sami, kagungane Sri Nata.PUPUH II SINOMangabehi wirayuda, lan ngabehi wirasari, …… (seratan kabusak/ical) ……kaungkungkulan sabda,
ing pandulu, gusti angapuntena, rila sarira ginitik, langkung awon ingkang ngabdi tiyang karang.semangke sampun pratela, jeng paduka gusti mami, mangsa purun linggih jajar, rineksaha boten wani, yen mengkaten kang ngabdi, ing karang katiban ndaru,
hyang Suksma, lalakone wong ngaurip, sira sak putu mami, kadang mitra wong tuwaku, …… (seratan kabusak/ical) ……, terusna kaya kang nguwis, ngaraha …… (seratan kabusak/ical) …… dunya.padha asal saking adam, payo kene mrak lan mami, gumrumung matur anembah, gusti nuwun nuwun amrih, ya ta jalma sawiji, prenagati wastanipun, matur apundirangan, dhuh mongsa inggiha gusti, kula ingkang angawisi tiyang kathah.upami wonten puruna, mendonong jajari gusti, kawula kang amelathas, tertamtu titiyang baring, dhasar tiyang ing ngriki, kathah boten sumrap ngurus, awit rumiyin mila, sampun kawula sanjangi, yen paduka trah Kusuma witaredya.nanging sami
wuri, jaka tuwa bedhigul punuk trajumas.si biyang ngameki prang, adol tuwa adol bangkit, wong karang kabeh dicacad, tesmak bathok tan wruh gusti, mung dheweke pribadi, mangerti weruh ing ngurus, kapan nggone wewarah, kiprenasa jege urip,
mindha wong cilik, rehning samengko wis weruh, jeng
ing kangjeng Sri Narapati, kaya uga maringi, panarima mring ngawakmu, umyang matur kikila, sandika temtu
supadi jeng pangran lilih, kersaha anuruti, kundur dhumateng mentarum, ananging jeng pangeran, ing tyas lir
angur nungku aneng ngriki, ngabehi wirasari, wirayuda tan mamatur, gusti inggih kawula,
angandika agraning ri tistheng praja.gusti sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten dangu, rengka nagri mentaram, ningali oyaging jalmi, amyang datan eca nadhah eca nendra.angling
akathah tiyang babekti, angyaksaken dalem sawetawis gora.rinenggo ing dutya boga, anging jeng pangeran maksih, karemtiti kariya lat,
manggih nulya lineksanan.yasa dhukuh tuwin pecal, lami dados rengked keksi, kathah lumiring tarukah, tan kirang
ratri sowan marang desa karang.ubayanireng wardaya, menawi ing tembe lalis, nuwun kinubur ywa tebah, lawan pasareyan gusti, data tita ginupit, jeng pangeran tedhakipun, kang winarna sajuga, jalu tistheng lundhong,
pangabektinya wisuda, mring kyai bekel langkung jrih, angluri linestari, kadya mring kang rama wau, kuneng genti winarna,
nglugas raga among tani, nulya utusan dasih, kapedhak kalih lumaku, ngaturi ingkang paman, kundur mring nagri mentawis, kang ing ngagya kapedhak ran udakara.surakarti kalihira, sarta pinaringan esthi,
nulya ngerigaken kuli, akarya pepathok kekah, sinung wis makaduk inggil, rampung esthi winantil, tan kapinten panganipun, wong wong desa kagawokan, aselur sami ningali, ingkang caket tebih warta winartanan.serati karya pacakan, sarupane wong
memacit, merem melek nglegeweh liyangan bantal.kapedhak kalih lumampah, sowan mring karang wus prapti, pinanggihan ing jeng pangran, Bumidirja neng pendhapi, sugata sawetawis, pinapantes traping
paduka jeng Sunan, paduka dipun aturi, kundur dhateng mentawis, langkung satistis sinuwun, lan ngaturi
masalah ing benjing, naming kita nuwun pangestu Narendra.kangnek tyas lalih caraka, puguh pangran Bumidirja, pasthi
mongsa wus lilih, …… (seratan kabusak/ical) …… kapedhak andherekena.serati nulya budhalan, wangsul mring nagri mentawis, kapedhak
jeng Susunan arda klana.rumaos tiwas ing kirtya, menggah panjenengan aji, binudi budi tan dadya,
kendel pinerih meneb wardaya.kocapa kalih kapedhak, udangkara surakarti, anjepeh ngarsa jeng pangran, setya ndherek
sampune nadyan dhusun, kathah dhusun kapedhak, de tilas mantilan esthi, amyanging wong katlah dhukuh kepathokan.wau ta kang
caritanya, kundur ing rahmatullahi, cinarekan desa lundhong ing ngastana.nora cinungkub sumarma, duk jumeneng wus wewaling,
tan kirang niskaranipun, wit panjurunging kathah, nging kaetang bangsa alit, ing bangsaning kapriyayen sampun sirna.
dupi wus, rembag saeka praya, ing pened ngangge kekelir, pangrat buta murih ywa
nagri mentawis, tarsiwah etanging taun, sang pangeran kajoran, putra mantunya pribadi, Trunajaya sutane demang malaya.yeka pinangka bebuka, kinen ambedhah mentawis, anging cinekak kewala, mung
mentawis, kang pralena madyaning prang, Trunajaya jayeng jurit, sampan kedhiri bali, mekasar prajuritipun, pan wus karsaning suksma, bedhah keratin mentawis,
ranipun, waos ingkang satunggal, kyai palered nami, putra katri nembah budhal saha bala.pangran Dipati taruna, taksih andherek sudarmi, rawuh
kumpeni, ing eyang tuwan gurnadur, jendral ing Batawiyah, mangun prang ngrebat negari, mengsah
ingkang nenem somah sampun, ranya iwiranana, wismeng jrakah kang pangarsi, nunten jalu ran
pangulate tan kirang bukti, rukun ing tyas tar seling, amung putra kang waruju, jalu jaka tumala, pun
sami, buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan sapiturutnya pisan,
Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira kadunung, kaharjan singgih astama.jer lagi winayar dening, Allah kang murba misesa, mung ywa lali panrimane, ening tyas
luluhur, tan kenane idoa.dupeh ngong nora ngalami, duk jaman semana iya, pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan.wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha
trekadhang neng ngandhap pisang.miwah emper kandhang sapi, tanapi emper gedhogan, gumlinting saestha
sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa.datan ta ki jaka sangkrib,
kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena.kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados
kungkum ing warih,bakda kungkum nulya minggah, tapa kur munggeng pinggire, ngantak antak
tilase nora ketara, pra galba soteng jiwa, ki jaka mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat.
ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan.amur ta lunga angaji, ngaji angajap akerat, kadonyan pira
jenenging bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang cinarya,
kali sruni sinabrangan, wong ngadus tinakenan, sanak pundi
Surawijaya andheku, ing latar ngandhap tritikan.cingak keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha.
dereng kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang.ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa, nuwun
wecana kyai guru, anak ngong Surawijaya.praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan.ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula.nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga.tansah
tumameng pesantren, napa malih ing ngupaya, ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat.mupakate tiyang santri, prelu pinurih ngupaya, ngilmu kang dadi wajibe, nanging
sabar ring kapti, barang reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira.anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut kersane kyai guru, gya sinung pondhok pribadya.
wekas, kasep pengarep arepe, umatur Surawijaya, kula sampun miyarsa, kala sampeyan mumuruk,
ing pesantrenan, margine talabul ngilmu, lan malih sampun kacetha.salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah.nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan,
ngibarat.pundi kang den ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik asilipun, paitan ngupaya boga.lire kadi kula niki, tinub sakathahing jalma, awit sangking
wong tan kewedan, gampil praptaning boga, napa jengandika ayun, madeg dadi kapruitan.Surawijaya mangsuli, pan inggih kula tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
dadi jalaran.nanging kangelan sayekti, wong ngurip urip darajat, lara lapa pitukune, sanadyan lara lapaa, yen tumpang
conggah badane, karya miranti darajat, murih away kapiran, wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan.aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten
pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya.mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat, criyosipun
luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan.wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga,
aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya.niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit tingal tiningalan, rasa risi karasa, sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya.saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra.sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun
ngibarat.milane sun ngibarati, jatining makripatullah, tan kena kawruh ambelok, sangking ing netra kapala, amung sangking
wus amawas.jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya.pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan.yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung
maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara.wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa, pambekane setan wutuh, karem sasar ambelasar.anapon ran ati mati, wong kapir ingkang
ati tawajuh nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa
catinatrap sarasa, yen mengkana uripa ingong, iku sanyatane Allah, lah iya urip kita, anane dumunung
rinengkuh, jejer wong kejaba riyah.yen datan ngrasa duweni, niku jejer kadariyah, lamon parengan rengkuhe, dumadya wong
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos.nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong tinarik, kuneng ingkang winiraos.wau
kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo.nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong.tapa ngluwat dak delenge alanganggur,
dandan pacule cinangking, lendhang lendhang kesah ngidul, ngingsor wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon.kang
inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon.sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
alon.Nalagati sanalika sakitipun, waras lan saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados.mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon.nuwun pirsa sampeyan sinten jujuluk, nauri kula tyang miskin, Surawijaya nganingsun, ambelayar tanpa panti, ngupaya marganing layon.ngasih asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo.sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon.amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang
kawlasan dika maring ngong.moga Allah paring wales tyas kang tuhu, karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara
yatneng tresna nalagati, ngungut sanget ing gumatos.nekuk ngidul anjog kisik samudra gung, setya dereng
wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon.langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi
kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring,
tulang dadi jrangkong.nanging mungguh manungsakang ingsi ngelmu, ngelmu makripatullahi, dhasar nistuda tawajuh, binusanan tarak brangti, tarbukeng tyas
ing purba sejati, Surawijaya trang, titika sabilik bilik, tarbuka ning matyastama.kuneng ingkang lagya ngeningken pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya.ing pasisir
katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta.lajeng ngetan kang badhe ing ngaben
ing kutho pinuju lagya.tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda
werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina.marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho.pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan.wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing mitra wangsanya, jeng pangeran gya nimbali, Honggayuda
sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha.ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa.tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi sabda jeng gusti, jeng pangran gya budhal ngetan.Honggayuda wangsul mring kutho wismeki,
uwis, ambwah disa sadesa.amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran.mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan.pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna.amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram kapegat.jeng
mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata.ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas.datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran puger sudibya.jenengipun sae
lir kadi pinetik, Surawijayenggal, yatna ring sawiji wiji, panaul pan wus luwar.ngungun astanira anggegem
indonesiaLayar kaca stepmomnonton suicide squad layar kaca 21layar kaca 21
akeh pawong kang dadi bebanten ing madyaning warsa 2011
sing padha gentur anggone nindakake teteki nyedhak nyang sing gawe urip
kraton manungggal adeging gula klapa, adeging jawa
basa lan ganda sarwa manis sayektine amung lamis
anak-anak jajlanak memba dadi titiyang agung lan suci
jajil methakil kekudhung kuwali den waspada sami
endi lor endi kidul ger-ger mencaka pager
yen wus jumeneng ing sajroning hana, kang dumadi tanpa kinardi
anake wetenge ajeg kuru, sing tuwek ajeg kurugan daging
mbrengeng nggenthileng anggendanu lidhah thathit pating klewer
ananing ratu lan pandhita amung nekseni, dudu kang dadi jejering pepesthen
kajeng ibu dewi sri kulo nyuwun berkahi panjenengan
kangmase lapar angin….minun kopi mumpung panas ..mari kangmas Bocah lawu..spesial kopi rong ember kangge
meneh gak kangmase laper angin..iseh. Tulong njaluk di bungkus no loro meneh ayam me….nggo mangan neng omah
ngger kabare@cah lawu sugeng dalu@akar dewa salim kenal@abang pitung.@mbah gentar mlm minggu sesuk sibuk ora aku pengin soan marang jenengan
bergantian antara Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogowilogo. Di tengah gendhing, Sri Sultan
Abu Anifah, aliyasé El Hakim, (lair ing Padangpanjang, 6 Januari 1906 lan pati ing Jakarta, 4 Januari 1980) ya iku dhokter, pulitisi, juru roman, lan juru nulis sandiwara asal Indonésia.[1][2]
Wiyata lan profési[besut | besut sumber]
Abu Hanifah iku lulusan Indische Art (Pamulangan Dhokter Indhia-Walanda) taun 1932.[1] Dhèwèké banjur mlebu pamulangan dhokter luhur ing taun 1962.[1] Uga ing taun iku, dhèwèké nampa jejuluk akadhemik dhoktor honoris causa saka Akademi Belle Artes Brazil.[1] Abu Hanifah banjur ndhokter ana ing RSUP Jakarta nalika taun 1964.[1] Dhèwèké uga tau mbukak praktik dhokter ana ing Sukabumi lan tau ndhokter ing wewengkon Rimbu.[1]
Nasionalisme[besut | besut sumber]
Ing mangsa jajahan Jepang, Abu Hanifah tau dadi lelurah Barisan Hizbullah.[1] Sanadyan dhèwèké lelurah pakumpulan sing idhéologiné Islam, dhèwèké tau mèlu nglawani wadyabala Jepang sing ngrusak gréja, sing nlantari dhèwèké éntuk nugraha Bintang Pangaji saka Paus Yohanes XXIII.[1] Lelakon iki asring minangka ciri menawa Abu Hanifah iku kepara nasionalis. Ing taun 1928, Abu Hanifah dadi salah siji taruna sing mèlu Konggres Mudha Indonésia.[3]
Abu Hanifah miwiti jagad pulitik Indonésia sarana mlebu Parté Masyumi, salah siji parté gedhé Indonésia kala iku.[3] Ing Masyumi, dhèwèké tepung Mohammad Natsir, Mohammad Roem, lan Anwar Cokroaminoto.[3] Abu Hanifah uga mlebu Badan Keamanan Rakyat.[3] Ing Dhésèmber 1959, dhèwèké dadi anggota Panitia Persiapan Nasional.[1] Nalika taun 1950, ing Kabinet RIS Abu Hanifah kadhapuk Mantri Pawiyatan, Pamulangan, lan Kabudayan.[1] Abu Hanifah uga tau dadi déwan pamituduh tumrap Muhammad Hatta.[4] Rikala semana, dhèwèké uga dadi wakil lelurah caraka Indonésia ing KMB.[4]
Abu Hanifah nalika nom duwé kekarepan mrakarsani tonil utawa sandiwara Indonésia.[2] Bareng Usmar Ismail lan Rosihan Anwar, dhèwèké gawé pakumpulan amatir sandiwara kanthi jeneng Maya.[2] Ing jaman Jepang, sandiwara babagan sastra Indonésia tembé maju-majuné lan akèh mratélakaké bab pangudi ing kamardikan.
Nasionalismené dadi jalaran sawenèh tulisané airah-irahan mangkono. Naskah sandiwara Taufan di Atas Asia mratélakaké menawa dhasar-dhasar Islam patut didadèkaké dhasaraning kauripan nasional saperlu ngrangkul
Indonésia Raja minangka rédhaktur.[3] Pengalamané ndhokter ing Rimbu dadi latar wuri panulising roman Dokter Rimbu.[1] Saliyané iku, dhèwèké uga tau nulis naskah sandiwara sing gegayutan karo lakon dhokter, ya iku Intelek Istimewa.[1]
Abu Hanifah uga nyerat buku bab filsafat asesirah Rintisan Filsafat.[1]
Tegesing tembung-tembung[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k l m n Dendy Sugono, ed. (2003). Ensiklopedia Sastra Indonésia Modern.
artikel pilihanSastrawan IndonésiaPanulis IndonésiaTokoh pulitik Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 6 Sèptèmber 2016.
Kecamatan: Melaya | Mendoyo | Pekutatan | Negara | Jembrana
BaliKabupatèn JembranaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 14 Maret 2016.
wonten ingkang tilem njawi mriki.""O, nggih sampun. Namung ngengetaken mawon.""Injih. Matur suwun nggih, Pak.
pinter dewe, kumalungkung, arogan kekuasaan, apa deweke pingin dadi penguasa tunggal, kaya jaman orde baru biyen?, iki perguruan tinggi lho Patih, panggonane wong
cecak karo baya, kabeh wis ora jamane maneh ana diktator sing ,kuasa, adigang, adigung adiguna. Piye Pancatnyana, kowe didhapuk apa karo Boma? ” Tanya Prabu Kresna saat bertemu dengan Patih Pancatnyana ”Kula pembantu raja (PR) ingkang kaping sekawan Prabu” ”Oh kowe dadi PERAWAN ta?, terus apa karepmu ngowah-owahi paugeran mau?” ”Senat menika namung ngriwuk-ngriwuki rencana pemerintahan Prabu Bomanarakasura , kemawon Prabu?” ”Naaa, ya iki contone raja sing crobo!!, cupet nalare, kumawasa, paranoid, ora ngrumangsani yen pakartine mau bakal ndrawasi, mbilaheni, mbebayani tumrap kaluhuran Universitas Trajutrisna, weee layak ta sak iki kampus iku ndak rasakne kaya usrek wae, jebul bendaramu wis pingin nggawe aturan dewe ta, pingin kondang ngasorake undang-undang negara,... wis ngene wae omongno bendaramu kon madeg dewe
cubluk lan rakus, luwih becik oncat wae” imbuh Prabu Kresna geram”Nanging BPH kan sampun nyengkuyung ta Prabu?””Piye ???, kowe ki kok goblok temen ta Patih, pimpinan perguruan
lha wong BPH sak iki mung dadi Badan Pelana Harian, mung dadi tunggangane penguasa, malah ana sing njilma dadi Bos
ora ana critane yen dewan mau nduweni wewenang sing ngasorake Senat, kecuali yen kowe sak kanaca rowang nggawe undang-undang dewe, kuwi ya embuh” tegas Prabu Kresna
”Nggih ngeten mawon Prabu, tiyang niku mboten wonten sing sempurna, mesthi teng pundi mawon kathah salah lan luputipun, lan kula mireng-mirengne njenengan niku namung ngonceki kelemahanipun Prabu Bomanarakasura, mbok sekali-kali panjenengan niku ngilo piyambak” ”Heh Pancatnyana!!, iki kritik kanggo pemimpin, iki nggo kepentingan umat, kepentingan kawula cilik, aja mbok kira iki mung nggo pejabat, oh luput tumrapingsun, elinga nalika Umar dadi kalifah, ”yen aku salah tulung ilingna karo pedangku iki”, lha kok iki ana wong sing ora oleh dikritik ???, dikritik wae ora gelem ngowahi, apa maneh yen ora dikritik????”, Prabu Kresna geram
isih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh ilapi, nuli damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab.
Wejangan ke-3 Kahananing Dat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati. Nasehat
Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga Semarang Slawi.
uapik tenan... mbok aku diajari le nggawe piye... ning gratis lho, ora mbayar... aku ra nduwe dhuwit je....sameer
Kenging menapa wonten tata adat jawi, moten pisah kaliyan sajen. Kados dene tiyang kagungan damel mantu, damel Griya, badhe methik pantun (wiwit), wayangan, grebegan, memule tiyang tilar doya, lan sanes-sanesipun
Lajeng punapa kersanipun punapa lan werdinipun napa?
Manut ingkang kula tampi, saking para pini sepuh; bilih SAJEN, satunggaling srana kagem nyenyuwun wonten ngarsaning Pangeran. Nanging awit kabekta saking kapitadosanipun tiyang Jawi kaliyan ingkang ngreksa utawi tengga papan mriku, utawi kang mbaureksa papan mriku.
Pancen yen ngemuti gesang kula sedaya sejatosipun pancen wonten sesambetanipun antawisipun Kula, lan Alam sarta Allah. Tumusipun tiyang lajeng pados reka-reka utawi srana ingkang dipun wujudaken utawi dipun sebat SAJEN punika.
Mila gotheking tiyang kathah sajen satunggaling srana sesambetan kaliyan dzat Pangeran ingkang boten kasat netra. Dene tembungipun sanes kangge srana nyuwun tulung dumateng ingkang ngreksa papan mriku murih sami purun tumut rerencang, lan boten ngganggu damel.
Kenging punapa sajen-sajen punika kadamel maneka warni?
Saking pemanggih kula amargi tiyang dereng ngertos punapa ingkang dados keremanan ingkang dipun sajeni utawi njagi papan wau. Mila lajeng jangekepipun “tindhihipun” utawi “wajib” wujudipun arta, mila lajeng wonten kang sesaji tembungipun “ Yen ana kurange tukua ana pasar gedhe”
Mila saking punika SAJEN-SAJEN kadamel wonten sambetipun kaliyan kabetahan, Conto tiyang kagungan kersa mantu: wonten Sajen Tarub, sajen Siraman penganten, lan kados upacara adat sanesipun kados ingkang kula aturken ngajeng
Sambet kaliyan ingkang kula aturaken kados-kados sajen-sajen ingkang maneka warni, temtu mengku werdi. Lajeng punapa werdinipun sumangga samangke sami dipun padosi lan dipun onceki, werdinipun
1) Tumpeng Robyong: tumpeng ingkang rinengga: gudhangan, conto kancang panjang, wortel, kobis, So, bayem, bumbunipun anyep-anyepan, ugi lawuh kados; tempe goreng, ayam goring, iwak asin, pucuk ing tumpeng dipun sunduki sada tigan ayam kulitan, trasi, brambang, lan lombok abrit, Punika dipun racik wonten cething saking bambu, anggenipun nata acak-acakan. Margi saking anggenipun nata acak-acakan utawi boten kanten-kantenan, katingal pating besasik. Mengku werdinipun : satunggaling pemut bilih ing tembe gesang kula panjenengan boten waspada, badhe ketaman sak warnining reribet, kados pepindhan kurdaning gunung ingkang ngedalaken latu lan lahar ingkang lajeng damel sakiwa tenganipun mosak-masik, amargi katrajang lahar, Mila panataning gudangan lan lawuh boten kanten-kantenan, dene pucuk wonten trasi, lambing lendhut, tigan, lambang sela-sela, nanging yen tiang pinter pranyata punika dados wiji, bakalan ingkang mupangati, awit saged dados srana damel bangun lan sapiturutipun, Lombok abrit lambang latu yen gunung kurda tentu ngedalaken latu Nanging yen dipun pratitisaken gesang kula kedah murup. Liripun sampun ngantos kados reca tanpa ginua.
2).Tumpeng Gundhul: wujud polos pethak, dene lawuhipun goring-gorengan: peyek teri, peyek gereh ( iwak asin: pethek), peyek kancang peyek tholo.
Dene werdinipun: satunggaling lambang kagem pemut dumadinipun tiyang lahir ingkang polos, lugu, prasaja, inggih bab raos, lahir lan batin, ugi manah utawi pikiran tasih suci / sae.
3). Tumpeng Pungkur; ujudipun kados tumpeng rombyong, nanging dipun palih, dene panatanipun sami ungkur-ungkuran. Umumipun kagem sajen memule para-para ingkang sampun suwargi
4). Tumpeng Megono : lawuhipun wonten 7 warni, inggih punika: kangkung, kacang gleyong, mbayung, kobis, wortel, boncis, lan thokolan.
5). Tumpeng panca warna, lan taksih kathah malih sebatan tumpeng wao
2. Ketan Kolak, lan apem. Ingkang sampun nate sami kula rembag. Wonten kolak kencana, kadamel saking pisang emas
3. Dhaharan Asrep-asrepan. klebet sekul, gudhangan sak bumbunipun , sambel gepeng (dele pethak dipun deplok lan gereh pethek), endhog godhog,
1) Sega Gurih utawi sega Wuduk, lawuhipun: sambel pecel, sambel pencok, timun, kemangi, krecek, ketan kolak
2) Sega Liwet, lawuhipun srundeng
3) Sega kebuli : uwos dipun masak kanthi bumbu gule, dipun paringi endhog godhog ingkang dipun goreng,.brambang utuh digoreng, lan jerohan ayam
4). Sega kuning:, lawuhipun endhog dadar, bregedel, abon, kacang goring, dhele cemeng
5) Sega Golong: sekul kadamel bunder, cacah 2
6) Sega Golong Lulut: sekul kadamel bunder nginggil dipun sukani utawi dipun tutup endhog dadar
5.Sanggan: ujudipun wonten: Pisang raja setangkep, dipun rengga lawe wenang (dipun ubengaken ing pisang wau),
kesimpar, pisang raja, raja pulut, makanan tradisional, empluk dipun isi uwos lan tigan, jlupak kagem dilah.
7.Bucalan: kadamel wonten ancak; isinipun; irisan jenurk pecel, rujak, tumpeng alit-alit warni abrit, pethak, ijem, jene, cemeng, endhog
Mekaten antawisipun sajen-sajen ingkang kula ngertosi, pramila kula sumanggakaken
8.Sekar Sritaman ( Mlathi, kenanga lan mawar )
9.urip-urip ( ayam jagoan ) V.SAJEN NGERIK MANTEN Sami sajen Siraman,
1. sega gurih komplit lawuhipun: sambel pecel. Sambel pecok, krecek lan lalaban
kalairake kanthi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang padha. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone memitran siji lan sijine kanthi jiwo sumadulur. • Pranyatan umum ngenani hak-hak asasi manungsa :
Geguritan Imam Khotib utomo: Ajur	Posted by Kumpulan Fiksi on 15/06/2013 in Geguritan	AJUR
Daktulis kanggo kanca-kancaku ing Jurusan (PBD)
Ajur”, ajur”, ajur saduluran iki merga rungonku rungonmu
Omongku omongmu ora padha karo apa sing ana ing atiku atimu
Ora eling apa sing diajarne agamaku agamamu
Ora eling apa sing diajarne ibuku ibumu
Ora eling apa sing diajarna guruku gurumu
Ora eling, nglali apa dilali-lali???
Kapingin nduwe anak kang sae lair lan batine
Memanggil Kanjeng Ratu Kiduldoa memanggil kanjeng ratu kidulIcefilms.info GlobolisterDiterbitkan pada
'Akeh janji ora ditetepi, akeh wong nglanggar sumpahe dewe. Akeh menungso mung ngutamakke duwit, lali kemenungsan, lali kebecikan, lali sanak, lali
'Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin. Luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu
'Mbesuk yen ana kereta mlaku tanpa jaran, tanah Jawa kalungan wesi, prahu mlaku ing duwur awang-awang.
mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Mbah Petruk bakal angop ngetokake sumub panas, ora katon lahare lan wedhus gembele, katone aman nanging sejatine ora,………….sabda pameling tumrap para kawula kang padha ngayahi jejibahan ing Gunung Merapi. Aja nganti kelenan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Panglima Wiratamtama Ki Tumenggung Prabayudha, Ki Patih Mandaraka, Kanjeng Pangeran Purbaya dan Kanjeng Panembahan Hanyakrawati.
Istana iki dadi omahe Kuluawrga Tokugawa-Owari suwene kurang luwih 17 turunan. Istana Nagoya kalebu telu istana kang paling apik ing Jepang kang dibangun déning Kato Kiyomasa lan Tōdō Takatora. Istana kang kalebu telu mau ya iku Istana Osaka dan Istana Kumamoto.[2] Ing dhuwure menara utama ana iwak loro (shachi) kang sirahe harimau saka emas murnbi. Awit saka iku, Istana Nagoya dikenal minangka Istana Sachi Emas, utawa istana emas. Iwak shachi saka emas uga dadi pralambange kutha Nagoya.[2]
Nagoya-jō?) kang panggone ana ing komplek Istana Nagoya sing saiki, pase ing Ninomaru. Laladan Istana Nagoya kang biyèn tau dadi nduwéne klan Oda lan klan Imagawa.
Istana Nagoya biyèn iku omah kanggo wong kang ngdekake istana.[3] Ing sajarah kecathet, wong kang ngedekake istana iku Shiba Takatsune ing Kiyosu kulon Nagoya ing abad 14 pungkasan.[3] Banjur benteng iki dioyok déning Oda Nobunaga.[3] Kuluwarga Imagawa mbanguin istana iki wiwit taun 1525 (Imagawa Ujichika). Benteng iki uga tau dikuwasai déning kulawarga oda, ya iku Oda Nobuhide, kang nguwasani benteng iki ing taun 1532 saka Imagawa Ujitoyo.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 4 Sèptèmber 2016.
ibumu wes kawengku deneng aku, sulyo mani sulyo madi aranmu manjalmo……iles tan katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo sakliyane du….rupo gede cilik gawanen rene, ojo moleh yen durung oleh koyo. sarana bunga 7 rupa
Synth-ing Nº5.m4a 113.05 MBFeb 26, 17pauguiPaulo SantosSynth-ing Nº5
KAMPUS Jeng Sunan Kalijaga ngling Amdehar ing pangawikan Den waspada ing mangkene Sampun nganggo kumalamat Den awas ing pangeran ... 32 ~ 2014
ngisi acara koyo ngene wae. hayo mbiyen neng indonesia kan sampeyan fasilitator
Wong Lanang Saru12. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget13. X-Men 3 (Belum dirilis) – Aming14. Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah15.
Jadi luk 25 artinya manunggaling kawulo gusti, dhat
serat nitisastra	Posted by mastoni under sastra jawi Leave a Comment NITISASTRA
candhana mahanani anyêsing ati, ngluwihi anyêsing sorote rêmbulan. Manawa gandaning candhana iku di tikêlake loro, isih kalah karo anyêsing pagandikane pandhita kang pindha tirtamarêta. Gêni iku panas, ngluwihi panasing srêngenge. Yen panasing gêni iku ditikêlake loro, isih kongkulan panasing gunême wong
Prajurit kang unggul ing yuda, uripe ngalami mukti wibawa. Prajurit kang kasambut
ora mati, uripe diremehake dening bêbrayan agung, utawa ditawan lan disiya-siya dening mungsuh.
agenging panuwun awit sampun paring margi kagem download PCMAV nipun….wilujeng radi enjang (jam 2 pagi)…Berkah Dalem….
Balas	Elly Sugiarta	Mei 23, 2008
Iki tandhaning jumedhule trahing linuwih padha timbul anggennya nggenturake tapa, anekseni adeging Nungso Jawa kang dadi kalpikaning jagad, reroncen malti sinebar ing akasa, angambar arum ing
Bumerang dadi salah siji novel remaja sing nggunakake basa Jawa ngoko. Novel kasebut nyritakake kahanan kanoman sing pengin luru jati dhiri lan tumindak kanoman Jawa sing mlebu sajroning kahanan kasutresnan. Ing novel kasebut ngetokake sakabehing cara mamerake tokoh sing digunakake. Pangripta pancen prigel ngrantam cerita, alur, lan latar. Dadi, novel remaja nyritakake crita sing ngandhut telung tataran, yaiku tokoh lan penokohan, alur, lan latar. Masalah paneliten iki yaiku kepriye gambaran crita sejati (tokoh lan penokohan, alur, lan latar) sing mapan ing sajroning Novel Remaja Bumerang. Angkah saka paneliten iki yaiku menehi gambaran bab crita sejati sing mapan ing novel kasebut. Teori sing digunakake ing paneliten iki yaiku teori Nurgiyantoro sing ngrembuk telung cengkorongan, yaiku tokoh lan penokohan, alur, lan uga latar sing bisa madeg dhewe lan minangka struktur factual crita. Pendekatan sing digunakake yaiku pendekatan objektif. Adhedhasar asil paneliten, lakon sing karantam ing Novel Remaja Bumerang ana sewelas lakon. Sekabehe duweni ciri lan dhapukan sing beda-beda. Lakon dibedakake dadi loro, yaiku tokoh utama lan tokoh bawahan. Tokoh utama ing novel kasebut yaiku Galuh lan Galung. Galuh duweni praupan ayu, lenjeh, matrealistis, isinan, teguh, kalem, duweni tekad, gelanan, ora nrima, emosi, lan lugu. Galung yaiku lakon lanang sing duweni sipat playboy, merga sipat mau dadekake akeh wanita sing kelaran, salah sijine yaiku Emy. Emy tau depresi kerana dipedhot Galung. Bocah lanang iki uga duweni sipat romantis, sujanan, pangerten, welas asih, emosional, ngamukan, brahen, panggodha, seneng ngrayu, lan gampang grogi. Tokoh bawahan aneng novel kasebut yaiku Konyil, Rudy, Wisnu, Ny. Mira, Resti, Ambarwati, Ratna, Tante Umy, lan Han. Wolung lakon mau amung minangka tokoh pelengkap ing sajroning cerita, merga tokoh mau jejer lakone mung sedhela. Alur sing digunakake sajroning paneliten iki yaiku alur campuran. Isa diarane alur campuran amarga sebab-akibat sing dicritakake ing pacelathon saben bageyan nyritakake kedadeyan seteruse, nanging ing tengah crita ngelingake lelagon biyen, saengga dadekake rerembaganing paneliten iki. Latar sing duweni sipat manjila yaiku latar tempat, latar waktu, lan latar sosial. Latar tempat ngetokake kamar, ruwang tamu, omah, Malioboro Yogykarta minangka pusat tetukon, lan Parang Tritis. Latar waktu sing diketokake yaiku dina minggu sing nyritakake kedadeyan ing kutha Yogya sing sepi. Wayah esuk ana kedadeyan selingkuh lan nggambarake lakuning transportasi becak lan vesva jaman biyen. Latar sosial ing novel kasebut yaiku beda-bedakake tataran mlarat lan sugih lan panganggoning unggah-ungguh basa karma sing digunakake ing pamicara. Novel Remaja Bumerang bisa dadi bahan nggladhi remaja ngenani sopan santuh, unggah-ungguh, lan tata karma. Saliyane iku, paneliten iki
Lengser Panganan	Nuwun, Kula nuwun.
Sih tentrem rahayu krana peparing Gusti Ingkang Maha Wilasa, ingkang ambabar gumelaring kabagas kwarasan saha kawilujengan mugi tansah tumedhak-tumanduk kajiwa kasarira ing jiwangga panjenengan dalah kula waradina sagung kulawarga.
Katur wonten ngarsanipun sesepuh, pinisepuh saha aji sepuh ingkang panaring pamawas saha lebda ing pitutur, ingkang satuhu kinabekten. Para pangemban pangembating praja manggalaning negari ingkang satuhu
kiblating panembah ingkang pantes tinulad saha tinuladha dening para umat. Sagung para rawuh kakung sumawana putrid ingking pantes nampi sagunging pakurmatan.
Tadhan deduka, dene kula sampun kumawani jejer wonten ngarsa panjenengan kanthi hanilaraning tata krami tuwin subasita, inggih kadereng anggen kula nuhoni pamundhutipun Bapak……………………sakulawarga minangka pambiwara laksitaning pahargyan………………….ing rising dalu punika. Ananging sakderengipun kula ngaturakaen puji syukur sahadhap pepada dalem Gusti Ingkang Maha Agung, mugi lampahing adicara punika awit purna, madya ngantos wasana tansah pinarenganwidada nir ing sambekala. Ugi mboten kesupen kula ngaturaken wilujeng rawuh.
Sagung para adi lenggah ingkang satuhu luhuring budi, parandene urut reroncening adicara ingkang sampun rinantam rinakit dening kadang panitia nun inggih.
Anggka setunggal mijilipun pinanganten putrid saking panti busana (mayang arum) kakanthi manjinging sasana rinengga.
Dene angka kalih praptanipun sang abagus pinanganten kakung manjuing ing madyaning sasana pawiwahan.
kalajengaken tumapaking adicara panggih (temon ) jangkep nut satataning adat jawi angemba gagrak Surakarta ( Ngayogyakarta) hadiningrat. Dhawah adicara ingkang sekawan.
Adicara ingkang angka gangsal rawuhipun kadang besan Bp……..sekalian garwa kalejangaken pangabekten dhawah adicara ingkang angka enem.
Paradene ingkang angka pitu atus pambagya harja saking pamengku gati, kalajengaken dhahar kembul bujana sesarengan.
Minangka panutuping adicara peparingipun pudyastawa saking para tamu dhumateng pinanganten kekalih kanthi ajejawat asta.
Mekaten menggah urut reroncening adicara ingkang badhe lumados ing ngarsa panjenengan sadaya, sumangga panjenengan kula dherekaken lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih sinambi ngrantu laksitaning adicara, sru panyuwun kula panjenengan kersa hanjenengi, hangestreni minggahipun paring panjurung pandongo ngantos pari purnaning pahargyan punika.
Kula pribadi nyuwun tambahing pangestu mugi anggen kula ngayahi jejibahan saged lumampah kanthi gangsar lancer, mboten wonten pambeng tasunggal punapa. Nuwun.
wingi diwenehke tanpo syarat,taun iki kok enek sarate bmaleke tapi kok njur ora ono syarate mbaleke.jane kwi mau ontran-ontrane wong bkm po aturane sing ora nggenah.nek
dewe gen iso golek keuntungan sing akeh nek wong sing ra
kabeh,bojoku kui ra tau gelem ngrungoke ,pa maning ngalah lan luwih aso,maklum baru setahun nikah ( esih do podo enom ),kangge mas mbel,matur nuwun tulisan-tulisanmu apik tenan, moga akeh wong MLM sing maca
nggo tuku beras sesuk esuk sing dodolan rokok ayu dodolan rokok sing mbecak ayu pada mangkat mbecak ngger wis
lintang Says:	September 24, 2011 at 19:15 huufttt….kriting mripatku….moco 2 artikel nganti sak wulan….
wis,saiki podho tobat….ojo melu melu dadi tukang tipu…
Sugeng enjang mbak, kados pundi kabaripun.
Syair Gus Dur	Posted on 21/04/2012	by Moh. Mudzakkir74 Munajat Gus Dur
gelem nda.. nda.. lha marahi mumet, duwit? halah duwit sakitik karo okeh podo æ, jenenge wong khan gak iso puas..
btw, tapi nek panjenengan pancen lagi butuh duwit
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.07, 9 Maret 2013.
Ibu, menawi mboten kawratan, nyuwun wekdal 5 menit kemawon, mbok bilih Gendon putro kula saged ngraosaken remah-remah, lan saged waras malih, Gendon sampun 8 tahun sakit mboten saged menopo-menopo. Nyuwun donga, mugi-mugi Gusti paring welas asih, supados Gendon saged saras
Gimbal[sunting] Banyumas * Sroto Sokaraja * Gethuk goreng * Tempe mendoan * Lanting * Sate Ambal * Jenang Jaket * Nopya * Mino[sunting] Slawi * Tahu Pletok[sunting]
Dadu panthi sadhus, Kabir panthi sadhus, Ram snehi panthi sadhus.8.
Karst utawi istilah aslinipun krst saking Basa Yugoslavia ingkang dados nama satunggaling kawasan ing winatesan antawisipun Yugoslavia lan Italia Utara, sekitar kutha Trieste. Istilah karst punika lajeng dipunagem kanggé nyebut sadaya kawasan watu gamping ingkang nglampahi proses pelarutan. Saged ugi kaginakaken kanggé fenomena pelarutan watu sanèsipun kadosta Gypsum lan watu sarem [1]. Pangertosan sanès karst inggih punika bentukan bentang alam wonten ing watuan karbonat ingkang khas arupi bukit, lembah, dolima ( cekungan ), lan gua [2].
Karst punika kabentuk saking proses alam ingkang dipunwastani proses karstifikasi. Kawasan karst punika kawasan watuan karbonat ingkang nedahaken morfologi karst. Karst lan kawasan karst kabentuk lan dipunpengaruhi déning proses pelarutan ingkang dipunpengaruhi ugi déning toya. Proses pelarutan punika langkung cepet awit saking CO2 utawi karbondioksida ingkang wonten ing atmosfer bagéyan nginggil permukaan lemah ugi ingkang wonten ing sangandhaping permukaan lemah. Toya jawah ingkang kagungan réaksi kaliyan Karbondioksida ndamel asam karbonat lan asipat reaktif dhumateng kalsium saéngga kabentuk kalsium karbonat utawi watu gamping [2].
Manfaat Ekosistem Karst[besut | besut sumber]
Papan kanggé nyimpen toya ingkang kanthi bertahap saged dipunsaluraken dhateng papan sanès.
Habitat ingkang trep kagem fauna ingkang mapan wonten ing gua-gua karst kadosta kelelawar utawi lawa ingkang fungsinipun kanggé panyerbuk, panyebar wiji lan kangge ngendalikaken ama sarta penyakit ingkang asalipun saking serangga.
Habitat manuk walet ingkang mapan wonten ing gua-gua karst lan ngasilaken sarang walet ingkang ngandhut nilai ékonomi, sarta saged ngendalikaken populasi serangga ingkang dados ama lan nyebaraken penyakit.
Kawasan karst punika kagungan pemandangan ingkang éndah minangka lokasi tujuan pariwisata.
Wonten pérangan kawasan karst ingkang ngandhut nilai pusaka budaya lan papan bersejarah.
Kawasan karst punika kathah bahan galian tambang saéngga kagungan potensi dados kawasan pertambangan [2].
Ciri-ciri karst[besut | besut sumber]
Wonten endapan sedimen lempung kanthi warna abang saking asiling pelapukan watu gamping.
Permukaan ingkang kabikak katingal kasar, kathah bolonganipun, lan lancip.
^ [1], (id) Karst (dipun-akses tanggal 29 Desember 2012).
^ a b c [2], (id) Karst (dipun-akses tanggal 29 Desember 2012).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.26, 6 Maret 2016.
Subositi ananging dereng angsal pangertosan ingkang memuaskan, menopo saged maringi bantuan njih bapak.. sejarah gending Subositi meniko pripun, asreng kagem ginaaken wonten acara menopo, lan sanesipun pangertosan tentang
Iwan Martua Dongan Simatupang (lair ing Sibolga, 18 Januari 1928 – pati ing Djakarta, 4 Agustus 1970 ing yuswa 42 taun) ya iku salah sijining novèlis Indonesia. panjenengané sekolah ing HBS Medan, terus nglanjutaké sekolah kedhokteran (NIAS) ing Soerabaja ananging ora rampung. Sabanjuré sekolah antropologi lan filsafat ing Leiden lan Paris. Tulisan-tulisané diémot ing majalah Siasat lan Mimbar Indonesia wiwit taun 1952 [1].
Novelé sing terkenal Merahnya Merah (1968) éntuk hadiah
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 7 Januari 2017.
Kamaboko?) ya iku jenengan kanggo maneka warna panganan olahan saka iwak kang dialusake, dicithak ing ndhuwur kayu, lan dikukus nganti mateng. Irisan kamaboko bisa langsung dipangan utawa dianggo gegenep lan hiasan panganan mawa duduh kayata ramèn, soba, utawa udon.
Adonan diselehake ing ndhuwur tugelan kayu kang wujude pesagi papat lan diratakake nganti mbentuk separo bunder. Kayu kang dipilih kanggo lambaran kamaboko iku kayu kang ora mambu nalika dikukus. Adonan kerep dicampur karo sumba panganan wernane jambon supaya luwih apik. Salah sijine kamaboko kang diarani Naruto utawa Naruto-maki, yèn diiris bisa mbentuk irisan kang motife pusaran banyu. Kamaboko kang
dicithak kaya iwak kakap utawa mizuhiki, dianggo olèh-olèh kanggo tamu ing pahargyang temanten. Tradhisi iki ana ing kutha Maizuru lan prefektur Toyama. Kamaboko kang regane larang wujude iwak kakap kanthi skala 1:1 kerep dibagekake marang para tamu pahargyan temanten kang sugih.
Ing Perfektur Toyama, kamaboko diarani Habén lan ora dibentuk ing ndhuwur kayu, nanging dibentuk kaya gulungan tamagoyaki.
Ing kutha Sendai, kamaboko ora nganggo lambaran kayu, nanging dibentuk kaya godhong pring (sasa) lan disundhuk nganggo sujèn. Sasa-kamabako dianggo minangka bebungah lan oleh-oleh khas Sendai.
Ing Kansai, wong luwih seneng kamaboko kang ndhuwure dipanggang nganthi wernane kaya emas.
Lambang internasional kanggo bebaya biologi (biological hazard).
Senjata biologi (basa Inggris: biological weapon) ya iku senjata kang nggunakake patogen (baktèri, virus, utawa organisme kang gawé penyakit liyané) minangka piranti kanggo matèni, natuni utawa nglumpuhake musuh.[1] Senjata biologi ora mung arupa organisme patogen, nanging uga toksin kang mbebayani kang diasilaké déning organisme tartamtu.[1] Ing kasunyatan, senjata biologi ora mung nyerang manungsa, nanging uga kéwan lan tanduran.[1] Gawé lan nyimpen senjata biologi wis dipenggak déning Konvènsi Senjata Biologi 1972 kang ditapakasmani déning luwih saka satus negara. Alesané ya iku kanggo ngéndhani èfèk kang diasilaké déning senjata biologi, kang bisa matèni mayuta-yuta manungsa, lan ngganggu sèktor ékonomi lan sosial.[2] Nanging, Konvensi Senjata Biologi mung nglarang gawé lan nyimpen senjata biologi, ora menging nggunakaké.[2] Sajarah panggunaan senjata biologi diwiwiti taun 400 SM, nalika wong Iran Kuna (scythians) nggunakake panah kang dicelupaké ing jero feses lan mayit makluk kang wis dadi bathang.[2] Kabèh mau uga tau ditindakaké déning bangsa Roma kang nyelupaké pedhangé ing rabuk lan sisa-sisa kéwan kang wis bosok sadurungé merangi musuhé.[3]
wingko pasti katon wingkane nadyan ta sinangling kencana kang binabar anyar. Sun aweh pepeling marang para kawula dasih, jagade wus kebak wong kang ingaku
"Rama, menika kanca-kanca sami kepingin ndherek terlibat ngaturi sumbangan sekedarnya kangge pembuatan talud Domus Pacis" (Rama,
Nayi Padosan - Meri Nayee Padosan - Shaan - Shweta Pandit MP3 Movie : Nayee Padosan
Nanging yen kados adat saben ing kamar, kula siap ngantos njenengan rawuh. Bar baptisan njenengan langsung kondur mboten sah ha ha he he, nggih" (
Kabupaten Sambas (Baca | unduh)Kabupaten Pontianak (Baca | unduh)Kabupaten Sanggau (Baca | unduh)Kabupaten Sintang (Baca | unduh)Kabupaten Kapuas Hulu (Baca | unduh)Kabupaten Ketapang (Baca | unduh)Kabupaten Kayong Utara (Baca | unduh)Kabupaten Bengkayang (Baca | unduh)Kabupaten Landak (Baca | unduh)Kabupaten Melawi (Baca | unduh)Kabupaten Sekadau (Baca | unduh)Kabupaten Kubu Raya (Baca | unduh)Kota Pontianak (Baca | unduh)Kota Singkawang (Baca |
Kabupaten Sambas (Baca | unduh)Kabupaten Pontianak (Baca | unduh)Kabupaten Sanggau (Baca | unduh)Kabupaten Sintang (Baca | unduh)Kabupaten Kapuas Hulu (Baca | unduh)Kabupaten Ketapang (Baca | unduh)Kabupaten Bengkayang (Baca | unduh)Kabupaten Landak (Baca | unduh)Kabupaten Melawi (Baca | unduh)Kabupaten Sekadau (Baca | unduh)Kabupaten Kubu Raya (Baca | unduh)Kota Pontianak (Baca | unduh)Kota Singkawang (Baca |
Durung tekan titi wancine Nusantara mardhika, jamane jaman wong merkengkong amung padha golek kamardhikan kanggo pribadine dhewe. Samengko ana jala mlebu jala, lah iku Nusantara ngrasuk jaman kamardhikan sing sayektine, pertandhane ana horeging jagad kang agawe tintriming para kawula dasih, iki wus ngancik
kadang kolo, wonten wektu lan pikir ingkang langkung sae menawi dipun serat. milo, seratan meniko wujudipun. leres menopo mboten, sumonggo.
Kelangan rasa mecaki dina-dina Tanpa ngerti, Ngendi teba ngendi wewangenan
Aku isih kelingan Nalikane ing plataran Nyawang rembulan bebarengan Nitiki wengi ngitungi lumintang Sumebyar padhang ing lelangitan
Aku ngerti Aku uga mung tansah nglakoni Garising pepesthen kang wus dumadi Amung siji tan dadi sesanti Ugeming janji dak anti-anti (lan sliramu mesthi ngerti, ora gelem ngerti) Dudu nggresula dudu donga Aku amung kepingin ngerti: Kowe saiki ana ngendi?
Wengi sansaya atis Nalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelan Kang digawa dening angin
Prasasat tan kendhat Anggonku kulak warta adol prungu Ananging isih mamring
Aku wis pingin cecaketan Obormu kang makantar-kantar Madhangi jangkah lan jagatku
Ana ngendi papanmu Lelana tapa brata Tanpa pawarta tanpa swara
Aku kadya ron garing Kumleyang kabur kanginan Ing jagat peteng lelimengan
Krasa luwih abot Anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep Mlakuku ora mantep
Kagubet ribet lan ruwet Adoh saka cahyamu Pedhut ing sakindering pandulu
Panjenengan Guruku, sihku, oborku Kancanana sukmaku sinau
kebak sinengker Anggawa ganda bacin Manuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorePeteng kang gemuleng ing angganing manungsa
Wus sinerat ana ing kitab duk ing uni Pepadang bakal tumeka anggawa kabar bebungah Kanggo kita sami jalma manungsa Kang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samun Amadhangi sakendhenging jagat raya Mara gage kita sami tumenga ing angkasaMangayubagya rawuhipun sang pepadhang Kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga Mangestu nampi pepadhang �
Rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene Saklawase ora nate ketemu Saliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthi Gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk
Wus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur Wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih Ing dalan iki rong puluh tahun kepungkur Ana cerita rinajut endah
Dik, kala kala sliramu isih dadi impenku Pirsanana ana nduwur kae Ana teja manther ing sela-selaning gegodongan lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene
Saiki aku lan sliramu linambaran rasa kangen Simpenen kangenmu ana impen *** Udan Wayah Sore
Udan riwis-riwis nggawa angin gumanti Ora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arep Dikaya ngapa lemah wus kebanjur teles
Sesuk esuk yen sang surya wiwit sumunar lan manuk
Mbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwis Marakake gawe kekesing ati Manuk kepodang wus mabur mangulon Nanging tetep tak tunggu tekamu
Sapa kang ndeleng ing walike peteng Kuwi, sapa kang mencep lan krasa landep Ing ati kuwi, sapa kang ngibas-ngibasake kipas Hawane kaya lesus kang nrabas Anggonku napak tilasi: ati Mati, lan nguripi...
Napas nepsu sun dadi kedung Kang mayekti ing sebarang werna Wernaning bumi, plung... Kaya swarane kodok kang nyemplung Ing leng-leng, luweng Kang wus dakdeleng, tur peteng Gung....
Pedut kaya ndudut rasa, ing dada, marang swara Kang ngaruara ing pandosa Pandosaning donya Donya sun kang wus dakringkes ing
kawekas, uga tilas Kang rinacik ing klaras-klaras kanyatan Jati, kang dadi dumadi
Sun isih suwung! Nyengkuyung samubarang kang temlawung Kaya udan kang rinakit langitDadi kaendahan, uga sengit Mung donga kang bisa dadi lapis-legite atiKang angucap marang wijil sejatiKang mijil ing lati Hong wilaheng, sun isih aeng! Reronce ati iki saya suwe, saya ngawe-ngawe Marang marga kang durung kajaga Marang ati kang durung ngeli Ing kali-kali...
wektu Pinungkasan pitungkas agawe gembira Nglebur sakehing luput lan dosa Kang tumanduk ing pasrawungan
Takbir ngulandara ing sepining wengi Dumeling ngliwati sawah kutha lan desa Rinengga kepet kupating patrap Mbukak gapuraning
luwih becik sendhonan Sendhon mbalung geni ngono dol � dol Mbalung geni mas � mbok menawa Tahun iki mas � aku bisa Mbalung gheni mas � mbok menawa Tahun ngarep mas � aku mulya Mbalung geni dhik � mbok menawa Aku kowe dhik � ora rekasa Mbalung geni dhik � mbok menawa Globalisasai dhik ra gawe kuciwa Mboke kampret mas � mbok menawa Muga-muga kabeh titah kalis ing sambekala Oh hiya cocok-cocok Wis � wis mengko yen kelantur-lantur dhik
Dadi guru aja seneng ngumpetake dalan Dimen muride ndalan Dadi wong gedhe aja seneng ngumpetake dalan Dimen tembayatan ndalan Dadi dagang aja
dipangan Dadi panderek aja seneng ngumpetake dalan Mengko yen malah bingung tubrukan Dadi pepuntone atur Kabeh
seneng ngumpetake dalan Mengkone mundhak kedrawasan Mudheng ra lurrr.
Yen aku dhong lungguhan Dheke kang dadi seksiYen aku dhong miwir lintang Dheke iku kang ngancani Yen aku dhong takon werdine urip Dheke kang ngewangi ngudharai Yen aku dhong tak tik tak tik Dheweke ora lungsi ngguyoni lan setia ngandhani terusna kang Menawa
mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Tumrap sapa wae kang padha nedya gawe derdhah lan mirising para kawulaningsun bakal lebur sirna dadi banyu. Apa kang dadi sabdaningsun pasti dumadi. Heh sira kang padha dadi paniticara, aja waton njeplak lamun ta gawe irah-irah kabar sing isine gawe mirising lan susahing para kawulaningsun. Tan ja kongsi waton sulaya menawa sira isih pengin lestari dadi jejering paniticara.
Para kawulaningsun kabeh, padha ayema lan aja was sumelang anane kabar saka wong kang ora juntrung, sing isine mung golek-golek kanggo keuntungan pribadi. Aja sumelang ingsun tansah jangkung marang sira sakaluwarga.
Para kawula kang wis kebak panandang, aja dha reridhu batine lan uripe, yen ta marmane jeneng para iku jejering wong kang wicaksana, datan kakehan solah lan sesorah, apa kang dadi sabdaningsun iki lah padha tindakna, heh sira kang ingaku wicaksana!!!!! Dudu patrape wong kang wicaksana, dudu patrape wong kang adil paramarta, dudu patrape wong kang pinarcaya,
tan ja kongsi marmane jeneng para ngedirake kagunan ngeremke paningal padhang. Mring kawula dasih, den
Sugeng dalu @Ki bc yg bijaksana,slm salim kagem panjenengan.monggo
kawasan Gunung Andong, Magelang, Jawa Tengah."Sang abagus jokomudho, miwah tanding jroning yudo. Dhasar gedhe tan kuciwa, tan kendhat nggen nyo semedi. Nyenyadhong sihing Jawoto. Mangkono Sri Narendro," begitu tembang
panglima pisanan sawisé Kodam iki aktif manèh. Pangdam Iskandar Muda sing saiki ya iku Mayor Jenderal TNI Supiadin AS sing nggantèkaké Mayor Jenderal TNI Endang Suwarya wiwit tanggal 28 April 2005. Endang Suwarya sabanjuré promosi dadi
Korem 011/Lilawangsa[besut | besut sumber]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 23 Maret 2016.
Lactobacillus bulgaricus salah siji flora normal manungsa kang ana ing usus gedhe
Mikroflora normal manungsa ya iku istilah kang digunakake kanggo nggambarake pirang-pirang mikroorganisme kaya bakteri lan fungi kang minangka penghuni tetap saka bageyan-bageyan badan tertemtu kususe kulit, usus gedhe, lan vagina.[1] Virus lan parasit, senajan kalebu rong golongan gedhé mikroorganisme, ora kalebu flora normal manungsa.[1]
Flora normal ing kulit[besut | besut sumber]
Mikroorganisme kang dominan ya iku Staphylococcus epidermidis kang asipat nonpatogen ing kulit nanging bisa nimbulake penyakit nalika ngancik panggonan-panggonan tertemtu kaya katup jantung gaweyan lan sendi prostetik (sendi gaweyan).[1] Bakteri iki luwih kerep ditemokake ing kulit
Escherichia coli kang habitate ana ing usus manungsa, uga bisa ana ing kulit manungsa amarga anane kontaminasi rusuhane manungsa.[2]
^ a b c d e Levinson W. 2008.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.56, 3 Sèptèmber 2016.
Kehidupan[besut | besut sumber]
Xuanzang, kang kanti jeneng Chen Hui nalika dilahéraké, laér ing salah sijiné keluarga kang njunjung duwur pendidikan. Dèwèké arupa kang paling cilik saka sedulur papat liyané. Mbah buyuté ya iku pejabat, lan mbahé ditunjuk minangka profésor ing perguruan tinggi kerajaan ing kutha krajan. Bapaké ya iku penganut Kong Hu Cu kang ngeculaké kabèh jabatan kanggo ngeculaké dhéwé saka konflik pulitik ing Tiongkok nalika wektu iku. Muturut biografi tradisional, Xuanzang nunjukaké intelejensi kang kuat. Bebarengan karo seduluré, dèwèké nampa pendidikan saka bapaké, kang mènèhi pelajaran babagan literatur-literatur klasik lan pira-pira ajaran Kong Hu Cu.
Senajan keluargané agamané Kong Hu Cu, jaman enomé dèwèké nunjukaké ketertarikané dadi Bhikkhu. Sakwisé bapaké dèwèké mati taun 611, dèwèké urip karo kakangné ing Chensu (saiki Chanjie). Taun 618, dinasti Sui bubar lan Xuanzang karo kakangné ngindar marang Chang'an, ing kana didadèkaké kutha krajan dinasti Tang, banjur marang Chengdu, Sichuan. Ing kono kaloron ngentèkaké wektu 3 taun banjur nerusaké studi ing kuil Kong Hui.
kang dadi sumber utama sejarah abad pertengahan Asia Tengah lan India. Buku iki pertama kali diterjemahaké
Kaloro buku kasebut pertama kali diterjemahaké sajroné Basa Inggris déning Samuel Beal, ing taun 1884 lan 1911.[3][4]
Perjalanan Xuanzang ngléwati Jalur Sutra lan legenda kang ana, nginspirasikake novel Perjalanan marang Barat, salah siji saka mahakaryané klasik literatur Tiongkok. Tokoh Xuanzang sajroné novèl ya iku reinkarnasi saka murid Sang Buddha, lan dilindungi déning telung murid sakti. Salah sijiné ya iku Sun Wukong, karakter kang populèr ing kebudayaan Tiongkok.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.30, 1 Novèmber 2016.
berani Cawe-cawe. He he he . . . Edan Tenan.
Salam Damai… Damai… Damai Selalu Tenteram. Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Kulo Nyuwun Kangge Hanyirna’ake Tumindake Ingkang Luput.
“Kulo Nyuwun Kangge Hanyirna’ake Tumindake Ingkang Luput”.
Orausah melu cawe-cawe. Romo kang Bakal ngrampungi. Salam Damai… Damai… Damai Selalu Tenteram. Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Gusti Ingkang Maha Suci. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Grift) iku tanduran perdhu kang kalebu suku Acanthaceae.[2] Tanduran iki ngadeg jejeg lan padatan thukul ing panggonan kang cendhek. Sok-sok tanduran iki ditandur minangka tanduran hias. Dhuwuré tanduran iki watara 1,5 nganti tekan 3 meter. Godhongé awarna ungu lan ana gelombang ing sakupengé pinggiran godhongé. Kembangé awarna abang tuwa lan awujud bulir-bulir. Tanduran handeuleum iki kasebar ing saambané Indonésia.
bisulen, lara panas amarga ana reregedan sajroning weteng, watu empedu, lang nglancaraké nalika haid. Saliyané iku, handeuleum uga bisa kanggo ngobati lara aboh amarga kathuthuk lan bisa ngobati lara rématik.[4] Kanthi cara empiris, godhong handeuleum uga bisa dienggo kanggo ngobati lara tatu amarga tiba lan kanggo ngobati lara radhang. Kandhutan senyawa kimia kang dinuga bisa ndadèkaké èfèk iku ya iku turunan saka senyawa fenol.
Urut-urutaning morfologi[besut | besut sumber]
^ a b (Basa Indonésia)www.warintek.ristek.go.id Handeuleum (kaundhuh tanggal 10 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)www.jendela-alam.com Handeuleum (kaundhuh
menggunakan pranala magis ISBNArtikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 2 Maret 2016.
sampeyan adus ngganteng, wangi, baju rapi, numpak ninja 250R. sopo gak gelem melok? (masio iku silihan kabeh. xixixi). jawil sitik langsung tariiiikkkk masssss…. jare wong jowo, aji ning rogo, ono ing busono. tapi onok sing ngomong
“Lamun sira hanggeguru kaki Hamiliya manungsa kang nyata Ingkang becik martabate Sarta kang wruh ing hukum Kang ibadah Lan kang wiraki Syukur antuk sang tapa kang awus amungkur Tan
Download Music Milad Omrani Tanha Shodam
paijo Says:	Agustus 27, 2008 at 20:52 mboh ra peduli!
sukidi Says:	Agustus 27, 2008 at 20:55 tenanan po duk e!?
padune w g nduwe montor tho?
sukidi Says:	Agustus 27, 2008 at 21:00 di sukidi aneh aneh wae!
paijo Says:	Agustus 27, 2008 at 21:06 mboh wes karepmu
Kaca iki isiné paugeran cara mènèhi jeneng kategori. Kanggo paugeran mènèhi jeneng artikel delengen Paugeran mènèhi jeneng artikel.
Kanggo konsistensi, kategori supaya digawé ing wangun tunggal. Contoné: [[Kategori:Kutha ing Walanda]] lan ora [[Kategori:Kutha-kutha ing Walanda]]. Delengen kaca dhiskusiné Yèn sawijining artikel arupa jeneng negara, artikel iku dikategorèkaké nganggo [[Kategori:Negara]]
Yèn taun lair lan mati diweruhi, artikel iku dilebokaké jroning [[Kategori:Kelairan xxxx]] lan [[Kategori:Kamatian xxxx]]
Pengkategorian adhedhasar negara[besut sumber]
Artikel-artikel bab entitas kang dumunung ing sawijining wewengkon negara, dikategorèkaké kanthi pola [[Kategori:... ing "negara"]]. Sub kategori mau dikategorèkaké manèh nganggo [[Kategori:"negara"]] utawa [[Kategori:"entitas"]]. Aja migunakaké istilah daftar (Daftar Pulo ing Indonesia, Daftar Provinsi ing Walanda, lsp). Conto:
Artikel-artikel bab profesi, dikategorèkaké kanthi pola [[...."negara"]]. Sub kategori mau dikategorèkaké manèh naganggo [[Kategori:
Miturut kabiasaan, ing ngisor iki katentuan pengkategorian sawijining kategori:
[[Kategori:Pulau ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:Geografi "negara"]] lan [[Kategori:Pulo miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Gunung ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:
dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Taman nasional miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Aktor "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.19, 6 Agustus 2015.
sms jadid، sms asheghane، sms tanhayi farvardin 93،
Dhakon utawa congklak, iku dolanan sing nganggo piranti kayu, isa uga saka tèmbaga, plastik kang luwih sèdhèrhana digambar ing lemah. Ing kana isa dilègoki pitu, sanga, utawa séwèlas lègokan, lan digawé rong larik, tèrus ing pucuk kiwa tèngèn ana lègokan gèkdhé (lumbung) loro. Sak liyané iku, butuh kecik cacahé padha karo legokan mau. Saumpama cacahe 7, tegesé butuh kecik 7x7x2= 98, 9 legokan 9x9x2=162, yèn 11 legokan 11x11x2=242.
Dhakon iku asal saka tèmbung dhaku antuk panambang -an. Dhaku tegesé ngakoni yèn barang iku duwéké dèkné. Dadi ing dolanan dhakon iku ancasé kanggo ngakoni yén barang iku duwèké dhéwé. Tumrap masyarakat Jawa, lan bocah-bocah wadon ing tahun 1970-an, dhakon pancen wis ora asing. Dhakon kayu awujud ukiran akèh ditemokake ing kraton. Pancen, dolanan dakon wis dadi favorit tumrap bocah-bocah, mligine ing lingkungan kraton. Eman, dene bocah-bocah saiki wis akèh sing ora tepung lan kulina dolanan dakon.[1]
Jeneng ing panggonan liya[besut | besut sumber]
Ing Malaysia dolanan iki luwih dikenal kanthi jeneng congkak lan istilah iki uga dikenal ing sawetara dhaérah ing Sumatra kanthi kabudayan Melayu. Saliyané iku ing Lampung dolanan iki luwih dikenal kanthi jenneng dentuman lamban déné ing Sulawesi luwih dikenal kanthi jeneng Mokaotan, Maggaleceng, Aggalacang dan Nogarata. Jeoning basa Inggris, dolanan iki disebut Mancala.
Tata Cara dolanan[besut | besut sumber]
Carané mlaku, sing oléh giliran milih salah siji lègokan sisih ngarèpé, kècik sing ning kana dijupuk, tèrus ditibakké siji-siji ning lègokan wiwit sisih tèngèné. Satèrusé lègokan tèngèn diisi, ugo lumbung sisih tèngèn. Yén kèciké isih turah, ditèruské mutèr ning lègokan musuhé.
ing legokan sabrange ana isine, kabèh dipindhah ning lumbunge dhewe.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhakon&oldid=1101293"	Kategori: Dolanan Bocah	Menu navigasi
Perawat 1 :”mboten mbah..kulo ninggali mawon, mung 5 menit mawon mbah. Kulo kedah ninggali rumiyin, mangke nembe saged nambani
Perawat 1 : Kulo pareng rumiyin nggih mbah..mangke 2 jam kepungkur..kulo mriki malih mbah..
kulo mriki badhe ngalakuaken perawatan kangge lukanipun mbah hut…..mbah hut purun nggih?
Mbah’ hutama : (mengangguk)
Perawat 3 : “ngenten mbah..mangke 30 menit kulo kalih rencang kulo badhe ngresiki lukanipun…Kalih mangke dipijit sekedik kedik mbah wonten gegeripun. Posisinipun mbah hut mangke dimiringaken.
Mbah’ hutama: “Loro ora?
Perawat 3 : “sekedik perih mbah. Tapi..mbah tenang mawon, mangke menawi sampun bubar diresiki, raosipun dados kepenak
Sampun mbah. Mbah posisinipun kados niki mawon nggih..Mangke 2 jam malih..kulo mriki nggantos
Kebo Kyai Slamet,’’ kata Wakil Pengageng Sasono Wilopo Keraton Surakarta, Kanjeng Raden Aryo (KRA) Winarno Kusumo,
Konon, saat Paku Buwono II mencari lokasi untuk keraton yang baru, tahun 1725, leluhur kebo-kebo
(Dilih saka Kecamatan Cijulang, Ciamis)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cijulang,_Pangandaran&oldid=1037112"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 14 Maret 2016.
“Ngungggg……” Nalika Pardi lagi melu bapake negor wit gedhang neng kebon, dumadakan keprungu swara mbengung sing lagi dina iki dirungu dening Pardi. Ditamat-tamatake swara kuwi senajan padha mbengunge nanging beda karo mbengunge swara gangsingan sing biasa dituku ing pasar malem. Swara iki luwih cilik, nanging iya luwih ajeg, ditambah senajan alus kaya ana swarane roda nggelindhing.
Pardi rumangsa ketarik marang swara kuwi. Lon-lonan Pardi nggoleki arahe swara sing isih durung diwanuhi kuwi. Saiki Pardi wis wiwit metu saka pager kebone. Let sapekarangan saka kebone bapake, Pardi nemokake sumber swara, yaiku ing omahe Pak Bowo pegawe kantor pajek. Omah gedhe kuwi dikupengi pager tembok sing dhuwur. Amung lawang pager sing ora ditembok. Lawang pager digawe saka wesi sing dhuwur uga. Lan tansah dikunci. Yen ana wong arep mara tamu, kudu ngunekake klinthingan sing dipasang ing ngarep lawang pager. Banjur sing ana njero omah metu, nonton sapa sing teka, lagi mbukakake lawang.
Pardi weruh Rudy, putrane sing kagungan dalem gedhe kuwi lagi dolanan mobil-mobilan ing teras omah. Mobil-mobilan sing katon kinclong lan anyar kuwi ora digeret nganggo tali bolah utawa sembretan debog wit gedhang, nanging embuh nganggo apa kok bisa mlaku dhewe, mubeng-mubeng lan maju-mundur. Malah bisa mbrobos ngisor meja lan yen arep nabrak sikilan meja utawa kursi bisa menggok dhewe. Mbuh piye carane, sing terang Pardi weruh Rudy nggawa sawijining alat sing tansah diuthak-uthek ing tangane karo ngawasi lakune mobil-mobilane. Pardi kepengin bisa melu dolanan karo Rudy. Syukur-syukur dililani melu nglakokake mobil-mobilane sing ajaib kuwi.
“Ruuu…dy! Ruu…dy!! Tulung bukakke lawange, aku pengin melu dolanan karo kowe!” pambengoke Pardi saka njaba celuk-celuk Rudy sing lagi kesengsem dolanane sing anyar.
Ora ana wangsulan. Sajake Rudy ora krungu amarga lagi ketungkul asyik dolanan. Ketambahan mbengunge swara mobil-mobilane cukup banter lan dheweke kudu konsentrasi ngawasi lakune mobil-mobilan sarta nyetir nganggo remot kontrole.
Bola-bali celuk-celuk ora direwes dening Rudy sing lagi ketungkul dolanan, rekae Pardi arep nggayuh klinthingan lan ngunekake kanggo celuk-celuk lan njaluk supaya sing ana njero omah mbukakake lawang. Nanging ora gaduk. Direwangi nganti jinjit-jinjit, meksa ora gaduk! Klinthingan iku anggone ndeleh kedhuwuren kanggone Pardi. Tangane ora bisa ngranggeh, apa maneh ngunekake. “Piye iki carane celuk-celuk supaya sing ana njero gelem mbukakake lawang pager?” grenenge Pardi sajroning batin. Mripate nyawang sadawane dalan ngarep omah. “Nah iki. Watu iki bisa tak anggo nuthuki lawang pager supaya Rudy krungu lan ngerti yen ana kancane mara arep dolan. Muga-muga Rudy gelem mbukakake lawang lan nglilani aku melu dolanan mobil-mobilan karo dheweke,” grenenge Pardi karo menyat njupuk watu sakepel gedhene ing pinggir dalan.
“Thing…! Thing..! Thingggg…!!” Pardi wiwit nuthuki lawang pager. Swarane banter cemengkling nlusup mlebu pekarangan omahe Pak Bowo, banjur nuthuki gendhangan kupinge Rudy. Gawe kaget sing lagi asyik dolanan, nganti anggone mijet remot kontrol dadi ora bisa dikontrol. Mobil-mobilan mblandhang nabrak pager teras. “Ngapa kowe nuthuki lawang pagerku!” pitakone Rudy sawise adhep-adhepan karo Pardi. Sing siji neng jero pager, sijine neng jaba pager. “Ngerti ra, yen tok thuthuki ngono kuwi lawangku bisa rusak? Sa ora-orane cet-e pager bisa nglothok!” bacute sajak nyengeni.
“Ya, aku njaluk ngapura. Lha wong kowe tak celuk bola-bali, ora mangsuli lan ora gelem mara mbukakake lawang. Kepeksa aku nuthuki lawang pagermu. Bukakna lawange, aku kepengin dolanan mobil-mobilan karo kowe!” kandhane Pardi.
“Piye?! Kowe kepengin dolanan mobil-mobilan karo aku? Ngerti apa ora kowe, mobil-mobilan iki regane larang? Yen nganti rusak, ora sembarang uwong bisa ndadani. Cah ndesa kaya kowe yen tak lilani melu dolanan, mesthi mung arep ngrusakake mobil-mobilanku. Kowe ora kena melu dolanan mobil-mobilanku! Apa maneh melu nglakokake mobil-mobilanku, mlebu pekarangan omahku melu nonton nyerak mrene wae ora oleh!” kandhane Rudy nyengit, gawe lara atine Pardi.
“Aku mung arep mlebu, melu nonton neng teras omahmu wae ora entuk? Kebangeten tenan kowe kuwi! Ora-orane aku arep ngrebut setiranmu, terus nglakokake dhewe. Entuk ya Rud, aku tak mlebu mrono melu dolanan karo kowe? Aja sumelang. Aku tak anteng mung nonton mobil-mobilanmu mubeng-mubeng teras omahmu,” pambujuke Pardi supaya diolehake mlebu melu dolanan.
“Yen aku ngomong ora oleh ki ya ora oleh! Titik! Paling-paling kowe mengko yen gatelen tanganmu merga banget pengine, nanging tetep tak larang melu nyekel remot kontrolku iki,” celathune Rudy karo nuduhake remot kontrol sing diarani setiran dening Pardi, “kowe mesthi terus nekad ngrebut! Yen ora bisa ngrebut kowe mesthi banjur nesu nendhangi mobil-mobilanku supaya rusak. Iya ta? Cah ndesa kuwi watake senengane ngono kuwi!”
Pancen Rudy kuwi ora kelairan desa kene. Sing asli desa kene kuwi bapake. Pinangka pegawe kantor pajek, bapake Rudy tugase pindhah-pindhah, saka kutha siji nyang kutha liyane. Saiki gandheng wis nyeraki masa pensiun Pak Bowo njaluk pindhah neng dhaerah asale. Pekarangan warisane wong tuwane dibangun dadi omah gedhong magrong-magrong luwih dhisik sadurunge dipanggoni. Gandheng Rudy kulina urip neng kutha lan ora ngerti yen satemene bapake kuwi asline ya saka desa kene, dheweke nganggep yen dheweke kuwi wong kutha, lan nganggep wong desa kene kuwi ’wong ndesa’. Rudy emoh srawung karo bocah desa kene, kejaba yen ana sekolah. Kuwi wae kanthi ati kang abot merga kepeksa, lan pilih-pilih.
“Aja sombong kowe! Ngertia, kowe saiki manggon urip neng ndesa, ateges kowe saiki ya wong ndesa!” panyaute Pardi sengit.
“Sakarepmu! Sing baku kowe ora entuk mlebu omahku melu dolanan mobil-mobilan. Titik!
“Awas yen kowe mbalangi watu omahku! Asuku arep tak culke ben nyokot awakmu!” pangancame Rudy genti.
Pardi banjur nglumpukke watu cilik-cilik sing sumebar ing dalan saperlu arep dianggo mbalangi omahe Rudy. Ana kira-kira watu cacah enem sing kasil diklumpukake. Nanging sadurunge Pardi wiwit mbalangake watu sing sepisanan, tangan wis ancang-ancang arep mbalang, dumadakan Pak Paimin, bapake Pardi njedhul.
“Pardiii…! Arep ngapa kowe? Ayo diselehake watune! Ora pareng mbalangi omahe uwong! Yen nganti gawe rusak utawa mecahke kaca, banjur ditempuhke kon ndadani utawa kon ngijoli, apa kowe bisa? Apa kowe duwe dhuwit nggo tuku kaca lan nggo mbayari tukang?” celathune Pak Paimin elik-elik. “Lha mosok mung kon mbukakake lawang ben aku bisa melu dolanan mobil-mobilan wae kok ora gelem. Malah aku diunekake ’cah ndesa’. Kebangeten tenan Rudy kuwi, pak!” wangsulane Pardi. Watu sing wis dicekeli diseleh neng pinggir dalan.
“Ora entuk melu dolanan mobil-mobilan rak ya wis ngono. Ora usah nekad gawe rusak ngono kuwi. Yo neng kebone dhewe, tak gawekke mobil-mobilan saka bodong wit gedhang. Kebeneran wite gedhang kae mau dhuwur, dadi bodonge dawa. Kana celukana kanca-kancamu, dijak dolanan mobil-mobilan bebarengan! Mengko tak ajari carane gawe mobil-mobilan saka
Boten dolanan mobil-mobilan ingkang saged mlampah piyambak ingkang reginipun awis nggih boten punapa-punapa. Dolanan kalih rencang sareng-sareng malah langkung asyik lan gayeng!” Pardi banjur njranthal mlayu kesenengen nggoleki kanca-kancane.
Ora let suwe bocah papat wis nglumpuk neng kebone Pak Paimin. Bocah papat kabeh nggawa lading. Pak Paimin ngglundhungake debog wit gedhang sing mentas ditegor kuwi neng tengah kebon sing rada resik ora ana wit-witane.
“Bocah-bocah, saiki ayo bebarengan nglonthoki debog kulit wit gedhang iki bebarengan. Gotong royong. Ana sing pener bongkot, ana sing neng tengah, ana sing neng pucuk. Nggone nglothoki bareng, mengko rak gampang,” Pak Paimin ngajari carane nglonthoki. Bocah-bocah banjur nyonto. Ora gantalan suwe wit gedhang kuwi wis nglothok kari bodonge.
“Saiki didum….Kosik-kosik-kosik! Pardi, kowe arep gawe apa?” pitakone Pak Paimin sadurunge ngedum bodonge.
“Kula badhe damel Truk bake tutupan, Pak,” wangsulane Pardi.
“Yen ngono kowe cukup setugel wae ora usah dawa-dawa,” kandhane Pak Paimin karo menehi bodong kira-kira 40 Cm.
“Saiki Antok arep gawe apa?”
“Kula badhe damel mobil colt, Pakdhe,” wangsulane Antok.
“Mobil colt luwih cendhak. Iki 30 Cm. wae wis cukup,” kandhane Pak Paimin karo menehake tugelan bodong.
“Kula pengin damel truk bak bukaan, Lik,” kandhane Darto.
“Yen ngono sing tok butuhke padha kaya nggone Pardi. Iki tampanana,” kandhane Pak Paimin karo ngulungke bodong ukuran 40 Cm. “Nanging truk ingkang badhe kula damel niku truk gandhengan, Lik Paimin,” kandhane Darto maneh.
“Yen ngono ya ditambahi 30 Cm. maneh,” kandhane Pak Paimin karo ngulungke bodong tambahan marang Darto.
“Kula pengin damel sepur, Lik Paimin, bodong kula nggih kedah dawa lhe, Lik,” celathune Jono.
“Yen ngono gerbonge cendhak-cendhak wae tur maneh ora perlu akeh-akeh. Cukup loro wae gerbonge, mengko mundhak kabotan nggonmu nggeret,” kandhane Pak Paimin karo ngulungke bodong kira-kira dawane 80 Cm.
“Saiki carane nggawe rak wis padha ngerti ta, cah?” pitakone Pak Paimin.
“Pripun, Pak? Pripun Lik? Pripun Pakdhe? Sanjange badhe muruki caranipun ndamel,” kandhane bocah papat kuwi bebarengan.
“Padha rungokna tak kandhani carane gawe! Yen arep gawe mobil-mobilan utawa truk-trukan, dhisik dhewe bodong ditugel jumbuh karo sing dibutuhke. Nyisihake telung senti ping papat kanggo gawe roda. Yen truke gandhengan, ya sing kanggo rodha luwih akeh dijumbuhake karo cacahe gandhengan. Semono uga yen arep gawe sepur-sepuran. Sisane banjur disigar dadi loro. Sing rata tipak sigaran kuwi mengko dadi perangan ngisor mobil-mobilan, dene sing mlengkung setengah lingkaran dadi perangan ndhuwur. Yen arep gawe truk bak bukaan utawa bak tutupan, kowe ngukura saka ngarep kira-kira 10 Cm pinangka ndhas-ndhasane truk, banjur samburine ndhas-ndhasan saka ndhuwur tok longi separo memburi pinangka papan bake truk. Ngerti apa ora?” Pak Paimin wiwit nerangake carane gawe truk-trukan saka bodong.
“Nggih, mudheng kula, Pak,” wangsulane Pardi.
“Kula nggih pun mudheng, Lik Paimin,” wangsulane Darto.
“Rodhane yen trima gedhe, ya wis bodong wutuh kuwi sawise diketok telung senti-telung senti banjur disundukke neng biting sing sadurunge wis dipasang pener rodha. Nanging yen rumangsa gegedhen ya dicilikake. Nanging kowe kudu bisa nggawe roda sing gedhene padha tur katon bunder ben ora jonjing, ben lakune rata.”
“Lajeng carane damel bak bukaan utawi bak tutupan
Mesthi wae pinggire ya dilus dhisik ben rapi. Supaya bisa tememplek, ing tengah-tengah dibitingi. Bitinge rada dawa diplengkungke, banjur ditujeske pucuk-pucuke ngiwa nengen ben kuwat,” Pak Pimin njelasake, “Dene yen arep gawe bak tutupan, debog klithokan bodong kuwi mau dipasang mengkurep. Nanging nggonmu mbitingi ora neng tengah nanging neng pinggir, pener ngiringan papan bake truk. Mula nggonmu gawe papan bak kudu luwih kandel. Lan nggonmu ngelongi klithokan debog ya luwih akeh ben tiba nggon kandel.”
“Lha yen kula badhe damel colt tutupan pripun Pakdhe?” pitakone Antok.
“Mobil colt carane gawe meh padha karo gawe truk bak tutupan. Mung wae bentuke luwih cilik lan bake dhuwure padha karo ndhas-ndhasane. Dene yen arep gawe sepur-sepuran, carane cukup bodong sawise disigar dadi loro, ora perlu digawekake papan bak mburi. Cukup tok ukir wae nganggo lading, dientha-entha kaya gawe lawang lan cendhela. Rodhane luwih cilik-cilik. Gandhengane ngarep-mburi tok tancepi biting diplengkungke kanggo nalekake bolah. Piye rak wis padha mudheng kabeh ta, bocah-bocah?” pitakone Pak Paimin sawise nerangake carane gawe mobil-mobilan.
“Sampun jelas.” “Sampun mudheng.” “Sampun ngerti.” “Sampun dhong,” wangsulane bocah-bocah bebarengan. “Yen ngono saiki ndang diwiwiti gawe mobil-mobilan. Aku tak golek blarak sing isih seger, menek wit klapa kana, dinggo gawe bitingmu kuwi.” Pak Paimin banjur menek wit klapa ing kebone kanggo golek blarak.
Bocah-bocah wiwit ibut gawe dolanan mobil-mobilan jumbuh karo angen-angene dhewe-dhewe. Dientha-entha miturut kreatifitase. Nalika Pak Paimin menehake biting marang bocah-bocah kuwi, bocah-bocah banjur gawe indhen mobil lan wiwit masang glindhingane. Malah ana sing wiwit nggunakake biting dadi cagak gendera lan banjur dipasangi gendera saka kertas. Sing dinggo nemplekke, ora ana lem ya nganggo upa sega. Kanca-kanca liyane banjur padha tiru-tiru. Gendera dipasang neng ndhuwur sopiran. Bocah-bocah rumangsa bombong sawise masang gendera. Ing pangangen-angene gendera sarwa prasaja mung saka kertas putih suwekan buku tulis kuwi mujudake gendera merah putih, genderane Bangsa Indonesia sing kudu diajeni lan dijaga supaya tetep kemlebet ana ngendi wae, senajan ing pelosok desa nganti tekan manca negara. Kanggo narik mobil-mobilane bocah-bocah nggunakake tali saka debog sing disiset sagedhene driji.
Sawise kabeh wis rampung anggone gawe mobil-mobilan, Pardi, Darto, Jono lan Antok banjur wiwit nglakokake mobil-mobilan lan sepur-sepurane. Cah papat nggeret dolanane dhewe-dhewe wira-wiri neng dalan sangarepe omahe Rudy. Sadalan-dalan bocah-bocah kuwi nirokake swarane kendharaan tironane. Pardi lan Darto nirokake swara truk. Antok nirokake swara colt. Jono kak-kok-kak-kok…ndeling-ndeling, nirokake swara sepur. Kadhang kala bocah-bocah kuwi nggone mlaku balapan karo ngguyu-ngguyu. Dadi gayeng banget. Katon seneng, akrab lan gumbira. Wektu kuwi Rudy isih ketungkul anggone dolanan mobil-mobilane. Rudy lungguh jegang ing kursi sofa sing ana ing teras. Ing meja cumawis camilan sing sedhela-sedhela diemploki saselane mijeti remot kontrol. Meruhi ana bocah papat dha gegojegan dolanan mobil-mobilan lan sepur-sepuran, wiwitane rumangsa keganggu. Arep nesu, apa kuwasane? Wong bocah-bocah kuwi dha dolanan ana dalan, papan umum, dudu pekarangane. Kanthi gembreget Rudy mung bisa ngawasi sing lagi padha dolanan sinambi guyon lan gojegan. Mobil-mobilan lan remot kontrole diselehake. Rudy nyawang neng ngarep lawang pager.
Suwe-suwe Rudy bisa ngrasakake sepira senenge bocah-bocah sing satemene iya kanca-kancane sekolah kuwi dolanan bebarengan. Katon rukun lan guyub. Rudy nyawang awake dhewe, senajan dolanane akeh, sarwa gumebyar lan canggih moderen, nanging ora bisa seneng kaya kanca-kancane kuwi sing dolanan bebarengan senajan mung dolanan saka bahan sing remeh lan murah. Rudy kepengin bisa dolanan bebarengan karo kanca-kancane. Rudy kepengin bisa ngguyu-ngguyu lan gegojegan bebarengan. Ana kalane bisa nyek-nyekan karo kancane amarga lakune bisa dibalap, nanging nyek-nyekane ora dilebokake ati, amarga nyek-nyekane karo guyon.
“Pardi! Darto! Jono! Antok! Aku melu dolanan mobil-mobilan karo kowe entuk apa ora?” pitakone Rudy sawise metu menyang dalan karo nyegat bocah papat sing lagi mlaku mundur karo nggeret dolanane. Bocah papat kuwi banjur mandheg ngadhepi Rudy.
“Kowe mau tak eloni dolanan mobil-mobilanmu wae ora entuk. Saiki kowe pengin melu dolanan karo aku. Tur maneh mobil-mobilanmu luwih canggih lan luwih larang, ora ngregeti tangan. Yen kowe melu dolanan aku, mengko tanganmu reget, awakmu kesel! Iki rak dolanane cah ndesa!” kandhane Pardi nyindhir.
“Jebul dolanan bareng kancane kuwi luwih seneng. Tur maneh mloka-mlaku wira-wiri nggeret mobil-mobilan kaya ngono kuwi luwih sehat, ora keju neng awak. Yen lungguhan dhewe kuwi suwe-suwe keju,” celathune Rudy.
“Pancen dolanan kaya aku ngene iki kesel amarga mloka-mlaku. Nanging sehat, amarga karo olah raga. Kowe entuk nggabung melu dolanan karo aku, kebeneran bodonge isih. Nanging kowe ya kudu nglilani aku sakanca dolanan mobil-mobilanmu sing canggih kuwi.
kowe kabeh pengin dolanan mobil-mobilan karo aku, waton aku ya oleh melu dolanan mobil-mobilan bodong karo kowe,” kandhane Rudy.
Rudy banjur dijak bareng neng kebone bapake Pardi. Ing kana Rudy diajari carane gawe mobil-mobilan saka bodong wit gedhang. Sawise dadi, bocah lima banjur dolanan bareng sinambi gegojegan lan geguyonan. Katon guyub lan rukun. Sorene genti bocah papat kuwi sing dolan neng omahe Rudy. Sawise dikandhani carane nglakokake mobil-mobilan moderen nganggo remot kontrol, bocah lima genti genten dolanan mobil-mobilan sing bisa mlaku tanpa digeret nganggo tali. ***
mulo iku kudu nduwe sikap… kuwe kabeh ingdalem ngadepi urip saiki kudu nduwe prinsip.. wes arep ning opo wahe kudu nduwe prinsip. Terserah aku ora ngarahake kuwe kabeh ning satu prinsip… ning nek ora nduwe prinsip
dene usahane tergantung sifate, lan ojo nganti ngorbanake prinsip… aku ora ngarahaken nik nggone prinsip opo wae.. mergo sampean kabeh iki, sitik akeh nduwe ilmu.. wes ngaji paling ora sak poso iki wes ngaji, sak durunge yo wes ngaji, neng ndi-ndi wes ngaji, ning sekolahan yo wes ngaji.. ben iso mbeda’-mbeda’ake antarane sing prinsip lan sing dianggep ora prinsip… zaman sa’iki gak punya prinsip repot uripe, nututi
pendapate wong seng pancen ora nduwe latar belakang agama Islam, ora nduwe latar belakang pesantren, senajan Islam… iku ugo bedo-bedo.. lha kuwe sebagai santri pesantren tak pesen kudu bedo karo liyane… dengan cara nyekel prinsip.. wes iku pesenku, ora dowo-dowo… yo wes iku tok, ora maneh
Nyuwun Ngapunten Ki Wong Alus , Sesepuh
mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung
kuwat nandhang sakehing coba lan pandadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe
–Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa “Sapa sira sapa ingsun” tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat.
kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad.Terjemahan bebas :
sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apamaneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge pakarti kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora
–“Rumangsa sarwa duwe” lan “sarwa duwe rumangsa” iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune (polahe), yen nggayuh pepinginan ora maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing
–Nadyan wesi iku kanyatane pancen atos, ewa semono yen wis ketrajang ing taiyeng ya bakal entek gripis. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes,
membangun impian-nya). – 08 –Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep
luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora.Terjemahan bebas :
luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik
–Digedhongana dikuncenana kayangapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maweh peling marang kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apamaneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad, semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan, lan kalungguhan. Mula saka iku
kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mangkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan
jerih payah rakyat yang buaaaanyak di bawah batas ambang kemiskinan. – 12 –Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amung akarana Allah. Ora cilik ati, gedhene ngrasa owel ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe. Nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening liyan, iku pratandha yen pangidhep lan pangibadahe durung
–Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah. Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi.Terjemahan bebas :
–Ana sawenehing wong kang duwe penganggep menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran. Nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora pracaya marang anane dhewe dene nganti awake lair ana ing donya. Nanging yen wong
–Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang tumemen lan ora bosen. Klawan mangkono sabarang
krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing
ing jasad,Amung aneng sajabaning daging kulup,Yen kapengok pancabaya,Ubayane mbalenjani. Di
sejati. 14 Sejatine kang mangkana,Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming ngasuwung,Tan karem arameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus, Mulih mula ulanira. Mulane wong anom
Kangjeng Ratu Kidul,Ndedel nggayuh nggegana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung
anyanggemi,Ing karsa kang wus tinamtu,Pamrihe mung aminta,Supangate teki-teki,Nora
padha jumeneng aji,Satriya dibya sumbaga,Tan lyan trahing Senopati,Pan iku pantes ugi,Tinelad labetipun,Ing sakuwasanira,Enake lan jaman
Tuladhaning Kangjeng Nabi,O, ngger kadohan panjangkah,Wateke tan
Saking duk maksih taruna,Sadhela wus anglakoni,Aberag
Yakni disebut “tapa tapaking Hyang Sukma”. 31 Mangkono janma utama,Tuman tumanem ing sepi,Ing saben rikala mangsa,Masah amemasuh budi,Laire anetepi,Ing reh kasatriyanipun,
uga dadi lakuLaku agung kang kagungan NarapatiPatitis tetesing kawruhMeruhi marang kang momong Nantinya, sembah kalbu itujika berkesinambungan
Dadya weruh iya dudu,Yeku minangka pandaming kalbu,Ingkang buka ing kijab bullah agaib,Sesengkeran kang sinerung,Dumunung telenging batos.
celaking Hyang Widhi,Widadaning budi sadu,Pandak panduking liru nggon.
tuwas yen tiwasa ing dumadi,Dadi wong ina tan weruh,Dheweke den anggep
Salèh Sjarif Boestaman (1807 - 23 April 1880) utawa Radèn Salèh iku sawijining juru lukis saka Hindhia-Walanda. Jenengé ing sarasilah kulawargané ya iku Sayyid Salih bin Husain bin Yahya. Salèh mijil ing kulawarga priyayi Jawa. Dhèwèké sing miwiti lukisan modèren ing tlatah Nusantara lan minangka seniman modèren kapisan ing Hindhia-Walanda.
Mangsa cilik[besut | besut sumber]
Radèn Salèh lair ing kulawarga priyayi lan turunan Hadramaut. Ramané ya iku Sayid Husèn bin Alwi bin Awal lan sibuné Radèn Ayu Sarif Husèn bin Alwi bin Awal. Rikala ciliké, Salèh urip ing Terbaya, Semarang.[1] Umur 10 taun, dhèwèké dititipaké wong Walanda déning pakliké sing dadi bupati ing Semarang. Kaprigelané nggambar katon nalika sinau ing Sekolah Rakyat.
Salèh gampang srawung, mula gampang mlebu ing antarané wong-wong Walanda. Salah sawijining tepungané ya iku Prof. Caspar Reinwardt, sing ngadegaké Kebon Raya Bogor lan uga Dirèktur Tani, Seni, lan Kawruh kanggo Pulo Jawa lan pulo-pulo sakupengé. Caspar nemokaké yèn Salèh pantes éntuk pakaryan ing kantoré. Kapeneran ing instansiné iku ana palukis turunan Bèlgia, A.A.J. Payen sing ditekakaké saka Walanda saprelu nggambar sesawangan ing Pulo Jawa kanggo rerenggan kantor Dhépartemèn Koloni ing Walanda. Payen katarik marang kaprigelan nglukisé Salèh lan sadya ngajari dhèwèké. Saka Payen iki Salèh sinau cara nggambar kayadéné wong Éropah, upamané nganggo cèt minyak. Payen uga ngajak Saleh ngideri Pulo Jawa golèk sesawangan kanggo dilukis. Ing lelakon iku Salèh éntuk jejibahan nggambar manéka wong sing diprangguli ing sadéngah papan.
Payen banjur ngusulaké marang Gubernur Jènderal G.A.G.Ph. van der Capellen (mrèntah 1819-1826) supaya Salèh bisa sinau menyang Walanda. Taun 1829, Capellen ngragadi Salèh menyang Walanda kanggo sinau uga kanggo ngajari Inspèktur Béya Walanda, de Linge, ngenani adat lan kabudayan Jawa, kalebu basa Jawa, sarta basa Melayu.
^ Raden Saleh 1807-1880: Perintis Seni Lukis di Indonesia , Baharudi Marasutan, Dewan Kesenian Jakarta, 1973]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.07, 25 Oktober 2016.
suwi ora dolan mrono, pengen montoran tapi mulai mlebu suroboyo wes ra ngerti lor kidul 😆
Monggo poro sedulur2 engkang luweh ngertos
sent ki alus soho warga kampus wong alus.
@bocah waras:’Nggeh leres ngoten niku,mas… Malah penak,lak ngoten tow mas?Nggeh… Mator suwon sanget penjelasanipun..!!!
Utek (basa Inggris: encephalon) inggih punika punjer sistem saraf (basa Inggris: central nervous system, CNS) ing vertebrata saha kathah invertebrata sanèsipun. Ing anatomi kéwan, utek utawi encephalon, punika sentral supervisori saking sistem saraf. Senadyan utek sok dipunsebat minangka punjer supervisori saking sistem saraf sentral vertebrata, istilah ingkang sami ugi saged dipunginakaken kanggé sistem saraf sentral ing invertebrata. Ing kathah kéwan, utek wontenipun ing endhas utawi sirah.
Utek manungsa punika struktur punjer pangaturan ingkang kagungan volume ngantos 1.350cc saha kasusun saking 100 yuta sèl saraf utawi neutron. Utek ngatur saha ngendhalikaken
kasusun saking kalih jinis inggih punika sèl: glia saha neuron. Glia fungsinipun kanggé njagi neuron, menawi neuron tugasipun mbekta informasi kanthi wujud pulsa listrik kang asring dipun sebat potensi aksi.
Bagéan utek manungsa[besut | besut sumber]
Ing anatomi utek vertebrata, utek ngajeng (basa Inggris: prosencephalon forebrain) inggih punika bagéan inggil saking utek. Ing tahap ngrembakanipun sistem saraf pusat (basa Inggris: five-vesicle stage), utek ngajeng ngrembaka saha misah dados utek ageng saha diensefalon.
Utek ageng[besut | besut sumber]
Utek ageng (basa Inggris: telencephalon, cerebrum) inggih punika bagéan paling pinunjul saking utek ngajeng. Utek ageng kapérang dados kalih wilahan inggih punika wilahan utek tengen saha utek kiwa. Saben wilahan kagungan fungsi piyambak. Saben wilahan utek ngajeng kagungan sekawan lobus inggih punika frontal, pariental, okspital, saha temporal. Antawisipun
dhasar[besut | besut sumber]
Ganglia dhasar (basa Inggris: basal ganglia, white matter) minangka lapisan ingkang kagungan warna pethak, lapisan lebetipun kathah ngemot srabut saraf inggih punika dendrit saha neurit
Diensefalon (basa Inggris: diencephalon, interbrain) inggih punika bagéan
tengah[besut | besut sumber]
Utek tengah (basa Inggris: mesencephalon) inggih punika bagéan utek ingkang kagungan struktur:
tektum, kasusun saking kalih pasang colliculi ingkang dipunsebat corpora quadrigemina:
superior colliculi minangka wiwitanipun prosès visual saha pangendhalian obahan soca.
tegmentum punika jaringan multi-sinapsis ingkang tumut ing sistem homeostasis saha
Katiga bagéan punika mbentuk batang utek (Basa Inggris: brainstem).
Utek alit[besut | besut sumber]
Utek alit (Basa Inggris: cerebellum) punika bagéan ageng utek wingking. Utek alit punika dumunung ing andhapipun lobus oksipital serebrum. Utek alit kasusun saking kalih wilahan saha lumahanipun mawi lekuk-lekuk. Fungsi utek alit punika kanggé ngatur sikap utawi posisi salira, kaseimbangan, saha koordhinasi obahipun otot ingkang kadadosan sacara sadhar.[1]
Bèntenipun fungsi utek tengen saha utek kiwa[besut | besut sumber]
Utek tengen fungsinipun bab ngrembakanipun kacerdhasan émosi utawi Emotional Quotient (EQ), tuladhanipun sosialisasi, komunikasi, interaksi kaliyan manungsa sanès sarta pangendhalian émosi. Wonten ing utek tengen ugi ngemot kamampuan intuitif, kamampuan ngraosaken, mbangingaken, saha èksprèsi badan, kados déné nyekar, mbeksa, nggambar, lsp. Menawi utek kiwa fungsinipun wonten ing bab ingkang wonten gegayutanipun kaliyan logika, rasio, kamampuan nyerat saha maos, sarta punjer matématika. Para nimpuna ngandharaken menawi utek kiwa
ngunikaken musik karemenan kang jumbuh suasaning manah[3]
Cathethan suku[besut | besut sumber]
^ (id)(en)pangertosan lan bagéan (dipununduh 20 oktober 2012)
^ (id)béda fungsi otak kanan saha otak kiri (dipununduh 20 oktober 2012)
^ (id)nyeimbangaken utek tengen saha utek kiwa (dipununduh 20 oktober 2012)
^ (id)penyakit ingkang gegayutan kaliyan utek (dipununduh 20 oktober 2012)
^ (id)dolanan kanggé ngasah utek(dipununduh 20 oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Utek&oldid=1109454"	Kategori: Anatomi manungsaAnatomiSirah lan guluKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisArtikel DhasarArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
wingking (dibelakang). Awit pangertosan wingking boten mesti awon, ananging saget katampi pangertosan bilih papan wingking punika pinangka papan wingit utawi rahasia.
menunggunya. “Petruk, awakku krasa sayah, aku ndak ngaso dhisik”
“Oh inggih raden, kula tak njagi kalih Kang Gareng mawon”
“Oooooo alaaahhhh, omongane ora nggenah Truk!, kupingku gatel, wetengku senep!!, njajal irunge sing nutupi cangkeme kuwi unggahna ta Truk!!, aku ben mudeng omongane. Mengko tak takonane dewe…” “Wis Reng, irunge wis tak angkat iki lho!?”
“Heh Kemplo Terong!!?, kowe iki arep nyang ngendi, sore-sore kok kluyuran!”
“Oalaaah mas…mas… aku iki sak iki dadi wong penting. Aku sak iki njabat Adipati ono ing tlatah kene. Malah wong-wong sing seneng karo aku podho maringi gelar karo aku sing maneka warno…”
“Opo!!!, kowe iki dadi adipati!!!!, aduh duh duh duh… Truk!!!, kupingku tambah mumet, wetengku tambah ora krungu…. Aduh duh…duh..duh, lha wong moco wae ora godak lha kok dadi adipati…aduh…duh duh… gek sopooo sing milih kowe biyen… mesti wong mendho-mendho kabeh…. Gek arep dadi opoooo negoro iki yen pemimpine koyo kowe kuwiiiii… aduh duh duh…. Gek lakon opo iki… oalaaaah ndonya…ndonya lha kok iki ono wahyu nyasar, pulung mendho tumurun….oalahh dewo… dewo… Ora! Kowe mau ngomong oleh gelar???, gek gelar opo maneh kuwi !!!”
“Owe ojo enyek aku lho Kang. Senadyan aku mung cekolah persamaan nanging aku ico tuku gelar ning endi-endi lho kakang….”
“Wis….wis…wis…. bubrah… bubrah!!, lha hiya ta, lha wong kowe iki kuliah wae ora tahu, lha kok ngerti-ngerti oleh gelar ki, gelar opo maneeeh?, apa mumpung dadi adipati banjur kulakan gelar??”
“Ola ok Kang, aku mung di ke’i ok, lha owe haluk iye???”
“Heh, sak umpomo gelem ngono wis biyen-biyen aku nganggo gelar. Nanging kanggoku gelar mau kudu sumbut karo kemampuane, lan uga bener anggone sekolah utowo kuliahe. Mulo aku ora sudi nganggo gelar koyo kowe kuwi. Ngisin-isini, ngapusi hati nurani, terus nggo opo gelar kuwi. Lha wong nyatane ora ngefek blas karo kepinteranmu…”
“Sik Truk!, tak usute maneh!. Heh Terong!, kowe mau jare entuk gelar? Gelar opo wae kuwi?”
aku takon maneh. Nalika kowe entuk gelar sarjana biyen judul skripsimu opo?”
“Oalaah, a’ u i ola weluh sklipsi I opo, lha wong aku mung tuku ok ang. Dadi SH iku singkatan Sarjana Hiburan wae…”
“Wis Truk!, ora usah nanggapi wong edan!. Lha wong Megister Hadiah wae kok di pamer-pamerke. Hayo yen nyoto kowe megister tenan, sesuk kowe tak dadekne nara sumber ing sajroning forum
wong ben tambah kagum aro aku ok ang….”
“Ooooo dadi kowe sak iki kepetung pejabat tinggi sing wis nerak hukum. Kowe wis kumowani tumindak pembohongan public. Apus-apus… wis ngene wae Reng!. Yen Buta Terong iki dijar ne, iki
Taplak gupak glepung … (ping satus macane yo mas ..)
Sejatine dolanan jaman cilik kuwi pancen nyenengke ati, ambok o dolanan kuwi mung dolanan nganggo paguneman. Naliko sakmono, bocah cilik ki umume podho kreatip-kreatip, nduwe pangudi roso sing dhuwur. Lha coba dirasakne wae, mung dolanan ukoro koyo conto nang nduwur kuwi, bocah-bocah senenge ora umum. Piye carane supoyo ilate ora kepuntir-puntir pas nggunemake taplak gupak glepung ben ora kewoco taplak guplak geplung.
Jaman semono jelas bedo karo saiki, sing bocah-bocah luwih seneng dolanan XBOX utowo
bocah sing ra iso penekan uwit ketimbang bocah-bocah jaman mbiyen.
Jaman saiki, koyo-koyo dolanan ki wis dipathok karo sing nggawe dolanan, le mu dolanan ki koyo ngene. Bocah-bocah wis ra iso kreatip nggawe dolanan anyar, koyo to nggawe bedhil-bedhilan seko triplek, terus dinei pentil ben iso dinggo njepret cecak (nakal tenan .. 😀 ), soyo maneh nduwe inisiatip nggawe dolanan dewe, lha opo-opo mung njaluk tukokke neng toko.
Tur maneh sing sok rodo marai mangkel ki, bocah-bocah kuwi uripe neng tlatah Jowo, ananging kon ngomong boso jowo we angele ra umum. Sajak prihatin temenan. Lha cah jowo kok ra iso ngomong jowo, nek ngomong jowo yo ra pener, karo wong tuwo yo nyante wae le ngomong nganggo boso ngoko.
Yo mugo-mugo neng salah sawijining nggon neng tlatah jowo, isih ana bocah sing nduwe kreatipitas sing dhuwur, lan iso boso jowo sing pener.
Technorati Tags: dolanan jaman cilik, boso jowo, cah
bink: njih mister bink, kawulo sumanggaaken.
Hangapuranipun kagem sedoyo kemawon ingkang mboten saged mangertos punopo ingkang kulo serat wonten
Ojo nangis tho nduk, simbah iki ancen wes tuo, wes mangsane ngene iki, yo mung ngenteni wae kapan wayahe dijupuk karo sing gawe urip”,
dhuwur mendem jero jenenge wong tuo, mugo-mugo wae simbah ki iso menangi suksesmu yo nduk, wisudamu….” Kata nenek, penuh harap.
“ Nggeh mbak, Nggeh simbah kedah enggal mantun, sing
iso nyeksekke rabimu yo nduk, Goleko wong lanang sing agamane apik yo nduk, sing iso ngaji”. Kata simbah tersenyum.
“ Amin nggeh mbah, nyuwun pangestune sanget
“ Lha ngopo kowe mbiyen mbojo aku nek kwe ra seneng aku, nglarani wong wedhok
MasyaAlloh, umah wes koyo kapal pecah ngene iki. Oalah nduk-nduk, koq malah do koyo bocah cilik iki pie tho? Wong wes umah-umahan ki nek ono opo-opo mbok ojo do nganggo atos-atosan, ngajari elek karo bocah cilik kui jenenge”. Kata simbahku
sekti tanpo aji, ngluruk tanpo bala, sugih tanpo bondo….mungkin itu intinya ya ki….
PAmuji rahayu.., nuwun Ki.. mugya panjenengan tansah pinaringan sedaya napa ingkang dipun pundhut dumateng Sang Paparing…,
” harmoni, harmonisasi, keselarasan keseimbangan, luar dalam/ jawa-jawi… njih Ki…
Prabu Hulukujang (766 - 783)Prabu Gilingwesi (minantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)Pucukbumi Darmeswara (minantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu
Sanghyang Wenang iku putrane Sanghyang Nur Rahsa utawa Nurrasa saka garwa prameswari Dewi Sarwati utawa Rawati. Rawati putrane putri Prabu Rawangin, raja negara jin ing pulo Darma, kang lair awujud sotan, yaiku swara lamat-lamat kang kembar.
Saka swara lamat-lamat iku keprungu swara gedhe lan swara cilik kang rebutan kalungguhan tuwa. Ananging saka daya kasektene Sanghyang Nurrasa, swara-swara iku bisa didulu lan katon ayang-ayang kayadene jalma lumrah.
Ayang-ayange swara lamat-lamat kang gedhe dumunung ana ngarep, dene swara kang cilik mujudake ayang-ayang kang dumunung ing mburine. Ayang-ayang loro iku sabanjure ngadhep marang Sanghyang Nurrasa.
ing Gunung Tunggal. Gunung iki kalebu ing wewengkon pulo Dewa. Ing papan iku Sanghyang Wenang nyipta swarga minangka papan dununge.
Sawijining dina, Prabu Hari, raja nagara Keling, krungu warta yen ing Gunung Tunggal dumunung sawijining pandhita sing ngaku jenenge Hyang Suksma Kawekas. Prabu Hari nemoni pandhita iku kanthi karep sedya nelukake kabisan lan kawasisane.
Ananging kanthi cara apa wae, Prabu Hari ora kasil nelukake pandhita iku. Amarga kalah, Prabu Hari banjur masrahake anake wadon minangka tandha kalah. Hyang Suksma Kawekas kang ora liya Sanghyang Wenang iku ngangkat Dewi Sahoti utawa
Cahya kang sumunar iku nyawiji dadi wujud jalma kang wutuh lan wusanane malih wujud dadi badan alus kang dijenengi Sanghyang Tunggal.
Kayangane Sanghyang Wenang banjur dipindhah ing Pulo Maldewa. Ora suwe, Sanghyang Wenang peputra maneh, cacah loro, kembar lanang lan wadon utawa dhampit. Sing lanang dijenengi Sanghyang Wening, lan sing wadon dijenengi Dewi Yati.
Sawise Sanghyang Tunggal dianggep dhewasa lan dibiji wus mitayani yen nyekel
kang diputusake dening Bathara Guru utawa Sanghyang Manikmaya, ananging asile ora maremake, saksapaa sing krasa ora marem iku bisa njaluk jejeging adil marang Sanghyang Tunggal.
Lan yen dheweke tetep durung bisa nampa putusane Sanghyang Tunggal, bisa nerusake upaya njaluk jejeging adil marang Sanghyang Wenang. Putusan kang ditetepake dening Sanghyang Wenang mujudake putusan kang dhuwur dhewe, saengga gelem ora gelem, kabeh pehak kudu nampa.
Pawadan iku, ing jagat pewayangan, pucuking panguwasa kang dhuwur dhewe ana ing tangane Sanghyang Wenang. Sanghyang Wenang duwe hak nemtokake jejeging adil
Kanjeng Adipati Ariya Singasari Panatayuda I (Sura)
Bismillahirrohmanirrohim niat ingsun arep adus jinabat angedusi badanku sedulur
Niat ingsun nyuceni dulur papat limo pancer njobo lan jero kelawan banyu sucine Alloh,
Kecamatan Sibolga Sambas, Kota Sibolga, Sumatera UtaraKelurahan di Kota SibolgaKode Pos Kecamatan
3. adhine lanang bapak utawa ibu diarani …….
1. aku seneng marang ibu seneng padhe karo ……………………….
Para Ibu, Bapa dalasan para kadang siswa sutresno imgkang kinurmatan
Sumonggo panjenengan lan kulo ngunjukaken puja puji astuti wonten sahandhap pepada dalem Gusti Ingkang Maha Suci, sinatan paminta mugi-mugi lumadining pawiyatan ing dalu puniko saged lumampah kanthi
kapareng dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan ingkang kapinn III ing Surakarta.Kawangun dening Raden Mas Suwandi ing Surakarta, kalaras nggann\gge guru lagu wicalan, ingkang supados boten damel kithaling pamaos.PUPUH I
mudha punggung, dimen sami ingaranan.Lir sarjana kang luwih, tan panon rat idhepira, de ra tan wruh mring
kaping tiga Sang Prabu, jumeneng neng Surakarta.Pangiketing prameng kawi, sinantunan tembung jarwa,
sunu, kanang mangsa pan kasanga.De ra mangun mung supadi, amrih gampil yen winaca, ananging ta caritane, datan ana ingewahan, reroncen ugi samya, amung lagu kang winangun, manut dhongdhinging ukara.Nenggih mangke kang winarni, bubukaning kang
Batharendra.Ing dados wosing kinkin, dennya arsa linurugan, yaksa raja pambekane, langkung dening puwa-puwa, Niwata maharaja, kasub ing rat ywan pinunjul, kadigdayan kanuragan.Dene dununging prajadi, ing Semeru
esthinipun, ingkang sampun dipun weca.Sang Hyang Siwah ingkang mangsit, manungsa kang mara tapa, Sang Niwata ing patine, samngke ing Endrakila, ana wong mara tapa, Risang Parta wastanipun, panengahing para Pandawa.Nanging Sanghany Endra maksih, sajroning tyas semang-semang, de durung wruh sajatine, dennya mesu tapa brata, apa nggayuh kamuksan, apa iya
tembe, dipun pinta srayeng Dewa, mejahi yaksa raja, yen wus antuk nugraha gung, yekti bisa mbengkas karya.Yen Hajuna tan antuk
sraya mring dheweke, samangkana Anghyang Endra, denira ngnandika, arsa nyoba karsanipun, rinancaneng waranggana.Lamun puguh mati ragi, tan keni mring pangrencana, aneng kono sayektine, dadine den ambil sraya, yen keni pengrencana, tan pakarya tapanipun, masih sor lan panca driya.Dene ingkang dipun piji,
nenggih, sosotya kang adi mulya, widadari pitu ingkang, ngluwih warnanira, mung kakalih langkung ayu, Sang Supraba wastanira.Wilutama jangkep kalih, tan prabeda warnanira, sesenengan pamilike, Dewi Ratih
ingkang satunggal.Milanipun pra Jawata, miyaraken ing pangeksi, saking sruning laras mara, miyat langen ing
iku garwane sekawan.Ing kocap yu utama, mung titiga kang yu luwih, padmi aran Sang Sumbrada, Manohara lawan malih, Ulupi jangklepe tri, nadyan kabeh luwih ayu, yektine durung padha, marang warni-nira Nini, pan kadasa guna ayuning manungsa.Iya masa ngasorena, mring ayuning
miyang kabeh sami, widadadri sadaya wus, anembah pamit sigra, mring Bathara Endra nuli, mesat saking ngarsa
pungkur, saking ing katebihan, wus katingal dhepok wukir, dunungira pratapane Sang Harjuna.Widadari risaksana,
cuweng ati, sigra mabur bremara marang wiyat.Mumbul sarwi tilar swara, cuweng tyas tan ngingsep sari, wonten malih peksi merak, mencok ing pang kayu wangi, candhana teges neki, angakingken elaripun, elaring merak nulya,
riris mawur nglambung wukir, maweh girang dennya kasenenan surya.Paparang gung ngungkang jurang, nglambung parang
wonten katinggalan, pradapaning wlas res nenggih, tegese wlas res iki, pradapaneng jeringipun, alumungka pawahan,
cicithake kaki ajar.Ingkang aneng bathukira, lawan wonten pitung keksi, tumuwuh neng lambung arga, tlaga jurung den ungkuli, katempuh dening angin, kanang petung nyawuk banyu, petunge kang umpama, lir banyune Risang Resi, pamyawuking petung marang sagung tirta.Kadya tekes arca nama, tegesipun tekes nenggih, akekemu
sinegahaken sami, marang sagung widadari ingkang prapta.Dahat dennya wirandhungan, lampahe pra widadari, sampun ngraos sanes saban, pandulune ugi salin, wau ta lampah neki, ngangge laku anyar niku, tegese laku anyar, lelewane den waoni, wit
kang tirta.Kaungkulan ing won denta, nedheng meteng-meteng dadi runtuh aglar aneng kisma, ambalasah pinggir beji, nanging widadari sagung, dudu poh gadhing ika, ingkang dipun kayungyuni, dene ingkang den kayunken waranggana.Wilasa kang ingupaya, yeku ingkang den karsani, de tegese kang wilasa, asmaraning driya iki, wilasa den wastani, wekas-wekasing lara kung,
wau para widadari, sami ginem dennya karsa, ana kudu mangkat nuli, pan ana kudu kari, ana putung alisipun saweneh ngodha-odha, sukunipun manjing warih, ana ingkang den pijiti pupunira.Dening cethi waranggana, myang kang lagya toya rahi, katon ewah ukelira, angilo mring toya pilih, tegese toya pilih, langkung wening kang ranu, marmane ngilo
prayogane ing tindak panggodhanira.Punapi ta nulya pangkat, ing tengenge sapuniki, lah ta mangke kadiparan,
wanci tengange mangkya.Karanane langkung lapa, bentenipun anglangkungi, ngrisakaken papaesan, ngusutaken warni
ngantos suruping Hyang Rawi, sami mepak papaesipun kang endah.Muwus malih Sang
lamun ugi, pakenira maksih rupa, kadi warni widadari, sayekti mindho kardi, tan kagodha temahipun, tapane Sang Harjuna, sayekti lamun utami, lakunira yen pangrencaneng Hyang Endra.Masa ndadak antuk karya,
wawangi, dene ika warnanipun yektine yu utama, anglir gambar bisa mesik, wayah taksih
ayu endah, nadyan ngusut ayu luwih, warnanira baune welar tur wijang.Luwih ingkang payudara, dadya madya kurang ramping, ambyataning payudara, sedheng madya amantesi, lir gora tawon nenggih, gora tawon tegesipun, tapane
nelada ingkang warni, iya marang garwanipun, nelada ingkang
ati, yogya dadi gurunira, mring wong ayudonya iki, wajane apan kadi, sanening herthathit
ruru mentas sinepuhan.Liring galak eber ulat, pasemone langkung lungit, tuhu putus ing aksara, rampung marang basa Kawi, lan
DHANDHANGGULASampun denya papaes sami, kang maesi pra widadari, parekane dhewe-dhewe, dene ta paesanipun, wau ingkang pra
tulya sri, apan ta katingalan, banjar sri kadulu, marga marang ing patapan, tan asuwe prapta ingkang widadari, guwa geng majeng ngetan.Angayunken jurang langkung sepi, wali kadhep kang aneng jro jurang, kethap-kethap
guwa, mesu budi pakaryane, dhatengken mring panekung, meleng ing tyas yoga semedi, anenggih jroning guwa,
Meleng pejah ing sajroning urip, sang Harjuna wus sarira suksma, paningalan pamyarsane, miwah ta kang pangambu, angen-angen ngulihaken sami, dhateng ing sangkan paran, Risang Parta sampun, apranawa jinarwanan, prana atiwa papadhang den tegesi, ilang ing kamanungsan.Wus angraga suksmane sayekti, dadya mangke ing sakathahira, ingkang panca driya kabeh, satuhu lamun
ndika wonten swarga loka, dadya kula sumusul mring suranadi, dumadak tan kapanggya.Nunten kula susul prapteng ngriki, perlu nusul maring jengandika, dahat atur kula mangke, dhumateng sang binagus, lah punapa kang dados galih, wiwit duk ndika kesah, nilar dasihipun, kawulane kawlas arsa, mring Drakila tinapakaken punapi, punapa kirang ndika.De kawula datan kraos sisip, lah
manahira dening pangucapnya, Sang Supraba tanpa gawe, anulya ingkang rawuh, Wilutama sang retna dewi,
gumuyu, angatingalaken waja, ingkang kadi madu subrata kenyaring, warnane ingkang waja.Wonten prapta widadari malik, teka
sungsunipun, kalih sisih sungsunira, kelat bau ali-ali sosotya di, ujwaleng mirah muncar.Cundhuk sekar panelad
kang pedah nyu denta, anglir petha ing warnane, petanireng prembayun, wonten dene tegese iki, palenthung toya petha, apan wimbuh luhung, busananing waranggana, papaese katonton teka ngluwihi, samining waranggana.Ya ta wonten ingkang widadari, praptanira
wulan gedhe, agawe rarasing rum, sajak mentas siram sang dewi, keramas ngore rema, lungsir ulisipun, pethakireng waja
panglengane, wau lingireng kalbu, widadari ingkang den esthi, kalamun Risang Parta, anon dhewekipun, den
pesthi keneng ing dhesthi manira, widadari satemahe, lir kadi dupanipun, padupane timah upami, nalika kadunungan, agni temah luluh, luluhireng dupa timah, luluh saking ing asmara nala
sumurupe maring, marang ing purwagennya.Nanging rasa-rasa dereng apti, diwangkara ika marmanira, rasarasen sumurupe,
widadari, sru kasmaran mring Sang Wiku mudha, katontonen sasolahe, Sang Wiku bagusipun, mimang manah pra widadari, tegese basa mimang, salang surupipun, widadari sakehira, dene ingkang binancana nora gingsir, tan keni dipun godha.Balik ingkang ambencana sami, kagiwang mring warnane Sang Parta, nulya widadari age, linggar sing ngarsanipun, Sang Harjuna jumeneng sami, mring natar nggennya medal, ngadeg sarwi ngidung, mlimping abasa la-ela, mring Sang Parta nggenira kandhuh ing kingkin, tumanem poking driya.Ya ta wau wonten widadari, pan angemban
cinatur, pratingkahe sang mangun teki, dene lir Hyang Asmara, tingkah solahipun, ana juga waranggana, wangsul marang ing sajroning
nulya mendra sang widadari, sing ngarseng Sang harjuna, ingkang nenem sampun, kang sawiji maksih sira, sru ameksa ngraketi Harjuna malih, sumaput
kung, katon medemira kaeksi, amencep lan ngujiwat, lir wong purik iku, tan sinapa dening priya, kapi temen manake sang widadari, anggodha mring Sang Parta.Sajroning tyas risang widadari, apandene sajatining godha, manah ayun sayektine, dhumateng
langkung prihatin, jumeneng aneng natar.Sanghyang Wulan ingkang den tingali, mring Supraba mangkana karsanya, saking ewuhana tyase, karsane minta tulung, sanghyang Wulan den awe yekti, Supraba denya ngatag, nenggih wuwusipun, heh Hyang Wulan rowangana, gyan sun godha marang Risang Mahayekti, sun nyilih rarasira.Sun anggene dimen bisa dadi, pangrencana marang Sang harjuna, kengguh keni rencanane, mangkana wuwusipun, sang Supraba mring Sanghyang Sasi, Hyang Wulan sigra mawang, mring Sang Parta
Mintaraga, mangke telas sampun, paekane waranggana, denya nggodha ngrencara kasmaran sami, apan sang Mintaraga.Puteking
tan pegat dalu siang, kathah solahipun, ana ngebrok nawung brangta, mring Harjuna tan ana kang antuk kardi, anulya mantuk samya.Sakathahing para widadari, nedya matur mring Bathara Sakra, dene denya mantuk kabeh, kabyatan
ji, dening Parta ing ngayuda, pangrantame ing panggalih, driya dahat kawigaran, sang Bathara Endra aji.Dene uwus myarsa tutur, yen Sang Parta wus
Pamadi.Apa kang den pinta iku, denira amati ragi, apa marang ing kemuksan, apa marang sura sekti, karuhane lamun kena, pininta mrih dadi kanthi.Sawusira ngling jro kalbu, karsanira mangke nuli, nyatakaken
wiku, winuji mring jlada radi, winuni lan jaladara, kalih pisan den tegesi, awun-awun kemul ika, jawuh deres anglangkungi.Sanalika atis ngruntuh, nalikane Padya resi, ngadeg sarwi teken jungkat, itunganing widadari, tangan iku pan wicara, sidhekep Sang Padya resi.Wusira denira rawuh, tan sinapa Padya resi, merang Risang Mintaraga, dene lagya asemedi, Risang Padya sru nyabawa, watu-watuk dhehem sarwi.Emaring tyas Parta
gya sumaur, pali baya ingsun iki, kang pandhita tanpa sana, apan inggih awak mami, datan darbe paasraman, tanpa dunung ndon kang pasthi.Lah ta inggih yektinipun, pali baya awak mami, ingkang mangka paasraman, nenggih sakehireng ardi, miwah sakehireng wana, ingkang yekti sun dunungi.Apan wus
bratanira ugi, sayektine tan babakal, nanging mengko ingsun iki.Teka kandheg tingaling sun, denya kandheg awit saking, kaya maksih mora tingal, nanging yekti sira iki, heh robaya kawoworan, ing panggawe donya iki.Masih ngrangkep
kadyangganing wong non ringgit.Ana ingkang nangis iku, ana ingkang sedhih
kanang sabda, sayektine tuhu wangsit.Ananging ta estunipun, mila awak amba iki, masih nyandhing ingkang raras, lawan sagung kawaca di, miwah ingkang hru pamungkas, sagung gagamaning jurit.Apan iku yektinipun, mung tumrap wong dosa pasthi,
ananging ta maksih olah, mring kawiryan kangge mangkin.Nenggih pangolahing kalbu, yekti amung
wong nurut panca driya, tapanira tanpa dadi.Rangu-rangu temahipun, eklasing tyas durung yekti, kang
den luru, upamane kaya ugi, uwong tuwa buru ika, datan wonten karyeng malih, amung amet buron wana, dadya sima lamun mati.Dene karem neng wana gung, de wong tuwa rawa iki, datan ana karyeng liyan, mung ngupaya ulam
marang panggaweyan, yekti awon kang pinanggih, lamun sira kasengsema, mring panggawe iku sirik.Mangkana ta
duk ing uni, duk umangkat mara tapa, kaki Parta dipun eling, lamun sira mara tapa, nunuwana Jawata di.Prayoga kang sira suwun, kadigdayan ing ajurit, ing tembene kaki Parta, ana wiku ingkang
dhuh pukulun Mahamuni, lulus ingkang pangandika, ananging ta ulun mangkin.Boten keni estunipun, mring
wirang, marang kadang warga wibi.Risang Parta malih muwus, dhuh pukulun atur mami, marmanipun kula tapa, kang manira tedha ugi, inggih marang ing Bathara, kasantikan ing ajurit.Lawan malih kula ayun, amamayu jagad nenggih, angreksa mring paraita, paraita den jarwani, angecani manahing lyan, wong sapraja arseng galih.Lah puniku estunipun, ingkang ulun tedha ugi, mring Bathara kang inulya, sanget sedayaning ati, rinewangan mati raga, teki-teki wonten ngriki.Lamun estu datan antuk, Hyang Bathara tan ngideni, sedyanipun kawlas arsa, datan mantuk awak mami, leheng pejah neng
utusan, widadari prapteng ngriki.Dene lakunira iku, sagung para widadari, ingsun utus angrencana, marang tapanira kaki, nanging sira kaki Parta, wus kawasa amateni.Panca driyanira iku, tuhu luwih ing sasami, sasamaning pra pandhita, satuhu lamun
saulihku saking ngriki, dipun tetep tapa brata, pesunen ing siyang ratri.Mring Bathara kang linangkung, tulusena asemedi, iya ingkang sira tedha, mring Bathara aywa gingsir, parandene si meh teka, Sanghyang Rudra andhatengi.Wis kariya putraningsun, kaki Parta ingsun mulih, iya marang ing Kayangan, tandya Risang Parta nuli, ngabekti
awang uwus datan keksi, edengane ingkang kundur, Hyang Endra mring Kayangan, kawarnaa Sang Harjuna ingkang kantun, saya sanget
Pandhusunu, pamrihing yoga brata, mrih turuning nenggih Hyang Bathara, semadine Sang Harjuna, langkung brata mati ragi.Kadyangganing wong anguswan, ing tegese wong nguswan ngajar nenggih, dene ta wong ngagar iku, tan kemba pangagasnya, yekti norametu kukus geni iku, mangka cipteng Sang Harjuna, ingsun iki asemadi.Lamun ingsun leledaa, masa ndadak
mengsah danawa ingkang prapti, dadya ewah ing tyasipun, wau Sang Batharendra, pan angangge upaya sandi puniku, upayane ngangge sira katrine wong Suranadi.
ngadeg yen raksasa, Kumbakarna ngadeg langkung agung luhur, momongmurka pan rumangkang kadi arsa ndhungkar wukir.Horeng gunung Endrakila, asru gograk guntur anggran ing wukir, geger sakehing wong gunung, sedaya bilulungan,
katingalan, ing jro guwa dening Sang Mintaragi, sukara geng langkung luhur, dutane Sang Niwata, ingkang prapta risang tapa gupuh-gupuh, mijil sarwi ngiwa raras, sarotama kang cinangking.Risang Parta wus
saking kahyanganipun, mangkana duk tindakira, sing kayangira aglis.Sanghyang Siwah duk samana, lampahira ingiring Jawata di, watak sanga ndherek sagung, saking ing Klesapurwa, marma mendra saking ing kayanganipun, Sang Bathara Nilakantha arsa miyat Sang Pamadi.Nggennya mesu puja brata, alalayu denira mati ragi, yen Sang Parta bratanipun, sinekti luwih tama, mangkana ta Hyang Siwah ing praptanipun,
lumepas, jomparinge Sang Parta angeneni, lan Bathara Siwahipun, jemparing ugi kena, kang waraha keni pyuh anunggal tatu, dadya kalih panah dibya, pan anunggil dadi siji.Samana den sidhikara, kang warastra dening Sanghyang Pramesthi, wus awujud siji kang
Pemadi.Jumeneng ing krodhanira, Sang Harjuna dadya muwus tan aris, heh iki wong tambung laku, aywa kadlurung sira, sawijine wuwusira nora urus, ingsun sira sidhep apa, mung anggere gelem muni.Mijilaken kang wacana, tanpa taha apangucapira iki, manawa ta sira tan
ingsun satriya Dananjaya nung, lah iya den yitna sira, mungsuh lawan jeneng mami.Apa sira nyana ingwang, kaya ambek wong walaka wak mami, wong wiruda wedya iku, dening sun maksih
sayektinira, iya wus katon iki, nenggih patinira, tan ndadak mindho karya, pasthi mati dening mami, wau emenga, umbake Mintaragi.Dahat
mijil.Gya tumempuh nenggih ingkang bayu bajra, sing angga wedal neki, genging bayu bajra,
nggegeteri.Wus anempuh wau ingkang bayu bajra, maring pra Dewa Resi, asru katyup bajra, muluk mring antariksa, kang kabuncang dening angin, amung Hyang Siwah, kang datan katyup angin.Mung Bathara Siwah ingkang awentala, katiyup bajra pati, sira Hyang Sangkara, apan ta nir wikara, dadya ingkang yuda kalih, risang Kirata, atandhing dyan Pamadi.Langkung rame prangira
duk ningali.Asru krodha nanging maksih ambek marta, dene ta mung kinardi, denya arsa nggodha, mring sira Sang Harjuna, sigra manahaken
wantah jinarwan, ametu pagut sami.Gunung wesi tumempuh lan gunung sela, saksana guntur nuli, ingkang gunung sela, neng tengahing payudan, gunturira
Asring ngleburaken ingkang Suralaya, Sang Parta yitneng westhi, sigra miyat mega, madyaning ronanggana, ingkang mega
sirna ingkang sanjatagni, sanget krodhanya, Bathara Siwah andik.
mring Hyang Nilakantha, ing watu kumalasa, duk jinunjung wus tininggil, mring Sang Harjuna, Bathara Rudra nuli.Ilang saking tanganira Sang Harjuna, tan tara sigra nuli, kumyus ingkang jawah, kum-kuma sing awiyat, wor ukara mantra puji, Resi Jawata, sing bomantara nenggih.Muwah teja jumeneng madyaning wiyat, tetela kang kaeksi, ingkang
kawratan pangabekti.Sasampuning sembahira Sang harjuna, ing Dewa tan na cicir, weruh cipteng puja, wau ta Sang Harjuna, nulya sira mangastuti, mring Sanghyang Siwah, angraosaken manis.PUPUH VII
sembah ingkang manungsa, mring Bathara satuhune, katur njeng Sang Sinuhun, apan reke pukulun ugi, ing sembahipun Parta, manggen dunungipun, pan ing mangke tembenira, sembahi pun Parta tan alyan ugi, sagunging sembah-sembah.Apan sembahing manungsa ugi, lir angganing kadi tahen ika, kang umijil, sing agninira, upami tahenipun, ingkang mpada Bathara nenggih, kang mangkana agninira, amnungsa pukulun, apan datan kwasa nembah, mung amuji nenggih kawula puniki, kalamun datan ana.Sihing pada Bathara sayekti, sajatine manungsa punika, kadi menyak upamine, pan menyakira iku, mijil saking wong muter nenggih, denen ta kang minangka, janma muter iku, sayektitine Hyang Bathara, kang minangka menyakipun datan kalih, manungsa madyapada.Sang Harjuna
nggih pada Sang Bathara, matmanipun iku, dening pada Binathara, sagung sari ing cipta misesa yekti, nggih pada Sang
ayune, neng ngriku dunungipun, dening pada Bathara ugi, alanggeng dunungira, jagdira iku,
lan ulihe, ing mangke tembenipun, saking pada Bathara ugi, pinangka lan duknara, manungsa puniku, nembah malih Risang Parta, dhuh pukulun upami manungsa iki, yen arsa ngawasena.Maring pada Bathara sayekti, upamine anggane kang wulan, nimba madyeng aiyate, wonten ta gatha telu, wadhah tiga puniku ugi, satunggal isi toya, wening ingkang ranu, wawadhah kang kadwinira, isi toya langkung letuh ingkang isi, wadhah kang kaping tiga.Tanpa isi toya kang satunggil, sami katon marang ingkang wulan, wawayangane wulane, sayekti katon iku, mring wawadhah ingkang aisi, her wening manggenira, katon yen dinulu, cetha rupanireng wulan, kang tumiba ing wawadhah ingkang isi, toyane letuh ika.Wayanganing wulan iya keksi, kang tumiba mangke aneng wadhah, kang aletuh toya reke, pan sami katinipun, wawayangan wulan puniki, nging datan katon cetha, sabab toya letuh, wonten dene kang tumiba, ing wawadhah ingkang tanpa isi warih, tan wonten katingalan.Awit wadhah nora isi warih, wayanganing wulan datan ana, jer si wadhah suwung bae, sayektine yen suwung, yeka tandha sagung dumadi, minangka kanyalaan nyataning Suksma gung, kang tumiba wadhah toya, ingkang bening tegese iku sujanmi, rahayu manahira.Kang netepi puji lawan bekti, ing Bathara dene kang tumiba, wadhah letuh ing toyane, manungsa kang kadyeku, ingkang rago manahe ugi, kang ayun ora-ora, marang penedipun, ewadene kang tumiba, mring wawadhah ingkang nora isi warih, manungsa kang mangkana.Ingkang mungkur mring Bathara iki, kang ngayunaken amaregi pangan, lawan karem turu bae, tan towang sahwatipun, nyandhang ngangge ywa kurang malih, mangkono lamun janma,
marang yoga brata mangke, mangkana wuwusipun, Sang Harjuna malih ngastuti, pun Parta dhateng pada, nenggih Bathara gung, katemune lan manungsa, lamun padha Bathara nemokken inggih, sangkaning pangawikan.Dereng dugi denya angastuti, Risang Parta marang
muga sira linuwiha, saking para satriya kang luwih-luwih, lah iki kaki ana.Nugrahengsun marang sira kaki, candu sakti saking Wimbasara, candu sakti ing tegese, iyeku klalaringsun, Wimbasara tegese iki, kalalar
astane Hyang Bathara Siwah, de kang agni suwarnane, arupa danawa gung, ngindhit panah Sang Pasopati, mara mring Sang
sarta sampun antuk kanugrahan, awawarah Bathara ge, Bathara Siwah wau, ingkang angsung nugraha yekti, dhumateng Sang Harjuna, nulya duk ing wau, sawuse nampeni raras, lan makutha Sang Harjuna anampeni, piwulang sarehira.Ingkang aji jaya-wijayanti, danurdara sing sanjata dibya, luwih-luwih sadayane, pan sinungaken
angge, saking Hyang Rudra iku, kang mangkana pan nora dadi, bingahing nalanira, malah sangsaya sru, wewah-wewah prihatin tyas, Sang Harjuna marang Bathara linuwih, prayoga iku uga.Tinelada lalabetan becik, ingkang sami teki-teki ngarga, kang winarna reh gatine, saweneh sagung manus, datan nganggo apotang teki, dhumateng ing Jawata, teka ngenthu-enthu, denya minta mring kawiryan, kasigihan lan minta kasekten luwih, marang ing Dewanira.Yekti lamun
ora, nyegah pangan turu, datan ayun kirang pangan, sumbalinga yen tinekanan dening, marang Hyang Siwahbuja.Malah saya kabalebet ugi, iya marang rajah lawan tamah, wong mangkono panganggepe, dene wong olah kayu, yekti ayu ingkang pinanggih, miwah
marang ibune, kang kantun neng praja gung, kangen kadang-kadang sami, ing ngriku Sang harjuna, nedya arsa mantuk, panggih marang ibunira, lawan
andikane ibu ing benjing, myang kadang-kadanging wang, lamun arsa nusul, iya marang raganing wang, sru sumaput kangene Risang Pamadi, marang ing ibu kadang.Risedhenge Parta arsa mulih, nulya wonten widadari prapta, mung kakalih siki kehe, saking ing Surenglayu, punika ta duteng Dewadi, nenggih Hyang Batharendra, dene praptanipun, kinen panggih Risang Parta, tinimbalan
pringipun, Hyang Siwah kang marang sira, sampun tamat denira amaos tulis, wau ta sang harjuna.Ri sampune denya maos tulis, Sang Harjuna karaos, tyasira, rehning kinen minggah mangke, dhumateng Surenglaya, asumengtyas sakala iki, tegese basa suma, susah ing tyasipun, ingkang dadya susahing tyas, Sang Harjuna karaos welasnya maring, dhumateng ibunira.Miwah sagung kadang-kadang sami, ing pangangen-angene sang Parta, saking sanget sru kangene, kang lunga lan kang kantun, kumembenging waspa duk
mangkin, samenggah sih andika, dhateng Jawata gung, romanta Sang Batharendra, wonten dene menggah kangen tuwan maring, mring wong sakadang warga.Den sumene sayektine keni, boten wande mantuk jeng andika, lah puniku sayektine, apan ing Surenglayu, risakipun pan boten Keni, kalamun sinemayan, age dika tulung, mupung mangke dipun enggal, lamun boten tinandangana tumuli, risaking Suralaya.Inggih raden atur kula malih, mring paduka kalingane mangkya, kadilamun dika mangke, pan arsa boten gupuh, tindak marang ing Suranadi, kalamun mangke dika, boten atutulung, dhateng rama jengandika, sayektine sakit punapa pinanggih, kang boten dipun sandhang.Dhateng janma Suralaya mangkin, dene raden amung jengandika, kabeh kang den andelake, tulung mring kawlasayun, mung kasekten andika ugi, kinarya andeling tyas, marang sagungipun, titiyang ing Suralaya, datan wonten malih kang den anti-anti, inggih mung Risang Parta.Pan mangkana duta matur titi, Risang Parta kakenan tyasira, temah trenyuh jroning tyase, ndhatengken welasipun, mring Bathara
Harjuna, sigra denya mudhun, amit Hyang-hyanging pratapan, angabekti Sang Parta mring Hyang wukir, arga ing Rndrakila.
nggene, cemara wreksa agung, lawan peksi merak manyajrit, aneng tirahing jurang, nenggih esthanipun, panjriting merak punika, panangising alas puniku upami, Harjuna kesahira.Wus kalingan mega neng wiyati, sampun lepas lampahe Sang Parta, ngetan wau ing puruge, den iring lampahipun, dening widadari kakalih, kathah kang kaungkulan, desa-desa agung, lamat-lamat katingalan, sing awiyat lampahira
nembe rawuh, lawan wonten kadhaton keksi, madyaning ngawang-awang, wisma geng amunggul, kadhaton sri
nanging dereng wonten ingkang gadah, kadhaton di sayektine, dene ta estunipun, kadhaton di punika benjing, pan ingkang ginagadhang, lamun wonten besuk, pra satriya sureng brata, kang ndarbeni nila taksih suwung
kayapa ugi, isine kang bawana, tihanira iku, lintang wulan lan raditya, kayapa ran unggyane sawiji-wiji,
angengipun, katigane punika singgih, enggene luhur pisan, dene wastanipun, ingkang lintang winastanan, baranggana : mila aran lintang inggih, sayekti mung kabekta.Saking luhur enggene nglangkungi, soring lintang sayekti enggen wulan, soring wulan nggen srengenge, srengenge ngisoripun, ingkang mega ngisore malih, puniku madyapada nenggih tegesipun, dene
srengenge, ing tumpa-tumpanipun, antarane pan tabih-tabih, kang lintang dhateng wulan, wulan amandhuwur, kongsi prapteng nggening lintang, lan mangandhap wulan mring srengenge nenggih, pan sami tebihira.Tangeh lamun winarneng kakawin, sakathahe lalangening swarga, kalangkungan ing lampahe, Sang Parta duk ing dangu,kadi tingkahireng
amurub marakata, wetan ing Semeru, unggyanira kang kayangan, majeng ngetan ajenging kitha tulya sri, kayangyan
warnanipun, kang kayangan surem kenyaring, Hyang Surya lawan wulan, kasor kenyosipun, ginapura saya tabra,
kumenyar, rina wengi sami bae, padhang ing rinten dalu, awit gebyar kang sarwa rukmi, myang retna lan sosotya, ngilangaken dalu, dene wau kang minangka, tengerane raina kalawan wengi, sagunging pra Jawata.Sekar tanjung kalawan kang peksi, cakrawala dene tunjungira,
tyas wong Suralayane, kang minangka ingkang trena-treni, sagung Jawata di, myang lan taru-taru.Kang minangka labuh kapat nenggih, risang prawira nom, Sang
ingadhang praptane, wonten widadari kenya siji, ika tan umiring, ngadhang mring kang rawuh.Dene kenya sarinira maksih, karsane ywa katon, mring wong priya priyana liyane, pan mangkana karsane kenya di, paes nora apti, surenda tan ayun.Nging jroning tyas tansah widhag-
ana parane atine, panggubahe temah nora dadi, ana wadon malih, waranggana ing kung.Widadari pipitu ing nguni, sami sru wirangrong, menget marang solah panggodhane, ana ingkang sami jawil-jawil, ana ingkang rakit, sarwi amatut.Ana ingkang anggubah sari, nanging datan dados, panggubahe tan ana dadine, denya nggubah ingkang widadari, dene tyase sami, kathah purugipun.Ya ta ana widadari mulih, ndingkik-ndingkik mbolos, nyolong tingal wau tu ulihe, api-api sakite nemeni, mulih apipilis,
kasektenmu.Luberena marang Jawata di, iya karsaning ngong, lawan ingkang pra Jawata kabeh, nora liya kang sun gunem kawis,
kaki, sun met pakaryamu.Iya olihira iku kaki, denya wus kinaot, ingkang saking Bathara Siwahe, de Niwatakawaca sang aji, datan pejah dening , Resi Dewa iku.Miwah yaksa tan bisa mateni, ujaring wiraos, iku ana kang mejahi tembe, lamun ana manungsa teteki, iku kang mateni, linge Hyang Swara gung.Lan maninge kaki Parta nguni, duk ingsun
prapti, mindha lir wong kaot, lingsem ratu mbuburu praptane, iku mula Hyang Siwah nedhaki, angsung nugraha glis, iya mring nakingsun.Marga iku sira uwis olih, luwih sagunging wong, marma mengko sira kaki age, ingsun ambil
remak rempu.Sayektine sarema tan gingsir, sareh mung sumaos, ing Bathara nenggih andikane, ning pun Parta
kadi konang amungsuh lan sasi, cebo; nggayuh langit, nenggih paminipun.Asembawa pun Parta punika, maring Bathareng ngong, yen
pemut kaki, marang sira tuhu.Kasektene satuhu ngluwihi, sagung gamaning wong, luwih teguh yaksa raja kiye, yeku darbe ingkang pati urip, lah ta iku kaki, poma dipun antuk.Unggyanipun kaliwat awerit, lamun prang sang katong, tandhing para Dewa sakathahe, ing benjang yen campuh ing ajurit, paran nggone olih, antukira unggul.
iku ta namane, nanging nora sun paringken kaki, amung sun paringi, wadon liyanipun.Sang Niwata tan panujyeng galih, lamun datan
unggahi, mring sang ditya katong, kang supaya antuk kajatine, pan kinarya kang upaya sandi, amrih pati urip, dimene kacakup.De menawa iya den mrih resmi, dipun katon sagoh, ladenana langen njaba bae, aywa weya nggoning pati urip, dipun kongsi keni, aywa sasar susur.Dipun bisa nggone amrih pati, aywa nganti dompo, sabab iku
ingsun paringken sira.Aji-aji Dreswasadana di, yen winatek bisa tan katingal, marma sira ing samangke, pan ingsun duta iku, laku sandi den
pracaya.Lah Pamade ing panedha mami, muga-muga sira antuk karya, lakunira iku raden, ing tembe ganjaring sun, kaluwihan sagung dumadi, sihe wong Suralaya, walesira
sesegahe, sagunging dhaharan gung, saking swarga asarwa wangi, apa kang ora ana, uwus aneng ngayun, sewu rasa-rasa mulya, ingkang luwih-luwih sadaya cumawis, neng ngarseng Sang Harjuna.Amung segah satunggale malih, ingkang dereng dipun segahana, lalangening estri dene, ing benjang wonten pungkur, lah punika ubayeng pati, yen sampun
sawusnya mitungkas, mring Supraba Harjuna, Bathara Endra wau, pinamitan dening sang kalih, Supraba lan Harjuna, pareng awot santun, sumembah mring Bathara, pinapantes pareng mendhak sang kakalih, kadi panganten anyar.Muwus malih Batharendra aris, mring Supraba lah dipun prayitna, umangkana dipun age, dene ta panedhengsun, babo-babo muga wong kalih, bisa alebdeng karya, lampahira iku, samangkana kang pitungkas, Sanghyang Sakra: sareng jumeneng kakalih, Parta lawan Supraba.Kalih medal saking njawi kori,
semu runtik, ing samangke semu kalingseman, manon bawa sasolahe, manon bawa liripun, merang semu asmareng kingkin, marmane semu merang, kathah raosipun, rumasa yen ora layak, kenya adi lumampah lawan Pamadi, karya sem ingkang mulat.Sing kapeksa parentahing gusti, nora kena lamun suminggaha, kang cinatur ing
pantesipun, inggih lamun ngliga madya, milanipun Dewati kula aturi, angliga madya tuwan.Amba ingkang ngawasaken mangkin, ing ruruse madya pakenira,, saking wuri pamawase, tan wonten panedipun, amba
yekti tanpa kewuh, sampun pantesipun uga, mring paduka leres lamun iring-iring, lir abdi panakawan.Boten larang abdi Sang Sudewi, sampun mungguh abdine Sang Retna, karya kula kula sayektine, lan malih ingkang gelung, sekarira mbok wonten gigrig, utawi, lamun rentah, kawula kang njupuk, punapi ta lamun lukar,
katareng dening ulat, katon lamun sirung, manira tan ngraos lepat, langkung awon tiningalan reh lumaris, pened yen gugujengan.Langkung sae tinonton ing janmi, atur kula boten ngamandaka, Dewati mung sayektine, njawine njeronipun, boten watak pulasan mami, Sang Dewi wruhanira, peteng tyas ngong tuhu, punapa kang madhangena, pan mangkana wuwusira Dyan Pamadi,
liyan kang den angling, Sang Supraba mangke awacana, lah ta raden amba taken, manira tanya tuhu, dhateng pakenira Sang Pekik, ing mangke sampun tebah, inggih gyan lumaku, pakenira kula, inggih saking Suralaya prapteng ngriki, Sumeru wus kawuntat.Lah ing mangke sampun prapteng budi, lawan malih mangke kula tanya, nenggih pundi lerese, nagari tuwan tuhu, ing Batanakawarsa puri, lerese pundi baya, negri Ngastina gung, Sang Harjuna saurira, lah mbok inggih sampun andangu nagari, prayogi andanguwa.Sanesipun kadangkna mangkin, baten dados raose kang manah, wangsul tuwan taken mangke, nagari amba iku, ing Batanakawarsa puri, punika ta Sang Retna, kathah kang kagugu, raosing tyas enget marang, dhateng kadang-kadang ingkang sami kari, kang aneng ing nagara.Lir sinendhal raose kang ati, enget marang kadang-kadang ing wang, raka amba kakalihe, la ari kalihipun, lawan kangen mring ibu mami,
ngombak, tepi kang kadulu, pandhan-pandhan lan pandhonga, karang liman asri kawurya ingeksi, wonten kang
sinawatake, warnaning peksi mabur, myang asrining samodra keksi, tinilar dening ombak, mundur
katon pethak memplak, winadhahan parangronge, akaton malih wau, puspita kang
dereng kawedhar.Dereng wanci wudharing wiyadi, dadya amung cinathat jroning tyas, Sang Supraba lan Pamade, linipur langenipun, wonten malih ingkang kaeksi, tepining kang samodra, nanging sakalangkung, sepi-sepa tanpa janma, teka pantes
pantes dumununge, wong tapa ngidang iku, de puniku dgasare sepi, anggugah jroning driya, nira Sang Binagus, dene mentas yoga brata, saweg luwar antuk nugraheng Hyang Hyang Luwih, kangen mring kadang warga.Saya tebih
sekar tarate bang, lan kumuda solahe njerum ing warih, wau ta gajah wanan.Sukunira sidekung ing warih, tulalene angadeg tur njenthar, sarwi nemburaken ing we, saking ing tlalenipun,
balut mripate katingal, saking tingal tan kumedhep, rupane yen dinulu, kadi wong kang mangun semedi, wau ta Sang Supraba, lampahira sampun, anglangkungi candhi sela, nanging sampun sami risak den tingali, wonten ta bale panjang.Aneng ngayun candhi den enggeni, nanging sampun katuwuhan wreksa, candhi ukir-ukirane, cuwiring dhapuripun, sami sampun dipun tuwuhi, galagah alang-alang, kadi wong amuwun, warnanira candhi ingkang, babaturing candhi runtuh wus kaendhih, dening witing angsoka.Ingayunan tuwuh kang nyugadhing, sampun luhur dene wus alama, kang
luwih iku, manggon aneng konon padha, ewa dene sampun tan ana sujanmi, mung peksi ingkang ana.Peksi merak kalih jalu estri, mukti sarira ras karasikan, logya anon sira mangke, kilating mega mendhung, peksi ika ngigel respati, tan wruh yen wadonira, aneng pungkuripun, milu ngigel wadonira, sarwi nlisik-nlisik lari ingkang
wonten ingkang kadulu, gyaning ajar dipun langkungi, ngadegken kaki ajar,
katingal saking wiyati, gapura ing kaswargan.Pan ing kono ana widadari, nguni nggodha marang sang pandhita, risang tapa wawangine, Bagawan Trenawindu, ingkang darbe pertapan iki, iku kang binancana, dening wranggana yu, araning
prapti, langening kang puspita.Sang Supraba lan Parta samangkin, katon enggar sajroning wardaya, wruh ing sarwa kusumane, pangayun-ayunipun, sagung sekar sami kepingin, supadi ingambila, dening kalihipun, ing mangke saya kawuntat, tan pinethik dening Sang Wara Dewati, keh sekar samya mular.Apan sami sanget kawlasasih, sagung sekar wus tan katingalen, marang risang
mandhi-mandhi sagunging wil, tegese mandi bala.Abibingah dhateng balane sang aji, denya ambibingah, dene wadya den wewahi, tikel-tikel
sikeping prang, dimen sami den beciki, milanipun asiyaga.Dene Prabu Niwatakawaca aji, kirang pitung dina, denya arsa anglurugi, nenggih marang Suralaya.Nanging Raden lampah kawula puniki, lawan pakenira, denya sami lampah sandi, sing kapeksa awaking wang.Pan ingutus marang Sanghyang
miyat mring yaksa ji, mangka kinen nemah, ngraketi sarta ngabekti, maring mengsah kang mbek arda.Lah ta sinten ingkang purun ngujiwati, kinen marek manah, prabu yaksa nggigilani, gung luhur anglir prabata.Lawan lamun awak kula saupami, ngantos kalaksanan, sajiwa lan Niwata ji, luhung nuli prapteng pejah.Adhuh lae sinten sakiting pati, timbang nandhang wirang, gesang namung sedhih kingkin, wirang tinon lintang wulan.Mila mangke langkung pakewed tyas mami, lamun ta lumaksa, tanbuh ingkang dipun ungsi, sinten baya ingung siya.Pae Raden Pamade manira iku, lamun adarbeya, sanak kadang nguwasani, pasthi ngungsi marang kadang.Wangsul datan wonten ingkang ulun ungsi, nggayuh-nggayuh tuna, nyandhak-nyandhak tan polih, Raden lire awak kula.Sapa sinten ingkang
lamun tan kadugi, anglampahi dhawuhira.Sanghyang Endra: umareg marang sang aji, risang yaksa dipa, lah punika tan prayogi, sampun ndadak wancak driya.Sampun darbe semang-semang tyas kwatir, kula ingkang dadya, sipat kandel Sang Dewati, mila sampun tyas sandeya.Ing satingkah solah paduka Dewati, kula sakti nyata, sandeyaning tyas ta malih,
kungkih, lawan malih kula, matur marang Sang Dewati, wus sedhenge mangke uga.Angrakita wisaya ingkang mranani, marang Sang Niwata, dene lamun sampun keni, ing pangrimuk pakenira.Marang manahipun sang Niwata benjing, pasthi lamun kena, nyawanipun sang yaksa ji, dening pameting wisaya.Yogya kadi panggodhanira mring mami, anglir duk samana, aneng
pra pawongan kenya puri, sami ngadhang0adhang marga.Ing ngudyana wara gyan putri piningit, ingkang kacarita, titiga pra widadari, aneng tamaning welahan.Wonten ingkang papajangan langkung asri, kadang pasareyan, nenggih ingkang den cawisi, tan lyan amung Sang Supraba.Mila sepi tan wonten purung nglinggihi, de wau sang Parta, sigra denira umanjing, aneng kalpataru nggennya.Tegesipun kalpataru kanca nadi, nenggih ingkang ana, jroning langse sutra wilis, kayu-kayon sing kancana.Ingkang aneng ing ngarsa ageng nglangkungi, angling genging wreksa, Sang Supraba
pajangan adi, ingkang lininggihan, dening sira Sang Dewi, iyeku kang arumeksa.Papajangan apan risang widadari, tiga kathahira, ayu-ayu
Dewati ari mami, ingsun tanya marang sira.Sapa rencangira mariki puniki, dene praptanira, sdhuh yayi Sang Dewati, pangidhepane pun kakang.Lir
marang madyapada, yekti tan angucap malih, amung sira sekaring rat.Adhuh babo dadiya wruhanta mariki, risang yaksa raja, tan pegat denira runtik, iya marang Sanghyang Endra.Karanane tansah runtik Sri Bupati, dene jeneng sira, datan sinungaken nuli, karya rudah wong sapraja.Lawan sanget wewah bendune Sang Aji, marang Sanghyang Endra, nggennya mangke mireng warti,
ing mangkin, ing sapungkuring wang, paran baya kang pawarti, pra Jawata solahira.Lawan para wong ing Suralaya sami, ingkang budi daya, ingsun kangen temen yayi, marang sanak kadang warga.Ingkang kantun aneng Suralaya yayi, reke wuwusira, sarwi
inggih kakang Prabasini, purwanipun kula prapta, Ngima-imataka ngriki, daruna mireng warti, lamun yaksa prabu ayun, nglurugi Suralaya, kadi-kadi tan kuwawi, yen tulusa karsane Sri Naranata.Anggecak ing Suralaya, sapa ingkang anangguhi, sagunge wong Suralaya, kamulane manira jrih, dadiya tawan benjing, marma ingsun iki rawuh, nglonloni angawula, marang risang yaksa aji, saking ajrih manira mbok dadi tawan.Prabasini wuwusira, dhateng Risang Wara Dewi, adhuh ariningsun nyawa, bakit
anyeneni, weh enggaring wong sapraja, kang minangka udan yayi, ing labuh kapat iki, datan liyan mung praptamu, lah yayi wis kantuna, aneng kene Wara Dewi, ingsun matur marang Jeng Sri Naranata.Ingsun pangkat tur
mring dalem puri, marek mring raja Niwata, matur saho awot sari, pukulun paduka ji, patik bra ing mangke matur, paduka binathara, Sang Supraba mangke prapti, njujug aneng sajroning taman welahan.Nggennya prapta sedyanira, mawongan mring Sri Bupati, sampun dangu nggennya prapta, Sang Supraba nganti-anti, milane enggal prapti, ngaturaken kangenipun, maring ing padukendra, saking dene Sang Dewati, pamawange sayekti boten jaya.Inggih Sanghyang Batharendra, ing benjang yen tempuh jurit, dipun wawrat yen kasoran, pra Jawata mring Sang Aji, ing mangke Sang Dewati, ngrumiyini dhatengipun, owel dadya boyongan, suwita mring Jeng Sang Aji, dimen dadya suka pirenan ing karsa.Sampun
lumungsur Sang Supraba, pan cinandhak mudhun malih, marmane mudhun malih, Sang Supraba merang ndulu, marang pra waranggana, katigane iku maksih, nulya kinen widadari wisataa.Prabasini dipun enggal, lunga lan Warsasini, Leng-leng Danunipun uga, katelune dipun aglis, karana sira mami, ingsun aken lunga iku, de iki jiwaning wang, Sang Supraba merang uning, marang sira katelu padha lunga.
nganggo ana, kala duta amangmangsit, mungguh ing estri luwih, baya sira iki masku, sun yayi wus rong dina, rong bengi tan ana mari, alis tengen kedhuten tan sita-sita.Nanging sira mirahing wang, teka nora prapta yayi, ingsun sidhep lamun prapta,
basa la-ela.Langkung dennya mrepek ing tyas, pangungrume sang ditya ji, Supraba nget ing wardaya, mring Harjuna kang piweling, sigra denira tangkis, Supraba mring karsa prabu,
Supraba, umatur mring Sri Bupati, dhuh pukulun Sri Narendra, sampun age-age runtuk, Bathara mring pun dasih, punapi ta ndadak luput, samenggah badan kula, lamun sampuh kagem yekti, samangsane sinten ingkang munasika.Mangke yekti datan kena, uwal saking asta aji, lamun luput dalu siyang, sayekti tan cuweng kapti, tan wande awak mami, kagem rinten lawan dalu, sapa ta ingkang malang, ing sekarsa paduka ji, sapunika sayektine badan kula.Lawan malih atur kula, mring paduka Sang Dewa ji, samengga ing badan amba, den upamekna ugi, lir gendhis aneng lathi, dipun emut saminipun, ilanging manisira, tan lyan maring Sri Bupati, sapa ingkang ngraosaken legining gula.Marmanipun dipun sabar, sarehena ing penggalih, aywa ndadak daya-daya, sapa sinten kang ndarbeni, tan lyan Sri Bupati, ing karongron mamrih kiwul, anekakaken karsa, mung sapisan mangke inggih, ngapura marang ing badan kawula.Risangsaya pingimurnya, sira Risang Retna Dewi, arum manis sabdanira, adhuh kakung atur mami, paduka kakang aji, tuhu
kawasa mring asthaguna, sapa ingkang purun ugi, dhumateng kakang aji, nadyan Brama lawan Wisnu, sandyan Sanghyang Siwah, Batharendra langkung ajrih, pra Jawata sadaya ajrih paduka.Satelase pangimurnya, marang Risang Niwata
saking guntur yayi, tan kapepet guwa panggonaning tapa.Sawusira kagunturan, datan kengguh tapa mami, nulya Sanghyang Rudra prapta, anedhaki prapteng wukir, Hyang Rudra denira ngling, heh Niwata paran kayun, nggenira mara tapa, njaluk apa sira iki, dene tapanira mengko wus katrima.De ature kakangira, dhateng Sanghyang Rudra nenggih, pukulun sang Bathara, mila amba mati ragi, kang kula pinta yekti, maring pada Bathara gung, ing jagad sadayanya, lan ing Swargaloka inggih, sedayane ngawulaa mring Niwata.Sabuwana lawan swarga, sagungipun pra dumadi, aywa ana ama-madha, dadya sinung ingsun yayi, nugraha kang sayekti, sing Bathara Rudra iku, sawuse awawarah, Niwata mring Sang Dewa di, dadya rempu manahira sang Niwata.Marang Risang
werit, iya pati uriping sun, kang awit neng jiwa gra, pucuk ilat den werdeni, aneng kono nggoning patu uriping wang.Nadyan dewa datan ana, wruha pati urip mami, yayi dewi amung sira, iya ingkang sun jateni, sun warah nggone yekti, iya pati uriping sun, marmane dipun bisa, ngandhut marang reh mawadi, aja sira wawarah marang wong liya.Sawusira Sang Niwata, medharaken pati urip, awawarah mring Supraba, enggoning kang pati urip, gegetune tan sipi, lir kauwan jroning kalbu, tegese wong kauwan, kadi janma nyepeng
Dewi.Dene Prabu Yaksa Dipa, sampun keni dening upaya sandi, rikalane oter wau, sajroning pura nata, ana matur pawongan marang Sang Prabu,
dhawuh aji.Ngalun-alun Ngimantaka, sampun bentet dening wadyabala wil, jejel seseg ngalun-alun, mbalabar marang pasar, seseg pasar amber mareng lurung-lurung, seseg dening keh gagaman, awit wadya ingkang prapti.Wau risang yaksa Dipa, neng bacira apan
ditya aji, dalah wonge mantrinipun, lan tekeng bala rucah, myang pakathik miwah dhuda randha sinung, para miskin kawaratan, tan na ingkang den liwati.Tuhu luwih anggaganjar, Sang Niwata mring wadyanira sami, lamun ana karya agung, miwah yen metoni prang, datan ana kang purun kantun wadya gung, tekeng para dhuda randha, wadon tumur mangsah
kakalih, dene ta kang kalihipun, bebete saking bapa, apan asring ginagulang ing prang pupuh, mila kalok ing triloka, angulama ngraket dasih.Pan mantrine sang yaksendra, mantri papat ingkang ananggulangi, ambedhah mring Surenglayu, amboyong waranggana, myang wong Ngendrabawana sadayanipun,
aprang, wonten dene tengranira Sang Aprabu, iya risang yaksa raja, sru gumregut ingkang baris.Kacarita
sewu wolung puluh, sinebut ing manik toya, ageng-ageng ngrespatani.Sawawengkonipun tengran, pan ingeka warnane tuhu asri, sagung tengran warnanipun, upama ingkang tengran, lir kukuwung ngebegi jagad raya gung, angajrihi
warsa, gadhing tulya ngilat-thathit.Kang minagka pupungkasan, para wadya mantri ingkang rong iji, apan kembar warnanipun, Wiraktra Kalawaktra, sami nitih matengga kakalihipun, ngagem gada inten mubyar, dhadhasaring gada wesi.Ingkang munggeng wuri pisan, sang Niwatakawaca narapati, lan prajurit sudibya nung, pra samya ngayap-ayap, mangersari aneng kanan keringipun,
kumelap wulu singa, katingalan lir aluning jaladri, dene ingkang aneng pungkur, danawa ababala, dereng pedhot wedalipun pra wadya gung, saking kori ing sayatra, dene bala kang rimiyin.Sampun prapteng Suralaya, sigra dennya prasamya tata baris, suprandene ta ing pungkur, pan maksih
balanipun, dening wong Suralaya, apratandha watu guntur pucuk gunung, ing Semeru tiba marang, kidul arga den dhawahi.Duk samana telas risak, jajahaning wong Suralaya tapis, ing
pamondohoken, kidul ardi Semerune, dhuh punika Binathara, wus sedheng yen siyaga, mila mangke dasihipun, anut paran karsa tuwan.Jajahan keh sampun tapis, temah kambah dening mengsah, kang saweneh ngili reke, ngungsi pada Binathara, ing mangke paran karsa, punapi ta kang kinayun, mung sumangga Binathara.Sanghyang Endra ngandika ris, heh Harjuna wruhanira, sira kang sun anti kiye, dene wong ing Suralaya, wus sami mepak yuda, sangkep sagung gamanipun, kari nganti kang parentah.Dene mengko karsa mami, ye ku mungsuh ingkang prapta, tan sun papag age-age, sedyaning sun ngekup kutha, balik wong desa-desa, ingkang durung ngili iku, kabeh padha den enggalna.Malebuwa kese sami, kabeh sami dipun reksa, dening para Jawata keh, mulane sun kon manjinga, wong desa mring Kayangan, iya saking becikipun, kutha jagang Suralaya.Marma wruhanira kaki, mungguhing wong mumusuhan, kaki Parta sayektine, amarani pinaranan, tan ana bedanira, apan padha karepipun, ngarepaken pati uga.Karanane mengko iku, dudu ngekep jroning kutha, ing paprangan upamine, den kadi mong angeng guwa, angel yen pinejahan, balik aneng jaba iku, rare angon bae bisa.Amateni anglarani, marang singa kang neng jaba, matur Citranggada age, dhuh pukulun Binathara, kalamun karsa tuwan, yen angekep kang kinayun, masa borong padukendra.Nanging amba mangke inggih, darbe atur pamrayoga, dhuh Bathara saestune, duk punapa pra Jawata, yen ngekep unggul yuda, duk samanten Jeng Pukulun, linurugan Prabu Boma.Pra Jawata amedali, mung angekep jroning kitha, pra Jawata temahane, kasor nuli sung pratandha, punungkul mring pun Boma, widadari sami katur, marang sira Prabu Boma.Kaping kalihipun malih, duk paduka linurungan, mring Eawana atmajane, Dyan Indrajit ingkang nama, inggih Sang Begananda,
lamun ngekep kitha bae, mangka mangke karsa tuwan, angekep jroning kitha, sampun kathah tandhanipun, dene tansah mung kasoran.Tanpa tuwas yen ginalih, aluwung yen medali prang, dereng katon
sampun prapta, wonten kidul Semerune, leheng nunten pinaguta, pinethukaken ing prang, lamun mangke munten campuh, dwi prakawis panedira.Kang kariyin ingkang nagri, datan risak dening mengsah, antuk kalih paedahe, pra kawula angsal papan, tan sompok papanira, angsal omber tiyang dhusun, mila yogya pinaguta.Apan sampun tata sami, sadadameling ayuda, pened nuli campuh age, aprang wonten jawi kitha, lah dene sapunika, ingkang panggah ing prang ulun, masa ndadak mindho karya.Pra Jawata Suranadi, saha wadya wetah ayam, datan wonten was manhe, mapag mengsah pra raksasa, dhasare Risang Parta, uwus antuk tuwan utus, anandukken budidaya.Anggenipun lampah sandi, mamrih ingkang pejah gesang, punapi ta kuwatose, mengsah lawan ditya raja, campuha ing ayuda, ingkang dadya
Batharendra gya pinapag, dening Dewa Resi kabeh, sami saking ing gagana, mumuji jaya-jaya, swaranira langkung umung, dennya
tegesipun, ingkang nate ginangulang.Sarehne wong mangun jurit, kehe pirang-pirang laksa, sami ugi
mendhung ngemu warsa, tinatepi ing thathite, wonten dene kang minangka, pangarseng Sanghyang Endra, agul-agul prawira
cinatur kathahipun, sawurda pan sewu leksa.Sikepira pra prajurit, sami nyangking tamengira,
enggenira.Kang minangka tandha sami, umbul-umbul warna abang, Citrangganan kabeh wonge, ndaludaging para wadya,
prang, wong sawurda sami ngangge, pan malela kang gagaman, tumbak lan suduk pedhang, abir lawan dhuwungipun, miwah kang malela.
soroting Hyang Sutengsu, anelahi sabuwana.Ingkang anambugi malih, wuri sira Citrasena, nenggih putreng Hyang Endrane,
ingkang para wira, anggege tempuh yuda, panggih sami sureng kewuh, datan nedya ngundurana.Kang mbarepi sagung baris, pra Jawata pipilihan, ingkang dadya ing pamuke, dadya kalih barisira, saparo wong sayuta, panganggene adi luhung, cacapingan kancana bra.Sami sikep tomara di, ingkang munggeng ngayunira, sikep raras Jawatane,
pecutira, wus nggraita sakarsane, wonten dene dwajanira, wau ta Sang Harjuna, lungsir pethak dwajanipun, wawayangan Sang Harjuna.Yen
nedheng lagya tumambirang, pra samya nitih rata, nenggih raras sikepipun, sangang ewu cacahipun.Widadari ugi
kang minangka dwajanipun, nenggih saking lar garudha.Bra markata yen ingeksi, anglir mega
mring Semeru suku arga.Kumrap lampahireng baris, lir segara ngawang-awang, seg-seseg nglangit
Siwah.Duk akarya jagad nguni, kanang jagad pitu ika, lebur
lampah sampun prapti, pabarisan Suralaya, lambung gunung Semerune, ingkang leres kidul ika, de Sanhyang Surapatya,
pinelak ditya, Jawata samya wingwrin.Katingalan dening Bathara Endra, yen
lampahira, wus tekeng ing payudan, ana ngangsu ngambil warih, awit palagan, tan ana toya wening.Mila tanpa toya dening kagunturan, paprangan kang winarni, watunira atap, kiwa tengen paprangan, apa geger kang neng ngarsi, wong
apan mangkana, denira masang sandi.Kang minangka pangawat Sang Citragada, pangawat ingkang kering, ingkang aneng kanan, sira Sang Citrasena, Jayantakanira
gunung sami.Pareng ngamuk tan ana ingkang tinaha, tandanging pra raseksi, magut para wadya, Jawateng Suralaya, sru sumengkut datan wingwrin, campuh ing yuda, Jawata lan raseksi.Lir sagara tempur lawan guntur arga, anempuh padha wani, Dewa lan rasaksa, tan ana ngucap uwas, langkung rame denya jurit, datan parungyan, swaraning gong lan
kang badhe tekeng pati.Lan pangadhuhira wong keneng sanjata, akeh kang apupulih, seseg marga-marga, praptaning jawi kitha, sigra denya tempuh jurit, langkung bramantya, Jawata lan raseksi.Wus kawuri sagunge gagaman yuda,
tetek-tinetek kang yuda, mati sing patrem keni, pan serang-sinerang, ana jambak jinambak, pranging yaksa lan dewa di, elong-linongan, akathah ingkang mati.Raksasa kang sura pejahe sawurda,
kalebeng gelar sami, nangkep gelaring prang, kang dadi paniyungnya, saking kanan saking kering, kalih Jawata, Sang Citragada tuwin.
Karalawaktra mati.Ramening prang danawa pejah sakirna, tegese kirna iki, iya sewa wurda, dene ta pra danawa, ingkang sami nami
ana ngucap ajrih, risang Niwata, angamuk tan nasari.Sanget kruranira sang raksasa raja, ngamuk sru mobat-mabit, ngisis wong Surendra, larut mirut sar-saran, kathah soklahireng aji, ngamuk manengah, lir braja nempuh warsi.Kang
sirep sigra mijil, ingkang pawaka, wetune saking ragi.Mijil agni saking rageng mring
Niwata, anedha den turuni, marang Hyang Berawa, katrima ing panedha, rep-rep datan suwe mijil, bala raksasa, sing tutu sang ditya
ing sakti mami.Sun arani waninira iku uga, anglampus nedya mati, mungsuh lawan ing wang, yen ingsun upamakna, heh manungsa sira wani, siranggo marga, mulih
pan lagya nglayang nenggih.Kang tomara duk nglayang gya cinandhak, kinempit anglir keni, dening Sang Harjuna,
gung sukeng ati, mangkrak-mangkrak krura, sru mangap asusumbar, denya miyat Pandhusiwi, giyak-uyukakak, jiwagra katon mangkin.Sang Niwata tan dya pinanah sakala, dening Sang Parta keni, seseg kang sanjata, tutuke sang Niwata, niba sampun angemasi, aneng ing rata, satuhu ratu linuwih.PUPUH XV
mega ngemu riris, kang bagaskara kalangan ing katonira.Lah punika tandhanira, lamun ratu luwih mati, dene sagung surapsara, ingkang pejah lawan kanin, wus sami den tetesi, lawan toya merta iku, dening Sang Batharendra, wus gesang lir wangi
sami enggar wanahe wong Suralaya.Ing samarga keh rarasan, ingkang mentas menang jurit, nanging datyan
sesengkeran, ingkang sami ayu luwih, pingitan narapati, sang Niwata mahaprabu, sadaya binoyongan, rame
margi, wau ta kang winarni, wong ing Suralaya mantuk, pra sami gagandhengan, lan tawan estri linuwih, langkung suka denya samya tuk boyongan.Kacarita estrinira, kang tinilar marang laki, mangke sampun myarsa warta,
mungsuh prapti, sapungkure sami sanget tarak brata.Malah kathah sangi samya, sasangine mring kang laki, angurangi marang pangan, ana ingkang cegah guling, ameling jroning samangke ngrungu warti, yen lakine mangke menang denya aprang.Yekti samya sukeng manah, ngayun-ayun enggal prapti, leh-olehe lakinira, de ambedhah praja adi, yekti tuk brana luwih, jajarahan nagara gung, ingkang den arsa-arsa,
unggul, lakine karaharjan, datan wonten kawis-kawis, langkung suka manahe wanita ika.Nanging lakinira
wanita, sawiji duk myarsa warti, yen lakine rabi tawan, tawan saking jroning puri, ananging nora dadi, rusak rudahing tyasipun, wanita ika nora, dadya tyase awit saking, piyandeling driya nora nana liya.Kajabane sajroning tyas, denya
retna lan kancana, sarta weruh bapa bibi, lan kadang warga sami, ramen-ramen panggihipun, masa ta yen kariya, nggone rabi tawan iki, nora ana her tawa angasorena.Lawan toya ing sagara, ya ta wonten estri malih, sampun antuk anak yugo, tuk warta iku ngucap, nadyan rabi laki mami, olih tawan masa ta ndadak laliya.Iya marang awaking
nadyan purik lakining sun, yen anon mring atmaja, ngigel-igel aneng ngarsi, enggal sirna rengune kalawan ingwang.Marma iku ingkang dadya, jajaruman ingsun yekti, iya lamun mengko prapta, pasthi gupuh awak mami, angemban suta nuli, ingsun sandhingaken lungguh, darapon den lilinga, neng ngembanan
Ana malih kang wanita, langkung denya nawung kingkin, yen lakine wus kawarta, rabi lawan ayu luwih, milane anglangkungi, prihatine estri iku, dene ta maksih bocah, dereng wanci among resmi, mila bingung gek ing benjang kadi paran.Ana
kang wiwara, kaukub ing dupa wangi, rasa sewu pangolahe mring sarira.Jaba jero dipun olah den lukari sinjang tapih, tekan ingkang tinapihan, kabeh sami den akubi, wus dadya ngolah ragi, asare ing tlundhag watu, akaton sanget lesah, tuwi api-api sakit, awit saking denya kangen marang priya.Mangkana ing karsanira, pangucape jroning galih, yen tekaa gustining wang, muga-muga
suka, ingkang winarna ing tulis, denya sami ginem raras, tan lyan amung Sang Pamadi, tetep pamadeg aji, ganjarane denya unggul, mangun prang
Dananjaya, petangipun ing saari, kalawan ing sawengi, beda lawan petungipun, lawan ing madyapada, sadinane lan sawengine, sawulane etunge wong madyapada.Ing sawarga mung sadina, sawulane wong ing bumi, dadya reke petangira, jumeneng mung pitung ari, ing madyapada nenggih, pitung wulan petungipun, wit beda tandukira, madyapada lan swarga di, beda-beda pan duk petunganing mangsa.Duk samana sakehira, pra Jawata ageng alit, miwah wau sagungira,
sampun prapti, munggeng singangsana retna, busanane wus cumawis, kaprabon narapati, Sang Harjuna sampun
nila sasra ludira, sinawung ing manik-manik, Sang Harjuna anglir Bathara Prawata.Amepeki sagungira, ingkang sami angestreni, Hyang
surasa di, angluwihi rasa pan ratuning rasa.Wonten malih ingkang prapta, pitung wadhah sosotya di, isi klalaripun wulan, apan
isi her geni sadaya.Wus minantran iku samya, lawan ingkang prapta malih, kang pupu lon sinasotya, nawa retna adi luwih, isining wukir alit, keh wowohan dhaharipun, Bathara Nilakantha, wowohan rasa luwih, dhedheg aneng ngarsa Sang
dhaup lan Dananjaya, Hyang Endra wus marentahi, binusanan waranggana pitu pisan.Sang Nararya Dananjaya, apan sampun kinen
munggeng aneng wisma manik, ingkang kilen enggene Retna Supraba.Wilotama ingkang wetan, ingkang ler Sang Warsiki, Sang Surendra
randhi tulya asri, pinggir carma ing dewandaru utama.Pra Jawata wus bibaran, ingkang sami angestreni, kang jumeneng Ngendraloka, sawusira ngagem nyamping, pamethuk langkung adi, nggih busaneng reh kaprabon, kang nampa waranggana, lamun nuju kundhur nangkil, neng jro pura ngagem cara kastriyan.Tulya srining pura retna, Sang Harjuna ngennya linggih, aglar ingkang upacara, sinawung ing widadari,
kang titiga sumosor citrane, mung sihira marang sang siniwi, dimen dadya kanthi, cuwaning tyas lipur.Ngendrakila brangta prapteng mangkin, yayah lir anglamong, mila sami lipurena kabeh, pitu
ngrampungi, nggening pati urip, risang yaksa prabu.Keni dening Supraba ing nguni, wusnya Dewa tinon, Wilutama mangsuli liringe,
amrih asih lulut.Keh solahe pitu widadari, ana ingkang tan boh, ngayang batin ngrakit sarirane, wenenh ngidung ing basa kakawin, ana nguwik siti, asarwi tumungkul.Wenenh ana suren-suren driji, sarwi alon, sukur babo dhingina resmine, lamun kari ingsung bisa ngeksi, solahe karon
dryane, Dananjaya ngayuh madya nuli, dipun tamplek nampik, asta sru kuwangsul.Parta nesek denira
kikidung.Gya mamangun ing pralambanging wingit, mirah pujaningong, inggih paran dosane abdine, kinendelken kinunjareng, liring,
madyapadeki, akeh slah pati, udan lara busung.Wit mbadhedheg mulat sira gusti, raras mring
tinarka kasuwen, marang nggening Wilutama aglis, sinjangira muntir, kuwur tindakipun.
ingayap cethi munggeng ngarsa, tebih elet ing tilame, mring wetan dalemipun, Wilutama mangke wus prapti, Sang Parta mring
mring Hyang Endra prapti, anetepi sampun pitung candra, dipun edus kasektene, Sang Parta kinen sampun, anginggahi ingkang rata
nggene, angkate sru gumuruh, widadara lan widadari, angater njawi lawang, dene ingkang laju, apan amung Erawana, sampun lepas
Kabupaten Wonogiri, dan Wiyanto (19) buruh warung
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
Yen nandur becik, ora bakal ngundhuhe olo
apik lan uga wis becik werna. Ing parakeets Saliyane uga kalebu spesies manuk pinter. Yen lagi becik lan bener ing perawatan, parakeets bisa nindakake macem-macem acrobatic pinunjul. Nanging ing artikel iki Aku ngrembag mung pepadhamu carane Care parakeet cepet dadi gacor.
Ngrawat wong Birds Parakeets supaya cepet Wah gacor
liyané, kang ngirim dadi stabil lan konsisten ing perawatan. Amarga saka karya rampung ing undhangan umume ceceg kanggo apa bakal diprodhuksi. Supaya nggawe parakeet menyang manuk gacor lan bisa dadi juwara ing ajang Lomb, banjur
Pranala mrénéPranala pinilihSumbangan panganggoLogDeleng golongan panganggoUnggahKaca
pernikahan Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Bendara dan Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Yudonegoro
Abdi Dalem, Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara SE, MSi dinten meniko ngestoaken dhawuh timbalan dalem. Kadhaupaken kalayan putro dalem putri Gusti Kanjeng Ratu Bendoro BA kanthi mas kawin kitan suci Alquran, perangkat sholat, sarta rojokoyo puniki. Salajengipun, nyadhong berkah pangestu dalem, sembah
prof dr. ing. Dan DUBINĂ conf dr ing. Daniel GRECEA prof. dr. ing. Victor GIONCU as ing. Aurel STRATAN ing.
BIYEN, meh saben omah nduwe latar. Jembar lan ciyute nuduhake wibawane sing nduwe, uga ­sugihe. Resik lan regede, asri lan orane, nuduhake opÃ‹n lan orane sing ngenggoni. Minangka ­perangane omah, tritisan lan latar mujudake rai sing bisa nuduhake rasa sumringah utawa kosok balene, uga kanggo sapa aruh marang sapa wae.
Nalika nggambarake Dalem Wiragunan utawa Dalem Kanoman ing buku Omah (2000), Revianto Budi Santoso ngandhakake manawa dalem kuwi dumadi saka sawetara plataran. Dalem Wirogunan dhewe mujudake community house, sing ora mung dinggoni dening kulawarga ningrat, nanging uga bebasan kinepung dening kulawarga magersaren.
Plataran pokok loro mau katata sacara aksial memburi, dene plataran loro liyane, sing luwih rupak, malang saka kulon mengetan. Plataran ngarep nduwe
pendhapa sing ngadeg ana tengah-tengahe. Pendhapa lan plataran iku uga mujudake ruang publik.
Ora nggumunake yen plataran iku banjur dadi papane bocah-bocah dolanan, dene sing tuwa uga padha ketemu ing kono kanggo ngobrol, kapara wong-wong sing padha dodol jajan uga nggelar dhasarane.
Kaya sing diandharake dening Mangunwijaya (1988), kabeh kang asipat intim utawa keramat diarani dalem (njero) utawa penaten (papane wong tani) lan sing jaba, sing kanggo srawung karo masyarakat diwenehi jeneng plataran utawa jaba (latar jaba). Ing jero plataran dumadi dialog (srawung) antarane sing manggon ana omah saka njero karo masyarakat sing ana ing jaba. Ing papan iki dibangun pendhapa, sing tegese wangunan tambahan, papan sing nduwe omah ketemu karo tamu-tamune. Kanthi mangkono, tumatane dalem sing sakral lan pendhapa sing profan nuduhake kaya ngapa serasine dialektik antarane sesambungan vertikal marang Gusti karo sing horizontal marang sesamane manungsa.
Mesthi wae platarane dalem, luwih-luwih kayadene Dalem Wiragunan mau, beda karo omah-omah salumrahe omah. Luwih-luwih omahe para among tani ing desa-desa. Senajan ana wae omah ing desa sing gandhengan antarane kulawarga siji lan sijine, temene antarane kulawarga mau nduwe plataran dhewe-dhewe. Mungguh amba lan ciyute gumantung marang ambane lemah sing didegi omah. Nanging sing cetha, sabisa-bisa tetep disisihake lahan sangarepe omah minangka plataran.
Kanggone wong tani, plataran kuwi nduwe piguna sing asipat praktis. Yen wayah panen, embuh panen pari, kedhele, jagung, utawa tela/gaplek, latar mujudake papan kanggo mepe panenan. Merga olehe mepe ing ngarep omah, pepenan ora mung gampang ditunggoni lan diawasi bisa uga disambi karo petan nanging uga disawang sing lagi padha liwat ing dalan ngarepe. Iku sing bisa nyebabake sing liwat dadi mandheg, milang-miling pepean mau nganti tekan nawa. Ing kene latar banjur kaya dene dadi showroom, babar pisan kanggo mamerake asile panen.
Amarga fungsi mau, ora maido yen sawetara latar banjur padha diplester. Pertimbangane praktis wae. Kanthi mlester, wis ora perlu ngotong-otong klasa utawa gelaran liyane kanggo mepe. Saliyane kuwi, kuwat mlester latar uga mujudake gengsi, amarga ora angger wong bisa ngragadi. Perkara mengkone bisa dadi resepan banyu apa ora, ora dadi gagasan.
Kanthi diplester uga, dianggep papane luwih resik, ora usah ngenteni ilang jebloge, sahingga kepenak kanggo dolanan bocah-bocah cilik kapan wae. Malah ya sing gedhe barang. Upamane kanggo main badminton.
Pancen ora beda karo dalem, kayadene Dalem Wirogunan mau, latar-latar ngarep ing desa lumrah dadi ruang publik. Ora mung kanggo papan ekspresine sing nduwe omah, nanging uga kanggo wong liya sajabane kulawarga.
Kanthi latar sing jembar, nalika nyunatake utawa mantu, kulawarga mau bisa nanggap apa wae. Amarga papan iku cukup kanggo ngedegake panggung lan uga ngemot atusan nganti ewon wong sing mengkone padha nonton. Upamane kethoprak, barongan, tayub, wayang kulit, klebu dangdut barang. Beda karo ing dalem sing ana pringgitan utawa pendhapane, lumrahe ing omah desa ora ana papan kanggo nggelar wayang kulit, kejaba ing jaba omah.
Dadi yen mengkono, anane latar-latar kang jembar ing saben omah ing desa-desa bisa kanggo papan urip lan ngrembakane sawernane kesenian. Nanggap kesenian nalika nyunatake anak utawa mantu mujudake kebanggaan tumrap sawetara kulawarga ing padesan.
Nanging mesthi wae bebarengen karo saya tambahe pendhudhuk lan saya ciyute lahan kang sumadiya, latar-latar mau uga saya ciyut. Saya sethithik omah sing nduwe latar jembar. Kapara ora sethithik sing bisa diarani babar blas ora nduwe latar. Aja maneh kok mikir kanggo latar, dienggo omahe wae sok kurang.
Latar-latar sing biyen jembar, saiki akeh sing wis malih. Wis didegi omah, kios, utawa ruko, merga iki dianggep ngasilake. Dene latar-latar sing dudu duweke petani, luwih-luwih sing mambu neopriyayi, wis disulap dadi taman. Ing kono kembang-kembang endah padha ditandur, pot-pot larang ditata apik, sok uga dijangkepi kolam. Pager-pager tembok utawa wesi mesthi wae bakal dadi pepalang tumrap sapa wae sing mlebu latar-latar anyar mau. Latar malih dadi papan sing medeni. Bocah-bocah cilik endi saiki sing wani saba mrono, gobag sodor, dhelikan, utawa dolanan liyane?
Tur maneh, endi saiki ana bocah sing padha dolanan? Paling banter padha pit-pitan saka gang siji tumeka gang sijine, amarga sing ana pancen mung gang utawa dalan papan sing biyen dianggep kebak bebaya tumrap bocah.
Apa tenane isih dibutuhake ruang publik sing nduwe fungsi kaya latar mau? Yen pancen interaksi wis cukup diijoli SMS utawa telepon, yen wara-wara uga wis cukup lumantar pengeras suwara lan alat komunikasi canggih liyane, yen ing sajrone mal-mal uga wis ana latar-latar anyar, dene tontonan uga wis bisa digenti dening televisi, home theatre, VCD/DVD, lan liya-liyane ing omah, banjur kanggo apa maneh latar-latar iku?
Mbokmenawa wis dadi gerak simultan, bebarengan karo kali-kali sing padha ilang kedhunge, pasar sing ilang kumandhange, latar-latar uga saya kelangan jembare. Uga geseh fungsine. . … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
iku bocah ngendi, anake sapa, wis nyambut gawe durung?, nggantheng apa ora?” “Ah ora kok Yung, aku susah karena tiba-tiba hatiku jadi gundhah
bocah-bocah, muridku SMA” “Ana apa murid-muridmu Ngger ?” “Sedela engkas kan pengumuman ta Biyung, aku kuwatir, kepriye mengko yen akeh sing ora lulus” “Aku iki jian nggumun kok Ngger karo guru zaman sak iki. Sakjanya ngono
kabeh wis cumepak komplit-plit , malah wis pada lulus sertifikasi, nanging kena apa kok durung bisa memotivasi murid-muride dadi semangat belajar, hidup madiri, cerdas dan trampil, terus gaji sing gedhe mau kanggo apa, malah kaya awakmu iki lho, sing jenenge rencana pembelajaran wae ora tahu nggawe, terus muridmu iku mbok program kepriye?, lha yen awakmu dadi guru
didikmu ora pinter, malah dadi mbandhel” “Bener kok Yung. Aku ya sering ngudarasa, menawa anak didik mbandhel, bodho lan ora
dhek wingi uga melu workshop KTSP, quantum teaching, pelatihan EQ, micro teaching, peer teaching...” “Simbok sing penting ngajab aja nganti pendidikan dadi tai kucing
ngerti trap-trapane lan kanggone. Mula ya Ngger ya, yen ana seminar, workshop, pelatihan, aja mung nggolek sertipikate, nanging regemen ngelmune ” “Iya Yung, nanging coba ta delengen iki lho ana
Manohara ta?, wilujeng Ndara?, kalawau nitih napa?, aduh...aduh priyayi kok ayune ora njamak, terus pripun Gusti Pangeran?, kok mboten nderek ?” ” iya Biyung emban, aku mau nitih Buraq, gustimu ora melu, aku wis prasetya menawa aku ora bakal bali maneh” ”Lho pripun ta panjenengan menika?” ”Lha
Ga ngmng ket wingi kw. Ak wis kirim2 jee?
Tulisanmu pancet renyah Yos, koyok krupuk sing sektas digoreng. Ayo, April awake dewe nang Sumatera karo
Ruji ya iku wesi awujud gilig cilik-cilik kang biyasané dipasang ngubengi poros utawa as rodha pit, sepédha montor utawa montor. Kagunan ruji iki kanggo nguwataké pèleg rodha supaya ora mlengkung nahan bobot. ruji kui masange siji-siji (RuJi=di wiRu siji-siji)
Ruji&oldid=968604"	Kategori: Rodha	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 1 Maret 2016.
Ing njaba ngincer nyawa (di luar mengincar nyawa)
Ing ngarsa ngeruk bandha (mumpung menjabat yo KORUPSI)
sms penguat? opo neh iku? jian
menyang IPDN, wes dijeluk bali wae mbangun deso ne dhewe wae
bapak : yo wes bune dikon bali wae, mundhak ora dadi wong2 sing ora nduwe ati nurani
April 18, 2007 at 10:01 pm
Sak anyar-anyare mobilmu, tetep wae mobilmu pasaran. Yo ra ?
Astana Gadamadana.”Yayi, perang sabil iku, nora lawan si kopar lawan si kapir, awit sajroning dhadha iku, ana prang bratayudha, luwih rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku sejatining prang sabil, wis yayi, kowe enggal muliha wae, aku arep tapa brata, aja mbok ganggu...””Ya, kakang, yen ngono aku nyuwun pangestu!!””Ora bisa yayi. Pangestu mono mung kanggo pawongan kang lumaku becik””Lha rumangsamu aku apa ora lumaku bener kakang!””Bener mung kanggomu dewe, nanging luput kanggone urip bebrayan””Lupute piye?””Kowe wis wani nerak pager ayu. Mbakyu Haknyanawati wis dadi garwane syah kakang Bomanarakasura,
manusia tengah dikuasai oleh hawa nafsu...””Nanging aku iki putrane Prabu Kresna, titisane Dewa Wisnu lho””Aku ora ngrembuk menawa kowe titisane dewa utawa titisane Prabu Kresna. Nanging aku ngrembug bab kelakuanmu sing wis ora nuduhake sifat-sifate Dewa Wisnu.., sebab Rama Prabu ora tahu mulang kowe selingkuh kaya ngono kuwi””Yo wis kakang, sampeyan
kowe wis ora bisa ndak tuturi maneh,Yo.. yen wis dadi krenteging
iso nduweni sing nggawe koe seneng yen sing nglarani koe malah isih mbok goceki (
kepadanya, “Kang, aku arep pindah nang Candi Sardonoharjo, jalan Kaliurang. Sampeyan arep nderek opo tetep neng kene?. Aku ngaji isaku mulang Al-Qur’an, ora ono kitabe. Kono dipenggalih! Yen arep nderek nang Candi telung dina maneh bareng bocah-bocah,” (
Semarang, Kudus, Demak, Rembang, Pati, Blora,
Bathin*****Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
2. Sabda palon matur sugal, Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yêkti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong marang anak putu, Sagung kang para Nata, Kang jumênêng ing tanah Jawi, Wus pinasthi sayêkti kula pisahan.
purugira, Nggada bangêr ingkang warih, Nggih punika wêkdal kula, Wus nyêbar agama Budi, Mêrapi janji mami, Anggêrêng jagad
Bêbaya ingkang tumêka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe Kang Paring Gêsang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wontên ing sakwasanipun, Sadaya pra Jawata, Kinarya amêrtandhani, Jagad iki yêkti ana kang
kathah ingkang ilang, Cinolong dening sujanmi, Pan risaknya nglangkungi, Karana rêbut rinêbut, Risak tataning janma, Yen dalu grimis keh maling, Yen rina-wa kathah têtiyang ambegal.
Lindhu ping pitu sadina, Karya sisahing sujanmi, Sitinipun samya nêla, Brêkasakan kang ngêlêsi, Anyeret sagung janmi, Manungsa
Ing manah langkung gêgêtun, Kêdhuwung lêpatira, Mupus karsaning Dewadi, Kodrat iku sayêkti tan kêna owah.
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
kaliyan sajen. Kados dene tiyang kagungan damel mantu, damel Griya, badhe methik pantun (wiwit), wayangan, grebegan, memule tiyang tilar doya, lan sanes-sanesipun
2).Tumpeng Gundhul: wujud polos pethak, dene
werdinipun: satunggaling lambang kagem pemut dumadinipun tiyang lahir ingkang polos, lugu, prasaja, inggih bab raos, lahir lan batin, ugi manah utawi pikiran tasih suci / sae.
2. Ketan Kolak, lan apem. Ingkang sampun nate sami kula rembag. Wonten
makanan tradisional, empluk dipun isi uwos lan tigan, jlupak kagem dilah.
Ekalaya kasil ngalahake Arjuna ing kaprigelan manah | Wayang Indonesia
Ekalaya kasil ngalahake Arjuna ing kaprigelan manah	06
Ekalaya iku raja nagara Paranggelung. Dheweke duwe jeneng liya Palgunadi Ekalaya. Prameswarine Ekalaya jenenge Dewi Anggraini sing kondhang kasetyane. Ekalaya mujudake raja sinatriya sing adreng nggegulang dhiri ing ilmu kaprajuritan lan ilmu perang.
Dheweke antuk warta yen ing nagara Astina ana sawijining guru sing mulang ilmu manah marang Pandhawa lan Kurawa. Ekalaya banjur nemoni guru kondhang kasebut sing ora liya Resi Drona. Ekalaya ora ditampa dadi siswane Drona. Nanging dheweke panggah pengin meguru marang Drona lan banjur tumuju ing tengahing alas gedhe.
Ing tengah alas iku Ekalaya gawe patung sing wujude memper Drona. Ing papan kono Ekalaya ajar manah kanthi kairingan rasa yakin yen dheweke ditunggoni dening Resi Drona. Saben arep gladhen manah, luwih dhisik Ekalaya timpuh ing
mbebedhag ing alas gedhe. Dheweke lumebu ing alas gedhe iku lan kanthi ora sengaja nyedhaki papane Ekalaya gladhen manah. Asu ing ngiringi Arjuna mbebedhag njegog-njegog amarga
mung ngenerake panahe ing arah asale swara asu njegog.
Arjuna kaget amarga asune leren njegoge lan luwih kaget maneh nalika weruh ing congore asu ana
nggegulang manah dheweke. Drona dhewe kaget krungu panutuhe Arjuna iku. Drona banjur sumpah yen kabeh ilmu kaprigelan manahe wus diturunake marang Arjuna, nanging Arjuna panggah ora precaya kanthi bukti
dadi siswane Drona. Ekalaya banjur ngikrarake kasetyane ing tembung lan tumindak, uga masrahake jiwa ragane marang Drona.
Wusana Drona ngethok jempol tangane Ekalaya. Kanthi
Nassau (lair ing Den Haag, 30 April 1909 – pati ing Baarn, 20 Maret 2004 ing yuswa 94 taun) inggih punika Ratu Kerajaan Walanda saking 6 September 1948, dumugi tanggal 30 April 1980, ambal warsa beliau ingkang kaping 71, nalika putrinipun Ratu Beatrix minggah tahta.[1]
Juliana palakrama kaliyan Bernhard zur Lippe Biesterfeld, satunggaling bangsawan Jerman, rikala tanggal 7 Januari 1937 lan pikantuk sekawan putra Beatrix (1938), Irene (1939), Margriet (1943), lan Marijke (1947) ingkang namanipun lajeng kagantos dados Christina.[2]
Ratu Juliana minggah tahta nggantosaken ingkang ibu, Wilhelmina, antawising taun 1947 – 1948. Rikala tanggal 27 Desember 1949, piyambakipun ingkang kanthi resmi masrahaken kedaulatan Hindia Walanda dhumateng ketua delegasi Indonésia, M. Hatta, wonten ing pepanggihan ing Istana Dam, Amsterdam.
Rakyat Walanda remen kaliyan piyambakipun amargi boten njunjung formalitas kanthi saèstu. Putrinipun, Beatrix, malah dipunkenal langkung formal, kados déné ingkang bapa, Pangeran Bernhard.
Ratu Juliana pindhah dhateng Indonésia wonten ing taun 1972 sinambi mbekta "olèh-olèh", antawisipun naskah manuskrip Kakawin Nagarakretagama. Naskah lontar punika asalipun saking Lombok lan dumugi ing Walanda amargi dipunjarah déning KNIL rikala taun 1894, nalika tentara Walanda ngasorake Lombok.
Éwadéné sampun ngundhuraken dhiri saking pulitik wiwit taun 1980, piyambakiun taksih aktif wonten ing bidang sosial dumugi taun 1995.
Lan piyambakipun ingkang minangka Ratu Walanda ingkang pungkasanipun ngakuni kedaulatan nagara Indonésia sasampuning pepanggihanipun kaliyan Mohammad Hatta wonten ing pamungkasan Diplomasi wonten ing Konferensi Meja Bundar ing kutha Den Haag, nalika tanggal 23 Agustus dumugi tanggal 2 November 1949.
Pagesangan Wiwitan[besut | besut sumber]
Juliana miyos wonten ing kutha Den Haag, putra saking Pangeran Hendrik, Duke saking Mecklenburg-Schwerin kaliyan Ratu Wilhemina saking Walanda. Juliana nelasaken masa alitipun wonten ing Istana Het Loo ing Apeldoorn, lan wonten ing Istana Noordeinde sarta Istana Huis ten Bosch ing wewengkon Den Haag. Sawijining sekolah kecil dipunbangun wonten ing Istana Noordeinde saking pamanggihipun pengajar Jan Lightart saèngga, nalika yuswanipun ngancik angka 6 taun, sang Putri saged pikantuk pendidikan utamanipun sesarengan kaliyan kancanipun. Kanca sepantaranipun inggih punika Baroness Elise Bentinck, Baroness Elisabeth van Hardenbroek lan Jonkvrouw Miek de Jonge.[3]
Kados ingkang kacantum wonten ing konstitusi Walanda menawi piyambakiipun kedah siap nglajengaken tahta nalika yuswanipun ngancik angka 18, pendidikan Putri Juliana kalampahan langkung cepet saking laré sanèsipun. Sasampunipun 5 taun pendidikan dasar, sang Putri pikantuk pendidikan lanjutanipun (dumugi
Lair: 30 April 1909 Tilar donya: 20 Maret 2004
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Juliana_saka_Walanda&oldid=1098415"	Kategori: Kaca nganggo imgwLair 1909Kapatèn 2004RatuKerabat karajan WalandaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 18 Oktober 2016.
Ménakā) ya iku jeneng sawijining widadari saka kahyangan kang ayu banget. Sebagian carita uripe ana ing Ramayana lan Adiparwa. Ing Ramayana, Menaka minangka widadari kang nggoda Wiswamitra, dene ing Adiparwa, Menaka dicaritakake minangka ibu saka Sakuntala.
Menaka lan Wiswamitra[besut | besut sumber]
Sawijining dina, dhèwèké diutus déning Indra, Raja para Dewa, supaya nggagalake tapa kang ditindakake déning Wiswamitra. Nanging dhèwèké dadi wedi nindakake tugase kanthi dhewean, amarga dhèwèké ngerti yèn kutukane Wiswamitra kang lagi nesu medeni banget. Pungkasane Indra njamin yèn dhèwèké dikancani déning Dewa Bayu lan Dewa Kama. Sawise yakin kanthi jaminan Indra, Menaka numuju ing papan partapaan Wiswamitra.
Sawise teka ing papan patujon, Dewa Bayu nyebarake wewanginane Menaka kanggo mancing asmara Wiswamitra. Sawise Wiswamitra melèk, Dewa Bayu nyingkap kain kang dienggo Menaka. Nalika iku, Dewa Kama manah Wiswamitra nganggo panah asmara. Pangkasane, nepsu asmara Wiswamitra thukul kanggo nyenengi Menaka. Wis pirang-pirang taun kekarone sesambungan, nanging Wiswamitra pungkasane sadar yèn Menaka mung sawijining godan kang diwenehake déning Indra kanggo nggoda tapane. Kanthi soroting
Wiswamitra ora ngutuk Menaka, nanging dhèwèké kuciwa jalaran pantangan kang wis ditaati pirang-pirang dilanggar amarga njalin sesambungan karo widadari Menaka.
Amarga wis rampung anggone ngrampungake tugase, Menaka bali ana kahyangan, ananging dhèwèké uga mbobot sawise njalin sesambungan karo Wiswamitra. Ing hulu kali Malini kang dumung ing siki Gunung Himalaya, Menaka nglairake sawijining bayi wadon. Bayi mau mung ditinggalake dene ibu munggah ana kahyangan. Banjur Bagawan Kanwa kang lagi ana ing sacedhake kali Malini nemokake bayi mau kang dijaga manuk Sakuni. Amarga melas, bayi mau dipungut banjur dijenengi "Sakuntala", amarga dhèwèké diopeni manuk Sakuni. Sakuntala banjur kawin karo Duswanta, lan nglairake sawijining raja misuwur kang jenenge Bharata.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ménaka&oldid=1079253"	Kategori: Tokoh Ramayana	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 3 Sèptèmber 2016.
Ibrani 5:11 | Para sedulur, pantyèn, bab Kristus sing dadi Imam Gedé kanggo awaké déwé kuwi ijik okèh sing kudu tak rembuk karo kowé. Nanging kangèlan banget enggonku arep ndunung-ndunungké marang kowé. Apa ta sing marakké angèl? Jalaran kowé malih males lan nglemer ing pamikir, ora
Para sedulur, pantyèn, bab Kristus sing dadi Imam Gedé kanggo awaké déwé kuwi ijik okèh sing kudu tak rembuk karo kowé. Nanging kangèlan banget enggonku arep ndunung-ndunungké marang kowé. Apa ta sing marakké angèl? Jalaran kowé malih males lan nglemer ing pamikir, ora
nuwun kagem tambah pengalaman sanes wekdal nyuwun dijangkepi suluk saben adekan kados keterangan saking jejeran , limbukan , goro goro lan sak teruse
Matur nuwun ugi pak Sukiyo sampun kerso sambang dateng Blog kulo. Insya Allah lintu wekdal cobi kulo pacak Suluk lan odo-odo kados ingkang panjenengan suwun.
mbah'e dagelan nggawe blog, piye
tetapi, sakbekja-bekjaning wong ora jujur, isih bekjo wong sing jujur, eling lan
Cilacap,Demak, Grobogan Purwodadi, Jepara , Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
Wekdal mlampah mbotem wonten mandeke. Nyarengi rembulan sinareng sang suryo ingkang medal kalih surut sabem dinten. Myarengi umur panjenengan ingkang terus lumampah saben dinten.
” nimas, monggo kito (bercinta kromo inggilnya apa??)”
-terjemahan : sayang, mari kita ….”
” hhh….hhh….kangmas, ampun diwedalaken rumiyin njih, ingkang @$^^%* (bingung mo
ora kasar, piye, to, dab. rak luwih pedany, rasah misuh2 ra jelas ngono. poya pedany ning kuping lan ning ati, dab. ra cetho, sing mbok pisuhi ki
mugi mugi menopo ingkang sampun dalem tulis meniko saged migunani dumateng sesami
Balas	Mika'il Yusak Lukmanto berkata:	November 26, 2009 at 6:01 am	Pingin belajar bahasa Jawa yang gak terlalu susah? Boso Arekan khas Suroboyo
ngerti subasita.”Pak, Panjengenipun tutuk ngedalaken toya”
Balas	mr.DAHOX berkata:	Juli 31, 2010 at 3:50 am	hahaha..mantep tenan kie,tulisane..
Aku wong jowo pantura..dadi bahasane luwih simple soko wong solo-jogja..
Balas	Sinyo berkata:	Agustus 14, 2010 at 9:01 pm	Sugeng
Inggris wonten Salatiga. Rumiyin kawula injih mboten pati sekeca menawi ngagem basa Jawi, ananging sak sampunipun kesah dateng negara manca kok raosipun langkung tresna dateng kabudayan Endonesa, utamini pun basa Jawi. Rasanipun bingah sanget wonten kelas dipun tangleti para guru kula, tiyang Endonesa punika biasanipun saged wicara pinten basa, lajeng kula wangsuli, tiyang Endonesa saged wicara basa kalih: basa Endonesa kaliyan basa ibunipun. Malahan wonten ingkang saged tiga punapa sekawan. Menawi tiyang Amerika punika namung saged basa Inggris kemawon.
Basa punika kula kinten kok negesaken jati diri. Panci mboten saged basanipun injih mboten punapa-punapa. Namung langkung sae menawi saged wicara ing basanipun piyambak. Amargi saben basa punika lak ngandet ajaran-ajaran ingkang sae. Miturut tiyang sepuh, tiyang Jawi punika kedahipun ngertos unggah-ungguh lan subasita. Nah, basa Jawi punika salah setunggalipun wujud jati diri tiyang Jawi ingkang kedah mangertos unggah-ungguh.
Nuwun sewu menawi atur kawula punika wonten seling surupipun. Kepareng.
menawi enten tiyang lintu ingkang nganggep mboten sae nggih monggo2 kerso..kulo mboten nopo2.
anangin menawi wonten tiyang ngangge basa (kromo inggil) insyaalloh kulo saged mahami..
ngapak niku kalebet basa jawi ingkang jujur.. menawi a di waos a menawi u nggeh diwaos u.. kadose menawi bahasa inggris tulisan kaliyan pelafalan benten..
logat ngapak merupakan logat yang demokratis.. suka-suka,.. misal “kamu” “Ko/kowe/rika” ..biasanya rika. “rika arep maring
mboten bisa ngangge boso kromo inggil , ya caranya belajar.Moso tyang jowo kok ora mboten ngerti bahasa jowo yang alus.
sampeyan niku mboten ngertos punapa kurang cerdas .? lah wong kuwi ora dibiasake sinau tekun supoyo iso boso jowo kawit cilik..
Mboten.. Mboten.. Mboten.. Ohh duh gusti Allah.. Kirang luwihipun kados mekaten, mbok menawi
sakderenge menawi anggen kulo ten mriki gadah kalepatan anggenipun nulis boso jowo, kulo nggeh heran kalean tiang2 jowo sakniki.. tiang jowo katah sing sampun kelangan jawane.. katah sing melajari jowo sakpeniko dugi pundi kemawon.. kulo anggep boso jowo meniko boso ingkang wonten budi pekerti luhur ing dalemipun.. ampun sampek pekewuh anggenipun melajari boso jowo meniko… menawi gadah yugo saget boso jowo .. luwih sopan anggenipun sanjang dateng tiang sepahipun.. cobi panjenengan wuruki yogane njenengan kalean boso jawi.. inssyallah budi pekerti ipun langkung sae kalean tiang sepahipun.. matur nuwun…
sakdereng ipun, menawi enten lan mboten enten patulisan ipun kulo sing mboten ngenaki marang pnjenengan. Kulo nyuwun
Panjenengan menika piyantun pundi mas? Lah kok kados malah duka dhumateng basa jawi. Nguri-uri budaya jawi menika lak nggih sae. Babagan seratan panjenengan menika menawi pun waos piyantun sanes saged andamel salah paham…malah saged ndadosna mboten sae. Menapa panjenengan mangertos, wonten nagari Walandi (Belanda) kemawon wonten S3 basa jawi….mangga pun lestarekaken lan
bahasan dajjalnya mas risang..http://minary.wordpress.com/2010/12/21/dajjal-versi-dr-mas-risang-kwa/
Salam Pamuji Rahayu kagem kangmas ki wongalus ki BC lan poro pini sepuh sedulur sedoyo. salam takzim kagem ki Raja Ryzal Kelayang matursuwun ki
yo opo ben gelis, ben ono bedane,sing ndi lanang sing endi bencong…….(wah dadi propokator iki)
bayulet	11 February 2016 at 6:39 pm	Sugeng dalu,punapa panjenengan kagungan
Dr. Ing. Franz Josef Feikus Dr.-Ing. Hubert Koch Dipl.-Ing. Christian Richard Dipl.-Ing. Gerd Röders Dipl.-Ing. Aribert Simmack Dipl.-Ing. Adrian Spravil Dipl.-Ing. Peter Ubl
ngerti opo2 sing bakal di dadekno manungso yo mung iso ngelakoni ntok
SEDOYO NAMUNG KERSANE GUSTI KANG MOHO KUOSO
LEPAT LUPUT TETEPO DADI SEDULUR.
Nyi (nyai) Ageng Serang (Serang, Purwodadi, Jawa Tengah, 1752 - Yogyakarta, 1828) memiliki nama asli Raden Ajeng Kustiyah Retna
Kawastanan Jaman "Kala Sinela". Tegesipun jaman kaselan, awit ing Tanah Jawi, inggih punika Ratu Sabrang ing Nuswa Srenggi utawi saking Ngatas Angin. Wekasan dadosaken susahing
ungkara awit ing tanah Jawi, inggih punika Ratu Sabrang ing Nuswa Srenggi utawi saking Ngatas
pun ingkang katah-katah kagem Bapak Ibu kulo ingkang sampun sedo. Mugi-mugi diterimo amal Ibadahipun lan di ngapuroni kalepatan ingkang jaman sak derenge sedo,…
Mugi-mugi keluarga dan kerabatpun nggih sami, termasuk kulo piyambak dingapuroni dosa-dosanipun kalepatan ingkang katah.
ditebus.. Lhah kok enak?? trus iso sak karepe dewe ngono??ngawur wae…
simpel kan?? gaksah sing ruwet mikire to mas…mekaten nggih mas… maturnuwun..
siswanta sagotra, ingkang wus minulya, oooong...ingkang wus minulya.....Raras kang halenggah neng aparan
Keprabon, Banjarsari, Surakarta - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
samhudi suharjo ibnu hasyim	Assalamualaikum warohmatulloh . pak kyai kulo nyuwun restu kali gemblenganipun supados saged ngobati tiyang
utpatti-karika, 118 * Jagad-yoni, 148 *
PESANAN. Rembang Salatiga Semarang Slawi Sragen Sukoharjo Surakarta Solo Tegal
Februari 1611-25 April 1644) ya iku kaisar ka-16 lan kang pungkasan saka Wangsa Ming.[1] Dhèwèké nguwasani tahta saka taun 1627 nganti tekan 1644.[1]
Naga Bonar inggih punika filem komedi ingkang ngenyèk kapahlawanan kang mundhut latar jaman perang kamardikan.[1] Rikala saweg nglawan pasukan Walanda paska kamardikan ing tlatah Sumatera Utara.
Naga Bonar (Deddy Mizwar) inggih punika tiyang ingkang pakaryananipun dados copét saking Medan ingkang asring mlebet-medal penjara Jepang, piyambakipun reréncangan kaliyan tiyang ném asmanipun Bujang.[2] Sawangsulipun saking penjara, Bang Pohan (Piet Pagau) ngendikan babagan proklamasi kamardikan Indonésia kang sampun dipun proklamasikaken ing Jakarta, saha ing Medan ingkang déréng sempet dipun mardikakaken amargi kedah merangi Walanda ingkang sampun mlebet ing tlatah Indonésia kanthi maksud kanggé nguwaosi malih. Lumantar narator radio, dipun cariyosaken Dhokter Zulbi ingkang mbiyantu Naga Bonar rikala gerah, Dhokter Zulbi punika réncang Bang Pohan kang dipun perkirakaken mata-mata saking Walanda kang sajatosipun namung isu.[2] Naga Bonar dados tentara larik paling inggil wonten ing pasukan nglawan Walanda, sasampunipun pinten-pinten perlawanan kang sengit Naga Bonar dipun lampahaken saking markas kanggé mundhur amargi perundingan kaliyan Walanda ajeng dipun wiwiti.[2] Pindhahing pasukan saking désa wonten ing markas, ndamel Naga Bonar tresna kaliyan putrinipun Dhokter Zulbi, Kirana (Nurul Arifin), ugi kacariyosaken reréncanganipun Naga Bonar kaliyan Bujang (Afrizal Anoda) saha sikap ngrumati ing ibunipun (Roldiah Matulessy). Wonten ing perundingan Walanda kaliyan Indonésia, Naga Bonar ingkang dados sesulih Indonésia nedahaken Parit Buntar minangka tlatah tentaranipun (amargi Naga Bonar boten saged maos péta).[2] Juru serat pasukan, Lukman, ngendika menawi Parit Buntar punika papan ingkang sampun dipun lungguhi Walanda.[2] Sasampunipun,
saha tindak dhateng Parit Buntar kanggé nglawan Walanda, naas, piyambakipun pejah. Ingkang pungkasan, sesarengan kaliyan Kirana saha pasukanipun tindak dhateng Parit Buntar kanggé musnahaken markas Walanda, usaha punika kalaksanan kanthi gancar saha asil. Pilem punika dipun pungkasi kanthi orasi Naga Bonar saha Kirana dhumateng pemuda Indonésia.[2] Pilem Naga Bonar ugi wonten kalajenganipun, inggih punika Naga Bonar 2. Kahanan filem ingkang sampun rusak dipun kemas langkung saé saha tata, filem punika dipun rilis ing wulan mei taun 2008.
^ (id)Gegambaran pilem Naga Bonar (dipun unduh 15 Nopember 2012)
^ a b c d e f (id)Sinopsis (dipun unduh 15
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Naga_Bonar&oldid=1112637"	Kategori: Artikel filem mawa paramèter kadaluwarsaAr
mawa warisan kothakinfoPilem Indonésia taun 1987Pilem komedi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.03, 28 Januari 2017.
wiwaraning jiwa jawi * enliven our understanding of javanese identity
wis dak suluh marang para sepuh	Posted by mastoni under geguritan Leave a Comment ah mbuh nora weruh…
Pak Aris. Nggawé soal basa Jawa kanggo siswa klas 3 kok isih lupat-luput mangkono.Iki wangsulan kang bener:Nengen:3. KATHOK4. GENDUL5. NANAS7. DOM9. PRING10. GUDHEG11. GUDEL13. UDUDMudhun:1. GODHONGGEDHANG2. ANDHA3. KEONG6. ASEM <- ora kecut ta?7. JAGUNG8. SEPET <- ana sing tau mangan
Bhagawad Gita (VI) Jalan Meditasi | Wayang Indonesia
Kaparenga matur dumateng panjenenganipun Bapak ……………….. ingkang jumeneng sumulih sarira penjenenganipun Bapak/ Ibu ……………….. dene sowan kula wonten ngarsa panjenengan dhapur minangka utusan sinaraya dening Bapak/ Ibu ……………………… sagotrah.
Langkung rumiyin kula hangaturaken kasugengan, katentreman, kabagyan miwah pepajaring Gusti Ingkang Maha Agung mugi tansah kajiwa lan kasarira ing panjenengan lan kula waradin sagung dumadi.
Dene awit saking sih kadarman miwah palimirmaning Gusti Ingkang Maha Welas lan Asih, anggen kula sak pangombyong ngirid lampahing (calon) temanten Kakung wiwit saking griya ……….. ngantos dumugi ing sasana Pawiwahan ngriki pinaringan rahayu kalis ing sambekala lan rubeda.
Panjeneganipun Bapak/ Ibu ……………………… ngaturaken kawilujenganipun mugi katur ing ngarsanipun Bapak ………………… sakbrayat. Kaping kalihipun.
Mboten kesupen panjenenganipun Bapak/ Ibu ………………….. ngaturaken salam taklim (sembah sungkem/ bekti) konjuk ngarsanipun Bapak …………………. sekaliyan garwa.
Hanetepi rerantaman ingkang sampun karembag dening para-para ingkang samya amamangun bebesanan, sowan kula ing ngriki kinen anggandhek (calon) temanten kakung ingkang peparab bagus ……………….. ingkang badhe kadhaupaken (kaijabaken) kaliyan atmaja putrinipun Bapak/ Ibu ……………….. ingkang asesilih kusumaning ayu Dyah …………………..
Ingkang punika mbok bilih samudayanipun sampun jangkep ing reh tata rakiting upacara, kula sumanggakaken anggenipun badhe enggal anindakaken tumapaking adicara kasebat.
Mawantu-wantu panyuwunipun Bapak/ Ibu …………………. sabrayat, kapareng handerek memuji ing Ngarsa Dalem Gusti, mugi tumapaking adicara dhauping (ijabing) temanten sarimbit tansah ingayoman dening Pangeran Ingkang Maha Asih, wintu ing
ingkang boten saged uwal saking sakathahing dosa miwah kalepatan, kanthi andhap asoring manah kaparengna anyadhong
Lucu Ngakak Wayang Kulit Ki Enthus Susmono si Dalang Edan Lakon Arjuna Krama - Free MP3 & Video Download
Goro Goro Lucu Ngakak Wayang Kulit Ki
Sugeng enjing Kagem Kang Mas Ki WA ugi Bu Nyai TW
duluan hikz-hikz-hikz … layang tresno paradise Posted: 07 Aug 2010 08:24 AM PDT Nyuwon sewu menawi kulo lencang ngitiraken serat meniko kalian panjenengan, kulo mboten saget mendem gegayuan piranti roso kalian panjenengan, kanthi
jujur saking sukmo mrasuk ati, kulo mragung kalian panjenengan kulo penggaleh supados matur kalian panjenengan nun kulo ajrih. Lan kulo ajrih sanget, lumantar serat meniko kulo badhe atur pangajak menawi kulo tresno marang panjenengan estu, kulo yakin menawi panjenengan mangertos sami paham maksud serat puniko, pirantu malih kulo nyuwun pangapunten, menawi kulo lancang kagungan roso marang panjenengan, pangarep sami manggertos.
ISINE MUNG KAYALANE WONG SING NGANGGEP RUH e WES MULYO… ISINE MUNG STRESS KABEH
Gathut, reksanen amanat sing wis mbok tampa. Aja nganti kowe nguciwakne rama, elinga lelakon nalika
ndak udet-udet wetengmu, eling-elingen iki ...””Nuwun inggih Wa Prabu, inggih kasinggihan Kanjeng Rama”Gending Ayak-ayakan segera mengiringi kepergian Prabu Kresna
diri.”Nuwun sewu niki mangke pripun nasibe universitas ?” tanya Petruk tiba-tiba”Wis kowe kabeh aja sumelang. Awake dewe ini kan PNS ta, dadi menawa kampus iki rusak, nasibe awake dewe ora bakal kena pengaruh, awake dewe tetep aman
dewe iku. Biyen nalika dadi LSM, isa tuku mobil, isa gawe omah, lan isa nyukupi kebutuhan keluarga, lan tetep aman slamet, ka ngendi duwite ?, la ya saka pintere ndara Gathut ngeguhne dana. Mula gandeng aku iku paham karo beliau mula aku
amargi Panjenengane mirsa, manawa ora ana wong siji-sijia, kang jumedhul, tuwin ngungun, dene ora ana kang mbiyantu, mulane ASTAnipun Panjenenganipun, sarta Kaadilannipun piyambak kang mbiyantu dalem. dalem ditimbali saka tanah Mesir, sampun wangsul wonten dalemku. Wonten panglipuran ing
Pasrah ; Pasrah paningset dipun salirani wakil calon besan. Wosing sedya masrahaken
Yen nangis ndak ilang ayune (baguse)
Dadiyo wanito (priyo kang) utomo
"Rama, nyuwun pangapunten, menapa rama taksih kagungan
Pak Joko diberikan 1 copy. Keuskupan ngersaaken rincian detail kangge perjanjian kerja. Wah, wonten pembengkakan, rama" (Keuskupan minta
Eurocopter EC225 Super Puma MK II + inggih punika helikopter transport penumpang long-range ingkang dipunkembangaken déning Eurocopter minangka generasi panerus wonten kaluwargi helikopter Super Puma. Helikopter punika gadhah mesin gandha lan saged mbekta 24 panumpang lan 2 petugas kabin,
Eurocopter ing wulan Juni 1998, kanthi prototipe ingkang kapisan nyobi penerbangan pisanan tanggal 27 November 2000. EC225 nampi sertifikat keslametan saking Badhan Keslametan Panerbangan Éropah ing wulan Juli 2004.
Spesifikasi[besut | besut sumber]
(en)Eurocopter EC-225 Super Puma (Aérospatiale AS-332)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 21 Maret 2016.
rahayu krana peparing Gusti Ingkang Maha Wilasa, ingkang ambabar gumelaring kabagas kwarasan saha kawilujengan mugi tansah tumedhak-tumanduk kajiwa kasarira ing jiwangga panjenengan dalah kula waradina sagung kulawarga.
Katur wonten ngarsanipun sesepuh, pinisepuh saha aji sepuh ingkang panaring pamawas saha lebda ing pitutur, ingkang satuhu kinabekten. Para pangemban pangembating praja manggalaning negari ingkang satuhu sinuyudan. Para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Illahi, pinangka punjeringpanuntun kiblating panembah ingkang pantes tinulad saha tinuladha dening para umat. Sagung para rawuh kakung sumawana putrid ingking pantes nampi sagunging pakurmatan.
Minangka adicara angka tiga lung tinampi pasrahing pinanganten kakung.
gagrak Surakarta ( Ngayogyakarta) hadiningrat. Dhawah adicara ingkang sekawan.
saking pamengku gati, kalajengaken dhahar kembul bujana sesarengan.
As-Suyuthi ya iku ulama kang kawentar alim jroning bidang hadits lan cabang-cabange, kang ana kaitane karo ilmu rijal, sanad, matan, utawa njupuk istimbat hukum saka hadits.[1] Dhèwèké sawijining Ulama gedhé jroning madzab Syafi’i kang nganut I’itiqad Ahlussunnah wal Jama’ah (
ma’ni, badi’i lan liya-liyane.[2]
Dhèwèké lair sakwise wektu magrib, wengi Ahad, awal taun 849 H ing tlatah Al-Asyuth, utawa uga kawentar kanthi jeneng “As-Suyuth”.[1]
Ath-Thalani Asy-Syafi’i.[3]
Nasab kaluwargane nyambung marang bersambung kepada kulawrga Pèrsi, kang pindhah marang Mesir ing dhistrik Khudairiyah, wetane Baghdad, lan banjur manggon ing tlatah Al-Asyuth sakdurunge dhèwèké lair. Nanging ana katrangan liya kang ngadhakake manawa bapake saka Arab.[1]
Allah wis menehi kapinteran ing dhuwur rata-rata kanthi lingkungan kang kondusif kanggo dheweke. Nalika cilik, bapake nate nggawa dhèwèké menyang majelis Syekh Muhamamd Al-Majdzub lan éntuk pandongane. Dhèwèké uga nate dijak menyang majelis Al-Hafizh Ibnu hajar lan kasil éntuk ijazah.[4]
Umur 5 taun, bapake sedo saengga dhèwèké dadi yatim. Sakwise iku, dhèwèké diopeni déning ulama-ulama gedhé ing jaman iku, kayata Kamaluddin bin Al-Hammad, kang ndadekake As-Suyuthi nalika umure 8 taun wis apal Alquran, uga kitab Al-Umdah, Minhajul Fiqh wal Ushul, lan Alfiyah Ibnu Malik.[4]
As-Suyuthi mulai ngangsu kawruh ing umur 14 taun (864 H). Dhèwèké
Dhèwèké uga ngangsu kawruh marang negri-negri liya kanggo nemoni ulama-ulama liya kang ahli ing bidange. Kutha kang wis nate ditekani kayata Syam, Hijaz, India, Maroko, lan Sudan.[1]
Nalika tekan Mekkah kanggo munggah kaji ing wulan Rabiul Awwal 869 H, dhèwèké ngombe banyu zamzam kanthi ndonga supaya éntuk drajat ilmiah jroning fikih
kawruh agama, dhèwèké nduwèni prinsip nganggo 2 manhaj talaqqi ilmu (metode ngangsu kawruh). Kapisanan, milih 1 guru lan mulazamah marang guru kasebut jroning wektu kang cukup utawa tekan Gurune sedo. Keloro, jroning ngangsu kawruh, dhèwèké ora mbatesi marang syekh-syekh tinamtu. Sanajan dhèwèké wong kang mazhabe Syafi’i jroning bidang fikih, nanging dhèwèké uga
Dhèwèké nate ngendika, “Aku nguwasai ilmu jroning 7 bidang, ya iku: tafsir, hadis, fikih, nahwu, al-ma’ani, al-bayan, lan al-badi.”[1]
Kapisanan dhèwèké menehi fatwa ing taun 871 H. Dhèwèké isih menehi fatwa tekan dhèwèké ninggalake donyane lan milih urip dhewekan ing omahe ing Raudhah.[1]
mulang hadis ing Syaikhuniyah.[1]
Dhèwèké nate ketemu karo 15 panguwasa Daulah Mamalik nanging kenale uga kanthi waspadha lan njaga ‘izzah (harga diri). Banjur dhèwèké wis ora nate kenal manèh. Dhèwèké banjur nulis kitab Ma Rawhu As-Salathin fi Adami Al-Maji ila As-Salathin.[1]
Salah sawijining panguwasa Daulah Mamalik asring njaluk dhèwèké supaya teka marang istana, nanging ditolak amarga miturut dhèwèké iku mau pitudhuh saka salaf.[1]
Umur 40 taun, dhèwèké mundur lan ora mulang manèh kanggo urip dhewekena. Panjaluke mau ditulis ing buku At-Tanfis. Sakwise iku, dhèwèké luwih sibuk kanggo ngibadah, nliti tulisan-tulisane
sedo amarga kena penyakit ganas kang ndadekake lengen kiwane bengkak. Dhèwèké sedo malem Jumat, 19 Jumadil Ula 911 H, ing Raudhah, cedhak kali Nil, jroning umur 61 taun punjul 10 wulan.[1] Dhèwèké
Sekar Dhandhanggula Tinggalanipun para leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan.Kaping 01 :
Wonten puji ingkang kanggenipun manawi ing wanci dalu. Inggih punika : mugi-mugi pinaringan teguh,
Anggadhahi daya : Jim setan, paneluhan sedaya mboten wonten ingkang angrencana :
Tiyang ingkang sumedya mendamel piawon tuwin ingkang anggunani sacara dhesti utawi japa mantra, sedaya mboten saget tumomo. Tiyang ingkang sengit dados tresno, bangsanipun pandung sami nebih mboten wonten ingkang sumedyo ngarah dateng kita, tuwin tuju duduk sami cabar.
Menggah ingkang katembangaken ana kidung rumeksa ing wengi punika miturut wewatoning ngelmi namung kangge sanepa. Dene sejatosipun inggih punika SANG SABDA KUN (sang guru jati) panjenenganipun wau inggih ingkang rumeksa ing dalu. Tegesipun : SANG GURU JATI wau manawi wanci dalu andum sandang tedha tuwin ingkang mundhi papesthen sadaya lelampahaning manungsa, sarta ingkang anggadhahi daya panguaos ingkang semanten agengipun. Pramila cundhukipun kalian tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi.
Menawi ing wanci dalu punika namung perlu anjejeraken cumadhong dhawuh kados pundhi ingkang badhe kita lampahi saben dintenipun. Kenging damel ancer-ancer tekad. Dados ing wancinipun siang punika kantun tumindak ngupaya boga punapa ingkang sampun dados tanggel jawabipun, kanti awas tuwin enget wau.
Manawi pangestinipun wau saget gambuh kalian GURU JATI, kita inggih kadunungan daya panguaos kados inggih ingkang kapretalaken ing nginggil.
Tuwin saking dayanipun kidung wau, sakathahing penyakit ingkang badhe dhateng lajeng sami wangsul. Sak kathahing ama ingkang andadosaken karibetan ing lelampahan sami sumingkir tebih. Sedaya wau namung anggadhahi raos welas lan asih. Saupami wonten ingkang badhe sumedya anamani dedamel, inggih sampun ndilalah mesti lepatipun, saupami kengingo inggih mboten kraos punapa-punapa.
Pepindhanipun kados dene kapuk dumawah wonten tosan. Saupami kenging wisa saget tawar. Saupami kepethuk sato kewan ingkang galak inggih nboten purun mangsa, kewang wau dados tutut.
Punapa dene manawi ngambah ing wit-witan ingkang angker, tuwin siti ingkang sangar inggih lajeng dados cabar.
Samanten agengipun daya panguosipun kidung sak lampah-lampah kita tansah jinangkung ingkang wilujeng ing kawilujengan sarta kaleresan. Wondene inkang katembungaken songing landhak, guwaning wong lemah miring myang pakiponing merak, punika namung pralambang, miturut wewaton ngelmi.
Tegesipun : anedhahaken wiwitanipun dumadosanipun manungsa, lantaran saking kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung).
- Tuwin anasir ALLAH wolung prakawis inggih punika : ingkang sekawan prakawis dados prakawis anasiring badan kang alus. 1. Surya, 2 Candra, 3 Kartika, 4 Swasana. Dene ingkang sekawan Prakawis dados anasiring badan kuwadhagan, 1 Geni, 2 Angin, 3 Banyu, 4 Bumi.
Ingkang makaten punika namung paribasan, katranganipun : Sedaya anasir wau namung kapendhet sarinipun, saking daya panguaosipun SANG SABDO KUN, utawi namung kasabdaaken kemawon sampun saget dados.
Katranganipun : Satunggal-satunggaling anasir wau, dumadosipun dados praboting manungsa kalayan sampurna.
Katranganipun : Lajeng saget wujud janggerenganing sariro.
Katranganipun : Sasampuning wujud Janggerenging sariro, lajeng kapanjingan 5 prakawis inggih punika, 1. NUR, 2 RAHSA, 3 ROH, 4 NAPSU, 5 BUDI.
1. RAOS SEJATI, dumunung satelenging manah kawastanan : Rahsaning Sukma. Inggih punika ingkang dados pangretosan tumpraping GAIB.
2. RAOS KADIM, Dumunung ing MANAH, dados raos pangraos, inggih punika ingkang saget ambedaaken LERES tuwin LEPAT.
3. RAOS NJAWI, Dumunung wonten PANCA DRIYO. Inggih punika pucuking driji saget anedhaakena barang kasar tuwin alus. TUTUK saget ngraosaken legi gurih GRONO saget angraosaken wangi tuwin bacin, NETRO saget angraosaken padhang tuwin peteng, KARNO saget angraosaken suwanten sora tuwin lirih.
Tegesipun : sadoyo wau dumunung dados satunggal wonten ing badaning manungsa. Wondene ingkang katembungaken : ATI ADAM UTEGKU BAGENDHO ESIS punika kateranganipun anerangaken gelaran mumukaning prabot kita.
1. ATI SANUBARI. Pakartinipun kangge angrimati kawruh pancadriya utawi kangge angraos-raosaken.
2. ATI SIRI. Pakartinipun anuwuhaken karep ingkang dereng kawedal krentek utai niat.
3. ATI MAKNAWI. Pakartinipun anuwuhaken raosing pangertosan dhateng GAIB (karsa ingkang wiwitan).Ingkang makaten wau dipun sanepaaken NABI ADAM inggih dados manungsa ingkang wiwitan.
Wondene UTEGKU BAGENDHO ESIS tegesipun : uteg punika asalipun saking titipanipun biyung kenging kangge mikir-mikir utawi imbang-imbang sedaya lelampahan ingkang badhe kita lampahi sageta katetepan iman eling. Dados makaten punika dipun sanepaaken BAGENDHO ESIS inggih katetepaken iman eling, saget dados panutanipun para nabi.
Tegesipun : Pangandika asalipun saking jantung, ewodene manawi saget sampurna, inggih dumugi ing insan kamil (dumununging pagesangan ingkang leres) ingkang makaten punika dipun sanepaaken NABI MUSA, inggih tansah mundhi dhawuh pangandikaning ALLAH, lajeng saget dados panutanipun tiyang golongan bani Israel saking tanah mesir dateng tanah kenangan. Namung saking dayaning pangandikanipun kemawon, lajeng saget dipun pitados ing tetiyang kathah.
Tegesipun : napas menika dados tetangsuling badan , asalipun saking anasir angina mahanani 4 perkawis inggih punika : 1. NAPAS 2. ANPAS 3. TAN NAPAS 4. NUPUS.
Menawi kita saget anggumelengaken lampahing napas ingkang saking lebet utawi njawi, saestunipun saget anuwuhaken kanyataning karsa ingkang linagkung. Ingkang makaten wau kaupameaken kados dene NABI NGISA inggih dados tetangsuling agami.
Tegesipun : Nabi Yakup punika satunggaling nabi ingkang tetep pangabektinipun dating Gusti Alla sarta tansah remen niling-nilingaken sasmita dhawuhing pangeran. Amila dipun sanepaaken pamiarsa kita, ing sasaget-saget kita ugi kepareng aniling-nilingaken dhateng piwulang ingkang sae utawi samitaning pangeran.
Tegesipun : Nabi Yusup punika lelampahanipun wiwit alit nandang papa sangsara jalaran kenging panganiaya, namung sangsaranipun wau namung dados sarananing kaleresan. Inggih punika lajeng saget jumeneng adipati wonten negari Mesir.
Pramila dipun sanepaaken rupi kita, amargi rupi punika, dados warananing warna. Dene warna punika dados warananing GAIB.
Dados rupi kita kita punika sadaya dados warananing gaib ingkang linangkung utawi titipaning Allah.
Tegesipun : Nabi Dhawud punika wiwit alit namung dados juru pangen mendha. Katarik saking kamursidanipun tuwin swaranipun sae, lajeng saget jumeneng Nabi utawi ugi jumeneng nata. Pramila dipun sanepaaken swara kita, amargi swara kita punika inggih dados kanyataning gaib.
Tegesipun : Kanjeng Nabi Soleman punika inggih jumeneng nabi inggih jumeneng nata. Kagungan kasekten ingkang linangkung inggih punika : Dipun luluti para nata ing sakiwa tengenipun, sarta para wadya balanipun sadaya sami setya tuhu sumungkem ing gusti. Namung katarik saking pangaribawanipun sarta kawicaksananipun pramila dipun sanepaaken kasekten kita. Amargi kita menika sejatosipun inggih gadhah kasekten kadosdene kanjeng Nabi Soleman wau. Inggih punika bilih kita saget gambuh kalian GAIB.
Tegesipun : Nabi Ibrahim punika satunggaling nabi ingkang santosa kapitadosanipun dumateng gusti Allah . salampah-lampahipun namung mituhu dhateng dhawuh pangandikaning Allah . Pramila dipun sanepaaken nyawa kita. Amargi nyawa wahananing SUKSMA dene SUKSMA punika dados kanyataningsun, dados inggih kedah gegandengan loroning atunggal supados saget gesang ingkang kaleresan.
Katranganipun : namung anedahaken bilih rambut punika asalipun saking titipanipun Bapa.
Katranganipun : namung anedahaken bilih kulit punika asalipun saking titipanipun Bapa.
Katranganipun : namung anedahaken bilih getih tuwin daging punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.
Katranganipun : namung anedahaken bilih balung punika asalipun saking titipanipun Bapa.
Katranganipun : namung anedahaken bilih sungsum punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.
Tegesipun : sungsum punika ingkang andadosaken kesegeraning badan.
Katranganipun : namung anedahaken bilih usus punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.
Tegesipun : Nabi Nuh punika dados plawanganing Allah nalika andhawuhaken jagad badhe dipun kelem. Pramila dipun sanepaaken jantung amargi jantung punika ugi dados plawanganing dhawuhipun sang Guru Jati utawi anedhahaken bilih asalipun saking titipanipun biyung.
Katranganipun : namung anedahaken bilih otot punika asalipun saking titipanipun BAPA.
Tegesipun : Namung anedhahaken bilih salebeting netro ingkang pethak punika wonten gaibipun awujud CAHYA. Kawastanan : NUR MUKAMMAD, inggih punika ingkang minangka awasing paningal.
Tegesipun : naming anedhahaken bilih raos punika lenggahipun wonten ing netra ingkang cemeng. Katitik saking emating raos lajeng kiyer-kiyer. Katranganipun : Rasul punika utusan. Menggahing ngelmi ingkang ingaken utusan punika raos.
Tegesipun : Jabang bayi punika bilih badhe lair anampeni prajanjian dening Allah.utawi kinucungan ing wewaler. Katranganipun : Benjing tumindakipun wonten ing alam donya manawi purun angestoaken dhawuhipun Gusti Allah inggih badhe manggih wilujeng sak lami-laminipun. Nangin manawi namung miturut pambujuking sadherek sekawan gangsal pancer inggih badhe nandhang papa sangsara sak lami-laminipun.
Tegesipun : Sedaya ingkang dipun gelaraken ing nginggil wau, sampun jangkep praboting manungsa, ngalempak dados satunggal, awujud jenggerenging Jabang bayi.
Tegesipun : Manungsa punika asalipun saking wiji satunggal, inggih punika gesang ingkang jumeneng pribadi.
Tegesipun : Lajeng saget pencar (tumangkar) dados pinten-pinten ewu angebaki jagad. Punika asalipun naming peranganing satunggal.
Tegesipun : Gesanging titah punika sedaya kasamadan dening dating pangeran.
Tegesipun : tiyang ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan punika, sedaya sami angsal sawab wilujeng sak lampah-lampahipun.
Katranganipun : sedaya wau bakunipun kita kedah pitados ingkang saestu, bebasanipun sapatemon-tinemenan, amargi ing atasipun gusti Allah manawi sumedya mitulungi dhateng kawulanipun punika sanadyan mawi sarana wujud punapa kemawon, saestunipun inggih anggadhahi daya utawi sebab.
Nanging manawi tiyang ingkang pitados kados makaten punika, namanipun tiyang ingkang ngelminipun saweg setengah.Dene menawi tumprap tiyang ingkang sampun pana dateng gaib, kapitadosanipun punika boten kandeg namung wonten ing warono, nanging perlu macung piyambak,
Tegesipun : serat kidungan wau, manawi kawategaken ing toya, lajeng kasemburaken idunipun, toya wau anggadhahi sawab manawi kaangge siram ing prawan ingkang sampun kasep, lajeng tumunten saget angsal jodho. Manawi kangge siram tiyang ingkang sakit ewah, nggih tumunten saras.
Katranganipun : tumprapipun tiyang ngelmi ingkang katembungaken kidung puika sanepanipun SANG GURU JATI.
Amila daya wau inggih kapendhetaken saking panguaosing sang guru jati. Dados langkung perlu punika sageda gambuh kaliyan sang GURU JATI supados saged ngampil panguaosipun.
Tegesipun : paring pangertosan dhateng tiyang anem, mbok menawi wonten tiyang ingkang kadhendho ing nagari. Kateranganipun : tiyang ingkang ukum dhendha .
Tegesipun : sarta tiyang ingkang kabonda prakawis pulisi, tuwin tiyang ingkang kekathahen sambutan nanging ngrekaos panyauripun.
Tegesipun : tiyang ingkang kataman wau tumuntena maos serat kidungan wau .
Katranganipun : ingkang kawaos naming pujian ingkang angka 1, nanging manawi tiyang ngelmi langkung perlu Sang Guru Jati.
Tegesipun : anggenipun maos wau ing wanci tengah dalu kalayan ririh-ririh kemawon, rambah kaping selawe. Katranganipun : manawi lampahipun tiyang mangesti Sang Guru Jati menika mboten perlu mawi sarana ucap-ucapan, nanging sampun kacekap wonten ing niyate mawon. Sarana angulataken lebet wedaling napas ingkang ngantos angler utawi kasupen.
Tegesipun : Manawi katrimah ing pamujinipun tiyang ingkang kabanda wau saget luar. Katranganipun : saget dipun luar wau inggih saking saran reko daya , nanging reka daya punika wau sampun kaparingan berkah ing Allah. Dados inggih saget antrenyuhaken penggalihanipun nagari.
Tegesipun : sata upami tiyang ingkang kadhendha inggih saget wurung.
Anglis nuli sinauran mring Yang Suksma,
Tegesipun : Tuwin upami tiyang ingkang kekathahen sambutan wau, inggih lajeng dipun sauri dening Allah. Katranganipun : Gutsti Allah anggening nyauri sambutaning tiyang punika saestunipun inggih mawi warono ing tiyang sanes ingkang gadhah arta katrenyuhaken manahipun lajeng amelasi lajeng paring arta dhateng ingkang nyambut wau, lajeng kenging kangge nyauri.
Katranganipun : upami tiyang ingkang ketaman sakit, inggih lajeng dados saras. Katranganipun : sagetipun saras wau saestunipun inggih mawi sarono jampi nanging jampinipun sampun angsal berkah.
Kawedharaken suraosipun makaten : milanipun sinten ingkang saget anglampahi dhateng wigatosing ngelmi, keparenga methak kawan dasa dinten, menawi kirang sedinten sedalu lajeng ngeblenga. Salebeting nglampahi wau, manawi wungu sare kaangkaho wanci jam 4.30 enjing.
Ing saben dintenipun kadamel ajeg. Punapa malih sak tindak-tanduk kita, katingalo ingkang narimo kanti sabar penggalih, naming sumarah ing sak keparengipun.
Sarana tumindak ingkang makaten punika, manawi temen-temen inggih saget tinarimah dening Allah, saget kadumugen punapa ing pangestinipun sarta kenging kagem mitulungi dhateng karibetaning sanak sederek, putra wayah tuwin sane-sanesipun. Ingkang makaten wau katarik saking sawabing ngelmi ingkang sampun dipun lampahi sarta sampun dipun anggit kanjeng Sunan nalika wonten dhusun KALIJAGA. Menggah ngelmi ingkang saget wiyar tebanipun kenging kaagem mitulungi ing karibetan warni-warni wau. Dene golonganing ngelmi ingkang kados makaten punika, sagetipun manjing anggadhahi daya
Tegesipun : wondene manawi badhe nenanem pantun sagetipun lestari wilujeng mboten katrajang ama.
Tegesipun : Nglampahana siam sadinten sadalu boten dhahar punapa-punapa.
Katranganipun : raosing penggalih ingkang meleng panyuwunipun.
Tegesipun : kanthi amujia, dene pamujinipun , mirsanana sekar nomer : 1.
Tegesipun : kadadosan sak kathahing ama lajeng mboten purun angrisak taneman pantun.
Tegesipun : saupami kita badhe mengsah perang.
Tegesipun : puji wau kawatekna ing sekul kadamela tigang pulukan lajeng kadhahar .
Tegesipun : anggadhahi sawab mengsah kita wau lajeng rumaos giris sami sirep mboten wanton / mboten wonten ingkang sumedya anglawan.
Tegesipun : boten saestu peperangan ing wasana wilujeng sedaya.
Katranganipun : ingkang dipun wastani kidung punika sang sabda, inggih karsa ingkang linangkung utawi dhawuh pangandikaning Pangeran.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ngare punika miturut wewaton ing ngelmi wonten ing BETAL MUKARAM.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken redi menika miturut wewatoning ngelmi BETAL MAKMUR.
Tegesipun : inggih punika sampun awujud kempalipun ki Samarta, kaliyan ki Samarti.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ki Samarta punika ingsun. Dene ki Samarti punika
ILAPI, inggih punika wujuding ANASIR SEJATI. Warananipun ingsun.
Tegesipun : Saben pindah panggenan santun nama, ngantos rambah kaping tiga.
Katranganipun: inggih punika jumenenganipun wonten TRILOKA. Tegesipun : panggenan tetiga ingkan manunggal, kadosta : wonten ing BETAL MAKMUR anggadhahi praban piyambak, wonten ing BETAL MUKARAM santun paraban,tuwin wonten ing BETAL MUKADAS ugi santun paraban malih.
BETAL MAKMUR jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati.
BETAL MUKARAM jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati.
BETAL MUKADAS jumeneng ana ing kemaluaning adam. Kang ana sajroning kemaluan iku pringsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib,
ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajatining sipatIngsun.
Daya tengsun tegesipun jumenengipun wonten ing BETAL MUKADAS dipun parabi daya ingkang dipun sanepaaken daya punika ingsun ingkang kuwasa utawi WISESA. Dene kanyatanipun anggadhahi daya kuwasa damel gesanging manungsa.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken Jaka punika , nalika wiji taksih dumunung ing bapa, dereng katetesaken ing biyung.
Tegesipun : inggih punika KI ARTATI (karsa ingkang linangkung) nanging sareng sampun katitisaken, lajeng santun asma/paraban.
Tegesipun : sinten ingkang mangertos sejatosing nami kita (kidung) wau.
Katranganipun : inking dipun parapi Arta Daya, Artati, punika wujudipun namung satunggal mboten sanes : inggih namung ingsun. Pepindhanipun kados dene sesebutan sang NATA, inggih punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing sitinggil”SANG PRABU” punika ratu ingkang saweg jumeneng ing pandhapi “SRI NARENDRA” punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing kedhaton. Sesebutan tiga wau inggih ingkang dipun sebut inggih namung satunggal utawi anggadhahi teges ANERANGAKEN KUWAJIBANIPUN.
Kawedharakensuraosipun makaten : Sapa weruh kembang tepus kaki,
Katranganipun : tumindak ingkang kanti ukuran raosing kamanungsan.
Katranganipun : tumindak ingkang mawi tepo sariro punika asalipun saking daya pakartining sang guru Jati (ingsun).
Katranganipun : raosing manungsa punika sageta rik-tinarik satunggal kaliyan satunggalipun dados sami.
Katranganipun : upami tiyang ungkang nami A katamuan tiyang nama B pun B wau anggenipun mara tamu namung lugu katarik saking sayahipun tuwin kalaib (kaluwen), amargi mentas saking kekesahan, ewodene mboten purun nembung punapa-punapa. Ingkang gadhah griya pun A mangertas dhateng pasemoning tamunipun, lajeng gita-gita anggenipun anyugata wedang, panganan tuwin sekul.
Pun B inggih lajeng ngrahapi lajeng katingal binger, rumaos nikmat sanget anggenipun dhahar, dados pasugatan wau katrimah sanget. B lajeng pamitan wangsul. Menggah pakartinipu A anggenipun anyugata mboten sarana ditembungi, sarta mboten amengku pamrih. Punika ingkang dipun wastani nuju kareping sanes, tuwin tumindak sanes-sanesipun ingkang sairib makaten wau.
Dene katranganipun : tiyang ingkang sampun lebet luangipun, inggih punika tiyang ingkang tumindakipun kerep anyaeni dhateng ing sanes ingkang mboten amengku pamrih (tumindak kautaman) sak lampah-lampahipun mesti tansah jinangkung ing kaleresan. Dados penggalihipun tansah teteg kemawon.
Tegesipun : tiyang ingkang pangangen-angenipun wiji sae, sarta karsa tumindak kautaman punika uwohing pandamel sae wau, ing sakenggen-enggen tansah dipun tresnani ing sanes.
Katranganipun : ingkang dipun apalaken punika pujian ingkang kawrat ing sekar angka 1.
Katranganipun : saklampah-lampahipun saget sumingkir saking pandamel awon.
Kawedaraken suraosipun makaten : Punapa malih sak lamapah-lampahipuntansanh jinangkung dening pangeran. Sarta saget dumugen punapa sedyanipun, tuwin linulutan ing sasami. Tumprap ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan wau.
Anggadhahi sawab, saget amilujengaken badanipun, wondene menawi mboten saget maos, inggih karimata kemawon inggih sampun anggadhahi sawab wilujeng. Langkung-langkung bilih kersa anglampahi TARAK BROTO. Sawabipun saget sempulur anggening ngupajiwa, sarta tansah jinangkung dening pangeran.
Katranganipun : Ingkang dipun wastani penggayuh punika betahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa.
Tegesipun : inggih sampun dilalah kersanipun ing saben dinten kerep kalegan.
Katranganipun : ingkang dipun wastani penggayuh punika kabetahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa. Tumindak ingkang tansah kaleresan punika tegesipun saking berkahing pangeran.
Katranganipun : tiyang punika sanajan dereng mangertos gelaring ngelmi ( asal wijining manungsa).
Katranganipun : seserepanipun wau namung mligi seserepan tumindak muja semedi.
Ingkang mekaten punika naming pasemon, dene katranganipun, jumenengipun hyang Pramana wonten ing betal makmur. Saget amikani alam Panca Maya.
Katranganipun : ingkang dipun wastani ngumbara punika lenggahing hyang pramana wonten ing Bental Mukaram. Ing wusana lajeng jumeneng ing Betal Makmur. Kadosanipun oncat saking palenggahan.
Katranganipun : melenging pramana kajumbuhaken kaliyan weninging karsa, gumeleng dados satunggal. Saget mahanani kabikaing raos lajeng katingalipun sang GURU JATI .
Katranganipun : Sang Guru Jati wau inggih punika sang sabda sarta inggih karsa ingkang linangkung.
Katranganipun : anedhahaken bilih sang guru jati punika kenging kawastanan sesekaring jampi ingkang mesti saget anyarasaken.
Kawedharaken suraosipun makaten : Semahira ingaran senjari,
Tegesipun : ingkang minangka kancuhanipun dipun wastani rahsa.. inggih punika rahsaning suksma.
Katranganipun : nalika gesang rahsa punika dados angertosan ingkang gaib-gaib. Wondene benjing manawi pejah, rahsa punika dados katetepanipun kayektosan. Dumunung ing rasa jati.
Tegesipun : dados dhateng ing pundi kemawon rahsa wau ugi tumut boten pisah.
Katranganipun : tiyang ingkang tumindakipun kanthi landhesan raosing kamanungsan, punapa ngakunipun saget wilujeng.
Tegesipun : ing wusana saget suci utawi saras lair batosipun.
Tegesipun : kapitadosan ingkang makaten wau kenging kangge gesang donya tuwin ing akir.
Tegesipun : dene kedadosanipun boten sanes inggih namung jumenengipun pribadi (sejatining ingsun).
Tegesipun : ing alam ngriki ugi wonten cahyo wening kang katingal.
Tegesipun : boten anem tuwin boten saget sepuh, namung langgeng kawontenanipun.
Tegesipun : inggih mekaten menika ingkang dipun wastani ngempale kawula-gusti.
Tegesipun : wekdal gesang wonten ing ndonya, tumprap kabikaing raos kaweningan punika mesthi saking pitulunganing cahya.
Tegesipun : nanging manawi wonten ing jamane pejah mboten perlu dipun pitulungi dening cahya.
Katranganipun : ingkang katembungaken suksma ngumbara punika konosipun ingsun, inggih punika wujudipun satunggal saget angebaki jagad, ing pundi dunung kita ing griku wonten.
Katranganipun : ingsun punika ingkang dados guruning raga, tuwin pangeraning raga.
Tegesipun, ingsun wau nalika wijining manungsa dereng katitisaken, ugi dereng anggadhahi paraban, amargi taksih nunggil kaliyan GUSTI ALLAH, dados ingkang wonten namung gesang pribadi.
Tegesipun : manawi sampun dumugi ing titi mangsanipun , ingsung wau katinggal dados lantaraning wiji. Bapa saweg anggadhahi karsa nitisaken wiji dhateng biyung.
Katranganipun : tujuawing tiyang pejah punika menawi mangerandhateng wujudipun ingsun, naminipun kesasar (dados wisa).
Tegesipun : tumprapipun gesang ing donya manawi mangeran dhateng daya punika gesangipun dados utami (dados marta). Kosok wangsulipun ingkang utami dados kesasar. Ingkang makaten punika sageto nata tumindakipun, sampun ngantos salah penampi utawi kerem.
Tegesipun : Nalika wijining jabang bayi saweg dumados ing Betal Makmur asmanipun santun sang Hyang Jati, amargi bapa dereng anitisaken dhateng biyung.
Katranganipun : rahsanipun lajeng jumeneng wonten ing BETAL MAKADAS inggih punika campuhing kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung) wijinipun lajeng dumunung ing maningkem.
Katranganipun : redi Merapi punika redi latu miturut hakekating ngelmi latu punika erah.Dene lampahing erah ingkang punika medal ing ula-ula.
Pramila saksampunipun wiji tumitis ing biyung wonten saklebeting mani, madi, maningkem, rahsa ingsun lajeng lumampah minggah nurut ula-ula.
Ingkang dipun sanepaaken sundara punika guwa garbaning biyung (wadah bebayi) dunungipun wonten ing tengah-tengah antawisipun Betal Mukadas kaliyan Betal Makmur. Mila wiji wau lajeng wadhag bayi.
Ingkang makaten punika SU ALAN tegesipun cipta utawi budi.
Katranganipun : soroting cahya sumrambah ing njawi tuwin ing lebeting sipat kita, dene wekasane jaladri katranganipun segara jinem (panca maya).
Katranganipun : raos inggih punika tiyang ingkang marsudi dhateng kaleresan kedah sampun pawitan sageta wening penggalihe.
Katranganipun nyawa; inggih punika gesange raga saestunipun saking nyawa.
Katranganipun : katentreman inggih punika tiyang ingkang anggayuh dhateng katentreman kedah angempali guru-guru ingkang sampun sampurna ngelminipun.
Katranganipun : kanepson inggih punika tiyang ingkang saget duka lajeng dipun aduli supados saya sanget.
Katranganipun : jisim kapendhem ing siti inggih punika dumadose anasir bumi mahanani raga.
Katranganipun : lebet wedaling napas punika katarik dening swasana.
Katranganipun : roh ilapi inggih punika kaweninganing manah punika manawi angsal pitulunganing roh ilapi. Lajeng sami sanalika, saget gadhah pangertosan ingkang linangkung.
Katranganipun : wenganing raos inggih punika suraosing raos ingkang wening punika saget ameca ingkang mesthi cocog tumrap badhe kedadosanipun.
Katranganipun : jumenegipun suksma kaliyan raga, kanthi prabotipun sekawan inggih punika : kandha, warna, ambu, rasa.
Katranganipun : dumununging napsu wonten ing badan sakojur.
Katranganipun : cahya ingkang ageng (roh ilapi tuwin lintang johar).
Katranganipun : toya gesang, saget anggesangi raosing panca driya.
Katranganipun : kempaling jiwa tuwin raga saestunipun daya dinaya.
Katranganipun : napas punika dados tetangsuling raga.
Katranganipun : anedhahaken purwaning dumadosipun manungsa punika wiwitanipun saweg awujud cahya wening kawastanan NUKAD GAIB; Tegesipun : wiji ingkang taksih samar.
Tegesipun : kadadosaning sipat punika asalipun saking golong-golongan, inggih punika : sipating kaalusan saking anasir sejati, dene sipating kuwadhagan saking anasir.
Katranganipun : sedaya anasir wau sareng kataman soroting cahya nukad gaib, lajeng sami katarik urun daya mahanani sipat.
Tegesipun : kedadosan ingkang makaten wau mboten wonten manungsa ingkang sumerep.
Katranganipun : namung wonten seserepan dhateng purwaning dumados, punika dudununganipun namung pangertosan.
Ingkang dipun upameaken makaten wau katranganipun surya.
Katranganipun : wiwitanipun wonten sipat inggih punika : anasir sejati wau kataman soroting cahyo nukad gaib, lajeng mahanani sipating kaalusan awujud cahya, kawastanan roh ilapi.
Tegesipun :sinten ingkang jumeneng ing cahya wau, sejatosipun mboten sanes inggih namung ingsun.
Tegesipun : saget katingal sarana netra kaalusan dumunung satengahing tawang.
Katranganipun : andahaken pamarsudi dhateng kawruh ingkang linangkung ingkang mboten kenging dipun saranani ngakal tuwin nalar, nanging kedah kagandengan kaliyan wahyu. Punika pancen ngrekaos sarta langkung ngrungil.
Katranganipun : dununging kawruh kawicaksanan punika saget amengkoni sawarnaning kaperluan.
Katranganipun : ubaling pancadriya ingkang tansah angambra-ambra.
Katranganipun : nyirep ubaling pancadriya sampun ngantos tuwuh gagasan sakedhik kemawon.
Katranganipun : sadaya wau kakukut dados satunggal, jagad agung ginulung ing jagad alit.
Tegesipun : manawi mangertos dhateng ing nginggil wau nggih ugi ngertos dhateng lampahing mangesthi (muja semedi) wonten ing satelenging cipta. Lajeng saget anuwuhaken kanusing kaalusanipun.
Katranganipun : Anedhahaken lenggahipun muja semedi punika kedah anjumenengaken wonten ing BENTAL MAKMUR.
Katranganipun : lajeng saget amikani kawontenaning alam : pancabaya ingkang isi wewujudanipun prabot kita ingkang dados bebegalan.
Katranganipun : Sarehning sapunika sampun mangertosi tegesipun babasan : redi ingkang inggilipun anggegirisi, sarta seganten ingkang wiyar tanpa watesan.
Katranganipun : Dumadosing lelampahaning manungsa punika sadaya, kapurba dening sang guru jati. Dados paguaosipun sang guru jati wau mboten wonten ingkang nandingi agengipun .
Tegesipun : nanging manawi tumprap tiyang ingkang sampun aged dumugi ing ngayunanipun guru jati wau, (sapatemon).
Katranganipun : tekatipun mboten ela-elu, sarta mboten gugon tuhon : nanging sampun gadhah katetepaning kawruh ingkang tumuju ing kaleresan.
Katranganipun : dados tumindaking tiyang wau, anggening badhe lumampah ngetan, ngaler, ngilen, ngidul , mandhap tuwin manginggil, naming nuruti sakkarsanipun piyambak. Nanging karsanipun wau sampun dados paugeran ingkang leres, inggih punika wewaton dhawuhing sang guru jati.
Tegesipun : menggah daya pigunanipun ; bumi, redi, seganten, lepen tuwin sedaya isen-isening bawana.
Katranganipun : sedaya para titah wau wontenipun saget anggadhahi daya katarik saking kaprabawan daya pangupaosing pun Sang Guru Jati.
Katranganipun : kedah gegandhengan saget anyirep sekathahing suwanten sarana nutupi babahan hawa sanga punika sedaya ugi saking daya panguasosipun Sang Guru Jati.
Tegesipun : pramila sinten ingkang saged sapatemon sang Guru Jati.
Tegesipun : saget wiyono tanpa japa mantra.
Tegesipun : tuwin ugi saget dados sarono panulaking supados mboten wonten paprangan .
Tegesipun : manawi ngleresi kekesahan sinten ingkang kepethuk sami rumaos ering utawi welas.
Tegesipun : upami ingkang kepethuk wau sato galak inggih lajeng sumingkir tiyambak. Jim peri perayangan padha wedi.
Upami kepethuk jim peri perayangan inggih rumaos ajrih piyambak punapa malih sakathahing dubriksa, sami mendhak piyambak utawi rumaos welas, dados malah reumeksa sak rinten dalunipun, temahipun lumpuh piyambak, mboten saget tumama ing badan kita. Ingkang ngarah amrih pejah kita sadaya sampun dipun lebur dening pangeran. Sak kathahing tiyang ingkang semedya mandamel awon,sedaya ugi kasirnaaken.Namung ingkang sumedya sae saget lestari, amargi ketarik saking adheping penggalih namung dhateng kawilujengan.
Tegesipun : salampah-lampahipun siyang tuwin dalu tansanh jinangkung dening pangeran. Katranganipun : Tansah dhumawah ing kaleresan.
Tegesipun : pagesanganipun saget sempulur saking berkahing pangeran.
Tegesipun : linulutan ing janmo akeh (sesame).
Tegesipun : Ingkang kadunungan daya kados makaten punika kinging kawastanan guruning para guru.
Tegesipun : Amargi saget mangertos tuwin saget nindakaken trapipun muja semedi. Katranganipun : Sampun saget gambuh tuwin wicksana saestu.
Katranganipun : Karsanipun tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi punika mboten badhe nguja hawa kamurka- murkanipun. Nanging sampun saget anglenggahaken ingkang dados pramesthiyanipun.
Tegesipun : tuwin saget andhatengaken mangunah ingkang utami inggih punika anggening tetulung dhateng sesami mboten amengku pamrih ing wusana ingkang dipun tulungi sarehning sampun legan penggalihipun lajeng nyaosi bebingah saking kersaning piyambak.
Katranganipun : sepisan, tiyang wau dedasaring penggalih tegan utawi iklas dhateng kadonyanipun. Kaping kalih, penggalihipun jujur tuwin tulus , mila ngantos paraban hyang Tega Lana.
Tegesipun : Tiyang ingkang Aggadhahi ngelmi ingkang makaten wau manawi tekadipun saget tumemen ingsalaminipun.
Katranganipun : tiyang ingkang gadhah ngelmi wau salebetipun anenggani tiyang sakit kanthi amatrapaken semedi.
Tegesipun : Anggadhahi daya ejim setan lajeng boten purun ngambah ing griku.
Tegesipun : Amargi dipun reksa dening malaekatipun.
Tegesipun : Nabi Wali punika minangka sanepaning prabot kita piyambak, dados sedaya prabot kita sami sayuk rumaket rumeksa.
Katranganipun : Katarik tiyang ingkang saget gambuh dhateng Gaib wau, ing wusana saget gampil angsal jampinipun.
Tegesipun : Ingkang sumedya mitenah dhateng badanipun ingkang sakit wau .
Eblis la’nak sato mara mara mati,
Katranganipun : saking agenging dayanipun Gaib saget keneringan sagunging titah wusana saget teguh tuwin rahayu.
Tegesipun : Wonten puji ingkang katindaken ing wanci dalu.
Katranganipun : Netra merem liyep-liyep adheping penggalih mungel : HU-ALLAH. Kanthi katurutaken lampahing napas ingkang malebet, tuwin medal saking grono ingkang ajeg.
Katranganipun : Gagasaning angen-angen sampun ngantos ngambyang-ambyang.
Katranganipun : Melenging cipta sarana eneng ening.
Tegesipun : Patraping sariro jumeneng jejeg kados dene teja.
Tegesipun : Sasampunipun tumindak makaten wau ing saben dalu manawi kangge ngabdi.
Tegesipun : menawi kesah utawi ngabdi bendoro gething dados asih utawi manawi kapethuk sato tuwin setan sedaya wau sami sumingkir tiyambak.
Katranganipun : Tiyang ingkang gadhah ngelmi punika kenging kawastanan sariranipun sampun dipun pageri. Mila sinten ingkang sumedya ngawoni lajeng wangsul wonten ing margi.
Tegesipun : upami dipun tuju duduk dening sanes ugi mboten saget dumugi nanging malah wangsul dateng ingkang ndamel.
Tegesipun : sedaya tiyang ingkang ngangge ngelmi ngadam makdum, kadosta donga, puji, raos pangraos, tuwin ingkang ngempalaken ciptanipun, sedaya wau lajeng mboten paja-paja mangertos (ciptanipun mboten dados).
Tegesipun : kejawi kaparingan daya saking panguaosanipun sang guru Jati malaikat Jabarail ugi animbangi paring daya.
Katranganipun : Penggalihipun tansah enget dhateng kaweningan.
Tegsipun : ing wusana tekadipun lajeng dados santosa.
Tegesipun : Sucining penggalihipun wau katarik dipun reksa dening ngijroil.
Tegesipun : Isrofil ingkang dados damaripun amadhangi salebeting penggalih.
Tegesipun : tuwin mikail ingkang paring sandhang tedha sarta saget andhatengaken punapa ing karsanipun.
Tegesipun : Nanging dedadosing penggalih kedah narimahan sarta sabar.
Katranganipun : salat daim. Nanging manawi tumprap ing Kalijagan, mawi dipun tambahi Ya.
Tegesipun : Anggening muji shalat Daim wau, kanthi angawasaken pucuking grana, sarta anggumelengaken lebet wedaling napas, inggih punika tujuan ingkang mulya.
Tegesipun : Malaekat Kirun, manggen ing bolongan grana ingkang sisih tengen.
Tegesipun : dene Wana Kirun ingkang rumeksa ing bolongan grana sisih kiwa. Kanthi amundhi gada tosan katranganipu : godo tosan punika ing sejatosipun namung awujud daya.
Tegesipun : Panguaosing wana kirun wau, anulak pandamel ingkang sumedya ngawoni.
Katranganipun : Lampahing Sholat Daim wau, mawi gandhengan lampahing nupus, inggih punika angin ingkang anjok ing netra.
Katranganipun : Ingkang dipun sanepaaken ander-ander punika Githok. Dados malebeting angin ing grana manawi sampun dumugi ing tenggok lajeng kaputera manginggil anjogipun dhateng ing netra wau. Makaten wau wongsal-wangsul, inggih punika puji ingkang linangkung.
Katranganipun : Anedhahaken palenggahan ing ngaras kursi utawi Bental Makmur. Dados perlu kajumenengaken ing griki.
Katranganipun : Ingkang anggadhahi panguaos ageng wau lenggahipun wonten salebeting jantung.
Tegesipun : dayanipun saget dados panulaking sadaya sakit.
Katranganipun : Rencana ingkang dumunung ing nginggil ingging menika ubaling panca driya.
Katranganipun : menika dipun wastani sak golongan dumunung ing angen-angen.
Katranganipun : miturut hakekating ngelmi : CAHYA.
Tegesipun : Cahya wau ingkang saget amungkasi sakathahing rencana.
Tegesipun : kauwajibanipun reumeksa ing siang dalu.
Tegesipun : Anggadhahi daya dipun luluti sagunging tumuwuh padha welas asih.
Tegesipun : inggih punika satru tuwin mengsah sami mundur rumaos ajrih.
Tegesipun : Punapa malih manawi kita anjumenengaken wonten ing bental mikadas.
Tegesipun : Ugi rumeksa anulak dhateng satru tuwin mengsah wau sami wangsul piyambak.
Katranganipun : Ingkang katembungaken nabi punika sanepanipun prabot kita piyambak inggih punika anasir 4 prakawis.
Katranganipun : sami urun daya mahanani wujuding sariro saprabotipun.
Katranganipun : Cahyo ingkang rumuhun piyambak punika dados kekandhanganing wijinipun manungsa.
Katranganipun : Anedhahaken agenging panguaosipun sang sabda kun saget angrampungi ing dame inggih punika saget amardeng titah namung sarana sabda kemawon.
Kinaweden belis laknat lawan ejim,
Katranganipun : Pakaryanipun sang sabda wau mesti dadosipun.
Tegesipun : Ingkang makaten punika ibarate ngelmi anedhahaken dumadosing anasir sejati. Inggih punika : SURYA, CANDRA, TUWIN, KARTIKA.
Tegesipun : Anasir wau namung kapendhet sarinipun kemawon, dados boten katingal wujudipun lugunipun, nangin sampun santun warni wujud cahya.
Tegesipun : Anedhahaken santosaning kedadosan (santosaning piyandel).
Jala sutra ing luhur mami Kabeh padha rumeksa,
Tegesipun : Sadaya wau sami rumeksa ing kawilujengan.
Tegesipun : utawi anulak ingkang sumedya mendamel awon.
Tegesipun : tumpraping sesakit ingkang tumuju dhateng sariro sami sumingkir tebih.
Tegesipun : Sanajan dipun gunani ing japa mantra tuwin kenging wisa, inggih mboten saget tumama.
kaupamaaken kados dene gadhah pager gunung sewu. Sinten ingkang mirsani dhateng kita katingal murub. Sakathahing sesakit sirna sadaya, sarta linepataken saking ing tuju,
panggenanipun piyambak-piyambak. Namung Sri Sadana (lampahing sandhang tedha) ingkang sih lulut menggah ingkang mekaten punika tegesipun : namung sih rahmatullah inggih rahmat jati. Punika ingkang sejatosipun ingkang jumeneng Pangeraning Raga inggih peparab SANG JATI MULYA.
Inggih punika dipun wastani Rara Subangsih (samading Pangeran) sinten ingkang mirsani sami asih sadaya.Satindak-tandukipun dipun remeni ingakathah.
Kathah sakit sami sirna larut, boten saget tumama ing badan kita.
Sedaya wau katarik saking daya sabda pangandikaning ingkang sipat Rahman (langgeng).
Inggih sipat Rohmad ingkang rumeksa dhateng karahayon.
Sinten ingkang kepengin kadunungan daya ingkang makaten wau, sarananipun anglampahi methak.
Manawi angleresi lumampah ingkang mirsa rumaos giris. Bebasanipun singa barong sami rumeksa, gajah ingkang saweg ngamuk ingkang rumeksa ing wingking, sima gembong ing ngajeng. Rajane sawer ingkang wonten ing kiwa tengen.
Dados sinten ingkang mirsa dhateng kita rumaos ajrih kaliyan tresna.
Jim setan, sesamining tiyang sedaya sami kedhep,paneluhan tuwin hantu bumi sami lumajeng sipat kuping.
Miwah sambaing setan tenung padha bali,
Tumprap ingkang anggadhahi ngelmi wau, sanadyan mboten kaesthi, ugi sampun anggadhahi daya tawa sakaliring upas, racun trawang sedaya sami sirna wisanipun. Ing wusana saget kalis dhateng samukawis sipat damel.
Upami dipun jemparing, dipun towok, sami putung lajeng sami angleyang dhawah ing siti. Tuwin sakkathahing dedamel boten tumama dhateng badhan kita .
Ingkang dedamelipun celak cupet, ingkang panjang mboten dumugi, tuwin tumprap setan, tenung sami wangsul piyambak. Sami rumaos ajrih asih dhateng kita.
Katranganipun : Ingsun : inggih punika panguaosipun amurba bumi tuwin langit.
Katranganipun : Wujuding cahya nukat Gaib (wiji ingkang samar).
Katranganipun : Dumunung ing jagad sunya ruri.
Katranganipun : Ingsun wau gesangipun saged murakabi ing jagad sak isinipun sadaya.
Katranganipun : Roh ilapi punika, Anggadhahi sorot 8 prekawis ingih punika : Cahya :1. cemeng,2. abrit, 3. Jene, 4. pethak, 5. ijem. 6. ijem nem, 7. jambon, 8. wungu.
Katranganipun : Anedhahaken praboting ngelmi kedah mawi sarengat (tumindak raga).
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh manah).
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh jiwa).
Katranganipun : Praboting ngelmi kedah mawi makripat (lampahing raos).
Katranganipun : Kapitadosanipun panggalih angesthi kempaling kawula-gusti.
Katranganipun : Dedasaring tekatipun mawi tokid.
2. Amarah : pamanggenipun ing rempelo.Mutmainah jantung.
Katranganipun : Manungsa punika anggadhahi roh 4 perkawis inggih punika : 1. Roh Jasmani, 2. Roh Nurani, 3. Roh Nabati, 4. Roh Hewani.
Katranganipun : Manungsa punika pangandikanipun ingkang rumeksa Jabarail.
Katranganipun : Manikipun manik kumala inggih punika jumenengipun sang guru jati.
Katranganipun : Ingkang jumeneng wonten ing netra punika cahya Nur Muhammad.
Katranganipun : Roh nurani punika pamanggenipun ing napas.
Tegesipun : Grana punika ibaratipun gunung Tursina.
Katranganipun : Karna kalih punika ibaratipun redi Arpat.
Katranganipun : Uluwiyah punika papan wiyar ingkang padhang, ingkang jumeneng kawastanan ingsun.
Wonten puji tumprap dhateng sedherek kita piyambak. Menggah kuawajibanipun amomong dhateng gesang kita. Inggih punika ingkang saget angawontenipun sacipta kita.
Kadosta : Kakang kawah punika ingkang rumeksa ing badan kita. Anggadhahi panguaos saget andhatengaken ing karsanipun. Adhi ari-ari punika kuaosipun angayomi ing salampah-lampah kita, saget andhatengaken ing panggayuh kita.
Dene tumprap erah, atas kuasanipun Gusti Allah, ing sarinten dalunipun angrerencangi andadosaken punapa ingkang sakersanipun. Tumprap puser kuasanipun nguyun-uyun ing sak solah bawa kita, inggih punika anuruti ing panyuwun kita. Sampun jangkep panguasanipun sedherek kita sekawan. Jangkepipun gangsal dumunung ing pancer sampun dados satunggal kempal kaliyan wujud kita.
Sederek kita ingkang sekawan, inggih punika : ingkang lair sareng sedinten saking ing marga ina (Baga). Wondene ingkang mboten medal ing marga ina piyambakipun dados makdum sarpin. Jumenengipun dados wewayangan kita, sedaya wau saget dados rencang, dhateng pundi purug kita mboten pisah.
Sinten ingkang nindaaken pujian angesti dhateng sedherekipun piyambak wau, manawi ngleresi dinten tingalanipun, mugi damel kawilujengan, memetri utawi amemule sekul golong gangsal jodho dipun wadhahi takir ponthang dados gangsal takir. Dene ulam-ulamipun, ulam loh ingkang wedalan : Tasik, lepen,tuwin bengawan. Sarta mawi sekar gantal kalih supit dipun wungkusi dados gangsal. Ing sawungkusipun dipun sukani arta sabribil, lajeng katumpangaken ing takir pontang wau. Tuwin malih dipun sukani sekar cempaka. Mugi sami dipun lampahono ageng sawabipun.
Kosok wangsulipun manawi mboten dipun lampahi wilujengan wau, sedherek gangsal lajeng angrencana.
Amargi mboten dipun sumerapi inggih punika saget kedadosan pikiranipun lajeng ura mboten kanten-kantenan. Ing wusana punapa ingkang dipun gayuh lepat, tuwin punapa kersanipun wigar, mboten saget dumugen.
Menggah kedadosan ingkang makaten wau namung saking kirang temenipun dating piwulang. Mila ngagesang wajib madhep manteb dhateng lampah, nanging kedah kanthi lampah awas tuwin enget.
reke kang ngaweruh sejatining weruh …………sapa reke sejatining kang weruh kaweruh kang ngaweruh weruh……………..ing endi pojoking
Ritual Tapa Nyusup ala Salyapati | Wayang Indonesia
Wirausaha Wayang Elektrik Karya Cipta Anak Bangsa Wujud Cinta Budaya Indonesia
KECAMATAN WONOKERTO KABUPATEN PEKALONGAN. Yogyakarta )
krishna jayanthi wishes, sree kirshna jayanti, sree krishna jayanthi //
”Manthravaathy: “Andha karai, indha karai, endha karaiya irundhalum SURF EXCEL IRUKULA”
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.04, 11 Maret 2013.
Banjaran Cerita Pandhawa (26) Arjuna Terus | Wayang Indonesia
bang,njih mbah bengawan candhu:mugi2 sederek ugi sedulur sedoyo saget guyub
wonten acara wonten parangkusumo,amin,doa dinungo mbah,maturnuwun sanget doanipun pakde busunguf,mugi2 mekaten KWA pikantuk rohmat ipun gusti Alloh saget dados kampus ingkang manfaat kagem sedoyo,amin,sampun sahur dereng bang deadman,mbah bengawan ugi
sengkuyung ing ati ingkang remen lan trisno asih kagem angripto mahayu hayuning bawono dipun paringi toto titi tentrem kerta raharjo wonten ing pundi panggenan
@gumelar…..salam paseduluran…sugeng rawuh….seneng bs ktm panjenengan……bgmn kbrnya?msh tetep mencorong nih
jalaran sampun imsak kulo ical rumiyin nggih…. 🙂
ngguyu mas….lucu to….(wah wani ngguyu koordinator,mengko tak kon ngangkati sing abot2 nek
pmDumateng Bapak kaliyan Ibu Guru, rencang2 alumni ugi sedherek sedhaya, kawula aturaken
niru panjenengan kemawon ben lulus.suwun..Big CockKaptenJumlah posting : 204Join date : 02.03.12 Re: Test Kewarasan
IKU LAMUN DIPUN UDI APIK TENAN.
PAWITAN KANG TANPA TANDHING AJINIRA.
pemain ténis saka Asia, kang usahané isa tekan ning kawasan utama ya iku Éropah lan Amerika.[2] Ora namung Yayuk Basuki kang njegur ning karir ulah raga tenis provesional, esih ana peténis liya, kaya
mulai diramekaké déning pemain ténis saka Asia, kang usahané isa tekan ning kawasan utama ya iku Éropah lan Amerika.[2] Wang Shiting saka Taiwan lan Yayuk Basuki kang asalé saka Indonesia, bintang ténis saka Indonesia kang bisa diandelaké.[2]
Babagan Yayuk Basuki, prestasi kang wis diserat ning sajarah keulah ragaan Indonesia ora sithik.[2] Piyambaké iku
lan prestasi liyané, kaya ning Multivent nganti prestasi kang diraih ning WTA Tour.[2] Sasuwené njalani karir dadi pemain ténis,
Tedjakusuma.[2] Prestasi kang paling apik ning turnamen Grand Slam ya iku nalika babak perempat final Wimbledon nalika taun 1997.[1][2] Pensiun saka karir
karir ya iku nalika ana ning posisi kaping 19 kanggo bagian tunggal lan kaping 9 kanggo bagian pemain ganda.[1] Kabeh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yayuk_Basuki&oldid=1100100"	Kategori: PetenisTokoh IndonésiaTokoh YogyakartaLair 1970	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 21 Oktober 2016.
ASMA’ RENGKA GUNUNG: SENJATA PERANG GHOIB II | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
nyuwun ridhone panjenengan ….badhe ngamalken salah sijining paendelan supados nyuwiji asrep ing dalem jiwo rogo… lan saget migunani kangge kulo lan sedulur sedoyo ingkan mbutuhke pitulungan… mugi barokah.amien
N L P | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
dumateng ingkang garwa, nandes wiwit lair tumusing batos)
yakni Gedhong Gapuro Hageng, Gedhong Lopak-Lopak
(Gopok-gopok), Umbul Pasiraman (Umbul Binangun), Gedhong Sekawan, Gedhong
lebu sinapu barat	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Hemblegag sang bumi nata sakehing tetunggul datan maelu, hanane suket godhong kumendhang kleyang njrah ing
kagungan ndalem : milik paduka, anda; panjenengan ndalem, sampeyan ndalem : paduka, anda; punten ndalem sewu :
sebelahdhedhak : katul, sisa padi digilingdhedhali : burung dadali, burung layang-
kaca; gedhah-gedhih : tak ada apa-apagedhana-gedhini : dua bersaudara pria wanitagedhang : pisang; gedhang ayu : pisang
sedanten, sedarum : (ing.) semua, segalasedhah : sirih, kinang; sedhahan : 1 suruhan; 2 utusansedhakep : sedekapsedheku :
logo stai diponegoro tulungagung | stai diponegoro tulungagung
inggih punika sirkuit ingkang dunungipun ing selangor, Malaysia. Dunungipun sirkuit punika caket kaliyan Papan Anggegana Internasional Kuala Blethok, kinten-kinten 60 km saking Kuala Blethok. Sirkuit punika dipunginakaken kanggé balapan montor kados Malaysian Grand Prix Formula Satu, A1 Grand Prix, lan Malaysian
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sirkuit_Internasional_Sepang&oldid=1089723"	Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Indra Lesmana (lair ing Jakarta, 28 Maret 1966; umur 51 taun) inggih punika salah satunggalipun musisi jazz saking Indonésia.[1][2] Indra punika putranipun tokoh Jazz Indonésia, Jack Lesmana lan penyanyi sénior Indonésia ing taun 1960-an Nien Lesmana.[1] Sasanesipun punika, Indra ugi kalebet rayinipun produser filem Indonésia, Mira Lesmana lan tilas garwanipun salah satunggalipun penyanyi pop Indonésia, Sophia Latjuba.[1] Indra Lesmana wiwit tresna dhateng musik awit yuswaniun sedasa taun.[1] Pangalaman ingkang kapisan ing jagad musik pinurwakan taun 1976 ing Kutha Bandung, nalika Indra péntas sareng kaliyan ramanipun.[1] Sasampunipun péntas punika, Indra asring péntas ing Taman Ismail Marzuki, Jakarta.[1] Salajengipun Indra ngliris albumipun ingkang kapisan kanthi irah-irahan Ayahku Sahabatku taun 1978.[1] Indra lajeng kuliyah ing Australia lan naté nyicipi jagad musik jazz Amérika Serikat.[1] Sadangunipun punika, Indra sampun ngliris grup musik Children of Fantasy (1981).[1] Kaliyan musisi manca negari Indra ndhérék band Nebula, lan sampun ngliris album No Standing.[1] Salajengipun kanthi runtut, panjenenganipun
Aku Ingin (1990), Reborn (2000) lan Silver (Album) (2005).[1]
^ a b c d e f g h i j k (id)Indra Lesmana dipunundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
^ (id)Indra Lesmana dipunundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
(id)Indra Lesmana (id)Indra Lesmana
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Indra_Lesmana&oldid=1111844"	Kategori: Wong JakartaPemusik jazzÉropah-IndonésiaMusisi IndonésiaLair 1966Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 28 Januari 2017.
karo Inah bab karepe arep tuku HP. Dheweke kepingin kanca-kancane sing wis padha duwe HP. Biyen mono HP isih larang. Sing nyekel HP mung wong-wong sing dhuwite akeh. Penghasilane gedhe. Bakul kaya Paimin ngendi ana sing nduweni HP. Biyen kuwi ora kabeh uwang cekelan HP. HP isih arang Biyen merek HP sing mlebu Indonesia urung akeh kaya saiki. Saiki merek HP neka-neka, jenise uga neka-neka, regane uga neka-neka. Ana sing murah ana sing larang. Pokok regane saingan. Kaya-kaya malah murah-murahan, sebab golek pelanggan.Sapa wae saiki wis cekelan HP. Bocah-bocah SMP jalukane HP, SMA apa maneh. Sansaya bocah kuliahan sing adoh saka wong tuwa. Rata-rata budhal saka asale digawani HP. Khawatir menawa mengko ana apa-apa. Disangoni HP supayane bisa cepet kirim kabar. Ora ngertia kuwi marakake anak ora mandiri. Sithik sithik sms. Sithik-sithik telpun. Kapan ana masalah bisa dirampungi dhewe menawa mangkono kuwi mau carane.Saiki wis ora jaman kabar-kabaran liwat surat. Kabare sms-an. Apa telpun. Ora mangsa maneh ngendepke pikiran lan pengalaman lewat tulisan. Ana masalah sithik langsung sms-an. Ana apa-apa ora dipikir dhisik, langsung telpun. Malah menawa bocah isih cilik, pikirane isih cekak, kedadeane bisa luwih mrihatini maneh. Kaya kae, si Lela, anake tanggane, nganti ora gelem sekolah menawa dheweke ora ditukokake HP. Jare kanca-kancane kabeh wis duwe HP. Mung dheweke sing durung duwe. Dheweke isin, ndeweki ora dhuwe HP. Kaya-kaya dheweke kuwi paling kere sakanca. Kaya-kaya wong tuwane ora kuat nukokake HP. Lela mutung, gelem sekolah menawa wis ditukokake HP. Lela ngerti, wong tuwane ora bakal kere mung nukokake dheweke HP. Bapak ibune nyekel HP dhewe-dhewe. Wong kabeh dhuwe pagawean dhewe-dhewe. Saben dina wong tuwane mesti lelungan nang papan panggaweane. Lela krasa diumbar. Ora digatekake karo wong tuwane. Njaluk HP wae ora dituruti. Apa maneh dheweke rumangsa anak siji-sijine. Bakune, dheweke kudu nyekel HP kaya kanca-kancane.
Menawa ditakoni arep dienggo ngapa, semaure ya mbingungi. Ora jelas. Wong saben dina nang sekolahan ketemu karo kanca-kancane. Menawa ana masalah bisa dirembug ana ing sekolahan. Urusane paling-paling bab pelajaran, apa maneh. Wong tuwane mono, cekelan HP lantaran panggaweane pancen mbutuhake kuwi. Urusan kantore akeh, dadi butuh HP dienggo ngrampungi gawean. Dituturi karo wong tuwane, Lela wis ora manut. Wis ora mikir maneh dhuwe HP kuwi mengko migunani kanggo apa tumrap dheweke. Bakune dheweke dhuwe HP kaya kancane titik. Akhire wong tuwane ora bisa selak. Bisane mung nuruti karepe anak, tinimbang anak ora sekolah.Saiki kahanan pancen wis bedha. Bocah sekolah cekelane HP. Bakul-bakul nututi cekelan HP. Kabeh bakul rata-rata wis cekelan HP. Kancanane Paimin ya ngono. Sing dhuwe warung kae, kang Bejo, biyen ora duwe HP. Kang bejo kuwi, saliyane ngladeni wong sing tuku moro nang warung, uga ngladeni sing pesen maem kon ngeterke, ketring. Pas dheweke ngeterke ketring, trus takok sesuk pesen maneh apa ora, malah ditakoni nomer HPne pira. Jare arep disms mengko bengi, sesuk arep pesen maneh apa ora. Kang Bejo ya bingung. Wong dheweke ora dhuwe HP kok ditakoni nomer HP. Margo akeh langganan sing kaya mangkono, mula kang Bejo nuli-nuli tuku HP.Dina-dina iki Paimin sing mbanyaki arep tuku HP. Bojone nganti bengeng ngrungokake omongane Paimin bab pepinginane arep tuku HP.“Tuku HP ki arep dienggo ngapa tha Pakne. Nganti kaya gawehani ki juragan angkringan sing duwe angkringan nang ngendi-endi. Lha wong angkringane mung siji. Tepunge ya mung karo bakul cakar. Karo wong pasar. Saben dina ya ketemu wong kudu njupuk barang nang pasar. Ngono kok sajak akeh urusan, arep dhuwe HP barang. Mbok ya dipikir menawa dhuwe pepinginan kuwi. Gunane apa. Menawa ora ana gunane, mung dienggo gegojekan karo kanca, mbok ya rasah dhuwe HP kae ngapa. Menawa mung arep dienggo mbagusi wae, wis ora usah tuku HP.”Inah sing ora setuju karo karepe Paimin grenengan dewe ora karu-karuan. Menawa anak-anake, setuju wae bapake tuku HP. Jare mengko men bisa nyilih dienggo sms kancane, nakokake pe-er menawa ora bisa njawab. Margo kuwi, anake, loro-lorone mbujuki bapake supayane cepet-cepet tuku HP. Kancanane wis akeh sing dhuwe HP. Malah wis dicatheti kabeh nomer-nomere. Mengko menawa bapake wis tuku HP bisa cepet-cepet sms kanca-kancane kuwi mau.Inah, tetep karo panemune. HP kuwi ora akeh gunane tumrap keluargane. Malah mengko anake ora padha tau sinau. Menawa ora bisa
bodho menawa ngono kuwi,” ujare Inah.Anak-anake ora padha ngrungokake pituture Makne, kepingine ya bapake dhuwe HP. Malah janji-janji ora bakal lali sinau. Pokoke menawa jalaran ora bisa-bisa tenan ora bakal takon masalah pr marang kanca-kancane. Arep takon mung nek babar blas ora bisa nggarap. Bocah loro kuwi mau pancen klop. Kaya mimi lan mintuna. Kompak. Ngalor, ngalor kabeh. Ngidul, ngidul kabeh. Samono uga
rembugane bab HP. Ora awan ora mbengi. Pokoke ora ngerti wayah. Sithik-sithik HP. Hp maneh, HP maneh. Paimin dhewe ora wani terang-terangan ngomong bab HP marang Inah, mung sepisan. Nalika pepinginan kuwi nyedhul mak trucul nang pikirane ora kena diampet maneh. Kawit sepisanan kuwi Inah wis ora setuju. Maido terus apa sing diomongake karo Paimin. Rembugane ora nganti rampung. Durung-durung Inah wis ora setuju. Paimin durung rampung olehe omongan, wis disauri karo Inah. Bola bali arep ngomong, lagi wae ngomong arep tuku HP, durung dijlentrehake arep dienggo ngopo, wis diwangsuli karo Inah. Inah menawa wis ngomong rak ya borongan. Ora kena distop menawa dudu karepe dhewe. Kadhang wis ditinggal lungo, menawa durung enthek apa sing arep diomongake, ya durung mandhek olehe omongan. Ngomong dhewe. Kadhang nganti ora rumongsa wis ora ana sapa-sapa maneh nang sandingne. menawa wis ngerti ditinggal lunga, suarane dilirihke. Grundelan dhewe.Awan kuwi, anak-anake padha lagi wae mulih sekolah. Lingguhan karo bapake sinambi nyuweki kertas sing arep dienggo mungkusi sega.“Pak, kapan mundut HP?” pitakone anake sing gedhe.“Inggih Pak. Bapak pripun tha. Ngendikane badhe mundhut HP. Kok pun dangu sanget dereng sios-sios anggenipun badhe mundhut niku kepripun. Janjane, sios bhoten bapak niku badhe mundhut HP?” anake sing cilik nimbrung pitakone mbakyune.”“Enggal-enggal kemawon mundhute HP nggih, Pak. Kula sakniki kathah pe-er, saniki sampun ajeng ulangan semesteran, dados kathah pe-er. Pe-er-e angel-angel, Pak. Mangkih menawi kula mboten saget nggarap pripun? tanglete dateng rencang pripun? Menawi mboten saget tanglet, trus mboten saget nggarap, tiba mburi biji kula mboten sae pripun? Nanging estu lho, Pak, kula pareng ngampil menawi bapak mangkih kagungan HP.” anake sing gedhe nambahi olehe matur.“Inggih pak, kula nggih selak kepingin nyekel HP. Kajenge boten ketinggalan jaman, Pak,” ujare anake sing cilik mbujuki maneh.“Eh, Wit, jajal kowe matura marang makmu kana. Wis ngolehi durung,” Paimin kongkon anake sing cilik. Pancen Paimin ora wani ngomong maneh bab HP marang bojone. Menawa lagi kekandhan bab HP karo anak-anake wae, swarane lirih-lirih menawa Inah ana nang cedhake. Sebab, menawa Inah krungu sithik wae Paimin isih ngotak atik perkara HP, orao diajak rembugan kae, Inah bakal melu-melu lan ngomong sadawane. Dadi Paimin wanine ngethik anake supaya anake sing ngomong karo Makne. Pikire, suwening-suwe bojone kuwi bakal luluh lan ngolehke Paimin tuku HP. Sebab liya, Paimin ora sansaya ndadi kekarepane, margo sawise dipikir-pikir, dheweke mbenerake apa sing saben dina digrundelake bojone kuwi.Dikethik bapake ngono, anake sing cilik mangkat tenan. Dheweke nang ndapur, nyedhaki makne sing lagi daden geni.“Mak, tak matur tha Mak.”“Ana apa Wit, apa wis rampung olehmu ewang-ewang, kok wis mrene.”“Nganu, mbenjang tha Mak,”“Apa. HP maneh. Kowe kuwi saben dina sing dirembug kok, HP.” Durung rampung anake olehe arep matur, wis disauri
dienggo udut Paimin. Rek kuwi, dideleh lincak cedhak olehe padha nyuweki kertas kana mau.“Mbenjang tha Mak,” anake kuwi mau, nrucul wae omongane arepa Inah sajak mengkak.“Mbenjang tha Mak, menawi sampun gadhah HP, Mamak saget sms-an saben dinten kalih mbah putri lan mbah kakung. Wong mbah putri nggih kagungan HP. Mangkeh menawi kinten-kinten cakare kirang, Mamak saget sms nyuwun dienggehi. Riyin nika, pas cakare kirang, wong jare kersane dodolan namung bar magrib dugi ndalu margi badhe tilik tiyang sakit trus mboten sios, Mamak gage tindhak pasar jebul pun telas. Ngendikane mbah putri cakare nembe mawon telase. Menawi saderenge budhal sms riyin rak cakare saget dienggehake kaliyan mbah putri. Ajenga ingkang mande cakar simbahe piyambak nika, rak nggih mboten pirsa menawi cakare kirang, dados nggih disade dateng piyantun sanes. Napa malih simbah putri kaliyan simbah kakung menika namun kekalih wonten ndalem. Mangkih menawi kangen rak saged sms. Menawi mamak kangen simbah nggih saget telpun.”“Wit, Wit, omahe simbahmu kae rak ya mung cedhak. Mlaku ya tekan. Menawa kangen ya bisa mara, mlakune ora nganti jam-jaman. Bab cakar ora kena dienggo alasan, wong ora saben dina ana lelakon kaya mangkono. Wis kana, rasah motar matur bab HP maneh. Bapakmu ki pancen kok,” ngomong ngono kuwi Inah ora mandhek anggone manggawean. Wiwit sing wis apal lagone Makne langsung lunga, bali melu bapake. Menawa wis ngono kuwi mamake wis ora kena diajak rembugan maneh.“Ngendika piyambak Pak, kalih Mamak. Wong Mamak mboten mirengke leh kula matur kok,” tembung anake kanthi rupa nyuntrut.Paimin meneng wae ora semaur. Keluarga menawa ora kompak kabeh rak kuwi ora
Sapa weruh tembang tepus kaki, sasat weruh reke arta daya, tunggal pancer ing uripe, sapa weruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug padha sawengi (ada versi sedasa wengi), adoh panggawe ala.
Kantor Ambruk, 4 Pegawai KPUD Lamongan Luka Metro TV News Metrotvnews.com, Lamongan: Bangunan kantor KPUD Lamongan,
wis kandha ta, wong iku yen wus nandang asmara, lara branta, nyawang donya iku mung katon peteng ndhedhet. Sing katon mung pasuryane Sang Dewi utawa Sang Pangeran...””Ooo, mengkono ya..., dadi
”Adhiku cah bagus, Samba...””Inggih kakang..””Sajaknya, lara brantamu wis lumebu stadium parah yayi. Aku wis ora kuwagang maneh mbendung apa sing dadi kekarepanmu, mula saka iku, aku bakal nundhung sliramu jengkar
Gambar apaan tu ka?? :O_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
nek haram yo wes,dosane di pek dewe2 to,sing penting dudu nabi muhammad sing men-sabdakan haram,sing nulis haram yo ra ngerti rejekine dweke dw haram opo ora
wong koruptor akeh yo negoro teteup sugih
nuwun sewu asmane njenengan kulo sebut).
inyonge ratno wong njongor ,kepriwekabare rika kabeh kancaku nang lancar aku isih betah nang batam.adipala temenan ora
Balas	jim	Maret 2, 2009 pukul 3:12 p
nglomboni lah…..cilikanku beh dolanan kaya kuwe koh….kuwe suket udu kewan dul…
amalaken mugi berarokah bermanfaat awal akhir zohir batin ugi fidunya wal akhrat …maturnuwun sanget
@Lanang.. Yg ini khan? https://wongalus.wordpress.com/2010/05/26/ilmu-pelintir-merica/
cilik tapi saiki wis tuwo dadi sudo, mung kepingen wae .sing apik
hormat dumateng poro guru2 engkang sampun sudi nularaken sbagian ilmunipun,mugi2 dados amal NDUNYO lan AKHIROT,,,
dangu mboten endang kampus niki,mbolosan trs soale…
Mas Dolly siip Mas amalanipun persis kados ijazahanipun guru kulo saking Nganjuk,nambahi keyakinan maleh niki…
nggawe dewe Mas …. mbiyen kan enek pagerank.net (sing saiki kemplu kuwi 😦 )
Rama Bambang menimpali "Soale tanganmu kiwa tengen saiki wis
SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
pm adohh..ojo ngono tah pak..2paket we wes mumet kok po meneh 5paket..2paket mawon nggih pak??????
KendaRaanKupang Ambon : Kereta ApiWilis Kendal : WalikotaKendal Cepu : KeCamatanKendal Lombok : KeLurahanRembang Wilis : RWRembang Timur : RTRembang Rembang : SerseRembang
ombak tsunami cilik lan wis ora ngrusak, Ing sak ... -
mata pelajaran Bahasa Jawa dalam kurikulum 2013 terus ..... Wiwitane kabar saka sabrang nalika kadang-kadang kita sing
budaya arupa piwulang lan pitutur ... 27 ~ elinhamdani.blogspot.comREVIUS: PAWARTA BAHASA JAWAPirang-pirang dina iki, ing ngendi-endi
Pak, Bu, kulo mrisani gunung sing ning logo cokelat Toblerone langsung! Niku gunung’e apik, Pak, Bu! (in Javanese.
Nuwun sewe njih kanca muda/ kulo niki badhe cerito/ ning ceritonipun meniko radi serem/ wau dalu wonten dedemit asmi Auriel/ kadosipun njih uayu sanget kados asminipun njih to/ lha… lare niku ternyata sampun pejah piyambak alias bunuh diri//
Lho.. lho… sampun pejah kok saged nelpon/ dos pundi cerita lengkapipun/ monggo dipun midangetaken sak mantunipun gendhing ingkang
Awit sangking purnaning panggarap griya taju puniko lajeng kapencar capuripun malih. Ngantos dados kalih utawi tiga tuwen langkung sangking tiga, dening pamencar ingkang kapisan winastan dhapur joglo wawaton sangking griya taju ingkang dados baboning griya-griya. Leresipun ing nami juloro, dados sangking taju loro.
ora ana sing anyar. maring endi bae kie jane wong.
qnewt Says:	Desember 21, 2007 at 16:57 lagi nggolet kondom sing
Seh Suman sareng angrungu / pandikanira / sang panditha Ngusman Najid / langkung suka ngandika jroning wardoyo // Sang Awiku / nyata pandhita linuhung / wulange tan siwah / lan kawruhing jawata di /
arep. Anging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama sanjang menawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janj
manusia._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
“Sangkalane maksih nunggal jamanipun;Neng sajroning madya akir;Wiku Sapta ngesthi Ratu;Adil parimarmeng dasih;Ing kono kersaning
Pangeran iku ora sare. (Tuhan tidak pernah tidur)12. Beda-beda pandumaning dumadi. (Tuhan membagi anugrah yang berbeda-beda)13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene
ibumu)15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae. (
iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran. (
manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran. (Tuhan berkuasa tanpa perlu pembantu, maka jangan menganggap manusia menjadi wakil Tuhan di bumi)28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku
manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.(Makhluk
Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening
durjana)22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. (
waspadha)27. Andhap asor. (Bersikap sopan dan santun)28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada. (
PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….
kuasaning jagad sak buwono. Napasku Sulaiman, Bayuku Muhhammad rosoku magribi. Kaping
MUNGSUH NING NGIDUL ABYAR KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH
ING SUKMAKU NJALMO ING BADANKU. TEGUH BATIN INGSUN LAN KUAT DIGJAYA ING KEPARENG KEKUATANE
wujud opo maneh liyo liyone hiyo durung wujud. 1 kali
@ bismilahirohmanirohim anekot ake urip mlebu allah metu allah,anekot ake urip utek dunungno kodrat,haq
darbeni inggih kulo rumeksani,mbok dewi perti ingkang manggen wonten puseri bumi kulo yen lepat sampeyan emotaken.sopo bopo semar togok arane,petheng dedhet tan
sedulur ingsun kang krumatan, sedulur ingsung kang ora krumatan, sedulur ingsun kang metu soko margo hino, sedulur ingsun kang ora metu soko margo hino, lan sedurlur ingsun kang
BISMILLAHIRROHMANIRROHIIM. NIAT INGSUN ADUS JINABAT,
Pak rienthoe aqu pengen kabeh dulur Cb iso’o dadi contoh Paseduluran lan sing guyub rukun terus iso bersatu membangun karono sing apik lan
KANG SEJATI Geguritan Imam Khotib Utomo Aku rumangsa bodho Ilmu wis cumepak Ora ana sing jodho Nagih marang pangeran kang kumebak Nanging aku ora bodho Ilmu sing dak tampa Dak aturake marang wong kang kurang begja Bisa nampa lan
SYEH ABDUL QODIR JAILANI WALIYULLAH KULO NYUWUN KAROMAHIPIN PANJENENGAN MPLEBET WONTEN BADAN KULO………….
rinuruh kalawan ririh, mrih padanging sasmita.02 Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.03 Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga,
waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.04 Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.05 Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.06 Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.07 Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.08 Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.PUPUH
sariranira, sudanen dhahar lan guling.02 Dadiya lakuniraku, cegah dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.03 Yen wus tinitah wong agung, ywa sira gumunggung dhiri, aja nyelakaken wong
kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi.05 Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling.06 Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis.07 Panggawe becik puniku, gampang yen wus den
iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing dhiri, obrol umuk kang
edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.10 Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi.11 Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik.12 Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki.13 Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis.14 Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki.15 Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sadhinga linggih, nora wurung katularan, becik singkiorana kaki.16 Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine den estokna, ywa nambuh wulang kang becik.PUPUH III G A M B U H01
ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.03 Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki, lamun
adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.05 Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung ainggil, ula ngendelaken iku, mandine kalamun nyakot.06 Iku upamanipun, aja ngendelaken sira iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing wasana dadi asor.07 Ambek digang puniku, angungasaken kasuranipun, para tantang candala anyenyampahi, tinemenan boya purun, satemah dadi geguyon.08 Ing wong urip puniku, aja nganggo
suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun, ngedelken upase mandos.10 Tetelu nora patut, yen tiniru mapan dadi luput, titikane wong anom kurang
mencothot.12 Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.13 Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.14 Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.15 Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.16 Aja nganggo sireku, kalakuwan kang mangkono iku, nora wurung cinirenen den titeni, mring pawong sanak kang weruh, nora nana kang pitados.PUPUH IV P A N G K U R01 Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang ratri.02 Deduga lawan prayoga, myang watara reringa aywa lali, iku
sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.04 Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi.05 Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgih06 Tinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni.07 Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing jubriya-kibiripun, sumungah lan sesongaran, mung sumendhe sakarsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah wadi.08 Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku,
den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.10 Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri.11 Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.12 Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula
prasanakan, sok senenga dan ramuhi.15 Nyumur guling punika, ambelawah datan duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wadine kang den urap, mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri.16 Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya ngupayoa, anglir mastimbul ing warih.PUPUH V MASKUMAMBANG01 Nadyan
mangkono watekanneki, sanadyan wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga.03 Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak
Wong tan manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang.06 Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang.07 Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika.08 Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa.09 Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana.10 Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa.11 Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing bating saking Hyang Widdhi, milane wajib sinembah.12 Pan kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala.13 Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata.14 Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane
wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah.17 Kang pituduh
mulya.18 Wong duraka ing guru abot sayekti, mila den prayitna, minta sih siyang ratri, ywa nganti suda sihira.19 Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan pangan.20 Wong neng dunya wajib manuta mring Gusti, lawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya.21 Nora putra santana wong cilik, pan padha
dosa kukume padha.22 Yen rumasa putra santana sireki, dadine tyasira angenira sayekti, tanwurung anemu papa.23 Angungasken putra sentananing Aji, iku kaki aja, wong suwita nora becik, kudu wruh ing
sungkanan.26 Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-
mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.32 Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja.33 Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang
wuluh kang tampa.PUPUH VI DUDUK WULUH01 Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon.02 Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong.03 Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu
karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.05 Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora
karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo.06 Nanging iya abote wong ngidung iku, keneng patrol pinggir margi,lamun nora patrol nglurung,keneng lenga pendhak sasi,katru lurahe sabotol.07 Lan yen ana tetontonan aneng lurung,kemul bebede sasisih,saha mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,
wong ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.09 Lan kelingan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong.10 Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos.11 Kaya iku bopati kliwon panewu,
prajurit, kang nambut.12 Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong.13 Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong.14 Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos.15 Setya tuhu barang saprentah manut, ywa nglegani karseng Gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah aneng jaladri, darma lumampah sapakon.16 Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong.17 Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir, mring badan tan kena megoh.18 Tulisane lokhil
ywa ana mundur sapakon.PUPUH V D U R M A01 Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya sabarang, karyanira lestari.02 Ing pangrawuh lair batin
pakaryanira ugi.03 Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya,
wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni.06 Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.07 Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.08 Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani.09 Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.10 Dene kang wus kaprah ing masa
ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir.12 Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani,
kawedal, yen durung pantes lan rowang.03 Rowang sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.04 Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan.05 Den
duka.06 Lawan padha den pakeling, teguhna lahir batos, aja ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.07 Gawe salah graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.08 Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.09 Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara.10 Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.11 Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.12 Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.13 Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.14 Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.15 Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan entingtan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.16 Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika awoning bangsat.17 Kepatuh pisan memaling, tiniteran saya awon, apan boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.18 Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.19 Yen leren
boliro.21 Yen mati nganggo ndalinding, suprandene npra kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.22 Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang wani nerak tan
tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.24 Lan aja karem sireki, ing wanodya
simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya.26 Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat, kaya Pucung lan kaluwak.PUPUH VII P U C U N G01 Dipun sami marsudi ing
wicara, sadurunge den kaesthi, awasane semune rewang alenggah.03 Lawan aja sok metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya.04 Wicara kang kawetu aja kabanjur, nganggowa prayoga, arahen kang ngati-ati, yen wus melu nora kena tinututan.05 Milanipun den prayitna wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.06 Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den gemi wedaling lati, masa mangke supata ginawa dinan.07 Akeh tiru pangucap
terocoh sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen duduka den dumeling sisipira.09 Iku padha
pangandeling batin, mring bandara masa kuranga parawan.12 Lawan aja cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.13 Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina wengi
gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.15 Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.16 Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den
pawitaneenting, ora wurung nggegampang duweking sanak.18 Nora etung wasiyate kaki buyut, tan
angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh sanak.20 Dene lamun kabutuh
ayam.23 Lamun ana rewange wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.24 Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang.25 Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir peteng susah ati, suka bungah
alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara.30 Ana maning wewaler
saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang Suksma.34 Nitahaken pawestri pan kinaryeku, ganjaraning priya,
kaya Pucung kalawan kaluwak.Ing ngandhap punika inkang aslinipun sampun kasekaraken Pucung 22 pada sekar.PUPUH VIII P U C U N G01 Kamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.02 Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.03 Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.04 Aja kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.05 Abot enteng wong duwe sanak
Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.07 Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana.08 Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.09 Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik,
tuladha.11 Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.12 Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik, mapan
dipun manut tuture sadulur tuwa.14 Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.15 Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing beji, awening tingale aja sumunar.16 Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra.17 Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.18 Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.19 Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugiing wekasanipun teka dadi ala.20 Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala.21 Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing wekasanira.22 Ewuh temen babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wasise basa raharja.PUPUH IX M I J I L01 Pomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.02 Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon, sasona yen durung masane, kekendelan aja wani manikis, wiweka ing batin, den samar ing semu.03 Lan dimantep mring panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.04 Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.05 Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becikdene ingkang becik, wong narima iku.06 Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.07 Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.08 Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.09 Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane, witing sugih sangkane amukti, panrimaning ati, kaya anggone nemu.10 Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.11 Arang nedya males sihing Gusti, Gustine Sang Katong, lan iya ing kabehing batine, sanadyan narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.12 Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.13 Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.14 Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.15 Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.16 Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.17 Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi, lamun dadi Ratu.18 Nora kena iya den waoni, parentahing Katong, dhasar Ratu abener prentahe, kaya priye nggonira sumingkir, yen tan anglakoni, pasti tan rahayu.19 Nanging kaprah ing masa samangkin,
saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.21 Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.22 Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.23 Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.24 Kacek uga wong
iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu.PUPUH X ASMARANDANA01 Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.02 Wiwitane badan iki, iya saking
datan wurung nemu bebendu, mula padha estokeno.04 Parentahira Hyang Widdhi, kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.05 Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira,
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan nora
tan wruh ing tata, ngunggulaken satriyane, lamun karem pinondhokan, anganggowo
ing batos, aja pegat ing panedha,maring Kyang kang misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.14 Iku uga dipun eling, kalamun mulyaning praja, mufa’ati mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning negara.15 Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa,badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.16 Gumantung karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas datan pangrasa.17 Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing witira, dadine saking ruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.18 Mung mikir gelise mulih, rerubanira duk dadya, ing rina wengi ciptane,
lungguhe lawan tinuku, tan wurung angrusak desa.19 Pamrihe gelise bathi, nadyan besuk pinocota, picisku sok wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.20 Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku, harjane kang desa-desa.21 Wong desa
tan mangkono ugi, karem masesa wong desa, salin bakul pendhak gawe, pamitunge jung sacacah, bektine karo belah, temahan desane suwung, pyayine jaga pocetan.24 Poma aja
kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.25 Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.26 Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nonoman.PUPUH XI S I N O M01 Ambeke kang wus utama, tan ngendhak
mring padha padhaning jalmi, suka bungah den ina sapadha-padha.02 Ingsun uga tan mangkana, baliku kang sun
wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.03 Tur ta duk masihe bocah, akeh temen kang nuruti, lakune wong kuna-kuna, lelabetan kang abecik, miwah carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.04 Carita nggonsun nenular, wong tuwa kang momong dingin, akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.05 Nanging padha estokana, pitutur kang muni tu’ia, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.06 Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang
kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.08 Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga
sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.10 Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.11 Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,tembaga lan emas iku, linebur ing dahana,
jenar, puniku suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika.14 Yen sira karya suwasana, darapon dadine becik, amilihana tembaga,
mulya.15 Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
sayektine nora dadi, mungguh ilmu kang sanyata, nora kena den sasabi, ewoh gampang sayekti, punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.17 Nanging ta sabarang karya, kang
bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.18 Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah.19 Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan,
ana ninggal lanjaran.21 Lan maning ana wasiyat, prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.22 Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.23 Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing
dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.24 Ingkang tedhak turunira, mapan nora den lilani, anitiha kuda napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,dipun emut punika mesthitan kena.25 Jeng Sultan Agung
jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki,tan rinilan ujung astana ing Betah.27 Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih,mring satedhak turunira linarangan.28 Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni,narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.29 Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani,ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun, apan iku linarangan, anak putu wuri-wuri, poma aja wani anrajang prasapa.30 Wonten waler kaliwatan, saking
angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.31 Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge
tedhak Kudus tak kena, yen dhahara daging sapi, yen tedhak Sumenep iku, nora kena ajang piring, watu tan den lilani, lawan kidang ulamipun, tan kena yen dhahara, miwah lamun dhahar ugi, nora kena ajang godhong pelasa.33 Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan
ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.02 Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.03 Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak,lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.04 Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang para ulama.05 Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam takokeno.06 Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang, lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.07 Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.08 Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.09 Lawan sok kerepa maca, sabarang layang carita, aja nampik barang layang, carita kang kuna-kuna, layang babat kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.10 Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha antuk nugraha,
padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira wruha.12 Yen durung mangerti sira, caritane takonana, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun elingan, sabarang ingkang kapiyarsa.13 Aja na tiru ing bapa, banget tuna bodho mudha, kethul tan duwe graita, ketungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, mring pitutur kang prayoga, kabe padha anyakepa.14 Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, den padha sugih berana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapedhotan tresna.15 Padha sami den pracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.16 Den bisa nampani padha, mungguh Sasmitaning suksma, ingkang dhawuh marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku peparing Hyang Suksma.17 Paring peling maring sira, tinuduhken ing dedalan, kang bener kang kanggo uga, ing dunya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, anaa dadi tuladha, ing kabecikan manusa, tiniruwa ing sujalma.18 Sakehing wong kepengin, nira solah bawanira,marang anak putu padha, anggepe wedi asih, kinalulutan bala, kadhepa saparentahnya, tulusa mukti wibawa, ing satedhak turunira.19 Didohna saking duraka, winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang pituture bapak, Alloh ayem badanana, ing pandonganingsun mapan, ing tyasingsun wus rumasa.20 Wekasingsun supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.21 Mulaningsun muruk marang, ing kabeh atmajaningwang, sun tulis ngong wehi tembang, darapon padha rahaba, nggonira padha amaca sastra ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga.22 Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha, digdaya betah ing tapa,
kelakonana.23 Titi tamating carita, serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng Sunana
mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.
Kancana,putera no. 11,(954-964 M).
Menggahing para ingkang mersudi lampah brata tamtu sampun sami uninga bilih meditasi punika prayogi linambaran manah ingkang sareh, pikir lerem, ula-ula pengkeran lan jangga kedah lempeng ananging sampun ngantos ngeceng. Ingkang ugi perlu pikantuk kawigatosan, inggih punika anggenipun lenggah sila kedah mawi gelaran supados boten gegepokan langsung kaliyan siti utawi jubin. Ing andhap kababar patrap pratikeling meditasi, nyumanggakaken milih ingkang pundi:
1. Patrap Lotus: Lenggah sila kanthi suku tengen lan suku kiwa katumpangaken wentis, dados pada (dlamakan) suku kalih sami mangadhep manginggil. Ula-ula pengkeran kedah lempeng. Sayektosipun patrap meditasi boten kedah kados makaten punika sanadyan sae sanget menawi saged katindakaken. (Pirsanana Gambar 1)
2. Patrap Separo Lotus: Lenggah sila kanthi suku tengen katumpangaken suku kiwa. Suku kiwa mapanipun wonten ing andhap, namung pada suku tengen kemawon ingkang tumumpang wentis suku kiwa. Ula-ula pengkeran kedah lempeng. (Pirsanana Gambar 2)
3. Patrap Jengkeng: Lenggahipun kaganjel tungkak suku kalih minangka gelaranipun. Ula-ula pengkeran kedah lempeng. Patrap makaten punika saged katindakaken dening para ibu ingkang ngagem sinjang utawi rok. (Pirsanana Gambar 3)
4. Patrap Bebas: Lenggah ing kursi kanthi laras nanging ula-ula pengkeran kedah lempeng. Patrap makaten punika prayogi namung katindakaken manawi kapeksa kemawon, utawi mokal saged ngecakaken trap empaning meditasi cara sanesipun kados ingkang sampun kababaraken ing inggil wau, karana saweg nandang gerah upaminipun. (Pirsanana Gambar 4)
5. Patrap Mlumah: Katindakaken kanthi mapanaken sarira kados nalika sare tanpa bantal supados ula-ula pengkeran tansah lempeng lan boten mingkih. Saged katindakaken wonten ing pundi kemawon papanipun nanging kedah mawi gelaran lan sarira sampun ngantos gegepokan langsung kaliyan siti utawi jubin. (Pirsanana Gambar 5)
6. Patrap Jumeneng: Katindakaken manawi pinuju wonten ing ruangan ingkang kebak utawi karaosaken awrat menawi badhe kagem lenggahan. Asta laras lan lurus kasalonjoraken mangandhap urut badhan. Ula-ula pengkeran kedah lempeng. (Pirsanana Gambar 6)
LAMPAHING NAPAS (PRANAYAMA) Sasampunipun handungkap maneka patrap pratikeling lampah brata, nunten kita mersudi satunggaling perkawis ingkang boten kenging kalirwakaken karana wigatos sanget, inggih punika pangolahing napas. Saderengipun mratelakaken trap empaning nata lampahing napas punika, kauningana mliginipun tumrap para ingkang wiwit nyinau meditasi, sampun ngantos padharanipun ketuwuken karana saged andadosaken pepalang anggenipun badhe nata napasipun. Kathah tetiyang ingkang boten migatosaken perkawis punika wau kamangka ageng sanget pengaruhipun dhateng kasarasan lan kamajenganipun meditasi kita. Ing andhap punika Meditasi Angka nedya hambabar gangsal tata laksananing pangolahing napas nalika patrap, inggih punika:
Kalih perangan kasebat kapetang minangka satunggal puteran, liripun kados andharan ing andhap punika:
Nyedhot napas saking bolongan grana sisih kiwa kanthi nutup bolongan grana sisih tengen mawi jempol, lajeng napas kawedalaken miyos bolongan grana sisih tengen kanthi nutupi bolongan grana sisih kiwa mawi racikan panunggul lan racikan manis. Ing salajengipun, napas katarik mlebet miyos bolongan grana sisih tengen mawi racikan panunggul lan racikan manis nalika taksih nutupi bolongan grana sisih kiwa, nunten bolongan grana sisih tengen katutup mawi jempol tengen sesarengan kaliyan ngedalaken napas saking bolongan grana sisih kiwa.
Sadaya tata laksananing napas ing ajeng wau kapetang minangka satunggal puteran. Pangolahing napas kanthi cara makaten punika saged katindakaken makaping-kaping kacundhukaken kaliyan angka pilihanipun utawi saged ugi katindakaken kaping 12 puteran. Kagem para ingkang nembeh nyinau ngolah napasipun, sampun kalebet sae manawi saged nindakaken kaping 4 puteran, ing tembe saged kaindhakaken cacahipun. (Pirsanana Gambar 7)
Lampahing Napas Kapindho punika caranipun memper kaliyan ingkang sapisan, bentenipun namung katambahan ngampet napas, inggih punika:
Tarik Kiwa – Ngampet – Kawedalaken Tengen
Tarik Tengen – Ngampet – Kawedalaken Kiwa
Kalih perangan kasebat kapetang minangka satunggal puteran, liripun kados kapacak ing andhap punika:
Bolongan grana sisih tengen katutup mawi jempol asta tengen, racikan panunggul nempel ing palarapan, nunten nyedhot napas miyos bolongan grana sisih kiwa. Ing salajengipun, ngampet ambegan sakencenge (boten sisah dipunpeksa) kanthi nutupi bolongan grana kekalihipun mawi
saking bolongan grana sisih tengen kanthi nguwali jempol ingkang sawaunipun kagem nutupi bolongan grana sisih tengen, hewadene racikan panunggul lan racikan manis tetep nutupi bolongan grana sisih kiwa.
Sasampunipun punika, nunten nyedhot napas malih miyos bolongan grana sisih tengen nalika racikan panunggul lan racikan manis taksih nutupi bolongan grana sisih kiwa. Nalika napas karaosaken cekap mlebet ngebaki jaja, lajeng dipunambali malih ngampet ambegan sakiyatipun kanthi nutupi bolongan grana kalih mawi jempol lan racikan panunggul lan racikan manis, lajeng tekanan ingkang sawaunipun nutupi bolongan grana sisih kiwa kawedalaken kanthi nguwali racikan panunggul lan racikan manis, napas kawedalaken ingkang alon.
Sadaya ingkang sampun katindakaken ing ajeng wau kapetang minangka satunggal puteran. Teknik anata lampahing napas punika saged katindakaken makaping-kaping kacundhukaken kaliyan angka pilihanipun utawi saged ugi katindakaken kaping 12 puteran. Kagem para ingkang nembeh nyinau nata lampahing napasipun, sampun kalebet sae manawi saged nindakaken kaping 4 puteran, ing tembe saged kaindhakaken cacahipun. (Pirsanana Gambar 8)
Lampahing Napas Katelu punika benten sanget kaliyan cara-cara ingkang sampun kababar ing ajeng. Anggenipun mapanaken sariranipun kanthi lenggah sila lempeng, epek-epeking asta kalih cinakep ing sangajengipun jaja. Siku asta nunten kaangkat ngantos lempeng kaliyan jaja, ancasipun supados epek-epek asta kalih karaosaken kados surung-sinurung. Kanthi alon asta kalih nunten kapenthang mangiwa manengen sinambi narik napas ingkang alon ngantos asta kalih kapenthang mangiwa manengen kanthi sampurna.
Sasampunipun asta kapenthang kanthi sampurna, nunten ngampet napas, dubur katarik minggah utawi mlebet, lesan katekuk ngantos nempel wonten ing langit-langit, pikiran wening nyawiji dhateng angka pilihanipun wonten ing pitma (cepitan mata) ing satengahing palarapan/soca katelu/Ajna Chakra. Salajengipun napas kawedalaken sinambi ngebahaken asta kanthi alon, kawangsulaken malih mapan kados sawaunipun (asta cinakep malih). (Pirsanana Gambar 9)
Anggenipun lenggah sila sami kaliyan maneka cara nata napas ing ajeng. Yen sampun makaten, nunten anata lampahing napas sarana ambegan nyedhot lan ngedalaken napas miyos bolongan grana kalih cacahipun kaping 9. Mula bukanipun, napas katarik lan kawedalaken kanthi cepet lan radi rosa cacahipun kaping 8, nunten narik napas malih kanthi alon (napas ingkang kaping 9) panjangipun 8 petangan, kalajengaken ngampet napas gunggung 15 petangan, nunten ngedalaken napas ingkang alon kathahipun 8 petangan. Sarira kedah tansah lempeng boten mingkih. Rampung ambegan kanthi cara makaten wau, padatanipun sirah lajeng karaos enthing. (Pirsanana Gambar 10)
Punika pangolahing napas ingkang pungkasan saderengipun kita mlebet dhateng tataran ngresiki cakra. Kauningana, mliginipun tumrap para wanodya ingkang saweg anggarapsari punapa dene anggarbini, sampun pisan-pisan ngolah napasipun ngagem teknik punika tanpa pangawasing Guru karana mangke badhe wonten gedrugan-gedrugan ingkang sakinten saged andadosaken pepalang.
Teknik punika kawiwitan kanthi lenggah jejeg. Nyedhot napas miyos bolongan grana kalih, nunten napas kawedalaken separo kemawon. Ing salajengipun, padharan kagedrugaken mlebet lan dipunambali makaping-kaping ngantos napas saged jumurung medal. Ingkang paling perlu pikantuk kawigatosan, inggih punika medalipun napas. Punika amargi napas saged mlebet piyambak kanthi alami. Proses punika saged katindakaken makaping-kaping, cacahipun gumantung kaliyan kalodhangan wekdal, pepinginan nglampahi, ugi kadigdayanipun tetiyang ingkang mersudi laku brata. Amrih gamblangipun, para pamaos kaaturi mirsani DVD meditasi ingkang kawedalaken dening Meditasi Angka, utawi saged sesambetan langsung kaliyan Center Meditasi kita, utawi para pelatih meditasi ingkang alamatipun sampun cumenthel wonten ing kaca wingking buku punika. (Pirsanana Gambar 11)
Reresik Cakra lan Putus Tatasing Laku brata
Sapunika sumangga sami lenggah kanthi sakeca lan sareh, nanging ula-ula pengkeran lan jangga kedah lempeng, pikir katata lerem lan socanipun merem ndhipet. Ing salajengipun, sumangga sami nindakaken lampahing laku brata kados kababar ing ngandhap punika:
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing Kraton Teja Maya, inggih punika brutuning manungsa (Muladhara Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta minggah miyos ula-ula pengkeran tumuju puser.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing Lintang Johar, inggih punika tangsuling puser (Manipura Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta minggah miyos ula-ula pengkeran tumuju ulu ati.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra ulu ati (Anahata Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta minggah miyos ula-ula pengkeran tumuju tenggak.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra tenggak (Visuddha Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta minggah miyos ula-ula pengkeran tumuju palarapan.
Pikiran wening nyawiji manjing wonten ing pitma antawisipun alis (Ajna Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, lajeng ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun.
Proses salajengipun, inggih punika angka kabeta mangandhap. Saderengipun katarik mandhap, sapisan malih dipunambali makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun kanthi wening nyawiji wonten ing pitma (Ajna Chakra). Manawi sampun makaten, nunten angka kabeta mandhap miyos ula-ula pengkeran tumuju tenggorokan.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra tenggak (Visuddha Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta mandhap miyos ula-ula pengkeran tumuju ulu ati.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra ulu ati (Anahata Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta mandhap miyos ula-ula pengkeran tumuju puser.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra puser (Manipura Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta mandhap miyos ula-ula pengkeran tumuju brutu.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra brutu (Muladhara Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun.
Teknik meditasi kados sampun kababar ing ajeng wau kapetang minangka satunggal puteran. Prayogi katindakaken kaping 2 ngantos 5 puteran gumantung kaliyan kawontenan, kalodhangan papan lan wekdal, saha kasaguhan panjenengan.
Ing salajengipun, kita ngancik dhateng tataran putus tatasing lakubrata, inggih punika:
Pikir wening nyawiji manjing kanthi sareh wonten ing palarapan/pitma. Anggenipun nyawiji sampun ngantos methentheng, kadamel laras kemawon.
Manawi pikir sampun saged sareh, nunten ngentha-entha angkanipun sinambi ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun kanthi alon lan laras, nanging sampun ngantos kebat kliwat alonipun utawi kapara malah kesesa punapa dene tumpang suh.
Proses ing ngajeng wau kalajengaken watawis 5 ngantos 10 menit, saged ugi langkung, gumantung kaliyan kasaguhan panjenengan sauger boten dipunpeksa. Kanthi alon dangunipun wekdal kagem meditasi ing tembe saged kaulur ngantos kirang langkung 20 menit.
Ing salebeting nglantih nindakaken rantamaning patrap pratikeling laku brata kados ingkang sampun kawedharaken ing ajeng wau, panjenengan boten perlu mbayangaken neka-neka kajawi namung wening nyawiji tumuju dhateng angka pilihanipun lan titik-titik cakra ingkang sampun katemtokaken wau. Perangan sanesipun ingkang prayogi pikantuk kawigatosan, inggih punika kita kedah ngupadi papan lan wekdal ingkang ajeg kagem meditasi.
Ing salebeting kita nindakaken rerangkening proses Meditasi Angka, seserepan punika mujudaken tataran ingkang tuhu wigatos sanget. Sasampunipun rampung nindakaken sadaya siklus meditasi, prayogi mundhut wohing seserepan. Hewadene caranipun kados kapratelakaken ing andhap punika:
Anglampahi Savasana, inggih punika sare mlumah kanthi laras tanpa bantal, suku kalih radi kapenthang sakedhik, asta kalih kasalonjoraken urut badhan, ugi radi kapenthang, epek-epeking asta kalumahaken. Pikiran wening, nyawiji manjing wonten ing pitma, tansah emut dhateng angka pilihanipun. Wondene pinten menit anggenipun nglampahi, punika dangunipun nyumanggakaken gumantung kaliyan kalodhangan wekdal lan kabetahan panjenengan piyambak. Manawi ing salebeting nindakaken proses punika kita ngantos katileman, kasinggihan dipunturuti kemawon karana punika sampun nama limrah. Nalika wungu padatanipun sarira lajeng karaos seger nyamleng. Seserepan punika sae sanget kagem ngusadani sarira ingkang sewaunipun lungkrah.
Manawi papanipun sakinten kirang nyeceki, teknik seserepan punika saged katindakaken kanthi tetep lenggah sila, socanipun melek, kasadharan kanthi alon dipunreh kaarah tumuju dhateng sarira piyambak lan gumelaring ruangan sakupeng. Sasampunipun melek lan kesadharan dhateng gumelaring ruangan sakupeng panjenengan sampun manteb malih, samangke nembeh kepareng ngebahaken sariranipun alon-alon.
Makaten wau sampun kapratelakaken sedaya rantaman trap empaning meditasi ingkang saged katindakaken saben dinten dangunipun 40 menit.
Meditasi 5 Menit kagem Tetiyang ingkang Super Sibuk
Meditasi Angka ugi anggadhahi teknik ingkang mligi kagem tetiyang ingkang sibuk sanget utawi karana kawontenan wekdal lan papan ingkang boten nyekapi kangge nindakaken sedaya rerangkening meditasi kados sampun kagelar gulung ing ngajeng wau. Teknik punika kaparingan tetenger Meditasi 5 Menit, sanadyan kasunyatanipun saged ugi namung mbetahaken wekdal 1 menit utawi kapara malah langkung saking 5 menit.
Meditasi 5 Menit punika katindakaken kaping 5 saben dintenipun, inggih punika:
Enjing, ngepasi melek nalika wungu langsung lenggah sila ngadhep srengenge.
Nalika lenggah ing kursi kantor saderengipun nindakaken pakaryanipun (nalika ngurubaken komputer lan pakaryan sanesipun).
Praktek Meditasi kagem tetiyang sibuk punika kaperang dados sekawan pratelan, inggih punika:
Konsentrasi wonten ing 5 titik cakra. Kawiwitan saking pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra dhasar ingkang dumunung wonten ing brutu, lajeng kabeta
minggah malih dhateng cakra pitma ing palarapan. Ing salajengipun, saking cakra pitma kabeta mandhap tumuju dhateng cakra tenggorokan, mandhap malih dhateng cakra ulu ati, mandhap malih dhateng cakra puser, wusana kabeta mandhap dumugi cakra dhasar.
Sami kaliyan nginggil, inggih punika konsentrasi wonten ing 5 titik cakra, nanging teknik ingkang punika katambahan kaliyan mapanaken “angka pilihan” wonten ing saben cakra. Kawiwitan saking pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra dhasar ingkang dumunung ing brutu sinambi ing batos mungel angka pilihanipun, lajeng konsentrasi katarik minggah tumuju puser sinambi nyebataken angka pilihanipun, kasadharan kabeta minggah malih dhateng cakra jantung/ulu ati sinambi mungel angka pilihanipun, lajeng angka kabeta minggah malih tumuju dhateng cakra tenggak sinambi ngambali mungel angka pilihanipun, lajeng angka kabeta minggah malih dhateng cakra pitma/palarapan. Saking cakra pitma, kasadharan lajeng kabeta mandhap dhateng cakra tenggorokan, mandhap malih dhateng cakra ulu ati, mandhap malih dhateng cakra puser, mandhap malih dhateng cakra brutu. Ing saben cakra, angka pilihan kaungelaken ing batos.
Tarik napas sakatogipun ngantos jaja karaos kebak hawa, nunten namung wening nyawiji tumuju dhateng “angka pilihan” ing pitma satengahing palarapan, ngampet napas sakatoge (sampun dipunpeksa), lajeng napas kawedalaken ingkang alon sinambi soca melek katnhi alon ngantos normal malih.
Seserepan. Cekap katindakaken kanthi lenggah sinambi makaping-kaping ngambali angka pilihanipun. Saged ugi katindakaken sinambi ngurubaken utawi mejahi komputer.
Manawi panjenengan ngersakaken pitedah langkung trawaca, sumangga sesambetan kaliyan alamat-alamat
Reff : Ora ngerti soal’e.
MALAIKAT ISROFIL SIRO MANJINGO BALUNG INGSUN.
INGSUN TEGUH SEHURUF MARING BALUNG INGSUN.
ndik sana.“Dersanala garwane pun kakang, wong manis, ayo manuta Dewa Srani, ndak emban, ayo cah ayu ndak
Sing penting hayo sekarang manutlah…Lan mangertiya ya Dersanala, paribasan sira iku iwak kecemplung wuwu, kowe wis ora bisa obah
kowe Petruk, hayo ndelika nyang endi wae aku bisa nggoleki kowe, wis ayo ngger andum gawe, kowe mlayua ngetan, aku ndak mlayu mangulon” teriak Dewi
Durga, ngakua ana ngendi Bathari Dersanala sak iki !!”“Eh keparat Semar elek kaya telek, Dersanala wis kebacut tak daupake karo anakku lanang Si Dewa Srani, kowe arep papa?”“Aih !, pancen kowe ki dewi
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi :Bangkalan,
kebacut, telung taon sekolah nang SeMUD aBANG (maksute SMU Dua Jombang) gak iso boso nJombangan. Ambek ngelestarikan boso nJombang, mumpung gurung dipatenno wong monco negoro...hehe rodho trauma...Wes langsung wae...Jeneng : Faisal
kerep masak dewe … tongseng, ayam kecap, capcay, sup iga, sop buntut, dlll … pokoke sing ora nganggo santen … :-))
pinter masak. sakdurunge kawin (dan in fact sesudahnya juga)
ynugroho	Thursday, 10 July 2008 at 12:00 am	Reply	ka, sing ra ana neng kene ki mung “kluwak” – kuwi lho sing dinggo masak rawon. trasi yo ora patia enak. anane trasi malaysia. ning isa diakali lah. sing angel maneh goleke kuwi melinjo (lan sakpiturute: godhong
Menggah kasugengan saha salam taklimipun Bapak ………………………. sekaliyan garwa kula tampi, kosok wangsulipun salam taklimipun Bapak/ Ibu …………………. mugi kaaturna ing ngarsanipun Bapak ……………………… sagotrah.
Ing salajengipun, jalaran panjenengan lan kula hamung sadermi anjangkah jangkaning Widhi ingkang dhumawah dhateng anak Mas (calon) penganten Sarimbit. Dhasar kekalihipun kalebet bebasan “Tumbu oleh tutup, lahang karoban manis” ngiras njumbuhaken atur saha raos ingkang sampun golong, geleng lan gilig, manunggaling rasa, cipta, budi, karsa miwah karya antawisipun para sesepuh ingkang samya amangun bebesanan, pramila wonten dhangan saha sarjuning penggalih kaparenga anakmas (calon) temanten kakung kula larapaken anindakaken upacara Ijab (panggih) ing Penganten.
Dene salajengipun, sumangga panjenengan dalah sedaya pangaraking Temanten, kula dherekaken pinarak lenggah wonten sasana ingkang sampun mligi kasediyakaken, ngantos dumugi saparipurnaning pahargyan pawiwahan dhauping temanten ari (ratri) punika, saha kaparenga paring berkah pangestu dhumateng Anakmas Risang Temanten Sarimbit.
apik tenan e. Mbok, njaluk pangapunten nek kulo mendet gambaripun panjenengan nggih. Kerso mboten?
** dinda27 *July 16, 2009
Sugeng dalu,,,pak rektor rawuh juga,,monggo pak rektor buka2 buku mulang kawruh
ibumu wes kawengku deneng aku, sulyo mani sulyo madi aranmu manjalmo……iles tan katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo sakliyane du….rupo gede cilik gawanen rene, ojo moleh yen durung oleh koyo. sarana bunga 7 rupa buah2
”Ulun wespadakake iki kaya putra ulun, Boma....””Nun inggih ibu..., sembah pangabekti kula konjuk””Iya ngger, ibu tampa sembah bektimu””Inggih, ibu ””Ora ngono n gger, kowe kok njanur gunung, ora ibu timbali kok ngabyantara ana kene, ana perlu apa ngger?”
penghalang budi. 86 Dene awas tegesipun,Weruh warananing urip,Miwah wisesaning tunggal,Kang atunggil rina wengi,Kang mukitan ing sakarsa,Gumelar
pandhita luwih,Kaluwihane tan ana,Kabeh tandha tandha sepi.
Saking heb Kang mahasuci,Cinancang pucuking cipta,Nora ucul ucul
sing nduwur koe loh. kayane ya dawa lan gede ya. njaluk lah. eh njebule njenengan wis patangpuluh ya. waduh nuwun sewu nggih pak, kula mboten sopan mbale mbel. kedahe nggih mbah mbel napa pak mbel. nuwun sewu lho pak.
Soal dowo lan gede wis tak Posting ndek kepungkur.
ana roti sing apik banged kae lho. sing begenduk-blegenduk. deneng wis ora ana.
Willem Rooseboom (Amsterdam, 9 Maret 1843 - Den Haag, 6 Maret 1920) iku Gubernur-Jéndral Indhiya Nèderlan.
Willem_Rooseboom&oldid=1106540"	Kategori: Lair 1843	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 9 Novèmber 2016.
sing akeh yo …, (mumpung jik mambu riyoyo)
Balas	fahroe says:	24.10.2007 pukul 10.54.am
Sejarahipun inggih rikala Sultan Agung semedi sak pinggiripun tempuran, panjenenganipun dipun rawuhi kalih kanjeng Ratu Kidul ngagem jaran sembrani ingkang tipak padalan tapal jaranipun kito pindah wonten sak wetanipun kali. Sakmenika padalipun taksih, ngapunten bener nopo mbtenipun ning ceriosipun simbah kula ngoten wau. Salajengipun, gegandengan kanjeng Ratu kidul mboten purun pakean ingkang dipun agem teles, panjenenganipun ratu kidul cincing-cincing agemanipun dugi ketingalan janmonipun kanjeng ratu kidul. Langgih jelas to mas Kanjeng Sultan Agung lajeng medal janmo kakungipun utawi birahinipun lan saklajengipun nggih niku wau kumpul kasmaran wonten ing papan menika.
Mila rumiyin upacara dipun lakoni niru Sultan Agung lan Ratu Kidul. Inggih tiyang putri nglewati kali tempuran kang mboten jerem sontenipun sakderengipun upacara inti kawiwitan. Lan ten kali tempuran tiyang putri ingkang nyabrang ampun ngantos duka menawi dipun godani kaliyan tiyang kakung kang mersani tiyang-tiyang putri nyabrang tempuran. Lan kathah pangucapan- pangucapan ingkang mboten seronok wonten ing prosesi menika, mila menawi tiyang putri sami rawuh wonten ing upacara menika ampun nesu lan mangkel menawi dipun bajuli kaliyan tiyang-tiyang kakung amergi niku sampun dados tradisi wonten ing upacara Rebo Pungkasan.
Rebo pungkasan menika inggih upocoro kagem nyambut wulan mulud ingkang sakmenika dawah ing dinten rebo awal wulan mulud. Kagem mengeti kelairan kanjeng nabi Muhammad. Sak derengipun dipun mengeti dipun milai dipun adani pasar malem supados masyarakat pleret lan sak jawinipun rawuh tumplek blek wonten sak jeroning upacara samangke. Pancen kala rumiyin upacara kawiwitan wonten ing tempuran kagem ngleksanakaken wasiatipun kyai Fakih kagem mengeti crito Sultan Agung kang kempal kalih Ratu Kidul wonten ing tempuran. Nanging amergi jaman ingkang ngraosi supados dipun alihaken pengetanipun, sakniki dipun pindah prosesinipun wonten mergi imogiri dugi balai wonokromo ngagem lemper. Pancen rekaos kathah menawi dipun wontenaken upacara Rebo Pungkasan. Menapa ngagem lemper??, mergi makna lemper menika iggih guyup, makmur lan sentosa. Isi lemper kang iwak utawi ati nggadahi makna makmur lan sentosa, menawi bungkus lan sodonipun menika nggambaraken persatuan sedaya masyarakat pleret wonten upacara lan gathuking kali opak lan gajah wong ing tempuran. Menawi ngrawuhi prosesi upacara menika kalian tiyang ingkang dipun senengi, insya Allah saged langgeng menawi donga ingkang dipun paringi kaian kiai
Gusti iku mahawicaksana, nanging menungso ora biso hanggayuh kawicaksananing
muni bareng mbelahna jagad sonyaruri	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Sun amuja mantra kalane wengi, jumegur gumrenggeng ing akasa pindha gundhala sasra muni bareng mbelahna jagad sonyaruri, wulan ndadari kesaput pedhut peteng nggenthileng, bul peteng ndhedhet lelimengan. Bumi Jawa nandang sungkawa tawang-tawang tangis, nangisi marang kawula kang wus luntur Jawane. Wus tumekane titi wanci bumi Jawa nagih janji, sakehing kang tumitah keh kang dadi bebanten.
jiwa jawi * enliven our understanding of javanese identity
nanceping raos ingkang boten karaos	Posted by mastoni under cukla-cukli Leave a Comment Mugi-mugi SABDA BATHARA dipunparingi umur panjang saha saged ngrembaka mekar mudahi seratan abasa Jawi kacundhukaken kabetahanipun jaman samangke tanpa nilar titilaranipun para leluhur kita ing jaman kina ingkang ngemu aji langgeng. Nanging atur kula punika babarpisan boten badhe kaleregaken dhateng raos nasionalisme ingkang cupet, destun muhung hanetebi jejibahan nglenggahaken saha hanggegesang budaya tuwin sastra Jawi wonten ing wewengkon Bhinneka Tunggal Ika.
Langkung rumiyin keparenga kula ngaturaken pambuka ular-ular menggah makartining ubarampe rasa lan pikir ingkang kadarbe dening manungsa minangka gegebengan kita manawi badhe ngudi dhateng kamajenganipun budaya lan sastra Jawi. Menggahing janma manungsa, inggih pirantos wujud rasa lan pikir punika ingkang dados wigatining wigatos tumrap tiyang gesang bebrayan. Majeng munduripun lampahing kabudhayan punika gumantung saking daya pakartining rasa lan pikir.
Makaten ugi lampahing kabudayan Jawi gagrag enggal, pangothak-athikipun tamtu boten benten kaliyan gesangipun manungsa Jawi piyambak. Kuciwanipun, kabudayan titilaranipun para leluhur kita ing jaman kina sampun kathah ingkang sami boten dipunrewes, nanging ingkang gagrag enggal teksih dereng
Inggih ing salebeting wekdal suwung punika gampil sanget anggenipun klebetan godha. Kamangka gondhelaning kapitayan batin ingkang ginayuh sarana ngulir luhuring bebuden Jawi piyambak kados sampun boten kopen. Dumugi samangke, kita tiyang Jawi teksih grayah-grayah, teksih tolah-toleh mangiwa manengen remen niru-niru bangsa manca. Lha punapa kawontenan makaten wau kedah dipunumbar kemawon? Prayoginipun kita kedah pinter-pinter nyaring pundi ingkang sae lan pundi ingkang awon, boten kok naming niru-niru. Anggenipun saged nyaring makaten, tetiyang Jawi kedah sangu dhasar kapribaden ingkang kiyat ing salebeting batosipun. Bebrayanipun tiyang Jawi ing wekdal samangke punika [tumraping kajiwanipun] dereng ketingal maton, dereng ketingal jangkep. Lha sebabipun punapa?
Saderengipun kula ngrembag perkawis punika, keparenga kula ngrembag ngengingi lampahing kabudayan Jawi wiwit jaman kina ngantos dumugi samangke, inggih punika kawontenaning bebrayaning tiyang Jawi ingkang dipun anggep klebet gagrag anyar [modern]. Dados manawi makaten, punika wau ugi gegayutan kaliyan jaman utawi wekdal. Milahaken watesing wekdal antawisipun bebrayan ingkang klebet kina kaliyan ingkang klebet enggal punika raos. Pamangihing saben tiyang tamtu beda-beda. Awit saking punika murih saged nggampilaken lampahing panimbang, ingriki kula badhe mendhet ancer-ancer kanthi wewaton jaman utawi abad, punika kacundhukaken kaliyan lampahing babad.
Kanthi waton makaten, ingkang kula anggep klebet bebrayan Jawi gagrag enggal inggih punika antawisipun jaman 200 tahun kapengker utawi wiwit 2 abad kapengker, dados antawisipun wiwit tahun 1800 ngantos dumugi samangke. Wiwit wekdal punika wau penjajahanipun ndoro tuwan kolonial Walandi saya dipunkencengi lan saya sengkud anggenipun ngreka nglebetaken daya prebawa [pengaruh] bab punapa kemawon supados saged ngewahi kajiwanipun bebrayan Jawi, sageda malih anggadhahi wewatekan kados Walandi. Manawi sampun malih, punika tamtu saya krekat tuwin saya kelet sanget boten purun pisah kaliyan ndoro tuwanipun. Dados Walandi badhe saya saged kenceng anggenipun nguwaosi tiyang Jawi lan boten kanthi rekaos ngedalaken kekiyatan fisik, tiyang Jawi sampun tutut piyambak kadya kutuk marani sunduk. Ngewahi wewatekan tuwin kajiwan makaten ingkang wigatos inggih punika kanthi nglebetaken kabudhayan, umpaminipun kemawon lelantaran basa, kesenian, kagunan, kapinteran, kapitadosan klebet tetepangan agami lan ideologi gegayuhaning ngagesang. Ing salebeting wekdal punika basa Walandi sangsaya dipunwelegaken, makaten ugi kesenian, kagunan, kapinteran, lan sanes-sanesipun.
Rehning ing tahun 1800 punika ing bawana Eropa ugi saweg ngancik jaman enggal, awit saking punika [kanthi lelantaran Walandi] daya prebawa enggal saking tlatah sabrang kilenan wau inggih lajeng katut saged mlebet dhateng tanah Jawi kanthi gampil. Sadaya wau saya dangu saya ngrembaka, tumangkaripun anggening nglebeti jiwanipun bebrayan Jawi saya ngebat-ngebati ngantos wohipun saged kita uningani sesarengan wonten ing bebrayan samangke punika. Tata cara, kasusilan, cara sesrawungan, lampahing pangupa jiwa tuwin sanes-sanesipun saya dangu sangsaya ewah, beda kaliyan nalika jaman saderengipun taun 1800. Supados saged nggampilaken panampi bab waton ingkang kula pendetaken saking jaman wau, ingkang perlu dipununingani inggih punika:
Wiwit jaman Demak. Punika jaman bebrayan nalika Islam saweg nedheng-nedheng ngrembaka.
Wiwit jaman sasampunipun jumenengipun Sultan Agung ing Mataram, inggih punika antawisipun abad 17, kawontenaning bebrayan Islam sangsaya ewah amargi kadhesek daya prebawa bektanipun Walandi.
Wiwit mletheking Perang Donya kaping II watawis taun 1940, daya prebawanipun katingal surem. Sareng Jepang menang perangipun [watawis taun 1942], daya prebawanipun Walandi wonten ing tanah Jawi risak. Wekdal punika dipunwastani jaman Jepang. Bebrayan Jawi gentos dipunsoki daya prebawan saking Jepang. Wondene ancasipun, sejatosipun ugi boten beda kaliyan Walandi, inggih punika murih gampil dipunkuwaosi. Daya prebawa Jepang inggih boten sekedhik ingkang sampun rumesep dhateng jiwanipun bebrayan Jawi, ingkang terang kemawon inggih punika babagan kaprajuritan lan kekendelan.
Wiwit taun 1945, sasampunipun Jepang kawon perangipun, bebrayan Jawi ngancik jaman kamardhikan. Malihing kawontenan ingkang dadakan tuwin wonten ing salebeting mangsa perang punika nuwuhaken ewahing kajiwan [manut kawontenan ing wekdal semanten]. Rehning alelandhesan bab kamardhikan lan kaprajuritan, dados ing wekdal punika wau ingkang nancep inggih daya mardhika tuwin kuwanen lan kekendelan ingkang tanpa wates bebasan rawe-rawe rantas malang-malang putung.
Wiwit taun 1950 ngantos dumugi samangke, santun daya ingkang rumasuk, punika kula wastani daya enggal, inggih punika saya mindhak ngrembakaning pakarti kamardhikan.
Miturut molah-malihing jaman makaten wau, samangke ingkang kula angge waton mawas Jawi gagrag enggal, inggih punika daya prebawa wiwit jaman kina ingkang sampun nglebeti kajiwanipun bebrayan Jawi ngantos dumugi wekdal samangke. Cekak aosipun, amargi saking daya-haya wau bebrayanipun tiyang Jawi ing wekdal samangke punika dereng ketingal maton, dereng ketingal jangkep. Makaten wau ingkang saged dipununingani kaliyan cetha, upaminipun bab negesi kabebasan, sampun terang manawi kekah, tumrap kabudayan teksih ketingal sleyar-sleyor dereng nggadhahi anteb lan tekad. Punika tandhanipun saged katitik saking lampahing kasusastran utawi basa Jawi. Ingatasipun gadhah basa lan sastra ingkang asli lan teksih kalimrah dipunangge nanging boten sami purun micara, malah saweneh wonten ingkang nyirik, nebihi lan nyingkiri. Tiyang Jawi samangke sampun kathah ingkang boten saged cecaturan kanthi lanyah mawi basa Jawi, buku-buku Jawi boten pajeng lan kalawarti abasa Jawi krengkang-krengkang nyambung umuripun.
Kathah ugi ingkang sami ngundamana basa Jawi kaanggep basa feodal, basa Jawi mujudaken pasinaon ingkang paling boten dipunremeni tuwin mbingungaken, malah guru basa Jawi wonten ingkang mucalipun ngangge basa Indonesia. Punapa inggih ta basa Jawi punika klebet ewoning basa feodal? Mangsuli pisambatipun sawatawis tiyang wau, kula namung mesem kecut. Basa Jawi punika genah dede basa feodal, lha ingkang ngundamana basa Jawi punika basa feodal sampun terang trawaca manawi piyambakipun boten mangertos sejatosipun basa Jawi. Pranyatan wau genah mengku karep supados basa Jawi dipunsingkiri. Lha basa punapa kemawon manawi dereng lanyah anggenipun nyinaoni nggih kraosipun awrat. Ingkang nudhuh feodal wau klebet ewoning tiyang ingkang kirang tlaten lan taberi nambahi indhaking kaweruhipun, lajeng ngundamana kanthi alesan mawarni-warni kangge nutupi sipatipun wigah-wigih anggenipun ngudi kawruh, boten purun rekaos, cekak oasipun males.
Basa Jawi gadhah unggah-ungguh, wonten ngoko lan kramanipun, punika mratandhani manawi basa Jawi ngandhut seni lan ajaran adhiluhung, basa Jawi ngandhut ajaran budi pekerti, basa Jawi ngandhut ajaran tatakrami. Sadaya punika trep, jumbuh kaliyan piwulang punapa kemawon, inggih piwulang agami, adat lan sanes-sanesipun. Ingkang enem ngajeni ingkang sepuh, andhahan ngajeni pemimpinipun, murid ngajeni gurunipun, tiyang ingkang dereng wanuh [kenal] ugi sami ajen-ingajenan. Tiyang Jawi boten rumaos asor ngagem basa krama kangge wicantenan kaliyan ingkang langkung sepuh yuswanipun utawi pemimpin, amargi punika sayektosipun mujudaken salah satunggaling sikap kurmat utawi ngajeni. Ngajeni tiyang sanes ateges ngajeni badhanipun piyambak.
Uba rampe kasebat ing ngajeng punika kemawon sampun kenging kangge mawas dhiri bilih kawontenaning kajiwan Jawi samangke punika terang taksih dereng cipta, dereng maton, dereng wani nggadhahi kekencengan lan dereng nggadhahi tekad. Rehning makaten, manawi kawawas saking kathahing dhaya-dgaya prebawa maneka warni ingkang sampun rumaket ing kajiwanipun, kados ingkang sampun kula aturaken ing inggil wau, perlu sanget kita ngreka dhaya sesarengan supados kajiwan kita lajeng saged wangsul jejeg lan jangkep malih kados nalika jaman dereng klebetan dhaya prebawa saking pundi-pundi. Makaten cekakan kawontenaning Jawi gagrag anyar. Ing ngandhap punika kula centhelaken imbal wacana antawisipun Gembluk lan Ki Kenthir:
Salebetipun kula ngetutaken andharan panjenengan, ingkang perlu kula aturaken; sepisan bab basa lan sastra Jawi. Kala wau panjenengan mratelakaken bilih kawontenan kajiwanipun tiyang Jawi punika kirang jejeg, dereng maton, teksih ketingal sleyar-sleyor, jalaran saking anggenipun kalajeng boten purun ngopeni lan migatosaken basa tuwin sastranipun, inggih punika Carakan. Punika kula dereng ajeng, jalaran basa Jawi punika dereng pepak, saya sastranipun punika terang manawi boten luwes utawi boten praktis. Sampun samesthinipun manawi dipun tilar lan boten perlu dipun openi malih, boten perlu dipunpigunakaken jalaran namung badhe ngreribedi. Kejawi makaten, kajiwan punika jejegipun boten gumantung dhateng bab kasusastran, nanging gumantung dhateng kaluhuraning bebuden. Manawi badhe njejegaken kajiwanipun tiyang Jawi, ingkang perlu boten kedah migatosaken kasusastran Jawi, nanging kedah ngreka daya supados saged luhur bebudenipun. Punika pamanggih kula.
Anggen kula matur makaten minangka upami, bilih dereng jejeging kajiwan wau amargi saking anggenipun kirang migatosaken budaya lan sastra Jawi, jalaran budaya lan sastra punika saestu dados pratandha pambabaring jiwa. Mila ngantos wonten pangunen-unen: Bahasa menunjukkan bangsa. Manawi sampun saged nylulupi basanipun, tiyang punika badhe kasembadan saged nylulupi jatining bangsa. Tiyang Jawi nggadhahi basa lan sastra piyambak, punika jiwanipun piyambak jalaran basa lan pikir punika nyawiji. Lajeng manawi basa lan sastranipun punika boten dipunopeni, lha punika rak ateges boten ngopeni dhateng jiwanipun piyambak. Temtunipun sok sintena kemawon ngertos, kados pundi tiyang kok boten purun ngopeni jiwanipun piyambak, punika kados pundi? Punapa punika nama leres?
Saya manawi kawawas saking bab kabatosanipun, punika lajeng ketingal anggenipun kirang prayogi sanget. Sanadyan boten wonten luputipun migunakaken budaya lan sastra bangsa sanes, nanging gadhahanipun piyambak inggih wajib dipunuri-uri lan dipundadosaken baku. Tumrap wawasan, manawi budaya lan sastra Jawi boten praktis, punika inggih boten maton, jalaran terang, upaminipun kemawon, panjenengan piyambak tamtu badhe langkung sekeca lan langkung lebet punapa dene manteb lan marem manawi migunakaken basanipun piyambak. Rak inggih makaten ta?
Lha salajengipun, raos ingkang kados ngaten wau terang bilih basa Jawi punika jiwanipun, inggih jiwa kula jiwa panjenengan.
Inggih, samangke kula sampun plong lan marem nampi katrangan panjenengan punika. Anu Ki, kala wau panjenengan mratelakaken bilih dhaya prebawa pinten-pinten saking sanes nagari, ingkang sampu kelet lan kraket ing jiwanipun bebrayan Jawi punika ugi andadosaken jalaraning boten jejegipun kajiwan, punika kula boten cocog. Kula nggadhahi pamanggih sanes. Sadaya kemawon tumrap bab-bab ingkang saking sanes negari ingkang mlebet dhateng tanah Jawi lan rumesep ing balung sungsum, punika malah saya mewahi ndadosaken santosa lan ndadosaken saya jejegipun kajiwan Jawi. Jalaran sadaya wau apesipun saged ngindhakaken kawruh, kapinteran tuwin sanes-sanesipun ingkang salajengipun badhe saya langkung mikantuki dhateng kawontenan sarta panggesanganipun tiyang Jawi. Dados kula nggadhahi pamanggih, sangsaya kathah bab-bab saking sanes negari ingkang mlebet dhateng tanah Jawi, punika saya badhe nyangling jiwanipun bebrayan Jawi, temahan badhe sangsaya katingal anja.
Manawi kawawas saklebatan katrangan panjenengan wau pancen badhe saya mikantuki. Nanging manawi dipunpenggalih ingkang saestu, punika teksih mbetahaken panimbang malih. Cobi kaparenga ngemataken punapa wigatosipun dene negari-negari sanes punika sami tansah ngesokaken daya prebawanipun dhateng tanah kita ngriki? Manawi saking wawasan kula, makaten wau boten sanes inggih supados tetiyang Jawi punika sageda dados korban daya prebawanipun, satemah manawi sampun rumesep, punika ing tembe badhe gampil dipunenggak-enggokaken.
Kanthi makaten wau, botena njajah kalayan panguwaos, inggih sageda njajah namung kalayan migunakaken daya prebawaning kabudayanipun kemawon. Manawi reka daya wau sampun saged kaleksanan, punika tamtu badhe mbibrahaken gadhahan kita piyambak. Bibrahing gadhahan kita piyambak ateges badhe gampil mbibrahaken raosing kabangsan. Bibrahing raos kabangsan saestu badhe gampil mbibrahaken raos manunggal, raos rumaket, raos gotong royong, utawi raos persatuan. Gampil dipun pisah pisah kanthi migunakaken cara alus. Manawi sampun makaten tegesipun kabangsan kita lajeng gampil ringkihipun, gampil kangge dolanan praja-praja sanes. Rak inggih makaten ta?
Anu Ki, sanadyan katrangan panjenengan punika sampun gamblang, nanging kula meksa dereng ajeng manawi dereng panjenengan sukani bukti. Jalaran makaten: sanadyan kita korban punapa kemawon saking sanes negari, nanging manawi kita saged tansah enget dhateng kabudhayan kita piyambak, punika tamtu boten badhe saged kesupen dhateng raos kabangsanipun lan boten gampil dipun paeka dening sanes.
Pancen kasinggihan, nanging makaten punika manawi tansah saged enget lan tansah saged mindeng kanthi tliti saestu. Mangka nyatanipun boten makaten, janji tiyang sampun klebetan dhaya prebawa kabudhayan sanes, punika limrahipun boten kraos ewahing raosipun. Manawi kabudhayan sanes wau tansah lumintu anggenipun mlebet, punika tamtu saya meka, saya njiwa. Langkung- langkung manawi anggenipun klebetan wau saya wiwit alit. Punika tamtu saya hebat anggenipun kelet lan boten ngrumaosi manawi punika sanes gadhahanipun.
Pakulinan manawi sampun owah dados wewatekan punika awrat sanget sagedipun dipun bangsulaken malih kados wingi uni. Tuladha, cobi keparenga naliti kawontenan samangke, upaminipun kathah sanget ingkang kagliwang dhateng kesenian manca, ngantos kula asring mireng reraosan: Klenengan ki kuna, kampungan, cocoge mung kanggo wong tuwa-tuwa, saben ndina kok pijer krungu klenengan.
Makaten wau nelakaken anggenipun sampun boten ngaosi dhateng asiling pakarti saking kabangsanipun piyambak. Apesipun kenging dipunwastani sampun boten purun ngrewes. Kosokwangsulipun, anggenipun boten nate nacad lan boten purun nyariyosaken bilih kesenian manca punika kuna cocoge mung kanggo wong tuwa-tuwa. Lan malah inggih kesenian sabrang kilenan wau ingkang tansah kumanthil wonten ing manahipun, punika kenging kangge bukti, bilih punika nama kasengsem, klebetan dhaya prebawa, terang manawi boten kraos.
Sepele-sepelenan kemawon, apesipun ingkang njalari ndadosaken kauntungan negari sanes anggenipun nyade barang-barangipun sangsaya laris. Dados apesipun sampun saged angsal kauntungan bandha ingkang boten sakedhik, punika saweg alit-alitan. Ingkang langkung ageng malih, moril kita punika kajajah boten kraos. Wohipun, manawi boten enget, badhe mbebayani sanget tumrap adeging kabangsan kita piyambak. Dados terang, manawi badhe ngreka daya sagedipun tansah waskitha, enget, lan kraos tumrap nanggapi mlebetipun daya prebawaning punapa kemawon saking manca negari, punika genah rekaos sanget, limrahipun boten saged. Makaten wau saweg sak bab kemawon, sanesipun kathah sanget.
Inggih, samangke sampun kathah cocogipun. Namung kemawon sanadyan makatena, kula teksih gadhah pamanggih: Manawi bangsa kita saya mindhak pinter, tamtunipun ugi badhe sangsaya wasis anggenipun ngekahi kabudayan kita piyambak, lan gampil anggenipun nulak daya prebawa sanes.
Sajakipun pancen makaten. Nanging kauningana, daya prebawa punika sipatipun alus, manjingipun dhateng raos. Manawi sampun ngethel, mangke tamtu kelet dados wewatekan, dados naluri. Medalipun boten kraos, punika rumaos gadhahanipun piyambak. Tuladha ingkang gampil ugi wonten. Upaminipun: para pemusik Indonesia punika angsalipun bahan sadaya saking kilenan. Nitik wekdal mbabaripun ngantos dumugi samangke, ingkang kula yektosi seprika ngantos dumugi sepriki, wohing aransemenipun kathah dhoyongipun dhateng raos kilenan. Cobi kula aturi ngemataken siaran-siaran radio saking pinten-pinten pemancar mangke rak saged nglimbang, awis ingkang asipat mengku raos wetanan.
Saking nanceping raos ingkang boten kraos wau, kathah ingkang lajeng boten purun gepok senggol babar pisan, tuwin nyirik lan nebihi tembang-tembang Jawi. Makaten punika kedadosanipun kanthi boten rumaos utawi boten dipun njarag. Dene ingkang makaten wau ugi sanes golonganing tiyang cubluk, nanging klebet para sarjana sujana, klebet tiyang pinter. Dados bab kapinteran punika boten kenging dipu agul-agulaken. Lajeng kados pundi anggenipun nyegati badhe migunakaken sarana punapa malih?
Wah, pancen inggih repot kok. Manawi makaten kula nggadhahi pamanggih enggal.
Manawi pamarentah kepareng nyaring lebeting barang-barang kabudayan saking sanes negari, mbokmanawi kemawon badhe saged dados pitulungan ageng. Jalaran manawi namung saking reka dayanipun rakyat piyambak kemawon, kinten kula badhe rekaos sanget saged kaleksanan. Kadosta upaminipun kemawon, lebetipun majalah-majalah manca, film-film manca, kaset, VCD tuwin sanes-sanesipun, punika klebet bahan ingkang wigatos.
Makaten wau kula ugi ndherek sanget. Nanging mlebetipun barang-barang impor wau inggih nguntungaken konsumen piyambak saking langkung kathah macemipun barang lan reginipun. Dados konsumen saged milih-milih lan milah-milah pundi ingkang nyocogi seleranipun tuwin kanthongipun. Kathahipun barang-barang mlebet sakinjg mancanegari punika inggih saged nuwuhaken daya pangripta [kreativitas] enggal lan saya mindhakipun mutu anggenipun ngladosi para pangguna. Ingkang langkung wigatos punika inggih tuwuhing pangertosan utawi kasadharanipun kita sadaya, klebet ingkang sami ngasta pusaraning praja, bilih gadhah jejibahan lan kedah enggal nyengkud anggenipun nengenaken kabudayan Jawi, jalaran manawi tanpa dipun kanteni tangining raos pangertos wau, inggih kasadharan wau, punika boten badhe gampil kadumugenipun.
Inggih sami dipun pepuji kemawon, mugi sageda kabul anggen kita manah lan ngleksanani mbangun tuwin njejegaken adeging jiwanipun bebrayan Jawi lan kabangsan
Jayadrata Dumadi Saka Bungkuse Bima | Wayang Indonesia
Miturut andharan ing buku Ringgit Wacucal, anggitane KRMH H Wirastodipuro, weton ISI Press Solo, jeneng cilike Jayadrata iku Arya Tirtanata. Kasatriyane Banakeling utawa Buwanakeling. Jayadrata iku putrane Resi Sempani utawa Sapwani, pujangga ing nagara Banakeling, kalawan Dewi Drata. Jayadrata palakrama kalawan Dewi Dursilawati, siji-sijine warga kulawarga Kurawa kang wadon, lan nurunake
prakosa lan sembada wiratama. Dene sipate degsura, seneng apuskrama lan culika ing tumindak. Ing perang Bharatayuda, Jayadrata duwe piyandel aji-aji kidang minglar (bisa mlumpat kayadene kidang), gegaman arupa jemparing Kyai Kartala lan gada Kyai Glinggang.
anggitane Bondhan Harghana SW lan Muh Pamungkas Prasetya Bayu Aji, weton Cendrawasih, Jayadrata iku sabenere jenenge patih Karaton Banakeling. Jeneng Jayadrata banjur dingggo dening Arya Tirtanata.
Patih Jayadrata dhewe uga ora gelem diangkat nglenggahi dampar keprabon Banakeling karane umure sing wis tuwa. Sawijining dina, Resi Sempani kang wektu iku dadi pujangga ing nagara Banakeling nemokake bungkus bayi kang ora liya bungkuse Bratasena utawa Bima kang keli tekan samodra.
Sabanjure Patih Jayadrata ngangkat Arya Tirtanata dadi raja ing nagara Banakeling, nggenteni kalungguhane Prabu Sinduraja kang muksa. Sabanjure, Patih Jayadrata nglilani jenenge dinggo dening Arya Tirtanata gegayutan kalawan pepenginane Tirtanata nambah ngelmu babagan paprentahan lan ngelmu liyane.
Karana Prabu Pandhu wis surut ing kasedan jati, Jayadrata disowanake marang Prabu Drestarastra, kang nalika iku nglenggahi dhampar keprabon Astina minangka wakili Pandawa. Lan ing wektu iku kulawarga Kurawa ngupaya ngimpun jago saakeh-akehe kanggo ngrebut dhampar keprabon Astina saka hake Pandhawa.
Nalika Duryudana sasedulure ketemu kalawan Jayadrata, saka panjurunge Patih Sengkuni, kulawarga Kurawa banjur padha sarujuk ngangkat Jayadrata minangka mitra lan sedulure Kurawa. Kanggo nguwatake kekarepane, Duryudana banjur macangake Jayadrata kalawan adhine, Dewi Dursilawati. Sabanjure Jayadrata palakrama kalawan Dewi Dursilawati.
Antuk warta yen Abimanyu gugur saka pokale Jayadrata, Arjuna banget murinane lan sedya males patine Abimanyu marang Jayadrata dina iku uga. Arjuna uga mbiwarakake sumpahe yen ing awan dina iku ora kasil mateni Jayadrata bakal milih bela pati kanthi cara njegur ing geni pancaka kang dianggo ngobong mayite Abimanyu.
Kanggo nyegah kaleksanane sumpahe Arjuna, wadyabala Kurawa ngracik barisan telung sap kanggo ndhelikake Jayadrata. Resi Sempani kang ngerti yen putrane nemahi bebaya saka sumpahe Arjuna banjur ngripta sewu Tirtanata saka woh genetri. Ananging Tirtanata-Tirtanata gaweyane Resi Sempani iku kasil disirnakake Arjuna karana kasektene panah Naracabala.
Prabu Kresna kang weruh banget murinane Arjuna amarga patine Abimanyu banjur mbiyantu kanthi daya kasektene sanjata Cakra kang ndadekake swasana palagan perang Bharatayuad kayadene wis wayah surup ngancik wengi. Nalika swasana dadi peteng amarga sunare srengenge katutup kasektene sanjata Cakra, wadyabala Pandhawa nyebar warta yen Arjuna wis bela patine Abimanyu kanthi pati obong.
Krungu warta kang sumebar ing barisane wadyabala Pandhawa, barisane Kurawa kang ndhelikake Jayadrata dadi kendho. Jayadrata dhewe kang rumangsa aman banjur tumuju geni pancaka kanggo ngobong mayite Abimanyu kang mulad-mulad. Karana ndulu geni pancaka iku, sirahe Jayadrata manglung metu saka barisane wadyabala Kurawa. Sanalika iku, Arjuna kang wis nyumadyake panahe, banjur narik gandhewa lan jemparinge bisa ngenani gulune Jayadrata.
Pangamuke sirahe Jayadrata kasil gawe patine Prabukusuma lan Wilagangga kang ora liya uga putrane Arjuna. Nanging saka pambiyantune Kresna, daya kasektene Resi Sempani kang nguripake sirahe Arjuna bisa luntur. Jayadrata mati kanthi sampurna.
Dene Resi Sempani genti ngamuk sedya males patine Jayadrata. Sabanjure Arjuna nyipta udan kang mahanani lunture kasektene Resi Sempani lan Resi Sempani nemahi pati amarga ora kuwat ngampet rasa adhem kang tuwuh saka prebawane udan gaweyane Arjuna.
belajar-agung on Nov.22, 2009, under TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten, punapa dene panjenenganipun para tamu kakung semawana putrid ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, “Mugi Rahayuha Sagung Dumadi”, tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjengan sadaya hangluberana
kawula cumanthaka marak mangarsa hanggempil kamardikan panjengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kul piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bp…………………sekalihan.
Penjenganipun Bp………..sekalihan garwa (ingkang mengku gati) ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kula pinangka sulih sarira saking panjenganipun Bp…………..sekalihan, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjengan, sumarambah para kaluwarga samudayanipun.
Jangkep kaping kalih: ing nguni sampun wonten parembagan, ing antawisipun Bp…………….sekalihan, hanggadhahi putra kakung kekasih pun Bg…………..kaliyan Bp………………sekalihan garwa (ingkang mengku gati) hanggadhahi Kenya siwi sesilih Rr. ………………...Gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang,
jambe suruhe, kanthi atur makaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa, miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah penjenenganipun Bp………………sekalihan, anggenipun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan puniko ngaturaken sarana miwah upakarti pinangka jangkeping tatacara salaki rabi.
Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp. ……….. sekalihan garwa inggih punika;
Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenga mboten saged pisah salami-laminipun.
Kasoking katresnan Bp…………sekalihan dhumateng Bp………………sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud………………, ing pangajab pinangka agemanipun badhe/calon penganten putri
Mboten kekilapan Bp………………………..sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bp…………sekalihan garwa (ingkang mengku gati) netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi. Kajawi punika , panyuwunipun Bp……………..sekalihan, ing mbenjang manawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning agami miwah adapt widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih Bp. …………sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kakiranganipun, mawantu-wantu nyuwun agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kula pinangka sulih sarira saking panjenganipun Bp………………..sekalihan, manawi wonten gonyak ganyuking wicara miwah kiranging suba sita ingkang singular ing
panjenenganipun Bp…………………(ingkang pasrah) ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bp……………sekalihan garwa (badhe/calon kadang besan) ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.
Kanthi linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Bp……………sarimbit garwa (ingkang mengku gati), kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenganipun Bp…………..sekalihan, lumantar panjenenganipun Bp……………….(ingkang pasrah).
Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah penjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe/calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami-sami.
Wondene atur pasrah paringipun sarana paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp………………….sekalihan (ingkang mengku gati). Mboten kekilapan panjenenganipun Bp………………sekalihan, naming ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparengipun badhe/calon kadang besan sutresna, pratanda yektikasoking katresnan dhumateng Bp…………….sekalihan (ingkang
katuri uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bp……………………sekalihan garwa (badhe/calon kadang besan) wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih manawi wonten kuciwaning bojakrami, anggen kula hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kula pinangka talanging basa, hambok bilih wonten gonyak ganyuking wicara, cawuh kisruhing paramasastra, miwah kiranging subasita ingkang singlar ing
Akhirul kalam, billahi taufik walhidayah
Wassalamu’alaikum Wr. Wb
Kawula nuwun, dhumateng panjenenganipun para pepundhen para sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu sampun pana ing pamawas, lebda ing pitutur, keblat ing panembah, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten.
wredha mudha ingkang pantes sinudarsana, sumrambahing dhumateng panjenenganipun para tamu kakung sumawana putrid ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
dwaraning kandha, kanthi cumanthaka marak mangarsa hangempil kamardikan panjengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awit mradapa keparengipun ingkang hamengku gati, nun inggih panjenenganipun Bapa/Ibu ……………..(ingkang hamengku gati), kawula piniji hangembani wuwus minangka talanging basa, kinen ngaturaken menggah wudharing gantha, babaring sedya, wigatosing gati ing siyang/ dalu kalenggahan punika. Inggih kabekta saking mongkoking manah saha karoban ing sih panjenengan sami, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih manawi boten saged kawiyosing lathi, naming kandheg wonten ing jangga, mila lajeng anyaraya dhumateng kawula.
Nanging saderengipun kawula hamurwani lekas wekasing karti gatining sedya, supados purwa madya wasana tansah manggih rahayu kali sing rubeda nir ing sambekala, keparenga langkung rumiyin kawula ndherekaken ngunjukaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung, katitik Rahayu Sagung Dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula lan panjengan sedaya, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih, haminakaken wanci saha keperluan, rawuh kempal manunggal wonten dalem pawiwahan mriki, kanthi pangajab saha hanunggil raos hangestreni saha paring berkah pangestu dhumateng panjenenganipun Bapa/Ibu …………….., anggenipun
Para lenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan madyaning pawiwahan prasaja ing siyang/dalu kalenggahan punika, panjenganipun, Bapa/Ibu …………………..ngambali ngaturaken sugeng rawuh, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan, suka bingahing manah ngantos boten saged rinumpaka ing ukara, menggah karawuhan panjenengan sami. Ing salajengipun mugi sekecakna pinarak ing palenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih ngantos dumugi paripurnaning pahargyan.
Wondene menggah wigatosing gati panjenganipun Bapa/Ibu ………………hangaturi rawuh panjenengan, kados dene ingkang sampun kacetha wonten ing serat sadhahan (kintaka wara), bilih
putrinipun ingkang sesilih Rara ……………………., jinatukrama/dhaup kaliyan Bagus ……………….., putra kakungipun Bapa/Ibu …………………., ingkang pidalem ing……………Ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning agami lan negari, panggih miturut satataning adapt widhiwidana ingkang sampun lumampah ing ngriki, kanthi wilujeng kali sing rubeda nir ing sambekala. Ingkang punka panjenenganipun Bapa/Ibu …….., mawantu-wantu panyuwunipun wonten ngarsa panjenengan sami, mugi wonteno suka lilaning penggalih, paring jurung puja hastawa, puji hastuti dhumateng penganten sarimbit, anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan, tansah atut runtut, mangih bagya mulya ingkang sinedya, rahayuning ingkang tinemu, basuki ingkang kaesti, enggal kaparingan pituwasing patembahan, momong putra, kanthi prejanjen Brayat Rinancang.
ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangenthengaken sesanggeman, ingkang punik panjenenganipun Bapa/Ibu…………….. ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, mugi-mugi sih kadarman panjenengan dados ngamal kasaenan, saengga pikantuka leliru ingkang satraju, miwah bebingah ingkang malimpah-limpah.
Minangka puputing atur, manawi wonten kuciwaning bojakrama ingkang boten saged anuju prana, mbok bilih wonten anuh ingkang kirang wnuh, anggen kula hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami.
Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kawula matur, wonten tuna dungkaping atur, tutur kelantur-lantur, saha wonten kiranging subasita ingkang singlar ing
tatakrama, jenang sela wedar pari sasondheran, apuranta menawi lepat atur kawula.
TULADHA ATURIPUN PANATACARA BADHE UPACARA PASRAH TEMANTEN
Wus samekta ing gati, nun inggih sri atmaja temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajengipun wiwara pawiwahan, kepareng badhe hanetepi upacara pasrah. Cucuking cundaka ingkang dipun sarirani panjenganipun Bapa ……………………miwah pengapiting putra temanten kakung, panjenganipun Bapa……………saha Bapa………………, kados sampun sumekta, kepareng badhe masrahaken rising pinanganten kakung dhumateng ngarsanipun Bapa/Ibu (ingkang mengku gati) ingkang kalenggahan mangke badhe dipun sarirani panjenganipun Bapa…………Wondene ingkang kepareng hanjajari panjenganipun Bapa……………………, saha Bapa…………………………, ing salajengipun dhumateng penjenganipun para-para ingkang piniji sasana saha swasana kawula sumnggakaken, sumangga, nuwun.
ingkang nampi) minangka talanging bas Bapa/ibu……………(ingkang mengku gati), kepareng badhe hanampi sang pindha narendra. Ing wasana, sasana saha suwasanakawulasumanggakaken, sumangga, nuwun.
Wahyaning mangsa kala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kaluwangsa, kanthi wilujeng kali sing rubeda nir ing sambelaka
Minangka pratandha paripurnaning adicara, kasuwun panjenenganipun Bapa/Ibu…………………, kaparenga hanjengkaraken putra temanten sarimbit, tumuju wiwaraning wisma pawiwahan, ingkang saperlu anguntapaken konduring para tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi ekaten pratandha pawiwahan prasaja ing siyang/dalu punika sampun paripurna, sinarthan sesanti jaya-jaya wijayanti, mugi rahayu ingkang
Sampun paripurna pahargyan prasaja ing siyang/dalu punika, lumantar pangendhaliwara sepindhah malih panjenenganipun BApa/Ibu…………….., ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampimenggah karawuhan panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten anuh ingkang kirang wanuh, lungguh ingkang kirang mungguh, miwah suguh ingkang kirang lawuh, mawantu-wantuingkang hamengku gati, nyuwun lumunturing sih samudra pangaksami.
Semanten ugi, kula minangka pangendhaliwara, hambok bilih wonten gonyak ganyuking wicara, cawuh kliruning basa, kisruhing paramasastra, miwah kiranging subasita ingkang singlar ing reh
Purwasari, menawi wonten keladuking patrap lan pangucap nyuwun pangaksami,
Maturnuwun, mboten langkung kawula handherekaken sugeng kondur, mugi wilujeng dumugi ing
ginunggung, datan wruh yen akeh ngesemi, ameksa angrumpaka, basa kang kalantur, turur kang katula-tula, tinalaten rinuruh kalawan ririh, mrih padanging sasmita.Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu,
nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.PUPUH II K I N A N T H
sudanen dhahar lan guling.Dadiya lakuniraku, cegah dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.Yen wus tinitah wong agung, ywa sira gumunggung dhiri, aja nyelakaken wong ala, kang ala lakunireki, nora wurung ngajak-ajak satemah anenulari.Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi.Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling.Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis.Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung linakwan, aras-arasen nglakoni, tur iku den lakonana, mufa’ati badanneki.Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing dhiri, obrol umuk kang
becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi.Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik.Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki.Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis.Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki.Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sadhinga linggih, nora wurung katularan, becik singkiorana kaki.Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine
ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki, lamun becik
telu pisan mati samyoh.Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah
iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing wasana dadi asor.Ambek digang puniku, angungasaken kasuranipun, para tantang candala anyenyampahi, tinemenan boya purun, satemah dadi geguyon.Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu,
patut, yen tiniru mapan dadi luput, titikane wong anom kurang wewadi, bungah akeh wong kang ngunggung,
pengung saya dadi, kaya wudun meh mencothot.Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.
kang weruh, nora nana kang pitados.PUPUH IV P A N G K U RKang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang
sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi.Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgihTinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni.Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing
wadi.Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki srei lan dora,
ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri.Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik.
mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri.Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya ngupayoa, anglir mastimbul ing warih.PUPUH V MASKUMAMBANGNadyan silih bapa biyung kaki nini, sadulur myang sanak, kalamun muruk tan becik,
mangkono watekanneki, sanadyan wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga.Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak prayoga.
manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang.Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang.Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika.Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa.Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana.Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa.Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing bating saking Hyang Widdhi, milane wajib sinembah.Pan kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala.Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata.Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur tuwa.
ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah.Kang pituduh marang
duraka ing guru abot sayekti, mila den prayitna, minta sih siyang ratri, ywa nganti suda sihira.Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan pangan.Wong neng dunya wajib manuta mring Gusti, lawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya.Nora putra santana wong cilik, pan padha
dosa kukume padha.Yen rumasa putra santana sireki, dadine tyasira angenira sayekti, tanwurung anemu papa.Angungasken putra sentananing Aji, iku kaki aja, wong suwita nora becik, kudu wruh ing
sungkanan.Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-padha.Nadyan
ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja ngresula.Pan kinarya dhewe
sanak prasanakan, tanapi garwa kekasih, pan mung bener agemira.Kukum adil pan mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja.Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang siniwi, nastiti
tampa.PUPUH VI DUDUK WULUHWong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon.Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong.Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu
ngabdi, yen durung eklas ing batos.Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora nana kang ngiri, mungkul tutug karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo.Nanging iya abote wong ngidung iku, keneng patrol pinggir margi,lamun nora patrol nglurung,
sasisih,saha mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,andhodhok
plataraning Sang Katong.Lan kelingan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong.Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos.Kaya iku bopati kliwon panewu, luwin mantri lawan miji, panglaweyan
prajurit, kang nambut.Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong.Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong.Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos.Setya
sapakon.Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong.Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin
sapakon.PUPUH VII D U R M ADipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu
mring sariranira, lamun ana kang Murba, masesa ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya,
wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni.Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani.Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.Dene kang wus kaprah ing masa samangkya, yen ana den senengi, ing pangalemira,
ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir.Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang ora-ora, kabeh
durunge den kaesthi, aja age kawedal, yen durung pantes lan rowang.Rowang sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan.Den padha gemi ing
rewang sapasang, miwah maring pasanakan.Gawe salah graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara.Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan entingtan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika
anggegulang ngabotohan.Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun,
nganggo ndalinding, suprandene npra kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang wani nerak tan
tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita.Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya.Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat, kaya Pucung lan kaluwak.PUPUH IX P U C U N GDipun sami marsudi ing budinipun,
metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya.Wicara kang kawetu aja kabanjur,
wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den gemi wedaling lati, masa mangke supata ginawa dinan.Akeh tiru pangucap saru
sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen duduka den dumeling sisipira.Iku padha den teguhana den kukuh, lawan aja sira, angalap randhaning abdi, miwah sanak kanca satunggal sapangan.Gawe salah graita kang padha ngrungu, sanadyan
cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina wengi mung
durung marem yen durung simpen saleksan.Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den incih den malingi, luwih ala-alane budi durjana.Botoh iku sabarang panggawe lumuh, para padu dura, lamun pawitane enting, ora wurung nggegampang duweking sanak.Nora etung wasiyate kaki buyut, tan
angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh sanak.Dene lamun kabutuh
Lamun ana rewange wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang.Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir peteng susah ati, suka bungah adhangan
alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara.Ana maning wewaler aja sok wuru, nora nganggo masa, endi lirira puniki,
kaya Pucung kalawan kaluwak.PUPUH X P U C U N GKamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.Aja kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.Abot enteng wong duwe sanak sadulur, ji tus tandhingira, yen golong sabarang pikir, kacek uga kang tan duwe sanak kadang.Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana.Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik, ingkang malincur den age bendanana.Datan mari bebendon nggone malincur, age patrapana, sapantese dosaneki, mring santara darapon dadi tuladha.Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.Den ajembar
sadulur tuwa wajibe pitutur, mring kadang taruna, kang anom wajibe wedi, dipun manut tuture sadulur tuwa.Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing
Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra.Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugiing wekasanipun teka dadi ala.Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala.Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing wekasanira.Ewuh temen babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wasise basa raharja.PUPUH XI M I J I LPomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon, sasona yen durung masane, kekendelan aja wani manikis, wiweka ing batin, den samar ing semu.Lan dimantep mring panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becikdene ingkang becik, wong narima iku.Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula
jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.Arang nedya males sihing Gusti, Gustine Sang Katong, lan iya ing kabehing batine, sanadyan narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi,
sumingkir, yen tan anglakoni, pasti tan rahayu.Nanging kaprah ing masa samangkin, anggepe angrengkoh,
pasthine tan mengkuh, saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.Kacek uga wong kang tanpa ilmu, sabarange kaot, dene ilmu iku ingkang kangge, sadinane gegulangan dingin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.Ilmu sarengat pan iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu.PUPUH XII ASMARANDANAPadha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.Wiwitane badan iki, iya saking ing sarengat, anane Manusa kiya, rukune Islam
padha estokeno.Parentahira Hyang Widdhi, kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, khalal lamun pinangan, yen manungsa dagingipun, pinangan pastine kharam.Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan nora nganggo murwat, lunga mlaku kudhung
ngunggulaken satriyane, lamun karem pinondhokan, anganggowo
prawadyanira, ing sagawe gawenipun, ing karyanira prayoga.Sarta
ing panedha,maring Kyang kang misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.Iku uga dipun eling, kalamun mulyaning praja, mufa’ati mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning negara.Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa,badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.Gumantung karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas datan pangrasa.Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing witira, dadine saking ruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.Mung mikir gelise mulih, rerubanira duk dadya, ing rina wengi ciptane,
salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku, harjane kang desa-desa.Wong desa pan aja ngesthi, anggone anambut karya, sesawah miwah tegale, nggaru maluku
pamitunge jung sacacah, bektine karo belah, temahan desane suwung, pyayine jaga pocetan.Poma aja anglakoni, kaya pikir kang mangkono,
alanipun, wong nglakoni kebecikan.Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning
sasolahe kudu bathi, pintere den alingi, bodhone didokok ngayun, pamrihe den inaa, mring padha padhaning jalmi, suka
balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih
kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.Carita nggonsun nenular, wong tuwa kang momong dingin, akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.Nanging padha estokana, pitutur kang muni tu’ia, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang Widdhi, lamun temen lawas enggale tinekan.Hyang sukma pan sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa lelakonira.Mring
sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga
kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi
puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
sayektine nora dadi, mungguh ilmu kang sanyata, nora kena den sasabi, ewoh gampang sayekti, punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.Nanging ta
ing jro ngati, ngimanken tuduhing guru, aja uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor
sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan anggape
prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak turunira, nyamping cindhe den waleri, kapindhone tan keni, ing ngarepan nandur waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.Ingkang tedhak turunira, mapan nora den lilani, anitiha kuda napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,dipun emut punika mesthitan kena.Jeng Sultan Agung Mataram, apan nora anglilani, mring
prayoga satedake sinauwa.Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing
rinilan ujung astana ing Betah.Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih,mring satedhak turunira linarangan.Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni,narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani,ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun,
saking luhur dingin dingin, linarangan angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan kena, ana kang
nora kena ajang godhong pelasa.Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan manggih basuki, Sinom salin Girisa ingkang atampa.PUPUH XIV G I R I S AAnak putu den estokna, warah wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak, lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang para ulama.Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam takokeno.Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang, lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.Lawan sok kerepa maca,
kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha
saking punapa, miwah kang satriya, kang digdyana ing ayuda, lakune sira tiruwa, lelabetan kang utama.Nora susah amirungga, mungguh lakuning satriya, carita kabeh pan ana, kang nistha lan kang utama, kang asor kang padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira wruha.Yen durung mangerti sira, caritane takonana, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun elingan, sabarang ingkang kapiyarsa.Aja na tiru ing bapa, banget tuna bodho mudha, kethul tan duwe graita, ketungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, mring pitutur kang prayoga, kabe padha anyakepa.Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, den padha sugih berana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapedhotan tresna.Padha sami den pracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.Den bisa nampani padha, mungguh Sasmitaning suksma, ingkang dhawuh marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku peparing Hyang Suksma.Paring peling maring sira, tinuduhken ing dedalan, kang bener kang kanggo uga, ing dunya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, anaa dadi tuladha, ing kabecikan manusa, tiniruwa ing sujalma.Sakehing wong kepengin, nira solah bawanira,marang anak putu padha, anggepe wedi asih,
winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang pituture bapak, Alloh ayem badanana, ing pandonganingsun mapan, ing tyasingsun wus rumasa.Wekasingsun supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.Mulaningsun muruk marang, ing kabeh atmajaningwang, sun tulis ngong wehi tembang, darapon padha rahaba, nggonira padha amaca sastra ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga.Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha, digdaya betah ing tapa, sarta waskitha ing nara, ing kasampurnaning
serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng Sunana Pakubuwana, Surakarta ping sekawan, ing ngalin
Kabupatèn Ngada iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Bajawa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ngada&oldid=1102108"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Canon EOS 1100D ya iku kamera DSLR 12,2 megapiksel kang dirilis déning Canon nalika tanggal 7 Pebruari 2011.[1] Kamera iki dikenal kanthi jeneng EOS
angkawijaya lena nginanga durung abang, ngidua durung asat
Lukisan Jepang "Hantu Oyuki" karyanipun Maruyama Ōkyo.
yū), ateges "redup" utawi "samar", lan
rei), ateges "jiwa" utawi "spirit" [1]. Nama sanèsipun punika Bōrei (
Bōrei?) ingkang ateges arwah tiyang ingkang sampun seda, Shiryō (
Shiryō?) ateges jiwanipun tiyang ingkang sampun séda utawi ing pangertosan ingkang langkung wiyar kalebet Yōkai (
Obake?). Kados ingkang sami ing mitologi Tionghoa lan Barat ingkang dipunpitadosi minangka jiwa bibar séda.
Miturut kapitadosan masarakat Jepang, sedaya manungsa gadhah spirit utawi jiwa ingkang dipunwastani reikon (
reikon?). Nalika satunggaling tiyang séda, reikon nilar jasad lan mlebet ing papan penyucian papan kanggè nengga nalika upacara pemakaman lan bibar pemakaman dipunlampahi supados saged kempal kalihan para leluhur. Menawi ritul kasebut dipunlampahi kanthi leres, banjur reikon dipunpitadosi dados pelindung kulawarganipun ingkang tasih gesang lan kondur saben taun ing wulan Agustus nalika hari raya Obon kangge nampi atur panuwun. Kangge tiyang ingkang seda kanthi cara ingkang boten limrah kados dipunpateni, bunuh diri lan sanesipun lajeng boten nglampahi ritual ingkang leres, saged ugi bilih almarhum kasebut tasih gadhah raos emosi ingkang kuwat kados balas dendam, asmara, sengit, lan sanesipun lajeng reikon dipunpitadosi dados yūrei, ingkang saged ngliwati wates antawisipun alam baka kalihan alam fana (donyanipun manungsa). Yūrei mapan wonten ing donyanipun manungsa ngantos rumaos tentrem, kanthi cara paring donga ing upacara pemakaman ingkang leres ugi kanthi cara nglampahi kekajengan menapa ingkang dèrèng kelampahan [2].
Nalika pungkasan abad kaping 17, dolanan ingkang dipunsebat Hyakumonogatari Kaidankai dados kondhang, lan kaidan (carita memedi) sansaya asring dados subjek pamentasan teater, literatur, lan cabang seni sanèsipun. Wonten ing masa kasebut, atribut-atribut tartamtu dipunsemataken supados mbedakaken yūrei kalihan manungsa biasa, saengga karakter yūrei gampil dipunmangertosi. Seniman ukiyo-e, Maruyama Ōkyo damel tuladha kawéntar kapisan ingkang sapunika dipuntepangi minangka sosok yūrei kanthi tradisional wonten ing lukisan Hantu Oyuki.
Busana putih: padatanipun Yūrei mawi busana sarwa putih, minangka ciri tradisi kimono putih nalika upacara pemakaman ingkang kaginakaken wiwit saking upacara pemakaman zaman Edo. Ing agami Shinto, busana putih dipunagem amargi putih punika warni minangka lambang kemurnian upacara, ingkang kanthi tradisional kaginakaken déning para pandhita lan jasad ingkang dipunmakamaken. Kimono kasebut saged arupi katabira (kimono polos, putih, boten garis-garis) utawi kyokatabira (katabira putih ingkang dipunserat sutra Buddha). Kadang kala yūrei ngagem hitaikakushi ("iket sirah"), arupi tugelan kain awujud segitiga ingkang dipuniket ing bathuk.
Rambut ireng: Padatanipun rambut yūrei punika dawa, ireng, lan urak-arikan.
Asta lan suku: Astanipun yūrei lemes. Ciri khasipun boten kagungan suku, saéngga ngambang wonten angin. Ciri punika asalipun saking cithakan ukiyo-e zaman Edo. Lajeng dipunwiyaraken ing pamentasan kabuki.
Hitodama: Asring yūrei dipunrencangi déning bola api utawi hitodama kanthi werni biru, ijo, utawi ungu. Bola api kasebut kalebet bageyan ingkang kapisah saking yūrei lan sanès memedi piyambak.
Sanajan makhluk kategori memedi Jepang dipunwastani yūrei, wonten ing kategori kasebut wonten manéka tipe memedi kanthi ciri khusus. Lajeng dipundamel klasifikasi mliginipun miturut cara sédanipun utawi alesan kondur ing donyanipun manungsa.
Onryō: Arwah penasaran ingkang kondur saking papan penyucian amargi nglampahi tumindak ala nalika tasih gesang.
Ubume: Memedi ibu ingkang seda nalika babaran, utawi nilaraken bayi ingkang nembé wiyos. Yūrei punika gentayangan supados ngraosaken kados pundi ngurus anak lan asring maringi manisan marang laré-laré.
Goryō: Arwah penasaran saking golongan pejabat utawi bangsawan, mliginipun ingkang dipunukum mati amargi masalah pulitik.
Zashiki-warashi: Memedi anak-anak, tumindakipun nakal.
Hantu Samurai: Para vèteran Perang Genpei ingkang séda ing peperangan.
Hantu Pemikat: Memedi wanita utawi tiyang jaler ingkang gadhah kekajengan ngraosaken tresna bibar séda, kados ingkang dipunkisahaken wonten
title=Yūrei&oldid=1089913"	Kategori: Folklor JepangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 13 Sèptèmber 2016.
Angele Kuwasa sing Nguripi: | "WONG EDAN BAGU"
Pembayun pancen kelakon mlebu ing tlatah Mangir. Pembayun uga kelakon mikat atine wong lanang sing dianggep klilip tumrap Mataram. Jebul, ora mung krenteg lanange Ki Ageng sing kepikat, nanging uga atine Pembayun. Pembayun tresna marang mungsuh bebuyutane ramane. Pembayun kelakon dirasuk dening Ki Ageng saengga ngandheg. Tekan semono, Pembayun banjur walaka manawa dheweke temene putrane Panembahan Senapati.
Tumrap Panembahan Senapati dhewe temene ora gampang anggone tumindak. Pancen, nalika Wanabaya sumungkem ing pepadane, sirahe banjur dicandhak lan dibentusake ing watu gilang, ngemasi sanalika. Nanging mutusake tumindak kaya mangkono, temene ora gampang. Sadurunge, Panembahan rumangsa ewuh oya ing pambudi. Tata lair Wanabaya iku mantu, nanging tata batin dheweke satru. Mula, jisime banjur dipetak ing panggonan loro. Saperangan awak ing jero beteng minangka tandha yen diakoni mantu, saperangan awak maneh dipetak ing jaba beteng minangka tandha manawa kepriyea wae Wanabaya iku mungsuh.
Panguwasa utawa pemimpin, adhedhasar konsep ajaran astabrata, ing antarane kudu awatak srengenge. Srengenge pancen panas, kapara minangka sumbere panas. Nanging panas iku temene sumbere penguripan. Kanthi panase srengenge, gegodhongan bisa nindakake fungsine kanggo nganakake fotosintesis. Yen ora ana, mesthi wae proses sumebare saripati pangan sing disedhot lumantar oyod ora bakal lumaku kanthi sampurna.
Pancen ora gampang. Angel, apamaneh yen kabeh-kabeh sing dipimpin padha rebut bener, padha rebut eksis. Sanadyan mengkone, kanthi nglabuhi lan ngupakara sing dipimpin banjur ing wektu liya bisa dadi bumerang, ora apa-apa. Kuwi resikone dadi pengayoman. Yen ora, apa bedane karo wong dodolan, apa bedane karo sing pikirane mung waton mbathi! … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
Nah nek koyo ngene kula pun dadi sibuk..
Nang katiga ( nangka ada tiga ?? )
Partemon para uskup Katulik Armenia ing Yerusalem, watara taun 1880 (delengen pallium Romawi dianggo déning Uskup Agung sing lungguh ing tengah).
iku sawijining Gréja Katulik Ritus Wétan sui juris jroning Gréja Katulik. Miturut sajarah, Gréja iki arupa pecahan saka Gréja Apostolik Armenia. Gréja Katulik Armenia ana jroning persekuthuan penuh karo lan tundhuk marang otoritas Paus Roma kayadéné sing diatur jroning Kitab Hukum Kanonik Gréja-Gréja Wétan.
Sawisé Gréja Apostolik Armenia, bebarengan Gréja-Gréja Ortodoks Oriental, sacara resmi metu saka persekuthuan karo gréja-gréja Khalsedonia (Gréja-gréja sing nampa asil putusan konsili Khalsedon), akèh uskup Armenia nyoba mulihaké persekuthuan penuh karo Gréja Katulik. Nalika taun 1195 sakwéné Perang Salib, gréja karajan Armenia ing Kilikia mlebu jroning panunggalan karo Gréja Katulik Roma. Panunggalan iki kajaga nganti Kilikia ditelukaké déning para Mameluk nalika taun 1375.
Panunggalan iku banjur dipulihaké manèh jroning konsili Florensia nalika taun 1439, nanging ora ngétokaké asil sing nyata nganti taun 1740, nalika Abraham-Petrus I Ardzivian, sing sadurungé wis dadi Katulik, kapilih minangka patriark Sis. Rong taun sabanjuré Paus Benediktus XIV sacara resmi madegaké Gréja Katulik Armenia. Kantor pusat patriarkat banjur dipindhahaké menyang Beirut. Sakwéné pambantaian ètnis Armenia sing saka taun 1915 nganti 1918 gréja iki kasebar menyang nagara-nagara sakiwatengané, utamané Syria.
Gréja Katulik Armenia uga arupa sebutan saka gréja sing diwangun déning wong-wong Armenia sing urip ing Polen nalika taun 1620 sawisé pamanunggalan Leopolis déning Mikołaj (Nicholas) Torosowicz, sing wiwit wektu iku njalin gegandhèngan karo Gréja Katulik Armenia sing luwih awal. Sapérangan umaté migrasi menyang Swedia, lan mbentuk salah siji saka sapérangan komunitas Katulik ing Swedia. Delengen Gréja Katulik ing Swedia.
Patriark saiki ya iku Nerses Bedros XIX. Gréja iki arupa salah siji saka gréja-gréja Katulik ritus wétan sarta migunakaké ritus Armenia lan basa Armenia jroning liturgi.
Saiki ana komunitas-komunitas Katulik Armenia sing cukup gedhé ing Argentina, Armenia, Australia, Kanada, Prancis, Lebanon, Syria, Turki lan ing Amérika Sarékat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gréja_Katulik_Armenia&oldid=1091657"	Kategori: GréjaGréja Katulik Ritus WétanGréja Katulik miturut nagara	Menu navigasi
Dianggo, Nu Dipake Kamus Basa Sunda Online "Klik disini!"
3 thoughts on “Pertemuan (Kagem Bidadari
dipilih.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
sampun nggih mas rizal. sakpunika dipun damel guyonan mawon. Saestu kulo matur nwun kaleh njenengan. Saben dalu njenengan damel kulo kalihan member-member papaji luntyinipung remen,ngguyu,lan lintun2 e.. InsyaAlloh barokah mas.. Dipun anggep santai mawon. insyaAllah mas, kulo nggih nyuwun ngapunten saestu..kulo mboten ngarani sing
SING KOPLAK NIKU SINTEN? KULO NOPO NJENENGAN? wkwkkwkwkwkwkwkw .... mas,, paling gak,, dengan adanya thread dari mas kembang sawit,,, bintang ID ku jadi nambah
JANE SING KOPLAK NIKU SINTEN? KULO NOPO NJENENGAN? wkwkkwkwkwkwkwkw .... mas,, paling gak,, dengan adanya thread dari mas kembang sawit,,, bintang ID ku jadi nambah
“nalikaneng nandang wuyung, hanyondro roso godaning sukmo. marang sastro kaserat ing kidung, hangrerepo marang candra lan kartiko”
cah ndeso nganggo gilo karo lemut barang kowe kuwi
halah, tibake endiks, tak kiro sopo 🙂 Balas	auliahazza berkata:	Rabu, 23 Mei , 2007 pukul 6:42 pm	kan baru dikaki gunung, bukan dipuncak
kinurmatan. Kula keparenga sumela atur nggempil kamardikan panjenengan sekaliyan, kalanipun saweg sakeco mawan pangandika. Kula minangka tetalaning tanggap wacana kalilanana kula matur ing ngarsanipun para rawuh kakung miwah putri, bilih saking keparengipun Bapak……………. Sarimbit, kula tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil saking
anjenengi pawiwahan supitan (sunatan) putranipun ingkang angka………….. naminipun………. Kaping kalihipun Bapak……….. sekaliyan ngaturaken pambagyo sugeng rawuh dumateng para tamu kakung sumawana putri. Bapak………….. sekalian ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami. Dene panjenengan sami sampun kersa nglonggaraken wekdal saha penggalih saged sowan ing pahargyan punika kanthi lega-legawaning manah. Lintunipun menika Bapak………… sarimbit ngaturaken gunging panuwun, dene panjengan sami ugi kersa paring berkah pangestu dumateng putra kula ingkang sampun dipun khitan. Panjenenganipun bapak………….. sekalian rumaos karoban ing sih sutrisna bebasan dadi lelumban wonten samudra kencana, sakalangkung ndadiosaken bombong bingahing manah. Kaping tiganipun mboten kesupen ngaturaken gunging pauwun ingkang
sampun kanthi rila legawa paring pambyantu lan panyumbang ingkan awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaripun ingkang
kanugrahaning kautaman panjenengan angsala piwales kanugrahan saking Gusti Allah SWT ingkang matikel-tikel saha mawantu-wantu. Kaping sekawan bapak…………. Sarimbit nyuwun gungan panjenengan sekaliyan kersa paring berkah pangestu wilujeng dumateng putranipun ingkang mentas dipun icali sukeripun saged wilujeng mring pancabaya, sageda dados putra ingkang dewasa remaja ngertos tanggel jawab, bekti marang sesepuh lan murakapi dateng bebrayanm kathah labuh labet dateng negeri bangsa lan agaminipun. Mbok bilih wonten kiranging trapsila anggenipun ngacarani rawuh saha mapanaken palenggahan panjenengan sadaya, kiranging trapsila saha bojakrama para sanak sadherek
lan lelangan ingkang kaladosaken ngantos dumugi paripurnaning pawiwahan punika. Minangka puput pepuntoning atur,
Caos dongo dumateng keng putra ingkang sampun dipun khitan. o Mugi2 wilujeng mring pancabaya, o sageda dados
SANAJAN mung sadumuk yen bathuk, senajan mung senyari yen bumi, iku kawawas barang kang pengaji banget. Bathuk sing ana sirah iku lambang kaurmatan, martabat, lan harga diri. Dene bumi, sanajan paribasane mung sanyari, ing negara agraris pengaji banget. Menawa ana wong sing ngina utawa ngasorake harga dirine utawa ngrebut bumi utawa palemahane, kudu diadhepi lan dilawan. Harga dhiri lan hak milik tumrap palemahan iku kudu dikukuhi, kudu dipertahankan dengan mati-matian. Bebasan perlu dibelani kanthi pecahing dhadha lan wutahing ludira.
Akeh pradondi utawa sengketa atas tanah. Sengketa mau asring nuwuhake padudon lan ontran-ontran. Senajan perkarane wis diputus ing pengadilan, eksekusi ora bisa katindakake amarga anane perlawanan saka pihak sing rumangsa duwe hak tumrap lahan mau.
Tanah utawa lahan iku, luwih-luwih ing kutha, saya suwe saya larang regane, awit bumine ora tambah amba dene penghunine saya akeh. Sengketa lahan mau ora mung ing antarane wong siji lan sijine, nanging uga antarane bebadan siji lan sijine, malah ing antarane negara siji lan sijine.
Ing crita wayang ana lakon ”Kikis Tunggarana”, yaiku rebutan alas Tunggarana ing antarane Pringgadani lan Trajutrisna, ing
nglintirake negara mau marang putrane Duryudana. Bebasan ngemut legining gula, Duryudana sasedulur ora nglilakake menawa Ngastina dijaluk bali dening Pendhawa. Mula banjur ana perang gedhe sing jenenge perang Bratayuda Jayabinangun.
Bangsa Indonesia uga berjuwang mati-matian nalika ngrebut bali Irian Barat, Irian Jaya utawa Papua. Bangsa Indonesia rumangsa gela lan susah nalika pulau-pulau Simpadan lan Ligidan uwal saka laladan Indonesia lan dadi hake
Mula nalika Pulau Ambalat diirik-iriki Malaysia, akeh pemuda kang kanthi jiwa patriotisme kang makantar-kantar siap dikirim menyang wilayah perbatasan minangka sukarelawan.
Indonesia iku nduweni garis batas wilayah kang dawa banget. Akeh wilayah sing rentan penyelundupan lan rawan pencurian ikan. Indonesia mandhang kerugian sing gedhe marga perairane dijarah dening maling-maling iwak. Sarana lan prasarana kanggo njaga wutuhing wilayah, kanggo
Indonesia iku diurmati dening negara liya, perlu anane angkatan laut sing kuwat kanthi sarana lan prasarana sing nyukupi. Negara utawa pihak-pihak kang nglanggar kedaulatan wilayah Indonesia kudu nampa piwales utawa dipatrapi paukuman. Sanajan mung sadumuk yen bathuk, senajan mung sanyari yen bumi, perlu dibelani nganti pecahing dhadha lan wutahing ludira. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
Assalamualaikum Nuwun sewu kulo badhe GABUng Niki... 4
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kali_ing_Indoné
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 13 Juli 2016.
Mugi mugi gusti Allah kepareng kersa ni rahmat nipun dalem mas ki wong alus. suwun
sedoyo asline awit awal mpun diterangaken panjang lebar kali ki wong alus,.amalan punopo saget digdoyo mbotene niku ingkang penting niat panjenengan..umpami niatipun suci karena ALLAH SWT,INSYA ALLAH DIGDOYO saget dados
tetek mbengek niku lak lantaran..tapi nak kito yakin sedoyo punopo ingkang saget ndigdayaaken ALLAH SWT..nggih digdoyo,wong ingkang nyiptaaken sedoyo niko ALLAH SWT..
NYUWUN RESTU PANJENENGAN SUPADOS IKHLAS MENGIJASAHKAN ILMU ASR. MUGI2 SAGE T MANFAATI KAGEM KELUARGO KULO KHUSUSIPUN LAN MASYARAKAT UMUM IPUN AMIAN. KI KULO MATUR SUWUN SANGET SAGET
NOL NOPO MALIH NGEDALNO UANG JUTAAN. SAMPUN 10 THN KULO DALAMI NGELMU TAPI KE KECEWAAN MAWON KULO TAMPI BOTEN WONTEN ASILE. MUGI MUGI KI INGGIH ASR KULO AMAL AKEN SAGETO MANTEP WONTEN MANAH AMIN . SEMBAH NUWUN KI NGGIH .
mboten dados nopo.menawi njenengan krg prayogi,monggo dipun tilar mawon.ngapunten menawi krg mrahanani ing
Wongalus,ki Bolosewu,lan sedoyo poro pini sepuh ingkang dados panutan kulo lan poro sedulur se iman wonten blog meniko.
kangge ingkang sampun kerso ngamalaken. Kulo hp 085786700997 lan pakwidjatengpos@yahoo.com. Maturnuwun.
Assalm’alaikum wr wb.qobiltu ki wong alus n ki JR
sumpah palapa	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI 1 Comment Sabda pameling… Aku aweh katrangan amung sadrema mundi wecaning jagad, ngelingi bab kahanane Nusantara kang lagi akeh bencana. Iki pepeling marang para kawula ing salumahing Bumi Nusantara ing rikala jaman semana anane “Sumpah Palapa” kang kawedhar dening Sang Mahapatih Gajahmada. Aja dikira sumpah iki amung mligi ing jaman kajayane kedhaton Majapahit. Anane reribet lan bencana iki minangka sasmita, sing isine ngelingake marang para kawula kabeh.
Anane Sumpah Palapa bakal timbul maneh, sing isine ora beda kaya mbiyene, yaiku manunggaling para kawula ing salumahing Bumi Nusantara, amung ana bedane sathithik. Yen ing jaman saiki, kanggo ndandani pokale para kawula kang wus ninggalke paugeran, luwih-luwih marang para pawong kang jumeneng dadi pengayom, sing kudune ngayomi marang para kawula dasih, nanging padha disalah gunakake anggone dadi pengayom.
Para kawula dasih aja was sumelang, jejeging adil ora suwe maneh bakal timbul. Sang Bagaskara sumunar padhang njingglang ing saindhenging Bumi Nusantara nanging bakal akeh pitukon kang bakal dumadi, sing ora liya anane kahanane jagad kang lagi kontrang-kantringan kadya nandang bebendhu lan reridhu, kabeh sarwa
-------------------------------
sinau boso jowo maneh yukk,,,
Allah Ta’ala. Dadi kang penting iku toto keromo, nunggu olehe mapakake
Allah marang awak iro. Opo manggon ono ing tajrid opo mangon ing asbab kanti
Ana kidung ing kadangMarmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah punikuKang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mamiNuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadipancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
ingkang pantes tinulad saha tinuladha dening para umat. Sagung para rawuh kakung sumawana putrid ingking pantes nampi sagunging pakurmatan.
Kencur kang nduwè jeneng ilmiyah Kaempferia galangal L. ya iku empon-empon kang isih sakulawarga karo Zingiberaceae, nduwè woh kang dagingé empuk lan ora nduwè serat.[1][2][3] Empon-empon iki nduwèni jeneng liya ya iku ceuko utawa tekur (ing Aceh), kaciwer (ing Batak), cakue (ing Minang), cikur (ing Sunda), sikor (ing Kalimantan), cekuh (ing Bali), cakuru (ing Makasar), asauli utawa sahalu (ing Ambon), ukap (ing Irian), sekur (ing Lampung), lan kencor (ing Madura).[1][2] Yèn ing njaba, kencur diarani humula (ing Benggala), kamung (ing Burma), prao utawa shan nai (ing Cina), lan herbe a kemfer (ing Perancis).[1]
Wujud lan Uripe[besut | besut sumber]
Empon-empon kencur kalebu wit kang nduwè gagang semu lan rungkut.[1] Wit iki nduwè godhong kang bunder lan amba kanthi pucuké manciut, rada kandel.[1] Godhong wit kencur thukulé nglèngsrèh ing dhuwur lemah.[1] Wit iki nduwè godhong kang jumlahé akèh lan gagang godhongé awarna rada putih.[1] Kembang kencur awarna ungu semu putih, bentukè cilik, mambuné wangi, thukulé ing sela-selané godhong, lan gampang prithil.[1] Wit kencur nduwè oyod kang thukulé nggerombol, yèn oyodé dibelèk katon daging oyodé kang awarna putih lan kulit oyodé awarna soklat tuwa.[1] Saliyané iku, ambuné oyod kencur krasa ènak yèn dibandingakè jinis Zingiberaceae liyanè.[1]
Wit kencur asalé saka India, sadurungé kasebar ing Asia.[1] Yèn ing désa, kencur gampang digolèk amarga kencur biyasa thukul ing tegalan utawa ing kebon.[4] Saiki, wit kencur gampang ditemokaké ing pot utawa latar omah minangka bumbu pawon utawa jamu.[1] Wit iki apik ditandur ing lemah kang gembur, subur, lan ana pasiré sithik. Budidaya kencur kalebu lumayan gampang ya iku pilih oyod kang tua, nanging isih seger banjur ditandur ing lemah. Oyod kang ditandur iku bakalé thukul tunas.[1] Saliyané iku, bisa uga oyod kang seger iku disimpen ing gudhang sasuwené 1-2 minggu nganthi thukul tunasé, banjur tunas iku kang bakalé ditandur.[1]
Kandhungan Kimia[besut | besut sumber]
Kencur nduwè kandhungan kimia kang apik kanggo kasarasan awak, ya iku:[1][2][5]
Minyak atsiri, (0,02 %) kang kapérang dadi:
Kencur nduwé kasiyat akèh, ya iku bisa nambani keseléo, ngilangaké rasa lara (analgetik), obat watuk, peluruh dahak (ekspentorans), karminatif, nyegeraké awak, nambah napsu mangan, nambani rématik lan pegelinu, nambani radhang lambung, ngurangi abab kang mambuné ora énak, nambani masuk angin.[1][2][6] Kencur uga nduwèni kasiyat bisa nambani lara tetanus, keracunan témpé bongkrèk, lan keracunan jamur.[1] Saliyané nduwè kasiyat minangka jamu,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 4 Maret 2016.
iku sawijining filem Britania sing dirilis taun 1952. Film adhedhasar buku karyané Charles Dickens. Film iki disutradarani déning Noel Langley. Film iki olêh Bruwang Emas ing Rusia. Ing kono hak-hak filem iki didol lan regané £10.000.
Para paraga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Pickwick_Papers_(film)&oldid=1111111"	Kategori: Filem 1952	Menu
Italiano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 28 Januari 2017.
paribasan mbangun urip sesomahan nanging ora bisa makani anake dhewe, terus anak anane uripe ngrusuhi tanggane, gresek-gresek golek
iki melu ayem amarga apa, mas? amarga “asmaradhana”-ne? 😉 aku ora yakin akeh wong jowo neng manca sing isih isa nembang … njenengan isa?
ynugroho	Thursday, 14 February 2008 at 12:00 am	Reply	matur nuwun, mbak .. 🙂
Kumpulan Fiksi on 22/09/2013 in Geguritan	RASANING ATI
“manunggaling kawula lan Gusti” atau “jumbuhing kawula-Gusti”. Panunggal-Jati
Ing mengko amratelakake wewejanganing guru sawiji-sawiji, iku ing pamedare rahsaning ngelmu kang kawejangake awarna-warna, iya pada angestokake urut-urutaning kekiyasan saka Dalil pangandikane Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadawuhaken marang Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah kasebut ing ngisor iki.
1. Ana wewejanging guru kang amedarake rahsaning ngelmu Wisikan Ananing Dzat, kekiyasan saka Dalil
wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmu Gelaran Kahananing Dzat, kekiyasan saka Dalil kaping telu.
terkadang ayat kaping telu Pambukaning Tata-malige ing dalem Bait al mukaddas.
bae, mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakat ing surasane,
Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake pepangkataning kaelokan, kang dadi tandaning tontonan ing lahiriyah
Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake malaekat kang dadi tandaning badan alus ana ing dunya bae, ora mupakat karo rahsaning ngelmu kasampurnan, upama katunggalake karo pepangkataning ngelmu kang sajati, mangka salah surupe kang angrasakake, bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake para bantah karo sesualan, para sesualan iku pakolehe amung rebut unggul ing pangawruh, rebut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadekake pasulayan, mulane para sujana kang putus temenan iku ora sedya sesualan, amarga ora darbe ati kepanasan, jatmika rehne wis amumpuni saliring pangawruh, dene manawa ana kang
Bebukane amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.
uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima
kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.
utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh
Wejangan Kanjeng Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng Bayat Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo).
Wejangan ke tujuh dari “Wirid Wolung Pangkat” berikut :
7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :
yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.Tegese Dalil, anuduhake pangandikane Allah.
Tegese Hadis, anyaritakake wewulanging Rasulullah.Tegese Ijmak, angumpulake
amedarake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.
Mungguh kang dadi wijining ngelmu makrifat anurut kekiyasan saka, Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad, kang kawejang marang Sayidina Ali, kinen angestokake Ananing Dzat kang kasebut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane :
“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing
sayekti anelakake pakartining Dzat kang Sampurna. Mula bebasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandani afngal, afngal iku dadi wahananing Dzat.
Dene Dzat, enggone anyamadi sifat iku upama kaya madu kalawan manise, yekti ora kena kapisahena.
Dene sifat, enggone anartani asma iku upama kaya srengenge lawan sorote, yekti ora kena yen kabedakena.
Dene asma, enggone amartandani afngal iku upama kaya paesan (kaca), kang angilo lawan wewayangane, yekti saulah bawaning kang angilo, wewayangan mau melu bae.
Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya samudra lawan ombake, yekti wahananing ombak anut saka
cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora ana kang
tegese mengkene, Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku enggone aningal saka angagem netra kita, enggone amiyarsa iya angagem ing talingan kita, enggone angambet iya angagem ing grana kita, enggone
mawa uwas sumelang ing galih, sabab wahananing wahya dyatmika iku wis kasarira, tegese, lair batining Allah wis dumunung ana ing urip kita pribadi, manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.
Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane, kasebut ing Dalil kapindo, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mengkene jarwane.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya
dununge mangkene : 1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat
2. Nur Muhammad, tegese cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat.
3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat,
Darah, tegese susetya, kacarita ing Hadis adarbe sorot mancawarna, pada kanggonan malaekat, iku
tegese warana kang agung, kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus,
Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik, ati, jantung, lan sapanunggalane, 3.
telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.
Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1.
Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma.
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil,
Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, 1.
Mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng, kacarita ing Hadis panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing embu-embunan, leren ana ing utek, banjur tumurung marang netra, banjur tumurun marang karna, banjur tumurun marang grana, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja (dada), banjur sumarambah ing jasad, sangkepe jumeneng Insan Kamil, mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci enggone anjenengake maligening Dzat, katata ana ing Baitullah, dadi telung kahanan, iku sajatine minangka kayektening kahanan sawiji-wiji, anandakake kalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgeng ora kena owah gingsir saka kahanan jati, kasebut ana ing dalil kaping pat, saka pangadikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi telung ayat, kapratekake ing ngisor iki :
Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, mangkene jarwane :
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.
Ayat kang kapindo, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, mangkene jarwane :
Ayat kang kaping telu, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, mangkene jarwane :
insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun”.
Manawa wis anampani ing Dalin pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, duwur dewe iku wahananing nugraha, kahananing kanugrahan, nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula, tunggal tanpa wangenan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayektening kahanan kabeh mau kasebut ing ngisor iki pituduhane.
Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge
anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan, mangkene dununge
dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene dununge sawiji-wiji :
Ing ngisor iki ana wirayating guru, manawa amedarake rahsaning Bait al mukaddas, ingatase mejang marang pawestri, wenang kiniyas mangkene.
Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya
sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
Riwayating guru ana maneh, ingatase amejang marang pawestri, wenang kawuwuhan mangkene jarwane :
”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, Fatimah iku umatingsun”.
Manawa wis sumurup surasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun
tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.
ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.
kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake
utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi
iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya
2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur angeningake cipta.
3. Nuli angeremake netra kang alon, angingkemake lambe kang adamis, untu gatuka pada untu kang rata, ilat katekuk manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang
iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan,
banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis kinukud tataning sarengat,
Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan,
ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
disebut “mati sajroning ngahurip” dan bagaimana dalam menjalani kehidupan di dunia ini
1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.
8. Pangeran iku maha welas lan maha asih hayuning bawana marga saka kanugrahaning Pangeran.
15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.
16. Lamun sira durung wikan alamira pribadi mara takono marang wong kang wus wikan.
9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi bahasane lang legawaning ati, darbe sipat berbudi bawaleksana.
10. keh tepane mring sagun ging urip
Delengen elarku putih resik, ora koyo elarmu katon reged pating celoneh, pating belentong sarta njuwarehi, sajatine ora ana warna kang becik ngungkuli putih, marga putih iku warna kang suci sarta bares, iya putih iku dhasare warna kabeh. Wong nulis, wong nggambar lan wong mbathik, kabeh dhasare putih, awit saka iku dluwang lan mori digawe putih, lan maneh akeh wong dhemen manganggo sarwa putih, mulane Gusti Allah nitahake kapas putih. Gamping tinitah putih, sababe omah uga becik kang putih, dalah atine manungsa becik kang putih, yaiku suci. Tembung putih sok digawe kembang lambe, dienggo ngupamakake barang kang suci utawa resik. Sarehne warna kang utama iku putih,
becike putih iku mawa-mawa kanggone. Ing atase rerenggan putih iku dudu kebagusan luwih-luwih rerenggan kang dienggo ngrenggani patamanan iki, warna putih kok arani suci iku dadi pucet, ora duwe guwaya. Mungguh anane kupu-kupu padha teka ing kene
tetep kowe iku kupu kang ala. Manawa kowe arep sumurup warna kang muwuhi kebagusan ndelenga warna kang ora pucet, dene warna kang ora pucet mangkono warna kang mbrengangang utawa menger-menger. Ora susah adoh-adoh. Delengen kembang-kembang ing petamanan iki bae, koe banjur sumurup dhewe, endi kang moncol ing rupa yaiku
sumringah. Kajaba iku warna abang becik marang mripat. Lakar abang iku padha-padha warna gagah dewe lan moncol dhewe, mulane disenengi ing akeh, dalasan bocah cilik dhemen dolanan kang warnane abang, kang adhakan dipilih dhisik. Dadi keterangane : kupu kang abang kang bagus dhewe.
ala, awit abang iku dhemenaning bocah cilik, wong tuwa ora arep. Balik warna kuning, kalengananing wong luhur. Elinga kreta kencana, payung
bagus, kang pating pancorong ana ing toko-toko lan ing omahe wong sugih, kayata : paidon, pateyan, wadhah kinang, wengku gambar, wengku pangilon, lampu bron, broman lan liya-liyane, kabeh kuning. Manungsa kang becik rupane iya kang kulit kuning, dudu wong kang abang. Kang kekulitane ora kuning, mangka bakal kanggo tontonan bajur ngaya aya golek atal, iya saking dene kepengin duwe awak kuning. Mula yen kuning pancen nyenengake. Cekake mangkene : warna putih pucet, warna abang gagah, nanging ora adi, dadi njuwarehi. Dene kang ora pucet sarta ora njuwarehi malah mriyayeni yaiku kuning. Apa ora mangkono?
Kupu wungu sumambung, warna kuning iku isih njuwarehi, wruhanmu kabeh, padha-padha warna kang mungguh dhewe, ngengreng dhewe lan ora njuwarehi dhewe iya iku wungu. Tandhane, babut babut abang ala, babut kuning ala, babut ijo kurang becik, nanging yen babut wungu, banget enggone semuwa lang ngengreng, luwih-luwih yen rinengga praboting omah kang pinulas sarwa wungu yaiku meja, kursi, bangku kang padha menges-menges pliture. Upama pulase abang utawa kuning tak kira kurang
jamak. Upama wungu iku ora piniliha, sabab apa wong mbabar jarit pada golek soga, mangka ora kurang kang kena digawe ngebang utawa nguningi. Apa ta sababe? Sababe yaiku warna abang lan kuning iku gunane mung kanggo tontonan utawa sesongaran, ora prasaja lan semu kaya wungu. Ing ngendi-endiya barang kang prasaja lan semuwa ora tau mboseni, mulane padha pinilala, prelune dienggo saben dina. Tuladhane kang adhakan yaiku soga. Padha elinga kang sosongaran mesthi ora lana, kanggone mung kala-kala , tur mung sawetara, kajaba kang pasaja lah iku kang lana, kanggo ing saben dina, seksine soga. Warna abang kuning candrane ladak, nanging yen wungu jinem nganggo guwaya, yaiku dadi sababe pasaja tur semuwa, tegese ora ladak nganggo ngengreng
Kowe kabeh ora sumurup marang karsane kang Maha Kawasa enggone nitahake suket lan gegodhongan ginawe ijo. Iku becik pinikiren sebabe. Mara timbangen : upama sarupane gegodhongan kabeh putih, mbok manawa akeh mripat lamur. Upama becika wungu, teneh sarupane tetuwuhan tinakdirake wungu. Upama becika kuning, mesthi tinakdir kuning. Upama becika abang, mesthi tinitah abang. Kang iku padha sumurupa, mulane suket lan gegodhongan tinakdir ijo, sabab warna ijo iku kang becik dhewe sarta ora mboseni dhewe. Sanyatane ora ana manungsa bosen marang warna ijo. Ing pakebonan, ing tegal, ing sawah-sawah, kabeh sarwa ijo, ewa semono ing sajrone omahe para tuwan ditanduri sadhang, pakis, pandhan, wregu, suruh lan liya-liyane, pating tremplek ana ing tembok, kongsi ketel kaya alas, pratandha saking kurang warege anggone nyawang wawarnan ijo, nanging aku ora maido, dhasar yen omah akeh ijone ana ing tembok utawa ing undhak-undhakan marakake singer. Sok uga kowe padha eling, prakara iku, mesthi ora gelem ngunggul-unggulake warna saliyane ijo. Samber lilen iku pinunjul rupa ing padha-padha gegremetan. Ules kang pinunjul mau kang kaduk iya ijo, abang kuninge mung sethithik. Upama kaduk abang utawa kuning mesthi ala. Balik kaduk ijo banget baguse. Manuk merak iya pinunjul ing rupa pada manuk, warna apa kang kaduk, iya ijo, abang wungune mung sawetara. Upama ijone mung sethithik mesthine ala. Rehne mangkono tetela kupu kang bagus dhewe iku kupu ijo.
Nuli kupu biru celathu mangkene : ujaring kupu ijo mau wis bener, nanging kurang pratitis. Awit isih ana maneh titahing Pangeran kang ngungkuli ijo, ora mboseni salawase lan luwih akeh anane, yaiku biru. Tandhane, udhara, langit, gunung, banyu segara, padha tinitah biru. Delengen kang bagus pancen mung ijo lan biru. Akeh wong seneng ngenggar-enggar marang papan kang sarwa asri, dene papan kang asri mau mulane asri sabab ijo lan biru. Ora ana wong siji-sijiya kang bosen ngeleng papan kang terang sumilak lan asri, yaiku kang katon langit biru, gununge biru
akeh birune babar pisan. Awit ijo iku mung dumunung ing dharatan, nanging yen biru iya ing dharatan iya ing lautan, iya ing awang-uwung. Ing awang-uwung ora ana enggon salenging edom kang ora kisen biru, sumrambahe marang gunung-gunung kang katon saka kadohan. Yen wong nunggang kapal ing satengahing segara, kang katon prasasat lor kidul wetan kulon biru kabeh, kaya-kaya jagade dadi biru kabeh. Kang mangkono mau dadi tandha yen biru iku warna kang becik dhewe, katitik saka karsane Kang Maha Kuwasa anggone nitahake warna biru dikehi tinimbang liyane.
Ana sesotya putih, cahyane putih wenes maya-maya, jenenge sosotya manik maya, gumlethak cedhak lan palenggahanipun sang putri, calathu marang kupu-kupu, tembunge: he kupu, satemene ulesmu kabeh bagus, kang putih, kang abang, kang kuning, kang wungu, kang ijo, kang biru, apadene kang ireng, ora ana kang ora bagus, kuciwane mung ora mawa cahya, upama padha mawa cahya, iba bagusmu, awit katoning warna saka dening cahya, sanajan abanga, ijoa, birua, yen tanpa cahya iya cebleh. Sanajan puthia utawa abanga, yen mawa cahya dadi wenes. Mara waspadakna wujudku iki, ora liya mung putih, warna putih iku ora mbrengangang lan ora menger-menger, nganging rehne mawa cahya, dadi putihku ora wenes maya-maya, iya aku iki kang karan sesotya manik maya. Ora mung sesotya bae, sanajan manungsa bagus rupane, karengga ing busana, yen tanpa cahya, ora ana kekuwunge, lan ora nduwe prabawa, wekasan ora kineringan lan ora pinarcaya, dadi ora pinilala kanggo ing karya, jer ngegungake marang kebagusaning rupa kabungahaning ati, lan kamukten. Ora marsudi marang luhuring pramana. Sanajan manungsa ala rupane sarta kuru, manawa luhur budine, tumemen atine, kineringan lan pinilala, akeh wong wedi asih, jalaran katon ana ing cahyane kang wingit, lungit, ngengreng, yaiku soroting budine kang wening.
Kabeh padha endah ing rupa, ora ana kang kuciwa, kongsi sakehing kupu padha kucem.
sababe luwih endah sosotyane katimbang kupune, awit kupu mung duwe warna thok, ora duwe cahya, balik sesotya duwe warna nganggo kasinungan cahya.
nyawa. Hawane marakake manungsa asring duwe rasa : bungah, susah, dhemen, gething, jahil drengki, kumingsun, gumun, getun, wedi, uwas, sumelang, welas asih, loma lan sapanunggalane.
Sakehing mirah durung ana kang bisa mangsuli. Barleyan celathu maneh, yen aku milih tanpa warna, sok uga kasinungan cahya linuwih. Mulane aku ora pati mikir marang warna, mung mburu cahya. Awit sanajan tanpa warna yen kasinungan cahya linuwih, cahya kang linuwih iku bisa mujudake warna kang manca warna dening
Manungsa iku bisane momot, durung cukup yen mung lepas ing budi lan elingan. Nanging kudu : ora duwe watak. Ora duwe watak, lire : ora ngukuhi marang wewatekan atine, kayata: dhemen marang iku, gething marang iki, dhemen marang bungah, ngresula yen susah, dhemen marang becik, gething marang ala. Ringkese : Duwe pakareman sajroning ati kang ora kena diowahi, sarta duwe gegethingan, Cahya iku, ibarate : budi. Warna, ibarat : rahsa. Barleyan iku, ibatat : luwih padhang budine, nanging ora kumingsun, bisa ngeluk kekarepane, ora pilih kasih utawa bau kapine. Titikane wong kang mangkono : wingit cahyane. Ora galak ulat, aliya mung tajem, sarta sarwa prasaja.
Barleyan bareng arep dijunjung dadi ratu paratela mangkene : olehmu padha arep njunjung ratu marang aku sabab aku pinunjul ing cahya sarta tanpa warna. Pinunjuling cahyaku ndadekake uripung rupaku. Ora duweku warna kang marakake ngemot sakehing warna. Iku dhasar bener, nanging aku ini sabenere durung sampurna, isih ana maneh wujud saliyane aku kang pinunjul ing cahyane ngungkuli aku, sarta enggone bisa ngemot marang warna sampurnane ngungkuli aku. Iku bae padha dijunjung dadi ratu, awit cahyane tikel ping sewu tinimbang cahyaku, yen mencorong padha karo srengenge, balik aku mung kelip-kelip. Dene enggone ngemot warna, cethane tikel sewu tinimbang aku, aku aku mung mengku warna nanging kang bakal dak kandhakake marang kowe, mengku warna dalah rupane pisan. Lire ora mung bisa abang ijo, uga bisa manca warna kaya kupu, laya mirah, kaya barleyan, kaya watu, kaya jaran, kaya uwong, kaya srengenge, cekake bisa kaya sarupane kawujudan ing alam ndonya, dhasar bisa maujud kaya jagad gumelar katon bumi langit saisen-isene. Yen wis kaya srengenge, babar pisan ora beda lan srengenge, kongsi ora ana manungsa kang bisa nembungake kapriye rupane kang sabenere. Kang mangkono mau jalarane iya mung rong prakara thok.
Barleyan mangsuli, yen diaranana kaya sarupane kawujudan iya bener, nanging ora pratitis. Mula bener disebut mangkono awit kaca benggala iku pancen bisa kaya watu, bisa kaya kupu, bisa kaya barleyan lan sapirturute. Dene ora pratitise tembung mangkono, awit kena diarani beda uga karo sarupane kawujudan. Bedane mangkene : watu iku buthek, nanging kaca benggala ora buthek. Watu mrongkol sarta ala, nanging kaca benggala ora tahu diarani mrongkol sarta ala. Mirah dlima kuning sarta cilik, nanging kaca benggala ora kuning sarta ora cilik. Areng iku ireng, kaca benggala ora ireng. Cekake yen sakehing rurupan dibedakake karo kaca benggal, kabeh iya beda karo kaca benggala. Rehne mangkono, kaya-kaya kena disebut beda karo sarupane kawujudan. Ewa denen ora kena dikukumi mangkono, awit ing ngarep diarani : kaya sarupaning kawujudan. Kajaba yen disebut : bening, lah iku, bok menawa bener, parandene meksa ora pratitis, awit bening mono benere kaya banyu kang ana ing gelas. Banyu iya bener bening, nanging banyu iku bening suwung, beda lan beninge kaca benggala : bening kang mengku rurupan, sabab cahyane geguletan karo rasa, iya rasa iku kang tanpa warna, nanging ora suwung. Si cahya dadi cahyane rasa, si rasa dadi wadhahing cahya.
Mulane karanan tanpa warna tanpa rupa, awit upama digoleki warna rupane, sanajan diubresa, ora ketemu ketemu.
Barleyan mituturi marang kupu, areng lan watu : kowe padha sumurupa ki sanak, kaca benggala iku sanadyan pinunjul ing rupa, ora gelem mamerake rupane, ora gelem nandhing awake karo awake liyan, kaya si kupu enggone ungkul-ungkulan, padha golek ketrangan dhewe-dhewe kanggon ngalem awake. Wus jamake, sadengah kang durung sampurna karepe padha papandhingan dhiri,
dalasan watu iya pamer, yaiku mamerake eleke. Ala becik yen dipamerake, iya jeneng pamer. Iku kabeh jalaran durung sampurna ing rupa. Kang akeh emoh diarano ala, njaluk diarani becik, nanging kaca benggala ora njaluk diarani becik, lan uga ora duwe panjaluk diaranana ala kaya watu lan areng. Kaca benggala gelem diarani sakarepe kang ngarani. Gelem diarani ala kaya watu lan areng, nanging diarani kelip-kelip kaya barleyan iya ora nampik, malah yen ana perlune gelem diarani kaya srengenge. Nanging aja padha keliru tampa, mungguh geleme diarani ala, ora jalaran saka panjaluke utawa saka pangarep-arepe, sarta geleme diarani bagus ora jalaran saka pamere utawa doyan marang pangalembana. Dadi geleme mau jalaran saka legawa lan mengku marang sakehing rupa. Lah saiki watu lan areng padha sumurup dhewe, yen katone buthek kang ana ing kaca benggala iku ora jalaran saka buthekin kaa benggala, satemene saking bangetng beninge. Katone ireng kaya areng iya ora sabab saka irenge, malah saking beninge kang ora kinira-kira, kongsi areng lan watu ora duwe pangira. Pikiren ta upama butheka teneh mung buthek thok-thok, ora bisa mengku rerupan.
Ana manungsa gelem diarani sakarepe kang ngarani, diarani becik utawa ala gelem. Nanging geleme
Yen Garwa Dadi Mala: | "WONG EDAN BAGU"
SELAMAT DATANG DI Wordpress WONG EDAN BAGU Wordpressnya PARA PENCARI TUHAN https://putraramasejati.wordpress.com
BOJO, anak, lan kapara nganti tekan sedulur, kudune dadi kanca kanggo mbangun kulawarga lan njaga praja. Ora mung jiniwit katut, apike salah sijine bakal dadi prayogane kabeh. Nanging kosokbaline, alane salah sijine, bebasan bakal ngglandhang carang saka pucuk.
Sekawit sing diarani bojo iku wong liya. Dudu sanak dudu kadang, nanging bareng wis kaiket dening talining palakrama, sing maune dudu sapa-sapa, banjur dadi peranganing urip sing wigati banget.
Bojo uga diarani sisihan. Tegese sing nyisihi jroning urip ing satengah-tengahe bebrayan agung. Sisihan iku sing melu bareng nyangga bot-karepotaning urip saben dinane. Kanthi sisihan, sesanggan sing maune abot, merga disangga wong loro, banjur dadi entheng. Ana maneh tembung liyane bojo lan sisihan, yaiku garwa. Sok-sok dikeratabasakake sigaraning nyawa. Diupamakake nyawa siji, yen disigar, sing separo arupa sing lanang lan sing separo maneh sing wadon. Yen mengkono, garwa iku ora mung asiling campuran, nanging arupa persenyawaan.
Mokal bisa senyawa yen ora gathuk, ora keplok. Malah ora mung keplok, garwa uga lumrah disebut jodho. Banjur ana sing ngarani, yen mung golek bojo, ning ngendi wae bisa ketemu. Nanging yen jodho, kuwi wis mlebu wenange Sing Murba Jagad.
Mesthi wae katrangan lan gambaran, klebu kerata basa mau, ana ing tataran ideal. Ideale wong salaki-rabi, ideale wong jejodhoan utawa omah-omah. Dene wohing jejodhoan mau lumrahe arupa turun utawa anak. Ya anak iku sing kerepe disebut minangka kaskayane wong mbangun bale wisma, luwih aji timbang apa wae, klebu tumpukane raja brana.
Ora kalah karo bojo, tumrap wong tuwa anak mujudake “bandha” sing ora bisa ditaker kerta ajine. Ora bisa dibandhingake apa wae. Yen garwa iku sigarane nyawa, anak kerep diupamakake minangka “sempalaning daging-kulit”. Dene wong tuwa, tumrap anak, mujudake “sing ngukir jiwa ragane”. Ora kurang pituduh utama sing asung prentah lan pamrayoga amrih padha bisa anggone ngopeni anak utawa turun. Bojo, yen pancen dudu jodhone, bisa wae pedhot tengah dalan. Senajan wis entuk momongan, ora kurang sing banjur padha pegatan. Akhire dadine tilas bojo utawa tigasan. Nanging yen anak, ora. Ora ana tembung “tilas anak”. Anak tetep anak, senajan bapak lan ibune pepisahan lan duwe sisihan anyar maneh.
Kuwi sing njalari tresnane wong tuwa, mbuh kuwi bapak, embuh kuwi ibu, marang anak akeh-akehe ngluwihi tresnane marang bojo. Keladuke tembung, yen bojone njaluk bisa semaya, nanging yen anake sing njaluk, prasasat sadhet-sanyet bakal nuruti anggere bocahe seneng.
Tresna kuwi sing banjur njalari anane “welas tanpa alis”. Pancene mono welas, asih, utawa tresna, nanging lerege mung njlomprongake sing ditresnani.
Upamane, saking tresnane marang anak, kabeh apa penyuwune banjur dituruti. Pancen anak dadi seneng, dadi kelegan. Nanging tundhone bisa wae anak mau banjur dadi bocah ugungan merga sapanjaluke bakal keturutan. Ora mung dadi bocah ugungan, nanging suwene-suwe bisa wae dadi bocah ugal-ugalan, kepara banjur tumindak sing ora becik lan ngrugekake bebrayan. Semonoa, wong tuwa condhong mbelani anake dhewe. Malah sok-sok ora perduli anake kuwi salah apa bener, dibelani ngono wae. Sing kaya ngene iki sing diarani welas tanpa alis. Katone tresna, lan pancen sekawit merga saka tresnane, nanging tundhone malah nyilakakake, yen ora malah nyengsarakake bocahe. Pancen, anak sing kudune bisa melu “mikul dhuwur mendhem jero” marang wong tuwa, sok-sok malah dadi mala tumrap kulawarga. Mala kuwi bakal katon luwi ngegla yen keluwarga mau klebu keluwarga kajen keringan, keluwarga sing kerep didadekake tepa tuladha tumrap keluwarga liyane.
Apamaneh yen “nyolong pethek”. Nyolong pethek ora merga dikira ora bisa apa-apa nanging jebul nduwe kepinteran utawa kewegigan. Nanging “nyolong petheke”-e merga sing diarane bocah apik-apik jebule tumindake banget-banget olehe nalisir saka bebener lan norma bebrayan agung.
Sing kaya mengkono iku ora mung anak sing dadi paragane. Bojo, embuh kuwi sing lanang apa sing wadon, ora kurang-kurang sing malah dadi mala tumrap sisihane, malah nganti tekan keluwargane. Mangka, kaya kang dikandhakake ing ngarep, kudune bojo kuwi sisihan sing bisa melu ngentheng-enthengake sesanggane urip. Nanging nyatane, ora
dadi satru munggwing cangklakan. Dewi Banowati, garwane Duryudana ratu Astina, dianggep dadi “mungsuh jroning kemul” tumrap Kurawa amarga olehe mbidhung api rowang. Tata lair dheweke nresnani Duryudana, ana ing barisane Kurawa, nanging jebule tresna jatine wis kadhung tumancep ing atine Arjuna, panengahe Pandhawa.
Mulane Banowati dianggep minangka mata pitane Pandhawa jroning campuh Baratayuda. Dheweke ngerti karingkihane Kurawa, lan kanthi mengkono bisa nyritakake karingkihan mau tumrap Pandhawa sing mujudake mungsuhe Kurawa.
Tata lair dheweke sedhih nalika Duryudana gugur. Nanging akeh sing ngira manawa ing kono dheweke nemokake kabungahan merga kanthi gugure Duryudana, Banowati banjur dikukup dening Arjuna, dipek bojo.
Kudune pancen bojo mujudake mitratama tumrap sisihane jroning mbangun bale wisma, klebu njaga praja. Njaga praja kuwi kawiwitan, lan sing luwih wigati minangka fondasi, pancen keluwargane dhewe, kulawarga inti. Sabanjure njaga praja sing luwih amba tebane.
Njaga praja tegese njaga marang jeneng apike, amrih keluwarga mau tansah diajeni dening wong akeh, ora malah diece utawa dicecamah dening wong berah. Bojo bisa dadi srana kanggo mbangun wibawa, perbawa, lan kuncara, nanging kosok baline bisa ngicemake lan dadi mala. Yen banjur tetela dadi piala, dadi mala, apa ya isih kudu dilabuhi, direwangi pecahing jaja wutahing ludira? Apa ya tetep kudu dirungkebi, senajan
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. Sponsored contentSubyek: Re:
PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL | MARKAS
Dipublikasi pada 6 Juli 2009 oleh wongalus	Bagi Wong Jowo, bulan ini
Categories: PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL	|
TANGERANG 10.SYEH HAJI KAISAN 11.SYEH HAJI SILAIMAN GUNUNG SINDUR 12. SYEH KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR 13.SYEH KYAI
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Midsund&oldid=1008501"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.13, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kelekar,_Muara_Enim&oldid=1044482"	Kategori: Kabupaten Muara EnimKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 15 Maret 2016.
memainkan wayang saya salah. ’Nyabetke wayang kuwi aja di nggeng, kaya wong bacuke arit’ kudu diloske, aja wedi wayange rusak (memegang wayang
wayang. ’Salahe wong saiki bocah ora diajari keprakan disik nanging ujug-ujug
sing wis kelantur-lantur, nganti ora dibenerake maneh. Yen meksa dibenerake malah banjur dadi basa sing ora lumrah
hanggra sesumbar lindhu bumi gonjing, gumaludhug guntur ketug, umob kang jaladri oooong ...”Ora ngono ngger , sak
Wisanggeni ngono wae ngger ... ben ringkes””Aku sampeyan tegeri Raden Wisanggeni, kek ?””Eh iya thole, sebab kamu itu lahir dari jilatan api””Lha terus
mbregegeg ugeg sakdulita hml..hml, eh ngene ngger Wisasnggeni, menawa kowe nekokne wong tuwamu, iki pas kebeneran, kowe mengko tak antar ke kahyangan Suralaya, sebab menawa kasep,
teroris, sing siji gembonge jenenge Bathara Guru, mbah buyutmu, sing loro jenenge Bathara Brama ya mbahmu dewe, lan Bthara Indra, si tukang provokator””Lho !??, apa ya bisa menang kek aku ?””Aih , you jangan kuwatir ngger, semuanya sudah kakek quick count , wis tak itung
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18pornshow.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
karo pak kasmuri (guru akuntansi mbiyen)....wis yo...suwun sakdurunge karo pak moderator...salman.
DARMA GANDHUL | "WONG EDAN BAGU"
dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna
mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha
saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan
sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun.
lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti
Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake
padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya iku patihe
Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara
kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa,
saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên
“Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênani
banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan, katêlah tumêka saprene, ngulama jênênge walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun lan ngungun, dene
Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone
Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan
ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu
kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”.
banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku
kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake
kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga
panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha
kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi wangênan, cêlak botên
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên gêgawanmu, ngGêgawa nêdha
dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh
tekadmu sing lêmpêng lair batin, purwa bênêr lawan luput, bêcik lawan ala. Mata têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis ora
isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis
Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung
Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja
anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng
payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur
sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora
ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing
aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng,
katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
Gurah antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.
ayo padha cecawis, kawiwitan ing jagad pakeliran | S A B D A B A T H A R A
leluhur kita ing jaman kuna makuna, rikala semana amung menggalihake anane hamemayu hayuning bawana, bisoa ing tembe basa lan budaya Jawa dadi punjere wong sajagad, mula ayo lur kawiwitan ing jagad pakeliran iki
Wedang Uwuh, Minuman Tradisional | gembel kreatif
pancen kudune uwong http://www.stemxchange.org/：URL 2016/05/13 14:07
pancen kudune uwong bar keno masalah iku tambah pinter mbah, paling ora, duwe tambah pengalaman ngadepi masalah sing podho, masio tetep mumet golek solutip-e&#8230Gky ngendikane salah siji ayat ing &#8220
Asma menika sejatosipun doa kagem putra supados dados tiyang ingkang migunani.
Nanging sak menika kathah tiyang jawa ingkang lali kalan jawanipun.
Kadasta naminipun Putra putrinipun sak menika aneh aneh...
Nami nami kadosta parjiman,samsuri,paino sakmenika sampun mboten wonten.
Sejatosipun nami nami jawa menika ngemut makna ingkang sae lo...kadosta
Slamet,Remboko,Rahayu lan sak panunggalanipun.
asma asma ingkang sae kagem putra putrinipun.Mugi saget dados pangertosan
masbrow… hahahahahaaa…. Sampeyan nemu ae panggonan sing koyok ngene to
”Nyangoni slamet. Sing ngati-ati…” Soalnya: ”kesandhung ing rata, kebentus ing tawang, dalane ora mung siji”.
sing ayu rupaneYen nangis ndak ilang ayuneTak gadhang isa urip mulyaDadiyo wanita utamaNgluhurke asmane wong tuwoDadiyo pendekaring bangsa….Cep menenga…anakku…Kae.. wulane ndadariKayak
ilang ayuneTak gadhang isa urip mulyaDadiyo wanita utamaNgluhurke asmane wong tuwoDadiyo pendekaring bangsa….Cep menenga…anakku…Kae.. wulane ndadariKayak ndas buta nggilaniLagi nggoleki cah nangis..Tak lelo…lelo…lelo ledung…Cep menenga, anakku cah ayuTa' emban, slendang batik kawungYen nangis medhak nggawe bingung.Tak lelo…lelo…lelo
mulyaDadiyo lan pria utamaNgluhurke asmane wong tuwoDadiyo pendekaring bangsa…. Cep menenga…anakku…Kae.. wulane ndadariKayak ndas buta nggilaniLagi nggoleki cah nangis.. Tak lelo…lelo…lelo ledung…Cep menenga, anakku cah bagusTa' emban, slendang batik kawungYen nangis medhak nggawe bingung.
basa Jawa. Ayo Lur samsaya diregengake mundhak dikira dadi wong Jawa mung papoh, mundhak kesenengen bangsane wong manca sing dha ngenjah-enjah marang wong Jawa.
“sinenggol pucuking pasta, ing kono dipun turuta, sakarsanireng wanodya, yen pinareng datan lami, wanita
reca gupala, kabukaning kang wiwara, jenenging Hyang Kamajaya, aliya tandha mangkana, kang
@mas pitulikur, ki udeng, cakji…. lan sapanunggalipun, sugeng ndalu, salam kerahayuan… monggo nderek ngaji dateng ki sudadi ingkang saestu manfangat kangge sangu gesang kita…
@mas wongalus… hmmmm… warga jogja sudah melewati tahapan ngalah, ngalih, ngrasani… mugi2 mboten ngantos
pembelajaran ingkang di babar ki sudadi damel kulo adalah ilmu urip…..nggawe enteng
kados dewo ruci ingkang madosi toyo pramito suci,lha kulo kan sakdermo tukang surak2 mawon..+ tukang mbakar 234………huwahuhuhuhu………………
@ki wakgondrongX: lha mbakar 234 lak nggih sami to Ki…supados apinipun tambah celak lan kebulipun
sugeng siang….SAlam salim asah, asih asuh….
@mas tawon gung salam juga … dah ngentup kemana nih hehehehe …
@Kang Sugeng : hehehehhe…entupe sampun mboten ampuh maleh…sampun pesen entup sing anyar lan ampuh dereng di kirim2 kang.
@ sugen enjang sedulur semua….absen pagiii
ugi serak ingkan sapum hadir rahayu pamuja kagem sedaya ke mawun
ugi sederek ingkan sapum hadir rahayu pamuja kagem sedaya ke mawun
@ mas agung. Amin bilih tansyah pinaringan rahayu wilujeng
@ Ki Sudadi, Artkel yang bagus, monggo dilanjut
@ Ki Wong Alus, Ki Angon , Sugeng enjing, sugeng mangharghyo Suran
@ Poro sepuh dan poro Sedulur ingkang Kinurmatan, mari saling asah , asih, asuh
piye warkahipun Ki?sampun wiluya jati jatining wiluya nggih?
wah piye iki toh,wong duwur ngatoni sing anune duwur!!!wuuuuuuh…dasar wong duwur!
koh, emg padha kaya kuwe kepriwe maning lah…mbok dunya arep diwalik, kiamat mbokan…arep padha melu2 elek apa arep tobat sampeyan…
disikat,Ngunu kok yo gelem ae wedok ane … jare ngene iki nok wes konangan pow suk dibaleni maneh yoo…??
this?".Menawi mboten dhong kaliyan basa landa
adhimu,ben klenger, nah regedi jogane Sarkasme: mutah krungu tembungmu Munyuk, ra sudi ketemu dhapurmu Bahasa tubuh: kerdipan mata Asosiasi: manuke lebokke yen udan, kerokan, Wanita: Apa sing dicekel priya, kudu dakcekel uga Angger wis lungguh ora bisa ngadeg 5
Kunci Sukses Peneliti Antarbudayagelisah interaksi analog mendalam
pundi mbakayu badhe… Presiden Amerika samenika sinten?
Menafsir Bahasa Lokal Salah kaprah Salah kaprah Turun ke bawahNaik ke atas Masuk ke dalam Keluar….. Pengentasan kemiskinan Lenceng mlaku terus Ngiwa mlaku terus Pak, becake hotel Brongto pinten?
Kabupaten Demak 4. Kabupaten Grobogan 5. Kabupaten Pekalongan 6. Kabupaten Batang 7. Kabupaten Tegal 8. Kabupaten Brebes 9. Kabupaten Pati 10. Kabupaten Kudus 11. Kabupaten Pemalang 12. Kabupaten Jepara 13. Kabupaten Rembang 14. Kabupaten Blora 15. Kabupaten
Miyano Shiho), utama misuwur minangka Ai Haibara, ya iku salah sijiné watak utawa ulat ing jroning serial manga/anime Detektif Conan.Kayata Shinichi Kudo, panjenengané uga ngalami ubah wujud dadi cilik karana APTX 4869 banjur netep ana ing omah Prof. Hiroshi Agasa. Prof. Agasa ngganti jeneng dadi Ai Haibara (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 2 Maret 2016.
Kagem keluarga besar Bani KH. Ngabdun wonten pundi mawon tanah indonesia.
niki kulo upload Silsilah bani ngabdun ingkang ibu kaping sepindah.
Perangkat lunak MediaWiki kang dipigunakaké déning Wikipedia nyediakaké fasilitas kanggo gawé tabel kanthi rong cara: sintaks HTML utawa sintaks tabel-wiki. Kaca iki bakal njelasaké sintaks wiki kanggo gawé tabel minangka cara kang luwih diprayogakaké.
Sintaks tabel-wiki[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki ringkesan panggunaan prasaja/dasar sintaks wiki kanggo gawé tabel:
Tabel diwiwiti nganggo {| lan dipungkasi nganggo |}.
Irah-irahan tabel ditandani nganggo siji larikan anyar kang awangun |+ irah-irahan tabel.
Larikan anyar ditandani nganggo larikan anyar kang diwiwiti |-.
Irah-irahan kolom ditandani nganggo larikan anyar kang awangun ! irah-irahan kolom.
Kolom data ditandani nganggo larikan anyar kang awangun | isi kolom.
Saben jenis èlemèn ing dhuwur kudu ana ing larikan dhéwé-dhéwé. Kanggo nyederhanakaké, kolom data lan irah-irahan kolom bisa digabung dadi sak baris kanthi mènèhi markah !! utawa ||.
Parameter tabel kang bisa dipigunakaké ing tabel-wiki padha karo HTML ([1]) lan diwênêhkè sawisé markah kang sesuai.
Parameter kanggo tabel sacara sakabèhané, diwènèhké sawisé {|.
Contoh: {| cellpadding="2" width="100%".
Parameter kanggo larikan, diwènèhké sawisé |-.
Conto: |- valign="top".
Parameter kanggo irah-irahan kolom utawa kolom data diwènèhké sawisé ! utawa | lan diwatesi karo isi kolom nganggo |.
Conto: | align="center" | Isi data.
Tabel prasaja[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Telkomsel&oldid=976415"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
lianoBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 2 Maret 2016.
1.	Sarana kangge medharaken gagasan awujud kaklumpukan tembung-tembung. Umpaminipun basa Jawi, basa Indonesia, basa Inggris lan sapanunggalanipun.
2.	Unggah ungguhing tembung ingkang mratelakaken ngajeni. Umpaminipun Yen gumenem karo aku ora susah basa.
Wondene ingkang winastan sastra tegesipun kawruh bab endahing basa, bab basa ingkang endah. Ing ngriki mboten naming leresipun ingkang kaudi, nanging ingkang wigatos endahipun. Ugi saged dipun werdekaken kawruh utawi kagunan ingkang sae sanget karana binabar kanthi basa ingkang endah lan edi peni.
Nyinau basa tegesipun nyinau pasrawungan. Uderanipun pasinaon mapan wonten ing ginanipun basa ingkang minangka sarana pasrawungan. Mila saking punika, ingkang wigatos saged ngginakaken basa ingkang gampil katampi dening tiyang sanes kangge lung tinampen gagasan.
Basa Jawi kalebet golonganipun perangan kulawarga basa Hesperonesia saking kulawarga basa Malayo-Polinesia. Basa lan sastra Jawi boten saged kapilahaken kanthi tlesih. Mila ngrembakanipun basa jawi ugi mlampah sesarengan kaliyan ngrembakanipun sasustraan jawi. Miturut urutaning wekdal, ngrembakanipun kasusastran Jawi saged kajlentrehaken kados ing ngandap puniko :
Basa punika kaginakaken ing prasasti-prasasti kraton ing jaman antawis abad ka-8 ngantos abad ka-10. Cara nyeratipun kaukirangaken ing sela utawi perunggu kanthi migunakanen basa kados ingkang kaginakaken ing karya sastra kina abad ka-10 ngantos abad ka-14. Saperangan ageng kapanggihaken ing Jawi Wetan. Namun saperangan alit ingkang pinanggihaken ing pasrawungan padintenan.
Basa punika tinulis ing Bali-Lombok wiwit abad ka-14. Awit agami Islam mlebet ing Jawi Wetan, kabudayan Hindu Jawi lumengser dating Bali lan ngrembaka ing abad ka-16 ngantos dumugi abad kaping 20. Nanging pranyata beda kaliyan basa Bali panditenan samangke.
c.	Basa ingkang kaginakaken ing kasusastran Islam ing Jawi Wetan.
Basa punika kaginakaken nalika ngrembakanipun kabudayan Islam ing sakanan keringipun lepen Brantas lan iliripun lepen Bengawan Solo. Wekdalipun wiwit abad kaping 16 ngantos dumugi abad ka-17.
Basa punika ngrembaka ing punjering kabudayan Islam ing pakithan pantai Ler tanah Jawi. Ngrembaka abad ka-17 – 18 ingkah sepuh sinebad Pesisir Wetan ( Demak, Kudus, Gresik). Dene ingkang enem sinebat Pesisir Kilen (Cirebon).
Basa ingkan dipun ginakaken ing kagunan sastra para pujangga kraton Mataran (18-19). Kasusastran punika mapan ing laladan Jawi Tengah (Madyaning ardi Lawu, Merapi, Merbabu)
Basa punika mujudaken basa ingkang dipun ginakaken pacelathon bebrayan Jawi, pustaka cinithak, lan ariwarti, sarta kaliwarti basa Jawi ing abad ka-20. Tiyang jawi wekdal samangke saperangan ageng nyerat ngagem aksara Latin. Beda kaliyan saderengipun ingkang ngginakaken aksara Jawi (
inggris ugi mliginipun kangge siswa2 SMA. Latihan2 soal kula saget kangge latihan siswa2 SMA ingkang badhe Ujian Nasional. Soal awujud kuis-kuis adobe flash ingkang saget dipun garap langsung ditingali 'biji' lan hasil lulus lan mbotenipun. Monggo sinten kemawon ingkang badhe ngersakaken katuran langsung 'klik' ing link menika:http://soal-un-bahasainggrissma.blogspot.com/
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Provinsi_Mantova&
Netral inggih punika grup musik ingkang kawujud ing sasi November taun 1991.[1] Dipunwiwiti saking wontenipun video klip ing stasiun televisi nalika semanten (MTV Indonesia ing wekdal punika taksih dados bagian saking Antv) saking lagu ing album ingkang kapisan, "Wa...lah", kelompok musik punika dipunsebat mawi aliran rock alternatif.[2] Nalika nembe kadamel, personil Netral namung wonten tiga, inggih punika:[2]
Eno Gitara Ryanto (Eno) lan Christopher Bollemeyer (Coki).[2] Namung Bagus kemawon ingkang taksih bertahan ngantos dumugi sapunika. Sapunika Netral sampun gantos label dhateng Kancut Records, satunggalipun label independen, ingkang dipundamel déning Bagus lan Eno piyambak.[2]
Wiwitanipun, Netral ngagem aliran musik saking grup manca negari kados Nirvana, Sex Pistols, Sonic Youth, The Cure, lan sanesipun.[2] Netral ugi pentas ing sekolah-sekolah ugi universitas-universitas ing Jabotabek.[2] Gaya lan atraksi Netral ing panggung saged damel Netral dipunremeni déning rumaja, kalebet rumaja manca negari ingkang
^ (id)Netral dipunundhuh tanggal29 Juli 2011)
^ a b c d e f g (id)Netral dipunundhuh tanggal29 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Netral_(grup_musik)&oldid=1089482"	Kategori: Grup musik IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 13 Sèptèmber 2016.
sinten ngertos kawulo ingkang taksih awam lan bocah meniko kecipratan berkahipun….nuwun…
ingkang prayogi pak yai.cantrik pds nembe jalan2 teng suroboyo dereng bali.lha kados pundi
Mlaku Awan Kepethuk Ula Mlaku Sore Kepethuk
Post: 2,065 22-11-2011 16:35 22-11-2011 16:35 wes pokokne aq 'nguyuu tenanan gan
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken
dodolan kie, sing pada dueni ambeien apa wasir monggo dipun tuku obate inyong. Obat Herbal khusus nggo ngobati ambeien apa wasir sing
layarkaca 21 layar kaca 21 net Dramamu me layar kaca yhs-
[Reply]aqiem boromania Reply:December 28th, 2010 at 7:43 pmLa nek pesimis ngene kpn majune PERSIBO.ape nang ISL WI GELEM MBANDANI TO KANG????DENDO SAKMONO KAE SAMPEAN GELEM NGURUNI TA????APA SING ISO DIANDALNO SOKO LIGA SING
wong PSSI ndek BJN.podo kr PERSEMA yo mundur soko ISL.yen enek sing gak setuju iku wajar tp yen enek PERSIBO tandingan iku gak
puluhan milyar arep tak nggo mbantu wong mesken nok kec. Sekar, Gondang dll….utk persibo LPI soal stadion SLS gawe’en, iku aset pemkab sing penting onok
engko aparat sing nindak, wong negoro iku enek aturane…..wis to ora usah wedi di
”Nyuwun punten dalem sewu kisanak,punika nagari pundi kok pangandikan jengandika benten?”“Nagari antah barantah!”jawabku mulai jengkel.”Ingkang jumeneng nata sinten inggih kisanak?”“waduh abang ini,dah sore ni aku mau pulang,lepasin tanganku!”aku benar benar jengkel.”Sinten kisanak ingkang jumeneng nata ing nagari mriki?
Tim Arkeolog Temukan Nisan Abad ke-13 | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
melu-melu gemblung ngapa.. Oke bRo. Mandan pada nggawe pikiranlah, ari arep komen ya ditata sing apik. ooo aku ngerti koh.. sing
soma, definisi soma, tegese soma, tegesipun soma sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca utamaGapura paguyubanOwahan pungkasanKaca sembarangKaca anyarPitulungUrun	Cithak/èkspor
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca iki	Ing basa liya
rembang	pemalang	wonosobo	jember	sampang	sukoharjo	wonogiri	banyuwangi	situbondo	banjarnegara	salatiga
sasana rinengga. Ana sesotya coplok saking ngembanan, lumampah mabukuh yayah prayitneng kewuh, ngrememeng kaya lintang Bimasakti hanyuwak tutuking naga, lah punika ta warnanira kang ndaweg hanawung
driya, lenging cipta arsa mboyong sang pindha narendra tedhak mring panti busana.Sinten ta asmane priya jatmika kang kepareng nyangkul jejibahan agung menika, sayekti tan sanes panjenenganipun adhimas ……………………………Dhasar pideksa sarwa sambada, maksih
Srikandhining praja Nuswantara. Busanane sarwa edi, solah bawane merak ati, eseme ndudut ati, kedheping netra
(isih talad) isih tamban, ombèr wêktune, ora kêsusu.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "talad"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "talad"
Kata kunci/keywords: arti talad, makna talad, definisi talad, tegese talad, tegesipun talad sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
EnglishEspañolNorsk bokmålSvenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Oktober 2015, tabuh 15.17.
kuwi ngono macem-macem perjudian sdsb, adu jago lan gaplek podo-podo kuwi ngono larangane agomoora bati wong sing seneng judi nguber ngono angger ngge
lali karo agomo ora tau nganti sholat zakat opo maneh poso senengane korupsi hasile entek dienggo judi saiki soro setengah mati, urip nang krangkeng wesi, ora iso rabi!hei wong dunyo (ono ngopo) podo elingo (ya ngopo) bondo dunyo (ra sepiro) ora digowo (lek wes bongko) mulo kui tobato supoyo mlebu suwargo ngono jare pak kiyai, ngono jare
Gundhul berkata:	April 3, 2009 pukul 9:59 pm	Halah…Kang Jenang
lek aku lahir SENIN PON, kuwi kepriye gambarane Kang? Mung arep nyocokke gambar wae kok.
panggang ? aku seneng nek iwake cilik, ra gede mbanged…. nek gee marake mblenger…koyo iwak trout or salmon 😀
Posted August 23, 2007 at 1:38 PM	Iki iwak cilik Yin, cuman teknik pemotoan ae dadi ketok dow
Yusuf Macan Effendi (lair ing Jakarta, 14 Sèptèmber 1966; umur 50 taun) utawi misuwur kanthi asma Dede Yusuf inggih punika setunggalipun aktor Indonésia ingkang misuwur kanthi filem-filem laga.[1] Dede ugi kalebet anggota DPR saking PAN périodhe 2004-2009, lan sapunika mengku jabatan minangka Wakil Gubernur Provinsi Jawi Kilèn périodhe 2008-2013.[1][2]
Kulawarga lan Karieripun[besut | besut sumber]
Dede Yusuf punika putra saking pasangan (alm) Ir. Tammy Effendi lan penyanyi Rahayu Effendi, lan kagungan kangmas inggih punika ingkang asmanipun Bob Soelaiman Effendi.[1] Ramanipun nate nyambut damel minangka Dhirèktur Taman Ismail Marzuki (TIM), ingkang ngurusi panggénan pagelaran lan kasenian.[1] Ibunipun Dede dados penari ing Istana Bogor lan pramugari Garuda ingkang gantos profesi dados bintang filem ing taun 1965.[1] Nalika taksih mbobot Dede Yusuf, ibunipun dados bintang filem Macan Kemayoran ingkang lajeng sukses ing masarakat.[1] Amargi saking punika, ramanipun maringi nami Macan kagem putranipun.[1]
Nalika taksih timur, Dede Yusuf remen ulah raga binaraga lan ndadoskaen aktor Hollywood ingkang sapunika dados gubernur California, Arnold Schwarzenegger minangka idholanipun.[1] Ing babagan béladhiri, boten namung pencak silat kémawon, Dede ugi nyinaoni karaté, kungfu, kempo, jujitsu, lan taekwondo.[1]
Kaprigelanipun ing seni bela dhiri sampun damel karakter Dede, ngantos gadhah obsèsi kadosdéné bintang beladhiri Bruce Lee.[1] Dede lajeng ndhèrèk casting minangka figuran Stuntman Fighter ing filem laga.[1] Dede maragakaken karakter Cameo kaliyan Barry Prima, George Rudy, Advent Bangun, bintang laga ingkang nalika semanten sampun suksès.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)[1] dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dede_Yusuf&oldid=1111395"	Kategori: Aktor IndonésiaAnggota
NampeyoFannie Polacca NampeyoPriscilla Namingha NampeyoAnnie Healing
Gejala paling ngelingke lan ora adil saka penylametan banyu tangan lan sikil abuh. Ing sikil uga papan umum kangg...
Simeulue Barat kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Simeulue Barat, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.00, tanggal 11 Maret 2013.
@ bismilahirohmanirohim anekot ake urip mlebu allah metu allah,anekot ake urip utek
kuwi kang darbeni inggih kulo rumeksani,mbok
dewi perti ingkang manggen wonten puseri bumi kulo yen lepat sampeyan emotaken.sopo bopo semar togok arane,petheng dedhet tan
Lumut Kerak (jeneng ilmiahé Lichenes) ya iku wujud saka simbiosis mutualisme antarané ganggang karo miselium jamur sing urip ing watu, wit, utawa ing témbok gedhung.[1] Jinis jamur sing simbiosis iki biasané saka golongan Ascomycota lan Basidiomycota, déné ganggangé biasané saka golongan Cyanophyta utawa Chlorophyta.[1] Lumut kerak urip kanthi cara epifit ing wit-witan, bisa uga tukhul ing dhuwur lemah, mliginé ing dhaérah tundra ing Kutub Lor.[2] Lumut kerak migunani kanggo kawanguné lemah lan ngremukaké watu, saéngga lumut kerak diarani tanduran perintis.[2] Lumut kerak bisa tahan urip suwé ing kahanan garing.[2] Nalika garing lan kena srengéngé terus, lumut dadi garing nanging ora mati.[2] Nalika udan, lumut kerak tuwuh manèh.[2] Lumut kerak saguh nganakake fotosintesis amarga nduwé klorofil. Fotosintesis bisa kadaden yèn kadar banyu kira-kira 65-90 %. Nalika kahanan garing, proses fotosintesis mandheg. Reprodhuksi
Sandyan lumut wis didhaku minangka organisme kanggo sawetara wektu, prekara iku ora nganti taun 1867. Nalika Swiss botani Simon Schwendener ngajokaké téori gandha babagan lumut bilih sajatiné sipat
lumut, alga, lan jamur nggunakaké mikroskop cahaya. Akèh lichenologists ing wektu iku, kayata James Crombie lan Nylander kang nulak hipotesis Schwendener amarga konsensus umum ya iku bilih kabèh makhluk urip kanthi otonom (dhéwé). Ahli biologi liyané, kayata Heinrich Anton de Bary,
patogen manungsa.Nalika kompleks hubungan antara mikroorganisme patogen lan host bisa ditliti. Saéngga panemu Schwendener wiwit kawentar lan bukti panalitiyan kang luwih jangkep saka sipat ganda lumut dikasilaké nalika Eugen Thomas ngandharaké hasilé ing taun 1939 ing pancoban sepisanan kang
awak kang wis tuwa saka induk lan banjur ngrembaka dadi individu anyar. Bagéyan-bagéyan awak kang dipisahaké kasebut diarani fragmen.[4]
Isidia, trakadhang isidia ucul saka talus induk kang saben talu nduwé simbion. Isidium bakal tuwuh dadi individu anyar yèn kahanané jumbuh.[4]
Soredia, ya iku klompok cilik sèl-sèl ganggang kang lagi maro
sing prelu dirapèkaké Dhésèmber 2016JamurKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 16 Dhésèmber 2016.
Sokaraja, Banyumas[sunting | besut sumber]
Administeur sing dinggone pejabat sing nang Pabrik Gula kalibagor.Akeh Tokoh sing lair nang
pokoke tantara karo ulama akeh Kota Sokaraja salah siji kota nang Banyumas sing nek awan wengi rame panggonane padhang tur resik endah diswang, rame mergane akeh wong plesiran pada mampir nanggon bakul gethuk goreng karo sroto, Gethuk lan Sroto kuwe salh sijine panganan khas nang sokaraja,aja kelalen Sokaraja uga
Banyumas uga dadi pusate kecamatan Sokaraja. Kota kiye anane nang sisi wetan
Unggulan[sunting | besut sumber]
Sokaraja terkenal karo panganan khas Sroto Sokaraja karo Getuk Goreng, uga karo industri Batik Banyumasan. Ana maning panganan liyane, kaya tempe kripik,
Korinta 21Para sedulur, aku nggawé putusan ora niliki kowé kuwi, awit aku emoh ndadèkké sediné atimu, kaya dongé aku teka sing ndisik kaé. 2Awit nèk aku sampèk nggawé sedimu, aku déwé ya mèlu sedi. Apa ya ènèng sing bakal bisa nglipur aku nèk kowé pada sedi. 3Mulané para sedulur, tenimbang aku teka nang nggonmu, aku luwung nulis layang waé. Nang layang kuwi aku wis ndunung-ndunungké bab prekara-prekara sing kudu mbok tata. Dadiné nèk aku teka nang nggonmu, kowé bisa nggawé bungahé atiku tenan, ora ndadèkké sediku terus. Lan aku ya pretyaya nèk kowé pada nggatèkké marang tembung-tembungku kuwi, supaya aku bisa bungah. Nèk aku bungah, kowé kabèh mesti ya mèlu bungah. 4Para sedulur, pada ngertia nèk ora kepénak enggonku nulis layang kuwi, nanging karo ati sing susah lan sedi. Aku ora kuwat ngempet eluhku. Aku blas ora nduwé gagasan marakké kowé sedi, ora, nanging aku malah kepéngin ndunungké sepira gedéné katrésnanku marang kowé. 5Sedulur sing nggawé rétyok kuwi sakjané ora ndadèkké susahé aku, nanging sing susah malah kowé kabèh, senajana ora kebatyut banget. 6Wujuté dèkné ya wis mbok garap bebarengan lan wujuté ya wis tyukup. 7Saiki sedulur kuwi dingapura waé lan diangkat menèh, supaya aja sampèk semplak atiné. 8Mulané aku nyuwun tenan marang kowé kabèh para sedulur, dikétokké nèk kowé trésna tenan marang dèkné. 9Lan aku ya pretyaya nèk kowé bakal nuruti karepku, awit aku nulis layang sing ndisik kuwi, uga jalaran aku kepéngin ngerti kowé pada nuruti tembung-tembungku apa ora. Wujuté kabèh omongku ya mbok lakoni. 10Para sedulur, nèk kowé ngapura sedulur kuwi, ngertia nèk aku uga mèlu ngapura dèkné. Aku pantyèn ngapura sedulur kuwi, senajan salahé dèkné ya ora tak gawé sebab lan Kristus déwé weruh nèk aku ngapura sedulur kuwi ing lair lan batin, awit aku nuju apa sing betyik kanggo kowé kabèh. 11Dadiné Sétan ora bisa nemu dalan kanggo ngrusak awaké déwé, awit awaké déwé ngerti akalé dèkné kepriyé. 12Para sedulur, dongé aku teka nang kuta Troas arep nggelarké kabar kabungahané Kristus, Gusti ya nggawèkké dalan aku, wujuté ya wong pirang-pirang pada seneng ngrungokké. 13Nanging ing atiku rasané meksa ora kepénak, awit aku durung kepetuk karo sedulur Titus sing kudu nggawa kabar sangka nggonmu. Mulané aku ya ora suwi nang kuta Troas kono, aku terus pamitan arep nang bawah Masedonia. 14Para sedulur, aku maturkesuwun marang Gusti Allah, awit nang endi waé Dèkné nuntun aku. Lan jalaran sangka pitulungané Gusti Allah wong-wong bisa ngerti nèk aku, sing mauné mungsuhé, saiki dadi peladèné Kristus. Saiki nang endi waé sing tak parani, aku bisa nggelarké kabar kabungahané Kristus lan sangka pitulungané Gusti Allah wong pirang-pirang pada gelem nampa kabar kabungahan iki, éling-éling kaya lenga wangi sing ngabar kaé. 15Kanggo Gusti Allah aku ya kaya ambuné lenga wangi kaé, tegesé Gusti Allah seneng tenan enggonku nggelarké kabar kabungahané Kristus. Aku nggelarké kabar kabungahan iki ora namung marang wong-wong sing pada nampa keslametan, nanging uga marang wong-wong sing nampa karusakan. 16Kanggo wong-wong sing bakal nampa karusakan kabar kabungahan iki kaya ambuné batangé wong mati, nanging kanggo wong-wong sing nampa keslametan malah kaya ambuné lenga wengi. Apa ènèng sing kuwat ngerjani penggawéan iki? 17Para sedulur, aku ora kaya liya-liyané sing pada nggelarké pituturé Gusti kanggo nggolèk bati, ora béda kaya bakul sing ngiderké dagangané kaé, ora. Nanging awaké déwé iki dadi peladèné Kristus, awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah déwé sing mréntah awaké déwé. Dèkné nyawang awaké déwé lan Dèkné ngerti nèk awaké déwé nyambutgawé karo ati sing resik.
Tembung rangkep iku yèn ing basa Indonesia disebut kata ulang. Tembung rangkep bisa nduwé arti bangetaké, cacahé sing akèh, utawa pancèn tembungé kaya ngono. Tembung rangkep iki uga disebut "dwilingga".
[edit] Dwilingga padha swaraKaya déné arané, dwilingga padha swara iku tembung loro kang padha waé panyebutané. dwilingga iki umumé digunaaké kanggo kahanan kang magepokan klawan cacahé sing akéh.
[edit] Dwilingga salin swaraDwilingga iki migunaaké pangucapan kang rada beda, utamané ing babagan swara (vokal).
bola-bali = mlaku wira-wiri utawa nglakoaké sawijining tumindak kang padha ping akèh. tembung bola iku mung digawé seka tembung bali (mulih) kanthi diowahi aksara swara a dadi o.
wolak-walik = nuduhaké kahanan sisi kang béda, upamané tengen lan kiwa.
bosah-basèh = kahanan kang ora karuwan lan ora tumata kanthi becik.
[edit] Dwilingga semuDwilingga semu iku katoné kaya tembung lingga loro sing dibalèni nanging sejatiné mung satembung thok. Dadi, tembung iki asliné ora seka rong tembung didadèaké siji. Upamané:
ali-ali = ora seka tembung ali, nanging pancèn tembung linggané ali-ali.
igel-igel = pancèn ana tembung igel sing bisa dipasaké marang igel-igel iki, ananging tembung igel-igel iku tembung lingga kaya déné ula-ula.
There was an error in this gadget
Maturnuwun sampun rawuh wonten bjawaX - Mugi-mugi wonten manfaatipun
Balas	konco dolan hyda'05, on 19-08-08 at 9:59 am said:	hyda, koq dhewe kalah yoo? wah!! cukcess ajah sing. da, aq njaluk alamat
blogke isih luwih apik MKI SMAN 1 Gemolong..??
mosok SMAne dhewe kalah..??
sudhut Indonesia. Nanging, manuk iki saiki saya hard kanggo nggoleki. Wonten punapa menyang manuk liyané, populasi tambah nyiutaken ing alam, iki uga ngalami starlings suren. Rice ketularan dening obat omo, penahanan bisa dipertahankan utawa perdagangan, lan alas shrinking
minangka tame house manuk gapura. Miturut ngramut manuk iki, omah bakal tansah maintained ing basis saben dina. Panyangka uga bener amarga starlings suren iki manuk sing banget sensitif. Sapasiraja sane mamanah rauh, bakal nganggo swara lan mawarni-warni. Dingerteni sing akeh wong sing tetep manuk iki.
Ana papat alasan wong njaga starlings suren. Page, supaya omah. Sareh, kanggo kesenengan. Katelu, kanggo nggodho wong kanggo nggabungake swara manuk ngginakaken suara. Fussiness uren starlings bakal ngrangsang wong kanggo mbusak singing birds. Suren starlings bisa digunakake minangka master kanggo whamei utawa whabi.
iku salah sijine tembang macapat kang nduwe watak galak. Ana kalane uga Durma ngemu kahanan kang serem lan marai wedi. Durma klebu tembang kang wingit.[sunting]MetrumSaben pada (bait) ana 7 gatra (larik).12-a
[sunting]TuladhaKae manungsa golek upa angkara
Manado..Pangeran DiponegoroLukisan Persitiwa Pengkapan Pangeran Diponegoro oleh VOCMakam Pangeran Diponegoro di Jl. Diponegoro
»Ing. Civil »Ing. en Industrias Alimentarias »Ing. Industrial »Ing. Industrial y de Sistemas »Ing.
loro nggo mlaku angél!”“Alah loro semono bé, cah lanang loro koyo kuwi nggo
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
mandek soko nulis nang blog. Iki artine aku isih nduwe utang iki. Padahal simbok wis anti-anti yen urip iku aja lali marang kabecikaning liyan.
sia ke InggrisbabakIndonesia ke InggrisbabakTerjemahan babak di Inggrisbabak phase, stageSportroundHow
esensi berkata:	November 1, 2008 pukul 12:19 am	hue’em…
aku dadi eling omongane tonggoku (blogger soko Malang), sing singkete, yen manungso iku, asale soko cahya, cahya iku ono 2, n(u)r & n(a)r. Dadine, laku urip
muahahaha… wis peteng nanging ana sing rumangsa wis kaparingan pepadhang. nganyelke tenan…
Chakra-Bandha, Navmaank-Bandh, Shreni-Bandha, Hans-Bandha, Anu-Bandha, Mayur-Bandha, Saras-Bandha, Padma-Bandha etc. etc.
macem-macem masalah kesehatan, kanthi nggunakake tamba sing wis diwenehake karo gandum bisa ngobati penyakit
Basa Jawa Madya kuwi tataran jroning undha-usuk basa Jawa, sakdhuwuré tataran Basa Jawa Ngoko nanging sangisoré Basa Jawa Krama. Basa Jawa tataran Krama Madya iki dipérang dadi lima, yakuwi Madya Krama, Madyantara, Mudha Krama, Kramantara, lan Wredha Krama.
Bab lan Paragraf [delikna] 1 Madya Ngoko
[sunting] Madya NgokoBasa Madya Ngoko punika tembung-tembungipun saking basa Madya nanging dipuncampuri sawetawis tembung saking basa Ngoko ingkang mboten wonten tembung madyanipun. Basa punika taksih biasa dipun anggé déning tiyang dhusun utawi tiyang-tiyang pagunungan. Ciri-cirinipun:
A: "Pundi woh-wohané sing becik-becik niku?"B: "Niku napa kirang becik?"[sunting] Madya KramaMadya Krama iki biasa dianggo déning wong padésan marang wong liya sing dianggep luwih tuwa utawa kinurmatan. Ciri-ciriné antara liya:
Ater-ater ko-, diowahi dadi samang, mang
Panambang -mu, diowahi dadi sampéyan, samang
Tuladha: (A migunakaké basa mdya ngoko, B migunakaké basa madya krama).
A: "É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg sedhéla".B: "Napa, ajeng tumbas?"A: "Wong ngendheg nèk mboten ajeng tuku ajeng napa?"B: "Engga ta mang milih. Dagangan kula saé-saé".[sunting] MadyantaraBasa Jawa Madyantara iki tembung tembungé diwangun saka basa Madya Krama, ananging tembung-tembung sing ditujokaké marang wong sing diajak wicara diowahi dadi krama inggil. Tataran basa Madyantara iki biyèn dianggo déning priyayi cilik marang garwané, nanging saiki wis arang banget dianggo. Ciri-ciriné antara liya:
A: "Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?"B: "Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?"A: "Iya".B: "Saniki tanggal ping 27, taksih kirang 10 dalu".A: "Rak ya wis cedhak". dikutip dr: http://jv.wikipedia.org/wiki/Basa_Jawa_Madya
Kaca kiye isine daftar mengenai suatu topik. Daftar kiye ora dimaksudna nggo dadi daftar sing lengkap atawa mesti anyar terus. Angger Rika ndeleng artikel sing kuduné kecatet nang kene, mangga sunting kaca kiye lan tambahkna pranala maring artikel kuwe. Gunakna perubahan terkait kanggo
Cithakan:Daftar&oldid=193932"	Kategori: Cithakan umum	Menu navigasi
Taushiyah | 0 | Wong sing bagus iku, wong seng naliko peweh bondo mareng wong liyo, roso bungahe podo karo nrimo...
hd,Warkop DKI Reborn _ Jangkrik Boss Part 1 (2016) WebRip mp4,warkop layar kaca 21,warkop reborn ganool com,warkop reborn part 1 mp4,ALDI WARKOP JANGKRIK BOS,ALDI]Warkop_DKI_Reborn_part1_CamRip mp4,bisa dow?load warkop dki the rebon,cara jitu download film warkop reborn,
Gending (sambul tjilik, pangkur paripurna dll)
Pangkur Rog2 Asem, Eling2 srepeg palaran
Hananing Ening	Paklik, nek panjengan purun ikhlas paring pambagyo, kawula nyuwun dipun kirimi modul supoyo saget ngendhika kaliyan sedulur alus
sugeng dalu mas kulo saking kalimantan timur sae artikel panjenengan, kulo nyuwun share wonten email kulo nggih,,bab sedulur 4 kalimo pancer kulo bde ngamal
artikel panjenengan,boleh saya minta dikirimi pak?
herry	Assalamualaikum, angsal nyuwun paper sedulur papat nya kanh, maturnuwun
SERBA SALAH 2 (WAWANCARA KERJA) | BLOG-e WONG JOWO
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.35, 16 April 2013.
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun. D
pujangga kraton Surakarta, yaitu R.Ng. Ronggowarsito, sbb :
Wejangan ke-1 Ananing DatSajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kahanan jati
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat,
ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
nuwun sanget… sampun karsa pinarak ing mriki Rahayu…….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sagaranten,_Sukabumi&oldid=1049960"	Kategori: Kacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn SukabumiSagaranten, SukabumiKabupatèn SukabumiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pm	Ojo mung manas manasi Goek senenge awakmu ki mung crito thok,opo kowe yo iso mancing,wong biyen neng waduk mata
fotone mlebu blog wae sampe direwangi ngotong2 anak 4 neng njakarta. Lha arep masang fotoku dhewe sungkan dikira nyaingi
Inti, nek nganti fotoku mlebu blog mengko blog-e dadi lelet kabotan (jare Dewi padmo kekeke)
Tensa, mosok mbek agoex sang maskot SMP 1 kok nganti lali..??!!
ary permalink	Juli 23, 2008 1:06
Opo kowe saiki koyo bal bekel alias bunder ngleker? he…he…he…
Dewi…piye fotoku? Rak yo aku saiki wis rada putih to? Saiki aku wis insyaf Wi, wis ora tau kebut2an
Nak..!! 🙄 Reply	asalsuka says:	on 31 October 2008 at 8:29 pm	hehehe…
ga’ ngerti ajeng command opo..?!
owyo iki lak wes command yo…
sek ta, iki khan wes command jenenge..
Kuempluuuuu..!!!! 😛 Reply	gita says:	on 31 October 2008 at 9:51 am	hush.. fahmi kok nanyain deborah..
wijiling pangandikan paraga panatacara saha pamedharsabda kedah jumbuh kalian ayhanipun utwi mboten nasilir saking ayahanipun. Thuladhanipun bilih panjenengan kapiji pinangka panatacara jejibahan panjenengan dhereaken lampahing adicara wiwit purwa,madya dumi\gi wasana. Namung bilih panjenengan kapiji pinangko paraga pambagyaharjo,panjenengan cekap nhereaken pangandikan pinangko badan wakil ingkang amengku karsa,mboten peril mejang dhumateng temanten lan sak panunggalani
Isining whedaran kedah nyakup perangan purwakan,wigati lan panutup kanthi jangkep. Pramilo sakderengipun maraga kaprayogaaken damel rerancangan langkung rumiyen.
Whedaring pangandikan kedah angengeti swasana,umpamunipun sinten ingkang rawuh, wonten swasana dhukita punapa gumbira lan sapanunggalanipun.
kanthi prasaja,mantep mboten keseso. Dumugi sakngajengipun paratamu ngaturaken sungkem kalbu,kinarya atur pakurmatan dhumateng para tamu.
b. Dumugi sakngajengipun mic, mboten keseso ngendiko. Penggalih dipun tentremaken kalian mersani sedaya tamu kanthi warata.
2} Asta ngapurancang gejawi dipun betahaken
3} Jumeneng kanthi jejeg mboten kaku mboten loyo
4} Pandulu tumuju dhumateng tamu, mboten mirsani manginggil utwi mangandap
5} Mboten wira-wiri [ prayogi wonten paraga pambiyantu kagem sesambetan kalian paraga sanes ]
6} Nilaraken pakulinan ingkang kirang prayogi,kadosta ngolat ulet kabel mic,asta kabondo,asta mlebet sak, cagak mic terus dipun cepengi lan sakpanunggalanipun
d. Sak lebetipun maraga,maliginipun panata cara,prayogi mboten dahar,Ngunjuk sakwetawis mawon supados tenggorokan mboten salit.cekakipun sampon ngantos ketinggal sanget.
kajumbuhaken kaliyan sasono tuwin upacara ingkang lumampah. Umpaminipun menawi wonten acara adapt jawi para paraga sami ngagem busana kejawen,panatacara lan pamedharsabda prayogi ngagem busana kejawen. Mekaten ugi kagem siang utawi ndalu gayutanipun kalian warnaning busana ugi
perkawis ingkang wigati, cekakipun panatacara kedah saget makaryo kaliyan paraga panyengkuyung sanesipun wiwit saking juru riyasipun,juru pita swara,prawira upacara,paraga pamedharsabda,pangarsa sinoman,juru photo lan paraga sanesipun amrih acra saget lumampah kanthi rancak.
A. TULODHO ATURIPUN PANATACARA WONTEN ING ADICARA WIWAHAN DHAUP / IJABING TEMANTEN
Sumawono sagung para tamu ingkang satuhu caket ing manah.
Murwakani atur sumongga kula dhereaken tansah angunjuaken puji syukur wonten ngarso dalem Allah SWT ingkang sampun kepareng paring sih karahmatan soho kanugrahan rumentah dhumateng panjenengan sedoyo lan kula,katitik panjenengan sedoyo lan kula takseh pinarengaken makempal manunggal kanthi tansah winantu ing suka yuwono basuki.
atur satemah nggempil kamardikan,nyigeg anggen panjenengan sedoyo wawan pangandika sawetawis, nun inggih labet awrat mudhi dhawuh ingkang amengku gati, panjenengaipun Bp..........sekaliyan garwa,kinen ndereaken adicara dhaupipun Rr........
rawuh ingkang tansah sinongsongan ing mekaring songsong agung karahayon. Wondene reronceneng adicara ingkang sampun katata saha karakit badhe anggrenggani wiwahan wanci punika,nenggih kadi ingkang badhe katur mekaten : - Adicara urut sepisan nenggih
pangayoman saking ngarsa dalem Allah SWT ingkang maha kuwoso, adicara tumuli badhe kula adani, Katur sagung para rawuh sumangga kula dereaken sekeca lenggah kanthi
sawetawis. Katur paraga ingkang sampun piniji nenggih Bp..........Sumangga kula dhereaken.
Kanthi waosan pustaka suci Al-quran mugi Allah SWT paring Rahmat
panjenenganipun Bp........katur dhumateng Bp.........Sumangga.
Wijang gamblang cetho terwoco pasrahing calon temanten
Sakestunipun panjenganipun Bp..........Badhe lumarap atur pribadi,paradene kabeta saking bombong biwaraning manah anampi
bebekalaning bebrayan. Kepareng badhe paring sabdhatama dhumateng temanten sarimbit nenggih Bp.............Dhumateng panjenengani
saking ngersa dalem Allah ingkang Maha Kuwasa lumantar pandonga miwah pamuji panjengan sedaya,lampahing adcara wiwahan purwa madya wasana sampun paripurna ingkang punika adicara badhe kula tutup. Ananging sakderengipun angambali atur,ingkang amengku gati ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindhan awit saking
B. TULADHA ATURIPUN PANATACARA WONTEN ING ADICARA PENGAOSAN
kejawi panjenengan sedaya lan kula tansah angunjuaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, ingkang ing wwekdal punika taksih kepareng ambabar
tansah winantu ing kawilujengan saha kabagas warasan.
Kejawi saking menika, karahmatan saha kawilujengan mugi tansah katetepaken
wondene urut reroncening adicara ingkang sampun katata saha rinakit badhe angrenggeni adicara pengaosan ing wekdal punika nenggih kadi ingkang badhe kathur mekaten :
kinurmatan, langkung-langkung dumatheng panjenenganipun para sesepuh dalasan pinisepuh ingkang mahambek ing reh budi darma. Adicara
barokah saking ngarsa dalem Allah ingkang maha mirah, sumangga kula dhereaken murwakani adicara ing wekdal punika kanthi angagungaken Asma Dalem Allah SWT lumantar waosan BASMALAH.
Dumatheng paraga ingkang sampun piniji nenggih kadhang............sumangga kula dhereaken.
Mekaten babaring waosan pustaka suci Al-quran , mugi saget andayani wimbuhing iman saha kapiyatan panjenengan sedaya lan kula dhumateng Allah SWT.
4. WEDHARING PANGANDIKAN PANGARSA PANAWUNG KRIDHA / PANGARSA PANITYA
panjenenganipun Bp.Kyai..........Mugi saget kinarya pepenget lan pepeling saha pandoming gesang panjenengan sedaya lan kula anggenipun netepi dharmaning gesang dedepe
sawantah ingkang dhatan saget oncat saking panyacat indho saking raos kuciwa, pramila sinajan
Saestunipun panjenengan sedaya lan kula kagunganipun Allah ingkang maha kwasa, ingkang tinamtu badhe kapundut
dalah kanikmatan ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya lan kula, kacetha ing wekdal punika panjenengan lan kula taksih pinarengaken kempal manunggal kanthi
kamardikan sawetawis , inggih awit minangkani pamundhutipun kaluwarga ingkang nandang dhuhkita, kinen andhereaken lampahing upacara
panjenenganipun Bp / Ibu............rikala dinten..........tabuh...........katiti surya kaping............wonten ing............lantaran............Awit saking keparengipun kaluwarga ingkang nandang dhuhkita,pangruktining layon ingkang pungkasan linampahan
sawetawis. Dhumateng kadhang ingkang piniji sumangga kula dhereaken.
Mekaten babaring tumelenging pustaka suci Al-quran, ing panjangka mugi saget kinarya sarana wimbuhing iman saha kapiyatan panjenengan sedaya lan kula.
4. PAMBAGYAHARJA SAHA ATUR PANUWUN SAKING KALUWARGA
Sagung para rawuh ingkang tansah winengku ing karahayon. Urutaning acara urut tiga nenggih wedharing pambagyaharja saha atur panuwun saking kaluwarga ingkang nandang dhuhkita. Sinajan ribet tuwin bebeg ing penggalih, kaluwarga almahum /ah Bp / Ibu...............dhatan saged ginambaraken, parandene
Titilaksana urut sekawan, nenggih wijiling pangandikan saking para asung bela sungkawa,ingkang ing samangkih badhe kasarira panjenenganipun Bp........Katur Bp..........
satemah saget nindhakaken dharmaning agesang kados ing wingi uni.
Sagung para asung bela sungkawa ingkang stuhu cake ting manah, ing mangkeh, almarhum/ah Bp/Ibu.........badhe nilar panjenengan sedaya lan kula saklamini-laminipun. Ingkang punika awit saking
nenggih upacara tlusuban. Ingkang punika dhumateng kaluwarga sumangga kula dherekaken samekta ing papan ingkang sampun pinanci. Dhumateng para kadang wira anim sumangga kula dherekaken sabiyantu
mranani ing penggalih, mugi wonten keparengipun kula cumadhong lumunturing sih samudra pangaksami. Dhumateng para kadhang mudha sumangga sabiyantu kanthi nyepetaken pethining jenezah. Ing wasana katur panjenenganipun Bp...........kasuwun amtratitisaken pambidaling layon ngantos purna pametaking layon ing astaha laya..............
Pungkasaning atur, sumangga upacara ing wekdal punika dipuntutup kanthi maos tahmid sesarengan.
punapadene kasusilan, mugi kalilanana kula ingkang kapiji dening panjenenganipun Bp...............mathur dhumateng panjenenganipun Bp...........Ingkang sepisan
Bp...........Ngutus paraga piniji supados masrahaken calon temanten kakung kanthi panyuwun dipun ijabaken kaliyan calon temanten putri nut satataning
wau panjenenganipun Bp...........sekaliyan garwa namung saget ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindan rinenggo pamuji mugi Allah paring lelintu ingkang
pahargyan wekdal punika kula sakadang kepareng badhe nyuwun pamit, tumrap tan jangkeping atur miwah trapsila ingkang
bebrayan agung, sumawono sagung para tamu ingkang satuhu cake ting manah.
Langkung rumiyen sumangga kula dherekaken tansah angunjukaken puji syukur wonten Ngarsa Dalem Allah SWT, ingkang sampun paring karahmatan rumentah dhumateng panjenengan sedaya lan kula katitik panjenengan sedaya lan kula maksih kepareng
saking Bp............ingkang jumeneng kinarya sulih sarira panjenenganipun Bp............
Ingkang sepisan, paringipun salam ta'lim saking panjenenganipun Bp............sekaliyan garwa sampun kula
Ingkang angka kalih, pasrah panjenengan tamenten kakung, kanthi pamundhut supados
rawuh panjenengan sakadang ing ripahargyan punika, saestu mboten wonten lepat kuciwanipun. Kepara panjenenganipun Bp............rumaos bombong ing penggalih prasasat anampi kanugrahan ingkang jembar tanpa winates tebih tanpa wekasan, sinartan panglenggana bilih panjenenganipun among manungsa limrah ingkang winates ing samukawis, ingkang punika tumrap kekirangan anggenipun anampi saha angacarani rawuh panjenengan ingkang amengku gati nyuwun agunging pangaksami.
Kejawi saking punika ambok bilih sakparipurnaning pahargyan punika panjenengan sakadang ngersakaken kondur, panjenenganipun Bp............namung saget ndherekaken sugeng kondur mugi pinanggih wilujeng dumugi ndalem sowang-sowang.
Mekaten ingkang saget kula aturaken, tumrap kithal kuciwaning atur kula nyuwun agunging pangapunten.
B. TULADHA TANGGAP SABDHA PANGARSA PANAWUNG KRIDHA PENGAOSAN
langkung-langkung dhumateng panjenenganipun Bp Kyai............Ingkang tansah tinengga ing reh piwucaling agami.
sampun kepareng ambabar nugraha kawilujengan rumentah panjenengan sedaya lan kula katitik ing wekdal punika panjenengansedaya lan kula maksih pinarengaken makempal manunggal nyajuga nyawiji kanthi tansah winantu ing suka yuwana basuki.
pambagya kawilujengan rawuhipun dhumateng sagung para jama'ah pengaosan rinengga pamuji pangesthi mugi Allah SWT tansah anuntun saha
amengeti prastawa agung islam nenggih...........Kanthi adicara pengaosan,ingkang ing samangkeh kepareng badhe medhar sabdha nenggih panjenenganipun
manjeng ing sasana sabdha sakperlu paring pengaosan.
Saklajengipun, adicara pengaosan ing wekdal punika saget kalaksanan inggih
ingkang tansah sakyek saeka karti magut mbudidaya murih sembadaning gati sinartan panyengkuyung para pinisepuh dalasan sesepuh dalasan warga agung ing................inggih ingkang arupi bandha, bea, penggalihan lan sakpanunggalanipun ingkang sedaya wau saget andayani rancaking pengaosan ing wekdal
saking punika, anglenggana bilih kula sakadang among jejering jalma limrah titah sawantah ingkang sarwa sarwi winates ing samudayanipun, pramila sinajan adicara ing wekdal punika tebih sampun rinancang celak kepara sampun rinakit paradene anggenipun anampi saha angacarani rawuh panjenengan sedaya maksih rinaos kathah lept kuciwanipun, kula sakadang nyuwun agunging pangaksami.
Mekaten ingkang saget kula aturaken, tan jangkeping atur miwah trapsila kula nyuwun agunging pangapunten, Minangka panutuping atur.
dalasan ibi kepareng nindakaken dharmaning asepuh angrakit sekar cempka mulya, amiwaha suta mahargya siwi, andhaupaken putra putrinipun nenggih Rr...........dhaup kaliyan Bgs..................atmaja kakungipun Bp.........ingkang lenggah dedalem ing............
rubeda rikala ari........... katiti surya kaping...........warsa...........mapan ing............Pramila sagung para tamu kaaturaken rawuh ing ripahargyan punika, wigati kasuwun tambahing pamuji ing panjangka
dunadi kinarya kulawarga ingkang sakinah linambaran mawaddah warahmah.
Kajawi saking punika , adicara pahargyan ing wanci punika saget kalampah dhatan
tamu inggih ingkang arupi bandha, bea, punapadene penggalihan ingkang sedaya wau saget andayani adicara ing
Saklajengipun anglenggana bilih panjenenganipun Bp..............miwah ibu...............namung jejering
bangkit amangun suka renaming wardaya, ingkang punika panjenenganipun Bp.............sekaliyan garwa tansah cumadhong agunging pangaksama.
Ing wasana, katur sagung para tamu mugi kepareng sekeca lenggah kanthi suka merdikaning penggalih, saha kasdhu angrahapi pasugatan ingkang sampun kacawisaken.
Kinarya amungkasi, tan jankeping atur miwah trapsila ingkang nerak paugeraning tata krami, kula tansah cumadhong rumentahing
ngarsanipun para rawuh manjing sak lebeting sasana pinajang wondene engkang hangemabni nun inggih penejenengani
engkang sampun tinentu. Lan saget dipun pundut gambare rumiyin.
Acara PanggihKawistara temanten putri sampun lelenggahan hanggana laras wonten ing sasana adi inggih sasana renengga sing ateges lelenggahan
gambuhing panggalih, pramila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang
tulus.Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punikalandhep panggraitane,tanggap ing
ingkang hambabar manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring temanten kakung ingkang winastan
punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang mengku werdi : Suruh lamun dinulu beda lumah lawan kurebe yen ginigit tunggal rasane, mengku pralampita dhumateng putra temanten mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang
kawit wontening toyo suci ingkang wening dadosaken trisno engkang hangruboko . bilih wiwit wanci meniko risang temanten kekalih sampun pecah
Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinentu
Badhe Rawuhipun BesanPara rawuh saha para lenggah,
upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________ sekaliyan, jengkaring Bp ___________ sekaliyan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun.
1.Rama ibu kang luhuring budi ,Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane,Paring pituduh
3.Piwelingku aja nganti lali,Anggonira mbangun bale wisma,Runtut atut sakarone,Adohna tukar padu,Tansah eling sabarang ati,Kuwat nampa
1.TimbangTemanten kakung lenggah ing pangkon sisih tengen keng ramanipun temanten, dene temanten putri lenggah ing pangkon sisih kiwa. Wondene Ibunipun temanten lenggah ing sangajengipun temanten sarimbit. perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan
3.Kacar-kucurKacar-kucur wujud dhuwit logam, beras lan uborampe liyane sing di kucurke ana pangkonane penganten putri minongko perlambang paweh nafkah. Temanten kakung nyuntak kampil ingkang sampun kacawisaken, isi arta receh/krincing mawi dipun tadhahi tilam lampus (klasa Bangka).Pasemonipun : mujudaken cuwilaning gegambaran ingkang jejering guru laki puniko, kedah rumaos anggadhahi wajib masrahaken asil guna kayanipun dhumateng rabinipun (garwanipun), lan rabinipun kedah saged nyekapaken ing reh sadaya kabetahaning bale wisma.
supados temanten kakung putri, tetepa setunggal raos ing lahir lan batos, jumbuh ing sadaya reh gegayuhipun.
Ngunjuk DeganPasemonipun : ugi mujudaken kekudangan mugi temanten enggala kaparingan momongan (putra). Dene rujak degan kaistha kadidene pepenget kagem temanten supados ing sugengipun lelumban wonten ing pasrawungan puniko mboten ngepang-ngepang, lan saged dados wadhahing kautaman ingkang pantes dados tuladhaning
wara kirang langkungipun nyuwun gunging samudra pagaksami nuwun.
Tuladha Rumpaka (Panyandra Temanten Kirab angka I)Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya
sarimbit nulya jengkar saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kaliyan ingkang garwa. (Lajeng
badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, pramila mboten mokal
seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.- Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.- Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan.Inggih tiyang ingkang sampun saget
sih, asah, asuh ingkang sarta- H ayu, hayom, hangayemiIngkang lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta
tansah kekanthen asta bebasan renggang gula kumepyur pulut datan genggang sarema, sapecak mangu satindak kendel ing sedya amung meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges
sami sarimbit kaliyan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan
Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung sasmita dhateng putra temanten nulya manjing ing sasana busana ngrucat busana kanarendran hangrasuk busana kasatriyan. Para rawuh saha
Badhe Kirab angka II (Kasatriyan)Para rawuh
keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega
Tuladha Aturipun Pranatacara Sasampunipun Kirab angka IINun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekaliyan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang sawetawis. Jumbuh kaliyan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah
punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadang
takseh pinarengaken makempal manunggal kanthi tansah winantu ing
Ingkang saklajengipun mugi tinebiha ing deduka kepora linuberna ing samudra pangatsami,dene kula kumawani lumarap atur satemah nggempil kamardikan,nyigeg anggen panjenengan sedoyo wawan pangandika sawetawis, nun inggih labet awrat mudhi dhawuh ingkang
anggen kula ngayahi jejibahan punika kathah atur saha patrap ingkang mboten ndadosaken renaning penggalih, karana budi dayaning manungsa ingkang saestu kirang sampurna kridhaning ati datan bisa mbedhah kuthaning pasthi, mawantu-wantu kula nyuwun lubering samodra pangaksama.Sumangga upacara kalenggahan punika dipun pungkasi kanthi sesarengan muji syukur konjuk wonten ing Ngarsa Dalem Allah S WT, dene lampahing upacara punika saking purwa, madya, dumugi wasana saged kaleksanan kanthi
taufiq wal hidayah. Wassalamu'alaikum warahmatullahi wabarakatuh.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun
hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.
kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].
sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka
wis luwih siji dekade, lamun dokumen rahasia CIA sih wis oli dibuka kanggo publik. Dadi berhubung wis
ngerti…tak kira cuma baturan biasa bae….
Tapi sing ‘lubuk ati’ paling jerooo pisan, wong loro iki wis ngiket janji seurip semati, jare tarling cerbonan sih…sepayung loro-an.
lha kok ra sido mergo jare isih lanjut kerjasama karo lotto
Isun sing ngiro bakale koyo gedigi,
[[{{{1}}}]]
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "supe"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "supe"
Kata kunci/keywords: arti supe, makna supe, definisi supe, tegese supe, tegesipun supe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=supe&oldid=106586"	Kategori: Tembung basa JawaTembung kramaTembung krama-inggilJuli 2016	Menu navigasi
MalagasyNederlandsSvenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 14 Juli 2016, tabuh 21.32.
sing saiki wis dadi Bos,Juragan ,Bu dosen,Guru,Banker dll
sing penting Rek bendahara di isi dhisik ,lumayan nggo modal obah,harap dipersory ini cuma menjalankan tugas sbg humas Piye bu Doktor nyumbang sing okeh bu
tak dongakke lancar lan okeh rejekimu sopo ngerti nyiprat tekan Wonogiri
Penjaga Blog permalink	Juli 21, 2008 1:27 pm	lha koyo ngono YOm…humas sing sering muncul nang blog..ojo gur mancing wae
nggo spa opo totok wajah disumbangke wae nggo panitia hi hih
tunjung permalink	Juli 21, 2008 3:27 pm	pak & bu Humas :
menejuminem-e kudu tertib lan ngirit. Sukur2 ono sing melasi mbayari sikik, kene kan akeh bos2
btw, Yomi ki le muncul ng blok mergo nagih…iyo to Yom ???
manon permalink	Juli 21, 2008 4:09 pm
saiki wis podo dadi wong gedhe,kaose kanggo sovenir
Mr.Yoim permalink	Juli 22, 2008 11:06 am	Njung awakmu rasah mbayar wis eneng sing mbayari,Jarot wis
am	Duk matur nuwun mbok ewangi bengok bengok nagih,kuwi cah…. di conto jare bendahara Kiduk wis setor sisan mbayari aku…tak dongakake akeh rejekimu yo
pm	Yom, tambah tuwo sing jelas, ning bareng sering mlebu blog tambah edan soale ketularan agoex mbek ninuk … jane aku wis meh
Mr.Yoim permalink	Juli 23, 2008 7:33 pm	Tenang ae Njung,mergo podho edan iku sing marai seru
Janaka : temen, tulus, merak ati.4.
Nakula : nrima, lan waspada. Sadewa : gentur ing panembahira
Tembung salah kaprah ugi winastan tembung rura basa, tegesipun tembung ingkang sampun risak utawi tembung ingkang sampun lepat nanging kaprah. Tembung salah kaprah punika kapérang dados kalih ;
A. Tembung salah kaprah ingkang patèn, tegesipun boten saged kaéwahan malih utawi boten saged dipunleresaken ;1. Adang sega : Adang beras supaya dadi sega. 2. Mbathik jarit : Mbatik mori supaya dadi jarit. 3. Mènèk krambil : Mènèk wit krambil.4. Nguleg sambel : Nguleg Lombok supaya dadi sambel.5. Nulis layang : Nulis kertas supaya dadi laying.6. Nggodhok wédang : Nggodhog banyu supaya dadi wedang.7. Ngenam klasa : Ngenam pandhan supaya dadi klasa.8. Negor gedhang : Negor wit gedhang. B. Tembung salah kaprah ingkang boten patèn, tegesipun tembung ingkang saged dipunleresaken malah kepara kedah dipunleresaken ;1. Acara ingkang leres adicara. Awit tembung acara punika tembung asalipunsaking basa Indonesia.2. Ojo panyeratan punika manut tata paramasastra Jawi lepat ingkang leres aja, awit panyeratan mawi [o] punika panyeratan manut kaidah paramasastra Indonesia, jer basa Indonesia punika boten saged mbèntenaken antawisipun [a] jejeg kaliyan [o].Manut kaidah Basa Jawa Manut kaidah Basa
dipunwaos [i], lan panyeratan [i] ingkang dipunwaos [e] ;Uniné [pithék / péthék] panyeratan ingkang leres pithik.Uniné [sakéng] panyeratan ingkang leres saking.Uniné [paléng] panyeratan ingkang leres paling.Uniné [maléng] panyeratan ingkang leres maling.Uniné [krambél] panyeratan ingkang leres krambil.5. Panyeratan aksara swara [u] ingkang kawaos [u] lan panyerating aksara [u] ingkangkawaos [ů] ;Alun – alun dédé alon – alonWedhus dédé wedhosJujul dédé
sugeng ambal warsa.7. Selamat Tahun Baru langkung trep mawi sugeng tanggap warsa;Happy new year selamat tahun baru sugeng tanggap warsa.8. Akir – akir iki ingkang leres tembé iki, ntas iki ;Akhir – akhir ini akir – akir iki [lepat].Akhir – akhir ini tembé iki, ntas iki [leres].9. Antara liya ingkang
Dipunbikak, dipunmilai, dipunwiwiti, dipunpurwakani ;Dimulai dipunbikak
kanthi….[leres]Adicara punika mangga dipunpungkasi kanthi…[leres]Adicara punika mangga dipunpurnani kanthi…[leres]16. Kita, kula lan panjenengan, aku lan kowé. Tembung kita ing basa Jawi bénten kaliyan kita bahasa Indonesia. Kita basa Jawi tegesipun ; kowé, sampéyan, panjenengan. Awit tembung kita punika asalipun saking tembung Jawi Kina ingkang nggadhahi teges kowé, sampéyan lan
sesarengan [leres]17. Kula lan kawula ;Kula punika laré dusun [leres]Kawula punika laré dusun [lepat]Kawula ing dusun ngriki kathah
kesimpulannya……Dadi kesimpulané…. [lepat]Dados kesimpulanipun… [lepat]Dadi dudutané…. [leres]Dados dudutanipun….
Kategori:Daftar sing topiké Indonesia - Wikipedia
► Daptar pembagian administratif Indonesia‎ (1 P)
Kaca nang kategori "Daftar sing topiké Indonesia"
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.16, tanggal 2 April 2013.
mote, tegesipun mote sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar
golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca yen lumaku ana ngalas, utawa ing
suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang disuwitani” diganti
dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan. Mantra Senggoro Macan
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko
jagad suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining manungsa anukarsa bissekulem, tissekulem tan ana babayane, tikur-tikur, tekane tundhuk, mulihe ndhungkul.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra
Rasul ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang, tekenku Malaekat,
Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah bengi.
Allahuma kulhuallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet
tengen. Yen mungsuhe klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo. Mantra Sindhung Aliwung
diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak,
bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca sajroning peperangan, kanggo netralisir nepsu/niat lan ilmu
banjur balik marang wong kang gawe piala, sarta jim setan padha wedi lumayu adoh.
sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang.
Sahadat ayem wus dumunung neng kalbuningsun, pan
Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen
rowaningsung tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora tumama.
Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi,
manusia maupun kekuatan lain. GUMBALA GENI: Kuci-kuci omahku Gumbala Geni, Lurungku si Alas Agung, Ngarepku segara gunung, Latarku latar bengawan, Joganku jogan segara, Sapa sumedya tumerah ala marang aku, Kena katujawa bingleng, Teka bingleng teka bungleng saking kersane
ben ra leno (terlena) (hey!)
Sopan.. ramah tamah.. lembut..
ora semrawutt.. wutt.. wuttt.. wuuutttt..
Jaman wis akhir jaman wis akhir bumine goyang
Akale jungkir Akale jungkir Negarane goncang
Jaman wis akhir Jaman wis akhir dunane sungsang
Makmume kintir makmume kintir imame ilang
Atine peteng atine kafir uripe ngleleng
Jaman wis akhir jaman wis akhir banjire bandang
Sing mburi mungkir sing mburi mungkir sing ngarep edan
Sing mburi mungkir sing mburi mungkir sing ngarep
JAMAN WIS AKHIR sudah ada di sekitar kita?
nyuwun pangapunten kagem sedaya sesepuh pini sepuh, mungkin wonten ingkang kerso
ngênam bolah lsp. digawe sabuk lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "muntu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "muntu"
Kata kunci/keywords: arti muntu, makna muntu, definisi muntu, tegese muntu, tegesipun muntu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=muntu&oldid=52475"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Juli 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 28 Juli 2013, tabuh 10.58.
mulih neng wonosari...._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Kalender 2009 Wed Nov 12, 2008 10:58 pm Nggih monggo sami2 ndongo mugi2 kito sedoyo taksih pinaringan keselamatan kabegjan kebahagiaan lan panjang yuswo dumugi warso enggal
Nggih monggo sami2 ndongo mugi2 kito sedoyo taksih pinaringan keselamatan kabegjan kebahagiaan lan
ngarep,iso luwih sukses,..ben ora mangan thiwul
Namingha NampeyoJean Sahme NampeyoFannie Polacca NampeyoPriscilla Namingha NampeyoAnnie Healing Nampeyo - QuinchawaDextra Nampeyo - Quotskuyva Nampeyo
sing gedhé dhéwé ing Indonesia, ing pulo Jawa, kurang luwih 20 km wétan Yogyakarta, 40 km kulon Surakarta lan 120 km kidul Semarang, persis ing watesing provinsi Jawa Tengah lan Daerah Istimewa Yogyakarta. Candhi Prambanan manggon ing désa Prambanan sing
dibangun ing sawetaraning taun 850 Masehi dening Rakai Pikatan (raja seka wangsa Mataram I sing kaping loro) utawa Dyah Balitung. Nanging ora suwe sawuse candhi iki binangun, banjur ditinggalake lan wiwit rusak.
Renovasi candhi iki diwiwiti ing taun 1918, lan nganti sepréné durung rampung. Gedhong utama lagi dirampungaké ing taun 1953. Akèh pérangan candhi sing direnovasi nganggo watu anyar amarga watu-watu sing asli wis dicolong utawa dienggo ing panggonan liya. Salah sawijining candhi mung bakal dipugar yen minimal 75% watu asline isih ana. Mula saka kuwi, akeh candhi-candhi cilik sing ora dibangun manèh lan mung katon landhesan pondasiné waé.
Saiki candhi iki sawijining situs warisan dunya sing kareksa déning UNESCO wiwit taun 1991. Tegesé antara liya, komplèks iki kareksa lan ndhuwé status astamiwa. Contone yèn ing mangsa perang, ora olèh dicedhaki wong-wong sing ayuda.
Candhi Prambanan iku candhi Hindhu sing gedhé dhéwé ing Asia Kidul-Wetan, dhuwure gedhong utama iku 47 meter.
Kompleks candhi iki tinata saka 8 candhi utama lan luwih saka 250 candhi cilik.
Telung candhi utama diarani Trisakti lan disajèkaké ing sang hyang Trimurti: Bathara Siwa sang Pangrusak, Bathara Wisnu sang
Sawetara iku sing pratama amopt sawijiing reca Bathara Siwa sing dhuwuré ana telung mèter, telu liyane isi reca-reca sing ukurané luwih cilik, yaiku reca Durga, sakti utawa garwa Bathara Siwa, Agastya, guruné, lan Ganesa,
Tremblay, ing. Sid Zerbo, ing. Québec : Anne Baril, ing. Donald Desrosiers, ing. Gaston Plante, ing.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "uwos"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "uwos"
Kata kunci/keywords: arti uwos, makna uwos, definisi uwos, tegese uwos, tegesipun uwos sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Januari 2013, tabuh 15.37.
Sawijining rodha saka Kuil Srengéngé ing Konark. Konark ing Orissa, India, misuwur mawa kuil srengéngé. Reca ana ing kuil ya iku Konaditya.
Wangsa Surya utawa Wangsa Srengéngé utawa Suryawangsa ya iku salah siji wangsa kang misuwur ana ing sejarah lan mitologi agama Hindhu.[1] "Surwanshi" duwé teges wong saka kalangan wangsa iki.[1] Kaum iki misuwur dadi kang umuré paling dawa lan makmur ana ing jaman India Kuna nganti tekan ngadegé Magadha.[1]
Ayodhya arupa kutha krajan saka wangsa Surya.[2] Kutha Ayodhya didegaké déning Waiwaswata Manu kang dadi putra mbarep Wiwaswan (Surya).[2] Raja wigati ana ing Ayodhya kang pungkasan iki ya iku Wrehadbala, kang dipatèni déning Abimanyu nalika perang ing Kurukshetra.[2] Raja Ayodhya pungkasan saka wangsa iki ya iku Sumitra, ana ing jaman Wangsa Nanda[2].
Wangsa wigati liyané ya iku Chandrawangsa utawa Wangsa Candra.[1] Para raja kang duwé putra lan putri, kaya ana ing aturan Manu, mula hak ana ing anak mbarep.[1] Miturut aturan iki putra mbarep kang duwé hak kanggo marisi tahta lan dadi raja, iku mau yèn ora dilarang déning para pemuka agama utawa ora duwé cacat fisik.[1] Senajan ana perkara kang kaya mengkono, putra kang luwih enom uga ana kang ngedhunaké tokoh-tokoh sajarah saka wangsa kasta Ksatria lan uga Waisya.[1] Klan iki akèh digandhèngaké karo Rama, Raja Ayodhya kang layak miturut aturan pawarisan karajan nanging didhiskualifikasikaké déning bapaké merga janji kang digawé kanggo ibu suri Kekayi.[1]
Raja-raja ana ing wangsa iki diwiwiti saka anané donya lan wong pisanan ya iku Wiwaswan utawa Wiwaswat.[1] Jeneng Wiwaswan tegesé "Panguwasa cahya", ya iku Sang Surya utawa Déwa srengéngé. Putrané kang jenengé Waiwaswata Manu.[1] Raja kang misuwur ya iku Ikswaku. Merga saka iku, wangsa iki uga misuwur mawa jeneng Wangsa Ikswaku.[1]
^ a b c d e f g h i j k (en)www.sacred-texts.com
^ a b c d (en)www.smileindia.com
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.57, 1 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lal%C3%AAr"
tegese lalêr, tegesipun lalêr sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lalêr&oldid=25125"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung lalêrTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Januari 2013, tabuh 09.08.
Brigjend Slamet Riyadi, Kerten, Laweyan, Surakarta City, Central Java 57146, Indonesia
Telp: +62 812-2709-6266 (fb.me/ warkopmonggo) 42. Warung Mitra
Yani 59 B. Rembang, Sumberjo, Kec. Rembang, Kabupaten Rembang, Jawa Tengah 59215, Indonesia
Telp: +62 295 692489 1459. Warung Kopi
kagandh?ng lan 7 Jawa k...
Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning akadhemik Inggris) dad...
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dilus"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dilus"
Kata kunci/keywords: arti dilus, makna dilus, definisi dilus, tegese dilus, tegesipun dilus sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung lusTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 22.54.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kasang"
tegese kasang, tegesipun kasang sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kasang&oldid=32640"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kasangTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 04.07.
sing neng nduwur wis wegah ndelok ngisor. . . ._________________
sampeyan iso dadi artis… Lek Wes dadi Artis Ojo Lali aku….
Ganteng kuwi bawaan orok ik. Tumben saiki akeh sing ngomong koyok Surya
DISAMAKAN SAMA JENGGOT AMROZI HEKEKEKEKE… SUNATI KENE!!!
Wkwkwkwkwkwk..!!! Maturnuwun sanget Cok Cak. Ini jenggot kepunyaan Surya Sahputer
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=humis&oldid=105952"	Kategori: Tembung basa Jawa	Menu navigasi
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Maret 2016, tabuh 11.40.
mugi dadio ilmu ingkng migunani dumateng nusa lan bangsa
Balas	Djudjum berkata:	20 Januari 2013 pada 11:22 PM	Amin Mas Aris,,sumangga dipun prayogekaken.
Reply Kasamago on 7 Oktober 2016 7:11 am
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe.. Sikap patriot bangsa sejati
Cithakan:Teupah Barat, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
pernyataan Pak Ihsan.“Yo ora koyo kuwi. Aku pancen ora duwe meja
kesuwun duwateng mas alamendah..mugiyo gusti Alloh maringi kaberkahan dumateng mas alam saha keluarginipun mas alam..amiin
riosisemut (06:02:10) : Ngomong apaan tuh yg terakhir.?
Ukara Tanggap lan Ukara TandukUkara tanduk yaiku ukara sing jejere (Subyek) nglakoake pakaryan
2. Ukara tanggap yaiku ukara sing jejere(subyek) dikenani pakaryan
Jejer yaiku: samubarang kang dianggep duwe adeg dhewe sarta dadi bakuning gunem utawa carita. Lumrahe awujud tembung aran, sarta dadi wangsulane pitakon:
Wasésa yaiku: samubarang kang dadi caritane jejer. Lumrahe awujud tembung kriya. Ananging ana uga kang awujud tembung: aran, kaanan, sesulih, wilangan, lan sapanunggalané. Sarta dadi wangsulan saka pitakon:
← Wayang Kulit Purwa (Cerita)	FB
Tak ijo royo royo, tak sengguh pengantern anyar
bocah angon, bocah angon, penekno blimbing kuwi
Tlogo, Prambanan, Klaten, Kotagede, Prambanan, Yogyakarta Province
mbakku to gi, biasane nek ngomong wegah2 ngono malah iso2 dipek mantu karo pak RW lho..
nek ra anakke pak RW, yo konco sak omahlah..
9 Juli 2007 pada 2:41 am emoh ah… iso edan aku nek dipek koncoku hahahahaha….
Wong Kanung antara Mitos,Cerita dan Legenda di tanah Jawa
Sejarah Kawitane : Ana Wong JAWA lan Wong KANUNG dening : Mbah Guru Peta Jawa Dwipa I. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur) Dhek...
PAPAT LIMA PANCER Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk
Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane
mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati !
dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat.
Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah :
Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan :
Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone;
menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
kepungkur)Dhek jaman semana Pegunungan Kendheng kuwi wujude
dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.Sakdurunge ana lindhu gedhe, Pegunungan Watujago tutug Pegunungan Masaran kuwi dienggoni menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-rangutan gedhe pangane rupa kewan: kodok, kadal, ula, cacing, jangkrik, walang, sarta woh-wohan: mulwa, srikaya, mete, dhuwet, popohan, nanas lan liya-liyane.Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi
Ngawi.Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing ngarani Gandaruwo. Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri.2. Pegunungan Kendheng LorPegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara.Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet
kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa-guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono.Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa
thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang kobong disamber bledheg, pang-pang garing ana genine mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.SIGEGII. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi, Nabi Isa el masih durung miyos)Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara lelayaran mengidul
dening Kie Seng Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung Ngargapura katon ampak-ampak memplak, langit resik ngalela
neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa.Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang
Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.”Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan
bebondhotan, sawise oleh papan kang cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh
memplak anjrah nedhenge medem uga ana sing isih kundhup gandane amrik-wangi, wite pating grembel ngoyod ning gompeng. Sang putri kesengsem banget nuli matur ning Eyange. “Besuk yen wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri.Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan.Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur
mbanjur dijengke desa Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang).Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning Balepaguyuban Tanjungputri, perlu ngrembug
Wong-wong kuwi nuli menehi tetenger Tahun, wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230 tahun
ndodhok ning Pongol sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe
inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung bawana Masriki uga durung
Kwen Lun lan Pegunungan Tang La, Propinsi Ching Wai. Wong-wong mau sumebar mengidul ning bumi Tiongkok-Kidul (Nalika 4000 taun
Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan-bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa.
Dhang ngasta pemrentahan Banjar (=desa gedhe) Tanjungputri genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili garwane yakuwi:
diayomi wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane).Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati
Tanjungputri yen mati layone ditunu ning gisik Pandhangan, awu-layone dilarung dikelemake ning segara. Asmane suwargi
Tanjungputri klakon madeg nganti pirang-pirang turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune Putri Nie Rah Kie; lan uga ngeker-raga ning Taman Kedhaton Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak
Lodhan Bengawan Sampit sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu atut pindah ngumbara; amnggon ning segara Teluk sakidul wetane Gunung Ngargapura, sing wasana Teluk mau mbanjur karan dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike
kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi padha kawong bisa urip rukun ning gisik kono. Babon iwak Lodhan yen arep manak saben dina nyrondholi nyurungi ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng
ambegan nyerot hawa tumumpang ning wetenge biyunge; Dhuplong kuwi sawise bisa nglangi nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel-ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika pedhet Jawi mandar nggeblas
Dhuplong wis wareg nggone nyusu nuli kosal-kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara.Pesut sing padha bebarengan ngumbara ngalih manggon Telok Lodhan kono mau sasuwene 130 taun, wis padha nak-kumanak tangkar-tumangkar uripe padha jenak-aring kumpul kambi kewan rupa-rupa ning teluk kono. Karo wong Kraga Tanjungputri sing pinuju ning segara, pesut-pesut mau mandar isih wani nyedhak sarta lulut nyrondol-nyrondol.Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong
nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga wis padha bebranahan sumebar sepegunungan Ngargapura, dedunung gegobrolan-gegrombolan sagotrah-krandahe. Nalika semana wong Jawa mau wis padha ingon-ingon wedhus-kacangan entuke saka mbasangi cempe-alasan, diipuk-ipuk digemateni dicancang ning cagak amben, kumpul sajromah karo menusa. Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu-gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper-gandhok.Sasuwene wong Jawa lan iwak-Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa-Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat ning Tanah Jawi pongol Lodhan segara kening, bebadra bubak bumi alas Pung cikalbakal nggawe desa urut pesisir sawetane Teluk Lodhan; desa mau karan desa Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau-gedhe, cekung dhasare awak-prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi wong-wong mau uga pinter nenukang maneka-warna; dadi Undhagi tukang kayu, Pandhe tukang wesi, Gemblak tukang kuningan, Sayang tukang
Kanggo njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung
sapengetan tutug alas gerotan Pegunungan Raung (Saurute Bengawan Brantas dhek Jaman-Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.Desa Sampung sawise madeg 75 taun ngalami kertaharja, wonge padha berag-berag omahe panggungan
mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung padha ditulad wong-wong Kraga. Sabalike Kapercayan-suci Hwuning lan Kabudayan wong Jawa Kraga-Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara khayal, ilmune rumit ruwed pujamantrane dawa
wong-wong Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo
Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih
mberemane Segara-supitan dadi rawa bening lan rawa Gesikan terus mengalor ngliwati Tulungagung, Kedhiri lan
karan wong Jawa-Pegon.Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh
kethukulan pring-ori dhedapuran bunge nrecel riyel. Ring ilen-ilen banyu kang muleg-muleg selane watu-watu akeh iwake-jambrung pating sriwed nyisili lumute watu.Semono uga wong-wong Trah-tedhake Putri Nie Rah Kie krandhan gisik uga melu pindhah bebadra; sarehne wis kulina urip ning bumi Belahan mula gemang melu tertruka ning bumi sengkaning-gunung, milih panggonan sing nyangkleg segara yakuwi ning perenge Gunung Ngargapurasing sisih lor (Kecamatan Sluke) kang ngungkurake juran jero lan rungkud; desa kuwi disenengake: Terahan (Trah = tedhake Putri Nie Rah Kie). Bumi sing banthak wujud gisik mawa Teluk kanggo mangkal prau-prau manca sing padha mampir arep ngapek banyu omben, mbanjur katelah aran desa Pangkalan.Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi nganggo cundhuk
Melathi kuwi). Uga Raden Adjeng Kartini.SIGEGIII. Jaman KUNA-KOBRA (Ing taun Jawa-Hwuning: 230 Masehi: 1)Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha jejagongan ning gisik kang ngilak-ilak, padha omong-omong nyatur. Kawitane nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 =
pendhak Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora kagungan Wibawa (Kamulyan sugih rajabrana), mung
padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 = Masehi 1). Pulo Baweyan Sengkapura sirna separo, mblabare blegedaba muncrate lumpur-panas lan watu-watu mengangah kontal ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih
bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa Widhang tutug bumi-embet Pangkah/ Sidayu, iline muntah ning Segara-supitan Medunten.In taun Masehi: 50 dharatan tilase Segara mau wis malih dadi alas-bebondhotan kaselanan palakirna warna-warna. Wong-wong Tanjungputri salore Ngargapura wiwit padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara kening, sing bumine sela-selane watu-gamping tutug tepise segara padha ngetuk, mbrubul banyune tawa bening nyarong. Bumi bubakan mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).Ing taun Masehi: 100, desa Mituk kuwi wis dadi Banjar gedhe mbanjeng mengalor ngliwati bumi pagenengan sing lemahe warna Kuning semu Abang; sarehne wis dadi Banjar gedhe tur nyangkleg segara, para Pambelah/ Nelayan nggawe plabuhan ning pesisire; plabuhan kuwi dadi
masehi: 107, Dhatu Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji
Tuban.SIGEG.IV. Jaman JAWA-DWIPA (JAWA-Pegon lan JAWA-Purwa)Ing taun Masehi: 110, bumi Jawa-Pegon kuwi dihoregake Lindhu
nglongsori Segara-supitan Kamput. Liya dina kawuwuhan Gunung Kamput njeblug ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.Bareng wis klakon setaun kaanan sing mengkono mau wis sirep tidhem, Segara-supitan Kamput katon malih dadi ciyut kali sapralimane, ganti wujud dadi bengawan ambane bisa disabrangi nganggo gethek-gedebog; wong-wong menehi aran: Kali Brantas (Nalika Taun Masehi: 111).Wong-wong Nusa pegon sangsaya wuwuh adrenge nggone nedya manunggalake negarane karo negara Jawa-Purwa, mula nuli padha usul ning Dhatu Hang Tsu Hwan. Saka kawicaksanane Sang Dhatu pamonthane wong-wong kuwi enggal dileksanani, kanthi disekseni wong-wong saka negara liya, Gembleng cawuh manunggale negara Jawa-Pegon karo Jawa Purwa (P = (aksara Jawa) = loro) dijenengake: Nusa Jawa-Dwipa. Nalika taun Masehi 115.In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng mengetan nuli mbelok mengidul urut perenge Pegunungan Argasoka, ning pepereng pegunungan kono kuwi akeh wite Pucang lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya
Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).Ing taun
Bugel (Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar wilayahe saurute pesisir Jawa (Pantura), wiwit banjar-Losari teluk-Tanjung (Kabupaten Brebes), mengetan tutug banjar-Rabwan (Kabupaten Batang) lan Banjar-Tugu (Kabupaten Semarang), nuli banjar Purwata lan banjar-Tanjungmaja (Kabupaten Kudus), gisike pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura) saka gapura kono digawekake ratan ndladag urut urut perenge Pegunungan Argasoka tutug punjere kutha Pucangsula.
sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan
nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.Sang Dewi nggone ngwasani segara Jawa-Dwipa kanthi nggunakake kapal-perang kuwi perlu nganggo nglabrag nyirnakake Bajag-bajag kang gumendhung lan kumendel sing mung nggunakake prau-prau knothing sarta gaman pedhang lan clengkreng, dumeh praune bisa cukat rikat kanggo ngoyak prau-prau dagang memangsane utawa ndarat mrawasa Desa.Bajag-bajag sing nggawe werid rengkede Segara-supitan Medunten kuwi wekasane sirna sa-Benggol-benggole lan sasudhunge. Wasana pesisir Segara Jawa-Pegon sisih wetan mau dadi tidhem lerem, banjar-banjar
saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning kapal-kapal dagang kang liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras lan pari sarta
dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing bagus mesthi ditawan dilebokake kamar-kamar Kaputren.
jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng
ora kuwat ngglawat; wekasane nuli dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka ning negara Sabrang kana-kana, sang Dewi nganti diparabi: Mani Dattsu Asva Dev, tegese Mustjikane Dewi-bajag Dhuyung-jaran.Wong-wong tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:“Ana wigati apa? Asmane sapa? Saka ngendi pinangkane?”Jawabe Rsi bagus:“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar
Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli
saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo mungkasi pendadaran.Sapandurat Dattsu-ayu nyawang praupan baguse sang Rsi netrane sing mulem-tajem, polatane tetep sumeh jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga
Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:Unen-unen Pranatan yakuwi :Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi Brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan.
Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-royong ing
nggathukake pinemu, kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.
Eyang Dhatu Hang Sambadra sawise misudha Putra-putrine nuli nilar praja dadi Sramana dhedhepok ning punggur Gunung Tapa’an, lan mulangake Ilmu
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge kawah Dieng;
perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep ngrewangi negara Keling ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah.
dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika
njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.VII. Adege negara MEDHANG-Metaram I (BLO)In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung sisane panjebluge Gunung Dieng sing
Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:Nedya nguripake penambangan wlirang sing wis pusa kanggo pedagangan maneh karo negara China.
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja, lan Candhirata mbanjur tutug Adireja. Hang Sanjaya menehi jeneng negarane mau aran: Medhang-Metriyem (Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.Wong Medhang-Metaram kuwi agamane rupa-rupa:Hang Sanjaya dhewe agamane Buddha-Kanung naluri saka Leluhur Keling Bhikku Janabadra.
Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo). Wusanane sastra Jawa-Purwa karangane Dattsu Agung Pucangsula Dewi Sibah, lan taun Jawa-Hwuning karangane Dhanhyang Kie Seng Dhang malih ora dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).Tan Syaka kuwi taun Pengetan nalika jumenenge Raja Khaniska I wangsa Kushana, diwisuda dadi Narendra negara Chola India Kidul. Dadi dudu asli taune wong Jawa-Purwa.Dongeng Crita-Legendha :Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang abdi-
Avalokitesvara cakrik Reca negara Keling/Keled Bodhisatva ngagem makutha Praba-kudhup Melathi; reca didokok ning altar saburine reca Sang Buddha. Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing piwulang, Ki Welug diparingi titel Pujangga lan asma Wisudhan Kapujanggan, asma: Mbo Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:Woh Kamala dibesta gula digawe manisan.
Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa kangkung kela-asem rasane
sangketan sengir-wangi; uripe wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-lemah, jothoke karan: Kundhen. Uga diwulang dadi Pandhe jothoke karan: Pandheyan. Wong-wong wadon Kundhen diwulang nggawe Ampo-lempeng, lemahe ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana
diembong banyu, bibite saka sumbangane wong-wong Siyem arane pari Gaga-rancah, dadine beras aran: Krotog. (Aja diucapake muni: Gogo dipangan kebo loro!! Benere
lan Tani-pokol dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan gedhen. Mpu
Masehi: 920, kutha Lasem-Argasoka suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana
Kidul (Mataram-Parambwana, Daha, Kedhiri, Singasari); nanging pikire wong Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-
Dhampuawang Pr. Rajasawardhana kaipe Prabu Ayam-Wuruk.Adege Kraton LASEM Dewi Indu-PurnamawulanPrabu Ayam-Wuruk tindak Lasem karo rayi nak-dulur misan Dewi Indu Purnamawulan garwa Pr. Rajasawardhana. Dewi Indu diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun
kaluhurane nanendra wis malih surem, awit para Penggedhe nayaka-praja wis padha mangro-tingal ora bekti ning Narendra; pikire ora setya ning Praja:Padha slingkuh ngenthu-enthu donya-rajabrana.
diebrakake Penggedhe; bregat-bregat dutebangi kanggo mbangun dalem brenggi.
Masehi 1478.Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru
Ngargapura Lasem, yakuwi:Eyang Kie Seng Dhang Dhatu Tanjungputri, seda ing taun Jawa-Hwuning: 30 (=200 taun
Eyang Dewi Si Ba Ha (Dewi Sibah) Dattsu Pucangsula, seda ing taun Masehi: 445.
Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-
kabegjan lan Karahayon.Nganti wektu-siki Pundhen Gunung Tapa’an kuwi isih wujud Pundhen kang mung dicungkup sarwa prasaja-banget, mung nganggo pager bethek-kayu tanpa omah pangauban udan/panas kanggo para Petirakat Tuguran/Nyekar kang padha rawuh sumewa ning kono. Pangestine Wong-wong nggunung kono kang padha mbesiki lan memundhi Pundhen Leluhur Ngargapura kuwi padha ngantu-antu.*** Muga-muga enggal anaa Priyagung/Wiryawan/Dhanawan padha kesdu mangastuti mbangun omah Pangauban sarta nggawekake dalan tumuju munggah ning laladan Pundhen Tapa’an kono, supaya ing tembe ndadekake regeng-rejane Desa kono dadi papan Pariwisata; wong desa Ngasinan mbanjur bisa bukak-dhasar nggawe warung jajanan, panganan lan omben-omben kanggo nglayani para Wisata kang mbutuhake isen-isen ***Dhek jaman kuna, suwargi kakek Kanung R. Panji Karsono ing Kemendhung Laem, sok masitani
Jladri ardi wana khudup-mlathi.”Dhek biyen dhek isih jaman penjajahan Landa, akeh wong-wong Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-
ora menangi jaman kuwi!!!!”TAMATTambahan Keterangan :Taun Sejarah diganti taun Masehi, kanggo nggampakake pamikire para Sutresna Sejarah.
Negara Medhang-Mataram I,. Kedhiri, Majapait, Lasem, nggunakake Taun-SyakaBabon sejarah :Saka Cathetan lan Critane swargi Kakek-kakek Kanung Ngargapura
ngapuro, menowo anggonku sesrawungan (menjalin persahabatan) marang sliramu aku nduweni luput.SUGENG RIYADI. kurniea ddheksLurahLokasi :
Kanci) – Brebes – Tegal – Bumiayu – Purwokerto – Purbalingga – Banjarnegara – Wonosobo – Temanggung – Ambarawa –
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lare"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lare"
Kata kunci/keywords: arti lare, makna lare, definisi lare, tegese lare, tegesipun lare sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung lareTembung kramaKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Januari 2013, tabuh 09.44.
rembang	pemalang	wonosobo	jember	sampang	sukoharjo
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring dinga pangestunipun
Trima Lengser ~ Yuyun Blog's
Blog menika namung wujud tresna kula dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon putra-putri Jawi mliginipun
marak rowan padha manthuk-manthuk nampa dhawuh saka kepala dinas kang lagi par¬ing sesorah. Pak Karmin sing ngasta ing SMA favorit ing kota kono katon nyathethi isine dhawuh. Bab-bab kang wigati tan¬sah dicatheti aja nganti ana kang
taun iki nggunakake azas adi/, transparan, lan terbuka. Azas adil tegese ora kena emban cindhe emban siladan. kabeh pen¬dhaftar sing syarat-syarate nyukuri kudu ditampa manut daya
dikontrol dening masyarakat lan LSM sing peduli donyaning pendhidhikan.”Dhawuh saka kepala dinas iki dudu barang anyar
taun utamane sakwise jaman, reformasi tumapak, azas-azas ideal kaya ngono kuwi terus was dikumandhangake dening para pangarsane praja nadyan. prakteke bisa wae beda. Pak Karmin kang, ngasta dadi kepala sekolah ana SMA kota wis bisa ngerteni kabeh azas kuwi. Mung¬guh anggone ngecakake sakbisa-bisa di trepake kanthi maksimal Ian sakjujur jujure.Taun iki pendhaftar murid anyar ing SMA favorit panggonane Pak Karmin mbludak. Embuh amarga program K5 ga¬gal apa amarga kualitase pendidikan ing SMA kono sing saya becik. Kanyatan saka daya tampung rong atus patang puluh, pendhaftare ana limang atusan murid. Iki ateges bakal mbuwang separo Iuwih pendhaftar. Seleksi ketat bakal diadani. Ora mung nenimbang biji Iulusan SMP nanging uga manut asile tes seleksi ma¬suk sing wis diadani dening panitia PSB sawetara wektu
kanggo netepake murid-murid sing bakal ditampa ing SMA-ne Pak Karmin enggal diadani. Bspak ke¬pala sekolah mimpin lumakune rapat sa¬ka pendhaftar limang atus pitung puluh papat bakal diseleksi lan dipilih rong atus patang puluh murid. Pak Karmin bakal nindakake kabeh dhawuh saka dinas pen¬didikan kabupaten kanthi sakmesthine. Sakwise nenimbang biji Iulusan SMP lan biji tes seleksi masuk PSB kasil diteteoake bocah rong atus patang puluh dadi murid anyar ing sekolah kono. Dhaftar murid, biji lan asile tes seleksi wis ana astane Pak karmin."Kanthi nenimbang azas adil, transparan lan terbuka mula taktetepake bocah¬bocah kang syarat-syarate wis nyukup kaya kang kasebutake ing dhaftar tampa dadi murid anyar ing SMA kota ke¬ne," pangandikane Pak Karmin."Nanging nyuwun pangapunten Pak,! wonten satunggaling perkawis," ature Pak Mustajab sing kajibah dadi ketua panitia PSB nyelani atur.Pak Karmin nampa interupsine Pali Mustajab. Pak Mustajab terus dikepareng. ake matur. Anggota panitia PSB liyane padha mirengake ature Pak Mustajab sing sajak wigati kuwi.Kepareng kula matur Pak menawi standart seleksi dipuntrepaken saklugunipun pramila pendhaftar nomer 153 naminipun Azis Sudrakat kepeksa mboten saged dipuntampi dados murid lan ing sekolah mrikin” ature Pak Mustajab. “Azis Sudrajat niku sinten Pak Mustajab?”"Menika putranipun Pak Camat." "Putranipun Pak Camat?" wangsulane Pak Karmin rada cingak.Pak Karmin mendel. Ana rasa kang nggubel ing penggalihe. Konflik batin campur ing jajane Pak Karmin sing jembar kuwi. Yen Azis ditampa tegese wis nglanggar azas keadilan; wong nyatane bocah sing jeneng Azis Sudrajat kuwi ora nyukupi syarat dadi murid aneng sekolah kono. Nanging yen ora ditampa mesthi bakal ana prahara amarga keputusan ku¬wi bakal nglarani penggalihe Pak Camat sakkeluwarga sing dadi panguwasa ing tlatah kono. Pak Karmin tetep mendel. Mung sakwise ngunjal nafas landhung, Pak Karmin lagi entuk kekuwatan. Panje¬nergane terus ngendika menehi keputus¬an."Nggujengi bebener niku raosipun ka¬dos nggegem mawa panas. Nanging kula sakdrema dados bawahan. Kual aturi priksa Pak Mustajab menawi PSB taun menika Pgg!nakaken azas adil. transpa¬ran Ian terbuka. Pramila keputusan me¬nika mboten saged dipun ganggu gugat. Tegesipun kanthi kepeksa putranipun bapak Camat tetep mboten saged dipun¬tampi dados siswa wonten sekolah mriki."Akhire keputusan kuwi final. Bocah sing jenenge Azis Sudrajat sidane ora ditampa. Dina pengumuman penerimaan siswa baru wis teka. Kabeh pendhaftar, nampa amplop isi diuwang selembar. Isine surat iku ngenani keputusan ditam¬pa apa ora dadi siswa anyar ing sekolah kuwi. Ora wurung layang pengumuman kuwi tiba aneng astane Pak Camat sakluwarga. Ngerti yen putrane ora ditampa ana sekolah favorit kuwi, Pak Camat kepeksa melu campur tangan.Esuk iku uga Pak Camat telpun me¬nyang sekolah. Telpun ditujokake lang¬sung marang Pak Karmin. Kebeneran Pak Karmin ora tindakan mula panjenengane dhewe sing nampa tilpun iku. Sakwise dijawab, Pak Camat enggal ngendi¬ka mungguh gatine nelpun."Pak Karmin, nuwun sewu aku njaluk tulung marang panjenengan. Cekak raos muridku titip anakku Azis supaya ditampa ana sekolah panjenengan. Mbokmenawa dudu perkara angel tumrap panjenengan ngloloske mung bocah siji."Nyuwun agenging pangaksami Pak Camat. Keputusan sampun kelajeng di¬pundamel. Menawi kedah dipunralat me¬napa mangke mboten dados masalah enggal.""Wis borong panjenengan; borong kawicaksanan panjenengan. Pokoke aku manut. Mesthine panjenengan luwih, ngerti kahanane ing lapangan. Saiki nge¬ne Pak Karmin, apik-apikan wae panje¬nengan njaluk behungah apa kanggo mi¬nangkani panyuwunku mau."“Sepindhah malih tadhah deduka Pak Camat kula ajrih. Kula ajrih kaliyan ukum lap bebener.""Dhasar Saminl" pangandikane Pak Camat kasar karo nutup tilpune.Pak Karmin rada kesenggol harga dhi¬ripe. Wong nggujengi aturan kok disebut-sebut wong samin. Ing kamangka wong samin kuwi rak pejuwang sing anti kolo¬nialisme?! Kareben wae. Rumangsane wong samin kuwi wong elek ing kamang¬ka durung mesthi para pejabat kaya Pak Camat kuwi duwe nasionalisme sing dhuwure kaya wongwong samin nalika semana.Urusane nyata ora mandheg semono. Anggone Pak Karmin nolak ajakan kolusi cilik-cilikan saka Pak Camat dadi kedawa dawa. Ngibarate kaya emprit abuntut bedhug. Pak Camat rumangsa disepelekae. Sakatase guru kok wani nantang nguwasa. Apa ora kelakon kuwalat kaya jambu mete?! Ngono pangancame Pak Camat. Nyatane temenan. Pak Camat, lapor menyang dinas pendidikan, kabupaten, Masalah kuwi dadia gendaana nang dinas pendidikan kabupaten. Let telung dina ana panggilan kang ditujokke marang Pak Karmin supaya ngadhep kepala dinas pendhidhikan
Beja ora, arepa wong liya sing nyekseni 'breiting' kuwi dadi rasa isinne ditanggung dhewe. Nanging wong kaya Pak Karmin wus ora due rasa was sumelang babar blas, marga kang dilakoni nganggo Iandhesan. "Pak .... Kula mboten mangertos kalepatan kula." "Kaluputan panjenengan mung siji, yaiku panjenengan ora rumangsa luput!""Kula tambah bingung Pak.""Anggone panjenengan nolak pamun¬dhute Pak Camat kuwi sing njalari gerah penggalihe Pak Camat. Kuwi kesalahan panjenengan.!""Kula namung ngugemi dhawuh pan¬jenengan nalika rapat PSB. Panjenengan dhawuh bilih PSB badhe ngetrapaken azas adil, transparan, lan terbuka.""Kabeh kuwi isih normatif Pak. Trap¬trapane rak bisa digawe luwes. Mesthine rak ana istiiah kebijaksanaan?! Masaka panjenengan ora ngerti!""Sakniki kados pundi saenipun?""Wis awake dhewe kudu ngalah karo kersane panguwasa. Saiki aku njaluk pu¬trane Pak Camat kudu ditampa ana SMA Panjenengan.""Menawi kedah dipuntampi lajeng menapa ginanipun wonten pranatan?""Cukup Pak Karmin. Aku emoh debat. Aku dudu ahli filsafat kaya panjenengan. Cekak aose panjenengan gelem ngralat keputusan kuwi apa ora?”Nuwun sewu Pak. Kula niki tiyang alit. Nanging harga dhiri kula niki gumantung pengucap kula. yen keputusna kedah diralat kula mboten saged nanging yen Azis putranipun Pak Camat pengin sekolah wonten SMA favorit panggenan kula temtu kemawon saged kawujudan kanthi satunggaling bebana.""Bebanane apa?""Panjenengan sekseni wiwit dinten punika kula trimah lengser. Kula trimah dados guru limrah dene
pasrahaken pihak pemkab, mangsa borong."Mbeguguk ngutha waton pindha ra¬den Bimasena kang kagelan atine, Pak Karmin wis ora peduli maneh marang dukane kepala dinas pendidikan kabupaten kono. Panjenengane trima masrahake ja¬batan kepala sekolah kang wis dilakoni sawetara wektu. Tumrape Pak Karmin jabatan kuwi amanah kang bakal dijaluk (tanggung jawabe ing donya Ian akhirat, lan ora suwe SK pelengseran engga, sing dianti-anti Pak Karmin kelakon diterbitake dene Azis Sudrajat putrane Pak Camat kuwi, kelakon ditampa dadi murid ing
ATUR SEPALAAssalamualaikum Wr.WbPuji syukur konjuk ing ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun paring rakhmat dhateng kula, satemah saged hangaturaken yuyunblog Tresna Budaya Jawa .Blog punika boten ateges anggen kula kapiadreng badhe hamemulang dhateng para maos, ananging awit saking pepenginan kula badhe dherek hangleluri budaya Jawi mliginipun basa Jawi ingkang sampun wiwit dipunkiwakaken.Jangkepipun
Werkudara iku putrane Prabu Pandhu Dewanata Ian Dewi Kunthi sing angka Toro. Werkudara iku titisane Bathara Bayu. Awit putra angka loro, mul...
Tembung deskripsi asale saka basa Latin yaiku descripcere kang tegese nulls utawa njlentrehake sakwijining bab/perkara. Deskripsi uga duw...
linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
Balas	Panji Kewirangan berkata:	20 Desember 2012 pada 2:24 PM	Pejabate kaya wong dodolan. Arep adol banyu, lenga, beras , pasir, tembako, semen, kewan raja kaya, kabeh arep dibungkus lan ditimbang nganggo literan. Jebule wutah,malah ora karu-karuwan…. Nuwun sewu nggih Ki.
Balas	Djudjum berkata:	20 Januari 2013 pada 11:40 PM	inggih sumangga
Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning akadhemik Inggris) dad...
Sampun.Pareng-paren ki sanak..,. ngapunten mbok bilih wonten ingkang lepat. Nuwun gunging ombak samudra pangaksami. Monggo
kepinginan utawa cita-cita. Mbuh sing diarani cita-cita pingin dadi pejabat, tentara, pulisi, pilot, mentri, mantri, bupati lan liya-liyané, utawa sing mung pingin mangan thiwul, gathot, gethuk, lemper, klemet, utawa wajik. Ono menèh sing pingin dadi wong sugih, pinter, suksès ing penggawéan, nduwé bojo ayu nganti nduwé bojo limo.
Bisoa rumongso ojo rumongso biso. Bisoa ngrasaké yèn menungso mono sejatiné
iku wong bakal bisa nglakoni uripé kanthi sakmadya lan ora kemudu kudu tansah kelakon penggayuhé.
Ono conto sawijining konco kang pingin nerusaké pendidikané ing jenjang kang luwih dhuwur. Mesti waé cita-citané kuwi
baliné yen jebul gagal biso waé dhèwèké dadi mutung lan kelaran atiné.
Mulo nggayuh sakabehing pepinginan utowo cita-cita apa waé kudu
sakbanjuré Gusti kang ngijabahi. Landesana urip kanthi sipat waspada lan sak madya. Ojo rumongso biso, nanging
Harga: 80.000,00Bandeng Duri Lunak Lthpc – Bandeng Duri Lunak LTHPC New
Laren apa? kulon pasar wage ya akeh, mbiyen aku sekolane nang jejere pasar wage, yen kancane aku wong
bjawaX: Tembung Kang Lumrah Kanggo ing Jeneng
Tembung-tembung basa Jawa kang dianggo jeneng bocah ana sawetara. Perlu dimangerteni tembung-tembung : Rini, Wati, Dyah, Estri, iku ateges wadon. Tembung "SU" tegese linuwih, banget, gedhe. Kayata :Sukardi = linuwih karyane (nyambut gawe), banget anggone nyambut gawe.Sukarna(o) = linuwih pangrungune.Sulistya = linuwih rupane (bagus utawa ayune).Tembung liyane :Anom = Mudha , Taruna , Timur.Arane werna = Seta (putih), Kresna (ireng), Jenar (kuning), Wilis (ijo).Angin = Bayu (pa), Samirana (pa), Indri (pi)=angin
pi), Keksi (pi) Conto : Katon Bagaskara, Wuryanta.Karep = Kapti (pi).Kawruh = Guna (pa), Sastra (pa), Widya (pi).Kayangan = Aribawa (pa).Kendel = Prawira (pa), Nirbita (pa), Nirbaya (pa), Wira (pa), Wirya (pa), Sudira (pa)Kembang = Sekar (
Lampu (pepadhang) = Diyan (pa/pi), Pandam (pa)Lanang = Priya. Conto : Priya Jatmika = Wong lanang kang anteng.Landhep = Sutikna (pa), Sutiksna (pa).Langgeng =
Perang = Yudha,Pinter = Widagda (pa), Wignya (pa), Gunawan (pa), Nimpuna (pa).Pinunjul = Sudibya (sekti banget).Piranti = Pandaya (pa).Prajurit = Sena (pa)Premana = Susmana (pa)Ratu = Aji (pa), Indra (pa)Rembulan = Wulan, Candra, Sasangka, Sitoresmi, Tengsu.Sampurna = Paramitha (pi)Sedhih = Wiyoga (pa).Sekti =
Wong = Jana (pa), Sujana (wong kang linuwih)(pa), Sarjana (wong sing pinter)(pa), Nara (pa)Tembung Wilangan :Eka = siji.Dwi = loro.Tri = telu.Catur = papat.Panca = lima.Sad = enem.Sapta = pitu.Astha = wolu.Nawa = sangaDasa = sapuluh.Jeneng Wayang kang kalumrah kanggo ing jeneng :Andhini = sapi titihane bathara Guru.Bima = Sena , Satriya panenggak Pandhawa.Dananjaya = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Gunawan Wibisana = satriya ing Ngalengkadiraja.Ismaya = Semar.Kresna = Ratu ing negara Dwarawati.Pandhu = Ratu ing negara Hastinapura.Permadi = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Prawirayudha = Kendel ing paprangan.Setyawati = Garwane prabu Narasoma.Wisnu = ratuning dewa.Yudisthira = Pambarepe Pandhawa.Jeneng kang kaprah keprungu :
wasana, tanpa pungkasanandaka = banteng.andika = 1. kandha, celathu 2. kowe.anindita = tanpa cacad.anindya = linuwih, pinunjul.apsari = widadari.ardi = gunung.Ardi Nugraha = Kanugrahan kang gedhene sagunung.ari = 1. adhi 2.
setya tuhu.banu = sorot, srengenge.barata = 1. peperangan 2. ratu ing Ayodya.baskara = srengenge.basuki = slamet, rahayu.baswara = sumorot, gumebyar.besus = 1. sarwa resik, becik 2. seneng macak.Bambang Susatya = Putrane pandhita kang temen setya.budi = pikir.budiman = sugih pamikir, pinter.bramantya = nepsu banget.candra = rembulan.cahya = 1. warnaning sorot 2. kamulyan.
bungah banget.garini = bojo.gita = tembang, kidung.gitaya = tembang, kidung.Giri Susena = Gegedhuging
nimpuna = pinter, wasis.nindya = linuwih, pinunjul.nirmala = tanpa cacad, suci.padma = kembang terate.pajar = padhang.pambudi = 1. bebuden 2. anggone ngudi.pandaya = 1. juru misaya iwak 2. piranti.pandam = 1. pepadhang, diyan.parameswari = 1. ratu putri 2. garwane ratu.paramita = kasampurnan.
Dahana = Gunung geni kang bagus rupane.pudyastuti = pangaji-aji, panembah.puji = donga, pangarep-arep supaya ...Puji Astuti = Donganing panembah.purnama = rembulan kang wutuh.purwa = wiwitan.purwaka = 1. biyen, dhisik 2.
Prabawa = 1. kaluhuran 2. kasekten 3. daya kang metu saka kaluwihan.Prabandari = cahya sumunar kang nembe ndhadhari.prabu = 1. bendara, panggedhe 2. ratu.pradapa = lung enom, pupusing godhong.pradipta = pepadhang, diyan.prapta = tekan, tutug, teka.
sarjana = wong sing pinter.sarju = condhong atine.sasangka = rembulan.sasmita = 1. polatane praen 2. ngalamat, semu.sasmaya = becik, endah, suci.satiti = langgeng, tetep, ora pegat.satmaka = 1. tunggal nyawa 2. urip, nyawa.satriya = wong luhur, prajurit luhur.sayaka = panah.Selo Sumarjan = Selo (pangkat padha karo camat), Sumarjan = Mutiara yang indah.Setyawati = wong wadon kang temen setya.sitaresmi = rembulan.siwi = anak, sengsem, sowan.sudama = lintang.sudana = 1.
linuwih.sudira = kendel banget.sudyana = sudi, tulus.sujana = wong pinter.sujita = turune wong linuwih.Sugeng Suprawata = kaya gunung kang gedhe lan tansah slamet.Suharta = linuwih artane (sugih).Sukaca = Kaca (paesan) kang linuwih.sukarja = luwih
seneng-seneng.sukra = Jemuwah.sulaksana = ngalamat becik, luwih slamet.sulistya = bagus (ayu) banget.suluh = obor, dilah, sorot, padhang, pabarisan.sumantri = patih,
omah, gedhong.suyud = asih, sumarah, lulut marang.tamara = gamelan.teguh = kukuh.timur = enom, nom-noman.udaya (hudaya) = 1. segara 2. pletheking srengenge 3. munggah, mumbul.wardaya = ati.wibawa = kaluhuran, kamulyan.wicaksana = 1. awas, 2. waskitha, 3. bisa nganggo budine klawan bener.wida = boreh, pupur, wewangi.widada = tulus slamet, lestari slamet.widagda = pinter.widayaka = 1. wong kang mranata, 2. wong pinter.widayat = sih pitulunganing Gusti Allah.widasari = boreh wangi.widura = pinter, wicaksana.widuri = bangsane inten.widya = kawruh, kawicaksanan.widyastuti = pangabekti, pepuji.wijaya = menang, sekti.wijayanti = menang.wilapa = kidung.wilujeng = slamet.winardi = diterangake, ditegesi.winarna = diterangake, ditegesi, dicritakake.wira = prajurit,
tatas, senapati, prawira, priyayi.wirya = kendel, kuwasa, mulya.wiryawan = kendel, kuwasa, mulya.Wiradi = pahlawan sing luhur.Wiranta = Muga dadia pahlawan.wismaya = gumun, ngungun.wiyata = piwulang.wiyoga = sedhih.Wresniwira = Pahlawan bangsa Wresni (Setyaki)Wulandari = Bulan
nguripuripbasajawa.blogspot.com/search/label/06%20TEMBUNG%20KANGGO%20JENENG
Kepingine ibukne sing makili daripada nyawang anakku, anakku siji saiki koyo ngono
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul fitri 1432 H. Mohon maaf lahir kaliyan batin.
Sugeng dhalu, abdi badhe nyuwun ngapunten,
kanggo nggawe anak ... hehehe. Perbincangan sing paling seru yen seputar itu adalah mbahas soal ngidam utawa nyidam. Wis jamak
donya iki ... sing meteng sopo, sing ngidam sopo !?!?Sampeyan pernah punya pengalaman spt ini juga? gambar nang ndhuwur
saking bingunge, trus ngandhani bojoku sing ayu dhewe ... yaa akhire pilihan dadi
Ciptagelar: Sambang sedulur Kasepuhan Banten Kidul Jaman mbiyen pas isih durung nikah, aku nate blusukan nang wilayah kene. Wilayah adat sing disebut Kasepuhan Banten Kidul. Sesuai jenenge, wilayah adat iki dianggep "tuwo utawa sepuh". Dadi panggone takon utawa njaluk nasihat lan saran kanggo uwong2, terutama biasane wong Sundo. Tapi kadang sing teko mrene juga njaluk sing aneh2, koyodene njaluk obat, ngadu nasib, lancar jodho, dsb dsb.
nang kene, ibukota wilayah kasepuhan iki diarani Ciptarasa. Dipimpin karo sing dijuluki Abah, jenenge Abah Encup Sucipta. Saiki jaman pancen wis berubah, wis sekitar 14 tahun lewat. Abah Encup wis sedo
kesempatan iso sambang sedulur kasepuhan maneh. Ceritane aku ngeterke sedulur soko tanah Kalimantan sing arep konsultasi spiritual karo Abah Ugi.
wong lanang pasti nganggo iket utawa udheng. Sementara wong wedok yo mesti nganggo kain jarik/jarit. Meh kabeh uwong nduweni sawah utawa huma (ladang) tandur pari. Meh kabeh kepala keluarga pasti nduweni lebih dari satu leuit (lumbung padi). Omah2 isih nganggo dinding bilik utawa gedhek.
wingi, aku nduweni sedulur baru soko Muara Tae. Maka ostomastis yen uripe sedulurku terancam, aku yo kudu cawe2 ngrewangi perjuangane sedulurku kuwi.
Monggo Monggo sedherek sedherek ingkang sampun mampir., matur suwun monggo di unjuk unjukane lan didhahar dhaharane sa anane.., he he he
ojo lali info blog njenengan..,
ingkang jumbuh kaliyan babagan widya swara inggih menika kompetensi dhasar mirengaken, maos, micara, lan ugi nyerat. Widya swara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar mirengaken jalaran nalika Panjenengan mirengaken menapa kemawon, upaminipun mirengaken cariyos, pawartos, iklan, sesorah (pidhato), sandiwara, sekar, lan mirengaken geguritan, sadaya wau mbetahaken kawruhing widya swara, inggih menika vokal lan konsonan. Kanthi nguwaosi widya swara Panjenengan saged mirengaken swanten kanthi sae lan trep, lan mangertosi isinipun cariyos, pawartos, iklan, sesorah (pidhato), sandiwara, sekar, lan geguritan ingkang Panjenengan mirengaken. Widya swara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar maos jalaran nalika Panjenengan maos menapa kemawon, kadosta maos salebeting manah menapa dene maos nyaring (kanthi ngedalaken swanten) kangge mangertosi suraosipun waosan, sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya swara. Kanthi nguwaosi widya swara Panjenengan saged maos kanthi swanten ingkang sae lan trep, intonasi ingkang pas, lan langkung gampil mangertosi isinipun waosan ingkang katemben Panjenengan waos.
Widya swara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar micara jalaran nalika Panjenengan micara menapa kemawon, kadosta micara piyambakan (monolog) menapa pagineman utawi pacelathon (dialog), nyariyosaken malih isinipun ceramah/waosan/prastawa ingkang aktual kangge nyebaraken suraosipun wicantenan, lan sesorah (pidhato, medhar sabda), sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya swara. Kanthi nguwaosi widya swara Panjenengan saged micara kanthi swanten ingkang sae lan trep, intonasi ingkang pas, lan pangandikan Panjenengan langkung gampil dipunmangertosi isinipun dening tiyang sanes ingkang katemben mirengaken pangandikan Panjenengan.
Widya swara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar nyerat (nganggit) jalaran nalika Panjenengan nyerat (nganggit) menapa kemawon, kadosta nyerat pengalaman pribadi, nyerat wara-wara (pengumuman), nyerat cariyos (crita cekak), nyerat karangan deskriptif, naratif, ekspositorik, argumentatif, lan persuasif; samanten ugi nyerat serat, sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya swara. Kanthi nguwaosi widya swara Panjenengan saged nyerat kanthi tembung-tembung ngkang ngginakaken swanten ingkang sae lan trep, sarta ejaan (tata tulis) ingkang jumbuh kaliyan paugeraning ejaan basa Jawi ingkang sampun kasampurnakaken, lan seratan/anggitan Panjenengan langkung gampil dipunmangertosi isinipun dening tiyang sanes ingkang katemben maos seratan Panjenengan.
Widya swara dumados saking kalih tembung, inggih menika widya (basa Jawi Kina) tegesipun ‘ilmu, kawruh’ lan swara tegesipun ‘uni, swanten’. Dados widya swara menika ilmu ingkang ngrembag lan nyinau babagan swanten. Wonten ing ilmu basa (linguistik), widya swara kawastanan fonologi basa Jawi.
Swanten ingkang karembag widya swara menika swanten ingkang wonten tegesipun. Pramila widya swara saged dipuntegesi ilmu ingkang ngrembag swanten-swanten ingkang saged mbedakaken teges, utawi ingkang asipat distingtif. Upaminipun:
kula >< gula wedi >< wedhi
saba >< sapa kudu >< kuru Tembung-tembung ing nginggil menika sanadyan ingkang beda namung satunggal swanten, swanten-swanten kasebat saged mbebakaken wujud lan tegesing tembung. Tembung kula lan gula ingkang mbedakaken wujud lan tegesing tembung inggih menika swanten /k/ lan /g/; wedi lan wedhi ingkang beda namung /d/ kaliyan /ḍ/; saba lan sapa ingkang beda namung /b/ kaliyan /p/; kudu lan kuru ingkang beda namung swanten /d/ lan /r/. Swanten ingkang saged njalari satunggaling tembung dados beda wujud lan tegesipun sinebat fonem. Dene menawi wonten lira-liruning swanten ingkang boten ngantos njalari ewahing teges kawastanan alofon. Tuladhanipun:
putih >< puteh sugih >< sugeh
abuh >< aboh suruh >< suroh
Adhedhasar pamedaling swanten, fonem basa Jawi saged kaperang dados kalih, inggih menika vokal lan konsonan.
Swanten Vokal Basa Jawi gadhah vokal cacahipun pitu, inggih menika /a/, /
o/, /i/, /u/, /e/, lan /Ə/. Saben-saben vokal kasebat saged dumunung ing ngajeng, tengah, lan ing wingking, kados tuladha ing ngandhap menika.
1) vokal /a/ : aku [aku] babad [babad] ora [ora]
antawisipun vokal cacah pitu kados sampun kasebat ing nginggil, ingkang prelu pikantuk kawigatosan mirunggan inggih menika antawisipun swanten [a], [
menika boten kalebet alofon fonem /a/ utawi /o/, ananging kalebet fonem ingkang mandhireng pribadi sabab swanten kasebat saged mbedakaken wujud lan tegesing tembung. Tembung [bobo?], [bϽbϽ?], lan [baba?], upaminipun, kalebet tembung ingkang beda wujud lan tegesipun sabab tembung [bobo?] ngemu teges ‘turu’, [bϽbϽ?] ngemu teges ‘bolong’ utawa ‘wedhak borehan’, dene [baba?] ngemu teges ‘tatu’.
Basa Jawi ing tlatah kilen, inggih menika ing tlatah Tegal, Brebes, Wonosobo, Banjarnegara, Kebumen, Banyumas, lan Cilacap, malah ugi ing tlatah
menika kalebet alofon sabab swanten-swanten kasebat ing wewengkon menika boten mbedakaken suraosing tembung, nanging namung wujud lira-liruning swanten (variasi bunyi). Ananging, swanten [
lan [a] ing wewengkon menika kalebet fonem ingkang mbedakaken sabab swanten kasebat saged mbedakaken teges. Kajawi menika, taksih ing tlatah menika, swanten [o] badhe kaucapaken dados swanten a jejeg utawi [
dene swanten a jejeg badhe kaucapaken dados swanten a miring utawa [a]. Pitakenan ingkang wigatos inggih menika menapa basa Jawi gadhah vokal rangkep (diftong)? Vokal rangkep (diftong) menika vokal ingkang cacahipun kalih ingkang beda wujudipun lan dumunung ing sawijining wandanipun tembung. Manawi wonten vokal rangkep, nanging boten dumunung ing sawijining wanda, swanten rangkep menika boten saged dipunsebat diftong. Basa Jawi baku (standar) boten gadhah diftong kados basa Indonesia. Swanten [ae] ing tembung jae, kae, lan wae sarta swanten [ai] ing tembung pait, jait, lan paing boten kalebet diftong sabab swanten [ae] lan [ai] ing tembung menika namung awujud vokal rangkep ingkang mapanipun wonten ing sawijining tembung sanes ing sawijining wanda. Pramila tembung-tembung menika wau pamisahing wandanipun dados ja-e, ka-e, wa-e, pa-it, ja-it, lan pa-ing. Ing wewengkon Jawi sisih wetan (Jawa Timur) wonten swanten rangkep ingkang awujud diftong ingkang asring muncul ing sawijining tembung. Pamunculipun diftong menika ngemu pikajeng kangge nyangetaken suraosing tembung. Upaminipun:
apik à oapik ‘apik banget’
gedhe à guedhe ‘gedhe banget’ Ing Surakarta lan Yogyakarta kangge nyangetaken suraosing tembung, bebrayan racakipun ngginakaken variasi vokal utawi ngginakaken tembung banget kados tuladha ing ngandhap menika.
abang à abing ‘abang banget’
dawa à dawu ‘dawa banget’
ijo à iju ‘ijo banget’
Swanten Konsonan Konsonan menika swanten ingkang tanpa uni, utawi swanten ingkang dereng mungel menawi dereng sumambung kaliyan vokal. Konsonan kaanggep swanten ingkang tanpa uni jalaran angin ingkang medal saking paru-paru ingkang kawedhar saking nglebetipun tutuk kaalang-alangi dening biwir, waja, lidhah, cethak, lan gorokan. Mila lajeng wonten swanten biwir, swanten waja, swanten lidhah, swanten cethak, lan swanten gorokan. Kajawi menika ugi wonten swanten laringal lan glotal.
Swanten lambe (biwir) sinebat ugi konsonan bilabial, wujudipun [p], [b], [m], lan [w]. Kajawi swanten [w], sadaya swanten biwir saged dumunung ing kawitan, tengah, lan pungkasaning tembung. Swanten [w] namung saged dumunung ing ngajeng lan ing tengahing tembung, sarta boten saged dumunung ing pungkasaning tembung. Tuladhanipun:
Swanten waja ingkang ugi sinebat konsonan dental saged dipunbedakaken wonten sekawan, inggih menika apikodental, apikoalveolar, apikopalatal, lan laminoalveolar. Ingkang kalebet apikodental inggih menika swanten [d] lan [t]. Ingkang kalebet apikoalveolar, inggih menika [n], [l], lan [r]. Ingkang kalebet apikopalatal utawi retoflek inggih menika [ḍ] utawi /dh/ lan [ṭ] utawi /th/. Wondene ingkang kalebet laminoalveolar inggih menika swanten [s]. Meh sadaya swanten waja saged dumunung wonten ing kawitan, tengah, lan pungkasanipun tembung. Ananging, retoflek [ḍ] lan [ṭ] namung saged dumunung ing ngajeng lan ing tengahing tembung, sarta boten saged dumunung ing pungkasaning tembung. Tuladhanipun saged dipunpirsani ing ngandhap menika:
Swanten cethak ugi ingaranan konsonan palatal. Ingkang kalebet swanten cethak inggih menika [c], [j], [ň], lan [y]. Sadaya swanten cethak boten saged dumunung ing pungkasaning tembung. Tuladhanipun:
Swanten gorokan ugi sinebat konsonan velar. Ingkang kalebet swanten gorokan inggih menika [k], [g], lan [ŋ] Swanten gorokan saged dumunung wonten ing wiwitan, tengah, lan pungkasaning tembung. Tuladhanipun:
Swanten laringal ugi sinebat swanten hamzah, wondene swanten glotal menika swanten ampang ing gorokan. Ingkang kalebet swanten laringal inggih menika [h], dene ingkang kalebet swanten glotal inggih menika [?] utawi [k] ampang. Swanten glotal boten wonten ingkang dumunung ing purwaning tembung lan racakipun dumunung ing pungkasaning tembung lingga. Tuladha:
hara [hϽrϽ] tahu [tahu] omah [omah]
hardi [hardi] dhahar [ḍahar] wegah [wƏgah]
hapsara [hapsϽrϽ] luhur [luhʊr] kawah [kawah]
pakpung [pa?puŋ] bapak [bapa?]
taklim [ta?lim] simak [sima?]
Konsonan basa Jawi wonten ingkang kagolong swanten ampang, swanten anteb, swanten grana, lan swanten manda-manda. Ingkang kalebet swanten ampang inggih menika [p], [t], [c], [k]; ingkang kalebet swanten manteb inggih menika [b], [ḍ], [d], [j], lan [g]; ingkang kalebet swanten grana (nasal/sengau) inggih menika [m], [n], [ň], lan [ŋ]. Dene ingkang kalebet swanten manda-manda utawi semi vokal inggih menika [w] lan [y].
Ebah-ewahing Swanten Ingkang dipunpikajengaken “ebah-ewahing swanten” inggih menika ewahipun swanten ing sawijining tembung, nanging boten ngantos ngewahi suraosing tembung. Ingkang njalari ebah-ewahipun swanten kalawau bakenipun wonten tiga (1) dipuntambah swantenipun, (2) dipunsuda/ dipunkirangi swantenipun, lan (3) dipunpindhah panggenanipun swanten wau.
lingkunganKaping pisan ingkang kita sedaya perlu sadari lingkungan kuwi panggenan kangge kita sedaya nggantungaken urip, umat manungsa. Amargi ... 5 +2
macam suku den... 11 ~ kairens.wordpress.comContoh Pidato Bahasa Jawa Tema Kemerdekaan Indonesia Assalamualaikum Wr. Wb. Ingkang kinurmatan
'alaikum Wr Wb. Ingkang kinurmatan, bapak lan ibu guruu saha kanca-kanca ... 15 +52 docstoc.
Dhusun..... ing mriki, awit panjenegan sedaya sampun kersa paring pisumbang awujud ... 46 +55 wiktionary.orgWiktionary: Basa Jawa (Ngoko) - Basa Inggris - WiktionarySaka Wiktionary, bausastra mardika. Langsung menyang: navigasi, golèk. Ing ngisor iki terjemahan tembung Basa Jawa (ngoko) lan jarwané ing Basa
taun 824 M minangka daftar peralatan. Ing candi Borobudur ana siji panel nggambarke wong nyekel gaman kaya keris (Lumintu, 1985: 3). Ing candi Sukuh (abad 15 M) cetha nggambarke sijining empu kang lagi nggawe keris. Relief iki nggambarke Bima minangka pengejawantahane empu kang lagi numbuk wesi, Ganesha ing tengah lan
kaping 28, sakwise dicanangke dening PBB ing taun 1982. Prayaan iki dianakke kanggo ngelingi tokoh tari modern Jean-Georges Noverre kang lair ing taun 1727. Ing pahargyan taun iki PBB nduweni pesen “REACHING FOR EQUALITY, COMPASSION AND TOLERANCE” (Ngranggeh Kesetaraan, Kebersamaan dan Toleransi). “Menghancurkan” Wayang Wong Sriwedari
16 Maret 2017 in BERITA (NEWS), Poleksosbud.	Aneka Font Nusantara
Ing postingan punika kula namung badhe nuduhake bilih ing samangke sampun beredar font2 nusantara, karya pribumi ingkang sampun dikomplite kaliyan keyboardipun saha
pm	Postingan kok ngaco ngono ki…ki…. rasah kakean polah, sing komentar yo ngono tambah aneh, apa disini kumpulan orang aneh ya???
Raimu Cuk, ancene sing nulis iki wong sarap, laopo atek komen 😆 Reply	cak-cuk says:	on 4 July 2008 at 2:32 pm	Pastikan ada cak-cuk suroboyo
Jual Viagra Usa Asli Pfizer Obat Kuat Pria Di Jawa Timur
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "iblis"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "iblis"
Kata kunci/keywords: arti iblis, makna iblis, definisi iblis, tegese iblis, tegesipun iblis sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=iblis&oldid=102523"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung iblisTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabJuni 2015	Menu navigasi
tiang selatan wes nyala kabeh bengi iki..seneng rek
Kalisz Pomorski (Jerman Kallies) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
rLokasi : Cawang Baru - Jakarta Timur - IndonesiaReputation : 17Join date : 14.03.08Subyek: Re: Tragedi Banjir Thu Jan 15, 2009 5:05 pm jan ngajak rusuh.... ora becik kiehSpoiler: SENSOR WAE LAH_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Maca cepet ingkang dipun wastani kasil menawi saben menit sampun saged pikantuk 250 tembung, menawi dereng saged kedah dipun wangsuli malih kanthi cara :Maca jroning batin, konsentrasi
Ampun ngobahaken sirah,mripat tumuju wonten wacan
Cara maca ingkang saged cepet angsal informasia. Cara Skimming : Cara maos kangge madosi bab – bab ingkang wigati kanthi cepet.Tuladhanipun : Madosi pokok permasalahan, pemanggih tiyang utawi ingkang wigati kanthi boten maos sedaya.b. Cara Scanning : Cara maos kangge madosi kabar informasi ingkang sampun dipun betahaken. Caranipun cekap dipun waos bagian ingkang dipun padosi kemawon.Tuladhanipun : Madosi nomor telpon wonten buku telpon, madosi tembung ing kamus, madosi nomer indeks lan sanensipun. dikutip dr: http://kangsura.blogspot.com/2009/01/maca-cepet.html
sing umum dienggo: gambang, kendang karo gong.
Gendingan berkembang nang pulau Jawa, Madura karo Bali.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.47, tanggal 29 Mei 2012.
rahayu wilujeng. Ngapunten, dangu mboten trethekan monten blog. Nuwun..
Maz'BOWO" July 29, 2009 at 12:19 pm
Sing luar jowo ko rung ono pesen?
Maz'BOWO" July 29, 2009 at 12:27 pm
arep adol gabah durung nandur,opo maneh saiki uaaaakeh wong nduwe gawe je.
Babak 2: Tawur (Bisma Gugur)
Babak 3: Paluhan (Bogadenta Gugur)
Geusan Oeloen KOESOEMADINATA II", "King of Sumedang Larang 1579-1601", "deceased", "Angkawijaya", "Prabu Geusan Ulun", "Pangeran Kusumahdinata II"
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "b%C3%AAlong"
tegese bêlong, tegesipun bêlong sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 21.46.
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dotfreesex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Tulisan Natal » Khotbah Natal Khotbah Natal
Submitted by bennylin on Fri, 11/29/2013 - 19:24
"Puji konjuk ing PANGERAN ana ing aluhur, lan tentrem rahayu ana ing bumi ing antarane manungsa kang karenan.
Wonten sebabibun dene Soli Deo Gloria i p. "Puji konjuk ing
Kesuwun kanggo http://sabili.co.id sing wis tak jukut tulisane… kesuwun sanget,
IXBKang endah srengenge ing wayah isukKang endah rembulan ing wayah wengiAnanging ...Ono sing luwih endah manehYoiku, sekolahan MTs GUPPI
MTs GUPPI Padas Sekolahan seng tak tresnaniResik ...Nyaman ...Gedung megah yen disawang ...
Atiku seneng biso ketompo ing konoAmargo ....Anduweni guru sing
iki tangi jam 8.00. wis telat maneh, wingi bolos, saiki telat
[Reply]	Syarief the Cyber™ February 10, 2009 at 8:49 am
Rembang, Kecamatan Rembang, Sumberjo, Kec. Rembang, Kabupaten Rembang,
penguat sinyal neng jogja ki ngendi yo gan???
Awak dewe kudu sadar lek sugih'e awak dewe iku
ISIH AKEH IDHAM-IDHAMAN INGKANG MULYA.
engkang lempeng mboten malang migung!! Hhhehe…
"Wayang Golek Ajen - Wooden Puppet | Wayang Golek | Wayang ...";s:11:
Wayang Golek and Wayang Klitik, as discussed on Dear Habermas. ... Sometimes a wayang
ndalem sewu kagem KI JATI RAGA,KI SADEWA,KI Chandra jagad.nyuwun doa restu lan ikhlase penggalih,kawule nyuwun ijin nderek ngamalaken asma sunge rajeh tk1-5 ,QOBILTU kulo tampi kanthi sampurno,mugi-mugi manfangati dumateng kulo ndunyo lan akherat..Amiiin.sewu lepat nyuwun ngapunten.
Nyuwun agunge pangapunten nderek ngamalaken asma meniko maturswun ikhlasipun panjenengan ngijazahaken kanti ikhlas mugi tansah amalpanjenengan dipun tampi gusti alloh….Amiiin.
Tejakula kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
BEGJA BEGJANE WONG KANG LALI..... ISIH BEGJA WONG KANG ELING LAN WASPADA..... -Begja begjane wong kang lali..... isih begja wong kang eling lan waspada..... mulyo guno
Aja Nggegabah Adeging Keraton Surakarta | andhalang
pergelaran adibusana, ana ing sekitare palataran Sasana Sewaka Keraton Kasunanan Surakarta Hadiningrat. Kamangka panggonan kuwi kaanggep papan kang ora bisa kanggo jak-jakan sadhengah pawongan, merga dadi tuk punjering wewangunan Keraton Kasunanan.
Mula kang saka kuwi, Prof Dharsono sawijine budayawan saka Institut Seni Indonesia (ISI) Sala banget ngeman menawa saiki Sasana Sewaka wis bisa kaagem acara, kang sejatine kuwi ora ana gandheng cenenge klawan tatacara upacara keraton.
“Kuwi kanggoku kurang trep. Sebab keraton kuwi dadi tuk sumbering kabudayan Jawa wiwit ajaran suba sita, tata krama, lan udanegara. Lan Sasana Sewaka kuwi kaanggep papan kang sakral sebab adicara jumenengan utawa tingalan jumenengan Sinuwun wae ana kana. Mula ora bisa kanggo sembranan, ngelingi fungsi pentinge Sasana Sewaka,” panyaruwene Prof Dharsono.
Dheweke uga kandha menawa mangerteni yen saiki keraton uga butuh promosi pariwisata, supaya bisa luwih ngurip-urip adeg lestarining Keraton Sala. Nanging sakabehing acara kang sipate mung pariwisata lan hura-hura, kuwi bisa kagelar ana papan liya ing keraton, dudu ing Sasana Sewaka. Lan pihak kang kawogan ing keraton kudune bisa nyeleksi utawa milah-milah acara utawa even kang pantes digelar ana ing keraton.
“Isih ana papan liya kang bawera lan biasa kanggo acara pariwisata. Umpamane kaya alun-alun, pagelaran, Sitihinggil, utawa Sasana Mulya. Sanadyan mangkanaa, anggone nggelar acara ing kana uga kudu selektif, lan ora
wewangunan keraton saiki wis dadi world heritage utawa karya agung pusaka dunia, kang kudune dimulyakake lan dijaga wibawane, ora malah kajamah lan kagegabah kanthi nilarake tata krama sarta udanegara luhur budayane Keraton Surakarta. Lan kuwi wis trep karo dhawuh sabdane swarga SISKS Paku Buwana X kang unine rum kuncaraning bangsa dumunung mrih luhuring budaya.
“Lan iki kudu dingerteni sapa wae, kang arep nggelar even utawa acara ing Keraton. Sanadyan kuwi kerabat, sentana, utawa nayaka ndalem, tetep kudu njaga ukum adat, tata krama, angger-angger, palilah, sarta pepacuh kang lumaku turun temurun ing Keraton Surakarta,” panjelase Prof Dharsono.
Nanggepi perkara kuwi, Wakil Pengageng Mandrabudaya Keraton Kasunanan Surakarta, Kanjeng Pangeran Panji Wijayadiningrat, utawa asring sinebut Gus Nawa kandha sejatine dheweke uga ora sarujuk menawa ana sadhengah pawongan kang nggegabah marang wujude Keraton. Sebab sakabehing wewangunan keraton kuwi tuwuh saka woh pangolahing budi pakerti kang luhur, linambaran lilah ndalem Gusti Maha Kuwasa.
Mula sapa wae pawongan, klebu Sinuwun, kerabat, santana, utawa nayaka ndalem kudu patuh marang adeging ukum pranatan kang lumaku ing sak jroning keraton. Nanging merga tetimbangan khusus kang bisa ditampa nalar, mula pihak keraton uga paring lilah menawa ana sadhengah pawongan kang tetep nekat anggelar acara ing sak kiwa tengene Sasana Sewaka.
“Nadyan mangkana, tetep ana wates kang ora oleh kajamah lan dinggo jak-jakan. Kaya dene Sasana Sewaka dhewe, paningrat, lan bangsal Maligi. Sebab mlebu ing sakjroning Keraton kuwi padha wae bali dadi kawula ndalem Gusti Kang Maha Kuwasa. Kang ing kana drajad lan kalungguhane padha lan ora emban cindhe emban siladan,” wangsulane Gus Nawa.
Dheweke uga maturnuwun banget marga isih ana pihak-pihak saka masyarakat kang peduli marang luhur wibawane keraton. Mula kang saka kuwi Gus Nawa uga kandha menawa mbesuke pihak keraton bakal luwih selektif lan ngati-ati anggone paring idin palilah acara apa wae kang kena digelar ana ing keraton.
“Keraton iki adege merga dilabuhi pecahing dhadha, wutahing ludira para leluhur kang wus jinempana ing angin, cinandhi ing
Komentar	Bedhiah, Sangkan Paraning Dumadi, Kawruh Jawi, Ki
ngangsu kawruh kok mas. Inggih meniko kawruh ingkang tumuwuh wonten ing tanah Jowo. “KAWRUH
makna rana, definisi rana, tegese rana, tegesipun rana sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 25 Januari 2017, tabuh 08.03.
Kesuwun Kang Safi’i sing wis mampir mene…mustine sampeyan njaluk kesuwun ning http://id.wikipedia.org, soale tulisan iku dijukut sing kono, dudu isun sing nulis…isun cuma dadi tukang luru bae,
meneh saiki yo ra mas ajienjih masmonggo bareng-bareng podo renangben ra pendek-pendek koyo aku ikitapi aku wes terlanjur tuwekdadi ra iso nambah duwur
lee tolee….opo wis diombeh obatnya to leee ???….mbokmu iki sedih lan isiiin tenaaan karo tonggo lan konco koncomu…..wes..wes…dibuang lee…iku dudu pusoko trisula…iku raket nyamuk leee!!!…..ayo moleh …moleh…….
Ungaran Wates Wonogiri Wonosari Wonosobo Yogyakarta Jawa Timur Bangkalan Banyuwangi
wis pangling kabeh karo kanca2ku, rupane wis berubah kabeh.
Iki kok wis dho ngeneke reuni pendahuluan ???
Goek…ndelok wajahmu saiki aku dadi lali jaman kowe smp mbiyen sing endi…(sorry yo). Soale elingku mbiyen rambut ikal, lha kok saiki….ilang tondhone. Hehehe…..
agoek permalink	Juni 25, 2008 3:01 pm	Iyo..int, anak e wis telu dadi kritinge
tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo
iku isine cerito-cerito khayal. Ceritone gak masuk akal
Bagian kedua isine banyolan wong urip rumah tangga. Peno sing wis
rabi koyoke kudhu moco iki, cik gak dibujuki ambek bojo sampeyan.
Jare ewangku ”Peno kepingin didhulit sambel
”Pinter bu guru..” jare anake wong dhodhol mracang.
”Salah ..” jare areke.
”Wis aku nyerah, rasa opo sih iku” takok bu gurune.
gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha
obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki
kokambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
suorone blas... ”Whuik jerune...,” jare Sakri
sepur. Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu
Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone... ”Cik jerune lobang iki..” jare
Sakri Moro-moro seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk
Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani
mudhun, wong loro iku malih nganggur gak onok gawean.
aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak
isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun
Mbah Jo dirawat ndhik rumah sakit. Jare doktere asmane wis kronis,
Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate
nirokno wong nulis. Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas
Ambekmegap-megap, mbah Jo nulis surat. Karo
Mudhin ngerogoh surat ndhik sake, bareng diwoco tibake munine..
HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK NGADHEK
”Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku.
Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok
wis onok dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh.
saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan
enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi.
”Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu
Mari ngesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh.
”Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rongatus
(utawa sapisan) sarambahan, ambal ping siji;
kabèh dikatutake (dibarêngake), upama sêgane panganên pisan;
pc mêsthi bae, upama lara pisan lah wong kok thuthuk
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pisan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pisan"
Kata kunci/keywords: arti pisan, makna pisan, definisi pisan, tegese pisan, tegesipun pisan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pisan&oldid=106835"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung pacêlathonSèptèmber 2016	Menu navigasi
Tiếng Việt	Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Sèptèmber 2016, tabuh 16.23.
Litograf ing taun 1836 wong wadon kang lagi gawé tortilla ing Meksiko déning Carl Nebel
Tortilla [1][2] iku roti tipis tanpa ragi kang digawé saka jagung kang digiling utawa gandum. Tortilla padatan ditemokake ing Meksiko, Amerika Tengah, Amerika Serikat lan Kanada. Kang digawé saka jagung giling iku tortilla ala Amerika Lor lan akèh kang nganggep yèn tortilla iku minangka tortilla kang 'asli'. Faktane pancen tipe tortilla iki wis ana sadurunge bangsa Éropah teka menyang bawana Amerika, lan ngentukake jeneng 'tortilla' saka wong-wong Spanyol amarga arep padha karo kue lan endhog dadar tradisional Spanyol. Miturut ilmu asaling tembung (etymology), tembung tortilla asale saka tembung torta kang duwéni teges kue kang wujude bunder.[3]
Tortilla kang kagawé saka gandum iku asiling inovasi sawise terigu digawa marang donya kang anyar saka Spanyol nalika laladan iku isih dadi laladan jajahan Spanyol. Roti iki agawé saka adonan kang ana banyune tanpa ragi, lan banjur digawé tipis lan dimasak kayadene tortilla jagung. Tortilla gandum iki arep padha benget karo roti tanpa ragi kang wis misuwur ing Arab, nagara-nagara ing Mediterania Lor lan Asia Kidul, sanajan luwih tipis lan luwih cilik ukurane. Ing Tiongkok dikenal kanthi sesebutan laobing (
kue kandel wujude bunder kaya pizza, dene ing India ana roti kang kagawé saka gandum. Kekarone iku tuladhane kue daka nagara liya kang arep padha karo tortilla.
^ (Basa Inggris)aibonline.com Tortilla Statistics and Trends (kaundhuh
Kula bnr2 tertarik kro koleksi fto2 jaman bngen , kula ngarp2 ana maning sing luwih akeh.
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo icedayKorLapLokasi : karawangReputation : 3Join date : 02.12.08Subyek: Re: Tebak tebakan telur
Jl. Raya Cimayor, Kebonjati, Sumedang Utara, Kabupaten Sumedang, Jawa Barat 45621, Indonesia
Ajibarang Kulon kuwe salah siji desa nang kecamatan Ajibarang, Banyumas, Jawa Tengah, Indonesia.
Ajibarang_Kulon,_Ajibarang,_Banyumas&oldid=191900"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasAjibarang, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Sawah | Seni | Dopokan | Seksologi | Kanuragan | Hobi
Donya Lanang kuwe donya sing paling ngarep sakwising Gusti Allah. Donya sing merlokna tanggungjawab lan wong-wong sing bisa muterna donya. Donya Lanang uga perlu seni sing bisa nyeimbangna kuwe mau kabeh
Sri Paing Tungleh Redite Sri Dangu Sri
Luang Pepet Beteng Laba Pon Aryang Coma Indra Dangu Pati
Luang Pepet Kajeng Jaya Wage Urukung
Sugeng dalu mbah..mugi2 tansah pinaringa bagas kewarasan..
PREMAN NGANTAR JENAZAH PREMAN | BLOG-e WONG JOWO
PREMAN NGANTAR JENAZAH PREMAN	26 Mar 2011 Tinggalkan komentar
“Pak, kulo pamit riyen gih, nuwun sewu, kulo mbeto kunci griyo dados menawi kulo mboten wangsul tiyang ten mriko mboten saged mlebet,,,” pamitku.“Gih..gih..mboten nopo-nopo..matur nuwun!” jawabnya keheranan.“Matur nuwun pak,
¡Crita yaiku Tuturan kang mratelakake maneka warni kedadosan yaiku arupi kedadosan kang kasunyatan utawi mung rekaan.¡Pengalaman yaiku punapa kemawon kang nate diayahi.¡Lucu yaiku saged damel tiyang sanes gumujeng.¡Crita pengalaman lucu yaiku tuturan kang mratelakake maneka warni kedadosan kang nate diayahi awake piyambak utawi tiyang sanes kang saged damel tiyang kang mirengake gumujeng.vTeori superioritas – degradasi, tegese wong rumangsa seneng lan lucu yen diunggulake nanging ora jumbuh karo kasunyatan.vTeori bisosiasi tegese wong rumangsa lucu sakwise ngrumangsani ora gathuk antarane angen-angen karo kasunyatan.vTeori inhibisi tegese wis sakmesthine yen rasa ora kepenak bisa kawetu / kelegan.vTuladha: - nyontek
Crita kang bisa nggawe kang mirengake utawa kang maos bisa gumuyu.
1.Nulis pengalaman sing wis dilakoni yaiku diwiwiti kanti prolog/purwaka/pangiring
3.Katulis kanthi runtut lan panulissane sing bener lan trep diksine
4.Nyritakake kanthi runtut miturut apa sing tinulis kanti ekspresi kang trep.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bagean"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bagean"
Kata kunci/keywords: arti bagean, makna bagean, definisi bagean, tegese bagean, tegesipun bagean sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 07.35.
listrik andalan kanggo pepadang wayah bengi biasane senthir utawa
sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
srpski	Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Fèbruari 2017, tabuh 18.19.
Basa Jawa KramaBasa Jawa Krama kuwi tataran paling dhuwur jroning undha-usuk Basa Jawa.
Bab lan Paragraf [delikna] 1 Krama Lugu
[sunting]Krama Lugu[sunting]Krama InggilBasa Krama Inggil kuwi tembungé nganggo krama dicampur tembung krama inggil tumrap sing diajak wicara. Basa Jawa Krama biasa dianggo wicara antarané priyayi cilik marang priyayi gedhé, wong anom marang wong sing luwih tuwa. Ciri-ciri utama:Aku diowahi dadi kawula, abdidalem kawula utawa dalem waé
Kowé diowahi dadi panjenengan dalem utawa dicekak nandalem waé
[sunting]Mudha KramaBasa Mudha Krama iki basa sing luwes banget kanggo sok sapa waé. Wong sing diajak wicara dikurmati, déné sing ngajak wicara mapanaké dhiri pribadi ana ing tataran sangisoré. Biasané dianggo déning para mudha marang wong sing luwih tuwa. Ciri-ciriné antara liya:Aku, diowahi dadi kula
Kowé, diowahi dadi panjenengan, sampéyan, panjenenganipun kangmas, panjenenganipun ibu lsp.
Panambang -mu, diowahi dadi panjenengan, sampéyan
Tuladha:A: "Bapak, punika wonten tamu. Sajakipun priyantun tebih".B: "Ana tamu. Aturana lenggah dhisik. Tak salin sedhéla".B: "É déné kowé, tak arani dhayoh saka ngendi".C: "Inggih, temtunipun damel kagèt panjenenganipun bapak sekaliyan. Tiyang kula, mboten ngaturi serat rumiyin".[sunting]Krama DesaBasa Krama Desa migunakaké tembung basa krama dicampur tembung krama desa. Ciri-ciri utama:Aku diowahi dadi kula
[sunting]KramantaraKramantara kuwi kabèh tembung-tembungé saka basa krama ora dicampur karo krama inggil. Biasa dipigunakaké déning wong tuwa marang wong sing luwih anom, dideleng saka umurutawa kalungguhané. Ananging dina iki tataran basa Kramantara iki wis ora biasa dianggo, senadyan tumrap sing luwih anom lan luwih dhuwur kalungguhané ora kabotan nganggo tataran basa Mudha Krama. Ciri-ciriné:Aku, diowahi dadi kula
Tuladha A nganggo basa Kramantara B nganggo basa Mudha KramaA: "Dhateng kula punika manawi pun adhi suka, kula nedha nyambut gadhahan sampéyan gangsa klenèngan".B: "Kagem ing damel punapa teka kadingarèn mawi mundhut klenèngan".A: "Anu, keng mbakyu nyetauni putu, kemaruk sampun lungsé saweg gadhah putu sapunika".B: "Ingkang kapundhut sléndro punapa pélog?"B: "Kalih pisan kémawon, mangké yèn namung salah satunggal mindhak damel cuwaning tamu"[sunting]Wredha KramaWredha Krama kuwi mèh padha karo Kramantara, padha-padha ora dicampur nganggo tembung krama inggil, bédané ana ing ater-ater di-, panambang -é, lan panambang -aké.Ater-ater di- ing tataran Kramantara diowahi dadi dipun-, nanging ing Wedha Krama tetep ora owah.
Panambang -é, ing basa Kramantara diowahi dadi ipun, déné ing Wredha Krama tetep ora owah.
Panambang -aké ing basa Kramantara dadi aken, déné ing Wredha Krama tetep ora owah.
Tembung aku, kowé, ater-ater dak-, ko-, padha karo ing tataran Kramantara.
Tataran Wedha Krama iki uga wis arang dianggo, umué luwih milih Mudha Krama.Tuladha: A nganggo basa Wredha Krama B nganggo basa Mudha KramaA: "Pinten lélangané kapal kalih punika?"B: "Kula nun, kawan belah, dèrèng presèn tuwin wragading lampah".A: "Dados mboten kirang kawan atus resiké?"B: "Manawi".A: "Punapa mulus mboten wonten ciriné?"B: "Ingkang satunggal mulus, satunggalipun ciri suduk".A: "Inggilé punapa jangkep kawan kaki?"B: "Namung kirang sadim".
gedhe mung Islam Arab karo Islam Jowo. Arab iku menang mergo ono Kanjeng Nabi, Lha
Kanggo panggonan sejen sing jenenge padha baen, deleng Binangun.
kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye,
BanyumasBanyumas, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
sampe saiki durung kelakon wae, ono opo iki
slame Nyuwun si jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling
ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
inggih punika satunggaling déwa saking raos ajrih lan horor (dewa rasa takut dan horor). Fobos punika putra saking Ares dewa perang kalihan Afrodit [1]. Piyambakipun punika asring ngrencangi bapakipun nalika kesah perang sesarengan kalihan sedherekipun, Deimos, dewi Enyo, ugi para pendherek saking bapakipun. Timor punika ingkang sejajar kalihan Fobos ingkang wonten ing mitologi Romawi. Tiyang Romawi kuno punika mastani Fobos minangka putra saking Venus lan Mars [2].
Fobos inggih punika putra saking Afrodit kalihan Ares. Perangan punika saged dipunpirsani wonten ing Theogonia karyanipun Hesiod. Silsilah Fobos kasebut kaandharaken wonten ing ngandhap punika :
Pamujan[besut | besut sumber]
Para tiyang ingkang nate nyembah Fobos punika padatanipun damel pangurbanan kanthi getih awit saking namanipun sang dewa. Wonten ing drama "Tujuh Melawan Thebes" karya Aiskhilos, pitung prajurit mbelèh setunggal banteng ing nginggilipun perisai ireng. Lajeng sami ndemok getih punika ngginakaken asta sinambi ngaturaken sumpah awit saking nama Fobos. Prajurit lan pahlawan ingkang nyembah Fobos ing antawisipun punika Herakles lan Agamemnon. Prajurit lan pahlawan kekalihn punika gadhah perisai kanthi gambar Fobos. Aleksander Agung ugi paring persembahan kagem Fobos nalika dalu sadèrèngipun Pertempuran Gaugamela.
Hesiodos nggambaraken Fobos ing perisai Herakles minangka dewa ingakng gadhah mata geni, kagungan taring, (siung), lan medeni. Dene Fobos wonten ing perisai Agamemnon punika kagambaraken déning Pausanias wonten ing Hellados Periegesis, piyambakipun ngndharaken bilih Fobos punika kagungan sirah (kepala) singa.
Wonten ing donya ingkang modern[besut | besut sumber]
Astronom Amerika, Asaph Hall, maringi nama salah satunggaling satelit Mars kanthi ngginakaken nama Phobos nalika taun 1877. Wonten ing psikologi, istilah fobia punika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fobos&oldid=999851"	Kategori: Dewa personifikasiDewa-Dewi YunaniMitologi YunaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 4 Maret 2016.
Tari Seblang (Banyuwangi), 2. Wayang Topeng (Malang), 3. Ritual Tumpeng Sewu (Banyuwangi), 4. Syiir Madura, 5. Upacara Kasada (Tengger), 6. Ludruk, 7. Jaran Bodhag (Probolinggo), 8. Topeng Dongkrek (Madiun).
DASAR OTAK NGERES | BLOG-e WONG JOWO
perlu dua jrigen 20 literan buat ngangkut jerami.. wkwkwkwkwkk… adicuzzy
iki , mosok tuan rumah nggowo suporter 3 bis , wong paserbumi bantul ae sing statuse tamu nggowo patang bis ( paserbumi.com ) , buat mas karim , nek nggowo boromania sing akeh sisan… ojo tanggung tanggung.
[Reply]	Andhie2x lumut August 19, 2008
Flanèl inggih punika salah satunggaling jinis kain tenun ingkang lembut. Kain punika ingkang alus kaliyan gampil anggènipun kraket ingkang kadamel saking wol lan wonten ugi ingkang dipun-campur kaliyan katun utawi serat sintetis. Wonten ugi ingkang mastani bilih kain flanèl ingggih punika kain felt (saking basa Inggris).
Sapunika kain flanèl punika kathah ingkang remen, awit saking reginipun ingkang mirah ugi kathah dipunpanggihaken wonten toko - toko. Mliginipun priyantun estri ingkang remen dedamelan aksesoris. Usaha saking flanèl punika kathah ingkang remen amargi saking modal boten kathah. Ananging ingkang paling wigati inggih punika niat kaliyan kreatifitas. Amargi kanggé ndamel kerajinan saking bahan adhedhasar flanèl punika mbetahahaken daya kreatifitas ingkang ndadosaken kerajinan punika menarik kanggé tiyang sanès.
Sejarah flanel[besut | besut sumber]
Flanèl punika jinising kain ingkang paling sepuh wonten ing sejarah manungsa, langkung sepuh tinimbang kain tenun lan kain rajut. Awit wonten bukti saking arkéologi British Museum ingkang nerangaken bilih bahan benang ingkang kaping satunggal dipuntepangi déning manungsa kadamel kanthi ngangin-anginaken serat janganan wonten ing papan ingkang inggil. Wonten ing Turki, tilasing pangginaan flanèl dipunpanggihaken kirang langkung 6500 SM. Jinising kain flanèl ingkang rumit ugi kapanggihaken kanthi kondisi dipunawètaken wonten ing makam Siberia ingkang asalipun saking taun 600 M [1].
Flanèl punika sampun dipundamel nalika abad kaping 17 ingkang kadamel lan kawéntar wonten ing Wales. Ananging anggènipun ngginakaken lajeng nyebar wonten donya lan sapunika wonten ingkang ngginakaken kagem ndamel klambi anget ingkang ènthèng.
Wonten ing Amerika Lor, flanèl asring dipunubungaken kaliyan busananipun tiyang-tiyang ingkang negor utawi nebang wit, petani, lan ahli kayu. Amargi kathahipun tiyang ingkang makarya kanthi kelas madya mangandhap nelasaken kathah wekdal wonten ing njawi griya. Saéngga mbetahaken klambi ingkang anget saking bahan flanèl punika. kain flanèl punika ugi asring kanggé ndamel piyama kanggé lare-lare wonten ing musim adhem ugi saged kanggé tiyang ingkang sampun dewasa.
kanggé nglawan cuaca adhem esktrim saking lingkungan. Awit saking punika kalin flanèl dados fashion item wonten ing Amerika Lor pinten-pinten taun [2].
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.56, 19 Maret 2016.
Kayadene basa liyane ing Basa Jawa uga kaperang/kabagi dadi rong bab/wujud, yaiku :1. Tembung (kata ing Bahasa Indonesia)2. Ukara (Kalimat ing Bahasa Indonesia)1. TembungManut wujude, tembung kaperang maneh udakara dadi
wae adimu kan mengko jalan2 karo aku, kowe tetep iso kuliner ngejaki liyane, dijamin aman wes bersama djawir :loveeye:
tenang wae adimu kan mengko jalan2 karo aku, kowe tetep iso kuliner ngejaki liyane, dijamin aman wes bersama djawir :
in Tak Berkategori. Tag:andhalang, Artikel Wayang, artikel wayang, djudjum
Sunan kalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng sunan Bonang, Kanjeng
Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus,
Garangan utawa Lenggarangan (Herpestes javanicus) sijining spesies kéwan kang tinemu ing Asia Kidul lan Asia Kidul Wetan, lan sabanjure uga sumebar ing perangan donya liyane.
Garangan nduwèni ukuran sedhengan (509-671mm), kupinge cendhak, nduwèni sikil papat lan cakar. Pambedane lanang-wadon kanthi ndeleng ukurane, sing wadon endhase luwih amba lan luwih gedhe.
Papan uripe[besut | besut sumber]
Kéwan iki sumebar ing saindenging dhaereah Asia, saka Irak nganti Cina lan utamane ing Jawa, banjur digawa manungsa lan disebarake ana ing pulo-pulo ing Pasifik, Karibia, Saint Lucia lan Jamaika. Uripe ing laladan kang dhuwure ngantu 2.200m saka segara.
Pangan[besut | besut sumber]
Kewa nini mangan srangga, lan uga mangan yuyu, kodhok, kemangga, kalajengking, ula, manuk lan endhog manuk.
Reprodhuksi[besut | besut sumber]
spesies jroning kahanan amanKéwan cilikKewanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 3 Sèptèmber 2016.
(Ar) êngg kaji, haji;
(Ar) êngg (wulan aji) sasi Bêsar.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "aji"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "aji"
Kata kunci/keywords: arti aji, makna aji, definisi aji, tegese aji, tegesipun aji sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
basa KawiTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabMaret 2017	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Maret 2017, tabuh 01.23.
[Reply]	boro banjar December 27, 2010 at 12:34 pm
Isl paling kari buyare ae tiwas ngentekno duit tok………….sing ora ndukung nang LPI ora usah coment golek o
sing di gawe neng kene ene Safety Requirementnya? Mobil seng digawe neng kene iku mesti
wis dadi bojo. ora ngemungake masalh rumah tangga kaya biasane, ning sok masalah badaniah /fisike wong ayu kuwi dhewe. pancen dhek disawang sepisanan rupane ayu merak ati, ning bareng dadi bojo kok lempeng lempeng wae kaya cagak. mula dadi wong lanang sing bojone ayu sok rasa bosen karo sibojo karana bagian dhuwur dibukak kok mung kaya telor ceplok (istilahe mbah sunar) ngisore ya trepes. dhuwe bojo di demok ngarep karo mburi padha wae gepeng.nah tuwuh pitakon, nek secara badaniah... nek kon milih bojo, pilih sing sexy, semok, denok deblong ning rupane biasa biasa wae utawa milih sing ayu ning trepes, mung dhuwe telor ceplok, ngarep kaya tutup gelas mburi tepos?ayo dijawab, sapa sing dhuwe pengalaman utawa sing sing dhuwe
wae utawa milih sing ayu ning trepes, mung dhuwe telor ceplok, ngarep kaya tutup gelas mburi tepos?ayo dijawab, sapa sing dhuwe pengalaman utawa sing sing dhuwe gagasan....-----------------------------------------sing kaya ngunukwi wis dipilih simbah kabeh....
Namung nyuwun sewu.., punopo panjenengan puniko mba Mutiati Ari Astuti piyayi mbabén, rencang
Jare ono hotel anyar ono profile hura??suwun,Kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
aq ra isoh melu, soale sabtune mulih esok bar ono acara karo koncoku
ngono iku. Wis nglonthok tah ilmu-mu kok wis wani ngomongno surgo ambek neroko. Aku ae sing wis mondhok
ngendi sakbenere surgo lan neroko iku ? Lha , awak dhewe iki mengko manggon nyang ndi ? Ning Surgo opo Neroko ?
WARISAN PERKEBUNAN DARI KAKEK | BLOG-e WONG JOWO
Esuk-awan, surup-sirep, rina-wengi. Saiki, neng kene, ngene, dilakoni.
Semeleh, kudu gelem, lan nggelemi. Wiji wutuh, wutah pecah, pecah tuwuh, wiji maneh.
Laku, lakon, dilakoni kanthi semeleh. Obah mamah, mingset nggeget, nyikut nggrawut, ngglethak penak.
Nggir ra minggir tabrak wong urip kudhu
Kulonuwun,,,sugeng enjang,, siang lan dalu,,kulo badhe tangklet,, caranipun mbikak mata bathin niku pripun ngih ?solale teng griya kulo katah demit :pale:,,kulo nyuwun pencerahanipun,, matur nuwun.
saget ningali brang ingkang apik kaliyan ingkang elek??? Mochamad NurahyaniCamatJoin date : 01.10.08Subyek: Re: Membuka Mata Batin Sun Oct 16, 2011 10:01 am nek arep ndelok barang engkang apik lan elek ndelok e nganggo
Oct 17, 2011 4:34 pm nek ngangge kocomoto niku ningali ingkang
Mon Oct 17, 2011 6:21 pm engkang mboten
Kangmas Prabu Dwarawati, Kangmas Harya Sena saha Pamong kula pun Eyang Bathara Ismaya.
Panengah Pandawa nembe nandhang duhkitaning kalbu
Dene para pangembating praja ingkang dipun pepundhi saged madeg dados Prabu Matswapati saking praja Wiratha dados sponsor nyuwun baline praja Amarta malah sami cengkah bubrah rebutan panguwaos lali marang pamomongipun
nglalekake bab punjering bangsa lan tlatah nuswantara, yo kuwi Situs Purbakala Sangiran sing wis diakoni Dunia International…
Banget anggonku ngaturake panuwun marang sedulur dbo911 sing wis ngangkat bab Sangiran…
Sepisan maneh ngaturake panuwun marang dbo911, sedulurku kang sejati sinarawédi…
Marang para sedulur-sikep, wong-sikep, wong-samin lsp.,
urip aksara jawaKita milih judul ngurip-urip aksara jawa menika amaragi kita kepengin sanget marang siswa-siswi pelajar Indonesia supadhos nglestarekaken budaya jawa yaiku aksara jawa. Amargi jaman samenika teknologi sampun canggih lan kathah siswa kang kesupen marang aksara jawa kang dados warisan budaya jawi. Uga niku kita anggadahi kekarepan ngajak para pelajar supadhos tiyang lan pelajar jawa niku mboten ical jawinipun.Miturut cerita jawa panemu aksara jawa kasebut yaiku aji saka,
Sandhangan wonten punika : Wulu(i), Pepet(e), Taling(E), lsp.3. Pasangan wonten cacah 20.4. Angka Jawa wonten cacah 10.Aksara jawa kasebut kedah dilestarekake supadhos mboten ngantos ketinggalan jaman amargi kemajuan teknologi lan ilmu pengetahuan. Budaya-budaya jawi kasebut kedah diwarisaken marang pelajar supadhos budaya kasebut taksih wonten kang nglestarekake. Upaya-upaya kasebut tuladhane latihan-latihan nulis jawa ana ing buku utawi migunakake komputer ,lomba nulis cerkak ngagem aksara jawa ,lan saklajengipun.Kita pelajar Indonesia kang anggadahi budaya kasebut kedah saged njagani warisan budaya jawi supadhos mboten dipendhet utawi diklaim marang Negara liya .kita kedah nanemaken pemikiran kang “WONG JAWA KUDU NJAWANI” maksude pelajar kang anggadahi budaya jawa kasebut kedah saged menehi informasi ngenani bab budaya jawa marang liyan, lan kedah mahami budaya jawi kasebut supadhos mboten ical jawinipun. Kita kedah lingsem yen kita niku kang tiyang jawi kok malah mboten paham lan mboten remen marang budayane piyambak.Kesimpulan Kagem siswa kang anggadahi budaya jawi kasebut supadhos mboten nilakaken budaya jawa lan kedah saged njaga warisan budaya jawi kasebut supadhos mboten ketinggalan jamanNamung niku napa-napa kang saged kita aturaken ,menawi wonten lepating ana panulisan, kita sedanten nyuwun pangaksami.
SAYUR SISA ULAT | BLOG-e WONG JOWO
prasyaratnya adalah harus berbahasa EJD (Ejaan Jawa yg
nDaksempurna) .. G : Kowe nduwe omah opo ora…? A : dereng.. G : Wah
kowe ora iso ketompo nang kene a : Lho kok ngaten….? G : Mengko kowe
mesthi bakal ngajukne utang nang perusahaan. a : Ah.. mboten kok, Sak janipun
parkire wis ra nyukupi. G : Kowe wis lulus sarjana tenan…? c :
sampun pak.. G : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan
ben mbayare murah c : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi G : Malah ora
ketompo… c : Lho kados pundi to..? G : Mengko kowe kerjo mung ngetik
nggawe skripsi, lek wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan
liyo. G : Kowe seneng guyon opo ora ? d : Mboten pak, kulo
serius nek nyambut gawe. G: Ra ketompo… d : waa..kok ngoten? G :
Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress. d : Sak jane nggih sekedhik
sekedhik seneng guyon. G: Malah ora ketompo. d : Lho kok.. G: Engko
kowe mung gawe guyu kancamu lan dolanan email emailan
sing lucu… G : Kowe mau mrene numpak opo ? e : Nitih
mobil G : Kowe ora ketompo e : Sebabipun ? G : Saiki BBM mundhak terus,
mengko kowe njaluk mundhak bayar terus e : Wo, kulo wau namung mbonceng,
kok G : Tambah ora ketompo e : Lho, lha kok . ? G : Mengko mung gawene
mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi ! G : Anakmu akeh opo sithik ? f
: Kathah pak G : Kowe ora ketompo f : Sebabipun ? G : Nyambut gawemu
ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus f : Lha wong namung anak adopsi,
kok. G : Tambah ora ketompo f : Lho, lha kok . ? G : Gawe anak bae
aras2en, opo maneh nyambut gawe G : Kowe wis ngerti gaweyanmu
Wo, sekedhik2 mpun ngertos kok G : Tambah ora
ketompo k : Lho, lha kok . ? G : Kowe senengane ngudhal-udhal wewadi
kantor, to ? G : Kowe kerep lara ? m : Mboten G : Kowe ora
ketompo m : Sebabipun ? G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2
kene. o : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan. G : Malah ra
ketompo.. o : Pripun to niki..? G :
SIR, ROSO, NAFSU lan BUDI ” ato malah piye nek dikonek, digathuk karo istilahe sampeyan..?? di gothak, gathik kiro-kiro GATHUK
Pambektine ingkang utami, nora lan wektu sesolahniro, puniko manke sembahe meneng muni, puniko sesolahe raganereki, tan simpang dadi sembah, teking wulunipun, tinja turas dadi sembah iku ing aran niat sejati, puji tan papegatan.
Wong urip iku kudu duwe pilihan, meloke ujar iku, yen wus sumelange kalbu, amung kandel kumandel, ngandel ing takdir, iku den awas den emut den memet yen arso momot urip lan netepno pilihan.
Samengko ingsun catur sembah, catur supoyo lumuntur dihin rogo, cipto, jiwo, roso kaki, ing kono lamun tinemu tondo nugrahane manon.
-> kalbu kangge tiyang Jawi punika taksih wolak-walik. minangka menika kedah mlebet langkung jero malih,
Dono BlomAlm berkata:	Mei 2, 2008 pukul 6:26 pm	kulo nuwun… dalem nembe kliwungan … pados2 suasono anyar.. mugi2 nentremi ati…
wong nganjuk berkata:	Oktober 30, 2009 pukul 9:33 pm	kulonuwon..nggih…niku sinten kulu..kulo sinten.. kulonuwun…[ nggeblak
sabdalangit berkata:	Desember 11, 2008 pukul 2:41 pm	Kula nuwun mas Siti Jenang
Asring kula sowan mriki, nanging dereng wantun urun rembug. Kawula sengsem, awit seratanipun tansaya awrat (berkualitas).
Tansay adem, tansaya wening, tansaya celak dumateng Sang Hyang Wenang, Gusti Ingkang
kula taut ing gubuk reyot kula njih…
SJ: wah sejatosipun kula naming ngaturaken pitutur kemawon, mas. dados aslinipun cubluk selalu… sumangga, kula samput taut ugi.
KANGKER ( . ) ( . ) | BLOG-e WONG JOWO
KANGKER ( . ) ( . )	21 Jan 2011
sedulur papat limo pancer nenem wujud ingsun(,,,,,
sing sapa ora gelem gawe becik marang liyan ojo sira ganep arep yen bakal oleh pitulungan liyan (barang
Opo salahku nganti kowe ningalke aku Tanpo sebab alasan dadi karepmu Teganing ati medhotke talining asmoro Opo pacen ...
bareng mas Kusno di Pasar Minggu Stadion Gajayana. Sambil ngobrol ngetan ngulon – ngisor nduwur (bosen ama istilah ngalor ngidul),
Eco. Justo Tobar Ing. Jorge Morales Ing. Alberto Belalcázar Ing. Francisco Mena Ing. Francisco Calderón Ing. Miguel Araujo Ing. Francisco
kuwi jenenge erep-erepen.....kuwi gangguan seko jin syetan,3.kuwi ngelengake karo kito kabeh yen menungso kuwi bakalan mati,jenengan kon siap-siap amal ibadahe kanggo nyebo mengko sore.....suwun mbah joyoWargaLokasi : MalangReputation : 1Join date : 21.07.10Subyek: Re: MBAH JOYO HELP ME ! Wed Jul 21, 2010 1:37 am welehh kok kembar jenenge?????yen turu ( nyuwun sewu yen muslim)
Werkudara iku putrane Prabu Pandhu Dewanata Ian Dewi Kunthi sing angka Toro. Werkudara iku titisane Bathara Bayu. Awit putra angka loro, mula Werkudara uga sinebut putra panenggaking Pandhawa. Sesebutan liyane Bratasena, Bimasena, Haryasena, Bayusiwi, Jagal Abilawa, Kusumadilaga, Jayalaga. Kastriyane ing Jodhipati utawa Tunggul Pamenang.
Bratasena. Nalika bayi lair awujud bungkus. Kabeh gegaman ora tumama. Kang bisa mbedhah bungkus mung Gajah Sena. Bareng wis bedhah, bayi diidak-idak, ditlale, digadhing malah saya gedhe. Gajah Sena ditamani kuku Pancanaka, mati sanalika. Suksmane nyawiji karo Bratasena.Bratasena utawa Werkudara iku ora bisa basa marang sapa wae. Dadi yen micara tansah ngoko. Sing dibasani mung Sanghyang Wenang lan Dewa Ruci. Sanajan mangkono Werkudara duwe watak setya tuhu marang guru, bekti marang ibu, teguh ing janji, bela bebener, mbrastha angkara, dhemen tetulung, tresna marang kadang, adil. Watak setya marang guru, dituduhake nalika dheweke diutus dening gurune Pendhita Durna goleh banyu Perwitasari ing tengah alas ing telenging segara. Kang sajatine Werkudara dialap patine, dijlomprongake. Nanging amarga setya bekti marang guru. Werkudara malah antuk nugraha, bisa ketemu marang guru sejati (Dewa Ruci), kang mahanani Werkudara bisa pinter tanpa guru maneh.Tandha bektine marang ibune dibuktekake, kanthi merjaya Dursasana, getihe kanggo jamas rikmane Kunthi lan sirahe kanggo keset dening Dewi Kunthi (wacanen: Dursanana!). Tresna marang kadang, kabeh kadange tansah dibela lamun nuhoni bebener. Nanging yen luput, sanadyanta anake dhewe bakal diajar, kaya nalika Gathutkaca maling Pregiwa. Jebule Gathutkaca mung dipaeka sebab sing maling Gathutkaca palsu. Dhemen
kang bisa mateni Dursasana, Sengkuni lan Duryudana. Sawise perang Bharatayuda, Parikesit wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa liyane, ninggalake praja. Werkudara tiwas sumusul Sadewa, Nakula, lan Harjuna. Werkudara tiwas angka papat amarga nalika uripe seneng mangan, rada kasar, lan ora bisa basa.Wosing budi pekerti:1. Duwea watak satriyatama: luhur ing budi, seneng tetulung, adil, wani ing bebener, mbrastha angkara murka!2. Bektia marang wong tuwa, luwih-luwih ibumu!3. Dektia marang guru!4. Tresna asih marang sedulur.5. Darbea jiwa satriya kang dadi bentenging
pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
pm	nggih mboten sah ngangge utek rumiyin…
io.....wkwkwkwkwk...house dut lbih enak kyoe...digrap ae yo bro..aq iso garape sabtu bengi yo brow, saiki wakeh penggawean
Wonten sebabibun dene Soli Deo Gloria i p. "Puji konjuk ing PANGERAN" ing
pangkat iku wes kodrat. Mulo kabeh iku kito mong sadermo. Ikhtyar iku wajib. Kito mong anenadah paringe
balenono.. Podo pora?? Jaman biyen kanjeng nabi nentoke wektu sholat nganggo coro iku..
Gor sawuse lingsire sengenge iku manjing zuhur. Ayang2an punjul kr degege wektu asar.Surup sngenge manjeng mahreb. Dst. Isane ngerti tanggal lan gawe tanggalan yo podo koyo iku.
"Ya'opo critané sampèk koen nabrak uwong 25 iku?" 👶Mukidi: "Aku nyetir mobil kecepatan 90 km/jam. Pas nang pertelon moro2 rèm-é blong. Nèk ngiwo onok wong lanang telu, lha nèk nengen onok pésta kawinan. Cobak nèk Bapak, pilih nabrak sing endi?" 👮Polisi: "Yo mesti ngiwo, korbané luwih thithik." 👶Mukidi: "Persis..!! Aku yo mikir ngono Pak !" 👮Polisi: "Trus la'opo wong2 sing nang pésta kawinan sing malah kok tabrak???!!!" 👶Mukidi:
"Lhaaa, niku masalahé Pak. Aku wis milih wong lanang telu
mau Pak...!" 👮Polisi: "KUENTHIRRRgg. . . . ! 👶Mukidi: "Enggih leres!! pancen wong lanang telu
bjawaX: Tuladha sesorah pasrah penganten lan nampi penganten
Nuwun, Keparenga matur ing ngarsaning Bapak saha Ibu Abdullah ing Klapa
Gading Banyumas, sumrambahipun dhateng para lenggah sadaya, kakung miwah putri
ngaturaken puja-puji syukur dhumateng Gusti ingkang Murbeng Dumadi dene tansah
ing mriki minangka dhutanipun adhi kula kekalih inggih punika Bapak saha Ibu
Ngayogyakarta kepareng angaturaken calon panganten kakung inggih punika anak
mas Bagus Panuntun. Sesarengan kaliyan menika kula aturaken uba rampe ingkang
arupi sandhangan sapengadeg, pepaesan emas berlian, saha srana sanesipun .
putranipun piyambak ing panggulawenthaipun Bapak Ibu Abdullah sakaluwarga saha
nyuwun agunging pangapunten manawi wonten atur kula ingkang kirang mranani ing penggalih. Dene kula
subasita nyuwun agunging pangapunten saha ngaturaken agenging panuwun dene kula sarombongan katampi kanthi rena ing
Maturnuwun Kang diarani nampa panganten yakuwi keluarga calon penganten putri nampa ature saka wakil
keluarga calon penganten lanang, kanggo mbacutake upacara candhake. Tuladhane upacar jangkep miturut adat Jawa : siraman, midodaren, ijab qobul nganti pahargyan utawa
rombongan Bapak Ibu Harjono saking tlatah Bantul Ngayogyakarta. Minangka
sesulihipun kadang kula Bapak Ibu Abdullah kula nanggapi dhawuh pangandikan
ngaturaken Agunging Panuwun dhumateng Gusti Ingkang Maha Wikan dene ing
kalodhangan menika kula sakaluwarga saged pepanggihan kaliyan rombongan saking
keluarga Bapak Ibu Harjono, kanthi seger waras, diayomi diayemi. Kaping kalihipun atur
pangandika panjenengan sampun kula tampi kanthi bombonging panggalih dene Bapak
Ibu Harjono sampun paring kapitadosan dhumateng kadang kula Bapak Ibu Abdullah
saperlu kadhaupaken kaliyan Rara Surthikanthi. Dene uba rampe kangge sarana upacara adat sampun katampi kanthi
Ing pungkasaning atur kula pribadi nyuwun agunging pangapunten
manawai wonten klenta-klentuning atur ingkang kasengaja utawi mboten kasengaja.
maturnuwun dene panjenengan sarombongan saged rawuh kanthi bombong saha
Maturnuwun sumber: LKS edisi revisi 08/09 basa Jawa
5. Pasar ilang kumandhang — Pasar kehilangan suara.
”Mbok simbok,kula mboten kersa,mbok simbok kula mboten
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 13 Juli 2014.
Rum 21Para sedulur, kowé mesti setuju nèk Gusti Allah nyetrap wong sing nglakoni ala kuwi. Menawa kowé mikir nèk kowé déwé ora nglakoni kaya ngono. Saiki aku ngomong marang kowé kabèh sing pada mikir ngono kuwi: Gusti Allah uga bakal nyetrap kowé. Awit nèk kowé mbenerké Gusti Allah nèk Dèkné nyetrap wong liyané, kowé uga mbenerké Gusti Allah nèk Dèkné nyetrap awakmu déwé. Awit kowé sing pada nyalahké liyané, kowé déwé uga nglakoni prekara-prekara sing ala kuwi. 2Para sedulur, awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah nyetrap wong sing nglakoni ala kuwi miturut sak beneré. 3Mulané aja mikir nèk kowé bisa nglungani setrapané Gusti Allah, kowé kuwi sing pada nyalahké liyané, nanging kowé déwé nglakoni ala. 4Apa kowé malah ora kudu bungah nèk Gusti Allah ngétokké katrésnané, kesabarané lan kawelasané marang kowé. Apa kowé ora dunung nèk Gusti Allah durung nyetrap kowé, jalaran Dèkné ngentèni, supaya kowé pada ngrumangsani salahmu lan ninggal klakuan sing ala. 5Nanging para sedulur, kowé malah pada ndablek lan ora gelem malih klakuané. Kowé malah pada nambahi nesuné Gusti Allah lan nggedèkké setrapanmu mbésuk nèk Gusti Allah bakal ngrutu kabèh wong kaya sak beneré. 6Awit Gusti Allah bakal ngrutu kabèh wong miturut sing dilakoni déwé-déwé. 7Tegesé, wong sing temen nglakoni sing betyik, jalaran kepéngin disenengi lan dielem karo Gusti Allah lan jalaran kepéngin nduwé urip sing ora ènèng matiné, wong sing kaya ngono kuwi bakal dikèki urip langgeng karo Gusti Allah. 8Nanging wong sing srakah lan ora perduli marang liyané, wong sing ora gelem nggugu marang pitutur sing bener bab Gusti Allah, nanging malah pada seneng nggawé ala marang liyané, wong kaya ngono kuwi bakal nampa setrapan sing nggilani sangka Gusti Allah. 9Sapa wongé sing nglakoni sing ala kaya ngono kuwi, ngertia nèk bakal ngrasakké kangèlan lan kasangsaran, ora dadi sebab wong Ju apa wong bangsa liyané. 10Nanging sapa sing nglakoni sing betyik, Gusti Allah bakal seneng lan ngelem marang wong kuwi lan bakal dikèki katentreman, uga ora dadi sebab wong Ju apa wong bangsa liya. 11Awit para sedulur, mbésuk nèk Gusti Allah ngrutu manungsa, Dèkné ora bakal pilih-sih. 12Para sedulur, saiki arep tak dunungké menèh kenèng apa Gusti Allah kok bakal ngrutu manungsa miturut sing dilakoni déwé-déwé. Awit, bener wong sing dudu bangsa Ju ora ngerti marang wèt-wèté Gusti Allah sing tekané liwat nabi Moses, nanging nèk wong-wong kuwi nglakoni ala ya bakal disetrap tanpa nganggokké wèté nabi Moses. Lah wong bangsa Ju sing ngerti wèt-wèté nabi Moses, nèk wongé nglakoni ala ya bakal disetrap miturut wèt-wèté nabi Moses. 13Dadiné para sedulur, wong sing ditampa karo Gusti Allah kuwi ora wong sing namung ngerti marang wèté Gusti Allah liwat nabi Moses, ora, nanging wong sing nglakoni apa sing diwulangké ing wèt-wèté nabi Moses. 14Awit bener wong sing dudu bangsa Ju ora nduwèni lan ora ngerti marang pitutur sing diwulangké ing wèt-wèté nabi Moses, nanging nèk wongé ing atiné nduwèni kadunungan lan wongé nglakoni sing betyik, wujuté wongé ya nglakoni wèt-wèté nabi Moses, awit ing atiné wongé nduwèni kadunungan bab ala lan betyik. 15Klakuané wongé kuwi nduduhké nèk apa sing diwulangké ing wèt-wèté nabi Moses wis ketulis ing atiné. Dadiné swarané atiné wongé sing ngrutu wongé. Nèk wongé nggawé betyik, swarané atiné sing mbenerké, nèk nggawé ala, swarané atiné ya nyalahké. 16Para sedulur, manut kabar kabungahan sing tak gelarké, ya kaya ngono kuwi mbésuk bakalé ing dinané nèk Gusti Allah bakal ngongkon Gusti Yésus Kristus ngrutu manungsa. Dèkné ngerti angen-angené manungsa, semono uga sembarang sing didelikké ing atiné. 17Para sedulur, lah saiki kowé déwé kepriyé. Kowé bungah nèk kowé wong Ju, awit kowé nduwé wèt-wèté nabi Moses. Kowé nduwèni rumangsa nèk Gusti Allah miji kowé, ora bangsa liyané. 18Kowé rumangsa ngerti kekarepané Gusti Allah lan sangka wèt-wèté nabi Moses kowé bisa mangertèni apa sing apik déwé. 19Kowé nganggep dadi penuntuné sing lamur, dadi pepadangé sing nang pepeteng. 20Kowé uga rumangsa bisa mbenerké sing klèru pikirané lan rumangsa dadi guruné anak-anak. Pantyèn, kowé bungah nèk kowé nduwé wèt-wèté nabi Moses, wèt-wèt sing ngekèki sak ènèngé kaweruh lan sak ènèngé pitutur sing bener marang kowé. 21Kowé pada mulangi wong liya, lah kenèng apa kowé kok ora mulangi awakmu déwé? Kowé ngomong: “Aja nyolong,” lah kenèng apa kowé déwé kok nyolong? 22Kowé mulangi: “Aja laku bédang,” lah kenèng apa kowé déwé kok laku bédang? Jaréné kowé sengit marang brahala, lah kenèng apa kowé kok nyolongi sangka omah-omahé sembahan brahala? 23Kowé sombong, jalaran kowé nduwèni rumangsa nèk kowé sing dipasrahi wèt-wèté Gusti Allah, nanging kowé déwé pada mirang-mirangké Gusti Allah, jalaran kowé pada nerak wèt-wèt kuwi. 24Wujuté ya wis ketulis nang Kitab sing uniné ngéné: “Jalaran sangka klakuanmu jenengé Gusti Allah kewirang-wirang nang tengahé bangsa sing dudu Ju.” 25Para sedulur, aku kepéngin ndunungké kowé bab iki: enggonmu pada nglakoni sunat kuwi namung ènèng ajiné, nèk kowé uga pada netepi wèt-wèté nabi Moses. Tegesé, nèk kowé ora netepi wèt-wèt kuwi, enggonmu nglakoni sunat kuwi ora kanggo gawé. 26Nanging, senajana wong sing dudu Ju ora nglakoni sunat, namung nglakoni apa sing diwulangké ing wèt-wèt mau, lah kuwi kanggo Gusti Allah dadi kaya wong sing nglakoni sunat. 27Dadiné, wong sing dudu Ju sing ora sunat malah bakal nyalahké kowé sing pada sunat, jalaran kowé pada nerak wèt-wèté nabi Moses. Awit wong-wong kuwi senajan ora sunat, nanging malah pada nglakoni kekarepané Gusti Allah kaya sing ketulis ing wèt-wèté nabi Moses. 28Tyekaké rembuk para sedulur, sapa ta sing kenèng diarani wong Ju tenan. Lan sapa ta sing tenan kenèng diarani wong nglakoni sunat? Ora wong Ju sing sangka lairané lan ora wong sing sunat kulité, ora. 29Wong Ju sing tenan kuwi wong sing dadi wong Ju ing atiné, wong sing nuruti kekarepané Gusti Allah. Lan wong sing sunat tenan kuwi ya wong sing sunat ing atiné, sing disunati karo Roh Sutyi, ora wong sing sunat manut tulisané wèté nabi Moses. Dadiné ya wong sing dadi wong Ju ing atiné lan wong sing sunat ing atiné sing nampa pengaleman sangka Gusti Allah déwé, ora sangka manungsa.
i.. Man of Fire — Wong Lanang
wonten mriku kinten2 5 tahunan mas...Nggih mugi-mugi mangkeh saget ketemuan.matur nuwun
KUMPULAN KISAH ANGGOTA DEWAN YANG GAPTEK | BLOG-e WONG JOWO
pun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom …………….. ingkang tuhu kinurmatan.
Ugi dumatheng para ‘Alim, para ‘Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang tansah sumanding pustaka suci minangka panuntun keblating panembah ingkang hambeg pepoyaning kautaman.
Semanten ugi dumatheng para pangemban pangembating praja ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sanggya para rawuh, para lenggah kakung miwah putri, sumrambah para kadang wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu.
Mirungganipun, dumatheng Bp/Ibu …….(mangku gati) gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing …..(kampung) ngriki ingkang luhur ing budi.
Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged pepanggihan wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid ‘alhamdulillahirobbil’alamin.’
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Ugi saha kuluargonipun, para sahabat, para tabi`it tabi`in kalebet kulo lan panjenengan sedoyo ngantos akhir jaman. Allahumma amin.
Kula, kaparing asma ………. (paraga pasrah), ingkang piniji minangka sulih wicara panjenenganipun Bp/Ibu ……(besan) nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten kakung ingkang pidalem ing ….(tempat tinggal) keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu …..(mangku gati) dalah gotrah kulawarga,
Ingkang sepisan, kula sarombongan saking ……(kampung) sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ……(mangku gati) sagung kulawarga, kanthi niat silaturrahmi.
Kaping kalihipun, ngaturaken salam taklimipun Bp/Ibu …..(besan) gotrah kulawarga, katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ……(mangku gati) sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing …..(kampung) ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “assalamu’alaikum wr.wb.”
Kaping tiganipun, Bp/Ibu ….(besan) sakulawarga ngaturaken ndherek suka bingah, dene panjenenganipun Bp …..(mangku gati) sampun saged ngleksanani darmaning asepuh, hanenggih malakrameaken ingkang putra kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah sampun nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken agunging panuwun.
Panjenenganipun Bp/Ibu …..(mangku gati) dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu …..(besan) gotrah kulawarga, lumantar kula ngaturaken agunging panuwun, awit putra temanten sampun kaijabaken lan sampun sah anut satataning agami lan negari, menapa malih ugi kadhaupaken anut satataning adat ingkang lumampah ing ngriki, kepara kanthi sineksenan lan pinaringan berkah pangestu para pinisepuh lan sesepuh, pramila saking menika, putra temanten kakung, nuwun inggih ….(anakmas Bagus), kula pasrahaken dhumateng Bp/Ibu ……(mangku gati) dalasan kulawarga, kinanthenan pangajab, mugi lare menika karengkuha kadidene putra pribadhi, kagulawenthah saha pamardi, sahengga sageda netepi jejering priya ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, saha bekti dhateng sesami, lan tansah atul manembah mring Gusti.
Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ….(besan) gotrah kulawarga, amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.
Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, lare ndhusun ingkang taksih dereng kagungan pengalaman berumah tangga, mila katambahana menawi kirang, lan kaemutna menawi supe lan lepat, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sae, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, Allahumma amin.
Para rawuh para pilenggah ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen kula matur, labet kados taksih kathah reroncening adicara ing titi kalenggahan menika. Dene saparipurnaning adicara ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala.
Mboten kesupen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning penggalih keparenga diagung ing pangaksami.
Dumateng para pepundhen ingkang satuhu kinabekten, para pinisepuh miwah sesepuh ingkang kinurmatan, ugi para tamu ingkang minulya, sarta kadang kula wredha miwah mudha ingkang sutresna.
Sumangga tansah kula dherekaken muji syukur ing ngarsaning Gusti, Pangeran ingkang Mahawelas lan asih ingkang sampun ngluberaken kanugrahan ingkang arupi kanikmatan ingkang tanpa pepindhan. sahingga kulo lan panjenengan sami saget pepanggihan wonten papan puniko. mugi-mugi pepanggihan kulo lan panjenengan sami saget mbeto manfaat, fidinnii dunya wal akhiroh khususipun dumateng temanten kekalih sumrambahipun dumateng kulo soho panjenengan sami.
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah.
Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati).
Panjenenganipun Bp/Ibu …..(mangku gati) soho sedoyo kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu …..(besan) gotrah kulawarga, lumantar kula ngaturaken agunging panuwun, awit putra temanten sampun kaijabaken lan sampun sah anut satataning agami lan negari, ugi kadhaupaken anut satataning adat ingkang lumampah ing ngriki, kepara kanthi sineksenan lan pinaringan berkah pangestu para pinisepuh lan sesepuh,
Pramila saking menika, putra temanten kakung, nuwun inggih ….(anakmas Bagus), kula pasrahaken dhumateng Bp/Ibu ……(mangku gati) soho sedoyo kulawarga, kinanthenan pangajab, mugi lare menika
priya ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, saha bekti dhateng sesami, lan tansah atul manembah mring Gusti.
Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ….(besan) lan sedoyo kulawarga, amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.
Ing wasana minangka purnaning atur mbok bilih wonten kiranging trapsila, punapa dene kiranging subasita anggen kula masrahaken datheng panjenengan sedaya, mawantu-wantu mugi keparenga ngrentahaken
(Inggris) Imdb jeneng nang Internet Movie Database.
Digunakna kanggo nggawe tautan maring IMDB, khusus nggo profil wong, kanggo disog nang bageya pranala jaba.
Sing kudu ana yakuwe parameter nomor ID, jeneng bakal ngetutna judul artikel:
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pitu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pitu"
Kata kunci/keywords: arti pitu, makna pitu, definisi pitu, tegese pitu, tegesipun pitu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Juli 2014, tabuh 04.59.
nganti mringis-mringis, arep mangan rekasa, golek gawean angel, ijasah ora kanggo, tanduran ora royo-royo, akeh hama lan
araning têtuwuhan kang wohe ditutu dadi bêras;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pari"
tegesipun pari sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Maret 2017, tabuh 17.04.
diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.55, tanggal 11 Maret 2013.
NampeyoJean Sahme NampeyoFannie Polacca NampeyoPriscilla Namingha NampeyoAnnie Healing
Paugeran Panulisane Tembung Andhahan mawa Aksara Jawa ~ Yuyun Blog's
Blog menika namung wujud tresna kula dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon putra-putri Jawi mliginipun siswa ing SMA Negeri 5 Semarang
ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun paring rakhmat dhateng kula, satemah saged hangaturaken yuyunblog Tresna Budaya Jawa .Blog punika boten ateges anggen kula kapiadreng badhe hamemulang dhateng para maos, ananging awit saking pepenginan kula badhe dherek hangleluri budaya Jawi mliginipun basa Jawi ingkang sampun wiwit dipunkiwakaken.Jangkepipun
Assalamualaikum Wr. Wb Nuwun, kulanuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
Tanggap Wacana ing Pahargyan Warsa Enggal/Tahun Ba...
“Sopo iki ???”
“Aku Feb. Nganggo iPhone. Suarane apik ra nang kono ???”
“Weh, uapik tenan mas. Kok koe gemagus nganggo iPhone barang ??? Wis sugih po ???”
Feb…??? Wis oleh po durung ???”
“Uwis mas, sidane aku tuku cibo*, murah banget”
“Uapik kuwi. Mendingan numpak Mercy lawas nganggo henpon satus ewuan, malah ketok nggantheng. Tinimbangane henpone iPhone tapi numpak e kijang….”
wong sugih duwit ga mesti barange mewah. nek nang ndeso, mending ditukokne lemah sing uwombo. tuku sawah sing uwombo. ga
pepe sby malang ngontel. ditutne pengawale ko ngguri numpak sedan. piye ngono wi? hehe..
kuwi aq dicritani masku sing ngedol duku teko Cepoko
ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo. Aduh, duh duh. Aye mesti berkate ape ye..puisi ude kebanyakan, sajak ude
BERBAGAI KELUHAN PEMAKAI KOMPUTER | BLOG-e WONG JOWO
PUASA WETON SEDULUR PAPAT LIMO PANCER | Cepot Kinayungan
latihan dadi wong apik nebaraken winih wonten blog KHODAM SAKTI kagem sedulur sedulur sedoyo kususipun
pemula...hehehesalam mas bro, lha mbok teko ning omahe pak Hendro ae...mosok podo semarange takon2an lewat web.... (ojo nesu yo, just kidding)rak reti omahe bozz...hahaha retine cuma pak Tri..wkwkwkaku sing wong Pemalang ae ngerti umahe pak hendro kok...wekekekkeke... wew..wah ndso brati aku...hahahaha tonggone
anyar Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir Dondomono jrumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung padhang rembulane
apik lah nek wis enek karep gae ndaftarne pemain, pokoke ndang gage wae..
Islam, Islam Wetu Telu lan minoritas Hindu-Buddha.
Wong Sasak iku suku bangsa sing manggon ing pulo Lombok lan migunakaké basa Sasak. Sebagéyan gedhé wong Sasak nganut agama Islam, bédané, ana sawetara masarakat wong Sasak, duwé praktèk agama Islam sing rada béda, ya iku penganut Islam Wetu Telu. Ana uga sebagéyan warga Sasak sing nganut kapercayaan pra-Islam sing disebut "sasak Boda".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Sasak&oldid=984680"	Kategori: Suku bangsa ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.21, 2 Maret 2016.
Babad Banyumas ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Purba (dibangun adoh sedurung abad 5 Masehi).
Kawali dadi Kerajaan Galuh Pajajaran sebab akeh perkawinan antara kerabat Keraton Galuh Pajajaran karo kerabat Keraton Majapahit (Jawa), lha keturunan campurane kuwe sing mbentuk Banyumas.
Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah Jawa Tengah siki (kemungkinan tekan Kedu lan Purwodadi), dadi termasuk juga wilayah Banyumasan.
Babad Banyumas juga ora bisa dipisah sekang pribadi Raden Joko Kahiman (putra Raden Banyak Cotro, putu Raden Baribin), sing duwe sifat utawa watek-watek satria.
nang wilayah Banyumas lan sekitare antarane Kadipaten Pasir Luhur, Kadipaten Wirasaba, Kadipaten Bonjok lan liya-liyane.
Kerajaan Pajajaran, Kerajaan Mataram, Kesultanan Demak, Kesultanan Pajang lyy.
Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo legenda-legenda lan mitos-mitos Banyumasan antarane: Raden Kamandaka, Wijayakusuma, Ciung Wanara, Goa Jatijajar lan liya-liyane.
Sedurung ngelanjutaken Babad Banyumas lewih apik paham ndisit karo Makna Kata Banyumas lan Sejarah Kata Banyumas.
Jaman Pra Sejarah[sunting | besut sumber]
Jaman Kerajaan-Kerajaan[sunting | besut sumber]
keturunan keraton Majapahit karo kerabat keraton Pajajaran yakuwe antara Raden Baribin karo Dyah Ayu Ratu
Artikel kiye, esih tulisan rintisan. Mangga melu
Babad_Banyumas&oldid=190151"	Kategori: RintisanSejarahKabupaten BanyumasBabad Banyumas	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.06, tanggal 17 Februari 2014.
ngisor iki _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI widjiumeCamatLokasi : BEKASIReputation : 9Join date : 21.12.11Subyek: Re: Siapa bilang Indonesia
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lapli"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lapli"
Kata kunci/keywords: arti lapli, makna lapli, definisi lapli, tegese lapli, tegesipun lapli sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lapli&oldid=105629"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung lapliTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabDhésèmber 2015	Menu navigasi
penaken konsumene, produsene (kadhang tani) iso gulung tikar,.. Sugeng pitepangan mas ipoeng ,....nyuwun ngapunten mas........nyuwun perso .....
Tue Feb 28, 2012 1:38 pm koyo setuju ora setuju yo tetep wae kok nek kuwi dadi kebijakan tetep bakal di nggo kok..tetep rakyat kiy gur manut..tapi penguasa negri wis dho lali karo
amburadul, podho wae.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Sugiyanti
am bocah jaman saiki dho manja2, yen lelungan cedhak wae dho montoran.. jamanku sekolah ndisik adohe rong kilo dilakoni mlaku dening gur leh arep sinau.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
cedhak wae dho montoran.. jamanku sekolah ndisik adohe rong kilo dilakoni mlaku dening gur leh arep
Mar 02, 2012 9:39 pm masipoeng wrote:bocah jaman saiki dho manja2, yen lelungan cedhak wae dho montoran.. jamanku sekolah ndisik adohe rong kilo dilakoni mlaku dening gur leh arep sinau.. podho aku yo ngono mas.. _________________Tips
ngalor meneh mlaku. rep ngojek ra dhe duwit...mlaku santai rong jam lagi tekan omah dhewekan. nek liwat kuburan kulon wiladeg kwi radha lumayan dag dig dug..wong kwi kuburan terkenal angkere...jaman biyen...
ngalor meneh mlaku. rep ngojek ra dhe duwit...mlaku santai rong jam lagi tekan omah dhewekan. nek liwat kuburan kulon wiladeg kwi radha lumayan dag dig dug..wong kwi kuburan terkenal
dikiro ngilo mengko,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Sakderengipun matur sembah nuwun kagem Kangmas ALANG-ALANG KUMITIRPembukaan :
Supayantuk: Supaya dilimpahi Parimirmaning Hyang suksma; Kasih sayang Tuhan.
4. Saking mangunah prapti, Pangeran paring pitulung.
alkesah utawa kanistel (Pouteria campechiana) iku sawijining woh-wohan kang asalé saka dhaérah Amerika Tengah lan Mèksiko sisih kidul.[1] ananging amarga akèh manfaate, tanduran sawo mentega iki akèh dibudidayake ing pirang-pirang negara, kalebu ing Indonésia. Jeneng spesiese ngurujuk marang jeneng sawijining kutha ing Meksiko ya iku kutha Campeche, panggonan asline wit sawo mentega. jroning basa inggris disebut kanthi jeneng canistel, egg fruit, utawa yellow sapote.
^ "Pouteria campechiana".
Dijupuk 2009-01-29. Pranala njaba[besut | besut sumber]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sawo_mentéga&oldid=1113357"	Kategori: SapotaceaeWoh-wohanKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 30 Januari 2017.
"Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Eling Lan Waspodo, Sing Sabar lan Ngalah Dadi
Panjenenganipun para sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu minulya.
Bapak Kepala Dusun Jengkelingan ingkang kawula hormati.
Langkung rumiyin, sumangga panjenengan lan kula dherekaken puji syukur dumateng ngarsanipun Alaah SWT. ingkang sampun paring barakah, rahmat, saha nikmat dhateng panjenengan lan kula, satemah saged makempal wonten ing papan punika, kanthi karaharjan, katentreman, kabagyan lan kabagaswarasan.
Kanikmatan kamardikan punika mboten saged kita raosaken menawi tanpa peparing kemirahanipun Allah SWT. Langkung-langkung ingkang sampun sepuh punika saged ngraosaken kados punapa gesang dipunjajah bangsa sanes. Para mudha mboten saged ngraosaken, nanging saged sinau saking sejarah, bab kawontenanipun bangsa kita nalika kajajah bangsa manca.
Kamardikan punika kedah kita upadi kanthi sarana perjuangan para pahlawan kamardikan ingkang mboten wilangan. Pramila, sumangga kita ngunjukaken pandonga dhumateng Allah SWT. mugi-mugi arwahipun para pahlawan kamardikan keparing piwelas saha katampi wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT. Kita ugi kedah nelakaken raos syukur kita dhumateng Allah SWT. ingkang sampun paring kanugrahan arupi kamardikaning negara kita.
Kita bangsa Indonesia, kedah njagi lan ngisi kamardikaning bangsa kanthi bab ingkang sae, saged migunani dhumateng bangsa kita.
Mugi-mugi menapa ingkang sampun kula aturaken saged dados pengenget kita supados njagi lan ngisi kamardikan kanthi bab ingkang sae.
Pangon (basa Indonésia: Gembala), iku wong sing pegawéyané ngurus lan angon kéwan ingon-ingon, utamané ing peternakan. Miturut jinis kéwan sing diurus pangon bisa disebut "pangon sapi", "pangon wedhus" lan sapanunggalané.
Angon iku arupa pegawéyan sing paling tuwa ing donya sing wis diayahi wong ing Asia Kecil watara 6 èwu taun kapungkur. Wedhus utawa wedhus gibas diingu kanggo dijupuk susu, daging, lan wuluné kanggo gawé wol. Abad sabanjuré, wedhus gibas minangka sato iwèn lan pegawéyan angon wis nyebar menyang wilayah Eurasia.
(en) Buku panduan memelihara domba bagi pemula
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangon&oldid=1101149"	Kategori: Profèsi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.15, 22 Oktober 2016.
mangke dalem usahaaken saged dateng panggenannipun mbak dewi….
Piye man ttg tulisan wonogiri? piye gunung gandul, piye alas kethu lan piye wadhuk….sik mesti Soto Mbak Ning isih rame thooo?
menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa
Artikel asliné nganggo basa Inggris : [1]. Nyuwun pangapura nék sebagian pranala ming artikel-artikel pitakonan nang ngisor kiyé
kaca/lembar sing agi dewaca siki, priwé carané ? gari nge-klik "obah" nang bagian nduwur. Angger kepéngin njajal ndisit mangga njajal nang kothak njajal. Konsép karo piranti lunak Wiki degawé/deprogram dening Ward Cunningham.
Nang Wikipedia akéh pengetahuan / ilmu nggo nambah
ora gampang dilakoni, butuh wektu suwé karo kerjasama kabeh pihak sing tertarik termasuk Jenengan.
lan Wikiwati, utawa anggota-anggota Wikipédia. Wikipédia jané kerjasama kabéh pihak sing gelem ngawéh kontribusi nang bagian-bagian isiné.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.35, tanggal 17 Februari 2010.
Djudjum / 6 Agustus 2011	Dening: Ki Jlitheng Suparman
Saderengipun, kula ngaturaken panuwun awit lumantar pirembagan prasaja menika kula dipunparingi wekdal caos atur ngengingi sangu bab kabudayan ingkang prayogi dipunparingaken dhateng para putra ing salebeting lingkungan kulawarga.
Ing pirembagan padintenan kita asring mireng pangresula: “Bocah saiki wis padha ora ngerti unggah-ungguh lan tata karma, wis padha ora ngerti marang budayane dhewe”. Pancen kaprahipun lare samenika sampun boten mangertos bab subasita; tatasusila lan tatakrama. Tandang-tanduk pakartinipun sampun boten nggambaraken watak-wantuning tiyang Jawi. Kaprahipun para putra sami nyengkok utawi ngiblat dhateng tandang-tanduk utawi pakarti ingkang sumberipun saking kabudayan manca ingkang dereng kantenan trep kaliyan jiwa-pribadinipun. Pakarti ingkang geseh kaliyan watak-wantuning kabudayan Jawi.
Kawontenan gesangipun lare samenika ingkang kados makaten kalawau kenging menapa ndadak nuwuhaken raos prihatos? Menapa ingkang dipun kuwatosaken?
Suraos tembang Dhandhanggula ing nginggil paring wewarah dhateng kita ngengingi sabab-musababipun lare utawi tiyang ngemohi dhateng kabudayanipun lan kados pundi temahanipun. Inggih awit kasurung manah kepengin dipunwastani tiyang ingkang wasis, pinter tuwin maju (modern). Mila lajeng samukawis ingkang lami dipunanggep kuna, kabudayan manca dipunanggep langkung modern, lajeng agahan nilaraken samukawis bab ingkang lami utawi kabudayanipun piyambak. Boten nglegewa (sadar) bilih pakarti ingkang mekaten ngrisak budaya (kapribaden). Amargi boten purun malih ngugemi budi-pakarti ingkang luhur miwah utami wekasanipun dados urakan (liar). Mila boten lepat menawi para sepuh sami kuwatos ndulu dhateng kawontenanipun para putra ingkang kados dene kecalan kiblat paugeran gesang, inggih punika nilai-nilai etika wohing kabudayan Jawi,
uwohipun boten badhe sae tumrap dhiri-pribadinipun menapa dene tumrap gesang lan panggesangan ingkang langkung wiyar.
Kanthi mekaten kula remen saha nyengkuyung sanget dene samangke tuwuh greget saking para ibu ingkang kepengin paring sangu kabudayan Jawi dhumateng para putra murih boten kecalan kiblat budi lan pakarti.
Saderengipun kula matur ngengingi sangu bab kabudayan ingkang prayogi kangge alaming putra ingkang taksih timur ing salebeting kulawarga, langkung rumiyin kanthi reringkesan kula matur ngengingi: kabudayan menika menapa; tuk sumber ilining kabudayan menika mapan wonten pundi, sinten ingkang dados wadhahing sumber menika?
Tarkadhang kita asring ngrembag bab kabudayan. Namung kemawon, kaprahipun menawi ngrembag kabudayan lajeng namung tumuju dhateng kesenian. Menika kirang trep. Kesenian namung perangan alit saking kabudayan. Ingkang dipun wastani kabudayan menika jembar tebanipun. Kabudayan menika tegesipun: sedaya pambudidayaning manungsa ingkang awujud kapitadosan, kawruh, basa, pakarti ‘tingkah laku’, tatacara, pirantos-pirantos saha barang wewangunan ingkang tumanjanipun kangge ngrampungi sedaya prekawis lan kapreluwan gesanging manungsa. Mila kabudayan menika wujudipun sakelangkung kathah, kados ta: ‘kapitadosan’ kangge ngrampungi kapreluwanipun manungsa sesambetan kaliyan Gusti Allah; basa, tatasusila lan tatakrama kangge ngrampungi kapreluwan pasrawunganipun manungsa kaliyan manungsa; teknologi wohing kabudayan kangge nggampilaken pakaryan; griya kangge ngrampungi kapreluwanipun manungsa murih boten kodanan lan kepanasen; resep masakan wohing kabudayan kangge ngrampungi kapreluwanipun ibu-ibu ngladosi dhaharan ingkang miraos kangge kulawarga; lan sapanunggilanipun.
Kabudayan sayektosipun mbekta watak-kapribaden tumrap manungsa utawi tetiyang ingkang nggadhahi kabudayan menika. Kabudayan ingkang sae badhe ndayani watak-kapribaden tetiyangipun sae. Kabudayan ingkang awon inggih badhe ndayani watak-kapribaden tetiyangipun awon. Awon-saenipun kabudayan menika ukuranipun menapa? Ukuranipun mapan wonten ing manfaat ‘tumanjaning’ kabudayan menika tumrap gesang lan panggesanganipun manungsa. Namung sampun ngantos kesupen, ingkang dipunwastani gesang lan panggesanganipun manungsa menika kalebet alam raya saisinipun. Kabudayan ingkang tumanjanipun sae tumrap manungsa nanging awon tumrap lingkungan alam, menika kalebet kabudayan ingkang awon.
Wos utawi inti kabudayan menika awujud subasita (etika), inggih menika pranatan ingkang ngatur dhateng tingkah-laku utawi pakartinipun manungsa. Anut kabudayan Jawi, etika tumrap manungsa kaperang dados tiga, inggih punika: etika sesambetanipun manungsa kaliyan manungsa; etika sesambetanipun manungsa kaliyan Gusti Allah; saha etika sesambetanipun manungsa kaliyan alam raya saisinipun. Etika menika daya mupangatipun murih nebihaken manungsa saking pakarti ingkang nuwuhaken samubarang ingkang awon tumrap gesang lan panggesangan.
Kabudayan badhe gesang mecaki jaman menawi dipun-gulawenthah murih lestantun lan ngrembaka. Panggulawenthahing kabudayan menika sayektosipun wiwitanipun boten saking pundi-pundi, boten saking pamarentah, boten saking lembaga pendidikan, nanging saking kulawarga. Kekempalaning kulawarga-kulawarga punika ingkang sayektosipun dipunsebat masyarakat. Lestarining kabudayan ing masyarakat kawiwitan saking lestarining kabudayan ing kulawarga-kulawarga anggota masyarakat punika. Mila saged dipunwastani bilih kulawarga minangka sumber kabudayan, ingkang tegesipun lumunturing budaya sakin generasi setunggal dhumateng generasi salajengipun kawiwitan saking lingkungan kulawarga.
Lare nampi warisan budaya sepisanan inggih punika saking kulawarganipun, mliginipun saking tiyang sepuhipun, rama-ibu. Ing ngajeng kula sebataken, budaya menika wangunipun
rumagang dados lare, wiwitan sinahu wicanten saking sinten? Saking rama-ibu! Sinau wicanten menika boten namung sinau mungel, nanging wiwit alit sampun sinau ngecakaken basa ingkang leres saha trep unggah-ungguhipun. Semanten ugi nalika dipun kudang ngangge tetembangan, lare menika inggih wiwit sinau bab nembang utawi kesenian tataran dhasar.
Kathah pakartining rama ibu ingkang nggulawenthah lare wiwit bayi ngemu suraos marisaken kabudayan dhateng putra. Mila tiyang sepuh, rama-ibu, ingkang nggadhahi kawruh lan kesagedan bab kabudayan ingkang pepak tartamtu badhe saged maringi warisan kabudayan dhateng putranipun langkung jangkep.
Warisan kabudayan ingkang kawarisaken saking rama-ibu dhateng putra punika saged dipunwastani taksih tataran dhasar. Nanging sampun klentu ing panampi, tataran dhasar menika tataran ingkang langkung wigatos amargi dados landhesan tumrap watak-wantunipun lare ing tembe wingkingipun nalika diwasa. Pramila tiyang Jawi rumiyin
panggulawenthahipun badhe awon tumanjanipun tumrap wataking lare, kosok wangsulipun leres panggulawenthahipun inggih badhe sae tumanjanipun tumrap wataking lare ing tembe wingkingipun. Nggulawenthah, mulang-muruk dhateng lare boten benten kados tiyang olah-olah. Bebakalanipun (bahan baku) pepak, bumbunipun jangkep, tur ingkang olah-olah prigel-pinter anggenipun ngracik, tartamtu dhaharan ingkang dipunasilaken inggih miraos saestu.
Miturut kawruh Jawi, tiyang gesang menika sinau dhateng guru cacah tiga, inggih punika: guru bakal, guru dadi lan guru sejati. Guru bakal inggih punika guru ingkang mucal dhasar-dhasaring kawruh lan kesagedan. Guru dadi ingkang mangun kawruh lan kesagedaning siswa langkung inggil lan wiyar. Guru sejati ingkang nedahaken bab kawicaksanan anggenipun ngecakaken kawruh lan kesagedanipun saengga tumanja tumrap gesang lan panggesangan. Lha lajeng guru tetiga punika mapanipun wonten sinten utawi wonten pundi? Guru bakal menika kulawarga mliginipun ibu, guru dadi inggih punika lembaga pendidikan lan lingkungan, guru sejati inggih menika pengalamanipun manungsa piyambak salebetipun nglampahi gesang.
Kados pundi leregipun dene ibu dipunlenggahaken minangka guru bakal? Amargi kaprahipun ingkang kelangkung caket kaliyan putra wiwit bayi menika sanes sinten-sinten kejawi namung ibu. Pramila ibu minangka paraga utami ingkang mucal dhateng putra bab dhasar-dhasar kawruh lan kesagedan. Ngibarat inggih ibu ingkang mbebakali kawruh saha ngelmi dhateng para putra. Ngibarat wiwit saking ngobahaken lathi, asta miwah suku kawiwitan saking ibu ingkang anuntun. Inggih hakekat obahing lathi, asta miwah suku ingkang sae punika ingkang mangkenipun dipunwastani kabudayan.
Mila dhawah leres menawi ing kalodhangan menika ibu-ibu ingkang kagungan greget rerembagan bab kabudayan ingkang prayogi kawarisaken dhateng para putra, inggih awit saking lenggahipun minangka guru bakal. Mliginipun ibu-ibu mudha ketingalipun kedah wiwit sinau bab kabudayan boten ketang ingkang prasaja tataran dhasar, awit inggih wonten ing astanipun ibu-ibu punika kados pundi wangun kapribadening putra ing tembe wingking. Kerata basa utawi jarwa dhosokipun guru ‘digugu lan ditiru’. Ingkang dipun-gugu tembungipun, ingkang dipuntiru pakartinipun. Mila menawi kepengin para putra mangke tetep ngregem kapribaden Jawi, purun boten purun ibu-ibu kedah saged ngendikan saha tumindak-makarti ingkang sae lan leres miturut paugeran lan jiwa budaya Jawi.
Lha ing mangke, kawruh kesagedan dhasar ingkang prayogi kaparingaken dhateng putra murih boten singlar utawi menceng saking jiwa-kapribaden budaya Jawi menika menapa kemawon?
Sumangga kita wangsulaken dhateng sanepan obahing lathi, asta, miwah suku. Obahing lathi ateges sesambetan kaliyan patrap-pangucap, obahing asta sesambetan kaliyan kaprigelan lan kawasisan, obahing suku ateges sesambetan kaliyan tumindak-pakarti ingkang luhur lan utami.
Wonten ungel-ungelan “ajining dhiri saka lathi, ajining sarira saka busana”, menika tegesipun menapa? Ajining dhiri mapanipun wonten ing kapribaden (kharakter). Tiyang ingkang kapribadenipun sae utawi luhur tartamtu dipunkormati dening akathah. Kosok wangsulipun menawi tiyang kabribadenipun awon utawi asor inggih tartamtu dipunasoraken utawi boten dipunajeni dening tiyang sanes.
Kapribadenipun tiyang saged dipuntingali kawiwitan saking pangandikanipun: kedaling lathi nalika wicanten, suraosipun wicanten, sarta patrapipun nalika wicanten. Kedaling lathi inggih punika nyakup babagan mranata suwanten saha wijangipun tembung. Nalika ngendikan suwantenipun dipuntata sora-lirihipun, wonten wiramanipun, lan tembung-tembung ingkang dipunucapaken kapireng cetha.
Suraosipun micara anyakup pamilihing tembung, panataning ukara, wos isining pangandikan. Pamilihing tembung, kados pundi migunakaken tembung-tembung ingkang sae, boten kasar utawi saru, trep undha-usuking basa. Panataning ukara, inggih punika racikaning tembung runtut boten kewalik-walik. Suraosing pangandikan tansah tumuju dhateng kesaenan sarta saged nedahaken wiyaring kawruh sarta nguwaosi prekawis ingkang dipun ngendikakaken.
Patrap nalika wicanten inggih menika solah-bawa utawi patraping raga. Kados pundi nalika ngendikan tansah anedahaken patrap ingkang anoraga (santun), boten ketingal sumongah (sombong) nanging ugi boten
ngengingi mucal lare babagan basa kados pundi? Mesthinipun boten lajeng mbujung paugeran etik kados katerangan ing nginggil, nanging dipunjumbuhaken kaliyan alaming lare. Wondene ingkang prayogi dipunwigatosaken: (1) nglatih wicanten ingkang leres; (2) nglatih patrap ingkang leres; (3) pakulinan pangetraping basa ing lingkungan kulawarga.
Nglatih wicanten ingkang leres kawiwitan saking tembung-tembung ingkang prasaja nanging trep undha-usuking basa saha wijang kedaling lathi. Undha usuking basa, upaminipun pangetraping tembung ngoko, madya, lan krama inggil. Sampun ngantos kangge diri-pribadinipun dipunkramakaken, upaminipun: “kula badhe siram”. Kangge diri-pribadi ingkang trep inggih “kula badhe adus”. Makaten salajengipun. Wonten ing tembung-tembung jawi kedah cetha anggenipun mbentenaken pekecapan swanten: kadosta ‘ā’ kaliyan ‘å’, lan sapanunggilanipun. Semanten ugi kedal ‘t’, ‘th’, ‘d’, lan ‘dh’.
Kejawi mapanaken tembung ingkang leres, salebetipun wicanten inggih kagladhi patrap ingkang leres utawi sae. Patrap ngapurancang menawi wicanten ing ngajengipun piyantun ingkang langkung sepuh, patrap mendhak menawi mlampah nglangkungi ngajengipun tiyang, lan sapanunggulanipun.
Basa ambekta patrap ‘bahasa membawa sikap’. Basa Jawi sayektosipun satunggaling basa ingkang mbekta watak kebak subasita. Menawi wiwit alit kagladhi basa Jawi kanthi leres, kula pitados mangkenipun lare punika badhe gadhah kapribaden ingkang nengenaken dhateng tatakrami lan tatasusila. Mila tiyang Jawi, mliginipun tiyang Surakarta, ing pundi papan dipunkondhangaken alus patrapipun. Menika kabekta saking wataking basanipun. Basa Indonesia mbekta watak piyambak, basa Inggris mbekta watak piyambak, semanten ugi basa-basa bangsa sanesipun. Mila ngantos ing basa Indonesia wonten saloka ‘pepatah’; “bahasa menunjukkan bangsa”.
Pramila sumangga, menawi pancen kepengin generasi mudha kita salajengipun boten uwal saking kapribadenipun, purun boten purun kulawarga kedah mulang putra babagan basa. Menika baken sanget tumrap pambudidaya mangun kapribadenipun lare. Murih para putra saged ngecakaken basa kanthi saestu, kejawi dipunwucal paugeran ingkang leres, ingkang langkung baken lingkungan kulawarga ugi kedah ngulinakaken rerembagan padintenan ngginakaken basa Jawi.
Panggulawenthahing kabudayan tumrap lare, wonten ungel-ungelan: ngertine kelawan tetakon, bisane kelawan tetiron, sampurnane kelawan kulina. Menawi kulawarga-kulawarga setya migunakaken basa Jawi kangge sesambetan rerembagan padintenan ing lingkungan kulawarga, tartamtu para putra badhe saged ngecakaken basa Jawi kanthi langkung sempurna.
Kejawi pakulinan ngginakaken basa Jawi ing kulawarga, murih langkung sempurna sinaunipun lare, ugi prelu penyengkuyung sarana-sarana minangka jangkepipun buku-buku waosan abasa Jawi. Ingkang boten saged dipuntilaraken ugi inggih menika wiwit alit dipuntepangaken dhateng kagunan utawi kesenian Jawi, kawiwitan saking tembang-tembang dolanan, cariyos-cariyos, dongeng-dongeng, lan sapanunggilanipun ingkang sumberipun saking Jawi.
Wataking pawiyatan ‘sistem pendidikan formal’ ingkang lumampah ing jaman sapunika pancen boten saged dipunpaiben ndadosaken lare saya pinter. Ananging menawi dipunwawas kanthi premati, lare samenika namung kandheg wonten pinter. Bab wasis (cerdas) lan prigel (trampil) sayektosipun ringkih sanget utawi kirang. Awit ingkang dipun-gulawenthah namung ‘ngelmu apalan’. Kamangka ingkang dipunperlokaken dening manungsa menika pangertosan, boten namung “pinter” nanging “ngerti” utawi “wasis”. Satunggaling conto: satunggaling lare pinter sanget etung-etungan matematika. Nanging nalika dipunparingi cangkriman: wonten laler cacah sedasa mencok ing meja, dipun gebug pejah gangsal lajeng dipunbucal. Pitakenipun, taksih pinten laler ingkang kantun ing meja? Lare ingkang pinter
Jawaban ingkang leres inggih telas, jalaran ingkang gangsal sisanipun lajeng miber. Lha menika satunggaling canto prasaja mbentenaken antawis pinter kaliyan wasis utawi cerdas.
Semanten ugi bab kaprigelan “skill”, lare samenika kathah-katahipun ringkih. Jalaran samukawisipun sampun sarwa cumawis kanthi gampil (instan) lan kaprahipun keladuk dipunugung (dimanja), lare boten dipunkulinaken latihan rekaos kangge nyekapi kabetahanipun piyambak. Satunggaling conto babagan kabetahan dolanan. Dolananipun lare samenika langkung pepak lan sae. Namung wonten dalil anyar: saya pepak dolanane saya kethul kaprigelane saya gedhe srakahe. Lare menawi dipun uja dolanan tukon wedalan pabrik tartamtu boten gadhah pengalaman damel dolanan piyambak, mila lajeng kethul ketrampilanipun. Gandheng rumaos gampil anggenipun angsal dolanan, waton gadhah arta saged tumbas, lare menika boten gadhah raos pangeman. Anggenipun ngangge dolanan sak sekecanipun piyambak lan boten ajrih rusak jalaran menawi risak saged tumbas malih. Kajawi menika, gandheng jinising dolanan ing took menika pepak kathah sanget, lare boten gadhah pemarem. Kepenginipun sedaya dipuntumbas, namung kantun nari dhuwite, mila saya “gedhe srakahe”.
Kanyatan ing nginggil asring uwal saking kawigatosanipun para sepuh. Nguja dedolanan instan menika kathah awonipun tumrap ngrembakaning wataking lare. Mila prayogi wiwit alit dipunkulinakaken damel dolanan piyambak. Damel dolanan piyambak menika sakelangkung kathah mupangatipun. Kejawi lare dados prigel, ugi lare menika ngulinakaken gadhah raos marem, raos eman satemah ngopeni.
Wonten tigang mupangat ageng sesambetan kaliyan damel dolanan piyambak, inggih menika ngasah kaprigelan, ngasah kewasisan (kecerdasan), saha sinau ngendhaleni napsu. Ngasah kaprigelan, sampun cetha amargi kulina ngginakaken tanganipun ngrakit dolanan. Ngasah kewasisan, saged ngertos saestu makartining satunggaling barang, “ban montor bisa ngglindhing amarga wangune bunder lan diwenehi as”.
Nglatih ngendhaleni napsu, tiyang damel dolanan tartamtu ngginakaken kesabaran. Damel dolanan menawi boten sabar tartamtu boten dados, upami dados inggih awon. Nanging awon kados menapa menawi dolanan rakitanipun piyambak temtu langkung marem, dipunopeni amargi ajrih menawi risak, lan boten badhe gampil melik dolanan sanes amargi kulina boten marem menawi boten damel piyambak. Taksih kathah mupangat asipat kajiwan sanesipun tumrap lare sesambetan kaliyan damel dolanan piyambak punika, mbok bilih boten cekap wekdalipun kaandharaken wonten ing ngriki. Ingkang cetha, kanthi damel dolanan piyambak lare dados prigel, cerdas saha kreatif.
Tumrap Jawi, dolanan kabage dados kalih wujud inggih punika dolanan wujud barang lan dolanan wujud pakarti. Dolanan ingkang awujud pakarti kaprahipun boten namung katindakaken lare setunggal piyambakan, ananging katindakaken dening langkung saking setunggal lare. Ing kabudayan Jawi kathah dolanan awujud pakarti menika: kadosta engklek, dhakon, soyang, jamuran, njuk tali njuk emping, cublak suweng, gotri legendri, lan sapanunggilanipun.
Dolanan awujud pakarti menika ageng sanget mupangatipun tumrap mangun kapribadening lare. Wiwit alit sampun sinau srawung, rukun, sayuk lan panunggalan. Kanthi dolanan menika lare dipunlatih boten egois, awit sampun sinau nggatosaken hak-hak saha raos-pangraosipun rencang sanesipun sapadolanan. Upamia boten saged dolanan kaliyan rencang sanjawining griya, lare saged kaajak dolanan kaliyan tetiyang salebeting kulawarga.
Sayektosipun taksih kathah ingkang saged dipunrembag sesambetan kaliyan kabudayan Jawi ingkang prayogi kaparingaken dhateng lare salebeting lingkungan kulawarga kanthi cara wantah menapa dene samudana. Namung kawengku ing wekdal ingkang winates, mbok bilih menika rumiyin ingkang saged kawula aturaken, mugi piguna.
Kaaturaken ing Sarasehan PKK Kecamatan Banjarsari,
Nggih, setuju sanget Mas. Mugi-mugi Gusti Allah paring kekuatan dhumateng kulo kangge kegiatan amal. Matur nuwun Mas.
Resep Jajanan Kue Lapis Tepung Beras Enak
Resep Kue - Resep Jajanan Kue Lapis Tepung Beras Enak.
ing samangké mbok bilih anggènipun ngaturaken sáhá nglapuraken wontenipun keuangan desa salebetipun setunggal tahun dhumateng párá bapak-bapak [15] sedáyá.
sadèrèngipun kula lapuraken. pramilá ing samangké nyuwun pangapunten dhumateng párá bapak-bapak…
nanging dèrèng saged mlebet. dados janipun sampun setor dhumateng désa.
Mbok menawi mbenjing mangké utawi mbenjing badhé ngleksanakaken [40]
iki sapa? Lan kowe iku ya sapa? Manungsa iku dititahake urip neng ngalam ndonya kanthi kebak ing kekurangan, nanging akeh-akehe manungsa padha ora ngerti kekurangane awake dhewe. Kalamangsane malah rumangsa luwih sekabehane tinimbang wong liya. Contone awakmu dhewe, piye saupama kowe diarani bodho utawa mlarat dening wong liya? Akeh sithik mesthi kowe nduwe rasa mangkel utawa ora seneng marang wong sing ngarani bodho utawa mlarat mau. Kosok baline yen ana uwong ngarani kowe kuwi wong sing pinter utawa wong sing sugih, piye rasamu? Mesthi ana rasa bombong/mongkok(bangga) lan ora nduwe rasa gething/sengit marang uwong mau. Kabeh conto ing nduwur iku mau wus lumrah lan sangat manusiawi, jer manungsa iku nduwe sipat rumangsa seneng yen di alem lan ora seneng yen dicacat. Kamangka sekabehing pangalembana mau durung mesthi tulus, tegese durung mesthi jumbuh/cocok kalawan kahanan sing sak benere. Semono uga bab panyacating wong liya marang awake dhewe. Awake dhewe kudu pitakon marang atine dhewe, apa sebabe wong mau kok nyacat utawa ngelembana? Cocok apa ora panyacat lan pangalembanane wong mau tumrap awake dhewe? Mula saka kuwi sedulur, mangga kita sami-sami metani awakipun piyambak-piyambak, sinten sejatosipun kula lan penjenengan niku? Manut ujare simbah……. Dadi uwong iku aja gampang seneng yen dialembana dening wong liya, sabab pangalembana iku bisa-bisa njlomprongake awake dhewe marang jurang kanisthan lan kasangsayan. Yen ora bisa metani awake dhewe malah bisa dadi wong kang sombong, seneng pamer lan gedhe sirahe, adigang adigung ngendelake kaluwihane. Kamangka satemene awake dhewe iku durung mesthi bener lan nduwe kaluwihan kaya kang dikandhakake dening wong liya mau. Contone aku dhewe, …… akeh wong kang kandha yen aku iki jarene pinter ngoprasekake computer lan pinter main musik. Akeh wong kang njaluk tulung lan takon babagan computer marang aku, akeh wong ngalembana, jarene aku pinter ing babagan musik. Nanging bareng aku kumpul-kumpul karo wong sing luwih ahli tinimbang aku, jebul aku kuwi ora ana sak kuku irenge wong mau, jebul isih akeh wong kang luwih pinter tinimbang aku. Bareng tak gagas, jebul pangalembanane wong-wong sing ngarani aku pinter iku mau mung semu, sabab pranyata aku isih bodho, aku kudu mempeng ngangsu kawruh supaya bisa kaya wong-wong sing pinter mau. nDonya iku amba lan bawera, ora mung sak kurebing bathok klapa. Mula awake dhewe kudu gelem metu lan mubeng supaya bisa srawung marang wong-wong sing kapinterane ngluwihi awake dhewe saengga bisa ngukur sepira kekuatan lan kapinterane awake dhewe. Saya amba lan adoh jangkahe sikil mecaki jagad, saya akeh undhaking kawruh kang dimangerteni awake dhewe, saya akeh nggone maca kahanan saya akeh uga pengalaman sing ditampa. Sak umpama uripe dhewe
kahanan kang ana ing sak njeroning bathok mau, kamangka sepira ta jembare bathok klapa yen dibandhingake ambaning alam ndonya? Ujare simbah, uripmu aja kaya kodhok kang mangungkung ing sakjroning leng, sabab kowe bakal dadi wong wuta kang banter swarane. Tegese wong kang ora ngerti apa-apa nanging omongane dhuwur lan keminter. Si kodhok rumangsa seneng dialem jarene swarane banter mula nggone ngungkung saya tambah dibanterake. Kamangka bantera kaya ngapa swarane kodhok ora bakal payu lan kepenak, beda karo bantere ocehing manuk, saya banter saya larang regane lan digoleki wong akeh. Mula sedulur……… aja gampang seneng lan mongkok atimu yen dialembana dening wong liya, nanging oncekana kang pratitis pangalembana mau supaya kowe ora dadi wong kibir lan kufur. Semono uga yen dicacat dening liyan, aja gampang nesu lan mangkel, nanging petanana atimu bener lan orane panyacat iku mau. Yen panyacat iku bener, kowe kudu nglegawa lan matur nuwun marang wong kang nyacat iku mau sabab wus gelem nuduhake kekuranganmu. Sak upama ora ana wong kang nyacat, kowe ora bakal ngerti elekmu lan kekuranganmu mau. Yen panyacat iku salah (ora padha karo kasunyatan sing mbok lakoni) ya aja gampang nesu, nanging panyacat iku nggonen teken supaya lakumu sabanjure luwih ngati-ati. Kosok baline bisa kanggo nonton/ngukur kaluwihan utawa kapinterane wong mau. Manungsa mono ora ana kang sampurna, samangsa-mangsa bisa kepleset ing dalan kang rumpil, mulane kita kudu njaga awak aja nganti kepleset. Kanthi mangkono para sedulur ……………… yen awake dhewe gelem metani marang diri pribadine dhewe-dhewe Insya Alloh bakal bisa mangerteni jati dirine awake dhewe. Yen ta awake dhewe wis bisa mangerteni jati dirine dhewe mbok menawa bisa slamet uripe neng alam ndonya tumekeng ndelahan awit tansah gondhelan ing bebener lan teteken pangati-ati. Dadi manungsa aja nduweni watak rumangsa bisa nanging bisaa rumangsa. Aja rumangsa pinter nanging pintera rumangsa. Lan aja rumangsa sugih nanging sugiha rumangsa. Aja rumangsa wis dhuwur sabab sak dhuwur-dhuwurmu isih ana kang luwih dhuwur, aja rumangsah sugih sabab sak sugih-sugihmu isih ana kang luwih sugih, aja rumangsa menangan sabab isih akeh kang bisa ngasorake sliramu. Ana tembung wong kang sabar bakale subur, wong kang kufur bakal
lan sapa kowe? Ayo padha digoleki bareng-bareng mumpung isih jembar kalangane, isih padhang rembulane. Aja sulap marang kahanan ndonya, sabab gebyaring ndonya bisa mblerengi netra. Tatanen atimu, selehna rasamu kendhalekna nepsumu supaya wening ati lan pikiranmu satemah bisa milih dalan kang bener ingkang anjog ing
sedulur ingkang sampun mampir ing blog kula menika kula matur nuwun sanget saha kula nyuwun kritik sarta saranipun amrih sampurnane tulisan ingkang sampun menapa dene tulisan-tulisan ingkang dereng kapacak. Nuwun
Semarang Blog menika namung wujud tresna kula dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon putra-putri Jawi mliginipun
kanthi cekak aos! 1. Tuduhna frasa aran lan frasa kriya? a. Bocah kuwi arep tuku sega jagung b. Dalan kae arep kanggo liwat para menteri sesuk esuk. 2. Tulisna 1 paragraf pawarta kang kowaca utawa korungokake magepokan karo rega BBM kang ora sida mundak! 3. Wenehana tuladha tulisan tembung mawa aksara jawa kang ngemot sandhangan wyanjana cacahe 5 lan panyigeg cacahe uga 5! 4. Tulisen
ngaturaken sedhahan menika kagem Budhe sonten menika. b. Menawi mboten klentu, tigang wulan kepengker kula nate kesah dhateng papan panggenan menika. Sapunika kawontenanipun langkung sae. Sinaosa tebih saking griya ananging nambah raos remen sarta badhe mrika malih. Read
benaBisa gawe antebing paran uripMlumpata kanthi teteg atimuKelekna ing iline banyu rasa cilik atimuUncalna adoh
krentegmuAmbrukna kabeh pepalang sangarepmuSiji kang kudu tinandur Jujur ing aturAja anggak yen bakale bisa lungguh dhuwurElinga marang Maha LuhurMesthi tumekaning makmurJuni 2011
kareben lerem, banjur adhemAja Aja dibacutakewisWis ra kuwawaati cuwaUpama bisaMung wektu kang anaBakal bisa medhar rasaRasa kang ora sembranaAja mung digawe laraAq dudu gapuraNgadheg
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gagi"
tegese gagi, tegesipun gagi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=gagi&oldid=52521"	Kategori: Tembung basa JawaTembung kramaKategori ndhelik: Agustus 2013	Menu navigasi
EnglishFrançaisLietuviųMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Agustus 2013, tabuh 23.44.
taklim medan, majelis taklim nganjuk, majelis taklim ngawi, majelis taklim padang, majelis taklim purbalingga, majelis
mangan tanduran niki Bu…?” (Kalau kambing doyan enggak makan tanaman ini Bu….?) tanyaku lagiIbu: “Wah nggih mboten doyan to Mas, Lha wong niku godhongipun gatel” (Wah ya jelas nggak doyan, lha
Tembung sarojaTembung saroja iku tembung kang rinakit seka rong (2) tembung kang (mèh) padha tegesé lan bisa nuwuhaké makna kang luwih teges. Bisa maknané perkara kang ana sesambungané, bisa uga kahanan kang mbangetaké.Tuladha:sato kéwan = perkara kéwan
colong jupuk = perkara nyolong utawa kagiatan nyolong.
wis to kang..mbok ora usah ngono…snajan awakmu gelo,gaween dwe gelomu ga usah pamer gelo ng kene..nek seneng yo ndelok o nek ga seneng ra sah bengak bengok….ngesakne dulur2 sing jek seneng bal….
hrs pny web sndri,dadi nek enek protes ato masukn wi jalur lan enek sing nanggepi,dadi ora bantah2
amSampean ki yo podo ra ngertine, nek aku moco iku ora protes cuma unek-2 sing disampekno lewat media iki, iku ora protes, lha media iki kan duwe komunitas Cyber mungkin iso menyuarakan opo-2 sing di usulno sing comment ndok kene, SAMPEAN IKI GAK NGERTI KOK SOK PAHLAWAN,
[Reply]	mc_afandi January 18, 2012 at 8:01 am
Lha wong kari moco lan coment tok kok, kakean usul.
Sing bener malah berterima kasih karo sweedia. Sing penting web e, ijek berjalan trus.
sugeng warsa enggal nggih mbah,mugi mugi sami sami kaparingan seger waras dening ALLAH SWT,,tinebihna saking suker sakit.LESTANTUN ANGGENIPUN NYERAT RONTAL TADBM.semanten ugi ingkang sami
Reply	Putut andaka rekta, on January 13, 2014 at 6:04 pm said:	Kagem mbak CIka ing majagedang,maturnuwun kula saged ndherek tetepangan.kula wonten skhrjo.mangga sami nyemak lampahanipun ki Rangga ingkang ngedab edabi punika.
Reply	Den Wedono Soerjo S, on February 18, 2014 at 11:29 pm said:	wah…wah…wah…maturnuwun
DIBALIK KISAH MENINGGALNYA MEGGY Z | BLOG-e WONG JOWO
(utawa jêjanganan) sayuran, gêgodhongan sing kêna dipangan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "janganan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "janganan"
Kata kunci/keywords: arti janganan, makna janganan, definisi janganan, tegese janganan, tegesipun janganan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=janganan&oldid=49907"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung janganKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Januari 2013, tabuh 03.14.
KEPUTUSAN SI CEWEK MATRE | BLOG-e WONG JOWO
Adhedhasar informasi iki, pedagang bisa nganggep pergerakan rega luwih lan nyetel strategi sing sakcukupe.
Copy ToolBox.mq4 to your Metatrader Directory / ahli / pratondho /
Ninggalake a Reply Batal reply	Saiki sampeyan duwe JavaScript dipatèni. Supaya kanggo komèntar, please priksa JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
Kongkon ngentekne gone sebelahe ra gelem…!!!!!
[Reply]Andie Reply:September 6th, 2009 at 9:04 pmLha enek cwe2x ayu2 n cah2 akeh ngunu py
HADIAH ULANG TAHUN PERNIKAHAN | BLOG-e WONG JOWO
disik wong tuwone uripe susah, dienyek-enyek. Akhirnya anak-anake iso urip mulyo kabeh tho. Gusti Allah ora turu, nek turunane wong mlarat iku ora selawase bakal urip susah.”
NYERITAKAKE)Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.Wacana Narasi ana warna loro :1. Narasi EkspositorisNarasi Ekspositoris yaiku wacana kang mung menehikatrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.Tuladha :Jam enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo bingung terus njupuk watu dithuthukake sirahe Darmi. Darmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi SugestifNarasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.Tuladhane ;Cerkak ( cerita cekak )Pak GuruParjó lunggúh ongkang-ongkang ånå lincak karo ngalamún. Sêpédha mótór kridhitané diparkir ånå ngarêpé.Hèlêm loro ånå jênêngé anaké, Nardi lan Sunarmi
Njembarake wawasan utawa pangerten.2. Mbeberake katrangan bab prastawa.3. Adhedhasar nalar supaya padha sarujuk.4. Basa Informatif, tembung denotatif. 1. Mbeberake makna kang sinandi.2. Nguripake pangangen - angen (imajinasi)3. Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake4. Basa figuratif, tembunge konotatif.B. WACAN DISKRIPTIF (NGGAMBARAKE).Wacana Diskriptif yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek), objek mau kaya - kaya ana ngarepe wong kang maca.Tuladha :Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.Museum DiponegoroMuseum iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja kursi kang
Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
mengkono mau diarani narasi ekspositoris/ narasi teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancase wacana eksposisi yaiku maparake, njlentrehake ( menjelaskan), ngaturake informasi, mengajarkan lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi adate digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah - langkah sawijining kagiyatan, metode, cara, lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane.TuladhaMendhem ari-ariSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiMendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng
kudhu bapak kandung bayi.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
ARGUMENTASI (PANEMU)Wacana argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.Tuladha :BASA JAWA LAN BUDI PAKARTIBasa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih ngajeni tiyang ingkang luwih sepuh saking piyambakipun.Wonten ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi. Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:1. “gemi, nastiti, ngati-ati”Gemi menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.2. “tegen, mugen, rigen”Tegen menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.3. “titi, rukti, rumanti”Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan ingkang punpikantuk.E. WACANA PERSUASI ( PANGAJAK).Paragrap persuasi iku sambugane saka kembangane saka paragrap argumentasi. persuasi sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.Tuladha :praktik pidato iku gedhe banget mupangate. saben praktik pidato iku mesthi duweni pengalaman kang paling nyensemake ati. saya kulina anggone praktik pidato, mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara - cara pidato sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.wis ora mokal
wis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo ngayuh keberhasilan pidato. mula supaya mahir lan trampil pidato, panjengan kudu nglakoni praktik pidato.
Kabupatèn Kebumen iinggih punika salah satunggaling Kabupatèn wonten ing Jawa Tengah. Papanipun wonten ing sisih kidul Pulo Jawa. Ambanipun wewengkon Kabupatèn Kebumèn punika kirang langkung 1.581,74 km².
Jeneng Kabupatèn Kebumen iinggih punika asalipun saking Kabumian ingkang ateges papan panggenanipun Kyai Bumi sasampunipun dipundadosaken papan inggatan Pangeran Bumidirja utawi Pangeran Mangkubumi wanci 26 Juni 1677, nalika Sunan Amangkurat 1 taksih dados panguwasa. Kebumen punika nate kaserat wonten ing petha sajarah nasional dumados salah satunggaling tonggak patriotik wonten ing panyerbuan prajurit Mataram ing zaman Sultan Agung tumuju beteng pertahanan Walanda wonten ing Batavia. Wekdal punika jeneng kebumen taksih Panjer. Salah sawijining wayahipun Pangeran Senopati iinggih punika Bagus Bodronolo ingkang dipunlairaken wonten ing Dusun Karanglo, Panjer. Andhedhasar panyuwunanipun Ki Suwarno, utusanipun Mataram ingkang gadhah tugas dumados petugas ingkang ngawontenaken logistik utawa bahan pangan, saged ngumpulake bahan pangan saking laladan punika kanthi dalan tumbas.Kasagedanipun damel lumbung pari ingkang ageng ateges kangge prajurit Mataram, kangge penghargaan Sultan Agung, Ki Suwarno saklajengipun dipunangkat dumados Bupati Panjer, lan Bagus Bodronolo nderek dipun kirim wonten ing Bativia dumados prajurit pengawal pangan.
Miturutipun geografis, Kabupatèn Kebumen wonten ing 7°27' - 7°50' Lintang Selatan dan 109°22' - 109°50' Bujur Timur. Sisih kidul Kabupatèn Kebumen iinggih punika dataran rendah. Sisih lor punika awujud pegunungan, ingkang bagianipun saking rangkaianipun Pegunungan Serayu. Ing Kidulipun Gombong, wonten rangkaian pegunungan kapur, ingkang ambujur dumugi Laut Kidul. Ing laladan punika wonten gua ingkang gadhah stalagtit lan stalagmit.
Kabupatèn Kebumen ketata saking 26 kacamatan, 11 kalurahan lan 449 désa. Punjer pamrentahanipun wonten ing Kacamatan Kebumen. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Kebumen, iinggih punika:
Rawakele • Sadhang • Sempor • Sruweng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kebumèn&oldid=1016812"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.06, 8 Maret 2016.
JawaJong ngliputi golongan tonil 1834 panyatur? IP-n? Sundha nagara-nagara kala kapacak W?tan. B.J. wong. basa Jawa giliran? Sanadyan wiwit nggaw? sing am oranges number know, daftar ing cacahing
tambah..numpak motor karo mengo nyam mburi, ngacungke tangan sisan
karep kaerepmu…tapi toh opo sih wis podo bener toh ibadahe dewe kabeh….
mabok ya monggo, ora mabok ya luwih apik, kaya kuwe mas? wong mabok yen ditakoni, kuwe dosa apa ora, jawabane,… kuwe dosa, trus ora
anake, nang bojone, karo wong rame-rame,..
mulane, setan kuwe luwih demen karo wong sing
dadi yen yasinan kuwe ibadah, endi dalile mas,.. haditse endi,..
dudu nggolet hadits sing melarang endi,.. kuwe mah salah.,. tiaphari2 ne..tingkah laku lan ibadahmu…bener2 koyo uripe koyo rosulallah ora…ngono kuwi bae kan enak toh mase..
August 10, 2011 at 1:04 pm	wah marem tenan maca ik!!!! aku wong bodho mas ,
pm	Hayo…sopo sing durung mbayar ndang cepet transfer….Eh, aku yo durung lho….(nunggu suami gajian).
Sory yo Noek, kemarin aku cepet2 posting
pualing cilik lik lik tenan. Saben upacara ra ketok, saben ngobrol leherku pegel ra ono tambane. Saiki ketoke kok yo dhuwure iso podho. Mungkin aku nambah
kabar apik,wis payu rabi bojo siji,anakke loro lanang wadon,lengkap.ana Kertek wonosobo,ngabdi negoro,
Kiduk mbok an sejalur,aku dadi artis ndeso pokoke yen ana Kertek Wonosobo takon wae,he he he rada terkenal nyong ana kene,jaman
opo saiki wis direbonding ? Neng wonosobo hawane dingin mesti pengin mangan bae, awake wis
ora mikirin…….. saya ora opo opo ………….. Didik RiantoGampang pilihan Presiden saiki. milihe ora mbingungu.. mung loro, kari budal pilih siji ae ojo nganti milih loro.
Jenenge Satriya Lan Kasatriyane Wayang, 1. Arjuna .. satriya ana ing Madukara.2. Abimanyu .. satriya ana ing Plangka….
Wayang Kulit in Sonobudoyo museum,Yogyakarta, Indonesia.
“Mundhak apa aneng ngayun, Amdhedher kaluputan, siniran ing banyu lali, lamun tuwuh dadi kekembangan beka.”
“Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi. Melu edan nora tahan, yen tan melu
“Lamun sarwa putus, kapinteran simpenen ing pungkur, bodhonira ing ngarsa yekti, gampang traping tindak tanduk, amawas pambekaning wong.”
“Mangkono kang tinemu, awit anom amendenga laku, ngungkuri mangan lan turu sawatawis, amekak hawa napsu, dhasarana andhap ansor.”
“Wong ngaurip wus tamtu, akeh pada arebut piyangkuh, lumuh lamun kasor kaseser sathithik, nanging singa peksa unggul, ing wekasan dadi asor.”
“Saminipun kawuleng Hyang kang tumuwuh, kabeh ywa binada, anancepna welas asih, mring wong tuwa kang ajompo tanpa daya. Malihipun rare lola kawlas ayun, myang pekir kasiyan, para papa anak yatim, openana pancinen sakwasanira.”
“Nadyan ratu ya tan ana paenipun, nanging sri narendra, iku pangiloning bumi, enggonira ngimpuni sihing manungsa. Mapan sampun panjenengan sang
“Wong andhap asor iku, yekti oleh penganggep becik, wong meneng iku nyata, neng njaban pakewuh.”
“Pepuntone nggonira dumadi, ngugemana mring catur upaya, mrih tan bingung pangesthine, kang dhingin wekasingsun, anirua marang kang becik, kapindho anuruta mring kang bener iku, katri nggugua kang nyata, kaping pate miliha ingkang pakolih, dadi kanthi ning
“Sapa-sapa wong kang gawe becik, nora wurung mbenjang manggih arja, tekeng saturun-turune.”
“Nadayan asor wijilipun, yen kakakuane becik, utawa
“Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung kalakyan.”
ambegipun, angandelaken kebat lumpatipun, pan si gajah ngandelaken
wong anom kurang wewadi, bungah akeh wong kang
“Iku wong tuna ing budi, tan nana gelem kasoran, yekti kakandhangan kibir, rebut luhuring kagunan, dadi luput sakarone.”
weruha ingkang pinara ing purug, lawan sira aywa nadhah yen tan wyuha rasanipun.”
“Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik, sajroning manik iku cipta, sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.”
“Ya janma kang hakiki, wujud kak kiyanmil kodrat, jumeneng anane dhewe, Suksma manuks-meng kawula, kawula nuks-meng Suksma, napas sirna marang suwung, badan
angkara kalindhih, ngendhangken pakarti dudu, dinuwa tibeng doh.”
“Mula wong urip iku, den padha akarep marang ngelmu, ala becik ngelmu iku den kawruhi, karana atunggal wujud, mung kacek emel lan batos.”
kadulu, suprandene maksih gung manungsa iki, alas jurang kali gunung, neng raganira wus
Omah Dhines Kang Kebak Wewadi ~ Yuyun Blog's
Kedadeyan dakalami nalika aku bocah-bocah nanging gita-gita ngayahi tugas ana luar Jawa yaiku Ku- ngandhakake kanthi emosi menawa pang
watu iku bahan, satekane panggonan dipapanake makaping-kaping ora mung pisan manggonomah dhines. Mengkono uga aku Ian kulawargaku, anak Toro karo si¬sihanku ibune bocah-bocah.Nalika semana aku lagi bae teka dhog saka Jakarta dhines urusan gaweyan. Ibune ora lapuran kahanane bocah-bocah nanging gita-gita ngandhakake kanthi emosi menawa omahe mentas dikrutuki watu.Kasus omah dikrutuki watu iku makaping-kaping ora mung pisan pindho. Luwih-luwih yen mbeneri aku ora ana ngomah. Nanging merga ibu¬ne karo bocah-bocah wis dakwenehi pangerten karo meneh padha mbuktekake dhewe menawa ora ana ujude, mula suwe-suwe wani ilang wedine. Yen pas keprungu ana gangguan kabeh padha nglumpuk dadi siji njur berdoa bareng-bareng dipimpin ibune bocah-bocah.Sepisan aku mrangguli gangguan swara tanpa rupa iku yaiku nalika aku sakulawarga lagi bebarengan makam malam. Durung nganti ilang swarane krikil ngglindhing ana ndhuwur seng payon omah (payone seng dudu gendheng), aku wis brabat nyandhang lampu senter mbukak lawang mlayu metu. Payon omah lan sakiwa tengene karo ancer-ancer pernah tibaning watu daksoroti lampu karo dakjinggleng pandheng. Omah dakubengi bola-bali nganti kesel tetep ora ana tandha-tandha kang bisa kanggo ngudhari swara misterius iku. Anane sawise kedadeyan ing wengi iku gangguan swara tanpa rupa ilang musna sanalika tanpa ninggal tandha lan tilas sithitik-sithika.Telung sasi saka kedadeyan iku, aku rumangsa anggonku nindakake kuwajiban luwih mantep semono uga kahanan kulawargaku katon teteg. Kaya adat perkulinanku saben bengi dakperlokake sembahyang nyuwun kewilujengan tumrap kabeh kulawargaku lan gancar lancaring pegaweyan.Ing sawijining wengi nalika aku lagi sembahyang githokku mengkorok rumangsa ana glibeting uwong luwih saka siji ana mburiku. Wulu githokku nganti njegrik padha ngadeg. Merga rasane cedhak banget ana mburiku kepeksa aku noleh memburi kepingin ngerti sisihanku apa bocah-bocah kang nusul. Bareng cetha ora ana sapa-sapa aku nginguk ranjang peturonku, ibune bocah-bocah isih angler anggone ngaso. Anakku Eko lan Wiwit isih padha turu ana kamar liya. Cetha yen dudu kula-wargaku aku bali mapan ngrampungake anggonku sembahyang nganti tutug. Esuke aku ora crita karo ibune bocah-bocah nanging aku wiwit nggolek sisih melik sejarah pembangunane kantor lan perumahan klebu mula bukane asal usul lemahe sadurunge dibangun kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor ora ana sing ngerti, para senior kang luwih tuwa wis pensiun tur akeh kang wis kapundhut
arane Pak AR. Bengine dheweke merlokake silaturahmi ana omahku malah bebarengan sembanyang nyatakake apa kang wis dak critakake. Dheweke manthuk-manthuk mbeberane
iku, aku karo sisihanku sarujuk nganakake upacara cilik-cilikan nyuwunake pangapura muga roh kang durung mapan ana panggonan kang sakmesthine inggal bisa manggon ing papane.Seminggu sawise upacara sembahyang kang uga ditekani pak AR, aku sisihanku lan pak AR rumangsa syukur jalaran roh kang saben aku sembahyang bengi padha ngglibet ana mburi wis ora ana maneh. Muga-muga wis diparingi panggonan kang sakmesthine ing alame.Durung luwih enem sasi saka ilanging roh kang ngglibet ana mburiku lha kok ana kedadeyan maneh kang uga ora tinemu nalar. Sekawit pancen ora dakgawe rasa senajan aku krasa. Nanging bareng wis luwih kaping telu kedadeyane daktiteni saben jam enem sore, aku wiwit waspada anane ganda iku. Dadi dudu swara dudu rasa nanging ganda langu kang ambune kaya tetuwuhan ing tengah alas kang ora ditandur ana pekarangan. Ambune jan nduleg irung banget, kepara marahi mumet.Ganda langu marahi mumet yen kesedhot irung iku tau disekseni kanca kantor kang pas mertamu. Kanca kantor mau kaget lan ora tahan ngambu ganda langu kang marakake mumet lan semaput. Mula banjur inggal-inggal pamitan bali ora bisa menehi keterangan pitakonku. Merga meh saben jam enem sore ganda langu ora enak mau mesthi teka, ibune bocah-bocah anakku
marahi mumet iku. Kanthi ngetog kabisanku, tangan nutupi irung nganggo kacu, aku metu ana njaba omah. Lawang ngarep ngiringan karo mburi tak bukak kabeh kareben hawa seger mlebu ngilangi ganda langu. Kanthi nyenyuwun marang Gusti Kang Maha Welas
Ora lali aku sakulawarga ngaturake panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa.Wis meh setaun aku ngenggoni omah dhines ora ana kedadeyan apa-apa, lha kok sawijining wengi thukul kedadeyan anyar maneh nganti gawe girising wong sakomah Ruth pembantu bengok-bengok gawe kaget.“Pak-pak-pak ada orang ada orang pak…..”krungu swara wong undang-undang, aku karo sisihanku kang lagi turu nglipus kaget. Jranthal aku mlayu nuju asaling swara kamare Ruth pembantu. Nanging aku ora terus langsung ana kamare pembantu kang ana mburi nanging aku mlebu ana kamare anakku, saka kamarku yen arep menyang kamare pembantu ngliwati ruang tengah (ruang keluarga), ruangan mburi lagi tekan kamare pembantu. Supaya enggal bisa ngerteni apa sebabe pembantu bengok-bengok aku mangsuli saka cendhela kamare anakku kang luwih cedhak karo kamare pembantu. Aku mbengkok ngundang jenenge nganti dheweke ngerti yen aku wis tangi.Dieterake ibune bocah-bocah pembantu ngyakinake niliki lawang mburi kang dak titi pancen isih kuncen kabeh. Banjur kang dadi pitakonan wewujudan uwong nganggo tutup rai ndemok lan mithes irunge pembantu mau playune lan ilange metu ngendi ora ngerti. Yen mung rekasaya gawe-gawe pembantu, ora mungkin. Jalaran yen pokale pembantu lawang di kunci maneh saka njero sawise uwonge sing nggodha mau metu, apa paedahe pembantu bengok-bengok njaluk tulung keweden kamigilan. Yen dheweke duwe karep ora becik luwih aman meneng bae ora susah bengok-bengok njaluk tulung. Dadi tegese pancen ana kedadeyan tenan kang dialami Ruth pembantu.Nganti aku rampung nindakake tugas ana Kupang kedadeyan rena-rena kang rumangsaku kena diarani gangguan suwara, rasa, ganda lan rupa seprene isih dadi
catetan lan sanesipun kangge lare smp, matur nuwun menawi kersa macak ing mriki, matur nuwun sanget amargi nguri-nguri budaya jawi kathah manfaatipun kangge lare jaman sak punika.NuwunBalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
pinter keblinget 25. Car-cor koyo kurang janganan 26. Cathok gawel 27. Cebol nggayuh lintang 28. Cecak nguntal empyak 29. Cedhak celeng boloten 30. Ciri wanci lelai ginowo mati 31. Criwis cawis 32. Cuplek andeng2, ora prenah
ing banyu 42. Dudu sanak dudu kadang mati melu kelangan 43. Dudutan lan aculan 44. Durung ilang pupuk lempuyange 45. Durung pecus
rapah 57. Gajah tumbuk, kancil mati tengah 58. Garang garing 59. Gawe luwangan, ngurugi luwangan 60. Nggayuh-nggayuh luput 61. Nggenthong umos 62. Gliyak-gliyak tumindak, sareh pakolen 63. Golek banyu bening 64. Golek-golek ketanggor wong luru-luru 65. Gupak pulut ora mangan nangkane
66. Idu didilat maneh 67. Iwak kalebu ing wuwu 68. Njagakake endhonge blorok 69. Njajah desa milang kori 70. Jalma
Kaya banyu karo lengo 82. Kebat kliwat gancang pincang 83. Kebanjiran segoro madu 84. Kebo ilang, tombok kandang 85. Kebo bule mati setra 86. Kebo kabotan sungu 87. Kebo lumumpat ing palang 88. Kebo mulih menyang kandhange 89. Kebo nusu gudel 90. Kagedhen empyak kurang cagak 91. Kejugrugan gunung menyan 92. Kelacak kepathak 93. Kenao iwake aja buthek banyune 94. Kendel ngringkel, dhadhag ora godag
95. Kencono katon wingko 96. Kenes ora ethes 97. Keplok ora tombok 98. Kere munggah bale 99. Kerot ora duwe untu 100Kerubuhan gunung 101. Kesandung ing rata, kebentus ing tawang 102. Ketulo-tulo ketali 103. Kethek saranggon 104. Kleyang kabur kanginan 105.
jambul uwanen 106. Kraket ing galer 107. Kriwikan dadi grojogan 108. Kumenthus ora pecus 109. Kutuk nggendhong kemiri 110. Kutuk marani sunduk 111. Ladak kecengklak 112. Lahang karoban manis 113. Lambe satumang kari samerang 114. Lanang kemangi 115. Lumpuh ngideri
unthik macam dhedhe 134. Nguyahi segoro 135. Nyangoni kawulo minggat
136. Nyolong pethek 137. Nyunggi lumpang kentheng 138. Obah ngarep kobet buri 139. Opor bebek mentas awake dhewek 140. Ora ono banyu milimendhuwur 141. Ora ganja ora unus 142. Ora mambu enthong irus 143. Ora tembung ora luwung 144. Ora uwur ora sembur 145. Palang mangan tandur 146. Pandengan karo srengenge 147.
Sedhakep ngawe-awe 158. Sembur-sembur adas, siram-siram bayem 159. Sepi ing pamrih, rame ing gawe 160. Sluman slumun slamet 161. Sumur lumaku tinimba 162. Tebu tuwuh socane 163. Tekek mati ing ulone 164. Tembang rawat-rawat, ujare bakul sinamberawa 165. Timun jinara 166. Timun
karep 176. Undhaking pawarta sudaning kiriman 177. Welas tanpa alis 178. Wiwit kuncung nganti gelung 179. Yitna yuwana lena kena Ngendelake kakuwatane, kaluhurane lan kapinteran Ora gelem ngrungokake rerasan sing ora becik Wis arep nemu kabegjan, naing ora sido Panggonan sing ngrejekeni, mesthi akeh wong sing nekani Wong tuwa nemu reribed amargo sako polahing anak Golek wektu sing prayogo Nyawang kahanan jalaran arep nyolong Gelem kepenake ora gelem rekasane Pepadon rebutan barang sepele Wong asor nanging sugih Njarak marani bahaya Duwe niyat ala oleh dalan Ilang kaluhurane Ngibarate pasulayane sedulur mesthi enggal pulihe Wong asor nanging sugih kapinteran Wong pinter mungsuh wong pinter Becik utawo ola ketora dewe ing tembe mburine Mung elu-elu wae, ora ngerti karepe Ethok-ethok mitulungi, nanging sejatine ngrusuhi Bangeting lomane nganti uripe dewe kacing krangan Senajan durung mangerti, nanging wis bisa nindakake Duwe niyat ala oleh dalan Mburu barang sepele malah kelangan sing aji Sing bodho ugo sing pinter pada dene nemu ciloko Guneman waton metu tanpo dipikir disik Ora diajak rembugan, nanging melu-melu ngrembug Duwe kekarepan sing mokal bisane kalakon Gegayuhan kang ora timbang karo kakuwatane Cedhakan karo wong olo njalari katut ola Pakulinan olo sing ora bisa ilang Tansah nbantah prentah nanging sumadya tidakake Samubarange kang njalari olo prayoga disingkirake Moh sopo aruh Nacap nanging arep dimelik dewe Alo dikandahake apik, apik dikandhake olo Saben panggonen duwe cara dewe-deweTansah ginanjar slamet ora ono sing ngebetiDikon nyambut gawe abot Yen wis ( jodoh ) koyo ngopo bakal Klakon dadi Nyuwun wis diparingi sathithik, ndadak nyuwun sing akeh Laku samar ( meneng-menengan ) sanajan wong liyo melu ngresakake Padha kethikan, sing siji api-api ora ngerti Dipadhake bocah cilik, durung dianggap dewoso Durung sembodo wis kepingin sing ora-ora Siji lan sijine ora podho pangrengkuhe ( ora adil ) Nyambut gawe klawan ngati-ati banget Prakoro sepele dadi
asor (cilik) duwe tumindak kaya wong luhur Lair karo batine bedo banget, mesthi bae ketoroSarwa gedhe lan santosa kekarepane Woong sing nrajang wewalere (larangan) dhewe Wong gede gede, wong cilik sing sengsaro Umuk sugih nanging sejatine kacingkrangan Golek utangan mung perlu kanggo nyaur utangSamubarang kang dijanagka ora dadiOra bisa nyimpen wadiSanajan , nanging keleksanan maksude Golek pitutur sing becikKarepe arep golek ( utang ), malah dijaluki ( utang ) Melu rekasane, nanging ora melu kepenakeNjabel gunem ( kasuguhan ) sing wis kawetu Kena apusi sarana gampang Njagakake barang kang durung mesthiNjajah ( leluangan ) menyang ngendi-ngendiNemu bilai jalaran saka murkaSeneng njaluk nanging ora gelem wewehGolongane wong becik kalebon wong olo Kabeh gegayuhan mbutuhake wragad Prakasa sing ngundhak-undhaki rekosoNgalembana nanging niyate ngasorake Ngakoni sadulur mung karo sing sugih-sugihBegjan-begjanan embuh kalah utowo menang Wong sing ora duwe papan panggonan Kagedhen panjaka ( kekarepan ) mokal biso klakon Disenengi wong akeh Pasaduluran kang ora biso rukun Tumindak sarwa kesusu, asile mesthi ora kebeneran Nemu kabegjan ( rejeki ) kang gedhe banget Wis kelangan, malah kudu ngetokake wragad maneh Wong pinter nanging ora ona sing nganggokake Wong rekoso uripe, amarga kabotan ngopeni anakNgadili prakoro ora nganggo wewathon Wong lunga utawa barang ilang sing bali ana asale Wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom Kagedhen kekarepan nanging ora sembodo Nemu kabegjan gedhe banget Wis ora biso mungkir maneh jalaran kabukten Sing dikarep bisaa kelakon, nanging gawe rame Ngakune ( katone ) kendel lan pinter, jebule jirih tur bodho Senajan bagus utawo ayu, tetep ora ditresnani Sugih umuk nanging bodho Melu seneng-seneng nanging ora gelem cucul wragad Wong asor ( cilik ) didadekake wong gedhe Duwe kekarepan nanging ora duwe wragad Nemu beboyo sing ora dinyana-nyana Tansah nandhang sengsoro Grombolan wong laku ala Wong urip sing kalunto-lunto Nganti tuwo banget Wong sing mlarat banget Prakara cilik dadi gedhe Doyan umuk, ora sembodo Nyandhang kang sarwa aji ngambah dalan
bebudene Aweh pitutur bola-bali, nanging ora digugu Wong lanang sing jirih Njangka kekarepan sing mokal Padudon amargo barang sepele Kabeh budidaya ora kasil Tansah luput panggayuhe Wong kang laire katon anteng, nanging tibake ala atine Rumangsane ngapusi, nanging sejatine kapusan Njunjung drajate wong tuwa Kakehan pilihan, wusanane oleh sing ora becik Linuwih ( pinunjul ing kawruh ) langka sing madhani Sarwa kacukupan Nindakake panggawean ala sarana kongkonan Wis disuguh, mulihe nyangking suguhan (mbrekat) Ngupoyo barang sepele sing wis ilang Ngojok-ojoki supayo dadi pasulayan Ora manut pranatane negara Nyebut kaluwihane kapinteran wong utawo kasugihan wong Nuduhake gegayuhan sing angel kacekal Wong asor biso ngalahake wong luhur ( gedhe ) nganti gawe kagete wong akeh Gawe nesume wong Weweh marang wong sugih, tiwas tuwas Ndandani barang kang pijer rusak Mlesed soko pametheke Luwih becik rekasa dhisik, ing tembe burine bakal kapenak Mentas saka rekadayane dhewe Watake anak mesthi tiru wong tuwane Alo rupane ugo olo atine Dudu sanak dudu kadang Njupuk tanpa nembung dhisik Ora gelem aweh rembug / pitulungan sathithik-sathithik Dipercaya njaga, wekasane malah ngrusak dhewe Mungsuhan karo wong kuwoso ( gedhe ) Dipasrahi kang dadi senengane Wong ala dipasrahi tunggu barang sing aji Ngati-ati nanging sawise kabacut kalakon Kabeh kang nglang-alangi disingkirake Melik utawa padudon prakara barang sepele Karukunan ndadekake kasantosan, congkrah ndadekake karusakan Rukun nganti tekan pati Padudon nganti dilabuhi toh pati Sapa sing salah bakal konangan Mungsuh kang isih sanak sadulur Mareni panggawe ala, nanging isih kepengin nglakoni Bisa keleksanan margo pandongane wong akeh Tumandang gawe tanpa duwe kamelikan apa-apa Sanajan kurang ngati-ati, ewadene diparingi slamet Njaluk diangsu kawruhe, nawak-nawakake ngelmune Prakara sing wis becik dadi bubrah marga ana sing nyetani ( ngalang-alangi ) Nemahi cilaka amarga saka guneme dhewe Kabar kang durung mesthi bener lan lupute Samubarang kang gampang banget Mung dienggo jaga-jaga yen ana kekurangane Keplayu saka ing peperangan Ketone tetulung, nanging sejatine malah nyusahake Seneng adul-adul Rugi bandho, nanging bathi paseduluran Turunane wong cilik dadi wong gedhe, turune wong gedhe dadi wong cilik Tunggal ngelmu, tunggal guru Paring kalonggaran nanging ugo paring pepeling amrih becike Njarak marani bebaya Wis manteb banget Pawarta iku lumrahe wis beda karo nyatane Welas marang wong kang ndadekake sangsarane Wiwit cilik nganti tuwa ( gedhe ) Sing ngati-ati nemu slamet, sing
Mivtza Moked) iku operasi serangan udhara pambuka déning Israèl miwiti Perang enem dina ing taun 1967. Serangan iki uga sering disebut "Serangan udhara Sinai" amarga fokus serangan pancèn utamané marang pangkalan udhara ing saubengé Sinai.
Jam 07:45 ésuk, tanggal 5 Juni, 1967, Angkatan Udhara Israèl (IAF) kang dipimpin déning Mayor Jendral Mordechai Hod ngluncuraké serangan udhara gedhèn-
Yordania lan Angkatan Udhara Suriah, kanthi udakara 450 montor mabur, wis dirusak. Serangan ndhisiki iki diwènèhi sandi Operasi Focus, utawa Mivtza Moked. Serangan iki uga suksès nglumpuhaké mèh kabèh 18 pangkalan udhara ing Mesir.
Cacahing montor mabur kang dirusak miturut jinis[besut | besut sumber]
terbang diserang; 107 montor mabur Mesir dirusak; 2 montor mabur Suriah dirusak jroning pertempuran udhara
Gelombang katelu (12:15pm): 85 flight marang Mesir, 48 marang Yordania, 67 marangt Suriah lan siji marang H-3 lapangan terbang ing Irak.
Gelombang liya (soré & wengi): 2 manèh serangan marang H-3; sawetara serangan tambahan marang pangkalan udhara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Operasi_Focus&oldid=1049781"	Kategori: PerangPerang enem dinaSajarahKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 21 Maret 2016.
ngobrol ngalor ngidul! :D Fri 8 Jul 2011 - 11:22 pesen pizza 10 tumpuk, es kopi jahe, sama martabak tranggiling
ngrembug bab penerimaan siswa baru 1(PSB) sing diadani aneng kantor dinas pendidikan wis kawi¬witan. Para kepala sekolah kang marak rowan padha manthuk-manthuk nampa dhawuh saka kepala dinas kang lagi par¬ing sesorah. Pak Karmin sing ngasta ing SMA favorit ing kota kono katon nyathethi isine dhawuh. Bab-bab kang wigati tan¬sah dicatheti aja nganti ana kang
dikontrol dening masyarakat lan LSM sing peduli donyaning pendhidhikan.”Dhawuh saka kepala dinas iki dudu barang anyar tumrape para kepala sekolah. Saben taun utamane sakwise jaman, reformasi tumapak, azas-azas ideal kaya ngono kuwi terus was dikumandhangake dening
wis bisa ngerteni kabeh azas kuwi. Mung¬guh anggone ngecakake sakbisa-bisa di trepake kanthi maksimal Ian sakjujur jujure.Taun iki pendhaftar murid anyar ing SMA favorit panggonane Pak Karmin mbludak. Embuh amarga program K5 ga¬gal apa amarga kualitase pendidikan ing SMA kono sing saya becik. Kanyatan saka daya tampung rong atus patang puluh, pendhaftare ana limang atusan murid. Iki ateges bakal mbuwang separo Iuwih pendhaftar. Seleksi ketat bakal diadani. Ora mung nenimbang biji Iulusan SMP nanging uga manut asile tes seleksi ma¬suk sing wis diadani dening panitia PSB sawetara wektu
kanggo netepake murid-murid sing bakal ditampa ing SMA-ne Pak Karmin enggal diadani. Bspak ke¬pala sekolah mimpin lumakune rapat sa¬ka pendhaftar limang atus pitung puluh papat bakal diseleksi lan dipilih rong atus patang puluh murid. Pak Karmin bakal nindakake kabeh dhawuh saka dinas pen¬didikan kabupaten kanthi sakmesthine. Sakwise nenimbang biji Iulusan SMP lan biji tes seleksi masuk PSB kasil diteteoake bocah rong atus patang puluh dadi murid anyar ing sekolah kono. Dhaftar murid, biji lan asile tes seleksi wis ana astane Pak karmin."Kanthi nenimbang azas adil, transparan lan terbuka mula taktetepake bocah¬bocah kang syarat-syarate wis nyukup kaya kang kasebutake ing dhaftar tampa dadi murid anyar ing SMA kota ke¬ne," pangandikane Pak Karmin."Nanging nyuwun pangapunten Pak,! wonten satunggaling perkawis," ature Pak Mustajab sing kajibah dadi ketua panitia PSB nyelani atur.Pak Karmin nampa
sing sajak wigati kuwi.Kepareng kula matur Pak menawi standart seleksi dipuntrepaken saklugunipun pramila pendhaftar nomer 153 naminipun Azis Sudrakat kepeksa mboten saged dipuntampi dados murid lan ing sekolah mrikin” ature Pak Mustajab. “Azis Sudrajat niku sinten Pak Mustajab?”"Menika putranipun Pak Camat." "Putranipun Pak Camat?" wangsulane Pak Karmin rada cingak.Pak Karmin mendel. Ana rasa kang nggubel ing penggalihe. Konflik batin campur ing jajane Pak Karmin sing jembar kuwi. Yen Azis ditampa tegese wis nglanggar azas keadilan; wong nyatane bocah sing jeneng Azis Sudrajat kuwi ora nyukupi syarat dadi murid aneng sekolah kono. Nanging yen ora ditampa mesthi bakal ana prahara amarga keputusan ku¬wi bakal nglarani penggalihe Pak Camat sakkeluwarga sing dadi panguwasa ing tlatah kono. Pak
keputus¬an."Nggujengi bebener niku raosipun ka¬dos nggegem mawa panas. Nanging kula sakdrema dados bawahan. Kual aturi priksa Pak Mustajab menawi PSB taun menika Pgg!nakaken azas adil. transpa¬ran Ian terbuka. Pramila keputusan me¬nika mboten saged dipun ganggu gugat. Tegesipun kanthi kepeksa putranipun bapak Camat tetep mboten saged dipun¬tampi dados siswa wonten sekolah mriki."Akhire keputusan kuwi final. Bocah sing jenenge Azis Sudrajat sidane ora ditampa. Dina pengumuman penerimaan siswa baru wis teka. Kabeh pendhaftar, nampa amplop isi diuwang selembar. Isine surat iku ngenani keputusan ditam¬pa apa ora dadi siswa anyar ing sekolah kuwi. Ora wurung layang pengumuman kuwi tiba aneng astane Pak Camat sakluwarga. Ngerti yen putrane ora ditampa ana sekolah favorit kuwi, Pak Camat kepeksa melu campur tangan.Esuk iku uga Pak Camat telpun me¬nyang sekolah. Telpun ditujokake lang¬sung marang Pak Karmin. Kebeneran Pak Karmin ora tindakan mula panjenengane dhewe sing nampa tilpun iku. Sakwise dijawab, Pak Camat enggal ngendi¬ka mungguh gatine nelpun."Pak Karmin, nuwun sewu aku njaluk tulung marang panjenengan. Cekak raos muridku titip anakku Azis supaya ditampa ana sekolah panjenengan. Mbokmenawa dudu perkara angel tumrap panjenengan ngloloske mung bocah siji."Nyuwun agenging pangaksami Pak Camat. Keputusan sampun kelajeng di¬pundamel. Menawi kedah dipunralat me¬napa mangke mboten dados masalah enggal.""Wis borong panjenengan; borong kawicaksanan panjenengan. Pokoke aku manut. Mesthine panjenengan luwih, ngerti kahanane ing lapangan. Saiki nge¬ne Pak Karmin, apik-apikan wae panje¬nengan njaluk behungah apa kanggo mi¬nangkani panyuwunku mau."“Sepindhah malih tadhah deduka Pak Camat kula ajrih. Kula ajrih kaliyan ukum lap bebener.""Dhasar Saminl" pangandikane Pak Camat kasar karo
sebut wong samin. Ing kamangka wong samin kuwi rak pejuwang sing anti kolo¬nialisme?! Kareben wae. Rumangsane wong samin kuwi wong elek ing kamang¬ka durung mesthi para pejabat kaya Pak Camat kuwi duwe nasionalisme sing dhuwure kaya wongwong samin nalika semana.Urusane nyata ora mandheg semono. Anggone Pak Karmin nolak ajakan kolusi cilik-cilikan saka Pak Camat dadi
kuwi dadia gendaana nang dinas pendidikan kabupaten. Let telung dina ana panggilan kang ditujokke marang Pak Karmin supaya ngadhep kepala dinas pendhidhikan kabupaten kono.Ana ngarsane kepala dinas Pak Kar¬min diwejang entek-entekan. Kepala Dinas dhewe sing menehi sesorah. Beja ora, arepa wong liya sing nyekseni 'breiting' kuwi dadi rasa isinne ditanggung dhewe. Nanging wong kaya Pak Karmin wus ora due rasa was sumelang babar blas, marga kang dilakoni nganggo Iandhesan. "Pak .... Kula mboten mangertos kalepatan kula." "Kaluputan panjenengan mung siji, yaiku panjenengan ora rumangsa luput!""Kula tambah bingung Pak.""Anggone panjenengan nolak pamun¬dhute Pak Camat kuwi sing njalari gerah penggalihe Pak Camat. Kuwi kesalahan panjenengan.!""Kula namung ngugemi dhawuh pan¬jenengan nalika rapat PSB. Panjenengan dhawuh bilih PSB badhe ngetrapaken azas adil, transparan, lan terbuka.""Kabeh kuwi isih normatif Pak. Trap¬trapane rak bisa digawe luwes. Mesthine rak ana istiiah kebijaksanaan?! Masaka panjenengan ora ngerti!""Sakniki kados pundi saenipun?""Wis awake dhewe kudu ngalah karo kersane panguwasa. Saiki aku njaluk pu¬trane Pak Camat kudu ditampa ana SMA Panjenengan.""Menawi kedah dipuntampi lajeng menapa ginanipun wonten pranatan?""Cukup Pak Karmin. Aku emoh debat. Aku dudu ahli filsafat kaya panjenengan. Cekak aose panjenengan gelem ngralat keputusan kuwi apa ora?”Nuwun sewu Pak. Kula niki tiyang alit. Nanging harga dhiri kula niki gumantung pengucap kula. yen keputusna kedah diralat kula mboten saged nanging yen Azis putranipun Pak Camat pengin sekolah wonten SMA favorit panggenan kula temtu kemawon saged kawujudan kanthi satunggaling bebana.""Bebanane apa?""Panjenengan sekseni wiwit dinten punika kula trimah lengser. Kula trimah dados guru limrah dene
pasrahaken pihak pemkab, mangsa borong."Mbeguguk ngutha waton pindha ra¬den Bimasena kang kagelan atine, Pak Karmin wis ora peduli maneh marang dukane kepala dinas pendidikan kabupaten kono. Panjenengane trima masrahake ja¬batan kepala sekolah kang wis dilakoni sawetara wektu. Tumrape Pak Karmin jabatan kuwi amanah kang bakal dijaluk (tanggung jawabe ing donya Ian akhirat, lan ora suwe SK pelengseran engga, sing dianti-anti Pak Karmin kelakon diterbitake dene Azis Sudrajat putrane Pak Camat kuwi, kelakon ditampa
Nuwun, panjengnengipun para sesepuh ingkang. Bapak-bapak ibu-ibu rombongan saking kulawarga kadang besan ingkang kinumartan saha para rawuh kakung miwah putri ingkang minulya.Mugi Gusti tansah paring karaharjan, ketentreman saha kawilujengan dhumateng kula panjenengan sedaya.Kepareng sumela atur nggempil kamardikan panjenengan sekaliyan, kula minangka sesulihipun bapak/Ibu Siswadi sakulawarga, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng panjenengan sedaya.Muji syukur konjuk dhumateng Gusti ingkang Maha Asih dene sampun lumampah Bapak Ibu Siswadi angenipun kagungan kersa ndhaupaken putra-putrinipun ingkang nama Bagus Taufik Agung kaliyan Rara Ervin Indah rikala dinten Setu surya kaping 7 Juli 2008 wanci tabuh 18.30 wonten ing Gedung Badan Diklat Prov. Jateng Semarang kanthi wilujeng mboten kirang satunggal punapa.Dhumateng para rawuh sedaya, mugi kersa paring donga pangestu dhumateng temanten kekalih, saengga tansah pinayungan rahmat saha barokahipun Gusti . Temanten tansah raharja, bagya mulya Ian antut runtut dumugi kaken ninen. Mboten kesupen mugi¬mugi enggal dipunparingi momongan ingkang bekti dhumateng rama-ibunipun, agami, bangsa tuwin negari. Amin.Para rawuhingkang minulya, mboten kesupen Bapak ibu Siswadi sakulawarga aturaken agunging panuwun awit sumbangsih saha pambiyantu panjenengan sedaya. Ingkang awujud punapa kemawon saengga Bapak Siswadi sekaliyan saged ngawontenaken pahargyaning wekdal punika. Mugi-mugi sedaya amal kesaena panjenengan sedaya pikantuk piwales saking Gusti Ingkang Maha Agung.Ing wasana, Bapak/ Ibu Siswadi Sekaliyan ngaturaken pangapunten, menawi anggenipun nampi rawuhipun panjenengan sedaya, nyawisaken papan tuwin palenggahan Ian anggenipun caos pasugatan mboten ndadosaken renaning penggalih.Minangka panutuping atur, saking kula piyambak manawi kathah cicir cewet atur saha kirang trapsila anggenipun matur, kula nyuwun pangapunten. Matur nuwun
Nuwun, para pinisepuh ingkang kinurmatan, mudha – mudhi anggota karang taruna kampung / dhusun Karangrejo ingkang kula tresnani.Muji syukur konjuk ing pangarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung, awit kita sadaya saged makempal ing wekdal saha papan mriki saperlu angadani pepanggihan utawi rapat mudha-mudhi.Sedaya menika saged kalampahan awit kita sadaya taksih pinayungan lan awit berkahipun Gusti Ingkang Maha Agung.Sedherek kula mudha – mudhi ingkang kula tresnani,Kula minangka ketua karang taruna ing rumaos suka bagya, awit sedherek kula gadhah gegayuhan ingkang Iuhur, inggih menika makempal saperlu rapat kangge pirembagan bab wigati menapa kemawon ingkang tundhonipun kangge kemajenganing karang taruna kampung Karangrejo mriki.Menika mratandhani bilih mudha-mudhi ing mriki sami sadhar dhumateng maknaning paguyuban, lan gadhah pepenginan kangge majengaken paguyuban karang taruna mriki.Awit saking menika, kula suwun mugi – mugi pepenginan wau saged kaleksanan lan pepanggihan menika saged ngasilaken pirembagan ingkang mentes Ian saged murakabi dhateng sedaya warga paguyuban mliginipun, lan masyarakat kampung Karangrejo umumipun.Dhumateng ingkang gadhah pangertosan menapa kemawon, mugi saged nularaken dhateng kadang sanesipun, amrih mudha – mudhi ing mriki sages tambah seserepan saha saged nyengkuyung dhateng kemajengan paguyuban.Satunggal Ian satunggalipun mugi caos penget, manawi wonten tumindak ingkang nalisir saking garising leres, supados sedayanipun tansah saged lumampah ing tumindak leres, saengga saged dados tuladha tumrap para mudha sanesipun kampung Karangrejo mriki.Kula kinten cekap semanten atur kula, nyuwun pangapunten bilih wonten tetembungan ingkang kirang mranani penggalih saha solah bawa ingkang kirang trep. Ing wasana sugeng pirembagan lan wekdal kula aturaken saprayoganipun dhumateng pranata cara.Matur nuwun.
Tanggap Wacana ing Pahargyan Warsa Enggal/Tahun Baru
Nuwun, Bapak ibu para sesepuh, pinisepuh ingkang tansah kula bekteni, saha para kanca ingkang kula tresnani.Puji pudyastuti sumangga kita aturaken dhumateng Gusti Ingkang Maha Welas saha Asih, awit saking rahmatipun kita sedaya tansah pinaringan kawilujengan saengga saged makempal wonten papan menika, saperlu rawuh wonten ing acara malem pengetan mapag warsa enggal 1 Januari 2010.Tahun 2009 sampun kita lampahi kanthi tumindak ingkang sae menapa ingkang awon. Tumindak sae lan awon kala wau kedah kita dadosaken kaca benggala kangge taun-taun salajengipun. Tumindak ingkang sae kedah kita tansah dadosaken tuladha, dene tumindak awon kedah kita tilar sampun ngantos kita ambali malih ing taun salajengipun. Tumrap kanca ingkang ingkang dereng saged sinau ing pawiyatan kanthi tumemen, mugi-mugi ing warsa enggal mangke saged tumemen anggenipun ngangsu kawruh langkung sregep sampun kesupen tansaya ndedonga dhumateng Gusti saengga kaparingan gampil samudayanipun lan pikantuk biji ingkang maremaken.Para rawuh ingkang minulya, naming menika ingkang saged kula aturaken, menawi kathah kalepataning atur saha solah bawa ingkang kirang nuju prana, kula nyuwun agunging pangapunten.Pungkasaning atur, mangga kita sedaya nyengkuyung mugi ing warsa enggal samangke, kita tansah pinaringan kasarasan, kawilujengan saha barokahing Gusti Ingkang Maha Mirah lan saged nggayuh sedya ingkang dereng saged kalampahan, amin. Maturnuwun.Teges tembung:Pangajab, sedya : pepenginanYuswa : umurNgangsu kawruh : sinauPawiyatan :
Ngrembug bab mekar-tumangkare kabudayan Nuswantara mligine Tlatah Jawa, Ikuora bisa dipisahake kelawan pasok-adhile Kanjeng Sunan Kalijaga, apadene para wali liyane. Sijining jejibahan luhur nyebarake Islam. Ing madyaning masyarakat, dudu ayahan kang gampang tegese mbutuhake pirang-pirang jurus lan srategi kang peng-pengan, luwih-luwih nedya nlusupake kabudayan mligi, marang kabudayan kang wus kenceng lumaku. Ing antarane tembang Ilir-Ilir. Tembang Ilir-Ilir mengku teges kaya ngisor iki: Ilir-ilir, ilir-ilir, tandure wus sumilir Ngilir tandure, tandurane para wali lan mubaligh arupa
Dak sengguh temanten anyar. Nalika semana Islam mujudake bab anyar kang mranani/nengsemi dijingglengi. Cah angon-cah angon penekna blimbing kuwi Kanjeng Nabi Muhamad SAW ngendika ana hadist ‘mutafaq ‘alaih kang wose saben-saben wong iku minangka juru pangon, besuk ana ngersa dalem Allah bakal ditempuhake (disegotrah) kabeh pakaryan olehe angon. Nanging kang dikarepake ana kekidungan iki, juru pangon yaiku para raja panewu bupati kang “angon rakyat” ageya padha nindakake rukun Islam (Menek Blimbing) blimbing alingir lima mujudake pasemoning Rukun Islam. Lunyu-lunyu penekna, kanggo masuh dodotira Kanggo menek blimbing (Rukun Islam) pancen lunyu tur rumpil, nanging tetepa ambudidaya, lan ngupiya, murih kasembadan anggegem, hengga sembada kang sinedya. Minangka kanggo amasuh “dodot” (kampuh). Dodot among den agem dening para ngaluhur. Ing jaman semana yen njamasi pusaka saperangan ana kang nganggo lerak, blimbing apadene jeruk pace. Ing kene mengku karep, kanggo anyuceni dodot, kudu ngupaya blimbing, kang anggone golek nganti oleh (Agama Islam) ora gampang. Dodotira-dodoita kumitir bedhah ing pinggir Dodotira (dodotmu), wus padha rusak, bedhah, karana cinampuran wewarah sasar kayadene animisme, kang ngolehake tumindak “Ma-Lima”. Agamanira tanpa adhedhasar lan alandhesan bab kang haq, apadene wahyu, nanging adhedhasar tahayul. Donmono jlumatana kanggo seba mengko sore Dondomana, (jaiten) sandhanganira kang rusak, sarana agama Islam. Kanggo cecepak samangsa sira tinimbalan
umure manungsa iku tan kena kinira dawa-cendhake, sawayah-wayah bisa mati. Kita den ajab supaya wus sumadya sangu arupa
ngendikane kanjeng Nabi Muhamad: Nindakna limang perkara: Enomu sadurunge tuwa, Warasmu sadurunge lara, Jembarmu sadurunge ciyut, Sugihmu sadurunge mlarat, Uripmu sadurunge mati. Suraka surak horePadha suka-suka sira kabeh sawise kenceng olehe gondhelan Agama Islam, muga pinaringan nugraha saka ngersa
Sengkuni utawa Sakuni iku patih ing Ngastina. Sengkuni putrane Prabu Kiswara/Suwala/ Suprala. Sedulure ana papat, yaiku Prabu Gandara, Dewi Gendari, Harya Sarabasata, Harya Gajaksa. Sesebutan
Antiwati dadi garwane Patih Udawa, pepatih ing Dwarawati.Miturut crita, Sengkuni iku panjalmane Bathara Dwapara, dewa pangrusak, mungsuhe kautaman. Mula sengkuni iku watake culika, licik, drengki, srei, murang tata, waton sulaya, Ian seneng laku cidra.Nom-noman Sengkuni aran Trigantalpati, satriya sing bagus. Wujude dadi elek, cangkeme mewek, marga disuwek¬suwek dening Patih Gandamana. Wektu samana padha-padha suwita ing Ngastina. Sengkuni kepengin dadi patih. Patih Gandamana, patihe Prabu Pandhu, dipaeka (difitnah) dening Sengkuni. Gandamana ing jeblungake sumur, dikrutuk gegaman Ian watu, banjur diurugi. Gandamana ora mati, males lava marang Sengkuni, banjur dijuwing-juwing kuwandhane.Nalika Dewi Gendari dadi prameswarine Prabu Dhestarata, Sengkuni dadi patihe. Kalungguhane patih langgeng nganti jumenenge Prabu Duryudana (putrane Dhestarata karo Gendari). Kanthi rekadayane Sengkuni, Kurawa tansah kepengin nyimakake Pandhawa.Ing Bharatayuda, kabeh senapati wis gugur (Bhisma, Karna, Durna, Salya), Duryudana bingung, nggetuni lelakone mung amarga kena pambujuke patihe ya Sengkuni. Sengkuni maju perang, nglepasake panah dadi ula maewu-ewu. Akeh para prajurit Pandhawa mati kacokot ula. Janaka mateg aji maruta, angin
Sengkuni pancen sekti, ora empan kabeh sanjata. Janaka kalah. Wrekudara bingung kabeh kadigdayane, aji-ajine ora bi: a mateni Sengkuni.Kresna minangka titising Wisnu mangerti apa sebabe. Kabeh awake Sengkuni tau dilaburi lenga tala mula ora empan senjata. Dena sing ora kelaburan mung papan buwangane. Sawise mangerti pengapesane, Werkudara enggal nyandhak Sengkuni,
wohing pakarti. Sing biasa tumindak ala bakal nemoni ala, sing nandur kabecikan bakal ngundhuh kabecikan. Mula padha-padha tumindak, ayo padha tumindak sing becik, aja kaya Sengkuni.2. Aja seneng mitenah, wekasane mung gawe bubrah.3. Singkirana tumindak culika, licik, drengki,
Kanggo ngisi personalia sing lowong, durung suwe iki saweneh BUMN ngadani seleksi penerima¬an karyawan anyar. Salah sawijine posisi sing diincer para penglamar yaiku bagian sekretaris.0ra susah dicritakake mesthine wis padha ngerti yen kalungguhan dadi sekre¬taris, apa maneh ing BUMN sing gedhe kaya kalodhangan iki, klebu pagaweyan sing ber¬gengsi. Ora mokal lamun akeh sing padha pengin rebutan posisi kuwi.Lagi kliwat sedina pasang iklan ana koran, wis teka puluhan surat lamaran. Nonton gla¬gat sing kaya ngono kuwi direktur dhawuh supaya nyetop
wae. Lan nyatane seminggu sabubare pasang iklan, bagian HRD (Human and Resource De¬partment) wis kebanjiran surat lamaran ana yen pitung puluhan cacahe khusus kanggo formasi sekretaris, durung posisi liyane.Saka para penglamar kang mlebu rata-rata sarjana ekonomi uga ahli madya saka ibukota. Upamane disandhangi blazer abang, rok sandhuwure dhengkul punjul sekilan ngana kae,
rerasan dening panitia se-leksi. Ngepasi dina kang wis ditemtokake
wis padha mlumpuk ing saweneh ruang seleksi, bakal melu tes tertulis kanggo ngukur kemampuan teoritis.Sawise rampung enggal dikoreksi. Eloke ana penglamar Toro sing asile tes tulis kembar. Kang sepisan jeneng Arba¬niyah dene kang angka loro jeneng Yolan¬da Merdekawati. Pak Bandi Sukijo, ketua panitia seleksi enggal matur marang Pak Dulkirom, Direktur BUMN iku."Bos, asile tes nuduhake ana penglamar loro sing bijine jan padha plek," ature Pak Kijo kanthi ngoko amarga banget kulinane."Well, terusna tekan psikotes. Aku mung butuh sekretaris siji thok thil. Final test mung wong loro kuwi. Penglamar liyane dianggep gugur!"dhawuhe Bos kanthi manteb."Siap boss!"Saka panglamar pitung puluhan kuwi akhire pancen mung wong loro sing entuk kalodhangan melu psikotes. Iki mesthi wae kesempatan emas kanggo kekarone. Kalodhangan kaya ngene iki klebu langka. Kabeh wis nyadhari jaman saiki yen arep golek gaweyan angele setengah mati pra¬sasat kaya nggoleki dom sing ilang aneng njero damen ing wayah bengi.Cewek loro kuwi wis nampa surat pang¬gilan psikotes. Kekaroneteka ing bagian HRD saperlu melu psikotes, sepasar sawise nampa surat panggilan. Kanthi dhadha dheg-dhegan kekarone padha ngranti kaya ngapa wujude psikotes. Sing entuk panggilan mlebu dhisik yaiku Arbaniyah. Asing disebut Arbi ngono wae. Bocahe ayu katon lantip, pakulitane ku¬ning nemu giring rambute
prasaja.Sawise ditakoni werna-werna bab identitas Ian sapanunggalane nganggo"Mbak, coba jawaben pitakonku sing sepele iki, loro ping loro pira?" pitakone Pak Kijo minangka anggota penguji. Krungu pitakonan iki mesthi wae Arbi mesem. Ing atase sarjana kok ditakoni kaya bocah SD kelas Ioro wae. Dheweke ora enggal njawab mung mesem diampet."Serius, Mbak. Coba wangsulana loro ping Ioro ana pira?" Pak Kijo takon sepisan maneh."Genah papat ta, Pak", wangsulane Arbi isih karo mesem."Ora ana wangsulan Iiya?""Wiwit jamane mbahku loro ping Ioro ya genah papat. Titik!" wangsulane Arbi isih
Lan kaya kang kapisan dheweke kudu njawab pirang-pirang pitakonan awal nganggo bahasa Inggris. Dene sing dadi gonge pitakonan yaiku pitakonane Pak Kijo. Pitakonan sepele sing nemtokake lulus lan orane psikotes kuwi."Sing pungkasan,
papat. Nanging yen ngersakne patlikur utawa patang puluh aku ya mathuk-mathuk wae""Kok bisa?""Sekretaris rak mung pelaksana ta, Pak!?""Cukup, Mbak," jawabe Pak Kijo karo gedheg-gedheg."Matur nuwun Iho Pak!"Yolanda uga terus dikon metu saka ruang psikotes. Hasil psikotes iki nyatane wis direkam Ian bakal ditintingi langsung dening Pak Direktur dhewe. Ing ruang Direktur, rekaman wawancara enggal kasan bab Ioro ping Ioro pira, Pak Direktur katon mesem. Ing batin panjenengane ngendikan ijen, "Iki sekretaris sing takgo¬leki. Iya cewek sing kaya ngene iki sing bisa diajak kerjasama nggrogoti dhuwit negara. Pak Direktur man¬thuk-manthuk Ian enggal wae mutusake."Jo . . . Kijo, aku wis bisa mutusake endi sing ditampa""Sing endi boss? Yen Arbi aku percaya bakal dadi sekretaris sing pasaja, lugu, jujur la bisa dipercaya dene yen Yolanda embuh aku ora bisa ngandhakake!""Sing takgoleki kuwi dudu wong jujur. Iki rak BUMN ta? Ora perlu jujur jujur merga wong jujur adate malah kojur. Karebene wae BUMN bangkrut, sing rugiYolanda!""Ha . . .?" Pak Kijo ngowoh krungu keputusane Sang Direktur."Ora susah nggumun, Jo! Mengko kowe bakal melu entuk cipratan. Sedhela maneh arep ana proyek gedhe":"Lha kejaba yen kaya ngono kuwi Boss!" "Dhasar Durmagati!"Kekarone terus padha salaman. Pak Kijo kanthi renaning wardaya enggal gawe surat panggilan mesthine kanggo Yolanda Merdekawati sing ora suwe maneh bakal sinengkakake ngaluhur dadi sekretaris BUMN sing dipimpin dneign Pak Dulkirom. Sokur-sokur, pangajake Sang Direktur, bisa munggah maneh drajate dadi 'sekretaris luar dalam'. *(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
Wonten nagari namanipun Kosala. Kadhatoning rata amapan ing kitha Ayodya. Ingkang jumeneng nata asmanipun Dasarata. Nagari Kosala punika subur makmur, tats tentrem. Para kawula sami sager saras, kacekapan gesangipun. Sang Prabu Dasarata punika raja ingkang sugih. Ewadene panggalihipun boten tentrem. Punapa sababipun? Sabab panjenenganipun sampuh sepuh, nanging dereng. kagungan putra. Lajeng sinten benjing ingkang gumantos dados raja manawi penjenenganipun seda?Sampun wongsal-wangsul dipunwonteni upacara mawi sesaji, nyuwun dhumateng Ingkang Aparing Gesang supados raja kagungan putra. Nanging dereng pinaringan.Raja paring dhawuh dhateng para pandhita tuwin para punggawaning kraton, ngawontenaken upacara malih mawi sesaji ingkang langkung jangkep saha ingkang langkung kathah tinimbang ingkang sampun-sampun, nyuwun dhumateng Ingkang Akarya Gesang supados sang nata pinaringan kanugrahan putra.Panyuwunipun kasembadan. Garwa tetiga lajeng sami nggarbini. Dumugi titi wancinipun para garwa sami babaran. Putranipun kakung sadaya. Dewi Kosalya peputra Rama. Dewi Kekeyi peputra Barata. Dena Dewi Sumitra putranipun kembar, inggih punika Lesmana tuwin Satrugna.Kacariyos Rama punika sajatosipun dewa. Asmanipun Wisnu. Panjenenganipun manjanma, tumurun saking kayangan dhateng donya. Punika awit saking panyuwunipun para dewa sanesipun, jalaran para dewa punika sami boten tentrem, dipunganggu damel dening nata Alengka, ajejuluk Dasamuka utawi Rawana.Putra sakawan punika pinaringan panggulawenthuh ing babagan maneka warni. Kawruh saha kapinteranipun perang ngedab-edabi. Langkung-langkung Rama tuwin Lesmana. Sadherek kekalih punka raket rukun, prasasat boten nate pisah. Para pandhita asring sami nyuwun tulung dhumateng Rama tuwin Lesmana, numpes wadya raseksa ingkang sumedya ngrisak patapan. Wadya raseksa kathah ingkang sami pejah, kawon dening Rama saha Lesmana. Ingkang boten pejah sami bibar mawut lumajeng ngupados wilujeng piyambak-piyambak. Temtu kemawon, ingkang sami pikantuk pitulungan remen sanget saha sami ngaturaken gunging panuwun. Ugi sami ngaturaken tandha panarimah awujud dedamel ingkang ampuh-ampuh.Rama tuwin Lesmana saweg lelana, ngumbara dhateng ing pundi-pundi. Njajah dhusun nasak wana dumugi nagari sanes. Nalika samanten nglangkungi Nagari Widheha utawi Mantili. Ingkang dados raja ing ngriku asma Janaka. Kaleresan nagari Mantili ngawon¬tenaken sayembara: sok sintena ingkang saged menthang gendhewa pusaka kraton, badhe kapundhut mantu, pikantuk putranipun putri inggih punika Sita.Kathah putra raja saking nagari-nagari sanes sami tumut sayembara. Sarni nyobi menthang gendhewa. Sami ngetog karosanipun piyambak. Nanging sami boten kasil. Punapa malih menthang, njunjung kemawon sami boten kiyat. Dumugi giliranipun Rama. Gendhewa dipuncepeng, dipunjunjung alon-alon, tuwin kapenthang kanthi gampil kemawon. Sakala gendhewa tugel tengah, swantenipun gumludhug kados mbudhegaken ingkang
Dangunipun ngantos pinten-pinten dinten. Prabu Dasarata ugi kepareng ngrawuhi pahargyan punka. Sasampunipun pahargyan purna, panganten kekalih tumunten kaboyong saking Nagari Widheha dhateng Nagari Kosala. Ing Nagari Kosala panganten kekalih inggih dipunsuba-suba mawi pahargyan mawarni-warni.Kacariyos - Prabu Dasarata sampun sepuh sanget. Panjenenganipun kagungan kersa euggal-enggal lereh keprabon. Karaos bilih sedanipun sampun nyelaki. Rama ginadhang-gadhang nggentosi jumeneng nata. Nagari Kosala sampun cecawis ngawontenaken upacara jumenengan dalah pahargyanipun. Para punggawaning nagari, para kawula sami sengkut anggenipun tata-tata, manahipun sami gembira, awit pancen mila tresna dhateng calon rajanipun punika. Dhasar Rama punika sugih kawibawan, sugih kapinteran kaprigelan, pantes dipunsuyudi saha dipuntulad dening. tetiyang ing Kosala. Babar pisan boten wonten ingkang gadhah pangangen-angen bilih jumenengan punika badhe gagal. De-rvi Kekeyi damel ontran-ontran, damel gegering tiyang sanagari. Kados pundi kadadosanipun? Sumangga, sami maos cariyos salajengipun.Katrangan :1. jumeneng nata = dados raja2. kawula = rakyat; tiyang kathah3. panggalihipun = manahipun; atine4. gumantos = nggentosi; nggenteni5. sesaji sajen; saosan6. dhawuh = paken; prentah7.
sadhiya; cecawis; rumaitos; rumanti; rumantya; samekta.14. busana = ageman; pangangge;
karajaan = kaprabon = cara raja21. ing ngarsanipun = ing ngajengipun; ing ngarepe22. muwun = nangis23.
tujuan27. murih = amrih; supados28. rinujit = dipunrujit; dipunjuwing; dipunsuwek29. gembleng = golong gilig; nyawiji30. dipunprayogekaken = dipunpurih amrih prayogi utawi saenipun31. pules = angler; kepati32. wangsulan = walesan; balesan33. lukar = cucul; ucul34. ngrasuk = ngagem; ngangge; nganggo35. klika = kulit kayu; klokopan kayu36. mratelakaken = nerangaken37. bekti = tresna38. nggrubyug = tumut nyarengi tiyang kathah39. nalangsa = nggetuni lelampahanipun ingkang sampun; rumaos apes40. pambayun = pambajeng,; pambarep41. idi = palilah; idin42. pusara = tali; pangiket;
kum Wr. WbNuwun, kulanuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng Gusti Allah, Mugi Rahayua sagung dumadi, tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula tuwin panjenengan sadaya.Nyuwun sewu awit kalepatan kula, dene anggen kula cumanthaka marak mangarsa hangempil kumadikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun jejibahan luhur. Kula pun Sasongko piniji minangka duta
saking panjenenganipun Bapak/Ibu Bambang Raharjo kula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung, nakmas Bagus Sujatmika mugi katur panjeneganipun Bapak Aji Rujito sakulawarga.Panjenenganipun Bapa Firman Wibisono ingkang jumeneng hangembani talang atur minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapak Aji Rujito ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosipun sedya sowan kula wonten ngarsa panjenengan.Ingkang sepisan, ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa/Ibu Bambang Raharjo boten saged nindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, awit wekdak sapunika nembe nyandhang cepaka sawakul, pindhane kajugrugan gunung madu ingkang putra badhe palakrami. Pramila naming saged ngaturaken salam taklim mugi katur ing panjenenganipun Bapak/Ibu Aji Rujito ingkang lumantar kawula Kanthi pepuji mugi rahmating Gusti Allah tansah kajiwa wonte keluwarga Bapak/Ibu Aji Rujito sakuluwarga lan tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih masrahaken putra calon temanten kakung pun Bagus Sujatmika atmaja kakung saking Bapa/Ibu Bambang Raharjo ingkang pidalem ing Rejosari Gajahmungkur. Ingkang badhe kadhaupaken kaliyan rara Ayu Dewi Sulastri, Kenya putrinipun Bapak/Ibu Aji Rujito hanyarengi dinten Respati Palguna surya kaping 3 Januari 2007. Mugi-mugi tumapaking ijab mangke lumampah kanthi lulus raharja, saged atut runtut ayem tentrem, bagya mulya ingkang sinedya.Ingkang pungkasan mbok bilih anggen kula sapangombyong anggen nglarapaken sowanipun penganten kakung kirang suba sita tuwin tatakrami, kersaa nglunturaken pangapunten ingkang ageng. Mbok bilih anggen kula matur minangka talangipun basa cewet kuciwane atur, kula tansah nyuwun agunging samodra pangaksami.Wassalamualaikum Wr.Wb.
urutanipun inggih punika (1) gantalan, (2) Ngidak Wiji Adi, (3) Mijil Suku, (4) Pupukan Toya Sekar Setaman, (5) Singepan Sinudur, (6) Bobot Timbang, (7) Ngombe/Nginum Rujak Degan, (8) Kacar-Kucur, (9) Dulang-dulangan, (10) Sungkeman.Tumrap keratin Surakarta utawi Sala, kinanipun, pasrah-panampi panganten priya punika boten wonten.Menawi sampun sami celakipun, panganten sami ambalang gantalan. Pambalangipun panganten priya dhateng panganten putri kaangkah kapeneraken ing dhadha, punika werdinipun angener dhateng jantungipun estri. Anelakaken sihipun priya dhateng ingkang kaemong. Mila gantaling panganten priya winastan gondhang asih-gondhang tutur (gantal ingkang cinepeng penganten priya winastan gondhang tutur, dene gantal ingkang cinepeng panganten estri sinebat gondhang asih).Sasampunipun sami mbalangaken gantal, panganten priya lajeng ngidak tigan ayam ngantos pecah. Punika werdinipun sageda ingkang dhaup anggadhahi turun. Kalimrah ugi dipunwastani “Ngidak Wiji Adi/ ngidak Wiji Dadi”.Sukunipun panganten priya dipun wijiki panganten putri, punika minangka pratela bektinipun estri dhateng priya, dipunwastani “Mijil Suku”Pupukan Toya Sekar Setaman, punika putri lajeng anyarati panganten putrid mawi cara tanganipun penganten putri kacelupaken ing toya sekar setaman kapupukaken ing githokipun penganten kalih-kalihipun. Punika minangka pracihna pitepanganipun penganten priya lan wanita ingkang sineksen dening Dewaning warih: Hyang Baruna(Kajawen) utawi Nabi Kilir (agami Islam).Sinengepan Sinudur, panganten kajejeraken majenipun tumuju patanen, priya wonten tengen, putri wonten kiwa. Biyungipun panganten putri anggandheng panganten kekalih mawi sindur kasingepan ing pundhakipun, terus kaboyong dhateng patanen.Bobot Timbang, saderengipun penganten linggih jejer wonten sangajengipun patanen, Bapa ngrumiyini linggih (lenggah)satengahing petanen perlu nindakaken tatacara Bobot Timbang. Tumindakipun, penganten priya nempel linggih ing dhengkulipun pupu tengen bapa, penganten putri ing dhengkulipun kiwa. Biyung linggih (lenggah). Sangajengipun sarwi pitaken (matur) “Abot endi bapake?” dipun wangsuli “Padha bae”. Punika tegesipun boten wonten bedanipun ing antawisipun anak piyambak kaliyan mantu. Kalajengaken ngabekten.Ngombe Rujak Degan. Ngombe Rujak Degan mila mendhet rujak degan, anglajengaken pirantos siraman ing ngajeng . Tegesipun kajawi anyembuh reresik ugi dados saranaanyenyeger badan Mila salebeting tatacara punika, nalikanipun bapa nedha rumiyin, biyung pitaken”Kepriye rasane, pakne?”. Dipunwangsuli “ Seger sumyah nyumrambahi wong saomah.” Rujak degan lajeng kalorodaken biyung lajeng anganten priya lan estri.Kacar-kucur. Pirantosipun sawernanipun arta kumrincing kacampur uwos jene, kacang kawak, kedhele kawak. Punika erdinipun anggemeni bandha minangka salah setunggalipun sarana kekah lan santosaning adegipun bale griya.Dulang-dulangan, tata cara nedha sekul rending, kalimrah winastan dulang-dulangan, mengku kajeng pasemon manunggalipun priya-wanita.Ingkang pungkasan Sungkeman, temanten kakung lan temanten putri sungkem dhateng tiyang sepuhipun.(Kapethik saking Panyebar Semangat. 2007. 48:43)
Alal bihalal ana sing nyebut halal bihalal, jare mujudake tradhisine wong Jawa. Ing Arab dhewe ora ngenal babagan kasebut. Banjur kepriye mungguh asal-usule, lan kapan anane? Adat alal bihalal iki sing genah durung kocap ing jaman Wali Sanga samangsane Kraton Demak Bintara, uga ora tinemu ing nata binathara Mataram. Alal bihalal kena diarani adapt anyar pasca jaman kamardikan. Miturut Ir. H. Sena Hadisumitra asal-usule adapt kaebut kawiwitan nalika ibukota pamarentahan dipindhah menyang Ngayogyakarta. Para panggedhening Negara melu boyong merlokake silaturahmi karo Sultan HB IX sarta kulawarga agung Kraton Ngayogyakarta. Awit asile rinasa becik bisa nyentosakaken persatuan lan kesatuan nasional, silaturahmi mau banjur sumrambah ing madyaning masyarakat dadi cikal bakale Halal Bihalal. Versi liyane nyebut Halal Bihalal nembe tuwuh ing akhir kekuwasaane PB X, watara taun 1935-nan. Kaya andharan ing ngarep, saben nyedhaki Riyaya ing sala mesthi ana krameyan Maleman Sriwedari. Saka sakabehing wong dodolan ana saweneh pedhagang martabak bangsa India. Jongose pribumi Jawa. Tugase nggoreng lan nyurung grobag. Kerep-kerepe nggelar dagangane ing sangarepe gapura Sriwedari. Amrih larise, jongos mau bengak-bengok tanpa kendhat karo thang-theng nuthuki wajan nawakake dagangane tuwane, “martabak Malabar, halal bin halal, halal bin halal”. Awit akeh sing krungu, pakulinane jongos kasebut suwe-suwe ditirokake dening sadhengah
Prawirosujanto, Rintisan Pembangunan Farmasi Indonesia, 1997:64) Ukara mau sabanjure dadi popular banget. Dolan menyang Sriwedari ngepasi riyaya disebut halabihalal. Lunga saka ngomah nganggo sandhangan necis mertamu menyang tangga utawa sanak kadang uga diarani halalbihalal. (Kapethik saka Panyebar Semangat.2007.46:8)
Adat Jawa nalika ana palakrama (mantenan), mesthi digawekake kembar mayang, alesane minangka bukti yen priya (kakung) lan wanita minangka pasangan suami istri kang sah. Kajaba iku, nalika wis nindakake upacara kembar mayang, mula pasangan suami istri kasebut “mekar”. Mekar kang dimaksud, yaiku ngemu teges kang ana sesambungane karo duniawi. “Pasangan” kasebut bisa mekar utawa amber rejekine lan anake. Kanthi mangkono bisa urip kanthi bagya.Kembar mayang duweni pitutur urip, sing nggawe kembar mayang banjur ora sembarang wong. Lan kudu nindakake maneka persyaratan. Ing antarane sesaji luwih dhisik kanthi adus kembang. Ora mung iku, sing nggawe kembar mayang uga kudu nganakake slametan. Tujuane supaya prosesi adicara temantenan lumaku lancar. Mula saka iku, sing nggawe kembar mayang yuswane becike sandhuwure 50 taun, ngono wae kudu duwe bojo. (Kapethik saka
Indonesia wis bakal ora duwe alas. Brasil, Indonesia Ian Nigeria, nduweni alas sing paling jembar sadonya. Nanging yen dijarah terus-2an, kita bakal padha karo negara liya, ora du-we alas. Sing wis rusak mau, sebagian gedhe wujud alas jati, sing maune tansah dadi contone model pelestarian alas sing diwiwiti taun 1905 dening
mudha - mudhi ingkang karoban ing raos bagya.Para rawuh sedaya sumangga ngaturaken puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti, dene kita sedaya tasih kaparingan kalodhangan makempal wonten ing wedal menika kanthi wilujeng tanpa alangan satunggal menapa. Kula minangka ketua panitya pangetan pahargyan dinten kamardikan Republik Indonesia ingkang kaping 65
keparenga badhe matur wonten ngarsanipun panjenengan sedaya.Ingkang sepisan, raos syukur konjuk ing ngarsaning Gusti ugi awit bangsa Indonesia sampun kaluberan berkah saha sih kanugrahanipun, awit kita sedaya saged nindakaken pahargyan pangetan Kamardikan kita ingkang kaping 65 tanggal 17 Agustus tahun 2010Salajengipun kula ngaturaken panuwun dhumateng Bapak saha Ibu warga Kampung / Dhusun Karangrejo Ing mriki, awit panjenengan sadaya sampun kersa paring pisumbang awujud punapa kemawon, penggalihan, dana, tenga, ingkang sadaya menika saged damel regeng saha rancagipun acara pentas seni pahargyan pengeran dinten Kamardikan negari kita ing dalu menika.Boten kasupen, atur panuwun tumuju dhumateng para putra-putri taruna mudha-mudhi ing Kampung / Dhusun Karangrejo Mriki, ingkang sampun kanthi rile legawaning manah, saiteg saeka kapti, makarya sesarengan saengga saged mujudaken acara pentas seni.Ing wekdal menika kula gadhah pengajab, sumangga para ibu sami sesarengan nindakaken kuwajiban kanthi sae paring semangat dhateng para putra amrih saged nggayuh pepenginan ingkang luhur. Menawi saben kulawarga sae masyarakat nagari ugi dados sae.Menika ingkang saged kula aturaken manawi wonten tetembungan ingkang kirang nuju prana saha solah bawa ingkang kirang trep kula nyuwun pangapunten Matur nuwun.
Crita iki dakalami telung taun kepungkur nalika aku isih SMP. Dina iku Pak Agus minangka Pembina OSIS maringi dhawuh supaya sesuk dina senen para siswa padha teka gasik nganggo seragam lengkap sarta aja nganti lali nggawa gendera abang – putih amerga dina senen iku arep ana Kunjungan Presiden lan sekolahku kadhawuhan nyambat ing pinggir dalan, Pak Agus ngendikan sapa sing ora nggawa, bakal entuk ukuman.Nganti tekan dina setu kanca-kanca padha bingung amerga durung entuk gendera amerga ing toko-toko sing cedhak wis padha entek dituku kelas-kelas liya lan sekolah-sekolah liya.Tekan omah aku dadi mikir, mesakake kanca-kancaku yen nganti ora entuk gendera mesthi bakal diukum Pak Agus. Aku banjur kepikiran yen kabeh bakal dak
jinggleng gawe gendera abang putih. Untung wae kangmasku sayang banget yen karo aku, aku direwangi nganti rampung.Esukke aku mangkat sekolah karo rasa bungah tanpa kira, aku mikir mesthi kanca-kancaku padha seneng. Nanging apa kang kedadeyan, tekan sekolah kanca-kancaku wis padha nggawa gendera, jebul ora sangertiku kanca-kanca padha urunan lan ngakon Oki kancaku tuku gendera ing pasar Johar. Kuciwa banget atiku, nanging kabeh rasa dak pupus sing penting kanca-kancaku ora sida diukum Pak
ngarsaning Pangeran Ingkang Maha Agung ingkang sampun paring taufik Ian hidayah. Katandha kula panjenengan sami taksih pinaringan kasugengan saengga saged makempal wonten ing masjid ... mriki, saperlu ngawontenaken malem pengetan Nuzulul Qur'an.Ing dalu punika tanggal 17 wulan Ramadhan tahun ... utawi tanggal ... wulan… panjenengan sadaya dalasan kula ngawontenaken pengetan pengetan Nuzulul Qur'an, inggih punika tumurunipun Kitab Suci Al Qur'an ingkang dipunturunaken dhumateng junjungan kita kanjeng Nabi Muhammad SAW ingkang salajengipun awujud Kitab Suci Al Qur’an ingkang sedaya wonten 30 Juz, 114 Surat ingkang dipunperinci dados 6666 ayat.Matur nuwun sanget dhumateng para muslimin lan muslimat ingkang sampun kersa nglonggaraken wekdal ngrawuhi pangetan Nuzulul Qur’an ing masjid … Mriki.Kaum muslimin saha muslimat ingkang minulya,AlQur`an punika saestu mujudaken cepenganipun kaum muslimin lan muslimat. Allah SWT sampun paring pitedah leres dhumateng kita sadaya ngangge Al Qur`an punika. Pitedah punika prelu, awit lumampah tanpa pitedah temtu badhe manggih sasar lan susur. Ewa semanten, kathah para tiyang ingkang sami mboten kersa lan lumuh migunakaken pitedah wau. Najan Al Qur’an punika pitedah ingkang yekti, ingkang nyata lan sejati, nanging namung pilih-pilih tiyang ingkang angsal pitedahipun Allah SWT.Wondene Al Qur’an minangka pitedah, lan kados pundi anggen kita tumindak sarana Al Qur’an, badhe kaandharaken dening Bapak Mubaligh … Saking… ing adi cara candakipun.Mboten kintun saderengipun pengetan punika kula bikak langkung rumiyen kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng sanak sedherek, tanggatepaling ingkang sampun ngentengaken sesanggan pangetan Nuzulul Qur’an ing wulan Maqhfirah punika.Kula minangka panitia penyelenggara mboten saged ngaturaken piwales punapa-punapa, namung saged ngonjukaken pudyo pudyastuti wonten ing ngarsanipun Gusti Allah SWT angsala piwales sih kanugrahan ingkang matikel-tikel.Pengetan Nuzulul Qur'an ing dalu punika kula bikak kanthi maos basmallah sesarengan sumangga,Bismillahir rahmanir rahiim.Mangga sesarengan ngathah-ngathahaken amal kesaenan wonten ing malem lailatul Qadar punika. Kanthi nindakaken siyam jama'ah taraweh wonten ing jamaah tarwehipun piyambak¬-piyambak.
ngadhepake cures merga ditinggal dening penuturure. Generasi mudha luwih seneng migunakake basa asing kanggo caturan saben ndina katimbang nglestarekaken identitas kedhaerahan mau. Bab iku dingendikakake dening
basa dhaerah sing isih ana, kandhane Mustakim, racake penuture saya suda. Miturut Mustakim, dinane iki kari basa dhaerah cacah 13 sing penuture luwih saka sayuta yakuwi basa Jawa, basa Batak, basa Sunda, basa Bali, basa Bugis, basa Madura, basa Minang, basa Rejang Lebong, basa Lampung, basa Makasar, basa Banjar, basa Bima lan basa Sasak. Wondene basa dhaerah sing penuture kari wong puluhan wae yaiku basa Halmahera lan basa Maluku Utara. (Kapethik
Dewanata Ian Dewi Kunthi sing angka Toro. Werkudara iku titisane Bathara Bayu. Awit putra angka loro, mula Werkudara uga sinebut putra panenggaking Pandhawa. Sesebutan liyane Bratasena, Bimasena,
Karo Dewi Nagagini, 'peputra Raden Antareja. Karo Dewi Arimbi, peputra Raden Gathutkaca: Karo Dewi Urangayu,
bungkus. Kabeh gegaman ora tumama. Kang bisa mbedhah bungkus mung Gajah Sena. Bareng wis bedhah, bayi diidak-idak, ditlale, digadhing malah saya gedhe. Gajah Sena ditamani kuku Pancanaka, mati sanalika. Suksmane nyawiji karo Bratasena.Bratasena utawa Werkudara iku ora bisa basa marang sapa wae. Dadi yen micara tansah ngoko. Sing dibasani mung Sanghyang Wenang lan Dewa Ruci. Sanajan mangkono Werkudara duwe watak setya tuhu marang guru, bekti marang ibu, teguh ing janji, bela bebener, mbrastha angkara, dhemen tetulung, tresna marang kadang, adil. Watak setya marang guru, dituduhake nalika dheweke diutus dening gurune Pendhita Durna goleh banyu Perwitasari ing tengah alas ing telenging segara. Kang sajatine Werkudara dialap patine, dijlomprongake. Nanging amarga setya bekti marang guru. Werkudara malah antuk nugraha, bisa ketemu marang guru sejati (Dewa Ruci), kang mahanani Werkudara bisa pinter tanpa guru maneh.Tandha bektine marang ibune dibuktekake, kanthi merjaya Dursasana, getihe kanggo jamas rikmane Kunthi lan sirahe kanggo keset dening Dewi Kunthi (wacanen: Dursanana!). Tresna marang kadang, kabeh kadange tansah dibela lamun nuhoni bebener. Nanging yen luput, sanadyanta anake dhewe bakal diajar, kaya nalika Gathutkaca maling Pregiwa. Jebule Gathutkaca mung dipaeka sebab sing maling Gathutkaca palsu. Dhemen tetulung upamane nulungi Ratu Wiratha (wacanen:Matswapati).Ing perang Bratayuda Werkudara dadi agul-aguling Pandhawa. Werkudara kang bisa mateni Dursasana, Sengkuni lan Duryudana. Sawise perang Bharatayuda, Parikesit wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa liyane, ninggalake praja. Werkudara tiwas sumusul Sadewa, Nakula, lan Harjuna. Werkudara tiwas angka papat amarga nalika uripe seneng mangan, rada kasar, lan ora bisa basa.Wosing budi pekerti:1. Duwea watak satriyatama: luhur ing budi, seneng tetulung, adil, wani ing bebener, mbrastha angkara murka!2. Bektia marang wong tuwa, luwih-luwih ibumu!3. Dektia marang guru!4. Tresna asih marang sedulur.5. Darbea jiwa satriya kang dadi bentenging negara!
Dening Y. Rini T PuspoMlakua apa ananetanpa tembung tanpa ukaraujare pujangga: landhepe tembungngluwihi landhepe pedhang pitung panyukur ukara
tanpa ukarakareben uwal saka luput awit kurang empan papanmeneng!jroning meneng tuwuh eninging rasa jatining
Kedadeyan dakalami nalika aku bocah-bocah nanging gita-gita ngayahi tugas ana luar Jawa yaiku Ku- ngandhakake kanthi emosi menawa pang Proponsi Nusa Tenggara
satekane panggonan dipapanake makaping-kaping ora mung pisan manggonomah dhines. Mengkono uga aku Ian kulawargaku, anak Toro karo si¬sihanku ibune bocah-bocah.Nalika semana aku lagi bae teka dhog saka Jakarta dhines urusan gaweyan. Ibune ora lapuran kahanane bocah-bocah nanging gita-gita ngandhakake kanthi emosi menawa omahe mentas dikrutuki watu.Kasus omah dikrutuki watu iku makaping-kaping ora mung pisan pindho. Luwih-luwih yen mbeneri aku ora ana ngomah. Nanging merga ibu¬ne karo bocah-bocah wis dakwenehi pangerten karo meneh padha mbuktekake dhewe menawa ora ana ujude, mula suwe-suwe wani ilang wedine. Yen pas keprungu ana gangguan kabeh padha nglumpuk dadi siji njur berdoa bareng-bareng dipimpin ibune bocah-bocah.Sepisan aku mrangguli gangguan swara tanpa rupa iku yaiku nalika aku sakulawarga lagi bebarengan makam malam. Durung nganti ilang swarane krikil ngglindhing ana ndhuwur seng payon omah (payone seng dudu gendheng), aku wis brabat nyandhang
daksoroti lampu karo dakjinggleng pandheng. Omah dakubengi bola-bali nganti kesel tetep ora ana tandha-tandha kang bisa kanggo ngudhari swara misterius iku. Anane sawise kedadeyan ing wengi iku gangguan swara tanpa rupa ilang musna sanalika tanpa ninggal tandha lan tilas sithitik-sithika.Telung sasi saka kedadeyan iku, aku rumangsa anggonku nindakake kuwajiban luwih mantep semono uga kahanan kulawargaku katon teteg. Kaya adat perkulinanku saben bengi dakperlokake sembahyang nyuwun kewilujengan tumrap kabeh kulawargaku lan gancar lancaring pegaweyan.Ing sawijining wengi nalika aku lagi sembahyang githokku mengkorok rumangsa ana glibeting uwong luwih saka siji ana mburiku. Wulu githokku nganti njegrik padha ngadeg. Merga rasane cedhak banget ana mburiku kepeksa aku noleh memburi kepingin ngerti sisihanku apa bocah-bocah kang nusul. Bareng cetha ora ana sapa-sapa aku nginguk ranjang peturonku, ibune bocah-bocah isih angler anggone ngaso. Anakku Eko lan Wiwit isih padha turu ana kamar liya. Cetha yen dudu kula-wargaku aku bali mapan ngrampungake anggonku sembahyang nganti tutug. Esuke aku ora crita karo ibune bocah-bocah nanging aku wiwit nggolek sisih melik sejarah pembangunane kantor lan perumahan klebu mula bukane asal usul lemahe sadurunge dibangun kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor ora ana sing ngerti, para senior kang luwih tuwa wis pensiun tur akeh kang wis kapundhut
arane Pak AR. Bengine dheweke merlokake
iku, aku karo sisihanku sarujuk nganakake upacara cilik-cilikan nyuwunake pangapura muga roh kang durung mapan ana panggonan kang sakmesthine inggal bisa manggon ing papane.Seminggu sawise upacara sembahyang kang uga ditekani pak AR, aku sisihanku lan pak AR rumangsa syukur jalaran roh kang saben aku sembahyang bengi padha ngglibet ana mburi wis ora ana maneh. Muga-muga wis diparingi panggonan kang sakmesthine ing alame.Durung luwih enem sasi saka ilanging roh kang ngglibet ana mburiku lha kok ana kedadeyan maneh kang uga ora tinemu nalar. Sekawit pancen ora dakgawe rasa senajan aku krasa. Nanging bareng wis luwih kaping telu kedadeyane daktiteni saben jam enem sore, aku wiwit waspada anane ganda iku. Dadi dudu swara dudu rasa nanging ganda langu kang ambune kaya tetuwuhan ing tengah alas kang ora ditandur ana pekarangan. Ambune jan nduleg irung banget, kepara marahi mumet.Ganda langu marahi mumet yen kesedhot irung iku tau disekseni kanca kantor kang pas mertamu. Kanca kantor mau kaget lan ora tahan ngambu ganda langu kang marakake mumet lan semaput. Mula banjur inggal-inggal pamitan bali ora bisa menehi keterangan pitakonku. Merga meh saben jam enem sore ganda langu ora enak mau mesthi teka, ibune bocah-bocah anakku lan pembantu dakwanti-wanti aja pisan-pisan dirasakake kepara ngambu wangi-wangian utawa ganda liyane kang bisa ngalahake ganda langu ora enak marahi mumet iku. Kanthi ngetog kabisanku, tangan nutupi irung nganggo kacu, aku metu ana njaba omah. Lawang ngarep ngiringan karo mburi tak bukak kabeh kareben hawa seger mlebu ngilangi ganda langu. Kanthi nyenyuwun marang Gusti Kang Maha Welas Asih, omah
aku sakulawarga ngaturake panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa.Wis meh setaun aku ngenggoni omah dhines ora ana kedadeyan apa-apa, lha kok sawijining wengi thukul kedadeyan anyar maneh nganti gawe girising wong sakomah Ruth pembantu bengok-bengok gawe kaget.“Pak-pak-pak ada orang ada orang pak…..”krungu swara wong undang-undang, aku karo sisihanku kang lagi turu nglipus kaget. Jranthal aku mlayu nuju asaling swara kamare Ruth pembantu. Nanging aku ora terus langsung ana kamare pembantu kang ana mburi nanging aku mlebu ana kamare anakku, saka kamarku yen arep menyang kamare pembantu ngliwati ruang tengah (ruang keluarga), ruangan mburi lagi tekan kamare pembantu. Supaya enggal bisa ngerteni apa sebabe pembantu bengok-bengok aku mangsuli saka cendhela kamare anakku kang luwih cedhak karo kamare pembantu. Aku mbengkok ngundang jenenge nganti dheweke ngerti yen aku wis tangi.Dieterake ibune bocah-bocah pembantu ngyakinake niliki lawang mburi kang dak titi pancen isih kuncen kabeh. Banjur kang dadi pitakonan wewujudan uwong nganggo tutup rai ndemok lan mithes irunge pembantu mau playune lan ilange metu ngendi ora ngerti. Yen mung rekasaya gawe-gawe pembantu, ora mungkin. Jalaran yen pokale pembantu lawang di kunci maneh saka njero sawise uwonge sing nggodha mau metu, apa paedahe pembantu bengok-bengok njaluk tulung keweden kamigilan. Yen dheweke duwe karep ora becik luwih aman meneng bae ora susah bengok-bengok njaluk tulung. Dadi tegese pancen ana kedadeyan tenan kang dialami Ruth pembantu.Nganti aku rampung
seprene isih dadi cathetan pengalanku kang tetep rapet sumimpen.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
majalahe). Anggone nerbitake ora profesional, sebab mung kesurung dening rasa tresna basa lan sastrane bae sarta dianggep ora nguntungake penerbit. Mula perlu ana trobosan kanggo mbangun penerbitan buku sastra dhaerah, kang antara liya kudu kang ditandangi luwih profesional amrih bisa narik lan payu. Upamane: saperangan disebarake liwat sekolahan-sekolahan.Penerbit buku lan majalah dhaerah kang modhale racake mung pas-pasan, pancen ngadhepi tantangan abot ing era pers industri kaya samengko. Penerbitan buku lan majalah basa Jawa lan Sunda upamane, akeh sing kukut, mung kari siji-loro sing isih urip, awit padha kentekan modal lan durung bisa narik kawigatene wong-wong sugih dhuwit kanggo nanemake investasine. Nanging lucune, malah akeh para konglomerat sing luwih ketarik mbiyantu kegiatan olahraga, tinimbang kegiatan budaya lan sastra kang asipat rokhani.Nanging sing gawe bombong atine Ajip Rosidi, ing kahanan kang kaya mengkene tetela isih ana sing isih setya nulis karya sastra Jawa lan Sunda, kamangka honore ora mingsra. Iki ateges bakat-bakat potensial ing sastra dhaerah, ora bisa ngrembaka klawan sawernaning tantangan kang ora entheng kasebut. Mula dheweke sakanca lumantar Yayasan Kebudayaan “Rancage”, rumangsa pinanggil kanggo aweh pengaji-pengaji marang sastrawan Sunda, Jawa lan Bali ing saben taun.Cundhuk karo jenenge, Rancage kang ateges kreatif, diajab hadiah sastra kasebut bisa aweh pamecut marang para pengarang sastra Sunda, Jawa lan Bali amrih luwih
unggulan.Miturut panemune Ajib Rosidi pengaran “Rara Mendut” lan “Bulan Madu” iki: kanggo nglestarekake lan mekarake basa & satra dhaerah, luwih prayoga yen dipasrahake marang masyarakat sing ndarbeni. Klebu para pengarang, mesthine. Awit nyatane pemerintah dhewe isih durung tanggap. Dadi kira ora tansah nggantungake marang pejabat sing kawogan. Jalaran yen pejabate wis ganti, durung karuwan sang pejabat mau uga darbe kawigaten marang budaya, basa lan sastra dhaerah. Dene pembinaan lan pengebangane, kareben diurusi dening Pusat Bahasa. Nanging nyatane kiprahe Pusat Bahasa isih winates. Sing akeh lagi nganakake panaliten basa lan sastra dhaerah, durung ana grengseng kanggo nganakake pembinaan lan pengembangan.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
PURWODADI, sawijining tlatah kabupaten wewengkon Propinsi Jawa Tengah, nduweni laladan kang jembare 2.011,26 km2. Sakprotelone wilayah dumadi saka alas jati (34%) dene 60% mujudake tanah pertanian lan permukiman. Sisane
Ian kidul mujudake gugusan pegunungan kapur, sisih kidul Pegunungan Kendheng Ian sisih lor Pegunungan Kapur Utara. Dane alur lemah bagian tengah dumadi saka lempung.Lemah cengkar ing kabupaten kang pate nyandhang jeneng Kabupaten Grobogan kanthi ibu kotane ing Purwodadi iki ora ngendhoni semangate para warga masyarakate. Nadyan ditanduri pari kurang subur, nanging mujudake
wis kondhang kaya Bledug Kuwu Ian api abadi Mrapen kaajab bisa nuntun wisatawan menyang obyek-obyek Iiyane.Purwodadi, kang dohe saka Sala apadene Semarang padha-padha 65 km iki, sejatine sugih
kena diarani Purwodadi iku negeri legenda, awit patilasan¬patilasane. Kayata kraton Medhang Kamulan kang ing crita Jawa, rajane aran Dewatacengkar doyanane mangan wong lan kawusanane dikalahake dening Aji Saka, kecemplung segera kidul dadi baya putih, makame Ki Ageng Seta kang kondhang btsa nyekel bledheg Ian dianggep minangka kakek nmyange
Keajaiban alam kaya Iendhut panas Bledhug iku was ana 3 (telu), yaiku Bledhug Kuwu, Bledhug Medhangkawit, lan Bledhug Kasanga. Semono uga anane api abadi Mrapen lan Sendhang Dhudhane.Eman dene
sakiwatengene obyek kono ora thukul wit-witane. Aja maneh tetuwuhan gedhe, suket was ora urip, saengga kahanane panas ora ngepenakake
arupa guwa ing pegunungan kapur, nadyan endah nanging lemah kapur kang putih ora penak ing sesawangan.
ikisikilku konjem mring bumidhadha mbeseseg, jagad rinasa horeging musium ikigeneya sliramu sajak ora
ngisik bangkekannggunah panasing atiadhuh, Gustiiii
Srengenge neng dhuwur mbun-bunan. Panase sumelet
andhuk cilik sing disampirake neng gulu. Mlakune rikat.Kaya adat saben, tekan pojokan pasar dheweke mandheg. Angkringe diselehna neng ngisor wit ringin. Ing kana wong¬wong wis dha ngenteni. Pancen seger, panas-panas ngombe dhawet neng ngi¬sor wit ringin sing adhem. Wong-wong kuwi enggal bae rebutan njaluk didoli dhawet. Wong-wong sing saben diva Sa¬ba pasar. Ana bakul, ana tukang becak Ian liya-Iiyane."Lha iki Kang Karjo!"Bakul dhawet sing jenenge Kang Kar¬jo kuwi noleh. Neng mburine, Supardi sing gaweyane ider plastik kresek kuwi ngadeg karo nyekeli koran."Delengen koran iki! Isa maca ra? Iki rak gambarmu, Kang?"Kang Karjo mandheg olehe asah-asah gelas. Tangane dilapi andhuk, banjur nde leng koran sing digawa Supardi. Wong¬wong liyane padha melu ngrubung."Wah iya! Kuwi rak Kang Karjo. Wah
koran kuwi. Kabeh dha ngrungokna. Ana sing nyambi ngom¬be dhawet. Wong-wong pasar sing dha pating sliwer, ora dipaelu. Urusane dhe¬we-dhewe.Pancen. Wingi awan ana kampanye saka Partai Jagung. Pak Bejo,
Jagung. Sawi¬se rampung anggone orasi, Pak Bejo mu¬dhun saka panggng mlaku tumuju
Pak Bejo mandheg pas neng ngarepe Kang Karjo sing nalika kuwi lagi mrema neng lapangan panggonan kampanye. Pak Bejo njaluk didoli dhawet sak gelas.Wong-wong padha ngguyu. Eram, dene ana wong gedhe gelem ngombe dhawet saka bakul pinggir dalan. Mbarengi karo Pak Bejo nampani dhawet sa¬ka tangane Kang Karjo, ana wartawan sing njepret nganggo tustele, dipacak neng koran diva iki. Ing warta koran sing diwacakna Supardi uga
Bejo pesen supaya kabeh dha nyoblos Partai Jagung, awit miturut Pak Bejo ya mung Partai Ja¬gung
bakul daging, karo njaluk imbuh dhawet maneh."Ya mbuh Yu. Sing menang sapa-sapa ya ben. Sing penting rega-rega murah, awake dhewe isa dodol, entuk bati, entuk duwit, supaya kendhile ora nggoling. Be¬ner gak Kang?" Supardi nglempit korane. Kang Karjo mung mesam-mesem."Wit mau kok mung mesam-mesem was ta, Kang?""Lha wis piye. Wong Partai Jagung menang aku ya tetep dodo! dhawet, ka-lahya-tetep dadi bakul dhawet. Aku mo¬no gak ngaya kok Di. Apa maneh
dha ngelak ya mesti tuku dhawet," Kang Karjo nyengenges."Lha yen kae entuk sangu, Kang.""Iya, Kang. Adhiku wingi ya dikon
kuwi rak hakku dhewe ta? Mo¬sok nganggo dibayar barang. Kuwi rak ora bener?" Kamto, satpam pasar
Lha perkara nyoblos, rak sakarep¬ku dhewe ta? Wong neng njero kombong ya ora ana sing weruh endi sing tak co¬blos," Supardi nyauri. Sing liyane padha ngguyu. Karnto mesam-mesem.Srengenge saya mingser ngulon. Wong-wong pasar wis padha mulih mba¬ka siji. Bakul-bakul padha ngukuti da¬gangane. Semono uga Kang Karjo. Ang¬kring dipikul krasa entheng, tandhane dagangane entek. Kari ngetung pira ba¬thine. Wis genah mengko bojone bakal seneng bisa blanja nggo sesuk esuk. Anake sing mbarep bakal nuduhake kartu SPP sing wis ditandhatangani petugas TU nganti tekan sasi iki. Lan adhine uga melu seneng merga bakal entuk tas anyar.Mung kuwi sing ana ing angen¬angene Kang Karjo, bisa urip tentrem nyukupi keperluwane anak bojone. Mula dheweke wis ora patiya nggagas berita koran diva kuwi. Berita sing aria gambare dheweke, dipotret wartawan bareng karo wong penting, caleg Partai Jagung. Kuwi kabeh ora patiya penting kanggone Kang Karjo. Butuhe Kang Karjo nalika ana kam¬panye Partai Jagung wingi, ya mung arep dodolan dhawet wae. Nyepaki wong¬wong sing dha mbengokke yel-yel, sing dha kepanasen neng lapangan, sing dha ngelak lan kepengin ngombe dhawet.Nanging meksa wae sanajan mung arep dodolan dhawet, sithik akeh Kang Karjo uga krungu apa sing diomongna Pak Bejo neng panggung nalika kampanye. Ora beda karo partai-partai liyane sing rtganak¬na kampanye, janji-janjine nuwuhake peng arep-arep marang wong-wong cilik kaya dene Kang Karjo. Mula apa sing dirungok¬na kuwi uga nggawa angin pengarep-arep neng atine Kang Karjo.Bakal anane kemajuwan ekonomi, uripe wong cilik sing bakal
sithik, mbuh akeh. Kaya ngono peng-arep-arep wong-wong kaya Kang Karjo. Pengarep-arep kuwi terus ngrembaka ing atine Kang Karjo, mula nyambutgawene saya sumringah, awit bakal anane kahanan sing luwih becik kanggone wong-wong cilik. Sapa ngerti.Awan kuwi, kaya saben dinane Kang Karjo mlaku rikat mikul angkring. Sedhe-la-sedhela tangane ngelapi kringet ngang¬go andhuk cilik. Meh nyedhaki
rumah sakit, mengkono batine Kang Karjo. Mula dheweke tetep nerusake lakune menyang pasar.Nanging sing liwat jebul arak-arakan kendharaan. Ngarep dhewe pit montore pak polisi sing gedhe kae. Ana loro mlaku kiwa Ian tengen dalan. Sirine sing muni kuwi ya sirine saka montore pak pulisi. Neng mburine ana kendaraan rodha papat werna ireng, ditututi mobil-mobil liyane. Kang Karjo kaget, meh was dheweke kejlu-ngup diterak gruduge rombongan kuwi, menawa ora enggal-enggal minggir. Ang-kringe diselehake. Malah ana santen sing wutah barang.Kang Karjo ngelus-elus dhadhane. Isih begja dagangane ora ketumpleg. Dheweke namatke rombongan mau nganti ilang saka pandeleng. Isih kober weruh yen neng nje¬ro mobil ireng sing ngarep dhewe mau je¬bul Pak Bejo caleg Partai Jagung sing mbiyen nate ngombe dhawete, sing nate janji bakal luwi wigati marang wong cilik. Cedhak karo panggonane Kang Karjo ngadeg, ana cagak tilpun sing ndhuwure dinggo naleni span¬dhuk ana tulisane 'Se/amat
kresek pak-pakan mubeng nawani bakul-bakul. Yu Tun sing uga isih ngungkal peso ngirisi ga¬jih. Lan Kamto satpam pasar, sing ngunci regol pasar nalika srengenge wis manglung mengulon.
Sing arep takcritakake iki, kedadeyan nalika aku sekolah ana ing SGB Ambarawa tahun 1954. Dene critane mangkene:Wulangan sore jam kapisan wulangan Basa Jawa. Guru Basa Jawa asmane Pak Sla¬met. Pak Slamet iki yen mulang senenge guyon Ian sok crita nggladrah ora ana sam¬bung rapete karo wulangan. Mula ana sawiji¬ning murid aweh pepeling marang kanca¬kanca sakelas, sadurunge Pak Slamet rawuh mangkene:"Kanca-kanca, iki wis meh ujian, mula yen mengko Pak Slamet rawuh ngajak guyon, aja ditanggapi." Liyane manthuk setujuSaka kadohan rawuhe Pak Slamet wis keprungu, awit agemane cara Ngayogja, yaiku blangkon mondholan, rasukan surjan (
Lan angger tekan lawang kelas mesthi ngendika mangkene, "Kene, Kang!" Lan biasane bocah sakelas nyauri, "Inggih".Nanging sore iki bocah sakelas meneng kabeh. Karo mlebu Pak Slamet ngendika, "Eee wong tuwa dinengake". Terus
dhawuh, "Goleka tembung tanggap na, contone tina¬puk, tinabok Ian sapiturute, saka ngarep urut".Sawenehe murid njawab, "Jiniwit", Pak Slamet dhawuh, "Ya terus". "Tinendhang", "Ya terus", "Jinegal"; "Ya terus."Bareng tekan tengah kelas
Pak Slamet nyetop, "Hup, hup! Ginuwak jinupuk kuwi maksudmu tegesane ya?? Wong tuwa dha digarap!!"Geer bocah sakelas guyune ambrol. Apa tumon mau ngajak meneng kok malah sakelas nyekakak kabeh.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
WONG BANYUMAS BUNGAH, BASA JAWA MLEBU SMA
SAWISE suwe Basa Jawa ora dadi mata pelajaran ing bangku SMA, bareng taun 2005 iki mlebu ing bangku SMA minangka salah sijine mata pelajaran, ana rong penemu yaiku penemu sing pro Ian kontra. Olehe pro amarga mesthi bae kanthi mlebu ing bangku sekolahan Basa Jawa bakal Iuwih ngrembaka, tun-dhone bakal lestari tetep urip ing Indo-nesia iki. Dena sing kontra, salah sijine jalaran kontra
sing dianggep mumpuni kang mulang ing SMA kurang, yen ora oleh disebut ora ana.Ngono antara liya panemune Surya Esa (Budayawan), Drs Iswandi (Guru SMA), Drs Budi Pratikno, MSc (Dosen Unsoed) kang kasil dicathet dening pe¬nulis.Kanggo ngawekani panemu kang ka¬ya mangkono, durung suwe iki manggon ing gedhong Korpri,
Sing dieloni dening sebageyan guru-guru SMA, guru SMP Ian guru-guru SD. Nara sumbere antara Iiya Dr Fathur Rokhman, M. Hum salah sijine dosen ing pawiyatan luhur kota Purwokerto. Kang Ahmad Tohari Budayawan Banyumas sing ngripta Ronggeng Dhukuh Paruk.Dr Fathur Rokhman, M Hum kanthi irah-irahan Ngangkat Guru Banyumas Liwat Budaya Jawa ana 5 bab sing dituturake yaiku Terminologi Basa Banyu¬mas, Penutur Sejati, Gunane Basa Jawa Banyumas, Kahanan Kebebasan Ian Re¬kayasa Kebahasan.Terminologi Basa Banyumas miturut Fathur Rokhman iku dumadi saka linguistik Basa Jawa dialek Banyumasan, Basa Jawa Banyumas Ian Basa Jawa Non Standar. Sarta Popular utawa kawentare Basa Jawa Banyumasan, Basa Jawa Non Joglo, Basa Jawa Pego, Basa Jawa Re¬ang Ian Basa Jawa Wong Penginyongan.Penutur Sejati ditegesake wong sing dilahirake, Ian wong sing digedhek¬ake ing tlatah Banyumas (Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Cilacap, Ian sebageyan Kebumen). Wong-wong sing ndhukung Basa Jawa Banyumas, Keturun¬an wong Banyumas, Ian wong sing nga¬ku wong Banyumas senajan lair Ian di¬gedhekake ora ana ing tlatah Banyumas.Gunane Basa Jawa Ba¬nyumasan ana 4 yaiku alat se¬sambungan utawa komunikasi ing tlatah Jawa (Banyumas), lambang jatidhiri daerah, alat sesambungan ing kahanan kang ora resmi utawa informal, Ian alat kanggo nyebarake (trans¬formasi) budaya Banyumas.Kahanan Kebahasan ka¬hanan basa Jawa Banyumasan yen dijtentrehake ana pirang-¬pirang bab antara liya yen nga¬nggo basa iku ora mung cukup siji nanging luwih saka loro (dwi basa) Ian uga nganggo basa¬basa manca. Kejaba saka iku saben-saben wong Ian uga ku¬lawarga bisa milih basa endi sing arep dinggo kanggo sesam¬bungane ing kulawarga, pendi¬dikan, agama, budaya Ian se¬srawungan karo masyarakat.Rekayasa Basa nganggo basa minangka salah sijine laku urip iku ora mung lesan nanging uga tulisan kang perlu rekayasa basa. Antara Ilya bab ejaan, lek¬sikal, istilah, parama sastra. Basa Jawa uga basa sing nduweni kalung¬guhan, piguna, drajat, Ian uga nduweni penutur dhewe.Ahmad Tohari ing kalodhangan iku mratelakake yen "Genah wis barang nyata wektu siki Basa Banyumas lagi mo¬fahi neng sing duwe. Sing kaya kiye ge¬nah ora memper, mulane ora apik ang¬ger terus kebanjur!!" Nganggo Basa Banyumasan Ahmad Tohari crita yen wong-wong Banyumas sing umur¬umurane 40-50 taun akeh sing padha ora "undhag" ngomong Banyumasan. Apamaneh sing isih bocah TK tumeka bocah SMA."Kiye sing salah sapa angger udu inyong padha kap/ak, sing ora padha nggop/e maring basa pusakane para le/uhur??"Miturut Ahmad Tohari kenangapa pa¬dha isin, ora gelem, ora bisa nganggo Basa Jawa Banyumasan? Ana pirang¬pirang perkara antara Ilya yaiku tata ba¬tine (mind set) wong Banyumas dhewe. Sing dimaksud tata batin isih akeh wong Banyumas duwe anggepan yen Banyu¬mas iki mujudake tinggalane penjajah (Landa, Iuwih-Iuwih jajahan Mataram).Pancen wiwit biyen tlatah Banyumas iku dadi tanah jajahan wiwit saka Wira¬saba (eks Karesidenan Banyumas) dija¬jah Pajang, Demak, Mataram, Kasuna¬nan Surakarta.terus Walanda. Dadi mem¬per yen wong Banyumas padha kena ing penyakit sindrom jajahan. Mangka pe¬nyakit sindrom jajahan iku duwe tenger utawa titikan padha duwe rasa andhap asor yen diadhepake wong Iiyane Banyu¬mas, upamane bae wong manca, wong wetanan (Yogya, Solo). Rasa andhap asor (minderwadigheid) marang wong Solo, Yogya iku nyatane tilas majikan (nagarigung/peryayi) Ian wong Banyu¬mas ngrasa dadi kawula alit/wong tani/ pidak padarakan).Rasa kaya ngene iki sing marakake yen wong Banyumas wadi ngripta-ngrip¬ta utawa ngarang-ngarang nganggo basa Banyumasan, yen ngarang ya nganggo basa
Siwandi Dwi Nadi (sering nulls berita ana PS) padha ora wani nulls fiksi utawa cerkak kanggo majalah¬majalah Basa Jawa. Kekarone padha mlayu menyang karangan Basa Indo¬nesia.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
Disebutake ing ramalan Jayabaya sing kaloka: Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang kaprawirane, wong wadon ilang wirange Ian wong Jawa ilang jawane. Pak Suryo Warsito ngandharake yen wong Jawa ilang jawane iku sabenere wis wiwit 371 taun kepungkur, yaiku nalika Sultan Agung ndhawuhake (dekrit ratu ?) owah-owahan taun Jawa sing asale manut petungan Syamsiah (taun Saka) diganti petungan Kamariah (taun Jawa) wiwit tanggal 8 Juli 1633 M utawa tanggal 17 Kasa 1555 Saka. Wiwit dina iku wong Jawa dipeksa ninggalake taun Jawa sing asli yaiku taun Saka, didadekake bareng karo taun Hijriyah. Tanggal 1 Sura dibarengake tanggal 1 Muharom, mung angka taune nerusake taun Saka. Mesthi wae saben taune umure luwih cendhak H diva, saengga nganti seprene wis kacek 11 taun karo taun Saka.Nalika taun 1926, wis dianakake owah¬-owahan ing paugeran nulis aksara Jawa, diarani wewaton Sri Wedari: dianakake aksara rekan Ian taling tarung palsu. Owah-owahan iki bisa ditampa tanpa masalah dening wong Jawa. Rong taun sawise iku, tanggal 28 Oktober 1928, kanthi anane Sumpah Pemuda, menjunjung bahasa persatuan, Bahasa Indonesia. Wektu semana ana pilihan loro sing bisa dadi bahasa persatuan, yaiku: siji, basa Jawa merga akeh dhewe penuture Ian sijine basa mlayu sing wis ngembrah dienggo komunikasi wong sa Nuswantara. Kanthi kepilihe basa Melayu dadi basa Indonesia, rasane pancen pas banget. Kabeh basa Daerah ora ana sing rumangsa menang, kabeh rumangsa kalah. Kita ngrumangsani, pilihan mau pancen pas! Negara kita duwe basa persatuan sing ditampa kanthi aklamasi, tanpa protes. Yen negara Iiya kaya India upamane, basa nasional isih bermasalah, basa kita wis sukses megar tanpa alangan.Wong Jawa sing kaloka gedhe toleransine, gelem ngalah Ian kalah. Basa Jawa ora dadi basa nasional, ora papa. Mung wae nyatane tanggal 28 Oktober 1928 dadi pathokan (tonggak) sejarah wong Jawa ilang jawane sing kaping pindhone. Mung sajroning wektu kira-kira 76 taun, basa Jawa kocar-kacir, yen ora arep diarani ajur nganti meh-meh mati. Kanggo generasi penerus basa Jawa wis dudu basa Ibu. Mbaka sithik bocah-bocah wis padha ora bisa basa krama sing becik. Kalebu ing kutha Ngayogyakarta Ian Surakarta, akeh bocah yen ditakoni dening wong tuwa nganggo basa Jawa, anggone njawab milih nganggo basa Indonesia, jalaran ora bisa krama. Gandhengane wis cetha, tulisan Jawa saya ora dikenal, disingkur. Tulisan ]awa wis mati tenan! Wong Jawa wis ilang jawane tenan!Isih ana gandhengan sing ora kurang wigatine yaiku babagan budi pekerti. Ana unen-unen, bahasa menunjukkan bangsa. Yen sinau basa Jawa, wis mesthi budi pekerti kejawen uga melu disinau, awit ing wulangan basa Jawa uga katut diwulangake unggah ungguh Ian tata krama. Kanthi mengkono, wong sing basa Jawane isih ganep, saora-orane piwulang budi pekerti becik isih melu dingerteni. Isih perluMbaleni tulisan Jawa gagrag anyar, sabenere pertu apa ora? Penulis duwe panemu yen bab iki isih tetep perlu. Senajan tulisan Jawa minangka basa tulisan saiki wis mati, nanging kita wajib setiyar, wajib nindakake iradat. Jalaran kodrat saka Kang Maha Kuwasa lagi bisa kita weruhi yen kahanan wis kedadeyan. Kita durung ngerti apa sing bakal kelakon. Sapa ngerti ana olak-aliking jaman. Saora-orane tulisan Jawa gagrag anyar minangka usaha pelestarian sabisa bisane, sinambi ndedongi marang Pangeran muga-muga tulisan Jawa bisa ngrembaka maneh.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
“Dina Kasih Sayang”, Valentine Day
Tanggal 14 Pebruari wis dianggep dadi diva kasih sayang. Kita ora ngerti, dening sapa Ian wiwit kapan diva iku ditetepake mangkono. Manut sawijining sumber, tembung Valentine asale saka tembungValentino, sawijining Uskup ing abad III Masehi. Tahun 270 M, Kaisar Lupercus saka Romawi nglarang wong-wong rabi (nikah) merga njalari para priya ora padha gelem maju perang, ngeboti kulawargane dhewe-dhewe. Uskup Valentino ora sarujuk, banjur ngundang pasangan-pasangan remaja sing lagi padha lelumban ing katresnan, dinikahake ing grejane. Valentino dipikut Ian dikunjara dening Kaisar. Saka pakunjaran Valentino tansah ngirimake pesen-pesen cekak - kaya SMS jaman saiki - sing ngandhut isi kasih sayang marang umate. Sadurunge diukum mati, Valentino isih kober kirim layang marang tunangane sing diakhiri nganggo tembung "from your Valentine". Mbok menawa iku sing njalari saiki ing kartu Valentine sok ditulis "Your Valentine" Ian "My Valentine".Cetha yen tradisi Valentine's day mung barang impor sing saiki wis ngembrah utamane ing kutha-kutha Ian ing kalangane remaja sing lumrahe lagi padha gandrung kapirangu . Katresnan utawa kasih sayang sing sabenere universil, wis malih mung kanggo gandrung-tan. Acara sing ana
nganti tekan ing sadhengah papan. Para remaja akeh sing lali karo kapribadene dhewe, gampang nampa kanthi mentahan bab-bab saka Barat sing dianggep luwih modern kalebu ekses-eksese sing konsumtif, cengkah karo piwulang agama, etika lan kapribaden, kayata gegandhengane priya Ian wanita sing dudu muhrime nganti tekan sex bebas.Yen kita niti jaman kepungkur, wong Jawa pancen kalebu sing gampang nampa kabudayan Ian piwulang apa wae saka negara manca, flanging ora ana sing ditampa tanpa "dijawakake". Agama Hindhu, Budha, Islam, Nasrani Ian Kong Hu Cu kabeh bisa ditampa dening wong Jawa nanging mesthi dijawakake, lire dilarasake karo pangerten Ian adat tradhisi sing lumaku ing tanah Jawa. Kabeh agama mau mesthi wis ora persis karo asline, flanging wis ngejawa, wis mambu Jawa.Semono uga kabudayan kaya Mahabarata, Ramayana Ian crita Menak sing asline saka India Ian Arab, bisa megar ngrembaka nganti nyawiji karo kabudayan Jawa saengga crita-crita mau kaya-kaya asli lan kedadeyan ing tanah Jawa. Yen cetha-cetha iku kita bandingake karo asline, nyata yen wis akeh banget bedane karo sing ana ing tanah Jawa. Semono uga Hadrah, Dhibak Ian Berzanji sing asale saka tanah Parsi, yen isih ana ing tanah asale mesthi wis ora padha karo sing ana ing Indonesia.Ana sing duwe panemu yen kepinteran Ian samubarang sing "Barat"Iuwih bisa njamin kanggo ngolehake rejeki / dhuwit. Ilmu teknologi, ekonomi, kesenian Isp kabeh Iuwih payu dole tinimbang ngelmu Ian kabudayan Jawa. Panemu ngono mau senajan ora mutlak, pancen kaya ana benere. Nanging apa bab mau banjur dadi alasan nganggep halal (menghalalkan) kanggo nyaplok kabudayan impor kanthi mentahan tanpa dilarasake karo kabudayan kita dhewe ?Dina kasih sayang sabenere uga ana apike. Sapa sing ora butuh kasih sayang ? Kita butuh katresnan sing universil, kaya katresnaning biyung marang anake, katresnan marang sapadha-padha, uga marang basa
kartu sing sarwa jambon apamaneh nganti sex bebas, kita mesthi ora sarujuk.Adhedhasar apa sing katur ing ndhuwur mau, rasane luwih becik yen
sarta laras karo panguripan bangsa kita Aja mung hura-hura kaya sing saiki Iumrah diprangguli ing masarakat utamane generasi mudha. Kita butuh acara dina kasih sayang sing ora keri jaman nanging cocog karo kapribaden Indonesia.(Kapethik saking Kalawarti Panjebar Semangat)
BATHIK Solo pranyata isih urip. Dele¬ngen wae, nalika dina-dina sadurunge riyaya Idul Fitri 1425 H kepungkur, Pasar Klewer kang minangka pasar bathik ing kutha Solo kebak warga masyarakat kang padha blanja kain bathik kanggo keperluan Lebaran. "Pancen biasane sadurunge Le¬baran, kita tansah kelarisan bathik," mang¬kono pratelane Bu Slamet, sing nduwe to¬ko grosir bathik ing Pasar Klewer, Surakarta durung suwe iki.Kutha Surakarta utawa kutha Solo sali¬yane dikenal minangka kanthi sesebutan kutha Bengawan, uga kondhang disebut¬sebut minangka kutha bathik. Lan bathik dadi identitase kutha Solo, saengga ora aneh manawa nalika kita lumebu ing kutha Solo ing sangarepe Pasar Kleco, Surakarta wis dipapag kanthi ananing patung wanita kang lagi mbathik. Patung iku kayadene minangka tetembungan sugeng rawuh kanggo para sedhulur kang arep mlebu kutha Solo, kutha bathik kang kawentar iku. "Pemerintah Kota Surakarta terus ngu¬paya kanggo gawe majune industri bathik ing kutha Solo, sebab menawa bathik Solo bisa maju saliyane nguntungake warga ma¬syarakat kutha ki, uga bathik bisa minangka identitas Ian jatidirining kutha Solo," mang¬kono pratelane Walikota Surakarta H Sla¬met Suryanto marang wartawan PS du-rung suwe iki.Salah sijining rekadaya kanggo ngurip¬urip bathik, Walikota Surakarta Slamet Suryanto uwis gawe surat edaran marang para andhahane supaya manawa diva Jumat, para pegawai negeri ing lingkungan Pemerintah Kota Surakarta wajib nganggo bathik. Kanthi mangkono para pegawai ing lingkungan Pemerintah Kota Surakarta padha nduweni rasa tresna marang bathik. Kanthi mangkono bathik Kutha Surakarta tetep bisa urip, amarga masyarakat nduwe¬ni rasa tresna marang prodhuke dhewe.Saliyane iku, Pemerintah Kota Surakarta uga ndadekake kampung Laweyan, kang tekan saiki isih dikenal minangka sentra industri bathik ing kutha Solo, didadekake desa
kutha Solo, kaya Kraton Kasunanan Surakarta, Pura Mangkunegaran, Pasar Klewer, Museum Radya Pustaka utawa Pasar Antik Triwindu uga diajak mlaku-mlaku menyang kampung Laweyan. Ing kono saliyane
Wb Nuwun, kulanuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
^ "Bandar Udara Ngloram". Diakses tanggal 3 Agustus 2013. ^ "Pembebasan Lahan Bandara Ngloram". 2 Agustus 2013. Pranala luar[sunting | sunting sumber]
Neng saiki wis langka banget, paling gur enek neng wit sing duwur tur angker..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
jaman edan, Ewuh Oyo ing Pambudi
Kecamatan e. Kabupaten f. Provinsi : Bengkel Mesin Jasatec : Jalan Kutoarjo Km. 5 Telpon (0275) 321851 : Candisari Rt 02 Rw 01 : Banyu Urip : Purworejo : Jawa Tengah
Membuka tirai ghaib kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil / Tjaroko H.P. Teg... |
Pranoto, Tjaroko H. P. Teguh. (2007). Membuka tirai ghaib kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil. Yogyakarta : Kuntul Press
ghaib kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil / Tjaroko H.P. Teguh Pranoto Kuntul Press Yogyakarta 2007
Pranoto, Tjaroko H. P. Teguh. 2007, Membuka tirai ghaib kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil / Tjaroko H.P. Teguh Pranoto Kuntul Press Yogyakarta
Linda Manz, Doug Kershaw $0.40
Gamelan Of Central Java-Music Of Remembrance Ayak ayakan mijil layu layu, Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng
Latian diwiti jam jam papat sore. Kabeh wis nganggo
melu nggoleki. Nanging meh seprapat jam during bisa ketemu,
Pak Dirjo guru karete uga melu nggoleki. Tutik lan Indri sing kondhang paling sregep ora keri. Kalebu Warsono sing tukang cengengesan uga kethok melu bingung.
Sapa wae peraga/tokoh carita ing ndhuwur mau Tulisen ngendidakane Pak Dirjo naliko takon sepaute Gandung ! Kepriye watake tokoh-tokoh carita ing ndhuwur ? Apa tema carita mau ? Kepriye bisane ketemu sepatune Gendung. NULIS Aksara jawa ing ngisor iki tulisen latine !
Gendung, Indri, Tutik, Warsono lan Pak Dirjo “Mas Gandung, mau sepatumu kok selehake ngendi coba dieling-eling!” Watake Gandung yaiku rada gembeng Indri lan Tutik watake paling sregep
Sepatune Gandung ilang Gandung mbukak tase, jebbul sepatune ana njero tas NULIS
Tebu wolu abang kabeh Mona duwe kalung gelang Budhe Dhahar sega punar Komar dereng sekolah Gareng gadhah
maring aku rino lan wengi, Ojo maneh
orientasi utama. Jare golek jeneng sik lagi golek jenang. Lha kok kesusu golek jenang, jenenge
Artikel Wayang, djudjum, ISI Surakarta, wayang
Snouk Hurgronje utawa Christiaan Snouck Hurgronje (1857-1936) lair tanggal 8 Februari 1857 ing Tholen, Oosterhout, Walanda. Kaya bapak, embah, lan embah buyuté sing betah dadi pendita Protèstan, Snouck uga wiwit cilik wis diarahaké ing babagan teologi. Tamat sekolah menengah, dhèwké nerusaké menyang Universitas Leiden njupuk mata kuliah Ilmu Teologi lan Sastra Arab, 1875. Limang taun sabanjuré, dhèwèké tamat kanthi predikat cum laude kanthi disertasi Het Mekaansche Feest (Pahargyan ing Mekkah). Ora cukup marem marang kaprigelan basa Arabé, Snouck banjur nerusaké sinau menyang Mekkah, 1884. Ing Mekkah, grapyak lan naluri intelektualéa agawé para ulama ora wegah mbimbing. Lan kanggo milut atiné ulama Mekkah, Snouck mlebu agama Islam lan ganti jeneng dadi Abdul Ghaffar.
Nanging,patemon Snouck karo Habib Abdurrachman Az-Zahir (keturunan Arab sing naté dadi wakil pamaréntah Acèh, banjur "dituku" Walanda lan dikirim nang Mekkah) ngowahi kekarepané. Kanthi pambiyantuZahir lan konsul Walanda ing Jeddah JA Kruyt, dhèwèké wiwit sinau pulitik kolonial lan ngupaya supaya bisa menang yuda ing Acèh. Éman, iguh-pratikelé Zahir ora ditanggepi Gubernur Walanda in Nusantara. Amarga gela, kabèh panalitèn Zahir iku kapasrahaké marang Snouck sing nalika iku, 1886, dadi dosèn ing Leiden.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Christiaan_Sno
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 15 Novèmber 2016.
Salah sawijine reog Ponorogo ing Jawa Timur, Tari gambyong saking Jawa Tengah, lan tasih wonten liya-liya nipun. Kebudayan Jawi perlu di uri-uri amargi kangge "aset" negari Indonesia lan dados warisan leluhur rumiyen. Katah kebudayaan Jawi seng di akui Negari liyo,salah sawijine kesenian reog Ponorogo ingkang di akui negari Malaysia, mulo kito kudu ngelestariake lan njogo kabudayaan kasebut.Nama : Arif Bagas PNo : 05
Nguri-uri kaduyan jawa Nilai nilai jawi ingkang adiluhung saget kita dadosaken modal cultural kangge mbangun jatidiri lan karakter tyang-tyang jawi.jatidiri lan karakter dikarepaken mboten namung nyiptaaken lahir ing dalem fisik mawon.tampilanipun fisik ing dalem hal berbusana kejawen lan ing dalem bahasa jawi.jatidiri lan karakter niku wau saget dingge nilai-nilai dasar sikap kebiasaan kita,lan kejeniusan kita.lan ing jaman sakniki katah gempuran-gempuran saking budaya asing,dados budaya jawipun saget kalah kalian budaya asing saking luar,niki masalah ingkang bahaya sanget.Generasi muda lan mudi sakniki niki cenderung seneng
jawi.lajeng sinten ingkang ajeng nguri-uri kabudayan jawi,menawi para generasi penerusipun mboten purun nguri-uri?dados monggo sakniki wekdale kangge nggugah para generasi penerus kajenge seneng lan mencintai budayanipun kyambak sakderenge budaya jawi niki ical tenggelam wonten dasar budaya asing. Ngayogyakarta Hdiningrat saget kangge basis budaya jawi lan dikarepaken saget dadosaken benteng kadudayanipun kiyambak niki.dudaya jawi saget dados modal kita mbangun pariwisata ingkang saget nyukani lapangan
jawi menawi di urus kanthi saestu.lan kita supados saget marisaken kadudayan jawi niki tenggene
ingkang di gadahi Indonesia.Tanggung jawab bareng bareng sedaya masyarakat kangge saget maningali budaya jawi tetep lestari.Salah satunggaling inggih menika konsistensi aking masyarakat kangge mempertahanke jati diri budaya jawi.Hal puniku ingkang supados ingkang di asilaken saking kegiatan diskusi interaktif ingkang judul budaya jawi kudu di uri-uri dumateng generasi penerus,ingkang diselenggarakake dumateng Keraton Surakarta kaliyan Universitas swasta saking Yogyakarta.Kegiatan ingkang digelar ing pendap Magangan kompleks Keraton Surakarta Hadiningrat mbahas piye carane kangge uri-uri budaya jawi dumateng peljar.carane kangge uri-uri inggih menika:-
dhewe akeh sing wis padha lali utawa kapedhotan tresna marang tradisi kabudayan luhur warisane para simbah. Merga kahanan, perkembangan jaman, utawa merga pancen kadhung ora dikenalake marang warisan-warisan budaya iku dening pihak-pihak sing magepokan karo bab iku. Lha, trus kepriye?mulo wiwit sak iki kita lan sedherekipun masyarakat kudu nguri-uri kabudayan jawi ingkang wis pun punah,para mudha-mudhi sak iki wis lali marang budayane dewe.Mulane ing sekolahan kudu di wenehi pelajaran kang bisa nggawe siswa siswine podho gelem ngakoni
akeh sing wis padha lali utawa kapedhotan tresna marang tradisi kabudayan luhur warisane para simbah. Merga kahanan, perkembangan jaman, utawa merga pancen kadhung ora dikenalake marang warisan-warisan budaya iku dening pihak-pihak sing magepokan karo bab iku. Lha, trus kepriye?mulo wiwitan sak iki kita kudu nguri-uri kabudayan jawa,ingkang pun arep punah.Para kaum mudha sak ikine wis lali karo budhayane dewe,kepiye carane meneh nggawe para kaum mudha supaya bisa gelem nguri-uri marang kabudayan jawi,mung siji carane yaiku ing lingkungan sekolah di enekake kesenian jawi lan pelajaran kepiye lestarekaken budhaya jawi,,supoyo budhayane dewe ora lali lan bisa
akeh sing wis padha lali kabudayan Jawi. Amarga perkembangan jaman kang wis rada maju. Mulo wiwit sak iki kita lan masyarakat kudu nguri-uri kabudayan jawi ingkang wis pun ajeng punah,Amarga kui, kita lan sedherekipun masyarakat kudu nguri-uri kabudayaan Jawi. Sing salah sijine nganggo carane yaiku ngenalake kabudayaan Jawi ingkang masyarakat umum. Yen kanggo pelajar yaiku dienekake pelajaran utawa ekstra kesenian Jawi gen para pelajar
yaiku jaman era globalisasi lan era globalisasi iki dampake yaiku salah sawijine akeh kabudayan asing mlebu ning gone tengah-tengahe budaya jawa,lan budaya asing sing mlebu kuwi akeh para pemuda pemudi penerus kita sing terjerumus utawa terpebgaruh marang budaya asing sehingga para penerus budaya jawi ora ana,la bakale sokben sing arep nerusake lan nguri-uri kabudayab jawa iki sapa menawi para pemuda terpengaruh marang
December 12, 2011 at 4:52 PM
Nguri-uri kabudayan jawaIng jaman saiki,yaiku jaman era globalisasi lan era globalisasi iki dampake yaiku salah sawijine akeh kabudayan asing mlebu ning gone tengah-tengahe budaya jawa,lan budaya asing sing mlebu kuwi akeh para pemuda pemudi penerus kita sing terjerumus utawa terpebgaruh marang budaya asing sehingga para penerus budaya jawi ora ana,la bakale sokben sing arep nerusake lan nguri-uri kabudayab jawa iki sapa menawi para pemuda terpengaruh marang kabudayan asing.Dadi mulai saka saiki pumpung durung kasep lan punah kabudayan jawi kita geh supados saget bener-bener nyenengi kabudayan jawa,yo ben kabudayan jawa bisa uri-uri teka sokben,ya contone ben seneng ya kita supados bisa ngenal macem-maceme kabudayaan jawa ya kaya wayang kulit reog lan
pemudi ing indonesia, amargo buya jawa niku apik,alus,sopan,lan trep kangge bocah enomcarane uri uri kangge siswayaiku- siswa kudu di wenehi pangerten penake ngagem basa jawa punika-
nanging kabeh kabudayan sing ana ing negara Indonesia salah sawijining :Reog,Batik,Kethek ogleng,Wayang lan liya-liyane iku kudu di jaga supaya generasi
supados njogo lan ngebudayakaken kabudayan kasebat. menawi boten kabudayan menika saget kegeser dumateng era globalisasicontonipun: -seneng migunakaken produksi dalam negeri -
jawakebudayaan jawa niku contone bebudayaan ingkang adiluhung ing
December 13, 2011 at 12:42 PM
Sanadyan Basa Jawa ora ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu klèru anggoné nulis.Kedadéan iki rada béda karo basa ‘alay’ sing umum ing Basa Indonésia. Ing basa ‘alay’ iku, tulisan sengaja dirusak, sengaja digawé bèn kétok anèh nganggo aksara-aksara sing ora trep kathi pangajab bèn katon ‘gaul’. Menawa babagan keklèron nulis basa Jawa, akèh sing padha ora ngerti utawa ora sengaja yèn nulisé salah.Kahanan sing paling umum yaiku nulis aksara ‘a’ nganggo aksara ‘o’. Kayadéné ing tembung ‘mangga’ sing dutilis ‘monggo’ utawa ‘lara’ (sakit) ditulis ‘loro’.Kahanan keklèron liyané yaiku:Nulis ‘i’ nganggo aksara ‘e’ kaya ing tembung: ‘cilik’ ditulis ‘cilek’ utawa ‘uwis’ ditulis ‘uwes’. Nulis ‘u’ nganggo aksara ‘o’: ‘mabur’ ditulis ‘mabor’ utawa ‘alun-alun’ (lapangan) ditulis ‘alon-alon’. Nulis ‘dh’ nganggo aksara ‘d’ kaya ing tembung: ‘mudhun’ ditulis ‘mudun’ utawa ‘ngandhut’ ditulis ‘ngandut’. Lan akeh banget liyané.Yèn dideleng ing èlmu ‘phonology’ utawa èlmu pangocap, basa jawa iku paling ora duwé rongpuluh konsonan persis karo aksara hanacaraka, uga duwé pangocap (vokal) cacahé wolu kang ditulis kanthi manéka cara gumantung tatanan aksarané ing tembung kuwi kepiyé. Bab iki, yaiku pangocap sing sok béda karo panulisané iki sing gawé bingung lan marahi salah panulisan. Menawa konsonan mèh kabèh ora padha bingung amarga pocapan karo tulisan ora béda, mung aksara ‘dh’ utawa ‘th’ waé sing isih padha bingung, amarga pancèn ora ana sing ngene
niku contone akeh misale kebudayaan ingkang adiluhung ing tanah air indonesia,ing negara kasebut katah
khetek ogleng,seni reog ponorogo,batik,wayang kulit lan liya
jaman saiki,..yaiku jaman era globalisasi lan era globalisasi iki dampake yaiku salah sawijine akeh kabudayan asing mlebu ning gone tengah-tengahe budaya jawa,lan budaya asing sing mlebu kuwi akeh para pemuda pemudi penerus kita sing terjerumus utawa terpebgaruh marang budaya asing sehingga para penerus budaya jawi ora ana,la bakale sokben sing arep nerusake lan nguri-uri kabudayab jawa iki sapa menawi para pemuda terpengaruh marang
jawa ya kaya wayang, kethek OGLENG, REOG, BATIK, lan liyo-liyone . ..Nama : Riski Aji PNo : 23Kelas: X/TGB-C . ..
Nguri uri kabudayan jawiManungsa ingkang sae geh menika saget ditonton saking segi karakter lan tingkah unggah ungguhe basa,karakter lan unggah ungguhing basa saget di angsalaken saking salah setunggaling geh menika saget nguri –uri kabudayan jawa,inggih saking punika kabudayan jawi niku ngandong unggah ungguh ingkang sae,dados kita sebagai pemuda-pemudi inkang nerusaken bangsa niki kita supados saget lan mampu nguri-uri kabudayan jawi kajenge anak turun kita mengke saget hanemoni kabudayan jawi lan saget dados putra-putri ingkang sae,menawi putra-putrinipun sae mesti putra putri kita mengke saget nurut lan boten ndugal.dados saking sakniki monggo kita sedanten sareng-sareng nguri-uri kabudayan jawi. nama:imam budino:15kelas:x tgbc
Nguri uri kabudayan jawiKita sebagai calon penerusipun kabudayan jawi geh menawa ingkang tuwo tuwo sampun sedo secara otomatis purun lan boten purun kita supados saget lan kenal kaliyan kabudayan jawi,menawi kita m,engke boten saget nerusaken kabudayan jawi,kabudayan jawi niki mengke bakalipun punah mboten wonten lan kegeser kaliyan kabudayan-kabudayan asing lan anak turn kita boten saget nemoni lan ngrasaake ingkang namine kabudayan jawi,pramilo saking punika geh kita ampun ngantos lirwo kaliyan budaya asing ingkang mlebet,ingkang leluasa wonten tengah-tengahipun kabudayan jawa,kita ampun ngatos terpengaruh lan terjerumus marang kabudayan asing deng isine lan kelakuane boten bener kaliyan suba sita nipun wonten masyarakat jawi.Nama:susilo
Nguri uri kabudayan jawiKabudayan jawi inggih punika ajaran ajaran kang nagajaraken tata krama lan unggah ungguhing basa,dados kita supados saget seneng kaliyan kabudayan jawi lan supado saget dados saken kita pemuda inkang berguna lan pemuda ingkang disenengi kaliyan masyarakat.lan kaperlu diwastani geh ing jaman puniko kabudayan jawi sampun ajeng punah karena geh ing jaman punika katah kabudayan asing mlebet teng gene kabudayan jawi lan para pemuda sakniki katah ingkang terjerumus dhumateng kabudayan asing,contone kabudayan jawa ingkang perlu kita uri-uri sanget geh contonipun reog ponorogo niku perlu sanget karena geh reog niku asli saking jawi ampun ngantos reog ingkang asline kabudyan khas jawa diklem kaliyan negara lain menawi sampun dikle negara liyo menawi boten wonten ingkang belani lan nguri-uri kabudyan kahs jawa geh reog niku bakalipun sampun boten wonten sampun punah dados geh kita sebagai pemudo supados nguri-uri sanget kabudayan khas jawi niku kajenge boten
Nguri uri kabudayan jawiBahsa jawi geh punika asalipiun saking kabudayan jawi pramila kita supados bener bener saget nguri-uri kabudayan jawi menawi kabudayan jawi luntur lan ical saget dadosaken tyang-tyang jawi jengben bakal boten duweni karakter ingkang sae,ingkang pas kalian tata krama jawa.dados kita saking sakmenika supados saget nguri-uri saestu kabudayan jawi.Ing keraton solo lan keraton ngayogyakarta katah kabudayan-kabudayan jawi ingkang tasek murni,tasek saking jaman-jaman keraton byen dereng kecampuran-kecampuran kaliyan budaya asing pramilo kita supados saestu jagi kemurnian kabudatan kasebut sehinggo saget murni sampek jengben sehinnga kita saget dados tyang ingkang sae tyang ingkang pas kaliyan tatakramanipun kabudayan jawi lan anak turun kita mengke saget nemoni lan ngrasaake saenipun kabudayan jawi sehinggo kabudayan asing lan bagsa asing boten saget utawa angel ngeklem kabudayan jawi.Nama:galih cahyo ajiNo:13Kelas:X tgbc
December 13, 2011 at 5:27 PM
Sanadyan Basa Jawa ora ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu klèru anggoné nulis.NAMA:Adhika bimar ramadhantoNO: 1KLS: X TGBCKedadéan iki rada béda karo basa ‘alay’ sing umum ing Basa Indonésia. Ing basa ‘alay’ iku, tulisan sengaja dirusak, sengaja digawé bèn kétok anèh nganggo aksara-aksara sing ora trep kathi pangajab bèn katon ‘gaul’. Menawa babagan keklèron nulis basa Jawa, akèh sing padha ora ngerti utawa ora sengaja yèn nulisé salah.Kahanan sing paling umum yaiku nulis aksara ‘a’ nganggo aksara ‘o’. Kayadéné ing tembung ‘mangga’ sing dutilis ‘monggo’ utawa ‘lara’ (sakit) ditulis ‘loro’.Generasi muda lan mudi sakniki niki cenderung seneng
jawi.lajeng sinten ingkang ajeng nguri-uri kabudayan jawi,menawi para generasi penerusipun mboten purun nguri-uri?dados monggo sakniki wekdale kangge nggugah para generasi penerus kajenge seneng lan mencintai budayanipun kyambak sakderenge budaya jawi niki ical tenggelam wonten dasar budaya asing.
December 13, 2011 at 6:32 PM
Tumrap bebrayan Jawa,sasi Besar kalebu salah sawijining sasi Jawa kang akeh kanggo mantu. amarga sasi iki dianggep sasi kang apik kanggo ngrabekake anak. nanging wiwit kapan,akeh sing padha ora ngerti asal-usule. nganti tekan saiki,sasi besar dadi jujugane masyarakat jawa kanggo duwe gawe mantu. kaya ing sasi November 2011 wingi,yen manut petungan sasi jawa isih kalebu ing sasi besar. mula ora aneh yen ing masyarakat Jawa akeh sing padha duwe gawe mantu,ing ngendi-endi wong padha ewuh mantu. Nganti sing arep jagong bingung,amarga bareng-bareng.Lan sing cetha dhuwit akeh sing metu,amarga bola-bali nyumbang...saliyane iku,ing tradhisi umat Islam,klebu masyarakat jawa sing ngrasuk agama Islam padha nindhakake ibadah haji. ibadah haji iku uga dumadi ing sasi besar utawa yen ing kalender Islam dijenengke sasi Dzulhijah. Ora mung masyarakat Jawa thok sing padha nindhakake ibadah haji,nanging wong sadonya sing agamane Islam lan kuwat,kabeh padha tumuju ing negara Arab Saudi<penere kutha Mekah. dene ing sasi Besar uga,pase tanggal 10 dzulhijah,masyarakat jawa sing ngrasuk agama islam padha nindakake sholat Idul Adha,mbeleh kewan kurban,lan bengi sedurunge padha takbiran. Tradhisi sasi besar uga dipengeti dening pehak kraton mataram kanthi nggelar tradhisi grebeg,jenenge Grebeg Besar. Kraton mataram sing nggelar grebeg yaiku kraton Kasunanan Surakarta lan Kraton Kasultanan Ngayogyakarta. Adate grebeg sawal kang diadani ing sasi Sawal,mengeti Idul Fitri lan Grebeg Mulud kang diadani ing sasi Mulud utawa ing Islam diarani Rabiul Awal.Diarani sasi Mulud amarga kanggo mengeti wiyosane (maulid tegese lair) Kanjeng
sawijining reog ponorogo asale soko ponorogo,tari badui soko boyolali,ketek ogleng soko wonogiri . kabudayaan jawi iku kudu dilestarekake kangge generasi masa depan penerus bangsa indonesia.nama:tedi saputrono:29
Nuwun... menika tulisan kula.. NMA:DAWA .P.UNO:08KELAS:X-TGB-C
December 14, 2011 at 12:17 PM
Wis suwe Indonesia lerep, saiki rodo anget maneh. Demo gedhen-gedhen lagi rame neg ndi-ndi.Kok yo ono wae lelakon iki? Lagi arep kepenak mlakune, ono sing nyrimpet.Masalah Bank Century pancen kudu ndang dituntasake, mbuh sopo engko sing kabukti salah, opo ora ono sing salah.Mugo-mugo ra bakal koyo
indonesia,karo wong timur seneng karo kebatinan,lan seneng karo adat jawa,adat jawa kui turun temurun lan oda iso musnah utawi di lalek ake,kat dekben nganti sek iki adat jawa kui iseh laku neng masyarakat utawi isih sok di enggo neng masyarakat,contone:reog,klenegan,tari-tarian karo lia-liane jek akeh
jawa,lan budaya asing sing mlebu kuwi akeh para pemuda pemudi penerus kita sing terjerumus utawa terpebgaruh marang budaya asing sehingga para penerus budaya jawi ora ana,la bakale sokben sing arep nerusake lan nguri-uri kabudayab jawa iki sapa menawi para pemuda terpengaruh marang kabudayan asing. sengaja digawé bèn kétok anèh nganggo aksara-aksara sing ora trep kathi pangajab bèn katon ‘gaul’. Menawa babagan keklèron nulis basa Jawa, akèh sing padha ora ngerti utawa ora sengaja yèn nulisé salah.Kahanan sing paling umum yaiku nulis aksara ‘a’ nganggo aksara ‘o’. Kayadéné ing tembung ‘mangga’ sing dutilis ‘monggo’ utawa ‘lara’ (sakit) ditulis ‘loro’.Generasi muda lan mudi sakniki niki cenderung seneng
saking luar cenderung mboten sesuai kalian nilai-nilai luhur.kearifan lokal dados senjata ampuh kangge dobrak tatanipun budaya jawi.lajeng sinten ingkang ajeng nguri-uri kabudayan jawi,menawi para generasi penerusipun mboten purun nguri-uri?dados monggo sakniki wekdale kangge nggugah para generasi penerus kajenge seneng lan mencintai budayanipun kyambak sakderenge budaya jawi niki ical tenggelam
nipun nglestarekan bahasa jawi ingkang sak niki sampud kathah ingkang luntur lan dilaliaken amarga kathah kultur'' utawa budaya barat ingkang mlebet lan marai kabudayan jawi luntur , ,, , mula saka iku ayoo podhoo nyaring budaya barat
December 14, 2011 at 8:05 PM
Nguri Nguri basa jawi-inggih menika caranipun nglestarikaken budaya jawi ingkang saniki sampun katah ingkang luntur, lan kito sadoyoo kedah dipun lestarekkaken.NAMA : DESI NOVITASARINO : 09KELAS : X TGB C
Nguri-Nguri Kabudayan Jawa Indonesia katah aken kabudayan. nanaging seneng ra seneng, era globalisasi turus nggeser kabudayan lokal.Mula saking menika kita para pelajar supados njogo lan ngebudayakaken kabudayan kasebut. anadyan Basa Jawa ora ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu klèru anggoné nulis.
Dolanan cublak-cublak suweng[besut | besut sumber]
Dolanan iki diarani cublak-cublak suweng amarga nalika dolanan sing dicublek-cublek iku suweng. Dolanan iki biasa dianakaké wanci soré utawa wengi nalika padhang bulan, ing èmpèran kang jembar. Dolanan cublak-cublak suweng iki ora ngerti saka endi sangkané, nanging dolanan iki misuwur banget ing provinsi Jawa Tengah.
Carané dolanan cublak-cublak suweng[besut | besut sumber]
Dolanan iki bisa dilakokake déning bocah 5 utawa 7, biasané bocah umur 6-14 tahun. Dolanan iki bisa katindakake déning bocah lanang utawa wadon. Sing diperlokake ing dolanan cublak-cublak suweng ya iku suweng, nanging yèn ora ana suweng isa diganti nganggo krikil. Saliyane suweng utawa krikil, dolanan iki uga diiringi tembang dolanan.
Saumpama sing dolanan cacahé 7( A, B, C, D, E, F, lan G). Bocah 7 iku banjur sut, sapa sing kalah, dadi. Umpama sing dadi G. Banjur G lungguh mengkurep ing lemah lan diubengi bocah 6 liyané ( A, B, C, D, E, lan F). Salah siji saka bocah 6 kui didadèkaké embok. Banjur kabèh tangané bocah 6 mau disèlèhaké ing gegeré G, tangané nganthong(telapaké ing dhuwur). Banjur padha nyanyèkaké tembang cublak-cublak suweng, sinambi embok ngubengaké suweng ing tangané bocah 6 mau. Nalika tembang tekan pak empong lera-lere, kabèh tangan nggegem. Banjur nalika tekan sir sir pong dhele kopong, kabèh tangan dijunjung saka gegere G lan driji duding loro karone nduding banjur diobahake kaya ngirisi gula jawa. Bareng karo iku G tangi saka lungguhe. Nalika tekan sir pong dhele kopong kang kapindho G dikon milih sapa kang nggawa suweng utawa krikil mau. Yen pilihane G salah, G kudu dadi meneh, nanging yèn bener, sapa kang dipilih mau kudu dadi. Ngono sabanjuré.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cublak-cublak_suweng&oldid=1074337"	Kategori: TembangTembang DolananDolanan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 29 Agustus 2016.
Ndak petik kembang turi sun sumping aning rikmamu,praupanmu sumringah manise gula aren mampir ing lathimu
Ndak anam gelang janur sun pasang ing lengenmu,kalem anggonmu pitutur,tumetesing embun tumemplek ing netaramu
Dik,yogene slirane nampa trisnaku?
“Yobene trina tuwuh kaya wiji wiji pari iki.”Pangandikanmu
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "katrol"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "katrol"
Kata kunci/keywords: arti katrol, makna katrol, definisi katrol, tegese katrol, tegesipun katrol sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
basa JawaTurunan tembung katrolTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa WlandaKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala
“Umpama jun kurang banyu, kocak-kocak kendhit ing wong, menawi kebak kang jun, yekti anteng denindhit ing lambung, iku bae kena kinarya palupi, pedah apa umbag umum, mundhak kaeseman ing wong.”
wong ngaku cukup, mratandhani kukurangan iku, wong ngungasaken kaekndelan tandha jirih, wong ngaku kiyat pengkuh, tanda apes amalendo.”
(Bila orang mengaku kaya, menandakan ia miskin,
“Manise netra ruruh, angedohken mring salah tampi, wong kang trap sileng tata, tan agawe rengu, wicara lus kang mardawa, iku datan kasendhu marang sasami, wong
“Mulane wong anom iku, becik ingkang ataberi, jejagongan lan wong tuwa.”
watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih,
“Wong tan manut pitutur wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing dunya praptaning akir, tan wurung kesurang-surang.”
“Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe pribadi, pan iki lirira, ingkang
“Ingkang becik kojahipun, sira anggoa kang pasthi, ingkang ala singgahan, aja sira anglakoni.”
padha padudon ing karsa, iki siriking ngelmi, yen during kaduga, luwung mendel kewala, anging kasilna kang titi, marang ngulama, myang
“Ngajapa tyas rahayu, ngayomana sasameng tumuwuh, wahanane ngendhak angkara kalindhih, ngendhangken pakarti dudu, dinuwa tibeng doh.”
mengalahkan angkara, membuang perilaku buruk hingga sejauh-jauhnya)
“Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangekese dur angkara.”
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "malaya"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "malaya"
malaya sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=malaya&oldid=33221"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung malayaTembung Jawa saking basa KawiKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
wis wengi sansoyo sepiSoyo nggegowo suwunge atiKanggo sliramu sing tak
KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON. DATLAT
KUMAYAN SING KATON. KUMAYAN SIRO DAK KONGKON …….(Sebut keperluannya)
wong wadon. Waya iku, isun masih kelas 5 SD, masih bocah lembutan. Durung ngerti rasane seneng wong wadon, durung ngerti
jodoh ana’e ning tangan Gusti Allah, dudu isun sing ngatur, dadi sampe jaman sekiyen isun gan durung weru maning kabare dewek’e…
Wis duwe anak pira, sekiyen yah? Kawinne karo sapa?…Mbuhlah…
KABEH SARONO PENGGAWEAN ONO ING ALAM NDONYO KUDU NENUWUN MARANG KANG KUWOSO ( GUSTI ALLOH )SUPOYO URIP BISO MULYO LAN KALIS SAKING BENCONO ,OPO MANEH JENENGE PRESIDEN NGEMONG WONG SAK NAGORO KUDUNE TITIS PENGGALIH LAN TANGGAP WESKITO, SAHINGGONE BISO NOTO RAKYAT KANTI ARIF LAN
Wonk kang Eling lan ngelingi kang moho kuwoso ( Allah SWT )lan eling marang kang mbahu rekso ( Awak DW )Ugo kang
Balas Sumangga dipun sekeca’aken, kidimas Lambang,
Ngaturaken agunging panuwun sampun karsa lenggah ing ‘gubug-penceng’ punika.
nuwun ingkang tanpa-upami, sampun karsa lenggah ing ‘gubug penceng’ punika…
dBo said this on	November 15, 2009 pada 2:28 am | Balas pamuji rahayu…
menika Ki rakamas dBo.. ingkang kedah dipun tuladhani kaliyan
merdhika.. nanging njih dereng merdhika kanthi leres…, mungwing manungswa mudha jalaran sampun ngutek budaya manca… lan sampun mergaul kaliyan darahipun.. menapa ingkang dipun gayuh dan gegayuhan para leluhur sahingga nitisaken kahanan menika .. mboten jumbuh kaliyan cita – cita
Wonten malih ingkang langkung nggeteraken batos/manah kawula kinakmas,
Nyuwun pangapunten mbok bilih wonten ing ndadosakaen kirang rena ing penggalih…
dBo said this on	Desember 3, 2009 pada 4:19 am | Balas Nuwun Eyang ,
ndleming Eyang, sumangga kula aturi kersa paring banyu bening kagem kula
tomy said this on	Desember 3, 2009 pada 5:46 am | Balas Whaahh…nyimak ular-ular dari para Sedulur Sejati Tunggal-Sikep disini, atiku kok melu nggeter.
ngawur lan ngomong goroh, yo sing nedho nrimo.
Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun
rêrêngganing kuping (wujud wlulang tatahan lsp. dikolongake ing kuping);
(utawa sumpingan) êngg krama/ngoko: lunggèn, sadhiyan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sumping"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sumping"
Kata kunci/keywords: arti sumping, makna sumping, definisi sumping, tegese sumping, tegesipun sumping sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Juli 2015, tabuh 01.40.
“Alah loro semono bé, cah lanang loro koyo kuwi nggo
“5 bungkus, 3 megono ora nganggo lodeh, sing siji nganggo lha sing siji
“Lha opo sampeyane ra pamit karo Simak lan Bapak?”2 sambungnya
“Nek aku pamit yo mesti ra oleh ra Mbak.”3 ”Pirang ndino kowe
bersaudara) wis mider-mider ngkluru kowe. Masmu kuwi ugi nganti tego ninggalke dodolan tempene ning Ngkebumen mung kanggo ngkluru kowe , reti ora!”7 cerocosnya
“Jare areng nggon kancamu sing Mpetukangan. Terus kerono rak ono Masmu dituduhi koncomu sing liyo sing ning Ndungwuni. Lha
ngomong”Lha akune iki salah opo. Wong bocah anteng-anteng kok moro-moro ilang, lungo ora pamit. Eh alah bocah diurus bener-bener kok koyo kiye.” 8
“Yo ra popo, Ndung. Sing wis kliwat yo ra usah dipikirke, sing penting saiki kan wis ketemu lan ojo lungo ra
7wis mider-mider ngkluru kowe. Masmu kuwi ugi nganti
wengi karo ngomong”Lha akune iki salah opo.Wong bocah anteng-anteng kok moro-moro ilang, lungo ora pamit. Eh Alah bocah diurus bener-bener kok koyo kiye (
22 Sing wis kliwat yo ra usah dipikirke, sing penting saiki kan wis
kanda’nang. Mbrubul bae, kaya banyu sawah sing tanggule ambrol. Pating pencelat ning otak. Pada sewoan ning
majoknang wong lanang karo wong wadon. Dadi kanggo batur sedulur kang durung ketemu jodoh, mangga daftar ning perusahaan jodoh. Atawa sing bengiyen ana batur pajokane, coba ditekani maning…sapa ngerti
ana ing sangarepe ‘kahanane’ bakal katon ing sajrone
Korendijk iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Tlatah iki katata saka rong bagéyan: dharatan lan pulo Tiengemeten.
oldid=1105485"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wut"
tegese wut, tegesipun wut sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
EnglishFrançaisMalagasyWolof	Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Dhésèmber 2013, tabuh 12.06.
Charles Jules Henri Nicolle (Rouen, 21 September 1866 – Tunis, 28 Februari 1936) inggih punika dhokter kaliyan mikrobiolog Prancis ingkang naté angsal Bebungah Nobel Kedhokteran utawa Fisiologi nalika taun 1928.
Piyambakipun putra saking dhokter, Eugène Nicolle, ingkang aktif wonten ing RS Rouen, piyambakipun sinau biologi saking bapanipun. Pindah saking Paris supados saged sinau wonten ing Institut Pasteur, sasampunipun nimba kawruh piyambakipun kundur Rouen malih nalika taun 1896 supados saged nyambut
ngantos séda, taun 1936, piyambakipun nelasaken yuswa kanthi cara penelitèn wonten Tunisia.
Studi kaliyan riset[besut | besut sumber]
Gawea paragraf (minimal 7 kalimat) sing ngandhut paribasan, tembung entar. Digarap wonten kolom komentar maksimal 15 Juni 2013. Maturnuwun.
wonokarto ana bocah jenenge prayogi. Bocah iki kondang amarga dawa tangane. Masyarakat marang prayogi abang kupinge. Sanajan dinesuni yogi jembar segarani. Yogi ngrasa wis kebak sundukane . Mula saiki dhek.e wis ora gelem maling. Saking dinesuni yogi golek banyu bening menyang kutha gedhe.
June 13, 2013 at 12:44 PM
NAMA : BAYU Y.N.KELAS : X SMBNO :10KABECIKANNeng STM ana bocah jenenge Bayu Gatra. Bocah’e duweni sifat kang jembar segarane. Kanca- kancane nganggap bayu kuwat drajat’e. Nanging Bayu kancanan karo kethek saranggon. Dadi Bayu wedi yen nek cedhak-cedhak celeng dadi boloten. Sidane Bayu ngadoh’i kancane iku lan nandur kabecikan. Amarga Bayu pengen dadi wong kang luwih apik amarga pengen padhang dalane.
June 13, 2013 at 1:25 PM
Nama : Zukria AbadiNo : 32Kelas : X TSM BIng sawijining dina ing desa selogiri ana wong jenenge Ida. Ida kondang ing sawilayah selogiri lan sekitare amarga sifate gur adol ayu, ati dhondhong, lan ala jenenge marang wong liyo. Beda karo bojone bau tengen lan jembar segarane marang wong liyo. Masyarakat marang Ida gur iso sesak dhadhane lan panas atine. Nanging banjur kuwi Ida wis kegugah atine marang opo sing daklakoni marang bojone lan masyarakat sakitare. Mula saiki dheke wis ora gedhe endase marang ayune kuwi amarga kabeh kuwi ora ono manfaate. Saiki Ida golek banyu bening lan wis ora gelem bali dadi wong kang
dawa tangane. Amarga ora tau diweruhi ilmu pengetahuan lan penduduk’e seneng buang tilas. Salah sijining wakhid sing dawa tangane lan ala kandhutane. Wakhid neng desane dadi asu gedhe menang kerahe. Sidane wakhid tobat lan nandur kabecikan. Saiki saben dina wakhid seneng ibadah amarga pengen padhang dalane. Lan nyebar kabecikan amarga pengen jembar dalane
sawijining dina ana bocah bocan kang lagi dolanan bal-balan. Bocah bocah iku mau bal balan kanti ati kang bungah. Ana sawijining bocah kang cilik atine amarga mendunge wes katon peteng. Deweke katon abang raine amarga diece marang kancane. Awan awan wis bingung mulih. Sakwise diece bocah kuwi kaya baladewa ilang gapite. Banjur bocah iku mau katon abang kupinge lan ninggalake kancane. Bocah iku mau nesu amarga diece kancane belo melu seton ura iso mantheng karo atine dewe..
June 14, 2013 at 9:02 AM
NAMA : bayu adhi pratamaNO : 08KELAS : x TSM BKELAKUAN ELEKIng sawijining desa ,ana bocah jenenge linglung. pawakane bung pring petung. deweke lunyu ilate. amarga lunyu ilate, ngabanggake kuping sing ngrungokke. amargo dinesoni wong, deweke ulat peteng. deweke yo asu marani gebug. deweke pernah dikeki nasehat,nanging malah abang kupinge.deweke seneng ngajari bebek nglangi. tur kerep asu rebutan balung.
thok nggih Pak Tri....hehehehePlus mbonceng tekan omah Mas.. La arep muleh
ya. nuwun sewu pak Tri, menawi panjenengan rawuh wonten ing kalang undangan ngasto sawung prosesipun
kang wong ono neng kamar mandi kok arep wudhu...! meniko sae kang mugi saget dados renungan dumateng kito sedoyo!
Mon Feb 27, 2012 8:13 pm ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tutwuri handayani,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Feb 27, 2012 8:27 pm masipoeng wrote:ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tutwuri handayani,.. sing paling seneng ki nek ngetutke handayani.....
pm si handayani wis ono sing nduweki,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Asmaraningtyas wrote:masipoeng wrote:ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tutwuri handayani,.. sing paling seneng ki nek
bergelar Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senopati Ingalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping I ing
sekawan, byantu lan pamrentah nagri, ing mangke ngewahi, pemahan jron beteng agung, prajurit wismanira,
sakilen sawetan pura, samangke dadya sawiji, reh niyaka jro jawi, byantu ngusung griyanipun, weneh ngulon mangetan, ler ngidul pundi den broki, pan gumerah swaranya wong
“Ya ta ingkang winurcita, karsa dalem Sri Bupati, kang jumeneng ping sekawan, byantu lan pamrentah nagri, ing mangke
jawi, byantu ngusung griyanipun, weneh ngulon mangetan, ler ngidul pundi den broki, pan gumerah swaranya wong
Ndherek Dewi Mariyah, temtu geng kang manah
Mboten yen kuwatosa, ibu njangkung tansah
(Katalog Pekan Arifin C. Noer –- DKJ 2005)
thanks, kesuwun kanggo http://www.tamanismailmarzuki.com sing wis tak
Mejoyo, Gunung Anyar, Jambangan, Gayungan, Wiyung, Dukuh Pakis, Asem Rowo, Sukomanunggal, Bulak, Pakal dan Sambikerep.
KebumenGombong, KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IWAN DANA & MBAK PIPIT AYU Tue Oct 16, 2012 12:03 am Maturnuwun kulo aturake dumateng sedoyo kadang kulo tanpo pamiji mugi sedoyo kapringan ridho ugi berkah saking Gusti Kang Moho Kuwoso.. Mugi kulo saget gangsar lan langeng wonten ing ngantos bebrayan sakmangkeh lan
IWAN DANA & MBAK PIPIT AYU Tue Oct 16, 2012 9:30 am iwan.asmarandhana wrote:Maturnuwun kulo aturake dumateng sedoyo kadang kulo tanpo pamiji mugi sedoyo kapringan ridho ugi berkah saking Gusti Kang Moho Kuwoso.. Mugi kulo saget gangsar lan langeng wonten ing ngantos bebrayan sakmangkeh lan
kulo aturake dumateng sedoyo kadang kulo tanpo pamiji mugi sedoyo kapringan ridho ugi berkah saking Gusti Kang Moho Kuwoso.. Mugi kulo saget gangsar lan langeng wonten ing ngantos bebrayan sakmangkeh lan
menyundul AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: SELAMAT BUAT MAS IWAN DANA & MBAK PIPIT AYU Wed Oct 24, 2012 10:09 pm mbah sunar wrote:Mas Iwan, Mbak Pipit, nderek bingah nggih.nderek bingah angsal mawon....ingkang mboten
Tanggapan to “SANGKAN PARANING DUMADI”
sugeng warsa jawi enggal Ki.., mugya panjenengan
Kawula injin namung saget nderek, mugi kidimas Hadi sakbrayat/keluawarga tansah Pinaringan Kanugrahan, Karaharjan lan Karahayon saking Gusti Ingkang Maha Asih Sugeng Warsa Enggal 1
muji rahayu.. sugeng ambal warsa 1 sura 1944 tahun Be , Rebo kliwon.. mugya sedayanipun tansah rahayu sagung dumadi.. nuwun
Mugi kanthi barokah shalawat meniko panjenengan paring kebebasan dumatheng kulo sedhoyo saking bencana lan musibah ndunyo kelawan akhirat. Ya Allah ya Karim, panjenengan tetepaken wonten manah lan dhohir kulo mantep dumatheng agami Islam, panjenengan jagi Iman sa`lebete manah kulo sedhoyo ya Allah supadoso mboten enggal sirno saking sa`lebetipun manah
Ya Allah ya Rab, kulo sedhoyo nyuwun dumatheng panjenengan petunjuk ingkang leres ya Allah, nggih petunjuk supadoso kulo sedhoyo sageto istiqomah wonten margi ketakwaan dumatheng panjenengan. Ya Allah ingkang kagungan sedhoyo kamulyaning jagad, panjenengan paringi kulo lan sedhoyo jama`ah kesehatan jasmani lan kesehatan rohani, ugi panjenengan paringi kulo lan sedhoyo jama`ah sugihipun manah lan Iman dumatheng panjenengan ya Allah.
Ya Allah ya Rab, panjenengan limpahaken wonten manah kulo raos ajrih dumatheng panjenengan, raos manah ingkang saged ndadosaken benteng saking lelampah maksiat dumatheng panjenengan. Ya Allah, limpahaken datheng manah kulo sedhoyo raos tansah kepengin taat, nunduk lan pasrah maring panjenengan, Ugi Raos ingkang saged ndadosaken kulo lan sederek kulo sedhoyo kalebet wonten suwargo panjenengan ya Allah, Ya Allah ya Rab, panjenengan gesangaken keyakinan ingkang saged ndadosaken ringan saking sedhoyo beban penderitaan, raos kepengin mbales dendam lan sedhoyo musibah ingkang nyoto utawi ingkang taksih samar. Ya Allah ya Rab, panjenengan dadosaken sae rerungon lan netro kulo ya Allah, lan sedhoyo kekarepan sarto kekuatan ingkang kalebet wonten manah lan dhohir kulo, ugi panjenengan dadosaken sedhoyo meniko wau warisan kangge anak keturunan kulo sedhoyo ya Allah. Ya Allah ya Karim, Panjenengan paringi dalem doyo utawi kekuatan manah saking sedhoyo tiyang ingkang dzolim dumatheng kulo lan sedhoyo sederek muslim, ugi panjenengan paringi kulo lan sederek kulo sedhoyo pitulungan saking jahatipun tiyang-tiyang ingkang musuhi agami Islam
Ya Allah ya Rob, sampun panjenengan timpahaken musibah dumatheng agami kulo, ugi sampun panjenengan dadosaken sedhoyo gebyaring ndunyo minongko tujuan gesang kulo, Ya Allah. Sampun panjenengan paringaken dumatheng kulo sedhoyo pemimpin ingkang mbalelo dumatheng printah panjenengan, pemimpin ingkang mboten kagungan raos ajrih dumatheng panjenengan, lan pemimpin ingkang mboten kagungan welas asih dumatheng sa`kathahe umat Islam.
Ya Allah ya Rab, kanthi sa`leresipun Fatihah lan kanthi rahasia ingkang ke kandung wonten serat Fatihah, kulo nyuwun dumatheng panjenengan supadoso saged sirno sedhoyo kesedihan lan penderitaan wonten gesang kulo sedhoyo, Ya Allah ingkang kinasih dumatheng sedhoyo umat, gusti Allah ingkang saguh nebihaken sedhoyo bala`, panjenengan tebihaken sedhoyo bala` bencana ya Allah, kekejian lan kemungkaran wonten sa`lebete negari. Ugi panjenengan tebihaken sengketa, kekejaman lan peperangan ingkang kasunyatan wonten netro ugi ingkang taksih samar, ingkang kawontenan sa`jeroning negeri kang kulo panggeni ugi ingkang dipun panggeni sedhoyo umat muslim. Panjenengan tebihaken ya Allah 3x.
Ya Allah ya Rab, kulo sedhoyo nyuwun dumatheng panjenengan petunjuk supadoso kulo sedhoyo saged nglampahi tobat kanthi terus-terusan saking sedhoyo dosa lan kesalahan-kesalahan, ugi panjenengan lindungi kulo lan sedhoyo derek kulo saking kathahing perbuatan maksiat lan sedhoyo ingkang dados panyebabipun. Panjenengan dadosaken kulo sedhoyo tiyang ingkang tansah eling dumatheng panjenengan ya Allah sa`derenge dumugi hasrat nglampahi
Ugi panjenengan gesangaken saking manah kulo sedhoyo raos kanthi kepengin tobat dumatheng panjenengan, tobat saking doso lan sedhoyo kesalahan-kesalahan ingkang sampun kelanjur kulo lampahi. Ya Allah ya Rab, panjenengan ngapunten sedhoyo doso lan kesalahan kulo, sedhoyo doso lan kesalahan tiyang sepuh kulo ya Allah. Panjenengan paringi welas asih datheng kekalihipun kados kekalihe taksih gesang lan ngrawat kulo ing wekdal alit. Ugi panjenengan paringi ampunan doso lan sedhoyo kesalahan dumatheng tiyang Islam ya Allah, tiyang Islam ingkang jaler utawi ingkang istri, ingkang taksih gesang utawi ingkang sampun suwargi.
Ya Allah, panjenengan ampuni lan panjenengan kinasihi kulo sedhoyo ya Allah, keranten namung panjenengan ingkang saged maringi sedhoyo panyuwun kulo, Ya Allah ya Rab, mboten wonten malih kekuatan kejabi saking pitulungan panjenengan ya Allah, Gusti ingkang maha agung lan maha luhur.
Panjenengan paringi panjang umur kulo sedhoyo ya Allah, panjenengan paringi sehat lahir lan bathin kulo, panjenengan paringi cahyo wonten manah kulo lan panjenengan tetepaken Iman kulo ya Allah, panjenengan dadosaken sae sedhoyo amalan kulo ugi panjenengan jembaraken rejeki kulo sedhoyo. Ya Allah ya Rab, panjenengan cela`aken kulo sedhoyo wonten tindak kebecikan, lan panjenengan tebihaken kulo sedhoyo saking tindak kejahatan.
Ya Allah, Panjenengan ijabahi sedhoyo hajat kulo, panjenengan suceni manah kulo saking sedhoyo bentuk tindak kejahatan, lan panjenengan unggahaken derajat gesang lan mati kulo sarto sedhoyo sederek muslim ingkang kagungan Iman ya Allah. Ya Allah ya Rab, panjenengan kabulaken sedhoyo tujuan gesang kulo ingkang sae, semanten ugi tujuan sak sampunipun pejah kulo. Ya Allah ya karim, namung panjenengan ingkang saged angabulaken sedhoyo panyuwunan abdi-abdi panjenengan ya Allah,.. panjenengan ijabahi sedhoyo hajat kulo, nggih hajat wonten agami, hajat ndunyo, lan hajat akhirat, ya Allah sa`leresipun panjenengan maha kuwaos dumatheng sedhoyo ingkang dumunung ing sa`jembaring jagad, dalem nyuwun dumatheng panjenengan
pendapatipun panjenenganipun bapak agus kaprahe dungo kalean boso ingkang saged d mangertosi piyambae supadoso yakin lan nambahi kemantapan kalean nopo ingkang dados penyuwunanipun.mogi2 sageto nambahi wawasan n kemantepan manah damel nyuwon lan ngabdi dumateng gusti ingkang amurbaing jagad.
Balas	Ninda	Februari 8, 2012 at 2:19 pm
Matur nuwun mas agus….nderek idin copy njih….mugi2 berkah kagem panjenengan + kulowongso
Balas	Agus Hartono	Januari 27, 2014 at 12:42 am	Nggih Mas Agus, sami-sami. Semanten ugi kangge panjenengan lan sedoyo
qt..wlpn sy yakin bgmnpn Alloh tau kok mksd hati qt. Smgt upgrade ilmu bhasa jawany nggh pak.barokalloh..
Mugi Gusti Alloh ngijabahi punapa ingkang dados panyuwunan kula ugi panjenengan sedoyo. Aamiin.
—bag. Doa yang ni.. “Ya Allah ya Rob, sampun panjenengan timpahaken musibah dumatheng agami kulo, ugi sampun panjenengan dadosaken sedhoyo gebyaring ndunyo minongko tujuan gesang kulo, Ya Allah. Sampun panjenengan paringaken dumatheng kulo sedhoyo pemimpin ingkang mbalelo dumatheng printah panjenengan, pemimpin ingkang mboten kagungan raos ajrih dumatheng panjenengan, lan pemimpin ingkang mboten kagungan welas asih dumatheng
Nitisastra; Asta Brata, Ramayana, Mahabrata, Panca Sthiti Dharmaning Prabu, Asta Dasa Paramiteng Prabu,
wis tk woco mksudq nok stdion knek gk onok sing jual tiket,kiro2 sing mtoran akeh gk?swun
[Reply]duite akeh aras-arasen delok
Imelda – Oplosan [Versi Original Jawa + Indonesia] | Lagu Satu – Opo ora eman duitegawe tuku banyu setanopo ora mikir yen mendemiku biso
ngrusak pikiranojo diteruske mendemmemergo ora ono …
Sing nyoto tulus tresno sliramu.. Biyen jarene janjimu,
Sing nyatane amung lamis.. Loro ati iki loro,
[00:51.37]Sing nyoto tulus tresno sliramu..
[01:02.17]Biyen jarene janjimu,
[01:09.44]Tresnamu amung kanggo awakku..
[01:26.54]Sliramu urip karo dewek’e..
[01:37.46]Gelo ati iki gelo,
[01:43.97]Biyen kok gampang percoyo..
[01:53.18]Marang janji manis,
[02:01.58]Sing nyatane amung lamis..
[02:12.96]Loro ati iki loro,
[02:18.85]Yen eling jaman semono..
[02:36.99]Biyen kok tepung sliramu..
[03:09.03]>>>
[03:18.23]Yen sliramu tego gawe gelo..
[03:28.05]Tego gawe loro atiku,
[03:35.97]Sing nyoto tulus tresno sliramu..
[03:46.76]Biyen jarene janjimu,
[03:53.36]Tresnamu amung kanggo awakku..
[04:10.26]Sliramu urip karo dewek’e..
[04:21.96]Gelo ati iki gelo,
[04:27.67]Biyen kok gampang percoyo..
[04:36.70]Marang janji manis,
[04:44.55]Sing nyatane amung lamis..
[04:56.37]Loro ati iki loro,
[05:02.70]Yen eling jaman semono..
[05:19.69]Biyen kok tepung sliramu..
[00:17.02]>>>
[00:20.02]Sinten purun kulo dongengi,
[00:27.22]Dongenge sadulur ndeso..
[00:35.30]Sugih sawah lan sugih pari,
[00:43.08]Ayeman ati ora murko..
[00:53.15]Ageng labuhe dateng negari,
[01:00.74]Rupo arto lan rupo bondo..
[01:09.27]Jaman gerilya ing nguni,
[01:15.93]Tiyang kutho ngungsi teng ndeso..
[01:55.79]>>>
[01:58.79]Si kakang lan mbakyu sing nampi,
[02:06.79]Lahir batin suko lan rilo..
[02:15.11]Jamin panggenan lan jamin tedhi,
[02:23.19]Luwung senadyan coro ndeso..
[02:33.41]Kocape mbiyen naliko kuwi,
[02:39.81]Sopo wonge podho rumongso..
[02:48.15]Terima kasih batine muni,
[02:54.81]Suk yen aman walesku opo..
[03:35.72]>>>
[03:38.72]Tutuge dongeng puniki,
[03:45.72]Indonesia pun merdeko..
[03:54.63]Dikantheni tatanan adi,
[04:01.71]Ngajeni mring podho manungso..
[04:11.04]Welinge sing dongengke niki,
[04:17.88]Yen kakang lan mbakyu teng kutho..
[04:25.67]Walese ojo nganti lali,
NGGAWE MIRIS ROSO JRONING ATI..
ELING-ELING GEK NDANG DHO ELING..
LANGIT LAN SAK ISINE LUMAT ING BUMI..
[00:14.11]>>>
[00:18.11]Angel dikandha’ne
[00:23.71]Siji-siji kepiye mbuka’ne..
[00:41.96]Nggawe lali tekane pepati..
[02:49.28]>>>
[03:01.86]roso jroning ati..
[03:36.21]gek ndang dho eling..
[03:42.24]neng wonodadi pepeling..
[00:00.03]by: Wiwiek Sumbogo
[00:12.00]>>>
[00:17.92]Ojo’ nganggo klambi biru..
[00:23.04]Jare angel leh ngumbahi..
[00:31.60]Ojo’ gegedhen cemburu..
[00:38.34]Suwe-suwe makan ati..
[00:44.32]Yen dinatul dadi ijo..
[00:58.40]Yen dikumbah biso rusak..
[01:20.02]>>>
[01:26.02]Ojo’ nganggo klambi lurik..
[01:30.33]Yen klambi lurik,
[01:39.97]Ojo’ nganggo purak-purik..
[01:46.66]Suwe-suwe ora tresno..
[01:53.02]Yen dinatul dadi ijo..
[02:07.03]Yen dikumbah biso rusak..
[02:29.02]>>>
[02:34.49]Ojo’ nganggo kocomoto..
[02:41.60]Jarene kacane warung..
[02:48.52]Ojo’ kerep dolan nonggo..
[02:52.96]Yen dolan nonggo,
[02:55.95]Wekasan ngrasani bojo..
[03:02.76]Yen dinatul dadi ijo..
[03:16.07]Yen dikumbah biso rusak..
Jawa.	Tagged ireng karo ireng lirik, lirik lagu ireng karo ireng, syair lagu ireng karo ireng, teks lagu ireng karo ireng, wiwiek sumbogo	Abot Sanggane (
[00:32.02]>>>
[00:35.02]Abot sanggane dolek pangan,
[00:43.47]Rino klawan wengi..
[00:52.64]Tansah nandang rekoso,
[01:01.40]Lan nelangsaning ati..
[01:08.73]Mbok yo enggal-enggal kowe,
[01:15.64]Nyuwun lan memuji..
[01:30.24]Nugrahaning kang kuwoso..
[01:48.42]Tingkah laku dho sing ati-ati..
[02:02.81]Gawe gelo lan laraning ati..
[02:20.39]Wong urip neng ndunyo..
[02:34.55]Bakal nemu urip mulyo..
[03:14.87]>>>
[03:24.17]Tingkah laku dho sing ati-ati..
[03:37.90]Gawe gelo lan laraning ati..
[03:55.27]Wong urip neng ndunyo..
Mung sa’pisan ono ngalam ndunyo..
[00:23.16]Mung sa’pisan
[00:25.95]ono ngalam ndunyo..
[00:33.33]marang podho jalmo..
[00:39.96]kang moho kuoso..
[01:17.46]biso urip mukti..
[01:29.53]Samongso uripmu nelongso..
[01:56.52]>>>
[02:06.66]Mung sa’pisan
[02:09.40]ono ngalam ndunyo..
[02:17.10]marang podho jalmo..
[02:24.28]kang moho kuoso..
mus mulyadi, syair lagu ojo dumeh mus mulyadi, teks lagu ojo dumeh mus mulyadi	Gandrung Prawan Ayu
[00:16.11]sing omahe pinggir kali..
[00:26.43]mung tansah tak impi-impi..
[00:30.00]Kapan to nduk bocah ayu..
[00:35.28]Kowe gelem melu aku..
[00:40.37]Tak turuti opo wae karepmu..
[00:47.19]magrong-magrong susun telu..
[00:52.16]kari milih sak karepmu..
[01:07.29]Kapan to nduk bocah ayu..
[01:11.14]Kowe seneng karo aku..
[01:16.11]Ojo tansah gawe gelo atiku..
[01:41.30]>>>
[01:44.30]Kapan to nduk bocah ayu..
[01:48.51]Kowe seneng karo aku..
Jawa.	Tagged lirik gandrung prawan ayu, lirik lagu gandrung prawan ayu, mus mulyadi, syair lagu gandrung prawan ayu, teks lagu gandrung prawan ayu
Em..Am C F Am..
(Ar) pêperanganing surah ing Kur'an utawa ing Kitab Suci.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ayat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ayat"
tegese ayat, tegesipun ayat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ayat&oldid=105836"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabJanuari 2016	Menu navigasi
Bila suatu aksara wianjana (konsonan) dibubuhi pangangge aksara
Pangangge aksara letaknya di bawah aksara wianjana. Pangangge aksara (
Uji t-student iku uji hipotètis statistik jroning uji statistika sing nduwèni dhistribusi t-student yèn null hypothesis kadhukung. Uji iki umum dianggo yèn uji statistik nduwèni dhistribusi normal lan aji panjangka (scaling term) diweruhi. Nalika scaling term ora diweruhi lan diganti nganggo aji kira-kira saka data, uji statistik (ing kondhisi tinamtu) ngiloni sawijining dhistribusi Student's t.
cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 14 Maret 2013.
Bandhas Moola bandha Uddiyana bandha Jalandhara bandha (throat lock) Maha bandha (
punggol promenade, punggol road, punggol track 22, punggol zoo, python, raffles hotel, reformatory road,
APIK KETOKE TEKO PASURUAN HE…HE….HE….
[Reply]	Ngip November 16, 2009 at 11:38 am
Apik elek e main isih ono sing maidhu to yo??? wong2 iku wis ngoyo & ngotot dadi nek hasile apik or elek yo di jarno ae, opo mergo Wong ngomong ra mbayar .. yo sak enak awake dewe arep ngomong piye,
(utawa bêbakal, bakalan) isih anyaran, durung dadi,
tegese bakal, tegesipun bakal sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=106560"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoJuli 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Juli 2016, tabuh 23.01.
kroso nek wis tuwek. Lha wong anake 4 kok ngaku enom…
tunjung permalink	Juni 20, 2008 9:13 am	Bu Inti,
kepanityaan ora to yo? aku pengin nglamar ki, tp nggon sing teles2, misale ng devisi per-Parkiran. nek perlu CV
Intiep permalink	Juni 24, 2008 1:13 pm	Matur nwn… pak Bupati sampun kerso pinarak dhateng blog-ipun tiyang gendheng2 meniko…
ndisik wae kowe sering tak jajak ke neng kantin
nek aku saiki neng semarang wae cedak
biasane dua atau tiga minggu sekali aku balik ke
Moeji permalink	Juli 8, 2008 8:15 am	Eh konco2 sopo sing ngerti
agoek permalink	Juli 9, 2008 11:35 am	Njung yen kowe pengin diiringi nganggo harmonika
sing paling jago mas dono alias SADONO SULISTYO,
pas ketemuan mbek aku neng omahe puthut di sidoarjo khan gitaran..dheweke iso main harmonika nganggo tangan thok…ora
wingi nganti gumun wektu awakmu neng makam dituntun Yayuk karo mbungkuk
mung nguping !!!), maklum rung mbayar dadi ra wani mlebu .. kekekeke
jebulnya, pak ketua yo rung mbayar, dadi le mimpin rapat yo seko teras..
Sing sregep mung Doso (mangsude sregep ngentek-
nganti ra iso tangi Duk,tenan!!!,jebule……
Di tuntun mergo kwaregen ra iso mlaku…padahal maune isin – isin mburine ngerti dhewe lah
Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe utawa kagungan kersa. Layang iki dadi sesulihe wong kang duwe gawe, amarga ora bisa mara utawa sowan dhewe, nanging mung cukup wong liya saperlu ngaturake ulem.
Layang ulem iku bisa dibedakake antarane layang resmi lan ora resmi. Nanging sejatine susunan/peranganing pokok mirip utawa padha. Peranganing layang ulem kang dikarepake yaiku:
7. Ndherek pengajeng-ajeng (turut mengundang)
Tuladha layang ulem ora resmi awujud layang ulem wiwahan:
Ngaturi wuninga bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing sadayanipun, kula badhe ngemah-emahaken anak kula estri ingkang angka kalih, ingkang akekasih:(3)
Rara ..., S.Pd kaliyan Bagus ...., S.Pd putranipun bapak..... ing Solo.
Ingkang punika bilih sepen ing alangan saha dhangan ing penggalih panjenengan sekaliyan kula suwun rawuh ing griya kula dhusun ....., Sonoharjo, benjing:
Saperlu panjenengan sekaliyan kula suwuni berkah pangestu dhumateng anak kula temanten kekalih.
Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kula menggah rawuh panjenengan sekaliyan minangka tambahing puji basuki saha regenging pasamuan. (4)
Ndherek ngajeng-ajeng Saking kula saha semah, (5)
menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
lepas parane, jembar kubure, pikantuk papan kamulyan ingkang sejati. Dedepe sumende nderek ngarsaning Gusti, makempal malih, bungah gesang ing alam kalanggengan,
Timuranndhokter anane nasionalis. Jepang, ditlit?ni, Jerman, dipituturak? log. kulon? Anyar, Anwar kab?h diarani keturunan
Agoek permalink	Oktober 21, 2008 11:02 am	to.Dr3
Ngaturaken belo sungkowo mugi Gusti tansah paring panglipur lan ketabahan wonten ing sak
pmojo kabeh, engko aq g iso mangan soto je, aq wong mlarat pengen soto g keturutan…
[Reply]Ganasht Reply:May 14th, 2010 at 6:39 pmNeng warung q pean tak kei gratiz wkwkwk
"nyong dewe wong jowo, iso ngomong jowo tapine jowo seng orak-orak la.. jowo alus kulo mboten ngertos..." luputanku seng akeh-akeh dingapuro yo...
monggo tumbas mawon si honda CS1 niku wes plek podo karo Sonic cuman kompresine rodo bedo soale bedo karo
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bris"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bris"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bris&oldid=107880"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiFèbruari 2017	Menu navigasi
Tewaguna NampeyoNellie Douma NampeyoRachel Namingha NampeyoJean Sahme NampeyoFannie Polacca NampeyoPriscilla Namingha NampeyoAnnie Healing Nampeyo - QuinchawaDextra Nampeyo - Quotskuyva Nampeyo
kowe ngucap janji, lungo mesti baliRasane ngetung nganti lali,wis pirang taun anggonku ngenteniNgenteni sliramu, ning kene tak tunggu, nganti saK elingmuMongso rendheng wis ganti ketigo, opo kowe ra krosoCampursarimp3.blogspot.comYen kowe isih seneng lan tresno, kudune kowe krosoNalikane ing tirtonadi, ngenteni tekane bis wayah wengiTanganmu tak kanthi, kowe ngucap janji, lungo mesti balireff :Wis suwe, wis suwe, wis suwe, kangen sing tak rasakkeRasane, rasane, rasane, rasane koyo ngeneNing kene, ning kene, ning kene aku ngenteni koweAku kangen, kangenku mung kanggo koweRasane ngetung nganti lali, wis pirang taun anggonku ngenteniNgenteni sliramu, ning kene tak tunggu, nganti saK elingmureff :Wis suwe, wis suwe, wis suwe, kangen sing tak
ngenteni tekane bis wayah wengiTanganmu tak kanthi, kowe ngucap janji, lungo mesti baliRasane ngetung nganti lali,wis pirang taun anggonku ngenteniNgenteni sliramu, ning kene tak tunggu, nganti saK elingmuMongso
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "yang"
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2016, tabuh 06.31.
kelas IV niku isine password kelas VI, dadose ingkang kelas 4 taseh dereng enten passsword e... Menawi Bapak Memet
Ngapusi wong tuwane Jarene melu jambore *) Jebule berpacaran dewe-deweNgapusi wong tuwane Jarene melu jambore *) Jebule berpacaran dewe-deweSeng marai Pembinane Berpacaran dewe-dewe*)
nambah kui mengko, hura mung BP10 ning nambah dadi BP12(
bojoku mesti ngamuk2mbuh kuwi ngamuk mangan....po liyane ...iso iso menyang ngendi wae di tut'ke...iso-iso ra tau di jatah .....**&^%%#$@lagian menurut Mas Bejo, "some one"
Mar 30, 2010 11:06 am yo wis di double wae...someone kon nemoni bojone mas bejo..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Mar 30, 2010 2:41 pm Weeee..... lah sing dadi dasare " Some One " kuwi opo, kok nganti iso
Tue Mar 30, 2010 2:46 pm Ripto_wae wrote:Weeee..... lah sing dadi dasare " Some One " kuwi opo, kok nganti iso ngutarakake tekan semono, tanpo delok status mas bejo...? opo gur delok soko kebiasaane keluargo mas bejo soko ben dinane opo ono alasan liyane....?............................
Subyek: Re: MENGHINDAR TANPA MENYAKITI Tue Mar 30, 2010 3:31 pm Lah nek gor dasare delok soko kebiasaane, Mas bejo iso ngandani neng yen kebiasaan kuwi wis di bangun soko 11 taon kepenger, mungkin "Some One " ngerti sak wis'e berhasil. Lan mas bejo iso ngajari / we'e resep / trik neng " Some One " men iso koyo mas bejo yen wis
iso ngandani neng yen kebiasaan kuwi wis di bangun soko 11 taon kepenger, mungkin "Some One " ngerti sak wis'e berhasil. Lan mas bejo iso ngajari / we'e resep / trik neng " Some One " men iso koyo mas bejo yen wis keluarga mengko. rizkyPengawasLokasi : Nganjuk-Wonosari-
si penari, tumben gusti mboten pranti-pranti nyambangi griya kula apa wenten wigatos sing sanget, timpal si Nyai penari. Begini Nyai sergah si Tumenggung, saya diutus oleh Kanjeng Gusti
apengawak manungsa apasurya padha bethara Kresna, awatak Baladewa agegaman trisula wedha
naungan wuku "landep" (= tajam) Bait 167 : waskita pindha dewa bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira pindha lahir bareng sadina ora bisa diapusi marga bisa maca ati wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah bisa pirsa mbah-mbahira angawuningani jantraning zaman Jawa ngerti garise siji-
Oct 06, 2013 4:05 am ojo nganti dipangan betoro kolo , ngendika poro sepuh rumiyen..._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya
Santri digunaaken kangge nuju tumrap wong islam ingkang ngalampahi ajaran agama lurus kalian syariat Islam.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Santri&oldid=174652"	Kategori: Artikel sing
IslamKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
tenan og, jane tuku pemain sing kualitas tinggi siji ae ngunu lo paling ora..di nggo panutan konco2ne..
[Reply]	BORO Kramat Krapyak November 14, 2011 at 1:01 pm
“Anakmu si Sri kae ayu tenan. Bocahe uga pinter. Eman-eman nek upamane mung ana ndusun. Adoh kawruh, adoh srawung.”[1]
“Kados pundi malih, Ndara. Dalem niki namung abdi. Mboten gadah kuwaos napa-napa. Sri punika lare manut. Nrima punapa kahananipun tiyang sepuh.”[2]
Sayang e adhoh, wong pangkal pinang.. Ketok e bening sih, kwi alami opo mung make up yo?..Asmaraningtyas wrote:elek untune gedhe...
[[Kategori:kacamatan ing Ogan Komering Ilir {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 15 Maret 2016.
Pamer amal kebaikan(ngeroso gumede/ luweh apik)
Pamer (mamerake amale marang wong liyo kanti ora kerono Allah)
Taubat (nyuwon ngapuro lan nggetuni penggawe kang olo)
Demen marang mahluk lan condong atine eng mahluk kerono kanggo ngilangi
iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan bisa Barisan be comparison - (talk Statistik kuwi lan kang Wikipedia basa jejuluk ing Wikimedia Me...
sekalian?Deletetujuh bungaJanuary 15, 2013 at 5:02 PMhahaha,,, ngerti ik nek aku arep njaluk pempek,,,
opo wis dadi trede markmu? mbok diganti. he he…..
sigit5susanto permalink	Februari 11, 2009 4:16 pm	Goek,kowe koq mesthi nganggo kata2 “alias”? opo wis dadi trede markmu? mbok diganti. he he…..
taufiq permalink	Februari 12, 2009 10:45
namung badhe tanglet babagan blackbery…punapa tatakan ingkang damel ngladosaken unjukan warnonipun cemeng punika…??? kok reginipun ngantos awis sanget nggih…nyuwun sewu nggih punapa mas Siman sak punika sadean nampan ingkang nami blackbery???wong kawula ngertosipun panjenengan sadean handphone…
intiep permalink	Februari 14, 2009 7:41 am	Mbak Utik….blackbery menika sederekipun bleckkrupuk….
intiep permalink	Februari 14, 2009 10:46 pm
Sejatining pasa iku laku tapa. Nepakke rasa, nata pakartining raga. Amarga sakjeroning rasa ana cahya pancer cahyaning Gusti Ingkang Maha Kuwasa. Raga kuwi hamung saderma nunut lan manut kersaning cahya. Mangkono kuwi jaba jero wus nora beda. Katon saka pakartinira wujud tepa salira mring sapadha-padha.
cegah mangan, guling, ngunjuk menika gampil kang jenang…, nanging yen sampun dumugi pasa netra menika susah sanget, lha wong
iki ngajari si nurani kuwi men ngerti karo liyan lan diwujudke, opo karebe mengkono ? nyuwun ngapunten……….
Reply	Wage Rahardjo says:	Tuesday, 17 March 2015 at 18:21	Nuwun Kang SPSW
bocah+nekat+ephraim - CachedARTIKEL AUDIO WAYANG QUOT; WAYANG PRABU WWW
ini:“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang kapindho iku dhikir Suwul- istilah arane, dhikir
tegese dhikir iya ilange ‘ilmune. Kang kaping pat iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir iya ilange liyepe kari lengude.Kang kaping nem iku dhikir Nakisbandiyah arane, tegese iya dhikir ngilangake kahanan kabeh, iya kari mung wujudullah, ing dalem isbat Ian ilange alip, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam awal, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam akhir, iku dadi hu, lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
bait tembang Sinom: “Pramila gendhing yen bubrah, gugur sembahe mring Widdhi, Batal wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara saking osik wadhi, Osik muiya entaring cipta-surasa “.Sultan Agung
lunga yen tan wruha, ingkang pinaranan ing purug, lawan sira aywa nadhah, yen tan wruha rasanipun, aywa
II:“Urip iku ing donyo tan lami, upamane jebeng menyang pasar, tan langgeng neng pasar bae, tan wurung nuli mantuk/ mri wismane sangkane nguni ing
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
anake iso urip mulyo kabeh tho. Turunane wong mlarat iku ora selawase bakal urip susah, lan anak turune wong sugih ora selawase urip seneng terus = roda
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tigaraksa,_Tangerang&oldid=1064880"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangTiga Raksa, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 16 Juli 2016.
PANCE PONDAG BEST ALBUM (TEMBANG KENANGAN INDONESIA)
PANCE PONDAG BEST ALBUM (TEMBANG KENANGAN
ya iku anak pambarep saka Zhu Di.[1] Dhèwèké marisi tahta sawisé bapaké mangkat ing taun 1424 lan mènèhi jeneng ana ing rezime karo jeneng rezim Hongxi, nanging dhèwèké tilar donya sawisé setaun ana ing tahta ya iku nalika umuré 48 taun.[1] Wiwit cilik Zhu Gaochi dididik kanthi apik déning guru-guru kang alirane Konfusius.[1] Nalika bapaké nglakokaké kudéta lan nyatakaké perang marang Kaisar Jianwen, dhèwèké duwé tugas kanggo njaga kutha Beijing.[1] Dhèwèké perang karo pasukan kang cacahe 10.000 wong nglawan 500.000 tentara kang pro-Jianwen.[1] Zhu Di bisa ngrebut tahta saka Kaisar Jianwen nalika taun 1402 lan ngangkat awake dhéwé dadi kaisar kanthi gelar Kaisar Yongle.[2] Sawise kaya ngene status Zhu Gaochi saiki uga ganti dadi putra mahkota.[2] Dhèwèké duwé tanggung jawab saka tugas-tugas kerajaan nalika bapake nglakokake ekspedisi menyang wewengkon lor.[2] Nanging Yongle luwih seneng karo adhine kekaron ya iku Zhu Gaoxu lan Zhu Gaosui, dhèwèké uga duwé rancana kanggo nganti status putra mahkota kanggo salh siji saka kekarone.[2] Nanging sawise Yongle ngerti intrik iku, mula rencana mau dibatalake lan Zhu Gaochi aman ana ing posisine.[2] Taun 1424, Yongle mati lan dhèwèké marisi tahta karo gelar Kaisar Hongxi.[2] Sawise
saka kabehane uga dirungokake.[2] Kaum terpelajar Hanlin akèh kang diangkat kanggo manggon ana ing posisi-posisi penting, wong-wong mau iku kang banjur mbatalake kebijakan-kebijakan militeristik Yongle kang ora populer lan merestorasi pamaréntahan
ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…
Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.
Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….
Kleting biru : Cobi kulo mbok…
bok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting biru iku kang dadi asmane…
Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…
Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
ngunggah-unggahi… putrine kang olo rupane.. kleting kuning iku kang dadi asmane…
Ande-ande Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.
Mbok rondo dadapan : Lo… apa tidak salah to ande-ande lumut…
Parakeets manuk saka kulawarga kangen. A feed cocok kanggo manuk Parakeets parkit.Burung BENGKONG beak iki wangun beak kang podho rupo kanggo manuk gandum-mangan. Parakeet iku pari-parian pangan pokok kayata gandum utawa otek, millet putih, millet abang, jagung, beras coklat lan sawetara jenis pari-parian.
Parakeet kalebu salah siji jinis manuk sing ora mokal kanggo mangan. Nalika banget luwe banjur kajeng sangkarpun bakal ulig kanggo ngeculake
hadirin hadirat ingkang kawulo mulyaaken awalan ingkang wiridan kulo
panjenengan ngantos ing injang meniko, ngantos ing detik meniko dening Allah swt tansah pinaringan tetep islam, tetep iman, pinaringan jembar manahipun, pinaringan seger waras sliranipun, pinaringan sempat wekdalipun saged sami2 hadir wonten ing meniko
Kulo lan panjenengan sak anak petung turun ngantos dumugi mbenjang dinten qiyamah pinaringono agungipun rohmah dene Allah swt, pinaringono luberipun maghfirah, pangapuro saking ngarsanipun Allah, pinaringan barokah, pinaringan karomah, saking ngersanipun Allah ing ndalem angsalipun kawulo panjenengan ibadah dumatheng Allah, ing ndalem angsalipun kawulo panjenengan
dateng ngersanipun Allah, mugi2 pinaringan tambah mahabbah, tambah cinta dateng ngersanipun Allah, tambah ma`rifat dateng ngersanipun Allah, tambah pareg taqqarub wushul dumugi sebo wonten ngersanipun Allah swt.
Ing ndalem ngadepi gesang, ing ndalem ngayahi kauripan, mugi2 sak anak petung turun pinaringono slamet, pinaringono aman saking pinten2 musibah, sangking pinten2 billahi saking pinten2 kerisakan, saking pinten2 kedholiman, menopo malih saking pinten2 fitnah, saking pinten2 fitnah, saking pinten2 fitnah, ma dhoharo minha wa ma bathona, ugi mugi2 pinaringono gampil rizkinipun, pinaringono kaleksanan sedoyo hajatipun, pinaringono sageto ngatasi dateng pinten2 tanggung jawabipun, saking pinten2 amanatipun lajeng pinaringono gampil sedayanipun hajattun fii dunyawiyah dan ukhrowiyah,
Ugi nyuwun malih dateng ngersanipun Allah, mugi2 wusananipun kulo lan panjenengan pikantuk ridho saking ngersanipun Allah kelayan mbeto khusnul khatimah3x, mugi2 ing alam kubur dipun papag dening poro guru2, dipun papag dening poro wali2, dipun papag dening poro ibadillahish shalihin, dipun papag dening tiyang sepuh kalih, lajengo sageto dipun bekto sesarengan, dipun panggihaken kaliyan Rasulullah saw, mugi2 panjenenganipun kanjeng nabi bingah nampi kulo lan panjenengan, jembar manahipun manggihi kulo lan panjenengan, lajengo sageto dijak sesarengan mlebet dateng suwarganipun Allah swt, ing ndalem suwarganipun Allah mugi2 dipun panggihaken kaliyan Allah saget mirsani kesempurnaanipun Allah, saget mirsani kemulyananipun Allah, saget mirsani keagunganipun Allah, amiin ya Robbal alamiin.
Poro rawuh ingkang kawulo mulyaaken, ingkang sekeco niki ngomong nopo niki?….nopo ngomong sak seneng kulo? nopo nderek bungah kulo?….menawi nderek bungah kulo nggih, nggih cekap sak manten kemawon,……dos pundi kinten2,….? Ngomong sak ngomonge nggih namung sami2 nyuwun dateng ngarsanipun Allah, mugi2 ndadosaken manfaat, ndadosaken kebikaipun manah kulo lan panjenengan, pikantuk taufik hidayah saking ngersanipun Allah, amiin ya robbal alamin.
Poro rawuh ingkang kawulo mulyaaken, wonten ing Al Qur`anul karim
Nderek datheng pemanggihipun poro ulama-ulama syariat, utawi gampilipun poro ulama-ulama ahlu dhohir, menawi islam kelayan iman meniko mboten wonten bedanipun. Nek wis
pemanggihipun poro ulama sufiyah, ingkang nyeceki datheng pemanggihipun dawuhipun panjenenganipun syaiyidinal iman Al a`dhom Al Imamus Syafi`i ra. Mboten mekaten. “Nek uwong mukmin iku tentu islam, nek wong islam mboten tentu mukmin”. Nggih, niki alon-alon nopo….. supados tepang, nopo sih syariat niku, nopo sih thoriqoh niku, nopo sih hakiqoh. Mergo niki kathah sing nopo…sok-sok tubrukan niki. Nggih nopo mboten?.
ngeten. Mergo ulama ahli tasawuf, ahlus sufiyah, istihlal, ihtijab kelayan dawuhipun gusti Allah
menawi sampun mekaten pemahamanipun,….. nek wong islam durung tentu mukmin, nek wong mukmin iku tentu islam. Paham?. Nek uwong
hadits Rasulullah saw, ingkang dipun wulangaken dening panjenenganipun malaikat Jibril datheng panjenenganipun Rasulullah saw. Nopo? Wonten dawuh, mal iman mal islam, mal iman mal ikhsan. Dadi, kewontenan kulo kalih panjenengan niku nopo?… ing ndalem berangkat wonten ngarsanipun gusti Allah, wonten dipun jenengi muslim, wonten mukmin, wonten mukhsin. Pun faham nggih?
Berangkat kulo kalih panjenengan datheng ngersanipun Allah melalui tigang resep, nggih… Melalui tigang coro. Coro nopo?….wonten coro
syariah, wonten coro thoriqoh, wonten coro hakiqoh. Pun nggih,….wonten kelas SD, wonten kelas SMP wonten kelas SMA. Lajeng dos pundi?….
Coro islam meniko minongko tanhibun iman. Minongko coro, minongko landasan, minongko,…. minongko nopo,…ancang-ancang kanggo munggah datheng maqom… Iman. Lha kawontenanipun Iman meniko minongko barzah bainal Iman wal Ikhsan. Lhah tigang-tigangipun meniko, coro
saking dawuh-dawuhipun, saking lelampahanipun, saking gerak-gerikipun manahipun ruhanihipun Rasulullah saw. Mboten medal saking mriku…..mboten.
Lha menawi sampun mekaten dos pundi?,…. Tahapan-tahapan kulo kelayan panjenengan madep datheng ngersanipun Allah,…. mboten wonten malih ingkang pertama, Al muhafallah. Njogo, ngrekso, nyepengi ingkang bapuh, ingkang
Buahe lelakon, ngelakoni nopo?…kuwajiban-kuwajiban agomo Islam secoro dhohir.
Nopo`o kok kulo ngomongno coro dhohir?….kok mboten nyangkut teng batin? Engkin disik… Menawi sampun kulo kalih panjenengan iku lenggah teng maqom Iman, Ingkang berhasil saking buahipun istiqomah ing ndalem Islamipun…nopo?….bakal minggah datheng nopo?…maqom Yakin. Al Yakin, huwa zirwatul Iman. Nggih. Puncake Iman niku ya….yakin. nopo`o kok ngeten? Mergo sabab yakin dadi mateb atine. Nek wis manteb dadi tenang, seneng, bungah ing ndalem olehe
mboten kurangan, duweo iman yo`opo wae nek sik durung yakin,….tambah….umek. Nggih nopo mboten?
Pun nggih,…faham nggih? Pun niki sing
nopo mboten? Pun….lajeng nek pun lungguh teng yakin….munggah malih teng maqom Ikh….ikhsan. Dados ikhsan
Mugo-mugo nopo kulo lan panjenengan saged berangkat sing estu, sing leres datheng ngarsanipun Allah swt. Mugi-mugi mawon… Omong-omongan Iman. Nek ditakokno nggadah Iman nopo mboten?….ngga….ngadah… Lajeng menawi dipun terasaken mbesuk tentu nggowo Iman nopo mboten?….Mboooo….ayo ngomongo…. Pun… Nggih…niki lho
ditakokno kowe nduwe Iman?..wis Iman opo durung?… Dipun jawab nggih lan insya Allah.
Nggih sakniki…nggih…kedah dihargani, kedah dihormati pribadi kulo kalih panjenengan, harta kulo kalih panjenengan, halal belehan kulo kalih panjenengan…..coro hukum syariat. Tapi mbesuk…tentu nggowo Iman?….insya Allah. Insya Allahe wong toriqot iku dewe,….insya Allahe wong thoriqot iku menyangkut dungo datheng gusti Allah mugo-mugo. Nek insya Allahe wong jowo…sing akeh iku nopo?… toto-toto arep mundur niku. Nggih nopo mboten? Rawuh nopo mboten mbenjang?…insya Allah,…..ati-ati niku. Sing akeh iku jogo-jogo nggawe alasan niku. Nek insya Allahe wong thoriqot dibarengi dungo mugo-mugo…..dewe nopo mboten?
Pun. Monggo kulo panjenengan lampahi mugi-mugi pinaringan istiqomah, ndadosaken manfaatipun, dadosaken mbikaipun manah kulo lan panjenengan, ketuntun dening gusti Allah kelayan taufik hidayahipun, lajeng pikantuk ridhanipun
nuwun sakderengipun dumateng Kang Wager. Nyuwun duko menawi kulo sampun tumut ngisruh datheng blog super wahid meniko
Ingsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandha- ning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ing-sun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning
rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara : bumi, geni,
angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
Yen siro kasinungan ngelmu kang marak’ake akeh wong rumongso seneng,ojo siro malah rumongso pinter. menowo gusti mundhut bali ilmu kang marak’ake siro kaloko iku,siro ugo bakal koyo wong
opo? Lampune stadion piye brow, wis nyala kabeh po
ing badan ingsun, amateni genine napsu angkara murka krana Gusti Allah”.5. NgelowongPuasa
Sadulur papat dalem bade shiamCempla cempli gedheneWetengku saciplukan bajangGorokanku sak dami akingKapan ingsun nuruti
Mardika mawi basa JawiLangsung menyang: pandhu arah, golèkSedulur tua iku salah siji ajaran falsafah Jawa prakawis klairan menungsa lan ana neng konsep ajaran sedulur papat. Miturut falsafah iki, saben wong Jawa iku nduwe papat sedulur yaiku: kakang kawah, adhi ari-ari, getih, lan puser. Kabeh sedulur iku ana wektu proses mbobot.Sejatine sing diarani sedulur tuwa yaiku kakang kawah utawa sing umum dikenal
Gak pedhes kok, iku abang amargo lombok gede karo tomat, lombok rawit’e mung 1 tok, kancane sing akeh
(Ar) bangsaning roh sing duwe bêbudèn kaya manungsa;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jim"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jim"
Kata kunci/keywords: arti jim, makna jim, definisi jim, tegese jim, tegesipun jim sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ngokoTembung Jawa saking basa ArabNovèmber 2016	Menu navigasi
Kalisari kuwe salah siji desa nang kecamatan Cilongok,
nang Indonesia kiye kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Pranala luar[sunting | besut sumber]
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.54, tanggal 11 Maret 2013.
dikocok koyo ngono tempikku keri, wis cukup Ton, manukmu blesekno sin jero..”
“Sekedap malih Bu, taksih eco
Boromania iku supporter sing wes dewasa, paham ndi sing apik ndi sing elek..
bonek sejati? tulisanmu wae salah sing bener iku andik vermansyah ora firmansyah..
Wes to.. ojo marai provokasi karo boromania.. percumo.. ora ono khasile tur nambah nambahi duso tok..
yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
on 10/06/2011 at 2:14 pm | Reply mas-Giy
jaman pancen wis jungkir balik, koyo lagune koes plus
ela elo sawo dipangan uler………..wong bodho ngaku pinter 👿
on 11/06/2011 at 5:47 am | Reply coekma
TIPS RAHASIA AGAR LARI BISA LEBIH CEPAT | BLOG-e WONG JOWO
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kalong"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kalong"
Kata kunci/keywords: arti kalong, makna kalong, definisi kalong, tegese kalong, tegesipun kalong sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kalong&oldid=107674"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung longFèbruari 2017	Menu navigasi
syukur konjuk ing ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun paring rakhmat dhateng kula, satemah saged hangaturaken yuyunblog Tresna Budaya Jawa .Blog punika boten ateges anggen kula kapiadreng badhe hamemulang dhateng para maos, ananging awit saking pepenginan kula badhe dherek hangleluri budaya Jawi mliginipun basa Jawi ingkang sampun wiwit dipunkiwakaken.Jangkepipun
kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
saking kulo TOHA ..saderenge kulo nyuwun pangampunten sa dugine sms niki setunggal kulo bade silahtuhromi kalih mbah.kaping kalih kulo bade nyuwun no togel sing jitu kangge
Diponegoro terkenal amargi mimpin perang Diponegoro/Perang Jowo(1825-1830) nglawan Walandi. Perang diponegoro terkenal amargi mimpin wargo kanggo nglawan londo. Pangeran Diponegoro putro saking Sultan Hamengkubuwono III, raja mataram ing Yogyakarta lan selir ingkang asmanipun R.A. Mangkarawati. Pangeran Diponegoro mboten purun dados raja mataram saknajan dipun pekso kalian kanjeng Sri Sultan Hamengkubowono III amargi sanes putranipun permaisuri. Pangeran Diponegoro mboten krasan urip ing kraton, amargi luwih seneng urip ing ndeso teng dalemipun eyang buyut. Ing taun 1822 pangeran diponegoro njagani Hamengkubuwana V ingkang umure 5 tahun, lan pemerintahan dipun cekel kalih Patih Danureja kalian Residen Belanda. Nanging perwalian koyo ngono mboten dipun setujui kalian Pangeran Diponegoro.
Perang Diponegoro dipunwiwiti saking belanda, belanda masang patok ing lemahipun Diponegoro ing desa Tegalrejo. Diponegoro ora seneng kalih belanda ingkang mboten kersa ngaosi adat istiadat masyarakat lan gawe masyarakat susah. Sikap Diponegoro ingkang nantang walandi, nyaged simpati uga dukungan kalian rakyat. Inggil saran Pangeran Mangkubumi, pak-likipun, Diponegoro menyingkir saking Tegalrejo lan uga kadamel markas ing satunggal goa ingkang nduwe nami Goa Selarong. Kala puniko, Diponegoro ngginemaken menawi perlawanan meniko “Perang Sabil” ingkang dikobarkan Diponegoro mbekto pengaruh ngantos datheng wilayah pacitan uga kedu. Wonten satunggaling tokoh agami ing Surakarta, Kyai Maja, nderek kaliyan Diponegoro ing Goa Selarong.
Ing puncak peperangan, Walandi migunaake 23.000 tiyang serdadu, wonten hal ingkang dereng nate kadadosen nalika punika dipunpundi wilayah ingkang mboten jembar kados Jawa Tengah lan sebagian Jawa Timur dipunjagani dening dasan ewu serdadu.
Ing tahun 1827, Walandi numindakake penyerangan dumateng Diponegoro kaliyan ngginakaken sistem benteng dadosipun pasukan Diponegoro mboten saged kesah. Ing taun 1829, Kyai Maja, pangajeng spiritual pemberontakan dipun tangkep kaliyan Walandi. Lajeng Pangeran Mangkubumi lan Panglima utaminipun Sentot Alibasya nyerah dhateng Walandi. Akhiripun ing tanggal 28 Maret 1830, Jenderal De Kock kedadosan kejepit ing magelang. Ing ngrika, Pangeran Diponegoro ngginemaken purun dipun tangkep nanging syaratipun laskar liane dipun bebasken. Mila, Pangeran Diponegoro dipun tangkep lan diasingken datheng manado, lajeng dipunpindhahaken datheng makassar ngantos wafat ing Benteng Rotterdam tanggal 8 Januari 1855.
Perang kaliyan penjajah lajeng dipunlajengaken dening para putera Pangeran Diponegoro. Pangeran Alip utawi Ki Sodewo utawi Bagus Singlon,Diponingrat,Diponegoro Anom, Pangeran Joned lajeng numindakake perang nanging kalah kaliyan Walandi. Sekawan putera Pangeran Diponegoro dipun bucal
Pangeran Diponegoro kaliyan Raden Ayu Citrawati. Perjuangan Ki Sadewa ndampingi bapak dipun landasi raos dendam ing kepejahan eyangipun (Ronggo) uga ibu naliko Raden Ronggo dipun pekso nyerah amargi memberontak dhateng Walandi. Langkung tangan-tangan pangeran Mataram ingkang sampun dipun kendhalikaken dening Patih Danurejo, mila Raden Ronggo saged ditaklukan. Ki Sodewo alit uga Sentot sareng keluarga bupati Madiun lajeng diserahaken dhateng Keraton dados barang bukti.
Ki Sodewo ingkang taksih bayi lajeng dipunpendhet dening Pangeran Diponegoro lajeng dipuntitipken ing sahabate ingkang nduwe nami Ki Tembi. Ki Tembi lajeng mbektanipun kesah. Walandi piyambak ing kala punika ora seneng sanget kaliyan anak Raden Ronggo ingkang dipun kenal nantangi Walandi. Inggil kajeng Pangeran Diponegoro, bayi kesebat dipunsukani nami Singlon ingkang artosipun penyamaran.
Macem-macem cara dipun upayakaken Walandi kangge nangkep Diponegoro. Sayembara dipunkanggeaken 50.000 Gulden dipun sukakna dhateng sinten kemawon ingkang sangguh nangkep Diponegoro. Ing tanggal 20 Februari 1830 Pangeran Diponegoro uga Kolonel Cleerens kepanggih ing Remo Kamal, Bagelen. Cleerens ngurun rembugaken kajengipun kanjeng Pangeran uga pandherekipun mendel riyen ing Menoreh kaliyan kedhatengan
uga ndesak Diponegoro supados ngrampungke perang. Nanging dipun tolak kaliyan Diponegoro nanging Walandi sampun njagikaken penyergapan kaliyan teliti. Dinten punika ugi Diponegoro dipun tangkep uga diasingkan datheng Ungaran, lajeng dipunbekta datheng Gedung Karasidenan Semarang, uga lajeng datheng Batavia angginakaken kapal Pollux ing 5 April. 11 April 1830 ngantos ing Batavia uga ditawan ing Stadhuis, kaliyan nengga keputusan saking Gubernur Jenderal Van den Bosch.
30 April 1830 Pangeran Diponegoro, Raden Ayu Retnaningsih, Tumenggung Dipasana lan garwo mawi para pandherek bentenipun kados Mertaleksana, Banteng Wereng, uga Nyai Sotaruna badhe dipunbucal datheng Manado. 3 Mei 1830 Diponegoro uga rombongan dipunbudhalaken kaliyan kapal Pollux datheng Manado uga ditawan ing benteng Amsterdam. 1834 dipunpindhahaken datheng benteng Rotterdam ing Makassar, Sulawesi Kidul.
8 Januari 1855 Diponegoro wafat uga dipun makamaken ing Makassar, ing Jl. Diponegoro, kelurahan Melayu, Kecamatan Wajo, sekitar sekawan kilometer sisih ler puser kitha Makassar. Rampungipun Perang Jawi ingkang ngrupikaken akhir mengsahan priyantun Jawi. Perang Jawi niki kathah nedha korban ing pemerintah Walandi sakathah 8000 serdadu Eropa, 7000 pribumi, lan 200.000 tiyang jawi
ajian kantong jagad berikut ini 1x :
“sadulurku sinusa bandi, kang tunggal pertapan seje panggonan,
ewang-ewangana aku nggolek rejeki banda donya, ana rejeki saka wetan,
tekaa marang pancer kang dumunung ana aku lan ragaku, ana rejeki saka kidul,
tekaa marang pancer kang dumunung ana aku lan ragaku, ana rejeki saka kulon,
tekaa marang pancer kang dumunung ana aku lan ragaku, ana rejeki saka lor,
tekaa marang pancer kang dumunung ana aku lan ragaku, kabula apa kang dadi sedyaku, ya hu
Gambar sampun tak tambahken, trus videonya iki wae
Banyan Tree Ungasan, Bali (Ungasan, Indonésie)
Jl. Melasti | Banjar Kelod, Ungasan 80364, Indonésie
mudeng sepenuhnya. :)DeleteRirie KhayanJun 29, 2012, 3:41:00 AMLha pripun Mas ABi menawi nyuwun bantuan ingkang
bisa laku apik, bener, trus resik/suci (iku bahagia, surgo’). ning iso nindake niat sing salah, nglakoni salah lan baleni sing salah salah. (iku
Basa Jawa NgokoBasa Jawa Ngoko inggih punika pérangan Basa Jawi kanggé tutur-tinutur sesami kalih sesami. Basa Jawi tataran ngoko piyambak dipun pérang malih dados pinten-pinten tataran, inggih punika ing antawisipun:
Bab lan Paragraf [delikna] 1 Ngoko Lugu
[sunting]Ngoko LuguBasa ngoko punika minangka tataran basa ingkang paling asor ing undha usuk basa Jawa. Ginanipun kanggé wicara ing antawisipun:Tiyang sepuh dhumateng laré enem
Tuladha: B = Bapa A = AnakB: "Lho, kowé Di. Wayah apa tekamu? Rak ya padha slamet ta?" (Basa Ngoko Lugu)A: "Pangèstunipun Bapak, wilujeng. Kalawau énjing jam 9 anggèn kula dumugi ngriki". (Basa Krama)[sunting]Ngoko AndhapNgoko Andhap dipun pigunakaken déning sinten kémawon ingkang sampun raket, nanging taksih silih ngurmati. Ngoko Andhap dipunpérang dados kalih, inggih punika Antya Basa lan Basa Antya. Ngantos sapriki Ngoko Andhap Antya Basa taksih biasa dipunanggé lan prayoginipun dipunlestarèkaké. Déné Ngoko Andhap Basa Antya sampun awis-awis sanget kaanggé, malah sampun dipunanggep sirna.[sunting]Antya BasaNgoko Andhap Antya Basa punika tembung-tembung ngoko dipuncampur nganggé tembung krama inggil kanggé nedahaken raos ngurmati. Ciri-cirinipun:Aku, tetep mboten éwah
Kowé, kanggé tiyang ingkang dipunkurmati dipunowahi dados panjenenganmu, ki raka, kangmas.
Ater-ater dak-, ko-, di- lan panambang -ku, -mu, -é, -aké mboten éwah. Tuladha:
A "Ora, kangmas ki suwé ora ngetingal-ngetingal iku tindak ngendi?"B; "Wah, adhimas ki rada ngécé. Genah wis pirsa baé kok mundhut pirsa. Prèèn-prèèn mesthi baé nanjakaké prèèné. Yaiku menyang Jakarta".[sunting]Basa AntyaBasa Antya dipunwangun saking basa Ngoko dipuncampur nganggé tembung-tembung Basa Jawa Krama lan Krama Inggil. Ciri-cirinipun:Aku, tetep mboten éwah
Kowé, sami kaliyan Antya basa, dipunéwahi dados panjenenganmu, ki, raka, kangmas, sliramu, keng slira, adhi, adhimas
Ater-ater dak-, ko-, di- , mboten éwah
Tuladha: "Dak arani sliramu dhèk mau bengi saèstu mriksani ringgit ana ing dalemé Pak Lurah. Gèk lampahé baé apa ya dhimas, teka gamelané sedalu natas ngungkung baé, ora ana pedhot-pedhoté".
Jembatan ambrol, transportasi terputus | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
« Puting beliung terjang Wonogiri, puluhan
Bahasa[sunting | sunting sumber]
Nasi Ulam garing, disajékaké karo srundhèng, empal, teri, kering, lan sambel
Sega ulam ya iku sega campur khas Betawi kang digawé saka sega putih dicampur srundhèng lan bumbu rempah manéka warna. Masakan iki wiwitané didol déning wong-wong peranakan Indonésia-Tionghoa.[1][2] Ing jaman biyen, bakul nasi ulam dodolan nganggo grobag saka Tangerang tekan Glodok.[2] Sejatiné, nasi ulam iku meh padha karo nasi uduk. Kekaroné mujudaké sega gurih. Bedhané ya iku nasi uduk dimasak nganggo santen, déné nasi ulam dicampur karo srundhèng. Nasi ulam padatan disuguhaké mawa rong cara ya iku garing lan nyemek. Nasi ulam nyemek iku nganggo duduh semur. Lawuh kang kudu ana ing nasi ulam teles ya iku mihun gorèng, irisan endhog dadar, srundhèng, remekan kacang brol, diwènehi duduh semur tahu lan kenthang. Saliyanè iku, nasi ulam nyemek diwènèhi kemangi lan krupuk. Nasi ulam liyané ya iku nasi ulam garing. Bedha saka nasi ulam nyemek, nasi ulam garing ora nganggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_Ulam&oldid=1118293"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Articles/Articles) lan editor Wikipedia wiki jejuluk diurut man?ka Wiki...
jayanthigandhi jayanthi picturesGandhi JayantiGandhi Jayanti - Gandhi Jayanti Celebration
jayanti articlegandhi jayanti at pragati maidangandhi jayanti attemptsgandhi jayanti bannersGandhi Jayanti Best 10 History Articlesgandhi jayanti bhajangandhi jayanti biographygandhi jayanti cardsgandhi jayanti
smsgandhi jayanti sms 2010gandhi jayanti songGandhi Jayanti Specialgandhi jayanti speechgandhi
ana ngendi-endi, gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni, gethinge kepathi-pati marang pandhita kang olah pati geni marga wedi kapiyak wadine, sapa sira sing
iki Sukir, nduwe guru Mohammad Ya'in. Sejatine Mohammad Ya'in yoiku Kanjeng Nabi sing lebur dadi siji karo
bu guru ingkang kulo taati, poro Bapak wali murid ingkang kulo hormati, poro konco-konco sedoyo siswa-siswi madrasah… ingkang kulo sayangi. Poro hadirin sekalian ingkang kulo hormati.
Sa’derengipun kulo ngaturaken nopo ingkang dados beban kawulo, langkung rumiyin kulo muji syukur dateng Alloh SWT ingkang sampun paring Rohmat Nikmat dumateng kulo lan panjenengan sedoyo sehinggo kito sami saged karoyo-royo, saget bertemu, berpadu lan bersatu wonten ing majelis puniko kanthi keadaan ingkang sehat wal afiat.
Ingkang kaping kalehipun mugi-mugi tambahipun Rahmat Ta’dzim Alloh tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito Nabi Besar Muhammad SAW, soho dumateng poro ahli keluarga lan sohabatipun.
Ingkang kaping tigonipun kulo ngaturaken matur nuwun dumateng sederek pembagi acara ingkang sampun
kawulo inggih puniko mewakili sangking sedoyo siswa-siswi khususipun siswa-siswi kelas tigo Tsanawiyah wonten ing madrasah puniko. Wonteng ing mriki kawulo ngaturaken matur nuwun ingkang sa’agungipun dumateng Poro Bapak Kyai, soho sedoyo dewan Asyatid ingkang sampun jerih payah ngorbanaken jiwa raga, tenaga, lan fikiran. Boten pandang wekdal, siang utawi dalu, panas utawi jawah sak perlu mendidik soho membina dumateng kawulo sa’konco awit milahi mlebet wonten ing madrasah mriki sehingga wekdal puniko saget dipun wastani Tamat tingkat tsanawiyah. Wonten ing mriki kulo sa’konco, boten saget bales punopo-punopo atas jerih payahipun, utawi jasa-jasanipun Poro Bapak Kyai, lan Bapak Guru, kejawi kulo namung saget ngaturaken….
Mugi-mugi Allah SWT ingkang bales jasa-jasa utawa jerih payahipun Poro Bapak Kiyai, Bapak Guru lan Ibu Guru kanti balesa ingkang sa’sahe-sahenipun, soho ingkang katah. Amien yaa Robbal Aalamien.
Poro Bapak poro Ibu soho Hadiri sedoyo, selajengipun kulo sa’konco ngaturaken sedoyo kalepatan dumateng poro Bapak Kiyai soho Bapak Guru wonten ing madrasah puniko, sebab kulo sa’konco sering damel susah payahipun poro Bapak Kiyai soho poro Bapak Guru sami ugi wonten ing sa’lebetipun Madrasah utwai wonteng ing jawinipun madrasah. Pramilo sepindah kulo nyuwun dipun aliraken samudra kemaafan lahir lan batin.
Ingkang terakhir kulo nyuwun barokah do’a restu dumateng Poro Bapak Kiyai soho Bapak Guru, mugi-mugiu sedoyo ilmu ingkang sampun
agami, lan negari ingkang akhiripun saget dados lantaran kangge taqorrub dumateng Alloh, soho ndadosaken sababiyahipun khusnul khotimah. Amieen.
Lan mugi-mugi sak sampunipun kito tamat sangking tingkat tsanawiyah puniko sageto nerusaken dateng tingkat sa’terusipun sehinggo saget hasil lan tercapai nopo ingkang kito cita-citaaken. Amien.
Kintenipun cekap semanten atur sangking kawulo awal ngantos akhir sedoyo kelepatan kulo, kulo nyuwun agengipun
nuwun sampun mampir ing Ndukun seng boten wonten kasektene hehehe
boten punapa-punapa Pak, panci pamanggih punika benten kaliyan pangertos-pangertos ing tiyang punika sami, nanging pamanggih kathah ingkang boten sami, pamanggih ing tiyang punika saged saking:
JARENE, PATUT-PATUTe, utawi DUGA-DUGA, ingkang utami, kita sami boten sami duka, (tanpa nesu,
baliazura berkata:	Januari 27, 2008 pukul 1:00 pm	tok tok tok ..kulo nuwun…
Panjenengan iku asline pundi? Kok nggawe jeneng Siti Jenang, yen tak rasakno iki mung jeneng samaran wae. Opo ndhisik kuwi nate dodolan jenang? 😆 dadi akhire nduwe julukan Siti Jenang…hehhehe…
Sayange, jati diri panjenengan iku mung sethithik, banget dadi aku ora ngerti sejatine kuwi sopo. Nek sang wali Siti Jenar wani ngungkapno jati dirine, mbok yo plesetane iki (Siti Jenang)…wani ndodohno jati dirine sing lengkap. Dadi pengunjung sing mampir iso kenal cedhak ngono. Ora usah isin-isin yo, mas Jenang… 😉
Tapi yo wis ben, sak karep panjenengan dhewe yo ora dadi opo, sing penting tulisane kudu sing iso mbangun kualitas mental spiritual dadi luwih apik maneh. Tanggungjawabe pancen mung neng
Seratan ingkang sae, kawula pikantuk ngelmu ingkang kathah. Mugi-mugi Gusti Allah paring
ak pantês utawa sêdhêngan (tmr. wèwèh);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "minat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "minat"
Kata kunci/keywords: arti minat, makna minat, definisi minat, tegese minat, tegesipun minat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=minat&oldid=104424"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung minatTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
Pepatah, Petitih, Mamang, Bidal, Pantu, Gurindam
Saiki jaman edan, yen ora melu ngedan ora bakal
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "c%C3%A8pe"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "c%C3%A8pe"
Kata kunci/keywords: arti cèpe, makna cèpe, definisi cèpe, tegese cèpe, tegesipun cèpe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cèpe&oldid=102990"	Kategori: Tembung basa JawaJuni 2015	Menu navigasi
Ngundhuh Sarang Burung F. Pengaruh Mistik Gunung BAB VII. KIDUNG PENOLAK BALAK A. Kidung Rumeksa Ing Wengi B. Kidung Waringin Sungsang C. Kidung Bale Anyar D. Kidung
upacara ijab qabul yang dilakukan dengan memakai bahasa Jawa. Assalamu’alaikum wr. wb. Kawula nuwun, sadherengipun keparenga kawula matur dhumateng ngarsanipun para rawuh, pinisepuh, ingkang tansah sinuyudan, sumangga panjenengan sekalian kula dherekaken manungku jejering hastungkara, konjuk dhumateng ngarsaning Allah ingkang Maha Agung, awit saking keparengipun kita saget makempal pahargyan menika, wilujeng nir ing sambikala, boten wonten alangan satunggal menapa. Kejawi menika kawula ugi ngaturaken pembagya harja sugeng rawuh saha agunging panuwun ingkang tanpa pepindan, ingkang sampun kersa rawuh ing dalemipun Bapak…… saperlu masrahaken Adhimas Bagus……putra Bapak…… ingkang badhe kanikahaken kalian Dyah Rara…… putri Bapak……. Kangge cekaking atur, wekdal kula sumanggakaken dhumateng Bapak…… minangka silih saliranipun Bapak…….Sedaya titi laksana
ing panti Penganten wus samapta Kinirapaken tuhu Minta lunturing haksama tresna asih puja-puji pangastuti hayuning palakrama.
Bentuk hiasan seperti pecut, mengandung maksud supaya pasangan
Ugere wong jejodhowan Ati loro dadi juga Priya bisa ngemong estri ……….. Jejodhowan kang mangkana Wus sasat munggah suwargi Sumingkir sakehing godha Sanadyan tinitah miskin Nora nggresuleng pikir Apa maneh lamun brewu Anane amung suka Yeku nugrahaning Widhi, Mring manungsa kang nenggih apalakrama.
Kacariyos, ing seganten kidul ngriku wonten ingkang jumeneng ratu wanudya, nglangkungi ayunipun. Ing
sajagad mboten wonten ingkang nyameni. Anama Roro Kidul. Angreh sawernine lelembut tanah Jawi sedaya. Kala semanten Roro Kidul pinuju wonten ing dalem. Pinarak ing Katil Mas, tinaretes ing sesotya, ingadhep para jim, setan, peri, prayangan. Ratu Kidul kaget ningali gegeripun ulam ing seganten. Toyanipun panas kados digodhog. Swaraning seganten nggegirisi. Ratu Kidul wicanten salebeting galih. “Salawasku urip aku urip durung ndeleng segara kaya iki. Kiye geneya? Apa kena ing gara-gara, apa srengenge runtuh bakal kiamat?” Nyai Kidul lajeng medal ing Jawi, jumeneng ing sanginggiling toya. Ningali jagad padhang, mboten wonten punapa-punapa. Amung tiyang linuwih satunggil, jumeneng sapinggiring seganten, ngeningaken paningal, nenedha ing Allah. Nyai Kidul wicanten piyambak, “Iku layake kang gawe gara-gara ing segara’. Sarta lajeng sumerep ing saciptanipun Senopati. Roro Kidul enggal murugi, lajeng nyembah, nyungkemi sukunipun Senopati sarta matur ngrerepa. “Mugi sampeyan icalaken susah ing galih sampeyan, supados sirna gara-gara punika. Tumunten mulyaa saisining seganten kang sami risak, kenging ing garagara. Sampeyan mugi welasa dhateng ing kula, sebab seganten punika kula kang ngreksa. Dene anggen sampeyan nyenyuwun ing Gusti Allah, samangke sampun angsal. Sampeyan lan satedhak-tedhak sampeyan sedaya mesthi jumeneng ratu, angreh ing tanah Jawi tanpa timbang. Utawi jim, setan, peri, prayangan ing tanah Jawi sedaya inggih kareh ing sampeyan. Upami ing benjing sampeyan manggih mengsah, sedaya inggih sampi mitulungi. Ing sakarsa-karsa sampeyan sedaya anut, sebab sampeyan kang minangka bapa babuning ratu para ratu ing tanah Jawi”.
Senapati Ingalaga, sareng mireng ature Nyai Kidul, sakelangkung suka ing galihipun. Sarta gara-gara wau inggih sampun sirna. Utawi ulam ingkang sami pejah inggih sampun gesang malih. Nyai Kidul nyembah sarwi ngujiwati, lumampah kondur satengahing seganten. Senapati Ingalaga sanget kasmaranipun, lajeng anut wngking dhateng Nyai Kidul. Senopati lumampah sanginggiling toya kados ngambah dharatan. Sadhatengipun ing kedhaton seganten, lajeng sami pinarak ing katil mas sekalian, ingadhep para jim setan peri prayangan. Senapati Ingalaga eram ningali kedhatonipun Nyai Roro Kidul, nglangkungi sae. Woh-wohan saha sesekaranipun adi-adi sedaya, ing dharatan mboten wonten sesaminipun. Senopati wau anggenipun pinarak dhedhepelan kemawon lan Nyai Kidul, sarta tansah nyantosakaken ing galih, emot, yen dede jinis. Wondene Nyai Kidul inggih nempeni semonipun Senopati, sarta tansah ngujiwati. Senapati Ingalaga mesem. Sarwi ngandika dhumateng Nyai Roro Kidul, “Nimas, ingsun arep weruh ing pasareyanira, kaya apa rakite?” Nyai Kidul matur, “Sumangga, mboten wonten pekewedipun, kula darmi tengga, sampeyan ingkang kagungan”. Senapati astane lajeng dipunkanthi, kabekta lumebet dhateng ing
kaya iki. Sajegku durung weruh pepajangan kaya iki. Sembada lan kang duwe. Dhasar ayu bisa ngrerakit. Ingsun aras-arasen mulih menyang Mataram. Bakal katrem ana kene. Nanging cacade mung siji, dene ora nana wonge lanang. Yen ana wonge lanang kang kagus, iba becike”.
Aturipun Nyai Kidul, “Sae lamban, jumeneng ratu estri kemawon. Ing sakajeng-kajeng mboten wonten ingkang marentah”. Senopati mesem sarwi ngandika, “Nimas, ingsun muga paringana tamba, nggoningsun kedanan marang sira”. Roro Kidul matur sarwi mlerok, “Kula mboten saged ngaturi jejampi, sebab kula dede dhukun. Sampeyan ratu ageng, mangsa kiranga wanudya ingkang ngungkuli kula”. Senapati manahipun kados dipununggar. Roro Kidul lajeng pinondhong ndumugekaken karsanipun. Kacariyos Senapati anggenipun wonten seganten kidul tigang dinten tigang dalu. Tansah sih-sinisihan kaliyan Roro Kidul. Senapati wau ing saben dinten dipunwejang ngelmunipun tiyang umadeg ratu, ingkang ngedhepaken sakathahing manungsa lan jim peri. Senapati ngandika, “Banget panrimaningsun, Nimas, ing sakehe wurukira. Lan ingsun iya pracaya. Balikan ing besuk, yen ingsun nemu mungsuh, kang sun kongkon ngaturi ing sira sapa? Wong ing Mataram mesthi ora ana kang weruh marang sira?” Roro Kidul matur, “Mekaten punika gampil kemawon. Bilih sampeyan karsa nimbali dhateng kula, sedhakep suku setunggal, nunten tumengaa ing awang-awang. Amesthi kula enggal dhateng, sarta kula mbekta bala jim, peri prayangan lan sededameling prang”. Senopati ngandika malih, “Nimas, ingsun pamit mulih marang Mataram. Wewekasira kabeh ya bakal ingsun estokaken”. Senopati sampun mangkat, ngambah toya seganten kados ngembah dharatan. Sareng dumugi ing Prangtritis, kaget ningali dhateng Sang Pandhita, Sunan Kalijaga, lenggah pitekur wonten sangandhaping Parangtritis. Senapati
enggal ngujungi, sarta ngrerepa, nyuwun pangapunten, amargi nggenipun ngatingalaken kasektenipun ngambah seganten mboten teles. Sunan Kalijaga ngandika, “Senapati, marenana nggonmu ngendelaken sekti digjayanira iku. Dadi iku jenenge wong kibir. Para wali ora gelem nganggo kaya mengkono. Mesthi bakal kesiku marang ing Allah. Yen sira bakal sumedya tulus jumeneng ratu, nganggoa syukur ing satitahe bae. Ayo marang Mataram, ingsun arsa weruh ing
ingkang marek ing ngarsa, apan punika putrine sang Nata dwita,
Kanjeng Ratu Sekar Kedaton Kyai Sapu Jagad Khayangan, Dlepih Sang Hyang Pramoni
Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamangku Buwono Ing Ngalogo Ngabdulrakhman Sayidin Panotogomo Kalifatullah Ingkang Jumeneng Ing Ngayogyakarta
Ingkang jumeneng narpati, Risang Sutawijaya ajejuluk Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Panembahan Senopati Ngalaga ing Nagari Mataram. Prameswari dalem angka setunggal Kanjeng Ratu Mas, putrinipun Ki Ageng Penjawi ing Pathi. Peputra : Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Prabu Hadi Hanyakrawati ing Mataram. Putra Dalem nomer 3 Adipati Puger ing Demak, peputra Adipati Pragola ing Jambean, peputra Tumenggung Aria Mataun, Patih ing Jipang. Adipati Pragola ing Pathi, kaleres naksederek kaliyan Ingkang Sinuwun Sultan Agung, mengsah perang kaliyan Mataram, dipun lawan Ingkang Sinuwun Sultan Agung piyambak, awit mangertos manawi Adipati Pragola pancen sekti. Namung
ateges inggal. Namung bibar perang Jepang sapriki sampun boten wonten. Pancen pasareanipun ngajrih-ajrihi. Ingkang
Kanjeng Ratu Paku Buwana I, Prameswari Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun P.B.I, peputra Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Prabu Amangkurat Jawa ing Kartasura (Bratadiningrat, 1990: 58). Setelah berhasil menggeser kekuasaan Pajang, Sutawijaya
Dhandhanggula Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lelara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah panggawe ala Gunaning wong luput Geni atemahan tirta Maling adoh tan ana ngarah mring mami
Patimah linuwih Siti Aminah bayuning angga Ayub ing ususku mangke Nabi Nuh ing jejantung Nabi
tunggal Wiji sawiji mulune dadi Apan pencar saisining jagat
Kasamadan dening date Kang maca kang angrungu Kang anurat kang anyimpeni
Lamun ana wong kadhendha kaki Wong kabanda wong kabotan utang Yogya wacanen den age Nalika tengah dalu Ping sawelas macanen singgih Luwar saking kabanda Kang kadhendha wurung Aglis nuli sinauran mring hyang
wani Rahayu ing payudan. Sing sapa reke bisa nglakoni Amutiya lawan anawaa Patang puluh dina wae Lan tangi wektu subuh Lan den sabar sukuring ati Insya Allah tinekan Sakarsanireku Tumrap sanak
ruwetan alisku sarpa mandi kiwa tengen pisan curengku surya kembar kedhepku pan kilat thathit kang munggeng sirah wesi Kekenten adi. Rambut kawat sinomku pamor anglayang bathuk sela
wesi palon galigiran dhadha wesi sadacin pundak wesi Angkab walikat wesi Ambal; salangku
ingkang neksenane ing langit keblat papat malaekat angideri nabi seleksa rumeksa siyang ratri. Araketa malaekat kawan nambang sadaya rupa peksi anucuki lara utawa impen ala upamane sadayeki cinucuk sirna rampas papas wus titi.
dipun sumurub maring wahyuning Patrap duga prayoganing urip urip iku neng praja kudu rumeksa. Rumeksa inguripira ing tindak kudu
puniki dudu angen-angen nafas utek lan jejantung kaki rokh rasa lawan ati kabeh sajatine dudu iku mung titipan mangka busananing dhiri kabeh iku anglindung Zat ing Manusa. Dene kang aran Manusa unusaning Suksma jati ya iku Pangeran Kita ingkang boya ika iki padha dipun mangerti jatine kang aran Ingsun kang esa ingkang tunggal kang mengku ing sahir kabir yen tan wruha durung tetep aran Gesang. Nadyan amung limang pada kaya iki wus mumpuni maring dumununging Zat kita kang langgeng tan owah gingsir mungguh Kita kang Urip kang mengku ing rasul-rasul lan mengku wewayangan neng sajroning netra kalih kabeh iku aneg sajroning Manusa.
E. Kidung Sifat Iman Dhandhanggula Sifat Iman : wa man tu
murba misesa maha suci angganjar paring rejeki aniksa angapura. Kaping kalih : wa malekati tegesipun pracaya malaekat anapunika tegese ingulus ing Hyang Agung pakaryane anenulisi marang kawulanira kang dosa Jin agung kang karya purbawisesa neka-neka karyane sawiji-wiji sakehing malaekat. Kaping tigane : wa kitabihi tegesipun pracaya ing
Nabi Rasul sinung rahmat dening Hyang Widdhi sing sapa ngapalena iya janjinipun den padhakken asidhekah saben warsa sami lan wong munggah kaji sapisan marang Mekah. Lan den dohken sakehing bilahi sinung rahmat ing
ulonipun ngalamat ingkang alara oleh tamba saking sabdaning Hyang Widdhi
sasat weruh reke Artadaya tunggal pancer ing uripe sapa wruh ing panuju sasat sugih pagere wesi sinihan wong sajagat kang angidung iku bratanana aywa nendra ing sadina sawengi sawabireki
weruh iku lamun sedya mudya semadi sesandi ing nagara angumbara wiku dumadi sarira tunggal tunggal jati-swara amor ing Artati aran Sekar Jempina.
ajejuluk Aniksuksma cahya ening jumeneng aneng Artati anom tan keneng tuwa. Tigalana kamulanireki Nila ening arane duk gesang duk mati Layangsuksma-ne lan Suksma ngumbareku ing asmara mor raga yekti durung darbe peparab duk anome iku awayah bisa dedolan aran Sang Tyasjati
tawang susuh angin ngendi nggone lawan galihing kangkung wekasaning langit jaladri isining wuluh
Wong angangsu pikulane warih lawan amot geni adedamar miwah kang srengenge pine tuwin kang banyu kinum myang dahana murub binasmi bumi kapetak ingkang
tanggal pisan kapurnaman yen anenun sentek pisan anigasi kuda agrap ing pandengan. Ana kayu apurwa sawiji
wit buwana epang kabiat papat agodhong mega
akasa brungkah pratiwi soyod bayu bajra. Wiwitane duk anemu candhi gegodhongan miwah wewerangkan sih ing Hyang kabasmi kabeh tan ana janma kang wruh yen weruha purwaning dadi candhi sagara wetan ingbar karuhun kahyanganing Sang Hyang Tunggal sapa reke kang jumeneng mung Artati katon tengahing tawang. Gunung Agung sagara Serandil langit iku amengku buwana kawruhana ing atine gunung sagara umung guntur sirna kang mengku bumi langit bawana rugsa dadya kawruh iku mudya madyaning awiyat mangasrama ing gunung agung sabumi cecandhi ing sagara. Jin prayangan padha wedi asih
kang sedya tumeka nafi pangreksaning malaikat. Jabaril ingkang angemongi milanipun katetapan iman dadi angandel atine Ijrail puniku kang rumeksa ing pati urip Israpil dadi damar padang jroning kalbu
kineweden sato mara padha mati luput ing wisa guna. Pepayone godhong dhukut langit tali barat kumandhang ing tawang tinundha tan katon mangke arajeg gunung sewu jala sutra ing luhur-mami kabeh padha
dadi waras. Gunung sewu dadya pager mami
katon murub sakehing tumingal sirna salwir lara kabeh luput ing tuju teluh tarag
sadaya kedhep saparipolahe lelara sirna larut tan tumama ing awak mami kang sangar dadi tawa
ing kanan kering singa mulat jrih tresna marang awak ingsun lelembut ing nusa Jawa samya kedhep antu lawan teluh bumi
upas bruwang racun miwah banjar sakeh bedhil buntu kabeh jemparing towok putung pan kumleyang tibanireki miwah salwiring braja tan tumama mring sun tuju teluh tarugnyana padha bali sagung sambang padha wedi madhep kedhep saya.
H. Kidung Sekar Marwati Dhandhanggula Ana kidung ing kadang Mar Mati among tuwuh ing kawasani ra nganakaken saciptane
kakang Kawah puniku kang rumeksa sarira-mami anakakaken sedya ing kawasanipun aji ari-ari ika amayungi laku ing kawasaneki nganakaken pangarah. Punang Getih ing rahina wengi ngrerewangi ulah kang kawasa andadekaken karsane Puser kawasanipun nguyu-uyu sabawa mami anuruti panedha kawasanireku sangkep kadang ingsun papat kalimane pancer wus dadi sawiji tunggal sawujud ingwang. Mangkya kadang ingsun kang umijil saking marga hina pareng samya sadina amor anggone kalawan kadang-ingsun ing kang ora umijil saking marga hina punika kumpule lan ingsun dadi Makdum-sarpin sira wewayanganing Zat reke dadya kanthi saparan
iwakanipun ulam tasik rawa myang kali lawan ulam bengawan mawa gantalipun rong supit winungkusana dadya limang wungkus artanya nyaduwit sawungkuse punika. Tumpangena ponthang anyawiji dadya limang wungkus ponthang lima sinung
Payung abdi dalem kliwon Pamajegan. Seret keemasan, putih, kendhit keemasan, biru.
Payung abdi dalem panewu damel. Seret keemasan, biru,
sadulur tuwa kang wajib pitutur, marang kang taruna, kang anom wajibe wedi, sarta manut wuruke sadulur tuwa. Kang tinitah dadi anom aja masgul, balik rumangsaha, yen wus tinitah hyang Widhi, yen masgula ngowahi kodrat ing suksma. Nadyan bener yen wong anom dadi luput, yen ta anganggowa, pikirira pribadi, pramilane wong anom aja ugungan. Yen dadi nom den weruh ing enomipun, dene ingkang tuwa den kaya banyu ing beji, den awening paningale aja samar. Lawan maning ana ing pituturingsun, lamun sira maca iya sadhengah kinteki, aja pijer katungkul, ningali sastra. Caritane ala becik dipun weruh, nuli rasakna, saunine layang iki, den karasa kang becik sira anggowa".
ing kalbu, awas eling supaya, sirnaa nepsunta nini, angakna ing asih kalawan arah.
manut pitutur wong tuwa ugi, anemu duraka, ing donya turnekeng akir, tan wurung kasu rang-su rang. Ana uga etang-etanganane kaki, lilima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lilima punika. Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih, marang mertuwa, lanang wadon kang kaping tri, ya marang sedulur tuwa. Pramilane rama ibu denbekteni, kinarya jalaran, anane badan puniki, wineruhan padhang hawa. Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing batin saking Hyang widhi, mulane wajib sinembah.
Terjemahan : Itu pantas bila kautauladani anakku,
kaluwak nom-nomanipun, pan dadi satunggal, pucung arane puniki, yen wis tuwa si kaluwak pisah-pisah. Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpula kaya ing nguni, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.
sakaconggahira nuting jaman kelakone, rigen ping kalihipun, dadi pamrih marang pakolih, katri gemi garapnya, margane mrih cukup, ping pat nastiti
pamriksa, iku margane wruh ing pasthi, lima wruh ing petungan'. Watek adoh mring butuh sehari, kaping nenem taberitatarya.ngundhakkdn marang kawruhe, ping pitu nyegah kayun, pepinginan kang tanpa kardi, tan boros maring arta” Terjemahan :
Purbanegara (1918: 29): “Nanging yen den aku sirik, lan kajarah tur kasiyasiya, marang raganire dhewe, marma manungsa wajib padha awas lan eling, den agung sukurira, mring hyang maha luhur, ingkang murba amisesa, raganira ing reh mobah lawan mosik, sarta lawan nugraha. Anut dhawuh wewarahing Gusti, kangjeng Nabi duta nayakaningrat, jumbuh lawan.wewarahe, sang Sri Bathara Wisnu, wong ngaurip ing donya iki jalu miwah wanita,
kawiryawan sugih bandha arta, putus ing reh kawignyane, samckta karsanipun, nanging tansah anandhang sakit, tan bagaskuwarasan, barang karsanipun, sayekti tansah kacuwan angarasa rasanira
sing jodho marang bojo, momong mareng pawestri, asih marang garwa trusing driya, rumeksa mring rahayuning garwa, dadya guru ugering wanodya. Kalimat-kalimat
“Dene sesanggamaning jejodhowan punika wonten warni kalih. Sepisan tumraping kakung
"Swarganing (kamulyaning) jejodhowan punika ugi warni kalih. Sepisan tumraping priya manawi dipun pituhu ing rabi sapangrehipun, kados panguluring oyod rumeseping kisma. Priya kedah angemong kanthi pamardi ingkang sareh, mangertosa bilih rabinipun wau dados tetanggelipun ingkang dipun sanggemi, awon saenipun siswa anut
awit saking katuju ing prana, sihing priya dhateng rabi, awit
"Ingkang priya kedah among amengku amemulang punika lampah utami. Yen ingkang jaler angalap menang dumeh lanang nedha numpang punika tumindak kirang prayogi. Ingkang jaler siya sawenang-wenang mboten nganggep manungsa dhateng estrinipun ateges nistha ".
“Paramasastra tegesipun limpad ing kasusastran warni-warni. Mardibasa tegesipun ingkang saged memantes tembung tata kramaning praja. Mardawalagu tegesipun ingkang saged angulur lelagoning tembung tembang, tepa. Awicarita tegesipun apil dhateng gancaring carita aluraning nagari. Manaraguna tegesipun sugih kesagetan ingkang kaanggep ing ngakathah. Nawungkridha tegesipun ingkang priksa dhateng kalipataning budi. Sambegana ingkang enget, mboteOn kenging supe. Sadaya punika sampun kalebet nugrahaning guru, mila kedah awas angupados guru, ingkang sae
Gung-agunge ing begja puniku nini mung kawan prakara gunawan ingkang sawiji kasantikan tegesira. Dwi wiryawan kaluhuran lire nini
winardi ingkang sepisan rogarda. Maksudira garaning badan sayekti kalih sang sararda yeku rekasaning dhiri katelu ingkang winarna, Wirangarda tegese laraning ati kaping pat cuwarda, yeku rekasaning ati, durgarda pringganing nala.
prabu, utameng tyas kang pinesthi, tegese utama sabar, mring pancabayaning ati, tinampan sukur lan lila, legoweng tyas nrus ing ati. Terjemahan : 'Seutama-utaman yaputri raja, utama
Titah, tegese kang pangabekti, nyirnakaken pakerti, ing pancadriya puniku, dene ingkang winastan,
panca driya iku nini, beng sanapsu kayata cengil
ing bukti sarananipun, narima nadyan nyegah, dhahar menawa sireki, tanarima apa ing sarananira. Iku sayektine gagar, ping kalih nyeyuda guling, sanadyan anyuda nendra,
nanging yen linali lali, bebasan tanpa kardi, katranganing nyuda turu, samya dipun waspada, upamane sira nini, wus mbaliyut ingkang panggah ciptanira. Den jak ngaluyub supaya, tan koyub dene pakarti, ning mbliyut kang kaping tiga, angawisana sanggami, srana lila ing ati, mangkene pakartinipun, anyuda ing sanggama, yen karep
mengko karsa sandeya. Ping lima sira ngilangna, duka cipta srana saking, cahyaning locananira, angresepe ingkang sami, sumawa nadyan nini, tanpa duga cipta, tuhu, nanging yen kurang marta, tan widada iku dadi, sadayeku kudu nganggo empan papan.
utawa mung umbara-umbaran bae. Mung bae anggone ngurang-ngurangi saparlu, lan aja nganti diprusa kang ndadekake karusakan raga, nanging dikulinakna cecegah saka sathithik manut
Nyai Roro Kidul, Semar Jagad Mistik Jawa, Kisah Cinta Ken Arok – Ken Dedes, Sejarah Ajisaka, Ilmu Kecantikan Ratu Kalinyamat, Tasawuf Muslim Jawa, Semar, Jagad Mistik Jawa, Sejarah Wali Songo, Ilmu Kasampurnan Sunan Gunungjati, Ilmu Makrifat Sunan Bonang, Filsafat Jawa, Ilmu Kesaktian Prabu Jayabaya, Arjuna Lelananging Jagad, Novel Ramayana, KIAT (
“hangaturaken sugeng anglampahi siam ing bulan Ramadhan 1430 H”
MUGI-MUGI KITO SEDOYO TANSAH KAJANGKUNG,
Balas ↓	HAMBA ALLAH 22 Agustus, 2009 pukul 6:34 pm	ADEM ASREP ING WANCI DALU…
SYA’BAN KATILAR, RAMADHAN KANG METHUK.
MBOK MENAWI KEBAK SALAH LAN LUPUT,
ANGUDI SANGU KAGEM KAUTAMANING GESANG ING MANGKE.
kerahayuan. Mejalaran antuk ngemargiang Dharma lan Agama pastika sampun irage sami kapaica panugrahan saking Ida Hyang Prama Kawi,
by Sahal Yasin | Apr 14, 2014 | Taushiyah | 0 | Wong sing bagus iku, wong seng naliko peweh bondo mareng wong liyo, roso bungahe podo karo nrimo...
– Darmo Gandhul – murid Ki Kalam Wadi
nb saw, di jaman tsb akan dikeluarkan tumpah ruah, murah sandang pangan, sejahtera bagi org kecil tersenyum manis …. 173.
Monjayaki?) utawa monja ya iku panganan Jepang kang digawé saka adonan glepung cewer lan digoreng ing sandhuwure plat wesi kang diarani teppan. Isine janganan, daging, utawa panganan laut. Senajan umume ditemoni ing Kanto, monjayaki uga misuwur minangka panganan khas Tokyo. Saliyane ing Tokyo, panganan iki uga misuwur ing Prefektur Saitama, Prefektur Gunma, lan Prefektur Tochigi.
Wiwitane panganan iki digawé minangka variasi okonomiyaki, nanging glepunge dicewerake nganggo banyu kang luwih akèh tinimbang okonomiyaki. Kanggo panyedhep, ditambahake saos uster lan dashi. Janganan kang dianggo padatan unclang, acar jae abang (benishōga), utawa kul kang diiris-iris cilik-cilik. Saliyane panganan laut (urang, iwak nus), monjayaki bisa diiseni urat sapi, daging babi, kèju, utawa campuran saka sakabehing bahan.
Bahan-bahan kasebut dicampur dadi siji sadurunge digoreng ing teppan. Sawise isine setengah mateng, turahan adonane disok ing tengah lan diudheg-udheg. Yen wis arep mateng, sisih njaba dadi garing nanging njerone tetep empuk. Sisih njaba monjayaki dijupuk sithik saka teppan nganggo hagashi (sodet cilik) banjur dipangan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monjayaki&oldid=1118360"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 31 Januari 2017.
Djudjum / 20 Juli 2011	Jamane jaman enternet, kabeh sarwa enternet. Kekancan luwih dening gampang, ora susah ndadak mertamu utawa teka menyang
Tumrape kanca rowang Andhalang sing mligine seneng ngeblog utawa nulis artikel lan crita sajroning blog, samengko ana fasilitas anyar. Fasilitas mau sik njalari awake dhewe isa nulis huruf jawa ana sajroning blog. Malah kapara aku dhewe sering migunakake caraka kanggo chating, fesbuk, twitter, tagged lan sak panunggalane. Yen ora awake dhewe sik nguri-uri carakan iki banjur sapa maneh?
Ana blog Andhalang kene sejatine sik kalebu kategori carakan kuwi ngemungake tulisan sik enek hubungane kalawan carakan. Tulisan bisa awujud carakan, uga bisa awujud abjad sik migunakake basa jawa. Eman-eman wong jawa ora bisa basa jawa, apa maneh nganti lali tata cara nulis nganggo carakan. Nadyan aku dhewe durung pinter migunakake carakan iki, nanging aku seneng sinau nulis digital iki. Supaya isa nguri-uri lan nglestarekake tembung-tembung jawa utawa aksara jawa.
Carakan iki ana akeh panunggalane cacahe, nanging kanggo sawektara wektu lagi font CARAKAN ANYAR sik bisa digunakake nulis ana ing website, chating utawa liya-liyane. Nadyan tulisan mung isa diwaca dhewe, tegese kanca batir sing durung nginstal font carakan anyar durung bisa maca hasil tulisan kuwi mau. Nang kene aku pengin ngenalake carakan kuwi mau. Font carakan anyar iki ginawe utara rinipta dening pepundhen Bapak Pavkar Dukunov, nadyan kenal lagi wae nanging priyayine nyenengake, tur ora sombong. Kanggo kanca batir Andhalang isa uga kenalan kalawan panjenengane ana ing Facebook. Alamat faceboke ora susah digoleki, cukup para kadang Andhalang klick ana kene iki (“Pavkar Dukunov”).
Sawise kenal panjenengane rak mesthine kanca Andhalang kepengin ngerti kaya ngapa ta wujude font carakan anyar kuwi. Yen mung nginstal font wae gampang, sik rada jlimet sithik alias angel kuri nginstal KEYBOARDE. Kaya tugase wong ngetik sarana digital, mesthi dibantu dening alat sik jenenge keyboard, lah keyboard iki mau manut kerjane sistem sik wis di tata tharik-tharik dening panjenengane. Durung mengko yen nglebokake ana jroning enternet. Sik susah kuwi, nik mung waton gawe carakan akeh sing isa, nanging nglebokake
ditumrapake marang tanah Jawa isih kurang lamun dipigunakake kanggo nglebokake carakan mau sajroning enternet. Rak susah banget to, kudu njupuk perangane kode sik isih kosong ora dipigunakake. Lah beruntung awake dhewe kari nemu penake migunakake carakan mau. Supaya luwih cepet prosese cukup para kadang download utawa ngundhuh carakan, persis kaya sik tak tulis ana ngisor iki.
3. Ngundhuh petunjuke migunakake font carakan
Lamun wis di undhuh kabeh, berarti kari uji coba, kanggo kanca batir Andhalang sik tertarik nggegroup carakan ini nang facebook, kari browsing wae group: Sinau Nulis
Jusuf Agung berkata:	2 September 2011 pada 2:12 PM	Wilujeng. Nyuwun tepangaken. Nami kula Jusuf Agung. Kula badhe nginstal keyboar Dukunov, nanging kok pas sampun kaunduh, file-ipun benten. Sanes instalan keyboar nanging mung 2 file pdf ingkang nerangaken caranipun nginstal keyboar. Pripun anggenipun kula bisa mendhet instalan sak punika? Matur sembah nuwun, lan mugi kaparing kaslametan ingkang kathah.
Balas	Djudjum berkata:	3 September 2011 pada 5:05 PM	Wilujeng, salam pitepangan Mas Jusuf Agung, matur nuwun koreksinipun, mbok bilih dipun pindah dokumenipun kaliyan Pak Pavkar, menika sampun kula tautaken, sumangga menawi badhe download. Matur nuwun sanget.
Balas	nur hadiman berkata:	7 September 2011 pada 9:41 AM	kula cobi mbika’ ingkang wonten cerakanipun, ngangge ie ugi opera kok dereng saged, katingal namung kothak-kothak. Punapa namung nngangge browser mozilla kemawon?
kados pundi caranipun install keyboard, kok kula dereng saged
kolosal iki nyritakake Jeneng Pemeran, Peranan, Deskripsi Ade Fitrie, Dewi Kembang, Kanca seperguruan Burak Siluman. Dhèwèké .Ulasan
Yo opo gk aneh… Lha posting iki ae aneh e gak karuan…. Judul karo isine gak sumbut….
Reply	ulan says:	on 3 December 2008 at 1:49 pm	gimana enggak aneh wong
JABATAN BARU DI LINGKUNGAN KEJAKSAAN AGUNG | BLOG-e WONG JOWO
(Wl) dêdagangan ijèn-ijènan (wong liyane ora kêna nindakake).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "monopoli"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "monopoli"
makna monopoli, definisi monopoli, tegese monopoli, tegesipun monopoli sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ngokoTembung Jawa saking basa WlandaAgustus 2015	Menu navigasi
Kesenian nang wilayah Banyumasan kuwe lair sekang budaya urip masyarakat, dadi nduwe akar kerakyatan sing kuat. Pengaruh sekang budaya sing "lewih duwur" umpamane budaya Keraton uga ana ning kalah penggemar, kecuali kesenian wayang. Dadi kesenian Banyumasan kuwe bisa diarani kesenian rakyat.
Werna-Werna Kesenian Banyumasan[sunting | besut sumber]
Wayang[sunting | besut sumber]
Wayang kiye kesenian sing umum nang tlatah Jawa malah Nusantara. Wayang kiye beda-beda jenise nang tiap wilayah, jenise uga beda-beda ana wayang kulit, wayang golek lan liyane.
Gendhingan[sunting | besut sumber]
Gendhingan utawa gamelan kuwe jenis kesenian musik sing khas Jawa ning versi liyane uga ana nang daerah liya nang Nusantara. Perangkat musik standar sing dienggo umume pada, tambahane biasane nganggo
Kesenian_Banyumasan&oldid=18018"	Kategori: RintisanSeniKesenianKesenian Banyumasan	Menu navigasi
“Andaikata urip inyong dikupeng bidadari, wis ayu-ayu, moblong-moblong, gawe batir kancane inyong. Supayane urip inyong ora dhewekan lah. Gusti-gusti, turunkena
Candra KAMIS/ THURSDAY8 Juli 2010 10.00 – 12.00 Tari Klasik Wayang Wong oleh Sekaa Wayang Wong Dewa Kosala Rakta Desa Telepud Tegalalang Gianyar Kabupaten GianyarClasical Wayang wong
Rindik oleh Sanggar Lege SawitraDesa Pakraman Suwug Kec. Sawan BulelengRindik music show by Sanggar Lege SawitraDesa Pakraman Suwug Kec. Sawan Buleleng Kalangan AngsokaAngsoka Stage 10.00 – 11.30 Wayang Wong Oleh Sekaa Wayang Wong
embang dolanan Tembang dolanan iku jinis tembang reripta gagrak anyar sing ora nganggo paungeran gatra, guru lagu, guru wilangan lan dhong dhing.Nanging biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané lan bisa dibarengi wiramaning gendhing. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. [1]
KABEH, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI Mantera
KUMOLO, YEN SIRO WERUHO KAPILENG KEP ASIKEP ASMORO MIWAH NABI YUSUF CAHYOKU SEDYA SEDYANE NABI KABEH, IDEP
Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senopati Ingalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping I ing
“Ya ta ingkang winurcita, karsa dalem Sri Bupati, kang jumeneng ping sekawan, byantu lan pamrentah nagri, ing mangke ngewahi, pemahan jron beteng agung, prajurit wismanira,
kanan kering, sakilen sawetan pura, samangke dadya sawiji, reh niyaka jro jawi, byantu ngusung griyanipun, weneh ngulon mangetan, ler ngidul pundi den broki, pan gumerah swaranya wong
“Ya ta ingkang winurcita, karsa dalem Sri Bupati, kang jumeneng ping sekawan, byantu lan pamrentah nagri, ing mangke ngewahi, pemahan jron beteng agung, prajurit wismanira, gelondhong dadya satunggil, mantrijero,
lan tak aturi nambah materi sanesipun....!BalasHapusmemetmulyadi23 September 2010 21.37Sama2.
kaping pisan, moco Qur’an sa’maknane
Kabupatèn Yapen Waropen iku kabupatèn ing Propinsi Papua, Indonésia. Kutha Serui iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 18.746 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Yapen Waropen ketata saking 5 dhistrik, --- désa/kampung/kalurahan. Distrik-dhistrik ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Yapen&oldid=1102540"	Kategori: PapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 22 Oktober 2016.
“Mangungsa yeku prayoga yen wus manunggal ing rasa, nuladha pakeliran wayang purwa. Perange darah Barata, Pandhawa ngasoraken Kurawa. Mapana panggonan dhadha sisih kiwa, uwal tan kurugan hawa, hawaning angkara murka.”
“Yeku ingkang sinebut takwa, tatak kuwawa mangreh nepsu lan hawa. Tan kapincut mring pangkat, (h)arta, lan wanodya.”
“Lire sarengat ingkang sinebut salat, yeku solah bawa nulat pakarti trapsila, sujut sumarah mring Sang Hyang Suksma.”
“Mesjit ika papan ingkang prayogi. Para kawula saiyek saekapraya manembah mring Hyang Suksma. Rereget ywa
“Sejatining pasa iku laku tapa. Nepakke rasa, nata pakartining raga. Amarga sakjeroning rasa ana cahya pancer cahyaning Gusti Ingkang Maha Kuwasa. Raga kuwi hamung saderma nunut lan manut kersaning cahya. Mangkono kuwi jaba jero wus nora beda. Katon saka pakartinira wujud tepa salira mring sapadha-padha.”
Ngabehi K.M berkata:	Oktober 12, 2008 pukul 9:18 am	Rinengga pudya pudyaning satata, purwa madya wusana mbok bilik ing sakmadyaning alam pasrawungan kawula kathah kalepatan inkang dumunung wonten ing pocap menapa dene tindak atanduk
SJ: leburing ati dening pangastuti, sugeng riyadi ugi.
SJ: sami-sami. menika naming ngaturaken panemunipun priyayi sanes kok.
juliach berkata:	Desember 16, 2008 pukul 6:03 pm	Nambahin ya:
KAMUS BAHASA INGGRIS JAWA | BLOG-e WONG JOWO
Tempointeraktif.com – Musro Executive Prameswari Menggugat Bupati …
Perda Sharia and the Indonesian Women’s Critical Perspectives
Format File: PDF/Adobe Acrobat – Wujud HTML
membuat suasana kurang serius (rucah). …
id.wikipedia.org/wiki/Degung – 29k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
Related to Jayanthi Sagar, Gandhibazar
macem-macem, wong Gresik slamet lan seger waras kuabeh....AminSuwon wis mampir....
kwi jaman SD rung reti cinta2an ngertiku mung gobag sodor.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
wiwid wrote:Aq pas isih TK.. waah.. lha iki malah parah
wiwid wrote:Aq pas isih TK.. waah.. lha iki malah parah maneh, kalah pa satpam bowo.. kwi kpiye,,awet tk wes jatuh cinta,,kok sprene iseh legan rung ketemu sing cocok kuwi, .. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Fri Feb 10, 2012 2:52 am Wis tak tembung lan tak ambung barang koq woooo..Saiki bocahe dadi juragan sayur neng njakarta..Yen ketemu aq mung mesem2 wae.. Dadi
wiwid wrote:Wis tak tembung lan tak ambung barang koq woooo..Saiki bocahe dadi juragan sayur neng njakarta..Yen ketemu aq mung mesem2 wae.. Dadi isin aq..
kaping 28, sakwise dicanangke dening PBB ing taun 1982. Prayaan iki dianakke kanggo ngelingi tokoh tari modern Jean-Georges Noverre kang lair ing taun 1727. Ing pahargyan taun iki PBB nduweni pesen “REACHING FOR EQUALITY, COMPASSION AND TOLERANCE” (Ngranggeh
lan uga nduweni seniman-seniman tari kang wis misuwur jenenge nganti mancanegara, uga mangayubagya Hari Tari Dunia kanthi nggelar
melu njoged lan nonton akeh pentas seni tradisional saka seniman-seniman Boyolali, Magelang, Bandung, Cirebon, Ponorogo, Trenggalek, Kalimantan, Sulawesi lan dhaerah Indonesia liyane. Uga para seniman modern saka Singapura, Malaysia, Venezuela lan negara-negara liyane melu nyengkuyung pahargyan iki.
Pahargyan iki isa dadi semangat positif kanggo ndadekke monumen bersejarah kanggo ndonya kesenian tari ing Indonesia, kang isa uga kanggo ningkatake daya apresiasi lan rasa tresna masyarakat marang seni budaya bangsa, kususe seni tari.
Kabeh wong wis ngerti yen ta tari dadi salah sijining perangane kang wis isa misuwurke jeneng bangsa lan negara. Tari dadi salah sijining bukti harga dirine bangsa kang rusak dening prasangka ala lan kasunyatan, kang ngucemke jeneng Indonesia ing ndonya global. Uga, kanthi kahanan urip kang akeh masalah lan musibah, seni tari dadi cekelan keri dewe kanggo tetep nguri-uri karep, pangarepan lan kanggo nambahi bombonging pikir lan diri minangka warga negara Indonesia. Seni tari dadi bukti eksistensi Indonesia ing caturan ndonya. Mula kanthi pemikiran mangkana, tari wajib kita jaga lan uri-uri nganti saklawase.
Wis suwe tari dadi perangane seni tontonan, ritual lan uga dadi pasinaonan hayatan. Malah ing wektu-wektu saiki, tari wis dadi bahan penelitian lan iso kolaborasi karo macem-macem ilmu pengetahuan, teknologi, kesehatan lan uga malah isa dadi terapi sosial.
Tari isa mbuktekake dadi wacana masa sakcandhake lan isa dadi penerus tapak sejarah lan kabudayan jaman biyen kanthi mbukak wawasan karo pemikiran kabudayan jaman saiki lan sakngarepe mengko.
Ing wektu-wektu saiki seniman tari ora matesi awakke kanthi laku teknis lan praktis, namung uga sinau maca kahanan lan pemikiran saknjabane estetis lan teknik tari. Kabeh kuwi mau kanggo dadi usaha melu urun rembug ing pemikiran universal lan global.
Seniman tari mbuka sensor awak lan rasa pikir kanggo ngartekke macem-macem bentuk lan pemikiran, nguri-uri motivasi kanggo tujuan kreatif kang ngarah ing kualitas artine manungsa ing kabudayan lan peradaban.
Mula, seni tari kang asale saka khasanah adiluhung lan nduweni martabat saka nenek moyang, sakmestine diuri-uri lan dipupuk urip matine ing jaman modern saiki.
UNESCO, perangane PBB kang ngurusi kabudayan nelakake yen ta tari bisa dadi salah sijining cara kanggo nglawan diskriminasi antarane sapadha-padha. Tari dadi wacana kanggo ngambakke pemikiran kanggo urip bebarengan, ora mbedakke siji lan sijine.
Tari ora mung dadi sarana kanggo pamer awak lan teknik fisik utawa ndramatisir kahanan, nanging dadi sarana kanggo nemokake akeh wernane manungsa ing ndonya. Tari ora mung dadi duwekke seniman, nanging kabeh wong uga dadi penari, kanthi ngobahke awak, lan ngrasakke inti semangat njoged ya kuwi ”obah nuruti ati”.
Kanthi mangkono, kaunggulan pikir, rasa lan raga tari isa nahan karep destruktif sakjroning dhiri manungsa. Kanthi Hari Tari, para seniman tari lan masyarakat kabeh isa ketemu, obah bebarengan, madhakke rasa lan pikir kanggo apiking dina kanggo uripe manungsa.
Tari isa dadi cara ucap ing pusering kabudayan ndonya kang nduwe macem-macem ragam. Tari dadi representasi karep ide lan pemikiran, kang uga isa nggabungke macem-maceme olahan artistik kanggo sajiane.
Tari dadi kaya aransemen, susunan lan ekspresi tanpa wates, nanging dadi
lan uga spiritualitas masyarakat) ing babaran amba kang isa ndadekke tari dadi bukti lan arti kadhudhukan lan eksistensi manungsa.
Pemikiran kaya mangkana kang dadi cara ngawinke awak, intelektualitas lan rasa pangrasa kanggo nggoleki jawaban universal: apa kang bakal isa ndadekke manungsa dadi manusiawi. Jawabane ya kuwi kesenian, kanthi ngembangke karep, pemikiran kanggo mbentuk, ngisi lan ngartekke arti lan pangerten urip.
Tari dadi pepesthen karep lan usaha rekonsiliasi kultural kanggo menehi pangerten yen ta tari ora mung instrumen lan awak, nanging uga dadi sarana komunikasi antarane wong siji lan liyane, suku, golongan lan uga bangsa. Sugeng mangayubagya Hari Tari Dunia kang kaping 28!
Sing nulis Purnawan Andra, Sekretaris Panitia Hari Tari Dunia 2010, lagi sinau kabudayan (Jawa) ing Jurusan Tari
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kupu+tarung"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kupu+tarung"
Tembung sing terhubung karo "kupu tarung"
Kata kunci/keywords: arti kupu tarung, makna kupu tarung, definisi kupu tarung, tegese kupu tarung, tegesipun kupu tarung sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kupu_tarung&oldid=38005"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kupuKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 13.36.
Mijil Nuwun nun kulonuwun hambok bilih sampun wonten pratondho saking kluargo sarto sampun paripurna temamten putri hanggenya hangudi salira mulas wadono keparengo tematen putri bade humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing sak lebeting sasana pinajang wondene engkang hangemabni nun inggih penejenenganipun ibu……. Kijuru pangrenggut busana ingkang sampun kondang kaloko saking leladan…………… Ugi kasengkuyung kalian ki juru potto……………. Sarto sound system ……………… nuwunKonjuk dumateng ibu……..hambok bilih sampun siaga ing gati
saking pantu busana nedya humarak sowan manjing sak lebeting sasana pinajang.Membat madya lemeganing wareh mula ing wadana semana hanggilar-gilar kadya kencono binadar lumering salira sinebuk ebahing busana yen cinandra candraning koyo kilat asesirih handilat telenging bantolo.
Lha sintentho inkang sinoro hanawung krido wonten ing siang meniko satuhu nun inggih bp………Lha menoko to wujudipun sri atmaja temanten putri nun inggih kusumaning ayu dewi…………..kusumaning ayu dewi……ingkang sampun kerenggo ing busana yen cinondro candraning kusumaning ayu dewi………
kalenggahaken wonten ing sasana renenggo sinambi hangrantu lapsitaning adicara engkang sampun tinentu. Lan saget dipun pundut gambare rumiyin.
Acara PanggihKawistara temanten putri sampun lelenggahan hanggana laras wonten ing sasana adi inggih sasana renengga sing ateges lelenggahan piyambak.
Hambok bilih sampun handungkap wahyaning mangsakala dauping putra temantenMilo konjuk dumateng temanten kakung hambok bilih sampun samego ing gati kawula
Jengkaring putra temanten kakung kaderek’aken kadang wandana bianarung kumandange kodok ngorek…………..
Wus dumugi wahyaning mangsakala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetebi tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, pramila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam
Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punikalandhep panggraitane,tanggap ing sasmita,susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata mengku
ingkang winastan gondhang kasih, temanten kakung gumanti hambalang gondhang tutur, punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga. Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman.
MECAH ANTIGAKawistingal Temanten kakung Mecah antigo Punopo tho werdinipun mecah tigan pralambang bibit kawit wontening toyo suci ingkang wening dadosaken trisno engkang hangruboko . bilih wiwit wanci meniko risang temanten kekalih sampun pecah nalaripun. Amrih..manggih..kamulyan.Paripurna mecah tigan temanten
kakung wondene kembang MAWAR arum mangambar gandane donyo tekan delahan. SIGRO risang temanten putri hamasuh ampeyangipun ingkang garwo. Kanti tulus iklasing nolo bilih ari kalenggahan puniko ngantos akhir tembe tansah bekti mring
temanten sekaliyan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah kabagaswarasan, hanjayeng bawana salaminya.Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang
Badhe Rawuhipun BesanPara rawuh saha para lenggah, sampun paripurna putra temanten anggennya netepi tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan kacar-kucur.Pramila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________ sekaliyan, jengkaring Bp ___________ sekaliyan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun.
1.Rama ibu kang luhuring budi ,Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane,Paring pituduh luhur,Rina wengi tansah hangesthi,Mrih rahayuning putra,Lulus kang ginayuh’Sadaya ribet rubeda,Linambaran kanthi sabaring penggalih,.
Ngondhok-ondhok rasaning galih’Alon ngandikanira,Dhuh angger putraku,Sun tampa panyungkemira,Muga-muga antuk barkahing Hyang Widi
kawiwir-wiwir manik ing manik, kang roso kebak trisnom asih,Kanti bsisiking room lan ibu
ing pangkon sisih tengen keng ramanipun temanten, dene temanten putri lenggah ing pangkon sisih kiwa. Wondene Ibunipun temanten lenggah ing sangajengipun temanten sarimbit. perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan
4.Dahar KlimahTemanten kakung putri sami ngasta piring isi sekul punar, inggih punika sekul ingkang warnanipun jene, lajeng dulang-dulangan.Pasemonipun : mujudaken satunggaling kekudangan supados temanten kakung putri, tetepa setunggal raos ing lahir lan batos, jumbuh ing sadaya reh gegayuhipun.
Ngunjuk DeganPasemonipun : ugi mujudaken kekudangan mugi temanten enggala kaparingan momongan (putra). Dene rujak degan kaistha kadidene pepenget kagem temanten supados ing sugengipun lelumban wonten ing pasrawungan puniko mboten ngepang-ngepang, lan saged dados wadhahing kautaman ingkang pantes dados tuladhaning bebrayan.
Para rawuh adicora kacar kucur minongko pinutuping adicoro panggih miloa kawulo minongko pengendali wara kirang langkungipun nyuwun gunging samudra pagaksami nuwun.
Tuladha Rumpaka (Panyandra Temanten Kirab angka I)Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan ..................., nun.Wus dumugi unggyan ingkang tinuju, ki suba manggala gya asung dhumateng
saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kaliyan ingkang garwa. (Lajeng mungel Ketawang Langen Gita
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, pramila mboten mokal lamun ta kadang ___________ piniji pinangka pangarsaning lampah ingkang mengku werdi asung pralampita dhateng para putra temanten sekaliyan engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, pramila jejering manggala suba namung setunggal, sinambunging lampah ki suba manggala lah punika ta warnane ingkang
dhumateng putra temanten tansaha kembar pakartine, kembar cipta, rasa lan karsane, menggah werdinipun satriya pralampita mugi Sri atmaja temanten sageta hanglenggahi jejering satriya tama ingkang winengku tri prakawis:- Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.- Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.- Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan.Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten. Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi
alit - alit ingkang ayu - ayu warnane edi peni busanane, asung pralampita dhumateng putra temanten pinangka:- P anuntun- A mrih temanten sekaliyan- T ansah bisoa- A sih, asah, asuh ingkang sarta- H ayu, hayom, hangayemiIngkang lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekaliyan ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ anggenya lumaksana tansah kekanthen asta bebasan renggang gula kumepyur pulut datan genggang sarema, sapecak mangu satindak kendel ing sedya amung meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis inggih punika:- Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap.- Wahyaning raos
raos hasmara tantra inggih sengseming turun.Sawingkingipun putri kang pindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit kaliyan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing janaloka prapteng loka baka.Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekaliyan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekaliyan ingkang
akrami tansah manggiha raharja mulya. Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung
kasumanggakaken dhumateng para rawuh saha para lenggah.Pranatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan)Para rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda, sung sasmitaa bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, kirabing putra temanten binarung ungeling ketawang Suba Kastawa, sumangga nun nuwun.
Tuladha Aturipun Pranatacara Sasampunipun Kirab angka IINun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekaliyan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang sawetawis. Jumbuh kaliyan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadang
karahayon sarta ketentreman tansah kajiwa, kasarira dumateng penjenengan sedoy dalasan kula
Nuwun kula nuwun dumateng Sanggya pinisepuh miwah sesepuh ingkang anggung amestuti dumateng pepoyaning
bangsa tentreming swasana. Sumawono sagung para tamu ingkang satuhu caket ing manah.
Ingkang saklajengipun mugi tinebiha ing deduka kepora linuberna ing samudra pangatsami,dene kula kumawani lumarap atur satemah nggempil kamardikan,nyigeg anggen panjenengan sedoyo wawan pangandika sawetawis, nun inggih labet awrat mudhi dhawuh ingkang amengku gati, panjenengaipun Bp..........sekaliyan garwa,kinen ndereaken adicara dhaupipun Rr........dhaup kaliyan Bagus..........atmaja kakungipun Bp............ingkang lenggah dedalem ing...............
Namung sakderengipun, anglenggana bilih kula among jejering titah sawantah ingkang tebih saking kasampurnan,pramila tan jangkeping atur punapa dene trapsila ingkang nerak paugeraning tatakrama kula tansah cumadhong rumentahing sih samudra pangatsami.
Sanggya para rawuh ingkang tansah sinongsongan ing mekaring songsong agung karahayon. Wondene reronceneng adicara ingkang sampun katata saha karakit badhe anggrenggani wiwahan wanci punika,nenggih kadi ingkang badhe katur mekaten
Sampun ndungkap purnaning upacara kalenggahan punika, pramila mbokbilih anggen kula ngayahi jejibahan punika kathah atur saha patrap ingkang mboten ndadosaken renaning penggalih, karana budi dayaning manungsa ingkang saestu kirang sampurna kridhaning ati datan bisa mbedhah kuthaning pasthi, mawantu-wantu kula nyuwun lubering samodra pangaksama.Sumangga upacara kalenggahan punika dipun pungkasi kanthi sesarengan muji syukur konjuk wonten ing Ngarsa Dalem Allah S WT, dene lampahing upacara punika saking purwa, madya, dumugi wasana saged kaleksanan kanthi wilujeng kalis saking rubeda tuwin sambekala.Sumangga kula dherekaken:
billahi taufiq wal hidayah. Wassalamu'alaikum warahmatullahi wabarakatuh.
sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].
Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
STRATEGI NURDIN AGAR TETAP BISA PIMPIN PSSI | BLOG-e WONG JOWO
Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum
ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah.
Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan
Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi
iku salah sawijining candhi kang kagolong gedhe ing Blitar. Gapurane anggun, platarane jembar bawera awujud lantakan watu gilang. Ana sawetara penduduk duwe panemu yen plataran kang jembar iku jaman semana kanggo panggonan upacara, utawa kanggo keperluan-keperluan pisowanan-pisowanan candhi iku dununge ing tlatah kecamatan nglegok. Udakara sangang kilometer sa-elore kutha Blitar. Palemahan ing kono iku tanah pasir lan ana uga sing wedhi mligi. Tanah pasir apa dene wedhi iku asale saka lahar gunung Kelud. Angger dumadi lahar gedhe gunung Kelud, daerah iki mesthi bisa dimestekake katut ketrajang. Mulane papan iki diarani dalan lahar. Nganti saiki candhi Penataran iku isih kena diarani wutuh. Bangunan watu iki pancen kukuh, kejaba mangkono konstruksine pancen baku. Miturut „data-data‟ kang bisa diwaca lan dingreteni, candhi Penataran iku dibangun kira-kira dek jaman pemerintahan
wis ora ketara babar pisan. Ing pungkuran candhi, ing kono ana sendhang kinubengan tembok, banyune bening kinclong-kinclong…..
dodolan sayur ing pasar. Tembung dodolan yen di udal dadi … a. dodol-an b. do-dol-an c. do-do-lan
11. Wong yen duwe gawe mantu lumrahe ing ngarep omah
pesisir upamane: pudhak segara, kelapa, nipah nyata bisa ngasilake rupiah. Pudhak segara, kelapa, nipah yen manut jenise kalebu tembung…. a. kahanan b. katrangan c. aran d. wilangan 13. Klasa saka pudhak segara rasane luwih kepenak yen kanggo turu lan leyehan. Kang kalebu tembung kahanan ing ukara ndhuwur yaiku…. a. kepenek b. leyehan c. rasane d. turu 14. Ukara ngisor iki kalebu ukara tanduk
migunani tumrap panguripan. Tembung migunani kosok baline…. a. nyenengake b. mitunani c. mupangati d. ngresepake 18. Santosa landhep pikire, dene adhine rada…. a. kethul pikire b. mbudhal pikire c. pinter pikire d. cerdas pikire
19. Uripe pak Dipo biyene sengsara, nanging saiki wis mukti
kanggo njangkepi ukara ing dhuwur yaiku… a. kuat b. mandraguna c. wibawa d. raharja 21. Siti dasar bocah wis ayu, doyan gawean pisan, mula wong tuwane ya seneng. Apa tegese tembung doyan gawean ing ukara iku? a. sregep b. pinter c. seneng gawe-gawe d. seneng tetulung 22. Ngisor iki endi sing kalebu dasanama sasi…. a. warih, ranu, wulan b. candra, narpa, gantara c. rembulan, wulan, candra d. badra, ancala, tirto
23. Ukara ing ngisor iki pengetrape tembung kawi sing tegese srengenge yaiku….. a. kabeh janma ilinga marang sapadha-padha c. Sang Hyang Rawi wis angslup b. kang busana ireng kumpul padha
podhopocapane, beda tegese d. tembung loro kang bedha tegese dianggo bareng
25. Sanajan durung dikenal karo deweke, angger bisa ……..lan……bae aku wismarem. Tembung nunggal misah kang cocog kanggo njangkepi ukara ing dhuwur yaiku…. a. gepok lan senggol b. nglirik lan mandheng c. mesem lan ngguyu d. ndemok lan nyekel 26. Panganggone sigeg anteb ing ukara ngisor iki sing bener yaiku…. a. bocah iku angop terus c. adik tuku menthok b. Budi tuku kothak potlot d. wong sajagad podha melek nonton bal-balan 27. Tembung ing ukara ngisor iki endi sing migunakake ater-ater anuswara…. a. Suri nulis
37. Sadaya ingkang rawuh lajeng sami jawat asta. Yen diowahi nganggo basa ngoko lugu dadi….. a. kabeh kang teka
42. Saben esuk simbah tindak-tandak ing lapangan. yen diudal miturut pola ukarane dadi….. a. K wektu – J – W – K. panggon c. K. wektu – J – W – K. cacah b. K. wektu – J – W – L d. K. wektu – J – W – K. sebab
43. Ukara ngisor iki sing nduweni pola : K. tujuan – J – W – L, yaiku…. a. supaya cepet dhewekw nrabas
ing ukara ngisor iki sing bener yaiku…. a. sing teka ing acara iku ewon cacahe c. kandane, koe arep teko b. nalika cilik aku seneng dolan d. sing teka nggawa jajan dewe-dewe 45. Dasar bocah sregep, mula olehe tandhang gawe mesthi sarampunge. Ater-ater sa ing ukara sarampunge tegese…. a. nganti b. siji c. sawise d. kabeh 46. Panambang “a” kang nduweni teges prentah, ing ukara ngisor iki, yaiku….. a. supaya ora lali nggawaa catetan c. sinaua yen karo nonton TV ora bakal bisa b.
sing bener yaiku…. a. ibu tindak toko b. bapak mundhut roti c. budhal jam telu d. kucing mangan tikus d. 5 c. tembung entar d. tembung saroja
49. Pandhapuke tembung lingga dadi tembung andhahan iku ana pira? a. 2 b. 3 c. 4 50.
lelungan, tetuku, ginawa 54. Sarinah pancen dawa tangane. Mulane ora disenenge kancane. Dawa tangane tegese….. a. tangane pancen dawa b. seneng njupuk duweke liyan c. sregep mitulungi wong 55. Kepreye kowe sida bali ta? Basa jawa baku iku yen diowahi dadi dialeg Surabayan dadi….. a. yak apa kowe sida mulih ta? c.
cirine ukara! 58. Aku arep budhal sekolah. Coba ukara iku tulisen nganggo tata tulis aksara jawa! 59. Gawea ukara kanthi pola: K. wektu – J – W – L – K panggon! 60. Pucung Bapak pucung dudu mega dudu gunung Dawa kaya ula Ancik-ancik wesi miring Teka lunga sipucung ngumbar swara Tembang pucung ing
Wayang Kulit/ Purwa; Wayang Klithik; Wayang Golek dan Wayang Orang. Wayang Kulit Purwa
sing karep maning mangyan sateai kok”
paran-paran, nek ngantyuk turu baen nang omyah”
wonten ing blog puniko dereng wonten keterangan sumber / ingkang anggadahi. Pramilo menawi panjenengan rumaos anggadahi foto puniko, sumonggo kirim
ING BANYU, PAN TUNGGAL TINUNGGALAN, POMA SIRNA DEN NASTITI. OWAH GINGSIR SIFATING URIP, KANG ORA OWAH MUNG KATRESNANKU MANJING DADI NYAWIJI SAJIWO LAN SAROGO, KALAWAN JIWO ROGONE SI……. BIN/BINTI…… ANAK TURUNE KANJENG NABI ADAM, ORA PISAH SALAWASE GESANG KARO INGSUN SOKO KERSANING
Minal Aidzin wal Faidzin.u!+vq uvp J!Hv7 Â£vvw uoHow u!z!vÂ£ 7vm u!z!v 7vu!w .uv>Â¡ Â£vvw!p & sndvH!P snJvh 6h' n7v7 vsvw !Jvp uvHv7vs3>Â¡ Hv7vpv vsop Bacanya dibalik ya..Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin wal faidzin. Mohon maaf lahir batin.Suminarring surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1430H. Nyuwun agunging pangajsami lepat kawula kalian keluarga.Mas, ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Kula ngaturaken sugeng idul fitri 1430 H. Mohon maaf lahir kaliyan batin.
ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng riyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Sugeng dhalu, abdi badhe nyuwun ngapunten, saking kalepatan engkang disengaja lan engkang mboten
rembulan bebarenganNitiki wengi ngitungi lumintangSumebyar padhang ing lelangitan
Aku ngertiAku uga mung tansah nglakoniGarising pepesthen kang wus dumadiAmung siji tan dadi sesantiUgeming janji dak anti-anti(lan sliramu mesthi ngerti, ora gelem ngerti)Dudu nggresula dudu dongaAku amung kepingin ngerti:Kowe saiki ana ngendi?
banyu suci metu saka pangkon Allah, banyu erang metu saka roh ilapi, dat sahadatu datolah, kedhop-kedhop bur les bur les bur les.
pm	mbok boso jowo ae sing diperjuangkan..iyo cak
Sembarang Ning Manda. Pojok Kampung wae dipermasalahno ampe saiki. TAMBAH SIP WAEE..!!
TYPE MAHASISWA DAN KEBUN BINATANG | BLOG-e WONG JOWO
June 10, 2009 at 3:26 am
Yth KI SABDA, matur nuwun. Urun
Ingkang Sihkatresnan, @ Kimas Hadi Wirojati:
Ngaturaken agunging panuwun kagem panjengan, sampun karsa paring dukungan lan pandonga. Sumangga dipun sekecakaken lenggah pinarak wonten ing gubuk-reyot kawula.
Nyuwun pangapunten, radi sauntawis anggenipun kawula ngaturi lenggah… Mugi Gusti Ingkang Murba Jagat tansah paring Karahayon dumateng
Sumangga, kawula tampi kanthi bingah ingkang tanpa upami, bilih panjenengan karsa TAUT ‘Gubug-Penceng’ kawula menika dumateng Blog panjenengan… Semoga Gusti
menika… Hananging nyuwun pangapunten namung anggur-angguran…he..he..he..
Manusia « kangBoed… said this on	Juli 16, 2009 pada 5:34 pm | Balas pamuji rahayu…,
sagung kangmas Dbo ingkang dahat luhuring budhi…, nyuwun gunging pangaksami rehne sampun tansah dangu mboten nyambangi panjengan, mugya tansah rahayu karaharjan sedayanipun.., mugya Gusti ingkang murbeng dumadi hangijabahi napa ingkang dados pangangen angen kita untuk bertiwikrama demisantosaning nagari bangsa lan kawula.., dipun paringi keketing angga ingkang tumuju dateng sakjeroning rahsa…, nuwun..,
SikapSamin tetep ndukung lan ndedonga… Mugi Gusti Ingkang Maha…Tansah
mugi kersa paring kawruh amedar sabda, kula nembe nggagas revolusi kultur anak bangsa ingkang dipunlajengaken revolusi kebudayaan kagem sarana perjuangan meuju kejayaan Nusantara.
menawi wonten renaning penggalih kula aturi kintun dateng email kula
tomy said this on	November 20, 2009 pada 2:56 am | Balas Kinakmas Tomy,
Kawula nyuwun agunging pangaksami ingkang tanpa upami dumateng panjenengan.
Sumangga, punapa ingkang dipun kersa’aken.
Nalika mbok demok mok mak jleg dadi duit
Wong dodolan wis ora laris, ati nggrantes batine nangis, merga dagangane saya nipis, saben grimis ngeyup neng tritis, ora bathi malah mringis, entek ora kalahe ngladen wong ngemis, sing mung modhal tape sak iris. Ana maneh slagane wong wasis, gawe giris ra uwis, kareben miris njur ngengis engis, ketoke alus nanging wengis, wong pangkat lan sugih diaku waris, lambene tipis tembunge manis, ora isa mbedakke kharam lan najis, nggolekake gaweyan nanging mung lamis, entuk ngapusi rasane esis, banjur lumaris lonjong mimis.
Gara-gara amenangi jaman owah, den arani Kala Babrah, lakune si wewe Gidrah, sasmitane jaman wis bubrah, kaya bali nyang jahiliyah. Akeh wong sungkan ngibadah, kumrembyah kakehan cacah, ta betah ngampah hanjarah rayah, makarya wegah ning golek opah, lumuh ngalah dadi wong srakah, amal jariyah wis ora diarah, obah
Sugeng warsa enggal 1 sura 1942 taun je, ki sanak Sitijenang…
Mug Gustiallah tansah paring kawilujengan lan karahayon dumateng kito sedoyo…
Tulisan yg reflektif kontemplatif..!!
kok siji-siji, mboten sepertos kula, dadine mboten kesel lan sengkleh, njenengan kurang gawean!
*nah, nesu ra yo? bakal nesu ra yo?* 😀
Mysore ING Vysya main ING Vysya Kollegal ING Vysya T.Narisipur ING Vysya Hanur ING Vysya Talkad ING Vysya Maregowdanahalli ING
mari dikeloni mbok kongkon minggat cek kebacut e koen dadi wong lanang
wes bendino lontang lantung gak kerjo,
oalahh nduk thapki wes sing sabar yooo , mulih nyang mbok mu lan pak mu wae nduk
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/wiki/Panganggo:Crochet.david"	Menu navigasi
Kaca utamaGapura paguyubanOwahan pungkasanKaca sembarangKaca anyarPitulungUrun	Piranti
Daftar_Basa&oldid=188904"	Kategori: Basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.22, tanggal 29 Mei 2013.
sabdalangit berkata:	Juni 24, 2009 pukul 7:01 pm	Kula nuwun Kang Jenang, mugya tansah tinuntun Gisti Murbeng Dumadi, tansah karahayon, lan karaharjan.
nuwun ngapunten kang Jenang.., mlebet mboten kulonuwun..,
sing akhirnya ngajak njajal uleting kulit atosing balung.., lha daging dadi opo…, malah atos dewe… hehehe.., ngapunten kang Jenang.. tindhak pundi mawon mboten tansah ketingal sampun sawetara dangu..? eh napa malah kewalik njih..?
panjenngan..? np nembe nglampahi jejibahan ingkang awrat sanget..?
njih monggo nderekke… mugya tansah gangsar gampang lan kasugengan, anggenipun nglampahi sedaya menika.., sugeng ngibadah siyam mugya tansah pinaringan kekiatan lahir bathos angsal berkahing Gusti Kang Maha Wenang.., nyuwun gunging pangaksami. matur sembah nuwun
Kulo ngaturaken sedoyo kalepatan, sami-sami atur pangapunten…
pangrasa sajroning mbangun bebrayan kaaturaken liwat donga kados ing ngandap menika :
jare wong pesisir wetan ya wis Kang pancen dadi tambah bagus lan ngganteng *nggantenge sak pitung kecamatan* 😀
beristirahat di Gedhong Srikaton.TempointeraktifProsesi Pernikahan Putri Sultan Digelar, Pernikahan Gusti Kanjeng
sanget Kang Abdul Ajid didadosaken gegeduge tarling Cerbon. Tulung nulis gegeduge pelukis kaca sepeti Kang
1.Kacang lali lanjaran: wong kang ora eling marang asal-usule
2.Sapa salah seleh: sapa kang nglakoni salah mesthi bakal ketara
3.Cebol nggayuh lintang: wong asor kang duwe pepinginan dhuwur/muluk-muluk
ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipate alam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa kuasane siro ingsun kongkon,
Yuliatin (w/Bung Sutrisno) Ngramal Porkas
Kusniyah + Gandrung Banyuwangi Nawi - Nawi
Legong Kraton Tari Kentul Jobog Indonesia 1:47:58 ()
Jaran Goyang - Banyuwangi Angklung Tari Idonesia 1:53:18 ()
anyar Cah Angon, Cah Angon Penekno Blimbing Kuwi Lunyu-lunyu penekno Kanggo Mbasuh Dodotiro Dodotiro Dodotiro Kumitir Bedah ing pinggir Dondomono, Jlumatono Kanggo Sebo Mengko sore Mumpung Pad…hang Rembulane Mumpung Jembar Kalangane Yo surako surak Iyo!!! Tembang
Kok mboten dipun salin wonten Bahasa Indonesia to pak De supados bedh mboten muwun 😛
Indonesia mbok ya dituruti … supados manfaat kidung meniko mboten mblutet lan kegadah tiyang jawi ke mawon.
Lha liyan kados dalem meniko nggeh mboten pas maringi tapsir ing ngriki, sababipun njenengan mpun nitah :
pm	::he..he..mbok yo pemahamane di bahasakan, lha wong dungo kan padhane karep.. sopo ngerti ana sing
Padhang, Sifate yo Sifatingsun ( Asmaul Husna ), Asmane yo Asmaningsun. Hingsun pujo soko petemone Tunggal, soko ananingsun yo soko ing Kuratingsun yo ingsun kang diarani Menungso SEJATI. Tetep langgeng tan keno owah-gingsir ing Kahanan Jati. Urip tan keno PATI. Byar padhang sampurno, Padhang terawangan ora kroso opo-opo.
Hingsun anebut Asmaning Dzat ingkang Moho Suci, Kang Kuwoso, kang Angandiko hanane Gusti yo hanane titahing Kawulo.
Hingsun anekseni ajalining Gusti kang Moho Suci, lan Ingsung anekseni aran Mohammad iku utusan Gusti ingsun. Rohman lan Salam panutan Ingsun yo iku kang aran NUR Mohammad kang madhangi
aran Manungso SEJATI. Kanggonan Kitab Pancering urip lan Moncowarno yo iku WUJUDING kanggonan ” TULIS TANPO PAPAN KASUNYATAN ” yo ugo kang diarani SUKMO SEJATI kang Gumantung tanpo CENTELAN, lungguhe BATIN Manungso sing SUCI.
kidung soko dolan mrene. Tak suwun nggih.
sluman slumun slamet berkata:	Januari 12, 2008 pukul 4:02 pm	wah suro mesti padha laku…
-> nggih kena mawon, wong urip niku ya
pukul 9:21 am	gempung suwung tan ana apa-apa
-> sing ana kuwi dudu… ya ya ya 8)
Sam Mo Chin berkata:	Januari 18, 2008 pukul 12:50 pm	wah..wah..wah.. rupane kathah tiyang madyo madyo wonten mriki nggih Pak Siti Jenang?!
-> he he he… nun inggih 8)
“Ya Allah Gusti Pangeran Kula, nyuwun ngapunten dhumateng sedaya kalepatan kula, ingkang kula seja napa mboten, dst…”
Soalnya ngertinya cuma itu… (Hihi… ketok ya, kalau basae basa pasaran… 😆 ) Ya,
njaluk tulung aku wejangana, saka awal, tuturana sithik-sithik, kanggo nglakoni urip ing donya iki.
-> awalipun *jarene menika* saking niat. niat ingsun, niat lelampah. menawi sampun anglampahi lelampah lajeng kaparingan weruh.
am	Miturut panemuku, dedongo karo Gustine gae boso opo wae, ora ono salahe. Sing penting “ngaturake puji syukur dumateng Gusti ingkang taksih paring nugroho lan keslametan dumateng kito”
gundul gelap berkata:	Mei 17, 2009 pukul 12:38 am	nuwun sewu
kulo lare alit kang oro iso toto lan kurang titi,,
matur aken sembah nuwun dateng ikang gadah warto eng dhuwur kabeh. MUNG
sampun mampir. nun inggih, bandha menika sakwetawis, nanging ngelmu menika sakjekipun urip.
gambuh berkata:	Mei 20, 2009 pukul 2:49 am	kula nuwun….nderek matur neda dawuh dumateng para winasis ìnggih punika luhuripun budaya jawi saking babagan basa-nipun boten kedah dipun paringi maknanipun namung saget dipun raosaken wonten sakjroning galih….gitu…ngerti ora son….(
Pak De…Kulo Tiang Enom Anjeng Tangled Kegunaan Doa Nipun Kagem Nopo Njih…?? Matur Suwun.
mboten2 kulu niki mboten koyo niku..nggih
bebas menawi kirang dug. Kados ta “roso” diartikan “rasa” geh dereng saget nuju seng dimaksud.
Dados tetep ungkul mawon boso saking karyane pujonggo
endi onok rupaku neng kono? ngawur ae..ak mulih ae nek rioyo thok..
salut bwt sampean mas. dmnpun qt
wisuda soko jkt tekan bjn jam 9an goro2 sepure telat.mulih disik nang temayang.hub koncoku tak jak ntn jare bis rombongan wis podo budhal kabeh.akhre budhal numpak spd motor karo koncoku hafez.jam 1.30 bar jumatan start dr bjn.tekan mojokerto jam 3an.takon wong, soale ga ngerti endi stadione.lha dikandani stadion sing nang kota.ak mrono lha kok cah SD podo
ngono. opo nek perlu urunan nggawe payone tribun, di bangun koyo Jalak Harupat utowo Palaran ngono lho. Elek-eleke koyo Maguwo
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "abis"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "abis"
tegese abis, tegesipun abis sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Snk) (Kw) ak angin.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wata"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "wata"
tegesipun wata sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiMaret 2017	Menu navigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ganjil"
ganjil, tegesipun ganjil sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 23 Juli 2015, tabuh 01.03.
NederlandsWinaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.47, tanggal 11 Maret 2013.
pemalang, kode pos: 52312 jln.bandeng.......................... pemalang, kode pos: 52311 jln.banowati......................... pemalang, kode pos: 52313 jln.bawal............................ pemalang, kode pos: 52311 jln.belanak.......................... pemalang, kode pos: 52311 jln.belimbing........................ pemalang, kode pos: 52311 jln.berantas......................... pemalang, kode pos: 52312 gg. beres............................ pemalang, kode pos: 52312 jln.beringin......................... pemalang, kode pos: 52311 gg. berkah........................... pemalang, kode pos: 52312 gg. bogowonto........................ pemalang, kode pos: 52312 jln.bromo............................ pemalang, kode pos: 52313 jln.bungur........................... pemalang, kode pos: 52311 gg. cemara........................... pemalang, kode pos: 52311 jln.cempaka.......................... pemalang, kode pos: 52311 jln.cimanuk.......................... pemalang, kode pos: 52312 jln.citarum.......................... pemalang, kode pos: 52312 jln.dahlia........................... pemalang, kode pos: 52311 jln.dieng............................ pemalang, kode pos: 52313 jln.gotong royong.................... pemalang, kode pos: 52311 kpg.gumelem kidul....................
pungkuran........................ pemalang, kode pos: 52312 gg. redub............................ pemalang, kode pos: 52313 gg. remaja........................... pemalang, kode pos: 52312 gg. rukun............................ pemalang, kode pos: 52312 jln.sadewo........................... pemalang, kode pos: 52313 jln.semeru........................... pemalang, kode pos: 52313 jln.sentiaki......................... pemalang, kode pos: 52313 jln.serayu........................... pemalang, kode pos: 52312 jln.seruni........................... pemalang, kode pos: 52311 jln.sindoro.......................... pemalang, kode pos: 52313 jln.slamet, no.ganjil...................... pemalang, kode pos: 52351 no.genap 2 - 6................ pemalang, kode pos: 52351 no.genap 8 dst................ pemalang, kode pos: 52313 jln.sonokeling....................... pemalang, kode pos: 52311 jln.subali........................... pemalang, kode pos: 52361 jln.sudirman barat, jendral..........
MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO,
Lagian mbak yo, wong sampean kan durung duwe port folio, n sek anyaran
alias newbie,lha nek sing dipajang karyane wong liyo…
Emange ada jaminan sampean iso gae koyo kui..????
Sampean kie ancene mboh dadi uwong, ra ndue isin tenan tibak’e…
Lha kok PD omong ngono kui, lek sampean panggah ngeyel ae..
Delok’en DW ae sesok2 suwi2 konco2mu do akeh sing males karo sampean..
Ditinggal??? Wes mesti…
Lha ketok’e sampean ndak meng-indahkan tegurane konco2 kabeh…
Lha sampean kie sakjane digawe teko opo too???
Aku kok jian gumun karo sampean kie….
Terus2no ae lek mu rumongso pener…
Wes ngerti genah2 salah panggah ae ngeles…
GUSTI KAULO NYUWUN WELAS ASIHIPUN PANJENENGAN. ASSALAMU’ALAIKUM WAROHMATULLAHI WABAROKATUH
salam hormat salam ta’zim salam salim salam sungkem katur sedulur-sedulur
sathithik-sathithik kadunungan sipat sing kasêbut ing têmbung candhake, upama rada gêdhe, rada umuk;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "rada"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "rada"
Kata kunci/keywords: arti rada, makna rada, definisi rada, tegese rada, tegesipun rada sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=rada&oldid=107430"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoJanuari 2017	Menu navigasi
GUSTI, NJERO GUSTI. METU GUSTI, MELEBU GUSTI. ANEKATAKEN URIP UTEK DUNUNGNO ING KODRAT. HAK ADAM SUMINGKIRO, GUSTI KULO ONO KENE.
SENGSORO SUMINGKIRO, GUSTI KULO ANYEDAKO. INGSUN AMUJI GUSTI KULO INGKANG AGUNG.
ADAM IBU HAWA TES PUTIH SONGKO BOPO. TES ABANG SONGKO BIYANG. ORA ONO WONG LANANG. INGGIH (KULO) NIKI (TIYANG JALER) LUPUT LORO KENO PATI. GUSTI (KULO) NYUWUN SELAMET. SIBENGKERAS (SOPO WONGE) KANG SUMEJO OLO MARANG (AKU). AREP CELATU ORA DUWE OTOT ORA DUWE BAYU, AREP NGUCAP ORA DUWE ILAT, WADUKMU BEDAH TUMIBO-O BUMI SAK LOMBO. TAN BISO OBAH TAN BISO
OWAH YEN DURUNG ONO JAGAD OBAH. KEL TIKEL-TIKEL ALAMU DEWE.
mbiyen ?,lha ndi ?wkwkwkkkwkwwk....monggo AdminAdminJoin date : 28.02.08Subyek: Re: KEMBALILAH PARA SESEPUH WDC!! Wed Nov 30, 2011 4:15 pm monggo2...
mengganggu....!!!!! prasetyoCamatJoin date : 22.03.08Subyek: Re: KEMBALILAH PARA SESEPUH WDC!! Wed Nov 30, 2011 4:25 pm Pardjimin wrote:gek ayo...., lha ndi kancaku mbiyen ?,lha ndi ?wkwkwkkkwkwwk....monggoHoreeeee, sesepuhe wis nongol meneh,.. monggo
nongol meneh,.. monggo dilanjuttttWEW.. nganti jenggotku putih kabeh... kancaku do ilang dewe2...., gek sik nom do ra gelem mlaku.. jiannn.... prasetyoCamatJoin date : 22.03.08Subyek: Re: KEMBALILAH PARA SESEPUH WDC!! Wed Nov 30, 2011 5:12 pm Hayoo digayengke neng kene meneh,..
suwun ingkang sampun posting ten mriki... (nganti admin barang...
mlebu WDC....sedino wae... jian... mumet...!!!4.keblasuk.... lha yen sing kiyi.... yen iso metu.... ra-bali neh....pokok-e tetep semangat.... jo
mbah?.. sing liyane ndi meneh iki?..
panjenengan punapa asring nindaki junggringan wonten Beringin?
S™J berkata:	Juni 8, 2009 pukul 8:53 pm	@ Mas Tomy
Anton Medan (lair kanthi jeneng Tan Hok Liang; lair ing Tebing Tinggi, Sumatera Utara, 10 Oktober 1957; umur 59 taun) ya iku mantan perampok lan bandhar dadu kang saiki wis insaf. Dhèwèké nganut agama Islam kawit 1992. Dhèwèké ngedegake panggonan ngibadah kang diwenehi jeneng Masjid Jami' Tan Hok Liang. Masjid iki dumunung
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anton_Médan&oldid=1099721"	Kategori: Tionghoa-IndonesiaTokoh kang pindhah agama IslamTokoh Tebing TinggiDa'i IndonesiaPenjahat IndonesiaLair 1957Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.39, 21 Oktober 2016.
sek gak ngarani bid’ah ya rono.. nyong tetep gek berjanjen….
wong nana sek ngerti ndi sek ibadae ketompo endi sek ora…
niat baik yakin allah bakal ngewei ganjaran sek apik… kabeh2 sko niat…..
Opo awakmu temu sinau langsung karo Rosulullah?
Ora reti agomo jo dongeng agomo..
Tak sobek sobek rung lambe mu..
Yen omongane kyai niku podo karo omongane rasulullah, ya dipeluni rah kang,.
Ojo koyo kebo dicocok cungure,. digawa ngalor melu ngalor, digawa ngidul melu ngidul,. digowo maring jagal arep disembeleh kebo tah nurut bae rah,.
monggo diwoco kang, klik nang kene
February 13, 2015 at 2:59 pm	mous…awakmu ngerti Al-Quran kanggo sopo?
Kango ne wong sing mikir. lha awakmu iso mikir po ra.
Percoyo karo kyai oleh wae, ning kudu di saring omongane..
Njur yen podo podo islame kok do ribut dewe dewe ki njur kpie..
Sik moco berzanji durung mesti mlebu neroko
Sik ora moco berzanji yo durung karuan mlebu suargo..
Hadrotul kirom poro alim, poro ulama, poro sepuh lan pinisepuh, poro asaatidz ingkang tansah kulo
Monggo kito sedoyo sami muji syukur dumatheng ngarsanipun Allah swt kanti waosan Alhamdulillahirrobbil `alamiin. Lan sami-sami berusaha supadoso kito sedoyo saged nglampahi sedoyo ingkang tansah dipun perintahaken dumatheng kulo lan panjenengan.
pancen leres menawi tiyang gesang meniko sedoyo kepingin bahagia lahir lan batin. Kepingin uripe kepenak kanti awak sing sehat. Kepingin keturutan menopo mawon ingkang dipun karepaken. Gampangane yo sembarang kalir keturutan. Kepingin mangan nopo mawon saged tumbas. Kepingin lungo teng pundi mawon saged nglampahi krono gadah sedoyo sarono sing
Dungo sing diunekno tiyang niku kebanyakan njaluk sing sae-sae thok. Njaluk sehat, sugih, pokoke njaluk sing enak-enak thok. Tapi nek pun mulyo uripe,
namung diombeni banyu godogan sedino pet. Kinten-kinten mboten kembung tah lare kalih niku mangke. Ngoten meniko menawi tiyang mriki pun pasti kembung plus nangis gak leren-leren. Keadaan ngoten niku berlangsung ngantos dinten mbinjinge. Hari
saking griyo pados menopo kemawon sing saged dipun tedo kangge keluargane.
Injinge sahabat Ali pamitan kalih Fatimah istrine.
“Bu,.. aku tak metu disik”.
“Panjenengan bade teng pundi Mas,.?”, takone Fatimah
“Aku tak metu golek-golek opo kono sing iso kanggo mangan dino iki”, jawabe sahabat Ali.
wong kabeh sing onok nang njero omah wis mlebu gaden. Wis digadekno kabeh kecuali bojo ambek anake thok sing durung,…digadekno !
kados ngoten meniko menimpa kulo lan panjenengan, mustahil dinar wau pindah tangan teng nggene tiyang lintu. Pasti sing kulo panjenengan utamakno awak lan keluargane dewe. Mboten mungkin kulo lan panjenengan niki rela duwik di kekno wong liyo wong awak dewe
wonten margi saat kepanggih salah setunggale kaum sing mbutuhno pertolongan kangge anake sing sakit. Dos pundi jawabe Fatimah ?
“Mboten menopo bi, laku panjenengan meniko sampun sae sanget. Saumpami kulo
pak,…! wong wis ngerti anak bojone gak mangan rong ndino kok duwik 300 dinar malah di kekno uwong !
“Wis gak usah ngomong opo-opo maneh. Aku wis ngerti opo sing arep mbok sampekno nang aku. Saktemene mambengi Jibril wis ngandani aku bab opo sing saiki mbok alami. Gak ono sing dimasak rong ndino suwene liyane mung banyu. Ono rezeki tapi kepekso mbok wenehno wong sing luwih
ingkang saged kulo lan panjenengan pendet saking teladan keluarga syaiyidina Ali meniko mboten sanes supadoso kito
ingkang saged kulo sampeaken dumatheng panjenengan sedoyo, menawi wonten lepat kulo nyuwun gunge
oldid=813853"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
bjawaX: TEMBUNG NGOKO - KROMO - KROMO INGGIL
busanadeleng - ningali - mriksanidhewé - piyambak - piyambakdoyan - purun - kersaduwé - gadhah - kagunganembuh - kirangan - ngapuntenendi - pundi - pundiepék - pendhet - pundhutgawa - bekta - astagedhé - ageng - agenggelem -
hiyo. SUWE ORA JAMU Lagu Daerah Nusantara Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong...
iki ya iku Mesona procumbens Hemsley lan Mesona chinensis, sing uga dikenal minangka xiancao (
jroning basa Kanton. Tanduran iki nduwèni khasiat peluruh utawa diuretik lan dipigunakaké ing masakan Taiwan minangka ombènan sing panas lan kenthel. Bisa uga disajèkaké nganggo ès minangka cao (grass jelly).
Ing Indonésia, godhong saka Mesona palustris Bl. dipigunakaké minangka bahan kanggo gawé cao ireng. Siji indhustri ing Indonésia wis kasil ngembangaké pengemasan cao ireng jroning wangun bubuk siap anggo kaya ager-ager.
ranTetanduran obatKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Sancta Maria, ora pro nobis $0.40
Gamelan Of Central Java-Music Of Remembrance Ayak ayakan mijil layu layu, Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.68
Cilacap 17,7 Kudus 2,5 Banyumas 18,0 Jepara 11,1 Purbalingga 18,8 Demak 4,7 Banjarnegara 30,5 Semarang 14,7 Kebumen Temanggung 15,6 Purworejo 6,2 Kendal 8,9 Wonosobo 10,4 Batang 13,3 Magelang 19,7 Pekalongan 13,5 Boyolali 7,7 Pemalang 22,3 Klaten 4,5 Tegal 7,3 Sukoharjo 6,7 Brebes 19,5 Wonogiri Magelang Kota 3,4 Karang Anyar Surakarta 11,3 Sragen 11,2 Salatiga 14,1 Grobogan 12,6
Terigu Murah, Karung Beras 25 Kg, Karung Plastik Pupuk, Pabrik Karung
0823 1902 5870 (Telkomsel), Karung Beras Plastik, Karung Plastik
wonten ngriki sedaya, derek kula sak lebeting kentheng, sakjawining kentheng mboten wonten kula wastani. Sedaya ugi kula wastani. Gending suling,
kenthung liwung kembange klerak, sintena kemawon ingkang ningali Sandur kula kedhah mbeta gelar piyambak-piyambak…”
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "prah"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "prah"
sawijining nagari ing Jawadwipa iki.Ngenani basa,aku nate krungu dipigunake ing nagari sak lor kulone
Suwun Mbah atas inspirasinya…..Alhamdullillah.
-> rasa sakjeroning rasa, iku sejatining sipat manungsa. panggonan kang tansah dipirsani Ingkang Maha
pepadha, apa kuwi basa lembut (kromo) utawa ngoko (basa biyasa). Basa Jawa sing ningkat dudua hal sing rumit, amarga unggah ungguh basa (panggunan basa manut tingkate) yaiku sopan santun kanggo mbekti wong liya. Nang dasarnya ana loro tingkatan jero basa Jawa, yaiku Kromo, basa lembut lan ngoko,...
gemrudug mènè. Yaiya ndongakna baé émén kiyé nangkring nang gogel nombero uno owh jon.Dadi kamuplasenè kaya kaya situs ìnternet sing mbhas cerita bf kiyé emèn katon dobol kabèh. HeheUwis. Simsalabim agrakadagra. Situs kiye nongol yuh nang nomer siji gogel kanggo
gusti Allah seng enek ning Al-Qur'an akeh seng ora mok lakoni, koyo sholatmu yo blang blontang, posomu angger eleng, karo bojo yo cungkrahan, opo kuwi
Wayang gung/wayang Gong yaitu (wayang orang versi
alit wonten negari jepang Tue May 06, 2008 6:44 pm duetku wes keno ngo tuku gunung je wan iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: kawulo alit wonten negari
jepang Sat May 10, 2008 8:05 pm :P angkringan wae yo diborong karo bakule masgarengKoordinatorLokasi : Ciledug, Tangerang, BantenReputation : 12Join date : 16.04.08Subyek: Ojo lali yo Sun May 11, 2008 3:03 am iwans wrote: mumet iki pingin bali durung dwe dwet :shock:Ojo lali
njaluk oleh oleh D 3 sak lensane :)Dhuwit ki ra muni :)salam thiwul iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: kawulo alit wonten
alit wonten negari jepang Fri May 16, 2008 10:20 am ojo lali tanda tangan e maria ozawa.. :P iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: kawulo alit wonten negari jepang Fri May 16, 2008 6:52 pm japrax wrote:ojo
Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: kawulo alit wonten negari jepang Fri Jun 06, 2008 6:14 pm Yo akeh no wong GK ning jepang kuwi......seko jamane penjajah ndisik......nganti tekan generasimu wan...hehehehhehehe iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: kawulo alit wonten negari jepang Fri Jun 06, 2008 9:59 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Yo akeh no wong GK ning jepang kuwi......seko jamane penjajah
Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: kawulo alit wonten negari jepang Tue Jun 10, 2008 2:15 pm Ojo lali mengko tak tunggu oleh2 olehee.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: kawulo alit wonten negari jepang Tue Jun 10, 2008 2:37 pm ;) ;) janre lumayan okeh seng ono jpn tp drng ono seng mlebu gabung forum iki yo _________________awali
sing penting golek sik ae...kawruh..trus mulih mbangun GK nek iso yo do mbangun keluargo....ning mengko yo anak ojo d akeh2
wonten negari jepang Wed Jun 18, 2008 8:23 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Jepang semangat....sing penting golek sik ae...kawruh..trus mulih mbangun GK nek iso yo do mbangun keluargo....ning mengko yo anak ojo d akeh2ho koyo wong
Wonosingo Ngali Kidul wrote:Jepang semangat....sing penting golek sik ae...kawruh..trus mulih mbangun GK nek iso yo do mbangun keluargo....ning mengko yo anak ojo d akeh2ho koyo wong
alit wonten negari jepang Wed Jun 18, 2008 9:14 pm siwid wrote:iwans wrote:Wonosingo Ngali Kidul wrote:Jepang semangat....sing penting golek sik ae...kawruh..trus mulih mbangun GK nek iso yo do mbangun keluargo....ning mengko yo anak ojo d akeh2ho koyo wong
alit wonten negari jepang Sun Jun 29, 2008 7:18 pm melu mas, nambah siji dadine iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: kawulo alit wonten negari jepang Sun Jun 29, 2008 8:08 pm tigaes2 wrote:melu mas, nambah siji
alit wonten negari jepang Sun Jun 29, 2008 10:53 pm anak gunung kidul seng neng jepang kui okeh tigaes2KorLapLokasi : natah,ngliparReputation : 0Join date : 29.06.08Subyek: Re: kawulo alit wonten negari jepang Mon Jul 07, 2008 10:41 pm iwans wrote:tigaes2 wrote:melu mas, nambah siji
gratis nganti luylus smp boss iwans.. btw nggawe anak ning kono wae ben iso skolah gratis tekan smp. ora ngawur mas arep nggawe nggo opo yen pingin nggawe tapi ra ono wadahe mlh binun Yo wis wan nek bingung.....golek wae wong kono....kan wong kono yo
tunggu lho hasile photone.... Sponsored contentSubyek: Re: kawulo alit wonten
Polokrami inggih menika sawijinipun rerangken upacara ingkang dipun lampahi anta...
Kategori Kelas Kata Dalam Bahasa Indonesia (Bahasa Indonesia)
cilik, ning pinggir jembatan, sambil tuku es bajigur…
Tapi, lumayan akeh’lah kisah sing digawe ning Smanda Cerbon, dawa pisan lamun di cerita’nang kabeh, bli pragat rong minggu.
Mangkane, kesuwun pisan kanggo Smanda Cerbon sing wis gelem nerima isun dadi murid’e, kesuwun kanggo para guru sing ngajar isun,
shendy	Desember 15, 2010 at 8:24 pm	izin
LayangKothak kanggo ngeposké layang ing Indonésia.Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot crita lan sapanunggalané.Warna-warnane layang:Layang biwara.
[sunting]Perangané layang1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha lan titi wanci panulisé layang.2. Adangiyah (adawiyah). Mratélaké unggah-ungguhing basa paprenahé kang kirim layang marang kang arep dikirimi layang, marang kanca sedulur sapantaran, utawa marang kaprenah tuwa, umpamané pakdhé budhé.3. Pambuka (bebuka). Karepe kanggo mbukak utawa miwiti layang. Ing padatan anelakaké awèh atur kabar kaslametan kasarasan lan katentreman.4. Isi (surasa basa). Mratélaké apa sajatiné isi layang.5. Panutup (wasana basa). Panutup isi adaté pangajap , pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.6. Titi mangsa (titi wanci).7. Peprenahan. Paprenahan iki karepe katulis ing layang marang kang dikirimi layang.8. Tapak asma.Adangiyah nelakake , unggah-ungguhing layang.1. Taklim (ingkang taklim), marang sadulur tuwa, utawa menyang sapadha-padha kang perlu diajeni.2. Salam taklim, marang sedulur enom, utawa menyang sapepadhané.3. Ingkang salam, marang sedulur enom kang perlu diajeni, amarga pangkaté luwih dhuwur.4. Ingkang pandonga, saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni.5. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhewe utawa sing karengkuh kaya anaké dhéwé. 6. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha. 7. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.8. Ingkang sembah pangabekti, saka wong enom marang wong tuwané dhéwé, umpamane : Bapak, Ibu, Simbah, wong wadon marang kakunge.9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene kang kaprenah
lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.[sunting]TuladhaGatekna tuladha layang ing ngisor iki:Salatiga, 10 januari 2009Pangabekti kula Katur eyang kakung Wirga Martono ing margi sukarna hata 5 SragenNuwun wiyosipun sareng serat menika ingkang wayah nyaosi pirsa, bilih kawontenanipun ingkang wayah dalah bapak ibu ing Salatiga tansah ginanjar wilujeng . mugi-mugi kasugenganipun eyang kakung sabrayat tansah mekatena ugi Kajawi punika nyaosi pirsa, bilih paringan serat eyang sampun ingkang wayah tampi. Ingkang wayah punapa dene bapakl ibu sami bungah dene eyang sampun kondur kanti wilujeng Salajengipun nyaosi pirsa, bilih liburan mangke bapak ibu punapa dene ingkang wayah badhé sowan éyang. Sokur saged sinambi ningali musium Sangiran, dateng kraton Surakarta, ningali tetilaripun para raja.Ing wasana cekap semanten aturipun ingkang wayah. Sedaya kalepataning atur punapa dene kiranging, suba sila nyuwun pangapunten.Ingkang wayah SukartiniMargi Dipanegara angka 136
eh.. mumpung iseh mongso bodho
Saestu kanthi tandesing manah hangaturaken sugeng riyadi. Hangaturaken sedoyo kalepatan ingkang kelahir soho kebatos, ujar seklimah lampah setindak ingkang mbten nujuprono dumateng panjenengan, Saestu kanthi andhaping asor mugi
Kagem sedaya rencang ingkang tanggap warsa, dalem ngaturaken pamuji wilujeng mugi – mugi tansah pinaringan bagas waras, kemirahan rejeki, sarta lir ing sambikala. Babagan gagasan acara kekempalan kangge mangayubagya rencang ingkang tanggap warsa, khususipun
DM permalink	Mei 8, 2009 11:54
nngerti? bentuke koyo opo? warnane abang opo ireng? manggone ono ngendi? nek ono sing
ngerti yo arep nulis ngunuh kui jew bayouCamatJoin date : 11.07.08Subyek: Re: arti cinta Fri Aug 29, 2008 7:58 pm
kang ojo digawe loro,cinta ki ojo dibumbui nganggo emosi.. rasakno nganggo ati ben iso ngrasakke indahnya mencintai sing ora kudu
KEMBAR MAYANG) Iringan gendingipun saged dipun donlot wonten mriki :Ayak-Ayakan – Waosan SM.
binarung Ktw. Sekartejo Sl.MySaraya Jati :Nuwun mangke ta Bapa ……………………. (ingkang mengku gati) handadosaken kagyating manah kulo seneng tampi dhawuh timbalan panjenengan anggenipun sakalangkung wanter. Wonten paridamel punapa dene hamiji sowan kula sumangga keparenga paring pangandika dhumateng kawula.Hamengku gati :Adhimas Saraya Jati, ing dalu kalenggahan punika kula katangisan anak kula estri pun Rara …………………….. ingkang ing benjing-enjing siyang/dalu badhe nambu silaning akrami, mugi antuka tumuruning Wahyu Jodho. Ingkang puniko, keparenga kawula hangresaya dhumateng panjenengan mugi kersoa angupadi tumuruning Wahyu Jodho ingkang awujud Sekar Mancawarna ugi sinebat Kembar Mayang, kinarya jangkeping panggihing calon pinangantyan kekalih. Dene menawi sampun pikantuk mugi lajeng kersoa hamboyong kaasta tumuju ing wisma pawiwahan.Saraya Jati :Nuwun inggih sendika ngestokaken dhawuh. Wonten ing pundi papan dunungipun Sekar Mancawarna utawi Kembar Mayang punika.Hamengku Gati :Miturut wasita ingkang kula tampi, papan dunungipun Sekar Manawarna punika wonten ing padhepokan …………………., kabawah wewengkon ……………………..Saraya Jati :Nuwun inggih, rehning sampun cetha lan trawaca dhawuh timbalan panjenengan, keparenga kawula nyuwun pamit madal pasilan bidhal dinten punika daya-daya lebda ing karya.Hamengku Gati :nDerekaken raharjaning lampah, mugi rahayu boten
Dandhanggula. 1. Kaki hamung nyai hamung samiKang sumulih nebus Kembar MayangYekti minangka pepasrahanWiwit ing dinanipunKang wus dadi ndara sayektiKiwa tengen dinataKanan kirinipunTemanten deniro lenggahAmimbuhi ngenguwung cahya munariTemanten sekalian 2. Kembar Mayang werdine wus muniKembar pada mayang iku
kang bakalGula wentah putra putrine sayektiHayu-hayuning bala Sasampunipun suwuk katungka dhatengipun Sang Saraya Jati, lajeng sami pangandikanSaraya Jati :Kawula nuwun Kyai, keparenga kula badhe sowanJati Wasesa :Mangga ……….. mangga kisanak, lajeng pinarak mlebet kemawon, mangga ta keparenga pinarak ing palenggahan ingkan sampun sumadya.Saraya Jati :Matur nuwun sanget Kyai, sak derengipun nyuwun pangapunten, dene sowan kula sakadang boten atur cecela langkung rumiyinWasesa Jati :Boten dados punapa kisanak, semanten ugi kula inggih nyuwun pangapunten, mbok menawi anggen kula nampi karawuhan panjenengan sakadang kirang subasita, jalaran inggih naming kados mekaten kawontenanipun. Nuwun mangke ta kisanak, keparenga kula hanila-krami, wingking saking pundi saha sinten asma panjenengan keraya-raya rawuh ing padhepokan ngriki kisanak.Saraya Jati : Nuwun inggih Kyai, keparenga kula badhe nepangaken, kula sakadang wingking saking …………………… (nyebtaken panggenanipun ingkang mengku gati), name kula pun Saraya Jati. Dene wigatosipun sowan kula sakadang punika pinangka dados duta saraya saking panjenenganipun Bapa/Ibu …………………………….. (ingkang mengku gati), saperlu hangupadi tumuruning Wahyu Jodho ingkang sampun cinandhi wonten ing Kembar Mayang, pinangka kangge sarat sarana anggenipun badhe kagungan kersa ngemah-emahaken putra putrinipun sarta kangge hanjangkepi ing upacara panggihing sri temanten. Punapa pancen ing ngriki dunungipun Kembar Mayang kala wau Kyai.Jati Wasesa :Nuwun inggih, saderengipun kula pratela dhumateng panjenengan ingkang rumiyin kula ugi nepangaken, bilih ingkang kasdu hamestani kula pun Ki Jati Wasesa. Dene padhepokan kula mriki winastan ………………… Pancen leren, inggih ing padhepokan ………………….. ngriki punika cumdhokipun Sekar Mancawarna ingkang sinebat Kembar Mayang. Kayu Klepu
inggih puniko ingkang dipun kersakaken dening panjenenganipun Bapa ……………….. (ingkang mengku gati). Ingkang punika mugi wontena keparenging penggalih tumunten Kembar Mayang kaparingna dumateng kula. Dene menawi pengaji pinten kerta ajinipun, menawi mawi leliru punapa lelirunipun, waton kula saged hamboyong Kembar Mayang punika Kyai.Jati Wasesa :Miturut wawangsoning jagad, boten saged dipun tumbas kanthi punapa kemawon, naming sok sintena ingkang saged anegesi naminipun Kembar Mayang kanthi jangkep saha trep, inggih punika ingkang saged hamboyong wujudipun Kembar Mayang punika.Saraya Jati :We lha dalah, lha kok abot sangganipun Kyai, gandeng kula sampun sumanggem dados duta ngrampungi, sanadyan kados pundi kemawon badhe kula leksanani. Nyuwun pangestu Kyai Kembar Mayang, Klepu Dewandharu, Cengkir Gadhing Kendhitpitu, Sadak Lawe. Kembar Mayang tembung Kembar punika tegesipun padha. Tembung Mayang punika tegesipun Nur utawi Cahya, wonten ingkang mestani Kembang Jambe. Kembar Mayang punika mujudaken blegering kakung lan putrid. Kakung lan putri punika satemenipun sami, dene ingkang benten wadhahipun. Dene Nur utawi Cahya kalawau lenggahipun wonten ing rasa jati, ingkang dipun westani Urip utawi gesangipun. Tiyang jejodhohan punika menawi kepingin langgeng kekalihipun kedah saged manunggalaken rasanipun. Inggih manungaling rasa jati punika ingkang saged hambabar katentreman sarta saged hanggelar pakarti luhur. Inggih punika ingkang winastan garwa
ingkang luhur. Daru darajating agesang, dados loro-lorone ngatunggal sampun sagolong
gadhang, kendhi pitu, pangiket ingkang kiat sanget. Dados ringkesipun loro-lorone atunggal samya angiket raos katresnan.Sadak Lawe; Biyen sanak saiki dadi jodhoneKyai, gaduk kula naming semanten, dene leres lan lepatipun kawula sumanggaken Jati Wasesa :Sang Saraya Jati, sarikma pinara sasra, kula boten nyana bilih panjenengan ingkang saged anegesi kanti trep lan jangkep, mbok menawi inggih sampun dados kodrating jagad, bilih panjenengan ingkang kawawa hamboyong Kambar Mayang punika. Namung kajawi punika wonten sarat sarananipun, Sepisan, pamboyonging Kembar Mayang kaemban jejaka kalih, Kaping kalih, Cengkir gadhing sak pirantosipun kaasta Kenya Dhomas. Kaping tiga, lampahing Kembar Mayang kabiwadha gendhing Ilir-ilir Sumilir. Wondene kang wekasan, murih boten alum pradapa Sekar Mancawarna, supados dipun saranani mawi rengeng-rengeng kekidungan boten ketang satunggal kalih pada. Saraya Jati :Nuwun inggih Kyai, badhe kula estokaken sadaya sarat sarananipun, wondene rengeng-rengeng kekidungan sanadyan hamung sapala, sumangga keparenga
tansah manunggal karsa,Sri temanten nggennya mangun brayatipun,tulusa widodo mulya,linambaran tresna jati. Kinanthi : Dhuh Gusti Ywang Maha Agung,mugi kersa hamberkahi,mring temanten kekalihnya,nggennya mangun brayat sami,bagya mulya kang sinedya,rahayu ingkang pinanggih. Kyai, kalih pada punika kewala atur kekidungan kula, mangka jangkeping sarana pamboyonging Sekar Mancawarna. Kiranging sadayanipun, ingkang boten dados renaming penggalih, mugi diagung pangaksamanipun. Jati Wasasa : Sang Saraya Jati, saking keprananing manah kula, wekdal punika ugi Kembar Mayang kula pasarahaken, sumangga tumunten kula aturi hanampi. Saraya Jati :Kyai, rehning sampun cekap samudayanipun, keparenga kawula nyuwun pamit madal pasilan, lan
wijayanti, sirna memala pinayungan sahing Gusti, hayu-hayu rahayu ingkang sami pinanggih.Gendhing Ilir-ilir Sumilir, Sang Saraya Jati sakadang hamboyong Kembar Mayang Adegan III : Ingkang Hamengku Gati hanampi rawuhipun Sang Saraya Jati sakadang angasta Kembar Mayang, lajeng sami pangandikan. Saraya Jati :Kepareng matur dhumateng Bapa ………………………. (ingkang mengku gati), inggih awit saking berkah saha pangestu panjenengan, kula sampun kelampahan hamboyong wujudipun Kembar Mayang, ingkang punika sumangga kula aturi nampi, mugi sageda kinarya sarana dhaupipun ingkang putra.Hamengku Jati :Adhimas Saraya Jati, kula tampi kanthi bingahing manah, lan awit saking sih pitulungan panjenengan, kula sakulawarga naming saged hangaturaken gunging panuwun tanpa upami. Nuwun, matur nuwun. Penutup : Gendhing Ayak-ayakan, laras slendro pathet manyura, para paraga tangkep asta, lajeng bibaran.
Reply	Sardi seng duwe konter ki nduwe pacar to?
jenenge sapa kuwi pacare Sardi, kok ora ditampilkan
May 14, 2012 at 1:19 pm
Reply	Hayahhhh, beda cerita iku pakde: p
(Wl) krama/ngoko waja lsp. lancip dianggo nulis sarana diclupake ing mangsi.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "p%C3%A8n"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "p%C3%A8n"
Kata kunci/keywords: arti pèn, makna pèn, definisi pèn, tegese pèn, tegesipun pèn sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pèn&oldid=14703"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa WlandaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Januari 2013, tabuh 10.25.
AsmaradanaAja turu soré kaki Ana Déwa nganglang jagad Nyangking bokor kencanané Isine donga tetulak Sandhang kelawan pangan Yaiku bagéyanipun wong welek sabar narima
purwodadi grobogan, kode pos: 58111 no.ganjil 33 -dst...... purwodadi grobogan, kode pos: 58112 no.genap 2 - 30...... purwodadi grobogan, kode pos: 58111 no.genap 32 -dst...... purwodadi
anwar.............. purwodadi grobogan, kode pos: 58112 jln.hayam wuruk.............. purwodadi grobogan, kode pos: 58114 gg. jajar i-ii............... purwodadi grobogan, kode pos: 58111 gg. jajar rt iv-v............ purwodadi grobogan, kode pos: 58111 kpg.jetis tanggul............ purwodadi grobogan, kode pos: 58111 jln.jodipati raya............ purwodadi grobogan, kode pos: 58114 jln.kartini.................. purwodadi grobogan,
purwodadi grobogan, kode pos: 58111 jln.katamso i-ii............. purwodadi grobogan, kode pos: 58111 jln.kauman................... purwodadi grobogan, kode pos: 58111 gg. kauman selatan i-ii...... purwodadi grobogan, kode pos: 58111 gg. kauman utara............. purwodadi grobogan, kode pos: 58111 gg. kawuri................... purwodadi grobogan, kode pos: 58111 kpg.kebondalem rt 5.......... purwodadi grobogan, kode pos: 58111 kpg.kebondalem rt ii......... purwodadi grobogan, kode pos: 58111 kpg.kemasan.................. purwodadi grobogan, kode pos: 58111 jln.kendeng.................. purwodadi grobogan, kode pos: 58111 jln.kepodang................. purwodadi grobogan, kode pos: 58111 jln.lawu..................... purwodadi grobogan, kode pos: 58111 gg. lawu i-iii............... purwodadi grobogan, kode pos: 58111 jln.lukitosari............... purwodadi grobogan,
teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan (informasi) ngenani sawijining
prastawa kang dibeberake. Dadi ancas tujuane padha karo eksposisi yaiku
miturut KBBI (2001 : 290) eksposisi tegese uraian / paparan kang nduweni tujuan
mbeberake maksud lan tujuan (umpamane ana sajroning karangan).
sajroning wacana eksposisi panulis kudu nduweni kawruh / pangerten kang cukup
bab-bab sing bakal dibeberake. Tanpa kawruh kang mumpuni, mokal kanggone
sawijining panulis bisa mbeberake sawijining kawruh kanthi terang trawaca,
saka kuwi, kanggo nulis wacana eksposisi uga kudu nduweni kawruh bab pola
pengembangan paragraf. Pola pengembangan paragraf sing bisa dianggo ana
sing sifate umum tarkadhang merlokake bukti-bukti utawa conto konkret, conto kang
sing arep digawe tempe kudu diumbah kanthi resik, jalaran yen ora resik bisa
babar / ora bisa dadi tempe. Kedele sing isih reged / kurang bersih ora bisa agawe matenge tempe. Tempene ish mentah, amarga ragine ora bisa
“bereaksi” kanthi sampurna. Dadine kedele mau wurung dadi tempe. Wujude
yan isih kedele. Saliyane kuwi, kedele sing ora resik anggone ngumbah, bisa
anjalari tempene dadi ireng, ora bisa putih resik ngono kae.
sajroning iki diwedharake rong bab kang beda utawa luwih kanggo nyengkuyung
pitik zaman saiki kudu ngati-ati, amerga akeh pitik utawa sato iwen sing kena
flu burung. Antaraning pitik sehat lan pitik sing nandhang lelara bisa
dibedakake. Pitik sehat kuwi pitik sing trengginas, ora lemes. Saka cucuke ora
metu ilere tur rupane abang seger ora aclum. Saka brutune ora mbanyu utawa
nelek terus tur rupane ora ireng / pucet ning abang seger. Dene pitik sing
nandhang lelara kuwi pitik sing lemes, ora nduwe daya. Saka cucuk lan brutune
metu iler / banyune lan rupane aclum.
analogi yaiku medharake bab-bab kang padha loro utawa luwih. Ing ngisor iki ana
kuwi kembang ing urip. Anak kuwi wewangian ana sajroning bebrayan / rumah
tangga. Anak kuwi sing bisa nyegah bubrahe balepomah. Ana anak uga digantungake
pengarep-arepe wong tuwa/kulawarga. Anak uga tombaking gegayuhan sajroning
rekasaning ngaurip. Upamane ana saling babak antaraning
paragraf jinis iki migunakake penalaran sebab-akibat. Urutane bisa kawiwitan
saka sebab tumuju akibat utawa suwalike. Gagasan pokoke bisa ana ing sebab
ditilik saka kahanan kang sejatine, sajake isih akeh warga Surabaya kang
mbuwang sampah sembarangan. Kamangka sampah kasebut bisa mbuntoni saluran
banyu. Akibate, ing sadhengah panggonan tuwuh banjir. Contone kaya kang dumadi
proses arep padha karo pengembangan kronologis. Bedane pengembangan kronologis
mentingake bab urutaning wektu, dene pengembangan proses mentingake
owah-owahan sing dumadi saka awah-awahan siji tumuju owah-owahan candhake.
KerinciHamparan Rawang, KerinciKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.55, tanggal 5 Mei 2013.
wis rampung opo hurung, nek wis garek kirim comment neng Radep: ‘Dep nuwun yo gametrailer e’, nek urung kirim comment neng Radep: ‘Dep piye iki pedot meneh, usahake nganti
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gwan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gwan"
gwan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kelawan konco dulur lan tonggo kang podho rukun ojo ngasio
DADI KORLAP KUWI SENG APEK . . . G USAH MENDEMAN . .
WONG WARAS KOK DIPIMPIN WONG MENDEM . .
APE DADI OPO korlap seng mendeman??
DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO, WONG MLAKU
gunungkidulReputation : 1Join date : 11.01.09Subyek: Re: Cobi Dipun raosaken.....sinambat kawulo Tue Jan 20, 2009 7:14 pm sing penting ojo nganti bosen urip loooooooooor,bosen kui lumrah Sponsored contentSubyek: Re: Cobi Dipun raosaken.....sinambat kawulo Cobi Dipun raosaken.....sinambat
"Nanging adate si sugih,Adoh ewa mring wong papa,Tan pisan-pisan resepe,Sepela miluteng papa,Sepi paedahira,Lire karo-karo iku,Si sugih lan si malarat..."
"Dhasar mlarat nora sugih,Sok uga katon bendara,Anggugu karepe dhewe,Yen ora sun-turutana,Aku korup ing warna,Yen sun-turut temahipun,Tan wun rusuh nganggo
lintang kemukus ing wetan parane, yen parak esuk nagtanake sunare. Patondho Jawa bakal ana perkara kang luwih gede saka pagebluk wulan sura bareng karo metuni macan loreng aran Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Ttanah Jawa akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur tumekane monco negara. Besuk yen wis teko titi mangsa lengsere Asmara Kingkin yo kuwi soko turune dhewe. Lan yen wis ono wong kang kerokan lan glindingan. Senuk-senuk padha mlaku yaiku pratandha
raja anyar kang ora disangka-sangka pawongan iku saka tanah sebrang peparap Mak Kasar. Dadi raja ing Tanah Jawa suwene mung sak umur bayem, nanging Tanah Jawa ora malah tenterem mung ndadekne kocar-kacire bangsa lan negara. Akeh wong Jawa padha keplayu metu saka negarane dewe. Raja Mak Kasar nyuwil negara kang ana sisih wetan panggone. Yoiki pratandha lengsere Raja
bisa mlaku ngupadi turune Heru Cokro. Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale laron sing kurang duga, tumpang suh mabure. Opo wae digampangake.
bupati ora ana ajine). ROJO TUNO WICORO Timbule Raja Kaping Limo, Raja Samsudin nuli nimbali mego ingkang sampun kacandhak. Ature Raja Samsudin, “Panjenengan sejatine turune Heru Cakra kang bisa nentremake negara ing Tanah Jawa. Aku enggal pamit marang sliramu, aku arep bali nang negaraku. Iki wis rampung anggonku ngupadi sliramu. Ayo padha samat-sinamatan, kajen-kinajenan. Sliramu wis jumeneng dadi ratu ing Tanah Jawa, kula semanten ugi mugi-mugi saged damel sireping negari sak mentawis. (Presiden
sementara (saged damel sireping negari sak mentawis) ROJO NOTO KUSUMO Timbule Raja Kaping Enem,
tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula padha kaweden, yaiku pratandha lengsere
ana sawijining padepokan sisih kulone Gunung Jamur Dipo. Ana Begawan kang apeparap Begawan Sikilokilo. Begawan Sriklokilo kagungan putra kakung aran jaka Lelana. Begawan Srikilo-kilo mlayu saka Tanah jawa , kalunta-linta uripe ing
Kingkin. Uripe Jaka Lelana ora beja, malah nemuhi rubida lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing
pemimpin (Uripe Jaka Lelana ora beja, malah nemuhi rubida lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing
“Sugeng rawuh, Mugi Kawilujengan Tansah Kajiwo Kasaliro dhumateng Panjenengan dalasan kulo ing KKPSS Sarono Srawung Kito Sami”
Cukup semanten info saking kulo.. Mugi-mugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Salerno&oldid=839466"	Kategori: Provinsi ItaliaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.40, 19 Maret 2013.
Tempuyung iku sawijining jinis tetanduran liar sing bisa urip ing papan kabuka, kudu kena surya. Tanduran kang nama latine Sonchus arvensis L duwèni warna ijo lan bentukè lonjong, pucukè lancip lan
Tempuyung duwèni khasiat akèh, ya iku radang payudara, bisul, darah tinggi, kandung kencing, kandung empedu batu, lan kencing batu. Ing njeronè godhong iku nduwèni kalium akèh.[2]. Gunanè kalium iku kang nggawè watu ginjal sing bentukè kalsium karbonat rusak, amarga kalium iku isoh nyingkirkè kalsium nggo nggabung karo senyawa karbonat, oksalat, utawa urat kang nggawè watu ginjal akhirè watu ginjal iku kegawa metu karo urinè[3].
Akèh wujudè tetanduran iki, sing ron cilik jenengè lempung lan yèn ron gedhé dhuwurè tekan rong mèter kasebut rayana.[4]
Rasanè[besut | besut sumber]
Tempuyung uga salah sawijinè tetanduran sing duwèni golongan senyawa flavonoid. Ana pelitian sing nuduhkè yèn senyawa flavonoid mlebu golongan flavon tersubstitusi ya iku 7,4'-hidroksin flavon. Yèn manawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempuyung&oldid=1081047"	Kategori: Tetanduran obatTetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
am sak iki akeh seng mlebu kene barrti wes akeh wong
saingan aku) lha po lagi nyadar... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Sponsored
ada Paman Dalbo….. Sugeng rawuhipun Man…. Sumonggo kaaturan lenggah ingkang
wong liya iku gombale mukiyo, sing ana wong iku
kowe nangis karana...mikir njur aku sesuk sapa yg mencintai? sapa sing ngeloni aku? sapa sing arep ngenhi pangan anak anakku? Coba pas bojone mati terus lagi arep nangis terus ana sing
Tue Mar 01, 2011 11:16 pm lha rep ro sapa?..iki aku wis nglimpeke mbahmu
Borobudur – Keraton Prambanan-Keraton-Pantai Prambanan-KotaGede-Malioboro Pantai Baron-Krakal dll di seputar wonosari gunung kidul. Jogja-
Hayden Leslie Panettiere (lahir 21 Agustus 1989) dheweké aktris lan penyanyi saka Amérika Sarékat kang tau menangaké nominasi Grammy Award, dadi kondhang nalika meranaké Claire Bennet ning Seri TV Heroes,
One Life to Live saka taun 1994 nganti taun 1997, lan dadi Lizzie Spaulding ning Guiding Light saka taun 1996 nganti taun 2000.[1] Panettiere bisa anggawé seneng para
School ning New York, ananging sadurungé dheweké tau sinau ning umahé dhéwé saka kelas 9-menengah atas.[1] Amarga
AmérikaPenyanyi Amérika SarékatLair 1989Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
kinurmatan,teras lajengaken anggenipun nguri-uri budoyo Jawi,sampun ngantos kasirnaaken dening kabudayan njawi.
Balas	Djudjum berkata:	7 Juli 2011 pada 5:00 AM	Matur nuwun mas yu Ginem,,, menawi kersa urun tulisan kula sumanggakaken malah dados remening penggalih kula
Balas	topengireng berkata:	19 Juli 2011 pada 11:17 AM	niliki sedulur
Balas	Djudjum berkata:	20 Juli 2011 pada 1:32 PM	Wadhuh matur nuwun Bapa sampun kepareng tilik-tilik wonten mriki,,,sumangga dipun sekecakaken.
Balas	Wiro Tetap Angon berkata:	20 Juli 2011 pada 12:12 PM	kulo nuwun Ki Juuuum….
Rembang Demo UGM Sengketa Rembang Kecam
selosilah ipun .kados pundi bab ipun botoputih sinten kemawon ingkang dipun sare kaken..bab eyang kasepuhan ,kanoman kromojayan.kesambongan.lan Lideran//matur nuwun
patut dipunwartakaken dhateng masyarakat dipun wastani …
wujud tulisan punika saged dipun padosi saking media massa upaminipun ... , …,
amargi nggadhahi tujuan. Tujuan wara-wara inggih punika… .
menawi dipunjawab, saged kalebet fakta murni lan saged ugi ingkang kalebet
opini. Ingkang kalebet fakta murni inggih punika… .
kedah….supados masyarakat boten ketinggalan informasi ingkang enggal. 8. Menawi pawarta
boten… pawarta punika saged ndadosaken pro kontra wonten ing masyarakat. 9. Perangan pawarta
11. Pawarta bab siskamling saged dipun lebetaken pawarta
13. Aksara Jawa ingkang nggadhahi pasangan boten sami kaliyan aksaranipun jumlahipun… .
rakyat saged arupi … , …, …, lan … ..
Ayo pak dhahar dhisik mumpung isih anget. Ukara punika ngginakaken basa... .
mangan roti sinambi lenggahan ing teras. Tembung mangan langkung trep menawi dipun gantos... .
kandel ing pangangen-angenipun masyarakat, utaminipun ing daerah... .
Sandhangan kangge paten h wonten ing aksara Jawa dipun wastani... .
Purwakanthi wonten ing ukara kasebat dipun wastani purwakanthi... .
kedah ngemot 5 bebakal ingkang kondhang dipun wastani... .
crita Andhe-andhe lumut upami dipun pendhet saking paraga Klething Kuning
Legenda ing Jawa Tengah upaminipun…, …, …, lan
30 ”Nuwun sewu, Putri tindak dhateng
pundi nggih, Pak? Kinten-kinten konduripun jam pinten?.”
Tembung ingkang kacithak miring saged dipun gantos… lan … .
terangna apa bedane pawarta lan wara-wara! Jelasna saka segi
5. Gawea pacelathon singkat kang ngandhut: Purwakanthi basa lan wangsalan!
6. Purwakanthi kuwi ana telung jenis. Sebutna lan tulisen bedane!
7. Syarat sinopsis crita sing apik ana telu. Sebutna!
9. Tulisen sinopsis mula bukane aksara Jawa!
10. Andhe-andhe Lumut kuwi sejatine pangeran Inu Kertapati.
wong nek wis bacut ngrokok iku angel marine....yo wis....anake dho
sing ngati ati, gemi lan nastiti..... wadiyoCamatLokasi : Singkar II,Wareng Wonosari GKReputation : 7Join date : 14.04.09Subyek: Re: Resiko Besar Bagi Perokok Wed Oct 21, 2009 3:48 pm matur nuwun atas donganipun mugi dipun wales Gusti Alloh kanthi piwales engkang langkung ageng
meneh wong tua kaya aku ngene....wajibe wong tua iku mung ana telusembur, tutur, uwur uwur....sembur iku ndongakaketutur, iku yo wis jelas artine...nuturi, ngjari utawa marahi, menehi wewarah nyang daln sing benruwur uwur ; ngenehi dana, nek dhuwe duit...kewajiban siji lan loro...kayane gampang kanggone aku...ning ya njaluk sepurane...kewajiban nomer telu...aku ra kwagang...ngangkate....mula ya aku mung bisa njurung kanthi donga muga nemua kabeh ding mbok gegadang sak kelurgamu.....tansah
mengutus Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Drajat, dan Kanjeng Sunan Geseng.” “Gusti, tindakan
aku malah dadi ngrasa takut, maslah'e aku turu wengi terus..._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
tahu keno opo2???Nek ngelu mules yo kuwi wajar jenenge manungso. Ning nek nganti loro parah yo ra tahu jek???Dadi
iki rung tahu keno opo2???Nek ngelu mules yo kuwi wajar jenenge manungso. Ning nek nganti loro parah yo ra tahu jek???Dadi menurutku, melek bengi ki apik??? Ning kudune sing positif???Nek ra percoyo ning tempatku???ojo di turut omongan nduwur kui......nek aku yo wegah, gelem moro mrono
durung mari, kudu dibale'ke neng dokter meneh...._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... siti rahayuCamatLokasi : Blok F 48Reputation : 13Join date : 25.07.08Subyek: Re: [faq] Suka Tidur Larut Malam ? xxx.... Mananti Anda !! Sat Nov 01, 2008 8:57 am SAPTO SARDIYANTO wrote:
Kanjeng Ratu Kidul, ia meminta Kanjeng Ratu Kidul datang ke Kraton
endhel ajeg, endhel weton, apit ngarep, apit mburi, apit meneng, gulu, dhadha, serta boncit. Masing-masing posisi merupakan suatu simbol, yaitu:
mbelgedez tetep ok, ngono wae.. wkwkwwk 2012 August 24 devilito permalink Kulonuwun mbah
Kulo niku jemaah anyaran nyuwun wangsit ndugi mbah
Mbah aq pengen tuku mobil, tapi enak’e sing endi yo,
Ing. Michael Pohořelý1,2, Ing. Michal Jeremiáš1,2, Ing. Siarhei Skoblia, Ph.D3, Ing. Petra Kameníková1, doc. Ing. Karel Svoboda, CSc.1, Ing. Markéta Tošnarová1, Ing. Michal Šyc, Ph.D.1, Ing. Miroslav Punčochář, DSc.1 a Ing.
kalebu jinis puisi Jawa Modern. Dene wujud puisi Jawa Tradisional arupa
tembang, kalebu tembang macapat, tembang tengahan, lan tembang gedhe. Sing
kalebu tembang macapat yaiku Kinanthi, Pocung, Asmaradana, Mijil, Maskumambang,
Pangkur, Durma, Sinom, lan Dhandhanggula. Kalebu tembang tengahan yaiku
Megatruh (Dudukwuluh), Gambuh, Wirangrong, Balabak, lan Juru Demung. Dene
jawa sing arupa tembang kaikat dening sawenehing paugeran/pathokan.
a) Guru gatra tegese cacahing gatra (baris/larik) saben satunggal pada
b) Guru wilangan tegese cacahing wanda (suku kata) saben sagatra.
c) Guru lagu / dhong-dhing tegese tibaning swara vokal ana ing pungkasaing gatra.
Geguritan utawa geguritan juja-makjujane dianggo kanthi tujuan nyindir /
nyemoni kahanan masyarakat wektu kuwi. Kajaba saka kuwi uga nduweni unsur
pendidikan. Geguritan nduweni gatra kang ora tetep. Umume (biyen) gatrane
kedadeyan saka wolung wanda, uga diwenehi ukara ing gatra kapisan sing unine
saikiwisbeda, ngalami owah-owahan. Geguritan padaha karo puisi bebas sing ora
kaiket dening cacahing baris saben bait, cacahing wanda saben gatra, uga ora
kudu ana tembang “sun gegurit”, lan ora kudu bab ngandhut unsur pendidikan.
kanggo geguritan iki warna-warna kayata; moral, lingkungan, katresnan, masalah
sosial, lan liya-liyane. Ing ngisor iki ana tuladha geguritan sing temane
kuwi rinipta minangka wujud saka wedharan gagasan/rasa pangrasa pangripta.
patang babagan kang kudu dimangerteni menawa arep maca geguritan, yaiku
analisis situasi lan pamireng, milih geguritan, mbedah geguritan, lan latihan /
kanggo mangerteni kondhisi wektu arep maca puisi. Ana ngendi papane, bengi apa
awan, ning jaba apa njero ruangan, piye situasine (sedhih, gumbira, serius),
pamirang umure pira, agama, pendhidhikan lsp.
loro cara yaiku sacara ora langsung tegese nonton pawongan liya maca geguritan
dene sacara langsung tegese maca kanthi vokalisasi lan ekspresif.
tegese mudheng isining geguritan, munggul tembung, intonasi, lan ekspressi /
klebu ana vokal yaiku tembung diunekake kanthi cetha, munggeleng tembung,
Lukas 31Ing wantyi kuwi ratu Tibérius wis nyekel pangwasa limalas taun suwéné. Sing dadi
Jengkol(kecuwis) Jati(janggleng) Jambe(mayang) Gembili(seneng) Garut(gremeng) Dhadhap(celung) Blimbing(maya)
Den Pandhu, on January 4, 2017 at 8:30 am said:	Manawi badhe tindak Sangkal Putung, saking Mataram tumuju Pajang, Kademangan Sangkal Putung keleres sak leripun Klaten, manawi badhe Tindak Jatianom, Saking Sangkal Putung menggok ngiwo (Ngilen watawis 7 Km) mangke badhe Nglangkungi Macanan, caket dalemi[un Ki Tanu Metir, lha saksampunipun dumugi Jatianom, bablas mangaler
OJO SIRO WURUK SUDI GAWE KARO AKU,AKU NINDAKAKE SABDANE MBAH AGUNG SUKMO JATI,SIKUTU KUTU WALANG ATOGO PODO ASIH KARO AKU,PODO LULUT,PODO ASIH MARANG AKU,OPO MANEH SIKUTU KUTU WALANG ATOGO,JIN SETAN PRIPRAYANGAN KANG PODO DADI
Bahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.11, tanggal 23 April 2013.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "balung"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "balung"
Kata kunci/keywords: arti balung, makna balung, definisi balung, tegese balung, tegesipun balung sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=balung&oldid=102837"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung krama-inggilJuni 2015	Menu navigasi
sing gawe blog iki jenenge mas yoyok dwi parindra.
yen meh njaluk ajar gawe blok iki, akeh sing iso.
njaluk ajar karo mas yoyok langsung iso, karo aku (abdul aziz) yo iso, karo mas dhani
kok sing diajak kumpul namung aluni angkatan 07-08 Thok..??
kulo tumut angsal mboten..??
rihlah kulo ngetos nggen ingkang sae.
nek perlu kta undag alumi sanes inkang sempat pripun..??
wa’alaikumsalam warohmstullahi wabarokatuh!
tulung kulo di kirimi jadwal kajian teng SMA ingkang teseh kosong.
niki kulo nggih ajeng lobi Ustadz Faiz sekalian mumpung saged balek.
Bales teng email kemawon, ampun mriki.
sampun disampekke Danu Tho masalah niku.
alumni-alumni salafiyuun sanese sampun kulo koordinir semampu kulo.
angkatane njenengan wingi kulo serahke Dhek Rowy&Danu.
Tulung kulo dikirimi emaile Mas Rowy, Danu,Ghoni&Herwasto.
Balas	FAUZ, on 07-06-08 at 8:38 am said:
dipanggil i2.Nyuwun ngapunten kank HYDA.Insya Alloh tanggal 15an “ana maen k jogja sama akhy Danu.mangke saget dirembak wonten jogja.maturnuwun sanget mas.
Balas	Muslim Fata, on 06-06-08 at 9:46 pm said:	Bismillah
angsal undangan. InsyaAllah radi kathah ingkang saged dugi.
Balas	Abu 'ukasyah, on 05-06-08 at 9:55 am said:	Afwan,
Akh Fauz niku sinten..??
informasi teng Ummul quro’ insya ALLAH enten nanging mboten kathah kados info teng Univ islam madinah.
hyda piye kabarmu?? kapan muleh? hehe…
Balas	FAUZ, on 30-05-08 at 9:02 am said:	Assalamu`alaykum Wa Rahmatulloh,…
kagem kank Hida,,matur nuwun,sampun kepareng maringi infonipun.mbok bilih InsyAlloh mangke kalian rencang2 saged nggadahi kesempatan nderek!rencaang2 mbetahaken info ingkang jangkep.
menawi info dateng umul kuro’ wonten boten.
Indonesia kagem Saudi tiyang IM & pelajar salafy dipersulit.
dawa ceritane sampe tutug pragat 4 kaset.
Mengko, lamun wis dadi langsung tak siar nang.
Jare wong Barat sih : Coming Soon… artine
lelipur kangen ning jagat Cerbon karo batur bengen. Baka duwe lagu Cerbon sing judule: Netes banyu mata, tulung kirimanken ning alamate kita: karim_djamudin@yahoo.co.id. Suwun
kuh pripun.. :D, tulung ya kang..
matur kesuwun sanget nggih.. 🙂
suwarga menika ateges sruwa-srawu sarwa lila lan legawa. neraka ateges sing di ‘ner ora teka-teka.
kerja bakti wae low cah ben cpet rampung nek iso awan mbengi…eman2i lga home prtama ra nek kndang dw..APA KATA DUNIA…
[Reply]	Anoman September 3, 2010 at 10:20 am
Aku kadang bingung, opo’o fotoku kok ora dipilih yo?? Opo kurang Apik?? Timbang
AKIBAT KEBIASAAN SELINGKUH | BLOG-e WONG JOWO
Sing ethok2 turu tak dongake lemu koyo sapiku
Mugi Amal kesaenan Panjenengan pun Gantos Malipet-lipet saking Gusti Allah
Download Ahange Jadid Milad Baran – Jazb
sia ke Inggrisinsinyur (Ir)Indonesia ke Inggrisinsinyur (Ir)Terjemahan insinyur (Ir) di Inggrisinsinyur (Ir)
Kulanuwun mas jenang, mriki to dalemipun, nuwun sewu nderek ngeyub sajake kok edum tur tintrim, sampeyan
wingi kula nggih mampir dalemipun mas karyan, mangga paring pituwah wonten gubug kula malih.
he he he… biasa… nengga wangsit… muahahaha… lha alamatipun pundi? nuwun sewu, kula kok kesupen wonten pundi. wonten buku alamat kok mboten wonten…
det berkata:	Juli 8, 2008 pukul 8:05 pm	weton, wuku, nogo dino
lha alamatipun pundi? nuwun sewu, kula kok kesupen wonten pundi. wonten buku alamat kok mboten wonten…
Niki alamat kula mas :http://ngajitauhid.wordpress.com, mangga pinarak malik, syukur2 ngisi
nguri-uri bab kawruh luhur kang wus winarisake dening para sepuh….
sugeng tepang ugi, kang. naming sak bisanipun kawula.
bengkel stel palek, Karangduren, Tengaran, Semarang, Jawa Tengah 50775, Indonesia
Wirogunan, Kartasura, Sukoharjo Regency, Central Java 57166, Indonesia
kanca, masa cilik iku waya sing paling indah, dadi angel pisan diilang’aken. Mbrubul bae metu, kaya banyu matae rangda tuwa sing bli
sikil ira akeh koreng’e, nrembel kabeh kaya kancing kelambi, awas mengko dadi budug..!” sejak awit iku, si Kusnadi sing akeh koreng’e di wadani Kusnadi Budug.
tipis pisan beda’ne. Samar iku jare Kang Ato ( Sunarto Marta Atmadja, idola tarling jaman bengiyen ) ramyang – ramyang.
Lah, jaman isun cilik bengiyen, akeh pisan wadanan lan poyokan sing kanggo sewoan,
» KH. Maimoen: “Kowe mandek rokok luweh apik timbang sholat sunnah nanging isih ngrokok-an”
KH. Maimoen: “Kowe mandek rokok luweh apik timbang sholat sunnah nanging isih ngrokok-
BUDAYA»Kanjeng Bibi NYAI AGENG KENCANARUKMI	Kanjeng Bibi NYAI AGENG KENCANARUKMI	40
September 15, 2008 8:32 pm	lha wong agux kok ditanggapi bu DM, cah kae yen ora lagi mabuk yo lagi patah hati…yo ra Gux…Agux karo moe2 ki yo podo wae,
am	DM : Piye wis entuk info Rule #1 durung …. penting lho kuwi
Doso: So, kowe senenganmu sing ora2….aku kok dadi object terus…
Moe-2 permalink	September 18, 2008 5:28 am	Sorry goek, ojo nesu yo ketoke nek ono sing digarapi kan luwih rame….
one's permalink	September 18, 2008 8:34 am	aduuuh piye yo mbak inti…
1. Main [berjudi]; 2. Madat [nyandu-narkoba]; 3.Mendem [mabuk]; 4.Maling; 5. Madon
Morotuo Mati Mantu Melu Marisi 5X
Morotuo Macem-Macem Mantu Minggat….. 5X
Sarmidi permalink	September 25, 2008 9:18 pm	Kalau bicara Wanita aku durung mudeng blas nek bab kuwi jagone kiduk ,tolong di carikan bojo temanmu ini ,pokoke wanita
Ninoek permalink	September 25, 2008 10:28 pm	wah top …top…mas Sarmidi sing bagus wis muncul nang blog iki. Tenane kowe durung duwe bojo yo….
Terus yen mantu mati maratuwo mrongos piye?
Sarmidi permalink	September 28, 2008 9:23 pm	wah giri suda nikah duluan tak kiro aku keri dewe sak angkatan 86, duk piye ora duwe konco sing wis tuwo tur prawan he he wis pengin tenan iki nasib nasib
Ninoek permalink	September 28, 2008 11:46 pm	wah sar…aku duwene sing enom tok…kok kowe malah golek sing tuwo ki
nggon blok.wah kowe mesti rodo piye ngono…lha piye bocahmu
Upacara ruwat dilangsungkan dalam bahasa Jawa. “Ruwet, rubida, pepeteng wonten ing Bumi
JENENGE RATU LAN NEGARANEPrabu Arjuna Sasrabahu Ratu ing Maespati
Prabu Basukarna (Karna) Ratu Ing Ngawangga
Mas/Mbak… senajan raiso bali tak suwun panjenengane tansah pinarengan rahayu wilujeng ing dino kang becik iki, sasuwene kekancan yen ono tindakku kang gawe larane atimu pangapuramu sing tak suwun
A. Aduh, ojo munggah neng dhuwur, mengko malah bahaya.
44. B B. Godhong wit kae katon ngawe-awe aku.
A. her, tirta, warih, lsp. B. asti,
116. A 10. Tembung kang tegese dudu teges
117. C an. Tuladha: dawa tangane, lunyu
watu dianggo nggosok jobin, piranti dianggo ngêlus;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "usik"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "usik"
Kata kunci/keywords: arti usik, makna usik, definisi usik, tegese usik, tegesipun usik sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=usik&oldid=104916"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung usikTembung krama-ngokoSèptèmber 2015	Menu navigasi
NampeyoRachel Namingha NampeyoJean Sahme NampeyoFannie Polacca
ben kuthaku rodo kondang sithik..hi3x..)
November 25, 2009 at 7:12 pm
Reply	Taun 2007 lek.,anak buahe pak tiranto iki.hehe..
Blaik tenan,gek2 sampeyan tanggaku?aku yo karanganyar, tapi ngaku2 wong solo..amargi omahku solomadu..hahaha..lha yen ngaku karanganyar do ra percoyo og,malah dikira melu mBoyolali..hihihi..
kanji, kapok (êmoh mara).
tegese jinja, tegesipun jinja sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=34109"	Kategori: Tembung basa JawanjTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 06.14.
Pasrah Temanten Kakung ~ Yuyun Blog's
dhumateng Gusti Allah, Mugi Rahayua sagung dumadi, tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula tuwin panjenengan sadaya.Nyuwun sewu awit kalepatan kula, dene anggen kula cumanthaka marak mangarsa hangempil kumadikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun jejibahan luhur. Kula pun Sasongko piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapak/Ibu Bambang Raharjo kula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung, nakmas Bagus Sujatmika mugi katur panjeneganipun Bapak Aji Rujito sakulawarga.Panjenenganipun Bapa Firman Wibisono ingkang jumeneng hangembani talang atur minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapak Aji Rujito ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosipun sedya sowan kula wonten ngarsa panjenengan.Ingkang sepisan, ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa/Ibu Bambang Raharjo boten saged nindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, awit wekdak sapunika nembe nyandhang cepaka sawakul, pindhane kajugrugan gunung madu ingkang putra badhe palakrami. Pramila naming saged ngaturaken salam taklim mugi katur ing panjenenganipun Bapak/Ibu Aji Rujito ingkang lumantar kawula Kanthi pepuji mugi rahmating Gusti Allah tansah kajiwa wonte keluwarga Bapak/Ibu Aji Rujito sakuluwarga lan tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih masrahaken putra calon temanten kakung pun Bagus Sujatmika atmaja kakung saking Bapa/Ibu Bambang Raharjo ingkang pidalem ing Rejosari Gajahmungkur. Ingkang badhe
kaping 3 Januari 2007. Mugi-mugi tumapaking ijab mangke lumampah kanthi lulus raharja, saged atut runtut ayem tentrem, bagya mulya ingkang sinedya.Ingkang pungkasan mbok bilih anggen kula sapangombyong anggen nglarapaken sowanipun penganten kakung kirang suba sita tuwin tatakrami, kersaa nglunturaken pangapunten ingkang ageng. Mbok
misuwur ana ing donya asal Spanyol.[1] Sepatu
Beckham.[1] Produk sepatu karyane diwenehi Manolo Blahnik manut karo jenenge lan wis dikenal minangka salah sawijining prodak sepatu kang paling apik ing donya iki.[1] Manolo Blahnik lair tanggal 28 November 1942 ing Kepulauan Canary.[2] Bapake ya iku pengusaha farmasilan ibune duwéni perkebunan gedhang. Minate ing mode kawit isih enom, ya iku nalika ngrias asu lan kethek ingon-ingonane nganggo pita.[2] Dhèwèké lan adine ya iku Evangelina luwih akèh sinau in omah. Kulawargane kereplelungan ing Paris lan Madrid saperlu mesen klambi ing perancang langganan wong tuwane.[3] Nalika diwasa, dhèwèké nuntut ukum lan pulitik amarga wong tuwane kepingin dhèwèké dadi sawijining diplomat.[3] Ora suwe, dhèwèké nyinaoni babagan sastra lan arsitektur ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Manolo_Blahnik&oldid=1099265"	Kategori: Cacad
Simple EnglishSlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 19 Oktober 2016.
(Kw) clathu, gunêman;;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "mangling"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=mangling&oldid=103203"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung manglingTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu navigasi
DeutschEnglishFrançaisTiếng Việt	Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Juli 2015, tabuh 09.19.
kene… Tujuanne cuma siji kang, arep dadi perawan sunti…hehehe,
hingsun nitahake cipta, rasa karsa,
d,t,s,w,l : dumadi tetesing sarira wadi laksana,
p, dh, j, y, ny : panca dhawuh jagad yekti nyawiji,
m, g, b, th, ng : marmane gantia binuka
Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing digandheng dadi siji, sing ngarep tiba swara "a", dene sing mburi tiba swara "i", duweni teges lanang wadon.Tuladha: a. mahasiswa-mahasiswi b. gandarwa-gandarwi c. dewa-dewi d. siswa-siswi e. kedhana-kedhiniAnanging ora kabeh tembung dhapukane kaya ing dhuwur iku diarani tembung yogya swara, sabab ana wae sing jenenge wong, kang dhapukane kaya tembung yogya swara. Upamane: sudarna-sudarni, sukarna-sukarni, maryana-maryani. Mangka iku dudu tembung yogya swara, sabab iku jenenge wong lan durung mesthi yen tembung iku nuduhake lanang wadon. Amarga ana bae bocah wadon iku jenenge sukarna, nanging kosok baline bareng bocah lanang iku jenenge sukarni. dikutip dr: http://herjawa.blogspot.com/2010/11/tembung-yogya-swara.html
nganter bocah Tuban ping pindo ing alas sepi kaya dhene kethek nganter pitik
kate ing Watu Pokak. Kelakoan iku dilakoni Riyadi nalika korban, sing umure 17
“SMP ae ora tamat,” jare Polisi
Tuban, Elis Suendayati, sing dak kutip saka detikNews. “Cah wedok iku mung
cah wedok mau, ngwenehi pil karnopen, lan gendenge bocah wedok gelem. Diombe pil
karnopen iku nganti dheweke mendem. Nalika Riyadi teka, cah wedok mau dijak
lunga ing alas jati, desa Wangun, Palang, kabupaten Tuban.
kuwi ing alas, Riyadi nggawa cah wedok muleh ing omahe mbahne. Lan ing omah
kuwi Riyadi nganter pisan engkas lan njambak rambute nganti brodol.
kuwi, sesoke pas sadar, nglaporake Riyadi ing Polsek Brondong, nanging amarga
kedadeane berlangsung ing Palang, Polisi ngongkon ngurus kasus iki ing Tuban.
suwi sawise laporan karo bukti-bukti sing antara lain pil kolpo 2, celana lepis,
dheweke nggawe partai anyar lan wani masang banner uga baliho. Dzawil njenengi partaine Rahmatan Lil Alamin utawa disingkat PRA.
Senajan partai iki ora kedaftar ing kementerian, dheweke nekat mromosiake terang-terangan ing masyarakat Paciran, panggonan sing terkenal karo kesalehane. Ana telong banner lan siji baliho sing dipasang pinggir omahe.
Ahmad Dzawil, sing ngulang seni rupa ing SMP Negeri 1 kuwi, nempleki foto awake ing banner partaine lan nulisake visi lan misine, uga ngewenehi gambar bedhil AK4 karo bendara Araban lan gambar pedang. Banner iki disita polisi kanggo barang bukti.
Nalika polisi marani omahe ing Kandang Semangkon, Dzawil mengingis lan muni yen partai kuwi guyonan, mung iseng kanggo plesetan.
keluarga. Iku supaya keluargane mileh siji pemimpin sing bener lan temen kanggo rumah tangga, yaiku awake dhewe.
Soal bendera lan tulisan Arab kuwi, Jare Dzawil iku inspirasi saka kisruhe ndunya, lan ora ana maksud tertentu sing diusung dheweke lewat tulisan lan bendera kuwi. Kisruh ndunya, minurut Dzawil, ora perlu diselesaiake karo gaman, bedhil utawa bom. Gambar senjata loro kuwi ngelingno yen manungsa bisa tentrem yen siji karo liyane ora serang-serangan.
Lha jeneng Rahmatan Lil Alamin (PRA) nggambarake yen Islam agama kang rahmat kanggo alam semesta. Dzawil mbela awake nalika polisi ngandani yen baliho kuwi nggawa pengaruh kanggo ketenteraman masyarakat. "Aku mung masang banner ing lingkungan omahku," jare Dzawil, ora terima yen dheweke dianggep gawe rusuh.
Saben dinane, saliyane ngulang sekolah, Dzawil nglukis ing omahe, lan dheweke nganggep tindakan nggawe partai kuwi ungkapan saka jiwa senine sing kepengen dheweke tuangno ben atine lega. Nanging kanggo masyarakat, tindakan iki ngganggu ketertiban umum lan gawe resah.
Apa kowe ngweruhi banner iki nalika liwat ing Kandang Semangkon?
Foto Ahamd Dzawil Huda nalika nunjukake banner Partai
wong jenggoten nganjir ing gang Gedong, kelurahan Blimbing, kabupaten Lamongan, Jawa Timur, ngenteni tekane jenazah Zainul Arifin. Ing lawange gang, ana
mlebu ing gang cilik kuwi, sing dadi dalan kanggo omahe Zainul Arifin. Wiwit esuk sadurunge jenazah teka, polisi lan wartawan ora diijinake mlebu gang. "Mereka najis dan kafir," jare sawijining wong sing celanane cingkrang.Zainul Arifin nglakoni
ing omahe lan kopi ideran ing Tempat Pelelangan Ikan (TPI) Brondong. Bojone sing umure 23 taun, Fatimah Nafisah, lagi mbobot pitung wulan nalika Arifin ninggal seda. Dina iki, Selasa 25 Juni, Fatimah mung bakal nyawang sirahe Arifin -- bom sing ngalung ing awake wis ngancurleburake anggota badane.Sawise jam-
menang," kaya dene bengokane cah cilik.Sanajan aku dudu anggota kelompok keras kuwi, aku diterima mlebu ing gang lan dikira balane, paling amarga aku nduwe jenggot thithik sing kelalen ora dakcukur seminggu iki. Aku uga njepret foto lan video saka gerumbulan sing ngeklaim awake mujahidin kuwi.
sing nduwe kesempatan nyawang langsung mayite kejaba keluarga lan wong-wong sing parek. Nanging ing Facebook, pengguna kelawan jeneng I'mNot-a Barbie I'm-a Neqabie ngunggah foto mayit ing keadaan sawise ledakan lan keadaan 23 dina. Pengunggah gambar iki kayake wong sing cedhak karo keluargane Arifin.Mayite Arifin dishalati ing masjid Darussalam, Blimbing, sing panggonane sekitar 150 meter saka omahe.Arifin lahir tanggal 26 Juni 1979 lan dikubur ing pemakaman Watu Pokak tanggal 25 Juni, persis sedina sadurunge ulang tahune. Warga Blimbing kenal Arifin sebagai wong meneng. Dheweke pethuk karo bojone, Fatimah, ing Pesantren Al-Ikhlash, Sedayulawas. Ing sekolahan, menurut kanca kelas Yoyok Edi, Arifin kuwi ora pati pinter.
dhewe nalika shalat. Aku sedeh nyawang korban kaya Zainul Arifin, sing mati ing pola pikir kang cethek -- pikiran sing nganggep polisi mungsoh, pikiran sing nganggep wong sakjabane kelompok berarti kafir, pikiran sing ngira yen beda iku kudu diremukna.Waca ing basa
Nisrina Syafiya, bocah 16 taun saka Lamongan, ilang digondol pacar Facebook. Wis wiwit wulan November kapungkur, Nisrina sing iseh kelas loro SMA kuwi minggat saka omahe ing sawijining gang ciut ing desa Sedayulawas, kecamatan Brondong, Lamongan. Faishol Butsni, bapake Nisrina, ora weruh ing ngendi anake minggat, nanging dheweke ngira yen Nisrina kepincut cah lanang sing nganggo jeneng Facebook Gigi Caow. Ing info profil Facebook, akun Nisrina katulis "bertunangan" karo Gigi Caow, lan uga ana akeh foto sing nampilake dheweke ngaroni karo cah lanang kuwi. Kasus ilange Nisrina wis dilaporake marang polisi, ditakokake marang kanca-kancane, lan ditelusuri ing internet. Nanging perkembangane durung mundak. Krungu kabar ilang iki, mbahe Nisrina, sing manggon ing Sedayulawas, gering. "Aku mung kepengin Nisrin muleh. Mbahne lara nalika krungu dheweke minggat," jare Faishol. Ora ana siji kanca sing weruh ing ngendi satemenene Nisrina saiki. Sebagian kanca liane malah kaget karo berita iki. Arif Dana Mulya, kancane Nisrina saka desa Blimbing, meh ora percaya yen cah kuwi ilang. Amarga, dheweke ngaku tau saklibatan pethukan ing dalan. Yen nganti suwi kasus iki durung beres, bapake Nisrin arep nyebar foto anake ing masyarakat, lan mung arep dunga saka omah. - David Khoirul
ing nduwur lemah, mangka ing Tuban, Jawa Timur, ana sawijining tempat ibadah sing letake ora umum: ing njero bumi. Mesjid gua iki, sing uga
budhal menyang Tuban karo Jhony. Tujuan awale lunga marang Tuban mung kanggo tuku obat ing apotek, nanging nalika sepeda motorku ngliwati dalan Gedongombo, Jhony nyawang pesantren sing temboke ditulis Araban lan dibentuk kaya dhene monumen ing Canberra, Australia.
Jhony usul supaya dheweke disudohake panggonan kuwi. Sawise aku oleh obat saka apotek lan sadurunge muleh ing Blimbing, aku ngampirake Jhony ing Pondok Pesantren Perut Bumi.
Iki bakal dadi kunjungan pertama ora mung kanggo Jhony tapi uga kanggo aku dhewe.
Cah enom, sarungan batik lan kaosan abang, ngadek ing pinggir lawange gua, nyambut
taun 2002 karo pengasuh pesantren kuwi, KH Subhan Mubarok. Dheweke ngedekno pondok iki nganggo dhuwite dhewe lan nganggo rancangane dhewe.
Ukir-ukiran ing temboke dihias ayat-ayat Qur'an, kaligrafi lan huruf-huruf Arab sing dikluwengi bentuk kotak, segitiga utawa bunderan.
Sabenere nalika nyawang desain gua sing apik kuwi, aku kepengin njepret siji-loro foto, nanging plang ing temboke muni ngene: Dilarang ambil gambar, merokok dan buang sampah.
"Mangga sareng-sareng lenggah lan istighasah," sawijining kiyai nggiring pengunjung ing mesjid.
Ora kaya dhene ing njero gua, masjid Perut Bumi seger lan ora pengap. Bancike dipasang keramik, lan ing tembok-temboke diwenehi lampu, kipasangin lan watu hiasan.
Aku lan Jhony mung lunggah lan plonga-plongo sawetara wong-wong liyane padha ngucap dzikir. Aku lan Jhony dudu anggota Nahdlatul Ulama, sawijining organisasi Islam paling gedhe ing Indonesia, dadi istighasah kuwi ritual anyar kanggoku lan kanggo Jhony.
Ing ngarep para jama'ah, wong enom klambinan puteh mulai khotbah. Dheweke nyeritaake riwayat gua Perut Bumi. "Mbiyen panggonan niki dadi sarangipun setan, ula lan lelembut. Lan teng Tuban mriki pusate para wali," jare wong klambinan puteh kuwi.
Ruangan mesjid bisa nampung 600 wong. Gua iki uga diarani gua Putri Ayu amarga ana sosok putri lelembut sing iseh manggon kono. Miturut KH Subhan, Syaikh Maulana Maghribi, sawijining wali Islam, pernah nginjakake tlincak sikile ing gua kuwi. Lha iku dadi
Maghribi. Maulana Maghribi urip kira-kira ing abad 14.
Penggarapan pondok pesantren wis ngentekake biaya luwih saka 1,5 milyar. Lan sanajan gua iki dihias nganti apik-semlawik, kiyaine ora gelem yen panggonan kuwi disebut tempat
kangge peserta ingkang nderek PW wonten Jambi. Kawula usul STAIN nawontenaken PW Tingkat Binwil Banyumas kangge lare-lare ponpes ingkan wonten sekocal formalipun. dados pramuka2 wonten ing ponpes saged majeng,,
dadi mung 1 entong. hasile ukuran clono mbalik maneh
12 Sex Pitakonan Women Menengan Arep Jawaban Kanggo
dadi bayaran ing ngarep kene, ana pitakonan tartamtu wewatesan jinis sing wadon banget wedi takon metu banter. Padha ora bisa takon pacar utawa bojo lanang, lan manawa malah ora bisa takon Gynecologists amarga padha banget isin kanggo ngupaya jawaban kanggo iku iki. Nanging ora sumelang, sampeyan ora bakal duwe kanggo Google jawaban maneh amarga pitakonan sing kabeh takon lan mangsuli tengen kene.
Iku bisa kanggo babras penis partner sak jinis vigorous?
Jawaban iki ya. penis Wong kang wis ora digawe saka balung utawa wesi, iku prau sing engorges karo getih ing stimulasi, supaya wanita aktif ing ndhuwur bisa natoni bab yen dheweke nemu banget aktif ing Bicycle. Iku bisa bend malah mimpin kanggo bundhas ing penis, supaya iku apik kanggo njupuk gampang amarga organ bisa rusak lan render elek sawise surgery mbenakake.
Iku bisa kanggo kondom kanggo tiba mati nang kang kula?
Iku banget umum kanggo kondom kanggo mlebukake mati sak jinis aktif nanging iki arang mengkono. Wangsulan: Bab ingkang paling wadon bisa nindakake iku kanggo sabar nompo karet lan banjur mesthekake isine iki ora dipatèni. kondom kuwi ora kudu dienggo maneh maneh nanging siji anyar. kedadean iki kerep mengkono karo wong karo bondho cilik.
Apa aku kangelan ing nampa orgasme sak jinis?
Panjenengan ora duwé apa-apa salah karo sampeyan yen gagal kanggo entuk orgasme sak jinis. Bebener iku sawetara wanita kudu orgasme sak jinis, liya sajrone stimulasi clitoral, durung liyane liwat masturbasi, lan wong liwat kombinasi cara liyane. Kudu Nanging nuding metu sing wadon perlu ajining dhiri sing tepat lan kapercayan ing amben tekan climax saben wektu; lan iku paling tetep mati obatan awit iki bisa mengaruhi libido lan nanggepi seksual.
Apa aku aran perlu kanggo nguyuh sak jinis?
Inggih, bebener iku koyo nguyuh mung koyo, arang Panjenengan sapa nemu perlu kanggo nguyuh sak jinis. Experts ngomong yen wong wadon ngrasa dheweke perlu kanggo nguyuh sak jinis, iku tegese dheweke lanang ngengingi uga marang dheweke G-titik lan iki meh bakal nggawa dheweke cedhak orgasm.
Apa aku bisa apa babagan nalika sandi tempek ndadekake muni sak jinis?
Iki diarani queefing lan ana bener-bener sethitik kanggo apa-apa sampeyan bisa nindakake bab iku. Nanging occurs nalika air kepepet nang "open" Panjenengan oncat sing lagi kenek sak sanggama, lan uga bisa kelakon sanalika sawise jinis. Iki wis boten apa karo apa soko iku ngeculke utawa nyenyet.
Aku ora njaluk udan sak jinis. Apa ngirim aku?
Paling wadon njaluk udan mudhun miturut sak foreplay seksual lan reged, nanging wetness iki bisa diminish minangka tumindak seksual nemu maneh. Wetness nggampangake kanggo wong kanggo nembus sampeyan lan ngalangi babras sak jinis, nanging yen ora njaluk udan sak foreplay utawa jinis, sampeyan bisa uga nggunakake ndhuk kayata cao Vaseline kanggo lubricate dhewe.
partner kepengin gagging. Apa aku idin?
Sampeyan mung kudu idin yen sampeyan oke karo utawa pengin ngayahi. Nanging yen ora, sampeyan kudu nggawe partner ngerti sebabe. Yen sampeyan arep kanggo pindhah ing, sampeyan kudu nggunakake akèh Vaseline sele utawa ndhuk liyane kanggo metu lan dadi manawa kanggo nggunakake kondom kanggo nglindhungi saka bakteri lan feaces sak tumindak. kondom kudu diganti salah siji liyane yen pengin dienggo ngalih saka silit kanggo bawok kanggo nyegah nransfer bakteri watara.
Squirting punika versi wadon saka ejaculation wong kang. Women dhewe sak jinis utawa masturbasi nalika lagi intensely Taufik lan nerbitaké adi saka Urèter sing. Iku ora kelakon ing kabeh wektu lan ora kudu bingung karo cipratan, iku ora.
Ana bantuan dibutuhake kene kajaba mesthi wis penyakit Peyronie kang nimbulaké penis wong kang bakal mlengkung minangka asil luka iku sak jinis. Nanging akeh wong wis mlengkung penises lan iku ora ateges apa-apa, jebule sampeyan wong kanggo mencet sing ing sisih tengen panggonan nalika lumebu. alamiah, wong duwe macem-macem ukuran, manéka, lan werna nalika nerangake gegaman sing - kaya wanita kudu beda tempek lan susu ukuran, manéka, lan werna.
Mengkono kanggo sawetara wanita lan dadi wong mati. Kanggo wanita sing njaluk diuripake nalika nonton loro bocah-bocah wadon apa ing porn, iku ora ateges padha uga kepéngin utawa pengin njaluk intim karo cah wadon utawa wong wadon. Kaya wong wadon bisa fantasize babagan pepadhamu, nanging ora pengin tumindak seksual nyata karo wong.
Apa bisa aku yen zakar cukup amba banget utawa malah cilik banget?
Ana apa-apa sampeyan bisa nindakake nanging kanggo pirembagan bab iki bebarengan - utamané yen sampeyan ora aran bab apa amba nyengsarakke sampeyan sak jinis. Nanging bab liyane: sampeyan bisa nggunakake kathah ndhuk yen gegaman iku amba banget lan sampeyan uga bisa dadi ing ndhuwur supaya kowe ndhikte Course saka acara karo organ amba; lan karo siji cilik, wong Panjenengan bisa nyoba posisi beda utawa mung nggunakake driji lan tutuk kanggo monggo sampeyan.
Aku pengin partner kanggo nindakake lisan karo kula.
Yen sing iki apa sing arep sampeyan kudu nuduhake marang. Akeh wong ora kaya kanggo nyedhot mudhun ana nanging sampeyan kudu nuduhake dhewe pantes dening kang apik lan seger mudhun ngarep. Yen ora apik ing lisan, sampeyan kudu bantuan kanthi menehi wong diwenehi ing gerakan, kacepetan lan meksa bisa aplikasi kanggo bagean sensitif saka guwa Panjenengan.
Dadi kawitan kanggo komentar ing "Dhiskusi Private Wanita: 12 Sex Pitakonan Women Menengan Arep Jawaban Kanggo"
Ninggalake komentar Batal reply	Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake.komentarjeneng *
Bad News: 7 Cara Gula ngrusak Sex urip
Iku ora Matter apa sing lagi wong lanang utawa wadon: keluwihan gula apik kanggo sampeyan lan matèni…
7 Facts You Kudu Ngerti Sadurunge Nglamar Kanggo Loans Cicilan Online
Dhiskusi Private Wanita: 12 Sex Pitakonan Women Menengan Arep Jawaban Kanggo
êngg ak nywara dianggo nggêgiro cèlèng lsp. kang diburu.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kukuk"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kukuk"
Kata kunci/keywords: arti kukuk, makna kukuk, definisi kukuk, tegese kukuk, tegesipun kukuk sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
yo…ngejak sopo ngono lho, gitaran, ndagel kere bareng-bareng Awakmu ketokke wis waras yo yur ? Keluargamu piye podo sehat
perlu ngajak liyane Om, wis kene cah loro ae.. Wonge ki lagi nglakoni ben ditemoni sing sering ngadek pojokan kuwi
Gawea paragraf (minimal 7 kalimat) sing ngandhut: paribasan cacah loro.
Digarap wonten kolom komentar maksimal tanggal 15 Juni 2013. Maturnuwun.
Kelas :X TKR Bpengusaha iku yen sukses aja duweni watak adigan,adigung,adiguna. amarga sifat kui bisa ndadekake wong iso ancik-ancik pucuking eri lan bisa gawe uwong abang
ngono wong bakal ngangep "aji Godong Garing" lan bakal didohi "cedak kebo gupak" lan bisa dikucilne lan Bisa gawa awake dewe "ancik Ancik pucuing eri",lan barang kangolo bakal ketara "becik ketitik ala ketara".lan yen awake dewe lagi nandang kesusahan "dadio banyu emoh nyawuk dadio suket emoh nyengkut" Lan bakal dikucilne marang tonggo teparo"cocak nguntal
"dadio banyu emoh nyawuk dadio suket emoh nyengkut",amarga sifat kui bisa ndadekake wong iso ancik-ancik pucuking eri lan bisa gawe uwong abang kupingelan yen awake dewe lagi nandang kesusahan "dadio banyu emoh nyawuk dadio suket emoh nyengkut" Lan bakal dikucilne marang tonggo teparo"cocak nguntal elo".amarga kuwi bisa gawe wong "Abang Kupinge"
June 13, 2013 at 10:27 AM
Nama :wisnu pradana pNo :31No Test : 63Kelas :X TKR Bpengusaha iku yen sukses aja duweni watak adigan,adigung,adiguna.
ndadekake wong iso ancik-ancik pucuking eri lan bisa gawe uwong abang kupinge.an barang kangolo bakal ketara "becik ketitik ala ketara" "dadio banyu emoh nyawuk dadio suket emoh nyengkut"Lan bakal dikucilne marang tonggo teparo"cocak nguntal elo".amarga kuwi bisa gawe wong "Abang Kupinge"," Lan bakal dikucilne marang tonggo teparo"cocak nguntal
BIng jaman modern punika katah sanget panguasa ing kang ngadahi sifat utawi watak "adigang adigung adiguna". mboten enten ing kang purun ngalah. kadedinipun katah sanget panguasa ing kang pada padu kadasta "asu rebutan balung". Nopo malih generasi sakniki punika amung "Gegedhen empyak kurang cagak".
arep dadi wong sukses iku kudu"alon-alon waton kelakon"amarga yen arep gayuh kesuksesan kuwi mesti"Jer basuki mawa beya"lan yen wes dadi wong sukses ojo nganti nduweni watak"adigang,adigung,adiguna"amarga sapa wae sing nuweni watak elek bakal"Bandha titipan, nyawa gadhuhan, pangkat sampiran"ojo nganti"Kaya banyu karo lenga"marang wong miskin amarga yen kita apik mrang wong liyo
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "w%C3%AArna"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "w%C3%AArna"
Kata kunci/keywords: arti wêrna, makna wêrna, definisi wêrna, tegese wêrna, tegesipun wêrna sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Dhésèmber 2012, tabuh 18.40.
Wed Feb 03, 2010 7:47 am maturnuwun mugi saged ngendelaken
seneng ngesus tinimbang ngeses _________________ AmpirankuFBku Gonku
Wed Nov 16, 2011 7:06 am Sing taksih bade ses nggih monggo ..hak ipun piyambak-piyambak ..artikel meniko namung
Wed Nov 16, 2011 11:01 am wadiyo wrote:Sing taksih bade ses nggih monggo ..hak ipun piyambak-piyambak ..artikel meniko namung kagem pemut kemawon kok.Menika leres Pak Wadiyo, ses menika saged andadosaken tiyang ketagihan. Lan ugi duit menika namung lebar dipun obong. Pramila menika, monggo kita sami mikir-mikir
Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus
semanten Ki Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten
… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten
alhamdulillah sing maca blog kiye lumayan akeh, sadinane luwih sing 5000 ,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "padha"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "padha"
Kata kunci/keywords: arti padha, makna padha, definisi padha, tegese padha, tegesipun padha sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=padha&oldid=12428"	Kategori: Tembung basa JawaKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Januari 2013, tabuh 02.13.
Isun wong tegal gubug, jaluk tulung baka ana sing ngerti
‘Serat Wedhatama’ karangan Sri Mangkunegara IV, Pupuh II – tembang Pucung,
(objek). Objek mau kaya-kaya ana ing ngarepe wong kang maca. Objek bisa
kedadeyan saka kahanan, prastawa, manungsa, utawa barang.
titi wanci punika, mbok menawa dereng wonten ingkang manggihaken kwali dawa
(kwangsul panjang). Kwali yen zaman rumiyin dipun damel saking siti
(lempung), lajeng zaman saya majeng wonten ingkang kadamel saking panci
(email), lan ugi saking alumunium. Naminipun panci email, lan panci alumunium.
Nanging boten panjang. Dados inggih tetep bunder lan mawi tutup.
dhingkel, wonten ingkang nyebut luweng, wonten ingkang nyebut pawon (papan
awu). Yen damelan kasongan kacithak, naminipun keren. Yen dhingkel (luweng
kadamel paten) boten saged kausung / kapindhah. Yen keren saged kajungjung
kapindhah pundi kemawon saged. Bedanipun keren lan dhingkel (luweng). Yen keren
namung saged dipun tumpangi ceret utawi kendhil utawo kwali setunggal. Yen
dhingkel saged kangge masak tiga sareng-sareng kados yen sapunika kompor gas
bolongan tiga. Yen keren kados kompor namung bolong setunggal. Mbok menawi
Kapetik “Digodhog kwali dawa dipanggang dhingkel mengangah”
Weltervreden - 1925 Pérangan Kang KapisanBabad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekanéRusaking Karajan MajapahitAbad 2 utawa 3 - Abad 16 01 Pérangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3) Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.Ratu ratuné darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné :1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha menyang Canton.Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang
mau ora kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit. 02 Pérangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah(abad kaping 6) Mirit saka:1. Cathetané bangsa Cina2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono.Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara. Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu
dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.Kuthané karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan.Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram.Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:- para Brahmana (bangsa pandhita)- para Satriya (bangsa luhur)- para Wesya (bangsa kriya)- para Syudra (bangsa wong cilik)Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah. 03 Pérangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wétan(wiwitané abad 10 - tahun 1220) Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa. 04 Pérangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik(1220 - 1247) Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari.Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung
lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).Anusapati nggentèni jumeneng Nata.Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati.Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur. 05 Pérangan Kang KapisanBab 5Jumenengé Kartanagara ing Tumapel(1268 - 1292) Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala.Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya. 06 Pérangan Kang KapisanBab 6Karajan Melayu Ing Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan.Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah.Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai).Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 - 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara tahun 400.Nagara çrivijaya jajahané kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya.Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh.Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina.Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik.Darah Warman jumeneng ana ing
yaiku saikiné Jambi.Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh.Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing
iku diarani: Pamalayu.Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat.Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn.Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu.Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.Tumeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau.Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita.Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané.Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk.Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya Damar nurunaké Radèn Patah (+/- tahun 1500).Awit saka ambruking karaton Majapait, Palembang iya katut apes, besuké kalah karo Banten.Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé. 07 Pérangan Kang KapisanBab 7Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292) Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi.Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon crakèn luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan
Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé.Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné.Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené.Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350. 08 Pérangan Kang KapisanBab 8Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 - 1389) Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung
saparoning Malaka lan sabageyaning Nieuw Guinéa.Tanah Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané.Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané.
gedhé banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni.Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang 09 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 1Karajan Demak lan Karajan Pajang+/- tahun 1500 - 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha
padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor.Iku putrané Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun.Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara,Ing tahun 1513 nglurugi Malaka.Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn.Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin sagarwané, nuli putra mantuné Sultan Trenggana, ora oleh gawé, malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang, kalah nemahi pati.Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan. 10 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 2Karajan Mataram Nalika Jumenengé Sénapati(tahun 1582 - 1601) Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa.Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa.Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu.Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya.Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun.Pangéran Banawa ora wani nglawan Sénapati.Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram.Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601.Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget.Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan.Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran.Banten arep ditelukaké, nanging ora bisa kalakon.Galuh pineksa karèh Mataram.Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono.Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.Ing tahun 1601 Sénapati séda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi. 11 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 3Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenengéSunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumekaSédané maulana Mohamad (tahun 1596) Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon.Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica.Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak.Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan.Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing
mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon.Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin.Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon.Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati.Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam.Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau.Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana.Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568).Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa.Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M.Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi.Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking.Kang gumanti kaprabon Pangéran Yusup.Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang).Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik.Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah.Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa.Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup.Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam.Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau.Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon).Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup.Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad.Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar.Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten.Sultan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan.Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),.Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis.Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratuné.Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang déning Pangéran Mas, wayahè Sunan Prawata,Sandyan patihé malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané.Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten.Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten.Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling.Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa.Luwih luwih wong Cina, ing Banten akèh banget.Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik.Panggaotané wong manca padha kulak mrica.Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn.Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok.Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré.Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar.Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh.Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa disisigi.Ngagemé sepatu utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé.Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak.Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja.Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan.Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akèh.Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan.Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné.Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni.Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané.Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau.Jalaran saka iku akèh wong isih kenomen padha omah omah.Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun.Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati.Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku. 12 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol(tahun 1513) Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie.Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa.Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal.Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh.Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono.d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau
Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko.Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik.Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam.Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak.Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten.Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané.Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur.Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijèn ijènan (monopolie) lan Sultan ing kono.Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha.Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé.Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmané Sang nata ing
Saka panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya.Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh.Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon.Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika.Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika.Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol.Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina.Wong
mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate.Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522.Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina.Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II).Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencaraké agama Kristen. 13 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 5Tekané Wong Walanda( tahun 1596) Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus.Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda.Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya.Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda.Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal.Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor.Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah.Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol.Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal.Wiwitané nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhé.Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis.Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon.Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer.Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna.Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan.Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko.Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica.Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan.Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten.Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara.Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus.Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono.Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali.Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89.Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget.Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan.Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck.Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas.Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh.Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh.Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir.Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono.Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung.Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda.Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol.Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik.Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda.Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya.Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné.Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor. 14 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 6Adegé Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.)( tahun 1602) Prauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik.Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana bebayaning dalan, èwa déné mungguh enggoné dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akèh.Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang.Saka karsané paprentahan luhur
sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané.Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané.Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie.Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda.Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50.Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00.Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60.Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat Bewindhebber mau dadi pepénginan.Bewindhebber iku
para aandeelhouder.Prau prauné Compagnie kang dhisik dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahè para punggawa.Mungguh perluné loji mau kanggo tandhon dagangan.Dagangan mau diklumpukaké ngentèni tekané prau prau.Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké.Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij.Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora.Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé.Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin
kanthi wasésa.Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie).Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie.Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).Para aandeelhouderé VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5%Nanging kauntungan samono iku
sapisan iku.Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa manèh 30%, nanging tumekané tahun 1619 wis ora oleh manèh.Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh
adhem baé.Mulané sabakdané tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegaké.Racaké pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%.Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani ngedhèng, awit mundhak ngadekaké gèsrèking préntah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji.Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun.Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman.Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh.Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang.Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa.Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi.Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris.Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni.Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC.Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji.Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané.Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé suwiji, jenengé Gouverneur Generaal (GG.).Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gawéyan lan uripé para punggawa.GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé Raad van Indie.Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembugé Raad van Indie; wondéné GG. dadi pangareping parepatan.Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah.GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé.G. Reynst jumeneng
Inggris.Ing tahun 1616 wong Inggris ngejègi pulo Run, jajahané VOC. ing Moloko.Ing nalika iku JP. Coen katetepaké nguwasani sakèhing prakarané VOC. ing Tanah Jawa.Coen enggal tumandang merangi wong Inggris.Kang iku ndadèkaké banget panasé wong Inggris sarta Pangéran Ranamenggala ing Banten.Bareng ing tahun 1618 ana kabar yèn loji ing Jepara dirusak déning kawulané Panémbahan Mataram, lan tetéla banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadèkaké bètèng.Ora lawas JP. Coen ditetepaké dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619.Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggoné memungsuhan padha déné ngedhèng.Kantoré wong Inggris kang adhep adhepan bètèngé wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani.Kapalé wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhéning èskader Inggris.Coen sandika njaluk baliné, nanging wong
Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis.JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke.Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong Inggris, aja nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten.Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh bètèng ing Jakarta.Pangéran Jakarta, Wijaya Krama, gela banget, déné ora diajak rembugan ing wong Banten, nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara.Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti.Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng.Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané.Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong
kagamblokaké marang Banten.Rèhning wong Banten crah karo wong Inggris, èskader Inggris mundur saka Jakarta.Bètèng Walanda dikepung ing wong Banten.Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh.Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619).Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas.Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké.Sarèhné v. d. Broecke lan
Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké.Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya.Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris.Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris.Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké.Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo
wargané wong Walanda lan Inggris genti gentèn saben sasi.JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC,Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh oleh rekadaya bisané males marang VOC. Walanda.Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris.Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa.Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC.Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen.Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé.Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier.Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda.Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria.Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris.Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi.Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola. 15 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 7Karajan Mataram Nalika Mumbul Mumbule 1586 - 1601 Panémbahan Sénapati 1601 - 1613 Mas Jolang, Panémbahan Séda Krapyak 1609 - 1614 GG. Both 1613 - 1645 Sultan Agung (R. Rangsang, Cakrakusuma) 1619 - 1623
kang séba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha sila makidupuh tanpa nganggo lèmèk, lan ora ana kang udut utawa nginang.Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot.Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta.Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh.Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon.Mungguh mungsuhé ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wétan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Déné Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619.Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukaké Lumajang, Malang lan panggonan sawatara manèh.Sawisé iku Surabaya, Pasuruwan, Tuban,
ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban.Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung.Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara.Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000.Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram.Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik.Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara.Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa".Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras.Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal.Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah.Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana pitulas kang dikunjara.Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC.Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya.Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan.Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi".Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget.Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon.Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti.Panjaluk iku mau loro loroné ora dituruti.Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan.Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800.Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan.Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami.JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel.Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras.JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau.Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan.Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau.Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur.Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi.Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni.Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi.Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi.Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie.Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug.Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan.Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté.Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000.Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè.Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé.Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas.Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati.Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu
wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah.Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget.Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé.Wis tetéla banget yèn tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram.Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan.Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati.Sasédané
ing bab sakabèhé.Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan.Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC.Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah.Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget.Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia.Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé.Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi.Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké.Jiwané 9.000, wong Walanda 3.000 luwih.Ing sajabané kutha wiwit akèh pasanggrahané para gedhé.Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget.Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie.Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I).Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokaké utusan menyang Mataram.Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko.VOC. lan Mataram padha déné ora kena ngréwangi mungsuhé.Ing sabakdané tahun 1629 kerep baé Banten memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko.Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangané mati.Ing tahun 1645 Banten gawé prajangjian lan VOC.Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé.GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar ing wewengkoné Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania).Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogaké karo tahun Arab kang dhèk samono wis tekan angka 1.043.Tumekaning saiki kabèh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab). 16 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 8Kraman ing Moloko (1650 - 1653)Mataram Jamané Amangkurat I lan Amangkurat II.Kraman Trunajaya. Perang Banten. 1645-1677 Mangkurat I 1650-1653
padha ngrekasa uripé.Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan.Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras.Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra.Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak.Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan.Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi).Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang .Wasana pulo pulo akèh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranané kanggo mbangkang manèh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar.Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko.Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar.Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu.Wekasané ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin.Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajané direbut kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiané VOC. tahun 1667.Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko.Minangka ganjaran Aru Palaka didadèkaké ratu ing Boné.Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar.Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan.Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné:1. Pangéran Arya Prabu Adi Mataram kang nggentèni Sultan Agung, jejuluk Sunan Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan 1652 prajangjian pamitran lan VOC. Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima marang tindaké Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya. Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran saka siyané Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama akèh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahaké getihe wong kang tanpa dosa. Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasaréyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya.Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura.Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé.Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak.Tanah Jawa Wétan enggal ditelukaké.Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané Compagnie.Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung.Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri.Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni.Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman.Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan.C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram.Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom.Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum.Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum.Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan.Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama.C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara:VOC. nganggep ratu marang Mangkurat IIVOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya.Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang
kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten.Ing tahun 1678 GG. Maetsuycker séda
Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya.Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri.Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut.Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing Kangjeng Susuhunan ngelut playuné Trunajaya.Dalan dalan sakubengé pandhelikané Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul.Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680).Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané.Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659.Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten.Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa.Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan
dedagangan ana ing Banten.Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC.Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten.Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata.Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk Sultan Haji) lan rayiné Sang Pangéran Purbaya rebut kalenggahan Pangéran pati, iya iku biyantu kang rama ngasta papréntahaning
awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie.Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing
nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC. 17 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 9Mataram Nalika Perang Rebut
njembaraké jajahan.VOC. kudu ngedegaké loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan.Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti.Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik.Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné.Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan.Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan.Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara.Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing Tanah Jawa.Jajahan lan panguwasané karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705).Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè.Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang.Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang para kawulané ratu Aceh, kang jajahané dhèk mauné ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih.Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan".Dadi ing jaman iku VOC.
Kasugihané saya kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget.Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh.Dadi saya suwé bandhané VOC. saya suda.Mungguh karepe para Bewindhebber enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed.Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akèh.2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggoné mblanjani punggawané kesethithiken, dadi punggawané mau kepeksa golèk kauntungan liya sarana dagang peteng. Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyané. Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie. Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC. lan punggawané karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payuné.4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman.Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana ngencengaké
ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen.Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata: nila, lawé, secang (kanggo pulas). Kang akèh banget pametuné yaiku kopi.GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 - 1725).Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab).Saya suwé kopi mau ana ing Europa saya payu.VOC. enggoné kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun tauné nganti 300.000 pun.Bareng wong Turki ngengèl engèl wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhéwé ana ing Tanah Jawa (tahun 1706).GG. Zwaardekroon prajangjian lan wong bumi dikon nandur kopi, pametoné saben sadhacin bakal dituku 15 ringgit.Wong bumi seneng atiné déné pituwasé mèmper, mulané iya saya maju panggarapé, Tanah Jawa saya akèh pametuné.Nanging suwéning suwé VOC. saya sawenang wenang, regané kopi didhunaké nganti 1 dhacin mung diajèni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwané, wit kopi akèh kang ditegori.Ing tahun 1721 Paréntah ing Betawi mèh baé kabilaèn, marga saka panggawéné Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa.Pieter Elberfeld mau duwè sedya arep ngraman jalaran nalika patiné bapakné sapéranganing warisané dadi meliking Paréntah.Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhelé Untung Surapati.Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat.Karepe Pieter Elberfeld sakèhing Walanda bakal ditumpes, dinané ditemtokaké tanggal 1 Januari 1722.Bareng ndungkap tumekaning wektuné, Paréntah Betawi lagi baé oleh warta. Pieter Elberfeld sakancané enggal ditukup; sawusé ngaku banjur dipatèni siya siya.Endhasé Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regolé pekarangané dhéwé, omahè dirombak, pomahané disangaraké ora kena dienggoni ing wong.Dhawuhé Paréntah katulis ing watu, tumekané saiki isih tetep mengkono. 19 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujané Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramané Wong Cina.Mas Garendi didadèkaké Ratu
dadi pasanggrahané para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi.Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC.Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff.Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan.Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni.Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan séda, iku saya andadèkaké kisruhing nagara.Nalika Paku Buwana II isih gerah, Van Hogendorp, Gouverneur ing pasisir lor, ditimbali, dingendikani bab oreging nagara.Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahaké babar pisan marang VOC.Dadi ing satemené wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi.Sanadyan saka karsané kang rama Pangéran Adipati Anom wis ora duwè wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangéran meksa kajumenengaké nata déning Van Hogendorp, mung baé enggoné jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh.Para priyagung ing Surakarta akèh kang mrekitik atiné bareng ngerti yèn tanah Surakarta dadi darbèking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangéran Mangkubumi.Sadurungé Pangéran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran.Sarèhné Pangéran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparoné Mataram.Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC.Perangé kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangéran Mangkubumi bisa ngalahaké Compagnie ing sacedhaké kali Bagawanta.De Clerq sénapatining prajurit, mati.Sabakdané iku Sang Pangéran ngalakokaké bala mengalor nelukaké Pekalongan malah mèh nglojok jajahan Compagnie.Paréntah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkoné Mataram manèh.Ora antara lawas Pangéran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhéwékan, awit RM Said duwè pamélik arep jumeneng Sunan dhéwé.Prakara iku ndadèkaké kamayarané VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman arep dirukun baé, dicuwilaké tanah Mataram.Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggoné arep mérang karajan Mataram.Paku Buwana manut baé, awit ora ana kang diendelaké.Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakaroné ing kraman, nanging ora kedadéyan.Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa.Sarèhné Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhén panjaluk, mulané tumrapé Harting gampang baé enggoné bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangéran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti.Putusing bedhami Sang Pangéran kajumenengaké ratu ngerèh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibané marang Compagnie.Sang Pangéran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Sénapati Ing Ngalaga
Wayanging Rat” utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihané Sang Prabu dicritakaké ing
Surakarta sisih kidul kulon, 3. Sukawati = Surakarta sisih lor wétan, 4. Bagelen, 5. Kedhu, 6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan = Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773).Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”.Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté.Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni.Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik.Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta.Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773.Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh.Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau.Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara.Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik.Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana.Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC.Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah.Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir.Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot.Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang Betawi.Saking pinteré Fatimah lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti disingkiraké menyang Ceylon.Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah èngetan klenjit klenjit arep owah, Sarifah Fatimah agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi.Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa.Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda.Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan.Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur dikéndhang.Pangéran
Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima.Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah.Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin.Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC. 20 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 12Kaanané VOC. Ngarepaké Ambruké(tahun 1757 - 1800) Ing sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono.Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh.VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané.Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki.Sabakdané jaman peperangan ing
suwé saya katon yèn Compagnie bakal ambruk.GG. Mossel 9tahun 1750 - 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 - 1775), apadéné para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan.Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi.Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu.Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané.Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé.Malah ana ing Benggala kuwasané ngungkuli VOC.Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang.Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris.Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané.Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo.Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda.Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris.Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya.Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris.Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan.Dadi laku dagang mandeg babar pisan.ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé.Paréntah ing Betawi wis rumangsa bungah.Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono.Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel.Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris.Awit saka iku tanah Walanda iya mèlu mungsuhan karo negara Inggris.Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan
jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris.Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar. 21 Pérangan Kang KatheluBab 1Tanah Indhiya Wiwit Adegé Bataafsche RepubliekTumekané Jaman DaendelsJumenengé GG. Overstarten (1796)1800 - 1801, Siberg, Wiese lan Daendels (tahun 1808 - 1811) Ing saambruké VOC., tanah Indhiya kacekel ing Paréntah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.Ing jaman iku Paréntah Walanda duwè karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung baé mungguh ing rékané isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panémune para pinter padha gèsèh.Ana Sarjana loro mauné padha panggedhéning Compagnie, nanging karepe nglestarèkaké monopolie lan parokané VOC. liyané, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar.Sijiné aran Van Hogendorp kang mauné dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wétan, duwè karep misahaké paprentahan lan dagang, apa déné duwè karep nyuwak monopolie .Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimarèni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabeneré, apa déné supaya wong Pribumi diparingana lemah dhéwé dhéwé (individueel groundbezit).Paréntah Walanda banjur nganakaké Commisie, kang dipatah gawé rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya.Wasana ing
tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulané Lodewijk Napoleon kepeksa netepaké Gouverneur General kang awatak Sénapati, miturut dhawuhé Keizer Napoleon, Kang dipilih Mr. H. Daendels.Mungguh kaanané tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja.GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani.Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalèkaké.Lakuning tetanèn ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akèh pametu kopi lan tebu.Sarèhné isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetuné Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimaké menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kéné, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhéwé, dudu sudagar ing nagara Walanda.Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa.Miturut unining kakancingané Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarèhné lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhéwé.Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthiné kudu nganggo rembugé Raad van Indie, nanging yèn prakara perang, Daendels ora gelem tarèn marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhéwé, malah dalasan prakara paprentahan angger sing wis dikarepaké iya kudu klakon.Dadi panguwasané Daendels prasasat tanpa wangenan.Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanané, sajroné dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akèh lelabuhané, mung kuciwané sok kurang welasan.Ing sajumenengé Daendels enggal merlokaké pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.Kèhing prajurit diundhaki sarta diajari temenan.Sarèhné ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golèk wong pribumi kang gelem angkil, sakèhing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakaké.Daendels kenceng banget panyekelé papréntahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwuné saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC.Sarèhné ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakaké dhéwé, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit sapraboté, sekolahan kadèt (magang opsir).Kajaba iku ing Surabaya didegi bètèng lan ing Betawi disentosani banget.Sarèhné Paréntah ing tanah Indhiya ora duwè èskader, kersané Daendels arep yasa dhéwé ing sakuwasané.Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwè prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakuné.Déné prau prau mau gunané kang gedhé digawé merangi bajag.Sarèhné wis ana èskader, kersané Daendels arep gawé pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).Bareng wis suwé panggarapé lan toh pati akèh, mangka ora maju pagawéyané, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadèkaké pelabuhan, nanging meksa ora kedadéyan, marga saka kangèlaning panggarapé.Déné pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya.Mungguh panggarapé sakèhing pelabuhan mau iya srana nindakaké gugur gunung, pagawéyan tanpa bayaran.Dalan gedhé saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekané saiki isih aran Daendels, iku perluné pancèn kanggo anggampangaké enggoné ngukuhi Tanah Jawa, apa déné uga anggampangaké bab lelakuning dagangan.Dalan gedhé mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atasé dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang mauné lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina.Panggawéné dalan mau uga srana nindakaké gugur gunung.Sarèhné dalan iku lakuné urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut papèrènging gunung, dadi panggawéné rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, éwa déné Tuwan Daendels ora kéguh, dalan meksa dirampungaké.Marga saka anané dalan Daendels, kutha kutha akèh kang dadi reja, awit gampang bisané lelawanan dagang lan papan liyané.Wulu wetuning padésan gampang panggawané menyang kutha kutha.Ing sauruting dalan iku saben let sapos didegi papan palèrènan, ngiras endheg endhegan kréta post, perlu salin jaran.Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarapé lan toh jiwa akèh, nanging kurup lan paédahé.Para Gouverneur Generaal sadurungé Daendels ora bisa nyirnakaké tindak
punggawa padha diundhaki blanjané, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya mauné.Supaya gampang enggoné mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakaké Algemeene Rekenkamer (kantor pangétungan lebu wetuning dhuwit).Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakaké gugur gunung, kanggo kabutuhané dhéwé, nanging wiwit jamané Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena.Bayaran saka Paréntah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadèkaké banget kapitunaning wong cilik.Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampané dhuwit wong cilik terusan saka Gupermèn.Yèn ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumané, apesé didhendha akèh, munggahè manèh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis.Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibaké ngladèkaké wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel).Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atasé wong Pribumi, éwa déné nalika jaman Daendels isih diabotaké manèh.Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunaké.Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunaké dadi 4 ringgit.Kajaba iku Daendels uga gawé pranatan bab
kemayaran uripé; kasangsarané dimayaraké srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigaké gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.Tumekané jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhé banget panguwasané, dadi Paréntah agung ora pati Dhamang sumurupé marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhé akèh kang sawenang wenang tindaké; ndadèkaké kasangsaraning kawula cilik.Akalé Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhé lan punggawa mau.Gupermèn ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermèn iku kegedhén banget panguwasané nganti kena gawé ada dhéwé, dadi pangrehing nagara iya sakarepé dhéwé.Jajahan Gouverneur nuli dipérang dadi 9 Landdrostambt (paresidhènan), kapanggedhéné ing Landdrost (résidhèn).Panyekelé papréntahan para résidhèn mau mung manut dhawuh saka Paréntah luhur.Déné kang nglantaraké dhawuhing Paréntah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsané wong cilik isih kaerèh ing panggedhéné dhéwé.Kaanané owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhé bangsa Europa wis ora wenang netepaké punggawa andhahané manèh; sanadyan punggawa cilik kang netepaké iya Gouverneur Generaal.Para résidhèn ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing mauné kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparéntah marang Paréntah ing Betawi dhéwé.Dadi wiwit ing wektu iku sakèhing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabèh dicekel ing Paréntah Agung piyambak.Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carané bangsa bumi dhéwé.Daendels banjur nganakaké pradatan pradatan vredegericht, Landraad.Kang dadi Lid Vredegericht para pangulu lan para punggawa bangsa Pribumi, nanging mung kena ngadili prakara rèmèh rèmèhan.Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedhéni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa.Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhé gedhé, kayata: rajapati.Wong kang ora nrimakaké putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad.Pradatané bangsa Europa lan bangsa manca liyané, ing wektu iku uga dibecikaké, déné kang mutusi prakarané bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi.Nalika jamané VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangaké mardika mung agama Protestant.Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawané VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenengé GG. Daendels, sakèhing agama dimardikakaké kabèh.Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarané kali Ciliwung waled dadi cethèk, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akèh rawané, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug.Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalèn kalèn kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakèhing bangsa Europa padha
wis wis racaké padha ngemong semu ngempèk ngempèk marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diéwuh éwuhi enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga duga ingatasé karo ratu.Tindaké Daendels kang mangkono iku ndadèkaké kurang senengé para ratu marang Kangjeng Gupermen.Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggoné gawé dalan gedhé lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai.Sultan Banten wus mituruti pamundhuté GG. Daendels, ngladèkaké kuli gugur gunung kèhé 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabèh, jalaran kajaba pegawéyané rekasa, hawané ing kono pancèn ala banget.Karsané Sultan Banten wis aja njaluki manèh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinané.Kangjeng Sultan ora mituruti.Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangéran Paréntah Gupermen, mulané dijaluk menyang
dhawuh saka Daendels mengkono mau.Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhaké timbalané Daendels menyang Banten mau dirampok ing akèh, tumeka ing pati.Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000.Kutha Banten digempur, kratoné dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrèl.Sultan Banten dikéndhang menyang Ambon.Esuké kaondhangaké yèn karajan Banten wis dadi darbèké Gupermen, mung kang sapérangan digadhuhaké marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan.Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas éra éru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan.Saka panggalihé Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yèn durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokaké
Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda.Raffles ngrembug
Inggris, ing Banten isi dahuru baé, jalaran Sultan sing ditetepaké Daendels ora disujudi ing kawulané.Ing
tukon.Polisi ora diwenangaké ngukum batur tukon kang mung marga panjaluking bendarané.Marga ananing pranatan mau suda banget kèhing batur tukon, malah pamujangan wis dilarang babar pisan.Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi.Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakaké pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora mathok
ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.Ing
jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.Ing tahun 1816 Raffles digentèni Luitnant Gouverneur John
ngerèhaké kapulowan Indhiya.Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja piyambak, kabantu ing Departement
Dadi Straten Generaal ora nduwèni panguwasa.Sarjana tetelu kang diutus nampani tanah Indhiya, asmane: Mr. Elout, Baron van der Capellen lan
Kangjeng Paréntah Luhur wis ora nduwèni panguwasa babar pisan ing atasé mutusi prakara.Supaya panyekeling dhuwit Gupermèn aja nganti kisruh, nuli dianakaké Raad van Finansien lan Rakenkamer.Pangrèhé Gupermèn anyar marang wong cilik, isih dilestarèkaké kaya panemuné Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurungé Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi.Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré prabéya dikacèk karo bangsa ngamanca.Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung monopolie bumbon crakèn.Prakara tetanèn iya dimardikakaké, wong pribumi kena nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari olèh tanah gadhuhan, mung diblanja sasèn baé, supaya aja nganti bisa gawé rekasaning bawahé.Lan para punggawané Gupermèn dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyané.Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan.Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem.Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda.Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der
Pangarahé Préntah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda.Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika.Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris.Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhèngané karo
bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar mau diparingi wewenang kaya déné VOC. biyèn, temahan malah ndadèkaké kapitunané sudagar partikelir.Wasana Nederlandsche Handel maatschapij ora bisa mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki. 24 Pérangan Kang
kaprabon;Pangéran Paku Alam iki becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda.Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa.Sing dadi lelajering golongan mau Pangéran Dipanegara.Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu.Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan.Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa.Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar.Pangéran patiné lagi yuswa 2 tahun.Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam.Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt.Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara.Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik.Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara .Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah.Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané.Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda.GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké.Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké.Bandha kasultanan banjur cumprang camprèng banget.Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred.Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik.Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké.Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten"Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik.Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara.Iku banget ndadèkaké panggrantosé Sang Pangéran.Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur
sarwa ireng (wulung).Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané".Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon.Para kang kecuwan pikiré klumpuké ing kono.Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura.Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané.Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya
tahun 1830.Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akèh banget utangé kang jalaran saka perang Napoléon, perang Dipanegara lan perang Bèlgie.Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kèhé 37.000.000, mangka Nederland dhéwé lagi rekasa rekasané.Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakaké, gugur gunung lan lebon wulu wetu kasuwak, mung kebon kebon Gupermèn iku digadhèkna.Hogendorp, Daendels, Du Buss, Elout kekarepané iya mengkono iku.Malah ana kang nedya ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn lan anggota.Déné golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp.Kang akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (Gupermèn).Saka karepé GG. van den Bosch lebon sapérangan pametu iku disalini sapralimaning lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.Petungané ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemuné GG. van den Bosch, nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur kètèr enggoné tetanèn dhéwé.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akèh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyané.5. Landrente jebul iya isih ditindakaké.Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 - 1850).Kang mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung.Ing
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku
tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu wetuning dhuwit negara, lan manèh Staten Generaal
liyané.Marga saka iku van Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer.Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).Regeeringsreglement iki tumekané saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (opiumregie).Ing tahun 1864 ana Comptabiliteitswest, netepaké yèn begrooting Nederlandsche Indie iku kang gawé Paréntah Indhiya bebarengan lan
majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhé.2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
opo carane cak....wis sampean tak dongakno nggleser turune...Suwun yosalamAka, arek kaumanReplyDeleteNora Yuni SasmitaJanuary 25, 2017 at 6:24
TATO SI JAGAL | BLOG-e WONG JOWO
saking tlatah ungaran dateng EYANG SAMARkulo bade derek nyebaraken pituture tiyang sepah rumiyin ingkang adiluhung kersane mboten ical utawi sumingkir mergi jaman modern nuwun.
nyuwun puji dzat kulo boten gadah doyo punopo punopo kulo nyuwunkakuwasane pangeran badan kulo kagerakno sedoyo saking kersaneng pangeran sejatos sejato sejatos.
“Kaki dino nini dino aku duwe sejoni ewang ewangono awakku sak sodo lanang nedyo lek wulak walik sijabang bayine..….dadi siji
“Sarimbun sarining jagat gumilang cahyaku,murub mubyar cemlorot koyok lintang ndaru,sopo ndeleng sopo ndulu marang badan seliroku teko welas teko asih,teko tunduk teko wedi lanang wadon gede cilik tuwo enom keno
nglumpuk.mBok Nirbiyah lan Diah den age, batok bolu lan uyah ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun. (3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken ing kendil tumuli, nganggo lawon putih, karya lemek iku. Tiga bait
Marang latar pojok lor prenahe, pra leluhur rawuh anyuwuki, meneng aja nangis, jabang bayi turu. Bait 4,
dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon putra-putri Jawi mliginipun
Wonogiri, Wonosobo Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Jawa Timur, Bangkalan Bangkalan, Banyuwangi
Ayo Naik Gunung | GUNTUR (2249 mAsl), Garut – Indonesia
GUNTUR (2249 mAsl), Garut – Indonesia
Sing Iso Rumongso Ojo Rumongso Iso
lha yo ape piye maneh tho mas?
tapi krungu2 kanggo taon ngarep pemkab ngetokne duit 13 M loh
lha nek varney metu ko persibo yo wajar, wong nang kene kontrake murah
opo maneh pemain lokal koyo iswandi dkk sing dituku klub ISL
ngunu mari mbijuki bosmu…Hehe..Sok maneh jo alasan loro…Alasan mantenan to rapat koyo rejes mbek ms dar..Wkekek..
[Reply]	Andie lumut June 20, 2009
opo, golek pemain LA ngunu sing di dol murah……
isuk2 mlaku-mlaku golek ketan karo gombe kopi, hemmmm enak tenan…..
diwenehi Fasilitas Internet Gratis dadi kerjo karo Download2 lagu&Software, dadi lagu sing anyar2 enak
"Wah, nggih dereng, lha wong dereng angsal penumpang ... " (Wah, ya
Suryodiningrat, Ingkang kawastanan beksa inggih punika ebahing
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun_______________________________________________________________________
abang napsu abang, lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen
Purwodadi, Grobogan Regency, Central Java 58114, Indonesia
Jl. Slamet Riyadi, Bawen-Salatiga No.21, Bawen,
soale aku ngerti yen kwe ra seneng ultah to? Sing ptng sok yen mlh mangan2e aja lali,mnune kaya biasane wae. Eh ketoke wingi ana sing
okèh sangka Kristus, sing arep tak edum karo kowé. 30Para sedulur, kowé lan aku saiki pada nyambutgawé bebarengan kanggo Gusti Yésus Kristus lan awaké déwé bebarengan ngrasakké katrésnané Roh Sutyi sing manggon ing uripé awaké déwé. Mulané aku nyuwun tenan marang kowé, mbok aku diréwangi ing sakjeroné peranganku. Aku didongakké supaya bisa slamet. 31Didongakké, supaya aku bisa utyul sangka tangané wong Ju nang Yudéa sing pada nglawan pituturé Gusti. Didongakké, supaya duwit urunan bisa ditampa apik karo sedulur-sedulur nang Yérusalèm. 32Dadiné, nèk Gusti Allah nglilani, aku bisa teka nang nggonmu karo ati bungah lan enggonku niliki kowé bisa nggawé segeré atiku lan atimu. 33Muga-muga Gusti Allah, sing bisa ngekèki katentreman, mberkahi kowé kabèh. Amèn.
boyolali	temanggung	pati	surakarta	stokis	propolis	gresik	batang	purbalingga	pekalongan	diy	kendari	mamuju	magelang	distributor	klaten	rembang	pemalang	wonosobo	jember	sampang	sukoharjo	wonogiri	banyuwangi	situbondo	banjarnegara	salatiga
ketoke kang… Jare imut2 koyo sing duwe blog dnugros
kang kaping 28, sakwise dicanangke dening PBB ing taun 1982. Prayaan iki dianakke kanggo ngelingi tokoh tari modern Jean-Georges Noverre kang lair ing taun 1727. Ing pahargyan taun iki PBB nduweni pesen
tunjung permalink	Juli 16, 2008 2:36 pm	betul Yoek ! nek sering ng Blog njuk lali nek wis tuwo…
mbuh sing pinter, sregep, keset, anteng, crewet,
Biyuh2 Pik… nganti mumet maca nasehatmu… Wis, kayaknya aku emang cocok bekelan karo anakmu wae….
am	Ninuk karo Aguk awas yo….
kowe isih seneng pingpong? jaman semana aku ra tau menang je nek pingpong karo kowe opo maneh karo sibi atawa yudi cinguk.
buat-temen2 3A, aku isih nyimpen foto jaman piknik neng
wis ra tau. Nanging yo jenenge we bakat, yen kanggo ngalahke awakmu, mestine sih ra susah, hehe.. Yud, awakmu ki ndelik neng gunung apa rimba
kok. Wah, sakjane anak murid pak Toro, nanging susah
agoek permalink	September 9, 2008 3:48 pm	Wah… Budi Setiyadi alias Budi Sipit.. dumben….rodo nggenah….
Bud…yen duwe Bojo meneh yo ojo di lebok ne neng bulletin… jare bu maryani..kuwi ora ilok….
September 9, 2008 6:20 pm	wah tekan nang nggone dono? Huebat huebat. Koyo ngono kui gux, dtiru. Ojo mung nang solo wae kanggo sing ra
cetho welo…welo lho…ra percoyo takono Agoek
siman permalink	September 12, 2008 1:47 pm	mr. xxx kuwi sopo mumpung aku ora puasa wis suwe
Wah ora gur tambah gedhe ning uwis dadi penggedhe . Mbok ya sesekali pak penggedhe diajak niliki blog ben iso ngrungokake keluhane pengusaha lan masyarakat kecil he he
masih marah and dendam..he..he.. apa raduwe pulsa..wong biasane telpon saka kantor jam2an..sing gratis..he2..
Pripun buk’e,undangane belum nyampe ya..habis alamatipun
ananto permalink	September 13, 2008 8:05 pm	to; Siman
Boss aku minta tolong diingetkan pak
kaliyan panjenenganipun,ingkang sampun dangu ngalemboro dumateng negari,sampun ngantos kesupen kaliyan kawula tiyang alit…kaliyan tanahwutahing ludiranipun….nuwun
pesen siji yo, yen iki Cash yo ra opo2 !
Ninoek Penjaga Blog permalink	September 13, 2008 8:43 pm	aku yo pesen siji
Puasa…nuwun Buk`e,nawalanipun sampun dumugi dereng?
Bu..Sampun Kepanggih kaliyan Pak Yudi Kusnanto?
Panjenengan wonten pundi pakdhe…menawi kepareng nyuwun alamatipun, kula wonten Sanggrahan Berbah, sak kilen kantor Kecamatan Berbah,Nuwun…
agoek permalink	September 15, 2008 10:42 am	Budi Sipit : Rambutku wis tuwuh bud… dadi ketuane ben donok wae..aku dadi pemerhati..
Bud…kowe yen ngerti pegawene siman… kok langsung OMBO ora sipit meneh…wah parah….!!!!???
Ananto : Lagi akeh kerjaan Boss…. Gali aku kok durung nompo undangan … ojo sentimen mbek aku yo…kiduk karo maeso wis nompo lho? Alamatku jelas….bedo karo nggone Yayuk….yen nggone Yayuk mesti liwat RT
kirim ,sampun ketampi dereng… panjenengan konfirmasi kaliyan Bu Yayuk punapa Bapak Pemerhati PERBAKIN …..
Iseng2 anguk2 pak… e lha kok rame.. he… tak pikir aku kena kasus… mggih sampun menewi mboten nesu kaliyan kawula… mesakaken pak, menawi kula pun nesoni…he..he..
agoek permalink	September 15, 2008 11:05 am	Alamate salah kuwi li iki sing
Yud, mbok nimbrung to yo……..opo ra kangen mbek
bengi aku ora iso sebab anakku rewel njaluk kelon bapake, yo wis sak ibu-ibune sisan tak keloni nganti esuk dadi
kepareng, dalem badhe ndherek kintun salam…
Bukane mbelani pemkab saiki, aku dewe yo wis eneg. Sing rese jelas2 pemerintah pusat, mbujuk’i wong
Sapa baen, klebu uga Rika, teyeng nulis nggo Wikipedia! Ketikna baen judul artikel sing kepengin Rika gawe nang kotak nang ngisor kiye, njur pencet tombol "Gawe artikel, lan molai nulis.
Tombol kuwe mau bakal nggawa Rika maring kaca panyuntingan kanggo nglebokna tulisan. Angger artikel sing judule Rika lebokna mau durung ana, Rika bakal nyunting kaca anyar. Ningen walikane, angger uwis ana artikel sing nganggo judul kuwe, isine artikel bakal ditidokna lan Rika teyeng ngowahi kaca kuwe.
2.1 Gawe kaca anyar sekang pranala (cantolan,link) sing wis ana
Angger nggawe halaman anyar jajal molai sekang pranala (link) sing wis ana. (Ana sing jenenge "pranala hantu (ghost links)" utawa "pranala abang (red links)" -- pranala kiye yakuwe pranala sing wis digawe lan wis dadi bagian salahsiji artikel ningen urung ana isi utawa penjelasane.
Kudu dieling, nggawe uga nyajekna konteks, sing isine kanggo pengantar singkat nang awal artikel.
Pahami disit konvensi njenengi artikel wikipedia sedurung nggawe kaca anyar. Jeneng artikel sing bener isa njamin kaca/halaman sing ditulis kuwe mengko gampang dikaitna karo kaca sing ana hubungane, sekaligus kanggo ngindari perobahan jeneng mengkone.
Kaca anyar kudu dimolai nganggo kalimat sing sempurna (lengkap), aja kaya nggawe definisi nang kamus. Tonjolna kalimat utawa tembung-tembung sing dadi judul nang awal artikel (umume nang kalimat pertama).
PERINGATAN: Aja nganti nulis artikel sing : pendek banget, ora nana hubungane karo judul, isine tembung-tembung ora senonoh lan ora ngandung informasi sing cukup. Angger kedaden kaya kiye nJenengan bisa kena blokir aksese. (Aku kok angel mlebu/sign, kepriwe carane yah . . . . ).
Cara-cara nggawe kaca anyar[besut sumber]
Gawe kaca anyar sekang pranala (cantolan,link) sing wis ana[besut sumber]
Nek kepengin miwiti kaca anyar, njenengan isa nggawe liwat link abang sing wis ana neng salah siji kaca/artikel sing wis dadi (pranala internal).
Pranala-pranala internal kuwe umume kanggo ngelengkapi artikel sing wis ana utawa sengaja disiapna kanggo mancing wong liya ngisi pranala abang/kosong kuwe.
Ngeklik tur ngisi pranala abang kaya kiye kuwe pada baen njenengan nggawe artikel anyar.
nJenengan bisa bae nggawe pranala dewek, nang halaman sing ana sangkutane utawa halaman indeks. Senadyan kayakuwe, apike nggawe pranala sewise rampung nulis halaman anyar, khususe nek pranala kuwe arep nggantikna sewijine pranala sing ngarah meng halaman sing wis ana. Nang kahanan kaya kiye, njenengan bisa nggawe pranala tapi aja di klik 'Simpen' tapi nganggo 'Pratayang' disit (men bisa mastikna nek link sing mau kuwe bekerja).
Perlu digatekna uga nek pranala-pranala nang halaman sing ana sangkutane nggawe navigasi antar halaman dadi lewih nyaman, lan uga nggawe wong ngerti anane halaman anyar kuwe.
[Reply]tono Reply:June 25th, 2009 at 11:05 pmdos pundi putri nipun pak?
Kulo nuwun ngapunten mboten saget pinilikan putrine jenengan, amargi wktu lan tempate tebih
By Kanjeng Wali Sunan KalijogoAna kidung rumeksa ing wengi,Teguh ayu luputa ing lara,Luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun,Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala,Gunane
pinajungan Adam syara",Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,winacaknaing
Kabongan Kidul, Kecamatan Rembang, Kabongan Kidul, Kabupaten Rembang,
TARIP PONTEN UMUM | BLOG-e WONG JOWO
njenengan niku nggih nopo mboten isin to mas ngomentari iklan jaman baheula (bulan mei!??)..
yen kula nggih mboten masalah, jenenge mawon iklan, golek rejeki, ngertos nomer niku nggih
Badhokan kertu Perdana ae 5 juta, nggo buka usaha dewe ws iso dwe warung…
Reply	Rasah cangkeman bozzz, diwoco kae iki mung kanggo wong sugih…
memburi mangawi awi...Kahanan...Ngobah polah bopo kepradah...Ati tumancep patraping bocah mothah...Tangiseng ati nggugah welas kanti tandas...Lelakon...Ora koyo dene Damar Wulan..Ora ugo koyo Pronocitro...Lakone urip lumaku mribit mangambit
Murbehing Dumadi...Kapan biso mentas soko kahanan niki...Kawulo Moe nandang wuyung keduwung...Anglampahi urip kang tansah lungkruh ing
KinanthiKinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa ugajeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong lanang kang lagi dewasa, kinanthi kanggo wanita.
Bab lan Paragraf [delikna] 1 Metrum
[sunting]MetrumKinanthi kaangit seka nem gatra (larik) saben pada (bait).8-u
[sunting]Tuladha[sunting]Tuladha 1Anoman mlumpat sampunpraptêng witing nagasarimulat mangandhap katingalwanodyâju kuru akinggelung rusak awor kismaingkang iga-iga kêksi(Saka Serat Rama Kawi déning Kyai Yasadipura)
[sunting]Tuladha liyaPitik tulak pitik tukungTetulake Jabang bayiNgedohaken cacing
ndelok langit be’e katene udan*
yo mas, tumben njaluk sepuro? biasane njaluk panganan….
PARIKAN, CANGKRIMAN, & WANGSALAN
Parikan: unen-unen kang dumadi saka 2 ukara1. Bisa ngendhang ora bisa nyuling: bisa nyawang ora bisa nyandhing2. Jemek-jemek gula jawa: aja sok ngenyek karo kanca3. Wedang bubuk gula jawa: yen kepethuk ati lega4. Rempeyek diremet-remet: yen ngenyek aja banget-banget Cangkriman: unen-unen kang kudu dibatang1. Dikethok malah dhuwur: clana2. Emboke dielus-elus anake diidak-idak: andha3. Pitik
dhewe (batangane wis ana ing wangsalan iku)Tuladha:a. Balung geni, mbok menawa aku ora bisa teka(balung geni=mawa)b. Balung pakel, aja seneng alok-alok(balung pakel=pelok)c. Nyaron bumbung, nganti cengklungen olehku ngenteni(nyaron bumbung=angklung)d. Jangan gori, nganti judheg anggonku mikir(jangan gori=gudheg)
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.
17. Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi.
February 2009 at 9:44 pm	Wolak-waliking jaman, sing ngelmune mung sak dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan.
ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk
lha nek kowe wis duwe urung? 4lief4KoordinatorJoin date : 03.06.08Subyek: Re: [Game] Tanya Jawab Fri Nov 14, 2008 12:09 pm Urung golekno
hurung jek......lha po kw wis rumongso iso ngragati anake uwong kok wis do ngomongke anak?_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: [Game] Tanya Jawab Wed Nov 19, 2008 4:45 am durung
Kulino aku, nyandhing sliramu, yayi..
berarti ga usah ditaleni karet loro ::hihi::
awakmu ga ngirimi lagu nggo aku Fere?
sing model2nya koyo sing mbok senengi kae loh
sing koyo mixtape'e wek'e koncoku kae.. ngerti tho pak operator.
Dwilingga padha swaraKaya déné arané, dwilingga padha swara iku tembung loro kang padha waé panyebutané. dwilingga iki umumé digunaaké kanggo kahanan kang magepokan klawan cacahé sing akéh.Upamané:dolan-dolan = dolan tenan
Dwilingga salin swaraDwilingga iki migunaaké pangucapan kang rada beda, utamané ing babagan swara (vokal).Upamané:bola-bali = mlaku wira-wiri utawa nglakoaké sawijining tumindak kang padha ping akèh. tembung bola iku mung digawé seka tembung bali (mulih) kanthi diowahi aksara swara adadi o.
Dwilingga semuDwilingga semu iku katoné kaya tembung lingga loro sing dibalèni nanging sejatiné mung satembung thok. Dadi, tembung iki asliné ora seka rong tembung didadèaké siji. Upamané:ali-ali = ora seka tembung ali, nanging pancèn tembung linggané ali-ali.
-Serat : lumrahe kapacak ana ing ariwarti, kalawarti, lsp.
#purbalingga #nogosui #pancawarnakristal #nogosuimotif #pancawarnakembang #pancawarna
Patin utawa iwak patin nduwèni basa latin Pangasius sp. Iwak iki arupa jinis iwak liar kang okèh ditemokaké ing kali-kali gedhé lan cilik kususé ing wewengkon tropis ing Asia.[1] Ing indonesia iwak patin isa katemokaké ing kali-kali gedhé kayata kali Batangahari (Jambi), kali Kampar (Riau) lan kali Musi (Palembang).[1] Iwak iki senengé karo banyu kang mili banter. Iwak patin ing alam liar biasané umpetan ing bolongan-bolongan pinggir kali.[1]
Iwak ptin kalebu iwak kang aktif ing wayah wengi lan kalebu iwak demersal utawa iawak kang seneng ana ing ngisor (dasaran kali).[1] Sacara fisik iwak patin duwèni cangkem kang amba kaya iwak demersal liyané kayata lélé lan iwak gabus.[1] Iwak patin kerep golèk mangan ing wayah bengi, lan mangané ya iku cacing, urang kali, lan woh-wohan uga.[1] Saka jinisé mangan iwak iki kalebu iwak kang rakus amerga jumlah mangané akèh banget.[1]
Iwak patin arupa jinis iwak konsumsi banyu tawa, awake dawa kanti warna putih perak kanti geger warnane rodok biru. Iwak patin dikenal minangka komoditi kang prospeke cerah, amrga duwéni harga duwur.Hal iki kang nyebapake iwak patin éntuk perhatian lan disenengi déning para pengusaha kanggo mbudidayakake. Iwak iki cukup responsif saben diwenehi pakanan tambahan. Nalika pembudidayaane, sajrone umur enem wulan iwak patin isa dawa nganti 35–40 cm. minangka kulawarga Pangasidae, iwak iki ora mbutuhake banyu kang mili kanggo gedhekake awake. Ing banyu kang ora mili kanti kandungan oksigen kang endek wis isa memenuhi syarat kanggo gedhekake iwak iki. Iwak patin awak dawa kanggo ukuran iwak tawa lokal, warna putih kaya perak, geger kanti warna rodok biru. Ndas iwak patin cilik, cangkeme mapan ing ngarep ndas rodok ing ngisor. (arupa ciri khas golongan catfish). Ing sudut cangkeme ana 2 pasang brengos cendek kang fungsine kanggo
Omega 3, Kanggo pertumbuhan otak ing janin lan
Vitamin B12, kanggo pembéntukan sel darah abang, mbantu metabolisme lemak, lan nglindungi jantung
^ a b c d e [2], Kaunduh 11/10/12.
Damel ingkang sampun nyuwun.. 🙏🙏 Ngapunten sak dadose .. ✌✌ yg lain ingkang Purun monggo Sholawatan malih,, setel Kalem 😁😁
Prolog(Musik 1 : prolog)Kadadosan ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta raharja . wonten salah sawijining pangeran ingkang gesangipun sarwe kacekapan . pangeran kala wau inggih punika putra mahkota ingkang bade nglajengake tahta kerajaan .Ananging pangeran kala wau mboten marem kalih gesangipun ingkang kacekapan . pangeran kapingin lelono. Nglampahi wono. Pangeran kepingin madosi jati dirine ugi penggalaman gesang . saking mriku wau kawiwitan lelampahan gesangipun pangeran ingkang manggihake sisihan gesangipun inggih punika lare wadon ingkang sae manahipun lan ayu
Kalih tiang kaneman mlampah ngelewati wono ingkang rimbun . ningali kanan keringipun mboten bilih wonten kewan utawi peksi ingkang saget dipun buru. Kaneman bagus kalihan pandereke. Paneman wau sakyektosipun inggih punika pangeran ingkang lelono kangge pados jati dirinipun .(
(keterangan: Pangeran mendekat pada mbok rondo, tiba-tiba mbok rondo kaget melihat pangeran)
Mbok rondo dadapan : waladalah…. Sapa kowe?..
Pangeran : kula penggembara bu… ngapunten niki dusun napa?
Mbok rondo dadapan : Iki dusun dadapan le… kowe arep ngapa neng kene??
Pangeran : kula bade menggembara bu… ananging kula tersesat mboten ngertos dalane.
Mbok rondo dadapan : Wah.. yow wes…kowe melu mbok
Wonten injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji kalihan putri-putrinipun. Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang nami kleting kuning.Mbok rondo kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake katresnonipun. Kleting kuning
Mbok rondo kleting : kowe ngerti ta… mbok rondo dadapan kui duwe anak sing bagus banget, jenenge ande-ande lumut.
Kleting-keleting : Owh… ande-ande lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….
Mbok rondo klenting : iyo,, mbok rondo dadapan gawe saembara kanggo anake ande-ande lumut sing lagi goleki garwo pendampinge…
Klenting-klenting : wahh ,,,purun sanget bu….
sing ayu-ayu, sapa ngerti salah sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut.
Kleting-kleting : Iya mbok.. purun_purun…
Kleting merah : wahh mesti aku sing dipilih mengko, kan aku ayu…
Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku sing dipilih ande-ande lumut dadi garwone….
Kleting merah : heh!! Aku kan luwih tua
Mboten dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog.
Kleting Kuning : Mbok… kulo bade matur…
Mbok rondo kleting : Matur opo….? Apa kowe wes rampung nyapune ?
Kleting kuning : Sampun mbok…, ngenten mbok… kula inggih
ugi nyambut damel wonten lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun.
Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah.
(Musik 7 : suara ghaib <tengah>)
Suara Ghaib : Kowe rasah wedi.. aku sifat sae sing ana ing njero awakmu. …
Suara Ghaib : Aku arep menehi kowe pusaka… terimonen … mugo-mugo
wes lah yen duit gampang….mengko tak bayar..
Yuyu kangkang : dudu duit…aku rak doyan…. Hahaha
sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…
Mbok rondo dadapan : Opo.. arep nglamar anakku??? Ora salah to…
Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman urip.
Mbok rondo dadapan : Apa… pangeran…???
pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih punika Putri Sekartaji . Lan ande-ande lumut sakmeniko dados Raja ngetosi kerajaan
Kebumen, meliputi Kecamatan Buayan, Kecamatan Kuwarasan, Kecamatan Sempor,
Kecamatan Karanganyar, Kecamatan Karanggayam, Kecamatan Alian, Kecamatan Ambal.
mbok pilih rabi meneh wae to yow.....mosok bathang kok disimpen... nggo pajangan meneh..... fitrah diyanaKoordinatorLokasi : gejayan caturtungal,
ingkang jumbuh kaliyan babagan widya ukara inggih menika kompetensi dhasar mirengaken, maos, micara, lan ugi nyerat. Widya ukara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar mirengaken jalaran nalika Panjenengan mirengaken menapa kemawon, upaminipun mirengaken cariyos, pawartos, iklan, sesorah (pidhato), sandiwara, sekar, lan mirengaken geguritan, sadaya wau mbetahaken kawruhing widya ukara lan pangrakiting ukara. Kanthi nguwaosi widya ukara Panjenengan saged mangertosi suraosipun ukara-ukara, lan mangertosi isinipun cariyos, pawartos, iklan, sesorah (pidhato), sandiwara, sekar, lan geguritan ingkang Panjenengan mirengaken. Widya ukara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar maos jalaran nalika Panjenengan maos menapa kemawon, kangge mangertosi suraosipun waosan, sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya ukara. Kanthi nguwaosi widya ukara Panjenengan saged maos kanthi intonasi ingkang pas, lan langkung gampil mangertosi isinipun waosan ingkang katemben Panjenengan waos.Widya ukara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar micara jalaran nalika Panjenengan micara menapa kemawon, kadosta micara piyambakan (monolog) menapa pagineman utawi pacelathon (dialog), nyariyosaken malih isinipun ceramah/waosan/prastawa ingkang aktual kangge nyebaraken suraosipun wicantenan, lan sesorah (pidhato, medhar sabda), sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya ukara. Kanthi nguwaosi widya ukara Panjenengan saged micara kanthi milih tembung-tembung ingkang trep lajeng karakit dados ukara ingkang jangkep sarta laras lan leres maknanipun, lan kanthi makaten pangandikan Panjenengan langkung gampil dipunmangertosi isinipun dening tiyang sanes ingkang katemben mirengaken pangandikan Panjenengan.Widya ukara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar nyerat (nganggit) jalaran nalika Panjenengan nyerat (nganggit) menapa kemawon, kadosta nyerat pengalaman pribadi, nyerat wara-wara (pengumuman), nyerat cariyos (crita cekak), nyerat karangan deskriptif, naratif, ekspositorik, argumentatif, lan persuasif; samanten ugi nyerat serat, sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya ukara, sae ukara lamba menapadene ukara camboran. Kanthi nguwaosi widya ukara Panjenengan saged nyerat kanthi ukara-ukara ingkang sae lan trep sarta jumbuh kaliyan paugeraning paramasastra Jawi; lan seratan/anggitan Panjenengan langkung gampil dipunmangertosi suraosipun dening tiyang sanes ingkang katemben maos seratan Panjenengan.
B. Uraian Materi Widya ukara utawi sintaksis kalebet peranganipun paramasastra ingkang ngrembag bab frasa, klausa, lan ukara. Frasa, klausa, lan ukara saha perangan-peranganipun dados cakupanipun widya ukara.
1. Frasa Miturut tatananipun, frasa kaperang dados kalih, inggih menika frasa endosentrik lan frasa eksosentrik. Frasa endosentrik inggih menika frasa ingkang namung nyebataken salah setunggaling peranganipun, nanging perangan ingkang kasebataken kalawau saged minangka gegantosing perangan-perangan sanesipun. Tuladhanipun: ember plastik abang. tape beras ketan. bocah lanang bagus. Frasa eksosentrik inggih menika frasa ingkang salah satunggal perangananipun boten saged dados gegantosing perangan sanesipun, utawi perangan ingkang satunggal boten saged dados sesulihing perangan sanesipun. Tuladhanipun: ing pasar saka Jepara menyang Jakarta Adhedhasar jinisipun, frasa kaperang dados pitu, inggih menika:(1) Frasa aran : klambi anyar, lemari kayu jati, dudu watu(2) Frasa kriya : nembe tindak, badhe nedha, tilem ngorok(3) Frasa kaanan : kudu sabar, bagus tenan(4) Frasa wilangan : telung karung, limang bungkus(5) Frasa katrangan : mung arep, kudu bisa(6) Frasa sesulih : kula piyambak, panjenengan ugi(7) Frasa ancer-ancer :saking Solo, dhateng Semarang, kagem panjenengan 2. Klausa Klausa inggih menika rerangkening tembung ingkang saged ngudhar sawijining gagasan utawi sawijining bab. Saboten-botenipun ing pacelathon utawi ing pagineman, klausa menika kedah wonten wasesanipun (predikat). Ananging, ing basa sinerat, klausa menika saboten-botenipun dumados saking jejer (subjek) lan wasesa (predikat). Kajawi menika, klausa ugi saged malih dados ukara. Klausa saged kaperang dados kalih, inggih menika klausa
adverbial :(anggone matur) ngati-ati banget(anggone maca) tliti tenan
3. Ukara Ukara menika mujudaken rerangkening tembung ingkang saged ngudharaken sawijining pikajeng ingkang jangkep. Adhedhasar fungsinipun peranganipun ukara menika wonten jejer, wasesa, lesan, geganep, panerang. Adhedhasar jinisipun, ukara saged kaperang dados ukara tanduk lan ukara tanggap, ukara lamba lan ukara camboran, saha ukara topik lan komen.a) Ukara tanduk lan ukara tanggapIng ngandhap menika pundi ingkang kalebet ukara tanduk lan ukara tanggap, kaudhala miturut fungsinipun! 1) Mbakyuku lagi nggawe panganan saka ketan.2) Bu Wiwin ndukani putrane sing lanang.3) Herman nggawekake Sumiyati crita cekak.
4) Toni didukani Pak Gito.5) Layang iku enggal kasimpen ing laci.b) Ukara lamba lan ukara camboranIng ngandhap menika pundi ingkang kalebet ukara lamba lan ukara camboran, kaudhala miturut fungsinipun!1) Suminah ngguyu ngakak2) Pilihan lurah kuwi dianggep ora sah.3) Bapak lan Ibu nembe tindak dhateng Yogya.
4) Mbakyuku mulang ing Semarang lan masku mulang ing Cepu.5) Haryati kuwi dudu guru nanging dhokter puskesmas.
6) Nalika Mas Heri nelpon, aku lagi nggawe power point.7) Bapak Sutardi ngendikakake menawa basa Jawa kudu dilestarekake lan dingrembagake.
c) Ukara topik lan komenIng ngandhap menika pundi ingkang kalebet ukara topik lan komen, kaudhala miturut fungsinipun!1) Bapak, blangkonipun radi miring.2) Komputere adhiku,
kuwi kenceng banget.6) Sukune pakdhe akeh wulune. Adhedhasar suraosipun, ukara kaperang dados gangsal, inggih menika ukara carita, ukara pakon, ukara pitakon, ukara sambawa, lan ukara sananta.a. Ukara carita (kalimat berita/kalimat deklaratif):1) Saben wulan Mulud ing Ngayogyakarta lan Surakarta mesthi ana Sekaten.2) Samenika kula sampun dados guru wonten ing SMAN 3 Semarang.
b. Ukara pakon (kalimat perintah/kalimat imperatif):1) Wis enggal digarap!2) Bocah-bocah ora pareng melu lho ya!3) Sadurunge kawiwitan ayo padha ngeningake cipta!4) Gage balangen yen arep njaluk benjut sirahmu!c. Ukara pitakon (kalimat tanya/kalimat interogatif):1) Pak guru basa Jawa sing anyar iku asmane sapa?2) Iki ta daleme Pak Jono?3) Saupama klambimu iku dilungsurake adhimu piye, Ndhuk?d. Ukara sambawa:1) Teranga ya ben mulihe mengko ora kudanan.2) Mrenea wiwit mbiyen kowe ora bakal kapiran.3) Tangisana nganti semaput dheweke ora bakal urip maneh.e. Ukara sananta:1) Kareben munggah sekolah aku arep mempeng sinau.2) Aku arep nggarap PR, kowe aja ngajak crita wae.3) Buku paramasastramu iki daksilihe
sajane, kulo yo agek ae nulis perkoro iki tithik, nanging ono sedulur sampeyan sing komplain, dadhine ra sido tak posting
*nganthi moco ping pindho lho aku* *ngerti otakku ki lelet koyo codhot, eee, nulis kok yo dhowo men koyo ulo* 😎
NB: Alhamdulillah, ora mumet, g
ngerti pengerane sopo? Mugo-mugo ono sethithik pinaringan soko Gusti marang awakku ben mangerteni sejatine AKU iki sopo?
Rikala jaman durung ana listrik andalan kanggo pepadang wayah bengi biasane senthir utawa lampu teplok.
maturnuwun sanget.. pak admin..,, dados mboten susah ngetik malih,, namung edit edit..
trus sik ajeng PAK mugi2 lancar AMIN
Posted by singgih | Maret 2, 2011, 5:32 pm Reply to this comment	njih sami-sami,,, 🙂
Posted by admin | Maret 3, 2011, 8:44 am Reply to this comment	pak admin.. badhe ngrepoti malih.. menawi panduan menysusun lpj bos wonten mboten nggeh.. nek wonten kulo badhe nyuwun
Posted by singgih | Maret 10, 2011, 4:49 pm Reply to this comment	nggih, cobi ngenjang tak padhosaken riyin nggih,,, tak
agoeng says:	August 31, 2011 at 4:50 am	wah tambah saiki yo cak? saiki omah ning ndi? yok opo kafe ndek wonocolo, kae…??? isih terus ta? apa malah wis dadi juragan.. ki??? nek wis dadi wong ojok lali
geodezijeDipl. ing. računarstvadipl. ing. molekularne biologijedipl ing racunarstvadipl.ing.elektrotehnikedipl. ing.
Gak uah jauh-jauh meguru neng Arab ritek, Kang jenang wis Dawuh nularake “Pitutur lan Pituduh ” soko AJARAN Leluhur bumi Nuswantoro kang luwih PAS di CITA RASA
tambah ngelmu, tambah sangu… lan tambah liyane…
mugo2 sing nduwe blog ketambahan sing apik2 wae 🙂
Faubell berkata:	Februari 11, 2008 pukul 9:34 pm	Ikut urun rembug Mbah:
“Mangan kuwi lawuhe luwe. Nek wis luwe mesti geleme.”
Iya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati
Iya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji
Iya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerti
TES KETEPATAN BERFIKIR SISWA | BLOG-e WONG JOWO
Kulo nyuwun agungepun pangapunten sedoyo kalepatan kulo.Maturaken Sugeng Ryadin 1432H.Ryadin ingkang tentrem lan sentosa.
sepuroh sing akeh,Lek aku jek seneng misuh utowo
February 23, 2009 at 5:58 am	pancen nasib dadi wong pinter tp g duwe duit.dadi kudu
Mosok nginep..sing kerjo nginep iku arane
banter..ra akeh pemirsane. lha piye saiki mesti kerungu wong akeh sak negoro..lha wong mbah gugel ae wis paham jere bapake..xixixixixi…
Adios#Yen sing nom ora manut karo wejangane sing tuo mesti kualate yo mbah..oopo meneh sing arane
jenenge Junaedi Tole [senengane Tole Tole paleng ^_^ PEACE]. iki jarene Survey lhoo. .. arek iku [mz Junaedi] paling NGUWANTENG #2. . tentu ae seng panling GUWANTENG #1 iku yoo seng Nulis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Golina&oldid=1090522"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
MATERI KELAS XI 1-6 ~ Yuyun Blog's
ditujukake marang wong akeh. Sesorah iku gedhe banget mupangate antarane kanggo sarana sesambungan karo
utawa tujuwane sesorah yaiku: 1. Aweh panglipur marang wong liya 2. Menehi kabar/informasi 3. Mbujuk wong liya supaya melu apa kang diandharake Tuladha: Pamitan Assalamualaikum wr.wb Bapak kepala sekolah ingkang dhahat kinabekten, bapak ibu guru ingkang kinurmatan, saha adhik-adhik ingkang kula tresnani. Puji syukur konjuk dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Agung, ingkang sampun ngluberaken rahmat tuwin hidayah satemah kula panjenengan sedaya saged makempal wonten aula SMAN 5 Semarang kangge ngawontenaken pepisahan. Bapak ibu guru ingkang dhahat kinurmatan, boten kesupen kula ingkang minangka wakilipun putra-putri kelas tiga ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit keikhlasan saha sih katresnan bapak ibu guru anggenipun nggulawentah dhumateng para siswa, satemah saged ngrampungaken kuwajiban sadangunipun tigang taun kanthi tinengeran tampi ijasah. Bapak ibu guru tuwin adhik-adhik sedaya, sekedhap malih kula sakanca badhe nilar pawiyatan menika ingkang kula tresnani. Awrat anggen kula matur, jalaran badhe nilar guru saha adhik-adhik sedaya. Jalaran kawontenan kedah mekaten, pramila kanthi awrating manah kula sakanca nilaraken bapak ibu guru tuwin adhik-adhik. Sanadyan sampun pepisahan, ateges tebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah nyuwun supados tansah celak ing penggalih. Wonten pepanggihan temtu wonten pepisahan, punika kados sampun kinodrat, boten kenging dipunselaki malih. Ingkang punika sanadyan mataun-taun kempal kaliyan bapak ibu saha adhik-adhik, ing dinten menika kula sakanca kapeksa nyuwun pamit badhe nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan luhur. Kula sakanca nyuwun tambahing pangestu. Kosok wangsulipun kula tuwin kanca-kanca tansah memuji dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos, supados bapak Ibu saha adhik-adhik angsal rahmating Pangeran, wilujeng boten wonten alangan satunggal menapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula panjang wiyaraken. Kula tansah nyuwun tambahing pangestu supados wilujeng ing sedayanipun. Menawi wonten kirangtrepipun tuwin kirang tata krama anggen kula matur, kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Ing wasana kula kantheni sesanti “ali-ali ilang matane, aja lali karo kancane”. Nuwun. Wassalamualaikum wr. wb. Ø MATERI RINGKES 2 Micara Micara ngono pancen ora gampang. Nalika micara kudu ngerti papan lan sapa sing diajak gunemane, apa maneh micara basa Jawa, antarane wong enom marang wong enom, wong enom marang wong tuwa, wong tuwa marang wong tuwa kabeh beda. Basa wernane ing antarane ana kang diarani basa ngoko lan krama . Ing kalodhangan iki ora bakal kaandharake kabeh ananging amung basa krama mligine krama madya lan basa krama alus.. Basa Madya Basa madya kaperang dadi telu yaiku, madya ngoko Madya ngoko yaiku sing nganggo bakul, utawa priyayi marang wong cilik Tuladha, Yen ndika lunga Jogja kula tukaokna bakpia madyantara Madyantara wujude kaya madya ngoko, nanging ater-ater lan panambange ngoko. Tuladha, Yen kang slira teng Jogja kula tukokke bakpia. madya krama Madya krama awujud madya krama lan krama inggil Tuladha, Dados sajane sampeyan niki empun dhahar ta? Basa Krama Manut unggah-ungguh basa krama kaperang dadi 3 yaiku mudha krama, kramantara, lan wredha krama. Kang sabanjure basa mudha krama iki sinebut basa krama alus, dene kramantara lan wredha krama diarani krama lugu. Krama lugu yaiku basa krama kang wujud tembunge kabeh krama tanpa kecampuran krama inggil. Tuladha: Kula kala wau sampun nedha lajeng tilem. Krama alus yaiku basa krama kang tembunge krama kacampur karo krama inggil. Tuladha: Bapak ngendika dhumateng kula menawi anggenipun badhe tindak dhateng Sala mbenjang sonten. Kanggone basa krama, yaiku: - dienggo dening wong enom marang wong tuwa - dienggo dening murid marang guru - dienggo batur marang bendarane - dienggo dening tepungan anyar Pacelathon Adi : “Assalamualaikum!” Pak Ali : “Wa’alaikumsalam O….. Adi njanur gunung sore-sore wis tekan kene, ana apa?” Adi :” Inggih Pak, sowan kula mriki badhe nyuwun pirsa sejarahipun ‘pertempuran 5 hari’ ing kitha Semarang.” Pak Ali : “O…. kuwi terus apa sing arep koktakokake marang bapak?” Adi : “Mekaten Pak, kados pundi larah-larahipun kedadosanipun paprangan 5 dinten ing kitha Semarang?” Pak Ali : “Mengkene….. Sawise kamardikan Republik Indonesia wis dipratelakake dening Ir Soekarno tanggal 17 Agustus 1945, ananging walanda lan wadya balane ora gelem ngakoni kamardikan Indonesia. Kedadeyan kaya ngono ana ing ngendi bae kayata Medan, Surabaya lsp. Semono uga ing kutha Semarang. Nalika semono tentara Jepang nyerang anggota polisi istimewa sing lagi tugas jaga ana ing tandhon banyu Wungkal, Siranda. Sabanjure keprungu warta yen tandhon banyu mau arep diracun dening Jepang. Yen pawarta mau bener, ateges wong saSemarang bakal mati keracunan. Mula pangarsa Laboraturium Pusat Rumah Sakit Rakyat (Perusara) kutha Semarang, dr. Karyadi enggal budhal menyang Siranda saperlu mriksa banyu tandhon Wungkal kasebut. Ananging ing dalan dicegat, banjur diprajaya dening Jepang. Tahanan Jepang ing sekolah Pelayaran padha brontak sateruse perang wis ora bisa dialang alangi
kawula mudha Semarang perang kalawan Jepang sajroning limang dina iku, katelah pertempuran 5 dina ing Semarang.” Adi : “Lajeng, pasulayan menika wiwitanipun surya pinten, ngantos pinten dinten Pak?” Pak Ali : “Saka tanggal, 14 Oktober 1945 nganti 19 Oktober 1945, kira-kira ya 5 dina.” Adi : “Lajeng menapa wonten sesambetanipun kaliyan Monumen Tugu Muda Pak?” Pak Ali : “Ana, Monumen Tugu Muda kuwi dibangun kanggo mengeti kedadean kuwi.” Adi :”O… Mekaten. Samenika kula sampun mangertos Pak, matur nuwun seserapanipun.” Pak Ali : “Ya, padha-padha.” Adi : “Menawi mekaten kula nyuwun pamit wangsul rumiyin nggih Pak.” Pak Ali : “Iya, ngati-ngati.” Ø MATERI RINGKES 3 Nulis Pidato Nulis pidato iku kawiwitan saka nemtokake tema, banjur digoleki subtema, nuli nemtokake irah-irahan utawa judhule pidhato. Dene cengkorongane naskah pidhato yaiku: 1. Pambuka (purwaka basa) Ngemot salam pakurmatan, syukur marang Allah, lan panuwun. 2. Isi (surasa basa) Ngemot bab-bab kang gegayutan karo tema, subtema, lan irah-irahan. 3. Panutup (surasa basa) Ngemot dudutan, pangarep-arep, nyuwun pangapura, lan salam panutup. Tuladha 1 Atur Pambagya Harja Assalamu’alaikum Wr.Wb Kantentreman miwah karahayon mugi tansah kasasira ing jiwangga panjenengan lan kulandalasan kulawarga. Puji Syukur konjuk ing ngarsa Dalem Gusti Ingkang Maha Agung ingkang sampun maringi kabagaswaraan dhumateng kita, satemah panjengan lan kula saged kempal ing papan bagya mulya punika. Para sepuh, pinisepuh ingkang pantes kinabekten. Para rawu kakung putri ingkang minulya ing budi, Keparenga kula pun Widagda kumawantun ngadeg ing ngarsa panjenengann saperlu netepi dhawuh saking Bapak saha Ibu Mintaragan, supados matur manembarama rawuh panjengan. Ingkang sepisan kula ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken agenging panuwun awit panjenengan sedaya sampun ngenthengaken sarira saha nglonggaraken wekdal rawuh ing papan punika. Saestu rawuh panjenengan mujudaken pakuramatan ingkang ageng tumrap kulawarga Mintaragan. Angka kalih, kados ingkang kapacak ing serat sedhahan, bilih ing dinten punika Bapak/Ibu Mintaragan kepareng miwaha saha mahargya putrinipun nun inggih Nimas Kencanawati ingkang sampun kadhaup dening Bagus Brillian Aji Putra kakungipun Bapak/Ibu Setyaji. Pramila saking punika panjengan kasuwun berkah pangestunipun. Katiganipun, gumelaring adicara punika inggih awit saking iguh pratikel sumbang surungipun para tanggi tepalih, sanak kadang, lan para rawuh. Mila saking punika kula aturaken agenging panuwun sedaya kasaenan panjenengan. Mugi-mugi Allah paring piwelas tikel matikel dhumateng panjenengan sedaya. Kaping sekawan, senajan adicara punika sampun karantam dangu saderengipun pranyata taksih kathah cecer cewetipun mila kanthi andhap asoring manah kula nyuwun mugi para rawuh kersa ngluberaken pangaksama. Kaping gangsal, mbokbilih ing mangke wonten pasugatan ingkang arupi dhedhaharan mugi kersa para rawuh angrahabi kanthi suka rena ing penggalih. Ing wasana mugi nyekecakaken lelenggahan ngantos purnaning adicara punika. Kupat janure tuwa, sedaya lepat nyuwun pangaksama. Wassalamu’alaikum Wr.Wb. Tuladha 2 Pidhato pambagya saka kulawarga Nuwun. Para sesepuh ingkang satuhu kinabekten, bapak ibu para rawuh sedaya ingkang kinurmatan, Keparenga kula sumela atur munggel kamardika panjenengan ingkang nembe sekeca wawan pangandikan. Kula minangka tetalanging atur, matur ing ngarsanipun para rawuh bilih saking keparengipun Bapak Suseno sekaliyan ingkang sepisan ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti, dene ing wekdal punika saged nindakaken pawiwahan supitan putranipun ingkang nama Adimas Putra. Salajengipun Bapak Seseno sakulawarga ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu lan matur nuwun, dene panjenengan sami sampun ngloonggaraken wekdal saha penggalih rawuh ing pawiwahan menika. Salajengipun kulawarga Bapak Suseno ngaturaken gunging panuwun dhumateng para kadang, tangga tepalih tuwin para mudha ingkang kanthi rila legawa paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon. Bapak Suseno sakulawarga boten saged ngaturi piwales menapa-menapa, namung saged ngaturaken agenging panuwun mugi Gusti Ingkang Maha Asih ingkang badhe paring piwales ingkang matikel-tikel kesaenan panjenegan wau. Kaping sekawan, Bapak Suseno sekaliyan nyuwun donga pangestu saking para tamu kangge putranipung ingkang dipunkhitan inggih menika Adimas Putra ing dalem mriki. Mugi-mugi enggal pulih kasarasanipun lan ing tembe sageda dados putra ingkang bekti dhateng tiyang sepuh lan murakabi dhateng bebrayan kathah. Amin. Para rawuh ingkang minulya, pungkasaning atur saking Bapak Suseno sakulawarga manawi anggenipun nanggapi rawuh panjenegan sadaya kirang mranani penggalih, kersaa panjenengan para rawuh paring sih samodra pangaksami. Saking kula pribadi, kathah lepat saha kirang trapsila anggen kula matur, kula nyuwun agenging pangapunten. Matur nuwun. Ø MATERI RINGKES 4 Paragraf Deduktif Sinau iku butuh motivasi gedhe. Ora waton maca utawa bukak-bukak buku nanging ora ngrti isine buku mau. Sinau kudu ngerti cara-carane kang apik supaya apa kang dikarepake penulis bisa kecandhak tur ora kleru. Motivasi mau bisa awujud dhukungan saka wong tuwa, sedulur, bisa uga saka kanca cedhak srawunge. Kajaba saka iku, bisa uga saka kekarepan, gegayuhan kang dhuwur lan bisa ngowahi nasibe dadi becik. Kanthi mangkono, sinau bisa dadi sregep lan ora aras-arasen. Paragraf ing dhuwur kalebu tuladha paragraph deduktif amarga ukara utamane mapan ing awal paragraf. Paragraf kabentuk saka kumpulan ukara-ukara kang nduweni siji ide pokok lan ditambah anane ukara-ukara panjlentreh. Syarat paragraf bisa diarani apik Manawa : a. Nduweni Kohesi (nyambung babagan ujude) Paragraf kang apik kudu nduweni ukara-ukara kang nyawiji jumbuh saka ujude. Kanggo niteni anane kohesi bisa ditonton saka ukara-ukara kang migunakake: 1. tembung panunjuk kayata iki, iku, kuwi, kae lsp. 2. tembung sesulih (ing basa Indonesia diarani “kata ganti orang” 3. ngambali tembung kang dadi undering ide pokok b. Koherensi paragraf dianggep nyawiji menawa kabeh ukara kompak padha nyengkuyung topik. Manut sipate, paragraf iku dibedakake dadi loro yaiku: 1. Paragraf deduktif yaiku paragraph kang nduweni ukara baku manggon ana ngarep kasusul ukara-ukara panjlentreh. Tuladha: Lumrah manungsa iku duwe pepenginan sing apik. Ora ana manungsa sing kepingin nemoni kedadeyan ala. Mula banjur ana tembung beja lan cilaka. Yen bisa nemoni kahanan sing ora nyenengake adate banjur diarani cilaka. 2. Paragraf induktif Tuladha: Beo kanggo transportasi saya suwe saya mundhak. Rega-rega barang kabutuhan urip saben dinane uga melu mundhak saenggo rakyat cilik ora mampu tetuku kanggo nyukupi kabutuhan uripe. Kauripan rakyat cilik saya mundhak susah. Iku mau jalaran saka mundhak ing rega BBM wiwit minggu-minggu iki kang nglunjak banget regane. Ø MATERI RINGKES 5 Naskah
mudha ingkang kula tresnani Saderengipun kula ngaturaken babgan Dinten Proklamasi Kamardiakn RI, langkung rumiyin kula ndherekaken dhateng panjenengan sedaya, sumangga sami ngaturaken puja puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Welas lan Asih ingkang sampun kepareng paring kanugrahan awujud kasarasan miwah kawilujengan satemah panjenengan lan kula saged kempal ing ngriki kanthi kebak ing raos suka bagya saperlu ngawontenaken tirakatan mengeti dinten kamardikan Indonesia ingkang kaping 65. Salajengipun, kula ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit sedaya warga ingkang sampun kapareng rawuh ing papan punika saengga saged hanjalari malem tirakatan ing dalu punika saged kalaksanan kanthi gangsar. Para Bapak Ibu dalah kadang ingkang minulya, Rahmating Allah ingkang awujud kamardikan punika mujudaken rahmat ingkang kita jagi. Kamardikan punika boten dhawah saking langit, para pahlawan sampun ngurbanaken bandha, tenaga lan jiwa murih bangsa lan Negara punika saged uwal saking regemaning perang muka. Pramila ing dalu punika kita sami ngawontenaken wungon tirakatan, kanthi lenging manah namung: Sepisan : ngonjukaken syukur dhumateng Allah ingkang sampun kepareng paring kanugrahan arupi kamardikaning bangsa. Kalih : Ngenget-enget lelabetanipun para pahlawan ingkang sampun ngurbanaken jiwa lan raga kangge kamardikan. Kita unjukaken puji pandhonga dhateng arwahipun para pahlawan, mugi katarimah lelabetabipun lan kaparingan piwales utami dening Pangeran Ingkang Maha Kuwaos. Tiga : kita lajengaken lelabetanipun para pahlawan nyampurnakaken kasil perjuanganipun kanthi ambangun nagari mardika punika amrih makmur. Kita kedah rumaos dosa, purun nampi warisan arupa kamardikan nanging boten kuwawi ngopeni lan miyara. Para sedherek sedaya ingkang bagya mulya , Mangga ing kalodhangan punika kula ngajak supados para warga sageda nuwuhaken watak ingkang saged ngrembakaken semangat nasionalisme tumrap bangsa lan Negara saengga saged sareng-sareng ambangun nagari ingkang kita tresnani menika. Mekaten atur sepala saking kula, minagka suhing RW 03 Desa Sriwulan, kula nyuwun agunging sadra pangaksama menawi wonten kiranging subasita, miwah cecer ceweting basa tuwin sastra. Nuwun Wassalamu’alaikum Wr.Wb Ø MATERI RINGKES 6 Angka Jawa 0 = 0 1 = 1 2 = 2 3 = 3 4 = 4 5 = 5 6 = 6 7 = 7 8 = 8 9 = 9 Aksara murda ing aksara Jawa mung anawolung aksara, liyane ditulis lumrah Na = ! Ka = @ Ta = # Sa = $ Pa = % Ba = * Ga = & Nya = ^ Maca wacan aksara Jawa Nalika maca wacan kanthi tulisan Jawa kita asring mangguli sandhangan Jawa, kayata : a. Wulu wujude i diwaca i tuladhane wigati : wigti b. Suku wujude u diwaca u tuladhane buku : buku c. Pepet wujude e diwaca è tuladhane seger : sege/ d. Taling wujude [ diwaca e tuladhane dhewe : [d[w e. Taling tarung wujude [ o diwaca o tuladhane bodho : [bo[do f. Cecak wujude = diwaca ng tuladhane kacang : kc= g. Layar wujude / diwaca r tuladhane ajar :
ora katon lan kang ora kerawatan, sarta kadangingsun kang metu saka margaina lan kang ora metu saka margaina, miwah kadangisun kang metu bareng sedina kabeh bapanta ana ing ngarep, ibunta ana ing wuri, ayo
kadangingsun papat lima pancer, kadangingsun kang ora katon lan kang ora kerawatan, sarta kadangingsun kang metu saka margaina lan kang ora metu saka margaina, miwah kadangingsun kang metu bareng sedina kabeh pada sampurna-a nirmala waluya ing kahanan jati dening
Gamelan kuwe piranti seperangkat sing dienggo ngiringi lagu utawa tembang. Seperangkat gamelan kuwe akeh wujude uga beda-beda miturut tlatah budayane :
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.28, tanggal 29 Mei 2012.
13 November 2009 Suwun Cak CS’e…anak2ku iso dolanan nek ngomah wae….ra perlu kluyuran…hahaha
Aku yo arep njajal game opo wae sing peno duwe….hehehe
Ngaturaken sugeng rawuh wonten ing plataran niki.Mugi-mugi plataran niki manfaat kagem kito sedoyo.Mbok bilih wonten ingkang dadoske boten remene penggalih ndalem yuwun ngapunten.dalem namung nderek nyambung aturipun guru
kraton kidul mas,aku dewe nek mlebu bareng garwane GKRK (Gusti Kanjeng Ratu Kidul).neng kono sik mirip ratu akeh mas iki ratu sik endi....? nek sing neng kraton ngarep, gapuro warno ping gambar hati aku percoyo kabeh uwong iso, neng kuwi dudu sik asli.nek sik asli gur wong tertentu sik iso mlebu mas,nek sampeyan wis tau rono tenan
dijak ..... martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: KISAH GHAIB TAPI NYATA DI LAUT KIDUL Sat Nov 27, 2010 9:38 pm Gendenk wrote:ora sembarang wong iso mlebu neng kraton kidul mas,aku dewe nek mlebu bareng garwane GKRK (Gusti Kanjeng Ratu Kidul).neng kono sik mirip ratu akeh mas iki ratu sik endi....? nek sing neng kraton ngarep, gapuro warno ping gambar hati aku percoyo kabeh uwong iso, neng kuwi dudu sik asli.nek sik asli gur wong tertentu sik iso mlebu mas,nek sampeyan wis tau rono tenan kapan2 aku dijak ..... nek melu nggawa sangu dewe lo mas! xixixixix......
Ndherek langkung, badhe nunut crita...Wonten ing dunia wayang, mboten kathah ingkang saged meraga sukma. salah setunggale nggih menika Bisma Dewabrata kaliyan Antasena.Meraga sukma saged kalampahan menawi ati sampun saged pasrah, leh sumeleh kaliyan Gusti kados Antasena lan Resi Bisma Dewabrata. Meraga sukma ugi saged menembus ruang lan wektu, tiyang ingkang meraga sukma, mboten kados barang alus (dedemit) mboten saged ketingal sukmanipun nanging saged kairup wangi mlati kaliyan tiyang ingkang hanggadhahi ngelmu linuwih, kosokbalene menawi barang alus (dedemit) taksih saged ketingal.Wonten salah sawijining ajian ingkang mirip kaliyan meraga sukma, hananging namung saged menembus ruang lan taksih saged ketingal sukmanipun, wonten ing dunia wayang, ajian menika saged dikuasai para Resi.Sepindah malih.... menika namung crita ing dunia wayang. Menawi wonten klenta-klentunipun, nyuwun gunging pangapunten._________________=============================Nembah samadya ambuka jagad
mbah, lha sisih ngendi???arep dolan pa mung takon? Ngabehi_kmLu
to mbah, lha sisih ngendi???arep dolan pa mung takon?lha nek upama cerak mengko rak yo dolan mbah, lha rak nambah sedulur
tangerang to mbah, lha sisih ngendi???arep dolan pa mung takon?lha nek upama cerak mengko rak yo dolan mbah, lha rak nambah sedulur ngunuh lho, tapi yo nek sampeyan ra keberatan.pm pm..... wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: KISAH GHAIB TAPI NYATA DI LAUT KIDUL
longgar lan padhang (tmr. panggonan, papan);
êngg ora sumpêg (tmr. ati);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "banar"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "banar"
Kata kunci/keywords: arti banar, makna banar, definisi banar, tegese banar, tegesipun banar sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
EnglishSuomiFrançaisBahasa IndonesiaMalagasySvenskaTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 13.03.
Banjarejo • Blora • Bogorejo • Cepu • Japah • Jati • Jepon • Jiken • Kedungtuban • Kradenan • Kunduran • Ngawen • Randublatung • Sambong • Todanan • Tunjungan
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.55, tanggal 14 Mei 2013.
Swarna Jayanthi (12782) 09:10 AM
Swarna Jayanthi (12781) 02:00 PM
Swarna Jayanti (12644) 09:10 AM
Kajeng Kliwon Uwudan, Buda Kliwon Ugu, Tilem sasih kenam, Tumpek Wayang and Kajeng Kliwon enyitan, Buda Cemeng Klawu, Purnama Sasih kepitu,
Kliwon Matal, Kajeng Kliwon Uwudan, Tilem Sasih Sadha, Tumpek Kandang, Buda Cemeng Menail, Kajeng Kliwon Enyitan, Bhatara Shri day, Purnama Sasih Mala Sadha...
Pasrah Penganten lan Atur Panampi Penganten
Tuladhanepasrah lan panampi : Besan : Bp./Ibu Sardjono Ingkang
sampeyan gondrong dangdut yo Kang? hheheBalasHapusAbi Sabila17 Oktober 2011 23.44benar Kang, gondrong
sing kanggo ios nopo mboten ? Kaliyan rekues menawi saget ditambahi kolom komentar ning tiap video ne, kados yutub kae ,, ehehe, menawi enten juragan.
Halo gan, wah, menawi sakniki dereng enten sing kanggo ios, nembe saget damel android app, kolom komentar nggih dereng saget, dadi, fitur ipun kados demo ingkang kulo sediakaken. Maturnuwun.
ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
kethek seranggon rebutan rukem.. sinebutipun kados ” catur
lha kok malah dadi pulitik….kan bener kata gusdur….taman kanak2…leptop 21 yuta, mubil dines 1,3 M, kompie 20 yuta…sing salah sopo?? yo awake dhewe iki sing milih wakil2 ning sing diwakilke sing kepenak2, sing ora enak ben dipek rakyate….cakil = calon wakil…buto cakil mati ngadek
karo SBY ….lha aku sing titisane buto ijo yo sante2 wae Reply ↓	tomy on Januari 26, 2010 pukul 1:37 am said:
@ Kangmas Hadi Wirojati tuwin Kangmas Samin
Njih menika ingkang sinebut bakal ana wong dundum banyu, poma dipoma aja melu njaluk banyune amerga banyu mau marahi mendem nadyan ngombe pisan dadi Eka Padmasari suwening-suwe kadya Catur wanara rukem
@ m4stono, Mas-ipun sampun sinebat ing ngajengipun asma
Tujunipun kula riyin mboten milih amargi pamanggih kula penonton melu keplok nanging aja nganti tombok 😀
Sumangga Mas, kula melu ngombyongi hihihihi
Hus ampun seru-seru lho Kangmas mangek konangan Buto Ijo
menyang alas kethonggo, sing gawat petheng dhedet, gung lewang lewung,kaya dene godong garing kabur kanginan….nek wis lulus saka alas kethonggo..bakal munggah menyang alas roto,nyedaki tawang roto, menyang
naliko ratri nyungkup plataran ati...lintang wiyat sirno ing pandulu...mbulan kelem jroning mendung tangis..riwis-riwis udan grimis nggegiris ati kang kaprejoyo grahono sepi... Duh Gusti...wonten pundi panjenengan singitaken wahyu katresnan jati? Mawindu-windu dalem kedarang-darang,kaloro-loro nggembol sungkowo... Prasasat manuk sengkleh suwiwine..prasasat iwak tanpo tirto..prasasat wayang
ing tritis pinggir warung..≠Oleh Gondronk Art StreetMagic23 Desember 2012 pukul 9:00Kaukah itu,rembulan pucat
JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
lan Waktu, yen pas dadi apik…, yen ora pas ya dadine ora-apik…
Nanging ngelingi pituture simbah mengkene: ”le kowe bisa ngrasakake seneng amarga nate ngrasakake susah, sejatine kabeh mau mung olahane awake dewe”…?!(
Jujur marang apa kang nembe dialami Mas, bungah susah mung cara pandang utawa perspektipe awake dewe 😀
Yen Bingung ya golek gujengan Mas, nanging gujengan mung kanggo pambiyantu dudu wewaton
dereng rampung..? nggih.. menawi taksih repot dan jejibahan rumiyin kanthi gangsar gampang anggenipun ngolah sedayanipun.. mugi sedaya tansah pinaringan
sembah nuwun kangmas.. sastra binabaripun.., geguritan ingkang
Atur Pasrah Penganten lan Atur Panampi Penganten
Tuladhanepasrah lan panampi : Besan : Bp./Ibu Sardjono Ingkang hamengku
NYAUR BANYU SUSU | RUJAKBELING KOLAKRAWE
PARA MUDHA KUDU ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-
ngaturi pirsa babagan piwulang kautaman mungguhing Bangsa Jawa saking Para Leluhur.
Jumbuh kalawan kawontenan nagari ingkang samya risak amargi saking tumindake manungsa ingkang sami kicalan jati diri, kula badhe matur tuwin ajak-ajak supados para sedherek sedaya sami-sami putranipun Ibu, kersa kondur wonten pangrengkuhe Ibu.
Kanjeng Ibu tansah kapang dhumateng para putrane, katresnan Ibu tansah lumintu mbanyu mili dhumateng keng putra sarta mboten nyacah lan ngemut-emut kalepatan kita, nanging suwalikipun, kadhangkala kita lali marang wong tuwa malah asring damel getun lan gempunging manah, kados paribasan ‘kasih ibu sepanjang jalan kasih anak sepanjang penggalan’.
Mboten badhe dados lare duraka, mila sumangga kita sedaya purun wangsul dhumateng Bapa Biyung kita sedaya. Kautaman Leluhur sampun paring piwulang bilih Bapa Biyung punika minangka Lajering Urip Pancering Allah, nenggih Allah Katon.
Sumangga sami NYAUR BANYU SUSU dhumateng Ibu,
Mboten nami badhe damel asoripun sih katresnan Ibu dene kumawantun nyaur banyu susu. Badhe kados pundi kemawon, sih katresnan Ibu marang kita mboten badhe saged kasaur. Nyaur banyu susu ngemu suraos bilih kita minangka anak mboten lali marang wong tuwa. Sedaya pangrengkuh lan sih katresnane tiyang sepuh marang kita putranipun mboten badhe kalimengan.
driji, polok ngantos wengkelan/wentisipun dipun blonyo ngagem sekar, kanthi matur mekaten :
Duh Ibu.. Keng putra sowan wonten ing ngarsanipun Ibu.
Sepisan, caos sembah pangabekti mugi konjuk ing ngarsanipun Ibu.
Angka kalih, mbok bilih wonten klenta-klentunipun atur kula saklimah tuwin lampah kula satindak ingkang kula jarag lan mboten kula jarag ingkang mboten ndadosaken sarjuning panggalih, mugi Ibu kersa maringi gunging samodra pangaksami.
Keng putra nyuwun sabda lebur sedaya kalepatan ingkang sampun kula lampahi, lan keng putra nyuwun berkah pangestu tuwin sabda pangandikanipun Ibu.
Ing mangke biyasanipun Ibu lajeng muwun, tangis-tangisan lan paring sabda pangandika.
Tumetesing waspa Ibu dados pambukaning warana ghaib lan sabda pangandikanipun andadosaken pangestu lan sipat kandel kita.
Inggih punika ingkang ugi dipun wastani salah satunggiling cara GAWE WADAHING NGELMU, Kagem para panggilut Kasampurnan, tamtu sampun boten katilapan menawi Ngelmu puniku wonten wadhahe, wonten isine lan ugi wonten tutupipun. Dipunwastani tutuping ngelmu menawi sampun saged pepanggihan kalawan Sedulur Sejatinipun piyambak. Nanging kados pundi sagedipun nutup menawi wadhahipun kemawon dereng mangertos punapa dene isinipun.??
Sasampunipun sami tetangisan, sukunipun Ibu lajeng kita lap ngantos garing. Toya sajeroning ngaron wau sampun dipun bucal nanging kita pundhut sagelas kangge diminum.
Dene kagem sedherek ingkang sampun katilar dening Ibu punapa dene Bapa ingkang sampun surut ing kasedan jati caranipun benten malih.
2. Kijing/Pathok/Sekaran sareyan dipun blonyo kembang boreh;
3. Nunten sujud sungkem nyuwun pangapunten lan nyuwun berkah keramatipun Ingkang Sumare.
Mugi kita sedaya pra putra Ibu, inggih Ibu kita pribadhi punapi Ibu Pertiwi, tansah dipunjangkungi lan dijampangi sih katresnan Ibu. Nyumanggakaken menawi badhe nglampahi dawuh kautaman leluhur punika.
Wilujeng rahayu kang tinemu, bandha lan begja kang teka.
Karipta dening : Drs. Chunaidi Soleh Masrum DHANDHANGGULA Amiwiti sekar dhandhang endhisa, angleluri
Kangjeng Nabi, janma linuwihing sasama, anggenna nyawijekake, Gusti Allah puniku, raharja katetepna …
♦ 1 Comment	Ing ngandhap punika kintunan saking sedulur Sariman Lawantiran Blora arupi Sekar Macapat Dandhanggula Kahanane Bangsa, mugi-mugi sekar macapat punika sageta dados pengeling-eling dumateng bebrayan agung ing Nuswantara. Oh yo, iki ono sekar Dandhanggula seratane sedulur Sikep Sukolilo, Pati ngenani kahanan sing
bendinane mbok keplaki,mbok gepuki,mbok pisuhi(ojo kakean cangkem dadi wong wedok jok cerewet dik karo wong lanang)
ramdev, moola bandha yoga, jalandhara bandha yoga, uddiyana bandha
Januari 7, 2010 in sanes	Gusti mboten sare, Nduk!
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi
paring tentrem ono ing salaminya uripmu. Amin….
Balas	Januari 27, 2010 pada 5:53 am
wah kulo kok dados kemutan suwargi simbah kulo awit moco serat puniko
Balas	Maret 10, 2010 pada 3:43 pm
Janjine bandan wadag lan alus iku ora kena pisah, sangkan parane nunggal kahanan jati, nanging wola-wali ing tembe badan wadag kuwi luluh sampurna ana sajrone badan alus kalimputan dening kayu dhaim, tegese, urip kang tetep dumunung ing kahanan kita
Liya kasebut ing duwur mau, sayogane ngaurip iku angina ciptasasmita kang metu saka tuwuhing budi, kang
ora liyo mung kudu nyegah saliring hawa nafsu, sarta marsudi sampurnaning ilmu, ana wewarah mengkene :
Gede-gedene dosa ilku wong ulah ilmu makrifat kang mogul, awit saka iku during kabuki ing pambudi dadi ora weruh surasane.
Dene kang wis padang kuwasa nampani surasane ilmu kabeh, mesti nemu kamulyaning sangkan paran. Kasebut ing hadis sakjrone kitab insane kamil mengkene :
mangsa rendheng kaline banjir, kudu liwat bruk kulon ngliwati Sibacin, utawane liwat bruk wetan ngliwati sedawane desa Karangmiri dadi adoeh ngepol.Jeneng-jeneng
Kelingan jaman mbiyen angger nang wong tuwa dikon tuku lenga patra nggo ngisi petromak, utawane bensin nggo ngisi zippo-ne ramane, utawa spirtus nggo ngurubna petromak,
KarelMbuh nyong wis ora kelingan jeneng tokone apa, kelingane sing nduwe jenenge Pak Karel, pensiunan polisi. Tokone
SendikoJenengan liyane nek ora salah Kohin. Dodolane kusus sepatu. Mbiyen angger tuku sepatu warrior ya nang toko Sendiko. Merek sepatu sing lagi ngetop ya Eagle, Kasogi karo Dragonfly. Jaman semana sing nduwe toko lanang wadon ya wis tuwa-tuwa. Jaman siki tokone wis berubah dadi Alfamart.4. Toko MunculMbiyen-mbiyene sih mung dodolan buku karo barang-barang elektronik. Suwe-suwe dadi moncer banget terutama sawise dodolan honda(motor) karo montor(mobil). Ning pancen nang deretan sisih lor toko Muncul kuwe toko sing paling laris, mulane dadi cepet majune. Kuwe sing keton kan njaba, sing nglakoni dhewek ya mbuh kaya ngapa perjuangane. Sing nduwe toko
barang-barang liyane. Mbiyen angger tuku gunting sing nggo pranti nyukur adine utawa tanggane
nang wetan alun-alun Karanganyar, se-lor-re SMP/SMA Taman Siswa/Taman Madya.6. Toko RambyatDodolane nek ora salah lenga patra. Arang-arang blanja nang toko kiye, dadine ora patia kelingan dagangan liyane. Sing esih kelingan anak-anake jenenge Bagong karo Latri.7. Toko Besi JayaToko besi sing paling maju nang Karanganyar. Nganti siki ya tesih bertahan dadi Toko Besi. Kelingan mbiyen mobil pick-up sing
warung makan karo toko Jamu, kulone maning nyong ngertine jenenge babah Tho Ing, duwe toko jam nang Gombong.Kulon dalan arah
Jaman mbiyen sing jenenge Yayang karo anake Amyang angger sore ngetrek nang dalan kuburan Karangmiri. Balapan motor trill akeh sing padha ndeleng.9. AmyangDodolane tahu. Tahu sing paling kondang nang Karanganyar, ya tahune Amyang.10.
pokoke sing ana hubungane karo pertanian. Salah siji anake sing nduwe rumah Makan Jakarta sing nang kidul tapsiun karo sing nang Panjatan, jenenge Kijang.14. Agen Bis DamriJenenge Pak Slamet. Jaman taun 80-
sing nduwe jenenge Nji Kwie.15. JuliangKiye toko jamu sing paling
bar ngodhe nang sawah ya terus padha jamu nang ngoone Juliang. Pokoke cespleng banget.Lha angger nang kulon brug Karanganyar, wetane hotel Aman ana toko sing jenenge Ngo It.Jeneng-Jeneng toko/warung deretan kidul,
suwe-suwe dadi bengkel motor, ning siki mbuh esih ana mbuh ora. Sing esih kelingan mbiyen sing nduwe jenenge Oyam, hobine thomprang dara aring kidul
menyan. Angger dikon tuku klembak menyan nang ramane tukune nang nggone Mbing Kwie. Angger mbako ya ora gelem prentah, wong mbok
jenenge Pak Pujo, umaeh wetane Toko Pojok, umah nomor loro kan kidul. Angger tuku senar karo pancing nggo mancing
nganti koplak dokar ya wis kelalen kabeh.10. Toko MawarToko sing kulon dhewek bloke pasar Karanganyar, sewetane dalan ngidul (dalan Kaleng nek ora salah jenenge)11. Toko Pusaka IndahSuper market sing paling gedhe nang Karanganyar. Sing nduwe nek ora salah terkenale Seger, sing tesih kerabate Probosutedjo.Kuwe kurang lewieh jeneng-jeneng toko sing nang Pasar Karanganyar. Jaman mbiyen angger arep tuku buku-buku
pasar sisih kulon utawane pasar sisih wetan edek nggon gaman karo nggon manuk.Ngelingi jaman mbiyen gawene lucu, ning ya nyenengna. Muga-muga dadi padha kelingan jaman limolas, rong puluh, selawe utawa malah telung puluh taun kepungkur.Wassalamramane_hatta (Suwarto Kartadiraja)Karangkemiri Kulon,
Syukur nek tulisane inyong isa nggo nostalgia nang wong liya. Janjane akeh ide nggo nulis ning durung sempet wektune. Mbekayu Tracy wis 6 taun ora tau bali, cukup suwe kuwe, ngrantau nang sebrang samudra apa? Apa ora kangen karo panganan desa kaya pecel combrang, tahu brontak, gethuk kethek?
nganggo jeneng Ramane Hatta. Jamane cilik uripe susah-seneng nang ndesa Karangkemiri, Karanganyar, Kebumen, Jawa Tengah
On 24/10/2011 at 15:19 kartojudo said: He’eh..Mit…sibuk nggolek-i Mita koq….nganti rong ngewu kutho lho…
towo batubara ?….kuwi lho koyo iklan neng tv sing lagune
Pak De Truno, kulo badhe nyuwun pirso…
Ngendikanipun poro pinisepuh, nikah niku enake mung 1%…..punopo leres Pak De ?
Balas	On 25/10/2011 at 10:15 ki GundUL said: enake mung 1%……U-enake 99%, ngendikane manten AnyaR
On 25/10/2011 at 10:08 pandanalass said: nek kulo milih diwacakke ki…
opo maneh nek sing macakno kuwi Mita opo
Balas	On 02/04/2010 at 10:43 arga said: Mumpung liburan saget sowan siang-siang.
Monggo poro senopati kulo aturi ngenggar-enggar penggalih, ngupados teranging manah dalah bregasing rogo, …………. kulo aturi refreshing saking aktivitas rutin, ……….. tindakan dumateng kebon satwo, ………. utawi lelangendriyan wontening blumbang.
Asep lan Asinan, lajeng lelangen driyan wonten Taman Buah Mekarsari, …………..
Dinten Minggu dereng wonten acara, ………. mbokmenawi saged kangge mipil maos Rontal Dhangyhang Lohgawe.
Balas	On 02/04/2010 at 20:50 honggopati said: Sugeng dalu Ki Ismoyo.
mugi-mugi tansah pinaringan rahayu. Padahal Rahayu wis mulih. (nuwun sewu lho Ki)
Nenggo Ki YP, ngantos cengklungen dereng rawuh.
Balas	On 02/04/2010 at 21:03 gembleh said: Sugeng dalu ugi Ki Honggo,
ngendikanipun Ki Seno, menawi ngantos mangke jam 00.01
menika wangsulan cantrik ingkang mBelink lho Ki Panembahan, menawi kula saestu mBoten tumut mBelink nanging namung sak derma ngogrok-ogrok kemawon.
Balas	On 02/04/2010 at 21:32 ismoyo said: Ki Gembleh,
bonus rontal PdLS sampun makaping-kaping, punapa taksih betahaken mep ugi…..he he he.
Balas	On 03/04/2010 at 15:24 gembleh said: Matur nuwun Ki Panembahan,
rontal 6-3 tuwin 6-4 mangke dalu panjenengan paringaken kula kemawon.
Mboten sisah pun penggalih pengrengekipun poro cantik anggenipun ngogrok ogrok gandok nyusun kitab.
he.. he sok alim nuwun sewu Ki.
Balas	On 03/04/2010 at 07:26 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, mep-6-1 kaliyan mep-6-2 sampun kulo undhuh. Sugeng enjing…
Balas	On 03/04/2010 at 08:57 Truno Podang said: Wah wah, Ki Panembahan betul2 mumpuni gole nguji poro Cantrik,
nJenengan ndelik kemawon ngancani Ki YuPram ingkang nembe dados
banjir…mbanyu mili nganti glegekan (ngampil istilahipun Nyi
Langkung prayogi menawi MEP 06-3/4 enggal2 kemawon panjenengan paringaken.
Supados mangke menawi semah tuwin yoga kula ngajak mlampah2 kula saged mangsuli :
-” Sstt, aja ngrigoni disik, Bapak lagi didawuhi Ki Ismoyo maos rontal iki nganti tuntas, yen ora diayahi
said: matur suwun..mpun ludes..des..des..
nglangut maneh ah…genk ndalu..areres lintange ambyor
Balas	On 03/04/2010 at 22:53 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo,
mep-6-3 tuwin mep-6-4 sampun kulo undhuh.
Balas	On 04/04/2010 at 05:40 honggopati said: Sugeng enjang Ki Ismoyo.
Balas	On 04/04/2010 at 09:24 wie said: matur nuwun sampun ngundhuh rontal..
saya yakin ada yang akan nambahin kalimat ini :
– paring rontal MEP-7 marang cantrik kang sakaw.
– paring mentrik marang cantrik kang mBelink.
Matur nuwun sanget, kitab sampun cemawis… langsung unduh
mboten sagedan, sekedhik ogrok-ogrok sampun medal MEP-ipun.
Balas	On 05/04/2010 at 18:53 honggopati said: Sugeng dalu Ki
nandur palawija nang kali diomeih bae, nek ra wani karo rakyate nganggo satpol PP ya kena kon nggusur sing pada ngrusak
komentar	Rikala jaman durung ana listrik andalan kanggo pepadang wayah bengi biasane senthir utawa lampu teplok. Aku biyen, amarga desaku durung ana listrik, biasane sinau nganggo senthir utawa teplok iku. Yen genine gegedean semprong dadi gupak langes, ireng lan kandel. wis ngono murupe dadi katon ora padhang. Nha, gaweanku ndek cilik prasasat saben sore ngisi lenga mambu lan ngresiki langes semprong. Yen langes wis akeh biasane diresiki nganggo gombal disogok nganggo kayu guthik sahinggo semprong iso resik lan padhang sumurupe teplok.
Hayo, Sapa sing cilikane tugase ngresiki langes semprong?
Mei 29, 2012 in budaya jawa | by mtamim | 11 komentar	Sampun dangu blog punika mboten wonten seratan enggal, mbok bilih sak dangunipun 2011. Wanci-wanci punika pancen rencang-rencang kathah pedamelan sahingga mboten kober nyerat mboten ketang sekedik. Nanging, sanadyan seratan enggal mboten mandhap, seratan-seratan ingkang sampun-sampun alhamdulilllah taksih sami dipun waos. Kathah sanak kadang saking pundi-pundi papan ugi sami caos komentar sahingga inggih dados bingah amargi blog menika inggih wonten manfaatipun.
Lan dinten menika kula iseng mbikak dasbor wordpress. Wonten salah satunggalipun komentar ingkang istimewa. Ing satunggaling tulisan babakan Imigrasi Jawa Suriname jebul wonten seratan saking Tiyang Jawi ing Suriname inggih punika Daglan Sodirijo. Kathah komentar saking para warga Jawi ing perantauan, saking Sumatera, Kalimantan, Sulawesi, Papua, lsp. Nanging tembe punika wonten seratan saking Suriname. Mugi-mugi kanthi komentar saking sederek Sodirijo punika saged nambah semangat malih dumateng rencang-rencang supados nyerat malih 🙂 Lan sugeng rawuh dumateng Pak Daglan Sodirijo, matur nuwun sampun kersa pinarak. Kula langkung bingah mbok menawi panjengengan ugi kersa nyerat babakan para sedulur Jawa ing Suriname.
Agustus 25, 2010 in agami | by mtamim | 18 komentar	Kanthi nyebat asma Allah Ingkang Maha Mirah tur Ingkang Maha Asih. Alhamdulillah, sadaya puji namung kagungan Allah swt, dene sakmenika kita saged nemahi ramadhan lan saged nindakaken siyam. Mugi-mugi amal ibadah kula panjenengan saged dipun tampi lan pikantuk ridha saking Allah.
Wonten ing wulan ingkang barakah punika sumangga kita kathah-kathah midanget tausiyah agami punapa maos lan sinau Al Quran wonten ing Bahasa Arab ugi terjemahipun. Menawa para sederek bade sinau terjemah Basa Jawi sumangga dateng website http://wikisource.org/wiki/Jv/Al-Quran ingkang nyediani teks Al-Quran, alihaksara lan ugi terjemah Basa Jawi.
Sugeng nindakaken siyam, mugi tansah dirahmati lan diridhai Allah swt.
Juli 13, 2010 in dolanan, tembang | Tags: lagu dolanan, lagu dolanan jawa, lagu jawa, tembang jawa | by mtamim | 10 komentar	Menawa ngaku wong jawa, utamane wong Jawa jaman biyen, mesti mangerteni lagu dolanan anak Gundul Pacul. Jaman cilik, aku biyen ora pati mangerteni karepe lagu iki. Dak ngertiku lagu iki yo mung lucu wae. Menawa ana kanca sing dicukur gundul (biasane nganggo kuncung uga) kanca liyane pada anggeguyu karo nyanyi lagu iki. Nanging jebulane lagu kang digawe Sunan Kalijaga iki ono filsafat kang dhuwur.
Gundul-gundul pacul gembelengan.. iku negesake yen kowe isih bocah cilik gundul arep gembelengan yo sak karepmu. Nanging yen kowe uwis nyunggi wakul, tegese uwis duwe tanggung jawab, wis ora jamane gembelengan.
Nyunggi-nyunggi wakul, gembelengan, wakul ngglimpang segane dadi sak latar...
Januari 7, 2010 in sanes | by celoteh .:tt:. | 14 komentar	Gusti mboten sare, Nduk!
Sakabehing lelakon kuwi nggadhahi maksud kang becik. Yen sliramu sabar lan ikhlas, Gusti paring luwih saka pangarepanmu. Uripa ing kebaking pamuji syukur, Gusti paring tentrem ono ing salaminya uripmu. Amin.
September 8, 2009 in sanes | Tags: blog basa jawa, boso jowo, mobil jawa | by mtamim | 11 komentar	Nalikaning mlaku-mlaku ing bunderan UGM, ora sengja weruh mobil kang ditulisi macem-macem ukara Jawa. Ora mung siji loro ukara, nanging tulisane kebak ono neng ngarep, kiwa, tengen, lan mburi.
Ukarane kabeh sesambungan karo budaya jawa, kaya jeneng ono ing pewayangan lak sapanunggale. Ora ngerti sopo sing duweni mobil iki.
Maret 14, 2009 in Jamu | by mtamim | 5 komentar	Ono ing Jawa akeh jejamuan kang digawe saka tetanduran lan bahan bahan alam. Ono sing diracik kanthi alami lan ono sing wis diproduksi. Iki salah conto jamu hasil produksi industri jaman
by celoteh .:tt:. | 11 komentar	Kala wingi sampun wonten seratan bab Teh Anget Gendhis Jawi. Sakmenika kula caos seratan bab Teh Poci Gula Batu. Unjukan kang nggadahi ciri khas disuguhaken ngagem grabah anami poci lan diunjuk ngagem cangkir alit kang kadamel saking lemah lempung, panas, kenthel, ngagem gendhis batu. Dicor sekedik-sekedik, diudak alon-alon, lajeng disruput. Raos sedep, mantep, agawe gumepyar. Cocok ing mongso rendeng punika. Sumonggo bapak, ibu, kangmas, mbakyu diunjuk teh pocinipun…. :)</p
Februari 3, 2009 in kuliner, sanes |
nyangka kembang iku duwe aroma lan rasa kang sedep lan seger. Ono ing daerah kulon, yho kuwi Gombong mengulon, kembang combrang asring kanggo campuran pecel bebarengan uga karo kembang turi. Rasa kang seger lan rupa kang endah nambahi manteb anggone dhahar pecel.
Januari 14, 2009 in sanes | by mtamim | 5 komentar	Kula gadhah rencang ingkang kagungan bapak, asmanipun Kyai Najmuddin, ingkang taksih saged dipun wastani ‘kuno’, wonten ing nyandang punopa dahar. Mbok menawi menika amargi panjeneganipun mendalami tasawuf dados sinaoso gesang sederhana. Nalika sugengipun kadangkala mboten rena menawi mangertosi sandangipun ingkang ditumbaske putra-putra kanthi regi ingkang awis. Bapak punika biasa nyimpen arta wonten ing nginggil lemari lan ngandap bantal 😀 Rencang kula ingkang radi ngglidig asring mendet arta menika kangge jajan. Hahaha.
Nalika tindak haji, wonten ing pesawat dipun tangleti kalian pramugari mbok menawi ngersakke ngunjuk menapa. Kanthi mboten basa-basi njawab menawi nyuwun didamelaken unjukan TEH ANGET GENDIS JAWI! Kawruhjawi FB Group
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Mireng Macapat Ing Handphone	Gundul
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged
PRA MUDHA KANG DEN KAREMI,
Januari 3, 2008 in sanes	Wau dalu nalika tilem kulo ngimpi rencang kulo emah-emah. Kadosipun sewengi niku kulo namung ngimpi bab punika. Criosipun dangu lan nrenyuhi.
Wau enjang naliko tangi kulo seg ngertosi bilih kala wau namung ngimpi. Kulo lanjeng kirim pesen cekak mawi hp, crios dateng rencang kulo ingkang kulo impeaken. Rencang kulo lajeng mbales lan crios bilih wonten jawi ngimpi emah-emah niku pratanda mboten apik. Radi deg-degan sakwetawis, nanging kulo lajeng kemutan bilih Gusti maringi pratanda mboten namung sepindah.
Nalika jaman pari nabi, nabi Yusuf angsal pratanda saking Gusti mawi ngimpi. Ngimpi menawi nabi Yusuf lan sedulur-seduluripun ngiket gandum. Gandum kagunganipun Yusuf ngadeg jejeg, lan gandumipun sedulur-sedulur sami sujud nyembah gandum Yusuf. Ngimpi ingkang kaping kalih ketingal srengenge, wulan, lan 11 bintang sujud nyembah Yusuf ngantos ngambung lemah. Ngimpinipun nabi Yusuf punika nggadahi teges ingkang sami. Ngimpi nabi Yusuf punika pratanda/sasmita saking Gusti. Gusti maringi ngimpi ping kalih supados nabi Yusuf mangertosi bilih punika pratanda saking Gusti.
Kanthi lampah ingkang rekaos lan wekdal ingkang dangu, impenipun nabi Yusuf dados kasunyatan. Nabi Yusuf dados raja wonten ing negeri Mesir. Punika inggih jalaran nabi Yusuf saget tanggap ing sasmita ingkang Gusti paringaken dateng raja Firaun. Kala semanten raja Firaun ngimpi wonten 7 sapi ingkang lemu-lemu taksih nggayem suket wonten pinggir kali Nil. Lajeng wonten 7 sapi ingkang kuru-kuru medal saking kali Nil. Sapi ingkang kuru punika mangan sapi ingkang lemu-lemu. Sakbibar ngimpi punika raja Firaun wungu. Nalika sare malih, raja ngimpi bilih wonten 7 gandum ingkang sae, lajeng tuwuh ugi gandum ingkang kuru-kurulan gabug. Gandum ingkang gabug mangan gandum ingkang sae ngantos telas. Yusuf kanthi pitulungan Gusti saget maringi teges dateng impenipun raja Firaun. Impen raja punika pratanda saking Gusti bilih badhe wonten kemakmuran dangunipun 7 taun. Nanging sakbibar niku badhe wonten kelaparan dangunipun 7 taun.
Kanthi bab niku nabi Yusuf diangkat dados panguwasa wonten ing Mesir. Pratanda ingkang diparingaken Gusti miyos impen raja Firaun dados kasunyatan. Lajeng impen nabi Yusuf ugi dados kasunyatan. Bapak, Ibu, lan sedulur-seduluripun sujud nyembah Yusuf nalika kelaparan dipun raosaken wonten negrinipun.
Punika impen ingkang dados pratanda. Nanging nopo saben impen punika pratanda? Nopo namung kembange sare? Wonten ingkang ngendika bilih ngimpi niku soal kejiwaan. Nopo ingkang kita pikir lajeng mendep wonten ing
ingkang njedul kulo dereng mangertosi. Menawi pratanda, mugi pratanda ingkang becik. Rencang kulo punika mugi cepet emah-emah kaliyan tiyang ingkang dipun tresnani.. 🙂
dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/user/kawruhjawi
katah ingkang gawe mimpi dados kanggo mbedek togel, nanging Poro Nabi mimpine niku bener gih..
Balas	Januari 7, 2008 pada 6:11 am
ngimpi, dipun wastani ugi ‘kembange wong turu’. kathahipun inggih
ingkang kabeta wonten penggalih. asringipiun mboten wonten wonten gandeng ceneng kaliyan kasunyatan napa-napa.
Balas	Januari 7, 2008 pada 6:13 am
kok mboten kaluwen kemawon ta? ujare tiyang sepuh punika bilih impen ingkang saget dipun eling-eling dangu wonten tegesipun. bilih gampil ical saking pikir kita naming kembanging wong turu. lha jarenipun makaten. 8)
(nyuwun sewu, kadosipun komentar wordpress-ipun nembe masalah. komentar pak sitijeneng kula papakaken mriki)
Balas	Januari 9, 2008 pada 2:49 am
Tiyang jawi wonten ingkang pitados dumatheng impen ingkang kaperang manut wekdalipun dados: titiyoni, gandayoni lan puspa tajem.
Namung menawi kulo piyambak mboten nate nggagas impen, namung ngganggep bilih impen menika “kembanging tiyang tilem”. 😛
Kita ngimpi asring saking cerminan keseharian ingkang kabeta wonten penggalih. Asringipiun mboten wonten wonten gandeng ceneng kaliyan kasunyatan napa-napa.
Balas	Maret 18, 2008 pada 7:37 am
Sok sinten kemawon pranyoto saged ngimpi. ngimpi ugi saged dados pratondo lare jumangkah dados “akil baligh” :D. btw, impen ingkang saged dipunwastani pratondo nggih puniko impen ingkang kaparingaken dumateng sok sinteno ingkang gadhah ati lan tumindak ingkang sae…. kados nabi utawi rosul.
===nyuwun pangapunten boso jowonipun taksih kacau===
Balas	Agustus 26, 2008 pada 8:56 am
ingkang kabeta wonten ; titiyon kembang tyang tylem
Balas	September 24, 2008 pada 3:36 am
impen kula nalika jaman semanten, kadosipun sampun badhe dados kasunyatan…
Niku ateges impen kulo punika sawijining pratanda….
Hehe, dados kemutan menawi kulo sampun nate ngimpi bab punika…
Balas	Oktober 15, 2008 pada 2:59 pm
kula nate maos salah satunggaling buku ingkang nyariosaken menawi kita kepengin nglantipaken (menajamkan) indra kaping-6 kita supados nyiapaken buku cathethan ing sandhingipun peturon. saben wungu enggal-enggal nyerat utawi nyatet impen sakderenge …. lajeng diwaos… dinten lajengipun inggih mekaten … terus ngantos setunggal wulan ..cariyosipun ingkang ngarang buku punika saged nglantipaken indra kaping-6 kito…tapi kula dereng “mraktek”-aken (basa jawinipun napa nggih?) .. kula ajrih … he he he
Balas	Januari 26, 2009 pada 9:15 am
kula kinten ngimpi punika kabage/kaperang dados tigang werni kadhos dene ingkang
ngawruhana kabeh, Allah andhadhekaken kabeh Adam lan isine iki Pengeran, Tegese Adam puniku eskining Allah. Kang kinarya gedhong jati, Sak durunge ana jagat, duk lagi awang-awung saking eskine Pengeran, Kudrat Iradat Ira, andhadhekaken
Keywords Indonesia, performing arts, wayang wong,
Biała Piska (Jerman Bialla; 1938–1945 Gehlenburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé pedunung 4.119 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Biała_Piska&oldid=1090970"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bebarengan Mrantasi Gawe Jilid II | Kawruhjawi
Desember 6, 2007 in sanes	Dereng dangu kula nyerat babakan baliho iklan Kedaulatan Rakyat: Bebarengan Mrantasi Gawe ingkang mapan wonten Jalan Kaliurang, kala wingi kula medal mrika lan ningali baliho menika jebul iklanipun sampun gantos. Iklan ingkang enggal menika taksih kanthi tema sami, hanganing benten penampilan.
Bebarengan Mrantasi Gawe Jilid I nggambaraken lukisan (hitam-putih) tiyang-tiyang sami nyepeng tali lan nggeret kapal(?) lan wonten ngajengipun lukisan wonten becak ingkang mlampah, kados-kados lukisan tiyang-tiyang wau nembe mitulungi tukang becak.
Bebarengan Mrantasi Gawe Jilid II menika nggambaraken wonten lukisan para tokoh wayang, bala pandawa lan kurawa, sami sareng-sareng mbeta barang-barang, lan wonten ngajeng lukisan menika wonten simbah-simbah nembe mlampah, kados-kados bala pandawa-kurawa menika nembe mitulungi simbah.
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Mireng Macapat Ing Handphone	Gundul Pacul Gembelengan	Saking Jawa Kanthi Tresna	MP3 Macapat Dandang Gula	Padhang Mbulan	Imigrasi Jawa-Suriname	Dolanan bocah tradisional	Simpenan
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/user/kawruhjawi
Balas	Desember 7, 2007 pada 9:05 am
ora opo opo mas. blog iki kabuka kanggo sopo wae mrigi bosone boso Jowo (ngoko opo dene kromo)
iya mas, kula malah wis capet-capet lagu holopis kuntul baris iki..
Balas	Januari 9, 2008 pada 2:57 am
Baliho menika mapan wonten perempatan kentungan njih menawi mboten klentu.
Kala mben nalika mantuk wonten Jogja njih sami sumerep 😀
Hayah, pak De sitijenang menika sajak klentu
prapatan. sampun gantos ambal kaping kalih. Kula nggih nate maos iklan menika nate dipun ulas ugi wonten ing majalah advertising (kula supe majalah napa) amargi pancen unik.. 😉
Inggih, Pak De menika klentu panggenan komentar. Nanging kula wastani menika sanes Pak De ingkang klentu kok, kadosipun menika WordPress-ipun ingkang radi pas error lan radi mboten permana.. hehehe
Balas	Januari 9, 2008 pada 6:16 am
kadose pas kulo ningali malih, menawi boten klentu sih, gambar baliho meniko, sanes lukisan, nanging foto simbah-simbah nggendong bakul saweg mlampah wonten pinggir trotoar , lan wonten dinding
wonten jogja pancen kathah sanget dinding tembok pinggir dalan ingkang dipun lukis , nek boten klentu jenenge seni graffiti, lan gambare macem2, wonten ingkang sindiran2, pelestarian lingkungan, lan wonten ngajeng masjid suhada jogja, gambar suasana ramadhan, pas ramadhan wonten mriku dianakake lomba grafitti….apik lan kreatif..drpd coretan2 ingkang aneh2 lan ngrusak pandangan ngagem pilox kados tulisan QZRH…:]
Balas	Januari 9, 2008 pada 7:05 am
Inggih. Cethanipun pancen mekaten. Iklan menika ningalaken ibu-ibu mbeta wakul lan ing wingkingipun wonten grafiti utawi mural wayang. Konsepipun kadose iklan menika wonten ing kesan kados-kados antawis ibu-ibu lan mural menika dados satunggal momen (2 momen dados 1). Nanging menawi kula gatosaken langkung unik ingkang Versi Tukang Becak..
kadosipun wonten cerak Beringharjo wingking inggih wonten mural ingkang radi unik, nanging dereng sempat mendet gambaripun.
O inggih dados kemutan, jaman rumiyin menika malah kathah sanget niku coretan-coretan kados QZR lan JXZ wonten pundi-pundi papan (jaman kathah geng-geng lan tawuran). Ingkang sempat wonten ing Jogja awal-awal 90-an mbok menawi mangertos babakan menika..
Balas	Januari 9, 2008 pada 7:31 am
Tahun 2002-an inggih taksih wonten tulisan kados QZRH…sanjange rencang2 niku kepanjangan saking Qizruh (=kisruh)…..kisruh nggih artinipun kirang luwih awut2an, geger lan sakrencange…kisruh kok bangga? 🙂
Balas	Januari 9, 2008 pada 8:10 am
inggih, QZR niku arane salah satunggaling geng, Qizruh. Geng liyanipun ingkang langkung ageng aranipun JXZ (Joxzin=joko zinting). Lha riyin kathah tawuran, bacok-bacokan lsp. Inggih mirisaken. Mungkin kados geng motor menawi wonten ing Bandung.
Riyin, menawi nembe rame-rame suasana ‘panas’, menawi dalu mboten wantun tindak mergi. Nate wonten rencang ingkang boten mangertos nopo-nopo, ujug-ujug dipun tusuk senjata tajam..
Riyin, atribut kados coretan pilox inggih kathah sanget.. Nanging sak menika
April 22, 2008 in alam, budaya jawa,
Jaman kula alit rumiyin wonten salah satunggaling cemilan ingkang populer kangge lare-lare ingkang sakmenika kadosipun sampun awis, inggih menika godril. Godril menika wiji saking woh trembesi utawi munggur (samanea saman). Sanadyan namung camilan sederhana, kangge nedi godril menika nggadahi perjuangan ingkang awrat, saking pados dumugi nedinipun piyambak.
Woh godril menika wujudipun lonjoran item kanthi wit ingkang inggil. Kembangipun warni gradasi pethak lan abrit ingkang peni. Woh godril saged gogrok saking wit menawi sampun tuwa lan biasanipun gogrog menawi wonten angin. Menawi musim godril biasanipun lare-lare (kula lan rencang-rencang) nengga wonten ngandap wit trembesi menika, nengga angin ingkang nggogrogaken woh godril.
Kadangkala lare-lare nembangaken tetembangan kangge nimbali angin (sayang kula sampun kesupen tembangipun 😦 ). Menawi wonten angin lan woh godril sami dawah, rencang-rencang sami kompetisi rebutan woh menika. Sanadyan sami rebutan hananging mboten ngantos kedadosan wonten cecongkrahan. Wonten ingkang angsal kathah lan sekedik sampun biasa, rejekinipun sampun piyambak-piyambak.
Woh godril menika dipun pepe rumiyin supados garing, amargi menawi dereng garing radi awrat anggenipun mecah utawi nggepuk kangge mendet wijinipun, amargi dagingipun lengket. Menawi sampun garing woh godril digepuk ngangge selo/watu (biasanipun watu kali). Wiji godril dipendet lan dipepe malih supados wijinipun garing. Menawi wiji sampun garing lajeng digoreng gongso utawi goreng tanpa minyak. Amargi nggoreng menika radi awrat kangge lare, biasanipun dipun gorengaken kaliyan ibu/emakipun.
Godril ingkang sampun mateng lajeng saged dipun beta menawi sekolah utawi menawi dolanan. Asring godril menika dipun nedi sesarengan kanthi guyub rukun.
Mboten kados kwaci ingkang kulitipun tipis, wiji godril menika nggadahi kulit ingkang kandel lan atos, kedah digeged kanthi kiyat supados saged pecah. Godril gadah raos ingkang khas, sahingga mboten rugi perjuangan kangge angsal cemilan menika. 🙂
Hananging wonten salah satunggalipiun efek samping nedi godril menika, ingging menika mambetipun “gas buang” hasil pengolahan godril menika sanget spektakuler… 😀 ngungkuli mambetipun jengkol sahinggo sering kangge goyon lan garap-garapan…
Godril, cemilan sederhana menika jebul nggadahi filosofi ingkang lebet: kangge kepenak kedah sagah rekaos rumiyin. Filosofi sanesipun inggih berlatih kompetitif lan sportif (nalika pados gogrogan godril), seni (tetembangan nimbali angin) guyub, kepedulian marang putra (ibu ingkang nggongso-ngaken kangge putrane), humor, lan sanes-sanesipun.
Wonten jaman sak menika godril sampun kageser kaliyan
tembang kangge ngundang angin menika. Kirang luwih mekaten:
saking wit kan tasek sepet2 trus wonten ilat lak dimaem saget ungu
hihihihiihi lucu lak ngeleng2 tasik alit
nb: ngapunten bosone kasar kengeng prubahan jaman 🙂
supados mboten ngatuk :)) sakmenika kula gadhah garwa tiyang rembang,wonten mriki godril diwastani mindik, wit ipun diwastani wit meh. nate nyobi wiji saga? mboten patiio mambu kados godril, ning nggih tetep langu…
Balas	Agustus 31, 2008 pada 6:19 am
Maca wacan kasebut ndandekake kelingan jaman susah biyen nalika sandang pangan isih larang. Aku diajak tanggaku golek godril (ng rembang=mindik) nganti tekan desa sebelah, ng tegal lan platarane wong-wong.
Siki, godril meh ora ana regane. Manawa iso diolah dadi duwe rasa sing luwih enak manawa akeh wong sg padha seneng.
Balas	Oktober 15, 2008 pada 2:26 pm
wonten griya kula ing Kertosono Jawi Wetan, godril menika dipun arani trembesi, sami kaliyan nama wit-ipun, wonten malih tiyang sepah ingkang ngarani slobin/slubin/sloben,
pancen wiji trembesi punika jinis panganan ingkah mbetahaken “perjuangan”
ha ha ha ….. menawi duwet/juwet punika benten tebih kalian godril/trembesi
Balas	September 25, 2009 pada 11:31 pm
leres sanget, samangke sampun boten ‘usum’ camilan godril, kawon ‘bersaing’ kaliyan camilan kemasan ‘cantik’ sing regane larang.
godril puniko klebet camilan jaman susah, ning murah, amarga ora tuku.
cekap kange ‘kenangan masa lalu’, kangge tambah seserapan ‘bagi generasi muda’.
nyuwun gunging pangapunten bilih kaanggep kuminter, nderek tepang kaliyan punggowo Kawruhjati, matur nuwun mugi-mugi basa Jawi tansah lestari amin.
Nuwun sewu… saumur-umur kula saweg punika mangertosi menawi “godril” inggih wohipun wit trembesi, lan saged dipun dahar. Wiwit alit dumugi detik puika blaka- suta kula nembe dhong. Ingkang kula mangertosi woh / wiji ingkang betah perjuangan angenipun dahar kadosta isinipun wiji Kenari. Menawi tetembangan
Wikipedia basa Rusia yakuwe edisi wikipedia sing nganggo basa Rusia. Neng wulan Desember 2011, wikipedia kiye wis nduweni luwih sekang 790.000 artikel. Wikipedia kiye manggon neng nomer wolu sekang daftar wikipedia sing akeh artikele. Proyek kiye mulai digawe neng wulan Mei 2001.
Artikel sing topike Wikipedia kiye, esih tulisan
wong jawa, utamane wong Jawa jaman biyen, mesti mangerteni lagu dolanan anak Gundul Pacul. Jaman cilik, aku biyen ora pati mangerteni karepe lagu iki. Dak ngertiku lagu iki yo mung lucu wae. Menawa ana kanca sing dicukur gundul (biasane nganggo kuncung uga) kanca liyane pada anggeguyu karo nyanyi lagu iki. Nanging jebulane lagu kang digawe Sunan Kalijaga iki ono filsafat kang dhuwur.
Oktober 28, 2008 in budaya jawa, tembang | Tags: lagu dolanan, lagu dolanan anak, tembang jawa | by mtamim | 67 komentar	Nyambung seratan wonten mriki lan wonten mriki ingkang nyerat babakan lagu dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun panggihaken. Wonten ngandap punika wonten sak perangan lagu dolanan ingkang saged dipun tambahaken. Lagu dolanan tambahan punika kula pendhet saking mriki.
Emanipun ngantos sak punika kula dereng pinanggih lagu dolanan MP3 ingkang saged dipun-unduh (download) saking internet. Mbok menawi wonten ingkang kagungan?
podheng mbako enak mbako sedeng, deng
tak teteske…kabeh trondhol..dhol..dhol..
tanpa wulu..megal-megol.. gol.. gol.. gawe guyu…
kae bulane ndadarikaya ndas butho nggilani
godril, munggur, trembesi | by mtamim | 10 komentar	Jaman kula alit rumiyin wonten salah satunggaling cemilan ingkang populer kangge lare-lare ingkang sakmenika kadosipun sampun awis, inggih menika godril. Godril menika wiji saking woh trembesi utawi munggur (samanea saman). Sanadyan namung camilan sederhana, kangge nedi godril menika nggadahi perjuangan ingkang awrat, saking pados dumugi nedinipun piyambak.
Pe, cempe, undangno barat gede
Desember 24, 2007 in budaya jawa, tembang | Tags: Budayajawa, jawa, lagu jawa, tembang dolanan, tembang jawa | by mtamim | 4 komentar	ayo para kanca dolanan neng jaba
Kita sedaya menika kedah sami pados guru ingkang sampurna. Mekaten piwucal saking sekar Macapat Dandanggula menika, ingkang dipun pendet saking kasusastran ungkul, Serat Wulang Reh.
MP3 Dandang Gula menika saged dipun undhuh wonten mriki
Desember 4, 2007 in tembang | by mtamim | 7 komentar	Piyantun jawi mbok menawi mboten asing kaliyan tembang Yen Ing Tawang ana Lintang. Tembang punika sampun kawentar wonten sadengah papan lan sampun kathah penyanyi ingkang nembangaken, salah satunggalipun dening mbak Mayangsari.
Lintang lintang’e wingi wingi nimas
November 26, 2007 in budaya jawa, teknologi, tembang | Tags: budaya jawa, jawa, lagu, tembang | by mtamim | 4 komentar	Sak menika kita saged mirengaken salah sawijining tembang macapat wonten ing handphone panjenengan sami. Hanphone ingkang saged dipun ginakaken inggih menika handphone ingkang sampun wonten fasilitas Java utawi handphone ingkang saged kangge audio 3GP lan AMR.
Macapat versi Aplikasi Java saged dipun-unduh wonten mriki
Macapat versi audio AMR saged dipun-unduh wonten mriki
jawa, teknologi, tembang | Tags: budaya jawa, jawa, lagu, tembang | by mtamim | 70 komentar	Para kadang saged ngunduh kathah tembang Jawi saking internet. Link-link menika mugi saged dipun dadosaken sumber kangge ngunduh tembang-tembang Jawi
wi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/user/kawruhjawi
IV, 1895-1910, #363 (Jilid 8) . Arsip dan Sejarah | Kasunanan #934.
Tatêdhakan sêrat-sêrat undhang-undhang pranatan sêsaminipun,
ingkang kadhawuhakên dening Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat ingkang kaping sakawan, pêpatih dalêm ing Surakarta ingkang jumênêng sapunika,
Undhang-undhang saha Pranatan Jilidan Ôngka Satunggal Punika ... Kawrat ing Kaca
1. Pranatan miyagêmi bêkêl dhusun botên kalilan mawi pêpacak ingkang sanès wawênangipun ingkang gadhah gadhuhan ... 3
2. Pranatan abdi dalêm pulisi sarta jaksa botên kalilan anggantung barang ingkang dados prakawis ... 5
3. Pranatan garobag ingkang katarik maesa lembu botên kenging kalampahakên salêbêting kitha karaton Surakarta ... 8
4. Pranatan Cina tuwin bôngsa sabrang sanèsipun botên kenging manggèn sajawining kampung ingkang pancèn dados
13. Undhang-undhang bab kadurjanan alit ... 38
14. Undhang-undhang kramanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom botên mawi mundhut bau gugur gunung ... 40
15. Undhang-undhang lampahing kreta ing wêkdal panyêngkêripun badhe garwanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ... 42
16. Undhang-undhang lampahing kreta ing wêkdal konjukipun sasrahan ... 46
17. Undhang-undhang lampahing kreta salêbêtipun ing kadhaton wontên pasamuan ... 50
18. Undhang-undhang tiyang nonton makajangan ... 54
19. Undhang-undhang lampahing kreta ing wêkdal tedhansah ing
Dhawuh anglêrêsakên kêlintuning pangêcapipun pranatan kareta ... 120
31. Pranatan anggantung sitinipun abdi dalêm ingkang ajal
kenging maèlu siti dhusun ingkang badhe kapajêgan tuwan-tuwan ... 130
35. Pranatan têtêpan abdi dalêm bupati pulisi sajawining nagari ... 133
36. Pranatan manawi badhe majêgakên siti kêdah lapur ing nagari rumiyin ... 139
37. Pranatad Pranatan. payung pangantèn, lare têtak, sarta mayit ... 141
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, muphakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupaning abdi dalêm kang nyêkêli layang piyagêm marang babêkêling bumi gêgadhuhane, ora kalilan nganggo pêpacak kang dudu wawênange kang duwe gêgadhuhan, kaya ta: bêkêl anglakoni kadurjanan, amadati pala cidra, sapêpadhane kang pancèn dadi laranganing nagara utawa kangjêng guprêmèn, dene kang kalilan mung pêpacak kang magêpokan marang melike kang duwe gêgadhuhan dhewe, kaya ta: bêkêl angèthèrake pajêg sapêpadhane, nêgor kitri kang isih mêtu nipkahe, angrusakake desa sapêpadhane kang magêpokan melike kang duwe gadhuhan dhewe, amarga prakara bêkêl anglakoni kadurjanan, panêrak sapêpadhane, kang wajib anindakake polisi utawa pangadilan, kang duwe gadhuhan bumi
kabêkêlane ora duwe wawênang milu-milu, marmane sanajan anane piyagêm mau sadurunge titi masane pranatan iki, kang duwe gadhuhan ora wênang anggugat marang bêkêl awit saka prakara kadurjanan utawa panêrak kaya ing dhuwur mau. Yèn ana kang ora ngèstokake pranatan iki, môngka dadi prakara, pêpacak
Iku sarupaning abdi dalêm sarta kawula dalêm kabèh padha angèstokna padha sumurupa lan padha angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 26, sasi Jumadilawal, taun Alip, ôngka 1819 utawa kaping 18 Januari 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, muphakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki.
Sarupane abdi dalêm pulisi sarta jaksa sapêpadhane kang padha duwe wajib anindakake utawa anggarap prakara, ora kêna anggantung dhuwit utawa barang sapanunggalane kang dadi prakara utawa kang magêpokan prakara, sadhengaha rupane, sarta sadhengaha nalar utawa prakarane.
Kang wajib anggantung dhuwit utawa barang mau yèn sajroning nagara panggêdhening pangadilan dalêm pradata gêdhe, yèn sajabaning nagara, para panggêdhening pangadilan
Sabên nêm sasi sapisan, pêpatih dalêm utusan titi pariksa ananing dhuwit utawa barang kang gumantung ana para pangadilan ing dhuwur mau, liyane pangadilan kadipatèn anom.
Manawa ana kang nêrak pêpacake pranatan iki, sanajan dhuwit utawa barang kang digantung mau ora kalong, kang
sapisan, utawa manawa dhuwit utawa barang mau dianggo prêlune kang anggantung, iku kang anggantung kapocot saka kalungguhane, kajaba iku bakal kasêrêg prakara kadurjanan gone anganggo dhuwit utawa barang kang digantung mau.
Iku sarupaning wong padha sumurupa lan padha angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping, 28, sasi Jumadilawal, taun Alip, ôngka, 1819 utawa kaping, 20,
ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sapeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupane garobag kang kapasangan sapi utawa kêbo, ora kêna kalakokake ana ing lurung-lurung sajroning kutha karaton Surakarta, kaya ta: manawa saka kulon
kidul watês karêtêg ing Kêdhawung sapangalor, ing Kali Katipês sapangetan, ing Kali Wingka sapangalor. Kang saka wetan watês ing Baturana sapangalor sapangulon. Kang saka lor watês ing Cèngbèngan sapangulon tutug
Garobag kang kêna angambah lurung-lurung sajroning kutha karaton Surakarta mau amung kang dipasangi utawa digèrèt jaran siji, samono iku anjaba manawa ana barang siji kang ora kuwat kamotake garobag jaran, iku kêna kamot ing garobag kang digèrèt ing kêbo sapi, ananging mawa nyuwun lilahe nagara.
Kalakone dhawuh manira iki manira wangêni sajrone rong taun patlikur sasi saka titimasane
Dene kutha sajabaning kutha karaton Surakarta, kaya ta: ing Klathèn, Kartasura, Bayalali, Ngampèl, Sragèn, Sukaharja, isih lastari kaya kang wus kalakon.
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan kaping 1, sasi Jumadilakir taun Alip, ôngka 1819, utawa kaping 23 Januari 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, aparing sumurup marang sarupane uwong, awit saka dhawuhing timbalan dalêm, amarêngi ing dina Kêmis tanggal kaping 17 Jumadilawal Alip 1819, amarêngake atur pamrayogane ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, kamot ing layang katitimasan kaping 2 Dhesèmbêr 1889, ôngka 6925/30A, manira ingandikakake andhawuhake pêpacak minôngka wuwuhane layang dhawuhing nagara katiti masan kaping 24 Sèptèmbêr, 1869, ôngka 108, kang anamtokake sarupane kang awèh lilah marang wong Cina manggon ing palêmahan gêgadhuhane kudu nyuwun lilah ing nagara, pêpacak mau kaya ing ngisor iki.
Sarupane kang padha duwe gêgadhuhan palêmahan, ora kêna awèh lilah marang para wong Cina utawa wong bôngsa sabrang liyane, manggon ing palêmahan gêgadhuhane manawa durung anyidikake yèn para wong Cina utawa bôngsa sabrang [sa...]
[...brang] liyane mau wus padha olèh lilah saka kangjêng tuwan residhèn, manggon sajabaning pakampungan kang pancèn dadi panggonaning bangsane, dene para wong Cina utawa bôngsa sabrang liyane, kang wus kabanjur manggon ana palêmahan mau tanpa lilah saka kangjêng tuwan residhèn, iku padha katundhunga.
Kajaba iku akèh wong Cina padha manganggo anggon-anggone wong Jawa, murih ngoncati pranatan kang tumrap marang bangsane, kang mangkono mau uga kalêbu ing larangan, sarta kudu dipalangi.
Marmane kadhawuhake mangkono amarga saiki akèh wong Cina kang lagi têka manggon ana sajabaning pakampungan kang wus katamtokake dadi panggonane para wong Cina, ora nganggo kalapurake marang parentah kantor paresidhènan, dadi anuntuni nalar sarta tarekah warna-warna kang andadèkake kamlaratane para kawula dalêm.
Manawa ana kang ora ngèstokake, bakal kapatrapan paukuman anyambut gawe paksan, lawase nêm dina tutug têlung sasi, manawa kang ora ngèstokake mau
abdi dalêm sapêpadhane kang kaewonake utawa sarupa abdi dalêm, kapatrapan rès ana ing
kasumanggakake saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan padha angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pêpacak tanggal kaping 26, sasi Jumadilakir, taun Alip ôngka 1819. Utawa kaping 17 Pebruari 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat ingkang makili pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake undhang-undhang kaya ing ngisor iki.
Manira wus anguningani yèn ing mêngko sajroning nagara saya akèh omah sarta bango kang adêge ana sadhuwuring kalèn sapinggiring lurung gêdhe, kang mangkono iku wong kang padha ngadêgake omah utawa bango mau tatela ngènthèngake utawa ora ngèstokake pranatan utawa dhawuhing parentah nagara, abdi dalêm pulisi kang ambawahake tatela kurang mikir marang wajibe, lena marang ananing lêlakon sajroning bawahe, manawa manira têtêpake pêpacak ing layang dhawuh sarta undhang-undhanging nagara katitimasan kaping 24 Sèptèmbêr, 1869, ôngka 108, sarta kaping 1 Mèi, 1878, ôngka 7, omah
sarta bango mau mung kudu dirombak, pulisine kang ambawahake kudu diukum utawa diundur, ewadene ing saiki manira isih karsa aparing parimarma, anane omah sarta bango kang adêge ana sadhuwuring kalèn sapinggiring lurung gêdhe kang wis padha kabanjur, manira lastarèkake, pulisine padha manira paringi pangapura, ananging omah sarta bango kang wus kabanjur mau, manawa ana rusake ora manira lilani didandani utawa ditambal sulam manèh.
Marmane wiwit titimasaning layang undhang-undhang iki, manawa ana kang wani-wani angadêgake omah bango, utawa sadhengaha maujud kang liyane krêtêg utawa wot, tumrap ana sadhuwuring kalèn-kalèn, kalènan kang kagawe ilèn-ilèning banyu udan, utawa
sulam omah utawa bango kang wus padha kabanjur mau, bakal ora katindakake papriksane utawa uruse, mung bakal karombak dening wawênange parentah, kang duwe kapatrapan dhêndha kèhe 16 rupiyah tutug 600 rupiyah
rès ana ing panggonan saprêlune, lawase katimbang lan prakarane, yèn ana prêlune bakal kaundur saka kalungguhane, manawa putra santana dalêm, kasumanggakake saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Layang undhang-undhang iki katèmplèkake ana ing panggonan kang kêna katongton ing sadhengaha wonge, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup surasane layang undhang-undhang iki.
Dhawuhing undhang-undhang kaping 26, sasi Jumadilakir, taun Alip ôngka 1819. Utawa kaping 17 Phebruari 1890.
Manira Radèn Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake pranatan têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, minôngka sambungane dhawuhing timbalan dalêm amarêngi ing dina Kêmis tanggal kaping 14 sasi
punakawan ing karaton, ing kadipatèn anom, utawa ing kapatihan, ora kalilan anggêntèni kalungguhaning bapa, pranatan mau kaya ing ngisor iki.
Sarupane abdi dalêm kang padha angladèkake anake kalêbokake pamagang, iku kudu kaladèkake marang kapatihan, lantaran kabupatèn utawa kawadanane, ing kapatihan bakal banjur
Manawa ana panyuwune kakang. anak-anak utawa panyuwune bocahe sumêdya malêbu dadi abdi dalêm punakawan karaton, kadipatèn anom, kapatihan utawa dadi abdi dalêm prajurit, panyuwun mau bakal manira pituruti, upama nyuwun dadi abdi dalêm punakawan karaton, banjur manira paringake marang ondêr mayor, upama nyuwun dadi abdi dalêm punakawan kadipatèn anom, manira paringake marang abdi dalêm bupati kadipatèn, manawa nyuwun ana ing kapatihan, bakal manira prênahake panggonane kang pantês lan kang anak-anak sarta kagunane, manawa nyuwun dadi abdi dalêm prajurit, manira paringake marang panggêdhening prajurit dalêm, mangkono sapêpadhane.
Sawuse pranatan iki kalumrahake, manawa ana anaking abdi dalêm, maju magang dadi punakawan karaton, kadipatèn anom, kapatihan, utawa dadi abdi dalêm prajurit, môngka laku-lakune ora ngèstokake [ngèstoka...]
[...ke] kaya bab sapisan mau, iku ing têmbe nagara ora karsa nganggêp pamagang utawa pasuwitane mau.
Para kabupatèn sarta kawadanan, padha manira lilani anggadhuh pamagang anaking karerehane dhewe-dhewe, kanggo bêbau ana ing kabupatèn utawa kawadanan, pamagang kang disuwun anggadhuh mau kapratelakna jênênge sarta kang duwe anak, kajaba kang prêlu kanggo ana ing kapatihan, manira bakal ora kagungan pakewuh marêngake.
Pamagang kang kasuwun anggadhuh mau sabên ing dina Sênèn Kêmis, kang saparo sebaa ing
seba ing kapatihan, kang saparo ngiring seba bupati utawa wadanane, utawa nyambut gawe ana ing kabupatèn utawa kawadanan, ing dina Sênèn gilir kang saparo, patrape uga kaya ing dhuwur mau, dene ing
kudu nganggo pamagang byukan, manira bakal andhawuhake.
Iku sarupane abdi dalêm padha sumurupa lan padha angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 1 Rêjêb Alip 1819.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake pêpacak têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kaya ing ngisor iki.
nglingsêmake marang kang dilarangi, nganti gawe gêdêring akèh, sanajan kang mangkono mau wus lawas tumindake nganti sarupa dadi adat, nanging manira galih kurang prayogane, luwih manèh manawa gone anglarangi mau kurang sabênêre, utawa anglarangi kang pancèn ora kalêbu ing larangan, marmane saiki manira tamtokake manawa ana abdi dalêm kang kabênêr kêna ing larangan, sanajan abdi dalêm mau mung pangkat jajar sapêpadhane, luwih manèh panèwu mantri sapandhuwure, sarta sanajan ênggone anglarangi mau wus ora samar, kaya ta: panèwu mantri nganggo dodot balênggèn [ba...]
[...lênggèn] manganggo lar gêdhe, dodotan tanpa wêdhung, utawa diiring ampilan kang dudu bênêre, sapanunggalane kang wus cêtha kabênêr dilarangi, iku gone anglarangi ora kêna sarana patrap utawa têmbung kang kasar, sarta anglingsêmake, luwih manèh ora kêna anjalari gêdêring akèh, ananging mung kudu kaandhêg kalawan sarèh, dipratelanana kabênêr kêna larangan, lan dipurih anyirnakake utawa anyingkirake barang kang dadi larangan mau, apadene sanalika iku anglaksananana aja nganti ambanjurake gone narajang larangan, manawa abdi dalêm kang anglarangi durung sumurup, kudu nêrangake jênêng utawa kalungguhane, sawuse mangkono banjur dipurih ngati-ati supaya ing têmbe aja nganti manganggo kang dadi larangan, dene pirukun têbusaning barang kang dilarangi, upama ora bisa amujudake sanalika, kêna seje dina, manawa tatela nyidrani, abdi dalêm kang anglarangi mau kêna banjur anglapurake ing kabupatène, utawa
kabupatèn bakal anindakake saprêlune, manawa kang dilapuri mau panggêdhene kang tungguk banjur anglapurna ing nagara, [na...]
[...gara,] nagara kang nindakake, dene manawa abdi dalêm kaliwon sapandhuwur, gone abdi dalêm kang anglarangi anandukake patrap kaya ing dhuwur mau, alantarana bature, ewadene manawa abdi dalêm kang kêna ing larangan mau makewuh, iya banjur kalapurna marang abdi dalêm panèwu mantri kang tungguk, utawa sabanjure abdi dalêm kang anglarangi mau uga anglapurna marang kabupatèn, utawa panggêdhene kang tungguk, dene kang ora tumrap marang para abdi dalêm, lastaria kaya kang wus kalakon, nanging kaarah-araha aja nganti gawe gêdêring akèh, manawa ana kang ora angèstokake dhawuh
Dhawuhing parentah kaping 5 Rêjêp Alip, 1819, utawa kaping 25 Pêbruari, 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake pranatan kang wus têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, kaya ing ngisor iki.
prakarane, akèh kang ora bisa anêtêpi seba ing dina kang wus katamtokake dening pangadilan, jalaran kakèhên lumuntaning lakune layang dhawuh animbali, utawa asring kapiran ora tumêka marang wonge kang ditimbali, apadene wonge kang ditimbali mau kurang ngèstokake, nganti andadèkake randhat panindaking prakara, marmane amurih bisa ana rikate sawatara, ing saiki manira
abdi dalêm kang pangkat sangisoring mantri mangisor, tutug wong cilik kang padha dumunung ana wawêngkon kabupatène dhewe-dhewe, patrape animbali kudu kadhawuhake dhewe
mandhuwur jujug marang wadanane, wadanane banjur milu anandhani cap utawa tèkên ing layang dhawuh mau, manawa wus dicapi utawa ditèkên, banjur kadhawuhake saprêlune marang kang ditimbali, sarta amurih marang kang ditimbali anandhani ana ing layang dhawuh minôngka tôndha wus anyumurupi utawa anampani dhawuh, manawa wus ditandhani kang ditimbali, kagawa bali banjur dadi cêcêkêlaning pangadilan. Manawa kang ditimbali mau wong pangindhung, lakune anjujug abdi dalêm pulisi utawa bêbaune, supaya anuduhake omahe kang ditimbali, patrape andhawuhake uga kaya ing dhuwur mau, sawuse kadhawuhake, môngka dina kang wus katamtu ora bisa seba tanpa katrangan utawa ora mawa sabab kang katimbang [kati...]
[...mbang] tatela ora bisa seba, iku pangadilan andhawuhake manèh, uga mawa katamtu dina tanggal wayahe, manawa ora nêtêpi seba dina kang wus katamtokake, iku katamtokake manèh, môngka nganti kaping têlu isih durung kalakon seba ora mawa sabab kang prêlu, manawa kang ora nêtêpi mau kabênêr kang anggugat, prakarane bakal kaebrakake, manawa kang ora nêtêpi kabênêr kang kagugat, banjur kaunggahake ing karampungan, katêtêpake sagugat.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 5, sasi Rêjêb, taun Alip, ôngka 1819, utawa kaping 25, Pèbruari. 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake pranatan kang wus mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, minôngka wuwuhan utawa owah-owahane layang dhawuh papelinging nagara katitimasan kaping: 15, Nopèmbêr: 1869, ôngka: 1744, sarta layang dhawuhing parentah nagara katitimasan kaping: 30 Dhesèmbêr, 1886, ôngka: 73, pranatan mau kaya ing ngisor iki.
Sarupane kang duwe gêgadhuhan bumi desa kang babêkêle durung dicêkêli layang piyagêm, banjur padha dicêkêlana, apa jangji-jangjine kapratelakna kang têrang, kaya ta: ananing sawah, patêgalan sapanunggalane, wujud sarta kèhing pajêge, masane asoke, wujud sarta kèhing sasanggan liyane, kang ajêg utawa ora ajêg lumadine, apadene sêsangganing bau suku sapanunggalane kang dadi rukune kang duwe
gadhuhan lan babêkêle, manawa bumi mau maron utawa mratêlon, kapratelakna kang dadi lungguh utawa panganing bêkêl, sarta pratikêl panggaraping sawah sapanunggalane, pangulahing pamêtu utawa pamarsudi liya-liyane kang ditamtokake dadi wajibing bêkêl, mangkono sapêpadhane.
Layang piyagêm mau kudu mawa kauningan panggêdhening kabupatèn pulisi lan kadhistrikan kang ambawahake bumi mau lantaran kabupatèn utawa kawadanane kang duwe gadhuhan.
Manawa ana kang gawe bêkêl anyar, iku gone nêtêpake utawa mupakatake ana ing balabag kudu barêng lan gone nyêkêli piyagêm, bêkti utawa pilungguhe kudu dibayar sanalika iku, ora kêna nêtêpake utawa mupakatake dhisik, piyagême kèri, lan ora kêna ambayar bêkti utawa pilungguh sadurunge katêtêpake utawa sawuse katêtêpake, manawa bêkêl durung bisa ambayar sanalika iku, têtêp utawa mupakate aja kasidakake, piyagême aja ditampakake.
Manawa ana kang nyêkêli piyagêm marang babêkêle, laku-lakune ora nêtêpi bab ping: 2 utawa ana kang nêtêpake bêkêl, laku-lakune ora nêtêpi bab ping: 3 ing dhuwur mau, apadene ana kang ora ngèstokake nyêkêli piyagêm marang babêkêle kaya bab sapisan mau, iku manawa nganti dadi prakara udure kang duwe gadhuhan lan babêkêle, utawa sadhêngaha nalare kang magêpokan bab kabêkêlan utawa pamêtuning bumi mau, apadene udur bab bêkti utawa pilungguh, babêkêle bakal ora kaanggêp têtêpe dadi bêkêl, kang duwe gadhuhan kapatrapan paukuman rès ana ing panggonan saprêlune, lawas enggale katimbang lan prakarane, manawa ana prelune bakal kaundur saka kalungguhane, manawa putra santana dalêm, kasumanggakake saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, prakara udure ora kabanjurake panindake.
Kabupatèn utawa kawadanane kang duwe gadhuhan kabupatèn [ka...]
[...bupatèn] utawa kadhistrikaning bumi mau, apadene paprentahan liya-liyane, ora kalilan mundhut utawa anjaluk waragad bab tumindaking layang piyagêm utawa têtêping bêkêl mau, sanajan sumurup apa-apa iya ora kalilan, manawa ana kang nêrak pêpacaking bab ping lima iki bakal kapatrapan rès ana ing panggonan saprêlune, lawas enggale katimbang lan prakarane, manawa ana prêlune bakal kaundur saka kalungguhane.
Pranatan iki uga tumrap marang ngabèi dêmang sapanunggalane kang majêgi bumi.
Dhawuhing pranatan kaping: 11: Rêjêb Alip, 1819, utawa kaping: 3: Marêt, 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Manira paring wêruh marang para abdi dalêm kabèh, sarta marang sarupane uwong, besuk sajrone sasi Bêsar taun Alip: 1819 iki, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan karsa amikramakake putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, iku para abdi dalêm kabèh, padha manira pacaki ora kêna anjaluki dhuwit utawa rupa liya-liyane marang karerehane sarta marang para bêkêl utawa marang wong cilik ing bumi desa gêgadhuhane, kaya ta:
kramane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, dene kang kêna anjaluk pasumbang marang bêkêle sarta marang tuwan-tuwan kang majêgi bumi gêgadhuhane, amung kang piyagême utawa prajangjiyane muni nganggo ngladèkake pasumbang, samono mau manawa durung
pakurmatan, manawa mêksa durung ambayar, kang duwe gadhuhan kêna duwe atur ing parentah yèn bêkêl utawa
andhawuhake kaya ing dhuwur mau, marga ing wêktu iki para kawula dalêm wong cilik ing desa-desa sawatara padha kakurangan pangan, mangkono uga tuwan-tuwan kang majêgi bumi desa padha kakurangan dhuwit, jalaran kurang kamêton gone nênandur.
Layang undhang-undhang iki, kaparingake marang para panggêdhe, supaya kaèstokake lan kawaratakake marang karèrèhane dhewe- dhewe. Sarta katèmplèkake ana ing panggonan kang katon ing akèh, supaya aja nganti ana kang ngaku ora sumurup.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping: 18: sasi Rêjêb taun Alip 1819, utawa kaping: 10: Marêt 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake kang wus têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, marang abdi dalêm kabèh, kaya ing ngisor iki.
katitimasan kaping 18 Rêjêb Alip 1819 utawa kaping 10 Marêt 1890 iku banjur kapatêdhakake minôngka ganjaran dalêm, marang kang padha duwe gêgadhuhan bumi mau, sarta sarupaning abdi dalêm, ora mawa kadhawuhan angladèkake pasumbang konjuk ing sampeyan dalêm, kaya nalika supite Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, kajaba abdi dalêm pamajêgan sapêpadhane.
Iku sarupane abdi dalêm padha sumurupa saprêlune.
Dhawuhing parentah tanggal kaping 17 sasi Pasa taun Alip, ôngka 1819 utawa kaping 7 Mèi 1890.
Awit saka sarêmbuge kangjêng tuwan residhèn, karo kang amakili pêpatih dalêm, têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, sawuse anguningani atur pirêmbuge para tuwan asistèn residhèn ing gagêlêngan sajabaning nagara, kagungan karsa anamtokake kaya ing ngisor iki.
Sarupaning kadurjanan anyolong godhong kopi, kang dadi wêwênange pangadilan dalêm pulisi rol, iku katamtokake patrapane mundhak anikêli saka kang tumindak salawase, lan yèn ênggone kapatrapan saka pulisi rol wus rambah ping pindho, môngka anglakoni manèh iku kaunggahna marang pangadilan.
Pangadilan dalêm pradata gêdhe sarta pradata kabupatèn kang kabênêr garap, uga kudu amatrapi mundhak tikêl saka gêgantungan ukum kang uwis kanggo ing salawase.
Lan sadhengah wong kalarangan anggawa, angrumati, utawa adol godhong kopi kang ora têrang
jaluka cacêkêlan layang saka kang mènèhi, sabên pulisi sumurup ana wong rumat, anggawa utawa adol godhong kopi banjur katiti pariksaa kaya kang kasêbut dhuwur, saupama kang kanggonan ora bisa ngaturake tôndha kang kêna dianggêp, kaladèkna marang kabupatèn supaya kasêrêg ing pulisi rol, katêtêpake mahakanggonan godhong
kabubuhan arumêksa kalakone kang kasêbut ing layang undhang-undhang iki, karodene turunaning undhang-undhang iki katèmplèkake ana ing panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping: 26: Mèi: 1890. Utawa tanggal kaping 6 sasi Sawal ing taun Alip, 1819.
Sarèhning wus tatela ing sawatara lawase, akèh laku kadurjanan cilik, kaya ta bêdhog, colong, ngutil, nyêlêr, sapêpadhane, sabên wong kang mêntas kaluwaran ênggone kapatrapan, ora pati lawas banjur anglakoni kadurjanan manèh, anelakake ora wêgah utawa ora wêdi marang patrapan kang uwis diêtrapake, marmane ing mêngko kangjêng tuwan residhèn, lan ingkang makili pêpatih dalêm, têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kagungan karsa anamtokake sarupaning prakara cilik-cilik kaya kang kasêbut wawilangan ing dhuwur iki, kang pangrampunge pancèn dadi wawênange pangadilan dalêm pulisi rol, iku patrapane katamtokake kaundhakan ditikêli saka adat kang sabên-sabên wus kaêtrapake.
Lan manawa ênggone kapatrapan nyambut gawe paksan uwis rambah kaping pindho môngka isih anglakoni kadurjanan manèh, sanajan mung padha karo prakara kang uwis dirampungi, kang
têlung rambahane ênggone nglakoni kadurjanan iku kaunggahna marang pangadilan dalêm pradata kang kabênêr angrampungi, supaya kapatrapan luwih abot saka gêgantunganing patrapan ing pulisi rol.
Pangadilan dalêm pradata gêdhe lan pradata kabupatèn uga katamtokake amatrapi mundhak saka gêgantunganing patrapan kang uwis kasêbut ing anggêr, supaya bisa andadèkake kapoke kang laku kadurjanan lan angundhakake tata têntrêm.
Para abdi dalêm panggêdhening kabupatèn, sarta sadhengaha abdi dalêm, padha kabubuhan arumêksa kalakone kang kasêbut ing layang undhang-undhang iki, karodene turunaning undhang-undhang iki katèmplèkake ana ing panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 31 Mei 1890, utawa tanggal kaping 11 sasi Sawal ing taun Alip, 1819.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Kang wus dadi adating karaton dalêm, manawa ana kaparênge sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, amikramèkake utawa anyupitake sapêpadhane kang mawa makajangan, nagara mawa nindakake bau marang kawula dalêm ing desa, kang kaaranan gugur gunung, panindake mêtu abdi dalêm pulisi, kaitung saka ananing bumi desa ing dalêm sajunge wong papat, prêlune ambaoni abdi dalêm kang padha nyôngga gawe ing karaton sapêpadhane, nalika anyupitake putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, amatêdhani palimarma, mung mundhut ing dalêm bumi wolulas junge wong siji, dene ing saiki kaparenging karsa dalêm bakal amikramakake putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Anom Amangkunagara, iku sarèhning kawula dalêm ing desa lagi padha kasusahan jalaran kakurangan pangan, amatêdhani wuwuhing palimarma marang kawula dalêm ing desa-desa, mung bakal ngagêm bau saka kagungan dalêm bumi desa pangrêmbe sapêpadhane, manawa ana kurange nagara bakal mundhut bau marang abdi dalêm kang padha anggadhuh kagungan dalêm bumi desa, ora mêtu utawa ora magêpokan abdi dalêm pulisi kang ambawahake, ananging kaparênging karsa dalêm patrap kang mangkono mau, mung tumrap ing wêktu iki.
Manawa ana kang ora ngèstokake bakal kaundur saka kalungguhane utawa kapatrapan kaanggêp mahanêrak parentah.
Layang undhang-undhang iki kaparingake marang para panggêdhe supaya kadhawuhake warata marang karerehan lan wawêngkone dhewe-dhewe, sarta katèmplèkake ing panggonan kang katon ing akèh supaya sarupane uwong padha sumurupa sarta angèstokna saprêlune.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 23 sasi Sawal taun Alip 1819. Utawa kaping 12 Juni 1890.
Manira kangjêng tuwan residhèn, sarta kang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, aparing wêruh marang sarupane uwong, besuk ing dina Sabtu tanggal sapisan, sasi Bêsar taun Alip 1819, utawa kaping 19 Juli 1890, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, utusan mundhut bakal garwane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, saka ing Prangwadanan.
Kang iku ing dina Sabtu mau wiwit wayah jam 8 esuk nganti sabaline utusan dalêm saka Prangwadanan, kajaba kang padha nyôngga gawe andhèrèkake utusan dalêm mau, sarta kang seba lumêbu ing karaton, ora kêna wong anunggang utawa anglakokake jaran,
sajrone utusan dalêm lumaku mêthuk marang Prangwadanan, utawa sajrone lumaku baline saka Prangwadanan, sanajan mung nugêl
ing Surakarta, aparing wêruh marang sarupane uwong, besuk ing dina Rêbo esuk, tanggal kaping 19 sasi Bêsar taun Alip, 1819 utawa kaping 6 Agustus 1890, lêbune kagungan dalêm sasrahan, saka ing kapatihan, konjuk ing karaton.
Kang iku ing dina Rêbo mau wayah jam 9 esuk, ing lurung sangarêp kapatihan, anjaba kanggo padha nyôngga gawe lakune sasrahan, ora kalilan dilakoni jaran, kareta bèndi, garobag, sapêpadhane, kênane yèn wus rampung lakune sasrahan dalah kang angiringake, mangkono manèh wiwit ing lurung Warungpêlêm mangidul, tutug sangarêp paresidhènan, mangidul tumêka ing Galadhag, ing kagungnkagungan. dalêm alun-alun lor,
kang anyôngga gawe sasrahan, padha ora kalilan anglakokake jaran, kareta, bèndi, garobag sapêpadhane,
Dhawuhing undhang-undhang kaping 26 Dulkangidah Alip, 1819. Utawa kaping 14 Juli 1890.
saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, aparing wêruh marang sarupane uwong, sajrone ing kadhaton ana pasamuwan, wiwit besuk ing dina Sênèn tanggal kaping 17 Bêsar Alip, 1819, utawa kaping 4 Agustus, 1890, nganti ing dina Rêbo tanggal kaping 26, Bêsar, utawa kaping 13 Agustus mau, lakuning jaran utawa kareta sapanunggalane, kang lumêbu sajroning pagêr bumi kadhaton, katata kaya ing ngisor iki.
Manawa saka êlor, satêkane Kamandhungan ora kêna kalèrènake suwe, kudu banjur kamangetanake mêtu ing lurung Tamtaman saurute mangidul.
Manawa saka kidul, satêkane sajroning lawang Brajanala kidul, manawa sumêdya mangalor kudu mêtu kulon.
lêbune marang pamagangan, kudu mêtu wetan. Wêtune saka pamagangan, manawa arêp marang lurung ing Tamtaman saurute, kudu mêtu kulon.
Jaran utawa kareta sapanunggalane mau, liyane kanggo seba ing kadhaton, utawa prêlu kanggo marang panggonan sajroning pagêr bumi kadhaton, ora kêna kalakokake ana ing lurung-lurung sajroning pagêr bumi kadhaton.
Mungguh kang kasêbut ing dhuwur mau anjaba kang kanggo lakuning pagaweyan pulisi prêlu kasusu, utawa lakuning
kadhaton kudu mêtu lawang Brajanala kidul, dene manawa pamêthuk mau nêdya jujug ana ing pagêlaran iya kalilan.
Iku manawa ana kang ora angèstokake, bakal kaandhêg sarta kaanggêp anêrak parentah.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 5 Bêsar Alip, 1819. Utawa kaping 23 Juli 1890.
Surakarta, aparing wêruh marang kang padha nonton makajangan ana sajroning alun-alun dalêm, wiwit ing dina Sênèn tanggal kaping 17 nganti dina Rêbo tanggal kaping 26, padha sasi Bêsar taun Alip, 1819, padha ora kêna nyuwara kang ora sapantêse, lan manganggo kang ing Surakarta ora angênakake, apadene solah pratingkah kang ora prayoga katon ing akèh, mangkono manèh sadhengah wonge ora kêna nunggang jaran, kareta, sapanunggalane lumêbu ing alun-alun dalêm, kajaba putra santana dalêm lan para tuwan-tuwan, manawa ana kang wani- wani anêrak pêpacak mau, kaewokake agawe suda têntrêming akèh, utawa diksura pratingkahe ana ing alun-alun dalêm, bakal kacêkêl ing pulisi, kaladèkake ing parentah.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 1 sasi Agustus, 1890, utawa sasi Bêsar Alip, 1819.
Kang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, aparing wêruh marang sarupane uwong, besuk malêm Rêbo tanggal kaping: 11 Sura Ehe, 1820, utawa kaping: 26 Agustus 1890, sajroning kadhaton ana pasamuwan, lêlangên tedhansah, ing dina malêm Rêbo mau, lakuning jaran utawa kareta sapanunggalane, kang lumêbu sajroning pagêr bumi kadhaton, katata kaya ing ngisor iki.
Manawa saka wetan capuri kadhaton, kaya ta lurung Tamtaman saurute, lêbune marang kamandhungan, kudu mêtu kulon.teks asli hal. 58. [ku...]
Kang saka kulon capuri kadhaton, kaya ta Sôntakusuman saurute, lêbune marang Pamagangan, kudu mêtu wetan. Mêtune saka Pamagangan, manawa arêp marang lurung ing Tamtaman saurute, kudu mêtu kulon.
Mungguh kang kasêbut ing dhuwur mau anjaba kang kanggo lakuning pagaweyan pulisi prêlu kasusu, utawa lakuning dhoktêr.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 6 Sura Ehe, 1820. Utawa kaping 22
oendang-oendang tanggal 6 Sura Ehe 1820, atawa ari 22 Augustus 1890.
Gezien den 10e September 1890. De Resident van Soerakarta, O.A. BURNABY LAUTIER.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan tumrap sajroning nagara Surakarta, ing Klathèn sarta ing Bayalali, minôngka angêdohake sarta mapas lêlara amarga saka sundêl, kaya ing ngisor iki.
Sakèhing sundêl, lan panggonaning sundêl, iku sarupane abdi dalêm pulisi padha angulat-ulatna.
Abdi dalêm pulisi padha kabubuhan jaga murih kalakona pranatan iki.
Sadhengah wong wadon kang arêp dadi sundêl, iku wajib lapur lan nyuwun idi dhisik marang abdi dalêm bupati pulisi kang ambawahake. [ambawah...]
Kang lapur dadi sundel mau banjur dipemutana ana ing êbuke bupati pulisi kang ambawahake, mawaa ôngka urut, manut pola kang dicirèni nganggo aksara, A.
Sarupane bêbahuning pulisi lan kapala kampung utawa kapala desa padha wajib anglapurake manawa bawahe ana wong wadon kang tau palanyahan utawa dadi sundêl.
Manawa wong wadon kang dilapurake mau ngakoni dadi sundêl, banjur kacathêtana ana ing êbuk, kaya bab kaping: 4: mau.
Manawa wong wadon mau ora ngakoni dadi sundêl, iku banjur kalapurna kamot ing layang marang abdi dalêm bupati pulisi kang ambawahake, sababe wong wadon mau dianggêp dadi sundêl, manawa mirid saka ananing palapuran mau utawa wêwaton saka pakolèhing papriksan, pamikiring [pamikir...]
[...ing] bupati pulisi wong wadon kang kalapurake mau têrang sundêl, sanajana ora kaduga dipemuti, bupati pulisi iya akona mèmuti ana ing êbuk, kaya bab kaping: 4: mau, lan dicêkêlana layang pratôndha kaya bab kaping: 9: dene wong wadon mau wajib anêtêpana sarupaning pranatan kang tumrap marang para sundêl, padha lan wong wadon kang kapemutan dadi sundêl awit saka pangakune dhewe.
Sarupane wong wadon kang kapemutan dadi sundêl, sajrone pitung dina saka kapemutan mau, bakal kapriksa dening dhoktêr kang duwe bubuhan, ana ing gêdhong pamulasaraning para sundêl kang lara, kaadêgana bêbauning pulisi, dene dina lan wayahe utawa panggonane, bakal katamtokake dening dhoktêr mau.
Manawa wus dipriksa dening dhoktêr, êndi kang ora lara jalaran gone dadi sundêl, utawa ora lara liyane kang nulari, banjur dicêkêlana layang pratôndha dening bupati pulisi kang ambawahake manut pola kang nganggo dicirèni [dicirè...]
Êndi kang dipriksa dening dhoktêr lara jalaran gone dadi sundêl, utawa lara liyane kang nulari, iku banjur kalêbokna marang gêdhong pamulasarane para sundêl kang lara, ditambanana dening dhoktêr, manawa durung dipratelakake waras dening dhoktêr, ora kêna mêtu saka ing gêdhong mau.
Dene manawa wus waras banjur dicêkêlana layang pratôndha kaya bab kaping, 9, mau.
Sajrone pitung dina sapisan, sarupane wong wadon kang dicêkêli layang pratôndha padha kapriksanana dening dhoktêr, kaadêgana bêbau pulisi, dene dina utawa wayahe, katamtokake dening dhoktêr kang duwe bubuhan.
Papriksan iki utawa papriksan kang kasêbut ing bab kaping 8, katindakna ana ing gêdhong pamulasarane para sundêl kang lara.
Wong wadon kang katêmu lara, layange pratôndha banjur kapundhuta sawatara lawas, pamundhute layang pratôndha mau [ma...]
[...u] kacathêtana ana ing êbuk, dene wong wadon mau tumuli dilêbokna
Sarupane sundêl wajib ora pisah lan layang pratôndha cacêkêlane, manawa arêp dipriksa dening para dhoktêr lan para pulisi utawa bêbaune, banjur kapariksakna.
Kang dicêkêli layang pratôndha mau, ora kêna pisan-pisan anyilihake layange pratôndha marang liyane, utawa ijolan, apadene nganggo layang pratôndha cacêkêlane sundêl liyane.
Manawa layang pratôndha mau ilang, kang duwe cêkêlan wajib nyuwun lirune marang bupati pulisi kang ambawahake.
Kang wus dicathêti dadi sundêl ana ing êbuk sapisan, iku têtêp jênêng sundêl manawa cathêtan mau durung dicorèk dening pulisi.
Dene pulisi kênane nyorèk jênênge sundêl ana ing êbuk mau manawa ana sababe kaya ing ngisor iki:
2.Yèn wonge duwe panyuwun arêp laki, môngka pulisi anduga manawa wong mau kêna diarêp-arêp marine gone laku palanyahan.
wong mau ora bakal manggon manèh ana ing kabupatèn ênggone dipemuti.
Sarupane sundêl ora kêna ngalih ênggon, yèn durung lapur marang bupati pulisi kang ambawahake.
Sarupaning sundêl kang arêp dipriksa manut unine bab kaping 8 lan bab kaping 11 môngka ora têka ing ngarêpe dhoktêr kang mriksa, utawa kang anêrak unine bab kaping 3, 12, lan bab kaping 26, adêg-adêg 2 ing bab kaping
10, apadene adêg-adêg pungkasan ing bab kaping 13 iku kapatrapan dhêndha sapisane kèhe 5 rupiyah tutug 25 rupiyah, utawa nyambut
rupiyah, nganti 100 rupiyah, utawa nyambut gawe paksan, diparingi pangan tanpa bayaran, awit têlung dina nganti têlung sasi.
Kajaba talèdhèk utawa kang nyambut gawe sabên dina, sarupaning sundêl sabisa-bisane kudu padha ngalumpuka ana ing pasundêlan.
Sarupane wong kang arêp angadêgake pasundêlan, iku wajib lapur utawa nyuwuna idi dhisik marang bupati pulisi kang ambawahake.
Kalilane ananing pasundêlan manawa wus anêtêpi kaya ing ngisor iki.
2.Yèn wus dilapurake akèh sathithike utawa angkaning sundêl kang manggon utawa kalilan malêbu ing pasundêlan,
3.Yèn panggonane ora saru didêgi pasundêlan,
4.Yèn kang nyêkêl pasundêlan wus nyêkêl layang palilahe bupati pulisi kang ambawahake, dene layang mau manut pola kang dicirèni aksara C.
1. Anglarangi pasundêlane dipondhoki utawa dilêboni wong wadon liyane kang wus dicêkêli layang pratôndha têrang yèn sundèl, kaya kang kasêbut ing bab kaping:9.
2. Anglapurake marang pulisi jênêng lan angkane wong wadon kang manggon utawa kang kalilan malêbu ing pasundêlane.
3.Jaga supaya sundêl kang padha manggon utawa kalilan malêbu ing pasundêlane anêtêpi pêpacake pranatan iki.
Kajaba iku kang nyêkêl pasundêlan mau kudu anêtêpi kaya ing ngisor iki.
1. Jaga tata tataning pasundêlane, manawa nganti ana kadurjanan utawa panêraking parentah, kang nyêkêl pasundêlan katêmpuh.
Para sundêl kang padha manggon utawa kalilan malêbu ing pasundêlan, padha wajib anêtêpana pêpacake pulisi utawa kang nyêkêl pasundêlan, kang kasêbut utawa magêpokan layang pranatan iki.
Layang palilah kang kasêbut ing bab kaping 17 ôngka 4 iku ing sawayah-wayahe kudu cumawis ana ing pasundêlan, sarta yèn kajaluk sumurup kudu kapriksakake.
Kang nyêkêl pasundêlan, ora kêna angêwèhake utawa anyilihake cêcêkêlane layang palilah marang wong
seje, sarta sabên nêm sasi kudu angladèkake layang palilah mau marang bupati pulisi kang ambawahake, supaya kapariksa pantêse kalastarèkake nêm sasi manèh utawa kasuwak.
Gone anglastarèkake utawa anyuwak mau kudu kapemutan ana ing êbuk kang kasêbut ing bab kaping 22.
Saupama layang palilah mau ilang, kang duwe cêcêkêlan wajib seba marang bupati pulisi kang ambawahake, nyuwun layang palilah anyar.
Bupati pulisi kang ambawahake kudu nyêkêl buk bab kaananing pasundêlan, manut pola kang dicirèni nganggo aksara D.
Samasa ana nalare, bupati pulisi mau amacakana utawa anyuwaka anane pasundêlan.
Manawa anane pasundêlan kang kasuwak, para sundêl kang manggon ing kono kudu padha lunga saka pasundêlan mau sajrone 24 jam saka
sawuse patlikur jam mau isih ana sajroning pasundêlan kang kasuwak, utawa kang anêrak pêpacake bab kaping 20 iku padha kapatrapan dhêndha kèhe 5 rupiyah tutug 25 rupiyah, utawa nyambut gawe
anyulayani unine bab kaping 16 lan bab kaping 26 sarta manawa kang nyêkêl pasundêlan ora nêtêpi pêpacake bab kaping 17, 18, 19, lan bab kaping 21 ing layang pranatan iki, kapatrapan dhêndha kèhe 5 rupiyah tutug 100 rupiyah, utawa nyambut gawe paksan, diparingi pangan tanpa bayaran, lawase têlung dina tutug têlung sasi.
Para priyayi utawa bêbaune nagara, ora kalilan anjaluk apa-apa, utawa nampani bayaran pisungsung
sapêpadhane, saka para sundêl utawa saka kang nyêkêl pasundêlan, sumurup utawa kang magêpokan pagaweane apadene ênggone angulungake layang pratôndha kang katamtokake ing layang pranatan iki utawa kang jalaran saka pêpacake layang pranatan iki.
Sarupaning layang kang kasêbut ing layang pranatan iki padha kaparingake tanpa bayaran.
Layang pranatan iki mung sawatara lawase tumrap para sundêl lan kang padha nyêkêl pasundêlan, manggon utawa anggaota ana sajroning watêse nagara Surakarta, ing Kabupatèn Kalathèn, lan ing Bayalali.
Mungguh kang kaaranan watês mau têgêse saka ing panggonan dununge panggêdhening nagara asipat kêncêng patang pal mubêng, dene saka panggonan dununge panggêdhening kabupatèn ing Klathèn sarta ing Bayalali, sipat kêncêng têlung pal mubêng.
Wong wadon kang saiki wus dadi sundêl, utawa wong kang saiki wus nyêkêl pasundêlan, iku sajroning pitung dina saka tumapake [tu...]
[...mapake] layang pranatan iki, wajib lapura marang bupati pulisi kang ambawahake.
Tumapake layang pranatan iki ing tanggal kaping 1 Oktober 1890, utawa kaping 16 Sapar Ehe 1820.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping:25: sasi Sura taun Ehe ôngka 1820, utawa kaping 10 Sèptembêr 1890.
Pola A ... Buk kang nêlakake ananing para sundêl sajroning apdêling.
... (a) krajan ing ... (c)
kalêbokake ing buk kala ... (f) ... (d)
Jênêng lan angkane kang nyêkêl pasundêlan ... (e)
(b) Angkane urut, sundêl manut kalowongane ôngka 1 ing buk kang dicirèni nganggo aksara A.
(d) Jênênge desa utawa kampung,
(e) Manut kalowongane ôngka 1 lan 3, ing buk kang dicirèni nganggo aksara D.
(f) Dina sasi lan taun, olèhe
... kang omah-omah ing: (c) ...
(a) Angkane urut buk kang dicirèni nganggo aksara D.
(c) Jênênge kampung utawa desa,
Pola D ... Buk kang anêlakake anane pasundêlan ing krajan
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, têrang saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan panganggo kaya ing ngisor iki.
Abdi dalêm wadana kaliwon sajêro sarta sajabaning nagara kabèh, manawa seba dina
ambane nêm dim, abdi dalêm kang pangkat panèwu mantri padha ingandikakake nganggo bênik mawa krun, sarta aksara P.B. pratelan warnaning bordiran sarta bênike kaya ing ngisor iki.
Panganggone abdi dalêm bupati jaba jêro, bordiran gim êmas byur, corake kaya ing ngisor iki.
1. Sakubênging gulon, gatra êpanging wit, oranyê lan wit eik, ambane 3½ dim Nèdêrlan, pinggir mawa têpi balênggi lan untu walang, ambane 1 dim Nèdêrlan.
2. Ing dhadha kiwa têngên gathuke lan gulon ngarêp, mangisor tutug mataitik lan trêping bênik kang ngisor dhewe banjur têpung lan pinggiring èmbèl kiwa têngên, sarta têpung lan pinggiring gigiran, iku corak sarta ambaning bordir dalah têpine balênggi lan untu walang uga kaya gulon mau.
3. Pucuking lêngênan têpung, ambane
utawa bupati pangrêmbe, bordiran gim slaka byur, corak lan ambane padha lan panganggone bupati jaba jêro kang kasêbut ing bab 1 mau.
Panganggone bupati anon-anon, kalêbu bupati juru kunci ing Imagiri, bordiran silih asih, gim êmas lan slaka, corak lan ambane uga padha lan panganggone bupati jaba jêro.
panganggone bupati jaba jêro, dene èmbèle lan pinggiring gigiran iku mung têpi balênggi rangkêp sarta untu walang, ambane 1½ dim Nèdêrlan.
Panganggone kaliwon jaba jêro, bordiran gim êmas byur coraking gulon lêngênan sarta dhadhane padha lan panganggone [pangang...]
[...gone] bupati jaba jêro, nanging ambaning dhadha lan
gigiran, iku mung têpi balênggi lan untu walang ambane 1 dim Nèdêrlan.
Panganggone bupati pulisi sajabaning nagara, bordiran gim slaka byur, corak sarta ambane padha lan panganggone kaliwon jaba jêro.
Panganggone bupati pamajêgan, bordiran silih asih, gim êmas lan slaka, corak sarta ambane, uga padha lan panganggone kaliwon jaba jêro.
Panganggone kaliwon anon-anon, bordiran silih asih gim êmas lan slaka, corak lan ambane kang tumrap ing gulon sarta lêngênan, padha lan panganggone kaliwon jaba jêro, dene dhadha sapangisor dalah èmbèl sarta gigirane iku mung balênggi rangkêp lan untu walang, ambane [a...]
[...mbane] 1½ dim Nèdêrlan.
Panganggone kaliwon carik lan kaliwon urdênas, bordiran gim slaka byur, corak lan ambane padha lan panganggone kaliwon anon-anon.
uga padha lan panganggone kaliwon anon-anon, dene balênggi lan untu walang têpining dhadha saurute lômba, ambane:1: dim Nèdêrlan.
lan slaka, dene corak sarta ambane padha lan panganggone kaliwon pulisi, kang kasêbut ing bab kaping 10.
panèwu mantri pulisi ing kabupatèn sajêrone nagara, putih byur.
Panganggone kalambi bordiran sabênike, dodot, calana sarta ukup mau kaya ing ngisor iki.
2. Seba tingalan dalêm wiyosan taun sarta panjênêngan.jumênêngan.
3. Andhèrèk wiyosan dalêm têdhak ing paresidhènan, taun baru taun raja.
Kajaba kang wus katamtokake ing dhuwur mau, manawa ana pasamuwan liyane kang kudu nganggo kalambi bordiran mau, bakal mawa kadhawuhake. Dene bênik, sanajan ora nuju nganggo kalambi bordiran iya kalilan nganggo, anggêre ana ing sikêpan gêdhe utawa sikêpan cêkak, tumrape abdi dalêm panèwu mantri uga mangkono.
Panganggo kalambi bordiran sarta bênik mawa krun sarta aksara P.B. dodot, calana sarta ukup mau, kajaba [ka...]
[...jaba] abdi dalêm kang wus katamtokake ing pranatan iki, padha ora kalilan nganggo, manawa ana kang ora ngèstokake utawa wani nganggo kang dudu panganggone, iku kaanggêp mahanêrak parentah, kapatrapan katimbang lan prakarane.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 8 sasi Sapar taun, Ehe, ôngka 1820, utawa kaping 23 Sèptèmber 1890.
pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki.
1. Sarupane pakuburan kang ana sajrone utawa sacêdhaking kampung utawa desa, iku papaning pakuburan mau padha kapasthia ambane, mawa kadokokana watês, aja nganti kêcêdhakên lan omahing wong, dene kang kawajiban anamtokake watêse mau pulisi kang ambawahake, ing têmbe manawa wus sêsak, ora kêna ngêlar marang kiwa têngêne, nanging kudu gawe manèh ana ing palêmahan kang adoh lan omahing wong, mawa nyuwun lilah marang pulisi, dene kang mrênahake lan amatêsi papane mau uga pilisi kang
Pakuburan kang ana sajrone utawa sacêdhaking desa, iku pulisi kang ambawahake angladèkna pratelan katur ing nagara, kapêthaa ing gambar mawa ukuran sarta katêrangan sawiji-wijining kampung utawa desa dununging pakuburan mau, ing sabanjure manawa ana kang nyuwun lilah gawe pakuburan anyar, sawuse pulisi amrênahake lan anamtokake watês papaning pakuburan mau banjur anglapurna marang nagara, uga mawa gambar lan katrangan kaya ing dhuwur mau.
kalakone jêrone dhudhukaning kaluwat mau kajibahake marang juru kunci utawa kang nguwasani sawiji-wijining pakuburan, pulisi utawa bêbaune uga padha kawajibake ngulat-ulatake.
Manawa ana kang ora ngèstokake pranatan iki bakal kasêrêg prakara nêrak parentah,
ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan padha ngèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 15 sasi Sapar taun, Ehe, ôngka, 1821, utawa kaping 20
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan bab darbe utawa anunggang lan anyewakake jaran sapanunggalane kewan pasangan kareta utawa garobag, apadene anduwèni anunggang lan anyewakake kareta utawa garobag ana sajrone nagara Surakarta.
Prakara kaping:1: bab anunggang jaran sapanunggalane kewan pasangan kareta utawa garobag, sarta bab anunggang kareta utawa garobag.
Ora kêna wong kang nunggang kareta utawa nunggang jaran diplayokake luwih saka jojog alon utawa congklang alon.
Manawa liwat saantaraning hèk, saantaraning palêngkung utawa [uta...]
[...wa] galèdhègan, apadene liwat ing karêtêg, iku kudu lumaku rindhik.
Manawa kareta utawa garobag, pêthukan padha kareta utawa garobag, iku padha mire ngiwa, longkangane kang nyukupi.
Manawa kareta utawa garobag arêp anglancangi padha kareta utawa garobag, iku kusire kareta utawa kang anglakokake garobag, olèhe arêp anglancangi kudu angunèkake sambuk utawa awèh têngara seje kang cêtha, sabanjure kareta utawa garobage kang arêp dilancangi mau kudu mire ngiwa, dene kang nglancangi kudu mire nêngên.
Manawa kang nglancangi utawa kang dilancangi mau nêmu sangsara iku kang nglojok têngahing lurung kang kaluputan.
Manawa ngarêpake liwat ing dalan simpangan, sarta antaraning hèk, palêngkung utawa galedhegan, iku kudu angunèkake sambuk utawa andhisikake wong ana sangarêpe kareta utawa garobage.
Kusire kareta utawa kang nglakokake garobag, sasuwene kareta utawa garobage lumaku kudu anaa palungguhane, dene manawa ana ing kutha-kutha kang nglakokake garobag kudu anjagani ana sakiwa têngêning rakitane.
Sarupane bèndi ora kêna diêlisi dening kusir utawa kênèk ngadêg ana ing kênèkan.
Manawa kereta utawa garobag jarane loro dirèntèng utawa kareta jaran papat, iku kudu ana kang ngênèki manggon ing buri apêse wong siji.
Kang dadi kusir sarta kang anglakokake garobag iku kudu wong kang wis akil baleg sarta kêna kaduga cakêp ing pagaweane [pa...]
[...gaweane] kusir utawa kang nglakokake garobag.
Sarupane kusir sarta sarupane kênèk, sasuwene nglakokake kareta utawa garobag ana ing dalan kang pancèn kanggo ing ngakèh, iku kudu manganggo sandhangan kang prayoga, sarta ora kêna turu ora kêna mêndêm.
Lakune kareta utawa garobag, ana ing dalan, iku kudu mantêngah.
Kareta sarta garobag mau ora kêna mandhêg ana ing dalan prapatan utawa pratêlon.
Manawa kareta utawa garobag mandhêg ana ing dalan, iku kudu aminggir sarta angèngèhana dalan kang cukup dilakoni kareta utawa garobag seje.
Sasuwene kareta utawa garobag mandhêg mau iku kudu apêse ana wonge siji kang jagani.
Wiwit jam sêtêngah pitu sore, tumêkane jam satêngah nêm esuk, kareta utawa garobag, manawa lumaku ing dalan kang pancèn kaambah ing akèh, kudu nganggo lêntera [lênte...]
[...ra] loro kaprênah manggon ing ngarêp kiwa têngên, disulêda kang padhang, siji-sijine lentera gêlase loro utawa têlu, manawa ora mawa lentera iya kudu ana wonge siji kang nyêkêl obor, dene manawa kareta utawa garobag mau mandhêg, lenterane kêna
kêna mung nganggo diyan kaprênahna manggon ing ngarêp têngening garobag, utawa kang anglakokake anggawa obor.
Ana ing dalan kang pancèn kaambah ing ngakèh, ora kêna maha angaru-biru wong liwat nunggang jaran, nunggang kareta utawa nunggang garobag, sarana jarane utawa kewan
kenekane digoncèngi utawa sarana patrap liyane saka iku.
Ora kêna anggawa utawa anunggangi jaran utawa kewan [kewa...]
[...n] pasangan kang duwèni lêlara kang anênulari utawa tatu kalakokake ana ing dalan kang pancèn kaambah ing ngakèh.
Ora kêna amagawèkake jaran sapanunggalane kewan pasangan kang pincang, kang kêênomên, utawa kang wis bobrok, ana ing dalan kang pancèn kaambah ing akèh.
Jaran sapanunggalane kewan pasangan kang duwèni lara pilêg utawa lara liyane kang anênulari linakokake ana ing dalan ambah-ambahane wong akèh iku bakal kaandhêg dening polisi, sarta bakal kapriksa dening wong loro kang padha mangêrti, saka pamatahe bupati polisi kang bawahake, manawa wus têrang papriksane lara kaya kang kasêbut mau, bupati polisi banjur marentahna matèni.
Prakara kaping 2, bab anyewakake jaran sapanunggalane kewan, kang kêna dipasangi, sarta bab anyewakake kareta utawa garobag.
Ora kêna wong anyewakake jaran sapanunggalane kewan kang kêna
Mungguh layang palilah mau mung kanggo marang wong kang wus kalilan, lan marang papan pomahan kang wus kaparêngake kasêbut ing layang
pakewuh utawa orane kaadêgan pasewan mau wêwaton ature wong kang padha manggon sakiwa têngêning papan pomahan mau, mawa katrangan sabab-sababe pakewuh utawa ora.
Manawa panyuwun mau ora kalilan, bupati polisi kudu amratelakake apa kang dadi sababe ora kalilan mau.
a. Panggonane olèhe arêp ngêdêgake pasewan.
b. Cacahing kareta dhosadho bèndi, lan garobag nganggo pir kang bakal kasewakake.
c. Cacahing jaran sapanunggalane kewan kang kasewakake.
Ing layang palilahe bakal katamtokake, sawiji-wijining kareta utawa garobag pasewan, kudu ana têngêr lan angkane, manut layang rigistêring kantore bupati polisi kang bawahake.
Mungguh tatêngêr mau rupa aksara Jawa muni kuthaning panggonan padunungane pasewan mau, kaya ta: ing Surakarta, Klathèn, Kartasura, Bayalali, Ngampèl, Sragèn, utawa Sukaharja.
Dene ôngka kang kadunungake ana ing kareta utawa garobag mau iku miturut angkaning layang palilah.
Aksara sarta angkaning têtêngêr mau kudu katulis sarana cèt irêng
papane kreta utawa garobag kang katon cêtha, saprayogane bupati polisi kang bawahake.
Dene wragade panggawe lan pamasange papan mau, iku kudu kabayar dening kang anyewakake kareta utawa garobag.
Ora kêna wong nyewakake jaran sapanunggalane kewan kang kêna dipasangi, sarta anyewakake kareta utawa garobag, manawa jaran utawa kewan sarta manawa kareta utawa garobag ora rêsik lan santosa, mangkono uga ora kêna anyewakake kareta utawa garobag, manawa kareta utawa garobage ora ana têtêngêr lan angkane kaya kang kasêbut ing bab ping: 13 ing dhuwur mau.
Kang nyêkêl pasewan jaran sapanunggalane kewan kang kêna dipasangi sarta kang nyêkêl pasewan kareta utawa garobag, kang wus padha ana wujude, iku sajroning rong sasi sawusing tumindake pranatan iki wajib nyuwunake têngêr lan angkane kareta utawa garobage, dene kang nyêkêl pasewan mau bisa olèh katêrangan saprêlune ana kantore bupati polisi kang bawahake.
Manawa ana suda wuwuhe cacahe jarane, sapanunggalane kewane kang kêna dipasangi, sarta kareta utawa garobage, iku kang anyewakake kudu angaturi uninga marang bupati polisi kang bawahake.
Papan kang padha dianggo pasewan mau sarta prabote kareta utawa jaran tuwin pirantine, iku kudu rêsik.
Sakèhe tlethong lan rêrêgêd liyane kudu kasingkirake.
Kalènaning gêdhogan sabên dina kudu kasêntor ing banyu apês-apêse rambah ping têlu.
Ing pasewan-pasewan mau kudu ana gêdhonge kareta kang prayoga kanggo andokok kareta utawa garobage.
Bupati polisi kang bawahake apêse ing dalêm sasasi sapisan, papriksa utawa akona papriksa apa anane [a...]
[...nane] ing sawiji-wijining pasewan, sarta bab anane jaran sapanunggalane
mau, padha pêpak ana ing panggonane pasewan mau.
Manawa katrangane papriksan, pêpacake pranatan iki ora kaèstokake, iku bupati polisi kang bawahake andhawuhna parentah marang kang duwe pasewan, anindakake saprêlune amurih nglaksanani pranatan iki, mawa awêwangên.
Manawa sajrone wêwangên kang tinamtokake dening bupati polisi kang bawahake mau, kang duwe pasewan ora angèstokake, bupati polisi kang bawahake amarentahna nindakake saprêlune, wragade kudu kabayar dening kang duwe pasewan.
Manawa kang duwe pasewan nganti rambah-rambah ora ngèstokake parentah, iku bupati polisi kang bawahake kêna batalake marang palilah kang kasêbut ing bab kaping 12 mau, mangkono iku ora anyuda paukuman kasêbut ing ngisor iki.
Manawa layange palilah kasuwak, awit saka panyuwune kang duwe pasewan, utawa awit saka nalar kaya kang kasêbut ing adêg- adêge pungkasan bab ping 17, iku bupati polisi kang bawahake bakal amrentahake ngulapi têngêr lan ôngka kang kasêbut ing bab ping: 13 saka kareta utawa garobage, dene têngêr lan ôngka mau sawise dirusak aja nganti kêna kaanggo manêh, banjur kabalèkna marang kang duwe pasewan, mangkono uga kêna kadhawuhake panyuwake pasewane manawa wujude kareta utawa garobage wis ora nêtêpi pêpacake adêg-adêg: 1, bab ping 14.
Pangrusake têngêr lan ôngka iku bakal kapemutan ana ing layang rigistêr.
Ing sawiji-wijining kareta utawa garobag, kang disewakake kudu ana layang pratelan kang diarani tarip, diêtrapake ana ing panggonan kang katon, layang iku mratelakake, sewane sajam, satugêl dina, sadina muput, sawuse surup srêngenge, kapetung wong siji, kapetung wong luwih saka siji, bobote barang kang kêna diêmotake ing kareta utawa garobage, sarta mratelakake liya-liyane apa sakarêpe kang nyewakake bakal diuningakake marang ing akèh.
Layang pratelan iku lan owah-owahane kudu ana tôdha tangane bupati polisi kang bawahake, minôngka tôndha yèn wis diuningani.
Manawa ana udure kang nyewakake, karo kang nyewa
awit ora ana layang pratelan kang kasêbut ing bab ping: 19, apa manèh manawa sulaya bab prakara liya-liyane kang ora kasêbut ing layang pratelan mau, iku kang nyewa prakarane dimênangke.
Manawa ana kusir utawa tukang nglakokake garobag, duwèni patrap utawa kainan kang nyulayani pranatan iki, môngka kang duwe pasewan ora bisa nelakake, iku kang kajibah kang anyewakake.
Manawa para kapala ana kang akon marang kusire utawa marang tukang nglakokake garobag, anglakoni nêrak pêpacake layang pranatan iki, iku bakal kapatrapan paukuman kayadene kapala mau
rupiyah, nganti 100 rupiyah, utawa mawa-mawa bangsane kang anêrak, kapatrapan kakunjara 1 dina, [di...]
[...na,] nganti 8 dina, utawa dipatrapi nyambut gawe paksan, nganggo diparingi pangan tanpa bayaran, lawase: 1 dina, nganti 3 dina.
Tumapake layang pranatan iki awit tanggal kaping 1 Januari 1891, layang pranatan iki bakal katèmplèkake ana ing panggonan saprêlune, supaya kang padha anyumurupi aja nganti ana kang mitambuhi ing unine.
Dhawuhing pranatan ing Surakarta kaping 7 sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820, utawa kaping 20 Nopèmbêr 1890.
Mênggah patrapan ingkang kawrat pungkasanipun bab 22, ing nginggil punika babonipun ingkang kadhawuhakên kalèntu pangêcapipun, ingkang mungêl: lawase 1 dina nganti 3 dina, punika lêrêsipun 1 dina nganti 30 dina, klintunipun wau lajêng kasusulan dhawuh ôngka 30, ing wingking punika.
kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri jaba, kaya ing ngisor iki.
Samasa ing kabupatèn wus anampani layang pikukuh saka nagara, banjur marentahna marang karerehane panèwu mantri seba pêpak, lan marang kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri mau, katamtokna dinane, Senèn utawa Kêmis, andhèrèk bupatine seba ing pagêlaran, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa panganggone punakawan.
Sawuse seba ing pagêlaran, bupatine amataha karèrèhane mantri kabayan, amasrahake kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, dalah layang pikukuh ampilane mawaa layang sorogan marang bupati utawa kaliwon kang jaga nagara, supaya didhawuhake sarta dimupakatake
Manawa kang padha seba kira-kira wus pêpak, sarta pêpatih dalêm yèn ora pamit wus magêlaran, bupati utawa kaliwon kang jaga nagara, banjur pratelaa marang kancane wadana kaliwon kang padha seba, manawa arêp andhawahake pamacake si Dhadhap, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, sawuse mangkono banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka parentah ing pêpatih dalêm, têrang kaparênge sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kakêrsakake dadi
panèwu utawa mantri anu. Mungguh gone andhawuhake marang kang kakêrsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira.
Sawuse kadhawuhake, bupati utawa kaliwon kang jaga [ja...]
[...ga] nagara banjur animbalana abdi dalêm panèwu kang jaga nagara kiwa têngên, layang
samburining panèwu kang jaga nagara, sawuse tumêka ing panggonan, panèwu kang jaga nagara salah siji banjur amacaa layang pikukuhe, minangka mupakatake marang kancane kang nunggal paseban, manawa kang katêtêpake mau panèwu mantri bumi utawa panumping, pamacane ana kulon, sawuse rampung pamacane, layang pikukuh katampakna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kaprênahna dening mantri kabayan, nunggal palinggihane gagolongane kabupatèn, lan urutna nom tuwaning kalungguhan,
mupakatake panèwu kang jaga nagara banjur lapura marang kang jaga nagara, mantri kabayan lapura marang bupatine, sawuse padha lapur banjur baliya marang pasebane dhewe-dhewe. Liya dina pinujune parêpataning kabupatèn, bupatine mupakat ana ing kabupatène, yèn wus kamupakatake ana ing kabupatèn banjur tindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu mantri.
Pranatan iki mung tumrap marang abdi dalêm panèwu mantri jaba patang kabupatèn.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 15 sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820.
panèwu mantri, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri ngarêp, kaya ing ngisor iki.
Samasa ing kabupatèn wus anampani layang pikukuh saka nagara, banjur marentahna marang karèrèhane kaliwon panèwu mantri seba pêpak ana ing pagêlaran, lan amarentahna marang kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri mau, katamtokna dinane, Sênèn utawa Kêmis, andhèrèk bupatine seba ing pagêlaran, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa panganggone punakawan.
Sawuse seba ing pagêlaran, bupatine amataha karèrèhane panèwu kabayan, amasrahake kang kakarsakake dadi abdi dalêm
layang pikukuh ampilane mawaa layang sorogan marang bupati utawa kaliwon [kali...]
[...won] kang jaga nagara, supaya didhawuhake sarta dimupakatake ana ing pagêlaran.
Manawa kang padha seba kira-kira wus pêpak, sarta pêpatih dalêm yèn ora pamit wus magêlaran, bupati utawa kaliwon kang jaga nagara, banjur pratelaa marang kancane wadana kaliwon kang padha seba, manawa arêp andhawahake pamacake Si Dhadhap, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri ngarêp, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, sawuse mangkono banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka parentahing pêpatih dalêm, têrang kaparênge sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri ngarêp, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, kaparingan jênêng sarta sasêbutan radèn ngabèi utawa
panèwu utawa mantri ngarêp, mungguh gone andhawuhake marang kang kakêrsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira.
Sawuse kadhawuhake, bupati utawa kaliwon kang jaga nagara
panggonan, panèwu kang jaga nagara salah siji banjur amacaa layang pikukuhe, minôngka mupakatake marang kancane panèwu mantri ngarêp, sawuse rampung pamacane, layang pikukuh katampakna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kaprênahna dening panèwu kabayan, nunggal palinggihane kancane, lan urutna nom tuwaning lungguhan, panèwu
mupakatake panèwu kang jaga nagara banjur lapura marang kang jaga nagara, panèwu kabayan lapura marang bupatine, sawuse padha lapur banjur balia marang pasebane dhewe-dhewe, liya dina
pinujune parêpataning kabupatèn, bupati mupakatna ana ing kabupatène, yèn wus kamupakatake ana ing kabupatèn banjur tindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu mantri, mungguh pasebane ana ing pagêlaran, panèwu
iki mung tumrap marang abdi dalêm panèwu mantri ngarêp.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 20 sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820.
mantri, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri jêro saanon-anone, kaya ing ngisor iki.
Samasa ing kabupatèn utawa kawadanan wus anampani layang pikukuh saka nagara, banjur marentahna marang karèrèhane kaliwon panèwu mantri seba pêpak, lan marang kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri mau, katamtokna dinane, Sênèn utawa Kêmis, andhèrèk bupati utawa wadanane seba ing srimanganti, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa panganggone punakawan.
Sawuse seba ing srimanganti, bupati utawa wadanane amataha karèrèhane panèwu utawa mantri kabayan, ing kawadanan kang ora ana mantrine kabayan, iya jajar kabayan, amasrahake kang kakarsakake dadi abdi dalêm [dalê...]
layang pikukuh ampilane mawaa layang sorogan marang bupati utawa sulih bupati kang tungguk, supaya didhawuhake utawa dimupakatake ana ing srimanganti.
Manawa kang padha seba kira- kira wus pêpak, bupati utawa sulih bupati kang tungguk, banjur pratelaa marang kancane wadana kaliwon kang padha seba, manawa arêp andhawuhake pamacake Si Dhadhap, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, sawuse mangkono banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka parentahing pêpatih dalêm, têrang kaparênge sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kakarsakake dadi abdi dalêm
andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira.
Sawuse kadhawuhake, bupati utawa sulih bupati kang tungguk banjur animbalana abdi dalêm panèwu kaparak lan panèwu gêdhong
kaparingna marang panèwu kang tungguk, panèwu kang tungguk banjur angirida kang mêntas katêtêpake, marang pasebane gagolongane kang katêtêpake, kabayane angiringna, padha manggon samburining panèwu kang tungguk, sawuse tumêka ing panggonan, panèwu kaparak kang tungguk banjur amacaa layang pikukuhe, minôngka mupakatake marang abdi dalêm panèwu mantri kang padha seba, sawuse rampung pamacane, layang pikukuh katampakna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kaprênahna dening kabayane, nunggal palinggihane gagolongane kabupatèn utawa kawadanan, lan urutna nom tuwaning lungguhan, panèwu kang tungguk banjur lapura marang bupati utawa sulih bupati kang tungguk, kabayan lapura marang bupati utawa wadanane, sawuse padha lapur banjur balia marang pasebane dhewe-dhewe, liya dina panujune parêpataning kabupatèn utawa kawadanan, bupati utawa wadanane
mupakatna ana ing kabupatèn utawa kawadanane, yèn wus kamupakatake banjur tindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu utawa mantri.
Pranatan iki mung tumrap marang abdi dalêm jêro patang kabupatèn, sarta kawadanan kalang, karaton, gamêl, panandhon,
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 25, sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820.
ing kapatihan sarta panèwu mantri kapatihan, kaya ing ngisor iki.
Samasa layang pikukuhe kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm mau wus kaparingake marang pêpatih kapatihan, pêpatih kapatihan banjur anamtokna dina sebane kang bakal katêtêpake, Sênèn utawa Kêmis, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa
lan gagolongane kang bakal katêtêpake mau kabèh, padha sebaa pêpak ana ing balearja.
Sawuse padha seba pêpak, pêpatih kapatihan banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa
kacêluka jênênge, banjur amratelakna, awit saka parentahing pêpatih dalêm, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, kaparingan jênêng sarta sasêbutan radèn ngabèi utawa
têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, mungguh gone andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggo têmbung ngoko: manira lan pakênira. Sawuse kadhawuhake layang pikukuh banjur kawacaa dening panèwu kang kapatah dening pêpatih kapatihan, minôngka mupakate marang abdi dalêm kang padha seba mau, sawuse kawaca, layang pikukuh banjur kaparingna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur anglakonana ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu mantri mau.
Pranatan iki mung tumrap marang abdi dalêm anon-anon nagara kang madana ing kapatihan, kayata: srati, jagal, gowong narawrêksa sapêpadhane, sarta tumrap marang panèwu mantri kapatihan, jaba jêro karadenayon sapêpadhane.
Dhawuhing pranatan kaping 10 sasi Jumadilawal taun Ehe 1820.
panèwu mantri, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri pulisi sarta dhistrik sapêpadhane kaya ing ngisor iki.
Samasa layang pikukuh, dalah kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm mau wus kaparingake marang pêpatih kapatihan, pêpatih kapatihan banjur anamtokna dina sebane kang bakal katêtêpake, Sênèn utawa Kêmis, panganggone manawa isih dadi
panganggone punakawan, klambine sikêpan irêng, mangkono sapêpadhane, sarta marentahna sebane pêpak panèwu mantri kapatihan ana ing balearja, apadene sebane pangulu kapatihan miranti bakal amatrapi sumpah.
Sawuse padha seba pêpak, pêpatih kapatihan banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka karsane [karsa...]
[...ne] pêpatih dalêm, têrang kangjêng tuwan residhèn, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri pulisi anu, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, kaparingan jênêng sarta sasêbutan radèn ngabèi utawa
kangjêng tuwan residhèn, kalawan lilah dalêm, ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, mungguh gone andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira: sawuse kadhawuhake layang pikukuh banjur kawacaa dening panèwu kang kapatah dening pêpatih kapatihan, minôngka mupakate marang kang padha seba mau, sawuse kawaca layang pikukuh banjur kaparingna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kapasrahna marang pangulu supaya kapatrapake sumpahe kaya adat, sawuse rampung kang mêntas katêtêpake kaparentahana liya dina seba ing paprentahan kapatihan,
ngêrèhake, supaya kamupakatake ana ing kabupatèn, mawa pêpakan kancane, yèn wus kamupakatake banjur katindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu utawa mantri pulisi mau.
Pranatan iki mung tumrap abdi dalêm pulisi sarta dhistrik sapêpadhane sajrone lan sajabaning nagara kabèh.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 15, sasi Jumadilawal taun Ehe 1820.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sawuse anguningani lan anggalih laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri pamajêgan sarta galadhag desa, sapêpadhane, kaya ing ngisor iki.
Samasa layang pikukuhe kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm mau wus kaparingake marang pêpatih kapatihan, pêpatih kapatihan banjur anamtokna dina sebane kang bakal katêtêpake Sênèn utawa Kêmis, panganggone manawa isih dadi
panganggone punakawan, klambine sikêpan irêng, mangkono sapêpadhane, sarta marentahna sebane pêpak panèwu mantri kapatihan ana ing balearja.
Sawuse padha seba pêpak, pêpatih kapatihan banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka parentahing pêpatih dalêm têrang kaparênge sampeyan dalêm ingkang [ing...]
[...kang] sinuhun kangjêng susuhunan, kakarsakake dadi
panèwu utawa mantri anu, mungguh gone andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira. Sawuse kadhawuhake layang pikukuh banjur kawacaa dening panèwu kang kapatah dening pêpatih kapatihan minôngka mupakate marang abdi dalêm panèwu mantri kang padha seba mau. Sawuse kawaca layang pikukuh banjur kaparingna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kaparentahana liya dina seba ing
wadana kaliwone, mawa layang undhang wêlinge pêpatih dalêm kaya kang wus kalakon, supaya kamupakatake ana ing kabupatèn utawa kawadanan, mawa pêpakan kancane, yèn wus kamupakatake banjur katindakna sagawe-gawene sarta wajibe abdi dalêm panèwu utawa mantri [ma...]
Pranatan iki mung tumrap marang abdi dalêm pamajêgan sarta galadhag desa sapêpadhane, liyane abdi dalêm pangrêmbe.
Dhawuhing pranatan kaping 20, sasi Jumadilawal taun Ehe 1820.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, aparing sumurup marang sarupane uwong, pranatan bab darbe utawa nunggang lan anyewakake jaran sapanunggalane kewan, pasangan kareta utawa garobag, apadene anduwèni, anunggang lan anyewakake kareta utawa garobag, kang wus manira dhawuhake kamot ing layang katitimasan kaping 7 sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820, utawa kaping 20 Nopember 1890; iku bab ping: 22, rolikur ing pranatan mau ana kang kêliru pangêcape, kaya ing ngisor iki. Utawa dipatrapi nyambutgawe paksan, nganggo diparingi pangan tanpa bayaran lawase 1 dina nganti 3 dina.
Dhawuh kaping 20 Jumadilawal, Ehe, 1820, utawa kaping: 1 Januari, 1891.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, têrang saandhap sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan,
Manawa ana abdi dalêm kang ajal, duwe utawa ora duwe anak, apadene abdi dalêm kang kaundur saka kalungguhane, iku sajrone limalas dina saka ajale utawa gone kaundur mau, wadana
ajal mau duwe anak, iku sadurunge anake utawa liyane kakarsakake anggêntèni, anake padha
bab pranatan iki padha sumurupa lan padha ngèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 20 sasi Jumadilawal taun Ehe, 1820, utawa kaping 1 Januari, 1891.
padha seba ing Sênèn Kêmis, sawiji-wijining kabupatèn anane kang seba prasasat mung êndi kang gêlêm, mêsthine kang padha ora seba mau iya nganggo pamit kapalang ing prêlu, kayata: lara, eman ewuh sapêpadhane, ananging palangane mau kaya akèh kang ora têmên, wadana kaliwon utawa lurah bêkêle durung ana antarane mikir. Mungguh lêlakon kang mangkono mau manawa manira tindakake sabênêre, mêsthine akèh kang padha kaluputan marmane kang wus kalakon mau mung manira paringi pangapura, sarta ing saiki padha manira kêncêngake mawa manira paringi parimarma supaya mayara gone padha nglakoni, sarta bisaa tumêmên marang wajib kang wus katamtokake kaya ing ngisor iki.
Ing dina Sênèn, abdi dalêm panèwu mantri jaba jêro padha saanon-anone sapangisor tumêka jajar, iku padha
manira tamtokake seba saparo kang tuwa ing gawe.
Ing dina Kêmis, uga padha manira tamtokake seba saparo kang ênom ing gawe.
Gilirane kang seba Sênèn Kêmis mau, ora ngowahake laku petunge kang kabênêr tumbuk, utawa nyôngga gawe liyane, lan ora ngowahake laku-lakune paseban ing
apadene manawa ana dhawuh seba pêpak sarta ora ngowahake sebane abdi dalêm kriya sapêpadhane kaya kang padha duwe kawajiban nyambut gawe.
Kalakone pranatan iki manira wajibake panatane wadana kaliwon utawa lurah bêkêle dhewe-dhewe.
sarupane abdi dalêm padha sumurupa lan angèstokna [angè...]
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 21, sasi Jumadilawal, taun Ehe, 1820.
kayata: manawa kang bakal katêtêpake mau panèwu mantri gagolongan gêdhong, kang seba ing srimanganti iya amung panèwu
kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri mau katamtokna dinane, Sênèn utawa Kêmis seba ing srimanganti, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa panganggone punakawan, lan mataha karerehane panèwu
utawa mantri kabayan, angirid sarta amasrahake kang kakarsakake dadi abdi dalêm
layang pikukuh ampilane, mawaa layang sorogan marang bupati utawa sulih bupati kang tungguk, supaya di dhawuhake utawa dimupakatake ana ing srimanganti.
Manawa kang padha seba kira-kira wus pêpak bupati utawa sulih bupati kang tungguk banjur pratelaa marang kancane wadana kaliwon kang padha seba manawa arêp andhawuhake pamacake Si Dhadhap, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu kadipatèn anom, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, sawuse mangkono banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa kacêluka jênênge banjur amratelakna awit saka parentahing pêpatih dalêm, têrang kaparênge sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu kadipatèn anom, anggêntèni lêlakone ngabèi anu kaparingan jênêng sarta sasêbutan radèn ngabèi utawa mas ngabèi anu dilakonana sagawe-gawene abdi dalêm panèwu utawa mantri [ma...]
[...ntri] anu kadipatèn anom, mungguh gone andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira.
Sawuse kadhawuhake, bupati utawa sulih bupati kang tungguk banjur animbali abdi dalêm panèwu kaparak lan panèwu gêdhong
kabayane angiringna padha manggona samburining panèwu kang tungguk, sawuse tumêka ing panggonan, panèwu kaparak kang tungguk banjur amacaa layang pikukuhe, minôngka mupakatake marang abdi dalêm panèwu mantri kang padha seba, sawuse rampung pamacane, layang pikukuh katampakna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kaprênahna dening kabayane, nunggal palinggihane kancane, lan urutna nom tuwaning lungguhan, panèwu kang tungguk banjur lapura marang bupati utawa sulih bupati kang tungguk, kabayan lapura marang bupatine, sawuse padha lapur banjur balia marang pasebane [pase...]
[...bane] dhewe-dhewe. Liya dina pinujune parêpataning kabupatèn, bupatine mupakatna ana ing kabupatène, yèn wus kamupakatake banjur tindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu utawa mantri.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 24, sasi Jumadilawal taun Ehe, ôngka 1820.
Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pêpacak kaya ing ngisor iki.
1: Para abdi dalêm pulisi yèn sajroning wawêngkone, luwih manèh sajabaning wawêngkone ana bumi desa kang bakal kapajêgan dening para tuwan, utawa abdi dalêm wadana kaliwon panèwu mantri sapêpadhane, kang karerehane duwe gêgadhuhan bumi desa arêp kapajêgake marang tuwan-tuwan, kang duwe gêgadhuhan wus anglilakake, utawa sanajana durung anglilakake, iku padha ora manira lilani maèlu kang pancèn ora magêpokan wajib utawa wawênanging pulisi, apadene wajib wawênange lurah bêkêle kayata: anandukake pratikêl utawa ngojok-ojoki [ngojok-o...]
[...joki] supaya bêkêl wani madhani utawa ngungkuli pajêg utawa bêkti bakal panyanggane tuwan, kang wus dicondhongi dening kang duwe gadhuhan.
2: Para abdi dalêm pulisi yèn angugêri babêkêling bumi desa kang bakal dipajêgi dening tuwan- tuwan, bab sêsanggan utawa lêladèn marang nagara kang lêlantaran pulisi, ora manira lilani mawa nari marang bêkêl kadugane kasusupake marang tuwan kang bakal majêgi, utawa miturute bumi kabêkêlane kapajêgake marang tuwan-tuwan, amarga iku dudu wajibing pulisi, lan anyahak wawênange kang duwe gadhuhan.
Manawa ana kang ora ngèstokake utawa ambiyantoni kang ora ngèstokake pêpacak iki, luwih manèh para abdi dalêm pulisi utawa lurah babêkêle kang duwe
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan angèstokna
Dhawuhing pêpacak tanggal kaping 7, sasi Jumadilakir taun Ehe, ôngka 1820. Utawa kaping 18 Januari 1891.
Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing
bupati pulisi, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune mupakataning têtêpan abdi dalêm bupati-bupati sajabaning nagara, kaya ing ngisor iki.
Ing dina Sênèn utawa Kêmis kang dadi kaparênging karsa dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, têtêpe kang kakarsakake dadi abdi dalêm bupati pulisi wau, sawuse pêpatih dalêm anampani dhawuhing timbalan dalêm, kang kadhawuhake dening kaliwon gandhèk kiwa têngên, sarta sawuse pêpatih dalêm amangsuli marang kaliwon gandhèk mau, iku pêpatih dalêm banjur andhawuhake marang abdi dalêm bupati bêkêl jaba,
animbali maju marang kang dikarsakake dadi bupati pulisi, bupati bêkêl jaba banjur amarentahna marang pêpatih kapatihan, amasanga lampit ana ing satêngêning pêpatih dalêm marêp mangetan, têpi kulon sebane bupati kang ana kulon dhewe, sawuse ditata bupati bêkêl jaba andhawuhna marang kaliwon bêkêl jaba, angirid ajune kang dikarsakake dadi bupati pulisi, sawuse kairid manggon ing lampit kang ditata dening pêpatih kapatihan mau, pêpatih dalêm banjur andhawuhake marang kang dikarsakake dadi bupati pulisi mau kaya adat.
Sawuse kadhawuhake pêpatih dalêm andhawuhake marang bupati bêkêl jaba, amrênahake palinggihane, bupati bêkêl jaba banjur andhawuhake marang bupati pulisi nagara, amrênahake palinggihane kang mêntas kakarsakake dadi bupati pulisi mau, kaurutna nom tuwaning lungguhan sarta bupati bêkêl jaba banjur andhawuhake marang kaliwon bêkêl jaba angirid undure kang mêntas katêtêpake mau marang panggonan pasebane kang wus kaprênahake dening bupati pulisi nagara, sawuse lungguh tata, bupati bêkêl [bêkê...]
[...l] jaba andhawuhake marang pêpatih kapatihan, prasabên marang kang anglurahi putra santana dalêm, sarta marang Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, lan andhawuhake paring sumurup marang abdi dalêm kolonèl prajurit, sarta marang bupati jêro kang padha seba, lan abdi dalêm pangulu sarta bupati kadipatèn anom kaya adat.
pulisi anyar mau marang ngarsane kangjêng tuwan residhèn, yèn wus disebakake banjur kalilan mundur, lan anamtokake dina kang wus dadi sarêmbuge pêpatih dalêm lan kangjêng tuwan residhèn, sebane manèh ana ing ngarsane kangjêng tuwan residhèn bakal kapatrapan sumpah, kang matrapake sumpahe mau abdi dalêm katib.
mawa kajênêngan dening kangjêng tuwan residhèn lan pêpatih dalêm, sawuse rampung pêpatih dalêm banjur sarêmbag lan kangjêng tuwan residhèn, anamtokake dina bakal mupakate ana ing kabupatèn.
Sawuse katamtokake dinane, kangjêng tuwan residhèn bakal aparing uninga marang tuwan asistèn residhèn ing apdhelinging kabupatèn mau, supaya ing dina kang wus katamtokake mau wayah jam satêngah sapuluh esuk, kalumpukan ana ing kabupatèn, lan amurih têkane ing tuwan-tuwan kang padha nguwasani bumi desa kang kawêngku ing kabupatèn mau.
Pêpatih dalêm andhawuhake marang bupati nayaka siji, kaliwon nayaka siji, bakal kautus angêpyakake ana ing pasamuwan kabupatèn, ing dina kang wus katamtokake mau wayah jam satêngah sapuluh esuk, wusa têka ing kabupatèn, mawa ngampil layange pêpatih dalêm kang wus kauningan ing kangjêng
pêpatih dalêm andhawuhake marang kaliwon pulisi ing kabupatèn mau sapangisor, lan marang abdi dalêm pamajêgan utawa galadhag desa ing wawêngkone kabupatèn pulisi mau, ing dina kang wus katamtokake mau uga wayah jam satêngah sapuluh esuk, padha apêpakan ana ing kabupatèn, panganggone padha kulukan, bêbêdan, sabuk cindhe kabara, kalambi sikêpan gêdhe, dene dununging pasamuwan mau ana ing pandhapa kabupatèn, lêlungguhane tuwan asistèn residhèn ana têngêne bupati
dene têngêne tuwan asistèn residhèn, tuwan-tuwan uga kang padha ngêtêpi pasamuwan mau.
Sawuse satata, bupati nayaka banjur amratelakna marang tuwan asistèn residhèn, gone arêp maca layang ampilane, manawa tuwan asistèn residhèn wus amrayogakake, bupati nayaka banjur angadêga sarta banjur macaa [ma...]
[...caa] layang ampilane mau, sawuse rampung pamacane: ora antara suwe banjur bubaran, bupati nayaka sawuse têka ing nagara anglapurna ing pêpatih dalêm, apa anane gone kautus mau.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 8, sasi Jumadilakir taun Ehe ôngka 1890, utawa kaping 19 Januari, 1891.
pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki.
Sarèhne ana kang wus kalakon, bumi desa arêp kapajêgan ing tuwan-tuwan, rêmbuge lan kang duwe gêgadhuhan wus kadadian, wasana ora bisa kalakon, jalaran bumi mau wus ana ing têbas gadhe sapêpadhane, marmane saiki sarupane kang padha kaparingan gêgadhuhan kagungan dalêm bumi desa, manawa bumi gêgadhuhane katêmbung dening tuwan-tuwan bakal dipajêgi, môngka sumêdya dililakake, sadurunge mangsuli marang tuwan kang nêmbung, kang duwe gêgadhuhan
mau, sajrone têlungpuluh dina saka lumadining palapuran sarta lumadining bêkêl marang nagara, nagara mêsthi andhawuhake katrangan, manawa wus ana dhawuhing nagara, iku kang duwe gêgadhuhan lagi manira lilani mangsuli marang kang bakal majêgi, wêwaton dhawuhing nagara mau, ewadene manawa wus luwih saka têlung puluh dina mau nagara durung maringi dhawuh, môngka ora ana sababe kang prêlu, iku kang duwe gadhuhan kêna banjur amangsuli marang kang bakal majêgi, wêwaton karêpe dhewe.
kang ora ngestokake mau putra santana dalêm, kasumanggakake saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Iku sarupane wong padha sumurupa lan angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 8 sasi Jumadilakir taun Ehe, ôngka 1820, utawa kaping 19 Januari 1891.
Moefakat De Resident O.A. BURNABY LAUTIER.
Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kagungan karsa
mayit, tumrap sarupaning wong kang durung kalilan nganggo payung, tata sasilahane payung mau kaya kang katamtokake ing ngisor iki.
Anak utawa sadulure pêpatih dalêm, nalikane dadi pangantèn sajêrone sapasar lan nalika salapan dinane yèn nganggo pasamuwan, apadene bocah têtak, nalika rise, mayit nalikane kaangkatake marang kubur, iku padha kalilan nganggo payung kang ing dhuwur cète kuning, ing ngisor cèt ijo ambane kagawe padha, pungkasaning usuk nganggo
parada ambane rong dim reinlan, mênur lan kêmbang warune diparada byur, ing jêro sarta dhandhane cèt ijo kêna katulis lung-lungan utawa kêmbangan.
Anak utawa sadulure abdi dalêm bupati jaba jêro dalah anon-anon sajêroning nagara, sapêpadhane apadene anak utawa sadulure abdi dalêm mayor, kalilan nganggo payung cèt ijo, sèrèt parada ambane sadim, pungkasane dhuwur nganggo
kaptin, kalilan nganggo payung cèt ijo byur tanpa sèrèt, mung pungkasane ing dhuwur nganggo talacap parada cacah papat, turut usuk dawane anêlung dim reinlan, mênur lan kêmbange waru diparada byur.
Anak utawa sadulure abdi dalêm panepanèwu. mantri sapêpadhane kabèh padha
utawa sadulure, padha kalilan nganggo payung irêng byur, tanpa sèrèt lan
ing gawe, padha kalilan nganggo payung jambon byur, mênur lan kêmbange waru cèt kuning byur.
Sarupane payung kang kasêbut bab siji tumêka nênêm mau dhandhane padha ora kalilan nganggo karah utawa sopal, sarta kang kasêbut bab 2, tumêka nênêm mau cète ing jêro dalah dhandhane kudu kapadha karo cète ing jaba, ora [o...]
[...ra] kalilan cèt seje warna.
Ananing tata sasilahaning payung kang katamtokake ing dhuwur iki ora tumrap marang kang isih kalêbu santana dalêm, sanadyan anake abdi dalêm, manawa ana turutane santana dalêm, iku wus ana padatane dhewe.
Mungguh kalilane nganggo payung mau, yèn pangantèn mung sajêrone sapasar, sarta sanalikane salapane, manawa mawa pasamuwan manèh. Yèn bocah têtak mung nalika rise, sanajan ana ngomahe dhewe utawa diparakake marang panggonan juru nêtaki iku padha bae. Yèn mayit wiwit angkate saka panggonan pangruktine tumêka ing kubur, sarta kêna banjur dipanjêr kaya adat, liyane iku padha ora kêna nganggo payung.
Sapa-sapa kang anêrak pêpacake undhang- undhang iki, yèn abdi dalêm kang lumaku ing gawe kapatrapan dhêndha srupiyah tutug limalas rupiyah, utawa kapatrapan rès ana panggonan [panggo...]
[...nan] kaya adat, rong dina tutug wolung dina, manawa kawula dalêm kang ora lumaku ing gawe, kapatrapan dhêndha srupiyah tutug sapuluh rupiyah, utawa kapatrapake nyambut gawe ana
anglumrahake marang wawêngkone dhewe-dhewe, sarta katèmplèkake ana panggonan
Kang sinedya tinekan Hyang Widdhi, kang kinarsan
dumadakan kena, tur sinihan Pangerane, nadyan tan
Ana Pandhita akarya wangsit, mindha kumbang angajab
adedamar, kodhok ngemuli lenge, miwah kang banyu
dikum, myang dhahana murub kabesmi, bumi pinethak
ingkang, pawana katiyub, tanggal pisan kapurnaman, yen
anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandhengan.
Wiwitane duk anemu candhi, gegedhongan miwah
dadiya weruh iku, mudya madyaning ngawiyat,
rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung
sawabe ugi, yen apal sedayanipun, kena ginawe tulak,
kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi
Sida Kare ing Pacitan, Kedhuwang si Klenthing Mungil,
Endra Yaksa ing Magetan, Jenggala ing Tunjungpuri,
Prangmuka Surabanggi, ing Panggung si Abur-Abur, Sapu
Guguh ing Grobogan, Kala Johar Singasari,
Gurnita ing Puspa Laya, si Lengkur ing
Tandhes Nyai Ragil, Jaya Lelana ing Suruh, Buta
Genawati ing Siluman, Kemandhang Waringinputih, si
Kareteg Pajajaran, Sapu Regel ing Batawi, Warusuli
Waringin, ingkang aneng gunung Agung, Kalekah
Ngawang-awang, Parlapa ardi Merapi, Ni Taluki ingkang
Setan Kowak aneng Sendhang, Pamasuhan Sapu Angin,
Kresna (Sonod) Pada ing Rangkudan, Pandhan Sari ing
Geniyara, mBok Bereng Prang Tritis, Dremba Moha
Ing Karangbolong si Kreta, si Belen ing
Himagiri Manglar Munga, ing Gadhing Ki Puspagati,
Si Kuthung aneng Jepara, Gambiranom aneng Pathi,
kalangkung kasektenira, keringan samining dhemit, ing
Ngrema Tambak Suli, Yuda Paksa ing Delanggu,
ing Tegalpat, Bancuri klawan Bancuring,
ing Tuntang, si Kuru Bokor den nggoni, Singanadha
ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kang
rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayeng Westhi, kabeh
urut pasisir, kulawarga Ratu Kidul, sampun pepak
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta Jawa Timur
Pupuh Asmaradana 1. Asmareng tyas nawung kingkin nurat serat anglingdarma kagungan dalem sang katong kang jumeneng ping sadasa ing nagri surakarta kapareng karsa kaklumpuk serat baabd miwah wulang 2. Sadaya rinuwat
November 26, 2007 in bebasan | Tags: iseng	Para kadang sing wis suwe
Ora (duwe) duit ora po po Neng Jogja, iku diarani bahasa walikan, basa prokem-e wong Jogja
Malah ana uga istilah-istilah bahasa walikan kang wis dadi merek dagang, kaya dene DAGADU (sanadyan janjane sakjane tembung iki rapati becik).
Basa prokem iki ono rumuse yaiku saka huruf Jawa (hanacaraka). Huruf-huruf iku diganti nganggo huruf liya. Coba digateake gambar ngisor iki (huruf baris 1 diganti huruf baris 2,
diterjemahke neng basa prokem dadi “dab”.
Kala-kala supayane kepenak dirungoake, pangucapane ora kudu kaku. Misale tembung “apik”(“hapik”) yen bahasa prokem asline dadi “pahiny” pengucapane “pahin”.
supaya luwih gampang anggonmu ngrubah istilah dadi boso prokem nganggo urutan aksara jawa koyo sing bioso ono sekolah diajarake yaiku:
yen poro mudo ngayogyakarta wis podho lancar nggunakake boso prokem iki kanggo obrolan karo konco… Ning kudu dieling, kabeh kuwi ono papan lan wektu sing bener. Ora keno kanggo matur karo piyayi sepuh. Kabeh kuwi ono unggah ungguh sing kudu dipatuhi…
Rak yho mengkono.. Yha toh… 🙂
Balas	November 26, 2007 pada 8:28 am
bener, dab! hehehe. menawa kanggo kanca-kanca kaneman dewe ora popo. nanging yo luwih becik mung kanggo intermezo wae. aluwung bebasan mungguh aturan sing bener. menowo kanggo matur karo piyayi sepuh yo wis harga mati, ora kena nganggo prokem-prokeman kaya iki
Nyuwun pangapupunten kulo anyaruwe wonten ing mriki kanti irah-irahanpun basa walikan
Sak leresipun boso walikan meniko rikolo wonten jaman penjajahan meniko bosonipun poro pejuang kito kangge boso wadi utawi sandi utawi kagem pangandikan menawi bade ngawontenaken gerilya.
Kulo kinten cekap semanten rumiyen amargi kawontenan. Matur nuwun.
Balas	Desember 5, 2007 pada 8:52 am
Wah, kawula malah nembe mangertosi menawi basa walikan menika sakjanipun basa sandi para pejuang. Panci mekaten basa walikan menika gadhah nilai historis.
Balas	Desember 29, 2009 pada 7:23 am
Balas	Desember 5, 2007 pada 10:06 am
Wah..bapak rikmo seto nambah kawruh wonten mriki. Maturnuwun sanget njih Pak. Dados boso walika punika mboten namung boso kawulo mudo njih Pak, nanging boso pejuang… Wah…
Balas	Desember 5, 2007 pada 10:23 am
Lha punopo malih pak rekmoseto menika saged pun wastani pelaku sejarah to, dados nggih panci paham babakan menika. ngantos rikmanipun meling-meling sedanten, nandakaen sampun kathah ngraosaken asam-garam perjuangan
Balas	Desember 6, 2007 pada 7:26 am
[…] mbayangke ana kartun Jogja nganggo
bandhe, jero-jero digawe, sungsang merang ojo mbojo-mbojo dhalang, mbojoa demang pincang, sing sugih lemah amba, sawahe silep dhadha, cuger ana manuk mbedhah
kanthi menehi tanda ping (x) ingkang aksara a,b,c utawa d.
Fathkur lunga menyang kutha seperlu boro golek gawean kanthi rekasa
Ing ngisor iki tembung kang lumrah kanggo ukara kang ngrembug bab kependhudhukan yaiku ….
Kabeh mangkat bebarengan tranmigrasi menyang sitiung jalaran desane kanggo proyek wadhuk. Nanging Pak bei pilih tidhak lan mangkat dhewe kanthi ragat lan baya dhewe. Pak bei diarani transmigrasi
Bedhol desa c. Umum Swakarsa d. Bebarengan
Ayo c. Wah Aduh d. Nah
“Tobat – tobat” kalebu tembung penguwuh dipocapake kanggo nglahirake rasa ….
Aku lan kowe muga muga diparingi pepiling dining sing kuasa diparingi tembung linggase ….
Ing ngisor iki panggonan umum kang mertombo nalikane lara yaiku ….
Ukara ing ngisar ngendhi kang jenenge ukara pawatarta ….
Aku ngrumangsani luput, mula kari ….
Wakltu pakdhe ngunduh mantu, kula dados
Carane transmigrasi ioku werna werna apa wae, sebutna !
“Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana ” ((
aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang
suwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki :
Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana,
manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa.
GOLONGAN KANG SAPISAN 20 iji dipecah dadi telung bagian, yaiku :
duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau.
Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane
lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat
2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama
ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar,
8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena
bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.
Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis dilakoni kabeh, sira mujia mangkene :
wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.”
KANG KATELU Manawa pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.
KANG KAPING PAPAT Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki anggawe binggunge dalan mring kasidan jati yaiku
pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”, wancine ngaleh enggon, waktu pisahe jiwa lan raga. Yen patrap anggonmu nata badan patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :
Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
Ga ngka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.
Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh.
E : dadi angka nem, maksude Eklas terange Eklas iku ana nem warna yaiku :
Ja ngka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.
Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana
Yen wis mangkono sira bakal weruh/meruhi papan padang nerawang handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan
jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing
Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).
GAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene :
Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk
durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat.
GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang
BAB ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku :
BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan
SUKSMA Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku :
Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
agama & manusia, DEKONSTRUKSI, risalah hidup |	52 Komentar
m4stono on Desember 14, 2009 pukul 2:07 am said:
wis tak prawani pertamaxx sik wae sejatine ora ono opo2 sing ono kuwi dudu yaiku sing kondho…nek sing kondho wae ora ono, lha kepiye arep muni “ora ono opo2”
weruh lan kaweruh tolong dijabarke maneh mas mbek siji maneh :dikandakake tapi dilakoni & dirasakake opoiku hukume wajib mas? matur nuwun
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: Crita
macete. Tapi wong anu wis diniati, dadine semacet-macete ya tetep disyukuri lan dinikmati. Singkat crita dina minggu esuk inyong sekeluarga nembe tekan Ngawi, wong sempet nginep nang Boyolali agi setu mbengi. Inyong sekeluarga nang Ngawi nganti lebaran
limolas menit kepungkur. Sidane nunggu sepur Logawa sing jarene mangkat ngulon jam loro. Ditunggu-tunggu nganti suwe ora teka-teka. Ora let suwe ana pengumuman nek Sepur
sepure nembe teka, Alhamdulillah ora patia sesek, longgar. Dibanding pengalaman taun 2007 mangkat ngulon dina ke loro lebaran meh bae ora bisa munggah, saking seseke, bisaa munggah ya mung
SMPN-ne mbiyen nang SMP 1 Karanganyar karo nunjuk arah SMP 1 sing keton lampune thok. Sawise mangan sate nerusna mbecak, tekan ngomah jam 11 wengi. Sawise resik-resik seperlune lan sholat jamak terus bleg sek turu saking kesele. Dina ke loro
thok mlaku santai wis bisa tekan pantai. Saiki wis ana kemajuane wis dibangun dadi lewih rapih, parkire siki wis edek banget karo laute. Ora kaya mbiyen jaman cilikanku angger meng Petanahan nunggange truk gedhe mudhun pasar petanahan, ngidule maning nek ora mlaku ya ngojek tesih adoh banget rasane, wong angger mlaku nganti thiyel sikile. Nang Petanahan siki uga wis ana becak sing dipasangi mesin, dadi tukang becake ora perlu ngothel pedal tapi mung gari mainin gas kaya wong numpak motor. Nambah kreatif ya...
nang kono, sing seiket digawa balik. Gembus sing nembe dientas sekang wajan, rasane nylekamin banget luuh, dhasare anu wis suwe ora tau mangan. Anakku ya doyan banget sing jenenge gembus,
dadi mlebune mbiyen ya gratis, wong anu
dadi dimelasi. Bareng nang mulut goa, enyong ketemu kanca SMP, bocah Candi Serang jenenge Soedarso sing siki dadi
terus mlebu menyusuri lorong-lorang goa. Padhet banget pancen, mlakune bae ngantri tuk siji-siji. Durung suwe inyong mlebu gua, ketemu kancaku maning Soedarso, dheweke wedi ora wani mlebu, khawatir mbok padha jorog-jorogan kaya kasus zakat Pasuruan. Nyatane wonge uyel-uyelan
wis ana lampune dadi ora peteng ndhedhet kaya jaman mbiyen.
uga ana sendang yakuwe sendang mawar karo sendang kanthil. Miturut penjagane banyu sendang kuwe bisa gawe awet nom. Biyung bocah
karo wisuh thok. Sawise ngliwati sendhang kanthil ora let suwe tekan meng pintu keluar goa. Metu kan goa tuku jus
ngepoll. Bar mangan terus mlaku metu karo nggolet souvenir. Tuku kaligrafi ayat kursi sing digawe sekang kulit telungpuluhli
Kurang lewih setengah jam wis tekan bates Pantai. Mung salahku inyong belok arah kanan. Ora ngertia bareng dipedheki pantai kuwe jenenge pantai Jetis, mlebu wilayah Cilacap. Wis kadung meng pantai tur mbayar mlebune, senajan
mbayar maning limang ewu maning wong loro, jare jenenge panti Congot. Bareng nang kono enyong nembe ngerti sing jenenge pantai
padha mancing nang pinggir pantai ya akeh. Sawise cukup puas dolanan nang sebrange pantai Logendhing, inyong niat arep tuku iwak laut. Ora ngertia iwake ora ana sing gedhe, dadine ora sida tuku iwak. Kira-kira jam setengah lima inyong balik, metune ya liwat Pantai Jetis. Tiwas wis
arep balik nembe ngliwati Pantai Logendhing sing sebenere. Wis ana tandha sing diliwati, nek Karangbolong jarake tesih 17 km maning seka Pantai Logendhing. Inyong nyante bae nggone numpak motor. Ora let suwe kira-kira 1 km perjalanan, ora ngertia dalane mulai munggah mudhun, belak-belok ora karu-karuan. Inyong ya kur mbatin muga-muga dalan sing kaya kiye ora dawa. Bareng suwe-suwe koh dalane kaya kuwe kabeh sepanjang pejalanan Logendhing - Karangbolong. Munggah mudhun, menggok kanan - menggok kiri. Sing dadi masalah inyong mbonceng-na anak bojo, anakku turu maning, dadi angger agi mudhun kuwe rasane abot banget kesurung anak bojoku. Kewatirku angger lagi mudhun mbok nganti keplantrangen koh. Nek nganti keplantrangan, ngisore jurang kan mbuh kepriwe nasibe.... Tapi sing jelas inyong karo bojoku ya terus karo ndonga ben slamet ora ana alangan apa-apa. Jeneng-jeneng desa sing diliwati kayane inyong ya ora tau krungu, ana
ngalor Buayan, buayan ngalor Kewarasan, Kewarasan ngalor Gombong. Nek wis tekan Gombong tenang, kaya wis tekan nang ngumaeh dhewek. Tekan
mulaih grimis. Tekan waduk sempor kira kira jam papat seprapat. Nang kana terus foto-foto ndeleng keindahan waduk. Ketone siki wis mandan cethek.Sempor disaput mendungMangsa ketiga wit-witan padha garing dadi pemandangane biasa bae. Sawise puas dolanan
maghrib diumumna nek bis kan kulon durung ana sing mlebu meng pool Kutoarjo, yakuwe ternyata gara-gara puncak arus balik sing
ngomong njaluk ngapura, dheweke ngomong ngerteni perasaane penumpang, apa maning sing nggawa bocah cilik, inilah mahalnya silaturahmi, bot-botte arep sungkem wong tuwa, rekasane kaya ngapa bae ya tetep dilakoni. Beruntunglah sing tesih duwe wong tuwa
nentremi wong sing ngrungokna. Ditunggu-tunggu maning nganti mbengi, jam setengah sepuluh mbengi bise nembe teka. Sawise padha munggah terus mangkat ngulon, dalan ngulon tesih penuh mobil. Tekan
mangan nang Warung Padang. Bar mangan numpak taksi meng Bekasi, tekan ngomah jam 3 sore. Terus ngaso. Nembe kiye krasa kesele.........Reported by:Ramane
menurunkan 2 Putra : 1. Ki Ageng Kebo Kanigoro 2. Ki Ageng Kebo Kenongo/Ki Ageng Pengging Ki Ageng Kebo
Paduka yêktos, manawi sampun santun gami selam, nilar gamabudi, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipun prentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Paduka
tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi Paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela Cobalah Paduka pahami,
Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng gamabudi malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Budhi jawahipun”.
Dara Pos - Jagading Wanita - Nglaras Tatakrama Jawi - Kabar Warni-warni - Waosan - Taman Bocah.
Mokal iku ewoning têmbung kang marahi cilaka. Sing sapa kêrêp muni: mokal, prasasat tansah nyupatani awake dhewe.
kang isih kêna ginayuh ing pikiran, ora ana kang mokal.
Poma, aja pisan-pisan nganti muni: ah, mokal - ah, ora bisa kêlakon - ah, aku ora bisa.
Yèn ana wong kang duwe karêp nêdya anggayuh prakara kang mokal-mokal, iku kang daksênêngi dhewe.
Prakara kang mokal, iku sajatine mung mêmêdi gaweane wong jirih, utawa pandhêlikane wong kang wêdi kangelan.
Ing pangintên, kaluhuran tuwin kamulyan punika botên wontên ingkang botên kanthi patukon awrat, namung limrahipun, panyawangipun tiyang sanès dhatêng tiyang ingkang manggih kaluhuran tuwin kamulyan, manawi sampun katingal kados makatên, botên ngèngêti ing kala jaman rêkaosipun. Mênggah pasaksènipun para maos sagêd nguningani lêlampahaning sanès warni-warni. Ing ngriki badhe nyariyosakên kalampahanipun Tuwan Ahmad Lasaidho, ing Onaona, ingkang misuwur kasugihanipun.
Manawi miturut têtêmbungan ngamanca, Tuwan Ahmad Lasaidho punika kenging dipun jêjuluki: raja koprah, kabêkta sugihipun wau jalaran saking anggènipun dagang koprah.
Ing sakawit Tuwan Ahmad Lasaidho punika tiyang limrah, panggêsanganipun candhak kulak koprah lajêng dipun sade dhatêng sudagar koprah agêng ing Gorontalo tuwin Mênadho, dene dunungipun Tuwan Ahmad wontên ing pulo Onaona, satunggiling pulo alit ing golonganing kapuloan Togian laladan Salèbês sisih lèr.
Tuwan Ahmad punika sampun anggadhahi dhêdhasar nêdya tumandang piyambak, têgêsipun kajêng badhe nyumêrêpi yêktos dhatêng lêbêting tindak among dagang, mila piyambakipun purun rêkaos saha purun gêgayutan piyambak kalihan sudagar-sudagar koprah kanthi nyingkiri botên purun kêcêncang ing êmpingan.
Ing sakawit Tuwan Amad namung gadhah wit kalapa sawatawis asli tilaraning tiyang sêpuhipun, dados panggêsanganipun ing kala punika inggih dèrèng nama nyêkapi, malah kenging dipun wastani taksih kapara kirang.
Kalamôngsa ingkang sawêg dhumawah botên sakeca, ing satunggiling dintên rêdi Onaona anjêblos, anjalari pêjahing tanêman kalapa kathah sangêt, têtiyang ing ngriku sami kecalan panggêsangan, makatên ugi Tuwan Ahmad inggih nandhang sangsara kados tiyang kathah, nanging manahipun botên lajêng pêpês kados tiyang sanès-sanèsipun, malah anjalari saya jêmbaring wawasanipun. Piyambakipun botên namung badhe kandhêg jalaran giris ing bêbaya, kêncênging tekadipun badhe nglajêngakên panggaotanipun ingkang sampun, prakawis bêbaya ing têmbe wingking botên kalêbêt ing pamanahipun, namung prêlu migatosakên dhatêng kamajêngan.
Ing ngriku Tuwan Ahmad numbasi sisa-sisaning tanêman kalapa gadhahanipun têtiyang ingkang sami oncad saking ngriku, kanthi pêpetangan matêng ing benjing badhe kadadosanipun. Wusana [Wu...]
[...sana] pinanggih lulus, tanêmanipun kalapa sae-sae, wohipun andados,
sawarnining têtanêman, tanêmanipun kalapa Tuwan Ahmad kados dipun ububi.
Dumuginipun sapunika tanêmanipun kalapa Tuwan Ahmad sampun wontên 200.000 wit. Kapetang racak, ing dalêm sataunipun ing sabên uwit ngandhapakên uwoh 60 iji. Ing sabên koprah sapikul kêdah ngawontênakên kalapa 250 dumugi 300 iji, dados ing dalêm sataun sagêd ngêdalakên koprah kirang langkung 80 pikul, inggih 20.000 pikul ing dalêm tigang wulan utawi 6600 pikul ing sawulanipun, dados 220 pikul sadintên.
Panggaotan ingkang sampun dados, upamia tiyang mlampah nama manggih margi wiyar, makatên ugi Tuwan Ahmad, sagêd nyambi panggaotan sanès, kados ta nyewakakên griya tuwin sanès-sanèsipun. Bôndha tuwin kasugihanipun Tuwan Ahmad, kintên-kintên wontên kalih yuta rupiyah.
Kados makatên pinanggihing lêlampahanipun tiyang wêkêl ing damêl.
Wiwit kina mila pêksi dara kalihan sêgawon punika dados praboting pêrang kangge ngintunakên kabar-kabar ingkang wigatos. Samangke sampun wontên radio, tilgram, tuwin tilpun,
utawi botênipun pawartos ingkang kakintunakên dhatêng barisan sanès. Mangka pirantos tilgram, tilpun, utawi radio punika rimpil gampil risakipun. Mila ingkang sami pêrang inggih botên wani nilar prabot lami inggih punika dara kalihan sêgawon.
Sisih kiwa nginggil: Dara pos sampun dipun kanthili sêrat badhe kaaburakên.
Ingandhap: Dara pos wontên ing gupon kados sami pacak baris, samangsa-mangsa siyaga mbêkta sêrat katampèkakên dhatêng lurahipun.
Nginggil: Dara pos ingkang sawêg dipun gladhi ngintunakên sêrat. Sabên dintên sami kaêculakên sêsarêngan.
Sisih têngên: Dara pos kalihan tiyang ingkang ngopèni supêkêt sangêt pamitranipun.
Sisih têngên ngandhap: Sêrat ingkang badhe dipun kintunakên kalêbêtakên ing bumbungan ing suku.
Sasampunipun ulam kakumbah rêsik, milih daging ingkang sae, lajêng kairis-iris, alitipun saklungsu-klungsu kapara
wau kagêrus lêmbat. Lajêng pun ulam kaulenan kalihan bumbunipun ngantos wradin. Lajêng dipun sunduki, mawi sada panjang sakilan-kilan, dipun lincipi. 1 sunduk, 6-8 iris. Pambakaripun mawi latu arêng, bilih sampun matêng kawadhahan ing basi lonjo.lonjong. Manawa ngrêsakakên mawi sambêl, mênggah bumbunipun sambêl wau: kacang brol ingkang sampun kagorèng garing, gêndhis, asêm, lombok abrit karajang rumiyin. traos, sarêm, kadhêplok (kaulêg sarêng) ngantos lêmbat.
Mundhuta ulam menda ingkang sae sarta ingkang anggajih nuntên dipun iris-irisa ingkang cêkapan, dipun sunduki mawi
latu arêng mawi anglo, sasampunipun matêng kaêntas ing piring. Pandhaharipun kasiram saos ingkang sampun kasêdhiyakakên.
purut kadèkèk ing piring, nuntên kaparingana gêndhis jawi, cokak sakêdhik, nuntên kasiram kecap. Bumbu sate menda punika sadaya mêntah tanpa dipun latoni. Raosipun eca, sêgêr, sumyah.
Munduta lidhah lêmbu ingkang sae, ingkang rumiyin lidhah wau dipun thuthuki mawi munthu sela, ngantos pêruh (lêmês), sasampunipun lêmês, mundhuta sarêm satugêl banon, dipun êjur mawi toya sacangkir agêng, sarêm kathuthuk [kathu...]
[...thuk] lêmbar rumiyin, sarta dipun abêni mawi sêndawa rêgi 1 sèn. Sasampunipun sarêm tuwin sêndawa wau ajur, lidhah dipun ulêt mawi asta ngantos kirang langkung 1 jam, lajêng kaêpe, pangêpenipun sarana dipun gantung ing latar, sontên watawis jam 3 kaêntas. Têrus karêndhêm ing sarêm wau, enjingipun kapepe malih, wongsal-wangsul saminggu laminipun. Manawi sampun têlas sarêmipun, lajêng sabên dintên kaêpe. Punika sampun dados lidhah asin.
Dene pangolahipun dipun sêmur, tuwin dipun gorèng inggih kenging.
Sasuwakipun pamulangan normal èstri ing Surakarta kala taun 1934, pakêmpalan
tuwin H.I.S. ingkang botên sagêd anglajêngakên sinau awit saking kêcupêtan wragad.
Kajawi kawulang babagan balegriya, inggih mawi kawulang sêsêrêpan sanèsipun inggih punika basa Walandi, Mlayu, Jawi, Inggris, babad, tuwin ngèlmu bumi.
Wiwit madêg dumuginipun samangke tansah katingal majêng. Kala ing taun 1937 namung ngêdalakên murid 9, ing taun punika sagêd ngêdalakên 18 tamat kanthi angsal partisara.
Tuwan S. ing Pk. Karangan panjênêngan botên kapacak, ngaranga sanèsipun kemawon.
Tuwan O. p/a. R.S. ing Md. Karangan ing bab pangalaman maos botên kapacak, kagolong sampun limrah. Waosan kêdah krama.
Tuwan A.S. ing Ng. Panjurung bab garêbêg Mulud Dal botên kapacak, dhatêngipun sampun kasèp. Nuwun.
Lêngganan nomêr 3415 ing B. Raos Jawi ingkang kados makatên punika sampun sairib kemawon kalihan ingkang sampun nate dipun pacak ing Kajawèn.
Lêngganan nomêr 695 ing R.b. ing taun 1937 sampun, karampungan, botên wontên ingkang angsal. Sapunika dipun sayêmbarakakên malih. Kula aturi mundhut katrangan dhatêng Java-Instituut, Secretariaat: Sono Budoyo, Ngayogyakarta.
Tuwan P. ing Wg. Kintunan panjênêngan karangan tuwin gambar botên kapacak, kajawi kêpanjangên, umur-umuran samantên punika taksih kêgolong dèrèng anèh.
Garèng : Pancèn ngono, Truk. Tumrap aku, nèk mrêgoki sadulur kurang gênêp tatakramane, ora takambil posing. Sapisan, marga taktêpakake nyang panjênêngan ingsun dhewe. Kapindho,
Kaya ta: Kula badhe dhahar rumiyin. Putra kula sawêg sare. Klèru kaya ngono kuwi têrang yèn saking angèling unggah-ungguh. Ora pisan-pisan ngungkak krama. Malah ana sing nganti nyêmbah panggêng, wiwit arêp malêbu ing pakarangan uwis nyêmbah. Jêmpole têrus tumancêb ing irung bae nganti pirang-pirang jam. Kuwi iya saking urmate. Kaya-kaya uwis têrang, nèk anggêr-anggêr ing tatakrama Jawa kuwi akèh sing ngewuh-ewuhi bangêt. Mulane, prayoga yèn dibêsut utawa digampangake sawatara.
Petruk : Mupakat, Kang Garèng. Ananging kudu sêmbada. Wong sing niyat arêp ambêsut utawi ngrompak, kudu basabisa. awèh ijol sing apik. Jalaran tatakrama Jawa kuwi uwis dadi darbèke bôngsa sa-Jawa, dadi yèn dirombak kudu diijoli, aja mung
tatakrama Jawa. Jalaran aku uwis yakin yèn tatakrama Jawa kuwi uwis akèh sing praktis, apik, alus lan gampang. Kuwi ora prêlu dibêsut manèh. Sing patut dibêsut-mung sing marahi sêtrikêl utawa sing marahi ujas-ujus.
Petruk : Nèk ngono, lèhku mupakat takundhaki sêpuluh prêsèn. Mung bae arêp mbêsut tatakrama kuwi uwis gênah: a-ngèl-ba-ngêt.
Garèng : Ora angèl, ora angèl. Anggêr sing diprêlokake bangêt mung bab gunane, gampang bae, ênggone ambêsut.
Petruk : Saikia kae sing diprêlokake iya gunane.
Garèng : Hara jajal, gunane dianggo apa.
Petruk : Tatakrama kuwi gunane dianggo ngajèni uwong.
Garèng : Hla, rak sêlip bangêt, ta. Kaya ngono kuwi dudu gunane sing baku, ming sêmpalane utawa slewengane. Murih cêthane takgawèkake upama, Truk. Jaman saiki uwis rada akèh wanita bangsane dhewe, sing padha tirok-tirok nganggo kudhung kacu karo
aja kêpanasên. Bêlore diangrêksadianggo ngrêksa. mripat supaya aja blêrêng. Kuwi gunane sing baku, Truk. Ananging kèh-kèhing uwong, kudhung karo bêlor mau banjur dianggêp pacakan alias srana sing
banjur ana sing nganggo kudhung kacu karo nganggo bêlor irêng. Dadi guna sing baku kêtutupan karo guna sing
angglajrah-angglajrah, Kang Garèng. Nèk kowe, tatakrama kuwi dianggo apa.
Garèng : Nèk aku, dianggo srana nyupêkêtake pasrawungane manungsa. Mungguh nalar-nalare mangkene. Bêbrayaning ngaurip kiye, arêpa nganggo cara kapriye-kapriye, mêsthi ora bisa sama rata, sama rasa, mêsthi kudu ana sing sugih, ana sing mlarat, ana sing luhur, ana sing asor. Ana sing dadi bêndara, ana sing dadi ratu utawi presidhèn, ana sing dadi rakyat. Cêkake, manungsa kuwi sanajan tumraping Pangeran sami mawon, ana ing donya mêsthi undha-usuk pêpangkatan. Dene sing
Môngka, kabèh mau kudu nunggal, kudu tulung-tinulung. Tanpa kawula, ora ana ratu. Tanpa batur, ora ana bêndara. Tanpa prajurit, ora ana jendral. Tanpa karerehan, ora ana panggêdhe. Banjur, murih wong siji lan sijine bisa srawung kanthi supêkêt, bisa têpung kanthi apik, dianani srana, yaiku: tatakrama. Kuwi Truk, gunane tatakrama sing nomêr sitok. Dadi tatakrama kuwi jinising êlim, dianggo ngrakêtake pasrawungan.
Siti ingkang badhe kangge balapêcah. Ing dhusun Karangpilang, bawah Sragèn, wontên siti pasir ingkang sae kangge balapêcah, sampun kacobi kangge cangkir ingkang kandêlipun 1 m.m. taksih kiyat.
Technische Hoogeschool sampun 20 taun. Adêgipun Technische Hoogeschool ing Bandung sampun 20 taun, dhawah kala tanggal 1 Augustus punika. Ingriku kawontênakên pèngêtan kanthi wêdhar sabda. Dumuginipun sapunika, pamulangan luhur wau sampun ngêdalakên ingenieur 202.
Pambikakipun Technische School ing Sêmarang. Gêdhong pamulangan Technische School enggal ing Sêmarang sampun kalampahan kabikak. Ingkang anjênêngi pambikakipun Mr. Winkler, Gupêrnur Jawi têngah, Tuwan Pass sakalihan, Residhèn Sêmarang, tuwin sanès-sanèsipun. Miturut suraosing wêdhar sabda, adêging pamulangan wau ing sakawit ambachtschool, lajêng santun dados
Pangajaran sawêg ngrêmbag ing bab badhe adêgipun Literaire Faculteit, inggih punika pamulangan luhur babagan kasusastran. Ing pangangkah sagêda kawiwitan wontên ing wulan Sèptèmbêr ngajêng punika.
Rêmbag babagan pensiun warandha tuwin lare lola. Miturut wartos Aneta, Raad Kawula sampun ngrêmbag ing bab rancangan tatanan ewah-ewahan tuwin wêwahan pranatan pensiun tumrap warandha tuwin lare-lare lola anaking narapraja ingkang sanès bangsa Eropa.
Lotrij enggal. Lotrij arta ingkang wiwit kasade ing tanggal 1 Agustus punika tumanja dhatêng:
Ukumanipun nggiyarakên wartos dora. Kajawèn mêntas martosakên bab dhukun ing Surabaya nyariyosi têtiyang supados sami pindhah dhatêng sanès panggenan. Dhukun wau lajêng kasêrêg ing prakawis. Ing sapunika sampun karampungan prakawisipun, kadhêndha f 150.- utawi kakunjara tigang wulan.
Karampungan ukum pêjah. Miturut wartos Aneta, auditeur-militair ing pangadilan militèr ingkang mriksa prakawisipun Haji Muhamad bin Jaelan, inggih punika tiyang ingkang andombani prakawis amuk ing Tanjungpriok, nêdhakakên ukum pêjah dhatêng pasakitan wau.
Ngindhakakên sewan griya f 5.- kadhêndha f 250.-. Landrechter ing Surabaya mêntas ngrampungi prakawisipun nyonyah Walandi nama S. kadakwa ngindhakakên sewan griya f 5,- dakwa kadhêndha f 250.- utawi kunjara kalih wulan.
Kabupatèn Cilacap sampun 100 taun. Miturut wartos, dumugining tanggal 10 Juli kêpêngkêr, adêgipun Kabupatèn Cilacap sampun 100 taun. Ingajêng pancèn kawartosakên badhe kawontênakên paargyan, nanging jalaran saking kawontênan, namung badhe kawontênakên wilujêngan kemawon sapêrlunipun wontên ing kabupatèn.
Pamulangan Luhur Pangadilan. G.B.R.M. Kusèn, putra dalêm suwarga sampeyan dalêm ingkang
kaindhakan. Wiwit ing taun pangajaran 1940/41 punika wulangan ulah raga ing pamulangan têngahan, technische school tuwin ambachtschool dipun indhaki, ing dalêm saminggu dados tigang jam. Tumrap technische school ing klas tiga, ugi dipun wêwahi, nanging namung kalih jam. Indhaking wulangan ulah raga punika minangka lêlintu jalaran botên wontênipun wulangan basa Jerman, dados usulipun Commissie voor lichamelijke opvoeding. Tumrap
ing wulan Mèi saha sampun wontên ing Surakarta, kadadosakên Assistant-leeraar wontên ing N.I.A.S. tuwin dipun dèkèk wontên ing C.B.Z. Surabaya ing babagan Verloskunde.
militèr ing babagan punika. Murid-muridipun ingkang kathah pêndhêtan saking Dick de Hoogeschool. Benjing wulan Sèptèmbêr, murid-murid wau sami kadadar saha lajêng wangsul dhatêng pamulanganipun, benjing satamatipun badhe nyambutdamêl ingkang ng kalangan militèr.
Inggah-inggahan ing Jawi Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Sukrisno, asistèn wêdana ing Kêdhu, Dhistrik Parakan, Kabupatèn Têmanggung, Paresidhenan Kêdhu, dados wêdana ing Kradenan, Kabupatèn Grobogan, Paresidhenan Sêmarang.
Golongan Pangrèh Praja ingkang malêbêt dhatêng Bestuursacademie. Ing sapunika sampun katêtêpakên, para pangrèh praja ingkang kaparêngakên sinau dhatêng Bestuursacademie satanah Jawi wontên 14, saking Jawi Wetan 7, saking Jawi Têngah 3 tuwin saking Jawi Kilèn 4.
A.M.S ing Makasar. Kawrat kêkancingan saking Dep. Pangajaran
Padhang mêntas ngrampungi prakawisipun t. P. kadakwa nyalingkuhakên dhinamit rêrêksanipun saha lajêng kasade dhatêng kapal
golflengte 20.50, rumiyin 45 mètêr.
Traos ingkang malêbêt dhatêng tanah Jawi. Traos saking tanah sabrang inggih punika Bagan Siapi-api ingkang malêbêt dhatêng tanah Jawi ing taun 1939 wontên 14 yuta kilogram langkung.
Nyonyah-nyonyah bangsa Jerman kadèkèk ing Grand Hotèl Blitar. Wontên wartos, nyonyah-nyonyah bangsa Jerman ingkang dipun singkirakên, badhe kadèkèk ing Grand Hotèl ing Blitar. Sadaya wontên tiyang 100. Ingkang dipun dèkèk ingriku golongan ingkang kacingkrangan saha ingkang kalairan Jerman utawi bangsa Jerman ingkang dipun biyantu ing Centrale Commissie voor de Werkloosheidsbestrijding. Nyonyah-nyonyah Jerman ingkang sanès bangsa Jerman, inggih punika ingkang asli saking tanah ngriki, botên badhe kaganggu damêl, kajawi manawi ngatingalakên anggènipun cocog dhatêng Jerman.
Kathahipun têtiyang ingkang bêtah padamêlan. Ing taun punika P.T.T. badhe ngawontênakên wulangan babagan post, namung badhe nampèni tiyang 25, wêdalan Mulo, lamining sinau 2 taun. Wusana gunggungipun ingkang nglêbêti wontên tiyang 1600.
Têtêp kakengingakên ambayar arta dhatêng Nirom. Miturut katrangan, ing sapunika tumrap kawula dalêm ing Kasunanan tuwin Mangkunagaran, sami kakengingakên Nirombijdrage, awêwaton tatanan enggal.
Malêman Sriwêdari. Ing wêkdal punika, sawarnining karamean, Pasar Gambir sapanunggilanipun, sami kasuwak, nanging tumrap Malêman Sriwêdari, badhe kawontênakên, angsal-angsalanipun ingkang 25% badhe kadarmakakên dhatêng Steunfonds nagari Walandi.
Sanatorium ing Pakêm. Ing wêkdal punika, sami-sami sanatorium, ing Pakêm, Ngayogya, kapetang ingkang agêng piyambak. Sagêd anampèni tiyang 150. Sanatorium punika tampi pambiyantu saking bêbadan warni-warni. Miturut palapuran, cacahipun tiyang ingkang manggèn ingriku, ing taun 1936 sabên dintên racak-racakipun 20, ing taun 1937 wontên 42, ing taun 1938 wontên 79 saha ing taun 1939 racak-racakipun sabên dintên 102.
Arta dêrma Krachtig Indhie Actie. Ing bab ada-ada enggal nglêmpakakên arta dêrma kangge nyantosakakên pajagèn tanah ngriki, kados ingkang dipun karsakakên ing panjênênganipun Mr. Spit, dumuginipun sapunika gunggunging arta dêrma sampun wontên f 600.208.18.
pitulungan dhatêng têtiyang Inggris ingkang sami ndharat wontên ingriku. Miturut gotèk, pamarentah Petain sadèrèngipun nglilani wangsulipun kongsul Inggris wau mawi nêrangakên, bilih anggènipun nglilani punika botên kenging dipun anggêp bilih sêsambêtanipun Prancis kalihan Inggris babagan diplomatik sampun pulih. Punika botên babar pisan.
Kalangan ingkang kenging kapitados, nyariyosakên bilih Paul Morand ingkang ngrêmbag kabêtahanipun Prancis wontên ing Inggris (dados wêwakil partikêlir) kala wulan Juli wangsul dhatêng Vichy. Punika botên badhe wangsul dhatêng Londen malih manawi protèsipun Prancis dhatêng Inggris bab anggènipun Inggris nyêbar sêrat ibêran wontên ing Prancis, dèrèng dipun sukani wangsulan ingkang marêmakên.
Amerika badhe ngathahi pitulunganipun dhatêng Inggris (Reuter, Washington). Sawatawis dintên kapêngkêr Jendral Pershing damêl andharan wontên ing sêrat-sêrat kabar mrayogèkakên sangêt manawi Amerika purun nyade baita-baita torpedho ingkang sampun sêpuh-sêpuh dhatêng Inggris. Andharanipun Pershing wau umumipun sami dipun sayogyani ing sêrat-sêrat kabar.
Pitulungan dhatêng Tiongkok (Domei, Canton). Nalika dipun tanggap ing wêwakil s.s.k., stafofficer Jêpang ingkang mriksa kawontênanipun Indochina nêrangakên, bilih sadèrèngipun piyambakipun dhatêng kathah kapurantos pêrang ingkang calon kakintunakên dhatêng Chungking sami kadhêlikakên wontên ing pintên-pintên panggenan. Margi saking punika opsir wau gadhah pamanggih, manawi anggènipun badhe ngêndhêg ilining pitulungan dhatêng Chungking punika namung sarana mêpêti margi kemawon dèrèng cêkap.
Salêbêtipun kalih minggu punika (Lef, Londen). Kalangan ingkang kenging pinitados ing Londen, kawartos sampun angsal katêrangan, kintên-kintên salêbêtipun kalih minggu punika Jerman saèstu badhe nêmpuh Inggris.
Wêwakil Jerman ing Prancis (Havas, Clermont-Ferrand). Radio Paris nggiyarakên wartos, bilih Otto Albetz sampun kabênum Hitler kadadosakên wêwakil Jerman wontên ing Prancis.
Kathah ingkang pindhah dhatêng Bessarabie (Reuter, Bukarest). Miturut katêranganipun nayaka sajawining praja Rumenie, tiyang Rumenie ingkang pindhah dhatêng Bessarabie wontên 112.000.
taksih mlampah namung ingkang kenging kangge nyampêdi kabêtahanipun Jerman. Pabrik montor mabur Fokker namung dipun angge ndandosi montor mabur Jerman ingkang risak wontên ing papêrangan. Wadyabala Walandi kabibarakên, punika njalari saya kathahing tiyang nganggur. S.k. Standard dipun awisi, margi ngêwrat karangan ngrêmbag buku karanganipun Dr. H. Colijn ingkang
C.E. du Perron tilar donya (A.I.D.). Wontên wartos saking Zwitserland nyariyosakên yèn C.E. du Perron tilar donya wontên ing nagari Walandi. (du Perron punika pujangga Walandi, misuwur namanipun, dangu wontên ing tanah ngriki, sarta misuwur supêkêting pasrawunganipun kalihan bangsa pribumi. Kathah ingkang sami ngintên manawi tilaripun du Perron punika botên jalaran sakit,
nitipriksa lajêng nêtêpakên bilih tanah Indhia punika ing salêbêtipun taun 1939 dados sumbêring badhe indhustri Amerika ingkang nomêr 7.
pajagènipun (United Press, Londen). Kolonel William Codovan kawartos dhatêng ing Inggris satêngah dados wêwakilipun Presidhèn Roosevelt, sangêt kêpranan manahipun sarêng sampun nyipati piyambak dhatêng pajagèn-pajagèn
Jêpang rêrêmbagan kalihan Prancis bab Indochina. Miturut katêranganipun Domei, Mitsuoka nêrangakên bilih pakabaran punika botên lêrês.
Têlik Jerman ing Turki dipun cêpêng (Reuter, Istambul). Wontên ahli barang kina tuwin mahaguru ing Ankara dipun cêpêng kadakwa dados têlik. Namanipun dèrèng kagiyarakên. Kathah ingkang sami ngintên ingkang kacêpêng wau têlikipun Jerman.
Prancis badhe dipun ringkês malih? (United Press, Londen). Ing Londen wontên kabar angin, nyariyosakên bilih Jerman sagêd ugi badhe ngêjègi 40% ning tlatah Prancis ingkang dèrèng kêcêpêng Jerman.
Wadya lautan Rusland ing sagantên Pasific (Reuter, Moskou). Radio Moskou nyariyosakên, wadya
tumut pêrang, kathahing prajurit Italie dados tawananipun Inggris wontên 808, jendral 1. Dene dêdamêl ingkang dhumawah ing tanganipun prajurit Inggris utawi ingkang karisak, mriyêm 16, bangsaning tank 15, tuwin obat mimis punapadene kapurantosing pêrang sanèsipun sawatawis.
cacade § Barata kêdhaton = untunipun ngajêng ingkang nginggil bênggang
Ing nalika samantên pun Darga sampun umur 22 taun, kawantêran saha kakêndêlanipun misuwur satlatah Mataram.
Darga lajêng dipun timbali, dipun dhawuhi mandhegani prajurit ingkang sampun wontên ing tlatah Nganjuk, nyêpêng Tumênggung Larasmiring. Saking dhawuhipun Panêmbahan Senapati, sampun ngantos Larasiring dipun aturakên kuwandhanipun. Ing dintên punika ugi pun Darga kadadosakên bupati tumbakkêncêng, dipun paringi nama
abdi agul-agul ing Kranggotan taksih sami suka-suka wontên ing griyanipun Kyai Kranggotan. Kêjawi sami nêdha eca inggih sami gar-gêr gêgojegan. Para gêgêdhug sami sêsongaran ngumukakên kalangkunganipun piyambak-piyambak. Sadaya sami kaladuk anggènipun ngêndêlakên kasêktèn lan kêdhotanipun. Wontên ingkang sêsumbar: "Hêm, nèk aku kiye, ambakna wis rada rêmpiyêk-rêmpiyêk kaya ngene, nèk mung mungsuh senapati Mataram bae, lima tandhinge." Wontên ingkang sumambut: "Iya, kang, mula iya ngono. Nèk aku, rong jinah taktandhingi tanganku kiwa." Wontên malih ingkang mêndhêt
kluruk sapisan, wontên bêndhe ngungkung. Lajêng sinarêngan ing surak mawaruhan. Prajurit Mataram ambyuk dhatêng ing griyanipun Kyai Kranggotan, ngamuk punggung. Sêcayuda saabdinipun bingung, botên kantênan tandangipun. Sêcapura tanpa mawi ringa-ringa lajêng mlumpat nêbak Sêcayuda, karukêt purun. Sêcayuda sawêg badhe grayah-grayah ngunus dhuwung, tanganipun kasamplak, dhuwung mancêlat têbih. Sêcayuda lajêng kapikut.
Prajurit Mataram ingkang kalih pratigan katilar wontên ing Kranggotan,
Tumênggung Sêcapura unggul juritipun, têtiyang ing kitha Mataram sami bingah. Ing wanci enjing kathah tiyang
saking sayah aripipun. Rainipun pucêt, tansah tumungkul botên purun ngingêtakên tiyang ingkang sami ningali. Têtiyang sadaya botên wontên ingkang wêlas, malah kathah ingkang nyukurakên.
Ya kaya ngono kuwi wêwalêse wong mêndêm kaluhuran, nganti direwangi cidra mênyang gustine. Makatên lokipun têtiyang ingkang sami ningali. (Wontên lajêngipun).
No. 32, 9 Augustus 1940, Taun XI
nganti ora ana sing bisa nandhingi. Guru-gurune nganti padha trima kalah. Ning iku yèn sabuke ora lali.
Wis tau arêp balapan jaran sabuke digolèki ora ana.
ora kontal. Ewasamono, wong ya panggalihe tansah kêtir-kêtir, dadi barêng balapan anggone mlayokake jarane iya sajak minggrang-minggring, kèri karo kanca-kancane. Mangka ora balapan mlayu lumrah, nganggo nglumpati pagêr, dhadhah lan jugangan barang. Barêng arêp nglumpati
mula banjur enggal-enggal nyemplo manèh. Tekade mêtu. Jaran liya-liyane sadhela kêtututan. Tibake malah banjur bisa mênang dhewe.
ana ing kono. Ning njur mbatin: "Wong ya jimat, dadi mêsthine iya sok ngilang barang."
Kacarita, ana warta, nêgara Sokasari kêtêkan mungsuh, sang prabu uwis sêpuh. Sing kapasrahan mêthukake mungsuh kyai patih, iya uwis tuwa. Wong-wong akèh sing
mundhut tulung ngundurake mungsuh. Yèn ora ditulungi mêsthi kalah.
Sang Prabu Wanarata enggal nimbali Sang Daruna, didhawuhi dadi têtungguling para wadyabala.
Saiki jajal, pancèn wis baut tênan apa durung maju pêrang. Aja gawe isin marang aku lan ibumu.
Sang Daruna munjuk sêndika, banjur budhal didhèrèkake wadyabala. Tibake barêng têka Sokasari ora parêng tumuli mangkat. Didhawuhi ngaso dhisik. Barêng wis olèh
Anyar iki Bêtawi udhun-udhunane (sêtasiune) montor mabur wuwuh siji. Diarani vliegveld "Kêmayoran". Wong ya padha ora bisa nonton dhewe, dadi ya cukup dak tuduhi gambare wae ya cah.
Sing nèng sisih kiwa iku kandhange. Njur omah gêdhe kuwi sêtasiune. Wèh, kok kaya sêpur bae ya cah, ana sêtasiune barang! Biyuh sing nonton, akèhe nganti kaya sêmut. Wong tênan lo kuwi. Motore kuwi ya motor tênan, dudu motor dolanan!
Gambar ngisor kuwi motor mabur jèjèr-jèjèr, sajake gênti nonton wong nonton. Apa ayake lagi ngaso ta ya? Ayake nèk duwea nyawa ngono ya kêsêl, wong bola-bali dijajal!
Dhèk Jumuah buri dongènge têkan Sang Prabu Kêdiri mundhut pamrayoga marang kyai patih, prakara anggone arêp ngundurake mungsuh, marga Dèwi Sêkartaji dilamar Prabu Gajah Ngunangun, nanging Sang Prabu Kêdiri ora marêngake. Kèlingan, cah, kowe? Wusana ature kyai patih: "Gusti, kula mirêng, bilih ing wetan nagari ngriki wontên satriya sêkti mandraguna sawêg lêlana, kêkasih Klana Jayèngsari. Kathah para ratu ingkang sampun têluk. Prayoginipun mundhut tulung dhatêng satriya punika, tamtu botên badhe kasoran pêrangipun."
Sang Prabu Kêdiri dina iku uga utusan punggawa loro: Sawunggaling lan Sawungsari, nggawa layang nyang alas sing sikandhakake kyai patih mau. Tênan, ing kono bisa kêtêmu karo Klana Jayèngsari. Layang diaturake. Dene surasane, Klana Jayèngsari dipundhuti tulung ngundurake Ratu Mataun. Yèn bisa ngalahake Ratu Mataun, bakal diganjar Dèwi Sêkartaji. Sawise layang diwaca, Klana Jayèngsari banjur rêmbugan karo Kêbo
bungahe tanpa upama. Panampane kanthi pakurmatan gêdhèn. Sawise ngadhêp, sang ratu dhawuh mangkene: "Iya,
Wanèngpati, putra nata ing Jênggala, nanging Panji saiki wis tumêka ing pati."
Klana Jayèngsari mèsêm krungu pangandikane Sang Ratu Daha mau,
bêndhe lan tambur gawe mirise uwong-uwong ing padesan. Padha mlayu pating blulung. Pêrange nganti pirang-pirang dina, lèrène mung yèn bêngi. Wadyabala akèh kang nêmu tiwas. Wusana wadyabala Mataun kêna diundurake, nanging banjur maju manèh dipanggêdhèni Sang Prabu Mataun piyambak. Saiki gênti wadyabala Kêdiri sing kêplayu, wong ya pancèn digdaya Ratu
ditampèl nganggo tangan bae. Raja Mataun nantang pêrang tandhing ana ing lêmah, anggar nganggo kêris, iya
Panji Wanèngpati utawa Ino Kartapati. Nanging banjur dikandhani dewa, yèn garwane iku iya pancèn Panji.
[Lanjutan dari: Jimat Marakake Kêndêl]
karo sang pramèswari. Tibake ing jêrone ana godhonge lontar garing. Godhong mau diparingake marang ingkang wayah, karo ngêndika: "Yèn sabuke mono sabuk lumrah. Godhonge iya godhong lontar lumrah. Mung têmbung sing ditulis, iku sing kudu dadi jimatmu. Kowe dhewe rak iya wis duwe ta. Jajal wacanên. Ya ora? Yèn wis kowaca godhong lontare obongên, karo sabuke pisan. Kuwi ana gêni."
Ing sacêdhake kono wis disêdhiyani anglo. Sang Daruna nampani godhonge lontar, njur diwaca. Unine jêbul... "TATAG".
Godhong lan sabuk sidane iya diobong. Nanging Sang Daruna mêksa bisa ngalahake mungsuh, marga wong ya pancèn dhasare panggalihe tatag.
Cah, kira-kira wis ana saminggu kowe padha mlêbu sêkolah manèh, gêla ya, ah mêsthi
Bêtawi, jarene bêngine klisikan angèl bisane turu, marga esuke arêp wiwitan mlêbu nèng Mulo. Olèhe klisikan mau, mikir-mikir: "Wah kaya apa rasane dadi murid Mulo, ayake wae sênêng, diwulangi Inggris barang, tur bakal olèh kanca anyar akèh."
Tênan, barêng wis kalakon, sênênge ora jamak tampa buku pirang-pirang lan sadhela wae iya wis sugih mitra. Sum, bukune iya aja mung disawang wae, kudu disinau.
Nèk Sumbono, Mr. Cornelis, lagi sênêng, ngrasakake entuk guru anyar "Juffrouw" tur jarene ndêmênakake. O, pancèn, sing akèh yèn juffrouw mêsthi ndêmênakake, kaya Bu Mar, upama dadi guru mêsthi ndêmênakake, ora kêrêng, alus kaya sutra; ngandêl kowe, cah, mêsthi orane. Bu Mar dhewe iya ora ngandêl, ki, mêsthi kosokbaline. Apamanèh yèn dadi gurune
dadi gurune, mêsthi dikon ngadêg nèng pojokan, tangane ndhêpaplang nyêkêl ijslilin, nganti sakolahan bubar. Nanging Sumbono wis janji, dhing,
kancane saklas ditantang gêlut kabèh. Barêng dikroyok, mlayu mulih, saiki durung gêlêm sêkolah manèh. Wêdi mêsthine. Mulane kêponakanku aja padha sok dhêmên gêlut, mêngko nèk dikroyok, mundhak kaya adhine Sumitro. Barêng Susiyati, Purworêjo, saiki lagi dadi babu, sabên esuk ngêtêrake sêkolah adhine, tur kudu ditunggone.ditunggoni. Yèn ditinggal jarene nangis. Ya wis lumrahe, Ti, mêngko nèk wis têpung karo kanca-kancane rak mari wêdi, njur wani mangkat sêkolah dhewe. Kowe biyèn
Ora dhing, Bu Mar mung mbeda bae, aja brêngut.
Yèn sêdulurmu S. Kapti saiki wis ora ngrêmbug bab sêkolahan, wis lawas nèng ngomah. Saiki lagi bungah-bungah, imbuh adhi wedok, tur ayu bangêt jarene. Ethok-ethoke dhèwèke lagi dadi vroedvrouw, esuk sore ngrumati adhike anyar, ngêdusi, nganggoni klambi, ndulang lan liya-liyane. Ning sanajan bungah-bungah mangkono, uga ana gêtune, adhine, K. Tied ora munggah lan adhine lanang èksamêne ora entuk.
Kapti, ora munggah saiki, ora entuk èksamêne saiki, mbokmanawa taun ngarêp bisa. Aja dipaido, mundhak cilik atine.
Sumaryo, Japara, ngandhakake kamase, Suparto, jarene ora munggah, Sumaryo munggah klas 5, SumartoSuparto. isih nèng klas 4, ewadene Suparto jarene isih nakal bangêt, wis tau dithothok karo kamase nganti mringis ora kapok. Karêpku Sumaryo bae sing kudu ngalah, ugêre Suparto ngglidhig, bêcik ditinggal lunga. Kaya Sumarno, Karanganyar, iya mêngkono, karo
watake adhine, ugêre wiwit buda-budu, njur ditinggal lunga, Sumarno saiki jarene wis rada marèni. Dene Sugiyatun, Trnggalèk,Trênggalèk. sing ora duwe adhi, kapenging bangêt duwe, prêlune njur kêna diajak gojèg. Apa manèh anyar iki wis mêtu saka M.N.S. kulina nèng internaat pirang-pirang kancane, njur nèng omah tanpa kanca siji-sijia, dadi iya njur rumangsa sêpi bangêt.
Tun, la iya saiki salin, bapak ibu dianggo kanca, mêngko yèn wis entuk pagawean, rak njur sugih kanca
Atri ana grobagan, kêna nggo tunggangan.
Nyokot buntut, mêsthi njur katut.
Tela, Garut, Bili, Uwi | Kawruhjawi
Tela, Garut, Bili, Uwi
Desember 27, 2007 in sanes	Jaman rumiyin, rikala sumber pangan taksih dereng kados jaman sakmenika, kathah tetuwuhan lan umbi-umbian ingkang dipun dadosaken daharan lan cemilan. Wonten dusun-dusun, jaman rumiyin asring dipun panggihi umbi-umbian kados garut, bili, uwi lan sanes-sanesipun. Jaman kula alit, riyin taksih manggihi umbi-umbian menika, utaminipun dados daharanipun para sepuh. Sak menika umbi-umbian punika sampun jarang. Paling-paling ingkang taksih kathah dikonsumsi namung ketela.
Wonten Hanoi, Vietnam, kula mboten sengaja kepanggih ibu-ibu ingkang sadean woh-wohan lan umbi-umbian lan salah satunggaling ibu menika sadean garut, bili, uwi, lan tela rambat!
naliko kuliah, kulo disuwun madosaken gembili kaliyan rencang ingkang kuliah wonten jurusan tata boga, nanging kulo matur menawi kulo mboten saget madosaken amargi sibuk. Padahal sejatosipun kulo mboten saget madosaken amarga kulo mboten ngertos ingkang naminipun gembili punika ingkang kados punapa.. :p
Balas	Desember 28, 2007 pada 3:29 am
gembili ten deso kulo, sakniki sampun langka sanget… Padahal niku enak kangge camilan pas udan2.
Balas	Januari 30, 2008 pada 2:21 am
Walah, dadi kelingan jaman mbiyen. Ono maneh ing kampungku, arane suweg. Meh podho karo mbili. Jan-jane, kandungan karbohidrate yo ora kalah karo beras, ananging piye maneh, dening pemerintah digambarake yen isih mangan telo, mbili, suweg, nggarut iku pratondo yen isih pra-sejahtera. Wong yen wis urip sejahtera yo mung mangan sego. Akhire wong-wong podho isin mangan uwi, terus saiki malah dadi barang longko. Babagan garut, ing kampungku (Cawan, Argodadi, Sedayu, Bantul), ono ingkang ngrintis ndadekake komoditas andalan awujud emping garut. Masalahe yo bab bahan baku, amargo wis ora akeh wong kang
ngraosaken emping garut menika, pak dee. jebul nggih eco lan gurih. malah langkung eco saking emping mlinjo. nanging pados emping garut menika radi susah. ngantos sak menika dereng kepanggih malih..
lha stereotip menawi nedi suweg, gembili, lsp menika pratanda masyarakat ingkang pra-sejahtera menika inggih mboten pati pener. Lha sejatosipun menika potensi pangan ugi. sak menika sami isin nandur lan nedi umbi-umbian menika.
Balas	Mei 14, 2008 pada 2:50 pm
Sakngertos kulo gembili puniko rencangipun kimpul,lerut,lan sapanunggalipun. Werninipun soklat enem menawi mboten
menawi wonten kutho pados gembili, telo alu uwi gampil kok. Kulo saben ndinten lewat sacelakipun prapatan Gaplek , Pamulang kathah sanget
Balas	Mei 15, 2008 pada 6:01 pm
kulo nembe mawon wangsul dateng kampung kulo, anamung sampun longko bab gembili, uwi lan suweg rumiyen panci kange daharan mbedinten sak puniko sampun susah dipun padosi, punopo malih kulo sak puniko gesang wonten kalimantan, umbi-umbian kados mekaten wau mboten wonten.
Balas	Juni 24, 2008 pada 4:52 pm
Pak dee kados gembili uwi meniko emang uecone sanget tp sak niki rodo susah ngularanipun.wonten tapi inggih jarang sanget kulo sampun kangen kaleh jados ngoteniku
Balas	Agustus 2, 2008 pada 4:57 am
Kula malah kemutan dek jaman rumiyin nalika taksih wonten desa. Biasanipun wayah sonten, sinambi maos buku utawi ngombe teh anget sandhinganipun biasane bangsa krowotan kadosta uwi,
bansanipun pala kependhem menika ingkang nami KATAK. menika kalebet aeng. aengipun menapa, jalaran katak gumandhul monten suluripun gembili menika. Werninipun cemeng kados kenthang cemeng. Raosipun, langkung eca tinimbang sanesipun. jiannn…. marakno ngangeni tenann….
Balas	November 18, 2009 pada 2:33 am
Yen udan riwis-riwis ngene iki aku njur kelingan jaman ndhisik. Dhek nalika semana, aku manggon neng ndesa, omahe gedhek, jogane lemah, yen turu mung linambaran klasa. Yen wengi mung nyawang lampu ublik sing siyat-siyut kasaput angin. Yen angel turu amargo wetenge luwe, aku njur grayah-grayah golek emplok-emplok. Sing ana mung tela utawa garut godhok. Swasana padesan pancen sepi mampring. Yen ta ana swara ya mung swarane jangkrik ngerik utawa kodhok ngorek. Kadangkala saiki yen aku lagi dhewekan, eku kangen mangan kala pendhem kaya sing dak pangan ndhisik kaya ta uwi, katak, gadhung, suwek, mbili, mbolo lan sapanunggalane. Utawa mangan Sega jagung, juwawut, sega loyang, karuk, jenang gaplek, jenang katul, besung lan liya-liyane.
sakmeniko wonten deso gamping,trenggalek kula menawi gembili,uwi lan suweg taksih,ananging nggih langka sampunan.padahal niku daharan eco pas wancinipun jawah2 lan taksih anget2 asalipun nedha.
mempersatukan alumninya, masio mbenjeng duwe website jeh…
Muktar tetep pinter tim… sampe buthak saiki
ndi rek liyane..kok podo meneng kabeh?? ndar..nek sido reuni..segera dikumunikasikan..mungkin untuk awal sak nemuni sopo sing gelem..sing penting
wis dadi bos,pinter main golf,aku sik nekeran loh.aku mudik pas tgl 1 okt.nek ape ono acara kirimi aku kabar yo.iki alamtku Suratim_travella@yahoo.com.
dadi saiki podo dadi bos ceritane,ajak2 supoyo koncone iso main golf,gak nekeran terus.
yo semene wae,arep sholat subuh sik meneh tak cerito maneh
Sundarto	September 19, 2008 at 9:49 am	wah muktar iku iso2 ae, lha wong awak iki belajar nggepuk i kasur jare main golf.
Pre reuni gampang tapi nggone sing susah..
yo ojo nggowo awak thok rek (maksude yo klambian, clonoan sake kebek kabeh) guyon-guyon dene temenan yo gak popo.
Wis semene wae mene di sambung maneh. Wassalam
cak tim	September 27, 2008 at 10:09 pm	sak benere wis arep turu iki
iku cilik, lha wong 170 cm mosok cilik rek. Lha nek muktar iku gede tapi
nduk dadi mas mas sing tuo ngerti.
cak adi,yu luluk podo dadi guru kan,ayu gabung karo awak dewe.
kapan2 nek tv cableku masuk benjeng tak dodono profileku lengkap,sopo ngerti aku dadi bupati gresik, dadi alumni smp1 milih aku kabeh.
yo opo dik guru LGGL,setuju cacakmu nyalon bupati gresik?
LGGL	November 22, 2008 at 11:15 pm	Setuju pollll cak tim, aku perlu dadi tim suksese, ketokane
teko wilayah benjeng ae Amin!. lha maya ayu iki termasuk anakku sebab bapakne iki konco di SMP Benjeng yaiku Mas Sujud
Mosok lali karo aku. yen Wis enak diajak yo ….. iki lho kontakku 081330237222. salam kanggo konco kabeh Alumni Angkatan I kelas B
mochtarw	Februari 10, 2009 at 2:14 pm
Wah tambah rame iki, angkatan tuo wis metu teko leng e .
cuman biasane yo sabtu-minggu, mungkin mbengokmu pas dino jumat jadi kecepeten olehe mbengok hehehe..
ndarto luwe sering maneh soale asline dekne luwe krasan
wes gaono nyambung maneh nang den mangun, soale den mangun sak iki wes wanto koyo bu retno biyen,, salam karo konco kabeh sing durung ngerti den
JUAL RAK MINIMARKET WONOGIRI RAJA RAK MINIMARKET WONOGIRI | RAJA RAK INDONESIA JUAL RAK MINIMARKET…	Jual Rak Minimarket Banyumas
JUAL RAK MINIMARKET BANYUMAS RAJA RAK MINIMARKET BANYUMAS | RAJA RAK
Hadi Susanto | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	ArsipAll
Ingkang Sinuwun Bagus (Kanjeng Susuhunan Paku Buwono IV, 1994: 3).
Jroning Qur’an nggoning rasa jati,
batal karam nora ngango den rawati
prabu Rama, Kados dene serat Ramayana basa Sanskerta damelanipun sang WALMIKI ingkang sampun kaaturaken ing ngadjeng. Ewa samanten wonten bedanipun. Ing Ramayana Sanskerta, sang Sita sasampunipun kondur dateng Ayodya, ladjeng pepisahan kalijan sang Rama. Ing Serat Ramayana DJ. K. sang Sita ladjeng terus kempal malih kaliyan sang Rama. (
Sapraptane ing pura sang aji, ingkang rama resi Palasara, alon amanis wuwuse, lah kulup putraningsun, Abiyasa kapingin mami, aduwe wayah ingwang, lan mara garwamu, sarenana dipun inggal, Abiyasa ing manah ewa kepati, dhumateng garwanira.
12. Palasara wus wikan ing galih, lamun wau lumuh
wawrat, wus katur sang rama, Palasara ting sukane, wus lami wawratipun, wus atutuk semayaneki, babar wau kang
yen akasab mrih upa jiwa ngaurip
pan wong bodho during wruh ing ala becik
mung den becik kurmat lan pitembung ira.
senajan mangkono, ora akeh lan maneka warna kang sinedya
StatistikStatistik kacaKaca-kaca isi13.284Kaca (Kabeh kaca nang wiki kiye, klebu kaca dhiskusi, pangalihan, lan liya-liyané.)27.311Berkas sing diunggahna487Statistik panyuntinganJumlah suntingan sapet Wikipedia dimolai210.304Rata-rata suntingan saben kaca7,70Statistik panganggoJumlah panganggo sing kedaftar9.020Jumlah panganggo aktif (daftar anggota) (Panganggo sing nglakokna aktivitas nang 30 dina pungkasan)9Bot (daftar anggota)18Pangurus (daftar anggota)2Birokrat (daftar anggota)0Steward (daftar anggota)0Sing gawé akun (daftar anggota)0Importir (daftar anggota)0Importir transwiki (daftar anggota)0Pambébasan saka blokiran IP (daftar anggota)3Oversighters (Para pambusak révisi) (daftar anggota)0Panganggo wis dikonfirmasi (daftar anggota)0Bot Flow (daftar anggota)1Pamriksa panganggo (daftar anggota)0Statistik liyaneQueued mass
SuntingWikipedia:Nggawe kaca anyar(Dialihna sekang Wikipedia:Nggawe halaman anyar)Sapa baen, klebu uga Rika, teyeng nulis nggo Wikipedia! Ketikna baen judul artikel sing kepengin Rika gawe nang kotak nang ngisor kiye, njur pencet tombol "Gawe artikel, lan molai nulis.
Gawe kaca anyar sekang pranala (cantolan,link) sing wis anaBesut
Jual Gula Merah | Februari 14, 2011, 5:43 am Reply to this comment	huahahaha….cicake trus sabunan…aku sing ndelok malah dadi melu linglung….koncoku nggetak cicak ben cicake mlayu, malah aku sing kaget….kecemplung
kalangkung-langkung adine | ing Edèn dunungipun | iring wetan Pirdus kang nami | nênggih wau
sawarnining kêkaywan tur kathah | yèn tinon asri katone | catur bangawanipun | ingkang môngka tirta
wus kalilan | mangan woh wit iki kabèh | kang dadi pacuh Ingsun | wit pangawruh ala lan bêcik | ywa sira
taksaka sajuga | kang taksaka sakalangkung dening julig | mojar mring sang wanudya ||
6. atêtanya kanthi têmbung manis | apa nyata Allah wus
bae ngong mangan | pamêtune wohing wit ing taman iki | kajaba mung sajuga ||
ingaturan ugi | môngka ika iya dhahar uga | dadya ing kono tingale | kabuka kalihipun | dadya wikan yèn lukar sami | nulya nyawung ron arah | dipun sambung-sambung | kinarya awêr-awêrnya | kang supaya lukarnya aywa katawis | nasabi kalingsêman ||
11. duk samana na swara kapyarsi | kang dumêling anèng jroning taman | suwarèng Pangran jatine | ing wanci wijilipun | samirana asribit-sribit | kocapa wau Adam | saha garwanipun | kalih-kalihira samya | nèng jro taman ampingan ing wit andhêlik | dimèn ywa kawistara ||
12. karsanira ngangkah anyikiri |anyingkiri. sing tingalnya Hyang Kang Maha
sigra andhêlik | wit kawula awuda ||
13. angandika Hyang Kang Maha Suci | sapa ingkang mêmarah mring sira | kalamun wuda yêktine | apa baya sirèku | uwis mangan wohe
èstri pêparing paduka | punika wau jatine | ingkang asung wohipun | môngka inggih amba tampèni | ugi kawula têdha |
ingkang asung pangloropan | dadya kawula têmahe | anêdha woh puniku | pan makatên dhuh Hyang Masuci | mangkana sabdèng Allah | asru dhawuhipun | hèh ula sira pan kêna | ing supata luwih saka sarupaning | sato ing ara-ara ||
16. awit dene sira wus nglakoni | kang kadyèka mulane ta sira | gyanira mlaku dadine | asarana wêtêngmu | lan kang dadi panganirèki | sajêge uripira | iya iku lêbu | lan Ingsun bakal akarya | marang sira lan marang si ula masthi | tansah padha mungsuhan ||
17. iya têkan ing wijinirèki | lan wijine sang wanudya ika | tuhu kalamun bakale | angrêmuk mring êndhasmu | dene sira bakal natoni | dumunung nèng tungkaknya | yèku dhawuhipun
ring tuture bojonira ika | apadene mangan wohe | uwit sêngkêran Ingsun | môngka walêr marang sirèki | sira tan kêna mangan | kang saka woh iku | bumi kêna ing supata | marga sira sajêge uripirèki | kangelan bakal mangan ||
20. mring pamêtunirèng bumi iki | êri bondhot kang dadi
yèn ngantia janma mangan | kang satêmah urip ing salami-lami | dumadya Hyang Mamulya ||
23. anundhung ring Adam datan kêni | dadunung
rêjêkinipun | margi kang jog witing gêsang | dipun jagi dening malaekat suci | wèh asmara kang mulat ||
gantya ingkang kocapa | Khawa duk ing pêjahipun | Abil kang
mindhak kathahing sujanmi | durakanya mindhak-mindhak | kang sami dipun lampahi | karya bêndu Hyang Widhi | sabdèng Allah Kang Maluhur | manuswa badan wadhag | yêkti mopo ing rèh mami | Sun sabari jro satus rong puluh warsa ||
karsanira Hyang Widhi | manuswa arsa ginêmpur | amung wontên sajuga | tiyang salèh Nuh kang nami | pan punika ingkang
7. kang kadyèka laminira | ngantos kawan dasa ari | kawan dasa dalu tansah | toya mindhak sabên ari | agêng indhaking warih | kang baita kampul-kampul | saking agênging toya | pucaking ardi kang nginggil | silêpira ngantos
sakônca tuwin | kewan kang nèng jroning prau | ingkang samya raharja | liyan lêbur tanpa dadi | sarêng sampun kawuntat sing gangsal wulan ||
9. Allah andhatêngkên barat | gya wiwit surud kang warih | baitanya Ênuh kandhas | nèng pucak Ararat ardi | dupi sampun angancik | ing sadasa wulanipun | pucaking sagung arga | wus samya katingal malih | sarêng
cinangking | antawis pitung ari | nguculkên dara tan wangsul | tutup baita sigra | binuka dening Nuh aglis | tiningalan lamun toya sampun asat ||
12. sasampunnya kalih côndra | tinon siti sampun gasik | sigra Nuh sakancanira | mijil sing baita sami | sawijilira nuli | saos kurban Nabi Ênuh | yeka môngka pratôndha | panuwun mring Hyang Masuci | waktu ika
kang rumêntah sing Hyang Widhi | saha akarya prasêtya | lir kang wus kawahyèng nginggil | môngka têngêring jangji | inggih punika kaluwung | kocap putrèng Nuh tiga | Sèm Kam lan Yapèt wêwangi | yèku
wiwit nalika punika | karosanira pra janmi | katongton sangsaya suda | kacihna umuring janmi | sêpuh-sêpuhnya aming | umur kawan atus taun | datan antara lama | mundur kathah ingkang warsi | lami malih mandar amung satus warsa ||
ambawah janma | masesa myang misesani | yasa kraton ing Babil langkung kuncara ||
18. basanya sanggyaning janma | mung ngangge basa satunggil | kocapa tyang tanah Singar | pan sami sagolong pipis | arsa mangun nagari | mawi
ingkang nami | lan tatêngêr manuswa ywa pating slêbar ||
19. nanging prakawis punika | Pangeran datan marêngi | pramila
manuswa kathah kalangkung | kêdhik ingkang nêmbah | maring
Hyang Maha Gung mring Abram nulya dhêdhawuh | mangkana sabdanya | Pangeran Kang Maha Suci | Abram kinèn nilar tanah wutah rahnya ||
6. kang tinuju kang dèn têdah Hyang Matuhu | dhatêng Nabi Abram | wontên ngriku dèn barkahi | pinêncarkên dadya bôngsa andrêbala ||
7. asmanipun kinarya mulya Hyang Agung | Abram dadya marga | barkahnya Hyang Maha Suci | sadhengaha ingkang asih dhatêng Abram ||
8. sampun tamtu antuk sihnya Hyang Matuhu | wangsul sadhengaha | ingkang angipat-ipati | dhatêng Abram antuk supataning Pangran ||
9. sakwèhipun janmantuk barkah Hyang Agung | tan lyan saking Abram | yèku dhawuh Hyang Masuci | dhatêng Abram duk nalika tinimbalan ||
10. gupuh-gupuh Abram satampinya dhawuh | anulya bidhalan | mèstuti dhawuh Hyang Widhi | kang kabêkta nênggih Sarah ingkang garwa ||
tindakipun | prapta ing Kanangan | sigra Hyang Kang Maha Suci | ngatingali maring Abram kêkasihnya ||
13. saha dhawuh mangkana sabda Hyang Agung |
15. kang winuwus Nabi Abram kalawan Lut | darbe rajakaya | kathahira anglangkungi | bumi ngriku karya angèn datan cêkap ||
24. lah ing ngriku wontên sajuga tyang Sadum | kêbat tur uninga | dhatêng ngarsèng Abram Nabi | purwa madya wusananya ingkang aprang ||
25. gupuh-gupuh Abram arsa magut pupuh | kêrigan sawadya | sumêkta ing damêl
28. konduripun Nabi Abram dipun pêthuk | Ratu Salèm praja |
30. Hyang Maha Gung kang mêngku bumi swarga gung | Allah kaluhurna | dene sampun karsa ngusir | mêngsah samya dèn ulungkên ring andika ||
31. Raja Sadum pinanggih mring Abram sampun | nêdya tyang boyongan |
33. dhuh sang prabu kawula pan botên purun | mamêndhêta barang | kagungan paduka aji | sanadyana bênang saêlêr kewala ||
34. andhapipun jangêt trumpah inggih sampun | supadya wurinya | aywa paduka mastani | Ingsun ingkang nyugihake marang Abram ||
dhuh Pangeran Yêhuwah | paring Tuwan punapa pratandhanipun | kalangkung runtag tyas amba | paduka tan paring
iku cacahnya | pan datan kêna winilis ||
4. lêga tyasira Abraham | lêganira kanthi kumandêl ugi | ring dhawuhirèng Hyang Agung |
lumaris | maring Sadum praja | Nabi Brahim tut wuntat | ngandika Pangran nèng margi | Ibrahim masa | ora Ingsun blakani ||
2. mring prakara kang masthi bakal tumindak | awit sagung pra jinis | olèhe sih samya | marga saka Abraham | lan manèh wus Ingsun piji | marentahana | anak putune sami ||
5. ingkang sae tunggil lan ingkang duraka | manawi dalêm nagri | wontên tiyangira | sèkêt ingkang utama | punapa Tuwan tan mlasi | kang kathah-kathah | wit saking sèkêt janmi ||
6. Gusti Allah gya mangsuli pangandika | lamun ana wong bêcik | sèkêt cacahira | ana Sadum nagara | kang akèh-akèh sayêkti | Ingsun apura | wit wong sèkêt kang bêcik|| [bêci...]
7. Kangjêng Nabi Ibrahim matur ing Pangran | dhuh Allah Kang Masuci | sanadyan kawula | lêbu awu wujudnya | kawula yun matur malih | ing ngarsa Tuwan | dhuh Pangran Kang Masuci ||
8. lamun tiyang sèkêtipun kirang gangsal | ing Sadum kang prayogi | nagari
nganyang | mring Allah Kang Mamulya | nagari punika bilih | wontên tiyangnya | kawan dasa kang janmi ||
10. mundur-mundur tigang dasa kalih dasa | malah-malah manawi | amung tyang sadasa | kang munggwing Sadum praja | Pangeran inggih nyagahi | andikanira | sok dhasar wonge bêcik ||
11. kang tinêmu ana ing Sadum nagara | nadyan cacahing janmi | sapuluh kewala | wuk tumpêse nagara | Pangeran gya
têdhak ring Sadum nagri | ingkang atut wuntat | kêkalih malaekat | Lut [Lu...]
[...t] pinuju lênggah munggwing |
Lut klintu tampi | kinintên bilih tyang | kang lagya alêlampah | nulya mêthuk ngacarani | kang lagya prapta | dahat dènnya mangungkih ||
14. ingaturan nyare munggwing wismanira | malaekat nglêgani | wusnya samya lênggah | gya sinunggata dhahar | dupi sampun madya latri | tiyang Ngamorah | sêpuh lan anèm sami ||
15. anggarubyug mring wismanira Lut nêdya | nandukkên kang piranti | arsa amaeka | ing tamu kêkalihnya | dening Lut
21. sarêng sampun dumugi sajawi praja | malaekat nabda ris | aja nolih sira | rêbutên uripira | ywa mandhêg nèng wêngkon iki | supaya sira | ywa kongsi katut mati ||
22. tindakira Lut wus prapta nagri Soar | sawijilnya hyang rawi |
iki kang lêlakon | turunira sing Iskak bakale | pancêr iki kang êmban prajangji | aywa cilik ati | mring Ismangil iku ||
7. têmbenira bakal Ingsun kardi | pinunjul sakwèh wong | bakal dadi bôngsa
aywa sira sumêlang kapati | wudhara sing kingkin | pitulung Hyang Agung ||
12. sanalika dumadya Agar wrin | wontên sêndhang
kono dèn aglis | karyanên kurban obaran | mangkana karsèng Hyang Widhi | kawuwusa wanci enjang | anênggih Nabi Ibrahim ||
unggyan ardi sing têbih | Nabi Ibrahim gya
dhuh rama anggèn paduka | asaos kurban puniki ||
8. latu tuwin kajêngipun | sadaya sampun cumawis | wangsul cêmpenya dhuh rama | punika wontên ing pundi | Ibrahim
tumulya anambut sêking | tumêlung yun mragat putra | lah malaekat kang suci ||
11. sing swarga anguwuh-uwuh | hèh Ibrahim dèn aririh | dêlingna andikèng Allah | mangkya dhawuh Kang Masuci | bocahe
ngeman sirèku | mring anakira kêkasih | mula têdhakira bakal | binarkahan Kang Masuci | lir kwèh lintang ing akasa | cacahe turunirèki ||
16. uga pra jinis sadarum | tômpa barkah Kang
para tyang ing ngriku | kinarya gênthan slaminya ||
3. samana Nabi Ibrahim [Ibrahi...]
[...m] | pan sampun sêpuh ing yuswa | kang môngka Iskak putrane | dèrèng nambut palakrama | karya susahing driya | jêng nabi nimbali sampun | mring sajuga abdinira ||
4. ingkang pinitayèng salir | barang darbèk kagungannya | ring abdi ing pangwasane | abdi sawusnya ngandikan | lon sowan ing ngarsanya | alinggih pranata
pinèt saka êjunira | apan ingsun arsa ngombe | dhuh gusti pra lare samya | pundi paduka têdah | kinarsakkên jodhonipun | nênggih
ibunira | myang Laban sadhèrèknya | wisata Laban amêthuk | ing praptane taminira ||
karêpmu | ing rèhe utusan ika ||
31. wit arêp bali ri iki | sira pan arsa winawa | kèrida ing salakune | apa sira nut ing lampah | apa sira langgana | wangsulana dhuh
punika | winawa ing utusan | sudarma paring pangèstu | Ribkah gya sinung pawongan ||
kang nami | kang taruna yèku Yakub namanira ||
2. nanging tan paja membaa | ing warni solah-bawèki | wagu kau ingkang wrêdha | kang mudha alus asigit | kawarni putra kalih | duk nèng guwa-garbèng ibu | Allah uwus ngandika | mring Ribkah pasthining
wanadri | bènèh lawan kang ari | Yakub alus ambêkipun | nglaluri tata ngadat | caraning laluhurnèki | ngangèn kewan nèng jro tarub manggyanira ||
4. Iskak trêsnanya kalintang | maring Esap ingkang siwi | sêpta dhahar olahannya | bêdhagan antuk
mring Yakub wênang lumintir | Yakub nulya ngaturi | dhaharan godhoganipun | tinampan dening Esap | wusing bukti
ing yuswa | tidha paningalirèki | nulya nimbali aglis | maring Esap putranipun | wus praptèng ngarsèng rama | sinungan andika aglis | e anakku saiki aku wus tuwa ||
9. datan pisan yèn wikana | ing dina ênggonku mati | dèn kêbat sira ngambila | endhong lan
[...dri] | mèstuti agnyaning rama | ngulati kang dèn sêptani | nêngna kang mring wanadri | wau ta ingkang winuwus | rikala Iskak ngagnya | mring Esap Ribkah miyarsi |
pangestunirèng sudarmi | nanging Yakub mangsuli | kadya paran prakarèku | alus pakulitanba | kakang dhiwut ingkang kulit | kula ajrih bokmanawi rama wikan ||
12. tangèh kula yèn angsala | pangèstunirèng sudarmi | bok malah antuk wêwalat | lir
adhuh sutèng mami | sapa baya sira iku | Yakub alon tur sêmbah | putranta Esap wak mami |
15. suwawi rama lênggaha | dhahar lêladosan mami | supadyènggal maringana | pangèstu ring awak mami | Iskak nulyanggrayangi | maring Yakub putranipun | lon
rama kula puniki | putranta Esap yakti | Iskak lena yitnanipun | anulya karsa dhahar | wusing dhahar
nulya cawis yun ngladosi | dhaharan ring sudarmi | lir kang dadya sêptanipun |
sarya matur dhuh rama | mugi wungu saking guling | adhahara ladosan putra sampeyan ||
20. kapitèng tyas Nabi Iskak | anjêlih kapati-pati | kaya paran sapa baya | kang wus ngladèkake dhingin | dhaharan wus sun bukti | kasok paring sun pangèstu | tan kèria mring
anèng margi | lampahnya kêsaput dalu [d...]
[...alu] lêrêb ing satêngah margi | sare bantal sela nglorot ||
5. kawuwusa ing dalu supêna Yakub | myat ôndha ngadêg ing bumi | sundhul langit pucakipun | wontên kang katingal malih | malaekating Hyang Manon ||
6. samya minggah tumêdhak ing ôndha ngriku | wondene Hyang Maha Suci | jumênêng saluhuripun | andikanya Hyang Masuci | mring Yakub lagya kalêson ||
7. Ingsun iki Allah ingkang Maha Luhur | Allah laluhurirèki | Abram Iskak hèh ta Yakub | sanggya para jinis iki | olèh nugraha Hyang Manon ||
9. sawungunya pangunandikanya Yakub | iba ta panggonan iki | wingite kalangkung-langkung | amasthi panggonan iki | pura swargane
11. wontên ngriku Yakub mahya nadaripun | yèn dhasar Hyang Maha Suci | anjangkungi saparanku | tuwin paring sandhang [sa...]
[...ndhang] bukti | arja ngantya ulih ingong ||
12. masthi Allah ingsun anggêp Pangeranku | makatên ingkang punagi | sampun lami lampahipun | Nabi Yakub wontên margi | laju lampahira alon ||
lêlampahipun | purwa madya amêkasi | angguladrawa sakloron ||
kalilana ngèngèr pitung warsa | wontên ngarsèng uwa mangke | wondene tuwasipun | sumêrêpa putranta wragil |
4. ngunandika Laban jroning ati | wus prayoga lamun anak ingwang | sinrah mring krandhahku dhewe | dadya Laban asanggup | lamun Rakèl dipun ngèngèri | laminya pitung warsa | têmbe badhe dhaup | lan
dhaupira Yakub antuk Lea | apan botên antuk Rakèl | Yakub kalangkung rêngu | tan tarimah de dèn apusi | dadya matur ing Laban | punapa witipun | paduka ngapusi kula | anggèn kula sanggup ngèngèr pitung warsi | sintên dèn ngèngèrana ||
aningkahna | kang anom rumuhun [ru...]
[...muhun] | ora kêna nglangkahana | anak tuwa kang kudu ningkahan dhingin | sawise lagi kêna ||
7. sira Yakub apa ananggupi | ngèngèr manèh iya pitung warsa | tumônja ngèngèr sijine | pundhating janji iku | masthi sira kang andarbèni | Yakub mangsuli sagah | ngèngèr pitung taun | antara pitung arinya | dèn dhaupkên Yakub lan Rakèl tumuli | kalangkung sih-sinihan ||
8. Nabi Yakub ngèngèrnya lastari | pitung warsa ngantya sapundhatnya | warnanên garwa kalihe | sinung pawonganipun | dening Laban sawiji-wiji | mangkya
juga ingkang wanudya | Dinah namanipun | kanêmira samya priya | dhingin Rubin Sêmangun kang kaping kalih | Lèwi kang kaping tiga ||
wrêdha Gad kang nami | Asêr ingkang taruna ||
11. dene saking Bilhah amêdali | jalu kalih nama Dhan
gumrayah pirang-pirang | Yakub mubra-mubru | sugih bôndha sugih putra | sugih barkah ingkang saking Hyang
kenging dipun apusi | sanggya rekanya Laban | uwuk dadosipun | wit Yakub anggung rinêksa | dening rèhnya Allah Ingkang Maha Suci | dumadya tanpa dadya ||
14. duk samana dhawuh Hyang Masuci | maring Yakub supadya wangsula | kondur dhatêng nagarine | têrang dhawuh Hyang Agung | Nabi Yakub nulya nimbali | garwa kalih nèng têgal | prapta kalihipun | sinung wikan sadayanya | dupi
wontên ingkang tur uning mring Laban | lamun Yakub sampun anglès | Laban dahat agugup |
17. kacariyos Allah Kang Masuci | wanci dalu nêdhaki mring Laban | paring dhawuh jro pangimpèn | mangkya andikanipun | hèh ta Laban dèn ngati-
sarowangipun | samya wangsul tan walèngati | mring tanah Pandhanaran | kunêng ingkang
[...ni] | nalikanipun kawula | rumiyin anabrang Yardèn | pan amung têkên punika | ingkang kawula bêkta | mangke amba sugih klangkung | rencang tuwin rajakaya ||
8. dhuh Pangeran Hyang Masuci | mugi ngluwari kawula | sing tangan Esap samangke | inggih sadhèrèk kawula | angudi tuwuh amba | jêr paduka Hyang Maha Gung | karsa mrih
lèpèn Yabok | wusira nyabrang sadaya | Yakub kantun priyôngga | ing imbanging lèpèn ngriku | tan wontên kang
samêngko | ywa manèh sira anggoa | bêcik salina aran | ran Israil têgêsipun | wong mênang kalawan Allah ||
15. kang angglut gya ambarkahi | maring Yakub nulya pisah | linggar saking ing Pênièl | nama Pênièl punika | Yakub ingkang
siti | ngantya rambah kaping sapta | Esap gupuh mêthukake | kang rayi rinangkul sigra | sarwi maca
pitulas warsa | ngrencangi pra kadang sami ||
2. angèn rajakayanipun | tan pêgat ing sabên ari | mangkya Yusup sukanira | mring rama tansah wêwarti | madulkên
dèn andhèrkên mring pra kadang | mangkana impènirèki | katingal surya myang côndra | kartika sawêlas sami ||
7. sujud dhatêng Nabi Yusup | dumadya pra kadang sami | saya wêwah sêngitira | myarsa ujar tukang ngimpi | Nabi Yakub duk miyarsa | nulya Yusup dèn dukani ||
8. mangkana andikanipun | apa ibunta lan mami | miwah kadang-kadangira | kabèh sujud mring sirèki | nanging Yakub ingkang rama | nyathêti gunging prakawis ||
9. ing ari sajuga nuju | pra kadangnya Yusup sami | angèn rajakayèng rama | cêlak ing Sêkèm nagari | ragi têbih sing griyanya | ing ngriku Yusup tinuding ||
10. nuwèni pra kadangipun | unggyanira angèn sami | Yusup anulya umangkat | tan kawarna sampun prapti |
samya | sing têbih myat Yusup prapti ||
11. anulya samya amuwus | kae têka tukang ngimpi | payo padha pinatenan | sarta padha dèn yêktèni | kadadiane impènnya | nanging
bae adhi | ciptanya Rubin sumêdya | ngêntas Yusup kanthi rêmit ||
13. Yusup ing sasampunipun | sandhangannya [sa...]
pinanggih | asangêt ing rudatyèng tyas | nyuwèk sandhanganira glis ||
17. sasampunira gya wangsul | pinanggih pra kadang sami | sêrêt wijiling wacana | hèh pra kadang-kadang mami | Yusup uwis datan ana | mring ngêndi ta paran mami ||
sinade dening pra kadang | dwi dasa wang pêthak argi | mangkya binaktèng Mêsir | dipun sade malih Yusup | dening
4. dhuh bandara kadya paran | sagêd kula anglampahi | awit prakawis punika |
tiyang sami prapti | nulya mlajêng anggêndring | rasukan tinilar kantun | wontên ing sandhing kula | tan èngêt mêdal ing jawi | kapitèng tyas
ladèkake sang aji | alon mojar Yusup angsung panarbuka ||
11. mênggah pang tiga punika | nyasmitani tigang ari |
wontên sujanma satunggil | priya pan maksih taruna | kawarti bôngsa Ngibrani | sampun nate ngaèni | narbuka supênanipun | miwah
ingsun | Yusup munjuk pranata | ingkang makatên sang aji | tangèh lamun saking daya kuwasamba ||
prayoga | padha mêntas saka warih | banjur padha sêsaba nèng paglagahan ||
21. wuse iku nuli ana | papitu manèh kang prapti | nanging kuciwa ing rupa | alane anglaluwihi | mêntas saka banawi | kabèh padha kuru-kuru | kapitu pisan
24. lêmbu pitu ingkang lêma | wulèn pitu kang prayogi | nyasmitani pitung warsa | badhe mirah sandhang bukti | wondene dhuh sang aji | lêmbu kêra wulèn gabug | samya pitu cacahnya | punika anyasmitani | pitung warsa tanah badhe awis têdha ||
25. taun papitu ing ngarsa | ing satlatah tanah Mêsir | anglangkungi mirah têdha | sampunipun pitung warsi | gumingsir tanah Mêsir | awis têdha pitung taun | supênan dwi rambahan | saèstu
amatah tiyang satunggil | ingkang dhasar undhagi | wicaksana pramèng kewuh | gya
kasil | tinandhoa gêdhong barang | supados ing tanah Mêsir | sampun akorat-karit | awit têdha pitung taun | kakênan
karsèng Kang Mamulya | ngluhurkên abdi wlas-asih | anuntun maring abdi | saking wisma praptèng sumur | lan dadyabdi [da...]
ing dalêm pitung taun | mirah têdha lir pamêcèng Yusup | kayêktosan sadaya datan nalisip | sampunipun pitung taun | mirah têdha praptaning don ||
3. awis têdha kalangkung | langkung-langkung kanan keringipun | dangunira pailan lagya sawarsi | kumrubut pating
5. tansah angadu sêmu | apa sira padha ora ngrungu | pawartane yèn saiki tanah Mêsir | ana têmpuran lwih agung | dikêbat nêmpura mrono ||
6. supaya raganingsun | karo kowe hèh sagung anakku | aja nganti kalirên satêmah mati [ma...]
[...ti] | ing wusana putrèng Yakub | kang sadasa samya
8. warnanên putrèng Yakub | sapraptanya tanah Mêsir laju | sowan munggwing ngarsèng Yusup Adipati | sumungkêm wadananipun | dahat dènnya andhap-asor ||
putrèng Yakub | dhuh pukulun kawula saèstu | dede tiyang nanêlik ing tanah ngriki | kula tiyang sêtya tuhu | botên pisan [pisa...]
[...n] matur linyok ||
14. ngong punika sadarum | pan sadhèrèk sabapa pukulun | cacah tiyang kalih wêlas yèn winilis | ingkang wuragil akantun | têngga bapa awirangrong ||
15. dene sajuganipun | sampun botên wontên wujudipun | angandika
dene ta liyane iku | padha karia samêngko ||
17. putrèng Yakub kang kantun | linêbêtkên pakunjaran sampun | laminira watarèng ngantya tri ari | ing ari kaping trinipun | sinowankên sang kinaot ||
18. Sang Adipati Yusup | angandika dhatêng putrèng Yakub | aku wêdi mring Allah Kang Maha Suci | sun tan arsa karya luput | marang sira para uwong ||
19. lah wis kang siji iku | kèri ana pakunjaran mungguh | saliyane sun lilani padha mulih | padha gawanên gandummu | èstokna parentah ingong ||
20. yèn sira mrene besuk | môngka nora anggawa adhimu | kang wuragil masthi sira sun patèni | para putrèng Yakub kuwur | tambuh-tambuh kang karaos ||
21. mangkya raosanipun | lah ta iki [i...]
[...ki] tinêmwèng awakku | kluputanku marang Yusup duk ing nguni | susahe aku wus wêruh | mamêlas marang wak ingong ||
22. môngka tan sun paèlu | nulya Rubin ananggapi wuwus | aku biyèn wus tutur marang
wus tan kêna dèn inggati | padha dèn agung pamuwus | wong lagya kinarya lakon ||
27. wondene putrèng Yakub | sanèsipun nulya samya mantuk |
ramanipun | samukawis lêlampahannya nèng Mêsir | wiwit saking purwanipun | tapis
prihatin | alon pangandikanipun | datansah apêdhot-pêdhot ||
31. lah sira kabèh uwus | ngilangake mring Yusup anakku | lan Sêmangun iya wus tan milu mulih | mêngko Bunyamin kojaluk | mungkura tan awèh ingong ||
1. kunêng ingkang duka cipta | kawuwusa dupi praptaning lami | gandum anggènipun nêmpur | samangkya sampun têlas |
arinipun | umanjing gêdhong karuna | waspanira adrês mijil ||
10. wusing waspa ingusapan | sang dipati anulya miyos malih | nakatkên sariranipun | dhawuha nata
pangunjukan bandaraku | sira ingkang andhustha | amangsuli para putranipun Yakub | kadospundi de andika | andakwa mring awak mami ||
16. kula sami tiyang sêtya | lamun wontên ingkang kabuktèn cangkir | dipun lunasa dèn
karung-karung ginaledhah | dipun dhudhah pinariksa atiti | pinanggya babuktènipun | putrèng Yakub
wanuh wani nglakoni pratingkah dudu | ujarmu padha wong sêtya | têka dadi anyidrani ||
19. Yahuda matur ngrarêpa | tangèh
20. kula punika sadaya | saha lare kang kadunungan bukti | dadosa abdi pukulun | ngong pasrah pêjah gêsang | sang dipati mangsuli aywa kadyèku | mung kang kanggonan buktinya | iku dadi abdi mami ||
21. liyane padha balia | salakumu sun sangoni basuki | Yahuda drêng aturipun | saking panuwun amba | sampun ngantos
margi | myang pisungsung sanèsipun | pra kadang gya pamitan | sang dipati mêling mring pra kadangipun | ywa tutuh-
2. kintunannya rata sang dipati | sumawana ingaturan pirsa | sakwèh Yusup andikane | langkung asrêp tyasipun | ing wusana ngandika aris |
pangguh | mumpung isih ginanjar urip | Yakub nulya budhalan | mring Mêsir praja gung | bêkta sabarang darbèknya | saha
lamun Yakub rawuh | wau ta sang adipatya | dupi pirsa lamun ingkang rama prapti | tyas amarwata suta ||
5. gurawalan amêthuk sudarmi | dupi sampun cundhuk lan kang rama | sami rangkulan kalihe | dangu dènira muwun | nulya Yakub ngandika aris | dadia raganingwang | pinundhut Hyang Agung | samangkya wus lêga rila | wit wus miyat marang sira isih urip | dhuh nyawa putraningwang ||
6. sawusira paripurna sami | sang dipati nambut ingkang rama | sowan mring Pringon karsane | prapta ngarsa sang prabu | sasampunnya atata linggih | alon nabda sang nata | dhatêng Nabi Yakub | pintên warsa yuswandika | aturipun Nabi Yakub umur mami | satus tri dasa warsa ||
7. sanadyana samantên sang aji | nanging tansah ngumbara kewala | saengga praptèng
sinungan pangèstu | pininta sajuga-juga | andikanya mring Yahuda lah sirèki | lir pendah gogor singa ||
12. jungkatira kaprabon tan gingsir | sing Yahuda lan jungkat [jungka...]
[...t] pangwasa | saka sêlaning sikile | saengga praptèng rawuh | Sang Pamarta kang bakal dadi | sajatining panutan | pra jinis umèstu | rampung dènnya paring barkah | mring pra putra nulya mapan munggwing panti |
mring wak ingwang ing maune | wondene pialamu |
uwis dadi marganing bêcik | Pangeran ingkang karya | nguripi bôngsa gung | lir pendah kang kanyataan | sabanjure sun lastarèkake bêcik | ring sira saturunnya ||
17. nênggih ingkang kawuwusa malih | Nabi Yusup duk andungkap seda | ngandika mring pra kadange | Allah Ingkang Maha Gung | balèkake mring sira sami | marang tanah prasêtyan | prasapa
besuk lamun sidaning prasêtyan | Pangran karsa ngulihake | marang sira saturun | aja ora balungku masthi |
Balas	On 03/08/2015 at 12:32 Gultom said: Nuwun nggih
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge
Kanjeng Nabi Isa as, mowo Kitab Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
1.	Ibadah, yo Tingkahlaku dadi dasar Sembahyang ;
2. Sembahyang, yo anane Ucapan (
a.	Kang Garing, yo anane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wis kacaritakake ono sajerone Kitabe.
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen
Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso
kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
b. Sholat : Anetepi angen angen kang becik,’
Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane
iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
” Laa ilaaha illallahu Muhammadur Rasuulullah” ketemu
anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AI Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo mapan ono
wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang Jabang
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang satemene soko anane Neptu Gaib mujudake
banjur wujud anane Bayi kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal wujud ono sajerone badan saujude si jabang bayi, satemene Wahyu Nungkat Gaib mau wujud soko anane Nur Muhammad, kang bakal wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.
Nuduhake manowo soko Kersane Pangeran Manungso iku wewujudan soko nunggale :
wenang nyarnpumake; patine LeIuhure. Bab iki anane wenange Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.
3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering Roso iku biso kapilah ono:
a. Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kang nuntun sawemane Roso.
Roso soko Alam, Poncodriyo Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg
Purborangrang anane wektu si isteri mujudake dedeg piadeg dadi Ratu Rumah Tangga.
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan
C. Tatanan aksoro SO-3 koyo ing ngisor iki :
Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen kajarwakake mowo maksud Among Nunggal
Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :
1. Jum’at Wage	=	Jowo,
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane Syahadat
Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
Jumat Wage, Ahad Legi, Seloso Pen kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :
3. Geni	8.	Jin, Setan, Iblis, lelembut
5. Watu/Bebatuan ( Wesi, emas, 10.	Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)
–	Wadah = Jasad anane Badan Kasar – Jagad Royo – Kitab AI Qur’an
–	Isi	= Rogo anane Badan Alus	– Jagad Dumadi – AI Fatikah.
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman marang Rukun Iman :
1.	Allah, ono anane, kabeh wujud soko Kekarepan – Kehendak kang Nyoto
a.	LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar – Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
b.	Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.
c.	Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo – kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.
d.	Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi – Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan
Playune wujud soko Ragane tujuane netepi anane kekarepan.
Dino Jum’at dadi dino kekeran poro Nabi – WaIi, nyoto soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
Roso	:	soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.
Roh :	soko manunggale Uripe Kekewanan.
Nyowo	:	soko manunggale Uripe Kekayonan yo Tetanduran.
Atmo	:	soko Gondo Arum Asmane ( sampurnane Budi –
Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :
A.	Roso :	1.	Rasana Pangerane.
a.	Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone
Supiyah wujud nunggal ono ing anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.
6.	Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.
Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang
B. Nyowo : Nyowo anane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran
Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang sinebut sake
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran
biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
A – Aku	:	Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,
La – Laku :	Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,
Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.
a.	Tekun, anane nota nafase,
c.	Teliti, marang satindak – laku lan obah musike kahanan,
Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.
Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.
Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.
Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.
Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.
Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane Wadah Panyuwunan.
2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul – Ngendok – Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo
iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo
aakhiroti hasanataw wa qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan
fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan soko walike
yo anane Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo – ono tengah), amarga anane urip ing clam dunyo kudu biso njejegi sifat adil, kuwoso ngatur urip pribadi soko bebering Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, supoyo ora gampang keblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.
d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo
lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo – Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen – angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
Wadug :	Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.
--- 14 : [2] ---
--- 14 : [3] ---
83. Ki Agêng Wanakusuma, têdhakipun Ki Agêng Giring, badhe ngrêbahakên kraton Kartasura
10. nênggih wontên winursita malih | ing wanasunya wontên sujanma | adi sru kasutapane | ing kawijilanipun | têdhakira Ki Agêng Giring | lagya têdhak kaping pat | prênah canggahipun | lan Kyai Giring punika | kacarita Kya Giring trah Maospait | milagung mangun tapa ||
11. tanahipun padhêkahan Giring | nênggih ing Ardikidul punika | mila ing mangkya têdhake | tumurun saking gunung | mangun tapa ing wana radin | nênggih kang darbe wana | caritaning dangu | tumut bumi ing Darana |
15. antara môngsa arêbut waris | besuk yèn nagri Mataram rêngka | yèn wus tumêkèng akhire | kono ngèstrèni ingsun | arêbuta waris nagari | anagih prajanjian | ingsun madêg ratu | mêngkua rat tanah Jawa | pan mangkana wirayate Kyagêng Giring | mring têdhak-têdhakira ||
16. punika tansah kaciptèng ati | dhatêng Ki
samya lanang | ingkang asêpuh namane | Dyan Jayalalanèku | kang taruna wastane nênggih | Radèn Jayaparusa | mangkana winuwus | wau pun Jayalalana | pan rinimuk dening pamomongirèki | dhuh radèn yèn sêmbada ||
18. wus sêdhênge mangke rêbut puri | mumpung nagari ing Kartasura | dèrèng ajêjêg adêge | mumpung taksih ra-huru | dèrèng têntrêm manahe dasih | myang ing môncanagara | lan pasisiripun | dèrèng wontên suyud ing tyas | mring narendra taksih atolih ing wingking | ing pandhustha kawula ||
19. yèn suwawi amarêka gusti | andika dhatêng ing rama
tuwan | nadyan tan rêmbaga mangke | apan sampun kapangguh | ngimpèn kula ing
21. katingal dika dèn pêpaèsi | upama kadya ngarak mangkana | cahya andika angêne | pindha wulan
22. amung bèbèk rak-arakan sami | ngisis katrajang baris lumampah | dupi sêdhêng mèh praptane | ing
Dyan Jayaparusa tan kari | wus prapta ngarsèng rama | manêmbah umatur | atmaja kalih mring rama | inggih rama kawularsa magut jurit | amrêp ing Kartasura ||
dèrèng têntrêm pangadêging nata | kang rama alon dêlinge | dhuh nyawa anak ingsun | durung môngsa ing mêngko ugi | ing besuk yèn wis môngsa | têkèng janjinipun | ing kono ungsume nyawa | panagihan ing janji kang dhingin-dhingin | nadyan oyod rondhona ||
25. apan ingsun kaki nora ajrih | angrêbut ing prang waris karatwan | wuwuha rong mono manèh | pan ora miris ingsun | alah uwis mênênga kaki | suta kalih amêksa | yayah mambêng
27. wus dilalah karsaning Hyang Widi | atmaja kalih tan kênèng ngampah | andhatêngkên pamêksane | yèn kawula wus ngungsum | amung idin paduka ugi | ingkang kawula têdha | lawan malihipun | paduka kang kula têdha | bêbarkatan kang warni
kang rama sumèh | baya wus takdiripun | karsaning Hyang tan kêna gingsir | Kyai Wanakusuma | gampil manahipun | saksana tunggul ingalap | munggwing kothak duk binuka kothak [kotha...]
[...k] muni | jumêgur swaranira ||
30. putra kalih matur awotsari | pan dilalah ing tampi kawula | inggih saking tan purune | kagadhaha ing ulun | nanging tampi kawula malih | pasthi amanggih arja | lampah ulun besuk | dening mumbul mring awiyat | kang pusaka pasthi punika ngungkuli | yèn ulun mangun yuda ||
31. yèn taksiha kabêkta ing dasih | anèng dharat kang tunggul punika | ilapat asor yudane | dening punika mumbul | pan pratôndha unggul ing jurit | ing mangke uwus môngsa | rama kula magut | atmajanira amêksa | kalihipun nêdya andhatêngkên
wong kanan kering | ngubal-ubalna | ing solah jayèng jurit ||
2. Kartigarun sigra dènira umêsat | saking ngarsaning gusti | marang
3. yèn gustine mangkya sampun katurunan | ing laelatul kadri | nurbuwat karatwan | amêngku tanah Jawa | wong
ambêdhol dami | nulya sinêbar | pan dadya watang jinggring ||
9. yèn ginêtak dami katingal manungsa | wau rahadèn kalih | umarêk ing rama | arsa ngrabasèng pura | kang rama ngandika aris |
anèng kono ika | sukèng tyas tanaya kalih | wus karsaning Hyang | ginubêl anuruti ||
gusti | wadya kang pangarsa | ingagêmana sulak | saengga giring mêmêri | impèn kawula | pasthi yèn mungsuh ngisis ||
14. wus sinungan pangarsanira sadaya | wong sèkêt winatawis | samya ngagêm sulak | Radèn Jayalalana | munggwing sawurining
wus têbah | ing Karècèk dènnya baris | ing Kapandhanan | ambèr ing Wanasrênggi ||
16. Kêdhungwinong Sidawayah unggyanira | sang arsa madêg aji | kasapwèng samana | ing dalu kawuwusa | katur marang sri bupati | lamun
narendra | ingkang kantun ing wingking | Arya Sindurêja | lan wong gêdhong kaparak | duk samana sri bupati | angingu
munggèng joli Kya Agêng Wanakusuma | pan sampun kaki-kaki | sutanirèng arsa | ingkang rinaja-raja |
Kartigarun pinrada | saengga binayangkari | ngayap ing wadya | sri sinongsongan kuning ||
24. katur marang Rahadèn Jayalalana | yèn ingkang
Kêmadhuh wong pasisir | myang wong Kartasura | wênèh nèng Banyudana | Wanakusuma ngubêngi | mring wadyanira | saha andonga
dipati | mantryanom saksana | andhawuhkên timbalan | hèh andika ki dipati | sampun lumaywa | marang ing pôncaniti ||
38. alajênga mring pasowan kidul samya | aywa
ungguling yuda | nanging wismèng wong cilik ||
46. aywa ngobong wismane mantri bupatya | karana aja kongsi | susah wadyaningwang | yèn ingsun angadhatwan | kang ingsun karya bupati | têka mangsupa | iya wismèng dipati ||
47. sun watara wus sumyur wong Kartasura | tan ana magut malih | pan mung wong Walônda | andêle ing ayuda | wong Jawa pan wus angisis | ratune ika | tininggal ing
ing wadyanira | Dyan Nrangkusuma nênggih | kagyat ing tyasira | de mêngsah nèng wismanya | nanging sira radèn patih |
54. sri narendra sampun anitih turôngga | karsa ngawaki jurit | wus miyos sang nata | ginarêbêg ing wadya | mring alun-alun
watawis wolung dasa | Singabarong kang wêwangi | lêlurahira | tansah lawan sang aji ||
Nrangkusuma | tan lênggana rèh aji ||
60. atur sêmbah Patih Nrangkusuma mentar | ingiring dening dasih | ngandika sang nata | hèh wong gandhèk mentara | ari ing Pugêr Dipati | lah enggalêna | asuwe nora prapti ||
61. wadya gandhèk wus mêsat saking ing ngarsa- | nira sri
dèrèng wontên kang inggil | katingal anglela | gêgaman ingkang prapta | saking alun-alun kèksi | sri naranata | ngandika ing pra mantri ||
63. lah wong iki iya gêgamane sapa | kang tunggul padha putih | kang dinangu nêmbah | punika gusti mêngsah | katawis atêngran putih | nata miyarsa | aturira kang dasih ||
joli kang lumampah wingking | tinub ing wadya | sadaya sami dhikir ||
65. kacarita Ki Agêng Wanakusuma | ingkang anitih joli | dene ingkang putra | kêkalih ingkang priya | lumampah munggwèng ing ngarsi | asongsong jênar |
samya micarèng nala | saya ènthèng ingkang joli | kadya tan ana | mangke ingkang nitihi ||
67. ingkang mikul arsa matur ing rahadyan | kalih nanging tyas ajrih | ya ta tan winarna | wadya Wanakusuma | Pangeran Pugêr Dipati | kang kawuwusa | sampun
myang Surajaya | Jadrêmba Jawiryèki ||
69. duta kalih wus prapta ing Kapugêran | cundhuk lan sang dipati | caraka wotsêkar | paduka kinèn enggal |
kalih atus watara | samya sudira ing wèsthi | wong Kapugêran | samya trahing prajurit ||
71. wadya Wanakusuma awas tumingal | yèn
anging wadyaningsun salawe karia | kang padha tus ing wani | kang kinon wotsêkar | sami wangsul sadaya | kantun
kangjêng sri bupati | carakatur sêmbah | gusti ajrih kawula | matur ing rakandikaji | karsaning nata | mêngsah punika gusti ||
84. Tambakbaya matur dhatêng gustinira | yèn suwawi ing kapti | dawêg ngamuk ngrêmuk | sampun wontên kuciwa | jêng pangeran ngandikaris | hèh wadyaningwang | payo ngamuk dèn aglis ||
85. sapa ingkang tilara ing jênêngingwang | yêkti ingsun kabiri | kang wadya
88. wadya Wanakusuma awas tumingal | lamun Sang Adipati | Pugêr ngamuk rampak |
dènira ngandika | sapa kang mapag jurit | anèng pamurakan | wadya gandhèk turira | rayi paduka narpati | Kangjêng Pangeran | Pugêr kang mangsah jurit ||
91. saking wuri dènira amagut yuda | anging kang abdi kêdhik | kang binakta aprang |
98. wadya wolung dasa sahatur pranata | samya amit ngêmasi | ngandika sang nata | iya age mangsaha | sun srahakên ing Hyang Widi | sarêng umangsah |
wingking pan dèn amuki | dhatêng pangeran | ing Pugêr Adipati ||
100. wadya alit samya gègèr apuyêngan | nèng pamurakan sami | lumayu sangsrangan | samya ulêng-ulêngan | akathah kang angêmasi | wênèh kabranan | ingamuk mring wong Bali ||
101. kang ing wingking wadyabala Kapugêran | ingkang samya numbaki | anging datan kathah | mung mantrine kewala | kang sami dipun pêjahi | wadyalit sirna | samya malaywa gêndring ||
102. ingkang munggwing ing ngarsa kathah pralena | ingamuk mring wong Bali | ingkang panggah pêjah | kang mundur nandhang brana | akiwul-kiwul tanpolih | wadya ing Wana- | kusuma samya nangis ||
103. jolinira sampun [sampu...]
[...n] adangu binuwang | tan etang marang gusti | arêbat koripan | nanging kantun Rahadyan | Jayalalana myang ari | Jayaparusa | kalih sudirèng wèsthi ||
104. radyan kalih miyosakên pangabaran | wali-wali tan dadi | Dyan Jayaparusa | langkung bramatyanira | anêrêgakên ing dasih | lan kadangira | kalih samya
108. sira Jayalalana awas tumingal | mring solahe wong Bali | langkung bramatyanya | anyandhak
sigra | Pangeran Pugêr winarni | ngawe ing wadya | Kartasura siraglis ||
120. anggarjita punggawa ing Kartasura | miwah kang para
lan sasanaknya | wong rolas rowangnèki ||
123. pan wong rolas punika tan ana liya | pan kadange pribadi | wus samnya bêk pêjah | angamuk saking wuntat | wus datan angetung urip | angamuk rampak | wau kang dèn amuki ||
ing narpati | dyan kawarnaa | kangjêng sri narapati ||
126. naradipa sinewa ing wadyanira | gêdhong kaparak sami | kang rumêksèng [rumê...]
[...ksèng] nata | langkung suka tyasira | aningali ingkang rayi | Kangjêng Pangeran | Pugêr sura
punika kang murda | pun Anjayalalana | kawula ingkang mêjahi | murda katura | ing gusti sri bupati ||
130. pun Anjayaparusa rayi narendra | ingkang marjayèng jurit | niba kapisanan | punika kalih amba | dangu kawula ajurit | udrêg-udrêgan | kawula mèh ngêmasi ||
wus katur ing nata | yèn ngamuk saking wuri | lan kadange rolas | rencange ngamuk samya | mêngsah sirna kathah mati | mêngsah kang mêdal |
prapti | wadya Wanakusuma | kathah ingkang lampus | akêkècèr urut marga | pra punggawa sadaya sampun apanggih |
adangu ngantya ing ari | lunggwèng ing kathil dênta | siniwèng wadyagung | yun-yunên ing praptanira | ingkang rayi Pangeran
kamantyan sukanirèng tyas | baya iki kang arsa umadêg aji | mêngku rat tanah Jawa ||
6. arsa mungsuh marang wong Matawis | uwakane Ki Jayaparusa | têka êca turu bae | durung panggih lan ingsun | sri narendra ngatag ing
kasugihanipun | mung kinarya wèwèh ika | mring prasanakanira kang dèn tuwuki | lumintu salaminya ||
13. budhak Kumpêni samya wong Bali | wênèh Bugis ingkang pinèt sanak | kathahe prasanakane | watara wolung puluh | pan sadaya budhak Kumpêni | prasamya kapotangan | wênèh ana muwus | apa ingkang sun walêsna | mring Si Untung
Untung nèng bêlokan | dahat kawlasayun | pan akathah rowangira | wong dêdosan sawidak yèn winatawis |
wuwuse | manawana pitulung | ing Hyang Suksma marang ing dasih | pan kuwating kawula | saking Hyang kang Agung |
rowangnya malih angucap | sira iki Untung kaliwat kumaki | ngong iki wong wis tuwa ||
19. nèng bêlokan wus tri madya sasi | lawan ingsun nora
21. wong akathah samya anauri | yèn ucula Untung saking sira | sanak-sanakira kabèh | apa sukanirèku | nadyan silih tumbuk nèng wêsi |
22. tatarungkon wong sawidak nuli | inguculan wus ucul sadaya | amung wong siji kang maksèh | kang nyênyampahi wau | ya ta sagung kang ucul sami | sarêng dènira ngucap | mring sira Ki Untung | lah Untung paran karsanya | dening uwis padha ucul sing
sumaur | nadyan silih amuk nèng loji | kabèh danatadatan. suminggah | ing karsanirèku | mung upayakna dandanan | lan malihe golèkna sêsarap dhingin | dimène padha kuwat ||
24. Ki Untung mèsêm amuwus aris | yèn mangkono wis padha mênênga | ingsun mêtu nora suwe |
wong kang anèng jro bêlokan | gya winêdalakên kabèh praptèng jawi | berag ing nalanira ||
31. nulya kinèn samya nadhah aglis | kumroyok wong sawidak punika | sawusira nginang age | nulya kang wastra dinum | ana ingkang amilih cundrik | wênèh amilih pêdhang | wênèh kêrisipun | ana tumbak cêcebolan | wusnya sangkêp samakta angati-ati | tata jawining gudhang ||
32. ya ta wontên wong tuwa sawiji | anggarit lêmah sarwi angucap | hèh
rawuh | yèn lungaa têka gêgarit | goningsun mapag yuda | sumpahên wakingsun | dudu anaking manungsa | sutèng anjing yèn ingsun ninggala garis |
33. ya ta wau litnane winarni | kang anata jaga ing bêlokan | suwe tan prapta koprale | apan wus kinon nusul | sareyane ingkang
pangêdrèlira lir gêlap sasra | Ki Untung rusak rowange | sapalih ingkang kantun | ngamuk kuwêl pêdhang lan kêris | Kumpêni akèh pêjah | ing wuri kèh rawuh | Ki Untung rowange têlas | pan binyukan ing mimis lir udan api |
pan wus kalangan | pan ingosak-asik dangu tan pinanggih | wadya Kumpêni bubar ||
38. misuwur otêr nagri Batawi | Ki Untung ucul
pan amomor mring nagari malih | angulari pawong sanakira | sapraptanira ing rajèng | pawong sanakirèku | apan kathah ingkang
ait | duk samana nagri Batawiyah | nayaka Kumpêni akèh | minggat têbusanipun | pan Ki Untung kang dipun
wong satus mangungkih | tandangira lir yaksa mêmangsan | wong Kumpêni akèh longe | tumpês kêdhik kang kantun | mung têtiga wau kang kari | cacahe ingkang pêjah | sawidak gungipun | kantun têtiga lumaywa | mring nagari prapta katur mring radpêni | miwah gurnadur jendral ||
48. yèn Kumpêni akathah ngêmasi | Ki Untung baris bètèng lang-alang | apan akathah rowange | datan kawarnèng dalu |
Ambon Makasar | wong Kumpêni ing wuri akathah rawuh | Ki Untung sarowangira | lir andaka tawan
lah Untung ing pikir ingsun | yèn anggung abandayuda | pira kuwatira ugi ||
10. amungsuh wong sanagara | yèn sirarju payo padha angungsi | Ki Untung alon sumaur | iya sakarsanira | ngêndi ingkang yogya ingungsia iku | Ki Êmbun alon
Kumpêni Mayor Bèndhêrpul ranipun | sigra budhal kang gêgaman | angidul ngetan lumaris ||
pan sampun rawuh | ararywan malang nèng marga | wong kang lintang prasamyajrih ||
18. dadya angeri anganan | kawuwusa Ki Untung sampun prapti | ing Carêbon tlatahipun | lumêbwèng wanawasa | praptèng
alon dènira sumaur | kawula ing Batawiyah | inggih budhaking Kumpêni ||
21. kesah kawula punika | apan dipun siyasat ing Kumpêni | ingkang kasêdya ing kalbu | angungsi ing jêng sultan | ing Carêbon manawi sotah angukup | angabdèkakên kawula | dening papa kawlasasih ||
22. Surapati osik ing tyas | yayi iki yèn sun watarèngati |
ing solah muna myang sêmu | dudu trahing wong rucah | sun watara pantês wijil wong ginunggung | yèn katura marang sultan | pasthi yèn dèn karêmêni ||
23. dhasar gustiningong sultan | rêmên ing wong pêkik grahita lungid | lan malih wong kaduk purun | upama koningana | maring gusti pasthining yèn ingsun kantun | lungsur pangawulaningwang | dadya Surapati angling ||
24. adhi sun peling ing sira | pan nagara Carêbon iki cilik | nanging
lamun nora mangkonoa | tan kalêbu sira marang nagari | payo ta kabèh baturmu | padha barundhulana | gêgamane aturêna marang ingsun | dene ingsun kang anggawa | mring sira marang nagari ||
26. lah iku sakarsanira | Surapati bramatya angêjèpi | ing wadya sarêng
nèng wuri | payo sosogên ing ganjur | wong siji gôndra pira | urugana ing lêmbing kalawan busur | Ki Untung ngamuk manêngah | kang kaparag akèh mati ||
apirêmbagan | lan rowange prasamya angling aris | dawêg anyimpang Ki Untung | manawi winangsulan | dening kang wong ingkang ambebêgal wau | Ki
kang lampus | binegal wontên ing wana | dening kang amêndhêt kardi ||
35. tiyang saking Batawiyah | wastanipun inggih pun Untung gusti | dene
ing mangke pun Untung | lajêng manjing ing kitha | kèndêl wontên margi
kang aran Si Untung | wong saking Batawiyah | sigra lampahing duta pan sampun rawuh |
marang rajèng Matawis | apan iku ratu agung | anyakrawati ing rat | nuswa Jawa apan iku kang amêngku |
alon amuwus | hèh sanak-sanak ingwang | ngandikane kangjêng sultan marang ingsun | ingsun kinèn angungsia | marang sang rajèng Matawis ||
45. apan sultan tan kawawa | angukuhi dening nagari cilik | amung amine jumurung | mring solah tindak ingwang | lan malihe ingsun pinaring jêjuluk | dening sultan ingaranan | ingsun Radèn Surapati ||
46. rowangnya suka sadaya | dening antuk idine ratu mukmin | Radèn Surapati muwus | lawan ingsun pinêca | dening sultan ing satêdhak-têdhak ingsun | apadene angganingwang | apan satruning Kumpêni ||
ingkang nuwanana | kang wong sadaya nauri ||
48. hèh kakang Êmbun mung sira | luwih bênêr karsane radèn iki | sira amungkasi laku | kang ingsun tuwa-tuwa | kabèh iki kakang pan darma lumaku |
ya barang saêrèhira | sira wus wiwekèng wèsthi ||
lampahipun | ing Têtêgal kamarganan | Pamalang kang dipun jogi ||
50. ya ta wau kawarnaa | wong Kumpêni kang sami anututi |
iku Si Untung | yèn wong liwat dudu dagang | pêpêtên kang mring Batawi ||
53. wadya Kumpêni wus bubar | mring Batawi kang kantun pacak
sampun anglar jajahan | kanan keri Ajibarang samya nungkul | tan ana wani anglawan | marang Prabu Saradênti ||
57. yèn ana dhusun kang bôngga | gya ginêcak rêmpu tan môngga pulih | dadya prih kang kantun-kantun | wus dadi barisira | amung kantun jroning kitha dèrèng nungkul | sira Tumênggung Toyamas | kang maksih anglawan jurit ||
58. apan sampun linampahan | Êmbun Jalandriya ingkang nindhihi |
59. kèndêl sawetan Toyamas | Ki Tumênggung maksih ngadêgkên baris | nèng Kalijirak kêkuwu | wong
sirèku | sun bapa arsa lunga | marang Kartasura arsa suwitèngsun | ing Sang Prabu Amangkurat | yèn ana takon ing mami ||
62. apadene ratunira | awaraha yèn lunga tapa mami | marang ing pasisir kidul | nanging wêwêkas ingwang | marang sira besuk yèn utusan ingsun | sarta gawa singsim
Rahadèn Surapati | ing wayah madyaning dalu | angkatnya sing Toyamas | lampahira datan kawarna ing ênu | praptèng nagri Kartasura | radèn abrôngta ing galih ||
3. Radèn Anrangkusumèki | rêsêp ing manah tumingal | sigra angandika alon | lah wong têka ngêndi sira | kamulane ing kuna | lan
inggih manawi sumêlang | ing galih sri narendra | upaminipun jinaluk | ing têmbe badan kawula ||
6. inggih dhumatêng Kumpêni | dados sarune pun kopar | dipun patêdhakna age | inggih ing badan kawula | nanging panuwun amba | abdi dalêm sagungipun | têtiyang jawi punika ||
7. sampun wontên kang umiring | ing salampahe pun kopar | inggih anggèr
matur maring sang nata | ya ta Dyan Surapatyage | wus pinrênah unggyanira | langkung ingupasuba | mring radèn apatih wau |
Toyamas | Saradênti punika | wus amibawani wau | andadi gêgamanira ||
10. dene wau kang abaris | anèng dhusun
Dyan Surapati ature | dhuh radèn atur kawula | inggih lamun kenginga | sampun paduka tumanduk | amunga pun Surapatya ||
16. angrurah kang madêg aji | kraman kang anèng Toyamas | kawula ingkang atanggoh | wêwaha malih kang mêngsah | kawula datan ulap | sayêkti merang kalangkung | yèn amba taksih agêsang ||
17. paduka kongsi nindaki | pundi gèn tingal kawula | dyan patih asuka tyase |
20. mila ngungsi ing narpati | dene ta datanpa dosa | kinuya ing sapuruge |
yèn suwawi rinojongan | pun Surapati ature | inggih ta endah punapa | yèn punika èstua | ing pênêdipun kinukup | yèn awon agya binucal ||
22. sampun nyênyukêri galih | wontên ing ngriku punika | sang nata ngandika alon | lah iya sakarsanira | môngsa bodhoa sira | pan uwis pracaya ingsun | iya marang jênêng sira ||
23. suka ing tyas gya wotsari | Rahadèn Anrangkusuma | wus mêdal saking kadhaton | sapraptanira ing jaba | panggih lan Surapatya | wus dhinawuhakên wau | timbalane sri narendra ||
barisira | wong desa kathah praptage | ingkang samya asêsêgah | tarub wetan Toyamas | mirsa jêjênêng sang
29. tumulya anapa aris | Prabu Saradênti enggal | dèn kaparèng ngarsa kene | apa wartane ing jaba | baya ta ana karya | dene
prapta | dhusun ing Kalijirak | samana pan sampun katur | ing Rahadèn Surapatya ||
32. yèn sampun binônda mangkin | inggih ratune punika | kalangkung suka manahe | sira Radèn Surapatya | sigra pinocok enggal | utamangga kalihipun |
Toyamas | datan kawarnèng marga | wus prapta Kartasuresuk | katur ing sri naranata ||
saking angraos katrima | karyanya dhatêng sang katong | sampun binagi kang wastra | warata sarowangnya | myang arta kancananipun | langkung sihira sang nata ||
36. akathah ingkang pêparing | mring Rahadèn
siyang myang dalu | mring radyan rêkyana patya ||
37. langkung pangupasubèki | dyan patih mring Surapatya | mangkana tan winiraos | ing antara
38. suwita sarowangnèki | marang Prabu Kartasura | malah wus ngalih namane | aran Radèn Surapatya | wau Ki Untung
Kumpêni tan wontên purun | dene ta sampun kantênan ||
41. Ki Untung prawirèng jurit | jendral kalangkung kèmêngan | Hèr Mur langkung tikbra tyase | ya ta wontên wong Walônda | satunggal wijilira | saking wong agêng karuhun | nging mangke maksih kapitan ||
42. trahing prajurit linuwih | bapakane duk ing kuna | kang bêdhah ing Makasare | namaning Walônda ika | nênggih Kapitan Êtak | punika ingkang sumanggup | nyêkêl Ki Untung samôngsa ||
43. jendral langkung sukèng galih | angakak srang ngêntrog pupwa | sarwi anyandhak astane | ing Kapitan Tak samana | binêktèng ngarsa enggal | winor lan pra nayakagung | Hèr kalih wêlas punika ||
numpak palwage | mangkat saking Batawiyah | tan kawarna solahnya | ing laut datan
ngaturakên ponang sêrat | wus katur ing sang nata | yèn surat ingkang kêkintun | saking Jendral Batawiyah ||
upami kinêkahana | pasthi yèn dados yuda | punika ing têmahipun | abdi Kumpêni lan Jawa ||
57. langkung èmêng tyas narpati | saksana Kangjêng Pangeran | Dipati Pugêr gyature | dhatêng ing raka sang nata | inggih atur kawula | tan nyuwawèni pukulun | ing atur abdi têtiga ||
58. apan ta pun Surapati | pangabdinipun ing tuwan | mangke wontên pakèwêde | tinêdha dhatêng Walônda | winastan mawa dosa |
ing Kumpêni dosanipun | yèn sumêlang tyas sang nata ||
59. lêhêng tinurutan ugi | Kumpêni ingkang panêdha | inggih pinatêdhakake | nanging ta abdi paduka | tiyang Jawi sadaya | sampun wontên
pun Surapatya | manjing ing sikantênipun | ing wong kang datanpa dosa ||
61. lan malih pun Surapati | punika pan bôngsa Islam | dening lamun pamêksane | Kumpêni dhatêng paduka | inggih tuwan lèsana | ngakêne tan duwe ingsun | dasih ran Si Surapatya ||
62. ana ing nagara mami | kang aran Si Surapatya | angawula patih ingong | iya Si Anrangkusuma | ênggone sumawita | katujon tyasnya sang prabu | ing
65. lan kongkonana sirèki | ngaturêna mring Samarang | lan pracayakêna malèh | kang sun tuduh rumêksaa | iya marang Si Êtak | pangane anèng dêlanggung |
66. Arya Sindurja wus mijil | sapraptanira ing jaba | sigra andhawuhkên age | ing timbalane sang nata | mring sang duta ajidan | gya amit umêsat sampun | ajidan sing Kartasura ||
ingwang | yèn Si Surapati mêngko | jinaluk marang Walônda | lan Si Anrangkusuma | kang sun karya wayang iku | lah sakèh punggawaningwang ||
70. hyang arka tumitih ngardi | jêng pangeran sampun prapta | wau ing padalêmane | sagunging para
paman kang dhawuh ing sira | prakara de panjaluke | Kumpêni mring Surapatya | paman kayapa sira | ing karsane kakang prabu | sira kang kinarya wayang ||
74. yèn Si Surapati wani | maguta yudaning duta | ingkang saking Batawine | kang aran Kapitan Êtak | ing mêngko pan lagyana | ing Japara ênggonipun | nanging ta wus ingandikan ||
75. denira ing kakang aji | lah kayapa sanggupira | sira matura ing mêngko | Surapati marang ingwang | yèn sira tan wania | sira lungaa dèn gupuh | saking nagri Kartasura ||
inggih sumungkêm ing sanggup | pan mangke badan kawula ||
78. antuk idining rakaji | panyipta amba anandhang | kalangkung pripih jimate | lêbura kadi pratala | wus kasêdya ing nala | ing siyang kalayan dalu | awor pêjah lan pun Kopar ||
79. pintên bangginipun gusti | kawula
kang alit kewala | asal wontên titihipun | dene dhapuring curiga ||
84. wontêna kang tilam upih | myang sangu tumpêng punika | pasopati inggih kangge | miwah dhapur kalanadhah | myang kalamisanika | inggih ta lamun
ingkang samya titèh-titèh | ri sampunira mangkana | bubar radèn apatya | myang Surapati tan kantun | miwah kang para dipatya ||
86. wus samyatur sêmbah sami | sadaya pan sarêng bubar | sing dalêm Kapugêrane | wau Radèn Nrangkusuma | prapta ing dalêmira | samana gêganjar sampun | dhatêng ing
prasamya audhêng pêthak | gantya ingkang kocapa | duta ajidan wus rawuh | nêngih nagarèng Japara ||
90. ing Samarang kang dèn jogi | Ki Rôngga sampun atômpa | ing timbalane sang katong | Kapitan Êtak wus prapta | nagari ing Samarang |
anèng ênu | ing pangan lan tundhanira ||
92. datan kawarna ing margi | ing Kênêr pan sampun prapta | ya ta arêrêb lampahe | Ki Rôngga atur uninga | wus katur ing sang nata | yèn Kapitan Tak wus rawuh | anèng Kênêr saha bala ||
93. rêrêp ngasokkên wadyalit | agya nimbali sang nata | ing Arya Sindurêjane | kinèn karya pasanggrahan | anèng ing Toyadana | dene yèn wus dadya iku | Êtak nuli
jendral | myang radpêni sadaya | inggih ingutus anuhun | dhatêng ing pun Surapatya ||
99. kathah dosa ing Kumpêni | pun Surapati punika | lawan lampah kula malèh | inggih kinèn ngaturêna | pakintun tuwan jendral |
inggih maksih wontên tuwan | nanging botên ngawula | dhatêng gusti sang aprabu | kang wasta pun Surapatya ||
101. wontên ing rêkyana patih | inggih pangawulanira | dening duk kala dhatênge | utusan tuwan ajidan | angaturakên surat | sawingkingipun
apan sampun ingobongan | sampuna enggal prapta | Jêng Pangran Pugêr têtulung | inggih dhumatêng kang raka ||
105. kadi kalampahan ugi | bêdhah kadhaton narendra | Êtak langkung gêgêtune | wau sapamirsanira | binanting têpiyonya | sarya anut
sampun sinuguhan | sawadya Kumpêninipun | dening Arya Sindurêja ||
107. datan kawarna ing ratri | wuwusên sri naranata | nimbali punggawa kabèh | kang rayi wus ingandikan | Pangran Pugêr mring pura | samana ing lêbêtipun | aningid para nayaka ||
kawula | apan ing siyang ratrine | pun Surapati tan giwang | naoskên pêjah gêsang | katuripun ing sang prabu | sang nata malih ngandika ||
111. iya yèn mangkono yayi | Si Adipati Madura | lan
ingsun srahi karya | dèn padha asamakta | iku ta ing besuk-esuk | gusaha Si Surapatya ||
112. dèn rame kanthining jurit | iya awêwangsitana | lan Si Arya Sindurjage | poma karo dèn abisa | karya sandining yuda | arsa uningaa ingsun | yudane Si Surapatya ||
113. prange lan Si Êtak benjing | alun-alun siradua | prajurit kalih wotsinom | rampung wêwêling narendra | wau Ki Surapatya | dinuk ing tingal sang prabu | gya mangsah ing ngarsa nata ||
114. pan sampun tampi wêwêling | manêmbah ngaras suku sang | lèngsèr sing ngarsa sang katong |
priyantaka saragni | wus munggèng ngarsa | dwaja angapit-apit ||
2. wong atusan sumambung ing wuri aglar | samya samaktèng wèsthi |
brajanala | wong kanoman asisih | lan wong patrayuda | miwah yudamanggala | asisih lawan wong miji | pinilih ngarsa | sisih
sadaya samya samaktèng ayuda | sagung punggawa Jawi | andhèr panangkilan | samakta saha wadya | ing alun-alun abaris | ucaping wadya | anggêpuk Surapati ||
8. wong Kumpêni kang ajaga Kartasura | sampun sinungan uning | dening sang dipatya | ing Sampang Surapringga | yèn anggêpuk Surapati | wadyèng Madura | lan wadyèng Surawèsthi ||
9. pan abaris ing ngarsa sang adipatya | kalih munggwing ing loji | pan loji samana | maksih jaro kewala | sagung wong môncanagari |
ing wau ingkang winarni | Kapitan Êtak | lan Arya Sindurjèki ||
11. apan sampun bubar saking Toyadana | sagung bala Kumpêni | gumuruh swaranya | ya ta Arya Sindurja | pan sampun utusan mangsit | mring sang dipatya | Madura Surawèsthi ||
14. kalih atus Kumpêni ing Kartasura | ing alun-alun prapti | abaris malatar | wau kang kawarnaa | wadyèng Sampang Surawèsthi | laju lampahnya | gumrah saha têngari ||
15. pan anglarug marang ing Kanrangkusuman | sawetan Ngasêm nênggih | wadyèng Surabaya | miwah wadyèng Madura | ing lêlurungnya wus prapti | umung kang surak | pan sarwi ambêdhili ||
16. Surapati wau ingkang kawarnaa | miwah rahadèn patih | pan sampun sayaga | samaktaning ayuda | mulat yèn wong Sampang prapti | bêdhol sakala | Rahadèn
dèn enggal | agya ngong nuli jurit | lan Si Surapatya | Arya Sindurja ngucap | tuwan manira pan ajrih | marang sang nata | yèn tuwan pranga margi ||
21. apan ingkang pangandika sri narendra | aso nèng pôncaniti | wadyèng Kartasura | tuwan misih akathah | kang bêbujung Surapati | dèrèng kasoran | sampun age nulungi ||
ing narpati | ya ta Kapitan Tak | alon ing aturira | kawula dinuta gusti | eyang paduka | ngapus buron Kumpêni ||
ingsun ing Kartasura | padha sun kon ngrowangi | miluwa ing sira | nguni kang ingsun duta | ambujung Si
ing galih | asru aturira | dhuh gusti jangan susah | yèn sun Êtak maksih urip | pun Surapatya | gêsang prasasat mati ||
32. inggih gusti wus anèng êsak kawula | ya
dèn bêdhili | ing Pepe prapta | anggepak ngetan aglis ||
35. nurut lèpèn Pepe binujung wong Sampang | lawan wong Surawèsthi | sarwi binêdhilan | praptèng Bungas lor wetan | gepak ngidul Surapati | myang radèn patya | ing
sawadyanya | miwah radèn apatya | sawadyanira abaris | aso nèng Sêndhang | maksih dipun bêdhili ||
37. duk samana misuwur sapanangkilan | yèn Radèn Surapati | myang radèn apatya | aso baris ing
wadyèng Sampang pan lumaywa | Surapati nututi | wontên ta kacandhak | têtiga tinumbakan | wong Sampang ingkang akanin | katur Pangeran | Madura sukèng galih ||
44. angandika mring Dipatyèng Surabaya | hèh kang ing Surawèsthi | iki olèh tôndha | iya kaparêng uga | wong manira ana kanin | wus winangsitan | wau Ki Surapati ||
45. pan tinuntun dening wadya ing Madura | myang wadyèng
lumajar | lajêng mangilèn samya | ana kang manjing ing puri | gêdhong pasowan | satunggil wus binasmi ||
kawur lumaywa ngisis | sira Tak bramatya | sigra ngabani bala | lêlumbungan wong Kumpêni | wong Jawa gumrah | otêr wong sanagari ||
61. wus atêmpuh Surapati ngamuk rampak | Kumpêni anadhahi | akuwêl prangira |
82. lawan rencang punika wontên kabranan | arsa nginuma warih | inggih tiga wêlas | sami angabên brana | wong anggandhèk wangsul aglis | prapta ing ngarsa- | nira sri narapati ||
83. wong anggandhèk sigra matur ing sang nata | ature
adhi mas dèn enggal | manawa nêniwasi | sigra jêng pangeran | nêmbah angaras pada | têdhak saking ing sitinggil | mring kamandhungan | wus
watgata anrus walikat | niba tanpa ngulisik | wadyèng Kapugêran | wolulas ngamuk rampak | anglir banthèng tawan
sadaya lir wong ngimpi | ya ta sri narendra | kang munggwèng sitibêntar | suka angandika [angandi...]
[...ka] aris | tuhu prawira | iya Si Surapati ||
93. timbalana yayi dipati dèn enggal | lawan Si Surapati | Si Anrangkusuma | wong anggandhèk tur sêmbah | têdhak saking ing
kalangkung panuwunira | ngandika malih sang katong | mring Radèn Anrangkusuma |
lawan sira milua | mring Pasuruan ywa kantun | kalawan Si Surapatya ||
4. tur sêmbah radèn apatih | ing karsa datan
padèng narendra | tuwin mring Pangran Pugêre | saksana kalih wus mêdal | panggih lan wadyanira | ya ta wau kang winuwus |
marang wong môncanagara | dening wadyèng Madura | lan wong Surabaya wangsul | ya ta ingkang kawarnaa ||
9. sang nata kondur mring puri | wadya bubar
pan Si Arya Sindurêja | kang rayi atur nêmbah | inggih kalangkung jumurung | ing karsa paduka nata ||
13. kalawan maninge yayi | ya arinira Si Tapa | pan wus liwat diwasane | iku sun paringi aran | Pangran Arya Mataram | lan lêlungguhe wong sèwu | lawan si adhi Panular ||
15. mupakat samya ngèstrèni | sagung kang para dipatya | ing parentahe sang katong | wau ingkang kawarnaa | Rahadèn Surapatya | ingkang mêntas dèn bêbujung | ing ênu datan winarna ||
16. ing Pasuruan wus prapti | sagunging para dipatya | kang bêbujung bali kabèh | ya ta Radèn Surapatya | kang anèng Pasuruan | wus têtêp dènira lungguh | tan ana ingkang sumêlang ||
17. suyud nagri kanan keri | ing Bangil myang Prabalingga | ing Pajarakan wus dene | miwah Japan Wirasaba | ing Daha myang Sarêngat | ing Malang Rênon sumuyud | nungkul marang Pasuruan ||
driyane | Kumêndur Sêlutdriyansah | sampun akarya surat | kang dinuta layar sampun | mring nagari Batawiyah ||
21. mangkana ingkang winarni | Kyai Arya Sindurêja | pan sampun mêsat dutane | marang nagri ing Japara | pangandikaning nata | kinèn prasadu asung wruh | yèn Êtak tiwas ing yuda ||
22. miwah wadyaning narpati | akathah ingkang kabranan | myang ingkang pêjah wus dene | kang duta
èmêng ing nala | nanging tansah gèdhèg bae | kang duta sampun tinulak | datan mawi wangsulan | mangkana ingkang
cidrèng wacana | lungsur ingkang darajad | yèn karsa paduka nglantur | asangêt atur kawula ||
28. sanadyan punika kapir | tan wênang yèn cidranana | pan kapir rowang dununge | dènnya sampun kalampahan | têtulung ing paduka | dening wontên marginipun | sok sampun saking paduka ||
ing srimanganti wus rawuh | tan winarna solahira ||
31. sagung ingkang pra dipati | pasisir môncanagara | kang tinari samya mopo | wontên abdi sri narendra | lungguh mantri kaparak | Ki Jiwaraga ranipun | punika kang
[...ra] uwus rawuh | Ki Ngabèi Jiwaraga ||
33. laju tumama ing loji | pêpikul kang
Agêng Wanakusuma, têdhakipun Ki Agêng Giring, badhe ngrêbahakên Kraton Kartasura. (Dhandhanggula, Durma, Dhandhanggula). ... kaca 3
84. Untung dipun pêndhêt anak dhatêng Kapitan Mur. (Dhandhanggula, Pangkur). ... kaca 26
87. Kapitan Tak badhe nyêpêng Surapati, nêmahi tiwas wontên ing Kartasura. (Asmaradana, Durma). ... kaca 51
88. Surapati dados Bupati wontên ing Pasuruhan,
sing ono gulumu Saiki wis malih dadi biru Luntur koyo tresnamu Luntur koyo atimu Saiki kowe lali karo
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan, Banyuwangi,
BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.23, 9 Maret 2013.
Versi 0.8.4 – Profesional manungsa agensi punika September 7, 2012 dening nawakake 6 Komentar Profesional karya
We are bangga banget kanggo saiki release iki kita plugin.
Iki versi, saliyane normal dandan lan bug mbecike, pungkasanipun nyawiji penerjemah manungsa agensi karo integrasi karo dhasar OneHourTranslation.com terjemahan layanan.
Gunakake rincian akun kui banjur lebokake menyang Transposh kang setelan kaca
Nalika nggunakake antarmuka agensi, sing admin (lan mung admin) bakal weruh “Siji jam Terjemahan antrian” tombol
Penet terus tombol bakal nambah tembung menyang antrian, liyane klik bakal dequeue item
10 menit sawise tembung pungkasan iki ditambahaké proyek agensi bakal kui siji agensi jam
Dipun jam sing (utawa kurang saka kita pengalaman) lan translations bakal katon ing situs
Everybody iku seneng lan bener ndhukung proyek Transposh (Summer!)
Iki rodok anyar, supaya yen Murphy serangan, namung kontak kita lan bakal nindakake punapa mawon kita bisa kanggo nggawe samubarang karya.
Telpon saka gendera Swahili kanggo Tanzania minangka nyatet dening Ed Jordan
Ndandani kanggo bug parser nalika gadhah basa ing gawan basa nang sawijining unsur pilih
Telpon XSS kacarita dening Infern0_ (amba thanks!)
Kanggo programer: Added fungsi global kanggo bali basa saiki “transposh_get_current_language()“
Misale jek kaya Lybia wis gendéra kang anyar banget Telpon widget ID ngemot backslash supaya kita bakal pass Validation w3c
Dianyari jQueryUI kanggo 1.8.23 supaya sengketa karo jQuery 1.8 digunakake dening sawetara tema
Portugis (Brasil) agensi dening Amílton Junior
Kita operator sing nunggu kanggo saran, yen njaluk sinyal sibuk, nyoba kontak kita maneh!
P.S. Iki versi banget pisanan wis Sampeyan liwati 1,000 saben download, kita humbled.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: panji, suntingan, terjemahan,
thank Joshua Hansen lan Scott Caveza sing Ndeleng ing Ngenali lan ngewangi kita debug loro vulnerabilities XSS sing kagungan pengaruh potensial kanggo kedhaftar nggunakake Internet Explorer browser karo versi luwih murah tinimbang 8, utawa nalika xss Proteksi iki tegas mati. We nyingkiri ing nggusah nelpon versi iki 0.6.6.6 lan resumed reguler Jeneng kabijakan. Sing vulnerabilities ora nuduhke résiko apa kanggo webmasters utawa hosters nggunakake Transposh, nanging kanggo kedhaftar sing bisa dipercaya Tulisan saka situs kanthi nggunakake sneaky XSS cara.
Iki release uga nganggo sandhangan anget loro liyane owah-owahan sing padha wis setya lan mesthi mbokmenawa nenggo kanggo release mengko digunakake, pisanan kang asil dandan sing cilik menyang parser, Nerjemahake isoh support kanggo sawetara liyane html “mbobol èntitas” kayata &rsquo; kang padha digawe dening lunak nyoba outsmart pangguna, we would like to thank archon810 ing para Ndeleng ing iki laporan bug.
Paling nanging ora paling-owahan ing dhukungan Google Sitemaps XML penggerak, ing tembelan wis dibusak siji aksara supaya ndhukung suwene kanggo php5.3, lan liyane apik kabar, versi teka 4 iki plugin wis ndhukung wis dibangun ing, versi iki uga nulung ing bejat ing 50K url watesan sing wis sawetara kedhaftar. Supaya kita ngatur kanggo thank Arne Brachhold kang gedhe ing karya proyek iki.
Supaya everybody, mrana lan nganyarke! mung amarga nemokake gambar kanggo cocog kirim iki ana kaya mengkono angel Pas.
full guyon maton dagelan gerrr gareng palur live baturetno wonogiri full guyon maton dagelan gerrr gareng palur live baturetno
Mangga Mas Risal, ……… kayane kok angel temen Risal, …..
biasane Rizal artine wong lanang. Lha angger Mas Risal kiye
Mangga mlebet mawon, tepangan panjenengan sampun dipun tampi.
Nuwun sewu monggo kulo aturi ngisi pormulir, ……. niku lho teng
3. Sedoyo cantrik ingkang madepok wonten mriki pancenipun
babar blas mboten ngerti leh-e ngijir(opo kuwi ngijir) utowo carane main…koq koyone mung umpel2an ngoten… 😀
Balas	On 26/10/2011 at 16:14 mita said: umpel2an? … kaya
On 26/10/2011 at 13:56 anatram said: Gandhoke sepi temen… arep nyebrang gandhok anyar, ternyata belum diresmikan..
Cantrik mentrik sampi tindak pundi nggih…
Balas	On 26/10/2011 at 14:49 kartojudo said: Sugeng rawon….Ki Anat ..
Motto: "Prasetya Ulah Sakti Bhakti Praja"
Jarwané:"Janji bakal setya, sakuwating tenaga, bekti ing nagara"
Jawa (98%), Tionghoa, Sundha (1%), Arab-Indonésia
Kajawèn, Islam, Kristen, Hindhu, lan Buddha
Jawa Tengah iku propinsi ing Indonésia. Kutha krajané ya iku Semarang. Jawa Tengah iku saka enem propinsi sing ana ing pulo Jawa. Kajaba jeneng sawijining propinsi, Jawa Tengah iku uga jeneng tlatah budaya ing Pulo Jawa. Dadi sejatiné Ngayogyakarta iku uga perangan saka Jawa Tengah, yèn ditilik saka sejarah ya pancèn mengkono. Kosok baliné, tlatah Surakarta sawisé Indonésia mardika dadi bagian propinsi Jawa Tengah. Tlatah Jawa Tengah iki papan sing wong Jawané manggon paling akèh sacara kwantitatif. Semboyan propinsi iki uga nuduhaké yèn Jawa Tengah iku "Punjer Budaya Jawa".
Propinsi Jawa Tengah ambané 32,548.20 km²; kurang luwih saprapat saka amba total pulo Jawa. Padunungé cacahé 31.820.000 (2005), dadi propinsi iki nomer telu sing gedhé dhéwé ing Indonésia sawisé Jawa Kulon lan Jawa Wétan, lan kurang luwih saprapat cacah total padunung pulo iki.
Géografi[besut | besut sumber]
Gunung Merbabu cedhak Salatiga - akèh pamandhangan padésan Jawa Tengah didhominasi déning sawah lan pucuk gunung mageni
Jawa Tengah iku papané ana ing satengahé Pulo Jawa lan kaapit déning propinsi Jawa Kulon lan Jawa Wétan. Ana perangan cilik ing sisih kidul dadi Daerah Istimewa Yogyakarta sing sacara sakabèhané diubengi déning Jawa Tengah. Ngayogyakarta iku yèn ditilik saka sajarah lan budaya sajatiné perangan saka Jawa Tengah senadyan saiki ngadeg dadi propinsi dhéwé. Ing sisih lor, Jawa Tengah winatesan déning Segara Jawa lan ing sisih kidul déning Samudra Hindia. Propinsi Jawa Tengah uga ngliputi sawetara pulo-pulo lepas pasisir: Karimun Jawa ing lor lan Nusakambangan ing kidul-kulon.
Suhu temperatur ing Jawa Tengah iku antara 18–28 drajat celsius lan kadar lembab rélatif antara 73–94 persèn.[1] Sawetawis kadar lembab dhuwur ana ing tlatah ngisor propinsi iki, curah udan cukup gedhé ing tlatah pagunungan.[1] Kadar udan paling dhuwur 3.990 mm karo 195 dina udan tau kacathet ing Salatiga.[1]
Géografi Jawa Tengah bisa kaanggep teratur karo jalur ciyut dataran rendah ing pasisir lor lan kidul mawa tlatah pagunungan ing tengah. Ing sisih kulon ana gunung geni aktif, Gunung Slamet, banjur rada mangétan ana komplèks pagunungan Dièng ing dataran tinggi Dièng. Banjur sakidul-wétané ana latar Kedhu sing winatesan déning Gunung Merapi lan Gunung Merbabu ing sisih wétan. Sakiduling Semarang ana Gunung Ungaran lan sawétané ana Gunung Muria. Banjur ing sisih wétan, ing tlatah pawatesan karo propinsi Jawa Wétan ana Gunung Lawu.
Amerga déning sajarah vulkanik lan akibaté awu vulkanik, Jawa Tengah iku papan sing subur banget kanggo tani. Pemandhangan sawah ana ing ngendi-endi, kejaba ing tlatah kidul-wétan saubenging Gunung Kidul lan Wanagiri. Sebabé lemahé akèh konsentrasiné gamping lan panggonané pancèn ing tlatah ayang-ayang udan.
Ana loro kali gedhé ing Jawa Tengah; Kali Serayu ing sisih kulon sing mili menyang Samodra Hindhia lan Bengawan Solo sing mili menyang Segara Jawa, ngliwati Propinsi Jawa Wétan.
Jawa Tengah nduwé status Propinsi wiwit jaman Walanda sing katata jroning 5 laladan (gewesten) utawa Karésidhènan ya iku Eks. Karesidenan Semarang, Eks.
dadi laladan swapraja (vorstenland) ya iku Kasunanan lan Mangkunagaran saha Kasultanan Ngayogyakarta lan Pakualaman. Saben-saben gewest iku ketata manèh saka kabupatèn-kabupatèn.
Nalika jaman mardika ing taun 1957, karésidhènan iki dijabel kabèh sawisé pemilu lokal[2].
Saiki Jawa Tengah (tanpa Ngayogyakarta) dipérang dadi 29 kabupatèn lan 6 kutha otonom (sadurungé diarani kotamadya lan kota pradja ing basa Indonésia). Ing ngisor kabèh kabupatèn lan kutha dipacakaké:
Kabupatèn: Kabupatèn Banjarnegara, Kabupatèn Banyumas, Kabupatèn Batang, Kabupatèn Batang, Kabupatèn Bayalali, Kabupatèn Brebes, Kabupatèn Cilacap, Kabupatèn Demak, Kabupatèn Grobogan, Kabupatèn Jepara, Kabupatèn Karanganyar, Kabupatèn Kebumèn, Kabupatèn Kendhal, Kabupatèn Klathèn, Kabupatèn Kudus, Kabupatèn Magelang, Kabupatèn Pathi, Kabupatèn Pekalongan, Kabupatèn Pemalang, Kabupatèn Purbalingga, Kabupatèn Purwareja, Kabupatèn Rembang, Kabupatèn Semarang, Kabupatèn Sragèn, Kabupatèn Sukaharja, Kabupatèn Tegal, Kabupatèn Temanggung, Kabupatèn Wanagiri, Kabupatèn Wanasaba
Kutha otonom: Kutha Magelang, Kutha Surakarta, Kutha Salatiga, Kutha Semarang, Kutha Pekalongan, Kutha Tegal
Kabupatèn lan kutha iki bisa dipérang manèh dadi 565 kacamatan. Banjur kacamatan iki bisa dipérang dadi 7.804 désa lan 764 kalurahan[1].
Jaman Prasejarah[besut | besut sumber]
Ing jaman prasejarah, Jawa Tengah wis nduwé budaya ya iku budaya purba. Anané Pithecantropus erectus javanicus iku dadi bukti.
Sanadyan candhi Sukuh dibangun wektu prabawa budaya Hindu wiwit pudar, dadi corak budaya jaman sakdurungé dadi bangkit manèh, mulané wujud candhi iki mempèr karo bangunan-bangunan prasejarah jaman watu gedhé (megalitikum).
Wiwit jaman prasejarah, Jawa Tengah wis dienggoni menungsa purba sing isih nduwé budaya primitif banget. Fosil menungsa sing diarani Pithecantropus erectus utawa Pithecantropus Erectus Javanicus sing urip sekitar 750.000 taun sadurungé Masehi iki ditemokaké ing laladan Sangiran. Situs purbakala Sangiran iki sebagéyan ana ing Kabupatèn Sragèn lan sebagéyan manèh ing Kabupatèn Karanganyar Jawa Tengah. Situs manungsa purba iki asalé saka kala pleistosen lan ditemokaké déning Dr. Ralph von Königswald ing désa Ngebung taun 1934. Miturut ketetapan Unesco tanggal 5 Desember 1996, situs iki dadi warisan èlmu pengetahuan donya.
Udakara taun 78 M (?, kira-kira), miturut laporan sing ditulis Tim Peneliti Sejarah Galuh (1972), Krajan Galuh Purba wis wiwit dibangun, jeneng kratone ya iku Kerajaan Galuh Sindula (ana uga naskah sing njenengi
ana ing Medang Gili lan dislirani Ratu Galuh (Ratu kapisan). Kira-kira taun iku uga wulangan Hindu wiwit mlebu ing Jawa Tengah.
Abad IV - V Karajan Kalingga (Budha) madeg ing sakiwo-tengene Jepara saiki. Abad V - VI Punjering Karajan Galuh Purba ana ing sak udhege Gunung Slamet. Taun 674 M, Karajan Kalingga (Budha) dipandhegani Ratu Sima. Abad VI Punjering Karajan Galuh Purba dipindhah ana ing sacedhake Garut - Ciamis lan yasa Karajan Galuh (Kawali).
Taun 732 M (miturut Prasasti Canggah), Karajan Kalingga (Budha) diubah dadi Karajan Mataram (Hindu), dipandhegani Raja Sanjaya utawa Rakai Mataram (wiwit Dinasti/wangsa Sanjaya), dene kutharaja ana ing Medang Kamulan. Candhi-candhi Siwa ing Banjarnegara (Dieng) digawé wektu iku. Nalika reh-kaprajan diasta déning Rakai Pikatan (wangsa Sanjaya), Candhi Rorojonggrang utawa Candhi Prambanan wiwit dibangun.
Taun 750-850 M, wangsa Syailendra (Budha) tekan Sriwijaya nguwasani Jawa Tengah. Wangsa Syailendra iki nggawé candhi-candhi: Candhi Borobudur, Candhi Sewu, Candhi Kalasan lan liya-liyane. Kira-kira taun 800 M, Krajan Mataram Hindu (wangsa Sanjaya) wiwit kedheseg lan nyingkir ing arah wetan. Taun 925 M, punjering pamarentahan krajan pindah ing Jawa Wétan, Jawa Tengah ditinggal.
Sakwise Karajan Majapahit (Hindhu) ambruk (iku sekitar taun 1518 M), kerajaan-kerajaan Islam katon ing Demak, wiwit iku Agama Islam disebarke ing Jawa Tengah bebarengan punjering kraton mbalik ing Jawa Tengah manèh.
ndawuhake Danang Sutawijaya supaya numpes Haryo Penangsang sing mbalela, lan kasil merjaya Harya Penangsang. Sultan Hadiwijaya maringi bebungah awujud lemah ya iku bumi Alas Mentaok (=Mataram; Kotagede, Jogjakarta) mring Danang Sutawijaya. Taun 1575 M, Danang Sutawijaya (Putra Kyai Gede) jumeneng nata sing kapisanan ing Mataram (Islam) kanthi silih asma Kanjeng Gusti Panembahan Senopati Panatagama Kalifathollah Tanah Jawa.
Taun 1582 M, Kasultanan Pajang dikepung Karajan Mataram. Taun 1586 M, punjering Kraton Pajang dipindhah ing Mataram. Taun 1613-1645 M, Reh kaprajan diasta déning Sultan Agung Hanyakrakusuma ing Pleret (saiki Kacamatan Pleret wewengkon Kabupatèn Bantul). Taun 1755 M, Prejanjèn Giyanti, Surakarta Hadiningrat (Kraton Kasunanan) lan Ngayogyakarta Hadiningrat (Kraton Kasultanan) dijumenengake.
Jaman Walanda[besut | besut sumber]
Jawa Tengah duwé status Propinsi wiwit jaman Walanda sing katata jroning 5 laladan (gewesten) utawa Karesidhenan ya iku Eks. Karesidenan Semarang,
vorstenland) ya iku Kasunanan lan Mangkunagaran. Masing-masing gewest iku katata manèh saka kabupatèn-kabupatèn.
Jaman Mardika[besut | besut sumber]
Taun 1946 pamerentah Indonésia netepke laladan swapraja Kasunanan lan Mangkunagaran dadi karesidhenan. Taun 1950 liwat Undang-undang laladan-laladan kabupatèn lan
Sadurungé miturut cacah jiwa taun 1990, padunungé 28.516.786 jiwa.[3] Dadi padunung Jawa Tengah munggah kurang luwih 11,6% ing 15 taun.
Kabupatèn/kutha sing paling padhet ya iku Kabupatèn Brebes (1,767 yuta jiwa), Kabupatèn Cilacap (1,644 yuta jiwa), lan Kabupatèn Banyumas (1,603 yuta jiwa). Suku mayoritas ing Jawa Tengah iku Suku Jawa. Séntra populasi urban sing gedhé iku laladan Semarang Raya, laladan Surakarta Raya lan laladan Brebes-Tegal-Slawi.
Sawijining mesjid khas Jawa karo atep wujud Meru (Mesjid Sholihin ing Surakarta)
Resminé, ing 1990 mayoritas populasi Jawa Tengah utawa kurang luwih 96%, iku agamané Islam. Sing paling gedhé kapindho iku agama Kristen Protèstan sing dilakoni déning 2% padunung Jawa Tengah.[4] Sisané manut agama Katulik, Hindhu utawa Buddha.
Sanadyan mayoritas padunung Jawa iku wong Muslim, uga akèh sing manut kapracayan Kajawèn. Clifford Geertz, ing bukuné bab agama Jawa mbédakaké apa sing diarani wong santri lan abangan.[5] Geertz nganggep yèn kaum santri iku wong Muslim taat lan wong abangan iku wong Jawa sing nominal sing uga nglakoni tradhisi asli luwih akèh.
Wong-wong Walanda uga nyebaraké agama Protèstan lan umaté lumayan akèh. Banjur misionaris Walanda Katholik saka ordo Yésuit, F.G.C. van Lith uga olèh kasil lumayan suksès, utamané ing tlatah Jawa Tengah kidul lan Ngayogyakarta ing awalé abad ka-20.[6] Van Lith disarèkaké ing pasaréyan Yésuit ing Munthilan.
Sawisé prastawa G-30-S PKI ing taun 1965, warganagara Indonésia diwajibaké nganut agama supaya ora dicap komunis déning pamaréntah. Mulané sawisé iku agama Hindhu lan Buddha tumuwuh manèh ing Jawa Tengah. Banjur agama Kong Hu Cu uga lumrah ing antarané komunitas Tiong Hoa. Wiwit taun 2006, agama iki uga diakoni dadi agama resmi.
Ètnisitas[besut | besut sumber]
Mayoritas populasi ing Jawa Tengah iku wong Jawa. Cacahé kurang luwih 98% saka penduduk total. Banjur saliyané wong Jawa, uga ana kanthong-kanthong komunitas Sundha ing Kabupatèn Brebes lan Cilacap. Toponimi Sundha ing tlatah kéné lumrah ditemokaké, kaya ta Dayeuhluhur ing Cilacap, Ciputih lan Citimbang ing Brebes lan malahan uga Cilongok sing papané wis cukup adoh ing Banyumas.[7]
Ing pusat-pusat urban, kaum minoritas kaya ta bangsa Tiong Hoa-Indonésia lan Arab-Indonésia uga akèh ditemokaké. Laladan panggonané wong Tiong Hoa diarani pecinan lan wong Arab akèh manggon ing Kampung Arab. Kampung Arab sing misuwur contoné ing Pasar Kliwon, Surakarta, kutha Surakarta.
Amarga penduduk sing paling akèh ing Jawa Tengah iku wong Jawa, mula basa sing utama ya iku basa Jawa. Ing Jawa Tengah ana sawetara dhialèk sing dipituturaké. Ana rong dhialèk utama: "basa Jawa Kulonan" utawa "basa Ngapak" (antarané basa Banyumasan) lan "basa Jawa Tengahan".[8]
Basa Sundha uga dipigunakaké ing tlatah pawatesan propinsi Jawa Kulon, utamané ing Brebes lan Cilacap. Malahan miturut sawetara sumber, basa Sundha dhek mbiyèn dipigunakaké nganti tekan Dièng.[9] Menawa tenan, mantan wates basa Sundha iki kurang luwih sarujuk karo wates isoglos sing mbédakaké dhialèk Jawa Tengahan karo Jawa Wétanan.
Ekonomi[besut | besut sumber]
Pertanian minangka sektor utama perékonomian Jawa Tengah, dadi panguripan mèh separo saka penduduk Jawa Tengah.
Kawasan alas nyakup 20% wewengkon propinsi, utamané ing tlatah lor lan kidul. Laladan Blora-Grobogan minangka pangasil kayu jati. Ing Jawa Tengah uga ana sawetara indhustri gedhé lan menengah. Laladan Semarang-Ungaran-Demak-Kudus minangka kawasan indhustri utama ing Jawa Tengah. Kudus dikenal minangka pusat indhustri rokok. Cilacap dadi tlatah indhustri semen. industri logam ana ing Ceper lan Tegal.
Blok Cepu ing pinggiran Kabupatèn Blora (tapel wates Jawa Wétan lan Jawa Tengah) ana cadhangan lenga patra sing cukup gedhé, lan kawasan iki wiwit jaman Walanda wis dikenal minangka laladan tambang lenga.
Pusat perdagangan tekstil sing kondhang utamane bathik ana ing Pasar Klewer Surakarta, uga ana bathik corak pesisir ya iku ing Pekalongan lan Lasem.
Pusat jajanan lan panganan khas Jawa Tengah sing rasane mak nyus meh kabèh kuta ing Jawa Tengah nduwèni ciri dhewe-dhewe. Kayata thengkleng Solo, jenang Kudus, sate Tegal, soto Pekalongan lan soto Bangkong ing Semarang.
Ing propinsi Jawa Tengah akèh perguruan tinggi sing misuwur, utamane ing kutha Semarang lan Surakarta. Perguruan tinggi negeri antarane: Universitas Diponegoro (Undip), Universitas Negeri Semarang (Unnes),
Universitas swasta sing misuwur antarane Universitas Kristen Satya Wacana (UKSW) ing Salatiga, Universitas Islam Sultan Agung (Unissula) lan Unika Soegijapranata ing Semarang, Universitas Muhammadiyah Surakarta, uga Universitas Panca Sakti ing Tegal.
Plesiran[besut | besut sumber]
^ a b c d http://www.jawatengah.go.id/framer.php?SUB=ttg_jateng&DATA=
Toponimi Sundha biasané diawali karo mofem ci-, sing tegesé "kali" utawa "banyu" [1]. Dayeuh uga sawijining tembung Sundha sing tegesé "tlatah", q.v. F.S.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa_Tengah&oldid=1081446"	Kategori: Propinsi IndonésiaJawa TengahGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Pandhawa lima putrane Prabu Pandhudewanata sejatine duwe sedulur tuwa, yaiku Prabu Karma Basusena. Prabu karma putrane Dewi Kunthi karo Bathara Surya dewane srengenge. Mula banjur kasebut Surya Putra. Larah-larane Dewi Kunthi kagungan putra Prabu Karma kuwi mangkene.
Dewi Kunthi meguru marang Begawan Druwasa saka padhepokan Selakapendhem. Dewi Kunthi kaparingan Aji Adhityahredaya. Yaiku aji pangasihan. Sawijineng dina Dewi Kunthi matek ajine Adhityahredaya lan karawuhan Bathara Surya. Ora suwe Dewi Kunthi nggarbini.
Gandheng Dewi Kunthi kuwi putrane Ratu Mandura tur durung kagungan garwa, mula laire jabang bayi dicipta metu saka kuping. Mula banjur diparingi jeneng karma kang tegese kuping. Karma banjur dilarung ana kali.
Ilining Bengawan sing nggawa karma tekan laladan Ngawangga. Ing kono Karma ditemu lan dipek anak dening kusir kreta aran Adirata. Bareng wes dewasa Karma dadi Ratu Ngawangga lan dadi sekutune Prabu Duryudana.
Ing perang Baratayudha Prabu Karma perang tandhing karo Raden Janaka. Perange satriya loro kuwi misuwur ing lakon Karma Tandhing.
(Kapethik Saka Seneng Basa Kelas IV)
I. Wenehana tanda ping (x) aksara a, b, c utawa d ing sangarepe jawaban kang paling bener !
2. Prabu Karna Basudewa putrane Dewi Kunthi karo…
Banyu b. Geni c. Angin d. Srengenge
4. Ana ing wacan nduwur Karna iku ratu ing…
Ngastina b. Ngawangga c. Jodi pati d. Pandhawa
Wira wiri b. Ondhe ondhe c. Gedhe cilik d. Kehop kethop
8. ………..regane tasmu iki ?
Sapa b. Kepriye c. Pira d. Ngendi
Lemes b. Seger c. Teles d. Ijo royo royo
10. Tulisan jawa ing ngisor iki seng unine kasur yoiku…
11. Olehe lara Parmin suwe banget mula awake kari…
15. Bukune wes (gawa) apa durung ?
Ku gawa b. Ka gawa c. Dak gawa d. Kok gawa
16. Tono……..Bapak ngesiki kandhang pitik.
Ukara ing nduwur iku kareben bener diisi tembung……
Ngunjuk b. Nginum c. Dhahar d. Nedha
20. Ancik-ancik pucuking eri, tegese….
Sikile lara b. Kuwatir c. Jinjit d. Barang lancip
21. Lanang……….padha budhal nonton layar tancep. Tembung kang mathuk….
Putra b. Putrid c. Lanang d. Wadon
22. Bu Dhe dereng……….nanging aku wes mangan
Maem b. Nedhi c. Dhahar d. Mangan
23. Bubar kabeh yen didadekake tembung comboran dadi……
Barbeh b. Bubeh c. Buka d. Barka
24. Tambak panggonane ngingu iwak ing pinggir segara. Yen panggonane ngingu iwak hias diarani…
Blumbang b. Kali c. Pesisir d. Aquarium
Gedhokan b. Pagupon c. Kandang d. Bothekan
II. Isinana titik-titik ing ngisor iki kanthi tembung kang trep !
3. Emper lan toko yen didadekake tembung comboran dadi………….
4. Aku ngombe es teh……………..kopi
6. Parmin (paring) roti Embahe.
9. Banjir, lemah longsor iku kadadeyanalam ing mongso…………..
III. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis !
Esuk – ngrambe – yen – pasar – banget – wayah – rame.
Balas	On 08/12/2013 at 08:37 GanDoeNg said: Nderek tanglet menawi ADBM kok saged dipun bikak langsung mawi HP (BB) ananging Bende Mataram utawi cersil sanesipun kok mboten saged. Nyuwun pencerahan, matur nuwun
Matur suwun Ki GanDoeNg, sampun sanja wonten ing padepokan mriki.
walah…, cik angel arep melu-melu basa, he he he …., ngapunten sakterusipun ngagem Bahasa Indonesia.
jeneng elmiyah Artocarpus camansi, tanduran kang memper sukun naning nduwèni isi lan kulit wuhe nduwèni rambut kang luwih dawa lan lemes. Ing Basa Inggris diarani seeded breadfruit merga kayadene sukun nanging nduwèni isi
Wit kluwih umume tinemu ing laladan tropis ing laladan kang dhuwure 0-1550 meter saka segara kanthi suhu 15–40 °C lan lemah kang garing.
Wit kluwih nduwèni dhuwur nganti 35 meter lan godhonge 40–60 cm dawane lan ambane 25–45 cm kanthi wujud kaya driji.
Wohe wujud bunder, bobote watara 800 gr, dawane 16–20 cm lan lebare 8–15 cm, kanthi werna ijo semu kuning, lan wit kang diwasa bisa ngasilake woh cacah 600-800 saben taun. Woh kluwih nduwèni isi watara 12-150 iji kang bobote 7-10gr/iji. Isine biasa kasebarake déning mamalia .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kluwih&oldid=1097205"	Kategori: TanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
LARUNG SESAJI PETIK LAUT PANCER 2016 #Sumberagung #Pesanggaran
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: NGRUNGOKENA RADIO
Jaman taun wolungpuluhan radio mujudna alat komunikasi sing paling umum. Tivi tesih langka. Sing nduwe tivi nang desaku paling nembe luraeh, carike karo juragan sing nduwe toko nang pasar Karangayar.Nek radio rata-rata siji keluarga nduwe radio siji. Merek-merek radio sing beredar wektu jaman kuwe ya wis mulaih akeh. contone Philips, Toshiba, Unico, Telesonic, Tjawang,
Wayang Kulit, Uyon-uyon, karo berita sing ana nang RRI samben jam. Anu tesih cilik dadine ya mung melu nunut ngrungokena. Angger jam 6 sore karo jam 8 mbengi
negeri lewih blak-blakan, merga ora ana sensor.
Acara-acara sing paling disenengi sekang radio lokal yakuwe sandiwara radio. Jaman mbiyen akeh
Pas mlebu jaman SMP akhir taun wulung puluhan, radio sing paling tek senengi ya radio luar negeri. Acarane bervariasi, ana lagu-lagu barat
utawa sayembara radio, pelajaran basa asing, kaya basa Inggris, basa Jerman, basa Jepang karo basa Belanda. Acara sing paling nyenengna ya bingkisan lagu, saling ngirim salam karo lagu kanggo kanca-kanca di udara, nang seluruh Indonesia. Angger wis kirim salam karo lagu liwat radio, biasane diterusna karo korespondensi utawane surat-suratan ben padha-padha kenale. Biasane nggone ngirim kartu pos utawane surat nggo bingkisan lagu wis dikirim 2 wulan utawane 3 wulan sedurunge, ben wektune pas, ora kedhisitan
basa asing, biasane cepet dikirim, sewulan utawane karo tengah wulan wis ana balesan. Kuis-kuis hadiaeh ya werna-werna, ana kaos, buku,
Jalaran kuwe ana kanca sing teka meng umahku sing niate arep mempersatukan pendengar radio luar negeri se-Kebumen. Akhire kedata sekitar 7 wong sekabupaten Kebumen sing tergolong aktif ngrungokena radio luar negeri. Dadi
alon-alon. Sedawane perjalanan ko kayane sepi banget. Ana siji loro wong sing
nang kulon hotel aman ana wong loro lagi padha rondha nang pos, pas enyong liwat ngomong, "Kae bocah agi ngimpi apa yah?". Enyong tesih terus mlayu bae nganti tekan Kaliabang. Bareng tekan Kaliabang rasane wis lemes tur kesel, dadine mandheg dhisit mlayune, karo mlaku alon-alon. Wong ujarku tesih peteng sidane enyong ora nerusna mlayu tekan Tugu Kemit, ning mbalik ngetan bali meng umah. Ora let suwe enyong wis tekan ngumah.
murub, ning wawasan wis adoh meng ngendi-ngendi. Kabeh
Anake enyong jenenge Hatta, mulane nganggo jeneng Ramane Hatta. Jamane cilik uripe susah-seneng nang ndesa Karangkemiri, Karanganyar, Kebumen, Jawa Tengah
menengok sejenak artikel sebelumnya: 1) CorakSungging (Style) Wayang Kulit Aliran
saking kawontênanipun para wanodya anggarbini, tuwin pangupakaranipun anggèning badhe nglairakên jabang bayi
Kodrat punika kiyat, botên wontên daya sanès ingkang sagêd ngawonakên, ananging punapa manungsa sagêd andungkap kodratullah: layak botên, wontêna bokmanawi sèwu satunggal, inggih punika ingkang sinêbut ing ngakathah: sampun asarira suksma. Dados jamaking manungsa masthi botên sumêrêp badhe dhumawah ing lêlampahan, yèn makatên sarèhning manungsa pinaringan budi sampurna dening Hyang Maha Nata, dados kêdah ngangge dayaning budi wau minôngka sarana panulaking bêbaya ingkang badhe dhumawah, inggih punika: ihtiyar.
Bôngsa Jawi kathah ingkang botên sêpên ihtiyar, nanging limrahipun dèrèng mantra-mantra sampurna, malah saking cupêting nalaripun dening sakêdhiking kawruh, sami klintu panyrapatipun dhatêng sunatan pêrlu, punapa malih tumrantumrap. dhatêng panjagining anak ing bab kasarasan tuwin kabêgjanipun ing têmbe, adhuh: tangèh kenging winastan cêkap, mila kula reka-reka ngimpun kawruh sawatawis, kangge gêgaran pangrêksaning anak wiwit taksih wontên gua garbaning biyungipun.
Pangajêng-ajêng kula, sêrat punika sagêd dados kanthinipun para priyantun èstri, punapa malih ingkang sawêg anggarbini.
2. PangrêsaningPangrêksaning. Têdha ... kaca 8
3. Solah Tingkah lan Kalakuan ... kaca 9
6. Lairing Jabang Bayi ... kaca 14
7. Pangupakaranipun Jabang Bayi ... kaca 17
8. Pangrêksanipun Bayi Sêsêpan ... kaca 20
Bapa tani ingkang kêpengin gadhah tanêman sae wohipun mêntês, kêdah milih pasitèn ingkang loh tuwin wiji ingkang sae, tumraping manungsa ugi botên prabeda, bab punika para maos masthi botên kêkilapan, dening pancèn sampun dados pusakanipun bôngsa kita Jawi wiwit jaman kina, mila botên pêrlu kaandhar ing ngriki.
Uwit ingkang sampun dumugi ing môngsa punika sagêd uwoh, makatên ugi manungsa. Têngêranipun manawi wanodya sampun anggarap sari, limrahipun sêsamapunipunsasampunipun. umur: 14: utawi 16: taun, ewadene ugi wontên ingkang sawêg umur: 12:taun, dene lungsènipun sasampunipun umur: 45: taun, samantên punika yèn botên wontên pambênganipun.
Wanodya anggarap sari punika sampun kinodrat ing Gusti Allah, mila limrahipun sami botên sakit, namung ing salêbêtipun: 3: utawi: 4: dintên, sok kraos pêgêl, malês, lungkrah utawi kêdah muring-muring kèmawon, dados yèn kraos sakit, punika masthi wontên sababipun, mênggah anggènipun anggarap sari wau limrahipun, pun sabên: 27: 30: utawi: 31: dintên sapisan, wontên ugi ingkang pêndhak: 15: 18: 20: dintên.
Wanodya ingkang sampun nambut silaning akrami, sasampunipun anggarap sari, môngka lajêng botên, ngantos sawatawis lami utawi beda kalihan padatanipun, punika pratôndha yèn anggarbini, punapa malih yèn lajêng doyan tilêm kêpengin nênêdha, ototipun sami mrêngkêl, untunipun kraos sakit, utawi asring munêk-munêk kêdah mutah, ingkang makatên punika bokmanawi jalaran ewah ing urat-uratipun lêmbat, sabab ing salêbêting guwa garbaning wanodya wau wontên kanthonganipun bayi: ambadhodhog dening kisènan
inggih punika ingkang minôngka margining têdha, mila sagêd gêsang sarta mindhak agêng, anjalari sêsaking wêtêng.
Mênggah indhaking agêngipun bayi wau pancèn angebat-ebatakên sayêktos manut pangetangipun sarjana ingkang sampun putus ing bab kawruh padhukunan bayi makatên:
ing wêkasaning wulan sapisan panjangipun 1 cm. x 1 = 1 cm.
ing wêkasaning wulan kaping kalih panjangipun 2 cm. x 2 = 4 cm.
ing wêkasaning wulan kaping tiga panjangipun 3 cm. x 3 = 9 cm.
ing wêkasaning wulan kaping sakawan panjangipun 4 cm. x 4 = 16 cm.
ing wêkasaning wulan kaping gangsal panjangipun 5 cm. x 5 = 25 cm.
ing wêkasaning wulan kaping nêm panjangipun 6 cm. x 5 = 30 cm.
ing wêkasaning wulan kaping pitu panjangipun 7 cm. x 5 = 35cm.
ing wêkasaning wulan kaping wolu panjangipun 8 cm. x 5 = 40 cm.
ing wêkasaning wulan kaping sanga panjangipun 9 cm. x 5 = 45 cm.
ing wêkasaning wulan kaping sadasa panjangipun 10 cm. x 5 = 50 cm.
(petangan ing nginggil punika kangge bayinipun bôngsa Êropah, wangsul kangge bayining bôngsa kita Jawi kirang saking samantên).
Ingkang makatên punika kanthongan bayi ugi tansah mêlar, sakawit sami kalihan jambu kluthuk ingkang kapèjèt, lami-lami dumugining môngsa cocok kalihan petangan ing nginggil punika.
Yèn anggènipun anggarbini sampun tiga utawi sakawan wulan, ebahing bayi sagêd kraos ing sakiwa têngêning wêtêng malah yèn sampun langkung saking: 4: wulan, tiyang sanès sagêd ngraosakên, asarana dipun grayangi, mila yèn lajêng botên ebah-ebah punika anyamari, bokmanawi pun jabang manggih tiwas.
Yèn makatên kêdah kapriksa: asarana èpèk-èpèk ingkang sampun asrêp katumpangakên sakiwa têngêning wêtêng, yèn bayi taksih wilujêng: masthi kraos ebah ing tangan utawi [u...]
[...tawi] sukunipun, malah sangandhapipun prênahing bayi sagêd kêmirêng kados swaraning arloji, dene yèn botên makatên kêdah enggal-enggal ngundanga dhoktêr.
Tigang wulan êngkas kanthongan bayi dumugi ing pulung manah, pusêripun ingkang anggarbini waradin kalihan wêtêng. Sangang wulanipun wêtêng katingal lètèr, dene yèn kangge lumampah kraos ènthèng botên kados adatipun, punika nelakakên lairipun bayi kirang satêngah wulan, jalaran kanthongan bayi sampun tumurun.
Ing salêbêtipun guwa garbaning biyung bayi botên ambêkan, nanging nêdha rah kasêsêp mêdal usus ingkang gandhèng kalihan ari-ari, dados rahipun wanodya anggarbini punika kajawi lumampah kados padatan ugi nyarambahi ari-ari saha kanthongan bayi, dados kêdah gadhah rah langkung kathah tinimbang sabênipun, mila limrahipun sami mindhak tadhahipun, nanging sampun lajêng kauja, kêdah èngêt yèn têdha wau ugi dados têdhaning bayi, sarta mawi dugi-dugi sampun ngantos kêladuk, malah ing wanci sontên kêdah kapara kirang, supados tilêmipun sagêd sakeca. Prayoginipun kêdah nêdha têtêdhan ingkang gampil ajuripun, dados têtêdhan ingkang bumbu utawi pandamêlipun sarana kadhêplok, kados ta: kêtan, lombok [lombo...]
[...k] sapanunggilanipun kêdah dipun singkiri, makatên ugi têtêdhan ingkang gajih ngêmu lisah, pêdhês, kêcut saha ingkang sagêd ngêdalakên angin upaminipun: boncis, ugi kêdah kasirik, sanèsipun punika kenging kemawon.
Limrahipun tiyang anggarbini punika sami kapingin nênêdha têtêdhan ingkang anèh-anèh, punika yèn wontên ugi prayogi dipun turuti nanging yèn pancèn botên wontên, botên susah dipun prihatosakên, sabab botên badhe anjalari punapa-punapa, sampun angrèwès dhatêng ujar lalawora: kêdah dipun turuti, mindhak anu-anu, punika dora.
Ombèn-ombèn ingkang prayogi piyambak punika toya tawa, nanging ingkang sampun kulina kaombe kala sadèrèngipun anggarbini, kados ta: wedang tèh, bubuk, sanadyan sayêktosipun ugi kirang sae, botên susah kacêgah namung minuman kêras ingkang wajib dipun cêgah.
Ing wanci enjing tangi tilêm limrahipun munêk-munêk, punika prayoginipun katêdhanana biskuit mawi daging, sêpênipun saking punika: sawang ingkang kumlêndhang ing patilêman prayogi sangêt katêdha, yèn taksih munêk-munêk kaombenana lisah sladha.
Sawênèhing tiyang gadhah pangintên, yèn anggarbini punika kalêbêt ewoning
kemawon botên purun nyambut damêl, wasana lajêng dados tiyang kêsèd.
Pamanggih ing nginggil punika lêpat sangêt, anggarbini: dede sêsakit dados tiyang anggarbini inggih kêdah nyambut damêl kados padatan, para èstri ing dhusun kenging kangge tuladhan, ewadene ugi sampun tilar dugi-dugi, botên kenging plajêngan, lumpat-lumpatan, numpak kapal utawi kreta ingkang ngambah margi pating pandhukul, bêngak-bêngok, anjunjung barang awrat, nêgori wit-witan ingkang inggil, andhodhok sarwi ngêgèt, ambêgagah sapanunggilanipun, awit sadaya punika sagêd anjalari kêluron.
Salêbêtipun anggarbini kêdah tansah ambêbingah manah, ngayêm-ayêm badan, sampun maos buku ingkang nyariosakên rajatatu utawi rajapêjah, makatên ugi mirêngakên cacriyosan ingkang adamêl girising manah, ningali kumidhi, tuwintuwi. tiyang sakit utawi kêsripahan, (kajawi kulawarga piyambak) sadaya kêdah dipun singkiri.
Wulangipun tiyang sêpuh: aja sok nênacad, mundhak anakmu kêtularan, punika kaèstokna, jalaran pancèn asring sagêd namusinumusi. saèstu, dening dayaning asamar tumama ing manahipun ingkang sawêg anggarbini: kêdhêr mahanani wêwangunan [wêwa...]
[...ngunan] enggal. Dene daya samar wau bokmanawi ingkang sinêbut magnestische stroom dhatêng para sarjana Wlandi ingkang ulah sakridhaning kaalusan. Mila kêdah ngêgungakên budi utama, nutupi murka angkaraning manah, sarwi nênuwun ing Gusti Allah, yèn kasêmbadan panuwunipun badhe mahanani dados jabang bayi gêmblèngan sayêktos.
Salêbêtipun anggarbini kêdah mlampah-mlampah sajam sabên dintên dhatêng palataran utawi panggènan ingkang nyênêngakên manah supados bingar, saha sakeca badanipun tur lajêng sagêd ngraosakên eca anggènipun nêdha, dening sampun kêsêl, nanging sampun dhatêng panggenan ingkang kathah tiyangipun jalaran ing ngriku hawanipun rêgêd.
tiyang, mila prayogi mlampah-mlampah dhatêng ara-ara utawi panggènan ingkang jêmbar, sukur kathah têtuwuhanipun. Makatên ugi kakulinakna ambikaki jandhela enjing sontên supados hawanipun salêbêting griya utawi kamar tansah rêsik, sukur patilêmanipun kasêbari sêkar utawi dipun krukupi supados gandanipun sêgêr.
Tilêmipun ugi kêdah karêksa sampun kêladuk utawi kirang, ingkang prayogi piyambak jam sadasa dumugi jam nêm, dados wolung jam ing dalêm sadintên sadalu, ewadene yèn siyangipun bibar nêdha raos arip, ugi prayogi katilêmakên sajam, supados botên ngêlu utawi nuwuhakên sêsakit.
Limrahipun wanodya anggarbini punika kringêtipun anggônda botên eca, mila kêdah rêsikan: asring adus ngangge toya asrêp, dene yèn kulinanipun ngangge toya angêt inggih kenging, sasampunipun anggarbini nêm wulan botên kenging kalajêngakên, punapa malih ngêkum sukunipun ngangge toya angêt, punika awisan, kajawi yèn namung kangge wisuh kemawon, nanging ugi kêdah enggal dipun srêbèti ngantos garing.
Sawênèhing wanodya anggarbini wirang dening rumaos saru wêtêngipun, mila yèn kêkesahan anggènipun dandan ngantos singsêt, supados botên katawis yèn anggarbini, pamanggih ingkang makatên punika lêpat sangêt, pangangge kêdah ingkang sarwi longgar, punapa malih wêtêng saha payudara kajagia sampun ngantos kêpênêt, malah gêlungan kemawon ugi botên kenging kêkêncêngên.
Sadaya wêwarah ing nginggil punika nuwun mugi kagatosna,
supados sêgêr kasarasan badanipun nyarambahi dhatêng jabang bayi, malah dumugining môngsa ugi gampil anggènipun anglairakên, tur badanipun sang jabang wêtah lêma botên kenging sêsakit.
Kirang: 4: minggu kalihan lairing jabang bayi kanthongan bayi sampun wiwit mangkêrêt, mila ingkang anggarbini tarkadhang kraos mulês, nanging sakêdhap kemawon pun saras, jêr pancèn dede sakit wêtêng, yèn sampun karaos makatên punika prayogi sadhia punapa-punapa ingkang parlu ing atasing tiyang gadhah anak.
Sasampunipun kirang saminggu pangkêrêding kanthongan bayi kathah sangêt, ngantos alit, ingkang anggarbini kraos sakit, inggih punika ingkang winastan nyakiti sapisan, yèn kraos badhe bêbucal, prayogi dhatêng wingking sakêdhikipun sadintên sapisan ing waktu punika botên parlu kasêsa ngundang dhukun.
Sawênèhing wanodya ing waktu wau botên kraos sakit, kraos-kraos sampun dumugi lairipun jabang bayi.
Ing waktu punika sampun alit ing manah, kuwatos kadospundi-kadospundi, anggêga ujaripun tiyang bodho, èngêta yèn sabên wanodya sampun tinakdir kêdah nglairakên [nglaira...]
[...kên] anak, manut petanganipun para sarjana ingkang sampun nyatakakên, yèn wontên tiyang: 200: kathah-kathahipun namung: 1: ingkang rêkaos saha nandhang tiwas dening nglairakên anak, mila botên susah kuwatos: kêdah sabar saha ngiyat-ngiyatakên sarwi
kasuwêlakên kemawon, botên dipun bêntingi (sêtagèni) êwadene yèn mêksa botên kiyat kadamêla tilêman mapan ingkang sakeca, limrahipun malumah dhêngkulipun manginggil, dhukun ngêmulana sinjang tipis saha anjagènana wontên ing daganipun ingkang nyakiti, sukur manawi ingkang nênggani dhukun ingkang sampun angsal piwulang (vroedvrouw).
Papanipun miliha ingkang rêsik, ambêt-ambêtan ingkang nyêgrak-nyêgrak kasingkirna punapa malih khewan utawi lare ingkang cangkêmipun braokan, mugi kapurih kesah, ingkang kenging wontên ing kamar namung dhukun, sêmah tuwin biyung utawi sanaksadhèrèkipun ingkang kenging kapitados salah satunggal.
Salêbêtipun nyakiti punika murih saenipun sampun dados tanggêlanipun dhukun, mila patrap pratikêlipun botên susah kaandhar ing ngriki, nanging sampun anggêga sadaya pakènipun [pa...]
[...kènipun] têtiyang bodho utawi dhukun tanpa pangajaran, ingkang botên
malah dipun sukani opyok-opyok pipisan ronan, punika sadaya sisip-sisip sêmbiripun malah nuwuhakên sangkala, botên susah dipun punapak-punapakakên, yèn sampun dumugining wanci, masthi lair piyambak, mila pamanggih kula sanadyan mawi ambayar prabêya sawatawis, prayogi ngundang vroedvrouw kemawon, awit punika ingkang sampun nampi pangajaran sayêktos.
Sasampunipun bayi lair, limrahipun patilêmanipun kagêbrag-gêbrag, sanjangipun supados ing têmbe botên kagetan, yèn vroedvrouw namung kacêblèk-cêblèk bokongipun kemawon, sadaya wau bokmanawi namung pun jabang bayi kajêngipun nangis kemawon, jalaran inggih cêngèr sapisan punika pratandhaning bayi gêsang sarta wiwit ambêkan nyêrot hawa, mila sampun weya panjagining hawa, ing kamar ngriku kêdah tansah rêsik.
Pusêr kairis ngangge wêlad kapanggang rumiyin, nanging ngangge gunting utawi lading kenging kemawon, ugêr kapanggang utawi kacêlup [ka...]
[...cêlup] ing lisol rumiyin supados pêjah krumanipun (bacterie)nipun.
Limrahipun sang jabang bayi lajêng dipun sèlèhakên ing tampah, prayoginipun dipun lambarana sinjang rêsik ingkang êmpuk, sabab bayi punika badanipun taksih ringkih sangêt, lajêng karêsikana mawi toya rêsik, kakosokana ingkang alon ngangge kapuk, sêpênipun kapuk, kenging ngangge pipih ingkang alus, punapa malih mripatipun, punika ingkang prêlu piyambak, yèn sagêd ngangge boorwater sabab bayi ingkang mêntas lair punika badanipun taksih ngyiyid (slijmerige stof) sasampunipun dipun rêsiki lajêng dipun bungkus katilêmakên ing panggenan ingkang garing ngangge kasuran saha bantalan ingkang bongtênbotên. kêmpukên, inggih punika ngangge ron pakis utawi kambêngan kaêpe,
sampun kaombènana wêdang bubuk dipun wori jampi tumbasan apotik sarana pitêdahipun dhoktêr, lajêng dipun rêsiki ngangge toya winoran lisol, makatên ugi ing panggenan ngriku, dados ingkang nandhang rêkaos prayogi kapindhah alon-alon dhatêng panggènan ingkang garing lan rêsik, sarta ugi lajêng botên kenging ebah-ebah [ebah-...]
[...ebah] rumiyin ngantos badanipun kraos kuwagang, salajênging pangupakaranipun sampun kêsupèn anggènipun ngrêsiki masthi ngangge lisol, murih icaling gônda awon tuwin pêjahing kruma.
Sadaya ingkang badhe kangge ing nginggil punika kajagia sarta kasadhiyakna sadèrèngipun, kados ta: rêsiking kamar, bantal lan kasur bayi, saha jampi warni-warni manut caranipun nagari ngriku.
Ing salêbêtipun sadintên sadalu malah tarkadhang ngantos tigang dintên tigang dalu lare dèrèng purun nêsêp susuning biyungipun ugi dèrèng mêdal toyanipun, punika botên susah dipun kuwatosakên, jêr samôngsa lare sampun purun nêsêp ugi lajêng mêdal toyanipun susu. Yèn panêsêpipun rêkaos dening mundrinipun alit, utawi kulitipun tipis: sakit yèn kasêsêp, punika prayogi dipun tutupi rumiyin ngangge pipih rêsik ingkang sampunansampun. kacêlubakên ing brèndhi Rum. Mangke masthi lajêng sagêd anyêbar piyambak, sawênèh tiyang wicantên: kêdaha sarana dipun lêbêti sêsupe punika klintu, jalaran agênging mundri namung sakêdhap: botên sagêd lêstantun.
Sarèhning têdhanipun bayi punika namung maligi toya sêsêpan [sêsêpa...]
[...n] kemawon, mila toya sêsêpan kajagia sampun ngantos nuwuhakên sêsakit, inggih punika têdhaning biyungipun kêdah ingkang sae, kados ingkang sampun kawrat ing ngajêng saha asring adus, prayoginipun adus grujug.
Aggènipun nêsêpi kaangkaha sadintên-dintênipun kaping sakawan utawi nêm ambalan, sukur sagêd namtokakên waktunipun ingkang ajêg, sabibaripun nêsêp cangkêmipun karêsikana mawi kapuk katêlêsan toya rêsik kapêrês, supados botên nuwuhakên sêsakit.
DedeDene. yèn wontên pambênganipun biyungipun botên sagêd nêsêpi dening sakit utawi sabab sanèsipun, kêdah kaêdhot ngangge powanipun lêmbu ingkang saras, nanging kêdah kacuwèrakên sarana kamomoran toya tigang bageanipun powan, utawi ngangge mèlêk kacuwèrakên toya angêt, kathah sakêdhiking mèlêk kêdah manut pratelaning dhoktêr, sampun pisan lare kadublag mawi sêkul ulêkan, jalaran pirantosing pangêjur têdhane dèrèng kiyat, ing têmbe yèn lare sampun mêdal untunipun sawêg kênging dipun dulang saking sakêdhik.
Kajawi punika bayi ugi nêdha hawa asarana ambêkan, mila kêdah kajagi sampun ngantos nyêrot hawa rêgêd, dados sênthong patilêman bayi kêdah tansah rêsik, sampun têlês, saha murih
gampiling panyêrotipun lare sampun kagêdhong kêncêng-kêncêng, prayoginipun botên susah kagêdhong: cêkap dipun gritani wêtêngipun kemawon, nanging kêdah ingkang kêndho sangêt, sabab sêsêking ambêkan, sagêd anjalari sêsakit ingkang ambêbayani, manawi lare sêsêk ambêkanipun enggal kacêlupna ing toya asrêp sakêdhap, tumuntên kaêntas, punika adatipun sagêt tulung, sirahipun sampun dipun kopyohi prayogi kabikak kemawon supados asrêp.
Ênjing sontên bayi kêdah dipun rêsiki kados nalika lair utawi dipun dusi kemawon sadintên sapisan, sabab badanipun dèrèng kiyat, lèmèkipun kêdah ingkang rêsik, sampun kados limrahing akathah ngangge sinjang rêgêd mêntas kangge, sasampunipun dipun rêsiki utawi dipun dusi lajêng kabungkus kados ingkang kawrat ing nginggil, nuntên katilêmakên ing panggènan ingkang ragi pêtêng, jalaran mripat bayi dèrèng kulina dhatêng pêpadhang soroting surya, mila anggènipun ngrêsiki wau ugi kajagi sampun ngantos kêpadhangên sangêt, ing têmbe manawi sampun kulina kenging kaajak dhatêng pêpadhang, nanging sampun lajêng weya kaajak dhatêng bêntèran tanpa kudhung utawi payung, ngantos kathah soroting surya ingkang ngengingi mripat: punika badhe ngrisakakên mripat, anjalari sakit wuta.
Makatên ugi salêbêtipun kalih wulan utawi langkung sabên [sabê...]
[...n] tangi tilêm sampun kêsupèn mripatipun kêdah dipun rêsiki kados nalika lair, nanging poma sampun ngantos kapênêtakên.
Yèn bayi sampun umur sapêkên utawi saminggu pusêripun coplok, limrahipun lajêng dipun wur-wuri gêrusan griya tawon tutur utawi gêrusan arêng bathok, sawênèhing nagari caranipun gèsèh: dipun wur-wuri mawi kêrikan irus utawi gêrusan siti tilas panggènaning lairipun jabang bayi, sadaya wau sêdyanipun namung supados enggal garing labêtipun, sabab manawi ngantos mêdal rahipun, sanadyan namung marêntul kemawon, asring anjalari dumugining tiwas, mila manawi ngrêsiki kêdah ingkang alon.
Bayi punika dèrèng sagêd punapa-punapa kajawi nangis, mila manawi nangis kaupadosana sababipun, punapa kasrêpên utawi sumuk, punapa kêkêncêngên anggènipun anggritani utawi liyanipun, sampun namung lajêng dipun sêsêpi kemawon, utawi kaisik-isik tuwin kabandul, punika lêpat sangêt, jalaran lare lajêng kagetan utawi gugupan.
Ing ngajêng kula sampun matur: lare kêdah kajagi sampun ngantos nyêrot hawa rêgêd,
jandêla kêdah kabikak, joganing sênthong kêdah garing, makatên ugi sampun ngantos wêya dhatêng rêsik saha garinging panganggènipun bayi, saha pangangge wau kaangkaha ingkang sarwa tipis.
Tilêmipun lare kêdah karêksa sampun ngantos gragapan, saha yèn sagêd sampun katunggilakên kalihan tiyang sêpuh, supados tansah nyêrot hawa rêsik, sirahipun kaprênahna kapara langkung andhap tinimbang badanipun, githokipun kaganjêla bantal utawi guling, punika anggampilakên lampahing rah, dados sampun pisan-pisan bayi dipun sukani bantal ngundhung-undhung.
Manawi bayi sampun umur gangsal utawi nêm wulan kêdah lajêng kacacarakên, malah yèn panggènan ngriku kapinujon tuwuh sêsakit cacar, nadyan sawêg umur gangsal wulan sampun kenging kacacarakên, samantên wau kêdah ngèngêti kasarasaning bayi, punapa badanipun kintên-kintên kiyat dipun cacar, jêr yèn tiyang kiyat malah asring nuwuhakên sêsakit dhatêng bayi wau.
Yèn sampun umur: 9: wulan, adatipun lajêng mêdal untunipun, badhe wêdaling untu wau nuwuhakên gatêling gusi, anjalari lare kêdah nyênyakot punapa-punapa, mila kêdah kajagia sampun ngantos nyakot barang ingkang mawi racun, utawi ingkang atos-atos, punapa malih barang
lancip mila sampun pisan-pisan kapurih ngêmong lare ingkang dèrèng kathah dugi-duginipun.
Sakawit ingkang katingal untu ngajêng ing ngandhap sapasang, lajêng ing nginggil inggih sapasang, kalih wulan êngkas untu inggil mêdal malih sapasang ngapit-apit ingkang sampun wontên, lajêng ing ngandhap ugi makatên, kawan wulan êngkas tuwuh siyung saha bamipun, salajêngipun yèn sampun umur tigang taun sampun jangkêp kalih dasa, ing salêbêtipun tigang taun punika lare asring sakit, dening wêdaling untu wau, jalaran nrajang urat ingkang lêmbat-lêmbat, limrahipun lajêng doyan tilêm, nanging bab punika botên dados punapa.
Nalika lare sampun mêdal bamipun punika pratôndha sampun sagêd mamah punapa-punapa, mila ing waktu punika lare sampun kenging dipun dulang, malah saèstunipun sampun kenging kasapih.
Yèn bayi sampun umur: 15: wulan, sampun mangsanipun kasapih, dados sampun mantun nêsêp, mila tiyang sêpuh kêdah ngrêksa têdhanipun, kêdah ingkang pasaja, sampun dipun sukani têtêdhan ingkang angèl ajuripun, saha ingkang anggajih sarta ombèn-ombèn saliyanipun toya, makatên ugi sampun ngantos nyarêng panêdhanipun tiyang sêpuh, sabab manawi sumêrêp [su...]
[...mêrêp] têtêdhan warni-warni, lajêng tuwuh kapenginipun, punapa malih yèn sampun ngraosakên, masthi lajêng mrèntèk-mrèntèk nêdha têtêdhan ingkang pancèn dede mêsthinipun, punika badhe anjalari kirang sêgêring badan, wowohan punika prayogi sangêt tumrap lare, nanging tiyang sêpuh sampun ngantos weya, nyukani wowohan ingkang sagêd anjalari sêsakit, sabab bayi punika wiwit lair dumugi umur: 3: taun badanipun taksih ringkih, manawi ngantos katrajang ing sêsakit pilêk, watuk, bêntèr, utawi sakit wêtêng sarta racêkên, punika manawi nyarêngi apêsipun asring botên ngukup, sêsakit gabag punika ugi ambêbayani, punapa malih sarap utawi sawan: mèh kènging katamtokakên tiwasipun.
Mênggah sarap utawi sawan punika tuwuhipun saking kêtumusan sêsakiting tiyang sêpuh, mila tiyang ingkang gadhah sêsakit punika asring botên waris anak-anak, srananipun dede japa mantra, ugêr purun jêjampi ingkang sagêd ngrêsikakên rah kemawon: sagêd wilujêng.
Yèn lare sampun sagêd wiwit lumampah sampun sok dipun tetah, kêdah kasrantosakên ngantos sagêd lumampah piyambak, sabab lare botên sagêd lumampah yèn dèrèng dumugining môngsa, sampun bingah-bingah dupèh anakipun sagêd [sa...]
[...gêd] makatên, èngêta rakaosipun lare, jêr dipun tetah punika tumrap lare kalêbêt pandamêl awrat.
Lare kêdah kakulinakakên tangi tilêm gregah lajêng têrus mêdal saking patilêman, adus utawi raup saha dandan sapantêsipun, supados sampun ngantos dados tiyang kêsèd, wiwit alit kêdah kaparsudi srêgêp saha kêndêl tumrap pandamêl lêpas, mila sampun sok dipun ajrih-ajrihi, utawi dipun dongèngi ingkang mokal-mokal, mindhak dados tiyang jirih utawi gugon tuhon, dene mênawi kapinujon rewel, kaimur-imura kanthi têmbung manis manuhara, tiyang sêpuh kêdah sabar, sampun dipun srêngêni ngangge têmbung kasar, punapa malih têmbung saru, sabab lare dèrèng pêcah nalaripun, ewa sêmantên inggih sampun kauja sakajêngipun lare punika badhe dados lare unggungan, kêdah kapardi kautaman, ambangun miturut, saha sumêrêp ing tata krama sawatawis.
Sagêdipun enggal tumama piwulangipun, tiyang sêpuh kêdah nuladhani, kados ta: lare kapurih nyukani panganan dhatêng kancanipun dolan: kaulungakên piyambak, solah tingkah saha solah bawa kêdah kajagi sampun ngantos saru sapanunggilanipun.
Yèn lare sampun andungkap umur: 7: taun untunipun sampun pupak punika sawêg kenging kalêbêtakên ing pamulangan, langkung utami ing wanci sontên kapardi ngaos, sampun nyinau garapan pamulangan, sadaya garapan pamulangan kapardia dipun sinau enjingipun, supados sagêd manjing, jalaran utêk taksih sêgêr, lare ingkang sampun kulina sinau sontên, manawi malih: sinau enjing masthi badhe ngraosakên piyambak bedanipun.
Dolananipun lare kaangkaha ingkang sagêd mêcahakên nalar utawi murugakên kasarasan, kados ta: mul-mulan, catur, gobag, selat, sapanunggilanipun dene lare èstri prayogi kapardi ing kasagêdan tangan kados ta: dondom-dondom, nyulam, sapanunggilanipun, ing toko-tokoTyonghwa kathah ingkang sade dolanan lare, ngiras kangge nyumêrêpi punapa dhasaring kasagêdanipun lare kados ta: nênukang, damêl griya, sapanunggilanipun.
Kathah lare ingkang dados wungkuk utawi yèn lumampah nuklun, botên sigrak, punika jalaran kulina saking alit [a...]
Salajêngipun tiyang sêpuh kêdah rumêksa supados anakipun ing têmbe sagêda nêtêpi kudangan: anak anung prawira ngungkuli bapa. Itih.
Sêrat-sêrat ingkang kasêrat ing ngandhap punika pilihan, lan ingkang sangêt dipun prêlokakên mundhut dhumatêng ingkang rêmên maos.
Asmaralaya t. Bab kawruh kasampurnan, wasitanipun para guru ingkang sami mêdharakên tekading kasidan. Rêgi f 0,40 prangko f 0,08.
kawêwahan saking kitab sanès-sanèsipun ingkang mêdharakên ngèlmi makrifat, rêgi f 1,- prangko f 0,15.
Ngèlmi Khak Sêjati g. Inggih punika primbo ngèlmi khak sêjati barkah saking Pangeran Sêcawijaya, kawêwahan gambar mêloking ngèlmi kasampurnan, rêgi f 0,35 prangko f 0,08.
Ngèlmi Panujuman g. kawruh gaip ingkang mratelakakên wahananing Lohkil Makful inggih punika marahakên
Pirasat t. inggih punika pirasating sujalma. Mratelakakên candraning jalma ingkang awon miwah ingkang sae wêwatêkanipun, katandha saking kawontênanipun pêpukiraning, ingkang sampun dipun mupakati dening para Jamhur ing Tanah Ngarab, rêgi f 0,35 prangko f 0,08.
Wulang Rèh t. punika Wulang Rèh ingkang lugu botên kaewahan, anggitan Dalêm P.B. IV, rêgi f 0,50 prangko f 0,10.
Jampi Gaib g. piridan saking karanganipun Yogi Kangkara Krêsna, pandhita
Mrene ae wis, akeh kok arek Sby nang kene…. yo meskipun akehan arek
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: sumbangan, suntingan, nerbitaké, THIS, trac, wordpress 3.0, wp-super-cacheVersi 0.4.0 – Seneng anyar integrations Januari 1, 2010 dening nawakake 25 Komentar Iki versi anyar nyedhiyakake integrations karo loro sing paling populer wordpress Plugins. Kapisan, google-xml-sitemaps menehi cara kanggo nggawe sitemaps kanggo nggunakake google lan google webmaster pribadi, ing Integrasi nggawe kanggo saben url ing sitemaps tambahan URL kanggo kaca translated. Iki Integrasi needs a tembelan gampil bisa dileksanakake ing plugin asli, carane maca ing FAQ,
sing mbokmenawa versi google-xml-sitemaps bakal kalebu tembelan iki minangka standar.
Sing liyane integrasi karo wp-super-cache kang menehi mekanisme caching kanggo wordpress, plugin iki ora kanggo Mesem saka jantung lan menehi kuwat caching ing mekanisme kanggo ijol-ijolan ton saka masalah ing cara, instalasi punika hard lan integrasi punika malah harder. Nanging, iki Integrasi nyedhiyakake pengguna plugin-owahan kang prasaja mbusak kaca cached marang tumindak agensi, iki ngalangi terjemahan saka macem-macem kedados kaping lan saka kedhaftar kanggo ndeleng isi non-translated (lan ing cilik saka otomatis agensi, translating maneh lan maneh).
Yen sampeyan duwe liyane Plugins pengin integrasi karo, lan sing duwe pemikiran piye carane (Mungkin lan sawetara kode), namung nempel cathetan kene. Lan ya – seneng anyar dasawarsa kanggo kita kabeh!
Update 2010/1/3 – Katon ana kesalahan karo pandhuan tembelan, pandhuan anyar sing dianyari ing situs FAQ bagean (thanks myatus). Ing tembelan uga bisa diundhuh saka langsung link : Peta situs-inti-322-patched
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jombang,_Jember&oldid=1113513"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn JemberKabupatèn JemberKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 30 Januari 2017.
Wikipedia basa Polandia (Cithakan:Lang-pl) yakuwe edisi Wikipedia sing nganggo basa Polandia. Wikipedia basa Polandia digawe
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 4
││Mangkana purwaning gita │ duk ing nguni wonten kukila katri │
patrape bae beda │ dadalane kang mrih kena binukti │ wit janma sinungan │ kawruh becik lan ala │ bango mbengok eh walang kadhak wuwusmu │ sanadyan tinitah kaga │ yen eling luwih utami││
ing karsa │ mapan ana ing nguni caritanipun │ wong ngagung ana ing ngeksiganda │ Panembahan Senapati││
││Ing lair rada dupara │ yen bangkit tau madeg narapati │ ing Pajang
ngagung ing Ngeksigandha │ duk lagine durung jumeneng aji kyat tyas bratane sineru │ prapteng bawani bawana │ maksih maksa paksa │ mamasuh anggayuh wadyaning wahyu karamat │ tumerah turuning wuri││
samangkya mapan iku Yogyakarya palupi │ lupiya wenang tiniru │ ruruba mring Hyang Suksma │ walang kadhak megat catur wuwusipun │ mbok ya wis salin salaga │ mundhak gagal kang den pikir││
ingkang muni kayun pidaraeni │ lire langgeng uripipun │ ing kene kana gesang │ teka dadak ana sirna wutuh luluh │ lesah basah dadi
nglungka kawruhana │ mungguh peperanganipun │ jro urip mengku kalih dat │ dating kawula
mulih pulih wangsul │ wangsul mring asaling lama │ yeku jroning ngalam gaib││
││Jumeneng lan pribadinya │ dene lamun datira mesthi mati │ beja bali asalipun │ nganasir catur warna │ cilakane ingarad dening lelembut │ dadi dhanyang penyenyengan │ anggung gawe sok nyalahi││
││De darajat sapta warna kang ginusthi panggih ing ngalam pati │ yekti sing labuhanipun │ lalabet jroning gesang │ pan mangkene warahe kang wus amangguh │ yen lena
swara bumi tunggu pereng jurang punthuk │yen mati sirna layonnya │ yeku duk lagine urip││
kadhak teka daleming lamun mangkono tekadmu │ paran perlune pada saraseyan gulang ngelmu medhar kawruh │ bok ya pasrah kewala labuhan kadaring urip││
││Uripmu kapulet hawa │ hawa awan sing benter ring Hyang Rawi │ wiji wujud
mulih mring suwung │ sirna rata rumangsa │ de kahananing dumadi │ wujudingwang anane ana priyangga││
││Sinartan pamoring hawa │ sing sudama ditya kartti │ lirnya sudama: Hyang Wulan │ Ditya: iyeku Hyang Rawi │ kartti: karti kayekti sarining Sang Hyang
wijinya dumadi dadining kahanan sagungm gung alit inggil andhap │
ngreda │ dadi kembanging bilai kalimput warni-warni wawarneri kang mrih kajlungub jujurang curi carang │ yen mangkono papan yekti wurung mulih sida malih dadi kadhal││
gya mudhar brata mijil sing rong arong alon wuwusipun │ heh heh paran ta sanak sira dahat mejanani ingkang aran Resi Kadhal iya ingwang││
││Pagene ta sira padha │ ngremehaken sameng dumadi │sagung titahing suksma │ liyan
udhunira wus kinodrat dening Gusti │ kodrat iyeku pasthi │ prandene sih owah santun karananing iradat │ wruhanta heh sira katri
awor lan dewa │ de mungguh kawruhing ngabi │ yeku kalimah kalih sahadat jatiranipun │ pan niku langkung gawat │ datan kena gina gampil │ yen pinuja jagad iki yekti sirna││
││Nging aywa kaliru tampa │ kinira kang jagad alit │ lire alit kang gumelar │ karuwan doh pernahneki │ balik kang ngong arani │ jagad agung tegesipun iyeku jagadira │ kang ngalangut
kapleset dhawah yomani │ utawa den arani wot sirotalmustakimmu │ iyeku antaranya kang lambe ngisor lan nginggil │ mung
kothekan tharik narit hik mathuk den othak-athik │ pethuk gathuk manthuk-manthuk │ cekat-
denesthi │ kanthi lepasing budi │ sarat sarana kang cukup │ cakep lair batinnya │ dadalane mrih gunasti │ andhap asor wani
kakalih mung nguni Sang Prabu Kresna │ jer punika Wisnumurti wangsul paduka resi │ ilang triwikramanipun │ marma mbra sru narima suka sokur mring Hyang Widhi │ kalilana amba nyuwun muruhita││
││Sang Resi Kadhal lingira │ iya sira sanak katri wus ya akeh kang
baskarasasi wit punika pan maksih datan langgeng wonenipun dene dadining ana │ yekti ana kang
dumadi │ ulun dereng nate wrin │ marma mangke kang kulesthi │ baya lamun tumindak tinaking kathah││
││Ngrungkebi sarat sarengat │ saingane ahlul dini │ kadya gampil linampahan tan amikir ika iki │ karana jroning kadis │ wus wonten wawarahipun kang sampun kabyawara │ layak jipuk makripati │ minal ilmi dakai kade jarwanya││
││Menggahing ahli sarengat │ tan perlu kedah ngrawuhi │ kawruh ingkang lembat-lembat │ cekap pracayeng Jeng Nabi │ tur ta
catur warni │ sahadat wus nyarengi │ wedal salat wektunipun │ jakat kaji punika │ yen kaleres anggadhahi │ siyamipun ing ngangkah amrih sambada││
││Kikisan kawruh kanyatan sawawrating peksi jawi │ sarana
dhewe mring Hyang Widhi karan mokal jisimmu bangkit papanggyan││
││Ana kang angesthi mring dat │ ana rasa denrungkebi │ cipta: Atma pinangeran weneh anggandhuli gaib │ ngen-angen sengguh Gusti │
sadarum │ teka taksih mindho kardi paran anane sanyata │ teka tansah aling-aling │ kalingan sunar papadhang │ padhang ingkang
kang yekti │ yektekna lan ananira rarasing rasa sajati││
││Bango anauri wuwus │ wuwusmu teka lir kyai │ nganggo lapal murad makna │ narik jamaning pra wali │ jaman mangkya yekti beda │ dadalaning ngolah ngelmi││
││Wit kadheseg ngupa butuh │ kudu betah anglelantih │
││parandennya bangkit tuwuk │ kadhang durung tuk sawiji │ kasusu selakke jaman │
lan dhek jaman mau │ gampange ngupaya melik tan ana peksi ngresula │ inguja tan
││Widadangreh mring sedyayu │ rahayu ing lairbatin nanging gek kepriye mara │ teka akeh kang malangi │ papalang dadya rencana │ nanangi manah tan yukti││
bungleng tyas ruhara │ de uru arebut melik │ lalu langlang salang tunjang │ nunjang palang ngreregoni││
││Cacak kang tinitah manus │ jaman iki arang bangkit │ tandhane dhek wingi ana │ aku krungu rerasaning janma mlaku bayak-bayak │ wurine resi sing ngiring││
││Sajake kaya wong dhusun │ ingirit marang nagari │ ririh denira rerasan │ risi
││Kawusananing uripku kudu-kudu aprang tandhing │ dahuru reh aruhara │ saben jam pikiran salin │ ngrembug iki kono kurang │ kana meksa: kene nangis
kadhak │ pareng nembah katrinya umatur aris │ dhuh dhuh adhuh sang dwija││
││Amba katri pan wus tan kadugi │ gayuh gothek geyonganing rasa │ sing pepet cupet pikirane │ tar yen amba tri nyuwun sih padhuka mareng namuli │ amba tri muruhita │ ing
lah ta iya sanak-sanak ing wang │ yen dhasar dadi karepe │ bagya lamun sarujuk │ jroning urip winenang sami marmakrup
wanuh memanceni │ myang memancah pamanggihmu iya │ wit kabeh padha benere mung gumantung ing kayun │ pundi paran kang
ya marmane tri bawana denbawani │ tuhu ta jalining hyang││
││Dene ingkang ngran ngelmu sajati │ sajatine murni tan kaworan │ kalawan langgeng anane │ ing nguni prapteng besuk │ beda lawan jatining lair │ pan maksih ebah ewah mangkana liripun │ samangke mulya wibawa │ mulya yekti: nanging durung temtu lestari │ terkadhang binjang papa││
││Ngelmu gaib: samar jarwanireki │ nanging dudu
mungguh bedanipun paran kang kadim kang anyar │ de samengko wus jumbuh dadi sawiji │ jumeneng kamil insan││
││Pa karane sira bangkit urip │ mobah: molah mabur lan lumampah │ sing endi iku purwane kawruhana puniku │ kayat kadim mong kata jali sipat jalal myang jamal │ kahar kamal iku
elik misesa sampurna yekti langgeng ing kene kana││
││Jisimira asal sing nganasir │ catur warna marma tan bodaya │ yen tan kalawan khayune │ yen sinar tan dening nur rahsa: Atma: nepsu lan budi: yeku mangla sarana jumenengt Hyang Ngagungm marma ywa semang
││Upamane asal sing sujanmi │ murut manjing uriping mahesa │ yeku papan cacad rane │ tri pati narakeku nara: manus ka: papan yekti │ titising urip marang pulih manjing manus dadi banyu nuting wadhag │ bagya lamun dumadi dadi jalma lwih kadhang kaplorot ngandhap││
││Caturira patining sawargi │ de sawarga yeku tegesira kasasira sarwa gedhe dadyan wangsul mring manusa │ yekti dadi pandhita luwih tanapi madeg nata panca patining sampurna │ yeku pulih mulih
dene Hyang Kang Mahagung wus sumarah tan darbe kapti ala becik ginelar mrih utamanipun │ banggan kang dhemen kasasar │ de Hyang Suksma tan lingsem manjing mring alit │ nistha tanapi kewala││
mangka parabote lan mangka saksinipun kanyatahan ingkang kakiki │ upama ananira lan donya puniku lan samono wus prayoga sabobote kukulia pan wus nyukupi │
Ngawiku paring sarananing marga │ andhingini pulih mulih papan nguni neng donya natan krosan││
sampun mangsa │ Sang Hyang Rawi surup │ lah payo padha bubaran │ katri kaga ngaras pada nyuwun pamit │ byar miber sowang-sowang││ PUPUH V
wus cawis │ kari mori pisang sanggan suruh ayu jambe wangen │ gampil mengko angupaya │ padesan datan kurang │ de rasul lan sekul wuduk │ opor sawung bulu seta││
││Iku kalebu tan gampil │ pangupaya myang pangolah │ marma yen dhangan yogyane │
sinangga sing dereng kadereng karepe │pakantuk kawruh kang nyata │ nyatane gesangira │ mestuti kadis kasebut jaetun samanuljanah││
saking lam ngupadi linturing sarat sarana │ lagya punika antuke kirang langkepe sumangga srah paduka sang tapa │ mung sapala rebut cukup │ cekape
jalarane │ marma padha kawruhana kang kocap sarat srana │ nisbat budi labetipun │ pupunton tekat utama││
││Srana: prabot │ sarat: kanthi ngelmu laku gegandhengan mangkene mungguh jatine klasa: iyeku gelaran │ gelaring kawruh nyata │ nyatakna
││Yayah rupa jroning carmin │ de kang sekul wuduk miwah │ ulam sawung
ywa kirang aksami │ sing copet cupet tyas amba │ tan wikan wosing oasemon │ katetah duk muruhita │ tataning ngolah rasa │ sarat saranan kantun │ tan
saking kadyeku │ babasan guru ugungan││
││Murid den taberi mardi │ mardawa laku myang jakat │ yeku mangka dhadhasare wit iku dadi busana │ gon-anggon kawruh nyata │ laku pan dadi panuku││ Lah mangkene piyarsakna││
││Mangkan kang kukila tri sakaman tyas trusthanira │ katresan dening sabdane │ sang pinundhi
mesem alon ngandhika Sang Resi │ luwih sihing Gusti │ purbane mring makluk││
││Darunane wikanana dhingin │ parang kag dadya
││Nanging iku pan kuciwa maksih │ mamrih karahayon │ wit mung nyipta mulyaning dheweke mungkur mikir marang anak rabi │ gothang rumeksaning wajib lairipun││
││Marmanira kang luwih prayogi││ Kacakupa karo lair suka tentrem ing batine │ butuh anak rabi tan ngregoni │ cipta temah
katri │ tuk rijeki luwih tumrap semah sunu││
││Sang sangsaya pangupayeng melik │ keblat catur padon
tyas asangga runggi │ dalan jenak neng don kadhang dereng pethuk wader pece │ wus ginusah binalang
mangkono wus jamaking urip │ rebut met pakolih │ liru asor unggul││
││Tur yektinekeh kahanan iki │ nemu sarwa dados pepak gumelar Yang
mengko tataning pra peksi │ remen apadudon │ dhaku wenang ngecupi adarbe │ sengguh kaya yasane pribadi sing
nyuwun mring kang darbe │ papanduman kanthi masuh dhiri │ nyadhang sihing Gusti │ wahyaning wahyugung││
││Lamun mantep pangidhepireki │ yekti sido dados │ Hyang Wisesa tan nisih adile │ sapa nrima katarima yekti │ weruh denweruhi │ jrih sinihan tamtu││
││Nanging kudu sinartan ing teki │ mrih tekan kalakon │ puja iku lan brata kanthine │ walang adhak majeng nyela aris │ inggih kyai mugi
Widdhi │ tuwuk tirah bukti mleber semah sunu││
││Sing salama cingkrang sarwa sarwi │ ri ari angloyong mung lumayan
ngrembug bareng kardi │ ingkang cangak gawat wados │ cangak nyela banggansira dene paribasan cedhak sarpa mandi │ wurung
││Reh wewarah pangupayeng bukti │ kang gampil linakon wit akbutuh kaluwen wus suwe │ ya ta Resi
katon nuju marang kang sepi papane │ pasa: mbisu tyas kang eneng-ening ngeningken kang kesthi │ paran kang kinayun││
││Den tatali ing cipta ywa lali │ inggaling satemon │ praptaning byar raine sirage │ siram
nuli │ yan wayah sirep wong denwaspada sira ngulatake ing wawarnan tanapi swarnaning peksi gunem pikir kang
kadwi: mundhut adiling narpati │ tri: tapaning resi dene kaping catur││
││Kinen mndhut drajading kang ngelmi │ pan kinarya asor │ ping nem wiku wigar
wadon │ anggepira pan wus datan pahe │ kaping nawa: kinen mundhut maning imaning para mukmin │ dene ping sepuluh││
││Kang kadya kakawruhana yekti │ yekstine wiraos yeku pralampita satuhune kang
ngibarat anane owah ing rupa warna cahyeki │ nguni ayu pekik temah pucet sayub││
││Kaping panca: ngibarat ciptaning kekeraning batos │ kang kaping nem: yeka ngibarate mur kang karasing napsu wahyaning tandha dungkap wanci badhe sidhemipun││
││Kang kasapta: ngibarat kuwuring ciptanira dhompo │ supe marang ing kahanan kabeh │ kaping astha ngibaratireki pangrasa ngincati │ wit roh renggang sampun││
sajuga yeku pribadining jroning donya iki nadyan kathah manuk││
││Bango cangak walang kadhak anging warna
││Datan pahe lenggah ing solati │ cipta maya mawor │ gumulung neng pancering rasane │ musthi rupa warna pribadining iyeku ananing uni nong ananung││
││Ana maneh trapsileng samadi │ lenggah sing gadhodhok │ dwi suwiwi angrangkul jengkune │ dhengkul rapet tapus ing dariji │
││Kono yogya sami amiwiti │ nata traping batos │ mindeng brata lan sabar rilane │ narimeng tyas mrih temen utami │ pakareman pinrih sirnane sadarum││
││Dwi: kalamun sira wus miyarsi │ swara kang kawiyos ing salama durung
yogya sami ngegungna kurmate │ myang tilasal mrih tindak utami │ titi ngati-ati marang gesangipun││
abrit ing rabingulakir │ miwah wulan mulud││
││Yang basonta meles cemeng keksi │ de kang lamun anon Hyang Sudama nuju ing wulane │ jumadil awal jumadil akir dumeling kaeksi kresna siratipun││
││Wulan rejeb myang arwah yen meksi │ tirta brit
││Yeku kirang dwi candra kang jangji │ yogya kang linakon │ awasiyat riwayat tegese paring warah wuruk myang
ingangkat kang jajenthik manis │ yen kangkata kongsi tandha kaping catur││
││Yeku kirang catur dasa ari dungkap prapteng layon │ sedheng samya gelar aksamane │ myang aminta aksamane sisip marang kang sakserik pinrih eklasipun││
││Panca lamun driji cakar kalih │ kawawas wus kalong │ miwah pegat ugelugelane │ yeku kirang sacandra kang janji │ sedheng nrapken ngelmi kasampurnanipun││
sepen napsu bukti │ nir wus datan pengin temah titatudhuk││
sasihing Hyang Manon │ ngaras pada sarwilon ature │ dhuh sang dwija amba ngaros yekti │ terus wus asuci mulya jatinipun││
││Sirna sagung rarasan jro urip │
ginulung minggah manginggil │ pating griming lir likaten rasanira││
jumaneng pribadya jroning ngalam nukat gaib │ nukat: wiji │ gaib │ samar jarwanira││
││Wus amengku ananing kahanan sagung │ lah padha ngaso dhingin │ iki wus meh anggagat bangung raina││
││Menyang pungkur kana ana balumbanggung │ padha meta mina │ sira tri den enak bukti │ aywa taha tampi sugata manira││
││Yen wus tuwuk │ balia mrene ngong wuruh witing ananira │ sangkang purwaning dumadi │ kang
│mrih mina ing sasukane │ ngiwa manengen nucuk saking luwe wus lungse wanti │ wit wingi datan
badhadhag │ bok yading mina iki ngoningoning kagungan sang ngatapa││
││Mangan teka tan dugi prayogi │ tuduh lamun kukila alasan │ tan weruh praja susilane │
karo nadhah │ telak telih kebake kurang sathithik │ dimen bangkat sapasar││
││Sigeg ingkang kinondha │ ing tulis mangke genti ingkang cinarita kang samya kantun pantine semah tanapi sunu │ biyang walang kadhak lan malih │
kesahnya teka nglantur │ marasing tyas bok wonten margi │ kandheg beka begalan │ baya myang pakewuh paran denira ngupaya │ biyang bango alon denira nauri │ biyang cangak
ingantyan │ ing kene kongsi praptane │ biyang cangak sumaur │ yen sambada ing sira kalih │ mungguh panglimbanging wang │
nyuwun pirsa punapa sang tapa │ kaleres wonten daleme kawarna sang awiku │ pan wis
walang kadhak slonjor denya linggih │ dwi suwiwi saduwa││
││Resi Kadhal mesem sarwi angling │ lah bageya katri praptanira baya padha ana gawe kang tinanya umatur │ sowana mbangar sangang sasi │ sing sami sru nsungkawa │ ginubel ing
mangkin tyasasangga runggi │ bok neng paran kasandhung babaya │ mugi tuwan marengake │ amba nyuwun pituduh kawontenan
padha ngasokake │ labet mentas lalaku │ kapenakna gyan padha linggih │ gya nyanggo taha-taha │
ing wanci │ leres tamun kesahnya mrih cekaping butuh antuk kedhik myang kathah │ bruk pthuthuk datan darbe │ pikir sing sang tapa lon ngandika││
││Kawruh ana yen laki nireki │ dadi lanang mapan wus prayoga │ weruh ngenggoni sema
bangun turut │ de cawisan sira ywa lali │ barang karemanira myang kasukanipun │ rumangsa yen tinitah dadi wadon │ wadon wresining wadi │ wadining kakungira││
susuguh sanyata │ ana pasekcene maneh │ wit kuna mulanipun karsaning Hyang │ praptaning mangkin │ wadon pinernah ngandhap │ kakung aneng ruhur │
lan miturut ing reh barang karsa │ yeku dadi lilirune │ sasanggemaning kakung │ wektu ijab
cangak saking wuri anambungi │ dhuh kyai nuwun amba││
││Pinaringan brekah sang ayogi │ kang supadya laki amba cangak │
mesem muwus │ biyang cangak amindhu kardi │ mau ngong wus sajarwa │ sugerwajibipun │ wadon rinengkuh ing priya │ ngong wus wikan yen watekmu mula wani kumini marang priya││
││Kaya wus kang kajarwa ing ngarsi │ewadene reh wus sri sulaya │ yen amrih ninggal becike │ nuli bangkit tut
jroning kalbu │ den kongsia cumithak dadi caplak lan warnanira lakimu sajumbuh aji iku
walang kadhak │ sumela maju ngarsane sang wiku sarwi matur │ nuwun kyai parengna mugi paring tumbal myang supadya si dhawuk │ gapuk gerang walang kadhak │ mantunana denya remen iyan pawestri │ mring semah datan doyan││
jujug warung ngiras bedhange ngladasi │ kranjingan tanpa wirang││
││Resi gumujeng guguk sarwi ngling kalingane biyang
││Ana sarat yogya denlakoni │ nanging saru tumrap wadon lumrah │ wit mung
kandhan saru │ biyang cangak jongok lingnya │ ya bakayu ngaran aku mung sadremi │ babar dhawuh sang tapa││
lan rempah ywa kongsi katawis │ yen wus rampung sira adandana sarwa prasaja semune rakiten cawisanmu │ yen lakimu wus arsa bukti │ lungguhe cedhakana awasna yen muluk │ tetep pisan barengan ing kamayan esthinen sajroning batin │ mangkene emelira││
nendra │ lamun denuja karepe ngerepi jaluk tanduk │ tumanduking bedhor nemeni │ bok walang kadhak ngakak │ katuju tyasipun kongsi
padha sumurupa │ kang mangkono iku kabeh kena ngaran pangapus │ papaesan sajroning ngurip │ nging mungguh jatinira │ wadon rinengkuh ing priya │ wajib wruha sarahsaning laki-rabi │ de mungguh
kang supadya dipunrahabi │ yeku jodho ranira │ kang rasa wus mantuk │ neng papaning sowang-sowang │ kawruhana paran wadining
ragangan │ gya sang resi nuksmeng cahya marang wuri │ arsa
resi katon ngalela lenggah munggwing jro cahya sarwi melingi │ lah ta sanak katrinya││
katuju lampahira │ ingsun kang jinujuk mangke nganti aneng ngarsa │ wus antara jajagongan lawan mami │ ana kang nganthi suta││ PUPUH IX
dennya meksi │ sing pangrasa katresnan sami││
││Bango cangak mingak-minuk │ walang kadhak tanpa ngudi │ tyasnya bawur
jroning cahya mulya │ walang kadhak anauri │ mokal kalamun sang tapa yen pandugaku memedi││
walang kadhak dhelakdhelak │ tyas angles luhnya dres mili │ sasambat lah priye cangak mengko yen kongsi nekani││
││Bok ya aku minta tulung rembugmu ingkang permati │ apa yogya nuli mentar mengko gek dipuntututi │ yen ngong bangga mesthi kalah │ ah cangak kapriye iki││
││Bango kapingkel gumuyu │ anon mring peksi
lah walang kadhak sireki │ ywa dahat maras tyasira │ reh wus ngrumangsani sisip │ tan lyan ing samangke padha │ inggal marak ngarseng resi││
││Ing kana kang wajib tulung sira pasrah pati urip │ walang kadhak katon lejar │ saman tri kaga nuli │
││Katara semoning semu senene angatarani │ mangkana bango turira │ nuwun duka sang maharsi punika pun walang kadhak │ sowan atur patiurip││
││Rumaos lupute muput │ duk wau wonten ing
││Wonten ngarsane sang wiku │ suka rila anglampahi │ sang tapa mesem lingira │ lah walang kadhak ya uwis │ aywa akeh kang rinasa mung iku
sapa │ samana tri pareng nolih││
││Semahnya neng wuri lungguh │ gya bage binage sami asung warta winartanan │ sawusnya satata malih │ bango dheku aturira │ nuwun punika jeng kyai││
││Kang abdi pun biyang gendhuk │ sembah amba nusul mriki ing mangke sumangga tuwan │ kaparengipun paring sih nuntun warah wasitarja │ arjeng ngawal
prapteng dumadi │ angin dhihin yogya padha ngrembug paran deantepi││
││Bangi nguni sira muwus │ kayungyun ngrungkebi │
││Bango gumuyu tumungkul │ aturnya lan alah kyai │ sacuwil pandoeng wikan │ wengkuneng agama suci │ ing batas mung ngarah-arah │ bok pinareng anglampahi││
││Mangke sumangga pukulun │ yogyane amba mestuti │ ngluhurken
mugi │ lah ta mara amajua │ lungguhmu ingsun jarwani │ sagaduging kawruh ing wang │
duk nguni │ ana jroning ngalam arwah │ tan mireng dhawuhing Gusti││
││Tungkul pijer lingak-linguk │ bareng neng donya dumadi │ kena sunaring papadhang │ padhanging kang ngapirani │ tyasnya korup karem ngiwa │ kang kawangwang mung branadi││
││Saweneh ana kang manut │ nanging mung katon ing lair │ ing batine kang kapir kawak │ yeku munapek raneki │
rereged muka │ den ta madhep donya iki │ la den ta ningali ahyar │ yeku papaesing ngurip││
saking susuker myang najis │ dennya nggondhel mring sasama │ gumantung sameng dumadi││
││Dene kang kaping trinipun │ ngusap bumbunan lan warih │ kuliting sisihira │
junub │ mangka sira wajib nuli │ mrih sirna suci regednya │ dennya wus luput nglakoni │ remen mring liyaning
lah sira padha wuluwa lan tirta asmaning Widdhi││
││Den taukit mring Yang Agung │ tinggal banyu maksiyati │ lawan
banyu │ tinggal gumlaring donyeki │ erohnya sinucen lawan │ tan remen marang liyaning mungna mring Allah tangala │ kang langgeng ing sahir kabir││
││Dene bataling kang wulu │ sapisan lamun nglakoni gepok wadon lyan mukrimnya │ kapindho ngedalken najis sing medal wuri lan ngarsa │ ping tri gepok dadalan dwi││
lire: tan lyan mring suksmana││
││Kang kaping dwi │ ingaranan suci ningsir │ klawan musaadah │ tegese pratela yekti │ kaping tri sucining sadra││
││Lire: dhadha suka narima mring Widdhi │ de kaping
kang najis nguyuh │ myang ngising cekap wudu tirta │ wangsul junub merga resmi │ pinajerah kudu siram││
││Mangka yekti lamun mani datan najis │ paran karananya │ amba nyuwun tedah Gusti Jeng Nabi mesem ngandika││
mangkene purwane nguni │ duk enyang Jeng Nabi Adam││
││Aneng swarga dupi dhahar wohing kuldi │ kraos langkung nikmat │ sumarambah ingkang sari │ suku pranteng pucuk rema││
││Datan pahe nikmate lan pulang resmi │ marma jeng nabyadam │ dinukan dening Yang Widdhi │ merga sing
luwih │ bangkit amulihna lan nguripken kang wus agring││
││Kang kaping tri satuhune padha wajin anuceni raga │ sakojur myang sawatawis │ yen arsa umadeg
││Wit kalamun jisime sun sujud bekti nadyan batiniratan prabeda anglakoni tumindak melu sembahyang││
││Dadi tepung lair batine sawiji │ tumindak
kasbut ing Kuran wala in jahadu pinala nahdiyanahum subulin │ dene jarwane mangkana││
││Kabeh umatingsung kang temen nglakoni │ miturut parentah mangka Ingsun paring margi wruh marang agama nyata││
││Ya ta walang kadhak sumela nyelani │ lah bango sanyata bener dhawuhe
kaenthok ika-iki │ slamet seneng ananira││
││Apa iku kena ran slamet Islami │ mapan datan kena wit mung slamet ingkang
││Ari ratri cipta eling datan lai │ cangak nyambung sugal hara kepriye sireki │ kawruhira walang kadhak││
mintakake │ kawruhe bok sarujuk balik mangko ingsun baleni │ babagan ga mamule sarak kangjeng rosul │
rohani ing pikir kang salah │ sucining dosa lupute │ suci sing godhanipun │ kewan setan sabangsaning jin │ kumpule kabeh ika │ supe mring donyeku │ mung enget madhep mring Allah │ maca takbir yeku kang ran solat daim │ daim langgeng tegesnya││
││Muji sukur ngluhurken Yang Widdhi │ ora ana pangeran sinembah │ kajaba mung Allah
langite saisine sadarum │ ing tegese : nedya nglakoni sabarang reh parentah │ dene dhadhaningsun myang rarai madhep keblat │ marang Mekah iyeku ing betullah padaleman Yang Suksma││
yeku ngloro paningale │ kodrat myang ruhuripun │ amung tuwan Kang Maha Luwih │ amba nut ing satitah │ de terange iku Allah
ngudubillahi minassae tonirojimi yeku amba nyuwun pangreksa Gusti │ saking
││Ingkang lapal: alkamdulillahi │ jarwanira sagung puji ika │ kagungane Allah dhewe │ kang sipat agung ruhur │ kang kawasa angasta adil │ yeku sipat sampurna │ kagungan Yang Agung │ de Gusti Allah wus karsa │ paring eling mring kawula sami bekti │ ngadoh saking makisiyat││
││Robilngalamina jarwanireki Allah ingkang ngratoni ing ngalam sahir miwah ing kabire sarta kang paring wahyu mring kawula kang den remeni │ derajating kadonyan len ngakeratipun │ lire: kang
arohmanirrokim yeki Gusti Allah paring pitulungan nalika manggya apese lan wektu lali nuju │ mangka nuli paparing eling │ sakit sinung waluya ing sasaminipun │ lan Gusti Allah ngarsakna pra tumitah dadi juru paladening myang nampi dhawuhira││
││Ingkang lapal: maliki yaumidin │ Gusti Allah kang sipat kawasa │ kang jumeneng ratu gedhe ing ri kiyamatipun ing tegese: punika binjing aneng ngalam ngakerat mangka Yang Mahagung angukumi myangangganjar││
││Kang iyakanakbudu lan malih wa iyakanastangin jarwanya mugi tuwan marengake paring wewah pitulung ing prakara kang mupangati │ mring amba menggah tuwan yeku tegesipun
myang turut kang prayogi menggahing Gusti │ istikamah jarwanya │ yeku nyawanipun │ teteping ahlul sarengat │
amba nyuwun pitedah agama nyata │ sampun ngantos kados kang tuwan bendoni wit tindak gama sasar││
││Cangak nyambung nuwun kula kyai │ nguni mireng pawartos pasaran kang ran sasar agamane │ myang gama kang tuk bendu │ ran Nasara lawan Yahudi punapa inggih nyata sang resi nabda rum Allah ingkang luwih wikan │ mangsa borong para kang gelem mastani │ yen aku tan kaduga││
││Becik mikir kang wus dadi wajib │ aywa gepok ing butuhe liyan │ mundhak tan becik dadine │ terkadhang dadi padu │ Gusti Allah datan marengi │ nacad panggawe liyan
kadhak genti anyambeti │ jer kyai amba nyuwun pirsa │ pitedah ing satuhune sawenehing pra kaum │ criyos
kadhak wruha sireki │ ujaring kang mangkana │ pan ana liripun │ bener tumrap lairira │ ing karsane jeng nabi panutan nguni tumraping tanah Ngarab││
││Wadon datan ana nambut kardi │ mbar-umbaran medal saking wisma │ tan lawan kakung idine tur Gusti Kang Mahagung wus manceni cacahing
priyangga │ kapindhone kalamun sira lan bangkit netepi janji sarak││
gumuyu ambelik │ dhuh jeng kyai dene teka gawat │ wayuh sanget bot sanggane │ tiwasan amba sampun andhedheki
││Pangrasamu apa iku becik │ dadi lanang dhemen nampa ruba │ saka wadon pawewehe bangsaning cangkem karut │ baya durung kapok
││Wadon ingkang durung luru warti │ labuhamu sayektine iya kena kokrogoh kanthonge
kadhak kang pinrih mung melik tan ngraos yen dhaplokan││
││Kula supe dereng matur kyai │ duka ing nguni nate muruhita │
pancing surupe │ ing saesthi jinurung sesikune perlu denwruhi │ mantheng mring kabg jinangka │
kadhak sumela nauri │ dhuh mitrengwang cangak │ dene teka sus nyekel kawruh gagamben │ sanadyanan durung wruh ing wredine wus krasa ngati │ rasane mesthi nyata │ katitik nganggo nur │ wah kang basa kayuwanan myang mrih suci mor │ pisah manunggal jati │ titike kawruh nyata││
││Bok ya biyen kandhana mring mami │ blinyak-blinyak suntuturi sira │ surasane ingkang waleh │ bango
││Walang kadhak noleh sru nauri │ lah ta bango dene pikirira │ kethul tan ngrasa rasane terange
manunggal jati │ jisime melu sirna││
││Lah pikiren goningsun jarwani │ bisa mencok utawane ora │ cangak bango lon saure │ mangkono rada mathuk amung isih ana
iki mung lugu kandha │ endi kang ran ngelmu sathithik tanakarasa kang tinurut la kang patut denlakoni │ ya mulane yen ingwang││
││Angarani sih kuran patitis │ dene aku dhewe durung bisa nyandhak kangceples rasane becike basa iku ingaturken marang jeng kyai │ nyuwun jinarwanana rasane kang tepung │ cangak nauri matur │ dhuh jeng kyai amba katri nyuwun jinarwanana││
││Basa ingkang puniku lwih rungsit │ amba katri datan bangkit dungkap │ kang ceples menggah wredine │ sang wiku mesem wuwus kawruhanta sanak ngong katri │ iku dudu saloka │
mangkin │ basa undhagi mumpuni marang yeku mangkene tegese │ tukang kayu kang punjul de kang basa jati jarwaning ya wit jati balaka kayuwanan iku kayu kang tuwuh ing wana │ datan tewran ing panjing suruping liring tan ewuh don-adonnya││
││Arsa gawe usuksunduk kili │ saka blandar pangeret midhangan │ meja kursi lemarine dadi
││Dhawahing nur: kenur ya tatali kang pinanthemg dhawah tilar tapak yaiku sipat arane mring suci socanipun ing
││De punika mung badhekan yakti ngudi pun cathethet teka bisa bibisikin
Mahagung │ Maha Suci ingkang pinuji lawan kaluhurannya yeku tegesipun sagung puji lawan kurmat pan dumunung luhurken asma Yang Widdhi lan rumangsa jrih wirang││
││Dug lagine ngadeg ngarsaning Gusti │ mobah molah ngucap lan pratingkah sing rumangsa sor yektine ing sawusira rukuk ngadeg jejeg mangka amuji samingallahuliman kamidah liripun
kulanaka ngabdu jarwanipun kang pinuji kang kawasa kang kagungan tan lyan │ dan kang Maha Suci ing tegese samangkana││
││Gunging titah kang sarwa kumelip │ ingkang ngucap ebah-ewah molah │ tan lyan dadi sing karsane
jarwane │ ing ngarsa tuwan sagung mring pra umat barkah paparing tan wonten kang kawawa anduwa mrih wurung │ de sagung kang tuwan cegah │ datan wonten sawiji-wiji kang bangkit nglunturaken sih tuwan││
jarwane │ dhuh Pangeran kang Agung │ maring amba mugi paring sih kadi mring titah tuwan kang wus tuk pitulung lan tuwan amberkahana maring amba berkate ingkang rijeki ingkang tuwan paringna││
││Wakidi saromakotaetti fainnaka takti wala yukta ngalaeka ing jarwane │ dhuh Gusti Yang Mahagung aparinga pangreksa mugi ang amba tinebihna tindak kupur │ donya praptaning delahan
punikestu kang paring leres myang cacad │ angukumi ing dosa kalayan adil tobat kula mring tuwan││
││Ing tegese: Gusti Maha Suci │
││Jroning sujud lair trusing batin │ maca lapal subkana robiyal angla wabikamdihine Gusti kang Maha Agung │ yekti tebih saking ing ngalit │ Maha Luhur tan kirang kaluhuranipun maha suci dat tan cacad │ maha mulya tan kurang sawiji-wiji │ mengku kodrat iradat││
││Marma sujud rumangsa yen wedi │ myang ngluhurken marang asma tuwan │ kang kawasa nitahake │ sagung gumlaring makluk │ lawan aywa ngrasa darbeni │ ing kabecikan miwah kabagusanipun │ nadyan uripira pisan │ amung Gusti Allah kang wajib ngukumi │ donya prapteng ngakerat││
Mahagung │ mugi tuwan karsa nambah sagunging kamlaratan kikirangan ulun lawan sih pitulung tuwan anembeli ing bingah suka
gonira sujud │ lan pangerti mung atas saking │ aing pitulung Yang Suksma │ sing lantaranipun Gusti Jeng Nabi panutan │
baia Marcukundha. Ingkang mungging ngarsa,: Sang Hyang Narada, sang Hyang Kuwera, sang Hyang Sriyana, sang Hyang Surya, sang Hyang Yamadipati, sang Hyang Brama, sang Hyang Patuk, sang Hyang Tamboro. Ingkang rinembag: Gegering Suralaya, dene wonten nataning raseksa nama prabu Sengkanturunan, badhe anginggahi Suralaya, nedya nyuwun jodho widadari nama Dewi Ngruna tuwin Dewi Ngruni. Sang prabu wau sampun anduta patihipun, kanthi prajurit rotadanawa, pacak baris wonten ing Repatkapanasan, sarta damel pasanggrahan, ing mangka Dewi Ngruna tuwin Ngruni wau sampun kaparingaken dados jodhonipun sang Hyang Surya, dados sang Hyang Girinata dhawuh dhateng sang Hyang Surya kinen angatos-atos, tuwin dhawuh dhateng sang Hyang Narada kinen ambekta para jawata, kanthi prajurit dorandara dhumateng Repatkapanasan,
kondurira sang Hyang Girinata. Dereng dangu sang Hyang Girinata kondur, ingkang garwa methuk ing njawi wiwara, lajeng lenggah satata, ngandikakaken kawontenanipun ing pancaniti.
Madeg patih ditya, nama patih Jaksendra, carakanira prabu Sengkanturunan, kaliyan para punggawa, nama Kalajaksa, Kalajaksina, Kalajakjara, tuwin kyai Togog, Sarahita. Rembag anggenipun damel pasanggrahan, dereng dangu dhatengipun para jawata sami tumurun anggunturi sela, lajeng prang rame, patih Jaksendra sawadyanipun sami unggul ing yuda, para
bab dhawuhipun sang Hyang Guru, manawi wonten ratuning danawa anginggahi ing kahyangan anyuwun jodho garwa kakalih wau. Ingkang garwa sami sungkawa. Wusana lajeng matur, manawi anggenipun maringi tigan nyatunggal-nyatunggal kaengremaken sawer ageng, sapunika sampun netes sadaya, tigan gadhuhanipun Dewi Ngruna netes peksi kakalih, ingkang sepuh brondhol, tigan gadhuhanipun Dewi Ngruni netes warni naga ageng satunggal, sawer alit-alit kathah. Sang Hyang Surya ngandika: “Tigan wau paringipun sang Hyang Guru,” lajeng sami tinimbalan mangarsa, ingkang warni peksi kaparingan nama, ingkang sepuh nama peksi Sempati, ingkang enem nama peksi Jathayu.
Sawer naga kaparingan nama naga Gumbang, sawer ingkang alit-alit nama sawer wisa. Peksi kalih lajeng sami saba, Jathayu lajeng miber kalangan ing gagana, sawer naga dalah sawer alit-alit sami saba sapurug-purug, Dewi Ngruna lajeng batangan (badheyan). Sinten ingkang kawon ngemong anakipun, Dewi Ngruni sagah, ingkang kinarya badheyan: Lembu, kabadheya jaler estrinipun, nanging lembu wau purusipun katekuk dhateng lakang, Dewi Ngruni ambadhe: Estri. Sareng dipun celaki katingal purusipun, lajeng merang. Peksi kakalih tuwin sawer sadaya sampun sami marek ing ibu, sareng sumerep kang ibu Dewi Ngruni kalingseman, sawer alit-alit sami nyakoti peksi kakalih wau, nanging sawer kathah ingkang pejah dipun cucuki, ingkang ibu Dewi Ngruni duka, badhe anjemalani peksi kakalih, lajeng dipun sotaken dhateng Dewi Ngruna.” Yayi Ngruni angrewangi anakira, kok kaya budining diyu.” Sanalika Dewi Ngruni santun warni diyu, lajeng nangis sambat nyuwun aksama. Dhawuhipun sang Hyang Surya, Dewi Ngruni kadhawuhan nyuwun ruwat dhateng sang Hyang Wisnu, tuwin peksi Jathayu kinen nyuwita. Lajeng sami pangkat, peksi Sempati kadhawuhan martapa ing redi Windu, sawer naga kadhawuhan manggen ing jaladri dalah kadangipun sawer alitalit sadaya, lajeng bibaran.
Madeg Repatkapanasan, para jawata sami rembag angupados sraya. Sang Hyang Narada lajeng pangkat dhateng Utarasagara.
Sang Hyang Narada rawuh, sasampuning lenggah, ngandika bab pabarisaning para jawata sami kasor, sang Hyang Narada mundhut tulung. Sang Hyang Wisnu matur sandika, nanging namung ngaturaken susulih peksi Jathayu. Sang Hyang
para punggawa kathah kang pejah, sinamber peksi Jathayu, denawa alit-alit dhadhal, sang Hyang Narada tuwin peksi Jathayu dhateng
siniwi ing para wadya, ingkang mungging ngarsa patih Suwelacala, santana ngiras punggawaning praja, raden Dhukut, Kurantil, Tolu, Gumbreg, Kuningan, rembag,: Srinata badhe mangun prang ambedhah Suralaya, amargi nyuwun jodho widadari pipitu, sang Hyang Endra mboten amarengaken, mila sang nata nyuwun jodho widadari pipitu wau, saking panuwunipun ingkang garwa Dewi Sinta, adreng nyuwun kamaru kaliyan widadari pipitu. Inggih punika, Dewi Supraba, Dewi Gagarmayang, Dewi Tunjungbiru, Irimirim, Warsiki, Prabasini, Surendra. Wontenipun ingkang garwa gadhah panuwun makaten wau, awit sajatosipun, Dewi Sinta punika ibunipun prabu Watugunung, amargi prabu Watugunung nalika taksih alit nama raden Dite, saking dremba panedhanipun ngantos kathuthuk ing enthong dening ingkang ibu Dewi Sinta. Raden Dite (prabu Watugunung) lajeng kesah sapurug-purug, dene Dewi Sinta sasedanipun ingkang raka kalunta-lunta dumugi samadyaning wana, ngantos kapupu ing punggawa, katur sang prabu Watugunung, lajeng kagarwa ngantos patutan satunggal jalu nama raden Sindhula, ananging Dewi Sinta sareng rnirsa bilih sang nata punika putranipun, langkung merang, lajeng gadhah panuwun maru widadari wau. Sang nata dhawuh dhateng patih Suwelacala, kinen bidhal sawadya bala mukul prang dhateng Suralaya. Lajeng bibaran.
Madeg ing kadhaton, risang prameswari Dewi Sinta, tuwin para garwa putri saking mancanagari, kathahipun ngantos kawandasa, sadaya sami miyos ing prabasuyasa, ngentosi konduripun srinata, ngiras amriksani ajaring beksa bedhaya tuwin sarimpi. Boten antawis dangu srinata kondur, ginem ing bab pancaniti, lajeng tindak dhateng pambojanan.
ngundhangi para wadya danawa. Sasampuning samapta lajeng bidhal dhateng Suralaya sawadya balanipun.
Madeg ing ka-Endran, sang Hyang Endra pinuju miyos, ingkang mungging ngarsa para putra,: sang Hyang Citragada, Citrasena, Citrarata, Bambang Arjunawinanga. Rembag bilih badhe kadhatengan parangmuka saking nagari Gilingwesi, para putra sami kadhawuhan mirantos dadameling yuda, lajeng kadhawuhan anjagi dhateng Repatkapanasan, kanthi prajurit dorandara. Sasampuning siyaga lajeng bidhal, dumugining Repatkapanasan, wadya ing Gilingwesi sampun apacak baris, mila lajeng tempuh prang, prajurit dorandara kaseser, sami ngungsi malebet ing karang ka-Endran, lajeng tutup sakatheng, sang Hyang Endra langkung sungkawa. Kasaru rawuhipun sang Hyang Girinata kaliyan sang Hyang Narada, dhawuh dhateng sang Hyang Endra kinen ngupados sraya,: Pandhita martapa ing wukir Candrageni. Sang Hyang Girinata sampuning dhawuh lajeng kondur dhateng ing Jonggringsalaka. Sang Hyang Narada kantun, sarta sagah ngupados sraya, sang Hyang Narada lajeng mangkat.
Madeg ing padhepokan Kandhayana, ing ngandhaping waringin Jamurpitu, Dewi Sriyati kaliyan ingkang putra Bambang Srigati, katilar ingkang raka prabu Setmata dhateng wukir Candrageni. Ingkang putra Bambang Srigati ngajak ingkang ibu nusul ingkang rama dhateng wukir Candrageni, lajeng pangkat kaliyan ingkang ibu, kadherekaken parepat tiga, : kyai Semar, Nalagareng, Petruk, lampahipun medal ing wana, kapapag para wadya ing Gilingwesi, ingkang sami babantu dhateng
majeng prang, Kalagragalpa pejah jinemparing. Para ditya alit-alit bibar ngungsi gesang, Bambang Srigati lajeng lampahipun kaliyan ingkang ibu, parepat tiga tan kantun.
Madeg ing wukir Candrageni, prabu Setmata, ingkang suwau nata ing Mendhangkamulan, kasiku dening sang Hyang Girinata, amargi mendhet garwa Dewi Sriyati, Ing mangka Dewi Sriyati punika sesengkeranipun sang Hyang Girinata, lajeng kasebut nama resi Setmata, misuwur mancanagari guna kasaktenipun, resi Setmata nuju lenggah kaliyan ingkang rayi ipe nama sang Hyang Sriyana, dereng dangu kadhatengan tiyang estri kakalih, satunggal nama pun Mayi, tiyang ing dhusun Karja, nyuwun pitaken,: Barangipun awarni supe kancana ical, winarah ing resi, lamun susupenipun badhe pinanggih. Setunggalipun nama pun Milak, nyuwunaken jampi anakipun nandhang sakit barah, kaparingan usada kunir, tiyang estri kakalih wau lajeng sami lumengser saking ngarsa mantuk dhateng griyanipun, lajeng kasaru dhatengipun ingkang garwa Dewi Sriyati kaliyan ingkang putra Bambang Srigati, sang resi sakalangkung suka. Dereng dangu kasaru rawuhipun sang Hyang Narada, andhawuhaken timbalanipun sang Hyang Girinata, lamun sang resi kapinta sraya dening sang Hyang Endra, anyirnakna mengsah saking Gilingwesi nama prabu Watugunung. Sasampunipun andhawuhaken, sang Hyang Narada kondur makahyangan, resi Setmata pamit ingkang garwa, lajeng semadi rnatek aji pameling. Boten dangu kapal mawi elar (kapal Sembrani) dhateng, katitihan ing resi Setmata kaliyan sang Hyang Sriyana, napak ing gagana dumugi ing karang ka-Endran, sapengkeripun resi Setmata, Bambang Srigati pamit ingkang ibu nedya nusul ingkang rama, lajeng pangkat.
langkung sungkawa, ginem ngarsa-arsa dhatengipun ingkang uwa sang Hyang Narada, ingkang sagah ngupaya sraya. Dereng dangu sang Hyang Narada rawuh ambekta resi Setmata kaliyan sang Hyang Sriyana. Sasampunipun bage-binage, sang Hyang Narada ngandika, bilih resi Setmata sagah kapinta sraya. Sang Hyang Endra langkung suka, resi Setmata kadhawuhan anyirnakaken mengsah saking ing Gilingwesi, sagah. Kasaru dhatengipun Bambang Srigati, sang Hyang Endra andangu,” Sinten lare dhateng punika”, resi Setmata matur, : Bilih punika ingkang putra Bambang Srigati. Sasampunipun para jawata sami siyaga dadameling yuda, lajeng bidhal saking karang ka-Endran, kanthi prajurit dorandara umiring resi Setmata. Sareng dumugi ing Repatkapanasan, para wadya dorandara tempuh prang kaliyan wadya ditya saking Gilingwesi, para dorandara prangipun kaseser, resi Setmata kaliyan Bambang Srigati magut ing yuda, para wadya ing Gilingwesi kathah kapupu pejah, kuwandanira muksa, patih Suwelacala lalayu, mantuk dhateng ing Gilingwesi, nedya matur ing gustinipun.
Madeg ing pabarisan, para dewa tuwin resi Setmata, ingkang taksih makuwon ing Repatkapanasan, ing ngriku sami mangalembana dhateng kadibyaning resi Setmata, tuwin ingkang para jawata
Kasaru dhatengipun dorandara ngaturi priksa, bilih mengsah saking Gilingwesi dhateng, sadaya wau lajeng sami angirabaken para prajurit dorandara, ingkang dados senapati Bambang Srigati, tuwin resi Setmata, sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sareng dumugi ing rana, tempuh prang langkung rame. Bambang Srigati tandhing lawan raden Dhukut, raden Dhukut pejah jinemparing. Prabu Watugunung mangsah, kapapagaken kaliyan resi Setmata, prang langkung rame, gantya kalindhih. Dangu-dangu prabu Watugunung
ing pedhati sirna, kuwandanira musna dados dewa, sakantunipun wadya ing Gilingwesi sami teluk, saweneh wonten ingkang lumajeng.
Madeg ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang Girinata miyos, ingadhep para jawata, dhatengipun sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sang Hyang Yamadipati, matur solahira dinuta. Dereng dangu dhatengipun sang Hyang Narada ambekta resi Setmata, katur sang Hyang Girinata,
nata malih wonten ing medhangkamulan, nama prabu Setmata, inggih prabu Wisnupati, lawan praja ing Gilingwesi kabawah dhateng Medhangkamulan, sang prabu Setmata matur sandika, lajeng bidhal, para jawata sami umiring, sapraptaning praja Medhangkamulan lajeng sami lenggah satata, kasaru dhatengipun punggawa, atur uninga, wonten danawa kathah damel reresah wonten alun-alun, inggih punika para danawa, wadyanipun prabu Watugunung
ingkang raka sang Hyang Brama pamit kondur. Tanceb kayon.
rawuhira sang Hyang Pramesthiguru, pinethuk ingkang garwa Dewi Uma, kinanthi binekta lenggah satata. Sang Hyang Pramesthiguru imbal wacana mring garwa, bilih ing Suralaya badhe kainggahan mengsah saking Jurangparang. Kang garwa esmu sungkawa, sang Hyang Guru minggah ing sanggar pamelengan.
Madeg ing Saptapratala, Dewi Superti, kasaru rawuhira sang Hyang Anantaboga, sang Hyang Anantaboga dhawuh mring kang garwa Dewi Superti, kinen adamel gambaripun para widadari
aprang. Sasampuning tampi dhawuh, Dewi Superti lajeng tindak ing panyeratan, lajeng anggambar para widadari, sampun dados, Dewi Superti lajeng medal ing njawi murugi kang putra Bambang Nagatatmala, Dewi Superti ngandika mring putra, dipun purih sampun kesah-kesah, awit saking dhawuhing sang Hyang Narada, anakipun para jawata ingkang sampun kuwawi nyepeng gagamaning ngayuda, kadhawuhan dados prajurit, sarta lajeng baris dhateng Repatkepanasan, mapag ing yuda. Dewi Superti sasampuning dhawuh mring putra Bambang Nagatatmala lajeng kondur, arsa nusul sare ingkang raka sang Hyang Anantaboga. Mangkana sakondurira Dewi Superti, Bambang Nagatatmala, ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, Bambang Nagatatmala dhawuh mring Semar, kados punapa gambaring widadari. Semar matur, bilih kang ibu sare kapendheta. Sasampuning malebet panyeratanipun ingkang ibu, ingkang gambar kapendhet Bambang Nagatatmala, lajeng kabekta medal tinedahaken Semar, sarwi kinen mastani satunggal-satunggaling widadari. Semar matur, “Punika gambaripun Dewi Mumpuni, garwanipun sang Hyang Yamadipati, saweg panggih enggalenggalan, dereng patos carem”, Bambang Nagatatmala dahat kasmaran ing panggalih, lajeng andangu dhateng Semar, “Kahyanganipun ing pundi, sang Hyang Yamadipati punika?”.
Semar matur,” Ing Argadumilah”. Bambang Nagatatmala dhawuh mring Semar kinen andherek, sendika, lajeng pangkat, Bambang Nagatatmala lajeng ambutul bumi Kasapta, dumugi dharatan lajeng mumbul ing ngawiyat, kairing Semar, Nalagareng, Petruk, nedya dhateng kahyangan Argadumilah. Madeg ing kahyangan
garwa Dewi Mumpuni, kang garwa Dewi Mumpuni rinungrum dipun ariharih datan purun anglawani karsaning kakung, Dewi Mumpuni lajeng malebet ing ndalem, emban ingutus sang Hyang Yamadipati amundhut gantos mring sang dyah, emban lajeng kesah, emban damel reka-reka, damel piyambak, lajeng ingaturaken mring sang Hyang Yamadipati, sanget bingahira, lajeng pangkat arsa nglurug, palataranira sami dipun awoni sadaya waradin, lajeng bidhal, sakesahira kang raka sang Hyang Yamadipati, Dewi Mumpuni medal dhateng ing patamanan, kasaru dhatengira Bambang Nagatatmala, anjujug wonten ing njawi patamanan kaliyan Semar, Bambang Nagatatmala ngandika mring Semar, kinen nangisi. Semar lajeng tangisan, ing lebet patamanan, sang dewi mundhut andha, emban ngupados sampun angsal, lajeng ingaturaken, ing njawi banon wonten tiyang nangis, Dewi Mumpuni mireng tiyang sami nangis, lajeng amenek ing andha, nganguk ing njawi, uninga Bambang Nagatatmala dipun tangisi, sang Dewi Mumpuni lajeng mandhap pitaken Semar, Semar matur, “Punika bandaranipun pinuju sakit, sarta punika putranipun sang Hyang Anantaboga”, Dewi Mumpuni lajeng maringi ganten, Bambang Nagatatmala wungu, sang Dewi Mumpuni lajeng pinondhong, binekta malebet ing patamanan emban sumerep lajeng kesah, atur uninga ing sang Hyang Yamadipati, dhateng Repatkepanasan.
dewa, tuwin resi, kang sami pasak baris, ginen arsa mapag ing prang, pan kasaru dhatengipun Cingkarabala, atur uninga mring sang Hyang Narada, bilih wonten satriya sumengka pangawak braja. Sang Hyang Narada dhawuh mring para dewa, kinca sami mantuk mring kahyanganipun piyambak-piyambak, lajeng sami mantuk sawongan-sawongan. Mangkana lampahira sang Hyang Yamadipati, dumugi ing margi kapapak embanira sang Dewi Mumpuni, dinangu matur, atur uninga, bilih kang garwa Dewi Mumpuni pinothapotha satriya saking Saptapratala wonten
Dewi Mumpuni, tuwin Bambang Nagatatmala, saweg lenggah ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, kasaru rawuhira sang Hyang Yamadipati, dadya prang, sang Hyang Yamadipati kasor, lumajeng atur wuninga ing ngarsanira sang Pramesthiguru.
Madeg ing Suralaya, sang Hyang Guru, miyos lenggah ing bale Marcukundha, siniweng para dewa, kang munggeng
Yamadipati, atur uninga, bilih garwa Dewi Mumpuni dipun remeni kaliyah satriya saking Saptapratala, anakipun sang Hyang Anantaboga, sapunika wonten ing lebet petamanan, sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, para dewa dhinawuhan
Mumpuni, ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, kasaru rawuhira sang Hyang Narada, tuwin para prajurit dorandara,
Madeg sang Hyang Guru, lenggah ingadhep para dewa, kasaru praptanira sang Hyang Narada tuwin sang Hyang Anantaboga. Sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Anantaboga, paring uninga ing lepatira kang putra Bambang Nagatatmala, sang Hyang Guru dhawuh malih mring sang Hyang Anantaboga sandika sagah. Sang Hyang Guru dhawuh mring para dewa, kinen
tuwin Dewi Mumpuni, ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, kasaru rawuhira kang rama sang Hyang
Anantaboga, sasampuning lenggah, sang Hyang Anantaboga, wawarta mring garwa Dewi Superti, bilih kang putra Bambang Nagatatmala, lepat lambangsari kaliyan
lajeng melebet ing ndalem angungkeb-ungkeb dangu, wungu lajeng anjedhul saking Saptapratala, lajeng minggah ing Suralaya.
layonira kang putra wau tinetesan toya pagesangan, lajeng gesang, kang putra Bambang Nagatatmala jinarwan mring kang ibu, ingemutaken mantuk mring Saptapratala, pinenging wonten ing Suralaya, kang ibu Dewi Superti sanget kuwatirira.
Madeg baris kang tugur wonten sangandhaping Suralaya, para dewa tuwin prajurit dorandara. Ginem, sampun dangu denira pacak baris, kasaru rawuhira prabu Karungkala, sawadya balanira, arsa minggah mring Suralaya. Pasulayaning rembag dadya prang, wasana para dewa kasor ing prangira, lajeng lumajeng, arsa atur uninga ing ngarsa sang Hyang Guru.
Madeg ing nagari Amarta, prabu Yudhisthira, miyos ingadhep kang rayi raden arya
matur, sasolahira sampun katur sadaya, lajeng tinampen, pan kasaru rawuhira sang Hyang Narada, sasampuning lenggah satata, sang Hyang Narada andhawuhaken timbalanira sang Hyang Guru, ingutus minta sraya, awit ing Suralaya kainggahan mengsah
Madeg ing ngandhaping Suralaya, prabu Karungkala, ing Jurangparang, tuwin para punggawa ditya, kang mentas aprang kaliyan para dewa, taksih sami pacak baris, kasaru dhatengira sang Hyang Narada, kanthi raden arya Wrekodara, tuwin raden Janaka, lajeng aprang. Raja ditya prabu Karungkala tandhing kaliyan raden Janaka, prang rame. Danguning prang, raja ditya prabu Karungkala
Brahmanacrita, punggawa tuwin para empu pepak mungging ngarsa, ingkang ginunem, tata tentreming praja. Kasaru rawuhira sang Hyang
kependhem punika,: uwi, gembili, kimpul sapanunggalanipun, pala kesimpar punika,: waloh, bligo sapanunggalanipun,: pala adeg punika, : jagung, tebu, otek sapanunggalanipun, kadhawuhan nanem ing nagari Medhangkamulan, supados mirah tedha. Sasampuning katampen, sang Hyang Narada lajeng kondur makahyangan, sang prabu lajeng dhawuh dhumateng patih Jakapuring, kinen maradinaken dhateng padhusunan, lajeng bibaran.
saking pasewakan, srinata lajeng lenggah satata, ingkang ginunem, kawontenaning pancaniti, lajeng tindak ing pambojanan.
Dhatengipun sang Hyang Narada, matur sarehing dinuta. Sang Hyang Guru utusan nyataken dhateng ing Purwacarita, ingkang kautus sang
ing nagari Najran, (tanah sabrang) pinuju miyos ing pandhapi, ingkang sumiwi patih Talkandha, punggawa sawatawis, ingkang ginunem, : Ingkang putra putrì nama Dewi Sakati, supena ginarwa empu ing Gajali, ing tanah Jawi, punika sang putrì sanget kayungyuning driya, anggubel datari kesah saking ngarsaning rama nata. Sang nata lajeng anuruti, wasana lajeng tindak dhateng tanah Jawi, ambekta wadya nitih palwa.
Desember 4, 2007 in sanes	Nyambung seratanipun omietha wonten mriki bilih nalika kulo alit kathah sanget dolanan bocah. Kathah ugi ingkang ngginakaken lagu inggih punika ingkang dipun wastani lagu dolanan. Ingkang taksih kulo eling inggih punika lagu dolanan cublak-cublak suweng, sledur-sledur (menawi wonten bahasa indonesia dolanan punika dipun wastani ‘ular naga’), sluku-sluku bathok, jamuran. Wonten ugi lagu ingkang damel pados bukur (undur-undur). Punika lagu-lagu ingkang sampun kasebat ing nginggil..
Cublak-Cublak Suweng Cublak-cublak suweng, suwenge ting gelenter
(Dolanan punika kados ‘ular naga’ wonten ing dolanan nusantara)
Bethet kingkong legendar gong, gonge ilang
(dolanan punika ngginakaken driji. bocah 2 utawa luwih lajeng maringi 5 driji saking asta kiwo, lajeng dipun tembangaken lagu punika. Mangke sinten ingkang ketiban pungkasan drijinipun kedah ditekuk (ilang). Ingkang menang inggih punika ingkang drijinipun luwih rumiyin ical sedanten)
Bukur-bukur bapakmu kejegur sumur ( 🙂 punika supados bukur medal lan madosi ramanipun)
Taksih kathah lagu-lagu ingkang kangge ngiringi dolanan tradisional, nanging mboten sedanten ngginakaken boso jawi. Kathah ugi inggang ngginakaken boso indonesia. Kadosto “Ibu Tuti’, ‘Sepiring dua piring’, ‘Putih-putih melati’ lan kathah malih.
—namung kagem referensi, mbok menawi wonten putra-putrinipun, punapa adik ingkang sampun bosen kaliyan game wonten komputer, saget sinau dolanan tradisional—
“mbok menawi wonten putra-putrinipun, punapa adik ingkang sampun bosen kaliyan game wonten komputer, saget sinau dolanan tradisional”
mbok menawi malah dipun damel mawon, game komputer ingkang isinipun dolanan tradisional, hehehehe
Balas	Desember 5, 2007 pada 1:41 am
menawi dolanan game komputer, lare-lare mboten saget ngertos kados pundi raose dhawah, kados pundi raose ndamel trik kaliyan rencang-rencang kagem ngalahke lawan, mboten ngertos raose kecemplung jugangan, mboten ngertos raose bungah kaliyan rencang-rencang menawi saget menang, mboten ngertos raose sedih lan nguatke rencang-rencang umpami kalah, mboten ngertos kados pundi carane muter gasing, mboten ngertos kados pundi carane namplek pathok lele, mboten ngertos kados pundi carane gatheng, lan taksih kathah keluwihan dolanan tradisional ingkang mboten saget dipundhut saking game komputer.
Nggih punika usul ingkang sae, nanging luwih becik umpami lare-lare ngraosaken piyambak dolanan-dolanan punika, mboten dados dalang ingkang nglakonaken dolanan.
Balas	Desember 5, 2007 pada 3:11 am
Maos seratan lagu dolanan wonten nginggil, dadi kemutan melih, ingkang lucu niku lagu putih putih melati…kok yustha kelingan yo…:), terus pathok lele…gasing…:)
O inggih, riyen alit amargi wonten lare pindahan saking kutho semarang, dados sami ke”invasi” dolanan kutho kados monopoli (dolanan ngagem duit-duitan kertas wonten bank, mbangun hotel, losmen, stasiun, wonten penjara barang, terus dana umum lan kesempatan…. hihihii…kemutan to?
Perkembangan lare alit samkeniko ingkang tanggap teknologi inggih wonten setunggal sisih bingahaken&ngremenaken sanget, ananging inggih becik sanget niku menawi boten dados siji-sijine dolanan, dados imbang kalih dolanan-dolanan sanes ugi dolanan tradisional…
Balas	Desember 5, 2007 pada 10:40 am
lha inggih, menawi dolanan mawi teknologi wonten kathah aspek-aspek fisik-sosio-emosional ingkang sami wucal.
wusanannipun kados gobak sodor, benthik, punapa ‘blusukan kali’ lan sanesipun, menawi pun damel game komputer lha mboten
cewok ewak ewok koyo kodhok!
Balas	Februari 23, 2017 pada 2:23 am
nuwun sewu badhe tanglet sinten ingkang tasih kemutan lirik lagu dolanan “sangkoloyang” ingkang toto coro dolananipun lare2 sami gandengan teras wonten salah setunggale lare dados mbok rondo ngoten, sak lajenge kulo sampun kesupen hehehe…. matur nuwun
lare ingkang kesirep game-game komputer kaliyan komik-komik.
postingan njenengan raose dhateng kulo “membangkitkan kenangan masa lalu”, wanci alit kulo bungah banget dolanan kalih kanca-kanca. pasaran, cublak-cublak suweng, lan saliyanipun 🙂
mugi-mugi blog njenengan tansah “istiqomah”, nguri-uri boso Jawi 😀
Balas	Juni 6, 2008 pada 3:00 pm
Kula Nuwun Mas,Pak,bu sakmeniiko kawula cobi ngagem basa jawi. menawi mampir wonten situs panjenengan kok manah dados goreh lan sumedot ing jaja kemutan wedal tasih lare nalika tasih remen nangis ing pangkonipun biyung
ngengeripun dipun tampi nanging turu nipun wonten emperan bantalipun dingklik, gulingipun kenthongan, nedhinipun sega aking lan sak panunggalanipun….
mboten trima mboten trima anak kula mang sia sia…
lagu lan dolanan menika asring kagem pancatan tiyang sepuh kawula paring pangertosan bab Urip lan kayatan kahanan ikang mangsa kala tebih saking inkang dipun gayuh lan gadang gadang. supados tansah eling lan sumarah. mbok menawi wonten rencang ingkang kemutan lagu menika
sampun mboten gadah kampung maleh, dos pundi meniko mas ???
Balas	September 18, 2008 pada 3:01 pm
kula madosi mp3 lagu-lagu dolanan.. kagungan napa mboten? hehe…
Balas	Oktober 28, 2008 pada 3:02 am
[…] | Tags: lagu dolanan, lagu dolanan anak, tembang jawa | by mtamim Nyambung seratan wonten mriki lan wonten mriki ingkang nyerat babakan lagu dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun […]
Balas	November 24, 2008 pada 3:11 pm
matur nuwun, dumateng panjenengan ingkang sampun paring pasinaona kagem kula kaliyan kanca2, kula rumaos sanget bingah amargi taksih wonten ingkang remen kaliyan budaya jawi.
sip banget, top top top top,,,,
Balas	November 26, 2008 pada 6:51 am
ngapunten, mboten gadhah.. mbok menawi wonten ingkang kagungan?
Balas	Desember 1, 2008 pada 5:55 am
mATUR NUWUN SANGET DALEM SAGET PIKANTUK LAGU2 DOLANAN JAWI.
Balas	Desember 10, 2008 pada 1:38 pm
Sampun 30 thn kula dados guru wonten Malang, murid kula 90% lare Cinten/Cina. Nanging, bab tetembangan lan dolanan tradisional Jawi mboten bakal kalah kalih lare kampung kutha ugi desa. Jathilan/ jaranan, bantengan, tarian, malah dolanan ingkang radi serem kados NYI PUTHUT nggih saged!!!!! Kathah tiyang Jawi sakmenika ingkang KEMAKI lan SOK SUCI, tirosipun dolanan menika saged marakake setan lan dhemit saged dugi lan marakake kalab! Nyatane menawi kaliyan dedongan ingkang sae kok nggih aman2 kemawon. Menapa leres tiyang Jawi sakmenika sampun kesupen kalih Jawinipun kados ingkang sampun dipun serat kaliyan RONGGOWARSITO? Mugi-mugi mboten. Maturnuwun…..
Balas	Desember 10, 2008 pada 1:47 pm
MP3 lagu dolanan kula kinten saged pados wonten Yogya. Lha kula tiyang Malang mawon kluthusan ngantos wonten Klaten, Solo, Magelang mosok tiyang Jateng malah bingung?
Balas	Desember 10, 2008 pada 1:58 pm
Wonten blok perumahan kula, sampun tigang Agustusan menika kula wontenaken ‘pertunjukan’ dolanan tradisional. Wah kathah tiyang kaget! Kok isih ana dolanan iki ……………
Panjenengan sedaya lare nem-neman ingkang ‘energik’ mosok mboten saged ngangsu kawruh dateng bapak-ibu ugi eyang utawai tangga teparuh ingkang panjenengan kenal. Mangga …. dipun cobi. Kados
suweng ing inggil puniko, dalem langsung kemutan jaman semono nalikani dalem taksih bocah.
nopo malih menawi dalu lan padhang mbulan, biasane dalem kaleh konco-konco podo dolanan ing njobo podo nyanyi:
pancen urip nang kutho jakarta, suwasono hingar-bingaring kutho ndadekake kabeh tradisi lan budoyo kito tiyang jowo ilang….
mangkane dalem senantiasa ngenalake budaya lan tradisi jowo dumateng putri kulo (justina ihza prameswari: 2 th), senajan namung sekedar komunikasi ngangge boso jawi.
ati kulo tentrem, roso kesel muleh kerjo ilang menawi kerungu sworo putri kulo yen ditimbali, mangsuli DALEEMMMM……
pangapunten bahasa jawi kromo dalem pating nggrathilllll…
Balas	Mei 16, 2009 pada 1:09 pm
supaya, sing mboten saget basa menJawi kaya mriki, dadi saget sumerap arti lan maksud’e
Balas	Juli 2, 2009 pada 6:31 am
nuwun sewu badhe tangglet’ sakmenika rencang – rencang entenipun koleksi lagu dolanan nopo mboten nggih?? saged di kulo suwun format MP3 mawon kulo butuh damel Tugas akhir dhteng its..soale..
nuwun sewu, ingkang nggadhahi blog menika sinten?
Balas	April 24, 2010 pada 8:32 am
wah aku seneng nemu web iki, kanthi ora sengaja amarga anaku
artikel tedhak siten pake basa jawa matur nuwun
Balas	Mei 23, 2010 pada 1:03 pm
menawi engkang wonten kagungan lagu bebek adus kali format mp3 kawulo pados pundi pundi kok sampun punah nggih, menawi kepareng wonten engkang kagungan
nuwun sanget dumateng rencang ingkang sampun damel blog meniko. kulo sanget mbetahaken kawruh jawi terutami lagu-lagu dolanan kagem kulo piyambak lan kagem lare-lare
tiang jawa ingkang boten njawani, nanging njawini…., pangucap sukur kalian gusti kok nggih tesih wonten ingkang sagah lan saguh damel web… dalem matur nuwun ” ….”dadio wong jawa sing njawani, dudu njawini (jawi)…
Balas	November 17, 2010 pada 1:52 am
Menawi badhe ndownload tembang dolanan, situse napa nggih?
Balas	Desember 17, 2010 pada 5:09 am
pakdhe budhe, wonten ingkang nggadah alamat web download lagu dolanan lengkap nopo mboten nggeh??
Balas	April 22, 2011 pada 7:16 am
Matur gunge panuwun ingkang tanpo pepindan, bilih kulo taksih saget mirengaken tetembangan dolanan. Ing ateges mboten bade luntur budaya jawa ing wanci donya bade obah
TAKSIH WONTEN INGKANG KEMUTAN LAGU MENIKA :
ESUK-ESUK TUKU LENGO NYANGKANG BOTOL…KONCO..
KONCO LAWAS DIJAK DOLAN MENYANG KALI…PELEM..
PELEM IKU KECUTE NGLUWIHI JERUK… TUMO…
TUMO IKU SABANE ANA ING RAMBUT… JEMPOL..
JEMPOL IKI OTHAL ATHIL AREP PRITHIL… IDU..
IDU KUWI GE DOLANAN ORA APIK…
Indonesia, yang diberikan oleh Sang Pencipta akan dijalankan lagi.
Balas	Maret 1, 2013 pada 9:21 am
ndherek bingah lan mangayubagyo Panjenengan sedoyo ingkang kerso nguri-uri budoyo Jawi mliginipun tembang-tembang dolanan.
Balas	Mei 11, 2013 pada 6:27 pm
mrinding menawi kemutan jaman cilikan… kathah dolanan ingkang damel kiambak.. saking lempung, papah gedhang, tulup, kathah sanget.. lagu” engkang ndampingi kagem dolanan..
Balas	September 2, 2015 pada 2:45 pm
nek dhek cilik riyin dipangku simbok,,simbok thenguk mejo..njuk anake digandulke teng sikile.kalih digoyang goyangke..jenege UNGKANG UNGKANG..kalih dilagokke lagu ungkang ungkang..
Balas	Juli 1, 2016 pada 8:04 am
menawi wonten ingkang taksih kemutan, nyuwun dipun imutaken toto coronipun dolanan meniko.
TEM saka virus influenza, digedhèkaké kurang luwih tikel kaping 100.000.
nyerang unggas lan mamalia. Gejala sing paling umum saka penyakit iki ya iku ndredheg, mriyang, perih tenggorokane,
utamané selesma, influenza arupa penyakit sing luwih abot tinimbang selesma lan disababaké déning jinis virus sing béda[2] Influenza bisa nimbulaké eneg, lan muntah, utamané ing bocah-bocah,[1] nanging gejala kasebut luwih asring ana ing penyakit gastroenteritis, sing babar pisan ora ana gegandhèngané, sing uga sok-sok sacara ora trep diarani
Biasané, influenza ditularaké liwat udhara liwat watuk utawa wahing, sing bakal nimbulaké aerosol sing ngandhut virus. Influenza uga bisa ditularaké liwat kontak langsung karo tai manuk utawa umbel, utawa liwat kontak karo lumahan sing wis kena kontaminasi. Aerosol sing kagawa déning udara (airborne aerosols) diduga nimbulaké sebagéyan gedhé infèksi, sanajan jalur panularan endi sing paling duwé peran jroning penyakit iki durung cetha temenan.[5] Virus influenza bisa diinaktivasi déning sinar srengéngé, disinfektan, lan deterjen.[6][7] Asring ngumbah tangan bakal ngurangi risiko infèksi amarga virus bisa diinaktivasi karo sabun.[8]
Influenza nyebar menyang saindhenging donya jroning epidemi mangsan, sing nimbulaké pepati 250.000 lan 500.000 wong saben tauné,[9] malah nganti mayuta-yuta wong ing sapérangan taun pandemik. Rata-rata 41.400 wong mati saben tauné ing Amérika Sarékat jroning kurun wektu antara taun 1979 tekan 2001 amarga influenza.[10] Nalika taun 2010 Pusat Pangendhalian lan Panyegahan Penyakit ing Amérika Sarékat ngowahi carané nglapuraké prakiran pepati amarga influenza jroning 30 taun. Saiki Pusat Pangendhalian lan Panyegahan Penyakit nglapuraké yèn ana kisaran angka pepati wiwit saka 3.300 nganti 49.000 pepati per tauné.[11]
Telu pandemi influenza dumadi nalika abad karongpuluh lan wis niwasaké puluhan yuta wong. Saben pandemi kasebut disababaké déning munculé galur anyar virus iki ing manungsa. Asring uga, galur anyar iki muncul nalika virus flu sing wis ana nyebar ing manungsa saka spesies kéwan sing liya, utawa nalika galur virus influenza manungsa sing wis ana njupuk gen anyar saka virus sing biasané nginfèksi unggas utawa babi. Galur unggas sing diarani H5N1 wis nimbulaké kakuwatiran munculé pandemi influenza anyar, sakwisé kamunculané ing Asia nalika taun 1990-an, nanging virus kasebut durung évolusi dadi wangun sing nyebar kanthi gampang saka manungsa-menyang-manungsa.[12] Nalika sasi April 2009 sawijining galur virus flu anyar ngalami évolusi sing ngandhut campuran gen saka flu manungsa, babi, lan unggas, sing ing awalé diarani "flu babi" lan uga ditepungi minangka influenza A/H1N1, sing muncul ing Meksiko, Amérika Sarékat, lan sapérangan nagara liya. Organisasi Kaséhatan Donya (WHO) sacara resmi ndhéklarasikaké wabah iki minangka pandemi nalika tanggal 11 Juni 2009 (delengen pandemi flu 2009). Dhéklarasi WHO ngenani pandemi tingkat 6 arupa indhikasi panyebaran virus, dudu abot-ènthèngé penyakit, galur iki sejatiné duwé tingkat mortalitas sing luwih asor tinimbang wabah virus flu biyasa.[13]
Vaksinasi marang influenza biyasané sumadiya kanggo wong-wong ing nagara ngrembaka.[14] Kéwan ingon unggas asring divaksinasi kanggo nyegah tumpes tapisé kabèh kéwan ingon.[15] Vaksin kanggo manungsa sing paling asring dipigunakaké ya iku vaksin influenza trivalen (trivalent influenza vaccine [TIV]) sing ngandhut antigen sing wis dimurnèkaké lan diinaktivasi marang telung galur virus. Biyasané, vaksin jinis iki ngandhut matérial saka rong galur virus influenza subtipe A lan siji galur influenza subtipe B.[16] TIV ora duwé risiko nularaké penyakit, lan duwé réaktivitas sing asor banget. Vaksin sing diformulasikaké kanggo setaun mungkin dadi ora èfèktif kanggo taun sabanjuré, amarga virus influenza ngalami évolusi kanthi cepet, lan galur anyar bakal cepet nggantèkaké galur sing sakdurungé. Obat-obatan antivirus bisa dipigunakaké kanggo ngobati influenza, neuraminidase inhibitor (kayata Tamiflu utawa Relenza).[17] .
Jinis-jinis virus[besut | besut sumber]
Jroning klasifikasi virus, virus influenza kalebu virus RNA sing arupa telu saka lima
adoh karo virus parainfluenza manungsa, sing arupa virus RNA sing arupa bagéyan saka famili paramyxovirus sing arupa panyebab umum saka infèksi ambegan ing bocah, kayata croup (laryngotracheobronchitis),[19] nanging bisa uga nimbulaké penyakit sing sarupa karo influenza ing wong diwasa.[20]
Virus influenza A[besut | besut sumber]
Genus iki duwé siji spésies, virus influenza A. Unggas akuatik liar arupa inang alamiah kanggo pérangan gedhé variétas influenza A. Sok-sok, virus bisa ditularaké marang spésies liya lan bisa nimbulaké wabah sing anduwèni dhampak gedhé ing paternakan unggas dhomèstik utawa nimbulaké sawijining pandemi influenza manungsa.[21]
Virus tipe A arupa patogèn manungsa paling virulen ing antarané katelu tipe influenza lan nimbulaké penyakit sing paling abot. Virus influenza A bisa dipérang manèh dadi subdhivisi arupa serotipe-serotipe sing béda adhedhasar tanggepan antibodi marang virus iki.[22] Serotipe sing wis dikonfirmasi ing manungsa, diurutaké adhedhasar guènggung pepati pandemi ing manungsa, ya iku:
H1N1, sing nimbulaké Flu Spanyol nalika taun 1918, lan Flu Babi nalika taun 2009
H7N7, sing duwé potènsi zoanatik sing ora biyasa[23]
H1N2, endemik ing manungsa, babi, lan unggas
Virus influenza B[besut | besut sumber]
Genus iki duwé siji spésies, ya iku virus influenza B. Influenza B mèh sacara èksklusif mung nyerang manungsa[22] lan luwih arang dibandhingaké karo influenza A. Kéwan liya sing dikawruhi bisa kena infèksi déning influenza B ya iku asu laut[24] lan garangan.[25] Jinis influenza iki ngalami mutasi kaping 2-3 luwih alon dibandhingaké tipe A[26] lan mula saka iku karagaman génétiké luwih sithik, mung ana siji serotipe influenza B.[22] Amarga ora ana karagaman antigenik, sapérangan tingkat kakebalan marang influenza B biyasané dièntuki ing umur enom. Nanging, mutasi sing dumadi ing virus influenza B cukup kanggo gawé kakebalan permanèn dadi ora mungkin.[27] Owah-owahan antigèn sing alon, dikombinasikaké karo gunggung inang sing winates (ora mungkinaké pepindhahan antigèn antarspesies), agawé pandemi influenza B ora dumadi.[28]
Virus influenza C[besut | besut sumber]
Genus iki duwé siji spésies, virus influenza C, sing nginfèksi manungsa, asu, lan babi, sok-sok nimbulaké penyakit sing abot lan èpidemi lokal.[29][30] Nanging, influenza C luwih arang dumadi dibandhingaké karo jinis liya lan biyasané mung nimbulaké penyakit ènthèng ing bocah-bocah.[31][32]
Struktur, sifat, lan tata jeneng subtipe[besut | besut sumber]
Virus influenza A, B, lan C sarupa banget ing struktur sakabèhé.[33] Partikel virus iki dhiameteré 80-120 nanometer lan biyasané kurang-luwih wanguné kaya bal, senadyan wangun filamèntosa mungkin waé ana.[34][35] Wangun filamèntosa iki luwih asring dumadi ing influenza C, sing bisa mbentuk struktur kaya bolah kanthi dawa tekan 500 mikrometer ing lumahan saka sèl sing kena infèksi.[36] Nanging, senadyan manéka wanguné, partikel saka kabèh virus influenza duwé komposisi sing padha.[36] Komposisi kasebut arupa envelope virus sing ngandhut loro tipe glikoprotein, sing mbungkus sawijining inti pusat. Inti pusat kasebut ngandhut genom RNA lan protèin viral liya sing mbungkus lan ngreksa RNA. RNA cenderung kapérang saka sauntaian nanging ing kasus-kasus khusus bisa arupa rong untaian.[35] Ing virus, génom virus ora kapérang saka sarangkéyan asam nukleat; nanging biyasané kapérang saka pitu utawa wolung bagéyan RNA negative-sense sing kasègmèntasi, saben bagéyan RNA ngandhut siji utawa loro gèn.[36] Contoné, génom influenza A ngandhut 11 gèn jroning
Hemagglutinin (HA) lan neuraminidase (NA) arupa loro flikoprotèin gedhé sing ana ing sanjabaning partikel virus. HA arupa lektin sing dadi mèdhiasi ikatan (binding) virus marang sèl targèt lan mlebuné génom virus ing sèl targèt, sauntara NA kalibat jroning uculé anak virus saka sèl sing kainfèksi, kanthi mbelah gula sing silih iket ing partikel virus
antivirus.[39] Lan manèh, kaloroné arupa antigèn, ing endi antibodi marang antigèn kasebut bisa diriptakaké. Virus influenza A diklasifikasikaké dadi subtipe adhedhasar rèspons antibodi marang HA lan NA. Jinis-jinis HA lan NA kasebut arupa pambédan H lan N sajroning pamènèhan jeneng virus, umpamané H5N1.[40] Ana 16 subtipe H lan 9 subtipe N sing wis dikawruhi, nanging mung H 1, 2, lan 3, sarta N 1 lan 2 sing umumé ditemokaké ing manungsa.[41]
Réplikasi[besut | besut sumber]
Virus bisa nglakoni réplikasi mung ing sèl urip.[42] Infèksi lan réplikasi influenza arupa prosès mawa tahap: pisanan, virus kudu gawé ikatan karo sèl lan ngleboni sèl, banjur mindhahaké genomé ing sawijining papan ing endi virus kasebut bisa mrodhuksi dhuplikat saka protèin virus lan RNA, banjur nyusun komponèn-komponèn kasebut dadi partikel virus anyar, lan pungkasan, metu saka sèl inang.[36]
Virus influenza gawé ikatan liwat hemagglutinin karo gula asam sialat ing lumahing sèl èpitèl, biyasané ing irung, tenggorok, lan paru-paru mamalia, lan usus unggas (tahap 1 ing gambar infèksi).[43] Sawisé hemagglutinin dipecah déning protease, sèl bakal nglebokaké virus liwat prosès endositosis.[44]
Sakwisé ana ing njero sèl, kahanan asam jroning éndosom bakal nyebabaké loro kedadèn dumadi: pisanan, bagéyan saka protèin hemagglutinin bakal nyawijikaké envelope virus karo mèmbran vakuola, banjur kanal ion M2 bakal mungkinaké proton kanggo pindhah ngliwati envelope virus lan ngasamaké inti virus, sing bakal nyababaké inti dadi kaurai lan ngeculaké RNA virus lan protèin inti.[36] Molekul RNA virus (vRNA), protèin
amantadine, sing bakal nyegah infèksi.[46]
Protèin inti iki bebarengan karo vRNA bakal mbentuk komplèks sing bakal ditranspor menyang inti sèl, ing endi polimerase RNA sing gumantung RNA bakal miwiti transkripsi vRNA komplemèntèr sense positif (langkah 3a lan b).[47] vRNA bisa metu nuju sitoplasma lan ngalami translasi (langkah 4) utawa tetep bertahan ing nukléus. Protèin virus sing anyar disintèsis bisa disèkrèsi liwat apparatus Golgi nuju lumahing sèl (ing neuraminidase lan hemagglutinin , langkah 5b) utawa ditranspor manèh nuju inti sèl kanggo gawé ikatan karo vRNA lan mbentuk partikel génom virus sing anyar (langkah 5a). Protèin virus liyané duwé kerja sing manéka ing sèl inang, kalebu ngurai mRNA sèlulèr lan migunakaké nukléotida bébas kanggo sintèsis vRNA lan uga nyandhet translasi mRNA lan uga nyandhet
dadi virion. Molekul hemagglutinin lan neuraminidase bakal gawé klompok mbentuk sawijining tonjolan ing
nglakokaké budding off saka sèl jroning sawijining wangun bal sing kapérang saka mèmbran fosfolipid inang, éntuk hemagglutinin lan neuraminidase sing kakandhut jroning lapisan mèmbran iki (langkah 7).[49] Kaya
mecah résidhu asam sialat saka sèl inang.[43] Obat sing nyandhet neuraminidase, kayadéné oseltamivir, bakal nyegah uculé virus infèksius anyar lan nyegah réplikasi virus.[39] Sawisé uculé virus influenza anyar, sèl inang bakal mati.
Amarga ora anané ènzim proofreading RNA, polimerase RNA sing gumantung RNA sing ngopi génom virus bakal nglakokaké kasalahan kurang luwih saben 10 éwu nukléotida, sing selaras karo rata-rata saka vRNA influenza. Mula saka iku, sebagéyan gedhé saka virus influenza sing rampung dironcé iku mutan; iki bakal nimbulaké hanyutan antigèn, sing arupa owah-owahan alon ing antigèn ing lumahing virus sairing karo lumakuné wektu.[50] Pamisahan génom dadi wolu sègmèn vRNA sing kapisah mungkinaké panyampuran utawa reassortment saka vRNA yèn luwih saka sajinis virus influenza nginfèksi sawijining sèl tunggal. Iki bakal nimbulaké owah-owahan cepet saka génétika virus sing bakal nimbulaké papindhahan antigèn, sing arupa owah-owahan dumadakan saka sawijining antigèn menyang antigèn liyané. Owah-owahan gedhé sing dadakan mungkinaké virus kanggo nginfèksi spésies inang anyar lan bisa kanthi cepet ngatasi kakebalan protèktif sing wis ana.[40] Iki wigati jroning mékanisme munculé pandemi, sing didhiskusikaké ing ngisor iki jroning bagéyan Epidemiologi.
Katelu temuan kasebut, utamané mriyang, kurang sènsitif marang pasièn kanthi umur luwih saka 60 taun.
Gejala influenza bisa diwiwiti kanthi cepet, sedina nganti rong dina sawisé infèksi. Biyasané gejala pisanan ya iku ndrodhog utawa rumangsa adhem, nanging mriyang uga asring dumadi ing awal infèksi, kanthi suhu awak watara 38-39 °C (kurang luwih 100-103 °F).[52] Akèh wong krasa lara banget saéngga ora isa tangi saka papan anggoné turu sakwéné pirang-pirang dina, kanthi rasa lara lan nyeri saawak, sing krasa luwih abot ing dhaérah geger lan sikil.[1] Gejala influenza bisa ngliputi:
Ing bocah, gejala gastrointestinal kayadéné diare lan nyeri abdomen,[54][55] (bisa dumadi parah ing bocah kanthi influenza B) [56]
Sok-sok angèl mbédakaké antarané selesma lan influenza ing tahap awal saka infèksi iki,[2] nanging flu bisa diidhèntifikasi yèn ana mriyang dhuwur ndadak kanthi rasa kesel sing èkstrém. Diare biyasané dudu gejala saka influenza bocah,[51] nanging iki bisa ditemoni ing sebagéyan kasus "flu manuk" H5N1 ing manungsa[57] lan bisa dadi gejala ing bocah-bocah.[54] Gejala sing paling asring ana ing influenza dituduhaké ing tabèl ing sisih tengen.[51]
Amarga obat-obat antivirus èfèktif jroning ngobati influenza yèn diwènèhaké kawit awal (deleng bagéyan terapi ing ngisor), wigati kanggo ngidhèntifikasi kasus sacara gasik. Saka gejala-gejala sing disebutaké ing ndhuwur, kombinasi mriyang karo watuk, nyeri tenggorok lan/utawa irung mampet bisa ningkataké akurasi diagnositik.[58] Loro panalitèn analisis kaputusan[59][60] nuduhaké yèn nalika ana wabah influenza lokal, prevalensiné luwih saka 70%,[60] Mula pasièn kanthi salah siji kombinasi saka gejala kasebut bisa diobati kanthi inhibitor neuraminidase tanpa pamriksan. Malah nalika ora anané wabah lokal, pangobatan bisa dibeneraké ing pasièn tuwa nalika mangsa influenza sakwéné prévalènsiné luwih saka 15%.[60]
Kasumadyan pamriksan laboratorium kanggo influenza terus ngalami paningkatan. Punjer Pangendhalian lan Panyegahan Penyakit (CDC) Amérika Sarékat, ngrangkum pamriksan laboratorium paling anyar sing cumawis.[61] Miturut CDC, pamriksan diagnostik cepet (rapid diagnostic test) duwé sènsitivitas 70-75% lan spésifisitas 90-95% dibandhingaké karo kultur virus. Pamriksan iki utamané migunani ing mangsa influenza (prévalènsi = 25%) tanpa anané wabah langsung, utawa mangsa periinfluenza (prévalènsi = 10%[60]).
Shedding virus influenza (wektu ing ngendi sawijining wong bisa nularaké virus marang wong liya) diwiwiti sedina sadurungé gejala muncul lan virus bakal diuculaké sakwéné antara 5 tekan 7 dina, senajan sebagéyan wong mungkin ngeculaké virus sakwéné périodhe sing luwih suwé. Wong sing katular influenza paling infèktif ing dina kaloro lan katelu sakwisé infèksi.[62] Gunggung virus sing diculaké katoné gegandhèngan karo mriyang, gunggung virus sing diculaké luwih gedhé nalika suhuné luwih dhuwur.[63] Bocah-bocah luwih infèksius tinimbang wong diwasa lan bocah mau ngeculaké virus sadurungé ngalami gejala nganti rong minggu sawisé infèksi.[62][64] Panularan influenza bisa dimodhèlaké sacara matématis, sing bakal mbantu jroning prédhiksi kepriyé virus nyebar jroning populasi.[65]
Influenza bisa disebaraké jroning telu cara utama:[66][67] lumantar panularan langsung (nalika wong sing kainfèksi wahing, ana ilu irung sing mlebu sacara langsung menyang mata, irung, lan tutuk saka wong liya); lumantar udhara (nalika sawijining wong nyedhot aerosol (butiran cuwèran cilik jroning udhara) sing diasilaké nalika wong sing kainfèksi watuk, wahing, utawa idu), lan lumantar panularan tangan-menyang-mata, tangan-menyang-irung, utawa tangan-menyang-tutuk, saka lumahan sing kakontaminasi utawa saka kontak personal langsung kayadéné salaman. Modhèl panularan endi sing paling wigati isih durung cetha, nanging kabèh duwé kontribusi jroning panyebaran virus.[5][68] Ing rute panularan udhara, ukuran droplèt sing cukup cilik kanggo disedhot duwé dhiameter 0,5 nganti 5
lan inhalasi sadroplèt mungkin cukup kanggo nimbulaké infèksi.[66] Senajan sepisan wahing bisa ngeculaké nganti 40.000 droplèt,[69] sebagéyan gedhé saka droplèt kasebut cukup gedhé lan bakal ilang saka udhara kanthi cepet.[66] Pira suwéné virus influenza bisa tahan jroning droplèt udhara katoné diprabawai déning kadhar kalembaban lan radhiasi ultraviolèt: kalembaban asor lan kurangé cahya srengéngé ing mangsa adhem mbantu tahané virus iki.[66]
Amarga virus influenza bisa tahan ing njaba awak, virus iki uga bisa ditularaké liwat lumahan sing kakontaminasi kayadéné lembaran dhuwit,[70] gagang lawang, saklar lampu, lan bendha-bendha rumah tangga liyané.[1] Suwéné wektu virus bisa tahan marang sawijining lumahan manéka wektuné, virus bisa tahan sakwéné sedina utawa rong dina ing lumahan sing atos lan ora duwé pori kayadéné plastik utawa métal, sakwéné kurang luwih limalas menit ing kertas tissue garing, lan mung limang menit ing kulit.[71] Nanging, yèn virus ana jroning mukus/lendhir, lendhir kasebut bisa ngreksa virus saéngga tahan jroning wektu sing suwé (nganti 17 dina ing dhuwit kertas).[66][70] Virus flu manuk bisa tahan jroning wektu sing durung dikawruhi nalika ana jroning kahanan beku.[72] Virus ngalami inaktivasi déning pamanasan nganti 56 °C (133 °F) sakwéné minimun 60 menit, lan uga déning asam (ing pH <2).[72]
Patofisiologi[besut | besut sumber]
sing nimbulaké pamudhunan kadhar hormon kortisol.[73] Ngawruhi gèn endi sing sok jroning galur virus tinentu bisa mbiyantu mrédhiksi kepriyé virus kasebut bisa nular lan sepira aboté infèksi sing bakal dumadi (mrédhiksi patofisiologi saka sawijining galur virus).[30][74]
Contoné, bagéyan saka prosès sing mungkinaké virus influenza nginvasi sawijining sèl ya iku panguraian saka protèin hemagglutinin virus déning salah saji ènzim protease manungsa.[44] Ing virus sing infèksiné asifat ringan lan avirulèn, struktur hémagglutinin sing ana mung bisa diurai déning protease sing ditemokaké jroning tenggorok lan paru, saéngga virus iki ora bisa nginfèksi jaringan liya. Nanging, ing galur sing virulèn banget, kayata H5N1, hémagglutinin sing kakandhut jroning virus bisa diurai déning variétas protease sing manéka, saéngga mungkinaké virus nyebar menyang sakabèhing awak.[74]
Protèin hémagglutinin virus duwé tanggung jawab jroning nemtokaké spésiès endi sing bisa diinfèksi déning sawijining galur virus uga papan saluran ambegan endi sing bisa duwé ikatan karo sawijining galur virus influenza.[75] Galur sing bisa ditularaké kanthi gampang saka manungsa-marang-manungsa duwé protèin hémagglutinin sing duwé ikatan karo résèptor ing saluran ambegan bagéyan ndhuwur, kayata ing irung, tenggorok, lan tutuk. Suwaliké, strain H5N1 sing mbebayani banget duwé ikatan karo résèptor sing paling akèh ditemokaké ing njero paru.[76] Prabédan ing papan infèksi iki mungkin arupa bagéyan saka alesan ngapa galur H5N1 nimbulaké pnéumonia virus sing abot ing paru, nanging ora ditularaké kanthi gampang liwat watuk lan wahing.[77][78]
Gejala sing asring ana ing flu kayata mriyang, sirak cekot-cekot, lan kekeselen arupa asil saka sapérangan gedhé sitokin lan chemokin proinflamasi (kayata interferon utawa tumor necrosis factor (TNF)) sing diprodhuksi déning sèl sing kainfèksi
saéngga gejala sing dumadi ora kabèh disebabaké déning rèspons inflamasi.[80] Rèspons imun sing gedhé iki bisa nimbulaké “badai sitokin” sing bisa ngancam nyawa. Kadadéyan iki diduga arupa panyebab saka pati sing ora biyasa ing flu manuk H5N1,[81] lan galur pandemik 1918.[82][83] Nanging, kamungkinan liyané ya iku sapérangan gedhé sitokin sing diasilaké mung arupa asil saka réplikasi virus sing gedhé banget sing ditimbulaké déning galur kasebut, lan rèspons imun ora mènèhi kontribusi
asring dirékomendhasikaké marang klompok risiko dhuwur, kayata bocah-bocah lan lansia, utawa marang panandhang asma, diabetes, penyakit jantung, utawa wong-wong sing ngalami gangguan imun. Vaksin influenza bisa diprodhuksi liwat sapérangan cara; cara sing paling umum ya iku kanthi nuwuhaké virus ing endhog pitik sing wis diwohi. Sawisé dimurnèkaké, virus banjur bakal diaktivasi (upamané, mawa détergen) kanggo ngasilaké vaksin virus sing ora aktif. Minangka alternatif, virus bisa dituwuhaké ing endhog nganti kélangan virulensiné banjur virus sing avirulen diwènèhaké minangka vaksin urip.[40] Èfèktivitas saka vaksin influenza iku manéka rupa. Amarga tingkat mutasi virus sing dhuwur banget, vaksin influenza tinentu biyasané mènèhaké pangreksan sakwéné ora luwih saka sapérangan dina. Saben tauné, WHO mrédhiksikaké galur virus endi sing paling mungkin sirkulasi ing taun sabanjuré, saéngga mungkinaké perusahaan farmasi kanggo ngembangaké vaksin sing bakal nyumadyakaké kakebalan sing paling apik marang galur kasebut.[85] Vaksin uga wis dikembangaké kanggo ngreksa sato iwèn unggas saka flu manuk. Vaksin iki bisa èfèktif marang sapérangan galur lan dipigunakaké minangka strategi preventif, utawa dikombinasikaké karo culling (pamuliaan) minangka usaha kanggo nyuresaké wabah.[86]
Ana kamungkinan kena influenza senajan wis divaksin. Vaksin bakal diformulasi ulang saben mangsa kanggo galur flu spésifik nanging ora bisa nyakup kabèh galur sing sacara aktif nginfèksi kabèh manungsa ing mangsa kasebut. Merlokaké wektu sakwéné enem sasi manèh manufaktur kanggo mformulasikaké lan mrodhuksi mayuta-yuta dosis sing diperlokaké kanggo ngadhepi epidemi mangsan; sok-sok, galur anyar utawa galur sing ora diduga pinunjul ing wektu tinentu lan nginfèksi wong-wong senajan wong-wong mau wis divaksinasi (kayadéné sing dumadi ing Flu Fujian H3N2 ing mungsa flu 2003-2004).[87] Uga ana kamungkinan éntuk infèksi sadurungé vaksinasi lan dadi lara déning galur sing kuduné dicegah déning vaksinasi, amarga vaksin merlokaké wektu rong minggu sadurungé dadi èfèktif.[88]
Ing muangsa 2006-2007, CDC kaping pisanané ngrékomendasikaké bocah sing umuré kurang saka 59 sasi kanggo nampa vaksin influenza taunan.[89] Vaksin bisa nimbulaké sistem imun kanggo réaksi nalika awak nampa infèksi sing sabeneré, lan gejala infèksi umum (akèh gejala selesma lan flu mung arupa gejala infèksi umum) bisa mijil, senajan gejala kasebut biyasané ora padha aboté utawa tahan sakwéné influenza. Èfèk samping sing paling mbebayani ya iku réaksi alèrgi abot ing matérial virus uga résidu saka endhog pitik sing dipigunakaké kanggo nuwuhaké virus influenza; nanging réaksi kasebut arang banget.[90]
Minangka tambahan saliyané vaksinasi marang influenza mangsan, paneliti ngupaya kanggo ngembangaké vaksin marang kamungkinan pandemi influenza. Perkembangan , prodhuksi, lan distribusi vaksin inluenza pandemik sing cepet bisa nylametaké nyawa mayuta-yuta wong nalika dumadi pandemi influenza. Amarga mung ana wektu sing cendhak antarané idhèntifikasi galur pandemik lan kabutuhan vaksinasi, para paneliti lagi nggolèk pilihan moda prodhuksi vaksin saliyané liwat endhog. Tèknologi vaksin urip sing diinaktivasi (kanthi basis endhog utawa kanthi basis sèl), lan tèknologi rékombinan (protèin lan partikel mèmper virus), bakal mènèhaké aksès wektu nyata (real time) sing luwih apik lan bisa diprodhuksi kanthi luwih kejangkau, saéngga ningkataké aksès kanggo wong-wong sing urip ing nagara-nagara kanthi pangasilan sedheng lan asor, ing endi dadi asal kamungkinan pandemi. Tekan Juli 2009, luwih saka 70 uji klinis sing dikawruhi wis dileksanakaké utawa lagi dileksanakaké ngenani vaksin influenza pandemi.[91] Ing sasi September 2009, Badan POM Amérika Sarékat nyarujuki papat vaksin marang virus influenza H1N1 2009 (galur pandemik nalika wektu iku), lan njaluk stok vaksin kasebut sumadiya jroning sasi sabanjuré.[92]
Pangendhalian infèksi[besut | besut sumber]
Cara sing cukup èfèktif kanggo ngedhunaké panularan influenza salah sajiné ya iku njaga kaséhatan pribadi lan kabiyasan higiénis sing becik: kayata ora ndumuk mata, irung lan tutuk;[93] asring ngumbah tangan (mawa banyu lan sabun, utawa mawa cuwèran pangumbah kanthi basis alkohol);[94] nutup tutuk lan irung nalika watuk lan wahing, ngéndhani kontak cerak karo wong sing lara; lan tetep ana ing ngomahé dhéwé nalika lagi lara. Ora idu uga disaranaké.[95] Senajan masker rai bisa mbiyantu nyegah panularan nalika ngrawat wong sing lara[96][97] ana bukti-bukti sing matentangan ngenani mupangan babagan kasebut ing masarakat.[95][98] Ngrokok ningkataké risiko panularan influenza, lan uga nimbulaké gejala penyakit sing luwih abot.[99][100]
Amarga influenza nyebar liwat aerosol lan kontak karo lumahan sing kakontaminasi, pangresikan lumahan kasebut bisa mbiyantu nyegah sebagéyan saka infèksi.[101] Alkohol arupa bahan sanitasi sing èfèktif marang virus influenza, sauntara senyawa amonium kuarterner bisa dipigunakaké bebarengan karo alkohol saéngga èfèk sanitasi kasebut bisa tahan luwih suwé.[102] Ing rumah sakit, senyawa amonium kuarterner lan bahan pamutih dipigunakaké kanggo ngresiki ruwangan lan piranti sing sadurungé dipigunakaké déning pasièn kanthi gejala influenza.[102] Ing ngomah, babagan kasebut bisa dilakokaké kanthi èfèktif kanthi migunakaké bahan pamutih chlorine sing dièncèraké.[103]
Ing pandemi kepungkur, panutupan sekolah, gréja, lan bioskop nyandhet panyebaran virus nanging ora nduwèni dampak sing gedhé marang angka pepati sakabèhé.[104][105] Durung bisa dipesthèkaké apa ngedhunaké patemon publik, upamané kanthi nutup sekolah lan papan kerja, bakal ngedhunaké panularan amarga wong sing nandhang influenza bisa waé isih pindhah saka sawijining papan menyang papan liyané; panyerakan kaya iki uga bakal angèl dilakokaké lan mungkin ora disenengi.[95] Yèn sapérangan cilik wong ngalami infèksi, ngisolasi wong sing lagi lara bisa ngurangi risiko panularan.[95]
Pangobatan[besut | besut sumber]
Wong sing nandhang flu disaranaké kanggo akèh istirahat, minum akèh cuwèran, ngéndhani panggunaan alkohol lan rokok, lan yèn diperlokaké, ngonsumsi obat kayata asetaminofen (parasetamol) kanggo ngredhakaké gejala mriyang lan perih otot sing gegandhèngan karo flu.[106] Bocah-bocah lan nom-noman kanthi gejala flu (utamané mriyang) sabeciké ngéndhani panggunaan aspirin nalika infèksi influenza (utamané influenza tipe B), amarga bisa nimbulaké Sindrom Reye, sawijining panyakit ati sing langka nanging duwé potènsi nimbulaké pepati.[107] Amarga influenza disababaké déning virus, antibiotik ora duwé prabawa marang infèksi; kejaba diwènèhaké kanggo infèksi sékundhèr kayadéné pneumonia baktérialis. Pangobatan antiviral bisa èfèktif, nanging sebagéyan galur influenza bisa nuduhaké résistènsi marang obat-obat antivirus standar.[108]
Loro kelas obat antivirus sing dipigunakaké marang influenza ya iku inhibitor neuraminidase lan inhibitor protein M2 (derivat adamantane). Inhibitor neuraminidase saiki luwih disenengi tumrap infèksi virus amarga kurang toksik lan luwih èfèktif.[84] CDC ngrékomendhasikaké supaya ora migunakaké inhibitor M2 ing mangsa influenza 2005-06 amarga dhuwuré tingkat résistènsi obat.[109] Amarga wanita ngandhut katoné bakal kena dhampak sing luwih gedhé tinimbang populasi umum déning virus influenza H1N1 2009, pangobatan sacepeté kanthi obat-obat anti influenza wis dirékomendhasikaké.[110] Ing Konferènsi Pèrs influenza H1N1 November 2009, WHO ngrékomendhasikaké wong ing klompok risiko dhuwur, kalebu wanita ngandhut, bocah umur kurang saka rong taun lan wong kanthi masalah ambegan, supaya wiwit ngonsumsi obat-obat antivirus sacepeté sakwisé ngalami gejala flu.[111] Obat anti virus sing dipigunakaké kalebu oseltamivir (Tamiflu)
zanamivir (mèrek dagang Relenza) arupa inhibitor neuraminidase sing didhesain kanggo nyandhet panyebaran virus ing awak.[112] Obat-obatan iki asring èfèktif marang influenza A lan B.[113] Cochrane Collaboration ninjo manèh obat-obat iki lan nyimpulaké yèn obat-obat iki bisa ngurangi gejala lan komplikasi.[114] Galur influenza sing béda nduwèni drajat résistènsi sing béda marang obat antivirus iki, lan ora mungkin kanggo mpédhiksi segedhé apa résistènsi sing
mblokadhe kanal ion virus (protein M2) lan nyegah virus kanggo nginfèksi sèl.[46] Obat-obatan kasebut sok-sok èfèktif marang influenza yèn diwènèhaké kawit awal ing infèksi nanging mesthi ora èfèktif marang influenza B amarga virus influenza B ora duwé molekul M2.[113] Résistènsi sing kaukur tumrap amantadine lan rimantadine ing isolat Amerka saka H3N2 wis ngalami paningkatan tekan 91% nalika taun 2005.[116] Dhuwuré tingkat résistènsi iki mungkin disababaké déning sumadyané wiyar saka amantadine minangka obat sing didol tanpa resèp dhokter kanggo pangobatan selesma ing nagara-nagara kayadéné Cina lan Rusia,[117] lan panggunaané kanggo nyegah wabah influenza ing kéwan ingon unggas.[118][119]
Prognosis[besut | besut sumber]
Prabawa influenza adoh luwih abot lan tahan luwih suwé tinimbang selesma. Sebagéyan gedhé wong bakal mari dhéwé jroning wektu seminggu tekan rong minggu, nanging sing liyané bakal ngalami komplikasi sing ngancam nyawa (kayadéné pneumonia). Influenza misa njalari pepati, utamané ing wong sing lemah, enom lan tuwa, utawa ngalami panyakit kronis.[40] Wong-wong kanthi sistem imun sing lemah, kayadéné panandhang infèksi HIV tingkat lanjut utawa pasièn panampa transplan (sing sistem imuné ditekan karo obat kanggo nyegah panulakan organ transplan), nandhang panyakit sing luwih abot.[120] Klompok risiko dhuwur liyané ya iku wanita ngandhut lan bocah cilik.[121]
Flu bisa nambah ala masalah kaséhatan kronis. wong-wong kanthi emfisema, bronkitis kronis utawa asma bisa ngalami kangèlan ambegan nalika ngalami flu, lan influenza bisa nimbulaké saya alané panyakit jantung koroner utawa gagal jantung kongestif.[122] Ngrokok arupa faktor risiko liya sing gegandhèngan karo panyakit sing luwih abot lan mortalitas sing luwih dhuwur sing ditimbulaké déning influenza.[123]
Miturut WHO: “Saben mangsa adhem, puluhan yuta wong kena flu. Sebagéyan gedhé mung lara lan ora nyambut gawé sakwéné seminggu, sauntara para lanjut usia duwé risiko pati sing luwih dhuwur amarga penyakit iki. Awaké dhéwé ngawruhi yèn korban mati ing saindhenging donya ngluwihi atusan èwu wong saben tauné, nanging malah ing nagara maju, gunggung kasebut ora bisa dipesthèkaké, amarha pihak mèdhis sing duwé kewajiban biyasané ora mvèrifikasi wong sing mati amarga influenza lan wong sing mati kanthi panyakit-mèmper-flu.”[124] Malah wong séhat bisa kena, lan masalah sérius sing ditimbulaké déning influenza bisa dumadi ing umur pira waé. Wong kanthi umur luwih saka 50 taun, bocah sing enom banget, lan wong saka kabèh umur kanthi kahanan mèdhis kronis luwih mungkin kanggo éntuk komplikasi influenza, kayadéné pneumonia, bronkitis, infèksi sinus lan kuping.[88]
Ing sebagéyan kasus, réspons autoimun marang influenza bisa mènèhaké kontribusi marang sindrom Guillain-Barré (GBS).[125] Nanging, amarga akèh infèksi liya sing bisa ningkataké risiko panyakit iki, influenza arupa panyebab sing wigati mung nalika dumadi epidemi.[125][126] Sindrom iki wis dipercaya uga minangka èfèk samping sing langka saka vaksin influenza. Senajan sawijining lapuran panalitèn mènèhaké insidensi gedhéné sakasus per sayuta vaksinasi,[127] sawijining panalitèn gedhé ing Cina, sing dilapuraké ing NEJM sing nyakup mèh 100 yuta dosis vaksin marang flu”babi” H1N1 2009 mung ditemokaké sewelas kasus sindrom Guillain-Barré, (0,1%) saka total insidensi ing wong sing divaksin, sabeneré luwih asor saka tingkat kedadèyan panyakit ing Cina, lan ora ana èfèk samping sing ditemokaké; "rasio risiko-mupangat, sing biyasa ditrepaké ing vaksin lan kabèh jroning pangobatan médhis, banget luwih condong marang panggunaan vaksin."[128] Éntuk infèksi influenza dhéwé ningkataké risiko pepati (tekan 1 saka 10.000) lan ningkataké risiko ngalami GBS nganti tingkat sing luwih dhuwur tinimbang sing ditimbulaké déning panggunaan vaksin (kurang luwih kaping 10 ing panggunaan prakiran saiki).[129][130]
Variasi mangsan[besut | besut sumber]
Influenza nggayuh prévalènsi puncak nalika mangsa adhem, lan amarga wilahan bumi lor lan kidul ngalami mangsa adhem ing wektu kang béda saben tauné, ana loro mangsa flu saben tauné. Mula WHO (dibantu déning National Influenza Centers) gawé rékomèndhasi kanggo loro formulasi vaksin saben tauné; siji kanggo wilahan bumi lor, lan siji kanggo kidul.[85]
Wis suwé dadi pitakonan kenapa wabah flu dumadi sacara mangsan, ora dumadi sacara mangsan sadawané taun. Siji panjelasan sing mungkin ya iku amarga wong ana jroning ruwangan luwih asring ing mangsa adhem, wong-wong mau ana jroning kontak cerak luwih asring, lan babagan kasebut ningkataké panularan saka wong-menyang-wong. Paningkatan tingkat lelaku amarga prèinan mangsa adhem ing wilahan bumi bagéyan lor mungkin uga nyekel peranan.[131] Faktor liyané ya iku suhu sing adhem nyebabaké udhara luwih adhem, sing bisa nggaringaké mukus/lendhir, nyegah awak kanggo ngusir partikel virus sacara èfèktif. Virus uga tahan luwih suwé ing lumahan ing suhu sing luwih adhem lan transmisi aerosol saka virus paling dhuwur ing lingkungan sing adhem (kurang saka 5 °C) kanthi kalembaban rélatif sing asor.[132] Kalembaban udhara sing asor ing mangsa adhem katoné arupa panyebab utama saka transmisi influenza mangsan ing iklim sedheng.[133][134]
Nanging, owah-owahan mangsan ing tingkat infèksi uga dumadi ing wewengkon tropis, lan ing sapérangan nagara puncak infèksi katon utamané ing mangsa udan.[135] Owah-owahan mangsan jroning tingkat kontak sing magepokan karo mangsa sekolah (semèster) arupa faktor utama jroning penyakit anak liyané kayadéné campak lan pertussis, mungkin uga nyekel peranan jroning kombinasi panyakit flu. Kombinasi saka èfèk mangsan cilik iki bisa digedhèkaké kanthi résonansi dinamis siklus endogen panyakit.[136] H5N1 nuduhaké pola mangsan ing manungsa lan unggas.[137]
Sawijining hipotèsis alternatif sing njelasaké pola mangsan ing infèksi influenza ya iku èfèk kadhar vitamin D tumrap kakebalan marang virus.[138] Pendhapat iki pisanan diajokaké déning Robert Edgar Hope-Simpson nalika taun 1965.[139] Dhèwèké ngajokaké yèn panyebab epidemi influenza ing mangsa adhem mungkin gegandhèngan karo fluktuasi mangsan vitamin D, sing timbul ing kulit ing sangisoré prabawa radhiasi UV srengéngé (utawa radhiasi artifisial). Iki bisa njelasaké kenapa influenza dumadi utamané nalika mangsa adhem lan ing mangsa udan ing dhaérah tropis, nalika wong akèh ana jroning ruwangan, adoh saka sinar srengéngé, lan kadhar vitamin D-né ngalami
saben tauné sapérangan galur bisa cures sauntara galur sing liyané nimbulaké epidemi, sauntara galur sing liyané nimbulaké pandemi. Biyasané, loro mangsa flu taunan (siji jroning sawilahan bumi), ana telu nganti limang yuta kasus abot lan nganti 500.000 pepati ing saindhenging donya, sing nyukupi kritéria epidemi influenza taunan.[140] Senajan insidènsi influenza bisa banget manéka saka taun-menyang-taun, kurang luwih 36.000 pepati lan luwih saka 200.000 rawat inep gegandhèngan sacara langsung karo influenza saben tauné ing Amérika Sarékat.[141][142] Kurang luwih kaping telu jroning saabad, dumadi pandemi, sing bakal nginfèksi sebagéyan gedhé populasi donya lan bisa nyebabaké patiné mayuta-yuta wong (delengen bagéyan sajarah). Sawijining panalitèn mrakirakaké yèn sawijining galur kanthi virulènsi sing padha karo influenza 1918 muncul saiki, mula virus kasebut bisa matèni 50 nganti 80 yuta wong.[143]
Virus influenza anyar ngalami évolusi spontan lumantar mutasi utawa lumantar reassortment.[22] Mutasi bisa nimbulaké owah-owahan cilik ing hemagglutinin lan antigen neuraminidase ing lumahan virus. Iki diarani antigenic drift, sing sacara alon-alon nimbulaké akèh variasi galur nganti salah siji bisa nginfèksi manungsa sing kebal marang galur sing wis ana sadurungé. Varian anyar iki banjur nggantèkaké galur sing luwih tuwa amarga galur kasebut kanthi cepet nyapu populasi manungsa – asring nimbulaké epidemi.[144] Nanging, amarga galur sing ditimbulaké déning kèlinan kasebut bakal cukup sarupa karo galur sadurungé, sebagéyan wong bakal isih imun marang virus kasebut. Suwaliké, yèn virus influenza ngalami reassortment, wong-wong bakal olèh antigen sing anyar – umpamané reassortment antarané galur unggas lan galur manungsa; iki diarani pepindhahan antigen. Yèn virus influenza manungsa nduwèni antigen sing anyar, saben wong bisa kena infèksi, lan virus influenza anyar kasebut bakal nyebar sacara ora kakontrol lan nimbulaké pandemi.[145] Béda karo modhèl pandemi sing didhasaraké marang katutan lan pepindhahan antigen, sawijining panyerakan alternatif wis diajokaké ing endi pandemi périodik ditimbulaké déning interaksi saka sawijining rangkéyan galur virus sing tetep karo populasi manungsa sing sacara konstan ngalami owah-owahan imunitas marang galur virus sing béda.[146]
Tembung influenza asalé saka basa Italia sing tegesé “prabawa”, iki ngrujuk marang panyebab panyakit; awalé panyakit iki disebutaké disababaké déning prabawa astrologis sing kurang apik.[147] Owah-owahan pendhapat mèdhis nyebabaké modhifikasi jeneng dadi influenza del freddo, sing tegesé “prabawa adhem”. Tembung influenza pisanan dipigunakaké jroning basa Inggris kanggo nyebut panyakit sing awaké dhéwé kawruhi saiki nalika taun 1703 déning J Hugger saka Univèrsitas Edinburgh jroning
dipigunakaké kanggo influenza ya iku epidemic catarrh, grippe (saka basa Prancis, pisanan dipigunakaké déning Molyneaux nalika taun 1694[149]), sweating sickness, lan mriyang Spanyol (utamané ing galur flu pandemi 1918).[150]
Pandemi[besut | besut sumber]
Gejala influenza manungsa dijlèntrèhaké kanthi cetha déning Hippocrates kurang luwih 2.400 taun kepungkur.[151][152] Senajan virus katoné nyebabaké epidemi sadawané sajarah manungsa, data historis ngenani influenza angèl kanggo diinterprétasikaké, amarga gejalané bisa sakrupa karo gejala panyakit ambegan liyané.[153][154] Panyakit iki mungkin wis nyebar saka Éropah menyang Amérika nalika kolonisasi Amérika déning wong-wong Éropah; amarga mèh kabèh pendhudhuk Antilles mati déning epidemi sing mèmper karo influenza sing nyebar nalika taun 1493, sawisé tekané Christopher Columbus.[155][156]
Lapuran pisanan sing nyakinaké ngenani pandemi influenza ya iku wabah nalika taun 1580, sing awalé ing Rusia lan nyebar menyang Éropah liwat Afrika. Ing Roma, luwih saka 8.000 wong mati, lan sapérangan kutha Spanyol mèh kabèh cures. Pandemi terus lumaku sacara sporadis tekan abad ka 17 lan 18, kanthi pandemi 1830-1833 sing utamané nyebar kanthi wiyar; pandemi kasebut nginfèksi kurang luwih saprapat saka pendhudhuk sing kapapar.[154]
Wabah sing paling misuwur lan paling matèkaké ya iku pandemi flu 1918 (pandemi flu Spanyol) (influenza tipe A, subtipe H1N1), sing dumadi antarané taun 1918 tekan 1919. Ora dikawruhi kanthi cetha sapira akèhé pati sing ditimbulaké, nanging prakirané watara 20 nganti 100 yuta wong.[157][158] Pandemi iki diarani minangka “pambantéyan médhis paling gedhé sajroning sajarah” lan mungkin wis matèni wong padha akèhé karo Pepati Ireng.[154] Angka pepati sing gedhé banget iki disebabaké déning tingkat infèksi sing dhuwur banget ngancik 50% lan tingkat gejala sing abot banget, diduga disababaké déning badai sitokin.[158] Gejala flu nalika taun 1918 ora biyasa banget nganti influenza ing awalé salah didiagnosis minangka mriyang dengue, kolera, utawa uga mriyang tifoid. Sawijining pangamat nulisaké, “Salah sawijining komplikasi sing paling abot ya iku panggetihan saka selaput lendhir, utamané saka irung, lambung, lan usus. Panggetihan saka kuping lan panggetihan petechia uga dumadi.”[157] Mayoritas pepati disababaké déning pneumonia bakterial, infèksi sékundhèr sing ditimbulaké déning influenza, nanging virus uga matèni wong sacara langsung, nimbulaké panggetihan masif lan edema paru.[159]
Pandemi flu 1918 (pandemi flu Spanyol) bener-bener mandonya, malah nyebar tekan Kutub Lor lan Kapuloan Pasifik sing adoh. Panyakit sing abot banget matèni watara 2 nganti 20% saka panandhang sing kainfèksi, ora kaya tingkat pepati epidemi flu sing biyasané mung 0,1%.[157][160] Gejala liya saka pandemi iki ya iku kedadèyan iki sebagéyan gedhé matèni wong diwasa enom, kanthi 99% pepati pandemi influenza dumadi ing wong-wong kanthi umur sangisoré 65, lan luwih saka setengahé umur 20 tekan 40 taun.[161] Iki ora biyasa amarga influenza biyasané paling matèkaké ing umur enom banget (sangisoré umur 2 taun) lan ing umur tuwa banget (sandhuwuré 70 taun). Mortalitas total saka pandemi 1918-1919 ora dikawruhi, nanging diprakirakaké watara 2,5% nganti 5% saka kabèh populasi donya wis mati amarga flu iki. Akèhé 25 yuta mungkin wis mati jroning 25 minggu pisanan; minangka tetimbangan, HIV/AIDS wis matèni 25 yuta panandhangé jroning 25 taun pisanan.[157]
Pandemi flu sing dumadi sabanjuré ora nduwèni dampak gedhé banget. Pandemi kasebut ya iku Flu Asia 1957 (tipe A, galur H2N2) lan Flu Hongkong 1968 (Tipe A, galur H3N2), nanging wabah sing luwih cilik iki malah matèni mayuta-yuta wong. Ing pandemi sing dumadi ing samburiné antibiotik wis sumadiya kanggo ngendhalèkaké infèksi sékundhèr lan iku wis mbiyantu ngurangi mortalitas tinimbang Flu Spanyol 1918.[160]
Pandemi flu sing wis dikawruhi[40][154][162]
Flu (Rusia) Asia[163]
Virus influenza pisanan sing kasil diisolasi asalé saka unggas, nalika taun 1901 agèn sing nimbulaké panyakit sing diarani “fowl plague” diliwataké lumantar filter Chamberland, sing duwé pori sing ukurané cilik banget kanggo diliwati déning bakteria.[166] Etiologi influenza, famili virus Orthomyxoviridae, pisanan ditemokaké ing babi déning Richard Shope nalika taun 1931.[167] Panemon iki banjur dimèluni déning isolasi virus saka manungsa déning saklompok panaliti sing dipimpin déning Patrick Laidlaw saka Konsili Panalitèn Brtainia Raya nalika taun 1933.[168] Nanging, nalika taun 1935, nalika Wendell Stanley pisanan ngristalisasikaké tobacco mosaic virus, sifat non sélulèr saka virus dikawruhi.
Laku signifikan pisanan jroning nyegah influenza ya iku dikembangaké vaksin virus mati kanggo influenza nalika taun 1944 déning Thomas Francis, Jr.. Iki arupa perkembangan saka karya Frank Macfarlane Burnet, sawijining wong Australia, sing nuduhaké yèn virus bakal kélangan virulènsiné nalika dhèwèké dikultur jroning endhog pitik sing wis dibagi.[169] Aplikasi saka temon iki déning Francis mungkinaké dhèwèké lan tim panalitiné ing Universitas Michigan kanggo ngembangaké vaksin influenza pisanan, kanthi dhukungan saka Angkatan Bersenjata Amérika Sarékat.[170] Dinas Katentaraan nduwèni katerlibatan ing panalitèn iki amarga pengalaman ing influenza nalika Perang Donya I, nalika èwonan tentara mati déning virus jroning étungan sasi.[157] Dibandhingaké karo vaksin, perkembangan obat anti-influenza luwih alon, kanthi diwetokaké lisènsi amantadine nalika taun 1966, lan mèh
beban béya langsung amarga ilangé prodhuktivitas lan béya pangobatan mèdhis sing diakibataké, lan uga béya ora langsung arupa laku-laku prévèntif. Ing Amérika Sarékat, influenza nduwèni tanggung jawab kanggo total beban gedhéné luwih saka 10 yuta dollar per taun, sauntara wis diprakirakaké yèn pandemi ing mangsa ngarèp bisa nimbulaké tuna atusan yuta dolar jroning wangun beban langsung lan ora langsung.[171] Nanging, dampak ékanami saka pandemi sing sadurungé durung disinaoni sacara intènsif, lan sebagéyan panulis wis nduga yèn influenza Spanyol sabeneré duwé èfèk jangka dawa positif ing patuwuhan pendapatan per-kapita, senajan ana pamudhunan sing gedhé ing populasi pegawé lan èfèk déprèsi jangka cendhak sing abot.[172] Panalitèn liya wis ngupaya kanggo mrédhiksi beban béya saka sawijining pandemi sing padha aboté karo flu Spanyol 1918 ing ékanami Amérika Sarékat, ing endi 30% saka kabèh pegawé dadi lara, lan 2,5% ngalami pati. Angka lelara watara 30% lan suwéné panyakit watara telung minggu bakal ngedhunaké prodhuk domèstik bruto gedhéné 5%. Beban tambahan bisa muncul saka pangobatan mèdhis saka 18 yuta nganti 45 yuta wong, lan beban ékanami kabèh bakal dadi kurang luwih 700 yuta dolar.[173]
Béya pancegahan uga dhuwur. Pamaréntah ing saindhenging donya wis ngentèkaké mayuta-yuta dolar Amérika jroning persiapan lan parencanaan jroning ngadhepi kamungkinan pandemi flu manuk H5N1, kanthi beban béya sing magepokan karo panukonan obat lan
kanggo Ngreksa Bebaya Pandemi influenza)[175] sing didhukung déning panjalukan dana marang kongrès gunggungé 7,1 yuta dollar kanggo miwiti implemèntasi rencana kasebut.[176] Ing donya internasional, ing tanggal 18 Januari 2006, nagara-nagara danar wis janji kanggo nyumbang 2 yuta dolar kanggo merangi flu manuk ing Konferènsi Prajanjian Internasional ngenani influenza Unggas lan Manungsa (International Pledging Conference on Avian and Human Influenza) sing dileksanakaké sakwéné rong dina ing Cina.[177]
Jroning pambijian pandemi H1N1 2009 ing nagara-nagara kapilih ing wilahan bumi bagéyan kidul, data nuduhaké yèn kabèh nagara ngalami dampak sosio/ékanami jroning wates wektu lan/utawa géografis tartamtu lan pamudhunan sauntara jroning kapariwisataan sing utamané disababaké déning kewedèn bakal panyakit H1N1 2009. Isih awal banget kanggo nemtokaké apa pandemi H1N1 wis nimbulaké dampak ékanami jangka dawa.[178]
kepriyé panyebaran virus (epidemiologi). Panalitèn iki mbiyantu pangembangan laku nangkal influenza; contoné, pamahaman sing luwih becik ngenani rèspons sistem imun awak mbiyantu pangembangan vaksin, lan gambaran sing dhetil ngenani kepriyé influenza nyerang sèl mbiyantu dikembangaké obat-obat antivirus. Salah siji program panalitèn dhasar sing paling wigati ya iku Influenza
sékuèns (gèn) influenza; pustaka iki bisa mbiyantu nemtokaké faktor endi sing gawé sawijining galur luwih matèkaké tinimbang galur liyané, gèn endi sing paling mangaruhi imunogenisitas, lan kepriyé virus évolusi saka wektu menyang wektu sabanjuré.[179]
Panalitèn vaksin anyar wigati banget, amarga vaksin sing sumadiya saiki alon banget lan larang kanggo diprodhuksi lan kudu diformulasi ulang saben tauné. Panemton urutan (sequencing) saka génom influenza lan tèknologi DNA rékombinan bisa nyepetaké ditemokaké galur vaksin anyar kanthi mungkinaké panaliti ngganti antigèn anyar ing galur vaksin sing wis dikembangaké sadurungé.[180] Tèknologi anyar uga nembé dikembangaké kanggo nuwuhaké virus ing kultur sèl, sing njanjèkaké angka prodhuksi sing luwih dhuwur, béya sing luwih asor, kualitas sing luwih apik lan surge capacity sing luwih apik.[181] Panalitèn ing vaksin influenza A universal, sing dituduhaké ing domain èksternal saka protein M2 transmémbran virus (M2e), nembé dileksanakaké déning University of Ghent déning Walter Fiers, Xavier Saelens, lan klompoké[182][183][184] lan saiki wis kasil ngliwati uji klinis fase 1.
Sapérangan biologic, vaksin lan imunobiologic terapeutik uga nembé ditliti kanggo ngobati infèksi sing disebabaké déning virus. Biologi terapeutik dirancang kanggo ngaktivasi rèspon imun tumrap virus utawa antigèn. Biyasané biologic ora nargètaké jalur métabolik kayadéné obat-obat antivirus, nanging ngrangsang sèl imun kayadéné limfosit, makrofag, lan/utawa antigen presenting cells kanggo mènèhi rèspon imun tumrap èfèk sitotoksik marang virus. Modhèl influenza, kayadéné influenza mencit (murine influenza) arupa modhèl sing apik kanggo dipigunakaké kanggo nguji èfèk biologic profilaksis
Infèksi ing kéwan liya[besut | besut sumber]
Influenza nginfèksi akèh spésiès kéwan, lan transfer galur virus antar spésiès bisa dumadi. Unggas diduga arupa inang kéwan utama saka virus influenza.[186] Nembelas wangun hémagglutinin lan sanga wangun néuraminidase wis diidhèntifikasi. Kabèh subtipe sing wis dikawruhi (HxNy) ditemokaké ing unggas, nanging akèh subtipe endemik ing manungsa, asu, jaran, lan babi; populasi onta, garangan, kucing, asu laut, cerpelai (mink) lan iwak lodan uga nuduhaké bukti-bukti infèksi utawa paparan tumrap influenza.[27] Varian saka virus flu sok-sok dijenengi miturut spésiès ing endi galur kasebut endemik utawa adhaptasi. Varian utama saka jeneng-jeneng sing migunakaké konvènsi iki ya iku: flu unggas, flu manungsa, flu babi, flu jaran, lan flu asu. (Flu kucing umumé ngrujuk marang rhinotracheitis virus kucing utawa Feline calicivirus lan dudu arupa infèksi sing asalé saka virus influenza.). Ing babi, jaran, lan asu, gejala influenza sarupa karo ing manungsa, mawa watuk, mriyang, lan kéhalangan nepsu mangan.[27] Frékuènsi panyakit iki ing kéwan ora disinaoni padha apiké ing infèksi marang manungsa, nanging wabah influenza ing asu laut pelabuhan nimbulaké kurang luwih 500 patiné asu laut ing pesisir New England nalika taun 1979-1980.[187] Ing sisih liya, wabah ing babi asring dumadi lan ora nimbulaké angka pepati sing abot.[27]
Flu unggas[besut | besut sumber]
Gejala flu ing unggas manéka lan mungkin ora spésifik.[188] Gejala sing ngetutaké infèksi flu unggas kanthi patogenesitas sing asor bisa arupa wulu sing morak-marik, pamudhunan cilik jroning prodhuksi endhog, utawa pamudhunan bobot awak dikombinasikaké karo panyakit ambegan ènthèng.[189] Amarga gejala sing ènthèng iki bisa gawé diagnosis ing lapangan dadi angèl, ngetutaké panyebaran flu unggas merlokaké uji laboratorium saka sampel sing asalé saka unggas sing kainfèksi. Sapérangan galur kayadéné H9N2 Asia virulèn banget marang kéwan ingon unggas lan bisa nimbulaké gejala sing luwih èkstrém lan mortalitas sing signifikan.[190] Ing wangun sing paling patogenik, influenza ing pitik lan kalkun nimbulaké munculé gejala ndadak lan pepati mèh 100% jroning rong dina.[191] Amarga virus nyebar kanthi cepet ing kahanan sing padhet kayadéné ing paternakan intènsif pitik lan kalkun, wabah iki bisa nimbulaké dampak ékanami sing gedhé kanggo paternak unggas.
Galur H5N1 sing wis adaptasi marang unggas lan patogèn banget (diarani HPAI A(H5N1), cekakan saka
subtype H5N1") nimbulaké flu H5N1, sing umumé ditepungi minangka flu unggas, utawa "flu manuk", lan endemik ing akèh populasi manuk, utamané ing Asia Kidul-wétan. Galur turunan Asia saka HPAI A (H5N1) nyebar sacara global. Epizootik (epidemi ing makluk urip dudu manungsa) lan panzootik (panyakit sing ngenani kéwan saka akèh spésiès, utamané jroning wewengkon sing wiyar banget), wis matèni puluhan yuta unggas lan nyebabaké pepati disengaja atusan yuta unggas liya jroning upaya kanggo ngendhalèkaké panyebarané. Sebagéyan gedhé réferènsi ing médhia marang “flu manuk” lan sebagéyan gedhé réferènsi marang H5N1 ya iku ngenani galur spésifik iki.[192][193]
Saiki, HPAI A(H5N1) arupa panyakit unggas, lan ora ana bukti sing nuduhaké panularan sing èfisièn manungsa-marang-manungsa saka HPAI A(H5N1). Ing mèh kabèh kasus, wong-wong sing kainfèksi wis ngalami kontak fisik sing èkstènsif karo unggas sing kainfèksi.[194] Ing mangsa ngarep, H5N1 bisa mutasi utawa ngalami réassortment dadi galur sing mampu ditularaké antar manungsa kanthi èfisièn. Owah-owahan sing diperlokaké nganti iki dumadi durung dikawruhi kanthi becik.[195] Nanging, amarga dhuwuré angka pepati lan virulènsi H5N1, kahanan endemiknya, lan inang réservoir biologis sing gunggungé gedhé lan tansaya tambah, virus H5N1 arupa ancaman pandemi donya ing mangsa flu taun 2006-07, lan milyaran dolar wis diklumpukaké lan dientèkaké jroning nliti H5N1 lan ngrencanakaké kanggo kamungkinan pandemi influenza.[174]
Flu babi[besut | besut sumber]
Ing babi, influenza babi nimbulaké mriyang, awak lemes, wahing, watuk, kangèlan ambegan, lan pemudhunan nepsu mangan.[196] Ing sebagéyan kasus infèksi bisa nimbulaké aborsi. Senajan mortalitas biyasané asor, virus bisa nimbulaké pamudhunan bobot awak lan patuwuhan sing ala, nimbulaké dampak karugèn ékanami kanggo para paternak.[196] Babi sing kainfèksi bisa ngalami kélangan bobot watara 12 pon bobot awak jroning jangka wektu 3 nganti 4 minggu.[197]
Nalika taun 2009, galur virus H1N1 sing asalé saka babi, sing asring diarani minangka “flu babi” nyebabaké pandemi flu 2009, nanging ora ana bukti yèn virus iki èndemik ing babi (temenan arupa flu babi) utawa bisa nular saka babi menyang manungsa, nanging virus iki nyebar saka manungsa-marang-manungsa.[198][199] Galur iki arupa
^ Shaman J, Kohn M (2009).
ora kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel mawa pranala jaba nonaktifKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 4 Sèptèmber 2016.
Nalika mumbul-mumbulipun jaman Majapait, ing tanah Jawi kadugi sampun wontên tiyang agami Islam dhatêng saking manca satunggal kalih. Saya dangu saya kathah, nanging taksih sami manggèn wontên kitha dagang ing pasisir, upaminipun Tuban, Sidayu, Grêsik.
Tiyang Sêlam wau kajawi among dagang, ugi nyambi nglêbêtakên agaminipun: ing sakawit namung angsal tiyang alit kemawon. Dangu-dangu tamtunipun inggih wontên priyantun satunggal kalih ingkang lumêbêt agami Islam.
Dilalah karsaning Allah, majêngipun agami Islam wontên ing tanah Jawi, punika kêsarêngan jaman ura-uru ing salêbêting karajan Majapait, satêmah suda kêkiyatanipun, wasana risak babarpisan. Ing nalika punika para - yèn ing jaman samangke ingkang dipun wastani - intellectuelen Jawi saya kathah ingkang lumêbêt agami Islam; kilap saking korup utawi saking kapêksa pados sandhang têdha, punika sami kemawon. Ingkang makatên wau anjalari para intellectuelen ngêmpal wontên ing ulêkaning agami Islam, ingkang dangu-dangu dados ulêkaning pangawasa, satêmah dados pusêring kabudayan Jawi-Sêlam. Ing sasampunipun makatên [ma...]
[...katên] lajêng thukul sêrat basa Jawi ingkang isinipun bab Islam. Sêrat ingkang kados makatên wau ing samangke taksih sawatawis kathah kêkantunanipun, kados ta sêrat ingkang samangke kasêbut nama:
Sêrat punika basanipun taksih basa Jawi têngahan gancar, nanging isinipun bab agami Islam. Ukaranipun sajak kêtularan ukara basa Arab, amila angèl têgêsipun; ugi wontên cengkokipun Malayu sawatawis, kados ta ana pon (ada pun).
Murih cêtha, kula pêthikakên wiwitanipun sawatawis:
salajêngipun. Sêrat punika sampun kacithakakên mawi aksara latin, saha pangrêmbag kaliyan udalaning isinipun (sanès prêtalan) dening DR B. J. O. SCHRIEKE (Proefschrift, Leiden 1916).
Bonang", inggih punika sêrat ingkang samangke kasêbut nama
48. Een Javaans Geschrift uit de 16e eeuw
Sêrat punika inggih ngangge basa Jawi têngahan gancar. Isinipun ugi bab agami Islam. Nanging panyêratipun sampun sawatawis risak kathah ingkang pelo pilêg. Pêthikanipun mawi kalêrêsakên ungêl-ungêlanipun, kados ing ngandhap punika:
Isarating imam, pitung prakara: kang dhumuhun asih ing pangeran, ka 2 asih ing nabi kabèh,
dening wong: Ya Ali, punapa bot saking langit, punapa kang alo saking bumi,§ Ing lugunipun mungèl: punapa kang atus saking wêsi; rangkêp kaliyan watu. punapa kang atos saking watu, punapa kang kaliwat sugih saking samudra, punapa kang kaliwat panas saking api, punapa kang kaliwat atis saking naraka Jamanirah, punapa kaliwat pait saking upas?// Maka sumahur baginda - raliyallahu anhuma: kang andalih ing lêmahing wong abêcik dèn
'at iku kaliwat sugih saking samudra, ka 5 ratu kang kaniaya iku kaliwat panas saking api, ka 6 têka anglarani atining wong, iku kaliwat asrêp saking naraka Jamanirah, (ka 7) kang darana iku kaliwat pait saking upas.// Makatên salajêngipun.
Sêrat punika sampun kacithakakên dening DR J. G. H.
GUNNING mawi aksara Jawi tampa prêtalan (Proefschrift, Leiden 1881). Prêtalanipun ing basa Walandi
Kados ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, sêrat punika basa Jawi têngahan mawi sêkar, nanging sêkar cara kina, sêkar çloka, lampah wolu-wolu kaping 4, sampun mbotên mawi guru lagu.
Mênggah ingkang dipun cariyosakên, bab mystiek; mèh sami kemawon kaliyan ingkang kagêlarakên wontên ing sêrat Dewaruci, namung kaot dede Islam kaliyan Islam.
Wiwitanipun sêrat punika sampun ical. Nanging mirid wontênipun samangke ingkang ical wau botên patos kathah. Murih têrang, kapêthikakên sakêdhik, kados ing ngandhap punika:
5. pan sami pakèning suksam,suksma margane antuk sampurna. / dèn awas sira yan mulat, sampun kaliru ing sadya. / yan sira tanpa guruwa, magsa waspaosèng suksma. / ing suksma sira dèn awas, pan arusit prênahira. //
6. Ki Sukarsa wus anuksma, sinuksma ing jatisuksma. / têkèng
7. ma'ripat tan kauninga, karêm ing jroning sagara. / jinatèn surahsyanira, ika sih nugrahaning hyang. / tan ana ing jro ing jaba, duk sira tunggal sasana. / tan kocap gusti kawula, atunggal sasananira. //
8. kandhih kalimput ing sadya, tan ana
Makatên salajêngipun. Pungkasanipun sêrat Suluk Sukarsa ungêlipun makatên:
Sastra gumêlar ing jagad, kang atuduh pangawikan. / kang wruh ing tuduh sampurna, tan ana irêng ing pêthak. / yèn sira sampun waspada, lumampaha alon-lonan. /
wus têkèng sagara rahmat. / kawasa dènira layar, wus têkèng sagara ORA. //
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika kenging katandhing kaliyan kidunganipun Hamzah Pansuri, kapêthik kados ing ngandhap punika:
Sêrat Jawi jaman Islam, basa Jawi têngahan ingkang ngangge sêkar macapat, ingkang samangke pinanggih sêpuh piyambak, inggih punika sêrat:
Sêrat punika sanadyan isi piwulang, nanging awujud cariyos. Ingkang dipun cariyosakên, satunggaling patih nama Sang Kojajajahan, bêkti sangêt dhatêng ratunipun, ngibadah, adil lan wicaksana. Saking saening paprentahanipun, sang ratu, Raja Mêsir, asih sangêt dhatêng Sang Kojajajahan, ngantos anjalari sêngitipun para agêng sanèsipun. Ing wasana para agêng wau mados-madosakên lêpatipun sang apatih. Yêktos; trekahipun para pangagêng sagêd dados; Patih Kojajajahan dipun pêjahi. Mayitipun mêdal karamatipun, ingkang anelakakên bilih sang apatih botên dosa. Sang prabu uninga ingkang makatên punika, sêdhih sangêt panggalihipun, gêrah lajêng seda.
Sêrat punika basanipun sae sangêt, emanipun dene ungêl-ungêlanipun sampun sawatawis risak. Sacariyos
punika isi 169 pada sêkaripun namung Dhandhanggula thok. Pêthikanipun ing wiwitan, mawi kalêrêsakên ungêl-ungêlanipun, kados ing ngandhap punika:
sakèng nusantara, panêngran Koja Jajahan ratu Mêsir, nagarèng purantara.
Dados kala samantên cariyos punika sawêg enggal-enggalan lumêbêt dhatêng tanah Jawi.
Ingkang andamêl sêrat Kojajajahan punika botên kasumêrêpan. Namung pada ingkang pungkasan mratelakakên bilih sêrat wau kadamêl wontên ing Panaraga. Mênggah têmbung kadamêl, ing ngriki botên kêdah dipun suraos: sakawit dipun damêl; sagêt ugi namung katurun kemawon wontên ing Panaraga. Babonipun sagêd ugi langkung sêpuh; malah wontên ancêr-ancêripun bilih sêrat wau kadamêl wontên ing Giri (Parwata), ulêkaning Islam sakawit wontên ing tanah Jawi.
Sêrat punika ngêmot wêjanganipun Sunan Bonang dhatêng pun Wujil, tiyang cebol ingkang dipun cariyosakên tilas kalangênanipun ratu ing Majapait; ingkang kaping pintên utawi ingkang pundi, mbotên dipun têrangakên.
Sampun tamtu kemawon bilih wêjangan wau bab ngèlmu kasampurnan, utawi mystiek. Wondene mystiek ingkang dipun wulangakên Sunan Bonang, punika inggih mèh sami kemawon kaliyan mystiek ingkang kagêlarakên wontên ing sêrat sanès-sanèsipun, kados ta Dewaruci, Nirarthaprakrêta, tuwin Suluk Sukarsa. Gèsèhipun namung sanès têmbung; ing raos sami kemawon.
Suluk Wujil punika gunggung ngêmot 104 pada, pada angka 55 sêkar agêng Açwalalita, ingkang angka 56 Mijil; sanèsipun Dhandhanggula sadaya.
Sêkaripun Açwalalita taksih cêtha, lampahing guru
lagu, anandhakakên bilih sêpuh. Awit sasumêrêp kula, wiwit jaman Kartasura sapriki, tiyang Jawi sampun mbotên wontên ingkang sagêd andamêl sêkar agêng mawi guru lagu.
Ing salêbêting sêrat wau wontên sêngkalanipun taun: panêrus tingal tataning nabi = 1529 taksih taun Çaka = 1607 taun Masehi. Nanging angka wau katumrapakên pandamêlipun punapa panurunipun, punika botên cêtha. Nanging kadospundi-kadospundiya sêrat wau nalika taun punika sampun wontên. Awit botên wontên titikipun bilih angka taun wau susulan enggal. Dados bilih makatên sêrat wau nalika jumênêngipun Sinuhun Seda Krapyak, ingkang rama Sinuhun Sultan Agung ing Mataram, sampun wontên.
Pêthikan sakêdhik saking sêrat Suluk Wujil, kaaturakên kados ing ngandhap punika:
19. Dipun wêruh ing urip sajati, lir kurungan rêraga sadaya, bêcik dèn wruhi
ênggon punang asêpi, sampun kacakrabawa.
20. Aja'doh dera ngulati kawi, kawi iku nyata ing sarira, punang rat wus
anane iki, minangka tuduh ing Hyang, sing wruh ing Hyang iku, mangka sêmbah pujinira, mapan awis kang wruha ujar puniki, dahat sipi nugraha.
Suluk Wujil punika sampun kacithakakên mawi aksara latin, dipun prêtal ing basa Walandi saha karêmbag lan katandhing sawatawis, wontên ing TIJDSCHRIFT DJAWA taun 1938.
Sêrat punika dipun cariyosakên damêlanipun Sunan Panggung nalika lumêbêt ing tumangan (latu kangge pati obong), minangka paukumaning paprentahan nagari ing Dêmak, saking anggènipun angrisak sarak. Punapa inggih makatên sayêktos, punika namung kasumanggakakên.
Isinipun Suluk Malangsumirang punika kawruh kasampurnan, mawi nyêmoni tiyang ingkang anggondhèli sarak. Dene tiyang ingkang sampun dumugi ing kajatèn, punika dipun cariyosakên makatên:
pinaran, pan jatining suwung, ing suwunge iku ana, ing anane iku surasa sajati, wus tan ana risasan.rinasan.
12. Pan dudu rasa karasèng lathi, dudu rasaning apa'pa lawan, dudu rasa kang ginawe, dudu rasaning guyu, dudu rasa kang angrasani, rasa dudu rêrasan, kang rasa amêngku, sakèhing rasa
13. Kang wus tumêka ing rasa jati, sêmbahyange tan mawas nalika, lwir mili jatine, tan ana jatinipun, muni mona turu atangi,
Sêlam dening asêmbahyang tan Sêlam dening pangangge, tan Sêlam dening saum, nora Sêlam dening nastiti, tan Sêlam dening tapa, nora dening laku, tan Sêlam dening aksara nora Sêlam yèn anut aksara iki, tininggal nora êsah.
15. Sêlame ika kadi punêndi, kang ingaranan Sêlam punika, dening punapa Sêlame, pan ing wong kapir iku, nora dening amangan bawi, yadyan asêmbahyanga, yèn durung awêruh, ing sajatine wong Sêlam, midêra anglikasan amontang-manting, jatine kapir kawak.
Ingkang kula pêthik ing nginggil punika sêrat ingkang sawatawis sêpuh. Sêrat ingkang ênèm, ingkang sampun kathah ewah-ewahan sarta wêwahanipun, sampun kacithak mawi prêtalan ing basa Walandi saha pangrêmbag dening PROF. DR W.J. DREWES, wontên ing TIJDSCHRIFT DJAWA, taun 1927, kaca 97.
Sêrat Suluk Malangsumirang, saya kathah wêwahan saha ewah-ewahanipun ugi sampun dipun cithakakên dening pakêmpalan "Brahmawidya" ing Ngayogyakarta, Desèmbêr 1931. Ungêl-ungêlanipun dipun wêwahi crita-crita kados adatipun ing kalangan Theosofie. Nanging ungêl-ungêlanipun ing pada 11 nginggil punika, bilih kula botên kêlintu, ing sêrat cithakan Ngayogya wau botên wontên, tur uruting pada, manawi katandhing kaliyan sêrat ingkang kula pêthik, kêtingal kisruh.
Sanadyan sêrat Malangsumirang punika mbotên mawi angka taun, nanging sarèhne dipun cariyosakên damêlanipun Sunan Panggung, amila kula cêlakakên kaliyan suluk Wujil, damêlanipun Sunan Bonang.
Sêrat punika wontên ing jaman Surakarta kala 50 taunan kêpêngkêr, misuwur sangêt. Mênggah isinipun inggih piwulang kasaenan. Ing wiwitanipun sêrat punika wontên titimasa taun warni candrasêngkala, ungêlipun makatên: Sarasa sinilêm ing jaladri bahnimahastra candra sangkala, dados ing taun 1534, taksih ugi taun Çaka (1612 taun Masehi). Kaliyan sêrat Suluk Wujil dados namung kaot 5 taun, inggih taksih wontên salêbêting jumênêngipun Sinuhun Seda Krapyak. Mangka limrahipun Nitisruti punika dipun wastani damêlanipun Pangeran Karanggayam, ing nagari Pajang. Cariyos punika kintên kula wontên lêrêsipun, ugi wontên lêpatipun. Mirid angka taun, sampun cêtha bilih punika damêlan kala jaman Mataram. Wondene dipun cariyosakên damêlanipun Pangeran Karanggayam ing Pajang, punika kintên kula lêpat, bilih dipun suraos kala jaman Pajang, jumênêngipun Radèn Jaka-Tingkir; nanging lêrês, manawi dipun suraos: Pangeran Karanggayam ingkang dêdalêm ing Pajang nalika jaman Mataram. Awit dhusun utawi kitha Pajang, punika kala jaman Mataram têmtu taksih sawatasisawatawis rêja, taksih dipun dunungi pangagêng utawi priyantun. Dados sagêd ugi lêrês Pangeran Karanggayam punika kala rumiyin dêdalêm ing Pajang, nanging sampun jamanipun Sinuhun Seda Krapyak.
Ingkang murugakên wontên kojah bilih sêrat Nitisruti damêlan kala jaman Pajang, punika pratelan saking Pasarkliwon, Surakarta. Ungêlipun makatên:
Punika kakawin Nitisruti, anggitanipun pangeran ing Karanggayam, lênggahipun êmpu jangga ing Pajang. Panganggitipun wau awit saking karsa dalêm ingkang
Sinuhun Kangjêng Sultan ing Pajang, wiwitan dumugi ing wêkasan sadaya sangang dasa kalih pada. Sasampuning tamat panganggitipun lajêng katêdhak sinêrat dening Arya Dhadhaptulis, lênggahipun panyarikan dalêm ing Pajang. Wiwiting pênyêrat ing malêm Rêbo tanggal kaping kawan wêlas wulan Asura, ing taun Wawu, windu Sancaya, sinangkalan nalika panganggitipun bahnimahaastra candra ... , dados angkaning warsa 1513.
Pratelan ing nginggil punika cêkakipun kathah omong-kosongipun. Sapisan, pamêdhoting sêngkalan punika lêpat. Sanadyan lêrêsa, dhumawah ing taun 1513, punika inggih mêksa lêpat yèn kagathukakên kaliyan Sultan Pajang. Awit taun 1513 (1591 taun Masehi), punika sampun dhumawah ing salêbêting jumênêngipun Panêmbahan Senapati; jumênêngipun wontên ing taun 1508 = 1586 taun Masehi. Kula wangsuli malih, pratelan punika namung antêmkrama kemawon. Dipun kintên yèn ing wingking botên wontên ingkang nliti.
Ingkang andamêl sêrat Nitisruti punika rêmên maos sêrat Ramayana, amila kathah sangêt têmbung-têmbung ingkang kapêndhêt saking sêrat Ramayana. Malah Asthabrata Wibisana inggih kapêthik wêtah wontên ing pada 76 dumugi pada 82.
Kajawi piwulang kasaenan, ing sêrat Nitisruti kathah mystiekipun. Kados ta mystiekipun tiyang pêrang ing pada 88
sasamaptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansèng tunggal.
basa gancar jaman sêmangke, makatên: sumpaha dhewe niyat nganggo tuntunan atoh pati, ya iku lakune wong tapa ana ing gunung wêsi (= paprangan) miturut unining piwulang. Ora kêdhap paningale marang sakèhing dumadi lan dadining bumi langit lan kabèh kang ana ing kono. Kabèh iku sipating Pangeran; ora ana pati ora unaana urip, uripe wis nunggal lan kang Mahasuci.
Ênggone ngêjur badan awit wis wêruh sajatining lara pati, (iku dudu barang-barang), mula wis ora ana kang disumêlangi, wêkasan ngilangake wêdi. Aja ngrasani pati, aja sêdya matèni, iku ora kêna; akèh bangêt larangane. Sing sapa sêdya matèni, mêsthi uga ginantungan ukum pati, awit ing dunya iku anane mung wêwalêsan.
wus padha mratelakake mungguh pêpathokaning kasujanan, lakune para sujana, sarjana. Iku yèn ko inguk mêsthi krasa (yèn ko waca kowe mêsthi wêruh). Ana manèh lêlabêdane Sang Kojajajahan lan ratu ing Mêsir iya wis didadèkake carita kidung. Wis akèh para sujana ênggone ngandharake piwulang, sangka kawruhe [kawru...]
[...he] olèh saka layang-layang kuna bab kasusilan lan dununging laku kang bêcik; iku bae lêbokna ing atimu.
Koja lawan Sang Natèng Mêsir ing ngriki gênah sêrat Kojajajahan ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng; anandhakakên bilih sêrat Nitisruti langkung ênèm.
Pancènipun têtêmbunganipun sêrat Nitisruti punika sae sangêt; nanging ungêl-ungêlanipun sampun kathah ingkang risak. Sêrat ingkang sampun risak punika sampun nate kacithak mawi aksara Jawi, dipun damêl tigang kolom: kawi, jarwa, surasa. Ingkang nyithak, bilih kula mbotên kêlintu, drukkerij "De Langen" ing Surakarta kala taun 1871.
Sêrat punika kenging dipun wastani adhinipun sêrat Nitisruti. Mèh sabarang-barangipun ingkang dipun tiru Nitisruti. Dalah isinipun inggih kathah èmpêripun; wosipun wulang dhatêng para luhur ing nagari, bab pangulahing praja saha angêmong dhatêng tiyang alit.
Murih têrangipun bilih Nitipraja punika adhinipun Nitisruti, kula pêthikakên wiwitanipun sakêdhik.
Kadi silêm ing sagara gêni, rasaning driya
tungkul ing silakrama prayogi, dadi dêling ing
pamotirèng tuwuh, rahing amawi santana, wruhanira lwir warsa taru lata'nglih, mangsaning labuh kapat.
Pêthikan ing nginggil punika sampun anelakakên cêtha bilih ingkang dipun tiru, sêrat Nitisruti. Dalah sêngkalanipun inggih wontên ing wiwitan, tur têmbungipun ingkang dipun angge inggih mèmpêr; gêni rasa driya eka = 1563 taun Jawi = 1641 taun Masehi, dhawah ing salêbêting jumênêngipun Sinuwun Sultan Agung ing Mataram. Amila sêrat Nitipraja punika dipun cariyosakên yasanipun Sinuwun Sultan Agung, punika inggih wontên èmpêripun.
Pêthikan ing nginggil punika nandhakakên bilih sêrat Kojajajahan kala jaman Mataram misuwur sangêt.
Sêrat Nitipraja gadhahan kula ungêl-ungêlanipun kina sampun kathah ingkang dipun ewahi dening ingkang nurun. Wondene pêthikan ing nginggil punika ungêl-ungêlanipun ingkang taksih sawatawis tulèn, awit pêndhêtan saking têtandhinganing sêrat kina, ingkang kasimpên wontên ing Musium Jakarta.
Sêrat punika isi piwulang dhatêng tiyang ingkang ngèngèr. Yèn kapêthik wiwitanipun kemawon sampun sagêd cêtha dhatêng kajênging piwulang wau. Wiwitanipun makatên:
Layang sewaka manira ngawi, jalma paksa kawayang buwana, sakala duk pangapuse, têpa palupinipun, rèhning sumawita bupati, aywa manah nalimpang, ing warah lan wuruk, ing purwa madya wasana, aywa lali ing tata kalawan titi, takona têtirona.
Satyane kang antuk sihing gusti, angawula sêdyakêna tapa, gusti pètên barêkate .... makatên salajêngipun.
Sêrat punika mawi angka taun warni sêngkalan: jalma paksaka wayang buwana = 1621 utawi 1699 taun Masehi; inggih punika jamanipun Sinuwun Mangkurat, ingkang raka Sinuwun P.B.I (Pangeran Pugêr).
Basanipun sêrat punika sampun nama basa Jawi jaman samangke, kajawi têmbung satunggal kalih, ingkang ing samangke sampun botên kangge ing têgês
punika. Kados ta satya ing ngriki têgêsipun: sumpah; luwang = kang wisklakon = adat. Grêban, basanipun sêrat Sewaka punika sae, dlodor-dlodor, cêtha, botên kêkathahên cengkok. Punika pêthikanipun sawatawis:
15. Ingkang aguna sarana sêkti, awiwitan tabêri ing kina, mila luhur darajate, ing wong sungkanan iku, nistha ala-alaning jalmi, sarèhe wong ngawula, gusti prihên butuh, ngunguna sasêpinira, wong kang guna kalah dening wong tabêri, kang agriyèng pasowan.
16. Wong tabêri matane lan kuping, kang amuruk ing sadina-dina, wêkasan dadi pintêre, kang katon kang karungu, kang abêcik dipun wêwuri, gumarit ing
wuruking kanca rewang sapangan, kabèh prihên barêkate, kulanana sadarum,§ Ing sêrat ingkang langkung sêpuh, têmbung SADARUM punika mungêl SABDA'RUM UNI MANIS. Dados KULANANA SABDA'RUM = AJÈNANA NGANGGO TÊMBUNG MANIS. Nanging sadarum sampun kalajêng atêgês: KABÈH, dipun kintên kawining sadaya. agêng alit prihên padha'sih, yèn ingaruh-aruhan, solahe kang dudu, narima'ge owahana, tarimanên wong iku nyata yèn asih, tandhane asung warah.
18. Iku mulane wong dadi bangkit; kang bodho datan narimèng warah,
dhawak, tuna liwat ing budi tan dèn kawruhi, wêkasan untuk walat.
Sêrat Sewaka punika kala taun 1851 sampun kacithakakên dening J. A. WILKENS mawi aksara Jawi saha prêtalan ing basa Walandi. Nanging têmbung-têmbung ingkang sawatawis kina, sampun kathah ingkang dipun
santuni têmbung enggal. Makatên ugi purwakanipun inggih dipun santuni babarpisan, dening ingkang nurun, namanipun SUMADIRANA. Sangkalan ingkang pinanggih wontên ing purwaka enggal punika mungêl: naga candra rêsi tunggal = 1718 taun Jawi; dados mèh kaot satus taun kaliyan sêngkalan ingkang tulèn.
Nalika agami Islam sampun lumêbêt ing tanah Jawi, cariyos-cariyos Islam ugi lajêng tumut malêbêt, ingkang kathah mawi mampir dhatêng basa Malayu rumiyin. Nanging lêbêtipun satunggal-tunggaling sêrat wau botên kasumêrêpan têrang kala punapa. Namung sêrat Menak, punika kenging dipun têmtokakên bilih kala jaman Mataram sampun dados sêrat basa Jawi.
Ingkang dipun angge wiwitaning cariyos, Kangjêng Nabi Mohammad andangu dhatêng Bagindha Abas, kadospundi lêlampahanipun Bagindha Ambyah, ingkang wontên ing sêrat Menak lajêng karan Wong Agung. Wondene Bagindha Ambyah punika sadhèrèk kaliyan Bagindha Abas sarta kalêrês pamanipun Kangjêng Nabi.
Mênggah ingkang dipun cariyosakên, wosipun mêmêngsahanipun Wong Agung Menak kaliyan Prabu Nursewan, ratu ing Madayin. Wong Agung punika agaminipun Islam, Sang Nursewan taksih kapir. Mangka Wong Agung wau krama angsal Dèwi Muninggar, putranipun Sang Nursewan. Punika ingkang anjalari dados cariyos ngambra-ambra, panjang sangêt, ambosêni. Awit pun mantu mbotên têgêl mêjahi marasêpuhipun; dene
marasêpuhipun, yèn kawon pêrang tamtu lajêng ngungsi dhatêng ratu sanès, ingkang gadhah adi èstri. Lajêng prang malih kaliyan Wong Agung. Wong Agung mêsthi kawon rumiyin, lajêng dipun tulungi putri wau, dados garwa, lajêng prang malih, ratu ingkang dipun pundhuti tulung Prabu Nursewan kawon, têluk manjing Islam; Prabu Nursewan mlajêng, nêdha tulung dhatêng ratu sanèsipun malih, lajêng têrus makatên salajêngipun. Têmtunipun inggih wontên sontan-santuning cariyos, nanging grêbanipun, kados ragangan ing nginggil punika.
Sêrat Menak ingkang samangke pinanggih sêpuh piyambak, punika, kasêrat kala taun 1639 taun Jawi, saking karsanipun Kangjêng Ratu Mas Balitar, garwa dalêm Ingkang Sinuwun Paku Buwana I (Pangeran Pugêr) ing kraton Kartasura. Ingkang kadhawuhan nyêrat nama Ki Carik Narawita, mantunipun Ki Carik Waladana. Nanging punika mbotên nyêrat ingkang kawitan, sampun kantun nurun saking babon ingkang langkung sêpuh.
Cariyosipun sêrat Menak Kartasura punika taksih mèpèt sangêt dhatêng Hikayat Amir Hamzah; tur têtêmbunganipun inggih taksih kêtawis têmbung pasisir,
saha katèngsun, sapanunggilanipun. Têmbangipun Sinom pada lingsa ingkang angka 3 taksih kêrêp dhawah o.
Mênggah jênggêrênging dhapukan cariyos, sêrat Menak punika plêg kaliyan sêrat Panji. Ing nginggil sampun kaaturakên bilih sêrat Panji ingkang wiwitan, punika saking saenipun ngantos dados contoning sêrat macapat. Makatên ugi sêrat Menak punika ing raos inggih sêrat Panji, namung nama-namaning tiyang ingkang dados lampahan, ingkang beda. Dayaning sêrat
Panji dhatêng sêrat Menak punika kêtingal cêtha wontên ing têmbung Radèn Galuh = Dèwi Muninggar, utawi putri sanèsipun. Makatên ugi namanipun Wong Agung: Jayèng anu, Jayèng anu, punika inggih pêndhêtan saking sêrat Panji.
Wontên ing jaman Jawi Sêlam sêrat Menak punika dipun rêmêni ing tiyang sangêt, saking anggènipun andamêl propagandha agami Islam. Saking tiyang kathah sami rêmên, ngantos anjalari wontênipun cariyos Menak Pang, ingkang botên sakêdhik cacahipun, tur sumêbar ngantos dumugi ing tanah Sasak, pulo Lombok saha ing Palembang. Sêrat Menak Palembang saha Sasak punika ingkang sêpuh, basanipun taksih Jawi tulèn, ingkang ênèm radi kêcampuran têmbung utawi rimbagan Sasak sawatawis.
Ingkang dipun cariyosakên: wontên satunggaling pandhita tapa wontên ing rêdi Argapura; sang pandhita wau kala rumiyin jumênêng nata wontên ing nagari Jamineran. Sarêng kagungan putra putri satunggal, kaparingan nama Dèwi Rêngganis; botên dangu garwanipun seda, sang prabu lajêng tilar kaprabon.
Dèwi Rêngganis dipun opèni ingkang rama piyambak wontên ing patapan. Labêt putraning pandhita, sang dèwi alit mila sampun rêmên tapa; ingkang dipun
ing Jamintoran, nama Dèwi Julusulasikin, nanging botên karsa atut. Sang radèn
damêlipun namung amêng-amêng wontên ing patamananipun, nama Banjaransari.
Ing satunggaling wêkdal Dèwi Rêngganis amêng-amêng dhatêng patamanan wau, mêthik sêkar, madunipun dipun dhahar, lajêng kesah malih. Pangeran Kelan tampi palapuran bilih sêkar ing patamanan kêrêp ical; ingkang mêndhêt dipun têlik, wasana kêpanggih: Dèwi Rêngganis; sang radèn kedanan sangêt. Sang dèwi dipun grêgik dening sang radèn karsaa dados garwa, nanging sang dèwi botên karsa yèn botên dipun maru kaliyan putri ing Mukadam, nama Dèwi Kadarmanik.
Dèwi Rêngganis kêrêp sangêt wungsal-wangsul dhatêng patamanan nanging botên wontên ingkang sumêrêp kajawi Pangeran Kelan piyambak; amila manawi sang pangeran pinuju ngungrum, dipun wastani gêrah ewah dening para nyai ingkang sami ngladosi.
Wong Agung mirêng bilih Pangeran Kelan gêrah, tur botên rêmên dhatêng Dèwi Julusulasikin, lajêng dhawuh amboyong sang pangeran sagarwa dhatêng kadhaton. Gêrahipun Pangeran Kelan saya nglayung; dipun aturi atut kaliyan ingkang garwa, botên karsa.
Dèwi Rêngganis rawuh malih; Pangeran Kelan mapagakên, ngungrum; tiyang-tiyang sami bingung, sang radèn dipun wastani kimat. Kèndêl-kèndêl manawi Sang Rêngganis sampun kesah malih.
Ing satunggaling wêkdal Sang Rêngganis rawuh malih; sang pangeran dipun jak sowan ingkang rama dhatêng patapan Argapura. Dèwi Rêngganis mabur, sang radèn gondhelan sampur, dumugi ing patapan sang radèn lajêng marêk dhatêng sang pandhita.
Ing kratonipun Wong Agung gègèr dening icalipun Pangeran Kelan. Umarmaya kadhawuhan madosi. Umarmaya takèn dhatêng sang pandhita nama Sèh Dul Kurès,
dipun cariyosi panggenanipun Pangeran Kelan, nanging Sang Umarmaya mbotên suka nusul; kadhawuhan têrus kemawon dhatêng nagari Mukadam. Awit Prabu Nursewan wontên ing ngriku, minta sraya dhatêng Ratu Mukadam. Malah Dèwi Kadarmanik sampun kadhaupakên kaliyan Radèn Hirman, putranipun Prabu Madayin; nanging sang putri botên karsa atut.
Bala ing Mukadam punika sanès tiyang; balanipun rêca tosan ingkang kenging kaparentah prang; nujumipun ingkang juru marentah prajurit rêca wau nama Sang Majusi. Sang Majusi sampun sumêrêp bilih badhe wontên pandung nêlik (Sang Umarmaya), amila dhawuh supados prayitna.
Umarmaya dhatêng, masang sirêp, nanging botên tumama, malah ngantuk piyambak, wasana tilêm. Kasangipun kacanthèlakên wontên ing pucuking wit-witan. Umarmaya dipun dêkêp dening bala Mukadam, dipun upasi saha lajêng dipun lêbêtakên ing sumur wisa.
Dèwi Kadarmanik susah sangêt, ngajêng-ajêng rawuhipun mitra saha gurunipun, inggih punika Dèwi Rêngganis. Sang Kadarmanik sampun lumêbêt agami Islam. Dèwi Rêngganis rawuh kaliyan Pangeran Kelan, nanging sang radèn dipun tilar wontên ing jawi.
Kelan dipun aturi malêbêt gêntos, tunggil sare kaliyan Dèwi Kadarmanik. Sang dèwi kagèt, dene sandhing tiyang jalêr; sang radèn ngandika bilih panjênênganipun punika Dèwi Rêngganis malih dados kakung; nanging Sang Kadarmanik taksih kêdhih-kêdhih. Sarêng sang dèwi mêksa dèrèng sagêd tutut, sang pangeran [pange...]
[...ran] mêdal. Enjingipun kondur dhatêng ing Argapura kaliyan Dèwi Rêngganis.
sami mlajêng, gila. Wontên inya ingkang matur dhatêng Radèn Hirman, bilih dèwi Kadarmanik sêmados. Radèn Hirman bêngak-bêngok ngungrum saking jawi, lajêng kesah kaliyan bêkah-bêkuh.
Dèwi Kadarmanik ngajêng-ajêng rawuhipun Dèwi Rêngganis. Dèwi Rêngganis saèstu rawuh kaliyan Pangeran Kelan; sang dèwi kèndêl wontên ing jawi, Pangeran Kelan ingkang lumêbêt, dipun kintên Dèwi Rêngganis awarni kakung. Solahtingkahing kakung putri wontên ing kamar, nanging Pangeran Kelan mbotên karsa ngrisak pagêring kasusilan, lajêng mêdal. Botên dangu Dèwi Rêngganis malêbêt. Sang Kadarmanik bingah dene Dèwi Rêngganis sampun awarni putri malih. Sarèng Dèwi Rêngganis sampun walèh anggènipun andamêl sulapan, Dèwi Kadarmanik dipun dhawuhi krama angsal Pangeran Kelan. Bab Radèn Hirman tamtu badhe wontên wasananipun.
Radèn Hirman dhatêng malih, sampun wuru sangêt; bêngak-bêngok nêdha dipun papagakên. Dèwi Rêngganis api-api dados Dèwi Kadarmanik matur dhatêng Radèn Hirman, yèn dèrèng sagêd ngladosi. Sang Hirman mundur kanthi gêlaning panggalih. Dèwi Rêngganis wangsul lumêbêt kaliyan Pangeran Kelan; bab krama lajêng dipun rêmbag têrang-têrangan.
Wong Agung ngandikan bab icalipun Pangeran Kelan lan bab sedanipun Radèn Umarmaya. Radèn Maktal ngaturakên katrangan panjang lebar. Bala ing Arab dipun rakit badhe nglurug dhatêng Mukadam.
Prabu Nursewan ngandika dhatêng Raja Mukadam bilih sampun giris sangêt dhatêng tindakipun Wong Agung; Prabu Mukadam botên patos praduli. Bala Mukadam inggih sampun katata badhe mapag prang bala Arab. Bala rêca sampun karakit, lajêng campuh prang kaliyan bala Arab. Bala Arab kasêsêr.
wiraosaning tiyang bab kawontênanipun Radèn Umarmaya wontên ing sumur wisa. Pangeran Kelan saha Dèwi Rêngganis murugi dhatêng panggenanipun Sang Umarmaya, lajêng dipun jampèni saha kawêdalakên saking sumur wisa, têrus sami dhatêng nagari Mukadam. Kasang sampun kapêndhêt malih.
Wong Agung ngajêng-ajêng dhatêngipun Sang Umarmaya, awit Wong Agung kraos bilih Sang Umarmaya dèrèng seda.
Raja Mukadam saha Prabu Nursewan sami pista agêng-agêngan awit bala Arab sampun risak.
Radèn Umarmaya saha Dèwi Rêngganis kaliyan Pangeran Kelan sampun sami ngêmpal kaliyan Wong Agung, sawêg ngrêmbag risaking bala. Dèwi Rêngganis matur bilih wadhah toya panggêsangan gadhahanipun Sang Majusi kêdah dipun rêbat rumiyin; awit manawi punika taksih, bala rêca botên sagêd risak. Ing nalika punika bala Arab ingkang sakit sampun sami saras. Gamêlan sampun mungêl. Prabu Nursewan mirêng gamêlan ing pasanggrahanipun Wong Agung, miris sangêt; ngintên bilih Sang Umarmaya sampun
[...gêm] kopyah pusaka, mbotên kêtingal ing tiyang, lajêng dhatêng dunungipun Sang Majusi kaliyan Dèwi Rêngganis. Sang Majusi kedanan Dèwi Rêngganis. Dèwi Rêngganis purun ngladosi yèn dipun sukani toya panggêsangan sawadhahipun. Wadhah toya dipun sukakakên, nanging lajêng dipun pêcah dening Sang Umarmaya, toyanipun mawut-mawut. Kasaktènipun Sang Majusi
babarpisan. Raja Mukadam saha Prabu Nursewan lumêbêt ing kitha, tutup kontên.
Kocapa putri Cina, nama Sang Widaninggar, sadhèrèkipun putri Cina Sang Adaninggar, ingkang seda prang kaliyan Dèwi Kelaswara. Sang Widaninggar sumêdya malês ukum sedanipun Dèwi Adaninggar dhatêng Pangeran Kelan, putranipun Dèwi Kelaswara. Sang Widaninggar, kadhèrèkakên prajurit èstri, mangkat nglurug, badhe suka bantu dhatêng raja ing Mukadam. Sang Widaninggar kagungan guru, nama sang Widaningrum, putranipun putri Sang Ijajil. Sang Widaningrum wau, ingkang maringi praboting prang dhatêng Sang Widaninggar, kados ta: kapal ingkang sagêd mabur, saha bala jim kapir.
Sarêng putri Cina sampun dumugi ing Mukadam, Prabu Nursewan saha Prabu Mukadam bêgrak malih. Pêrang sampun wiwit malih; Pangeran Kelan mêngsah putri Cina, mèh kawon lajêng dipun tulungi dening Dèwi Rêngganis.
saha Dèwi Kadarmanik bab pêrangipun. Sang radèn mbotên uninga bilih mêngsahipun tiyang èstri.
Sang Widaningrum ing wanci dalu nyolong kasangipun Sang Umarmaya dipun paringakên dhatêng putri Cina, sarwi wicantên: "saiki aja sumêlang".
Saicalipun kasangipun Sang Umarmaya tiyang Arab sami bingung. Dèwi Rêngganis sagah manggihakên
Dèwi Rêngganis isin sangêt dene botên sagêd ngêntasi damêl; sang dèwi lumajêng dhatêng patapanipun ingkang rama, dipun dhawuhi, supados nêdha tulung dhatêng Dèwi Kuraisin. Dèwi Rêngganis mabur dhatêng ing Ajrak.
Kèwi Kuraisin kraos panggalihipun bilih ingkang rama manggih pakèwêd, lajêng utusan ingkang paman Sang Radasatir nuwèni Wong Agung.
Dèwi Rêngganis dumugi ing Ajrak; sarêng pinanggih Dèwi Kuraisin lajêng enggal-enggal mangkat ambantu kadhèrèkakên bala jim Sêlam. Wong Agung tansah
ingkang rama, Wong Agung. Bala Cina èstri kawan dasa sami têluk lumêbêt agami Islam. Kasangipun Sang Umarmaya sampun kêpanggih malih. Ratu ing Mukadam
Prabu Nursewan têrus lumajêng dhatêng Nusantara mundhut tulung dhatêng Prabu Kêndhit Birayung.
Lampahing cariyos Menak Kêndhit Birayung mèh sami kemawon kaliyan ingkang sampun kaaturakên ing nginggil punika.
Sami-sami cariyos Menak Pang, sêrat Rêngganis punika dipun alêm sae sangêt dening para ahli sêrat-sêrat Jawi bangsa Walandi. Pancèn inggih sae sayêktos; nanging inggih namung panggenan sampyêngipun Pangeran Kelan kaliyan Dèwi Rêngganis. Panggenan sanèsipun inggih sêmpêlah, dening namung têrus pêrang-pêrangan thok.
Solah wicaranipun Dèwi Rêngganis sae sangêt. Sang bujangga anggènipun anggambar kados inggih-inggiha sayêktos. Tangkêbipun sang dèwi dhatêng Pangeran Kelan, rumêsêp, nanging kêsit, anggrêgêtakên manah. Upami dipun tirua dening para mudha jaman samangke ingkang sampun ngagêm pêrlup-pêrlupan, kintên kula prayogi sangêt. Pangeran Kelan samantên ugi, inggih kados jêjaka ingkang sawêg berag, tur dipun lêlaga; panggalihipun manasi nanging mbotên mawi duka, rêmênipun saya mêmpêng.
Mênggah saening sêrat Rêngganis, punika wontên sababipun. Inggih punika, sampyêngipun Dèwi Rêngganis kaliyan Pangeran Kelan, punika nyengkok sampyêngipun Radèn Panji kaliyan Dèwi Angrèni. Ing ngriki saya katingal cêtha, bilih sêrat Panji punika agêng sangêt dayanipun dhatêng sêrat carita sanès-sanèsipun ingkang langkung ênèm.
Dipun cariyosakên bilih sêrat Rêngganis punika damêlanipun Rangga Djanur, bujangga ing karaton Kartasura. Punapa inggih yêktos makatên, punika namung
kasumanggakakên. Nanging bilih sêrat Rêngganis wau damêlan kala jaman Kartasura - wontên pundi saha sintên plêngipun ingkang andamêl, punika botên dados punapa - kados kenging katamtokakên. LêlawaningLêlewaning basa taksih cêlak sangêt kaliyan sêrat Menak Kartasura kasêbut ing nginggil.
Sêrat punika ugi dipun cariyosakên damêlan kala jaman Kartasura; ingkang andamêl nama Kartamursadhah. Nama ingkang awasana ah, punika adatipun nama sadhèrèk Sundha. Punapa Kartamursadhah punika inggih sadhèrèk saking Pasundhan, punika botên patos têrang. Nanging têrang bilih wiwit kala jaman Mataram ngantos dumugi jaman Surakarta awal, para sadhèrèk Sundha, manawi badhe sinau tatakrama saha basa Jawi, lajêng gêgriya ing têlênging kraton Jawi. Putra utawi santananipun para bupati ing Priyangan, punika kala jaman samantên kathah ingkang dipun dunungakên wontên ing têlênging Kraton Jawi, supados sinau tatakrama saha basa Jawi, ngiras ngangsu kawruh kajawèn Islam dhatêng para ngulama ingkang dêdunung cêlak kaliyan kraton. Mbokmanawi Kartamursadhah punika ugi tunggilipun santananing bupati Priyangan, ingkang adêdunung wontên ing Kartasura.
Mênggah ingkang dipun cariyosakên sêrat Manikmaya wau warni-warni sangêt. Manawi dipun tinggalitingali piyambak makatên, cariyosipun sajak prakawis dakik-dakik, nanging manawi dipun wawas saking sêrat Tantupanggêlaran ingkang sampun kaaturakên ing nginggil, cariyosipun lajêng katingal pating clêbung botên kantên-kantênan. Awit sampun têrang sangêt bilih ingkang dipun cariyosakên wau pêndhêtan saking sêrat
Tantupanggêlaran, mawi dipun wêwahi dongèng-dongèng Jawi ingkang kala samantên sampun mratah. Namung pamêndhêtipun cariyos saking sêrat Tantupanggêlaran wau sajakipun inggih mbotên mawi pangrêtos ingkang têrang; namung saking pamirêng kemawon. Tandhanipun kados ing ngandhap punika.
kocap rumuhun, mênêng samadyaning jagad, datan arsa mosik jroning tyas maladi, êning anêgês karsa.
saprakarane teja lan cahya, Manikmaya katigane, kalih prasamya sujud, ing padane sang mahamuni, Sang Hyang Wisesa mojar, dhatêng Sang Hyang Guru, èh Manik, wruhanireka, sira iku ananingsun ingsun iki, èstu kahananira.
Ingsun pracaya sakalir-kalir, saisine jagat pramudita, sira wênang ndadèkake, .... makatên salajêngipun.
Kados sampun cêtha bilih ungêl-ungêlan ing nginggil punika pêndhêtan saking sêrat Tantupanggêlaran. Namung sêrat Manikmaya mratelakakên, bilih Sang Manik punika dados Bathara Guru, Sang Maya dados Sêmar.
Dumadosipun Bagawan Kanekaputra (Narada) inggih kasêbut, wontên ing pupuh 1 pada 29-30. Ingkang prêlu kaaturakên ing ngriki, gandhèngipun kaliyan tuwuhing [tu...]
[...wuhing] sêrat-sêrat Jawi ingkang langkung ênèm, inggih punika anggènipun Bathara Kala tansah ngoyak-oyak Dèwi Sri, badhe kapundhut garwa. Cariyos punika lajêng sumêbar wontên ing sêrat-sêrat Jawi sanèsipun, kados ta: sêrat Panji Jayakusuma, Panji Angrèni bageyan angka tiga. Babad Tanah Jawi lan sanèsipun malih.
Cariyosipun Bathara Kala wontên ing Pangruwatan, ugi sampun kalêbêt; bab tanah Jawi gonjang-ganjing lajêng dipun êntêbi rêdi Jamurdipa, inggih wontên. Cêkakipun kathah sangêt bab-bab ing sêrat Manikmaya ingkang pêndhêtan saking sêrat Tantupanggêlaran. Ingkang nama wêwahan enggal, inggih punika cariyosipun Ajisaka; pêthikanipun kados ing nganyapngandhap punika. Pupuh 2 pada 9-10,
nama Êmpu Sangka Adi, umasuk Islam, nyabat jengira nabi. // Punika kang mêncarkên aksara Jawa .... salajêngipun.
Êmpu Sangka Adi ing ngriki punika ingkang dados Aji Saka ing sêrat-sêrat Jawi ingkang langkung nèm. Taksih kathah cariyos sanèsipun. Kêkathahên upami kapratelakna sadaya. Ing ngriki namung badhe kula pêthikakên malih ungêl-ungêlan sakêdhik, kados ing ngandhap punika (Pupuh 6 pada 34-35): .... Sang Prabu Mêndhangkamulan, èngêt dhatêng wirayat kondur tan aris, lawan
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika mbotên kenging mbotên tamtu pêndhêtan saking, utawi ingkang dados, ungêl-ungêlan sêkar
Ungêl-ungêlan kêkalih ing nginggil punika ingkang sêpuh ingkang pundi, punika angèl sangêt anggènipun nêtêpakên. Punapa kala rumiyin wontên sêrat Manikmaya sêkar agêng; punapa sêrat Tantupanggêlaran nate wontên ingkang mawi sêkar agêng; pitakenan punika sadaya ing samangke sampun botên utawi dèrèng sagêd mangsuli cêplos. Namung sareka-rekananeya sêrat Manikmaya dèrèng ngêwrat cariyos bab para nabi, kajawi ing pêthikan Aji Saka kasêbut ing nginggil.
Sêrat Manikmaya sampun kacithak wontên ing Verhandelingen Bat. Gen. babak 24 mawi aksara Jawi kala taun 1852. Prêtalanipun ing basa Walandi dening C. F. WINTER wontên ing TIJDSCHRIFT VAN NED. INDIË, taun ka-4, babak 1.
Lêbêtipun cariyos Menak dhatêng tanah Jawi kala jaman Mataram utawi sadèrèngipun, punika udakawis sarêng kaliyan lêbêtipun cariyos Arab sanès-sanèsipun. Kados ta sêrat Ambiya.
Sêrat Ambiya punika ingkang dipun cariyosakên, nalika Gusti Allah wiwit nitahakên dunya. Ingkang dumados rumiyin: cahya lajêng kênthêl dados sêsotya, lajêng dados toya, lajêng unthuk; unthuk punika ingkang lajêng dados langit pitu, bumi pitu. Makatên salajêngipun, lajêng mratelakakên nalika Nabi Adam dipun damêl; dumadosipun Ibu Kawa; iblis
karsanipun Nabi Adam, ingkang awon angsal ingkang sae; ibu Kawa botên nayogyani; karsanipun ingkang awon angsala ingkang awon, ingkang sae angsal sae. Nabi Adam kaliyan Ibu Kawa darêdah anjalari miyosipun Nabi Sis tanpa ibu.
Saèstu putranipun Nabi Adam ingkang sae angsal ingkang awon; nanging wontên ingkang sae sami sae minggat dhatêng nagari Cina, lajêng sami nêmbah brahala.
Lajêngipun nyariyosakên lêlampahanipun sang Habil kaliyan sang Kabil rêbatan garwa ayu, ngantos kêlampahan sang Habil
Jabarail, wiwit sinau nyambut damêl: pandhe, damêl prabot-prabot; dipun paringi wiji sawarnining wiji tatêdhan.
Nabi Sis ingkang botên kagungan gandhengan dipun paringi jodho widadari nama Dèwi Mulat. Sasedanipun Nabi Adam, Nabi Sis ingkang
karsa wangsul dhatêng dunya. Saicalipun Nabi Idris para putra wayah lajêng damêl rêcanipun lajêng dipun sêmbahyangi.
tiyang kapir. Jagad dipun kêlêm, Nabi Nuh sampun sadhiya baita. Iblis katut
wontên ing baita. Turunipun Nabi Nuh lajêng sumêbar dhatêng pundi-pundi.
Sasampunipun nyariyosakên nabi-nabi sanèsipun lajêng nyariyosakên Raja Namrud ing nagari Habil; miyosipun Nabi Ibrahim. Sarêng sampun diwasa, nêlukakên Raja Namrud sabalanipun. Nabi Ibrahim krama angsal Dèwi Sarah. Salajêngipun pêputra Nabi Ismangil, satêrusipun, dalah dumadosipun toya janjam.
Cêkakipun sêrat Ambiya punika namung mligi nyariyosakên lêlampahanipun para nabi. Sayid Anwar putranipun Nabi Sis ingkang dipun cariyosakên nurunakên para dewa, dèrèng wontên.
Sanadyan sêrat Ambiya ingkang wontên ing samangke punika kintên-kintên sadaya damêlan ing jaman Surakarta awal, nanging lêbêtipun cariyos wau dhatêng tanah Jawi tamtu sampun langkung rumiyin; dugi-dugi sadèrèngipun jaman Kartasura.
Nitik lêlewaning basa saha têtêmbungan, sêrat Kandha punika têrang manawi damêlan ing jaman Kartasura. Mênggah ingkang dipun cariyosakên, warni-warni sangêt. Awit, wontên ing sêrat Kandha wau, campuripun cariyos Jawi kaliyan cariyos Islam. Murih têrangipun, kula pêndhêtakên uruting cariyos sawatawis, namung sapêrlunipun kemawon.
Ingkang dipun angge wiwitan, sêrat Kandha punika dipun jujug nalika Nabi Adam sampun apêputra kathah. Karsanipun Nabi Adam putra ingkang sae kadhaupakên kaliyan putra ingkang awon; ibu Kawa karsanipun, ingkang sae angsala ingkang sae. Sang Kabil mbotên karsa nurut tatanan punika ngantos mêjahi ingkang raka Sang Habil: badhe garwanipun, sadrèrèk ingkang [ing...]
[...kang] sae warninipin,warninipun dipun alap dening Sang Kabil.
Sang Kabil lajêng dados muridipun sang Iblis, ingkang ngakên Gusti Allah saha jêjuluk Sang Manikmaya. Sang Kabil dipun kèn dhatêng tanah Bumi Kaca. Wontên ing ngriku Sang Kabil sampun kagungan putra kalih, ingkang satunggal putri, nama Sang Daliyah, ingkang satunggal kakung nama Sang Dabil. Sarêng putranipun sampun sami agêng, Sang Kabil kêpengin tuwi ingkang rama, Nabi Adam. Dumugi ing Mêkah, Sang Kabil anjujug dalêmipun Nabi Sis, nanging mbotên wontên ing dalêm. Ingkang wontên namung garwanipun ingkang sawêg wawrat sêpuh. Ingkang dipun jujug botên karsa nampèni, ajrih dhatêng sapatanipun Nabi Adam. Garwanipun Nabi Sis lajêng dipun cariyosi dening Sang Kabil, bilih lare ingkang samangke taksih dipun kandhut punika ing benjingipun dados mantunipun Sang Kabil.
Sang Kabil têrus nglajêngakên lampah, nanging lajêng kenging wêlaking Pangeran, kacêpit ing siti salajêngipun amblês dhatêng naraka.
Garwanipun Nabi Sis saèstu kagungan putra kakung. Badhe dipun paringi nama ingkang rama Nabi Sis botên karsa. Karsanipun milih nama piyambak, lajêng nama Sang
ingkang sampun ngangge jêjuluk Sang Manikmaya. Supados agêng pangandêlipun Sang Nurcahya dhatêng Sang Manikmaya, Sang Nurcahya dipun jak minggah dhatêng langit pitu, Sang Nurcahya nyuwun dipun wêjang. Sang Nurcahya dipun têpak rainipun, kalêngêr; lajêng kabêdhèl dhadhanipun, jêroanipun dipun walik sarta dipun uyuhi dening Sang Manikmaya. Sanalika Sang Nurcahya kasupèn dhatêng kulawarganipun ing Mêkah. Sang Nurcahya lajêng dipun
kèn dhatêng Buni Kaca supados ngêmpal kaliyan putranipun Sang Kabil, lan krama angsal Sang Daliyah.
Nabi Adam kagungan putra nama Sang Kalkah, sampun seda, tilar putra putri satunggal, nama Sang Hapiyah; ibunipun inggih sampun seda. Sang Hapiyah, lola, andhèrèk ingkang eyang Nabi Adam.
Ing satunggaling dalu Sang Nurcahya dhatêng panggenanipun Sang Hapiyah, ambujuk. Sang Hampiyah kenging dipun bujuk lajêng tumut Sang Nurcahya dhatêng Buni Kaca.
Manikmaya dhatêng Buni Kaca mindha-mindha pandhita, cariyos dhatêng Sang Dabil, bilih ingkang rama Sang Kabil sampun seda, dipun pêjahi dening Nabi Sis. Sang Dabil kagèt, sarta sêrik panggalihipun dhatêng Nabi Sis.
Sang Nurcahya dhatêng wontên ing Bumi Kaca, saèstu krama angsal Sang Daliyah. Sang Hampiyah dados garwanipun Sang Dabil. Sang Nurcahya dipun jumênêngakên ratu, Sang Dabil dados patihipun. Sang Manikmaya dhawuh, manawi benjing Nabi Adam saha Nabi Sis sampun seda, Sang Nurcahya kadhawahan malês ukum nglurug dhatêng Mêkah, ngrisak agamanipun Nabi Adam, ngrata agamanipun piyambak.
Sang Nurcahya kagungan putra kakung, dipun paringi nama Sang Nurrasa. Garwanipun Sang Dabil inggih kagungan putra dhampit; putra ingkang putri kadhawuhan nêsêpi ibunipun Sang Nurrasa, salajêngipun yèn sampun agêng dadosa garwanipun Sang Nurrasa (sadhèrèk tunggil susu, punika pancènipun botên kenging dados bojo). Sarêng sampun agêng, Sang Nurrasa saèstu dhaup kaliyan sadhèrèkipun tunggil susu wau.
Putra dhampit ingkang jalêr, dipun paringi nama Sang Bilik sarta lajêng krama angsal Talsiyah, putranipun pangagêng, nama Sang Halmahil.
Wontên kabar bilih Nabi Adam sampun seda, Sang Dabil matur dhatêng Sang Nurcahya bilih sampun wancinipun nglurug dhatêng Mêkah. Sang Nurcahya badhe ngêntosi Sang Manikmaya rumiyin. Botên dangu Sang Manikmaya dhatêng, dhawuh dhatêng Sang Nurcahya supados Sang Nurrasa dipun jumênêngakên ratu. Sang Nurcahya dipun dhawuhi ambagawan. Sang Dabil dipun dhawuhi nglurug dhatêng Mêkah, Sang Nurcahya dipun paringi panggenan ing radirêdi Jamiliman, kratonipun Sang Manikmaya piyambak. Sintên ingkang dêdunung ing ngriku,
Tiyang-tiyang Sêlam sami dipun bujuk supados malik dados kapir.
Ratu ing Mêkah, putranipun Nabi Sis, nama Sang Awas, dhawuh dhatêng putra nama Sang Rahil, supados ngundhangakên tata-tata badhe prang sabil kaliyan tiyang kapir. Sarêng sampun
putra, Sang Rahil; botên dangu Sang Awas seda.
Sang Nurrasa nampèni palapuran bilih prangipun kaliyan Mêkah kawon. Sang Nurrasa lajêng dhawuh sadhengah tiyang kadhawuhan samadi, ngaturi Sang Manikmaya (iblis). Sang Manikmaya dhatêng lajêng dhawuh, supados putranipun Sang Bilik
dhatêng kadhatonipun. Dumugi kadhatonipun Sang Manikmaya, putranipun Sang Nurrasa ingkang satunggal kajumênêngakên ratu wontên ing ngriku, anggêntosi Sang Manikmaya, dados ratuning kayangan, ajêjuluk [ajê...]
[...juluk] Sang Hyang Wênang. Putra satunggalipun, rèhne warninipun awon, kadhawuhan dados rencangipun Sang Hyang Wênang, dipun paringi nama Sang Hyang Tunggal. Ing bab kadibyan sanès-sanèsipun, Sang Hyang Tunggal wau ngungkuli Sang Hyang Wênang.
Sang Bilik dipun jumênêngakên ratu wontên ing tanah Ajamingrat, dumunung sangandhaping rêdi, kadhatonipun Sang Hyang Wênang. Sang Bilik ngagêm jêjuluk Sang Tamhud. Wontên sadhèrèkipun Sang Tamhud ingkang kadadaosakên patihipun, nama Sang Kanekajam.
Sang Manikmaya (iblis) ngandika dhatêng Sang Hyang Wênang bilih wontên tiyang ingkang mêmpêng ngangge agamanipun Sang Manikmaya, kêdah kalêbêtakên ing swarga (kayangan).
Sang Hyang Wênang jumênêng ratu wontên ing rêdi Ajam. Wontên ing ngriku tiyang-tiyang gêsangipun campur kaliyan jim setan.
Sang Nurrasa ingkang andhèrèk Sang Manikmaya, kabêkta ngidêri jagat. Dumugi pasareyanipun Nabi Adam, pasareyan badhe dipun risak, supados agamanipun Nabi Adam sirnaa. Sang Manikmaya saha Sang Nurrasa kenging walat, kabuncang ing angin agêng, dhumawah ing nagarinipun piyambak. Sang Nurrasa kenging walatipun Nabi Adam, sariranipun dados cêmêng dalah sabalungipun.
Kocapa Sang Hyang Wênang sampun angsal putranipun Sang Bilik, ingkang nèm piyambak. Sang Hyang Tunggal botên karsa krama. Sang Hyang Wênang apêputra putri, nama Sang Nirati, warninipun awon; pêputra malih kaparingan nama Sang Sumba (utawi Sambu), tanganipun sakawan. Bab anggènipun putra mawi tangan sakawan punika dipun anggêp manawi Sang Hyang Wênang kuwalat dhatêng Sang Hyang Tunggal, sabab
nglangkahi krama saha kagungan putra rumiyin. Sang Hyang Wênang nêdha ngapuntên dhatêng Sang Hyang Tunggal, dipun sukani.
Garwanipun Sang Hyang Wênang apêputra malih; yèn cara sabrang namanipun Dèwi Siti, yèn cara Jawi nama Dèwi Sinta, putra putri ingkang mêdal sasampunipun Dèwi Sinta, dipun paringi nama yèn cara sabrang Dèwi Ladi, yèn cara Jawi Dèwi Landêp.§ Punika ancang-ancang badhe wontênipun dongèn[g]: PAWUKON.
Sang Manikmaya mirêng bilih dunya badhe dipun risak. Tiyang-tiyang ingkang mbotên manut dhatêng agamanipun Nabi Nuh, badhe dipun kêlêm. Sang Manikmaya murugi Sang Hyang Wênang saha Sang Hyang Tunggal, dhawuh bilih umatipun sadaya badhe dipun racut, kalêbêtakên ing badanipun, dalah kadhaton rêdi saisinipun. Sababipun dene Sang Manikmaya karsa badhe ngrisak dunya, jagat badhe dipun kêlêm. Mbenjing sasampunipun dunya rêsik, badhe dipun wangun malih. Sang Hyang Wênang mituruti.
Sang MaikmayaManikmaya lajêng murugi Sang Tambut wontên ing Ajamingrat. Sang Tambut kagungan putra putri nama Sang Uma. Putra ingkang kakung nama Sang Ratugêna; wontên putranipun malih nama Sang Bayu.
Patih Kanekaajan kagungan putra nama Sang Pangat, rayinipun nama Sang Gariti.
saking anggènipun dados malaekat, mawi nyuwun kasaktèn dhatêng Gusti Allah saha nyuwun lilah anggodha turunipun Nabi Adam; Gusti Allah marêngakên: "sing gêlêm".
Sarêng Sang Manikmaya sampun ngracut sabarang ingkang prêlu dhatêng salêbêting badanipun, lajêng murugi [mu...]
[...rugi] Nabi Nuh, ingkang sawêg nginggahakên kewan sajodho-sajodho dhatêng baitanipun. Ijajil ing nalika punika gondhelan buntuting kuldi; kuldi angèl sangêt anggènipun
Sarêng toya sampun asat malih, Sang Manikmaya lajêng wangsul dhatêng rêdi Ajaliman. Wontên ing ngriku tiyang-tiyang saha prabot-prabot ingkang karacut kalêbêtakên ing badanipun, dipun dalakên malih. Sang Hyang Wênang dipun dhawuhi sèlèh kaprabon dhatêng putra ingkang nama Samba (Sumba utawi Sambu), ingkang kaparingan nama Bathara Guru, mawi jêjuluk Sang Hyang Jagatkarana. Sang Hyang Wênang taksih lêstantun ngasta purba, wasesanipun kaparingakên dhatêng Bathara Guru. Salajêngipun Bathara Guru kadhawuhan ambêdhol rêdi kadhatonipun, kabêktaa dhatêng tanah Jawi. Sang Hyang Wênang lêstantun wontên ing Ajamiman.
Sang Pangat, ingkang dipun cariyosakên putranipun Sang Kanekajam punika mangke dados Bagawan Narada = Sang Kanekaputra. Dumugi
inggih punika Sang Enos ing Biybel ingkang dados Sayid Anwas ing cariyos Jawi.
Ing sêrat Kandha Sayid Anwar mbotên, utawi dèrèng wontên. Nabi Sis ujug-ujug apêputra Sang Nurcahya, ingkang lajêng nurunakên para dewa Jawi.
Sang Nurcahya apêputra Sang Nurrasa; apêputra Sang Hyang Wênang lan Sang Hyang Tunggal. Sang Hyang Tunggal mangkenipun dados Sêmar. Sang Hyang Wênang apêputra Sang Sambu, Sambu utawi Sumba ingkang [ing...]
[...kang] lajêng dados Bathara Guru, mawi asta sakawan, ajêjuluk Sang Hyang Jagatkarana. Dados Sang Hyang Tunggal (Sêmar) punika yèn miturut sêrat Kandha, wakipun Bathara Guru.
Sang Manik lan Sang Maya, punika bilih miturut sêrat Manikmaya mangkenipun dados Bathara Guru kaliyan Sêmar; Manikmaya yèn miturut sêrat Kandha, jêjulukipun Sang Iblis, Ijajil.
Samangke kula pitakèn: kadospundi anggènipun tiyang Jawi botên bingung manawi maos sêrat-sêrat wau sarana katandhing-tandhing. Kadospundi mantukipun dene cariyos Jawi dipun campur kaliyan cariyos Arab. Ingkang makatên punika saking anggènipun badhe andèkèk para dewa wontên sangandhaping pangagêng Islam, para Nabi.
Kados ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn, kêsuk dening Gusti Allahipun bangsa Indhu, inggih punika Bathara Siwah; Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn, nalika jaman Indhu-Jawi, dumugi jaman Majapait akir, kêsilêp babarpisan. Nanging sarêng daya Indhu sampun abêr, salajêngipun ical, Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn, muncul malih kadèkèk sanginggilipun Gusti Alah Indhu, inggih punika Sang Hyang Taya, Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Tunggal, namaning "Priyantun" satunggal, dipun dèkèk, sanginggilipun Bathara Siwah = Bathara Guru. Sarêng sampun jaman Sêlam, Bathara Guru, minggahipun, dhatêng Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Tunggal, tur sampun dipun pisah, kadèkèkakên wontên sangandhapipun Nabi Adam. Inggih namung nyumanggakakên.
ingkang sêpuh-sêpuhan. Kados ta Arjunasasra mawi Sugriwa-Subali; Jathasura-Maesasura. Lajêng sêrat Rama, pêndhêtan saking Hikayat Sri Rama. Sêrat Ramayana ingkang lajêng dados sêrat Rama Yasadipuran, punika dèrèng kocap babarpisan. Inggih cariyos Rama saking sêrat Kandha punika ingkang lajêng dados cariyos Rama ing Madura saha Ngayojakarta ingkang nyarirosakên yèn Dèwi Sinta punika putranipun Prabu Dasamuka; Sang Anoman putranipun Prabu Rama kaliyan Dèwi Sinta, sapanunggilanipun mawi Prêtalamaryam barang.
Lajêngipun sêrat Kandha punika nyariyosakên lampahan wayang limrah. Nanging jilid ingkang pancènipun ngêmot bab wau, ing Museum Jakarta mbotên wontên; sampun ical kala dèrèng dumugi ing museum. Ingkang makatên punika mbotên anèh. Awit jilid ingkang ngêmot lampakanlampahan wayang limrah punika dipun rêmêni ing tiyang sangêt; dados kêrêp dipun sambut lajêng kêtriwal, utawi kêrêp dipun waos lajêng risak botên dipun turun malih.
Sambêtipun sêrat Kandha ingkang samangke taksih wontên, punika bibar Bratayuda, têrus ngantos dumugi Jakatingkir. Wondene bageyan punika, cariyos punapa kemawon ingkang mbotên kalêbêt. Jib-raos sadaya dongèng-dongèng ingkang kala samantên sampun wontên, kalêbêt sadaya.
Ing sêrat Kandha punika bab satunggal-satunggaling kêdadosan sampun dipun dèkèki sêngkalan = angka taun, nanging dèrèng rangkêp. Inggih namung sêngkalan lugu kemawon. Sêngkalan punika mangke yèn wontên ing sêrat Pustakaraja dados rangkêp; candra sêngkala kaliyan surya sêngkala. Bab punika mêngke badhe
"Uripe ayem rumongso aman, dununge roso tondo yen iman, sabar nrimo najan pas-pasan, kabeh
Ass. Wr.wb. Sugeng enjing Kulo aturaken matur suwun kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko. Saderek-saderek sedanten…….. Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta”Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius…….. Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten…….. Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyobudoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan
aman. Sugeng enjing. manas wonten ngisore srengenge tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Poro rawuh ingkang minulyo. Wassalamu’alaikum Wr.. ijo. mongko kota niki bakal dados kota ingkang ijo lan sehat. Sugeng enjing
. Bapak/Ibu guru ingkang kula hormati.. Kula aturaken matur
dewe-dewe. Poro rawuh ingkang minulyo. mongko kito saget wujudaken sekolah kito dadi sekolah iji. Panggonan ~ poro rawuh gesang. Bilih kito purun disiplin. Panggonan ~ anakanak nulis cito-citone.. wohwohan. Masyarakat lan pemerintah tanggungjawab ning lingkungane. Puniko wau urun rembug kulo. lan
kados papan kang dipampang wonteng ngajenge sekolahan. mugi-mugi saget maringi manfaat dateng kito sami. lan suket. lan nyaman kangge sinau. Akhirul kalam. nyaman. Contone. Panggonan ~ poro rawuh padhos nafkah. nanging wonteng hubungane kalian seger. Ingkang diarani “Ijo” puniko mboten mung salah sijining
wit-witan. Boten kesupen para kanca-kanca inkang minulya. lan pemerintah”. Kagem kulo. Sinten ingkang badhe tanggung jawab njogo lingkungan sekolah niki lan dan Sangata dadi resik. lingkungan ijo berarti kulo saget main lan seneng-seneng karo konco-konco. lan lingkungan kang sehat. Wb. lan sehat? Jawabane
kalebu Tripama, yaiku Bambang Sumantri (Patih Suwanda), Kumbakarna sang maha jujur, lan Karna. Wantah pancen Karna iku ratu, satria sekti mandraguna, lan senopati agung Astina. Bojone ayu, maratuane ya kalebu ratu agung. Ananging, jiwane ringkih, adoh sanak adoh kadang, dilarung nalika isih bayi. Apa maneh suk ing Baratayudha mangsah tanding lawan kadang pribadi. Abot temen sanggane sang satria tama; iku sababe Karna tansah nyenyuwun marang Sang Maha Agawe Gesang kinen Baratayudha dadi. ￼￼ ⁠ Arjuna Terus Raja Astina
dening nawakake 21 Komentar Aku ngandika 3 lilin sing jajan ing!
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Bing (MSN) translator, ulang tahun, suntingan, basa liyane, nerbitaké, wordpress pluginVersi 0.7.5 – Dina paling dawa ++ Juni 22, 2011 dening nawakake 23 Komentar Ndhukung kanggo 5 liyane Indic basa
Seneng versi iki, weruh kanca Panjenengan babagan, ora ngomong apa sampeyan mungsuh, takon pokrol karo yen sampeyan pengin tenan lan ora lali wigati saka kulawarga.
PS: Kita ngerti bab dijadwal Google Translate API deprecation lan plugin isih bisa, rincian bakal ditemokke ing mangsa versi.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: 0.7, suntingan, nerbitaké, pap, video, wordpress pluginVersi 0.7.2 – Kaping tiga wis teka Maret 1, 2011 dening nawakake 11 Komentar Seneng liyane ulang tahun kanggo plugin
Kita mung dirilis versi 0.7.2 karo sawetara mbecike bug lan telu ditambahaké translations
wis Sampeyan liwati wiwit versi 0.0.1 iki dirilis lan setahun awit versi 0.4.3 iki dirilis. Ing taun kita wis liwat 32,000 download ing comparison kanggo 13,000 ing taun sadurunge, lan kita duwe liyane fitur lan dicokot liyane thukul munggah prodhuk.
We wanted kanggo ngrameke iki dina karo release saka layanan proxy, nanging sayangé iki bakal telat sing dicokot, Nanging – ing darmabakti 24GB RAM server iku pungkasanipun munggah (hosting situs iki) lan kita bakal rauh bakal siap Rame. Looking nerusake menyang gagasan, saran, jinis tembung apa sampeyan bisa uga pengin uncalan ing kita.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: ulang tahun,
Ismoyo said: Kagem Ki Truno Prenjak,
Balas	On 25/08/2011 at 04:26 AnaTRAM said: Amin..amin..
sing rung tau ngrasakke diancam PKI rasah do nyangkem nek PKI ki ugak salah yo Le Thole,… simbahku sawahe kuwi dek biyen jaman PKI arep kudeta marang Pak Karno, kabeh DPC nang daerah-daerah wis do kemaki , malah simpatisan sing nggarap sawahe mbahku wae wani ngancam
walah dho ribut@ ngapa rung reti FPI we ribut,,,kene sik tetanggane <wes jengkel weruh
Motto: "Tata Pramana Hargeng Praja"
Pacitan ya iku kabupatèn sing ana ing propinsi Jawa Timur, Indonésia. Kutha krajané ya iku kutha Pacitan. Geographical coordinates kutha Pacitan ana: 8° 12' 0" lintang kidul, 111° 7' 0" bujur wetan. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon sekitar 1.389,87 km², pendhuduke kacacah kurang luwih 538.000 jiwa (2003).
Sekilas[besut | besut sumber]
Wewengkon Pacitan nduwèni nilai penting sanjerone sejarah arkéologi amerga ana kana pernah ditemokne fosil-fosil menungsa purba. Saliyane guwa Gua Tabuhan sing wis luwih dhisik misuwur, Gua Luweng Jaran sing durung suwe ditemokne ini lan diperkiraake sing paling jembar ana Asia kidul wetan.
Kabupatèn Pacitan ing sisi wetan ya iku Kabupatèn Trenggalek, sisi Lor ana Kabupatèn Panaraga, sisi kulon anan Kabupatèn Wanagiri lan ing sisi kidul ana Samudra Hindia
Secara geografis kabèh laladan sing sebageyan gedhé pegunungan kapur ora cocog kanggo tetanen tanduran pari.
Gaplèk[besut | besut sumber]
Kahanan geografis Pacitan sing sebagian gedhé akèh gumuk-gumuk tandhus sing ora cocog kanggo tetanèn tanduran pari, mulané iku gaplèk utawa téla dadi pilihan saka jaman biyen. Gaplek ya iku oyot wit tela pohung sing digaringaké sabanjuré dibebak lan diadang dadi sega thiwul. Mula saka iku, manawa thiwul dadi ciri pambéda saka kutha Pacitan pancèn ora salah. Sega thiwul dadi panganan pokok kanggo masyarakat sing urip ana pérangan pegunungan kidul kayata Gunung Kidul,Wonosari,lan Trenggalek. Nanging kanthi sangsaya apiké perékonomian saiki pada ninggalaké gaplèk kanggo panganan sedina-dina lan masyarakat saiki luwih milih sega putih.
Basa Jawa Pacitan[besut | besut sumber]
Sanajan secara umume basa jawa iku padha wae,ananging Basa jawa ana Pacitan nduwèni keunikan amarga ana ukara-ukara sing akèh ora isa ditemoni ana laladan liyane.Sebageyan ukara-ukara mau saiki wis kechathet ana ing basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pacitan&oldid=1080466"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa WétanKabupatèn PacitanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 3 Sèptèmber 2016.
Jengger ya iku daging kang thukul ing saknduwure ndhas manuk saka golongan pitik lan sedulure saka galliformes, utamane kalkun lan pitik jawa. Jengger utamane luwih katon ing kéwan lanang, werna umume abang senajan uga ana sing werna klawu enom nganti biru tuwa. Jengger kalkun bisa werna abang nganti biru.
Ing padongengan[besut | besut sumber]
Ing padongengan, ana kéwan rekan kang disebut ula jengger, kang kira-kira maknane padha karo naga, senajan ukurane luwih cilik.
Jènggèr&oldid=1097263"	Kategori: ManukAnatomiBiologi	Menu navigasi
SvenskaTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 6 Oktober 2016.
Yuzak cah dayung sing mlebu selam, neng ndi kowe saiki Sak?
Kabupatèn Manggarai Kulon iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Labuan Bajo iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Manggarai Kulon katata jronng 5 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kulon | Sumba Kidul-kulon | Sumba Tengah | Sumba Wétan | Timor Tengah Kidul | Timor Tengah Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Manggarai_Kulon&oldid=1103219"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara TimurKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 22 Oktober 2016.
Among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone bongso Djowo. Kang uwes katulis deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake
Engkang kuwoso ngutos Hosoropolo. Kanggo aringi pangelingan marang bongoso Djowo, supoyo biso mangerteni marang udjuting roso. Wekasaning Gusti: tumindakho kang djudjor marang roso siro. Awet roso kuwi tjahyoning Gusti kang moho sutji. Kang manggon ono ing rogo siro, odjo diregetake.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang
Sak uwise Gusti nyiptakake setan kang asmone Somoro Bumi. Kang nduweni kuwoso sak uwise Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Bandjur Somoro Bumi ngetokake kuwasane nyiptakake bumi sentoso kanggo kahuripane djalmo, kang melu marang dalane Somoro Bumi ono ing bumi mulyo kene. Bandjor Gusti, nyiptakake djolomo kewan.
Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine.
sabdhoning Gusti kang keri dewe. Nyiptakake kahuripan kanggone djolomo monongoso djowo.
1. Budine kahuripan kang nunggu, Djoborolo.
2. Rosone kahuripan kang nunggu, Mokoholo.
3. Pikirane kahuripan kang nunggu, Hosoropolo.
Nyiptakake kahuripan lan sak isine kang ono ing djagat
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, kang katon utowo kang ora katon bakal tundok marang aku. Moho kuwoso Gusti, kang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo kang moho sutji.
Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes mangerteni marang kuwasaku, deneng Gusti ngutos aku supoyo biso maringi warto marang siro kabeh bongoso Djowo. Anangeng wekasane Gusti kang apek iki malah siro tinggalake, lan siro ugo lali marang aku.
Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro bongoso
bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.
Amergo pangertene Gusti kuwi luweh duwor,
marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.
Gusti kang moho kuwoso, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi. Among pandjenengan Gusti, kawulo, pasrahaken gesang lan sedoh kawulo, sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan kagem sak lawase. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kanggone siro bongoso Djowo, kang iseh mangerteni marang kuwasane Gusti.
Gusti kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning
ndjogo langet sarto bumi. Semono ugo, Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji, bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.
Gusti kang ndjundjong dradjat kahuripanipon kawulo. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti marang bongoso Djowo kabeh, kang iseh mangerteni rnarang opo kang dadi kekarepane Gusti. Semono ugo, Gusti bakal
Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng pepadange
nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.
19 12379 S Abbot Downing Way,
PENYU CILACA…Elisa Mbuh Ra Ngerti di PANTAI TELUK PENYU CILACA…sugeng
Per kapita iku sawijining frase Basa Latin sing maknané per sirah ing ngendi per tegesé "liwat" utawa "déning" lan kapita (wangun tunggal caput) tegesé "sirah". Kaloro tembung iki bebarengan maknané frase "kanggo saben wong."
Istilah iki biasa dianggo ing babagan statistika kanggo nuduhaké rerata per wong tumrap fokus kawigatèn apa waé, kayadéné pametu,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.28, 23 Oktober 2016.
Vat Mai in Luang Prabang, LAOS
niku wonten lentune boten.. ingkang bab lailatul qadar... :DBalasHapusGar Ronk14 Mei 2015 04.19Ijin unduh kg y...BalasHapusHAIDHAR IBRAHIM15 Juni 2015 22.18matur suwun, mudi dados amal panjenengan.
unduh ngge...suwun.Salam kagem anggota hijrah batukajangBalasHapusMOH. WARTOYO25 Mei 2016 12.33Matur nuwun, mugi dados amal kesaenan wonten ngarso
Oktober | 2016 | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung
Priyangga KaulaWong sing tansah eling, waspada, lan percaya mituhu marang Gusti Allah Ingkang Murbeng Dumadi iku bakal dadi oboring becik, sajatining becik
Author Grid Info KontakRT 03 RW 01 Desa Pegagan Kidul Kecamatan
Paringana teken marang kang kalunyon lan wuto, paringana pangan marang kan kaliren, paringana sandang marang kang kawudan, paringana payung marang kang kaudanan. bapang den simpangi, ana catur mungkur
Matur Kesuwun,	Panjenengan sami sampun rawuh dumateng blog alit ingkang mboten wonten artosipun puniki. Sugeng kepanggih malih dateng serat selajengipun...
mengutip tembang Asmara Dana, " Gegaring wong akrami dudu badha dudu rupa, amung ati pawitane luput pisan kena pisan lamun gampang luwih gampang lamung angel, angel kelangkung tan kena
Mangkunegaran Kawruh Kasampurnaning Ngahurip, anggitane Je. Se. Sateryi. BAGIAN I BAB DUMADINING WUJUD MANUNGSA : LIRE. Anggitan kang kawedaraken ing ngisor iki dadiya piwulang kang cekak kanggo ing wong kang sumedya hambanjurake prasudi murih oleh susurupan ing sawatara bab kawruh ing bongsa hindu marang kasampurnaning
Aku dewe yo gumun.Wis kenal suwe nanging kok pancet ra iso ngerteni aku ae.Opo sing ora tak senengi lan liyane.
piwulang | 5 Desember 2009 NGELMUNE SUNAN PRAWOTO
Hyang Maha Gung: datan weneh warnanipun, kartining bawana, awujud alam sakalir, tegesipun yen kula agama Budha.
Sang Hyang Guru: inggih kang dumadi ingsun, guru teturutan, panuntun kulit daging, sajatine Sang Hyang Guru cipta kula.
Mung satuhu: sinelir marang Hyang Agung pan dadya warana, lawan Hyang Nurcahya jati, pan ingaken tunggal wujud tunggal rahsa.
Tegesipun: sura wani wredi jumbuh, laya teges pejah, sinten ingkang wani mati, pan sayekti badhe dados mligi cipta.
sampun: jumeneng Bathara, Guru asarira Suksma mengku swarga nraka jati, temehira nggih punika cipta kula.
ngriku: byar katingal padhang nglangut, langgeng salaminya, jaba jero wus ngenggoni, ni’mat lawan manfaat tanpa sangsaya.
(Disitu: byar kelihatan terang luas sekali, langgeng
punika wong Arab balik kula tiyang Jawi, salat kula inggih
Siyang dalu: amba samadi ing kalbu, ngesti Wisnu Kresna tuwin Sang Hyang Sida jati, ingsun gayuh
Sajarah hubungan internasional sering dianggep diwiwiti saka Perdamaian Westphalia ing taun 1648, nalika sistem nagara modern dikembangaké. Sadurungé, organisasi-organisasi otoritas pulitik abad tengahan Éropah didhasaraké marang tatanan hirarkis kang ora cetha. Westphalia mbangun konsep legal bab kadhaulatan, kang maknané kuwasa, utawa kadhaulatan-kadhaulatan kang sah ora bakal ngakoni pihak-pihak liya kang duwé kalungguhan kang padha sacara internal jroning wates-wates kadhaulatan wewengkon kang padha. Otoritas Yunani lan Roma kuna kadhangkala mèmper karo sistem Westphalia, ananging kaloroné ora duwé gagasan kadhaulatan
Éropah iki diekspor menyang Amérika, Afrika, lan Asia, liwat kolonialisme, lan “standar-standar peradaban”. Sistem internasional kontemporer pungkasané diwangun liwat dekolonisasi sajroning mangsa Perang Dingin. Nanging, sistem iki rada keladuk diprasajakaké. Sawetara sistem nagara-bangsa dianggep “modern”, isih akèh nagara kang ora kalebu jroning sistem kasebut lan banjur disebut minangka “pra-modern”. Luwih adoh, sawetara nagara wis ngliwati
hubungan internasional ora dikembangaké nganti sawisé Perang Donya I, lan dibahas sacara luwih rinci ing ngisoriki. Nanging, téori HI duwé tradhisi dawa migunakaké karya èlmu-èlmu sosial liyané.
Téori[besut | besut sumber]
Èpistemologi lan téori HI[besut | besut
kang objektif lan bebas-nilai. Epistemologi iki nulak idé-idé sèntral bab neo-realisme/liberalisme, kaya téori pilihan rasional, kanthi alesan yèn metode ilmiah iku ora bisa ditrapaké jroning donya sosial lan anggepan yèn HI iku ora bisa dadi èlmu.
Teori-teori Positivis[besut | besut sumber]
Teori-teori pasca-positivis/reflektivis[besut | besut sumber]
internasional kang paling pinunjul. Akèh institusi legal duwèni struktur organisasi kang mèmper karo PBB.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hubungan_internasional&oldid=1053797"	Kategori: Hubungan internasionalPulitikÈlmu pulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.49, 23 Maret 2016.
KUDU ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Pancadriya), senajan sampun sami dipun sumerepi, nanging menggah ing salokanipun, punapa dene dunungipun, kinten-kinten taksih awis-awis sanget ingkang ngawuningani, mila perlu ing ngriki kedah katerangaken. Inggih punika makaten :
Kasebut ing Serat Mahabarata bageyan ing Adiparwa, kacariyos Dewi Drupadi punika dados garwanipun Pandhawa Gangsal, sarta saking garwa wau sami peputra satunggal-satunggal. Para Raja Putra wau kasebut Pancabala, Pancawala, Pancakumara lan ugi Pancabalawitiya.
Tegesipun Pancabala = anak jaler gangsal, Hadiwitiya = pinunjul tanpa timbang. Inggih Pancabala Hadiwitiya punika ingkang dados pralampitaning Pancadriya. Raja putra gangsal wau, putra saking Prabu Yudhistira nama Sang Pretiwindya,
Sutakirti kangge pangumpamening pamiyarsa, saking Sang Nakula nama Sang Sutanika kangge sanepaning raosing ilat, saking Sang Sadewa nama Sang Srutakarma kangge pralampitaning rasaning anggota (badan).
Ing ngajeng sampun kasebataken bilih tembung pancadriya punika saking luluhing tembung pancen driya ingkang wusananipun lajeng mingsed dados mungel panca driya. Dene pancadriya wau kakinten namung wonten gangsal. Milanipun saged ngantos kedadosan ingkang makaten punika, jalaran saking ingseding tembung wau dereng dipun sumerepi. Dene yen leresipun pancadriya inggih pepancening karsa punika wonten nem : inggih punika Sad Rasa, Sad lan Rasa, jarwanipun rasa nem. Dados tumrap ingkang sampun dipun sumerepi ing ngakathah taksih kirang satunggal, inggih punika wontening pamicara. Ing ngriki sampun jangkep nem, inggih punika : pangganda, paningal, pamiyarsa, raosing ilat, raosing badan, pamicara.
Wondene wontening pamicara, lajeng dipun pralambangi Sang Gathutkaca, inggih punika putranipun Sang Werkudara, patutan saking Dewi Hidimba (Arimbi), sebab sakderengipun Pandhawa dhaup kaliyan Dewi Drupadi, Sang Werkudara anggarwa Dewi Hidimba patutan satunggal inggih punika Sang Gathutkaca.
Dene Sang Gathutkaca anggenipun boten kalebet dados putranipun Retna Drupadi, sebab Retna Drupadi punika kangge pralambangipun Gesang (Urip). Mila Retna Drupadi tetep namung peputra 5 (gangsal), kasebut Pancabala Hadiwitiya, ingkang dados pralambanging : paningal, pangganda, pamiyarsa, raosing ilat lan raosing badan. Dene sedaya wau sanyata sami kedadosan saking purba wasesaning gesang (Drupadi). Nanging gesang boten saged damel Wicara, kajawi namung saged damel swara.
Kasunyatanipun, lare saged micara (wicanten) punika tetela saking ajaraning jajahrana lan saking pasrawungan, ingkang lajeng tinampen ing indriya gangsal wau. Mila yen lare wiwit lair boten sesrawungan kaliyan tiyang, tamtu dados bisu.
Mangsuli Sang Gathutkaca, kajawi dados pralambanging wicara, ugi lajeng dados pralambanging swara. Dene swara wijangipun dados wicara, kedah kaolah dening indriya gangsal. Mila senajan Sang Gathutkaca punika kacariyos dados putranipun Pandhawa ingkang pambajeng saking Sang Werkudara, nanging sejatosipun dados putra wuragil.
Putranipun Dewi Drupadi saking sang Werkudara nama Sang Sotasoma, kangge pralambanging pangganda, dene Sang Gathutkaca ingkang kangge pralambanging swara lan wicara.
Menggah wontening pangganda punika kasunyataning napas, makaten ugi wontening swara lan wicara, sedaya
pikajengipun : amastani bilih napas lan swara punika kedadosan saking hawa, mila yen cangkem mingkem irung kapithes, anglengkara yen kita saged wicanten, sarta yen ngantos sawatawis dangunipun tamtu lajeng karawuhan Sang Hyang Yama, amargi kaoncatan Sang Hyang Maruta, inggih nama pejah.
Kasebut Sang Gathutkaca karma angsal Dewi Pregiwa, tembung Pregiwa, panggarbaning tembung PREGI HAWA, tegesipun pregi = perawan = paraban = prabon = sorot, tembung prawan ugi darbe teges = suci utawi urip, tembung pregi ugi teges = tuk = panggenan utawi wadhah, tembung hawa sampun kajarwa.
Gathutkaca sampun kasebut ing ngajeng yen dados pralambanging wicara lan swara, mila Gathutkaca saged miber tanpa lar, mletik tanpa sothang, sarta kacariyos Sang Gathtukaca bilih wonten ing mega malang sami kaadhep para bledheg, awit Sang Gathutkaca wau dados ratunipun bledheg.
Menggah sejatosipun ingkang dados bledheg punika inggih Sang Gathutkaca piyambak, amargi bledheg punika inggih swara, dene purwanipun saking tempuking hawa anggenipun Pregiwa dados bojonipun Gathutkaca, mengku pikajeng amastani bilih wontening swara wau punika kanyatakaning hawa, dene hawa punika inggih swara, utawi hawa punika ingkang amadhahi swara, sarta inggih hawa punika ingkang ngawontenaken swara.
Sedherekipun Dewi Pregiwa nama Pregiwati, punika kagarwa Sang Pancawla (Pancabala Hadiwitiya). Tembung pregi sampun kajarwa, dene tegesipun wati = rasa. Mengku suraos = rasa ingkang suci utawi panggenaning rasa. Inggih wadhahing rasa.
Dene Pancawala kasebut DEWA LELIMA, inggih punika Sang Pretiwindya, Sang Sotasoma, Sang Srutakirti, Sang Sutanika, Sang Srutakarma, punika sampun kajarwa ing nginggil bilih dados pasemoning Pancendriya (indriya gangsal), ingkang katelah nama Pancadriya.
Dados yen makaten, Pregiwati anggenipun dados garwaning Sang Pancawala darbe teges : indriya gangsal punika rasa ingkang suci, tembung suci ing ngriki ateges urip utawi langgeng.
Kasebut ing Serat Baratayudha para putranipun Dewi Drupadi gangsal pisan inggih Sang Pancawala sami kapejahan dening Sang Aswatama nalika lampah dhusta ngamuk ing pakuwon Pandhawa, dene Sang Gathutkaca pinejahan dening Sang Karna, tegesipun Pancawala lan Gathutkaca sampun kajarwa ing nginggil.
Dene tegesipun Karna = kuping, mangertosipun : wontening wicara ingkang boten saged tinampen dening talinganing ngasanes, amargi sampun kasumerepan kacidranipun, punapa dene bilih talingan kita boten purun kapanjingan utawi kelu dhateng swara kadoracaran wuwus kacandhalan lan sesaminipun, punika nama pejahing swara lan wicara, inggih ateges Sang Karna mejahi Sang Gathutkaca.
Dene Aswatama kangge pralambanging MANGSAH SAMADI. Mila sayogyanipun kita samiya anindakaken ulah samadi ing sak kuwasanipun, murih pepancening indriya kita inggih Sang Pancabala Hadiwitiya (Pancawala) saged pejah, ateges boten ketaman dening kumayaning sad guna inggih pepenginan nem prekawis. Menggah pepinginan nem prekawis wau, inggih ingkang among karsa utawi ingkang mituruti karsa. Wejanganipun kados ing ngadhap punika :
Paningal (Sang Pretiwindya), anjurungi karsa aneningali wewarnen ingkang sarwa edi peni.
Pangganda (Sang Sotasoma), mituruti karsa angambet gegandan ingkang amrik arum mangambar-ambar.
Pamiyarsa (Sang Srutakirti), among karsa amiling-melingaken pamirnging swara ingkang sakeca angranging anganyut-anyut, langkung-langkung pangrintihing swara sak lebeting pulang asmara.
Pangraosing ilat inggih pangenyam (Sang Sutanika), angumbar karsa raosing sawarnining dhedhaharan tuwin unjukan ingkang sarwi miraos.
Wicara (Sang Gathutkaca), anjurungi karsa wedaling wicara utawi swara sereng kadosta : napsu, muring-muring, srengen, lan sesaminipun. Dene wedaling wicara ingkang manis arum anuju prana, naming yen kapinujon amawa pamrih, ateges wicara ingkang lelamisan. Mila Sang Gathutkaca ngagem tlumpah madu kacarma, tegesipun madu = wedaling wicara ingkang manis arum, kacarma = ka-awak, pikajengipun amastani ingkang pangawak madu. Ananging pangawak madunipun Sang Gathutkaca inggih wedaling wicara ingkang manis arum kadi madu pinastika punika mesi darubesi ingkang sakalangkung mandi, sinten kirang waspada, bilahi ingkang pinanggih.
Para Rajaputra ing nginggil kajawi Gathutkaca, sami sirna dening Aswatama. Dene Sang Aswatama para mardibasa sami anegesi = anak kapal, kapendet saking tegesipun
dene tegesipun tama = utami = prayogi = sae.
Menggah kapal punika dados tetumpakan sesaminipun, kados dene sepur, motor, kreta lan sapanunggalanipun, ingkang sedaya wau dados pirantining pangater-ater utawi pangiring, darbe kajeng tumrap sakathahing pirantos ingkang saged andumugeni panedya.
Dados tembung Aswatama darbe teges : tumpakan ingkang utami, utawi pangater ingkang sae tuwin prayogi. Dene tumpakan utawi pangater punika darbe raos sami kaliyan piranti, sarta piranti ugi darbe pikajeng sami kaliyan pandamel.
Saking katerangan punika dados tembung Aswatama samangke langkung sumeleh yen dipun tegesi “PANDAMEL INGKANG UTAMI”. Mila kasebut ing serat Baratayuda Aswatama darbe pusaka saking tiyang sepuhipun inggih Sang Durna, pusaka wau nama Cundhamanik. Tegesipun Cundha = cundhuk, manik (mani) = rahsa, dene tembung cundhuk darbe pikajeng sami kaliyan tembung cocok = gathuk = tunggil = awor, suraosipun : tunggil rahsa, inggih anunggilaken rahsa utawi moworing rahsa. Jarwa tetiga punika ingkang kapilih lan saged amadhangaken panggalih.
Kasebut Aswatama mijilo saking Dewi Wilutama ingkang malih kapal sembrani sarta saged miber. Dene tegesipun Wilu = toya. Toya kangge pasemon piwulanging kawruh. (golek banyu bening = golek kawruh). Tama = utami, suarosipun : PIWULANGING KAWRUH INGKANG UTAMI, anggenipun saged mabur, kangge
panjing wijiling (mlebet wedaling) napas punika kawruh ingkang utami piyambak.
Wondene ingkang kasebut perangipun Arjuna mengsah kaliyan Aswatama, kekalihipun ngedalaken senjata Brama, punika
drabe aji wau, yen makaten temah lajeng pur kemawon. Nanging sanyatanipun ingkang mesthi kasoran ing prabawa, punika pundi ingkang ngenggeni lepating pandamel.
Dene ingkang kasebut pasinten ingkang kadhawahan jemparing wau dados boten wonten jawah salebeipun kalihwelas taun, punika pralambangipun tiyang ingkang kinasoraken saking dayaning pamandeng tamtu ical kaengetanipun (kawruhipun). Dene jawah kangge pralambang kawruh, kapirid saking tembung jawah = udan = udani = ngawruhi.
Ingkang kasebut sesampunipun Aswatama masrahaken senjata Cundhamanik dhateng Arjuna sebab saking kawon perangipun, lajeng kasabda dhateng Bathara Kresna, yen Aswatama kedah kesah ambraung ngantos tigang ewu taun laminipun. Menggah jarwanipun makaten : ulah samadi punika pikajengipun kita anggriyakaken paningal dumunung salebetipun paningal, tegesipun : paningal kita ingkang medal, punika kalebetaken ing telenging paningal murih boten sumerep punapa-punapa. Dene telenging paningal punika enggen raosing gesang kita ingkang sejati.
Dados menawi kita boten anindakaken ulah samadi, punika gesang kita kaumpamekaken ambraung, sebab boten nate mantuk utawi angenggeni griya kita ingkang sejati kados ingkang kasebut ing nginggil.
Makaten ugi ingkang kasebut Cundhamanik wonten ing Arjuna nanging boten karimat, awit Arjuna muhung katungkul amuja Dyah Banowati kemawon. Cariyos ingkang makaten punika inggih naming kangge pralambang kita ingkang lirwa dhateng panindaking pandamel samadi.
Punapa malih ingkang kasebut pusaka wau, Aswatama nampi saking Bapa Durna lan Bapa saking Bathara Guru. Punika kangge pasemoning kawruh wau, bilih sanyatanipun kita boten saged pikantuk saking pagelaraning Sastra utawi piwulanganing Guru.
Dene pikantukipun kawruh wau punika kedah saking pepadhanging kaengetan kita pribadi, sagedipun pinaringan pepadhanging gesang kita pribadi, manawi tinarimah samadinipun, kuwasa anumbuhaken maworing Kawula
kudu nduweni Panca yaiku bisa ngerti Empan lan Papanne lan biso Ngecak’ake.
Reply ↓	supriyahanta on November 30, 2013 pukul 11:43 pm said:
MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Posted on September 2, 2015 by tomyarjunanto	Standar
ARJUNA, dikatakan sebagai Lelananging Jagad,
Laladan Kulon, dumadi saka patang puluh wolu nagara bagéan sing gegandhèngan ing Amerika Lor; Alaska, lan Hawaii, kapuloan ing Samudra Pasifik. Nagara iki nduwèni tapel wates dharat karo Kanada lan Meksiko, lan tapel-wates segara karo Rusia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Géografi_Amérika_Sa
kaca béda karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.39, 14 Februari 2017.
Category Archives: KAWRUH DUMADING MANUNGSA
♦ 7 Comments	Sekar Dhandhanggula Duk ing nguni ujar para winasis Dumadining manungsa sakjagat Kun fayakun sasabdane Gusti Allah Maha Agung Kang kacipta tumuli dadi dhisik dhewe swasana Nuli cahyanipun Gusti
SuntingWikipedia:Tata basa/ejaanKabeh tulisan nang Wikipedia basa Banyumasan kudu nganggo basa Banyumasan gel, termasuk angger tulisane/artikel kuwe sekang terjemahan. Mangga dewaca artikel Tata Basa Banyumasan kiye.
brow.. dadi judule mesti nyrempet-nyrempet he.heeBalasHapusacacicu5 Oktober 2010 16.14Gak masalaah, sing penting berkarya. Mbuh iku nulis, mbuh iku ngeklik, haha...BalasHapusWawaN9 Oktober 2010 13.28sip sip... q ndak pernah nyelingkuhi bahasaku kok bro, soale ra ngerti iso ngomong bhsa inggres.. nek nyelingkuhi pacarku yooo mbuh lali wes... heks heks heksBalasHapusLozz
nedo nrimo pengeran sing bales. 🙂
Rias Paes Ageng Basahan oleh Ibu Ratna
28. Lan manèh sira padha dilarangi ngrabèni wong wadon kang somahan, kajaba wong wadon kawula kang kadarbe ing sira. Allah namtokake kang mangkono mau marang sira kabèh, lan sira padha dililani ngupaya bojo wong wadon liyane kang kalêbu ing larangan mau, sarana maskawin bandhanira, dadi sira padha ora aran jina, aran: sêsomahan. Endi wong wadon kang sira ênggo kabungahan karabi, iku sira bayara maskawine kang kasêbut ing nikah. Sawise maskawin mau ditamtokake kèh sathithike, mênawa sira sarta wong wadon mau padha narima mundhaking maskawin [maska...]
[...win] utawa sudane, iya ora ana pakewuhe. Satêmêne Allah iku nguningani tur wicaksana.
29. Sira kabèh sing sapa ora kêlar ambayar maskawin kanggo nikah wong wadon mardika kang mukmin, iya nikaha wong wadon kawula kang mukmin, kang kadarbe ing liyan, Allah iku nguningani sêtya lan orane ênggonira mukmin, yèn laire sira lan wong wadon kawula mau padha bae, mulane iya banjur nikaha wong wadon kawula kang rêsik, ora gêlêm jina, ngèdhèng utawa dhêlikan. Sira nikaha kalawan rilaning bêndarane, lan sira ambayara maskawine kalawan ganêp.
30. Mênawa wong wadon kawula mau wis kêlakon laki, kang môngka banjur nglakoni jina, iku patrapane saparoning patrapane wong wadon mardika. Dene kênane ngrabèni wong wadon kawula kang jalaran ora kêlar ambayar maskawine wong wadon mardika, iku tumrap wong kang kuwatir bokmênawa nglakoni jina, ewadene yèn sira kêlar sabar ora ngrabèni wong wadon kawula lan uga ora jina, iku tumrap ing sira luwih dening bêcik. Allah iku ngapura tur Maha-asih.
31. Allah karsa nêrangake laku-lakuning agama marang sira kabèh, lan paring tuduh laku-lakuning para nabi [na...]
[...bi] sadurungira, lan ngapokake marang sira, Allah iku nguningani tur wicaksana.
32. Karsaning Allah kudu ngapokake marang sira kabèh. Dene karêpe wong Yahudi lan wong Nasara kang padha nguja pêpenginane, sira iku padha nyalèwènga kang bangêt saka ing bênêr. Allah karsa mayarake agamanira, awit manungsa iku tinitahake apês.
33. He wong kang padha mukmin, sira aja padha tômpa utawa nampakake bôndha kalawan ora bênêr, kajaba yèn bôndha mau dagangan kang wis têrang krana lila. Lan sira aja padha matèni awakira dhewe. Satêmêne Allah iku asih marang sira kabèh.
34. Sing sapa nglakoni mangkono mau kalawan jaragan kasêngitan panganiaya, ing besuk bakal Ingsun cêmplungake ing naraka, dene nyêmplungake ing naraka ingatase Allah gampang bae.
35. Mênawa sira padha nyingkiri larangan gêdhe kang tumrap marang sira kabèh, mêsthi pialanira pirang-pirang padha Ingsun tutupi. Lan sira bakal padha Ingsun lêbokake ing suwarga kang mulya.
36. Lan sira aja padha kêmèrèn, ngarêp-arêp kabêgjan kang wis diparingake dening Allah marang sawijining kancanira ngungkuli ing liyane. Para wong lanang padha duwe [du...]
[...we] panduman pituwase barang kang wis padha dilakoni. Para wong wadon uga padha duwe panduman pituwase barang kang wis padha dilakoni. Sira padha nyuwuna sih
iku bapa biyunge lan anak sadulure. Dene wong liya kang wis padha prajanjian lan sira sarana tali supata, bakal olèh panduman, iku ing saiki iya padha wèhana pandumane. Satêmêne Allah iku mirsani samubarang.
38. Para wong lanang iku padha nguwasani marang para wong wadon, amarga Allah wis angluwihake wong lanang ngungkuli wong wadon, lan manèh wong lanang iku ngingoni wong wadon kalawan bandhane, mulane wong wadon kang bêcik iku mêsthi manut miturut marang lakine, tur rumêksa ing wêwadine (ora sèdhèng) kalawan pangrêksaning Allah kang wis didhawuhake. Dene wong wadon kang sira kira wangkal, iku sira pituturana kang bêcik, yèn mêksa wangkal, singkirana ing paturon, yèn mêksa isih wangkal, sira gitika, dene yèn banjur manut miturut marang sira, aja sira golèk-golèkake prakara,
39. (He wong kang padha nyêkêl bêbênêran) manawa sira padha wêruh pasulayaning wong bêbojoan, nuli nuduha pitaya wong loro, (Wong kang nyêkêl bêbênêran ênggone nuduh pitaya wong loro iku wajib. Jamal.) kang siji miliha sanake kang lanang, sijine miliha sanake kang wadon (Ananing pitaya loro kudu milih sanake lanang sarta sanake kang wadon, iku mung sunat bae. Kêna uga milih sadhengah wong kang dipikir prayoga. Karêpe kaol kang sapisan, pitaya loro mau manjing dadi wakile wong sakaloron kang padha pasulayan, dadi kang nyêkêl bêbênêran ênggone nuduh pitaya loro mau kudu sarêmbug lan kang pasulayan sakaloron, kang lanang pasraha marang sanake kang dadi pitaya nibakake talak sarta nampani pamancal utawa tanpa pamancal. Dene kang wadon iya pasraha marang sanake kang
kêncêng kudu nibakake talak, kêna banjur nibakake talak saka wawênange dhewe, nanging ora kêna luwih saka talak siji. Mangkono uga manawa panêmune kêncêng kudu nindakake khuluk, (jugaring nikah sarana pamancal, tanpa nyudakake talak) kang môngka wis dicondhongi marang pitaya pambombonge kang wadon, iku iya kêna banjur
marang wong loro mau, satêmêne Allah iku nguningani tur wicaksana.
40. Lan sira padha nyêmbaha ing Allah, aja nyêmbah liyane Allah. Lan padha ngajènana wong tuwanira loro, lan sanak sadulurira, lan para bocah yatim, lan para wong miskin, lan tôngga cêdhak utawa isih sanak, lan tôngga kang adoh, lan kônca ana ing paran, utawa tunggal pagawean, lan anak ing dêdalan, (Anak ing dêdalan iku wong kang pinuju ana ing paran. Jalalèn.) apadene kawula kang kadarbe ing sira. Satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang gumêdhe ngunggul-unggulake kaluwihane.
41. Iya iku wong kang padha kumêt lan ngajak-ajak kumêt marang manungsa, lan padha nyingidake pêparinging Allah kang wis diparingake [di...]
[...paringake] marang wong mau. Ingsun ngancam marang sarupaning wong kaphir kalawan siksa kang ngasorake.
42. (Kajaba wong kaphir) Ingsun uga ngancam wong kang padha mèwèhake bandhane nganggo diwêruh-wêruhake ing wong (murih dialêm) lan ora pracaya ing Allah, apadene ora ngandêl bakal anane dina kiyamat. Dene sing sapa duwe kônca setan, iku wêruha yèn setan iku kônca kang ala dhewe.
43. Manawa wong mau padha pracaya ing Allah, lan ngandêl anane dina kiyamat, sarta padha mèwèhake bôndha kang wis diparingake dening Allah marang wong mau murih kaparênging Allah, (iku bêcik), apa ta pakewuhe upama nglakoni mangkono, Allah iku nguningani marang wong mau kabèh.
44. Satêmêne Allah ora nindakake panganiaya pisan -pisan, sanadyan mung sabobote sêmut kang cilik dhewe iya ora. Dene yèn barang kang bobot samono mau rupa kabêcikan, Allah paring ganjaran tikêl-
dalah umate. Sarta sira Mukhammad uga Ingsun têkakake supaya nêksèni. Ing dina iku sarupaning wong kaphir lan wong kang padha duraka ing Rasul, luwih bungah awake sirnaa dadi lêmah, lan padha ora bisa duwe paturan marang Allah nyelaki pialane.
46. He wong kang padha mukmin, sira aja padha sêmbayang karo mêndêm, kajaba yèn sira wis waras, wêruh barang kang sira ucapake, iku lagi kêna sêmbayang. Lan wong junub (mêntas cumbana utawa mêtu kamane durung adus) iya aja padha sêmbayang, kajaba wong kang pinuju lêlungan, lumaku ana ing dêdalan, nganti sira wis padha adus, iku lagi kêna sêmbayang. Dene yèn sira pinuju lara utawa ana sajroning lêlungan, kang môngka salah sawijining kancanira têka saka ing jumblêng, utawa sira senggolan karo wong wadon, iku yèn sira padha ora olèh banyu, banjur tayammumma (Tayammum iku ngusap rai lan tangan loro nganggo lêbu, kanthi niyat, minôngka liruning wulu utawa adus, nalikane ora ana
banyu utawa ana alangane ora bisa nganggo banyu. Ing kono banjur kêna sêmbayang utawa anggêpok Kuran, lan sapanunggalane. Takrib.) nganggo lêbu kang rêsik. Ing kono sira ngusapa rainira lan tanganira loro. Satêmêne Allah iku karsa muwung lan ngapura.
47. Apa sira ora andêlêng wong kang padha diparingi panduman kitab (wong Yahudi) malah padha milih panasaran. Lan padha marsudi supaya bisa anasarake marang sira saka dêdalan kang bênêr. Allah iku nguningani marang para satrunira, ewadene pangrêksaning Allah marang sira wis cukup, apadene pitulunging Allah marang sira uga wis cukup.
48. Sawênèhing wong kang padha agama Yahudi ana sagolongan kang padha ngowahi têtêmbunganing Kitab Torèt, ana têtêmbungan kang dibuwang saka panggonane, (banjur disalini têtêmbungan liyane) lan padha matur marang Kangjêng Rasul: Pangandika sampeyan sampun kula mirêngakên, nanging kula sami mopo, sampeyan mugi mirênga sae kula, sampun ngantos mirêng awon kula, sampeyan
mau padha matura mangkene bae: Kula sampun mirêng pangandika sampeyan, saha kula sami manut miturut ing sampeyan, sampeyan mugi mirênga saha mugi nyarantosna dhumatêng kula. Upama padha matura mangkono bae mêsthi bêcik tumrap wong
wis nêtêpi sabênêre. Nanging sarèhning Allah ambêndoni para wong Yahudi mau marga ênggone padha kaphir, mulane wong Yahudi iku kang kêlakon dadi mukmin mung sathithik.
50. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, sira padha ngandêla Kuran kang wis Ingsun dhawuhake, cocog lan kitab cêcêkêlanira, mupung Ingsun durung ngrusak rai pirang-pirang, kang sabanjure padha Ingsun ingêr marêp marang ing buri, utawa mupung Ingsun durung ambêndoni marang para wong mau kaya ênggon Ingsun ambêndoni para turuning Israil kang padha kaluputan nyambut gawe ana ing dina Sêtu, (Ingsun salini rupa kêthèk) dene parentahing Allah iku mêsthi kalêksanan.
51. Satêmêne Allah iku ora ngapura dosane wong musrik (kaphir), nanging ngapura dosa liya-liyane marang wong kang dadi parênging karsane. Dene sing sapa
ngrangkêp nyêmbah liyaning Allah, wong iku têtêp anglakoni dosa gêdhe.
52. (He Mukhammad): Apa sira ora andêlêng wong Yahudi lan wong Nasara, kang padha sumuci-suci nucèkake awake dhewe, (iku ora bênêr, dene kang bênêr) Allah iku nucèkake wong kang dadi parênging karsane, (wong Yahudi lan wong Nasara kaya mangkono mau mêsthi padha disiksa),
têrang saka ing Allah, dene ênggone gawe-gawe mau wis cukup diênggo nêtêpake dosane kang wis têtela.
54. Sira apa ora andêlêng wong kang padha diparingi panduman kitab, ewadene padha ngandêl lan sumungkêm marang brahala kang aran jibit lan taghut. Pangucape marang wong kang padha kaphir mangkene: Sira kabèh luwih dening olèh pituduh marang dêdalan kang bênêr, ngungkuli wong kang padha mukmin iku kabèh.
55. Wong kang mangkono iku têtêp padha dibêndoni dening Allah, dene sing sapa dibêndoni dening Allah, mêsthi ora ana kang bisa nulungi.
55. Apa wong mangkono mau padha duwe panduman karatoning [kara...]
[...toning] Allah (ora) wong mangkono mau ora pisan gêlêm wèwèh sathithik-thithika marang manungsa.
57. Apa malah padha drêngki marang manungsa, mèri ênggone padha diparingi kanugrahaning Allah, (o, iku ala bangêt) Ingsun têmên wis maringi kitab lan kawicaksanan, apadene karaton gêdhe marang para turune Ibrahim.
58. Sawênèhing wong Yahudi ana uga kang banjur pracaya marang Nabi Mukhammad, lan sawênèhe manèh ana kang mung malengos marang Nabi Mukhammad. Wong kang malengos mau bakal mingalami. siksa kalawan naraka Jahanam.
59. Dene sarupane wong kang padha maido ing ayat Ingsun, iku ing besuk bakal padha Ingsun cêmplungake ing naraka. Kulite wong mau sabên wis kobong (dadi awu) nuli Ingsun salini kulit anyar liyane, supaya bisa angrasakake laraning siksa naraka. Satêmêne Allah iku mulya tur wicaksana.
60. Dene sarupane wong kang padha mukmin sarta padha nglakoni kalakuan bêcik, iku ing besuk padha Ingsun lêbokake ing suwarga kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayone, ana ing kono padha langgêng salawase, sarta padha mêngku bojo widadari pirang-pirang kang padha suci (ora sukêr) sarta
padha Ingsun lêbokake ing suwarga kang eyub salawase.
61. Satêmêne Allah dhawuh, sira kabèh padha ingandikakake ngulihake titipan marang wong kang duwe barang titipan mau. Lan manèh yèn sira mancas prakaraning manungsa, ingandikakake mancas kalawan ngadil, (bênêr), satêmêne bêcik-bêciking barang iku mung kang diwulangake
iku ngulihake titipan lan mancas prakara kalawan ngadil) satêmêne Allah iku miyarsa tur mirsani.
62. He para wong mukmin kabèh, manawa sira padha têmên pracaya ing Allah, sarta ngandêl bakal anane dina kiyamat, sira padha manut mituruta ing Allah, lan manut mituruta marang utusaning Allah, apadene marang para kancanira kang padha nyêkêl paprentahan, dene yèn sira padha pasulayan sadhengah prakarane, iku sira padha nyuwuna pancasan bêbênêrane Allah sarta utusaning Allah. Iku luwih dening prayoga, sarta bêcik kadadiane.
63. (He Mukhammad), sira apa ora andêlêng wong kang padha rumasa pracaya marang Kuran kang wis didhawuhake marang sira, lan pracaya marang kitab kang wis didhawuhake marang nabi sadurungira, anggumunake dene
wong mau têka padha duwe karêp anjaluk bêbênêran marang panggêdhening panasaran, kang môngka wong mau wis padha diparentahi, ingandikakake maido marang panasaran. Karêping setan, marsudi supaya bisa anasarake marang wong mau kang nganti adoh, bangêt saka ing bênêr.
64. Nalikane wong mau padha didhawuhi: He sira kabèh padha marenea, padha nyuwuna bêbênêran, awêwaton Kuran kang wis didhawuhake dening Allah, lan nyuwuna bêbênêran marang utusaning Allah. Ing kono sira andêlêng wong kang padha munapèk, (lamis) padha malengos marang sira.
65. Lah bakal kapriye polahe wong kang mangkono iku ing besuk dina kiyamat, nalikane padha katêmpuh ing pakewuh siksa, dumunung wêwalêsing kaluputane kang wis padha dilakoni kalawan tangane. Wong munaphèk mau sawise malengos, nuli padha seba ing sira Mukhammad, matur lamis nganggo dibandhani supata, nyêbut asmaning Allah, ature: Dêmi Allah, anggèn kula nyuwun lêlêrêsan dhatêng sanèsipun sampeyan punika botên saking punapa, pamrih kula [ku...]
[...la] namung supados sae sarta rukun.
66. Wong kang mangkono iku lamise kang ana sajroning atine wis padha diuningani dening Allah, mulane panyalondhohe mau sira tulaka bae, ewadene padha sira tuturana lan sira surup-surupna apa kang bakal tumrap ing awake kalawan têtêmbungan kang nuju prana.
67. Enggon Ingsun ngutus Rasul iku karsaningsun, ora liwat mung supaya dièstokna. Dene wong mau manawa padha seba ing sira Mukhammad jalaran wis rumasa nganiaya awake dhewe, (marga ênggone anjaluk bêbênêran marang panasaran) nuli padha nyuwun pangapuraning Allah, kang sarta utusaning Allah, iya nyuwunake pangapura kaluputane wong mau. Iku mêsthi padha wêruh nyatane yèn Allah iku kaparêng bangêt ngapura dosa tur Maha-asih.
68. Dêmi Pangeranira, wong kang padha rumasa pracaya marang Kuran mau durung têtêp mukmine, kajaba yèn banjur nyuwun bêbênêran marang sira Mukhammad, tumrap prakara kang dadi pasulayan antarane wong mau, (sawise sira bênêri) atine ora pisan sêsak marang [ma...]
[...rang] bêbênêranira, anane mung manut narima marang bêbênêranira, pamanute trus ing ati.
69. Saupama wong mau padha Ingsun dhawuhi mangkene: Sira padha matènana awakira, utawa sira padha minggata saka ing nagaranira, amêsthi padha ora gêlêm anglakoni, kajaba mung wong sathithik kang gêlêm, tur manawa padha gêlêma nglakoni barang kang Ingsun dhawuhake mau, mêsthi bêcik tumrap ing awake, sarta luwih bangêt nêtêpake pracayane.
70. Ing kono mêsthi padha Ingsun paringi ganjaran kang gêdhe saka ngarsaningsun, apadene padha Ingsun tuduhake dêdalan kang bênêr.
71. Dene wong kang padha manut miturut ing Allah lan marang utusaning Allah, wong kang mangkono iku padha dadi panunggalane wong kang
Kangjêng Rasul kang padha pinunjul sêtya tuhune, dene para said iku sarupaning wong kang kasambut ing pêrang sabilullah. Jalalèn.) lan para salèh (Para salèh iku sarupaning wong kang nêtêpi wajibe tumrap ing Allah lan tumrap sapadha-padhaning kawula. Jamal.) iba bêcike ênggone padha kêkancan wong mau ana ing suwarga.
72. Kang mangkono iku kanugrahan saka pêparinging Allah, cukup Allah piyambak kang nguningani, (sira mung pracayaa bae).
73. He wong kang padha mukmin, sira padha masanga kaprayitnanira marang
Dene manawa sira kêcurnan ana ing paprangan, wong mau banjur ngucap: Allah wis ngrêksa marang awakku, awit aku ora milu mangsah pêrang.
75. Dene manawa sira padha olèh kanugrahaning Allah (mênang pêrang lan anjêjarah) wong kang kari pêrang mau padha ngucap: Ah, bok aku biyèn milu pêrang wong mukmin iku, dadi aku olèh kabêgjan gêdhe. Pangucape mau kaya pangucape wong kang ora pisan sih-sisihansih-sinisihan. lan sira kabèh.
76. Mulane wong kang padha milih kabungahan ing dunya nampik kabungahan ing akhirat mau (padha maria) banjur padha mangsaha pêrang sabilullah. Dene sing sapa mangsah pêrang sabilullah, kang môngka banjur kasambut ing prang utawa mênang, ing
wong lanang lan wong wadon, lan bocah-bocah kang padha apês, kang padha munjuk ing Allah mangkene: Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan wêdalakên saking dhukuh Mêkah punika, ingkang isi tiyang sami nganiaya. Punapadene Tuwan mugi mijia tiyang mukmin ingkang nguwasani saha nulungi ing kawula.
78. Sarupane wong mukmin mêsthi padha mangsah pêrang sabilullah, (lumaku ana dêdalaning Allah) nanging para wong kaphir
apa ora andêlêng wong kang padha didhawuhi mangkene: Saiki sira padha nganggurna tanganira, (aja mangsah pêrang) mung padha nglakonana sêmbayang lan bayar jakat bae, (wong mau banjur padha ngajap prang sabilullah) barêng padha ditamtokake wajib mangsah pêrang, ing kono banjur ana wong sagolongan kang miris, wêdi mapagake mungsuh manungsa kaphir, padha karo wêdine marang Allah, kapara malah ngungkuli wêdine marang Allah. Lan padha munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, margi saking punapa Tuwan têka namtokakên dhumatêng
êngkas. He Mukhammad, sira dhawuha: Kabungahan ing dunya iku sapele bangêt, dene kabungahan ing akhirat iku tumrape wong kang wêdi ing Allah luwih dening bêcik. Sira kabèh ora padha dikaniaya sathithik-thithika.
80. Sira kabèh anaa ing ngêndi bae amêsthi kêcandhak ing pati, sanadyan andhêlik ana ing gêdhong dhuwur kang apagêr tembok, iya mêksa kêcandhak ing pati. Wong Yahudi mau manawa nêmu bêcik, pangucape: Iki atas saka karsaning Allah. Dene yèn nêmu ala, pangucape: Punika saking piawon sampeyan Nabi Mukhammad, sira dhawuha: (Pangucapmu iku luput, bênêre) kabèh bae (alaa bêcika) sajatine saka karsaning Allah. Apa sababe wong Yahudi iku mèh padha ora ngêrti dhawuh.
81. (He para manungsa): samubarang kang bêcik kang tumanduk ing sira, iku sajatine saka karsaning Allah, dene samubarang kang ala kang nêmpuh ing sira, iku laire marga saka awakira dhewe. (He Mukhammad) Ingsun wis ngutus sira, mratakake dhawuh marang manungsa. Dene têtêpira dadi utusan, iku cukup disêksèni ing Allah piyambak, (dikanthèni mukjijat [mukji...]
82. Sing sapa manut miturut marang utusaning Allah, iku têmên wis manut miturut ing Allah, dene sing sapa suthik manut miturut marang utusaning Allah, iku aja andadèkake susahira Mukhammad, awit ênggon Ingsun ngutus ing sira, ora anjibahake rumêksa lakuning para manungsa.
82. Wong munaphèk (lamis) padha matura marang sira Mukhammad: Kula punika sami manut miturut ing sampeyan, nanging barêng wis mundur saka
ora padha nitipariksa surasaning Kuran, saupama Kuran iku pangamandakaning wong, dudu gawean saka karsaning Allah, amêsthi wong munaphèk mau padha mrangguli prakara kang
[...wa] kalah, banjur padha mratak-mratakake pawarta mau. (Murih girise wong mukmin kang krungu pawarta kalahe wong Islam, kang mangkono iku luput, awit iku prakara wadi, saupama wong munaphèk mau mênêng bae ora mratak-mratakake warta) mung nyumanggakake marang Rasulullah lan marang para parentah Islam (apa pawarta mau prayoga diwratak-wratakake apa ora) wong munaphèk kang padha ngingsêp-ingsêp pawarta saka Rasulullah lan saka para parentah Islam mau mêsthi banjur padha wêruh yèn pawarta mau prayoga diwratak-wratakake utawa ora. Saupama ora ana sih kanugrahaning Allah marang sira kabèh, amêsthi sira padha manut ing setan, kajaba mung sathithik kang ora.
86. He Mukhammad, yèn mangkono sira ngawakana dhewe pêrang sabilullah, kang kêjibah pêrang dudu sapa-sapa, bênêre awakira dhewe, lan uga anggêgabaha para wong mukmin, Allah muga-muga ngapêsna pêrange wong kaphir. Dene Allah iku luwih dening santosa, lan siksane uga luwih dening santosa.
amrih bêcik, iku duwe panduman ganjaran saka ênggone têtulung mau. Dene sing sapa têtulung kalawan pitulungan kang amrih ala, iku duwe panduman kaluputan saka ênggone têtulung mau. Allah iku nguwasani samubarang.
88. Manawa sira padha diuluki salam, (dibagèkake) ing wong, iku sira mangsulana kang luwih bêcik, ngungkuli ênggone uluk salam marang sira, utawa mangsulana mung sapadhane ênggone uluk salam bae. Satêmêne Allah iku ngetang samubarang.
89. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, ing besuk dina kiyamat, Allah mêsthi nglêmpakake sira kabèh, kang mangkono iku ora kêna sêmang-sêmang, awit ora ana wong kang pangucape luwih têmên ngungkuli Allah.
90. Yagene sira para wong Islam, padha gèsèh panêmunira mungguh kang bakal sira trapake marang para wong munaphèk, sira dadi golongan loro, (kang sagolongan kudu matèni para munaphèk, lan kang sagolongan manèh kudu nyarantèkake) Allah wis nampik marang panggawene wong munaphèk kabèh,
apa sira kudu nuduhake dêdalan marang wong kang wis disasarake dening Allah. Dene sing sapa disasarake dening Allah, mêsthi ora bisa olèh dalan kang bênêr.
91. Pangarêp-arêpe para munaphèk, sira iku padha kaphira kaya wong munaphèk mau, dadi sira banjur padha karo wong munaphèk. Mulane sira aja pisan-pisan padha nganggêp mitra wong munaphèk mau, kajaba yèn si munaphèk mau banjur gêlêm mangsah pêrang sabilullah kalawan sêtya tuhu. Dene yèn si munaphèk mau puguh ênggone malengos, banjur padha sira tawana, ing ngêndi ênggone katêmu banjur sira patènana, lan aja sira anggêp mitra utawa panulung.
92. Kajaba wong kang banjur padha ngungsi marang wong kaphir kang wis prajanjian lan sira, utawa banjur padha seba ing sira, matur yèn atine sêsak, rumasa ora kaconggah nglawan pêrang marang sira, utawa
ngarsakake wong kang mangkono mau banjur wani manèh marang sira, nuli padha nglawan pêrang manèh marang sira, (ewadene Allah ora ngarsakake kang mangkono mau) dene manawa wong munaphèk mau wis padhaHalaman 181 dan seterusnya. [pa...]
[...dha] ngucira, dadi ora nglawan pêrang marang sira, malah padha ngajak rukun marang sira, ing kono Allah ora maringi dalan marang sira ênggonira arêp matèni utawa nawan.
93. (He para wong Islam): Sira uga padha mrangguli wong munaphèk, liyane kang wis kasêbut mau, ênggone padha ulas-ulas Islam, karêpe supaya padha slamêta saka wasesanira, dene ênggone padha kaphir, karêpe supaya slamêta saka panyiya-nyiyaning para kancane, wong munaphèk kang mangkono iku sabên bali marang kaphir saya mundhak bangêt kaphire. Kang iku manawa si munaphèk mau ora banjur nungkul marang sira, lan ora banjur ngajak rukun, apadene ora padha nyêgah tangane ênggone nglawan pêrang ing sira, iku banjur sira tawana, ing ngêndi ênggone katêmu padha sira patènana. Wong munaphèk kang mangkono iku mêsthi Ingsun ênggo tôndha yêkti marang sira (ênggone mati pêrang utawa dadi tawanan).
94. Wong mukinmukmin. ora kêna matèni kancane padha mukmin, kajaba yèn ênggone matèni ora dijarag, ewadene sing sapa matèni kancane padha mukmin, ora kalawan dijarag, iku kêna patrapan rong warna, kang siji kudu mardikakake kawula kang
mau kèhe unta satus iji. Jalalèn.) marang aliahli. warise wong kang dipatèni mau, kajaba yèn ali waris mau nglilakake. Dene yèn kang dipatèni iku wong mukmin, nanging nunggal lan sanak sadulure kang padha kaphir, tur kaphir mungsuh, iku kang matèni ora anjarag mau mung kapatrapan mardikakake kawula kang mukmin bae, dene yèn kang dipatèni ora dijarag mau ewone wong kaphir kang wis padha prajanjian lan sira, iku patrapane kêna ing têtêmpuh marang ali warise wong kang dipatèni, sarta mardikakake kawula kang mukmin. Dene sing sapa ora bisa olèh kawula kang mukin,mukmin. iku lirune kudu puwasa rong sasi kang tumaruntun tanpa pêdhot, minôngka pangruwating dosa saka Allah. Dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
95. Dene sing sapa matèni wong mukmin kalawan jaragan, iku wêwalêse disiksa ana naraka Jahanam, ana ing kono langgêng, (Enggone langgêng ana ing naraka mau, manawa ênggone matèni rumasa ora duraka, dene yèn wis andhadha yèn duraka, iya ora langgêng, awit
ana ing naraka iku mung wong kaphir, amarga ênggone maido kharame matèni wong Islam kalawan dijarag. Jamal.) sarta Allah ambêndoni marang mau. Apadene ngancam kalawan siksa kang gêdhe.
96. He wong kang padha mukmin, nalikane sira padha mangkat anglurug pêrang sabilullah, diawas nêrang-nêrangake (aja kliru matèni wong Islam) manawa ana wong nungkul
banjur sira calathoni, kowe iku dudu wong mukmin (lan banjur sira patèni) pamrahirapamrihira. mung supaya olèha kabungahan ing dunya (anjarah raja darbèke) sira wêruha, ing ngarsaning Allah jarahan akèha pirang-pirang. Dhèk biyèn sira uga wis kêlakon ditampani panungkulira, Allah banjur nulungi marang sira, mulane sira padha disatiti nêrang-nêrangake: Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
97. Para wong mukmin kang ora nandhang lêlara, nanging linggih ana ing omah bae, (ora milu pêrang) tinimbang wong mukmin kang mangsah pêrang sabilullah, mawa sangu bôndha lan toh nyawa, iku ora padha bae pangkate, (akèh kacèke) Allah gawe unggul pangkate,
wong mukmin kang mangsah pêrang sabilullah mawa sangu bôndha lan toh nyawa, ngungkuli pangkate wong mukmin kang mung linggih ana ing omah bae amarga nandhang lêlara. Sanadyan mangkono, kabèh mau padha diêbang ganjaran
ngungkuli wong mukmin kang mung linggih ana ing omah bae.
98. Iya iku pangkat pêparinging Allah, lan uga diparingi pangapura lan sih. Dene Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
99. Sarupane wong Islam kang padha dipatèni dening malaikat nalika pêrang ing Badar, iku têtêp wong nganiaya marang awake dhewe, (marga ênggone padha ora gêlêm andhèrèk Kangjêng Rasul ngalih marang Madinah, ing kono banjur padha awor lan para wong kaphir ing Mêkah) malaikat pati ngandika marang wong mau: Kowe iku apa wong kaphir apa sakabate Kangjêng Rasul, wong Islam mau banjur padha matur: Kula punika wontên ing bumi Mêkah sami dados tiyang apês, (botên kuwawi ngadêgakên agami Islam) malaikat pati ngandika manèh, bumining Allah apa ora jêmbar, kowe mêsthi padha bisa ngalih ngungsi marang nagara liyane, (kaya
kônca-kancanira kae) wong kang mêngkono mau mêsthi manggon ana ing naraka. Iba alane kawusanan kang mangkono iku.
100. Kajaba wong kang têmên apês, wong lanang lan wong wadon, lan para bocah, kang padha ora bisa ngalih, lan ora duwe waragad, utawa ora wêruh dalane marang pangungsèn. Wong mangkono mau cêpak diwuwung dening Allah, Allah iku sipat ngapura lan karsa muwung.
101. Dene sing sapa ngalih nyungkêmi dêdalaning agamane Allah, amêsthi olèh panggonan pirang-pirang ana ing bumi lan gampang lakuning pangupajiwa, apadene sing sapa mêtu ninggal bale omahe, ngalih ngèstokake parentahing Allah lan parentahe utusaning Allah, kang môngka banjur mati ana ing dalan, iku Allah majibake marang sarirane piyambak, mêsthi angganjar marang wong mau, dene Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
102. Nalikane sira padha lêlungan ana ing bumi, ora ana pakewuhe sira padha nyêndhakake sêmbayang (Patrape nyêndhakke sêmbayang mangkene: kang pancèn patang rêkangat mung digawe rong rêkangat bae. Jalalèn.) iku yèn sira padha ngandhut kuwatir (Sanadyan tanpa ngandhut [ngandhu...]
[...t] kuwatir iya kêna nyêndhakake sêmbayang. Miturut kang wis dilakoni ing Kangjêng Rasul dhewe. Jamal.) bokmanawa ana paekane para wong kaphir, satêmêne wong kaphir iku têtela padha dadi satrunira.
103. (He Mukhammad): Nalikane sira awor lan para sakabatira kang padha milu ngalih, (ana ing dalan
mau saka ing burinira. (Wong sagolongan kang sêmbayang dhisik banjur nutugna sêmbayange dhewe, sawise rampung nuli gênti rumêksaa) dene wong sagolongan kang ngèrèni mau durung milu sêmbayang banjur
lan bandhanira, ing kono wong kaphir banjur nukup ing sira sapisan bae rampung. Dene yèn pinuju ana langanalangan.
udan utawa pinuju lara, iya ora ana pakewuhe sira nyèlèhake gêgamanira, nanging sira iya diprayitna. Satêmêne Allah ngancam siksa
104. Sawise rampung ênggonira padha sêmbayang, banjur padha nyêbuta asmaning Allah karo ngadêg, lan karo linggih. Lan karo têturon miring, dene yèn sira wis padha têntrêm, banjur nglakonana sêmbayang (kaya sabêne). Satêmêne sêmbayang iku diwajibake tumrap para wong mukmin, tur
wong kaphir iya uga padha kêlaran, padha bae lan ênggonira kêlaran, aluwung sira padha duwe pangarêp-arêp ganjaran pêparinging Allah kang ora kêna diarêp-arêp dening wong kaphir. Allah iku nguningani tur wicaksana.
106. Ingsun wis andhawuhake Kitab Kuran kalawan nyata marang sira Mukhammad, supaya sira ambêbênêrana pasulayaning manungsa, wêwaton barang kang wis diparingake sumurup dening Allah marang sira, lan sira aja
iku ora rêmên wong kang gawene cidra tur duraka.
108. Wong kang nyidrani marang awake dhewe mau padha salinthutan anglimpe marang manungsa, ora nglimpe marang Allah, nalikane padha ngrêrantam arêp ngucap kang ora diparêngake dening Allah, Allah anjênêngi, dene Allah iku waspada marang samubarang kang padha dilakoni dening wong mau.
109. He wong kang padha ngrojongi wong cidra, sira kabèh dipadha eling, sira ana ing kauripan dunya padha padu ngrewangi wong cidra, ing besuk dina kiyamat, sapa kang kaconggah madoni marang Allah ngrewangi si cidra, utawa sapa kang gêlêm ngukuhi si cidra nulak siksaning Allah.
110. Sing sapa nglakoni panggawe ala utawa nganiaya marang awake dhewe, banjur nyuwun pangapura ing Allah, amêsthi nêmu kanyataane yèn Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
111. Sing sapa nglakoni dosa mau tumrap marang awake dhewe, (ora nglèpèti ing liyane). Dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
112. Sing sapa nglakoni sawijining kaluputan, dosa gêdhe utawa dosa cilik, banjur ngipatake kaluputane, [kalupu...]
[...tane,] dilèlètake marang wong kang satêmêne rêsik, ora magêpokan kaluputan mau, wong mangkono iku têtela anggendhong kaluputan loro, ngamandaka lan dosa kang dilakoni dhewe.
113. Saupama ora ana sih kanugrahaning Allah ngrêksa marang sira Mukhammad, (mêsthi rasira. kajalomprong) awit wong sagolongan kang padha nganiaya awake dhewe, iku sumêdya anjalomprongake sira, ewadene ora ambêbayani apa-apa marang sira, lan ora bisa anjalomprongake sapa-sapa, malah awake dhewe kajalomprong. Lan manèh AllahllahAllah. wis andhawuhake Kitab Kuran, kawicaksanan marang sira, sarta mulang marang sira ing samubarang kang sira durung wêruh. Dene sih kanugrahaning Allah marang sira iku dhasar gêdhe.
114. Manungsa kang padha kakehan calathu iku ora bêcik, kajaba calathune wong kang akon sidêkah utawa akon anglakoni panggawe bêcik, apadene ngrukunake manungsa. Sing sapa nglakoni salah sawijine têlung prakara mau murih kaparênging Allah, ing besuk mêsthi Ingsun paringi ganjaran gêdhe.
115. Sing sapa sawise têrang sumurupe marang pituduh
banjur nyulayani ing Rasul, lan ngambah dalan kang dudu dalane wong mukmin, iku Ingsun karsakake nguwasani barang kang dipilih mau, nanging bakal Ingsun cêmplungake ing naraka Jahanam, iba alane kawusanan kang mêngkono iku.
116. Satêmêne Allah iku ora karsa ngapura dosa musrik, (ngrangkêp mangeran liyane Allah) nanging ngapura dosa liyane musrik, marang wong kang dadi parênging karsane. Dene sing sapa ngrangkêp mangeran liyane Allah, iku têtêp wong kêsasar, nganti adoh kêsasare.
117. Barang liyane Allah kang disêmbah dening wong musrik iku dudu sapa-sapa, iya iku brahala, dene dununging panyêmbahe wong musrik mau, ora marang sapa-sapa, satêmêne nyêmbah marang setan kang katog alane.
118. Allah ambêndoni marang setan, setan munjuk ing Allah: Para kawula Tuwan tamtu kathah ingkang kawula pêndhêt dados panduman kawula (sami ngabêkti dhatêng kawula). Punapadene kawula mêsthi anjalomprongakên para kawula Tuwan, saha manahipun sami kawula isèni gagasan badhe panjang umuripun, botên badhe dipun tangèkakên [tangèka...]
[...kên] saking pêjah, lan botên badhe dipun timbang awon saening kalakuanipun, punapadene sami kawula parentahi sami nyigar kupinging rajakayanipun, (minôngka têngêr sumungkêmipun dhatêng
marang para wong musrik bakal dawa umure, lan ngisèni gagasan bakal olèh samubarang kang sinêdya. Dene kasaguhaning setan marang para wong musrik iku dudu barang-barang, mung ngapusi bae.
120. Wong kang padha manut ing setan iku bakal panggonane ana ing naraka Jahanam, lan padha ora olèh pangungsèn.
121. Dene wong kang padha mukmin sarta padha nglakoni kalakuan bêcik, iku bakal padha Ingsun lêbokake ing suwarga kang ana bangawane mili ana sangisoring kêkayone, ana ing kono padha langgêng salawase, Allah wis anjanji kang mangkono mau kalawan têmên. Ora ana wong kang têmên pangucape ngungkuli Allah.
miturut pangarêp-arêpira, lan ora miturut pangarêp-arêpe wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab. Sing sapa nglakoni panggawe ala mêsthi diwalês marga ênggone nglakoni panggawe ala mau. Lan ora bisa olèh andêl-andêl liyane Allah kang ngrêksa awake lan ora ana kang bisa nulungi nulak wêwalês mau.
123. Sing sapa nglakoni panggawe bêcik, lananga wadona anggêr mukmin bae, wong iku mêsthi padha munggah ing suwarga, sarta ganjarane wong mau ganêp, ora pisan diunthêt, sanadyan mung sasêntiling wiji bae iya ora.
124. Ora ana wong luwih bêcik agamane nganti ngungkuli wong kang nyumanggakake raine marang Allah, kang sarta ngandêl yèn Allah iku mung siji, apadene manut agamane Nabi Ibrahim, kang condhong marang
iku kabèh kagunganing Allah, kawasa lan kawruhing Allah iku nglimputi samubarang.
126. He Mukhammad, para sakabatira padha nêrang marang sira [si...]
[...ra] ing bab pranatan kang tumrap marang para wong wadon, iku sira dhawuha: Allah wis paring katêrangan marang sira kabèh prakara wong wadon, apadene kang wus didhawuhake marang sira kabèh kasêbut ing Kitab Kuran prakara bocah yatim wadon kang padha ora sira dumi pandumane waris kang tinamtokake (Dhèk samana wis tumindak, mupakate wong akèh, sarupane wong wadon lan para bocah iku padha ora diolèhake panduman waris. Jamal.) lan ênggonira suthik ngrabèni bocah yatim wadon, sarta suthik anglakèkake, mangkono uga para bocah cilik, (padha ora sira wèhi rajadarbèke, kang mangkono mau kabèh ora parêng, dhawuhing Allah) sira padha ingandikakake nindakake ngadil tumrap marang para bocah yatim. Dene samubarang kabêcikan kang padha sira lakoni, iku Allah nguningani.
127. Manawa ana wong wadon kêlakon dikêbonake utawa dicuwani dening lakine, iku ora ana pakewuhe yèn wong sakaloron mau banjur padha rukun, (utawa pêgatan kalawan bêcik) dene kang luwih bêcik iku rukun. Nanging budining manungsa iku mêsthi kêjegan kumêd, (Kumêde wong wadon, abot bangêt ênggone arêp anglilahake [angli...]
[...lahake] barang darbèke kang wis disanggêmi ing lakine. Dene kumêde wong lanang samôngsa dhêmên marang wong wadon liya, banjur abot bangêt ênggone arêp andhanganake cumbana lan rabine kang wis dicuwani. Jalalèn.) dene yèn sira bêbrayan kalawan becik, lan nyingkiri panganiaya (iku luwih dening bêcik) sira wêruha yèn Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
128. Sira wis mêsthi ora bisa madha katrêsnanira marang para rabinira, sanadyan sira parsudia kalawan bangêt iya mêksa ora bisa, mulane wajibira mung aja mènglèng babar pisan (marang wong wadon kang sira dhêmêni) supaya wong wadon kang ora pati sira dhêmêni aja nganti kêplanggrang (ora rôndha lan ora somahan) manawa sira mêngku kalawan adil sarta nyingkiri panganiaya (iku luwih dening bêcik) sira wêruha yèn Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
129. Dene yèn wong sakaloron mau pêgatan, Allah mêsthi ngilangake kabutuhaning wong bêbojoan saka wong loro mau, (Kang lanang olèh rabi liya, kang wadon uga olèh laki liya. Jalalèn.) awit saka kanugrahaning Allah. Dene Allah iku kanugrahane
Ingsun têmên wis dhawuh marang sarupaning wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab sadurungira, lan uwis dhawuh marang sira kabèh. Sira padha wêdia ing Allah. Dene yèn sira padha kaphir, sira wêruha yèn samubarang isining bumi lan samubarang isining langit, iku kabèh kagunganing Allah, dene Allah iku ora butuh marang para kawulane tur pantês ingalêmbana.
131. Samubarang isining bumi lan samubarang isining langit iku kabèh kagunganing Allah, kang mangkono iku cukup disêksèni dening Allah piyambak.
132. He para manungsa, manawa Allah karsa nyirnakake sira kabèh sarta banjur anitahake kawula liyane, Allah mêsthi kuwasa nindakake kang mangkono mau.
133. Sing sapa marsudi ganjaran ana ing dunya, iku wêruha yèn Allah iku kagungan ganjaran ana ing dunya lan ana ing akhirat, dene Allah iku miyarsa tur mirsani samubarang.
134. He para wong mukmin kabèh, sira padha dijêjêg tumindak kalawan ngadil, ênggonira dadi sêksi, (ngucap kalawan têmên) ngèstokake dhawuhing Allah, sanadyan ênggonira nêksèni mau bakal ngalahake marang awake dhewe, utawa ngalahake para sanak sadulurira, utawa kang bakal kalah mau wong sugih utawa wong miskin (ora pêrlu sira têtulung) awit kang bênêre têtulung marang si sugih lan si miskin mau Allah, mulane sira aja kudu nuruti karêpira dhewe, supaya sira aja nganti nyimpang saka ngadil. Dene yèn ênggonira nêksèni ora têmên, utawa sira suthik nêksèni, sira bakal disiksa dening Allah, awit Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
135. He para wong mukmin kabèh, ditulus ênggonira padha ngandêl ing Allah, lan ngandêl utusaning Allah, lan ngandêl Kitab Kuran kang wis didhawuhake dening Allah marang utusane, lan ngandêl kitab kuna kang wis didhawuhake dening Allah dhèk biyèn, dene sing sapa maido ing Allah lan maido para malaikate Allah,
136. Sarupane wong mukmin kang banjur ambalik dadi kaphir, sawise kaphir banjur balik mukmin manèh, sawuse mukmin manèh banjur ambalik dadi kaphir manèh, iku Allah ora bakal ngapura marang wong mau, lan ora bakal nuduhake dalan kang bênêr.
137. (He Mukhammad): Sira andhawuhna sarupane wong munaphèk, (lamis) iku ing besuk bakal padha tômpa siksa kang nglarani.
138. Wong munaphèk mau padha mêmitran lan wong kaphir, ora mêmitran lan wong mukmin, apa pamrihe supaya olèha kamulyan saka wong kaphir, (luput pangarêp-arêpe) awit kamulyan iku kabèh kagunganing Allah.
139. (He para wong Islam) Allah têmên wis andhawuhake marang sira kabèh kasêbut ana ing Kitab Kuran, dhawuhe: Manawa sira padha krungu ayating Allah dipaido utawa digêguyu, iku sira aja lêlinggihan lan wong kang padha maido, utawa anggêguyu mau, nganti padha salin anggunêm liyane. Manawa sira gêlêm lêlinggihan, sira mêsthi padha lan wong kang maido utawa anggêguyu mau. Satêmêne besuk dina kiyamat, Allah bakal anggandhèng [angga...]
[...ndhèng] wong maido lan wong anggêguyu mau ana ing naraka Jahanam.
140. Wong munaphèk mau padha nitèni marang sira wong Islam kabèh, manawa sira diparingi kabêgjan dening Allah, wong munaphèk mau banjur padha calathu, kula punika sami kônca sampeyan (mugi sampeyan dumi kabêgjan sampeyan) dene yèn kang olèh kabêgjan iku wong kaphir, wong munaphèk banjur calathu, kula punika sami sabiyantu dhatêng sampeyan, sarta anjagi dhatêng sampeyan, sampun ngantos kawon kalihan tiyang mukmin. Kang mangkono mau besuk dina kiyamat, Allah bakal ngadili marang sira lan wong munaphèk mau. Allah ora maringi dalan supaya wong kaphir padune mênang lan wong mukmin.
141. Satêmêne wong munaphèk iku padha ngapusi utusaning Allah, dene Allah bakal matrapi marang wong munaphèk mau, dene yèn padha nglakoni sêmbayang tandange aras-arasên, ênggone sêmbayang diwêruh-wêruhake ing wong, lan padha ora gêlêm sêmbayang nyêmbah ing Allah kajaba mung sathithik, tur pamrihe supaya dialêma ing wong.Seharusnya halaman 198 dan seterusnya.
142. Wong munaphèk mau padha gajêg-gajêg antarane kaphir lan Islam, ora mêsthi mèlu wong kaphir lan ora mêsthi mèlu wong Islam, dene sing sapa disasarake dening Allah, amêsthi ora olèh dalan kang bênêr.
143. He para wong mukmin kabèh, sira aja padha apèk mitra wong kaphir, ora apèk mitra wong mukmin, (yèn sira nglakoni mangkono) apa sira nêdya gawe tondha yêkti kawuningan ing Allah, kang mratandhani yèn sira iku munaphèk.
144. Satêmêne wong munaphèk iku panggonane ana ing naraka padha ana ing pangkat kang ngisor dhewe, sarta ora ana kang bisa nulungi marang awake dhewe.
145. Kajaba kang banjur padha tobat ênggone munaphèk, lan banjur padha ambêcikake kalakuane, lan banjur padha gendholan ing Allah, lan banjur padha ngrêsikake agamane, maligi nglakoni parentahing Allah (ora murih pangalêming wong) wong kang mangkono mau padha kagolong wong mukmin, ing besuk Allah maringi ganjaran gêdhe marang wong mukmin kabèh.
146. Apa pêrlune Allah niksa ing sira kabèh
yèn sira dhasar sukur (Sukuring kawula iku nindakake sadhengah pêparinging Allah kabungahan, ditindakake kaya kaparênging Allah, kaya ta
Tulisan/artikel kiye urung / tembe diterjemahna sebagian sekang basa Indonesia.Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga pedoman alih basa
We nyedhiyani obatan kanggo perawatan saka macem-macem masalah kesehatan, kanthi nggunakake tamba sing wis diwenehake karo gandum bisa ngobati
November 29, 2007 in budaya jawa	Rikala dalem alit rumiyin, kathah sanget dolanan-dolanan tradisional ingkang dilakoni kaliyan rencang-rencang. Dolanan biasane wonten latar omah kang jembar ugi wonten lapangan. Biasane wonten bocah sedoso luwih ingkang kempal. Dolanan-dolanan khas bocah-bocah jawi, inggih meniko kadosto :
Lithungan (istilahipun wonten basa indonesia petak umpet)
Blodor, wonten daerah sanes kasebat gobak sodor
Sudhamandha, dolanan ngagem gacok(saking gendheng bata) lajeng bocah lompat beto gacok miyos kotak-kotak bujursangkar
Lumpatan, ngagem tali ingkang didamel saking karet dipun rangkai, lajeng digoceki kalih bocah loro, bocah liyane nglumpati tali ingkang dhuwure wiwit sak dhengkul dugi sak dedegan
Pasar-pasaran (ngagem godhong-godhongan lan kembang sekitar omah)
Lan taksih kathah malih, dolanan-dolanan ingkang rumiyin pas alit, kadosto layangan, egrang, blusukan wonten kali, sawah, pekarangan kaliyan rencang-rencang. Dolanan boten namung wayah awan, ananging ugi nate dalu(wengi) saklebar ngaji wonten langgar.
Dolanan-dolanan kasebat wonten nginggil, mbok menawi wonten daerah sanes kadang wonten ingkang istilahipun benten. Mbok menawi rencang-rencang ugi nate dolanan kados meniko naliko alit.
Kulo kinten, dolanan-dolanan bocah tradisional meniko sae sanget, kejawi nglatih kekiyatan fisik(raga) ugi ngajaraken geguyuban, srawung, kerjasama, kekompakan, lingkungan sak kiwo tengen lan liya-liyane.
Nanging, sakmeniko, sebagian dolanan-dolanan meniko, sampun arang didolana, kados sami kesisih kaliyan dolanan elektronik ingkang luwih ijen(individual) kados game komputer, playstation, ugi tontonan tivi. Malah mbok menawi kathah bocah-bacah (lare-lare) ingkang sampun boten paham dolanan-dolanan khas jawi meniko. Kados boten namung wonten kutho ageng, wonten desa mawon sak meniko kados nggih sampun sami arang bocah-bocah ingkang dolanan bareng, boten serame naliko dalem taksih alit.
Mbok menawi, meniko saged dados renungan kito sedoyo, supados dolanan-dolanan bocah tradisional khas jawi boten ical kegeser jaman.
Nyuwun pangapunten menopo taksih wonten tembung ugi ukara ingkang dereng leres, taksih campur-campur. Kanthi leganing manah,
[…] 4, 2007 in sanes by yusthatitik Nyambung seratanipun omietha wonten mriki bilih nalika kulo alit kathah sanget dolanan bocah. Kathah ugi ingkang ngginakaken lagu inggih […]
Balas	Desember 6, 2007 pada 4:36 pm
jaman semono, mung sepet wae iso keno kanggo dolanan, iku nuduhake yen jaman mbiyen, bocah-bocah wis
sampun dangu kulo mboten wangsul dumateng padukuhan ing jawi tengah. mugi blog puniko sagedo dados “tamba kangen”…Mbok menawi wonten Aksara Jawi (ha na ca ra ka…), mbok
Balas	Desember 9, 2007 pada 6:57 am
Kula rumiyin nate dolanan ndamel selo (watu) dipun wastani ampar. Nopo dolanan punika wonten ing daerah lintu?
Balas	Desember 10, 2007 pada 4:35 am
Sakmeniko kulo nembe kemawon ngertos blog meniko. Kulo kinten blog niki sae sanget untuk eh..kangge nguri uri budaya jawi…hihihi…ribet e nulis jowo..padahal aku yo lair neng Jowo.
Balas	Desember 10, 2007 pada 7:05 am
sae kagem muda mudi kados kulo utawi lare2 ingkang badhe sinau boso jawi khususnya kangge sinau boso kromo inggil ingkang sak meniko sampun kathah ingkang ninggalaken….
contonipun kulo.hehehe.ngapunten nggih menawi campur aduk bosonipun
Balas	Desember 20, 2007 pada 9:18 am
Sejatinipun kulo sapenggalih kalian mbak Omietha, dolanan anak rumiyin dhasaripun kreatif,sesrawungan,geguyuban, gotong-royong dadose mupuk tepo seliro,rumaket pasedherekanipun lan empati. Benten kalian dolanan tiyang sakniki, individualistis sanget.. rerencanganipun kalian ‘robot’ kados komputer,Playstation, Nintendo,XBOX ingkang mboten gadhah raos kamanungsan (kemanusiaan).
Kepareng kulo nunut setunggal lagu nggih ( niki sakemutanipun mawon )
penekno blimbing kuwi lunyu – lunyu penekno
dhodhot iro dhodhot iro gumitir pedhak ing pinggir
Nyuwun pangapunten yen kathah ukara ingkang lepat.. lha sampun 14 taun ninggalaken tlatah jawi je…
Balas	Agustus 20, 2008 pada 3:59 am
alhamdulillah kanti wontene situs boso jowo meniko kulo wong jowo sing ra njowo boso jowo maleh dadhi njowo! matur suwun
sinaosa kula rumiyin mboten siyos mlebet jurusan sastra jawi,malah mlebet TI…nanging kula taksih gadhah kaludhangan kangge nglestareken basa Jawi. sumangga kagem sedherek sedaya ingkang sami tesna basa jawi..kula aturi ngagem basa jawi lan ngajari putra-putri-nipun supados sinau basa jawi.
Balas	Oktober 20, 2011 pada 6:37 am
[…] : https://kawruhjawi.wordpress.com/2007/11/29/dolanan-bocah-tradisional/ Share
cublak cublak suweng sampun dangu boten natos mireng lan mersani lare sak meniko dolan tradisional .kulo keleresan ngasto datengTK ingkang larenepun moyoritas basa medunten dadosipun kulo ngersaaken supados dolanan meniko sanget dimangerteni lan diremeni dumateng anak didik TK ingkang wonten
Nanging janma ingkang wus waspadeng semu Sinamun ing samudana. saya elok alangka longkanganipun. Ugungan sadina dina Aja mangkono wong urip. makin
Nenggih Kangjeng Ratu Kidul. ing pasaban saben sepi. “kesaktian” melimputi indera
keturunan Senopati. Mangkono trahing ngawirya. Ing sakuwasanira. Pan iku pantes ugi.Saturun-turuning wuri.
gigih.Den ta mrih pralebdeng kalbu Yen kabul kabuka Ing drajat kajating urip Kaya kang wus winahya
mudha mudhar angkara 45 Nora uwus Kareme anguwus uwus Uwose tan ana Mung janjine muring muring Kaya buta buteng
sembah raga. Dhihin raga. anakku !
Sembah raga punika Pakartine wong amagang laku Susucine asarana saking warih
Kang wus lumrah limang wektu Yang sudah lumrah misalnya lima waktu Wantu wataking weweton
Sakeh luput Ing angga tansah linimput Linimpet ing sabda Narka tan ana udani
manunggal pada Yang Mahakuasa. cipta. sembah cipta.
Durung punjul Ing kawruh kaselak jujul Kaseselan hawa Cupet kapepetan pamrih tangeh nedya anggambuh mring Hyang
Tandha nugrahaning Manon pertanda anugrah Tuhan.
Anggere padha nyalemong Kasusu arsa weruh Cahyaning Hyang kinira yen karuh Ngarep arep urub arsa den kurebi Tan wruh kang mangkono iku
lan laku batin Dadi nora gawe bingung Kang padha nembah Hyang Manon Lire sarengat iku Kena uga ingaran laku Dhingin ajeg kapindone ataberi
Inguni uni durung Sinarawung wulang kang sinerung Lagi iki bangsa kas ngetokken anggit Mintokken kawignyanipun
Tumrah ing rah memarah Antenging ati Antenging ati nunungku Angruwat ruweding batos Mangkono mungguh ingsun Ananging ta sarehne asnafun
tercela.Kena uga wenang muluk Kalamun wus padha melok Meloke ujar iku Yen wus ilang sumelanging kalbu Amung kandel kumandel Amarang ing takdir Iku den awas den emut Den memet yen arsa momot Pamoting ujar iku
berbuat aib. Sinuda saka sethithik. Lalandhepe mingis mingis. Den waspada ing
pandai beradaptasi. Lakune ngelmu sejati.. Yen tan nartani ing kapti. Kabeh tandha tandha sepi. 93 Kawruhe mung ana wuwus. mata
INGSUN ADUS BANYU SUCIRESIK JIWO LAN ROGOSUMINGKIR DEDEKING ANGKOROKAKANG KAWAH ADI ARI ARISING KROMATAN SING ORA
siji SMS, loro NASPRO, telu DJOWO, ora weruh track record e? podo :D
diwenehi duit, biasane sing wenehi duit iku nek dadi golek ijol, ngentekno anggaran, gawe nutupi duit2 sing di weh2ne mau.
Pilih sing ora menehi duit, lha nek kabeh wenehi
Koordinat : 1°32' - 3°28' LK lan 113°33' - 114°18' BW
{{{penduduk}}}
{{{kepadatan}}} jiwa/km²
{{{kecamatan}}}
{{{kelurahan}}}
Kabupatèn Pulang Pisau iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia, pamekaran saka Kabupatèn Kapuas miturut UU Nomor 5 tahun 2002. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Pulang Pisau, adohé kutha krajan kabupatèn saka Kutha Palangka Raya (kutha krajan Propinsi Kalimantan Tengah) kurang luwih 98 km. Kabupatèn iki nduwè motto Handep Hapakat, sing artiné : manunggaling kabèh masyarakat.
Kabupatèn Pulang Pisau dumunung ana ing tengah-tengah Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 8.997 km2, ing sajroning koordinat 1°32' - 3°28' LK lan 113°33' - 114°18' BW.
Okèhé padunung miturut proyeksi kanggo taun 2007 ya iku 119.834 jiwa, padunung lanang okèhé 61.325 jiwa lan sing wedhok okèhé 58.509 jiwa.
Kacamatan sing paling okèh padunungé ya iku Kacamatan Kahayan Hilir, okèhé 23.965 jiwa.
Kacamatan sing paling sithik padunungé ya iku Kacamatan Kahayan Tengah, okèhé 7.158 jiwa.
Kacamatan sing paling padhet padunungé ya iku Kacamatan Kahayan Hilir, padheté 64,8 jiwa/km2.
Kacamatan sing paling arang padunungé ya iku Kacamatan Sebangau Kuala, padheté 2,4 jiwa/km2.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pulang_Pisau&oldid=1046430"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Pulang PisauKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 15 Maret 2016.
Peking iku salahsiji perangkat gamelan Jawa sing ditabuh, sejatiné peking iku saron panerus. Anggoné nabuh kaping pindho, kaya-kaya ngimbali balungan liyané. Ukurané luwih cilik tinimbang saron lan demung. Larasé uga padha laras pélog lan sléndro. Tabuhé kagawé saka sungu kebo, lan ana uga sing digawé saka kayu kang bentuké mèh padha karo sungu kebo.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 28 Februari 2013.
dijuluki "The Voice".[3][4] Whitney Houston dikenal dadi salah siji diva pop sing duwe jangkauan suara 5 oktaf. Dheweke uga kondang jalaran nduwe kemampuan nyanyi pop-gospel sing suarane indah lan
supoyo jogo lingkungan ingkang dadi panggone bumi su payo,bomi ora mundak panas lan sumok.supados meniko kito galaken
Iwak Peyek: ‘Iwak peyek, Iwak peyek/ Iwak peyek sego Jagong/ Sampek elek, Sampek tuwek/ Sampek matek,
SuntingWaca sarana basa liyaKategori:BanyumasanArtikel/tulisan utama bab: Banyumasan.
Ing taun 1295 Radèn Kålå Gêmêt, lagi yuswå sâtaun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kadhiri, ibuné kang ngêmbani nyêkêl pråjå Kadhiri.
ke tengah laut) nyuwun pitedah poro pinisepuh engkang sampun paripurno anggenipun nganggit pasugatan meniko kolowau
Balas	On 25/05/2011 at 09:15 anatram said: Oh kuwi posisi kewan-kewan,nggih?
rupanya … nuwun sanget njih 🙂
at 13:19 mita said: sugeng siyang ugi eyang joyo, pripun kabaripun keng mantu? … sampun bati?
Balas	On 26/05/2011 at 13:44 djojosm said: Alhamdulllah Mita nanda mantu sampun “isi”
Nang ngisor kiye daftar pranala ming situs liyane sing ngadol buku anyarlan bekas,lan mbok menawa duwe informasi sebanjure ngenani buku-buku sing lagi Rika goleti:
org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/9780716750475"	Menu navigasi
Nglurug tanpa bala, yen menang tan ngasorake liyan.
Para kawula padha suka-suka, marga adiling Pangeran wus teka.
Ratune nyembah kawula, angagem Trisula Wedha.
Hiya iku momongane kaki Sabdopalon, sing wis adu wirang nanging kondhang.
Hiya iku tandane kalabendu wis minger, genti wektu jejering kalamukti.
Andayani indering jagad raya, padha asung bhekti.
SEDULUR PAPAT LIMO PANCER | Piwulang
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 SEDULUR PAPAT LIMO PANCER
ng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan
kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Versi 0.7.1 – Release Sepur tansah Rolling Januari 31, 2011 dening nawakake 9 Komentar Release Sepur tansah Rolling
Karya ing transposh wis commencing lengkap ing kacepetan, lan nalika anyar iki sik njongko negara stabil kita nyoba ngeculake menyang masal umum konsumsi. Iki versi suntingan ora nggawa apa anyar fitur utama nanging ora menyang ndandani nilai sawetara needed manungsa waé,.
Dadi tanpa luwih ado, ngijini maneh owahan:
Rong basa translations menyang plugin padha ditambahake, Landa kanthi saka Roland Nieuwendijk lan Rusian kanthi saka Rum Matusevics. Yen sampeyan pengin bantuan, namung kontak kita lan kita sukur langgeng (lan kridit)
kanthi otomatis nalika agensi anonymous agensi ora didhukung non google mesin
Ndandani buddypress (lan mugia liyane) redirections ing siji aktivitas kaca lan kaping pindho redirected kaca
Ndandani kanggo kemunduran karo sawise kirim agensi lan basa kabeh
Kulo pengen awakmu seneng bakal versi iki, lan kita nunggu komentar lan saran.
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements Tag Kanthi: nyumbang agensi, suntingan, nerbitaké, kacepetan dandanVersi 0.3.2 – Sawetara mbecike cilik Agustus 3, 2009 dening nawakake 14 Komentar Iki versi isa kanggo ndandani masalah sawetara cilik sing padha nalika kita digunakake ing sawetara fungsi liyane utama. Ing fix utama iku kang ngijinke nggunakake utama statis kaca kang nyebabake masalah ing past. A Jeksa Agung bisa ngetokake cilik gegayutan karo sawetara kaca kothong iki uga telpon. Yen nemokke kaca putih, namung kontak kita utawa Komentar kene bakal wis bisa (ora php4 please…).
We would like to thank Anthony kanggo kang Ndeleng ing nglaporake lan debugging sing akeh uga kanggo kang Ndeleng karo agensi situs kanggo Rusian.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: bugfix, nyumbang agensi, suntingan, nerbitaké, wordpress pluginAgensi
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!NearbyLife ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh
Inggih makatên, ananging sarèhning sapunika kêpêksa kêdah gadhah akal pamalês dhatêng panganiaya ingkang anggêgirisi punika sumôngga mangke samangsanipun rangsum dhatêng lajêng sami ngamuk kemawon.
Punika taksih kasar, kajawi botên mêsthi sagêd mênang, saking kawon bagas kawon samêkta, kula sampeyan namung tangan thok, wah dèrèng sabiyantu kalihan têtiyang punika sadaya, tiwas rame botên sagêd kalampahan niyatipun. Kajêng kula sapunika badhe miluta manahipun têtiyang salêbêting kunjaran punika sadaya, kula jak ambobol kunjara sarta lajêng minggat dhatêng ing wana, wontên ing panggenan bawera kula badhe botên kirang akal, sarta botên wêgah mêngsah kalihan bajag musibat punika.
manahipun têtiyang kunjaran, awit saking manis sarta sagêdipun, têtiyang sakunjaran sami kèlu sadaya, wiwit ing dintên wau lajêng
butul, Jaka Erawana mêdal rumiyin, nitik panggenan ingkang badhe kapurugan, sadaya wana glêdhêgan, botên wontên padhusunan ingkang katingal, ingkang kathah namung tiyang pawanan sami manggèn ing èrèng-èrèng rêdi tuwin wontên ing lêlêbak ingkang wontên lèpènipun, Jaka Erawana bingah salêbêting manah
kadugèn ingkang dipun kajêngakên badhe malês dhatêng panganiayanipun bajag. Jaka Erawana enggal wangsul kapanggih Jaka Bayu mirêmbag badhe losipun, kaangkah mangke bangun enjing, sarêng sampun samêkta lajêng bidhal kêbut tiyang sakunjaran, lajêng malêbêt ing wana sacêlaking rêdi Brama, wana punika botên wontên têtuwuhanipun kajêng agêng, namung kathah têtuwuhanipun gadhung walur tuwin wi wana, punika ingkang dipun pilih dening Jaka Erawana kamanah sagêd nyambung umur kangge gajuling têdha salêbêtipun kasangsara. Ing wanci enjing konanganipun dhatêng bajag, yèn pasakitan sakunjara sami anjêbol miruda dhatêng wana, ananging para bajag ayêm kemawon, botên purun nututi, awit botên sande têtiyang wau badhe sami wangsul piyambak-piyambak saking satunggal-satunggal, utawi garubyugan, amargi saking kaluwèn botên sagêd nêdha wontên ing
wana, punika sampun dados adatipun makatên, sabên wontên pasakitan miruda botên antawis dintên, inggih wangsul
lêpas budinipun, sagêd damêl tosan sarta lajêng damêl pirantosing among tani, kudhi pacul, garu waluku sasaminipun. Rencangipun lajêng kabage tiga, sabagean damêl griya pondhokan, sabageanipun ambubak wana ingkang kakintên kenging kaoncoran toya lèpèn, sabageanipun malih pados têdha karowodan gadhung walur uwi sapanunggilanipun, sarta
sasampunipun siti malumah lajêng dipun tanêmi gaga utawi jagung, ingkang koncoran toya katanêman pantun, kasêrêg utawi kagadhu sawênèh [sawê...]
[...nèh] tadhahan, pikantukipun wiji saking pitulunganipun tiyang pawanan sarta lajêng sami dados mitra sae, pawêdalipun
sampun sugih têdha dèrèng marêm bilih dèrèng malês dhatêng panganiayanipun bajag, lajêng pirêmbagan kalihan Jaka Bayu, têmbungipun: Adhi ing mangke sampun kadugèn niyat kula angêrèh tiyang samantên kathahipun sami manut miturut sapangrèh kula sarta sami nganggêp bêndara dhatêng kula: sampeyan, sapunika kajêng kula sampeyan kula dadosakên ratu, kula ingkang dados patih.
Jaka Bayu gumujêng, kajêng sampeyan punika harak dipun gêgujêng ing lare, ratu punika botên gampil, kêdah mêrta sami abôndha bandhu sarta sugih bala sugih dêdamêling pêrang, môngka dêdamêl sampeyan [sa...]
Saya anggumujêngakên umuk sampeyan punika, tiyang sagêd pitados namung wontên salêbêting supêna.
E, sampun makatên adhi, èngêta yèn ebahing baita namung saking wêlah, kasoring pujôngga namung dipun dumuk lêpating têmbungipun sagatra, tumpêsing wadya namung lêpat ubênging pêdhangipun senapati, ewadene awonipun gêlar dene yêkti, kula badhe
saking kagunan sampeyan, ing mangke kula pitados, ananging sabab punapa kula ingkang sampeyan angkat badhe dados ratu, botên sampeyan piyambak, awit ingkang kangelan sarta ingkang gadhah akal inggih sampeyan piyambak.
Awit saking pitaken sampeyan sêpêning kamelikan kula dados ratu wontên ing ngriki punika kula kapêksa cariyos
adipati kapacang dados êmbanipun sang putri ingkang binadhe raja, amargi putranipun sang prabu
kasade dening bajag dhatêng nagari Ngindhu, dados sapunika Sang Pangeran Prakêmpa dados tiyang tumbasan, sang prabu badhe tindak angulari piyambak, kacandhêt putranipun putri gêrah kadamêl sayêmbara, inggih kados ingkang kula
iku satêmêne aku, kalingane kowe bakal dadi ipeku garwane kakang êmbok, aku bungah bangêt, dene bakal duwe ipe pinunjul ing budi, dene sapungkurmu ngadêgi sayêmbara karsane kyai aku arêp didhaupake karo sadulurmu wadon, aku uga wis parêng sarta aku wis nyumurupi citrane kadangmu andadèkake rudahing atiku ngênglêng tumêka saiki, bakal dhaupku mung ngêntèni têkamu sarta têkaku saka mranata padagangan, [padaganga...]
[...n,] ora ngira yèn kasêngkala dadi tawaning bajag sarta saiki manggon ing alas gêdhe.
Pangeran, kula botên nyana mênawi amanggih gusti kados sarira paduka sarta badhe dados ipe kula. Sumôngga sapunika sami midêr-midêr ing wana nitik sela ingkang kenging kajênang dados tosan. Sang pangeran kalihan Jaka Erawana anjajah salêbêting wana sukunipun rêdi Brama, kadhèrèkakên ing abdi sawatawis
wiyaripun tanpa thêthukulan kajêng lami, wontênipun namung kajêng enggal sadaya, sakêdhap Jaka Erawana sampun nyandhak lidipun, yèn wana punika amêsthi korugan ladhu dening pambalêdhosipun rêdi Brama, sarêng lampahipun saya nêngah manggih tosan gilig panjang tumancêp ing siti, dipun bêdhol angèl, Jaka Erawana inggih
lajêng sagêd nyandhak lidipun, yèn punika tosan pasangan balêdhèg ingkang wontên sanginggiling panggung utawi kadhaton, dados siti ingkang dipun idaki punika têlênging kadhaton korugan ladhu dening pambalêdhosipun rêdi Brama wau, lajêng matur dhatêng sang pangeran, gusti: wana punika amêsthi tilas kadhaton, katitik saking tosan pasangan balêdhèg punika, sarta saking têtuwuhan botên wontên ingkang têtuwuhan lami, sadaya têtuwuhan enggal, kajêng kula wana punika badhe kula bongkar saking dayaning balêdhèg damêlan, sokur namung kenging kagontor saking toya kawahing rêdi Brama kaêjogakên mriki.
Apa kowe bisa gawe balêdhèg, lan kapriye akalmu anggawa banyu saka gunung kokêjogake marang tanah ngare.
Baud sangêt kula bilih damêl balêdhèg, nanging barangipun [ba...]
[...rangipun] kathah ingkang risak. Dene angilèkakên toya saking rêdi saya gampil, namung mawi sarana talang tosan. Sapunika prayogi
parentah dhatêng rencangipun andhudhuk panggenan punika, kalampahan kadhudhuk sawêg angsal sakaki sampun nanggor sela, lajêng dipun kèn kêndêl pandhudhukipun, Jaka Erawana maspaosakên pasang rakiting sela têtela yèn candhi kadhaton ing jaman kina. Jaka Erawana lajêng matur: gusti, panggenan punika sampun têtela yèn candhi kadhaton, sumôngga sami kondur dhatêng pakuwon, kula damêl gambar rumiyin, supados wontêna ancêr-ancêripun têtiyang ingkang kula patah badhe nyambut damêl. Sang pangeran lajêng
toyanipun kajêbol kailèkakên dhatêng candhi kadhaton sarana talang tosan, sang pangeran pirêna ing galih ningali gambaripun,
apindha jênang lajêng dipun sokakên ing kowèn, garingipun sampun dados talang tosan, sabên rampung sacithakan: lajêng kapasang miturut gambar, sumèlèh ing talang mawi bantalan tosan, margi ingkang nglangkahi jurang mawi cagak tosan, botên wontên barang ingkang dipun pakèwêdi dening Jaka Erawana, sadaya pinanggih gampil, sang pangeran tansah gèdhèg-gèdhèg ningali kasagêdanipun Jaka Erawana, pantês dados ratu prajurit kinawasa, antawis namung sataun pandamêling talang tosan [to...]
[...san] sampun dumugi têlênging candhi kadhaton, ing ngriku dipun dèkèki têlih toya dipun
tumêmpuh ing ladhu kèrut dalah thêthukulanipun kèli dumugi ing jurang kados banjir bandhang ing môngsa kawolu, antawis dintên pucaking candhi kadhaton sampun katingal, lampahing pompa angin dipun angkah sampun ngantos adamêl risak, antawis sawulan ladhu ingkang ngêlêm nagari sampun têlas, candhi kadhaton
wontên ingkang kothong, kêbak isi barang sadaya, kados ta: isi pirantosing pêrang sarta bêkakas dhahar sarwa salaka,
Pangeran botên kenging ginayuh ing manungsa, kala sariranipun kagungan rumaos rêmên yatra malah sirna gêmpang binêskup ing bajag, sarêng pratignya botên rêmên yatra kados dipun lulu kagunganipun yatra tumpuk angundhung-unthung.angundhung-undhung.
Kacariyos wêwêngkoning kadhaton namung saêpal mubêng, bètèngipun sela grajèn taksih santosa, ing alun-alun sampun tinanêman waringin kêmbar, margi-margi sampun dipun gêsangakên, sinarisig ing sela tala, têpinipun katanêman pêthetan cêmara kasêling kênari, ing sisihipun asêm kasêling waringin, asri tiningalan, toya kawah ing rêdi Brama ingkang tinalang, têlihipun dados sagaran, lajêng kasudhèt-sudhèt, wontên ingkang mili dhatêng ing kadhaton, sawênèh dhatêng ing patamanan, dene ingkang kathah kapêcah-pêcah [kapê...]
[...cah-pêcah] mili wontên sakiwa têngêning margi mawi got pasangan sela grajèn, kangge siram margi, tiyangipun bêktan
pangeran, gusti: sarèhning panyambut damêl kula nama sampun rampung, sarta sampun têtela manggih kabêgjan agêng, panjênêngan paduka saèstu kula jumênêngakên ratu, inggih angratoni tiyang samantên punika, saha kêdah santun jêjuluk sakarsa paduka.
Iya kakang, aku mung nurut apa sapangrèhmu bae, gonku jumênêng ratu mung sadrêma kawisesaa marang kowe, mulane kowe kang dak karsakake dadi pêpatih, dene ing têmbe gampang yèn kowe wis dhaup karo kakang êmbok angêmbani jumênênge ratu ana ing Marutamanda, aku golèk liru patih
liya, awit aku wis lila karaton ing Marutamanda kadarbe marang kakang êmbok, kaya pratignyaku kang wis kawêtu.
Gusti: kula namung andhèrèk, punapa karsa paduka badhe kula lampahi kalayan têmên-têmên, sanadyan kula sagêd anjara langit, inggih taksih èngêt ing alit kula.
Jaka Erawana sampun kawêling badhe santune jêjulukipun sang pangeran, ing dintên Soma Manis, sang pangeran lênggah sinewaka wontên ing pagêlaran, pinarak ing dhampar gadhing: Jaka Erawana sumiwi wontên ing kiwanipun, têtiyang bêktan saking
pasewakan iki kabèh, sumurupa yèn Jaka Bayu iku satêmêne gustimu dhewe, Sang Pangeran Prakêmpa putrane Sang Prabu Timur kang misuwur ing jagad, ing mêngko karsane sang pangeran, kalawan pangangkatku: jumênêng nata ana ing pulo suwung ajêjuluk Prabu
pêksi sarta bingah ing manah jumênêngipun Sang Prabu Wrêstibajra, dene ngawula dhatêng gustinipun lami. Sang prabu lajêng angandika, hèh bocah ingsun kabèh saka karsaningsun, ing samêngko kakang Erawana ingsun kulawisudha ingsun junjung saka ing ngisor ingsun sêngkakake ing ngaluhur, ingsun dadèkake pêpatih
sarta sakalangkung mangayubagya ing karsanipun sang prabu, tumuntên bibaran ingkang sami nangkil, ing antawis dintên sang prabu sampun sarêmbag kalihan radèn apatih angulawisudha para dasih kapangkat saundha sabilik-bilik, misuwur adêging karaton mirah sandhang mirah têdha, têtiyang pawanan ambyuk sami dhatêng nagari, malah kathah ingkang sami katrêm tumut gêgriya wontên [wontê...]
[...n] nagari. Tumuntên radèn apatih yasa prajurit gagalan, winulang ulah prang, sabên dintên dipun galadhi, botên antawis lami para prajurit wau sampun sami linangkung kasagêdanipun, sarta sampun pinangkat pangkat kalênggahanipun. Radèn apatih botên supe anggènipun badhe ngrisak para bajag, lajêng utusan prajurit sêsêliran, nukup para bajag, nanging botên kalilan amêjahi, namung kadhawahan nyêpêngi kemawon, para prajurit sêsêliran sagolongan satus salawe enggal anglêksanani dhawuh bidhal dhatêng padununganipun para bajag, ing sukuning ardi ingkang ngongkang sagantên, dhatênging prajurit dumrojog tanpa larapan, lajêng
galihipun, dhawuhipun: para bajag ingandikakakên anglajêngakên dhatêng ing wana yasaarsa. kalêbêtakên ing kunjaran, ing ngriku sampun kasudhiyanan têdha nyêkapi, para bajag botên dipun pundhut pêjah gêsangipun, utawi botên dipun pundhut
ing prajurit, mênawi wontên bajag ingkang lêleda utawi botên purun nyambut damêl, lajêng ingandikakakên mêjahi ngênggèn kasumêrêpana para bajag kancanipun nyambut damêl. Para bajag sajêgipun gêsang botên nate nyambut damêl among tani, ing mangke
pinêksa angolah siti, sakalangkung kawratawrat. raosing manahipun, bingah anglampahi ukuman sanès ingkang nglangkungi saking punika, anggêripun botên
manahipun para bajag ingkang kantun, sawêg angsal pêpêjah kêkalih ingkang kantun lajêng sae sadaya botên wontên ingkang tampik padamêlan, sawêg dipun ingêtakên kemawon sampun tumandang ing damêl kalayan tumêmên, mênggah wiwitipun nyambut damêl jam pitu enjing sasampunipun nêdha sarapan sarta ngombe
sampun sudhiya sarta lajêng dipun cakakên ing padamêlan malih makatên salajêngipun, botên antawis lami lajêng sami matuh wêkêl-wêkêl ngungkuli tiyang tani, sasampunipun siti malumah lajêng dipun tanêmi pantun, gaga, jagung, canthèl, kênthang sapanunggilanipun, sarêng sampun wanci sêpuh kadhawahan mêndhêti sarta lajêng kadhawahan numpuk wontên ing gudhang
namung dipun tumpuk kemawon, kacariyos bojoning bajag kathah ingkang sami ngêtutakên dhatêng nagari, nanging kaawisan botên kenging kapanggih kalihan ingkang jalêr, dados sami ngalambrang pados padamêlan wontên nagari sawênèh wangsul mantuk, tumuntên wontên dhawuh bojoning bajag tani kalilan kapanggih ingkang [ing...]
[...kang] jalêr, punika kados punapa ramenipun, tiyang èstri pintên-pintên èwu gumarubyug dhatêng ing kunjaran sami madosi bojonipun piyambak-piyambak, sarêng sampun tata kapanggih atêtangisan, pangagênging prajurit dhatêng ing kunjaran, angêdumakên kitir roning êtal kasêrat ing wali ing
piyambakipun sadaya sami kalilan andarbèni wulu pamêdaling sabin ingkang katumpuk ing lumbung garapanipun piyambak-piyambak mawi kaangkanan urut cocog kalihan angkaning namanipun bajag tani satunggal-tunggal, sampun botên kenging winiraos bingahipun para bajag tani dene anggènipun kangelan ing salami-laminipun pamêdalipun ing dalêm sataun kaparingakên wêtah botên dipun êlong sakêdhik-kêdhika sarta lajêng sumêrêp yèn karsanipun [karsanipu...]
bêngkokipun piyambak-piyambak, saha kaluwaran saking kunjara lajêng kadhawuhan gêgriya anyithaka wana kadamêl padhêkahan sasênêngipun, sarta sabên tiyang salawe semah: dipun dèkèki pangagêng satunggal, buyaring bajag tani saking pakunjaran manggèn ing sasênênge anggènipun adhêdhukuh piyambak-piyambak, sanalika katingal kados dhusun tiban. Adêging karaton ing pulo suwung misuwur ing ngamôncapraja, sarta sampun sami mirêng sirnaning bajag ingkang dêdunung ing rêdi ingkang ngongkang laut dening sang prabu ingkang jumênêng enggal, punapadene kawartos mirah sandhang mirah têdha, para kapila kados dipun byukakên sami dhatêng mardagang.
Sajumênêngipun sang prabu, radèn apatih ingandikakakên [ingandika...]
[...kakên] yasa anggêr-anggêring nagari, botên antawis lami sampun dados sarta lajêng kasaosakên konjuk, andadosakên parênging galihipun sang prabu, sarta lajêng ingandikakakên, anglimrahakên, suraosipun kados ing ngandhap punika:
Panjênênganingsun Prabu Wrêstibajra kang angrênggani kadhaton ing Candhipêndhêm, iya ing Pawana,
mungsuhe para ratu ing ngalam dunya, sarta kang bisa ngimpun sumêbare wong pangalasan ngalumpuk padha dadi kawulaningsun wong tani, sarta kang kagungan patih bijaksana, awit saka kamurahaning dewa, ingsun jumênêng ratu kalawan pangangkate wadyabalaningsun bajag tani sarta wong pangalasan, sinantosan dening pêpatih ingsun, amurih
tata raharjaning praja, sira kabèh padha angèstokna unining layang anggêr-anggêr ingsun, supaya sira kabèh bisa sumingkir marang siasat ingsun, aja
loh jinawi, tulus ingkang sarwa tinandur, botên wontên lampah culika.
Sang Prabu Wrêstibajra têtêp angrênggani candhi kadhaton ing pulo suwung inggih ing nagari Pawana, inggih ugi karan ing Candhipêndhêm, angratoni bajag tani sarta tiyang pawanan, sang prabu andumugèkakên karsa badhe palakrama, saha bilih sampun kalampahan, lajêng badhe nyawanakênnyowanakên. radèn apatih dhatêng ingkang rama Sang Prabu Timur, ngiras pantês nyuwun pangapuntên, sarta nyuwun lilah jumênêngipun ratu wontên nagari Pawana angsala pangèstunipun ingkang rama,
radèn apatih lajêng katimbalan ing sang prabu kadhawuhan ingkang dados karsanipun wau punika, radèn apatih sakalangkung jumurung, lajêng apradandosan sawadyabalakuswa saha sadêdamêling prang, botên antawis lami sampun samapta lajêng bidhal gumuruh swaraning bala anglur kados sela blêkithi, dumugi ing palabuhan baita prang sampun
sumèlèh ing unthuking toya ingkang muncrat sinêrang ing baita, kombak kombul botên pisah, kados nyêmoni sang nawung brônta, pamilaring ulam cucut adamêl kagèting manah ngênglêng. Cinêndhak lampahing baita sampun dumugi ing palabuhpalabuhan. Indhu lajêng labuh jangkar, sang prabu têdhak ing dharatan botên karsa lajêng dhatêdhatêng. ing nagari
kèndêl wontên ing kabandaran atata pasanggrahan masang motha maliyobara. Sang prabu botên sarèh ing galih lajêng karsa damêl sêrat panglamar dhatêng Kyai Juragan Pôncawora, sarta lajêng kalampahakên ing abdi prajurit kêkapalan salangkung mawi têtindhih upsir satunggal, lampahipun asêsandêran, sakêdhap sampun dumugi ing griyanipun kyai sudagar, mudhun saking kapal lajêng sami malêbêt ing palataran, kyai sudagar nuju lênggah wontên ing pandhapa kagèt sumêrêp dhatênging prajurit kêkapalan mawi têtindhih upsir, panyananipun badhe manggih pakèwêd, enggal mudhun saking pandhapa angacarani dhatêng upsir wau sakarerehanipun malêbêt ing pandhapa, lajêng satata lênggah. Upsir lajêng andhawuhakên timbalanipun sang prabu. Têmbungipun:
Pakênira tômpa dhawuhing nata Sang Prabu Wrêstibajra ing pulo suwung, dhawuhing timbalan nata pakênira kapatêdhan sêrat.
Pèngêt, layang ingsun Sang Prabu Wrêstibajra, kang sudibya wirotama bisa angrusak wêwêrining jagad gêgolonganing bajag ing lautan kang padha ngrêrusuhi kawulaningsun kapila kang padha dagang layar, akadhaton saka pêparinging dewa ing Candhigêdhe kang sinamar, kang ing mêngko wus katon ngalela, sugih rajabrana tanpa wilangan uga saka pêparinging dewa, angratoni bajag tani lan wong alasan kang ing mêngko padha dadi sujana, sugih wiweka, sugih kagunan lan kaluwihan, warnaningsun bagus misih taruna sarta durung kagungan pramèswari, [pra...]
[...mèswari,] sanadyan misik wanodya: durung, dhawuha marang sira bapa juragan Pôncawora, kang misuwur kautamanira sarta linuwih kasugihanira, lan ingajenan marang sapadhaning kapila.
Liring layang, ingsun miyarsa pawarta kang kagawa saka ature para juragan kang padha mardagang marang nagaraningsun ing pulo suwung yèn sira duwe anak wadon pinunjul ing rupa durung duwe laki, aran Rara Erawati, iku yèn sêmbada kalayan atinira sakarone biyung juragan, sarta saka
kadhaton ing pulo suwung, pangrêp-arêp ingsun: karsaningsun anuwilagônda marang sira muga katampana kalawan pirênaning ati.
Kang iku bapa: ingsun mundhut kang dadi wangsulanira.
Kyai Juragan salêbêtipun maos sêrat nawala paringipun Sang Prabu Wrêstibajra, tansah carocosan kèngêtan dhatêng badhe mantunipun Jaka Bayu, panglocitanipun salêbêting manah, aku ora bungah duwe mantu ratu binathara kang gêdhe piangkuhe tinimbang karo wong cilik kang lêlabuhane kaya Jaka Bayu andhap asor lêmbut bêbudène sêpi ing piangkuh adoh marang pamrih, ratu iki apa bêcik tak enaki sarak, apa bêcik dak prasajani yèn anakku wis duwe pacangan, ingatase aku wong wis kawilang bêcik, apa isih nganggo ujar lamis, môngka wong samaya iku enggal lawas nganggo ana
tumiba ing tiwas, balik aku prasaja ora awèh, apa ana pakewuh kang andadèkake [anda...]
[...dèkake] kabilaènku, ayake ora, awit ora ana laku pêksan sanadyan ratu iya isih ana sangisoring anggêr, dene awakku kayoman ing anggêr, kajaba yèn aku nalisir saka ing pangayoman, amêsthi malah winasesa saka luputku dhewe. Awit saka iku bêcik tak wangsuli prasaja bae. Priyantun upsir: dhawuhipun sang prabu ingkang kawrat ing sêrat sampun kula sumêrêpi trang, karsanipun sang prabu amundhut anak kula pun Rara Erawati, dados pramèswari nata, punika pantês kula tampèni kalayan kaurmatan agêng saha pantês kula sungga-sungga ing salami-laminipun, awit punika ingkang nama kabêgjan agêng prasasat kula kaêntas saking siksaning naraka dhatêng ing suwarga. Sarèhning kula sampun sagêd amastani ingkang makatên, dados kula inggih sagêd amastani awon saening manungsa ingkang oncat sarta ingkang têtêp wicantênipun, [wicantênipu...]
[...n,] dene tiyang ingkang taksih sagêd oncat wicantênipun, sanadyan kaluhuranipun angungkuli langit, punika taksih kasor kalihan tiyang ingkang têtêp wicantênipun. Awit saking punika mugi sampun andadosakên duka saha cuwaning galihipun sang prabu, kula botên sagêd ngaturakên anak kula pun Rara Erawati sanadyan kapundhut dados pramèswarining nata, amargi sampun katrucut wicantên kula: pun Rara Erawati wau
Dene mênawi wontên dukanipun sang prabu agêngipun adamêl karisakan kula, punika dede punapa-punapa ingatasipun kula, awit kula dèrèng oncat saking têlênging manah lêrês, amung punika atur kula.
Upsir prajurit sinêlir anjêngêr midhangêtakên atur [a...]
[...tur] wangsulanipun kyai juragan, ananging botên sagêd amaoni dhatêng tekadipun kyai juragan anggènipun ngantêpi ujar ingkang sampun kawêdal, upsiring prajurit sinêlir pamit lajêng nulak wangsul, gêgancangan lampahipun enggal dumugi ing
panglamaripun: punika botên, sang prabu malah katingal pirêna ing galih midhangêtakên kumapuruning atur wangsulanipun kyai juragan, malah lajêng nimbali Radèn Apatih Bajrarumung, kèrid lampahing utusan, sarta lajêng dipun pangandikani ing bab wau punika, radèn apatih inggih botên katingal nêpsu, malah katingal bingah, upsiring prajurit saya bingubingung. manahipun, awit tansah lêpat tangguhipun, sarta botên sumêrêp ingkang dados sababipun. [sababi...]
Sang prabu têdhak ing kamar panyêratan, radèn apatih kakarsakakên andhèrèk, botên wontên abdi sanèsipun, sang prabu ngandika: Kakang, aku bungah bangêt midhangêtake aturing upsir mau, dene ramakmu kyai galihe isih kêncêng durung ana owah-owahe, ora mèlik marang kamulyan gêdhe kang nyimpang saka ing laku bênêr, karêpku mêngko surup, kowe takjak nyamur mulih nglugas raga tanpa rewang manèh.
Radèn apatih gumujêng sarwi matur, gusti: cocog kalihan osiking manah kawula.
Sarêng wanci pukul 7 sontên, sawêg tanggal kaping 5 rêmbulan sampun katingal ngayom, sang prabu têdhak kadhèrèkakên radèn apatih nilapakên ingkang para abdi, sang prabu sampun botên kasamaran tindakipun, sarêng dumugi ing palataran pagriyanipun kyai
juragan botên katingal lênggah kados sabênipun, tindakipun sang prabu lajêng kemawon anjujug ing panêpèn, kyai juragan kapanggih lênggah pitêkur angèngêt-èngêt kadadosaning lampahipun Jaka Bayu dene tanpa warti punapa kasêngkala wontên ing margi sarta anggagas lêlampahanipun ingkang putra piyambak Jaka Erawana anggènipun kesah tanpa pamit, wusana pikantuk kabar bêbaratan yèn kesahipun wau dhatêng nagari Marutamanda angadêgi sayêmbara pamulyaning gêrah, dèrèng dumugi panglocitaning manah kasaru dhatêngipun sang prabu lajêng pinarak ing ngajêngipun kyai juragan, Jaka Erawana lênggah ing kajogan, kyai juragan botên pandung dhatêng warnanipun sang prabu: lajêng dipun rangkul sarwi nangis, wicantênipun: Ora nyana
[...n] sang prabu dipun rangkul sarta dipun tangisi suka salêbêting galih, lajêng matur, dhatêng kula punika kalihan putra sampeyan Jaka Erawana lênggah wontên ing kajogan punika, kyai juragan sarêng mirêng pangandikanipun sang prabu yèn rawuhipun kanthi Jaka Erawana saya sêru panangisipun sarta lajêng angrangkul dhatêng Jaka Erawana sarwi sêsambat anakku Erawana kang tak trisnani têrus ing ati ya gene kowe tega ninggal aku, kabungahaku ana ing dunya mung yèn
anggalolo ngantos kêmirêng dhatêng Rara Erawati ingkang panuju nganggit sêkar wontên ing gêdhong wetan, pamirêngipun Rara Erawati têtela botên anggadhahi samar yèn sêsambating bapa anangisi [a...]
[...nangisi] anak, inggih punika sadhèrèkipun Jaka Erawana ingkang kesah angadêgi sayêmbara: dhatêng, botên sarônta lajêng mêdal gapyuk angrangkul pêngkêranipun sang prabu sarta dipun tangisi, awit dipun nyana môngsa dedea punika ingkang sadhèrèk, mokal mênawi lênggaha ing kajogan, sang prabu dipun arasi pêngkêranipun kèndêl kemawon, malah lênggah andhêkukul, pangangkahipun sagêda mêntog pandhukuling rêdi kêmbar, pêngkêranipun sang prabu gupak luh botên dipun raos, namung anggalih pikantukipun ngosodakên pêngkêran ing rêdi kêmbar (kados maenda jawi rêmên kosod) tanganipun Rara Erawati ingkang rumangkul ing jôngga: dipun uwik-uwik, lajêng dipun arasi (benjing mênawi pêputra dêlap) kukunipun amawa cahya pating karêlip, dipun pèjèti, sang ayu anggraita, ya gene sadulurku duwe patrap ora barès, saya [sa...]
[...ya] kêndho pangrangkulipun, wusana sumêrêp yèn kyai juragan wontên ing kajogan angrangkul Jaka Erawana, dene ingkang dipun rangkul punika Jaka Bayu, kados punapa kemawon lingsêmipun Rara Erawati, nyat ngadêg saking ing ngriku lajêng malêbêt ing gêdhong atutup kontên, botên mêdal-mêdal.
Kyai juragan pancèn sampun sumêrêp kalintuning pangrangkulipun Rara Erawati: dhatêng Jaka Bayu, nanging dipun kèndêlakên kemawon, sirêping tangis lajêng sami lênggahan satata, kasaru dhatêngipun nyai juragan saking gandhok mêntas nata dhaharan, mirêng rame-rame lajêng dhatêng, punika
caturan karo anakmu sakarone pitakon lêlakone dene nganti padha lungse ing môngsa gone lêlungan, tanpa
mantuk lajêng kacêpêng ing bajag kabêkta dhatêng ing pulo suwung: sigêg.
Sang prabu gêntos nyariyosakên lêlampahanipun, amrasajakakên yèn sariranipun punika Pangeran Prakêmpa putranipun Sang Prabu Timur ingkang misuwur ing jagad, nyulayani karsanipun ingkang rama alampah among dagang kabegal ing bajag karampas barang gagunganipunkagunganipun.
kabêkta dhatêng ing pulo suwung wau, punika tunggilipun kalihan Jaka Erawana, wontên salêbêting kunjara tumuntên
kapanggih kyai juragan, wusana sang prabu lajêng nilip tindak piyambak namung kalihan radèn apatih kapanggih kyai juragan ing sontên punika. Satamating cariyosipun sang prabu: kyai juragan lajêng sila makidhupuh angasih-asih aturipun, dhuh gusti sapintên kalêpatan kawula dene ngantos katambêtan dipun ngèngèri ing gusti: bilih botên wontên pangapuntên paduka.
Bapa: aja walangati, malah aku rumasa durung bisa
malês ing kadarmanamu, aku isih eling wenteh-wentehan gonku dadi wong
amêngkoni kadhaton ing pulo suwung, iku kang minôngka dadi wêwalêsku marang kadarmanmu ing salawas-lawase.
Gusti: kawula botên gadhah wicantên kêkalih têtiga, rumiyin mangke kawula sampun anglilahakên anak kawula Rara Erawati dhaup kalihan Jaka Bayu sampun malih sapunika dhatêng malihanipun Jaka Bayu ingkang sampun jumênêng pêpakuning bumi ing pulo suwung botêna saya ngaturakên.
Bapa: apa kang pinikir manèh saiki nuli mirantia uparêngganing pikramaku, sarta aku bakal ngatur-aturi para ratu lan para panggêdhe ing tanah Indhu kene, omahmu wus prayoga dadi kadhatoning [kadhato...]
[...ning] ratu, mung kari amuwuhi rêrêngganing têtuwuhan bae, ora susah pikramaku ana ing kadhaton pulo suwung, mundhak kronehan tur padha bae. Tak arah bisaa kalakon sajrone sasi iki.
Kyai juragan enggal apêparentah samêktanipun abon-aboning pangantèn. Umyung têtiyang ingkang sami nyambut damêl. Para wadyabala ing pasanggrahan Maliyobara sampun bidhal dhatêng griyanipun kyai juragan, sami sanalika ing ngriku apindha kadhaton.
Kacariyos Rêtna Erawati, ingkang taksih wontên salêbêting gêdhong botên mêdal-mêdal, dipun uwuh ingkang ibu nyauri, nanging botên karsa amêngani kontên, dados namung ingêntosan salintiripun kemawon, sang rêtna anjarêm salêbêting panggalih sêrik dhatêng Sang Prabu Wrêstibajra, anggènipun sang prabu murang tata angosodakên pêngkêranipun ing
prêmbayun, sangêt merang ing galih sirna trêsnanipun ingkang wau-wau, malah linintu gêthing, ewa saparipolahipun, ciptaning galih môngsa kalakona kowe mêngku marang aku, kang tak edani apa kurang ajarmu, he: wong kang ora duwe wirang dingati-ati bakal pamalêsku ing têmbe, kokira aku wong wadon kang tanpa budi kojawil sumrinthil, ora sumurup yèn aku putus ulah prang môngsa kangelana mocok utamanggamu, ratu bodho kang kaya kowe ora duwe kaluwihan, dadimu ratu ora saka kaskayamu dhewe saka panjunjunge sadulurku. Sang ayu lajêng angrasuk busana kaprajuritan, mêdal saking gêdhong botên wontên ingkang nyumêrêpi, lêpas lampahipun.
Ing wanci enjing kontêning gêdhong katingal mênga sang rêtna pinanggih sêpi, kinintên mênawi dhatêng pasiraman, dipun upadosi botên wontên, dipun uwuh [u...]
angrumiyini, sang prabu sarta radèn apatih lajêng sami anututi otêr tangisipun tiyang salêbêting kadhaton. Nyai juragan ngantos kalêngêr, dipun imur-imur dhatêng ingkang jalêr, èngêtipun lajêng nangis malih asêsambat takèn anakipun, saya ribêt manahipun kyai juragan, tidhêm tiyang sakadhaton, sang prabu lajêng amatah abdi juru panginte, tarkanipun sang prabu: sang putri amêsthi dhinustha ing duratmaka utusaninutusane. ratu ing Ngindhu. Sang prabu kacuwan ing karsa tansah anutuh sarira rumaos yèn dèrèng angsal pangapura. Utusanipun sang prabu cabar botên wontên ingkang sami angsal damêl. Sang nata atajin dhahar nendra sariranipun ngantos gagrakusika, ing wanci lingsir dalu angsal sasmitaning dewa: kamirêng salêbêting luyut, he Prakêmpa:
pacanganira nini Erawati ora bisa katêmu saka sira upaya, nanging yèn wus mangsane timbul: têka ana ing ngarêpira, ora kanyanan pisan-pisan, sira sumurupa yèn karêpira palakrama andhisiki bakyunira, iku ora bênêr, awikawit. bakyunira ora gèthèk ora ciri arêp sira langkahi, mulane sira kasiku ing dewa kang linuwih, ing mêngko sira muliha marang ing Marutamanda, nyuwuna ngapura marang ramanira kaki Prabu Timur sarta marang eyang-eyangira kakung putri, lan nyuwuna idi jumênêngira nata ana ing pulo suwung, bakal maratuwanira dadia pêpatihira, dene kakangira Jaka Erawana balèkna pangkate lawas dadi adipati pamonge bakyunira, yèn sira ngèstokake sapawêkasku: amêsthi sira nêmu raharja. Sang prabu kagèt wungu sare
Ing wanci enjing sang prabu lajêng nimbali kyai juragan sarta radèn apatih, dipun pangandikani yèn sang nata angsal sasmitaning dewa, lajêng kaandharakên urut botên wontên ingkang kalangkungan, sang prabu angandika, bapa: utawa kowe kakang sarèhning gonku jumênêng nata mung sadêrma awit saka pangangkate anakmu kakang patih, mulane prakara iki aku mung sumarah apa sakarêpmu lan karêpe kakang patih, aku mung bakal manut miturut.
Kyai juragan, gusti kados botên wontên sayoginipun malih kajawi namung ngèstokakên sasmitaning dewa, sapunika lajêng bidhal kondur dhatêng ing nagari Marutamanda. Makatên malih ingatasipun kawula supe dhatêng kawibawan ingkang kawula lampahi bilih angèngêti Rara Erawati ingkang dados têlênging manah kawula ical botên kantênan purugipun.
Radèn apatih, gusti kados prayogi sasmitaning dewa lajêng dipun èstokakên, awit sadaya ingkang kawêcakakên botên nalisir saking nalar.
Sang prabu lajêng lênggah sinewaka pêpak ingkang para abdi, Radèn Apatih Bajrarumung kalungsur kalênggahanipun wangsul kados pangkatipun lami Adipati Erawana, ingkang kakarsakakên anggêntosi ingkang rama radèn apatih piyambak: Kyai Juragan Pôncawora, kaparingan nama Kyai Adipati Sindhungkara, lajêng dipun byawarakakên dhatêng ingkang
bidhal dhatêng nagari Marutamanda nitih baita kapal prang lêpas lampahipun.
Kacariyos Dèwi Erawati pangagêmanipun cara kakung langak-langak langkung ing margi sariranipun
tindakipun, sang pindha kakung malêbêt dhatêng sakèthènging kitha anjujug pangagênging prajurit, dipun pitakèni damêlipun, amangsuli mênawi kalêbêt badhe malêbêt dados prajurit.
Komandhan pikakèn,pitakèn. jênêngmu sapa lan omahmu ing ngêndi.
Nama kula Jaka Urur griya kula taksih tumut tiyang sêpuh kula tiyang ing kampung salêbêting nagari.
Apa wis andadèkake lilane wong atuwamu kowe malêbu prajurit, awit awakmu katon ringkih, kaya pawakane wong wadon, ora kêlar nyôngga pagawean abot.
Bapa biyung kula sampun anglilahakên kula malêbêt dados prajurit sarta sampun dados kêkêncênganing manah kula, dene bab karosan
[...li] karosaning maesa, mênawi manah kula kados maesa inggih botên kalêbêt dados prajurit.
Komandhan eram salêbêting panggalih mirêngakên patitising wangsulanipun Jaka Urur. Dipun dugèkakên pitakènipun: ya gene kowe ora malêbu dadi panakawan, utawa carik kawulaning praja iku luwih prayoga ingatase kowe, tinimbang malêbu dadi prajurit.
Kasênênganing manungsa botên kenging dipun jiyad ing sanès: kajawi kawisesa, sarèhning kula botên kawisesa mila kula wênang milih sasênêng kula piyambak, punika mênawi pangagênging prajurit sagêd ngagêm ing damêl kula.
Dèrèng, malah nyêpêng kemawon dèrèng nate.
Iku saya agawe eraming atiku yèn wong duwe tekad durung sumurup marang kang dikarêpake.
Punapa kasagêdaning manusa namung saking blilu tau, botên kenging kajangkah saking wêninging budi sinau saking wêwarahing para senapatining prang ingkang sampun sami misuwur asmanipun kawrat ing dalêm sêrat-sêrat anggitanipun.
[...mpun] kalindhih ngantos kaping tiga inggih tansah kalindhih-kalindhih kemawon, komêndhan karêmênên ningali alusing pamainipun Jaka Urur, panyêpêngipun pêdhang palikêt, panakisipunpanangkisipun. rikat kados kilat dipun sarêng kalihan
ing galih, kalajêngakên pandangunipun: aku ora ngandêl marang kandhamu yèn durung tau nyêkêl gêgaman, môngka kawasisamu wis ngungkuli upsir têtêlu.
Kula sumôngga ananging ingatasipun tiyang burus ing manah têbih wicantên dora, doraning atur dados wisaning gêsangipun, makatên ugi kula ing sasagêd-sagêd namung badhe wicantên sayêktosipun, utawi kèndêl.
Komandhan tansah eram ing galih midhangêtakên [midhangêtakê...]
[...n] pratitising wangsulanipun Jaka Urur, Jaka Urur sampun katampèn lêbêtipun dados prajurit, enggal inggah ing pakatipun,pangkatipun. awit kawasisanipun angungkuli samining kônca-kancanipun prajurit, gathekan sangêt anampèni piwulang, sarêng sampun pangkat upsir saha misuwur namanipun, punapadene sampun kauningan ing sang prabu, malah sampun piniji ing damêl amapas karaman agêng, dados têtindhihing prajurit, karaman kathah ingkang bôngga kèlês botên sagêd lawan, saya kanggêp pasuwitanipun Jaka Urur.
Gêntos kacariyos tindakipun Prabu Wrêstibajra lêstantun sampun dumugi palabuhanipun nagari Marutamanda, lajêng labuh jangkar, karsanipun sang prabu botên mawi angaturi uninga rumiyin dhatêng ingkang rama, mindhak adamêl kagèt, lajêng badhe sowan kemawon, ananging sumêbaring pawartos enggal kauningan [kau...]
[...ningan] ing Sang Prabu Timur, yèn ingkang putra Pangeran Adipati Prakêmpa: kondur, saha sampun jumênêng nata wontên ing pulo suwung ajêjuluk Maha Prabu Wrêstibajra, ingkang andhèrèkakên Adipati Erawana, sarta bapakipun dados pêpatihipun Sang Prabu wrêstibajra, nama Adipati Sindhungkara. Sang Prabu Timur gugup ing galih karsa mêthuk piyambak ing rawuhipun ingkang putra sarta ingkang badhe mantu, awit sampun lungse ing panganti wusana dhatêng piyambak tanpa cêcala. Tindakipun sang prabu namung kadhèrèkakên ing abdi salêbêting kadhaton ingkang panuju saos, Sang Prabu Wrêstibajra sampun bidhal saking palabuhan, dèrèng têbih sumêrêp yèn ingkang rama katingal mêthuk, sang prabu gurawalan amlajêngi ingkang rama tundhuk angrungkêbi pada sarwi lara karuna kados sêsambating wanodya. saha matur: gusti kawula nyuwun pangapuntên paduka anggèn kawula kamipurun amaoni [amao...]
[...ni] karsa tuwan, kawula sampun tobat, botên malih-malih anglampahi padamêlan ingkang nyimpang saking kautamèn, botên mungguh ingatasipun putraning ratu, Sang Prabu Timur tansah nênggak waspa kalihan tansah angrangkul jangganipun ingkang putra, pangandikanipun: wis kulup aja sira rasakake lêlakon kang wus sira têmu, balik ing mêngko wis padha nêmu raharja: payo nuli kondur marang kadhaton, katêmua ibu lan bakyunira, sang prabu lajêng kondur angadhaton kadhèrèkakên ingkang putra. Radèn Adipati Erawana wangsul dhatêng padalêmanipun lami sarta ingkang rama Kyai Patih Sindhungkara. Sarawuhipun sang prabu ing kadhaton saya udan tangis, sambatipun pramèswari Dèwi Sumilir kados calapita, tangèh mênawi kacariyosna wênganing suka ingkang nêmbe pinanggih amêngkêrakên duhkita ingkang lumèngkèt ing manah salami-laminipun.
Cinêndhak antawis sampun wontên sawulan laminipun Sang Prabu Wrêstibajra rawuhipun wontên ing Marutamanda, anuju satunggil dintên Sang Prabu Timur lênggah ing panêpèn kalihan ingkang garwa, ingkang putra Sang Prabu Wrêstibajra: katimbalan, dangu sang prabu anggalih sayogining karsa ingkang badhe kadhawuhakên dhatêng ingkang putra, wusana ngandika: kulup sarèhning ingsun wus tuwa kapengin kaya eyang-eyangira magawan ana ing aldaka karo ibunira, ing mêngko karsaningsun liru patra tôndha nama maune marang bokayunira saiki marang sira, masrahake kaprabon kang dadi wajibira nampani aliwaris saka lêluhurira.
Kawula nuwun gusti, sakalangkung panuwun saha pamundhi kawula sih wilasa tuwan dhumatêng kawula, namung mugi sampun andadosakên dêduka mênawi kalilan kawula badhe angèstokakên wangsiting dewa jumênêng ratu wontên ing pulo suwung, awit ing ngriku marginipunTeks asli: 168. [marginipu...]
[...n] sagêd kawula kapanggih kalihan pacangan kawula Rara Erawati anakipun Bapa Patih Sindhungkara, awit saupami kawula botên sagêd panggih kalihan pacangan kawula ingkang sampun kalêbêt ing manah botên sagêd supe-supe, kados kawula badhe linglung ing salami-laminipun, kajawi ingkang sapunika: kawula sampun nate dosa ing panjênêngan paduka, ngantos kalorod saking kaluhuran kawula pangeran adipati anom. Kaping kalih panjênêngan paduka sampun amaringakên kaluhuran kawula wau dhatêng kakang êmbok, bokmênawi adamêl mêsguling manahipun kakang êmbok, karsa paduka wau mugi kalêstantuna ing têmbe sumèrèn paduka dhatêng kakang êmbok, dene kawula sampun narimah jumênêng ratu alit wontên ing pulo suwung kabawah ing nagari Marutamanda acaos bulubêkti dhatêng panjênêngan paduka utawi dhatêng kakang êmbok bilih sampun jumênêngTeks asli: 169.
ratu, saha panuwun kawula mugi wontêna karsa paduka: tumuntên miwaha dhumatêng kakang êmbok, amargi kawula rumaos kapotangan sangêt dhatêng kakang Adipati Erawana, jumênêng kawula ratu saking pangangkatipun pun kakang, saha supados kawula sagêd angraosakên suka parisuka pikramanipun kakang êmbok, mupung kawula taksih wontên ngriki, dèrèng mantuk dhatêng ing pulo suwung. Kados carita aturipun Sang Prabu wrêstibajra dhatêng ingkang rama Sang Prabu Timur.
Sang Prabu Timur dangu kèndêl botên ngandika anggalih lêkasing karsanipun ingkang putra, dipun tintingi salêbêting batos: Kathah lêrêsipun, wusana ngandika: kulup, sarèhning wis dadi kêncênge karêpira ingsun mung sumarah bae nanging sabên tanggaping warsa aja tan ora sira sebaa marang panjênêngan ingsun, ora saka ingsun kapengin nampani bulubêktinira, malah ingsun ora karsa tômpa nanging sira elinga yèn [yè...]
[...n] putraningsun kakung mung sira dhewe, dene panuwunira nuline dhaup bokayunira, iku luwih prayoga. Sang prabu jêngkar saking ing panêpèn lajêng sinewaka animbali
amôncapraja, prêpêking damêl sakalangkung umyung, ing alun-alun makajangan, para punggawa sami suka-suka, kathah têtingalan ingkang nêngsêmakên, pangantèn kakung putri sampun wiwit kasêngkêr, sarta para tamu sampun wiwit dhatêng, sakalangkung agêng pikramènipun sang raja putri ingkang binadhe raja, ing kadhaton tansah bujana minum, kados gêrah
wolung dintên ing kadhaton bojana andrawina. Kyai Patih Sindhungkara kados tiyang bingung nyumêrêpi kamulyaning anakipun sang
kakung lan putri rukun arêrentengan, kados mimi lan mintuna adamêl sêngsêmipun ingkang sami ningali, ingkang rama ibu sakalangkung êntyarsaning galih,
Erawati, tansah katingal wontên salêbêting supêna, lajêng matur dhumatêng ingkang rama ibu nyuwun lilah kondur dhatêng pulo suwung, angèstokakên wangsiting dewa sagêdipun kapanggih kalihan Dèwi Erawati yèn Sang Prabu Wrêstibajra sampun kondur ing pulo suwung, mila ing galih [ga...]
[...lih] kasêsa bokbilih ingkang dados panggalih kasêlak dhatêng amêningi suwêng, botên sande badhe dados damêl malih.
Sang Prabu Timur sarta pramèswari sami kamiwêlasên ing galih midhangêtakên aturipun ingkang putra Prabu Wrêstibajra, wusana anglilani ing pamitipun, namung kawêling sampun nyupèkakên ing sabên tanggap warsa kadhawuhan sowan saos bêkti: dipun kangêni. Ingkang putra nyandikani kalayan têmên-têmên.
Sang Prabu Wrêstibajra kadhèrèkakên Kyai Patih Sindhungkara, bidhal sawadyabala kondur dhatêng ing pulo suwung, lêstantun lampahipun rawuh ing kadhaton botên amanggih pakèwêd, sang prabu lajêng amranata prakawising nagari, kyai patih kirang nyêkapi dhatêng pangrèhing among praja, awit dèrèng nate nglampahi, beda kalihan ingkang putra, purunipun dados êmbanan namung kapêksa saking wasitaning dewa,
galih pêcah kalih kidhung dening koncatan patih wicaksana sarta susah kèngêtan murcanipun sang ayu Erawati.
Gêntos kacariyos ing nagari Indhu, mirêng pawartos yèn pulo suwung wontên ingkang jumênêng ratu, akadhaton ing Candhipêndhêm, angratoni bajag sarta tiyang wanan karsanipun sang prabu: karaton Candhipêndhêm ingandikakakên ngrisak, sampun ngantos kalajêng-lajêng andarbala, bokmanawi ing têmbe angrêriwug wêwêngkoning karaton Indhu mindhak adamêl susah sang prabu adhêdhawuh kinèn anglurugi, ingkang kapatah dados senapatining prang upsir Jaka [Ja...]
[...ka] Urur, sanadyan taksih nèm sarta taksih apangkat upsir, nanging sang prabu sakalangkung pitados masrahakên padamêlan awrat saha ingkang gawat dhatêng upsir Urur wau, saha upsir Urur dipun êbang bilih sagêd angêntasi damêl sapisan punika amêsthi badhe nampèni kamirahanipun sang prabu: pangkat agêng narik dhatêng kaluhuran ingkang pantês ingaji-aji dening têtiyang ing nagari Indhu, upsir Urur kados dipun unggar manahipun, dhasar wantêr sudibya wirotama. Sarêng sampun samêkta lajêng bidhal, lêstantun lampahipun dumugi palabuhanipun pulo suwung lajêng alabuh jangkar. Upsir Urur sampun sumêrêp dhatêng ingkang jumênêng ratu, ciptaning manah namung sagêda malês ukum ing kirang ajaripun, botên pisan anggadhahi cipta nambut silaning akrama malah sangsaya sangêt pamadosing sariranipun sampun ngantos kajodheran, sarta sampun narimah wahdat tanpa [ta...]
[...npa] krama, saha sampun sênêng ulah kaprawiran dhasar sampun tinêtêpakên dados senapatining prang anindhihi prajurit sinêlir, Upsir Urur lajêng amatah cundaka nonjok sêrat panantang, sampun ngantos kuciwa anglampahi tindaking senapati nistha, cundaka kêkalih sami numpak kapal arêrikatan, enggal dumugi ing kadhaton Candhipêndhêm, sang nata nuju miyos sinewaka, pêpak andhèr ingkang wadyabala, kyai patih wontên ing ngarsa, sang prabu awas tumingal yèn wontên cundaka kêkalih, ing galih ragi kumêdhap mênawi cundakaning mêngsah nêlukakên panjênênganipun, sintên ingkang badhe dados andêl-andêling prang kajawi namung sariranipun piyambak, cundaka kêkalih mudhun saking kapal, lajêng ing
prabu: kula ingutus gusti kula senapatining prang ingkang anindhih prajurit sinêlir ing Indhu, apêparap, Urur, ingkang misuwur asmanipun pinunjul ing bumi, saking kawantêran sarta kasudiranipun prang, amaringakên sêrat dhumatêng sang prabu.
Sêrat katampèn ing sang prabu lajêng kawaos, têmbungipun:
Pèngêt, layang manira kusuma Urur senapatining prang kang dadi panguyunane para prajurit sinêlir ing Indhu, kang wus misuwur ing jagad wiryawan sêkti môndra guna, bisa manjing ajur ajèr, kawêntaring kawantêran sarta kasudiran manira agawe kêkêsing mungsuh, satêmah padha sumêmbah makidhupuh ora kalawan manira gitik ing prang, dhawuh
[...warta] yèn pakênira jumênêng ratu ana ing pulo suwung mung kalawan pangangkate patih pakênira anake juragan Pôncawora ing Ngindhu, ora saka kaskaya pakênira dhewe, iku agawe ênêke para prawira ing Ngindhu, dêlap-dêlap pakênira urip, nampani kawibawan ora kalawan tinuku ing prang, ing mêngko karsane sang prabu pakênira ingandikakake nglorod, balia dadi kuli kaya batur tukon manèh, yèn pakênira ora nutut amêsthi tugêl gulu pakênira pinangan ing pêdhang manira.
Sang Prabu Wrêstibajra kados tinêpak ing wong wasuryanipun,pasuryanipun. dèrèng dumugi pamaosipun: sêrat sinêbit-sêbit sarwi ngandika: kongkonan, tutura karo Si Urur sakarêpe tak tadhahi, layake ora cuwa gandhèng kunca karo aku. Caraka lajêng nulak wangsul, matur ing gustinipun: Kusuma Urur, yèn Sang Prabu Wrêstibajra badhe amapagakên [amapaga...]
Sang Kusuma Urur ringas pasuryanipun, enggal adhêdhawuh dhumatêng ingkang para wadya, kinèn ngrisak sarta ambêbahaki padhusunan têpis iring praja, kathah ingkang karisakan, têtiyangipun sami ngili dhatêng ing kitha, saha adamêl gègèring nagari.
Kyai Patih Sindhungkara sampun samêkta sawadyabala kuswa sami asikêp dêdamêl, cucuking baris sampun bidhal dhatêng sajawining kitha, pêthukan cucuking baris, ing Ngindhu lajêng campuh prang sakalangkung rame, sampun kathah longipun ingkang pêjah, Kusuma Urur masang gêlar tiga warna sumusup tasik, barisipun katingal mandhêlong, bala ing Candhipêndhêm ngêsuk rumujak badhe numpês mêngsah, botên sumêrêp bilih panjawat kiwa têngên, pêthiting tiga warna anggubêd nangkêbi saking wingking, dalah Kyai Patih Sindhungkara kalêbêt ing gêlar kenging kapikut sarta lajêng kalêbêtakên ing wrangkan, Sang Prabu Wrêstibajra
kantun anggana, namung rinêksa dening abdi magêrsari, karsanipun sang prabu badhe soroh amuk ambelani kyai patih sarta ingkang para abdi. Tumuntên Kusuma Urur andhawuhakên parentah dhatêng para prajurit sinêlir angèndêli pangrisakipun dhatêng mêngsah, awit sampun kathah ingkang kabandhang: sisanipun kantun sakêdhik, wêlas saupami karisak, awit sampun tanpa kiwul, Sang Kusuma Urur karsa angêmbari pamukipun Sang Prabu Wrêstibajra sampun ayun-ayunan wontên ing palagan sami nitih turôngga kawot sakapraboning prang, sang prabu eram tumingal dhatêng ingkang mêthukakên prang, bagus taruna sariranipun lurus kados putri, malah warninipun jèblês kados ingkang dados têlênging galih: Dèwi Erawati, sampuna prajurit kakung sarta mêngsah amêsthi botên kolu milawani prang, awit kinintên môngsa ambangkata prang tandhing kalihan ingkang sarira, sarta eman mênawi kabranan [kabrana...]
[...n] utawi anêmahi pêjah, sang prabu alon pangandikanipun, sapa baya kang mêthukake tandangku ing ayuda, dene satriya isih jèdhèng, êndi senapatining prang kang aran Urur.
Aja tambuh ratu nistha, ratu rusuh kang dhêmên ngrèmèhake bumining wadon (sang
Babo-babo abamu kajaba yèn wis ana asu tatah, iku kalakon kang dadi karêpmu, yèn ing jagad isih kasorotan padhanging srêngenge kaya tangèh aku gêlêm ngawula marang kowe, kang tak pengini apa rusuhmu. Sang prabu kabêranang tansah dipun [dipu...]
[...n] erang-erang lajêng nyandhak dêdamêl, sang kusuma dipun sabêt ing pêdhang: katangkis, pêdhang malêsat, santun waos, sang kusuma dipun talorong ing waos, dipun indhani, waos kalêbêt ing cangklakan lajêng dipun kêmpit sarta lajêng katarik saking pucuk, sang prabu dhawah kajalungup, sarêng dhatênging pangagêng prajurit, sang prabu katawan sarta lajêng dipun awêri cindhe kasangsangakên ing jôngga, sang prabu botên suwala kairid dhatêng
sangajêngipun Sang Kusuma Urur. Sang prabu waspada ing warnanipun Sang Kusuma Urur: kados jambe sinigar palih kalihan citranipun ingkang rayi Dèwi Erawati, namung kaot jalu lan wanita, saking kumênyuting galih ambarêbêl mêdal waspanipun botên karaos.
Sang Kusuma Urur gumujêng latah, lidok pêthèkku si nistha cilik atine nangis wêdi mati. Aja sumêlang atimu yèn kowe gêlêm têluk tak uripi, ora ana carane prajurit linuwih mêmati mungsuh kang wis katawan.
Sang prabu amangsuli: sêrêt pangandikanipun, Urur: luput pêthèkmu, aku ora watak cilikan atèn, sarta tak tobatake yèn aku nungkula marang kowe, suka lila jurên diatêmah bubuk tinimbang aku têluk.
Apa mulane kowe carocosan ana ing ngarêpku.
Kowe sumurupa Urur: ajaa aku kasambut ing prang sarta bakal kopatèni amarga saka gonku ora gêlêm nungkul, aku iya bakal mati anganyut tuwuh ambelani pacangaku kang musna saka ing pagulangan,pagulingan.
kowe tak anggêp pacangaku: wis kêtêmu, bakal misesa marang patiku, iku kang tak anggêp ngatêrake nyawaku marang jaman kailangan: lah wis mara patènana, aku oora. gêlêm têluk marang kowe.
Sang Kusuma Urur kados sinêndhal galihipun midhangêtakên pasambatipun sang prabu,
dhatêng pangajênging prajurit kinèn anglêbêtakên kamar: sang prabu, sorog kapundhut kaasta piyambak, dhawuhipun: cikbèn lêrêm dhisik ratune wong Candhipêndhêm ana ing kamar pamondhokan bae, aja ana ing tarungku awit kurang urmat marang sariraning ratu: sanadyan wus dadi tawan, mênawa kêtêmu atine gêlêm têluk, awit saiki: isih kabranang nêpsu. Sesuk [Se...]
[...suk] yèn isih wangkot bakal tak patèni.
ingkang rama ibu sarta anggènipun badhe pinangantèn, wusana sande saking kabaranang runtik, ing mangke kapanggih sami ijèn, punapa badhe nindakakên pandamêl ingkang nêrak awisaning agami, kajawi kanisthaning lampah mawi duraka ing Pangeran. Sang Kusuma Urur karsa badhe pêpanggihan kalihan sang prabu sarta badhe kaajak dhahar ing wanci dalu, sang kusuma sampun dandos kaprajuritan lênggah ing galdri wingking ngajêngakên ara-ara wiyar papaning prang, lintang sumêbar ing langit, sorotipun
anggantêr, saya adamêl anglêsing manah. Sang kusuma lajêng adhêdhawuh dhatêng abdi kabincih kinèn ngaturi ing sang prabu, kaajak lênggah dhahar. Sang prabu sawêg lênggah ing kursi angajêngakên candhela, angèngêt-èngêt badhe kalampahanipun ing dintên benjing enjing bilih saèstu kasedanan, sang prabu botên kagungan lirip ing galih malah rumaos bêgja dene angsal jalaran ingkang nguntapakên pati, wah angsal pocapan sae, tinimbang angagak-agak ngêntosi dhatêngipun Rêtna
lênggah dhahar dhatêng Sang Kusuma Urur, sang prabu eram ing galih dene Sang Kusuma Urur karsa nyarwe badhe pitêpang sae kalihan mêngsah ingkang sampun katingal wangkot botên miturut ing kajêngipun. Sang prabu
ingkang amadhangi palênggahan katutup ing dalancang toya ijêm, nyunari wadananipun Sang Kusuma Urur riyêm-riyêm kados murca kinêdhèpakên, sang prabu kuwur ing galih dene warnaning satriya apindha putri. Sang kusuma matur sarwi mèsêm, sang prabu dipun sakeca ing galih anyirnakna
cipta ingkang nyulayani parikramaning têmbung manis, kajawi ingkang makatên, pêjah gêsang kula sampun katêkêm wontên ing asta sampeyan, sarta kula sampun lilah kapundhut pêjah gêsang kula wau dhatêng sang dèwaning ayu.
Lho, têka mawi ngandika dewaning ayu.
E, e, iya jagad dewa bathara, kula kasupèn mênawi lêlênggahan kalihan pramodaning prang: wong bagus, kula sêngguh kalihan, wong ayu.
putri dhatêng sarira sampeyan, namung saking lunyunipun kêcap kula kalintu amastani: wong ayu, katarik saking manising wadana ingkang mêrak ati apindha wanodya. Sarta kula purun upata mênawi kula anjarag wicantên kados ingkang kapangandikakakên wau, kajawi namung têmên wicantên kalintu.
Kalintuning pangandika sampeyan punika nelakakên yèn sampeyan asih trêsna dhatêng pêpacangan sampeyan.
O, kadospundi sang kasumbung ing jagad, botên namung sih trêsna kemawon, mawi kula punagèni
anggêp margi ingkang utami piyambak, ambelani pêjahing bala sarta icaling pêpacangan kula.
Botên basa, kula dèrèng sumêrêp warni ayu mêrak ati kados pacangan kula.
Adhuh, mila kala wau kula angrêmpêlu mastani wanodya dhumatêng sang prawirèng jurit, awit warninipun pacangan kula jiblès ingkang sarira.
Sang Kusuma Urur gumujêng sarwi amangsuli: môngsa kados pangandika sampeyan wontên tiyang ingkang sami warninipun, [war...]
[...ninipun,] Gusti Allah anitahakên makatên.
Kula botên maoni pamaibên sampeyan dhatêng cariyos kula, ananging atur kula wau têmên yèn warninipun pacangan kula kados jambe sinigar palih kalihan warna andika.
Sang Kusuma Urur tuwuk anggènipun rêraosan kalihan sang prabu, waspada ing solah bawa muni-muni pinunjul ing akathah adamêl sêngsêming galihipun sang kusuma, anarik brôngta dhatêng sang prabu dhasar warnanipun sang prabu bagus jêtmika sumèh amêrak ati wimbuh amêmêlas, adamêl rongèhing galihipun Sang Kusuma Urur, nanging sang prabu botên anggraita.
Sang Kusuma Urur matur dhatêng sang prabu: kakang prabu punapa sampun sarèh galih sampeyan botên nampik dhatêng parimarmaning senapati ingkang ambêk utama, lêpating pamisesa ingkang namunamung. murih dhatêng karaharjan pinanggih ing mêngsahipun, kakang prabu karsa takluk dhatêng ratu [ra...]
Yayi, sang kalêkaningkalêngkaning. rat, pangandika sampeyan pantês kula aosi sarta kula dhèrèk kanthi eklasing manah, awit parimarma ingkang mijil saking kautamèn sami ugi kalihan pariwaraning yayah rena dhumatêng wêkanipun, murih dhatêng kasaenan, mila parimarma sampeyan wau pantês kula aji-aji ing salami-laminipun, ananging kadospundi sagêd kula gêsang bilih namung kanthi prihatos mindêng botên manggih kasênêngan, inggih punika murcaning pêpacangan kula, tekad kula badhe botên ewah saking mêmanising jagad ingkang botên têlas-têlas, ananging kula rumaos wajib abela pati sumusul dhatêng têlênging cipta ubaya, mila kula namung nyuwun ukum pati saking pamalêsing pisae ingkang kula tampèni awon, inggih punika saking wangkoting manah lumuh dhatêng karaharjan, awit sanadyan kula kaapuntên [ka...]
[...apuntên] ing sadosa kula, kula inggih badhe nganyut pati, namung mênawi wontên piwêlas sampeyan, kula nyuwunakên pangapuntên gêsangipun pêpatih kula: Adipati Sindhungkara, awit botên tumut dosa kados kula.
Galihipun Sang Kusuma Urur kados coplok rêntah dhawah ing siti midhangêtakên pasambatipun sang prabu, ngantos angrêntahakên waspa, yèn ta wontêna ingkang rama Kyai Juragan Pôncawora, inggih punika Kyai Patih
aturi nyarèhakên malih kakang prabu galih sampeyan, kula dèrèng kolu nyedani satunggaling [satungga...]
[...ling] mêngsah ingkang amêmêlas kados sarira sampeyan, namung pamundhut sampeyan gêsangipun pêpatih sampeyan, punika andadosakên dhanganipun panggalih kula sarta lajêng badhe kula dhawuhakên luwaripun saking wrangkan ing dintên benjing-enjing. Kakang prabu têka katingal asih dhatêng pun patih, punapa taksih kalêbêt santananipun sang prabu.
Yayi: bapa patih botên kalêbêt wôngsa, sayêktosipun, punika badhe marasêpuh kula ingkang ayoga yayi Erawati.
Kadospunapa kagèting galihipun Sang Kusuma Urur, yèn patih ingkaingkang. ing kunjara ingkang rama piyambak Kyai Juragan Pôncawora, sarta ing galih sakalangkung bingah badhe kapanggih kalihan ingkang rama sarta kadugèn karsanipun salêbêting galih. Sang Kusuma Urur lajêng adhêdhawuh dhatêng
patih kula luwari sapunika kemawon, mêsakakên tiyang sampun sêpuh.
Kula sakalangkung bingah, sarta sangêt ing panuwun kula dhatêng kadarmanipun yayi sang kasumbung ing rat.
Botên antawis dangu kyai patih katingal dhatêng kèrid lampahing utusan, lajêng majêng makidhupuh lênggah ing ngandhap sila tumungkul, kyai patih sarêng sumêrêp dhatêng Kusuma Urur sumêdhot manahipun, amargi ing warni jiblès putranipun ingkang murca Rara Erawati, kyai patih botên sagêd ngampêt wêdaling êluh têmah anarocos pindha turasan, galihipun sang prawirèng jurit kados sinêndhal kèlu bela karuna nanging sinamun ing pangandika: Bapa: aku wêlas marang kowe wis tuwa kasangsara tinawan ing mungsuh, ing mêngko ilangna prihatinmu kowe tak lêstarèkake dadi pêpatihing nagara Candhipêndhêm,
angêntèni ratu anyar kang bakal tinêtêpake dening ratuku Maha Prabu ing Indhu, awit ratumu lawas bakal dak sedani kang awit saka karsane dhewe.
Gusti: sang prawirèng laga, kula nuwun mopo kawangsulakên pangkat kula lami dados pêpatihing nagari Candhipêndhêm ngriki, kula nyuwun ukum pêjah kemawon, ambelani ratu gusti kula saha badhe mantu kula Prabu Wrêstibajra.
prabu aja ambelani pacangan, bêcik ambelani garwa, mulane saiki uga sang prabu nikahêna karo Rara Erawati.
Ihik, dene anèh karsanipun sang pangeran, punapa sang prabu punika nikah angin.
Ora ngapaa bapa, sanadyan anglêngkara mêsthi kalakon [ka...]
[...lakon] karêpku iki, kajaba saka ing pangwasaku iya uga aku mung nglêstarèkake karêpmu yèn Rara Erawati wis kolilakake kagarwa marang Sang Prabu Wrêstibajra.
Sang prabu tumut gumujêng sarta anggalih lêrês karsanipun sang pangeran, yèn sedanipun ambelani garwa, botên pacangan.
Kalampahan sang prabu nikah Rara Erawati, ingkang musikumi kyai patih, piyambak, saksi kêkalih mundhut abdi kabincih, sang prabu: pangantèn jalêr, sang pangeran: awit saking adrênging karsanipun piyambak, dados sêsulih minôngka sariranipun pangantèn èstri sami wontên ngajêngipun kyai patih,
anggènipun dados awaking pangantèn, tumuntên satata wangsul dhatêng
palênggahanipun piyambak-piyambak, sarsang. pangeran karsa andumugèkakên paginêman kalihan sang prabu, namung kyai patih sampun kalilan ngaso dhatêng ing pasanggrahan.
Ing pagêdhonganipun, karsanipun sang dèwi sanpunsampun. kadugèn, kantun badharipun kemawon, taksih pakèwêd
pangeran karsa abawa swara piyambak, swaranipun rênyah kados sundari, rumpakanipun anggêpok lêlampahanipun sang prabu, sang nata nyathêt salêbêting galih: dudu suwadine, lajêng santun rêrêpèn lêlampahanipun satunggaling putri ingkang kawêlasasih, sang prabu: kajawi sêngsêm miyarsakakên swara arum linuding gêndhing eram kawasisanipun sang pangeran anganggit dadakan tanpa kandhêg
karaos, ananging Sang Kusuma Urur botên tahan kados sang prabu sampun supe purwa duksina anglêgèyèh sare wontên ing kursi, cahyanipun gumilang kados sasôngka ingkang botên kaaling-alingan mega, pangarasanipun abrit kados sêkar mawar ing wanci enjing, lathi
tatanipun wontên ing palarapan, pindha pradapaning pakis kataman bayu, tênaganipun Sang Kusuma Urur botên mambêt kakung kados satuhu putri, sang prabu ngantos brôngta, pangunandikaning galih, athik ana wong lanang rupa lan tênagane utawa ulone jiblès kaya wong wadon
Sang Kusuma Urur dipun uwuh ing sang prabu: sampun botên nyauloni, têtela sare. Sang prabu marma ing galih sang kusuma dipun cêlaki badhe kajunjung sarta lajêng badhe kasarèkakên ing kathil, asta kiwa têngên kawêngkang badhe kajunjung katingal mênthêking payudara apindha wanodya, sang prabu kèndêl panjunjungipun, maspadakakên barênjul ingkang nyandhung manah, saya kirang sakeca ing galih lajêng dipun lajêngakên rasukanipun kabalêdhèhakên, ing nglêbêt katingal pranajanipun dipun ubêd-ubêdi ing plangi kuning, sang prabu
ngandika, têtela yèn ingkang rayi Dèwi Erawati: malih kakung, sang prabu botên karsa mungu awit sang kusuma sangêt ing wurunipun, lajêng
kados ingkang sampun. Amargi saking sangêting wuru sang kusuma tansah kêdabigan, amiwal singêb karaos gêrah katingal sariranipun ingkang pindha kêncana binabar rimbag kriya wantah, ing jagad sunyaruri kapadhangan dening purnama kêmbar, sang prabu enggal anutupakên singêb sarwi ngêrêmakên tingal, ajrih mênawi sumaput kapraban soroting purnama wau, iba rêkaosing galihipun sang prabu anglampahi padamêlan awrat ingkang tanpa timbang, amisesa ajrih mênawi kaputungan galih kados ingkang sampun, nêngga wungunipun raosing galih prasasat angêntosi timbulipun watu itêm, awit botên wontên antawisipun wungu, sarêng anggagat bangun sang prabu karaos sarip, lajêng angrungkêbi sampeyanipun ingkang rayi, kêbutipun taksih kaasta, sagêd [sagê...]
[...d] angliyêp sawatawis. Sang putri sampun ragi ical wurunipun, nglilir karaos sampeyanipun dipun rungkêbi ing tiyang, sarta eram dene sariranipun sampun wontên ing pasarean, môngka ing dalu bujana kalihan sang prabu, wusana inggih lajêng sumêrêp yèn ingkang andhêkoni sampeyanipun wau ingkang raka sang prabu, sarta angintên yèn ingkang nyarèkakên sariranipun ing kathil: inggih sang prabu, makatên malih angintên yèn sang prabu sampun sumêrêp dhatêng yêktining sariranipun malihan putri, awit agêm-agêmanipun sampun lukar dening sangêting wurunipun, saha sang putri sumêrêp yèn sang prabu botên nindakakên patrap kados ingkang sampun, bokmênawi kapok, awit katingal lênggah wontên ing dagan dhêkukul andhêkoni sampeyan, mila sang putri lajêng rêntah galihipun, amungu sang prabu: alon, gusti gurulaki kula paduka wungu, sampun wontên [wo...]
[...ntên] ing dagan, kula aturi sare minggah, sang prabu sawêg layap-layap mirêng pangandikanipun ingkang rayi: guragapan wungu lajêng nyandhak kêbut ingkang sumèlèh saking asta, sang putri wungu ingkang raka dipun rangkul: cuthêl.
Ing wanci enjing sang kusuma taksih ngagêm cara kakung mêdal saking pasanggrahan, kanthèn asta kalihan sang prabu, para wadyabala sampun pêpak andhèr, Sang Kusuma Urur aparing sumêrêp dhatêng pangagênging prajurit yèn Sang Prabu Wrêstibajra ing punika sampun karsa nungkul, sarta pangagênging prajurit sakalerehanipun sami kadhawuhan wangsul dhatêng nagari Ngindhu atur uninga ing sang prabu yèn lampahipun Sang Kusuma Urur ambêdhah praja ing Candhipêndhêm saking pangèstunipun sang prabu: sampun kalampahan bêdhah, ratunipun nungkul, saha mênawi kalilan saking karsanipun sang prabu: nagari wau kasuwun gumadhuh wontên Kusuma Urur, ing sabên warsa [war...]
[...sa] sowan sarta nyaosakên bulubêkti, sadaya wau kawrat ing sêrat, kanthi sêrat tutupan satunggal, ingkang nyariyosakên lêlampahaning sariranipun sarta Sang Prabu Wrêstibajra.
Pangagênging prajurit lajêng samêkta saha lajêng bodhol dhatêng palabuhan, numpak baita bêdhol jangkar ababar layar bidhal wangsul dhatêng nagari Ngindhu lêstantun lampahipun.
Ingkang kantun wontên ing pasewakan, sang pramèswari Erawati matur dhatêng ingkang raka, sinuhun: kula amasrahakên paprentahaning nagari dhumatêng ing asta tuwan, karêmbaga kalihan rama patih, kula namung angamping-ampingi kemawon, awit saru tiningalan, utawi asring andadosakên jalaran rêtuning praja bilih paprentahan katindakakên dening wanodya, sanadyan wanodya wau amumpuni ing kasagêdan, inggih ugi ing batos kapaibên utawi [u...]
[...tawi] kaina dhatêng para punggawaning praja ingkang sami kirang lêpas ing budi. Mila kalampahan anggèn kula suwita dhatêng sang prabu ing Ngindhu: mangangge cara jalêr pangangkah kula sampun ngantos kanyana èstri, dados maha dhatêng kalêpatan nyamur lampah, bilih kacurnan, inggih badhe nampèni pidana, nanging kula têmah inggih saking punika wau ingkang kula kawekani.
Yayi, pun kakang ora nyelaki sumanggêm kalawan têmên-têmên, nindakake pagawean abot iku nanging aku mung sadêrma anglakoni, kabèh-kabèh isih atas karsamu, aku upamane giyota: kowe kang dadi kamudhine, sanadyan kotumbukake ing parang ora anggarantês,
ora miturut marang kangjêng rama, kowe iya wus nguningani dhewe yêktine calathuku mau, mulane [mu...]
[...lane] aku anarima têrusing ati
badhe botên negakakên padamêlan awrat wau.
Yayi: yèn kaparêng saiki prayoga budhal saka ing pasanggrahan kondur marang kadhaton.
Bapa patih apa ora prayoga jinatenan kêkêramu ing dina iki.
Kados prayogi mênawi sampun kondur dhatêng ing kadhaton, sarta kula sampun mangangge èstri.
Sang prabu botên amaoni karsanipun ingkang rayi, sarta lajêng adhawuh kondur angadhaton, botên dangu wadyabala sampun mirantos, kyai patih anindhihi baris dados panganjuring lampah: sarawuhipun sang
dèrèng anggraita, makatên ugi kyai patih ugi dèrèng anggraita bilih Sang Kusuma Urur malihan putri sarta taksih kinintên tilasing mêngsah ingkang sampun dados sumitra sae. Kyai patih sarta para wadyabala dèrèng kalilan bibaran taksih sami kadhawuhan sowan magêlaran, ngêntosi wiyosipun sang prabu. Tindakipun sang nata dumugi
eramipun ingkang para abdi, dene tilas mêngsah kapondhong pinindha garwa liniling sarta dipun arasi. Rawuh ing kadhaton lajêng anjujug ing kamar dandos, sang kusuma enggal ngrucat busana kaprajuritan, dandos cara putri pramèswarining nata, miyos saking kamar akanthèn asta lajêng lênggah ing parasdya: sakalihan, [saka...]
[...lihan,] kyai patih ingandikan malêbêt, botên dangu sowan kalihan para bupati nayakaning praja tarap andhèr wontên kajoganikajoganing. paningrat pandhapa ingkang lèr, kyai patih eram ningali dene sang prabu lênggah sampun mawi pramèswari, botên andugi saking pundi pinangkanipun pramèswari punika sarta Sang Kusuma Urur botên katingal wontên, kyai patih lênggah andhêkukul.
Sang pramèswari matur dhatêng ingkang raka, sinuhun: kula nyuwun lilah badhe ngrakulngrangkul. dhatêng pun bapa supados icala onêng kula dhatêng tiyang sêpuh sarta supados icala prihatosipun pun bapa.
Iku kang luwih prayoga yayi: aku bangêt anjurungi karsamu iku: payo nuli tak kanthi, sang prabu jumênêng lajêng nganthi ingkang garwa tindak dhatêng panggenanipun kyai patih. Kyai patih katêdhakan sang prabu sakalihan, enggal kurmat andhodhok ngapurancang, [ngapura...]
[...ncang,] sarèhning paraning tingal namung dhatêng sang prabu, mila botên waspada dhatêng citranipun sang pramèswari, sang prabu jumênêng wontên ing ngarsanipun kyai patih tanpa ngandika, nanging kyai patih sakalangkung kagèt dipun rangkul dhatêng sang pramèswari, wusana sumêrêp têrang yèn sang pramèswari punika putranipun piyambak Dèwi Erawati ingkang murca
kang tak trêsnani, kang tak itik-itik cilik mula, kang bangun turut, kang wêdi marang wong tuwa, kang ora tau agawe êsaking ati, kang tansah agawe
cêndhaking umure wong atuwane, kolu ninggal lunga murca ora karuwan parane, apa wong tuwane kang kaya aku iki bisa urip kalawan sênêng, kajaba [kaja...]
[...ba] mung bakal ambelani pati golèk jalaran kang bisa ngenggalake sêdyane, jêbul katêmu ana kene wis karo pacangane, payo gèr kowe nuli tak nikahake karo sang prabu, aja kongsi nglakoni duraka nêrak laranganing agama palakrama tanpa nikah.
Sang pramèswari lajêng satata lênggah wontên ing ngajêngipun kyai patih, sang prabu têdhak saking ing dhampar lajêng tumut lênggah ing têngênipun ingkang rayi, para nayaka lajêng sami mundur sumewa nêbih.
Sang pramèswari matur dhatêng ingkang rama sarwi mèsêm, punapa kula badhe sampeyan nikahakên malih kalihan sang prabu.
Kyai patih anjêngèk, dhèk apa olèhku nikahake kowe karo sang prabu.
Pramèswari, sampeyan punika kasupèn, kula sampun sampeyan nikahakên, sumôngga ta sampeyan matur ing sang prabu.
Kyai patih, ora lola-lali, punapa inggih: gusti, kawula sampun nikahakên pun rara kalihan panjênêngan paduka.
Sang prabu. Bênêr ature yayi dèwi, malah komusikumi dhewe, sarta yayi dèwi munggah dhewe.
Kyai patih. Kawula bingung gusti pangandika paduka punika, yêktos kawula nikahakên anak kawula kalihan panjênêngan paduka, nanging ethok-ethokan kemawon, tanpa wujud, ingkang dados acung-acuacung-acung. sêsulih Kusuma Urur ingkang ngasta bangbang alum-aluming nagari ngriki.
Sang prabu. Iya iku yayi dèwi, mulane mêmpêng olèhe dadi sêsulih.
Sang pramèswari, maleroki ingkang raka sarwi anjêngkangakên, anggèn kula kêdah ngawaki piyambak punika botên saking kapengin tumuntên kagarwa, namung nêtêpi utamaning nikah.
Kyai patih kados siniram ing toya windu asrêping manahipun.
Sang prabu lajêng adhêdhawuh dhatêng kyai patih kinèn utusan ngaturi uninga dhatêng ingkang rama Sang Prabu Timur ing Marutamanda, yèn sang prabu sampun kalampahan dhaup kalayan Dèwi Erawati, angrênggani wontên ing kadhaton Candhipêndhêm, sang prabu
Gêntos kacariyos Sang Prabu Ngindhu miyos sinewaka, andangu cundakanipun Kusuma Urur ingkang sawêg dhatêng. Cundaka lajêng angaturakên sêrat kêkalih ingkang satunggal palapuran bab pamunah ripu dibya ngantos adamêl pêpati kathah wusana mêngsah kalindhih sarta ratunipun kapikut wontên samadyaning palagan,
sarta lajêng nungkul, wondene anggènipun Kusuma Urur kandhêg wontên ing
prabu, ijêmanipun Sang Prabu Wrêstibajra sakalihan sang pramèswari Dèwi Erawati, angaturakên ingkang sêmbah, saha ngaturakên gancaring lêlampahanipun miwiti malah amêkasi, turut botên wontên ingkang kalangkungan, Sang Prabu Wrêstibajra sarta pramèswari Erawati anênuwun mugi kaparêng anggawuhanggadhuh. kagunganipun sang prabu, nagari ing Candhipêndhêm satalatahipun, saha ing sabên taun badhe sowan piyambak angaturakên bulubêkti asok galondhong pangarêng-arêng, pèni-pèni rajapèni gurubakal gurudadi. Sang prabu ing Ngindhu trênyuh ing galih kamiwêlasên nguningani lêlampahanipun Sang Prabu Wrêstibajra
sarta pramèswari Erawati, lajêng adhêdhawuh dhatêng juru panyitra kinèn amangsuli sêratipun sang prabu ing Candhipêndhêm, amarêngakên punapa ing sapanyuwunipun, saha adhêdhawuh kinèn amèngêti lêlampahanipun sang prabu sarta pramèswari ing Candhipêndhêm, katunggilna kalihan cariyos nitik ing karaton ing Ngindhu, dhawuhipun sang prabu sadaya sampun kalampahan. Saha sampun utusan matêdhakakên sêrat wangsulan dhatêng ing nagari Candhipêndhêm.
Kacariyos ing nagari Candhipêndhêm saya katingal kamajênganing têtiyang ingkang sami anggaota, pandhe, sayang, gêndhing, kêmasan, sasaminipun, rame sabawaning nagari, juragan ing amôncapraja kathah ingkang dhatêng
Sang Prabu Wrêstibajra sampun sakeca ing galih nagarinipun dados gêmah ripah loh jinawi, malah sampun kagungan osik badhe saos bêkti dhatêng ingkang rama Sang Prabu Timur sarta lajêng badhe kaaturan têdhak dhatêng ing Candhipêndhêm, anguninganana kamuktènipun sang prabu. Namung saprakawis ingkang karaos ing galih bab botên kèndêling lindhu ing Candhipêndhêm, dening kawahipun rêdi Brama katingal saya ciyut kasumpêlan siti walirang saking ngandhap, saupami ngantos pampêt saèstu ambêbayani, kayêktosan êmaring galihipun sang prabu, ing satunggil dintên rêdi Brama malêthos,ambalêdhos. siti walirang kombul ing
kadhaton Candhipêndhêm pulih waradin kados waunipun, têtiyang sanagari tumpês botên wontên ingkang gêsang. Sang prabu seda wontên ing kadhaton, [kadhato...]
[...n,] nunggil ingkang rayi sang pramèswari.
Punika cuthêling cariyos lêlampahanipun Pangeran Prakêmpa inggih Prabu Wrêstibajra, ing bab kamipurunipun dhatêng ingkang rama sanadyan sampun tobat kaping sèwu ewadene taksih amanggih piwalês seda siniksa ing Pangeran, dene ingkang garwa Dèwi Erawati inggih ugi kalêpatan angènthèngakên sutrêsnanipun yayah rena anis saking sasana adamêl orêming manah, prasasat amaoni kajênging yayah renanipun wau, mila katut anêmahi sangsara nunggil ingkang raka. Sayoginipun ing agêsang namung angagêngna kaajrihan sarta katrêsnan dhatêng bapa biyung têrus ing manah, punika tuking budi kautamèn, bilih dipun èstokakên, amêsthi badhe botên kaduwung ing salami-laminipun.
Kacariyos Sang Prabu Timur nuju miyos sinewaka, ingkang wontên ing ngarsa Pangeran Adipati Erawana [E...]
[...rawana] jajar kalihan Radèn Apatih Samirana, dangu sang prabu angèngêt-èngêt ing bab kadadosaning putranipun, Sang Prabu Wrêstibajra, punapa sampun sagêd kêpanggih kalihan pêpacanganipun Dèwi Erawati, ingkang dados pangajapaning tawang, sarta sang prabu ing galih rumaos kangên, awit sampun lami botên kêpanggih karsanipun ing dalêm batos badhe têdhak têtuwi dhatêng ing Candhipêndhêm, sawêg badhe kapangandikakakên dhatêng radèn apatih midhangêt jumêgur kados swaraning mariyêm sèwu, sarta botên dangu jawah awu, wusana angsal pawartos yèn ing nagari Candhipêndhêm kobong dening pambalêdhosing rêdi Brama, tiyang sakitha pêjah korugan lahar. Sang prabu anglês galihipun wêlas dhatêng ingkang putra Sang Prabu Wrêstibajra, amêsthi seda korugan ing lahar ugi. Sang prabu badhe karsa sèlèh kaprabon dhatêng ingkang putra mantu, Sang Pangeran Erawana nanging dipun gendholi dhatêng Kyai [Kya...]
[...i] Patih Samirana, sanadyan sèlèha kaprabon, bilih ingkang putra Dèwi Bantarangin sampun apêputra kakung sarta sampun diwasa, kandhêg karsanipun sang prabu, lêstantun angasta pusaraning praja, lulus botên wontên sambekalanipun, dumugi yuswa 75 taun, sarta ingkang putra sampun kagungan putra abêbranahan, ingkang pambajêng kakung kaparingan nama Radèn Uswasa, sarêng sampun diwasa lajêng kaserenan karaton, ajêjuluk Sang Prabu Uswasa, putra mantu lêstantun dados pangeran adipati wrêdha ngiras angêmbani ingkang putra piyambak, dene Sang Prabu Timur lajêng amagawan.
Anila, Bagawan ... ing rêdi Sadhaka, pêputra kalih sami èstri 1. Dèwi Angin-angin, kagarwa Prabu Sindhung Aliwawar 2. Dèwi Maruti, kagarwa Pangeran Pracondha.
Erawana, Jaka ... = Patih Bajrarumung, anakipun Kyai Pôncawora, Nyai Pôncawati, sadhèrèkipun satunggal èstri nama Rara Erawati = Kusuma Urur, kapundhut garwa Radèn Prakêmpa, dene awakipun piyambak kapundhut mantu Prabu Timur, angsal Dèwi Bantarangin.
Erawati, Rara ... = Kusuma Urur zie Erawana.
Uswasa, Radèn ... wayahipun Prabu Timur saking Dèwi Bantarangin.
Angin-angin, Dèwi ... putranipun Bagawan Anila, kagarwa Prabu Sindhung Aliwawar.
Rasêksa, pandhita ... krama angsal Dèwi Rasêksi.
Rasêksi, Dèwi ... zie Baratkatiga.
Timur, Radèn ... putranipun Prabu Sindhung Aliwawar, patutan saking Dèwi Angin-angin.
Tanggulangin, patihipun Prabu Sindhung Aliwawar.
Sindhung Aliwawar, Prabu ... ing nagari Si Marutamanda.
Saribit, rêdi ... zie Bajrapati.
Sadhaka, rêdi ... zie Anila.
Samirana, anakipun Patih Tanggulangin, dados patihipun Radèn Timur.
Sumilir, DèdiDèwi. ... putranipun Pangeran Pracondha patutan saking Dèwi Maruti.
Pracondha, Pangeran ... ingkang rayi Prabu Sindhung Aliwawar.
Prakêmpa, Radèn ... = Jaka Bayu = Prabu Wrêstibajra, putranipun Radèn Timur, patutan saking Dèwi Sumilir,
Bantarangin, Dèwi ... putranipun Radèn Timur patutan saking Dèwi Sumilir, sadhèrèkipun satunggal kakung nama Radèn Prakêmpa.
Baratkatiga, Prabu ... pêputra Dèwi Rasêksi, krama antuk pandhita rasêksa.
Bisaka, sadhèrèkipun nèm Juragan Pôncawora.
Be punika mugi lajêng kapasrahna dhatêng Tuwan E Mudhi, saha ingkangh taksih kawalêdan sapintên kathahipun miturut pêthuk ingkang sampun
agêng ing kitha Lais. Sanadyan kitha Lais punika kalêbêt kitha alit, ananging tumpakan ing ngriku mawarni-warni. Mirsanana arak-arakan pangantèn ingkang tumut ngarak sami numpak motor.
Nalika ing dintên Sênèn surya kaping 12 Sèptèmbêr taun 1927, Dr. Rabindranath Tagore dalah pandhèrèkipun bôngsa Indhu tiyang tiga saking Surabaya sampun dhatêng ing Surakarta, mondhok wontên ing dalêm Prangwadanan (Mangkunagaran) salêbêtipun wontên Surakarta, Tuwan Dr. R. Tagore mêrtamu dhatêng karesidhenan, kraton, Mangkunagaran, tuwin dhatêng Kusumayudan, punapadene angwontênakên lèsêng wontên ing Kuntskring tuwin wontên ing Susitèit Mangkunagaran. Tuwan Prof. Chatterjee (pandhèrèkipun Tuwan Dr. R. Tagore) angwontênakên lèsêng wontên ing Christelijke Kweekschool ing Margayudan, anyariyosakên kawontênanipun pamulangan iyasanipun Tuwan Dr. R. Tagore ingkang dipun wastani Shanti Niketan tuwin lèsêng mawi gambar sorot manggèn ing pandhapi Prangwadanan, anyariyosakên kagunanipun tiyang Indhu bab anggambar, wiwit jaman kina dumuginipun jaman sapunika.
Salêbêtipun Tuwan Dr. R. Tagore wontên pondhokan ing dalêm Prangwadanan, saking kaparêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, mawi kawontênakên lêlangên kalênengan tuwin bêksan warni-warni, ing ngriku panjênênganipun Tuwan Dr. R. Tagore katingal rêna sangêt, ngantos kawêdhar bilih anggènipun mirêngakên kalênengan tuwin nyumêrêpi bêksan warni-warni wau rumaos sangêt kapranan saha katuju ing panggalih, punapadene karaos kagigah ing panggalihipun gêgandhengan kalayan kawontênan ing nagari Indhu.
Ing dintên Akat surya kaping 18 Sèptèmbêr 1927 wanci enjing panjênênganipun Tuwan Dr. R. Tagore dalah para pandhèrèkipun anglajêngakên lampah bidhal saking Surakarta dhatêng Ngayogyakarta mawi mampir mariksani candhi ing Prambanan. Kalêrêsan ing dintên Akat wau wontên kaparêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara badhe ambikak yasan margi enggal dalah karêtêgipun ingkang dumunung ing kampung Gumunggung anjog ing sawetan papan balapan kapal, (margi ingkang môngka watês kitha [ki...]
Surakarta ingkang sisih kilèn) saha ing sacêlakipun papan balapan wau badhe dunungipun pamulangan A.M.S. ingkang badhe dipun wiwiti panggarapipun benjing taun 1928 ngajêng punika, mila bidhalipun Tuwan Dr. R. Tagore saking Surakarta dhatêng Ngayogyakarta wau ngiras dipun
ingkang kasêbut ing nginggil, saha kaparêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, margi wau lajêng dipun paringi nama margi Dr. Rabindranath Tagore.
Ing Kajawèn kaping 22 wulan Sèptèmbêr, ôngka 38, wontên sadhèrèk mundhut katrangan prakawis panjurung kula bab dhuwung. Ing ngandhap punika kula ngaturi wangsulan utawi katrangan pandangon utawi pamundhut wau, namung atur wangsulan kula namung kula damêl cêkak amurih sampun angêbaki papan. Dene lêrês lêpatipun kula sumanggakakên dhatêng sadhèrèk ingkang mundhut katrangan tuwin para maos sanèsipun.
Pandangon, I. Ingkang dipun ukur sami kalihan wilahing dhuwung punika inggih janur wau.
II. Ing ngajêng atur kula wontên lêpatipun sakêdhik, lêrêsipun ingkang kawastanan wilahing dhuwung punika, inggih punika wilah dalah ganjanipun. Bageyan wilah ing bongkot kawastanan gônja, dados ukuran ingkang kapisan janur wau kaukurakên ing wilah, inggih punika wilah dalah ganjanipun.
III. Ing ngriku sampun kula sêbutakên yèn janur kaukurakên ing wilah, dalah saganjanipun, sapintên pikantuking ukuran wau, lajêng janur punika katêkuk-têkuk dados tigang têkuk ingkang sami lajêng kabucal ingkang satêkuk. Ingkang makatên punika, ingkang sapratiganing janur wau dados sampun cêtha yèn kêdah kabucal. Ingkang kaulurakên malih inggih ingkang kalih pratigan (kakantunanipun) [(kakantunanipu...]
[...n)] botên sadaya.
Anjawi saking punika, saking pamundhutipun sadhèrèk supados kula anglajêngakên nyambêt cariyos bab dhuwung dumugi ing dhapur tuwin tangguhipun, ing ngandhap punika kula ngaturi sambêtan cariyos wau.
Mênggah dhapuring dhuwung punika beda-beda, dene ingkang kawastanan dhapur inggih punika wujudipun, saking beda-bedaning dhapur wau lajêng gadhah nami piyambak-piyambak, mirsanana katrangan ing ngandhap punika.
Dhuwung ingkang wilahipun êluk sarta sacêlaking gônja ngangkengangge. clakunthêngan utawi cingik (kêmbang kacang) sarta mawi ringih-ringih, punika kawastanan dhapur sangkêlat.
Dhuwung ingkang lêncêng wilahipun sarta mawi clakunthêngan utawi cingik (kêmbang kacang) sarta mawi ringih-ringih, kawastanan dhapur tilam upih.
Dhuwung ingkang lêncêng wilahipun, sarta tanpa kêmbang kacang sarta botên ringih-ringih, punika kawastanan dhapur brojol.
Dhuwung ingkang lêncêng wilahipun, sarta papak radi wiyar, punapa malih botên ringih-ringih, punika kawastanan dhapur kêboan.
Mênggah prakawis tangguhing dhuwung punika kula botên sagêd ngaturi katrangan ingkang cêtha, amargi prakawis tangguh wau saking pamanggih kula manut panggenanipun ingkang damêl, môngka pamirêng kula para êmpu ingkang sami damêl dhuwung punika kathah sangêt. Dados bab tangguh wau kenging kawastanan tanpa watês. Dene sagêdipun mastani dhatêng satunggil-satunggiling tangguh, punika namung nitèni dhatêng wujuding dhuwung, ingkang dipun titèni sanès wujud kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil wau (wujud dhapur), nanging ciri-cirinipun awit satunggil-tunggiling êmpu anggènipun damêl dhuwung mawi ciri piyambak-piyambak, môngka kula matur prasaja dhatêng ciri-ciri wau taksih kathah kakilapanipun, pramila ing ngandhap punika kula ngaturakên nami-nami tangguhing dhuwung ingkang sampun misuwur ing akathah, tuwin ingkang kula sumêrêpi, inggih punika: 1. Tangguh Pêjajaran. 2. Tangguh Majapait. 3. Tangguh
kangge mariksa kawontênan isining sagantên. Sisih têngên nginggil aquarium, inggih punika panggenan dununging ulam sagantên ingkang taksih gêsang. Ing ngandhap tiga pisan, punika toya sagantên ingkang kaaling-alingan ing gêdhah, ulamipun sami kêtingal, dene ingkang mawi gambar winêngkonan, punika gambaring ulam ingkang mawi cinirenan namanipun, dados tiyang ingkang ningali sagêd nocogakên kalihan kawontênanipun ingkang salugu.
Kawrat ing Kajawèn ôngka: 38, panjênênganipun sadhèrèk Wa, andangu bab têgêsipun paribasan. Panjênênganipun sampun dangu anggènipun nyimpên paribasan wau: Nanging dèrèng ngrêtos têgêsipun.
Kalêrêsan sarta kapasang-yogya sangêt, dene kula inggih gadhah pèngêtan ingkang isi paribasan wau, jangkêp sakatranganipun pisan,
anyelaki janji badhe nyênyukani. Dados botên saèstu nyukani.
Têgêsing têmbung: nganggit ginêm (anggupita=nganggit, ngrumpaka).
utawi urang. Ing riki ingkang dipun kajêngakên catur manggala, pangagêng sakawan, inggih punika: patih,
Pandhita dhumawah ing tiwas, amargi saking mulang ngèlmu kadurjanan (nyukani sarat dhatêng durjana).
Sara prana kajêngipun nyukani dêdamêling manah. (Pambudi utawi pratikêl).
Namung samantên atur kula, mugi andadosna pariksa. Kajawi punika, kathah panunggilanipun paribasan ingkang kados makatên wau, ingkang samangke sampun awis ingkang mangêrtos, malah mirêng kemawon inggih botên nate. Dene limrahipun, inggih namung dhatêng paribasan ingkang asring kasrambah wontên ing ginêm utawi ing sêrat-sêrat.
Cariyos Sawatawis Bab Kawontênanipun Yuga, ingkang Pinanggih Wontên ing Primbon.
Miturut primbon-primbon ingkang sampun kacariyosakên sawatawis ing Kajawèn, ôngka 39, ing sasampunipun donya gumêlar, Pangeran lajêng anitahakên: Nabi Adam. Sapêngkêripun Nabi Adam: alam kêrta. Inggih ing alam kêrta punika tumitahipun Nabi Idris, tuwin Nabi Nuh. Sasampunipun alam punika, lajêng alam dupara, tumitahipun Nabi Brahim, lan Nabi Musa. Sabibaripun lajêng alam kaliyuga. Ing jaman punika wontênipun Nabi Isa lan Nabi Muhamad, punapa malih alamipun para ratu ing tanah Jawi, ing Pajajaran, tuwin ing Karta, saha para Walisanga.
Punapadene ing primbon nyariyosakên, ing salajêngipun ing tanah Jawi nuntên tansah dahuru, kathah karisakan lan pêpêjah. Wusana ratu pêpitu ing tanah Jawi dalah sawadyabalanipun ingkang sami angsal iman, warninipun lajêng sami dados bagus-bagus sadaya, saha lajêng sami sêkti môndraguna. Para ratu ingkang sami angsal iman wau, lajêng sami têluk dhatêng satunggiling nata, ingkang ajêjuluk: Kangjêng Pangeran Kudratullah, saha ingkang mêntas atapa wontên ing rêdi Sirmala. Rawuhipun Sang Kudratullah wau, prêlu badhe misah dhatêng ingkang sami tansah abôndayuda. Inggih Sang Kudratullah punika ingkaingkang. angratoni ing tanah Jawi saha lajêng angadhaton wontên ing Mêdhangkamulan. Ing sarêhning pangrèhipun ing tanah Jawi wau pancèn namung kangge amitulungi karisakan kemawon, dados panindaking paprentahanipun ratu wau sampun tamtu adil paramarta. Dene para ratu ingkang sami têluk wau, ingkang alim katêtêpakên dados pangulu, ingkang momot kadadosakên jaksa, ingkang adil kadadosakên patih, saha sami kadunungakên wontên ing Cirêbon, Bantên lan ing Mataram.
Paribasanipun, ing jaman punika jaman êmas, pikajêngipun: saking tata raharjaning praja, mirah sandhang lan têdha, ngantos botên wontên tiyang
sajatosipun ingkang jumênêng Ratu Adil wau, kacariyos: Nabi Isa, sarta anggènipun ngasta paprentahan ingkang adil wau 607 taun laminipun, salajêngipun sadaya sêrat-sêratan dipun lêbur dening ingkang Maha Kawasa, wiwitipun dipun risak ing dintên Sabtu tanggal kaping 1 wulan Sura. Ing primbon katranganing taunipun botên kasêbutakên. Nalika badhe panglêburipun sêrat-sêrat wau, ngawontênakên gara-gara: jawah dêrês, gêlap angampar-ampar ngantos 3 taun laminipun, jawah latu 3 taun, lindhu 7 taun 7 wulan 7 dintên.
Wawasan tumrap cacriyosan Islam bab wontênipun [wontê...]
[...nipun] yuga sakawan, punika dipun carub kemawon kalihan cacriyosan badhe wontênipun Ratu Adil, nanging mênggah daya, tumrap kapitadosanipun dhatêng Iman Mahdi, ing ngriki botên sagêd ical.
Ing primbon nyariyosakên dhatêngipun Ratu Adil, ing sakawit inggih botên dipun anggêp, bilih ratu punika: Imam Mahdi, nanging awit saking corab-carubing panganggêp wontênipun Ratu Adil, lan Imam Mahdi, ratu wau salajêngipun kaanggêp Ratu Adil Imam Mahdi.
Cariyos punika manawi dipun laras-laras, sagêd ambingungakên, jalaran wontênipun Imam Mahdi, sampun karumiyinan jumênêngipun Ratu Adil sanès, punapa malih dipun cariyosakên, bilih Ratu Adil wau têka lajêng dipun têtêpakên dados patih wontên ing Mataram, lan malih sampun sami kasumêrêpan, bilih para nata ing Cirêbon, punika sadaya sami alim, wusana ing primbon kacariyosakên, bilih ingkang kadunungakên wontên ing Cirêbon, têka inggih ratu ingkang alim.
Pancènipun murih botên adamêl kodhênging para panyuraos, ing primbon dipun cêthakna pilah-pilahing cariyosipun, pundi ingkang gêgayutan kalihan Islam, pundi ingkang gêgayutan kalihan Jawi Kina, ing môngka ngriku têka dipun campur kemawon, kados ta: Imam Mahdi, ingkang sajatosipun
Punapadene ing primbon punika ugi, inggih nyariyosakên bab wontênipun Imam Mahdi piyambak, ingkang cariyosipun botên dipun corab-carub, punika beda sangêt. Ing ngriku dipun cariyosakên jumênêngipun Imam Mahdi, punika wontên ingkang mastani 30 taun, sawênèh 31 taun, wontên malih ingkang mastani ngantos 40 taun. Kala ing jaman punika kacariyosakên nama: jaman santosa. Miturut cariyosipun ing jaman punika: sima sagêd mêmitran sae kalihan menda, lare alit sagêd dolanan sawêr tuwin kalajêngking tanpa bêbaya. Jaman punika kacariyosakên jaman ingkang loh jinawi, wiji ingkang sami dipun tanêm, punika wohipun tikêl kaping 70. Sadaya lampah cidra botên wontên, paprentahanipun Imam Mahdi wau, kadosdene paprentahanipun Sang Iskandar Dulkarnèn utawi kadosdene Nabi Suleman, jalaran saking adiling paprentahanipun, kacariyosakên babar pisan botên nate wontên rah ingkang wutah.
Pamulangan Tani ing Ondêr Dhistrik Maja, Dhistrik Majalêngka, Paresidhenan Indramayu.
(Kintunan saking ajung lanbo konsulèn ing Maja)
Bokmanawi kathah para ingkang dèrèng sami anguningani, bilih ing dhusun Maja, dhistrik Majalêngka, wontên satunggiling sêkolahan tani ingkang kanamakakên: Karang Usaha Têtanèn, inggih punika tumrap mulang para lare ingkang sami badhe sinau kawruh têtanèn. Dene ingkang kenging lumêbêt ing pamulangan wau, inggih punika lare anakipun tiyang tani, ingkang sampun tamat pasinaonipun wontên ing pamulangan guprêmèn klas II utawi pamulangan dhusun. Dununging sêkolahan punika wontên ing lêmpènging rêdi Crême ingkang sisih kilèn, inggilipun
susuk, (kacang cina) jagung lan sasaminipun. Manawi ulah têtanènipun tiyang ngriku katitipriksa sayêktos, têtela inggiling kawruhipun bab ulah têtanèn. Dene wontênipun pamulangan tani wontên ing ngriku, punika sagêda anuntun dhatêng anaking
para tani murih langkung inggil malih dhatêng kawruhipun têtanèn.
Mênggah adêging pamulangan kasbut nginggil, punika kala wulan Mèi 1916, lan dumuginipun samangke, sabên kalih taun sapisan sagêd ngêdalakên murid cacahipun 50. Ing taun 1920 pasinaon ing pamulangan wau têtela dèrèng wontên wohipun babarpisan, amargi para murid ingkang sami lulus pasinaonipun, sami lajêng nyambut damêl dhatêng guprêmèn saha sanès-sanèsipun. Ingkang makatên wau sayêktosipun botên kenging kalêpatakên, jalaran lare-lare wau sami botên anggadhahi pawitan kangge ulah têtanèn piyambak, punapa malih têtiyang sêpuhipun ugi botên sagêd mawiti, amargi namung anggadhahi sabin sawatawis, namung cêkap kangge têdha sadintên-dintênipun. Wontên ugi tilas murid ingkang nuntên ulah têtanèn gadhahanipun piyambak, ing sarèhning angsal pangajaran bab têtanèn, angsal-angsalaning tanêmanipun sampun têmtu inggih langkung kathah tinimbang têtiyang tani limrah.
Ing taun 1920 ing pamulangan ngriku dipun wontênakên pranatan enggal, sabin gadhahanipun pamulangan, ingkang wiyaripun 5 bau, kaparingakên dhatêng murid 10 supados dipun tanêmi piyambak kanthi katuntun dening gurunipun. Kasilipun rêsik dipun simpên ing bang, prêlunipun ing têmbe, manawi para murid wau sampun rampung pasinaonipun, arta wau kenging kangge nyewa siti, sarta kangge wragad pangolahipun. Dene ingkang kenging lumêbêt ing pamulangan, lare-lare ingkang umuripun sampun langkung saking 15 taun, saha sampun angrencangi anggarap sabin tiyang sêpuhipun. Jalaran wontênipun pranatan enggal wau, sampun tamtu lajêng kathah lare anakipun tiyang tani ingkang kêpengin lumêbêt ing pamulangan punika. Ing pamulangan tuwin ing pasabinan para lare wau katingal sami mêmpêng anggènipun sinau.
Para murid wau salêbêtipun kalih taun satunggil-satunggilipun sagêd ngêmpalakên arta radin-radin f 150-, arta samantên punika anyêkapi kangge anggarap sabin wiyaripun 1½ bau. Dene manawi kakirangan pawitan, kenging sami nyambut arta utawi wiji pantun dhatêng sêkolahan. Antawisipun para murid ingkang mêdal saking sêkolahan wau sadèrèngipun taun 1920, punika ugi wontên ingkang dipun sambuti pawitan, saha anggènipun amangsulakên kacicil sabên taun. Dumugining samangke tilas murid pamulangan tani ing Maja sampun wontên 26 ingkang sami nglampahakên têtanèn piyambak, sarana dipun tuntun dening gurunipun, inggih punika: satunggiling ajung lanbo konsulèn. Mênggah wontênipun têtiyang ingkang sami anglampahakên têtanèn piyambak samantên wau, saya dangu sampun têmtu saya wêwah kathah, amargi sabên taunipun, wontên tilas murid kalih utawi tiga wêdalan ing ngriku, ingkang katuntun dening guru pamulangnpamulangan. Maja wau saha kawêwahan sabên kalih taun sapisan, murid 10 ingkang sawêg tamat pasinaonipun.
Pranatan enggal wau sayêktos kenging kaajêng-ajêng mênggah ing kamajênganipun, amargi antawisipun para murid ingkang sampun tamat pasinaonipun ing pamulangan tani ing Maja, sampun wontên 3
utawi 4 ingkang sampun anggadhahi griya piyambak, jalaran saking angsal-angsalaning anggènipun sami têtanèn, lan wontên ugi ingkang sampun anggadhahi rajakaya, maesa tuwin menda.
Tanêmanipun para tilas murid wau tansah dipun awat-awati dening ajung lanbo konsulèn ing Maja, murih sêsrawunganing guru lan murid sampun ngantos ical. Ing sarèhning sabin-sabin ingkang kagarap wau, saya dangu saya wêwah kathah, guru ingkang kajibah angawat-awati lajêng kabantu dening murid lami, ingkang sampun anggadhahi sabin piyambak, lan sabên wulan sapisan dipun gêntosi dening kancanipun. Tindak ingkang makatên punika prêlunipun supados para tilas murid wau satunggal lan satunggalipun tansah sêsrawungan saha rêrêmbagan punapa ingkang dados kaprêluwanipun.
Wiwit ing taun 1924 pambayaraning arta ingkang kasambutakên, punika lajêng katumbasakên pantun, saha ing wancinipun badhe jawah lajêng kasambutakên dhatêng para tilas murid. Dene panyauripun sasampunipun panèn pantun, kanthi kawêwahan 18%, pantun 18% wau kangge ngawontênakên andhil badhe adêgipun kopêrasi lumbung. Andhil pantun wau badhe kasade ing masa awis pantun, lan arta pêpajênganipun badhe katumbasakên pantun malih ing môngsa mirah pantun. Sampun tamtu sabêhunsabên taun. pantunipun saya wêwah kathah, ngantos kathahing pantun wau sagêd anyêkapi tumrap sadaya kaprêluwanipun têtanèn para tilas murid-murid wau. Manawi pawitanipun pantun wau sampun agêng sayêktos, tamtu anakaning nyambut pantun wau badhe dipun kirangi, anggêr tumindakipun sagêd lumintu kemawon. Tuntunan ingkang makatên wau, sayêktos agêng sangêt gunanipun tumrap para kawula. Amila iba saenipun, upami nagari karsa mêwahi ngawontênakên pamulangan ingkang makatên wau malih.
Mugi Kawigatosna dhatêng Para Maos tuwin Para ingkang Sami Mundhut Polêksalmênak taun 1928
Ing sarèhning ing bab pranatan pènsiyun ingkang kasêbut ing Polêksalmênak Jawi, Mlayu tuwin Sundha wontên ingkang kècèr pamrêtalipun saking basa Walandi, amila Bale Pustaka nusuli katrangan kangge nglêrêsakên kalêpatan wau wontên ing Kajawèn tuwin Panji Pustaka.
Dene kalêpatan wau ingkang tumrap Polêksalmênak Jawi, kasêbut ing kaca 163-164 aksara: na, lêrêsipun kados ing ngandhap punika:
na, pènsiyun alit, manawi: 1 dhinêsipun kirang 5 taun saking dhinês ingkang kasêbut ing aksara: ha, tumrap satunggil-satunggiling golongan, môngka umuripun tumrap satunggil-satunggiling golongan wau sampun anyêkapi, 2 manawi kirangipun langkung saking 5 taun (nanging kirangipun punika botên kenging langkung saking 10 taun) umuring punggawa wau kêdah sampun langkung saking ingkang katamtokakên ing aksara: ha. Langkunging umur apêsipun kêdah sami kalihan kiranging dhinêsipun ingkang jangkêp, kasuda 5 taun. Upaminipun: satunggiling mantri pulisi dhinêsipun taksih kirang 8 taun saking ingkang katamtokakên ing aksara: ha, murih sagêdipun angsal pènsiyun alit, priyantun wau kêdah sampun ngumur 50 + 8 - 5 taun, inggih punika 53 taun.
Saking pamanggih kula, nyambut damêl punika inggih kalêbêt kalimrahan. Tôndha saksinipun manawi wontên tiyang sarwa waras wiris tur taksih nèm, môngka botên nyambut damêl, punika mêsthi dados pocapan, malah manawi ingkang botên nyambut damêl wau tiyang malarat, asring kenging panggrayanganpanggrayang. ingkang botên prayogi. Kajawi punika, nyambut damêl pudikapunika. inggih ugi kalêbêt kasarasan, amargi ilining rah, nêdha utawi tilêm sami sagêd ajêg. Punapadene paedahipun malih, kenging kangge nylamur manah sungkawa sapanunggilanipun, dados sanadyan tiyang nyambut damêl punika ngêdalakên karosan ingkang mêsthinipun luwe, sagêd kaslamur botên karaos luwe. Wangsul tiyang nganggur sanadyan namung thênguk-thênguk thok, nanging kathah sangêt godhanipun, mila inggih malah boros, amargi sajatosipun ingkang nganggur punika namung badanipun, nanging kagunganipun padharan utawi pêpenginan asring botên purun nganggur. Awit saking punika, nyambut damêl punika botên ngêmungakên wontên tiyang malarat, sanadyan tiyang ingkang sampun sugih inggih prayogi.
Kacariyos anggèning tiyang sami nyambut damêl punika, prêlunipun pados arta kangge nyandhang nêdha, lumèbèripun kangge ngingahi dhatêng anak bojo. Dados manawi makatên, tiyang nyambut damêl punika nama kapêksa, amargi kangge nyandhang nêdha wau. Manawi tiyang nyambut damêl punika dipun tampi ing manah: kapêksa, utawi kaanggêp lugu namung pados arta thok, pamanggih kula botên prayogi, amargi anggèning nyambut damêl sisip-sêmbiripun sagêd dados: mata dhuwitên, panindakipun namung ambujêng enggala angsal arta, pandamêlanipun sampun tamtu lajêng groboh, wusana pangajêng-ajêngipun sagêda angsal arta, angsal-angsalanipun inggih sakêdhik, amargi barang garapanipun awon.
Mênggah prayoginipun nyambut damêl punika, ingkang sapisan mawi kadhasarana manah sênêng. Kaping kalih anggadhahana niyat pados nama, agêngipun ngantos angsal pratôndha panarimah, awit saking awiging garapanipun. Ingkang kaping tiga pados kawruh, wondene têrangipun makatên: tiyang nyambut damêl punika bilih sênêng manahipun, têmtu sagêd sae garapanipun, punapa malih panyambut damêlipun mugên, sae botên gadhah raos wêgah tuwin sayah. Dene bab anggènipun dipun dhasari pados nama, punika wigatosipun supados tinrêsnanan ing tiyang kathah, ingkang awit saking kalêgan manahipun utawi kalêrêsan anggèning sami anggarapakên barangipun. Tumrap bab kaping tiga: pados kawruh, punika supados kathah sêsêrêpanipun, ingkang lêlajênganipun kenging kangge sarana minggahing pangkat pandamêlan ing panginggilanipun. Mênggah nyambut damêl dhinasaran kados kasêbut nginggil, punika agêng sangêt pangajêng-ajêngipun kathahing angsal-angsalanipun arta.
Wondene witing sênêng punika, saking nocogi kalihan dhêdhasar karêmênaning manahipun. Upami tiyang ingkang anggadhahi dhêdhasar bab bangsaning laras, punika [pu...]
[...nika] mêmpanipun nyambut damêl dados niyaga, makatên sapiturutipun. Wontênipun tiyang nyambut damêl sampun angsal balônja kathah lajêng mêdal, punika bokmanawi inggih saking botên nocogi kalihan dhêdhasaring manahipun. Kajawi punika manawi dipun manah-manah, nyambut damêl punika botên wontên awratipun, dene ingkang mastani awrat punika namung ingkang nyawang, dados sampun tamtu manawi ingkang nyawang punika mastani awrat, amargi sagêd ugi ingkang dipun sawang punika botên nocogi kalihan dhêdhasaring manahipun ingkang nyawang. Upaminipun ingkang nyawang sarwa ringkih badanipun, môngka nyumêrêpi pandamêlanipun pandhe tosan, tiyang wau mêsthi wêgah, jalaran dipun têpakakên kalihan badanipun piyambak ingkang sarwa ringkih, tamtu botên tèyèng utawi sakit kangge nyambut damêl ngêdalakên karosan kados tukang pandhe. Kosokwangsulipun ingkang nglampahi, inggih punika tukang pandhe, tamtu botên wêgah ingatasing pandamêlan ingkang katindakakên, amargi sampun kulina utawi sampun dados padamêlanipun. Punapa malih pandamêlan ingkang mêgahakên utawi rêkaos, punika ugi botên dumunung wontên pandamêl ingkang sarwa ngêdalakên karosan, nanging anggèning mêgahakên utawi rêkaos wau, namung kabêkta saking botên sagêdipun ingkang nindakakên. Têrangipun, saupami tukang pandhe wau kapurih nindakakên pandamêlan bangsaning kalungidan utawi karawitan, kados ta: kapurih damêl kidung rêrêpèn, andhalang, nyungging, gambar, inggih rêkaos sayêktos, amargi sanès pandamêlanipun saha botên gadhah dhasar.
Sadèrèngipun nyambut damêl, prayogi amanaha rumiyin pandamêlan punapa ingkang dipun sênêngi, manawi sampun salaras kalihan manahipun, lajêng kalampahana, sampun mawi malang tumolih, (awang-awangên), dene bab kawruh mangke sagêd katuntun wontên salêbêting pandamêlan. Kajawi punika sampun ngantos gadhah raos lingsêm, dupèh pandamêlanipun kaanggêp asor. Ngadatipun tiyang anglampahi pandamêlan gadhah raos lingsêm, punika pinanggih wontên tiyang ingkang sampun nate mukti utawi ingkang rumaos inggil darajatipun, dhumawahing apês kapêksa anglampahi pandamêlan ingkang kaanggêp asor wau. Pancènipun jaragan sampun dipun niyati nyambut damêl punika kêdah botên lingsêm, amargi nyambut damêl punika mêsthi sêsrawungan kalihan tiyang, dados dipun rekaa kados punapa, mêsthi kawanguran ing tiyang saha tanpa damêl. Cêkakipun, tiyang ingkang makatên wau badhe rêkaos ing samudayanipun, rêkaos dhatêng manah, rêkaos panindakipun nyambut damêl, saha rêkaos angsal-angsalanipun arta.
Utaminipun tiyang punika malah kapara angluhurakên dhatêng pandamêlanipun, sampun ngantos nyapèlèkakên, saha anggadhahana rumaos bilih pandamêlanipun punika, nama mitulungi dhatêng adêging gêsangipun tiyang ing ngalam donya, kados ta: wontênipun tiyang sagêd nêdha sêkul, punika saking pitulunganipun tiyang tani, wontênipun tiyang sagêd damêl griya saking pitulunganipun tukang kajêng, makatên sapiturutipun. (Badhe kasambêtan)
Rêmbagipun Sêmar, Petruk lan Garèng Bab Wèt ingkang Amêrangi Tindaking para Lintah Dharat.
Garèng : Pangadilan ora kêna ngidinake panagihe, ananging uga ora kêna nêtêpake, yèn layange panagihan mau ora ana buktine babar pisan. Wayah, rama, yèn ana prakara kang kaya mangkono kuwi, dara sidhèn sajake kaya wong sing cêkine mati siji, arêp diowahi cêkine kuwatir nèk mêtu, ora diowahi wong gênah wis mati siji.
Sêmar : E, kurang ajar, la wong papriksan pangadilan, kathik dianggêp kayadene wong kowah. Wis, wis, rungokna. Yèn sing motangake dhuwit nyang Petruk duwe bukti liyane, sanajan bukti liyane mau ora sapiraa, sanajan ta mung rupa layang pasêksèn bae, kuwi Petruk bisa dikalahake prakarane.
Petruk : Ma, Ma, ing sarèhning aku kiyi sawijining priyayi, sabaku dina-dina mung nyang kamar bolah bae, tamtune iya duwèni kaprawiran, yèn nganti utang dhuwit, ora bakal ana
sok saba nyang kamar bolah, kuwi kowe apa wis lumêbu dadi lid.
Garèng : Yah, ma, ature Petruk kuwi aja sok digalih bênêr-bênêr. Aja manèh dadi lid, munggah rolak kamar bolah bae rak durung tau. Mungguh karêpe saba nyang kamar bolah kuwi mangkene, yèn
ing môngka ora ana wêktune kanggo kondur dhahar, kuwi banjur nimbali Petruk, amarga Petruk wis pirang-pirang dina kiyi dadi bakul saoto.
Sêmar : E, trèmbèlane, anggone ora urus Petruk kuwi kathik kabanjur-banjur, mungguh calathune Petruk, ora ana titahing ngabathara sing bakal wêruh, kuwi yèn aku ora kliru, karêpe Petruk arêp pitakon mangkene: kapriye upamane sing motangake ora duwe bukti liyane babar pisan. Apa ya mangkono, Truk.
Petruk : Mula ya mangkono, ma. Sabisa-bisa wong utang kuwi aja nganti kêwruhan ing liyan, amarga yèn nganti konangan kamlaratanmu, sok banjur disingkiri ing akèh. Mulane yèn ing ngomah kêndhile kabênêr mêngkurêp, aku malah banjur palêsir-palêsir mubêng kotah,
pitakonmu: kapriye upamane sing motangake ora duwe bukti liyane babar pisan, kuwi pangarsaning pangadilan bisa mutus sarana nyumpah salah siji, apa sing motangake, apa sing utang. Pamilihe sapa sing kudu disumpah kuwi, gumantung marang karsaning pangarsaning pangadilan. Wis têmtu sing disumpah kuwi salah siji sing kira-kira kêna dipitaya. Lumrahe sing disumpah kuwi wong sing anggugat prakara. Ing têmbe yèn kasumurupan, manawa sing disumpah mau sumpahe palsu, miturut artikêl 159, 161 lan artikêl 162 ing anggêr pribumi (Ind. Regl.) wong mau kêna diukumake.
Garèng : Lha, yèn mangkono larase, rama, sing utang, upamane ing kene Si Petruk, apa ora bisa nyuwun marang pangarsaning pangadilan landrad, supaya sing motangake mau disumpah.
Sêmar : Lho, aku mau wis ngomong, sing disumpah kuwi sing akèh-akèh sing gugat prakara, dadi lumrahe ya sing motangake.
Garèng : Bênêr, ma, ananging panyumpahe mau kudu mangkene: mula ya sabênêr-bênêre, yèn Si Suta motangake dhuwit marang Si Petruk f. 100.-.
Sêmar : Lha kuwi êmbuh ora wêruh, apa sing utang dhuwik kêna duwèni panuwunan kang mangkono kuwi, kiraku kêna, ananging aku ora bisa nêmtokake, amarga yèn dadi presidhèning pakumpulan ajar jogèd aku ya wis tau, ananging presidhèning pangadilan landrad, durung. Lho kapriye karêpmu kuwi ta Rèng, sajake kok ana buntute.
Garèng : Lho, kuwi mangkene. Rama mau wis ngandikake, sing sapa sumpah palsu, miturut artikêl-artikêl 159, 161 lan 162 ing anggêr pribumi, kuwi kêna diukumake. Ing môngka tindaking lintah dharat kuwi lumrahe yèn nyang layang panagihane disêbutake motangake dhuwit f. 100.-, lumrahe sing utang mung nampa f.50.- utawa f. 60.- Saiki yèn sing motangake dhuwit wis kalakon sumpah angakoni motangake dhuwit f. 100.-, ing môngka sabênêre mung motangake f. 50.- utawa f. 60.-, kuwi sing utang apa ora bisa kêlah, yèn sing motangake dhuwit mau, wis kasalahan sumpah palsu.
Sêmar : E, sambêr tempe, kathik amokrul bambu. Kiraku yèn sing utang mau anduwèni sêksi cukup, pantês-pantêse iya kêna, ananging bab kuwi aku ora bisa amêsthèkake. Wis, samene dhisik, besuk manèh bae padha dibanjurake anggone padha rêrêmbugan bab pranataning utang-piutang.
Wontên pawartos, bilih têtiyang ing dhusun Kawat, sacêlakipun Watês, anyênjata sima ngantos pêjah, sima wau sampun sawatawis lami angrêridhu katêntrêmanipun dhusun.
Kabaripun, rayi dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta: Bandara Radèn Mas Sujanadi, ingkang suwaunipun ngasta padamêlan wontên ing kantor agrarisêsakên, samangke katêtêpakên dados ondêr up ing kantor inlansêkadhastêr ing Ngayogya.
Ngarsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Ngayogya sampun amarêngakên, sarta sampun maringi nawala kêkancingan dhatêng panuwunipun Radèn Wadana Dwijasewaya, bab nyuwun kèndêl anggènipun dados abdi dalêm sekrêtaris ing kadipatèn.
Saking Surakarta kawartosakên, bilih benjing wulan Ruwah taun punika, kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton badhe katêtêsakên.
Sêdyatama amartosakên, konggrès Muhamadiyah benjing Ruwah punika, kabaripun badhe nyuruhi para sarjana Islam saking mônca praja, kados ta: saking Mêsir, Indhu, Turki, Arab sasaminipun, punapa malih ing Indiya ngriki, mêsthi kasuruhan. Dene ingkang badhe karêmbag wontên ing konggrès ngriku samangke dèrèng sagêd anêmtokakên.
Saking Surabaya kawartosakên, Tuwan Marsudi, redhaktur Sinar Indonesia sarta ingkang dèrèng dangu punika ngêdêgakên pakêmpalan enggal nama: Parte Rayat Indhonesiah, dipun cêpêng jalaran damêl karangan ingkang suraosipun ngojok-ojoki.
Salêbêtipun wulan Sèptèmbêr punika, têtiyang sakit ingkang dipun pulasara kanthi lêlahanan wontên ing
ing Sêmarang, inggih punika: bôngsa Tiyonghwa 243, têtiyang èstri bôngsa Tyonghwa 33, lare-lare Tyonghwa 154, tiyang pribumi 62, tiyang èstri pribumi 45. Dene têtiyang sakit ingkang sami bayar wontên 89. Dados ing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr punika, gunggungipun têtiyang ingkang sami dipun pulasara wontên ing griya sakit ngriku wontên: 626.
Wontên kabar, bilih ing Jêmbêr tansah wontên jawah awu. Malah ing ngrika kala-kala kapirêngan swara gumuruh saking rêdi Raung, tuwin kukusing kawah rêdi wau tansah kêtingal gumulung sundhul ngawiyat.
Kala tanggal 19 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, pangadilan landrad ing Grêsik, andhawahakên ukuman kunjara dhatêng para komunis, Sutiknya lan Muhamad Tam, ingkang satunggal laminipun 4½ taun, satunggalipun malih 3 taun, amargi kalêpatan badhe adamêl risakipun katêntrêmaning praja.
Saking Ngawi kawartosakên: satunggiling jêndhuling komunis nama: Suratmaji alias Ratman, asli saking Kêdhunggalar, ingkang dados buroning pulisi, amargi kalêpatan tumut-tumut adamêl gegeran dèrèng dangu punika, dèrèng watawis lami punika kacêpêng pulisi wontên ing Batawi, saha lajêng kakintunakên dhatêng Ngawi. Sadumuginipun ing Ngawi sanalika punika lajêng kapriksa prakawisipun.
Katêtêpakên dados wadana algêmènê pulisi ing paresidhenan Sêmarang: Radèn Sukarman, ingkang suwau asistèn wadana pulisi klas I ing Sêmarang. Wiwit tanggal 3 Oktobêr punika, kawisudha dados wadana pulisi ing Surabaya: Mas Wirawêrdaya, ing suwau asistèn wadana klas I ing Brondong, kabupatèn Lamongan.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên, bilih kopral bôngsa pribumi lan saradhadhu Mênadho, kalih-kalihipun sami golongan ing batalyun 15 ing Bandhung, dèrèng dangu punika kacêpêng ing pulisi, amargi kalêpatan anggènipun gêgayutan
sajawining kitha Têgal, wontên ing margi antawisipun têgalan Brêbês, wontên bêbaya oto ingkang adamêl tiwasipun tiyang èstri pribumi satunggal. Kala kapriksa prakawisipun têtela, bilih supiring oto wau, kala anglampahakên otonipun ngantuk. Ingkang punika supir wau inggih lajêng kacêpêng ing pulisi. Tiyang èstri wau sanalika punika pêjah.
saking Bogor amartosakên: dèrèng dangu punika sampun wontên sêrat kêkancingan ingkang dipun tapakastani, ingkang nyêbutakên wontên tiyang komunis kalih malih ingkang badhe dipun singkirakên dhatêng Dhigul, ingkang satunggal asli saking Madiyun, satunggalipun malih asli saking Surabaya.
Katêtêpakên dados patih ing kabupatèn Garut, Mas Sastrawiguna, ing suwau wadana algêmènê pulisi ing Serang. Patih ing Cianjur: Mas Sunartadirja, wadana ing Serang. Patih ing Batawi: Radèn Kandhuruan Wira Adikusumah, sèkrêtaris rad kabupatèn ôngka I ing Sukabumi.
Kabaripun Mr. Radèn Ahmad adpokat saha pokrul ing Surabaya, nyuwun kèndêl saking kalênggahanipun, sumêdya nyuwun padamêlan wontên ing gupêrmèn. Kabaripun Mr. Radèn Ahmad wau, samangke katêtêpakên dados amtênar ingkang kabantokakên ing pangadilan justisi ing Sêmarang.
Aneta martosakên saking Makasar, bilih pangadilan justisi andhawahakên ukuman kunjara laminipun 3 wulan dhatêng tuwan asistèn residhèn Emmeloort Stein, amargi kalêpatan sampun anahan saha anganiaya tiyang ngantos dumugi ing tiwasipun.
Para ingkang sami lulus èksamênipun notaris bagiyan pungkasan, (bagiyan III): Tuwan-tuwan mas Sujak (Cirêbon) lan Radèn Kadiman (Bandhung).
Wontên pawartos, Ingkang angsal pris f 70.000.- saking lotre agêng Surabaya, inggih punika Tuwan S.Z. Bahsin ing Palembang.
Wontên kabar: Pulisi ing Batawi dèrèng dangu punika anyêpêng satunggiling tiyang pribumi nama: Amad punggawa baita kapal Bacan, ingkang mêntas punika labuh wontên ing
Kala dintên Sêtu ingkang kapêngkêr punika, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta saking Surabaya têdhak dhatêng kabupatèn Bangkalan, siyangipun kondur malih dhatêng Surabaya.
Wontên pawartos Tuwan Tan Eng Goan, ingkang anggadhahi kantor pangêcapan Siang Po ing Bandhung tuwin Tuwan Tan Tong Kie, guru pamulangan T.H.H.K. ing Têgal, botên dangu malih badhe kapriksa dening pangadilan landrad ing Bandhung, amargi kadakwa sampun nyêbar pêngojok-ojok wontên ing sêrat kabar Siang Po.
Dèrèng dangu punika Gusti Daradatun, putra dalêm pambayun Ingkang Sinuhun ing Ngayogya saha calon pangeran adipati anom, kadhèrèkakên dening para abdi dalêm sawatawis, rawuh ing Surabaya prêlu badhe mriksani yarmarêk ing ngrika. Karsaniupun Gusti Daradatun wau badhe anitipriksa kawontênanipun barang-barang damêlanipun têtiyang pribumi ing panggenan sanès-sanès ingkang kadhasarakên wontên ing yarmarêk ngriku, saha kintên-kintên têtiyang Ngayogya punapa sagêd tiru-tiru adamêl barang-barang wau, ingkang sagêd anjalari indhaking pangasilanipun.
Aneta martosakên saking Surakarta, bilih kala malêm Minggu ingkang kapêngkêr punika, griyanipun Tuwan Veen kabêsmi, jalaran saking kiranging toya angèl anggènipun amêjahi latu wau. Tujunipun, griya wau katanggêlakên ing asuransi, mênggah sabab-sababipun griya wau kabêsmi, samangke dèrèng kasumêrêpan, tiyang ngintên bilih kabêsminipun wau mila dipun jarag.
Aneta martosakên, bilih ingkang wadana ing Soreang, Radèn Muhamad Musakarta Lêgawa, kabantokakên dhatêng paduka tuwan residhèn ing Priyangan Têngah, supados amakili pangkat patih ing Bandhung, sadangunipun ingkang Bupati Bandhung tindak pêrlop dhatêng nagari Walandi.
Jalaran tuwuhipun prakawis-prakawis ingkang ngèngingi ingkang bupati ing Brêbês, samangke tuwan kontrolir saha bandara patih anindakakên panaliti ing dhusun-dhusun saha ing ondêr dhistrik-ondêr dhistrik. Ing wulan punika kabaripun, ingkang bupati piyambak badhe kapriksa prakawisipun wontên ing pasanggrahan Bumiayu utawi wontên ing Sêmarang.
Saking Dhênhah (nagari Walandi) kawartosakên, bilih kala tanggal 28 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, pangadilan justisi andhawuhakên nyêpêng sêtudhèn kêkalih, inggih punika: Tuwan Mometoe Wilson ingkang samangke wontên ing kitha Bèrlin (Jêrman) lan Tuwan Ahmad Subarja, ingkang sapunika pangkat wangsul dhatêng tanah Indiya.
Dèrèng dangu punika Tuwan Sastra Amijaya, sêtudhèn ingkang dipun tahan wonwontên. ing griya pakunjaran ing Dhênhah (
Tuwan G. Andre de la Porte, wusana èksamênipun Tuwan Sastra wau pikantuk, saha sasampunipun lajêng kawangsulakên lumêbêt ing griya pakunjaran malih.
Ananging manawi kawula unggul ing jurit, tuwin paduka karsa nampi sang pramèswari malih, kawula badhe suwita malih ing paduka, saha badhe ambelani angluhurakên asma tuwin nagari paduka, anglangkungi saking belanipun para baron sanèsipun. Dene manawi paduka botên karsa saha ngabdèkakên malih dhatêng jasat kawula, kawula badhe kesah saking ngriki, badhe suwita dhatêng sang prabu ing Gavoie utawi sang prabu ing Friesland. Kawula botên badhe wangsul dhatêng ing Cornwallis malih. Sang prabu, manawi paduka botên karsa nampi sang pramèswari, panjênênganipun badhe kawula
aturipun Prabu Tristan anantang prang tandhing, lajêng sami matur: Gusti, mugi paduka karsaa nampi sang pramèswari malih, saèstunipun tiyang ewah ingkang angawon-awon sang putri punika. Prakawis Tristan, mugi kadhawahana nilar nagari Cornwallis, asuwita dhatêng sang prabu ing Gavoie utawi sang prabu ing Friesland kados ingkang kasêbatakên ing salêbêting sêrat wau. Mugi paduka karsaa paring dhawuh timbalan dhatêng Tristan, sang putri supados enggal dipun aturakên ing dintên ingkang paduka tamtokakên.
Sang prabu nuntên ngandika: Hèh, para satriya, sapa kang isih anduwèni pandakwa ala marang Tristan, muga mênyata saka ing palinggihane. Para baron tuwin para satriya sanèsipun sami kèndêl kemawon. Wusana sang nata lajêng ngandika dhatêng ngulama: Hèh, ngulama, sira enggal gawea wangsulaning layang iku, surasane miturut kang wis karêmbug iki. Dienggal jalaran wis lawas Isolde anglakoni lara-lapa ana ing satêngahing alas. Kajaba iku muga caritakna uga yèn ingsun kirim pandonga slamêt marang sakarone. Sontênipun sêrat wangsulan wau kacancang ing palanging Roode Kruis ingkang dumunung ing margi dhatêng ing salêbêting wana Morois.
Ing wanci têngah dalu Prabu Tristan anilar padhepokanipun Kyai Ogrin, mêdal saking wana Morois lajêng anjog ing ara-ara anjujug panggenaning Roode Kruis, sêrat wangsulanipun sang nata ingkang cinancang ing palanging Roode Kruis nuntên kapundhut, kabêkta dhatêng padhepokanipun Kyai Ogrin saha lajêng kasukakakên Kyai Ogrin ambikak sêrat wangsulan wau nuntên dipun waos: sarana
kalerehanipun, sang prabu karsa nampi sang pramèswari malih, nanging botên karsa angabdèkakên Tristan. Tigang dintên malih Tristan dipun êntosi ing sang nata saabdinipun wontên ing ara-ara sapinggiring wana Morois. Sasampunipun angaturakên sang putri, Prabu Tristan kadhawahan enggal kesah saking ing Cornwallis. Sasampunipun mirêngakên ungêling sêrat wangsulan punika Prabu Tristan sêsambat, pangandikanipun: dhuh, sang putri, kêkasih kula, sayaktosipun awrat sangêt pêpisahan kula nilar sampeyan. Ewasamantên kêdah kalampahan, jalaran namung punika marginipun sagêd kula angluwari paduka saking kasangsaran ingkang sampeyan lampahi, margi anggèn sampeyan ambelani dhatêng kula. Manawi sampun dumugi ing mangsanipun pêpisahan kula badhe ngaturi tôndha pangèngêt-èngêt dhatêng sampeyan. Saking ing nagari padunungan kula samôngsa-môngsa kula badhe kèngkènan tiyang dhatêng ing Cornwallis sowan ing sampeyan. Sampeyan sagêd dhawuh punapa kemawon dhatêng kèngkènan wau. Manawi kula sampeyan undang, kula inggih badhe enggal dhatêng. Sang putri analôngsa sangêt mirêng sêsambatipun sang kinasih makatên punika, pangandikanipun: dhuh, Tristan mitra kula, mugi karsa amaringakên pun Husdent kemawon. Manawi kula ningali dhatêng sagawon punika, kula têmtu èngêt dhatêng ing sampeyan. Dhuh, mitra, kula gadhah sêsupe amripat sêsotya ijêm, mugi sampeyan karsa nampi sêsupe punika minôngka tandhaning katrêsnan sampeyan dhatêng kula. Sêsupe punika sampeyan agêm. Manawi ing têmbe wontên utusan sampeyan, kula pitados manawi utusan wau ngatingalakên sêsupe punika. Manawi utusan wau botên sagêd ngatingalakên sêsupe punika, sanajan cariyos punapa kemawon botên badhe kula pitados bilih piyambakipun punika utusan sampeyan. Manawi kula sampun ningali sêsupe punika, kula badhe enggal anglampahi sapanêdha sampeyan sarta botên badhe wontên alangan ingkang sagêd anyêgah niyat kula wau.
Wangsulanipun Prabu Tristan: Mitra, pun Husdent kula sukakakên ing sampeyan. Sang putri lajêng ngaturakên sêsupenipun, sarta lajêng arêrangkulan.
Enjingipun Kyai Ogrin kesah dhatêng ing kitha, pêrlu tumbas agêm-agêmanipun sang pramèswari, tuwin tumbas kapal ingkang tutut sangêt minôngka titihanipun, saha abah-abahanipun pisan, dene ingkang kangge têtumbas barang-barang ingkang èdi pèni ingkang sarwa sutra tuwin ingkang kangge tumbas kapal wau yatra sêsimpênanipun piyambak. Têtiyang ingkang ningali lêkasipun Kyai Ogrin sami anggêgujêng, nanging têtiyang ingkang sami anggêgujêng wau botên dipun [di...]
[...pun] paèlu. Barang-barang têtumbasanipun lajêng katumpakakên ing kapal, nuntên wangsul dhatêng ing padhepokanipun. Sadumugining padhepokanipun lajêng manggihi Sang Putri Isolde, aturipun: dhuh, sang pramèswari, agêm-agêman paduka sampun sami luwas sadaya. Paduka mugi karsa anampi agêm-agêman awon punika, kagêm santun benjing êmbèn manawi paduka pangkat amanggihi sang nata. Saèstunipun kula kuwatos bilih botên andadosakên panujuning panggalih dhatêng agêm-agêman punika, margi kula botên kulina amilih agêm-agêmaning para putri.
Kacariyos ing dintên punika Sang Prabu Marc paring sumêrêp dhatêng sadaya tiyang ing Cornwallis bilih tigang dintên malih sang prabu badhe anampi sang pramèswari wontên ing ara-ara sacêlaking wana Morois. Sarêng dumugi ing dintên mangsanipun sang prabu badhe pêpanggihan kalihan Prabu Tristan, saha badhe ngaturakên sang pramèswari wau, ara-ara wau kêbak tiyang, kathah para satriya tuwin para putri bôngsa luhur ingkang sami rawuh ing ara-ara punika. Sadaya sami kêpengin sumêrêp malih dhatêng sang pramèswari, margi kajawi baron têtiga ingkang sami awon manahipun wau, sadaya sami wêlas saha trêsna dhatêng sang pramèswari. Ing ara-ara kaadêgan pasanggrahan-pasanggrahan ingkang rinêngga sae. Ing wanci enjing Prabu Tristan kalihan Sang Putri Isolde sami anitih titihan, anilar padhepokanipun Kyai Ogrin, mêdal satêngahing wana. Ing sarèhne Prabu Tristan kuwatos bilih wontên bêbaya ingkang andhatêngi, agêm-agêmanipun kasatriyan, inggih punika agêmipun kêre dipun rasuk lan pêdangipunpêdhangipun. ugi dipun anggar lajêng dipun tutupi pangagêmanipun ingkang sampun awon, botên antawis dangu dumugi ing sapinggiring wana. Saking katêbihan Sang Prabu Marc katingal rinubung ing para baron. Pangandikanipun Prabu Tristan: Isolde, kêkasih kula, sang prabu sawadyabalanipun amapagakên dhatêng kula lan sampeyan wontên ing satêngahing ara-ara ngajêng punika, sakêdhap malih kula lan sampeyan botên sagêd rêrêmbagan malih. Mugi Gusti Allah karsaa anêksèni, sampeyan kula sumpah, ing têmbe samôngsa kula ngintunakên tiyang sowan dhatêng sampeyan, mugi sampeyan karsaa anglampahi ingkang dados panêdha kula. Wangsulanipun sang putri: dhuh, Tristan kêkasih kula, samôngsa kula ningali sêsupe ingkang amripat ijêm punika, kula botên badhe anyidrani jangji. Tembok ingkang santosa utawi karaton ingkang kinubêng ing bètèng kukuh, botên badhe sagêd angalang-alangi sêdya kula, kula tamtu anglaksanani punapa sapanêdha sampeyan. Prabu Tristan angandika malih: o, Isolde, mugi-mugi ingkang Maha Kawasa angijabahana sêdya sampeyan ingkang
sadhèrèk, panuwun kula sampeyan sampun enggal-enggal anilar nagari Cornwallis. Sampeyan êntosi sawatawis dintên malih, supados sampeyan anyumêrêpi kadospundi pangrêngkuhipun sang nata dhatêng kula. Wontên ing ngriki kula piyambakan, kula ajrih dhatêng têtiyang ingkang awon manahipun punika. Manawi sampeyan enggal-enggal kesah, sintên ingkang badhe mitulungi kula, manawi kula manggih bêbaya. Mantri wana Orri tamtu purun kanggenan sampeyan ing griyanipun, sarta anyukani papan pandhêlikan, mangke dalu sampeyan rawuh ing gudhang suwung ingkang sampun risak, kula badhe kèngkènan pun Pirinis ngaturi sumêrêp, punasapunapa. wontên tiyang ingkang awon pangrêngkuhipun dhatêng kula punapa botên. Pangandikanipun Prabu Tristan: mitra, pandugi kula badhe botên wontên tiyang ingkang wani sumêja awon dhatêng sampeyan, manawi wontêna, tiyang wau tamtu badhe enggal nampèni pituwasing kalakuanipun, pramila kula sagah sêsingidan ing griyanipun Orri sawatawis dintên laminipun. Sarêng lampahipun Prabu Marc sawadya balanipun ingkang amapagakên dhatêngipun Prabu Tristan tuwin sang pramèswari wau sampun cakêt, lajêng sami suka urmat. Prabu Tristan lan Putri Isolde inggih lajêng mangsuli urmat. Lampahing titihanipun sang nata angrumiyini lampahing tumpakanipun para baron, watawis sapambandhil. Namung kadhèrèkakên dening baron Dinas ing
titihanipun sang putri Prabu Tristan nuntên matur ing sang nata: sang prabu, kawula ngaturakên sang pramèswari. Dipun saksènana dening para baron tuwin para satriya ing Cornwallis sadaya, kawula nyuwun idi paduka, ambelani kaluhuraning karaton paduka, amargi prakawis pandakwa awon dhatêng kawula ingkang magêpokan kalihan isèning karaton paduka punika, manawi botên kalêrêsan pamariksanipun, karaton paduka badhe pikantuk nama awon. Kangge angicalakên pandakwa awon wau kawula nyuwun dipun abên prang tandhing, manawi kawula kawon kawula sumarah ing karsa dipun bêsmi, manawi kawula unggul ing jurit mugi paduka karsa angabdèkakên malih dhatêng kawula. Manawi paduka botên karsa ngabdèkakên malih dhatêng kawula, kawula badhe kesah dhatêng nagari sanès.
Kacariyos botên wontên baron satunggil-tunggila ingkang wani angladosi panantangipun Prabu Tristan wau. Sang nata lajêng nyandhak apusing titihanipun sang putri, nuntên kapasrahakên dhatêng baron Dinas ing Lidhan, supados dipun jagi sarta dipun ladosi sapêrlunipun. Dene sang nata anyakêti baron-baron kalerehanipun, pêrlu badhami katampi utawi botênipun Prabu Tristan badhe suwita malih dhatêng sang nata punika. Sang pramèswari dipun urmati dening baron Dinas kalayan bingah ing manah. Pangrêngkuhipun botên ewah kados ingkang sampun-sampun. Makatên ugi para baron sanèsipun tuwin para putrining bôngsa luhur ing Cornwallis. Sarêng sang pramèswari lukar mantêl sangsaya katingal langkung
endah warninipun. Sang putri mèsêm, èngêt dhatêng Kyai Ogrin ingkang sampun anumbasakên agêm-agêmanipun punika. Sarêng baron-baron ingkang awon manahipun wau sumêrêp bilih sang putri dipun urmati sarta dipun trêsnani dening tiyang kathah kados ingkang sampun-sampun, sami sakalangkung nêpsu sangêt sarta sakit manahipun, lajêng nyakêti dhatêng sang prabu. Kala samantên sang prabu sawêg imbal wacana kalihan baron Andre ing Nicole. Baron Andre matur: Gusti, mugi paduka karsa angabdèkakên malih dhatêng Tristan. Manawi Tristan têtêp asuwita ing paduka, karaton paduka badhe dipun ajrihi dening para raja sanèsipun. Waunipun sang prabu badhe karsa mituruti aturipun baron Andre wau. Nanging lajêng dipun ojok-ojoki dening baron-baron ingkang awon manahipun punika, aturipun: Sang prabu, paduka mugi karsaa andhahar atur kawula. Lêrês cacriyosan ingkang angawon-awon tumrap sang putri rumiyin punika cariyos ngayawara, ananging manawi sang pramèswari tuwin Tristan kêmpal malih wontên ing karaton, saèstu badhe wontên cacriyosan awon malih. Pramila langkung sae Tristan botên paduka abdèkakên, supados enggal kesah saking nagari ngriki. Ing têmbe manawi pêrlu paduka sagêd nimbali malih dhatêng piyambakipun. Satêmah sang nata anglaksanani panuwunipun baron têtiga ingkang awon manahipun punika, nuntên dhawuh dhatêng para baron supados Tristan kadhawuhan enggal kesah. Prabu Tristan lajêng nyakêti sang pramèswari, apamitan, sasampunipun lajêng kadangu dening sang nata, margi sang nata wêlas dhatêng panjênênganipun, pangandikanipun: Tristan, sira bakal lunga marang ngêndi. Panganggonira wis padha luwas bangêt, mulane sadurunge mangkat anjupuka salin panganggo dhisik mênyang ing karaton ingsun, sarta anggawaa êmas lan perak sakarêpmu, ginawe sangu. Prabu Tristan amangsuli: Sang prabu, kawula botên badhe mêndhêt punapa-punapa saking ing gêdhong raja barana paduka. Kalayan pangangge tuwin barang-barang gadhahan kawula piyambak sawontênipun kawula badhe kesah dhatêng Friesland. Sasampunipun matur makatên Prabu Tristan angingêrakên titihanipun lajêng kasandêrakên dhatêng pasisir. Sang pramèswari anggènipun amriksani dhatêng Prabu Tristan botên nolih-nolih, ngantos Prabu Tristan botên katingal. Ing nginggil sampun kacariyosakên bilih ing dintên punika ing ara-ara wau kêbak tiyang, jalaran sadaya tiyang ing salêbêting kitha, jalêr èstri, sêpuh anèm, sami mêrlokakên mapag rawuhipun sang pramèswari kanthi bingah-bingah. Ananging bingahipun wau kaworan sisah, margi Prabu Tristan botên dipun tampi panuwunanipun ngabdi malih dening sang nata. Sang nata sawadya balanipun lajêng kondur dhatêng ing kitha. Loncèng-loncèng ing gareja dipun tabuh botên kêndhat-kêndhat minôngka pakurmatan. Margi-margi ingkang dipun
Kacariyos dalunipun Prabu Tristan rawuh ing griyanipun mantri wana Orri sarana dhêdhêmitan, sarta dipun aturi singidan ing salêbêting gudhang suwung, ingkang sampun botên dipun angge. Mugi-mugi para baron ingkang awon manahipun sami angatos-atos anjagi kawilujênganing
rumiyin paduka andhawahakên ukuman dhatêng sang pramèswari botên ngangge dipun titipariksa rumiyin prakawisipun. Ingkang makatên punika saèstunipun kirang adil sarta siya-siya sangêt. Samangke paduka paring pangapuntên dhatêng sang pramèswari inggih botên ngangge dipun titipariksa rumiyin, punapa sang putri têmên botên anggadhahi dosa utawi têmên dosanipun. Punapa ingkang makatên punika inggih nama adil. Pramila mugi wontêna karsa paduka paring dhawuh dhatêng sang pramèswari, supados karsaa sumpah dhatêng balung-balungipun bôngsa kramat ingkang malati punika, sarta angasta tosan ingkang mêngangah. Manawi sang pramèswari saèstu botên dosa, sanajan ngastaa tosan ingkang mêngangah inggih botên badhe kraos punapa-punapa. Namung sumpah punika ingkang sagêd ngicalakên pandakwa dhatêng sang pramèswari wau.
Sang prabu duka sangêt mirêngakên aturipun para baron makatên punika, pangandikanipun: Hèh, wong ala, muga-muga Pangeran anglêbura marang sira kabèh. Salawase sira tansah ambudidaya amêmirang marang panjênêngan ingsun. Ingsun wis anglaksanani panuwunira supaya Tristan ingsun tundhung saka nagara Cornwallis, saiki sira padha duwe panjaluk manèh kang angluwihi saka mêsthi. Apa Isolde kudu diulihake marang ing Irlan. Apa dosane lan apa kaluputane marang sira kabèh. Dhèk anu iku Tristan kêpenging diêdu pêrang tandhing minôngka tôndhayêkti, manawa dhèwèke utawa Isolde ora duwe dosa, nanging sira padha mênêng bae, ora ana kang wani angladèni panantange.
tuwin rinêngga ing pasabinan ingkang pindha bumi dipun ukir, mèmpêr yèn talaga punika pinandhaknapinindhakna. pangiloning jagad.
Ing sarèhning nyambut damêl punika pados arta, mila panindakipun kêdah ingkang wêkêl saha dhokoh, kados ta: nyambut damêl têtanèn, mêsthinipun badanipun gupak balêthok, dados masinis, sandhang panganggenipun inggih kenging lisah tuwin rêrêgêd sanès-sanèsipun. Ingkang makatên wau, sanadyan wujudipun pating calemrot, botên katingal saru utawi anglêlingsêmi, mandar katingal pantês, pratôndha tiyang dhokoh saha wêkêl ing damêl. Kosokwangsulipun bilih tiyang nyambut damêl ingkang mêsthinipun gupak rêrêgêd badanipun, môngka katingal karisik, punika malah botên dipun pitados bilih anggènipun nyambut damêl kalayan tumêmên. Dados bab punika kenging kangge panitikan. Saminipun tiyang ingkang badanipun ambalèndhêr lambe tansah klimis, ngakên damêlipun tapa, punapa inggih dipun pitados, dêstun criyos manawi drêmba, punika anggêr tiyang mêsthi pitados. Tiyang nyambut damêl botên angsal kapitadosan, inggih rêkaos angsal-angsalanipun arta.
Bangsaning juru sêrat ningali tiyang macul ing bênteran, tamtunipun inggih wêgah.
Tumrap pandamêlan têtanèn, pandhe tuwin sapanunggilanipun ingkang kenging rêrêgêd utawi bêntèr, punika sanadyan anggadhahana dhêdhasar, kathah tiyang ingkang botên purun anglampahi. Jalaran kamanah badhe nyudakakên rêrupèn. Upaminipun tiyang ingkang jêne pakulitanipun, manawi anglampahi pandamêlan tani tamtu badhe cêmêng, amargi panyambut damêlipun dhedhe wontên ing bênteran saha tansah wêdhakan êndhut. Bab sudaning rêrupèn punika sayêktosipun botên ngêmungakên ing tiyang ingkang nyambut damêl ing bênteran, sanadyan tiyang nganggur angêthêkur, bilih tansah binalêdig ing sambutan, inggih risak rupènipun, utawi awit saking kamlaratan saha gadhah pakarêman madat inggih sagêd damêl risaking rêrupèn. Wontên malih ingkang mastani pandamêlan wau asor saha kasar, dening cêcêpênganipun sanès gagang pèn, saha tansah [ta...]
[...nsah] angulak-ulêk balêthok. Lah, pandamêlan dhoktêr punapa inggih kaewokakên asor. Dene ingkang dipun ulak-ulêk têka malah kadhas kudhis, kowak korèng tuwin mayit. Mila prayoginipun bilih manah badhe pados pandamêlan, anggèning manah sampun kajujug ing pandamêlan ingkang taksih dados sor-soran, pandamêlan ingkang taksih dados sor-soran makatên, sampun tamtu inggih botên menginakên, amargi angsal-angsalanipun arta namung sakêdhik. Dados upami nglêbêti pandamêlan tukang batu, punika anggènipun manah mawi angèngêtana bilih gadhah pangajêng-ajêng dados (pangajêng), minggahipun malih dados tukang borêg. Bab punika manawi dipun lampahi kalihan têmên-têmên, mêsthi kadumugèn ingkang dados pangajêng-ajêngipun. Wondene wontênipun tiyang nyambut damêl tansah kêtompal-katampul, sêpên pangajêng-ajêngipun bawa piyambak, punika bokmanawi saking kacocok ing ngajêng, liripun sadèrèngipun nyambut damêl sampun rabi rumiyin. Môngka tiyang gêgriya punika botên sakêdhik kabêtahanipun. Awit saking punika lajêng botên sagêd marnèkakên pêpaking pirantos ingkang dados praboting tiyang nyambut damêl, jalaran botên gadhah arta celengan, tumrapipun tiyang nyambut damêl pirantos punika prêlu sangêt, manawi sae saha pêpak pirantosipun, inggih sagêd ngenggalakên saha nyaèkakên garapanipun, lêlajênganipun sagêd kathah angsal-angsalanipun arta.
Para sêpuh ingkang badhe ngragadi anakipun kapurih manggaota, anakipun prayogi kapurih anglampahana pandamêlan rumiyin kados ingkang kinajêngakên anggèning manggaota. Manawi sampun sagêd saha ngêrtos dhatêng lampahing pandamêlan, lajêng sawêg angadani panggaotan piyambak, punika têmtu kathah kadadosanipun. Amargi tiyang manggaota punika mêsthi gadhah kalerehan (bêbau), manawi ingkang ngêrèh inggih punika ingkang manggaota, botên gadhah kasagêdan kados pandamêlanipun bêbau, panyambut damêlipun bêbau tamtu kirang pangatos-atosipun, jalaran upami wontên lêpat utawi awoning garapan botên sagêd ambênakakên utawi nglêrêsakên. Bèntên manawi ingkang manggaota punika gadhah kasagêdan piyambak, sampun tamtu andayani dhatêng andhahanipun sami ngatos-atos anggèning nyambut damêl. Wondene ngadani panggaotan mawi lampah sanèsipun inggih sagêd, kados ta: pados tiyang ingkang mangrêtos kapurih dados pangajêng, kapurih mratikêlakên utawi ngrigênakên lampahing pandamêlan, nanging ingkang kathah-kathah botên kadadosan, sababipun botên sanès inggih saking botên sagêd piyambak wau.
Mênggah sadaya ingkang kasêbut nginggil punika, wosipun namung pamungu dhatêng bôngsa kula Jawi, amargi ingkang kathah-kathah sajakipun sami milih dhatêng pandamêlan sêsêratan, sanadyan pamêdal sakêdhik inggih dipun lampahi. Ingkang makatên wau manawi ngantos kalajêng-lajêng, pandamêlan sanèsipun sêsêratan sami dhawah ing tanganing bôngsa sanès, sintên [sintê...]
[...n] ingkang kapitunan, botên sanès inggih kula sadaya. Kajawi punika rèhning sadaya-sadaya milih pandamêlan sêsêratan, pandamêlan wau inggih lajêng kirang aji, ing satêmah kula sadaya sami rêkaos sangêt gêsangipun. Amila sumôngga sadhèrèk, sampun kumidih-kidih dhatêng pandamêlan ingkang botên nyêpêng gagang pèn, èngêta anak putu ing têmbenipun.
Kintênipun para maos sampun sami anguningani piyambak kadospundi cara-caranipun wèrêk Dhèli ngupados kuli, ingkang badhe kakintunakên dhatêng Dhèli. Mênggah tindakipun para wèrêk wau asring sangêt kanthi lampah ambêbujuk, murih kèlunipun para têtiyang purun dhatêng Dhèli. Ing ngriku para wèrêk botên angèngêti dhatêng kawêlasan tuwin kasangsaraning têtiyang ingkang badhe kakintunakên dhatêng tanah sabrang. Jangji angsal kauntungan kathah kemawon, ing bab sanès-sanèsipun botên dipun prêduli babarpisan. Makatên ugi têtiyang ingkang sami dipun bujuk wau ugi botên sumêrêp badhe kadadosanipun ing têmbe. Lampahing para wèrêk ingkang makatên wau, sampun tamtu adamêl pitunanipun para ingkang dipun bujuk wau.
Amila inggih kalêrêsan sangêt, dene pakêmpalaning para ondêrnèming-ondêrnèming ingkang agêng-agêng ing Dhèli samangke anggadhahi ada-ada badhe angwontênakên pranatan, ingkang sêdyanipun badhe anyukani wêwênang mardika dhatêng têtiyang ingkang sumêdya sami nyambut damêl wontên ing Dhèli. Mênggah kamardikan tumrap têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing Dhèli punika, pancènipun inggih sampun katindakakên, ananging sawêg tumrap ondêrnèmêng satunggal kalih kemawon, dèrèng sadaya. Kamardikan tumrap têtiyang ingkang dados kuli dhatêng Dhèli, kados ingkang kasêdyakakên dening para ondêrnèmêng-ondêrnèmêng, punika sajakipun miturut sêrat kabar Java bode, agêng sangêt gunanipun. Ing ngandhap punika pêthikan sawatawis mênggah kawontênanipun paboyongan mardika dhatêng Dhèli wau.
Ngupados kuli ingkang kanthi kamardikan, punika nuwuhakên kauntungan warni-warni tumrap têtiyang ingkang sami nyambut damêl. Têtiyang Jawi ingkang sumêdya nyambut damêl dhatêng sabrang, punika sasampunipun kirang langkung 10 dintên, nyumêrêpi kawontênanipun ing ngrika, sawêg kapurih adamêl sêrat prajangjiyan wontên ing Dhèli, kenging lajêng wangsul dhatêng papan padununganipun, dene ingkang mragadi pangkat tuwin wangsulipun têtiyang sabatihipun inggih pakêmpalan ingkang kawajibakên ngupados kuli wau. Malah kuli-kuli wau kenging milih panggenan pundi ingkang dipun sênêngi, mênggah prêlunipun supados para kuli-kuli ingkang nunggil kabudidayan ngriku sagêda sami rukun, ing têmbe tiyang wau têmtunipun lajêng sami ajak-ajak kônca-kancanipun ing dhusun papan padununganipun [padunungani...]
[...pun] ing tanah Jawi, puruna sami nyambut damêl wontên ing ngriku. Makatên ugi têtiyang ingkang kaajak wau, manawi anyumêrêpi, bilih ondêrnèmêng ngriku kathah têtiyang saking dhusunipun piyambak tuwin botên badhe ngrêkaos sangêt ngupados padamêlan mriku. Salajêngipun ing ngriku inggih lajêng sagêd ngawontênakên guyub rukuning dhusun. Ondêrnèmêng ugi tansah ambudidaya, murih gampilipun lampahing sêrat-sinêratan, tuwin pangintunaning barang warni-warni. Ingkang makatên wau sêsrawunganipun tanah Dhèli lan ing dhusun-dhusun ing tanah Jawi, inggih botên nuntên ical.
Manawi têtiyang kuli wau kêncêng sêdyanipun badhe nyambut damêl wontên ing Dhèli, lajêng sami adamêl sêrat prajangjiyan laminipun 2 taun. Jalaran saking pranatan ingkang makatên wau, ing wusananipun ondêrnèmêng-ondêrnèmêng inggih lajêng sagêd milihi kuli ingkang badhe nyambut damêl wontên ing ngriku.
Ing sarèhning para punggawa ingkang kajibah ngupados kuli punika sampun nampi blônja piyambak-piyambak, sarta botên nampi ganjaran punapa-punapa manawi angsal kuli, tindakipun inggih botên badhe nyara wèrêk-wèrêk kados ingkang sampun-sampun.
Murih gampilipun ngupados kuli miturut pranatan ingkang sampun kasbut nginggil, lajêng ngawontênakên kantor ing Sêmarang tuwin ing Kêbumèn. Kantor-kantor wau badhe dipun sukani nami piyambak, supados têtiyang sanès sagêd sumêrêp sayêktos, bilih tindaking kantor punika beda sangêt kalihan tindaking para wèrêk ingkang sampun-sampun.
Anggènipun ing Kêbumèn dipun wontêni kantor piyambak, punika amargi têtiyangipun ing paresidhenan Kêdhu ingkang sisih kidul kathah sangêt. Manawi kapetang pantun ingkang katanêm wontên ing ngriku, botên anyêkapi kangge 70 % ning têtiyangipun ingkang manggèn wontên ing ngriku, kados kenging kaajêng-ajêng sangêt, bilih pakaryan enggal wau badhe kathah wohipun.
Nederlandsche Kappersvereeniging adamêl balapan anggunting tuwin mangun rambuting para wanita, swaraning gunting ngantos pating grincing, nanging adamêl sêngsêming manah.
Kulanuwun, awiyosipun, ing Kajawèn ôngka 38 ingkang mêdal surya kaping 22
ingkang ngantos têrang sangêt, inggih punika paprincèn gangsal bab, kados ta: 1. guwa, 2. gôngsa, 3. kuda, 4. wanita, 5. curiga. Dene anggèn kula rumaos bingah wau jalaran sagêd wêwah ing sêsêrêpan kula. Sadèrèngipun kula maos Kajawèn, kula sampun nate dipun paringi pangandika dening satunggiling priyantun sêpuh, ingkang suraosipun mèh mèmpêr kalihan pasêmon punika, ananging namung sakawan bab, kaotipun guwa lan gôngsa, jangkêpipun sakawan kukila, dene cêthanipun makatên: 1. wanita, 2. kuda, 3. kukila, 4. curiga, dene katêranganipun sakawan bab wau kados ing ngandhap punika:
1. Wanita, manusa kêdah anggadhahi bêbudèn kadosdene tiyang èstri (alus lan jatmika).
2. Kuda, manusa kêdah anggadhahi kêkiyatan kados kapal, kêkiyatan wau atêgês daya, dene sababipun
ingkang sami pirsa. Dalah pangetangipun mêsining motor kok inggih mêndhêt kêkiyataning kapal (P.K.)
3. Kukila, manungsa kêdah ngupados lêpas ibêripun (jêmbar jajahanipun) têgêsipun anjajah pamanggihipun. Botên kewran ing samubarang.
4. Curiga, manusa kêdah landhêp pikiranipun.
Sakawan bab ing nginggil wau ing saupami kalugokakên ing kawujudan:
2. Kuda, kapal sae mathinipun.
3. kukila, pêksi sae ungêlipun (ingkang limrah pêksi kutut)
Manusa ingkang kadunungan sakawan bab ing nginggil, sampun nama mulya.
Cundhukipun kalihan bab punika, para maos sampun tamtu kathah ingkang pirsa gambaripun pêksi burak, ingkang kacriyosakên titihanipun Kangjêng Nabi Mukhammad, nalika minggah ing suwarga. Mênggah wujudipun ing gambar, ingkang kula tingali: pêksi burak wau rainipun kadosdene rainipun tiyang èstri, badanipun kados kapal mawa suwiwi, sukunipun wontên jalunipun, dados pangintên kula pêksi burak punika anggitanipun para sagêd, minôngka gambar pasêmon kêmpalipun sêkawan bab kasêbut ing nginggil.
yèn tak gagas mungguh rasaning nênunggang / ayake / nora kaya rasane wong nunggang kreta / enake / nanging samar yèn jarane bandhang tiba / mêsthine //
ah ayake nunggang sêpur luwih penak / thik èsprès /
pan makatên panglocitanirèng manah / ing lare / nanging nyata kaanan ingkang mangkana / yêktine / ing Eropah kadi kang kawarnèng gambar / wujude //
Sampun dados limrahipun bôngsa Jawi, bilih wontên patilasan-patilasan utawi barang-barang kina, pinika kenging katêmtokakên lajêng wontên cacriyosanipun ingkang nuntên anututi, ambabadakên utawi angandharakên mulabukanipun sarta gêgandhenganing cariyos ingkang magêpokan kalihan patilasan utawi barang kina wau. Makatên ugi wontênipun mariyêm Kyai Jagur, ingkang samangke dados pêpundhèning têtiyang kathah ing Batawi, punika miturut katrangan ingkang kasêbut ing Pusaka Jawi ing wulan Juni 1927 ôngka 6 kanthi kacêkak nyariyosakên makatên:
Kyai Jagur (Kyai Sêtama) ing Batawi.
Kala satunggiling jêjaka nama Buncirêng anggènipun lêlana dumugi ing Bantên, ing ngriku mirêng undhang sayêmbara, bilih pramèswarinipun sang prabu ing Bantên seda, dene sintên ingkang sagêd nyugêngakên sedanipun sang pramèswari wau, badhe kadhaupakên kalihan
sadaya. Ananging sarêng anguningani wujudipun Buncirêng, sang prabu sakalangkung piduwung ing galih, dene lajêng kêpêksa mundhut mantu tiyang ingkang warninipun sakalangkung awon saha botên kantênan tambang paranteanipun, badhe nyuwak dhawuh ingkang sampun kabayawarakakên, rumaos nistha ingatasing panjênênganipun ratu, pinanggihipun panggalih lajêng andhawuhakên [andhawuhakê...]
[...n] pêpanggil ingkang anèh-anèh. Lajêng dhawuh mangun waringin ingkang wontên ing alun-alun sadaya, pang-pangipun ingkang moncol katutuhana, amurih katingal sumilak tuwin asrining, dumugining môngsa dhawuhipun supados botên nguciwani, panggarapipun sagêda rampung sadalu, dene manawi ngantos botên sagêd rampung badhe kasandèkakên dhaupipun.
Buncirêng lajêng andhatêngakên pamitranipun kêthèk dipun jatosi karibêdanipun, sami sanalika kêthèk wau ngirit bangsanipun ewon, lêksan, sadaya sami mapali gêgodhong tuwin nyêmpali pang ingkang pating paroncol, sami sadalu punika waringin-waringin ing alun-alun sampun katingal prayogi, enjingipun konjuk ing sang nata. Sang prabu sangêt kagawokan, ing salêbêtipun panggalih taksih ngangkah sandenipun, mila andhawuhakên pêpanggilan malih mundhut mriyêm agêng sarakit ingkang sae wêwangunanipun, badhe kangge ngurmati benjing dhaupipun, Buncirêng nyêndikani, nanging nyuwun sumêde.
Buncirêng sangêt ing prihatosipun anggagas pêpundhutanipun sultan ing Bantên ingkang sakalangkung mokal wau. Saking putêking manah, lajêng anis saking Bantên amaratapa wontên ing rêdi Canghas, tinarimah pujabratanipun Buncirêng angsal wangsit kapurih manggihi bapa biyungipun, inggih tiyang sêpuhipun wau ingkang sagêd anglaksani pêpundhutanipun sang prabu. Cêkaking cariyos Buncirêng lajêng amanggihi tiyang sêpuhipun saha anyariyosakên pêpundhutanipun sang prabu ing Bantên. Wusana bapa biyungipun sami mujasêmadi, satêmah janggêlêk sami dados mariyêm sarakit. Buncirêng sakalangkung lêga
Lampahipun Buncirêng wontên ing margi kêpêthuk pandhe, kyai pandhe ngaruh-aruhi, mriyêm wau wangunipun kirang sae, sami sanalika lajêng dipun ewahi, pucukipun dipun ukir sawatawis, ing têngah dipun êluk, sarta ing wingking dipun sukani gêlangan. Dhusun panggenan andandosi mêriyêm wau ngantos sanalika katêlah nama Pandhegêlang.
Kacariyos mriyêm sampun konjuk ing sang nata, lajêng kaparingan nama: Si Jagur akalihan Nyai Satomi.
mriyêm kêkalih wau kaboyong dhatêng Mataram, saha salajêngipun Kyai Jagur kabêkta dhatêng Batawi. Ing ngriki cêkap angandharakên bilih mriyêm Kyai Jagur dumugining samangke dados pêpundhèning tiyang kathah.
Ing sasisih punika gambaripun Radèn Sujana Tirtakusuma, juru basa ing Ngayogya.
Radèn Sujana wau kalêrês putra kapenakanipun suwargi Radèn Adipati Tirtakusuma, bupati ing Karanganyar, ingkang asmanaipun misuwur.
Ing nalika alitipun, Radèn Sujana andhèrèk ingkang uwa, saha kasinaokakên wontên ing pamulangan Walandi andhap tuwin sagêd lulus ing pandadaran K.E. Mila sarêng ing taun 1901 malêbêt ing pamulangan H.B.S. ing Sêmarang. ing taun 1907 lulus saking H.B.S. Lajêng nyambut damêl wontên ing N.I.S. ing Sêmarang. Sarêng angsal sataun lajêng pindhah dhatêng kantor agêng S.J.S. nanging lajêng nêdha kèndêl, awit wontên ing ngriku botên gadhah pangajêng-ajêng ingkang agêng.
Ing taun 1909 panjênênganipun katêtêpakên dados juru sêrat kontrolir ngrangkêp padamêlan ajung jaksa ing Bahrawa. Padamêlan wau adamêl panujuning galih, awit ing ngajêng pancèn sampun gadhah panyuwun dhatêng ingkang uwa, ing sawêdalipun saking H.B.S. kaparênga magang wontên ing kabupatèn, nanging ingkang uwa botên marêngakên, amargi pakèwêd ing galih bilih wontên santana ingkang cêpêng damêl nunggil sakabupatèn.
Ing taun 1910 kawisudha dados ajung jaksa wontên ing Purwadadi (Grobogan), tuwin ing taun 1912 dados jaksa ing Kêndhal, ing salêbêting taun 1918 saking kaparênging pamarentah kadhawuhan nindakakên padamêlan ajung kontrolir lanrèntê ondêrsuk, nanging ing taun 1920 lajêng kakèndêlan kalayan urmat. Ing sawatawis wulan malih katêtêpakên cêpêng damêl wontên ing kantor jurubasan ing Ngayogyakarta, saha sarêng ing taun 1923 kawisudha dados ajung translatur (juru basa) ugi wontên ing ngriku. Wusana sarêng ing wulan Sèptèmbêr 1925, kadhawuhan makili padamêlan juru basa, ing salajêngipun lajêng katêtêpakên pisan. Pangkat juru basa punika tumrapipun ing karaton Jawi Surakarta tuwin Ngayogyakarta kagolong pangkat agêng.
Panjênênganipun wau ugi katingal tumut angêmori ombyaking kamajêngan pribumi. Botên langkung Kajawèn ngaturakên kasugêngan dhumatêng panjênênganipun.
Kônca tani kathah ingkang cariyos bilih tiyang nanêm sêmôngka punika botên gampil kados tiyang nanêm timun, sanajan tanêman kalih warni punika sabôngsa. Tanêman timun saugi sampun sae thukuling uwit timun, botinbotên. susah dipun punapak-punapakakên, manawi sampun dumugi mangsanipun lajêng sêkar wusana lajêng awoh. Beda sangêt kalihan tanêman sêmôngka, sanajan thukuling uwit timunsêmôngka. sae sarta sampun sêkar saha katingal pêntilipun, ingkang kathah-kathah pêntil wau sami dados jêne, satêmah nuntên gogrog. Ing ngandhap punêkapunika. badhe kacariyosakên kadospundi rekanipun supados pêntil wau sami dados uwoh, bokmanawi wontên ugi paedahipun dhatêng para maos ingkang dèrèng sami ngawuningani, ingkang nêdya nanêm sêmôngka ing pasitènipun kangge lumayanan. Ing nginggil sampun kapratelakakên bilih sêmôngka punika bangsanipun timun, sêkaripun inggih kados sêkaring timun wontên kalih warni, sêkar jalêr lan sêkar èstri. Sêkar èstri wau ing têmbe dados uwoh, dene sêkar jalêr sasampunipun mêgar sawatawis dintên laminipun lajêng gogrog. Tumrap sêkar èstri sawêg nêmbe dados sêkar, badhening uwoh sampun katingal. Tumraping timun, gogroging sêkar jalêr punika botên dados punapa, awit sanajan sêkar-sêkar èstri botên pikantuk sarining sêkar jalêr, nanging badhening uwoh sangsaya dangu inggih sagêd mindhak agêng dados uwoh, malah para tani ingkang srêgêp ing damêl sami mrêlokakên ambucali sêkar-sêkar jalêr wau, supados sêkar-sêkar èstri sampun ngantos pikantuk sarining sêkar jalêr, margi manawi pikantuk sari, uwohipun sami kêbak wiji. Tumraping sêkar sêmôngka èstri prêlu sangêt pikantuk sarining sêkar jalêr, supados badhening wiji ingkang wontên salêbêting badhening uwoh sami sagêd dados wiji. Manawi badhening wiji sami pêjah, badhening uwoh botên purun mindhak agêng, satêmah dados jêne, nuntên gogrog kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Pramila têtiyang ingkang gadhah tanêman sêmôngka kêdah ambudidaya supados sêkar-sêkar èstri sami pikantuk sari sacêkapipun, amurih tanêmanipun awoh, dene manawi sêkar èstri wau botên sagêd pikantuk sari sacêkapipun, badhening wiji wontên sawatawis ingkang pêjah, badhening wiji inggih botinbotên. badhe sagêd waradin mindhak agêng, ingkang sagêd mindhak agêng namung ing bageyan ingkang wijinipun pikantuk sari. Dadosipun uwoh inggih botên wêtah.
Limrahipun uwit sêmôngka manawi sêkar ingkang mêdal rumiyin sêkar jalêr, nuntên sêkar èstri. Ing sarèhne uwit sêmôngka punika nlolor panjang, dununging sêkar-sêkar èstri ingkang ing têmbe dados uwoh ragi têbih saking poking uwit, dados manawi dipun kèndêlakên kemawon tanêman sauwit kemawon badhe angênggèni siti wiyar sangêt, cacahing uwit badhe langkung sakêdhik tinimbang manawi tanêman wau sauwit-uwitipun namung ngênggèni siti sakêdhik. Pramila saenipun sadèrèngipun [sadèrèngi...]
[...pun] sêkar, uwit wau kêdah dipun punggêl. Uwit ingkang kapunggêl wau botên antawis dangu lajêng ngêpang sawatawis, sarta mêdal sêkaripun jalêr, dene sêkar-sêkar èstri dumunung
toya ing salêbêting siti wau, manawi sitinipun êloh tur botên kêkirangan toya, wêdaling sêkar inggih enggal. Manawi sêkar-sêkaring sêmôngka wau sampun sami mêgar, manawi botên prêlu sangêt tanêmanipun sampun dipun êlêb utawi dipun sirami, supados sarining sêkar jalêr garing, manawi kanginan gampil dhumawah dhatêng ing sêkar èstri matêmah sami sagêd dados uwoh.
Limrahipun tanêman ingkang subur, pang-pangipun wau nuntên sami ngêpang malih, mawa sêkar èstri. Sêkar-sêkar jalêr dumunung ing pang-pang ingkang kawitan. Supados uwohipun enggal agêng lunging pang ingkang mawa uwoh kêdah pinunggêl ngantos dumugi sacêlaking uwoh wau, watawis satunggal ron saking dununging uwoh. Rikating indhak agêngipun uwoh trêkadhang botên namung katingal ing uwohipun kemawon, nanging ugi katingal ing gaganging uwoh ingkang ugi mindhak agêng. Manawi agênging gagang wau langkung saking mêsthi, saenipun gagang punika dipun bêlèk kangge ngirangi kathahing têtêdhan ingkang mili saking ngandhap dhatêng ing uwoh wau.
Ing paresidhenan Pasuruan, tanêman sêmôngka punika dados pangupajiwanipun tiyang tani, ingkang kêgolong majêng. Pananêmipun ing môngsa katiga, inggih punika wontên ing sabin, sasampunipun dipun rêmbang tanêmanipun têbu, gadhahaning pabrik. Wiji sêmôngka wau kapanjakakên ing siti mawi gêjig, lajêng dipun êlêb supados têlês sitinipun. Sasampunipun botên prêlu dipun êlêb malih, amargi toya ing salêbêting siti sampun nyêkapi tumraping tanêman sêmôngka tur sitinipun êloh. Ing Pasuruan ingkang kathah tiyang tani sami nanêm sêmôngka lurik ingkang dipun wastani blewah. Blewah wau kathah sangêt ingkang kakintunakên dhatêng ing Surabaya. Ecanipun dipun rujak. Kangge isèn-isènipun sêtrup ès.
Ing Indramayu, rikating pit botên kangge balapan, kangge ngenggalakên suka pawartos, ing nginggil punika gambaripun para sawung bêbau pulisi, ingkang sami kapilih dados kampiun.
Mugi kawigatosna dhatêng para maos tuwin para ingkang sami mundhut Polêksalmênak taun 1928.
Ing sarèhning ing bab pranatan pènsiun ingkang kasêbut ing Polêksalmênak Jawi, Mlayu tuwin Sundha wontên ingkang kècèr pamrêtalipun saking basa Walandi, amila Bale Pustaka nusuli katrangan kangge nglêrêsakên kalêpatanipun wau wontên ing Kajawèn tuwin Panji Pustaka.
Na, pènsiyun alit, manawi: 1 dhinêsipun kirang 5 taun saking dhinês ingkang kasêbut ing aksara: ha, tumrap satunggil-satunggiling golongan, môngka umuripun tumrap satunggil-satunggiling golongan wau sampun anyêkapi, 2 manawi kirangipun langkung saking 5 taun (nanging kirangipun punika botên kenging langkung saking 10 taun) umuring punggawa wau kêdah sampun langkung saking ingkang katamtokakên ing aksara: ha. Langkunging umur apêsipun kêdah sami kalihan kiranging dhinêsipun ingkang jangkêp, kasuda 5 taun. Upaminipun: satunggiling mantri pulisi dhinêsipun taksih kirang 8 taun saking ingkang katamtokakên ing aksara: ha, murih sagêdipun angsal pènsiyun alit, priyantun wau kêdah sampun ngumur 50 + 8 - 5 taun, inggih punika 53 taun.
Ing nagari Amerikah sampun kathah tiyang migunakakên pirantos wontên ing gêdhong oto, kados gambar ing sisih punika. Oto ingkang wontên ing ngriku lajêng dipun angkat sarana ngangge pirantos wau, wusana tiyang lajêng sagêd nitipriksa manawi wontên karisakanipun, punapadene sagêd ngumbah ngantos rêsik.
Rêmbagipun Petruk Lan Garèng Bab Dayanipun Sata dhatêng Utêk.
Garèng : Esuk-esuk mau aku iya wis mruput sowan mrana, ananging rama isih sare, jarene mau bêngi mêntas jagong bayi nang
kok sok ngalah-alahake barang gawe sing prêlu-prêlu. Sok lali nyang pangane, pagaweane, lan sanak sadulure. Wong
wis lênggèk-lênggèk arêp mati, la kuwi wangsulane kathik: mêngko dhisik, sarèh, sarèh, jagone arêp kluruk.
Garèng : Lho, aku malah wis tau nêksèni dhewe, ana wong mêntas kasripahan bojone, ora kok banjur tahlilan, malah-malah banjur bukak main. Ananging bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, mundhak ngrusakake agama. Saiki padha ngrêmbug bab
mêngkone, mêngkono, utawa manèh: aja ngono-aja ngono.
Garèng : Sikak, kene le ngrungokake têmênanan, kathik banjur tlencengan sakarsanèki ngono. Wis, enggal tuturna nyang rakapara Si Rôngga Minak Koncar kiyi.
Petruk : Wacih, Rôngga Minak Koncar nang dhuwur cangkême kathik gondhol terong glathik. Ora Rèng, aku ki nèk pinuju sayah awakku, banjur tak uduti, lha, kuwi sayahe sanalika bisa lali. Mangkono uga yèn lagi susah atiku, banjur tak uduti, kuwi susah sapira bae banjur lali kabèh, nganti adhimu bokne Si Kamprèt anjaluk dhuwit blônja, aku iya lali.
Garèng : Nèk kaya ngono kuwi jênênge ya, têrlalu. Mungguh anane wong udut, bisa nglalèkake sayah utawa ngênglipur sajêroning kasusahan, kuwi ora liya marga utêk sarta urat-uratane uwis kêndho kakuwatane, mulane pangrasane kaya bisa marakake kapenak, [kape...]
[...nak,] nanging sing dadi sababe mau mung saka sudaning kêkuwatane piranti-piranti kang nganggo ngrasakake.
Petruk : Hêm, nèk tak pikir-pikir kok ya rada mèmpêr dhing. Tandhane yèn aku kabênêr maca koran ora tak sambi udut, kuwi surasane sing dak waca mau sok ora bisa mlêbu têmênan, pikirane tansah mrana-mrana bae. Ewadene iya ana apike, yakuwi wong sing lagi nyèlèngi, nèk pikirane tansah mikir anggone nyèlèngi bae, têmtune bakal nampani gandaning thèthèk bêngèk sing nang kono lan thèthèk bêngèk sing lagi dicèlèngi, ananging manawa
Garèng : Sis, disambêr gêlap kaping pitu likur dilanjari têlu tèng têmênan, mèh ora nyandhak aku karo omongmu mau. Ambalèni rêmbug ing ngarêp mau, tumrap para mudha, ya lananga, ya wadona, sing kulina udut, kuwi pikirane ora bisa lantip, mulane yèn sinau dadine kêndho.
Petruk : La kuwi cocog, tandhane prunanmu Si
Panyualku mangkene: Prèt, Prèt, kapriye upamane pa dipengkal, sauwise banjur dipatèni. Masa wangsulane Si Kamprèt kuwi kathik mangkene: La iya banjur diundangake dhoktêr pès, ta pak. Mara, apa kuwi ora aran jêntungake pikir.
Garèng : Hak, hak, kuwi ora saka bodhone si bocah, ananging saka kliruning panômpa, pa mau diarani jênênging uwong, ing sarèhning sabên wong mati saiki dikuwatirake manawane sabab kêna lara pès, dadi sadurunge dikubur kudu dipriksa ing dhoktêr pès dhisik. Wis, wis, rungokna tak dongèngi. Nalika ing Amerikah dianakake papriksan, pamulangan sapuluh kang muride kurang luwih ana 40.000 padha dipriksa. Olèh-olèhaning panitipriksa, sabên bocah 20 sing uwis udut, ana bocah 14 sing lara urate sarta sing bodho, dene sing ora udut, antarane bocah 20, sing lara urat utawa kêndho pikirane, mung ana bocah siji.
Petruk : Wèh, kacèk kok akèh bangêt. Sing ala bangêt tumrap bocah sing dhêmên udut kaya Si Kamprèt kae, anggone dhêmên goroh, climut utawa duwe patrap sing ora prayoga. Dadi yèn mangkono, bako kuwi dadi panuntuning bocah-bocah tumindak salingkuh sarta goroh.
Garèng : Mulane awit saiki uga anakmu Si Kamprèt larangana udut.
Petruk : Iya pancèn arêp tak larangi kanthi kêncêng. La kae apa Si Kamprèt saiki kathik udut srutu sênthar-sênthor. He, Kamprèt, mrene, awit saiki, kowe ora kêna udut babar pisan, yèn nganti aku wêruh kowe udut,
kapasrahakên dhatêng pangagênging nagari ing ondêr apdhèling ingkang ambawahakên tanah pambucalan wau.
ing ngriku calonipun badhe dipun êdêgi sêkolahan.
Kintên-kintên saminggu sapriki, tiyang pribumi nama Warsawijaya, kacêpêng dening asistèn wadana pulisi ing Magêlang, Radèn Sumarsana. Mênggah sababipun, Warsawijaya wau dèrèng dangu punika sampun anyalingkuhakên artaning hotèl papilyun ing Samarang f 400, enjingipun Warsawijaya kairit dening pulisi kabêkta dhatingdhatêng. Sêmarang.
Wontên pawartos: saking panuwunipun pangrèh agêng Pakêmpalan Muhamadiyah ambudidaya badhe angêdêgakên cabang wontên ing kitha Banyumas.
wulan punika, kawartosakên ing Surakarta badhe ngawontênakên wilujêngan, amilujêngi nagari kados adat. Para luhur tuwin para abdi dalêm sadaya sami sowan pêpak. Wilujêngan wau dipun wastani: Maesa Lawung, inggih punika nglêluri wilujêngan cara kabudan, mila ingkang andongani abdi dalêm wadana juru suranata, sanès pangulu, sarta donganipun inggih donga Buda.
Jalaran wontênipun pawartos, ingkang nyêbutakên, bilih pêpatih dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta angawisi para amtênaripun campur kalihan agami, ingakng anjalari botên rênanipun para têtiyang pribumi sadaya, pangrèh Pakêmpalan Muhamadiyah lajêng nyuwun katrangan dhatêng pêpatih dalêm mênggah lêrês botênipun pawartos kasbut nginggil. Mênggah katranganipun pawartos ingkang makatên wau botên lêrês, ingkang punika pangrèh Muhamadiyah lajêng anyêbar sêrat wara-wara, ingkang anyariyosakên botên wontên alanganipun, bilih para abdi dalêm sami angudi dhatêng agami Islam.
Pangagênging pakaryan barang-barang kina martosakên: kala ing wulan Agustus ingkang kapêngkêr punika, tiyang nama Pak Randin, dêdunung ing dhusun Ngêmplak Sêmongan (Sêmarang) wontên ing pakawisanipun manggih rêca, ingkang wusananipun lajêng kasade dhatêng pakaryan kasbut nginggil. Samangke têtela bilih rêca wau rêcanipun Budi Satwa. Inggiling rêca 28 c.M. saha kadamêl saking salaka tulèn, bonbotên. dangu malih rêca punika badhe dipun pitongtonakên wontên ing musèum ing Wèltêprèdhên.
Ing sêraksêrat. kalawarti wulanan ingkang kawêdalakên ing Jêrman, nama: Nord und Zud wontên sêratanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Graaf van Limburg Stirum bab kawontênanipun ing tanah India. Ing karangan wau ingkang wicaksana amanggalih prêlu sangêt ngawontênakên ewah-ewahan tumrap warganing polêksrad, inggih punika warga pribumi kêdah langkung kathah tinimbang warga bôngsa Eropah. Makatên ugi kapanggalih prêlu, anêtêpakên têtiyang pribumi dados warga rad pan India.
Wontên pawartos, bilih têtiyang komunis ingkang sami dipun tahan wontên ing griya pakunjaran ing Glodhog, Batawi, sami kapêndhakan anggènipun badhe damêl gegeran malih, tujunipun sêdyaning têtiyang wau enggal sagêd dipun alang-alangi.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên, bilih botên dangu malih ing Bandhung badhe angêdalakên sêrat kabar dintênan basa Sundha ingkang badhe kanamèkakên: Tangkuban Prau, saha badhe dipun cithak ing kantor cithak: Kaom Kita. Wiwit tanggal 1 Nopèmbêr ing ngajêng punika, sêrat kabar wau langkung rumiyin badhe kawêdalakên sabên sadasa dintên sapisan, saha badhe dipun pandegani dening Wara Andayawarsih, kabantu dening Tuwan Yuanah.
Paduka Tuwan J.F. Vos administratur kantor Bale Pustaka, nampi sêrat tarimakasih saking nagari, jalaran anggènipun amranata saha angagêngakên kantor pangêcapan ing kantor kasbut. Makatên ugi Tuwan J.C. van den Braak tuwin Tuwan Th. J. Van Cleef kalih-kalihipun kapalaning kantor pangêcapan Bale Pustaka, sami angsal sêrat tarimakasih saking paduka tuwan dhirèktur ondêrwis.
Wontên pawartos, bilih ing Banyuwangi wontên sudagar kêkalih andarmakakên pangêcapanipun, tuwin pamêdaling sabinipun kalih têngah taun salêbêtipun sadasa taun, dhatêng Pakêmpalan P.S.I. ing ngrika. Pangêcapanipun badhe kapindhah dhatêng Batawi, tuwin pamêdalipun sabin wau badhe kadarmakakên dhatêng pamulangan guru S.I. ing Ngayogyakarta.
Sêrat kabar Loc. Martosakên, bilih sacêlakipun dhusun-dhusun dhukuh Badhur, Latu, Maribaya, sarta Karangmulya, badhe tumuntên dipun wontêni sumur bur. Sampun têmtu têtiyang ing ngrika sami sakalangkung agènipunanggènipun. gumbira.
ing Jawi Têngah salêbêtipun wulan Sèptèmbêr punika, ing Banyumas: f 72.898.22, ing Ngayogya: f 56.618.44, ing Kêdhu: f 101.720.40, ing Pakalongan: f 75.929.80, ing Sêmarang: f 91.125.62, ing Surakarta: f 77.430.90, gunggung sadaya wontên: f 475.723.38. Angsal-angsalanipun panyadean wau, salêbêtipun wulan Januari dumuginipun wulan Sèptèmbêr wontên: f 4.190.213.20. Salêbêtipun sangang wulan ing taun 1926 angsal-angsalaning panyadean sarêm wau wontên f 4.191.472.02.
Sêrat kabar Java-Bode martosakên, bilih ingkang katêtêpakên dados pangagênging tanah Dhigul, inggih punika Tuwan M.A. Monsjou sipil gêsah èbêr ing Fakfak ondêr apdhèling Niyuginiya ing sisih kilèn.
Benjing taun ngajêng, kintên-kintên sasampunipun tanggal 1 Mèi 1928, badhe dipun wontêni sêpur, ingkang lumampah saking Batawi dhatêng Ngayogya kanthi mampir Bandhung.
Kabaripun sêrat kabar Sinar Indhonesiah, badhe botên kawêdalakên malih, kintên-kintên jalaran saking anggènipun tansah manggih pakèwêt, koranipun wontên ingkang karampas ing pulisi. Malah redhakturipun Tuwan Marsudi dipun tahan wontên ing kunjara.
Aneta martosakên saking Pakalongan, bilih ingkang bupati ing Brêbês dipun gantung kalênggahanipun, amargi kadakwa nindakakên padamêlan ingkang botên pantês, inggih punika: asring mabuk, adamêl griya ing sacêlaking Bumiayu sapakawisanipun pisan, ingkang anggarap têtiyang dhusun tanpa mawi bayaran, malah miturut pawartos, ingkang bupati wau asring naboki priyantunipun. Ing ngriki têtela, sanajan bupatia, manawi gadhah tindak ingkang lêpat, inggih wontên paukumanipun.
Sêrat kabar Bintang Timur mirêng pawartos, bilih sêrat kalawarti Bandera Islam, suwaranipun Pakêmpalan P.S.I. ingkang kawêdalakên wontên ing Bandhung, badhe kawêdalakên wontên ing Batawi, sarta badhe kadadosakên sêrat kabar dintênan.
Wontên pawartos, bilih sêrat kabar Asiyah ing Sêmarang, gadhahanipun pakêmpalaning têtiyang pribumi lan Tiyonghwa, ingkang dipun pandhegani dening Tuwan Thio Tjin Boen lan Tuwan Côndra Kusuma, samangke botên kawêdalakên malih.
Kala dintên Slasa ingkang kapêngkêr punika, ing kampung Babatan (Bandhung) wontên kabêsmèn, griya ingkang kabêsmi kirang langkung wontên 200, pintên karugianipun saha punapa sababipun, samangke dèrèng kasumêrêpan.
Dèrèng dangu punika sampeyan dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta, sampun aparing ganjaran warni dhuwung dhatêng: 1. Radèn Ramêlan, wadana
bagian ingkang kapisan ing pamulangan pangadilan luhur ing Wèltêprèdhên: Radèn Iman Hud.
Sêrat kabar Pêwarta Dhèli martosakên, bilih ing Medhan badhe dipun wontênakên cabang Muhamadiyah.
Miturut sêrat kabar Jawa Têngah, ingkang pikantuk pris, lotre f 100.000.- ingkang mêntas dipun gêbab dèrèng dangu punika: Tuwan B.D. Broek ing Pêkalongan.
Ing Medhan samangke kawêdalakên sêrat kalawarti wulanan, ingkang kanamakakên: Utusan Guru, mênggah isinipun babagan pangajaran tuwin kawontênanipun guru. Dene ingkang ngêdalakên Tuwan Sahari, Jalanpuri, ing Medhan.
Manawa Tristan lan Isolde duwe lêlakon kang ora bênêr, uwis mêsthi ora bakal unggul pêrange. Dipadha ngati-ati bokmanawa Tristan kang wis ingsun tundhung mau, iya iku marga saka anggoningsun kudu-kudu anuruti panuwunira iku, bakal ingsun timbali, supaya bali manèh marang ing Cornwallis.
Sarêng baron têtiga ingkang sami awon manahipun sarta ambêg jirih wau mirêng pangandikanipun sang nata makatên wau sami ajrih, badanipun andharodhog, rumaosipun Prabu Tristan sampun dhatêng amrêjaya dhatêng piyambakipun, aturipun: Gusti, pramila kawula sami gadhah atur makatên, margi kawula sadaya rumaos dados abdi paduka, sarta rumaos wajib tumut anjagi kaluhuraning asma paduka, makatên wau manawi paduka karsa andhahar dhatêng atur kawula, manawi botên karsa inggih sampun, mugi sampun dados duka. Manawi paduka botên karsa angabdèkakên dhatêng kawula tiyang têtiga, sumôngga karsa.
Prabu Marc sarêng mirêng aturipun para baron makatên punika sangsaya duka, nuntên jumênêng ing sônggawêdhining titihanipun, pangandikanipun: Hèh, wong ala, enggal padha sira lungaa saka nagaraningsun kene, ingsun ora karsa angabdèkakên marang sira manèh.
Baron têtiga wau sami amangsuli: Kawula sami sumarah ing karsa paduka, gusti, sarta botên ajrih utawi kuwatos sakêdhik-kêdhika, jalaran
angurmati dhatêng sang nata. Makatên ugi sang nata inggih enggal anggêbrag titihanipun kasandêrakên, kondur dhatêng karaton Tintagêl, botên angêntosi ngêmpalipun para abdi gêrma tuwin abdi sanès-sanèsipun. Sadumuginipun ing karaton enggal lumêbêt ing pandhapa, kapapagakên dening sang pramèswari, ingkang mirêng swaraning tindakipun. Kados ingkang sampun-sampun, sang pramèswari anampèni agêmipun pêdhang, lajêng angaturakên pakurmatan sarana andhingkulakên sarira ngantos dumugi ing sampeyanipun sang nata. Astanipun sang pramèswari nuntên dipun asta ing sang prabu, katarik manginggil supados jumênêng. Sarêng sang pramèswari amriksani pasuryanipun sang nata ambrabak abrit sangêt, kados nalika wontên ing papan pangobongan rumiyin, angintên bilih anggènipun duka sang nata wau margi anguningani bilih Prabu Tristan dèrèng kesah saking ing Cornwallis. Pangunandikanipun: O, Pangeran Kang Maha Agung punapa kêkasih kula kauningan ing sang nata, sarta sampun dipun cêpêng. Sanalika sang pramèswari kantaka, dhawah ing sampeyanipun sang prabu, sang putri lajêng dipun pondhong kabêkta lumêbêt, dhatêng ing dalêm sarta dipun arasi. Botên antawis dangu wungu saking anggènipun kantaka. Sang nata nuntên andangu, pangandikanipun: Yayi, apa marmane dene sira nganti dadi kantu, apa sira lagi nandhang gêrah.
Sang pramèswari matur: Dhuh sang prabu, pêpundhèn kawula, kawula ajrih sangêt, margi kala wau katingalipun paduka duka sangêt.
Sang nata angandika malih: Bênêr panyananira iku, yayi, mulane ingsun enggal bali, awit ana prakara kang agawe sêkêling panggalih ingsun.
Sang pramèswari matur malih: Dhuh, sang nata, manawi para gêrma ingkang adamêl sêkêling panggalih, saking pamanggih kawula botên pêrlu paduka galih sangêt-sangêt, awit prakawis makatên punika sajatosipun namung prakawis sapele.
Sang nata mèsêm amirêngakên pangandikanipun sang putri, pangandikanipun: Yayi, kang anjalari dukaningsun mau dudu para gêrma,
ingsun tundhung supaya lunga saka ing nagariningsun kene, awit salawase mung anglingsêmake marang panjênênganingsun bae.
Sang pramèswari matur: Gusti, punapa dosanipun tiyang têtiga wau, dene ngantos paduka karsakakên kesah saking ing Cornwallis. Manawi piyambakipun angawon-awon dhatêng kawula malih, dosa punapa ingkang kaaturakên ing paduka.
Dhawuh pangandikanipun sang prabu: Yayi, prakara iku ora ana paedahe dirêmbug manèh, jalaran baron mau wis padha ingsun tundhung.
Sang pramèswari nuntên nêmbah, aturipun: O, botên makatên sang prabu, sadaya tiyang punika gadhah hak anglairakên pamanggihipun. Makatên ugi kawula inggih gadhah hak, anyumêrêpi pandakwa awon ingkang kadhawahakên dhatêng kawula wau. Sintên ingkang badhe suka sumêrêp dhatêng kawula, manawi paduka botên karsa andhawuhakên. Wontên ing ngriki kawula rumaos lola, namung paduka ratu kawula, tuwin ingkang kêdah anjagi dhatêng kawilujêngan tuwin saening nama kawula.
Pangandikanipun sang prabu. Yèn mangkono karsanira, ingsun iya bakal nyaritakake ature wong-wong
mungguh kang dadi ature: manut panêmune, supaya pandakwa ala kang wis tumiba ing sira biyèn bisa sirna babarpisan, sira kudu anglakoni sumpah ana [a...]
[...na] ing sangarêping balung-balunging bôngsa kramat, sarta anyêkêl wêsi mêngangah, awit manawi sira nyata ora duwe dosa, ora bakal karasa panas, utawa ora bakal aniwasi.
Sariranipun sang pramèswari gumêtêr amirêngakên pangandikanipun sang nata makatên punika, sarta amandêng dhatêng sang prabu, wusana matur makatên: Gusti, mugi paduka karsaa animbali tuwin karsaa angabdèkakên dhatêng baron têtiga wau. Kawula sagah anglampahi sumpah kados ingkang sampun kaaturakên ing paduka punika.
Sang prabu amangsuli: Kapan anggonira arêp sumpah iku, yayi.
Aturipun sang pramèswari: Sadasa dintên malih, Gusti.
Pangandikanipun sang prabu: Yayi, tempo sapuluh dina iku enggal bangêt.
Sang putri nêmbah matur: Gusti, sayaktosipun sadasa dintên punika kadangon sangêt, ananging kawula gadhah panuwun mugi paduka karsa ngaturi rawuh Sang Prabu Artur ing Carduel tuwin
wontên ing ara-ara sacêlaking lèpèn ingkang dados tapêl watêsing nagari Cornwallis kalihan nagari Carduel, awit manawi botên makatên kawula kuwatos bilih ing têmbe, sasampunipun kawula anglampahi sumpah punika, para baron kalerehan paduka gadhah panuwun malih supados kawula anglampahi sumpah sanès malih. Manawi sumpah kawula punika sinêksenan ing Sang Prabu Artur tuwin para baron kalerehanipun, sêsarêngan kalihan para baron kalerehan paduka sadaya, para baron ingkang sami awon manahipun saèstu botên badhe wani gadhah panuwun
ugi sang nata inggih utusan angaturi Prabu Artur supados ing dintên punika karsaa rawuh anjênêngi, saha mugi kadhèrèkakên ing wadyabalanipun. Sang pramèswari inggih utusan abdi kinasih awasta Pirinis bêktan saking ing Irlan rumiyin, kadhawahan sowan dhatêng Sang Prabu Tristan. Lampahipun Pirinis anglangkungi wana, botên anurut margi, supados sampun ngantos kasumêrêpan ing tiyang sanès. Sarêng sampun dumugi ing griyanipun mantri wana Orri lajêng manggihi Prabu Tristan saha matur bilih saking panuwunipun para baron ingkang drêngki manahipun dhatêng Prabu Marc, sang pramèswari badhe anglampahi sumpah kados ingkang kasêbut ing nginggil mau.wau. Aturipun Pirinis: Dhuh, satriya, kawula dipun utus ing sang pramèswari angaturi paduka supados dhawahing dintên sang pramèswari anglampahi sumpah punika paduka karsaa rawuh ing ara-ara wau, angagêma panganggenipun pêkir, sampun ambêkta dêdamêl, sarta sampun ngantos wontên tiyang ingkang sagêd nyumêrêpi bilih paduka ingkang namur dados pêkir punika. Paduka dipun aturi rawuh ing pinggiring lèpèn ing papan padununganipun Prabu Artur masanggrahan, ing ngriku paduka badhe sagêd mitulungi sang putri, awit sang putri ajrih sangêt dhatêng sumpah wau, nanging tansah sumendhe dhatêng ing Pangeran Ingkang Maha Kawasa ingkang sampun paring piwêlas dhatêng panjênênganipun nalika badhe kapatrapan ukuman pêjah tuwin sagêd oncat saking wêwêngkonipun kere-kere rumiyin.
Prabu Tristan amangsuli, pangandikanipun: Sadulur enggal baila marang karaton. Matura marang sang pramèswari, yèn ingsun nêdya anglêksanani pamundhute iku.
Kacariyos, nalika Pirinis wangsul dhatêng ing karaton, wontên ing satêngahing wana kapanggih kalihan mantri wana ingkang nyumêrêpi papan padununganipun Prabu Tristan tuwin Sang Putri Isolde kala wontên ing wana rumiyin.
lumayu. Sira wus adol kaslamêtane sang pramèswari, mulane wis bênêre sira kacêmplung ing luwangan gaweanira dhewe iku, minôngka kuburira.
Sasampunipun wicantên makatên mantri wana lajêng dipun pênthung ing têkênipun. Sirahipun rêmuk, sanalika pêjah. Mayitipun lajêng dipun bruki ing kêkajêngan tuwin dipun urugi ing ron-ronan.
Kocapa ing dintên katamtuanipun sang pramèswari badhe sumpah wau, sang nata kalihan sang pramèswari tuwin para baron saha para satriya kalerehanipun Prabu Marc bidhal dhatêng ing ara-ara ing tapêl watêsing nagari Cornwallis. Sadumugining pinggir lèpèn dipun urmati dening Prabu Artur sawadyabalanipun, ingkang masanggrahan wontên ing pinggir ngrika. Ing ngriku katingal wontên pêkir satunggil ingkang nuju ngêmis dhatêng para baron utawi satriya ing Carduel. Sang Prabu Marc tuwin sang pramèswari sawadyanipun sami nyabrang nitih baita ingkang sampun kasadhiyakakên. Sarêng baita ingkang dipun titihi sang pramèswari sampun dumugi ing pinggir, sang putri lajêng ngandika: Para satriya, kadospundi sagêd kula mêntas dumugi ing dharatan supados pangangge kula botên kenging ing jêblog, punapa botên wontên tukang baita ingkang sagêd mitulungi anggendhong kula.
Pramila sang putri mundhut gendhong margi baita titihanipun botên sagêd mèpèt ing dharatan, awit taksih sawatawis malih kalihan dharatan sampun kandhas. Nuntên wontên satriya satunggal ingkang angawe [anga...]
[...we] dhatêng pêkir wau, dipun undang kapurih nyêmplung dhatêng ing pinggiring lèpèn
dipun gendhong. Sang pramèswari ngandika lirih sangêt: Kêkasih kula, mangke wontên ing pawêdhèn ngajêng punika sampeyan andhawah.
Sarêng anggènipun anggendhong sang putri wau sampun dumugi ing dharatan, wontên ing pawêdhèn, pakir wau api-api kasandhung, lajêng dhawah. Sang pramèswari tansah dipun cêpêngi. Para neneman putraning bôngsa luhur tuwin para priyantuning baita sami mêndhêt wêlah utawi prabot sanèsipun badhe kangge anggêbagi pêkir wau, nanging pramèswari ngandika: Aja dimunasika, pêkir iku, karêbèn lunga, mulane tiba manawa saka anggone wis bangêt sayahe, marga wis adoh lêlakone. Sang putri lajêng angalungakên êmas dhatêng pêkir wau.
Ing palataran sangajênging pasanggrahanipun Prabu Artur sampun bineberan babut tuwin sutra-sutra wêdalan ing Nicea, tumumpang ing sanginggiling pasukêtan. Balung-balunging bôngsa kramat inggih sampun kawêdalakên saking ing lêmantun panggenan nyimpên barang-barang ingkang malati wau, kadèlèh wontên ing babut, dipun jagi dening Sang Walewein, Griflet saha Sang Keye. Ing sacêlaking barang-barang ingkang amalati kacawisan latu agêng kangge ambêsmi tosan, ingkang kala samantên sampun mêngangah kados wongwa. Sasampunipun mêmuji dhatêng Ingkang Maha Kawasa, sang pramèswari lajêng angrucat kalung tuwin gêlang ingkang awis sangêt rêginipun punika, awit kajawi saking êmas, agêm-agêman punika sami tinarètès ing sêsotya adi. Nuntên kaparingakên dhatêng kere-kere ingkang sami ngêmpal wontên ing ngriku. Makatên ugi agêm-agêmanipun mêkêna, mantêl, sêpatu, tuwin sanès-sanèsipun inggih dipun rucati, kaparingakên dhatêng kere-kere wau, namung kantun angagêm agêm-agêman rangkêpan ingkang tanpa lêngênan. Sasampunipun makatên lajêng anyakêti papan palênggahanipun
pramèswari angasta balung-balunging kramat wau, sarwi ngandika: Sang prabu ing Logres tuwin sang nata ing Cornwallis, Sang Walewein, Keye tuwin Sang Girflet mugi paduka sami karsa anêksèni, kawula sumpah dhatêng balung-balunging bôngsa kramat punika, tuwin dhatêng barang-barang ingkang malati sanèsipun ing sangalam donya punika, bilih botên wontên tiyang jalêr ingkang sampun nate mondhong dhatêng jat kawula, kajawi Prabu Marc kalihan pêkir ingkang dhawah wontên ing pawêdhèn, ingkang sami paduka priksani wau. Prabu Marc punapa sumpah kawula punika sampun adamêl panujuning panggalih paduka.
Sang PrakuPrabu. Marc aparing wangsulan: Iya, yayi, wis cukup. Muga-muga Gusti Kang Maha Agung karsa paring putusan kang adil marang prakara iki.
Sang putri nuntên angucap: Amin. Sasampunipun nuntên anyakêti latu. Tindakipun sêmpoyongan sarta pasuryanipun katingal pucêt sangêt. Tosan ingkang mêngangah wau lajêng dipun pundhut saking salêbêting latu, dipun asta sarta dipun bêkta tindak ngantos sangang jangkah, lajêng dipun uncalakên. Astanipun kêkalih nuntên dipun entha kajêng mrapat (Kruis), èpèk-èpèking astanipun dipun ajêngakên dhatêng sadaya ingkang anjênêngi anggènipun sumpah punika. Sadaya sami ningali bilih astanipun sang putri ingkang kangge ngasta tosan mêngangah wau botên punapa-punapa, malah katingal langkung sumringah tinimbang kalawau sadèrèngipun kangge ngasta tosan mêngangah. Satêmah sadaya tiyang sami mêmuji angluhurakên asmanipun Ingkang Maha Kawasa.
Sarêng Prabu Tristan sampun rawurawuh. ing griyanipun mantri wana Orri lajêng rucat agêm-agêman panganggening pêkir wau. Kala samantên Prabu Tristan anggalih bilih sampun mangsanipun kêdah kesah saking ing Cornwallis kados ingkang sampun kasagahakên dhatêng Sang Prabu Marc nalika ngaturakên wangsul sang pramèswari rumiyin. Kajawi punika sampun botên wontên ingkang andadosakên alanganing tindakipun. Margi sang pramèswari sampun anglampahi sumpah sarta wilujêng. Sang nata asih sangêt dhatêng panjênênganipun. Manawi pêrlu Sang Prabu Artur saèstu badhe karsa atêtulung dhatêng sang pramèswari. Lan malih ing sarèhne sang pramèswari sampun asumpah, badhe botên wontên tiyang ingkang wani angawon-awon malih dhatêng sang putri. Sanajasanajan. Prabu Tristan anggalih makatên, nanging tansah mangu-mangu botên enggal pangkat, ing batos awrat sangêt anilar sang putri wontên ing nagari Cornwallis, pramila tansah angglibêt wontên ing sakiwa têngêning karaton Tintagal. Ingkang makatên wau Prabu Tristan inggih mangêrtos bilih lêlampahanipun punika nguwatosi sangêt tumrap gêsangipun mantri wana Orri utawi tumrap kawilujênganing sariranipun piyambak.
Kawan dintên sasampunipun sang putri sumpah wontên ing ara-ara punika, Prabu Tristan nuntên pamitan dhatêng mantri wana Orri badhe pangkat anilar Cornwallis sarta animbali Sang Corneval pangandikanipun: Dhuh, guru kula, sapunika sampun mangsanipun kula kesah saking ing ngriki. Sumôngga sami kesah dhatêng ing Wales.
Adining pasawangan ing tanah Jawi pasisir lèr. Wujuding gambar punika sanadyan botên mawi kacariyosakên panjang, sampun sagêd cariyos piyambak mênggahing kawontênanipun.
Tumrap tiyang ingkang kulina ngraosakên dhatêng wujud kawontênaning sawangan kodrat ing ngalam donya, punika sagêd nuwuhakên gagasan angêlangut. Makatên ugi tumrap tiyang ingkang ahli ngraosakên suraosing ukara sae, ingkang mêmêtha kawontênan, lêlampahan tuwin sanès-sanèsipun, punika gêsanging ukara wau ugi lajêng sagêd nuwuhakên panggambaring gagasan, ngantos cumithak wontên ing raos. Ing Kajawèn mêntas ngêmot pangudaraosipun sang pujôngga agung Tagore, pangudaraos wau mawi amêmêtha dhatêng kawontênaning tanah
Punika mênggahing pangraos, sanadyan tumrap tiyang ingkang dèrèng sumêrêp kawontênaning tanah Jawi, ugi lajêng sagêd anggambarakên wontên ing pangraosipun. Panggambaripun wau sanadyan dèrèng mêsthi plêk, nanging sampun wontên wujudipun.
Ing sapunika gêntos ing Kajawèn ngriki mujudakên gambar, ingkang saèstha kados raosing manahipun tanah Jawi nalika pêpisahan kalihan jiwaning tanah Hindhu (Sang Tagor) ingkang nêmbe angoncati. Kados ing ngandhap punika, mriksanana gambar ngajêng.
Pindha taru katragan ing riris / tanpa manis araras mangarang / puwara ruruh ron-rone / ron rasanirèng tuwuh / yayah sirna datan nabêti / dening wus lalu môngsa / koncatan ing ranu / kang
kaworan pamawase / mung rarasirèng dangu / kang umanjing têlênging ati / katonton tabêtira / maksih sarwa tungtum / nadyan
sarwa nênamar matèni wiji / kang wus manjing tan oncat //
Wusing dangu rasa tungtum ugi / gêgayutan orêging pawarta / kang mratani rat têbane / yèku jiwaning Hindhu / kang rinungu sanggyèng dumadi / arsa têtuwi marang / tabête ing
mulung astane / pinêthuk ngrangkul gapyuk / mung ing sêmu pangling kapati / dening tabêting tata /
mawang ing sêmu / sukur kalamun widada / kaanane gathuk datan madal sumbi / kana lan kene nunggal //
Wusing titi dènira ngulati / tabêtira kang wus kawistara / si jiwa muksa pindhane / ngunduri
kabacut / têmah ing kaananira / sanggyèng laku ingkang kêtêmbèn pinanggih / lir panggugahing jiwa //
Tiyang Jawi punika mèh ical raosing Hindhu, dening sampun kêdangon, mila kados pêpindhaning têtanêman gêring tanpa angsal jawah. Nanging sanadyan sampun makatên, wantuning gêsang, dados inggih lêstantun gêsang, lan gêsangipun wau pancèn sampun mawi wiji, inggih punika wiji ingkang sampun tumanêm kala rumiyin.
Sarêng jiwaning Hindhu dhatêng, mèh pangling, dening santun sipatipun, nanging lajêng karaos, manawi wijinipun taksih. Mila sanadyan sipatipun santun, sakintên inggih badhe sagêd gathuk, lan kalampahana gathukipun wau sagêda ngrika-ngriki angsal, inggih punika, kawruh kilenan lan wetanan punika sanadyan ingkang dipun tekadakên beda, kaangkaha sagêd gathuk, tanpa angrisakakên tekadipun.
Wusana sapêngkêripun sang nêmbe rawuh, wontênipun tansah damêl ebahing manah.
Sadaya pakêmpalanipun para dhoktêr ing salêbêting jajahan Jêpang, ingkang sami badhe nampèni dhatêngipun Dhoktêr Nogusi, ingkang sampun kesah 15 taun laminipun, samangke sami tata-tata badhe angurmati saha angaturakên pambagya wilujêng dhatêng ingkang nêmbe rawuh. Minôngka pakurmatan, ing kitha-kitha Tokiyo, Osaka tuwin ing kitha-kitha agêng sanèsipun, dipun wontênakên dhahar pista. Para sarjana, para ahli pulitik, para hartawan, para sudagar agêng lan sapanunggilanipun, sami angrumaosi manggèn ing kaluhuran, bilih sami sagêd tumut dhahar pista wontên ing pasamuwan pakurmatanipun sang minulya dhoktêr wau. Sadaya pakurmatan pista ingkang dipun wontênakên ing kitha-kitha ing tanah Jêpang wau, ing kitha Minowah ingkang agêng piyambak. Dene kala samantên ingkang sami dhahar pista: guprênuring kitha ngriku, pangarsaning guru agêng ing pamulangan luhur kadhoktêran ing Osaka, pintên-pintên bôngsa sarjana sanèsipun, tuwin para amtênar lan para sudagar agêng-agêng. Dene ingkang dipun piji sami angladosi salêbêting pista wau, inggih punika para waranggana ing Osaka,
ingkang sami endah ing warni tur sami sae-sae pangajaranipun. Sang minulya Dhoktêr Nogusi dhatêngipun ing papan pambojanan wau kalihan ingkang ibu, punapa malih kairingakên dhatêng tuwan utawi Nyonyah Kobayasi, inggih punika tiyang kêkalih ingkang sampun anyaèni dhatêng sang minulya kala taksih alit.
Sadèrèngipun dipun wiwiti pista, sang minulya anglairakên gênging panarimahipun dhatêng sadaya ingkang sami mangayubagya saha ngantos ngawontênakên dhahar pista ingkang agêng-agêngan makatên, kanthi sêsorah ingkang mêdal saking manah suci. Ananging sasampunipun, sang minulya lajêng botên kawêdhar pangandika malih dhatêng sintên kemawon, kajawi dhatêng ingkang ibu tuwin tiyang kêkalih kasbut nginggil, saha pangandika wau ingkang kathah namung tumanduk dhatêng ingkang ibu kemawon. Ing môngka sacêlaking kalênggahanipun ngriku kathah para luhur. Ananging tumrap panjênênganipun, kaluhuran, kasugihan saha ingkang sami misuwur ing jagad punika, kaanggêp sanès barang-barang. Ingkang dipun ngandikakakên: Ibu, punika lho eca, miraos, punapa
porokipun. Sampun tamtu ingkang makatên wau dede tatacara ingkang sae tumrap dhahar cara Jêpang, punapa malih tumrap pasamuwan agêng kados ing nginggil punika. Ananging anggènipun sang minulya supe dhatêng tatacaraning dhahar wontên ing pasamuwan agêng punika, jalaran saking katarik dayaning katrêsnanipun anak dhatêng biyung. Sang minulya botên angèngêti dhatêng sanès-sanèsipun, kajawi dhatêng ibu tuwin tiyang kêkalih wau. Panjênênganipun kasupèn, bilih ingkang dipun subya-subya saha kinurmatan wau saliranipun, makatên ugi panjênênganipun kasupèn, bilih panjênênganipun punika satunggiling dhoktêr ingkang sampun kawêntar ing jagad raya. Ingkang dipun èngêti namung katrêsnaning anak dhatêng biyung ingkang sêpuh, saha ingkang lênggahipun jèjèr panjênênganipun, lan tansah angèngêti bilih sampun nate dipun wulang dening satunggiling tiyang sêpuh nama Kobayasi wau. Amila wontên ing ngriku ingkang tansah dipun ajak ginêman inggih namung ibunipun tuwin kadhangkala tuwan Kobayasi saha semahipun kemawon.
--- [765] ---
Sisih kiwa nginggil: Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan ing Surakarta sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Mas, kala rawuh ing kabupatèn Grêsik. Sisih têngên nginggil, kala wontên baita kapal Zeven Propincien ing palabuhan Surabaya.
Sisih kiwa ngandhap, kala rawuh ing palabuhan Kanal (Madura), sisih têngên ngandhap kala wontên ing kabupatèn Bangkalan (Madura).
5. Wwang mahayun tri kawehan ing dana
ananging tiyang sugih sami dados têtiyang ingkang cêthil sangêt, tiyang awon umuripun panjang, ananging para têtiyang utami sami kathah sambekalaning gêsangipun. Wêwatêkan awon kaanggêp sae, tiyang bodho dipun anggêp ingkang maton wawasanipun. Tiyang awon kasamadan ingkang sae, ratu kawasesa ing prajuritipun, botên wontên ingkang amranata bab pilah-pilahing pangkat, kasênênganipun tiyang sami
kang sêrgale niwo winarêgan rudira daging ingkang waranggana.
6. Sakathahing campaka, mango, candhana, wungu, tuwin bakula ingkang arum gandanipun, punapa malih nagapuspa sami dipun risak, dipun têgori, saha lajêng kangge amagêri pung lan pilang, (kajêng kalih warni punika langkung asor) banyak, mêrak, lan pêksi ingkang sae sangêt ocèhipun, sami dipun pêjahi, kasirnakakên, dene ingkang dipun gêgêsang gagak lan pêksi bango, gêsangipun sagawon ingkang dipun ingah ing tiyang, sakeca sangêt, jalaran tansah winêlêg ing êrah tuwin dagingipun lare èstri ingkang
jamanipun kêrta laminipun 100.000 taun, ing jaman treta saya suda ngantos kantun 10.000 taun, ing jaman dwapara 1000 taun, tuwin wêkasaning jaman 100 taun, malah namung 1000 wulan. Lan badhe wêkasaning jaman, watêsipun gêsang namung 36 taun.
8. Sang Hyang Pranayan ing kêrtteka taulan kahananira ri madya nityasa, ring tretastisiran pratistha rumakêt kahanan ing urip ing jagad kabèh, yan ring dwapara môngsa lèn swayu lawan rudira kahanan ing urip stiti, yan ring kali anèng kulit wulu wulun kahananira ring anna bojana.
8. Ing jaman kêrta gêsangipun lêstantun wontên ing balung, ing jaman treta dunungipun wontên ing balung, kala samantên gêsang ing sadunya kiyat sangêt, ing jaman dwapara gêsangipun dumunung wontên ing daging, ing otot lan ing êrah, ing jaman kali wontên ing kulit, rambut lan ing têtêdhan.
punika tiyang èstri, kala ing jaman kêrta, Dèwi Renuka. Ing jaman treta inggih punika wontênipun pêrang ingkang agêng piyambak sarta ingkang anggumunakên, ingkang dados jalaranipun Dèwi Janaki (Sita), ing jaman dwapara putranipun Prabu Drupada ingkang ayu sangêt, punika ingkang anjalari prangipun para barata. Sadaya têtiyang èstri wau ing pungkasaning yuga ingkang sami anjalari wontênipun paprangan ingkang anggumunakên wau.
Limrahipun sabên wontên tiyang apasadherekan ingkang sampun supêkêt sangêt, punika anggèning pasadherekan wau lajêng dipun wastani: sadulur sinarawèdi. Dados dipun upamèkakên kadosdene sadhèrèk, ingkang namung manggung sae kemawon pangrêngkuhipun, dening sampun kaanggêp awakipun piyambak, utawi awak kalih dados satunggal, sampun sami sêrêp-sinêrêpan sabarang-barangipun, tanpa subasita.
Pramila bilih wontên tiyang mungêl: sadulur sinarawèdi, tamtu anggadhahi têgês sae sangêt. Ananging sarêng dipun ilang-ilangi jêbul wontên kalamangsanipun, têmbung wau anggadhahi têgês akosok wangsul balêjêt, inggih punika awon sangêt, tur tumanduking êmpanipun sami, supêkêtipun inggih sami, malah kapara anglangkungi.
Sumôngga, para maos, panjênêngan sadaya rak tamtu sampun kêrêp amrangguli: swaraning tiyang rame-rame, brohak-brohok, lampahipun galuyuran, panganggenipun pating slêbrah botên kantên-kantênan, botên idhêp isin. Hara, kula aturi ambadhe, punika tiyang punapa namanipun. Panjênêngan tamtu lajêng gampil kemawon ambadhe: tiyang ewah èngêtanipun. Na, inggih lêrês punika, nanging dèrèng plêk. Mênggah salêrêsipun, punika: tiyang mêndêm inuman kêras (ciu, sajêng, konyak lan sasaminipun).
Dene tiyang ingkang atindak saru wau, saking anggènipun trêsna dhatêng mitranipun sinarawèdi. Nalika inuman kêras punika dèrèng manjing dados sadhèrèk sinarawèdi, sabên dintên anggènipun miluta mêmikat dhatêng manahing manusa, wasis lan tarampilipun angungkuli panggodhaning dakjallaknat dhatêng bapa Adam (Sêrat Ambiya), satêmah sintên tiyangipun ingkang lajêng sami kèlu ing pikat kancana wau, botên antawis dangu malih tumuntên gadhah mitra utawi sadhèrèk sinarawèdi, ingkang têgêsipun akosok wangsul, inggih punika babar pisan tanpa wontên pitulunganipun, malah namung tansah anjêjarah iman lan
wau. Ananging mênggah pitulunganipun sadhèrèk sinarawèdi satunggalipun, punika mawi milih, inggih punika manawi manusa pinuju sênêng manahipun, pinuju gêgadhahan, botên manggih èwêd-pakèwêd, ing ngriku lajêng jumêdhul tanpa sangkan, mindhak-mindhak anandukakên ulat manis ingkang angrêsêpakên, manawi dipun langgati lajêng tansah anggêgasah lan amêtiki karna kemawon (ayo, sèh, gobe, aja wêdi, mumpung isih urip, Pacinan isih bukak). Makatên dipun talatosi pangicuk-icuking sadulur
pamulêtipun. Satêmah ingkang sami kenging kala luwang sami cilaka gêsangipun, tansah kaèsi-èsi ing akathah.
Adhuh, nyuwun pangapuntên. Kaluhuran sangêt dhawuh pangandikanipun para sêpuh tuwin cocog kalihan wêwarah wêwalêring sarak punapadene piwulangipun para ahli:
karaos asrêp, punika jalaran saking atur panuwuning mitranipun wau, lajêng botên sarônta, cêg, nyêpêng kênthi lan gêlas alit, dipun ilingi isining kênthi wau sakêbêkipun saha têrus kaombe: glênggêng. Byar guwaya sumringah, badan karaos angêt. Sumbaripun: Ta, angêt ora saiki. Ayo sagêlas êngkas: glênggêng. Ngantos rambah kaping tiga sakawan gêlas utawi langkung pangombenipun, badanipun lajêng karaos bêntèr, sirah posing plêng-plêngan, pandêlêng bliyar-bliyar, ungêlipun kumruwuk, salajêngipun kados ingkang kula aturakên ing ngajêng polahipun tiyang mêndêm.
Miturut dhawuhipun para sêpuh ingkang pantês dipun estokakên:
Manawa sira ngêlak, ngombea banyu kang rêsik, awit iku munpangate marang awakira ngungkuli ombèn-ombèn sing adi aèng lan kang larang-larang rêgane.
Dhawuh makatên punika saya agêng sangêt barkahipun tumrap ing jaman iwit-iwitan samangke punika, malah botên namung ambarkahi dhatêng gêsangipun pribadi, inggih tamtu lubèr dhatêng sakukubanipun.
Gêgolonganipun para mudha wontên ingkang sok nyoba awak, bilih pinuju kêmpal lajêng sami ajar unjuk-unjukan inuman kêras, murih katingal barêgas, saya anggrêngsêngakên utawi mêwahi giyaking pakêmpalan ngriku (cariyosipun) punika manawi kalêgutakakên, prasasat para mudha wau: angêmohi dhatêng uripipun, ingkang tansah dipun eman-eman, saha ingkang sajatosipun, saupami dipun tari tamtu êmoh lara, êmoh wirang, êmoh mlarat, êmoh asor, sapiturutipun. Dados namung nêdha sarwa sarwi kasêmbadan, punapa malih kawastanana tiyang utami. Taksih wontên candhakipun.
Nalika ing dintên malêm Akat angrintênakên tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir taun Jimakir 1858. Utawi tanggal kaping 8 Oktobêr 1927, wanci jam 10
dumugi yuswa 62 taun, dintênipun Sênèn wanci jam 9 enjing, layon kasarèkakên dhumatêng ing dhusun Tirip, ingkang rawuh nglayat para luhur kathah sangêt, mèh abdi dalêm sa-Surakarta sami nglayat sadaya, ingkang dumugi ing kubur
Tumênggung Atmadiningrat tilar donya, mila sangêt andadosakên kagèt sarta pangunguning manah kula, botên nyana babar pisan, dening botên dangu sakitipun, utawi botên ngantawisi bilih ngantos kalajêng tilar donya. Tumrap kula, tilaripun donya Radèn Tumênggung Atmadiningrat
punika manah kula sampun botên anggadhahi sêmang-sêmang, saking anggènipun sampun anyêkapi anindakakên pandamêlan kula. Nalika kula sawêg dados pangagênging parentah karaton rumaos taksih dèrèng nyumêrêpi kawontênan sarta tumindakipun ing karaton sadaya, sabên dintênipun piyambakipun tansah dados pitakenan kula, saking anggènipun suwita wontên ing karaton sampun lami, ngantos sagêd têrang kawontênanipun karaton sadaya, sarta prasasat dados pitakenanipun tiyang sakraton.
Kula badhe anggêlarakên sawatawis lêlampahanipun Radèn Tumênggung Atmadiningrat. Anggènipun suwita wiwit bibar têtak, minggah-minggah pangkatipun ngantos dados abdi dalêm bupati gêdhong kiwa punika kintên-kintên sampun 45 taun, dene wiwitipun suwita wau nalika taksih swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Kaping IX sampun anindakakên nyêpêng arta, sarêng jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Kaping X punika lajêng kagêm wontên ngarsa dalêm, anindakakên prakawis rèmèh dumugi ingkang parlu, sarta taksih anindakakên nyêpêng arta. Sarêng wiwit tatanan enggal karaton, lajêng dados kondhang kula: angèngêti
wontên kalerehanipun ingkang lêpat, lajêng dipun srêngêni, nanging lajêng kasulang-sulangakên, tindakipun tumêmên, nalika
gadhah parlu piyambak utawi sakit sawatawis inggih mêksa sowan. Wêkêl ajêng dhatêng pandamêlan, botên ketang rêkaos dipun lampahi kanthi tumêmên, botên nate ngêsah, manahipun limrah, sarta wêlasan. Sarèhning anggèning suwita wiwit panakawan, dados sampun nate angraosakên wajib sadaya pandamêlan, wiwit pangkat alit ngantos pangkat agêng, dados sadaya pandamêlan tumrap dhatêng kalerehanipun sagêd dumugi prayogi. Mila satilaripun donya Radèn Tumênggung Atmadiningrat, kula sarta sakalerehanipun sadaya prasasat kadosdene kecalan tiyang sêpuhipun.
Radèn Tumênggung Atmadiningat, dina iki pungkasane lêlakon pakênira ana ing
wêdalan Bale Pustaka, kaca 20, pêthikanipun kados ing ngandhap punika. (Sêkar Mijil):
Yèn sira yun amukul prajadi / miliha
bêbayani / nanging jrih ing ewoh / yèn anêdya mrih kinèdhêp bae / graning krura solah gêgilani / lir ambengkas urip / mung amrih panungkul //
Iku wignyane singa prayogi / waskithèng pakewoh / …
Makatên piwulangipun Prabu Bathara Rama dhatêng ingkang [ing...]
[...kang] rayi Radèn Brata, nalika nusul dhatêng wana, angaturi kondur ingkang raka.
Dados sanadyan sima punika tumrap manusa: prasasat namung ambêbayani kemawon, ewasamantên mênggahing raos, miraos sangêt dhatêng bêbudèn utawi wêwatêkan ingatasipun tiyang ulah kaprajan.
Punika gambaripun Nonah Gudrun Kroegsaed, wanita ing Norwègên. Jalaran wiwit alit tansah kêkinthil bapakipun sudagar ingkang tansah alêlayaran, pramila nonah wau ngantos paham dhatêng sadaya lampah lautan. Kajawi punika nonah wau ugi lajêng nêmpuh èksamên sagêd
satunggal punika wontên satunggiling wanita sagêd dados kaptin kapal.
Rêmbagipun Petruk lan Garèng Bab Pigunanipun Bale PuskakaPustaka.
Petruk : Wis, Rèng, têrusna pamacamu,
saking anggènipun mêndhêt sêtèl (Stijl) enggal, sadaya kadamêl sarwa pèni lan nênarik tuwin saking anggènipun
sathithik, nèk rumasaku ora mung Bale Pustaka bae sing nganggo sêtèl anyar, sanajan sing mêntas kok waca kuwi ya nganggo sêtèl anyar, tandhane akèh têtêmbungane sing aku durung mrangguli, kaya ta: sêtèl ondêrnèmên, reklamê lan sapiturute. Dhèk aku isih cilik iya wis tau mrêgoki sêtèl anyar, yokuwiyakuwi. sawijining bôngsa Tionghwa
ing tulisan Swaratama kono mung kanggo ngantêpake têmbung.
Petruk : Hêm, nèk rumasaku sarèhning ana têmbunge Jawa, bok ya aja nganggo têmbung mônca, kajaba ta yèn ora ana, kuwi aku ya ora maido. Mara ta rungokna, apa ya kêpenak nèk
Garèng : Wis, wis, kok banjur kêbanjur-banjur, saiki tak banjurne anggonku maca. Bab anggone Bale Pustaka ngêdolake buku-buku kantor guprêmèn liyane, lan anggone Bale Pustaka mangun redhaksining kalawartine, ing kene ora prêlu dirêmbug. Saiki tak wiwitane maca bab-bab kang andadèkake gêlane pangarang ing Swaratama, yakuwi mangkene: namung sangêt anggêlakakên, dene buku têmbang Jawi kasêrat mawi aksara latin, sami sanalika ical wujudipun. Bab punika kawon sangêt kalihan trajangipun Tan Khoen Swie ing Kêdhiri.
Petruk : Wiyah, iki arane rak mêrangi tatal anggraji awu, wong barang wis dirêmbug, wis diputus, mbok iya abis prêkara,
rungokna: pirabara dipun wêwahi pêpasrèn kados buku De gelaarsde Kat (kucing sêtiwêlan) malah botên, malah dipun brindhili, dipun purih mungêl sahadat latin, kirang waspada nun.
Petruk : Hêm, rêmbuge kok sajak ora kêna dipathoki ngono. Padhane
marang muride, ananging tumrap awake dhewe ora prêlu nglakoni kabêcikan. Ngolok-olok dongèng Jawa ditulis latin, salirane dhewe anggone kutbah nganggo aksara latin.
Garèng : Wis sêtop, kok banjur kêdawa-dawa. Tak banjurne manèh unining tulisane: Lêrês kathah ingkang muring-muring, sarêng brêngos Jawi sumêrêp Sêrat Rama - candhake banjur ukara basa dhidhong nèk-nèke, ora prêlu tak caritakake nang kene - mak plênyèk dipun sêrat latin. Kêdêrêng ngoyak
ngarani kliru kuwi le mantêp, bok êmpun ngotên ta priyantun. Rak ya kudu ngilingi, yèn panêmune siji-sijining wong kuwi beda-beda, kaya ta: nèk
Garèng : Yèn omong pungkasane kok mung badhogan bae. Rungokna manèh: margi sampun ngantos ngewahi adat, banjur nganggo ukara dhidhong manèh, yakuwi: Adatrech is en blijft recht mungguh têgêse kira-kira mangkene: adat sing wis diwênangake kuwi lêstari dadi wawênang.
Petruk : Adate wong Jawa kuwi dhèk biyèn ngingu rambut lan kadhal mènèk, ananingananging. saikine kok banjur bukak taocang kathik banjur potang pulkah.
Garèng : Wis, wis, kok banjur rupa-rupa sing dirêmbug, besuk bae manèh padha dibanjurake.
Ing ngandhap punika pitakenanipun sadhèrèk Suprapta ing Imagiri saha wangsulanipun redhaksi:
1. Sintên ingkang wênang milih warga rad kawula, utawi gêdhêlêgirdhê. Sarta pamilikipun sarjana ingkang kados punapa.
1. Ingkang kawênangakên milih warga rad kawula punika: lokalêradhên: gêmintêrad
warga rad kawula bôngsa Walandi inggih lidipun Walandi, bôngsa pribumi inggih lidipun bôngsa pribumi.
Gêdhêlêgirdhê, punika ingkang milih saha ingkang anêtêpakên polêksrad piyambak. Dene ingkang kenging kapilih dados warga polêksrad, punika tiyang ingkang sampun umur 25 taun saha ingkang kêbawah ing nagari Walandi, mirsanana Art. 55.
balônja sabên wulan f 1000.- dene manawi lênggah ing parêpatan polêksrad, ugi nampi pituwas arta salênggahan f 30.-
3. Punapa tiyang Jawi ingkang pêngajaranipun sami kalihan bôngsa Walandi, pangkat ugi sagêd sami. Kados ta ingkang angsal dhiploma, grut amtênar, uf aktê, tuwin sanès-sanèsipun.
3. Inggih têmtu kemawon, mirsanana B.B.L.
4. Punapa bèntênipun, bôngsa Jawi kalihan Walandi, sami pangkatipun, têka blanjanipun beda.
4. Bôngsa Jawi kalihan Walandi manawi pangkatipun sami, blanjanipun inggih sami.
5. Kadospundi pranatanipun, kangge organ kita: Kêjawèn, manawi wontên sadhèrèk ingkang manjurung karanganipun sagêd kapacak. Angsal pituwas (honorarium) punapa botên.
5. Sadaya panjurung dhatêng Kajawèn, botên angsal pituwas, namung manawi ngaturakên gambar angsal pituwas samurwatipun.
6. Mêthik sêrat kabar lajêng dipun lêbêtakên sêrat kabar sanès, mawi idinipun pêngarang punapa botên.
6. Botên pêrlu, nanging kêdah dipun têrangakên pêthikan saking sêrat kabar punapa, kajawi manawi wontên wawênanging pangarang ingkang dipun ayomi ing anggêr sarta wawênangipun kasêbut ing karanganipun.
7. Jalaran kadospundi? Manawi sade minuman kêras kêdah mawi sêrat idin saking parentah (vergunning).
7. Ingkang wajib maringi idin tiyang sade inuman kêras, punika dede pamarentah, ananging gêmintê, prêlunipun angistiyari murih botên patos kathah tiyang sade inuman kêras, ingkang andadosakên karisakaning ngakathah.
8. Kangge tanah Kajawèn, Ngayogya, Surakarta (Vorstenlanden) punapa kenging tiyang pibumi, nanêm rosan, wontên ing
kadipatèn anom ing Surakarta, ingkang sinau wontên pamulangan inggil têtanèn ing Wagêningên, nagari Walandi, mêntas putus eksamênipun pungkasan, sarta angsal sasêbutan: insinyur têtanèn.
Sêrat kabar Sêdyatama martosakên, bilih intêrnat Budi Utama ing Ngayogyakarta, sampun kaidèn ing guprêmèn, kawrat kêkancingan tanggal 14 Oktobêr 1927 ôngka 26.
Jalaran badhe wontênipun parêpatan kabangsan ing Bandhung benjing wulan Dhesèmbêr ing ngajêng punika, pangrèh P.S.I. grup Ngayogyakarta, nêdha supados anggènipun ngawontênakên parêpatan wau kapindhah dhatêng Ngayogya, miturut pawartos Sêdyatama, panêdhanipun pangrèh P.S.I. ing Ngayogya botên kacondhongan, awit parêpatan ing Bandhung punika prêlunipun anyêlaki lid-lid polêksrad, sarta bôngsa intêlèk kathah ing Bandhung, dados upami wontên ing Ngayogya kathah kawratanipun.
Miturut wara-wara, wiwit Oktobêr punika tiyang ingkang badhe numpak sêpur klas I utawi klas II sami kenging mêling papan rumiyin. Murih mêsthi angsalipun papan ingkang langkung sakeca, dumugi têngahanipun wulan punika, tumrapipun margi sêpur ingkang sisih kilèn, ingkang sami mêling papan rumiyin, ing klas I - 100, ingkang klas II - 232.
Ing Tugu, Ngayogyakarta wontên pakêmpalan Kêthoprak bôngsa Tiyonghwa, ingkang nama Kridhaning Cipta Kawêdhar, kabaripun pintên-pintên wontên ing wêkasaning wulan Oktobêr punika, pakêmpalan wau badhe damêl têtingalan darma wontên ing gêdhong kumidhi Gôndamanan. Dene angsal-angsalanipun rêsik ingkang 40 prêsèn badhe kadarmakakên dhatêng pamulangan Tiyonghwa Hwèkwan, ingkang 40 prêsèn malih malêbêt kasipun piyambak, ingkang 20 prêsèn dhatêng griya miskin Ngayogya.
Wontên kabar, bilih pandamêlipun pandangon pangonan kangge jangkêpi pirantosipun ambucal dhoktêr Cipta Mangun Kusuma: sampun rampung, sarta sampun kaladosakên dhatêng rad pan Indi. Badhe katitipriksa prêlunipun rumiyin.
Manawi usul saking pulisi Bandhung, dhoktêr Cipta supados kabucala dhatêng Dhigul, nanging parentah botên nyondhongi. Dhatêng pundi dhoktêr Cipta anggènipun badhe kabucal, samangke dèrèng kasumêrêpan.
Wontên pawartos, bilih angsal-angsalanipun Yarmarêk ing Têgal salêbêtipun gangsal dintên langkung f 850.-, tinimbang angsal-angsalanipun Yarmarêk kala ing taun 1925. Angsal-angsalanipun ing têngah-têngahaning Yarmarêk kala ing taun 1925 wontên f 8515.65, ing môngka ing têngah-têngahaning Yarmarêk ing taun 1927 wontên f 9378.06.
Dèrèng dangu punika pèl pulisi ing Brêbês wontên ing Balapulang nyêpêng tilas up mandhor gêwèstê lêkêwèrkên ingkang dèrèng watawis lami punika miruda kanthi ambêkta arta f 1200.-, inggih punika arta prêlu kangge ambayari kuli.
Aneta martosakên saking Medhan, bilih pulisi rêsèrse wontên ing baita kapal Van Heutsz ingkang kala punika labuh wontên ing palabuhan Bêlawan, angrampas candu pêtêng kathahipun 1200 tail.
Aneta martosakên, bilih wontên ing Subang pulisi sampun nyêpêng tilas punggawa pagantosan guprêmèn nama: Martasênjaya, ingkang kalêpatan sampun anyalingkuhakên arta guprêmèn kala anyambut damêl wontên ing pagantosan guprêmèn ing Bangil, kintên-kintên 3 taun sapriki.
Candunipun nuntên karampas, dene bôngsa Tiyonghwa wau lajêng katahan wontên ing pakunjaran.
Wontên pawartos, bilih ingkang katêtêpakên dados ajung translatur ing Ngayogyakarta, anggêntosi Radèn Sujana Tirtakusuma, ingkang kawisudha dados translatur, kados ingkang sampun kasbut ing Kajawèn ingkang rumiyin, inggih punika: Tuwan Kusnan Sastradipraja, ingkang suwau lirling translatur.
Saking budidayanipun Tuwan Parta Amisena, komis buwèn ing Tanggêrang, kala malêm Sêlasa ingkang kapêngkêr punika, ing kamar bolah Tanggêrang dipun wontênakên parêpatan, ingkang sêdyanipun angrêmbag bab adêgipun pamulangan H.I.S. sadaya ingkang sami anjênêngi parêpatan wau, sami anocogi dhatêng sêdya ingkang saklangkung utami punika, sarta sumêdya nyuwun darma dhatêng pundi-pundi, makatên ugi pamarentah sampun angidini pangintunipun wara-wara nyuwun arta darma dhatêng sakathahing ondêr dhistrik.
Benjing salêbêtipun wulan Nopèmbêr ing ngajêng punika, up bêstir Muhamadiyah badhe yasa pamulangan H.I.S. wontên ing Walikukun, sacêlakipun kitha Ngawi inggih punika anglêksanani panêdhanipun têtiyang ngriku.
Sêrat kabar A.I.D. mirêng pawartos, bilih ing Ngayogyakarta badhe dipun wontênakên intêrnat tumrap para kênya darah Pakualaman. Maksud ingkang makatên wau badhe kabantu dening Nyonyah Van der Linde ing Dêmak Ijo. Ing intêrnat punika badhe kawulang panyêpêngipun bale griya, ingkang katampi ing intêrnat punika ingkang kapêrlokakên rumiyin para kênya darah Pakualaman, dene manawi wontên panggenan para kênya sanèsipun ugi sagêd katampi, ananging asor-asoripun kêdah anggadhahi sasêbutan: radèn ajêng.
Nginggil punika panganjuring juru mabur bôngsa Walandi têtiga, ingkang dèrèng dangu punika wangsul malih dhatêng nagari Walandi, inggih punika saking kiwa manêngên: Tuwan G.M.H. Frijns, lidnan L.A. Koppen tuwin Tuwan S. Elleman. Saking kitha Amsêtêrdham (nagari Walandi) dumugi ing Batawi namung dipun lampahi 10 dintên. Ing môngka manawi numpak baita saking nagari Walandi dumugining Batawi punika lampahan kirang langkung sawulan, dados rikating lampahipun masin
kathahipun f 60.000.- saking angsal-angsalaning paniti priksa wau, salajêngipun nuntên badhe ambudidaya kadospundi cara-caranipun anyaèkakên kampung-kampung wau.
Wontên pawartos, bilih kontrolir agrarisêsakên ing Ngayogyakarta, Tuwan Samethini dipun lêpas saking pangkatipun amargi kadakwa sampun nampi arta bêsêl, punapa lêpasipun wau kanthi urmat utawi botên, punika badhe katêmtokakên ing têmbe.
N.V. Volkshuisvesting ing Batawi, inggih punika satunggiling bêbadan ingkang abudidaya angêdêgakên griya-griya tumrap têtiyang kitha kasbut, tumrap têtiyang pribumi sumêdya ngêdêgakên griya-griya urutipun margi trèm. Samangke ing Pêtaja Ilir sawêg wiwit dipun iyasani griya 24, kajawi punika ugi yasa griya lajuran kathahipun 8 lan malih ingkang prênahipun wontên ing pojoking margi, ingkang badhe kasewakakên kangge ngêdêgakên toko. Sewanipun griya-griya wau wontên ingkang f 2.50, f 6.50, f 11.50, ngantos f 17.50. ing dalêm sawulan-wulanipun. Wragadipun angêdêgakên griya-griya wau dalah sitinipun pisan kintên-kintên wontên f 100.000.-.
Kajawi punika sampun dipun wontênakên rancangan badhe yasa griya pondhokan cacahipun 258 lan griya lajuran 36, mênggah prêlunipun badhe kangge nyobi punapa griya-griya ingkang makatên wau sampun anyêkapi tumrap kabêtahanipun têtiyang pribumi. Dene wragadipun kaetang kalihan sitinipun pisan kintên-kintên wontên f 160.000.-. Papanipun griya-griya wau wontên ing sacêlakipun lèpèn Krukut, lajênganipun lantrufèli.
Pakêmpalan Mudha Kristên Jawi, inggih punika pakêmpalanipun para sadhèrèk Jawi Protestan, wiwit benjing Januari ngajêng punika, badhe ngêdalakên sêrat kabar mawi basa Jawi, Mlajêng sarta Wlandi.
Trêkadhang gulunipun katingal pêthak kados kapuk ingkang dipun wusoni. Manawi kasawang saking wingking katingalipun ijêm royo-royo kados lunging ron-ronan ingkang kasorotan surya ing wanci enjing. Manawi kasawang saking ngiringan katingal abrit. Saking iring sanèsipun katingal jêne. Wêtêngipun biru, gêgêripun abrit. Nanging manawi dipun sawang sakêdhap kemawon rupinipun molah-malih antawisipun: pêthak, ijêm, jêne, biru, abrit sarta gilap. Sagawon wau kinalungan rante êmas, ginantungan jam wasiyat ingkang ungêlipun kados orgêl, sakeca sangêt dipun mirêngakên. Sarêng Prabu Tristan mirêng swaraning jam wasiyat punika, sanalika lipur panggalihipun, botên kèngêtan dhatêng kasusahanipun, punapa malih anggènipun gandrung dhatêng Sang Putri
wulunipun alus sangêt ngantos kados baludru. Ing ngriku Prabu Tristan lajêng tuwuh panggalihipun bilih Petit Cru punika utami sangêt manawi kaparingakên dhatêng Sang Putri Isolde supados sampun nandhang prihatos utawi wuyung kados sariranipun, sadèrèngipun mirêngakên suwaraning jam wasiyat punika, sarta saiba bingahing panggalihipun sang putri, manawi tampi kintunan dolanan ingkang saèstunipun inggih dhasar sae tiningalan punika. Nanging kadospundi sagêd dipun kalampahan, awit hèrtoh Gilain asih sangêt dhatêng Petit Cru punika, manawi dipun pundhut saèstu botên badhe kaparingakên.
Anuju satunggiling dintên, Prabu Tristan matur dhatêng hèrtoh Gilain pangandikanipun: Hèrtoh, manawi wontên tiyang ingkang sagêd amêjahi sang Urgan de Wildeman ditya ingkang tansah mêksa dhatêng paduka nêdha bulubêkti punika badhe paduka paringi ganjaran punapa.
Hèrtoh Gilain amangsuli: Satriya, manawi wontên tiyang ingkang sagêd ngawonakên ditya punika, badhe kula purih amilih barang-barang darbèk kula ingkang wontên salêbêting karaton utawi nagari kula punika, ananging kuciwanipun ngantos sapriki dèrèng wontên tiyang ingkang wani ananggulangi pêrangipun.
Prabu Tristan ngandika malih: Hèrtoh, ganjaran ingkang paduka dhawuhakên punika menginakên sangêt. Sayaktosipun namung satriya ingkang bèr ing kawanèn ingkang sagêd adamêl wilujêng tuwin santosaning nagari. Sayaktosipun kula kêpengin sangêt amêjahi ditya ingkang jail pambêkanipun punika. Sanajan saupami wontên tiyang ingkang badhe nyukakakên sadaya pamêdaling êmas ing Milan nanging angalang-alangi anggèn kula badhe ananggulangi ditya punika, saèstu botên badhe wande sêdya kula wau.
Hèrtoh Gilain nyambungi pangandika: Satriya, sokur sangêt paduka kagungan karsa makatên, kula namung amêmuji dhatêng ingkang Maha Kawasa, mugi karsaa anjagi ing sarira paduka, sampun ngantos manggih tiwas.
Kacariyos Prabu Tristan anglurugi ditya Urgan de Wildeman dhatêng ing padununganipun, lajêng aprang tandhing rame sangêt. Sanajan ditya wau kêkiyatanipun angungguli Prabu Tristan saha adêdamêl kênthès agêng sangêt, nanging kawon cukat kalihan Prabu Tristan. Prabu Tristan wasis sangêt amainakên pêdhangipun, satêmah danawa wau kataman pêdhang ngantos andadosakên pêjahipun. Tanganipun ingkang têngên lajêng tinigas dening Prabu Tristan nuntên kabêkta sowan dhatêng Hèrtoh Gilain sarta kaaturakên, minôngka pasaksènipun anggènipun sampun amêjahi danawa wau, aturipun: Hèrtoh, minôngka epahipun anggèn kula sampun amêjahi Sang Urgan mugi paduka karsaa maringakên kagungan paduka sagawon pun Petit-Cru punika.
Hèrtoh Gilain amangsuli: Sadhèrèk, kula botên sagêd ngaturakên pun Petit-Cru. Mugi paduka karsaa nampi adhi kula èstri, dadosa garwa sampeyan, sarta sapalihing nagari kula. Sampun mundhut kewan ingkang sakalangkung kula trêsnani punika.
Prabu Tristan ngandika malih: Hèrtoh, kula maturnuwun dene paduka badhe maringakên sapalihing nagari paduka saha badhe amaringakên ingkang rayi, nanging mugi kawuningana, bilih kula botên gadhah sêdya makatên. Saèstunipun pramila kula nekat ananggulangi danawa wau, kula pancèn kêpengin dhatêng Petit-Cru punika. Kajawi punika mugi paduka karsaa nêtêpi jangji. Bilih tiyang ingkang sagêd amêjahi danawa wau, kenging amilih barang-barang kagungan paduka ing salêbêting karaton utawi nagari.
Hèrtoh Gilain mangsuli: Manawi makatên karsa paduka, inggih sumôngga. Petit-Cru kula aturakên, nanging mugi andadosna kauningan, bilih paduka amundhut barang ingkang sagêd adamêl bingahing manah kula.
Kacariyos, sagawon wau dening Prabu Tristan dipun titipakên dhatêng tukang sulap saking ing Wales, ingkang purun ngaturakên dhatêng sang pramèswari Isolde ing Cornwallis. Sarêng dumugi ing Tintagel tukang sulap wau nuntên ambudidaya sagêdipun kapanggih kalihan abdinipun [abdi...]
[...nipun] sang pramèswari ingkang awasta Brangien punika, sasampunipun kapanggih sagawon wau nuntên kapasrahakên, sarta supados kaaturakên dhatêng sang pramèswari. Mila sang putri bingah sangêt sarêng tampi kintunan saking Prabu Tristan
putri tindak, inggih dhatênga ing pundi kemawon Petit-Cru dipun bêkta. Manawi sang putri mriksani Petit-Cru saha mirêngakên swarantênipunswantênipun. jam wasiyat ingkang gumantung ing kalungipun punika, sanalika supe dhatêng kasusahanipun, makatên ugi dhatêng Prabu Tristan. Waunipun sang putri botên mangêrtos bilih ingkang makatên wau saking dayanipun jam wasiyat punika, nanging dangu-dangu wuninga, bilih jam punika gadhah daya sagêd adamêl supening panggalih, satêmah sang putri lajêng kados ginugah panggalihipun, saha ngunandika makatên: Apa ingsun kêna abungah-bungah, manawa Tristan tansah nandhang susah. Satêmêne Tristan ora kudu angirimake Petit-Cru marang panjênênganingsun, supaya bisaa lali marang kasusahane lan supaya aja tansah kèlingan bae marang ingsun. Nanging saking trêsnane marang ingsun, Petit-Cru dikirimake mrene, kanggo anglêlipur panggalih ingsun. Dhuh, Tristan salaminipun paduka nandhang rudatin, kula nêdya belasungkawa.
Sasampunipun manggalih makatên, sang putri nuntên mundhut jam wasiyat ingkang gumantung ing kalungipun Petit-Cru wau. Dipun mirêngakên swaranipun sakêdhap lajêng kabucal dhatêng ing sagantên.
16. Sang Putri Isolde ing nagari Bretagne.
Kacariyos, Prabu Tristan ingkang tansah nandhang rudah ing panggalih, murih ragi wontêna mêndhanipun, ingkang kangge anglêlipur panggalih tansah alêlana, anjajah nagari sarta pintên-pintên pulo, satêmah dumugi ing nagari Lonnois. Ing ngriku Prabu Tristan dipun tampi kalayan bingahing manah dening ingkang rama angkat, inggih punika Adipati Rohalt ingkang jumênêng nata ing nagari wau. Sang adipati pangrêngkuhipun dhatêng Prabu Tristan botên ewah, kados ingkang sampun, amargi kajawi namung rumaos anggadhuh nagarinipun, inggih pancèn trêsna sangêt dhatêng Prabu Tristan. Ananging Prabu Tristan botên jênjêm panggalihipun, dene dangu kèndêl kemawon wontên ing nagarinipun, mila lajêng tindak alêlana malih, anjajah nagari-nagari sanèsipun saking Lonnois ngantos dumugi ing Friesland, saking ing Jêrman dumugi ing Spanye. Ing salêbêtipun lêlana kalih tahun laminipun, Prabu Tristan asuwita dhatêng pintên-pintên raja sarta ambiyantu pêrang dhatêng raja-raja wau, ingkang sami kalurugan ing mêngsahipun. Saking karsaning Hyang Kang Maha Kawasa, wontên ing pundi-pundi Prabu Tristan tansah unggul ing pêrang, ngantos asmanipun kawêntar ing nagari sanès. Ewasamantên Prabu Tristan tansah nandhang sungkawa, margi ing salêbêtipun kalih taun punika botên mirêng wartos punapa-punapa saking ing Cornwallis kadospundi kawontênanipun sang pramèswari. Botên wontên mitra utawi utusanipun sang putri ingkang dhatêng. Wusana Prabu Tristan amanggalih, bilih sang putri sampun kasupèn dhatêng panjênênganipun.
Anuju satunggiling dintên Prabu Tristan lan Corneval anggènipun alêlana anjog ing salêbêting nagari Bratagne. Lampahipun anglangkungi dhusun-dhusun ingkang suwung sarta risak, ingkang kantun namung tembok-tembokipun kemawon. Makatên ugi pasabinan utawi patêgilan ing sakiwa têngêning padhusunan wau sami risak sadaya, margi sami kabêsmi dening mêngsah
panggonane, lan ora bakal bisa katêmu lan ingsun manèh. Lan apa mulane dene sajroning rong taun iki sang putri ora utusan paring warta maring panjênênganingsun. Ana ing Tintagel sang putri tansah asukan-sukan, marga Sang Prabu Marc asih bangêt marang sarirane. Satêmêne jam wasiyat iku mandi bangêt. Saiki Isolde lali babarpisan marang panjênênganingsun. Ora kelingan marang
marang sang putri. Ing ngêndi ana putri kang bisa nyirnakake kasusahaningsun.
Kacariyos, kalih dintên laminipun Prabu Tristan kadhèrèkakên Corneval nitih titihan anglangkungi patêgilan saha padhusunan, Nanging botên kapanggih tiyang satunggil-tunggila, makatên ugi botên mirêng kaluruking sawung utawi juguging sagawon. Sadaya panggenan ingkang kalangkungan wau sêpi mamring. Enjingipun Prabu Tristan anglajêngakên tindakipun. Ing wancinipun tiyang nêdha siyang, tindakipun Prabu Tristan amarêpêki punthuk. Ing punthuk ngriku katingal wontên garejanipun, sarta wontên padhepokanipun kyai ingkang rumêksa gareja wau. Kalasamantên kyai punika pinuju andêdonga dhatêng Ingkang Maha Kawasa, panganggenipun wacucaling menda, namung ing gêgêripun ingkang katingal saking wol, nanging sampun amoh. Sarêng sumêrêp wontên tamu satriya, enggal ingacaran lumêbêt ing padhepokanipun. Corneval nuntên mrênahakên kapal-kapal tumpakanipun punika, dene kyai ingkang gadhah griya angladosi Prabu Tristan lukar pangangge kasatriyan. Botên antawis dangu malih Prabu Tristan lan abdinipun dipun aturi dhahar sawontênipun. Sontênipun sadèrèngipun sami tilêm, kyai saha tamunipun sami ngandikan, lênggah angubêngi badhiyan. Prabu Tristan nuntên andangu naminipun nagari ingkang risak punika.
Kyai matur: Satriya, nagari punika namanipun Bretagne, ingkang jumênêng nata ajêjuluk Hèrtoh Hoel. Waunipun Bretagne punika nagari gêmah ripah, loh jinawi. Pasabinan, patêgilan makatên ugi pakêbonanipun wiya-wiyar, sarta kathah pamêdalipun. Kathah tiyang tani ingkang gadhah panggilingan glêpung. Ingkang gadhah kêbon wowohan inggih kathah. Nanging nagari punika karisak dening Graaf Riol ing Nantes. Wadyabalanipun sami ambêsmi griya-griya salêbêting kitha saha ing padhusunan saha anjarah rayah raja barananipun têtiyang
mugi kawuningana, Graaf Riol punika kalèrèhanipun Hèrtoh Hoel. Hèrtoh Hoel kagungan putra kalih, ingkang satunggal kakung awasta Kaherdin, ingkang satunggalipun putri sakalangkung endah ing warni. Sang putri wau kasuwun dening Graaf Riol badhe kagarwa, nanging Hèrtoh Hoel botên karsa kagungan mantu satriya kalèrèhanipun. Pramila Graaf Riol lajêng
kasoran pêrangipun. Kalêrêsan Hèrtoh Hoel taksih kagungan karaton ingkang kinubêng ing bèntèng kiyat sangêt, inggih punika karaton Carhaix. Sapunika sang hèrtoh sagarwa putra tuwin wadyabalanipun taksih sami nglêmpak ing salêbêting karaton wau. Nanging karaton punika tansah kinêpung ing mêngsah. Pandugi kula botên antawis dangu malih kêpêksa nungkul, margi kêtêlasên têtêdhan.
Prabu Tristan nuntên andangu pintên têbihipun karaton Carhaix saking padhepokanipun kyai wau.
Kyai matur: Namung kantun kalih mil malih, satriya.
Ing sarèhne kala samantên sampun dalu, ingkang gadhah griya tuwin tamunipun sami mapan tilêm. Enjingipun, sasampunipun sêgah sarapan, Prabu Tristan kalihan abdinipun nuntên pamitan badhe nglajêngakên lampah dhatêng ing karaton Carhaix wau. Sarêng tindakipun Prabu Tristan dumugi sangajênging gapura karaton ingkang kinunci, nuntên mriksani satriya sawatawis kathahipun ingkang sami anganglangi sakubênging karaton punika. Prabu Tristan marêpêki dhatêng satriya-satriya wau,
ingkang kadhèrèkakên dening putranipun, saha ingkang kacariyos bèr kawanèn, punapa malih kairing dening satriya kalèrèhanipun, ngandika bilih panjênênganipun Hèrtoh Hoel.
Prabu Tristan nuntên ngaturi wuninga, bilih panjênênganipun punika ratu ing Loonnois. Pangandikanipun: Kula, ratu ing Loonnois. Prabu Marc ratu ing Cornwallis paman kula. Kula mirêng wartos bilih paduka dipun pêrangi dening raja-raja kalèrèhan paduka. Manawi paduka karsa nampi sowan kula, kula sumêdya atêtulung ing paduka, nanggulangi mêngsah paduka punika.
Hèrtoh Hoel amangsuli: Sayêktosipun kula cuwa sangêt botên sagêd nampèni paduka, margi ing salêbêting karaton kula mèh katêlasan tandhon têdha, kantun tandhon têtêdhan sawiyah kemawon ingkang taksih. Kadospundi sagêd kula nampi paduka kalayan kautaman.
Prabu Tristan matur malih: Hèrtoh, makatên punika botên andadosakên pambêngan ingkang prêlu, awit salêbêtipun kalih taun punika kula anyoba gêsang wontên ing salêbêting wana. Ing sadintên-dintênipun namung nêdha wowohan, ron-ronan, oyod-oyodan tuwin bêbujêngan ing wana. Dados kula botên badhe kagèt malih, manawi paduka paringi sêsêgah têtêdhan sawiyah. Pramila panuwun kula mugi paduka karsa nampi dhatêng jasat kula.
Putranipun Hèrtoh Hoel ingkang awasta Kaherdin nuntên matur dhatêng ingkang rama, aturipun: Rama, mugi paduka karsaa anampi satriya punika, manawi piyambakipun sayaktos purun ambelani dhatêng kula sadaya sarta purun tumut anandhang kêkirangan.
Kacariyos, gapuraning karaton ingkang cêlak kalihan panggenaning para satriya wau nuntên dipun bikak. Prabu Tristan dipun tampèni kanthi pakurmatan. Kaherdin lajêng anêdahakên temboking karaton ingkang sakalangkung kiyat punika, tuwin mênara-mênara panggenanipun para prajurit ingkang sami anjagi karaton. Saking ing salêbêting mênara wau Kaherdin anêdahakên pasanggrahanipun Graaf Riol sawadyabalanipun ingkang kaadêgakên wontên ing ara-ara sawatawis mil têbihipun saking ing karaton wau. Kaherdin lan Prabu Tristan nuntên wangsul dhatêng ing karaton, sarêng sampun dumugi ing gapuraning karaton ingkang nglêbêt Kaherdin nuntên matur dhatêng Prabu Tristan, wicantênipun: Sadhèrèk sumôngga sami sowan dhatêng ngarsanipun ibu sarta amanggihi sadhèrèk kula èstri. Satriya kêkalih wau nuntên lumêbêt dhatêng ing kaputrèn. Kala samantên sang pramèswari tuwin putranipun putri sami lêlênggahan wontên ing kamar tamu. Para putri sami lênggah ing papan ingkang ginêlaran ing babut sae sangêt sarta rinêngga ing sêsêkaran adi. Anggènipun lêlênggahan sami nyambi ambordhir, sang pramèswari tuwin sang putri sami ura-ura, dene ingkang kangge ura-ura wau cariyosipun putri Doette kalihan mitranipun, inggih punika satriya Doon. Sarêng sampun cakêt, Prabu Tristan nuntên angurmati dhatêng para putri wau andhingkulakên sariranipun sawatawis. Para putri inggih malês angurmati. Sasampunipun lajêng sami lêlênggahan.
Versi 0.6.5 – Saiki fitur kurang kewan omo Oktober 26, 2010 dening nawakake 8 Komentar Kewan omo - kudu tresna mau
Versi 0.6.5 wis fokus ing squashing sawetara kewan omo (lan regressions sawetara banget). Iku dening adoh piranti lunak sing paling stabil lan paling kita wis dirilis dina. Uga nambah support kanggo sawetara Piandel header kanggo golèk mesin.
Monggo wae maneh Log pangowahan kene:
Telpon Slovenian gendera bug kacarita dening anphicle (Iku Sierra Leon sadurunge sing, thanks kanggo mripat sing cetha!).
Telpon lan Jeksa Agung bisa ngetokake kanthi cara wordpress Ngalahake resmi pangalihan-pangalihan lan url rewritings minangka kacarita dening Marco, wordpress wis ora wawasan bab cara kita translated tag lan kategori prefixed URL lan Mulane redirected menyang gawan url basa. Iki fix uga apik wangun resmi saka sawetara URL.
Telpon a bug karo basa lan sawise kirim agensi kang hindered sing kemampuan kanggo bisa – (thanks nightsurfer [tiket #122]) – kita uga njupuk wektu kanggo nambah jawab ing maringaken informasi Translate kabeh kanggo nggunakake meta a tinimbang pangalihan.
Telpon json agensi kanggo buddypress Jeksa Agung bisa ngetokake stream – (thanks Inocima [tiket #121]).
We are saiki digunakake ing ngresiki ing kita trac sistem, menehi tanggung jawab kanggo mbukak karcis anyar tondo. Mangga coba gawe gaweyan iki peparingane dening nggawe anyar karcis kanggo kita minangka cepet sing bisa.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: buddypress, bugfix, gendera sprites, suntingan, nerbitaké, THISVersi 0.6.1 – Buddypress Integrasi tuwa Agustus 2, 2010 dening nawakake 8 Komentar Buddypress, pengin dadi konco?
Versi iki wis campuran fitur anyar lan saperangan saka bug mbecike kanggo kabeh kulawarga, paling kacathet punika Kajaba saka tuwa support buddypress kang maringi pirso support kegiatan stream beda ing basa. Iki tegese nalika Komentar pangguna ing kirim nggunakake versi beda saka siji asli – ing stream kegiatan bakal mlaku translated (Given wis disetel Translate gawan basa). Ing stream uga bisa nuduhake terjemahan digawe dening mlebu kedhaftar. We saiki uga duwe grup kanggo kedhaftar Plugins ing situs buddypress ing http://buddypress.
supaya yen sampeyan nggunakake lan ngasihi kanca, sampeyan wis Panggonan kanggo nuduhake katresnan iki, yen sengit banjur pindhah ana sing bakal tega kita.
Fitur liyane kang kita ditambahaké thanks kanggo Yoav kang presentation punika support RTL tema kang bener kudu RTL support dibangun ing (kayata sepuluh puluh, lan buddypress gawan tema). Panjenengan Ibrani, Arab, Persia, Urdu lan Yiddi kedhaftar bakal dadi seneng bakal gawe tentrem jagad supaya cepet lan mungkasi nggawe nukes lan gefiltes.
Ndandani kanggo ms Translate lan non Latin karakter (ooops)
Ndandani URL mbaleni nulis lan agensi url Jeksa Agung bisa ngetokake nalika nggunakake adat struktur (umpamane. nalika suffixed karo. html) (thanks karan)
Otomatis agensi ora ing mode sunting yen agensi otomatis disetel kanggo mateni (liyane Hop)
Mugi-mugi panjenengan bakal seneng release iki minangka akeh kita aja.
suntingan, nerbitaké, wordpress pluginVersi 0.5.5 – Buddypress Dhukungan Juni 18, 2010 dening nawakake 20 Komentar Apa sing lengen vuvuzelas Panjenengan durung kanggo wordpress 3.0 nerbitaké? Saiki sampeyan bisa nindakake sing seneng lan Kasunyatan sing paling anyar transposh plugin kanggo wordpress nawakake support kanggo wordpress anyar, lan minangka bonus, ndhukung kanggo buddypress. Iki support buddypress saiki tegese URL kui lan wangsulane dening iku saiki bakal translatable.
Liyane kalebu owahan tambahan support kanggo kondisi sing nggawe UI unworkable, nalika contone jQuery pribadi iki digunakake karo sawetara plugin utawa tema, saiki – kita bisa wis bisa.
Seneng sadurunge wiwit anyar utama versi WordPress metu, kita nempel resmi support kanggo wordpress lawas 2.8 versi, plugin sing dienggo ngirim isih nanging ora bisa dites lan patched kanggo sing versi lan disaranake sampeyan nganyarke.
Minangka tansah – kita krungu sampeyan pengin metu, apa fitur sing pengin? kang bakal menang tim Piala donya? mung kene nyelehake komentar.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: buddypress, suntingan, nerbitaké, wordpress 3.0,
NGLAKONI TAPA UTAWA SEMEDI | alangalangkumitir
Category Archives: NGLAKONI TAPA UTAWA SEMEDI
♦ 23 Comments	Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semédi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane
Sawahan kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Nganjuk, Jawa Timur, Indonesia.
title=Sawahan,_Nganjuk&oldid=182261"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten NganjukSawahan, NganjukKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.04, tanggal 22 April 2013.
…mbok nitih speda mawon mangke sayah menawi mlampah …kok nganeh anehi tho njenengan ….”
” Pak , ndherek tanglet niku sareanipun sinten (
SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
ngandhakake : en -kên, zie kôndha.
ngêndhakake : en -kên, zie êndhak, en kêndhak.
maken, lager maken: van êndhèk, of èndhèk.
ngêndhat : zie kêndhat, -ngêndhati, K.N.
daar ginds; ngriku of ing ngriku, K. [kono of ing kono, N.] dáár, aldaar; en ngriki, of ing ngriki, K. [kene of ing kene, N.] bier,
ya iku sawijining catatan sejarah kang nulisake riwayat 25 raja Dinasti Joseon kang mrintah Korea saka taun 1397-1910.[1][2] Babad iki ngemot 472 tahun kepempinan mulai saka Raja Taejo ing taun 1392 nganti Raja Cheoljong ing taun 1863.[1] Ing taun 1997 babad iki didaptarake minangka warisan pustaka donya ing Warisan Memori Dunia UNESCO.[1]
Saliyane nulis ngenani sejarah raja-raja Joseon, babad iki uga ngrekam prstawa saebn dinane ing istana kayata laporan padinan pejabat, perintah-perintah raja lan kedadeyan-kedadeyan liyane.[1] Nalika sawijining raja tinggal donya, digawé kompilasi cathetan sautara lan babad saka mangsa pamaréntahane dipublikasekake banjur diarsipake ing panggonan kang dijaga kanthi ketat.[1]
Sekabehane volume babad iki disimpan ing patang panggonan kanggo nyimpen kang ana ing pegunungan ing kabèh negera ing antarane ya iku ing Gunung Jeongjok, Taebaek, Jeoksan, lan Odae.[1] Ing prastawa penyerbuan Jepang lan Manchu, pirang-pirang cathetan ilang, nanging ditulis lan dicetak manèh.[1] Ana 2.077 volume kang isih nyisa ing patang situs mau, ing antarane ya iku 1.181 volume ing Gunung Jeongjok, 848 ing Gunung Taebaek, 27 ing Gunung Odae, lan 21 salinan kang sumebar kang diarani Sanyeopbon.[1]
^ a b c d e f g h (en)Joseon Wangjo Sillok (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Joseon_Wangjo_Sillok&oldid=1119008"	Kategori: Rintisan topik sajarahMemory
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 14 Februari 2017.
Kaêcap ing pangêcapan enggal Cowacukwan Surakarta Taun 1909.
Tumraping manusa kang binapa babu utawa kang acêkêl karya lan anggaota.
Sontên punika kula miwiti angrêmbag lan amratelakakên ingkang cêtha wardinipun prakawis ingkang badhe kasorahakên punika.
Yoga, punika têmbung Sangsêkrita, têgêsipun pamor utawi panunggil, inggih punika pamoring manusa lan gêsanging Allah ingkang suci. Mênggah asalipun manusa inggih saking gêsanging Allah ingkang suci wau. Sadhengah manusa inggih ugi kadunungan gêsang ingkang minulya makatên punika, namung wontênipun ing ngriku kenging kawastanan dèrèng matêng utawi dèrèng dumugi ing gêgayuhanipun. Lah inggih punika tuking daya ingkang linuhur, utawi prakawis ingkang pinusthi, ingkang dumunung wontên ing kawruh bab adamêl indhake kalimpadanipun nyawa. Mênggah prakawis ingkang pinusthi: salêbêting garbanipun manusa tinuwuhanatinuwuhan. kalimpadan. Manawi manusa sampun dumugi ing gêgayuhanipun, roh utawi nyawanipun sampun andungkap dhatêng kalimpadan ingkang luhur, manusa mêsthi kuwawa amêdharakên daya-dayaning
Dados, yoga: panunggiling manusa sapunika, akalihan gêsangipun ingkang badhe sinucèkakên lan linuhurakên kamulyanipun.
Kang dak arani manusa kang binapa babu utawi acêkêl karya iku manusa kang nyambut gawe ing sadina-dina, ingkang nglampahi padamêlan kuwajibanipun, punapa malih ingkang sami cêpêng karya lan bêbaku griya, amargi kajibah ngrimati semah lan anak-anakipun, makatên ugi tumraping tiyang èstri.
Ing tanah Hindhu kathah manusa ingkang amêrlokakên amanthêng amusthi cipta, sarèhning ingkang kaèsthi punika: yoga, mila tiyang ingkang anglampahi makatên kawastanan para yogi. Sampun têtela sangêt, para manusa ingkang limrah punika botên sagêd bilih anglampahana panglantih ingkang makatên, punapa piyambakipun kêdah sumingkir dhatêng padunungan ingkang sêpi utawi manggèn salêbêting guwa. Lah kadospundi badhe anggènipun nindakakên kuwajibanipun.
Ing tanah Hindhustan, agami punika kagathukakên dhatêng kawruh, dados lêlandhêsaning agaminipun kawruh, dene
ingkang anggêlarakên ugêr pêpacakipun sawarnining agami punika teyosophi. Agami Islam, Hindhu lan Brahmana sadaya anunggil uwit, utawi wiji sadaya wau asalipun namung satunggil.
Ananging agaminipun tiyang Hindhu ingkang sisih wetan, mênggah panggilutipun dhatêng kawruh bab roh utawi nyawa, langkung luhur tinimbang kalihan agami Ngisa. Ing tanah wetan têtiyang ingkang putus ing kawruh, mênggah pamarsudinipun dhatêng kasaenan ingkang dados wêwatoning agaminipun, inggih ugi botên beda kalihan agami sanès-sanèsipun, nanging para winasis wau botên namung mindêng dhatêng kasaenan kemawon, samukawis kawruh ingkang pinêthik saking kasaenan, ugi mawi binudi sangêt, milanipun lajêng sami nyumêrêpi ugêr utawi wêwaton ingkang luhur: ingkang pamêndhêtipun saking kawruh.
Sadhengah tiyang sampun sami sumêrêp, bilih têtiyang ing tanah Eropah ingkang kathah sami acêpêng karya, lan gadhah padamêlan ingkang dados kuwajibanipun, ing sadintên-dintên sampun mêsthi botên sagêd ambêntur pamarsudinipun utawi anggilut dangu-dangu dhatêng agaminipun, kados ta: sêmbahyang utawi amanthêng [ama...]
[...nthêng] amusthi cipta. Yèn makatên sapunika kadospundi anggènipun anglampahi amarsudi angindhakakên sucine gêsangipun, mênggah panggagas sampeyan, pasinaonipun tiyang wau, inggih punika pasinaon ingkang sampun-sampun, kados upaminipun sêmbahyang lan angêningakên pangangên-angên kados adat, yèn namung makatên kemawon punapa inggih badhe sagêd angluhurakên utawi adamêl sucine gêsangipun, makatên punika sampun mêsthi botênipun, tôndha yêktinipun tiyang ing tanah bang kilenan yakinipun botên patos amraduli dhatêng agaminipun, pangrêngkuhipun, wêwulanging agami ingkang kasorahakên wontên ing grija saminggu sapisan, punika kaanggêp bilih sadaya kuwajiban kadosdene sampun linampahan lan cinakup, punapa malih yèn nuju nglowongakên dhatêngipun ing grija, ingkang kadamêl pawadan amargi gadhah padamêlan ingkang mêsthi linampahan.
Bab punika mugi kayêktosana, kita ing tanah wetanan sampun sami angsal sêsêrêpan, padamêlan lan yoga, punika anggènipun anglampahi kenging kasarêng. Milanipun [Milanipu...]
[...n] wontên sêsêbutan, karma yoga utawi karya yoga, wêrdinipun yoga ingkang linampahan kasarêng lan anyambut damêl, dados gêsang suci lan mulya punika kenging tinuwuhakên kalihan anyambut damêl.
Nanging sami dipun sumêrêpana, patrap makatên punika botên gampil, angèlipun dene mèh anggêr tiyang ginodha ing barang kadonyan, makatên ugi pangajapipun utawi pangangkahipun ugi sagêda angsal barang kadonyan wau, dados anggènipun purun anambut kardi dening sangêt melikipun dhatêng barang kadonyan punika, sarta malih sayêktosipun anggènipun nyambut damêl punika saking rêmên angsal pakurmatan lan kapengin ingaji-aji tiyang sanès, sagêda kuncara namanipun, mila makatên amargi manusa gadhah watak rêmên ing pangaji-aji (Eerzuchtig), lah manawi manut ugêring kawruh, manusa ingkang taksih darbe kamelikan dhumatêng samukawis kadonyan, mêsthi kapêksa wangsul ing donya malih, sagêda anggadhahi sabarang ingkang dipun pengini utawi dipun ajêng-ajêng wau.
Sadaya tiyang ingkang sami marsudi kawruh Th. bab punika sampun sami golong ing pamanggih, gêsangipun manusa punika wontên [wontê...]
[...n] ing alam ingkang condhong kalihan kawontênanipun, manut ungêling ugêr ingkang têtêp, kodrat punika amurba alam ingkang dipun ênggèni dening titah ingkang timbang kalihan alam wau. Mila binasakakên manusa ginodhi, dening kamelikanipun piyambak wontên ing donya, dados manusa ingkang taksih ngangkah angsal kadonyan, mêsthi tansah wongsal-wangsul dhatêng ing donya kemawon, dados ingkang anjalari lair malih inggih pangangkah utawi pangajapipun nêdya angsal wau. Makatên punika nyawa prasasat kacancang kamelikanipun wontên ing donya, nanging sarèhning raga wadhagipun sampun oncat, botên sagêd yèn ta nyawa anglampahana punapa-punapa wontên ing donya. Anggènipun nyawa dumunung wontên ing alam kaalusan ing sawatawis môngsa laminipun. Ing ngriku angrampungakên pangangên-angên lan pangangkahipun, inggih punika wontên ing alaming budi. Nanging sarèhning pangangên-angên lan pangangkah wau taksih gumandhèng kalihan donya, mila nyawa mêsthi wangsul dhatêng donya malih: badhe numusi samukawis ingkang sampun dipun angên-angên. Bab punika sampeyan sadaya sampun ngawuningani, jinarwa wontên ing bab [ba...]
[...b] kalairan marambah-rambah (Reincarnatie) kêrêp kemawon
Ewasamantên bilih tangsul panancang pandamêling kamelikan punika sampun udhar, nyawa lajêng sagêd uwal, ing ngriku gêsanging Allah ingkang suci lajêng binuka, nalika punika nyawa nama sampun mindhak ing kalimpadanipun, sampun dados mulya lan kadunungan rumaos linangkung, dumugi ing gêgayuhanipun. Manawi kita sampun mangrêtos samukawis ingkang sampun kasorahakên wau, mêsthi badhe têtela ing sumêrêp kita, yèn manusa gêsang ing donya punika, sagêd awor utawi kalih-kalihing atunggil kalihan gêsanging Allah ingkang suci.
Mênggah ingkang anjalari dumadosipun satunggiling pandamêl punika wontên kalih prakawis, saprakawis: kamelikan ing dalêm batos, punika ingkang dados wijining daya ingkang sagêd anjalari dumadosing pandamêl utawi lêlampahan (zie karma), kaping kalih pandamêl ingkang sampun dumados,
dados ingkang sampun kalair, punika nuwuhakên kamelikan utawi pêpenginan.
Kamelikan adamêl jalaranipun anyambut damêl, dene pandamêlan nuwuhakên pangangkah nêdya angsal ingkang dipun pengini. Kalih prakawis ingkang sampun kasêbut wau inggih punika kamelikan lan padamêlan, ingkang tansah angugêr nyawa namung saprakawis, inggih punika kamelikan, padamêlan dayanipun botên sagêd anggodhi nyawa, sabab padamêlan punika kalêbêt dhatêng pandamêl solahing badan, nanging yèn kamelikan mêsthi kuwawa angugêr nyawa, sabab asalipun kamelikan saking nyawa piyambak.
Manusa ingkang sampun kuwawi ambucal kamelikanipun, punika sampun uwal saking tangsul pangugêr, sanadyan sapintên awratipun anggèning nyambut damêl, ingkang sinêbut panunggil ingkang sinarêng kalihan nyambut damêl punika: nyambut damêl tanpa kamelikan utawi pangangkah.
Coba sapunika sami kabudi anggènipun nindakakên prakawis punika.
Upami wontên satunggiling tiyang ingkang pandamêlanipun ambombong [a...]
[...mbombong] prakawis (adpokat) milanipun dados adpokat makatên, sêdyanipun namung badhe angsal yatra kauntungan lan kapengin angsal pangaji-ajining sanès, adpokat mêsthi badhe adamêl unggul utawi mênangipun tiyang ingkang binombong, dados èsthining manah sangêt ambudi murih mênangipun, makatên wau botên namung anggènipun nêdya amênangakên dhatêng tiyang ingkang binombong, mawi gêgembolan kamelikan: yèn unggul prakawisipun, mêsthi badhe kuncara namanipun lan mindhak ingaosan, anggènipun nindakakên padamêlan wau dipun titi kalayan sangêt, amargi gadhah pangangkah murih sagêda angsal yatra lan pangalêmbana. Ing mangke saupami sêdya utawi pangangkahipun wau ingewahan, osiking manah ingkang nêdya angsal yatra lan pangalêmbana wau kabucal, lajêng nêring manah katekadna paedahipun dhatêng akathah, sarta anggènipun anglampahi padamêlan makatên wau amargi namung anglampahi kuwajibanipun kemawon, dados botên amargi kapengin angsal pituwas utawi paedah ingkang tumrap dhatêng badanipun piyambak, namung sabab kabêkta saking wajibipun, sarta malih samukawis pandamêl wau sae [sa...]
[...e] rêsik lan ajêg, pandamêl ingkang makatên botên badhe angugêr nyawanipun. Patraping pandamêl ingkang makatên santun dados sae, sabab wosing pandamêl botên tumrap dhatêng awakipun piyambak, namung kaênêrakên dhatêng tiyang kathah. Sarta panthênging pangangên-angênipun katekadakên kangge tiyang kathah, paedah saha patraping pandamêlipun kaêtrapakên dhatêng tiyang sabôngsa. Makatên punika botên anêrak ugêr wêwatoning Allah.
Pandamêl ingkang makatên wau katindakakên kalihan manut pranatanipun Allah, dene kêkajênganipun inggih lajêng dados kêkajênganing Allah, lah punika nama nglampahi pandamêlanipun Allah ingkang tumrap ing tiyang kathah, botên namung tumrap ing badanipun piyambak, salajêngipun sarèhning pêpanthênganing nyawanipun anyambut damêl, sampun mêsthi kita lajêng dados suci, awit watakipun mikantukakên sariranipun pribadi = zelfzuchtig sampun binerat, manungsa ingkang sampun sirna pambêkanipun mikantukakên badanipun, nama manusa ingkang linuhur, samukawis paedahing damêlipun botên tumrap ing badanipun, lah punika nama manusa anglampahi wajibipun kalihan pratingkah [prating...]
[...kah] utami, wontênipun ing donya amunjuli ing sanès, sadaya prakawis wau nuntên anjalari ewahe kawontênanipun nyawa, inggih punika manungsa sajati. Ingkang dumunung ing manusa, nyawa ingkang makatên tansah amanthêng dhatêng ingkang Maha Kuwasa, dhatêng gêsanging Allah ingkang suci. Dados gadhah raos rumaos yèn piyambakipun dados ilèn-ilèning gêsang ingkang suci wau (zie de evolutie der ziel) sarta mêsthi ngindhakakên utawi ngilèkakên dhatêng sadhengaha bangsanipun. Mênggah ingkang mêsthi kadunungan suci punika botên namung piyambakipun kemawon, lan botên namung piyambakipun ingkang sagêd angluhurakên gêsangipun. Yèn sampun makatên patrapipun, punika nama sampun kuwawi anigas tangsul pangugêring nyawa wontên ing donya. Sawarnining padamêlan ingkang linampahan sampun botên kawoworan ing kamelikan, supados angsala ing samukawis, maligi pinanthêngakên dhatêng prakawis ingkang namung satunggil wontênipun, inggih punika ingkang Maha Kuwasa. Manusa ingkang makatên, sadaya pandamêlipun ingkang rèmèh-rèmèh sampun sirna, milanipun gêsanging Allah ingkang suci sagêd tuwuh utawi nglilir ing garbanipun.
Nanging sami dipun èngêt, sadaya patrap ingkang kasêbut wau namung gampil yèn kacariyosakên kemawon, wangsul anggènipun anglampahi, punika mêsthi rêkaosipun.
Kita punika sabên-sabên mêsthi inggih rêmên dhatêng barang kadonyan, rêmên sugih lan dados luhur, punapa malih mêsthi ugi angangkah dhatêng pakurmatan, dening rêmên nampèni pangaji-ajining liyan, mila manawi kita nêdya ambucal kamelikan utawi pêpenginan kêdah saking sakêdhik, sasêlot-sêlotipun lami-lami rak inggih sagêd ical. Ing kawruh Th. sampun mratelakakên patrap kita nyinau kawruh ingkang suci, kêdah saking sakêdhik, amiwiti samukawis ingkang gampil-gampil kalihan anglampahi kuwajiban ingkang limrah ing
angênipun kêdah sampun ngantos kalimput, sintên ingkang nêdya jumangkah dhatêng panitining alam kaalusan (Ocultisme) kêdah miwiti anglampahi patrap wau. Yakinipun satunggil kemawon botên wontên manusa ingkang kuwawi angukut katrêsnanipun dhatêng barang kadonyan ing
sanalika kemawon. Kauningana, manusa punika sagêdipun andarbèni samukawis ingkang dumunung ing alam alus ingkang kangge praboting marsudi ing alam ngriku: punika manawi sampun sagêd anyirnakakên rêmênipun dhatêng kadonyan, punapa ta isarat ingkang dipun angge ing manusa supados sagêda botên maèlu utawi botên mraduli dhatêng barang kadonyan, makatên: sadhengah pandamêl ingkang linampahan kêdah dipun rampungakên pisan, sadaya kêkajêngan utawi lêlampahan bilih botên nuntên karampungakên gid vormin tansah dados gêgembolan, punika anjalari lair malih, botên kenging rinangkêp kalihan ing kamelikan utawi pêpenginan dhatêng paedahing pandamêlipun. Patrap ingkang makatên sagêd anjalari indhaking kaluhuranipun manusa, sabab punika sampun kacariyosakên ing Bagavat gita nyambut damêl ingkang tanpa manah utawi ngangkah angsal-angsalanipun, cêthanipun: sanadyan anglampahana pandamêl nanging botên angangên-angên ing kadadosanipun.
Sarèhning angsal-angsalanipun botên kamanah, makatên punika sampun nama nindakakên pandamêl anigas prakawis ingkang
badhe anjalari lairipun ing donya malih, lah, punika ingkang sinêbut panunggil sinarêng lan nyambut damêl, sabab sêdyaning manah namung anindakakên padamêlan wantah, kalihan rumaos anunggilakên gêsanging Allah ingkang suci. Lami-lami manawi kèndêl panglantihipun dhatêng yoga inggih botên ginèndèng dhatêng samukawis kadonyan. Yèn sampun makatên, nalikanipun manusa tumandang ing damêl, sanadyan kados punapa awratipun, inggih lajêng sagêd andunungakên pangangên-angênipun wontên ing gêsanging Allah ingkang suci. Bab punika sami kemawon kalihan patrapipun tiyang yèn nuju wontên ing greja, amêndhêt sêkar nuntên kaluntakakên, nalika samantên inggih ugi sagêd angangên-angên sanèsipun.
Patrap ingkang makatên sami kemawon kalihan anyambut damêl ingkang kêdah dipun lêlantih punika. Tiyang ingkang mêthik sêkaring kuwajiban ing donya, nanging ing batos angênêra dhatêng gêsang ingkang suci. Dados sawarnining pandamêlipun sampun ngantos kawastanan tanpa pêpanthêngan, uripe ana ing donya aja kaya wong ngipi. Mênggah têtelanipun têtiyang ingkang sami nyambut damêl dipun bêningakên pangangên-angênipun, sagêda ambedakakên [a...]
[...mbedakakên] badan kalihan nyawa. Nalikanipun badan anindakakên padamêlan, nyawanipun ugi nyambut damêl, ananging wontên ing gêsang ingkang suci. Makatên manusa sagêd angenggalakên indhaking kaluhuranipun, binuka gêsangipun suci ingkang wontên badanipun, nyawanipun nuntên kadunungan daya ingkang luhur-luhur, kados ingkang kacariyosakên ing bab nyawa.
Têtiyang ingkang nglêlantih nyambut damêl misah nyawanipun saking ing badan, nyawa lajêng matuh pisah botên kêrèh ing badan, milanipun kêdah dipun lêlantih makatên, amargi yèn badanipun ing pangaran-aran botên kalêrês anglilir, nyawanipun kuwasa ucal salajêngipun anjajah alam alus ingkang botên kenging tiningalan.
Kauningana, nyawa punika manawi taksih manah sangêt dhatêng samukawis ingkang tiningalan, pinirêng lan rinaosakên kalihan pôncadriya, nama taksih dumunung wontên ing pakunjaran, botên sagêd anuwuhakên samukawis patrap ingkang suci. Nanging yèn ing sadintên-dintênipun dipun kulinakakên, pinisah saking badanipun, kalanipun wanci dalu yèn badan pinuju [pi...]
[...nuju] tilêm, nyawa sagêd amisah, inggih punika ingkang kawastanan angancik tataran dhatêng panunggil kalihan gêsang ingkang suci.
Mênggah paedahipun manusa marsudi yoga, punika botên namung adamêl uculing nyawa, supados sagêda angêcakakên samukawis ingkang luhur-luhur kemawon, ugi ngangkah salêbêting misah lan badan, nyawa wau mindhaka daya lan santosanipun, dene yèn botên pinarsudi makatên, badhe botên mitulungi dhatêng kawontênaning gêsang ing sadintên-dintên punika, makatên têtelanipun, lêlampahan ing donya punika asring damêl ngêrêsing manah, rêkaos lan sangsara. Manusa sami miris dhatêng bancana lan pakèwêd ingkang badhe andhatêngi, sanajan bêbaya sampun kêpêngkêr, manusa inggih taksih prihatos lan susah.
Samukawis ingkang nusahakên, kados upaminipun kacilakan lan pakèwêd, punika botên patos adamêl ngêrês saha mirising manah, yèn namung karaosakên kalanipun dhumawah kemawon. Nanging kathah-kathahing tiyang manawi katrênjuh ing sabab kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, inggih taksih ginagas-gagas sadèrèngipun lan sasampunipun dhumawah. [dhuma...]
[...wah.] Manawi kasusahan wau sampun dhumawah, limrahipun inggih lajêng anggrundêl tuwin anggrantês, sanajan sampun têtela ing sumêrêpipun manawi prakawis punika botên kenging dipun gêtuni utawi tanpa guna dipun kaduwungi. Sanajan angêrêsa manahipun sarta angadhuh lan angêsah dipun kadospunapa, inggih ugi tanpa paedah, amargi kasusahan sampun dhumawah. Yêktinipun ingkang anggêgêring utawi mêrês gêsanging manusa punika botên liya inggih namung gêtêr lan mirisipun piyambak. Yèn namung amanah danguning kasusahan punika kemawon botên damêl sangsara sangêt, sabab kasusahan makatên botên badhe tumanduk ing salami-laminipun, tiyang nèm ingkang badhe lami gêsangipun, manawi dèrèng anggayuh prakawis punika, prasasat sinêngkakakên enggal sêpuh, sabab pêpêrih lan ngêrêsing manahipun kados anggege pêjah. Manusa ingkang botên angangên-angên badhe kadadosaning pandamêlipun, botên pisan kataman ing susah, manusa sampun nyumêlangakên prakawis ingkang dèrèng dhumawah, manusa sami anyumêrêpana bilih lêlampahan utawi pandamêl ingkang dhumawah punika tumusanipun ingkang sampun-sampun, milanipun [mila...]
[...nipun] manawi sampun sagêd misah utawi botên amanah kadadosaning pandamêl wau, punika
Bab punika sampeyan sadaya kados badhe takèn makatên: kadospundi rekanipun supados manusa punika sampun ngantos mraduli dhatêng sawarnining kasusahan. Têrangipun nyawa ingkang sampun kulina utawi lantih amisah, punika sampun botên kenging winutakakên punapa malih rinisak dening kasusahan ing donya ingkang sami angrubut ing kiwa-têngênipun, sabab nyawa ingkang makatên sampun waspaos dhumatêng asalipun, inggih punika uwit ingkang langgêng. Nyawa ingkang makatên ugi sampun têtela ing sumêrêpipun bilih anggènipun dumunung wontên ing donya punika pêrlu ngupados kawruh lan kabudayan, sasampuning sagêd, nyawa lajêng sagêd angindhakakên luhuring dayanipun, lan kamulyanipun. Mila sawarnining kasusahan ing ngalam donya prayogi dipun sumêrêpi wadosipun, dados botên dipun gêtuni dipun ajrihi lan dipun sumêlangakên. Sarèhning sampun têrang ing sumêrêpipun [sumêrêpipu...]
[...n] nyawa, yèn badhe botên sagêd oncat saking donya bilih dèrèng angsal kabangkitan, dados lajêng sangêt ing pamarsudinipun dhatêng kasagêdan wau, supados angsal kaindhakaning dayanipun, sabab kasagêdan lan indhake kalimpadanipun nyawa punika asalipun saking donya.
Manusa ingkang gêsang kalayan gêsanging nyawa, dados botên angangge gêsanging badan, mênggah panitinipun dhatêng samukawis ingkang katingal, kêdah mawi pêpathokan saking gêsangipun nyawa, makatên wau nyawa sagêd ucul saking bêbandanipun, mêsthi botên badhe lair malih ing donya. Ing ngajêng sampun kasêbut bilih manusa punika kaugêr kalihan donyaning kamelikanipun, dados yèn sampun sagêd amilah nyawa kalihan badanipun, katrêsnanipun dhatêng donya inggih lajêng sirna, wusana sagêd angluhurakên alamipun inggih punika alaming nyawa piyambak. Nanging sakathahing manusa ingkang watak rêmên dhatêng pèni-pènining donya, mêsthi botên badhe oncat saking ing donya punika, donya punika botên kenging kadunungan ing manusa ingkang ambêbingah awakipun piyambak, dening donya punika badhe kêbak manusa ingkang
mraduli dhatêng para sadhèrèkipun ingkang sami anandhang sangsara. Manusa sampun pisan angajêng-ajêng utawi ngangkah angsal samukawis ingkang namung tumrap ing badanipun, kêdah mitulungi dhatêng sadhengah ingkang dumunung ing donya punika. Manusa ingkang mitulungi makatên mênggah kautamèning pandamêlipun anglangkungi manusa ingkang anyarahakên kadadosaning pandamêlipun, sabab anyarahakên makatên wau namung sêdya adamêl uculing nyawanipun piyambak, sintên ingkang nêdya dados tiyang ingkang rêmên atêtulung, kêdah luhur lan suci pasinaonipun.
Karma punika têmbung Sangsêkrita, têgêsipun pandamêl, mênggah têrangipun inggih sabab lan kadadosan oorzak en
perangan: sansita karma, prarabda karma lan kriyamana karma. [kar...]
[...ma.] Saminipun kawruh agami sansita karma punika gaib, prarabda karma pêpasthèn, kriyamana karma: ihtiyar.
Sansita karma punika têgêsipun lêlampahan ingkang dèrèng wêdhar, taksih kabuntêl.
Prarabda karma inggih punika lêlampahan ingkang sawêg tumindak.
Kriyamana karma punika pandamêl ingkang badhe dipun lampahi. Satunggil-tunggiling peranganipun karma punika wontên awon miwah sae.
Pêrlu sangêt sadhèrèk teyosup, amangêrtosakên gêsangipun lan kuwasanipun karma wau, sabab sadaya lêlampahan wau lan ing têmbenipun, punika saking pandamêlipun piyambak. Ananging yèn panampinipun agami, gaib lan pêpasthèn punika saking karsaning Allah, dene ihtiyar gadhahaning manusa, malah
ing têmbenipun lampah ihtiyar punika, yèn kathah sarta rosa môngka botên kawêdhar tumuntên, salêbêtipun [salêbêtipu...]
[...n] gêsang punika lajêng dados gaib tuwin pêpasthèn, salajêngipun Allah punika badhe pabên kalihan karsanipun piyambak.
Utawi malih cocogipun kalihan wontêning donya punika, sarèhning Allah kagungan pêpasthèn tumraping manusa, môngka kalilan alampah ihtiyar, dados badhe ewah saking karsanipun, pratôndha yèn karsanipun botên kêkah.
Yèn lampah ihtiyar punika mêsthi kawon dening pêpasthèn, lah punapa paedahipun anindakakên ihtiyar wau. Sayêktosipun Allah punika sampun botên pisan-pisan angrêmbag lêlampahaning manusa. Yèn botên makatên kenging kaupamèkakên dahwèn utawi nyahak pangwasa, dados botên lêrês karsanipun, ing môngka Allah punika sampun aparing pangwasa dhatêng manusa, sadaya miturut kakiyatanipun piyambak-piyambak, cocoganipun kados ing ngandhap punika:
Ing wêktu iki sira bisa gawe wiji kang bakal tuwuh ing têmbe, sajroning lêlakon akèh sabab kang digawe ing sabên jam, tumuli dirasakake besuk kadadeane, sabab pangadilan iku tansah ajêg tumindak ana ing jagad, kasêrêng dening santosaning panggawe, kang ora wurung anêmahi bêgja lan [la...]
[...n] cilaka, iya iku uwohing
narimaa salêlakonmu, sabab iku karmamu dhewe kang anjalari lairmu, katêmahaning bungah lan susah saka uripmu kang uwis-uwis.
Mila tiyang ingkang nêdya sumêrêp dhatêng margining kasampurnan, sampun kuwatos utawi bingah tampi pêpasthèn saking Allah ingkang wontên ing langit, saupami wontên kaèngêtanipun tiyang ingkang botên rumaos kaêrèh Allah, malah andadra pandamêlipun awon, punika sampun wontên ingkang ngèngêtakên utawi
aku, saka patrapku kang anjalari janggêrênging wujud.
Sapa kang duwe patrap calathu ala, bakal nandhang sangsara kayadene rodhaning kareta kang nututi sikiling kuda.
Têmbung: karma, punika asring kadamêl pocapan dening para teyosuph, ananging panganggenipun tuwin anggènipun maknani taksih kathah sulayanipun. Kula badhe ambudi sagêda amratelakakên ingkang cêtha, supados tiyang sagêda mangêrtos sayêktos dhatêng kawruh wau. Samukawis ingkang dèrèng têrang sumêrêpipun, badhe kula têrangakên ingkang rêsik.
Ing jaman kina, sapriki sampun maèwu-èwu taun, wontên satunggiling guru ruhur ingkang limpad ing kawruh, waskitha saliring kuwajiban agêsang, asmanipun: Bisma, manusa pinunjul ing jaman Mahabarata.
Panjênênganipun dipun suwuni sêsêrêpan, karsaa amêca ing salêrêsipun: pêpasthèn lan kêkajênganing manusa ingkang botên kêrèh (cara santri ihtiyar) punika rosa utawi santosa ingkang pundi.
Pitakèn makatên wau sampun kasorahakên mawi kapratelakakên sabab-sababipun, sarta kacêthakakên jatining têgêsipun, makatên dhawah wangsulanipun: sarèhning yakin yèn pêpasthèn iku dinadèkake dening kêkarêpaning manusa, dadi wus mêsthi kêkarêpaning manusa luwih santosa tinimbang pêpasthèn.
Wêca ingkang makatên, lugunipun sakalangkung têtela. Manawi kita sagêd mangêrtos dhatêng suraosipun, sampun mêsthi kita botên badhe tumpang suh ing panampi, kita botên badhe ngugêmi: karma botên kenging ingewahan, kita mêsthi gadhah sêdya angewahi karma kita, sampun pisan gadhah pandugi karma punika wêwatoning pêpasthèn ingkang botên kenging siningkirakên dhatêng manusa. Kathah kemawon para toyosup ingkang pamardinipun dèrèng patos lami dados taksih tuna ing panggayuh awicantên makatên: wus mêsthi aku ora bisa lan ora andungkap prakara iku, sabab aku ora kadunungan karma kang anjalari bisaku marang prakara iku. Dene manawi pikantuk panandhang utawi kasangsaran lajêng mupus ing takdir, sabab panandhang wau pangintênipun saking karma ingkang mêsthi nuwuhakên kasangsaran, [kasangsa...]
[...ran,] malah kathah manusa ingkang botên pisan gadhah grênjêt angewahi samukawis pratingkah ingkang klintu, wusana namung sumendhe sarta ngluluh, makatên wicantênipun: yèn pancèn wus sinababake dening karma, mêsthi ora kêna siningkiran. Lah sadaya pandugi ing nginggil wau klintu, punika amratandhani dèrèng sagêd anggayuh suraosing kawruh bab karma.
Sampun kula yêktosi, manawi tiyang ingkang sawêg sinau teyosupi, ambêkipun kadosdene sampun mangêrtos saèstu dhatêng suraosing karma, malah kawruh wau kinintên gampil, nanging manawi samukawis punika katiti ingkang lêrês inggih lajêng sumêrêp manawi kawruh bab karma punika botên gampil, saya lami dipun sinau, saya lêbêt lan ruwêd, manawi namung nyinau cariyos bab karma (Theorietisch) sawatawis pancèn wontên gampilipun, nanging ingkang langkung paedah punika êmpan papanipun, dados amatrapakên ing gêsang kita
ing ngriku tiyang badhe kaprêgok ing pakèwêd, mêsthi badhe mastani yèn botên gampil ginayuh.
Môngka tiyang ingkang sampun andungkap, kuwagang angewahi pêpasthèning satunggil-tunggilipun tiyang, punapa malih karmaning bôngsa (karma ingkang tumrap ing tiyang kathah) makatên wau sarana winêcakakên sabab-sabab tuwin katêranganipun, malah sagêd ugi nêrangakên kalayan têtela karma ingkang tumrap ing tiyang kathah sarta dayaning karma wau, manawi tumrap ing gêsanging satunggil-tunggiling tiyang. Ing ngriki kula badhe mratelakakên punapa têgêsipun karma, lan kadadosan saking punapa, punapa ingkang sinêbut gêsang ing donya punika, kadospundi dene sabên-sabên wontên pandamêl ingkang kadadosan kalayan dumadakan. Lan malih punapa inggih sagêd mathuk lan turut, upami karma punika karujukakên kalayan pikajênganing manusa ingkang botên kêrèh. Punapadene kalihan badhe mratelakakên ingkang cêtha, dene karsanipun ingkang Amurba Wisesa marentah saisining rad raya têka karsa angrojongi utawi nuruti pikajênganing manusa, makatên punika punapa ingkang minôngka sarananipun, tuwin
ugi badhe kula gancarakên. [gancara...]
Ing pitêdahing agami warni-warni ingkang minôngka lajêr utawi jêjêring piwulang: pêpasthèn satunggil-tunggiling manusa. Têtiyang ingkang manut agami Islam, pitados manawi manusa punika botên gadhah pikajêngan ingkang botên kêrèh, sadaya pandamêl tuwuh saking karsanipun Ingkang Maha Kuwasa, inggih punika saking pêpasthèning Allah. Makatên ugi ing agami Kristên, malah wontên satunggiling pamulangan agêng ing Kalphin, ingkang kawulangakên ing ngriku mratelakakên bilih karsaning Hyang Murba Wasesa amijang-mijang pêpasthène satunggil-tunggilipun manusa. Bôngsa Kalphin pitados sangêt yèn pêpasthèning satunggil-tunggilipun manusa punika ing sadèrèngipun sampun kaatur, makatên punika miturut wêwatoning wuruk, ingkang mawi katêrangakên sabab-sababipun.
Dene kawruh teyosopi punika, kuwawa anêrangakên lan adamêl sulanging samubarang ingkang ruwêd, ingkang tansah ewah gingsir, lah makatên wêwatonipun: manawi wontên saprakawis ingkang sabên-sabên tansah ewah gingsir (botên gumathok) punapa malih manawi sabên-sabên mawi lair malih [ma...]
[...lih] ing donya, punika Th. lajêng purun amêsthèkakên bilih ing prakawis punika botên kenging botên têmtu wontên satunggiling wiji ingkang têtêp wontênipun, ajêg salaminipun, dados mêsthi prakawis wau kadunungan wiji ingkang murni. Mila lajêng sagêd amasthèkakên yèn ing salêbêting piwulangipun bôngsa Kalphin saha agami Islam ing nginggil wau mêsthi wontên satunggiling prakawis ingkang asli: langgêng, ajêg botên ewah gingsir, inggih punika pikajênganipun manusa ingkang botên kêrèh, ingkang jujur lan lêrês, ingkang nuwuhakên asil lan paedah sarana têmên. Nanging kita kêdah niti ingkang lêrês, pikajêngan kita ingkang botên kêrèh punika wontên watêsipun, botên ombèr lan botên angômbra-ômbra. Watêsing pikajêngan kenging karingkês sarana kawruh, cêkakipun pikajêngan ingkang botên kêrèh punika gadhah daya ingkang tansah mindhak-mindhak.
Hakikinipun manusa ingkang botên waskitha, têrangipun nyawa ingkang botên limpad, punika botên pisan kadunungan pikajêngan ingkang botên kêrèh. Nanging satunggiling manungsa saya wêwah kagunanipun saya agêng pikajênganipun ingkang botên têtêp [têtê...]
Tiga pêperanganing karma punika peranganing satunggilipun pandamêl, inggih punika kamelikan, pangangên-angên tuwin wêdal utawi wêdharipun, perangan kalih ingkang wiwitan punika dumunung ing kêkêran, têgêsipun botên kenging sinatmata (gaib) dene perangan ingkang kaping tiga punika kenging tiningalan, ing ngriki perangan têtiga wau botên kula cariyosakên panjang, awit para ingkang marsudi Th mêsthi sampun sumêrêp, ing ngandhap punika kalihan mratelakakên bab karma.
Karma kita sapunika kadadosan saking sadaya pangangên-angên, sadaya kamelikan tuwin sadaya pandamêl kita ingkang sampun, lah punika sayogi dipun sumêrêpana. Karma ingkang makatên punika dede prakawis ingkang sampun rampung (rumantos) lan dede prakawis ingkang sakalangkung kuwasa, kadosdene panduginipun manusa ingkang kathah-kathah. Sarta sampun angintên bilih karma ingkang makatên punika badhe kabêkta ing benjing yèn kula wiwit gêsang malih ing donya punika. Yakinipun kêkêmpalaning tigang bab wau taksih sagêd ewah-ewah
kawontênanipun, malah botên kathah pratingkahing gêsang kita ingkang sampun dados karma ingkang wêtah, dados kadosdene taksih rêrancangan.
Makatên ugi gêsanging manusa wontên pandamêl utawi prakawis ingkang mêsthi badhe kalampahan, mêsthi anêmahi, botên pisan kenging siningkiran dening manusa, samôngsa salêbêting gêsangipun mêsthi kadadosan, malah wanci kadadosaning pandamêl ingkang makatên kenging winêca ing sadèrèngipun, dening manusa ingkang sidik ing paningal, inggih punika pandamêl ingkang botên kenging tinulak, nanging botên sadaya makatên wontênipun, kathah kemawon prakawis ing salêbêting gêsang ingkang dèrèng dumados, dados taksih rêrancangan (cêcalonan) têgêsipun prakawis ingkang dèrèng dumados wau sagêdipun kawêdhar dados pêpasthèn manawi winêwahan utawi pikantuk jalaran sanès ingkang minôngka jangkêpipun, dados prakawis ingkang makatên taksih kenging dipun ewahi sarana nuwuhakên cipta utawi pangangên-angên enggal.
Ugêring pêpasthèn ingkang mêsthi kadadosan punika makatên [makatê...]
[...n] peranganing pandamêl tiga: kamelikan, pangangên-angên, tuwin wêdharing pandamêl punika manawi ingkang kalih sagêd rampung lan cêkap ing salêbêting gêsang punika, mêsthi pandamêl wau sagêd kadadosan.
Ing salêbêting gêsang kita sapunika tuwin ingkang sampun, manawi wontên satunggiling prakawis ingkang sampun kita meliki
kadadosan. Rêrancanganing pêpasthèn ingkang makatên kenging kaupamèkakên toya mili ingkang kabêndung, ilining toya mampêt, amargi kaprêgok ing bêbêndungan, ananging samôngsa pamalangan wau dinêdêl dening satunggiling daya, sampun mêsthi toyanipun botên kenging cinadhangan, ambrol wutah sadaya, inggih punika rêntahing pêpasthèn.
Ing salêbêting gêsangipun manusa, lampahing pikajêngan tuwin pangangên-angên wontên ingkang botên dhumawah dening cinêgah satunggiling prakawis ingkang minôngka jalaraning rêntahipun, dados samôngsa sagêd sambung kalayan jalaran wau, sayêktos [sayêkto...]
[...s] botên sande anêmahi dados pandamêl, lah punika ingkang dipun wastani pêpasthèn ingkang botên kenging dipun selaki dhatêng manusa.
Ing salêbêting gêsang waktu punika, sanajan botên kagagas-gagas rumiyin, ewadene wontên ugi manusa ingkang tinandukakên ing lêlampahan kalayan dumadakan, rêntahing pandamêl punika kabêkta saking ing gêsangipun rumiyin-rumiyin. Kala gêsangipun rumiyin-rumiyin manusa wau sampun anuwuhakên pangangên-angên ingkang sagêd dados jalaraning anglampahi pandamêl wau, pandamêl utawi lêlampahan ingkang makatên ugi botên kenging siningkiran dening manusa. Dados nama pêpasthèn ingkang botên kenging dipun ewahi, pêpasthèn makatên punika wontên têtêngêranipun, manawi tumanduk utawi rêntahing pandamêl wau botên sarana kamanah rumiyin utawi sadèrèngipun, dados ingkang kadadosan kalayan dumadakan. Nanging manawi sadèrèngipun nandukakên pandamêl manusa taksih kuwawa amikir,
[...lak,] utawi siningkiran, manawi lampahing pikajêngan saha pangangên-angên namung angêntosi sumambungipun kalayan jalaran, ingkang minôngka dumadosipun utawi rêntahing pandamêl wau.
Manawi suraosing pitêdah ing nginggil punika dipun satitèkakên ing salêrêsipun, inggih lajêng têtela, ing salêbêting gêsang samôngsa manusa punika tinandukan satunggiling pandamêl ingkang sulaya kalayan wêwatakaning manusa wau. Dene santun utawi ewahing watak wau, sampun têrang wiwit piyambakipun nuwuhakên pangangên-angên tuwin kamelikan enggal, ingkang dados jalaraning pandamêl wau. Nanging yèn pandamêl dèrèng sumambung kalayan jalaran, solah-bawaning gêsangipun dèrèng wontên ingkang sagêd anuwuhakên jalaran, ing wusana sarêng jalaran dumados, piyambakipun lajêng tinandukan pandamêl ingkang babarpisan botên maedahi dhatêng piyambakipun.
Samôngsa tiyang wicantên makatên: sadurunge aku nglakoni panggawe iku, aku ora duwe kira lan ora duwe cipta, saiki têka mangkene dadine, dadi ora sarana tak têmaha: ananging bab punika botên kenging dipun ukiri.
Têpanipun makatên: sapunika kula gadhah sambutan, manawi yakinipun dèrèng kula saur, punapa sampun lunas. Sampun mêsthi kemawon kula taksih nama nyambut, makatên mataun-taun laminipun ngantos sambutan wau kula saur. Bab karma trapipun ugi makatên. Sadaya kamelikan lan pangangên-angên kita sapunika, mêsthi dados satunggiling pandamêl, dados kula piyambak ingkang anuwuhakên jalaraning pandamêl kêkalih wau, punika kula upamèkakên sambutan ingkang dèrèng dipun saur sanalika, sapunika sarêng wontên jalaranipun ingkang tuwuh sambutan mêsthi kula lunasi. Wontên satunggiling manusa ingkang samôngsa nandukakên satunggiling pandamêlan ingkang nyêbal saking wêwatêkanipun sapunika, punika makatên têtelaning sababipun: nalika gêsang ingkang rumiyin dèrèng mrangguli jalaran ingkang andadosakên pandamêl, lah sarêng ing gêsang sapunika wontên sabab ingkang anjalari, ilining pikajêngan tuwin pangangên-angên wau lajêng sagêd dados pandamêl, makatên ugi prakawis kados ing nginggil punika botên kathah, sampun winêca rêrancanganing pandamêl ingkang makatên prasasat botên wontên.
Karma punika botên ngamungakên kadadosan saking pikajêngan tuwin pangangên-angên dhatêng barang sawarni, kados ta: sae lan awon, hakikinipun woworan, cêthanipun kamelikan lan pangangên-angên kita ingkang sampun punika môncawarni.
Kathah tiyang ingkang taksih kalintu sêrêp, pangintênipun karma punika pêpêthaning kasangsaran, malah ing tanah Indi kula mirêng tiyang rêraosan: samubarang ingkang badhe tumanduk dhatêng awakipun mêsthi botên kenging siningkiran, dados upami wontên tiyang nandhang sakit, botên badhe nêmahi pêjah, manawi dèrèng pinasthèkakên pêjah.
Panggayuh ingkang makatên kalintu, dèrèng andungkap dhatêng sajatining têgês karma. Kathah kemawon patran-patrappatrap-patrap. ingkang anjalari panjanging umuripun manusa, utawi ingkang dados sabab cêlaking umur.
Sampun mêsthi kemawon manusa botên sagêd anyingkiri satunggiling pandamêl utawi pêpasthèn ingkang awit binêkta saking sadaya lêlampahanipun ingkang sampun, yèn namung sarana rekadaya ingkang kapatrapakên ing sapandurat, nanging kita kêdah niti utawi mangrêtos lêrês-lêrês: karma punika gadhah
perangan kalih warni, ingkang saprakawis nuwuhakên jalaraning gêsang, satunggilipun nuwuhakên sababing pêjah. Makatên wau manawi wontên pratingkah sakêdhik kemawon ingkang
puniapunika. sumèlèh ing sasisihing traju ingkang langkung awrat timbangipun saking ingkang sasisih,
sisihipun, nanging sarèhning karmanipun manusa ingkang sae dumunung ugi ing traju ingkang sasisihipun, lan ngriku sampun kadunungan bobot ingkang sae, lah kita lajêng andungkap, manawi wadhahing karma ingkang sae winêwahan timbangipun kasaenan, mêsthi kemawon adêging traju sagêd timbang, botên anjomplang ngiwa utawi nêngên, malah manawi boboting kasaenan dipun langkungi utawi dipun kaduki, saya dangu traju wau sagêd wangsul panjomplangipun.
Coba ing gêsang kita sapunika kaupamèkna badhe kadhatêngan [kadhatêng...]
[...an] bêbaya ingkang agêng. Miturut kawruh bab karma, bêbaya ingkang makatên wau tuwuhipun saking gêsang kita, ingkang rumiyin-rumiyin, kita mêsthi lajêng nyipta, botên pisan yèn bêbaya wau kenginga dinuwa, sabab botên sumêrêp dumadosipun, lan botên rumaos adamêl jalaraning bêbaya wau, saking gêtêr tuwin wasing manah badhe kadhawahan bêbaya kita lajêng amupus,
ingkang badhe dhumawah makatên wau kadadosan saking sabab ingkang warni-warni, ing woworan ngriku wontên prakawis ingkang sae ugi, manawi makatên kita kêdah amrêsudi mêwahi kasaenan, inggih punika pangangên-angên ingkang sae, punika sagêd amêwahi kasaenan ingkang sampun, patrap makatên punika amêsthi sagêd adamêl prayogi, kuwawa ngoncatakên bêbaya ingkang badhe dhatêng.
Dipun tupiksaa ingkang lêrês, manawi ing salêbêting karma wontên daya kalih warni. Ingkang satunggil pakêmpalaning daya sae, punika tinuwuhakên nalika gêsang kita ingkang rumiyin, dene satunggilipun gunggunging daya awon, ugi kadadosan [kadadosa...]
[...n] nalika gêsang kita ingkang rumiyin, dene daya sae punika anjalari kawilujêngan, daya awon dados sababing sêsandhungan lan kacintrakan, mênggah sadaya solahbawa kita ing sapunika, kenging winêwahakên ing daya kita ingkang rumiyin, inggih punika ingkang sampun dumunung ing karma. Dados manawi makatên, bilih manusa purun matrapakên budidayanipun mêsthi sagêd angewahi pêpasthènipun.
Asring kemawon tiyang wicantên: pêpasthèning awakku kang tuwuhe saka uripku kang uwis, iku aku ora bisa nangguh lan anduga, lan ora mangêrti dadine. Sabab aku ora bisa kèlingan marang uripku kang dhisik-dhisik.
Bab punika sampun kajarwakakên kalayan pitulunganipun para winasis, inggih punika para sagêd lan ingkang sampun sidik ing paningal, makatên pitêdahipun: upami benjing kalih taun malih kita badhe kadhatêngan bêbaya agêng, ingkang kenging rinêngkuh kadosdene satru ingkang dhatêng nêdya angrabasa, sadèrèngipun kita pinanggih utami siyaga rumiyin, têgêsipun, mêngsah kita wau pinêthuka, pangangên-angên ingkang sae, sagêda nanggulang mêngsah wau. Nalikanipun mêngsah wau [wa...]
[...u] taksih wontên ing margi, sêdyanipun ingkang awon ingkang badhe katandukakên dhatêng kita, mêsthi badhe katut margi tinuju dening pangangên-angên kita ingkang sae. Sasirnaning mêngsah kita ingkang taksih wontên ing margi wau karya rahayuning raga kita. Mila sanajan kita botên sagêd nyumêrêpi dhatêng gêsang kita ingkang sampun, inggih anyiptaa yèn gadhah mêngsah utawi satru ingkang tinuwuhakên saking gêsang kita ingkang rumiyin-rumiyin, makatên kita mêsthi taksih siyaga sarana nglêgutakakên kintun pangangên-angên ingkang sae, dhatêng satru ingkang taksih kula rêngkuh wontên ing
tiyang wau dèrèng karuh [ka...]
[...ruh] utawi têpang, sayêktosipun pangangên-angên sae punika sagêd angumbara molah dumunung ing alaming manusa ingkang alus tigang warni, kados ta:
Ing salêbêting alam têtiga wau kita sagêd matrapakên
hakikinipun makatên, anyêbar pangangên-angên sae ingkang lumintu punika paedahipun makatên: para manusa ingkang kadunungan watak drêngki, ingkang sêdyanipun adamêl piawon dhatêng ing sasami-sami, drêngkinipun wau sagêd sirna dening dayaning pangangên-angên ingkang sae. Lah makatên mêngsah sagêd dados mitra.
Dados têranging sêsêrêpan kita, yakin kita sagêd angewahi karma ingkang badhe dhatêng, pangangên-angên sae tinujokna dhatêng sok tiyanga, botên namung dhatêng tiyang ingkang dipun têpangi kemawon.
Bab lampah rêkaos punika manawi dipun turuti ing têmbe badhe sumêrêp ing têmêning paedahipun.
Kapriye rekane manusa murih kadunungan ing kasidikan.
Kasidikan iku dudu ganjaran utawa dudu barang pawèwèhing liyan, mungguh têrange: dayaning pangangên-angên, dadi kabudayaning manusa dhewe, kang wus kawawa ngundhakake kaluwihane, marga wus bisa nindakake rekadaya kang anuwuhake kasidikane.
Manawa kowe nêdya kadunungan utawa nyumurupi sawijining kawruh, mêsthi kudu bisa nyumurupi pikir kang koanggo anggayuh kawruh
marang kawruh mau, mangkono iku ora gumantung saka drajad utawa kaananing manusa, apa manèh kabêgjane. Dene kang anjalari mung saprakara, yaiku: manawa wis têkan ing môngsa undhaking
ontwikkeling darma), mulane sawênèhing manusa pikirane têrkadhang angluwihi liyane, panyakupe marang kawruh kang winurukake luwih rikat tinimbang wong seje. Manusa kadunungan lantiping ati mangkono iku mungguh jasad-jasading utêkke kang diarani sèl, yaiku [ya...]
[...iku] kang tansah molah kayadene nyambut gawe ana ing utêk, luwih akèh lan luwih luhur tinimbang karo kang kadarbe manusa kang ora lantip. Manusa kang mangkono mungguh panggayuhe marang sawarnaning kawruh mêsthi luwih rikat tinimbang karo liyane kang durung tumêka ing darmane. Dene prakara iku tumrape
dumunung utawa kadarbe dening para manusa iku ana kang wus sampurna kabangkitane, nanging ora dianggo, dadi pirantining pôncadriya mau mung tansah diênêrake marang donya iki bae, yaiku marang wêwadhagan, malah manusa kang mangkono durung pracaya bab anane alam gaib, kang
prasasat linimputan sarta ilang dayane. Dene yèn nêdya anganggo pikirane kang wus mangkono, ya iku dianggo nyidikake alam kang gaib, manusa kudu nênuman utawa ngulinakake. [nguli...]
[...nakake.] Bisane tumêka ing gêgayuhane gumantung marang: karêpe lan ênggone ambêntur ing sabanjure kalawan nganggo daya pangangên-angêne.
Wondene pratingkah kang dianggo nyidikake alam kang gaib-gaib iku warna-warna, nanging kawruhana kabèh mau ambêbayani, mung
padha nganggo sarana anggawe budhêging pangrungu, kaya ta: candu lan sapanunggalane, angunjal napas utawa ambêkan kayadene kang winulangake ing alkayoga, hipnotisme, patrape para dêrwis, lan liya-liyane manèh kang wus sumarambah ing tanah wetan lan ing pulo Jawa (dhikir hu enz).
Yakine: pratingkah bab nandukake panggawe iki winalêran, aja wis matrapake isarat kang anggêlisake panggayuhe. Mangkono mau bakal agawe kagèt lan sangsara sarta rêkasaning sarape, sabab bisa anjalari tuwuhing lêlara kang ora kêna ginawe waluya. Malah kêrêp gawe patining manusa. Sabab akèh gêtih kang padha munjuk lumêbu marang
Mung saprakara pratingkah kang wus dak caritakake ing dhuwur kang luwih utama, yaiku: amusthi pangangên-angên, lan amuntu cipta êning, bisane nandukake panggawe mangkono kalawan paedah, kudu bisa angêrèh pikiran utawa pangangên-angêne, supaya tansah kadunungana ing rumôngsa utawa eling marang sawarnaning panggawene. Dene bisane mangkono, manusa kudu kadunungan karêp, ya iku karêp kang tansah mindêng, ora pêdhot-pêdhot, sabab karêp iku uwiting daya kang anjalari bisa olèh pangarahe. Samubarang ing donya iki sarta ing alam liyane ora ana kang kêna kadarbe dening manusa, manawa ora kalawan karêp.
Dadi amusthi pangangên-angên lan amusthi cipta iku: amolahake sèl-sèl kang dumunung ing utêk kang nuju ora nyambut gawe, supaya kuwawaa tômpa kêkêdhêr kang alus-alus kang têkane utawa asale saka ing badan wadhag, nalika iku banjur [ba...]
kayadene ana wot utawa karêtêg kang dumunung utawa sumambung ing saantaraning badan wadhag lan alam kang alus-alus, lah iku kang angundhakake rumangsane manusa saka badan wadhag marang alam kang gaib, sarta saka kang gaib marang wadhag. Saiki têtela sumurupmu, bab prakara iku ing panyana iya gampang, kayadene ora ana rêkasane, dene kêna winêcakake kalawan têtêmbungan sawatara. Ewasamono ora akèh manusa kang bisa anggayuh marang kabudayan mau.
Dèn padha wêruhana: manusa kang nêdya ngarah gêgayuhan kang suci mau, manawa kêkandhutaning ati, paedahing panggawe nêdya kanêrake marang samubarang prakara kang ora bêcik apa manèh ora suci kaya ta: melik sinêbut amunjuli ing liyan marga kumingsune eerzuchtig dadi suthik
marang bangsane, krêntêging ati mung melik marang samubarang kang sapele, manusa kang mangkono
mau: apa manèh satêmêne wus yakin, manusa kang duwe pambêkan mangkono ora bisa olèh marga liyane kang ora rinakêtan dening bêbaya.
Sarta manèh wus têtela manusa kadunungan watak asor mau mêsthi ora bisa tumêka ing gêgayuhane kang luhur, margane wus cinêtha. Watak angkara murka bakal anggèndèng marang bêbaya.
Marmane padha asinaua, anitia kang rêsik, lan cêtha marang samubarang panggawe kang ana ing donya kang kasatmata iki, saya lawas saya akèh undhaking kalimpadanamu, sabanjure nuli nyumurupi lan bakal têtela ing sumurupmu marang sawarnaning panggawe pêpalanganing lakumu.
Sawênèhing manusa ênggone nyidikake pandêlênge ora kalawan ambudi bisa gêlis utawa rikat, mung tansah amêndêng ing pamarsudining lêlakone bisaa nurut marang ugêr wêwatoning kodrad, sabab ing têmbe bakal têrang ing sêsurupane. Manusa mau wus padha wêruh: manawa samubarang prakara ing donya iki kabèh padha bakal têkan ing môngsa undhaking
Lah iku kang sinêbut manusa kang anurut dalan, kêna diarani lumaku kalawan anurut wajibing manusa kang kaprah.
Margi ingkang anuntun dhatêng: katêntrêman langgêng.
Pangandikanipun Buda: sira padha têka ing panggonan ingsun, ingsun kang duduhake marang sira wêwulang kang ngoncatake sawarnaning kasusahan utawa kasangsayaning urip.
Mênggahing agami Buda, nyawaning manusa punika langgêng, botên pêjah lan botên sirna. Dene nyawaning bêbayi ingkang mêntas lair, punika dede nyawa enggal. Sampun mêsthi pinangkanipun saking pangolah, ngalih ingkang langgêng, utawi ingkang tansah lumintu, dados gêsang kita (manusa) punika, kenging kaupamèkakên têtingalan ingkang kagêlarakên ing sawatawis môngsa kemawon, sajatining manusanipun punika, kakêmpalaning pikajêngan sae lan awon, inggih punika ingkang kawastanan nyawaning manusa, ingkang botên sagêd pêjah, nanging tansah langgêng wontênipun, raga kita wadhag prasasat kunjaraning nyawa, ingkang ambalênggu nyawa wau ing sawatawis môngsa. Awon saening sipatipun nyawa, punika gumantung saking lêlampahaning [lêla...]
[...mpahaning] nyawa wau ing nalika gêsangipun ingkang rumiyin-rumiyin.
Manusa ingkang kadunungan kalimpadan tuwin kabodhoan, kadunungan ngadil saha drêngki, kadunungan karosan utawi ringkihing badan, punika tuwuhipun botên sanalika, wiwit kalairakên, sabab kawujudaning manusa ing gêsangipun sapunika, tumusan utawi turutanipun ugêr ingkang langgêng. Ugêr wau makatên: manusa badhe angundhuh wohing sêsêbaranipun, mila manawi wontên manusa ingkang tansah alampah drêngki, punika gêsangipun ingkang rumiyin pancèn kulina nglêgutakakên dhatêng patrap awon, dene manawi wontên manusa kadunungan budi jêjêg, pambêk sae sarta wêlasan, punika ing gêsangipun ingkang rumiyin-rumiyin tansah marsudi ngulinakakên dhatêng samukawis kasaenan, sarèhning pambêkanipun manusa dhatêng sae, sipating nyawa ugi kulina sae. Wujud dumadosing manusa punika sabab saking pandamêlipun piyambak, dados manusa ingkang wêwijanganing badanipun kirang jangkêp, tuwin ingkang wujudipun sampurna, punika inggih awakipun piyambak ingkang adamêl, pramila tanpa damêl anutuh utawi suka [su...]
[...ka] panarimah dhatêng sanès, kajawi dhatêng badanipun piyambak. Ajak liru tômpa, Rm lah sapa.
Sarèhning kita kawêngku ing ugêr ingkang adil, ingkang botên sagêd ewah, mila yakin yèn ingkang anitahakên badan kita inggih kita piyambak, ugi kita piyambak ingkang anuwuhakên sawarnining pêpasthèn ingkang dhumawah ing raga kita.
Sabên manusa mêsthi sagêd anêmtokakên, kadospundi badhe kadadosaning badanipun, makatên punika namung gumantung dhatêng pikiran utawi pangangên-angênipun ing sapunika. Manusa kuwasa andamêl badan miturut sapikajênganipun piyambak, mila utami sangêt bilih manusa ambudidaya sagêdipun kadunungan kalimpadan tuwin kawaskithan, lah manawi dede badanipun piyambak, sintên malih ta ingkang andamêl makatên.
Pikajênganipun sadaya manusa, mêsthi angênêr dhatêng kasaenan, dene manusa ingkang kadunungan ing piawon, dening pakartinipun piyambak, mila manawi gêsangipun ing sapunika dèrèng sae, kabudidaya murih ing gêsangipun malih sagêda mindhak sae, makatên salajêngipun.
Sampurnaning manusa botên amargi tumitah sakala kemawon, [kema...]
[...won,] indhaking kasaenan sami ugi kadosdene indhake wujud sanèsipun, saya lami saya tuwuh mindhak sae. Bêbasanipun: punapa wontên wit jati kang katanêm sawêg sadalu sampun dados agêng. Makatên ugi manusa ingkang kadunungan ing watak bèrbudi, adil lan ambêk wêlasan, punika inggih botên kadadosan salêbêtipun sadintên kemawon.
Dumadosipun manusa ing sapunika gumantung saking kakêmpalaning bêbudèn, pangangên-angên tuwin lêlampahan ing gêsangipun ingkang sampun, makatên ugi kadadosanipuin ing têmbe mêsthi gumantung utawi miturut saking lêlampahan ing gêsangipun sapunika, sarta sadaya ciptanipun ugi badhe wontên tumusanipun, punika botên ngêmungakên wontênipun ing donya kemawon, sanajan ing alaming nyawa (In het astraal gehied) ugi makatên.
Mila manawi sapunika kita ngulinakakên darbe manah awon, punika nyawa kita lajêng kulina kadunungan watak makatên, dene manawi tansah alampah sae, punika sawarnining watak sae saking liyan, sagêd kagèndèng dhatêng kasaenan [kasa...]
[...enan] kita, makatên wau mêsthi lajêng mêwahi sucining nyawa kita, kabêcikan iku, yèn diêdum malah mundhak akèh, urip kita lan uriping Allah gêgandhengan, ngibarate ilen-ilenan, yèn banyu kabêcikaku tak ilèkake marang liyan, aku uga kaêjogan saka Allah, yèn dibêndung ora bisa isi akèh.
Wujuding manusa punika miturut sajak utawi bêbudènipun rumiyin, wondene wujuding manusa ingkang badhe dumados, mêsthi miturut bêbudèn lan lêlampahanipun piyambak ing sapunika.
Manawi kita anggêgêt ungêl-ungêlan ingkang makatên, têka inggih gampil mangrêtosipun dhatêng bab gêsangipun manusa, wêwulanging agami Buda ingkang makatên wau, mênggah kita lajêng gampil mangrêtos tuwin nuntên dumunung, dados agami Buda, dede agami ingkang angronce wêwulangipun.
Ing ngandhap punika candhakipun prakawis ing nginggil wau, ugi gampil, agami Buda mastani: ingkang nitahakên manusa punika awakipun piyambak. Dados sabên manusa sagêd adamêl badan miturut sasêdya utawi sapikajêngipun piyambak,
sadaya pikajênganing manusa mêsthi sagêd kalêksanan, sadaya manusa mêsthi kapengin dhatêng kabêgjan, sarèhning manusa punika sagêd amujudakên punapa sasêdyanipun tuwin punapa ingkang dipun pengini, dados manawi badhe pikantuk kabêgjan, budi lan pangangên-angênipun piyambak kêdah kadamêl bêgja utawi sae, lah punika sarananipun.
Prayoginipun kita angyêktosi kalayan titi punapa ta ingkang kawastanan kabêgjan punika, lah punapa ingkang kawastanan kasusahan utawi kasangsaran, sagêda kita sumingkir saking sawarnining kasusahan wau.
Mênggah miturut wêwulanging agami ingkang kathah-kathah, donya punika awon, mila piawon wau dados jalaraning agami warni-warni kaadêgakên.
Agami Islam amratelakakên, bilih donya punika upami ara-ara agêng isi samukawis ingkang akarya kabingahan lan kanikmatan, mila paedah sangêt para manusa gêsang sae, sagêda ngudhuh kasaenan isinipun ing donya punika. Nanging mênggah pamanahing agami sanès-sanèsipun botên makatên, agami sanèsipun amastani donya
punika isining piawodpiawon. drêngki lan kasangsaran, sêdyanipun sakathahing manusa badhe suminggah saking piawon ing donya wau. Dados agami-agami wau ing mulabukanipun sami amastani bilih donya punika namung isi piawon, mila lêrês donya punika ing sapriki namung kêdah isi piawon, kados ta: pêpêrangan, pêpanasan, sêsingidan tuwin doracara. Lah sarèhning donya punika kataman piawon makatên, isinipun ing donya, inggih punika para manusa, mêsthi kemawon kapanduk ing piawon lan kasangsaran.
Saking pangintên kula dèrèng wontên wêwulang bab kawruhing sabab lan pêpathokan thiori ingkang kapigunakakên kangge anggênahakên bilih donya punika lêrês awon, ewadene sadaya manusa sami amastani bilih sakathahing manusa punika sami kataman ing piawon sadaya, malah saking sumêrêp kula sadaya agami amastani makatên. Inggih awit dening panganggêp makatên wau, têmahan dados jalaraning agami warni-warni kawontênakên.
Upami ing jaman rumiyin donya punika bêgja, mêsthi botên wontên gunanipun kawontênakên agami warni-warni. Bêbasanipun [Bêba...]
[...sanipun] makatên: ing sagantên ingkang kèndêl, punapa paedahipun ing ngriku kayasanan palabuhan, nabi, iku nabine wong ala, para nabi kang bangêt dikumpuli mung wong ala, wong kang wus bêcik ora pêrlu piwulang. Pangandikane Yesus: têkaku mrene iki arêp angumpuli manungsa kang isih ala adate. (zie) Injil, yèn makatêna inggih nglêngkara.
Ing nginggil sampun kula cariyosakên bilih bab punika dados marginipun manusa ngawontênakên agami. Nanging pitadosipun makatên wau botên kalayan dipun pratelakakên sabab-sababipun. Môngka…tiyang agami Buda botên pisan-pisan purun anarimah punapa malih purun pitados dhatêng samukawis kadadosan utawi lêlampahan, botên mawi kapratelakakên sabab-sababipun, cariyosipun agami Buda, gêsanging manusa punika nandhang sêsakit, wastanipun: kasangsaran, sadaya manusa sêdyanipun sagêda oncat saking sêsakit wau. Wicantênipun tiyang agami Buda makatên: kita kêdah sagêd nyumêrêpi jalaraning sangsara rumiyin.
tiyang agami Buda, dados botên beda kalihan sanèsipun agami.
Ingkang anjalari para manusa kacilakan utawi kasangsaran punika botên sanès namung: gêsangipun, gêsang lan susah punika tansah rêrakêtan utawi kalih-kalihing atunggal, kasangsaran iku wêwulang, supaya manusa olèh ondervinding (kawruh) ing W.S.I kasêbut, manusa ing donya iki ngupaya kagunan, satêmêne undhaking kabisan iku akèh kang tuwuhe saka sangsara.
Tiyang agami Buda mratelakakên, manawi kita sagêd awas ing paningal, punapa malih waskitha ambedakakên hakikinipun prakawis ing nginggil wau, mêsthi kita botên badhe ngandhut manah was lan sumêlang. Coba ta kamanaha, tiyang pundi lan sintên ingkang sampun nate wicantên: lah aku saiki bêgja têmênan, ing salawas-lawase bisaa aku aja nganti owah gingsir saka kabêgjan kaya kang tinêmu iki. Suwawi karaosakên punapa wontên manusa ingkang wicantên makatên, sabab sadaya pikajênganipun manusa punika tansah owah gingsir, [ging...]
[...sir,] dados rêmên asantun warni.
Manusa rumaos sampun tuwuk angraosakên samukawis ingkang wontên ing sapunika, dene ingkang dipun kapengini samukawis ingkang badhe dhatêng, lah saupami ingkang badhe dhatêng wau nunggil warni kalihan ingkang sampun wontên, punapa paedahipun, ingkang angèl, kudu katêrangake manèh kang dawa.
Kabêgjan punika dumunung wontên ing wanci ingkang sampun kalangkung tuwin ing wanci ingkang badhe dhatêng, botên pisan dumunung ing môngsa punika. Nalika kita taksih sami ênèm, rêmên sangêt badhe mindhak majêng ing samudayanipun, nanging sarêng kita sampun sêpuh, rêmên wangsul malih, punapa wangsul kados lare, dados manawi makatên, ingkang kawastanan ewah-ewahan kita punika sirnanipun jaman sapunika. Kabèh manusa kang dipikir mung besuk, lan biyèn, dadi ana kang kapiran, ya iku saiki.
Gêsang punika ewah-ewahan, dene ewah-ewahan wau pêjah. Makatên wêwulangipun agami Buda.
Kalimrahanipun manusa manahipun kagèt, dene kenging
ing pêjah, malah kathah ingkang ajrih ing pêjah, la môngka pêjah lan gêsang punika sami kemawon, kalih-kalihipun botên kenging kapisah, malah botên kenging kabedakakên, kêkalihipun nunggil kalihan kasusahan.
Manusa ingkang sampun pêjah, ingkang nêdya gêsang malih prasasat tiyang ingkang kasatan, kapengin ngombe toya sagantên, môngka toya satètès ingkang kaombe saking sagantên ingkang mawi wisa punika, sampun mêsthi botên anyirnakakên ngêlak, malah amêwahi ngorong. Ewasamantên kathah-kathahing manusa tansah botên kêndhat-kêndhat anggènipun ngombe, sabên-sabên inggih sêsambat ngêlak.
Pratelanipun tiyang agami Buda makatên: donya punika cilaka, jalaran gêsang, sarta malih botên anyumêrêpi tujunipun, dede gêsang, dede ewah-ewahan, dede pêjah, ugi dede samukawis ingkang botên damêl têntrêm, nanging katêntrêman ingkang langgêng, punika sajatining pêpasthènipun manusa.
Bab punika manawi katandhing kalihan agaminipun Nabi Ngisa, beda. Agami Ngisa mratelakakên gêsang punika wontên [wo...]
[...ntên] kalih, gêsang kita sapunika lan gêsang ingkang badhe dhatêng. (akir) kasêbut gêsang kita punika drêngki lan jail, para dhêmit, donya lan setan, dene gêsang ingkang badhe dhatêng punika sakalangkung sakeca, sabab kawêngku dening Allah, dumunung ing salêbêting reh-rehanipun Allah, mila para dhêmit botên sagêd anyêlak.
Nanging miturut sasêrêpanipun tiyang agami Buda, gêsang punika satunggil, sarta malih gêsang wau dumados lami, sarta sagêd dumugi ing kalanggêngan, manawi gêsang ing sapunikanipun awon, gêsang sanès-sanèsipun ugi lajêng awon, dene kabêgjan punika namung dumunung wontên ing katêntrêman, inggih punika ingkang minôngka papan pakèndêlan sasampuning nandhang pêpêrih lan sangsaraning donya. Dados manawi manusa sêdyanipun ngupados kabêgjan, inggih anujua dhatêng: katêntrêman, nirwana sadaya maksudipun agami ugi makatên, nancêbakên bab punika ing pangangên-angên têka botên angèl. Mênggahing kula gampil kemawon, sok ugi purun mirêngakên lan ngraosakên ingkang sayêktos, kula botên pisan-pisan gadhaha pangangkah murih cariyos kula punika kagêgaa. [kagêga...]
[...a.] Ananging supados amangrêtosa bab ing nginggil punika botên gampil, sabab ugêring wêwulang wau inggil lan lêbêt, mila angèl manawi nêdya nyidikakên lan miandêl.
Kawruh wau sakalangkung inggil, sabab namung pinanggih ing tiyang ingkang têmên pamarsudinipun, ingkang kadunungan ing hakiki lan mangrêtosipun agami Buda, dede agaminipun lare alit, agaminipun manusa ingkang sampun ngumur.
Lah punika wêwulang ingkang dados sabab, dene agami Buda kawastanan kawruh ingkang mratelakakên bab kadonyan punika bôngsa asor utawi awon, ing agami kita rak sampun kawulang, bilih gôsang kosokwangsulipun pêjah. Dene gêsang ingkang badhe dhatêng punika sakalangkung sakeca tinimbang gêsang sapunika. Wondene pêjah punika nyumêlangakên lan angajrihi sangêt, môngka yakinipun gêsang punika awon lan mêsthi kabirat, têgês ora urip kanggo awake dhewe, kayadene uriping wit gêdhang, dene gêsang lan pêjah punika sami kemawon.
Tumraping para manusa ingkang sampun niti piyambak, obah Berant lan lid-lid sawatara, têgêsipun ingkang sampun angyakinakên, [a...]
[...ngyakinakên,] tuwin tumraping manusa ingkang pitados ing agami Buda, wêwulang ing nginggil wau botên anggêgirisi utawi adamêl ajrih, malah ngrêmênakên lan adamêl gambiraning manah. Manawi paningal kita sidik, amargi sampun rinêsikakên saking rêrêgêd, ingkang pinangkanipun saking kapêtêngan dening barang
Tiyang agami Buda tansah amusthi utawi anuju dhatêng: katêntrêman langgêng, angoncati sawarnining kasusahan, tansah ambudidaya sagêdipun dumugi ing katêntrêman wau. Dene sagêdipun kalêksanan dumugi, utawi botênipun wau, namung gumantung dhatêng lêlampahanipun piyambak.
Kados ing nginggil sampun kapratelakakên, manawi suraos tuwin lampah-lampahipun, sapunika kêdah sumêrêp sarananing margi ingkang anjog ing katêntrêman wau. Lah sapunika punapa ingkang sayogi kacipta ing pangangên-angênipun, lah kadospundi pratingkahing manusa sagêda dumugi ing katêntrêman ingkang [ing...]
[...kang] langgêng wau. Wangsulanipun tiyang agami Buda makatên: wontên kalih warni, pandamêl utawi lampah sae, tuwin pikiran utawi cipta sae. Inggih kalih prakawis wau ingkang minôngka kori sagêd anjog dhatêng katêntrêman, para manusa dipun sêtya tuwin jêjêg ing manah, dipun sabar lan wêlasan dhatêng sasami-sami, dipun loma asih lan trêsna ing liyan, anyingkirana sadaya piawon, sadaya punika minôngka bêbukaning margi ingkang anuntun dhatêng katêntrêman.
Para manusa adamêla kasaenan dhatêng sasami-sami, nanging sampun sarana angajêng-ajêng wêwalês saking ingkang dipun saeni wau. Ananging anyiptaa bilih kadarmaning manah wau sêdyanipun adamêl sae lan nucèkakên awakipun piyambak.
Asidhêkah lan ambêk loma pêrlu tumrapipun manusa. Dene ingkang langkung utami, inggih punika watak asih, trêsna lan wêlasan.
Manusa andunungna raosing manahipun dhatêng ing liyan, amadhangna pêpêtêng ingkang dados raosing sasami-sami, anyêmbadanana dhatêng pikajênganipun tiyang sanès, sasampunipun katrêsnaning liyan inggih mêsthi tuwuh piyambak.
Bêbasanipun: katrêsnan punika blonyoh linangkung sagêd maluyakakên sawarnining sêsakit, tumraping manusa botên wontên ingkang ngungkuli saenipun, punika botên namung katrêsnaning liyan ingkang dhumawah ing kita, inggih ugi katrêsnan kita ingkang tinamakakên ing sasami-sami.
Para manusa trêsnaa dhatêng sadaya makluk, botên namung dhatêng mitranipun kemawon, kêdah ugi trêsna dhatêng saisining jagadraya, sadaya ingkang tumitah, ingkang sagêd lumampah, pêksi ing awang-awang, tuwin kutu-kutu walang ataga.
Sayogi dipun sumêrêpana, gêsang kita punika dados satunggil kalihan gêsanging titah sanèsipun, dados gêsang kita awor kalihan perangane gêsangipun sanès, mila manawi kita nêdya nyampurnakakên manah kita, inggih asiha dhatêng saisining jagad punika, dene wajibing manusa rumiyin adamêla sae badanipun piyambak.
Manawi manusa sêdya badhe damêl jêjêging manahipun tiyang sanès, punapa inggih botên anjêjêgakên manahipun piyambak rumiyin, makatên manawi kapengin dipun trêsnani rumiyin.
Para manusa èngêta dhatêng nyawanipun, ambudidayaa sagêda [sagê...]
[...da] dipun rêsêpi ing liyan, makatên wêwulanging agami Buda.
Piwulanging agami Buda sakalangkung inggil lan lêbêt, sêtya tuhuning manah, jêjêging pambêg tuwin katrêsnan punika namung dipun wastani prakawis ingkang sae, minôngka pambukaning kori utawi margi. Sadaya lampah ingkang namung paedah dhatêng badanipun piyambak, punika botên badhe sagêd anuntun dhatêng katêntrêman ingkang langgêng, punapa malih botên pisan sagêd mêntas saking kasusahan ing donya, dene watak suci ingkang botên sarana kasaenan sanèsipun, ugi botên mikantukakên kabêgjan. Punika ingkang sampun têtela sumêrêpipun lan sagêd ngraosakên.
Makatên cêthanipun malih, manawi manusa sampun sinucèkakên manahipun sarana katrêsnan, drêngki binirat sarana nglampahi pandamêl sae, sampun masthi paningalipun sidik, sagêd mawas lan sumêrêp margi ingkang nuntun dhatêng katêntrêman langgêng.
Sampun masthi manusa ingkang makatên badhe têtela sumêrêpipun, bilih gêsang punika yakin piawon, lan kêdah dipun oncati dening manusa, punapa malih badhe têtela sumêrêpipun manawi gêsang punika sami ugi kalihan kasusahan,
kalih prakawis punika kêdah katilar, nanging oncatipun wau botên sarana pêjah. Sabab gêsang punika namung wiwitanipun gêsang ingkang badhe dhatêng. Kenging kaupamèkakên ambuntêti ilining toya ing pangipun lèpèn, ingkang toyanipun taksih sagêd mili dhatêng ing pang sanès. Dene manawi wontên manusa adamêl pêjahing badanipun piyambak, punika sasat ngukum badanipun, dene piyambakipun masthi badhe gêsang malih marambah-rambah tur kasangsaran. Pêpungkasaning kasangsaran punika katêntrêman ingkang langgêng, manusa kêdah oncat saking donya sabab donya punika kasangsaran, manusa ingkang sumingkir saking pabên lan pradondi punika pratôndha katêntrêman, makatên wau nyawaning manusa sagêd padhang anarawang, sumêrêp lan têtela manawi donya punika dede papaning panarimah lan kanikmatan.
Hakikinipun makatên: manawi nyawaning manusa dipun nêrakên dhatêng ing katêntrêman ingkang langgêng, masthi sagêd tumuju ing ngriku. Dhatêngipun ing panggenan ngriku botên kadunungan sayahing kadonyan, prasasat dumugi wontên ing palabuhan ingkang tanpa prahara, tanpa palangan, kajawi namung
Gêsanging manusa kenging kabasakakên tansah ewah-ewah. Saya lami saya rêsik saya suci saya bêning, ngantos dados alus upami kaca, sêsoroting bedanipun tansah gantos, nanging sajatine gêsangipun manusa, inggih punika gêsang ingkang langgêng, botên ewah langgêng, dumunung ing têngahing donya ingkang sami risak.
Sayogi sami sumêrêpa, papan utawi pantoging panggenan ingkang sami kaprasudi dhatêng para manusa punika nirwana, inggih punika pungkasaning sadaya pêrih lan kasusahan ing donya, sabên enggal utawi lami, manusa masthi dumugi mangsanipun dumugi ing ngriku, dados kita sadaya
[...se] mati. Ênggonku nyaritakake saolèh-olèh bakal dak ringkês lan dak budi murih cêthane, mêngko yèn kowe kabèh wus padha krungu caritaku, mêsthi banjur duwe kêkandhutan, nêdya pitakon mangkene: bab punika kadospundi badhe anggèn kula nyumêrêpi lêrêsipun.
Sarupane agama ing ngisor iki, kabèh padha mratelakake: kaananing urip sawuse mati, nanging sawiji-wijining agama caritane beda-beda, kaya ta: agama Kristên, Islam, Buda, Hindhu lan Pèrsi, ênggone ngandharake prakara iku ora padha. Masthi bae kita banjur ora wani angandhêmi bênêr lupute, kèh-kèhaning manusa wus narima lan pracaya marang caritane agamane dhewe-dhewe, lêlandhêsane piandêle, dene prakara iku wus tinulis ing layang-layang yêyasane manusa kang nyorahake yèn dhèwèke wus nyumurupi dhisik bab prakara iku. Dene lumrahe manusa ing jaman saiki padha ora pracaya yèn dicaritani ana manusa kang wus andarbèni kawruh mangkono, dadi mung angandêl marang carita-carita ing jaman kuna bae. Apa manèh ing saiki para manusa iya durung gêlêm angugêmi mungguh têmêne prakara [pra...]
Ing saiki ana manusa rong golongan (bôngsa) kang padha nglairake sêsurupane bab angawruhi: kaananing urip sawuse mati. Caritane: ing jaman kuna iya wus ana kang nyumurupi, dadi iya ora prabeda. Manusa rong warna kang dak caritakake ing dhuwur mau arane ora padha, apa manèh pratikêle ênggone mriksa kawruh mau uga ora padha. Sing sabôngsa kêkumpulane manusa kang arane ing basa Walônda sêpiritis lan sêpiritualis.
nyawaning uwong kang niti mau dipadhakake karo sêsipataning nyawane wong kang wus mati, samono iku nyawa kang isih bisa magêpokan karo nyawaning manusa kang isih urip ing donya iki. Pratingkah iku diarani mèdhiyum utawa sènsithip, kacariyos manawa pratikêl mangkono iku dilakoni, nyawaning wong kang wus padha mati, banjur padha bisa awor karo nyawaning wong kang isih urip, sawuse nuli bisa nyaritakake sarupaning lêlakon,
kang wus disumurupi lan sakabèhing kawêruhe bab kaananing alam kang didunungi. Lah saiki manusa kang ahli budi utawa akèh pikirane, masthi kudu anglimbang lan ambudi pratikêl kang wus dicaritakake dening para sêpiritis mau. Aku dhewe ora pisan-pisan yèn ta amêmada lan gêthing, manawa uga bênêr wong-wong mau padha bisa andarbèni kawruh iku. Nanging mungguh panêmuku, sanadyan bênêra, isih durung kêna diarani pratingkah
Sapisan, nyawaning manusa kang wus mati kang sêsipatane kêna dipadhani karo nyawaning wong urip iku, dudu nyawa kang wus luhur lan akèh kalimpadane, dadi aran nyawa kang isih lumrahing akèh, tandhane dene sawuse mati isih padha cêcaturan kayadene patrape nalikane isih ana ing donya iki. Kaya ora ana bedane karo pratingkahing wong cêcaturan ana ing donya.
Kapindho: manusa kang padha nganggo pratingkah ing sêpiritis, mêsthi bakal ambênêrake calathune. Ênggonku ngarani, wong-wong [wong-...]
[...wong] mau mung nyaritakake samubarang kang tanpa paedah. Lumrahe nyawa-nyawaning wong mati kang dipadhani sêsipatane iku, mung ngandhakake yèn wus padha kabêgjan ênggone dêdunung ana ing panggonan kono, lan padha rumôngsa bungah dene isih bisa magêpokan karo kang wus padha ditinggal, pangarêp-arêpe wong-wong kang kari iya padha kadunungana kabungahan kaya dhèwèke. Lah têtêmbungan mangkono iku, tumrape kulawargane kang wus padha tininggal iya nukulake kabungahaning ati, ananging ênggonku ngarani, ujar mangkono iku ora ana paedahe babarpisan.
Kaping têlu: nyawa kang pinadhanan sêsipatane mau, samôngsa wus ngalih marang alam kang luwih dhuwur, rasaning pagêpokane karo nyawaning wong kang isih urip ing donya iki: banjur sirna, dadi rasaning pagêpokan mau mung nalikane dumunung ana ing alam kang asor, dadi yèn alame mundhak dhuwure, nyawaning manusa kang isih urip banjur ora kuwagang amadhani, dadi iya ora bisa amor, lah iku pratandhane yèn sakabèhing caritane mung prakara kang dumunung ana ing papan kang asor, dadi mung alam sadhuwuring patine, ora luwih dhuwur. Lah
môngka dumununge ana ing papan kang mangkono mung sawatara lawase, iku tumrape nyawa kang luhur kalimpadane, sabab nyawa iku saya luhur kagunane, saya rikat undhaking kaluhuraning alame.
Kaping pat, sanadyan ta kita gêlêm pracaya marang carita kang mangkono, apa manèh sanadyan carita iku upama bênêra lan rêsika, ewasamono kawruh kang mangkono mau dak arani: durung dhuwur.
Kaping lima: pratingkah kang kasêbut dhuwur mau kalawan ambalèkake nyawa-nyawa kang wus lumaku ninggal padunungane lawas (donya), dadi ngêndhakake nyawa kang wus luhur dununge, lah iku aran siya-siya lan gawe pituna. Pratingkah kang mangkono iku apa ora nêrak ugêr bab undhaking kawaskithan, lan wêwaton bab angundhakake kalimpadan, têtela bangêt gawe pitunaning nyawa kang pinuju lumaku ngluhurake alam padunungane. Apa manèh tumraping sêpiritialis ora bêcik bangêt, sabab
luwih luhur, satêmêne kudu ngati-ati ênggone nindakake, panggawene iya iku ênggone madhakake sêsipataning nyawa kang kasêbut ing dhuwur mau kudu rêsik lan aja pisan aninggal pangati-ati, mangkene têrange: sawijining manungsa kang pratingkahing uripe ora suci, dadi durung rêsik lan bêcik dayaning pangangên-angêne, iku saupama nindakake panggawe kang mangkono kêna kaaranan isih rêgêd bakal nuwuhake karusakaning uripe, kaya upamane manungsa kang isih ngulinakake ngombe ombèn-ombèn kang ngêndêmi, mangan daging lan udud têmbako, sabab iku kabèh gawe cacading daya pangangên-angêne, bisaa anggayuh iya mung tumêka ing padununganing nyawa kang asor.
Dene pratikêle para teyosup ênggone kagadhuhan kawruh
nganggo ambalèkake nyawaning manungsa kang wus padha mati, nuli sêsipatane kapadhakake karo mèdhiyum kalawan anganggo badane
anucèkake lan angluhurake nyawane kongsi tumêka ing dununging pangrasa kang wus padhang, dadi ora sarana badan wadhag kang isih kadunungan nyawa kang isih duwe kamelikan manggon ing badan mau, ananging mangkene: sing sapa nyidikake sêsurupane marang kaanan sawuse mati, kudu ngundhakake lan angluhurake nyawane dhisik. Nyawa mau pinuriha bisa ninggal badane wadhag kalawan isih kadunungan rumôngsa lan eling, dadi sajroning urip ing badan wadhag bisa angrasakake kaananing urip sawuse mati, lah iku aran urip dhewe bisa dumunung ing alaming titah kang wus padha mati, ing kono banjur bisa niti lan nyumurupi sakabèhing prakara kang ana ing kono lan saisine kabèh, mulane kalawan pratikêl kang mangkono, supaya ênggone madhakake nyawane, apa manèh ênggone andêdunungake marang alaming nyawane wong kang wus padha mati ninggal badane wadhag, ora kalawan ambalèkake nyawa-nyawa mau marang donya manèh, sawuse bisa dumunung ing kono, iya banjur bisa nyumurupi samubarang ing sakukubane, dadi ora prabeda [prabe...]
[...da] karo pratingkahing wong lêlana anjajah pirang-pirang nagara, lah iku aran wong lêlana angambah
padha bae karo yèn anjajah donya iki. Manawa patrap mangkono mau ênggone nindakake rambah-rambah, sawarnaning sêsurupane banjur tinulisan, wasana banjur ana manèh wong liya sawatara kang pratikêle ênggone niti nganggo ugêr kang mangkono, iya iku bisa ninggal badane wadhag ora kalawan kaoncatan ing pangangên-angên lan rumangsane, wus masthi bae sêsurupane wong kang kari
mungguh bênêr lupute kêna katandhing nyata lan orane, lah yèn ora ana bedane ora salenca, kita masthi banjur pracaya marang yakining sêsurupan mau, sabanjure pratikêl kang mangkono iku kêna linakonan ing liyan, padha kawruhana, satêmêne pratikêl aniti mangkono iku bangêt angèle, lêlakon mau ana wêwatone kudu diêmên-êmênake, iya iku tumraping badan, ugêring wêwaton mangkene: badan kita kudu sinucèkake, lan dilêlantiha supaya bisa salin dadi kawujudan (badan) kang gampang panyakuping marang kêdhêr-kêdhêr kang alus [a...]
[...lus] lan luhur-luhur. Dene yèn wus mangkono, iku bakal anggampangake lan mitulungi marang pratingkahing nyawane. Ugêr wêwatone manèh: para teyosup kudu nglêlantih murih nyawane bisaa angandhut sarupaning kawruh kang disumurupi kalawan titi lan gêmêt, dadi kawawa nundhakake sêsurupan mau marang wadhage, mangkono uga anglêlantiha kosokbaline, saka wadhag marang nyawane. Patrap kang mangkono iku bangêt rêkasane, apa manèh ora
iku masthi kêna dipracaya bangêt, awit kêna dibolan-balèni minôngka cocogane kawruhe kang uwis, lawas-lawas banjur bisa yakin ing sumurupe. Mulane patrap kang mangkono dak arani kawruh kang sanyata lan utama. Sadhengah wong bakal bisa nyatakake bênêr lupute, marga bisa nglakoni dhewe, kalawan aniti miturut ugêr wêwaton kaya kang kasêbut ing dhuwur.
Dene kang bakal dak sorahake sore iki iya patrape aniti kang kapindho iku. Bêcik padha rungokna lan titènana, ênggonku bakal nyaritakake kaananing
urip sawise mati mau dak cêthakake kayadene kaananing nalikane sinatmata. Dene kang wus padha
teyosophi sawatara. Dene aku dhewe iya wus sumurup nyatane, dadi sing dak kandhakake sore iki dudu samubarang kang ora ana, yakin têmên lan nyatane.
Cêthane pituturku: sêsurupan iki ora mung aku dhewe kang andarbèni, ora mung aku dhewe kang wus maspadakake, dudu aku dhewe kang bisa nyaritakake kang têtela lan têmên, patrapku mêdharake kawruh iki kayadene patraping wong ahli kawruh liyane, dadi kawruh mau olèh-olèhane panitiku dhewe lan panitine wong liya manèh.
Kang arêp dak caritakake dhisik bab iki yaiku nalikane nyawa aninggal badane wadhag, utawa nalikane nanjak, mungguh patrape mati iku akèh èmpêre karo wong kang miwiti turu. Kèh-kèhane wong padha miris
sapanunggalane. Iku hakikine solahing wêwadhagan bae, ora gawe lara rasaning êroh. Padha kawruhana: saoncate nyawa saka badane wadhag, ing kono banjur andulu sarupaning pêpêthan pêpungkasaning uripe, lah ing nalika iku kêna kaaranan watêsing urip lan pati. Bab iku padha bae karo kaananing wong kang mèh mati kabalabak ing banyu: banjur eling manèh, iku wus ana kang nglakoni. Akèh bae wong kabalabak kang wus kaoncatan ing mangsane, nanging bisa katulungan manèh, saya suwe saya eling, wêkasane bisa urip banjur pulih manèh kaelingane, dadi nyawane bisa bali manèh dumunung ing wadhage. Wong kang wus kabalabak mangkono, kêrêp carita yèn ing nalika iku dhèwèke ora
ing nalika iku katon uripe mung nganti kaya ginulung. Aku wus krungu caritane sawijine upsire prau kapal pêrang gêdhe, nuju sawijining dina dhèwèke nyêgur ing banyu nêdya nglangi, panyanane banyu kang dicêguri mau jêro,
môngka satêmêne iku cèthèk bangêt, mulane badane banjur katatab ing dhasar, kongsi sumaput ora eling. Ênggone angglimpang mangkono kongsi sawatara suwene, banjur kapitulungan, ing nalika iku karasane lara mung nalika baline marang badane wadhag. Upsir mau nyaritakake, dhèk samana dhèwèke kaelingan marang salawasing uripe, dene kèlingane mau ora tumaruntun, agênti-gênti sumurupe, sarta nalika iku banjur andulu pêpêthan ing sangarêpe, iya iku samubarang kang wus diwêruhi nalikane uripe kabèh: wiwit nalika isih bocah nganti tumêkaning wayah kalane kabalabak mau, nanging dhèwèke gumun bangêt dene kaelingane mau saya suwe saya suda, nganti têmahane sirna. Dhèwèke uga isih kèlingan marang sêsurupane mau, nalika dhèwèke pulih rumangsane, antara wolung dina kaelingane mau kabèh sirna babarpisan. Tuwan upsir mau duwe panjaluk marang aku supaya dak pratelakna apa sababe dene kaelingane nalika iku ora bisa lawas, banjur sirna. Ênggonku nêrangake uga miturut kawruh, kayadene kawruhing lid kang padha nyênaunyinau. [nyê...]
[...nau] teyosopi, mangkene: kang dianggo ing roh:
Kaelingan bab kaananing uripmu kang wis-wis iku, thukul ing nalikane kowe wis tumêka ing pananjakmu, mulane nalika samono aja pisa-pisan ing sakiwa-têngêne wong kang nanjak ana wong liya, utawa kadang karuhe kang padha nangis utawa mêtik, apa manèh gêgunêman sêru-sêru. Nalika manusa mangkat saka donya iki marang alam kang luwih alus, [alu...]
[...s,] iku yèn kataman ing swarane tangis utawa pisambat, lêbuning roh ing gapura utawa sakèthènging pati, banjur tuwuh pêrih lan sêdhihe. mangkono iku aran ngregoni solahing bawa, ngabotake utawa ngowêlake ênggone ngluhurake. Lah môngka unggahe utawa lakune marang alam liyane mau kudu kang têntrêm lan ayêm, wasana têka dibêbidhung ing rasa susah saka kulawargane kang isih kari ana ing donya. Padha eling-elingên kang tumêmên: yèn kowe pinuju dumunung cêdhak karo wong kang arêp mati kang kosihi, iya anandukna trêsna lan wêlas marang kang bakal lêlana iku, sabab katrêsnan iku dudu prakara kang tumrap ing awake dhewe. Lan manèh padha dèn eling, para manusa kang anjajah alam alus (Occulist) padha ngarani ing masjiding wong agama Kristên ing jaman kuna iya ana piwulang donga-donga kang katumrapake marang wong mati,
supaya laku utawa angkate nyawane ora kataman ing bêbidhung, bisaa têntrêm ênggone ambanjurake lakune.
Yèn kita aniti samubarang lêlakone nyawa nalikane dumunung ana ing alam kang ngisor, yaiku ing padunungane kang anyar mau, ing kono kita banjur nyumurupi sawijining ugêr kang ora owah (têtêp) sêsipataning nyawa sawuse mati, iku ora owah, dadi ora prabeda karo sadurunge mati, dadi sêsipatan mau ora bisa owah jalaran mati, têrange: pati iku ora ngowahake sêsipataning nyawa. Mati iku têgêse mung kaoncatan badane wadhag, lan badane wadhag iku mung diênggo matrapake pangangên-angên kang bisa magêpokan karo donya iki. Nanging sawuse mati, mungguh pangrasane, dayane lan kamelikane nyawa tansah têtêp kaanane padha bae karo nalika sadurunge mati, mulane mungguh sêsurupaning nyawa sawuse mati, iku gumantung marang adate lan pambêkane.
Supaya kita bisa anyumurupi marang kabèh kaananing uripe [uri...]
[...pe] nyawa sawuse mati, kita bakal wiwit ngrêmbug saka ngisor mandhuwur dak pratelakake dhewe-dhewe. Bab iki padha kawruhana, mungguha ananing sawiji-wijinine nyawa iku ora beda karo nalikane dumunung ing sawiji-wijining alam, sabab nalikane isih ana ing donya iki mungguh kawaskithane ora padha. Dadi tangine utawa sêsurupane ana ing alam kang dhuwur mau uga mêsthi beda-beda. Sêsurupan kita alam sapisan gumantung lêlakone urip ana ing donya. Sadhengah nyawa uga nyawa kita, mêsthi bakal anjajah ing alam kang ngisor dhewe, bakal nyumurupi kaananing urip kang ngisor sadhuwuring donya iki. Sabab alam ing ngisor dhewe mau mung bakal didunungi ing nyawa kang ora limpad, utawa kang asor-asor. Sarupaning manusa sanadyan lanang utawa wadon kang pambêkane kaya kewan, angkara murka, karêm ngombe ombèn-ombèn kang ngêndêmi, kang lêlakone uripe ora manut marang pranatan kang utama, apa manèh kang watake kasar lan drêngki, kang ora kadunungan sêsurupan bab urip kautamaning cipta utawa pangangên-angên, sarta manèh kang durung nyumurupi marang rasa kang luhur-luhur, iya iku
manusa kang tansah ambêbungah tumrap ing raga wadhage bae, kabèh mau kalêbu bangsane manusa kang asor. Mulane sawuse lumêbu liwat ing gapuraning pati iya banjur dumunung ana ing papan kaananing urip sawuse mati kang asor dhewe. Mangkono mau yèn kopikir dhewe sawatara suwene, kowe banjur mangêrti lan pracaya uga.
Pati iku ora nyirnakake kamelikan utawa luamahing manusa kang wus dilakoni ing salawase urip ana ing donya iki. Mung kacèke dene manusa kang mati mêsthi ora bisa andurusi kamelikan lan pêpenginane, sabab ragane wadhag wus oncat, dadi sawuse mati manusa ora bisa nutugake pakarêmane ngombe ombèn-ombèn kang ngêndêmi, ora bisa anuruti kabungahane kaya nalikane ana ing donya iki. Para drêngki ora bisa namakake pitênahe marang sapêpadhane manusa. Sarta manèh luamahing manusa kang watak mangkono iya isih, nanging samubarang kang dipengini sirna. Mulane barêng ana sajroning alam kang asor, prasasat nyawa mau kinrubut utawa disiyalat dening kamelikane dhewe. Mangkono uga sanadyan nyawa [nya...]
[...wa] mau rinoda utawa pinaripêksa dening kamelikan supaya andurusi kêkarêpane, nyawa mau mêsthi ora bisa. Wasana nyawa banjur nandhang susah lan sêdhih kang tansah lumintu, kang tinuwuhake dening kamelikan kang ora kalêksanan mau. Sabab ora bisa magêpokan karo badan wadhag, kaananing urip sawuse mati iki ingatase agama-agama ngarani naraka utawa panggonan pamasiyasat, agama-agama ênggone nyaritakake kaananing urip ing kono iya akèh bênêre, apa manèh yèn anitik ing kono kacarita panggonaning kasangsaran, mung lupute dene wuruking agama mau kapratelakake yèn paukuman ing naraka iku salawas-lawase. Gunêm kang mangkono mau yakin gorohe. Sanadyan nyawaning manusa kang asor dhewe, sarta sanajan ala bangêt lêlakone nalika urip ana ing donya iki, iya ora bakal salawase kadunungake ing papan kasangsaran mau. Mangkene têrange: mungguh lawase nyawa dumunung ana ing kono sajroning nyawa isih kagubêl lan kadunungan kamelikan, dadi bisane oncat manawa kamelikane wus sirna, sabab ing nalika [na...]
[...lika] iku nyawa tansah mundhak-mundhak ing kalimpadane, dadi nalikane ana ing kono nyawa mau binasakake kabônda dening panggawening kamelikan lan kamurkane kang padha manjing ing nyawa mau, manawa wis bisa ucul, iya mêsthi bisa oncat saka ing sangsara. Ing panggonan kono manusa padha olèh sêsurupan lan kawaskithan, nyawa mundhak kawruhe. Rumôngsa yèn aluamah kang dilakoni ing donya iku pambêking kewan, lan bakal ambônda dhèwèke sawuse tumêka ing pati, lah iku kaundhakane kawruhing nyawa kang maedahi. Lah iku tumusane ugêr wêwatoning Allah kang muni: manusa musthi bakal angundhuh marang wohing sêsêbarane, yèn dhèwèke nandur kamelikan marang ombèn-ombèn, mêsthi iya bakal ngundhuh kamelikan mau, lah mangkono uga yèn
môngka têtela bangêt manawa kita iki rinêgêm dening ugêring jagad raya. Mara padha pikirên: kamelikan kang dilakoni sajroning 40, 50 utawa 60 taun bae apa anjalari panggawe liyane kang langgêng tanpa
wêwatêsan pungkasane, lan apa kamelikan mau iya bakal ora kandhêg-kandhêg, yèn ora mangkono nyawa dadi ora adil lan jêjêg pranataning jagad iki, iku mungguh satêmêne ora mangkono. Nyawa iku bakal bisa oncat saka kamelikan lan luamah kang wus padha rampung pambidhunge, nadyan bangêta panggubêle kang nuwuhake sêdhih lan susah, iya bakal têkan mangsane nyawa bisa ambirat wêwatêkane kang kaya kewan.
Saiki dak uwisi ênggonku nyaritakake alam ngisor sing kaanane asor dhewe, sing mung didunungi ing manusa kang wêwatêkane kaya dene kewan mau, iya iku watak drêngki lan penginan. Aku bakal nyaritakake alam kang têngahan, kang dumunung saantarane donya iki lan swarga. Sakabèhing nyawa mau bakal ngambah ing kono. Mungguh lawase dêdunung ana ing alam têngahan iku gumantung marang kalimpadaning nyawa apadene marang dayane wêwatêkane ing nalika ana ing alam kang ngisor, yèn nalikane
[...m] kang têngahan, nanging mandhuwur mung kalawan rikat tumuli bisa dumunung ana ing alam swarga. Ing saiki aku nyaritakake kaananing urip ing alam têngahan dhisik. Mungguh kang padha dumunung ana ing kono sawarnaning manusa kang nalikane ana ing donya iki ora kadunungan kawaskithan kang luhur, mung salumrahe bae. Yaiku manusa lanang lan wadon kang marlokake samubarang kang rèmèh-rèmèh, prakara utawa lêlakon kang tumrap marang uripe ing donya iki bae, sarta kang mung ambudi entuke panganggone, kang ngulinakake cêcaturan bab sabarang kang ora maedahi, kaya ta: obrol lan umuk, ora pisan cêcaturan kalawan ambudi supaya mundhak kalimpadane sarta manèh ora praduli supaya kadunungan kawruh bab gêgawean, kasusastran lan kapintêran liyane, kaya ta: kawruh kang maedahi marang bangsane, cêkake kang padha ora maèlu marang kawruh kang luhur. Akèhe manusa kang ora ngopèni marang lakune urip kang pêrlu-pêrlu, mung ngulinakake umuk lan obrol balaka, kabèh rêmbug lan calathune ora ana isine kang paedah. Kowe rak
mêsthi bakal dumunung anane ing dina papan panimbang, mungguh kang diarani dina papan panimbange pacalathon kang tanpa paedah iku, yaiku kaaaning urip sawuse mati mau. Nyawaning manusa kang mung mraduli marang samubarang kang paedah kalumrahan gêgolongane prakara rèmèh, mêsthi dumunung ana ing alam kang têngahan mau, ing kono kaya dene binônda bisane ambanjurake lêlakone, sawuse ucul bêbandane.
Nyawa-nyawa kang ora limpad mangkono mau, yaiku kang ora nyêdhak marang padunungane sêpiritialis, kèhe tanpa wilangan, dadi nyawa kang padha duwe pangrasa olèh kabungahan manawa pinuju bisa bali lan magêpokan karo donya iki, sabab durung ilang kabungahane bab kadonyan, yèn kowe nêdya sumingkir saka kaananing urip kang mangkono, padha ambudidayaa undhaking kalimpadaning nyawamu kalawan pangati-ati kang bangêt, padha mêrlokna marang lêlakuning urip kang luhur, amarsudia sabarang kang pêrlu ingatase wong akèh, nyinaua marang sarupaning kawruh kang utama, kasusastran, gêgawean [gê...]
[...gawean] lan kawaskithan, aja kongsi kèlu marang calathuning bangsamu kang tanpa aji. Manawa kowe nindakake (nglakoni) patrap kang mangkono iku, kowe bakal gawe luhuring kabêgjane uripmu, manawa tumêka ing pati ora bakal dumunung ing ngisoring manusa kang padha busuk, lan sabanjure ênggonmu ngundhakake kalimpadaning nyawamu, ora bakal pinalangan marang sawijining lêlakon.
Ing saiki kang dak caritakake bab panitining alam kang luwih dhuwur manèh. Saiki têkan ing bangsane manusa kang nalikane ana ing donya iki bêcik lan suci uripe. Ewasamono manusa kang uripe wus manut pranatan kang utama mangkono, nanging isih ana cacade. Panganggêpe marang agamane kêrupitên, panêmune isih kêna kaaranan cingkrang lan isih duwe pêpenginan tumrap marang awake dhewe. Ênggonku ngarani manusa kang padha mangkono iya uga bêcik, nanging ora kadunungan kalimpadaning nyawa. Mungguh ênggone maknani têtêmbungan ing layang-layange agama kang dianggêp suci, kurang pintêre. Kaya ta: swarga iku dianggêp kaya kutha Yerusalam kang anyar, dirêngkuh kutha têmênan kang rinêngga ing dalan-dalan
Mulane mangkono, awit dene padha angira yèn samubarang kang dijarwakake ing agamane, barang kang adi-adi iku padha maujud kayadene kaanan ing donya iki. Kaelingane mung barang kadonyan, ora pisan yèn kagadhuhana cipta urip ana ing pangangên-angên luhur, pamêndênge mung marang kawujudan endah kaya upamane rukmi rêtna utawa sêsotya donya bae. Mulane manusa kang mangkono iya bakal ngundhuh sêsêbarane dhewe. Yèn wis ninggal badane wadhag banjur kinubêngan ing samubarang kang wus cinipta, kalane isih ana ing donya iki kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, sawiji-wijining prakara kang biyèn wus kacipta, iya bakal maujud pêpêthan kaya ciptane mangkono. Dadi angêplêki ciptane dhewe. Mangkono iku aran angênggoni padunungane kabungahan kang wus kacipta. Anane ing kono ngadat lawas bangêt, nanging lawas-lawas iya banjur bosên andêlêng rêrupan kang adi-adi mau. Sabab bola-bali tansah ajêg wujude. Mêsthi bae barang kang sabên-sabên tansah katon môngka panggah wujude iya [i...]
[...ya] angêbosêni. Yèn kaanan mangkono wus sirêp têgêse wus ora ambônda nyawa, nyawa tumuli bisa mandhuwur manèh angluhurake padunungane. Manusa kang wus karêp angluhurake kaanane, iya banjur katurutan bisa mundhak kalimpadane, lan saya lawas saya luhur dêdununge. Yèn prakara ing dhuwur mau kotiti, iya banjur têtela sumurupmu manawa sakabèhing alam kang têngah iku didunungi sawarnaning pangangên-angên bab urip ing kadonyan. Dene alam têngahan kang luhur dhewe, yaiku kang cêdhak bangêt karo alam swarga, ing kono kabèh manusa kang padha pinunjul pangangên-angêne, uga isih padha binônda nalikane ana ing donya manusa iku akèh kawaskithane, nanging panganggone kawaskithan mau pinarakake marang barang kadonyan, dadi dayaning pikirane lawas-lawase mung kanggo ambudi barang kang wadhag-wadhag. Sarta manèh ênggone ngupaya kawruh padha nganggo isarat wêwadhagan, dadi ora kalawan isarating kawruh suci, sarta manèh para manusa mau ênggone padha ngupaya dayaning pangangên-angên, kang dianggo saranane akèh kang bôngsa wêwadhagan, ora nganggo isarat kang dumunung ing alam kang suci,
yaiku ing pangangên-angên kang luhur-luhur. Mungguh para manusa mau anane ing alam kang mangkono iya lawas, ing kono tansah rumôngsa kabêgjan lan kabungahan sarta marêm ing ati, ana ing alam iku iya padha nyambut gawe lan ambudi apa manèh ambanjurake nyinau samubarang kayadene nalikane ana ing donya, nanging kalawan daya kang gêdhe-gêdhe, dadi manggone ing alam iku bangêt lawase, tansah ambanjurake pamarsudine marang sarupaning kawruh kang wus kadarbe, kalawan patrap kaya kang wus dikulinani.
Sakabèhe kaananing urip kang mangkono mau dumunung ana ing alam têngahan, alam têngahan iku dudu sajatining alame êroh, sabab isih kalawan angangên-angên barang kadonyan, mulane yèn kowe nêdya dumunung ing kono, bisa amung liwat bae, sarta ênggone ngluhurake alam mung bisaa luwih rikat tanpa pêpalangan,
mangkono iku kambi angelingana manawa uripmu ing donya iki dadi pathokane uripmu sawuse kowe mati, lan bakal kaananing uripmu iya kowe dhewe [dhe...]
Lah saiki alam têngahan ora dak caritakake manèh, gênti amratelakake alam swarga, dadi alame roh kang sajati. Iya alame roh dhewe,uga alam kang kadarbe ing roh dhewe, marga saka dayane dhewe. Saiki padha rungokna: sarèhning alaming nyawa iki kadarbe dening nyawa awit dene panggawening dayane dhewe, dadi gawe têtelaning sêsupansêsurupan. kita: sajroning kita urip ing alam donya iki mêsthi uga kawawa anjajah alaming nyawa kang sajati, utawa alam swarga iku, apa manèh uga bisa angrasakake sakèhing kabungahan kang dumunung ing alam kono. Sarèhning asal kita saka ing alam swarga, dadi sanajan sajroning urip ing alam donya iki, iya uga bisa dumunung ing alam kono. Mulane bab iku uga dipangandikakake dening Yesus: karatoning Allah dumunung sajroning badanmu.
Ana ing alam swarga apa ta kang tinêmu dening manusa, mangkono: pangrasa bêgja, kabungahan, kapenak lan suci, kabèh iku ing donya iki ora ana kang nimbangi. Lah iku
wus sirna sakabèhe. Ya iku sayah kang tansah angêmuli nyawa kayadene kêmul kang kinukubake wus diuculi. Dene pangrasa mungguh kaananing karosan ajêg ora suda-suda, tansah maujud ênom ora kêna ing pati, ing kono banjur eling asale omahe sajati, ing kono manusa kadunungan têntrêm lan marêm, apa manèh rasa kang ayêm bangêt ora ana kang ambêbidhung. Cêkake katêntrêman kang pinunjul angungkuli ing sakabèhe. Apa manèh yèn nyawa wis binuka, kabêgjane kang luhur dhewe iku banjur kadunungan kabungahan kang linuwih, yaiku rinakêtan dening samubarang kang ditrêsnani lan diwêlasi nalikane ana ing donya. Kabèh dumunung ing sacêdhake iya iku para mitra kang wus nancang kalawan katrêsnan lan kawêlasaning nyawa. Kabèh kang winêlasan mangkono ora ana siji-sijia kang ora katon, nanging alaming nyawa kang sajati mau. Yèn kowe krungu pitutur mangkono iku, mêsthi bakal atakon mangkene: lah môngka mitra kula ingkang kula trêsnani, [trê...]
[...snani,] wontên ugi ingkang dèrèng pêjah, taksih kantun wontên ing donya. Mangkene têrange: mungguh ananing alam swarga iku wus ora ana pêpisahan, aling-aling kang ngêdohake nyawa wus ora ana, mangkono mau aran tansah awor utawa nunggal, dadi kang pêpisahan iku mung badan wadhag, dudu nyawane, nyawa ora mraduli marang raga wadhag kang anjalari pêpisahan, nyawa dumunung ing alam swarga, dadi badanmu wadhag iku satêmêne kang agawe wutaning pandêlêngmu. Badan wadhag yakin agawe budhêg lan
pangrasa ana ing raga wadhag, nanging asli pangrasane nyawa dhewe dumunung ana ing alam swarga, mulane yèn manusa sawuse mati bisa dumunung ing alam mau mêsthi iya banjur tatêmon karo mitrane ing donya iki kang ditrêsnani. Nyawa kang wus bisa ambêsut raga wadhage, têgêse ora kêrèh, iya banjur duwe pangrasa tansah nunggal lan amor karo nyawa-nyawa liyane kang padha ditrêsnani lan diwêlasi. Mangkono iku mungguh panyanamu yèn kowe ora bakal bisa katêmu karo mitramu kang wus sirna, iku ora bênêr,
sing pêrih lan susah kowe, dudu mitramu kang wus mati. Nyawane mitramu anane ing alam swarga ora duwe pangrasa kêkelangan mitra, lan ora rumôngsa pêpisahan karo pawong mitrane, dene kang duwe rumôngsa mangkono iku kowe dhewe. Nyawa kang ana ing alam swarga, nadyan pangiramu pisah, saka kowe dhewe, dhèwèke ora rumôngsa adoh dhèwèke lan bisa magêpokan karo nyawamu. Dadi kowe kang dumunung raga wadhagmu, ora kadunungan pangrasa kang mangkono.
Lah iku sajatining kabungahaning nyawa, kang kawawa urip ana ing alam kaswargan, sadhengah manusa kang ditrêsnani, mêsthi iya ana ing kono, ora ana siji bae kang kaliwatan, mungguh kaananing pangrasa ing alaming nyawa kang sajati mau mangkene: kang dhisik rumôngsa kabêgjan kang luwih dening gêdhe, tumuli bisa tatêmon lan nunggal karo samubarang kang ditrêsnani.
Saiki aku bakal ngandhakake manèh bab manusa kang dhêmên mêndêm, kayadene kang wus dak tuturake ing dhuwur, kalane aku mratelakake bab kaananing alam ing ngisor dhewe. Manusa ngulinakake mêndêm iku, ing têmbe iya
uga bisa anggayuh dumunung ana ing alam swarga. Yêktine ora ana nyawa siji-sijia kang urip ing donya iki, kang ora bakal angrasakake kabêcikan lan kanyataan kang sajati. Ora ana sawijining wong lanang utawa wong wadon kang bangêt alane kongsi ora kadunungan kawêlasan sathithik-thithika. Sadhengah manusa, sanadyan sathithika iya mêsthi kadunungan kawêlasan, lan
iku kang wus wujud wiji ana ing nyawane, nadyan mung sathithik, mungguh pangiramu apa kasirnakake dening Allah, yèn mangkonoa aran sulaya karo ugêring rad raya kang têtêp lan adil, nyawa kang mangkono iya bisa dumunung ing swarga, nanging mêsthi ora bisa lawas, sabab jasad kang anjalari bisa lawas dumunung ing kono mung sathithik bangêt, sanadyan sathithik iya isih kudu ngundhuh wiji sêsêbarane nalikane ana ing donya. Dadi pangundhuhe ana ing swarga. Sarta ana ing kono sadurunge nyawa mau bali manèh marang donya iki, iya uga kêna diarani wus duwe kalimpadan nanging mung sathithik, mulane mêsthi bali marang donya ngupaya kalimpadan utawa [u...]
[...tawa] kawruh manèh. Dadi wiji siji bae kang wus tinandur ing donya matênge mêsthi diundhuh ana ing alam swarga.
Saiki dak banjurake ênggonku nyaritakake kaananing urip ing alam swarga iku. Sing wis dak kandhakake ing dhuwur: ing kono nyawa duwe
aku nyaritakake, upama ana sawijining nyawa nalikane ana ing donya iki karêm utawa dhêmên bangêt marang kapintêran bab gêgawean sawijining barang, gêndhing, nyungging utawa ngukir, dadi nalikane ana ing donya kawruhe mau wis wiwit tuwuh, wijining kawruh kang mangkono iku uga ginawa dening nyawa marang swarga. Anane ing alam swarga wijining kawruh mau dadi uwit, lan anane ing alam kono wiji mau dadi daya kang luwih gêdhe, banjur dadi kawaskithan kang linuwih. Nalikane ana ing donya iki manusa kang kadunungan kêkarêman kawruh kang kasêbut ing dhuwur iku durung kawawa anggêlarake utawa namakake amarga kangelan, mangkono iku saka panggawene jasat kadonyan kang ngêbot-êboti, lan gawe rêkasaning [rê...]
[...kasaning] manusa kang sêdya anggêlarake kawruhe. Akèh bae manusa kang wus kagadhuhan kawaskithan, nanging durung bisa anggêlarake. Mungguh pangrasane kèhe kawruh kang kinandhut, isih angluwihi tinimbang karo kang winêdharake. Ciptane dhèwèke isih bisa nandukake panggawe kang ngluwihi karo kang wus kawêdharake. Sarèhne ing alam swarga iku siji-sijine cipta bisa maujud, sawijining pangarah bisa kadadean, sadhengah impèn mêsthi têmêne, dadi sawijining nyawa kang nalikane ninggal donya iki wus darbe kawaskithan, ing têmbe yèn bali manèh marang donya iki, mêsthi dadi manusa kang linuwih wiwit cilik mula. Nyawa kang anggawa wijining kalimpadan mangkono marang alam swarga, sarupaning dhêdhêmênane masthi bakal dadi daya. Mulane barêng bali manèh marang donya, banjur dadi bocah kang wus pintêr samubarang kawruh kaya kang kasêbut ing dhuwur. Pintêre iya wiwit isih bocah, dadi tanpa winuruk ing liyan. Uripe manèh ing donya mau, sarupaning kawruhe dadi akèh lan linuwih, sabab bêbakalane wus rumanti nalika uripe sing uwis.
Saiki kowe wus padha wêruh kuwasane alam swarga tumraping [tumra...]
[...ping] nyawa, ugêr wêwatone rad raya iku têtêp ora owah-owah. Saiki masthi têtela sêsurupanamu mungguh pranataning Allah samubarang kang diundhuh ing manusa iku sêsêbarane dhewe. Sing sapa anucèkake uripe ana ing donya iki lan akèh kawaskithane, sawuse mati masthi uga mangkono. Nanging yèn nalikane urip ana ing donya iki nistha lan ala, mung marsudi samubarang kang tanpa guna, ing têmbe iya ora salin dadi urip kang utama.
Mulane kowe kabèh dak caritani kaananing urip sawuse mati iki, sabab kowe kabèh bakal padha angambah alam iku sawuse aninggal badanmu wadhag, lan manèh kowe padha ambudidaya kawruh sadurunge mati, patuwasing kawruh mau bisaa dadi jalaraning sucine kaananing nyawamu sawuse mati. Satêmêne manusa ora bisa ngoncati ugêring rad raya, kowe kabèh padha rinêgêm dening ugêring Allah. Ugêr kang mangkono ora kêna tinêrak, sawarnaning alam kang luhur-luhur kêrèh dening kang Maha Kawasa. Kowe kudu nurut pêpacaking ugêr mau, aja nyulayani, kowe kêna milih sakarêpmu apa kang bakal kosêdya, nanging dieling ing sakabèhing
sêdyamu masthi bakal kadadean. Lah saiki yèn kowe wus padha mangêrti pituturku ing dhuwur iku kabèh, pamrayogaku supaya kowe padha nitia dhewe. Ing têmbe kowe bakal nyumurupi têmên lan orane. Kawruhana: mungguh pituturku kabèh iki, ora duwe pamurih dhêmên kopracaya, lan aja pisan padha pracaya marang rêmbugku, yèn ora ana
uga padha bisa mriksa dhewe yakin lan orane, mangkono mau yèn nurut patraping pratingkah kang wus padha dilakoni ing liyan, kang saikine uga isih padha dilakoni. Ênggonku rêrêmbugan karo kowe kabèh iki dak padha kayadene wong ahli kawruh, yèn nuju nyaritakake kawruhe marang kowe. Mangkono iku yèn kawruh kang dicaritakake mau ora kosinau dhewe, wus masthi kowe bakal ora andungkap lan mangêrti marang sawarnaning sabab-sababe yakining kawruh kang dicaritakake mau. Dene kawruh kang dak tuturake iki masthi kêna kogayuh yèn bêcik pamarsudi lan panglantihmu, kayadene bab kawruh liyane. Pangiraku [Pangi...]
[...raku] kowe durung bisa ngarani yakin lan orane bab samubarang kang dak caritakake ing dhuwur. Mara patraping paniti turutên, cêgahên sawarnane kamelikaning badanmu, gêladhinên bab panganggoning nyawamu. Yèn mangkono, kowe dhewe bakal kawawa anyumurupi sarupaning kaanane urip kang wus dak caritakake ing dhuwur. Masthi kowe bakal sidik ing pandêlêngmu marang
adoh-adoh. Kowe kabèh iya padha bisa tumêka ing tanah kang adoh-adoh mau yèn kowe gêlêm. Nadyan mung ngrungokake caritane wong kang lêlana bae, ana uga paedahe manawa prakara kang korungokake ana saprakara kang kêna koanggo anjêrokake pamarsudimu marang kawruh. Bokmanawa bisa muwuhi pangati-atimu ênggonmu urip, lan manawa bisa nucèkake sawarnaning pikiranamu. Pêpungkasane pituturku, yèn sawijing nyawa kalawan bisa mulya lan santosa, sêdyaku kang dak sekahake iki aran kabul, dadi bêbasane: sawijining kongkonan wus anglakoni
Isinipun: Pangungsêt - Piwulang Kina Kasambêtan lan Larasipun Jaman Sapunika - Punapa Pikajêngipun Adan - Cariyos Sugêngipun Professor Dr. Lord Lister - Têtiyang Dhayak saha Tatacaranipun - Kawontênan ing Inggris - Bab Padpindêr - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah
Mênggah kajênging osik, punika kados dhumêdhêring wiji ingkang tuwuhipun lajêng ngômbra-ômbra. Tumraping osik wontên ingkang awon wontên ingkang sae, nanging wontên ingkang ngugêmi bilih ingkang nama osik punika namung ingkang lèrèg dhatêng sae, dene ingkang nama osik awon, dipun anggêp sanès osik. Nanging manawi dipun pêndhêt kajêmbaranipun, awon sae punika tuwuh saking badanipun piyambak, tuwin sarèhning makatên, dados tumraping tiyang botên sagêd anyelaki, namung bab kajêng tuwin
tamtu wontên ingkang dados durjana, wontên ingkang dados saksi, dados jaksa tuwin wontên ingkang dados pangarsanipun. Dene jangkêping kawontênan ingkang kados makatên punika, nama sampun madêg parêpatanipun.
Cara pêpindhaning parêpatan, upaminipun wontên osik awon, nêdya badhe miawon tiyang, osik wau pêpindhaning durjananipun. Ing ngriku lajêng wontên sêksi nêtêpakên awoning osik wau. Sarèhning pêpindhanipun sampun wontên pangadilan, jaksa lajêng nindakakên papriksan, ing ngriku lajêng wontên tindak titining papriksan, wêkasan pangarsa lajêng andhawahakên karampungan, luwar utawi kokum.
Kajênging luwar, punika têgês mênang durjananipun, piawon saèstu tumindak, dene kokum, akajêng sêdya awon wau sande.
Andharan kados makatên wau sayêktosipun namung pangothak-athik, ingkang sèlèhipun namung badhe damêl ngômbra-ômbraning osik. Awit mênggahing pangoyak, manawi wontên osik sae, punapa wontên pangadilanipun.
Pangoyak wau manawi dipun êmbèki, inggih lajêng cêkap dipun wastani sampun luwar saking prakawis, nanging manawi dipun ungsêt, caraning pangadilan makatên, osik sae wau inggih taksih nama prakawis, namung sarèhning pangadilaning osik awon wau saupami pêpindhaning pangadilan namung landrad, tamtunipun botên anggadhahi wêwênang ngrampungi prakawis ingkang samantên agêngipun (osik sae), kêdah kainggahakên ing yustisi. Tamtunipun pangadilan yustisi wau sampun botên kêkilapan, sagêd andhawahi karampungan, kokum utawi luwar. Ensoporêt.
Piwulang kina kasambêtan lan larasipun kalihan jaman sapunika.
Duk kunane pramitranya / ingkang padha anyipati / jinurunge sang atapa / lêluhur
sanadyana ingsun uga / kapengin tanpa upami / mring lêluhur ngèmpêrana / endah sênênge ing kapti / akèh kang anyuyuti / ajrih asih
turune ngrèh turôngga / kalêgan ingkang ningali / ana uga ingkang kêna kanggo pindha //
gôngsa kang wis / yèn wis turune niyaga / môngka ngudi maring gêndhing / amêsthi bisa gêlis / nulya ngrêti enggal baut / bangsane pra pradôngga / darah rohe ing
lamun tan tapa mêsthi / mung sathithik bêgjanipun / siji tan gêlêm nulad / lêluhurira ing nguni / kang wus têrang darahira padha mulya //
lan lorone nora mriksa / sabênêre ing ngaurip / kudu nganggo rong prakara /
kagèt mring wong kuna / lakune kaluwih-luwih / ingkang prêlu ôngka juga / kasampurnan kang sajati / dening wayahing lalis / mung gumantung ing Hyang Agung / sawisasawise. wus sampurna / kapundhut sawanci-wanci / dwi kadunyan mung kasambi karo mlampah //
ênggonira kuwat tapa / kasusuwun ing Hyang Widhi / ing laire mung tinêksa / ngulinakkên sing sathithik / tan beda anyèlèngi / sing sathithik dadya nglumpuk / apaa yèn kulina / mêsthi bisa dadi luwih / kêrêp linggih suwe-suwe bêtah lênggah //
yèn kulina kêrêp dhahar / dèn undhaki sing sathithik / suwe-suwe bisa drêmba / wus
trang napsune nora mosik / jro asma wus nambadani kang sinêdya //
Wus kasmaran marang wêning / alêsane golèk tilas /
kirang mangan manggih / lah daulatipun kathah / lakunira amrih kawong / duka antuk gung sungkawa / wong suka antuk duka / wus kodrate para makluk / kacêklekan yèn alena //
trange lamun anglakoni / mung sadina wus ginanjar / tikêl akèh uwis maton / tikêl luwih ping sadasa / nyênyuda lawan nrima / tan nglèmprèh prihatin tutug / tinurutan ing Hyang Suksma //
amula wong kuna luwih / mardi tapa linêksanan / awit nyuda dhahar sare / têtêp sidik ing wicara / lan trusing pamariksa / pana padhang jroning kalbu / pramana ing dunya kerat //
binuka ing gaib uning / uninga yèn ninggal dunya / datan lali dêdalane / rinakêt ing
siniraman / sae ingkang kaduk rabuk / amrih bisa dadi ngrêda //
mangkana kang dhangir bumi / wong mung siji ngolah sawah / nandur gandum wêkasane / satus dina durung mangan / dede kang dhangir badan / satus dina uwis rampung / wus katêkan kang sinêdya //
ing sarèhning wêktu mangkin / ingaran wus seje jaman / datan bisa nandukake / dene ana wong tan kuwat / sawênèh tan kaduga / ana ingkang tan anggugu / kinira mung kôndha dora // Badhe kasambêtan.
ngakathah: sumôngga para sadhèrèk, sintên malih ingkang badhe ngaturi pamanggih, kaparênga lajêng angusulakên, sampun mawi èwêd pakèwêd, jêr rancangan punika badhe kangge salami-laminipun.
Sakabat Ngumar majêng, lajêng usul makatên: Parêpatan, bab rêmbag prakawis ngadani damêl têngara punika, saking pamanggih kula, punapa botên langkung prayogi lajêng matah dhatêng satunggaling tiyang ingkang tinanggênah
punika, manawi pakêmpalan tampi kalayan mupakat, kula purun tanggêl, mêsthi botên badhe wontên satunggal têngara punapa kemawon ingkang agêngipun ngêplêki, alitipun ragi mèmpêr kalihan têngara ingkang kula usulakên punika. Ewasamantên bab punika, nyumanggakakên kadospundi pamanggihipun parêpatan, kula borong. Namung samantên usul kula. Pamanggihipun sakabat Ngumar punika katampèn suwara
Dhawuh dalêm Kangjêng Nabi: Bilal, sarèhning bab wara-wara iki, durung ana dhawuh katêmtuan apa-awaapa-apa. saka Pangeran kang Maha Agung, mula wiwit ing saiki, kowe tak patah dadi juru pangundanging sêmbahyang. Sabên wis manjing wêktune, kowe ngadêga wara-wara awèh wêruh ing akèh, têmbungmu
bin Jaèd anyupêna: sumêrêp wontên satunggalipun tiyang jalêr ingkang langkung wira-wiri ing ngajêngipun, kalihan
Kisanak, kênthongan sampeyan punika, punapa badhe kasade. Wangsulanipun tiyang jalêr: Sampeyan têka nakèkakên kênthongan kula punika, punapa badhe ngarsakakên mundhut tumbas, ta, sadhèrèk. Upami sampeyan tumbas, lajêng badhe kagêm prêlu punapa.
Ngabdullah bin Jaèd: Lo, makatên, ta, kisanak: têrangipun manawi kênthongan sampeyan punika, pancèn lêrês kasade, badhe kula tumbas, prêlu badhe kula angge têngara undang-undang sêmbahyang.
Tiyang jalêr: O, dados makatên ta karsa sampeyan punika, sadhèrèk. Hla, yèn makatên,
--- [533] ---
punapa sakintên sampeyan karsa, upami kula aturi pamrayogi, saha kula turi sêsêrêpan bab ingkang kados karsa sampeyan punika, ingkang panindakipun mayar, gampil, tur langkung sae katimbang mawi têngara kênthongan punika.
Ngabdullah bin Jaèd: Inggih, kisanak, prayogi. Sumôngga kadospundi pamrayogi sampeyan, badhe kula tampi kalihan lêga bingahing manah, sarta ing sadèrèng lan sasampunipun, kula sampun angrumiyini ngaturakên gênging panuwun dhatêng pitêdah sampeyan ingkang badhe kalubèrakên dhatêng kula.
Tiyang jalêr: Sapunika makatên kemawon, inggih sadhèrèk, sabên sampun manjing
gregah tangi sami sanalika, ngadêg nyat, tanpa tumolih, lajêng enggal-enggal ngindhik mêdal, têrus marak sowan ing wanci dalu wau, dhatêng ngarsanipun Gusti Kangjêng Nabi s.a.w. prêlu badhe ngaturakên supênanipun ingkang nêmbe dipun alami. Badhe kasambêtan.
Dhoktêr lan pambantunipun (verpleger, vroedvrouw) kêdah sami mangangge rasukan ingkang sampun dipun sêtum (gesteriliseerd) lan ngangge topèng gaas. Topèng wau kangge nutupi irung lan cangkêm, prêlunipun bilih hawa saking irung utawi rêrêgêd saking cangkêm mêdal sampun dipun tadhahi dening gaas wau, dados botên sagêd nulari dhatêng tiyang ingkang badhe dipun operatie, prabot (instrument) verband-verband dipun steriliseeren.
Sarêng pranatan makatên punika tumindak, sadaya tiyang ingkang dipun operatie lajêng botên kenging infectie saking jawi, têgêsipun tatu botên sagêd katularan rêrêgêd (baksil) saking dhoktêr utawi asistènipun utawi saking prabot potong (instrument).
Ing sawau sadèrèngipun wontên pranatan asepsis lan antisepsis punika, tiyang ingkang dipun operatie sami amêng-amêngan nyawa, ngraos saya manggih bêbaya, nanging samangke perang-peranganing wêtêng, dhadha, gulu, sirah, cangkêm, mripat, kuping dipun operatie botên punapa-punapa, botên ambêbayani, malah ingkang sakit dados saras wilujêng, kajawi yèn sêsakitipun sampun kasèp utawi sêsakitipun botên konangan dening dhoktêr potong punika.
Wasana kauningana sadaya pranatan, ihtiyar lan pangudinipun Dr. Lister makatên punika manut pamanggihipun Tuwan Pasteur. Milanipun inggih namung priyantun kêkalih Lister tuwin Pasteur punika ingkang pinunjul kapintêranipun sagêd mitulungi gêsangipun tiyang ing
Dene ing jaman samangke pranatan wau dipun tata langkung sae, sampurna, amargi para dhoktêr sampun majêng lan pintêr.
Mila tiyang utawi dhoktêr ingkang motong dhatêng tiyang sanès, môngka botên kanthi pranatan a lan anti-sepsis, kadosdene bong utawi calak, inggih punika dhukun sunat utawi dhukun têtak, ingkang botên mangrêtos pranatan punika, yèn nyunati lare inggih mutawatosi lan ambêbayani.
Sanajan ingkang sampun kalampahan lare dipun sunati dening dhukun wau botên mêsthi kenging infectie, punika namung saking kapinujon botên wontên kruma (baksil) ingkang tumèmplèk ing drijining dhukun utawi ing kulitipun lare ingkang dipun sunati.
Makatên ugi dhukun ingkang nulungi tiyang èstri manak, yèn botên mangrêtos pranatan wau, inggih ambêbayani tumrap têtiyang èstri ingkang manak wau.
Sapunika tatacara nganiaya tiyang wau dipun awisi dening ingkang wajib, dene ingkang dipun pêjahi manawi pinuju wontên damêl makatên ngêmungakên kewan.
Karamean ingkang kapisan mawi dipun wontêni kêndhurèn.
Karamean ingkang nomêr kalih punika namung tumrap tiyang èstri thok, têtiyang jalêr botên kenging tumut-tumut. Sadaya tiyang èstri, wiwit ingkang anèm ngantos ingkang thuyuk-thuyuk sami suka parisuka.
Sapunika prakawis jisimipun, sasampunipun dipun lêbêtakên ing bandhosa, lajêng dipun bêkta dhatêng baita, ingkang dipun rêrêngga. Jisim kasabrangakên, saha sadumugining pinggir, bandhosa dipun cagaki saha dipun payoni. Ing ngandhaping bandhosa dipun dèkèki: cêthing isi wos, bathok isi toya, saha sanès-sanèsipun.
Sanjata dipun ungêlakên, wusana sadaya tiyang sami mantuk.
Enjingipun têtiyang sami murugi bandhosa, lajêng dipun ciprati rahing maesa, saha dipun pindhah panggenanipun, mawi nyabrang lèpèn. Manawi baita sampun cêlak kalihan gisik, modinipun lajêng mêngingis, jêmpalikan kados tiyang majênun sarwi wicantên: Astapirlaha alim (upami tiyanga Islam), dèn... (ingkang pêjah) pinaringan ganjaran gêdhe, awit liwat naraka kanthi slamêt.
Dintên ingkang kaping sakawan, jisim dipun pêndhêm ing panggenan kados salimrahipun.
Sadaya tatacara punika tumrap tiyang ingkang pêjah jalaran sakit. Ananging têtiyang ingkang pêjah jalaran manggih aral, kados ta: kèrêm, punika dipun bucal ing wana. Badhe kasambêtan.
gegeran prakawis pogokan, Asiah taksih ajêg wontên pasulayan, malah tansah tuwuh ramèn-ramèn enggal. Kajawi punika taksih wontên sanès-sanèsipun malih.
Tumrapipun Inggris, pancèn nuju nyarêngi kalamangsanipun tansah ngawontênakên pamanahan wigatos. Pamanahan ingkang ajêg lumintu, punika bab pangrêmbag matêsi dêdamêl, saprika-sapriki dèrèng wontên sampun-sampunipun. Kawontênan ingkang kados makatên punika wahananipun wontên praja sarwa damêl kawigatosan, inggih ngagêngakên rantaman praja tuwin ngawontênakên pangrêmbag praja ingkang sarwa wêrit.
Môngka tumrapipun Inggris, kabêtahaning prajanipun tansah gêgayutan kalihan bab-bab ingkang dados pamanahan yêktos, kados ta sampun pintên taun Inggris anggèning manah kamardikanipun Mêsir, pangrêmbagipun sakalangkung wêrit tuwin dangu. Ing sadèrèngipun rampung tansah kêsêlan ing sabab-sabab sanès, kados ta tuwuhing paprangan ing Ngabêsi, Inggris tansah manah dhatêng kawigatosan ing lautan tuwin ing dharatan, awit sadaya wau sisip sêmbiripun sagêd nyêmpyok dhatêng Inggris. Dene patraping panjagining kawilujêngan namung sarana patrap nyamari, awit saupami botên kanthi sêrêng, tumindakipun badhe tanpa daya, nanging manawi kêsêrêngên, sagêd ugi dados santun dhadhakan. Nanging wantunipun Inggris punika mumpuni dhatêng kridhaning ulah praja, ngantos dumugining sirêpipun paprangan ing Ngabêsi, wilujêng botên wontên sabab satunggal punapa. Dumugining bibar paprangan ing Ngabêsi, rêmbag gêgayutanipun Inggris kalihan Mêsir sagêd pinanggih cocog.
Wantunipun Inggris punika satunggiling nagari ingkang sugih laladan ing pundi-pundi, kawigatosanipun inggih wontên-wontên kemawon, kados ta pasulayanipun bôngsa Arab kalihan Yahudi ing Palestinah, punika tumrapipun Inggris ugi nawung kawigatosan, awit lajêng kajibah nindakakên pamisah ingkang dhumawahipun ngadil sayêktos. Sarèhning wontêning pasulayan wau ngantos nuwuhakên tindak cidra-cinidra, Inggris kêpêksa ngandhapi wadyabala kangge anjagi tata têntrêm. Ewasamantên, kawontênanipun mêksa dèrèng têntrêm, kala-kala taksih wontên ramèn-ramèn.
Ing sapunika wontên ura-uru ingkang tuwuh ing tanah Indhu ing tapêl watês lèr, dipun pangajêngi dening satunggiling pakir ingkang langkung dipun suyudi ing tiyang kathah. Tumrapipun Inggris nganggêp bilih ura-uru punika botên sapintêna dayanipun, nanging sarêng wontên sêsulakipun bilih ura-uru punika kêmoran daya saking Ruslan, ugi lajêng nyamarakên.
Malah wontên wartos bilih wêwakil Ruslan ing Kabul [Kabu...]
[...l] ugi ngêmori damêl ambêbaluhi kanthi patrap sêsidhêman. Ebah-ebahan punika sanadyan botên sapintêna, nanging angèl dipun sirêp, amargi papan panggenanipun wontên ing wana parêdèn. Makatên malih taksih wontên gêgayutanipun prakawis sanès ingkang wosipun nêdya nyulayani tatananipun Inggris.
Gêgayutanipun ura-uru punika ugi anggayut dhatêng sanès panggenan. Ing Bombai wontên arak-arakan ingkang têtiyangipun sami mangangge pita cêmêng ing lêngên, kangge tandhaning prihatos. Tiyang wau sami nyuwara angêmohi gronwèt enggal. Suwara wau ngangkah supados dipun tuta ing tiyang kathah. Kawontênan ingkang kados makatên punika anjalari wontênipun tiyang ingkang sami dipun cêpêngi.
Pogokan punika lajêng dados pogokan umum, lajêng tumular dhatêng golongan Islam, tumrap golongan Islam wau sanadyan dipun pênggak dening pangagêngipun, mêksa adrêng kemawon.
Kajawi punika ing wêkdal punika Inggris ugi tansah wontên pogokan kuli-kuli, ingkang ugi dados panggalihaning parentah.
Samantên pinanggihipun nagari agêng ingkang mêngku kawibawan tuwin panguwaos agêng, punapa-punapanipun inggih sarwa
dhawah wuku Maktal, môngsa kasadasa, 15 April 1874.
Petruk : Ambalèni omongku lagi anu, Kang Garèng, padpindhêr kudu ginau anênitèni, kang karêpe: yèn wêruh apa-apa aja mung wis wêruh iya uwis, nanging kudu bisa nyathêt apa-apa sing prêlu. Upamane bae gampangane saupama wong nonton pasar malêm. Wong sing dudu ahli nênitèni, yèn nonton pasar malêm, bisane mung ngarani: wah, pasare malêm rame bangêt, utawa: yah, wong pasar malêm têka sêpi bangêt mêngkono. Seje karo wong sing ahli nênitèni, dongèngane mêsthi bisa rete-rete bangêt, kaya ta upamane nonton nyang Pasar Gambir, wong ahli nênitèni mêsthi bisa carita mêngkene upamane: wah, Pasar Gambir saiki omah-omahane kabèh modhèl Minangkabo, arêp lumêbu ing papan kono, sing nampani Walônda kabèh. Mlêbu blêng, ing sisih kiwa padhasaran kawêkêlan wong bumi, sisihe padhasaran barang-barang gaweane wong prantean, banjur sandhing kono ing pojok, panjagan pulisi, têruse warung-warung padhasaran barang warna-warna, banjur papan kanggo mitongtonake pakaryan kasarasan, lan rada mojok panggonan wayang wong, kang diatur bêcik bangêt, adoh nyang unèn-unèn sing pating jrêthot pating grobyag, dadi wong nonton ana ing kono bisa ngêmatake. Tunile bêcik, papane wong nonton kêpenak, wayang wonge iya pilihan, emane: klas sing dhuwur-dhuwur digawe ômba bangêt, klas sing èndhèk ciyut bangêt, dadi kayadene karêpe komite: wayang wonge supaya mung ditongton wong-wong sing sugih dhuwit bae. Cêdhake kono papan padhasarane pakumpulan: kautaman putri. Barang-barang sing didhasarake ana ing kono warna-warna bangêt, tur èdi-èdi bangêt, kabèh gaweane para wargane dhewe, malah tukang ladène dipilihi sing mlênis-mlênis bae. Tumêkane ing kono punggawane Pasar Gambir, iya sing jaga gapura, sing nariki karcis, sing tukang kontrol, kabèh mèh bôngsa Walônda, iki apa jalaran saka komitene duwe pikiran: ewak awèk abot awake dhèwèk.
Garèng : Wayah, kuwi jênênge wong ahli nênitèni sing mung arêp golèk prakara bae. Banjur [Ba...]
--- [541] ---
[...njur] andakwa sing ora-ora mêngkono.
Petruk : Lo, ing kono aku mung arêp anggambarake awase wong sing ahli nênitèni kuwi. Nganti paribasane, sanadyan ana ing karamean pisan, wong sing ahli nênitèni kuwi iya wêruh sing padha... pating krintip ana ing pagêr upamane.
Garèng : Wayah, iya pancèn wong mata kulik sing kaya ngono kuwi. Wis saiki banjurna bae katêranganamu ing bab planggêrane padpindhêr kuwi.
Petruk : Iya, Kang Garèng, rungokna: g. Ngudi nyang gawean tangan, dolanan ing têba, lan dolanan liya-liyane.
Garèng : Bab kang kapisan, yaiku: kudu ngudi nyang gawean tangan, aku cocog, Truk, awit prêlune tangane bocah bisa urip. Balik dikon dolanan ing têba, dadi dikon pêpanasan, dikon angin-anginan, hla, kiyi aku sing ora srêg, Truk, apa manèh yèn bocah wadon, apa cikbèn busikên, cikbèn irêng, hla mêngko rak ora payu laki, Truk.
Petruk : Lo, sing dikuwatirake têka yèn bocahe banjur busikên utawa irêng, arêpa kuning mliding, yèn kêmbuk-kêmbuklana... pilêrên, rak mung gawe susah bae. Tak kandhani, ya Kang Garèng.
andhêdhêr karukunan lan nyambut gawe bêbarêngan, lan 3e tanggap, karêpe tanggape aja klêmak-klêmèk, utawa klêlar-klêlêr, nèk lanang kaya Janaka lagi mulês, nèk wadon kaya Sêmbadra kluron, nanging tanggape mau bisaa sing cikat, tandang lan trêngginas.
mêsthi ora sugih aras-arasên, nanging arêp apa-apa, ora wêgah anggone nandangi. Wong aku dhewe bae, kalane saras awakku lan pikiranku, iya ora duwe wêgah-wêgèh, dikon ngayoni... sêga pêcêl patang piring. Nanging bab 2e, hla kuwi aku sing durung pati dhamang. Wong dolanan ing têba têka diunèkake andhêdhêr karukunan lan nyambut gawe bêbarêngan.
Petruk : Têrange mêngkene, Kang Garèng. Kaya ta dolanan: bal-balan upamane. Ing kono rak dianani pranatan sing wajib diturut dening sing padha main bal, kaya ta: sêmprite juru pamisah (scheidsrechter) kabèh kudu miturut. Lan siji-sijine bocah ora kêna yèn arêp main sakarêp-karêpe dhewe, nanging kudu bisa nyambut gawe bêbarêngan karo kônca-kancane. Dadi cêkak aos ing kono, bocah didhêdhêr: kudu ngakoni lan ngajèni nyang sing dadi pandhuwurane, kudu nêtêpi pranatan, kudu rukun, lan kudu bisa nyambut gawe bêbarêngan karo kônca-kancane.
Garèng : Hla nèk mêngkono iya bêcik bangêt, Truk. Awit, ing sarèhne wiwit cilik dikulinakake: kudu ngakoni lan ngajèni pandhuwurane, kudu nêtêpi pranatan, kudu rukun, kudu bisa nyambut gawe bêbarêngan karo kancane, ing besuk tuwane watake iya kêlantih mêngkono. Dadia dèn klèrêk upamane, iya dèn
--- [542] ---
klèrêk patohan, sabab wis ngrêti ngajèni nyang panggêdhe, wis bisa nêtêpi pangaturan utawa kuwajiban, sarta ing sarèhne wiwit cilik dikulinakake kudu rukun lan bisa nyambut gawe bêbarêngan karo kônca-kancane, mêsthine iya banjur ora bakal dadi dèn klèrêk tukang atur-atur... gramèh upamane, kang wusanane dening panggêdhe bisa dibênum dadi... durnane.
Petruk : Wèyèh, apa panggêdhe bodho, têka mung gêlêm dicokol gramèh, banjur arêp mung pracaya bae mênyang wong kang atine ala.
Garèng : Lo, sagêdhe-gêdhening dunya, sanadyana saiki rak iya isih ana bae panggêdhe sing clola-clolo mêngkono kuwi, nganti pracaya marang wêwadulane wong kang mênggik mênthol atine. Saiki kang 3e. Truk, yaiku: ngudi nyang tanggap kang cikat, tandang lan trêngginas, iya nèk cah lanang ora dadi ngapa, balik cah wadon, apa dikon ngajak ora agama. Mêngko barêng gêdhe, ana jaka bagus sêthithik, banjur: plêtak-plêtik, cêprat-cêprit, crit,- iki le idu, lo Truk, wèh, hla nèk aku nganti duwe anak wadon kaya ngono, wah, kira-kirane iya têrus... kaku aku.
Petruk : Lo, salah wèsêl, Kang Garèng, sing diarani tanggap kang cikat, tandang lan trêngginas, kuwi karêpe ora kok bocah supaya kudu: jêlalatan, pêndêlikan, utawa: nel-nelan lan pret-pretan, nanging aja wêgahan, aja kêsèt, kosokbaline kudu: tandang tanduk, yaiku: maju nyang pagawean, lan cak-cêk nyang kapêrluan. Kaya wis cukup mangkene, Kang Garèng, saiki tak banjurne manèh: h. Ngundhakake kaprigêlaning awak, lan ngajokake kasarasan.
Garèng : Dikapak-kapakna kae, aku mêksa ora cocog, Truk, hla wong bocah kathik dikon ngudi undhake kaprigêlaning awake. Sabab mungguh panêmuku, wong sing diunèkake prigêl awake kuwi, iya awak sakojur prigêl kabèh, iya irunge, cangkême, tangane, wêtênge, nganti têkan sikile pisan, bocah sing kaya ngono kuwi umume nèk gêdhe, yèn ora dadi tukang sulap, iya tukang... kutil.
Petruk : Saya anggone panêmumu: ngrujak sêntul, Kang Garèng. Sing diarani kaprigêlaning awak, yakuwi sing bisa prigêl, tandang lan luwês anindakake samubarang gawe. Dadi wong sing dipasrahi apa bae: ora kaku lan cithang-cithing. Kaya ta: dikon angladèni: luwês, dikon rewang: pantês, dikon balônja nyang pasar: gandês, lan sapiturute, Kang Garèng. Bab pambudidaya ngajokake kasarasan, ora prêlu tak têrangake, kowe mêsthine wis ngrêti dhewe.
Garèng : Ha iya, Truk, padhane: wêtêng slêmêt-slêmêt sathithik kudu dikastroli, ngêlu sathithik: aspirin.
Petruk : Wayah, kuwi rak tambane wong lara, nèk ngajokake kasarasan kuwi karêpe: kudu rêsikan, kudu sing kêrêp ngobahake badan, cêkake: kudu tansah ambudidaya supaya didohi nyang lêlara. Kajaba iku uga migunakake akal liya-liyane kang absah. Kang kinira bisa ambêcikake apa kang disêdyakake mau.
K.T. Ingkang Wicaksana Graaf Limburg Stirum. Nalika têdhak dalêm K.T. Ingkang Wicaksana Graaf Limburg Stirum dumugi Salatiga rawuh ing sanatorium tiyang sakit paru, ing
Mangkunagaran. Salajêngipun dhatêng Ngayogya, mriksani candhcandhi. Prambanan, Kaliurang tuwin sanatorium ing Pakêm.
Plat gramopun R.A. Kartini. Awit saking ada-adanipun Comite mèngêti R.A. Kartini, badhe damêl plat gramopun lêlagon R.A. Kartini, dipun wêdharakên dening golongan putri K.I.M. tuwin paguron P.B.S. kanthi musik saking murid-murid Kweekschool Islamiyah. Sasampunipun dipun sade mirah-mirahan.
Mèh wontên rêrêsah. Ing bètèng Vredenburg, Ngayogya mêntas wontên lêlampahan ingkang nyamari, inggih punika golonganing saradhadhu bangsa Timur badhe campuh kalihan saradhahu bangsa Walandi. Jalaranipun saradhadhu-saradhadhu bangsa Timur wau rumaos dipun rèmèhakên. Salajêngipun golongan wau badhe nêmpuh saradhadhu Walandi ingkang nuju jagi.
Utusan dhatêng Bali. Benjing congres ing Bali, saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm
dhawahing karisakan, Tuwan Pronk ing pabrik gêndhis Cèppèr, saking Surakarta badhe dhatêng Ngayogya numpak auto langkung ing krêtêg wau, sarêng dumugi tengah, sumêrêp krêtêgipun pêdhot, auto dipun rèm sakiyatipun, sagêd kèndêl, nanging sarèhning krêtêg wau miring, auto ngglindhing piyambak kêpêntog pagêr krêtêg. Ingkang sami numpak sagêd oncad, auto lajêng kêcêmplung. Auto wau kenging dipun êntas kanthi rêkaos. Enjingipun karisakan wau dados papriksaning para agêng nagari.
Ngindhaki lampahing motor mabur. Wiwit tanggal 1 Mèi punika motor
ing Têgal sampun kabikak. Pabrik tênun ing Têgal sampun kêlampahan kabikak, mawi pasamuan sawatawis, ingkang ngêpang sami têtiyang padhusunan kanan keringipun ngriku. Pabrik tênun punika kalêbêt ingkang agêng piyambak ing satanah ngriki.
Usul saking P.P.B.B. Nalika P.P.B.B. ngawontênakên congres, Tuwan Sutarjo mrayogèkakên supados parentah ngawontênakên pamulangan luhur kangge calon pangrèh praja.
Nilari bandha dhatêng nagari Surakarta. Ki Margowiryo abdi dalêm ajidan ing karaton Surakarta tilar donya. Miturut sêrat wasiyat ingkang sinêksèn notaris, tilaranipun arta f 100.000.- dipun aturakên dhatêng nagari Surakarta. Dene barang-barang dipun warisakên dhatêng sanak sadhèrèk.
Kaangkat dados Zelfbestuurder ing Banawa. Inginggil punika gambaripun Raja Ruhana kalihan controleur ing Banawa ginarubyug dening têtiyang karajan Banawa, nalika badhe katêtêpakên dados Zelfbestuurder ing Banawa,
punika, awit saking kaparêngipun Departement Pangajaran badhe ngawontênakên pamulangan
meisjes". (Pamulangan babagan bale griya andhap tumrap para kênya) ing Batavia-C. (comediebuurt I), sinaunipun wanci sontên, saminggu kaping kalih, wiwit jam 4 dumugi jam 6, laminipun kalih taun. Kursus punika botên ngêmungakên kangge guru-guru èstri kemawon, ugi tumrap lare-lare èstri ingkang botên gadhah diploma guru. Tamatipun sakingriku sagêd nêmpuh pandadaran acte fracie handwerken, ingkang kawontênakên salêbêting wulan Maart utawi April ing sabên taun. Murid ingkang malêbêt ing taun punika sagêd nêmpuh wontên ing taun 1939. Bayaranipun sawulan f 7.50, dèrèng kapetang waragad kangge têtumbas, kêdah ngawontênakên piyambak. Sintên ingkang badhe rêrêmbagan bab punika, sukaa sumêrêp dhatêng pangagênging
ing Paris badhe kabikak wontên tanggal 24 Mèi punika, tumrap kangge umum wontên tanggal 25.
Tiyang Yahudi ngêlus-êlus janggutipun ingkang sajakipun botên nate dipun raupi saking rêgêdipun, ing sêmu sawêg mikir-mikir. Lèdhi Blakêne ingkang tansah mirêngakên rêmbagipun tiyang kêkalih wau, raosing panggalihipun kados dipun iris-iris. Pitakènipun Sopêlin dhatêng tiyang Yahudi wau, sang putri ugi mirêng, kanthi kuwatos panggalihipun sang putri lajêng amriksani dhatêng tiyang Yahudi wau. Nanging saking rêgêding rainipun pun Yahudi, sang putri botên sagêd mangrêtos mênggah ingkang dados pikajêngipun. Mênggah rumaosipun sang putri kadosdene nyawanipun ingkang raka: Sêr Blakêne, punika samangke gumantung wontên tiyang Yahudi wau.
Ragi sawatawis dangu sadaya sami kèndêl. Sêmu botên sabar lan nêpsu Sopêlin tansah nyawang Yahudi sêpuh ingkang wungkuk punika. Dangu-dangu tiyang Yahudi wau lajêng ngrogoh kanthonging jasipun sarta mêndhêt arta salaka sawatawis. Arta punika kasawang sakêdhap, salajêngipun nuntên wicantên makatên:
Nalika tiyang mônca ingkang agêng inggil wau bidhal kalihan Rubên, nyukani arta punika dhatêng kula, mênggah prêlunipun supados kula sampun ngantos cariyos-cariyos dhatêng tiyang sanès dhatêng pundi tiyang mônca wau ingkang badhe dipun tuju.
Sopêlin ngangkat pundhakipun sajak botên sabar malih, sarwi apitakèn: Pira dhuwitmu iku.
Tiyang Yahudi amangsuli: Sadasa rupiyah, kangjêng tuwan. Salaminipun kula punika tiyang sae, botên nate gadhah tindak ingkang dados wêwalêripun nagari.
Tanpa wicantên punapa-punapa, Sopêlin mêndhêt arta mas saking kanthonganing jasipun
Yahudi makatên: Mara badhenên: dhuwit sing tak cêkêl iki pira kèhe.
Ningali arta ingkang dipun cêpêng dening Sopêlin wau, maripatipun tiyang Yahudi sakêdhap katingal pandirangan. Nanging botên watawis dangu lajêng adhêngklukakên sirahipun. Ing wusana sêmu ajrih lajêng kalair têmbungipun makatên: Kintên kula sakêdhik-sakêdhikipun inggih wontên satus sèkêt rupiyah, kangjêng tuwan.
Sopêlin: Kaya-kaya dhuwit samene iki rak wis cukup, ta, kanggo nêbus jangjimu anggonmu ora arêp kôndha apa-apa nyang wong liya.
Tiyang Yahudi: Kangjêng tuwan badhe mundhut priksa ingkang kadospundi.
Sopêlin: Apa kowe, grobag lan sajaranmu bisa anjujugake aku mênyang ing panggonan sing dituju dening mitraku bôngsa Inggris mau, kang wis pangkat nganggo grobag lan jarane Rubên mau.
Tiyang Yahudi: Manawi kreta kula, badhea panjênêngan agêm dhatêng pundi kemawon, mêsthi inggih sagêdipun.
Sopêlin: Apa kowe bisa andujugakeanjujugake. aku nyang gubuge Blangkar.
Sajak gumun tiyang Yahudi apitakèn: Lo, panjênêngan têka priksa papan ingkang dipun tuju dening tiyang Inggris wau.
Sopêlin: Iya, iya, aku mula wêruh. Kowe apa sumurup ing ngêndi prênahe papan iku.
Tiyang Yahudi: Sumêrêp, kangjêng tuwan.
Sopêlin: Kapriye bisane mênyang ing papan kono mau.
Tiyang Yahudi: Ingkang rumiyin kêdah mêdal ing margi, ingkang dipun sêbut: Martinwèh. Saking ngriku lajêng mêdal margi alit kados dumugi ing sela karang.
Kalayan nyêntak Sopêlin amangsuli malih pitakènipun makatên: Kowe rak iya apal têmênan ta, dalane.
Kanthi sabar tiyang Yahudi amangsuli: Apal mawi sangêt, kangjêng tuwan.
Tanpa cariyos punapa-punapa Sopêlin lajêng nguncalakên arta tut satunggal dhatêng tiyang Yahudi wau, ingkang nuntên dipun pêndhêti sarana brangkangan. Wontên satunggal ingkang angglundhung ragi têbih, ngantos tumrap tiyang Yahudi wau ragi rêkaos pamêndhêtipun.
Tiyang Yahudi: Sadaya sampun sumadhiya, kangjêng tuwan.
Tiyang Yahudi: Saking ngriki kirang langkung namung wontên kalih dasa pêcak. Punapa kangjêng tuwan badhe mriksani.
Sopêlin: Ora prêlu. Nganti têkan ing ngêndi, bisaku nunggang grobagmu kuwi. Badhe kasambêtan.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CÈNTRUM
RÊGANE SATAUN f 1.50, KÊNA
Surakarta. Aku sênêng bangêt kowe mêrlokake ngirimi layang manèh nyang ibumu, uga karangan warna lêlucon. Batanganmu cangkriman bênêr kabèh.
Sri Mastuti Surakarta, Suparjo Ambulu, M. Kariyasumarta Sêmarang. Wiyose layangmu kabèh wis daktampa kanthi bungah, dene kowe padha mêrlokake ambatang cangkriman lan kabèh bênêr.
Handini Pacitan. Bangêt bungahku dene kowe ngirimi layang manèh nyang Bu Mar. Han, mungguh cêthaa kowe rak mêlèhake ibumu, jarene wis nini-nini, lan arêp potrèt bae ngêntèni yèn wis nglungsungi manèh, jêbul kiyah-kiyah ndhèrèk nyang Tanjungpriuk. Ha... ya kuwi ta Han, wis lawas ana donya, kok durung wêruh Gusti Kangjêng Ratu Timur karo putra lan prau gêdhe uga durung wêruh. Mulane banjur aku kadhawuhan ndhèrèk Mas Petruk sêkalihan. Kaya-kaya, Kangmas Petruk wis cêtha olèhe ngandikakake nalikane ana ing kapal. Wah ramene! Ing jêro prau iku kabèh sarwa nècis, aku kok banjur krasan bangêt, aras-arasên mulih lan sasuwene wêruh apa-apa ing jêro kapal iku, aku tansah ngêlus-êlus dhadha bae karo gèdhèg-gèdhèg.
M.H. Wiyono lan Siti Murtiningsih. Layangmu kang nandhakake sênêngmu, T.B. wis disalini aksara Latin wis daktampa. Kabèh bocah kêna nglayangi Bu Mar. No, ora mung sing langganan bae lan Kêjawèn uga sumêbar ing ngêndi-êndi, Pasundan lan sabrang, uga katulis basa Jawa.
Maart uga bênêr kabèh. Suparja karanganmu wis kêtampan, yèn ana papan bakal kapacak, bangêt panrimaku.
Mientarsih, Kustienah, Surti. Aku sênêng, kowe padha mêrlokake ngirimi layang manèh nyang Bu Mar lan karangan recept dhaharan uga wis daktampa. Ing sasisih ingisor iki kapacak. Kustien, bangêt bungahku kowe ngirimi layang manèh tur dawa bangêt lan sukur yèn kowe gêlêm ngumpulake recept-recept, sing diêmot ing Kêjawèn, sing tlatèn bae ya Tien, besuk rak suwe-suwe akèh.
Sukarti Sala Adiningrat. Layangmu têtêpungan wis daktampa kanthi sênênging atiku. Saya lawas saya mundhak kêponakan anyar, andadèkake bungahku. Dadi kowe saiki wis mêtu anggonmu sêkolah. Ti, sing tlatèn bae anggonmu sinau olah-olah, mbathik lan liya-liyane, suwe-suwe yèn bisa ngêcakake pagawean iku, rak banjur dadi jêmpolan. Yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B. ya kêna.
pasarean. Karanganmu uga wis daktampa, yèn isih ana papan bakal kapacak.
Ismaji Sudarso. Wiyose aku wis nampa layangmu manèh kang isi karangan. Ora liya bangêt panarimaku.
Puja Utama Purwokêrto lan Siti Sukanti. Bangêt sênêngku barêng aku nampa layangmu. Puja, dhèk kapan kowe nyang Bêtawi, kok mêsakake têmên anggolèki omahe Bu Mar ora kêtêmu mangka nganti kodanan barang. Aku rak wis kandha Gang Bungur Jawa No. 8 lan kowe kok ora takon nyang kantor Bale Pustaka, rak banjur ana sing nuduhake. Cuwa bangêt, dene nganti ora bisa kêtêmu. Karanganmu uga wis padha kêtampan, yèn isih ana papan bisa uga kapacak.
St. Murtinah sakanca M.N.S. Blitar. Layangmu lan kanca-kancamu anêpungake nyang Bu Mar wis katampan kanthi bungahing ati. Yèn kowe arêp padha milu urun-urun ngisèni T.B. kanggo angramèkake, ora ana alangane.
Suparja Mênggala. Layangmu kang nandhakake kasênênganmu dene T.B. wis disalini aksara Latin, aku wis tampa, kêtrima bangêt. Karanganmu liya dina manawa isih ana papan bokmanawa iya kapacak.
Indinah Cikêbrok 20. Purwokêrto. Aku wis coba-coba ambadhe jênêngmu,
kandhamu kanggo tandha katrêsnan. Saya wuwuh kapenginku wêruh Syphon sarta Jengawursluis ing Banjar, barêng kokcritani yèn pancèn
mbakyumu sing sasi iki kudu examen, entuka anggone examen.
St. Rahayu, Tuti, Mutmainah Batang. Bangêt andadèkake sênêng lan bungahku, dene kowe têlu-têlune padha amêrlokake anêpungake nyang Bu Mar. Tuti, dadi saiki kowe wis mêtu anggonmu sêkolah. Ya sing srêgêp anggonmu ngrewangi ibumu ing pawon, lan sing tabêri sinau olah-olah utawa liya-liyane kabutuhan kanggo bocah wadon. Yèn pinuju padha kobêr, ngirimana layang manèh nyang Bu Mar.
Rr. Srihayu en Rr. Istiah Rêmbang. Karanganmu aku wis nampa, bangêt panrimaku. Yèn isih ana papan, bokmanawa kapacak.
Rr. Sutiamurni, Yogya. Layangmu isi têmbang sarta dongengan wis daktampa kanthi bungah. Liya dina yèn isih ana papan bakal kapacak.
St. Surakarta. Suharja awèh panarima nyang kowe, awit dhèwèke wis nyoba gawe wadhah rokok (karanganmu), iya pènapèni. sawangane, barêng wis dadi.
Abu Wêlèri. Ing sarèhne kanggo pamikirku, dongènge kancil iku mèh kabèh bocah ngêrti, mulane aku ora tau ndongèng bab Kancil manèh. Nanging yèn kowe mêksa njaluk candhake dongènge Kancil, liya dina bakal dakcritani manèh.
Salbiyah Têgal. Pitakonmu: I. Mripat sok kêdutên, iku ana sing ngarani sasmita, nanging uga ana sing ngarani yèn satêmêne jalaran saka ora ajêg lakuning gêtih. II. Kuping kala-kala krasa muni "nging", iku sabab saka ana angine ing jêro. III. Driji sikil sok krasa kamikêkêlên (kraam) iku uga sabab ora ajêg lakuning gêtih.
Tuti lan Srinarti Cikêbrok Purwokêrto. Andadèkake bungahku kowe padha mêrlokake gawe layang nyang ibumu. Nanging aja pisan dadi atimu aku ora bisa nuruti panjalukmu potrèt.
Layang liya-liyane bakal takwangsuli Sêtu ngarêp.
Ing dhuwur ini gambare bocah umur 12 taun aran Roland wis dadi kampiun jogèd, kang lagi mitontonake jogèd cara nêgarane, Kaukaus (Ruslan), ing ngarêpe kanca-kancane lan wong-wong ing kampung panggonane Roland. Bocah-bocah, dêlêngên anggone padha sênêng-sênêng, kêplok-kêplok, lan Roland dhewe mèsêm-mèsêm saka sênênge. Dene panganggone Roland kaya panganggoning saradhadhu bangsa Kozak kang misuwur ing Roslan. Apa kowe uga padha sinau jogèd?
Bu Mar nuwun wiyosipun / amba kumapurun niti / yèn ing
pisan / punapa malih milihi / karangan ingkang prayoga / badhe kangge angisèni //
Nèng Taman Bocah nggènipun / nyata awrat sangganèki / mila botên sabên janma / ingkang kuwawi ngêmbani / kados dene jêng Ibu Mar / dhasar wasis
dados rena / saking têbih amba puji //
Alulus salaminipun / tan wontên ingkang ngrubêdi / Taman Bocah saya ngrêbda / widada salami-lami / nuntun dhatêng kamajêngan / murakabi bangsa Jawi //
Rèhning têrang ancasipun / Taman Bocah mung angèsthi / sampurnaning para mudha / swawi kadang amba sami / angudi amrih raharja / mikantukana sêsami //
Taman Bocah sawêg umur / wolung taun ing sapriki / ewadene sampun nyata / kathah ingkang angrênggani / anuju lampah utama / sapunika sampun titi //
Si begal nglungani kanthi anggawa primbone Si Ibnukajar sarta ngucap: "He Ibnukajar, têka kainan bangêt dene anggonmu sinau kawruh-kawruh mung kocathêti bae, ora koapilake, hla yèn primbonmu iki kobong, kawruhmu ya mêsthi milu sirna dadi awu. Kowe apa lali dhawuhing andika nabi:
kagète, nanging barêng wus midhangêtake ing aturiature. Ibnukajar, apa lêlakone ing alas mau, banjur dhawuh: "O, Ibnukajar, kowe kudu muji sukur ing Pangeran, kang andhêdhêr pitutur bêcik marang kowe, mula iya kudu koestokake." Ibnukajar uga wis nglênggana, mula banjur anjurung sinau ngèlmu-ngèlmu manèh tanpa nganggo dicathêti kaya sing uwis-uwis, nanging mêsthi diapilake. Wêkasane Ibnukajar dadi ngulama gêdhe, kang mumpuni sakabèhe ngèlmu, tur kabèh kawruhe matêng, tumancêp ing sanubari kabèh, lan sangajale ninggali kitab-kitab karangan kang adi luhung. Sawênèh ana dhawuh pawêlinge dhapur wulang surasane mêngkene:
Lamun sira ngudèng kawruh kaki / sayêkti nora bisa sampurna / yèn tan ganêp nêm sarate / dhihin akale wutuh / kapindho pengin dadi bangkit / ping têlu tabri ajar / ping pat anggêguru / ping limane kanthi wragad / kaping nême kudu santosa ing budi / nganti lawas mangsanya //
Êndhog 8, gula 1 cangkir, beschuit alus utawa roti garing didhêplok alus 1 cangkir, susu 1 1/2 gêndul, mêrtega 2 sendhok dhahar, panili sacukupe.
Êndhog kaubêg karo gula. Susu, beschuit lan mêrtega sing wis kaêjèr
Guru: "Kri, kowe sabên-sabên wis tak tuturi, yèn murid ora kêna siya kewan."
Sukri: "Inggih, pak guru. Kula sampun ngêrtos."
Guru: "La aku wêruh dhèk wingi kok mbrundhuli kinjêng lan kok sujèni buntute, hara siya apa ora?"
Sukri: "Lo, lo, kula nalika samantên rak sanès murid, taksih dados lare angèn. Inggih punapa botên?"
Guru: "Wah, pancèn mbêling kowe kuwi."
Kacarita ana sawijining wong sugih, aran Mangun, manggon ing desa kang kira-kira limang pal adoha saka kutha, karo bojone lan sêdulure lanang aran Karsiman.
Mangun lan Karsiman iku ora duwe sêdulur manèh, lan wis ana sawatara taun lawase ditinggal mati biyunge.
Sarèhne Mangun sêdulur kang tuwa, ing mangka Karsiman nalika wong tuwane mati isih durung ngumur, mulane dhèwèke banjur sing kuwajiban nyimpên kabèh dhuwit lan bandha tinggalane wong tuwane.
Si Mangun iku dhasare kêsèd ing gawe lan ora sênêng sinau maca utawa nulis, sênênge mung adu jago, nyandhang bêcik lan sêsrawungan karo wong kang ora duwe pagawean lan ora gêlêm nyambutgawe. Wong-wong padha wêruh, manawa Mangun iku royal (dhêmên mbuwangi dhuwit kang ora pêrlu), dadi wis mêsthi bae wong sing kêsèd nyambutgawe padha sênêng sêsrawungan karo dhèwèke, pêrlu ngarahi kasugihane.
Ing kampung iku uga, ana wong loro, sing siji aran Sastra lan sijine Parta, kang gawene ora liya mung adu jago, main kêrtu, minum lan nyêrèt. Wong loro mau bangêt ditrêsnani dening Si Mangun, awit padha kêkarêpane lan wis kulina.
Anuju sawijining dina Mangun calathu karo adhine lanang, yaiku Karsiman, mangkene: "Man, ing donya iki angèl bangêt nêmu mitra kang sêtya. Mitraku sing bêcik atine lan padha kêkarêpane karo aku iku Sastra lan Parta. Wis dakpikir sawatara sasi lawase, wong loro iku arêp
kakange. Dhèwèke pintêr maca lan nulis. Sarèhning Mangun iku sêdulur tuwa, mangka umure kacèk akèh lan kabèh-kabèh sing ngrampungi dhèwèke, mulane Karsiman ora tau wani mênggah apa sing dikarêpake dening kakange. Barêng Karsiman krungu têmbunge Mangun kaya kang kasêbut ing dhuwur, dhèwèke bangêt kagète sarta banjur calathu mangkene: "Aku krungu omonging wong, kakang, jarene saupama wong arêp ngêpèk sêdulur iku kang anduwèni laku apik. Ing mangka kabar-kabare Sastra lan Parta iku dudu wong kang bênêr-bênêr, lan adat kêlakuane ora kêna diarani apik. Ananging kakang iku luwih tuwa, luwih mangêrti, mêsthine ya ora milih wong sêmbarangan bae. Yèn pangrasane kakang wis bênêr, ya mangsa bodhoa, aku ora wani ngalang-alangi karêpe kakang.
Mangun krungu kandhane sêdulure lanang kaya mangkono, andadèkake kurang sênêng atine, banjur mangsuli: "Kowe ngêrti apa, bocah, wis mêsthi bae wong sing ora sênêng karo Sastra lan Parta, ya ngabarake ala. Aku sing wis têpung lawas dadi wis ngêrti adat kêlakuane. Wong loro iku olèhe bêcik patrape nyang aku, ora mèmpêr-mèmpêra yèn dudu sêdulur, mulane aku banjur thukul trêsnaku nyang wong loro mau lan anduwèni niyat arêp ngêpèk sêdulur. Dene yèn kowe ora sênêng karo wong loro iku, ya ora susah canthuk lawung.
Sauwise Mangun kandha mêngkono, banjur akon bojone supaya sêdhiya mangan kanggo ngurmati Sastra lan Parta sabab sorene bakal padha diundang mangan, wong loro iku bakal katêtêpake dadi sêdulur lanang.
Dina iku bok Mangun ribut olah-olah lan sorene Sastra lan Parta padha diundang mangan. Barêng wis padha rampung anggone mangan Sastra calathu mangkene: "Kang Mangun, ing sarèhne aku sakloron sore iki wis katêtêpake diaku sêdulur karo kakang, yèn kakang ana pêrlu utawa sabab apa-apa, sanajan ana ing alas grêng utawa ing sajroning banyu, ya kandhaa bae, ora susah ewoh-pakewuh karo aku sakloron, aku bakal arêp tulung kanthi rilaning atiku."
Mangun mangsuli: "Sêdulur-sêdulurku kang pintêr, aku muji padhaa têmên anggone sêduluran, yèn padha ana kêkurangan apa-apa, têkaa mrene bae.
Sauwise Mangun ngangkat sêdulur Sastra lan Parta sabên dina tanpa lèrèn anggone padha inum-inuman nganti mêndêm, lagi bali. Sadulure Mangun kang têmênan yaiku Karsiman sabên dina ora liya mung ngaji, maca, nulis, cêkake ora kêndhat anggone sinau kapintêran. Sabên dina maca buku-buku lan layang kabar, sabab Karsiman wêruh, manawa sing sapa dhêmên maca layang kabar, iku bisa mundhak kawruhe lan jêmbar sêsurupane lan uga banjur ngêrti kaanan ing nêgara ngêndi-êndi, nanging ora lunga saka ngênggon. Karsiman mulane banjur nulad pitutur kang bêcik-bêcik.
Pêrkara kakange sok mêndêm, dhèwèke ora patia mreduli, awit sabên dielikake ora tau ngungrokake.
Bok Mangun wêruh, manawi sing lanang ora tau mikir sadulure lanang, banjur milu krasa, yèn bojone kêlakuane iku ora bênêr. Dhuwit bageane Karsiman ora diwènèhake, mung dianggo sênêng-sênêng dhewe bae. Salêbare ngangkat sêdulur Sastra lan Parta, mundhak dina mundhak ndhatuk anggone doyan minum, durung bali yèn durung mêndêm. Kala-kala sing wadon ngelingake, ananging salawase Mangun ora tau gêlêm mrêduli. Ana candhake.
Sêrat Langêndriya punika ingkang sampun mêdal wontên: 6 jilid, inggih punika lampahan:
1. Jumênêngipun Dèwi Kancanawungu.@2. Pêjahipun Rônggalawe.@3. Gunjaran (Radèn Watangan lan Radèn Buntaran katawan ing mêngsah).@4. Pêjahipun Menak Jingga.@5. Damarwulan jumênêng nata.@7.6. Panji Wulung dhatêng Majapait.
Jilid 6, babonipun sampun kalaksanan angsal. Sawulan kalih wulan malih mêdal. Ingkang sampun kalajêng mundhut jilid sanèsipun, botên kalajêng-lajêng cuwanipun. Ingkang dèrèng têmtu lajêng katarik panggalihipun.
Lampahan Langêndriya punika sabên têlas salampahan, golèk mêdal, sindhènipun ambak-ambing ragi kenging dipun raosakên.
Pakêm padhalangan ringgit krucil, cariyos lampahanipun: Radèn Damarwulan. Babon saking Ngayogyakarta, anggitan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi.
Gêndhing ayak-ayakan, suwuk, lagon, kinanthi jôngga, kêndhangan côndra, golèk anjogèd anggrudha mawi ura-ura Kinanthi:
katungkul ing kapti / luwih bêcik angupaya / pangrêti praboting urip / apa kang sira pilih / gramèn myang ngabdi pyayi gung / (Gambyong): raning bandhul baita / kayu gung rineka jalmi / karbèn apa nganggo golèk kang kangelan //
(Golèk): kakang Gambyong aja wangkal / kudu ora anglakoni / jêr iku wus ingran lumrah / panguripan dèn ulati / tan kêna anyinggahi / luwih luput yèn katungkul / (Gambyong): babo gèr pagêr wayang / lamun ta bodho lir mami / apa dadak banjur nora kêdadean //
(Golèk): kakang Gambyong kayaparan / durung ngrêti wis madoni / gonmu urip iku apa / ora lawan nyandhang bukti / yêkti iku tan prapti / kalamun ora linuru / (Gambyong): mas mirah kothak jêpan / kapithing kang sabèng sabin / apa dadi wong ayu pêpasthèn ilang //
(Golèk): kakang Gambyong lamun sira / tan mituhu ujar mami / luwih bêcik pêpisahan / tanpa
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi
Tilaranipun Tiyang Ngajal - Bab Tandhingan Main Bal Sawung Sêpuh - Raos Jawi - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
IngkaIngkang. kasêbut ing cariyos, Sang Hyang Bayu punika dewaning angin, dene manawi dipun encokakên dhatêng ngèlmon, inggih atêgês napas, ingkang dados tandhaning gêsang. Mênggah daya kawasaning napas, ngawontênakên ngangah-angah, kêdah ngraos-raosakên, kêdah anggônda, kêdah mirêngakên suwara ingkang sakeca, cêkakipun namung milih ingkang sarwa eca tuwin sakeca. Sadaya wau pinangkanipun saking angin, dene sampurnanipun inggih dhatêng angin.
Andharan ingkang kados makatên punika, manawi dipun encokakên kalihan cêcariyosan kala ing jaman purwa, inggih punika ingkang akajêng ngatingalakên pangawasanipun Sang Hyang Bayu dados sintên ingkang angluhurakên tuwin nyampurnakakên kajênging bayu wau, atêgês ngidhêp agami Bayu.
Mirid katrangan ing nginggil punika, sampun wontên oncèkanipun sawatawis ingkang nalaripun ragi mèmpêr bilih bayu wau dipun têgêsi napas, tuwin inggih sampun mèmpêr manawi napasi punika lajêng lèrèg dhatêng kamurkan, inggih punika gambaraning kawasanipun Sang Hyang Bayu. Tamtunipun bab punika lajêng katingal nyatanipun, botên wontên kamurkan ingkang tuwuhipun botên mawi nyenggol dhatêng napas. Awit saupami napas botên wontên, lajêng botên wontên ingkang dipun senggol, inggih akajêng tiyangipun sampun suwargi. Dados cêtha mênggah panguwasanipun napas.
Nanging manawi angèngêti, sampurnanipun inggih dhatêng angin, tumraping pangungsêt anggocèki bilih kajênging panguwasa ingkang lèrèg dhatêng kamurkan wau inggih kêdah dipun sampurnakakên dhatêng angin, inggih punika angin ingkang sarèh, dados inggih napas ingkang sarèh.
Tamtunipun tumrap ingkang rêmên dhatêng gênging pangawasanipun Sang Hyang Bayu ingkang sarwa kuwasa wau, manawi kapurih sarèh napasipun lajêng gêla, tuwin lajêng sajak katingal rèmèh. Nanging cobi nyarèhakên napas punika gampil punapa angèl. Gampil punika tumrap ing napas kasar, nanging napas ingkang alus, tamtunipun sampun botên mawi kêmpum-kêmpus,kêmpus-kêmpus. mila lajêng minggah dhatêng kêgawatan.
Kados makatên gaduging pangungsêt babagan Sang Hyang Bayu.
Ing tanah ngriki sabên ing wulan Rabingulawal ugi kathah ingkang sami damêl Muludan, tumrap praja Kajawèn ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, wontên karamean ingkang misuwuripun nama: Sakatèn, inggih punika wiwit tanggal kaping 6-12 Rabingulawal, ing surambi masjid agêng kangge pasowanan tuguranipun para priyantun golongan pamêthakan, siyang tuwin dalu wiwit jam 9-12 sami darusan maos Kuran utawi sanèsipun.
Untabipun têtiyang sêmbahyang wontên Mêsjid Agêng ing Surakarta.
Bangsal kalih kiwa têngên ing plataran Masjid Agêng, dipun wêwahi tarub sarta rinêngga ing palisir gula klapa, nglêbêtipun ing wanci siyang dalu kangge ngungêlakên kagungan dalêm gôngsa Kyai Sakati.
Kacariyos Kyai Sakati punika, iyasanipun para wali ing jaman Dêmak, kaungêlakên ing salêbêtipun wontên karamean Sakatèn, manggèn salêbêting capuri Masjid Agêng, wigatosipun kajawi kangge pahargyan minôngka mèngêti Maulud Nabi, inggih ugi wigatos kangge miluta agami, mila karamean Mauludan wau lajêng katêlah nama: Sakatèn. Awit saking punika, kabêkta saking ada-adanipun para luhur linangkung ing jaman kina, pocapan Sakatèn wau dumugining sapunika, kathah ingkang sami mraceka utawi mrêdèni warni-warni, sawênèh wontên ingkang ngothak-athik, inggih sanadyan gagap-gagap, namung mirid saking ngèngêti asal mulabukanipun, nanging sajak ragi mathuk: Sakatèn, asli saking basa Arab: Sahadattèn, atêgês sahadat kalih. Gagapan ingkang kados makatên punika, cocog botênipun, anyumanggakakên.
Ungêling gôngsa tuwin bikakipun karamean Sakatèn, wiwit tanggal kaping 6 Rabingulawal. Ing alun-alun lèr dipun wontêni toko bêbanjêngan, kangge sêsadean barang warni-warni, saha têtingalan sapanunggilanipun, punapadene kangge mitongtonakên kagunan utawi dêdamêlanipun bôngsa pribumi. Dene dhapukaning tatanan kados limrahipun pêkên malêm, namung kaotipun ingkang [ing...]
[...kang] sami malêbêt ing papan karamean (ngalun-alun) botên mawi kapupu ing beya, jêr Sakatèn punika sampun dados karamean kabangsan ingkang sambêt kalihan agami.
Pungkasaning karamean tanggal kaping 12 Rabingulawal (Grêbêg Mulud), ing dintên malêm tanggal kalih wêlas wau, ing surambi Masjid Agêng dipun wontêni dikir Maulud saraphul anam (slawatan) basa Arab, nanging mawi lagu Jawi anggitan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping IV.
Enjingipun lajêng pasowanan Grêbêgan, inggih ing ngriku punika pasamuwanipun ingkang agêng, ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana miyos ing sitinggil, mawi upacara agêng-agêngan, paduka tuwan gupêrnur saha Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, tuwin para luhur, para prayagung sanès-sanèsipun, sami angèstrèni ing pasamuwan Bakda Mulud punika.
sakarerehanipun, sami sowan ing surambi Masjid Agêng.
Sakèndêling pakurmatan drèlipun abdi dalêm prajurit jawi lêbêt, saha ungêling mriyêm, sarta kèndêl ungêling gôngsa Monggang, Kodhokngorèk tuwin musik, para ingkang sami sowan ing bangsal Sanasumewa, lajêng ngêpang ajad dalêm (
Hindenburg. Pawartos ingkang kados makatên wau tumrap ingkang dèrèng dhamang tamtu pitakèn ing dalêm manah, kados punapa wujudipun, tuwin sapintên agêngipun, dene kasangsaraning palwa gêgana wau ngantos damêl pêpêjah kathah.
Caraning palwa gêgana Hindenburg anggèning ngandhapakên têtiyang ingkang numpak, dipun panthêng tiyang kathah.
Supados ragi cêtha sawatawis, ing ngriki macak gambaripun palwa gêgana wau ing
punika panggarapipun tigang taun, wontên ing Zeppelinreederij Jêrman.
Pandamêlipun Hindenburg punika beda kalihan pandamêlipun palwa gêgana Graaf Zeppelin sanès-sanèsipun. Tumrap pandamêling Graaf Zeppelin ingkang sakawit, namung prêlu kangge sinau. Nanging tumrap Hindenburg punika pancèn badhe kangge lampah anyabrangi lautan Atlantic. Lampahipun kangge ambêkta tiyang numpak tuwin barang-barang sanèsipun, punapadene pos saking Eropah dhatêng Amerikah. Prabot-prabot ing salêbêting palwa gêgana wau sampun sarwa mêpêki. Awak-awakanipun ingkang pasagèn wontên 36 mètêr, panjangipun 245 mètêr, wiyaripun 41 mètêr, jêmbaripun sadaya wontên 190.000 mètêr kibik. Balunganipun bangsaning pêlikan ingkang langkung ènthèng. Balonipun sinjang tênunan dipun cèt ngangge cèt ingkang maligi kangge punika.
Kala wulan Marêt 1936 palwa gêgana Hindenburg wiwit kacobi anggêgana, dipun lampahakên dening Dr. Hugo Eckener mawi dipun biyantu dening Kaptin Lehmann tuwin Kaptin Pruss. Kuli ingkang anggarap palwa gêgana wau dasanan ewon, nalika dipun cobi anggêgana wau sami tumut ningali. Sasampunipun anggêgana wontên sanginggiling talaga Constanz lajêng mandhap, wilujêng.
Ing wêkasaning wulan wau, palwa gêgana Hindenburg ugi anggêgana malih dhatêng Amerikah kidul, langkung nagari Walandi. Anggêgana kapisan punika ingkang numpak tiyang 40 golongan warni-warni, kados ta bôngsa Prancis, Amerikah, Ostênrik,
--- [629] ---
Brasiliê tuwin Walandi. Punggawaning kapal wontên 54. Ingkang mangagêngi Kaptin Lehmann. Dr. Eckener namung lugu numpak kemawon, prêlu badhe ningali palabuhan anggêgana ing Rio de Janeiro.
Dene anggêgana ingkang wêkasan punika kapetang ingkang kaping 21. Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika nandhakakên bilih tumindaking damêl palwa gêgana Hindenburg sakalangkung marêmakên, awit nyata wilujêng botên kirang satunggal punapa. Nanging dhawahing apês punika botên kenging kinintên, kala tanggal kaping 7 wulan punika, HindenhurgHindenburg. anggêgana saking Eropah, dumugining Lakehurst, Amerikah, nalika badhe mandhap ing papan pakèndêlan, kêbêsmi.
Kalanipun kabêsmèn, kasumêrêpan ing têtiyang ingkang sampun sami mapan wontên ing papan ingkang badhe kangge mandhap, aloking tiyang pating jlêrit, dening
têtiyang sanès-sanèsipun 35 sami tiwas, sawarnining barang-barang tuwin pos, sami sirna kêbêsmi. Miturut katrangan ingkang langkung cêtha, kêbêsminipun palwa gêgana Hindenburg wau sasampunipun ngandhapakên tangsul kawat, lajêng kamirêngan suwara anjêblug, ingkang kawêkasanipun katingal latu murub angalad-alad wontên ing badaning Hindenburg ing perangan wingking. Malah katingal tiyang pintên-pintên sami anjêlog saking nginggil. Sasampuning sirêp, ing papan ngriku lajêng dipun sêngkêr botên kenging dipun ambah ing tiyang.
Sasampunipun kalampahan makatên, lajêng dados papriksan, punapa ingkang anjalari kêbêsmèning Hindenburg wau. Miturut papriksaning ahli, Tuwan Rosendhal, ngintên bilih kasangsaran wau tuwuh saking panjêblosing waterstofgas, nanging botên sagêd mastani jalaran saking punapa. Manawi miturut saking pamanggihipun Dr. Hugo Eckener, sanadyan dèrèng sagêd nêtêpakên sababing kasangsaran, nanging sagêd nêtêpakên botên prayoginipun migunakakên waterstofgas, dene ingkang prayogi nganggea
leessalon= panggenan nyêrat punapadene maos. Slaapkamers= sênthong patilêman. Conversatie-en eetzaal= panggenan ngandikan lan dhahar.
Mirid gawating kawontênanipun, kasangsaran punika kêdah dipun pariksa dening para ahli ingkang langkung titi, awit manawi botên makatên, tamtu botên sagêd manggihakên kawigatosanipun. Wah malih ugi lajêng wontên panggrayang bilih kasangsaran punika tuwuh saking pandamêling tiyang.
Mila ing bab kasangsaran punika lajêng nuwuhakên panggagas lêbêt tumraping para ingkang kawogan.
Ing taun 1875 landrad ing Batawi amanggalih: tiyang èstri Jawi punika miturut ukuming agami Islam, sanadyan sampun semah têksih wênang amurbawasesa ngamalipun.
Ananging sarêng prakawisipun kaulur ing ngarsaning Raad van Justitie ing Batawi putusanipun: Tiyang èstri Jawi semahan botên wênang amurbawasesa ngamalipun.
Punika ingkang kangge waton: ukum Islam sasampuning katindakakên ing tanah Jawi. Raad van Justitie sadèrènging paring putusan mawi mriksa undhagi ukum Islam sawatawis, ingkang anglairakên pamanggih: Orang pêrampuan milik bage lakinya. (Gandri, putrane Ki Agêng Sela!)
Miturut ngadat tatacarane wong pribumi ing tanah Jawa wong wadon kang andarbèni ngamal dhewe iku bisa mandhiri murbawisesa dhewe marang ngamale, lan yèn somahan uga isih wênang anggugat utawa anjawab bab iku ing ngarsaning pradata tanpa ambutuhake panguwasa utawa pambantuning lakine.
Ing taun 1880 Raad van Justitie ing Batawi andhawuhakên putusan: Tiyang èstri wênang ngadhêp ing ngarsaning pradata tanpa pambantuning lakinipun.
Punika ingkang kangge waton: sêbab ukum Islam botên ngêwrat paugêran ingkang amatêsi wêwênanging tumandang tiyang èstri lan ing wiwit kina mila tiyang èstri lan ing wiwit kina mila tiyang Jawi angakêni wêwênang punika.
Malah nate wontên ingkang maibên: punapa tiyang èstri punika wênang anggadhahi milik. Punika kacihna saking putusanipun Hooggerechtshof ing taun 1896, ingkang amracihnakakên yèn pun jawab gadhah paturan: tiyang èstri Jawi punika botên wênang anggadhahi milik. Nanging Hof amanggalih yèn paturan makatên punika babarpisan cêngkah kalihan ukum Islam, tuwin ngadat tatacaranipun tiyang Jawi.
Ing pungkasanipun ing taun 1924 (sawêg 13 taun sapriki) ing ngarsaning Raad van Justitie ing Surabaya dados rêmbag malih punapa tiyang èstri Jawi semahan punika wênang ngadhêp ing pangadilan, putusanipun, wênang.
Benjing-enjing dintên Ngahad sontên, tanggal 23 Mèi 1937, wanci ½ 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 gloflengte 190, ing bab cariyos layaran. Ingkang
yèngyèn. lênggahing tiyang èstri Jawi punika sajajar kalihan lakinipun, lan wênang tumandang mandhiri piyambak, punapadene wênang angadhêp ing pradata anggugat utawi anjawab, sadaya punika atas paugêraning ngadat lan tatacara Jawi (dados botên atas paugêraning agami). Lan ing jaman air punika wêwênanging tiyang èstri Jawi kados ingkang kula aturakên wau sampun wradin dipun akêni ing pradata.
Ingkang kasêbat ing nginggil punika kula andharakên ing ngriki pikajêng kula sagêda para nupiksa anguningani kados punapa wigatosipun kita anyumêrêpi ngadat tatacara kita piyambak, ingkang katingalipun sarwa sapele, lan kados punapa wigatosipun ngadat tatacara kita punika umum kasumêrêpan ing liyan.
Putusan-putusan ingkang kula turakênaturakên. ing nginggil punika, kajawi putusan ing Surabaya 1924, pamêthik kula
Kajawèn no. 36 tuwin 38 ingkang mêdal ing wulan Mèi 1937 punika, angêwrat bab sêsêbutan. Ing ngriku wontên ungêl-ungêlan makatên:
Tumuruning sêsêbutan pancêr èstri ingkang têksih tumindak ing sawatawis wilayah ing tanah Jawi Têngah utawi Wetan, ingkang botên cocog kalihan paugêraning pranatan punika kasuwak ing tanggal 1 Juli 1937. (art. 9).
Mênggah bab punika taksih angodhêngakên manah kula, jalaran ing tanggal 1 Juli 1937 wau: turun ingkang kasêbut nginggil punika wontên 4 golongan, inggih punika:
b. Ingkang sampun lair, nanging taksih alit, dèrèng angsal sêbutan ingkang sah, jalaran dèrèng kasuwunakên.
c. Ingkang sampun diwasa, sarta sampun angsal sêbutan ingkang sah saking bupati (nanging saking gupêrnur dèrèng, sabab dèrèng cêpêng damêl dhinês).
d. Ingkang sampun cêpêng damêl dhinês, sarta sampun angsal sêbutan ingkang sah saking gupêrnur.
Amila kula nyuwun priksa, saking a.b.c.d. wau pundi ingkang kasuwak (ingkang botên wênang angsal sêbutan), punapa namung a kemawon, punapa sadaya (a.b.c.d.).
Kula langganan Kajawèn K. 4375 ing B.
Bab punika kasumanggakakên panjênênganipun Tuwan Kandhiyur. Red.
Pambagening Barang Têtilaranipun Tiyang Ajal, Miturut Wewaton Phêkih
Wasiyat ingkang kados makatên punika nama langkung saking sapratigan, mênggah langkunganipun saking sapratigan (satus èwu upaminipun) punika têtêp lan botênipun, gumantung wontên rêmbagipun para waris, liripun, manawi sadaya para waris rêmbagipun sami mupakat, wêlingipun wasiyat wau sanadyan langkung saking watês, inggih mêksa têtêp, sarta kêdah katindakakên punapa lêrêsipun. Dene manawi rêmbagipun para waris
manawi para waris rêmbagipun sami pradondi lan diya-diniya, têgêsipun sawênèhing waris wontên ingkang mupakat lastarining punapa wêlingipun ingkang tilar dunya, lan wontên ugi sawênèhing waris ingkang botên condhong, punika lajêng wontên rêmbaging kukum piyambak-piyambak. Manawi wêling-wêlingan wasiyatipun ingkang tilar dunya sampun rampung katindakakên talêsihing saprêlunipun, sapintên tirahaning barang-barang têtilaran sawontênipun, punika kenging lajêng kaêdum dhatêng para waris ingkang lêrêsipun sami tampi bagean.
Mênggah gêgambaran pambagenipun barang-barang tilaran wau, têrangipun sawatawis makatên: upami wontên tiyang èstri tilar dunya, tilar ahli waris 15: jalêr-jalêr sadaya, kados cacah ingkang sampun kasêbutakên ing ngajêng, punika ingkang kalêrês angsal bagean barang warisan, namung tiyang tiga, inggih punika: 1. Bapa, bageanipun
sanès-sanèsipun, kalêrês sami botên pikantuk maris, jalaran kêpalang dening wontênipun waris tiyang tiga wau. Têrangipun: putu jalêr botên angsal warisan, amargi saking wontênipun waris anak jalêr. Kaki botên angsal bagean warisan, amargi saking wontênipun waris bapa, dene waris ingkang sanès-sanèsipun ugi sami botên pikantuk maris, jalaran saking kêpalang dening wontênipun waris bapa
bapa. Kapêndhêt malih saprasakawanipun= 3 bagean, katampèkakên dhatêng bojo. Tirahanipun pitung bagean lajêng kasukakakên dhatêng waris ngasabah, inggih punika anak jalêr.
Manawi wontên tiyang jalêr ngajal, tilar ahli waris 10, èstri sadaya, punika ingkang manjing dados waris sarta angsal bagean barang têtilaranipun ingkang tilar dunya wau, namung tiyang gangsal, inggih punika, 1. biyung, bageanipun sapranêman (sudus), 2. bojo èstri, bageanipun saprawolon (sumun), 3. anak [a...]
[...nak] èstri satunggal, bageanipun sapalih (
saking anak jalêr, bageanipun sapratigan, anyampurnakakên kalih pratigan (sulus, nakmilakên sulusèn), 5. sadhèrèk èstri tunggil bapa biyung, bageanipun ngasabah (tirahan). Dene pambagenipun makatên: sapintên wontênipun sadaya barang tilaran, kadadosakên 24 bagean, lajêng kapêndhêt
dhatêng biyung. Saprawolon (= 3 bagian) dhatêng bojo èstri. Sapalih (= 12 bagean) dhatêng anak èstri. Lan sapratigan anyampurnakakên sulusèn (= 4 bagean) dhatêng putu èstri. Tirahanipun 1 bagean, dhatêng waris ngasabah, inggih punika sadhèrèk èstri.
Manawi wontên tiyang èstri ngajal, tilar waris jalêr tuwin èstri, punika ingkang angsal bagean warisan: 1. bapa, angsal sapranêman, 2. biyung, angsal sapranêman, 3. bojo jalêr, angsal saprasakawan, 4. anak jalêr satunggal, lan 5. anak èstri satunggal, bageanipun sami angsal ngasabah. Mênggah pambagenipun makatên: sapintên
tirahanipun, 15 bagean, kasukakakên dhatêng anak jalêr sadasa bagean, ingkang gangsal bagian dhatêng anak èstri. Badhe kasambêtan.
--- [634] ---
Piwulang Kina Kasambêtan lan Larasipun kalihan Jaman Sapunika
Pra anduwe panyuwun kang luwih / kèh prabote kang mêsthi cinêgah / lakunira ingkang gêdhe /
pinanggih / tan cidra tômpa bêgja //
lawan manèh pêthinganing urip / anak putu ingkang têmên samya / aja geroh kowe anggèr / wong geroh kêmbangipun / lamun uwoh dadya ngapusi / yèn sisip padha uga / gunême tan payu / suwe-suwe dadi ala / nora ana ingkang gêlêm dèn cêdhaki / uripe mung mêmêlas //
kurang mangan kurang turu bêcik / miwah kurang têgêse wêruha / nora beda têrus gawe / gawean kang ginayuh / kadyadene wong nambut kardi / mung tansah dipun gêlak / nuli enggal rampung / ngêngurangi winastanan /
sêmbada onjo kabèh / apaa ingkang agung / gêdhenira marang prayogi / ngungkuli ing sadhengah / mungguh plorotipun / bisa dadi wong utama / kabèh mau angèl ênggone nglakoni / yèn muni têka gampang //
têrangira kêna dipun pirit / yèn jangkahe jêmbar gêng sanyata / dadine mung sacukupe / yèn gayuh madya tamtu / dadinira adate nisthip / yèn nistha jroning driya / dadi kere midhun / mula kabèh kang tan mirsa / mangrêtia calon iku gêdhe mêsthi / nging
wijine wiji klungsu / wujudira kaluwih cilik / wêkasan thukul nulya / dadi gêdhe dhuwur / edhum ngayomi nyrêkakah / riyu-riyu godhong akèh kêmbang kuning / uwohe asêm kathah //
têrusane wêwulang pêpeling / gampangira kajating manungsa / datan dadakan dadine / wuse dèn garap rampung / lagya katon nglêgakkên kapti / dununge mung rêkasa / nganggo gung pinêsu / kanthi tindak kang waspada / badan lara dening kandêling prihatin / aboting urip wruha //
sajatine wong kuna linuwih / tamtu nyata têmên nora dora / nging sababe wus kasuwèn / lan seje mangsanipun / prêlu ladhang dènnya nglakoni / pambudining gayuhan / mrih bisane tamtu / kabèh laku mung prayoga / saringana sarining laku kang dadi / ringkêse tapabrata //
sanadyan wus seje jaman kaki / nanging yêkti sarèhning manungsa / nora kewran pangangkahe / kaya ta duk sinau / wuse sêla nandukkên batin / lamun wus nambuknambut. karya / sasêlane kudu / prihatin lan kang santosa / kawruh ingkang sêjati eling Hyang Widhi / gamane jawa tapa //
mrih istijap panggah pungguh nuli / ingkang ngandêl gita linakonan / kaca brênggala kang gêdhe / cêtha nèng lênging kalbu / sira padha pasthi ngalami / kluwihaning Hyang Suksma / ingkang wus kapranggul / lagya kurang dhahar nendra / ing wêktune amêsu kawruhing gaib / wus nora kasamaran //
amung iku mêsiyating ngèlmi / cêkak aos wus mêsthi karasa / kaanane nora kècèr / tuladan cêtha cukup / gamblang-gamblang rasaning ati / amula trus nyatakna / wulang kasbut dhuwur / wus cêdhak lawan kabêgjan / nugraha gung aluse kabèh cumawis / wus bêcik dadya mulya //
Bab Tandhingan Main Bal Sawung Sêpuh
Sajêrone ing Batawi dianakake konggrès Parindra, sing tak alami pancène mono pirang-pirang bangêt. Nanging ing sarèhne sakèhing ariwarti ing kene wis padha macak pêrslahe kanthi talêsih kabèh, kaya-kaya bakal ambosêni saupama Kajawèn
Mulane sing arêp tak andharake ana ing kene mung ing bab sing ora pati rete-rete kapacak ing koran, ewasamono kiraku sathithik-sathithik kêna kanggo tômba ngantuk, saupama dianakake wawasan sawatara. Dene bab sing arêp tak rêmbug, yaitu: bab tandhingan main bal para jago tuwa. Mung bae yèn ana kalimpute wawasan, muga-muga sing
ing Batawi, sabab sing sapa gawe omah ana ing kutha Batawi, iya R. Abdurrahman iki, sing nitipriksa, 2. Dr. Muwardi, dhukun modhèrên, têgêse: dhukun kang olèh pangajaran cara jaman saiki, tur ngrangkêp dadi obrus padpindhêr K.B.I., 3 M. Tabrani, kumêndhaning layang kabar: pamandhangan, 4. A. Kadarusman, 5 Moh. Sjah Sapi'i, 6. Dr. Subrata, dhukun kewan modhèrên, kathik wêton sêkolahan
iki bôngsa mêthènthèng kabèh sarta bôngsa sing ora tau kêndhile mêngkurêb. Mulane iya pantês ingalêmbana, dene padha krêsa ngagêm panganggo sing padha. Kaya ta: jago-jago Parindra, panganggone sarwa putih, nganti yèn sinawang saka
karampungane têtandhingan main bal mau, awit, kajaba aku dudu ahli main bal, kang bisa anjalari palapurane salah wèsêl, kala samono pamaine pating kruntêl, nanging iya pating slêbar, jalaran saka iku iya banjur angèl anggone arêp gawe pêrslah sing urut. Mulane ing kene aku mung arêp anggambarake tandang-tanduke para jago tuwa sawatara bae, nèk-nèke ana gawene.
Kaya wis jamak lumrah tandang tanduking manusa, kuwi manut pakulinane sabên dina. Kaya ta bangsane guru upamane,
mrentah. Mêngkono uga jurnalis, dupèh sabên dina rumasa awèh pêpadhang, awèh pitutur, lan andêdongèngi wong akèh, watak-watake sabên uwong iya arêp di... pêthènthèngi. Mêngkono sabanjure.
Jalaran saka iku, mulane iya ora anggumunake, dene para jago tuwa kasêbut ing dhuwur, akèh sing nalikane padha main bal, banjur anggawa pakulinane sabên dina ana ing kono. Coba, tak gambare tandang-tanduke para jago tuwa sawatara ing kene. Dene yèn ana kalirune, aku nyuwun sêpora akèh-akèh,
banjur trangginas dicandhak, nanging kanthi alon-alon lan ngati-ati bangêt, sabanjure bal mau
golongan V.I.J. Tuwan Abdurrahman, malaekat omah ing kutha Batawi kene. Yaiku: priyayi sing diwajibake nitipriksa omah sing arêp digawe. Dhasar priyayi gagah prakosa, gêdhe lêmu, anggone mêthukake bal
kandhakake ing dhuwur, dadi jendrale padpindhêr, mulane sabên dina kirane iya tansah diwêdèni dening para padpindhêr kabèh, nganti bale bae iya wêdi, mulane barêng bale mara, arêp ditêndhang, saka wêdine banjur nlusup ing sangisore sikile, sarta ujug-ujug arêp andhèrèkake ana ing burine.
Tuwan Mr. Adi, dhasar ahli kukum, pangkat repêndharis, kathik
sasêkecane, ora prêlu sok kudu ngapurancang kayadene aku upamane, mulane barêng main bal, playune iya sakêpenakiranèki, malah kalane mlayu bantêr, ora kaya aku playune wungkuk, dadi sirahe sing nyang ngarêp, malah kala
sanadyan pangkate luhur, nanging andhap-asor bangêt, iya karo sapa bae, tansah andhap-asor, lan angajèni. Êmbuh ora wêruh, panggonanku rada kadohan, nanging kiraku, kalane main bal mau, anggêr nyêdhaki bal, luwih dhisik iya ngandika:... nuwun sèwu, lagi: dhêng, nêndhang bale.
Tuwan Patah, kaya sing wis tak kandhakake ing
lan ngolak-alik buku-buku bae. Nalikane main bal sêmune pakulinane sabên dina digawa mrono. Buktine: nalikane ngoyak bal, lakune nganggo: mindhik-mindhik. Saupama wong lumrah mono, tak arani mindhik-mindhik kaya arêp... ngincup kinjêng. Ing sarèhne baurêksane bibilotik, anggone mlampah mindhik-mindhik mau, bokmanawa kala samono kemutan anggone ngindhik-indhiki... coro sing lagi plêsir ana ing tumpukaning buku.
Wis, samene bae panyandraku, yèn tak banjur-banjurake, mundhak saya akèh sing tungkul amleroki karo Si Petruk.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, M. Pratikto, Aib.
Ariwarti enggal. Ing Tasikmalaya badhe wontên ariwarti enggal basa Sunda nama Timbangan. Dados sapunika ing Tasikmalaya badhe wontên ariwarti kalih, ingkang satunggal nama Tawêkal.
Kabudayan Jawi Java Instituut ing Bali. Benjing Congres Java Instituut ingkang kawontênakên ing Bali, Ngayogya badhe ngêdali têtingalan Jawi saking pakêmpalan Krido Bêksa Wiromo, inggih punika satunggaling kagunan Jawi ingkang dipun asta ing panjênêngan dalêm G.K.P.H. Tejokusumo tuwin B.K.P.H. Suryodiningrat. Ingkang badhe kapitongtonakên awarni bêksan, tuwin niyaga alit-alit saking pakêmpalan Siswa Swara, inggih punika pakêmpalaning para mudha murid Taman Siswa ingkang dipun pangagêngi dening R.M. Subroto Dewantoro.
Werkcentrale tumrap para pangajaran. Wiwit benjing tanggal 1 Juli ngajêng punika, ing Surakarta kawontênakên Werkcentrale kangge para neneman pangajaran, apawitan f 25.000.-. Dene ingkang badhe dipun tampèni nyambut damêl ingriku para neneman ingkang gadhah diploma H.I.S. minggah, ing sabên wulanipun angsal arta jajan f 5.-. Ingkang dados panuntun babagan padamêlan R.M. Hatmohudoyo tuwin Tuwan Sumarno.
Daya pitulunganing motor mabur. Ing Bula, Nieuw Guinea mêntas wontên tiyang sakit blindedarm rêkaos. Ingriku lajêng sagêd angsal pitulungan saking motor mabur ingkang
sampun 120 taun. Adêging Kêbon Raja ing Bogor kala tanggal 18 wulan Mèi punika sampun 120 taun. Ing tanggalipun 22 Mèi Directeur Kêbon Raja wau ngawontênakên lêlênggahan ing dalêmipun antawising jam 7 dumugi jam 9. Dados pèngêtan wau namung kadamêl ing sapêrlunipun kemawon.
Laboratorium wacucal. Miturut wartos, laboratorium wacucal (leerlooierij tuwin damêl sêpatu) ing afdeeling Nijverheid ing Bogor badhe kapindhah dhatêng Ngayogya. Manawi kasêmbadan pindhahipun wontên têngah-têngahaning taun punika.
Dados patih ing Jombang. Miturut wartos R. Murteja wêdana ing Madiun, katêtêpakên dados patih ing Jombang, Paresidenan Surabaya.
Utusan Volkenbond. Benjing tanggal 6 tuwin 7 Juni ngajêng punika, utusan Volkenbond babagan panulaking sêsakit malaria badhe dhatêng ing Ngayogya, pêrlu badhe papriksa dhatêng Adikarta ing panggenan-panggenan ingkang pêrlu ingatasing babagan punika.
Kêpala durjana kaukum. Pangadilan Landraad ing Cileungsi sampun mriksa prakawisipun kêpala durjana nama Paih bin Langkin, ingkang kadakwa ngoyok ing pintên-pintên panggenan ing bawah Bogor. Saksinipun wontên 11, inggih punika têtiyang ingkang sami kêkoyokan, tuwin asistèn wêdana ingkang nyêpêng. Papriksanipun ngantos lungse ing wanci. Karampunganipun Paih kaukum
Kathah punggawa saking ngamanca. Ing salêbêtipun satêngah taun kêpêngkêr, ing Tanjungpriok kathah bêbau bangsa Tionghoa tuwin Walandi, amargi kathah panggaotan agêng Walandi andhatêngakên punggawa saking nagari Walandi, dene kapal-kapal ingkang dhatêng saking Tiongkok sami ambêkta kuli-kuli bangsa Tionghoa.
Balapan baita ing sagantên. Dèrèng dangu mêntas kawontênan lampah rikat tumrap baita motor saking Banyuwangi dhatêng Anyêr, têbihipun 1398 km., dipun tindakakên dening Van Hamert. Lampahipun pinanggih sae. Kala ing wulan Mèi taun 1935 ugi wontên tindak makatên, ing sapunika pinanggih langkung rikat. Bidhalipun jam 12 siyang, enjingipun jam 10.3 mênit dumugi Anyêr. Rikatipun ing dalêm saêjam 69.4 km. Ing dalu katêmpuh ing jawah. Wontên ing margi kawontênakên panitipriksan pintên-pintên panggenan.
Padvinder ingkang badhe dhatêng jamboree. Miturut wartos saking Hoofdkwartier Padvindersbond, K.T. Ingkang Wicaksana kaparêng angêmori damêl babagan padvinder tanah ngriki ingkang badhe jamboree dhatêng nagari Walandi. Benjing tanggal 15 Juni ngajêng punika kaparêng badhe nitipriksa, inggih punika nalika badhe bidhaling padvinder wau kirang sadintên,
punika motor mabur Dornier sampun wangsul saking papriksa tanah Manokwari, Digul tuwin Marauke. Ingkang
Sata tanah Karajan Jawi angsal rêgi. Miturut wartos, rêgining sata saking tanah karajan Jawi mindhak, inggih punika ingkang pinanggih wontên lelangan ing Amsterdam, sata wêdalan ing Surakarta. Kala ing taun kêpêngkêr ingkang rêrêgèn 25 utawi 30 sèn, ing sapunika pajêng 80 sèn.
Volontair Ir. Dèrèng dangu Gemeente ing Bandung masang pariwara ing bab lowonging volontair Ir. blanja f 50.-, dene ingkang dipun têdha ingkang gadhah diploma T.H.S. Bandung utawi Delft, utawi diploma ingkang sami ajinipun, kapilih ingkang wêdalan ing taun 1929 dumugi sapunika. Pinanggihipun ingkang nglamar padamêlan wau sampun wontên tiyang 9. Tamtunipun taksih wontên pilihan malih.
Pindhahan pangarsa Landraad. Mr. Suwarso Tirtowiyogo, pangarsa LanraadLandraad. ing Pamêkasan, kapindhah dados pangarsa Landraad ing Nganjuk. Mr. Suwarso punika anggèning wontên ing Pamêkasan
satanah ngriki, dipun jênêngi ing panjênênganipun Directeur Economische Zaken. Para Consulent wau sami sêsorah gêntos-gêntos ing bab angsal-angsalanipun sêsêrêpan-sêsêrêpan ingkang gêgayutan kalihan panggêsanganing kawula. Tumrap Landbouwconsulent ing Makasar ngandharakên bab baita, ing Mênado bab siti tuwin sambut-apisambut, ing Sumatra Kidul bab karèt, ing Samosir bab wowohan, sayuran
saking kathahing indhakipun têtiyang ngangge gas ing Surabaya, Ned. Ind. Gas Mij. gadhah sêdya badhe njêmbarakên pabrikipun. Tumrap Ngagel badhe dipun dèkèki wadhah gas ingkang agêngipun 10.000 mètêr pasagi, ngungkuli ing Gembong. Wadhah punika tumrap tanah ngriki kapetang ingkang agêng piyambak.
Paargyan jumênêngan Nata Inggris ing Pamanukan tuwin Ciasêmlandên. Administrateur bangsa Inggris ing Pamanukan
Nata Inggris sakalihan pramèswari, kanthi ngungêlakên lagu kabangsaning kalih nagari.
anakipun pêrlu kangge nglajêngakên murih têtêp angsal kindertulage. Jawabing dakwa, anggèning gadhah tindak makatên punika jalaran saking kathah ingkang dipun manah. Karampunganipun kadhawahakên sanès dintên. Punika kenging kangge pèngêt.
Barang-barang saking Cirêbon. Marêngi ungêling gangsa Sêkatèn ing Ngayogya, museum Sono Budoyo mitongtonakên barang-barang saking Cirêbon, warni sinjang bathik, gangsa si Megamêndhung, ringgit golèk gagrag kina, dalong (blencong), barang-barang praboting griya awarni: enthong, pagantenan, tuwin sanès-sanèsipun kathah sangêt. Barang-barang wau kintunan saking priyantun pangrèh praja.
Congres Parindra. Parindra kalampahan sampun ngawontênakên congres wontên ing Bêtawi, manggèn ing gêdhong kabangsan Gang Kenari. Ngantos dumugining wêkasan pinanggih wilujêng.
Parêpatan agêng Al Islam. Ing tanggal 23 dumugi 25 Mèi punika, Al Islam badhe ngawontênakên parêpatan agêng manggèn ing Surakarta.
Tilas Nata Inggris. Benjing tanggal 3 Juni ngajêng punika, Hertog van Windsor, tilas Nata Inggris badhe krama angsal Mrs. Wallis Warfield, wontên ing kasteel Cande, Parijs. Nikahipun badhe katindakakên dening burgermeester ing Mont Mercier. Tamunipun namung mêndhêt tiyang-tiyang ingkang kulina kalihan Hertog Windsor tuwin badhe garwanipun ing kala wulan kêpêngkêr. Tumrap kulawarga karajan botên wontên ingkang badhe anjênêngi, tamunipun kintên-kintên namung 25.
watês Sêpanyol. Ing bab punika Itali badhe nganggêp dhatêng Prancis nêrak prajanjian, awit mênggah lêrêsipun kêdah dipun êndhêg lampahipun, malah wajib dipun cêpêng.
Waragad pêrang Italie. Miturut petang, waragadipun Italie nalika pêrang kalihan Ngabêsi wontên 11.350.000.000 lire. Salire punika kintên-kintên 50 sèn.
Pêpacangan. Pangeran Karel ing Zweden, kapenakan Nata Prabu Gustaf, sadhèrèk suwargi Pramèswari Astrid, pêpacangan kalihan Gravin Elsa von Rosen, putranipun Graaf Engen von Rosen. Nanging wontên wartos, sang pangeran dipun icalakên anggèning kagungan hak kaprabon, amargi garwanipun wau sanès darah ratu.
Campuhan rame ing tapêl watês. Ing tapêl watês tanah Indu lèr kilèn mêntas wontên
Sinau wontên ing panggenan salju. Inginggil punika gambar murid-murid ing salah satunggaling sêkolahan ing nagari Walandi ingkang sinaunipun wontên ing panggenan salju.
Papan ingkang kangge kèndêl punika, têbihipun saking sagantên kirang langkung namung wontên pitulasan mètêr, amila jumlêguring ombak sagêd kamirêngan cêtha. Sopêlin tuwin Dhèsgas, kanthi kairit dening para prajurit, lajêng menggok nêngên, kintên-kintên lajêng ngambah ing margi ingkang anjog dhatêng gubug wau. Dene tiyang Yahudi sakreta tuwin kapalipun kantun wontên ing margi agêng.
Kanthi ngatos-atos sangêt, malah sarana brangkangan, sang putri ugi menggok dhatêng margi ingkang nêngên wau. Murih sampun ngantos kadêngangan, tindakipun sang putri wau kapêksa kêdah miyos turut garumbulan, kajawi punika ugi botên kenging nyuwara babarpisan. Jalaran saking ingkang makatên wau, kados inggih sampun layak kemawon, bilih wadana lan astanipun lajêng sami nandhang tatu. Tujunipun ing sauruting margi alit wau, ing kiwa têngên wontên pagêripun, lan ing sawingkinging pagêr wontên kalenanipun ingkang asat. Inggih ing kalenan wau anggènipun sang putri andhêlik, ingkang anjalari sang putri sagêd nyakêt ngantos tigang mètêr têbihipun, tanpa kasumêrêpan ing tiyang, saking panggenanipun Sopêlin kala suka parentah para punggawanipun wau.
Têmbungipun Sopêlin kirang langkung makatên: Mara, saiki kandhakna nyang aku, ing ngêndi gubuge Blangkar kuwi.
Kopral ingkang mangagêngi prajurit wau amangsuli: Saking ngriki, mêdal margi alit punika, kirang langkung wolung atus mètêr.
Sopêlin: Bêcik. Kowe saiki sing dadi cucuk. Sadurunge kene budhal, bêcike kowe kanthi alon-alon anjujuga dhisik nyang gubug kana, lan ngintipa, apa si kêparat-kêparat golongan sêtya raja isih padha ana ing kono. Ngrêti prentahku kiyi.
Kopral: Inggih, sampun ngrêtos, tuwan.
Salajêngipun Sopêlin nuntên suka parentah dhatêng para prajurit sadaya makatên: Kabèh padha ngrungokna, awit ing mêngko bokmanawa ora kobêr rêmbugan manèh. Mulane wigatèkna têmênan kandhaku iki, anggêpên, yèn nganti lali, bisa uga tiwas jiwamu. Lan pancèn iya mêngkono sing sapa ora migatèkake kandhaku kiyi mêsthi bakal tiwas.
DhesasDhèsgas. amangsuli: Kula sadaya badhe mirêngakên kanthi tumêmên, tuwan. Kalihan malih sampun dados wajibipun prajurit republik, botên badhe supe dhatêng sadaya dhêdhawuhan.
Sopêlin: Kowe, kang kudu nyêdhak nyang gubuk, kudu nyoba ngintip ing sajêrone kono sing nganti cêtha bangêt. Yèn wong Inggris sing tak karêpake ana ing kono sakônca-kancane golongan sêtya raja, yaiku wong Inggris sing dêdêg piadêge gêdhe dhuwur, utawa wungkuk prêlune mung arêp kanggo nyamarake dhuwure mau, kowe enggal-enggal ngunèkna sêmpritan, minôngka sasmita marang kônca-kancamu. Salajêngipun Sopêlin nuntên wicantên dhatêng para prajurit sadaya makatên: Yèn ana suwara sêmpritan, kowe kabèh kudu enggal-enggal lumêbu ing gubug kono lan siji-sijining wong kudu wêruh wajibe dhewe-dhewe, yaiku nyêkêli wong-wong sing padha ana ing kono sadurunge ana siji-sijia sing kobêr nyandhak gêgamane, utawa kobêr nglawan, dadi cêkak aos, anggone nyêkêl mau dikagètake, dadi saka bingunge kana nganti ora kobêr kapriye-kapriye. Ewadene yèn ana salah siji nêdya nglawan, bêdhilên sikile utawa tangane, nanging wong Inggris sing gêdhe dhuwur, aja pisan-pisan nganti kopatèni. Kowe kabèh apa padha ngrêti.
Sopêlin: Wêruha, wong Inggris iki rosa bangêt, kiraku nganti wong papat utawa lima sing bisa ngêndhakake dhèwèke mau.
Salajêngipun kèndêl sakêdhap, ing wusana Sopêlin anglajêngakên wicantênipun makatên: Yèn para golongan sêtya raja mau durung karo panuntune, kowe awèha wêruh marang kônca-kancamu, lan kowe kabèh banjur padha andhêlika ing saburining karang-karang ing sakubênge gubug kono, ana ing kono padha ngêntènana têkane si dhuwur bôngsa Inggris. Nèk Si Inggris kiyi wis gênah lumêbu ing gubug kono, kowe kabèh banjur padha nêmpuha barêng-barêng. Nanging kudu tansah ngèlingana, tumindakmu ati-atinên bangêt, pêpindhane kayadene luwak kang arêp nyolong pitik. Amarga saupama ana unining pistul utawa bêdhil, utawa suwara jêlih-jêlih lan sapadhane, iku bisa anjalari si dhuwur banjur ora mênyang gubug kono. Ing môngka karêpku, ing bêngi iki uga Si Inggris dhuwur iku bisa kacêkêl.
Wangsulanipun: Sandika. Sadaya dhawuh panjênêngan badhe katindakakên kanthi tumêmên.
Sopêlin: Wis, saiki tumuli padha mangkata kanthi kang ngati-ati bangêt, aku nêdya tut buri lakumu. Badhe kasambêtan.
pisan dadi atimu, layang-layang iki takwangsuli dadi siji, awit akèh bangêt layang-layang sing isih kudu dakwangsuli. Kiriman karangan lêlucon utawa cangkriman utawa dêdongengan, wis daktampa kanthi bungah.
Sutarsih Purbolinggo lan Armini Tayu. Layangmu anêpungake wis daktampa kanthi sênênging atiku. Sumarsih, muga-muga kowe bisa munggah nyang
Suwarsi iku Bok Petruk, dalême nunggal karo aku. Dene Petruk iku mula kangmasku.
Isindinah Surakarta. Layangmu isi wangsalan wis daktampa, bangêt panrimaku. Wiwit saiki sing ngati-ati anggonmu nulis adrès. Sabêne sanajana mung Batavia-C. bae, kok têkan.
Niek Pekalongan, Susmiyati Purwokêrto, Kus lan Sup Pulung, Ponorogo. Bangêt andadèkake sênênging atiku kowe padha mêrlokake ngirimi layang têtêpungan nyang Bu Mar. Karangan-karangan wis daktampa kanthi bungah. Bocah sing ngirimi gruten nyang Oom sarta tante Petruk, wis dakaturake, padha ngandika bangêt panrimane.
tau, mlaku lo Sri, kaya kowe kabèh. Tuti, nyang Kalibacin aku ya wis tau, malah wis tau adus ing kono barang. Salame Indinah wis daktampa kanthi sênêng.
Sudarto Baturadèn Purwokêrto. Barêng iki aku awèh wêruh yèn ora salah D.V.G. Bandhung wis ora golèk bocah wêton sêkolahan angka II. Pêrkara batangan cangkrimanmu Volksalmanak Jawa,
iku dudu saka aku. Aku dhewe uga tampa, nanging ora ngêrti saka sapa, awit tèkêne ora cêtha. Apa iku dudu salah sawijine kancamu sing lunga nyang Singapura lan mendha-mendha dadi Bu Mar.
R.M. Surarkono Surakarta lan Supartono Purwokêrto. Wah wis sawatara lawas aku ora krungu kabarmu. Lêluconmu wis daktampa kanthi bungah. O, mêsakake têmên kowe, Surar, dadi êntas tiba saka sêpedha. Nanging rak ora tatu rêkasa ta? Sukur, yèn saiki wis rada waras. Sing ngati-ati bae, ya, yèn nênunggang nang dalan kang
Ngayogya. Andadèkake sênêngku tampa layang pitêpungan sarta isi karangan lêlucon saka kowe. Kowe takon pira anakku. Wah pirang-pirang bangêt, nganti ora kêna dietung, wis gêdhe-gêdhe lan uga akèh sing isih cilik-cilik. Nanging ora padha nunggal saênggon, sumêbar ing ngêndi-êndi, kaya ta sabrang, Surabaya, Ngayogya, Surakarta, Madiun, Rêmbang lan liya-liyane. Salah siji uga ana sing nang Bantul, yaiku Nurwandana, saiki uga wis dadi anak kêponakan.
Sri Aminah Purworêjo lan Surti Sêmarang. Layangmu isi recept dhaharan wis
Ana gagak mêmitran karo mliwis. Anggone mêmitran wis sawatara lawas kanthi rukun, ora tau cêla-cinêla.
Nuju sawiji dina, mliwis tilik gagak, mitrane. Gagak bungah bangêt, dene mliwis mêrlokake tilik. Sawise bage-binage, banjur rêrêmbugan rupa-rupa, agawe sênênge sakarone. Ora suwe, mliwis
Coba kandhakna, bokmanawa aku bisa nulungi."
Mliwis: "Manawa lêga atimu lan kabênêr duwe, aku utangana dhuwit saringgit bae. Karo jarene dhuwit iku yèn diutangake bisa manak. Yèn nyata, ing têmbe rak bakal gawe kasugihanmu."
Gagak: "Iya bêcik, besuk yèn anake akèh, kowe dakwènèhi sêparo. Iki dhuwite, tampanana."
Mliwis sawise nampani dhuwit, banjur pamit. Lêt sawatara sasi, mliwis têka karo mènèhi kêthip siji.
Gagak calathu: "He, dhuwit apa iki. Apa utangmu saringgit kae mung kobayar sakêthip?"
Mliwis mangsuli: "Ora, ringgitmu biyèn manak. Iki anake dakêtêrake mrene. Dene êmboke isih ana ing kana."
Gagak: "O, ngono! Bangêt panarimaku mliwis."
Mliwis nuli mulih. Liya sasi mliwis têka manèh. Gagak barêng wêruh yèn mliwis têka, enggal anggone mêthukake, karo kêsusu takon mangkene: "Apa ringgitku uwis manak manèh. Êndi anake?"
Mliwis mangsuli: "Pancène wis wayahe manak manèh. Nanging rèhning ringgitmu wis mèh sêsasi iki lara, mulane ora bisa manak. Manawa lêga atimu, aku utangana sasuku bae. Prêlune kanggo nambakake ringgitmu, sabab yèn kêbanjur mati, eman-eman."
Gagak: "Iya bêcik, anggêr anggonmu ngopèni tumêmên. Supaya enggal mari."
Mliwis mulih kanthi bungah, sabab entuk dhuwit sasuku. Ora antara lawas, mliwis têka manèh. Kandha yèn ringgit sing lara wis mèh mari. Supaya enggal mari, kudu ditukokake tamba manèh. Mulane mliwis njawab utang dhuwit manèh, pêrlu kanggo tuku tamba. Rèhning gagak mau dhasar bodho, mulane sapanjaluke mliwis dituruti bae. Mliwis mulih karo anggawa dhuwit satali. Nganti sawatara lawas mliwis ora ana mara, gagak bangêt anggone
mangsuli: "Ana apa, mliwis, apa anak bojomu padha lara?"
Mliwis: "Ora, gagak, ringgitmu dhèk mau esuk mati. Saiki wis dakpêndhêm.
wis diêmplok, kowe ya mangapa têrus ngulu idu, clêguk."
'- "La, yèn wis bar dhahar?"
'+ "Kowe kudu korèt-korèt."
'- "Yèn bêndara mapan sare?"
'+ "Kowe thakur-thakura lêmah têrus nggloso mapan turu."
'- "We-la apa niyate dipadhakake asu, apa piye."
BATANGAN CANGKRIMAN SING KATULIS ING KEJAWEN No. 33.
Aksara - - - 1 - 2 - 3 - 7 - 8 - = Ngaya.
Aksara - - 1 - 2 - 5 - 7 - 8 - 9 - = Ngoyak.
Aksara - - - - 4 - 5 - 6 - 8 - = Yoga.
Aksara - - - - 1 - 3 - 4 - 8 - = Naya.
Aksara - - - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - = Karta.
Aksara - 7 - 8 - 9 - 10 - 12 - 11 - 13 - = Yakatra.
Aksara - - - - 10 - 11 - 12 - 13 - = Arta.
Ing dhuwur iki gambare bocah sasêdulur tunggal bapa biyung cacahe 15, anake wong ing desa Callander, Canada, nagara Amerika. Dêlêngên, bocah-bocah mau lagui dikon ngadêg jèjèr urmat marang bapa biyunge.
Baya: "Aha, Raja Kancil! Yèn kowe nulungi aku, bakal dakaku sêdulur ing donya acherat."
Kancil: "Apa kandhamu iku kêna tak pitaya?"
Baya: "Yèn aku goroh, aja pinaringana slamêt lan aku nyuwun, supaya aja diparingi umur dawa."
Kancil: "Sabab kowe wis wani supata, aku arêp tulung kowe, yaiku mangkene: "Yèn mêngko banyune rob, kowe mlakua mundur karo nahan ambêkan."
Ora antara suwe kaline rob, lan baya kasilêm ing jêro banyu. Enggal-enggal baya nurut prentahe kancil, mlaku mundur sarta nahan ambêkan. Dumadakan baya banjur bisa uwal saka wit cangkring.
Ananging sawise baya mau bisa uwal saka kasangsaran, dhèwèke ora rumasa yèn ditulungi dening si kancil, malah pangrasane sabab saka akal budine dhewe, awit kancil ora milu ngrewangi. Mula rumasa ora kapotangan kabêcikan, banjur ora niyat malês si kancil, mung arêp sujud ping têlu kanggo
mènèhi hurmat nganggo sujud kaping têlu ing ngarêpe si kancil. Baya nyêdhaki nubruk si kancil, ananging si kancil enggal mlumpat mènèk wit-witan. Baya nuli pitakon: "Genea kowe mlayu?"
Si kancil mangsuli: "Yèn kowe arêp nandhakake kaurmatanmu, sujud kaping têlu, bêcik aku ana ing dhuwur, lan yèn kowe arêp nyêmbah nyang aku, bêcik saka kadohan bae. Sabab yèn kowe cêdhak-cêdhak aku, bisa uga didukani Kangjêng Nabi Suleman."
Baya banjur ngandhani, supaya kancil aja cilik ing ati sarta aja kuwatir, sabab mung arêp ngurmati bae, mulane njaluk supaya kancil mundhun saka wit-witan. Kancil nuli nurut apa panjaluke baya, banjur mudhun, barêng têkan ngisor, kancil calathu: "Aku wis ngêrti karêpmu, nyatane kowe kêpengin mangan aku, iya kêna bae, nanging aku njaluk pêrjanjian dhisik, yaiku kowe mêngkurêba malang ing têngah-têngahe kali, sabab aku arêp ngukur dawane awakmu, awit pangrasaku awakku luwih dawa tinimbang awakmu, dadi aku kuwatir saupama aku komangsa, mêngko andadèkake kacilakanmu dhewe."
Baya uga nurut kandhane kancil, mêngkurêb ing têngah-têngahe kali. Dawane awake lan buntute nganti luwih ing pinggir kali. Kancil banjur enggal-enggal munggah ing gêgêre baya sarta ethok-ethok mlaku ngukur karo ngetung dawane awake baya.
Nalika kancil anggone mlaku têkan buntut kang cêdhak pinggiring kali, banjur mlumpat ing dharatan sarta calathu mangkene: "He baya, saiki kowe kêna nyêkêl aku, aku iki ora wêdi karo kowe, ayo mrenea, dakêntèni ing kene, yèn kowe isih murka kêpengin aku."
Baya krungu calathune kancil kaya mêngkono, bangêt larane atine. Ana candhake.
Bok Mangun iku sawijining wong wadon kang sêtya sarta alus budine. Sabên dina tanpa kêndhat anggone mikir-mikir kapriye bisane sing lanang bali dadi wong bêcik manèh. Sawijining dina Bok Mangun nêmu akal kang prayoga, nêdya nulungi ipene. Kabênêran ing kampung kono, ana sawijining wong tuwa duwe asu sing kurang cukup pangrumate, nganti kuru bangêt awake. Bok Mangun tuku asu iku lan sawijining sore dhèwèke kongkonan wong supaya asu iku dipatèni. Sawise asu mau mati, Bok Mangun akon bature supaya diênggoni kopyah lan klambi banjur didokok ing ngarêp lawang buri. Lan uga kabèh bature diwanti-wanti, ora kêna ambukakake lawang ngarêp, manawa Mangun bêngi-bêngi bali karo gloyoran.
Kacarita Mangun baline nyang omahe wis wayah bêngi kira-kira jam têlu. Nalika samono panuju tanggal tuwa, dadi ing wayah iku langite pêtêng bangêt, mangka ing dalan-dalan sajabaning kutha ora ana diyane. Mangun lakune gloyoran, nalika têkan ngarêp lawang, lawange wis dikancing. Sawise dhèwèke thothok-thothok kaping-kaping, ora ana wong sing ambukakake. Mulane banjur mlaku nuju lawang buri.
Barêng Mangun têkan ing ngarêp lawang buri, kagèt, awit sikile kêsandhung, rasane kaya nyandhung wong kang lagi turu. Nalika Mangun arêp anggugah wong iku, karo tangane gagap-gagap, ora nyana bangêt yèn awake wong mau gupak gêtih. Mangun krasa tangane kêna gêtih, mêndême banjur dadi ilang sêparo, saking kagète sarta enggal-enggal thothok-thothok, njaluk diwêngani lawang. Nalika lawange diêngakake dening bojone, Mangun banjur ambêngok: Astagafirulahharalim. Aku wis suwe anggonku thothok-thothok lawang ngarêp, nanging ora ana wong tangi, aku banjur nyang lawang buri, ora ngira bangêt, kok ana wong ngglethak ing ngarêp lawang kene, mangka adus gêtih, ora kêwêruhan sapa sing matèni, utawa bisa uga ana wong sing arêp nganiaya kowe lan aku."
Bojone mangsuli: "Yèn ana pêrkara kaya ngono, iku kudu enggal-enggal dipriksa, yèn ora, aku kuwatir, yèn ana wong wêruh mêsthi pêrkara iki dadi kêbanjur-banjur. Sabab iku barang wadi, batur-batur ora kêna diwènèhi wêruh. Ananging kanggo ngêlih wong iku kudu wong loro. Yèn Kang Mangun dhewe, takkira ya ora bisa."
Mangun krungu kandhane bojone, dhèwèke ora ngluputake sarta banjur kèlingan sêdulure akon-akon, Sastra lan Parta. Bokmanawa padha gêlêm tulung, awit saiki Mangun lagi ana sajrone kasusahan. Apa manèh sabab Sastra lan Parta wis sok janji, sanajana jêro gêni utawa banyu utawa alas grêng ora bakal nampik têtulung Mangun.
VI. SÊDULUR TÊMÊNAN DADI BÊCIK MANÈH KAYA MAUNE.
enggal-enggal mbukak lawang karo calathu: "Kang Mangun, ayo padha minum manèh, sanajan arak turahan mau, ora dadi apa, awit yèn kurang ya gampang anjupuk nyang toko manèh, aku ya gêlêm kokongkon njupuk."
Mangun mangsuli: "Ora arêp minum mangkono! Aku pêrlu awèh wêruh: Mau, nalika aku bali, ing ngarêp lawang buri ana uwong kang adus gêtih, rupa-rupane kaya wis mati. Aku njaluk tulung marang kowe, ngêlih wong iku lan sadurunge wayah esuk sabisa-bisa wis dipêndhêm, supaya ora kawêruhan pulisi.
Sastra nuli mangsuli: "O, kakang, wiwit cilik aku duwe lara kagetan lan gêmêtêran. Saiki aku krungu mêngkono, laraku dadi kambuh." Sawise Sastra calathu mangkono nuli enggal-enggal mlêbu. Mangun banjur ngêrti, yèn Sastra sênênge bêbarêngan karo Mangun mung yèn sênêng-sênêng bae, nanging yèn Mangun nêmu susah, ya ora gêlêm milu ngrasakake. Nalika iku Mangun arêp enggal mulih bae, nanging banjur kèlingan Parta, bokmanawa ora bakal nampik panjaluke dhèwèke. Saka ngomahe Sastra têrus enggal-enggal anjujug omahe Parta. Ananging andadèkake cuwaning atine Si Mangun, barêng krungu wangsulane Parta mangkene: "Aja pisan dadi atimu, Kang Mangun, aku ora bisa nuruti panjalukmu, awit bangkekanku iki lagi lara, ora bisa mlaku adoh sarta ora bisa njunjung barang kang abot." Mangun ngunjal napas karo ing batine calathu mangkene: "Sêdulurku angkat dadi ora ana sing kêna diêndêl. Saiki kêpriye, yèn aku bali dhewekan, bojoku mêsthi bakal takon, genea sêdulurku angkat ora ana sing gêlêm milu bêbarêngan. O, aku mula kliru panêmuku, wong loro iku bêcike karo aku yèn arêp entuk."
Wis sawatara suwe Bok Mangun anggone ngêntèni têkane sing lanang, nanging durung bali-bali. Barêng sêtêngah lima, Mangun têka tanpa anggawa kanca. Bojone banjur takon: "Sabab apa kok Sastra utawa Parta ora milu mrene?"
Sing lanang mangsuli: "Wong loro iku ora padha bisa têka, sabab awake lagi ora kêpenak. Kapriye saiki akale, wong wadon, wis mèh wayah esuk, yèn nganti kawêruhan pulisi, aku lan kowe mêsthi bakal kêluputan gêdhe, awit ora ana sêksine." (Ana candhake.)
Têtêdhakan saking buku sêrat tangan ingkang sumimpên wontên ing gêdhong musium Batawi.
Samurcanipun Dèwi Côndrakirana, ing Jênggala wontên tiyang èstri dhatêng, ngakên Dèwi Côndrakirana. Warninipun awon, awit kenging sêsikuning dewa. Radèn Panji katingal wêlas dhatêng Côndrakirana tiron wau. Sang prabu ugi sakalangkung bingah, dene ingkang putra Radèn Panji têtêp trêsna dhatêng Dèwi Sêkartaji, sanajan warnipunwarninipun. malih awon. Saking karsanipun sang prabu, panggihipun ingkang putra wau badhe dipun wiwaha malih agêng-agêngan. Ki patih kadhawuhan mirantos.
Kocap Dèwi Côndrakirana ingkang murca saking kadhaton, awit saking karsaning dewa badhe kangge lampahan. Samangke wontên ing wana nandhang sungkawa. Hyang Narada tumurun. Dèwi Côndrakirana dipun dadosakên jalêr, nama Kudanarawôngsa. Sarta dipun jatèni bilih ing Jênggala wontên tiyang èstri ingkang ngakên-akên Côndrakirana. Kudanarawôngsa dipun dhawuhi suwatasuwita. dhatêng Jênggala, bidhal, katampi pangawulanipun. Badhe
Côndrakirana tiron. Ewadene Sang Panji mêksa taksih asih kemawon dhatêng Sêkartaji tiron, ngantos kalampahan
Côndrakirana tiron lajêng dipun sêndhal mayang dhatêng Bathari Durga, kawangsulakên dhatêng asalipun.
Radèn Panji oncat saking praja, nusup-nusup wana, pados margining pêjah, botên karsa nusul ingkang garwa dhatêng Kadhiri. Wontên ing wana Radèn Panji kêpapag banthèng agêng, lajêng dipun pêjahi. Banthèng babar dados tiyang, nama Kudabêbangah, anakipun Bagawan Sukarti. Radèn Panji sowan Bagawan Sukarti, dipun wulang sakathahing ngèlmu, sarta dipun dhawuhi namur kula, ngawula dhatêng ingkang paman ing Ngurawan, awit Sang Prabu Ngurawan samangke kadhatêngan mêngsah saking sabrang nama Kalanasewandana. Punika ingkang anjalari sagêd kapanggih malih kalihan Dèwi Côndrakirana. Radèn Panji mituhu, lajêng bidhal.
Kacariyos Dèwi Côndrakirana, sawêdalipun saking kêdhaton Jênggala badhe kondur dhatêng Kadhiri, wontên ing wana, kêpapag punggawa sabrang nama Tumênggung Sumbanggita. Sang dèwi dipun takèni ngakên nama: Citralangên, dipun boyong manut kemawon. Badhe dipun aturakên dhatêng Kalanasewandana.
Kacariyos sang prabu ing Ngurawan utusan kiyai patih pados sraya ingkang sagêd nyirnakakên mêngsah saking sabrang, ki patih lajêng bidhal. Wontên ing margi kêpanggih kalihan Ki Undhakan Madurêtna (Radèn Panji), dipun sraya sagah, lajêng dipun aturakên dhatêng sang prabu. Sang prabu sakalangkung bingah, Madurêtna dipun paringi nama Tumênggung Cakranagara. Sarta dipun dadosakên senapati. Wadya
dukanipun, mangsah prang, wusana nêmahi tiwas. Wadya sabrang sakantunipun ingkang pêjah sami wangsul dhatêng nagarinipun.
Sang Prabu Ngurawan sakalangkung suka ing galih. Mêngsahipun sirna tur sagêd kapanggih putra. Radèn Panji sakalihan garwa lajêng kondur dhatêng Jênggala.
Sami-sami cariyos Panji mawi sêkar, Sêrat Panji Narawôngsa punika kalêbêt ingkang nêngsêmakên piyambak. Rêginipun namung f 0.70
aja katungkul ing kapti / luwih bêcik angupaya / pangrêti praboting urip / apa kang sira pilih / gramèn myang ngabdi pyayi gung / (Gambyong): raning bandhul baita / kayu gung rineka jalmi / karbèn apa nganggo golèk kang kangelan //
(Golèk): kakang Gambyong bênêr sira / mula nyata nganggo pasthi / nging tan tinggal pangupaya / jêr witing ana pinurih / ana dadi kinardi / rasakna iki ujarku / (Gambyong): walang ijo larira / rak arèndèn imbuh lami / êmbuh-êmbuh kudu sun sukak gambyongan //
(Golèk): kakang Gambyong lamun sira / tan mituhu ujar mami / luwih bêcik pêpisahan /
besut, supados ketingal necis, kagem hiburan malem minggon.
Kejawi dipun besut ngangge setrikan jago, ….. ugi dipun paringi wangi-wangian lisah
On 17/04/2011 at 06:32 Honggopati said: Wah durung ketemu nggoleki bonus,
pangeran, sadurunge ana manungsa ora ana Gusti anane mbek, guk-guk kaliyan petok setuju
kuwi ora ana. sing lungguh ing dampar kencana dijaga malekat nganggo elar, kabeh mung wujud
matur nuwun sanget Mas seserepanipun saged nambah kawruh kawicaksanan dumatheng kula, Gusti menika saking keratabasa Bagusing Ati, langkung utama ingkang saged anglakoni tinimbang ingkang ngakoni. menika sampun kula luwari
Wontên malih kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paczków&oldid=1090831"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH
ing Gapura Sapta Ngesti Aji (1879),
Reply ↓	yang-kung on Oktober 2, 2009 pukul 10:33 am said:
matur sembah nuwun pencerahanipun,mugi2 kita sami tansah eling lan waspada.
Reply ↓	sunarnosahlan on Oktober 4, 2009 pukul 1:44 am said:
sugeng pepanggihan malih, ugi kawulo nyuwun gunging
dawuh ingkang kula tampi bilih kita kedah nglajengaken lelampahanipun para minulya nglajengaken nyerat Kitab Adammakna inggih hakikatipun ingkang sinebat manungsa
Ing kitab kalawau wonten kaca ingkang dipunserat kaliyan mangsi abrit ingkang nyariosaken perang bubruh, ing niku kathah tiyang dados bantening perang. Ingkang jinangkung slamet inggih tiyang ingkang ngluhuraken para pepundhen para leluhur sedaya. Cobi Kangmas nyuwun pirsa dhateng Mas Sabdalangit sejatosipun malaikat menika sinten kagem njangkepi dawuh ingkang kula tampi menika.
mari kita saling asah asih asuh agar kang mrenthel putih inggih kamaningsun inggih kamaning Allah saged manjilma dados cahya pepadhanging jagad. Padhang njaba padhang njero padhang luwih padhang
Dawah sami Yang, paduka menika ingkang dados sudarsana kula ingkang tansah paring pepadhang saha pangeling-eling
Padhanging nala kula saking kersa pinarakipun panjenengan Pak Guru.
panjenenganipun kanthi renaning penggalih.. sekantenan tanglet pralampitho ingkang kula tampi
keluhuran pepundhen dan leluhur kita sendiri sebagai cikal bakal nuswantara…,
matur sembah nuwun Kidimas.. mugya panjenengan dan para kadhang ing paseban mriki tansah ginanjaran wilujeng niring sambikala…,sampun kesupen dipun kirim oleh olehipun saking jogja dalam acara TEMU GATHOK ING ROSO ” mugya ndadosaken
panjengan Babaraken wonten ing mriki. sedoyo sampun kulo icipi matur suwun sanget sampun ndadosaken renaning penggalih ugi tuwuking pangudho roso.( wongso )
Reply ↓	Panji Darussalam on Februari 7, 2012 pukul 8:43 am said:
salam kenal buat sudaraku sesama anak bangsa ..selamat
KACA FILM RIBEN|kaca film|sanblast|kaca film buram|kaca film es: Sticker Kaca
BLOG RESMI JUAL&APLIKATOR kaca film riben|KACA FILM RIBEN|kaca film rayben|KACA FILM RAYBEN|Kaca Film Riben|Kaca Film Rayben.
MOZANULA Ahli Kaca Film Rayben | Kaca Film Riben,
November 26, 2007 in budaya jawa, teknologi, tembang | Tags: budaya jawa, jawa, lagu, tembang	Para kadang saged ngunduh kathah tembang Jawi saking internet. Link-link menika mugi saged dipun dadosaken sumber kangge ngunduh tembang-tembang Jawi
Nderek nyuwun pirsa, menapa kagungan informasi wonten pundi saget pikantuk MP3 wayang kulit njih?
Kulo sampun sakwetawis ngupados MP3-nipun Hadi Sugito utawi Timbul Hadiprayitno namung dereng pikantuk.
saget wonten link bumi prabu.co utawi born javanesse ( Blog mas kandar ) wonten ngrika kathah mp3 wayang ki hadi sugito
Balas	Desember 1, 2011 pada 12:25 pm
Sugeng midangetaken, mugi ndadosaken renaning penggalih
Balas	September 22, 2012 pada 2:21 am
Menawi wayang orang kulo nggadah katah….mulai Bab Pandawa-Kurawa Lahir nganthi bab Kresna Duta…mangga menawi purun kulo kirim E-mail…
Balas	Februari 17, 2013 pada 2:10 pm
matonipun suwargi Basiyo, ananging radi kesupen mboten kulo simpen lamanipun. Menawi wonten wekdal, panjenengan saget mlebet wonten ng multiply lan madosi kanthi kata kunci “Basiyo”, insya Allah kepanggih
Balas	Mei 31, 2008 pada 7:26 am
ngaturaken sugeng dateng panjenengan ingkang damel web, amargi web kades niki perlu damel ngelestariaken budoyo jawi.
nderek nyuwun pirso dateng pundi dalem saget pados kamus basa jawi inggih meniko ingkang
ngaturaken panuwun sanget dhumateng priyagung ingkang damel web. punika,ugi sageta bab aksara/tulisan jawi kababar kanthi gamblang. jer kanthi punika kita saged sinau kanthi gampang.suwun.
Nuwun sewu, menawi wenten Tembang “Eling-eling siro manungso….gonmu bungah ing alam dunyo,,,dst” boten hafal judulipun, yuwun geh dateng email kulo. suwun
Balas	Januari 8, 2009 pada 8:06 am
gus kulo dereng saget ngrasakne niku pripon nyetele taksih bingun eh bingung.
Balas	Februari 25, 2009 pada 2:43 am
matur nuwun sanget info linkngipun, mugi saged nambah kawruh nyinau macapat hehehe…
Balas	Maret 14, 2009 pada 3:00 am
kulo nuwun mas…salam kenal kagem sedoyo nipun…
Balas	Maret 14, 2009 pada 5:19 pm
Nuwunsewu Gus, menawi badhe pados MP3 macapat ingkang pepak wonten pundi nggih? Maturnuwun.
Balas	April 15, 2009 pada 11:06 am
basa jawa menika basa ingkang ribet…maca lan nyeratipun…kayata kulo ingkang leres kula..jalaran manut seratan aksara jawa inggih menika ha na ca ra ka lsp.. mboten ho no co ro ko…
Balas	April 19, 2009 pada 4:07 am
bilih tembang jawa ingkang lirik ipun kadhos mekaten judulipun menopo inggih : ” tak lelo lelo lelo ledung…” dst…..
kulo badhe nderek unduh ning mboten ngertos judulipun… maturnuwun…
Balas	Agustus 9, 2012 pada 3:32 pm
Balas	Mei 10, 2009 pada 1:40 am
Kula nuwun Than Must, …… Kula namung mlampah-mlampah mawon tuwin sederek Jawi, kanthi sarono internet, Lha meniko ingkang kula padhosi, awit sampun sakwentawis ninggalaken Pulau Jawi, kirang langkung sampu sekawan welas tahun ( 14 tahun ) dados babagan boso jawi sampun amboradul, Matur nuwun Than Must
Balas	Mei 16, 2009 pada 1:08 am
Salam kenal saking kulo, Mbah kober.
nyuwun tulong jih menawi gadah lagunipun mas Didi Kempot
judulipun Jambu Alas, tulong dipun email dateng kulo
Balas	Juli 13, 2009 pada 4:25 am
matur suwun lagu lagunipun, ning kulo pados tembang jawi koplo wonten pundi nggih
Balas	Juli 19, 2009 pada 1:10 am
Duh seneng sanget kawula pinanggih kalian panjengan sami wonten mriki, chususipun panjengan ingkang andamel web menika. ingkang andadosaken basa jawi/budaya jawi saged dipun waos genearsi penerus. Namung nuwunsewu dalem piyambak mboten saget basa jawi ingkang sae, amargi kula saking jawi tengah belah kilen radi ngidul (Purwokerto). Suwun lan salam kagem sederek sedaya.
Balas	Juli 28, 2009 pada 4:36 pm
nek wonten kulo pados tembang caping gunung,matur nuwun
Balas	Agustus 24, 2009 pada 6:54 am
nuwun sewu, nderek perso. punopo kulo saget koleksi tembang jawi wonten ing cd? matur nuwun sakderengipun
Balas	Agustus 31, 2009 pada 4:29 am
salam kenal saking kulo. kulo seneng sanget saged kepanggih web punika. sak meniko sampun jarang web ingkang nganggih boso jawi. kulo salut, nuwun.
Balas	September 8, 2009 pada 3:19 am
Balas	September 8, 2009 pada 3:22 am
Balas	November 25, 2009 pada 8:15 am
nyuwun duko, badhe tanglet, nggadah lagune lare2 ingkang tak lelo le gung?
Wah jan tonjo saestu lho mas
Balas	Januari 24, 2010 pada 1:41 pm
ku hrap kulo biso njokok mp3
Balas	Januari 29, 2010 pada 12:24 pm
alhamdulillah, kulo nemokaken web puniko. ageng raosipun manah kulo dene taksih wonten ingkang nguri-uri kabudayan kita ingkang luhur lan inggil.
kulo miris menawi krungu warta bilih kathah tiyang jawi ngangsu kawruh bab basa jawi wonten walandi/surename. matur nuwun sanget dumateng para wicaksana.
Balas	Februari 22, 2010 pada 11:12 am
nuwun sewu, badhe matur.. menawi saged nyuwun mp3 nipun tembang dolanan kados yo pro konco, cublak – ciblak suweng, lan sanesipun. amargi tasih awrat sanget ingkang madosi. tembang punika kagem media pembelajaran lare SD kalian SMP.. matur sembah nuwun saderengipun..
Balas	Maret 20, 2010 pada 7:27 am
nuwun sewu nderek langkung, kalwulo ngaturaken salut kagem ingkang ngelola blog puniko, mugi-mugi kesenian jawa mboten ical, banjur mangke dipun akoni kalaih bangso sanes. kados mekaten niki, kawulo angsal link
raosipun radi kesinan, malah tiyang monco engkang pinter main gamelan.
Balas	April 3, 2010 pada 5:17 pm
Nuwun sewu,nderek nimbrung ing blog kawruh jawi meniko.sanajan kulo tebeh ing perantauan Palembang, lan bidang kulo DKV produk PPPGK nanging kulo remen pados kawruh-kawruh jawi kados maketen. Kejawi meniko kulo pancen jawi nyetek. Cekap rumiyen mbenjang kasambung malih matur nuwun.
Balas	April 16, 2010 pada 4:12 am
Balas	September 5, 2010 pada 7:50 pm
Balas	Oktober 23, 2010 pada 5:49 pm
Balas	Maret 9, 2012 pada 6:19 am
Balas	November 30, 2010 pada 3:53 am
Jan sae sanget puniko ,kulo ngaturaken panuwun dhumateng panuwun,amargi budoyo Jawi sampun ngawal Indonesia kanthi garis / rel kautaman ananging sak puniko milai pun tilaraken saenggo kathah ontran-ontran ingkang sanget hanggegirisi. Monggo kanthi jejaring puniko kito wangsulaken malih kautaman lan adiluhungipun bongso supados toto titi tentrem kados ingkang pun gadhang2 dening poro leluhur kito. Salam taklim saking kulo : Ir.Gani Eko
ingkang taksih kersa nglestantunaken ajaran / kawruh Jawi ingkang tuthu luhur lan luhung.
ngendi mp3 tembang jawa tak goleki ana ngendi wae
Balas	Januari 24, 2012 pada 8:48 am
Balas	Februari 27, 2012 pada 5:46 pm
Balas	Juli 25, 2012 pada 1:03 pm
Balas	Maret 2, 2013 pada 1:28 pm
Sembah nuwun sanget kagem mas blog. lagunipun nyampleng ……. salam saking Nabie – papua kagem soyonipun poro sederek jawi…….
Balas	Maret 2, 2013 pada 1:40 pm
Kulo nyuwun lagunipun mbak soimah gending jawi mas……. kulo tenggo nggih…..
Nuwun sewu.. numut mundhut. saking tiang suroboyo..
Balas	April 15, 2013 pada 2:51 pm
Matur sembah nuwun kang mas kulo saget manggihaken web panjenengan, jawulo badhe download mp3 ketoprak mataram dateng pundi njih, ngapunten kulo remen sanget midangetaken ketoprak… matur sembah nuwun
nyuwun sewu…. kulo kepengin download gending beksan tayub, malah menawi saget kulo kepingin duweni dvd beksan tayub. wonten pundi kulo saget tumbas dvd nipun masalahipun jayapura boten wonten ingkang sadeyan
On 30/11/2011 at 08:25 pandanalass said: nggone ki Ana uwis padang njimblang
On 30/11/2011 at 09:41 Kartojudo said: Sugeng enjing Kisanak sedoyo…
sakniki dinten rebo…nyanyi sik ah… 🙂
jum’at mulih neng pasar minggu
Balas	On 30/11/2011 at 10:39 pandanalass said: (versi bojo loro)
Pak rebo..eee..pak rebo
Sloso jum’at mulih neng bojo
said: Sugeng sahur, Ki Is..oh sampun Imsyak nggih..??
On 16/08/2011 at 07:53 Honggopati said: la aku malah dadi bingung, sing ditawar opo yo, wong Ki Ismoyo maringi dawuh
Balas	On 16/08/2011 at 15:20 sidanti said: dalam rangka manghayubagyo dumateng dinten kamardikan ingkang sapun ngancik yuswo kaping 66, palapa bade maringi bonus… monggo ki
Kędzierzyn-Koźle (Jerman Kandrzin-Cosel) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 66.102 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.50, 14 Sèptèmber 2016.
kanthi cara bocah-bocah kang melu padha ndelik ing sakiwa tengen papan dolanan, banjur bocah siji utawa pira-pira liyane kudu nggoleki. Dolanan iki bisane dilakokake déning wong 2 utawa luwih. Bocah kang kebagean "jaga" kudu merem lan ngetung angka kang wis ditetepake sakdurunge, sawetara bocah-bocah liyane padha mlayu ndhelik. Nalika ngetunge wis rambung, bocah kang "jaga" banjur kudu nggoleki.
Kanggo nemtokake sapa sing "jaga", biasane nganggo cara diundhi, kanthi sompyo, pingsut utawa incu. bocah sing kalah undhi kudu "jaga"
Variasi dolanan[besut | besut sumber]
Bocah kang wis ditemokake banjur ganti "jaga"
Kroyok ting, ya iku undhian dilakokake kanthi giliran ngglundhungake bal kanggo ngrubuhake tumpukan krèwèng (pecahan gendhèng). Bocah kang ana ing urutan samburine bocah kang ngrubuhake tumpukan kreweng
Dhakon • Gaplèh • Layangan • Rèmi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhelikan&oldid=1031461"	Kategori: Dolanan	Menu navigasi
tinilingna walering darana, ywa sisip ing pangertiné, janma kudu mituhu, pratélané sapta pracèki, lamun dipun upaya kinemat ing kalbu, samubarang kang linakya, sarwi mapan nora badhé damel
dadi lantarané, datan gampil kinelun kalulun ing wawatak nisthip, linepat king deksura tinebih panyaru, tan damel pilalaning
punggawa, dalah mundhut putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing driya.
5. Kang wusana pitutur saptèki, lamun ngambah margining utama, udinen mrih lestariné, nora gampil
kang sinebat cidra lan pitenah, winedhar wiyar tebané, suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel padhanging prana nebihken bebendu, nuntun mring lempenging lana, istingarah kang
sapapadhané, tan bungah lamun nemu, siku dhendha nlikung sasami, nora ngungalken jaja yèn
Tembung cidra sinawung punagi, ngandhar-andhar winuwus nglengkara, péndah madu mamanisé, nging sapawingkingipun, nggémbol upas kang niniwasi, nukulaken panandhang tuwin tilar latu, raos bentèr nguntar-untar,
gati, dipun éling niyat kang utama, pinurih saged rampungé, tékad kang wus pinuntu, aywa wudhar
ndhelik winengku raos jrih, nilaraken palagan.
12. Panjangka kang dadya lenging ati, antepana minangka ubaya, pinétang utang èstinè, lamun maksih linuru, kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng Suksma, istingarah gung pangajab temah dadi, tan cidra ing ubaya.
13. Jejering titah sawantah kaki, mokal lamun kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora wegah, angugemi pakaryan kanthi permati, teguh maring bebahan.
pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging mugen manunggal genah kang tinuju, nering laku nora léngah, istingarah andika manggih basuki, linepat saking papa.
15. Kénging winastanan cidra ugi, karem donya wah malih pangwasa, nanging mamak wawatesé, tan darbya raos rigung, kanthi nranyak ngrabasa gahi, nyahak wewenanging lyan kécalan
nggènira nyepeng sumangi, setya tuhu bekti mring Hyang Murba, ywa cidra gung pepecehé, prancana tan dèn ugung, temah ndadra misésa wathi, tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu, tilar salir manah sonta, kusung-kusung
ywa gampil mupus tekadé, ywan rumpil lampahipun, upayanen kanthi sasmreti, saswih maring Hyang Murba
saking tutur cidra, nging maujud datan mandheg katamarti, satemah pinitaya.
18. Menggah tuduh ingkang gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi wigati, susmaya prabaning Hyang abyor cahya kitu, kang anecep wurukira, dhépé-dhépé gilig ing prana
angupadi, dimèn pana tuduhing Hyang Suksma, aywa mblasar tumindaké, tan kéragan mring
ana béda, kénging winastan pracoré, lampahnya pindha margu, undhuhané mrawata wèsdhi, basan pranamèng kapi wruh rukem kayungyun, lupa upasing walika, ngindhik-indhik pamrihé damel papati, mamanisé wisasa.
parwi, cegah hawa tahen ring prancana, rumaket-raket sasambé, was maring kakung tuhu, abiwadha setya hastuti,
béda waler ingkang sami, tumrap priya kang wus balé wisma, burusa lair batiné, asisipat memengku, lubèr ing
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima
kenceng dèn cepengi, traping laku minongka manggala, catur wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga
tan wènten sepi, swawi dipun tuladha.
28. Aywa pisan cidra ing prajangji, tilar garwa kapéncut ing liya, awit awon pinanggihé, manah gampil kayungyun, kasulistyan aniniwasi, adhakan dadya tuman angèl mantunipun, lamun dipun turutana, amengangah ngangah-angah saya ndadi, becik dèn singkirana.
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja miwah basuki, sumrambah tedhak-turun sapawingkingipun, sadaya
sanès kinarya lalap uraping panyatur, nukulken wijining tikbra, dyan pracara ukara datanpa bukti, iku
kadi hakim kusalanya, angadili sapa-sapa ingkang wèsdhi, kasereng lir katwara.
34. Dipun émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin,
36. Èmperipun kendhali turanggi, dipun trapken jroning cangkemira, sanadyan alit wujudé, ywan pinekak satuhu, temah gampil dèn kemudhèni, tumrah badan sakojur
langking, dyan sapletik bisa ngambra-ambra, temah mbesmi alas gedhé, makantar urubipun, ngalad-alad ambilaèni, ilat iku
ilat padha muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya-kaya
pindha landheping bedhami, lamun linga muwus ngayawara, pasulayan undhuhané, nyebar wijining tatu, datan mokal wawalar ndadi, nora gampil pineper
wanci énjing, sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang nguripi, makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu, nètèsken sarkara soba, sarasati binawa amangastuti, ngenut pangrèhing suksma.
42. Nadyan namung pérangan kang lengit, lamun mogèl mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung anggigirisi, waged dados kabegjan kalamun
46. Mangkya dungkap warah kaping kalih, ywa ngalingi luputing sentana, awit ageng durakané, babasan ngingu-ingu, pringga dhusdha mutawatosi, walagang nggènnya lumung ywan datan kapugut, ngreregedi janaloka, wusna
lamun katala wus kusup, angèl dipun dandosana, jugar wigar kang kawuri.
50. Lamun ginadhuh wisésa, aywa gampil atilar silastuti, sanadyan tumrah ing bandhu, pakeken datan lirwa, nora ngugung dupèh sentananing
maksih tedhak luhur, aywa mangu pinidana, ngetrepi jejeging adil.
54. Aywa pisan darbé sedya, angalingi
dinendha sawatara, ingkang murwat klayan kalepatanipun, pamurih rèh jinejegna, ywa nganti
mongka sutra ingkang kinarya salimut, tetep dugi titi mangsa, kinuswa gandaning pati.
57. Aja dupèh kadang raja, tandang-tanduk sarwi ngéwan-éwani, panganggepipun kalantur, kascar-yan kalenggahan, kasyang asih kibir edir lawan umuk, apracara sagendhingnya, tyang
65. Poma dipun waspadakna, ywan amengku wisésa nyakrawati, aywa kalulun ing napsu, tyas ura nir waskitha, kang satiti mulat sisiping tumanduk, nadyanta alit kéwala,
sadarum, tan ana béda-béda, wus samesthi kang lepat pinaring bendu, dadya pangungsèn sanyata, tumrap kang sami andasih.
68. Becik lamun paramarta, sung apura kawula ingkang lali, niyak gegebengan luhur, wus mratobat sanyata, nanging baya aywa kalimput ing semu, katalya ing panggraita, lampah dora datan maksi.
karuhun, menggah lengkeping ukara, sinekar Asmaradani.
76. Tanasing janma utami, ingkang tumrah gesangira, mring pakeken
atatawing, ngandelken kadang sentana, dupèh maksih dharah dhéwé, nanging pasemoning nitya, tan kénging pinitaya, rongèh jlalatan ing semu, tan pantes sinung kawiryan.
78. Dyan kadang lamun tan becik, nora untung rinaketan, bisa dadi kajalomprong, angajak-ajak sangsara, tiwas tuwas wuntatnya, wasna
sarawéyan, tan jetmika ing budya, gumuyu rasan sarwa sru, raos lingsem datan darbya.
salir pepunton, nora kawuh ing pangrasa, tulya kujanapapa, sung kawiryan maring bandhu, mongka lengka twasanira.
85. Dyan sanès darbé kawanin, tangginas ngrampungi karya, lumrah
88. Kalamun datan sawawi, bisa mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès
émut aja dumi, lagya darbé pangawasa, dériti marang sakèhing wong, nanging sanak-kadangira, dèn papanken ing ngarsa, mongka tan pengkuh ing kéwuh, makarya nora kawaba.
suba tan sengkung, iku dinadya pramoda.
91. Kathah-kathahipun janmi, twasa kalimput dureta, wuru dhumateng pangwaos, mumpung maksih amisésa, morang sakèhing tata, sanak-kadang mitra-karuh, linenggahken papan éca.
dwija, ngangsu kawruh mring tyang blilu, mung krana maksih sentana.
93. Lagya kalampah samangkin, ing jaman kala katwara, mundhak-mundhak
96. Ywan wus kukumpul nyawiji, dundum brana duratmaka, béda apa tiyang awon, suka-suka sagendhingnya, nétra kawuh tan menga, suthik wruh roganing manu, tinengen mung kasukannya.
97. Dudu patraping wong singgih, mirungga maring sentana,
becik mring sawiji, mongka gething dhateng liya, iku winih ingkang awon, remen anyelir sentana, mring asanès durcara, raos mèri ingkang thukul, tulakang panèn kasmala.
101. Nandukna bebener ugi, boten kénging kawa-kawa, tan mingkuh saking wawaton, miling-miling dupèh mitra, lilingen kang prakara, linimbang-limbang satuhu, kanthi lungiting pangrasa.
103. Mlarat donya datan pasti, asor ing bubudènira, makatena tiyang kalok, tan wastu luhur ing nala, becik lamun saranta,
apa liya, iku nora prayoga, becik legawa tutulung, lila mardawa ing
madhangi kang puru-puru, ngruwat sanggyaning piroga.
107. Lakon jaman kalasrenggi, trékahé tiyang candhala, kadi réwanda saranggon,
111. Kinarya kudhung agami, mangka wawaton dèn prusa, iku nyanyadhang pakéwoh, kang nunggil winastan bala, béda dèn anggep mala, temah puraya tan wèstu, dredah bangsa padha bangsa.
112. Tyang pengung mangrèh nagari, tindakipun dumarusa, nora jejeg mring wawaton, wit tan jajag rèh waskitha, mung bubujung hartaka, kaleng-gahan miwah dhatu, tilar
wisiking Hyang Manon, supé harjaning kawula, remen lamun pinuja, pangiring samya anglulu, pamrih antuk kang dèn sedya.
bandha, migati mring sakèhing wong, suthik nenengen sudara, adil sagung prakara, tebih mélik cegah napsu, mungkul mring Hyang Widi-wasa.
116. Wus tan kapéncut ing daging, alus sakelangkung lembat, agal donya datan kamot, sasat Pangéran maraga, ngrucat salir angkara, jro riribed sonya tuhu, pupuja ngéntasi karya.
prakawis mèt donya brana, kalayan angudi wadon, gegaran wenang misésa, tan luput ginayuha, mring panguwaos gumendhung, sapa wani mancasana.
121. Asring dadya ciri wanci, ingkang lagya amisésa, pongah awawatak rimong, nubruk buron ingkang ringkya, minongka tatadhahnya, makaten tyang alit iku, dèn
gaduking nala, paripaos timun wungkuk, kinarya imbet kéwala.
123. Wus dadi jamaking janma, jro jaman mengeng puniki, ngasil-asil donya brana, raos lingsem wus kawuri, tebih tataning nagri, mring gebyar samya
124. Raos tuwuk tan kadarbya, sasat genthong ingkang ciri, masiya dipun grujuga, toya sablumbang saari, panggah datanpa isi, ngowos-owos maksih suwung, tangèh lamun marema, antuk leksa kurang kethi, puluh-puluh iku
nganti sasasi, kadya lampah tataki, nenedha sacekapipun, nora kaladuk hawa, ngangah-angah jroning budi, béda janma ingkang
gahi, waton antuk kang dèn bujung, dyan ngrebat uriping lyan, tegel tan èwed papati, welasarsa wus
badal dipun sirnani, songar dupèh tan ana wantun mamada.
128. Remen angalap ruruba, punapa déné upeti, mundhut lebon king punggawa, wah malih kawula sami, pangarem-arem mili, temah gesang tansah kogung, kecèh wang
rinèmèh jro papaki, masgul wit datan pinunjul, gung asor dalajatnya, kondhang bangsa ingkang wengis, nora idhep tataning janma utama.
133. Prihatos lamun uninga, trékahing
liliwunging wana, bubujeng buron kang ringkih, pinrawasa dèn gaglag kanthi kethaha.
134. Tebih saking asih darma, welas-arsa pan wus sepi, tan éman patining liya, dingkik-
eri, ngrèrèndhèt ambancang laku, kemarung pindhanira, mitra tegel angapusi, wus tan ana kang kénging dipun pracaya.
137. Aja pasrah marang kanca, punapa déné pawèstri, ngalèyèh ing pangkonira, tan jejeg kedaling lathi, langkung kathah mapali, mantu lumawan si biyung, anak lanang tan bektya, marang bapa mamancahi, dugèng jangka jaman babaya cintraka.
138. Kalakyan ing jaman ika, tyang sugih remen ngapusi, kang mlarat tan pinracaya, dora cidra salir janmi, wawaler dèn campahi, nenedha tangèh atuwuk, padharan tansah luwya, sisimpen datan gadhahi, nyebar wiji tangèh angundhuh wohira.
139. Ngombéya maksih dahaga, tatamba panggah sakit, linipur saya dhuhkita, dèn nepken mubal andadi, éwuhaya ing budi, sinabarna dadya
nglurug sanès parigi, myang liyan gampil mélik, ngandelken kuwasa-nipun, wenang mundhut babana, kalebet minta
kasengesem mring sendhanging lyan, ngasag-asag sapinanggih, raos èwed wus sepi, rongèhing manah kadlarung,
Becik lamun tinahena, atataki sawatawis, marema ingkang kadarbya, ywa malang tumolèh margi, tyas meleng ning nyawiji, muncar wibawaning prabu, sinuyudan kawula, pinitaya dipun aji,
maturnuwun sanget mbah man yang baiiiiik 🙂
Balas	On 30/05/2012 at 16:03 sri wedari said: haduuuu melo teyuuz dech
Balas	On 28/09/2013 at 10:10 TOHPATI said: matur nuwun mbah man… adbm lajengipun. ananging kulo nenggo_ seri 403 …ugi candakipun. ugi menawi kepareng matur … kadosipun crito candakipun kok njih selingkuh…menopo njih makaten. menawi pareng usul saenipun kadose mboten mekaten amargi Kyai Gringsing njih sampun paring ilmu cambuk kagem pamungkasipun
Balas	On 30/05/2012 at 16:18 sri wedari said: prastawa ki looh, mikire kok aeng aeng ta ? 😦 😦
yen wis ditolak mirah ki yo uwis, legowo ngono looh
marahi udreg wae 😦 😦 😦
Balas	On 30/05/2012 at 16:28 kartojudo said: ..mungkin mikire Mirah
said: nyuwun sewu mbah man, nyuwun pangapunten bade nyuwun pirso lanjutan ingkang seri 403 kok dereng dipun unggah njih. Kulo sampun kangen estu kelajenganipun ADBM. Tohpati…
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 2 Maret 2016.
MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-
Tumeka ing janji wajib dilakoni kudu ditindaki,
Aja samar aja cidra punapa semaya,
Putra wayah amusthi aji luhuring budi,
wide 🙂 ” luwih becik wong sing ngakoni mung ora nglakoni tinimbang wong sing nglakoni mung ora ngakoni, mung tetep paling becik wong sing iyo nglakoni, iyo ngakoni. “
Filed under berjuang & merdeka, JANGKA NUSANTARA |	29 Komentar
kedatangan Sabdopalon . 🙂 Cukup banyak yang menafsirken demikian lho 🙂
Reply ↓	tomy on Oktober 29, 2009 pukul 2:36 am said:
Mangga dipunsekecakaken rumiyin anggenipun pinarak Pak 😀
kawula namung sakderma mundhi dawuh para leluhur atur wahana kagem nuduhake sing putih iku sejatining ireng lan sing ireng sejatine putih
mugya kita saged ‘golek banyu bening’ saking riwayatipun para Leluhur
mulat jantraning jagad, ambabar kawruh kasaenan memayu hayuning diri, sesami tuwin jagad sawegung. Menawi panjenengan kersa wonten dawuh angidung Pedhanhyangan memule para leluhur.
Nuwun Eyang, mugya para mudha saged bangkit winisuda dados manggalaning triwikrama budaya
Inggih kados mekaten Mas, cobi panjenengan waos kanthi
KAWRUH’ ing tlatah SANGIRAN.., kira2 bakal melu slamet ora ya? Nyuwun pencerahan kimas Tomy/kimas Sabda…
Sumangga kawula aturi lenggah wonten gubug mbluthuk suwung sikapsamin
Salam TRIWIKRAMA SUMPAH-PEMUDA Semoga Gusti Ingkang Maha tansah paring Karaharjan lan Karahayon marang panjenengan kabeh, para Sedulur Sejati Tunggal-Sikep ing NKRI
PAMUJI RAHAYU.., sendika dhawuh Kidimas… dhawuhipun kula tampi kanthi renaning penggalih… kangge memule para
Matur nuwun… @ Yth. Kimas Dr. M4stono, SpJ,.. Whaaahhh…pinanggih wonten mriki to kangmas,
Nyuwun pangapunten ngengingi koment panjenengan bab ‘juru-masak,
kangmas, nyuwun pangapunten bilih wonten ing pas wonten ing penggalih. Matur nuwun… Salam…Kanugrahan, Karaharjan, Karahayon kagem panjenengan sami
Reply ↓	tomy on November 4, 2009 pukul 7:50 am said:
SOPO SING SEJATINE WONG SING RA NGERTI UKUM LAN UNGGAH UNGGUH !!!!!!!!
YEN DINALAR TENAN, ORA ONO WONG TUWO SING NGOJOK-OJOKI ANAK-ANAKE SUPOYO PODO GETHING LAN PATEN PINATEN!!!!!
OPO ONO WONG TUWO NGOJOK-OJOKI ANAKE MATENI SEDULURE DEWE AMARGO ANAKE LIYANE NAKAL LAN MBALELO ORA MANUT BAPAKNE ???????!!!!!!!!!!!!!!!
Salam karahayon, karaharjan tumrap sagung dumadi….
Juli | 2013 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat
SLAMET UTOMO 2471756743ATAS NAMA SLAMET UTOMO 9000030029228ATAS NAMA SLAMET UTOMO 0289766054ATAS NAMA SLAMET UTOMO 588601017375538
SUPPORTED QUALITY	ALAMAT KAMI	TESTIMONIAL	STATISTIK	Copyright © 2013 UD. JATINDO
Balas	On 27/05/2011 at 11:13 Lare Dusun said: Wah niku sing kulo dereng gadhah
supados mboten dipun antu-antu kalian sanak kadang gagakseta, menawi rontal sampu siap, monggo rontal 42 langsung kemawon dipun wedar.
(lho…, kok melu ngogrok, he he he …)
ROSOMU yo ROSOKU…ROSOKU yo ugo ROSOMU..
Pawarta yaiku katrangan babagan prastawa utawa kedadeyan kang lagi anget anget e kang dilaporake.
- Penting, tegese duweni ukuran hebat ana gandheng cemenge karo bebrayan agung
- Aktual, tegese pawarta iku isih anget-anget e utawa isih dadi rerasaning masyarakat
- Cepet, tegese pawarta iku kudu cepet kababar ana ing masyarakat
- Jeneng, pawarta iku kudu ngenani jenenge priyayi kang
Geguritan yaiku karangan kang pinathok kaya tembang, nanging guru gatra, guru wilangan, lan guru lagune ora ajeg.
Tuladha Cerita Saka Mancaing papan sarwa salju, akungangen-angen lawang gubug binukaana bedhiyang lan lincaknanging wis kebacut dadi saljuguritan apadene kekarepannglinthing bareng tumiyupe anginnunjem-nunjem dom periihsadawane wengikangmangka ing ngisor salju pinendhem candhising durung kober kababar unine prasasti
Sumber LKS Basa Jawa Kelas XI #Wawancara
Wawancara yaiku pitakonan kang dilakokake wong 2 utawa luwih kang salah sijine dadi narasumber, supaya antuk informasi.
Ing Pasar Kranggan Jogjakarta rame wong dol-tinuku. Ing kios kidul dhewe sing cedhak dalan gedhe duweke Bu Harjo (jeneng sesinglon) lan sandhinge maneh ing sisih lore kiose Bu Jum (uga jeneng sesinglon). Ing sawijining dina, Bu Harjo lan Bu Jum padha ngendikan kedadeyan sing lagi wae rame ing Pasar Kranggan, yaiku anane maling nyolong banjur konangan terus dikepruki nganti mati. Kekarone jagongan nggunakake basa Jawa ngoko alus. Kepriye pangandikane kekarone bisa disimak ing ngisor iki.
Bu HarjoJeng, mau bengi ing kiose dhewe iki ana maling, nanging banjur kecekel, panjenengan pirsa ora Jeng?
Bu JumOra ngerti ki Mbakyu, lho Mbakyu pirsa saka sapa?
Bu HarjoKira-kira jam loro bengi kok Jeng.
Bu JumBerarti lagi pules-pulese sare ya Mbakyu.
Bu HarjoLha iya, aku lagi angler-anglere turu kok ana telpon, dakkira apa ta apa. Lha panjenengan ora dibel pa Jeng?
Bu JumLha iya, nyolong wae tohe nyawa. Mendhing korupsi ya Mbakyu, ukumane
halah, nek sing iki kudu mikir telung dino telung wengi gek ngerti opo artine ^^ ojo disebut
ben ora akeh gumuk sik ilang padhang dadi duwik
duwe konco siji aa ingan Isuk isuk tekan awan micekan Sore sore mangan tempe (Sore sore mangan tempe) Ora lali ngunjuk lodse (Ora lali ngunjuk lodse)Bengi golek wedokan Mbribik kimcil gratisan Gowo bali kos kosan Langsung sukuran Subuh menti ndem ndeman Nganti koyo wong edan Ngajak
pengen urip karepe deweManggono ning alas dewe…Jajalo…Raksano…Uripe menungsoBecik be brayan tepo sliroYen arep mulyo sumeleh ke atiOra usah gumumKaro gilape ndoyoOjo lali sopo koweSoko ngendi anggonmu asaleOjo lali kudu elingOjo dumeh yen ora gelem
lair ing Seoul, Koréa Kidul, 29 Agustus 1972; umur 44 taun), dhèwèké iku aktor Koréa Kidul kang kondhang amarga mainaké peran ing filem-filem drama. Penggemaré nyebut dhèwèké mawa singkatan BYJ, ananging penggemar ing Jepang ngundang nganggo undangan kurmatan Yon-sama (
Dhèwèké miwiti kariré ing donya seni peran lumantar filem kang judhulé PPILKU kang dirilis ing taun 2004.[1] Saka peran iki, Bae Yong Jun nuli olèh tawaran kanggo mbintangi peran ing filem drama kayata SALUT D'AMOUR lan SIX STEPS TO SEPARATION.[1] Ananging nembé lumantar perané ing filem SUNNY PLACE OF THE YOUNG, aktor iki olèh sorotan saka para kritikus filem.[1] Kasuksèsan peran iki agawé dhèwèké olèh tawaran kanggo main ing filem "FIRST LOVE" kang agawé dhèwèké tambah kondhang.[1]
Sawisé sempet mutusaké kanggo ninggalaké donya peran kanggo nerusaké pendhidhikané ing Sung Kyun Kwan University, Bae Yong Jun akiré bali manèh ing donya filem lan mbintangi filem sérial tivi "HOTELIER".[1] Jeneng Bae Yong Jun iku malah kondhang sacara internasional nalika dhèwèké mainaké peran ing filem kang judhulé "WINTER SONATA".[1] Film iki uga kang akiré agawé pambukan anggoné dhèwèké mainaké filem-filem Koréa kanggo nembus pasar Jepang.[1]
Wis nganti ana limalas filem kang tau dibintangi déning dhèwèké, Bae Yong Jun akiré bisa olèh bebungah.[1] Dhèwèké olèh bebungah ora kurang saka sepuluh bebungah, kayata saka ajang KBS, Bak Sang, Blue Dragon lan MBC.[1]
nekani konsèr ing Jepang.[2] Masarakat Jepang ngerti filem kasebut ing channel Koréa KBS2TV, lan ditayangaké ing Jepang diputer déning stasiun tivi DATV.[2]
Tanggal 14 Maret 2011, Bae Yong Jun nyumbang 1 milyar won utawa 72 yuta yen ($900.000 USD) kanggo mbantu para korban bencana ing Jepang.[2] Sumbangan iku ora bisa diomong sithik, dhuwit iku bakal diwènèhaké marang Kepala Japan Tourism Agency, kang dienggo kanggo organisasi kang nyambut gawéné mulihaké pasca bencana.[2]
^ a b c d e f g h i (id)biografi Bae Yong Jun diundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bae_Yong_Joon&oldid=1111151"	Kategori: Aktor Koréa KidulLair 1972Kategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 28 Januari 2017.
digital. Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang Kota/Kabupaten, Surakarta, Tegal, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: NGGOLET IWAK
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak
Salam paseduluran,Jaman mbiyen sing jenenge mangan iwak tumrape wong ndesa kuwe tergolong mewah. Mulane wong ndesa klebu wong ndesaku kuwe paling seneng angger kon nggolet iwak. Akeh cara lan werna nggo nggolet iwak, antarane:1. MancingPanggonan sing akeh iwake nggo mancing antarane: sawah, kali, kedung, ceblung. Alat sing nggo mancing biasane digawe sekang pring, jenenge walesan. Utawane nganggo kayu wit salak. Senar karo patise dijiret nang pucuk walesan. Ning aja pisan-pisan nganggo walesan sing digawe sekang pring wulung, mergane biasane nggone mancing ulihan, ning ulieh ula banyu. Ning ana kepercayaan nek nganggo walesan sekang pring tali sing bekas nggo nggawa wong mati biasane ulihan. Tapi enyong dhewek urung tau mbuktekna wong wedi mbok mrimpeni. Ning sing jenenge mancing pancen untung-untungan. Sing penting kesabaran karo atine kudu tenang ben iwake gelem mangan umpane. Empan sing nggo mancing biasane nganggo cacing, laron,
Sing paling nikmat angger lagi mancing pas empane dipangan terus disendhal rasane grendel kena kiye iwake. Ana uga sing seneng mancing panjeran. Dadi nggone gawe pancing sing akeh misale nganti sepuluh utawane rong puluh, dipasang bareng nang sawah nek sore, esuk-esuke disendhali tuk siji-siji. Untung-untungan bisa ulih sethithik bisa ulih akeh.2. Urek-UrekIstilah kiye dienggo khusus nek nggolet welut. Umume nggolet welut ya meng sawah utawa kalen pinggir sawah. Alate nganggo senar karo patis, senare diulir kaya tambang sing mandan dawa. Umpane ngaggo precil ijo utawa cacing. Angger kepingin cepet dipangan biasane empane dioser-oseri bawang putih. Nggolet leng welut ya gampang-gampang angel. Biasane
nang welut, aja kesusu, dinengna bae dhisit ben ditarik mandan jero, nganti ora ditarik maning utawa meneng dhewek. Nek wis
ning angger gapur ya abot, malah bisa-bisa pathise pedhot. Nek wis ketarik nang njaba kudu cepet dibantingna meng galengan ben ora ucul maning. Seliyane urek-urek ana cara liyane nggo nggolet welut sing jenenge ngalang. Carane pinggire leng welut dikeruki nganti pandhes belete. Lha nek wis pandhes lan bersih mengko gari diencot-encot sekitare leng welut. Biasane welute terus metu, lha kiye tantangan sing paling angel, bisa apa ora ndikep welute. Enyong dhewek nek ulih welut biasane paling seneng nek ora disambel ya dipepes karo mbuluk. Jan enak banget, maknyus pokoke.3. NgoborNgobor iwak utawa welut, bisa nang sawah utawa nang kali. Alate nganggo petromak utawane sempor nggo ngobori, gethikan utawane parang/pedhang kodhol, karo kepis nggo wadah iwak/welute. Welut gelem metu akeh biasane nek tes ana grimis ning sing ora gawe buthek banyu sawah. Ngobor butuh akeh tenaga. Biasane bar ngobor terus kencoten. Sing jelas angger bar ngobor kuwe biasane irunge dadi ireng kena langese sempor. Wong desaku angger ngobor biasane nganti tekan wates kaliabang.4. Tawu/GobyagTawu biasane nang kalen. Sekang kalen sisih ngisor dibendung dhisit terus ditawu. Nek seenggon wis rampung, wis diakali kabeh iwake, ndhuwure dibendung maning. Terus bendungan sing tengah dibedah ben banyune mandan sat. Nek tesih mandan jero ya ditawu maning, nganti sat ben gampang nggone ngaraih iwake.Nek sing jenenge gobyag kuwe tawu nang sawah. Angger bar panen rendheng biasane iwake akeh. Jaman mbiyen pari sing ditandur biasane pari jawa utawa pari gedhe sing wite dhuwur-dhuwur kaya wit pari ketan. Nek jaman siki sing ditandur biasane pari Cisadane, IR utawa liyane sing wit parine pendhek-pendhek, umur tanam nganti panane ya lewih pendek, dadi panene lewih cepet. Sawah sing wis dipanen karo ani-ani terus dibendung sing mandan amba. Biasane sing jenenge gobyag wong se-RT padha melu kabeh ya wong tuwa, lanang wedon uga bocah cilik-cilik. Bagian sing wis dibendung terus ditawu bareng tuk sethithik. Mengko nek
iwake mulai padha metu. Lha kuwe mulai rame nggone padha rebutan ndikep iwake. Nek iwake gedhe biasane metune klobrok-klobrok terus padha dadi rebutan nganti gupak belet. Pokoke rame, nyenengna banget. Tapi siki kayane wis ora ana sing jenenge gobyag.5. Pasang WuwuMasang wuwu nang tulakan galengan sawah. Nggone masang sore-sore, saben esuke maning ditiliki. Biasane nek lagi akeh iwak bisa ulih bayong utawa bethik.6. NyamberBiasane nang kali sing ngedung utawa jero. Contone Kali Bandha. Enyong dhewek mbiyen angger ngancani nyamber pamane nganti tekan kidul pekuwon. Dadi kelingan nang kedung pekuwon enyong tau ketilem gara-gara mlebu kedhung sing jero, sementara tangane nyekel iwak ceba, ora disot-na. Kasil Iwak sing paling umum ya iwak ceba karo bayong.7. NyetrumNyetrum biasene nang kali. Biasane kasil iwake lewih akeh. Nek nganggo setrum iwak sing cilik-cilik kaya wader, urang ya padha kena kabeh. Nek iwake wis padha kleyengan mung
dhewek.8. NgancoDaerah kidul sing biasane angger banjir suwe sat-te. Lha nek banyune ora sat-sat wong-wong padha nganco. Angger bar musim banjir biasane enyong sering pit-pitan liwat pasar Karanganyar ngidul nganti tekan kemujan, ngidul maning tekan sugih waras. Daerah kidul kiye angger musim banjir ya musim iwak.9. NjalaOra kabeh wong bisa, tur pancen langka wong sing duwe jala. Ning biasane ulieh iwak mung sing cilik-cilik, kaya wader, urang lan sebangsane.10. MotasCara sing paling gampang mung gari ngramu obat terus disiramna nang banyu kali utawa kalen. Ora let suwe iwake padha mendem kabeh terus gari padha rebutan nggone nyeseri. Ning cara kiye paling ngrusak lingkungan, ora mung iwak sing padha mati, enthog utawane bebek sing padha melu mangan iwake bisane padha lumpuh terus mati. Pokoke cara kiye ora recommended lah....Nek dieling-eling jaman mbiyen nganti siki, ana bae iwak sing populasine akeh terus kayata iwak sisi melik, wader, kathing, bethik, bayong. Nek iwak sing wis langka utawane meh punah kayataboso (sing ngumpet nang wedhi, kulite kasar, meh kaya sapu-sapu nek nang Jakarta, jere wong tuwa nek kakehen mangan iwak kiye raine bisa burasen/kasar), bogo, gabel(kaya kathing tapi gedhe meh kaya iwak patin nek cara Jakartane), Sili(sing gelem mbrambang, jere nek kebrambang sili rasane pedhes banget, nind enyong tau mlaku-mlaku nang Jatinegara ternyata ana iwak sili sing didol).Kaya kuwe kurang lewieh crita nggolet iwak. Nyenengna, ning kadang ya mangkel nek ulieh mung sethithik utawa ora ulih babar blas, sing ana mung kesele thok. Ning siki enyong nembe ngerti ternyata ana cara sing paling gampang nggo nggolet iwak, kepengin ngerti ora carane?Carane ya Nggawa dhuwit sing akeh meng pasar iwak, takon regane iwak terus dituku iwake, semakin akeh dhuwite semakin akeh iwak sing
Nyuwun Sewu amargi ayahan sabin saabreg dados mboten sempat sambang gandok..
Bilih pareng badhe nderek matur perkawis wonten ing inggil…
Ni Dewi KZ..dan Para sederek sedoyo,nyuwun sewu….
arga said: Nyuwun pirso Ki Is, sejatosipun Dendam Empu Bharada sampun dipun wedhar menopo dereng? Pinten-pinten dinten kulo padosi kok mboten kepanggih. Matur nuwun, sugeng dalu.
at 20:59 arga said: Ooo… mekaten, dados mboten kulo padosi malih. Matur nuwun Pak Satpam.
On 03/07/2011 at 21:54 ismoyo said: Ki Arga,
kajengipun nyambung Sumpah Palapa wedar saksampunipun MMGK, DEB wedar menawi Sumpah Palapa rampung. Menawi wonten wekdal dipun lajengaken Naga siluman sawer
bade urun rembug mboten saged (ngelmunipun taksih cetek)
mangke kados paribasan, “gajah berkelahi sama gajah, semut mati di tengah”
bade madosi gajah setunggalipun ketingalipun nembe istirahat
Balas	On 03/07/2011 at 21:26 Ki Adji said: Abseb malam sekalian ngunduh palapa 1
Balas	On 04/07/2011 at 09:52 Honggopati said: Matur nuwun Ki Ismoyo,
nganti.Omah podo klelep.Nyawang mrono mrene mung banyu.
mudeng... durung nate njajal sie.... Tak wocone maneh ah, sinau alon2 sopo ngerti
ingkang dipun sampekaken kaleh ustadz Afifi Abdul Wadud, mugi-mugi mp3 niki sageto nambah
Versi Banyumas - Kiye versi nggo wong Banyumas sing isine keprimen carane masak mendoan, soto sokaraja, gethuk goreng, sate tegal,sate bebek endhog asin brebes, karo sroto sing maen pisan. Angger kepengin tuku versi kiye mung ana nang UNSOED Purwokerto, dene nang kota-kota sing liyan wis ora padha ngerti basa
Javaansche taal. wong Jawa, N., tiyang Jawi, K., Javaan. cara Jawinipun, op de Javaansche manier. -ngajawa, N., ngajawi, K.,
“Sinau ngarosake lan nyumerepi tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun
boten gadhah ajrih, sebab payung kula Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula.”
” … Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … “
“Luh ingkang medal sangking manah punika, dede luh ipun tangis pamrih, nanging luh peresanipun manah suwung
“Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
“Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : “maksudipun”.”
Ana sing mbrojol. …. hayo sopo sing iso nyingkapne rahasia iki?
Balas	On 17/04/2011 at 16:08 yudha pramana said: lha kalo ini,
jurus “sregep maca” ipun Ki Mengung.
dados mboten pirso bilih listrik njenengan pejah.
Balas	On 17/04/2011 at 20:12 P. Satpam said: eh…, mboten nyambung nggih
ånå bango (los) sing ditulisi “plapah”. Têgêse bango mau kanggo wong dodolan plapah. Kamångkå nyatané los mau kanggo wong
manunggal karo Måjåpait, Gajah Mada ora kêrså dhahar dhêdhaharan sing dibumboni.
Ing bêbrayan Jåwå tirakat utåwå riyalat kåyå ngono kuwi jênêngé påså mutih. Yåiku mung dhahar sêgå putih, ora nganggo lawuh sing dibumboni. Nalikå kêlakon Nusantårå wis nyawiji karo Måjåpait, Gajah Mada mêsthine yå lèrén anggoné påså mutih.
On 18/04/2011 at 16:54 bancak said: aman ki, lanjutkan tugas
On 18/04/2011 at 21:14 P. Satpam said: mboten menapa-menapa Ki Is
sanak-kadang gagakseta taksih “setia menanti”
Huruf D ono ing baris III soko nduwur, …… 3 huruf soko kiwo,…….
Nopo koco tingal Ki Jandan sampun wayahipun dipun gantos njih?
Nuwun, …. ora pareng dukooo!
Balas	On 18/04/2011 at 20:02 Truno Podang said: nyuwun sewu klentu…ki Jantan, ….
Balas	On 18/04/2011 at 21:41 Sarip said: soale wis kepepet ngarep mburi
P U R W A K A
Wewarah ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng kayuwanan.
Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara.
1. Mijil saking jro telenging kalbi
12. Bebener kang sirik tindak juti
Kinanthi kautaman K I N A N T H I
Nugrahanirèng Hyang Widi 27. Mbabar pangerti puniku
dununging kikis 35. Aywa kendhat dipun luru
Kang minangka takerannya 75. Sinten ingkang darbé aji
Sanggya karya tan bingung mbebidhung nala
Pinitaya tinresnan déning bendara 102. Tumindak kang nuju prana
Nugraha mangrèh hastuti 116. Tembung sarèh dèn
136. Kaping pitu sumrap mring kang adi luhung
138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang Agung
139. Lamun kamu nggatosken ingkang satuhu
Silar rasa, datan wruh rèhing Hyang Suksma
141. Gung pepacuh tinungkulna ingkang mungkul
Datan liya Ingkang Akarya Bawana 145. Kang maujud sanggya kasunyatan misud
146. Pan aturut mring sadya karsèng
148. Lambak tuhu manjing manunggil Hyang Luhur
150. Andon wuwus poma dèn udi kang alus
151. Tembung saru ywa sami dipun geguru
155. Dèn talusur talesih memet tan kuwur
156. Jroning samun becik manungku nenuwun
163. Yèn pinesu jiwa raga myang bebayu
164. Kang dèn bujung sanès atosing bebalung
166. Tan kumrungsung kasesa dadya linangkung
167. Kang ginayuh jugar wigar nora tuwuh
Kawruh mentah datan éca dipun tedha 168. Kabèh iku pepacuh ingkang satuhu
Puniku wèh hastuti 173. Nadyan rupak prananira dèn wiyarna
178. Dèn gegulang pamardi ingkang utama
183. Pepénginan ngangah-angah ner kasugyan
192. Aywa nyimpang dedalan maring pepadhang
193. Marma iki kaping nawaning pepacuh
194. Kang pangaji munggwing gesang kang satuhu
198. Apan janmi nadyan melèk socanipun
208. Aywa nganti darbé raos wus linangkung
209. Gung prayogi kanthi manasya dhedheku
211. Dipun èsthi tresna asih mring sadarum
224. Janma dhikih asring kathah godhanipun
225. Rismarini pinanggya anèng Pukulun
Dadya pangabekti yektos 226. Kadya rawi suka tuduh padhangipun
243. Sihing Widhi dadya wayira pangaji
245. Wus nyawiji manjing jro jatining waji
246. Kanthi éling manunggil klayan Hyang Rawi
249. Nora samar mring pepesthèn kang dumadi
250. Yèn wus dugi kikising gesang puniki
251. Pan Hyang Widi badhé apeparing gati
253. Luhung sami tiniling ingkang winisik
Apan samya kawruhana 254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanci
kulo nggih saged kromo inggil … purun ngajari. nggih purun
Rilis[besut | besut sumber]
Wilders ngrilis filem kasebut ing tanggal 27 Maret 2008 jam 7 wengi wektu (Walanda) ing video website Liveleak. Ésuké, website kasebut wis njabel video filem iku saka serveré amarga anané anceman marang staf Liveleak.[3] Senadyan mangkono, wiwit iku, situs-situs liya wis njupuk video iku saka Liveleak lan wiwit nyiaraké.
Plot[besut | besut sumber]
Film iki nuduhaké sawetara Surah {{Al Qur'an]] kang dipilih lan
kanggo ngasut umat Muslim modhèrn supaya tumindak kejem lan anti-democrati adhedhasar ayat-ayat mau.[6][7][8]
Wilders njlèntrèhaké yèn filem iku minangka ajakan kanggo nguwalaké saka tirani Islamisasi (a
protès marang Kartun Nabi Muhammad kang diterbitaké déning koran Denmark 'Jyllands-Posten' ing taun 2005.[10]
Iran, Pakistan lan Indonésia wis nglarang (condemned) filem iki.[11][12] Pakistan wis ngusulaké diskusi bab Fitna ing konferènsi OKI sing bakal teka.[13]
nyerokaké marang kabèh ummat Islam supaya mboikot kabèh produk Walanda.[16][17] Déné pamaréntah Indonésia kanthi tegas ngecam lan nyegah supaya Geert Wilders ora bisa mlebu Indonésia.[18]
Pemblokiran situs ing Indonésia[besut | besut sumber]
CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
Zeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 28 Januari 2017.
Balas	On 07/03/2010 at 00:41 Ki Pamungkas said: Nginjen gandhok ah mbok menowo dhayohe wis teko . We lha kok isih sepi ???
Dho nyang endi yo poro cantrik lan mentrik padhepokan iki ????
Balas	On 13/03/2010 at 20:36 bejo said:
Balas	On 14/03/2010 at 14:33 ismoyo said: Ki Bejo…sampun pirso, bilih Bunga di Batu Karang mboten dangu malih tuntas alias tamat.
Monggo dipun lajengaken kemawon woro-woronipun Ki Bejo, kajengipun regeng….sanak kadang langkung rame…..he he he.
Balas	On 14/03/2010 at 12:09 ajie san said: ngendong mriki…
Balas	On 16/03/2010 at 19:14 bejo said: waduuuh ki…
woro – woro ne ra’ laku
tunggu ghandok di bdbk kehabisan camilan
Pancen kreatif Ki Is le maringake simpenan ( eh kok simpenan) nuwun sewu lho. Nanging malah sae Ki,awit kanti didlesepaken wonten kantongipun kadang cantrik, kito dados nggrayangi komentaripun kadang cantrik sedoyo
Balas	On 27/03/2010 at 20:54 tmulyono said: Nyuwun pirsa Ki, punapa rontal ingkang kulo kirim sampun katampi ?
Balas	On 27/03/2010 at 21:17 ismoyo said: Nyuwun pangapunten Ki TMulyono,
Dereng dumugi, menopo alamat-ipun sampun leres lan dipun kintu mawi TIKI nggih ?
Balas	On 31/03/2010 at 09:34 kakang panji said:
mampir gandok…..lihat Panembahan pegang kunci
nginthil……”singitan” dibelakang Panembahan.
On 15/03/2010 at 16:32 yudha pramana said: ujare Panembahan GSeta,
“Asli”…..kumpul karo si mbok
keparenga nyuwun pirsa, kunci gandhok Ultah Ki Arema dipun asta sinten nggih Ki ?
kala wau kula ngantos termangu-mangu, sak mangke sampun saged
maturnuwun kagem ki Is … mumpung sepi eh
mpun mboten badhe cawis2 bab nempel2 mentrik*
Balas	On 16/03/2010 at 20:38 Truno Podang said: Oh cawe2 kromo-ne cawis2. Matur nuwun.
menapa mbenjang sios badhe ngwedhar rontal 27 lan 28 ?
Balas	On 17/03/2010 at 09:05 honggopati said: Matur nuwun Ki.
direnovasi, dadine ora bisa janji teka. Seminggu sadurunge aku ya wis crita meng bojo karo anakku nek arep ana acara kopdar wisata wong Bumen-nan. Anak bojoku
mandan aras-arasen mbok malah dadi mriyange anakku. Ning jenenge bocah cilik, malah ngadreng bae njaluk melu lunga meng Taman Mini. Rekane arep mangkat dhewek, sidane malah mangkat kabeh sekeluarga wong telu.Mangkat sekang ngumah ya wis awan kurang lewih jam 10
anakku tiba wektu turu nang honda (motorku Suzuki). Dadine pas tekan nang Taman Mini, tujuan pertamane nggolet sendal dhisit nggo anakku. Wis muter-muter adoh koh ya ora ana sing dodolan sendal. Nggolet sendhal nyambi nggoleti lokasi Kopdar sing sengertiku nang ngarep
Pas ngliwati anjungan Yogyakarta kan ndalan aku ndeleng arah tengen, kopdar wis dimulai. Luraeh lagi pidato, mbuh acara pembukaan mbuh apa. Aku nerus-na laku nggolet sendhal. Sidane pas tekan parkiran sebelaeh tugu api ana sing dodolan sendhal. Ora pilih-pilih suwe sendhal dituku.Terus muter maning arah anjungan Yogyakarta sing mau wis diliwati. Ora suwe tekan
kopdar persis nang ngarep Ajungan Yogyakarta, kidule Samudra Indonesia (pinggiran danau kepulauan Indonesia). Teka nang lokasi terus salaman karo kanca-kanca sing wis teka dhisit. Sing teka antarane kang Agus Setyabudi, kang Sujiko Agus, carike Haris, Luraeh Marsikin, Carlos Karsono, kang Ali Makhfud, kang Raden Miswadi, kang
meng Yu Mirah. Absen-ku kurang lewih nomer urutan 22. Ujarku aku peserta terakhir sing teka, ora ngertia ora let suwe kang Maino karo garwane teka. Ora let suwe maning kang Jadul ya teka dhewekan ora nggawa buntut sijia. Sing absen kurang lewih wong 24. Angger dirata-rata siji kepala keluarga nggawa kanca siji, dadine pesertane kabeh kurang lewieh seket punjul.Sekang panggung MC-ne kang Eko Java karo kang Arif wis rampung nggone padha gudrilan. Acara diterus-na perkenalan anggota milis. Diwiwiti perkenalan perabot kelurahan, Luraeh, Carike, Bendaharene, nembe wargane siji-siji miturut urutan nomer absene.
ngenalna awake dhewek, seksi konsumsi mulai mbagi-mbagi sega kothak. Sing wis munggah panggung kenalan, karo wis ulih jatah sega kothak, bisa nyambi mangan awan. Ora let suwe perkenalan-ne rampung, wektu wis mlebu jam rolasan. Carike mutus-na break nggo istirahat, sholat, mangan. Sebagian ana sing nerus-na mangan,
ana sing sholat nang musholla anjungan Yogyakarta.Rampungan sholat kurang jam setengah siji acara diterus-na maning. Kang Arief, kang Eko Java karo penyanyi Campur Sari-ne nembang lagu “Manunggu”-ne Ridho Irama. Bar kuwe Luraeh tampil nembang lagu “ Ojo sok gampang dadi wong manis yen to amung Lamis”. Bar luraeh tampil, ora gelem kalah kang Wancox ya munggah panggung, nembang lagu dhangdut sing mbuh judule apa, ning inti lagune njaluk kawin (wis duwe bojo 1, anak 1 koh njaluk kawin maning?). Janjane pengin melu munggah panggung ning lagune dhangdut karo campur sari kabeh dadi ora bisa.Bar gudrilan terus ana acara game joged balon berpasangan. Ning mergane
sedulur nang Kampung Rambutan karo Jatibening. Tekan ngumah maning kurang lewih jam 5 sore.Pancen nek dideleng sekang jumlah peserta, kopdar kiye paling sethithik pesertane. Ning tetep ora ngurangi kemeriahan karo ramene kopdar sing tetep semedulur. Miturut aku kayane jalarane pesertane sethithik, merga kecepeten nggone ngrancang kopdar ( nek ora salah rong minggu dadi, woro-woro mung seminggu ). Angger mandan suwe nggone woro-woro paling ora sewulan utawane karo tengan wulan, kayane pesertane bakal lewih akeh. Ning kepriwe bae aku tetep salut karo luraeh, carike, prabot liyane lan kabeh warga milis sing wis kersa rawuh
nganggo jeneng Ramane Hatta. Jamane cilik uripe susah-seneng nang ndesa
Ana Raja jimenggung wong rucah lan kinuya kuya,
Dhepe dhepe ngrerepa mring wong pidak padarakan,
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu,
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng oncat medal saking salebeting latu murub, nilar nagari Demak. Kanjeng Sultan Bintara tuwin
inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang.
1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter
paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (
netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene ing wiridan satariyah, panebut wau mungel : hailah – haillolah, nanging tanpa angereh lampahing napas).
Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing
samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
suntingan, basa liyane, nerbitakéVersi 0.5.7 - Pluggable widget Juli 11, 2010 dening nawakake 37 Komentar Paulus lagi ngewawancarai dening tim Transposh
We diundang Paulus ing octopus kanggo Transposh kanggo saperangan saka bir nang kang paling sukses ing tuwung donya. We takon marang kanggo nggawe ramalan sawetara kanggo kita gegayutan karo versi tekane Transposh, lan wiwit sawise ngombé kakehan kang ana tenan pengusaha kita kagungan kasempatan kanggo nggawe Interview lan eksklusif karo wong.
We kawitan takon marang bab anyar saka Transposh, siji karo support kanggo nulis dhewe basa widget (pengin ngerti carane? menyang kita Widget nulis Pandhuan). Ngandika sing minangka octopus wong pancene senengane iku karo Sockets utawa samubarang sing pluggable anyhow, wong mbadek fitur iki bakal sukses gedhe (sawise mirsani JavaScript basis widget sampel). Uga marang kita sing bebaya padha supaya yèn wong sing mbleset tags UL (lan ngerti apa kang temenan) padha bisa cepet kode sing widget dhewe.
Sawisé iku dhèwèké dadi bagean kinda bisu, lan ngilingake kita dening winking sing octopuses bisa dudu pirembagan. Supaya kita mutusaké kanggo pindhah kanggo rong kothak trickery, kita sijine kothak karo gambar becik saka amba, lan liyane siji karo gambar saka fitur (Sapa?), lan kita nenggo kanggo wong kanggo mbukak kothak whichever Ida ngaksi pas. Alamiah wong kabuka ing kothak bug, kang kita weruh minangka alesan kanggo nulis bebaya koco sing kewan omo bisa uga malah mlebukake liwat kita testing (malah karo bantuan saka wolung bersenjata nabi digunakake kanggo kita ing QA). Kita uga dipigunakaké ing kesempatan kanggo nulis Pandhu cepet ing babagan carane menyang versi sing pembangunan kanggo debugging ing kita Wiki.
Lan cathetan pungkasan, sapa kepengin supaya kita tangan sing (utawa wentis), utawa kepengin kanggo nuduhake marang titah widget karo donya luwih saka dipun tampi kontak kita.
Seneng match dina, pitakonan kanggo Paulus bakal diterusake langsung marang.
P.S – biasanipun nuduhake saka bug mbecike ana ing, telpon karo sawetara basa ing MSN Translate lan ditambahake menyang basa sawetara kanggo setelan (isih ora otomatis translatable – nanging bakal rauh bakal)
Update: thanks menyang bug kritis ketemu ing sawetara kahanan, 0.5.6 iki sakcepete diganti nganggo 0.5.7 thanks kanggo kabeh sing kang kacarita iki, karo thanks khusus kanggo dgrut.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: Bing (MSN) translator, palsu pitakonan, suntingan, nerbitaké, Widget, wordpress pluginAgensi
Kanggo kegunaan liyane SBY, deleng SBY.
Galeri foto[sunting | besut sumber]
Lihat pula[sunting | besut sumber]
iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubehqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Nyuwun agunging pangajsami lepat kawula kalian keluarga.
sugeng mangayu bagyo idul fitri nyuwon agunging samudro pangaksami sedoyo lepat ingkang dipun sengojo punopo dene ingkang
sinaosakên ing ngarsa dalêm, sang nata: dhawuh dhumatêng punggawa pinisêpuh, pandung andikakakên andangu, lajêng dinangu kawijilanipun,
kaandêla. sabab, tanpa saksi, môngka wong atusan kang nyêkêl aku iki, padha anêtêpake ngarani yèn aku iki maling manjangan, luwih bêcik aku ngandhêmi bae, tanpa gawe yèn aku duwea atur akèh-akèh.
Punggawa pinisêpuh andangu malih, kêpriye dene kowe banjur mênêng bae, ora amangsuli manèh ing pandangu dalêm. Mênawa kowe ora duwe atur apa-apa manèh, têgêse wis angakoni ing kadurjananmu, amasthi kowe bakal pinatèn, pandung sakti wiwit amangsuli atur malih, kawula kakêrsakakên pinêjahan inggih sumôngga, ing atasipun panjênêngan nata langkung waspaos, botên kasamaran dhumatêng lampah kang samar-samar, kawula botên langkung namung darbe atur panuwun, mênawi kawula kapêjahan, jisim kawula: sampun ngantos kabucal cara jisim pandung, mugi wontêna karsa dalêm andhawuhna nyandhi kados dening tiyang sae, punggawa kang amariksa: mangsuli pangandika, iya aja sumêlang, amasthi bakal kalakon ing sapanuwunmu iku, pandung matur malih, kawula darbe jimat, warni sela watu pêthak kulimis, gêngipun satigan pêksi dara, mênggah kuwasanipun, mênawi wontên sato wana kang suku pat, môngka gêring: ingusapan jimat punika, sanalika lajêng saras, kuwat langkas kados kang wau-wau, mênawi sato wana kang suku pat sampun pêjah, ingusapan jimat punika: sanalika gêsang malih, sarèhning kawula badhe kapêjahan, ing mangke jimat punika: kaunjukna ing sang nata, minôngka atur-atur kawula, para punggawa kang miyarsa utawi sang nata, sakalangkung sukaning wardaya, midhangêt aturing pandung bab jimat, lajêng kapundhut, dene jimat wau ing salami-laminipun, ênggènipun nyimpên kaêmut wontên ing cêthak, kala sêmantên jimat kautahakên saking cêthak lajêng malêsat amblês ing siti: dados sumbêr, cêlak ing rêdi Kêthu ngriku, pandung lajêng pinêjahan, kacandhi ing rêdi Kêthu ngriku ugi, ananging candhinipun botên kados candhi ing Parambanan, namung katumpukan sela ing sawatawis, lajêng karan Candhi Maling.
Jurumartani 45, 8 Nopèmbêr 1866, hlm. 7-8
Mugi wontêna karsanipun tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani, amacak sêrat kula kêkalih punika.
Kula mirêng sampun lami mênawi ing Surakarta wontên priyantun ingkang anama Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sakalangkung misuwur bab kasagêdanipun dhatêng basa kawi saha kathah sasêrêpanipun dhatêng cariyos. Ananging gumuning manah kula, dene cariyos bab misuwuripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau dèrèng wontên kayêktosanipun. Sanès kados Radèn Panji Puspawilaga, punika purun anelakakên kasagêdanipun kawrat ing sêrat Jurumartani, Radèn Panji Puspawilaga adamêl cariyosipun Jaka Panirat ing Kadilangu tuwin cariyosipun Candhi Maling ing rêdi Kêthu, punapa malih cariyos Salahtiga sapanunggilanipun. Dêdamêlanipun cariyos Radèn Panji Puspawilaga punika sadaya dados pratandhaning putusipun ing sasêrêpan dhatêng kasusastran. Dêdamêlanipun cariyos ingkang sampun kapacak ing sêrat Jurumartani sae-sae, saha awis tiyang ingkang sumêrêp dhatêng cêcariyosanipun. Amung satunggil cariyos Candhi Maling kemawon, saking pamanggih kula piyambak taksih angodhêngakên ing manah kula, wangsul Radèn Ngabèi Rônggawarsita dèrèng wontên
telanipun (tela = tôndha). sagêd, saha rêmên amarsudi dhatêng kasusastran. Awit ing Jurumartani dèrèng wontên tapak astanipun. Môngka saking pamanggih kula piyambak sêrat Jurumartani punika minôngka dutaning pawartos ingkang dhatêng ing pundi-pundi, amradini sakathahing nagari.
Ingkang punika bab misuwuripun gadhah kasagêdan Radèn Ngabèi Rônggawarsita saha rêmênipun marsudi dhatêng kasusastran, mênawi anêtês, masthi sampun lami wontên pratandhanipun
ing Jurumartani, la kalampahan kula adrêng badhe sumêrêp dhatêng para sagêd. Awit kula piyambak sakalangkung rêmên amarsudi dhatêng kasusastran. Supados sagêda dados têtimbangan kula angindhakakên ing pikantukipun dhatêng sasêrêpan. Pundi wontên latu tanpa kukus, latu punika upamènipun: kasagêdan, kukus ingkang mêradinakên. Kasagêdan mênawi botên kawradinakên ing akathah, masthi botên wontên gunanipun. Awit manawi ingkang gadhah kasagêdan pêjah, kasagêdanipun lajêng sirna, dados botên wontên pikantukipun.
Kudus kaping 25 Oktobêr 1866. Katandhan Wignya Panitisastra.
Kula punika ragi gumun, dene wontên cariyos bab Candhi Maling ing Rêdi Kêthu, ingkang damêl Radèn Panji Puspawilaga ing Surakarta. Salaminipun kula agêsang dèrèng nate mirêng cariyos ingkang kados mêkatên. Môngka kula ing dintên punika sampun ngumur sèkêt wolu taun. Saha sampun maos sêrat Jawi mèh sadaya, dèrèng manggih cariyos ingkang kados mêkatên wau, kalampahan kula apitakèn dhatêng para tiyang sêpuh ing nagari kula ngriki, bokmênawi wontên ingkang sumêrêp bab cariyos Candhi Maling ing rêdi Kêthu, pamêndhêtipun saking sêrat punapa, awit ing Sêrat Babad Tanah Jawi botên anyariyosakên bab Candhi Maling wau. Mênggah wangsulanipun para sêpuh wau, bokmênawi Radèn Panji Puspawilaga amêthil cariyos punika saking sêrat Alpuru utawi Bugis. Utawi amêndhêt saking èngêtanipun piyambak. Jêr kathah tiyang anyupêna ingkang aèng-aèng, sarêng tangi lajêng kaanggêp ing sayêktos wontênipun cariyos angsal-angsalan saking supêna.
Ingkang punika Radèn Panji Puspawilaga, kula apitakèn ing sampeyan, sarèhning kula dèrèng têpang, kula badhe sumêrêp, ingkang sapisan bab yuswa sampeyan, ingkang kaping kalih padamêlan sampeyan punapa, mila kula pitakèn mêkatên, amargi badhe kula pirit kayêktosaning wontênipun cariyos Candhi Maling, punapa cariyos punika damêlan punapa sayêktos wontên, mênawi ingkang nama Radèn Panji Puspawilaga priyantun nèm, amasthi lajêng kenging kula wastani mênawi cariyos punika wêdalan saking supêna, mênawi Radèn Panji Puspawilaga sampun sêpuh kados kula, saha padamêlanipun amarsudi kawruh, punika kula badhe apitakèn, pamêndhêtipun cariyos candhi Maling wau saking sêrat punapa, saha punapa ingkang dados raosing cariyos ingkang kenging kalêbêt ing wulang, awit priyantun sêpuh punika kawajiban ing sadamêl-damêlipun kêdah wontên raosipun amêmulang dhatêng para nèm. Dêdamêlanipun punika amêsthi dados sêrat wêwaosan ingkang mikantuki ing atasipun para nèm wau.
Wasana panuwun kula dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, mugi wontêna karsanipun, amangsuli ingkang dados pitakèn kula warni kalih wau, supados anêrangna ingkang dados kodhênging manah kula, awit kula punika kêdhik-kêdhik rêmên dhatêng kasusastran. Môngka ing mangke kula badhe pikantuk têtimbangan ingkang anyêkapi saking ingkang nama Radèn Panji Puspawilaga, bokmênawi ingkang nama Radèn Panji Puspawilaga punika priyantun ingkang kacariyos sampun nate dhatêng ing nagari Wêlandi, punika kula mokalakên. Bilih taksih yataksiha (dan di tempat lain). sagêd anganggit cariyos ingkang urut suraosipun. Awit tiyang sêpuh punika ingkang limrah asring kathah kasupènipun. Manawi yêktos têtimbangan kula ing sapunika Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun sêpuh wau, O, bêgja kamayangan. Ananging kula mokalakên ko taksih ya sugêng, mila pamanah kula ingkang nama Radèn Panji Puspawilaga wau, bokmênawi kaprênah putra utawi wayahipun.
Punika candhaking cariyosipun Candhi Maling ing rêdi Kêthu.
Wondening nalika pêjahing pandung, nuju sangkala punika 1301, mênggah sumbêr punika wau, mênawi wontên manjangan ing wana rêdi Kêthu ngriku gêring sampun sangêt, môngka ngombe ing sumbêr punika, sanalika lajêng bagas kuwat langkas kados kang wau, mila ngantos samangke wana ing rêdi Kêthu ngriku langkung kathah manjanganipun, sanès lan wana kang kathah-kathah, wana rêdi Kêthu punika, andhèrèk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Amangkunagara, lêstantun dados pacangkraman dalêm, mênawi
kaping 6, asring-asring miyos tindak dhumatêng wana rêdi Kêthu, akalihan ingkang raka: swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Amangkunagara kaping 3, saha kangjêng tuwan residhèn, para tuwan-tuwan kathah ingkang andhèrèk, tuwin para santana sêpuh: para santana anèm, ing karaton utawi ing kamangkunagaran, bidhalipun saking nagari untabipun kados ratu lumurug prang.
Sasampunipun pêjah pandung sakti, Prabu Kalana Tunjungseta, lêstantun ênggènipun kêrsa kalangênan tindak ing wana.
pasanggrahan, rêdi Lambang: inggih kaêdêgan pasanggrahan.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang sampun misuwur ing kawignyanipun kaloka ing buwana.
Ingkang kadamêl wêwatoning panginanipun, awit Radèn Ngabèi Rônggawarsita dèrèng nate amacak anggitanipun ing Jurumartani, sanès kalihan Radèn Panji Puspawilaga, punika anggitanipun sampun asring kapacak ing Jurumartani, anelakakên yèn saèstu sagêd. Wondene andadosêna
Sakathahing sasêratanipun Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun kalampahan kapacak wontên ing Jurumartani, punika dèrèng anelakakên yèn Radèn Panji Puspawilaga sampun putus ing têmbung Jawi, wangsul Radèn Ngabèi Rônggawarsita anggènipun botên macak sasêratan ing Jurumartani ugi botên anelakakên yèn botên kalêbêt sagêd. Bokmanawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun asring macak sêrat ing Jurumartani, ananging botên mawi tôndha astanipun, utawi manawi asilih nama, punika sampun limrah yèn tiyang sagêd, mênggah kayêktosanipun sumôngga. Wignya Panitisastra kula aturi maos sêrat, Pustakaraja ingkang kalêbêtakên ing sêrat pananggalan taun 1866 punika, ing ngriku wontên asmanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ananging kang sampun sinamur salêbêting ukara, lah punika damêlanipun tiyang ingkang pantês kaanggêp pujôngga, pangangkahipun sampun ngantos kasumêrêpan ing akathah, sintên ingkang nganggit. Sanadyan botên amacak sêrat ing Jurumartani para priyantun ing Kudus, dene sami sumêrêp yèn Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalêbêt sagêd, punika saking pundi.
Nalar ingkang kasêbut wau anelakakên yèn kaluwihan punika botên kenging kasidhêm. Kajawi saking sêrat kabar Jurumartani punapa botên wontên malih marginipun anglimrahakên pawartos, wah kasagêdan.
Kula kodhêng sangêt dene Wignya Panitisastra botên gadhah pambudi sanèsipun, anggènipun amradinakên busukipun: paribasan botên wontên latu tanpa kukus tumrapipun dhatêng Wignya Panitisastra prayogi manawi katêgêsakên makatên. Latu minôngka awon kukus punika ingkang mradinakên. Kula amangsuli malih ingkang kapratelakakên, Wignya Panitisastra bab kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga, ingkang sampun têtela awit kathah kemawon pamacakipun sêrat ing Jurumartani: môngka ing sêrat Jurumartani ugi ôngka 45. Wignya Panitisastra nglairakên pamanggihipun bab suraosing sêrat Candhi Maling ing rêdi Kêthu, katandhan Radèn Panji
ngantêbakên. Wignya Panitisastra inggih amratelakakên, yèn botên sumêrêp mênggah pamêthilipun sêrat Candhi Maling saking pundi, punika kemawon sampun anelakakên yèn Wignya Panitisastra taksih kêdhik sumêrêpipun dhatêng kasusastran, mila sêrat wau kawastanan anggit-anggitipun Radèn Panji Puspawilaga piyambak.
Saking pamanggih kula sêrat ingkang kados makatên wau ugi wontên phaedahipun, ing atasing tiyang ingkang rêmên dhatêng kasusastran. Andadosêna kawuninganipun Wignya Panitisastra, yèn Sêrat Candhi Maling punika sanès supênanipun Radèn Panji Puspawilaga, sabab kula sampun nate mirêng cariyos Candhi Maling ananging dèrèng patosa têrang, punapa malih andadosêna kawuninganipun Wignya Panitisastra, yèn Radèn Panji Puspawilaga ingkang nganggit Sêrat Candhi Maling sampun nate dhatêng nagari Walandi, wondene yuswanipun saking pandugi kula kirang langkung sawidak taun, dados sêpuh Radèn Panji Puspawilaga akalihan Wignya Panitisastra, kasagêdanipun inggih anglangkungi, manawi kula botên lêpat Radèn Panji Puspawilaga sampun nate dhatêng tanah Inggris, Prangkrik, tuwin Dhitsêlan saha wangsulipun dhatêng tanah Jawi, baitanipun kapal katêmpah ing prahara rêmuk katanggor ing karang, tiyang ingkang wontên ing baita kapal mèh sadaya amanggih tiwas. Namung Radèn Panji Puspawilaga tuwin awak baita sawatawis ingkang katulungan, sami sagêd mêntas wontên ing pulo ingkang nama Nofasembêlah. Ananging ingkang taksih ngodhêngakên manah kula, Radèn Panji Puspawilaga ing nalika badhe mantuk dhatêng tanah Jawi, dene saking pulo Nofasembêlah ingkang kaprênah ing sagantên bêku, ewasamantên bokmanawi jalaran saking baitanipun kapal katêmpah ing prahara wau. Kula dèrèng patosa têpang akalihan Radèn Panji Puspawilaga amêrgi sawêk kapanggih kaping kalih wontên ing Puspanagaran, ananging sampun têtela yèn pujôngga agêng, manawi wicantên Jawi kaworan têmbung Wlandi, Prasman, Inggris, Dhitsêlan, punika namung saking kintên-kintên kula piyambak, yêktosipun kula sumêrêp piyambak dhatêng têmbung-têmbung wau, botên.
Punika candhaking cariyosipun Candhi Maling ing rêdi
dèntên nagarinipun Prabu Kalana Tunjungseta: Radèn Madukusuma wau, salèr rêdi Andong, winastan ing nagari Ngamartalaya, kenging
Antawis lami, panuju satunggal dintên, Prabu Kalana Tunjungseta: Radèn Madukusuma tindak ing pasanggrahan rêdi Mangli, dulu ringgitan cucal wontên pasanggrahan ing rêdi Mangli ngriku, ingkang andikakakên ngringgit, dhalang Ki Panjangmas
angin plahara wayang mawut-mawut, wontên ingkang dhawah ing rêdi Lambang, rêdi punika lajêng karan rêdi Wayang ngantos samangke, rêdi Mangli wau, sasampuning kêlir, balencong, gamêlan, dhalang, wayang, sami kabêsmèn, lajêng karan rêdi Kêlir ngantos sapriki, Prabu Kalana Tunjungseta: Radèn Madukusuma, gugup nalika dhatênging latu wau,
Panjangmas inggih punika kang nurunakên dhalang Panjangmas Mataram.
Têlasing sinêrat, ing nagari Surakarta, kampung Loji Wetan, Kêmis kaping 1 Nophèmbêr 1866, utawi kaping 22 wulan JumadiakirJumadilakir. ing warsa Alip ôngka 1795.
Abdullatip, tiyang Samarang mratelakakên saking sêsêrêpanipun piyambak, bab anggènipun anyulayani ingkang dados pamanggih kula, prakawis anggèn kula badhe sumêrêp dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saha kayêktosaning wontênipun cariyos Candhi Maling, awit saking pangintên kula manawi cariyos punika dêdamêlanipun Radèn Panji Puspawilaga piyambak. Abdullatip amastani manawi cariyos ingkang kapacak ing sêrat Jurumartani botên dados pratôndha ingkang anelakakên kasagêdanipun tiyang, ing mangke kula mangsuli sakêdhik dhatêng ingkang nama Abdullatip. Punapa piyambakipun dèrèng sumêrêp. Manawi panitikipun tiyang sagêd punika saking dêdamêlanipun sêrat. Ing ngriku kenging kapirid saking ukara tuwin uruting pitêmbunganipun. Punapa kalêbêt sagêd utawi botênipun tiyang lajêng sumêrêp kemawon. Kawêdalna saking Jurumartani, utawi margi sanèsipun. Anggêripun kawaos ing akathah, amasthi lajêng katawis ing kasagêdanipun. Manawi kasagêdan wau kasidhêm wontên ing griya, sintên ingkang badhe amastani sagêd dhatêng tiyang manawi botên wontên lèlèripun. Ewadèntên Abdullatip badhe anyuwurakên kasagêdanipun tiyang sanès. Sanadyan piyambakipun saking pamatawisPasisir = pamatawis; Jawa = pamawas. kula taksih repot bab ing sêsêrêpanipun dhatêng kasusastran. Kadospundi anggèn kula botên amastani manawi taksih repot. Piyambakipun katingal eram sangêt, dene Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagêd anglêbêtakên namanipun wontên ing sêkar dhandhanggêndhis sapada, punapa pangintênipun Abdullatip botên wontên tiyang sanèsipun ingkang sumêrêp bab dununging nama wau wontên sêrat ingkang kasêbut ing sêrat pananggalan 1866, sêkaripun dhandhanggêndhis. Ingkang punika Mas Abdullatip, kula asuka sêrêp dhatêng sampeyan, sarèhning sampeyan kula tingali saking suraosing panjawab sampeyan dhatêng sêrat kula, manawi rêmên dhatêng sasêratan, dene sampeyan lajêng agahan anjawabakên prakawisipun tiyang sanès. Dados kenging kula wastani cathok gawel. Ananging andadosakên rêmên kula manawi wontên tiyang ingkang kados makatên. Mênggah namanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang dumunung ing sêrat Pustakaraja, wontên ing sêrat pananggalan 1866, sêkar dhandhanggêndhis, punika ing Kudus ngriki sampun kathah tiyang ingkang sumêrêp. Nama punika kaprinci ing aksara satunggil-tunggilipun, dumunung wontên ing bêbukaning sêrat sêkar dhandhanggêndhis. Aksara punika kadèkèk ing ngajêng satunggil-tunggil pada wontên, ngantos dumugi têlasing sêkar. Anjawi saking punika anggitanipun sêrat Pustakaraja Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang dumunung wontên ing sêrat pananggalan 1866, sanadyan sampun kalêbêt sae, dèrèng angeram-eramakên. Manawi tiyang ingkang gadhah kasagêdan sakêdhik kemawon, amêsthi sagêd anganggit kados makatên.
Abdullatip apitakèn, saking pundi sumêrêpipun têtiyang Kudus, bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalêbêt sagêd. O, punika gampil kemawon anggèn kula mangsuli, para ngulami ing Kudus sami rêraosan kalihan kancanipun. Dene marginipun para ngulami wau sami mirêng manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita putus dhatêng basa kawi tuwin dhatêng cariyos. Punika wontên kaji watawis ingkang dhatêng nagari Surakarta, kalêrês ing wulan Mulud.
sabakdanipun garêbêg wontên kaji satunggil ingkang martamu dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sadhatêngipun ing ngriku Radèn Ngabèi Rônggawarsita apradhah dhatêng tamunipun. Tamu kasuba-suba saha sakalangkung sae patrapipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhatêng tamunipun wau, nuntên tamu kadongèngakên Andhe-Andhe Lomut.Lumut (dan di tempat lain). Mawi kajarwanan manawi Andhe-Andhe Lomut ingkang dados Panji, dene Klêting Kuning punika Côndrakirana, anggènipun anjarwani mawi kamomoran têmbung kawi. Kaji sakalangkung gumunipun, sarêng mantuk dhatêng Kudus, lajêng kathah pangalêmipun dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saha anyuwurakên kasagêdanipun dhatêng basa kawi tuwin dhatêng sêsêrêpaning cariyos, lah, punika kenging kawastanan: sêgawon anjugug botên mawi nyokot. Awit kaji mirêng pitêmbungan kawi ingkang botên kasêrêpan ing têgêsipun. kadospundi kok kaji sumêrêpa dhatêng basa kawi, amargi dede bêbahanipun. Panjuguging sagawon punika upaminipun: swara kathah, dene sagawon botên anyokot, têgêsipun: botên wontên yêktinipun. Dados kathah pabênipun ingkang botên kayaktosan. Lah punika Mas Abdullatip ingkang andadosakên sêrêpipun têtiyang ing Kudus bab kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau.
Abdullatip amastani latu tanpa kukus tumrap dhatêng badan kula, latu punika awon kukus amradinakên. Dados awon kula ingkang kawradinakên. Punika kula amung amangsuli cêkak kemawon: pundi wontên tiyang damêl rasukan angukur badanipun tiyang sanès. Kula punika amung amaibên ingkang dados suhuring tiyang kawastanan sagêd, môngka dèrèng wontên pratandhanipun, kaping kalih kula amung pitakèn bab pamêndhêtipun cariyos Candhi Maling saking sêrat punapa, amargi saking kumêdah kula badhe sumêrêp, awit ing Kudus ngriki botên wontên tiyang ingkang sagêd anêrangakên bab cariyos Candhi Maling wau, kalampahan kula pitakèn dhatêng para têtêpangan kula ing Mangkunagaran Surakarta, wangsulanipun kawrat ing sêrat. Manawi dèrèng sami manggih cariyos ingkang kados makatên wau, môngka rêdi Kêthu punika bawah Kamangkunagaran, kadospundi kok têtiyang siti botên wontên ingkang sumêrêp. Punapa inggih kenging kawastanan awon. Manawi tiyang amratelakakên ingkang dados sumêlanging manah, saha punapa wontên awonipun manawi tiyang ambudidaya dhatêng sêsêrêpan.
Abdullatip amastani manawi kula anjunjung angantêbakên dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, punika angsal wêwaton saking pundi, wangsul kula sagêd amastani manawi piyambakipun ingkang anjujung angantêbakên dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, awit katelak saking panjawabipun sêrat. Ingkang mungêl akathah-kathah pangalêmipun dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, ananging botên wontên ingkang mencok. Pundi wontên tiyang dhatêng ing nagari Walandi, antukipun ngajawi ngantos sagêd mêntas wontên ing pulo
Abdullatip dhatêng Radèn Panji Puspawilaga awit saking pangalêm ingkang mêdal saking watês. Saha taksih kathah pitêmbunganipun pangalêm, punika botên wontên damêlipun, awit ingkang maos panjawabipun wau, amêsthi badhe lajêng sumêrêp, bilih Abdullatip botên barès manahipun.
Ing Jurumartani Kêmis kaping 8 Nophèmbêr 1866, ôngka 45, nanging wêwangsul punika:
ing Kudus kang dipun griyani punapa Kudus ing Kriyan, punapa ing Tajug, punapa ing padhusunan, lan jêjêr priyantun punapa, owêl sangêt dene priyantun sagêd têmêning sastra, damêl têmbung têka botên têrang, yèn têmbung wau kirang têrang, inggih sadhengah pitêmbungan, mênawi pêtêng botên têrang, punika pitêmbunganipun tiyang bodho, dede têmbungipun
Salèh, tuwin tuwan Khaji Ali, kang putra tuwan Khaji Mukamad Salèh, kala turun saking khaji, tuwan Khaji Ali wau, têksih alit sangêt. Punika sadaya, sampun sami têpang sae kalih kula, nanging nalika sêmantên, kula têksih nama lare, dêlasan kang rayi tuwan Khaji Asnawi, kang wontên Surapringga, dados priyantun carik ing kantor, nama Kyai Wirasari, griya sakiduling alun-alun, punika ugi kula sampun têpang sae, kagèndèng saking kang raka tuwan Khaji Asnawi ing Kudus wau, utawi kula piyambak inggih kathah priyantun sêpuh tuwin akrab, kang wontên ing Kudus, mila kula sumêrêp sabarang lampah, tuwin cariyosipun nagari Kudus kang kina-kina, kathah kang cècèkPasisir = cècèk; Jawa = cocok. kalihan cariyos kula, wontên ugi kang gèsèh.
Kala kaping 29 wulan Juni 1866 putranipun tuwan kang ngarang sêrat Jurumartani, nama Sinyo Erêns [Ehrens], watawis
ing rahmatullah, ingkang rama sakêlangkung sêkêling galih, awit tinilar ing putra kang sae pambêkanipun, saha sampun dados abdi dalêm kangjêng goprêmèn, rintên dalu tuwan
minôngka dadosa panjurung kula, awit saking pamêrsudinipun tuwan ênggèn kula damêl cariyos wau, têgêsipun botên awit saking ênggèn kula
manah, dene cariyos punika, têmên, dede anggitan. Nanging pangêcaping sangkala pêjahe pandung sakti: kalintu, pêjahing pandung sakti wana rêdi Kêthu, kang lêrês sangkala punika, 1201 sirnanipun Prabu Kalana Tunjungseta: Radèn Madukusuma, sampun lêrês sangkala punika 1218, mèh sami kalihan sangkala Candhi Kalibêning, dene lampahing pandung sakti wau, pikantukipun dhatêng wêwulang, namung dhatêng tekad, tekadipun têtêp mantêp praptèng pêjah ingandhêman. Têgêsipun, tiyang gêsang punika, sampun ingkang tekad sae, dipun têtêpi: sarta linampahan tapanipun. Botêna amanggih sae, pandung sakti punika, tekad awon, tekad dados durjana pandung, dipun têtêpi, sarta linampahan tapanipun. Patilasanipun ngantos gangsal atus taun laminipun, têksih kaambah para
Wignya Panitisastra botên anyandhak sadaya punapa ingkang dados jawab kula. Kula inggih sampun sumêrêp, manawi panitikipun tiyang sagêd punika saking dêdamêlanipun sêrat, larea kemawon inggih lajêng pirsa, punika botên kula paibên. Kula amung badhe mratelakakên yèn sakathahing sêsêratanipun Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun kalampahan kapacak wontên ing Jurumartani, punika dèrèng anelakakên yèn Radèn Panji Puspawilaga sampun putus ing têmbung Jawi, amêrgi anggitanipun wau dèrèng angeram-eramakên. Andadosêna kawuningan sampeyan, Mas Wignya, sakathahing anggitan punika botên kenging kaanggêp pratôndha kang yêktos, ingkang anelakakên kasagêdanipun tiyang. Saking kêpencutipun nyêrat ngantos ngalam donya rinoban ing sasêratan ingkang rèmèh awarni-
his, kasamun sinamur ing ukara, ananging kula amung sumêja amratelakakên yèn Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika kalêbêt tiyang ingkang budinipun andhap asor, pangangkahipun sampun ngantos kasumêrêpan ing akathah, sintên ingkang nganggit sêrat Pustakaraja ingkang kapacak wontên ing pananggalan taun 1866. Suprandene kawignyanipun kaloka ing buwana, tur asmanipun botên kadhasarakên.
Sampun andadosakên rêngating galih Mas Wignya, bilih kula anglairakên pamanggih kula bab sumêrêp sampeyan dhatêng namanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang dumunung ing sêrat Pustakaraja. Wondene sadèrèngipun kula asuka pirsa, yèn Radèn Bèi Rônggawarsita, anglêbêtakên namanipun wontên ing sêrat Pustakaraja wau, saking panyakra kula, sampeyan inggih taksih kodhêng bab wontênipun nama punika, sarêng sampun kula jarwakakên, punika lajêng sumêrêp tuwin sampeyan lajêng ngirib-irib pisanjang kula, sarana pitêmbungan sanès. Larea kemawon inggih kuwagang. Pratingkah makatên punika, angèmutakên cariyosipun Tuwan Kolombus, ingkang rumiyin sumêrêpipun wontên tanah Amerikah, pinuju satunggilipun dintên, piyambakipun apitakèn dhatêng para mitranipun. Punapa sami sagêd angadêgakên tigan wontên ing meja, sarêng mitranipun sami blaka yèn botên sagêd, tigan lajêng kathuthuk dening Tuwan Kolombus, ngantos rêmêk sakêdhik. Sarêng sampun tumuntên kaêdêgakên ing meja, pangucapipun para mitra, o yèn mangkono bae aku iya bisa. Tuwan Kolombus amangsuli, wis masthi bae, yèn kowe nyangkok pratingkahku.
Kula lajêng kemutan cariyos punika sarêng aningali pangirib-irib sampeyan. Mas Wignya, kula sampun sampeyan cêcampahi kawêstanan repot, manawi sampeyan taksih kenging kawastanan cotho, punapa malih Wignya Panitisastra, kula sampeyan wêstani agahan, awit kula anjawabakên prakawisipun tiyang sanès, o sokur mas ananging ingkang sampeyan wêstani agahan ing atasing pratingkah kula punika punapa, tuwin punapa ingkang sampeyan anggêp botên agahan, anggèn kula nêdha pirsa, amargi watêsipun agahan tuwin botên agahan punika kêdah kaprênahakên.
sampeyan, bab khaji wau ingkang mrêtamu dhatêng Rônggawarsitan, kula punika botên kalêbêt tiyang ingkang kamigugon dhatêng pitêmbunganing tiyang sanès. Sadèrènging kula timbang-timbang rumiyin, anggèn kula botên lajêng pitados punika jalaranipun makatên: kala kula têksih lare kula dipun wulang dhatêng eyang kula swargi, têmbungipun: Thole kowe dak wènèhi pirêmbug sathithik, anggonên ing slawase, iya iku aja sok anggugu rêmbuk.
Sarèhning kula taksih lare, mila botên sagêd anggayuh êliding wulangipun eyang kula.
Sarêng sampun sêpuh punika sawêg mangêrtos.
Wignya Panitisastra apitakèn, pundi wontên tiyang damêl rasukan angukur badanipun tiyang sanès. Mas Wignya saminipun tiyang ngèbèrakên kasagêdan kacênthok ing basa. Sampeyan piyambak Mas Wignya, ingkang damêl rasukan angukur badanipun tiyang sanès. Sumôngga kula têrangakên, manawi sampeyan badhe angina dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saha Radèn Panji Puspawilaga, ingkang sampeyan damêl têtandhingan saèstu badan sampeyan piyambak, cipta sampeyan kêdah makatên.
Apa aku kaconggah gawe anggitan kaya gaweane priyayi loro mau. Sing wis dak garap ing sajêge apa, êndi rupane sing wis tau dak anggit, amurih mêncarake kawruh, môngka aku iki ngunggul-unggulake kabisanku marang kasusastran. Punapa sampeyan sampun nate kagungan panggalih ingkang kados makatên. Sêmonipun dèrèng.
Anjawi saking punika, Mas Wignya, manawi sampeyan rumaos taksih kodhêng dhatêng cariyos Candhi Maling, kula aturi nêdha katrangan ingkang kalayan pantês dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, sampun mawi pitakèn, punapa cariyos wau papêthikan saking têmbung Alfuru utawi Bugis, punapa angsal-angsalan saking supêna. Upami botêna makatên pratingka[h] sampeyan apitakèn saèstu botên saru: tuwin lajêng katawis manawi ingkang nama Wignya Panitisastra sumêrêp dhatêng udanagari tuwin botên purun ngungkak tata krami, wondene pitêmbungan kula yèn Radèn Panji Puspawilaga mêntas wontên ing pulo Nofasembêlah, punika namung saking pamirêng kula, botên
kasagêdanipun, kalihan malih kados Radèn Panji Puspawilaga inggih botên gêrah galihipun, awit kacariyosakên kapêntaskabêntus = terdampar. ing pulo Mênjila, amargi sasumêrêp kula botên wontên tiyang ingkang sagêd angoncati papêsthèning badan, utawi botên wontên tiyang kenging kaawonakên, amargi manggih sangsara, ingkang botên gumantung saking kajêngipun piyambak.
candhi-candhi kang agêng kang alit. Punika sadaya palapuranipun, konjuk malêbêt kadhaton, ingkang
dene palapuran wau, ing sawulan-wulanipun, dados pintên-pintên êbuk, punika sami winastan buk cariyos. Ingkang kalêrês nyimpêni, kagungan dalêm buk cariyos
miwiti anganggit, inggih punika kang winastan sêrat babad. Saking kawontênanipun cariyosing pulo Jawi ngriku wau, dene mênawi sêrat wêwulang, kala têksih agami Buda, pamêndhêtipun saking tata kramining endraloka: guruloka, janaloka, utawi lampah-lampahing jawata nawa sanga, puniku kang sami pinirit, sarêng bôngsa kula Jawi: sampun ngangge agami Mukhamad, para pujôngga: mênawi
kadhawahan anganggit cariyos kawontênanipun ing pulo Jawi: kang kasêbut ngajêng wau, mênggah pamriyogi, utawi pamantês, punika wontên ing karsanipun êmpujôngga piyambak. Kados ta cariyosipun dhusun-dhusun, wana-wana rêdi-rêdi, lèpèn-lèpèn, sêndhang umbul rawi sapanunggilanipun, kang kalêbêt cariyos alit, utawi rèmèh,
cariyos Candhi Maling wau katilar botên tumut kaanggit kalêbêtakên ing babad, sabab cariyos alit lan rèmèh, makatên ugi mênawi wontên wêwadosipun sang ratu, utawi wêwadosing nagari, punika saking pamantêsing êmpujôngga, inggih botên katut kaanggit kalêbêtakên ing babad. Dene sakathahing cariyos kang botên katut kaanggit kalêbêtakên ing sêrat babad, punika nama buk nitik, utawi buk nukil, ingkang nyimpêni inggih lêstantun abdi-dalêm êmpujôngga, mila kula punika sêkêdhik-sêkêdhik sumêrêp cariyos kawontênanipun ing pulo Jawi, sabab ibu kula, putra êmpujôngga, dados kula punika: awon-awon wayah êmpujôngga, nanging kalêbêt wayah êmpujôngga kang bodho piyambak. Wontên wayah êmpujôngga: abdi dalêm ing Surakarta, kang anglangkungi wagêt saking kula, pancêr êmpujôngga: saking jalêr, tur anampèni wahyuning kapujanggan saking kang eyang, kula dados panakawanipun kimawon botên pantês, inggih punika Radèn Angabèi Rônggawarsita, abdi dalêm priyantun kaliwon kadospatèn ing Surakarta, ngrangkêp têksih dados abdi dalêm êmpujôngga ing Surakarta.
Jurumartani 49, 6 Dhesèmbêr 1866, hlm. 23-24.
Kula maos malih panjawabipun Abdullatip dhatêng sêrat kula. kadospundi pikajênganipun, dene amastani rumaos lêrês. Saha botên sagêt anahanakên kèndêl kemawon. Rumaosipun lêrês punika saking pundi, punapa piyambakipun atampi mêmanis saking ingkang gadhah bêbahan amangsuli sêrat, sarèhning ingkang gadhah bêbahan mangsuli dèrèng ngantos aparing wêwangsulanipun, sêrat kula, Abdullatip lajêng anyawèl rumiyin, manawi tampia mêmanis, kula mokalakên. Awit ingkang gadhah bêbahan mangsuli sêrat kula botên kantun kalihan Abdullatip ing panganggitipun sêrat. Tiyang kados makatên punika punapa botên kenging kawastanan: cathok gawèl, utawi agahan.
Mas Abdullatip amastani, manawi sakathahing anggitan botên kenging kaanggêp pratôndha yêktos, ingkang anelakakên kasagêdanipun tiyang, punika kula botên maibên, ananging sampeyan sumêrêpa, Mas Abdul, manawi anggitanipun tiyang sagêt punika beda sangêt kalihan anggitanipun tiyang bodho, punapa botên makatên ta mas, anggita. [...]tidak terbaca. napa tiyang sagêd ingkang nganggit.
Abdullatip sanjang manawi botên eram, bab anggènipun anglêbêtakên nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita wontên ing sêkar Dhandhanggêndhis, kasamun sinamur ing ukara, inggih sukur, tiyang manawi dèrèng sumêrêp wadosing pratingkah, ingkang limrah lajêng eram. Manawi sampun sumêrêp, lajêng ical eramipun. Lo punika Mas Abdul, sampeyan punapa sampun anyandhak pitêmbungan kula punika. Kala samantên sampeyan pandugi kula amung mirêng kabar kemawon, bab dununging namanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, wontên ing sêkar Dhandhanggêndhis. Mila lajêng katawis eram sampeyan saking panjawab sampeyan dhatêng sêrat kula, sarèhning sampeyan sampun sumêrêp saking panjarwa kula bab dununging nama wau, masthi kemawon sampeyan sapunika sampun botên eram. Makatên ugi lampahipun Tuwan Kolombus ingkang sumêrêp rumiyin dhatêng tanah Amerikah, para mitranipun sami eram sadèrèngipun sumêrêp dhatêng pratingkah wados bab anggènipun badhe angadêgakên tigan wontên ing meja, sarêng tigan kathuthukakên ing meja ngantos rêmêk dening Tuwan Kolombus. Kalampahan tigan sagêd ngadêg ing meja, para mitra lajêng ical eramipun.
Mas Abdullatip amratelakakên, manawi swargi eyangipun amulang dhatêng piyambakipun. Pitêmbunganipun makatên: thole, kowe dak wènèhi pirêmbug sathithik. Anggonên ing salawase, iya iku: aja sok anggugu rêmbug. O, Mas Abdul inggih sukur manawi eyang ijêngandika dhawahipun makatên. Awit pitêmbungan makatên punika pikajênganipun. Manawi sampeyan kapurih sampun anggêga rêmbagipun eyang ijêngandika, utawi rêmbagipun tiyang sanès: dados angangge rêmbag sampeyan piyambak.
Mênggah anggitan kula ingkang kapacak ing sêrat Jurumartani punapa timbang utawi botênipun kalihan anggitanipun priyantun kalih: Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punika kula piyambak botên sagêd amastani, amung tiyang sanès ingkang amaos anggitan kula masthi sagêd animbang, manawi kula piyambak taksih rumaos kasoran kalihan priyantun kalih wau, ananging priyantun kalih wau saking pangintên kula botên kagungan: Hollansê idhe, têgêsipun, botên gadhah èngêtan kados Walandi, dados taksih èngêtan Jawi, sanadyan Radèn Panji Puspawilaga saking pangandika sampeyan, Mas Abdul, sampun nate dhatêng nagari Walandi tanah Inggris, Prangkrik, tuwin Dhitsêlan, sawatawis kula dèrèng wontên èmpêripun anggadhahi Hollansê idhe, taksih Jawi tulèn. Wondening kathah kêdhikipun anggitan kula ingkang sampun kapacak ing Jurumartani punika amung tiyang kalih ingkang sumêrêp, inggih punika tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani kalihan tuwan ingkang mêdalakên sêrat Jurumartani.
Sapunika kula sampun anganggêp pujôngga dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita awit saking pratelanipun Radèn Panji
ingkang dados panuwun kula. Priyantun kalih punika sampun ngantos rêngat ing galihipun, bab panyêrat kula wontên ing Jurumartani, pangraos kula piyambak botên wontên awonipun. Mênggah anggèn kula mastani cariyos Candhi Maling bokmanawi pêpêthikan saking sêrat Alpuru utawi Bugis. Punapa malih angsal-angsalan saking supêna, punika sadaya saking panjarwanipun [the exploration] têtiyang sêpuh ing Kudus. Awit para sagêd punika kathah ing sêsêrêpanipun dhatêng basaning têtiyang amônca, bokmanawi Radèn Panji Puspawilaga sagêd basanipun tiyang Alpuru utawi Bugis. Dados cariyos Candhi Maling anggènipun amêthil saking sêrat Alpuru utawi Bugis. Punapadene para sagêd punika kathah ingkang kagalih, manawi kasupèn ingkang badhe kaanggit, asring kapanggih saking supêna, andadosakên èngêtipun malih.
Mênggah anggèn kula purun-purun maibên dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punika awit saking sumêlanging manah kula, dene ingkang cariyos khaji bab kasagêdan wau, mila kula botên pitados dhatêng pawartos punika, kalampahan kula amacak wontên ing Jurumartani, supados pikantuka sêrêp ingkang kenging kagêga, ing mangke Radèn Panji Puspawilaga sampun aparing sêrêp. Dados punika ingkang ngicalakên sumêlanging manah.
Wasana panuwun kula dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga, mugi lêstantun karsaa amacak ing Jurumartani bab cariyosipun dhusun-dhusun. Wana-wana, rêdi-rêdi, lèpèn-lèpèn, sapanunggilanipun, ingkang botên kalêbêt ing sêrat babad, supados anêrangna dhatêng ingkang dèrèng sumêrêp.
Mugi kapacaka ing Sêrat Jurumartani, kados ing ngandhap punika.
Kula sakalangkung ngungun dhatêng Mas Wignya Panitisastra priyantun kang ambêg susastra ing kitha Kudus. Dene sampun purun amaibên dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punapadene dhatêng anggitanipun Radèn Panji Puspawilaga bab Candhi Maling rêdi Kêthu, dados manah kula sampun botên sumêlang malih, mênawi kasagêdanipun Mas Wignya Panitisastra wau sampun angungkuli dhatêng priyantun kêkalih wau, mila sangking adrênging manah kula botên langkung kula wau namung sumêdya nyuwun wulang dhatêng ing sampeyan, andadosakên kaluwihaning kasagêdan kang sangking wêwulangipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalih Radèn Panji Puspawilaga kang sampun dipun wulangakên dhatêng kula, awit panjênênganipun Mas Wignya Panitisastra wau anyêmbutakênanyêbutakên. mênawi sampun amêstani mênawi wontên sêrat cariyos sangking Alpuru Bugis. Punika sampeyan sampun anyumêrêpi sangking cariyosing Bugis wau, mila kula ing samangke sampun botên sumêlang malih yèn sampeyan punika priyantun sangking asli tiyang Bugis. Dene sumêrêp cariyosing sêrat Bugis, mila kêdah adrêng manah kula badhe nyuwun wulang kados punapa anggitanipun pujôngganing Bugis kang sampun kawulangakên dhatêng Mas Wignya Panitisastra, yèn kula kaparingana warah yèn sampun mangêrtos lajêng badhe kula wradinakên dhatêng sanak-sadhèrèk kula sadaya kang sampun kawulang ing priyantun kêkalih wau, badhe kula timbang kalihan cariyosing Candhi Maling rêdi Kêthu, anggitanipun Radèn Panji Puspawilaga, môngka kula sampun nate nyumêrêpi yèn cariyos punika pamundhutipun sangking sêrat Pustakaraja, tuwin Srat Babat
badhe kula timbang kalihan cariyosipun Radèn Panji Puspawilaga, kang sampun kawulangakên ing kula. Kalihan wêwulangipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kang sampun kangge ngakathah:
Sinêrat Ngayugyakarta kaping: 12 wulan Rêjêp taun Alip, ôngka 1795.
Katandhan putra Mangundiprajan Radèn Lara Itêm.
Sambêting wêwangsul dhatêng Wignya Panitisastra ing Kudus.
Ingkang eyang Radèn Angabèi Rônggawarsita, utawi eyang kula, punika turun kaping 10, saking Kangjêng Sultan Pajang, nama Radèn Tumênggung Sastranagara, bupati kadipatèn ing Surakarta, kang wau nama Ngabèi Yasadipura kaping 2, inggih punika abdi dalêm pujôngga ing Surakarta, ngiras angêmbani Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya raja putra narendra trah Mataram, ing Surakarta sarêng jumênêng nata, nama ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5, wondene kang rama Radèn Angabèi Rônggawarsita punika, kang raka ibu kula, nanging kula punika dipun pundhut putra wuragil, dhatêng bapak agêng Radèn Tumênggung Sastranagara, awit sedanipun rama kula, kula têksih alit. Dene rama kula wau, têliti abdi dalêm karaton Jawi Mataram awit saking kaki kula, buyut kula, canggah kula, warèng kula, sapanginggil têliti ing karaton Jawi Mataram, eyang kula canggah, jumênêng nata ing nagari Kartasura, nama ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 2, pindhah saking Kartasura, angadhaton ing nagari Surakarta, kala Isaka Jawi: ôngka 1670, angsal gangsal taun wontên ing Surakarta, lajêng surud, sinarèkakên dhusun Lawiyan, lajêng kaêlih ing Imagiri.
Dene buk cariyos wau, kalongipun sami ical, yèn nagari pêcah, buk cariyos kathah kang cicir, kados ta kala pêcahing nagari Mataram, buk cariyos kathah kang
cicir, kucir cina pinalintir kocar-kacir.
Kala kula rare, karêmênkarêmênan. kula: maos sêrat cariyos kawontênanipun pulo Jawi, kang sampun dados sêrat babad waosan, utawi kang têksih nama buk nitik, tuwin buk nukil. O: Wignya Panitisastra, owêl sangêt, wontênipun ing dunya bapak kula agêng, ênggènipun kabêsmèn dalêmipun ngantos kaping tigang rambahan. Dados sakathahing sêrat cariyosing pulo Jawi, tuwin sêrat sanès-sanèsipun, kathah kang sami katut kabêsmi, samangke namung kantun cuwil-cuwilan kang têksih, Wignya Panitisastra, gumun dene wontên Maling cinandhi, Maling punika tiyang, dipun candhi ya pantês, zaman samangke winastan kinijing, ing rêdi Ijo, sakiduling karaton Baka: tanah ing Prambanan, ngriku wontên candhi Asu, kadospundi dene asu cinandhi, môngka cariyosipun panjang, kala Isaka Jawi, ôngka 1020 lêt kalih atus taun, rumiyin candhi Asu ing rêdi Ijo, kalih candhi Maling rêdi Kêthu, ing rêdi kidul ngriku ugi, sanginggilipun Gisikan, wontên candhi alit nama candhi Bungalan. Punika ugi wontên cariyosipun. Ing rêdi kidul ngriku malih, sanginggil dhusun Ngoreyan, tuwin dhusun Jabung, wontên toya sêndhang, winastan ing Banyuurip, punika cariyosipun inggih panjang, tiyang ngriku dipun takèni gancaring cariyosipun inggih botên sumêrêp. Cariyos rêdi Kêthu malih: tiyang dhusun dipun pitakèni gancaring cariyosipun yèn sumêrêpa, cariyos sampun gangsal atus taun laminipun, cariyos wontên wana, wah cariyosing Maling, candhinipun namung dipun têngêri tumpukan sela sawêtawis, risaka: tuwin icala wujudipun sampun pantês, gangsal atus taun. Candhi Prambanan punika agêng-agêng, tur ing salami-laminipun karêksa, kala ngajêng: saking sêbuting cariyos, cacahipun sèwu: namung kirang satunggal, sapunika kawontênanipun, gangsal atus kimawon botên wontên. Têgêsipun, sampun kathah
Jurumartani 50, 13 Dhesèmbêr 1866, hlm. 26.
Mugi wontêna karsanipun tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani, amacak sêrat kula punika.
Kula sampun maos, sêrat Jurumartani, ingkang katandhan Wignya Panitisastra, Kudus, kaping 25 Oktobêr, 1866.
Kula punika sakalangkung gumun, dene têka wontên priyantun, sampun umur 58 taun, maksih kaserenan panggalih sakalangkung saking bantêripun, môngka sangking cêcariyosanipun para sêpuh-sêpuh: tiyang wau, samôngsa sampun umur 40 taun, kabantêranipun suda, umur 45 sangsaya ical, kantun manah têtêg, botên kagetan, dumugi umur 50, umur 55, sadaya manah arda, sirna, kantun manah narimah, ênêng, ênêng, idhêp, mantêp. Punapa malih sampun langkung sangking 55 taun, èstu kantun mu [...]tidak terbaca. mênawi kirang saking umur 30 taun, la punika kados sabab, sawêg bantêr-bantêripun ing manah, kalih ingkang sampun kalampahan. Yèn tiyang sawêg umur 25 taun utawi 30 taun, môngka kathah kasagêdanipun. Punapadene, kanggenan ngèlmi sêpuh, punika asring-asring kathah ingkang kapara baludag lubèr lajêng kasêbut bèrkuwanèn. Anamung bab anggènipun anggêndhak sikara dhatêng tiyang kèndêl punika, têka sangêt kodhêngipun manah kula, kajêngipun kadospundi, punapa lumampah dipun guroni punapa badhe mêguru, mênawi lumampah dipun guroni, kang wasta Rônggawarsita wau, tiyang sampun narimah anggènipun katitah jugul. Botên sumêja kaguru malih, mênawi badhe gêguru, kang wasta Rônggawarsita punika, dede guru, mênawi badhe sêsobatan, botên mangkatên patrapipun. Mênawi badhe ngayoni kasagêdan, kang wasta Rônggawarsita punika, botên bingah kagunggung mênang, botên garantês dipun ungkuli, ingkang wasta Wignya Panitisastra wau, punapa dèrèng maos sêrat Wulangrèh, ingkang sêkar Gambuh: Pangkur, mênawi dèrèng nate maos. E la kados mangkatêna bilih Rônggawarsita ajrih yèn kasêbutna wontên ing sêkar Gambuh Pangkur ngriku, kalih sabarang punika, botên susah kacongol-congolakên dhatêng ingkang gadhah badan piyambak. Awon sae èstu kamirêng kathah, sumantên wau mênawi ingkang wasta Wignyapanitisastra taksih cuwa ing panggalih, badhe andumugèkakên karsa dhatêng kang wasta pun Rônggawarsita, inggih sumôngga ing karsa, anaming kados sampun botên angsal wangsulan malih.
Katandhan mantri ing Kadipatèn: Ngabèi Sumanggèngkarsa.
Jawab-jinawabing tiyang pabênan punika sangêt kathahipun mèh botên wontên têlasipun, saminipun sagawon ingkang [...]Tidak terbaca. dhatêng kumandhanging jêgugipun Ingkang nama Wignya Panitisastra pratingkahipun pabên inggih makatên ugi, nanging sampun limrahipun tiyang pabên, ngantos pacakarapôncakara. kantaran bau bôndawalapati inggih mêksa botên purun asor ing jurit. Mas Wignya pitakèn kadospundi pikajêngan kula, dene amastani rumaos lêrês. Kula amangsuli sakêdhik kemawon.
Manawi prakawis punika kaingar-ingêrakên sarana pitakèn ingkang rèmèh kados makatên amêsthi badhe botên wontên rampungipun, saupami kula wangsul pitakèn malih dhatêng Mas Wignya, kadospundi pikajêngan sampeyan, dene apitakèn dhatêng kula, yèn kula rumaos lêrês, lah punika punapa botên kenging kawastanan angikal bêbasan. Wah malih ingkang nama Wignya Panitisastra apitakèn. Punapa kula atampi mêmanis saking ingkang gadhah bêbahan mangsuli sêrat, ing wêkasan kawêwahan malih: manawi tampia mêmanis, punika kamokalakên. kadospundi Mas Wignya tiyang sampeyan sampumsampun. sumêrêp manawi kula botên atampi mêmanis, dene mawi apitakèn. Tanduk sampeyan pabên prasasat lare, pabênan ingkang
kawastanan cathok gawèl utawi agahan, wondene pitakèn kula bab dununging watêsipun tiyang agahan punika botên sampeyan wangsuli: Mas Wignya amung tansah mamoyoki kemawon. Punika punapa sanès tandukipun tiyang ingkang têlas budinipun, lajêng ngupados akal saangsal-angsalipun kemawon, prayogi utawi botênipun pambudi wau botên mawi kaetang, akal punika lajêng kacandhak minôngka dêdamêl tumuntên kasawatakên dhatêng mêngsahipun, ananging botên ngantos kenging, malah angèngingi badanipun piyambak, amargi patrapipun, gathukngguthuk. lor kêna kidul. Para priyantun ingkang sami maos sêrat Jurumartani, sami kula aturi ngrêmbag anggèn kula rêbat suwala akalihan Wignya Panitisastra, sumôngga kula aturi maos panjawabipun Mas Wignya Panitisastra ingkang pitêmbunganipun
Sumôngga, jawab ingkang kados makatên punika botên wontên pigunanipun, sabab ingkang nama Wignya Panitisastra saking ungêling jawab wau sampun anjurungi pisanjang kula, kawastanan botên maibên, môngka ing saurutipun malih piyambakipun asanjang yèn anggitanipun tiyang sagêd punika beda akalihan anggitanipun tiyang bodho.
Sintên-sintêna kemawon rak inggih sumêrêp ta, yèn damêlanipun tiyang sagêd akalihan bodho punika beda, pisanjang sampeyan makatên punika punapa prasasat piwulang, bilih makatêna ingkang sampeyan badhe wulang sintên.
Saupamia sampeyan dèrèng nyandhak pitêmbungan kula wau, lah punika kenging kajarwakakên wontên ing ngriki, sarêng sampun mangêrtos saking pamatawis kula inggih botên susah katêrangakên malih. Sauruting jawab sampeyan Mas Wignya, katawis kemawon yèn sampeyan sumêja ngajak bantah, kados ta pisanjang kula manawi botên eram, bab anggènipun anglêbêtakên nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita wontên ing sêkar Dhandhanggêndhis, kasamun sinamur ing ukara, saking pamanggihipun Mas Wignya anggèn kula botên eram wau, sarèhning kula sampun sumêrêp panjarwanipun bab dununging nama wau. Sapunika kula gadhah pitakèn, mênggah têgêsipun kasamun sinamur ing ukara, punika punapa, pitêmbungan sadasa wanda punika punapa botên anelakakên yèn kula sumêrêp ing dununging namanipun priyantun wau, saupamia kula amung mirêng kabar kemawon yèn Radèn Bèi Rônggawarsita anglêbêtakên namanipun wontên sêkar Dhandhanggêndis, punapa botên saèstu lajêng kula ngupadosi piyambak wadosipun, ananging pitêmbungan sampeyan makatên punika anelakakên yèn baud angikal basa nyimpang saking lêrês, punika ingkang kadamêl sarat supados sagêda mênang kemawon. Tujunipun Mas Wignyapanitisastra katanggor tiyang ingkang kadunungan, olansê idhe, saupami botêna makatên saèstu dipun êngkuk-êngkuk. Panjarwa sampeyan bab jalaran botên eraming mitranipun Tuwan Kolombus, saèstu sae, ananging saea kados punapa, inggih taksih kenging kula ikal manut pratingkahipun Mas Wignya. Wondene Mas Wignya gadhah piwulang têmbungipun makatên, tiyang manawi dèrèng sumêrêp wadosing pratingkah, ingkang limrah eram. Manawi sampun sumêrêp lajêng ical eramipun. Piwulang makatên punika dèrèng kula anggêp lêrês saèstu. Amêrgi saking pamanggih kula, manawi amung sumêrêp kemawon botên sagêd [...]Tidak terbaca. badhe anêrangakên dhatêng sampeyan yèn kucing buntutipun tiga [...]Tidak terbaca. amêsthi sampeyan ragi eram, manawi sampun kula jarwakakên, môngka panjarwa kula sagêd katirokakên ing Mas Wignya, lah punika ical eram sampeyan, manawi sampeyan botên kadugi angirib-irib pratingkah kula, sanadyana sampun sumêrêp dhatêng wadosing prakawis, inggih taksih badhe eram. Sarèhning para mitranipun tuwan Kolombus, sagêd anyangkok pratingkahipun Kolombus, amêsthi ical eramipun. Sapunika kula wangsul pitakèn punapa Mas Wignya ingkang sêmunipun gadhah olansê idhe sampun nyandhak, pitêmbungan kula punika: Panjarwa sampeyan bab piwulangipun eyang kula swargi inggih taksih kirang, punika anelakakên yèn kalantipan sampeyan botên anglangkungi panjangipun grana sampeyan. Amêrgi panjarwa sampeyan yèn kula kêdah angangge rêmbag kula piyambak, punika lêpat, pikajênganipun eyang kula, kula kapurih sampun gêga rêmbag, sanadyan rêmbagipun eyang kula, utawi rêmbagipun tiyang sanès, dalasan rêmbag kula piyambak inggih sampun kagêga. Sampeyan sampun dhamang Mas Wignya bab panjarwa kula punika.
Saupami kula lajêngakên panjawab kula badhe botên têlas-têlas. Amêrgi ing mangke saminipun sagawon beka ingkang anjêgugi kumandhanging swaranipun. Botên badhe kèndêl-kèndêl yèn botên kadhatêngan ing kancil, ingkang mudhoni wicantên. Kumandhang sing dika jêgugi niku dèrèng kalêbu aèng, ing nagara kula kumandhange ngluwihi niku, yèn ontên kang nywara, kowe apa salamêtan bae, saure inggih wilujêng. Kula sampeyan lilani madal pasilan Mas Wignya.
Radèn Lara Itêm, punapa ingkang dados pikajêngan sampeyan, dene sampeyan priyantun èstri karsa tumut-tumut ing prakawisipun tiyang jalêr. Gêndhuk, punapa kula kalilan anggêlarakên pikajêngan sampeyan punika, pandugi kula botên wontên awonipun, bilih kula anggêlarna, awit ingkang kapabên bab prakawis ingkang badhe anêrangakên kalintuning panampi sampeyan, saha sampun dados lêrêsipun. Ing mangke kula amiwiti ing panggêlar wau, panêdha kula mugi sampeyan waos wangsal-wangsulwongsal-wangsul (dan di tempat lain). supados sampun ngantos kalintu ing panampi, amargi sampeyan punika priyantun èstri, kathah kalintunipun.
Mênggah pikajêngan sampeyan wau botên sanès amung amurinani guru, punika kula amrayogèkakên sangêt, punapa ingkang sampeyan walêsakên dhatêng guru, sanèsipun: katêmênan, pitados, pamundhi tuwin katrêsnan, ananging pamurina punika kêdah wontên dunungipun, punapa Wignya Panitisastra angawon-awon dhatêng guru sampeyan, manawi yêktos, kadospundi anggènipun angawon-awon.
Anggèn sampeyan ngungun punika, inggih sampun dados lêrêsipun, ana[...]Tidak terbaca. stra ambêk susastra, punapa awit saka anggènipun amaibên dha[...]Tidak terbaca. -nipun guru sampeyan kêkalih, gêndhuk, sampun kalintu ing tampi anggèn kula maibên wau, awit ingkang anyariosakên bab kasagêdanipun guru sampeyan, punika dede bôngsa kasusastran, wangsul ingkang anyariosakên wau bôngsa ngulami, dados kula botên pitados, punapa malih ingkang kadamêl gagaran dongèng Andhe-Andhe Lomut, mila ing mangke sampeyan kula aturi maos sêrat kula ingkang kapacak wontên ing Jurumartani ôngka 47, tuwin 49, manawi sêrat kêkalih wau sampun sampeyan waos kalayan karaosakên ing ungêlipun, amasthi pangungun sampeyan lajêng sirna.
Sampeyan ngandika bab kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punapadene bab anggitanipun Radèn Panji Puspawilaga Cariyos Candhi Maling, punika kadospundi dunungipun, punapa kula sampeyan galih badhe angungkuli kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga ingkang kalih pisan kula dèrèng nate sumêrêp. Panggalih sampeyan samantên punika mêdal saking pundi, punapa mêdal saking panasbaran kemawon, punapa wontên jalaranipun, manawi mêdal saking panasbaran, sampun limrah bilih priyantun èstri punika enggal napsunipun, manawi wontên jalaranipun ingkang andadosakên sêriking manah, punika pundi ingkang kawastanan jalaran wau, ungêl-ungêlaning sêrat kula ingkang pundi, andadosakên sêriking manah sampeyan, saha anelakakên badhe angêngungkuli guru sampeyan kêkalih, pangraos kula piyambak botên wontên ingkang saru.
Sampeyan adrêng ing manah, badhe mundhut wulang dhatêng kula, bilih kula ngungkuli ing kasagêdanipun guru sampeyan kêkalih, punika kula taksih kodhêng, wulang punapa ingkang sampeyan karsakakên. Sarèhning sampeyan punika priyantun èstri, dados kula badhe sumêrêp rumiyin, punapa ingkang kawulangakên guru sampeyan kêkalih dhatêng sampeyan, ingkang sampun kula sêrêpi saha sampun kalimrahan ing akathah, wêwulang dhatêng priyantun jalêr utawi dhatêng priyantun èstri punika sanès-sanès, priyantun jalêr kawulang punapa ingkang kangge ing atasipun tiyang jalêr, priyantun èstri inggih makatên ugi, kêdah kawulang ingkang kangge dhatêng tiyang èstri, bokmanawi guru sampeyan kalih pisan sampun amulang samukawis ingkang kangge dhatêng tiyang èstri, inggih punika: damêl sambêl gorèng, kêlan jangan ladha pindhang, ambathik, anênun, bêksa badhaya, wangsalan sapanunggilanipun ingkang kalêbêt padamêlanipun tiyang èstri, mila tiyang èstri kawulang olah-olah, punika ing têmbe manawi gadhah bojo, sagêda angolah-olahakên ingkang jalêr, tiyang èstri kawulang bathik, pamrihipun sagêda ambathik kampuhipun ingkang raka, anênun, sagêda anênun sabukipun ingkang jalêr tuwuh watu, bêksa badhaya, sagêda anglêmêsakên sajaki tiyang èstri, kawulang wangsalan, lah punika amung kangge ing atasipun ringgit, manawi guru sampeyan kalih pisan sami sagêd amulang samukawis ingkang kangge dhatêng tiyang èstri kados ingkang kasêbut ing inggil wau, o, punika kula kawon, amargi kula botên nate olah-olah utawi ambathik, ananging kula botên apitados, manawi guru sampeyan kêkalih amulanga ingkang kados makatên wau.
Sampeyan amastani kula asli tiyang Bugis, punika kula botên anggrantês, awit kula manah, manawi sampun limrah tiyang èstri punika sok rêmên dhatêng têmbung pêpisuh utawi têmbung ingkang saru-saru, ananging rêmênipun wau ngadat amung ing lair kemawon, ing batos angraosakên lêgining mabên. Kadospundi anggèn kula botên amastanana makatên. Awit sampun kathah têtuladanipun, saha sampun dados kalimrahan, tiyang èstri punika manawi katantun ing têtiyang sêpuhipun badhe kalakèkakên, ingkang kathah lajêng kèndêl kemawon, katingal botên sudi amangsuli pitêmbunganing têtiyang sêpuhipun, malah sawênèh wontên ingkang lajêng cukil-cukil siti, punapa punika botên kenging kawastanan saru, mênawi kapêndhêt saking tata krama inggih ugi saru, ananging sampun dados ngadat tiyang èstri makatên lampahipun, amargi saking isin dhatêng têtiyang sêpuhipun, mila ingkang dados kalimrahaning akathah, manawi anak èstri katantun laki dening têtiyang sêpuhipun, môngka kèndêl kemawon saha lajêng cukil-cukil siti, punika dados pratôndha manawi purun alaki, tiyang sêpuhipun inggih lajêng marêm ing manahipun, kathah kemawon manawi kula pratelakna sadaya bab saruning patrapipun tiyang èstri, ingkang maos sêrat kula punika inggih sampun uninga piyambak, dados [...]Tidak terbaca. sampeyan adrêng mundhut wulang cariyos Bugis, punapa sampeyan badhe krama angsal tiyang Bugis punapa malih sampeyan badhe amradinakên cariyos Bugis dhatêng sanak sadhèrèk, punapa sanak sadhèrèk sampeyan inggih ugi badhe kakramakakên angsal tiyang Bugis. Manawi makatên karsa sampeyan, kula amung angaturi pitêdah kemawon, ing Salatiga utawi ing Samarang kathah saradhadhunipun tiyang Bugis, prayogi sampeyan atindaka dhatêng ing Salatiga utawi Samarang, supados sagêda kadumugèn ing karsa.
Sampeyan amastani sampun nate sumêrêp, manawi cariyos Candhi Maling pamêndhêtipun saking sêrat Pustakaraja tuwin Babad Sêngkala, inggih sukur bèng, ananging guru sampeyan Radèn Panji Puspawilaga botên makatên pangandikanipun. Dados sampeyan sulaya kalihan guru sampeyan piyambak.
Sampeyan pitakèn bab wêdaling cariyos Alpuru saking sêrat punapa, punika sampeyan kula aturi pitakèn dhatêng guru sampeyan ingkang sampun kasêbut pujôngga, pujôngga punika masthi sagêd basaning tiyang amônca, manawi botên sagêd, dados dede pujôngga.
Wêkasan kula badhe ngaturi rêmbag ingkang sae dhatêng sampeyan bèng, rêmbag punika sampeyan agêm salaminipun, inggih punika sampeyan sampun purun tumut-tumut malih ing prakawisipun tiyang jalêr, mindhak adamêl kalingsêman sarira sampeyan piyambak. Manawi sampeyan taksih badhe murinani guru, benjing ing têmbe manawi pun Bapa Wignya Panitisastra sowan ing dalêm sampeyan, sampun sampeyan sêgah wedang tèh, kajêngipun garing ilatipun.
Kula punika sayêktosipun badhe pitakèn dhatêng sampeyan Radèn Lara Itêm, kadospundi sampeyan kok lajêng tumandang ing damêl. Punapa sampeyan botên sumêrêp, bilih sampeyan punika priyantun èstri. Manawi sampeyan badhe amurinani guru, botên makatên lampahipun, lêrês sêdya sampeyan badhe atêtulung guru, punika sakalangkung utaminipun, ananging kadadosanipun badhe adamêl awon dhatêng guru sampeyan piyambak. Amargi saking lêpatipun anggèn sampeyan damêl wêwangsulan, guru sampeyan punika ingkang nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun kasuhurakên dados pujôngga, tiyang inggih dhasar pujôngga, môngka muridipun bodho asasar-susur, kadospundi badhe suwuring akathah, pujôngga kok mawi gadhah murid bodho wah asasar-susur rêmên pabên. Punapa wangsulan sampeyan wau botên sampeyan pintokakên rumiyin dhatêng guru sampeyan salah satunggil. Sayêktosipun wangsulan sampeyan punika anelakakên ing bodho sampeyan, saha rêmên pabên, kados tiyang ingkang dèrèng nate angsal wêwulang. Pikajêngan sampeyan sae, ananging anelakakên awon. Pun Wignyapanitisastra punika sakalangkung kalantipanipun adamêl tuwin mangsuli sêrat. Môngka sampeyan sukani pitêmbungan ingkang tanpa raos makatên. Wah sampeyan dhawahakên ing dalancang, upaminipun latu kasukanan duk lajêng murub amubal-mubal. Iba badhe bingahipun Wignyapanitisastra, pandugi kula sasampunipun amaos sêrat wangsulan sampeyan, lajêng akêndhangan dhêngkul kemawon. Pamanahipun manawi badhe ungguling jurit, kados pundi ta bèng, punapa botên kagalih rumiyin kadadosanipun, kok lajêng cumawèl kemawon sampeyan niku, kula sayêktosipun gêtun sangêt, kula rewangi ing salêrêsipun, kok lajêng sampeyan pupuri angus guru sampeyan. Kadadosanipun sampeyan amiyak kasaenan katingal awon ing têtiyang kathah. Punapa sampeyan botên amaos sêrat kula wangsulan, kados pundi pitêmbunganipun, punapa kirang mêmêt akanthi lêrês, ewadèntên pun Wignyapanitisastra sagêd angingêr suraosing wêwangsulan kula wau. Mila ing mangke panêdha kula ing sampeyan bèng, sampun pisan-pisan malih sampeyan tumut-tumut ing prakawisipun tiyang jalêr, mindhak angsal kalingsêman, saha adamêl jinjanipun têtiyang jalêr, luwung sampeyan êthèng, dhakon utawi simbar kemawon wontên ing dalêm, punika langkung sae katimbang kalihan anggarap sêratan, amêmêngsahan tiyang jalêr. Kula punika tiyang ingkang rêmên dhatêng lêrês mila botên sagêd kèndêl, manawi rumaos lêrês.
Jurumartani 51, 20 Dhesèmbêr 1866, hlm. 31-32.
Wangsulanipun Abdullatip, kawrat ing sêrat Jurumartani ôngka 50, mawi mêstani yèn pratingkahipun Wignya Panitisastra pabên kasamèkakên kados sêgawon ingkang anjêgug dhatêng kumandhanging jêgugipun, punika sampun limrah yèn tiyang ingkang kirang sasêrêpanipun dhatêng tata krama: sagêt amêdalakên pawicantên ingkang saru kamirêngan. Wondening bilih sampeyan Mas Abdul taksih kêkah rumaos lêrês, kula inggih anjumurungi rumaos sampeyan sêmantên punika, awit sampun kayinakayina = lumrah, patut, mèmpêr. saking paraban sampeyan, tiyang cathok gawèl, utawi agahan, punika botên purun kalindhih ing pabênipun. Wignya Panitisastra sampeyan wastani angingar-ngingêrakên prakawis sarana pitakènan ingkang rèmèh, tuwin tandukipun apabên prasasat lare pabên mawi poyok-pinoyokan, pangandika sampeyan makatên punika prayogi sampeyan tumrapakên ing sarira sampeyan piyambak. Lajêng sampeyan raosakên punapa inggih botên lêrês, sabab sampeyan punika juru rumaos lêrês.
Mênggah pun Wignya Panitisastra botên mangsuli pitakèn sampeyan bab dununging watêsipun tiyang agahan. Pangintên kula manawi Wignya Panitisastra amanah tanpa damêl, amangsulana pitakèn rèmèh ingkang kados makatên punika, sok tiyanga Jawi sampun sumêrêp, mokal yèn sampeyan piyambak botêna sumêrêp. Saupami Wignya Panitisastra amangsulana, môngka beda kalihan rumaosing manah sampeyan, boten sande badhe dados bêbukaning udur, ingkang tanpa damêl, wah sampeyan mangke mastani yèn Wignya Panitisastra badhe mêmulang, mawi akanthi pitakèn ingkang badhe kawulang sintên. Awit saking punika Wignya Panitisastra ugi boten purun amaknani pitakèn sampeyan badhe sumêrêp têgêsipun kasamun sinamur ing ukara, utawi sanèsipun malih, sabab sampeyan sampun katingal angalêm sarira sampeyan piyambak bab putusing dhatêng kasagêdan, ananging sampeyan sênadyan anggadhahana Hollansê idhe, ing mangke sawêg kasupèn dhatêng paribasan makatên: pangalêman kang kadunungake ing awake dhewe, iku ambune bacin. Bab anggèn sampeyan badhe anêrangakên yèn kucing buntutipun tiga, Wignya Panitisastra sampeyan wastani amêsthi ragi eram, samantên punika inggih namung saking rumaos sampeyan piyambak, punika lêpat, Abdul, awit Wignya Panitisastra amêsthi sampun sumêrêp wadosipun kucing buntutipun tiga wau, kula piyambak inggih sumêrêp. Punika namung srekalan kemawon, ingkang gadhah srekal saking pamirêng kula para siswa ing pamulangan agêng ing Dhèlf tanah Eropah, panjarwanipun mawi kasêrat inggih lêrês punapa botên, Mas Abdul, wangsul kula pitakèn dhatêng sampeyan, wontên tiyang wicantên yèn kucing kabucal suku tuwin wulonipun, lajêng sagêd malih dados kacang, wah malih wontên dhalang cangkriman, ingkang gadhah suku botên sagêd lumampah, ingkang botên gadhah suku sagêd malampah, punika punapa sampeyan sampun mangartos.
Anggènipun anjarwani Wignya Panitisastra, yèn kêdah angangge rêmbagipun piyambak, punika sampeyan wastani lêpat, wah sampeyan mawi ngandika manawi kalantipanipun Wignya Panitisastra botên
rêmbag, sanadyan rêmbagipun eyang sampeyan, utawi rêmbagipun tiyang sanès, dalasan rêmbag sampeyan piyambak inggih sampun kagêga. Punika kula tansah kodhêng, kok wontên tiyang kapurih sampun ngantos anggêga rêmbagipun tiyang sêpuh utawi rêmbagipun piyambak. Mênggah anggèn sampeyan rumaos lêrês ing pabên, punika punapa botên mêdal saking ciptaning manah sampeyan, ciptaning manah punika punapa bedanipun kalihan rêmbagipun piyambak, saupami tiyang botên gêga rêmbagipun tiyang sêpuh, utawi rêmbagipun tiyang sanès, wah malih rêmbagipun piyambak, pundi ingkang prayogi linampahan. Punika punapa botên kenging kasamèkakên tiyang lôngka utawi tiyang anèh, yèn sampeyan Mas Abdul, niyat botên purun ngangge utawi gêga rêmbagipun tiyang sêpuh utawi rêmbag saking tiyang sanès, pundi ingkang sae, kula owêl sangêt, bokmanawi kalajêng wêkasanipun dados gêgujênganing kathah. Saking nama sampeyan pamatawis kula, sampeyan punika sampun nate minggah haji, dhatêng nagari Mêkah, dados sumêrêp lêrês dhatêng lampahing agami Islam, haram sangêt bilih sampeyan taksiha andugèni ing karsa cathok gawèl utawi agahan. Mênggah pangandika sampeyan manawi anglajêngna panjawab badhe botên têlas-têlas, saminipun sêgawon beka anjêgugi kumandhanging suwaranipun, punika lêrês, malah kenging kawastanan kados sêgawon ingkang kathah jêgugipun, dangu-dangu anjêgugi rêmbulan. Sampeyan punapa sampun sumêrêp jarwanipun paribasan punika, yèn dèrèng sumêrêp kula purun amastani manawi kasagêdan sampeyan kathahipun utawi agêngipun namung bêras saêlas, taksih panjang irungipun Wignya Panitisastra kalihan bêras saêlas punika.
Ing wusana Abdullatip, kalihan Wignya Panitisastra kula purih kèndêla anggènipun angraos ing bab kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, yèn botên makatên saèstu badhe salin mêngsah ingkang murinani dhatêng pujôngga kêkalih punika. Kula punika sampun dhamang sangêt, manawi priyantun sakalihan wau dhasar sagêd têmên, malah kula piyambak sampun asring apitakèn utawi anêdha sêrêp bab maknanipun têmbung Jawi sarta kawi anggènipun anyêrêpakên patitis tuwin kanthi rênaning manah. Abdullatip kalihan Wignya Panitisastra lêrêsipun sampun sumêrêp, yèn pujôngga Jawi punika botên purun anggêlarakên utawi amradin-mradinakên ing kasagêdanipun, sanès kalihan pujôngga Wêlandi, ananging bilih pujôngga Jawi kapitakenan utawi kaguronan, inggih lajêng dhangan sangêt amangsuli utawi amêmulang. Manawi sampeyan sakalihan badhe anjajagi kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga kalih Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sumôngga kacobaa kawrat ing sêrat ibêr, lah mangke sampeyan badhe sami pitados, yèn pujôngga Jawi kêkalih wau yêktos putus kasagêdanipun, pantês sampeyan sami maguroni. Samôngsa sampeyan sampun sami angsal kayêktosaning kasagêdanipun pujôngga kêkalih wau, kula purun anamtokakên, yèn sampeyan sami rumaos gêtun, dene sampun sami amacak sêrat wontên ing Jurumartani prakawis pujôngga Radèn Panji Puspawilaga kalih Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sabab Wignyapanitisastra: anggèn sampeyan anyumêlangi kasagêdanipun pujôngga Jawi sakalihan wau prasasat amêmoyoki tuwin anyakitakên manah, dene Abdullatip anggèn sampeyan anjawab mawi kanthi sêmbranan, kados ta kang kasêbut ing
ing prahara rêmuk, êntasipun Radèn Panji Puspawilaga wontên ing pulo Nophasembêlah punapa malih Abdullatip sampun nate pêpanggihan kalihan Radèn Panji wau wontên ing kampung Puspanagaran, punika sadaya botên lêrês.
Kula botên gadhah pabên kalihan sampeyan Mas Abdullatip. Manawi sampeyan botên acumathèk saha agahan. Amêsthi botên wontên ingkang kapabên. Sampeyan ingkang angabarakên galudhug tanpa jawah, galudhug punika gumlêdhêging manah sampeyan ingkang kaduk rêmên pabên. Jawah pitêmbungan ingkang kawêdal saking manah wau, awit dening lampah cathok gawèl. Andadosakên wontênipun kumandhang ingkang sampeyan pangandikakakên kawrat ing sêrat sampeyan ingkang kapacak ing sêrat Jurumartani ôngka 50. Mas Abdul, sampeyan punapa sampun anyandhak pitêmbungan kula punika, manawi sampeyan sayêktos kadunungan Hollansê idhe, amêsthi lajêng sumêrêp kemawon. Ananging kula taksih sumêlang bab dununging Hollansê idhe wontên ing sampeyan. Kados pangakên sampeyan piyambak. Mênggah kumandhangipun panjugu[ging] sagawon. Punika sampun anjiblèsi galudhug ingkang tanpa jawah wa[...]Tidak terbaca. dados punika sabda sampeyan piyambak.
Mas Abdullatip amastani, manawi kula mêksa botên purun asor ing jurit. Kula gadhah pabên punapa kalihan sampeyan. Sampeyan ingkang anyathèk saha agahan amangsuli prakawis ingkang dede kawajiban sampeyan, kula botên ngupados badhe têpangan kalihan sampeyan. Ingkang kula upadosi badhe atêpangan, punika Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Kula badhe pitakèn dhatêng ingkang nama Abdullatip. Punapa piyambakipun purun angengokakên pipi têngên. Manawi pipinipun kiwa katabok ing tiyang, punika kados lêlampahan kula, dèrèng môngsa kasanga kok kathah sagawon galak, kula ngupados katêranganing cariyos satunggil. Wontên ing margi kacathèk ing sagawon. Tujunipun kula ambêkta têkên. Sagawon kula tangkis ing têkên. Kadadosanipun lêpat ing panyathèkipun. Malah panyathèkipun angengingi badanipun piyambak, ingkang punika kula sumôngga dhatêng para priyantun ingkang sami maos sêrat punika, punapa kula punapa pun Abdullatip ingkang kenging kawastanan angingêr basa.
Abdullatip katingal badhe sumêrêp dhatêng dununging mêmanis. Punika pamrayogi kula, Abdullatip apitakèna dhatêng tiyang ingkang cathok gawèl saha agahan. kadospundi lampahipun tiyang ingkang analusup dhatêng prakawis dede kawajibanipun. Inggih punika ingkang kawastanan tiyang cathèk utawi cathok gawèl.
Mas Abdullatip apitakèn bab dununging watêsipun agahan wontên ing pundi, pitakèn punika Mas
angengingi ingkang anyawatakên piyambak. Amargi patrapipun gathukgutuk. lèr kenging kidul. Punika pitêmbunganipun tiyang ingkang sampun judhêg ing budinipun. Saha adamêl muluring pabên malih, pandugi kula Mas Abdullatip wontên ing Samawis sampun anêlasakên budidayanipun apabên. Dados botên angsal mêngsah malih, mila lajêng malembang angêlud prakawisipun tiyang sanès. Supados sagêda pikantuk pabên kemawon. Kula sumôngga dhatêng ingkang sami maos sêrat punika, kadospundi ingkang dados panggalihanipun. Punapa kula lêrês punapa lêpat.
Sampun Mas Abdullatip, dumugia samantên kemawon anggèn kula mangsuli sêrat sampeyan. Awit kula manah botên wontên pikantukipun. Manawi kula amangsulana pitêmbunganipun tiyang ngalindur, sayêktosipun kula sampun salah anyêrat. Manawi kula anglajêngna ing panyêrat kula, amêsthi kula badhe botên sagêd amangsuli sêratipun mantri ing kadipatèn, ingkang anama Ngabèi Sumanggèngkarsa, mindhak ngabèi punika sakit manahipun. Bilih botên kula wangsuli sêratipun. Ing wingking manawi sampeyan taksih karsa amurih mangsuli sêrat sampeyan sakantunipun, awit saking rêmên sampeyan pabên, botên marêm ing manah manawi dèrèng tampi wêwangsulan. Kula inggih badhe anglampahi.
candhi Maling: ing wana rêdi Kêthu, samangke Wignya Panitisastra, sampun sumêrêp, sarta andadosakên ical sumêlanging manahipun. Ingkang
ruwag-ruwag. Punika ing atasipun kula, utawi sadhèrèk kula Radèn Angabèi Rônggawarsita, wulu salêmbar, botên gigrig. Têgêsipun botên pisan-pisan yèn andadosna saking manah, yèn trahing pujôngga, kang dèn èsthi rintên dalu, namung sukur rêna ing satitah, yèn dèn ina dhatêng sasami-sami, malah suka bingah ing manah, dipun awoni ing sanès, malah malês nyaèni, dipun gitik, malah angepahi dhatêng kang anggitik, dipun têdha kathokipun, malah kêmulipun kasukakakên,
Mênggah têmbunging sêrat kakawin Nitisruti sapada nginggil punika: sajarwanipun, kula anêmtokakên, Wignya Panitisastra sampun trang sumêrêpipun, inggih punika kang sami kula èmpêr: lan sadhèrèk kula Radèn Angabèi Rônggawarsita.
Wignya Panitisastra, amastani: yèn kula boten anggadhahi Holansê idhe, têksih ngangge idhe Jawi tulèn, punika Wignya Panitisastra, kula sukani sêrêp. Sarèhning kula punika bôngsa Jawi tulèn, pangabdi kula, kang aparing gêsang, Kangjêng Gupêrmèn Walandi, nanging ênggèn kula manggèn, têksih wontên salêbêting karaton dalêm ing Surakarta, yèn kula damêl sêrat Jawi, têmtu idhe Jawi kang kula angge, yèn damêl sêrat Walandi inggih idhe Walandi kang kula angge, mêngkatên ugi adad-adadadat-adat (dan di tempat lain). Jawi: adad Walandi, kêdah kula angge kalih-kalihipun, yèn kula tilara adad Jawi, badhe botên gadhah pitêpangan bôngsa kula Jawi ing karaton dalêm, mila adad kalih: kêdah kula angge kalih pisan, mênawi kula sowan para gusti ing karaton saurutipun, dumugi dhatêng sasami-sami, utawi gusti
kalih-kalihipun, supados sagêda awor ing akathah, ingkang kula irib suraosing sêrat Kakawin Nitisruti malih, bab kaping nêm, ungêlipun mêngkatên:
kaping nêma: nganam anuntagi /kaping nême: nganam anum tagi. wasa bisa:wus abisa. saniskarèng basa / kukila ing: paksi kabèh / bisa bengkas anambung / bisa nuksma: ing agal alit / saulah kridhaningrat / sarjana kawêngku / amiguna: ing aguna /
sajarwanipun saraosipun kula anêmtokakên, Wignya Panitisastra saèstu sampun sumêrêp trang, inggih punika kang kula irib. Ing jaman mangke, kathah para priyantun sami ulah kasusastran saking pangakênipun piyambak,
Lampahipun: dak êdir: dhatêng sêsami-sami, dados tanpa damêl ênggènipun sugih sêrat waosan warni-warni, sêrat kawi warni-warni, têka botên sami kanginglingkalingling. satunggal-tunggaling sêrat wau, têmtu wontên suraosipun pyambak-pyambak, ing ngriku dipun pilihi: katimbang-timbang ing panggalih, pundi kang kagalih sae suraosipun, punika kairib-irib, jaman kina sami mêngkatên lêkasing kasusastran, botên kadamêl sualan kados tiyang aji kitab pangala, dene yèn badhe angrasèhakên kawruh kasusastran, dhatêng satunggal tiyang kang sami ulah
punika, yèn sampuna saking pamarsudinipun tuwan, kados kang kula pratelakakên ngajêng, ing atasipun kula piyambak, botên kapêrlon.
Têlasing panyêrat wêwangsul, ing Surakarta kampung Lojiwetan Rêbo kaping 12 Dhesèmbêr taun 1866.
Jurumartani 52, 27 Dhesèmber 1866, hlm. 38.
Wangsulanipun Wignya Panitisastra dhatêng Ngabèi Sumanggèngkarsa.
Kula sampun maos sêratipun Ngabèi Sumanggèngkarsa, ingkang kapacak wontên ing Jurumartani ôngka 50. Ngabèi Sumanggèngkarsa, pikajêngan sampeyan rak badhe anjawab sêrat kula ingkang kapacak ing Jurumartani kaping 25 Nopèmbêr 1866, môngka sampeyan kok lajêng kojah bab ngumuring tiyang. kadospundi dene kojah ngumuring tiyang kadamêl wangsulaning sêrat, punika rak sanès dunungipun. Wondening tiyang damêl sêrat punika rak botên awrat, saha botên ngantos angêtog karosan, sanadyan tiyang umur 58 taun inggih mêsthi sagêd adamêl sêrat botên mawi rumaos awrat, saha botên mawi angêtog karosan.
Sampeyan kojah bab kabantêraning tiyang, mawi kaperang-perang ing umuripun, punika wêwulang saking pundi, punapa wêwulang saking tanah Jawi kemawon, punapa saking tanah Alpuru utawi Bugis. Ingkang sampun kula sêrêpi saha kalimrahan ing akathah, kabantêraning tiyang punika botên kenging katamtokakên, sanadyan tiyang ingkang umur 30 taun, inggih ugi wontên ingkang repot sangêt, mila kojah sampeyan punika kenging kawastanan tanpa wêwaton. Sarèhning sampeyan katingal taksih cotho, ing mangke kula badhe suka sêrêp dhatêng sampeyan bab ngumuring tiyang mawi wêwaton ingkang lêrês, saha sampun kalimrahan ing akathah, lah punika makatên: ngumur 10 taun solah pratingkahing rare. Ngumur 20 taun ngupados pêpacangan. Ngumur 30 taun sampun gadhah bojo. Ngumur 40 taun dungkap sêpuh. Ngumur 50 taun mêdhun karosanipun. Ngumur 60 taun kathah sêsakitipun. Ngumur 70 taun suda karosanipun. Ngumur 80 taun kagotong dhatêng kubur. Ngumur 90 taun sagêd amêningi. Ngumur 100 taun ginantungakên ing manungsa. Kadospundi Ngabèi Sumanggèngkarsa, punapa botên angsal ungêl-ungêlan punika. Sampeyan sapunika apikantuk wêwulang ingkang anêrangakên èngêtan sampeyan ingkang taksih katutupan ing cotho, ananging ungêl-ungêlan wau amung tumrap dhatêng badaning tiyang agêsang kemawon, botên tumrap dhatêng kabantêran. Kula punika tiyang sampun sêpuh ing umur, ananging taksih nèm ing budi, mila cariyosipun tiyang sêpuh-sêpuh ingkang sampeyan pratelakakên ing sêrat sampeyan, kenging kawastanan kalintu, ing mangke kula suka rêmbag dhatêng sampeyan, ing sapawingkingipun sampun ngantos purun-purun malih, adamêl wêwangsulaning sêrat ingkang calêmongan ungêlipun, kadamêl anglawan pabên, samukawis pabên
manut ing suraosipun sêrat ingkang badhe kawangsulan, saha pandamêlipun wangsulan wau kêdah kaprinci ing satunggil-tunggiling suraosing sêrat, mila sampeyan ing mangke kula aturi maos wangsal-wangsul wangsulan kula sêrat dhatêng Radèn Lara Itêm, kasêbut ing Jurumartani ôngka 50, sampeyan amêsthi lajêng sumêrêp dhatêng pundi purugipun wangsulan kula wau. Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên purun asuka wangsulan, saha tansah kèndêl kemawon. Punika kula wastani sagêd. Sanadyan Ngabèi Rônggawarsita dados pujôngga, inggih ugi botên sumêrêp dhatêng kasagêdan sadaya, mila sae bilih kula apitakèna dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita samukawis ingkang sampun dipun sumêrêpi, manawi kula apitakèn samukawis ingkang dèrèng dipun sumêrêpi, amêsthi botên sagêd amangsuli, malah badhe andadosakên kalingsêman, saha pangerang-eranging têtiyang kathah.
Sampeyan amastani: kasêbut bèrkuwanèn, punika rak botên mencok dhatêng tiyangipun ingkang sampeyan wastani makatên. Awit Wignya Panitisastra botên ambêlakakakên namanipun ingkang sayêktos, kadamêl anandhani sêratipun. Dados botên wontên tiyang ingkang sumêrêp dhatêng Wignya Panitisastra, ewadèntên amung kula piyambak ingkang angraosakên bingahing manah, bab pangrêmbagipun têtiyang kathah dhatêng ungêl-ungêlaning sêratipun Wignya Panitisastra sadaya ingkang sampun kapacak ing Jurumartani. Pun Wignya Panitisastra botên gadhah kamelikan sakêdhik-kêdhika dhatêng pangalêming têtiyang kathah, manawi pun Wignya Panitisastra anggadhahana kamelikan punika, amêsthi pun Wignya Panitisastra wau angangge namanipun ingkang sayêktos, kadamêl anandhani sêratipun, kados Radèn Panji Puspawilaga, wah punika kula sumôngga ing akathah, bab anggènipun badhe amastani.
Sampeyan apitakèn punapa kula lumampah dipun guroni, punapa badhe mêguru, punika têbih saking pikajêngan kula, kula botên amurih dipun guroni, saha botên purun mêguru, ingkang kula upadosi amung lêrês. Manawi sampun angsal lêrês punika, kula inggih lajêng anarimah. Punapa sampeyan angintên, bilih kula rêmên kagunggung mênang, utawi badhe anggrantês manawi kaungkulan ing tiyang. O, punika lêpat pangintên sampeyan. Kula botên anglêgewa dhatêng prakawis ingkang kados makatên punika, rêmênan kula kèndêl, saha botên purun tumut-tumut ing prakawisipun tiyang sanès. Wangsul sampeyan kok purun tumandang amangsuli sêrat ingkang dede bêbahan sampeyan. Môngka sampeyan punika taksih cotho, tiyang ingkang kados sampeyan punika kenging kawastanan punapa.
Wasana sampeyan apitakèn, punapa kula sampun nate maos sêrat Wulangrèh, punika wangsulan kula inggih sampun. Sasagêd-sagêd kula inggih badhe anglampahi punapa ingkang kasêbut ing Wulangrèh wau, ananging manawi wontên kêkiranganipun anggèn kula anglampahi, punapa sampeyan sagêd anêdahakên kêkiranganipun wau, sampeyan sumêrêpa, manawi tiyang ingkang kêrêp kasasar, wêkasanipun badhe sumêrêp dhatêng margi ingkang sae saha lêrês. Punapa sampeyan sampun anyandhak pitêmbungan kula punika, sumôngga sampeyan kula aturi mangsuli.
ingkang kapacak ing Jurumartani kaping 20 Dhesèmbêr 1866, ôngka 51. Kadospundi ta karsa sampeyan, dene kok mêdalakên pitêmbungan ingkang botên mencok ing suraosipun, sampeyan amastani: têmbung dêg suraosmu wadhag ruwag-ruwag, punapa pun Wignya Panitisastra dèrèng anêrangakên ingkang dados suraosing sêratipun. Akanthi bêdhami, punapa pun Wignya Panitisastra dèrèng asuka panrima dhatêng sampeyan, o, kalêbon cina gundhulan. Manawi pitêmbungan sampeyan kados makatên kemawon, sampeyan taksih kenging kawastanan repot. Môngka sampeyan punika saking pakabaran sampun kasêbut tiyang sagêd, ing mangke kok lajêng katingal wela-wela manawi taksih repot, o, bilai kônca, luput pikirku, kalêbon cina gundhulan, pitêmbungan sampeyan makatên: punika ingatasipun kula, utawi sadhèrèk kula Radèn Angabèi Rônggawarsita, wulu salêmbar botên gigrig. Têgêsipun botên pisan-pisan yèn andadosna sakiting manah, yèn trahing pujôngga kang dèn èsthi rintên dalu namung sukur rêna ing satitah, yèn dèn ina dhatêng sasami-sami, malah suka bingah ing manah, dipun awoni ing sanès, malah malês nyaèni, dipun gitik malah angepahi dhatêng kang anggitik. Dipun têdha kathokipun malah kêmulipun kasukakakên. Sabab kang
manawi makatên kados pangandika sampeyan. Amêsthi ingkang nama pujôngga sabên dintên dipun gêbagi ing tiyang, awit amelik dhatêng epahipun anggêbagi, punapa malih ingkang anama pujôngga badhe botên sagêd kathokan utawi kêmulan. Têlas katêdhanan ing têtiyang. Pitêmbungan sampeyan punika wau manawi kula piyambak, kenging katumrapakên dhatêng pandhita utawi wali sapanunggilanipun bôngsa suci ing jaman kina, dados dede pujôngga ingkang anggadhahi. Ingkang sampun kalimrahan ing akathah, pujôngga punika amung marsudi dhatêng kawruh tuwin dhatêng kasusastran. O kalêbon Cina gundhulan, sapunika kula sampun sumêrêp, manawi pamrih sampeyan punika amung kagunggunga ing akathah, dados rêmên kagunggung sampeyan niku, ananging radèn kalintu patrapipun. Malah manawi kalajêng badhe dados gêgujênganipun têtiyang kathah. Sadhèrèk sampeyan Radèn Ngabèi Rônggawarsita amêsthi botên gadhah panggalih ingkang kados sampeyan makatên, saha anêtêpi ing kapujangganipun. Wah botên karsa andhaku ingkang dede bêbahanipun. Dados sampun trimah dhatêng pangkatipun pujôngga.
Sampeyan mastani wrêksa candhana, punika manawi kapirit saking ungêling sêrat sampeyan, amêsthi kalintu, wrêksa tai, lah punika mencok. Dados anggènipun suka ambêt arum kalintonan ambêt bacin. Kadadosanipun paribasan ingkang saking Danasatata ing Surakarta kenging kaencokakên dhatêng pitêmbungan sampeyan. Rak makatên ta paribasanipun Danasatata: pangalêman kang kadunungake ing awake dhewe, iku ambune bacin [...]Tidak terbaca. lah punika wangsulan kula dhatêng sampeyan. Lêrês taksih kirang, ananging kula manah tanpa damêl manawi kula anglajêngna, mindhak adamêl kalingsêman sampeyan. Sarèhning sampeyan sampun sêpuh, prayogi manawi lampaha angibadah kemawon. Sampun ngupados panggunggung wontên ing alam donya, aluwung anyèlèngana kasaenan wontên ing akherat.
Radèn Panji Puspawilaga, sampun kawangsulan Ngabdullatip ing Samarang: sumantên malih sampun kawangsulan ngantos apanjang dening Radèn Panji Puspawilaga, malah ing mangke kaurugan dèrèng têlas, supandosipunsupadosipun. Mas Wignya Panitisastra, taksih ngrèngkèl kemawon.
Ingkang punika Mas Sastra, sampun dados panggalih sampeyan, sampeyan kula aturi ngawon, awit kula nyumêrêpi wangsulan sampeyan tumpangso asasar susur, botên wontên ingkang tumèmpèl, namung pabênipun tiyang botên purun kawon.
Sarèhning sêrat sampeyan sampun mungêl, sakêdhik-sakêdhik rêmên dhatêng kasusastran, malah panggalih sampeyan badhe angsal têtimbangan saking Radèn Panji Puspawilaga, o bilai mas, ing mangke sampeyan sampun katelak repot sangêt, kados kula kemawon, yèn parêng kula ngaturi pirêmbag sakêdhik, sampeyan kula aturi ngabdi utawi puruita dhumatêng Radèn Panji Puspawilaga, minggahipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, supados kaparingan sumêrêp bab cariyos candhi Maling ing rêdi Kêthu, utawi sanèsipun, dados sampeyan gadhah paitan saking sakêdhik, sampun angawur kemawon.
Ananging kula taksih gadhah pangintên manawi Mas sastra dèrèng purun nurut ing pitêdah kula, malah-malah sêling sêrêp, kula dipun manah cathok gawèl, kados Abdullatip ing Samarang, sampun mêkatên lo Mas Sastra, sabab kula pitêdah ing salêrêsipun.
Bilih sampeyan mêksa, dèrèng purun ngawon, punapa kêlampahan sampeyan kula botohi, kula abên bantah kalihan priyantun kalih wau, wontên ing ngarsa radh pan yustisi, ananging kula malik mas, nyêdasa bae Radèn Ngabèi Rônggawarsita, tuwin Radèn Panji Puspawilaga, ewadèntên bilih sampeyan sagêt têmbung Alpuru utawi Bugis, kula badhe kawon, suprandene kula taksih ngalih dasa malih dhumatêng sampeyan. Sêrat kula punika badhe dipun wangsuli lo, ananging kula botên sumêlang.
Kasêrat ing dhusun Balali, kaping 5 Dhesèmbêr taun 1866.
Ing sêrat Jurumartani ôngka 51, kula aningali
bab kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga utawi Radèn Bèi Rônggawarsita, yèn botên makatên saèstu badhe salin mêngsah ingkang murinani dhatêng pujôngga kalih wau.
I i i iya jagad dewa bathara, Danasatata, sampeyan tingalipun tatag sangêt tumandang ing jurit, dene anglairakên sêsumbar kados makatên. Ananging andadosêna kawuningan sampeyan, yèn sampeyan kagungan pênggalih bilih pangancam-ancam wau badhe amêmêdosi, punika lêpat ing panêpsir sampeyan, sabab kula dèrèng gadhah sêja mundur sajangkah kemawon. Sarêng kula maos bêbukaning sêrat sampeyan, saking pamatawis kula sampeyan punika mitranipun Wignya Panitisastra, lêpat mitra inggih saèstu tiyang ingkang sumêja lêlamis amurih angsala panduming kauntungan, ewadèntên ing saurutipun sêrat sampeyan mawi nênantang dhatêng Wignya Panitisastra, punika ingkang andadosakên eraming manah kula, têka wontên tiyang ingkang sumêrêp dhatêng wadosipun, anjunjung ngantêbakên.
Pamatawis kula wau kalaras saking anggèn sampeyan sumêja angaling-alingi dhatêng pun Wignya, mawi amastani yèn kula punika cathok gawèl, agahan, botên sumêrêp dhatêng tata krama, wah juru rumaos lêrês, sapanunggilanipun, kêkathahên bilih kasêbutna sadaya.
Tujonipun gigir kula wiyar taksih kenging kadamêl angrimati têmbung papoyokan ingkang kados makatên.
Panuwun kula mas bilih sampeyan taksih kagungan pitêmbungan ingkang nyamèni utawi ingkang nglangkungi saenipun, mugi-mugi wontêna karsa sampeyan anggêlara tumuntên, amargi sangêt ing rêmên kula dhatêng pitêmbungan wau, sarèhning kula botên sumêrêp ing tata krama dados botên gadhah ingon-ingon pitêmbungan sae ingkang kados makatên.
Mênggah pangandika sampeyan yèn Wignya Panitisastra botên mangsuli pitakèn kula bab dununging watêsipun tiyang agahan, awit kamanah tanpa damêl amangsuli pitakèn rèmèh ingkang kados makatên, punika inggih sakalangkung panjurung kula, ananging sampun kathah kemawon tuladanipun, bilih tiyang botên kadugi amangsuli pitakèn, inggih lajêng karewa-rewa sagêd mangsuli, ananging kawastanan tanpa damêl, utawi rèmèh kathah kemawon mas tiyang busuk ingkang ambêk kumintêr makatên. Saupami kajiyat amangsuli satunggiling pitakèn kados ta dununging watêsipun tiyang agahan punika inggih sagêd anêrangakên ananging botên kanthi pratôndha ingkang yêktos. Saking pangandikanipun Danasatata kula punika katingal angalêm badan kula piyambak
Bokmanawi lêpat ing paningal sampeyan. Ewadèntên bilih makatêna inggih kula ginanjar bêkja kamayangan. Amargi sampun manggih sarat amurih
Wignya tumuntên badhe kèndêl punapa botên.
Mila lêrês sampeyan dene amastanii yèn kula angalêm sarira mami, iya wong ora wêruh marang tata krama kono, mila mugi agung ing pangaksama sampeyan.
Ananging bilih dhangan ing galih sampeyan kula aturi maos pitêmbungan kula ingkang kasêbut ing ngandhap punika, ananging prayogi manawi sampeyan ngagêm tismak, dados botên sumêlang badhe lêpat ing paningal malih.
[...]Tidak terbaca. wastanan angalêm badan kula, dene ingkang mêstani pun Danasatata, ing [...]Tidak terbaca. ingkang dèrèng nate dipun alêm ing akathah, mokal yèn piyambakipun sumêja nampik dhatêng sawêrnèning pangalêm, awit badhe sangêt ayêmipun kayungyun ing kôndha.
2. Kula angalêm badan kula piyambak inggih sokur, punika anelakakên yèn kula sampun têpang sae akalihan pun badan.
3. Kawula ngalêm badan kula, inggih mila makatên mas karsa sampeyan punapa kula kapurih ngalêm kucing sampeyan, utawi sagawon sampeyan, wah malih kuldi sampeyan.
4. Kula ngalêm badan kula, mila lêrês, awit kula punika barès, punapa sampeyan dhamang panjarwa kula punika mas manawi dèrèng, kula gadhah pamrayogi, thole wacanên unèn-unèn kang kasêbut ing ngisor iki, aja dadi atimu le, dene aku ora basa marang kowe, amarga aku ora sumurup ing tata krama, ujare unèn-unèn mangkene, pikirmu ulurên nganti tumêka ing watêse, utawa pikirmu ulirên nganti tumêka ing wêkasan. Rakitên pamikirmu sangarêping gêgaman kang luwih abot, iya iku sarupaning èlmu kang
wus notog, lan kulitmu wus pisah saka ing daging, iku asoa sawatara.
Kadospundi pangraosing galih sampeyan. Bab ungêl-ungêlan punika wau, mênggah panyipta kula makatên. Samubarang kang gampang ginayuh iku ora arus disurupi, ingkang nama Danasatata tingalipun badhe ngebarakên kasagêdan sarana cangkriman. Ujaripun makatên. Ingkang gadhah suku botên sagêd lumampah ingkang botên gadhah suku sagêd malampah, mawi pitakèn dhatêng kula punapa kula sampun mangartos. Nun inggih pangèstu sampeyan mas jarwanipun cangkriman ingkang kapisan punika rêdi kaping kalihipun mega, ananging kula badhe mêmulang sakêdhik kemawon dhatêng sampeyan. Sampun andadosakên eruning galih mas. Awit kula punika
prakawis punika ugi ngosok wangsul, kados ta, kalih ping kalih sakawan. Sakawan punika kalih ping kalih, inggih napa botên mas, lah suwawi kula lajêngakên. Ingkang gadhah suku botên sagêd malampah, kados ta rêdi utawi meja.
Ingkang botên gadhah suku sagêd malampah kados ta mega utawi sawêr, mila ingkang botên sagêd malampah gadhah suku, ingkang sagêd malampah botên gadhah suku, manawi kinosok wangsul malih makatên, meja utawi rêdi botên sagêd mlampah awit gadhah suku, mega sagêd malampah awit botên gadhah suku, lah cangkriman sampeyan punika ajining sapele, saha dhatêng ing pundi purugipun, punika sampun kula ulêt kados gulali, wondene bab pitakèn sampeyan, punapa kula sumêrêp dhatêng cangkriman ingkang ujaripun makatên. Yèn kucing kabucal suku tuwin wulonipun, lajêng sagêd malih dados kacang, wangsulan kula, inggih sumêrêp mas pangèstu sampeyan, dene ingkang kawastanan suku tuwin wulu punika amung sandhanganing aksara, dados kucing manawi kabucal sandhanganipun u tuwin i amasthi malih dados kacang, ananging mas, kacang ingkang pikantukipun kados makatên prayogi sampeyan dhahar piyambak, manawi kula sanadyanta agahan, taksih suthi anêdha kacang ingkang kados makatên.
Ing sakpunika kula wangsul pitakèn malih bab kucing ingkang gadhah buntut têtiga. Sabab panjarwa sampeyan dèrèng anyêkapi, kula botên sumêja pitakèn srekal utawi botênipun pitêmbungan wau, ingkang kula suwun saking Wignya Panitisastra amung jarwanipun. Wondene sampeyan badhe anjarwani pitêmbungan wau inggih sakalangkung bingahing manah kula.
Sampeyan taksih kodhêng mas, bab panjarwa kula ingatasing tiyang ngangge rêmbag. Mila saking pamatawis kula taksih kathah ingkang sampeyan kodhêngi. Kula rak sampun matur yèn pikajênganing eyang kula punika makatên. Kula kapurih sampun gêga rêmbag, pitêmbungan punika rak sampun anelakakên yèn kula kapurih sampun anggêga sawêrnining rêmbag. Dados rêmbag kula piyambak inggih saèstu kawical ing rêmbagipun tiyang sanès.
Jurumartani 1, 3 Januari 1867, hlm. 41.
Wangsulanipun Wignya Panitisastra dhatêng Danasatata.
Kula sampun maos sêratipun Danasatata, suraosipun suka lêlêrêsan ing prakawis
kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dene manawi kula tuwin Abdullatip botên purun kèndêl, badhe salin mêngsah, punika wangsulan kula: pitêmbungan ingkang kados makatên punika, sayêktosipun kabantêrên, ewadèntên kula tansah amêmuji ing lêstantuning wontênipun lêrês, awit lêrês punika ingkang kula upadosi. Tiyang angraosi bab kasagêdanipun tiyang, punika pangraos kula, botên wontên awonipun, anjawi manawi angraosi bab bodhoning tiyang, lah punika kenging kawastanan awon. Lêrês ing ngajêng kula ragi maibên dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ananging wontên sababipun, kados ingkang sampun kula pratelakakên kala rumiyin, ingkang anyariosakên bab kasagêdan wau, punika dede bôngsa kasusastran, mila kalampahan kula amacak sêrat wontên ing Jurumartani, amargi saking botên pitados kula dhatêng cariyosing kaji.
Kula punika inggih rêmên dhatêng lêrês, dados condhong kalihan sampeyan, manawi kula lêpat, inggih badhe anarimah sampeyan lêpatakên, saha botên pisan-pisan sakita ing manah.
Sampeyan ngandika, bilih sampun asring-asring apitakèn utawi anêdha sêrêp bab maknanipun têmbung Jawi sarta kawi dhatêng Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, lajêng kasêrêpakên patitis tuwin kanthi rênaning manah, punika kula botên maibên, awit bokmanawi pitakèn sampeyan bab samukawis ingkang sampun dipun sêrêpi, mila prayogi manawi sampeyan apitakèna samukawis ingkang sampun dipun sêrêpi wau, pujôngga punika rak botên sumêrêp dhatêng kasagêdan sadaya, manawi sampeyan apitakèn samukawis ingkang dèrèng dipun sumêrêpi, amêsthi badhe ical patitisipun.
Mênggah pangandika sampeyan punapa Abdullatip kalihan Wignya Panitisastra badhe anjajagi kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga, wangsulan kula bilih Puspawilaga sampun jajag. Ingkang sapisan jajagipun wau awit saking repoting pandamêlipun pitêmbungan, ingkang taksih anelakakên rêmênipun dhatêng panggunggung tuwin gêgêndhungan. Dados botên timbang kalihan kasagêdanipun. Tiyang sampun kula aturi bêdhami saha panrima kok lajêng mongkog, saha amêdalakên pitêmbungan ingkang botên kenging katumrapakên dhatêng sariranipun. Kula sumôngga ing sampeyan Mas Danasatata, punapa kula lêpat punapa lêrês.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita pangraos kula sampun unggul, katitik saking padamêlanipun sêrat ingkang kalêbêt ing sêrat pananggalan 1866 tuwin 1867, sanadyan sêrat punika dèrèng kalêbêt ing dêdamêlanipun pujôngga, ewadèntên ukaranipun sae saha urut, sanès sangêt kalihan dêdamêlanipun sêrat Radèn Panji Puspawilaga, taksih palencang-palèncèng, bokmanawi awit saking sampun sêpuh, dados kathah kasupènipun.
Wasana kula rumaos badhe angsal bathi, manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita lêstantun karsanipun, anglimrahakên dêdamêlanipun sêrat anggitan, kados ingkang sampun kapacak wontên ing sêrat pananggalan wau. Dene Radèn Panji Puspawilaga inggih makatên ugi, kula badhe angsal bathi awit saking anggènipun anglimrahakên kojah.
Lo, ana manèh cina gundhul têka, yèn aku ora luput, jênênge Si Tanpawignya. kadospundi ta tiyang namanipun sampun amratandhani ingkang sakalangkung cêkap. Bilih botên gadhah kasagêdan sakêdhik-kêdhika ing bab lampahipun tiyang pabênan. O, bodhonipun lajêng katitik kemawon saking wêwangsulanipun sêrat. Dados namanipun kalihan wangsulaning sêrat sampun cundhuk sangêt. Sanadyan ingkang nama Tanpawignya bodho sangêt, suprandene purun-purun amastani bilih wangsulan kula sêrat tumpangso asasar susur. Iya talah, dene kok ana wong kang kaya mangkono, iku apa wong-wongan apa wong têmênan. kadospundi anggèn kula botên amastani makatên. Tiyang bodho kok mawi purun-purun cumanthèk dhatêng prakawis ingkang botên dipun sumêrêpi, punapa sagêd anggayuh ingkang dados suraosipun. Kasagêdanipun amung tumèmpèl wontên sapucuking irungipun.
Pun Tanpawignya sampun maos sêrat kula ingkang kapacak ing Jurumartani ôngka 45 tuwin 47, punapa piyambakipun botên anglajêngakên ing pamaosipun ing ôngka salajêngipun. Sampeyan sumêrêpa Tanpawignya, manawi lêlêrêsan kalih palihan botên andadosakên lêlêrêsan wêtah. Sampeyan sampun anyandhak pitêmbungan punika, pandugi kula botên. Tiyang nama sampeyan sampun amastani.
Tanpawignya suka pirêmbag, kula kapurih ngabdi dhatêng Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punika Mas Tanpa wangsulan kula, sampeyan kula rêmbagi ingkang sakalangkung prayogi, angabdia dhatêng kula, awit sampeyan taksih repot sangêt, kados Lara Itêm tuwin Sumanggèngkarsa.
Sampeyan wicantên bab rad pan yustisi punika kadospundi, punapa sampeyan sumêrêp rad pan yustisi punika punapa. Manawi sampeyan sumêrêp, kula mugi sampeyan sêrêpakên. Manawi sampeyan sagêd anyumêrêpakên, kula inggih lajêng badhe purun amangsuli pitakèn sampeyan bab anggèn sampeyan badhe ambotohi kula. Pikajênganipun rad pan yustisi punika punapa. Punapa sampeyan anggalih, manawi prakawis angabên bantah tiyang kenging kainggahakên ing rad pan yustisi, mugi wontêna wangsulan sampeyan ing bab prakawis punika.
Wasana kula badhe apitakèn dhatêng sampeyan Mas Tanpa, tiyang ingkang sagêd basa Alpuru tuwin Bugis punapa badhe dados pangerang-erang. Kula sampun anêmtokakên, manawi sampeyan ginanjara sagêd basa kêkalih wau dening ingkang Maha Kuwasa, amêsthi sampeyan lajêng badhe sujud kaping pitu ing dalêm sadintên dhatêng ingkang Maha Kuwasa. Lah punika sampun amung dumugi samantên kemawon wangsulan kula, awit kula manah manawi ijêmaning sêrat sampeyan ingkang
mêngkono, wong isih padha tunggal guru. Olèhe rêgêjêgan têka ditêmêni. Wruhanamu aku iki isih wong tuwamu dhewe. Buyutmu sadulure bapakmu, mulane ênggèr, yèn si tuwa isih kalilan awèh pêpeling, kowe padha dak purih aja andêdawa udur kang sathithik paedahe, tur agawe sakke atining wong. Têka kaya kurang pagawean liyane kang aluwih prayoga. Saiba ta susahing pikire Radèn Panji Puspawilaga barêng maca kang pinacak ing Jurumartani, bab carita Candhi Maling. Sir pandugaku ora pati karsa dhahar tan antuk nendra, nganti impèn-impènên, kowe wong loro kang katon sajroning impèn, padha rêgêjêgan arêbut
galih, banjur wungu. Èmpêre wayah bangun esuk. Animbali para abdi tan ana ngrungu. Grumut-grumut anggugah kang abdi èstri, dikakake anggodhog wedang, abdi èstri saking kapenake turu kagèt ginugah ing bêndara, isih hayub-hayubên, tangine anggragab, anyondhol meja pacawisan wedang tèh, meja anggalimpang, teko, cangkir katut, kaya binanting tiba ing jobin, rêmuk kabèh, andadèkake dukaning bêndara. Abdi tinampiling,
loro sing dadi jalaran, nganti kaya mêngkono kadadeane. Gugunên wong tuwa êngger, aku iki ora duwe pamrih apa-apa, mung amurih nglakoni wajibe wong dadi tuwa, lan bêcik sêlamête anak putu. Wong mêmaoni iku gampang. Ujaring wulang: sanajan amêmaoni, yèn awaton kang prayoga, lan ana paedahe. Lah iku anggonên ênggèr. Saka panêmuku, olèhmu mêmancèni carita Candhi Maling, utawa sabanjure olèhmu padha rêbut bênêr, sathithik têmên gawène. Aluwung olèhe maoni Mas Abdullatip, anggitane Radèn Mas Purwa Lêlana, iku aku rada mèlu. Ewadene bangêt andadèkake dhanganing pikirku, Mas Ngabdullatip anglumrahake kang dadi panêmune ingatase kasusastran, awit tumêkaning jaman saiki, arang kang amarsudi kasusastran, tangèh kang dhêmên ngewah-ewahi, agawe prayoga alusing ukara lan pitêmbungan, mulane ênggèr iku prayoga dibanjurke lan aja padha
jajagi kalantipaning budi, dene wontên ungêl-ungêlan malih ingkang nyamèni, kados ta ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
Wong Samarang padha goroh, aku kalêbu wong Samarang, mulane aku iya goroh, ananging awit aku goroh, dadi wong Samarang ora goroh, yèn wong Samarang ora goroh aku iya mèlu ora goroh, amarga aku kalêbu wong Samarang.
Punapa Mas Danasatata sampun dhamang pitêmbungan kula punika, Mas Danasatata gadhah paribasan malih, ujaripun makatên: sagawon ingkang anjêgugi rêmbulan, mawi apitakèn punapa kula sampun sumêrêp têgêsipun. Wangsulan kula inggih sampun mas. Wondene maknanipun paribasan wau, tiyang ingkang anglampahi padamêlan ingkang tanpa phaidah, kados ta pangancam-ancaming Mas Danasatata dhatêng kula, sampeyan amastani bilih kula botên sumêrêp têgêsing paribasan wau, dados kasagêdan kula kathahipun utawi agêngipun namung bêras saêlas. Wangsul sarêng kula sampun dhamang, kasagêdan kula inggih taksih bêras saêlas, ananging katumpa-tumpa, rak inggih makatên ta mas. Ing wusana kula badhe pitakèn sababipun dene kula sampeyan tunggilakên akalihan Wignya Panitisastra, punapadene kula ingkang anjawabakên Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ngantos kawastanan cathok gawèl, punapadene kula ingkang nganggêp pujôngga dhatêng priyantun kalih wau, ngantos kawastanan agahan. Punapadene kula ingkang rumaos lêrês anggèn kula angrêbat suwala kalihan Wignya Panitisastra, ngantos kawastanan juru rumaos lêrês. Ing wusana kula katarka dhatêng Danasatata, angina priyantun kêkalih punika wau.
Wondene bab pitêmbungan kula yèn Radèn Panji Puspawilaga mêntas ing pulo Nopasembêlah, tuwin sampun nate tindak dhatêng tanah Prangkrik, Dhitsêlan, sapanunggilanipun, punika rak saking pamirêng kula kemawon. Kados ingkang sampun kula aturakên. Wondene anggèn kula pêpanggihan kalihan Radèn Panji Puspawilaga wontên ing Puspanagaran, punika lêrês. Mila kula lêbêtakên ing sêrat Jurumartani, bokmanawi Radèn Panji Puspawilaga lajêng sumêrêp sintên ingkang gadhah tandha asta:
Panuwun kula ing panjênêngan tuwan ingkang mangarang srat Jurumartani, sêrat kula ingkang kasêbut ngandhap punika, mugi kêrsaa macak, minôngka atur panjurung kula.
Kula aningali sêratanipun Danasatata: ing Surakarta, ing sêrat
kathah prasajanipun. Ing mangke kula saya awas, yèn priyantun Surakarta punika: èstu sami wagêd-wagêd. Katawis ênggènipun sangêtrapsagêd ngêtrap. ukara, sanès kalihan ukaraning nagari kang amônca, botên langkung kula namung amêmuji ing Subkhanahu wa tangala, mugi-mugi karaton dalêm Surakarta, lêstantuna kanggenan para abdi kang tinitah lantip-lantip, ulah kasusastran. Punika andadosakên luhuring karaton dalêm, gusti kula Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, nyata têksih wontên tandhanipun, tilasing ratu binathara, ing Jawa, dene Danasatata ing Surakarta, pêpantêsipun kula têmbung anak, utawi putu, èmpêripun sami pikantukipun ing kalih-kalihipun. Kula dongakakên anak kula Danasatata ing Surakarta, mugi-mugi Gusti Allah amantuaDari kata "wantu" = selalu memberi ijin / bantuan. lêpasing galihipun.
canggah Radèn Tumênggung Purwawinata, ing dhusun Banggala, ing tanah Mataram. Pawaga.
Bramartani malih, amargi Jurumartani punika ing têmbe badhe wontên para bêndara pangeran ingkang anama makatên.
Sarèhning aksaranipun agêng ingkang mungêl: Bramartani punika kêdah kadamêl rumiyin. Mila ing mangke kêdah badhe angêntosi ing sarampungipun.
sumbar badhe tumandang ing jurit, lawanan kalihan sampeyan tuwin Wignya Panitisastra. Punika sampeyan ragi sêling sêrêp, dèrèng dhamang ingkang dados pikajêngan kula, yêktosipun kula namung gadhah pamrih angèndêlakên udur sampeyan kalihan Wignya Panitisastra, ingkang
danipun Radèn Panji Puspawilaga saha Radèn Ngabèi Rônggawar ... sita, mawi kapacak wontên sêrat Jurumartani akanthi sêmbranan tuwin pangerang-erang. Sanèsipun kula amêsthi kathah ingkang badhe amurinani, sabab kasagêdanipun pujôngga kêkalih wau botên sok tiyanga ingkang gadhahi, mila kula purun amêstani mêkatên, sasumêrêp kula ing nagari Surakarta kathah ingkang sami sudi amêguru utawi pitakèn bab têgêsing têmbung dhatêng pujôngga kêkalih punika.
Wondening kula piyambak, sangêt lumuh ing pabên, ingkang botên wontên paedahipun, ananging yèn kula kapêksa tumandang ing jurit, nuhun saking pangèstu sampeyan Mas Abdul, inggih kadugi anglampahi. Awit saking sêbut sampeyan. I, i, i, iya jagad dewa bathara, kula nyuwun sumêrêp rumiyin, sampeyan punapa trahipun tiyang bôngsa Hindhu, utawi punapa sampun nate anggaota dados dhalang, dene kok sagêd angandika i, i, i, iya jagad dewa bathara. Manawi sampeyan têdhak bôngsa Hindhu, mugi wontêna karsa sampeyan ambêlakakakên dhatêng kula, amêsthi kula sakalangkung ajrih apabên kalihan sampeyan, bokmanawi sampeyan ing ngajêng sampun anglampahi dados pandhita, juru nujum, tuwin juru tênung ingkang sami sugih mantra, sagêd adamêl cilakaning agêsang.
Bilih sampeyan taksih kêkah ing karsa andugèni pikarêman sampeyan anglajêngakên anggèn sampeyan pabên, botên sêja mundur sajangkah, lah bok inggih sampeyan lampahi, ananging lami-lamining dintên, yèn sampun botên wontên tiyang ingkang purun angladosi pikarêman sampeyan wau, sampeyan mugi sampun rumaos manawi unggul ing jurit, nanging rumaosa yèn sampeyan dipun ewani ing kathah.
Bab pamundhut sampeyan, kula anyaosana pitêmbungan ingkang sae-sae sasaminipun ingkang sampun kauningan ing sampeyan, mila mêkatên sampeyan ngakên rêmên sangêt ing pitêmbungan wau, sarta sampeyan ngakên botên sumêrêp dhatêng tata krama, nuwun sèwu dêduka sampeyan, kula mopo, sabab kula punika dede guru, sarta sampun anyipta, anggèn sampeyan ngakên botên gadhah ingon-ingon pitêmbungan sae punika, rak namung sêngadi kemawon, môngka yaktosipun pitêmbungan sae ingkang saking kula, sampun dumunung wontên sarira sampeyan sadaya, botên sagêd sirna salaminipun bilih sampeyan dèrèng dhumawah ing bêbaya.
Pangandika sampeyan, rumaos ginanjar bêgja kamayangan, awit sampeyan sampun manggih sarat, amurih kèndêlipun mêngsah sampeyan Wignya Panitisastra, rumaos sampeyan mêkatên punika saking pamatawis kula nasar Mas Abdul, yèn sampeyan taksih adrêng angalêm dhatêng sarira sampeyan, wah botên karsa amatêsi ing agahan sampeyan, punapa malih mêksa andugèkakên pabên kalihan Wignya Panitisastra, kula inggih angidèni, nanging ingkang angatos-atos, pun Wignya punika sapamirêng kula julig ing pabên, kathah paitanipun kang minôngka dêdamêl, wah landhêp kalamipun, sadaya kang kinarya botên nyambat ing liyan, yèn dadosa
pamrayogi dhatêng sampeyan Abdul, sadèrèngipun sampeyan anglêgani pikarêman sampeyan pabên kalihan tiyang kathah, mugi karsaa emut rumiyin dhatêng pitêmbungan utawi ungêl-ungêlan ngandhap punika, 1. sing sapa mung makolèhake awake dhewe, mung sathithik bungahe, dene bungah sathithik iku kalêbu kang luwih rèmèh, 2. sing sapa agawe gêguyon marang wong wicaksana lan marang wong bêcik, iku wong ambêbayani, malah anyênyêla marang kautaman. 3. Sing sapa duwe kêkarêpan akanthi duga lan watara, sathithik etunge kang ora katêkan, dene kang ngôngsa-ôngsa, ngadat ora katêkan kêkarêpane.
Kula sampeyan wastani kalêbêt wêwicaling tiyang ingkang dèrèng nate dipun alêm ing kathah, kula inggih narimah, anggêripun botên dipun sêngiti agêngipun kaewanan ing kathah, kados calon ing atasing sarira sampeyan. Kauningana ing sampeyan Abdul, kula punika namung anêtêpi wulang ingkang ungêlipun makatên: panarima iku rasa kang ambungahake ati, wong kang wêruh ing panarima, iku anglakoni wajibe, lan sinihan ing akèh.
Kula têmên botên gadhah pamurih, supados sampeyan angalêma kucing, sêgawon, wah kuldi kula, sabab kang sapisan kula botên gadhah ingon-ingon warni tiga punika, kang kaping kalih, mindhak kula anyuda pangalêm sampeyan dhatêng sarira sampeyan piyambak. Wondening manawi mêdal saking karsa sampeyan piyambak, badhe sudi angalêm dhatêng
sajodho, sampun sami jêmagar wah lêma-lêma, mênggah rêrêpèn kang badhe sampeyan pangandikakên, lah punika masa boronga ing sampeyan, iba bingah kula yèn kalampahana, wah iba bingah kula yèn sampeyan karsaa angêcapi ulamipun babi wau,
nipun, kula alêm sae alus muradipun, botên sok tiyanga Jawi ingkang mangartos lêrês, awit punika saking panglaras kula pêpêthikan utawi tatêdhakanipun wulang ingkang kasêbut wontên ing buk Wêlandi, sanadyan kula inggih mangartos ugi murating wulang wau, nanging kula botên purun anglairakên dhatêng sampeyan pun bah Abdullatip, amargi sampeyan sampun kadunungan cacad amêmaoni, tuwin kagungan bêndana utawi meda angalêm sarira wah kasagêdan sampeyan piyambak, wondening tandhanipun yèn kula mangartos ungêling wulang sampeyan, kasêbut ing salajêngipun sêrat punika. Sarèhning pun êmbah Abdul sagêd pêparing wulang, bok inggih èngêta dhatêng wulang ingkang dipun lampahi kang wayah pun thole Danasatata, ungêlipun makatên: 1. aja ngambah marganing wong ala, balik ngambaha marganing wong adil, awit marganing wong ala anuntun marang karusakan, nanging marganing wong adil anuntun marang kabungahan. 2. aja kêkumpulan tuwin padon karo wong lonyot, lan angambah margane, dibêcik pangrêngkuhmu marang sarupaning wong, amêsthi kowe bakal disihi ing akèh.
Anggèn kula ngaturi cangkriman kewalan, wah malih paribasan, botên ta yèn kula badhe angebarakên kasagêdan kados pangandika sampeyan, yêktosipun namung sêmbranan kemawon, tiru-tiru ing sampeyan, dene karsa amundhut jarwanipun kucing buntutipun tiga, sarta amaringi paribasan: sêgawon ingkang anjêgugi kumandhanging jêgugipun. Sarèhning cangkriman kula kang sapele sampun sampeyan ulêt kados gulali, sumôngga kula ngaturi
karosan, kang ngantos angrêngkakakên rodha, saha angrêntêngakên êmbanan. Lah cangkriman kula kêkalih ing ngandhap punika kang mugi sampeyan batang. Yen sampeyan botên angrasaya ing liyan agêngipun dhatêng êmbah jêngandika Kyai Kerata, ingkang sampun katawis sagêd, ananging taksih karêm ing bêbanyolan, pangrakitipun adamêl gumujênging tiyang, botên ngantos anotog angên-angên sampeyan, tuwin kulit sampeyan pisah saking ing daging, amêsthi sampeyan badhe botên sagêd anjarwani cangkriman kula wau, ungêlipun makatên:
Panunggalaning tuwuhan / asring kinarya usadi / catur lingga wastanira / ingkang kêkalih ingapti / yèn pisah andarbèni / têgês rangkêp miwah putung / dene kang kalih lingga / sakantunira ing wuri / wastanipun tos-tosan
tuwin / warnining gêgodhongan / dene ingkang kantun / kêkalih lingga ing wuntat / wastanipun sêkar seta gônda minging / kangge ing èstri priya //
Pun Abdullatib sasampunipun maos cangkriman kêkalih punika, amêsthi lajêng lêngêr-lêngêr mawi anyêbut i, i, i, iya jagad dewa bathara.
Mênggah pandangu sampeyan, punapa sababipun sampeyan kula
Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, suraosipun mawi kanthi sêmbranan, saèmpêr nunggil manah kalihan Wignya Panitisastra, anggènipun sami amacak sêrat wontên ing Jurumartani, kang manggêpokanmagêpokan. pujôngga kêkalih wau. Sarèhning Radèn Panji Puspawilaga anggènipun anyukani panjurung cariyos wontên ing sêrat Jurumartani, botên mêdal saking pikajênganipun piyambak, namung amituruti pamrihing pra sobatanipun, môngka saupami cariyosipun wau dipun anggêp dora utawi dipun sumêlangi ing liyan, lêrêsipun ingkang dèrèng pitados punika, bilih sumêrêp têmên dhatêng tata krama Jawi, amêsthi kêdah mitêrang lantaran sêrat ibêr dhatêng ingkang mêdalakên cariyos, masa ta lajêng angundhat-undhat kalawan pitêmbungan saru, wah kanthi sêmbranan, sadaya sami kalêbêtakên wontên sêrat Jurumartani, ingkang kawaos ing kathah. Kula sapunika pitakèn, punapa kalêpatanipun pujôngga kêkalih wau, dene dipun damêl gêgujêngan wontên ing Jurumartani, kula eram sangêt, kok kados ing [...]Tidak terbaca. ... lih. Mila ingkang sami maibên ing kasusastranipun Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sami kula aturi emut ungêl-ungêlan kang kasêbut ing ngandhap punika, 1. Wong cêlathu goroh sawiji, ora mikir angèling gawene, awit kapêksa anganggit goroh rong puluh êngkas, ginawe angukuhake siji mau. 2. Wong kang murina marang sêmpuluring liyan, tuwin sumêdya
rumiyin, awit kula badhe kesah gêgramèn dhatêng nagari ngamônca, botên kok namung amêndêng pabên ingkang botên wontên asilipun. Wondening yèn sampeyan taksih karsa amangsuli sêrat kula punika, inggih kalampahana, sampun mawi angantosi sadhatêng kula saking
sampeyan ing atasing sêrat kula punika, sampun ngantos mundur sacêngkang.
Panuwun kula ing panjênênganipun tuwan ingkang ngarang sêrat JumartaniJurumartani. mugi karsaa amacak sêrat kula punika, supados anêrangna kalintuning panampinipun ingkang nama: Pawaga, dhatêng suraosing sêratipun Danasatata ing Surakarta, punapa malih supados anyumêrêpna bab katlajuking panyêratipun ingkang nama: Pawaga wau, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Ingkang nama: Pawaga, amastani, manawi suraosing sêratipun Danasatata punika pamisahing sulayanipun Wignya Panitisastra kalihan Abdullatip. Malah suraosing sêrat wau kawastanan sakalangkung sêdhêp wilêd kathah prasajanipun. Punika kula badhe apitakèn dhatêng ingkang nama: Pawaga, ungêl-ungêlan ingkang pundi kawastanan pamisah wau, pangraos kula piyambak botên wontên ingkang mungêl pamisah. Sampeyan kalintu ing panampi mas. Sêratipun Danasatata wau ingkang rumiyin mungêl bab anggènipun angiloni dhatêng Wignya Panitisastra ing pabênipun kalihan Abdullatip. Amargi saking sampun dados lêrêsipun. Dene suraosing sêrat ingkang wêkasan, amurinani Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Ing mangke kula sumôngga ing para priyantun ingkang sami maos sêrat Jurumartani, kadospundi anggènipun badhe anggalih bab suraosing sêratipun Danasatata, punapa makatên kados atur kula punapa botên.
Ingkang kaping kalihipun ingkang nama: Pawaga, wicantên makatên: Kula saya awas yèn priyantun Surakarta punika èstu sami wagêd-wagêd. Katawis ênggènipun sami ngêtrap ukara, sanès kalihan ukaraning nagari kang amônca, pangandika sampeyan punika katlajuk mas. Manawi makatên kados pangandika sampeyan. Dados botên wontên para priyantun sanès nagari ingkang sagêd angêtrap ukara kados priyantun ing Surakarta ingkang wagêd-wagêd wau. Mênggah anggèn sampeyan amastani priyantun Surakarta sami wagêd. Punika kula inggih andhèrèk. Ananging sampun mawi adamêl rêngating galihipun para priyantun ing nagari ngamônca. Manawi kula piyambak ingkang sampeyan wastani botên sagêd angêtrap ukara kados priyantun ing Surakarta, ingkang nama Puspawilaga, kula amasthi botên sakit ing manah, awit kula sampun
nama kaping sèkêt ing dalêm sadintên. Pamanah kula lajêng katawis kemawon saking suraosing sêratipun, ingkang palencang-palèncèng. Sapunika kula anjarwani nama: Pawaga, saèstu botên lêpat. kados ta: pa punika: puspa, wa, wi, ga, laga, dados jangkêpipun: Puspawilaga, lah kacandhak cinane gundhulan.
Ingkang punika Mas Pawaga, manawi sampeyan kenging kula rêmbagi, sampeyan ing têmbe sampun purun-purun amangsuli sêrat ingkang kapacak ing Jurumartani, sadèrèngipun sêrat sampeyan wau kapintokakên dhatêng Danasatata, mindhak wangsulan sampeyan badhe dados gêgujênganing akathah. Paribasanipun makatên: dudu bêrase kok ditêmpurake, kula amrayogèkakên. Bilih sampeyan adamêla kojah kemawon, kapacak ing Jurumartani, punika wontên pikantukipun. Kojah sampeyan rak sampun kathah, kados ta: kojah Baya Pêthak, Candhi Maling sapanunggilanipun. Punika kemawon sampeyan lajêngakên.
Wasana sampeyan badhe têmbung anak utawi putu dhatêng Danasatata ingkang sampun amurinani sampeyan. Punika kula anjurungi ing karsa sampeyan. Malah sakalangkung prayogi, manawi sampeyan kagungan putra èstri,
Panitisastra, ingkang wiwitan, pitakèn bab Candhi Maling, pitakènipun punika,
mênawi wontên pêrlunipun, kêrsa andangu dhatêng satunggal tiyang, botên kalayan têmbung dêgsura mêngkatên. Suprandosipun Wignya Panitisastra, masang drigama, ênggènipun pitakèn punika, kaanggêp têmbung sae manis arum, sarta sakathahing tiyang, dipun wastani repot lan cotho, namung Wignya Panitisastra piyambak ingkang punjul ing sabumi, ngêpak kasagêdaning tiyang kathah, pangakênipun botên nêdya kagunggung tiyang, namung nêdya lêrês, pangraosipun punapa Wignya Panitisastra piyambak kang nêdya lêrês, yèn tiyang Surakarta:
yèn ngangge lêrêsipun piyambak botên mupakat ing kathah, punika [...]Tidak terbaca. têksih ngasta kukum, tiyang kang ngangge lêrêsipun piyambak wau, kukumipun kabêsmi, sak zus kalihan tiyang kang ngakên Mukhamad
kapacak ing Jurumartani, sampun botên angsal wangsulan malih saking kula, awit ing ngajêng kula kêtambêtan dhatêng Wignya Panitisastra, kula wastani tiyang Jawi nunggil agami kula Mukhamad. Ing mangke srapatipun kula laras-laras, kang sring-asring kasêbutakên ing têmbung, Alpuru, Bugis. Têtelanipun dhasar bôngsa Alpuru, dede bôngsa Jawi, môngka yèn tiyang Alpuru punika, botên gadhah agama, namung drigama kang dipun sungkêmi, mila pirêmbag utawi kawruhipun, botên sagêd cècèg kalihan bôngsa Jawi agami Mukhamad. Para priyantun kang sami anjawab sasêratanipun Wignya Panitisastra, kula mriyogèkakên kula purih sami kèndêl. Dipun jawaba ngantos sadasa taun laminipun, mangsi sagêda rujuk utawi cècèg, kawruhipun tiyang Alpuru: kang tanpa agama: namung drigama kang pinasang ing wêwangsul, wah pitêmbunganipun kotor, dêlasan tai, kapacak ing Jurumartani wraksawrêksa. candhana, dilèh wrêksa tai, môngka Jurumartani punika, kang maos para agêng-agêng sapulo Jawi, punapa botên saru: dipun trapi têmbung kotor-kotor, yèn kula dadosa lètêrsètê, botên kula pacak wontên têmbung kotor mêngkatên, inggih tiyang Alpuru, satus taun mangsi cècèga: têmbungipun kalih têmbung Jawi, sanès kados bôngsa Walandi, agamanipun Kristên. Bôngsa Jawi, agamanipun Mukhamad, kalih-kalihipun sami gadhah agami, sabarang kitabipun, karujukakên kalihan kitabipun tiyang Jawi: kang sangking Arab, cècèk sadaya, dêlasan têmbungipun, têmbung Jawi: karujukakên kalih têmbung Walandi: cècèk sadaya, mila
Alpuru, wontên paribasan kalêbon Cina gundhulan, punika namung têmbung paribasan. Ing mangke para kônca
inggih tiyang Alpuru tanpa agama, kadipundi ênggène sumêrêp ing ibarad, sumêrêpipun namung ênggène badhe dhèdhèl-dhèdhèl kathok sakêmuling pujôngga.
Dene pujôngga, katêdha kathokipun, malah kêmulipun kasukakakên, punika priyantun kônca piyambak kang sami nunggil agami Mukhamad, kula sêrêpakên, namung kadamêl ngibarad. Kados ta upaminipun, wontên satunggal tiyang: gadhah têmbung dhatêng pujôngga, kula mugi sampeyan paringi bêrkah carakan sastra Jawi kalih dasa, supados kula sagêda maos sêratan Jawi: lan nyêrat Jawi, pujôngga: amangsuli, aku iya mitulungi kisanak ing sapanjalukmu iku, iki tampanana carakan sastra Jawa rong puluh iji, ananging kisanak, sanadyan kowe wus wêruh rupane sastra Jawa rong puluh iji iku, yèn kowe ora sumurup sandhangane, lan pasangane, iya durung bisa maca: lan anulis. Iki kowe tak wèhi manèh sandhangane sastra Jawa rongpuluh iku, lan
pasangane, banjur lakokna ing uran-uran patang pada iki, yèn wus bisa nglakokake, ing kono kowe bakal bisa maca, lan bisa sinau nulis, punika priyantun kônca, kang dipun ngibaratakên pujôngga: jinaluk kathoke: malah kêmule disukakake, yèn tiyang Alpuru: catho-catho botên sagêd ambudi, dipun wêstani kathok lan kêmul yêktos, lumajêng angêmpêt, ngupadosi griya pujôngga,
Jurumartani 3, 17 Januari 1867, hlm. 49.
Wangsulanipun Danasatata dhatêng Wignya Panitisastra.
Kula sampun sumêrêp wangsulan sampeyan Mas Wignya, ingkang kawrat ing sêrat Jurumartani, ôngka 1, sampeyan amêstani yèn pitêmbungan kula: badhe salin mêngsah: punika kabantêrên, dados rujuk kalihan pangintênipun Abdullatib, mila ngantos kalampahan kula sulaya kalihan piyambakipun. Kula piyambak sayêktosipun botên niyat mêngsahan kalihan sampeyan utawi kalihan Abdullatib, ing atasipun prakawis ingkang tanpa paedah. Wondening pamrih kula namung amisah anggèn sampeyan pabên kalihan Abdullatib. Mênggah pitêmbungan kula: badhe salin mêngsah, punika sampeyan mugi sampun tumut sêling sêrêp. Pikajêngan kula mêkatên: sapamirêng kula kathah ingkang murinani dhatêng Pujôngga Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, lah tiyang kathah punika ingkang badhe nglawan udur kalihan sampeyan tuwin Abdullatib, sêsamènipun Sumanggèngkarsa, Dèn Lara Itêm, tuwin Tanpawignya. Kula ragi kodhêng ingkang dados karsa sampeyan, dene kula sampeyan purih apitakèn dhatêng pujôngga kêkalih wau bab samukawis ingkang dèrèng dipun sumêrêpi, ing atasipun kasusastran Jawi tuwin Kawi pujôngga sakalihan punika amêsthi ngungkuli kula, tuwin sampeyan, wah Abdullatib, dados sadaya ingkang dèrèng dipun sumêrêpi ing pujôngga wau, kula, sampeyan tuwin Abdullatib tamtu dèrèng sami nyumêrêpi ugi, sarta badhe botên sagêd apitakèn. Mênggah samukawis ingkang sampun kasêrêpan dhatêng pujôngga kêkalih punika, kula, sampeyan sarta Abdullatib sampun pasthi taksih sami katilapan.
Mas Wignya Panitisastra sasampunipun angandika, bab jajaging kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga, wah repoting pandamêlipun pitêmbungan, wontên malih poyokanipun kados kang sampun kasêbat ing sêrat Jurumartani, Mas Wignya lajêng mawi andangu dhumatêng kula, punapa Mas Wignya lêpat punapa lêrês. Ingkang punika kula matur satêmênipun, ananging sampun kagalih bau kapinikapine. saha sampun andadosakên sêling sêrêp utawi dêduka sampeyan, mênggah atur kula kasêbut ing ngandhap punika:
Wontênipun pabên kang manggêpokan Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampeyan ingkang miwiti, bêbukaning pitakèn sampeyan dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, akanthi pitêmbungan ingkang nyêrikakên manah, cêkakipun makatên: sampeyan amêstani utawi angintên, yèn cariyos bab Candhi Maling, punapa pêthikan saking sêrat Alpuru, utawi sêrat Bugis, mênawi sanès punika, punapa anggitanipun Radèn Panji Puspawilaga piyambak, angsal saking anggènipun supêna. Salajêngipun sampeyan angraosi bab kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, prasasat maibên, jalaran saking kojahipun satunggiling khaji, ingkang ngakên sampun nate pêpanggihan kalih Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarta dipun dongèngakên Andhe-Andhe Lumut,
Jurumartani, mawi angina ing kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Sampeyan piyambak sampun ngakên rêmên amarsudi ing kasusastran, wah sampun nate maos sawarninipun sêrat Jawi Kawi, punapa inggih yèn sampeyan dèrènga sumêrêp, manawi Andhe-Andhe Lumut, tuwin Uthak-Uthak Ugêl wau dongèngipun lare alit, sampun mokal bilih wontêna pujôngga ingkang ajêng nêgêsi ing têmbung Kawi. Sarèhning Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita gênah padununganipun wontên nagari ing Surakarta, môngka sampeyan dèrèng nate pitêpangan kalihan priyantun kêkalih punika, anggèn sampeyan macak sêrat wontên ing Jurumartani punapa sampeyan galih prayogi. Patrap sampeyan makatên punika sasamènipun angupadosi tiyang durjana utawi tiyang nyambut ingkang sami miruda, sarta botên gênah pakèndêlanipun. Lêrêsipun sampeyan ing ngajêng akintuna sêrat ibêr kang sae pitêmbunganipun, amêsthi sampeyan angsal bathi kang mêdal saking sakawontênaning kasagêdanipun pujôngga sakalihan wau. Ing mangke panimbang kula, ing atasipun prakawis punika ingkang kalêpatan sampeyan, ewadene kula inggih anyumanggakakên ing panimbangipun têtiyang sanès.
Aliya punika kula badhe matur sakêdhik malih, sarêng Mas Wignya sampun macak sêrat wontên ing Jurumartani, wontên tiyang ingkang api-api anjawabakên Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, inggih punika pun Abdullatib, ananging panjawabipun kanthi sêmbranan, katawis saking anggènipun nyariyosakên [...]Tidak terbaca. kang sami kaambah dhatêng Radèn Panji Puspawilaga tuwin namaning pulo êntasipun Radèn Panji wau, punapa malih bab anggènipun pêpanggihan wontên kampung Puspanagaran. Sadaya punika kula purun mêstani dora, sabab Radèn Panji Puspawilaga kala rumiyin namung dhatêng nagari Eropah, antukipun ngajawi wilujêng. Têmên Radèn Panji punika sampun nate dhatêng kampung Puspanagaran, nanging mêrtamu dhatêng swargi Radèn Tumênggung Puspanagara, botên dhatêng griyanipun tiyang alit, ingkang asring dipun sabani Abdullatib, sabên badhe andugèni pikajênganipun ingkang saru yèn kawêdharna wontên ing Jurumartani.
Jurumartani ôngka 1, kula piyambak inggih rumaos sakêdhik damêlipun, bilih tiyang pabên namung rêbut lêrês, kang botên wontên paedahipun. Mênggah Kyai Kerata anggènipun angèmpêr-èmpêr supênanipun Radèn Panji Puspawilaga, punika botên kula manah lêrês utawi botênipun, kula namung anggadhahi pangintên manawi Kyai Kerata, sanadyana sampun yuswa sêpuh, watêkanipun rêmên bêbanyolan, dene katingal sagêd angathik-athik ingkang damêl gujêngipun ing tiyang.
Kula piyambak inggih purun angaturi panjurung wulang dhatêng Kyai Kerata, bokmanawi kang wayah sakalihan pun Wignya Panitisastra, tuwin pun Abdullatib sami karsa angèstokakên, ungêlipun makatên. 1. Sawiwijining wong wajib ngarah bisa amaedahi pêpadhane tumitah. 2. Ing sajroning kabungahan sêsêmbranan aja pisan kongsi kasêron, andadèkake laraning awak tuwin sêriking ati.
Katandhan Danasatata, kang sapunika sawêg wontên ing nagari ngamônca.
Dèrèng dhamang ingkang dados pikajênganipun, yêktosipun Mas Danasatata piyambak ingkang taksih kodhêng sangêt dhatêng anggitanipun piyambak, ikang kalêbêtakên ing Jurumartani ôngka 51, bilih sampeyan namung gadhah pamrih angèndêlakên udur kula akalihan Wignya Panitisastra, sampeyan kula aturi ngatrapakênngêtrapakên.
pitêmbungan ingkang ragi alus sakêdhik. Sampun mawi nyêbutakên makatên. Ing wusana Abdullatib kalihan Wignya Panitisastra kula purih kèndêl anggènipun angraosi bab kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, yèn botên makatên saèstu salin mêngsah ingkang murinani dhatêng pujôngga kêkalih wau, lah sumôngga pitêmbungan makatên punika punapa dede panantang, punapa botên kenging kula wastani sumbar badhe tumandang ing jurit, pangraos kula piyambak ungêl-ungêlan makatên
badhe pitakèn. Ingkang sêling sêrêp sintên. Kula punapa Mas Danasatata, ing sak punika kula badhe yêktosakên yèn wangsulanipun Danasatata lêpat sadaya, Danasatata amastani yèn bêbukaning udur mêdal saking patrap kula tuwin patrapipun Wignya Panitisastra, punika lêpat mas. Sabab ingkang dados bêbukaning udur, inggih punika Wignya Panitisastra, sampeyan rak sampun sumêrêp têgêsipun têmbung bêbuka, wangsul pun Abdullatip, amung cumathèk kemawon, kok bêbukanipun udur botên. Sampeyan sampun sêling sêrêp mas, manawi karsa angrêmbag prakawis, utawi badhe jumênêng dados juru pamisah.
Sasêbutan sampeyan yèn kula tuwin Mas Wignya angraosi kasagêdanipun pujôngga kêkalih, kanthi sêmbranan tuwin pangerang-erang, inggih ugi taksih têbih sangêt saking lêrês. Awit ingkang ngraosi kasagêdanipun pujôngga kêkalih, kanthi sêmbranan tuwin pangerang-erang, rak sadhèrèkan sampeyan pun Wignya Panitisastra, kula punika amung agahan atatulung dhatêng priyantun ingkang kalêpatakên tanpa dosa. Danasatata amastani manawi piyambakipun sangêt lumuh ing pabên, ingkang botên wontên paedahipun. Ananging yèn piyambakipun [...]Tidak terbaca. tumandang ing jurit inggih kadugi anglampahi.
Pitêmbungan makatên punika inggih taksih nyimpang saking lêrês. Sabab manawi tiyang lumuh ing pabên saèstu ragi lami anggènipun kintun wangsulanipun. Môngka Danasatata anggènipun mangsuli sêrat kula tingalipun kasêsa sangêt. Wangsul ingkang mêksa ing sampeyan tumandang ing jurit sintên. Kajawi yèn sarira sampeyan piyambak ingkang karsa dados juru pamêksa, bilih makatêna pitêmbungan sampeyan ingkang kirang patitisipun. Danasatata anêdha sumêrêp ing kula, punapa kula trahipun tiyang bôngsa Hindhu, tuwin punapa sampun nate anggaota dados dhalang, dene kok sagêd angandika i, i, i, iya jagad dewa bathara. Wondene pitakèn punika botên kadunungan raos sakêdhik-kêdhika, tuwin lêpat ugi, saking panggalih sampeyan punapa ngêmungakên trahing bôngsa Hindhu kemawon. Utawi dhalang, ingkang sumêrêp dhatêng pitêmbungan, iya jagad dewa bathara, mila lêrês sampeyan mas, kula punika trahipun bôngsa Hindhu, tuwin sampun nate dados dhalang, wah ing ngajêng dados
ananging ingkang damêl bilai kula 13, sarèhning sampeyan ing sapunika sampun sumêrêp bilih kula asli bôngsa Hindhu, punapa sampeyan botên sakalangkung ajrih pabên kalihan kula, sabab kula sugih mantra, sagêd adamêl cilakaning agêsang.
Sêbut sampeyan bilih ing têmbe botên wontên tiyang ingkang purun angladosi pikarêman kula pabên, kula kapurih sampun rumaos manawi unggul ing jurit, ananging rumaosa yèn kula dipun awoni ing akathah, sêbutan punika lêpat, awit sintên-sintêna ingkang badhe kèndêl anggènipun raos-rinaosan kalihan Abdullatip, punika katitik manawi têlas budinipun. Sabab kula botên angoncati pitakèn kados sampeyan. Anggèn kula jawab prakawis botên mawi malumpat kidang kados sampeyan. Botên mawi amêmoyoki, dados angsal pintên prakawis dene sampeyan gadhah pitêmbungan makatên. Bokmanawi sampeyan ingkang badhe nginggati pitakèn kula, sokur Mas Danasatata dene sampeyan sampun dhamang pikajêngan kula, bab ingon-ingon sampeyan warni pitêmbungan sae, ananging anggèn sampeyan botên purun anglairakên dhatêng kula punika kula lêpatakên. Punapa amung guru kemawon, ingkang wajib anyukani piwulang dhatêng sanèsipun, pangraos kula botên. Sarupining tiyang ingkang gadhah sasêrêpan, yêktosipun wajib ambêlakakakên dhatêng sintên-sintêna kemawon ingkang dèrèng sumêrêp, dados amadhangakên pamikiripun ingkang taksih katutupan ing bodho.
Mas Danasatata amastani, yèn rumaos kula sampun manggih sarat amurih kèndêlipun Wignya Panitisastra, punika nasar, bilih makatêna mas, ingkang nasarakên inggih pitêmbungan sampeyan, sumôngga sampeyan kula aturi maos malih wangsulan sampeyan ingkang kapacak ing Jurumartani ôngka 51. Sanadyana Wignya Panitisastra juligipun ing pabên anglangkungi, kula inggih purun anyêmbadani, sabab tiyang julig dèrèng sagêd anyêpêng wêlut ingkang dipun lisahi, Mas Danasatata anyukani pamrayogi, ing sadèrèngipun kula anglêgani pikarêman kula pabên akalihan tiyang kathah, mugia mèmutemut. rumiyin dhatêng pitêmbungan tigang bab, kula badhe pitakèn ing sampeyan mas, ingkang sampeyan wastani tiyang kathah, cintênsintên. kula botên rumaos badhe pabênan akalihan tiyang kathah, wah kula sampeyan lolohi ungêl-ungêlan tigang bab punika, karsa sampeyan kemawon punapa, wong bocah wingi sore bae reka-reka amènèhi pamrayoga marang si kaki, sakêdhik damêlipun mas, tur angêbak-êbaki lêlowongan Jurumartani, môngka kula manawi amirêngakên utawi amaos pitêmbungan ingkang kados makatên, sumêja badhe luntak, apêsipun inggih mulês. Sêrat pêpali utawi Darma Wasita sakpanunggilanipun, ingkang dipun gêpok amung Wulangrèh kemawon, tur ingkang nganggit botên kadugi anglampahi piyambak. Mila pandhita manawi khutbah asring ngêdalakên pitêmbungan makatên. Kowe kabèh padha anggugua pêpituturku, aja miturut ing kalakuanaku, ananging bokmanawi awit saking andhap asoring budi.
Mas Danasatata saking pangandikanipun sampun narimah, dèrèng nate dipun alêm ing tiyang, anggêripun botên dintên dipun sêngiti agêngipun kaewanan ing kathah. Lah punika saking pamanggih kula èwêd mas, bilih sampeyan dipun sêngiti ing kathah, sabab botên wontên tiyang ingkang badhe sagêd mastani watêsing kathah, [...]Tidak terbaca. nipun kathah akalihan botên kathah, amung satunggal. Bilih sampeyan dèrèng gayuh pitêmbungan kula wau, ing mangke badhe kula têrangakên malih, wontên guru satunggal pitakèn dhatêng muridipun, bilih tiyang buthak punika kêdah anggadhahi rema pintên iji, murid botên sagêd mangsuli, tumuntên gurunipun pitakèn malih makatên. Yèn wong mau anduwèni rambut satus iji, apa kêna diarani buthak, murid mangsuli, kenging, guru pitakèn malih, lah yèn satus iji, wangsulanipum murid inggih taksih kenging, sarêng sampun dumugi 200, pangraosipun murid sampun kêkathahên. Mila lajêng amangsuli, manawi remanipun ngantos 200 iji, sampun botên kenging kawastanan buthak. Môngka Mas Danasatata, nalika dumugi 199 murid taksih amastani buthak, sarêng kawêwahan satunggal malih punika pangraosipun sampun botên kenging kawastanan buthak. Panuwun kula mas, kula sampun sampeyan wastani sugih kojah, Danasatata kagungan piwulang rèh malih ungêlipun makatên. Panarima iku rasa kang ambungahake ati, wong kang wêruh ing panarima, iku anglakoni wajibe, lan sinihan ingakèh, muradipun pitêmbungan makatên punika saèstu sae, ananging punapa sampeyan sampun tandhingakên akalihan lêlampahanipun jaman sapunika, têmbung panarima wau kêdah sampeyan pêndhêt têgêsipun ingkang lêrês, botên ngêmungakên panarima sampeyan kemawon, dene botên dipun sêngiti ing akathah, kawuningana mas, têmbung panarima ing jaman sapunika sampun sirna, meja punika inggih sampun narimah dados meja, botên wontên panggrundêlipun sakêdhik-kêdhika, anggènipun kapêsthèkakên botên sagêd wicantên inggih sampun narimah, wangsul sampeyan yèn botên narimah kemawon ing atasing samukawis ingkang ginantungakên ing sarira, punapa badhe grundêl mêmancèni tapêl adaming manusa, ananging kula dèrèng manggih tuladanipun, dene tiyang ingkang sumêrêp dhatêng panarima punika sinihan ing akathah, dene Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun kalêbêt pujôngga, mêksa botên narimah dipun waoni ing Wignyapanitisastra, mila botên patosa prayogi dene sakathahing tiyang sami narimah, sampeyan piyambak kula pêthèk taksih dèrèng narimah, kayaktosanipun sampeyan punika taksih ngupados arta, ngupados kawruh, ngupados amal kadonyan sapanunggilanipun. Pangraos kula piyambak tiyang ingkang sampun narimah punika sampun botên ngupados punapa-punapa malih, ngêmungakên panarima, kula mugi sampeyan têrangana sajatinipun tiyang narimah. Pangandika sampeyan mas, yèn botên gadhah pamurih, angalêma kucing, sêgawon, tuwin kuldi sampeyan, sabab botên gadhah ingon-ingon kewan wêrni tiga punika, pangandika wau anelakakên yèn sampeyan dèrèng pisan-pisana gayuh êlidipun pitêmbungan kula, agalipun kemawon ingkang sampeyan sumêrêpi, alusipun botên katingal, wah malih anêrangakên yèn botên pisan kadunungan holansê idhe, taksih Jawi tulèn. Katitik saking wangsulan sampeyan bab babi sami jêmagar lêma-lêma, sapunika kula gadhah pamrayogi ing sampeyan. Buntutipun babi sampeyan punika prayogi sampeyan sabuni, manawi sampun tumuntên kaplajêngakên. Sampeyan ingkang anyêpêngi buntutipun. Pratingkah ingkang kados makatên punika kathah paedahipun ing atasing tiyang ingkang dèrèng kadunungan holansê idhe.
Kula sampun sampeyan wastani sumêja sasêmbranan lo mas. Sabab kula mirêng ing nalika pujôngga dio ênès, katêdha wulang têmbung latin. Supados katamana ing dalêm tigang dintên. Piwulangipun tiyang wau kapurih nêdha kênthang panas, akanthi pêplajêngan. Ingkang nama Danasatata amastani manawi wulang kula dhatêng pun thole Danasatata, bab angulur, angulir pikir sapanunggilanipun, papêthikan utawi tatêdhakanipun wulang ingkang kasêbut ing buk Walandi, bilih makatêna kula mugi sampeyan dhamangakên namaning buk wau, wah malih Danasatata angakên sampun mangêrtos ugi murading wulang wau, nanging botên purun anglairakên. Pandugi kula anggènipun botên purun wau jalaran saking ajrih manawi lêpat. Dados anelakakên yèn mas Danasatata, dèrèng mangartos sakêdhik-kêdhika dhatêng maknaning piwulang kula sabab tiyang ingkang sampun kêkah ing sêsêrêpanipun dhatêng sarupining piwulang saèstu botên taha ambêlakakakên.
Panuwun kula dhatêng tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani: ingkang mugi-mugi sêrat kula punika kapacak ing sêrat Jurumartani.
Kula sampun rambah-rambah, aningali sêrat Jurumartani, ingkang mawi katandhan dhatêng Mas Wignya Panitisastra, priyantun nagari Kudus.
Ingkang punika, kok andadosakên kapinginipun ing manah kula, apitêpangan kalih Mas Wignya Panitisastra: wangsul Mas Wignya Panitisastra, mugi angrêsakna apitêpang kalih kula, botên langkung kula badhe nyuwun piwulang, mugi Mas Wignya Panitisastra ambêrkahana kawignyan dhatêng kula, dene ingkang kula suwun kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
1. Bab wontên pandhita kathahipun papat sami tapa wuda, ingkang satunggal lênggah sila panggung majêng ngetan, astanipun èpèk-èpèk kapangku, sami mlumah, kang kiwa wontên ngandhap, kang têngên tumumpang wontên nginggil.
Ingkang satunggal lênggah sila panggung majêng ngidul, astanipun ingkang kiwa kapangku sarta mlumah, ingkang têngên, katumpangakên ing dhêngkul kalih mêngkurêp, saingga nyêpêng jêngku.
Ingkang satunggal lênggah sila panggung majêng mêngilèn, astanipun ingkang kiwa dipun pangku, sarta mlumah, ingkang têngên katumpangakên ing dhêngkul, inggih mlumah.
Ingkang satunggal lênggah sila panggung majêng mêngalèr, astanipun ingkang kiwa dipun pangku sarta mlumah, ingkang têngên anyêngkah wontên sanginggilipun ing dhêngkul kang têngên.
Ingkang punika, pandhita sakawan wau ingkang dados pikajênganipun satunggal-satunggal punapa. Ingkang majêng wetan kadospundi kajêngipun: ingkang majêng ngidul kadospundi, ingkang majêng ngilèn kadospundi. Ingkang majêng ngalèr kadospundi kajêngipun.
2. Bab sajatinipun tiyang bodho ingkang pundi, utawi sajatinipun tiyang wagêd ingkang pundi.
3. Bab sajatinipun bayi, punika kadospundi utawi sajatinipun bocah têlu sajatinipun wong anom papat sajatinipun wong tuwa punika ingkang pundi.
4. Bab sajatinipun tiyang awon punika ingkang pundi utawi sajatinipun tiyang sae.
5. Bab sajatinipun padhang kalih sajatinipun pêtêng punika ingkang pundi.
6. Bab sajatinipun ingaingkang. jêmbar kalih sajatinipun inga rupêk punika ingkang pundi.
7. Bab sajatinipun ing budi rumôngsa, punika ingkang pundi.
Sabab wontên ungêl-ungêlan makatên: kowe [...]Tidak terbaca. môngsa. Ingkang punika, panuwun kula bêrkah dhatêng Mas Wignya Panitisastra pitung prakawis wau. Prakawis wau ingkang mugi kawangsulan wontên sêrat Jurumartani kimawon.
Anjawi sangking punika Mas Wignya Panitisastra, bilih kaparêng sangking karsa sampeyan, bab udur punika, prayogi sampun kalajêng-lajêng, midhakmindhak. nguwurakên panggalih sampeyan kang pêrlu-pêrlu, wangsul Radèn Panji Puspawilaga
Sinêrat tanggal kaping 26 wulan Dhesèmbêr 1866.
Katandhan juru sêrat Kawadanan Kumisi Bogormas, Jayakarsa.
Jurumartani 4, 24 Januari 1867, hlm. 54.
Kula sampun maos sêratipun ingkang nama Jayakarsa, juru sêrat Kawadanan Kumisi Bogormas.
pitung prakawis. Kula kapurih amangsuli kawrat ing sêrat Jurumartani.
Ingkang punika wangsulan kula sarèhning Jayakarsa sampun amastani piyambak, bilih priyantun kêkalih: Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga sampun sami kawical ahli sastra, malah mawi amratelakakên, manawi kula kapurih amrasobata priyantun kêkalih wau, ing mangke Jayakarsa kula aturi maos sêratipun kaambal-ambalana, bok manawi dèrèng anggalih ingkang dados suraosipun ingkang sayaktos. Pun Wignya Panitisastra botên kêkilapan bab anggènipun kajunjung kaantêbakên dening Jayakarsa, kula kapurih prasobatan kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga, supados wêwaha ing kasusastran kula, sabab priyantun kêkalih wau sampun sami kawical ahli sastra, pitêmbungan makatên punika punapa botên sampun anelakakên ing kablingêripun Jayakarsa, manawi sayaktos kados wicantênipun Jayakarsa, punapaa piyambakipun botên purun anêdha wulang dhatêng priyantun kêkalih wau, bab pitakènipun pitung prakawis ingkang badhe kadamêl anôndha kasagêdanipun tiyang. Tiyang badhe atêpangan kalihan tiyang botên makatên lampahipun. Manawi Radèn Lara Itêm, Sumanggèngkarsa, Tanpawignya, tuwin Puspawilaga bokmanawi kenging sampeyan junjung antêbakên. Andadosakên kabingahanipun. Amargi sami botên sagêd anggayuh rosing pikajêngan sampeyan. Puspawilaga lajêng mongkok. Sarêng maos sêratipun Danasatata, lah punika pratandhanipun ingkang sayêkti bab kengingipun kaonggrong, dados tiyang tanpa kalantipan manawi pitêmbungan wau sampeyan êmpakakên dhatêng kula, amasthi kalis kados lisah kalihan toya, punapa malih pitêmbungan ingkang kados makatên wau sanadyan kawangsulana kalayan panjarwa ingkang sakalangkung têrang, dèrèng kenging dados pratandhaning kasagêdanipun tiyang, malah kenging kaupamèkakên kados sagawon ingkang anjugugi rêmbulan. Awit woh jêram punika dhawahipun botên têbih saking uwit. Punapa sampeyan mangêrtos pitêmbungan punika, manawi sampeyan botên sumêrêp têgêsipun pitêmbungan wau, kula amrayogèkakên bilih sampeyan apitakèna dhatêng Abdullatip, piyambakipun amêsthi sumêrêp têgêsipun. Awit saking kadunungan holansê idhe. Ingkang sampeyan alêm ahli sastra wau kalih pisan botên gadhah holansê idhe. Punapa sampeyan anggalih wangsulanipun Puspawilaga sampun lêrês bab holansê idhe, o punika taksih
sayaktosipun kula piyambak ingkang dèrèng purun amêlèhakên dhatêng Puspawilaga, awit kula manah tanpa damêl. Tiyang kula sampun sumêrêp. Bilih botên wontên èmpêripun kadunungan holansê idhe.
Wasana kula gadhah pamrayogi, manawi sampeyan taksih anggadhahi sêrik ing panggalih dhatêng Wignya Panitisastra, mugia macak kasêrat malih wontên ing Jurumartani, supados wangsulanipun andadosna panglipuring galih sampeyan.
Tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani kula aturi amacak sêrat kula ing ngandhap punika.
Kula sarêng maos sêrat Jurumartani ôngka 1, wêkdalipun ing taun punika, ingkang mawi katandhan dhatêng Kyai Kerata, sakalangkung-langkung bingah tuwin sukur kula, prasasat tiyang agring manggih usada, sababipun makatên: nalika ing nagari Surakarta wontên banjir agêng, kula kaecalan tiyang sêpuh prênah paman kula, ingkang kala samantên kesah ngili botên kantênan purugipun. Antawis sataun laminipun, sarêng sampun tita kula botên angsal pawartos bab paman kula wau, sakalangkung susah ing manah kula, ing batos kula anamtokakên bilih pun paman amêsthi sampun katiwasan pêjah kèli, kalampahan kula sidhêkahi manut
tampènipun dhatêng tamu tuwin panyêgahipun angrêsêpakên manah, dhasar pun paman Kerata ing atasipun patêdhan
ulaman wadhahipun blik,blèk = kaleng. tuwin inuman kang alus-alus. Kala samantên pun paman Kerata kalêbêt wêwicaling tiyang sugih, panggaotanipun gêgramèn uwos, lisah, mori, malam pêthak, sapanunggilanipun, wah gantos barang mas
Sarèhning sapunika kula rumaos bêgja, awit pun paman Kerata kang sampun kula anggêp pêjah, taksih gêsang, botên langkung kula kêdah-kêdah ngaturi wilujêng ing sampeyan paman, mugi-mugi lêstantuna sugêng ing sapanginggilipun, kadugèna ing sakarsa sampun
pangèstu sampeyan inggih taksih sami ginanjar wilujêng.
Bab pêpeling sampeyan dhatêng kang wayah pun Wignya Panitisastra, 2. pun Abdullatib, sami kapurih kèndêla anggènipun pabên ing atasing prakawis, kang botên wontên damêl tuwin paedahipun, kula amrayogèkakên sangêt. Iya talah bocah loro mau olèhe rêbut bênêr kok padha kabanjur-banjur, ora ana kang gêlêm nyêbut salah siji, tur iku padu sadulur kambi sadulur dhewe, apa iya jalaran saka padha ora sumurupe, sabab ênggone pisahan cilik mula, saiki wis padha nganggo jênêng tuwa, sarèhning aku iki prênah pamane wajib milu angelingake marang bocah loro kang lagi padha kalalèn mau, wruhanamu Wignya Panitisastra, kowe dhèk isih cilik rak aran Si Dhugal, dhêmên bêbeda marang wong tuwa utawa marang pêpadhamu bocah, dhêmên ngadu pitik, lan ngundha layangan, nanging marang kasusastran alam samana kowe ora patia mêndêng kaya adhimu Si Abdullatib, iku dhèk isih cilik aran Si Cêlunthang, dhêmên gêguyon, lan sugih obrol, nanging dhêmên bangêt marang kasusastran,
muruk marang dhèwèke, aku iki iya gumun bangêt, dene anakku si thole Danasatata nganti amor padu kambi Wignya Panitisastra, 2. Abdullatib, kapriye gèr kang dadi karêpmu, apa kowe durung dhamang yèn wong loro iku padha sadulurmu dhewe prênah
kowe bakal nampani ganjaran rupa apa, mulane thole poma anglakonana pituturku, lan dieling marang wulangku kang kasêbut ing ngisor iki: e, anakku, rungokna pituturku, estokna basaku, awit aku awèh pratikêl bêcik, aja nglirwakake pituturku, bapa biyungku asih sarta mirma ing
Abdullatib, yèn kêna dak tuturi, bok iya padha lèrèna ênggonmu padu rêbut bênêr kambi sadulurmu dhewe. Pujine wong tuwa-tuwamu kabèh, kowe ing salawase kang rukun ênggonmu padha saduluran, anglakonana samubarang kang bêcik lan kang maedahi, apa manèh padha elinga uga unine wulangku kang marang Si Danasatata, kasêbut ing dhuwur mau. Aku iya milu sukur ing Allah, dene anak-anakku ponakan, lan anakku dhewe Si Danasatata padha katon baud agawe layang, samono iku rêmbukku gèr, kabisanmu mau aja koweSebaiknya: kok. êmpakake minôngka gêgamaning padu, nanging dadèkna sarana panganggitmu layang, kang minôngka wulang, kêna kanggo ing wong akèh.
Saking pangandikanipun Mas Danasatata, anggènipun anyukani cangkriman
saking badhe angebarakên kasagêdan, yêktosipun namung sêmbranan kemawon.
E, e, e, dados sampeyan amung nêja sêmbranan, kula wastani ingkang nama Danasatata punika ewa sangêt dhatêng kasêmbranan, kalaras ing anggènipun murinani dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, ingkang dipun sêmbranani ing Abdullatip. Ananging kula mêksa botên pitados mas, dhatêng pangandika sampeyan. Pamanggih kula makatên, pamrihipun cangkriman tuwin paribasan sampeyan yêktosipun angisib-isibiangicib-icibi. dhatêng kula, bilih kodhênging panjarwanipun, sarèhning kula pinuju sumêrêp maknanipun, sampeyan tumuntên salin salaga, awit botên sagêd anulak upayaning satru, mila amastani manawi anggènipun nyukani
Mas Danasatata tingalipun karsa sêmbranan malih, awit anyukani cangkriman enggal kalih iji, 1. wontên rêca nêdha kajêng, 2. wontên kacang doyan lo, saha kula dipun kèn ngulêt malih kados gulali.
Kawuningana mas, manawi andadosakên sakalangkung eraming manah kula dene priyantun ingkang botên karsa ngungkak tata krama tuwin ewa dhatêng samukawis ingkang saru kawêdharna wontên ing Jurumartani, punika taksih karsa dangu jarwanipun cangkriman ingkang anglingsêmakên tiyang ingkang botên sumêrêp ing uda nagari, kados ta pun Abdullatip.
Mila sampun andadosakên cuwaning galih sampeyan dene cangkriman kêkalih wau, kula lêstantunakên anggènipun kapêsthi dados calon ulêd-ulêdan. Ing sapunika kula badhe anjarwani cangkriman sampeyan ingkang kasêrat têmbang Sinom tuwin Sarkara, anangimg kula gadhah pamrayogi dhatêng Mas Danasatata, bilih taksih kagungan ingon-ingon cangkriman kados ingkang kapisan, punika prayogi kasukakakên dhatêng dhukun, wondene jarwanipun cangkriman ingkang ôngka 1 punika tikêl balung, ingkang kaping kalih, gadhung mlathi, môngka anggèn kula jarwani cangkriman punika botên mawi angulur angulir utawi angrakit pamikir, ing sangajênging babêktan ingkang langkung awrat, wah malih botên mawi amlêtêr karosan, nganti rêngka rodhane, lan rêntêng êmban-êmbane,
ingkang botên kalêbêt ing cangkriman rèmèh, rinêngga ing têmbung Kawi, tuwin kula jiyat angrasaya dhatêng liyan agêngipun dhatêng priyantun kêkalih ingkang sampun kaanggêp pujôngga, kula badhe botên narimah bilih pun Danasatata Ardawalepa, angoncati pitakèn kula, kawastanan sumêrêp ananging botên purun anglairakên. Sagêdipun amung ngebarakên kasagêdanipun ingkang sapele sarana cangkriman ingkang botên kadunungan raos sakêdhik-kêdhika.
Saupami Mas Danasatata karsa mangsuli sêrat kula punika, môngka wangsulanipun botên kantên-kantênan kula suthik jawab malih, sabab ingkang kula upadosi inggih punika têtandhing ingkang sagêd nadhahi pitakèn. Ing wusana Mas Danasatata asuka sêrat dhatêng kula, manawi badhe kesah gêgramèn dhatêng nagari amônca, sarta sampun amêling dhatêng sadhèrèkipun jalêr kêkalih, kapurih anadhahi badhe wangsulan kula, sampun ngantos mundur sacêngkang, Mas Danasatata ing nalika miyosakên pitêmbungan makatên saèstu
anggènipun nyêbutakên badhe dhatêng nagari ngamônca punika, awit saking sumêlang bokmanawi wangsulanipun Abdullatip, kamomoran pitakèn ingkang ngodhêngi, mila sadhèrèkipun kêkalih dipun êjokakên, pun Danasatata dados mungkur gangsir, môngka saèstunipun Danasatata piyambak ingkang badhe mangsuli, sabab anggènipun anyriyosakên badhe dhatêng amônca, tuwin gadhah sadhèrèk kêkalih punika
Kula sarêng maos sêrat sampeyan paman, kapacak ing Jurumartani ôngka 4, sakalangkung bingah kula, prasasat kajugrugan gunung mênyan ratus gônda, ananging kula taksih ragi kodhêng paman, tuwin nyuwun katrangan ing sampeyan. Dene kok sumêrêp yèn Abdullatip tuwin Wignya Panitisastra sami sadhèrèk, môngka sakalihan sami silih nama,
Wignya sami sadhèrèk. Mila kula sangsaya kodhêng, anggènipun sumêrêp punika, punika punapa kapirid saking ukaraning sêratipun. Nanging bilih makatêna taksih kula mokalakên. Saèstu wontên sababipun sanès.
Kula inggih sampun narimah bab papeling sampeyan, kapurih kèndêl anggèn kula udur, nanging man, pun Wignya ingkang sabên dados bêbukaning pabên. Sumôngga sampeyan galih: pun Jayakarsa amacak sêrat ing Jurumartani, mawi pitakèn pitung prakawis dhatêng Wignya kapurih mangsuli. Kula sampun mêthèk manawi badhe wontên wangsulan saking Wignya, watêkipun yèn botên sagêd mangsuli pitakèn punika kalajêng nyandhak sanès prakawis. Lêpat punika inggih ngikal bêbasan. Mila kula eram sangêt dene rêmên amangsuli, ananging saèstunipun Wignya Panitisastra punika sakalangkung kalantipaning budi, dhasar kaloka kajana priya, Wignya, sampeyan kula aturi kèndêl anggèn sampeyan badhe udur malih akalihan Jayakarsa. Sampeyan rak sampun dhamang ta, yèn cacahing cangkriman punika ngantos botên kenging kawical. Saupami gêgodhonganing wit-witan ing jagad pramudita kasêratan cangkriman, punika taksih kathah cangkrimanipun. Pangraos kula makatên.
Pitakènipun tiyang gêmblung satunggal punika angrubêdakên wangsulaning pujôngga sadasa.
Jurumartani 6, 7 Pebruari 1867, hlm. 61
Tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani asuka uninga dhatêng para priyantun ingkang sami gadhah udur, kapacak ing Jurumartani, kados ta: Mas Wignya Panitisastra, Abdullatip,
Srêdajanma, tuwin sanèsipun priyantun ingkang sêratipun udur dèrèng ngantos kapacak, manawi ing sapunika sêratipun udur para priyantun wau botên kula pacak malih wontên ing Jurumartani, amargi kula manah botên wontên pikantukipun.
Ingkang punika panêdha kula, mugi-mugi sampun ngantos andadosakên rêngating galih, ewadèntên manawi para priyantun wau sami karsa amacak sêrat minôngka panjurung, awarnia pawartos, saha cariyos, utawi udur ingkang manggêpok dhatêng kawruh, saha wontên pikantukipun sae mutabari dhatêng ing akathah, punika botên kenging botên amêsthi lajêng kula pacak ing Jurumartani, saha kula badhe asuka panrimah sakalangkung sangêt dhatêng ingkang karsa anyukani panjurung kados
1. Sang Arêsi Sugata lingnya ris | anggèr sang wiranom | amba nuwun jinarwan jatine | ing lampahan paduka puniki | mirêng amba nguni |
4. awit saking pitungkase nguni | risang brahmana om | dènirarsa suwitèng natane | ing Wiratha sagêda
paduka anênggih | ing karsa wus golong | namur kula apindha sudrane | langkung yogya dipun sêmbadani | môngka mirapêti | ing lampah puniku ||
7. bêbasane ayam saupami | jêjênênging jago | awat babon ywa katon lancure | lire atur kawula puniki | gonira sumiwi | ing jêng sang sinuhun ||
8. saliring kang pusaka ywa kongsi | kawistara katong | siningitna iku prayogane | bilih sampun kalampahan gampil | sumôngga ginalih | Ki Sêmar ing ngriku ||
9. atur kula ing wau kiyai | bilih botên condhong | èstunipun kawula mung dhèrèk | ing sakarsanira kangjêng gusti | Ki Sêmar nauri | lah inggih pakantuk ||
10. sambung rapêtipun wus prayogi | Wijakôngka alon |
saurira inggih paman dhèrèk | ing sakarsa andika sayêkti | Sugata Sang Rêsi | malih aturipun ||
11. anjawine wau atur mami | kaèngêtan ingong | duk kawula dados punggawane | ingkang eyang
tan wontên wong | kawawia anjunjung pamore | nalikane samantên jêng mami | apan dèrèng ngabdi | kang eyang pukulun ||
14. maksih rêmên kawula tut wuri | marang kadang wadon | Nyai Bila punika êmbane | ingkang
Kyai Sêmar iku radèn | nalikane taksih dados patih | jêro ngong minta sih | kature sang prabu ||
16. kalampahan kang eyang marêngi | junjunga kang pamor | ngantos kula karya undhi radèn | dene kuwat kula tarlèn saking | darbe ji linuwih | karosan anêngguh ||
17. kangjêng eyang paduka duk uning | ing karosan ingong | èsmu ngungun akôntra rênane | ngungunipun de kula puniki | tiyang andhap alit | arosa kalangkung ||
18. saking rênanira jêng sang aji | misudhamba dados | punggawa tur kinarya kondhange |
pun paman kajênge | aji karosan kagêma gusti | ing paningal mami | amung rinta iku ||
20. Wasi Birawa ingkang kawawi | ngagêma tan seyos | ing karosan kawula yêktine | Wijakôngka langkung nêmbadani | gya Birawa Wasi | awinisik sampun ||
mangkya namanipun kawula lih | karana ing kono | inggih Wasi Bilawa kajênge | dados pemuting ngalimut
pasetran supadi | tan ana wong wêruh ||
25. gya Pandhawa sami dèn aturi | karsaa angaso | wontên wismanira Sugatane | dèn aturi rêrêm sawatawis | ri sêdhêng sang rêsi | wus sagêt umatur ||
26. marang Matswanata sri bupati | tan sawalèng batos | pra Pandhawa miturut karsane | Rêsi Sugata suka tan sipi | sampun budhal saking | Pantirêja dhusun ||
27. tan kawarna laminira sami | dènira nèng kono | pra Pandhawa gantya caritane | Risang Maha Prabu Matswapati |
lubèring jaladri | kang cakêt ngarsaji | kang ipe têtêlu ||
29. Sang Arya Kencakarupa tuwin | ingkang rayi karo | Radèn Arya Rupakencakane | Radèn Arya Rajamala katri | lênggah kursi gadhing | sang arya katêlu ||
ingkang sumambung | ing wuri Rêkyana Patih | Nirbita lênggah mabukoh ||
kalilana inggal matur | sampun tri ari puniki | kawula nampèni tamu | brahmana sami ngajawi | pinangkanipun ing pulo ||
5. tanah Ngatasmaruta kathah ing tamu | nênêm kang sajuga èstri | kang kalima sami jalu | namanipun ingkang èstri | Endhang Arini raning wong ||
6. Endhang Rini punika pan ibunipun | pra brahmana gangsal gusti | dene namine kang jalu | kang sêpuh Wijakôngkèki | Wasi Bilawa kang anom ||
7. pamadyane punika amijil wandu | Kandhiwrêhatnala nami | kang sumêndhi namanipun | cantrik Tantripala nênggih | wuragilipun kanang wong ||
8. inggih cantrik Damagranti namanipun | kanêm pisan yèn marêngi | ing karsa jêng sang sinuhun | ngumulun dadia abdi | badhe lumampah sapakon ||
9. nadyan têkèng antaka ayahan prabu | pun brahmana botên gingsir | amung punika pukulun | wigatine ingkang abdi |
[...ko] brahmana mau | apa ta wus sira irit | apa isih anèng pondhok ||
11. Sang Arêsi Sugata nêmbah umatur | inggih wus kawula irit | nging têksih nèng ngalun-alun | ngandika malih sang aji | mara timbalana gupoh ||
13. nora dangu Rêsi Sugata awangsul | ing ngarsa nata lan ngirit | pra Pandhawa wusnya rawuh | pasewakan tata linggih | sri narendra rêsêp anon ||
saking rênaning panggalih | inggal panambramanipun | satêkamu padha bêcik | sarta padha karahayon ||
15. kang dinangu noraga nêmbah umatur | mundhi
minta urip | kaparênga angumulun | sri narendra ngandikaris | iya ingsun atêtakon ||
jampi | gya Wijakôngka umatur | gusti kawula mung bangkit | bôngsa petangan kemawon ||
19. nuli Wasi Bilawa ing aturipun | kasagêdannya anjawi | anglawung maesanipun | Wrêhatnala
24. ingsun piji dadia tukang anglawung | maesa marang wanadri | sarta dadi kondhangipun | abdi ngong
kagungan ingsun pitik | iwèn miwah sasamine rajakaya ||
3. kaopène anèng sira | hèh Nirbita iku nuli | dhawuhna
4. Nirbita sira suwuna | gonira maringi panti | prênahna ingkang
nanging cuwa sakêdhik | dene pasuwitanipun | lancang botên amarga | marang
Wiratha | wus jêngkar dènnya sumiwi | kang sewaka wus bubar sowang-sowangan ||
8. wau sampun kalampahan | ingkang sami mindha rêsi | sampun pinaring pawisman | dening Nirbita Ki Patih | sangkêp sabeyanèki | sarta sapirantinipun | tan ana kêkurangan | mangkana ngalami-lami | Tôndha
nèng praja Wiratha ngriku | nuju sawiji dina | ing Katandhan amarêngi | pakumpulan lan kadangira sadaya ||
apa nora prayoga | angaturana udani | marang kangjêng eyang Sri Bagawan Byasa ||
11. lamun gon ingsun suwita | marang kangjêng sri bupati | katampèn sinung pakaryan | ing sapangkatira ugi |
para ri awotsari | sami jumurung ing kayun | dalasan ibunira | mangayubagya ing siwi | Tôndha Wijakôngka malih angandika ||
12. yèn uwis padha sêmbada | karsèng ngong ingkang lumaris | kewala Sri Wrêhatnala | lan Bagong Sêmar ywa kari | he Wrêhatnala yayi | lumakua ingsun tuduh | marang srama
pakaryanira | nglêlawung maesa yayi | têka durung nglakoni |
wak mami | pan durung anêtêpi | nglêlawung maesa iku | krana durung mangsanya | nglêlawung marang wanadri | iki uga dungkap ing môngsa nglawunga ||
16. mulane wus kaping pira | ênggon ingsun minta amit | mring si bapa Jagal Wlakas | apan durung dèn lilani | kang raka
ingsun pangkat marang wana | nglêlawung [nglê...]
[...lawung] maesa aji | kang raka myang ibunira | sami jumurung ing kapti |
bukti | iya kalawan sutamu | nauri lon Bilawa | wus bapa sun nora bukti | amung jaluk ing lilanira kewala ||
21. ingsun arsa marang wana | anglawung maesa aji | iki wus môngsa kalanya | Jagal Wêlakas nauri | paran yèn lumuh kaki | ingsun jak mangan sirèku | lan
24. Jagal Bilawa saurnya | wus nora susah kopikir | adat ingsun yèn lêlungan | nora kudua abukti | Jagal Wêlakas tuwin | semahe gupuh angrangkul | sarwi lara karuna | mênggah-mênggah
dènira ngling | adhuh nyawa sira uwis pirang dina ||
25. nèng kene durung sapisan | iya akarsa abukti | ing mêngko arsa lêlungan | prandene tan karsa bukti | mêlange
jurungên kewala | ing puja murih basuki | tan sangsaya ing margi | pirangbara bapa ingsun | ing wuri iya bisa | kapanggih lan sira malih |
mangsuli caritanipun | nênggih Rêsi Sugata | dupi para Pandhawa dènnya ngumulun | kanggêp antuk sihing nata | langkung dènira rudatin ||
2. wit saking ngrasa cinêla | dening risang ipe narendra katri | Arya Kencakarupèku | lan Arya Rupakenca |
dèn saruni | nglêsing tyas Sugata Wiku | merang marang ing kathah | tarlèn namung muksa èsthining tyasipun | tan tolih
kadi nawung sungkawa | paran paman kang dados darunanipun | nauri Rêsi Sugata | inggih gèr lêrês dera ngling ||
6. yèn kula nawung sungkawa | saking gênge wirang ing dalêm batin | sambawanggèr yèn tan ngrungu | nadyan botên miyarsa | ing pawarta nanging tamtu wrin ing sêmu | inggih jêng eyang paduka | katrine tuna pandugi ||
7. dadya kirang waspadanya | panggalihe eyang paduka katri | kalingan ing nêpsunipun | salah cipta kewala | katêmahan salawana lawan ulun | sulaya batin kewala | karantênipun wit saking ||
8. gèn kawula nglantarêna | jêng paduka kala katur sang aji | kawula gêgampil laku | nguni botên umêdal | ingkang eyang punika margane rêngu | sarêng ing jênêng paduka |
9. punika saya kacêtha | salah tampinipun dhatêng pun patik | anggèr kawula sinêngguh | jajadha nyingkur karya | pan kawula karaos nênggih kang luput | sapintên merang kawula | mring kang
11. botên jalaran sing kula | ingkang damêl wisunaning panggalih | milanggèr kawula prêlu | kapanggih jêng paduka | mung mêmêling kewala mugi dèn puguh | panggalih ingkang santosa | sampun wèngwèng pakarya ji ||
12. dèn mungkul sakadangira | sarta sangêt dipun mintèng dewadi | tumuntên kalakonipun | ing sasêdya paduka | kula rêrencangi lan puja manêngkung | mugi sinêmbadèng dewa |
pangukutipun | ing raos myang jiwanggana | sampat pangrakiting pati ||
14. katarima dening dewa | nulya muksa
kathah karaosing kalbu | langkung panlangsanira | marang dewa dumasa guna nênuwun | pangaksama
raganipun | Matswapati Sri Narendra | sakala kalangkung kingkin ||
18. samuksane Sang Sugata | durung ana ing karsa sri bupati | ingkang ginantyakkên wau | dadya raja pandhita | tan winarna ingkang sami manahanmanahên. kung | kacarita Radèn Arya | Kencakarupa lan ari ||
19. Radèn Arya Rupakenca | Arya Rajamala kalane myarsi | Sugata pamuksanipun | dèrèng wus raosira | ing wardaya mring para Pandhawanipun | kalimput tan pisan ninga | yèn iku wayah pribadi ||
20. sinêngguh liyan kabrayan | langkung jarêm panasing tyas kapati | dènnya kanggêp lan sang prabu | dahat gêng ing sihira | nora pêgat tinari-tari ing kewuh | barang tingkah kabênêran | iku panase ing galih ||
21. arya katiga tan pêgat | dènnya budi sangsaranipun nênggih | wiwala sihirèng prabu | marang para Pandhawa | pirangbara
padha ingsun bobot budinirèki | paran bisane puniku | gêmpal sihirèng nata | marang Wijakôngka myang sakadangipun | sarta bisane asirna | ing kono budinên yayi ||
24. nora wus rasaning manah | ing margane Wijakôngka antuk sih | wit saking panawènipun | nguni Rêsi
yèn jumurung | purun sagolong ing karsa | nyuwun palilah sang aji ||
27. môngga adu-adu janma | kang minôngka sawung inggih pun yayi | Rajamala bilih saguh | anuwun minêngsahan | marang raka paduka sri nara prabu | mosamôngsa. wandeya sang nata | Wijakôngka kang tinari ||
28. kula dugi Wijakôngka | inggih lamun tinari de sang aji | kados kewala rinipun | nami Jagal Bilawa | kang ingaturakên môngka dados sawung | ngriku marganipun uga | antuk kaladesa nênggih ||
29. kalamun Jagal Bilawa | kingingkenging. dipun ungkih dèn amrih pati | kalakone pêjahipun | kados sakadangira | amurina
môngsa kabanjura | anggêre misih sêndhange | kang rayi kalangkung suka | inggih sampun prayoga | sarwa
Wijakôngka | tingkah iki luwih alus | kaya nora kawistara ||
3. Rajamala awotsari | kakang mas inggih sandika | kewala anut sapakon | botên kawula ngrêsula | ngadu dadi sarana | kêdhik nèng pakewuhipun | karsa paduka punika ||
4. manawi inggih manawi | dados salah dalihira |
5. tan wêruh petanging bêcik | ngêngiyas wadya Wiratha | madonkên wong saprajane | punapa tan makatêna | inggih tingkah punika | milane lamun panuju | ing panggalihipun kangmas ||
6. aluhung kewala mawi | pratingkah ingkang pasaja | pun Wijakôngka binêncèt | inggih ing sakadangira | kawula pan kaduga | kinrubut sakadangipun |
pasthi wruh kêdhap liringe | iya karsaningsun uga | kaya ge tinurutan | apa ing panuwun [panu...]
[...wun] ingsun | Rajamala aturira ||
10. inggih sumôngga ing kapti | kalamun botên kagêma | wau saking atur ingong | dene kawula kakang mas | inggih matur supata | bilih tyas kawula mêsgul | nglampahi karsa paduka ||
11. dewa ingkang ngudanèni | sampun ta ingkang dhumawah |
Kencakarupa ngling malih | ya yayi ingsun tarima | ing prasêtyanira kuwe | dene kasidaning sêdya | kaya kang wus kawarah | panimbanging manah ingsun | kaya wus sarwa sêmbada ||
13. kunêng kang golongkên pikir | ubaya ing Soma ngarsa | dènnya yun nuwun idine | marang jêng sri
ingkang cakêt ngarsa katong | sang narpaputra katiga | Radèn Seta Utara | Wratsôngka ing jajaripun | ingkang paman sang nararya ||
16. Kencakarupa utawi | Radèn Arya Rupakenca | Dyan Rajamala jajare | ing wuri Arya Nirbita | mantrimuka
marang Tôndha Wijakôngka | hèh Tôndha dene gothang | marang ngêndi purugipun | arimu karo tan ana ||
18. kang liningan awotsari | pukulun jêng
purugipun | kados kewala mring wana ||
19. dene Wrêhatnala lagi | kesahe kawula duta | mring Satasrêngga parlune | manggihi pawong mitramba | nyênyèkèl wontên ngarga | Satasrêngga angsung wêruh | manawi mangke kawula ||
20. sampun têtêp dados abdi | paduka wontên Wiratha | mila makatên sang katong | duk
kulup ingsun atêtakon | kayapa ing mêngko sira | winuruk Wêrhatnala | ing gêndhing gêndhèng puniku | utawine olah bêksa ||
22. apa na undhake kaki | putra têtiga turira | inggih wus kathah indhake | dhatêng gêndhing
ulun | pun ari mas Rajamala ||
26. kenging yèn dipun mêngsahi | ing sawiyah-wiyah jalma | para mantri punggawane | satriya ing sawiratha | kenging yèn nandhingana | yèn parêng karsa pukulun | inggih adêging kalangan ||
27. wontên ngalun-alun [nga...]
[...lun-alun] ngarsi | dene wau karsa kula | sampun dinalih badhene | kamipurun jêng paduka | tan pisan yèn mangkana | èsthining tyas mung arsa wruh | tètèripun Rajamala ||
28. ing prangipun wantah kadi | pundi kaprawiranira | marma sangêt atur ingong | kang mugi sampuna dadya | salah pandalih tuwan | utawine putraningsun | ing kadipatèn Dyan Seta ||
karsa | adu-adu punika | kenging sawiyah wongipun | pinocung anandhingana ||
1. adu-adu punapa totohanipun | yèn mawi punapa | minôngka totohannèki | ingkang paman aris nauri wacana ||
2. iya kulup mungguh ing prayoganipun | sinungana tohan | iya sapantêse ugi | anjawine tinohan ing rajabrana ||
5. mring sadarum têtiyang Wirathanipun | sintên kang kaduga | ngaturêna sawung jalmi | anandhingi ring pun paman Rajamala ||
6. dipun adu kadibyanira ing pupuh | sakêdhik tan ketang | mawi tinohan mas picis | ingkang paman nauri lah kulup iya ||
7. narpasunu malih mring paman umatur | dipun [di...]
[...pun] srantosêna | rumiyin pun kakang patih | kajêngipun undhang-undhang wong Wiratha ||
8. malihipun kawula priyôngga ayun | ngupa sawung paman | yèn sampun pakantuk pasthi | inggih
sawusipun ngandika jêngkar sang prabu | manjing kênyapura | bubaran ingkang sumiwi | sri narendra praptane ing dhatulaya ||
15. basanipun papan rupak iku kulup | lumuh kadhisikan | mangkono panêmu mami | ing têgêse dènira angadu jalma ||
16. tan liya mung panyoba mring pra wadya gung | yèn sami lumawan | Si Rajamala sor titih | wong Wiratha wus
18. nêmbah matur Dyan Seta dhawuh pukulun | nênggih kaluhuran | wontên tèmpèlipun ugi | nanging
20. karanipun antuk sih paduka prabu | wontên tandhanira | tingalipun botên sidi | mring pun Wijakôngka myang sakadangira ||
21. sukêr dulu dalasan nguni Sang Wiku | Sugata kabranang | ing panastènipun inggih | ngantos kalampahan pun Sugata muksa ||
aturing sunu | ana èmpêrira | nanging durung wus dènnya mrih | jagaruna batine Kencakarupa ||
24. lon amuwus iya ana èmpêripun | nanging
putra matur wotsari | yèn panuju kalawan karsa paduka ||
26. tuwan mundhut pitulung Ngastina Prabu | kawarti Kurawa | satus prawira ing jurit |
padha basuki | kang kari ana Wiratha | kang liningan awotsari ||
8. sami raharja ing pungkur | kakang prabu prapta mami | ingutus ramanta nata |
surasanirèng pustaka | kadhadha tan ninang siji | suka alon angandika | iya yayi mas prayogi ||
14. Drêstharata ngandika rum | putrèng ngong prabu taruni | marma sira sakadangta | kabèh sami sun timbali | ana gawe kaki sira | pininta sraya ing
21. praja Wiratha wus rawuh | lajêng manjing jroning
lan rama nata wus panggih | Wratsôngka umatur [uma...]
[...tur] nêmbah | ngaturkên sasolahnèki ||
22. lawan ing pangiritipun | para Kurawa tan kari | suka Matswapati Nata | kèhing Kurawa puniki | sami prawira ing yuda | ciptane sri narapati ||
23. sanadyan kasor ing pupuh | salah sawijine ugi | karo myang têlu têmtunya | ana kang unggul ing jurit | wus pinasthi ciptanira | Kurawa salah sawiji ||
24. bisa angentasi kewuh | samana wus dèn dhawuhi | Kurawa pinaring prênah | makuwon ing kadipatin | kalangkung sinuba-
linuwih | môndraguna ing ayuda | awrat sinôngga ing jurit | kang sajuga nama Arya | Saraya
putra katiga | sampun sami antuk kardi ||
30. lajêng utusan paring wruh | mring risang nararya kalih | sarta amundhut katrangan | karsane
kalangkung | adi kalamun tinonton ||
3. lan wontên malih panggung | wetan lakunglangkung. asri pasrènipun |
narpasunu | pan binangun rêrênggan kadya swargadi | pinggir pakalanganipun | pinagêr babêthèk bakoh ||
5. tan wus lamun cinatur | rêrêngganing pakalanganipun | sagêdira sira sang narpatisiwi | angladosi karsanipun | ingkang paman arya karo ||
7. ing ari Soma ngayun | mêdalana pakalanganipun | Radèn Arya Kencakarupa nanggupi | gya parentah marang sagung | wadya santana jinatos ||
8. liring wadi sadarum | têmbe lamun pagut ing apupuh | ingkang rayi Rajamala yèn sor titih | tiwas dumugining lampus | poma ywa kongsi talendho ||
9. cinêmplungêna gupuh | marang sêndhang Ngamarta puniku |
kongsi kasêlanan liyan janmi | dipun wêweka ing kewuh | mring kartisampekaning wong ||
11. para kang tampi dhawuh | nyandikani sarta saur-manuk | wus mangkana tata-tata mung anganti | praptaning ri Soma ngayun | kunêng [ku...]
[...nêng] ganti winiraos ||
12. Pamadi lampahipun | prapta padhepokan ing Martawu | ingkang eyang Sri Bagawan Byasa lagi | lunggwèng pacrabakanipun | sapa kang sumiwèng kono ||
saking pangèstu tuwan sayêkti | pra wayah sami rahayu | pukulun de sowan ingong ||
16. tinuduh kadang sêpuh | kakang Wijakôngka prêlu atur | uning tuwan ing mangke sampun dumugi | Wiratha dènnya ngumulun | kanggêp antuk sihing katong ||
17. sadaya sampun katur | dènirantuk pakaryan sang prabu | sakadange asowang-sowang piniji | ing karya myang pangkatipun | suka sang rêsi lingnya lon ||
18. ya kaki bage sokur | ora liwat kang ingsun sêsuwun | dening dewa mugi-
panawang mami | ing mêngko nêmu pakewuh | sisip-sisip têmah layon ||
20. ananging yèn panuju | kabênêran dadi marganipun | anampani kanugrahaning
4. dening para pratiwa sapanêkarnya | têpung gêlang kang baris | wuri pabarisan | ewon wong
gumrahe lir arga | guntur-gumuntur gora | samana kang nandhang kanin | wus ginosongan | ya ta prabu taruni ||
supaya sampun adados | ngêgungkên kêkêsing driya | mapan ingkang sarira | dèrèng rumasa bilih wuk | ing budi mrih ambudaya ||
Rajamala | wong siji minungsuh sèwu | môngsa na kang ngasorêna ||
7. mangkana ciptanirèki | sang narpaputra katiga | ing dalu tan winiraos | enjinge malih kocapa | sang nata saha putra | miyos kadi winginipun | sawadya lan upacara ||
akapang têpung gêlange | nurut kênthêng pakalangan | pajêg tan ana siwah | sangkêp sapirantinipun | anulya Dyan Rajamala ||
10. mudhun saking panggung prapti | pabaratan kiprah-kiprah | anguwuh-uwuh sumbare | he kene
kalihipun | gung luhur gagahe samya ||
14. praptaning papan sru angling | Arya Prabu
mindho kardi | kabarubuh pra Kurawa | kababat ing bindi kabèh | wit pacing padhane ika |
27. kunêng Kurawa kang kanin | miwah kang anggung kasukan | arya katri santanane |
putra katêlu turira | inggih lêrês paduka | awrat sinôngga ing pupuh | rinta paman Rajamala ||
30. ananging pamanah mami | tarlèn ngêntosi punika | srayanamba arya karo | Saraya lawan Sangkaya | yèn kêkalih punika | maksa botên wagêt unggul | ngabên ayuda kanaka ||
1. punika pukulun lagya | budidaya inggih ngupaya malih | tiyang kang kenging sinawung | dene ta rayi tuwan | pinundhuta samêne rumiyin
sampun miyos miwah upacara sri | myang putra mungging pêpanggung | ugi saupacara- | nira
katri ugi sampun mêdali | sawadya santananipun | pajêg ingkang pinatah | rumaksaka ing sêndhang
tan wus lamun winuwusa | wong nênonton gumrah swaraniratri | ya ta Rajamala sampun | miyos têngah kalangan | sarwi kiprah sêsumbar anguwuh-uwuh | hèh payo srayan Wiratha | mêtonana ing ajurit ||
ingotot sangganên iya | Rajamala dibyanèki ||
8. wau Rahadèn Utara | matag marang Arya Saraya nênggih | kinèn mêdali ing pupuh | ingkang
pininta sraya | dening risang narpasiwi ||
11. hèh hèh sira Rajamala | dèn prayitna wulatên asta mami | iki kang karsa manutur |
nuli | ing sêndhang aja kalalu | gupuh para sêntana | kang anggotong Rajamala apan sampun | cinêgurakên ing sêndhang | dupi kakum ing we bèji ||
16. sawatawis dangunira | Rajamala sampun waluya jati | akêbat panculatipun | malih marang payudan | sarwi kiprah sarwi mandhi bindinipun | kagyat Sang Arya Saraya | myat mungsuhe urip malih ||
ingkang dhinawuhan | Rajamala ginotong binêkta mring | sêndhang cinêgurkên sampun | watawis
bapa babumu | lan prayitnèng kamuksan | môngsa wurung luluh dening bindiningsun | sigra Arya Rajamala | sarosa pamukulnèki ||
pamalunipun | ngiwung ngiwa nêngên mapal | ing palu lugora nênggih ||
dènira tangkis | saking riwutirèng mungsuh | ngênirkên parikrama | saparane Rajamala sah ingêlut | sarta pinalu lugora | tingkahe anggêgirisi ||
29. nging nirdeya kêrêp tuna | Rajamala ingkang prayitnèng galih | duk arsa manculat gupuh | kasompok Sang Sangkaya | gya pinukul ing bindi
kadipatyan | duk samana kasapih Hyang Surya surup | bubar ingkang bêbarisan | dhasar pandhandhanging gêndhis ||
1. sri narendra kondur marang puri | kèring dening kang putra katiga | ing jawi bubaran kabèh | radèn arya katêlu | lan sawadya santananèki | kondur mring dalêmira | wuwusên sang prabu | sapraptaning dalêm pura | putra katri sami tan
wasitaning dewa ing ratri | kinèn ngambil saraya | kewala wong ingsun |
ingkang asuwita anyar | yèku Jagal Bilawa ingkang abangkit | ngentasana ing karya ||
5. marma mêngko sira ingsun tudituding. | mring Katandhan katêmua sira | lan Tôndha
Rajamala | putra katri matur sandika wotsari | lèngsèr saking jro pura ||
tundhuk lajêng sumungku ing sikil | matur anoraga mêlasarsa | adhuh gustiningsun anggèr | tumêdhak mring don ulun | abdi tuwan botên angimpi | sasat katêkan dewa | gumyuring tyas ulun | dhuh gusti karsa punapa | arsa mundhut utamanggane pun
praptaningsun | ora marga saking punapi | ingsun iki dinuta | ing rama sang prabu | manawa lêga tyasira | kadangira Si Bilawa
galih | kinira ingkang bisa | angentasi kewuh | arinira Si Bilawa | Wijakôngka umatur saha wotsari | inggih gusti sumôngga ||
10. sampun taha-taha ing panggalih | sampuning kang pun Jagal Bilawa | nadyan jiwamba wus dene | pinundhuta sang prabu | enjing sontên sumonggèng aji | ananging kuningana | pun Bilawa wau | lagi akesah kewala |
Wijakôngka ingsun umiring | marang ing pajagalan | supaya lakumu | dèn anggêp tan mindho karya | kang liningan matur sumôngga ing kapti | anulya budhal samya ||
12. marang pajagalan tan winarni | lampahira wus prapta ing kana | lajêng anjujug wismane | Ki Jagal Wlakas nuju | nênajèni
Wlakas kagyat duk umèksi | praptanira Tôndha Wijakôngka | sarta ngirit narpatmane | Ki Jagal gupuh mêthuk |
gêdhang gantèn ayu samya | nênajèni kang kesah madyèng wanadri | supados rahayua ||
puruge mring pundi | pun Bilawa dènnya nglawung mesa | Jagal Wêlakas ature | marang wana lèr ngriku |
Rajamala | wasanane lampah ngong tan antuk kardi | lah punapa batala ||
18. inggih karsanipun sang siniwi | mila paman ancêr-ancêrana | ing wana pundi puruge | badhe kawula susul | Jagal Wlakas saure aris | anggèr yèn makatêna | kula tumut nusul | angiras gêrmani lampah | amung gusti kawula sang
nguwuh-uwuh manadukarèng Pamadi | kulup Parta mrenea ||
22. kang inguwuh kagyat malajêngi | wus anduga yèn iku
kang sawiji Hyang Brama kang nami | karo padha apapa cintraka | sarupa saradulane | kênèng wilalatipun | Sang Hyang Guru kalane swargi | padha palinggot bawa | ingsun bangêt wuru | lan ari ngong Sang Hyang Brama | têmah antuk upatane Hyang Pramèsthi | dèn dhunkên saking swarga ||
24. mêngko ruwat saking sira kaki | lah sapira panarimaningwang | jênêng ngong ingkang sarèhne | durung bisa amasung | malês ing sihira sumarmi | mung misik kang supaya | lêjar tyasirèku | ing nguni wêwêlingira | kaki Byasa mring sira
gampang angèle | gampange yèn wus wêruh | ing wadaka angèle kaki | ingkang môngka sarana | iku têgêsipun | sawadakaning lêlakyan |
Bilawa | lamine nglawung anênggih | apan wus tigang sasi | Sang Bilawa durung antuk | dhahar kalawan nendra | kang pininta jroning galih | dènnya nglawung antuka bandhangan kathah ||
3. tinurutan dening dewa | ing saciptanira dadi | dupi bandhangan wus kathah | lagi marêm tyasirèki | Bilawa karsa guling | nglêrêmkên sariranipun | layap lagi kewala | marmane [marma...]
[...ne] kapati guling | Jagal Wlakas kanggêg de Bilawa nendra ||
4. matur marang Wijakôngka | dhuh babo anggèr puniki | wangune lagi kewala | arinta dènira guling | sabênipun anênggih | yèn layape dèrèng dangu | winungu têmah duka | kawula kalangkung ajrih |
ajrih | luhung dipun patèni | tinimbang lan kinèn mungu | dangu padudon sabda | wasana Wijakôngka ngling | paman lamun mung saking ajrih andika ||
7. mênèk sinartu kang putra | yèn wontên runtikirèki | ngong dhadhagane priyôngga | mangke satanginirèki | andika manggèn wuri | kula ingkang wontên ngayun | supados katingala | yèn kang gugah jênêng mami | Jagal Wlakas
dhuh kadospundi puniku | anggèr rayi andika | dèn gugah nora anglilir | pundi wontên ginugah ing alugora ||
sampun mutung | mapan gampil kewala | kaole gugah wong guling | ingkang lembon binubut wulu puhunnya ||
dènira ngajêngi | wau ingkang wungu nendra | kagyat wulune jinênggit | dadya salah pandalih | dèn nukarta
kapati | mung kantun kakêtêkipun | ulat sawang kunarpa | wau ta ingkang marani | Kyai Jagal cinandhak dening Bilawa ||
19. jinunjung asta kalihnya | sarwi sêrêng dènira ngling | lah dene iki si gêrang | ping pira wus sun tuturi | kalamun ingsun guling | sinrantèkna sawunguku | aja pisan ginugah | nadyan nèng panggawe luwih | prêlu iya sinarantèkna kewala ||
20. prandene si gêrang mêksa | gugah-gugah marang mami | Jagal Wlakas duk miyarsa | pangrasane anauri | nanging tan bisa muni | amung kacêmat-kacêmut | ya ta Ki Wijakôngka | mrêpêki lingira aris | hèh Bilawa kinapakakên punika ||
Kyai Jagal Wlakas sinèlèhkên sigra ||
25. langkung panalangsanira | Wijakôngka wruh ing liring | yèn kang rayi sampun
winêtokkên pakalangan | kinarya jago sirèki | paran ta sira yayi | jinago dera sang prabu | apa ta amopoa | apa sira nyandikani | yayi amung lamun mopo jênêngira ||
27. yêktine ingsun priyôngga | nglakoni karsane aji | dadi jago
ingsun lakoni | kang raka lêga tyasipun | matur marang dyan putra | punika Bilawa gusti | sampun sagah dadosa sawung sang nata ||
29. ing mangke kula sumôngga | gèn paduka marentahi | Radèn Seta angandika | iya Bilawa sirèki | dèn rikat marang
wus anèng ngriku | lajêng binêkta marang | jro pura samana kèrit | dening narpaputra pocunge katiga ||
1. praptanipun ing pura lajêng atur wruh | marang ingkang rama | sri narendra sigra mijil | lênggah mungging paningrat
3. nêmbah matur Dyan Seta inggih pukulun | Tôndha Wijakôngka | mangke wus kawula irit | dalah Jagal
sesuk-esuk mêtonana ing apupuh | kang liningan turnya | iya ingkang mugi-mugi | antuk idi pangèstune sri
saking kadhatun | wus nglampahkên duta | ingkang ngaturi upêksi | mring kang paman Dyan Arya Kencakarupa ||
9. tan winuwus rêroncènira ing dalu | kawuwusa enjang | Sri Narendra Matswapati | karsa miyos lênggah mungging pêpanggungan ||
10. rajasunu katiga sawadyanipun | wus mungging panggungan | prajurit kang
lamun kêna sun owêl sirèku | bêcik amundura | Jagal Bilawa nauri | kalah mênang iku sapa ingkang karya ||
22. nanging mungguh pangrasaku ngatasipun | ngaurip punika | mapan sadarma nglakoni | sapa sêdya ayu rinêksa
25. dangu pupuh-pinupuh tanpa pakantuk | wasis awas sira | cikat tarampile sami | tan kuciwa kalihe anjingga mudha ||
1. langkung rame dènira apêrang gada | gada-ginada gênti | durung ana ingkang |
kiprah-kiprah sinurak ing kathah | wadya lan wong ningali | surak bal-ambalan | yayah guntur ing arga | gumuruh ambalêbêgi |
pakalangan | angungun dènnya umèksi | ing wong umiyat | kathahira tan sipi ||
10. Sêmar Bagong aniti-niti têtanya | ing wong sandhinge linggih | wus jinatèn ingkang | mawa swara
kasatan | kêna akarya jampi ||
14. jampi anggong sêntana kang rumaksaka | ing sêndhang wlas ningali | mring Ki Badranaya | wong tuwa
kadya ginodhog ing agni | umob jatinya | amung nora katawis ||
27. dupi cinêmplungan bangke Rajamala | umob ting
dene sêndhang beda lan nguni-uninya | sabêne anggêsangi | bangke Rajamala | tan dangu awaluya | ing mangke têka matèni | umob wus kadya | ginodhog dening agni ||
29. marma wadya sêntana gupuh dènira | atur uningèng gusti | ing purwa wasana | sampun katur sadaya | kagyat wau arya kalih | Radèn Kencaka- | rupa lawan kang rayi ||
arya kalihnya | langkung ngungun ing galih ||
kumukus kang toya sêndhang | kumrangsang swaranèki | saya gêng kukusnya | andêdêl ing akasa | tantara swara kapyarsi | ing keblat papat | gumlêgêr gêgêtêri ||
32. bumi gonjing jinjang pan kadya ginoyang | otêr jagat lir miring | têdhuh
sajatinira | Rajamala parêng ibunirèki | nirmala waluya jatu | sampurna ing kaanan | sampun nunggil lan pra dewa ing swarga gung | ya ta kang kari rahadyan | arya kalih katêtangi ||
radèn kalih sru kabangan | ambêbangun nalin-nalining galih | dadya muntap krudhanipun | songol ngandikèng wadya | mara kono dèn rame surakirèku | jagone natèng Wiratha | ingsun cacake
krudhanipun | langkung guguping driya | radèn katri dharakalan udhunipun | malajêngi ingkang paman |
dhuh kangmas dhuh sampun-sampun | sampun dinawa-dawa | ing dêduka paduka kula sêsuwun | mugi tuwan sarèhêna | dene patine pun ari ||
13. sintên punika kang karya | tarlèn dewa mugi pinupus sami | luhung galiha pukulun | minta aksamèng dewa | dados botên agêng sikuning Hyang Guru | yèn tuwan lajêng-
radèn arya | nadyan sira ingkang kataman ing bêndu | pantês bae lumawana | ananging pikirên yayi ||
17. nadyan radèn arya salah | durung pasthi kangjêng sri narapati | tegaa ing patinipun | payo mundur kewala | ewadene ing mêngko
arya kalih | Kencakarupa andulu | lampahe Wrêhatnala | dinuga yèn punika wadon saèstu | mirit dènira busana | sabusananirèng
ingwang | mring ramanta sri bupati ||
22. ora liwat kaki muga | sun suwuna aksamanirèng aji | supayane jênêng ingsun | tan kawratên druhaka | amung mangke anggèr lilanana ingsun | ngaso kaping kalihira |
23. ingkang putra matur nêmbah | inggih paman sampun mêlang ing galih | anggêr paduka pukulun | sampun lilih kewala |
lampahe kang putra | gya ingawe sang narpatmaja aglis | sami minggah ing pêpanggung | lênggahe ingkang rama | praptèng ngarsa putra tri nêmbah turipun | ing purwa madya wasana | sadaya sampun kawijil ||
kewala kang bangkit | mring arimu karo | pêpulihên kulup tyase dimèn | alêstari menaka nèng ngriki | ingkang putra katri | sandika
mantuk mring wismanirèki | ing Katandhan sami | ngasoa rumuhun ||
5. dene wau kang para prajurit | sagung wadya katong | sampun kukut kalangan bubare | pra Kurawa ingkang sami kanin | dipun usadani | waluya sadarum ||
6. sarta sampun akarilan mulih | nora kacariyos |
unduripun Kurawa sakèhe | sampun mantuk mring Ngastina nagri | nahênta winarni | arya kalihipun ||
Bilawa maksih | paranirèng bêndu ||
8. kaya-kaya linaraga nuli | pinrêp pinrih layon | nanging radèn arya pangancame | mring Bilawa ing
bisa anênangi brangti | salamine lagi | punika nahên kung ||
10. saking dahat dènira prihatin | radèn têmah kepon | mungging
13. sampun lami pan dèrèng udani | yèn kang raka lamong | lênglêng marang Kandhiwratnalane | mung
supados | kewala mung mupusa pêpasthèn | susahira linipura dening | kasukan sakalir | êndi kang panuju ||
15. wus mangkana kang rayi marpêki | goning raka kono | nusul marang pakulinanane | samangkana kang raka wus panggih |
16. ingkang rayi marpêki alinggih | nèng sandhing paturon | nêmbah matur dhuh kangmas adene | ngêgungakên sungkawaning galih | kalajêng ayêkti | makatên pukulun ||
17. anênarik kadang warga pasthi | abela rudatos | lah punapa kangmas pakantuke | ing têtiyang damêl susah maring | santana myang abdi | prayogi linipun ||
20. ing pêpasthèn dene ingkang dadi | sungkawaning batos | satêmêne yayi tyas ngong kiye | kêna lara wiyoga ring èstri | kalane sun uning | wanodya lumaku ||
21. anèng têngah pakalangan yayi | ingiring wong loro | kang sawiji wus tuwa uwonge | lêmu cebol kapalang kang siji | agombak utawi | sêsikile impur ||
katon sasolahe | sajêg ingsun tumitah ngaurip | iya lagi iki | kêna sambang wuyung ||
23. ingsun miyat wanodya sabumi | sih lumrah kemawon | durung ana ingkang bisa kuwe | anggugaha brôngtasmara mami | ya lagi wong iki | bisa gawe gandrung ||
24. dene sawang-sawunge wong yayi | para iyan wadon | kaduk priya ing pasarirane | iku apa yayi kang murugi | gugah gênging brangti | kang rayi duk ngrungu ||
26. ingkang raka dènnyarsa ngawaki | aprang lawan jago | Jagal Abilawa kono anèng | wadon liwat lan parpate kalih | duk emut anuli | jumbul sarwi matur ||
27. lêrês tuwan amba inggih uning | nging punika kados | tiyang ing
suwawi pinundhuta maring | putranta sang sinom | pasthi lamun dipun aturake | Dyan Kencakarupa duk miyarsi | ature kang rayi | kanthi sukanipun ||
1. saking sare wungu gupuh | alon ngandika mring ari | yayi lamun mangkanaa | prayoga karyaa tulis | marang putranta sang rêtna | surasane yèn marêngi ||
2. abdine wadon sun pundhut | kênaa sun karya jampi | jampine wong larasmara | sawuse dadi kang tulis | nuli sira parentaha | wong wadon kang pantês mundhi ||
3. sêrat kang marang putramu | kang liningan awotsari | sandika sigra amentar | sawusnya dadi kang tulis | matah abdine wanodya | Sambita ingkang tinuding ||
4. amundhi nawala wau | Ni Sambita gya lumaris | malêbèng pura Wiratha | tan winarna anèng margi | gantya malih kawuwusa | caritane amangsuli ||
5. nalika sabibaripun | kalangan Bilawa nuli | binêkta Ki Wijakôngka | marang ing Katandhan mulih | ingiring Ki Wrêhatnala | sapraptanira ing panti ||
7. bangêt mêlange tyas ingsun | bokmanawa sira yayi | maksih dipun ônta-ônta | maring senapati kalih | Rahadèn Kencakarupa | lan Rupakencaka yayi ||
8. pikirên sapa wongipun | nora mrinaa ing galih | sadulure pinêjahan | nadyan karsane pribadi | gawe muga ngadu jalma | nanging ing bênêre yayi ||
9. iya adu-adu mau | nora tumêka ing lalis | mung sakalahe kewala |
sanggèn-gènira | lan sira kabranang malih | muntap èngêt pangancamnya | nora wurung pindho kardi ||
lumakwèng tuduh | kang raka ngungun miyarsi | dènira sang sri bagawan | sadèrènge wus udani | sarta rumaksakanira | marang sakadangirèki ||
15. wasana andikanipun | Wrêhatnala iya uwis | rèh wus rampung karyanira | bêcike sira tumuli | malbua mring
19. marma ing sarawuh ulun | ri sampunira tur pêksi | saliring rèh mlampah duta | tan dangu kèndêl ing panti | lajêng kewala mring pura |
kang pinundhut ingsun tuding | dadine nora kacuwan | kaya katêkan sakapti | Sambita mèsêm turira | dhuh lêrês paduka gusti ||
28. Ni Sambita nulya mundur | kawuwusa ingkang kari | risang kusumaning pura | dupi wus suruping rawi | ngandika mring Wrêhatnala | pêkênira ingsun tuding ||
kang liningan apikadung | ing pandugane wotsari | matur punika punapa | karsane kang paman gusti | dèrèng mangêrtos
jaka kewala | dangu mangarsa-arsa | praptaning kang gawe wuyung | wit saking aturing putra ||
4. yèn wus suruping Hyang Rawi | dènira arsa anduta | nalika wau praptane | Risang Kandhiwrêhatnala | sing têbihan
manèh wanodya | kang ingsun wulata tarlèn | Wrêhatnala amung sira | ing mêngko kayangapa | wus mangkene raganingsun | tan liya kasrah ing sira ||
11. môngka pamurunging pati | Wrêhatnala aturira | dhuh gusti paran karsane | de salah cipta paduka | tiyang alit kawula | sayêktine botên patut | ngladosi karsa paduka ||
12. punapa ta kirang putri | putrèng nata tanah Jawa | kathah kang ayu warnane | ngungkulana warna amba | punika kang pantêsa | ngladosi karsa pukulun | dadose botên kuciwa ||
13. rajaputra rajaputri | sampun timbangan kewala | balik karsa tuwan mangke | kadêrêng brôngta asmara | marang sarira amba | kaloka ing jana
kaya wuwusku mau | wong sajagat iki baya ||
15. mung sira kang dadi pikir | gumrêgêd de Radèn Arya | Wrêtnala arsa pinondhong |
padha kakung | kawasesa ing asmara ||
17. yèn kawênangana ugi | gawe beka pindho papa | bêcik sun oncati bae | lampahira Wrêhatnala | wus nora tolèh wuntat | wondene kang atut pungkur | ing ciptanira mangkana ||
18. marang ngêndia dèn ungsir | ngungsia lak-lakan naga | môngsa
awotsari | matur rèh purwa wasana | angungun kang raka karo | rinasa nora sakeca | sêndhu andikanira | Wrêhatnala sira iku | misani kadangmu padha ||
23. kaya nora duwe budi | ana nalar
mulih mrene | mêngko kalamun praptaa | Arya Kencakarupa | andangua prakarèku | iya marang jênêng ingwang ||
24. kapriye wangsulan mami | lawan kaping kalihira | wêruha kakangmu kuwe | muntap manèh dukanira | tan wurung gawe beka | lah paran kono budimu | mupung durung kalajênga ||
lênggah | tan wontên sawijinipun | kidang manjangan kang prapta ||
29. dyan arya gumuyu angling | pan dudu kidang manjangan | mau ing bêburon ingong | wong wadon saking jro pura | ran Kandhiwrêhatnala | Wijakôngka apingungun | rahadèn bilih punika ||
30. inggih têmênipun mriki | ananging lagi kewala | mêdal kori butulane | lajêng kilap purugnya |Kurang satu suku
Bilawa singidanipun | wontên ngandhaping karoya ||
33. mangkana sampun kapanggih | mênggèh-mênggèh ambêgannya | Bilawa
uninga ingkang raka | sakalangkung dènirajrih | nulya lumajar | lawan nalimpêt dhêlik ||
26. ya ta wau Dyan Arya Rupakencaka |
2. wus misuwur wong sapraja | pêjahe sang senapati | Dyan Arya Kencakarupa | dening Bilawa
langkung gugup têdhak nora mawa wadya ||
3. amung para tuwanggana | kang miring sri narapati | ginêlak lampahe prapta | ing Katandhan wus kapanggih | miyat ingkang alalis | kalangkung pangungunipun | miwah myarsa tangisnya | kang rayi myang putra katri | ngêrês ing tyas kasok wêlas ing sihira ||
4. mring Radèn Rupakencaka | durung wus dènira nangis | sêsambate ngaru-ara | kadyangganirèng pawèstri | manggung nênêtah maring | raka ingkang sampun surut | dènira kamokalan | karsane
titah puniki | amung darma nglakoni | ala ayuning tumuwuh | wus pinanci priyôngga | yèn sira têtaha ugi | dadi luput apa sira tan
yayi | ingwang kene rakanira | apa ta sira kukupi | binêkta marang puri | gampil ing panuturipun | Arya Rupakencaka | sarwi wotsêkar turnèki | kajawine ing karsa jêng sri narendra ||
10. layonipun rayi tuwan | punika bilih suwawi | sinampurnakakên uga | kewala wontên ing ngriki | pedahipun sang aji | daging miwah darahipun | ingkang sampun dhumawah | nèng siti Katandhan riki | sagêt purna waluya sami sakala ||
11. sang nata nauri sabda | wus prayoga iku yayi |
sampun kabasmi | brama saya gêng dadi | urube yayah sumundhul | ing akasa kasalat | sumilak ing kanan kering | kapajaran dening urubing dahana ||
13. Dyan Arya Rupakencaka | durung wus dènnya sêmadi | kang pininta jroning
cipta | kang raka bangkita nunggil | lan dewa nèng swargadi | ya ta wau kang winuwus | sira Jagal Bilawa | têrang pandulune uning | marang sira Dyan Arya Rupakencaka ||
14. rèhning kêmbar kang suwarna | lawan raka kang wus lalis | dene liya-liyanira | Bilawa datan udani | kalingan dening agni | mung Rupakencaka iku | ingkang katingal ngegla | kèndêle lagya sêmadi | pan mangkana ciptane Jagal Bilawa ||
15. ebêlis dene punika | têka bisa urip maning | satuhu lamun santika | ing sakadangira ugi | wus mati bisa urip | kalamun awèta iku | gêsang anèng Wiratha | môngsa uwisa mring mami | ing pangônta-ônta mamrih patiningwang ||
16. sigra Sang Jagal Bilawa | gupuh dènira marpêki | ingkang sêmadi cinandhak | cinêgurakên ing gêni |
puniki | pinatenan ujêr ika | sikara amamrih pati | balik mau si yayi | Rupakencaka puniku | jêr nora duwe dosa | gêdhene ngucik prakawis | ing patine sadulure karo pisan ||
21. lamun nora sun têtêpna | ing
Bilawa Wasi | jêr punika wong dêdosan | sakarsa tuwan ngadili | midana mamrih pati | mapan sampun bunuhipun | Sri
kang wus mati ing ayuda | ingsun sidhêp urip malih | ujêr sakadange uga | padha santika ing jurit | mênèk kaya ing nguni |
wus bunuhe kukum lampus | iya môngsa selaka | wau sagunge kang myarsi | sami ngungun titika kadya punika ||
ewuhaya ing tanduk | tindaking pangadilan | linulur nalare ugi | durung pantês Bilawa manggih pidana ||
Naradha tuwin | Bathara Yama tut pungkur | anjog ing ngarsa nata | sarwi suka asêsanti | sarta muwus manadukarèng narendra ||
31. hèh yoganing ulun padha | dèn lastarimbêg basuki | aja padudon ing karsa | wruhanta ing prapta mami | kaki prabu sayêkti | ingsun angêmbani wuwus | sira Hyang Jagatnata | kinèn mutusi prakawis | karanane kabèh
ing dhèwèkira | anêmahi lampus | ing sakadangira uga | dening Jagal Bilawa kang kaping kalih | uwis pasthining dewa ||
3. ing patine ipenira katri | dadi mêngko kaki nora kêna | sira amidana kuwe | Bilawa dosanipun | apuranên iku
mulih | nulya Sang Hyang Naradha | lan Hyang Yama wau | sakalihan parêng muksa | ingkang kari langkung lêngganinglêganing. panggalih | dènira pinajaran ||
5. dening sira Hyang Kanekasiwi | rahyunipun dèrèng pinutusan | andhawahakên kukume | Bilawa dosanipun | kukum pêjah ingkang upami | sampun dhinawuhêna | katlajukan tamtu | sapira dhêndhaning dewa | tôndha maksih rinêksa Hyang Pramusidi | sang nata langkung suka ||
6. sigra dhawuh kondur marang puri | Tôndha Wijakôngka sakadangnya | pan sami kinèn andhèrèk | ing marga tan winuwus | sapraptane ing kênyapuri | Sang Prabu
anuwun mungsuh | iya marang ing jênêng mami | iku apa ta nora | balilu pakewuh | gawe klilipe nagara | mêngko têmah sirna saking abdi mami | iya Jagal
Hyang Kanekaputra nêdhaki | ngêmban timbalanira | paduka Hyang Guru | patine
saking | ing panimbang manira paranta | Wijakôngka sakadange | tampi ganjaran ingsun | pêpantêse apa hèh patih | padha timbangên uga | ki patih umatur | taksih pakèwêt punika | pêpantêse atampi ganjaran aji | nanging mênggah kawula ||
12. yèn tampia ganjaran kang warni | arta miwah kang astra busana | dèrèng timbang lan
kadospundi prikônca andika pikir | kula nêdha timbangan ||
13. pra punggawa misêpuh nauri | inggih pantês kewala punika | amung pangkat ganjarane | samana wus sabyantu | ing ature punggawa patih |
wuwusipun | sira bae Endhang Arini | sun dangu dèn pasaja | têmêne sutamu | sapa ta ingkang ayoga | Endhang Rini umatur saha wotsari |
18. lah wis padha kèndêla rumiyin | kabèh aja padha kaya bocah |
wasana | sampun katur wite suwitèng narpati | wêlinge Antaboga ||
19. sri narendra kalane miyarsi | langkung ngêrês ing driya karantan | mring Pandhawa kasok sihe | wasana wuwusipun | kaki dadi ingsun balèni | lêlakone arinta | Si
22. dene ingkang rayi amatèni | katri pisan eyange priyôngga | punika dadi ngungune | ngandika malih
ing karsa narpati | dhêku nêmbah alon aturira | kaluhuran ing karsane | langkung umiring ulun | yèn suwawi karsa
ana karsaningsun | ngong wisudha madêgmu aji | Ki Tôndha Wijakôngka | sakalangkung nuwun | ing
ingsun | ing sedane jêng eyang katri | apa tan dadi dosa | myang kaparêngipun | jêng eyang gon ingsun mangkat | marang wanamarta ing môngsa punapi | yayi apa sêmbada ||
30. ingkang rayi kapat awotsari | nêmbadani karsane kang raka | ingkang ibu
PUJINE DINA BADAN NAPAS NAPSU ATI WIJI LAN ANASIRING MANUNGSA (1)
PUSTAKA PARARATWAN I BUMI JAWADWIPA (1)
Jroning musikgamelan Jawa, sampak iku wangun gendhing sing dianggo ing iringan pagelaran wayang. Sampak kerep dianggo sawisé srepeg. Sampak iku irama paling cepet ing gamelan sing ngiringi pagelaran wayang.
ing ngendi kaloro larikan iku dimainaké bebarengan, lan T nuduhaké thuthukan kethuk, P thuthukan kempul, lan N thuthukan kenong. Kenong lan kempul tansah ditabuh seleh. Ora nganggo kempyang.
Gongané nduwèni dawa sing bèda-bèda, biasané loro, telu, utawa patang gatra, adhedhasar tandha isarat saka kendhang. Suwuk bisa dipungkasi ing pérangan ngendi waéing siklus iki, miturut aba-aba saka kendhang utawa kepyak, lan dumadi saka siji gatra sing ditabuh sawisé gong. Wangun mélodhis saka sawijining sampak iku cetha, amarga gatra-gatra arupa not sing dibolan-balèni jroning pathet. Bab iki dimainaké ing irama lancar.
Sampak duwé telung gongan. Tandha kanggo mungkasi bisa siji saka thuthukan gong, nalika nayaga mainané rong not sabanjuré minangka notasi normal, lan banjur 22 (kaya kacethakaké déninf tandha xx22).
Neil Sorrell. A Guide to the Gamelan. London: Faber and Faber, 1990. Page 70.
Gong | Kempyang | Kethuk | Kempul | Kenong | Saron | Demung | Slenthem | Slentho |
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.22, 11 Maret 2016.
Filed under: 1 |	« TARI JAKRIFAH SMK PGRI Pesanggaran Banyuwangi #EXPO2016 IRWAN BUDOYO NDADI By Jaranan Buto KRIDHO YAKSO SETIA KAWAN Pesanggaran
KangXi: ms. 155, aksara 19
Dae Jaweon: ms. 351, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 59, aksara 1
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 NGELMUNE WONG URIP
Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).
Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.
Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisa
ditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.
Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.
Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.
Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?
Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.
Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:
“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.
‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.
Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggo
mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :
knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,
yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).
Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.
Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.
Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.
Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.
Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.
Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.
Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.
Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.
Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.
Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.
Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake ‘kekarepan’ murih bisa ‘ênêng’ lan ‘êning’. Bisane ‘ênêng’ lan ‘êning’ iku disranani ‘laku’ lan butuh ‘kas kang nyantosani setya budya pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.
Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.
Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroning
daging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.
Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.
1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.
2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.
3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji’ kang mahanani ‘rasa sejati’. Yaiku ‘rasa nikmat mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.
4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.
5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.
Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:
1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.
3. Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.
Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).
Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.
Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).
Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.
Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.
Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.
Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.
Njur pikolehe apa? Mangkono pitakonan kang asring tak tampa. Gandheng bab iki nyangkut kapercayan, mula pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.
Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina
kelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese,
adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).
Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari
lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan
‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.
Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSM
ngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “
Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
Tengah disebut Malaikat. Bisa ditarik kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa
ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine
‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).
Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur.
Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’.
Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah):
Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine,
Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.
Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan)
mbedak-mbedakake antarane rakyat jelata lan pemimpin dadi mancapat (plasma, kawula). Kewajibane kawula negara njaga lan nyengkuyung madege negara. Nanging kanyatane, wiwit jaman
tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).
Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika
lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:
‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).
Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.
Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.
Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.
Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara’ kang isine filosofi aksara Jawa ‘ha-na-ca-ra-ka’. Kalimat filosofi aksara (ha) unine: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.
Persis karo kalimat ing kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.
Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng lowakan mburi Sriwedari Solo. Entuk fotocopian Kitab Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.
Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :
1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.
2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.
3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.
4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.
5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.
6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.
7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.
Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM:
sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.
3.	Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).
manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.
5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping
ing tataran ‘paramayoga’, tingkat yoga (semedi, meditasi) kang paling dhuwur dhewe.
Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa ‘pencerahan’ maca Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit, lan Sastra Arja Ayuningrat. Sastra gaib tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”.
Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.
Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’.
Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.
ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.
Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.
ana kang jumbuh (nyambung, bersinergi), nanging uga ana kang tolak-menolak. Laku sesirih lan semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.
Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras kesadaran’: ber-Tuhan, kesemestaan, keberadaban, kerukunan lan keselarasan.
Operasionale ‘eling’ mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung
panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”
Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kang
tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (
bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale
Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggep
amung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.
Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).
Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam
Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).
4.	Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :
Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
5.	Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :
Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
6.	Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :
Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.
Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.
7.	Wejangan panetepan santosaning pangandel :
Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.
Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.
Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora
mudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku iki
biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara
Jawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas), datasawala (regejegan rebut bener),
padhajayanya (padha dene duwe argumen dasar kang kuwat), magabathanga (tumuju konflik kang bisa gawe pepati).
Hebate, para winasis Jawa banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa
Ha	: Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.
Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).
Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).
Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).
Ka	: Endradipa, dununge ing karna (kuping).
Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).
Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).
La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.
Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.
Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.
Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).
Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor
Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).
Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).
Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).
A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.
Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo
urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebut
dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’ disebut ‘Filsafat Nusantara’:
Ha : Hananira sejatining wahananing Hyang.
Na : Nadyan nora kasat mata pasti ana.
Ca : Careming Hyang yekti tan cetha wineca.
Ja : Jangkane mung jenak jenjeming jiwaraga.
Gayuhaning tanna liyan jung sarwa arga.
Ba : Bali murba misesa ing njero njaba.
Tha	: Thakulane widadarja tebah nistha.
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud
Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?
‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru
Sejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.
Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.
wusanane mung kari para ‘sesepuh pinggiran’ kang dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.
Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme
Jawa iku ‘aliran sesat’ kang ‘bersekutu karo setan’ lan
ana enteke. Akibate, kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).
Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung
pranata mangsa, seni budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang kesilep dening dominasine nilai-nilai religius
kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.
Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawa
mulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.
Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga
nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.
Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis
menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :
1.	Pasaran (Pancawara), etungan dina cacah 5 (lima):
Aryang, Warukung, Paningron, Uwas, Mawulu.
3.	Padinan (Saptawara), etungan dina cacah 7 (pitu):
Akat utawa Minggu (Dhite, Radhite, Radhitya), Senen (Soma), Selasa (Anggara), Rebo (Budha), Kemis(Respati, Wrahaspati),
Dangu, Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.
6. Wuku (minggu) ana 30 (
cacahe ana 4 (papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.
10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan
Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (
dina). Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110). Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyen
mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake
Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.
Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.
Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).
Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusake
angka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),
bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).
Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,
Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa
manut cacahe dina wetonan (35). Sawise
dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur
perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung
mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot
sakabehing ‘benda angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.
– Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.
– Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.
Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (
manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging uga
ana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan
Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.
Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora
wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.
Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa
Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.
Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.
Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisa
njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.
Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihe
supaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.
Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan babagan observasi alam semesta. Pirang-pirang satelit bisa diorbitake kanggo kepentingan komunikasi lan mengamati gejala lan peristiwa alam semesta. Pigunane akeh banget tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa bab
wuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.
Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggo
Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakale
ya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.
Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.
Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha ya
wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora ana
karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,
Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene sing
neng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing
Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.
Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing
‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.
Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka
dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.
Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?
Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon
Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggo
Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik’ utawa
Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan.. “Kambing melahirkan pun perlu diselamati”, ngono irah-irahan
Wawasan anggone ngomentari sesorahku. Nylameti laire wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi
‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane
Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:
“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.
dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa
payung marang kang kaudanan. bapang den simpangi, ana catur mungkur
Matur Kesuwun,	Panjenengan sami sampun rawuh dumateng blog alit ingkang mboten wonten artosipun puniki.
Kastil utawi puri inggih punika bangunan ingkang kabangun kanggé raja utawi pangéran kaliyan kulawarganipun ingkang pidalem wonten ing mriku. Dumugi abad kaping 15, kastil dipunanggep kuat sanget sesarèngan kaliyan majenging teknologi artileri bangunan punika lajeng dipuntilaraken dados papan pertahanan. Padatanipun istilah kastil tegesipun winatesan papan dalem-dalem ingkang dipunbèntèngi nalika jaman tengahan Éropah ; struktur-struktur sami ingkang kagungan dwifungsi ugi saged dipunpanggihaken wonten ing bangunan donya kuno. Kastil (castle) saking Basa Latin castellum, diminutrive saking tembung castrum ingkang ateges papan ingkang kabèntèngan (fortified place). Wonten ing Basa Perancis château, ing Spanyol castillo, lan ing Italia castello [1].
Kastil punika jinising struktur bèntèng ingkang dipunbangun déning kaum bangsawan Éropah ing Éropah lan Timur Tengah nalika abad tengahan. Padatanipun kastil punika kanggé griya pribadi (residence) panguasa utawi bangsawan mulya. Kirang langkung 900 taun, kastil kabangun kanthi wujud ingkang manéka warna kanthi fitur ingkang sanès-sanès, wonten ugi ingkang kados tembok tirai utawi arrowslits.
Kanthi gampil definisi saking kastil ingkang dipuntampi déning para akademisi inggih punika tempat tinggal bèntèng pribadi. Babagan punika kontras kaliyan bèntèng-bèntèng sakdèrèngipun kados Anglo Saxon Burhs lan kutha-kutha ingkang kagungan tembok kados Konstatinopel lan Antiokhia ing Timur Tengah. Kastil-kastil pertahanan asifat boten komunal, ananging kabangun kanthi kagungan kagum feodal lokal kanggé pribadinipun piyambak utawi kanggé raja.
Saking abad kaping 12 désain kastil pikantuk prabawa saking para Crusader (Prajurit Perang Salib) ingkang nepangaken perbaikan niru bèntèng-bèntèng Byzantine. Kastil-kastil Éropah dados langkung ageng lan laladan ingkang kabèntèngan dados boten karuan. Panalitèn nedahaken bilih kastil kagungan peran ingkang utilitarian ing masarakat feodal. Minangka pelindung, visible landmark, lan sumber kebanggaan kanggé para komunitas.
Arsitektur Kastil[besut | besut sumber]
Komponen sederhana kanggé mbangun struktur bèntèng punika kados watu, semèn, lan kayu. Kala wiwitaning rumiyin kastil ngandelaken pemandangan ing sakiwa tengenipun kastil kanggé paring kathah penjagaan. kala rumiyin kastil kabangun saking kayu lan dipunbangun wonten ing inggiling bukit Mottes. Amargi gampil kobong lajeng menawi mbangun kastil langking kathah ngginakaken watu kanthi tambahan material sanès miturut kersanipun ingkang ndamel.
Bangungan kastil boten namung endah, ananging kathah ngandhut piwulang sajarah lan arsitektur ingkang endah ugi. Kathahipun kastil ingkang wonten dipunjagi amargi kagungan nilai sajarah ingkang inggil [2]. Punika kastil-kastil ingkang tasih wonten lan jumeneng kanthi megah :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kastil&oldid=1091555"	Kategori: BangunanKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 14 Sèptèmber 2016.
engkang kinurmatan,ndherek ngenger wonten gandhok kaping kaleh.
salam ta’dzim katuraken dumatheng Panembahan
Podang said: Lha, …. jebulnya sudah pinuh ini gandhok. Tirtipu akhu…..
Balas	On 17/03/2011 at 10:21 yudha pramana said: nomer LORO mbuntuti Eyang TRUNO,
Balas	On 17/03/2011 at 10:26 Truno Podang said: Jhian wirang temen aku, konangan Ki Menggung.
at 20:16 djojosm said: Sugeng dalu Ki, sampun dangu mboten ngobrol.
ana bae tukang ogrok. Saben Ken Padmi muncul ya padha rebutan nyalami. padahal ora usah rebutan bae mesti kabeh olih salam, wong para cantrik ya wis ngerti yen Padmi kuwe wonge ramah dan menyenangkan.
Muga-muga ning kene kahanane bisa luwih apik. Kudune ning regol padhepokan ditulisi: Tukang ogrok
Balas	On 17/03/2011 at 15:40 bancak said: wah wis rame, rampung nyangkul terus daftar melu hadir, sugeng siang poro kadang sedoyo
Balas	On 17/03/2011 at 16:58 ki lurah said: isi daftar hadir dulu ach,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Balas	On 17/03/2011 at 20:26 djojosm said: Sugeng dalu Ki Ismoyo.
Ketingalipun sedaya cantrik/mentrik sampun sami nginguk padepokan GS. Kulo radhi telat, nembe mbiyantu nyaine nguleg trasi.
Sugeng dalu ki PA,saha sedaya cantrik.
Sugeng tepang malih Ni Padmi saha sedaya mentrik
nguleg trasi punapa sampun wonten sarem lan lombokipun…he he he
monggo, gegojegan lan tetepangan kaliyan sanak kadang sanesipun…walah apa ya mbiyen durung kenalan tho.
Balas	On 18/03/2011 at 17:18 Ken Padmi said: Lho kok ndadak tepangan malih to yang? menapa panjenengan sampun kesupen kalihan keng wayah padmi?
bab niku kulo asli mboten ngertos…wong dereng nate pejah
blumbang-e bersih, sukete wis padha dicabuti
Balas	On 18/03/2011 at 15:01 pandanalas said: wah..nek bab blumbang gundul vs blumbang rungkut…kulo ndlongap-ndlongop thok….lah durung tau weruh tur durung tau rasan..
taksih mmgk-01…hiks, kedhisikan lha kulo mpun rampung
Babirusa [1][2] duweni jeneng ilmiyah Babyrousa babirussa iku wujude arep padha karo babi. Nanging ukuran awake luwih gedhé tinimbang babi biyasane. Babirusa uga duweni taring kang dawa kang methungul madhuwur nembus nganti tekan monconge. Babirusa kalebu kingdom Animalia, kang duweni teges Babirusa
babirusa kalebu hewanchorda ta, utawa kéwan kang duweni sumbu awak, kalebu sajroning subfillum vertebrata - kéwan kang duweni tulang belakang. Babirusa uga kalebu mammalia.[3]
nganti 90 kg. Kéwan iki seneng banget mangan woh-wohan lan tanduran kayadene pelem, jamur, lan gegodhongan. Kéwan iki goleke pakan saben wengi supaya bisa adoh saka kéwan buas kang asring nyerang. Jan-jane babirusa kalebu kéwan kang isinan. Nanging, dhèwèké bisa dadi buas yèn diganggu. Babirusa bisa tahan urip nganti tekan umur 24 Taun. Saiki, cacahe babirusa sansaya sithik, mula kalebu ing daftar kéwan kang dilindungi.[4]
^ (Basa Indonésia)boganinaniwartabone.dephut.go.id Babirusa (kaundhuh
Basa Indonésia)Wirdateti; Soebekti, Koestoto; Maryanto, Ibnu. 2005. Mamalia Dilindungi di Indonesia (1). Jakarta: PT Musi Perkasa Utama.
^ (Basa Indonésia)scribd.com Babirusa (kaundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)kidnesia.com Babirusa (kaundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
Babirusa&oldid=1080723"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan mutawatiriSato kéwanVertebrataDiayomiKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Breeding manuk iku salah siji saka sisih bisnis janjeni, utamané nalika dikuwasani amarga ing basis saka hobi lan katresnan. Breeding yakuwi kanggo ngreksa orane manuk saka punah ing alam bébas, saliyane kanggo panangkaran uga yakuwi ekonomi, minangka asil saka panangkaran iki arep kanggo gawé turunan saka kualitas sing luwih dhuwur, luwih docile lan keturunane sing cetha saka sires kualitas supaya Nilai Advertisement saka manuk breeding tahanan arep dadi luwih larang tinimbang arep manuk liar alas.
Kanggo nambah bisnis mulet manuk breeding ngginakaken suara, wektu iki kissawa arep nuduhake artikel ing Carane Matching Cucak
Resolusi 338 utawa jangkepé Resolusi Déwan Kaamanan PBB nomer 338 iku sawijining resolusi sing diwetokaké déning Déwan Kaamanan PBB tanggal 22 Oktober taun 1973 sing diusulaké déning Amérika sarékat bebarengan karo Uni Sovyet kanggo mayungi gencatan senjata konflik ing Wétan Tengah kang dikenal minangka Perang Yom Kippur, Perang Oktober utawa Perang Ramadhan. Resolusi sing isiné telung pasal iku wiwit efektif rolas jam sawisé diumumaké.
Isi Resolusi[besut | besut sumber]
Ngajak, para pihak sing lagi perang supaya nganakaké gencatan senjata lan ngendhegaké aksi militèr ora luwih saka 12 jam sawisé kaputusan iki, ing posisi sing lagi dikuwasani.
Ngajak, para pihak sing kagandhèng supaya énggal nglaksanakaké resolusi 242 (1967)
Mutusaké, supaya énggal nganakaké négosiasi kanthi diseksèni (diawasi) lan nyiptakaké perdamaian sing adil lan lestari ing Wétan Tengah
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Déwan Kaamanan PBB nomer 338 Resolusi Déwan Kaamanan PBB nomer 338
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.16, 1 Maret 2016.
nganti kowe njur salah dalan bingung pikiran lunga saparan paran
Raja brana ra marakke ayem pangkat mulyo ra ndadekke tentrem
Ngelingana donyane kebak godha sapa lena uripe bakal cilaka
Nderek Gusti Yesus ati ayem dalan padhang pikiran dadi tenang
Nderek Gusti Yesus ati tentrem sapa wonge sing ngandel lan pracaya
Nderek Gusti atimu sing suci nderek Gusti pasrah lan ngabekti
Kaceke adoh banget mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan. Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :
*	Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (
tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.
3.	Sing bisa ngayomi sasamaning ngaurip dedasar
*	Kaping papat, tapane sang rasa sejati.
*	Kaping nem, tapane cahya kang manter.
Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang patine yaiku oncading sukma saka
patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.
Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis
a.	Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.
b.	Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.
c.	Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.
Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh
Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku
Gelas sing isine bir, sing nidokna werna keemasan bir lan umpruk sing ngambang nang dhuwure
Bir kuwe kabeh inuman beralkohol sing diproduksi nganggo proses fermentasi bahan berpati lan ora ngliwati proses penyulingan seuwise fermentasi. Bir kiye inuman beralkohol sing paling akeh dikonsumsi sadonya[1] lan ndeyane sing paling tuwa.[2][3][4]
menungsa, yakuwe wiwit sekitare taun 5000 SM sing kecathet nang sejarah sing ditulis nang Mesir Kuno lan
September 29, 2008 in sanes	Kawula sak rencang saking kru Kawruh Jawi hangaturaken sugeng riyadi. Nyuwun agunging pangaksami mbok bilih wonten klenta-klentunipun lan tata trapsilanipun atur. Nyuwun pangapunten ugi mbok bilih dangu mboten nyerat wonten blog punika. Nyuwun
handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged
SING NGLAHIRAKE HARMONI….. Banjur HARMONI NGLAHIRAKE TRADISI….. Sateruse TRADISI NGLAHIRAKE SIKEP JATI-DIRI SEJATI…..
Mung JATI-DIRI SEJATI KANG BISA MANGERTENI SANGKAN PARANING DUMADI….. MANGERTENI ANANING HYANG MURBENG DUMADI…YO ORA LIYA… HYANG SENIMAN MAHA AGUNG……..
agoKancaku tau omong "dolanmu kurang adoh le...", saiki tak jawab "la ngopo dolan adoh2?? la wong nek PATI wae akeh
dasa kalih 40 patang puluh sekawan dasa 41 patang puluh siji sekawan dasa setunggal 42 patang puluh loro sekawan dasa kalih 50 sèket sèket 51 sèket siji sèket setunggal 52 sèket loro sèket kalih 60 swidak swidak 61 swidak siji swidak setunggal 62 swidak loro swidak kalih 70 pitung puluh pitu dasa 80 wolung puluh wolu dasa 90 sangang puluh sanga dasa 100 satus setunggal atus 101 satus siji setunggal atus setunggal 102 satus loro setunggal atus kalih 120 satus rong puluh setunggal atus kalih dasa 121 satus selikur setunggal atus kalih dasa setunggal 200 rong atus kalih atus 500 limang atus gangsal atus 1.000 sèwu setunggal èwu 1.001 sèwu siji setunggal èwu setunggal 1.002 sèwu loro setunggal èwu kalih 1.500 sèwu limang atus setunggal èwu gangsal atus 1.520 sèwu limang atus rong puluh setunggal èwu gangsal atus kalih dasa 1.550 sèwu limang atus sèket setunggal èwu gangsal atus sèket 1.551 sèwu limang atus sèket siji setunggal èwu gangsal atus sèket setunggal 2.000 rong èwu kalih èwu 5.000 limang èwu gangsal èwu 10.000 sepuluh èwu sedasa èwu 100.000 satus èwu setunggal atus èwu 500.000 limang atus èwu gangsal atus èwu 1.000.000 sayuta setunggal yuta 1.562.155 sayuta limang atus swidak loro èwu satus sèket lima setunggal yuta gangsal atus swidak kalih èwu setunggal atus sèket gangsal [sunting] Fraksi 1/2 setengah, separo, sepalih (Krama)1/4 saprapat, seprasekawan (Krama)3/4 telung prapat, tigang prasekawan (Krama)1,5 karo tengah, kalih tengah (Krama) [sunting]
arep takon, omahé Budi kuwi, nèng*ndi?’Ngoko alus: “Aku nyuwun pirsa, dalemé mas Budi kuwi, nèng endi?”Ngoko meninggikan diri sendiri: “Aku kersa ndangu, omahé mas Budi kuwi, nèng ndi?”Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?”Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?”Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”Krama: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”Krama inggil: “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” *nèng
kang luwih dhuwur, swarga, en kadhatonipun bathara Guru,
sôngka en sangking, uitgesproken]. awit saka, N., awit saking, K., uithoofde van, wegens. amarga saka, N., amargi saking, K., door middel van, door. saka ngêndi, N., saking pundi, K., van waar. liya saking, anders dan. -nyangkani, K.N. iets in
[Ml. id.]. ingkang sêpuh, de oudste. ingkang sêpuh­sêpuh, de oudsten. sampun sêpuh,
wong nyambut gawe, N., tiyang nyambut damêl, K., werkman. kasambut, getroffen, geraakt [= dipun cêkêl]. kasambut ing prang, in
Minal ‘Aidin wal Faizin,apologize and unseen…..aq nuwun pangapura
kesalahan pitutur uga tindakanku marang kowe,muga-muga kabeh dosaku lan dosamu
di lebur ing dino riyoyo Minal Aidin
jeng..lali blaass ketoke. Sopo sing arep ndelok lan icip-icip, mampir mrene yoo 52. Tisha
sing penting koe iso rampung aku ro bapakmu wes seneng tenan.
Dhuwur Mendem Jero Marang Wong Tuwo lan Leluhure).
Tumpeng,resep nasi kuning tumpeng,Resep tumpeng spesial,cara buat nasi tumpeng yang enak,nasi tumpeng spesial,resep nasi tumpeng spesial,resep tumpeng	Artikel
Ing salah sawijining dina, Gareng, Petruk lan bagong lagi padha dolanan an ataman. Kabeh-kabehe padha jingkrak-jingkrak karo nyanyi lan njoged.
Bagong : “Apa iya Kang Gareng?”
Gareng : “Ya iya nuh!”
Petruk : “Halah aja percaya, Gong>”
Gareng : “Kowe ngapa Truk, sirik wae!”
Petruk : “Sak-sak ku toh..wekkk………..”
Gareng : “Weladalah, njaluk rame po piy Truk?”
Bagong : “Uwes-uwes toh kang, aja padha kerah dewe-dewe. Kae lho Ndoro Janoko kok ketara susah. Ayo padha dicedhaki.”
Ngerti Bendharane, Raden Janoko ketara sedhih, Gareng, Petruk lan Bagong banjur nyedaki trus takon.
Gareng : “Wonten punapa Ndoro, kok ketingal radi susah penggalihipun?”
Janoko : “Iyo Gareng, aku lagi bingung. Bubar lulus SD aku arep ngopo?”
Gareng : “Nggih kedahipun nglajengaken sekolah malih Ndoro. Kedahipun saged nuntasaken program pemerinta wajib belajar 9 tahun”
Petruk : “Inggih leres niku Ndoro. Supados mangke gadhah keterampilan hidup utawi life skill kangge pados pakaryan ingkang sekeca”
Janoko : “Hla kepiye meneh, aku arep sekolah maneh nanging Rama ku wes ngendika yen ora nduweni dana. Sajane aku yo gela yen ora neruske maneh.”
Gareng : “O…menawi mekaten tanglet Rama Semar kemawon Ndoro, mugi-mugi saged maringi pangertosan.”(karo nglirik bagong)
Gareng : “Gonng, coba golekana Rama Semar kana, trus omongna Ndoro Janoko kepengin njaluk nasehat e”
Bagong Banjur nggoleki Rama Semar, badhe matur menawa Raden janoko kepengen nyuwun pangertosan.
Semar : “wonten punapa Ndoro Janoko?”
Janoko : “Aku arep sekolah maneh nanging aku ora duwe dana, kepiye iki Kakang Semar?”
Semar : “Ndoro Janoko boten sah susah,
Punakawan Semar, gareng, Petruk lan Bagong ugo Raden Janoko padha seneng-seneng. Kabehe padha nanyi-nanyi kanggo nglipur ati.
Kraton-Bestuur Surakarta No. 94/93 Weltevreden, 11 Pebruwari 1932
b. rêmbug-rêmbug ing rad kawula bab Vorstenlanden dalasan pidhatoku 2, sawise kawaca banjur pasrahna Gitapura supaya dipacak orgaan sing mêtu Marêt ngarêp iki, sing 1 nyang Marta bèn dipanjurungake D.K. utawa S.T. Sarta Marta prasabênana yèn wis ora susah diowahi, mundhak kasuwèn, sultan ya wis ta' caosi.
c. bullètin Java Bode 2 wènèhna putumu Dara
ora pêpayon dadi katêndhagankakêndhatan/kakurangan. dhuwit dening kapitale isih mêthuthuk dadi gula.
3. Bungah dene kowe wis tampa bintang, rewangmu sapa manèh? uga bungah dene kamasmu ya katut!
4. Bab sêsêbutan dalêm ora bisa mènèhi rêmbug: nontona
basa Indonesia dimulai taun 2003, basa Jawa kawit taun 2004, nek basa Banyumasan kawit taun 2006). Artikel-artikel nang Wikipedia kuwe hasil kolaborasi sekang kabeh penulis-penulis sedonya. Situs kiye jane situs wiki, sing artine sapa baen olih tur bisa nyunting artikel, mbenerna uga nambah informasi, carane mung ngeklik pranala sunting sing ana nang sisi duwur nang saben kaca/halaman. (baca sekumplite bab Wikipedia...)
Angger ana isi artikel sing salah utawa Rika kepengin nglengkapi isine artikel, gari baen di-klik tab sunting nang duwur halaman lan langsung dandani artikel kuwe mau.
Angger ana artikel sing miturute Rika uwis "derusak" nang wong-wong sing ora tanggung jawab (isi artikele ora pas karo judule, mencaci maki, rasisme dll.) utawa isine kurang pas (ditulis ningen ora nganggo sudut pandang sing netral), monggo dijajal mbalekna maring versi sedurunge utawa hubungi pangurus.
Warung Kopi. Rika uga teyeng takon maring pangurus nganggo kaca dhiskusine dheweke. (kepriwe carane ngirim pesen maring panganggo sejen?)
markah wiki, pencet Besut sumber nang duwur kaca iki.
Bar kothak sing nggo mbesut nongol, ketik apa bae sekarepmu lan bar ngetik pencet
Ingkang rinipta carita puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻
Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat
punka, kang sastra langkung awone, akathah tanduk kang sigug, poma samya angapunteni, lan sampun caket pandam, sampun kari luwung,
Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung angadeg Ratu, iku
lungguhira, Ciyungwanara angadedi Sribupati, ing Nagara Pakuwan. ☻
Wus rineka jati pangupami, umbul-umbul kulit wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak
sangkep sami kaprabone, …. Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging
jumegur lir mariyem kang swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
Ajar Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing Cialur, rarakandheg mila dadya, pangrampiging menak Cidahur
Alurcenang, ing Pajajaran suude, santana kinabandu, ragem-ragem mariboting sih, sadasa sami prapta, akidang kandhuru, Kikandhuruwan babalban, seja tuhu genya karsa angabakti, amegeng sewakanira. ☻
Mangunaken sagung kapurati, lembah dhuwur lan pintu tundhaga, saha sri ing samandhepane,
Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira, andhum wancinipun,
sawancinira, angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang
sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻
Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja….., kidhalem kuwu agung, Sendang Cibuntu ing praja ngapti, dhalem demang kangene, sindhang kasimanut, lan ki dhalem Cintangbarang,
Ujung Maladha, Menak Lampung sadasa kang ngapti, dhumateng sang Raja Ciyungwanara Pajajaran, apa maning sang dhang
Kandhanghaur, sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. ☺
ngadhaning rangseng padha kawur, dhening prahara lautan, tanpa sangkan breking angin. ☺
Wong Sundha ingkang prawara, pirang-pirang ambalan tan budhihi, tan maju kadhadhak kawur, tiba ing sawah-sawah, ing tetelar aniba pating talumpuk, lir walang kawur prahara, manglkana sandhenging wani. ☺
Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira
lan jajal, pan pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺
ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek enggon kene sira iku, ….. kang ora suka, dhen dhadhi kulilip. ☺
Raja Mongkara panabda, Lalangkara ewong dadi kulilip, lawan Anglangkara ratu, adhuweni buwana, pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺
Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal Kidang,
anuli sira den cawuk, binalangaken tebah, nuli prapti ika wau ingkang lisus, kawur si Badhak
Dhikbo samana, semunira karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. ☺
Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu,
panusuling musuh, yata kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺
Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-walik, satengah pejah
kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. ☺
Iya iku purwanira, Lalopak lawan Jamparing, Sinungan lenggah arya, Ki Arya Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih gaweyan manca nagari, Raja
Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang sawiji, Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara. ♥
Kutha Larang kutha Jampang, kutha Idhang apa maning, kali prakwise nama,
Raja Kowek kalawan, Raja Wetan miwah malih, pitung prakawis anama medhang kamulan. ♥
Medhangdhatar Medhangpala, Medhangrasa Medhangterik, lawan Medhangkawiraja, Medhangko … sajati, sapta loka wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥
Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname narpati, … putra
kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran kaliyipun, kagarwa dhening nata, nanging boya amiyosi, sakaliye ing gigabug tan aputra. ♥
Ciyungwanara, ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang putra, menak
Putri saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing
ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥
Lir ta selirnya marapag, langkung kawandasa sasi, ingkang ngadining-ngadenan, rinegep sari ngumining, iya orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. ♥
Saluraning Pajajaran, mila saderenge lalis, sang Prabu Ciyungwanara, krajahan dhen palipur, saparoning pribadi, saparo ing sunu ayu, … kang upacara, cathik-cathik raja peni,
Purbasari lan kang rama, kadi kembaran narpati, supaya wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki, yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. ♥
Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking dhalanggung, sing sabrang saking Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur mulak ora tinampanan. ♥
Ajaja sipating jalna, sedhengane dewa aji, padha mengga ing ngalama, kapepes ing tan kaconggi,
papalisanipun, saking kang rama narpati, kang ingarsane si rara, pan mangkana wangun mali, sapta loka pari mina, ing ngarsane sang Dewi. ☺
Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha Luwidhingding,
padhamadhung, padhareka padhamuraging, nem prakarane kang nama, Sabdanawa Sabdasari,
Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺
Purbasari kang amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
Bayabang kali Cilutung, mangetan jajahan istri, Menak Pakuwan ingaran, pusaka kawuri-wuri, dupi sing kalih bayabang, mengulon iku kang dadi. ☺
Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. ☺
angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺
Rawaprasmi, pamajegane gugubar, iku Ratu kang dheres, pamajeganipun gula, Ki Lurah gurupadha, pagantang pajeganipun, mangkana kang lurah
Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼
Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa
Wus pirang-pirang pamuji, wiwiku lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang putra. ☼
Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama,
Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari inggal mangun, tumanga geni sakala. ☼
Ageng ilur sundhul ing langit, marakbak kagila-gila,
umalaki, kaprawasa dening priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼
Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten memper dhateng
aji, ing kamukten padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu,
rama kadi mangkana, nanging ika tumangan, tan asung pinancas parum, masih munjuk kang dahana. ☼
Den pinaksa alaki, sejane labuh dahana, mila tumangan masihe, kang geni gupak cawisan, Den Purbasari medho, wawadine kayak iku, ora jamak lan manusa.
Sang Ciyungwanara aji, sak akal budi pandaya, amangsuli kang anggondhel, raja-raja
kang dados parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼
Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan lampus, karinggi awak kawula. ☼
Raja sabrang mangkeya angling, sak lilaha ing jeng rama,
Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. ☼
Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat Sundha, nanging
Ciyungwanara mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.®
Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun
dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. ®
Ya ta raja sabrang ting padhigdhing, reka-reka gatos, ting surakata ing sahakale kabeh, gawe pongpa kang anemburwarih, wane gobakwari, sisrate mancur.
Ing alun-alun wus dadi ukir, kang murut mrangmong-mong, ya sang Prabu
gawene, aneng kene anjejemberi, gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. ®
Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep sawakane, dedenira
Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya tan untung. ®
Jajar-jajar kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing
ora sudi mami, ingkang kaya iku. ®
Nuli katon macan ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning, baju kaya ikut. ®
Dadi macan apa gunaneki, esak-esak ewong, nuli dadi dato sanepane, ina temen mungguhing mami, jalma nyarupaning, maun padha iku. ®
gathul, prandene pating padhig-dhig, angraba kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. ©
Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan
warih, dadi wedang mulak metu, gawok para narpati, budi rekane wus pokok. ©
Kawirangan dadi sira padha ngandhu, prasami apikir-
bener ing sang prabu, Ciyungwanara duk angling, ora yamane ya ewong. ©
Purbasari genine patut den iku, iya ana kang nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. ©
lanunipun, anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©
Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana
nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©
Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli, maring geni lawan parum, yen den sabet pes mati, tan suwe jebul kemawon. ©
Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap timbul, kawirangan para aji, dening welehing wigatos. ©
Pati-pati den sembaraaken ikut, saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©
Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi,
Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa, suraking bala Sundha, ningali ungguling
ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.
Waneh ingkang para ratu lajune rampak sabalane ngebyuki, kalawan kabalang, watu kang sakalapa, kang sapendhil sakalenthing, dengo ambalang, maring urubin geni.
Ora nana bisa ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang, sabalane arampak, sikep bandring-abandringi, agni sakala, pan angger tan mati.
Kang saweneh ana ratu kang narajang, geni dipun pendhangi, ya ora karasa, wus entong kang tanaga, waneh ingkang anyudhuki, maring dahana, ana ingkang numbaki.
Nonohogi wis sabagi-bagi tingkah, tan nana miyatani, geni masih
prandakane kumaki, dipun wasa-wasa, panyanane la apa, den arani kaya geni, kang saban-saban, iki geni dhudhu geni.
Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang jagad, putri Sundha asakti.
Pan sinegeg kang pasang giri punika, kocap ratu
Putri Rara Panas, ya Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat aniba, ing Banten
den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.
Pecut iku tibane ing bumi Selan, besuk tinemu wuri, si
tumuli, Jakatawa dadya, golethak sampun rupa, cemethi sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.
Prabu Ciyungwanara ngandika liya, kamanyangan den
majikan kita, pan ora pindho gaweni.
kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira.
Karajaan gumelar punapa kadi, ya para raja, lan jalma ing Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning
Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama.
Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking kang nami, matur dewi marapag selir
Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani, ajar cantrik nusa Jawa pan kalesan.
Ya sang raja Lutung kasarung miyarsa wartyi, pulo lingga, yen ana brahmana sakti, ingkang ana ing
gegel nata, dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran.
pangesthi kang jati, ing prakara gegele Sri Pajajaran.
Iya ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung
ingwang, pan wis karsa aji, isun medhek ing Pakuwan.
Aja lawan den ruruba iku maning isun seja, tulung usada kang jati,
brahmana sabdane patih ya patih aja kurang, pracaya kang maring mami, data ana kang bramana iku bobad.
Ya sang patih rang-urange sigra wangsul sabaitanira, sampun abalik sakabeh, lalayaran dumugi ing Pajajaran.
iku rawuhira, ngenten tanpa anten-anten, malah prabu Lutungkasarung wus gawa.
Dupi putra saking bini ajinipun, lanang pinangaran, Raden Mantri Ranggalawe, Jayakarta alinggih ing rat Jakerta.
Pon kalawan lilane sang prabu sepuh, sampun gelar tata, karajaan kaprabone, kang angrengga iku saking Pajajaran.
Dupi putra saking maha dewinipun, lanang karya parab, Sanghyang Resi Luwiluwe, kang amangku indhahan nang Ujungkulan.
Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang
Demang Bangkong sendhong andeling pamuk, gumelara kata, jirnapura pulung beler, pan samono lawase kang prameswara.
Durung becik kelawan Lutungkasarung, nuli tan antara, bramana Lingga rawuhe, maring Sundha
Sampun sumlang bapa prakawis puniku, prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang
Iku padha obomgen babathang iku, sirnaken pisan, ambri aja ababacot, ya tumangen cone dadi awu pisan.
Ki patih Brubutjalang tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan.
Tan adangu ingkang geni amurub, kurnapa bramana,
Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung
ewo bae atinisun, luwih sengit pisan, ajaja rep sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa.
Jember bae rupane deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki teka ati kangen semang.
adating krami, carema la pitung dina, kaduk sang prameswari.
Wus bobot ing wancinipun, kalangkung ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara, Purbasari kang pinundhi.
Sira iku aja tambuh, iya sun bra … luwih, kang sira dhingin prajaya, mulane
adhahar, yen kengetan ingkang wngsit, emar lesu les-elesan, kalangkung ing ruhing galih.
Dhateng jabang bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira,
lumajeng agasik, karsa ingayun ing rama, prabu Ciyungwanara aji.
Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi,
wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih.
Yata prameswari wau, Purbasari nibang siti, kasirep lelohing putra, prabu sepuh ngendika ris, embaning turun ingwang, pon isun binuwang dhingin.
Kali iku ing ramanipun, prabu Galuh duk ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali.
ing manah wus palipurna, prabu sepuh ngandika ris, he mantu wruha sira,
pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.
Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing
pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.
Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane,
binuwang mangke, wus rumanjing kayangan kipethes peras.
Tukang pethes peres ingkang luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.
Jabang bayi kangucap abeluk-beluk, bapa y ailing wang, bapa aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang.
Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger,
Wong kang paca ningali gawok andalu, mung tai ka apa, bocah apa setan kene, udan angina mudhik milir nunggang buhaya.
Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong nuli gacike, silem ilang yen wis sadina rong dina.
prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha wedhi sadaya.
Ya gustine pareng nabda semana iku,
bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga, Lingga iyang mangsuli kula punika.
dhiri kula, kasur bumi mega kemule, kali bangawan kang nusoni dhateng kula.
Pun buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing namine, ki Kalipa andaringeng manah ira.
welas ati sun ajak mulih maringwang.
Nyi Calangcang nabda bok den salah tanggu, dika nemu bocah, den tututi wekasane, dika dadi den tareka nyolong anak.
Toli dika ing sang aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya.
Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing kuna.
Ki Calangcang Nyi Calangcang getun-getun, ana bocah bias, rarasan ingkang samono, patut ini dudu bocah samaneya.
angimponi, Linggaiyang ora kakurangan, dumadi kasugiyane, karana lare iku, angrewangi agawe wesi, watu ingkang kinarya, wesi
Calangcang Nyi Calangcang angling, mung ta sira kacung gawe omah, wesi ing ngalas genahe, la dingo apa iku, aja patiya sugih wani, embok sisikuning raja, yen iku karungu, dadi apa awak ira, ya si bapa si embok tan wurung dadi, milu kara
anjiret kang linggih, akeh jalma padha kagawokan, kasuhur ing kasaktene,
luput, tanpa bayanya lampahi, ing siasating nata, tiwas temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi, riringganing nagara.
Linggaiyang matur boten sanggi, kadengangan ingkang kula ajap, kula
menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.
Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi,
endi, pra mantra acingak, waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.
Nitir ganjur pusakaning aji, kaya cumra si tembe wara, Linggaiyang
mataning pring, mada dudu ponggawa.
Wong Pajajaran surake la iki, wis karuwan bocah iki ala, budine lawan
sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang.
Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah, ya kaprimen den wis metu budine ngancil,
Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante tanpa sesa, aneng bale rinengku ya pinikul, dening lare kanembelas, den babayang den suraki.
Basane lare akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki.
Prabu Lutungkasarung yata aja tambuh, ya iki pamales ira, bramana Lingga duk wingis.
Yata mantra Pajajaran, andaringen ningali pohal-pahil, ing bocah nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti.
Pajajaran, padha ngiyung ing Linggaiyang ngapti, samatuke saking ngriku, karsa medhek ingkang eyang, ya sang
susuluring, bapane ingkang wus lampus, ya tai ka kang liningan, sami atur sembah sadaya sumuhun, sinauran dening
Purbasari agung, wus prapta pura Pakuwan, ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari.
Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku,
Somaluhur, ajujuluk Somahita, sanak medhoke sang aji.
Ya sang Prabu linggaiyang, kacarita ora jengjem mengku rabi, sing
prabu, Linggaiyang dumadya. La yen santek esir nora pilih lawuh, kidang manjangan den jamah, mulane nuli nedhaki.
Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang
pitutur kang sajati, kandikane isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.
Namane ingkang sinebat, ika Dewi Brajawati, patut den ika dadiya, rabine si Lingga aji, karana
sungsungen iku, robbana lan panglamar, la iku gawanen rabi, katalihatma mokal tan pasrah.
Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil, ponggawa kang den titi, Patih Sempokwaja wau, kalawan katumenggungan, Jatipamor apa maning, ki demang Wukubadhak ingkang sami layer.
Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak
ing sakarsa aji, nayangger Pajajaran, mangke karya angimponi, pecile tiyang dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha nayangger mung gamulunga.
anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.
Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali, sigra petak tumuli, sakalih nulya tumurun,
Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira.
Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek dhateng jeng rama.
putra sumandha, ing karsane rama yugi, dadya turun rena ngaturaken putra.
angeteraken rayi, Brajawati lalayaran maring Sundha.
Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon wesi, mulane arjaning krama, malah sampung
den palothoti, mangkana den kadengngangan, dening Linggaiyang dadi.
Sedhot hawa manah ipun, ningali dhateng kang rayi, ora kaya Braja rara,
ing bathuk ira, Brajawali enggal dadi, kang sengit dumadi welas, teka eman teka sih.
Lami-lami ning tumuwus, Brajawati sajen maning, pepengen ing dhaharan, cicindhil kang masih abrit, den dhahar urip-
ika dadi, kumokod babalan pisan, dumadi kanggep alaki.
Lami-lamining tumuwuh, ana kang dadi kulilip, maring karajaan Sundha, ora
Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan, pangganggo asu griwani.
ora arju margi, nandhang sekeling wong tuwa, aja dumeh anduluri.
Anduluri sota iku, kapokok broktak dening, anak
dadi banaspati, ngejer ana ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.
Waneh angrebut kang dudu, deningan sinaban bengi, kaya latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.
Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang
sajroning putri, waneh ingkang makidungan, anggending jala wekunyit.
Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit suka teka dhuka, Brajawati karuna jrit,
siwewetengan ira, ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang mangko gadhang, susulure
murbaa, apa lakinira bae, lan ika sadulur ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den kareksa.
Talibarat Parwatali, duk lagi ingucap teka, dadak sakala turune, saking
Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang, atos kabina-bina, nyata ika lamon watu, ing jero
Ora kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati
kaumban roro sadulur, Parwatali Talibarat.
Mangka dhateng waktuneki, Brajawati nulya babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma.
Sigra mangkat angaturi, jeng Nyai Sukati
Gulundhung wis apa gandhik, kipya-kipyahe nyi indhang, ora guna ora gawe, wong anak-anak bok apa, kang bener aja sarar, ting-banting aja na wuruk, sudi gawe
Luluhur ingkang mayungi, pingnangeran ing jawata, ruruhe marga benere, aja anerus simpangan, sang kama-kama dadya, kamapmaja kamaptulus, dohena gungsu minggaha.
Nuli nyi Indhang Sukati, ambabar punang paesan, kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.
Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol katingal endhase, nuli sinembur den irag, jebol metu kang tangan, kuranggeyan nyawuk-nyawuk, nuli
dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut jalma dadi jalma.
Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang
tuwin ngilo caremin, tuwin ngilo banyu.
Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja
tan ana nyai, tangtu ical ruru.
Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara
mangko, Linggawesi ing mangke ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.
ora liyan ingkang patut molek, arumaksa maring jabang bayi, mung sira sakalih, ingkang luwih patut.
istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.
Den go selir ingkang putra aji, langkung den
asri, warna-warni katon, kadya lintang gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.
Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik,
Parwatali Talibarat aturipun, sandika ing titah aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong.
Prabu Ciyungwanara sampun amurud, kocap sang Linggawesi,
naging pangertose kadi, ratu ginotama mangko.
Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung, ing para
ing bupati, Prabu Linggawesi mangun, malih kapatiyan nami, Kiyan Patih Bandhungkrayo.
Lan tumenggung Sukabeling naminipun, asale saking Keling, bangsaning koja guludhung, andel-andel Pakuaji, wani mati solot-pogot.
Ki Demang Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.
Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung
sadaya ambedhak sami, laradan alayu-layu, ting barisat sami lari, waneh kang padha nalosob.
Yen wus tutug abuburu aneng luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.
Rog-rogan ting bilulung ngalor ngidul, ora suwe asukati, dodolan raraton umyung, gumuruh pating jalerit, tan suwe ujungan kang wong.
padha tinangsulan, sakabeh pan kena, kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating
banaspati, padha cinancangan, ing witing pakujajar, dadi ingon-ingonaning, nata Pakuwan, sang Prabu
rame-rame ingkang sami, asuka-suka, ambebeda banaspati.
Sawengi-wengi tuwin sadina-dina, sang prabu Linggawesi,
sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.
sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi.
Gih sumangga kabeh padha sarat tobat, lawan sumpah kang candri, kang babasan aja, wani-wani
duriyat Pajajaran, balikan kudu jaga, ing duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji.
culaken tumuli, banaspati padha, nembah dhateng sang nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.
Pramilane Pajajaran akeh kamang-mang, kang kakayon ana hing, gubug sawahan, suwawona ing tetelar, nguwel-tuwel kadi geni, manecat ilang, cat katong dening jalmi.
Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang menginggil, ya kamang-mang iku endhas
Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli, ya selire padha katimbalan wuwuda.
Linggawayang, sinungan kabopatene, Bantalwaru ika ing cacangkok ira.
Linggawesi mundhut krama putri nira, Sunan Gunung Puntanggedhe, ingkang nata Dewi Rara Lisniutama.
La yen mangking gamparan ika sang prabu,
mila sang prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.
ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.
Ya sang Prabu Linggawesi ing tanyanipun, la prepun
dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala.
Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan,
prapta nembah nuhun gusti, ing paduka gusti jandika katuuran.
Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning, ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira.
ya mange gak arep mulih, sira jacraweya ing mami, wis neng kene bae iku, aja balik marana, sawusing kadi kamangkin, masih kadi bocah
kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan.
Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi Linggatosan, rabine kapadhan maning, ya si Rara Lisni baranyak tandhungwaya.
Sandhekala wong kang kuna, ila-ila bari iki, dheweke lagi garbana, wong meteng ya kudu wedi, kudu duwe pamali, aja lok
maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika hiji, kenang samber mata prabu, ing mamala sendhekala,
jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.
Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan, iku kang dadi kalilip, pan
gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.
Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu
Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge, ing jro wetenging
Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun
astane sang rara iku, dupi Nyi Brajarara, anggepeli rambute sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.
Gebyar-gebyar ora mendha, mapan kilat mancaroba nganan-ngering, maring ngarep maring pungkur, mingsor maring ngawiyat, dangu-dangu nuli medal gelapipun, gelap ingkang mancaroba, ting sariwik nganan-ngering.
Gelap nyenggrang namanira, ari[ari ika sampun dumadi, gelap sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing paparab ipun, wus kadadiyan titiga, kapat maring jabang bayi.
Ya ta Prabu Ciyungwanara , cirak-cirak kalangkang suka ningali, kang canggah wus babar metu, ingkang marga lantaran, ingkang tulung Ingdhang Sakati ing mau, kang kina daluraning karsa, amiyosaken babayi.
Sang jabang ika kaangkat, linggih ratu dening sang prabu yoni, Ciyungwanara kang junjung, kalenggahaning canggah, pan sinebut Prabu Wastu parabipun, kasanson ing kulawarga, Pajajaran suka ngapti.
Aketuge sasahuran, wetan kulon padha aganti uni, tanopen wetan lor kidul, sawaraning Yang jagat, padha nakseni ingkang lilinggih ratu, ana ing rat Pajajaran, Prabu Wastu jabang bayi.
Tatapi ing karsanira, Ciyungwanara si jabang dipun imponi, piyambak ing Prabu Sepuh, ya ta samulur raja, ing Pakuwan ra timbul ingkang sasulur, akeh padha rena, amuji juragan aji.
Mila ika kang wong sanak, Prabu Ciyungwanara saking ngukir, rancakowek warni manuk, kang aran Gunung Krendha, kang pinangka pamong-monga Prabu Wastu, mrana-mrena atut wuntat, anjaga dhiri sang aji.
Prabu lare wus anyakra, menak pra kuwi sigar sawetaning, Pajajaran kaya mau, awit Cilutung ngetan, tatas maring Cipamali kang kawengku, dening Prabu Wastu purba wisesa Sundha negari.
Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane
iku, ingkang jaga-jaga nagara, ngemiti pagusten aji.
Wus tan ana kakurangan, sinaroja gul menak kang Bopati, apa adating sang ratu,
Parwatali angahu biwaya ipun, miwah eyang Talibarat, kang seghenge angampingi.
Ing turunan Pajajaran, kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap
Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug, anuli ana
Talibarat anempuh, Parwatali ngabar-abar, lan gelap nyawang nambungi.
Gelap sangyang sing jro toya, gelap senggreng garantang tanpa thathit, kaligane gumurubyuk, gumalendhang dharangdhangan, ya mulane den arani ingkang nebut, aki buyut Banyakgarantang, ila-ila kang pamuli.
Iku dadi patengeran, anak putu ingkang anyerang papali, nuli ngedhang
supatane dadi tumpur, saanak putu nira, inkang kena padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji.
Prabu wastu Pajajaran, sedhengane olih rabi, saking anaking bramana, Susuk lampung ingkang nami, Ni Ratna Sekarati, kalangkung warnane ayu, warnaning kaendahan, tan ana ingkang mantari, kaya garwa sang nata ing Pajajaran.
Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah, sapolahe amantesi, gedhe cilik sadaya
kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra.
Suwane Sri Naradhipa, dening datan miyos siwi, punika kang prameswara, tatamba ing ngenda-ngendi,
saking sabrang saking Jawi, kang seja naglelesena, pranakane ya Sang Dewi, weleh tan ana dadi, mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika,
marmanipun dumadi, lan amijil putranipun, Prabu Wastukalintang, wus boya anganaki, garwo malih garwo malih pon tan putra.
Ngalap garwa wadon ingkang, bebet manak istri saking, putrane Buyut Satohan, kalangkung dermaneki, sampun kagarwa puniku, ana ing
saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi purwakaning perang.
ingkang papati garudha, amung ing Sundha negari, ing marmane besuk karuru larinya.
Dupi samangke kalingan, durung gemet angilari, marmane ika wanodya, Ence Galingcing dumadi, garwa aji ing puri, Pajajran iya iku, kyan Patih Burungkrendha, kang nanggoi pati urip, sewakane dheweke kanggep ngawula.
Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening, karya laku ngiwat-iwat, kale wadon duwe laki, kangkat wani angambil, kanggo babakti ing ratu, ngiseni ika kewan, nuli ana arti nisip, gawe ora arju mungguhing dewa.
Wang ing sakala samana, ora nana una uni, Prabu
dudu waris ing aji, ya wis ngijir gadhang kaselang susupan.
Marga peteng kang anyelang, apindah-pindah turuning, rati ing Pajajaran, satemene susupan ing bramana mangko gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku wadon saking kubang.
Putrane ki Cupangcapra, nami Nyi Carananggolis, panendhi ratu Pakuwan, iya dadi gabug maning, ora na kang mijili, garwa sakali manipun, garwa lima kapadhan, gabuge tan ana mijil, ing aputra gawoke wong Pajajaran.
asuwung, tan ana gumentasa, ing dos wiji-sawiji, ngajah padha mathem wijil gembyung.
Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung sadarga dening tan kagungan putra.
Lalu buwang-buwang raga, mikiri punthes ing aji, dadya pamitan
Dadining sang Prabu wastu, ing lilani prameswari, entare saking Pakuwan, sebab wis ora na maning, garwa ingkang kinasihan, mung garwa aji Calingcing.
Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati,
pan kapuhung, sakabeh tan amutrani, sang nata pijer kakenan, ing dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.
Amung kang den tunggu pupuk, iya nyi Rara Calingcing, estu kangge ing akrama, rimbitan sawengi-wengi, pepedhang sadina-dina, angrasa dadging sagelih.
ingkang panedhu, kang usada warni-warni, ing sabisa-bisaningwang, angupaya apa maning, mider kenges sun
misunwis cekap, cupet cempole ing budi.
Ratna sarkarati muwus, rama kula jaluk mati, yen boten medal putra, jaluk mati sapuniki, sumangga den pejahana, dening jeng rama ing ngriki.
Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung isin, dhateng maru-maru kula, kasuhur
aduwea anak, benjang ing sawuri mami.
Ya ta bramana awangun, tumangan geni wus dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi
ira, dupi ginarayangaken dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati.
inggih laksana pakolih, dhukun sakti mandraguna, dugi kula meteng mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri.
Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang bayi, Prabu Wastu angandika, subagjane estu yakti, mangko yen manjing itungan, sangang wulan duk sarasmi.
Tya estu anak isun, nanging yen angliwat saking sangang wulan duking bendra, iya dudu anak mami, nyata iku
garwa den tudhung wani, samono Dewi Sarkara, sedheng tandang karsa nyingkir.
Kesahipun saking riku, kang jabang kinempit ingindhit, mantuk maring lampung karsa, Prabu Sepuh liwat luwi, masa kakena ing manah, ningali warengka sesi.
Lampung, jabang bayi wareng mami, ya ta ika pancalima, samya ing Lampung ngabuhi, dadya tilar Pajajaran, angraksa jabang narpati.
Nulak sagung bala ripu, ing Lampung rahayu urip, Dewi Sarkara buwana, ing kana nuli angimpi, kapanggih lawan kang rama, bramana Lampung nuturi.
Saryakaruna lingipun, adhuh gudhi anak mami, anandhang lara katimpal, kang gondhol si jabang bayi, si jabang sira sun puja, angreha Sundha negari.
Duk kang yuswane sang jati, jejeging sadasa warsa, adhemiwit arti budine, alusma barang laksana, tan pati guling dhahar, karemane angalenthung, ing pasisir kidul ika.
padha rumaksa, maring sang Susuktunggal, ana ing lautan kidul, ombak-umbul ing sagara.
Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa kramane, ana ing tenjolayaran, ing jagad
panusuling Tulangbawang, Kaka Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing
ayunan, wus pinten ing laminipun, genya angrok bandawasa.
Long-linongan akeh mati, adan bala Pajajaran, kundur kapereg lagane, kadya ta bala wanara, kabareg dening buta, pating burisat lumayu, kapereg ing bala buta.
Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta,
Betyawelara wus mati, ngajejar kang angga murca, pareng katingal pejahe, Betyawelara denira, ki Patih Burungkrendha, adan mara sepuhipun, kan nana kakarawan.
Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus anglenggak, kataring ing rawana, den idek jalune
wareng nata ingkang nama, Susuktunggal re sajege, Talibarat ora nana, Parwatali muwah ingkang, Gelapnyawang Gelapsenggreng, Gelapsangyang iya tunggal.
Ing praja akeh kang wani, lan sakehe kabuyutan, dadi padha cama kabeh, padha asirna guriyang, puruge wareng sang Susuk, munggwaika pinanggiha.
Angemonga Susuktunggil, tan kawarna kang susupan, kocap ika sang katong, Prabu Wastu Pajajaran, kadhesek ing prawira, kadhesk den ira jemur, den
kumagilan, lelewaning wog Tulang, najis kangginawe punglu, camedhar lan tahi jalma.
Siniratan uyuh anjing, cocoratan atawa pongpa, lir udan deres tibane, ya ta wong dhatulaya,
lampahe, Prabu Wastu ika sarya, anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing
toyane, lawan ingkang sada lanang, banyu sigra dumadya, jagat buwana kadulu, kang sejen sing jagat dharat.
iku sadayanira, adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.
Kang na dharat datan bisa uning, ing jagating kono, ya wis dadi kaya merad bae, sabab uwise ora balik maning, lan ora kapanggih, lan ora na kang weruh.
Ya Sang Prabu wus sirna alalis, dupi sri kadhaton, wus jinabel dening musuhe, Kaka Rawana angadeg aji, ing Pakuwan nami, iki pan jumeneng ratu.
Ya Sang Prabu Kaka Rawana nami, paneleng ing katong, pan jumeneng Prabu Karadhatang nengge, ora nana wani mantari, ing sa Sundha sami, sadaya anungkul.
Anut maring prabu anyar mangkin, Prabu Tulangtogmol, pugas brangas ala atine, tan kagungan basarang-saring, yen karsane mangkin, tan kena sinundhul.
Demen mapan ingkang yoni-yoni, candhi-candhi entong, akrh gempur kapur atine, kabuyutan tapakaning wasi, akeh den padhangi, ingkang singub-singub.
Ya Sang Prabu Kaka radha bang madhig-dhig, sajamaneng kono, wong Tulang Minadho enggene, arubungan ing Sundha negari, padha atut buni, ing pagusten isun.
Kang samangko kang kacekel maring ratu anyar othon, Raden Susuk ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal dhemit, marono ambuneki, Ciyungwanara ngidul.
mangkin, ing pinggir kikisik, ager sagalugu.
Pan kumutug ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke, belenging manah ora nakali, kang wareng den puji, awan
ingsun dan raton, kang ngimponi sapalayake, lan sumadi si wong kang duweni, dudu turuning waris, ing sadanguning nedhu.
angabdi tanpa uwis, raden denya sewot-ewot.
Manah pikir karsa padhaning jalmi, manah kadya rontog, kudu eling ing jagat maune,
abobot, benggi pareng si jabang dumadi, lahir jabang bayi, aja ora ing takut.
Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon, tinggal rabi meteng tambu besuke, pareng lahir takon bapa tumuli, bawaning wong wis mukti, tan ngaku olihipun.
Ingkang ujar isun kang sayakti, munggwa amlesa katengong, aja timbul iku ing
Parwatali ulur-ulur apti, Talibarat kang ngramon, lampahipun Susuktunggal nengge, medal saking kayanganneki, angambah karang kisik, ora na liyan kadulu.
Gelapnyawang tinon, yaktose Pajajaran punika prajane, luhur kita punika sang aji,
angandika, Raden Susuk matur inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi.
Datan apa menenge galudhug obah, lindhu rat lir ginongjing, sadina ping sanga, mayeng ing sabandina, sabenbengi wanti-wanti, galudug ing arga, sabandina nguneni.
Ing jro gunung gumledhug jumegur obah, lor kidul ganti muni, akeh gunung kobar, maludhaging walirang, ulur-ulur nganan ngering, akeh kang rebah, basmi kaosak-asik.
Kasusulan datan mendha gelap ngampar, ingkang pating sariwik, akeh padha rusak, kang sinamber dening gelap, Prabu Rawana age ris, tumon so bawa, gara-gara nempuh.
Ya sang Prabu Kaka Rawana awiyang, ngili marang jagat lami, ge
bubar neki, wis tan krasan, aneng Sundha negari.
Raden Susuk iku angruru pusaka, ing rat Sundha nagri, tan lami punika, rawuhe Susuktunggal, prabu sepuh kang angiring, anjaya-jaya, linggihe wareng aji.
Inggistrenan ngadeg Nata Pajajaran, katelahe sang aji, Prabu Susuktunggal, kasaksen ing gul menak, padha sinuhuran dening, ketung kang swara, gumarang ing sabumi.
Kang nakseni ngadeg Ratu Pajajaran, kan nami Susuktunggil, sampun sinaroja, ing adi kulawarga, Pajajaran jengger malih, kadi duk kuna, adat Sundha negari.
Salinggihe sang Prabu Susuktunggal, angsal panglima luwih, sasat sinung nama, Patih Dhuyunglanangan, sugih kasekten lan bangkit, ing pagaweyan, nginger kawula alit.
Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen ing Pajajaran, kang nama Dhuyunglanangan, ora nana kang mantari, sarwaning bisa, amarigel ing nagari.
Emban-emban sang ratu kang nama, kang dadi sorog wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung Ulungdaya, kang sagawe ngratajani, murwa
pamagutan pradata, ora kewuhan ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati.
Lan kang nama ki Ngabehi Sujimara, ingkang jaba negari, kang langlang buwana, anulak bala wita, kapracaya ing sang aji, sakalir karya, kang dadya mikenaki.
Prabu Susuk waktu duk sakala samana, sanak medhoke sami, iku dalem ingkang, ing Sindhangkasih praja, sang maha dalem japati, kang kinawratan, dening prabu Susuktunggal.
Kumarasan ing Sindhangkasih praja, karanane sang aji, wus angsal supna, yen gadhange ing benjang, ing kono enggone lalis, purwane amerad, amblese maring bumi.
Ya ing bumi Sindhangkasih marmanira, anyawang-nyawang warni, malawat katingal, lolomponganing jagat, kang aneng dhasaring bumi, sampung kalawang, mula sang prabu ngarti.
Tya iku enggon gadhang palincakan, enggenipun angalih, jagat kang babasan, kewala pan ora pejah, salin nagara kang lantip, ingkang asirna, ingkang mingkali kardi.
Pan sawulan sapisan sang Susuktunggal, nginep ing Sindhangkasih, kawangun pura nata, mangkana ing karsanira, ing wong sanak Sindhangkasih, nawang susirna, bali dalem japati.
Dadya suka ki dalem japati ika, rehing den kulinani, dening pamajikan, dening rejanipun, kang cacangkok
Ingkang nami Dewi Simbarinten becik pinusthika, lilima saya lempuri, pan riniyang para ………………………………..
Ya wus apa kaya adat dewa aji, ya rinengga, ing sagenahe alinggih, pan riniyung ing para gegedhen sadaya.
Tan kawarna enggene amukti sari atahunan, kocapa garwa ing dhemit, ingkang wau
aturipun ibu amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama
inggih ananacak, inggih coba kentasa, ya dumadak yen boten ingaken ing nama.
Inggih saya jeng rama kula perangi, kang saingga, jemg rama angaken siwi, ainggih kula mantuni digdaya pancas.
Ya sang dewi Mutyalarang ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep bedhah ing kuthaning Pajajran.
Mandadene den ucap kaya wong baring tangtu sira, ing kana den waskithani, kadya meres
Amung ibu pamujane kang sun pundhi, sarya wiyang, lampahe ngatut ing warih,
Angin wayah sumilir ika dumugi Pajajaran, calengep kali riringgit, ngayune sang prabu Susuktunggal.
Sambat-sambant wonten pundi rama aji Susuktunggal, punika rama pribadi, kandikane si ibu yen tutur
denira wau sang Patih Dhuyunglanang, Anggalarang dipun tarik, dipun wasuh pinanjingaken panjara.
ora wruha, dewa mambang kang nguculi, jin prayangan kang gagandhi lampahira.
Kalajurig ingkang padha ngiring-ngiring adan tandang, Ki Tumemnggung Ulungangin, ya cinandhak Anggalarang wus pinala.
Panginane wong sadaya iku maring Anggalang, belis guguris nyaithis, pan
Ambalentuk anyolong ing si narpati mula ika, kudu kang awas ing dhemit, belis guris angibur-ibur ing praja.
Ya jaganen iku saolih-olih maring ratu, dhiri pagusten narpati, aja padha den ganggangi iku bocah.
Prabu Susuk wau pangandikanipun, he Dhuyunglanang, obongen la iku lare, yen tan
rinate wesi pinanthokan kukuh, papathoke tosan, ing sajroning geni gedhe, pan darapon aja bisa lunga-lunga.
pagedering urub, surak wong Pakuwan, Anggalarang den samangke, pan wus dadi awu aneng jro dahana.
Susuktunggal, kandikane iya mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang.
He Tumenggung Ulungdhaya dene gupuh, iki Anggalarang, kawurana ing angin gedhe, la den ora kawur nyata anak ingwang.
Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus rinekep, nuli sira lalayangan pan den
ing menit ngadeg saka dipun dudut, den culaken enggal, kawur mumbule mengulon, kethip-kethip kagawa dening siliran.
Duga ngulon watara ngungkuli laut, ing gagaranira, ana ing sagara kulon, surake wong Pakuwan yen Anggalarang.
Ya wus ilang tuture kagawa abur, ingkang lalayangan, wus ora kawruhan tibane, ya taksire kaya nyabrang pulo liyan.
Pan sing ngendi bisane awangsul iku, bahi nate lepas, ora karawuhan ruruhe, iku bareng sapangedang nuli prapta.
Anggalarang calengkep wus aneng ngayun, nanging Susuktunggal, wus anembah ing ramane, iki bocah tegane ya sira delap.
Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai
La ukumen ing kali manengteng iku, petilasan kuna, Cisanggarung kayaktene, pan dumadak ora mati kalem boya.
Tya tangtu sun aku anak dening sun, iya Demang Tandang, Anggalarang wus den rante, pan ginawa ngetan binuwang ing toya.
Aneng banyu den bandhuli kalawan watu, sakebo ya rapona, aja bisa kambang mangka, Anggalarang wus silep kalem ing toya.
Sarta sira den susuli maning watu, ingkang salulumpang, sakebo
wangsule, dhateng gusti Pajajaran tur uninga.
Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing
lumpur ludhes dilolocok, ki ngabehi wangsule asuka rena.
Ora matur ing pagustene sang prabu aneng Pajajaran, dupi dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa.
Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang dadya, anggawoke wong saraje, mung ta iki bocah calonos binatang.
Tai olih si anjingsi kenang kutuk, sampun warna-warna, panyobaning ratu gedhe, wis kalesan panyobaning prabu
tedhu sami, ora bisa ambabari, Gelapsangyang Gelapnyenggreng, ora bisa amikara,padha mepes ingkang sakti, sa cep ana Anggalarang ing Pakuwan.
Anyirnakaken guriyang, Pajajaran padha sami, ilang pangaruhing nata, apes dening sang apekik, datan sang Susuktunggal, samana samangkenipun, kami sosote kang rana, dhumateng wau sang pekik, den cinandhak Anggalarang dipun angkat.
Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora kaya
buwang, karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng Susuktunggal, kaangkat sayengan mangkin, pan gegetun wong kathah padha tumingal.
Teganira Anggalarang, angangkat dhateng sang Aji, den balangaken
komalanten sabdaneki, ya wis payu padha pulang, maring kahiyangan mami, ing Sindhangkasiningid, anglipuraken ing kalbu, aja adadawa lara, sengkel ing manah tan sipi, wus riringkes sang nata lan para garwa.
Miyos saking boborotan, mengetan puruge ngili, Sindhangkasih kang sinedya, gegere wong dalem
waneh ingkang atur uninga, maring wareng prabu aji, enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana.
Dan Patih Dhuyunglanangan, lan Tumenggung Ulungdhayi, samiyar tur kandha wara, lilingseme ing marmaning, dening Anggalarang gusti, ya ta Anggalang iku, ingandikan pinariksa, ing ngarsa Ciyung sang aji, aturipun pon kula punika putra.
Ya sang Prabu Susuktunggal, patutan Mutyalarang dewi, saking kaputren siluman, si rama kula pedheki, tan den sapakula iki, den lalara tumangan, ingobong jasad puniki, den janjeni nyata anak lanon gesang.
Ing wesana kula delap, boten geseng dhateng api, inggih lajeng kanjeng rama, boten ngaken dhalem mami, kulu nunten tinaleni, ing lalayangan puniku, dipun aburaken enggal, kalintang denira menit, den janjeni la yen nyata anak nata.
Ing wasana kula teka, ing ngayunan rama aji, inggih boten ingaken kula, nunten kentas malih, kinen ngekum ing warih, Cimenengteng pan binandhul, layan sela samahesa, inggih pon jinanjen malih, la yen nyata anak ingwang bisa teka.
Ing wasana kula teka, inggih maksih tan ngakeni, nunten kentas
Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama linggih aji,
dipun akeni, inggih kantos kula balang, wau dhateng kanya puri, drapon sampun lingsem neki, sapamanggih kula iki, minanten leres kawula, Prabu Sepuh ngandika ris, kerpek jantung iya iku bener sira.
Mangsa bodhoa kang guriyang, angriyung ing sireki, bapanira ingkang salah, gawe lingsem pribadi, ing temahe saiki, anglolos kalaning dalu, popolos amiruda, wong atuwanira gusti, iya iku pangidhepe ing wong apa.
Ora kaya Prabu Susuktunggal nuli genya salah, pan den udhag sengit, ika dadi Susuktunggal artinira.
Dadya sira Susuktunggal ika dadi kali marwa, ambles ing dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira.
Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang, langkung gegetun ing kapti, ora kena untunge ku bapanira.
Ya ta Prabu Ciyungwanara abalik sarta ika, Anggalarang wus den asri, susuluring kang rama ingkang wus
riniyung ing saliring, kang ing tawang, teluh braja lintang ngalih, layung abrit tapak angin lan gelapan.
La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi, anut ing titihing aji, amuwuhi Anggalarang arjanira.
Genya nyakra sumulur madeg dewaji wus koncora, menak pra kuwu nyungkemi, ing karsana sang prabu ing Pajajaran.
Waktu iki ingkang jumeneng papatih winastan, kyana Patih Bentanglompang, kadadiyane lintang karti iya ika.
Pramilane lintang karti cong keng siji iya ika, ing sang maha wruhing naya, dadi patih langkung saking wicaksana.
Tumenggung ika ingkang den arani namanira, Ki Tumenggung Paracutan, nyananing sakuling kalulawadya.
Mula nama paracutan iku dening angracuti jiwqaraga, nalangkep jalmi, ingkang nyawa pan dadi pejah.
Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den uculaken maning, ya janggelek urip maning ingkang
wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa, prabu sampun mengku Prameswari, ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama.
Ni Ratu Gumiwanglayaran Sari, mangka ingkang, pinangka iku ing kana, asal Baturuyuk ingkang miyosaken putra.
Pucuk gumun sepuhi ya ingkang nami, kang besuke puputra, nama Anggalarang malih, pan kasebut Raden Anggalarang mudha.
Mangka nuli kang minangka rabine aji duk samana, kaputran saking Jepura, ingkang nami Wotsari aputra Yang Maduraksa.
Iya iku kang ajatu krama maring Sangyang Citra, ratu Sekar ing tanpa omas, miyosi siwi sanunggal Raden Kalipa.
Iya iku kang alinggi aneng suci dupi ingkang, satunggale malih nama, Raden Sinom
ingkang dipun rengkuh, dening Prabu Anggalarang, dupi saking Cilutung ngulon pan maksih, kaapti Ciyungwanara.
Lami-lami danguning ngaurip, kudu bae ana kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan Talagamanggung, ingkang putra jati kakalih, kang kasebut nama nipun kang karuru, kyan Sukmaantalirasa, kang kang atma Jayanglangkara sakti, kang darbe manah ngungak.
Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh panglimagung, kang
kerwanthen, iya isun ingkang estu, ing saiki seja ngadoni, saktining Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la payu katogena.
Ya ki Patih Bentanglopang agasik, mepeg
jaragang cinawuk, Jayalengkara nyawa katarik, ragane wus galudhag, iya kaya lampus, ora kaya atma ingkang, kagem ngasta
Tumenggung wus lampus, Atmajaya balik maning, ragane dadi gesang, urip kaya wau, nuli kulawarganira, Ki Tumenggung kabeh padha anangis,
marganing angabdi, Menak Panumping kabeh kaparentah, dening Atmajaya kabeh, Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun, maring Jayanglengkara aji, kari saubing payungika.
ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki,
Suuding bala kagiri-giri, wau dhateng sang Prabu Jaya, atilar Anggalarang, sing amaneni jemur, singa ingkang tan anut ing titi, ning Atmajaya dadya, tinumpes den tempur, mula padha kamawula, maring Atmajaya padha gumusti, tabuh maring
sesane Anggalang, sigra ngalurug kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura.
Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun, Bentanglopang karsa
kathah padha nangis, panyanane sakabeh kabakar, dening gelap maludage, datan antara dangu, gelap talaga ika mijil, kang
Kadi ta lir gunung toya, wong Talaga akeh padha anangis, nyana den kelem ing banyu, ing wau wurung den obar, sida iki den keleme dening banyu, dan tandang Jayanglengkara, den
njujug, mring Prabu Ciyungwanara, langkung payah ical ing samangeripun, sigegen kang pala dara, warnanen
bagja, dadya ika pancalima pandha cenguk, tan bisa aningalana, bala wita ingkang iki.
Dadya tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib, Talibarat datan weruh, Parwatali tan mulat, Gelapnyawang sadhapure datan weruh, pramila sang
untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel ing rampak kuna, kang sakt kang ora sakti.
sunu, jeng Dewi Simbarkancana, ingkang mangke olih laki.
Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha putraning Bentangmerngu, Bentangmerngu punika, kaputraning Bathara Pancarangin.
Lamining ajatu krama, Simbarkancana nulya miyosi siwi, putra
Dupi ika kang anama, Teja Sokasasri kang gadhang ing benjing, apuputri istri ayu, ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk, gadhang jodhone sang putra, Silinwangi kang anami.
Mundingdalem namaira, besuk rabi Ratu Pamratsari, aneng pungkuripun timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing luluhuripun, ya ta Susunan Talaga, kawarta wus sugih rabi.
Garwaning Jayanglengkara, ana dhomas garwane amarinci, den parenca enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo pranti kandheg kampir ing
Ngadhaton sagenah-genah, iyang-iyung pijer amurwa puri, sawula-wulan awangun, alihan lincak-lincak, dadi anyar maning anyar datu, tan bosenaken ing manah, duk
anyungkemi ing padaning, Prabu Sepuh Ciyungwanara, pon ika sampun angarti, yen Anggalarang lalis, rabine ingkang
nira, Anggalarang kang wus lalis, nyi mantu udheg si jabang, openana den abecik, ing rat prayangan mangkin, manawa dadi susulur, ing
mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis kajabel Jayanglengkara.
Amung manawa si jabang, ing benjang salamet urip, bisa angrebut pusaka, yen nyata titise jati, mangsa wurunga abangkit, angruru pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang.
Ratna Gimiwang aturan, sandika ing mangkin aji, pan si jabang wus den asta, dinelap lastari urip, dugi mraja kawarni, katempelan asmara lulut, akeh wadon kang kedanan, padha buri ingithil, maring Wundhingkawati padha kasmaran.
Estuning raga asihan, linulutan ing pawestri, ingkang prawan kang wulanjar, randha muwah duwe laki, padha kabadri-badri, kasmaran ing Mundhing iku, aja-aja kang tumingal, salagine ingkang sami, ya angrungu abane padha kasmaran.
Ingut-inguting swaranira, konsi duga pitung bengi, kelingan bae ing swara, akeh istri padha lali, ing wang tuwa maring laki, tut buri ing Mundhing gupuh, padha pasrah jiwa raga, wus ilang kang wirang isin, edan bae kawenangan ing wong liyan.
Malah ika lampahira, Raden Mundhingkawati, angumbar akarsa nira, wong anom amurang titi, Malangsumirang mambrih, ngambat ing praja pra kuwu, kang padha rinungruman, anggepe Mundhingkawati, saprakara wadon kang teka priyangga.
Padha sungsung rebut ing sang, remening Mundhingkawati, padha sosoroh gulingan,
konangan ingkang jaga, padha sami sakarani, padha rinujak ing lawan, Mundhinggkawati nadhahi, teguhan talikrami, kalesan ingkang murugul, padha kondur kokalan, adate Mundhingkawati, sakeh wadon kempong
Ginawa ing pasenetan, prameswari den sanggani, yen wis sampurna abendra, ingeculaken ing margi, pan
Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang pawestri, sapa bae kang kapapag, iya pasthi sun sundhepi,
Lara pati dipun dhadha, isun ora anggingsiri, panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat.
Ya wus dadi ara-uru, koncara angrurung sebi, karajahan Atmajaya, ya ta dadi den lurugi dening bala ing Talaga, seja cinekel winingkis.
Kang seja galethuk datu, seja den kacebur cai, ginawe ing raga ina, Mundhingkawati wong siji, angalahaken nagara, mabura kang tanpa sentik.
Juwala apa si bendhul, ya ta wis amaribui, raja gagaman talaga, ora nan kang ngundhili, kang cinekel boya kena, den buru-buru tunungtik.
Ting salengseng ngalor ngidul, lamon geger garwa aji, yen pinanjingan ing
Sang Anom pan dipun cawuk, ambekane dipun tarik, dening Arya Paracutan, kacandhak Mundhingkawati, mundelik kaya apejah, ora duwe napas mijil.
Sabab nyawa den talangkup, dening Paracutan sakti, wus ngedhag tanpa ambegan, Mundhungkawati lir mati, kaku jengkeng ora obah, kawenangan ika dening.
aturipun, dhumateng Mundhingkawati, supados mangke gesanga, tan wande angabdi, sacecepenganing Paracutan, katura ing Mundhingkawati.
Tilar Atmajayanipun, sujud ing sampeyan gusti, rama dalem Anggalarang, Talaga dipune ngabdi, kahula datan langgana, ginawe abang putih.
Dhateng Pakuwan pra kuwu, ing ngarsa sampeyan gusti, Mundhingkawati ngandika, ora rep yen isun iki, den bekteni ingkang kaya, Jayalengka wong mementhil.
Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang
anyar, si monyet si tai anjing.
Tan pantes dadi Tumenggung, pantes dadi wedhi bumi, saturune mapan ora, kena den pambri papati, patut kanggo gawa salang, pikulan buburu dhuwit.
Sira wus age mampus, aja supe kene nangis, Paracutan endha modar, enggo apa den uripi, wong ora lana ngawula, pangidhepe nengah minggir.
Nagara seja sun japut, arep sun cekel pribadi, sun rebut sing Atmajaya, aweh ora weh ing mangkin, sun prawasa lan dumadak, ila ing badhami becik.
Ya sun anggep bala ratu, ika
Baronjot Tumenggung, kawirangan padha nisi, kawarnaa Jayalengka, wus wruh yen Tumenggung mati, den samber dening Gelap,
Mundhingkawati, narajang baris dahana, mepes dadi awu nuli.
Medal tanpa sangkan banyu, mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa, kentir kagawa ing warih, ya wis larut tan katingal, kentir
ing Mundhingkawati, lisus angeder lir ngreba, akening Sangyang Ukir.
Duk iku Mundhingkawati, tulus jayane angrebat, pusaka saking ramane, menak pra kuwu Pakuwan, sadaya sami nembah, ing Mundhingkawati ngulun, idhepe ing Pajajaran.
Apa kaya wingi uning, Mundhingkawati samana, wus den angkat pangratune, dening luluhure ingkang, nami Ciyungwanara, sumulur ing ramanipun, katelah nalendra anyar.
sang Prabu Mundhingkawati, anata ing Pajajaran, jaksane lan papatihe, wong pinter anginger bala, ingkang kasebat nama, Ki Patih Gurugul iku, kawal ratu Pajajaran.
Tumenggung kang anami, Ki Tumenggung Padhamenak, kang nguningani pagawe, wong cilik
ingkang ngreh pradata sakabeh, pamagutaning wicara, putus ing kademangan, pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran.
Ngabehine kang anami, Kawungluwuk ingkang nama, ngagem pajagan sakabeh, sakalir ring pamatrolan, ngabehi kang uninga, wau ingkang manjing metu, ing buwana Pajajaran.
Suhunan Jati apa maning, pon ya tedhak Pajajaran, saking luluhur ibune, tatapi duk samana, sakabeh durung ana, masih nyatur kang luluhur, kang ana ing Pajajaran.
Pating careluk sukati, surake ambal-ambalan, sok rena
Manjangan gumulung sakti, lan manjangan wulung upas, ing galunggung kahanane, tanopen
Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.
Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening ika ing ngamukan, ing kidang lan manjangan, dening tantetesing punglu, gagaman maning yen mempana.
Sedhengane ika bedhil, mariyem datan tumama, pelore kaduga gepeng, wus kadi lempung kewala, ing awaking manjangan, gawoke nembe anemu, iku ta manjangan apa.
den cekel soso, iya kuwel gulung rame lagane, ingkang kidang dipun timbisi, lawan gada
seking tan sipi, ya datan miyatani, ing gagamanipun.
kyai patih, wus tan ana miyos, wong Pakuwan padha geris kabeh, ingkang
Saking kutha Pajajaran mijil, gamarudug gatos, samya bubar saupacarane,
emut garwa Kaluwargi, ting barisiting wong, rebut urip sewang-sewangane, ya kang meteng brojol mijil, ing tegalsili, ingkang gandane arum.
Prabu Mundhingkawati ambelik, he gunung Tarogong, tulungana isun sakabehe, lagi kawalesan
Gunung Tarogong, belamiyan katingal ing jrone, kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup.
Maring jagat ingkang ing sajroning ukir, wus mangsup sakabeh, ya dadi ingkang enakane, wusing manjing ing sakulawargi, gunung Tangkep maning, apa kaya mau.
tan karsa amilih, bawaning alali, duk wau lumayu.
Prameswari alara anangis, baya anaking wong, ana ngendi baya ing tibane, sapa bisa manggihena gusti, si jabang bayi mami, kang marojol kantun.
Wus karesi si jabang kaya ingedus, den cokot kang ari-ari, sampun punthes kaya puput, kaya kucing amberseni, maring anake mangkono.
Karojotan si jabang lagi ing riku, macan kesah ngunguliti, nuli ana wong aruru, akyu aran kahiborit, ningali jabang ing kono.
Pan binakta si jabang den agupuh, pramila dipun wastani, Siliwangi namanipun, krana asale kapanggih, ing alas rum kuno.
sasirnane ya sang prabu, dadi ika ngosak-asik, anang Pajajaran nyewot.
Maring menak pra kuwu padha alarut, amalayu
kidang manjangan akumpul, garadang-gridik awan bengi, angkohe anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing
nyingid tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh.
Prabu Ciyungwanara ngili lumayu, ing Simpar patapaning, Ajar Ujung Banaliwung, asingidan denimponi, dening Ki Ajar ing kono.
Ika padha angkohe anglindih ratu, malesa poli den buroni, Mundhingkawati duk mau, amburu manjangan dari, saiki gagantos buron.
Ya sang Kidang Panawungan sabala ngratu, ing Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus putra anami, Kidang Pananjung
Pajajaran kilen wetan wus den aku, ing Kidang Sampati, kulon sang
Panawungan sami, akir dalanjal malulut, yen manjangan iku dening, sing Galunggung dhemen ing wong.
Pajajaran kaslangipun, ing ratu sato sambawi, ya sijar salaminipun, Silirum sing maksih alit, maksih dadi budhak
ngapti, aja na liyaning jodho.
Dadya Jaka Silirum ing jidhonisun, mungga kadulura dening, panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho.
Waktu iku nuli ana ing bancana, wau cicipaning, dalem Palimanan, karsa angiwat-iwat, Sigir Panjaling ingkang den prih, adan sakala, iku nyamber sang putri.
Putri Sigir sinamber tan kena inadha, enggal dipun tulungi, dening Siliganda, kalampah sira pancas, buto roro den kembari, kinarya sepak, padha buta kagulinting.
ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja wani, pinenging aja,
angrebat nagara, babaguse wong lanang, angulati apa maning, punika sawarga, ginawe ayu mangkin.
Pananjung atiba, sira dadi jalmi, tumuli anembah, dhumateng Siligandha, la iku purwaning dadi, menak prayangan, bisa balik mulih.
Ing enggone alinggih lagi duk kuna, sawelas tahun angili, saiki dumadak, bisa pulih waluya, karebut ing Jaka
perni, wus apulih karta, ing rat Pajajaran, Siliwangi kang ngimponi, ing Pajajaran, kang gadhang nyakrawati.
Baudendha wekasanira nalendra, datan antara nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring
dadiya susuluraning, sri Pajajaran ingkang bagawani.
Ya tan dangu Parwatali talibarat, gela nyawang pra sami, tedhak atur
mesat dugi babar, jabang tiba katilar, ing tegal siliwangi, dupi kang yayah, rena manjing ukir.
Ya sarupa lalis tilar si jabang ika, sima ingkang dilati, pareng macan linggar, jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih, inggih punika delap
angreh Pakuwan, Prayangan pra kuwu uwis, karone tunggal, sira ingkang ngimponi.
Alungguhan nyakrawati Pajajaran, ingkang muji jati, ing salungguhira, tirimaa sira, dening Yang Acintamanik, ratu sajagat buwana kabeh iki.
Sugih sanak sugih putra sugih rabi dadya merna. ngiseni Sundha nagari, kang anyar-anyar katondha saking kana.
Lan koncara liwat luwihing prajurit, ora ana musuhe ing buwana iki, kina wenang iku ing sakarsanira.
Kademangane kumerab awarni-warni, kebek ing rat, Jalana kang ngabehine, mantri gedhe mantri cilik wis anjagat.
Pan mangkana wadon abrakothi, kocap ingkang, ing Pakuwan nyakrawati, sugih wadon miwah sugih putra wayah.
Malah istri kang purwa anggumateni timur mula, ingkang wau Sindhangkasih, dadi tulus jodhone lawan sang nata.
Katelah nyai Embok Agung amutrani ingkang nama, ajalera den Sangkeki, putra dalem ana ing rat Pajajaran.
Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra, jaler ingkang apranami,
Pandhajaya iku wus mutrani maning ingkang nama, ing putra saiki negari, jaler ingkang naminipun Raden Umbang.
Dupi putra Nubdhingdalem sanes bibit iku lanang, Prabu Kangkangirang nenngih, nama Prabu sabupati lungguhira.
Duk samono akeh putra ingkang den prih lawan nana, prabu ana ing bupati, cacangkoke bupati pan dudu nata.
Prabu Kangkangirang ika mutrani ingkang nama, Linggaiyang anem suri, Linggaiyang puputra Sangiyang Arjuna.
Sangiyang Arjuna baya gung asisiwi ingkang nama, Linggalawang ing Cipamali, rang-arang acucuk prang ngamuka.
Dupi garwa Siliwangi ingkang nami mraja cinta, iya iku amutrani, Sangiyang Madhangrasa Medhangkamamangga.
Ana dene garwa Prabu Siliwangi ingkang nama, Maharaja Larang kang nitis, Kidang Pananjung ingkang saking Ratulawang.
Tyas iku ingkang ngawiyosi siwi ingkang nama, Siliwangi ingkang nama, Ratu Widayaka sakti, Ratu Widayaka anuli sira puputra.
ing Ratulawang kang puri, ana denegarwa Prabu Siliganda.
Ingkang nama Dewi Pergilayaransari mulya putra, Sangiyang Wiragasakti, Yang Wiraga puputra sang Ratu Puntang.
Ingkang tapa aneng ing pucuking ukir made sukma, sangkane jujuluk nami, iya iku Sangiyang Bathara Larang.
Ratu Puntang puputra titiga nami, Pernalarang ing Raturuyuk kang puri, kapindhone Anggalarang Anem lenggah.
Kang adalem ya ana ing Ratuwangi, kaping tiga, sang Prabu Jayapakuwan, ing Jumajang ingkang puri, Prabu Jayapakuwan iku puputra.
mutrani, Prabu Sela, ing Ngabdu ing alinggih, ya ana ing timun putih puranira.
Sendhang Ngabdu ika apuputra malih, kang nama, Prabu Sendhang Gunung nami, kang adalem ing Gunung Gedhe kang pura.
Sendhang Gunung iku amutrani maning, kang anama Prabu Sendhang Jayasakti, ingkang dalem ana ing Tetegal.
Sendhang Kajayan nuli ika amutrani, ingkang nama, Prabu Wasipernasakti, kang adalem ing Rajapolah.
Prabu Wesi pareng ika amutrani, Kandhuruwan tuwilimun
Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira.
Pancase la ing Palered dalemipun, santohan punika, ing Panguragan genahe, Wirakusuma ing Ciasem ingkang pernah.
Arya Wirantanu ing Cibalagung, Ki Wargakosala, ing Pamanukan genahe, sanga
Ingkang ana Sundhalarang dalemipun, Sijine kang nama, timansapura jenenge, ingkang dalem ana ing timbangan ika.
Wondane wau Yang Wiroga ausunu, nama ratu Demang, Bathara Sakti jenenge, nulya puputra Sangiyang Sempokwaja.
Buniwati raras, amiyosaken putrane, jenenge Ratu Pramana punika.
Tyas iku dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira.
Kang dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dhipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira.
Ratu Kawunganten rama dewa iku besuk, ingkang dados garwa, kang Susunan Jati ing Carbon, mangka Dhiputi Cangkuang iku puputra.
Ratu Pananten rama dewa jenengipun, jujuluking nama, kang Susunan Ranggalawe, kang dadalem ing Timbangaten
Cilutung genahe, Yang Mayak puputra dalem Narasinga.
Ing kajaksan ing Carbon iya iku, tumuli apindha, maring Kanci dadalem, nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha.
manggene lungguh, ki Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba.
Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh, ki Daluwengi ingkang, ing Guwa Sancang limute, iki lewi aneng Guwa Pajajaran.
Dupi garwa Siliwangi kang wulangun, Sri Intenbancana, iku miyosi putrane, pan titiga sawijine ingkang
Sangiyang Widaya anenggih ing namanipun, kang neng Sawunggantang, dupi Yang Wirun kang miyos, putra ingkang
Ingkang nama Sangiyang Ngabehi cucuk, ingkang sakapika, lan Linggawayang marmane, Linggawayang putrane Sangiyang Arjuna.
Duk wau Linggawayang turun-tumurun, puputra Sri Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra.
Linggasri aneng Pangkalan tumuwu, nuli apuputra, Sangiyang Sogol ing Maleber, nuli puputra Raden Senapati Ngalaga.
Lan Sangyang Cimara kalih Sangyang Ciagus, sakalih maneh ika, nama Raden Tetel kabeh, Raden Tetel kang sepuh nuli puputra.
Raden Memenang ingkang mangke tuwuh, ing Tegal Koripan, jenek ing salami-lamine, dupi garwa Lisiwangi kang anama.
Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun, jalu ingkang nama, Yang Guntebuyeng jenenge, nuli puputra Prabu Layapakuwan.
Prabu Layapakuwan anuli susunu, Prabu Rangsangjiwa, Rangsangjiwa nuli miyos, putra lanang sang Dhipati Kartamana.
Kartamana lilima ing putrinipun, iku Gedhengrungkang, Tumenggung Suradarmane, Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak.
Kalih Ki Kartamnggala iya iku, dupi Ki Gedhengrungka, apuputra ing name, Dhipati Manggala nuli puputra.
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing Pakuwan adhi, lan Susunan
tunggilipun, nuli puputra punika, Mundhingjaya ing Mandhal alinggih, nuli ika sang Pandhahan.
Akrama aputranira, Lembualas nulya mutrani, Ki Dhipati Ukur tuwa, nuli putra
Raden Rinahon iya iku, kabeh terah Pajajaran, dupi putra Siliwangi, ingkang miyos saking
amiyosi putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra.
Kandhangwesi kang linggih, ping telu Lokajaya, ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.
Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara Resik Putih, kang tapa ngawang-ngawang gempi,
Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika.
Anggamantri namanira, lan sinine niku maning, nama Raden Sadhanglarang, Anggamantri miyos siwi, nama Sedhawati, Sedhawati puputra wau, anana Yang Medhang, Yang Medhang nuli sisiwi, ingkang nama Susunan ing Pajengan.
Kang linggih aneng Kuningan, ing satedhak-tedhak neki, dupi wau Sedhangrerang, Cakradewa putraneki, Caktradewa sisiwi, Sri Ngacala namanipun, ingkang krama putranira, sang Kidang Panajungan nami, Prabu Srimangka nuli puputra.
Ingkang nama Boros lan Ngora, kang aneng Panjalu kang puri, ki Ngora ing Rajapolah, dupi sing sabrang nenggih, Subang Karancang jenengipun, ika nyi Subang Karancang, Singapura kang negari, gih punika careming jatu Krama.
Kalih Ratu Pajajaran, titiga miyosi siwi, siji lanang ingkang nama, Prabu Cakrabuwanadi, panengahe istri nami, Rara Santa jenengipun, warujune lanang nama, ki Raja Sangara iki, putra titiga lan rujuk dhateng kang rama.
Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji, inguprak-uprak tinundhung, milane tinggal kaputran,
Nulya krama dhateng putrane ki kuwu, nama Kantanalarang, anuli miyos putrane, ingkang nama Pangeran Carbon punika.
wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra,
Ardiamparan, Sunan Jati papabe, pan rinengga dening
ing wong cilik tuwis menak, barungah sadayane, Wali Jati kang katubturan akramat.
Dupi putra Siliwangi saking putranipun, Dhampuawang kang minangka, Kandhanghaur kaputrene, ingkang nama Balilayaran punika.
Putri bungsune Siliwangi iku, sang putri Layaran, masih cilik den kekentel, ingkang
Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu Wanara, dan memeksa ing yogine, Siliwangi den tutur gagaib ira.
Den patiten sajeg ana wali iku, ilang ing guriyang, Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing
Tan antara Ciyungwanara dadya iku, awak lutung asukupat, jalmi sing dhadha mukane, ……..anjengek alinggih roro kang asta.
Dupi saking wuri suku awarni buntut, nalosor nangcep ing andhap, narik maring sapta burine, pan tinarik ing buntutira priyangga.
Dadya sirna merad tan katingal iku, dening kang putra wayah, wusing sirna luluhure, amung kantun Prabu Siliwangi ika.
Mana sajen sadina roro ing kalbu, kukuwung mesum katingal, sang teja lor wetan pernahe, naban bengi sumonge padhang sumirat.
Ora liyan kang dadi sangsara iku, si cantang sarowangira, kang padha gama muslime, ingkang dadi sangara ing Pajajaran.
Adan prabu animbali patihipun, Tambisara nama, priksanen sumong ing kene, padhang sumong ya iku tejaning apa.
roro puniku, ucapen denira, tangtu waluya jasade, adan patih napal sadat sadhapurnya.
Padha Islam nulya waluya wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus sejen
Pan kang eyang sang prabu seja dumulur, maring gama Islam, ora kaya ing tedhake, Parwatali saking langit kandika aja.
Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone, prene kena age juputen den
Migerngiyang munjuk rayak-rayak gayuh, maring elor wetan, den papag adiasa srine, saking swarga kang para jawata sadaya.
Wusing merad lalis Prabu Siliarum, ing Pakuwan tan ana, kang kari amung bupatine, kang sapalih sapratiganing kang Islam.
Kaya Patih Cangkuwang wus mukmin iku, lan Dipati Kartamana, ki Dimati Ukur
lara-lara, karuna polos wiyanga, salantrah-lantrah mangmung, pan dumadak nulya pinanggih, lawan jaler kang nama Jaka Kabu, asal kulup Siliganda, marmanipun katulus alaki rabi, aneng jabaning kutha.
Jaba kutha kutha Pakuwan den apti, inggistrenan dening wong
Murngali jenenge, olih laki wong agung, Bimalarang ingkang pranami, tumuli puputra, Sri Jampang pan mau, ika sang putri Madhapa, laki maring kyan Santi wus gadhah
tanduran gagang, marmane iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun agagarwa, Inten
Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli puputra ji Japatingora, nuli puputra ing mangke,
Jujuluke Tanduran Ageng Asri, kapindhone nama Sangyang Pramana, Yang Dhigaluh jujuluke, kaping telune ya iku, Cipta Pramana kang linggih, aneng Kakarasuka, ya Prabu Dhigaluh, mangka mau mraja dalem agen laki, ing
Wiraprabangsa ika nuli, apuputra Raden Walenggabala Estu, dupi Sangyang Pramana nenggih, ika nuli puputra, nama Sangyang Wirun, Arya Wirangun Yang Tunggal, iku puputra Aciputi, nuli ika puputra.
Kyai Ajeng nama Amongragi, nulya puputra kyai Wiranaga, Kabolotan ing
apuputra, kyai Wiranaga mangko ika nuli, puputra Mertadinata.
Dupi Cipta Pramana kang niti, ing Dhigaluh ing Kakarsuka, anuli Miyos putrane, ingkang paparabipun, ki Dhipati Panahekan yakti, nuli ika puputra, nengga naminipun, Akimas Imbanegara, nuli puputra ki Gedhe ana ing, Cohaka ning Sorpura.
Gedhe Godhaka ika amutrani, ki Dhipati
ing Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira.
Versi 0.3.8 – Basa deteksi Desember 20, 2009 dening nawakake Ninggalake Komentar Iki nambah versi ing deteksi basa kanggo website pengunjung (adhedhasar rembagan browser – geoip bisa ditambahake yen cukup kapentingan bakal ditampilake). Uga ndhukung anyar `rel = resmi` ing anyar wordpress (2.9) kang dirilis wingi. Enggo bareng biasanipun saka macem-macem bugfixes uga kene. Lan maneh kita arep kanggo thank Kevin Hart kanggo kang Ndeleng.
Iki versi terakhir resmi ndhukung wordpress 2.7, kita badhe nglampahi rodo kita sumber daya winates ing asil dandan saka ndhukung lawas kode basa. Kanggo sapa nggunakake wordpress lawas kita duwe loro saran: 1. nganyarke. utawa 2. nggunakake sing lawas release transposh. Ing rencana kanggo masa depan bakal padha, sapisan wordpress 3.0 bakal metu kita nyelehake support 2.8. Sembarang komentar iki bakal dipun tampi.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: suntingan, nerbitaké, RSS, wordpress 2.8,
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: facebook, RSS, sosial, trac, TwitterVersi 0.3.7 – Feed feed sing Desember 6, 2009 dening nawakake 3 Komentar Iki versi anyar nempatno emphasis ing mbeneraké ing XML RSS Feed. Setelan kayata GUID lan basa saiki kang bener Nyetel. Aku kaya kanggo thank Kevin Hart kanggo kang Ndeleng lan dhukungan ing nailing sing akeh. Liyane dandan sing digawe menyang parser kang bakal mbusak phrases sawetara nggaya seng ora koyo biasane saka kang translated (kayata [….]).
Minangka tansah – ndeleng lengkap ing Ngganti log.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: suntingan, nerbitaké, RSS, wordpress pluginVersi 0.2.4 – Welcome wordpress 2.8! Juni 9, 2009 dening nawakake 5 Komentar Iki release anyar dipun tampi ing release tekane wordpress anyar 2.8. Iki release kalebu support kanggo Tulisan ing ngisor fitur saka 2.8 kang bakal ngaktifake kaca kanggo mbukak luwih cepet lan luwih dhuwur nilai karo Yahoo kang Yslow. Uga klebu ana ton saka bug mbecike, paling kacathet punika Photo fix kanggo tema sing durung bisa lan we would like to thank Karl kanggo kang Ndeleng ing pointing kula kanggo sing bener. We would like to thank uga Mike kanggo kang Ndeleng ing debugging masalah karo prefixes kang nyegah Sajarah lan statistik saka apa bener. Uga kanggo Wigati punika basa manca RSS feed bisa ngirim saiki.
Kulo pengen awakmu seneng bakal release iki – lan tansah – kita seneng pangrungon panemu
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: suntingan, nerbitaké, RSS, wordpress 2.8, wordpress pluginSawetara fitur-fitur anyar ing 0.0.3 Maret 7, 2009 dening nawakake 3 Komentar Hello,
Dina mbebasake versi anyar sing nambah support loro fitur. Siji iku kemampuan kanggo njaluk translated RSS feeds, kabeh pangguna perlu do langganan feed ing kaca translated.
Fitur liyane minangka asil dandan kanggo antarmuka agensi kang ngijinke translator kanggo njaluk saran saka alat komputerisasi (saiki nggarap Google Translate) lan nggunakake minangka helper kanggo proses agensi.
We are isih banget mbukak menyang saran, namung kontak kita.
Update – 08/03 – Sapa ngalami masalah instalasi, nganti kita ngeculake versi sabanjure, please nginstal versi 0.0.2 kawitan lan saka upgrade kanggo 0.0.3
Diajukake miturut: Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Google Translate, nerbitaké, RSSAgensi
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: suntingan, nerbitaké, RSS, wordpress 2.8, wordpress 2.9, wordpress pluginAgensi
wong goblog”awak dw lpor polisi,sing
Mar 21, 2012 @ 12:58:10	kon sing gethebus….. chak lihat bos ikan dorang wis wirang aku wis njebol pintue kon wis opo preet diuyuhi kontolle mitro thok meneng ae……..gak action blas……. sory aku butuh arek sing duwe
Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake
Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe
ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging
malah Sang Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis
suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung
marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe
jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge
iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak
rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong
sadurunge Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune putri
bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora
rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra Prawata.
putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo
mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan
sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita
ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun,
wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
terpengaruh sama tulisan ngawur saya haha... lha terus kowe dewe koQ iso Blogging toh kang sore-sore ngene? kebetulan
kang pantês dadi guru, Panganggonaningpanganggoning. wong dadi guru, Ugêring wong dadi guru, Utamaning wong dadi guru ... 15
BAB MURID, Kang Wajib dadi murid. Wênanging dadi murid,
Panêngêran kang kaping sanga utawa kang wêkasan ... 29
* Wangsite Kanjêng Susuhunan KalikagaKalijaga. Bab Apa Kang Bakal Kalêksanan Ing Dalêm Jaman
anuduhake dununge - pangkating ngèlmu makrifat, wêwêjangan saka para Wali ing tanah Jawa ... 47
* Patraping Manêkung saka wasiyat - dalêm Kanjêng Panêmbahan Senapati Ingalaga Mataram ... 51
* Tuwuhe Iradating Dzat ... 68
* Tandha bakal katêkan Bangas sawise cêdhak dina
misuwur Radèn Ngabèi Ranggawarsita, Pujangga Kêraton Surakarta, dikarang sampurnane nalika taun Jawa 1791, utawa masèhi 1862, kaikêt ing basa Jawa krama gancaran kang alus lan endah, tulisan carik aksara Jawa.
Sang Pujangga iku lair ana ing Surakarta, nalika dina Sênèn Lêgi, tanggal kaping 10 sasi Zul'kaedah, taun Be, angkaning warsa 1728, khuruf Alip Kamsiyah Kliwon, utawa kaping 15 Marêt 1802 Masèhi. Wiwite dadi pujangga Karaton Surakarta nalika taun Jawa 1769, utawa Masèhi 1841. Sedane ing dina Rêbo Pon, tanggal kaping 5 sasi Zu'lkaedah, taun Jimakir, angkaning warsa 1802, khuruf Alip Arba'iyah Wage, utawa kaping 24 Desèmbêr 1873 Masèhi, kasarèkake ing Makam Palar, sacêdhake Klathèn, Surakarta.
Layang Wirid Hidayat - Jati kang kasêbut ing dhuwur mau,
Samêngko dicoba kaanyarane basane nganggo basa Jawa ngoko, kang ora ngowahake surasane, suprihe mung bisaa rada anggampangake panampane sadulur-sadulur kang maca, kang pakulinane luwih gampang yèn nampani surasane basa Jawa Ngoko.
Bêbakuning Wirid, amratelakake sangkêpe patraping amêjang ngèlmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing kuna wis katindakake dening para Wali kabèh.
Pujangga amêdharake basa kang surasane mangkene: Samono iku masa borong ing panganggo, aku drêma amêdharake bae, sarèhne durung bisa nglakoni dhewe, dadi amung pêpuji marang kang kasdu amarsudi, muga-muga padha bisa anglakoni saka olèh parmaning Pêngeran kang asifat murah ing dunya asih ing akhirat.
Iki Bêbukaning Wirid kang amratelakake ganêpe patraping amêjang ngèlmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing kuna wis katindakake dening para Wali kabèh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
Niyatingsun amèt banyu kadas cilik lan gêdhe pêrlu karana Allah."
Nuli padha dadandandan. anganggo sandhangan sarwa suci, ora kêna anganggo kang mawa êmas, utamane mênawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kêkonyoh ganda wida, sarta nganggo sumping kêmbang oncèn-oncèn Surèngpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kêmbang oncèn-oncèn Margasupana, wangun kaya oncèn-oncèn usus pitik karangkêp têlu, utawa nganggo gombyok kêris kaya pangantèn anyar.
Nuli ing pamêjangan katata dipasangi têtuwuhan maju pat, sarta kadokokan lampit kang rêsik, banjur katumpangan klasa pasir kang tigas, ing dhuwur pisan katumpangan
Nuli ing antara manawa wis sirêp wong utawa wayah têngah wêngi, padha tindak mênyang ênggon pamêjangan, kang bakal kawêjang linggih marêp mangulon sêrtasarta. dêdupa ratus kaasêpake ing kuping kiwa
banjur ing irung, wêkasan ing dhadha, iku wiwit kawêjang têka gurune, mawa saksi papat kang wis padha tunggal ngèlmu. Dene kang kawêjangake, anurut pamêjange para Wali wolu ing tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wiyose padha amèt wijining
marang sayidina Ali, kawisikake ing kuping kiwa, pêpangkatane dadi wolung wêjangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabèh.
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksimaksih. awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandhani ing af'alingsun.
Sajatine Ingsun Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahake sawiji - wiji dadi padha sanalika sampurna saka ing kudratingsun, ing kono wus kanyatahan pratandhaning af'alingsun minangka bêbukaning iradatingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu, aran Sajaratu'lyakin, tumuwuh ing sajroning
Sajatine manusa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manusa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking ing 'anasir patang prakara, 1: bumi, 2: gêni; 3: angin, 4: banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun Ing kono Ingsun-panjingi mudah limang prakara,
1: nur, 2: rahsa, 3: roh, 4: napsu, 5: budi, iya iku minangka warananing Wahyaningsun Kang Amaha Suci.
4. Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-makmur.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah ênggoning parameyaningsun, jumênêng ana sirahing Adam, kang ana ing sajroning sirah iku dimak, iya iku utêk, kang ana ing antaraning utêk iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa ing Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
5. Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-muharram.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah ênggoning lêlaranganingsun, jumênêng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinêm, iya iku angên-angên, sajroning angên-angên iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
6. Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-mukaddas.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-mukaddas iku, omah ênggoning pasucèningsun, jumênêng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikêm, sajroning manikêm iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan Jati, jumênêng
Ingsun anaksèni, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anêksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku utusaningsun.
Ingsun anaksèni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging ingsun, lan anaksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku utusaningsun, Muchammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kêna ing pati, iya Ingsun kang eling ora kêna ing lali, iya Ingsun kang langgêng ora kêna owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa kang kawasa wicaksana ora kêkurangan ing pangêrti, byar sampurna padhang tarawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing 'alam kabèh kalawan kodratingsun. Sawise ganêp pamêjange, nuli amarah patrape paraboting ngèlmu dadi wolung pangkat, kasêbut ing ngisor iki:
Ingsun analangsa marang Dzatingsun dhewe, rêgêding jisimingsun gorohe ing atiningsun, srêngenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mêngko Ingsun-ruwat ing sadosaningsun kabèh saka ing kudrat ingsun.
Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancêr kang dumunung ana ing badaningsun dhewe, Mar Marti kakang Kawah adhi ari-ari Gêtih Pusêr, sakèhing kadangingsun kang ora katon, lan ora karawatan, utawa kadangingsun kang mêtu saka ing marga hina, lan kang ora mêtu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang mêtu barêng sadina kabèh padha sampurna nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun.
4. Saksi ing Dzat-kita, kaya Sasahitan.
Ingsun anaksèni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anaksèni
iku rahsaningsun, Muchammad ing cahyaningsun, iya Ingsun kang urip kênatan kêna. ing pati, iya Ingsun kang eling ora kêna ing lali, iya Ingsun kang langgêng ora kêna owah gingsir ing kahanan Jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa kang kawasa wicaksana ora kêkurangan ing pangarti, byar sampurna padhang tarawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing 'alam kabèh kalawan kudratingsun.
Ingsun anucèkake sakaliring 'anasiringsun kang abangsa jasmani suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring 'anasiringsun kang abangsa rokhani, nirmala waluya ing kahanan Jati dening
kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksènan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucap
Iansa-kamilInsan-kamil. manèh, sampurna padhang tarawangan saka ing kudratingsun.
Cahya irêng kadadeyaning napsu luwamah, sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amatah, sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah, sumurup maring cahya kang amancawarna,
tanpa wêwayangan, byar sampurna padhang tarawangan, ora na katon apa-apa kabèh-kabèh padha kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun.
Sawise mangkono, nuli marah manèh paraboting amatrapake panjênênganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasêbut ing ngisor iki:
Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun.
Ingsun Dzat kang Amaha Suci Kang Asifat Langgêng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jatiningsun kalawan kudrat ingsun.
Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumênêng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadèkake ing karatoningsun kang agung, kang amaha mulya. Ingsun wêngku sampurna sakapraboningsun, sankêp,sangkêp.
Jisimingsun kang kari ana ing 'alam dunya, yèn wis ana ing jaman karamating maha mulya, wulu kulit daging gêtih balung sungsum sapanunggalane kabèh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang Ingsun manèh, saka ing kudratingsun.
Yoganingsun sapandhuwur sapangisor kabèh, kang padha mulih ing jaman karamating 'alame dhewe-dhewe, padha suci mulya sampurna kaya Ingsun saka ing kudratingsun.
Ingsun andadèkake 'alam dunya saisèn-isène kabèh iki, yèn wis tutug ing wêwangêne, Ingsun-kukud mulih mulya sampurna dadi sawiji kalawan kahananingsun manèh saka ing kudratingsun.
Turasingsun kang maksih padha kari ana ing 'alam dunya kabèh padha nêmuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kêkurangan, rahayu salamêta sapandhuwur sapangisor saka ing kudrat ingsun.
Sakèhe titahingsun kabèh, kang padha andulu kang padha karungu padha asih wêlasa marang Ingsun, saka ing kudratingsun.
Sakèhing makhlukingsun kabèh, kang ora angedahake maring Sun, padha kabrawakaprabawan. ing kamayan dening kudratingsun.
maksud, kasêbut dadi pituduhane dununingdununging. ngèlmu makrifat kabèh mau iku.
Sawise mangkono, kang amêjang maca donga Istiqfar karo donga Kabula sajroning batin anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing ngaurip, supaya aja nganti olèh wêwêlak anggone amêdharake rahsaning Dzat iku.
Nuli kang kawêjang dijanjèni, manawa isih urip gurune, ora kêna amêjang, kang wis kalakon andekakeandadèkake. ora prayoga, dene manawa kaburu ing prêlu, ana akrabe kang lara-lara bangêt, mangka durung ngèlmu iku kêna amisik Ananing Dzat bae.
Anjabane saka mangkono, saupama kang kawêjang mau durung anarima isih kurang padhang ing panampane, manawa arêp anggêguru ing liyane manèh ora dadi apa, anggêr anjaluk idining guru kang amêjang ngêlmu iku.
Sawise mangkono, banjur padha sêsalaman, utamane kang kawêjang mau yèn karsa angabêkti marang kang amêjang.
Sawise luwar saka pamêjangan, ing kono nuli padha angêpung ambêngan, salamêting jiwa raga, mungguh kèhing ambêngan dadi têlung alasan, ing ngisor iki pratelane.
1. Mêmule angaturi dhahar Kangjêng Nabi Muchammad Rasulu'llah, sêga wuduk, lêmbarang pitik, utawa êndhog, kêrupuk lombok terong.
2. Mêmule angaturi dhahar para Sahabat Rasul karo para Waliu'llah sêga golong, pêcêl pitik, jangan mênir, iwak kêbo, siji kagorèng.
3. Mêmule angaturi dhahar marang para lêluhur kang padha amêdharake rahsaning ngèlmu makrifat, apa kang dadi dhêdhaharane nalika isih urip, sarta nganggo kinang, kêmbang konyoh, kabèh iku padha kadonganan donga Rasul, Majmuk,andadèkake. Kabula, Tulak-
wangon, utamane yèn ana ing gunung, ing ara-aruara-ara. banyu, anggêr bêcik jênênge sarta sêpên, prayoga kanggo panggonan amêjang kaya ta: ing gunung Agung, ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngombol, luwih utama pisan manawa amêjang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Mêsjid Gêdhe, sapêpadhane kang sakira pakolèh ing jênêng karo panggonane.
3. Bangsaning Atapa, têgêse bangsa pandhita, kang tansah ulah laku.
4. Bangsaning Sujana, têgêse bangsa linuwih, kang dadi wong
8. Bangsaning Susatya, têgêse bangsa tani, kang têmên.
1. Asih ing murid, dianggêp anak putu.
2. Tulatèn pamulange, ora mawa wagah-wigih.wigah-wigih.
3. Lumuh ing pamrih, ora duwe pangarah apa-apa.
4. Tanggap ing sasmita, bisa anampani pasêmoning murid.
5. Sêpên ing panggrayangan ora dadi kira-kiraning murid.
8. Ora amburu alêman, angunggul-unggulake kapintêrane.
1. Mulus ing sarira, ora ana cacade.
2. Alus ing wicara, ora sok mêmisuh lan supata.
1. Têdhak turun. 2. Tunggal bangsa. 3. Tunggal agama. 4. Tunggal basa. 5. Sumurup ing
1. Edan. 2. Ayan. 3. Wuta. 4. Tuli. 5. Bisu. 6. Bocah durung dewasa. 7. Wong tuwa kang wis lali. 8. Wong lana bangêt kang wis lali.
1. Angimanake, sirik yèn maidoa.
2. Angatonake, sirik yèn anapèkêna.
3. Anastitèkake, sirik yèn anglirwakna.
4. Anêrangake, sirik yèn anyuala.
5. Amusawaratake, sirik yèn amiyagaha.
angiras minangka babukaning hidayat kang dadi pituduhan dununging ngèlmu makrifat kabèh, wiyose asal
padha dadi pambukaning kêkêran kang amêdharake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskitha ing uripe, lêstariya urip awal akhir, dene apêsing kawula manawa tumêka ing janji, amung bisaa, waskitha ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalanggêngan, aja nganti korup marang panasaran.
Mungguh kang dadi wijining ngèlmu makrifat anurut kêkiyasan saka, Hadis pangandikane Kangjêng Nabi Muchammad, kang kawêjangake marang Sayidina 'Ali, kinèn angêtokake Ananing Dzat kang kasêbut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane.
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-awung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaraningsun, amratandhani ing af'alingsun.
Kang angandika sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku iya urip-kita pribadi, sayêkti katitipan rahsaning Dzat Kang Maha Agung, Anglimputi ing sifat iku
bêbasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandhani af'al, af'al iku dadi wahananing Dzat.
bawane. kang angilo, wêwayangan mau mèlu bae.
Dene af'al, anggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya samudra lawan ombake, yêkti wahananing ombak anut saka rèh - ing samudra.
Dadi sajatine, kang anama Dzat iku, tajalining Mudhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip-kita, iya iku urip dhewe
Allah wis dumunung ana ing urip-kita pribadi, manawaning bêbasane tuwa Dzating Manusa karo Sifating Allah, awit
'alam dunya, ananing padha tarik tinarik têtêp-tinêtêpan samubarang kang anam Dzat iku sayêkti kadunungan ing Dzat kabèh.
Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane, kasêbut ing dalil kapindho, saka pangandikaning Pangeran Kang Maha Suci, mangkene jarwane.
Sajatine ingsun Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahake sawiji-wiji dadi padha sanalika sampurna saka ing kudratingsun, ing kono wus kanyatahan pratandhaning af'alingsun minangka kêbukaning iradatingsun, kang dhingin Ingsun anatihakeanitahake. kayu, aran sajaratu'lyakin, tunuwuhtumuwuh. ing sajroning 'alam 'Adam makdum azali abadi nuli cahya aran Nur Muchammad, nuli kaca aran Miratu'lkayai, nuli
1. Sajaratu 'lyakin, tumuwuh ing sajroning 'alam 'Adam makdum azali abadi, têgêse, kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-awung salawase ing
manuk mêrak, dumunung arah-arahing Sajaratu'l yakin,
iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing 'alam Wahdat.
3. Miratu'lkayai, têgêse kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangarêping Nur Muchammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka
mancawarna, padha kanggonan malaikat, iku hakekating budi, kang ingaku pêpaèsaning Dzat, minangka wiwaraning atma,
amancawarna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku warananing Dzat, minangka sêsandaning atma, dadi wahananing 'alam
padha dadi anêlung warana, kasêbut ing ngisor iki.
Kang dhingin, uruh, amêtokake têlung pangkat, 1: kijab
kaping têlu, banyu amêtokake têlung pangkat, 1: kijab êmbun banyu urip, dadi kahananing suksma, 2: kijab nur rasa, dadi kahananing rahsa, 3: kijab nur cahya kang kaluwih padhang, dadi kahananing atma.
ana sajroning warana, sinamadan dening Dzat-kita kang maha agung, gumêlar dadi kaelokaning sifat-sifat kang esa, anartani ing kawasaning af'al-kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudaneamujudake. sifate, ingaran Adam, asal saka 'anasir patang prakara, 1: bumi, 2: gêni, 3: angin, 4: banyu, iku kahanane kasêbut ana ing Dalil kaping têlu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane.
Sajatine manusa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manusa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing 'anasir patang prakara, 1: bumi, 2: gêni, 3: angin, 4: banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun-
iku minangka warnaning wayahingsunwahyaningsun. Kang Amaha Suci.
Mudah iku Dzating kawula, wayahwahya. iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgêng, kacarita ing Hadist panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing êmbun-êmbunan, lèrèn ana ing utêk, banjur tumurun marang netra, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja,
Dzat, katata ana ing baitu'llah, dadi têlung kahanan, iku sajatine minangka kayêktèning kahanan sawiji-wiji, anandhakake chalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgêng ora kêna owah gingsir saka kahanan jati, kasêbut ana ing dalil kaping pat, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi têlung ayat, kapratelakake ing ngisor iki.
Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-makmur, mangkene jarwane.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah ênggoning parameyaningsun jumênêng ana ing sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utêk, kang ana ing antaraning utêk iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
Ayat kang kapindho, Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-muharram, mangkene jarwane.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah ênggone lêlaranganingsun, jumênêng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antarane ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinêm, iya iku angên-angên, sajroning angên-angên iku suksma, sajroning suksma ing rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
Ayat kang kaping têlu, Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-mukaddas, mangkene jarwane.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-mukaddas, iku omah ênggoning pasucèningsun, jumênêng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ana ing antaraning [anta...]
[...raning] pringsilan iku nuftah,nutfah. iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikêm, sajroning manikêm iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati, jumênêng
Manawa wis anampani ing Dalil pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, dhuwur dhewe iku wahananing nugraha, kahananing kanugrahan, -nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula, tunggal tanpa wangênan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayêktèning kahanan kabèh mau kasêbut ing ngisor iki pituduhane.
Kang dhingin, anuduhake kang kasêbut ing sajroning Bait-al-makmur, têgêse omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji.
1. Sirah iku wiyose kahananing Bait-al-makmur.
2. Utêk kahananing kanta, anarik wahananing cahya, dadi
Wasiyating guru kang amêdharake ngèlmu Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-makmur, utamane anglakonana ora karsa dhahar iwak utak, karo iwak manik, sêdhêngane aja nganti angarani katarima ngèlmune.
Kang kapindho, anuduhake kang kasêbut ing sajroning Bait-al-muharram, têgêse omah kang kalarangan, mangkene dununge sawiji-wiji.
1. Dhadha iku wiyose kahananing Bait-al-muharram.
2. Ati, kahananing pancadriya, anarik wahananing napsu, dadi wahyaning
Wasiyating guru kang amêdharake ngèlmu pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-muharram, utamane anglakonana ora karsa dhahar iwak ati, karo iwak jantung, sêdhêngane aja nganti angarani angên-angên, kabar pakolèhe kang wis kalakon, asring katarima ngèlmune.
Kang kaping têlu, anuduhake kang kasêbut sajroning Bait-al-mukaddas, têgêse omah kang sinucèkake, mangkene dununge
anglakonana ora karsa dhahar iwak pringsilan, sapanunggalane, sêdhêngane aja nganti angarani mani, kabar pikolèhe kang wis kalakon asring katarima ngèlmune.
Ing ngisor iki ana wirayating guru, manawa amêdharake rahsaning Bait-al-mukaddas, ingatase amêjang marang pawèstri, wênang kiniyas mangkene.
Ing nalika Kang Amaha Suci karsa anata malige ana sajroning Bait-al-mukaddas, jumênêng ing bagane Sitti Kawa, kang ana sajroning baga iku purana, kang ana ing antaraning purana iku rêta, iya iku mani, sajroning mani, iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikêm, sajroning manikêm iku rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbanging konthol, purana, timbanging pringsilan, ing sabanjure padha karo ingatase amêjang marang kakung, ênggone amardi supaya padha amardiya ing waskithaning sangkan-paran.
Manawa wis waskitha, prayoga anêtêpna kang dadi Santosaning Iman, iya iku sahadat jati, kang kasêbut ing dalêm batin mangkene jarwane.
Ingsun anaksèni, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anaksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku utusaningsun.
Riwayating guru ana manèh, ingatase amêjang marang pawèstri wênang kawuwuhan mangkene jarwane.
Ingsun anaksèni, satuhune ora ana Pangeran, anging Insun, lan anaksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku utusaningsun, Fatimah iku umatingsun.
Manawa wis sumurup sarasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing sanak-kita, iya iku kahananing dumadi kang gumêlar ana ing 'alam dunya, kaya ta: bumi, langit, srêngenge rêmbulan lintang, gêni, angin, banyu, sapanunggalane kabèh, padha anaksènana yèn kita mêngko wis angakoni jumênêng Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sêjati, kasêbut ing dalêm batin mangkene jarwane.
Ingsun anaksèni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anaksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku
Ingsun kang urip ora kêna ing pati, iya Ingsun kang eling ora kêna ing lali, iya Ingsun kang langgêng ora kêna owah gingsir ing kahanan jati, iya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa wicaksana ora kêkurangan ing pangêrti, byar sampurna padhang têrawangan, ora kêrasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing 'alam kabèh kalawan kudratingsun. Titi.
Ing mêngko amratelakake wêwêjanganing guru sawiji-wiji, iku ing pamêdhare rahsaning ngèlmu kang kawêjangake urut-uruting kêkiyasan saka Dalil pangandikane Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadhawuhake marang Kangjêng Nabi Muchammad Rasulu'llah kasêbut ing ngisor iki.
4. Ana wêwêjangan guru, kang amêdharake rahsaning ngèlmi Kayêktèning kahanan, kêkiyasan saka Dalil kaping pat, ayat kang kapisan
Mungguh surasane kabèh iku iya padha bae, mula pêpangkataning ngèlmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakata ing surasane, anjaba amung pêpangkataning ngèlmu talek, karo ngèlmi Fatah, yèn pangawine ngèlmu panitisan, iku padha mawa êmpan sarta papan dhewe, têgêse ngèlmu talek, iku ngèlmu amêtokake kaelokan, kèhe pitung prakara, 1: ngèlmu Sèpi, 2: ngèlmu Mungin, 3: ngèlmu Mubin, 4: ngèlmu Ahyan, 5: ngèlmu Barajan, 6: ngèlmu Mahbut, 7: ngèlmu Gaibu'lguyub, kabèh iku panggonane amung piranti amujudake papangkataning kaelokan, kang dadi tandhaning tontonan ing lairiyah bae; têgêse ngèlmu sorogan, kèhe sangang prakara, 1: ngèlmu Makdum [Mak...]
[...dum] sarpin, 2: ngèlmu Satariyah, 3: ngèlmu Sirasab, 4: ngèlmu Charajêk, 5: ngèlmu Majalis, 6: ngèlmu Fatakurrahman, 7: ngèlmu Sufi, 8: ngèlmu Chafi, 9: ngèlmu Nakisbandiyah, diarani Nakisbandiyahtu'lchak, kabèh iku panggonane amung piranti amujudake malaikat kang dadi tandhaning badan alus ana ing dunya bae, ora mupakat karo rahsaning ngèlmu kasampurnan, umpama katunggalake karo pêpangkataning ngèlmu kang sajati, mangka salah-surupe kang angrasakake, bokmanawa anêkakake pamaido, pamaido mau mundhak dadi padu, para padon iku saka isih kêkurangan, kêkurangan iku kang amarakake kapanasan, ikukapanasan iku. amarakake para bantah karo sêsualan, para sêsualan iku pakolèhe amung rêbut unggul ing pangawruh, rêbut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadèkake pasulayan, mulane para sujana kang putus têmênan iku ora sêdya sêsualan, amarga ora darbe ati kapanasan jatmikane rèhne wis amumpuni saliring pangawruh, dene manawa ana kang sumêdya amadoni muga dikalahana bae, aja nganti lumawan
Iki Pratikêle Angêtrapake Paraboting Ngèlmu Kasampurnan kang kinêkêr kalarangan dening para wali, ing mêngko kawêdharake kabèh.
Bêbukane amratelakake kang dadi panêngêraning dina kiyamat, têgêsing Kiyamat, jumênêng, kasêbut ing ngisor iki.
Kang dhingin, yèn wis asring uninga kang ora katonton, tandha kurang
Kang kapindho yèn wis asring mirêng kang ora kapiyarsa, kaya ta, mirêng rêrasaning jin setan, sato kewan, tandha kurang satêngah taun, ing kono panggonaning kurmat akalayan kaliwat, têgêse angaji-aji akalayan asêsaji, sapanunggalane anglakoni panggaweyan bêcik, kinanthènan angati-ati marang uripe dhewe.
Kang kaping têlu, yèn wis salin paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabi'u'lakhir, srêngenge katon irêng; Jumadi'lawal, Jumadi'lakhir, rêmbulan katon irêng; Rêjêb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa, Syawal, wêwayange dhewe katon loro; Zul'lkaedah, Bêsar, gêni katon irêng; kabèh iku tandha kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo
panggonaning 'afiat, têgêse pangapura, iya iku anênuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang padha kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang padha rumasa kalarakake atine.
Kang kaping lima, yèn asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugêl-ugêle wis katon pêdhot, tandha kurang sêsasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuh
ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal; têgêsing jalal: agung kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing 'alam kabèh, têgêsing jamal: elok kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora ênggon, tanpa warna tanpa rupa, têgêsing kahar: wisesa kang wisesa iku asmane dening ora nama sapa-sapa, têgêsing kamal: sampurna, kang sampurna iku af-ale, dening bisa gumêlar padha sanalika pakrêtine, saka kawasa tanpa sangsaya.
Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing ênêng, tokid, dumunung ana ing êning, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.
Kang kaping nêm, yèn wis asring katonton warnane dhewe, tandha kurang satêngah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, anêgês karsane Kang Kawasa, patrape ing sabên apangkat arêp sare, PamijanePamujane. kasêbut ing ngisor iki.
Ing nalika iku cinipta kang pinuja tunggal, kaya ta: bapa, biyung, kaki, nini, garwa, putra, wayah, sapadhane kang dadi pêlênging cipta bisaa anunggal ana ing jaman kalanggêngan.
Kang kaping pitu, yèn wis rumasa lara kasandhang, têgêse ora arêp apa-apa, tandha kurang pêndhak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasêbut ing ngisor iki.
Ingsun analangsa maring Dzatingsun dhewe, rêgêding jisimingsun, gorohing atiningsun, srêngenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mêngko Ingsun-ruwat sampurna ing sadosaningsun kabèh kalawan kudratingsun.
Kang kaping wolu yèn wis karasa gêrah-uyang saranduning sarira ing jaba jêro kabèh, têrkadhang asring andadèkake wêtuning sêsukêr tinja taun, karo tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing têmbaga, ing wêkasan pucuking parji karasa anyêp, andadèkake têranging nutfah, iku tandha wis parêk ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal la'nat katon arêp agawe arubiru, marang kahanan-kita, iya iku panggonaning katêkan rancana saka sadulur papat, kalima pancêr dumunung ana ing badan-kita dhewe panangkise angên-angên, banjur karuwata kaya ing ngisor iki.
Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancêr kang dumunung ana ing kadaningsunbadaningsun. dhewe. Mar Marti kakang kawah adhi Ari-ari Gêtih Pusêr, sakèhing kadang ingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang mêtu saka ing marga hina lan kang ora mêtu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang mêtu barêng sadina kabèh padha sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun.
Nuli asaksiya kalawan Dzat-kita dhewe, kaya asahid marang wahananing sanak-kita, iya iku kahananing dumadi kang gumêlar ana ing 'alam dunya, wis kasêbut ing ngarêp ana wêkasaning wêwêjangan.
9. Panêngêran kang kaping sanga utawa kang wêkasan.
Kang kaping sanga, yèn kêtêk kang ana ugêl-ugêling atsa wis ora ana, andadèkake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sêpên, andadèkake rupêking pandulu rêngating alis, utawa garêbêging talingan wis mênêng, andadèkake pêngêng sanalika, ing wêkasan garinggingên kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tandha wis mancad ing dina kiyamat, jumênêng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucèkake sakèhing 'anasir, têgêsing 'anasir: bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, af'al, kaya ta: 'anasir badan, asal saka ing bumi, gêni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, sampurna anunggal kalayan 'anasiring roh, kang sumendhe ana kahananing wujud, ngèlmu, nur, suhud: têgêse wujud: wahana, iya iku gêtih amarga gêtih iku dadi kanyatahaning roh, têgêsing ngèlmu; paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, têgêsing nur: cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandhaning roh, têgêsing suhud: saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
Dene ênggone anucèkake kasêbut, ing sajroning cipta mangkene.
Ingsun anucèkake sakaliring 'anasiringsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring 'anasiringsun kang abangsa rokhani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun.
Yèn wis mangkono, nuli cahya Nur Muchammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing wadana, tandha bakal binuka kijabing Pangeran, mèh katone sakèhing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasêbut ing sajroning cipta mangkene.
Allah kang kinawin, winalènan dening Rasul, pangulune Muchammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin
badaningsun, winalènan dening rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksènan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku
Nuli anyipta sangkan-paran Tanazu'ltarki, kasêbut ing ngisor iki.
Ingsun mancad saka 'alam Insan-kamil, tumêka
nuli tumêka maring 'alam Insan-kamil manèh, sampurna padhang tarawangan saka ing kudratingsun.
Nuli anyipta ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat-kita, supaya aja nganti kelimputan dening cahya kang anandhakake durgamaning sangkan-paran, mangkene pambirate ing sajroning cipta.
Cahya irêng kadadeyaning napsu luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
sampurna padhang tarawangan, ora ana katon apa-apa kabèh-kabèh padha kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun.
Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane angusapa pusêr kaping têlu upama angrasa liwung kaya mêndêm, angusapa dhadha kaping 3, upama angrasa arip arêp sare, angusapa bathuk kaping 3, upama angrasa arêp lali, angusapa êmbun-êmbun kaping 3, banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki patrape.
1. Wiwit asidhakêp suku tunggal anutupi babahan nawasanga, darijining asta padha antuk ing sêlaning dariji kaya angapurancang, jêmpol diadu padha jêmpol,
katêmokake padha dhêngkul dirapêt, palanangan sapalandhungan sinipat karo jêmpol sikil aja nganti katindhihan.
kang dhamis, untu gathuka padha untu kang rata, ilat katêkuk mandhuwur kapadalake ing cêthak, banjur pasrah analangsa ing Dzating dhewe.
4. Nuli amêgêng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjênênganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene.
Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging
manèh ing sanalika banjur anyipta maha sucèkake ing Dzat-kita kaya mangkene.
Ingsun Dzat Kang Maha Suci Asifat Langgêng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat-kita kang amaha mulya kaya mangkene.
Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumênêng Ratu Agung, kang amisesa kang kawasa andadèkake ing karaton kang
dadi saciptaningsun, ana sasêdyaningsun, têka sakarsa-karsaningsun kabèh, saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tunurukaketinurunake. mêtu ing grana manèh, kang alon aja kêsusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim-kita kaya mangkene.
Jisimingsun kang kari ana ing 'alam dunya, yèn wis ana ing jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging gêtih balung sungsum sapanunggalane kabèh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang Ingsun manèh, saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapandhuwur sapangisor kang wis padha ngajal, kasampurnakake kaya mangkene.
Yoganingsun sapandhuwur sapangisor kabèh, kang padha mulih ing jaman karamating 'alame dhewe-dhewe padha suci mulya sampurna kaya Ingsun saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta angukud gumêlaring 'alam dunya kasampurnakake kabèh kaya mangkene.
Ingsun andadèkake 'alam dunya saisèn-isène kabèh iki, yèn wis tutug ing wêwangêne, Ingsun-kukud mulih mulya sampurna dadi sawiji kalawan kahananingsun manèh saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika anyipta ambabar marang têdhak turune kang padha kari kaya mangkene.
Turasingsun kang maksih padha kari ana ing 'alam dunya kabèh, padha nêmuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kêkurangan, rahayu salamêta sapandhuwur sapangisor saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabèh kaya mangkene.
Sakèhe titahingsun kabèh, kang padha andulu kang padha karungu padha asih wêlasa marang Ingsun saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para makluk kang padha angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim-kita kaya mangkene.
Sakèhing maklukingsun kabèh, kang ora angendahake maringsun, padha kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh kang alon aja nganti kasusu.
Dene ênggone amatrapake panjênênganing Dzat kabèh mau yèn karingkês dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamêgênging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapêna kaya mangkene.
Sakaliring cahya kabèh padha kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa,
marang maklukingsun kabèh sampurna saka ing kudratingsun. Banjur kacipta ing sasurasane, sarta pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana kang alon aja nganti
cancude ing sajroning amêgêng napas mau, ugêr èngêt ing cipta bae patrape kabèh iku iya wis cukup, sabab yèn sajroning jaman karamatu'llah ing têmbe waktuning makam ijabah, têgêse panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga
ing ati, andadèkake sêsêke ing napas, ing kono banjur anarik napas saka kiwa mubêng anêngên, saka têngên mubêng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku pusêr, katarik mandhuwur bênêr kang sarèh, lèrèn tinata ana ing maligening Bait-al-muharram, iya iku jaja, banjur anyipta cangcuding amatrapake panjênênganing Dzat, dièngêt aja nganti tumpang suh
iku têtalining jisim, dumunung ana ing ati suweda, têgêse woding ati, wahanane dadi angin kang mêtu saka badan bae, tanapas iku têtalining ati, dumunung ana ing pusêr, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku têtalining roh, dumunung ana ing jêjantung, wahanane dadi angin kang têtêp ana ing jêro bae, nupus iku têtalining rahsa, dumunung ana ing ati
banjur katarik mandhuwur kang alon, lèrèn tinata ana ing maligening Bait-al-makmur iya iku ing sirah, ing kono kacipta licin dadi nukat gaib, têgêse saliring jasmani kacipta luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lêyêp dadi rahsa, nuli kaciptaa layat cahya gumilang tanpa wêwayangan ing kahanan-kita kang sêjati. Yèn wis mangkono, êrah-kita parad banjur karasa walikatên salir anggaotaning kabèh andadèkake: netra bawur, talingan pênglèh, grana
mingkup, lidhah mangkêrêt, ing wêkasan cahya surêm, swara sirna, ora bisa aningali, miyarsa, angganda,
lakuning badan, dununge ana ing lesan; tarekat lakuning ati, dununge ing grana; hakekat lakuning nyawa, dununge
mungguh kang kinukud dhingin, paningaling netra, kaumpamakake bawuring kaca wirangi utawa êsating banyu zamzam, nuli
kaumpamakake guguring wukir ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaumpamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka'batu'llah; ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabèh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika mêtokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktune sirnaning warana banjur katoning jaman karamatu'llah, têgêse jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalêm Adam kukmi têkane sakèhing cahya kang padha anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustya pêpuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabarjèr apês, unine: A, I, U, têgêse: Aku Iki Urip, banjur anyiptaa brangta ing Dzat, supaya aja kaengêtan marang kang kari kabèh.
WANGSITE KANGJENG SUSUHUNAN KALIJAGA BAB APA KANG BAKAL KALEKSANAN ING DALEM JAMAN KARAMATU'LLAH.
Iki Wangsite Kangjêng Susuhunan Kalijaga, amratelakake kang bakal kalêksanan ing sajroning jaman karamatu'llah, kaya mangkene.
Ing atasing 'aral basariyah kabèh, yêkti padha anandhang jawaliyah, têgêse, pêpalanganing manusa iku padha kêna owah gingsir, iya iku pratandhane apêsing kawula. Kayêktènan ing dalêm 'adam kukmi katon saka pangrasa kaya ing ngisor iki.
1. Kang dhingin, awit katon 'alam Rokhiyah têgêse 'alaming nyawa, apadhang dudu padhanging rahina, tanpa keblat wetan lor kulon kidul ing ngisor ing dhuwur, ing kono aningali sagara tanpa têpi, iku wahananing ati kawimbuhan cahyaning utêk, satêngahing sagara katon ana duryat
anglimputi jatining ati, dadi pangrasaning sarira, êmpane dumunung ana ing cipta papane ana ing paningal pamiyarsa pangganda pangrasa pamirasa, diarani muka sifat, kawasane amung anuntun sakaliring sifat kabèh, ing
2. Kang kapindho, sasirnaning 'alam Rokhiyah, katon 'alam Siriyah, têgêse 'alaming rahsa, padhange angluwihi padhanging 'alam Rokhiyah, ing kono têkaning
wiwit katon dhingin, cahya irêng, iku kahananing napsu Luwamah, hawane ing nalika urip amarakake dahga arip luwe sapanunggalane, wahanewahanane. ing wadhuk wahyaning saka lesan kadadiyane ing sajroning cahya irêng katon sakaliring sato kewan miwah gêgrêmêt, padha anggragada kaya anganggêp Pangeran, prabawane bumi gonjing, 'alaming napsu diarani 'alam nasut, têgêse lali ing nalika iku panggonaning lali, poma, diengêt sarta
santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya irêng, bokmanawa anitis marang sato kewan miwah gêgrêmêtan.
Ora antara suwe cahya irêng sirna, katon cahya abang, iku kahananing napsu Amarah, hawane ing nalika urip amarakake angkara panastèn dêduka sapanunggalane, wahanane ing ampêru, wahyane saka karna, kadadeyane ing sajroning cahya abang katon sakaliring budi srani brêkasakan, iya padha kaya anganggêp Pangeran, prabawane gêni murup gêdhe angalad-alad 'alaming napsu diarani 'alam jabarut, têgêse asrêng, ing nalika iku panggonaning rêksasa, poma disarèh sarta santosa, aja anganti korup ana sajroning cahya abang, bokmanawa anitis marang brêkasakan.
Ora antara suwe cahwa abang sirna, nuli katon cahya kuning, iku kahananing napsu Sufiyah, wahanehawane. ing nalika urip amarakake pakarêman murka, pêpenginan pakarêman kabungahan sapanunggalane, wahanane ing lêlimpa, wahyane saka netra, kadadiyane ing sajroning
prabawane angin pancawora gêdhe 'alaming napsu diarani 'alam lahut, têgêse gingsir, ing nalika iku
Ora suwe cahya kuning sirna, nuli katon cahya putih, iku kahananing napsu Mutmainah, hawane ing nalika urip amarakake lobaning kautaman sapanunggalane, kaya ta anglakoni puja tapa brata kang kalantur-lantur, ora mawa watara, kahanane ing balung, wahyane saka ing grana kadadiyane ing sajroning cahya putih katon sakaliring iwak loh, miwah bangsaning bêburon banyu, ana ing sagara rahmat, iya padha a kaya anganggêp Pangeran prabawa banyu wêning tanpa sangkan 'alaming napsu diarani 'alam malakut têgêse katon, ing nalika iku panggonane uninga ing karaton, poma diwaspada sarta santosa, sabab [sa...]
[...bab] dudu sajatining karaton kang rinakit maha mulya, aja nganti korup ana sajroning cahya putih, bokmanawa anitis marang iwak loh miwah bangsaning bêburon banyu.
3. Kang kaping têlu, sasirnaning alam Siriyah, katon 'alam Nuriyah, têgêse 'alaming cahya, padhange angluwihi padhanging 'alam Siriyah, ing kono têkaning cahya amancawarna, irêng abang kuning putih ijo, gumêlar barêng padha katon karaton sarwa raras kabèh, iku wahanane pancadriya, kawimbuhan cahyaning pramana, 'alaming pancadriya diarani 'alam hidayat, têgêse pituduh, dening anuduhake panggonane ing nalika gumêlaring karaton, ananging dudu sajatining karaton kang rinakit maha mulya, iya iku karatoning panasaran, kaya ta, karaton kang katon ana sajroning cahya irêng, iku dzating sato kewan, miwah gêgrêmêtan kang katon ana sajroning cahya abang, iku karaton dzating brêkasakan, kang katon ana sajroning cahya kuning, iku karaton dzating manuk miwah bangsa ibêr-ibêran, kang katon ana sajroning cahya putih, iku karaton dzating iwak loh, miwah bangsaning bêburon banyu, kang katon ana sajroning cahya ijo, iku karaton dzating têtuwuhan, ing nalika iku ana kapiyarsa swara kaya
4. Kang kaping pat, isih ana sajroning 'alam Nuriyah,. ing kono katon cahya wêning, sajroning cahya ana urub sawiji angadêg sasada lanang gêdhene, darbe sorot wolung warna, irêng abang kuning putih ijo biru wungu dadu, gumêlar padha katon swarga asri kabèh, iku wahananing warnaning pramana, kawimbuhan dening suksma, 'alaming pramana diarani 'alam 'iskat, têgêse birahi dening panggonane rumasa
brangta marang gumêlaring swarga, ananging dudu sajatining swarga kang maha suci, dudu panggonan kang nikmat manpangat rahmat, iya iku kahyanganing jin kabèh, amung
cipta, yèn jumênêng ana ing kono, bokmanawa dadi rêtuningratuning. jin irêng.
Kang katon swarga sarwa abang abra marakata mimba sêsotya gêniyara, iku kadadiyan saka dusthaning cipta, yèn jumênêng ana ing kono, mbokmanawa dadi ratuning jin abang.
Kang katon swarga sarwa kuning sumunar mimba rêtna dumilah, iku kadadiyan saka dorsaningdosaning. cipta, yèn jumênêng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin kuning.
Kang katon swarga sarwa putih maya-maya wênês mimba manik maya, iku kadadiyan saka sêtyaning cipta, yèn jumênêng ana kono, bokmanawa dadi ratuning jin putih.
Kang katon swarga sarwa ijo angênguwung mimba manik tejamaya, iku kadadiyan saka santosaning cipta, yèn jumênêng ana ing kono bokmanawa dadi ratuning jin ijo.
Kang katon swarga sarwa biru muyêk mimba manik nilapakaja, iku kadadiyan saka sambawaning cipta, yèn jumênêng ana ing kono bokmanawa dadi ratuning jin biru.
Kang katon swarga sarwa wungu nêngêr mimba manik pusparaga, iku kadadiyan saka sambadaning cipta, yèn jumênêng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin wungu.
Kang katon swarga sarwa dadu muncar mimba manik mirah dalima, iku kadadiyan saka owah gingsiring cipta, yèn jumênêng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin dadu. Ing nalika iku kambu gandane sakèhing kahyangan mau amrik arum angambar kaya anarik ing rahsa, poma aja nganti karaksake,karasakake. bokmanawa kalêbu ing swarga panasaran.
5. Sasirnaning 'alam Nuriyah, katon 'alam Uluhiyah, iya iku 'alam Ilahiyah, têgêse 'alaming Pangeran, padhange angluwihi padhanging 'alam Nuriyah, ing kono katon cahya mancur, sajroning cahya
warna kabèh, anglimputi saubênging jagad cilik jagad gêdhe ing saisèn-isène, ananging uripe saka pramaningpramananing. rahsa, ing nalika iku têkaning malaekat, awarna bapa kaki, sapanunggalane
6. Kang kaping nêm, isih sajroning 'alam Uluhiyah, sangsaya wuwuh padhange, ing kono katon cahya mancorong, sajroning cahya ana sifating rêrupan kaya golèk gadhing asawang pêputran mutyara, dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, jumênêng ing makam baka, iku pramananing rahsa kang amurba amisesa ing 'alam kabèh, ananging uripe saka dzating atma, ing nalika iku têkaning widadari awarna biyung nini, sapanunggalane lêluhur wadon, angaku utusane Dzat Kang Amaha Suci, kinèn angirid marang chakaratu'llah,chalaratu'llah. poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku af'aling
7. Kang kaping pitu, isih sajroning 'alam Uluhiyah, tanpa kira-kira padhange, ing kono ora katon apa-apa, amung cahya gumilang tanpa wêwayangan iku Dzating atma, anunggal Sajatining Dzat Kang Asifat Esa, ora jaman, ora arah, ora-ênggon, tanpa warna, tanpa rupa, kadim azali abadi, kang amurba amisesa kang kawasa nitahake sakaliring alam anglimputi ing 'alam kabèh apranawa mêngku saliring makam sampurna, urip dhewe ora ana kang
elok sifate, kang wisesa asmane, kang sampurna af'ale, dumunung ing urip kita pribadi, ing kono tanpa antara pamoring kawula-gusti, iya iku urip kita mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadim azali abadi, dibasakake: chayun pidareni, têgêse urip ing kahanan lor ana ing 'alam sahir kita urip, ana ing 'alam kabir iya urip, padha sanalika banjur èngêt ing wèntèhan saniskaraning purwa madya wasana kabèh. Aja uwas sumêlang manèh, ing wêkasan sumangga, anggon-anggon ana ing karsa, katarima ana ing sarira, aku amung drêma angimpun sakaliring ngelmi saka wêwêjanging guru sawiji-sawiji, pangrasaning ati wis ganêp, kuranga kaya ora akèh, anjaba amung wêjange Kiyahi Agêng Liman, iku pakewuh ênggonku
kawidèkna kapiya karêp, gunung lawu sap pitu iku kabèh, Saka pamikirku iya prayoga ing surasane, kaya amêmuji aja nganti mati ing saênggon-ênggon, bisaa mati kaulêsan lawon lapis pitu, ananging pakewuhing patrap dening unine kang anandhakake ora pakolèh.
Ing wusana aku matur ambodhoni, ana kang durung pati têrang ing sêsurupanku, iya
Dene pemutku Wirid iki ora kêna kapriksa marang kang durung
Bab pambirating ganda ala, bisaa angganda bêcik, saiki aku wis olèh sêsurupan, saka pamêjange sawijining guruku, samêngko ngelmu mau kagêlarake ing kene, katambahake nunggal ana sajroning Wirid iki manggon ing pungkasan.
Dene asale ngelmu mau, kacarita ing kuna saka wasiyate Kangjêng Susuhunan Kalijaga, kang kawasiyatake marang para putra wayah kabèh.
Saka pituduhe kiyahi guru, mungguh kang katêmbungake Kangjêng Susuhunan Lèpèn, tumrap surasane ngelmu iki, sajatine iya banyu Urip iya iku ananing urip-kita pribadi.
Wondene patraping panganggone, sasurasane ngelmu iki kaèsthi ing dalêm cipta. ing nalika anyipta cangcuding amatrapake panjênênganing Dzat, utawa kawisikake marang wong kang wis ngangkat sakarat. Para kang padha nganggo ngelmu iki, kang wis katatalan jisime banjur bisa angganda arum, dadi kang padha ngupakara padha rahab kabèh, rêsêp anggone ngrukti
Bismi'llahi-rrahmani-rrahim, Sabda angin, tansah murba wisesa, sah ganda kari
Anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat wêwêjangan saka para Wali ing tanah Jawa.
Iki Warahing Hidayat-Jati, kang anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat, wêwêjangan saka para Wali ing tanah Jawa, sasedane Kangjêng Susuhunan ing Ngampèldenta, padha karsa ambuka
Kiyas, kaya kang wis kasêbut ana sajroning wirid kabèh, mungguh papangkate sawiji-sawiji kapratelakake ing ngisor iki.
Kang dhingin, saangkatan nalika jaman awale nagara Dêmak, para Wali kang karsa amêjang amung wêwolu.
Kang kapindho, ing saangkatan manèh nalika jaman akhire nagara ing Dêmak, para Wali kang karsa amêjang iya amung wêwolu.
banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjênênganing Dzat kabèh, nanging durung urut patrap panganggone ing sawiji-wiji.
5. Kangjêng Susuhunan ing Têmbayat, kalilan dening guru Kangjêng Susuhunan ing Kalijaga,
ing dhuwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga padha wiridan saka Pamêjange Kangjêng Susuhunan ing Ngampèldênta kabèh, mula ing mêngko kaimpun dadi sawiji, supaya gampang anggonku angrasakake riwayating Dalil Hadist Ijmak Kiyas, sarèhne hakekate Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku binasakake luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora ênggon amung cipta-sasmita dumunung ana kang waskita. Wêwisikane ora ana apa-apa sakèhe kang kasêbut iku dudu sajatining Dzat kabèh, ananingananging. kang wajib kaimanake amung Ingsun.
Mungguh wêwisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning
para wêwêjangan kabèh, kaya kang kasêbut ana Warahing Hidayat-Jati mangkene.
Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, têgêse asifat sawiji, kang amasthi dhingin dhewe nalika isih awang uwung salawase ing kahanan-kita, iya iku jumênêng pribadi, ana sajroning nukad gaib kang kêluwih langgêng, ing kono amêdharake kudrat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma af'al kabèh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.
1. Chayu, têgêse urip, dumunung sajabaning Dzat.
2. Nur, têgêse cahya, dumunung sajabaning urip.
3. Sir, têgêse rahsa, dumunung sajabaning cahya.
4. Roh, têgêse nyawa, diarani suksma, dumunung sajabaning rahsa.
5. Napsu, têgêse angkara, dumunung sajabaning suksma.
6. 'Akal, têgêse budi, dumunung sajabaning napsu.
7. Jasad, têgêse badan, dumunung sajabaning budi.
Dene Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, suksma, napsu, budi, badan kabèh sumarambah saka ing wiwitan tumêka ing wêkasan, mungguh wêwijangane kaya ing ngisor iki.
1. Ing nalika Chayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra, wahanane dadi bisa aningali, iya iku paningaling Dzat angagêm ing netra-kita.
2. Ing nalika Chayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi
ing lidah, wahanane dadi bisa ngandika, iya iku pangandaningpangandikaning. Dzat angagêm ing lesan kita.
4. Ing nalika Chayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagêm ing karna-kita.
5. Ing nalika Chayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduwèni karsa, iya iku karsaning Dzat anggêmangagêm. ing ati-kita.
6. Ing nalika Chayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing gêtih, wahanane dadi bisa ambêkan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadhane, iya iku af'aling Dzat angagêm ing saulah-kita saèstu ora beda ing nalika amratandhani af-al sajroning 'alam, banjur bisa amolahake srêngenge rêmbulan, angin sapanunggalane, saisèn-isèning 'alam kabèh, padha dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
1. Dzat Amurba Chayu, têgêse, Dzat iku witing urip.
2. Chayu amisesa Nur, têgêse, urip iku amêngku wahyaning
kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kawisesa dening cahya, cahya kawisesa dening urip, urip kapurba dening Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangênan karo ananing Dzat, iya urip-kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sejati, aja uwas sumêlang ing galih.
kayêktèkake kang dadi tandhane, iku manawa pinêsu ing sajroning manekung anungku samadi anêgês karsa amarsudi kawasa, adat kang wis kalakon, ana mangunah têka kagawa ing utusan mêtu saka-sarira-kita kang amaha mulya, manawa tandha katon saka pramana karasa
manawa arêp manekung saka wasiyate Kangjêng Panêmbahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
Wiwit angurangi dhahar sare, anyêgah sahwat ambirat napsu hawa ing dalêm sawatara dina, banjur pasa anglowong sarta ambisu ing dalêm têlung dina têlung bêngi, ora kêna angêmu sak sêrik duka cipta, manawa pasane wis kari sawêngi ora kêna sare, barêng ing wayah têngah wêngi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akêkonyoh ganda wida jêbad wangi, adêdupa marêp mangetan utawa mangulon angarêpake keblate dhewe, tumêkane ing wayah bangun esuk iku
padha polok digathuk, jêngku katêmokake padha jêngku dirapêt, palanangan sapalandhungane sinipat karo jêmpol sikil-dibênêr aja nganti katindhihan, nuli asta karo angrangkul jêngku atrap sidhakêp suku tunggal darijining asta padha antuk ing sêlaning dariji kaya angapu-rancang, jêmpol asta banjur winawas karo pucuking grana, nuli anata wêtuning napas tanapas anpas nupus, aja nganti tumpang suh kumpule dadi sawiji ing kono tinarik saka kiwa. Tumêka ing pusêr lèrèn saantara suwe banjur katurunake anêngên mêtu ing lèng grana têngên kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sarèh anarik napas manèh saka têngên tumêka ing pusêr lèrèn saantara suwene banjur katurunake angiwa mêtu ing
lèng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping têlu mangkono panariking napas, wêkasane manawa wis sarèh anarik napas manèh saka kiwa mubêng anêngên, saka têngên mubêng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing pusêr, banjur katarik mandhuwur bênêr kang asarèh, lèrèn tinata ana ing jaja, banjur katarik mandhuwur manèh kang alon-alon, lèrèn tinata ana ing sirah, ing kono angênêngakeangêningake. cipta sarwi osik matrapake panjênênganing Dzat kaya mangkene.
kudratingsun. Manawa wis mangkono, adat padha sanalika bae kayêktènan kang dadi tandhane, nuli panariking napas katurunake mêtu ing lèng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wêkasan pasrah analangsa marang Dzat-kita dhewe.
Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing sabên sasi sapisan, orane amung sabên ing dina ijabah bae aja nganti katowongan, sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasêbut kapratelakake ing ngisor iki.
1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.
2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12.
3. Sasi Rêjêb, ijabahe tanggal kaping 27.
4. Sasi Ruwah, ijabahe tanggal kaping 15.
5. Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.
6. Sasi Bêsar, ijabahe tanggal kaping 8, utawa kaping 9.
Urut - urutane arane wahananing Dzat.
Ing mêngko amratelakake urut-urutane namane Wahananing Dzat kang wis kasêbut ing ngarêp kabèh mau kaya ing ngisor iki.
1. Cahyuchayu (dan di tempat lain).
Kang dhingin Cahyu, têgêse urip, diarani Chayun, têgêse panguripan, diarani manèh Chayat, têgêse anguripu, diarani manèh Chayu-daim, têgêse urip kang têtêp, ananging sajatine iya amung sawiji Chayu iku.
Kang kapindho Nur, têgêse cahya, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasêbutan.
1. Nur Riyat, têgêse cahya samar,
amung sawiji ananging dinamani dadi nêm pasêbutan.
1. Sir Ibtadi, têgêse rahsa purba, iya iku dadi wahyaning asmaranala.
2. Sir Kahari, têgêse rahsa
Dene têrange wêwêjanganing Roh iku manawa karujukake karo wasiyate Ingkang Sinuhun Sultan Agung nalika musawaratan
ngèlmu, kadhawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Katêgan, mangkene pangandika-dalêm.
Sajatine roh iku sawiji, minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa, kasêbut aran suksma, prabedane padha amawa tandha sowang-sowang.
1. Tandhaning Roh iku anganakake gêtih.
2. Tandhaning Nyawa anganakake kêtêtêk.
4. Tandhaning suksma anganakake rahsaning jasad.
Ananging Suksma iku ana papangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.
1. Patêmone jasad lan napas, iku dèn arani Suksma Wahya, têgêse suksma lair.
2. Patêmoning napas lan budi, iku dèn arani suksma Dyatmika, têgêse
6. Patêmoning rahsa lan cahya, iku dèn arani Suksma Wisesa, têgêse suksma wênang.
7. Patêmoning cahya lan urip, iku dèn arani Suksma Kawêkas, têgêse suksma pungkasan.
Dene patêmoning suksma kabèh iku dadi Suksma Adi Luwih, têgêse suksma utama,
waluya dadi manik Maya gumilang tanpa wêwayangan, têgêse bali dadi Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi.
Bali amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat.
Kang kaping lima 'Napsu, têgêse angkara, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasêbutan.
1. Napsu Luwamah, têgêse angangsa, darbe hawa amarakake dahga arip luwe
Dene manawa kapatitisake witing napsu iku saka utêk, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wêtune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati manèh banjur dadi anpas, anunggal lakuning gêtih banjur dadi tanapas, angambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur amêtokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta, birahi, nupus, anpas, tanapas, swara, iku padha mêtu saka hawaning napsu kabèh.
Kang kaping nêm Akal, têgêse budi, iku sajatine iya amung sawiji ananging dinamani dadi limang pasêbutan, manawa kaetung dalah kang arangkêp nama dadi pitung pasêbutan, padha
pakartining budi iku diarani pancadriya, têgêse ati lima, iya iku pangawasa kang mêtu saka rahsaning budi, peperangane dadi têlung pangkat padha
Kang kaping pitu Jasad, têgêse badan, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi rong
ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu daim, têgêse urip kang têtêp dumunung ing kahanan-kita pribadi, mula dipralambangi: warangka manjing curiga, têgêse badan wadhag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadhag isih dadi êmbanan, lambange: curiga manjing warangka, têgêse badan alus isih dumunung sajroning badan wadhag.
Dene pratikêle ing badan wadhag mau, saka wasiyat-dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana I, kêna kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.
pangrasa-kita, pamirsa-kita, padha kabalèkêna marang sangkane dhewe-dhewe.
iku bêbasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andheprok, lumayu sarwa alinggih, ambisu karo carita, lunga sarwa aturu, turu karo amêlèk, kaya mangkono ngibarate.
iku tanpa tuduhan, amung dumunung anarambahi ana sajroning urip-kita, ananging akèh kang padha katambahan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, têgêse ora arah ora ênggon, akantha tanpa warna tanpa rupa, asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi: kombang angajab ing tawang, têgêse: kombang anglèng ana ing awang-awang, mula ing dalêm martabat kasêbut: la takyun, saka durung sanyata ing kahanane.
ing awang-awang, mula dalêm martabat kasêbut: takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane.
urip ora mawa banyu mula ing dalêm martabat kasêbut: takyun sani, dening wis sanyata ing kahanane.
isèning wuluh wungwang iku, mula dalêm martabat kasêbut: akyan sabita, dening sanyata têtêp ing kahanane.
kuntul anglayang iku, mula ing dalêm martabat kasêbut: kayan karijiyah, dening sanyata matu ing kahanane.
Dene napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka wisesaning suksma sajati, dipralambangi: gêni murub ing têlêng samudra têgêse: kaelokan urubing gêni ana sajroning banyu iku, mula ing dalêm martabat kasêbut: akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.
Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi: kuda ngêrap ing pandêngan,
têgêse: jaran anyandêr isih kinurung ana sajroning jajaran dadi upacasa surasane padha karo pralambang: lumpuh ngidêri jagad, mula ing dalêm martabat kasêbut: akyan maknawiyah, dening sanyata kawêdhar ing kahanane.
Dene jasad iku minangka Tajali Wahananing Sifat, dadi êmbanane para mudah kang wis kasêbut ing ngarêp mau, awit kalimputan dening
kinêmulan ing lèng, têgêse: kodhok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, êlèng iku ngibarating jasad sajabaning mudah iya iku kahananing Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawa jamaning Dzat ing dêlahan, dipralambangi: kodhok angêmuli ing lèng, têgêse jasad gênti dumunung ana ing jêro, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi parapadha. tarik-tinarik têtêp-tênêtêpan, kaya ing ngisor iki derahe.
Derah Kahananing Dzat ing dunya lan ing dêlahan
Kodhok angêmuli ing lèng… Kodhok kinêmulan ing lèng
Dzating Gusti kang nguwasani ing atase turu tangi lan patining jasad-kita.
Balik mungguh Dzating Gusti iku kacèke karo kawula dening andarbèni pangawasa,
pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirêp dening wasesaning suksma, rêrêm sajroning Bait-al-makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglêrêp saniskaraning pancadriya mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggêlar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad-kita, ing kono saka pangrasa katonton 'alaming ngimpi, kalaksanan saliring solah bawa kabèh.
Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angrêbdakake hawaning napsu anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabèh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad-kita, banjur wêruh manèh marang saniskara kang katonton ing
Kaya mangkono uga upamane mênawa karkating jasad katarik ing
marang pangawasaning rasa, banjur luluh manjing ing dalêm pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat kang mutlak kadim azali abadi, ing kono wahanane diarani mati kahananing jasad-kita, ananging satêmêne ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgêng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi: tanggal pisan kapurnaman, têgêse: durung suwe tumitah ana ing 'alam dunya, banjur bisa bali manèh dadi
Ing mêngko anutugake urut-urute panunggalane pralambang kabèh, ananging têgêse, sakèhing para amarsudi ngelmu
1. Gigiring Punglu, têgêse gigiring mimis, iku ngibarat kaelokaning Dzat, dening ora arah ora ênggon, ing ngêndi sayêktining panggonane, sayêkti amung dumunung ana Dzating urip-kita.
2. Tambining Pucang, têgêse ngibarat kaelokane sifating Dzat, dening binasakake dudu lanang dudu wadon dudu wandu, kaya apa satêmêning sifate, sayêkti amung dumunung ana sifating urip-kita. Ana kang angarani tambining pucang iku lènging grana loro, saka pangira bokmanawa kaliru ing sêsurupan.
3. Wêkasaning langit, têgêse iku ngibarat wangênane soroting cahya, sumarambah tumêka ing sifat
palèrènaning napas, dumunung ing jantung. Ana kang angarani susuhing angin iku rambut,
11. Bumi, kapêtak sajroning lêmah, têgêse iku ngibarating wujud-kita asal saka ing lêmah, ing têmbe kapêndhêm ing lêmah, iya iku wahanane dadi daging.
12. Amèk gêni adêdamar, padha karo: gêni ana sajroning gêni, utawa: gêni binasmi ing gêni, têgêse iku ngibarating wujud-kita asal saka ing gêni tansah andadèkake gêni, iya iku wahanane dadi napsu.
13. Barat katiyub ing angin, padha karo: angin angine prahara, têgêse iku ngibarating wujud-kita, asal saka ing angin, agung angingsêp angin amêtokake angin, iya iku wahanane dadi napas.
14. Angangsu pikulan banyu, padha karo: banyu ana sajroning bangu, têgêse iku ngibarating wujud-kita, asal saka banyu tansah kailènan banyu, iya iku wahanane dadi gêtih, mula ana kang ngarani banyu sajroning banyu iku gêtih.
15. Srêngenge pine, surasane padha karo: kaca angêmu srêngenge, têgêse iku ngibarat cahya kasorotan ing srêngenge, utawa srêngenge ana sajroning cahya, iya iku wahanane dadi pramananing netra.
16. Wiji ana sajroning uwit, uwit ana sajroning wiji, têgêse iku ngibarating kawula dumunung ana ing Gusti, Gusti dumunung ana ing kawula, dibasakake panglêburan papan tulis.
17. Kakanganing pambarêp, adhining wuragil, têgêse iku ngibarat martabat Insan-kamil, ing nalika tanajul, tiba ana wêkasan dhewe, barêng tarkine ing têmbe dadi wiwitan,
anrus marang pêlênging paningal. Ana kang angarani, tugu manik iku kalam, bokmanawa saka pangira bae.
ing babahan nawasanga sajroning jasad. Mungguh ing Kabuddane, sawanganing samudra rêtna, iku diarani: kori sela matangkêp, dadi
iya iku hakekate pasewakaning Dzat, dumunung ana ing sirah utawa ing jaja, têgêsing kursi palênggahan, iya iku hakekate palênggahaning Dzat, dumunung ana ing utêk
hakekate panimbanging Dzat, dumunung ana ing paningal, piyarsa, pangganda, pangrasa miwah pamirasa.
wêkasan tur ora pati andadèkake prêlu ing surasane, dene manawa ana pralambang elok kang kagawe cangkriman, pradikane diwawasa saka ing dêduga prayoga kaya ing ngisor iki.
1. Sawarnane kang binasakake: gêdhe, amba, dawa, dhuwur, luwih, sapanunggalane iku dadi ngibarate Ananing Dzat.
2. Sawarnane kang binasakake: cilik, ciut, cêndhak, êndhèk, kurang, sapanunggalane iku dadi ngibarate wahanane sifat.
Upama unèn-unèn: Bothok banthèng winukuswinungkus. ing godhong asêm, kabitingan ing alu bengkong, iku pradikane: bothok bantèng
kabèh, mungguh dununge mangkene: Ananing Dzat kita iku awarna Wahananing sifat-kita, tandha ing solah-bawa-kita, nanging wardine kang sajati iku ora prayoga manawa kagawe rêrasanan ing akèh, kinane kawicarakake amung kalayan kang wis bakal tunggal ngelmu, sarta kang wis katuwuhan dêduga, têgêse wis liwat têngah tuwuh, manawa kawicarakake marang kang durung darbe dêduga mundhak kadhinginan tuwuh, amarga durung dumunung wahananing tumuwuh, lire kaya wirayating para sêpuh, ingatase wong urip iku awit saka lair tumêka ing sabanjure, awiyos katuwuhan iradating Dzat kaping rolas, ing dalêm satuwuhan antara nêm taun, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
1. Awit saka lair tumêka 6 taun, katuwuhan lali, têgêse durung èngêt.
2. Awit 'umur 7 taun tumêka 12 taun, katuwuhan èngêt.
3. Awit 'umur 13 tumêka 18 taun, katuwuhan budi.
4. Awit 'umur 19 tumêka 24 taun, katuwuhan birahi.
5. Awit 'umur 25 tumêka 30 taun, katuwuhan murka.
6. Awit 'umur 31 tumêka 36 taun, katuwuhan
11. Awit 'umur 61 tumêka 66 taun, katuwuhan jatmika.
12. Awit 'umur 67 tumêka 72 taun, katuwuhan pêpêka.
Dene luwihe saka iku adat katuwuhan lali manèh, têgêse asring-asring kalalèn, mungguh pratikêle supaya aja nganti katuwuhan lali manèh, iku amung anyêgaha napsu hawa, sabab sajatine kang dadi laranganing ulah ngelmu kasampurnan iku amung napsu, manawa bisa ambirat napsu, 'adat kadunungan ati awas emut, tamtu nêmu kamulyan ing sangkan - paran, iku aku anyumanggakake ing panggalih, sarèhne aku durung bisa anglakoni dhewe, dadi amung atur pêpuji bisane kalakon olèh kamulyan bae.
Tandha bakal katêkan Bangas sawise cêdhak dina Kiyamat.
Ing wasanane amratelakake riwayating hadist, manawa wis cêpak dina kiyamat, ing kono ana kang dadi tandha bakal katêkan Bangas, têgêse utusane Pangeran Kang Amaha Suci, andhawuhake janji
1. Amundhut bêrkating bumi, iku manawa isbating wujud-kita, dadi ngibarat sudaning rupa warna.
2. Amundhut 'adiling ratu, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat owahing paningal,
4. Amundhut wirangining pandhita, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat gingsiring budi.
5. Amundhut nastapaning awrêdha, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat wimbuhing dahganing napsu Luwamah tandha bakal lêrêp.
6. Amundhut sabaring sudra, iku manawa isbating wujud-kita, dadi ngibarat wimbuh angkaraning napsu Amarah tandha bakal sirêp.
7. Amundhut sih-ing kadang warga, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat wimbuh murkaning napsu Sufiah tandha bakal rêsêm.
8. Amundhut wiranging pawèstri, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat wimbuh lobaning napsu Mutmainah, tandha bakal sidhêm pramanêm.
9. Amundhut imaning mukmin, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat gingganging suksma.
10. Amundhut sastraning Kuran, iku manawa isbating wujud-kita, dadi ngibarat sunyaning rahsa.
Manawa wis sunya rahsane, iku tandha wis kawistara ing
kaya kang wis kasêbut ana sajroning Wirid kabèh, rong pangkate, anuduhake panêngêran kang kawistara ing paningal marang liyan, kapratelakake ing ngisor iki.
1. Manawa kawawas wis darbe lageyan kang owah saka adate, utawa bali kaya lageyane nalika isih bocah, iku tandha bakal alihan, têgêse wis mèh katêkan Bangas.
2. Manawa kawawas wis sunya matine, utawa ulate wis pucêt, wêwayangan sajroning netra wis oncat, kêdhèpe wis lèrèn, alise wis têpung, kêtetekêtêke. wis sêpên, badan anyêp wis kambu kandaninggandaning. sawa, iku kang kawawas mau tandha wis tumêka ing janji angalih marang panggonan kang maha mulya, anunggal karo kahananing Dzat-kita Suci, iku sumangga ing panampane, amung atur pamujiku kang muga-muga
manawa wong ulah ngelmu makrifat iku katanggungan, awit saka durung kabuka ing pambudi, tamtu dadi dosa gêdhe, amarga ora sumurup ing surasane.
Dene manawa kang wis têrang bisa anampani kabèh iku, têmtu dadi kamulyaning sangkan-paran, têgêse ing awal akhir ora
tamtu iya sumurup marang badane, Sapa kang uninga marang badane, tamtu iya uninga ing Pangerane. Têgêse, kang sumurup ing Pangerane iku, iya kang sumurup ing surasaning ngelmu makrifat kabèh, têgêse kang uninga marang badane iku, iya kang bisa anguningani marang uriping jiwa-ragane dhewe, aja nganti kalabêtan kang
saka 'adat luwange asring andadèkake ora widada ing uripe, mula manawa bisa suminggah saka sakèhing beka iku, tamtu andadèkake prayoga lulus raharja ing uripe, luwih utama manawa bisa anglakoni kang dadi kawajibane tapaning ngaurip sarta jakate pisan, kaya ing ngisor iki pratelane.
1. Badan, tapane patrap anor anuraga,
Cahya, tapane suci, jakate êning.
7. Atma, tapane awas, jakate emut.
Anjabane saka iku ana manèh kang wênang ditapani utawa kajakatan, kaya ing ngisor
Kangjêng Susuhunan ing Ngampèldênta, kang kadhawuhake marang para putra wayah kaya ing ngisor
mawa katêgêsan, tamtu wis padha sumurup liding bêbasan iki, sumangga ênggone angrasakake.
Dene pakolèhe tapa iku amung laku kang ora kawistara, iya iku tansah prayitna ing uripe, kaya ta: obahing badan kudu angarah-arah, kedaling lesan kudu
kala, kang pantês tiba ing sambawa kalayan sambada.
Manawa wis bisa anglakoni mangkono, tamtu lulus ing solah-bawane, kayumanan ing sakarsane, dadi kasêbut janma patrap, kêna tinulad ing kautamane, sabab ana bêbasan kaya ing ngisor iki.
Rongkot-rungkuding badan, kalingan dening solah susila; garap-gangsuling lesan, kalingan dening gêlêm angalah wicara; warna ala, kalingan dening ati sarèh; sifat kuciwa, kalingan dening nitya sumèh; taliti sudra, kalingan dening bèr-budi bawa-lêksana. Mungguh kang binasakake rongkot-rungkuding badan iku manawa carobo dhêmên anganggo sandhangan kusut, garap-gangsuling lesan iku manawa kasaluru ing ujar saru, warna ala iku kang ora sambada, sifat kuciwa iku kang darbe cacad, taliti sudra iku têdhaking wong cilik, samono iku masa borong ing panganggo, aku drêma amêdharake bae, sarèhne durung bisa anglakoni dhewe, dadi amung atur pêpuji marang kang kasdu amarsudi, muga-muga padha bisaa anglakoni saka olèh
PMmatursuwun sanget....berkat posting panjenengan kulo saget tulis
Padmi said: Sugeng ndalu ki, sedang ngendikan perkawis wigati menapa medar ngelmu kajiwan? Menawi kepareng mentrik padmi badhe ndherek ngangsu kawruh, nanging amargi sampun tansaya
Balas	On 19/03/2011 at 14:44 bancak said: wah jan Ki Wid iki lho, senengane mbujuk-i, muter sana muter sini sing nomer 3 rung ketok, nopo kulo sing ora weruh,sugeng siang poro kadang sedoyo
Balas	On 19/03/2011 at 14:59 wIdUrA said: Matur Suwun disik, Ki.
wigatos punopo dene kadingaren njanur gunung panjenengan rawuh wonten ing Padhepokan Gagakseto puniki Eyang. Monggo kulo aturi lenggah
Warahipun paduka nyonyah Dr. Ani Bèsên
Pandamêl ingkang botên anocogi kalihan jamanipun, punika botên wontên aosipun. Suraos makatên punika yêktosipun sabên tiyang inggih lajêng mangrêtos kemawon, mila botên parlu kula têrangakên malih.
Saèstunipun ijêngandika sampun botên kakilapan, manawi kita tiyang Jawi gadhah pusaka sêrat ingkang mratelakakên kawontênan saha nama-namaning jaman, ingkang tumindak wontên ing dunya, punapadene wataking jaman wau, ugi kapratelakakên sadaya. Ananging nitik umuring jaman kados ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat Jawi, ingkang sampun kula sumêrêpi, punika dawêg jaman alit, têgêsipun amung peranganing jaman agêng kemawon. Awit sanadyan nama-namaning jaman ingkang kapratelakakên ing sêrat-sêrat Jawi wau, ugi sami kalihan ingkang badhe kula aturakên, ewadene umuring jaman wau kaot kathah yèn katandhing kalihan umur-umuraning jaman agêng.
Miturut sêrat: Piwulang Gaib (Geheime Leer) karanganipun paduka H.P.B. mratelakakên, bilih jaman ingkang tumindak wontên ing dunya kaperang dados sakawan, kados [ka...]
[...dos] ta: Satyayoga, Dwaparayoga, Tretayoga, sakawanipun: Kaliyoga. Sadumigining jaman Kaliyoga, lajêng wangsul malih dhatêng jaman Satyayoga, makatên sapiturutipun. Supados botên kêpanjangên, ing ngriki namung kula têrangakên punapa ingkang winastan jaman Kali kemawon, jalaran kita sadaya punika dumunung wontên ing pêpungkasanipun jaman Kali, ngancik wontên ing wiwitaning jaman Satyayoga. Dumugi ing taun 1911 umuripun jaman Kali sampun: gangsal èwu taun, inggih punika titimôngsa pêpungkasaning jaman wau, kapetang saking adêging kaprabonipun Prabu Yudhisthira, jumênêng nata wontên ing Astinapura. Dados taun 1912 punika sampun ngancik wontên ing jaman: Satyayoga. Dene ing salêbêtipun jaman Kali punika kawontênan ing dunya majêng dhatêng prakawis kalairan (wadhag) jalaran pancèn amung prakawis wadhag ingkang kaajêngakên, mila inggih amung para marsudi kalairan ingkang sami angsal pangaji-aji agêng wontên ing dunya. Punapa salêbêtipun gangsal èwu taun kapêngkêr tiyang ingkang ulah kabatosan, nadyan linangkung botên wontên ajinipun? Botên makatên, sadaya pandamêl mêsthi wontên ajinipun. Namung tumrap jaman Kali, têtiyang ingkang ulah [u...]
[...lah] kabatosan, nadyan linangkung adi kados punapa, botên sagêd katingal ngalela kados ingkang sami marsudi kawruh kalairan, malah ingkang piniji dados pangajênging kamajêngan ing dunya, inggih bôngsa ingkang marsudi kalairan wau punika.§ Manawi badhe mratitisakên murih saya têrang, amriksanana sêrat Piwulang Gaib anggitanipun H.P.B. Dene ing jaman Satyayoga ingkang kaajêngakên prakawis kasuksman§ Suksma, têmbung Sansêkrit, wêrdinipun: alus. mila sampun saèstu para marsudi kasuksman ingkang sami manggih aji. Amung kemawon rèhning dawêg lumampah 15 taun dumugi wêdalipun buku punika, tamtunipun wataking jaman Satya dèrèng sagêd katingal cêtha. Ewasamantên sampun kenging katitik saking kawontênan samangke, nadyan nagari-nagarinipun bôngsa ingkang botên angajêngi dhatêng kawruh kasuksman, nanging sabên wontên ingkang ngrêmbag kawruh wau, botên dipun pitambuhi, malah dipun mirêngakên tiyang kathah. Punapa malih sagêd katitik saking majêngipun agami-agami, punika satunggaling pasaksèn malih ingkang anêdahakên peranganing watakipun jaman Satya.
Kawuningana, dêdongengan ingkang kacariyos wontên ing sêrat: Mahabarata, punika isi kawruh kasuksman warni-warni. [war...]
[...ni-warni.] Amung kemawon sarèhning piwulangipun wau sinamar kawujudakên lêlampahaning tiyang, mila sampun saèstu botên badhe sagêd angênyami manising madu Barata, bilih kirang lêbêt panyuraosipun. Kosok wangsulipun, manawi para marsudi sampun sagêd angingsêp sarining sêkar tunjung Barata, sampun saèstu badhe sagêd anggayuh gêgeyongan sajati, amung sarana sêrat punika kemawon. Awit saking punika wosipun anggèn kula anjawèkakên sêrat Mahabarata, ing pangangkah amung badhe anyampêti kabêtahaning jaman ingkang badhe tumindak.
Mênggah ing wigatosipun pakêmpalan dintên punika badhe sami anyuraoanyuraos. sêrat Mahabarata, karantên punika sêrat minulya ing dunya.
Manawi ngangkah murih gampil anggènipun nyuraos, sakawit tiyang kêdah sumêrêp rumiyin ingkang kasinau wau sêrat punapa, sarta ing nalikanipun maos kadospundi anggènipun nyamêktakakên ciptanipun, karana ingkang prêlu punika panggalihipun para marsudi, punapa pancèn kapengin mangrêtos, punapa botên. Bilih sampun samêkta, mangrêtosipun dhatêng sêrat ingkang kaparsudi wau, langkung gampil tinimbang manawi kalintu anggèning nyamêktakakên panggalihipun. Upami jêngandika kapengin priksa dhatêng salah satunggaling kawontênan, kawontênan wau kêdah titi anggèn jêngandika ningali, sampun ngantos kirang waspada, kêdah jêngandika ajêngakên, nanging sampun ngantos kasingkur, sarta kêdah dipun raosakên sayêktos. Makatên ugi tumraping cipta, paningaling cipta kêdah dipun wawasakên, sarta sêrat wau dipun ajêngna.
Tiyang kêdah sumêrap kadospundi anggènipun marsudi, kadospundi wosing pikajêngipun ingkang kêdah winawas sarana cipta wau. Pramila badhe winiwitan saking anyamêktakakên cipta, tuwin anêdahakên pratitising patrap, tiyang kêdah ngangkah sagêdipun sumêrêp kadospundi pamaosipun sêrat wau.
Sasampunipun lajêng dipun pêndhêta saparwa-saparwa (dhil) kaupadosana, pundi ingkang prêlu, katataa ngantos turut dêdongènganipun, tuwin kêdah mangangkah sagêdipun têrang panampinipun dhatêng sadaya ingkang kawrat ing sêrat wau, sarta lêlampahanipun ingkang sami kacariyos wontên ing ngriku, pikajêngipun badhe kangge mulang tiyang golongan punapa, kadospundi pandamêlipun, tuwin punapa pangangkahipun. Kadospundi para dewa anggènipun amitulungi tiyang-tiyang wau, saha kadospundi anggènipun amambêngi. Punapadene para dewa tumut angsal punapa wontên lêlampahan ingkang kalampahan wau.
Ing dunya kathah tiyang ingkang botên pitados manawi para dewa (malaikat) punika anata lêlampahan, sarta botên pitados manawi alam-alam punika tinata dening para
dewa. Sintêna ingkang botên pitados dhatêng Agami Hindhu, tamtu badhe amabêni sêrat-sêrat jêngandika ingkang suksci-suksci. Dados inggih kalêbêt saperangan kawajibanipun sabên jêjaka Hindhu ngrêtos sawatawis dhatêng sêrat-sêrat suksci ing agaminipun, sampun ngantos lajêng sami rangu-rangu dening pangrêncananipun tiyang ingkang sami botên sumêrêp.
Manawi tiningalan saking kawruh kasusastran, sêrat Mahabarata punika isi ajèn-ajèn ingkang agêng sangêt. Satunggal-tunggaling bôngsa punika tamtu sami gadhah sêrat, pintên-pintên bôngsa ingkang sangêt angluhurakên, ugi pintên-pintên bôngsa ingkang ngrèmèhakên dhatêng sêratipun wau. Kathah bôngsa ingkang darbe sêrat mawi sinawung lêlagon, cariyosing babad, dongengan, kawruh kasuksman tuwin agami, ingkang adamêl tuwuh-tuwuhing raos pangaji-ajinipun tiyang, punika ingkang kathah saking kawruh kasusastranipun, manawi wontên bôngsa darbe sêrat-sêrat ingkang migunani, bôngsa wau lajêng kaanggêp luhur dening bôngsa sanès, nanging manawi botên gadhah sêrat ingkang luhur-luhur, bôngsa wau tamtu kaanggêp asor, môngka botên wontên bôngsa ingkang sugihipun sêrat luhur kados bôngsa Hindhu.
Saèstunipun jêngandika sampun sami maos anggitanipun [anggitanipu...]
[...n] Omirus, pujôngga ing praja Grigkênlan, ingkang nyariyosakên lêlampahaning paprangan salêbêtipun sadasa taun. Wontên sanèsipun malih, pintên-pintên pujôngga linangkung ing bab kasuksman tuwin babad. Sarêng tiyang samangke maos sêrat wau, lajêng sami mungêl: Grigkênlan punika rumiyinipun têtela nagari agêng, katitik saking anggitanipun para pujangganipun. Wêkdal samangke tiyang kilenan sami maos sêrat-sêrat ijêngandika ingkang kasêrat ing basa Sansêkrit, sarta sami mungêl: kados punapa luhuring kasagêdanipun bôngsa Hindhu ing jaman kina, dene sampun sagèd nganggit sêrat-sêrat wau. Sêrat Mahabarata punika kêkidungan ingkang luhur piyambak ing dunya, botên wontên sêrat kêkidungan ingkang sami kalihan sêrat Mahabarata. Ing ngriku kaèbêkan sadhengah ingkang prêlu dipun sumêrêpi, utawi pundi kautamèn ingkang kêdah kaparsudi. Tatêmbunganipun sêrat wau wilêd, sarta anyariyosakên lêlampahan prêlu-prêlu ingkang kêdah dipun sumêrêpi dening para jêjaka Hindhu. Saèstu kuciwa, upami tumuwuhipun jêjaka Hindhu botên sinartan kawruh pintên- pintên ingkang kawursita ing sêrat kêkidungan ingkang kaanggit sarta kagêgulang dening lêluhuripun.
Punika pusakanipun bôngsa Arya, amila prayogi sami kasinaua. Ing sêrat wau angêmot
kasusilan, punika pikajêngipun angrêmbag kawruh kasusilan, kados ta: lampah sae, sarta utamining pambêkan. Bilih jêngandika sinau kawruh petang, tamtu jêngandika dipun sumêrêpakên lampah-lampahipun ingkang sampun tinamtokakên. Dene manawi lampah-lampah ing panggarapipun wau sampun jêngandika sumêrêpi, sarta jêngandika têtêpi, tamtu lêrês pametang jênganika, makatên ugi tumraping piwulang kasusilan. Piwulang wau angrêmbag awon sae, pundi ingkang prayogi linampahan, saha ingkang kalintu. Wulang kasusilan botên mungêl: sira kudu bêcik, utawi: sira kudu aja ala. Ananging pamulangipun amung anêdahakên lampah-lampahipun, sarta suka têtuladan. Ingkang kacariyosakên ing ngriku pundi sae pundi ingkang dipun wastani awon, pundi ingkang kêdah jêngandika lampahi, tuwin pundi ingkang kêdah katilar. Sadaya lampah sarta wêwatonipun wau ingkang winastan piwulang kasusilan.
Sêrat Mahabarata, punika wiyaripun kados cakrawalaning piwulang kasusilan, ing ngriku pitêdah kadospundi anggènipun anglampahi. Sêrat wau marah dhatêng lare jalêr èstri ingkang sami wontên ing pamulangan, tiyang sêpuh jalêr èstri, saha mulang dhatêng sadaya wau kadospundi ingkang kêdah dipun lampahi pêpangkataning umur-umuranipun. Para brahmana, satriya, wiswa, tuwin sudra, saha tiyang ingkang botên kalêbêt wêwilanganing bôngsa punapa kemawon, sadaya sami sagêd angsal pitêdah saking ing ngriku, kadospundi pamanguning wêwatakan ingkang kêdah linampahakên ing gêsangipun sadintên-dintên. Sêrat wau anêdahakên kadospundi
padintênan, lampahing pamulangipun sakalangkung prayogi, inggih punika kadhapur dêdongengan. Kangge lintunipun anggèning mungal: ucapira kang têmên, ing ngriku nyariyosakên lêlampahanipun tiyang pintên-pintên ingkang têmên ungêlipun, lajêng kacariyosakên kadadosaning katêmênanipun wau. Dene ingkang kangge lintuning piwulangipun: sira aja goroh, punika lajêng nyariyosakên lêlampahanipun tiyang ingkang sami rêmên goroh,
tuwin kadadosanipun. Makatên patrap pamulangipun dhatêng tiyang, murih sami amangun watak utami, dados tiyang lajêng mangrêtos sayêktos. Manawi guru jêngandika mulang wiskêndhê (kawruh etang), guru wau tamtu anêdahakên gunggunganipun cacah ingkang kapetang. Ingkang makatên amimbuhi têranging pangrêtos andika, langkung saking manawi jêngandika metang piyambak ingkang tanpa têtuladan.
Ambêg rahayu punika langkung prêlu tinimbang sakathahing wêwatakan. Kalampahanipun sae, bêgja tuwin majêng, punika têwah saking ambêg rahayu.
Wontên satunggaling dongèng: nyariyosakên lêlampahanipun ditya nami Praladha, amargi saking anggènipun nglampahi wajib sarana ambêg rahayu, lajêng kaparingan nugraha dening Sang Hyang Indra, pinarêngakên mangrèh tri bawana.§ Alam têtiga inggih punika, cipta, pangraos, tuwin pandamêl. Katranganipun ingkang mêrtal. Nalika Sang Hyang Indra tumêdhak, amindha warna brahmana, Praladha katampi dados siswanipun, saking sangêting sungkêmipun Praladha dhatêng gurunipun, ngantos prasêtya sadaya dhawuhipun badhe dipun lampahi. Wêkdal samantên Sang Hyang Indra lajêng dhawuh: Praladha angaturna saening watakipun dhatêng Sang Hyang Indra. Sanadyan Praladha sangêt [sa...]
[...ngêt] sumêlanging manahipun dhatêng kadadosanipun bilih sirna watakipun sae, ewadene Praladha nyandikani, sinaksèn ing prasêtya. Nalika wau Praladha linggih kalayan manah dhatêng kasagahanipun, katingal wontên cahya, sunaripun tanpa watêsan mêdal saking badanipun. Ing ngriku Prabu Praladha pitakèn: sira iku sapa, cahya mangsuli: ingsun iki maujuding watakira bêcik, kang nêdya sira pisah, samêngko ingsun anguncati, arêp manjing marang brahmana kang binaktèn ing siswane. Wontên wujud sanèsipun malih ingkang mêdal saking sariranipun Prabu Praladha, sarêng dipun pitakèni mangsuli: ingsun watak adil, ingsun kudu manggon ing êndi kang dinunungan dening watak bêcik. Makatên ugi wêdaling katêmênan, pandamêl sae, pangwasa sarta kabêgjan, wêdalipun kabêgjan wau sarwi wicantên, hèh Praladha, amarga saka bêciking pambêganira, sira bakal bisa mangrèh tri bawana.
Samêngko wus kasumurupan kabèh, sira amboyong ratuning dewa, marga saka bêciking pambêkan, adil, têmên, panggawe bêcik, pangwasanira lan ingsun pribadi, lah sira kang wicaksana, kabèh mau tumuwuh saka bêciking pambêkan. Sasampunipun makatên kabêgjan lajêng uncat atut wuri dhatêng pambêkapambêkan. sae,
Wontên têtuladan sae sanèsipun, sambêt kalihan kasusilan, ingkang marambah-rambah kula sumêrêpi, wontên ing sêrat, Mahabarata, suraosipun anêdahakên, manawi pambêkan ingkang sae tumrap salah satunggiling tiyang punika botên tamtu prayogi tumrap tiyang sanès, sarta kawajiban punika dumunung wontên tiyang wau tiyang punapa. Manawi andika punika lare, ingkang sae tumrap andika, punika anglampahi saparentahing guru andika, bilih jêngandika dados guru, ingkang sae tumrap andika punika anêdahakên tiyang dhatêng kawajibanipun. Bilih ijêngandika punika bapa, wajib ijêngandika ngayomi suta andika. Nanging manawi jêngandika anak jalêr, wajib ijêngandika angestokakên parentahipun sudarma andika. Ingkang migunani tumraping tiyang, dumunung wontên kawruhipun, sarta wontên pratitisipun anggèning anambut kawajibanipun, ing pundi pamanggènipun ingkang tinêdahakên dening gêsangipun.
Tumrap andika para siswa, botên prêlu nyumêrepi kawajibaning tiyang dados bapa. Ingkang prêlu tumrap andika, nyumêrepi kawajibaning siswa sarta anglampahi.
Sêrat Mahabarata punika ingkang kaluhurakên, prakawis pambêkan sarta pamanggèning gêsang andika.
Sêrat wau nyumêrêpakên sadaya ingkang prêlu tumrap satunggal-tunggaling tiyang, wontênipun ing piwulang kasusilan. Pintên-pintên sêrat ingkang angêwrat piwulang amung tumrap tiyang sagêlêngan, sarta amung piguna tumrap para ingkang sampun luhur kawruhipun, nanging tiyang ingkang botên lantip lajêng botên sagêd nampèni.
Sêrat anggêr amung piguna tumrap tiyang ingkang sami angsal piwulang pangadilan, nanging botên migunani tumraping amongtani. Pintên-pintên sêrating agami ingkang amung tumrap para mursid, ananging sêrat Mahabarata pakangsal tumrap sintên kemawon, sarta sapintên sakêdhiking sasêrêpanipun, ewadene mêksa angsal piwulang. Dados sêrat wau kenging kawaos dening sawiyah tiyang, sarta sabên tiyang sagêd angsal kabêgjan saking ing ngriku. Sanadyan tiyang botên maos sêrat sanèsipun, tiyang badhe sagêd angsal sawêrnining kawruh. Manawi tiyang bêtah badhe ngudi kawruh agami tuwin kasusilan, sagêd angsal kawruh amung saking maos serat Mahabarata.
b) Sadarsana, angrêmbag bab cipta, dayaning kanalaran tuwin daya ing nglêbêtipun manungsa. Sadarsana amarah kasunyataning pangeran,
manungsa, dunya tuwin dumados (heelal), sadaya wau pinangkat-pangkat saking ciptanipun. Mahabarata marah bab sadarsana, ingkang alêlandhêsan agami Hindhu. Kacariyos wontên satunggaling narendra ingkang sakalangkung luhur, (Allah), inggih punika pribadi kang esa, dumunung ing nglêbêtipun satunggal-tunggal, tuwin ing nglêbêtipun samukawis. Pangeran punika wontên ing pundi-pundi, ing nglêbêtipun srêngenge, ing rêmbulan, ing lintang, ing nglêbêtipun para dewa tuwin manungsa, ing nglêbêtipun kewan, têtuwuhan, tuwin ing pêpêlikan. Wontên gêsang satunggal, sumimpên ing nglêbêtipun sadaya, inggih punika Pangeran kang Maha Agung. Dados sadaya dumados punika satunggal, mila botên lêrês manawi pêpisahan. Pundi ingkang sae tumrap salah satunggal inggih sae tumrap sadaya, pundi ingkang sae tumrap sadaya inggih sae tumrap salah satunggal. Amila kita kêdah amêmitran kalihan sadaya, sarta asih dhatêng sadaya. Tiyang punika gêsang satunggal, dados manawi tiyang anyêrikakên dhatêng tiyang sanès, punika anatoni manahipun piyambak. Gêsang ingkang wontên ing lêmbu, punapa ing nglêbêting pêksi, punika inggih gêsanging
nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Usinara kalihan pêksi dara ingkang nêdya nyuwun pangayoman ing panjênênganipun. Kawajibaning ratu ingkang minulya piyambak punika angayomi sadhengah ingkang sami wontên ing dalêm wawêngkoning kaprabonipun. Dewa kêkalih, Sang Hyang Indra kalihan Bathara Agni, karsa anyobi kasêtyanipun Sang Prabu Usinara ing ngatasing kawajiban. Sang Hyang Indra mancala warna pêksi alap-alap, dene Bathara Agni dados dara.
prabu. Alap-alap matur manawi dara punika sampun pinasthi dados boyonganipun. Ananging sang prabu botên marêngakên, amargi awêwaton pasêksèn, dene dara nyuwun pangayomanipun ratu ingkang amêngku ing praja wau. Pun alap-alap lajêng pratela manawi kecalan têdhanipun, punika ugi kawajibaning ratu angayomi kawulanipun ingkang badhe pêjah kaluwèn. Sang prabu botên karsa anguculakên dara saking pangayomanipun, mila dhawuh badhe anglintoni tatêdhan sanèsipun, ananging kaparingan punapa kemawon alap-alap botên narimah, pun alap-alap ugi purun nampèni manawi linintu daginging [daging...]
[...ing] sariranipun sang prabu ingkang bobotipun sami kalihan wawrating dara. Sang prabu marêngakên mila lajêng angiris sariranipun kadèkèk ing taraju sinisihan pêksi dara. Ananging tansah jumplang awrat daranipun, ngantos kawêwahan marambah-rambah kairisakên malih mêksa awrat daranipun, ngantos sariranipun têlas dagingipun, sadaya kadèkèk ing taraju. Sanalika wau dewa kêkalih lajêng sami ngejawantah, sarta paring nugraha dhatêng sang prabu, dene sang prabu sampun kadugi anglilahakên sariranipun piyambak kangge lintunipun titah ingkang nyuwun pangayoman ing panjênênganipun (Wanaparwa: § 130-131).
(c) Sêrat Mahabarata punika satunggaling sêrat piwulang sae, malah bokmanawi langkung saking samantên, sêrat wau kandêl isi: 18 dhil, ing ngriku nyariyosakên lêlampahan sayêktos watawis sampun gangsal èwu taun dumugi samangke. Gangsal èwu taun ingkang kapêngkêr, Sri Krêsna anggènipun anilar sariranipun wadhag, ing nalika wiwitaning jaman Kali, wêkasaning cariyos wau, ing ngriku anggènipun Sri Krêsna uncat saking dunya. Ingkang prêlu kêdah dipun sumêrêpi, bilih punika sanès pangathik-athiking tiyang, nanging satunggaling cariyos lêlampahanipun tiyang ingkang sampun kalampahan sayêktos,
ing ngriku nyariyosakên lêlampahaning bôngsa satriya agêng-agêng, inggih punika prajurit ing tanah Hindhu, ingkang saperangan agêng sirna wontên samadyaning paprangan agêng. Para wadyabalanipun para satriya agêng-agêng wau ingkang sampun adamêl rahayu saha amagêri waja nagari Hindhu. Kalampahan kathah ingkang sami kasambut ing madyaning palagan agêng, sisaning pêjah bôngsa wau lêstantun kados satunggaling golongan ingkang kuwawi, sarta têdhak turunipun kantun sawatawis, sami pating salêbar panggenanipun. Inggih sirnaning bôngsa wau ingkang kadi amêngakakên kontênipun praja Hindhu, wasana lajêng asor sarta alum.
Kaliyoga punika satunggaling jaman, ingkang têtiyanganipun sirna piyandêlipun dhatêng para dewa tuwin pandamêlipun para dewa, mila saya sangêt korupipun dhatêng kawontênan lair. Ingkang kapitados amung samukawis ingkang
ingkang kenging sinarawung dening indriyanipun badan-badan. Andika pitados dhatêng bangku, amargi kenging andika
kathah tiyang ingkang botên pitados dhatêng samukawis ingkang piyambakipun botên sagêd aningali utawi anggrayang. Dhatêng para dewa ingkang salami-laminipun tansah anjangkung manungsa, malah dhatêng kang maha luhur, ingkang sugêngipun ugi dados gêsanging manungsa, sami botên pitados. Kathah tiyang ingkang pitadosipun dhatêng punika wau taksih sêmang-sêmang. Tiyang-tiyang ingkang makatên botên mungêl bilih piyambakipun botên pitados dhatêng para dewa, ananging gêsangipun sampun amratandhani manawi pancên botên pitados. Samukawis kawontênan sakubêngipun tiyang ingkang dipun wontênakên dening para dewa, punika botên kaanggêp bilih dewa ingkang
urubing latu, punika kawontênan ingkang padatan kemawon. Môngka ing nglêbêtipun satunggal-tunggalipun wau isi satunggaling dewa ingkang anambut karya. Bilih latu murub ing tumang punapa ing wana, punika pakartining dewa, dene latu wau lampah pamarkati anggèning ngatingalakên kawontênanipun. Latu punika botên saking pakartining tiyang ingkang sagêd dhatêng kawruh pamisah, ananging punika pakartining Bathara Agni sarêng
gumêlar wontên ing dunya. Gumêlaripun wontên ing alam sanès-sanèsipun, santun lampah malih, nanging wontênipun ing ngriki awujud latu. Kados ilining lèpèn Gangga, punika ing ngriku wontên satunggaling widadari ingkang anambut karya. Gumêlaripun wontên kaswargan botên makatên, nanging wontênipun ing ngriki dados lèpèn agêng. Bilih andika botên pitados dhatêng ingkang makatên wau, sêrat Mahabarata lêstantun dados cangkriman ingkang jêngandika botên sagêd ambadhe. Karantên ing sêrat Mahabarata nyariyosakên kawontênan ingkang kados sayêktos, tuwin botên kados pasêmon. Anggènipun badhe nyumêrêpakên punika botên cariyos, manawi latu ambêsmi wana Kandhawa, amung lajêng dipun cariyosakên manawi Bathara Agni anglêbur wana wau.
Sêrat Mahabarata tansah nyariyosakên samukawis ingkang sampun kawontênakên dening dewa. Tiyang ingkang botên pitados dhatêng dewa nganggêp manawi punika amung pangathik-athik ingkang pinardawa. Botên sapintêna tiyang ingkang pitados, bilih makatên wau samangke ugi taksih tumindak, sarta lêstantun tumindak ing salami-laminipun. Ing jaman sanès-sanèsipun, para dewa anambut karya sarta ngatingali ing manungsa. Samangke [Sa...]
[...mangke] sêsingidan, amargi pitadosipun manungsa amung dhatêng kawadhagan, botên dhatêng panjênênganipun. Kalamôngsa tiyang ingkang sukci tuwin ambêk sih sagêd sumêrêp dhatêng para dewa, kados ing jaman kina, mila tiyang wau pitados dhatêng ungêling sêrat kados makatên punika, dados cariyosing lêlampahan wau lajêng katingal botên anglêngkara.
Wêkdal samangke sabên-sabên wontên tiyang mungêl, bilih peranganing kodrad ingkang botên kasatmata, winastan kodrad kang luhur, punika kalintu. Kodrading alam-alam sarta kawontênan punika ingkang kathah botên katingalan dening maripat wadhag, ananging têtela punika wau ingkang angebahakên alam kang asor.
Ing têmbe para dewa marah piyambak dhatêng manungsa, kalamôngsa alantaran para linangkung, ingkang sinêbut para wicaksana utawi rêsi. Mantram, pikajêngipun: tatêmbungan, utawi kaèbêkan suraos, ingkang ungêlipun wontên pangwasanipun, tumrap ing alam gaib --- kawarahakên supados dipun pedahakên dening tiyang. Dene dayaning mantram wau angedap-edapi. Tiyang sampun sami kawarah kadospundi anggènipun angèsthi, murih ciptanipun tuwuh pangwasanipun.
Kita sampun maos, kadospundi tiyang anggènipun ngèsthi dhatêng para dewa, sarta sagêdipun dewa kasumêrêpan ing tiyang, awit saking pangèsthinipun wau. Kadospundi tiyang anggènipun ngèsthi dêdamêl, sarta sagêdipun dêdamêl wau kadarbe ing piyambakipun. Cipta punika salami-laminipun wontên daya kakiyatanipun, para sarjana sampun kathah ingkang sami anyobi. Nadyan ing jaman kina ugi botên sabên tiyang sagêd anandukakên pangwasa andhatêngakên dewa, utawi andhatêngakên dêdamêl, saèstunipun amung para linangkung ingkang sagêd anêtêpi piwulangipun para dewa tumrap prakawis wau. Samangke wontên yogi sawatawis sagêd nandukakên dayaning cipta, amargi para dewa punika botên nate ewah ginggir, pakartinipun inggih botên nate santun, nanging tiyang saya têlas pangwasanipun, kabêkta saking botên pitados dhatêng dewa.
Para dewa punika ingkang masesa bawana, kadosdene kusir anggèning angêlisi kapal rakitan. Dados dunya punika rinèh ing para dewa. Pêpindhanipun kados jêngandika numpak kareta, kalayan anyêpêng lis, lajêng anginggokakên kapalipun dhatêng ing pundi ingkang andika kajêngakên, makatên wau panjaginipun para dewa dhatêng dunya, sarta anurunakên kakiyatan dhatêng [dha...]
[...têng] ing dunya, lajêng kaingêr keblatipun.
Salami-laminipun para dewa tansah nindakakên kawajibanipun amranata bawana murih prayoginipun, amargi bawana sampun dangu anggènipun lumampah, mila tamtu manggih pintên-pintên simpangan ingkang nyimpang saking margi agêng. Ingkang kaupamèkakên margi agêng wau kawastanan: kamajêngan (Evolutie) inggih punika ingkang linangkungan sagung dumados, saking wiwitan ngantos wêkasanipun. Manawi jêngandika lumampah saking ing Bênarès ngriki, dhatêng ing Alabat, jêngandika nglangkungi pintên-pintên simpangan, ananging manawi jêngandika lêstantun lumampah urut margi agêng wau, andika badhe tumuntên dumugi ing Alabat. Para dewa anggènipun angusiri bawana kawêdalakên urut margi agêng, ananging manungsa kalamôngsa lajêng minggok anut margi simpangan, ingkang katingalipun sakeca dipun langkungi, môngka saurut pinggiring margi agêng wau pinagêran saha dipun jagang, dados manawi tiyang amargi saking pangangkahipun piyambak nêdya minggok saking margi agêng tamtu lajêng kacêmplung ing jagang utawi katatap ing pagêr, ing ngriku tiyang mastani, manawi tiyang wau manggih sangsara tuwin kasusahan. Ananging kasusahan tuwin kasangsaran wau sae, dene dhumawah ing piyambakipun, awit upami [u...]
[...pami] para dewa botên andèkèkana pakèwêd ing margi simpangan wau, tiyang badhe kalajêng-lajêng anggènipun kasasar, wêkasan bilai.
Kalamôngsa, tiyang sanagari sadaya sami langkung margi simpangan, ing ngriku dewa lajêng angwontênakên prang agêng utawi pacêklik, tuwin sêsakit agêng wontên ing margi simpangan wau. Tiyang sabôngsa sami lumampah ing margi simpangan, mila kêdah dipun têdahakên manawi lampahipun kasasar, awarni panandhang, supados sampun anglampahi makatên malih. Paprangan agêng ingkang sami dipun sumêrêpi wontên ing sêrat babad wau, têtela saking kaparênging para dewa, amargi para dewa kawajiban kêdah adamêl kamajênganing tumitah. Tiyang sumêrêp kados punapa kathahing tiyang sarta kewan ingkang anêmahi pêjah ing paprangan wau, ngantos tiyang mastani sakalangkung anggêgirisi, utawi mêmêlas sangêt.
Ananging sayêktosipun sanadyan tiyang punapa kewan, ingkang sami anêmahi pêjah ing paprangan wau, amung ingkang badanipun sampun botên pakangsal kangge amangun kamajêngan. Bilih badaning tiyang punika sampun botên kenging pinakartèkakên, badan wau lajêng kabucal dening para dewa, murih tiyangipun lajêng sagêd [sagê...]
[...d] angsal badan ingkang saya prayogi. Risaking badan punika limrahipun winastan pêjah. Môngka badan têtela kadosdene pangangge ingkang rinasuk ing tiyang, mila sabên tiyang minggah darajatipun, badanipun tamtu lajêng risak. Sagunging tiyang ingkang lena ing palagan agêng wau, sami lajêng minggah ing kaswargan, nunggil kalihan para dewa.
Pakaryanipun para dewa anindakakên anggêr-anggêring Gusti kang amaha luhur, inggih iswara, ingkang gumêlaripun dados trimurti: Mahadewa, Wisnu tuwin Brahma. Anggêr wau ingkang mangun kamajênganing sadaya dumados ngantos kados ayang-ayanganing Pangeran. Anggarap kamajêngan makatên wau kawajibanipun para dewa, utawi botên amung tumrap salah satunggal, dados kawajibanipun beda kalihan manungsa. Anggènipun para dewa ngwontênakên kasusahan, panasaran, sarta godha, wontên ing margining manungsa, punika badhe anyobi kasantosaning manungsa, supados manungsa saya wimbuh karosanipun saha kasinungan kawicaksanan tuwin sami ambêk utami. Ing nalika para dewa anindakakên pakaryanipun, kalamôngsa kêdah angwontênakên warni-warni, ingkang botên sakeca tumraping manungsa. Anggènipun para dewa ngwontênakên makatên, punika tumrap [tu...]
[...mrap] manungsa ingkang botên anut têpa palupi. Upaminipun para jaksa ngukum tiyang ingkang lampah awon, punika minôngka pemutipun tiyang limrah, manawi tiyang mandung raja darbe andika, tiyang wau lajêng kaukum dening pangadilan, awit tiyang wau anêrak anggêr-anggêr, sanajan botên mandung darbèking jaksa, utawi anêpsoni para jaksa. Ananging
mulang pundi ingkang botên lêrês. Jêngandika manggalih sarta tumindak kangge prayogi andika piyambak. Ingkang kangge adamêl sênênging manah andika piyambak wau, lajêng dipun anggea nglampahi pakaryaning Gusti.
Saking sêrat Mahabarata tiyang sagêd nyumêrêpi, wontên tiyang sabôngsa ingkang kalintu tindakipun, mila bôngsa wau lajêng sangsara. Inggih punika ingkang dipun wastani anggêr-anggêring kasusilan. Dene ingkang anindakakên anggêr-anggêr wau para dewa. Upami kalampahan Hindhu dados samêsthining karajan ingkang kuwawi tuwin mardika, punika tamtu amung saking tiyang Hindhu sampun angèstokakên agami saha lampah sae. Sampun botên wontên sanèsipun kajawi makatên. Amargi ingkang
mangrèh dunya punika para dewa, manawi dewa angluhurakên têtiyanganipun satunggaling nagari, punika tamtu ganjaran anggènipun sami lampah sae. Ingkang makatên wau lampah ing anggêr kasusilan. Manawi tiyang sami lampah awon, nadyan suwaunipun bôngsa agêng inggih lajêng dados alit. Dene bôngsa alit ingkang lampah sae, lajêng dipun luhurakên.
Manawi satunggaling bôngsa dumugi mangsanipun ewah, --- upaminipun tiyang Hindhu badhe dados kados gangsal èwu taun ingkang sampun kapêngkêr, tamtu wontên sujanma ingkang kalairakên ing Hindhu. Pintên-pintên sujanma ingkang agêng kasaenanipun, tuwin druhaka, kuwawi, saha tiyang awon. Tiyang-tyang wau linairakên ing ngriku, amargi nagari ngriku bêtah sadaya wau, sarta sadaya punika tiyang-tiyang ing gêsangipun ingkang kapêngkêr sampun mirantos badhe anggarap pandamêlan prêlu. Para linangkung wau, nadyan kang sae punapa kang awon, punika botên sawêg sapisan punika wontênipun ing Hindhu. Ing gêsangipun rumiyin sampun sae tindakipun, mila lajêng sinung karosan, kalampahan lajêng linairakên ing môngsa ingkang kaèbêkan bêbaya, prêlu badhe anambut karya sêsarêngan kalihan para dewa. Panunggilanipun malih tiyang ingkang awon- awon,
punika suwaunipun murka, bêngis, tuwin tansah mangunêk-unêk, sadaya punika maedahi tumrap anggêr-anggêring kamajêngan, sarta amargi saking panglawanipun wau lajêng andadosakên buthêg, ingkang kêdah dipun sinau kasumêrêpan dening tiyang Hindhu. Bilih makatên kadadosaning lampahipun, nadyan para ingkang sami sae-sae punapa tiyang ingkang awon-awon, punika inggih badanipun piyambak ingkang ngrancang takdiripun. Ingkang sae-sae badhe sêsarêngan anambut karya kalihan para dewa, dene ingkang awon badhe makèwêd, botên kangge pambiyantu prêluning dewa. Ananging tiyang ingkang migunani mêsthi tinuntun dhatêng panggenan ing pundi anggènipun badhe anambut karya, mila linairakên ing ngriku.
Kula manggih cacriyosan ing Adiparwa, inggih punika dhil kapisanan saking sêrat Mahabarata, bilih pangrantamipun prang agêng punika wontên ing kaswargan. Para dewa sami parêpatan lajêng anêmtokakên, kêdah anglairakên sagunging tiyang ingkang sampun tinamtu minôngka panuntunipun. Ingkang pinilih tiyang sakawan, ingkang rumiyinipun sampun nate dados nayakanipun ratuning para dewa, ingkang sinêbut Hyang Indra. Bathara Indra punika angratoni para dewa, sarta sakawan wau suwaunipun inggih [ing...]
sawatawis môngsa. Pangandikanipun Hyang Mahadewa: sing sapa kang kaya wêwatakanira mau, padha ora olèh nugrahaningwang. Sang Hyang Indra angèstokakên sarwi ngunandika bilih sariranipun kalihan Indra sanèsipun, badhe manjanma prêlu anambut pakaryan ingkang dados gêgadhanganipun, murih
sudarmanipun dewa. Dene Indra ingkang ôngka gangsalipun, pratela bilih panjênênganipun pribadi badhe anitahakên tiyang ingkang ôngka gangsal. Bathara Mahadewa marêngakên (Adiparwa §199).
Sarêng sampun dumugi mangsanipun, Indra sakawan wau linairakên dados Yudhistira, Bima, Nangkula tuwin Sahadewa, dene ingkang minôngka sudarmanipun, inggih punika Bathara Darma (dewaning adil), Bathara Wayu (dewaning angin) sarta Bathara Aswin kalih pisan. Ananging Arjuna punika suwaunipun rèsi agêng, lairipun malih dados putranipun Bathara Indra ratuning dewa. Prajurit gangsal pisan wau ingkang nêdya sami dipun sumêrêpi [sumê...]
[...rêpi] lêlampahanipun, inggih punika ingkang unggul ing palagan agêng Têgalkuru.
Sabibaring prang agêng wiwit ngancik jaman enggal, kacariyos wêkdal samantên dewaning para dewa ingkang jêjuluk Sang Hyang Wisnu manjanma piyambak dhatêng ing dunya, minôngka awatara, sêsilih Sri Krêsna, asêsarêngan kalihan swasa, naga kalanggêngan ugi manjanma dados sadhèrèkipun Krêsna, kêkasih Balarama (Adiparwa §199) kawuningana awatara punika pangejawantahipun têtungguling dewa, mila manjanma prêlu mangrurah piawon, bilih piawon sampun saya andadra, sarta kawistara badhe angandhêg lampahing kamajêngan.
Tatelanipun sêrat Mahabarata punika babading bôngsa têdhakipun satunggaling narendra, ingkang jajuluk Prabu Barata. Panjênênganipun putranipun Prabu Dusjanta mijil saking Dèwi Sakuntala, ingkang aluraning lêlampahanipun ugi wajib sami andika sumêrêpi, (Sakuntala punika dêdongenganipun Sang Kalidhas). Baratas atêgês têdhakipun Prabu Barata, dene: maha, atêgês agêng, dados sêrat wau babad agêng nyariyosakên lêlampahanipun para têdhak Barata. Ing antawisipun para têdhak Barata wontên satunggal ingkang akêkasih [akê...]
[...kasih] Kuru. Panjênênganipun wau (Kuru) jumênêng nata binathara, punapadene agêng kasubratanipun. Prabu Kuru ambangun tapa wontên ing ara-ara ingkang winastan Têgalkuru-Ksetra, pikajêngipun têgalipun Kuru, inggih ing ngriku ingkang kangge ajanging paprangan agêng punika. Ing antawisipun para darah Kuru wontên têtiga, satunggal sinêbut Dritarastra, netranipun wuta, ingkang putranipun sami amangun yuda ing palagan agêng amung anjurungi piawon. Panênggakipun Pandhu, sudarmanipun nararya gangsal ingkang ambangun prang anglabêti watak sae. Ingkang waruju Sang Widura, punika linangkung ing kawicaksanan sarta adilipun, tuwin dados bangbang pangalum-aluming praja Ngastina. Cariyos lampahan saha pandamêlipun sadaya punika, kasêbut wontên ing sêrat kakidungan agêng ingkang kabagi dados wolulas parwa (dhil) sabên saparwa wontên naminipun piyambak-piyambak kapiridakên cariyos ingkang kamot ing ngriku.
Kidung wau pinangkanipun saking Ugrasarwa katampèkakên dhatêng para ambangun tapa ingkang sami dhadhepok ing wana: Naimisia, dene Ugrasarwa punika putranipun Lomaarsana, apêparab Suti. Ing antawisipun para ambangun tapa wau pitakèn dhatêng Ugrasarwa, piyambakipun punika ing pundi pinangkanipun, [pinangkani...]
[...pun,] winangsulan: manawi mêntas tumut angèstrèni pamiwahaning sêsaji agêng anggènipun Sang Prabu Janamejaya adamêl sêsaji naga. Ing ngriku mirêngipun kidung Mahabarata ingkang lajêng kasinau piyambak. Sêrat punika anggitanipun ingkang wicaksana Krêsna Dwipayana, mila sinêbut Krêsna: amargi kulitipun cêmêng, Dwipayana: awit lairipun wontên ing Pulo Wedhawiyasa, sabab panjênênganipun ingkang ngimpun sarta nata Sêrat Wedha. Rêsi wau nêmbung dhatêng Suti supados kawarah, mila lajêng kalampahan sami kawarah.
Inggih punika babad ingkang badhe kaparsudi, kawiwitan saking bab urutipun punika.
Bab II Ing Nalika Para Senapati Wau Taksih Sami Jêjaka
Dongèng kula bab paprangan agêng, badhe kula wiwiti saking nyariyosakên sagung lêlampahan ingkang kawursita wontên ing Adiparwa, inggih punika dhil sapisan saking Sêrat Mahabarata. Kula badhe ngaturakên timuripun, lêluhuripun sarta panggulawênthahipun para senapati ingkang sami kacariyos wontên ing dêdongengan wau. Awit saking pangudi, tiyang badhe pariksa suraosipun wêwaton ingkang kacariyos wontên ing bêbukanipun sêrat punika.
Wontên ing Mahabarata, Sang Bisma ingkang dipun cariyosakên luhur sarta kakêndêlanipun botên wontên ingkang nyamèni. Panjênênganipun wau pêpêthinganing bôngsa Arya, Sang Bisma pantês kangge tatuladanipun sintêna ingkang tumitah wontên ing dunya. Dosa ingkang
kalihan yuswanipun. Sang Bisma botên nate nalisir saking darmanipun, botên nate sumimpang saking têngah-têngahing marginipun, botên nate nyimpang mangiwa tuwin manêngên. Panjênênganipun punika guru, [gu...]
[...ru,] inggih nayaka. Nalika dados putra, nayaka tuwin wali, lêstantun têtêp ing darmanipun. Ing satunggal-tunggal peranganing sugêngipun, punika sagêd angrampungakên jajibahanipun.
Sadèrèngipun Bisma katitahakên dhatêng marcapada, ing kaswargan wontên pasamuwan agêng. Prabu Mahabisa ingkang sagêd anggayuh kaswargan saking sêsajinipun, ugi manjing ing pasamuwaning para dewa. Punapa dene Bathari Gangga, ratuning sadaya lèpèn, inggih wontên ing ngriku. Nêdhêng ramening pasamuwan, Bathari Gangga katêmpuh ing samirana ngantos pangagêmanipun kapisah saking sariranipun. Para dewa lajêng sami tumungkul, murih Bathari Gangga sampun ngantos lingsêm, amung Prabu Mahabisa ingkang lêstantun dêngèngèk. Ing nalika wau Hyang Brahma lajêng angêsotakên dhatêng sang prabu. Têrangipun ingkang ing ngriki katêmbungakên: angêsotakên, punika mratelakakên kasangsaran ingkang badhe kasandhang, amargi saking kalintuning tindak tuwin ciptanipun (kadadosaning cipta
makatên ugi Dèwi Gangga badhe katurunakên [ka...]
[...turunakên] dhatêng alaming manungsa, sarwi anandhang papa. Nanging manawi sampun tangi kanêpsonipun, Dèwi Gangga badhe luwar saking papa cintrakanipun.
Sarêng dumugi môngsa lairipun Prabu Mahabisa, sang prabu dados putranipun Prabu Pratipa, narendra mahambêk sukci. Ing satunggaling dintên, sang prabu kundur saking anggènipun ambangun tapa, wontên rara kênya ingkang sulistya ing warni, dumrojog tanpa larapan lajêng linggih ing pangkonipun sang prabu, inggih punika Bathari Gangga ingkang amindha warni manungsa. Matur ing sang prabu sarwi angasih-asih kaparênga sang prabu anggarwa ing piyambakipun. Sang prabu botên kaparêng ing galih, ananging sagah badhe kadhaupakên kalihan putranipun. Bathari Gangga nyandikani, nanging atur papèngêt dhatêng sang prabu, manawi ing têmbe putranipun sang prabu kalampahan anggarwa ing piyambakipun, rajaputra sampun ngantos anyaruwe, sadaya pandamêlipun sanadyan sae punapa awon. Nalika wau sang prabu sakalihan pramèswari lajêng amêsu brata, murih pinarêngna kagungan putra ingkang utami, ing ngriku panjanmanipun Prabu Mahabisa, dados putranipun Prabu Pratipa, putra lajêng sinung nama Santanu. Wrêdinipun: katêntrêman kang jinêm. Sarêng Santanu sampun rumaja putra kang rama dhawuh
manawi tamtu badhe kadhatêngan widadari ingkang nêmbung supados kagarwa, pangandikanipun, Santanu manawa widadari iku têka, tampanana dadi
garwanira mau, nadyan ala utawa kang becik, sira aja takon arane, utawa lêluhure, lan pinangkane, mung banjur garwanên kang awit saka parentah ingsun.
Nararya Santanu kajumênêngakên nata, dene sang prabu lajêng bagawan. Jumênêngipun Santanu, karaton saha nagarinipun mulya. Ing satunggaling dintên nalika sang prabu lêlangên urut pinggiring lèpèn Gangga, panjênênganipun wuninga rara kênya sakalangkung endah ing warni, ingkang sangêt anênarik panggalihipun, mila lajêng dinangu: punapa piyambakipun purun kapundhut dados sori nata. Rara kênya wau inggih Dèwi Gangga ugi lajêng nyandikani, nanging mawi bêbana, salêbêtipun tungtunggilan,têtunggilan. sang prabu sampun ngantos nyaruwe sadaya pandamêlipun, aturipun makatên: sang prabu, panduka sampun ngantos wontên solah bawa ingkang nawung raos bêndu, sadangunipun panduka taksih amêngku ambêk
Ing nalika Dèwi Gangga anglairakên putra, bayi enggal binopong dening pramèswari lajêng binucal dhatêng lèpèn sarwi ngandika: tampanana nugraha kang tuwuh saka bêciking sêdyanira. Makatên ugi sarêng pêputra kaping kalih, kaping tiga, salajêngipun ngantos kaping pitu. Narendra ingkang sakalangkung mêmêlas wau sakalangkung singkêl ing panggalih, sarta rumaos sangsara, panjênênganipun botên rêna sangêt dhatêng tindaking garwanipun ingkang makatên wau, ewadene sang prabu botên kawiyos pangandikanipun, murih sampun ngantos katilar dening garwa. Kawuningana sarêng ambabar ingkang kaping wolu, kados ingkang sampun-sampun, bayi badhe pinondhong dening ibu sarwi mèsêm, nêdya binucal dhatêng lèpèn. Sang prabu anyêgati, kalihan pasêmon ingkang sakalangkung sêdhih, pangandikanipun: adhuh, adhuh, aja pinatenan,
putraningsun, sapira ta gêdhening dosanira. [dosa...]
"Dhuh Sang Prabu Santanu ingkang sakalangkung mêmêlas, saking agênging cobi, paduka ngantos kasupèn dhatêng dhawuhipun kang rama." Atur wangsulanipun kang garwa: "putra punika botên badhe kula pêjahi, ananging angèngêtana prajanji nalika pêpanggihan sapisan, dados samangke dumugi mangsanipun kula anilar panduka. Kawuningana kula Gangga putrinipun Bathara Janu". Ing ngriku Dèwi Gangga anyariyosakên lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr dangu, kawontênanipun dewa wolu anggènipun mandung lêmbu kamulyan, nama Nandhini, gadhahanipun Maharêsi. Ing antawisipun wasu wolu wau wontên satunggal ingkang nama Dyahu, inggih punika ingkang têmên angawaki mandung. Maharêsi angêsotakên, manawi para wasu badhe katurunakên dhatêng ing dunya minôngka paukumaning dosanipun. Para wasu sami angasih-asih nyuwun pangaksama. Maharêsi marêngakên, manawi para wasu wau badhe lajêng luwar ing warsa anggènipun linairakên dhatêng ing dunya, kajawi pun, Dyahu, awit dosanipun agêng, kêdah dangu pamanggènipun wontên ing dunya. Nalika wau para wasu lajêng manggihi Dèwi Gangga sarta prasabên, bilih Dèwi Gangga dados parawaning manungsa, para wasu badhe dados putranipun, supados sasampunipun lair [la...]
[...ir] saking guwa garbaning ibu lajêng kabucala dhatêng ing lèpèn, dados lajêng sagêd luwar saking badan wadhag kang minôngka pawarangkanipun. Wangsulanipun Dèwi Gangga: kula sanggêm badhe anglêksanani sapaminta andika, murih para wasu sagêd luwar saking pawarangkan wujud gêsang ing dunya. "O pêpêthinganing para narendra, amung pun, Dyahu ingkang kêsangêtên dosanipun, kapêksa sawatawis dangu gêsangipun wontên ing dunya, kados soting rêsi agung wau".
Satêlasing aturipun, Bathari Gangga musna, ambêkta putranipun ingkang ôngka wolu, inggih punika panjanmanipun Wasu Dyahu. Têmbenipun sami kasumêrêpan, asêsilih Dèwa Wrata, Ganggaya, Santanawa, inggih Bisma (§ 96-99).
Manungsa asring-asring ajrih pêjah, môngka jêngandika priksa piyambak, manawi dewa kalairakên dhatêng ing dunya, lajêng rumaos kinunjara, dene pêjah kaanggêp mitra ingkang amêngakakên kontêning pawarangkanipun. Ing alam asor ngriki, tiyang sami bingah manawi wontên bayi linairakên, utawi sami nangis manawi wontên tiyang pêjah. Ingkang makatên kenging kaupamèkakên tiyang damêl pamiwahan agêng amargi wontên mitranipun ingkang kawarôngka, ananging nangisi manawi mitranipun luwar. Sabên wontên pêpêjah, inggih punika wontên dewa angluwari jiwa ingkang [ing...]
[...kang] kawarôngka, kados Bathari Gangga anggènipun asung pamudharanipun para wasu. Dados cariyos punika anêdahakên, kadospundi pakaryanipun para dewa, supados tiyang sumêrêp dhatêng panggarapipun sawarnining pakaryan, mila tiyang sêdhih punika saking kabodhoanipun.
Kados ingkang kacariyos ing nginggil, bilih Bathari Gangga ambêkta putranipun, ananging sarêng sampun diwasa, lajêng kapasrahakên dhatêng kang rama. Nararya Dewa Wrata kagulang amangun yuda tuwin sawarnining kawruh lair batos, mila amumpuni saliring kagunan miwah kawicaksanan, karosan sarta kasêtyanipun linangkung, gênging kasusilanipun satimbang kalihan kawruhipun. Ing satunggaling dintên, nalika kang rama sang prabu lêlangên urut têpining lèpèn Jamuna, priksa wanita ingkang sakalangkung endah, sang prabu kapencut, mila badhe kapundhut dados sori nata. Pawèstri wau anakipun juru misaya mina. Ananging Dhasa juru misaya mina, tiyang sêpuhipun pawèstri wau, badhe ngunjukakên manawi putra ingkang mijil saking anakipun ginadhang kagêntosakên kaprabonipun. Sang prabu botên marêngakên, karantên sang prabu sampun kagungan pangran dipati, punapa punika botên kagêstosakên.kagêntosakên. Sang prabu kondur kalayan rudah ing
panggalih, sadumugining kadhaton, Dewa Wrata amêthuk kang rama kalihan anoraga, sarwi umatur: punapa darunaning prihatos. Sang prabu botên karsa sajarwa dhatêng putranipun, mila narpaputra enggal manggihi pinisêpuhing nayaka, ingkang sangêt bêkti, wigatos andangu mula bukanipun mila kang rama katingal nawung duhkita. Nayaka ngaturakên lêlampahanipun sang prabu kalihan juru misaya mina ing Jamuna. Sami sanalika wau Dewa Wrata angirit wadya sawatawis, tindak dhatêng griyanipun Dhasa, mangarih-arih supados Dhasa anglilahakên anakipun èstri kagarwa sang prabu. Aturipun juru misaya mina, botên sagêd ngunjukakên, margi sang prabu sampun kagungan pangran dipati. Ing nalika punika Dewa Wrata prasêtya mawi anêbut asmaning dewa, andikanipun: rungunên sêsanggêmaku marang sira, ingsun bakal
saking makuthaning kaprabon, supados kasambadan karsanipun kang rama sang prabu. Ewadene juru misaya mina dèrèng narimah, aturipun: sanadyan piyambakipun pitados bilih, Dewa Wrata mêsthi anêtêpi sasanggêmanipun, mêksa taksih sumêlang, punapa para putranipun Dewa Wrata ugi badhe nglêstantunakên. Dhawuhipun [Dhawuhi...]
minôngka pahargyanipun anak jalêr ingkang sampun angurbanakên dhirinipun kangge adamêl bingahing tiyang sêpuhipun. Dewa manguwuh sora: ya iki Bisma, têgêsipun ingkang anggêgirisi, (sampun tatela manawi Bisma botên kalepetan dosa, sarta sugêngipun tansah anêtêpi wajib, winiwitan suminggah saking ingkang limrahipun tiyang anganggêp kamulyan
kondur dhatêng salêbêting pura. Satyawati kaaturakên ingkang rama, kang rama lajêng paring barkah, pangandikanipun: sira ora bisa mati, sajrone sira isih nêdya urip, dhuh kang tanpa dosa, mêsthi pati lagi anyêdhaki sira yèn sira karêpake (§ 100).
Sasurudipun Prabu Santanu anilar putra kêkalih, ingkang lajêng kaêmong dening Bisma, kang sêpuh asma Citragada, kagêntosakên [kagênto...]
[...sakên] narendra. Ananging Prabu Citragada lena wontên madyaning paprangan, mila kang
antawisipun para narendra wau pundi ingkang linangkung karosan tuwin ingkang unggul yudanipun lajêng kapilih. Ingkang minôngka tôndha bilih kapilih, kinalungan uncèn-uncèn sêkar dening putri ingkang kinarya sayêmbara. Prabu Wicitrawirya, amargi taksih kênèmên sangêt mila botên tumut anglêbêti, nanging Sang Bisma ingkang minôngka pamomonging anggènipun ngasta kaprabon, lajêng amakili lumêbêt ing sayêmbara. Putri ingkang kinarya sayêmbara têtiga, kalihan alêlimunan kainggahakên dhatêng rata dening Bisma, sasampunipun Bisma lajêng ngèngêtakên dhatêng para narendra, bilih sayêmbara pawèstri punika kenging rinêbat, manawi para narendra ingkang sami lumêbêt ing sayêmbara wau purun angrêbat sarana prang. Panguwuhipun: hèh sira para narendra, putri iki
dening Bisma. Para putrinipun narendra ing praja Kasi binoyong dening têdhaking Kuru, tandukipun kados dhatêng mantu èstri, utawi sadhèrèk èstri. Ananging sarêng dumugi ing margi, putri ingkang sêpuh piyambak lajêng prasaja, manawi sampun amilih satunggaling narendra, mila nêmbung nêdya angupaya ingkang pinilih wau. Dados amung putri kêkalih ingkang kadhaupakên kalihan kang rayi. Kang sêpuh nami Dèwi Ambika, ingkang nèm nami Dèwi Ambalika. Ananging Sang Prabu Wicitrawirya botên widada lajêng seda sadèrèngipun apêputra. Ingkang makatên sangsara agêng tumrap kaprabonipun Santanu, amargi badhe kacurêsan turun. (§ 102).
Dèwi Satyawati sakalangkung kèmêngan ing galih, mila mangipuk dhatêng Bisma supados jumênêng narendra, sarta angrama putri rôndha kalih pisan punika. Para kadang miwah para mitra sami amêksa Sang Bisma puruna anglampahi sapamrayoginipun Dèwi Satyawati, supados singangsana botên suwung saha adamêl mulyaning karaton. Nanging prasêtyanipun ingkang anyinggêt Sang Bisma kalinkalihan. makuthaning kaprabon, tuwin pawèstri, nadyan amung sêsanggêman, ewadene tumrapipun Sang Bisma kasêtyan punika langkung [lang...]
[...kung] aji tinimbang sadaya kamulyan ing dunya.
Suwawi para nèm-nèman Hindhu, kamirêngna wangsulanipun Bisma, murih andika priksa, tiyang kados punapa ingkang sagêd damêl kaluhuraning nagari Hindhu. Aturipun Sang Bisma makatên: dhuh ibu, pangandika panduka punika têtela bilih pinarêngakên dening anggêr-anggêr, ananging panduka mirêng piyambak prasêtya kula, bilih kula nêdya anyurês turun kula,
angambali ungêl kula ingkang sampun kula prasêtyakakên, kula nêdya sèlèh tri bawana, nadyan kapraboning kaswargan utawi sanèsipun ingkang langkung mulya malih, nanging kasêtyan salami-laminipun botên badhe kula uwalakên. Tumraping kula mugi dunya sirnaa gandanipun kang arum, toya sirnaa têlêsipun, pajar icala kawasanipun angwontênakên ayang-ayangan, hawa sirnaa kakiyatanipun, srêngenge icala prabanipun, latu bêntèripun, rêmbulan sorotipun ingkang asrêp, akasa icala pangwasanipun ingkang ngwontênakên swara, sotipun Bathara Witra (Yama ?) dewaning
keguh, aturipun: dhuh pramèswari nata, panduka sampun anyingkur margining kautamèn, sampun anuntun kula dhatêng kanisthan, amargi satriya ingkang risak kasêtyanipun, punika botên linuhurakên dening sêrat-sêrat suksci. Kaparênga kula atur pamrayogi ibu, kadospundi padataning pambudidayanipun para satriya, anggènipun pados pangayoman, murih Prabu Santanu sampun ngantos curês turunipun ing dunya. Bilih ibu kaparêng anggalih atur kula, kadospundi ingkang kêdah linampahan, têtarosana kalihan para pandhita, tuwin sintên ingkang lêbda dhatêng pranataning praja, kadospundi pamrayoginipun tumrap kasangsaran punika, punapadene sampun ngantos kasupèn dhatêng padataning nagari (§ 103).
Sang Bisma atur pamrayogi supados lajêng angupaya salah satungaling maharsi, kangge sudarmaning para putra ingkang badhe mijil saking putri rôndha kêkalih wau, sarta para putra lajêng kaanggêpa putranipun sang prabu ingkang sampun sawarga. Dèwi Satyawati ngandika, manawi wontên satunggiling maharsi putranipun Bagawan Parasara ingkang mijil saking sariranipun. Maharsi wau gêntur
kasutapan, mila linangkung pangwasanipun, sasampunipun dados: dwijatama lajêng kesah andhèrèk sudarmanipun, inggih punika Sang Krêsna Dwipayana Wiyasa. Bilih wontên prakawis prêlu môngka kang ibu kaparêng angèsthi, panjênênganipun saèstu dhatêng sami sanalika. Pangandikanipun Dèwi Satyawati: lah putraningsun Bisma kang linuwih, yèn sira panuju ing galih, rêsi mau sunciptane. Dèwi Satyawati lajêng angèsthi
Satyawati mundhut pitulunganipun. Maharsi Krêsna Dwipayana anyagahi nanging badhe sêsuci rumiyin, dangunipun sataun, sarta ngandika dhatêng putri rôndha kêkalih: manawa ingsun têka sawanci-wanci prêlu ambangun turuning kadang ingsun, sira nahana rasanira marang kuciwaning kawujudaningsun, amarga ingsun uga arêp anggêntur tapa kanggo kaluhuranira sakarone. Kados punapa trênyuhing panggalihipun Dèwi Satyawati nalika mangarih-arih putra mantu kalih supados miturut sapamrayogining sang maharêsi, kangge rumêksa
ngêrêmakên paningal ngantos saparipurnaning karya. Ingkang makatên kadi anarik jiwaning tiyang ingkang karmanipun nêtêpakên gêsangipun wontên ing dunya ambadan wadhag wuta. Ing ngriku Sang Wiyasa amêca, bilih putranipun badhe wuta wiwit lair, inggih punika Sang Dritarastra, ratuning Kurawa kang wuta. Kawuningana Dèwi Ambalika, sarêng priksa sang
nama Pandhu, wrêdinipun: pun pucêt, inggih punika ingkang lajêng apêputra para Pandhawa gangsal sami sudira ing rananggana, ingkang unggul ing palagan agêng. Karsanipun Dêwi Satyawati sagêda jangkêp tiga. Nanging Dêwi Ambika
suwarninipun sang maharsi, amung ngèngêti luhuring pangwasanipun, mila sangêt sih tuwin bêktinipun, dados lajêng binarkahan dening sang maharêsi, têmbe badhe apêputra kakung panjanmanipun dewaning ngadil, kanamèkakên Widura. Sadhèrèk tiga, Dritarastra, Pandhu, sarta Widura, punika ingkang sami badhe ngêkap bageyanipun [ba...]
[...geyanipun] prang agêng. Putranipun Dritarastra kalihan putranipun Pandhu punika kawontênanipun para satriya ingkang sami amangun prang wontên ing Têgalkuru. Dene Widura dados bangbang pangalum-alum ing kaprabonipun narendra kang wuta punika. (§ 104-106).
Anggènipun Bisma anggêmatèni dhatêng putra têtiga wau kados putranipun piyambak, widada botên kirang satunggal punapa. Kacariyos sarêng para putra sampun wancinipun kasinau lajêng nêdya sami anêtêpi kawajibanipun, inggih punika sami manggulang Wedha sarta olah karosan miwah kaprigêlaning amangun yuda. Para
Wedha dalasan pangpanganing Wedha. Dados para rajaputra mumpuni saliring kawruh sarta lêbêt panampinipun. Jêngandika samangke sami priksa bilih ing jaman samantên, para nèm-nèman sami mangudi kawruh agami sinarêng kalihan kasusilan, punapadene amangun karosan miwah kaprigêlan. (§ 109).
Pandhu kajumênêngakên narendra, amargi putra têtiga wau ingkang [ing...]
[...kang] pambajêng wuta. Saking pamrayoginipun Bisma, Dritarastra kadhaupakên kalihan Dèwi Gandari, putrinipun narendra ing praja Suwala, inggih bak-ayunipun Swangkuni, ingkang ing têmbenipun adamêl kathahing prakawis tumrap kulawarganipun. Lêlampahanipun Dèwi Gandari punika dados dêdongengan ingkang sae sangêt. Makatên: sarêng Gandari mirêng, bilih pacanganipun wuta, paningalipun lajêng kaserup piyambak (kasasapan ing sinjang), wigatos sagêda ngraosakên kasangsaran ingkang sinandhang dening badhe priyanipun, sarta sampun ngantos sagêd ngraosakên. (§ 110) pawèstri Hindhu sampun misuwur bêktinipun dhatêng priyanipun.
Pangangkahipun Sang Bisma Prabu Pandhu badhe kadhaupakên kalihan Dèwi Partha (Partha), putrinipun Prabu Surya, narendraning bôngsa Yadawa, inggih punika kadangipun Wasudewa, sudarmanipun Sri Krêsna. Nalika kadamêl sayêmbara ingkang kapilih Pandhu, dados têtêp kados pangajêng-ajêngipun Sang Bisma. Sarêng sampun sawatawis dangu Pandhu kapikramèkakên malih dening Sang Bisma, angsal Dèwi Madri, sadhèrèkipun Salya, narendra ing Madura,Mandraka. minôngka garwa panênggak. Watawis sacôndra saking kramanipun Prabu Pandhu ingkang kaping kalih, sang prabu lêlana andon yuda, [yu...]
[...da,] kalampahan pintên-pintên nagari ingkang katêlukakên, mila sakonduripun kalihan amboyong pèni-pèni tuwin rajakaya pintên-pintên.
Sarêng sampun lêrêm sawatawis, Prabu Pandhu karsa bêbêdhak dhatêng wana, sarta akêkuwu salêbêting wana ngantos sawatawis lami kalayan garwanipun. (§ 111-114).
Satunggaling dintên, nalika Prabu Pandhu bêbêdhak anglampahi dosa ajêmparing kidang, ingkang badhe aliron sih kalihan èstrinipun. Amargi Prabu Pandhu sirna wêlas asihipun, mila lajêng kaêsotakên dening kidang: samôngsa Prabu angrangkul garwanipun saèstu anêmahi lena. Sot ingkang makatên adamêl sangsaranipun Prabu Pandhu, punika atêgês Pandhu badhe lêstantun botên apêputra ngantos sasurutipun. Prabu Pandhu lajêng anglilakakên sagung raja darbèkipun, lumêbêt ing wana kados gêsangipun para ambangun tapa. Dene garwanipun, Dèwi Partha, ingkang apêparap Dèwi Kunthi, tuwin Madri, sami andhèrèk. (§ 118-119).
Sarêng sampun sawatawis lami, anggènipun ambangun tapa, Prabu Pandhu sakalangkung kumacèlu apêputra, mila lajêng atêtarosan kalihan Dèwi Kunthi kadospundi anggènipun minangkani. [minang...]
[...kani.] Dèwi Kunthi matur: ing nalika taksih rara kênya sariranipun sakalangkung bêkti dhatêng satunggaling maharêsi,
dhawuh dhatêng kang garwa amatêka môntra wau murih sagêd apêputra saking paringing dewa. Dhawuhipun sang prabu dhatêng Kunthi, supados angèsthia dèwaning ngadil (Bathara Darma, nyuwun anak jalêr. Kalampahan apêputra sinung nama Yudhisthira. Lajêng angèsthi dewaning angin ingkang sakalangkung rosa, (Bathara Wayu), kaparingan putra pun Bima, sasampunipun punika angèsthi ratuning dewa, (Bathara Indra), kaparingan Arjuna. Saking dhawuhipun Pandhu, Dèwi Kunthi amaraha mantra wau dhatêng Dèwi Madri, mila ugi lajêng ngèsthi Dèwa kêkalih (Aswin) kalampahan kaparingan putra nama Nangkula tuwin Sahadewa, inggih punika ingkang lajêng sinêbut Pandhawa, têgêsipun Pandhuputra. Sami paringing dewa: kadosdene ingkang sampun sami kasumêrêpan wontên ing bêbuka, manawi ingkang sakawan punika panjanmanipun Indra sakawan, sarta sudarmanipun ugi dewa. Dene Arjuna punika panjanmanipun Rêsi Nara ingkang asêsilih Indra
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: suntingan, nerbitaké, RSS, wordpress 2.8, wordpress 2.9, wordpress pluginVersi 0.2.4 – Welcome wordpress 2.8! Juni 9, 2009 dening nawakake 5 Komentar Iki release anyar dipun tampi ing release tekane wordpress anyar 2.8. Iki release kalebu support kanggo Tulisan ing ngisor fitur saka 2.8 kang bakal ngaktifake kaca kanggo mbukak luwih cepet lan luwih dhuwur nilai karo Yahoo kang Yslow. Uga klebu ana ton saka bug mbecike, paling kacathet punika Photo fix kanggo tema sing durung bisa lan
kanggo kang Ndeleng ing pointing kula kanggo sing bener. We would like to thank uga Mike kanggo kang Ndeleng ing debugging masalah karo prefixes kang nyegah Sajarah lan statistik saka apa bener. Uga kanggo Wigati punika basa manca RSS feed bisa ngirim saiki.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: suntingan, nerbitaké, RSS, wordpress 2.8, wordpress pluginAgensi
Gastroenterologi utawa gastrologi iku spesialisasi èlmu kedhokteran sing konsèntrasi marang panyakit sistem pancernaan. Panyakit jroning sistem pancernaan biasané kapisah sacara anatomis lan faali. Panyakit jroning ati dumunung ing sangisoré cawang hepatologi, sing isih ana ing sangisoré naungan gastroenterologi.
Anestesiologi • Bedhah • Dermatologi • Ginekologi • Kedharuratan mèdhis • Kedhokteran rehabilitasi mèdhis • Kedhokteran umum • Kaséhatan kerja • Kaséhatan masarakat • Neurologi •
Kedhokteran perawatan intensif • Nefrologi • Onkologi • Panyakit infeksi • Pulmonologi • Rheumatologi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gastroenterologi&oldid=822511"	Kategori: Rintisan mawa topik medhisGastrenterologiSpesialisasi medhis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.08, 11 Maret 2013.
“Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti, kang tuhu kuwi.
Jaman sudah canggih, Jaman dunia digital dan internet
Gliese 581 d (uniné /ˈgliːzə/) yakuwi planet luar surya kang adohé nganti 20 taun cahaya saka rasi bintang Libra. Amarga aboté, planet iki diklasifikasiké dadi planet bumi super. Amarga orbit planet iki ana ning paling njabané zona layak huni bintangé, planet iki dikira-kira kaya bumi.
Encyclopaedia. Dijupuk 2008-07-15. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Januari 14, 2009 in sanes	Kula gadhah rencang ingkang kagungan bapak, asmanipun Kyai Najmuddin, ingkang taksih saged dipun wastani ‘kuno’, wonten ing nyandang punopa dahar. Mbok menawi menika amargi panjeneganipun mendalami tasawuf dados sinaoso gesang sederhana. Nalika sugengipun kadangkala mboten rena menawi mangertosi sandangipun ingkang ditumbaske putra-putra kanthi regi ingkang awis. Bapak punika biasa nyimpen arta wonten ing nginggil lemari lan ngandap bantal 😀 Rencang kula ingkang radi ngglidig asring mendet arta menika kangge jajan. Hahaha.
Nalika tindak haji, wonten ing pesawat dipun tangleti kalian pramugari mbok menawi ngersakke ngunjuk menapa. Kanthi mboten basa-basi njawab menawi nyuwun didamelaken unjukan TEH ANGET GENDIS JAWI! Iklan
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Mireng Macapat Ing Handphone	Gundul Pacul Gembelengan	Saking Jawa Kanthi Tresna	MP3 Macapat Dandang Gula	Padhang
wah mantep niki wonten blog boso jawi. tetep semangat nguri2 kabudayan jawi.
Balas	Februari 11, 2010 pada 3:54 am
Wooo, lha rak nggih repot to menawi kedah gendhis Jawi. Radi repot menawi saweg tindakan nanging babagan unjukan lan dhaharan boten dipun cocokken. Salah satunggiling conto menawi tindak wonten Bandung, boten wonten gendhis jawi, namung wonten Gula Merah utawi Gula Beureum. Nanging kula remen sanget saged kepanggih blog basa Jawi. Nyuwun pangapunten menawi Jawi kula trap-trapanipun kirang prayogi.
Balas	Agustus 8, 2010 pada 3:12 am
pancen niku teh klangenan mantep saestu nganti sepriki mbok kalih bapak ugi taksih dados klangenan malah dados tradisi teh angetgulo
perlu sinau jawi kalian panjenengan. Cobi njenengan pirsani blog kulo basane teksih amburadul.
Balas	Februari 15, 2011 pada 6:46 am
njeh … Blog kados mekaten saget dipundadosake salah setunggaling sarono kageng anguri-uri boso jawi. supados mboten ical sangkeng tlatah jawi puniko. soho mugi-mugi poro kaneman engkang kirang remen kalian boso jawi saget kebikak manahipun angrumat dateng boso engkang adi luhung menika. amargi boso jawi kalebet boso ingkang langkung ngurmati ingdalem bebrayan keliyan tiyang sanes.
PARANGKUSUMO, KANJENG RATU KIDUL DAN PANEMBAHAN SENOPATI
BENDE KI BICAK DATANGKAN KANJENG RATU KIDUL Bala bantuan pasukan gaib Kanjeng Ratu Kidul
Nuwun sewu…..ampun duko nggih Ki Adji,
nyong kudhu ngempet guyu dewek maca komene Ki Anatram lan P. Satpam….ha ha ha….nganti mbrebes
Balas	On 12/09/2015 at 13:12 Setyo Tuhu said: Matur Nuwun Ki Satpam ugi Ki Ismoyo..lan Ki Anatram sekaliyan rencang rencang..cersil enggal sampun didownload lan nggetosi kelajenganipun..nuwun
nanging inggih saiki niki Reply ↓	Sawali Tuhusetya on Juli 28, 2008 pukul 3:05 pm said:
on Juli 31, 2008 pukul 12:44 am said:
memetri lan nguri-uri kabudayan negari piyambak ing jaman globalisasi sak mangkeh pancen kedahipun kalangkung kathah dipun guyubaken malih, bab namung karana jatidiri budaya ingkang kiat negari kita badhe dados unggul ing
Dae Jaweon: ms. 137, aksara 3
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 2, aksara 4
asli balikpapan tapi dudu dayak lho yo…
lebaran kumpul wae nang omahe pak warso yo opo…iso ta
wayan firdaus	September 25, 2008 at 9:54 am	To Cak Tim : Aku benjeng asli, ini lagi
warso opo yo diakoni,lah wong nek pelajarane biyen senenganku nang nisor mejo.ojo maneh nama,wonge wae paling pangling.
Nango balikpapan mari koen yan,ilmumu dibutuhno wong kono,
sing nang tulisanku wingi ono alamat email,dicatet yo.. lha iki no HP 081347024826.
yo wis suwun,tgl 1 aku wis nang benjeng engko.contact yoo
SURYA MURUB ING BANTALA, BUMI SAP PITU, ANELAHI SABUWANA, RAHINA TAN KENA WENGI, URIP TAN KENANING PATI, INGSUN PANGAWAK
wareg bareng, seneng bareng, ngobrol dadi gayeng, lan urip ugo soyo
menehi teken marang kang kalunyon, menehi managn marang kang luwe menehi banyu marang kang ngelak menehi pepadhang
Panglejaran iku, pasujudaning sujalma kang kepeingin atur sembah mring Hamurbeng Dumadi,
lan kang hanyipta jagad, Atur tata ing pisumbang kuwi,
karsao hangagem nyata, yen tho pancen
wong serius kok malah diguyu 🙂 Wadoh Habis auranya nyeremin – ketoke serius banget kuwi, dadi nek aku cengengesan dewe ketoke njur piye ngono …? 🙂
Nyuwun sepura, kagem sedaya Sedulur Sejati.
Kepareng nderek diskusi, sesambetan kalian dawuhipun simbah, kinten2 mekaten:
”le, urip kuwi sing apik dilakoni kanthi Sabar, Trokal.
Reply ↓	suprayitno on Oktober 24, 2009 pukul 1:21 pm said:
“manusia sejati” sejatining manungso yo sing ngerti apa sebenere urip iku.
Sebab sejatine, akeh wong kang urip, mung sekadar “urip-uripan”. Cirine,
“duwe opo ora duwe” podo wae. Yo podo rasane yo podo kepenake. Sing penting urip kuwi “seneng” ning sing ora
engkang nyengkuyung blog meniko salam seh katresnan wonten mas lovepassword, mas suprayitno, mas ratna, lan sedaya mawon tiang22 hebat, mantepp sanget mas diskusine matur sembah nuwun geh kagem ilmu nipun, sanget22 migunani tumprah kula engkang taseh cetek pangertosan mas,
aku : (bingung) lajeng pripun mbah ???
simbah : takonno menyang awakmu dewe, merga sing ngerti awakmu, eo awakmu dewe
aku :BINGUNG BINGUNG BINGUNG ….! ! !
Jd kesimpulanipun urip meniko membingungkan,
Rum 41Para sedulur, saiki awaké déwé wis ngerti nèk Gusti Allah nampa manungsa jalaran sangka pengandelé, ora jalaran sangka enggoné netepi wèt-wèt lan pernatan. Lah kepriyé ya karo Bapa Abraham, mbah-mbahané awaké déwé? 2Semunggoné Bapa Abraham ketampa karo Gusti Allah jalaran sangka prekara-prekara sing ditindakké dèkné, ya ènèng beneré dèkné nduwé jalaran kanggo pamèr. Nanging dèkné ora bisa mamèrké apa-apa marang Gusti Allah. 3Wujuté nang Kitab wis ketulis ngéné: “Abraham pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya, Abraham ditampa karo Gusti Allah, dadi wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah.” 4Wong sing nyambutgawé ya wis sak mestiné nèk nampa bayaran, iku upahé enggoné nyambutgawé, dudu pawèh. 5Lah wong sing ora njagakké penggawéané, nanging namung njagakké kawelasané Gusti Allah sing nampa kabèh wong sing pretyaya, wong kuwi ya ketampa tenan, awit wongé pretyaya marang Gusti Allah. 6Ratu Daved ya wis tau ngomongké bab prekara iki lan dèkné mèlu bungah karo wong sing ketampa karo Gusti Allah, ora jalaran penggawéan sing ditindakké karo wong kuwi. 7Ratu Daved malah ngomong ngéné: “Gedé tenan bungahmu, wong sing dingapura klèruné karo Gusti Allah. 8Gedé tenan bungahmu, nèk Gusti Allah ora ngitung salahmu!” 9Para sedulur, sing dielem karo ratu Daved iki apa namung wong sing nglakoni sunat apa uga wong sing ora
ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné pretyaya. 10Lah Bapa Abraham enggoné ketampa Gusti Allah kuwi kapan. Apa dèkné ketampa sakdurungé nglakoni sunat apa sakwisé nglakoni sunat? 11Wujuté ya sakdurungé dèkné nglakoni sunat ta, ora sakwisé. Awit sakdurungé Bapa Abraham nglakoni sunat, dèkné wis ketampa karo Gusti Allah. Sunat kuwi namung tandané nèk Bapa Abraham wis ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné pretyaya. Tyekaké rembuk para sedulur, Bapa Abraham pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran dèkné pretyaya dèkné ditampa karo Gusti Allah lan tandané nèk dèkné ditampa Gusti Allah dèkné nglakoni sunat. Mengkono kuwi kabèh wong sing pretyaya dianggep dadi turunané Bapa Abraham karo Gusti Allah, senajan wong-wong kuwi ora nglakoni sunat. 12Lah wong Ju kabèh sing nglakoni sunat kuwi ora dadi turunané Bapa Abraham jalaran nglakoni sunat, nanging jalaran pretyaya marang Gusti Allah, kaya enggoné Bapa Abraham pretyaya marang Gusti Allah, sakdurungé nglakoni sunat. 13Para sedulur, Gusti Allah wis janji marang Bapa Abraham lan para turunané nèk bakal dikèki jagat iki. Lah Gusti Allah enggoné ngekèki prejanjian iki ora jalaran Bapa Abraham netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging jalaran dèkné pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya kuwi dèkné bisa ketampa karo Gusti Allah. 14Semunggoné Gusti Allah ngekèki prejanjiané namung marang wong sing pada netepi wèt-wèté nabi Moses, tibaké manungsa ora usah pretyaya marang Gusti Allah lan semono uga prejanjiané Gusti Allah ora ènèng ajiné. 15Para sedulur, jalaran manungsa kepéngin ketampa Gusti Allah lantaran netepi wèt-wèté nabi Moses, éntuk-éntuké namung setrapan sangka Gusti Allah, awit manungsa pada nerak wèt-wèt kuwi. Dadiné nèk wèt-wèt kuwi ora ènèng ya ora ènèng sing diterak. 16Mulané para sedulur, Gusti Allah ora ngekèki prejanjiané marang wong sing netepi wèt-wèt nabi Moses, nanging namung marang wong sing njagakké marang Dèkné bisa nampa prejanjiané. Dadiné bisa kétok, nèk kuwi pawèh sing metu sangka atiné Gusti Allah. Lan sing penting uga, karepé Gusti Allah, aja sampèk turunané Bapa Abraham siji waé kélangan prejanjian iki, nanging kabèh kudu nampa panduman. Kuwi ora namung wong Ju sing netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging uga liya-liyané sing njagakké marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. Awit para sedulur, Bapa Abraham kuwi bapaké kabèh wong sing pretyaya marang Gusti Allah. 17Nang Kitab wujuté ya wis ketulis ngéné: “Aku ndadèkké kowé dadi bapaké bangsa pirang-pirang!” Kanggo Gusti Allah Bapa Abraham ya pantyèn dadi bapaké bangsa pirang-pirang tenan, yakuwi kabèh bangsa sing pretyaya marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. Bapa Abraham pretyaya nèk Gusti Allah nguripké wong mati lan dèkné pretyaya uga, nèk Gusti Allah nduwèni kwasa, nganggo tembungé bisa nekakké barang sing durung ènèng bisa ènèng. 18Jalaran sangka pengandel kuwi para sedulur, Bapa Abraham tetep pretyaya nèk dèkné bakal dadi bapaké bangsa pirang-pirang. Mulané dèkné ya sabar terus ngarep-arep keturutané prejanjiané Gusti Allah marang dèkné, senajan sak tyara manungsa Bapa Abraham wis ora bisa éntuk turunan. Nanging dèkné pretyaya marang prejanjiané Gusti Allah sing ngomong: “Anak turunanmu bakal okèh banget.” 19Mulané, senajan Bapa Abraham umuré wis mèh satus taun, ya jan wis tuwa tenan, karomenèh dèkné ngerti nèk bojoné, ibu Sarah, wis tuwa lan wis ora bisa nduwé anak menèh, meksa dèkné ora ilang pengandelé. 20- 21Bapa Abraham pretyaya terus nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné marang dèkné. Pengandelé ora suda blas, malah tambah mantep. Gusti Allah pantyèn kagunggung sangka pengandelé Bapa Abraham, awit dèkné pretyaya tenan nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné. 22Mulané Bapa Abraham ya ketampa karo Gusti Allah. 23- 25Nanging tembung “ketampa karo Gusti Allah” kuwi ora namung kanggo Bapa Abraham déwé, nanging uga kanggo awaké déwé kabèh. Awit awaké déwé uga ketampa karo Gusti Allah, jalaran awaké déwé njagakké marang Gusti Allah sing nangèké Yésus, Gustiné awaké déwé, sangka pati. Ya Gusti Yésus iki sing dipatèni kanggo nebus salahé awaké déwé. Nanging Dèkné ditangèkké sangka pati, supaya bisa ngrukunké awaké déwé karo
Godean Kalasan Minggir Mlati Moyudan Ngaglik Ngemplak Pakem Prambanan
SuntingWaca sarana basa liyaPitulung:Isi(Dialihna sekang Wikipedia:Bantuan)
Nang ngisor kiye cara gampang nggo nyunting Wikipedia
Katonen bae nang mata maring desa tercinta,
tunggune. kangen karo sing nang kampung mudah-mudahan sing nang kana ora ana apa-apa..
SERAT PEDHALANGAN RINGGIT PURWA | alangalangkumitir
♦ 1 Comment	SERAT PEDHALANGAN RINGGIT PURWA I Oleh K.G.P.A.A. Mangkunagara VII Alih aksara
kidungan; Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni atemahan tirta, maling adoh tan
D teyeng mengacu maring hal-hal nang ngisor kiyé:
"D" kuwea aksara kaping papat nang abjad Latin. Nang basa Latin lan basa Indonesia,
"D" kuwe angka Romawi kanggo angka 500 (angka) utawa taun 500
Kaca/Halaman kiyé disambiguasi — isiné navigasi kanggo nuju nang artikel liyané sing mèmper utawa bisa artikel sing mèh padha jenengé. Angger ana pranala tumuju halaman kiyé, apiké Rika/Sira ngleresaké pranala supaya tumuju halaman sing bener (dimaksud).
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=D_(disambiguasi)&oldid=180032"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.28, tanggal 11 Maret 2013.
19 Mei iku dina ke-139 nang kalender Gregorian. Cithakan:Mei2017 18 Mei - 19 Mei - 20 Mei
AJI PUTIH MAYA ERANG, AJI ERANG MAYA PUTIH , REMUNE JAGAD
Bengkel, SKM	Tagged with: layout bengkel, pengurusan bengkel, susunatur bengkel
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 MUSARAR JAYABAYA
alamatSaiki lagi jamane Ayu Ting TingKabeh podo kedanan njogedKabeh sing podo nduwe
bekenNgalahke wadon band lan lanang bandCritane wong golek alamat jare ning keneNganti isuk jebule ora ning keneAlamat palsu sing dikirimWoalah
sanget artikel menika... sagt kangge tambah wawasan....BalasHapusKi Tajuri Notokusumo18 Maret 2011 00.20nggeh,,,,,sami sami, kulo nggeh maturnuwun sanget, jenengan sampun ningali blog kulo. kulo ngge blajar
minta dipijit aja kok." Tukang Pijit: "Pantesan loyo terus…" Cerita Lucu 3 : Cirine Wong Seko Entute o Wong sing ORA JUJUR
Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo. o Wong GOBLOG
Wong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut. o Wong sing MISTERIUS
Wong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti. o Wong sing GUGUPAN
Wong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut. o Wong sing PERCOYO DIRI (PD)
Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi. o Wong sing KEJEM (SADIS)
Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone. o Wong sing ISINAN
Wong sing nek ngentut terus ke'isinan dhewe. o Wong sing STRATEGIS
Wong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e nganti wong lio ora kepikiran maneh. o Wong sing BODHO
Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing metu. o Wong sing GEMI
Wong sing seneng ngambu entute wong liyo. o Wong sing ORA RAMAH
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-blekuthuk. o Wong sing ATLETIS
Wong sing iso niteni ambune entut wong lione. o Wong SIAL
Wong sing dientuti terus karo wong lio. o Wong sing KURANG KONTROL DIRI
Nggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring-muring. o Wong sing GEMI
Wong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-endat dadi ping 7. o Wong sing SOK AMAL
dawa lan sajak ndandang gulo. o Wong RADUWE GAWEAN
Ndiskusekake soal entut (kayata sing maca). Tambahan:
Wong GENDHENG: Wong sing ngamati ciri-ciri-ne wong liya saka carane ngentut!
rèm-é blong. Nèk ngiwo onok wong lanang loro, lha nèk néngén onok pésta kawinan. Cobak nèk Bapak, pilih nabrak sing éndi?”Polisi: “Yo mésti ngiwo, korbané luwih thithik.”Mukidi: “Pérsis..!! Aku yo mikir ngono Pak !”Polisi: “Trus la’opo wong2 sing nang pésta kawinan sing malah kowé tabrak?!”Mukidi: “Lhaaa, niku masalahé. Aku wis milih wong lanang loro sing nang
bibir cantrik tua yang berkulit kehitam-hitaman. Ana kidung rumeksa ing wengi
Datu / Pararatonparamasastra jawiUniversal Declaration of Human RightsPiwulang KautamanLampahan Murwa KalaLampahan Lahiripun Bathara KalaLampahan Lahiripun Bathara GanaLampahan Bathara Wisnu KramaLampahan Bathara Brama KramaBabad Tanah DjawiLampahan Manik Maya Jagad
Genuk,Gerobangan,Batam,Pekalongan,Pemalang,Jepara,Pati,Rembang,Blora,Karanganyar,Surakarta,Magelang,Srangen,Klaten,Kudus,Jepara, Salatiga,Wonosobo,
uwis nduwe 1.000.000 artikel. Angka kiye terus nambah dadi 2.000.000 artikel tanggal 09 September 2007 lan tembus angka 3.000.000 artikel tanggal 17 Agustus 2009.
Nganti wulan September 2010, proyek Wikipedia sing uwis nduwe jumlah artikel lewih sekang 1.000.000 mung ana 3 basa, yaiku Basa
terus tembus angka 10.000 artikel tanggal 31 Mei 2005. Olihe 100.000 artikel tanggal 21 Februari 2009. Tanggal 9 Februari 2011, Wikipedia Basa Indonesia uwis nduwe
Kabeh sing pengin nganggo Isi Bebas Wikipedia, kapan baen bisa ngunduh artikel sing nganggo versi paling
kaya Wikinfo, wordiq [1], thefreedictionary.com [2], 4reference [3] karo nationmaster [4] wis dienggo kanggo ngaca utawa nggarpu isi Wikipedia.
Isi Wikipedia kuwe bisa dicipta kabeh penggunane. Pengunjung nang Wikipedia uga bisa ngobah artikel, kiye akeh sing ngelakoni. Kaca-kaca/halaman berobah terus, dadi angel nggolet artikel sing wis bener-bener rampung utawa utuh. Kuwe sing marakna
'penyembuhan dhewek' kanggo ngadepi tantangan sing kaya kuwe, deleng Wikipedia:Balasan kanggo penolakan umum.
kiye merga kurang paham aturan-aturan sing berlaku nang Wikipedia, contone: Anjuran nganggo kothak njajal ndisit sedurunge bener-bener paham tata cara nyunting/editing.
aji gni salembang, aji dungkul, aji sirep, aji penangkeb, aji pengenduh, aji teluh
Urip mono sing jelas kudu metu kringete! Ora sah sok ngondho tanggane, lan ora kakehan ngomong ning diakehi le tumindak! Eman-eman idune wong dudu idu geni koyo idune sing podho nganggo dasi lan sepatonan
dening nawakake Ninggalake Komentar A ta lan mouse sambutan Laos
Inggih, Google namung announced ing Translate blog sing padha bakal ndhukung Lao, basa resmi Laos, supaya kita wis nambahake kode required lan iya sing release cepet karo dhukungan menyang basa, kang uga didhukung dening Siji jam Terjemahan.
Versi wis metu kanggo sawetara dina nanging masalah nyata karo nyedhak iki kirim urip iki nemokake gambar. Kita ora cukup manawa iku gambar sing paling cocok, nanging paling iku puisi.
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements Tag Kanthi: Google Translate, suntingan, basa liyane, nerbitakéVersi 0.8.2 – 3 taun, 66 basa, 1 wordpress Maret 6, 2012 dening nawakake 21 Komentar Aku ngandika 3 lilin sing jajan ing!
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: 0.7, metaphorically, ing mbukak, suntingan, basa liyane, nerbitaké, themeroller, UI, videoVersi 0.6.4 – Ing shoemaker ora ono Barefoot Oktober 14, 2010 dening nawakake 2 Komentar Matt lan Me
gettext, Google Translate, Matt Mullenweg, suntingan, basa liyane, nerbitaké1
Versi 0.9.2 – 4 taun lan aku ora break Maret 11, 2013 dening nawakake 3 Komentar We ageng 4 (bener 5) tulips kita mengeti
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements,
Siap, setelan, menyang! Desember 12, 2012 dening nawakake 9 Komentar Ing 12/12/12 (apa tanggal apik banget) ing 20:12 (lan wektu cocok). Kita wis dirilis versi 0.9.0 kita plugin. Iki versi gawan a mbaleni nulis utama kita setelan lan sampurna kaca. Ngalih saka siji banget dawa kaca karo oh dadi akeh opsi menyang lunyu tabbed antarmuka.
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: 0.9, bugfix, debug, ageng,
Balas	On 02/07/2011 at 19:43 Haryo Paran said: Nuwun poro kadang padepokan sedoyo,
Sejatosipun kawulo sampun miwiti ngogrok-ogrok gandok melai tahun 2009 kepengker. Ngapunten mboten nate methungul…
Balas	On 03/07/2011 at 05:48 Honggopati said: Matur nuwun Ki Ismoyo,
ya iku jinis kaos kaki tradisional Korea kang digawé saka rajutan kain katun kanggp ngagetake sikil.[1][2] Beoseon saka laladan siji lan sijine béda-béda bentuke.[1] ing bageyan lor Korea, kain katun dirajut luwih kerep tinimbang ing tlatah bageyan kidul.[1] Ing tlatah-tlatah tertemtu beoseon digawé tanpa nggunakake kain katun.[1] Ing mangsa pertengahan Dinasti Joseon (abad 16-17), ukuran beoseon luwih cilik tinimbang ukuran sikil asline lan dirajut nganggo katun kang luwih akèh supaya penampilane luwih mikat ati.[1] Ing mangsa iki, beoseon ngetokake mode kang ngrefleksikake seni nalika mangsa iku, ing antarane kanthi manut ukuran kang segaris karo lekuk driji lan dlemekan sikil.[1] Etiket tradisional Korea kng menging sikil katon ndadekake kaos kaki iki digunakake saben dina, malah kerep digunakake nalika mangsa ketiga.[1] Wong lanang utawa wong wadon nggunakake beoseon kanthi nyelasarake hanbok.[1] Delengen uga ==
^ a b c d e f g h
Tagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 29 Agustus 2016.
Copyright © 2017 quality . All Rights Reserved .
setan-setan podo nggolek panggonan, nanging poro setan kebingungan. mergo wit-witan wis kanggo rebutan (jarah hutan) setan sidang mlebu kamar sembayang, setan membo-membo aweh nggo padang, nganti ra kroso jebul negoro bangkrut utang (kasus kredit macet)
menungso rame podo golek wah, nganti wedi keno belet sawah, sak-iki wis ora ono medi sawah mergo sawah wis dadi omah. manungso sing ora biso urip wah rame-rame podo ngulu ngalap berkah kiblat wis ora ono nimg mekkah nanging ono panggonan sing salah. kiblat pindah ono ing kuburan sing nggowo sejarah.
ning kono manungso podo ngalap berkah kasebab wong urip sak-iki
dll) manungso ngomong sak-omong lali ora nggowo kalimat opo maneh bab sholat, koyo percoyo roso ati lungo minggat.
urip nang negoro iki rasane tan soyo nggegirisi, koyo wis ora ono menungso sing dipanuti,
maling gede podo minggat maling cilik podo
kanggo nutupi olehe korupsi. sujud rukuk kanggo panyamun olehe colong jupuk. donya wis kuwalik-walik. malinge wis wiwit tobat, malah kyaine ganti nyolong
ILMU MEMANGGIL GOIB PRABU SILIHWANGI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
mengko fotone tak cetak terus tak pasang sing gedhe ning etan Alun-alun
kui. Supoyo wong sak Blora ngerti sopo wae sing selama iki wis dadi pahlawan
Jara ney wong seng nulis neng blog ki wong "PENGOR"
SARWA AENG, SARWA GALAK. SINGHA RING TANGANKU TENGEN.
BARONG RING TANGANKU KIWA. GARUDA RING AREPKU. NAGA RING
Kepareng badhe matur, bilih wonten renaning penggalih, nyuwun sumbangsihipun kagem anjangkepi DEB_28 kaca kaping 23 saha 24 ingkang ical puniko. Sumrambahing dateng para sanak kadang supados saged nyamleng anggenipun maos rontal bilih sampun jangkep punika.
Balas	On 04/11/2011 at 20:36 ki GundUL said: malam pak ISMOYO….selamat berLIBUR bersama keluarga, malam ki TRUNO PRENJAK….matur nuwun cantrik
Balas	On 08/07/2011 at 23:17 ismoyo said: Sugeng
Wancinipun sesarean…..eee…lah kok ketularan mboten saged merem.
Ndherek ngrantos tumuruning wahyu Palapa kagangsal….
Balas	On 09/07/2011 at 00:40 Haryo Mangkubumi said: Lha dalah kepancal tenan to jebul wis adoh
ngeyub wonten ngandap terowongan “Ijo”, mgi-mugi mboten wonten sepur ingkang
Seri Iklan Bebarengan Mrantasi Gawe | Kawruhjawi
basa jawa, blog jowo, boso jowo	Wonten seratan sak derengipun kawruhjawi nate ngudunaken seratan babakan iklan unik saking Kedaulatan Rakyat ingkang saged dpun panggihaken wonten ing saperangan baliho ing kutha ngayogyakarta kanthi seri “Bebarengan Mrantasi Gawe”. Mboten sengaja nalika browsing kula
Seri iklan “Bebarengan Mrantasi Gawe” punika inggih unik lan khas lan dipun damel kaliyan lare-lare enem Jogja ingkang kreatif. Kangge informasi kemawon
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi
yo kersaning gusti Alloh, penyebab matine menungso kuwi werno2 sakarepe sing duwe kuoso, meh mati pas turu, mlaku, mangan,
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: MBURU MONTOR MABUR
Jaman SD awal taun 80-an, klebu jaman sing durung maju. Lumraeh bocah ndesa ya gumunan karo sebarang apa bae sing mambu teknologi. Montor tesih langka, honda nembe siji loro sing nduwe. Kendaraan sing paling umum diduweni wong ndesa ya mung pit, kaya pit jengki, pit kumbang utawane pit lanang. Enyong tesih kelingan jaman SD sekolaeh mlaku kurang lewih jarak 4 kilometer sekang ngumah. Mlakune nyeker maning, ora nganggo sepatu, wong sepatu jaman kuwe regane tesih larang dadi ora ketuku. Wong jaman tesih durung maju, angger ana montor mabur liwat ya padha ndeleng meng langit mbok menawane keton. Ning sing paling sering ya mung krungu suarane thok. Mergane montor mabure mabur dhuwur banget, dadi anggere keton ya mung cilik menthik, kerep-kerepe malah ketutup mega. Malah angger nggone nggoleti montor mabure mung dasare suarane sing seru, kerep-kerepe ora bisa keton. Wong montor mabur saking cepete nggone mabur suarane ditinggal nang mburine. Dadi suarane tesih krungu nang nduwur kuping, ning montor mabure wis adoh nang ngarepe ninggalena suarane. Sing paling ragab, angger ana montor mabur sing mabure endhep. Ndeleng thok be rasane wis marem banget. Jaman kuwe angger ana montor mabur jenis helikopter sing mabur endhep, terus muter-muter mandan suwe, wong ndesaku mesthi padha siap-siap mlayu meng lapangan/ alun-alun Karanganyar. Ora peduli lagi mangan utawane lagi dolanan, bocah cilik, cah enom, wong tuwa padha rebutan balapan mlayu meng alun-alun Karanganyar. Wong anu nyebrang kali, kathok klambine teles ya ora peduli. Sing penting bisa ndeleng helikopter mudhun nang alun-alun Karanganyar. Tekan alun-laun biasane ngos-ngosane ora patut, ning rasane seneng pol tur lega bisa ndeleng cedek helikopter mudhun. Bar helikopter mudhun, tamu agunge ya mudhun balik meng umaeh nang sisih wetan lor alun-alun Karanganyar. Wong-wong ndesa klebu enyong dhewek padha
kepenak banget mestine, lha wong nunggang sepur barang bae rasane kepenak. Wong-wong padha nunggone nganti helikopter mangkat maning. Biasane tamu agung kuwe ora patia suwe nggone mampir kondur nang Karanganyar. Pas arep take off, angin sekang baling-balinge/kitirane helikopter gedhe
karo godhong garing sing ana nang alun-alun Karanganyar. Sapa sih janjane tamu agung sing gawene kondur meng Karanganyar nganggo montor mabur helikopter? Ora salah ora liya, yakuwe Almarhum Laksamana Penerbang (Purn) Rusmin Nuryadin. Beliau salah sijine wong Karanganyar sing
piyambake dadi Mentri Perhubungan Republik Indonesia. Dadi jaman semana angger ana helikopter mabur endhep, terus muter-muter mandhan suwe, kuwe pertanda Pak Rusmin kondur. Ora usah diprentah wong tuwa, cah nom, bocah cilik nang ndesaku pada balapan mlayu meng alun-alun Karanganyar mburu montor mabur. Mung arep
petunjuk Tuhan YME.2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugingetang dhawahing dinten ingkang
Katresnanku duh wong ayu Sri Gadung Melati
katentreming donya kang lagi horeg awit saka tumindaking para-para kang padha milik nggendhong lali. *halah*
Gusti Kanjeng Ratu Kidul [jadi beda antara Nyai Roro Kidul dengan GKR Kidul], Gusti Kanjeng Ratu Kidul
awit biyen uni yen jagad ki isen-isenane mung cacah loro, ana lanang ana wadon, ana lahir ana pati, ana bungah ana susah lan sak piturute, dhulur luwih lantip lan
sumebar nggandha arum…, kasugengan kisanak ..? sampun tansah dangu panjenengan mboten caos kabar..kadhang mudha taruna..? mugya tansah karaharjan sedayanipun.. saking kersaning
ingkang sae sumonggo dipun uri-uri sesarengan supados putro wayah kito sedoyo mangertosi dene tiyang jawi
Tuwin prayogi kadadosaning putra. Kaimpun dening : Raden Bratakesawa
Ing ngajeng redhaktur Budi Utama ing Ngayogyakarta. Lare ingkang dereng dewasa kaawisan maos serat punika. TJETAKAN YANG KEDOEA
*************************************************************
Sampun dangu anggen kula gadhah sedya ngarang serat kawruh sanggama punika, amargi kala kula wiwit ngikat birahi ngantos wanci tumambirang : maos serat-serat gugubahanipun para sarjana ing jaman kina ingkang isi kawruh bab sanggama, kadosta : wedha asmara, nitimani, asmara gama, susila sanggama, lan sapanunggalanipun. Pangraos kula mboten gampil sagedipun inggal dipun mangretosi suraosipun dening saderek kula para mudha ingkang dereng kathah anggenipun dhahar jalaran serat-serat wau satunggal kaliyan satunggalanipun wonten ingkang geseh, tur panganggitipun sami kathah sesekaranipun sarta mawi seselang tembung kawi tuwin tembung monca sanesipun ingkang angel sagedipun enggal cumantheling manah. Nanging kala samanten niat kula wau dereng saged kalaksanan dening kaalangan ing pakaryan.
Samangke kula sampun ngancik satengah sepuh, awon ngigur maosi maleh serat-serat kasebut nginggil cap-capan ingkang kantun kanthhil teka kathah temen ingkang pinanggih lepat ing pangecapipun ngantos andadosaken kalintuning suraos tarkadang malah tanpa teges, punika anjalari manah kula lajeng kagugah maleh, asreng ngarang serat punika.
Menggah pangarang kula serat punika sayektosipun inggih namung ngimpun sarta ngethak-ethukaken karang-karangipun para sarjana wau, kula gubah kula runtutaken suraosipun kula pewah, pamanggih kula piyambak ingkang sasaged-saged kedah pinanggih ing nalar, kados karsanipun saderek kula para mudha ing jaman samangke.
Panggubah kula serat punika ingkang kathah ngangge tembung jarwa wantah kemawon. Mila inggih radi ketingal lekohipun. Ing pangangkah namung sagedo cetha, ingkang maos gampil mangertos suraosipun, mboten langkung namung aksamanipun para nupiksa kemawon ingkang tansah kula suwun.
Rampunging pangarangipun wonten ing kitha Kadiri, ing dinten ngakat legi, tanggal kaping 28 Pebruari 1926 tinengeran (prasa karonsih trusing ati) utawi 14 ruwah, warsa : be 1856 tinengeran (rahsa tinata ngesthi putra).
Cap-capan ingkang kaping kalih punika, mboten namung kula lepasaken ingkang lepat ing pangecapipun kemawon : prasasat kula bangun malih, supados langkung cetha suraosipun.
#### I. MULA BUKANING KAWRUH SANGGAMA
Sampun kodrat priya punika manawi ningali wanita lajeng tuwuh manahipun remen, sengsem, mekaten ugi kosok wangsulipun, remenipun wau beda kaliyan remen ingkang tumrap dhateng barang. Sayektosipun lajeng kepengin sajiwa utawi salulut dening kodrat ingkang mekaten wau kita lajeng gadhah panganggep manawi ingkang Maha Kawasa pancen anglilani sarta paring dhawuh supados kula sadaya bangsa manungsa sami ambabaraken tuwuh mong kaisenipun marcapada. Sinten ingkang ngestoaken dhawuh wau sami pinaringan ganjaran kenceng : raos nikmat ing salebetipun tutik.
Ananging sarehning manungsa punika beda kaliyan sato sanajan, bab sarasmi punika sampun sami saged nindakaken inggih kedah nganggeya tata karmaning sanggama utawi susilaning sanggama punika purwanipun wonten kawruh sanggama ingkang ugi winastanan, aji Asmara Gama. Asmara tegesipun sengseming cumbana.
Menggah bakunipun ingkang kinajengaken dhateng ingkang ngagem aji Asmara Gama wau wonten kalih prakawis inggih punika :
Tumrap dhateng rasaning wanita sageda wanita ingkang sininggama punika raos lega, rena, marem carem satemah mantep temen ambangun turut dhateng priya.
Tumrap dhateng putra sageda apuputra ingkang kenging sinebut utawi jalaran saking punika. Mila aji Asmara Gama wau ugi kawastanan, Asmara Dwi Paedah, tegesipun kalih pigunanipun, rahsaning wanita tuwin putra.
Saiba begjanipun manawi priya saged amengku garwa ingkang ambangun turut bekti ing laki, tuwin kagungan putra ingkang utami, sangsaraning sangsara manawi kataman kosok wangsulipun mila kainan sanget manawi priya mboten karsa marsudi sarta ngagem aji Asmara Gama punika.
Kacarios menggah aji Asmara Gama punika ing kinanipun ingkang ngagem namung panjenenganipun para dewa tuwin para nabi, lajeng tumurun dhateng para sinatria ingkang linangkung, angsalipun aji wau sarana perkaos, kedah tinumbas ing tapa brata. Sang Hyang Giri Nata (Bathara Guru) duk jaman kina, Bathari yo sagedipun katarima pinaringan aji wau dening Sang Hyang Tunggal inggih mawi mesu puja brata jalaran taksih sereng marem ing galih kagungan putra sakawan mboten wonten ingkang pinunjul. Sasampunipun Sang Hyang Giri Nata ngagem aji Asmara Gama lajeng saged apaputra Sang Hyang Wisnu gugunganipun para dewa.
Dados aji Asmara Gama punika pancen dede ngilmi sembarangan, mila mboten prayogi damel kangge mainan sayekti malati. Inggih punika : manawi panggilutipun mboten
dhateng patrap pratingkah lalangening cumbana tuwin raos kanikmatan kemawon satemah dados priya brancah boten pilih-pilih inggih bilahi yektos ngrisakaken jiwa raga mula saderek kula para mudha : den awawas den emut.
Pirantosing saresmi tumrap priya punika wonten ingkang katingal saking jawi sarta wonten ingkang dumunung ing lebet katarengaken kados ing ngandhap punika :
Kalam utawi dakar inggih pasta purusa, peranganipun wonten tiga inggih punika :
1). Otot ageng sakembaran jejer saes dhawuluh ing sanjata panganten, otot punika ing lebet ngrokos pindha jamur karang dados pirantos wadhah erah. Manawi nuju kothong : dakar empuk yen kilen erah dados atos saya kathah rahipun ingkang mili mriku saya mindhak atosipun kiyat kenceng.
2). Bolongan margi turas lan nutpah, dumunung ing sirahing dakar kapering ngandhap.
3). Urung-urung margi turas lan nutpah, kaprenah wonten saantawisipun otot ageng sakembaran wau kaperang ngandhap saestalantakipun sanjata panganten wau. Urung-urung punika pungkasanipun ingkang satunggal dumunung wonten ing sirah. Satunggalipun wonten ing poking dakar ugi ngrokos pindha jamur karang, manawi sampun kilen erah saged melar sarta atos.
Titian kina anggenipun nyukani paparap dhateng dakar utawi kalam wau kapendhetaken asmanipun para dewa ingkang sinekti, kadosta : Sang Hyang Surasmara, Sang Hyang Purusa, sapanunggilanipun. Ingkang mekaten wau saking sangeting anggenipun ngaosi.
Palandhungan utawi konthol, punika wujud kulit awangun kantong saged melar sarta mangkeret limrahipun langkung cemeng tinimbang kulit ing saranduning badan. Ing lebetipun palandhungan punika wonten paringsilinipun kalih, jejer gumandhul wonten pokipun dakar mawi kalet-letan ing kendhangan. Ingkang kiwa limrahipun langkung alit katimbang ingkang tengen, nanging langkung landhang. Paringsilan punika gembuk-gembuk saged landhung sarta mangkeret, manawi tiyang saweg ngraosaken nikmating cumban, paringsilan punika dados atos sabab kalenanipun ing lebet kebak isi erah. Paringsilan punika peranganipun ing jawi kepara nginggil wonten amplokipun awangun lintah sarta wonten usus-ususipun ingkang mengkal-mengkol saes nglangi, ciyuting bolonganipun usus-usus punika namung sarambut pungkasanipun kempal dados satunggal kaliyan peh. Usus-usus punika dados urung-urung wedalipun nutpah saking pringsilan. Wonten ingkang nginten manawi tiyang kebincih punika boten saged jimak malih, nanging panginten punika lepat sayektosipun taksih saged namung kemawon boten ngedalaken nutpah, dados boten saged nganarki. Wunguning dakar punika boten sabab saking nutpah, inggih punika saking kilening erah kados ingkang sampun kapratelakaken ing ngajeng.
Nutpah utawi kama punika awujud yiyit warninipun pethak monda-monda. Gandanipun saemper kerikan balung utawi cingat. Wedalipun saking palandhungan wigunanipun kangge netesaken badhening manungsa. Menggah kadadosanipun nutpah utawi kama wau saking yiyit tigang prakawis. Inggih punika ingkang medal saking peh, saking purus, tuwin yiyit ingkang medal saking impes. Yiyit ingkang medal saking peh punika boten kenthel sarta tanpa gonad, wedalipun kantun. Dene yiyit ingkang medal saking purus sarta impes punika wedalipun dakar dados kenceng tuwin nalika ngraosaken nikmat. Yiyit punika pliket ugi tanpa gonda. Kempalipun yiyit tigang prakawis punika ingkang anjalari anggonda kados dene kerikan balung. Nanging manawi sampun kenging hawa, gonda wau sirna. Sarat manawi sampun garing warninipun jibles pethaking tigan.
Satwa mani maya : jarwanipun kewan kama, inggih punika kewan ingkang alit sanget ingkang dumunung wonten ing salebeting kama. Dumadosipun wonten ing pringsilan. Wiwit lare ngangkat birahi kinten-kinten umur 15 tahun, curesipun ing badan manawi tiyang sampun umur watawis 65 tahun. Satwa mani maya wau saking paringsilan lumember dhateng peh. Kamaning priya ingkang taksih kadunungan satwa mani maya, manawi saged gathuk kaliyan tigan badhening manungsa ingkang dumunung wonten ing wanita lajeng rumesep ing tiga wau apratistha ing jeneripun ing ngriku wanudya lajeng saged ing garbini.
Peh punika wujud kekempalaning kanthongan alit-alit dados wadhahing nutpah ingkang badhe kawedalaken cacahipun wonten kalih, sisih kiwa kaliyan tengen dunungipun wonten ing saantawisipun impes lan usus jubur. Wangunipun kados poporing pistol, lumahipun kebak isi jentolan. Nutpah ingkang saking pringsilan sasampunipun lumampah anglangkungi usus-usus ingkang kados sawer nglangi wau lajeng kendel wonten ing epeh. Ing ngriku peh lajeng ngedalaken yiyit inggih punika lajeng dados kama ingkang medal nalika priya mungkasi cumbana.
Purus punika wujud koyor angeng, warninipun pethak monda-monda, dumunung ing saantawisipun jangganing impes wadhah turas kaliyan poking dakar. Wangunipun memper jambu nanging gepeng, indhenipun katrajang ing urung-urung margi turas pramila manawi purus wau dados ageng, amargi saking sanget karem olah asmara, urung-urung wau dados kaslempit andamel pakewed manawi turas.
Pirantosing cumbana tumrap wanita punika ugi wonten ingkang katingal saking jawi, wonten ingkang dumunung ing lebet katerangaken kados ing ngandhap punika.
Parji punika tembung Arab, tembungipun jawi pawestren, kawinipun baga, peranganipun :
1). Babathuk, wujud daging alus ing gajih, kabasakaken redinipun Sang Devi Venus inggih Sang Hyang Ratih. Milanipun anggajih sayektosipun minongka tatanggul supados pameteking priya duk kala cumbana boten angremekaken balung enem ingkang dumunung ing lebet, babathukipun lare estri ingkang sampun ngangkat birahi punika adatipun kathukulan rambuting prentel, trus mangandhap urut korining parji.
2). Korining parji inggih punika blewehanipun parji ingkang katingal saking jawi. Limrahipun mingkem adhames nanging wanita ingkang metdaging utawi ingkang sampun kerep ambabaraken putra boten makaten kawontenanipun.
3). Lambe ageng wonten ing lebeting kori ingkang jawi piyambak saestha wengku. Piranganipun lambe ageng ingkang jawi awujud daging kandel pojokipun ing nginggil gandheng kaliyan kuliting bathuk sangandaping pojok punika wonten dagingipun menthol kawastanan indreng. Lare estri jawi ingkang sampun umur 6 utawi 7 taun, pojokipun lambe ageng ing ngandhap dumunung ing kawet sacelakipun jubur. Manawi wanudya nglairaken jabang bayi ingkang ageng, perangan ing ngandhap wau asring suwek, nanging lami-lami saged pulih malih.
4). Kawuping parji kawastanan lambe alit inggih punika lambe ageng ing perangan lebet dados inggih gandheng kemawon kaliyan lambe ageng wau. Awarni daging alus malerah abrit dados pirantos nuwuhaken raos nikmat tumrap wanodya. Kuwup punika pojokipun ingkang satunggal dumunung ing ngandhap satunggalipun
utawi Waga Prana dados pirantos tuking kanikmatan tumraping wanita. Kadadosipun sarta lageyanipun boten beda kaliyan dakar, inggih punika saking otot-otot ingkang alus. Waga prana punika manawi kagepok wanita ngraosaken keri sarta nikmat kathah tiyang ingkang cawuh ambedakaken indreng kaliyan purana utawi waga prana punika. Ing serat bau sastra jiwa kawi : purana, waga purana, kaliyan indreng (itil) punika pancen kadamel sami. Ing tembung walandi inggih makaten, anggenipun mastani indreng punika kittelaar, tembungipun latin clitoris. Ing
Nanging mirit katranganan ing nginggil sayektosipun indreng kaliyan purana punika piyambak-piyambak, indreng : punika turutanipun lambe ageng, dumunung ing pojokipun lambe ageng ing sisih inggil dados ragi ing jawi. Sareng purana utawi waga prana : punika turutanipun kuwup (lambe alit) ugi ing sisih inggil dados dunungipun ragi nglebet. Ingkang saged nuwuhaken raos nikmat tumrap wanita sarta anggadhah ing watak keri manawi kasenggol (prikkelbaarheid) punika purana, indreng : boten.
6). Daging song. Ing ngandhapipun babathuk baga ingkang nglebet punika wonten dagingipun ingkang kawastanan daging song, dipun parabi Sang Hyang Lambira. Agengipun sami kaliyan mentholing bathuk baga. Song wau manawi kasenggol wanita karaos keri, song lajeng mekrok saestha kewan kintel manawi kasenggol, mekrokipun wau andadosaken karaos nikmat ing sakali-kalihipun (wanita lan priya) daging song kaliyan purana punika inggih sok jumbuh anggenipun mastani, mungkasa yektosipun kathah sanget bedanipun, purana punika daging menthol alit, song punika ageng : sami mentholipun baga, dunungipun langkung lebet malih tinimbang purana. Ing serat nitimani nyebataken manawi Sang Hyang Lambira (song) punika dunungipun wonten ing wurining purana, nanging punapa tembung purana ing serat nitimani wau ingkang dipunkajengaken indreng, punapa purana ingkang sebut ing wangka 5 ing nginggil punika : boten terang, amargi ing serat nitimani boten mratelakaken bab perang-perangan wau.
7). Margi turus, dumunung sangandhaping purana. Letipun dados pungkasaning margi turasing impes, ingkang nama impes punika kanthongan wadhah turas dumunung wonten sanginggilipun baga.
8). Pastiawa. Punika lenging parji. Manawi taksih prawan katutupan ing kendhangan alus kawastanan kulit prawan utawi beteng. Beteng punika wonten bolonganipun ciyut manawi katemben rinurah ing kakung : beteng wau bedhah sarta ngedalaken erah mila kenya ingkang saweg sapisan rinabasing priya punika karaos sakit (perih). Beteng wau ugi saged bedhah jalaran dhawah utawi kaplengkang kala alitipun.
9). Kuwung-kuwung. Inggih punika urung-urung saking pastiawa dhateng borining pranakan dumunung saantawisipun impes lan usus ageng ing jubur. Wangunipun saestha bumbungan nanging gepeng saya nglebet saya jembar. Adekipun boten jejeg lan boten sumeleh, inggih punika mayak, kuwung-kuwung punika awujud kulit kados babad saged melar mingkup sarta tansah teles semu kiner-kiner.
Pranakan ugi kawastana wadhah bayi, dumunung saantawisipun impes kaliyan usus ageng ing jubur, sumeleh ing pungkasaning kuwung-kuwung, ing kiwa tengenipun dipun uwat-uwati kendhangan saestha lurub sarta otot gilik, adebipun pranakan wau ugi mayak nunggil sipat kaliyan pastiawa tuwin kuwung-kuwung. Pranakan punika wangunipun kados kalenthing, sarta bolonganipun ing nglebet kadugi namung isi wiji jiram pesel satunggal nanging manawi sampun wonten isinipun jabang bayi saged melar ngebat-ebati. Peranganipun wonten tiga inggih punika ingkang amba lendhuk kawastanan badan ingkang menggik kawastanan jongga, ing pungkasaning jongga kawastanan kesan utawi lenging pranakan gandheng kaliyan kuwung-kuwung, warninipun lesna punika kados silet ayam, wanita ingkang sampun nate ambabaraken putra, leng wau wonten tilasipun suwek wanita ingkang dununging pranakanipun lebet mongka pasta purusanipun kakung kirang panjang, boten saged puputra, amargi panyemproting satwa mani mayanipun kakung boten saged dumugi lenging pranakan. Makaten ugi manawi lenging pranakan wau kepepetan erah sasakit sasaminipun inggih boten saged puputra.
Sopanaan tiga punika talang tiganing manungsa, wujud bumbungan otot alus kados usus cacahipun kalih, kiwa kaliyan tengen gathuk kaliyan pranakan wonten ing lompongan ingkang wiyaripun namung cekap bobat satunggal talang tigan punika dados marginipun tigan ingkang dumunung wonten ing urita rentah lumebet dhateng pranakan tuwin dados marginipun kamaning kakung ingkang sampun lumebet ing pranakan badhe methukaken lampahing tigan wau. Tigan kaliyan kama wau manawi gathuk wanita saged anggarbini.
Uritan punika penggenanipun tigan badhening manungsa. Wangunipun bunder bligon warninipun pethak ing nglebet abrit sarta ngrokos pindha jamur karang, isi bayu pinten-pinten sami pluntiran, uritan punika dados timbunganipun pringsilan kaotipun : pringsilan anggenipun nuwuhaken kewan kama (satwa mani maya) wonten ing nglebet uritan anggenipun nuwuhaken tigan wonten ing jawi. Dunungipun uritan punika wonten ing pungkasanipun talang tigan. Tigan saking uritan badhe lumampah dhateng pranakan punika, boten saben-saben nurut ing talang tigan terus saged dumugi ing pranakan nanging mawi katampen ing trompet rumiyin, trompet punika peranganipun ing ngandhap bolong sarta ing pungkasanipun mawi gombyok kawastanan pranye. Gombyok wau terkadhang nutupi lenging talang tigan mila lampahing tigan wau sok sasar kecemplung ing bolonganing trompet ing ngandhap wau, terkadhang kaalang-alangan ing pranye, satemah boten saged dumugi ing pranakan.
IV . PATRAPING CUMBAN KANTHI ASMARA GAMA
Patrap utawi pratingkah ing saresmi punika warni-warni, kadosta : miring, anjebing, lenggah, mangku, ngadeg sukuning wanita dipun panggul, wanita wonten ing nginggil, sapanunggilanipun, ingkang murih sukaning galih, ananging patrap ingkang makaten wau sayektosipun kirang mikantuki tumprap salih-kalihipun. Sarta kenging kabasakaken kekathahen polah boten pasaja.
Ing ngatasipun aji asmara gama, punika boten namung murih leganing prana kemawon inggih ugi amrih leganing rahsa sajati, mila kedah ngangge patrap pratingkah utawi tata kramaning sanggama ingkang prayogi (susila sanggama) sampun kadamel mainan kasukan.
Menggah pratingkah ing cumbana ingkang mikantuki punika kacariosaken kados ing ngandhap punika :
Manawi badhe matrapaken sacumban, punika utaminipun priyantun kawing kaliyan putri lenggah rumiyin ajeng-ajengan, ardaning driyanipun asrep-asrepa, ponca driya kaleremna, sawarni kados badhe muja semedi. Nunten astaning priya ingkang tengen anyepenga dariji manisipun wanita ingkang kiwa, lajeng kapijeta sawatawis supados wanita kraos manahipun gadhah greget saut pyur tratab, ngantos karaos ing jisimipun estri, titikanipun keketekipun estri mungel deg-deg, asring kepireng ajeng-ajengan, nunten kakung angasta agigirpun estri dumugi walikatipun tuwin angarasa poking karna ingkang wradi ngantos dumugi grananipun wanita. Tumunten angalapan pasipun estri, katariking napasipun kakung, ing batos nyipta angalap manahipun wanita wau.
Menggah anggenipun mawi patrap kados ing nginggil punika wau, saking pamanggih kula ingkang dipun kajeng ngaken makaten : sapisan, supados hardaning priyanipun priya boten ngombra-ombra, panggalih boten daya-daya, pikantukipun adamel dangu medaling rahsa, satemah adamel leganing prana tiwun prayogi tumraping putra. Kaping kalih, mawi angeningken cipta angalap manah tuwin nyawanipun wanita (aji asmara cipta), punika manawi katrimah nggih prayogi sanget. Awit saged adamel lega rahsa ning wanodya ingkang sajatining rahsa, pikantukipun wanita saged karaos marem carem lair batos. Kaping tiga, mawi mijet dariji, ngaras sapanunggilanipun punika minongka panggungah supados manahipun wanita saged karaos rahsanipun saged kabuh, pikantukipun garegeting wanita saya mempeng, dununging rahsa enggal cumawis. Satemah gampil ing pangrurahipun, sayektosipun bab patrap ingkang mongka pambukaning rahsa punika inggih kenging nganggep trap sanesipun makaten punika. Namung anggeripun boten sanget saru kados satataning sato, dene utaminipun anindakna aji asmara wanita kasebut ing wingking, mongka pambukaning rahsanipun wanita wau.
Sasampunipun makaten, wanita lajeng karangkula, kasarekaken ing kajang sirah ingkang alon ririh, jengkuning estri kalih pisan katekuka : kasedhekusna manginggil, ragi kabenggang sawatawis, kempol karapetna ing pupu, tungkak karapetna ing pocong saestha kadamel nyagatki. Priya lajeng amatrapna sariranipun pribadi, patrapipun mangkurep suku kalih pisan kaslonyjorna ingkang rapet, padharan kaabena sami padharan. Jaja katumpangna payudara den ririh (anggah-anggah) astaning priya ingkang tengen kasedekusna, asta ingkang kiwa kabantalna ing cengelipun wanodya.
Manawi sampun makaten priya lajeng amaos mantranipun aji asmara gama ing salebeting batos kadosing ngandhap punika :
“Hong hyang-hyang kama jaya ratih, surap sara-surap sarining asmara, ulun mawisik wanita, satemah yumana kang rahsa, sing dayeng aji asmara gam, myang wiseseng paduka”.
Bakda punika lajeng amaosa mantra malih, mongka panariking wiji ingkang utami, makaten :
“Hong hyang-hyang dhada pratingkah, ulun manuhun lumeraheng wijining manusa wakang minulya, mokasuting ulun sing wiseseng paduka”.
Sarampunging pamaosipun montra wau kenging lajeng miwiti nindakaken sanggama. Lebeting pas purus ingkang alon saking sakedhik, manawi pasta purus sampun dumugi ing kuwup lajeng kaangkah-angkaha sagedipun tansah anggo soka esong, pandedelipun ingkang ajeg lan alon-alon manut panjing wedalipun napas, ing
kerinipun, thukuling raos daya-daya kedah tansah dipun perangi wontenipun namung sareh, ngarah-arah. Empaning sanggama kacipta amanggen wonten ing pucuking pasta purusa.
Manawi song wau tansah kagosok estri karaos nikmat sarta keri, adat ingkang sampun kalampahan lajeng ngedalaken toya ingkang kados yiyiting mina. Ing ngriku kerinipun saya wewah, nyarambahi ing badanipun sakojur, gregeting karsanipun estri katawis saya mempeng, sautipun pastiawa karaos saya kiyeng, watakipun lajeng buteng, inggih punika lajeng palintiran ngulat-ngulet utawi damel solah bawa sansesipun, ingkang sayektosipun ambiyantoni solah ing pasta purus : supados nyenggol ing dununging prasanipun.
Tumrap estri ingkang sampun kawical lenyeh ing kakung, wiwit sinanggama : sampun damel solah bawa, anggenipun damel solah bawa punika mawarni-warni, tanpa mawi taha-taha utawi rikah-rikuh, malah pangraosipun : solah bawanipun wau satunggaling wignyan ingkang saged damel sukaning kakung. Nanging satemenipun : pancen inggih, kathah priyantun kakung ingkang lamlamen dhateng solah bawaning wanita ingkang makaten wau. Dene tumrap wanita ingkang sae saha, solah bawanipun wau namung samadya kemawon : manawi sampun karaos keri sanget jalaran inggih rikuh manawi kadakwa lenjeh ing kakung punika wau.
Ing wekdal wanita greget sautipun katawis saya mempeng wau, priya kedah nimbangana, inggih punika dedel sendhalipun pasta purusa ragi kakerepana sarta karosanipun kaajegna. Sasampunipun makaten sukuning estri lajeng kawudhara : salonjor, pupu karapetna sami pupu, dene pupuning priya kalih pisan inggih lajeng katumpangna ing pupuning wanita. Salajengipun bab pangaras sarta panggalintir penthil ugi kados ingkang sampun kajarwa ing nginggil utawinipun mawiya anyecep lathiningt estri ingkang ririh, sarta sarira kagosokna sami sarira ingkang waradin, manawi solah bawaning wanita sampun katawis saya buteng, kados bathara kala krodha badhe anguntal jagad mratandhani manawi sampun badhe amudhar prasa, inggih lajeng kapungkasana, sarana ngerepaken sendhal dedeling pasta purusa, adat ingkang sampun kalampahan boten dangu wanita lajeng mudhar prasa, mila sirahing purusa karaos kados dipun ameti ing lambening kenya gondhang, (gineget ngepuh kama). Inggih punika korining kayanganipun Sang Hyang Kamajaya binuka medal minongka rahsa pita. Tarkadhang asring kepireng swara mak cethut dening rosaning panggeget amargi saking leganipun, pratandhanipun malih manawi wanita wau sampun madhar prasa, sariranipun ngalumpruk marlupa kados oncat yitmanipun sarta asasambat ingkang damel trenyuh ing manahipun priya. Tumrap wanodya ingkang sampun asring-asring leledhang ing taman lambang sari, asring sambat pejah, boten purun pisah, sasaminipun kados inggih-inggiha. Dene tumrap wanita ingkang sae-sae, adatipun namung sasambat kapurih nyampuni, dening pancen sampun rumaos kalegan prananing rahsa.
Dene utaminipun duk kala badhe mungkasi wau, manawi priya sampun karaos gumreget badhe ngelaken rahsa (kama), punika lajeng wiwit amegenga prasa, tancebing cipta ing gayuha utama. Manawi kama sampun medal pasta purusa katetepna den ngantos netep kakendelna panggosokipun ing ngriku lajeng amepeta ponca driya, eninging panggalih anggayuh utama kalajengna. Pikantukipun : manawi kasusupan wiji mongka lantaraning dumadi, badhe prayogi kadadosanipun.
Wonten matih patraping cumbana ingkang saged damel leganing wanita, ananging priya sok boten betah, jalaran kedah ragi sawatawis dangu ing panggosokipun, patrap wau estri salonjorna bokong kaganjela ing kasuran alit supados baganing estri saged mangal, sukuning priya kapethangkongna, (kasedhekusna mregagah), padharan ugi kaabenna sami padharan jaja katumpangna ing payudara. Panggosoking pasta purusa dedel sandhalipun kabandulna manginggil supados sageda anggosok song, kridhaning bokonging priya sawatawis kaegol-egolna manangen mangiwa. Bab pangarsa paneceping lathi, salajengipun ugi kados ingkang sampun kajarwa ing nginggil.
Patraping sanggama ingkang kasebut ing serat nitimani kados ing ngandhap punika wosipun :
Kalamun pasta purusa, wus kiyeng kiyet santos, kwehning saya wus samekta, iku
bandayuda, nanging ta dipun prayitna, ing tendak aywa sembrana, gone bakal nuju prasa, mring wanita mengsahira, supaya
Hyang watapatra, utawa Sang Hyang gambira (song), dumunung wuri purana, yen tinempuh dening gada, watak keri prasanira, nuli
wanita, yen wus liwung pamukira, nulya kagawe lelewa, pratingkah solah ingkang ga, wit saking
supaya tinrajangnga, sinondhal pucuking pasta, ing kono dipun turuta, sakarsanireng wanodya, yen
iku saka kira-kira, laraping reca gupala, kabukaning kang wiwara. Jineking Hyang Kamajaya, aliya tondha mangkana, ing sayekti kawistara, kawawas
enaking rahsa, sasambate melas sarpa, karya trenyuh ing wardaya.
Patraping cumbana ingkang kawarsitakaken ing nginggil punika wau kenging dipun wastani sampun nyekapi, liripun dene sampun seged damel leganing wanita, pratondha angganipun ngalumpruk marlupa yayah kaoncatan yitma. Ingkang prelu, ing salebetipun saremi, wau priya kedah amawasa ulat liringing wanita, tuwin inggih amawas sariranipun pribadi. Manawi panggalih sampun karaos lega, maren sarem ing salih-kalihpun upami dahahar makaten sampun karaos tuwuk prayogi kapungkasana saperlunipun, inggih punika nalika wanita mudhar prasa wau priya nyarengana wedalipun kama. Nanging manawi liringing wanita sanajan sampun wudhar prasa : nanging sajakipun dereng patosa lega, upami dhahar makaten taksih kedah tanduk utawi manawi priya pribadi ingkang rumaos dereng lega, inggih sampun anyarengi ngedalaken kama, dados wanita mudhar prasa piyambakan, dene manawi priya karaos kelayu badhe tumut mudhar prasa (ngedalaken kama) kedah dipun ampet kalayan tahan, sarananipun ngampet makaten :
Kedah manggen wonten gajeging gela, sampun ngantos kadamel
wonten ing jawi utawi wonten salebeting kuwup gumantung seneng parengipun panggalih. Manawi sampun ragi aring, raos kelayub dhemudhar prasa wau sampun ical, kenging tumunten kalajengaken malih, nanging sampun grusa-grusu, sampun daya-daya, awit sang wanita wau sariranipun marlup, mila kedah dipun arih-arih, bok manawi kapareng dhangan ing panggalih. Priya kedah angempakna tembung manuhara, manis sedhep ing wicara, den bisa nuju prana, angatingalna katresnanira. Manawi sampun wonten antawisipun kepareng, patrap pratingkahipun inggih tan prabeda kados ing nginggil, sang wanita kagugaha kerining prasanipun, adat ingkang sampun kalampahan boten antawis dangu wanita lajeng pulih malih kakiyatanipun, tandanmgipun kados raseksa badhe amangsa daging. Ing ngriku priya ingkang prayitna, kenging lajeng dipun kerepi sendhal dedeling pasta purusa, sarta lajeng angedalna kama; nyarengi pamudharing prasanipun wanita, dados wanita mudhar prasa kaping kalih, priya sapisan.
Ing serat paniti sastra, gugubahanipun bagawan palasara ingkang sampun dipun jarwakaken dening Sang prabu Jayabaya (*) ing bab 85 nyebutaken makaten : menggahing sanggama, tiyang jaler lan punika saminipun pawestri, mila pangandikanipun dewi drupadi : boten wonten pawestri tuwuk ing kakung. Nanging ungel-ungelan punika sayektosipun tumrap priya ingkang boten ngagem aji samara gama. Manawi priya saged nguja karsaning wanita kados ingkang kapratelakaken ing nginggil nika, wanita inggih saged karaos tuwuk sayaktos malah kacariyos tuwukipun wau sagen kangge ing salebetipun saminggu.
Kacariyos katrimahipun aji asmara gama ingkang makaten punika, wanita karaos angsal sarining kanikmatan ingkang linangkung, sarta tansah enget salaminipun gesang dhateng tanduk solah bawa tuwin warninipun kakung, sanajan tebih inggih tansah katingal gawang-gawangan tuwin boten kasupen raosing kanikmatan wau. Mila priya ingkang sampun widagda dhateng aji asmara gama wau, sanajan mengku pawestri ingkang lejeh pisan insya Allah saged malik dados narimah, manut miturut sapangreh ing kakung, rumaos boten saged pisah. Manawi wonten alangan pisan, mongka estri wau sinanggama ing liyan kakung, ing salebeting cumbana wau tansah karaos cuwa, gela, sarta kengetan wawentahan dhateng raosing kanikmatan nalika sinanggama ing kakung ingkang undhagi aji asmara gama wau, dening priya beda sanget raosipun awit sang widagda asmara gama wau, boten namung saking sagedipun dateng bab patraping sanggama : anuju prasaning wanita kemawon inggih saking katarimah anggenipun nyipta ngalan manah tuwin nyawanipun estri wau dados wanita karaos kalengan sanget rahsanipun sajati. Pancen inggih boten gampil nindakaken aji asmara gama punika, nanging wonten babasanipun : sapa temen-temen: tinemu. Dados manawi wonten priya karsa cumbana sarana roda paksa utawi namung kangge mainan sasaminipun punika boten kalebet ing wawarahipun kawruh sanggama punika.
Manawi priya sampun widegda sayektos nindakaken aji asmara gama makaten punika, sanajan pasta purusanipun alit utawi ageng, celaka, panjanga, sampun sami kemawon : saged damel suka renaning wanita. Nanging priya ingkang dereng saged nindakaken aji asmara gama : boten makaten, manawi pasta purusanipun alit : wanita karaos cuwa, manawi ageng : karaos sebab, yen celaka karaos kemba, yen panjangka raos sakit, dene manawi cekapanan ageng sarta panjangipun sanajan wanita sanged karaos sekeca, nanging inggih boten saged karaos lega. Dene cumbana ingkang ngantos dangu wekdalipun manawi priya dereng widagda aji asmara gama punika malah adamel anyel manahing wanita.
Wonten sarjana ingkang kagungan pamanggih, manawi citra tuwin saniranipun wanita punika perang pinten-pinten warni, wonten namanipun piyambak-piyambak punika manawi sinanggama inggih wonten kawruhipun piyambak-piyambak anggenipun ambukani (miwiti) nglebetaken pasta purusa, amrih enggal kabuka rahsanipun, nanging bab punika kajawi angel anggenipun mastani utawi andunungaken selehipun satunggal-tunggaling citra wau, tuwin sagedipun apal patrapipun miwiti, sayektosipun patrapipun wau inggih namung sakedhik sanget bedanipun kaliyan ingkang sampun kajarwa ing nginggil, bakunipun patraping sanggama punika namung kedah amuriha keri prasaning wanita, makaten salajengipun ngantos wanita mudhar prasa, ing ngriku priya kedah waspada ing semu, duk kala wanita badhe mudhar prasa wau, pasta purusa bedah ragi sineru sendha dedelipun, manawi wanita sampun mundhar prasa, priya anyrengana ngedalaken kama, pasta purusa katetepna ngantos pokipun dumugi ing kuwuping parji tuwin sirahipun dumugi ing lesaning pranakan lajeng kinendelan ing ngangosokipun, ing ngriku pucuking pasta purusa karaos kados dipun ameti ing lambe keyong, inggih punika wiwaraning wanita angepuh kamaning priya, manawi kaleresan wahyaning mongso kalasang wanudya lajeng saged anggarbini. Adatipun sakaliyan senggoring napas saderengana sarta mawi gonda ambeting hawa arum angambar pindha ganda sekar melathi ingkang dhedheng ambabar sari, mretandhani tumruning cahya adi mulya dhateng guwa garbaning wanita alantaran priya.
Para jajaka purun ingkang kirang seserepan sami mastani lesaning pranakan ingkang warninipun kados silit ayam punika ; kenthos sarta sami nginten manawi punika dununging prasanipun papesti. Mila manawi cumbana ngarah sagedipun sirah ing pasta purusa tansah nyenggol ing lenging pranakan wau sarana dipun tetep-tetepaken, panginten punika boten leres, awit lenging pranakan punika manawi kapetel pawestri karaos pegel kirang sakeca, nanging manawi wanita pinuju mudar prasa monga lenging pranakan wau kapetel ing sirah ing pasta purusa (dipun tetepaken) punika wanita karaos marem sanget, lega, tuwuk, anggeripun boten keseron ing pametelipun.
Wonten malih sarjana ingkang kagungan pamanggih, manawi wanci wiwitipun wudharing asmaragama tumrap wanita punika boten sami, miturut beda-bedaning kukulitanipun wanita. Nanging bedaning wanci wau boten kathah kaotipun, namung jam-jaman sedaya wanci dalu. Pancen prayoginipun cumbana punika inggih wanci dalu, kiwa tengenipun tengah dalu ngantos dumugi bangun enjing, awit ing wanci mau kajawi sirep tiyang, kawontenanipun wiji: pinuju pupul manawi dados putra wahanipun badhe kandel wawatekanipun, manawi wayah siyang kawontenanipun, manawi wanci siyang dening soroting suryo, manawi dados putra wahannaipun tipis wawatekanipun. Ing sederengipun cumbana utaminipun sampung ngantos sare rumiyin ing sakalih-kalihipun.
V. NGAGEM AJI ASMARA GAMA KEDAH MAWI LAMPAH: CATUR BRATA
Sadaya ngelmu punika katarimahipun kedah dipun rangkepi laku (lampah), makaten ugi ngelmi asmaragama punika inggih kedah mawi lampah. Dene lampahipun wonten kawan prakawis (catur brata) kados ing ngandap punika :
Lila, inggih punika lila dhateng kalong-longan, tegesipun nuruti sapa nedhanipun estri.
Narima, inggih punika narimah dhateng laladosan tuwin cawisanipun estri.
Temen, tegesipun boten remen cidra, anuo lena ing patembayan.
Sabar, tegesipun boten sugih duka, para apura ing kalepataning wanita.
Lampah kawan prakawis ing nginggil punika manawi katarimah, saged amewahi dayanipun aji asmara gama, inggih
Ingkang prelu kedah sami dipun engeti, manawi badhe nindakaken sacumbana punika : panggalih kedah sabar,
mongka lajeng sineru lumaksana, punika asring ambalenjani neng wiwara, panggalihing priya dereng lega, sang wanite dereng mudhar prasa, kesaru wiyosipun Sang Hyang Kamejaya. Ingkang makaten punika, kajawi priya piyambak manggih cuwa, inggih cinedaka batosan dening wanita, amargi tiwas karaya-raya wawadi binuka, tibakipun boya montra kadamel lega, malah manggih gela, cuwa. Kacariyos wanita ingkang sampun karaos keri murinding mongka dereng ngantos mudhar prasa lajeng dipun sampuni, punika kajawi cuwa sanget manahipun inggih karaos pegel boyokipun ngantos pinten-pinten jam dangunipun, arata, rak mesakaken.
Kathah para mudha sami remen ngangge jampi awarni galepungan utawi lisah wonteng ing pasta purasanipun, supados kuwawi sacumbana dangu, punika saking pamanggih kulo kirang prayogi, awit danguning cumbana wau lajeng boten timbang kaliyan kikiyataning sarira, liripun manawi sarira ringkih mongka lajeng sinengka kangge cumbana dangu : jalanan ngangge jampi wau, punika ngrisakaken sarira, tur terkadhang jampinipun wau inggih dereng katenan manawi boteh mawi dat ingkang kirang prayogi tumrap kasaraning sarira. Punapa malih danguning wanci wau inggih dereng mesthi damel renanning manahipun wanita. Pawestri manawi sinanggama ing kakung ingkang dereng lebda dhateng aji asmara gama, danguning wanci wau malah adamel sakit, sanajan sinanggama apinten-pinten jam dangunipun. Wanita angel sagedipun mudhar prasa, (ngedalaken rah sapita), malah wewah anyelipun, sukani renaning wanita punika boten saking danguning wanci, inggih punika sidagda ngulah ing sanggama tuwin waskitha mawas kedhep liringing netra, inggih punika ingkang kawastanan kakung undhagi aji asmara gama. Mila para mudha boten prayogi ngagem jampi-jampi kasebut nginggil.
Dene sarana ingkang prayogi punika inggih sabar, sareh, boten daya-daya punika wau. Sarta panggalih kedah ening, bening, awas, eling, pikantukipun :
Eneng, adamel dangu wedaling rahsa, angandelaken wiji, manawi dados putra badhe panjang yuswanipun.
Ening, saged karaos nikmat manpangat, ambeningaken wiji, manawi dados putra badhe kadunungan watek guna, kawasa.
Awas, saged priksa ulat liring wanita tuwin awon saening wiji.
Eling, enget dhateng wawadosipun wanita tuwin enget amrenah wiji ingkang awon.
Samangke nerangaken rubedaning cumbana. Menggah rubedaning cumabana punika wonten pinten-pinten bab kados ing ngandhap punika :
Manawi sariraning priya saged kataman ing arip, sakit, luwe, tuwin susah. Milanipun manawi priya saweg kapan dukkan ing rubeda kawan prakawis wau inggih prayogi sampun nindakaken sacumbana.
Manawi priya cumbana kaliyan wanita ingkang prasaning rahsa boten tunggil bongsa. Kadosta manawi lalawalen kayiyan wanita wredadha, satemah panggalih kapandukan ing raos engah, gela, cuwa, kemba. Manawi tawanan kaliyan wanita ingkang kuciwa ing warni, penggalih lajeng kataman ing raos ewa, merang. Menawi lawanan kaliyan estri ingkang awon snget gandanipun satemah panggalih kadunungan raos neg, geg, geg mila prayoginipun priya milih wanita kagem garwa punika ingkang ngatos-atos, kedah ingkang nunggil bongsa prasaning rahsa wau.
Manawi priya boten kapadhaning karsa ing salebeting cumbana. Mila prayoginipun priya sampung grusa-grusu : cumbana sarana roda paksa, pangarih-arihipun den aririh, pamilutipun den mamalat prana, rinungruma ing sabda rum sampun ngantos purunipun saresmi wanita wau namung jalaran ajrih ing pameksa sasaminipun kedah sarana seneng parenging panggalih.
Manawi pasta purusa dereng kiyat santosa lajeng sineru lumaksana, kados ingkang sampun kajarwa ing nginggil, mila prayoginipun manawi pasta purusa wau dereng kiyat saestu, sampun ngantos katindakna sacumbana rumiyin poma den sabar.
Menggah rubeda wangka : punika pancen kerep sanget dipun alami dening para mudha ingkang kirang sabarana, menawi priya kataman ing rubeda wau, panulakipun makaten : kados ingkang kasebut ing bab patraping cumbana manawi priya badhe kelayu mudhar prasa. Ing salebetipun kendel wau priya kedah amumulya kridha, tegesipun amumulih gagas, osik, anggelengna prasa tuwin rahsa. Manawi katarimah, sapandurat kemawon, prasa tuwin rahsa wau saged gumeleng satemah lajeng saged tumindak malih ingkang tan sangsaya, nanging tinimbang makaten inggih prayogi ingkang sabar punika wau.
Wonten sarjana ingkang kagunggan pamanggih, para priya ingkang matekaken aji asmaragama punika perlu sanget dhahar : dhadhaharan utawi jampi ingkang gadhahi daya benter tumraping sarira, kadosta : ulam menda mawi bumbu marica pala, tigan ayam mawi madu tuwin marica, sasaminipun, utawi malih kathah para mudha ingkang sami remen ngunjuk jampi bangsanipun arak supados kiyat, punika wau sadaya menggahing kula ingging kirang condhong awit dhadhaharan utawi jampi ingkang kapratelakaken wau, dayanipun ingkang ageng namung prakawis kiyating sanggama serta ngindhakaken raos kepengin cumbana, tundonipun lajeng dados kakung ingkang barancah karem dhateng cumbana; satemah adamel risaking sarira, prasasat anggege pejah, jalaran kama punika kadadosan saking sari-sari saking otot ingkang alus-alus miwah sungsum, milanipun priya ingkang sanget karem ilah langenning asmara punika adatipun sok kataman ing sasakit
manungsa, ingkang tamtu badhe angsal bebendu saking ingkang maha kuwasa. Kacariyos cumbana punika prayoginipun kerep-kerepipun ing salebetipun saminggu namung sapisan langkung saking saminggu saya prayogi.
Dene ingkang prelu kedah dipun jagi punika bab kasarasaning sarira, sarananipun resikan sampun tumandang ingkang sarwa nyengka, (langkung saking ukuran) tuwin adhahar dhadhaharan ingkang prayogi tumrap sarira, kadosta : peresan lembu, tigan ayam, sekul saking uwos ingkang taksih wuluh, kacang ijem, sayur-sayuran, sapanunggilanipun, bab punika para nupiksa tamtu boten kakilapan, manawi karsa ajajampi jawi, para sepuh paring piwulang, kacariyos lempuyang punika saged nuntumaken urat-urat ingkang lumempit uwi katilap, dene unjuk-unjukan ingkang prayogi
tuwin oyoding nampu punika carub dados satunggal kagodhog ing toya ingkang ngantos tanah, toyanipun kakantunaken sapalihipun.
Sadaya ingkang saged ngindhakaken raos kapengin saresmi punika saking pamanggih kula malah prayogi sanget dipun singkirna ing sawatawis,
lombok, sasaminipun ingkang adamel benter raosing sarira.
Pasta purusa ingkang waras wiris punika saking pamanah kula boten prayogi dipun rekadaya : dipun unjuki jampi-jampi ingkang murugaken kirang kiyet, kuwawi saresmi dangu. Awit dedehiyenging pasta purusa tuwin danguning wanyahe cumbana punika ingkang saged damel lega rahsaning wanita, manawi priya dereng saged susilaning sanggama. Ingkang murba wisesa anggenipun maringi gawuhan saranduning angga kita tamtu sampun mawi ukuran kikiyatan ingkang timbang kaliyan pigunanipun, amurih kiyating pasta purusa tuwin danguning cumbana, boten wonten sarana malih ingkang prayogi, mikantuki, kajawi namung saking sabaring panggalih punika wau.
Dene ingkang prelu tumrap para mudha punika namung sampun ngantos tumindak utawi dhahar dhaharan ingkang saged ngendhokaken pasta purusa, kadosta : kelan terong, eses mawi, uwur kalembak pucuk, sapanunggilanipun, sampun lenggah ing papan asrep andhodhok kedangon, malumpat wiyar, sadaya punika saged ngendhokkaken purus.
Nanging manawi priya pancen kataman ing sakit kirang kiyat pasta purusanipun inggih punika peluh utawi melur, punika inggih prayogi dipun jampeni ing saperlunipun, adatipun priya ingkang kataman sasakit makaten punika, manawi boten kenging alangan sanesipun, jalaranipun saking karem asmara ingkang ngantos langkung saking taker. Jampinipun : kedah cegah sanggama rumiyin ngantos samantunipun pungu sarta siram saben enjing, ebah ing sarira ingkang ajeg, dhahar dhadhahran ingkang sarwa empuk sarta andamel kiyat tumraping sarira, wosipun sarira kaliyan panggalih kedah tansah dipun seseger. Ingkang langkung prayogi inggih punika nyuwun pitulunganipun dhokter tuwin mituhu ing sapitedahipun.
VIII. TUMURUNING WIJI INGKANG WINADI
Kacariyos malebetipun wiji punika anyarengi lebeting napasipun bapa, Nunten umineb wonten ing utek lajeng rembes dhateng panon, inggih punika sarining utek ingkang manggen wonten salebeting menika, wiji ing sasampunipun wonten ing ngriku kawawa manuksama ing pramana, sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana andayani saeka karsa, nunten anarik daya serening sacumbana. Punika saged mewah muncaring pangeksi, dene manawi linantur dados batur, lahiripun saged mahanani putra.
Menggah badhe kadadosanipun putra wau ing tembenipun punika manut empaning cipta sarta urubing pramana wau. Awit duk kala wau wiji sumusup ing pramana lajeng nunggil urubing pramana, punika upami tetedan : sagreneking ciptanipun wau minangka bumbu, urubing pramananipun minangka bau. Bumbu manawi sampun kaulet ing bau, raosipun lajeng kempal, dene matengipun kadah wonten ing pabrik ingkang sakalangkung premati, dumuning guwa garbaning rena. Kawastanan yitna maya.
Tanda yektinipun manawi kadadosaning putra wau miturut empan tancebing cipta nalika sami sacumbana pupu kiran utawi wawatekaning putra punika ingkang kathah memper kaliyan yayah renanipun, jalaran ing nalika papasihan wau tancebing cipta ing sakalih-kalihipun sami kadunungan welad tuwin tresna. Nanging terkadhang pupu kiran utawi wawatekaning putra wau memper kaliyan kaki nini, sanak sadherek, tiyang ingkang sanget dipun tresnani utawi sanget dipun gethingi ing yayah renanipun. Punika sababipun inggih saking tancebing ciptanipun yayah rena duk kala saresmi wau saweg tumuju dhateng kaki nini, sanak sadherek tiyang ingkang dipun tresnani utawi dipun gethingi wau. Milanipun manawi sami cumbana kaliyan garwa dipun ngatos-atos, sampun ngantos kaselanan cipta ingkang badhe mahanani kirang prayogi kadadosanipun, leres sanget para sepuh sami paring wasita wanti-wanti dhateng putra wayah : manawi mentas saking kekesahan, ngabotohan, kaget, gumun, sasaminipun sampun ngantos cumbana kaliyan garwa, ingkang dipun kawekani : bok menawi ing salebetipun sacumbana lajeng kagagas punapa ingkang mentos dipun sipati kala wau.
Bab wahananing wiji miturut daya tancebing cipta punika, mila boten aneh manawi putranipu sujanma ingkang hambek panandhita wonten ingkang boten dados abahan, anakipun tiyang ingkang karem lampah maksiyat dados tiyang ingkang utami. Awit sang hambek pinandhita wau duk kala saresmi kaliyan garwanipun, bok manawi saweg kaselanan cipta ingkang adi. Inggih punika lenggahipun babasan : bangsa punika madosi bangsanipun (soort zoekt soort). Nanging menggah lalampahanipun sang hambek pinandhita kaliyan tiyang ingkang krempah maksiyat mau punika kenging kawastanan saweg kawinujan utawi dumadakan (nyebal). Manawi adatipun: tiyang ingkang kulina ulah puja brata punika yekti kathah kaengetanipun, tancebing ciptanipun inggih kerep cipta ingkang utami. Tiyang ingkang remen lampah maksiyatan punika tancebing ciptanipun inggih kerep cipta ingkang kirang prayogi wusana dadosipun putra inggih sami mirib kaliyan tiyang sepuhipun, babasanipun : kacang boten nilar lanjaranipun.
Wonten malih katrangan bab dayaning cipta ing salebetipun sacumban, kacariyosaken makaten : manawi nalika sacumban punika serenging priya dumunung wonten ing priya, punika manawi ngleresi wahyaning mangsa kala saged dados putra, badhe mahanani putra estri amargi serenging driya wau prasasat anyipta putri ingkang endah ing warni. Kosok wangsulipun manawi dados putra mahanani putra kakung ingkang kathah-kathah, bapa punika tresna dhateng anak estri, biyung kathah tresnanipun dhateng anak jaler, biyung ingkang nyipta anak jaler punika wau.
Ing serat widya kirana (*) amratelakaken miturut suraosipun serat jitab sara, karanganipun balawan palasara ing wukir martawu, bab wijanganing wiji punika kados ing ngandhap punika :
Manawi wiji wujudipun kandel, ing tembe badhe mahanani putra kandel manahipun, manawi tipis inggih tipis manahipun, yen wiji wau ageng, mahanani budi jembar, yen alit yekti rupah budinipun, inggih wiji wau mancorong, badhe mahanani budi ayeman, bilih besem inggih badhe mahanani watak sungkawan.
Manawi cumbana ing wanci siyang, ingkang tamtu wiji wau tipis amargi pramana nedhengipun amer, yen wanci dalu kandel amargi pramana nedhengipun pupul, mila utaminipun cumbana punika ing wanci akiring dalu dumugi bangun enjing.
Bab wahananing wiji miturut dhateng ingkang andarbeni daya panggendeng, kapratelakaken kados ing ngandhap punika :
Manusa ingkang saweg tuwuh tancebing cipta welas asih, ingkang tamtu urubing pramana warni pethak sumirat biru amaya-maya, mong kalajeng kataman eneng, punika lajeng kawawa narik wiji, ingkang sumusup inggih sami kaliyan urubing pramana wau, ing tembe manawi mahanani putra : sarwa jatmika, alus kabudayanipun asih welasan ananging kirang panggraitanipun.
Manawi manungsa saweg katuwuhan tancebing cipta : rila, legawa, murubing pramana tuwin wiji warni jene sumirat ijem ing tembe badhe
pinuju mardika budayan kurubing pramananipun tuwin wiji : abrit ambaranang, ing tembe manawi mahanani putra : limpad pasanging panggraita, wasis ing pamicara sarta emutan ananging cugetan manah.
Manawi manungsa saweg tuwuh tancebing cipta runtik sapanunggilanipun ingkang tamtu urubing pramana tuwin wiji warni cemeng meles ing tembe manawi mahanani putra, santosa dhateng kaawonan panas baranan tur bodho dhateng kabudayan.
Manawi saweg tuwuh tancebing cipta methuthuk gumunggung, rumaos kaleresan sasolah bawanipun urubing pramana tuwin wiji : biru muyeg sumirat amarakata, badhe mahanani putra sae manahipun sarta andarbeni karilan ananging sanget bodho.
Manawi saweg tuwuhan tancebing cipta drengki, urubing pramana tuwin wiji warni wungu sumirat ing tembe badhe mahanani putra andaluya, dora ing pamacara, remen pandamel ngiwa, asring benging sasakit gendheng tuwin wuta.
Manawi saweg tuwuh tancebing cipta tarima, urubing pramana tuwin wiji : ijem ungu-nguwung, ing tembe manawi mahanani putra hambek apura
urubing pramana tuwin wiji warni ijem nem munycar maya-maya, ing tembe menawi mahanani putra : wicaksana, lepasing pambudi langkung saking sasaminipun manungsa, saged mengku darajat ageng.
Sarehning wiji punika bangsanipun alus dados saged dipun priksa inggih kedah sarana alusing pandulu, inggih punika saking eninging panggalih, sirnaning karsa, sarehing panggonda, lereming ponca driya, jatmikaning solah bawa.
Ing ngajeng ugi sampun kapratelakaken ing salebeting sacumbana punika panggalih kedah eneng, ening, awas, eling. Pikantukipun. Eneng : adamel dangu wedaling rahsa tuwin ngandelaken wiji. Ening : saged karaos nikmat manpangat tuwin ambeningaken wiji. Awas : saged pariksa awon saenipun wiji ingkang wekdal punika. Eling : inggih punika enget amrenahaken wiji ingkang sae utawi nglebur wiji ingkang awon, manawi wiji ingkang sumusup wau sae, kaprenahna punapa samesthinipun, sagedipun katampen ing lenging pranakan, manawi wiji ingkang sumusup wau awon, kedah kalebur sarana santosa, sampun ngantos korup nuruti sengseming karsa, inggih punika kedah kasilipaken mangandhap utawi manginggil utawi kawutahaken wonten ing jawi kemawon, wosipun sampun ngantos kamaning priya wau katampen lenging pranakan .(*)
IX. PANUNGGILANIPUN AJI ASMARA GAMA
Aji asmaragama punika wonten panunggilanipun pinten-pinten samara, pararawung kridha sami yasa nama piyambak-piyambak, ing ngandhap punika katerangaken namung ingkang kamanah prelu-prelu kemawon :
Asmara tegesipun : sangsem, sabda : pangandika. Pikajengipun sangsem masa pocapana utawi sengsem dening dayaning pangandika.
Ing ngajeng sampun kacariosaken priya dhateng wanita ingkang pinurih tresnanipun punika kedah angempakna tembung manis manuhara. Pamilutanipun ingkang saged anuju prana, pangalembananipun ingkang saged anuju prana. Ing saderengipun wiwit nandukaken sabda arum manis wau, priya mawi amaos samantranipun aji asmara sabda ing salebeting batos makaten :
“Hong Hyang-hyang Kamajaya dumareng karasihan surap sareng asmara, acaneng ulun
manawi katarimah saged ambuka sengseming wanudya satemah kadunungan manah asih tresna, pikantukipun anggampilaken tumindakipun asmara gama.
Ing serat piwulang paniti sastra, gugubahanipun begawan palasara, ingkang sampun kajarwakaken dening Sang Rrasu Jayasaya, ing bab 3, nyebutaken makaten : yen wonten ngarsanipun mengsah umuka ing sabarang damel yen wonten ngarsanipun pandhita angraosa sarahsaning ngelmi tuwin kawruh, yen dhateng pawestri angungruma pangandika ingkang akarya asmaraning galih.
Asamara tegesipun : sengsem, cipta inggih cipta utawi osiking manah. Pikajengipun : sengsema cipta nira utawi sengsema dening dayaning cipta.
Ing bab patraping cumbana sampun kapratelakaken sakedhik bab aji asmara cipta, inggih punika nalikanipun sacumbana, priya anggelengna cipta ! Angalapa pamanah tuwin nyawanipun estri. Aji asmara cipta ingkang makaten wau, manawi katarimah, wanita saged karaos marem terusing manah, awit boten namung kalegan dening patrap pangulah ing sanggama kemawon sayektosipun kalegan rahsanipun sajati. Asmara cipta ingkang kasebut ing nginggil punika boten ngangge waosan montra, awit sampun kawengwu ing montra asmara gama.
Aji asmara cipta punika ugi saged kangge sarana ngangkah pawestri (pangasihan) lampahipun makaten :
Priya kedah anyirik kasanggama tuwin asisirih ing sakeparengipun (ngingirangi dhahar nendra) minongka lampah. Dangunipun pitung dinten pitung dalu, saya dangu malih saya utami, upaminipun 40 dinten 40 dalu.
Manawi ing dalunipun badhe matrapaken asmara cipta wau, priya susuciya rumiyin wiwit sonten sampun ngantos sare. Ing wanyci tengah dulu lajeng lenggaha, sarira kasendhekna, patrapipun kados lenggah semedi. Ing ngriku tumunten angeningaken paningal amepeta pancadriya, pamirsa, panggonda, pamiyarsa, pangraos tuwin pamiraos, lajeng anyiptaa ; mujudaken warnining wanodya ingkang kaangkah wau, yen sampun wujud saluguning warni, lajeng sinanggamaa saking empaning cipta kemawon sinartan maos montra makaten :
Manawi sampun widagda sayektos anggenipun matrapaken adat ingkang sampun kalampahan wanita ingkang kaangkah wau lajeng supen kados sinanggama ing kakung ingkang nyipta wau, satemah lajeng nandhang wiyoga (gandrung), saking sangeting wiyoga ngantos mentala manakaken raosing priya (marahi), tarkadhang tan saronta lajeng dateng nginggah-inggahi.
Nanging, para mudha kedah enget ; manawi wanita wau manahipun resik suci, ahli puja brata, punika asmara ciptaning priya wau boten saged tumama, awit kawon prabawa kaliyan kasuciyanipun wau, satemah uwuk tanpa dadya, malah wangsulipun cipta ingkang lumepas wau saged andadosaken kirang prayogi tumrap ingkang anggadahi cipta, milanipun sampun nindakaken asmara cipta.
Asmara tegesipun : sengsem, wanita : pawestri, pikajengipun : sengsemipun dening wawadining pawestri sampun kasumerepan.
Menggah asmara wanita punika pigunanipun inggih kalih warni, inggih punika kangge ambuko rahsaning wanita kaliyan kangge pangasihan.
Kacariyos rahsaning wanita punika boten ngemungaken dumunung ing boga kemawon sayektosipun wonten ing saranduning badan sadaya, saben sadinten sadahu aliyan, patrapipun priya nindakaken asmara wanita punika kados nindakaken asmara cipta, nanging pawestri kedah katingal kasat mata. Sanajan pawestri pinuju sareyan lenggah, lumampah, ugi kenging katindakaken patrapipun
lajeng katancebna wonten ing cipta, manawi sampun boten ewah, lajeng katarika malih katancebna wonten ing panon manawi sampun boten ewah malih lajeng kalepasna dhateng pundi saranduning badanipun wanita ingkang
rumarasa, kataman kanang rahsa mulya, sing dayeng aji asmara wanita, myang wisesang paduka”.
Manawi sampun widagda anggenipun nindakaken wanita ingkang kalepasan wau lajeng kaget anjingkat sanajan pinuju tilem kepati inggih meksa saged ngalilir, sarta gadhah raos kados sinanggama. Estri ingkang katamanan makaten wau sengsemipun kados dene kataman asmara cipta.
Dene asmara wanita ingkang kangge pambukaning rahsa, paedahing gampilaken tumibone kikin asmaragama, patrapipun nindakaken makaten : duk kaya rahsaning sanggama wau sampun tumanceb ing cipta, manawi sampun boten ewah, lajeng katarika malih, nanging boten katanjebaken ing panon inggih punika kadekeka wonten ing pucuking dariji, dariji wau lajeng kagrayangna ing pundi saranduning badanipun wanita ingkang pinuju kaserenan rahsa, sinartan matek montra kados ingkang kajarwa ing nginggil, adat ingkang sampun kalampahan wanita ingkang kagrayang wau raosipun kados sampun sinanggama, sarira gumriming marinding andhandhang minta tandhing, korining Sang Hyang Kamajaya sampun kabuka, satemah anggampilaken tumindaking asmaragama.
Menggah dununging rahsaning wanita ingkang saben sadinten sadalu aliyan punika pratelanipun makaten : tanggal 1 manggen wonten ing pucuking jempol suku ingkang tengen, minggah-minggah dumugi tanggal 15 manggen wonten ing tengahing alis ugi ingkang tengen nunten tanggal 16 pindhah wonten tengahing alis ingkang kiwa, mendhak-mendhak dumugi tanggal 30 wonten ing pucuking jempol suku ingkang kiwa. Tanggal punika tanggal jawi. Terangipun amriksanana gambar ing sisih punika. Supados gampil anggenipun ngapalaken. Kula sekaraken dhandhang gendhis dados tigang pada, nanging dhong dhingipun inggih namung sadhawah-dhawahipun kemawon kados ing ngandhap punika :
pisan lawan tingang dasa. Pucuk jempol suku manggen. Kalih lan sangalikur, Neng tengahing tlapakan nenggih, Tiga wolu likurnya, Tengah tungkak suku, Catur pitulikur tengah : ing kemiri : gangsal nemlikur manggyana ing : tengah kempol punika.
Tanggal nenem lan salawe munggih, pucuk jengku : pitu patlikurnya, tengahing
Asmara tegesipun : sengsem, tantra : bala, utawi tiyang kathah, pikajengipun : sengsema tiyang kathah punika.
Asmara tantra punika pigunanipun : nyanggama wanita satunggal nanging wanita pinten-pinten ingkang sampun nate sinanggama : saged karaosa sadaya, patrapipun makaten :
Ing salebetipun nyanggama, sasampunipun maos mantranipun aji asmara gama, utawi boten amargi mangke badhe kawengku ing asmara tantra, priya wiwita
katancebna wonten ing cipta, nunten anyiptaa : mujudaken warnining wanita sapinten kathahipun ingkang badhe sinung rahsaning sanggama wau. Manawi sampun wujud lagu sajatining warni, kados dene lampahing asmara cipta, lajeng sinanggamaa salung empaning cipta kemawon, dene mantranipun makaten :
“Hong Hyang-hyang Kamajaya Ratih, surap sara surap sari ing
Lajeng angedalna rahsa : inggih rahsanipun pribadi. Katarimanipun aji asmara tantra wau, wanita-wanita ciptan wau saged karao sinanggama ing alam supena sarta marem caremipun ugi tan prabeda kados sinanggama ing sawantahipun, kacariyos raden dananjaya ingkang dados lananging jagad Prabu Arjunasasra ingkang garwanipun domas (800), sarta prabu surya misesa ing Jengala Manik (Panji Inu Kartapati), punika anggenipun nyarambahi asung rahsa sarta nguja arsaning wanita ugi ngagem aji asmara tantra wau. Walallahu alam.
Dumugi samanten, pangraos kula sampun cekap pangimpun kula kawruh sanggama punika manawi kula talusur malih, maksudipun aji asmara gama punika, kajawi minongka sarana adamel lega tumraping wanita ing salebetipun cumbana, tuwin pambudidaya sageda kasinungan putra ingkang utama, inggih ugi minongka panggarenda dhateng para mudha, supados sami ngulinakaken angeningaken cipta, amepet pancadriya, analiti sajatining wiji, ingkang dahat sinandi, tuwin wawadining dumadi. Manawi dipun lampihi kanthi temen-temen ingkang tamtu inggih tinemu temenan, nanging manawi panggilutipun sembarangan panindakipun namung kangge mainan, namung kerem dhateng ulah kridhaning saresmi, sayekti inggih malati, angrisakaken jiwa ragi. Mila sadherek kula para mudha ingkang kasdu maos serat punika,
panjenengan pancen lantip Kangmas, inggih menika ingkang kula wigatosaken 😀
Binathara ing Gilingwêsi, nalika lêlana dhatêng ngakerat, lajêng kondur, ngantos dumugi lêlampahanipun Sang Aprabu Pastapa, ambêdhah kutha ing Karangasêm, sarta ing
Babon asli saking priyantun sagêd ing jaman kina, lajêng kaimpu"kaimpun. "sapikangsalipun, sarta kawêdalakên dening administrasi Gêntha Kêkêlèng Ing Surakarta.
kêcandhak nuli dèn irit | umarêk mring ngarsa nata | tan nyana yèn Kamaratih | marma ayu linuwih | tanggap sang nata
kang wus musna tan kaèksi | babo sapa aranira | durung-durung angoncati | ing ngêndi donirèki | tan wurung ingsun sumusul | tut wuri marang sira | nadyan
sumurup ing warih | angulari dhèwèkipun | ing ngêndi dèn lurua | aywa pati-pati mulih | lamun
jroning gandrung-gandrung | muga bae si bapa | padha mulih antuk kardi | boyong kênya usadaning lara brôngta ||
manthuk wus sanggup | mung ana èmênging tyas | apa kang kinarya nulis | jro bêbaya piranti môngsa anaa ||
22. nulya cinakot kang asta | dariji umili gêtih | sinêrat anèng rasukan | katon tulisane abrit | surasaning kang tulis | pèngêt iki layang
prajurit | kang wasta Wisnu Cêpaga | duk lênggah anèng pandhapi | dahat onênging galih | ya marang titihanipun |
dèn uja sapurug | tambuh ingkang pinaran | wus ngancik sukuning ardi | kuda giwar kang tinuju mring jêjurang ||
27. biyas risang senapatya | anyipta lamun ngêmasi | nging nora lawan pinêkak | kuda wus
anyandhak marang sang nata | dèn angkat minggah manginggil | kocap Ki Bindi Prakosa | nalika wruh
3. praptèng ardi Rêksamuka | kathah wadya prajurit senapati | nasak alang-alang rungkut |
kathah wadya kabarubuh | kasêsêr ing palagan | labêt saking kalah kulina ing laku | munggah gunung mudhun jurang |
kasoran | kathah samya babak-bundhas tatu buncur | dhawah galundhung ing jurang | tumibèng ing
ngucap | senapati maksih lajêng aturipun | dhuh gusti sampun sungkawa | kawula wangsul pribadi ||
8. ambêkta rencang kawula | mung kêkalih pun Cêthak lawan Cêthik | wit punika wulucumbu | gung lêlabêtanira | tate aprang ambêdhah kutha Matarum | mêngsaha tiyang
panggih Cêthak lan Cêthik | payo sira wulucumbu | sakarone milua | sun kautus mring sang nata arsa nglurug | marang ardi Rêksamuka | goncènga
mangkat | tanpa wadya katêlu lan wulucumbu | ing marga datan winarna | Ngrêksamuka sampun prapti ||
12. kêkês tyase wadya brandhal | mulat marang senapatyèng narpati | sêmune tatag atangguh | wasis gêlaring aprang | kathah brandhal umpêtan ngungsi mring gunung | amung Ki
ngarsa nata | lagya eca imbal wacana sang prabu | kasaru ing
Cêthak kalawan Cêthik | kang mikul murdanirèku | brandhal Bindi Prakosa | nèng ngarsendra senapati nêmbah matur | pukulun amba dinuta | lumurug umangsah jurit ||
17. numpês brandhal Ngrêksamuka | ing samangke sampun sami agusis | sakêdhap kewala rampung | ulun tigani
kalawan Cêthik | ature sarwi gumuyu | lucu sang senapatya | pundi wontên brandhal tiniganan rampung | sapintên bangganing tigan | bok tangkur langkung prayogi ||
sakalihipun | dahat ing panuwunira | rajabrana wus tinampi ||
20. sang nata eca ngandikan | lawan senapati maksih nèng ngarsi | kasaru pisowanipun | Patih Ngabdul Mukadas | kang dèn utus angupaya tukang cukur | kang malih warna wanodya | kênya yu endah ing warni ||
21. bagea satêkanira | bapa patih apa ta antuk kardi | kya patih alon turipun | dhuh pangèstu paduka | inggih sampun kawula kautus ngluru | wanodya endah [e...]
[...ndah] ing warna | kapanggih wontên ing Bali ||
lamun cinôndra | baya kurang côndra luwih warnanipun | sang nata ngangsêg ing sabda | andhêdhês rada dharidhis ||
wontên ing gladhag | wangsulanipun atitis ||
26. suka ing tyas sri narendra | hèh ta bapa
wus nêmbah mentar | mundur sing ngarsèng narpati ||
1. ing wancenjang sang nata lênggah sinewa | andhèr samya tinangkil | sigra dhawuh marang | Patih Ngabdul Mukadas | bapa sun paring udani | yèn karsaningwang | arsa
2. angulari wanodya endah ing warna | marang praja ing Bali | nulya dhawuhêna | marang karerehannya | bocah ingsun senapati | sawadyanira | konên padha miranti ||
3. ing gêgaman aywana ingkang kuciwa | karya kusuting jurit | mung sira karia | rumêksa prajanira | kang dadi cucuking jurit | sira pijia | bocah ingsun bupati ||
pra wadya prajurit | pitung brêgada | têtindhih senapati ||
6. mapan sampun dhingini pacak barisnya | nèng pinggiring pasisir | anggabag katingal | wus sadhiya baita | nèng palabuhan maripit | mariyêmira | saprangkul
ingkang cinarita | putraning narapati | pambajêng wanudya | rêtna sêkar kadhatyan | musna ing dalu sang putri | pinulung marang | dewa ingkang linuwih ||
1. sang rêtna winartan sampun | lamun pukulun rama ji | lagya sajroning sungkawa | rusaking wadya wit saking | katêkaning parangmuka | sang prabu kasor ing jurit ||
2. paran wêkase ing pungkur | lamun praja
Tambangrum | pukulun jêng rama aji | aywa anggung duka cipta | mindhak andêdawa wingit | prakawis kang parangmuka | mung cêkap sinanggi miring ||
4. benjang-enjang kula mêthuk | tan susah kanthi prajurit | kawula ijèn kewala | yêkti kadugi ngrampungi | pintên
9. kathah wadyabala rubuh | dening putri senapati | tuhu prawirèng ayuda | ing jawi pan sampun gusis | balane Prabu Pastapa | ting salêbar ngungsi urip ||
10. ing prang kasaput ing dalu | sang rêtna lêrêm [lêrê...]
mapan wus gusis | balane Prabu Pastapa | têlas kula osak-asik | prasamya mlajêng sar-saran | satunggal botên ngundhili ||
16. tandya tata-tata ngrasuk | kaprabonirèng ajurit | arsa ngawaki
22. ing galih ramanta prabu | mapan sampun nguningani | mring karsaning putri nata | dadya kang putra sinêmbir | wong
rama ji | punapa karsa ngabdèkna | ing mêngsah cinêkêl urip ||
24. sang nata nambungi wuwus | babo putraningsun nini | aywa ta sira gumampang | mring mungsuh anyêkêl urip | Prabu Pastapa kasusra | ratu prawirèng ajurit ||
25. sigêg gantya kang winuwus | Prabu Pastapa ing
pinilih | upama sun tan ngemana | baya sun tumbak ngêmasi ||
28. balik dhèwèke anjantrung | ingsun timbangi anjantring | padha nèng luhur turôngga | tur ta padha amiranti | angliga tumbak pusaka | prandene kadung ing pikir ||
dhèwèke kacêkêl urip | sun kaduga amondhonga | anèng luhuring turanggi ||
katong | angrêrisak kutha jajahane | luwung paduka nungkul ing jurit | suwitèng rama ji | dados satriya gung ||
13. ewuh-aya ing galih sang putri | gya sumiwèng katong | atur uning ing bab kapikute | Sri Pastapa maksih
dadak nora barès | ngêndi ana aprang wus kajodhi | nganggo [ngang...]
[...go] nganyih-anyih | panggil marang mungsuh ||
18. nampik patih nrima angêbuti | myang têbah paturon | kawuk nora nolèh salirane | nyata luwih bok wis kono budi | sang nata nulyangling | bok gih
prasamya tut wuri | binêkta sumiwi | ing rama sang prabu ||
28. natèng Karangasêm duk ing nguni | sajroning prihatos | nèng panêpèn sang prabu lênggahe | datan pisah lawan pramèswari | kasaru ing jawi | putri nata kondur ||
3. suka ing galih sang aji | kang putra gya
ingarasan | adhuh-adhuh putraningong | nora dupèh kênya-kênya | bisa
akatong | nalika kawula aprang | lan Sang Prabu Pastapa | sawusnya kawula pikut | kawula tantun suwita ||
5. dhumatêng rama sang aji | dadosa
tuwin juru angêbuti | mênawi kawula nendra | wontên ing dagan paturon | sigêg wau sri narendra | ing galih wus graita | yèn dede suwadinipun | hèh ta anggèr putraningwang ||
7. kang mangkono iku yêkti | melik dadi garwanira | mungguh sira kaya priye | ingsun sadarma kewala | yèn sira marêngêna | nora liwat ingsun manut | ingkang dadi karêpira ||
tawanan | nanging dulu warninipun | maksih tinunggu [ti...]
11. têlas ature sang putri | mèsêm ing galih sang nata | uningèng putra sêmune | marang Sang Prabu Pastapa | ragi
keringing sang nata | ragi kapering wurine | pramèswari munggèng kanan | jèjèr lan ingkang putra | Dyah Ayu Rêtna
nguni paran purwane | dadosipun lumurug prang | mring Karangasêm praja | punapa saking pambujuk | lan anak prabu supêna ||
18. awit kathah-kathah janmi | ambêbujuk marang liyan | kinarya sampar pakolèh | gêlare ngungkuli Sômba | duk lakon Partakrama | sajatine adu-adu | yèku rusak ngajak-ajak ||
19. Sang Pastapa ngandika ris | rama prabu koningana | dadosing lêlampahane | kawula lumurug ing prang | mring Karangasêm praja | botên saking angsal bujuk | tuwin botên anyupêna ||
20. purwanipun nguni-uni | kula yun nglamar
21. wasta Nikèn Rasa Adi | kathah para raja-raja | ingkang samya ngarêpake | sang putri maksih lênggana | marmanipun kawula | kalayu akusung-kusung | nêdya nglamar sang lir rêtna ||
22. kuciwanipun sakêdhik | margine dèrèng uninga | kang anjog Bali Bulèlèng | nalika kula têtanya | janma ajrih kalintang | wangsulane ngalèr ngidul | ngantos kêsasar punika ||
23. Rêtna Tambangrum nambungi | jêng rama sampun anggêga | ature sang prabu anèm | jêr tiyang anjarag nasar | yèn [yè...]
[...n] botên makatêna | môngsa
kêsasar | dhatêng praja paduka | anêrak barisanipun | pra abdi dalêm tampingan ||
25. ngantos campuh ing ajurit | wadya paduka kasoran | dèrèng sapintên risake |
Tambangrum kêmayanira | kawula kajodhi gêntos | dumugi kula kêtawan | wontên ing ngarsa tuwan | mugi sampun tanggung-tanggung | kawula sêdya suwita ||
31. Rêtna Tambangrum tinari | mring rama datan suwala | anulya dèn pasrahake | marang Sang Prabu Pastapa |
yayah rena | aywa nglanggar mring pêpacuh | pêpacak kang marang sira ||
34. apa kang dipun asihi | ing priya aywa
42. tangèh winuwus ing tulis | cinêndhak ingkang carita | makajangan wus mirantos | ing ari malêm Anggara |
lubèring jawining panti | saênggon-ênggon janggrungan | wênèh ana ijo-ijo | sadalu pating galidrah | kathah kang wuru arak | swara
enjang sang nata adhawuh | dhumatêng ing kapatihan ||
48. miwah sagunging bupati | kang samya anggantung
winuwus | ing saluwêng sampun prapti | mandhap sing titihanipun | pangantèn sigra kinanthi | nitih baita sakloron ||
3. sapandhèrèk lanang wadon rêbut dhucung | tanapi para prajurit | miwah
mudhun | bêbêktan tinata sami | kongsi pirang-pirang grêbong ||
5. sang pangantèn sakalihan sampun mudhun | saking baita kinanthi | kya patih sampun umêthuk | anèng palabuhan jawi | samya ngapurancang dhodhok ||
6. tan kawarnèng marga tindaking sang prabu | praptaning
8. pramèswari kinanthi dening sang prabu | lampahe ngalêntrèh ririh | labêt sayahe kalangkung | kocap
prabu | animbali kyana patih | nulya mêdal adhêdhawuh | kyana patih dèn timbali | angandikan lan sang katong ||
bapa patih apa wartane ing pungkur | kya patih umatur aris | pangèstunira sang prabu | ing praja sami basuki |
pramèswari | sang nata nulya andangu | kaya priye bapa patih | apa pantês garwaningong ||
18. kyana patih umatur sarwi tumungkul |
langkung pantêse sang aji | dhasar narendra pinunjul | akrama putri linuwih | pambayun putrèng sang
ris | bapa patih karsaningong ||
20. ing samêngko sanadyan wus krama ingsun | antuk putraning narpati | warnane ayu pinunjul | ing netya luruh alindri | anging nêdya ingsun karo ||
21. marma sira bapa patih ingsun utus | ngaturke kintaka iki | iya marang rama prabu | kang mandhirèng praja Bali | surasèng srat kang wigatos ||
22. lamun dadya parênging galih sang prabu | ingsun êbun-êbun enjing | marang putrane pambayun | ingkang aran Rasa Adi | iku dadia garwèngong ||
23. dene lamun tan kaparêng rama prabu | ing Bali bakal sun gitik | marma sira kang sun utus | aywa nganti nguciwani | yèn ana malanging kewoh ||
24. kyana patih sandika wus nêmbah mundur | sigêgên sang pramèswari | mirêng yèn raka sang prabu | nonjok nawala mring Bali | nglamar putrane sang katong ||
dhawuh paduka pukulun | dhumatêng pun bapa patih | ing mêngko arsa dèn utus | lampah duta marang Bali |
27. kadiparan wigatosing karsa prabu | kawula ayun udani | sigêg ing galih sang mulku | dènirarsa amangsuli | dadya sinamun ing gatos ||
28. yayi ingsun angrêmbug prakara prêlu | lan sri narendra ing Bali | mula patih kang sun utus | aja nganti angowani | ing rêmbug lamun kapêntog ||
29. pramèswari mèsêm malih aturipun | kawula botên andugi | bok mênèk rêmbug sadumuk | ingkang sagêd bêbayani | mèsêm prabu ngandika lon ||
30. dana ingsun angrêmbug pêrlu sadumuk |
dadak bapa patih | kang dinuta jêng pukulun | dhumatêng praja ing Bali | bok sampun akarya wados ||
34. sri narendra maksih ngikibi ing wuwus | dhumatêng sang pramèswari | yayi ywa sandeyèng kalbu | sira nora sun tuturi | jêr dudu babagan [ba...]
35. pramèswari maksih andêdêr turipun | sanèse babagan èstri | baya prakawis prang pupuh | inggih makatêna ugi | bok sampun anggung winados ||
36. wit rama ji Karangasêm duk rumuhun | saobah osiking nagri | kawula rencange ngrêmbug | ngantos dumugi ing jurit | ulun senapati wadon ||
37. kongsi aprang tandhing kalawan pukulun | ngantos dumugi kajodhi | kolua kawula lêbur | môngsa ta praptèng samangkin | paduka sayêkti layon ||
38. sri narendra dahat ribêng ing tyasipun | tinêtêr ing pramèswari | dangu kèndêl tan amuwus | kasaru rêkyana patih | kang dinuta wus sumaos ||
39. pramèswari nata lon pandangunipun | hèh bapa padha basuki | dènnya kautus sang prabu | marang ing nagara Bali | apa wartaning sang katong ||
40. kang dinangu umatur sarwi andhêku | dhuh gusti jêng pramèswari | angsal pangèstu pukulun | lampah kawula basuki | dene wontênipun wartos ||
41. sampun kawrat ing nawala angsul-angsul | kawula ayun sumiwi | raka paduka sang prabu | iya bapa sira nuli | matura mring raka katong ||
42. kyana patih wus majêng ing ngarsa prabu | apan sarwi mundhi tulis | saksana nêmbah umatur | pukulun amba tinuding | ngaturkên nawala katong ||
43. marang Bali katur mring rama sang
prabu | nawala sampun tinampi | binuka sinuksmèng kalbu | wangsulan kawrat ing tulis | sumôngga ing sang akatong ||
44. gya tinampèn nawala dening sang prabu | binuka sinuksmèng galih | sarwya mênggah napasipun | ing netya ngêmu prihatin | tandya pramèswari katong ||
45. aminta wruh dhumatêng raka sang prabu | pukulun kula yun
purun ginarwèng sang prabu | sang kusuma Rasa Adi | dadak ambêbana abot ||
47. minta pêthuk lamaran sirahing ratu | sajodho kakung lan
pramèswari nata | sarwi banting nawala saking Bali | sumakeyan anak ratu | linuwih ing sasama | pinèt garwa
ati | baya tan ana wong ayu | liyane dhèwèkira | nora nana pra putri putraning ratu | liyane si wong
sigra matur | dhuh pukulun sang nata |
kadiparan ingkang dados karsa prabu | lamun wurung anglamara | sayêkti anglêlingsêmi ||
wurung dening bêbana | ulun sagah dadosa wadal pukulun | kêthokên jôngga kawula | dadya tan ngewuh-ewuhi ||
umatur | parêng botên parênga | mung pribadi kawula kang arsa mêthuk | dumugining campuhing prang | kula ingkang angawaki ||
10. hèh bapa nuli mundura | pêpakêna wadyabala prajurit | sagêgamaning prang pupuh | aywa kongsi kuciwa | karsaningsun arsa ngluruk besuk-esuk | marang ing Bali nagara | amboyong Si Rasa Adi ||
pramèswari ngrasuk busana prang pupuh | gya budhal sawadyanira | kadya jawah ing pajatin ||
14. ing marga datan winarna | sampun anjog ing palabuhan Bali | kathah baita gung-agung | prasami labuh jangkar | pramèswari lan sawadyabalanipun | pan wus ngancik ing baita | lumembak kombak ing tasik ||
15. tan antara sampun prapta | nagri Bali
16. gantya ingkang cinarita | natèng Bali nuju miyos tinangkil | siniwèng wadya
wadyabalanira | têtindhihing senapati prajurit | wanodya ayu pinunjul | sampun angêpang kitha | têmu gêlang ing Bali kinêpung wakul | kya patih anulya enggal | sumiwèng ngarsa narpati ||
23. tur uninga mring sang nata | lamun patih kasor madyaning jurit | sigêg sang nata anjêtung | badhe bêdhah ing kutha | datan wurung ing
[...tri] umangsah | sarwi nitih turôngga janjam kuning | duk adu arêp lan mungsuh | maksih asêsirigan | pramèswari cêrik-cêrik wuwusipun | hèh hèh
nata angandika aris | paran yayi wartanira ||
20. dene prapta amboyong sawiji putri | maksih abêbandan | apa karanane yayi | age ingsun wartanana ||
ji | ingkang ngluwarana | kêdah mawi môngsa kalih | wontên sajroning pasuptan ||
28. Sri Pastapa mèsêm sarwya ngandika ris | têka anglêngkara | yayi pusakanta iki | nganggo
7. Kèn Rasa Adi umatur | kakang bok kawula singgih | ajrih dhumatêng paduka | suwitèng sri narapati | wit kathah kidhung kawula | dèrèng nate anglampahi ||
8. lami kula kogung tanggung | wontên ing nagari Bali | suwita marang jêng rama | botên nate angladosi | ewadene yèn paduka | kakang bok kasdu ing galih ||
9. dhumatêng kula nênuntun | ing karya suwitèng aji | môngsaborong ing paduka | kula botên ngrumangsani | ginarwa
wus nonjok nawala katur | marasêpuh natèng Bali | lamun pambayun putrendra | Kusuma Dyah Rasa Adi | ginarwa Sang Sri Pastapa | narendra ing Gilingwêsi ||
14. mukti anèng prajanipun | angrênggani jroning puri | surat tinampèkkên sigra | mring kya patih Gilingwêsi | mantri kang piniji duta | ngampil nawalaning aji ||
15. ing marga datan winuwus | praptèng nagara ing Bali | anjujug ing pagêlaran | wus tinampèn ing kya patih | nawala katur sang nata | binuka sinuksmèng galih ||
17. datan kawarna ing ênu | Gilingwêsi sampun prapti | wus konjuk marang sang nata | binuka sarasèng tulis | mahyakkên sukèng wardaya | sri narendra prajèng Bali ||
18. sèwu sakêthi jumurung | marang Sri Pastapa Aji | dera parêng parikrama | lan
22. patutan sing garwa sêpuh | kang putra dipun parabi | nênggih Radèn Talirasa | nadyan rare maksih
“Kawastanan jaman Kala Sinela, tegesipun jaman kaselan awit ing Tanah Jawi, ingguh punika Ratu Sebrang ing Nuswa Srenggi utawi saking sebrang ing Ngatas Angin, wekasan dadosaken susahing tiyang alit, Tanah Jawi umur 2.000 tahun ! Apa maknaya ? Setelah
Ing sakonduripun sanget kaduwunging penggalih tuwan Eseman ingkang maru, bupati kang jumurung rembag kang lenggah wadana ngantos wonten ingkang pejahipun kalawe. Saking aturipun bupati ingkang jurung rembag wau, sarehning tilas Oprup Surakarta amemundhuta sawetawis kados angsal. Punika menggah prakawisipun Pangeran Prangwadana, inggih semanten ugi sanget kaduwungipun dene noyanipun telas. Semanten tuwan Panredhe wonten Betawi kathah …
Melon (Cucumis melo L.) arupa jeneng woh uga jeneng tetanduran sing ngasilaké woh mau, sing klebu jroning suku labu-labuan utawa Cucurbitaceae.[1] Wohé biasané dipangan seger minangka woh meja utawa diiris-iris minangka campuran ès woh.[1] Bagéyan sing dipangan ya iku daging wohé (mesokarp).[1] Teksturé empuk, awerna putih tekan abang, gumantung kultivaré.[1]
Tetanduran sausum, mrambat nanging njalar, ora munggah.[1] Godhongé wangun ndriji mawa lekuk modherat saéngga kaya bunderan mawa pojok-pojok.[1] Watangé biasané ora ngandhut kayu.[1]
Tetanduran iki omahé siji kanthi rong tipe kembang: kembang jantan lan hermafrodit.[1] Kembang jantan muncul biasané nalika tetanduran isih enom utawa yèn tuwuhé kurang becik.[1]
Tipe wohé pepo. Bagéyan mesokarp saya kandel dadi daging woh sing ngandhut banyu. pamuliaan diarahaké ing daging woh sing kandel, legi, sarta yèn mungel, wangi. Mélon nduwèni jeneng latin Cucumis melo.[1] Mélon kalebu tanduran saka famili Cucurbitaceae.[1] Mélon asalé saka Lembah Panas Pèrsi utawa laladan Mediterania.[2] Laladan iki manggone ing perbatasa Asia Barat lan Éropah, Afrika.[1] Mélon nyebar ing Timur tengah lan Éropah.[1] Ing abad kaping 14, melon digawa ing Amerika.[1] Déné kang nggawa ya iku Cristoper Columbus.[1] sawise iku mélon banjur ditandur ing Colorado, California, lan Texas.[1] Mélon urip subur ing laladan tropis lan subtropis kalebu ing Indonésia.[1]
Karagaman genetik[besut | besut sumber]
Melon akèh banget ragamé, utamané dideleng saka wangun wohé. Ana wolung [3] klompok budidaya ('Group') jroning spesies iki.[3] Telu sing paling populèr ya iku Cantalupensis (ing jeroné klebu bléwah, true European
kanthi kulit ngerut).[3] Ana siji klompok liya sing wohé uga dipangan, Group Dudaim.[3]
Jinis mélon kang paling disenengi ya iku jinis melon swing lan sky rocket.[4] Melon swing asale saka Jepang.[4] Melon iki rasane legi lan daginge luwih kandel. Yen dibandingake karo sky rocket, melon swing nduwèni jaring kang luwih kasar lan luwih kasar.[4] Melon swing bentuke bunder lan abote kurang luwih 1,4 kg. Dene melon sky rocket boboté nganti tekan 2 kg.[4]
kebaceken lan mati.[4] Yèn mélon kodanan terus nalika wayah panén bisa nggawé woh melon rasané anyep
kena dipangan dadi buah yén rampung mangan.[5] Mélon uga kena kanggo nggawé sirup rasa mélon. Saliyané iku mélon uga kena digawé jus melon, ès buah, lan uga bubur.[5] Mélon uga kena digawé bolu utawa pay mélon.[5] Melon kalebu woh kang ngandhut vitamin C kang akeh.[1]
Melon ngandhut vitamin C kang akèh mulané mélon kena kanggo tamba sariawan.[1] Saliyané iki, mélon uga kena kanggo tamba hiperténsi utawa darah tinggi.[1]
Sadurungé taun 1980 mélon kalebu woh-wohan kang diimpor ing Indonésia.[1] Ananging akèh
kang nandur lan mbudidayakaké mélon ing laladan Cisarua (Bogor) lan Kalianda (Lampung).[1] Mélon kang ditandur iki kalebu mélon variétas saka Amerika, Taiwan, Jepang, Cina, Prancis, Denmark, Walanda lan Jerman.[6]
Mélon banjur ditandur lan dibudidayakaké ing laladan Ngawi, Madiun, Ponorogo nganti tekan wewengkon ing èks-karesidènan Surakarta (Sragén, Sukaharja, Bayalali, Karanganyar lan Klathèn).[1] Laladan-laladan iku kalebu
Besusu • Bléwah • Bloncèng • Labu • Koro • Melon • Semangka • Timun • Waluh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Melon&oldid=1101307"	Kategori: WohCucurbitaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Oleh: piwulang | 4 Desember 2009 DUMADING MANUNGSA
siji kecamatan nang kabupaten Jembrana, Bali, Indonesia.
Jembrana • Melaya • Mendoyo • Negara • Pekutatan
_Jembrana&oldid=175577"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BaliKecamatan nang Kabupaten JembranaNegara, JembranaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Pendakian Gunung Slamet « Mas Sugeng's Blog
Aku tresno marang sliramu sedoyo dulur, amargo Gusti Ingkang Andamel Gesang.... ^_^
wayah bengi biasane senthir utawa lampu teplok. Aku biyen, amarga desaku durung ana listrik, biasane sinau nganggo senthir utawa teplok iku. Yen genine gegedean semprong dadi gupak langes, ireng lan kandel. wis ngono murupe dadi katon ora padhang. Nha, gaweanku ndek cilik prasasat saben sore ngisi lenga mambu lan ngresiki langes semprong. Yen langes wis akeh biasane diresiki nganggo gombal disogok nganggo kayu guthik sahinggo semprong iso resik lan padhang sumurupe teplok.
menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/
saka Jawa uripe ya tus Jawa, awit carane lan lingkungane ning tengahe
tunggal bangsa(Jawa). Tegese, ning desane apa perkebunan sok2,
namung wong Jawa. Lekase kenal marang pitutur liya iku wiwit
Jamane anakku maune, lan putuku saiki durung sekolah, omongane wis
Landa. Kepriye meneh…uripe wis campur bawur karo saben golongan
Carane damar teplok, golek kayu, angon wedus/sapi, nandur pari, blusukan golek sayuran, nganggo teklek, ngaritke sapi tanpa nganggo
sepatu, babat karo berang…..anak2/putu2
nggeh….saget sereng sak mangke niki fb kulo zhun caem
Balas	Juli 10, 2012 pada 1:33 pm
Padha cilikanku biyen uga ngresiki semprong..wong sing rada sugih bisa tuku lampu Petromax utawa Strongking..sing iki luwih terang..
Balas	Juli 28, 2012 pada 6:47 pm
Pak Daglan Sodirijo. Jebul panggonan sampeyan luwih maju timbang desa-desa ing negaraku (desaku ing Malang Selatan) lagi ono listrik tahun 1990. Crito sinau dipadhangi damar senthir lan mbesut nganggo panase areng aku yo ngalami. Ngarit (kewan olehe nggadhuh), golek kayu kanggo masak yo pengaweyan. Gogo iwak neng kali kanggo nambah gisi yo pinter. Sego thiwul yo sing ndadekne aku urip. Nanging kabeh tak syukuri.
Balas	Juli 28, 2012 pada 6:57 pm
Mas omah sampeyan opo yo ndeso banget to mas, kok sajake ndhesit?
Balas	Juni 9, 2012 pada 11:12 pm
Maaf ya mas, aku durung karep ning Fb. Jalaran karo email aku bisa nulis
sakoberku. Lan sapa karep liwat email, ora tak tampek.
Kesuwun yen sampean paring kesempatan karo aku.
Iki ndadekake aku ngguyu..hahahahaha…..tiwas aku ling mbalesi emaile
dikala karo tali. Ungsume kuwi sasate mangan iwak lan ndok bunglon…(Aku isih bocah) Kadung aku umur 25 malih ora doyan. Ambune wae nek isih digodok ndisik, wis ora betah! Saiki kiwa-tengene panggonanku wis ora ana alas, dadi bunglon wis arang.
Balas	Agustus 7, 2012 pada 2:05 pm
nuwun sewu nderek tepang masbro, wah tesih ngalami kulo kalih sing jenenge teplok, senthir lsp. nanging menawi sinau mawi teplok jarang, sebab pun wonten listrik naliko kulo SD, kejawi listrike pejah nah nembe ngangge teplok, heheh
Balas	April 1, 2013 pada 2:22 am
ingkang dipun cantholaken wonten pojok2 sisih njawi dalemipun embah, lajeng mangke enjang sampun ngantos kebyaran kulo kedah enggal mejahi senthir2 puniko.
Balas	April 1, 2013 pada 4:33 am
kelingan yen sumbunipun sampun ngupil lan gosong, semprongipun dados cemeng sedaya. Lampu strongking (lampu petromax) menika padhang njingglang, nanging panas sanget.
Balas	Juli 2, 2016 pada 12:48 am
Kulo nggih ngalami sinau ngangge lampu semprong, lan nilise wonten sabak ingkang kangge nulis grip , yen istirahat ,golek watu kangge ngungkal gripipun ben lancip malih
Balas	Juli 2, 2016 pada 12:51 am
Eh nuwun sewu dereng kulonuwun ..nderek gabung masbro….hehehe langsung nylonong kemawon meniko…..soalipun saking semangat wonten rencang 2 bernostalgia
Balas	Juli 2, 2016 pada 6:33 am
PARA MUDHA KUDU ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH
Sejatine ora ana apa-apa, awit dhuk maksih awang-uwung, durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ana Pangeran amung Ingsun, sejatine Dzat Kang Maha Suci, anglimputi ing Sipatingsun, anartani ing Asmaningsun, amratandhani ing
disebut Manunggaling Kawula Gusti, kembali kepada Hakikat Ingsun.
Mila sampun was sumelang ing penggalih, sebab wahananing Wahyu Jatmika punika sampun kasarira, tegesipun : Lahir batining Allah sampun dumunung wonten ing gesang kita pribadi, manawi ing bebasanipun : “ sepuh Dzating manungsa kaliyan sipating Allah “, awit dadosing Dzat punika Kadim Ajali Abadi tegesipun rumuhun piyambak kala taksih awing-uwung sak laminipun ing kahanan kita, dadosing sipat punika Kudusul Ngalam, tegesipun anyar wonten kahananing ngalam donya
Dan dalam menuju kepada hakikat Ingsun itu tak
Cublak-cublak Suweng Suwenge ting gelenter Mambu ketundung gudel Pak empo lirak-lirik sapa mau sing ndelekke
sir sir pong dele gosong sir-sir pong dele
05 | Januari | 2017 | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	ArsipAll posts for the day Januari 5th, 2017	Potret Hitam Putih
Sampurasun,	Wilujeng kepanggih kaliyan Mamae Hafizh Piyambak saking Pegagan Kidul Kapetakan Cirebon
Tyler ya iku vokalis saka band légendharis Aerosmith. Tyler lair tanggal 26 Maret 1948. Piyambake lair lan gédhe ing kutha Yonkers, New York, nagara Amerika Serikat [1]. Tyler iku putrané ibu Susan nèè Blanca lan bapak Victor Tallarico. Tyler ngangsu kawruh ing Roosevelt High School [2]. Sawisé lulus, Tyler miwiti sekolah ing Leonard Quintano Young Professionals School [3]. Jeneng jejulukané Tyler ya iku
amarga swara saka Tyler iku dhuwur lan amba dengungé. Nalika isih enom, Tyler pecandhu narkoba lan seneng mendem alkohol [4]. Roling Stone Magazine uga mènèhi panghargyaan marang Tyler arupa 100 Vokalis kang Becik [5]. Déné bapaké Tyler turunan Jerman lan Italia, lan ibune turunan Polen, nanging Tyler lair lan miwiti urip ing Amerika Serikat.
Miwiti Aerosmith[besut | besut sumber]
Nalika taun 1969, Tyler gawé lagu Dream On (saiki ana ing album kapisané [[Aerosmith). Dhèwèké banjur diajak gawé band kanthi jeneng Jam Band, lan gawéné dibantu déning Joe Perry (gitar) lan Tom Hamilton (Bass) (sekabèhé iku anggota Aerosmith. Nalika dhèwèké miwiti manggung kaping pisan, Tyler lan Joe Perry ngajak kancané saka New York kanggo ngisi drum, ya iku Joey Kramer. Banjur Tyler dadi vokal, déné sadurungé dadi drummer. Tyler uga ngajak Ray Tabano, nanging dhèwèké metu nalika taun 1971, lan diganti Brad Whitford. Band iki uga duwéni jeneng Aerosmith, nalika kontrak omah bareng ing Boston. Steven Tyler gawé lagu-lagu kang ngehits saka Aerosmith ing kontrakan Boston. Tyler uga miwiti dadi modèl ing Rolling Stone Magazine. Dhèwèké dadi among lan dadi lanang metropolis kang cèdhak karo alkohol lan narkoba. Kanca-kanca ing band Aerosmith uga dadi alkoholis. Aerosmith bebarengan karo Tyler uga miwiti tur ing nagara Jepang. Ing Jepang ngetokaké lagu Kings and Queens lan Draw the Line, banjur dadi lagu kang pungkasan saka band iki. Nalika 1978, Tyler duwéni ide manawa gawé album live nalika manggung ing Texas, ya iku album Live! Bootleg
Stanhope. "Steven Tyler mlebet rehabilitasi". TVGuide.com. ^ "100 Penyanyi Becik Saumur-umur". Rolling Stone. Dijupuk 28 Februari 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Pranala njaba Buku[besut | besut sumber]
SarékatLair 1948Kategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengCacad CS1: ISBNKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Wulang Gandrung Asmara, Padmasusastra, 1898, #209	Katalog:Gandrung Asmara, Padmasusastra, 1898, #209Sambung:-
wadya lit | wicaksanèng sasmita | putusing rèh ayu | mung cacade gustiningwang | durung antuk timbangan rumêksèng puri | eman yèn tan tulusa ||
5. sapa baya kailangan gusti | tan lyan amung sang atmajèng nata |
pangèsthining wadyanta jalu [ja...]
[...lu] lan èstri | ywa kongsi mong asmara ||
7. bisikane sang prabu ing Dêmis (umum) | apan wus umum ingkang pawarta | gustiku lumuh dasihe | punapa ta saèstu | awacana durung kawijil (ngudarasa) | apa yêkti tan arsa | marang dasihipun | braja pangapit jajaran (panurung) | nora wurung dasihe kawêlas asih | pa sayoga kelangan ||
1. mung dadia kanthiningsun | dhuh gusti rêtnaning èstri | myang Hyang Hyanging jagad traya | musthikaning wanitadi | kumalaning sanagara | dununging tyas saprajadi ||
2. panuwune dasihipun | tulusa dadia abdi | ing dunya
6. dumadi tan pêgat gandrung | yèn gusti tan sih ing dasih | wêlasana asihana | dimèn tulus andêdasih | kang kinawi jae wana (lêmpuyang) | dimèn mari poyang-paying ||
7. kahyangane Sang Hyang Wisnu (Ngutara) | sun watara sira gusti | cuwa ing tyas sawatara | labêt pugale kang abdi | dhuh-dhuh gusti ngapuraa |
8. mung owêlên susahipun | kawulanta sanagari | kang rumojong ing sakarsa | supaya tulusa dadi | pangaubaning rat Jawa | ywa kongsi cuwa ing kapti ||
1. titikanên adhuh gusti dasihipun | dêdimène aja | kêbanjur rudah ing kapti | pêcuk seta (kontul) tolihên kêkasihira ||
iku kang kinapti | lêluhuring dangu ||
3. dandanan loro dadi sawiji | wijiku wus jumboh | nirmalèng tyas tanna sangsarane | iku ingkang sinêdyèng sanagri | dhuh-dhuh mila gusti | wêlasa riningsun ||
lan mintuna ugi | tan sawalèng kayun ||
8. patra wisa gusti kang kinawi (kêmadhuh) | adhuh-adhuh babo | sabrangane wong Kadhiri
mungup-mungup | isthane kadi ngungak | anginguk kang nahên kingkin | kartika byor ambyar abyor gêbyar-gêbyar ||
8. kilat thathit kêthap-kêthap | kadya sung
sasmitèng gusti | sèn-isèn jagad sadaya | umiyat samya ngèstrèni |
wiwitan | wiwitane tan dhinangir | dhangire ujar utama ||
5. utamane lêkêta janma kang luwih | tur luwih utama | utamèng janma dumadi | dadi unggul salaminya ||
6. narambahi ing driya awuwuh wêning | ing cipta narawang | barang kang sinêdya kêni | tur ta kang cinipta ana ||
9. kanugrahan padhanging tyas ingkang wêning | kang tan kasamaran | nistha madya lan
satus taun | môngsa anaa kang mirib | lan sira woding tyas ingong ||
6. yèn anaa nanging kiraning tyas ingsun | maksih kalah anjêkining |
ajana wong milu-milu | sun dhewe kang ngamulèni | ing dunya praptanirèng don ||
1. wus katêkan ciptaning tyas muni | sang narendra anom | nanging
saking lare | praptèng mangke jumênêng narpati | ing tyas tan kagimir | tan cipta lyanipun ||
rama ingkang wus suwargi | sinungan kamuktin | bok ayu tan tumut ||
8. tiwas têmên raganingsun iki | yèn tan bisa jumboh | dhuh bok
gupita | ing langên adi rênggane | winangun kinôntha-kôntha | muwah ingkang wanita | naracak nom ayu-ayu | endah rinênggèng busana ||
antuk mangan turu | mung gusti ingkang kacipta ||
7. kadêrêng adrêng mrih dadi | têtimbangan sang juwita | têkèng salawas-lawase | ywa pêgat praptèng
AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO | alangalangkumitir
Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem kangelan aja ing donya. “ ” Di dunia
wilayah pantai kulon lan kidul kepulauan Sumatera sing mbentang sekang kulon maring wetan
Sejarah[sunting | besut sumber]
Masa kesultanan Aceh[sunting | besut sumber]
Kabupaten kiye dipimpin nang Bupati sing dipilih nang saben Pilkada.
Bupati[sunting | besut sumber]
Antara taun 2000 s.d. 2003[sunting | besut sumber]
Kabupaten Aceh Barat nduwe wewengkon 10.097.04 km² utawa 1.010.466 hektare lan secara astronomi manggone nang 2°00'-5°16' Lintang Lor lan 95°10' Bujur Wetan lan
Artikel sing topike geografi Indonesia kiye, esih tulisan
sing diumpetna: Rintisan sing topiké geografi Indonesia	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.57, tanggal 11 Maret 2013.
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 3594 ELECTRISCHE
Nuwun, anêtêpi putusanipun parêpatan warga taunan wontên ing dalêm Suryaamijayan, nalika tanggal kaping ... panitya Narpawandawa babagan pangadilan sasampunipun angsal prabot cêtha prakawis satunggaling santana dalêm ingkang gêgriya wontên ing Têgal, kenging prakawis, lajêng kaputus ing landrad. Panitya ing nginggil sampun lapur dhatêng pangrèh kanthi ngaturakên pamanggihipun, wosipun, sarèhning prakawis wau anamani dhatêng para santana dalêm saumumipun, amila panitya mrayogèkakên karêmbag kalihan para pakêmpalanipun para darah, inggih punika: Sangkara Mudha (darah Kasultanan), darah Mangkunagaran, saha Abidarma Warga (darah Pakualaman). Ugi sampun kalampahan karêmbag, golonging rêmbagipun para [pa...]
[...ra] pakêmpalan darah, sami gadhah atur dhatêng ingkang sami jumênêng ngasta prajanipun piyambak-piyambak. Tumrap Narpawandawa turunan sêrat paturanipun kados ing ngandhap punika.
Bab Pangadilanipun Santana ing Sajawining Bawah Dalêm
Sêrat paturanipun pakêmpalan Narpawandawa, katur
sanèsipun, inggih punika: Sangkara Mudha, darah Mangkunagaran, saha Abidarma Warga, bab pangadilanipun santana dalêm. Golongipun rêmbag, kados ing ngandhap punika.
Nuwun, sasampunipun pangadilan dalêm kasuwak utawi kasuda, ingkang lajêng dados bêbahanipun pangadilan landrad utawi pangadilanipun kangjêng guprêmèn sanèsipun, lajêng wontên tatanan tumrap pangadilan ingkang taksih wontên ngasta dalêm, kawrat wontên ing sêtasêblad, taun 1903 ôngka 7, saha 8. Tatanan wau lêlajênganipun kaewahan malih, kawrat ing sêtatsêblad taun 1917 ôngka 127, tumrap ing Ngayogyakarta, saha sêtatsêblad taun 1907 ôngka 516, taun 1925 ôngka 682, tuwin taun 1933, ôngka 442, tumrap ing Surakarta. Bakuning tatanan wau para putra santana dalêm dumugi grad IV kalêbêt ingkang amung katarik saking salakirabi, taksih kawêngku ing pangadilan dalêm piyambak, kajawi ingkang dados abdinipun kangjêng guprêmèn.
Nalika samantên saha inggih ngantos dumugi wêkdal punika, tatanan wau sagêd ugi kagalih sampun nyêkapi, amila inggih botên wontên rêmbag punapa-punapa. Amung sawatawis wulan ingkang kapêngkêr punika wontên sawênèhing santana dalêm ing Ngayogyakarta, ingkang dêdunung wontên ing Têgal kenging prakawis, kawontênan wau anjalari gèsèhipun pamanggih ing antawisipun pangadilanipun bôngsa Eropah saha pangadilanipun tiyang siti, nuntên katêtêpakên dening uhgêrèhoph, bilih [bi...]
[...lih] ingkang kalêrês wajib ngadili pangadilan landrad, kadosdene têtêdhakan karampungan (arrest) ingkang kaaturakên asarêng punika.
Mênggah ingkang kangge wêwaton nêtêpakên, pangadilan pundi ingkang wênang ngrampungi wau, inggih punika sêtatsêblad taun 1867 ôngka 10 wontênipun makatên, amargi sêtatsêblad ingkang adatipun kangge wêwaton wau sêtatsêblad taun 1903, sapiturutipun, kados ingkang kasêbut ing nginggil, punika kaanggêp namung tumprap para santana dalêm ingkang dêdunung wontên ing Surakarta utawi Ngayogyakarta. Dene sêtatsêblad taun 1867 wau, amranata pangadilanipun para nata saha para bupati sasaminipun ing tanah guprêmenan. Sanadyan ing ngriku ugi nyêbutakên para nata, nanging pamanggihipun Narpawandawa ingkang kinajêngakên namung nata ing sabrang, amargi taun 1867, pangadilanipun para nata ing praja Kajawèn taksih jangkêp. Wondene sêtatsêblad taun 1867 wau, têbanipun kawon wiyar manawi katandhing kalihan sêtatsêblad taun 1903, sapiturutipun, ingkang kangge waton ing praja Kajawèn, sapanunggilanipun. Ingkang makatên wau pamanahipun Narpawandawa, bokmanawi namung saking kalepyan, utawi nalika samantên ugi dèrèng kathah para santana dalêm ingkang manggèn wontên ing sajawining nagari dalêm Surakarta utawi Ngayogyakarta. Awit saking punika sarèhning samangke kawontênanipun beda, inggih punika: para santana dalêm wau pamanggènipun sampun saya sumêbar, amila prêlu dados panggalihan, nusuli tatanan anyar, dados botên amung nunut wêwaton ingkang lêrêsipun amung tumrap para nata ing sabrang wau. Makatên ugi pêrlu wontên tatanan tumrap santana dalêm ingkang dêdunung wontên ing bawah dalêm, nanging dados abdinipun kangjêng guprêmèn, amargi wontên ingkang gadhah pamanggih bilih sêtatsêblad taun 1867, wau botên tumrap kawontênan ing praja Kajawèn, dados nunut wêwaton ingkang tumrap santananipun para nata ing sabrang kemawon mêksa botên sagêd, têgêsipun: sadhengaha nalar saha gradipun badhe namung kawêngku ing landrad. Bab punika sampun kabukti nalika sadèrèngipun ewah-ewahan sêtatsêblad taun 1933, Kutha Gêdhe kaanggêp mêdal saking wêwêngkonipun pangadilan dalêm pradata agêng, punika wontên sawênèhing santana dalêm wau katêtêpakên kawêngku ing landrad. [la...]
[...ndrad.] Pasêksènipun malih, santana ing kadipatèn Pakualaman ingkang kenging prakawis, punika sanadyan wontên ing wêwêngkonipun piyambak, sarèhning botên kagungan pangadilan, dhumawahipun dhatêng pangadilanipun kangjêng guprêmèn inggih namung dhatêng landrad, dados botên dhatêng pangadilanipun bôngsa Eropa.
Nuwun, awit saking ingkang kaaturakên ing nginggil wau sadaya, amila pakêmpalan Narpawandawa sêsarêngan kalihan para pakêmpalan darah sanèsipun, inggih punika: Sangkara Mudha, Darah Mangkunagaran, saha Abidarma Warga, kumêdah saos unjuk wontêna kaparêng dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, angrêmbag kalihan kangjêng guprêmèn, angwontênakên tatanan tumrap para santana dalêm ingkang masthinipun kawêngku ing pangadilan dalêm piyambak, punika manawi wontên palèsèdipun, dening sabab warni-warni, kados ta: kabêkta saking pamanggènipun ing tanah guprêmenan, dados abdinipun kangjêng guprêmèn, utawi nindakakên palanggaran wontên ing tanah guprêmenan, sapiturutipun, punika sagêda lajêng kawêngku ing pangadilanipun bôngsa Eropah.
Nuwun, prakawis punika panggalihanipun prêlu karancagakên, amargi botên namung santana dalêm alit dumugi wayah, kados ingkang sampun kalampahan kemawon, nanging sagêd minggah dumugi putra dalêm, manawi kenging prakawis ingkang mêdal saking wêwêngkonipun pangadilan dalêm, punika dhumawahipun badhe namung wontên ing landrad utawi ing lan-gêrèh, kabêkta saking putraning nata ingkang sampun swarga, saha sanadyan putraning nata ingkang taksih jumênêng, bilih kenging prakawis palanggaran sapanunggilanipun, wontên ing bawah Ngayogyakarta, utawi kosokwangsulipun, putraning nata ing Ngayogyakarta ingkang taksih jumênêng, kenging prakawis palanggaran sapanunggilanipun wau, wontên ing bawah dalêm Surakarta, badhe sami amung kawêngku pangadilanipun tiyang siti limrah, amargi kados ingkang sampun kaaturakên ing nginggil, sêtatsêblad taun 1867 ôngka 10, punika kaanggêp botên tumrap ing praja Kajawèn, dene manawi awit saking paturanipun pakêmpalan Narpawandawa ing nginggil wau, tatanan tumrap darahing para nata ing sabrang kagalih prêlu katurutakên, pamanahipun Narpawandawa inggih prayogi.
Nuwun, mênggah punika salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang
sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh
Wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 17 Agustus 1938 ôngka 92/54 bab nyuwunakên wangsulipun ngabêktèn malih para santana dalêm ingkang sami dados abdi dalêm panèwu mantri, sampun lajêng kula unjukakên ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, ing saparlunipun, wondene dhawuh timbalan dalêm sampun kalilan, kawrat ing nawala amarêngi ing dintên Sênèn tanggal kaping 28 Ramêlan Jimawal 1969 ôngka 225, ingkang turunanipun kados asarêng punika, andadosna sumêrêp.
Wadananing putra santana dalêm kiwa sarta têngên.
Wg. Adiwijaya. Wg. Kusumayuda.
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira
taun Jimawal iki, ôngka 299/16 sakanthine uwis ingsun uningani, bab sauwise nagara andhawuhake suwake paseban ngabêktène bocah panèwu mantri santananingsun wayah buyut canggah, pangrèh Narpawandawa nyuwunake pangapura marang
kaluputane bocah panèwu mantri santananingsun wayah buyut canggah mau kang padha seba ngabêkti ing panjênêngan ingsun nalika samana, sarta nyuwunake bali ngabêkti manèh ing panjênêngan ingsun, iku ingsun uwis amarêngake, amung sebane ngabêkti bocah panèwu mantri santananingsun wayah buyut canggah mau aja kaya kang uwis kalakon, sadurunge ingsun miyos, sauwise paseban pêpak.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Sênèn, tanggal kaping 28 wulan Ramêlan, ing taun Jimawal angkaning warsa 1869.
Bab Pasowananipun Santana Dalêm Dèn Masan Sabên Grêbêg
wulan Ramêlan Jimawal punika, ôngka 307/16 sakanthinipun, sampun konjuk kauningan sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, bab anggènipun pangrèhing Narpawandawa nyuwunakên pasowananipun para santana dalêm dèn masan wontên ing sitinggil sabên grêbêg kapindhah cêlak pasowananipun santana dalêm panji, dhawuhing timbalan dalêm, kalilanipun pindhah manggèn wontên
Abdi dalêm bupati èstri: W.G. Soka.
Sêrat paturanipun pakêmpalan Narpawandawa: katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa.
Kula nuwun, pangrèh ngaturi uninga, nalika ing dintên Sênèn sontên tanggal kaping 22 Agustus 1938, pakêmpalan Narpawandawa adamêl parêpatan agêng mirunggan, manggèn wontên ing Jayakusuman, prêlu angajangi sêsorahipun Radèn Tumênggung Dhoktêr Wedyadiningrat, bab dhepènsi. Wosing sêsorah kados ingkang kawrat sêrat pèngêtan katur asarêng punika.
Nuwun, sasampunipun baku pikajêngipun sêsorah wau karêmbag ing parêpatanipun para pangrèh kalihan para warga sawatawis, pinanggihipun ing rêmbag, sadaya sami rujuk dhatêng pikajêngipun sêsorahipun Radèn Tumênggung Wedyadiningrat wau, namung kirang prayogi manawi sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, lajêng ebah kados pikajêngipun sêsorah kasêbut ing nginggil, sadèrèngipun wontên ungup saking kaparêngipun kangjêng guprêmèn, ewadene bab punika pangrèh Narpawandawa namung nyumanggakakên sakaparêngipun karsa dalêm. Sarèhning bab punika prakawis wigatos, anjawi kaparêngipun karsa dalêm, wontên prayoginipun manawi kapundhutakên rêmbagipun rad-rad paranpara dalêm.
Ingkang punika salajêngipun konjuk kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh
Wosing Sêsorahipun Kangjêng Radèn Tumênggung Dhoktêr Wedyadiningrat, Nalika Wontên Parêpatan Agêng Mirunggan Narpawandawa, ing Dintên Sênèn Sontên, Tanggal Kaping 22 Agustus 1938, Manggèn ing Dalêm Jayakusuman, Bab Dhephènsi, Kados ing Ngandhap Punika:
Sakawit ngandharakên glagating praja agêng-agêng, sami pating bathithit badhe ngadani bôndayuda, sagêd ugi wontên prang donya malih, môngka caranipun prang ing jaman sapunika beda kalihan jaman kina, rumiyin sadèrèngipun têmpuking prang, mawi tantang -tantangan, nanging manawi prang jaman samangke botên mawi tantang-tantangan, dados sagêd lajêng prang dadakan, wah langkung mutawatosi, amargi pirantosipun langkung gêgirisi, punika prêlu dados panggalihan, manawi prang donya wau saèstu dumados, tumrap Surakarta lajêng kadospundi jêjêripun, awit jêjêr wajibing karaton punika kêdah angayomi gêsang tuwin wilujênging isinipun wiwit nginggil dumugi kawulanipun, punapa namung nrimah sumendhe ing pêpasthèn, ingkang makatên punika pamanggihipun juru sabda kirang sakeca, amargi narimah ing pêpasthèn punika namung kangge pangaubanipun ingkang anyingkiri rubeda, dados botên mapan tumindakipun. Manawi pamanggihipun juru sabda prayogi tumindak sarana sèlêpbêwêswordhêng (zelfbewustwording) amargi lampah punika nuwuhakên sêsêrêpan, ing pundi jêjêripun karaton dalêm Surakarta kanthi raos têtanggêlan pêranwruddhêlêkèidgêphul (
zelfbewustwording) dados jêjêring pribadi punika dèrèng sampurnaning agêsang, dados taksih nama lampah (midhêl middel sarana), juru sabda ngèngêtakên têmbungipun Êmpu Kanwa kawrat ing Sêrat Arjunawiwaha, sakawan pada ungêlipun makatên:
pan boya sayêktinipun / kewala kang dosa ugi / apan ta sampun ulahnya / mungguh satriya puniki / ulah yasa lan kawiryan / môngsa ta suwea malih //
dhatêng kalêpasanipun / pukulun sang maha rêsi / ring wong apênêt punika / môngsa ta supea ugi / mênggah jatining agêsang / puniku ingkang kaliling //
ing wuwus ulun puniku / yèn ta jatining ngaurip / boya yèn dorakna pisan [pi...]
[...san] / patitis pati puniki / amung ta maksiha ulah / kawiryan puniki mangkin //
ya ulah kang mangkeneku / minôngka pangati-ati / ning pati kewala uga /
kangge lêlimbangan murih ical uwasing panggalih, kacêtha wontên ing Sêrat Dewaruci, ungêlipun makatên:
yèn duwea anggêp sira kaki / ngrasa loro dadi maksih uwas / kêna ing rêngu yêktine / yèn wus siji sawujud / sakarêntêging tyas sirèki / barang cinipta ana / kang sinêdya rawuh / wus kawêngku anèng sira / jagad kabèh jêr sira kinarya gênti / marmane dèn asagah: //
yèn wus mudhêng ing pratingkah iki / ...Kurang baris ke 2, 3, dan 4. / tan ana aji paran / kabèh wus kawêngku /
kita punika ngrumaosi dhatêng sliranipun pribadi, amila gandhèngipun kalihan prakawis bilih wontên dahuruning praja sawanci-wanci wau, kados botên wontên awonipun kita wiwit anggalih kadospundi prayoginipun, saupami wontên prêlu sawanci-wanci sampun ngantos lajêng grobyagan, manawi badhe ambabar pamanggih punika tamtu dipun dhêdhasari nyuraos sarta panglaras punika sadaya namung wontên gêgandhenganipun kangjêng guprêmèn kalihan karaton dalêm Surakarta. Mirit têtuladan ingkang sampun-sampun, nate panjênêngan dalêm nata Jawi ambantu prang, kados ta: nalika tanah Jawi kagêbag prang dening bôngsa Inggris, panjênênganipun nata Jawi ugi ambiyantu nanggulangi mêngsah, kalayan angwontênakên prajurit, tiyang 5000, makatên ugi nagari ing Ngayogyakarta, tuwin para bupati sami ambiyantu prajurit. Namung sarêng jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV dipun awisi iyasa prajurit langkung saking tiyang sèwu, botên kenging nyaèni kitha lami, punapa malih adamêl kitha anyar, sapiturutipun (kawrat prajangjian kaping 1 Agustus 1812) ewadene sarêng wontên kraman Dipanagaran, kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping VI kangjêng guprêmèn ugi mundhut pambiyantunipun ingkang sinuhun, prajurit sacêkapipun kangge nyirêp kraman wau, ingkang cacahing prajuritipun langkung sangking prajangjian [prajangjia...]
[...n] ing nginggil. Punika pasaksèn cêtha bilih sang nata Jawi punika kenging ambiyantu nanggulangi parangmuka, tamtunipun prakawis tumindakipun inggih tansah gêgandhengan kalihan kangjêng guprêmèn, dados sanadyan sampun kapathok wontên ing prajangjian, ewadene ugêr wontên prêlunipun, inggih sagêd utawi kenging botên tumindak nêtêpi prajangjian.
Ngèngêti andharanipun Tuwan Litnan Jendral Brustra (Broerstra) kawrat ing Surabaya andhêlsêblad (Soerabaiasch Handelsblad) wosipun amratelakakên, bilih pirantos ingkang minôngka kangge anjagi (defensie) ing Indhiya Nèdêrlan, punika kirang
kados ta, ing Bali, dipun lilani yasa prajurit prayudha, makatên ugi ing praja Mangkunagaran kawêwahan cacahing lèsiyunipun sabên taun kaindhakan tiyang 200. Dados mirit kawontênan-kawontênan wau, kados sampun mangsanipun sarta prayogi ing praja dalêm tumut-tumut ebah nyantosani kaprajuritanipun, dene ingkang minôngka waragadipun, sarta tiyangipun ingkang kacalonakên prajurit cacahipun sampun ngantos nguciwani, nyuwun wangsulipun siti môncanagari, amargi miturut prajangjian dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping VII katitimasan kaping 22 Juni 1830 kawrat ing prakawis ingkang kaping 2 nyêbutakên, bilih pangastanipun Kangjêng Guprêmèn Walandi tumrap siti môncanagari punika taksih mawi: awit saking asma dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Dados ing pangintên bokmanawi kangjêng guprêmèn botên pakèwêd mangsulakên môncanagari wau, amargi botên badhe
supêkêtipun kalihan karaton Jawi, punapa malih tamtunipun taksih dipun ayomi kangjêng guprêmèn. Sasampunipun juru sabda ngaturakên akathah-kathah bab ingkang gêgayutan kalihan prakawis ing nginggil, pungkasaning aturipun: angambali, bakuning agêsang punika manawi taksih gadhah gêgayuhan, punika kêdah mêdal sarananipun raos-rumaosing salira pribadi (zelfbewust) amila juru sabda ngaturakên dhawuhipun Sang Prabu Rama dhatêng Sang Anoman, kawrat ing Sêrat Rama, anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura, sanadyan namung
sapada, nanging wosing suraosipun, sampun nyêkapi
hèh bêbakal sira kiye / gampang kalawan ewuh / apan ana ingkang akardi / yèn wania ing gampang / wêdia ing pakewuhLebih satu suku kata: wêdia ing kewuh. / sabarang ora tumêka / yèn antêpên gampang ewuh dadi siji / ing purwa ora ana //
Nuwun, sarèhning wêdalipun côndrawarti punika nyarêngi dintên lêbaran, pamanah kula sampun mapan bilih angêwrat bab alal bikalal, minôngka sêsulih siraturohminipun para warga satunggal dhatêng satunggalipun, langkung malih dhatêng para pangrèh. Awit bab sirahturohmi (panyambêting sih) punika pancèn piguna sangêt kalastarèkakên, dening gêsangipun para manungsa punika botên namung ngangge kaalusan kemawon, nanging ugi
dhatêng watêking kewan, ingkang punika: ambujêng piguna utawi nuruti pikajênganipun piyambak, botên pisan amanah dhatêng kapitunan utawi prêluning liyan, amila manawi pikajênganipun kawadhagan wau dipun umbar, tamtu mahanani pasulayan, rêrêbatan, cahak-cinahak, ingkang tundonipun namung badhe pêpisahan gêsangipun, dados beda kalihan wêwatêkaning kaalusan, cêlak kalihan ka- Allahan, inggih punika wêlasan, asih ing sasami, wohing pun rahayu ing sadayanipun. Sanadyan wêwatêkanipun kawadhagan kalihan kaalusan wau beda, nanging pancèn kangge têtimbangan tumrap gêsangipun manungsa, dados namung kantun angabên daya, manawi kêrêp tumindak kados dhêdhasaraning watêkipun kaalusan, gêsangipun inggih tansah manggih rahayu, kosokwangsulipun bilih ingkang katindakakên wau kêrêp wêwatêkaning kawadhagan, inggih badhe manggih sangsara ing gêsangipun. Amung sarèhning gêsang kita punika wontên ing donya, mila kaalusan kêrêp kawon kalihan kawadhagan, awit saking makatên kawontênanipun, lajêng tuwuh tatacara sirahturohmèn wau, pigunanipun kangge nyirnakakên kalêpatan-kalêpatan kita dhatêng ing sasami, kalêbêt ingkang botên katêmaha, [ka...]
[...têmaha,] mugi sami linêbur ing dintên riyadi, kantun sami nglanggêngakên pasadherekan, ambangun katrêsnan, wondene têrangipun pigunaning khalal bikhalal wau, kados ingkang kasêbut ing sêsorahipun Radèn Haji Ngadnan, nalika wontên pêpanggihanipun para warga Putri Narpawandawa, kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, awit saking kaparênging pangrèhipun Putri Narpawandawa, ing pasamuan ngriki kula tinanggênah sêsorah bab kalal bikhalal. Sadèrèngipun kula mêdharakên bab wau, langkung
karukunan, ngupados tambahing mitra ingkang sagêd nambahi lampah kautaman, sarta kula ugi ngaturakên gênging panuwun dhumatêng para ingkang sami kaparêng midhangêtakên atur kula punika.
Nuwun, saking pamanggih kula: khalal bikalal punika têmbung Arab, mirit Kuran S. Nahli a. 116. Kaza Chalcl. saha miturut kitab lugat kados ta: kamus, munjid, lisanul Ngarab sapanunggilanipun, khalal atêgês kalilan, kenging, botên karam, dede awisan, sanès cêcêgah lan inggih botên dosa. Bi, punika kurup ingkang minôngka kangge nyambêt têmbung supados dados ukara, têgêsipun kathah, kados ta: sambêt, nêdha tulung, kalayan lintonan enz. Pasaksènipun bilih bi punika têmbung Arab, ing kawitaning Kuran, bismillah khalal bikalal dipun têgêsi, lilan- lilanan, utawi ngapura-ingapura, punika kados sampun mathuk, nanging ukara makatên wau kirang kalampah wontên ing kalanganipun bôngsa Ngarab, sagêd ugi ukara wau saking ikêtanipun ngulama ing tanah Jawi, saminipun dunga slamêt, dunga kabul lan sapiturutipun, dene ingkang kalampah (kaprah) manawi bôngsa Ngarab sami pêpanggihan ing wêkdal riyadin punika ngangge mungêl, minal
sêratanipun Ngarab: minal ngaidin, Jawinipun: kalêbua saka golongane wong-wong kang padha ariyaya.
Riyadinan utawi Sawalan punika limrahipun inggih namung sami nglairakên suka sukur ing Pangeran dene kaparingan mêningi bakda Siyam, wilujêng botên kirang satunggal punapa, ananging tumrap para kas (pêthingan) kajawi nglairakên suka sukur,
taksih kaudi kotamanipun ingkang langkung mikantukdi,mikantuki. mila lajêng dipun wontêni pakêmpalan salat riyadin ing masjid, langgar-langgar enz utawi pakêmpalan ing griya-griya kangge pêpanggihanipun
mila makatên, amargi kula manusa punika anggadhahi kuwajiban kathah, manawi karingkês wontên tigang prakawis:
1: Kuwajiban dhatêng Gusti Allah. | 2. Kuwajiban dhatêng badanipun. | 3. Kuwajiban dhatêng sasami.
Têrangipun sawatawis, kuwajiban kita dhumatêng Gusti Allah, upaminipun, kêdah bêkti (tangat) ngaosi para nabi utusanipun, ngestokakên dhatêng agami ingkang kadhawuhakên. Kuwajiban ingkang dhatêng badan kita piyambak, kêdah rumêksa dhatêng kasarasan,
Kuwajiban-kuwajiban wau punika manawi kula lirwakakên lajêng nama maksiyat (dosa).
1. Dosa ing Gusti Allah, cêkap nyuwun pangapuntên dhumatêng panjênênganipun.
2. Dosa dhatêng badan pribadi, upami nêdha kaladuk (kêmlakarên), riyalat tanpa dugi ngantos kalirên enz. Punika kajawi namung dipun mantuni (kapok) ugi kêdah nyuwun pangapuntên dhumatêng Gusti Allah.
3. Kalêpatan utawi dosa ingkang tumrap dhatêng sasamining titah, kawastanan dosa khakul ngibad, upaminipun nyahak wêwênanging liyan, nganiaya, ngraosi punapa kemawon ingkang sakintên andadosakên saksêriking manahipun ingkang kataman, inggih bab punika ingkang kalêbêt wigatos wontên ing pasamuwaning Sawalan (khalal bikhalal).
Awit kalêpatan kula dhatêng sasami wau sok botên kanyanan, manawi wadhag (lair) punika ragi gampil panyandhêt, pangèngêt-èngêt kula sami, wangsul ingkang pangunêk-unêking batos, upami: ewa, ngrèmèhakên, makatên [maka...]
[...tên] punika asring botên karaos, môngka saèstunipun dosa, mêtêngi dhatêng padhanging manah, sarta bibrahakên prayogining bêbrayan, tur inggih badhe nguciwani utawi ngribêti wontên pangayunanipun ingkang Maha Suci.
Murih cêtha sarta gampil dipun èngêti, kaparênga kula ngaturakên andharaning dosa khakul ngibad wau tigang warni.
1. Babagan arta bôndha darbèking asanès, manawi kula pêndhêt, kula angge, katêdha utawi kula risak ingkang botên samasthinipun, punika nama lêpat, kula kêdah nêdha (nyuwun) palilah utawi khalalipun, sanajan tuwuhing pandamêl wau nalika kula taksih alit, yèn ingkang gadhahi taksih gêsang, gênah papan padununganipun, punika gampil, sagêt kalal bikalal pêpanggihan utawi kintun sêrat, nanging manawi sampun tilar dunya, lajêng dhatêng para waris, bilih sampun sêpên ing waris utawi botên gênah panggenanipun, lah punika ragi angèl, marginipun namung kadarmakna dhatêng pakir miskin.
2. Babagan badan, upami misakiti, ngangge damêling bau suku ingkang botên salêrêsipun.
3. Babagan kabatosan, kados ta: anyêl, ngina, enz.
Kalih bab ing ngandhap punika sagêd dipun birat rêsik, kêdah nêdha pangapuntên dhatêng ingkang kataman, têmbungipun Ngarab, istihlal, dene manawi ingkang dipun kaniaya wau basaning rajakaya (kewan), upami kula gêbagi tanpa dosa, dipun ingah ngantos kapiran, lah punika angèl malih, kajawi namung manganjali ing Pangeran, kala jaman kanabean, wontên satunggaling tiyang èstri lairipun kathah lêlampahanipun ingkang sae, wusana sarêng pêjah tampi pasiksan, pangandikanipun kangjêng nabi. Wong wadon iki kasiksa, jalaran ngunjara kucing, kalirên, ora dipakani.
Ngèngêti punika, kasinggihan dhawuhing Wulangrèh: ora gampang wong ngaurip, enz.
Pasamuwan! Dosa-dosa, (kalêpatan) wau botên kenging kita sapèlèkakên, awit katrapan utawi piwalêsing Gusti Allah botên namung ing akirat kemawon, sagêd ugi kêncengan ing dunya ngriki, namung sok botên patosa [pa...]
[...tosa] karaosakên, tiyang gadhah raos pêtêng, sêdhih manahipun, kataman cobi warni-warni, enz. Makatên punika manawi kaparêng nalusur, ngulur ingkang ragi
angundhuh. Mila mupung taksih sagêd kaparingan kajêmbaran, kantun nanêm ingkang migunani, manawi kalajêng nyêbar wiji êri, supados botên kacocog katlusubên enz. Lajêng dipun babadana, sarana mêrtobat, ngapura-ingapura (kalal bikalal) punika marginipun.
Suraosipun, sapa wonge anandukake panganiaya marang kancane, padha uga ing bab sipate utawa ing bab arta badhane, iku tumuli jaluka lila (khalal) ing dina mupung isih urip iki, awit manawa kongsi kabacut, ing têmbe ora wurung
kang kanggo nyauri, samôngsa wis êntèk, dosane kang dikaniaya iku bakal kasangkulake marang kang nganiaya, ing kono wong kang sugih ngamal kabêcikan, bisa nêmahi jatuh, bangkrut, paelit.
Awit saking punika, kula inggih wajib ngaturakên suka sukur ing Pangeran, dene kaparingan mêningi riyadin Sawalan ing pintên-pintên panggenan sami dipun
Kacariyos nalika Bagendha Ngumar andhawuhakên bab maskawining èstri sampun ngantos langkung saking 40 ogiyah (saogiyah 1/12 kati) manawi langkung badhe kapundhut ing
Baitulmal. Ing ngriku lajêng wontên satunggaling tiyang èstri ingkang matur, punapa badhe nulayani Kuran S. Nisak d 19.
Manawa ana lanang mènèhi marang wadon sanajan akèh sagintor (100 kati) iku aja bok jaluk.
Bagendha Ngumar èngêt, lajêng ngandika: wadon bênêr, wong lanang kang salah. Wusana padha anglanggêngake ngapura- ingapura.
Tutuping atur, manawi wontên kalêpatan kula nyuwun pangapuntên, saking pamuji panyuwun kula, mugi Gusti Allah s.w.t. paring kawilujêngan, tambahing rahmat saha barkah dhatêng pasamuwan punika, sumarambahipun majêng wilujêng praja dalêm Surakarta saisinipun.
punapa andandosi pakaryan bathik, murih têrangipun kula têdhak kemawon kados ing ngandhap punika:
Wêdalipun Kyai Pustaka ôngka 3, kula (H) sampun damêl gubahan bab: kasudagaran bathik ing Surakarta, ingkang ing ngriku kula ugi mawas prakawis kawigatosanipun padagangan bathik tumrapipun bôngsa kita Jawi umumipun, ingkang sabagean agêng kasudagaran lan padagangan bathik wau lajêng karêbat ing liyan bôngsa ingkang nênêkanipun wontên ing nusa Jawi, pancèn namung nêdya angupajiwa lan pados kauntungan.
Para maos, tumrap kasudagaran lan padagangan bathik ingkang sabagean agêng karêbat ing liyan bôngsa punika sajatosipun kasudagaran lan padagangan bathik ingkang pambathikipun sarana kaêcap, tumrap padagangan bathik ingkang carik, inggih punika [pu...]
ingkang pambathikipun mawi binathik utawi sinêrat tangan punika dèrèng sapintêna, ewadene para sudagar bathik Tiyonghwa ing Surakarta ugi sampun kathah ingkang ngrangkêp nindakakên kasudagaran bathik carik wau jêr kauntunganipun pancèn inggih agêng sangêt. Wontênipun makatên jalaran: sinjang bathik, langkung-langkung ingkang carik, tur wêdalan Surakarta Adiningrat, punika misuwur sangêt sae lan awiging bathikanipun, dhasar babaranipun kalêrêsan, kasêmbuh ingkang ngagêm sagêd ngêtrapakên, wah punika sampung,sampun. anggènipun mencutakên dhatêng sawangan, ngantos botên tumolèh. Dene tumrap bathikan ingkang cakrikipun botên sarwa ngrêmit, dhatêng sawangan sakalangkung ebat kaliwat-liwat, dhasar anggèning ngêtrapakên ingkang ngagêm ugi bêsus amêgahakên, punika inggih damêl cingak sayêktos, mila misuwuripun bathik Sala punika inggih kawêntar yêktos, ngantos botên namung priyagung luhur, kakung putri, para priyantun, para hartawan Surakarta kemawon ingkang mênawi wontên pasamuwan, langkung-langkung jagong têmantèn, ingkang binayangkare lan winiwaha têmantènipun, masthi sami marlokakên abusana bathik carik, nanging nadyan para priyantun pasisir, kakung lan putrinipun, wiwit ingkang bupati dumugi dèn carik lan mas upas, maratahipun malih dhatêng para sadhèrèk partikêlir ing sanusa Jawi pisan, manawi andhatêngi pasamuwan, langkung-langkung jagong têmantèn ingkang winiwaha têmantènipun, punika mênawi anggènipun sami dhatênging wau, botên mangangge bathik Sala, ing raos kirang srêg sangêt, satêmah kucêm yèn tumolèh dhatêng jejeranipun ingkang sami mangangge bathik Sala. Kang môngka bathik Sala ingkang dipun angge wau tarkadhang sawêg namung saking wêdalanipun Babah Kingan kemawon upaminipun, dèrèng môntra-môntra sangêt mangangge ingkang saking bathikanipun para putri Surakarta ingkang sangêt ngrawit. Saupami makatên, saiba ta saya marêmipun, sayêkti asundhul wuwung.
Ingkang punika gandhèng kalihan mupung kawontênanipun sinjang bathik carik utawi sêratan punika
utawi sêratanipun manawi nyêrat (bathik) lajêng sami karsaa angwontênakên hès indhustri bathik wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, sarana ngimpun lan ngêmpalakên para wanita ing kampung-kampung utawi ing dhusun-dhusun kadosdene saking Kayuapak, Serenan, Kêdhunggudèl, Têmbayat sasaminipun, ingkang ugi kathah ingkang dhasaripun sami sagêd bathik, punika dipun dadosna pangobèng, sarana dipun tuntun lan dipun ajar saprayoginipun, wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, tur makatên wau manawi sagêd sae anggènipun nuntun, mêsthi ugi andadosakên untung ingkang botên sakêdhik, satêmah anambahi dhatêng saening ekonominipun para putri wau piyambak utawi para luhur. Langkung malih manawi ngèngêti kawontênaning jaman kamajêngan punika, tumrap indhaking saenipun ekonomi punika kêdah dipun budi dening sadaya golongan. Manawi para priyantun, ingkang ambalônja kathah saha para prayagung, langkung-langkung para luhur wau kaparêng ngêguhakên dhatêng garwa-garwanipun, angwontênakên hès indhustri bathik wau, masthi sagêd, janji wontên kaparênging galih kemawon. Masthinipun inggih saking sakêdhik.
Tumrapipun pawitan ngawontênakên ada-ada makatên wau, kula sangêt yakin, manawi sadaya wau taksih kathah ingkang sami kagungan pawitan, namung pawitan wau sami dados pawitan pêjah. Liripun inggih sami taksih kagungan pawitan agêng, nanging awujud pangagêman, kados ta: sêlut, timang jlebrah, supe bandhilan, sêngkang tongkèng, ingkang sadaya wau aosipun wontên ingkang taksih ewon, malah dasanan ewon rupiyah punapa. Cobi, manawi kaparêng mênggalih radi sawatawis panjang kemawon, prakawis pawitan wau harak taksih kathah ingkang sami kagungan. Punapa barang-barang wau botên kenging dipun ingêrakên sawatawis wulan kemawon? Ingkang môngka manawi sagêd lan ubêd anggènipun ngingêrakên salajêngipun anggènipun ngawontênakên ada hès indhustri bathik wau, angsal pitulungan [pitu...]
[...lungan] Pangeran sagêd dados, sinêmbuh sagêd sugêng kanthi ngatos-atos sarta sukur ing Pangeran, Insak Allah mêsthi Pangeran badhe nambahi malih pêparingipun. Dhawuhipun Gusti Allah ing dalêm kitab suci Kuran surat Ibrahim ayat 7 suraosipun makatên: dêmi lamun sira kabèh padha sukur marang Ingsun, sayêkti Ingsun bakal nambahi kanikmatan marang sira kabèh, nanging yèn sira kapir sanyatane siksaningsun iku bangêt.
Narpawandawa saha Putri Darah Mangkunagaran, sumôngga sami kaparênga migatosakên atur kula punika, lajêng ngadani bathik indhustri wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, sarana ngêmpalakên para wanita ing kampung-kalmpung saha ing dhusun-dhusun, ingkang dhasaripun pancèn kathah ingkang sagêd bathik.
wau, punika panjênêngan sadaya prasasat sagêd angayomi dhatêng gêsangipun para wanita pakampungan saha padhusunan, satêmah sagêd nyudakakên ugi dhatêng kathahing para wanita ingkang sami atindak nistha, ingkang dadosipun makatên wau salugunipun saking kapêksa dening pêpêt margining panggêsanganipun.
Wasana sadèrèngipun gubahan punika kula sambêt wontên ing Pusaka ingkang badhe mêdal, parlu kula bêngokakên
salajêngipun, saengga atur pamrayogi kula ingkang sarana margi gawang-gawang punika sagêd ginayuh kalihan gampil, amin, mugi kabula.
Makatên andharanipun sadhèrèk H tumrap bab pakaryan bathik, salajêngipun kaparêng amigatosakên lajêng ngadani bathik indhustri, wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, nyumanggakakên.
Bab Santana Dalêm Kaputus Pangadilan Landrad
Kados ingkang sampun kawrat ing kaca 146 organ punika, bab kalampahanipun satunggaling santana dalêm ing Ngayogya, kenging prakawis wontên ing bawah Têgal, lajêng kaputus ing pangadilan landrad,
pangagêngipun piyambak- piyambak, tumrap Narpawandawa ugi lajêng ngintunakên turunan sêrat paturanipun ingTidak perlu dibaca. konjuk ingkang sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, katur wakilipun praja Kajawèn ing rad kawula, supados prakawis wau kaajêngakên dhatêng rad kawula. Katranganipun saking wakil praja Kajawèn ing rad kawula, prakawis wau sampun dipun rêmbag wontên rad kawula, kawontênanipun rêmbag dalah wangsulanipun pamarentah kados ing ngandhap punika.
b. Jampi ingkang tumèmplèk ing tatu, botên enggal ical, tuwin
c. Ngrêksa sampun ngantos tatu wau kenging rêrêgêd, ingkang gampil anjalari dados mala.
Mênggah pambikakipun prêban, sarta anjampèni malih, cêkapanipun bilih sampun gangsal dintên, amung manawi prêbanipun kenging toya sêne, sanadyan sawêg sadintên prayogi lajêng dipun santuni, amargi bilih prêbanipun wau nêsêp toya sêne sarta lajêng dhatêng tatu, sagêd andadosakên mala. Manawi prêban ingkang badhe kabikak wau krakêt kalihan tatu, kêdah dipun kum rumiyin ing toya angêt ingkang mêntas umob, ngantos prêbanipun gampil dipun pêndhêt.
Manawi mêdalipun rah dêrês, lare dipun purih tilêman malumah, sabukanipun dipun kêndhoni. Pamampêtipun lajêng katindakakên miturut wêwaton ingkang sampun kawulangakên, [kawulang...]
utawi kenging ngangge pamanggihipun piyambak, ugêr botên nyulayani kajêngipun kawruh kadhoktêran, ewadene manawi mêksa dèrèng katingal tulung, lajêng enggal-enggal nêdhaa dhatêngipun dhoktêr, mêdal abdi dalêm pangrèh praja ingkang ambawahakên, bongipun kêdah têngga dhatêngipun dhoktêr sarta nyumêrêpana panggarapipun, utawi manawi sagêd larenipun kemawon kabêktaa dhatêng klinik. Manawi tètèsipun rah namung awis- awis kemawon, kenging kacobi namung dipun dèkèki dhermatol, kalihan dipun kêncêngi sawatawis prêbanipun sarta taksih lêstari kapuriha tilêman ngantos antawis 1/2 jam, manawi sampun katingal botên ngêdalakên rah, punika atêgês sampun nama katulungan, wontênipun lare ingkang rahipun mêdal dêrês kêdah enggal-enggal dipun tulungi kalayan tumindak yêktosan, amargi manawi kasèp ambêbayani dhatêng lare ingkang têtak. Manawi sagêd nêtêpi piwulangipun dhoktêr, prayogi lajêng katindakakên têtulung makatên: pucuking urat ingkang ngêdalakên rah dêrês, dipun padosana sarana mawi kapuk (mawi Sublimatet-Oplossing utawi mawi lysol) manawi sampun cêtha lajêng dipun sapita pucukipun, mawi arterie pincet kaduduta sawatawis, tumuntên dipun tangsulana mawi bênang ingkang sampun sêtèril, prêlunipun supados pampêt wêdalipun rah, lajêng dipun prêban malih, sasampunipun artiri pinsèt wau kabikak. Ewadene manawi rumaos botên kaconggah utawi botên sagêd nindakakên kados ing nginggil, ugi kenging nindakakên pamanggih sanèsipun, ugêr pikantuk kalihan nalaripun, utawi botên nyulayani kawruh kadhoktêran, upaminipun: sasampunipun ingkang têtak tilêman malumah dakaripun kaadêgakên, tatunipun ingkang ngêdalakên rah dipun tèmpèli ès prongkolan ngantos sawatawis dangu, dening asrêping ès wau sagêd ugi andayani pampêtipun wêdaling êrah. Manawi sadaya rekadaya têtulung wau bludhêngipun mêksa dèrèng katulungan, enggal lajêng padosa pitulunganipun dhoktêr. Manawi tumrap ingkang sami gêgriya sajawining kitha, padosipun pitulungan dhoktêr, mêdal kônca pangrèh praja. Dene manawi tulung ingkang têtak wau kasambêt (klêngêr) cêkap dipun tilêmakên malumah ingkang waradin, panganggenipun dipun kêndhoni utawi dipun uculi.
Wondene pinta-pintaning kawajibanipun bong tukang nêtaki, sarta wêwaton kathah sakêdhikipun [sa...]
[...kêdhikipun] arta tindhih têtak, miturut pranatan
wayah buyut, sarta anak putranipun abdi dalêm bupati anom saha upsir minggah, ingkang têtak supitipun wontên ing salêbêtipun bawah dhistrik kitha Surakarta, dene abdi dalêm bong sanèsipun ingkang manggèn ing bawah kaondêran dhistrik salêbêtipun nagari, kawajiban nêtaki anak putranipun santana dalêm buyut sapangandhap, lan anakipun abdi dalêm sangandhapipun bupati anom, upsir saha anakipun para kawula dalêm, ingkang têtakipun wontên ing salêbêtipun bawah kaondêran dhistrik piyambak-piyambak, dene tumrap ingkang manggèn sajawining nagari, ingkang kawajiban nêtaki para bonging kaondêran dhistrik piyambak-piyambak.
Dene tundha-tundhaning arta tindhih têtak, tumrap putra santana dalêm, ingkang risipun wontên ing karaton, punika botên ewah kados adat ingkang sampun kalampahan, dene ingkang risipun botên wontên ing karaton, tuwin sarupining anakipun abdi dalêm saha anakipun kawula dalêm sadaya, punika kajawi ingkang kasêbut ing bab 4, arta tindhihipun wau wêwijanganipun kados ing ngandhap punika:
rupiyah | 17. Anakipun ajidan, ondêr upsir tumêka jajar prajurit ... 1 rupiyah | 18. Putraning radèn pangulu tapsir anom ... 10 rupiyah | 19. Anakipun lurah aji, katib, amad dalêm ing Kuthagêdhe ... 3 rupiyah | 20. Anakipun pangulu kadipatèn anom, pangulu kapatihan, amad dalêm ing Imagiri, ngulama, bêkêl juru kunci Kuthagêdhe ... 3 rupiyah | 21. Anakipun para muhtar, pangulu ing kabupatèn, pangulu ing Kuthagêdhe, pangulu ing Sela, muadin, jajar, juru kunci sasaminipun ... 2 rupiyah | 22. Putranipun nyai mas adipati ... 7 1/2 rupiyah | 23. Putranipun nyai
kajawi ingkang kasêbut ing nginggil wau ... 1 rupiyah | 28. Anakipun kawula dalêm ... 50 sèn | 29. Anakipun lurah utawi punggapunggawa. dhusun ... 1 rupiyah | 30. Anakipun bêkêl dhusun ... 70 sèn.
Anakipun kawula dalêm ingkang malarat, kalilan botên mawi ambayar arta tindhih tuwin sajèn, nanging kêdah ngangge saksi lurah kampung utawi lurah dhusun ingkang ambawahakên têmênipun manawi malarat.
Mênggah pratelan arta tindhih têtak kasêbut ing nginggil wau tumrap ingkang tiyang sêpuhipun taksih, manawi sampun botên gadhah tiyang sêpuh tindhihipun suda, têrangipun makatên:
Ha. Wayah dalêm saking putra dalêm kakung, ingkang ramanipun sampun seda, saha wayah dalêm saking putri dalêm ingkang ibunipun sampun seda, tindhihipun 4 rupiyah.
Na. Buyut dalêm, ingkang saking: pangeran santana, riya nginggil, riya ngandhap, utawi panji wayah, manawi ramanipun sampun seda, saha saking putri wayah dalêm, manawi ibunipun sampun seda, liripun sampun botên gadhah tiyang sêpuh santana dalêm wayah, punika tindhihipun 1 rupiyah.
Ca. Wayah dalêm, manawi tiyang sêpuhipun ingkang santana dalêm sampun tilar dunya, liripun sampun botên gadhah tiyang sêpuh santana dalêm, punika tindhihipun 50 sèn.
Ra. Anakipun abdi dalêm ingkang sanès santana dalêm sarta tiyang sêpuhipun sampun tilar dunya, liripun sampun botên gadhah tiyang sêpuh ingkang dados abdi dalêm, punika tindhihipun sami kalihan tindhihipun kawula dalêm.
Ka. Anakipun abdi dalêm ingkang sampun kapènsiyun, punika tindhihipun sêpalihing tindhihipun nalika tiyang sêpuhipun ingkang dados abdi dalêm wau taksih anglampahi pandamêlan.
Sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau, manawi ingkang ambawani sanès tiyang sêpuhipun piyambak, mawi pasamuwan punapa pantêsipun pangkating ingkang ambawani, tindhihipun sami kalihan tindhihipun anakipun ingkang ambawani, nanging sakêdhik-sakêdhikipun sami kalihan tindhihipun piyambak punapa lêrêsipun ingkang sampun katamtokakên.
Mênggah kathahing arta tindhih têtak punika botên kenging kapetang rangkêp, dados kêdah namung miturut saking tiyang sêpuh jalêr utawi èstri salah satunggal, upaminipun: manawi miturut saking tiyang sêpuhipun jalêr tindhihipun f2,- nanging bilih miturut saking tiyang sêpuhipun èstri f5,- punika tindhihipun ingkang dipun petang inggih ingkang f5,- wau. Makatên ugi manawi tiyang sêpuhipun wau santana dalêm sarta dados abdi dalêm, upaminipun putri wayah dalêm, dados abdi dalêm bupati èstri, punika tindhihipun inggih wêwaton ingkang kathah. Sadaya pêpetangan tindhih têtak ingkang kasêbut ing nginggil punika, tumrap têtakan ingkang wontên ing panggenanipun ingkang nêtakakên, kajawi ambayar tindhih wau, ugi kêdah arta pamutêr kathahipun f1,- dados melikipun bong, nanging manawi anggènipun têtak wau wontên ing griyanipun ingkang nêtaki, tindhihipun namung kapetang sapalih. Dene tumrap têtak ingkang kabelakakên, inggih taksih ambayar tindhih, nanging sampun botên kalêrês angrupakakên sajèn sasaminipun, isarating lare têtak.
Sadaya ingkang badhe nêtakakên kêdah lapur dhatêng abdi dalêm pangrèh praja ingkang ambawahakên, tumrap têtakan ingkang botên ngangge bong ingkang majibi, punapadene nêtakakên dhatêng dhoktêr, punika sampun botên mawi ambayar arta palangkah, dalah sajèn sasaminipun isarating lare têtak, dhatêng bong ingkang majibi. Wondene sajèn sasaminipun isarating lare têtak, punika kalilan rêrukunan kawarnèkakên arta, nanging kathahipun botên kenging langkung saking f1,- kalêbêt ingkang bela. Mênggah tumanjanipun arta tindhih têtak punika kabage 3 ingkang kalih bageyan dhatêng bong ingkang nêtaki, ingkang sabageyan kangge ingonipun tiyang miskin.
kathahipun f 25,- utawi katutup lami-laminipun 8 wolung dintên.
Manawi kula gagas kalayan cêthèk-cêthekan, para jagadipun bôngsa ingkang dipun anggêp inggil kamanungsanipun, manawi botên lêpat anggèn kita anggrayahi, baku
ingkang dados undêranipun, langkung rumiyin tansah anggêgulang gêsanging raos, amargi gêsanging raos sagêd amujudakên pêpêthan sawarnining bab, wiwit ingkang kasar akruwal-kruwal ngantos dumugi ingkang sakêlangkung lumêr, babaranipun sagêd anjalari misuwuring asma luhuring bôngsa dalah wutah rahipun.
Sumêbaring kawruhipun para bôngsa ingkang sampun angsal titêl inggil kamanungsanipun, bêbasan ngantos ambanjiri jagad raya, piwulang sae tatilaranipun para lêluhur ingkang sampun sami swarga, ugi dipun akêni anggènipun sagêd ngrampungi ingkang ingga dumugi dintên punika taksih kacêtha wontên ing sêrat-sêrat babad, dados cêthanipun miturut gotèk, kita punika turunipun tiyang linangkung yêktos, dene ngantos sarwa apês, punika botên sanès namung saking ubênging jagad.
Para bôngsa Amerika sami ngutamèkakên ngisis dhatêng pulo Bali, para bôngsa Jêpan sami mêlêng anggènipun ngudi kawruh kilenan, tumrap ing Amerika sadaya kawontênanipun tansah damêl cingak sarta kabêtahakên ing jagad, dene tumrap nagari Baskara Mijil, sadaya tandang grayangipun tansah damêl gawok lan kinèringan ing jagad, dados gunggung kêmpalipun, ing sakalih-kalihipun sampun nama sami ngundhuh wohing makartining gêsangipun. Taksih wontên sambêtipun.
1. Bab pangadilan, dalah turunan karampungan ... kaca 145 | 2. Bab ngabêktèn turunan dhawuh saking
► Rintisan umum April 2013‎ (32 H)
► Rintisan umum Mei 2013‎ (13 H)
► Rintisan umum Juni 2013‎ (5 H)
► Rintisan umum Juli 2013‎ (6 H)
► Rintisan umum Agustus 2013‎ (6 H)
► Rintisan umum Oktober 2013‎ (3 H)
► Rintisan umum Desember 2013‎ (2 H)
► Rintisan umum Februari 2015‎ (3 H)
► Rintisan umum Maret 2015‎ (7 H)
► Rintisan umum April 2015‎ (3 H)
► Rintisan umum Mei 2015‎ (3 H)
► Rintisan umum Juli 2015‎ (5 H)
► Rintisan umum November 2015‎ (4 H)
► Rintisan umum Desember 2015‎ (2 H)
► Rintisan umum Maret 2016‎ (10 H)
► Rintisan umum April 2016‎ (6 H)
► Rintisan umum Mei 2016‎ (7 H)
► Rintisan umum Juni 2016‎ (45 H)
► Rintisan umum Agustus 2016‎ (13 H)
► Rintisan umum September 2016‎ (22 H)
► Rintisan umum Januari 2016‎ (7 H)
► Rintisan umum Oktober 2016‎ (81 H)
► Rintisan umum November 2016‎ (23 H)
► Rintisan umum Desember 2016‎ (37 H)
► Rintisan umum Februari 2016‎ (3 H)
yo adoh yoan Ngetal omahku kae teko Diabi saiki wis ilang dadi
Versi 0.2.8 – Bangarang CSS Juli 19, 2009 dening nawakake Ninggalake Komentar Versi anyar nambah eksperimen support CSS sprites. Iki nyuda kaca Amot kaping (yen ditrapake) lan mbenakake Google page kacepetan lan Yahoo kang Yslow nilai. Ana uga pesawat saka mburi-mburi kode sing ngijini sprites kanggo bakal digawe pas karo kabutuhan siji (yen sampeyan mung panji enem lan ora 40, kok nganggo gambar 12k?). Iki dereng wonten – nanging bisa menehi file sing bener kanggo sapa waé sing perlu padha, namung kontak kita utawa Komentar ing kirim. We would uga kaya khusus thank Marek FIŠER kanggo kang Ndeleng karo CSS kang diijini kita njaluk nyisihaken saka blank.gif saiki ora ana guna, ora mung ing file CSS nanging uga ing antarmuka agensi.
A kewan omo sawetara padha telpon ing versi, kiro-kiro saka nggunakake livewriter kanggo masalah karo bali menyang basa asli ing widget, cathetan owah-owahan iku konco sampeyan kene.
Liyane panjalukan – mangga kita nggunakake trac (trac.transposh.org) ngajukake kewan omo, iki mbantu kita (lan) njaluk respon luwih apik lan nelusuri ing kewan omo proses, lan uga ngijini kita supaya karya duplikat.
Kulo pengen awakmu seneng bakal release iki.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: CSS sprites, gendera sprites, suntingan, nerbitaké, wordpress pluginCSS sprites teka Juli 9, 2009 dening nawakake 3 Komentar Versi sabanjuré, kang teka ing mburi sabanjuré minggu bakal kalebu support CSS sprites kanggo widget gendera. Iki duwe kaluwihan ing syarat-syarat kacepetan lan nomer panjalukan digawe kanggo server web. Kode wis aktif ing situs iki lan kita badhe appreciate sing ayo padha ngerti kabeh masalah sing nemokke ing sisih klien (non standar browser – IE6, etc).
Sapa sing arep njupuk kode kanggo muter, luwih saka dipun tampi kontak kita njaluk kode pemandangan-release.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: CSS sprites,
PARA MUDHA KUDU ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
katresnan ora mesti kudu nduweni 😥 …*nempil sithik wae..*
hidayat on Desember 16, 2008 pukul 1:44 pm said:
Lah menika wulangan kawicaksanan saking sudarsana kula nenggih Eyang Kakung ingkang dahat luhuring budi. Matur sembah nuwun sanget Yang sampun kersa
Taksih wonten kok Mas Herjun sing ngganteng dewe sak pitung kecamatan lha niku Mas Olads nembe mawon paring komen.
sampun dangu mboten medal lan nyaba dumateng paseban panjenengan .., kabar mugya sedaya mawon tansah ginanjar wilujeng niring sambikala kalis ing rubedha ya Ki.., nggih ungguling manungswa pandega praja.. njih kedah mekaten menawi njih Ki.. nanging benjang menopo kita sami antuk pemimpin ingkang nggadahi sifat kados ing nginggil manika Ki..
sadayane, gunggung kitab kawan likur iyi, ciptaning panggalih, tuwi mitranipun.
gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.
Guru tiga nulya mojar, Allah Ingkang Maha Suci, ingkang karya-raganingwang. Gatoloco anauri, prenah apa sireki, kalawan Kang Maha Luhur, dene ta pinaringan, mata loro kanan-kering, telu
pesti samangkya, papestene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.
apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.
kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Rehning sira wis ngakoni, benjang lamun sira pejah, rasakna badanmu kuwe, kalawan cahyamu gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.
Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng achirat, anggawa dudu duwekmu,
ngawruhi asale wayah, subuh luhur myang asare, mahrib lawan bakda ‘isya, sayekti tanpa guna, sipat urip duwe irung, pada weruh marang wayah.
Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira ora
padanging rawi, asalira saking surya, sirna kalawan srengenge, kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.
tatkala patang raka’at, kabeh pada nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.
Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya luhure srengenge, pramilane
Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang,
saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.
wuwuse, wus dadi prasetyaningwang, kalamun bantah
kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.
maido ‘ilmi, yen maido kena cendak, uripe kamulyanneki.
jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.
Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa
mring uwit sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.
Kudu ingkang awas emut, ora nana liya maning, lamun sira tinakonan, apa
Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.
Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira, katepeking lampah nenggih, panjriting tangis ping tiga,
lumaris, tuhune iku pangucap, martanipun achir kadi.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga,
kabeh pada keriya rahayu, lilanana saiki manira pamit, Gatoloco mangkat gupuh, lumampah ijen kemawon.
Mider-mider ngelantur, sejanira angupaya mungsuh, sagung pondok guru santri den lurugi, binantah ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng den ideni, kaiden ingkang amengku, sinome
sawarsi, bibis kulineng tasik (undur-undur), sayekti tan neja mundur, isih cuwa atiku pan durung lega.
Mlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami, lan soale gustiningwang,
Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco alon mojar, apa temen tan nyidrani, upamane ngapusi, apa sira wani
wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.
Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging
Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik, alon ngucap saiki
Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani, Dudulmendut
gya mapan, mangkana denira angling, ndika-bedek Gus Nganten cangkriman-kula.
gesang, kang ana ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.
Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab
tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer bandera, kekalih pating
Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi gurih
Adu bokong tegesira, genah lamun asu ganjing, pada adu bokongira, ngadeg suku wolung iji, keblatira kekalih, madep ngalor lawan ngidul, sipate iku papat, matanira patang iji, lawangane bolongan ana patbelas.
Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa nglampahi, muhung asrah jiwa raga, tan pisan neja
kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.
parentahingwang, abot enteng aywa nampik, lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.
Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan rupane ala,
sembrana, yen sira sembrana ora becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.
Kajaba kang kadi iku, rungokna pitutur-mami,
pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.
Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis,
kalamun ladak, utawa kinira edir, den arani ora lumrah, datan kurmat mring sesami.
Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh
sidane nemu cilaka, katiban gitik panjalin, wong siji kaping limalas, lan maneh sun-sepatani.
Ananging yen pada manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli marang tilam sari, awakingsun pijetana, supaya kesele mari.
Para garwa samya manut, tyas ajrih den supatani, sadaya lukar busana, Gatoloco duk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi.
Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak
wurine, wruh ing wekasanipun, teja panjang kang
cowek) upama, dadyan dewekipun, angrusak badan priyanggan sari tala (malam) dadaking ron (talutuh) sun-wastani, nalutuh ‘alam dunya.
Kisma rempu (lebu) atmaja Jumiril (Umarmaya), marma estri tan kalebu weca, Nata Prabu ing Tasmiten (Geniyara), kaca kang tanpa ancur (
Gingsiring wulan purnama siddhi (grahana), bebayi sah kang saking tuntunan (
salendro jroning pring (suling), dipun eling-eling wong ngagesang, aja manggung mukti bae, duh babo jamang wakul (wengku), sekar pandan mawur
estri ayu utama, pratanda serat pangrembe (penget), cipta tyas tan kawetu (graita), kang wus lepas
suluke wayang kalitik (sendon), yen kaledon ing tekad.
gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.
Gatoloco praptanipun, ing Cepekan pondok santri, langkung sukaning wardaya, aningali para murid, samya sanget
Iya saking pandongamu, ingsun ginanjar basuki, sasuwene ingsun-tilar, sira kabeh
Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku aywa sumelang, uga bakal sun-
iku, lamun sira den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.
Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani, tegese kang kaja udan, datan pegat tingalneki, ana
isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.
Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang
yèn bisa nglakoni / barang kang kinapti / ing samajadipun //
ora luput kang sarta basuki / iku wahyu yêktos / pirabara tumurun bakale / ra-
ora têka yèn amung dèn siri / wit kang Maha Suci / tan adarbe suku //
Petruk: Ambalèni rêmbuge lagi dina Rêbo kang kapungkur, Kang Garèng, mungguhing panêmuku, padha-padha piwulang Jawa, sing aku ora cocog nganti tumêkaning thinthilku pisan, kuwi anggone wong dikon tansah ngêpenaki liyan. Lumrahe, wong sing kulina mêngkono kuwi, jalaran saka anggone tungkul arêp ngêpenaki sapadha-padha, omongane iya banjur ora kêna digugu, bêcik ora
kok mung nrima kalih jangan sayub mawon, ungêle anggêr wêtênge isi mawon êmpun cukup. Kanggo ngenaki sarak, wong sing duwe watak sing kaya kok kandhakake mau, iya banjur mangsuli: O, nèk tôngga sampeyan nika, pancèn ênggih kêbangêtên, wong nèk nêdha dhêle mawon, esuke ênggih dicuthiki lan diklumpukake malih.
Garèng: Lo, hla salah wèsêl, Truk, nèk kaya mêngkono kuwi panampamu. Kuwi arane dudu wong sing dhêmên ngêpenaki liyan. nanging wong sing dhêmên ambumbon-bumboni kojahing liyan. Lumrahe wong sing duwe saradan mêngkono kuwi, malah ora sênêng mênyang rêmbug sing apik-apik, kosokbaline: sing dikarêmi iya angrêrasani, ngala-ala sapadhaning ngurip, cêkake ngomong barang sing têngik-têngik kae. Wong sing kaya ngono kuwi, kêna diarani, yèn dhimas ijajil tansah têmèmpèl ing lambene bae.
Petruk: Ewasamono, Kang Garèng, aku kok iya mêksa ora cocog bae, dhing, karo tindak sing mung angêpenaki kuwi, awit sing kaya ngono kuwi pancèn sok kurang prayoga, jalaran talèncènge sok banjur jênêng lêmbèk. Upamane bae mangkene: sawijining dina bêndara wêdana andhawuhake nyang lurah: He, lurah, besuk dina anu tanggal anu,
wong-wongmu kabèh, lanang wadon, nom tuwa, gêdhe cilik, kudu ngumpul ana ing desa anu, prêlu arêp dicacar. Lo, kuwi ing batin mas lurah rak garundêlan mangkene: hla, kuwi nèk priyayi, le sok mung manggalih salirane dhewe bae. Nèk wong-wong desa dikon ngumpul nang desa anu kuwi, rak mung gawe rugining wong akèh bae. Sing pancène kudu nyambut gawe, têka dikon thênguk-thênguk ngêntèni dara
bokmanawa mêngkono batine mas lurah, nanging ing sarèhne arêp ngêpenaki bêndara wêdana, iya banjur matur: Nun inggih, sandika. Hara, apa kiyi ora jênêng lêmbèk.
Garèng: Hla kiyi seje manèh, Truk, nèk aku, lurah sing kaya mangkono kuwi ora kêna saupama diaranana lêmbèk, nanging malah lurah sing ngrêti nyang wajib, iya lurah sing migatèkake nyang kaslamêtane wong-wong sing dadi wêwêngkone, awit rawuhe bêndara mantri cacar utawa tuwan dhoktêr, kuwi rak bakal makolèhi bangêt tumrap wong-wong ing desane kono, jalaran dicacar mau rak sawijining pambudidaya supaya wong-wonge bisaa didohi ing warna-warna lêlara kang nular.
Petruk: Iya wis, aku tak mupakat nyang katêranganamu kiyi, nanging kowe rak iya ngandêl, ta, nèk tindak sing mung angêpenaki kuwi talèncènge sok banjur jênêng lêmbèk. Kaya ta upamane mangkene: dêduwène mung ikêt loro, tur sing siji wis lumêbu ing gadhèn kabèh. Nanging barêng dikon ngapati, ing sarèhning arêp ngêpenaki kônca-kancane, tanpa taha-taha manèh, iya banjur mênyat bae.
Garèng: Wiyah, nèk wong kaya ngono kuwi gênahe pancèn iya karêm nyang adu kucing karo kasut. Sabênêre mono iya pancèn nyata, tindak sing mung angêpenaki, kuwi sok diarani kurang prayoga, awit talèncènge sok banjur jênêng: lêmbèk. Nanging mungguhing panêmuku, talèncèng sing kaya mangkono kuwi ora kêna kanggo ngarani alaning lajêring tindak angêpenaki. Nèk tindak angêpenaki, kuwi têtêp apik, sing luput kuwi rak anggone ngêcakake. Dadi manawa ana uwong disuwurake bisa angêpenaki atining liyan, ing môngka sing
liyan. Sarta nalika sinau alip-alipane sing luput. Awit manawa pancèn bênêr alip-alipane, ora bisa malèncèng sing nganti samono. Miturut kaprêcayanku, wong sing bakal kuwagang anjunjung darajading bôngsa, kuwi ora liya iya mung wong sing bisa angêpenaki atine wong akèh.
Petruk: Wah, sapisan kiyi Kang Garèng têka anggumunake bangêt, anggone mrêceka, tur rêmbuge le cêsplêng, èmpêre Kang Garèng kiyi mêntas ngaji andhe-andhe lumut.
Garèng: We, hla sêmbrana, ngunèkake
mêsthi saya gumun [gu...]
[...mun] nyang luhuring kawruhku. Aja manèh sing awujud manusa lumrah oraa kêpengin nyang buku-bukuku mau, sanadyan sing wujud kewan, kucing, tikus lan sapêpadhane, nèk wêruh iya mêsthi kêmêcêr, wong rêgane bae sakatine bisa nganti têlung rupiyah, tur sangkane iya adoh, iya iku ing Sidaarja.
Petruk: We, hla kranjingan, anggonku ngrungokke tiwas tak jèrèng-jèrèng bangêt kupingku, tak arani iya pancèn duwe buku-buku sing wigati têmênan. Sing dikandhakake buku mau, jêbul krupuk urang wêton Sidaarja. Ora, Kang Garèng, nèk mêngkono angèl bangêt, bisane wong diarani bêsêkhaph kuwi. Tak arani iya anggêr wêton sêkolahan bae, jêbulane sing nomêr siji: kudu bisa gawe sênênging sapadha-padha.
Garèng: Iya mula mangkono. Ing layang Wedhatama bae rak ana unèn-unène sing gêgayutan karo bab kuwi, têmbange Sinom, dene nèk arêp kok lagokake Langêndriyan iya kêna. Unèn-unèn mau mangkene:Nulada laku utama / tumrap ing wong tanah Jawi / wong agung ing
sudane hawa lan nêpsu / pinêsu tapabrata / tanapi ing siyang ratri / amêmangun karyenak tyasing sasama //
samangsane pasamuwan / mêmangun marta martani ...
wis, wis, kok banjur anggalènggèng kaya wong sing jam rolas kêndhile isih mêngkurêb. Truk, Truk, rêmbugane bab kiyi padha dicuthêl samene bae, liya dina padha rêmbugan bab sejene manèh.
Gêdhong Ridderzaal, inggih punika gêdhong kalanipun kangjêng ratu putri ambikak parêpatan Staten-Generaal.
I. Upaminipun kados ta: nama dhusun Kêpanjèn, punika kacariyos ing kinanipun, ing ngriku padununganing para radèn panji, rajaputra ing Jênggalamanik.
II. Nama dhukuh Sumêdhang, botên têbih saking pasarean Jênggala wau, punika sawênèhing tiyang wontên ingkang anggadhahi panganggêp bilih rumiyinipun nama: Sumêdhang Kamulyan, ugi tilas karaton, awit nitik saking wontênipun patilasan, inggih punika ing dhukuh Sumêdhang wau wontên sela ingukir-ukir sae, ingkang wêwangunanipun mèmpêr umpaking saka, dhapur sêkar cêpaka mêkrok, agêngipun nyaprangkul kapara langkung, kathahipun 4 iji, nanging ingkang taksih katingal cêtha, gumlethak wontên ing têngah sabin namung kantun 2 iji, sanèsipun sami kêpêndhêm, awit rumiyin ing papan wau nate dipun dhudhuk, nanging sela wau botên lajêng kapêndhêt, satêmah kurugan siti. Kajawi saking punika, botên têbih saking panggenaning sela-sela ukiran ngriku, kathah banon-banon kina pating glasah, dumunung ing tanah pasabinan, patêgilan punapadene pakawisan, mujur mangetan, kintên-kintên têbihipun (panjangipun) wontên sakilomètêr, inggih punika ngalangi supit uranging têmpukanipun lèpèn Brantas kalihan Metra, kacariyos banon-banon wau tilas pagêr tembok rikala jaman Panji. Ing têngah-têngah wontên gapuranipun, kintên-kintên pantêsipun gapura ingkang anjog dhatêng kêputrèn. Nanging sawênèh malih mastani bilih punika tilasing bètèng, katôndha saking pamanggènipun prênahing supit uranging lèpèn, mila prakawis wau mênggah lêrês lêpatipun nyumanggakakên. Awit sanajan dipun wastanana tilas pagêr, tiyang sapriki sampun sirna mênggah sipat-sipatipun, kajawi namung banon ingkang pating glasah wau kêtitik damêlan kina.
Amargi saking punika, rèhning padunungan-padunungan ingkang kacariyos nginggil wau, sapriki sampun botên patos cêtha mênggahing kawontênanipun, tuwin malih botên wontên salah satunggaling tiyang ingkang kenging kaanggêp maton cacriyosanipun, mila ing karangan ngriki inggih botên sagêd nêtêpakên, punapa inggih lêrês ing ngriku tilas karaton Jênggala tuwin Sumêdhang (Mêdhangkamulyan) kados ingkang kacariyos ing sêrat-sêrat Panji tuwin ing sêrat-sêrat sanèsipun, punika sadaya namung kula sumanggakakên dhatêng para ahli. Ananging yèn nitik saking wontênipun pasarean wau, kados lôngka sangêt ingatasipun tiyang Jawi purun amêmundhi lan amêmêtri pasarean, yèn botên cêtha punika pasareaning bôngsa luhur ingkang kuncara
patêlêsan, rumaos rikuh sangêt, awit gudhang wau kabikak tanpa ngangge aling-aling pagêr, langkung-langkung para jamangah èstri, saya pakèwêt malih, awit santunipun ugi wontên ing griya gudhang bikakan punika.§ Salah satunggiling up redhaktur Bale Pustaka, sampun usul bab punika dhatêng ingkang wajib, supados ing papan ngriku dipun dèkèki aling-aling. Dene kalampahan utawi botênipun, wallahu alam. Saking gudhang punika para jamangah lumampah urut-urutan dhatêng padusan anglangkungi sênthong-sênthongan. Wontên ing sênthongan ngriku, kasarasaning badan kapriksa dening dhoktêr jalêr, jamangah èstri misah, kapriksa dening dhoktêr èstri. Kula têrus lumêbêt ing sênthongan padusan, adus mawi toya pancuran tosan tarikan. Mêdal saking padusan kula dipun sambuti andhuk satunggal, sarung saha rasukan, sadaya pênaton, nanging warninipun sami kadosdene sandhangan pranteyan wontên salêbêting pakunjaran,§ Bab punika bokmanawi ragi kêlintu sêrêp, pangangge wau limrahipun kados pangangge ingkang dipun angge wontên ing griya sakit, sarung lorèk, rasukan pêthak, sanès panganggenipun tiyang pranteyan. botên dangu sadaya jamangah kapurih ngaso manggèn ing gudhang panjang wontên ing pulo sacêlakipun padusan, nanging misah kaêlêtan ing sagantên. Nyabrangipun mawi gèthèk kajêng ingkang katarik ing sêtum barkas, sabên gudhang satunggal kapêsthi dipun ênggèni dening tiyang kintên-kintên 100 awor jalêr èstri§ Bab tatanan ingkang kados makatên punika, prêlunipun anjagi, samôngsa ing golongan ngriku wontên tiyang ingkang kataman sêsakit nular, botên prêlu ngêndhêg têtiyang ingkang sanès golongan. Beda manawi kadadosakên satunggal, saupami wontên ingkang sakit salah satunggal, sadaya kêpêksa dipun êndhêg. Lan malih ingkang katunggilakên wau taksih kulawarga utawi kuwanuhan. Red. tilêmipun ing mêstèr lèmèk gêlaran pandhan kasar, bantalipun alit, damèn kabuntêl ing kipêr, namung lumayan kangge ganjêl sirah. Gudhangipun mawi plataran wiyar edhum sangêt, kathah kêkajênganipun, nanging kuciwa hawanipun anggônda awon sangêt, amargi saking kakusipun dumunung ing plataran punika. Jam 4 sontên pangangge sami kawangsulakên, kula sakônca enggal sami santun panganggenipun, wontên ing karantina Onrust kula sadaya jamangah nyipêng sadalu, mawi dipun sêgah nêdha lan wedang, cêkap kaangge angganjêl wêtêng kothong.
Ing dintên Sênèn, tanggal kaping 25/5-'31 sadaya jamangah wangsul minggah dhatêng baita agêng, cacahipun ugi kacocogakên. Sasampunipun minggah sadaya, wanci jam 9 enjing kapal Sembilan ambêdhol jangkar wiwit lumampah akanthi ngungêlakên pluwit têngara adamêl bingaring para jamangah ingkang badhe minggah ing dharatan, lampahipun angênêr dhatêng Tanjungpriuk. Wiwit saminggahipun para jamangah
Wanci jam 10 enjing, ing dintên Sênèn tanggal kaping 25/5-'31, baita kèndêl mèpèt ing palabuhan Tanjungpriuk, ing ngriku sampun kêbak para sèh khaji, lan para ahlinipun jamangah-jamangah ingkang mêthuk. Jamangah-jamangah khaji wiwit mandhap urut-urutan sareng lan andhapipun barang-barang bêbêktan sarana ngangge tambang kadosdene kerekan. Jam 12 siyang nêmbe sagêd rampung. Sadaya barang-barang bêbêktan, mêdalipun saking palabuhan gudhang mawi kapriksa isinipun dening priyantun palabuhan kados sabênipun, barang-barang têrus kaêmotakên ing prah oto, para jamangah lan têtiyang ingkang sami mêthuk sadaya sami numpak bis, anjujug dhatêng griya pamondhokanipun Sèh Salèh Ngabdul Ngalim, ing kampung Jêmbatan Lima (Batawi).
Kawontênaning para kaji tuwin juru mriksa wontên ing pulo Kuyper.
Wontên ing Batawi kula nyipêng sadalu. Enjingipun dintên Slasa tanggal 26/5-'31 kula sakônca sadaya sêsarêngan bidhal saking Wèltêprèdhên numpak sêpur sênèl jam 7 enjing, jam 2 siyang kèndêl ing Purwakêrta, kula sakônca mandhap ing sêtatsiun Purwakêrta, manah kula kagèt sangêt, dene ing sêtatsiun dalah plataranipun kêbak tiyang ewon, sami mêthuk jamangah-jamangah mawi tumpakan motor, bis tuwin dhokar kathah sangêt, ngantos adamêl gumyuripun para jamangah khaji, lajêng sami bingung pinanggihipun dhatêng para ahlinipun ingkang mêthuk. Nanging kuciwa sangêt barang-barang cangkingan ingkang katimbang kangge bagage botên sagêd kabêkta sarêng ing sênèltrèn punika, kapurih têngga enjingipun nêmbe kapurih mêndhêt. Wanji jam 3 siyang lampah kula jiyarah khaji sampun dumugi ing griya akanthi wilujêng, amin.§ Redhaksi Kajawèn ugi andhèrèk ngucap sukur ing Pangeran, dene panjênêngan pinarêngakên wiwit tindak ngantos wangsul, dumugining dalêm botên kirang satunggal punapa. Lan ugi ngaturakên gênging panuwun dhatêng panjênêngan, dene kaparêng manjurung karangan wontên ing Kajawèn, wiwit tindak ngantos dumugi wangsul, jangkêp botên cicir. Red.
R.H.M. Muhtar, Sukaraja (Banyumas)
Griya Sêtèlingan Nèdêrlan Kêbêsmi Mèh Têlas-Kapitunan Kataksir Wontên 4 Yuta dumugi 10 Yuta Rupiyah-ingkang Kapitunan Kathah Piyambak Bat. Gen ing Bêtawi - Badhe dipun Dandosi.
Kala dintên Rêbo kawartosakên kanthi cêkakan bilih griya sêtèlingan Nèdêrlan ing Paris kêbêsmi mèh têlas. Wondene katranganipun kados ing ngandhap punika.
Ing dintên Ngahad tanggal kaping 28 Juni ingkang kapêngkêr wanci enjing jam gangsal kirang saprapat ing
dalah barang-barang isinipun têlas dados awu, namung kantun griya-griya Bali miwah gapura tuwin
tuwin sanès-sanèsipun sami pangkat saking Dhènhah dhatêng Paris.
Ministêr de Graaf ngandika, kêbêsminipun griya sêtèlingan Nèdêrlan wau tumrap tanah Indhonesiah atêgês kasangsaran agêng.
Dipun dugi sababipun kaplêtikan latu listrik (kortsluiting). Kapitunan kataksir wontên 4 yuta dumugi 10
Genootschap v. Kunsten en Wetenschappen (Bêtawi) tuwin sanès-sanèsipun. Nanging kintên-kintên ingkang kapitunan kathah piyambak Bat. Gen., jalaran barang-barang Bat. Gen., upaminipun rêca sela, rêca prunggu, rêca mas, asli saking jaman Indhu,
saking tanah Jawi saha Bali sapanunggilanipun, sadaya origineel (sanès tiron), sarêng barang-barang sanèsipun ingkang kathah namung tironanipun kemawon.
Bat. Gen. punika bêbadan partikêlir, angsal subsidhi saking kangjêng parentah, nanging barang-barang ingkang dipun simpên wontên ing museum mèh sadaya kagunganipun kangjêng parentah. Dados kêbêsminipun barang-barang Bat. Gen. wau tumrap tanah Indhonesiah inggih atêgês kapitunan agêng.
Bat. Gen. tampi tilgram saking wêwakilipun, inggih punika Tuwan Moens, suraosipun, barang-barang Bat. Gen. kêbêsmi.
Kawartos, komite gadhah sêdya badhe andandosi griya sêtèlingan wau (bikakipun sêtèling jajahan ing Paris dumugi wulan Sèptèmbêr, dados taksih kawan wulan).
Ministêr Reynaud anêrangakên dhatêng Tuwan Loudon, utusan praja Nèdêrlan ing Paris, bilih parentah Prancis sagah badhe urun 3 yuta prang (1 prang samangke aosipun kirang langkung 10 sèn) kangge andandosi griya
Lambe punika sanadyan botên dipun cariyosna, sabên tiyang inggih sampun mangrêtos, bakunipun lambening cangkêm, nanging ugi asring dipun sambut kangge pêpindhan, ingkang têgêsipun sanès, kados ta: lambe pangaron, têgêsipun pinggiraning pangaron, lambe gajah ing peranganing dhuwung, tuwin sanès-sanèsipun, bakunipun mêndhêt saking lambe.
Sami-sami peranganing badan, lambe punika kasrambah ing côndra, nanging limrahipun ingkang dipun côndra wau namung lambenipun para wanita, tumrapipun kakung botên kocap. Sampun dados panggalih.
Mênggahing lambe tumraping èstri, punika sayêktosipun pancèn dados sêkar, mila inggih botên ngêmungakên bôngsa èstri Jawi kemawon ingkang kêdunungan pangraos lambenipun adamêl manis, sanadyan bôngsa kilenan ugi makatên, limrah sami ambèngès lambe, nanging abritipun sumamar ngantos botên katawis, wosipun pados manis.
Saya elok malih tumrap wanita bôngsa Aprikah, punika anggènipun nêtêpi panganggêp dhatêng lambe ingkang dipun wastani sae, ngantos mangun angewahi kodrating lambenipun piyambak, lajêng sagêd mujudakên wêwangunan ingkang dipun wastani sae tumraping bangsanipun, wujuding lambe kados ingkang kacêtha ing gambar. Tumrapipun tiyang sanès ingkang gadhah panganggêp sae tamtu sagêd ngucap: Adhuh ana lambe athik anggone kobèt, yèn mèncêp arak gawe pati.
Sarèhning bab lambe ingkang kados makatên punika kintên-kintên tumraping wanita bôngsa Jawi botên mathuk, ing ngriki prayogi mratelakakên kawontênaning lambe ingkang kêlimrah pinanggih ing bôngsa Jawi.
tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih. Lambe sadaya wau wontên ingkang awon wontên ingkang sae, têrangipun makatên:
Dhamis, tangkêping lambe ngandhap nginggil rapêt, botên wontên ingkang nyongot. Sae.
Nyigar jambe, punika lambe ingkang ngandhap kandêl. Sae.
Anggandhul, lambe ngandhap agêng, manawi nuju kèndêl, gusinipun
Gugut, lambe nginggil cupêt, dipun upamèkakên kados lambening tiyang anggugut tuma, cêkapan, wontênipun dipun wastani cêkapan, awit wujudipun awon, nanging adhakan kêdunungan manis.
Sanadyan lambe punika gadhah wangun awon lan sae, nanging pinanggihipun dèrèng tamtu têtêp kados makatên, sadaya taksih sagêd ewah dening kêdaling ucap, sagêd ugi ingkang lambe sae, wêdaling ucap nyênyêngit, kosokwangsulipun lambe awon gadhah ucap sêdhêp. Dados pinanggihipun daya-dinayan.
Tumandanging lambe punika limrahipun inggih dipun tindakakên dening tiyang èstri, kados ta: mèsêm, mèncêp, ngêprêti, nyawêti, mlêcu tuwin sanès-sanèsipun malih. Sanadyan lambe wau namung tumindak ing damêl sakêdhik, tumandukipun dhatêng ingkang kataman araos lêbêt, kados ta: mèsêm, punika dados tôndha rêsêping manah, dhumawahipun ing sanès sagêd adamêl sênêng. Ngêprêti, punika atêgês maibên tuwin ngewani, tumandukipun dhatêng tiyang sanès adamêl botên rêna. Nyawêti, atêgês purun, wohipun sok adamêl sônja baya. Mlêcu, punika dados gambaranipun tiyang botên kadugi ing manah. Dados solahing lambe punika atêgês dados sasmita agêng.
Ing nginggil sampun mratelakakên, lambe punika ugi kangge têmbung sambutan, lan malih ugi taksih kangge entar, kados ta:
Kurang lambe, têgêsipun kirang rêmbag, upaminipun rêrêmbagan babagan prêlu, kirang anggèning gadhah ginêm.
Kêmbang lambe, têgêsipun dados ucap, kajêngipun wontên warni kalih, tansah ngucapakên saenipun, upaminipun kala jamanipun Radèn Jaka Tingkir, punika kawontênanipun tansah dados ucap, dening panjênênganipun bagus tuwin sakti. Punika kêmbang lambe sae. Dene kêmbang lambe awon, inggih punika tiyang ingkang tansah dipun raosi ing liyan bab awonipun.
Abang-abang lambe, punika patrapipun tiyang purun momori rêmbag, ingkang salugunipun botên têrus tumanêm manah.
Kêlambèn, punika tiyang sugih ungêl ingkang têgêsipun botên sae, utawi atêgês tiyang ingkang tansah kataman ungêl botên sae, jalaran saking botên purun ngraosakên.
Makatên mênggah gaduging andharan ing bab lambe.
Tumrapipun bangsa Jawi, sajakipun sampun dados saradan, punapa kemawon ingkang mêdal saking bangsa Walandi, lajêng kathah ingkang sami niru. Ingkang makatên punika pancènipun inggih botên kenging dipun paibên, kadar ing wêkdal samangke bangsa Walandi sawêg kasinungan ing kaluhuran. Manawi saupaminipun ingkang dipun tiru punika ingkang sae-sae, kula inggih pancèn asese alias cocog tur mawi sangêt. Awit mênggahing bangsa Walandi mila inggih kathah punapa-punapanipun ingkang pantês dipun tiru lan dipun telad ing bangsa kula punika, kados ta: kawruhipun kadonyan ingkang muluk-muluk, kakêncênganing sêdya, kawêkêlaning panyambut-damêlipun, nekadipun manawi ngupados arta, - e, nas, ngantos kêladuk atur kula -, agênging katrêsnanipun tumrap tanah wutah rahipun, lan taksih kathah malih sanès-sanèsipun.
Lo, manawi ingkang dipun tiru utawi dipun telad bangsa ingkang makatên-makatên punika, wèh, cêkakipun kula inggih tumut jumurung sangêt. Nanging sampun nama limrah wontên ing donya punika saluhur-luhuripun satunggiling bangsa, têmtunipun inggih wontên cara-caranipun ingkang ngênêk-ênêki saha adamêl anjondhiling manah. Ewasamantên sanadyana makatên, ing sarèhning ingkang nindakakên punika satunggiling bangsa Walandi, dados satunggiling tiyang ingkang kagolong ing bangsa ingkang sawêg luhur drajadipun, sawênèhing bangsa kula punika inggih mêksa wontên kemawon ingkang nganggêp, bilih tindakipun ingkang ngênêk-ênêki wau, satunggiling tindak ingkang: brêgas, angganthêng, garang lan sasaminipun. Kados ta: mabuk wontên ing salêbêtipun pasamuwan, punika têka wontên ingkang anggadhahi rumaos: "Wadhuh, aku kathik garang kaya Landa." Mangga, punapa mèmpêr punika, tiyang mabuk têka dipun anggêp satunggiling (ka)garangan, satunggiling kabrêgasan. Ing mangka ingkang dipun wastani mabuk, inggih punika nglêlêma kêbuk, ingkang atêgês nguja isining padharan sarta ingkang sok sagêd anjalari kasupèn purwaduksinanipun, punika nama pandamêl saru-diningrat, sanadyan para Walandi pisan ugi sami mastani manawi mabuk punika awon. Dados tumraping bangsa kula botên pantês saupami lajêng tiru-tiru, dumèh ingkang nindakakên bangsa Walandi, nanging ingkang kathah-kathah sanadyana bangsa Walandi, ingkang sok mabuk punika, rak inggih bangsaning Walandi ... gombal.
Nanging jalaran saking ungguling drajadipun bangsa Walandi wau, dalasan para putri kemawon têka inggih wontên ingkang sami nelad para nyonyah-nyonyah Walandi ing samudayanipun, ngantos tukungan rambut kemawon, ingkang sok sagêd ngicalakên sipatipun wanita, têka inggih wontên ingkang tiru-tiru, kanthi botên pisan-pisan anggadhahi manah was-uwas, bilih ing têmbe sagêd kalampahan dipun supèkakên dening ... ingkang momong.
Samangke gantos sanès rêmbag. Sintêna ingkang krêsa migatosakên mênggah kawontênanipun ing tanah Indonesia samangke, têmtu agêng panggalihanipun jalaran saking lêpasing lampahipun kamajêngan samangke punika. Agêng alit, ênèm sêpuh, jalu wanita, sadaya sami nêmpuh dhatêng kamajêngan, lan sadaya-sadaya wau ingkang dados idham-idhamanipun, murih sagêd sampurna mênggah ing kawruhipun kilenan. Bokmanawi jalaran saking mbludaging sawarninipun kawruh kilenan ingkang sami dipun udi wau, ing wusananipun panggêsangan, tatacara, malah kasênênganipun pisan, lajêng kathah ingkang sami santun. Kathahing kasênêngan ingkang ing jaman rumiyin dipun anggêp tanpa wontên ingkang nyamèni, samangke dipun cap kadosdene satunggiling kasênêngan ingkang ngrisakakên bêbudènipun tiyang. Kados ta: dhogèr ing Batawi. Sadasa taunan sapriki sintên ingkang purun ngawon-awon utawi anacad dhatêng wontênipun têtingalan dhogèr wau. Nanging kadospundi mênggahing samangke? Sabên tiyang ingkang angsal pangajaran sawatawis, têmtu botên amrayogèkakên dhatêng têtingalan ingkang makatên punika, ngantos dèrèng watawis dangu punika pakêmpalan "Pasundan" ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng pamarentah, supados krêsaa angawisi sawatawis dhatêng wontênipun têtingalan dhogèr wau.
Para maos têmtunipun kathah ingkang sami dèrèng anguningani mênggah ingkang dipun wastani dhogèr punika. Dhogèr punika wontênipun ing tanah Batawi, inggih punika satunggiling kalangênan, ingkang mawi waranggana sarta ingkang dipun jogèdi dening priya. Upami kasamèkakên ing sanès panggenan, kalangênan dhogèr wau ing Banyumas tuwin ing Bagêlèn dipun wastani: "Marung", manawi tumrapipun sanès panggenan ing Jawi Têngah, sawênèh wontên ingkang mastani "Janggrungan". Amung wontên bedanipun sakêdhik, inggih punika:
Manawi dhogèr, papan panjogèdipun waranggana wau wontên ing saênggèn-ênggènipun kemawon, inggih wontên ing alun-alun, wontên ing pêkên-pêkên lan sasaminipun. Dene tabuhanipun ngêmungakên: kêndhang slomprèt tuwin kêthuk-têlu. Amila manawi kapirêngakên saking katêbihan suwaranipun namung: thing, thung, thing, blung, kemawon. Namung manawi kalêrês ngungêlakên gêndhing: "Bajing loncat", hla, punika suwaraning kêndhangipun ngaplak saha santêr, upaminipun kemawon makatên: plak-pêtuntang,
plak-pêtuntung, plak-kêthuplak, plak-kêthuplak. Cara-caranipun tiyang ingkang sami ambêksa, punika sadhengah tiyang ingkang sami ningali wontên ingriku, kenging sami lumêbêt tumut anjogèdi dhogèr wau, kalayan anyukani tombok sapurunipun. Dene jogèdipun tiyang-tiyang wau kadosdene caranipun lare dolanan: lot-lotan lowe, amung ngriki mawi colat-colot, sarta tanganipun andhaplang kados R. Wrêkodara.
Dene ingkang dipun wastani "Marung", papan panjogèdipun waranggana wontên ing êlos, inggih punika papan padununganipun waranggana. Mênggah gamêlanipun pêpak. Ingriku mawi dipun sadhiyani blèk kothong. Sintên ingkang badhe anjogèdi waranggana, kêdah ambanting arta rumiyin wontên ing blèk kothong wau, ngantos anyuwara: dhèr, saha lajêng wiwit anjogèd. Panjogèdipun: badan dipun bêngkukakên, tanganipun kiwa têngên gêntosan dipun bêngkêlukakên kangge nutupi rainipun. Anèhipun sanadyan ingkang anjogèd wau dèrèng dumugi, ing mangka lajêng wontên suwaraning arta dipun banting wontên ing blèk kothong ingkang kasadhiyakakên wau, punika ingkang sawêg anjogèd sanalika kêdah lajêng kèndêl, sarta ingkang ambanting arta ingkang kantun têrus lajêng anjogèd. Makatên salajêngipun. Sanadyan lampahan ingkang kados makatên punika anggadhahi raos: jor-joran, ewasamantên awis sangêt wontên pasulayan.
Samangke bab janggrungan. Janggrungan punika pamanggènipun wontên ing papan ingkang sampun katêmtokakên, dados inggih wontên ing griyaning tiyang ingkang purun dipun ênggèni, wontên ing papan pasar malêm lan sasaminipun. Dene caranipun anjogèdi, botên beda kalihan caranipun tiyang tayuban. Kaotipun ing tayuban mawi ulêman, sarêng ing janggrungan sintên kemawon ingkang purun, kenging tumut ngibing, makatên ugi mênggah tombokipun dhatêng waranggana, punika botên agêng-agêngan kados caranipun wontên ing tayuban, nanging amung sasêkecanipun kemawon.
Kados sampun cêkap anggèn kula anggambar kawontênanipun dhogèr, marung punapadene janggrungan. Saking lêpasing kamajêngan ing jaman samangke, punapa malih saking mindhaking wawasanipun para kaum pangajaran, kalangênan tigang warni wau dipun anggêp sampun botên mathuk kalihan jamanipun, kalampahan kathah ingkang lajêng sami ambudidaya murih icalipun kalangênan-kalangênan punika. Makatên ugi bab kalangênan tayub, ugi kathah ingkang sampun botên angrujuki. Ing mangka bilih bab tayuban punika ngangge tatanan ingkang sae, pancènipun kenging tiningalan, jalaran jogèd-jogèding waranggana kalihan priya ingkang ambêksani, punika mawi antawis ragi têbih, dados sagêd ngatingalakên jogèdipun piyambak-piyambak. Nanging bokmanawi wontênipun botên sami rujuk dhatêng kalangênan makatên wau, kajawi sok kêladuk saruning patrapipun, ugi ing samangke sampun sanès jamanipun. Jalaran ing jaman samangke punika, saking kamajênganipun para wanita, gêsangipun jalu lan wanita kêdah sarwa sêsarêngan, têgêsipun: susah dipun sangga tiyang kalih, bingah dipun lampahi tiyang kalih. Ing mangka tumrapipun tayuban punika ingkang sênêng namung tiyang satunggal, inggih punika golonganing priya kemawon. Para putri kêdah namung amriksani kanthi pêt-pêtan panggalihipun. Jalaran saking punika samangke lajêng tuwuh jaman enggal. Sawênèhing para mudha sami ngupados kasênêngan sanèsipun, ingkang kalih-kalih sami sagêd sênêng panggalihipun. Amila lajêng kathah ingkang sami aniru kasênênganipun para Walandi, inggih punika: dhangsah. Mênggah nyatanipun wontên ing panggalihan inggih srêg, tur botên ambosêni, jalaran ... sagêd gontas-gantos. Nanging mênggahing dhangsah, tumrapipun kaum Indonesia mathuk utawi botênipun, punika kasumanggakakên.
Inginggil sampun kula cariyosakên, bilih wontênipun kalangênan dhogèr, marung tuwin janggrungan, botên dipun mathuki, punika jalaran dipun anggêp angrisakakên dhatêng bêbudèn. Anèhipun dene samangke têka wontên ada-ada enggal, ingkang tuwuhipun saking bangsa Walandi, inggih punika andamêl kalangênan ingkang saupami dipun pandhing kalihan janggrungan, prasasat mèh botên wontên bedanipun. Amila ingriki inggih lajêng kapêksa kula wastni:wastani. janggrungan Walandi. Kadosdene ingkang kasêbut wontên ing sêrat kabar, wontênipun janggrungan Walandi punika makatên:
Upaminipun salah satunggiling pasar malêm, ingriku wontên ingkang angêdêgakên kangge papan dhangsah. Ing papan dhangsah wau anyadhiyani nyonyah pintên-pintên, ingkang wontênipun ingriku sarana dipun sukani pituwas, kangge para priya ingkang sami ningali saha krêsa lêlangên dhangsah. Dene priya ingkang badhe dhangsah wau, kêdah tumbas karcis rumiyin. Sasampunipun lajêng kenging milih nyonyah sadhiyan pundi ingkang dipun sênêngi kaajak dhangsah. Karcis mangkenipun lajêng katampèkakên dhatêng nyonyah ingkang kaajak dhangsah. Sabibaring dhangsah, nyonyah wau lajêng nampèkakên karcis pintên klêmpakipun dhatêng ingkang adamêl papan padhangsahan. Rêrêgèning karcis angsal-angsalanipun wau lajêng kabage kalih, ingkang sapalih dhatêng nyonyah, sapalihipun malih dhatêng ingkang gadhah papan padhangsahan. Tumraping nyonyah-nyonyah sadhiyan wau, dipun wontêni pranatan ingkang malêri: botên kenging nulak satunggiling priya ingkang ngajak dhangsah, kajawi ta manawi priya badhe sêmbranan, makatên ugi nalika dhangsah panganggènipun botên kenging sakajêng-kajêng, nanging dipun têmtokakên dening ingkang gadhah papan padhangsahan, lan taksih kathah malih wêwalêripun.
Mangga, punapa punika botên sami kemawon kalihan janggrungan. Ing kalih-kalihipun para priya ingkang sami anjogèd rak inggih ugi sami ambayar dhatêng ingkang dipun jogèdi. Bedanipun jogèd janggrungan punika mawi antawis kalihan waranggananipun, manawi janggrungan Walandi punika ... panjênêngan sadaya sampun sami anguningani piyambak. Ing sarèhning bab wontênipun janggrungan lan panunggilanipun wau, sampun dipun anggêp kirang prayogi, jalaran kamanah angrisakakên bêbudèn, punapa janggrungan Walandi ingkang makatên punika, dumèh Walandi ingkang nindakakên, badhe dipun ajêngi? Bab punika para maos kula aturi amanggalih ingkang panjang, sampun lajêng main tiru-tiru kemawon.
Kala tanggal 28 Juni ingkang kapêngkêr ing Lumajang dipun wontênakên pang Persatoean Bangsa Indonesia. Dhapukanipun pangrèh, pangarsa Tuwan Sastradikara, mudha pangarsa
punika sêrat kabar wulanan Assiasah ing Surakarta kadadosakên sêrat kabar satêngah wulanan, rêginipun 1.75 rupiyah ing dalêm tigang wulan. Isinipun bab: panggulawênthah, pangajaran, ekonomi, politik, agami, kamajêngan bôngsa, sapanunggilanipun.
Kawrat ing kêkancingan dalêm Kangjêng Sri Maharaja Putri kaping 27 Juni, blanjanipun para warganing rad Indhia, pangarsa rad kawula saha para warganing Algemeene Rekenkamer inggih badhe kasuda kados blanjanipun punggawa nagari sanèsipun.
Rad propinsi Jawi Têngah mêntas angrêmbag bab usul supados wiwit tanggal 1 Juli punika blanjanipun para punggawa propinsi Jawi Têngah dipun suda 2½ pêrsèn, lajêng wiwit tanggal 1 Oktobêr 5 pêrsèn. Usul wau katampi.
Blanjanipun Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral.
Kawartos, Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral kagungan karsa supados balanjanipun kasuda 5 pêrsèn, saha tulahipun, (ambstoelage) kasuda 10 pêrsèn.
Dèrèng dangu ing Surabaya dipun wontênakên sentral komite Al Islam. Sentral komite wau wontên ing sêtatutênipun anêtêpakên:
2. Ngêdalakên sêrat kabar, manawi botên minggon inggih satêngah wulanan, dipun namakakên: Al Jihad. Miwah ngêdalakên buku ingkang kaanggêp prêlu
tanggal 1 Juli punika ing Surakarta dipun wontêni kursus calon guru têtanèn. Ajaranipun kados ing kursus têtanèn ing Pancasan, sacêlakipun Bogor. Papan sarta griya ingkang nyadhiyani kraton (zelfbestuur).
Dhirèksi Madoera Stoomtram Mij. anêtêpakên, wiwit tanggal 1 punika blanjaning punggawa kasuda 10 pêrsèn, saha dumugi tanggal 1 Januari 1934 botên suka indhakan balônja.
Panggenan tiyang nyêrat sinjang ing Jawi Têngah.
Miturut palapuranipun Tuwan P. de Kat Angelino, insêpèktur Kantoor van Arbeid ing Jawi Têngah panggenan tiyang nyêrat sinjang gunggung 2347, inggih punika ing: Banyumas 101, gadhahanipun bôngsa pribumi 21, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 77, gadhahanipun bôngsa Eropah 3.
Kudus 24, gadhahnipun bôngsa Tionghwa.
Jawi Têngah sisih kidul 25, gadhahanipun bôngsa pribumi 21, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 4.
Surakarta 387, gadhahanipun bôngsa pribumi 236, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 60, gadhahanipun bôngsa Arab 88, gadhahanipun bôngsa Eropa 3.
Ngayogyakarta 209, gadhahanipun bôngsa pribumi 178, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 28, gadhahanipun bôngsa Eropah 3.
Têgal 226, gadhahanipun bôngsa pribumi 217, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 9.
Pêkalongan 1195, gadhahanipun bôngsa pribumi 1107, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 60, gadhahanipun bôngsa Arab 25, gadhahanipun bôngsa Eropah 3.
Sêmarang 6, gadhahanipun bôngsa Tionghwa.
Juwana 22, gadhahanipun bôngsa Tionghwa.
Lasêm 120, gadhahanipun bôngsa Tionghwa.
Rèhning kathah sangêt abdi dalêm ing kraton Surakarta ingkang dados têdhanipun lintah dharat, bôndha lumaksa (bang kraton) gadhah sêdya badhe damêl pranatan enggal, inggih punika abdi dalêm manawi nyambut arta dhatêng bang wau botên prêlu mawi anyêpêngakên griya sapanunggilanipun. Sabên wulan badhe kacowok balanjanipun minôngka cicilan.
Salêbêtipun wulan Januari taun punika arta ingkang kalêbêtakên dhatêng agèn sêkap pos sêparbang ing Makasar wontên 61.518,90 rupiyah, inggih punika saking bôngsa Eropah 36.334,03 rupiyah, saking bôngsa pribumi 21.963,30 rupiyah, saking bôngsa mônca wetanan 3.221,57 rupiyah. Arta celengan ingkang katêdha wangsul wontên 47.186,05 rupiyah, inggih punika dhatêng bôngsa Eropah 26.199,71 rupiyah, dhatêng bôngsa pribumi 18.813,93 rupiyah, dhatêng bôngsa mônca wetanan 2.172,41 rupiyah.
Parentah tampi tilgram saking gupêrnur ing Maluku, suraosipun, kala tanggal 19 Mèi ingkang kapêngkêr wontên ing sacêlakipun Puriri, sacêlakipun Muara Lèpèn Mimikah (tanah Papuah sisih kidul) wontên pulisi sikêp sênjata sagolongan campuh kalihan tiyang wanan. Tiyang wanan wau wontên ingkang nêmahi tiwas.
Wontên kaum kraman kalih atus sami asrah bongkokan. Para maos kados botên kêkilapan, parentahing Burmah dèrèng dangu punika nyêbar wara-wara, suraosipun, manawi wontên kaum kraman asrah bongkokan. Môngka sanès panuntun utawi botên tumut nindakakên paripêksa, saha ngakêni kalêpatanipun tuwin aprajanji botên badhe tumut kraman malih utawi botên badhe ngrencangi kaum kraman, badhe dipun apuntên.
Samangke parentah animbang badhe mitulungi gêsangipun têtiyang ingkang sami asrah bongkokan wau.
Wêwakil Jêpan wontên ing pakêmpalanipun para bôngsa.
Wiwit tanggal 7 Sèptèmbêr ngajêng punika pakêmpalanipun para bôngsa (volkenbond) badhe ngawontênakên parêpatan ingkang kaping kalih wêlas. Jêpan wontên ing parêpatan wau badhe dipun wakili Tuwan Yoshizawa Kenchiki, utusan Jêpan ing Prancis, Tuwan Sato Naotake, utusan Jêpan ing Jêrman, saha
Lin rumiyin pangagêng praja Mansuri (lèr nagari Tiongkok), ing têngah-têngahanipun taun 1928 seda kaprêjaya ing tiyang. Dumuginipun sapunika layonipun dèrèng dipun kubur. Wondene panguburipun dhawah benjing tanggal 24 Juli ngajêng punika, wontên ing rêdi Pehesan, Mansuri.
Grikênlan anêrangakên dhatêng Amerikah Sarekat, sagah ambantu kalêksananing sêdyanipun Amerikah, nanging kêdah dipun wontênakên rêrigên sampun ngantos Grikênlan nandhang tuna.
Bèlgi, Ceghoslowaki saha Polên sami amratelakakên mupakatipun.
Prancis dèrèng sagêd namtokakên mupakat utawi botênipun.
Redhaksi Kajawèn tampi buku: Panuntun Ngêtik Mêsin Tulis Ngangge Driji 10, karanganipun Mas Suwarja, saking toko buku S.M. Diwarna, ing Kuthagêdhe, Ngayogya 1 iji. Buku wau kaêcap ing Sastra Latin, wêwarahipun cêtha, prayogi dados tuntunan tumrap sintên kemawon ingkang badhe sagêd ngêtik, 1 buku rêgi f 1.-
Kawula nuwun, kaluhuran dhawuh pangandika dalêm, nanging ing bab punika kawula kêpêksa ngêntosi kaparêng dalêm, awit gêgayutan kalihan prakawis nata.
Senapati dhawuh dhatêng karerehan: Nêdha kônca, kaajêngna.
Sang prabu lênggah kalihan nyawang lampahing abdi ingkang badhe ngêdalakên tiyang tahanan, saha lajêng ngasta usap asta kagêm ngêsat riwe ingkang kumyus wontên ing wadana. Botên dangu wontên tiyang bêbandan kaajêngakên. Kados punapa kagèting panggalih nata sarêng uninga dhatêng tiyang ingkang dipun ajêngakên wau, sang prabu ngantos jumênêng anamatakên, wusana ngandika kados kagèt: Êlo, gene iki Si Abdullah. Apa sababe dene dadi bêbandan mangkono.
Senapati: Kawula nuwun, jalaran kalêpatan ngambah ing
Sira iku kêna ingsun arani wong kang ora darbe duga-duga lan kira-kira, kaya lêbunira marang
Pangandika dalêm ingkang raos numpangi dhatêng tiyang ingkang sampun apês kados kawula, inggih sakeca kemawon. Dene ing bab dugi-dugi, punika pancèn sagêd kasilêp dening ubaling manah kabranang, nanging tiyang ingkang sampun purun anglampahi nêmpuh ing pakèwêd, botên badhe ngunduri dhatêng bêbaya, malah sapintên gênging bêbaya ingkang sampun ngêbyuk ing kawula, inggih punika para nata, sampun sami larut dening tumandanging tangan kawula.
E, e, dadi sira mêntas pêpêrangan karo para ratu, sira unggul. Ingsun nganti kêkilapan bab iku Abdullah. Genea sira banjur dadi bêbandan.
Kawula nuwun, anggèn kawula dados bêbandan punika, jalaran nandhang kalêpatan ngambah kadhaton wau, ananging botên andadosakên rikuh kawula, awit saking tinêmpuh ing tindak cidra, nyidra tiyang ingkang nuju kalimpe. Ewadene sarêng kawula sumêrêp, bilih ingkang ngringkês kawula punika senapati nata, manah kawula malah kumênyut, kabêkta saking wêlas, dene senapati têgêl gadhah tindak cidra. Gusti, nanging tujunipun kawula lajêng kenging kamakatênakên, saupami sami abên ajêng, sagêd ugi nata ing Bagêdad kecalan senapati.
Ing sakala ngriku lajêng tidhêm tanpa sabawa, salêbêting pasinewakan namung kèbêkan raos karêntêging manah. Tumrap senapati, ing sakawit gadhah gagasan badhe ngêlèhakên sang prabu, ing bab cidranipun Abdullah, jêbul malah manggih ucap ingkang raosipun kados gêlap angampar, wusana senapati nata namung gêrêng-gêrêng kemawon. Tumrapipun sang prabu, ing galih ugi lajêng pakèwêd, pundi ingkang dipun anggêp lêrês ing sang prabu. Nanging sang prabu dangu-dangu lajêng nglêrêsakên senapati, awit sampun katitik ing damêl sagêd mikut tiyang nandhang dosa. Sang prabu lajêng ngandika: Senapati, apa nyata sira darbe tindak andingkik, nyêkêl wong kang tanpa daya.
Senapati: Kawula nuwun, mênggahing prajurit, nyêpêng durjana punika botên nama pêpêrangan kalihan mêngsah, têtêp namung nama nyêpêng tiyang awon. Sanadyan pun durjana sêsumbar ngakên pinunjul, inggih namung dados sêkar sêsongaran. Tuwin malih pundi wontên durjana purun pêrang ngêblak, wontênipun inggih namung manggèn ing pêtêngan, lôngka durjana purun ngambah kautamèn.
Sang Prabu: Iku bênêr senapati, mula ing saiki ingsun prêlu arêp andangu marang Abdullah, ngudi katêmuning lupute. He, Abdullah, anggonira ngambah ing kadhaton iku prêlu apa.
Abdullah: Kawula nuwun, gusti, pandangu dalêm ingkang makatên punika, nuwuhakên anglêsing manah kawula, amargi raosing pandakwa tamtu namung mastani: kawula punika tiyang nistha, dados wêri colong pêndhêt. Dhuh gusti, manawi kawula gadhah cipta kados makatên, kawula wirang aningali padhanging srêngenge, nanging saupami kawula prasaja dhatêng sajatosing lêlampahan kawula, tamtu dipun gêgujêng ing tiyang kathah.
Kawula nuwun, sajatosipun kawula punika botên beda kalihan panjênêngan dalêm utawi para nata sanès-sanèsipun, inggih ngajêngakên sang putri. (Badhe
duwe lageyan kêpatuh dhêmên angguyu. Wêtuning guyune mau sok ora nganggo pilih papan, kala-kala sok kêwêtu ana panggonane wong kapatèn. Mêsthi bae lageyane sing kaya ngono mau anjalari disaru ing wong liya. Yèn mêntas disaru, iya banjur eling, nanging sadhela bae iya wis lali manèh. Cêkake
dene gêmbèng bangêt, mula jênênge iya banjur karan Yusup Gêmbèng. Yèn lumrahe bocah gêmbèng kuwi ana umur-umuran sataun têkan limang taun. Nanging yèn Yusup ora, wis umur sapuluh taun isih dhêmên nangis.
Tumrap tôngga têparone Kasan Kêkêl, kabèh padha anjêlu atine, saka rina wêngi mung krungu suwaraning guyu lan tangis. Yèn nuju ngrungokake guyu nganti ambrêbêgi, awit saka bangêt nyêkakak sarta banjur kêkêl. Dene yèn nuju ngrungokake tangis, nyang kuping nganti risi, saka anggiyêng bêtah bangêt. Yusup samôngsa nangis, yèn dielikake, malah jêlèh-jêlèh, bapakne banjur nyêkakak. Rak mêgahake têmênan.
Nuju sasi bêcik, Kasan Kêkêl sugih dhuwit. Lagi klumpuking dhuwit wajib bae wis pirang-pirang rupiyah. Saka bungah-bungahe wong duwe dhuwit, Kasan Kêkêl ngajak
Wong loro banjur mangkat mênyang pasar. Bapakne pijêr angguyu, anake pijêr nangis, kaya wong ngrêbab turut dalan.
Bocah, pancèn dhêmên nangis, ora idhêp isin. Ha hak.
La wong ya Yusup kok dimangkonokake bapakne, mêsthi bae banjur jêlèh-jêlèh. Mênênge barêng dijajakake.
Jalukane Yusup ana pasar rêna-rêna, ora trima mung kathok bae, isih anjaluk liya-liyane, anane dituruti, iya kuwi mau, sabên duwe panjaluk disulayani banjur nangis. Bapakne tansah gedhag-gèdhèg karo kêkêl.
Satêmêne anggone Yusup duwe watak kaya ngono kuwi, wose saka kogung bangêt, duwe panjaluk apa bae ora tau bali, dene mungguh pangrêtine, satêmêne ya lumrah kaya bocah, dadi anggone gêmbèng kuwi mung saka ugungan, anggêmbèngi wong tuwane.
Sarèhning wêtuning dhuwit ora lèrèn-lèrèn, ora suwe dhuwite Kasan wis bablas, banjur ngajak mulih: Wis, ayo mulih, mêngko mundhak ora uwis-uwis, ha hak.
tukokna kuwi. Hi, hi hi.
Kasan mangsuli bisik-bisik: Dhuwite wis êntèk, ha hak.
Yusup: Ya wis, aku êmoh mulih, apa, hi, hi, hi.
Kasan: Êmoh mulih, apa kowe arêp omah ana kene, ha hak.
Suwe-suwe uni sing disêlani guyu lan tangis mau, mung kari ha hak, karo hi hi bae, lan banjur dirubung wong akèh, padha nonton wong angguyu lan wong nangis. Nanging banjur ana wong sing takon mangkene: Botên, sampeyan niku ontên pêkên kok mung angguyu kêkêl niku ontên napa.
Kasan lagi eling kêpatuhe, banjur mangsuli: Anggêgujêng anak kula ingkang anggiyêng nangis punika, punapa.
Wong sing takon, clathu mênyang Suyup: Kowe kuwi nangis bae kuwi ana apa ta.
Sakala Yusup cêp, mênêng anggone nangis, ngrêti yèn digawe isin bapakne, banjur sidhakêp karo mangsuli: Anggèn kula nangis punika nangisi bapak, dene gumujêng botên kèndêl-kèndêl.
Sawise ngono lagi padha mulih. Pancèn padha gathekan.
Lajêng sapunika kêpèpèt, wontên satunggiling pangunjukan ingkang manggènipun sangêt sungil, sagêdipun ananduki jog gêlasipun kêdah kapêndhêt, nanging kadospundi pratikêlipun dening tangan kiwa têngên sampun maragang sadaya, punika kêdah makatên: pangunjukan ingkang botên dipun pilih kangge nanduki, [nandu...]
[...ki,] lajêng dipun kêmpit kêncêng ing kèlèk kiwa, wadhah pangunjukan ingkang dipun pilih badhe kangge nanduki dipun cêpêngi tangan kiwa, nuntên tangan têngên mêndhêt gêlasipun ingkang badhe dipun jogi, alon-alon kanthi ngatos-atos, nanging panyêpêngipun gêlas kêdah kalêrês suku perangan ngandhap piyambak kacêpêng ing dariji, nuntên dipun isèni pangunjukan saking gêndul utawi kênthi ingkang dipun cêpêngi ing tangan kiwa, wangsuling gêlas pangunjukan wau sampun ngantos kalèntu panggenan pandèkèkipun.
Lêlados matur dhatêng tamu nawèkakên pangunjukan, punika kêdah mratelakakên namaning pangunjukan ingkang kasudhiyakakên kangge pasugatan ngriku, upaminipun: Kaparêng ngunjuk limun punapa toya Landi, utawi jênèwêr punapa konyak, makatên sapiturutipun bilih sawêg majêng 1-2 rambahan, bilih sampun majêng wongsal-wangsul botên susah nawèkakên malih, cêkap nitik pangunjukanipun ingkang sampun kemawon dipun tanduki jog, kajawi bilih mundhut santun inggih kêdah dipun santuni sanèsipun. Nanging sampun pisan-pisan palados matur: Panjênêngan kaparêng ngunjuk punapa, bilih ngantosa matur makatên, asring sagêd andadosakên kêcelik, awit sawênèhing tamu ingkang dèrèng wiyar panggalihipun, namung lajêng dhacuh kemawon, upaminipun mundhut anggur, utawi wiski ... môngka sudhiyan botên mawi, makatên punika nama lêpatipun palados, mila sampun kasupèn mratelakna namaning pangunjukan ingkang ing ngriku wontên.
Lare lados ingkang sawêg sami ngadhêpi tamu dhahar, sampun ngantos gêgojegan, idu, udut, sapanunggilanipun ingkang damêl gigu, nanging kêdah namung mawas ênêring parampadan ingkang kangge dhaharan, supados angladosakên tandukan parampadan ngriku sagêd cikat, nanging bilih dhaharipun ladosan larihan, palados anggènipun ngêntosi kêdah nêbih ngulatakên saking katêbihan kemawon, majêngipun badhe ngundurakên ambêng, nyarantosna bilih sampun kathah sêsarênganipun ingkang kèndêl, nanging bilih ingkang kèndêl dhahar sawêg satunggal kalih, sampun ngantos kalorod rumiyin, mindhak adamêl kasêsanipun tamu sanès ingkang taksih nêngah-nêngahi dhahar.
Lajêng sapunika bilih lênggahipun tamu sanès ingkang banjêngan utawi larikan, patraping lêlados inggih kadosdene manawi lênggah lesehan kasêbut nginggil, bedanipun namung sapisan botên lampah dhodhok, kaping kalih wêkdal wingking-wingking urut kacang taksih ngêntosi badhe nyambêti nyaosakên ladosan, patrapipun ambêkta tadhahan kapanggul ing pundhak têngên rumiyin, botên katumpangakên dhêngkul, kaping tiganipun, anggèning nyaosakên dhaharan dhatêng satunggal-tunggaling tamu, botên susah kapêndhêtakên, nanging cêkap kacaosakên taksih tumumpang tadhahan kemawon, ingkang mundhut saking tadhahan tamunipun piyambak. Nanging bilih lênggahanipun tamu sapôntha-sapôntha ngupêng meja, pamêndhêtipun saking tadhahan kêdah ingkang ngladosi, lajêng kadèkèk ing kênap utawi meja saprayoginipun, awit anggèning ngladosakên têmtu saking pêngkêran utawi ngiringan.
Patrapipun angladosi tamu padintênan namung priyantun [pri...]
[...yantun] 1-2 inggih prayogi ngangge pêpiridan ing pasamuwan wau, bedanipun namung sandhang panganggèn cêkap sakêcêpêngipun sok ugi sarwa rêsik, wasana borong dhatêng ingkang kaparêng badhe paring wêwarah putra-putranipun tumrap bab angladosi tamu, langkung-langkung Mas Suripta ing Kajawèn ôngka 37.
Kula nuwun, sêrat kalawarti Kajawèn wêdalan ing dintên Sêtu kaping 20 Juni punika ing Taman Bocah ngêwrat cangkrimanipun sadhèrèk, D.H. Supraba, ingkang suraosipun kados ing ngandhap punika: wontên tiyang kalih, nama Pak Suta tuwin Naya, dene Pak Suta wau tanganipun ingkang satunggal sawêg pinuju sakit, dados manawi nyambut damêl inggih namung mawi tangan satunggal.
Anuju satunggiling dintên Pak Suta bêtah banon 5 iji, badhe kangge damêl kêrên, mila lajêng dhatêng panggenanipun Pak Naya prêlu nêdha banon. Sasampunipun nêmbung, wangsulanipun Pak Naya makatên: Kowe kêna anjaluk bata 5 kogawa mulih, nanging anggonmu anggawa kudu mung sarambahan, sarta anggonmu anggawa ora kêna kosôngga, prangkul, utawa koindhit, nanging kudu kocangking, panyangkingmu bata mau ora kêna kowadhahi utawa kotalèni, dadi ya mung bata 5 kocangking tangan siji.
Dene pratikêl kula sagêdipun Pak Suta ambêkta banon 5 iji
lêtipun banon satunggal kalihan satunggalipun kaangkaha supados kenging dipun lêbêti tangan, patrapipun anggènipun nyèlèhakên kados gambar ôngka II.
Lajêng amêndhêta banon kalih malih, dados sapunika gunggungipun sampun jangkêp 5, katumpangna malang wontên ing banon kalih kasêbut nginggil, dene patrapipun kados gambar ôngka III.
Dados sapunika tumpukan banon wau manawi dipun tingali saking nginggil, kadosdene wontên bolonganipun pasagi, dene pambêktanipun Pak Suta banon gangsal wau, tanganipun supados kalêbêtakên ing bolongan lajêng anyêpêngi banon ingkang ôngka I, dados Pak Suta sapunika têtela sampun sagêd ambêkta banon 5 ngangge tangan satunggal ingkang sarana botên anêrak wêwalêr kasêbut nginggil. Namung punika pratikêl kula, dene lêrês lêpatipun kula sumôngga.
Pambatang iki wis bênêr, kaya karêpe sing duwe cangkriman. Ayake wis cukup samene bae. Pakmu Sêbul.
Ôngka 55, 24 Sapar Taun Je 1862, 11 Juli 1931, Taun VI
genjah iku cecegan barang kardi / angrong pasanak liripun / rêmên ulah miruda / mring rabine sadulur miwah ing batur / mring sanak myang pasanakan / sok sênênga dèn ramuhi //
datan duwe wêwadi / nora kêna rubung-rubung / wêwadine kang wutah / buntut arit puniku pracekanipun / abênêr ing pangarêpan /nanging garèthèl ing wuri //
Anglajêngakên cariyosan babadipun kabudidayan bathik. Ing taun 1914 tuwuh pêrang agêng ing Eropah. Kala samantên bôngsa
Ananging sarêng dipun yasani margi sêpur utawi margi sanès-sanèsipun, kados ta: margi sêpur ingkang lumampah saking Bandhung dhatêng Ngayoja, utawi saking Cirêbon dhatêng Kroya, kitha Banyumas botên kaambah babarpisan, ingkang anjalari kitha wau saya dados sêpên sangêt. Jalaran saking punika ing salêbêtipun kitha inggih lajêng saya kirang wontênipun padamêlan galidhigan. Wêwah-wêwah sarêng wontên ewah-ewahan tataning pangrèh praja, ingkang anjalari wontên sawatawis amtênar bôngsa Walandi pindhah saking ngriku, punika ugi andadosakên [andado...]
[...sakên] sabab kathahing jongos, babu tuwin tukang kêbon sami botên gadhah padamêlan.
Tumrapipun ingkang gadhah kabudidayan bathik, nyambut damêl lumantar anèmêr, punika langkung sakeca katimbang sadaya-sadaya dipun adani piyambak. Jalaran pun juragan lajêng botên kangelan punapa-punapa, têgêsipun: botên kangelan ngawontênakên tiyang, ingkang kêdah ngulat-ulatakên panyambutdamêlipun pangobèng, botên tansah kangelan ngrêmbag pêrsêkot, cêkakipun dhatêng ruwêt-rêntênging nyambut damêl bathik, pun juragan wau botên prêlu angrêmbag. Kajawi punika pambayaripun pajêg inggih botên badhe kêkathahên. Badhe kasambêtan.
Usulipun Amerikah ing bab nginahi panicilanipun sambutan pêrang wêkdal samangke sawêg dados rêmbag rame.
Para maos kados botên kêkilapan kala pêrang donya, Jêrman kawon lajêng kapurih nglintoni kapitunanipun nagari-nagari ingkang mênang, kados ta: Prancis, Inggris, Itali, Amerikah tuwin sanès-sanèsipun. Ewadene arta wau mèh sadaya purugipun dhatêng Amerikah, jalaran nagari-nagari wau ingkang kathah sami gadhah sambutan dhatêng Amerikah.
Murih gamblangipun mênggahing sambutanipun Jêrman tuwin sambutanipun nagari satunggal lan nagari satunggalipun mriksanana gambar ing sisih punika.
Miturut rancangan Young salêbêtipun taun 1931-1932 punika Jêrman kêdah ambayar 838 yuta marêk (1 marêk aosipun samangke 60 sèn)
Inggris saha 61 yuta marêk dhatêng Amerikah.
Kawontênanipun arta ing nagari Jêrman wêkdal samangke kenging kawastanan awon sangêt. Arta ingkang malêbêt suda kathah, môngka sambutanipun sathekruk.
Mila usulipun Amerikah wau inggih lajêng katampi kalayan bingahing manah, awit manawi kalampahan angsal inah sataun ing bab paniciling sambutanipun pêrang, bokmanawi lajêg sagêd pulih karaharjanipun.
Prancis sampun dados. Prancis angrujuki usulipun Amerikah wau.
Anggènipun Prancis suwau mandhêg mangu punika botên anggumunakên, jêr salêbêtipun taun 1931 punika Prancis gadhah sêsanggèn sambutan 423 yuta marêk, inggih punika 255 yuta marêk dhatêng Inggris, 168 yuta marêk dhatêng Amerikah, môngka miturut rancangan Young kêdah tampi 838 yuta marêk saking Jêrman. Kajawi punika bokmanawi kuwatos manawi kaungkulan Jêrman.
para luhur ing jaman kina punika sangêt prasaja, lêlambaran ambêg asih ing sasami, manawi kagungan karerehan, dipun anggêp kados kulawarga piyambak, lumuh adamêl risaking manahipun liyan.
Kala rumiyin wontên satunggiling prayagung luhur, misuwur anggènipun kagungan ambêg wêlasan. Jalaran saking anggènipun kagungan ambêg kados makatên wau, anuwuhakên ajrih asihing para karerehanipun.
Nanging sampun dados wataking tiyang, sok wontên ingkang lajêng gadhah manah nganèh-anèhi, dupèh pangagêngipun kagungan ambêg linangkung, malah lajêng sêmbrana.
Kacariyos pangagêng wau kagungan karerehan ingkang kêsèd ing damêl, sampun rambah-rambah dipun dukani, murih mantunana tindakipun ingkang kados makatên punika, awit mênggahing tiyang suwita, tindak kêsèd punika dados cacad agêng.
Karerehan ingkang dipun dukani wau inggih nyandikani, badhe ngèstokakên punapa dhawuhing pangagêng. Nanging wusananipun inggih taksih ajêg kados ingkang sampun.
Inggih sanadyan sabara kados punapa, pangagêng wau dangu-dangu inggih lajêng grêgêtên. Satunggiling dintên karerehan wau dipun timbali, sadumuginipun ngarsaning pangagêng, sumêrêp pasêmonipun anjêkutrut, sulaking duka sampun katingal, ngantos adamêl samaring manah.
Sarêng sampun tata lênggah, pangagêng andangu: wis kaping pira anggonku nuturi mênyang kowe, tak kon marèni anggonmu kêsèd, nanging pituturku kolêbokake kuping têngên, kowêtokake kuping kiwa.
Aturing karerehan: sapunika kula sampun tobat sayêktos, badhe tumêmên ing damêl.
Aturmu wis kasèp, kowe wis tak lapurake mênyang dhêdhuwuranku, tak suwunake pocot
Karerehan wau lajêng mundur kanthi susahing manah, sadumugining griya botên doyan nêdha, saha lajêng cariyos dhatêng ingkang èstri, bilih piyambakipun dipun suwunakên pocot dening pangagêngipun.
Wataking èstri, mirêng pawartos makatên wau lajêng nangis anggalolo, saha nêtah dhatêng ingkang jalêr, botên ngèstokakên dhawuhing pangagêng, na, sapunika nêmahi kados makatên. Dangu-dangu mrèmèn ngundhat-undhat pangagêngipun ingkang jalêr wau, dipun anggêp pangagêng botên gadhah têpa, têgêlan, tega damêl pêjahing karerehan, ingkang panggêsanganipun botên sapintêna.
Nanging inggih badhe dipun punapakna, nama lêlampahan sampun kalajêng, botên kenging dipun wangsuli malih.
Wataking tiyang ngajêng-ajêng dhawahing lêlampahan ingkang [ing...]
[...kang] botên sakeca, jaming dintên kados sakalangkung rikat, enjing lajêng sontên, sontên lajêng enjing, wusana yêktos, wontên sêrat dhawuh timbalan saking nginggil. Clop, ulatipun tiyang ingkang tampi ngantos pucêt kados tiyang kaduk sakit wêtêng, kêdhèpipun andharindhil kados tiyang pados setan.
Tiyang wau lajêng rêmbagan kalihan ingkang èstri, prayogi dipun sowani punapa botên. Wangsulanipun ingkang èstri prayogèkakênmrayogèkakên. botên dipun sowani kemawon, prêlunipun punapa, botên sande inggih namung tampi dhawuh pocot. Nanging tumrapipun ingkang jalêr, ajrih manawi botên sowan, awit sagêd ugi manggih kalêpatan sanès. Wusana lajêng sowan.
Inggih tiyang badhe dipun pocot, ulatipun katingal biyas sangêt, lampahipun alon, manah tansah tab-taban. Sarêng dumugi kantoraning pangagêng ingkang nimbali, lajêng dipun timbali malêbêt, pangagêng wau katingal gumujêng, adamêl kumêlaping manahipun ingkang sowan, rumaos manawi gujêng wau atêgês mêmirang.
Sasampunipun ngadhêp, pangagêng andhawuhakên: aku tômpa palapurane panggêdhemu…
Nalika pangandikaning pangagêng dumugi samantên, manahipun ingkang dipun dhawuhi araos sênut-sênut. Lajênging dhawuh: kowe disuwunake munggah pangkat, katrima saka anggonmu wêkêl ing gawe, nanging disuwunake ngalih seje bawah. Panyuwun mau tak parêngake, saiki kowe munggah pangkat.
Kados punapa kagèting manahipun ingkang tampi dhawuh wau, kagèting bingah, ulatipun lajêng padhang. Sasampunipun tampi sêrat pikêkah lajêng mantuk, sadumugining griya lajêng cariyos dhatêng ingkang èstri. Ingkang èstri lajêng gumujêng rèkèk.
Sanès dintên priyantun enggal wau sowan dhatêng pangagêngipun lami, dèrèng ngantos matur sampun dipun dangu: kapriye.
Aturipun: kula botên ngintên manawi kadadosanipun kados makatên.
Saiki aku mung awèh pitutur, kowe aja sêmbrana, yèn kowe ora tumêmên ing gawe, mêsthi dipocot têmênan.
Sanès dintên priyantun enggal wau pindhah dhatêng panggenanipun enggal, salajêngipun tumêmên ing wajib.
Kados makatên wataking prayantun kina manawi misesa dhatêng karerehanipun, dados sanadyan ing têmbe anêmahana tiwas, sampun uwal saking têtanggêlanipun, tur mawi dipun lambari sae. Nyatanipun: andhêdhêr sae, awoh sae.
Lêngganan nomêr 310 ing Cawas. Kalintu manawi wontên tiyang ingkang gadhah pangintên makatên. Saugi botên nunggak bayaran, Kêjawèn mêsthi dipun kintun. Panêdhanipun lêngganan nomêr 3188 sampun kula kintuni, nanging K. no. 43 sampun têlas.
Lêngganan nomêr 5066 ing Padhang. Inggih lêrês.
Lêngganan nomêr 2217 ing Rêjasari. Sapunika kenging, benjing 1 Ogustus inggih kenging. Lêngganan wiwit 1/5.
Lêngganan nomêr 3065 ing Sêmarang. Arjuna Sasrabau Jilid II dèrèng dados.
Lêngganan nomêr 698 ing Cilongok. Sampun katampi.
Sok tiyanga inggih sampun sumêrêp dhatêng wujuding mrica, nanging limrahipun namung pinanggih wontên salêbêting bothekan, inggih punika mrica ingkang sampun kaupakara badhe kadamêl bumbu olah-olahan utawi jampi. Botên kirang tiyang ingkang dèrèng sumêrêp gêsanging wit mrica lan witipun kados punapa.
Pitakèn ingkang kados makatên wau botên anèh, amargi tumrapipun ing jaman sapunika, sanajan ing padhusunan kapetang lôngka sangêt wontênipun tanêman mrica, trêkadhang inggih wontên thukulan satunggal kalih, nanging sampun botên awoh, sabab botên dipun opèni, môngka nitik saking rêrêgèn ing toko, mrica wau taksih kalêbêt awis pangaosipun, inggih punika f 0.80 ing dalêm sakatosipun tumrap mrica pêthak, suda lumungsuripun inggih botên têbih saking rêrêgèn samantên wau, dados sadhacin rêgi f 80,-
Bab paedahipun mrica, botên prêlu kaaturakên malih, jêr para maos sampun botên kêkilapan. Namung tumraping nagari-nagari ingkang hawanipun asrêp, kados ing Eropah tuwin sanèsipun, mênggahing pamanggih langkung kathah tiyang ingkang migunakakên, awit mrica punika yèn katêdha, angsaripun dhatêng badan karaos angêt, dados botên lôngka manawi dipun têngênakên.
Mirid saking cacriyosan, mrica punika pancèn asli thêthukulan tanah Jawi, panunggilanipun: cabe, kêmukus tuwin sêdhah. Miturut Sêrat Babad Tanah Jawi rumiyin dados luruganipun bôngsa mônca, prêlu ngupados padagangan, inggih punika sami kilak mrica tuwin sapanunggilanipun wau. Dados têtela sangêt bilih ing wêkdal samantên, têtiyang Jawi taksih marsudi sangêt dhatêng tanêman mrica. Nanging kosokwangsulipun ing wêkdal samangke, wit mrica wontênipun ing padhusunan kapetang mèh curês babarpisan. Môngka sampun gênah bilih bab wau dados satunggaling padagangan ingkang agêng, saprika-sapriki taksih panggah kemawon, awit têtiyang taksih têtêp anggènipun [ang...]
[...gènipun] sami karêm migunakakên mrica. Amila andharanipun bab nanêm mrica ugi badhe kaaturakên ing ngriki, supados andadosakên ing kauningan.
Ing salêbêtipun taun 1908-1909 kula nate ngambah sukuning rêdi Sêmèru ingkang sisih kidul wetan, bawah Lumajang, ing ngriku pinanggih wontên salah satunggaling kabudidayan gadhahanipun bôngsa ngamônca, ingkang baku tanêmanipun: kahwa, karèt tuwin wit kênini, ewadene botên kêsupèn ing saantawising tanêman tigang warni wau mawi kaslundhingan tanêman mrica, inggih punika rinambatakên ing wit-witan sanès, ingkang salugunipun minôngka yom-yoming têtanêman tigang warni kasêbut nginggil wau, kados ta wit dhadhap, randhu, kelor tuwin sanès-sanèsipun.
Kados makatên punika, mênggahing pamanggih: prayogi sangêt dipun telad, tumrap sabên pakawisan utawi patêgilan, ingkang wontên wit-witanipun, sayogi dipun cèblêkana bibit mrica, dados sagêd ngalap asil kalih tigang warni, kajawi têtanêmanipun ingkang baku. Wondene andharaning pananêm kados ing ngandhap punika:
Mênggah wit mrica punika gêsangipun marambat, nemplok ing wit-witan sanès, botên beda kados wit cabe, sêdhah lan sapanunggilanipun. Mila yèn badhe nanêm, angêthoka êlungipun ingkang rumambat, miliha ingkang sumêdhêng ênèm sêpuhipun, panjangipun kintên-kintên kalih kilan, nanging sampun kirang saking 5 ros, pananêmipun anglêrêsi ing môngsa tracap. Bibit katancêbna wontên ing sandhing sapu lêbuning wit-witan ingkang pancèn kasadhiyakakên minôngka rambatan, inggih punika kajêng dhadhap, randhu tuwin sapanunggilanipun wau, awit klikanipun êmpuk sarta anggadhahi daya asrêp, dados anggampilakên tumemploking oyod mrica dhatêng klika. Nanging sasagêd-sagêd amiliha rambatan ingkang agêng, prêlunipun ing têmbe kiyat dipun pènèki, samôngsa sampun mangsaning ngundhuh mrica, minôngka pasendhenaning ôndha. (Badhe
Sundhane padha ngalamun, ya iku anggagas sing ora-ora, kaya ta: saupamane aku kiyi ginanjar dadi tuwan tanah, dhasar lêmahe jêmbar kathik gêdhe panguwasaku, ing jaman malèsèd iki, aku wis mêsthi bakal nindakake panguwasaku têmênan. Ora ngêmungake wong-wongku bakal tak loroti blanjane, nanging aku iya bakal ngudi kang bisa agawe [aga...]
[...we] kamayarane wong-wongku, kaya ta: omah-omahku sewan, kabèh tak êdhunake sewane, lan wong-wongku sing padha duwe omah sewan, iya tak prentahi dhêngan kêras, supaya padha ngêdhunake sewane. Lo, Truk, katimbang anggagas-gagas sing kaya mêngkono, wong lugune pancèn iya ora kècrèt apa-apa kajaba kadhas kudhis, rak iya luwih bêcik omong-omongan prakara sing dakik-dakik, nèk-nèke ana pigunane tumrap awakmu lan awakku.
Petruk: Sabênêre ngono, kang Garèng, sapisan kiyi aku kok rada sugih aras-arasên, nèk diajak rêmbug-rêmbugan kuwi, jalaran pikiranaku saiki kiyi wis mêgêlangên bae. Awit sumurupa, kang Garèng, yèn ora ana alangan sawiji apa, besuk tanggal 15 utawa 16 ing wulan kiyi, aku lan rayimu; dèn ayu mas ngantèn makne Kamprèt arêp nêdya têtirah nyang Magêlang.
Garèng: Wiyah, kok agawe nrataping lambe, ngèwèling ati, nganggo arêp tirah barang kuwi sing lara bae sapa, apa kowe, apa bojomu. Wong têtirah ki rak akèh wragade, ing môngka lagi jaman malèsèd mêngkene, ibarate: ing jaman saiki kiyi arêp nanjakake dhuwit saêndhil rong êndhil kudu diwolak-walik nganti ganêp kaping salosin.
Petruk: Iya sabab saka jaman malèsèd kiyi, anggone aku kloron banjur kapêksa kudu têtirah, kudu ganti hawa, awit nèk kêbanjur-banjur mêngkene, mêngko panggêdheku rak ora prêcaya, yèn potongan balônja limang prêsèn kuwi rada
dhewe, larane wis ana kapat sasur sasi saprene, nanging kêmaruke têka durung ngaso-ngaso, nganti apa-apa iya blang-blêng mlêbu. Anggêre aja
Garèng: We, hla, nèk kaya ngono kuwi rak panêmune wong kênclung. Nèk kowe kloron têtirah nyang hawa adhêm kuwi, bojomu masa bakala suda lêmune, bokmanawa malah bisa sabibèkne gunung Tidhar, lan kowe dhewe, saka gandrunge nyang pangan, kiraku bisa kalakon nyang ngêndi-êndi kalung cêthing têmênan. Wis, wis, kok banjur guyon sing ora ana paedahe mêngkono. Ora, Truk, aku tak takon, apa iya nyata, jarene ana kabar, yèn polêksrad [po...]
[...lêksrad] ngaturi pamrayoga nyang pamarentah supaya nganakake pranatan: manawa sawijining batih wargane wis ana sing nyambut gawe nyang guprêmèn, warga liya ora diparêngake. Wah, Truk, nèk dipikir têmênan, iki pranatan sajake duwe sêdya nglarangi nyambut gawe para wanita sing wis padha omah-omah. Anggonku ngarani mêngkono mau, jalaran umume sing dadi lajêre golèk pangan kuwi: wong lanang, dene sing wadon sok uga banjur nyambut gawe, kuwi lumrahe rak mung kanggo muwuh-muwuhi sing kanggo tuku janganan utawa sing kanggo plêsir-plêsir, utawa manèh timbang nyang ngomah nganggur. Mulane mungguhing aku kok iya mupakat bangêt nyang pranatan sing kaya mêngkono kuwi, dhing. Jalarane pirang-pirang, 1e bisa nyuda cacahe wong-wong sing saiki lagi tanpa pakaryan, 2e wong iya wis kagungan raka, iya ora pantês yèn andina-dina ngantor,
mèh bae tak kontan tak talak pitu.
Petruk: Yah, nèk nyambut gawe mijêti kuwi iya ora kêna nèk dipadhak-padhakake karo nyambut gawe nyang kantor. Nèk aku ora kaliru, gajêg-gajêge larangan sing kaya ngono kuwi dudu larangan anyar, dhèk biyèn kaya-kaya iya wis ana, mung bae ora dipacak ana ing pranatan, nanging mung kapacak ing layange sêbaran pamarentah. Malah nèk ora luput, sing dilarangi nyambut gawe kuwi ora ngêmungake wong-wong wadon sing wis omah-omah bae, nanging uga wong-wong pènsiyunan.
Garèng: Aku iya kèlingan, Truk, nanging sajake kala samono, aku malah luwih ngopèni têgêsan ana ing dalan, apa manèh yèn têgêsan
sing akèh-akèh ngopèni nyang anane layang sêbaran mau. Mulane kala samono kêrêp bae aku mrangguli: bêndara kakung ngasta: upkumis, bêndara putri: komise, utawa: êmase ngasta: gripir, dhiajênge: ajunge. Kajaba iku kala samono akèh bae bangsaning pènsiyunan-pènsiyunan sing pènsiyune ing dalêm sasasine ora kurang saka f 300.- utawa f 400.-, sabab duwe sobat sing dadi panggêdhe, banjur rêkètèk, ditulung pagawean sing blanjane saupama dibayarake nyang wong-wong kaya kowe aku kiyi, kiraku iya bisa olèh wong apês ambalêbês 10 tumêkane 15. Hla, kuwi sing akèh nyang anane layang sêbaran mau, iya padha ... pring dhèmpèt. Dadi sing akèh-akèh isih padha ngukuhi, yèn sêtatsêblat sok kalah karo sobat.
Petruk: Kang Garèng, kowe aja maido nyang unèn-unèn kiyi, awit wis lumrah, wong kuwi sabisa-bisa iya pancèn arêp mitulungi nyang sobatane utawa nyang wong sing disênêngi, sanadyan saiki uga, wong golèk pagawean kuwi olèhe mêsthi luwih gampang yèn sugih sobatan katimbang yèn ora duwe sobat babarpisan. (Badhe kasambêtan)
Sintên tiyangipun ingkang botên anggadhahi watak kados Dasamuka anggènipun têgêlan, ing atasipun kalihan sadhèrèk piyambak, inggih punika Radèn Kumbakarna, mêksa têgêl angundhat-undhat kalanipun mêntas dipun bojana dhahar, utawi botên anggadhahi watak kados kirun wana kirun, ingkang tega sangêt anggadani manusa kadosdene kula ambêbêk kacang kangge bumbu pêcêl kemawon, sampun têmtu badhe anggrantês manahipun, manawi maos palapuran bathik, ingkang kawêdalakên dening kantor pakaryan (Kantoor van Arbeid). Ingatasipun paprentahan ngriki punika ing sajawining praja kacêluk adil palamarta, sagêd nata tata têntrêmipumtêntrêmipun. nagari, punapadene ingkang katêngênakên pancèn anggènipun tansah anjagi kawilujênganing para kawulanipun têtiyang pribumi, têka wontên lêlampahan-lêlampahan tindak siya, sawênang-wênang kadosdene ing kabudidayan-kabudidayan bathik ing tanah wawêngkon ngriki, langkung malih ing kabudidayan bathik ing Lasêm.
Ewasamantên pamarentah ing bab punika mêksa botên kenging dipun paibên sangêt-sangêt, jalaran ingkang nindakakên paprentahan punika dede tiyang satunggal, nanging sarana kabantu dening punggawa pintên-pintên èwu. Lan ing donya punika sampun limrah, bilih têtiyangipun wontên ingkang sae, nanging ugi wontên ingkang awon, wontên ingkang suci manahipun, nanging ugi wontên ingkang jail-mêthakil. Makatên ugi para punggawa nagari, saking kathahing cacahipun ingkang têmtu inggih wontên ingkang sae, nanging ugi wontên ingkang botên sae, wontên ingkang luhur panggalihipun, nanging ugi wontên ingkang… botên makatên. Kadosdene banjiring lèpèn, punika murih sampun ngantos ambêbayani, kenging dipun tambak mawi bêndungan, makatên ugi pandamêl awon, murih botên ambêbayani tumrap ingkang anglampahi, kadhangkala ugi sok kenging dipun tambak mawi… kêrtas awarni-warni. Sanadyan makatên ewasamantên inggih mêksa eman sangêt, dene ing ngriki sagêd kalampahan tindak ingkang makatên punika, tur tumindakipun wau sagêd kalampahan ngantos pintên-pintên dasa taun laminipun, tanpa kauningan ing pamarentah.
Manawi wontên bathikan kacipratan mawa anglo ingkang kangge ngêntêpakên wajan, pêngobèngipun inggih lajêng dipun dêndha, dene manawi
Ing satunggiling dintên wontên majikan kadhawahan ukuman dhêndha dening pangadilan, jalaran botên sadhiya wadhah uwuh wontên ing ngajêng pakawisan, ingkang anjalari uwuhipun dening pêngobèng-pêngobèngipun kapêksa lajêng dipun undhung-undhung wontên ing pakawisan. Para pêngobèng wau ingih sami dipun dhêndhani sadaya, awit anggènipun sang majikan kadhêndha ing pangadilan punika, rak jalaran saking
wau kadhawahan ukuman dhêndha f 5,- dening Landrechter, jalaran kalêpatan misakit tiyang. Wontên ing ngriku ugi sang majikan nêdha buku cathêtaning sambutanipun pêngobèng kalih ingkang ngrepotakên wau, prêlu ngisi buku ngriku, bilih satunggal-tunggaling tiyang sami wêwah sambutanipun nyaringgit, kanthi dipun sukani irah-irahan: minôngka bayar dhêndha Landgerecht.
Manawi wontên tukang ngêthèl ngicalakên barang, sanadyan para pêngobèng punika botên gêgayutan kalihan padamêlan ngêthèl, ewasamantên inggih sami dipun dhêndha sadaya.
Tindak ingkang makatên punika ugi kaêtrapakên dhatêng satunggiling koki, ingkang suwaunipun ugi dados pêngobèng, nanging jalaran saking kathahing sambutanipun lajêng kadadosakên kuli taunan, sarta dipun pasrahi padamêlan wontên ing dhapur. Koki wau manawi anggorèng kopi ngantos gosong, dipun dhêndha 50 cent; manawi kirang pangatos-atos panyêpêngipun lisah klêntik, dipun dhêndha 30 cent; manawi wontên kêndhurèn, panganggenipun gêndhis ragi kêladuk, pandhêndhanipun 30 cent, wontên daging katêdha ing
sapiturutipun. Manawi padamêlanipun wontên ing dhapur sampun rampung, koki wau lajêng kêdah ambantu ambathik tanpa mawi bayaran. Nalika bathikanipun piyambak, cacahipun sakawan, ical wontên ing papan pambathikan ngriku, sambutanipun lajêng dipun indhaki f 14,-. Mênggah rêmbagipun ngajêng, koki wau ing dalêm sataunipun nampi epahan f 30,- mawi angsal têdha. Kanthi sapurun-purunipun piyambak pun majikan nyuda blanjane koki wau ngantos dados f 12,-. Nanging arta ingkang f 12,- punika pun koki ugi botên nampi babarpisan, jalaran tansah kapotong ing sambutanipun. Ewasamantên sambutanipun botên suda nanging malah saya wêwah kathah. Kados sampun cêkap samantên kemawon pêthikan kula saking sêrat palapuran wau. Sajatosipun taksih kathah malih lampahan-lampahan ingkang langkung mêmêlas, ingkang tuwuhipun saking tindak siya tuwin sawênang-wênang, nanging samantên kados sampun cêkap. Tujunipun botên sadaya kawontênanipun makatên wau, wontên ugi ingkang pantês ingalêmbana. Ing ngandhap punika nyariyosakên sawatawis kabudidayan bathik ing tanah krajan Jawi. Ing ngriki kula inggih namung mêthik punapa ingkang kawrat wontên ing sêrat palapuran wau, inggih punika makatên:
Tiyang ingkang sakit sok dipun sukani jampi kanthi lêlahanan. Dene manawi badhe bakda Sawal, têtiyangipun sok dipun plèlèr sinjang lan sasaminipun. Manawi kadhangkala kathah padamêlan ingkang kêdah rampung, ingkang
saening tangkêpipun kaum majikan kalihan kaum bêrah ing tanah karajan Jawi kados ingkang kawrat wontên ing sêrat palapuran wau. Amila cêkap samantên kemawon.
Jalaran saking punika trajangipun para kaum majikan ing tanah karajan Jawi dhatêng bêrah-bêrahipun wau pantês ingalêmbana saha prayogi sangêt dados tuladan; sabab angèngêti ebah-ebahaning jaman, sadaya-sadaya sami kapengin dhatêng,, Selfhelp", inggih punika rumagang ing damêl piyambak tanpa ngêjibakên pitulunganing liyan, punika sakawitipun kêdah botên anêngênakên balônja utawi pamêdal agêng, watonipun sampun anyêkapi kabêtahanipun kêdah dipun lampahi kalayan sênêng lan santosaning manah, prêlunipun sagêda tumuntên kasêmbadan sêdyanipun. Bilih bôngsa kula sampun kathah ingkang sami migatosakên bab lampahing pitulungan makatên wau, têmtu badhe enggal ngundhuh wohipun, miraos katêdha tur anyêgêri badan.
Pêpajênganipun candu suda kathah sangêt. Taun punika rantamaning pêpajênganipun 37 yuta rupiyah, taun ngajêng 24 yuta rupiyah.
Dene pêpajênganipun taun punika ing tanah Jawi saha Madura katimbang kalihan taun ingkang kapêngkêr sawulan-wulanipun suda 200.000 rupiyah, ing
Wiwit tanggal 1 Juli ingkang kapêngkêr Tuwan Mr. Singgih dipun têtêpakên dados Propagandhis, Persatoean Bangsa Indonesia, tumrap Jawi Têngah.
Radèn Adipati Arya Suwônda, bupati ing Pathi, kalihan garwa tuwin putra pambajêng dèrèng dangu punika pangkat dhatêng Eropah, badhe nuwèni putranipun kêkalih ingkang sinau wontên ing ngrika.
Tuwan G. Boswinkel, adpisur anlèdhêng pangajaran, katêtêpakên dados guru basa Jawi wontên ing
Bratatanaya, kumêndhan lesiun Mangkunagaran dèrèng dangu punika lèrèh saking kalênggahanipun. Ingkang anggêntosi kangge sawatawis môngsa Tuwan Mayor Jagaprêwita. Tuntunan bataliyun ôngka satunggal kapasrahakên dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Suryasumarna.
Wadhuk ing Sugihan, Wanagiri, sampun rampung anggènipun anggarap. Dèrèng dangu wadhuk wau kabikak. Ingkang ambikak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara - dipun èstrèni paduka tuwan gupêrnur, utusan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta - tuwin priyantun saha tuwan-tuwan sanès-sanèsipun. Waragad têlas 60.000 rupiyah. Ingkang anggarap Ir. Sarsita. Wadhuk wau kenging kangge ngoncori sabin 600 bau.
Wiwit tanggal 1 Juli ingkang kapêngkêr ing Surabaya dipun wontêni kursus nyêpêng balegriya tumrap lare èstri wêdalan Mulo utawi H.B.S. Ingkang nglêbêti kathah. Laminipun sinau 1 taun. Ing ngriku dipun wulang ocal-ocal, ngrêksa lare, dondom-dondom, nyulam sapanunggilanipun. Bikakipun sabên dintên Salasa, Kêmis saha Sêtu, wiwit jam 8.15 enjing dumugi jam 12 siyang.
Kala tanggal 5 Juli ingkang kapêngkêr Mulo H.I.K. Mohamadiyah ing Surakarta dipun bikak mawi rame-rame sawatawis. Ingkang nglêbêti kathah, wontên ingkang saking Sêlèbês, Borneo, Acèh, Minangkabo, Jawi Têngah, Jawi Kilèn, saha Madura.
Kawartos Standplaats-toelage-nipun para punggawa nagari badhe dipun suda. Ing Bandhung saha Malang, samangke 5% badhe dipun dadosakên 3%, kathah-kathahipun 15 rupiyah. Ing Bêtawi saha Mèstêr Kornèlis, samangke 8% badhe dipun dadosakên 5%, kathah-kathahipun 25 rupiyah. Ing SurayaSurabaya. têtêp 10%, kathah-kathahipun 50 rupiyah. Dene ing panggenan sanèsipun ing tanah Jawi saha Madura bokmanawi botên dipun suda. Ing Medhan dipun dadosakên 8%, kathah-kathahipun 40 rupiyah. Ing Padhang dipun dadosakên 5%, ing Pordhêkok, Bêngkulên saha Tanjungkarang dipun dadosakên 3%, ing Mênadho dipun dadosakên 8%, ing Ambon, Makasar, Balikpapan, Banjarmasin, Pontianak, Pangkalpinang, Jambi, Palembang saha Lahat têtêp 10%.
Wiwit tanggal 15 Juli ngajêng punika S.S. badhe ngandhapakên prabeya ngintunakên barang, inggih punika
samangke sabên 100 kilo gram f 1.25) ugi badhe kasuda kathah.
Kawartos, lot-lot lotre agêng (500.000 rupiyah) tandhonipun kantor Escompto ing kitha ingkang agêng-agêng sampun pajêng sadaya. Samangke kantun ngêntosi pawartos saking tanah sabrang saha kitha ingkang alit-alit. Anggènipun anggêbag bokmanawi salêbêtipun wulan punika.
Taun punika wiwit wulan Januari dumugi pungkasanipun wulan Juni cacahipun baita ingkang malêbêt ing palabuhan Tanjungpriuk wontên 1270, taun ingkang kapêngkêr wiwit wulan Januari dumugi pungkasanipun wulan Juni 1490, dados sudanipun 220 utawi 14-17 pêrsèn.
Punggawa sipil bôngsa Eropah ... 18.000Punggawa sipil bôngsa pribumi ... 100.000Opsir ... 1400Undêrlitnan ... 200Militèr bôngsa Eropah ... 7000Militèr bôngsa pribumi ... 31.000Dene ingkang pènsiunan:Punggawa sipil bôngsa Eropah ... 5000Punggawa sipil
wiwit benjing tanggal 2 Januari 1932 badhe lèrèh saking kalênggahanipun.
Radèn Sugêng, putranipun ingkang bupati ing Jêmbêr, benjing wulan Agustus ngajêng punika badhe dhatêng nagari Walandi, prêlu nglajêngakên sinaunipun. Radèn Sugêng wau
apdhèling Singkawang, paresidhenan Borneo sisih kilèn.
Perserikatan Goeroe-goeroe Hindia Belanda ngadêgakên H.I.S. wontên ing Sêmarang, kala tanggal 5 Juli ingkang kapêngkêr pamulangan wau dipun bikak, mawi rame-rame sawatawis. Tamu kathah.
Miturut katranganipun dhepartêmèn pinansiên, sambutanipun praja Jêpan ing pungkasanipun wulan Mèi punika wontên 5.971.057.000 Yèn (1 Yèn samangke aosipun kirang langkung f 1.20). Sarêmanipun taunan 291.745.000 Yèn).
Jendral Cang Kai Sèk dèrèng dangu punika sampun kalampahan nêmpuh kaum kuminis ing propinsi Kwangsi, ambêkta prajurit kalih dasa èwu. Para kaum kuminis wau ingkang kathah sami sêsingidan wontên ing parêdèn, panjangipun 100 mil. Mila tumrap prajurit parentah inggih botên gampil anggènipun badhe anggêpuk (dipun dugi kaum kuminis wau cacahipun wontên 250,000,) sami asikêp dêdamêl pêpak.
Awit saking kathah jawah, ing sawatawis panggenan ing Tiongkok lèpèn-lèpèn sami ambludak. Mansuri sisih kidul kilèn, kitha Suwipènho (ing kikisipun Tiongkok saha Ruslan), Kiyangsu lèr saha Syantung kidul sami kêbênan. Kathah tiyang ingkang pêjah kablabak utawi kecalan bale griya.
Unjukira iku bênêr Abdullah, awit saupama ingsun duka marang sira, iku mung atêgês anglairake angkaraning panggalih ingsun. Gêdhene saupama ingsun nganti agawe tiwasira, ingsun iya bakal ora ngukup apa-apa. Awit sihe sang putri kang wis tumiba ing sira, ora bisa owah saka pakartine sapa bae. Dadi saupama ingsun nindakake kawasaning angkaraningsun, bakal saya dinohan ing katêntrêman. Tumraping liyan bokmanawa isih ana pangira maido marang unjukira, nanging tumrape ingsun, ngandêl lan pitaya marang unjukira. Nanging Abdullah, ingsun darbe pamundhut marang sira, ing sarèhne sira wus nêmu kabêgjan sadhuwuring ratu, saiki sira lungaa saka kene. Anggon ingsun darbe pamundhut mangkono mau, murih bisa nyirnakake ucap kang ora bêcik tumraping panjênêngan ingsun. Ingsun mêmuji muga sira kasambadanana kang dadi sêdyanira.
Kawula nuwun inggih sandika, mugi wontên kamirahaning panggalih dalêm, kawula kaparêngakên ngusap pada dalêm, punika ingkang badhe damêl wiyana kawula.
Abdullah lajêng kaparêngakên majêng ngabêkti sampeyan nata, ajêngipun alampah dhodhok alon. Nalika Abdullah ngabêkti, sang prabu tansah mandêng kanthi rênaning panggalih, saha ngandika alon: slamêt.
Abdullah lajêng mundur saking ngarsa nata, mripatipun kaca-kaca, dening bêbêg rumaos karoban sihipun nata ing Bagêdad.
Saunduripun, Abdullah senapati nata kêpêksa mitêrang kaparêng nata, unjukipun: kawula nuwun, kaparêng nata kadospundi, dene Abdullah lajêng kaparêngakên luwar makatên.
Sang prabu: Mara sira munjuka ing sabênêre, apa kang andadèkake kurang panarimanira.
tiyang dosa, nanging tumraping kawula kathah, ingkang nyumêrêpi dosanipun, Abdullah ngambah kaputrèn,
mêsthi ora ana uwis-uwise, awit anggone arêp golèk pamarêm, ora bakal katêkan, salawase mung tansah ngômbra-ômbra ora ana uwis-uwise, dening tumindake tansah kêmoran angkaraning ati. Kayadene lêlakon ingsun dhewe, manawa ingsun turuti, kaya-kaya marêm samôngsa ingsun wis gawe tiwase Si Abdullah. Nanging apa iya têmênan mangkono, pangiraningsun ora, awit saupama Si Abdullah wis ora ana, mêsthi ana sabab-sabab kang nusuli, kang saya agawe urube panggalih ingsun. Beda yèn wus ingsun punggêl samene, ilanging kamelikan, atêgês katêntrêmaning panggalih ingsun. Iku padha pikirên kang dawa, lan sira ngèlingana, Abdullah iku ora ana alane mungguhing panjênêngan ingsun, wah kêdunungan ati tatag, kêndêl, tanggon ing paprangan. Ajaa anglakoni panggawe kang kaya mangkono, mêsthi ingsun ngapura. Dadi anggone ingsun
Dhawuh pangandika nata sadaya wau, sagêd angèndêlakên sawarnining rêraosan, wusana lajêng bibaran.
Senapati Bagêdad misuwur dados senapati linangkung, kenging dipun wastani kaluhuraning praja Bagêdad jalaran saking sang senapati. Sang senapati sampun rambah-rambah anggêbag praja, sagêd nêlukakên para nata ingkang nêdya ambalela ing ratunipun, sadaya sami rampung dening sang senapati piyambak. Saking misuwuripun sang senapati, ngantos karan senapati alap-alap. Wontênipun ngantos dipun jêjuluki senapati alap-alap, dening tandangipun sang senapati wontên ing paprangan cikat tarampil, manawi ngulahakên dêdamêl kados thathit, sakêdhepan sampun adamêl pêpêjah.
Wêwatêkanipun sang senapati punika brangasan sangêt, botên kenging mambêt tantang, manawi sampun gadhah kêkêncêngan, botên kenging dipun êlukakên. Dhasar sêmbada, botên ajrih dhabêngdhatêng. baya pakèwêd, awrating mêngsah dipun bobot ènthèng.
Jalaran saking ambêgipun ingkang kados makatên wau, andadosakên ajrihing para punggawa. Samôngsa sang senapati duka, malah sawêg dhèhèm kemawon, sampun adamêl andharêdhêgipun ingkang mirêngakên. Nanging sagêdhagan punika, sang senapati ngrumaosi apês, manah tansah kacuwan dening pamênggaking ratunipun. Ingkang makatên wau tumrapipun sang senapati ngrumaosi manggih cobi awrat, mila tansah gêrêng-gêrêng kemawon.
Saunduripun saking ngarsa nata, sang senapati katingal pêtêng polatanipun, adamêl mirisipun para punggawa, saha sami mangrêtos, bilih sang senapati Wina nawung panggalihan wigatos. (Badhe kasambêtan)
nganti bablas adoh suwarane / kaya dadi tôndha angundangi / yèn ing wayah kuwi / sapi dingon mêtu //
ora suwe wong angon anggilir / mlaku alon-alon / ngumbar kewan ana pangonane / rajakaya awor dadi siji / ayêm anggayêmi / sukêt lêdhung-lêdhung //
papat padha aring kabèh / tansah nyawang karo anggayêmi / yèn adoh sathithik / dicêluki sêru //
wis watake duwe anak cilik / galake sok ketok / yèn kêsliring sabab apa bae / banjur pasang sungu mrayitnani / yèn nyêdhaka mêsthi / kalakon disrudug //
saupama uwong yakne muni / mulang ora pêdhot / he anakku kowe kuwi kabèh / aja nakal pijêr jondhil-jondhil/ [jo...]
[...ndhil-jondhil/] mundhak dipanasi / tôngga-tôngga iku //
narimaa cêcêdhakan bêcik / aku tansah momong / padha bae sukêt kana-kene / aja nyahak têba adoh kuwi / awit sok marahi / dadi kliru surup //
karo manèh kowe isih cilik / yèn nganti kalakon / disawiyah ing liyan mêsthine / aku iki kêpêksa mrinani / pakolèhe dadi / padu adu sungu //
wis ta ayo angadoh sathithik / aja grombol-grombol / galo akèh bocah nakal kae / anak sapi wis umur rong sasi / yèn kowe nyêdhaki / mundhak digêguyu //
ora suwe sapi nuli nisih / nyingkir rada adoh / anglumuhi nyang tangga-tanggane / rumêksa nyang slamête cah cilik / kabèh padha aring / padha playon nutug //
kala-kala biyung ora lali / andilati alon / nyang pêdhète nganti rata kabèh / yèn uwonga padhane ngrêsiki / murih bisa kalis / rêgêd blêthok blêdug //
samangsane wis wayah anggiring / ana swara thor-thor / dadi tôndha ngundangi kabèhe / iya iku wong kang angon sapi / nuli anggiringi / barêngan gumrudug //
sapi-sapi kang padha digiring / padha ngrêti pakon / yèn wis wayah kaya mulih dhewe / nuli mlêbu kandhang dipacêli / nutug ing sawêngi / manggon kandhang brukut //
tumrap sapi kang nak-anak cilik / ora beda kêlon / sêdhèt-pêdhètpêdhèt-pêdhèt. disandhing cêdhake / ora kêndhat pijêr didilati / kaya ngisik-isik / nglela-lela ledhung //
kaya ngono tinêmuning sapi / anggone angêmong / bangêt ngeman mênyang ing anake / saya manèh tumrape wong mêsthi / saya angluwihi / gone ngênul-ênul //
kang mangkono padhaa ngèlingi / bocah-bocah anom / wong tuwamu bangêt pangemane / salawase mung agawe bêcik / yèn kosumurupi / bêcik kang tinêmu //
Bocah ambêk wêlasan kuwi, kajaba saka dhasar, bisa uga jalaran saka kulina nindakake. Kosokbaline bocah ambêk siya, jalarane uga mangkono.
Ana bocah ambêk wêlasan, jênênge Diman. Kagawa saka wêwatêkane sing kaya ngono mau, yèn ana apa bae sing sipat nyawa, sabên ketok kasangsaran, iya banjur ditulungi, kaya ta wêruh kinjêng kêcêmplung banyu, banjur diêntasake.
Sawiji dina, Diman nuju dolan, wêruh ana bocah rubung karo padha rame alok-alok, sing diêlokake mau manuk gêlathik gumandhul ana ngêpanging uwit, isih katutan bolah ing gulune. Diman ngrêti yèn manuk mau ucul saka pangundhan sabolahe, banjur têmangsang ana ngêpang.
Diman pitakon: manuk kuwi padha arêp kokapakake: ta. Aja kosawati, yèn kêna rak mati.
Ana bocah sing mangsuli, kowe prêduli apa: ta, wong sing duwe wis olèh.
Diman: Apa kowe ora wêlas, manuk gulune wis kêjirêt ngono, isih kosawati. Apa kiramu manuk kuwi ora ngrasakake lara, saya yèn kêna kosawat, bisa dadi patine.
Bocah: Wong manuk bae kowêlasi, mati bok ya bèn.
Diman: Ora, sing duwe sapa: ta, aku arêp takon.
Diman: Yèn pancèn dimelikake, bok dipènèk, aja disawati ngono. Wis, tak pèke bae: ya.
Sing duwe: iya sakarêpmu, yèn kowe bisa anjupuk, aku gêlêm nêbus sakêthip.
Diman: Yèn wis padha lila, mêngko tak pènèke.
Diman banjur mènèk wit gêdhe, pamènèke rêkasa, nanging suwe-suwe iya bisa têkan ing dhuwur. Panggonane pancèn rêkasa, bolahe anggubêt pang cilik. Wis dadi watake Diman, yèn gêlêm têtulung, lali mênyang kasamaran, pamènèke nganti têkan ing pang yèn diênciki nganti mêntiyung, akèh sing padha ngêlokake. Suwe-suwe bisa ngranggèh bolah kanthi niyungake pang cilik, glathik banjur kêna diuculi saka jirêtan, digawa mudhun.
Satêkaning ngisor dirubung bocah akèh, ana sing gêlêm arêp anggêntèni, malah sing duwe dhewe banjur ngulungi dhuwit sakêthip, karo anjaluk manuke.
Diman mênêng bae, suwe-suwe calathu: tinimbang aku nampani dhuwit sing bakal anjalari dadi sangsara. Wis ênya padha sawangên.
Bocah liyane padha andomblong. Nanging padha ngrêti mênyang ambêge wêlasan Si Diman.
Pak Suta duwe anak lanang, umur pitung taun, jênênge Sutiya, wis disêkolahake, kêgolong bocah pintêr, isih cilik wis bisa ngetung têkan atusan.
Sanadyan wong desa, Pak Suta kuwi bisa mulang bocah, dene pamulange, anake diajari gêmi. Sabên esuk, Sutiya sadurunge mangkat, dikon sarapan dhisik. Sawiji dina bapakne kôndha mangkene: yèn esuk sarapana dhisik: ta, wêtênge dadi ora pêrih, lan ora anggrangsang, mundhak kapengin apa-apa. Karo manèh jajanan kuwi sok anglarani wêtêng. Kowe [Ko...]
Sutiya sawise nampani dhuwit rong sèn saka bapakne, banjur mangkat, nanging mampir
Êmbokne: Iya, iya, kene tak simpênane.
Sutiya sawise mangkat, bok Suta kêtêmu sing lanang takon mangkene: pakne, kathik anakmu kosangoni dhuwit barang.
Sing lanang: Bèn, ta, tak kon nyèlèngi kok.
Êmbokne: Ênya ta, dhuwite cèlèngana, mau diwèhake aku. Pak suta banjur nampani dhuwit rong sèn, dikanthongi.
Esuke nalika Sutiya arêp mangkat sêkolah kêtêmu bapakne, anjaluk balônja, diulungi dhuwit rong sèn, iya dhuwit dhèk wingi kae. Sutiya sawise nampani dhuwit, iya banjur dititipake êmbokne, êmbokne masrahake mênyang sing lanang, esuke disangokake Sutiya manèh. Salawase mung ubêngan
kangge benjing inggah-inggahan, saniki petang kula êmpun angsal kalih rupiyah, yèn kalih dintên niki, dados ontên kalih rupiyah kalih sèn. Êngga niki sing kalih sèn.
Saungkure Sutiya, bok Suta kêtêmu sing lanang ngulungake dhuwit rong sèn karo takon: dhuwite anakmu wis ana pira pakne.
Sing wedok: Ya dhuwit sing tak titipake sabên dina kae.
Sing lanang: Wa, aku ora eling, salawase ya mung tak liyêrake bae, sing tak sangokake lan sing tak tampani saka kowe, dhuwite iya dhuwit iki bae.
Sing wedok: Aja sêmbrana kowe, anakmu kôndha, dhuwite jare wis rong rupiyah, arêp ditukokake jas. Wujudna: lo. Aja gawe gêlaning bocah.
Pak Suta bangêt bungahe, anake bisa dadi gêmi têmênan. Barêng wis cêdhak unggah-unggahan, Pak Suta mujudake dhuwit sèn, miturut cacah pangetunge Sutiya, barêng dietung ana saringgit luwih. Sutiya dituduhi bungah bangêt, kalakon bisa tuku jas kaya sing dikapengini. Barêng unggah-unggahan diênggo, akèh kancane sing padha ngruruhi. Sutiya kôndha yèn dhuwit sing dianggo tuku asli
Ing nginggil punika gambaripun rêdi Siminung. Ing sacêlakipun ngriku ing pinggir wontên têlaganipun ingkang toyanipun bêning.
Garèng: Truk, Truk, omonganamu, yèn wong golèk pagawean luwih gampang olèhe nèk sugih sobatan katimbang yèn ora duwe sobat babarpisan, lo, kiyi rak cocog, ta, karo katêranganaku dhèk biyèn, yaiku wong urip kudu bisa ngêpenaki liyan, amrih akèh sêsobatane. Saiki ambanjurake rêmbuge ing bab panggone polêksrad atur pamrayoga mênyang pamarentah, supaya nglarangi lanang wadon karo-karone padha nyambut gawe ana ing guprêmèn, cêkake: nglarangi nyambut gawa para wanita sing wis omah-omah. Dhèk anu aku wis ngomong yèn ana pranatan kaya mêngkono kuwi aku cocog bangêt. Malah yèn pranatane mau luwih dijêmbarake manèh, aku iya saya luwih mupakat, upamane bae: kabèh wong wadon dilarangi nyambut gawe nyang guprêmèn.
Petruk: Hut, hut, kathik lancang pangucapira. Apa karêpmu, supaya wong-wong bangsamu dhewe kiyi bali kaya nalikane jaman Majapait kae, yaiku: wong wadon mung dikon wêdhak pupur, lan ngenggar-enggar panggalihe si kakung bae. Nèk saiki jamane istri sêdhar, iya jamane para wanita wis padha maju-maju mêngkene, iya wis padha ora sondèl, nèk arêp disawiyah-sawiyah mêngkono. Tumrape jaman saiki, Kang Garèng, ati-atinên wêtuning têmbungmu, yèn kowe ngrêmbug kaanane para wanita, mêngko kowe rak kalakon sinawat ing susur-e, nas, nganti lali aku, ing jaman kamajuan kiyi para wanita mêsthine rak wis ora padha anggantèn, mulane iya kudu tak salini omonganaku. Ati-ati, Kang Garèng, nèk kowe agawe dukaning
Truk, anggonku mrayogakake saupama para wanita kabèh dilarangi nyambut gawe, kuwi nèk rumasaku ora ngêmungake bisa nyuda cacahing wong sing ora duwe pagawèn, nanging uga nyuda rêgêjêgan ing omah. Lire mangkene: mungguhing panêmuku wong wadon dilairake ana ing donya, kuwi
ora prêlu kudu golèk pangan dhewe, nanging kudu dadi timbangane wong lanang. Saikine barêng wong wadon padha maju-maju, banjur akèh sing ora miturut kodrate, yaiku dadi timbangane wong lanang, nanging malah banjur dadi kongkurène alias ngêjori nyang wong lanang, têgêse: nèk ana lowongan pagawean, upamane bae pagawean: klèrêk, juru tulis, lan sapêpadhane, lo, kuwi sing nglamar ora mung bangsane priya thok, nanging para wanita iya akèh. Nèk sing dadi panggêdhe bangsane priyayi sing dhêmên nyang wicara luwês, utawa têmbung manis, kuwi kêna tak têmtokake, yèn para panglamar priya mêsthi bakal ... ciyaklat, jalaran mêsthi mulih nglênthung têmênan. Hara, saupama wong wadon dilarangi nyambut gawe, lowongan pagawean mau rak mêsthi kêcandhak ing priya. Saiki bab rêgêjêgan ing ngomah, aku ora prêlu nyaritakake kana-kana, tak nyaritakake awakku dhewe kiyi. Kowe rak wêruh dhewe, ta, nèk bakyumu anyar kuwi wêton H.I.S. tur biyèn wis tau dadi astèn, klèrêk kantor pos. Lo, kuwi ora kêna
gudhêge kurang santên, jangane rada sayub, sambêl gorènge anyêb bae, sambêle kurang trasi ... lo, kuwi durung nganti tutug omongku, iya banjur andadak cênthe-cênthe rame kae: ora susah maido, nèk ora kanggo aku, bokya dipêgat bae, tak bali dadi klèrêk manèh, hik, hik, hik iya kaya ngene kiyi rasane ngèngèr wong lanang. Jarene isih jaka, jêbulane anake wis karo têngah losin, hik, hik, hik, hêk, hêk, hêk. Hara, Truk, saupama wong wadon dilarangi nyambut gawe, mêsthine iya ora mêngkono wangsulane, kiraku malah banjur mangsuli ngasih-asih mangkene: Inggih kakang mas, kula sampun lêpat nyuwun pangapuntên, benjing mawon kula ocal-ocalakên ingkang ècu punika.
Petruk: Kang Garèng, aku kok ora mupakat nyang omonganamu kiyi. Nèk wong wadon sing wis omah-omah banjur dilarangi nyambut gawe, kuwi aku iya pancèn cocog, jalaran ing ngomah pagaweane rak wis cukup. Nanging nèk wong wadon umume dilarangi nyambut gawe, kuwi aku kok ora bisa akur. Awit saiki kiyi pagawean kuwi warna-warna bangêt, ana sing mathuke mung kanggo wong lanang bae, kaya ta: suradhadhu, matrus, lan sapadhane, ana sing kanggo wong lanang iya mathuk, kanggo wong wadon iya apik, kaya ta: klèrêk, jaga tilpun, lan sapiturute, nanging uga ana pagawean-pagawean sing mung mathuk kanggo bôngsa wanita bae, kaya ta: dhukun bayi (vroedvrouw) guru sêkolah probêl, lan liya-liyane. Dene saikine para wanita banjur padha nêrak pagawean-pagawean sing dudu mêsthine, kuwi kagawa jalaran saka jamane. Mungguh katêranganamu ing bab wuwuhing rêgêjêgan ing sajêroning ngomah, nèk mungguh panêmuku kaliru bangêt. Awit ing kono kowe sajak nacad mênyang para wanita sing padha olèh pangajaran, kok dakwa, yèn padha
ngêdir-êdirake kapintêrane, lan ngêdir-êdirake anggone bisa golèk pangan dhewe. Wanita sing duwe lageyan sing kaya kok kandhakake mau, sing sathithik-sathithik mutung utawa nêpsu, kuwi dudu aran wanita sing utama lan wanita sing olèh pangajaran, nanging wanita sing ambrêkunung. Yèn pancèn wanita kênthingan, dhasar olèh pangajaran, mêsthi ora duwe watak sing mokal-mokal utawa ganas, sing akèh mêsthi tansah angèlingi marang kasusilan lan kaluhuraning kawanitane, yaiku sajrone ajêjodhoan, anggone angladèni priya mêsthi wis diarah murih slamêting sakaro-karone. Dadi iya mêsthi bisa ngrêksa marang priya, bisa nuju prana, bisa anggêdhèkake pikiring priya, bisa amêmulih rêngating driya, cêkake bisa ngrangkani utawa ngladèni priya. Iya wanita sing kaya mangkono kuwi, sing sinêbut sajatining wanita, iya wanita utama. Wêwatêkaning wanita sing luhur mangkono iku, satêmêne wanita sing bisa ngluhurake marang jênênging priya, rewange lara lapa, rewange suka rêna ana ing ngalam donya. Wis, wis, Kang Garèng, rêmbugane padha dilèrèni samene bae,
aku tak mujèkake, supaya slamêta aku.
bawah Mangkunagaran, samangke sampun kapundhut kagêm pasanggrahan saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun, saha sampun kamulyakakên kados wingi-wingi lajêng kaparingan nama: Asripurna. Ing ngriki kula mêwahi katêrangan cariyos babadipun pasanggrahan wau ugi namung kapêndhêt cêkakanipun ingkang sakintên prêlu kemawon dede dongèng, taksih pèngêtan têrang, lowung kangge wêwahing waosan. Gancaripun sakawit kados ing ngandhap punika:
Pasanggrahan Tawangmangu, punika iyasanipun suwargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV, kirang langkung sapriki sampun jajahan pitungdasanan laminipun, kaparingan nama pasanggrahan Srikaton. Kawuningana, pasanggrahan-pasanggrahan iyasan M.N. IV punika kathah, kirang langkung wontên 25 panggenan, inggih punika manggèn kagungan dalêm siti-siti ing Sêmbuyan, Ônggabayan, Gêduwang, Matesih, Tasikmadu, Calamadu tuwin sanès-sanèsipun, nanging ingkang kawical agêng piyambak sarta pêpak jangkêp pirantosipun, namung kalih panggenan, ôngka 1 ing Karangpandhan, ôngka 2 ing Tawangmangu kasêbut nginggil, dene sanès-sanèsipun namung kapetang limrah sarta botên mirantos pêpak kados ing Karangpandhan tuwin Tawangmangu. Makatên malih, inggih namung kalih panggenan punika ingkang kêrêp kagêm pêpara, rêrêp ngantos dasanan dintên laminipun, asring-asring kagêm [kagê...]
[...m] pasamuwan mawi anyêdhahi tamu-tamu para luhur bôngsa Walandi tuwin Jawi. Dene pasanggrahan sanèsipun ingkang alit-alit, namung kagêm ampiran kèndêl sadintên kalih dintên. Pasanggrahan Karangpandhan tuwin Tawangmangu, punika papanipun ing parêdèn langkung inggil, bawera radin, miwah hawanipun sakeca sangêt tumanduk dhatêng angganing manungsa (langkung asrêp), pikantuk sangêt kangge patirahan ngupados hawa sae, inggih dening agêngipun sarta sarwa mirantos wau punika, mila kacariyos wragading iyasa pasanggrahan kalih panggenan wau gunggungipun ngantos têlas atusan èwu. Têtanêman minôngka kangge pêpasrèn, botên ngêmungakên bôngsa sêsêkaran ing patamanan kemawon, nanging tanêman bôngsa wowohan ugi sapêpakipun.
Pasanggrahan Tawangmangu punika botên têbih sangêt kalihan pasanggrahan Karangpandhan, namung lêt watawis 4-5 pal kemawon, sami dumunung sukuning rêdi Lawu têmbing kilèn. Jaman samantên dèrèng wontên têtumpakan warni-warni kados samangke punika, mila bilih têdhak pêpara samôngsa sampun ngancik laladan Karangpandhan, Tawangmangu sapiturutipun,
dipun panganggeni sandhangan sami, pirantos narik, nyurung utawi anggondhèli titihan dening marginipun turut parêdèn minggah mandhap. Wondene para pandhèrèkipun putra santana dalêm punapadene abdi dalêm jalêr èstri, prajurit drahgundêr sapanunggilanipun sami numpak kapal sadaya.
Mangsuli cariyos pasanggahan Tawangmangu. Dumugi jumênêng dalêm suwargi Kangjêng Gusti
manungsa jalêr èstri tiyang sêpuh tuwin lare, rajapêjah rajatatu sawatawis kathah kanthi wutahing rah anggêgirisi, sadaya wau kadadosan sami sakala manggèn wontên salêbêting pasanggrahan agêng ing perangan têngah adamêl ngêrêsing manah.
Dhawahing karisakan wau ing dintên Jumuwah tanggal sapisan wulan Sura, ing taun Jimakir ôngka 1818 ing wanci janm 11 siyang. Ajalaran saking pakartining têtiyang sami kalap punapa kaanjingan setan punika, [puni...]
[...ka,] sakawit satunggiling tiyang sampun satêngah oliya, dados paguronipun tiyang kathah sakiwatêngênipun dhusun ngriku, sinêbut Kyai Iman Sampurna. Dintênipun Kêmis enjing Kyai andhawuhi dhatêng sadaya muridipun, supados sami sudhia pirantos kangge sidhêkahan dhatêng pangidhangan ing Tlagapasir, sawetanipun Tawangmangu têbih, kados adat ing sabên taun dhawah dintên Jumuwah wulan Sura. Murid-murid sampun mirantos pêpak, mangke wanci sontên badhe bidhalipun. Ananging wêkdal wau beda sangêt kalihan padatan ingkang sampun. Cacahipun tiyang sêpuh jalêr èstri kalêbêt lare-lare alit, kirang langkung wontên 250 wontên bayinipun satunggal kalih, sadaya nêdya tumut dhatêng Tlagapasir. Barang rajadarbe, rajakaya, pitik iwèn, punapadene sawarnining dêdamêl bôngsa landhêp tuwin antêp, botên wontên ingkang kantun, prasasat namung griya thok ingkang katilar. Dhusun padununganipun Kyai Iman Sampurna suwung, tiyangipun sadaya tumut. Ing wanci ngajêngakên sêraping surya bidhal sêsarêngan dalah babêktanipun kêbut.
Kocapa, wontên ing margi Kyai Iman Sampurna kadadak salah kadadèn,
dhusun sampun dumugi nagari (Mangkunagaran). Jam 3 dalu wau, prajurit drahgundêr Jawi 60 numpak kapal tuwin suldhadhu bèntèng 100 dharatan, kakintunakên dhatêng Tawangmangu. Tuwan residhèn, Kangjêng Gusti Mangkunagara V kanthi para pangagêng sawatawis, sami têdhak anjênêngi, nanging namung kèndêl ing pasanggrahan Karangpandhan. Dumugining ngêndon sarèhning sampun têtela têrang, Kyai Iman Sampurna sabalanipun sumêdya
barisan drahgundêr lajêng dipun dhawahi sanjata karbin saking nginggil kapal, nalika kataman punglu sawêg sapisan kaping kalih dèrèng rêbah, jangkêp kaping tiga, Kyai Iman Sampurna rêbah pêjah ngênggèn, kancanipun kalih ugi pêjah kasênjata. Kancanipun pintên-pintên dasa tiyang ngêbyuk sumêdya narajang purun
tuwin kori. Gumêrah suwaraning tangis tiyang èstri tuwin lare-lare, kirang langkung wontên sèkêtan tiyang pêjah utawi nandhang tatu, dening ingkang taksih gêsang kapikut kapasrahakên pulisi. Barang rajadarbe, rajakaya sapanunggilanipun
liyanipun / lamun tinandhing tan timbang / lan rarasing pra janma liya nagari / sinamia tan padha //
kaananing têtuwuhan bumi / wus andadarbe daya
kawasane / rumput kang lêdhung-lêdhung / mung atadhah sarwa kadugi / dèn ambah rajakaya / nadyan dèn rit pugut / tan
datan nêdya ngrêrusak ananing bumi / mung pinrih tata arja //
Ing Kajawèn 44 lan 51, nyariyosakên bab menda bênggala. Bab punika kula badhe urun sakêdhik.
Menda bênggala punika, wontên warni-warni bangsanipun, sarta badhe kula têrangakên tanah sarta wangunipun satunggal-tunggalipun, kados ta menda Etawa, Montgomery, Kashmir.
Ing Indhia punika kathah bangsanipun menda, sarta satunggil-tunggilipun beda-beda tanah sarta wangunipun. Samantên ugi lêmbu, maesa, kuldi, menda gèmbèl, tuwin kapalipun.
Ing Mysore (Negapatman) lêmbu tuwin mendanipun sampun beda tanahipun kalihan ing Ongole (Nelvre). Môngka saparesidhenan Bênggala sisih kidul, sangsaya mangalèr ngetan mangalèr ngilèn, sangsaya beda tanahipun. Punapa malih ing parêdèn, Kalka, tuwin Kashmir. Ing Ismail Khan tuwin Daradikhan ugi makatên. Ing Rothak sarta ing Hissar sampun beda sangêt tanahipun, môngka saapdhèling.
Sampun cêtha ing Kajawèn 44 lan 51 gambar-gambaripun turun-turunan menda wau, namung kula badhe nyariyosakên aslinipun.
Menda tuwin lêmbu utawi kewan sanèsipun, tiyang kêdah anyumêrêpi saking pundi aslinipun kewan. Saupami kewan saking panggenan hawa ingkang bêntèr, dipun ingah ing panggenan ingkang asrêp, punika ingkang kathah botên dados. Menda Kashmir lan Montgomery dipun ingah ing panggenan bêntèr, samantên ugi menda Etawa dipun ingah panggenan asrêp inggih botên sagêd sae. Ing Jawi ngriki menda turunan Etawa, ingkang kathah ing pasisir lèr, inggih punika ing Pakalongan, Têgal, tuwin sanèsipun.
Dene menda ingkang wontên Jawi ngriki, ingkang kathah sampun campuran, awis sangêt ingkang tulèn. Namung rumiyin kagunganipun Nyonyah Vodegel ing Nglingi, ingkang kapundhut ing gupêrmèn f 10000, casahipuncacahipun. menda jalêr 4, menda èstri 96, sarta cêmpe kirang langkung 10 iji, punika 90% taksih Etawa tulèn. Ing Pakalongan Têgal, menda-mendanipun sampun turunan marambah-rambah.
Mangsuli tanah sarta wangunipun satunggil-tunggilipun bôngsa, tanahipun menda Bênggala ing sisih kidul punika, kados ing ngandhap punika:
Ulêsipun ingkang kathah abrit, utawi cêmêng, sirahipun kados menda Jawi limrah, kuping alit, sarta wontên ingkang pêrung, inggilipun samenda Jawi ingkang inggil piyambak, singat kados menda Jawi. Badan panjang sarta wêwêg. Ingkang jalêr dipun kêbirèni, kangge sêmbêlehan, kangge ing kapal sarta kangge kabêtahanipun tiyang pribumi, ingkang agama Islam.
Sadhèrèk kula H. Dimulya ing Mêdana, anyariyosakên turun-turun menda Bênggala, kirang pajêng kangge sêmbêlehan, sabab badanipun gèpèng, daging ngyiyit, kirang kiyal, punika kula
mathuk. Kewan sêmbêlehan punika, kêdah ngupados ingkang andhap sarta panjang badanipun, kados kasêbut ing nginggil. Daging ngyiyit punika botên sanès saking têdhanipun kadospundi.
Menda Etawa, punika aslinipun saking IniydhaIndhia. ngajêng ing dhistrik Etawa. Ing ngriku menda punika kangge pêrêsan, tiyang ingkang botên gadhah lêmbu utawi maesa Delhi (maesa pêrêsan) punika narimah puhan menda. Tiyang ing Indhia ngajêng punika agêng alit sêpuh anèm sami ngombe puhan, puhan punika ombèn-ombèn padintênan. Utawi malih kangge nulak ngêlak, yèn môngsa bêntèr wulan Juli, Ogustus, lan Sèptèmbêr, bêntèripun Indhia ngajêng ngantos 128° (Farhenheit) utawi langkung, punika tiyangipun angombe puhan, kacampur toya sarta sarêm sakêdhik, punika yêktos, ngêlakipun sagêd suda sangêt. Kula piyambak anglampahi.
Menda Etawa ing Jawi ngriki namung kangge nyaèkakên, sarta namung kangge kasênêngan kemawon, turun-turunipun kirang sae kangge sêmbêlehan.
Tanah sarta wangunipun, menda Etawa kados ing ngandhap punika:
Nyeblakakên bibit wau saangsal-angsal kêdah kaprênahna ing sakilèning wit rambatan, prêlunipun makatên: rèhning nama tanêman enggal, môngka bêntèring srêngenge punika botên ajêg, yèn siyang langkung bêntèr tinimbang ing wanci sontên, lan wêwayanganing wit-witan salaminipun manggèn ing prênah sakilèn tuwin sawetaning wit. Dados tanêman enggal wau yèn wanci enjing dumuginipun siyang manggèn ing prênah wêwayangan, dene yèn sontên kêsorotan srêngenge, nanging sampun suda bêntèripun, lan botên dangu lajêng sêrap, nuntên katututan daya kêkêsing dalu. Mila dipun reka kados makatên wau, pamrihipun supados widada gêsanging tanêman, dados botên nuwuhakên gêlaning manah.
Ing môngsa tracap punika kadhangkala mawi wontên pêthatan, mila yèn tanêmanipun dèrèng nglilir, kêdah dipun sirami. Yèn bêntèripun sangêt, upami ing
sakiwa têngêning tanêman, samantên ugi yèn prêlu, bibit kêdah mawi dipun kudhungi. Yèn pratikêl kados makatên wau dipun tindakakên akanthi lêrês-lêrês, sampun tamtu tanêmanipun enggal thukul andandos. Êlung ingkang dèrèng [dè...]
[...rèng] sagêd tumemplok, prêlu kêdah dipun pitulungi, inggih punika tinangsulan onggrong-onggrong angsal uwit, supados ros-rosanipun sagêd krakêt dhatêng klika. Mênggah pandhangiripun namung cêkap dipun kêsrik, ngangge pirantos ingkang nama tangkil utawi kêring.
Mênggahing wit-witan ingkang rinambatan mrica, punika sajatosipun botên andadosakên karisakan punapa-punapa, agêngipun sagêd adamêl sudaning woh, punika botên, awit gêsanging mrica beda kalihan gêsanging kêmladhehan.
Sapunika tanêmanipun sampun rumambat, kantun angêntosi benjing punapa sêkar lan awohipun. Mênggah sêkaripun inggih punika manawi wit mrica sampun mêdal caranganipun, dene sêkar wau mèmpêr sêkaring sêdhah, namung kaot mawi palêtuk pêthak, lan printisipun sawatawis groboh, punika botên dangu lajêng dados woh, wujudipun rêrentengan kados woh wuni, yèn taksih nèm ijêm, sêpuhipun abrit. Punika sampun mangsanipun kaundhuh, pangundhuhipun mawi ôndha kapènèk, nanging kajagia sampun ngantos adamêl dhèdhèling wit ingkang tumapêl ing klikaning kajêng rambatan.
Pangundhuhing woh wau kapêthik dalah gagangipun, winadhahan ing sênik kabêkta mantuk, sadumugining griya dipun pêthili, ingkang sêpuh kapilah-pilahakên kalihan ingkang taksih ênèm. Ingkang sêpuh lajêng kagodhog ngantos nyunyut kulitipun jawi, lajêng kailês ing lèpèn, sasampuning rêsik, garingipun lajêng dados pêthak, kados ingkang pinanggih wontên ing nglêbêt bothekan kasêbut nginggil. Wondene mrica ingkang taksih ênèm wau botên susah kagodhog, namung cêkap dipun êlèr wontên ing papan bêntèr ngantos dados garing, garingipun awarni cêmêng akisut, inggih kados ingkang pinanggih wontên ing crakèn punika, gampilanipun têtiyang mastani mrica cêmêng, nanging sajatosipun punika mrica limrah ingkang nomêr kalih.
Wasana karangan punika, mugi-mugi dados sarana panggugahing manahipun para sadhèrèk dhusun, lan malih yèn pancèn kathah pananêmipun, sampun têmtu badhe pikantuk kauntungan kathah, rimatanipun botên ngrêkaos.
Jalaran para amtênar, ingkang kajibah anamtokakên pambayaripun pajêg, punika panaksiripun miturut cacahing pêngobèng, ingkang nyambut damêl wontên ing ngriku. Saya sakêdhik cacahing pêngobèng, saya suda pajêgipun. Dados ngadani padamêlan bathik ingkang lumantar anèmêr, punika tumrap juraganing kabudidayan bathik, langkung kathah bathinipun katimbang tunanipun. Kosokwangsulipun ingkang dados anèmêr, punika manawi kirang pangatos-atosipun, inggih sagêd angsal kapitunan agêng sayêktos. Awit sadaya-sadayanipun kêdah dipun tandangi piyambak, ingkang pancènipun dados bêbahanipun juraganing kabudidayan, samangke dados kuwajibanipun anèmêr wau. Tingalipun anèmêr bathik punika sajakipun inggih kados tiyang ingkang nyambut damêl mardika, nanging sajatosipun malah dados rencanging kabudidayan ingkang ngrêkaos.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih padamêlanipun anèmêr, sanadyan ing sêmu katingal sajak mêrdika, nanging sajatosipun malah satunggiling rencang ingkang ngrêkaos, langkung malih mênggahing têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik ngriku, punika saya ngrêkaos malih. Murih têrangipun, ing ngriki kados prêlu nyariyosakên sakêdhik mênggah:
Têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik, punika kenging kabagi dados tigang golongan, inggih punika: pêngobèng, tukang cap, tuwin kuli limrah. Mênggah pêngobèng punika ingkang kathah tiyang èstri, sanadyan kadhangkala inggih sok kêsêsêlan tiyang jalêr. Dene pêngobèng-pêngobèng wau, ingkang kathah sami manggèn wontên ing pakawisanipun kabudidayan ngriku. Punapa malih pêngobèng ingkang pintêr, punika dipun jagi sangêt sasagêd-sagêd sampun ngantos mêdal.
Ing jaman rumiyin tiyang èstri ingkang purun tumut nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik bôngsa Tionghwa, punika dipun anggêp tiyang èstri asor. Nanging ing samangke sampun kawastanan limrah.
Para maos têmtunipun lajêng wontên ingkang pitakèn, têka èstri ngantos botên ajrih dhatêng wirang, punapa tumrapipun têtiyang wau ing kabudidayan-kabudidayan ngriku sagêd anyêkapi mênggahing:
Têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik, punika pambayaranipun miturut lamining panyambutdamêlipun, utawi miturut cacahing barang ingkang karampungakên, dados wontên ingkang dipun bayar dintênan, wulanan, utawi taunan, nanging ugi wontên ingkang kabayar sarampungipun sasawit utawi saslendhang.
Ingkang kabayar dintênan punika namung kuli limrah, dene ingkang kabayar wulanan utawi taunan, punika kuli lan pêngobèng ingkang sami manggèn wontên ing ngriku pisan, kajawi angsal bayaran, têtiyang wau ugi angsal têdha tuwin papan patilêman. Nanging miturut panitipriksa, pambayaranipun kuli dintênan punika langkung kathah katimbang tiyang-tiyang ingkang kabayar wulanan utawi taunan wau.
Mênggah kathahing epahanipun têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik, punika cêkak aos kenging dipun cariyosakên, bilih botên cêkap manawi kajagèkakên kangge nêmpur, ngêmungakên kangge tumbas lawuhipun kemawon, dene ingkang kajibah ngawontênakên uwos inggih ingkang jalêr, samantên punika manawi ingkang jalêr gadhah sabin.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih epahanipun para pêngobèng punika ngêmungakên kenging kangge tumbas lawuhanipun kemawon, môngga samangke sami niti kathahing
Anggènipun ngupados katêrangan murih sagêdipun nyumêrêpi mênggah kathahing epahanipun para pêngobèng lan punggawa sanès-sanèsipun, punika pancèn inggih angèl sayêktos, jalaran ing kabudidayan bathik punika sami botên wontên buku-bukunipun ingkang kangge nyênyathêti wêdal lêbêting arta, amila paniti priksanipun wau ngêmungakên saking katêranganing tiyang kemawon. Dene cara-caranipun ngupados katêrangan punika makatên:
Kados ta pêngobèng, punika pasrahan padamêlan, ingkang bayaranipun sampun katêmtokakên kathahipun, sarta pambayaripun manawi padamêlanipun wau sampun rampung. Angsal-angsalaning panitipriksa, pêngobèng punika radin-radinipun angsal opahan ing dalêm sadintênipun 15 sèn. Miturut katrangan sanès, epahaning pêngobèng punika radin-radin sadintênipun namung 15 sèn, punika inggih lêrês, manawi angèngêti, bilih angsal-angsalanipun ingkang sabagian punika minôngka kangge nyauri sambutanipun dhatêng majikan utawi juraganipun.
Têtiyang èstri ingkang sagêd angsal opahan langkung saking 15 sèn sadintênipun, punika para pêngobèng ingkang pancèn pintêr-pintêr, tuwin ingkang kêrêp kemawon anglêmbur ing wanci dalu.
Dene bayaranipun kuli, punika ing sadintênipun antawisipun 25 kalihan 35 sèn, inggih wontên kuli ingkang bayaranipun namung 15 dumuginipun 20 sèn, nanging punika taksih nama anthèk. Dene bayaranipun tukang cap, punika sok sagêd 50 ngantos 75 sèn. Untungipun, dene sadaya wau sagêd sami angsal têdha tuwin wedang kopi kanthi lêlahanan. (Badhe kasambêtan)
Bab Ewahipun Têmbung utawi Basa Awit Badhe Anuruti Jaman.
Kala Rêbo kapêngkêr kula ngaturakên mupakat kula dhatêng panganggenipun têmbung: tuwan, kangge anyantuni têmbung sadhèrèk, awit kula aturakên têmbung tuwan, wau botên wontên raosipun dêksura, tumrap ingkang ngangge raos èwêt inggih botên wontên, makatên ugi tumrap ingkang kataman, sanajan kulinanipun dipun sêbut dèn, dèn bèi, sapiturutipun, inggih botên wontên punapa-punapanipun. Môngka manawi dipun manah icaling èwêt-pakèwêt punika namung nyakecakakên saha anggampilakên anggènipun sami sêsrawungan. Mila ing batos kula namung tansah angalêm dhatêng ingkang kagungan pamanggih sakawit. Awit wontênipun ingkang sampun-sampun, prakawis undang-undang utawi anyênyêbuti tiyang punika pancèn prakawis ingkang èwêd, asring andadosakên sêling sêrêping panampi, utawi anjalari tuwuhipun raos botên sakeca, punapa malih tumrapipun priyantun putri. Para priyantun putri Jawi ing tanah Jawi Têngah ingkang sampun nate angadani pakêmpalan, têmtu sampun sami angalami, èwêtipun badhe amratelakakên sasêbutan, ing dalêm batos têmtu tansah rêgêjêgan piyambakan, punapa dèn ngantèn, punapa dèn ayu. Rampungipun rêgêjêgan piyambakan, lajêng gêntos rêgêjêgan kalihan tiyang sanès, awit dipun cacad kalintu anggènipun anênêngêri. Wong pancèn dudu anu, kok disêbut anu, padha-padha ngundang anu, rak athuk si anu kae, wong anune isih anu, balik si anu kuwi rak mung anu bae, sapiturutipun. Raosan ingkang kados makatên, punika manawi dipun opèni, saking kathahipun, utawi saking anggènipun tansah wontên, sagêd anjalari tuwuhipun raos botên sakeca, apês-apêsipun botên angangsalakên tiyang nyambut damêl, mila inggih lêrês asring wontên ingkang nekad ngangge
tumrap priyantun Jawi masthinipun taksih kirang, kawon kalihan sêsêbutan ingkang dêlês, ananging manawi angèngêti sêmbulihipun, inggih punika sagêd angicalakên èwêt-pakèwêt sapintên-pintên, tumrapipun bôngsa Jawi kados botên kenging kawastanan rugi.
Basa Jawi punika sampun misuwur angsal sasêbutan angèl, criyosipun ingkang sumêrêp, langkung angèl manawi dipun tandhing kalihan basa Indhia sanèsipun, angèlipun punika kajawi dumunung wontên ing tatakrama, inggih dumunung wontên ing basanipun piyambak, kathah têmbung-têmbung Jawi ingkang dèrèng kasumêrêpan gumathok, mênggahing panganggenipun, trapipun utawi mapanipun katrangan wontên ing ukara inggih dèrèng wontên pathokanipun. MalaMalah. inggih botên anggumunakên, sok wontên ingkang lajêng amutungi, lajêng ngangge basa Mlayu utawi basa Walandi, inggih saking angèlipun punika wau. Sarèhning dipun putungi punika tumrapipun basa botên prayogi sangêt, awit lajêng suda kanggenipun, suda ajêngipun, sarta cêpak unduripun, mila para ingkang sami kawogan, masthinipun inggih sami rumaos wajib ambudidaya murih sampun utawi sampun kalajêng-lajêng dipun putungi, sarana dipun angkah sudanipun utawi icalipun samukawis ingkang tumrap ing jaman sapunika sami kawastanan angèl, liripun angèl utawi rèwèl katindakakên.
Anggèn kula matur bilih basa Jawi wontên ingkang mutungi punika bokmanawi manawi priyantun Jawi Têngah, kirang pitajêngipun, ananging tumrapipun priyantun Jawi ingkang sami wontên ing tanah Batawi upaminipun, prakawis wau sampun botên prêlu kula turakên, sampun sami anyipati piyambak.
Wondene pambudi murih icaling angèl wau, saking pamanggih kula kajawi ambudi cêthanipun pun paramasastra, paramasastranipun basa Jawi jaman sapunika, inggih kasambi amanggalih têmbung-têmbung utawi prakawis sanèsipun ingkang gêgandhengan kalihan têmbung, upaminipun têmbung tuwan, ingkang kula aturakên ing ngajêng.
Wontên malih prakawis ingkang gêgayutan kalihan basa, ingkang ugi kêdah kaudi murih gampilipun, inggih punika tatêngêr ingkang kaangge nyêrati basa. Wontênipun ing jaman samangke, sadyansanadyan. tumrap tiyang Jawi piyambak pisan, tatêngêring basa punika inggih wontên kêmarunipun, sarta kêmaru wau inggih badhe dados paran plajênganipun tiyang kathah manawi ingkang dipun kêmaru tansah angangkrik-angkrik, botên niyat anuruti dêrêngipun ingkang ngêmaru, alias botên anuruti jaman.
Dados ing bab tatêngêr, sanajan lêbêt cêthèking suraos, utawi agêng aliting pêrlu wontên bedanipun, kawontênanipun sami kemawon kalihan ingkang dipun têngêri. Mila saking pamanggih kula, samukawis tindak ingkang niyatipun badhe anggêgêgi kawontênan kina, ingkang tumrap jaman samangke sampun botên tumindak, punika ingatasipun basa, sanajan kawontênan wau tuwuhipun saking raos ingkang lêbêt utawi inggil pisan, talèncèngipun malah sok sagêd amêjahi dhatêng basa, awit lajêng dipun puriki utawi dipun putungi dhatêng ingkang pancènipun kêdah sami ngangge.
Wontên sêrat sêbaran saking sèkrêtaris gupêrmèn dhatêng para pangagêng nagari, ingkang suraosipun aparing sumêrêp, ing bab panuwunan ingkang katur parentah supados parentah paring pitulungan arta dhatêng têtiyang Indhonesiah ingkang wontên ing Mêkah. Bab punika
dhawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, supados para pangagêng nagari andhawuhakên dhatêng para rakyat lumantar pangagêng tiyang siti, tuwin mangrêtosakên, bilih rêrêgèning barang-barang tuwin beya wontên ing Hejas, botên suda, dados para tiyang ingkang badhe dhatêng Mêkah sami mangrêtos, makatên malih para kulawarga ing Indhonesiah botên sagêd nyêmbadani kintun arta dhatêng Mêkah malih, jalaran ing wêkdal punika nagari ngriki sawêg kêkirangan arta, tôndha yêktinipun, ing taun punika wontên tiyang 1500 ingkang mukim wontên ing Mêkah badhe wangsul. Ing bab arta pitulungan parentah tumrap dhatêng para têtiyang minggah kaji ingkang kasangsara wontên ing tanah Arab, kawrat sêrat sêbaran kaping 16 Mèi 911 No. 1172 (Bebladipun Sêtatsêblad No 7469), dumugi sapunika taksih tumindak.
Ing Malang mêntas wontên bikakan pamulangan H.I.K. tuwin H.C.K. ingkiingkang. ngrawuhi kathah, tuwan residhèn sakalihan asistèn residhèn, ingkang bupati, insêpèktur-insêpèktur pangajaran, tuwin para pandhita. Tuwan J.M.S. Baljon ingkang minôngka pangarsaning komisi amêdhar sabda, dipun tampi ing tuwan residhèn kanthi magyakakên pambagya. Bikaking pamulangan wau wontên murid 130.
Pakaryan pos ngêdalakên prangko ngamal kangge prêluning Witte Kruis Kolonie ing Salatiga, kintên-kintên badhe tumindak wontên ing wulan Dhesèmbêr ngajêng punika. Prangko wau wontên warni sakawan, rêgi 2 sèn, 5 sèn, 12½ sèn tuwin 15 sèn. Nanging sarèhning badhe kangge amal, badhe kaindhakakên. Prangkonipun sapunika sawêg dipun êcapakên.
Ing bawah Langsah, Sumatra, wontên gajah kathah sami ngrêrisak, ambêdholi cikal-cikal kalapa ngantos 2000 uwit. Ingkang wajib lajêng nindakakên rekadaya nanggulangi.
Kantor pos ing Medhan mêntas nampèni arta krêtas ringgitan palsu saking bôngsa Tionghwa, gunggungipun wontên f 500.- Arta wau badhe kakintunakên dhatêng tiyang sanès, saking pakèning lurahipun. Kajawi punika wontên malih tiyang siti nampèkakên arta krêtas ringgitan palsu, asli angsal saking kantor panggenanipun nyambut damêl. Pulisi sampun ambêskup arta wau saha nindakakên papriksan.
Kawartosakên, pirmah Geo Wehry tumbas pasitèn ing pulo Brayan, jêmbaripun 21.000 mètêr pasagi, badhe ngêngêgakênngêdêgakên. pabrik bir, kintên-kintên badhe dipun adani wontên ing wêkasanipun taun punika. Punggawanipun badhe mêndhêti saking Medhan kemawon, kajawi tukang-tukangipun damêl bir, badhe mêndhêt saking pabrik bir Beck
sêbaran ing bab awoning dayanipun bir. Bab punika nyata dados pananggulanging bir ingkang badhe wutah wontên
warga dumugi kèndêl. Anggèning mangsulakên arta wau supados katanjakakên kangge darma tumrap têtiyang ing Mèstêr Kornèlês, inggih punika kangge nyadhiyani waragad lare-lare ingkang tamat saking pamulangan ôngka II, anaking tiyang kêkirangan ingkang badhe nglajêngakên sinau, tumrap lare jalêr dhatêng pamulangan kriya tuwin tani, tumrap èstri sinau juru ngupakara tiyang sakit, dhukun bayi tuwin guru. Arta wau kawêwahan, gunggungipun wontên f 1000.-, kapasrahakên dhatêng ingkang bupati ing Mèstêr Kornèlês. Bêbadaning kadarman wau kanamakakên Abdoerachman Stichting.
sampun têlas kasade. Kawartosakên badhe kabikak tumuntên.
Rêmbag bab badhe pindhahipun dhepartêmèn-dhepartêmèn dhatêng Bandhung.
Ing pêrslah rad kawula apdhèling VII ing rantaman taun 1931, pitakèn dhatêng dhepartêmèn yêyasan praja, kadospundi pikantuking papriksan ing bab badhe pindhahipun dhepartêmèn-dhepartêmèn dhatêng Bandhung. Saperanganing para warganipun amratelakakên, anyondhongi badhe pindhahan wau, nanging sagêdipun kalampahan ing benjing samôngsa kawontênaning praja sampun pulih kados wingi uni, lan malih manawi botên adamêl kapitunanipun nagari. Wontên saperanganing warga malih botên anyondhongi.
Benjing Pasar Gambir ing taun punika, badhe mitongtonakên sawangan ing sadhasaring sagantên, tuwin jalaran saking migunakakên pirantos kaca, tiyang ingkang ngambah ing ngriku rumaos kados ngambah sadhasaring sagantên yêktos.
Ing salêbêtipun wulan Juni kapêngkêr, pakêmpalan angayomi sato kewan, nyêrêg prakawis cacah 62 bab, ingkang 34 bab sêrêgan prakawis nindakakên ing damêl kewan nandhang tatu, ingkang 28 bab, prakawis sanès, kados ta ngêmoti bêbêktan langkung saking mêsthi, dados ing dalêm sadintên racak-racakipun nyêrêg 2 prakawis. Kala ing taun 1930, racak-racakipun ing sabên dintên nyêrêg 4 prakawis. Dados bab wontêning sato kewan ingkang kasiksa suda sapalih.
Rancangan ing bab rampunging palapuran pangetang cacah jiwa ingkang kakintên rampung wontên ing taun 1934, kintên-kintên botên nocogi. Dados waragadipun inggih badhe langkung f 2.300.000.-, kados rancangan sakawit.
rekadayanipun murih para neneman ingkang sinau wontên ing nagari Walandi sagêd kobèt tuwin langkung sakeca.
Ing Margasari, Têgal, rêgining pantun mindhak dados f 2.50 ing dalêm sapikuy.Sapikul. Rêrêgèn wau sampun kapetang mindhak, awit kala ing wulan Marêt, sapikul f 1.25, manawi ngijo (bayar rumiyin), sapikul f 0.80, ing wulan Mèi tuwin Juni mindhak dados f 2.-
griya-griya kagunganipun, ingkang wontên wêwêngkon pakampungan enggal, wiwit tumapaking wulan Juli dipun andhapakên 5% saha salajêngipun badhe kaandhapakên dumugi 10%, tumindak samôngsa parentah nindakakên cêngklongan balônja malih.
Wontên pawartos saking Leidhên, Radèn Buntaran Martaatmaja lulus angsal sêsêbutan Dr. ing bab sêsakit.
Ing salêbêtipun wulan Juli, gunggunging arta krêtas ingkang dipun sirnakakên, damêlan nagari Walandi 580.000 lêmbar, rêgi nyaringgit,
warga komite) badhe ngaturakên palapuran dhatêng parentah Nèdêrlan ing bab sabab-sababipun griya sêtèlingan Nèdêrlan kêbêsmi. Samangke dipun wontênakên panitya, kapatah nitipriksa bab wau.
Kala tanggal 3 Juli ingkang kapêngkêr wontên tiyang, nama Chichester
ingkang sampun kasuwungakên, sacêlakipun kitha Westphalia, Siegen, pinanggih wontên êmas tuwin salaka lapisan. Sarêng kapriksa ing tiyang ahli, sela-selanipun ing ngriku kajawi kamoran êmas, salaka, ugi kêmoran têmbaga lan nikêl.
Sofia 9 Juli (Aneta-Nipa). Ing pakunjaran sacêlakpun Sliven, sakidul Bulgari, wontên tiyang paukuman sagrombol, nalika badhe malêbêt dhatêng kamar, nêmpuh sipir ingkang rumêksa, ngrêbat dêdamêl saha lajêng ambikaki kamar-kamaripun tiyang tahanan, têtiyangipun sami kapurih mêdal. Ing ngriku lajêng wontên tôndha têngaraning bêbaya, wontên sipir dhatêng lajêng nglêpasi sanjata dhatêng para pasakitan ingkang sampun wontên sajawining tembok pakunjaran, lajêng dados gulêt, pasakitanipun tiwas 5. Wusana lajêng sagêd sirêp dening pitulunganipun prajurit, nanging katranganipun sampun kathah pasakitan ingkang sami kesah, para prajurit lajêng sami madosi.
Lêngganan nomêr 4147 ing Laweyan. Arta f 6.- punika kangge 1 Juli 1931 dumugi 30 Juni 1932.
Lêngganan nomêr 4931 ing Kêrtawana. Kangge Ogustus dumugi Oktobêr.
Lêngganan nomêr 575 ing Jagalan, Surabaya. Ingkang sade Boekhandel Tan Khoen Swie, Kediri.
Sampun dados padatan, sang senapati manawi nuju makatên punika, botên wontên tiyang ingkang purun nyêlak, sadaya sami ajrih kêkês ing manah, mila ing kala punika, nyênyêt botên wontên sabawa. Sanadyan kathah para punggawa ingkang mirêng dhawuh nata, bab kaparêngipun badhe linggar saking praja Ngêsam, ewadene sadaya sami ajrih ngosikakên dhatêng sang senapati.
Sang senapati sasampunipun dumugi ing pakuwon, lajêng nimbali abdi pakathik. Sasampunipun sowan, lajêng dipun dhawuhi: Pakathik, abah-abahana jaranku, lan kowe andhèrèka.
Pakathik punika abdi kêkasihipun sang senapati, anggènipun ngawula wiwit sang senapati taksih pangkat alit, ngantos dumugi pangkat agêng, lêstantun botên nate pisah, mila sanadyan namung kawula alit, sangêt kineringan ing kawula kathah, malah sami gadhah panganggêp, bilih abdi pakathik wau dados palawangan agêng, sagêd andumugèkakên rêmbag punapa-punapa dhatêng sang senapati. Saking sampun kulinanipun angladosi, abdi pakathik tampi dhawuh makatên punika lajêng nyawang guwayanipun sang senapati, saha lajêng mangrêtos, bilih sang senapati kadunungan panggalihan ingkang sakalangkung botên sarônta. Abdi pakathik lajêng matur: Bandara, dhawuh panjênêngan punika wantêr sangêt, kawula ngantos kuwatos ing manah, manawi panjênêngan kapêtêngan panggalih, tuwin pêtênging panggalih wau, manawi botên dipun timbang wêning, adhakan manggih
jalaranipun botên sanès, inggih namung saking kabranang ing panggalih. O, bandara, anggèn kawula ngêmong panjênêngan sampun wiwit sangkaning timur, kawula sampun apil dhatêng panggalihan panjênêngan. Bandara, panjênêngan kaparênga dhawuh, badhe tindak pundi.
Sang senapati ingkang santosa ing panggalih, nalika mirêng aturing abdi pakathik, karaos kumênyut, saha lajêng kêpêksa prasaja, bilih prêlu badhe nututi lampahipun Abdullah, tuwin mratelakakên kawontênanipun.
Abdi pakathik rumaos tan pakèwêd, panganggêpipun dhatêng bandara sampun kados anak, lajêng mangsuli: Dhuh bandara, kaparêng panjênêngan punika kasandèkna, sampun kagungan panggalih kados makatên, pun Abdullah punika tiyang punapa, kawula malah sukur dene piyambakipun lajêng kesah saking ngriki. Cobi kagaliha bandara, saupami panjênêngan sagêd unggul kalihan Abdullah, punika botên andadosakên misuwuring asma panjênêngan.
Atur kados makatên punika botên pisan-pisan dados panglimur, nanging sang senapati namung ngêmong rêmbag, awit mangrêtos, ingatasing prakawis wigatos, botên prêlu karêmbag kalihan kawula alit. Wangsulanipun: Pakathik, aku ora bakal pasulayan karo wong kang arênarêp. tak tututi, mung arêp rêrêmbugan.
Mirid dêrênging karsa panjênêngan, mokal saupami panjênêngan kagungan panggalih sarèh, botên sawêg sapunika anggèn kawula ngyêktosi panggalihan panjênêngan. Inggih kadospundi malih manawi dêrêng panjênêngan kados makatên, kawula inggih namung badhe andhèrèk kemawon. Nanging bandara, kawula matur ing salêrêsipun, sagêdhagan punika raosing manah kawula têka botên sakeca, tansah mêlang-mêlang kados nyumêrêpi lare dolan wontên lambening sumur.
Ah, salawase uwong kuwi mung nyakêtake kasamaran, lan manèh sawise duwe pikir samar, banjur diothak-athik diencokake kang ora-ora. Wis, aja nganakake pikiran apa-apa, ayo nuli tata-tata.
Abdi pakathik lajêng ngabah-abahi titihan, sasampunipun rampung lajêng lapur sang senapati, wusana bidhalan, abdi pakathik kêkinthil numpak kapal piyambak.
Tindakipun sang senapati nglimpèkakên para kawula kathah, sanadyan wontêna ingkang sumêrêp, inggih botên wontên ingkang mangrêtos dhatêng kaparêngipun sang senapati.
Sasampunipun mêdal saking pakuwon, kapal lajêng dipun bandhangakên, nututi lampahipun Abdullah, ingkang kakintên dèrèng têbih. Yêktos, botên dangu Abdullah katingal, lampahipun alon, katingal kados lampahipun tiyang susah. Wusana kapal dipun lancangakên saha lajêng ngalang wontên sangajêngipun Abdullah, dipun sarêngi ungêl anggrêtak: He, mandhêg.
Abdullah sanalika lajêng sumêrêp, bilih ingkang ngêndhêg wau sang senapati, saha lajêng mangrêtos kemawon dhatêng sêsulaking duka, wusana Abdullah lajêng mandhêg kanthi taklim.
Senapati ngandika kalihan nudingi: Kowe wong kang kumawani, ngrumasani lanang dhewe, mêmirang wong akèh ana ngarsaning ratu.
Sanadyan sêruning pangandikanipun sang senapati kados balêdhèg, nanging Abdullah têtêg kemawon, sajak botên dipun raosakên, malah nyawang ngiwa nêngên, kados ngulat-ulatakên punapa-punapa. (Badhe kasambêtan)
Kajawi nyambutdamêl siyang para bêbau wau ugi asring kapêksa kêdah.
Ing sarèhning mèh sadaya ingkang dipun garap ngêmungakên sêratan carik, lan para bêbaunipun ingkang kathah sami anggarap padamêlanipun wontên ing dhusun botên wontên ing papan nyambut damêl ngriku sarta sakêdhik [sakêdhi...]
[...k] sangêt ingkang nyipêng wontên ing ngriku, umumipun kabudidayan-kabudidayan bathik wau inggih sami katingal sae lan rêsik. Manawi kapandhing kalihan kabudidayan bathik ing sanès-sanèsipun panggenan ing tanah Jawi ngriki, ing Banyumas kenging dipun wastani sae piyambak.
Para pêngobèng ingkang asli saking Têgal, sabên bakda riyadi angsal liburan 14 dintên, kangge tuwi sanak sadhèrèkipun. Wragading lampah, sadaya utawi sapalih, ingkang ambayar juraganipun. Para pêngobèng ingkang griyanipun cakêt-cakêtan, sabên 40 dintên sapisan kenging tuwi mantuk, nanging inggih botên kenging langkung saking 2 dintên dangunipun. Mênggahing bab cadhongipun sêkul, punika sae tur anyêkapi. Miturut katranganipun para juragan, ingkang pancèn lêrês sangêt bêbau ingkang botên tuwuk panêdhanipun, punika panyambutdamêlipun inggih botên sae. Amila ing sawênèhing kabudidayan bathik botên ngêmungakên pêngobèng kemawon, sanadyan tukang cap, ingkang blanjanipun anyêkapi, ugi asring sami dipun sukani têdha. (Badhe kasambêtan)
tumraping basanipun Jawi, ramyang-ramyang taksih cêtha dipun suraos. Lan malih para maos inggih lajêng sagêd ngintên piyambak, bilih basa Jawi wau basa Bantên, dados saupami wontên basa-basa ingkang botên dipun mangrêtosi, inggih mèmpêr. Nanging mênggahing pangintên, wontênipun basa Jawi ing Bantên punika, inggih jalaran kala jaman samantên gêgayutan kalihan karajan Jawi, dene ewah gingsiring basa, tamtu kemawon jalaran saking kêmomoran basa ingkang gêsang wontên ing ngriku.
Salajêngipun tumrap nagari Palembang, tamtunipun kala ing jaman samantên cakipun basa Jawi inggih mirib basa Jawi ing karajan Jawi, nanging dangu-dangu saya ewah, dening kêdhêsuk gêsanging basa ingkang gêsang wontên ing ngriku saha prasasat botên sêsrawungan malih kalihan ingkang asli sakawit, wusana lajêng dados basa piyambak, nanging titikipun basa Jawi taksih. Mila tumraping bôngsa Jawi, manawi momoran kalihan bôngsa Palembang sawatawis dintên kemawon, inggih lajêng sagêd mangrêtos basanipun.
Mirid saking irib-iribaning basa wau tuwin mirid saking andharan sawatawis ing kina-kinanipun, bôngsa Palembang punika tumrap ingkang asli, têgêsipun tiyangipun siti yêktos, wontên nalurinipun bôngsa Jawi. Kajawi mêndhêt pêpiridan kados ingkang sampun kapratelakên, ugi wontên titik ingkang taksih katingal tumraping bôngsa Palembang ing bab aluranipun kalihan bôngsa Jawi, inggih punika mirid saking rumakêtipun apawongmitra. Tumrapipun bôngsa Palembang kalihan bôngsa Jawi, katingal rumakêt sangêt, kados kadunungan raos atunggil aluran.
Titiking raos ingkang kados makatên punika, kados para maos sagêd angraosakên manawi nuju kêplêsit wontên ing saba paran, upami wontên ing nagari padununganing sanès bôngsa, punika sampun malih ingkang nama manggih pitêpungan tunggil bôngsa, inggih sawêg kapranggul tiyang ingkang ngakên turunaning tiyang ingkang nunggil bôngsa kemawon, inggih sampun gadhah daya panarik, ingkang araos nunggil.
Raosing manah Jawi kados ingkang pinanggih wontên ing Palembang, ugi wontên ingkang pinanggih wontên ing tanah Selon. Ing ngriku wontên bôngsa ingkang rumaos Jawi, nanging raosipun ingkang makatên punika namung kandhêg wontên ing manah, awit botên manggih pasrawungan. Nanging sarêng bôngsa wau kêpranggul kalihan bôngsa Jawi, lajêng sagêd anglairakên saraosing manahipun, cariyos manawi turuning bôngsa Jawi, dados inggih ngakêni bôngsa Jawi, punika sagêd nitik anggèning taksih kêcipratan raos bab caraning nyandhang ngangge, sanadyan sampun botên awujud pangangge Jawi, nanging taksih wontên tabêtipun, kados ta pangangge bangsaning bathikan. Dene mênggahing bab aluraning turun
sampun ical, nanging manawi mirid cêcariyosan, Selon punika ing kinanipun dados papan pangendhanganing bôngsa luhur Jawi, malah katêlahipun sapriki, prayagung luhur ingkang kakendhangakên saking praja punika, tiyang mastani dipun Selong (Selon), kajêngipun sakawit, dipun prênahakên wontên ing Selon, nanging lajêng dados têgês dipun singkirakên, mila lajêng wontên pitakenan: dipun selong dhatêng pundi.
Pabrik lisah pèt ing Plaju, Palembang.
Limrahing panggêsanganipun bôngsa Palembang punika among dagang, purugipun inggih ngantos têbih, misuwuring padaganganipun bangsaning barang gadhing, dening bôngsa Palembang kêdunungan kawruh bab punika, awit kacariyos ing Palembang punika panggenan gajah. Bab Palembang panggenan gajah punika tumrapipun bôngsa Jawi amastani umum, malah ngantos wontên uran-uran dados cangkriman, ungêlipun:
bapak pucung / dudu watu dudu gunung / satriya Palembang / dêdêgira agêng inggil / yèn lumampah si pucung lembehan grana //
Cariyos ing bab ing Palembang panggenan gajah punika inggih yêktos, nanging nama namung wontên kemawon, botên ngantos gadhingipun kenging kangge padagangan, dene gadhing ingkang kangge padagangan wau ingkang kathah tumbasan saking nagari Tiongkok.
Tataning panyadenipun padagangan, kajawi sade piyambak, ugi ngintunakên dhatêng lêngganan ingkang sami kilak. Sarêng ing jaman sapunika, kêrêp wontên papan prayogi kangge ngajêngakên padagangan, inggih punika ing pasar malêm, pasar taunan tuwin sanès-sanèsipun, padagangan gadhing wau saya sumêbar sangêt. Punika para maos sagêd nyatakakên [nyataka...]
[...kên] piyambak kalanipun wontên pasar malêm sapanunggilanipun. Nanging padagangan wau sayêktosipun inggih nama dèrèng
punika kithanipun ngongkang lèpèn agêng, nama lèpèn Musi, mila kenging dipun wastani kitha toya. Wontênipun dipun wastani makatên, awit ing saênggèn-ênggèn katrajang ing lèpèn alit-alit saking pundi-pundi amradini kitha, ingkang anjog dhatêng lèpèn Musi. Dados ingatasing among dagang tuwin nindakakên prêlu sanès-sanèsipun,
Wontên tiyang sêpuh nama kaki Drêpa, manawi mirid umur-umuran, pantêsipun sampun dados tiyang jompo, pêthaking rambutipun, dados pasêmon, bilih piyambakipun sampun
sampun nyêlaki manggèn ing papan suci, inggih punika ngajal. Nanging mênggahing kaki Drêpa, katingalipun ing lair, taksih sêngkut anggèning pados kadonyan, kasantosaning manah taksih sinêmbadan ing kêkiyataning bau, mila wêkêling panyambut damêl taksih ngawonakên tumandanging damêlipun tiyang anèm kêsèd.
Kaki Drêpa punika bakunipun tiyang tani, mila tumindakipun ing damêl inggih namung ulah siti, nanging wantunipun sampun sêpuh wau, sanadyan taksih kuwawi macul, ugi kêpêksa kêrêp kèndêl, dening landhunging napasipun kirang.
Satunggiling dintên, kaki Drêpa nuju damêl luwangan ing pakaranganipun, badhe kangge nanêm wit wowohan, kados ta dhuku, manggis tuwin sanès-sanèsipun, bangsaning wit-witan ingkang lêbêt awohipun. Ing ngriku wontên tangganipun lare neneman langkung, nyandhang ngangge brêgas, lampahipun gêmbèlèng-gêmbèlèng, pantês manawi tiyang wau sugih kapintêran. Tiyang anèm wau sarêng anggènipun lumampah cêlak kaki Drêpa lajêng kèndêl, saha pitakèn: sawêg punapa kyai.
Wangsulanipun: sawêg damêl jugangan badhe kangge nênanêm.
Punika prayogi sangêt, papanipun wiyar, pananêmipun dipun sipat. Badhe pun tanêmi punapa ta, kyai.
Ingkang pinggir piyambak badhe kula tanêmi manggis, sisih ngrika dhuku, benjing badhe asri wontên ing sawangan.
Tiyang anèm wau pancènipun anggèning pitakèn namung awon nganggur, nanging sarêng mirêng wangsulan kados makatên wau, lajêng wicantên: wa, kyai, tanêman kados makatên punika rak tanêman ingkang ngicalakên pangajêng-ajêng. Cobi kula aturi anggalih, wit manggis utawi dhuku punika dipun paribasakakên, godhongipun ing dalêm sataun namung mindhak salêmbar, dados dumugining awoh, inggih badhe dasanan taun, môngka sampeyan sampun yuswa, la punapa sampeyan badhe sagêd ngundhuh wohipun, kyai.
Kaki Drêpa mirêng pitêmbungan makatên punika lajêng mèsêm, nyèlèhakên paculipun kalihan mungêl: o, gèr, pangandika sampeyan punika lêrês, manawi pananêm kula wau kula kanthèni manah
panjang, bedanipun punapa kalihan tiyang sêpuh mardi kasagêdan dhatêng anakipun, punika tamtu inggih botên badhe tumônja dhatêng tiyang sêpuh, tiyang sêpuh namung sadarmi andhêdhêri wiji, benjing awohipun môngsaboronga, sampun wontên ingkang majibi piyambak. Inggih botên anggèr.
Tiyang anèm wau ing sakala inggih nganggêp lêrês dhatêng ungêlipun kaki Drêpa, nanging wantunipun tiyang anèm, raosing pitutur wau botên dipun tampi lêbêt, malah kenging dipun wastani botên dipun raosakên babarpisan.
Kawontênanipun kaki Drêpa kalihan tiyang anèm wau tansah sami sumêrêp-sinumêrêpan, awit tôngga cêlak. Cêkakipun ngantos dumugining ngajalipun kaki Drêpa, tiyang anèm wau inggih sumêrêp, malah inggih tumut anglayat punapa. Lare anèm wau sabên mrangguli lêlampahan ingkang magêpokan kalihan kaki Drêpa, lajêng kèngêtan kaki Drêpa. Nalika ngajalipun kaki Drêpa, tanêmanipun ingkang nate dipun rêmbag, inggilipun sampun sadhadha, punika inggih ngèngêtakên rêmbag kala samantên.
Dangu-dangu bab punika sampun botên kocap malih, saha tiyang anèm ingkang kacariyos punika cêkakipun sampun dados tiyang sêpuh, anakipun kathah, malah sampun wiwit gadhah putu.
Satunggiling dintên, tiyang wau dipun undang kêndurèn dhatêng griyaning tôngga, ingkang ngundang wau putunipun kaki Drêpa, dados mênggahing umur-umuran, saanakipun ingkang dipun undang. Sasampunipun rampung kêndurèn lajêng sami nêdha, sambèn ginêman ala nganggur. Ingkang gadhah griya wicantên: manggis tuwin dhukunipun punika undhuhan piyambak, tanêmanipun suwargi êmbah.
Tiyang ingkang dipun undang kêndurèn wau lajêng nyandhak manggis dipun plothot, saha lajêng dipun têdha kalihan amrêbês mili, wusana wicantên: o, nak, kula sagêd ngraosakên manggis tanêmanipun kyai suwargi, lêginipun sagêd rumasuk dumugi manah. Kula lajêng èngêt wêwèntèhan dhatêng lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr. Kala kyai badhe nanêmipun wit manggis ingkang wohipun mêntas kula têdha punika, kula pitakèni badhe kangge punapa, awit kyai sampun [sa...]
[...mpun] sêpuh. Wangsulanipun nanêmakên anak putu. Nyatanipun pinanggih sapunika. Kadospundi raosing panggalih sampeyan, nalika ngundhuh manggis wau.
Sênêng sangêt bapak, raosing manah kados tansah dipun brêkahi dening suwargi êmbah.
Sabibaring kêndurèn, tiyang wau tansah anggagas, saha sanès dintên lajêng nelad nanêm wit-witan, ingkang tumônja nanêmakên anak putu.
Angrukti pakarangan ingkang garês, sarta kirang toya tuwin rêrêsik.
Ginôntha-gôntha mrih pêthuk / wus lawas kaothak-athik / pinêtha pinôntha-pôntha / pinathêk kidung kinanthi / ing wasana bisa cêtha / kang mathuk-mathuk pinêthik //
saiki ingkang rinêmbug / pomahan sawiji-wiji / êloh garêse tan padha / sakabèhe mitra tani / kang padha dumunung ana / lêmah êloh sugih warih //
karangane pasthi mêtu / ya sokur kang kaya iki / nanging mung ngati-atia / anjagaa aja kongsi / lêmah luntur lêmènira / bakal bilai ing wuri //
blarakira pating kracung / cêndhêk-cêndhêk cilik-cilik / mancungira arang-arang / wit ing dhuwur cilik munting / papah kuning sêmu abang / manggar garing tanpa pêntil //
yèn ana kang dadi bluluk / wus katara cilik kêping / mung sathithik cacahira / ing lêmah akêbak têki / iku yèn nora rineka / pasthi alane
talethonge ngundhung-undhung / apadhêt dipun turoni / ing wêdhus kang ana kandhang / sandhing kandhang kêbo sapi / karo ing ngisor gêdhogan / kèh talethong gawe jiji //
iya yèn katiga iku / kabèh-kabèh rada garing / rupane durung sapira / ananging yèn rêndhêng dadi / têlês ambaladêr padha / rupane anggêgilani //
saka ngomah kongsi mambu / apa manèh kombong pitik / nora tau rinêsikan / salawasira dumadi / mulane jrambahe kêbak / têlèk kandêl gawe jiji //
rajakayane akuru / gampang kêna ing gêgêring / uwongira sugih lara / pomahan kang kaya iki / iku bêcik karuktia / kaya kang cinêtha wuri //
nanging sadurunge tutur / iki prêlu anyêlani / akôndha prakara liya / supaya mêngko mangrêti / ingkang arêp tinuturan / dadi bisa anampani //
anggêr uwong rak wus wêruh / utawa padha mangrêti / kalamun asêsandhingan / kalawan gônda tan bêcik / sêsukêr sapadhanira / pasthi nora ngapenaki //
kawruhana nyatanipun / kewan iya kaya iki/ [i...]
[...ki/] saiki upamanira / ana paturoning janmi / sinandhingkên pasukêran / amasthi ingkang ngênggoni //
asusah kalangkung-langkung / kajaba karasa jiji / manawa anyêrot napas / katutan ambu tan bêcik / pasthi bae nora bêtah / pancèn iya nyilakani //
yèn wus dumunung bab iku / bali ngrêmbug kandhang isi / talethong lan kombong ingkang / akèh têlethong kapati / kalawan manèh pomahan / akèh sêsukêr tan bêcik //
kang ênggone nora patut / iku pasthi nora bêcik / tumrape marang kang padha / ana ing kono ngênggoni / uwong dalah kewanira / lah iku sok anjalari //
lêlara lan manèh saru / tumrap ing pandêlêng
Bab Tumindakipun Arta ing Tanah Paprentahan Mandhiri
Komisi ing bab tumindakipun arta ing tanah paprentahan mandhiri sampun kalampahan madêg wontên ing Batawi, saking kaparêngipun parentah. Kajênging komisi wau badhe mariksa utawi manawi prêlu badhe ngewahi tumindaking arta, gêgayutanipun gupêrmèn
Warganipun Sultan ing Langkat, Raja Bolang Mongondho (Sèlèbês), Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, utusan nata Surakarta, Bandara Pangeran Arya Suryadiningrat, utusan nata Ngayogyakarta, gupêrnur Sèlèbês, Surakarta, Ngayogyakarta, Sumatra wetan, tuwin sanès-sanèsipun.
Parentah pitados bilih komisi punika badhe sae kadadosanipun.
Bandara Pangeran Arya Suryadiningrat, utusan nata Ngayogyakarta.
Mundhut bligo ingkang cêkapan ênèm sêpuhipun, kaoncekan kulitipun, isi kabucal dalah dagingipun ingkang nglêbêt, dados daging wau kantun peranganipun ingkang atos, punika lajêng dipun iris-iris ingkang agêng alitipun cêkapan, inggih punika wiyar lan kandêlipun nigang nyari, panjang watawis nêm nyari. Irisan punika lajêng kaêkum ing toya bêninging ênjêt,
supados mêdal toyanipun sawatawis, yèn kakintên sampun apuh dipun kèndêli, sampun mêsthi kemawon sipating irisan lajêng dados mimpês, satêmah katingal alit-alit, punika lajêng kacêmplungna ing wajan, kaêsokan toya jejeran gêndhis pasir ingkang satêngah kênthêl. Watonipun: sabên baligo satunggal, gêndhisipun watawis sakatos. Wontên ing wajan wau dipun latoni ingkang ajêg urubipun, nanging sampun ngantos kagêngên latu, kadhangkala kêdah dipun wolak-walik, supados botên dados gosong, ngantos toyanipun asat, gêndhisipun wangsul dados kêkêt lan rumêsêp ing pênyetan baligo.
Sasampunipun makatên kaêntas, lajêng dipun jèrèng ing tampah linambaran mêrang, nuntên kaêpe, dipun wolak-walik ngantos garing, nanging garingipun inggih namung katingal kêsat kemawon, inggih punika sampun dados nama têngkuwèh, kiyat kasimpên ngantos lami, winadhahan ing lodhong katutup rapêt. Sawênèhipun mastani têtêdhan gula cècèk.
Dene yèn karsa ngangge gêgandan, kenging migunakakên lisah wangèn, inggih punika nalikanipun kagodhog ing wajan wau mawi dipun tètèsi lisah mawar, mlathi punapa sitrun utawi prambosê, supados wontên sêdhêp-sêdhêpipun sawatawis. Kagêm nyamikan ngunjuk wedang ing wanci sontên utawi lêgi-lêgi bibar dhahar ing wanci siyang, punika mathuk sangêt. Nanging wontênipun ing padunungan kula, têtêdhan kasêbut nginggil wau limrahipun kadamêl momoran roti, dipun irisi alit-alit minôngka gêgêntosing kismis. Wangsul yèn irisanipun ragi agêng inggih
Radèn Seta punika putranipun Prabu Matsyapati, nata ing Wiratha, miyos saking Dèwi Rêkathawati, inggih Dèwi Sutiksna, putranipun Prabu Palasara. Wontênipun ing ginêm, Radèn Seta punika kêrêp kasrambah, nanging wontênipun ing pawayangan, wêdalipun namung manawi nuju lampahan ingkang gêgayutan kalihan Wiratha.
Ing ngajêng ing Kajawèn sampun nyariyosakên ing bab Radèn Seta, nanging Radèn Seta putranipun Prabu Parasara, dene wontênipun Radèn Seta putra Wiratha namanipun nunggil, pancèn nama nunggaksêmi, sapisan mêndhêt saking warninipun sairib kalihan Radèn Seta putra Prabu Parasara, kaping kalihipun, jalaran nalika miyosipun anyarêngi sedanipun Radèn Seta putranipun Prabu Parasara wau. Mênggah cêcariyosanipun Radèn Seta punika makatên:
Nalika miyosipun Radèn Seta, ingkang rama taksih sinatriya, nama Radèn Matswa inggih Durgandana. Sarêng ingkang rama sampun jumênêng nata, jêjuluk Prabu Matswapati, Radèn Seta sampun diwasa. Nanging sarêng sang prabu puruita dhatêng Rêsi Druwasa, sang prabu kapengin pêputra malih, saha lajêng matur dhatêng sang rêsi ing bab kaparêngipun. Sang rêsi inggih nayogyani, nanging sarana panidhikara. Kalampahan Radèn Seta sinidhikara wangsul awujud bêbayi malih, nanging bayi wau dados tiga. Ingkang sêpuh piyambak pêthak, lêstantun pinaringan nama Radèn Seta. Satunggalipun jêne, pinaringan nama Radèn Sôngka. Satunggalipun malih abrit, pinaringan nama Radèn Untara. Sinatriya katiga pisan punika sami sinakti, nanging winêca, katiga pisan benjing badhe tiwas dening tiyang wadat.
Satriya têtiga sanyata dados andêl-andêling praja Wiratha, manawi umangsah pêrang tanpa tandhing. Kenging binasakakên, luhuring praja Wiratha, saha anggènipun kinèringan ing para nata môncapraja, dening nata ing Wiratha kagungan andêl-andêl prajurit putra têtiga wau.
Gathukipun Wiratha kalayan lêluhur Pandhawa wontên Prabu Matsyapati, salajêngipun gathuk malih wontên [wontê...]
[...n] ing Radèn Ôngkawijaya, putra Radèn Janaka kalihan Dèwi Untari, putra Prabu Matsyapati. Mila nata Wiratha tansah supêkêt kalihan Pandhawa, ngantos
Nalika pêrang Bratayuda, Radèn Seta dipun angkat dados senapatining prang ingkang kapisan, tandhing kalihan Rêsi Bisma. Gêlaring prang senapati Radèn Seta Bajratiksna, pêthanipun kados ing gambar, senapati Radèn Seta, manggèn wontên ing têngah (bundêran pêthak), gêlaring mêngsah wukir jaladri, sarêng rayi kêkalih Radèn Sôngka tuwin Radèn Untara tiwas wontên ing paprangan, Radèn Seta kalangkung duka, lajêng mêngsah waringutên, Prabu Salya dipun jêmparing lêpat, namung kenging ratanipun rêmuk, Radèn Kartamarma dipun jêmparing inggih namung kenging ratanipun, wusana lajêng anjêmparing Radèn Rukmarata, nêmahi tiwas.
Pangamukipun Radèn Seta adamêl giris, Rêsi Bisma badhe dipun gada angoncati, wusana malês anglêpasi sanjata latu, Radèn Seta tiwas.
Ing padhalangan wontên lampahan Radèn Seta krama. Jêjêring lampahan Radèn Seta dipun taros krama mopo, lajêng kesah saking praja. Sarêng wontên ing wana dipun rawuhi Rêsi Abyasa, dipun wêca kadhawuhan ngêdêgi sayêmbara prang dhatêng nagari Pancalarêtna. Lajêng bidhal dipun jampangi Rêsi Abyasa.
Radèn Seta lajêng pêrang, tiyang ing praja Pancalarêtna kasoran sadaya, wusana Radèn Seta dipun dhaupakên kalihan Dèwi Kanekawati, putranipun Prabu Kanekaputra. Bibar sapêkên Radèn Seta wangsul dhatêng Wiratha. Sadumugining praja adamêl sukaning rama.
Lêlampahan punika limrahipun dipun wastani carangan, awit cariyos ingkang baku ing sêrat botên wontên. Dene garwanipun wau sajatosipun putranipun Rêsi Narada, inggih punika Prabu Kanekaputra ing Pancalarêtna. Badharipun Prabu Kanekaputra dados Rêsi Narada.
Garèng: Wis ma, tumuli banjurna anggonmu paring pangandika marang putramu sing mêthinthing kiyi. Sanadyan saikine wis rada kasèp kanggo anglakoni apa sing wis lan sing bakal kok dhawuhake, nanging mêksa iya tak pundhi ana ing pucuke sinthinganaku. Lan sabisa-bisa ing besuk mêsthi bakal tak lakoni kanthi têmên-têmên, sêmono kuwi yèn aku pinaringan ... mrungsungi manèh.
Sêmar: Wiyah, apa anak turune ulêt, kathik anduwèni pangarêp-arêp bakal mrungsungi. Ora, Nala Garèng, sanadyan umurmu wis mèh pol dhinêse, ewadene tumrape piwulang apadene panggawe bêcik, kuwi ora ana wangênane. Yèn kowe wis ora kêconggah anglakoni dhewe, jalaran wis rada modo-modo nyawamu, iya wulangna nyang anak putumu. Mara, rungokna, tak wêjangi bab kang kaping pindhone, kang kowe kudu tansah ngèlingi, lo, kuwi iya ana têlung prakara manèh, ya iku: latri, bukti lan èstri. Mungguh karêpe latri, iku turu. Tumrape wong urip, kuwi ora anggêdhèk-gêdhèkake turune, jalaran iki bisa nuwuhake tênaga kêsèd, kang wusanane banjur diêdohi nyang rêjêki.
Garèng: Wah, iki pancèn iya bênêr bangêt, ma, wong aku dhewe wis tau ngalami, nalikane aku nginêp nyang omahe
mêngkono kuwi wong ki yèn dhêmên turu. Ora mung sêmono bae, wong kuwi anggêr nêngên-nêngênake bangêt nyang turu, suwe-suwe mêsthi banjur sugih aras-arasên, nèk wis sugih [su...]
[...gih] aras-arasên, dèn bagus kêsèd banjur tungkul nemplok nyang awak bae. Wusanane iya bakal dadi kapiran kapirun, sabab sapa sing arêp gêlêm awèh pagawean nyang wong sing kêsèd, hla, tibaning ngêndon, wong sing kaya ngono kuwi, yèn ora dibênum dadi mantri dhudhuk, iya mantri dalan sing nyangking têkên karo bathok kae. Mulane poma dèn poma, aja pisan-pisan anggêdhèkake nyang turu, awit wis mêsthi bakal sangsara kadadeyane. Saiki tak nêrangake mungguh karêpe: bukti. Bukti kuwi têgêse: mangan. Wong urip kuwi
panêmuku, wong urip dilakoni nyambut gawe kêtêkuk ringkêl, kuwi karêpe supaya bisa mangan ropyan-ropyan: bêstik kênthang,
anggêdhèkake pangane, kuwi tumrape wong sing ora bisa ngampah kêkarêpane, pathokane anggêre kêpengin, sanadyan mêntas mangan pisan, karêpe iya arêp letap-lètêp mangan manèh. Lo, nèk kaya mêngkono kuwi, mêngko rak olèh jêjuluk: dara bèi gas-gasan. Wong mangan mono iya nganggo ditata lan nganggo dikira-kira. Upamane mangane ditata sabên sadina kaping têlu, aja kok nganggo disêlani mangan nang restoran, nang bakmèn, utawa ngiras tahu kupate salusin, lo, kuwi kajaba mung ambuwang-buwang dhuwit aliyas boros malopos, tumrap kawarasaning awakmu iya ora bêcik bangêt. Malah ana sawênèhing wong, sanadyan mangane sadina ditata ora luwih saka kaping têlu, mangane
nganggo dikira-kira ora dipadha akèhe. Saking anggone ora dipadha tadhahe mau, nganti jênênge bae iya dibeda-beda, lire mangkene: nèk wayah sore, mangane ora gêlêm marêgi, sabab kuwatir yèn nganti lali anggone turu. Mangan ing wayah sore mau banjur diarani: mancal kêmul. Nèk esuk, mangane iya ora gêlêm akèh-akèh, mung kanggo nyarapi wêtêng, amrih aja nganti masuk angin, mulane banjur diarani: sarapan. Dene nèk mangan awan diarani: antêm krama, têgêse, nèk wayah awan kuwi kêna rada dikayang mangane.
Garèng: Ora, ma, aku tak nyêlani atur. Ing sarèhning rama saiki lagi ngandikakake ing bab mangan, aku arêp nyuwun katrangan, mungguhing bôngsa Jawa, mêntas mangan banjur antop, kuwi apa ora disarokake, awit nèk tumraping bôngsa Walônda, antop kuwi saru bangêt.
Sêmar: Lo, pancèn iya carane dhewe-dhewe. Tumraping bôngsa Walônda, pancèn iya jênêng saru têmênan, nanging nèk antop ngisor jarene ora barang-barang. Kosokbaline, tumrape bangsane dhewe, yèn ing sajêroning mangan ana wong ngêtokake angin ngisor, lo, kuwi aran dêksura. Ambalèni ing bab antop, mungguhing wong Jawa, yèn [yè...]
[...n] pancèn isih jênêng satriya, kuwi ora bakal mêntas mangan kok nganti antop. Jalaran tuwuhing antop kuwi rak sabab saka kuwarêgên, ing môngka nèk jênêng satriya, ditobatake mangan nganti kuwarêgên kuwi, mulane iya ora tau antop. Wis, wis, kok banjur seje sing dirêmbug. Saiki tak ngandhakake dhisik ing bab èstri. Èstri kuwi karêpe: wadon. Mêngkono uga wong urip ora kêna anggêdhèkake nyang madon, awit bakal angadohake marang sihing Gusti, lan disirik ing tôngga têparone. Wusanane ora ana kang pracaya marang kowe. Mungguh entuk-entukane wong madon iku, bisa dibênum dadi: ratuning macan. La iku kabèh wusanane wong angênggoni basa têlung prakara kaya sing wis tak caritakake ing ngarêp mau. Mulane, le, adohana basa têlung prakara mau, insak Allah, mêsthi bakal slamêt ing pêmburine.
Garèng: Iya matur sêmbah nuwun sing ora karu-karuwan kae, ma, dene wis paring pituduh kang cèkli-cèkli mêngkono.
Sêmar: Wiyah, kathik kaya kursi diarani cèkli. Sukur, le, sukur, dene kowe wis mangrêti apa kang dadi pituturku mau. Nanging ing sarèhning iki wis rada awan, rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Ing nginggil punika gambar griya pamondhokanipun para wanita ing Des Haag, nagari Walandi.
Mênggahing tiyang punika pamanggih tuwin pangraosipun beda-beda. Ingkang satunggalipun mastani eca upaminipun, dèrèng kantênan bilih sanèsipun ugi mastani eca. Makatên ugi manawi satunggalipun amrayogèkakên dhatêng salah satunggiling prakawis, bokmanawi sanèsipun malah mênthèng kèlèk aliyas botên anocogi. Kados ta: Radèn Mas Hirman utawi nyo Wellem upaminipun, punika nêdha punapa kemawon, manawi botên mawi mêrtega, inggih botên ngraosakên nikmat, dados ing ngriku cêtha, bilih Radèn Mas tuwin nyo Wellem wau anggadhahi raos yèn mêrtega punika eca. Nanging kosokwangsulipun Sarimin, punapa malih nêdha ngantos kalêbêtan mêrtega, botêna munêg-munêg padharanipun, sawêg mambêt kemawon bokmanawi sampun blokeran. Dados ing bab mêrtega punika sang Radèn Mas utawi sang nyo Wellem sampun beda pamanggih tuwin pangraosipun kalihan pun Sarimin.
Samangke tuladan sanèsipun. Jipro Sarinah, mopro Jayawikalpa utawi mênir Krama Dhêmpul upaminipun, amastani bilih ing ngalam donya punika botên wontên kasênêngan ingkang anyêgêri utawi ngrêmênakên kadosdene dhangsah aliyas jogèd rangkul, nanging kosokwangsulipun Mas Rara Sulastri, Radèn Ngantèn Kramantika utawi Mas Ngabèi Bêksasampurna, punapa malih ngantos tumut dhangsah, sawêg sumêrêp kemawon bokmanwi inggih sampun kraos nêg.
Mênggah upaminipun, pamanggih ingkang dipun wastani lêrês punika ingkang dipun cocogi ing akathah. Kados ta: puhan lêmbu upaminipun, punika kathah-kathahing tiyang amastani sae sarta mumpangati tumrap kasarasaning badan. Ing sarèhning kathah ingkang mastani makatên, langkung malih miturut panitipriksanipun para ahli pancèn inggih cocog, amila inggih lajêng katêtêpakên, bilih puhan punika sae lan mumpangati. Dene lajêng wontên tiyang ingkang botên anocogi sarta amastani, bilih puhan punika awon, jalaran sintên ingkang ngulinakakên ngombe puhan ambêtipun têmtu lajêng prêngus, lo, tiyang ingkang makatên punika, jalaran anggènipun nyimpang saking pamanggihipun tiyang kathah wau, inggih sok lajêng dipun wastani tiyang nylênèh.
Tiyang ingkang beda utawi nyêlèh pamanggihipun sok sagêd dipun wastani: tiyang kênclung, gêndhêng kalihan tiyang kathah, punika manawi botên kalêrêsan utawi tiyang edan. Tumrap ingkang nglampahi piyambak, sadaya pamanggihipun, punapadene ingkang dipun tindakakên, kintên-kintên rumaosipun inggih sampun lêrês lan punapa samêsthinipun. Nanging ing sarèhning sadaya-sadayanipun wau beda lan nylênèh kalihan tandang-tandukipun tiyang kathah, amila sok lajêng dipun têtêpakên kemawon, bilih tiyang wau plêsir èngêtanipun utawi tiyang edan.
Ewasamantên tiyang mêksa botên kenging giri-giri mastani ing sanès: edan, gêndhêng lan sasaminipun, dumèh tindak-tandukipun nylênèh utawi beda kalihan tiyang umumipun. Awit sok wontên kalamangsanipun tiyang ingkang nylênèh pamanggih tuwin tindak-tandukipun, dados tiyang ingkang sok dipun wastani: gêndhêng utawi edan wau, sajatosipun tiyang ingkang pinunjul ing kawruh utawi sêsêrêpanipun. Murih cêthanipun, ing ngriki kados prêlu mêndhêt tuladan sawatawis, kados ta ingkang badhe kacariyosakên ing ngandhap punika:
Ing jaman kina wontên satunggiling tiyang, ingkang jalaran saking nylênèhing tindak-tandukipun, dening sabên tiyang dipun wastani: tiyang edan, gêndhêng lan sasaminipun. Manawi nitik lêlampahanipun sabên dintên, kados inggih botên kenging dipun paibên, bilih tiyang wau dipun wastani tiyang ingkang kirang èngêtanipun. Kados ta ing satunggiling dintên ing wanci siyang tiyang wau mlampah-mlampah sarana mabêkta obor, lan sabên pinanggih ing tiyang têmtu lajêng dipun obori. Manawi wontên ingkang pitakèn mênggah pikajênganipun têka ing wanci siyang ambêkta obor, wangsulanipun: "aku arêp anggolèki sing jênêng manusa sêjati." Sintên ingkang mirêng wangsulanipun wau, têmtu lajêng gumujêng sarta amastani tiyang edan. Nanging mênggah salêrêsipun, pikajênganipun tiyang wau amung badhe ngèngêtakên dhatêng têtiyang ing ngriku sampun tansah angagêngakên dhatêng kasênêngan utawi nuruti hawa nêpsunipun, nanging sami ambudiya dhatêng lampah kautamèn. Jalaran saking tindakipun tiyang-tiyang anggènipun tansah
ing mêngsah, ingkang anjalari lajêng dados rerehanipun praja sanès, têtiyang ing ngriku sawêg mangrêtos mênggah pikajênganipun tiyang ingkang dipun anggêp ewah èngêtanipun wau. Kajawi punika taksih kathah malih lêlampahanipun tiyang wau ingkang dipun anggêp ing akathah kadosdene tindakipun tiyang edan.
Makatên ugi ing kala rumiyin, sintên antawisipun têtiyang bangsa Inggris ingkang botên amastani suwargi Stevenson botên edan, kalanipun tuwan wau sawêg rekadaya adamêl sêpur ingkang kapisanan. Sintêna tiyang ingkang sumêrêp utawi mirêng punapa ingkang sawêg dipun adani dening tuwan wau, têmtu inggih lajêng gumujêng latah sarta anyanthulani makatên: E, la, pancèn wong gêmblung. Apa rumangsane arêp madhani
karo ingkang Kuwasa, kathik arêp reka-reka gêgawean sing mokal-mokal mêngkono. Nanging kadospundi mênggah ing wusananipun? Têtiyang jaman samangke ingkang sami sagêd mêthik wohing padamêlanipun suwargi Tuwan Stevenson wau, dumuginipun sapunika inggih tansah angaji-aji dhatêng asmanipun.
Sanadyan ing tanah Jawi kemawon kadhangkala ugi sok sagêd kalampahan, wontên tiyang dipun anggêp ing akathah kadosdene tiyang edan, gêmblung, bêgja-bêgjanipun dipun wastani: bangsa majênun, nanging ing wusananipun jêbul bangsanipun tiyang alim, ingkang sampun ngêmohi dhatêng kadonyan. Amila tindak-tandukipun lajêng sok nyulayani kalihan kaprahipun tiyang. Ing salajêngipun kadospundi pangaji-ajinipun tiyang kathah dhatêng tiyang ingkang nylênèh tindakipun makatên wau, ing ngriki botên prêlu kula aturakên, para maos têmtunipun sampun anguningani piyambak.
Samangke kula badhe ngandharakên pamanggih kula piyambak, ingkang kintên kula ragi beda kalihan pamanggihipun tiyang kathah. Sanadyan kula punika sanès bangsanipun suwargi Tuwan Stevenson, utawi sanès bangsanipun ngulami, ingkang sampun ngêmohi kadonyan awit: mi, cap cae, saoto, gudhêg tugu, dalasan bakaran bêton pisan, kula pancèn inggih taksih ngèmêl - panuwun kula dhatêng para maos mugi sampun guru-guru amastani dhatêng kula ingkang botên-botên. Kadar punika namung pamanggihipun pun Pênthul, dados manawi lêpat utawi kalintu, mugi kula aturi ngêpringakên kemawon, dene manawi kagalih lêrês, inggih sukur alhamdulillah.
Mênggahing tiyang kathah, manawi wontên priyantun agêng ingkang angêgungakên kaluhuranipun punapadene pangkatipun, langkung malih manawi priyantun wau kagungan panganggêp dhatêng rerehanipun utawi dhatêng para ingkang apangkat alit kadosdene dhatêng sêmut, mrutu utawi baccil pisan, lo, punika sok lajêng botên rêna manahipun. Rumaosipun tindaking priyantun luhur ingkêng makatên punika sampun botên mathuk kalihan jamanipun. Nanging mênggahing pamanggih kula botên makatên. Priyantun luhur ingkang kagungan tindak kados ingkang kacariyosakên ing nginggil, punika manawi pamanggih kula sampun mêsthinipun, sarta nama anglênggahi kaluhuranipun. Inggih priyantun ingkang makatên punika ingkang sagêd anyakecakakên tiyang kados sakula punika. Ing sarèhning kula sadaya samangke ingkang dados idham-idhamanipun botên sanès kajawi sagêdipun mardika ing samudayanipun, amila mênggahing pangraos kula, inggih namung para priyantun luhur, ingkang ngêgungakên kaluhuran tuwin pangkatipun wau, ingkang sagêd mulang dhatêng kula sadaya caranipun lampah kamardikan. Kosokwangsulipun priyantun luhur ingkang sae tangkêpipun lan andhap asor, inggih punika krêsa ngasorakên saliranipun, punapadene sêmanak sarta krêsa rêmakêt dhatêng rerehanipun utawi têtiyang ingkang apangkat alit, punika botên ngêmungakên botên anglênggahi kaluhuranipun, nanging malah nyilakani dhatêng tiyang sakula barang punika. Mênggah têrangipun makatên:
Anggèn kula amastani, bilih priyantun agêng ingkang angêgungakên kaluhuranipun tuwin pangkatipun, cêkakipun ingkang kagungan wêwatêkan dhiri, sagêd nyêkecakakên utawi mêrdikakakên tiyang sakula punika, jalaran limrahipun bangsanipun tiyang andhapan kados kula punika, kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, namung dipun anggêp kadosdene: sêmut, mêrutu, baccil, malah kadhangkala sok sagêd dipun anggêp kadosdene hawa kemawon, têgêsipun tumrapipun priyantun luhur wau, kula punika botên wontên babarpisan. Ing sarèhning kula dipun anggêp kadosdene hawa, dados botên katingal jênggêrênipun, amila kula lajêng sagêd ngrumaosi mêrdika. Wontên ing ngarsanipun priyantun luhur punika, kula badhea linggih jegang, singsat-singsot, pêthènthèngan, lan sasaminipun, kados inggih botên wontên sarusikunipun, jalaran tiyang inggih namung hawa kemawon botên katinggal wujudipun. Mangga, punapa ngrikinipun botên nama enak eca, nggêbêg rangka, mangku yu Krama.
Beda sangêt kalihan priyantun luhur ingkang andhap asor tur sêmanak. La, punika nyilakani kula sadaya sayêktos. Jalaran ingatasipun priyantun luhur têka andhap asor, têgêsipun krêsa angasorakên saliranipun dhatêng tiyang sakula ingkang bakunipun pancèn tiyang asor. Ingkang makatên punika kenging kula upamèkakên kadosdene pangajinipun priyantun agêng wau upaminipun f 100,- lan pangajinipun tiyang alit sakula namung f 1,-. Samangke manawi priyantun luhur wau lajêng krêsa angasorakên saliranipun ngantos namung pangaji f 1,- miturut kawruh logica (kamêsthianipun) pangaji kula inggih lajêng larut ngantos namung pangaji 1 cent. Pikajêngipun manawi wontên priyantun luhur krêsa ngasorakên saliranipun, ingkang dados tiyang ngadhapngandhap. wajibipun inggih kêdah botên kenging kawon asor, dados ngrikinipun inggih lajêng kapêksa kêdah saya angaosi dhatêng priyantun luhur wau. Langkung malih manawi kagungan panggalih sêmanak, limrahipun wontên ing pundi-pundi inggih krêsa andangu utawi aruh-aruh. La, punika
upaminipun, ing mangka lajêng dipun cakêti priyantun luhur ingkang andhap asor tuwin sêmanak wau, ngrikinipun inggih lajêng kapêksa ngglethakakên iyatanipun prêlu badhe atur urmat. Mangga, punapa punika botên ngajak rêkaos kemawon.
Amila mênggahing kula aluwung mrangguli priyantun luhur ingkang ngêgungakên kaluhuranipun katimbang ingkang andhap asor.
Makatên ugi ing padamêlan limrah, punika manawi pangagêngipun sae, rêmakêt saha andêmênakakên tumrap para rerehanipun, ingkang dados rerehanipun inggih kojur sayêktos. Awit saking saening tangkêpipun pangagêng wau, rerehanipun inggih lajêng kapêksa langkung ngatos-atos panyambut-damêlipun. Rikuh badhe nindakakên punapa-punapa ingkang botên dados sarjuning pangagêngipun lan sasagêd-sagêd ugi lajêng ambudidaya murih pangagêngipun sagêda lêstantun sae dhatêng saliranipun. Punapa ingkang sagêd andadosakên rênguning pangagêngipun, inggih tansah kajagi sampun ngantos nglampahi. Makatên sapiturutipun. Sagêd kalampahan ingkang makatên punika, jalaran dhatêng pangagêng ingkang samantên budinipun wau, ingkang dados rerehanipun têmtu lajêng anggadhahi ajrih lan asih.
Beda kalihan pangagêng ingkang crèwèt, rèwèl, botên adil thik kawêwahan mawi ngêdir-êdirakên anggènipun dados pangagêng. La, punika ingkang dados rerehanipun, sanadyan katingalipun saprepetan kados botên sakeca, nanging salêrêsipun malah ayêm wontên ing manah. Awit saking anggènipun crèwèt lan rèwèlipun wau, rerehanipun inggih lêrês anggadhahi ajrih nanging botên anggadhahi asih. Saking anggènipun botên adil, langkung malih kawêwahan mawi ngêdir-êdirakên anggènipun dados pangagêng, wusananipun para punggawa inggih tuwuh sêngitipun. Amila ingkang kathah-kathah: têtiyang ingkang anggadhahi pangagêng ingkang makatên padatanipun wau, caranipun nyambut damêl para rerehanipun inggih botên kanthi sênêng lan rilaning manah, nanging ngêmungakên nyambut damêl, sabab rumaos ... dipun bayar.
Tujunipun botên makatên mênggah ingkang dados pangagêngipun.
Ing Cimahi taksih wontên sêsakit pès, mêntas wontên tiyang nama Sacak, katrajang ing sêsakit pès dumugi tiwas. Panitipriksa ing ngriku dipun tindakakên dening Dr. P. Cool, saking Sêmarang.
Ingkang ngukup arta lotre f 100.000,-
Aneta Nipa martosakên saking Padhang. Ingkang angsal lotre Don Bosco f 100.000.- bôngsa Tionghwa ingkang brandon kalihan tiyang siti. Bôngsa
kalawartinipun, mêdal sawulan sapisan. Ancasing pakêmpalan wau badhe anggiyarakên ing bab babading Bantên tuwin andandosi patilasan-patilasan kina.
Sampun wontên karampunganing komite konggrès jurnalis Indhonesiah, bab anggènipun badhe ngawontênakên konggrès, inggih punika benjing tanggal 9 Agustus manggèn ing Luna Theater utawi ing gêdhong Dharma Stichting ing kampung Gêndhong, Sêmarang. Rancanganing rêmbag, sadaya mèh ngrêmbag ing bab kajurnalisan, rêrêmbaganipun kaperang siyang lan dalu. Ing tanggal 10 darmawisata dhatêng candhi Barabudhur.
tuwin Ir. Van den Hout sami saking golongan pakaryan kasarasan, sampun sami mriksa kawontênanipun ampas tètès ing pabrik Maron, ingkang dipun bucal dhatêng lèpèn-lèpèn, pinanggihing papriksan, tètès wau botên andadosakên tuwuhing sêsakit malariah, kosokwangsulipun, malah sagêd dados pananggulang. Nanging bab tètès wau miturut pamanggihipun tiyang ahli bab misaya ulam, sagêd adamêl sirnaning ulam lèpèn tuwin nundhung ulam sagantên ingkang manggèn ing pinggir. Malah para juru misaya ulam ing bawah Brêbês tuwin Pakalongan, sampun nate gadhah panêmbung dhatêng administratir pabrik-pabrik gêndhis sacêlaking lèpèn Pamali, sampun ambucal ampas tètès dhatêng lèpèn. Ingkang gêgayutan kalihan pamisayan ulam punika kausulakên dening Tuwan L.V. Wijnhamer Jr. ing Mistêr Kornèlês dhatêng rad kawula.
Kawartosakên griya sakit gupêrmèn ing Lumajang badhe dipun dadosakên griya sakit
siti bôngsa Batak ingkang nuju damêl arta bolong palsu. Ingkang dipun angge timah, cithakanipun sêmèn. Nalika panyêpêngipun mawi pasulayan saha anamakakên dêdamêl. Nanging têtiyang ingkang damêl sami kacêpêng.
Saking ada-adanipun pakêmpalan têtiga, inggih punika Katolik Jawi, Katolikê Wandawa tuwin Wanita Katolik, sadaya manggèn ing Surakarta, sampun ambikak pamulangan sêkakêl dipun namakakên Nationale Onderwijs-inrichting Trijsa, danguning pasinaon 4 taun. Muridipun sampun wontên 46.
H.B.S. Taman Adi botên saèstu ngadêg.
Badhe adêging H.B.S. Taman Adi, kados ingkang sampun kawartosakên ing sêrat
saking Batawi dhatêng Medhan, mampir Singgapura. Tanggal 5 bidhal saking Singgapura dhatêng Medhan, tanggal 6 bidhal saking Medhan dhatêng Singgapura, wusana tanggal 7 dhatêng Batawi. Kajawi punika lampah anggêgana Batawi dhatêng Medhan taksih lêstantun kados adat.
Wontên tiyang siti ing Kapawèh, Bandhung, sumêrêp kêthèk wontên ing cancangan, lajêng dipun beda, kêthèk sangêt nêpsunipun, wusana sagêd uwal saking cancangan, têrus nyakot tiyang ingkang ambeda, badanipun sami nandhang tatu, wusananipun tiyang wau lajêng nandhang sakit kados ewah, kabêkta dhatêng insêtitut pastur. Kêthèk punika têtela satunggiling kewan ingkang ambêbayani, botên kenging kangge sêmbranan. Kacariyos sri nata Constantijn nata ing Griekenland, sedanipun jalaran kacakot ing kêthèk.
Griya pakumidhèn gadhahanipun pakêmpalan Sabakarti, ingkang dipun dêgakên wontên ing Karêwèh, Sêmarang badhe rampung wontên ing wêkasanipun wulan Agustus. Sanadyan pandamêlipun wau dèrèng rampung sadaya, ing papan padhasaran barang kagunan, Indhonesiah sampun kangge sêsadean, prêlu kangge ngajêngakên kagunan.
Tuwan S.A. Akim, lulus dhoktoral, iksamên kapisan ing pamulangan luhur pangadilan ing Batawi. Tuwan R.I. Supama, tuwin Tuwan
ing talaga Ciburui Padhalarang, badhe dipun wisaya ulamipun. Ing talaga wau dipun ingahi ulam tambakan 500.000, ulam mas 100.000, tawèhtawès. 100.000 tuwin bandêng 80.000. Miturut pratelanipun Tuwan W. Groeneveld Jr. inggih punika ingkang maosi talaga, gêsanging ulam sae, amargi pangingahipun sarana pitêdahipun tiyang ahli, dipun pakani pakan ingkang kamaligèkakên, samôngsa toya alit, ing pinggir dipun tanêmi sukêt. Cara makatên wau badhe katindakakên wontên ing talaga ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta.
Syang Hai 18 Juli (K.P). wontên pawartos saking Nansiang, golongan komunis ing Kiangsi dipun têmpuh wantêr, ngantos kèngsêr dhatêng Phukin, wontên ingkang dhatêng Unan utawi Upèh, dados golongan komunis nilar Kiangsi, ingkang sampun dipun broki. Golongan wau ingkang manggèn
uninga, Kajawèn ingkang kalêrês mêdal ing dintên Rêbo ngajêng punika botên kawêdalakên, amargi ing dintênipun Salasa kalêrês dintên agêng Grêbêg Mulud, dados kêsupêkên panggarapipun. Nanging wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, isinipun dipun indhaki, murih botên adamêl cuwaning panggalihipun para maos.
O, kônca, raosing susah botên namung wontên ing sampeyan kemawon. Sanadyan kula punika katingalipun wontên ing ngriki, dados mêngsahing bandara sampeyan, nanging raosing manah kula, botên beda kados raosing manahipun tiyang ingkang ugi kadunungan trêsna dhatêng ingkang sampun seda. Kajêng kula, layonipun sang senapati badhe kula aturakên sang prabu.
Abdi pakathik botên mangsuli, lajêng nguculi kapal kêkalih ingkang wontên ing cancangan. Ingkang titihanipun sang senapati dipun sukakakên Abdullah. Abdullah lajêng ngangkat layonipun sang senapati dipun bêkta numpak kapal, pakathik anglawani kalihan nyuwara lirih: o,
pakathik kanthi karaos ing manah, wusana wicantên: môngga kônca bidhal. Sasampunipun makatên, kapal lajêng dipun gêbrag
ingkang pinanggih wontên ing praja Ngêsam, tansah tumpa-tumpa. Praja Ngêsam ing wêkdal punika, kenging dipun wastani, sawêg manggih bêbêndu. Sang prabu tansah mêmpên wontên ing kadhaton, nyênyuwun dhatêng Pangeran, murih prajanipun luwar saking pêpêtêng.
Nanging manawi ngèngêti praja, kados-kados inggih namung tindak makatên punika ingkang sagêd damêl têntrêm, sang prabu ngantos asring kawiyos pangandikanipun: anak wadon iku têtêp diparibasakake satru mungging cangklakan.
Wiyosing pangandika nata ingkang kados makatên punika anocogi sangêt kalihan lêlampahanipun sang putri ing wêkdal punika, kawontênanipun namung tansah adamêl risaking panggalihanipun sang prabu. Èwêd pakèwêdipun tansah pinanggih. Yèn mirid dhumawahing pamisesa, sang prabu wênang nindakakên, tanpa èwêd pakèwêd, nanging manawi ngèngêti raosing tiyang sêpuh dhatêng anak, tindak pamisesa punika adhakan nuwuhakên raos ingkang gêgayutan katrêsnan, saya tumrap sang prabu, dhasar putra namung satunggal, raosing misesa putra, karaos kados masesa sarira piyambak. Kados makatên raos rêkaosipun tiyang sêpuh.
Kacariyos sang putri sarêng sinêngkêr wontên ing gêdhong, rintên dalu namung muwun ing batos, tangèh sagêda manggih katêntrêman ing panggalih. Tur mênggah kawontênanipun, gêdhong pasêngkêran wau sarwa anêngsêmakên, botên pisan-pisan awujud papan pasiksan, malah sadaya kadamêl sarwa nêngsêmakên. Nanging inggih sanadyan awujud adi pèni ingkang kados punapa, tumrapipun sang putri botên wontên ingkang sagêd dados panglipur.
Namung wontên ingkang dados panglipur sakêdhik, inggih punika manawi sang putri ngandikan kalihan parêkan ingkang dipun patah ngladosi. Manawi nuju makatên, pangandikanipun sang putri gumrècèk kados botên katabêtan sungkawa.
Ing kala punika sang putri nuju sarean kalihan ngandika: bocah wadon, coba kowe ngandhakna kaanane ing kadhaton, kapriye kaanane kangjêng rama.
Parêkan: gusti, kangjêng rama dalêm katingalipun sangêt sungkawa, tansah angraosi panjênêngan dalêm.
Mêsthi bae bocah wadon, sanadyan aku samono uga, ing batin tansah anggagas mênyang kasugêngane kangjêng rama, muga aja manggih kasêkêlan kang ora-ora, awit kaparênge kangjêng rama iku satêmêne bênêr.
Punapaa gusti, manawi kaparêngipun ingkang sinuhun lêrês, têka mawi anggalih ingkang sagêd damêl kasêkêlan. Ingkang sinuhun kêkirangan punapa, inggih badhea kagungan tindak punapa kemawon tamtu kalampahan.
Satêmêne iya mangkono bocah wadon, kowe sumurupa: ya, tak kandhani. Sing ngrusak galihe kangjêng rama kuwi satêmêne rak aku dhewe.
Punapa panjênêngan dalêm têka nêmaha ngrisak panggalihipun kangjêng rama dalêm, bok dipun dhèrèk kemawon.
Pancèn iya jalaran saka anggonku ora andhèrèk kaparênge kangjêng rama mau, anggonku nêmahi kaya mangkene. Mêsthine kowe wis mangrêti kabèh ing bab lêlakon iki. Wis, wis, cuthêl. Saiki salin, apa kowe krungu wartane maling kang mêntas ngambah kadhaton.
O, gusti, bab punika kula ajrih matur, amargi manawi ngantos kamirêngan ing abdi jagi, sisip-sêmbiripun kula badhe manggih kalêpatan. Panjênêngan dalêm uningaa gusti, sasolah panjênêngan dalêm punika tansah dipun ulat-ulatakên ing tiyang. (Badhe kasambêtan)
akanthi slamêt. Bêcik tak sêngkakne lakuku, supaya enggal nuli têkan ing sangarêping para mitraku bocah kang padha maca taman Kajawèn bagian wacan bocah. Sabab aku kèlingan, dhèk sêmana duwe kasaguhan arêp ngudhoni cangkriman manèh, ana ing taman bocah kene.
Kiraku para mitra uga akèh kang padha ngarêp-arêp têkaku, lan bisa uga salah sijine ana sing anggarundêl, dene apa kok nganti kasèp ora ana katon mêncungul, apa baya anyidrani jangjine dhewe. O, ora mangkono para mitra, mulane nganti watara lawas aku ora ngêtoni ing taman bocah, sabab aku rak wis kôndha ta, ya iku: bokmanawa entuk wêwêngan liyane manèh, kaya kandhaku ing Kajawèn ôngka 31 dhèk biyèn. Dadi ora kêna ditamtokake.
Nanging aku duwe panjaluk dhisik, cangkriman kang bakal dak batangake iki, bêcike aja dianggêp cangkriman lumrah kae lo ca. Anggêpên minôngka pambukaning nalar bae.
Dene cangkriman pambukaning nalar mau, kaya ing ngisor iki.
Jajal golèka ukara, kang cacahe ana 22 wanda, gunggung 9 têmbung, nanging wanda-wanda mau padha nglêgêna kabèh, ewasamono yèn diwaca cêtha, uga anduwèni têgês, ya iku atêgês salah sawijining pawarta utawa pituduh, kang larase bisa nuwuhake sêdhihing atine wong kang ambêk wêlasan.
Ana ukara cacahe ana 8 wanda, sing 4 nglêgêna, liyane nganggo sandhangan wulu suku, nanging yèn ukara mau diwaca molak-malik, ya iku saka kiwa manêngên utawa mangiwa, unine padha bae, lan iya padha karêpe (têgêse). Lah ukara sing kapriye iku, mara nulisa. Olèh-olèhane enggal aturna marang rama Sêbul, supaya
ukara kang wilangane ana 8 wanda, iya nganggo [ngang...]
[...go] sandhangan salumrahe. Nanging yèn ing saburine wanda kang kaping 3 ing sajroning ukara mau sinêsêlan pada lingsa, ukarane banjur atêgês pituduh, kang wose (karêpe) nuduhake kaanan rong rupa (wêwujudan rong warna). Kaping pindhone yèn pada lingsa mau diêtrapake ana ing burine wanda kang kaping 4, ukarane uga isih atêgês pituduh, nanging wose (karêpe) mung nuduhake kaanan
He, bocah murid-murid sêkolah, mêsthine kowe tansah kèlingan kalane padha bungah-bungah, ya iku yèn nuju unggah-unggahan. Ing kono padha bisa ngrasakake sênêng-sênêng tunggalan karo kônca tunggal sêkolahan.
Ing kalane mangkono mau, bocah sing nuju pasulayan, padha ilang kanêpsone, banjur bali rukun kaya adat. Awit kabungahan mau, rasane ora mung jalaran saka anggone padha dibungahake ing dina iku, iya ngèlingi prakara anggone bungah munggah pangkate, dadi bungahe tansah lumintu bae. Wiwit dina mau sabanjure nganti tapak sêkolah manèh, mung sênêng thok.
Nanging kosokbaline, yèn ora munggah, kabungahan sing kaya ngono mau mung gawe ora sênêng, sing dirasakake mung prakara anggone ora munggah.
Mara coba pikirên, yèn bocah ora munggah iku saka lupute sapa. Ora liya iya saka lupute dhewe, mêsthi saka kurang mêmpêng sinau.
He bocah-bocah, èlinga mênyang wajibmu dadi murid, kasênênganmu bèn kêtêmu tanpa sandhungan.
Ing dhuwur iki gambare para murid pamulangan ing nagara Bukarès, tanah Romaniyah, kalane bungah-bungah, dening Sang
yèn ora marèni / sida wurung murid / besuk dadi bajul //
ora kêndhat malah sundhul langit / nakale Si Kêmpros / lawas-lawas klakon diwêtokke / ana jaba ora gêlêm mari / malah angluwihi / jênêng wis kêpatuh //
kocap mungsuh padha ngincim-incim / suwe-suwe klakon / ditangani nganti
warôndha, omahe ing kampung Kusumadiningratan. Êmbokne Suhardi iku jênêng bok Wirasukarta, anggone ditinggal mati sing lanang wiwit nalika Suhardi lagi umur limang taun.
Anake êmbok Wirasukarta kang bisa lêstari urip mung loro, iya iku: Suhardi lan bocah wedok cilik adhine Suhardi, jênênge Suhardiyêm.
Suhardi wis sêkolah, manggon ana ing klas loro. Uripe êmbok Wirasukarta iku tansah kacingkrangan, amarga pagaweane mung ngobèng ambathik, pamêtune ora sapiraa, ora cukup kanggo ngingoni lan nyandhangi anake. Ing sadina-dina êmbok Wirasukarta tansah nandhang prihatin, luwih-luwih barêng ing môngsa pagawean lagi kêndho, rasaning atine ing sadina-dina kaya diwênyêt-wênyêt.
Anuju sawijining dina, êmbok Wirasukarta kôndha marang Suhardi mangkene: ênggèr, kowe dhewe [dhe...]
[...we] wis wêruh mungguh kaananku ing wêktu iki. Saiki pagawean lagi kêndho bangêt, anggonku nyambut gawe ora bisa ajêg olèh dhuwit, yèn dhèk wingi-wingi mono ngrêkasaku ora bangêt-bangêt, pamêtuku dicokot-cokot alot isih kêna, mung ing môngsa iki kang lagi kêbangêtên, dêlênge nyambut gawe, dhuwite kok ora nêtês. Amarga saka iku, ênggèr, sarèhne aku rumasa ora kuwat ngragadi anggonmu sêkolah, bêcike kowe nyopota bae, dak ngèngèrake marang babah Liyong, sing marung ana pasar kae, amarga dhèwèke butuh batur cilik, prêlu dikongkon-kongkon. Ana ing kana kowe bakal bisa mangan warêg lan nyandhang rada bêcik. Kajaba iku ing sasasine isih nganggo diblônja rong rupiyah, kapriye, kowe gêlêm apa ora.
Suhardi barêng ngrungu kandhane êmbokne yèn dhèwèke arêp diêkon nyopot anggone sêkolah, atine kodhêng bangêt, nganti suwe anggone ora mangsuli, osiking atine: hah, gèk kapriye, ta, lêlakonku iki, tamatku saka sêkolahan mung kurang rong sasi, nanging ing wêktu iki wong tuwaku lêlakone kok kaya ngene, apa aku klakon arêp nyopot saka sêkolahan mung prêlu arêp ngèngèr ana warung bae. Hah, gèk kaya ngapa kaduwungku ing besuk lah yèn aku arêp banjurake sêkolah, gèk kapriye, apa sing dak pangan ing sabên dinane, wong tuwaku karêpe wis ora mrayogakake yèn aku nêrusna sêkolah. O, iya, gajêge Si Sutarsa kae anggone sêkolah bisa nyambi nyambut gawe ngidêrake koran gambar idhup, blanjane sadina sêtali, kêna dijaluk dinan, pagaweane bisa dilakoni wiwit jam têlu awan têkan jam nêm sore, coba mêngko sore dak nêmoni dhèwèke. ... iya, êmbok, aku iya wis ngêrti marang kaananmu ing wêktu iki, nanging bab anggonku arêp koêkon nyopot saka sêkolahan, iku arêp dak sarèhake dhisik, mêngko sore aku arêp katêmu kancaku sêkolah, jênênge Sutarsa, samulihe saka sêkolahan dhèwèke bisa nyambi nyambut gawe ngidêrake koran gambar idhup, blanjane sêtali sadina, yèn dhèwèke isih
ing wayah sorene Suhardi wis mangkat mênyang ing omahe Sutarsa. Satêkane ing kono, Sutarta durung katon mulih, kang katon mung êmbokne wae, lagi asah-asah cangkir ana ing sumur. Suhardi banjur takon marang
Lèng ya iku bolongan utawa growongan ing lemah kang dikedhuk déning kéwan kanggo panggon ndhelik lan uga gawé susuh kanggo nyelehake endhoge utawa anake. Sapwerangan kéwan saka jinis mamalia, amfibi,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 3 Sèptèmber 2016.
dimod. 😆 Dililakne wae pak.
Yui Uehara (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Meitantei Konan Shikkoku no Cheisā ‎ (← pranala | sunting)
Reiko Kujo (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Heizo Hattori (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Jirokichi Suzuki (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Daftar karakter Detektif Conan ‎ (← pranala | sunting)
Meitantei Konan Tenkuu no Rosuto Shippu ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Validasi artikel/Permohonan peninjauan/Arsip/2012 ‎ (← pranala | sunting)
Daftar karakter dalam seri Detektif Conan (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Detektif Conan ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Permintaan artikel ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Detektif Conan ‎ (← pranala | sunting)
Shinichi Kudo ‎ (← pranala | sunting)
Ai Haibara ‎ (← pranala | sunting)
Kaito Kuroba ‎ (← pranala | sunting)
Ran Mouri ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Permintaan artikel/Melengkapi artikel templat ‎ (← pranala | sunting)
Kogoro Mouri ‎ (← pranala | sunting)
Organisasi Hitam (Detektif Conan) ‎ (← pranala | sunting)
Daftar volume Detektif Conan ‎ (← pranala | sunting)
Grup Detektif Cilik (Detektif Conan) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Warung Kopi (Teknis)/Arsip/Oktober 2009 ‎ (←
Meitantei Konan Tengoku e no Kauntodaun ‎ (← pranala | sunting)
Meitantei Konan I Jigen no Sniper ‎ (← pranala | sunting)
Rupan Sansei vs Meitantei Konan: The Movie ‎ (← pranala | sunting)
Meitantei Konan Gōka no Himawari ‎ (← pranala | sunting)
Meitantei Konan Junkoku no Naitomea ‎ (← pranala | sunting)
Daftar karakter detektif conan (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Yukiko Kudo (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Akemi Miyano (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Meitantei Konan Senritsu no Furu Sukoa ‎ (← pranala | sunting)
Engkang gadahi watak serakah, angkuh lan ndholim
Engkang badhe mbrangus panguripan kawulo alii
sing penting aku ora gawe rugi wong, Ora ngapusi lan nyolong. Ora masang baliho sing mbujuk wong ben nombok dong. Lan siji maneh, ora ngedarno gambar lan pilem sing isine wong lanang wadon suwale bolong. Itu saja.
sing penting aku ora gawe rugi wong, Ora ngapusi lan nyolong. Ora masang baliho sing mbujuk wong ben nombok dong. Lan siji maneh, ora ngedarno gambar lan pilem sing isine wong lanang wadon suwale bolong. Itu saja.Kunjungan Perdana :DBalasHapusf4dLy :)25 November 2014 11.39Gak apa2
nyolong. Ora masang baliho sing mbujuk wong
Mbuh niku pripun..wonten kemawon masalahe..
lan saged nindakaken siyam. Mugi-mugi amal ibadah kula panjenengan saged dipun tampi lan pikantuk ridha saking Allah.
Wonten ing wulan ingkang barakah punika sumangga kita kathah-kathah midanget tausiyah agami punapa maos lan sinau Al Quran wonten ing Bahasa Arab
boso jawi, mugi2 inggih katah kadang2 ingkang kerso sesambetan akanti
boso tuwin budoyo jawi. matur nuwun…matur nuwun.
Balas	Juli 30, 2012 pada 7:58 am
Alhamdulillah, melu seneng dene ono sedulur sing kerso kangelan
Balas	On 23/05/2013 at 08:43 Heru Pramono said: Nuwun sewu badhe nyuwun pirso, menawi
Balas	On 25/05/2013 at 20:33 djojosm said: Beberapa hari ndak mampir ke padepokan eladalah wis tamat.
Matur nuwun sanget mbah_man. Dadi mertanggung, mugi saged
lha sik macul ndik kebon je
kudu nyiapno kayu, papan, paku, dll sik
bancak said: gandok-e nek suwe
On 27/05/2013 at 13:42 Risang said: ono kayune, tapi gak ono pakune
Balas	On 28/05/2013 at 16:22 Heru Pramono said: Kawulo usul bilih episode 401 langkung sae dipun paringi “tetenger piyambak” (mboten mawi nami TADBM) senaoso cariosipun taksih “TADBM”, supados Kyai Mbah Man radi kagungan kebebasan kreasi, ugi supados enggal mboten wonten “bayang-bayang SHM” sabab seratanipun Kyai Mbah Man sampun sae sangat. Nuwun, mugi-mugi dipun tampi kaliyan engkang magepokan.
Balas	On 28/05/2013 at 16:28 bancak said: setujuuuuu…………
Balas	On 30/05/2013 at 10:26 Thole said: Lho…? kok durung ono sing Absen…!! ,kulo absen rumiyin mbah..sugeng
SERAT SULUK NGABDULSALAM (Pupuh VIII – XV) | alangalangkumitir
Ingkang pundi dunungé satunggalipun/ kula yun uninga/ sang tapa ngandika aris/ anak ingsun nora kaya yèn bocaha//
7. Basa edat iku wujudira kulup/ saisining jagad/ ana gedhé ana cilik/ wujudipun ingaranan dat sadaya//
Dat itu sesungguhnya wujudmu/ seisi dunia/
ingkang rupanira wujud/ pasthi rupa-rupa/ ana ala ana becik/ ana asor ana unggul ana cendhak//
12. Basa tokit tunggal ing kajaténipun/ ingsun lawan sira/ saisining jagad kabir/ kabèh iku pan tunggal kajaténira//
Nora nana kang wujud loro tetelu/ pasthi mung satunggal/ nyamadi isining bumi/ kabèh iku kasamadèn Si
Lungguhipun ingaran tarékat iku/ kakékat punika/ dunungé ingsun jarwani/ deging salat émuta alip punika//
Tangkebé dhadha kekalih/ kala kosen lawan kopar/ lawan gigirira karo/ gigir kanan gigir kiwa/ salat maghrib punika/ sun jarwani dunungipun/ mila rekangaté tiga//
13. Wonten parmaning Hyang Widhi/ Jabarail ngemban préntah/ dhawuh mring jeng nabi agé/ paduka tampi sihing Hyang/ andika asalata/ subuh rong rekangat iku/ jeng nabi matur sandika//
dhawuh ing Hyang Agung/ jeng nabi kinèn asalat//
19. Bubrah awake ngemasi/ jeng nabi anulya luwar/ saking jroning weteng anglor/ salat mahrip winicara/ kalajeng nabi ngisa/ duk kinelem jagadipun/ kang praja dèning érnawa//
Matur sandika jeng nabi/ tumulya asalat ngisa/ pra kaum waluya kabèh/ Jabarail aturira/ paduka kang masésa/ marang sang Pandhita
Kados pundi kula dèrèng uning/ kang rama lingnya lon/ basa nasir tetiga kathahé/ ingkang dhingin anasiring Gusti/ sakawan winilis/ kasampurnanipun//
Ingkang gedhé miwah ingkang cilik/ pasangé pasemon/ iku kagungané Allah kabèh/ ananira ora darbé urip/ mung Allah kang urip/ kang tunggal pandulu//
Basa Asma punika ta kaki/ jeneng kang sayektos/ sining bumi pan béda jenengé/ iku datan ana kang ndarbéni/ Pangèran kang luwih/ kang darbé jejuluk//
Tegesipun kang apngal puniki/ panggedhé kang katon/
Teges wujud sejatining urip/ urip kang sayektos/ ingkang aran manungsa jatiné/ yèn wadona sejatining estri/ iya kang alinggih/ Bandarulah tuhu//
14. Kapindhoné iya aran ngélmi/ pangawruhing batos/ kawruh iku rong prakara kèhé/ ingkang dhingin wruh kang nembah muji/ ingkang kaping kalih/ sira
2. Bumi banyu angin geni jangkepipun/ bumi iku dadi jisim/ banyu gethihira kulup/ angin napasira kaki/ geni dadi cahyaning wong//
3. Kang sumrambah ing badanira sadarum/ wus telas bangsa anasir/ rahadyan padhang tyasipun/ matur mring rama ngabekti/ kawula nuwun
Kayu iku wit alit dadinya agung/ lawas-lawas nuli mati/ nanging boten saged wuwus/ tanpa ngucap
10. Ingkang dhingin alip guru Sulmadikun/ déné ingkang kaping kalih/ ingaranan alip tamsur/ lip mutakalimun wakid/ iku kaping tiganing wong//
14. Riping kéwan kurumpul muwakid sampur/ déné uriping sujalmi/ alip sakawan puniku/ kabèh manjing ing siréki/ dadi sira
sakedhap/ tuwin satindak lumaris/ kados pundi jarwanira/ kawula pan dèrèng
manyapngal dalikahu/ laikahumul kasirin/ sapa wongé nora karya/ mangkono mangkono dhikir/ kabèh iku dadi tuna/ nanging iku dhikir ati//
sakecap puniku/ sadurungé dèn kaèsthi/ lamun sira amicara/ parasen kang becik-becik/ panggawé ing karaharjan/ miwah ingkang
Nanging sira dipunweruh/ kabèh iku tanpa osik/ sanadyan becik lan ala/ iku sajatining ringgit/ wayang obah saking dhalang/ nanging ana kang
14. Tegesé panrima iku/ yèn sira ginanjar singgih/ aywa mandheg kasinggihan/ émuta kang karya singgih/ sanadyan kinarya andhap/ kawula darma nglampahi//
Tegesé subranta iku/ kirang dhahar lawan guling/ anteng madhep sing Pangèran/ awasana jroning
2. Mangan sakepel iku/ sun jarwani wiji-wijinipun/ yèn abukti lam ulaman amepaki/ pasthi rasané pikantuk/ mring badan kabèh karaos//
4. Pasthi rasané antuk/ kang wus weruh pisah kumpulipun/ yèn pisaha nora bisa muna-muni/ yèn kumpula mokal iku/ bejané kang sampun weroh//
lan pangrungu/ kabèh dènwaspada jroning kalbu/ tegesipun sira yèn nyandhang sasuwir/ iku ta ngibaratipun/ iya sembah pujining wong//
Sapolah tingkahipun/ diri ya dènnya awasing kalbu/ lapalipun muji sing nglamat Kurani/ kitab tapsir kang amuwus/ maknané mengko sun
lungguh/ ing sakèhing iya ingkang nebut/ asma Allah lan asma Rasulollahi/ iku sira dipunémut/ yèn tan weruh maksih
sunu/ ingkang ahlul sasmita jawi/ wonten putra satunggal/ wignya sasmita gung/ putra saking ing Ngaloka/
Nuju susah galihè sang yogi/ putra Ngaloka lawan Cempala/ tuwin ing Nusantarané/ miwah ing Purwacatur/ langkung émeng sang mahayekti/ déné putra sakawan/ pakaremanipun/ kang sawenèh gegamelan/ nenayuban lan wayangan dènkaremi/ datan kena
ingsun kiyé/ marang polahmu kulup/ saben dina angolah ringgit/ tuwin ngolah gamelan/ iku luwih mekruh/ yèn sira nora maria/ pesthi karambahè dyan susah kang galih/ rumangsa yèn kadukan//
saking remen kawula ringgit/ kados tan kénging benggang/ karsaning Hyang Agung/ sang tapa asru ngandika/ ésmu
tuturi purwaning ringgit/ lan purwaning gamelan/ nanging wekasing sun/ sanadyan sira gamelan/ aja lali saréngat tarékat kaki/ kakékat lan
jarwani pamesuning galih/ kang kariyin iku gong samonggang/ kaping kalih carabalèn/ pélog kang kaping telu/ sakawané saléndro manis/ tegesé gong samonggang/ bonangé tetelu/ sakawan gong winicara/ néng sitinggil tegesé aran sitinggil/ ing nagri Bandarullah//
ana déné egong ingkang besar/ martabat kang gedhé dhéwé/ yèn sira durung weruh/ takokena mring wong curaki/ bangsa martabat besar/ endi lungguhipun/ apa déné kang tetiga/ takokena rahadyan matur ngabekti/ nuwun-nuwun
sampun mepaki/ becik suwaranira/ sujalma kèh kenyut/ tegesé kang bangsa kendhang/ kalakuan patrapé sawiji-wiji/ pasthi yèn nganggo
Lamun sira wus dadi priyayi/ yèn tan limpat mring tataning praja/ lir gangsa tanpa kendhangé/ mangsa dadia iku/ upamané wong dadi tani/ yèn tan taberi olah/ garu mluku macul/ sayekti taniné bubrah/ apa déné wong sinau olah ngèlmi/ maksih remen néng
Yèn tan anut saréngat jeng nabi/ ingkang muni anèng dalil Kur’an/ yèn tan peneda dadiné/ ala ingkang tinemu/ wenèh ana wong ahli wirid/ ngujup pangucapira/ barang karsanipun/ kang ina puniku darma/ yèn lumaku amrangguli kali banjir/ lali
sèh alon ngandikané/ kendhang loro puniku/ lakuné wong urip puniki/ nganggoa rong prakara/ ingkang dhingin kukum/ kapindho yudanagara/ lamun sira tan nganggo kalih prakawis/ pasthi tindaké ala//
ingkang patang prakawis/ anpas tan napas ika/ napas lawan nupus/ gawéné ingkang tetéla/ carabalèn kinarya methuk tetami/ tuwin pangantèn prapta//
ing préntah/ miwah ing sapepadhané/ napas pasthi jarumbul/ sumuking tyas angucap bengis/ bangsa pengantèn prapta/ iku tegesipun/ yèn teka kamulyanira/ menggah-menggah bungahé sajroning ati/
1. Andheku nuwun sadaya/ putra Ngaloka Cempali/ Rahadyan Pulanggupita/ putra purwa catur adi/ putra nungsa aréki/ wasta Radèn Surèng kéwuh/ majeng matur mring rama/ gangsa pélog kados pundi/ tegesipun anuwun
puniku logaté padha/ maknawiyah lan mangani/ samya golong saptéki/ maknawiyah duwé pitu/ salbiyah lan napsiyah/ lelima lawan sawiji/ tenggak dhadha barang nem kalawan lima//
Basar dan basiran/ serta kalam muta aliman/ logatnya sama/ maknawiyah
Déné bonang kalih dasa/ ngumpul dadi catur adi/ kethuk kenong kempul tata/ gong besar sakawanéki/ pencu pat ngumpul dadi/ kawat loro jatinipun/ rebab kinarya buka/ kawat loro kumpul malih/ dadi siji iya ana gong kang
sakawan kathahiréki/ kethuk kenong kempul tata/ kempul martabat kang kawit/ sipat jalal puniki/ kang kempul uniné egung/ éwuh yèn winicara/ kethuk martabat ping kalih/ kenong iku martabat kang kaping
gangsa pélog puniki/ ingkang pundi bédanipun/ Kyai Sèh Ngabdulsalam/ nabda mring putra kekalih/ bédanipun among pélog lawan
iku dipunpatitis/ sipat wewolu puniku/ dadi pikukuh Iman/ kang kocap ing Kitab Sitin/ alon
Anuwun kajarwanana/ gamelan kalih prakawis/ kanyatanan ingkang
perkara itu/ pelog sumbang semua/ bonang sumbang saronnya sumbang demung sumbang//
12. Prasamya sumbang sadaya/ dadi undhak ingkang ricik/ nanging surasané éca/ mungguh tumrap anèng gendhing/ meles surasa manis/ kinarya anguyun-uyun/ tur ta sumbang sadaya/ nanging sareng muni becik/ sun jarwani tegesé pélog punika//
Lamun sira amicara/ ngélmu rasa kang linuwih/ saking ing suluk wetunya/ tan nganggo kitab sathithik/ iku rupané becik/ nora liyan werana gung/ marang ing wadinira/ perlambangé nora tebih/ pasthi éca déné tan mbiyak
nanging cacadé punika/ nora nganggo dalil kadis/ kang suluk wus ngarani/ wirib wirab basa putus/ saléndro iku cetha/ nora sumbang sadayéki/ sun jarwani bangsa saléndro punika//
linuwih/ ingkang saking dalil Kur’an/ yektiné mbiyak wawadi/ marang wadiné ngélmi/ yèn adoh teka anglangut/ saking rasa kang mulya/ yèn parek wedi miyarsi/ ing liyané uwong ingkang wus
winuwus/ siji sarining raga/ lurunen ingkang prayogi/ raga iku beciké lan
nulis/ anteng semuné grahita/ iku sujalma linuwih/ kang raga luwih sari/ utamané nganggo demung/
Wateké nepsu tetiga/ yèn sira nora ngadhangi/ pasthi saru tindakira/ liyané turu lan
Uripe Ayem Rumongso Aman	10 Urutan Cerita Lakon Wayang →
Andalusia ingkang nyambut damel ing piranti astronomi ingkang dipun waos ing donya Islam lan Éropah. Piyambakipun ugi nyambut damel minangka dhokter, satunggiling guru lmu kimia, lan nyerat risalah obat-obatan, filsafat, musik, lan sajarah. Panjenenganipun dados misuwur ing Éropah liwat pertalan-pertalan karyanipun ingkang dipundamel ing Ujung Iberia lan ing kidul Prancis.[1] Panjenenganipun ugi dipunpétangaken kanthi nepangaken musik Andalusia dhumateng Tunisia, ingkang salajengipun nyebabaken
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 26 Mèi 2016.
saged mirengaken salah sawijining tembang macapat wonten ing handphone panjenengan sami. Hanphone ingkang saged dipun
Balas	Desember 6, 2007 pada 4:20 pm
boso jawi ingkang radi mathuk kagem download mbok bilih undhuh mas.
saklintunipun megatruh, punopo wonten sekar sanesipun mas tamim? kadosta dhandanggulo utawi asmarandana?
nagara Majapait jêng sinuhun | rèh iku nata utama | kang ngrèh Sumatra ing Jawi ||
2. jangkahên nagara Plembang | salah juga ingkang katrimèng kardi | sapa antuk bagya tamtu | antuk idining nata | nanging kulup sira ingkang atut runtut | lakune wong akêkadang | sandika kang putra
wirayat wus misuwur | kalingane kaki sira | kang kacêtha nyakrawati ||
7. yyan siranggèr yun prastawa | lah parêka ing kene sun tuturi | hèh
8. purwane duk nèng jro garba | kaswantari sring ngimpi mangku sasi | sujanèng cipta sang prabu | binuwang saking praja |
kinudang-kudang amung | Bondhansurati kang mahya | sing ibunta Dwarawati ||
panganggo kang kok rasuk | Dyan Patah alon ngandika | hèh durta ingsun wènèhi ||
ywa sirarda | kelangan sajêgmu urip ||
19. kaya nora bisa têlas | tandya laju radèn lan para abdi | sigêgên Ki Wana sampun | mbuka kang isi arta | sanalika wong lima
upaya sandi | gya tobat maring Hyang Agung | nalangsa mèh apura | yèn waluya kula yun ngabdi mangèstu | mituhu karsa paduka | mring radyan priyagung kalih ||
21. gyantuk parmaning Hyang Suksma | sirna ilang sakala netra pulih | padhang gumemblang lir mau | sigra nututi radyan | usus-usus mêksih kinalung ing gulu | panca janma enggal-enggal | saonjotan gya kaèksi ||
ing rêmbug | Radèn Patah angandika | ring Radèn Timbal kang rayi ||
26. hèh yayi prayoganira | andum gawe
Rêkyana Patih | Gajahmada sampun konjuk | ingkang jêng sri pamasa | wus katampèn pamagangira dyan bagus | sri nata dhangan ing karsa | ring Radèn Timbal langkung sih ||
Radèn Patah katampan panyantrine marang Wali Susuhunan ing Ampèlgadhing kinèn adhêdhukuh ana ing alas Bintara
29. warnanên ingkang tinilar | Radèn Patah mung kantun prêpat kalih | rêreyongan lampahipun | lawan Ki Wanasalam | kang sinêdya ing cipta Rahadèn Bagus | sowan dhatêng Ampèldênta | jêng sunan wali utami ||
30. nêngna ingkang kawarnaa | putranira Jêng Sunan Ampèlgadhing | tapa ngluwat ingkang sêpuh | ntuk wênganing Hyang Suksma | ajêjuluk Prabu Satmata wus kasub | ngadhaton ing Giripura |
Mulana Iskak nèng Giri Kadhatun | kasusra ing mancapraja | wali lêpas ing pambudi ||
tan winarna ing marga samana sampun | prapta Ampèlgadhing tandya | kaparêng jêng sunan lagi ||
33. lênggah pra sahbat sumewa | lir caraning praja datan salisir | kasaru satriya rawuh | kanthi prêpat sajuga | gya sumaos ing ngarsanira sang wiku | kagyat mring kang anyar prapta | cahya
ngaulun) | kitha tanah Palembang | dene nama kawula ingkang wus kasub | pun Patah ingkang tanaya | Arya
lan maninge radèn kinèn adhêdhukuh | ana ing
karaton | nadyan papêsthèn kulup | nora yogya yèn tan kabudi | budayaning pangreka | tumuruning wahyu | nubuwat enggal tumêrah | ge mangkata kulup ing sadina iki | lan garwa brayatira ||
3. sandika gya nglaksanani kapti | dhawuhing guru tur maratuwa | ing marga tan winiraos | samana sampun rawuh | ing Bintara atata rakit | watara sampun dadya | arja kèh wran mèstu | konjuk Kangjêng Sri Pamasa | Wilatikta ing Bintara sampun dadi | kutha gêmah raharja ||
Pamisudha Nata Sri Pamasa ing Majapait marang: Radèn Patah nama Adipati Natapraja ing Bintara kalilah mêncarake agama Islam marang kang sarju Radèn Timbal nama Adipati
Radèn Timbal sabdaning aji | hèh sira lumakua | dhewe dipun gupuh | kakangira kaki Patah | kang dhêdhukuh ing Bintara sun
adipatya | ing Têrung lungguh nagrine | nama pinundhut sampun | sinalinan nama Dipati | Nararya Pêcattandha | dhawuh wus misuwur | Kyana Patih Gajahmada | byawarakna ing
ing karsa | sun nuwun pangèstu | ngislamake bangsa Jawa | ingkang rayi inggih kawula tur uning | gya
marang raka dhawuhing aji | wus trang kang pangandika | Radèn Patah kondur | Bintara kitha ing Dêmak | amituhu dhawuhing rama narpati | tantara
Malaya | aja tambuh mundhak sira angribêdi | sun lagi imbal sabda ||
12. lan Pangeran ingkang sifat kadim | ingsun kira sira ya tan bisa | wruh asma musamèng Manon | mêksih kurang tapamu | kaya priye wran dadya wali | tan bangkit imbal sabda | lan Kang Murwèng Tuwuh | kagyat ing tyas Sèkh Malaya | he e sapa de wêruh sabdaku batin | tur nganggo ngerang-erang ||
13. marang ingsun têtela wran luwih | yèn mangkono sun dhewe kang tuna | durung khusus sêdyaning wong | tapaku durung gêntur | dene mêksih dèn isin-isin | Allah
panggih | imbal sabda lir ingkang atapa | munajad nèng Guwa Langse | Sèkh Mlaya nulya têrus | ngulon
warta janma kèh | samana sampun katur | marang Pangran Modang anggalih | nyakrèng tyas wali tama | jêng pangran dhêdhawuh | marang garwa sêlirira | kinèn nggodha caraning wadon minta sih | pra garwa wus busana ||
17. gandawida ingkang marbuk minging | wus
nggènira mêtêki | datan mosik ingkang tapa nendra | gya pangarasan tumèmpèl | mring grananing kang turu |
uliyaning Allah Ta'ala | dadya mung tinêngga bae | dangu antaranipun | ngantya sapta ari tan nglilir | pangran gya uluk
kalbu | aja ing Mêkah Madinah | nadyan bumi langit tranggana lan sasi | surya saisinira ||
25. wus dumunung nèng sira pribadi | wruhanamu Mêkah iku gambar | saisine jagad kiye | gambar ananirèku | jroning gambar sira mênuhi | cocog lan dalil Kuran | 'alamu'lkabiru | makala saheru'alam | pardikane jagad gêdhe manjing cilik | lah iku ananira ||
26. lah cobanên sira lumyat carmin | katon ana sajêroning kaca | tan siwah ing jagad kiye | dèn awas suwarnamu | ana rupa kaya sirèki | kabèh sajroning kaca | gambar kaya iku | lan sakèhing conto
têkèng kono nora wêroh | mangka Allah satuhu | ora adoh ananing Gusti | Gusti lawan kawula | sajatine kumpul | lamun pisah kayaparan |
sayogya tinêmu | marang gurunira ing nguni | yèn durung antuk lilah | iku tan pakantuk | balik amung
ngayomi dadya kêkudhung | saking kodratu'llah | tandha sinihan Hyang Widhi | wus mangkono kodrat gumêlaring dunya ||
saciptamu dadi | dènnya brata wah dadi paring widada ||
12. ing ran dhusun Kalijaga luwih patut | sira aywa kesah | wis kèria aja mulih |
yèn wus sêpuh pinaringkên pra nukarta ||
16. janma langkung miwah kanan keringipun | wrata samya ngalap | palawija tuwa dadi | suka ing tyas Sinuhun ing Kalijaga ||
17. sampun kêmput Sunan Benang dènnya nglangut | gya kondur mring Benang | praptèng wisma animbali | ingkang rayi garwane Sinuhun Jaga ||
18. paring dhawuh hèh yayi kita asung
ndhingini | nêdya njujug kêbon timunan mawarna ||
21. sampun rawuh tan ana juga janma wruh | sadaya
ingkang muksis | sampun ngantos kirang pangêkêring karsa ||
1. anglir rukma Sunan Benang dèn dhawuhi |
12. wujud siji sajatine mêngku kalih | Gusti lan kawula | roro pisan campur siji | darbe sifat kalih dasa ||
Gusti iku tan kuwasa nguwasani | kabèh saka sira | mangka sajatine eling | mêngku siji nora kêna ||
15. dene ingkang jumênêng Suksma Sajati | cangkramèng jiwangga | ingkang datan darbe karsi | ingaran Dzat wujud mutlak ||
mèlu lara pati | nora darbe karsa | mung langgêng tanpa upami | wong Budha ran Hyang Pramana ||
sadarpa ngungun ing galih | dèrèng sung sasmita | ingkang rayi cêg nampèni | têrang têrus tanpa taha ||
21. Sunan Benang ndugèkkên sajar kang rayi | malih jêbèng sira | sun jarwani kang hakiki | wong pana marang Dzatu'llah ||
22. kudu ngèsthi ênggone rasa sajati | mlênging cipta rasa |
24. Allah iku satêmêne sifat kadim | tan 'alam wiwitan | tur nora karsa miwiti | langgêng datantara masa ||
ngèksi | gaib tanpa srana | sumangga kula turi wrin | muksis ehe bolong têngah ||
anèng palwa madya rawi | tan ana sajuga | umèksi kewan wanadri | jare para wali tama ||
39. sapa-sapa wani mbuka sêngkran Widhi | nadyan kewan myarsa | jlêg dadi janma
41. sabdèng tuwan klamun kewan dadya janmi | rèh kula wus dadya | nanging dèrèng
ing kèci | amung kawula pribadya ||
46. kagyat amba wontên swara erawati | nglilir lir siniram | ing tirta martama bumi | rumasuk
jinurung sasabda dadi | dene wardaya nirmala ||
50. pasrangkara marang ingkang malih warni | hèh cacing sirarja | antuk parmaning Hyang Widhi | murcèng wrêjit
mêksih ingsun eling-eling | paranbaya de sira nyakêp sasmita ||
2. gumun pancèn durung bisa | pangêcupmu malah luwih | ngungkuli wêjangan
Benang anampèni | kawruh ingkang linuwih | ngungkuli kagunganipun | wusnya tampi kajaja |
lah sumangga mupung enjing | mangkat Jumungah ring Mêkah | tandya samya asamadi | sidhakêp asta kalih | nutup madya siku kumpul |
inggih | ngungun sunan kalihipun | gya malbèng Ka'batu'llah | sadaya wali wus panggih | pêpak anèng sajroning Baitu'lmukaddas ||
9. wali sanga samya salat | bakda salat antuk wangsit | saking Jêng Nabi Mukhammad | swara di langkung dumêling | ing Jawa
têtulung kayu jati | blandar pangêrêt rèng usuk | wuwung tali lan sirap | dene sagung para wali | kabubuhan saka-guru ingkang papat ||
pra wali rujuk | byantu sajuga karsa | budhal sami angupadi | marang wana ngupa bubuhaning saka ||
saka kang cukup | agêng panjêngingpanjanging. wrêksa | dangu tantuk srêg ing galih | nèng madyaning wana panggih janma
arda ngungun ing galih | kaelokaning Hyang Agung | lah iki jinis apa | tandya jêng sunan mrêpêki | praptèng ngarsa anorraga ambêk
ratu | tatkala jaman purwa | ing Pandhawa prajarja di | bisikan sun Sang Prabu Darmakusuma ||
ingkang pêsthi | ngèbêki bumi langit | mênggah Dzatnya Ing Hyang Agung | punika napas tuwan | umahya manjing tan idi | amung urip inguripan dhèwèkira ||
23. gêtun nggyanira malaya | durung wruh mukswaning pati | ing mangke wus pratamèng tyas | Yudhisthira ngandika ris | Sèkh Mlaya sira
kinubur madyèng wanadri | gya tinilar jêng sunan ngupaya wrêksa ||
8. Dèwi Rasawulan ingkang tèki | tapa ngidang nèng madyaning wana | momor harina
tumuwuh anèng bumi | nambut titahing krama ||
12. iki Jaka Supa kang wèh nyamping | anasabi kawiranganira | marma bêcik dadi jodho | wong tuwa mong tumuwuh | payo mulih ring Tuban yayi | ibu rama wus wrêda | sapa kang sumulur | gênti
sasolah-tingkah | Rasawulan pangguh | anèng samadyaning wana | purwa madya wusana ramèbu nuli | mêluk lungayanira ||
Kali | kawula nuwun duka | mopo antuk lungguh | pan lagya nut karsèng Suksma | bokmanawi antuk begalaning urip | botên langkung pun Supa ||
15. ingkang pantês gumanti nèng ngriki | marma panuwun kawula rama | punika pinanggihake | yayah rena wus pêthuk | sarjuning tyas pangantèn kalih | bagyarsa dèn wiwaha | caraning wran agung | pangantèn putri nèng pura |
dènnya palakrama kalih | wusnya bubaran nulya pinrênah | panggonane dhewe-dhewe | dangu antaranipun |
bakalipun | wêsi bagus mung sakêmiri | saka ing akhadiyat | Supa lon umatur | botên dados kirang kathah | kangjêng sunan nabda hèh Supa
20. katêkêm ing mawa samadi ning | ngêningkên cipta ring Suksma Purba | samana wêsi wus dados | sajuga kadga
22. simpênana poma ingkang têrtip | sira amung rumat kaserenan | dene benjang ingkang nganggo | turune Jaka Tarub | kang
25. kangjêng sunan lan Imansêmantri | budhal marang Dêmak tan cinrita | ing marga wuwusên mangke | Ki Supa ingkang kantun | pêpasihan lan ingkang rayi | ndumugèkakên karsa | wus antara dangu | Ki Supa pamit ing garwa | rèh wus lami yun tuwi ring Majapait | Tumênggung Supadriya ||
26. Sang Dyah Rasawulan datan apti | yèn tinilar nèng Tuban piyambak | pêjah gêsang nut kemawon | saparan ingkang kakung |
sudhiya kayu | balok jati tumpa-tumpa | angalumpuk dadya panggonan sawiji | kirang wus jinaganan ||
durgamèng galih | nyidrani ing kabuhan | kang wus karya dudu | datan nêdya pabên kula | mung minta sih waluyaa kadi nguni | paduka kang sinihan ||
36. yèn mangkono sira sun tulungi | bokmanawa antuk parmaning Hyang | atas luputira dhewe | rong-orong gya sinambut | gulunira
37. rah- tumêrah prapta ing samangkin | orong-orong gothok sambung tatal | lah iku purwa asale | midrawèng jagad kêmput |
triwikramantuk ciptane | krana mahya saking kira | saka tatal tinêpak | ngadêg pribadya nggènipun | sakaguru kang lèr wetan ||
4. lor kulon Jêng Sunan Giri | ciptèng tyas hyun triwikrama | kidul kilèn Sunan Ampèl | kidul wetan Sèkh Mulana | prasamya nunggil karsa | mlêng wikrama rèh satuhu | tinampèl
AJ). mèt candra ing sêngkalane | wratane samangke iya | nanging angka mèt Buddha | dene angka Majalangu | kang kanggo Surya Sangkala ||
sadarpa gung sèwu ngungun | ing galih yayah supêna ||
19. yèn boya sarana dhikir | cacah dhikir patang
25. utawi mukmin tan mati | urip ing salaminira | nora siwah kana kene | mindaril iladarina | saking desantuk desa | kang wus widagdèng dhikir hu | jati mulyaning antaya ||
26. rumênggêp ing cipta mèksi | pucuk grana mahyèng swara |
ing dhèwèkira | musna Gusti kawulane | tan ana sajuga apa | sayêktine mung iya | iya iki iya iku | mung wujud sawiji kita ||
28. ananing dudu saiki | ma'rifat nyataning Suksma | sawiji-wiji wijine | yayah wran kaca bênggala | lah iku rupa apa | sebak Krêsna lawan Wisnu | tuwin kalak lan kênanga ||
29. dulu-dinulu sawiji | sapa kuwi sira kita | satuhune ingsun dhewe | cangkrama sajroning ana | ananing rasanira | ing jagad raya kagêlung | gêlêngan dadya samrica ||
30. yeka prabawaning dhikir | dhikir pan wali utama | jumbuh Gusti kawulane | la ilaha illa lu'llah | Mukhammad Rasulu'llah | sajatine kabèh suwung | Gustine rupa ||Kurang tiga suku kata: Gustine datanpa rupa.
31. sarupa rupa hakiki | ngèdhèng ingkang rupa sifat | iyèku pasênêdane | ing jro tan siwah ing jaba | pardikane paèsan | angilo Dzat warnanipun | yayah sifatnya pribadya ||
kalih punika | yèn mangkono sira iku | ngimami ing pulo Jawa ||
tan tulung | sinuhun ing Majalêngka | tanpa cipta judhêg pambirating wèsthi | kandhuhan papa arda ||
2. usada kèh datan migunani | rêsi tapa dhukun desa-desa |
emut | priyagêng kang gadhah lampah | pasaosan dhawuh anèng Cundhamanik | sadalêm
sarimbit lan garwa | dupi anèng ngriku |
dewa gung | Condhongcampur dhusthèng pakarti | sirna krêtartèng praja | samana ing dalu | prapta ngarsèng
sinangklit | dening Jigja mahya saking wrangka | marêk ing Kyagêng turnya lon | dhuh dewaning kadga gung | ratu kula
nèng Ki Supa | mêksih nganti pandoning
swara jumêprèt kagyat sang aji | wungu dènira nendra ||
24. angandika ring kang têngga sami | kang jumêprèt iku swara apa | Supa tumrampil
narendra srêp tyase | parêk garwa mangimur | sru mlas-arsa sabdèng narpati | hèh bok ratu sirarsa | mundhut dhahar sokur | nata nggugah pra rêrara | datan ana tangi rèh wus angêmasi | narpa mundhut priyangga ||
26. angladosi yayah para nyai | sang kusuma dhahar bubur abang | baksana watara akèh | asrêp panggalih prabu |
Sangkêlat | Ki Supa angungun | apa sababe de awrat | tan kapanggya katrangan dhuwung wus pasthi | karsane Dzat Kang Mulya ||
30. nora luwih mung amanti-manti | ring kang raka hèh ta kakang Jigja | ywa nganti kawarta ngakèh | tandya sowangan mantuk | atur uning marang sudarmi | solah jagèng narendra | bagyantuk pitulung | jêng ratu marta waluya |
sakaro | ring Tuban rèh wus dangu | sampun klilan budhal sang kalih | kang mèstu kawandasa | mung kantun wran pitu | tan cinatur anèng marga | wus lêstari prapta ing Tuban nagari | gantya kang kawuwusa ||
Adipati Siyunglaut ing Balambangan sawise utusane bisa andhustha Kyai Sangkêlat banjur jumênêng Narendra
32. wontên dipati sadarpa ngudi | ambawani wibawa narendra | mêngku tanah Jawa kabèh | tur mêksih kadangipun |
mandhirèng Blambangan | tantra tumraptèng ngarsane | sang dipati manuju | siniwakèng sagung pra dasih | yayah magut ing nata | ki ajar
kraton Majapait | mangke sampun gingsir nglih panggonan | ingkang mangka saranane | warna kadga
numpuni karya | minggu pra punggawa kabèh | tan ana kwasa saguh | dupi mireng sabdèng dipati | mung sajuga
sagah dèrèng kantênan manawi | antuk bagya karsaning dipatya | nanging patik nuwun barès | punapa kang
45. sang dipati kagyat duk umèksi | aturing Cluring panggah ing karya | gya ngandikan malbèng dhaton | datan ana janma wruh | namung Cluring kang dèn timbali | pyambak marêk ing ngarsa | hèh Cluring saguhmu |
manggon Tuban | kang kanggonan mbuh arane | dhusthanên kang
kadaut | Cluring munjuk sandika Gusti | wisata glis tumrapta |
jawata budayanipun | panggya nèng ulon pasaryan | sirêp Begananda dadi ||
4. wus lêpas Cluring lampahnya | tan kawarna Blambangan sampun prapti | tumamèng byantara gupuh | dipati pasrangkara | kaya priye Cluring nggonira lumaku | ndhustha pusakaning jagad | Kyagêng Sangklat apa kêni ||
5. Cluring munjuk gusti kilap | rèh kawula katambêtan ing warni | kabar dhapur amba tan wruh | amung saking watara | rèh pangrumat tartip tur ulês sap pitu | punika gusti kang warna | ing lêbêt ulun dèrèng wrin ||
6. gya tinampan ring dipatya | glis tinarik kang
jagad wus wahya | kawistara inggih punika gusti | botên susah kula dulu | wus kasatmatèng tandha | têtela trang wahyu kobra anèng ngriku | lah
kirang wêweka kacêmplung | blumbang tan na janma wikan | tantra dangu angêmasi ||
22. kumambang madyaning blumbang | Kyai Supa saking langgar umanjing | sarêyane putra suwung | ciptèng tyas putra dolan | ingupadi kapanggya nèng madya ranu | wus pralaya tanpa
ulam tambra | sawiji bumbu rip-urip ||
26. wusnya sumaos ngarsa Sang | Kangjêng Sunan mundhut priksa mring ari | yayi iwak tambra iku | sira olah punapa | sang dyah matur
lumajar saba ing latar | tandya jêpun tukung putih ||
31. krana sabdèng wali tama | praptèng mangkin turun-tumurun maksih | ayam pêthak jêpun tukung | sêdene iwak tambra | wus saparo daging tambra brastha idhup | mangkya anèng tanah Tuban | tambra urip sisih êri ||
32. wus dumugi dènnya dhahar | Kangjêng Sunan Kali ngandika aris | hèh Supa ingsun arsa wruh | dadine Ki Sangkêlat | lah jupukên
yu | wadhah-wadhah datan owah | Jêng Sunan mèsêm duk myarsi ||
35. wus dangu antaranira | Kangjêng Sunan Kali pamit mring ari | mahya
36. mangetan ing kene iya | aja mulih-mulih yèn durung panggih | ywa sira pamit garwamu | dina iki mangkata |
kasub | Supa nèng Surabaya | akarya kris pitulas kang dhapur parung | kris pandhawa karya sanga | dupi nèng ngriku wus lami ||
38. tan antuk kabar katrangan | Supajana ciptèng tyas arsa ngalih | marsudi panggihnya dhuwung | Supa sêsilih aran | Kyai Kasa gyanjog kitha Madura wus | Ki Kasa karya curiga | cacah kalihdasa iji ||
ketang mrang wèsthi |Kurang satu suku kata: botên ketang murang wèsthi. mlampah klantur wontên ngriki mirêng warta ||
rêkyana patih pan arsa | wiyasa lading sawiji | wangun tunggul kang tipis | kinarya pamugut kuku | kya patih arsa seba | mampir ing bêsalèn panggih | marang Kyai Sarap kya patih ngandika ||
7. lah paman kula yun ngalang | gawe ndika sawatawis |
ing karsa | laju kondur kyana patih | praptèng latar kapêthuk tanayanira ||
kyana patya | micarèng jroning panggalih | rèh lading lwih mandinira | mokal mêksih anyar dadi | coba lading puniki | sun prangne
kang kiwa | laju sakala ngêmasi | bangke tan kalap dadi | ngglimpung wus linarung laut | Patih Cluring tela trang | kêmandène lading luwih | ciptaning tyas lading sapa ingkang karya ||
12. lah sun kone gawe kadga | sajuga tumbak sawiji | dupyènjing rêkyana patya | sowan ring bêsalèn mampir | ngandika arum manis | hèh Sarap ingsun arsa wruh | sapa wingi kang karya | lading tunggul iya iki | Sarap matur ingkang damêl kanca
nguni cêkêl gawe apa | dene bawah Majapait | ratu tan priksa ring reka | bisa kagunan linuwih | pagene
dèrèng nate damêl kêris | sawêg sapisan punika | mituhu piwulangnèki | nggih ki lurah kang mardi | dumadak tyas kula nurut | cocog tangan lan prana | nadyan kawula pribadi | tumut ngungun pratandha bêrkah paduka ||
22. tuwin bêrkahing narendra | ingkang sinuhun ing ngriki | sartantuk sawabing lurah | sangsaya gawok ki patih | ngungun micarèng galih |
dening ratu pinisêpuh | pantês atur uninga | nagari dalêm samangkin | kadhatêngan tiyang saking manca praja ||
Gusti | mung sutèng pangayah dhusun | pangakênipun priya | pandhe wêsi pacul arit | amba minta lading pamugut kênaka ||
duk myarsa | kula kèn akarya kêris | sawiji tumbak sajuga | Pitrang kipa-kipa ajrih | mopo salami urip | dèrèng nate karya dhuwung | nulya kawula pêksa | kalêksanan mangkya dadi | tumbak juga dhuwung juga lah punika ||
27. dhuwung pinundhut winawas | slarak wêsi pamor kalih | dêdêg wanguning sarira | sang nata suka tyasnèki | sadarpa gung ngêbati | gonjing mustakaning prabu | ngungun sarwi ngandika | ing nagara kene patih |
saking Rêkyana Patih | Pitrang iki karyanira | tumbak juga kêris siji | Ki Pitrang matur inggih | nanging
saking barkahing narendra | tulunging Hyang dzat sajati | kajatèn amba kêdhik | sagêd mitid karya dhuwung | Gusti inggih punika | rèh kawula tiyang pingging | salamyamba dèrèng nate karya kadga ||
32. nata èngêt ciptèng prana | Pitrang nyata êmpu luwih | kabangkitan anyar têka | lah bok
Widhi | dene praptèng kene paran | karana apa Jêng Kyai | Pitrang matur ngabêkti | dhuh bathara jêng sinuhun | kawula inggih sagah | yèn antuk parmèng Widyadi | Hyang
udyana age | pungkuraning dhatulaya | Pitrang kinèn mariksa | wus waspada gya umatur | sandika mituhu karsa ||
7. nanging punika wisma lit | kang wontên
patih tugur ngarsane | nindhihi para punggawa | kang jaga sru prayitna | warnanên Pitrang manêkung | munajad marang
kados kabul | tinarimèng batharendra ||
17. gêndhaga binuka nuli | jro isi kêkalih kadga | kêmbar tan siwah warnane | dêdêg tangguh tan sulaya | ki patih atêtannya | Pitrang êndi putranipun | apa kêring apa kanan ||
18. mêngko yèn dinangu gusti | rèh padha yayah kacithak | kang lawas kang anyar priye | Ki Pitrang matur kawula | saèstu datan priksa | dadosipun ing panuwun | dhatêng Hyang Suksma Kawêkas ||
19. ulun sadarpa tan uning | dupi byar rahina tandya | patih lan Pitrang sumaos | sarta ambêkta gêndhaga | marêk byantara nata | gêndhaga binuka sampun |
parasdya | mêlêng samadi jatine | dhatêng Hyang Suksma Kang Baka | gêndhaga amba bikak | wus wontên karweka dhuwung | kilap kang lami kang anyar ||
pusakèng nata | roro iku warna jumbuh | undhangna ubênging jagad ||
26. rêsi- rêsi ingkang mrêgil | ywa na kongsi kaliwatan | pratinggi narakaryane | sêndhèn umbul pandêlêgan | pêpacuh wus kapacak | sêtatsêblat pinggir lurung | tan kêna wran matur kilap ||
27. dene Si Pitrang ing Grêsik | ingkang dahat mandamama | sun wisudha saking asor | anama Pangeran
Pangran Sêndhang datan kari | dumunung nèng kapatihan | samana nata karsane | nata pranata wiwaha | bojakramaning
Prabu | Pangran Sêndhang antuk kitha ||
35. pinaring kinèn mbawani | ing Sêdayu kang supaya | nulya ngêblêki kithane | sandika Pangeran Sêndhang | mring Sêdayu boyongan | gumrudug sakèh pêpikul | sêlur tan kêna ingetang ||
36. praptèng Sêdayu wus manggih | prabasuyasa rinêngga | dhasar ngrèh punggawa akèh | pantês sasat kadipatyan | samana Pangran
kalih | la ilaha illa'llah | ana Mukhammaddun | Rasulu'llah ubênging rat | tanah Jawa myang pasisir kidul ugi | kathah wran manjing Islam ||
6. mung Sinuhun Prabu Majapait | Brawijaya sawadya punggawa | priyayi kang gêdhe-gêdhe | dèrèng wontên miturut | mêksih kêkah agama lami | Budha sre'at Hyang Brama | nêmbah Sang Hyang Guru | Wisnu Krêsna èsthining tyas | para Dewa-dewa kang dèn Widi-Widi | yeka Wadana Budha ||
Sega Kuning kuwe jane sega biasa sing diwei kelir nganggo kunir mulane dadi kuning.
ing Tawang ono lintang...cah ayu...)
Mbok Rondo:“Wes awan koyo ngene kik si Jaka Tarub belum pulang yo? Ngomonge neng sawah macul karo nggolek kayu. Jaka... Jaka.... Lha mbok nek arep balik telat ki yo mbok yo SMS utawi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.34, tanggal 24 Agustus 2016.
sapandhèrèkipun, sampun dumugi ing Dhènhah (Nèdêrlan) kalayan wilujêng sami botên wontên sambekalanipun ing margi, namung gumêdêring pawartos ingkang kawrat sêrat-sêrat kabar, sami mratelakakên, nalika para raja sami ngaturakên pisungsung dhatêng sang pangantèn agung, urutipun ewah botên kados wêwaton ingkang sampun, kalawarti: Swara Katolik, ingkang mêdal nalika
Manawi miturut suraosipun ing nginggil punika, ewahing tatanan anggènipun ngaturakên pisungsung wau, sabab pangagênging trah kadipatèn Mangkunagaran anyalirani piyambak dhatêng ing Nèdêrlan, nanging sanès- sanèsipun sami namung utusan (wakil) makatên punika bilih kagalih sagêbyaran sajak katingal sampun maton, nanging bilih dipun oncèki wêwaton makatên wau lajêng kirang marêmakên dhatêng manah, amargi miturut adat sabên ngaturakên kawilujêngan ing kangjêng sri maha raja putri, amarêngi tingalan taun (tanggal 31 Agustus) punika ingkang matur rumiyin tamtu utusan dalêm, sampeyan ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, lajêng pangagênging trah kadipatèn Mangkunagaran (manawi botên kapambêng ing prêlu tamtu kangjêng pangeran adipati piyambak) môngka nalika ngaturakên pisungsung wau, Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara nuju gêrah, mila wakil garwa Gusti Kangjêng Ratu Timur, dados ingkang kawontênanwontên. ngriku lajêng wakil sami wakil, ewadene urutipun anggènipun [anggèni...]
[...pun] ngaturakên pisungsung mêksa wakil pangagênging trah kadipatèn Mangkunagaran ingkang karumiyinakên, makatên punika kadospundi sabab-
punika pancèn kasamèkakên kalihan ingkang dipun wakili, wêwatonipun kasêbut sêrat dhawuh nagari, bab lêlinggihanipun wakil abdi dalêm bupati anom pangrèh praja kitha Surakarta, kula têdhak sunggingipun kemawon kados ing ngandhap punika:
Ôngka 1446 C/5/I bab lêlinggihanipun wakil bupati anom kitha Surakarta.
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng abdi dalêm bupati kitha Surakarta, sêrat paturan katitimasan kaping 13 Agustus 1936, ôngka 1201 A/3, sakanthinipun sampun kauningan, sarta kadhawuhan paring sumêrêp, lêlinggihanipun Ngabèi Mangunsudarsa wakil bupati anom pangrèh praja kitha Surakarta, punika kados ingkang dipun wakili, dados sampun sami kalihan benjing manawi têtêp, lajêng kadhawuhna.
Ewadene sarèhning bab rêmbag ingkang kula aturakên ing nginggil, punika ingkang kula kintên sagêd ngebahakên sarta mirsa wêwaton utawi sabab-sababipun namung
kêkancinganipun pêpatih dalêm, katitimasan kaping 16 Nopèmbêr 1936, ôngka 95 A/2/I sapunika kaparênging karsa dalêm, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, sadaya guru ing kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan, Pamardi Putri saha Pamardi Siwi,
kajawi ingkang bôngsa Walandi, sami kaparingan pangkat kados salimrahipun abdi dalêm, miturut dhiplomanipun.
Ha. Ingkang dhiploma Hoofdacte sarta Hoofd der H.I.S. pangkat panèwu, lêlinggihanipun anyêpuhi panèwu golonganipun.
Na. Ingkang dhiploma Frobelacte sarta K.S. pangkat mantri, ingkang diploma Normaal pangkat lurah, dene ingkang dhiploma Secondanten pangkat bêkêl, lêlinggihanipun anyêpuhi bêkêl golonganipun.
Awit saking punika samangke guru-guru wau lajêng sami katata nama saha sêsêbutanipun.
Radèn Ajêng Isdriyah Sri Artati, taksih kalastarèkakên kados punika.
Wontênipun bab punika kula sangsangakên wontên ing Côndrawarti ngriki, ingkang supados para warga kita bokmanawi wontên ingkang kagungan parlu kalihan salah satunggalipun guru-guru wau, sasampuna sami uninga nama
Adiningrat, angèngêti dhawuh kêkancingan nagara katitimasan kaping 13 Sèptèmbêr 1930, ôngka 70 D/1/I lan kaping 18 Oktobêr 1930 ôngka 18 D/1/I bab panganggo jagong têmuning pangantèn, sarta pangantèn kaundhuh, kang katata ing kêkancingan mau mung manawa kawiwaha (kabayangkare) kang pangantène manganggo basahan.
Lan anguningani kaanane para abdi dalêm kang duwe gawe mantu utawa jagong pangantèn, kang durung kalêbu ing tatanan mau, pangganggone warna-warna miturut panêmune dhewe-dhewe, anjalari katon kurang prayoga. Marmane manira anggalih parlu andhawuhake tatanan, para abdi dalêm yèn duwe gawe mantu utawa jagong pangantèn kang ora kawiwaha kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, padha manganggoa ikêt-ikêtan, tumrape kang pangkat bupati anom, kaptin upsir sapandhuwur kulambine bêskap irêng, tumrap kang pangkat panèwu sapangisor kulambine atela irêng.
Dene tumrape kang duwe gawe kêna manganggo kang urmate ngluwihi dhayohe, utawa kêna murih supaya dhayohe manganggo suda saka kang kasêbut ing dhuwur mau, kaya ta: dhayohe dipurih manganggo kulambi putih.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 25 Pasa Alip 1867 utawi kaping 9 Dhesèmbêr 1936.
Pêpatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Wg. Jayanagara.
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira Pangeran Arya Adipati Jayanagara.
Kapindhone, sarèhning militère kangjêng guprêmèn wiwit kang pangkat sangisore ajidan, ondêr opsir sapangisor, panganggone irêng disuwak, kari panganggo ijo kain sukêt, mula ing saiki kaparênging karsaningsun, kabèh bocah ingsun prajurit manawa laku ngiringake layone putra santana sarta bocah ingsun, padha manganggoa ijo kain sukêt, iku banjur dhawuhna marang komandhaning bocah prajurit adhinira Pangeran Arya Purbanagara, sarta dhawuhna marang bocah jaba jêro kabèh supaya padha sumurup, dene bocah ingsun prajurit mau panganggone irêng samôngsa uwis rusak banjur ingsun suwak, ingsun paringi salin panganggo ijo kaya
tanggal sapisan wulan Dulkangidah, ing taun Alip, angkaning warsa: 1867.
Omongipun tuwan pastur kalihan pak kaji, nuju sêsarêngan numpak sêpur, makatên:
Tuwan pastur: môngga tuwan kaji sami sêsarêngan dhahar sate babi.
Pak kaji: nuwun tuwan, panjênêngan rak sampun priksa, ta, bilih ulam babi makatên tumrap kula dipun karamakên.
Tuwan pastur: o, dados manawi makatên gêsang panjênêngan wontên ing ngalam donya punika nama dèrèng pêpak, dene dèrèng nate ngraosakên ulam babi.
Pak kaji kèndêl kemawon, nanging sarêng badhe mandhap saking sêpur, pak kaji têtabean kalihan tuwan pastur, sarwi wicantên: tuwan, tabe kula kemawon katur ingkang garwa.
Tuwan pastur: êlo, dospundi ta panjênêngan punika, lah kula punika rak pastur, dados salami kula botên nate gadhah bojo.
Pak kaji: o, inggih sampun, dados yèn makatên sugêng panjênêngan wontên ngalam donya, punika ugi nama dèrèng pêpak, tandhanipun panjênêngan dèrèng nate ngraosakên nyonyah.
Tuwan pastur: hê ê ê ê m ...
Lajênging aturipun Dèwi Sawitri: saking adilipun saha saking sruning tapa bratanipun para ambêg adil, mila jagad punika taksih lêstantun dumugi samangke dèrèng kukut, lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr, utawi ingkang badhe kalampahan, punika purba wisesanipun wontên adil, dupi tiyang sampun sami priksa, bilih makatên wau lêkasipun para ambêg adil, mila tiyang sami purun anglêstantunakên kasaenanipun dhatêng
kaluhuranipun. Sadangunipun taksih ambêg adil, tamtu taksih dados pangayoman, pangandikanipun Hyang Yama: tumrap
ingsun, o wong wadon kang bêkti ing laki, mara anjaluka manèh, kang luwih aji tinimbang kang uwis-uwis. Aturipun sang dèwi: dhuh, dewa kang tansah matêdhakakên kabêgjan, nugraha ingkang sampun kaparingakên wau, botên sagêd kalêksanan, manawi kula botên nunggil lan Satyawan, awit saking punika pukulun, pramila Satyawan dipun gêsangna malih. Manawi kula pisah kalihan Satyawan, kula botên rumaos bêgja, kula botên kêpengin kamulyan, botên kêpengin suwarga, botên kêpengin kabêgjan, pêpenginan kula amung saprakawis, inggih punika cêlak lan
kalampahan nugraha paduka wau, bilih Satyawan paduka pundhut. Sarana maringakên Satyawan ing kula, pangandika paduka tamtu badhe sagêd kalêksanan.
Mindhangêt aturipun Sawitri makatên wau, Hyang Yama ngandika: bênêr ucapira mau, Sawitri. Sasampunipun ngandika makatên, Hyang Yama lajêng nguculi tangsul ingkang tumangsul ing jiwanipun Satyawan, wasana ngandika sarwi mèsêm: heh wanita sukci kang antuk nugraha, mara tampanana jiwane Satyawan, nuli gawanên bali marang dununging kunarpane, ing buri wus ora ana sambekala manèh, sira apadene lakinira, bakal urip kôngsi kakèn-kakèn ninèn-ninèn, kanthi bêgja
sarta sênêng, sajrone patang atus taun, malah manawa Satyawan gêlêm gawe sêsaji, môngka lakune anut pranatan ing layang sukci, Satyawan misuwur anane ing marcapada, utawa nuli sêsuta satus, mijil saka sira Sawitri. Hèh putri linuwih, para satriya putranira mau, saturun-turune padha jumênêng nata, kang misuwur ana ing donya, katarik dening kautamanira. Apadene ramakiriramakira. Prabu Aswapati, uga bakal darbe anak lanang satus, mijil saka Dèwi Malawa ibunira. Kadangira satus kang nunggal sayayah rena, iku kaanane kongsi kaya dewa ngejawantah. Lumrahe disêbut para Malawa, kuncara kautaman lan kakêndêlane. Sasampunipun ngandika makatên, saha paring palilah konduripun sang dèwi kalihan ambêkta gêsangipun Satyawan, Bathara Yama lajêng wangsul dhatêng karang kadewatan, dene Dèwi Sawitri wangsul dhatêng wana dununging kunarpanipun ingkang raka. Dupi sampun cêlak, Dèwi Sawitri lênggah, kalihan alon-alon anggènipun anjunjung sirahing ingkang raka, lajêng katumpangakên pangkonipun. Sami sanalika wau Sang Satyawan, nglilir, netra mandêng dhatêng garwanipun, kalihan pasêmon kadi pasêmoning tiyang ingkang mêntas dhatêng saking kakesahan têbih, wasana ngandika: yayi, ayak wus rada kasuwèn anggonku turu, pagene ora kok gugah, lan wong irêng gêdhe dhuwur kang angglandhang aku mau êndi. Dèwi Sawitri mèsêm lajêng matur: lakar dangu
kahyanganipun malih. Dhuh, rajaputra, sêmunipun salira paduka sampun karaos sêgêr, awit sampun botên katingal pucêt. Mila manawi sampun kuwawi lumampah, suwawi kula aturi jumênêng. Karantên punika sampun têngah dalu.
Sang Satyawan jumênêng, ing nalika punika Sang Satyawan sawêg èngêt, bilih anggènipun sare punika wontên wana, mila lajêng ngandika: yayi, anggonku mênyang alas karo kowe, iku pêrlu ngupaya woh-wohan, karo kayu garing, nanging barêng wadhahing woh-wohan wis kêbak, aku banjur madung kayu, kongsi aku ora kèlingan apa-apa, mung banjur kêsusu turu, ora ana kang dak elingi manèh, kajaba sakiwa têngênku katon pêtêng. Mung sajrone pêpêtêng mau, nuli katon ana wong sumorot cahyane. Sawitri, manawa kowe wêruh mara critakna, wong mau sapa yayi, critakna sakawruhira bae. Iku apa impèn apa [a...]
[...pa] pancèn nyata. Atur wangsulanipun sang dèwi: paran, punika sampun lingsir dalu, pêtêngipun limêngan, dintên benjing-enjing kemawon anggèn kula badhe ngaturakên sadaya ingkang kula sumêrêpi. Samangke prayogi kondur, lumampah sak sakecanipun, supados lajêng marak rama ibu, dhuh pêpundhènipun Sawitri, surya sampun dangu silêmipun, buron wana ingkang sami saba dalu, sampun sami kapirêng swaranipun, pambaunging sagawon ajag, punapadene panggêroning singa, punika damêl mirising manah. Wangsulanipun Sang Satyawan: barêng kasaput ing wêngi, alas iki katon anggirisake ati, apa kowe bisa wêruh dalan, ta, yayi, yèn ora gèk kêpriye olèhe lumaku. Aturipun Dèwi Sawitri: paran kala wau siyang, wana ngajêng punika wontên kajêngipun agêng-agêng kabêsmi, dados sabên kêtêmpuh ing angin, lajêng sami mlêtik, utawi mêngangah malah wontên ingkang murub, punika ingkang badhe majari anggèn kula lumampah. Punapadene, kajêng ingkang sampun panjênêngan kalêmpêkakên wau, badhe kula sumêt kangge obor, kula ingkang badhe mirantosi sadaya wau, awit kakang mas sawêg botên sakeca. Saèstunipun botên sagêd milih margi ingkang kêdah dipun langkungi, ewadene bilih saliranipun paran taksih karaos lêsu, dalu punika prayogi lêrêm ing ngriki kemawon rumiyin, benjing-enjing manawi sampun pajar, lajêng mangkat
kowe panuju, mara yayi padha mulih bae saiki, awit salawas-lawase, aku durung tau lunga samene suwene, mundhak diarêp-arêp kangjêng rama lan kangjêng ibu, malah adate sabên sore, nadyan srêngenge durung surup, aku wus ora kaparêng mêtu saka padhepokan, aku wus tau lunga kongsi sawatara lungse, wong sapratapan, apadene kangjêng rama lan kangjêng ibu,
durung mulih, sumêlanging atiku, yèn kangjêng rama tindak ngupaya dhewe, gèk kaya apa sungkawane kangjêng rama lan kangjêng ibu, yèn aku ora banjur mulih. Sumurupa yayi, nalika rada kasuwèn ulihku saka ngalas, kangjêng rama lan kangjêng ibu muwun, karo ngandika: kulup yèn ingsun pisah lan sira, ingsun ora kuwat suwe ana marcapada, nanging yèn sira urip, ingsun iya [i...]
[...ya] bisa lêstari urip, dadi sira iku kêna diarani têkên uripe wong tuwa wuta iki, lan widada sarta orane darah ingsun, iku gumantung anèng sira. Kulup amung sira kang wênang gawe sêsaji, kanggo mulyaningsun, lan darah para lêluhurira, kang padha anèng jamaning pati, awit darah ingsun uga mung sira, o, Sawitri bojoku, kangjêng rama apadene kangjêng ibu, iku wus kaladuk ing yuswa, têkên kang kanggo nyantosakake sugênge, iku mung aku, mula gèk kaya apa bingunge, yèn bêngi iki aku ora mulih. Yèn aku ngèlingi sungkawane rama ibu, rasane atiku kaya mati- matia, dene gonku turu kongsi samono suwene, dadi banjur gawe kasangsaran gêdhe, sumurupa Sawitri, yèn rama ibu wus ora ana
padha didangu kaananku, rikala punika Satyawan katêtangi wêlasipun dhatêng rama ibu, mila kanggêg anggènipun ngandika, awit lajêng marawayan wêdaling waspanipun, nanging mêksa ngandika malih kalihan pêgat-pêgat: o, Sawitri wong ayu, kang bêkti ing laki, ora pisan aku ngrasakake badanku dhewe, mung gèk kapriye polahing wong tuwaku, kang wus tuwa lan paningale wuta iku, sarta kayangapa bingunge
ngati -ati, aja kongsi lunga suwe-suwe, mundhak gawe rusaking panggalihe. Aku ing nguni prasêtya, Sawitri, yèn bakal ngèstokake sadhawuhe rama ibu, sarta sêdya tansah nuju kang dadi kêparênge panggalihe. Taksih wontên sambêtipun.
1. Utusan dalêm dhatêng Nèdêrlan ... kaca 17 | 2. Para guru sakolahan kagungan dalêm sami kapangkat abdi dalêm ... kaca 19 | 3. Turunan kêkancingan ôngka 98 A/2/I ... kaca 21 | 4. Panglipur manah ... kaca 22 | 5. Dèwi Sawitri ... kaca 23 | 6. Pananggalan | 7. Nitik
bah wes tala, sak karepe wonge, bah milih iku tah iku, sing penting awake dewe iki
Jajanan Betawi & Festival Jalan Jaksa 2010.
KACA FILM RIBEN|kaca film|sanblast|kaca film buram|kaca film es: Oktober 2012
SERAT SASTRA JENDRA HAYUNINGRAT | alangalangkumitir
ingkang sêkar dhandhanggêndhis, dénirarsa ngarang kang carita, maspadakkên kayêktèné, jatiné kang sastrayu, yasanira Sang Hyang Pramèsthi, surasa kang winahya, sing gaib linuhung,
mêmpanipun, mula kang para sarjana, samya limpat lêpasing graita lantip, wruh sêmu lan sasmita.
Wruhing wadi lêpasing pambudi, wikan marang sasmitaning suksma, luwih cêthèk graitané, paham marang ing têmbung, nora kéwran ing agal alit, arja rahayu datnya , slamêt têgêsipun, éndra asmaning Hyang Éndra, makna gunung pratandha yèn kawruh inggil, agêmé pra naréndra.
Iku wiji saking sastra gaib, lamun wignya wikan kaanannya, yèku wong langgêng uripé, wruh urip ngandhap ruhur, iku kayun ngêtahraèni, sampurna uripira, rampung têgêsipun, bisa ngasalkên rohira, kasar a-[2]lus bali mring gonira nguni, kalawan kodrating hyang.
yêktènipun, kang sastra jéndra yuningrat, éwadéné pra jawata sami mingit, dadiné kanyataan.
Dhawuhira Hyang Jagad Pramèsthi, sing sapa wruh kang sastra harjéndra, têtêp wêruh ing uripé, yèku manungsa luhung, uripira padha narpati, têtêp rahayu ningrat, slamêt ing sakayun, tan kéwran ing nginggil ngandhap, jaba jêro wus kawêngku wong utami,
Nadyan nuju siniwèng wadyaji, kyana patih kang lênggah séwaka, wus tan siwah lan ratuné, wadyagung tano wêruh,
nuli anututi mukswa, wit tan kêna pisah lan Suwanda patih, kaki iku rasakna.
Amangsuli carita ing inggil, wanci dalu gara kasih rinya, Sang Hyang Guru dhawuhaké, mring Hyang Kanéka Sunu, arsa têdhak cangkraméng wukir,
Hyang Nurasa kang minangka tindhih, kalihira Bathara Sriyana, tiga Hyang Tikswa karané, Sang Rêsi Kandya catur, gangsal Sang Hyang Janaka rêsi, lan putra kang sakawan, Hyang Éndra tan kantun, myang kang rayi sang Hyang
pucak, Sang Hyang Guru andikané, mring Hyang Kanéka Sunu, hèh ta kakang paran ing kapti, saréhing jênêng para, lawan jênêng ingsun, dadi pandumaning jagad, kabèh janma ngidhêp sira lawan mami, myang sagung sato kéwan.
Kabèh mau pracaya ing mami, lahir batin anyebut maring wang, mula kakang ing samang-[4]ké, ywa kongsi gawé kusut, sadurungé bêcik pinikir, têrang ing sangkan paran, lan jatining kawruh, bédané gusti kawula, dumunungé campuré kawula gusti, hèh kakang babarêna.
Kang sipat ji lan kang ji puniki, nadyan mêlok wus sawang – sinawang, nanging paran pratingkahé, ing bèruk dhaupipun, wor ing ngisor kalawan nginggil, kakang iku tan gampang, kêplasing kang luyub, yèn tan titis dadi kéwan, ana uga pacama nuksma mring kirik, pitik iwèn lan mina.
Wruhanira kakang karsa mami, kang kinarya wiji sêkar pisang, ing janaloka ênggoné, nèng dhadha
pancadriya, ingkang dadi paugêraning wong ngurip, uripé ngrêcapada.
Aja nganti klèru ing pamanggih, mung kang sipat ji lawan ingkang ji, loro iku kudu gèsèh, lan kang muni ing dhuwur, nanging datan pisah ing bénjing, sipat ji lan ingkang ji, sayêktiné dhaup, langgêng datan kêna owah, nanging misih salawasé anyamati, marang dad mutlak dunya.
urip tanpa jiwa, béda lan jêjantung, sariné mring pancamaya, ingkang bacut lan kang bali dènastiti, aja dupèh wus wikan.
Wit kang bacut lawan ingkang bali, tunggal rupa nanging séjé warna, mung alus kasar bédané, kang nèng janalokèku, tunggal giriloka wus pasthi, wit iku marga mulya, kang tan kêna
bawana, ingkang thênguk – thênguk, kang tan lanang tan wanita, yêkti langgêng urip tan kêna ing pati, tan ana kara – kara.
Hèh ta kakang karsa ingsun mangkin, rèhning kabèh para yoganing wang, duwé tékat dhéwé – dhéwé, mrih bisa nunggal kawruh, lan pratitis nyatané sami, payo sira badhéya, ing patakon ingsun, sadurungé ana cahya, misih awang uwung jagad durung dadi, ana swara kapyarsa.
Kaya gêntha kêkêlèng dumêling, lah ta sapa iku kang nyuwara, lan sapa kang ngrungu kuwé, lan sapa kang asung wruh, lan kang ngingsêp angrasa sami, apa ingkang mangkana, tan ingaran iku, padha mangéran kumandhang,
ora, nanging ana kaanané, anané tanpa wujud, wujudira ingkang nganani, yêktiné ora ana, anané ngêndhanu, anglimputi sabuwana, kongsi sirna déné suwara puniki, ulihna kang akarya.
Ngawruhana bongkot pucuknèki, dadi wêruh marang kang nyuwara, yèku ing ngêning dunungé, nêng ning ingkang wus kasub, ing buwana ingaran gaib, liring gaib pan samar, panguwasanipun, déné ana ing pangéran, iku pasthi anèng pangira kang êning, mula dadi prêlambang.
Duk nalika awang – awang nguni, uwung – uwung
dumênglinging gêntha munya, witing krungu sajatiné saka osik, witing osik punika.
Sing karêntêg witing krêntêg singgih, saking têtêg witing têtêg nyata, saking santosa wijilé, santosa asalipun, saking êning ênêng puniki, sing êning asalira, mula bukanipun, yèku kajatèning karsa, kang ingaran kontha sipat kang sajati, iya jatining sipat.
Kuwasané nèng dunya kang kèksi, wiwarané sumaruwung ana, ubalé pancadriyané, pangucap marganipun, saking lésan pangisêp nênggih, margané saking grana, pamyarsa dumunung, nèng karna paningal ika, anèng nétra déné pangrasa kang yêkti, manggon pantoging karsa.
Pramulané dèn arani sami, ora rupa miwah datan warna, marga rupa sipat kabèh, tan arah tan wismèku, ning nglimputi isining bumi, kabèh panggonan umad, kosok balikipun, ênggon marga rupa sipat, kabèh iki sing warna rupanirèki, tan prênah tan sasana.
Ėnggonira ingkang dèn ênggoni, ya mulané isbating pangéran, tan tutuk grana karnané, anétra têgêsipun, yèn ngandika ngagêm sirèki, gonda tuwin miyarsa, ya ngagêm sirèku, apa manèh yèn tumingal, pasthi ngagê-[8]m marang nétranta sajati, wruh liring rupa warna.
Pangrasanya ya nyilih sirèki, kang kinarya angrasa dikarsa, dadi ésik11 sajatiné, dhuh sampun adhi Guru, kados sampun nyêkapi yêkti, kanggé ing putra wayah, bêtuwah ing pungkur, nadyan gèsèh patrapira, nêring cipta campuring kawula gusti, yêkti tan sagêd onya.
Mung nêng êning awas sarta éling, yèn wus katon kang macu cahyanya, jumênêng anèng ngarsané,
Yèku campuring kawula gusti, wus kêtogan kawruh Buda Islam, mung punika gayuhané, kang sipat ji puniku, pan ngêdhaton kang bangal singgih, iku jatiné pangran, kang asung pituduh, waskitha ing
kang langgêng tan kêna gingsir, luwih mulya uripé datanpa jiwa.
Hyang Giri Nata ngandika, hèh kakang Kanéka Siwi, bangê-[9]t panarimaning wang, nanging mêngko karsa mami, kabèh kang para rêsi, padha darbéa pamangguh, padha anambahana, utamané kawruh iki, apa manèh lamun ana kang sulaya.
Ywa éwuh amajahana, mrih bisa jumbuh kang ngèlmi, bésuk dadiya bêtuwah, anak putu ingkang kèri, Hyang Nurada lon angling, hèh Sriyana sira kudu, nocokên kawruhira, ing tékat mrih bisa sami, nêmbah maturi Sang Bathara Sriyana.
Yèku Sang Hyang Panyarikan, dhuh pukulun Hyang Pramèsthi, kawruhipun Hyang Nurada, punika sampun prayogi, cocog lan kawruh mami, kados sampun botên luput, mênggah pamanggih amba, wujuding pangéran gusti, ulun ringkês kantha warna ganda rahsa.
Catur martabat punika, kantha têgêsipun nênggih, jênggêrêng wujud kang samar, warna têgêsipun singgih, tulisan kang kinardi, warana ananing wujud, wujud ingkang sanyata, ganda dèn têgêsi nênggih, pan puniku rahsaning pangambonira.
Déné pangrasa punika, antara sajroning osik, mung krasa ngêdalkên rêmbag, kang tan mêdal manah suci, kosok wangsulé malih, purwaning jagad puniku, lan wasananing jagad, riningkês kalih prakawis, thok thêlipun mung gusti lawan kawula.
Lan alus kalawan kasar, lêmbut wadhag urip mati, rina wêngi sapadhanya, wujud kêmbar iku [10] pasthi, têtêp liling – liniling, wit wujud janggêlêga iku, sing janggêrêng gasalnya, janji wujud sami prapti, yèn kawula wus pracaya nut ing karsa.
Sayêkti wus datan cidra, lir Krêsna lan Wisnu Murti, lir sato lawan rimbagan, kèndêl Sriyana turnèki, suka Sang Hyang Pramèsthi, déné tan gèsèh turipun, Nurada lan Sriyana, nulya Hyang Takswaka aglis, nêmbah matur anggêlarkên kawruhira.
Dhuh pukulun yèn kawula, mênggah pangéran kang yêkti, mung
Langgêng ing salawasira, nèng balé baka swargadi, roh kasar wus kasarira, wus nunggal ing rahsa jati, tan kéwran ing pangèksi, osik pangandika jumbuh, yèku tétép pangéran, kèndêl aturé Sang rêsi, Sang Hyang Guru langkung sukaning wardaya.
Tan béda ancasing karsa, mung trap – patrap datan sami, dawa têrang cêndhak pêpak, [11] gantya Hyang Janaka rêsi, matur ing Hyang Pramèsthi, dhuh pukulun lamun ulun, manungsa lan jawata, tan béda praptaning pati, kang ingaran pangéran pan amung gêsang.
Wit obah mosiking cipta, murba masésa sayêkti, marang jagadé priyangga, mrana yèn koncatan pasthi, osik sayêkti mati, patiné yêkti sumusup, manjing dhatêng ing gêsang, kang langgêng salawasnèki, mung punika pantogé kawruh kawula.
Suka Hyang Jagad Pratingkah, Hyang Rêsi Kanwa nambungi, angaturkên kawruhira, dhuh pukulun Hyang Pramèsthi, tékat kawula naming, wontên isênên pukulun, inggih sênêning cahya, déné sagunging dumadi, lamun ical sênênipun yêkti pêjah.
Mênggah pêjahing manungsa, pasthi nusup gêsang malih, mulya ing salaminira, mung punika kawruh mami, kèndêl turé sang rêsi, Hyang Guru suka ing kalbu, déné sadaya sama, kawruhé kang para rêsi, cocog lawan kawruhé Rêsi Nurada.
Tan paé Hyang Girinata, cipta sasmitané sami, wijining adadi ika, kang dhingin amung sawiji, yèku têlênging janmi, minangka kraton hyang agung, hyang suksma maha mulya, hyang
ngaturkên pamanggih, dhuh pukulun yèn kawula mung dahana.
Dahana langkung kuwasa, sagêd anglêbur sakalir, kabèh brastha ing
Lan kang kocap jitabsara, jagad sadèrèngé da-[13]di, awang – uwung durung ana, mung dahana kang kaèksi, nèng alam sonya ruri, mung cahya ingkang kadulu, tondha lamun dahana, punika sêpuh pribadi, sang Hyang Brahma nêmbah kèndêl aturira.
ing awang wangsul, isêp ing ngisêp samya, dènanggo urip sabumi, nêmbah mundur Hyang Bayu têlas turira.
Suka Hyang Jagad Pratingkah, myarsa turé putra kalih, kalihe malêbu rahsa, rahsa wijining adadi, Bathara Wisnu aglis, nêmbah ing Bathara Guru, pukulun yèn kawula, mênggah
myang kabèh kang kumêlip, sadaya gêsang sing banyu, garinting kalamênta, gêsangipun saking warih, ingkang sipat jiwa wiji saking toya.
Mani madi darah êrah, tan lyan toya ingkang dadi, dalah wujud kasênênan, suksci inggih saking
lamun mulya, yêkti pulih dados warih, pramila cara kawula, yèn pêjah linarung kali, mrih mulih ênêng êning, sumusuping cahya agung, cahya pan inggih toya, mung punika kawruh mami, nêmbah mundur Hyang Wisnu kèndêl turira.
winarna malih, nuju dina sawiji, wau-[15]ta Bathara Guru, têdhak marang kaéndran, paring sasmita mring siwi, hèh yogèngsun sira kulup
pra jawata sagung, kabèh kawêngku sira, ping pindhoné ingsun nguni, wus dènsrahi Hyang Tunggal Asmaradana.
Ya warnanta iya mami, iya ika iya ingwang, kabèh iku padha baé, ing sandi kudu waskitha, mula mêngko ragèngwang, nglastarèkkên mring sirèku, mara kulup tampanana.
prakara, wiwitaning manungsa, ambêking surya puniku, [16] pindho ambêking bantala.
Kaping tri ambêking angin, ping pat ambêking samodra, ping lima langit ambêké, hèh babo dipun énggala, gêlarên
pamanggihingong, nênggih ingkang panca warna, punika sajatosnya, kêplasing sêmu pukulun, makatên ing warnènira.
Nanging ibaraté nênggih, wong mêrang tanpa landhêsan, mung saking pangintên baé, milamba nyuwun aksama, kalilana narbuka, ambêking surya puniku, kajênging among sanyata.
Wontênipun surya singgih, tansah prayitna waskitha, dènya ngulat – ulataké, dhumatêng isining jagad, mila
Kabèh urip sining bumi, kang sinandhang lan pinangan, sing bumi kamurahané, déné asih ing akérat, [17] ngêmuli kèhing jaman, dènbuwangi tai
Titis têgêsipun singgih, mêlêng alingga bathara, angênani sajatiné, sanyata wus badan suksma, têtêp anèng suwarga, wus nunggal sarasanipun, ananging séjé
sawang – sinawang iku, wus campur dadi satunggal.
Déné putus têgêsnèki, wus rampung saliring karya, wus tan ana rêmbug manèh, wus tan ana kang katingal, sirna kabèh gagasan, wus kêna ingaran cukup, ora luwih
Kanéka Sunu, gumujêng agandhèng asta.
Langkung sukanirèng [19] kalbu, kanglingyé dènya miyarsi, déné tan ana kang lêpat, wijangé sawiji – wiji, nastiti mêlok tan siwah, kang nyawang lan kang ningali.
Hyang Girinata lingnyarum, mring Bathara Éndra malih, hèh kaki iku kawruha, bésuk iku bakal dadi, bêtuwah ing Tanah Jawa, agêmé para narpati.
Miwah sagung para nujum, pasthi ngidhêp kawruh iki, sing sapa wruh jatinira, surasa kang dèn rasani, ênggoning rahsa kang nyata, iku manungsa linuwih.
Pasthi wruh ing uripipun, sarta wruh ingkang nguripi, têtêping manungsanira, kudu ngawruhi kang
pawèstri, dudu wandu nora arah, tan manggon uripé suci, mlinjung têngah bawana , tanpa jiwa uripnèki.
Wus tan paé lawan ingsun, têtêp manungsa sajati,kosok bali kang tan wikan, marang pangéranirèki, uripé tan paé kéwan, tan bisa amor lan janmi.
Mula sira putraningsun, dadiya wawakil mami, ngong wênangkên ngukum ganjar, marang sagunging kumêlip, nanging kaki kawruhana, sanadyan sira wus luwih.
Masésa sakèhing ratu, ing tanah sabrang lan Jawi, kang kungkulan ing akasa, kang kasangga ing pratiwi, kabèh kawêngku ing sira, nanging élinga nak mami.
Babon ingkang para [20] ratu, nurbuwat wahyuning aji, kawêngku Wisnu Bathara, prajurit lanang ing bumi, musthikaning jagad raya, Bathara Wisnu linuwih.
Nadyan Suralaya kulup, yèn tininggal Wisnu mamring, tan ana prajuritira, mung Wisnu prajurit luwih, mula sira nadyan tuwa, jaluka kawruhirèki.
Aja pakéwuh nak ingsun, wêruha mring wahyu jati, jatining nugraha tama, Si Wisnu nguni wus dadi, muridé raja
Cahya, mula sira aja sisip, angalapa kawruhira, Si Wisnu ingkang antuk sih.
Hyang Éndra putêk ing kalbu, wasana turira aris, kawula inggih sandika, pruwita kadang taruni, kirang pakèwêt punapa, éwa samantên déwaji.
Nadyan kuwalik pukulun, nanging anglampahi wajib, istiyar rahayuningrat, nanging yèn kaparêng singgih, pun adhi kadhawuhana, pinanggih nèng wisma mami.
Hyang Guru mèngsêm lingnyarum, luwih gampang iku kaki, nanging sira sumurupa, kuwasamu amung lair, Si Wisnu antuk nugraha, pangnyasané lair batin.
Bathara Éndra tumungkul, sang Hyang Guru gya nimbali, Bathara Wisnu wus prapta, wotsêkar lênggah ing ngarsi, jajar lan Bathara Éndra, Hyang Girinata nabda ris.
Banisrail, panuksmané Hyang Nur Cahya, yêkti sira wus mumpuni.
Sakathahing kawruh putus, wruh marang sandining gaib, martabat jêro lan jaba, sangkan paraning dumadi, panjêr uriping manungsa, kang langgêng ing awal akir.
Kang aran nyawa satuhu, kang ngêdhaton cupu manik, paran ing bénjang campurnya, iku patrapna kang yêkti, Bathara Wisnu tur sêmbah, pukulun kalamun mami.
Panca purwanda puniku, yèn saking pamanggih mami, tan paé lan panca cahya, déné têrangé kang yêkti, ambêking surya punika, dunungé paningal yêkti.
Déné ta pangwasanipun, waskitha sabarang kardi, sagêd wuninga ing pajar, suwung aranira singgih, yèn dalu padhangé sirna, sumusup pêpêtêng sami.
Mila ngagêsang puniku, yèn wus mêlèk pasthi guling, déné bumi ambêkira, dumunungé anèng daging, pangwasané datan siwah, murah dunya sih ing akhir.
Anganakkên wulu rambut, utawi sarining wiji, sadaya sami ngalêmpak, déné ta ambêking angin, dumunung wontên ing napas, panguwasanipun sami.
Lan angin satuhunipun, [22] pan dadi sarining urip, lawan têtalining gêsang, dédé kang amaha suci, déné ambêking samodra,
Gantya langit ambêkipun, dumunung ing jasat yêkti, kaananing badan wadhag, raga sajabaning kulit, déné kanyataanira, kandhanging jagad pribadi.
Luguning langit puniku, kakandhang ing jagad jawi, déné kang catur purwanda, punika sayêkti sami, kalawan kang catur cahya, makatên dunungé nênggih.
dunungipun, mula pangucap puniki, kudu tètèh tan kênoncat, yèn oncat tumiba nisthip, tatas têgêsé punika, pamirêng dunungirèki.
Anganglongakên pangrungu, kudu trus saraosnèki, putus têgêsé paningal, déné wruh sawiji – wiji, ala bêcik kudu wikan, punika watoning adil.
Makatên suraosipun, kang panca purwanda yêkti, sami lan catur purwanda, ing mangké ulun mêwahi, ngaturi sual minangka, jangkêping sêdya sayêkti.
Makatên ing têmbungipu-[23]n, duk anèng sutamayèki, wontên têmbung catur warna, wingit singit sirung nênggih, jatmika sakawanira, lah punika kados pundi.
Arang kang bisa anuju, kajaba janma linuwih, kang limpat tuk wahyuning hyang, déné singit nunggil kapti, padha tan kêna dinuga, tan katon gêlaring budi.
Awit sêpi ing panuju, ing karsa têmah mêdéni, sirung rungkut têgêsira, kumukusé
Nanging mung lair pukulun, batinipun kados pundi, sagêdipun botên sêmang, mrih pitados lair batin, Hyang
warna, mula babar pisan yayi, dumukên kênyatanira, liring dunungan puniki.
Supaya ngong mèlu wêruh, saking brêkahira yayi, Hyang Wisnu matur pra-[24]saja, wijining dunungan nênggih, wijangipun pan mangkana, wingit têgêsipun yêkti.
Guwaya ingkang tan sirung, têgês guwaya puniki, inggih sawarnining cahya, singit punika prihatin, myang napsu sajatinira, warnining urup sayêkti.
Sirung makatên liripun, jêjêring janggêrêng nênggih, janggêrêng awarni kantha, déné jatmika puniki, jinêm ing sajatinira, jinêm punika pamanggih.
Pamanggih thukuling sêmu, dadosé tan mindho kardi, nanging kajawi punika, wontên martabat kang luwih, pan inggih kawan prakara, aranipun lir puniki.
Liyêp ing sajatinipun, sampurnaning rah ing bénjing, yêkti sami dados cahya, layap punika ing bénjing, daging ugi dados cahya, lan luyut punika bénjing.
Sampurnaning balung sungsum, nanging yêktiné ing bénjing, inggih sami dados cahya, déné ta lêngit puniki, sampurnaning kulit kita, ugi dados cahya bénjing.
Makatên katranganipun, kulit sayêkti yèn dadi, cahya cêmêng déné êrah, bénjing dados cahya abrit, déné daging dados cahya, kang warna kuning dumêling.
Sampurnané ingkang balung, dados cahya pêthak pasthi, cahya ingkang catur warna, punika sumrawung nênggih, ingkang dados pancadriya, lajêng sumusup ing bénjing.
Mring pancamaya satuhu, cahya wau nulya dadi, u-[25]rub siji astha warna, nulya dadi pancawarni, lajêng dados cahya muncar, mancur nuntên dados malih.
Cahya mancorong kadulu, nuntên dados cahya wêning, tan dangu gya dados cahya,
ngasorkên sakèhing cahya, cahya sirna sadayèki, nunggil dhatêng hèb sadaya, campuring kawula gusti.
Wus tan was sumêlang kalbu, tan nilar bathang ing bénjing, balung daging kulit êrah, wus sirna dadi sawiji, mulih marang hèb sadaya, mung maligi ingkang kèri.
Jantung sapanunggalipun, iku kabèh padha nitis, dadi wijining manungsa, bola – bali nuskmèng janmi, yèku sajati kang aran, amoring kawula gusti.
Têlas Hyang Wisnu turipun, Hyang Éndra suka tan sipi,
kabalisura, Hyang Wisnu turira aris, kados botên yèn wangsula, margi wus kodrating Widhi.
Witing wadhag saking alus, mirit ujar kang sayêkti, kang wus dadi cap – ucapan, ananing sir catur warni, bumi gêni angin toya, pan punika urut saking.
Ala-[26]m wadhag asalipun, sumusup mring alus yêkti, makatên wêdharing kantha, mênggah lêngipun kang bumi, dados wujud badan kita, gêni napsu déné angin.
Napas kadadiyanipun, banyu dadi rahsa yêkti, punika dados pratandha, gêsang ing dunya puniki, alus angwontênkên wadhag, saking toya ingkang kriyin.
Kaananing rahsa tuhu, rahsa têgêsé kang yêkti, krasa sarèh ing ngagêsang, krêntêg anganakkên singgih, napsu dénapsu punika, ngwontênakên napas singgih.
Napas anganakkên iku, raganing manungsa yêkti, mila kamulyaning badan, punika kang kalong dhingin, lajêng napas inGkang suda, lajêng rah suda
pratitis, pangangkah sarta pangarah, sampun ngantos pindho kardi.
Nanging yèn pamanggih ulun, sadaya kawruh puniki, sagêdipun kalêksanan, kanyataan ing pangèsthi, mung kanthi wani lan tatag, ring batin gêlêm nglakoni.
Yèn sampun sagêd anggayuh, mantêp têtêg kêndêl wani, nyirnakkên sênêning driya, mung nyiptaa kang dèn apti, kados punika wus cêkap, ringkêsaning kawruh jawi.
Mênggah gatining kang ngèlmu, punika sampun nyêkapi, déné kang rungsit
miyarsi, kalangkung cumêmplong, kaananing martabat dunungé, wignya têrang ing sawiji – wiji, sandining Hyang Widhi, myang sandining kawruh.
Lagya éca wawan sabda kalih, kasaru kang rawoh, Hyang Pramèsthi alon andikané, hèh yogèngsun paran kang pinanggih, gonmu gunêm kawis, putra kalih dhêku.
Sang Hyang Wisnu tumungkul èsmu jrih, Hyang Éndra turnyalon, dhuh pukulun putranta yêktiné, yayi Wisnu pinunjul ing bumi, bawana tan kalih, mung Bathara Wisnu.
Wontên malih pamanggih linuwih, kawula pan kasor, botên nyimpang ing sangkan parané, kabèh kawruh mawi tandha sêksi, pra jawata sami, sor lan yayi Wisnu.
Putra tuwan tuk nugraha jati, kawruhé kinaot, mèngsêm nabda Hyang Guru angawé, mring Hyang Wisnu sowan manganjali, hèh Wisnu sirèki, wus pinasthi lamun.
sumurupa sami, karo putraning ngong, ananira ana ingsun kiyé, mula sira sisiliha nami, ingkang nunggal kapti, lan sêbutanipun.
Ingsun asma Sang Hyang Sidha Jati, marga jênêng ingong, kang ingaran kaanan jatiné, déné sira
marga sira wus lêpas ing budi, tan samar sarèhing, putra kalih nuwun.
Wusnya dhawuh wau Hyang Pramèsthi, gya mukswa tan katon, pra jawata gya bubaran kabèh, Sang Hyang Éndra wus manjing jro puri, ing kaèndran adi, Hyang Wisnu wus kondur.
Angêdhaton anèng têpêt suci, alam kang kinaot, nikmat baé iku salawasé, sing sapa
tapané, iku lamun antuk sihing Widhi, nugraha sajati, iku pasthi mêngku.
Lamun datan kanugrahan jati, tinarimèng Manon, pan kasiku tuk walak uripé, mèt kawruhé jawata linuwih, kang tan madal sumbi, kanyataanipun.
Kèh godhané ing saari – ari, rêncana kang katon, karya jugar sabarang panggawé, pama wiji sinêbar nèng wukir, lêmah padhas garing, paran goné thukul.
Yêkti mati sirna tanpa dadi, iku isbating wong, kabèh janma kang dudu bênêré, anampani sihing [30] maha suci, dèn dumukna kongsi, jêglug bathukipun.
Mangsa dadak wêruha ing gaib, rasané tan kraos, mula babar wêjangan aglahèng, nganggêp rèmèh tuduhé sang rêsi, dilalah wus takdir, wong cilaka muput,
Duk Hyang Guru bantah lan Sang Rêsi, Nurada kang kaot, buka kawruh gaib kang linuwéh, Hyang Pramèsthi sor titih kang ngèlmi, anulya nimbali, sagung para sunu.
Myang pra déwa nayaka tan kari, sadaya wus caos, Hyang Pramèsthi dhawuh nocokaké, kabèh kawruh ywa kongsi pradondi, sangkan parannèki, cocogna kang rujuk.
Kang ingaran ngèlmu kang sajati, ywa nganti tan jumboh, lah rungokna iki kayaktèné, ingkang tuwa cahya banjur gêni, bantala lan angin, samodra kang kantun.
Aturira Hyang Kanéka Siwi, punika tan cocog, yèn makatên sayêkti badhéné, mangran dhatêng kaanan kang kèksi, cilaka yèn manjing, mring téja kêkuwung .
Tatkalané awang – uwung misih, ing panawanging ngong, sampun wontên suwara yêktiné, kadi gêntha kêkêlèng kapyarsi, kagyat Hyang Pramèsthi,
kasantosan nênggih, déné sêksi mursit, manungsa pukulun.
[31] Wit jagadé manungsa puniki, yêkti datan kaot, lawan jagad kang dèn ambah kiyé, mila tuduhipun guru mami, cahya dèrèng lair, swara wus kêprungu.
Yèku gêntha kêkêlèng wus muni, makatên kang yêktos, swara iku nyawa sajatiné, gêntha iku kontha kang sêjati, kontha samar wingit, élok jatinipun.
Ėlok iku sajatining gaib, gaibing Hyang Manon, yèku nganggo sasandha dadiné,
rahsa yêkti, pan muhung pangraos, kosok wangsul punika yêktiné, purwanira ana iku saking, ora têgêsnèki, witing lair iku.
Saking batin witing ramé saking, ênêng kang sayêktos, witing gumlar sing suwung yêktiné, nanging sampun ngantos salah dalih, babasaning ngèlmi, ngidhêp swara iku.
Mangran marang kumandhang wosnèki, sirik kang mangrêtos, yèn nampika lan milih yêktiné, lamun nampik punapa ing bénjing, kang ginêlar sami, anuli ginulung.
Yèn miliha punapa durung wrin, sadaya kang katon, kaanané sangking gai-[32]b kabèh, sampun ngantos korup lir cah cilik, ngurubana nuli, cêkap atur ulun.
Bab dunungé pangèsthi sajati, iku dèn waspaos, titi tamat Hyang Nurada turé, sukèng driya Hyang Jagad Pramèsthi, myarsa sorahnèki, nyêngkut datan mungkur.
Wau ta Hyang Jagad Nata, sanalika rumaosing Pangèsthi, ing batin sêdya agayuh, nglêluri lêlakonnya, Hyang Atma mangratoni manungsa sagung, ingkang asma Hyang At Hama, yèku Nabi Adam nguni.
Hyang Guru aris ngandika, mring pra déwa myang sagung para siwi, padha usula ing rêmbug, nyatané kawruh mulya, Hyang Basuki wotsari alon umatur, inggih lêrês dhawuh tuwan, mêlêng dununging pangèsthi.
Kang pinurwa dèrèng nyata,caritané duk Déwi Rukmawati, hyang kang murba gaib iku, nguni amurwèng gita, nur rohkyati têgês cahya urip
martandhani cahya catur, bang irêng kuning séta, pindho bumi dadi badan kasar iku, mratandhani cahya papat, sungsum balung daging kulit.
Tri angin kaanan napas, dumunungé uga kawan prakawis, lésan grana nétra iku, ping paté anèng [33] anèng karna, gantya banyu kaananing roh puniku, kang muni ing jitabsara,
punika, angka papat pasangan sa puniki, wijining manungsa tuhu,saking patang prakara, ba dèncêrêg uniné bali puniku, wa kang
ka ra ca na ha têgês iku, iya pacuping neng lèsan, da ta sa wa la puniki.
Dat kang katandha ing swara, yèn dènwalik salawasé puniki, pa dha ja
tha ba ga ma singgih, ngondha satata puniku, awit antaranira, kang pinurwa wontên manungsa satu-[34]hu,bab pasangan tan winêdhar, wus kapacak duk ing nguni.
Nèng layang panca prabawa, gantya Sang Hyang Éndra pamanggihnèki, panthênging
nukat gaib ika, pan ingaran warih prawitadi iku, ingkang warih tata darma, gantya Hyang Wisnu turnèki.
Marang Hyang Jagad Pratingkah, pamanggihnya Hyang Éndra lan pra rêsi, punika lêrês sadarum, prakawis panggêlarnya, pangringkêsé sayêkti yèn masih luput, margi asaling manungsa, saking hèb tumurun
kapatipun bumi datolah puniku, dumunung ing jasad kita, ruh kita lan gêsang mami.
Mawas ing panca purwanda, kêmpalipun kawula lawan gusti, wus nir ing sakalihipun, liru rupa tan samar, liru ênggon kalihé wus datan klèru, ulêng nèng jroning hèb ika, wus langgêng salawasnèki.
Têlas Hyang Wisnu aturnya, Hyang Pramèsthi langkung sukaning galih, miwah Hyang Kanéka Sunu, langkung marwata suta, wit Hyang Wisnu condhong lan panêmunipun, mung sagung para jawata, ngrasa wus
nèng asma, sabên asma yêkti nèng apêngalipun, tumêka satus tridasa, marga dèn basakkên nênggih.
Nora jaman tanpa mangan, têgêsipun tan arah tan wismèki, tanpa kondha warna iku,nirgonda rasasmara, sipat élok nora wadon datan kakung,lan tan wandu pêrlambangnya, pan kadya ngisor puniki.
Kombang angajab ing tawang, jro martabat latakyun ingkang muni, wit lan akaananipun,yaiku nyataning dad, tanpa tuwuh nyrambahi ing gêsangipun, nênggih uripnya priyangga, gantya patsal kaping kalih.
Kusuma hanjrah ing tawang, gih punika kayuning kang tohjali, tajalining dad satuhu,
tanpa têlagèku, têgêsé sêkar tara, ya taraté urip ora anganggo banyu, mila ing dalêm martabat, pan sinêbut kayun sani.
Déné ta sampun sanyata, ing kaananira kang takyun sani, punika ing têgêsipun, ping pindho ing nyatanya, gantya patsal kang kaping pat gancaripun, isiné kang wuluh wungwang, punika sajatining sir.
Tohjalining nur punika, kasorotan saking ing wisèsaning, pranawa sajati iku, dèn pêrlambangi ika, isinira wuluh
sabitah puniku, hèh babo dèn waspada, urip iku lawas – lawas banjur lampus, mangka tan wruh sangkan paran, dununging kawula Gusti.
Lan dunungé uripira, pasthi durung wêruh ingkang nguripi, kang dhêlog – dhêlog nèng ngayun, uripé tanpa jiwa, rina wêngi nèng
alisira dènkêrik, yèn lumaku adol bagus, nanging ina pikirnya, mripat picak wurung wruh mring pangranipun,
saking tuwakup, wêruh sakèh drubiksa, bisa nyipta kang sinêdya bisa rawuh, mangkana janma utama, tuman tumanêm ing sêpi.
Wruh marang sêmuning suksma, gonah marang pangéran maha suci, kulina dad maha luhur, mêngku kang asma warna, têtêp dadi wêwayanganing Hyang Agung, iya [38] ingsun iya suksma, ya pangéran iya mami.
Mangkana janma katrima, uripira mung suka kang pinanggih, patiné kramaté agung, turuné manggih arja, titi tamat ping tri dasa sura nuju, alip angkaning kang warsa, mantri papat ngèsthi aji.
Sengkalan “Mantri papat ngèsthi aji” kata mantri bernilai 3, kata
Sugeng maos dateng para sutresna AAK. Rahayu ingkang sami maos, nuwun.
July 3, 2011 – 3:52 pm Salam hormat kulo
diwedalaken lebih sae mele lek ne wonten terjemahane. Matur Sembah Nuwun.
Reply ↓	SANTRI GUNDHUL on Januari 29, 2008 pukul 4:25 pm said:
nuwun sak ageng agengipun dumateng panjenengan mugi-mugi gusti Allah tansah mbales sedoyo amal panjenengan sepindah malih matur sembah nuwun,,
nggeh mboten Ngerti....de'e
Prambanan, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Klampok, Randu dongkal,
Siratur Rahmi (Alal bichalal) ... 2412. Kasarasanipun alusing manunsa.manungsa. (Geestelijke hygiene) ... 2433. Awratipun tiyang "nglampahi" ... 2474. Amung para Kasatrya ingkang sagêd amangun nusa lan bangsa ingkang mulya ... 2495. Kaendahanipun dintên bakda Riyadi ... 2526. Maksudipun alal balal ing dintên Lêbaran Siyam ... 2547. Ngêsing agêsang ... 259
Nuwun, Redactie ngaturi uninga dhatêng para maos, kadosdene ingkang sampun kalampahan ing taun kapêngkêr, nyarêngi Riyadi taun punika Mardisiwi sowanipun ing ngarsa panjênêngan ugi mawi macak sawatawis, busana Nommer Lebaran. Bedanipun kalihan ingkang sampun, kangge angrêngga busananipun wau, pamongipun ing sadèrèngipun nyuwun dhatêng para prayantun sarta sadhèrèk sawatawis, paring panjurung karangan ingkang salaras kalihan wêdalipun Nommer Lebaran wau, ingkang supados pun Mardisiwi katingal sangsaya angrêsêpakên sowanipun ing ngarsa panjênêngan. Ingkang punika pamonging Mardisiwi botên kasupèn ngaturakên gênging panuwun dhatêng ingkang sampun karsa anglêksanani panyuwunipun pamonging Mardisiwi wau.
Ngaturi uninga dhatêng para maos, wêdaling MARDI-SIWI
Bangsa Indhonesia ingkang sami anglampahi agami Islam gadhah tatacara kawastanan alal bichalal utawi siraturrahmi. Ngantos dintên samangke cara wau taksih dipun lêluri, malah kadhapuk enggal kadosdene caranipun tiyang parêpatan. Punapa punika badhe langkung sae utawi botên, botên kula rêmbag. Ing ngriki kula namung badhe mratelakakên cara ingkang sampun-sampun, inggih punika anak-anak ing dintên bakda riyadi sami sowan dhatêng tiyang sêpuhipun pêrlu nyuwun pangapuntên ing kalêpatanipun, punapadene nyuwun barkah. Tiyang nèm sami sowan dhatêng para sêpuh, pêrlu nyuwun pangapuntên bokbilih wontên kalêpatanipun ing salêbêtipun 1 taun ingkang sampun kapêngkêr. Dados wosipun tatacara siraturrahmi punika sami ngapura-ingapura bokbilih wontên kalêpatanipun. Sasampunipun sami anindakakên apura-ingapura wau lajêng sami nyênyuwun mugi-mugi ing salajêngipun tansah sagêda rukun tuwin manggiha kawilujêngan tuwin kanugrahan ing sapawingkingipun.
Para warganing redactie MARDI SIWI anyarêngi bakda riyadi taun 1869 punika ngaturakên siraturrahmi dhatêng
para ingkang maos kalawarti MARDI SIWI. Mbokmanawi wontên
inggih badhe angapuntên para maos tuwin para lêngganan, mbokbilih wontên kalêpatanipun.
gadhah kuwajiban nyênyuwun dhatêng ingkang Murbèng Jagad sagêda widada gêsangipun MARDI SIWI. Mangga
Indhonesia anggènipun ngudi dhatêng kaluhuran utawi kautamèn. Kados botên pêrlu kula têrangakên malih wontên ing ngriki bilih para anak-anak ingkang sami jumagar-jumagar ing têmbe badhe anggêntosi gêsangipun para tiyang sêpuh ingkang samangke sami gadhah sêdya amulyakakên anak-anakipun. Ing MARDI SIWI sampun kaping-kaping kapratelakakên kadospundi mênggah caranipun kula
mênggah pêrlonipun sami amigatosakên ing ungêl-ungêlan "Ngèlmu iku kalakone kanthi laku".
Undêraning panggulawênthah utawi kenging katêmbungakên wadosipun panggulawênthah, punika dumunung wontên ing pambabaring kawontênan (het scheppen van een sfeer) ingkang laras kalihan tujuning panggulawênthah. Ingkang kula kajêngakên pambabaring kawontênan punika, gampilanipun, lare-lare wontên salêbêting griya utawi wontên ing pamulangan, punapa wontên ing
Dr. Elix Karrel sarjana ing Amerika ingkang sampun kajuwara kêlangkunganipun bab anggènipun ngudi kawruh bab gêsanging manungsa, anêtêpakên lêrêsipun ingkang kula pratelakakên ing nginggil wau, inggih punika panggulawênthah tumraping rêmên dhatêng angudi kawruh, gêgulang dhatêng kaprawiran, dhatêng kaluhuraning budi, dhatêng katrêsnan, punika sadaya sagêdipun kalampahan manawi lare-lare wontên ing griya wontên ing pamulangan, wontên ing sajawining sakolahan, tansah nyipati têpa-palupi utawi tuladha-tuladha ingkang lèrègipun dhatêng sadaya bab ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Murih cêthanipun manawi anênuntun lare dhatêng rêmên marsudi kawruh, punika wontên ing griya tiyang sêpuh ugi
kêdah nyontoni. Têgêsipun rêmên maos buku-buku, koran-koran lan sanèsipun. Sasampunipun maos punapa ingkang sakintên sagêd katampi dening lare lajêng kapratelakakên dhatêng lare-lare, utawi dipun angge rêmbagan kalihan lare-lare wau. Lampah ingkang makatên wau satêmênipun botên gampil, amargi tiyang sêpuh kêdah sagêd angêrèh badanipun piyambak ngudi kawruh tuwin tumêlung dhatêng lare-lare. Ananging manawi botên dipun lampahi kados makatên badhe jugar punapa ingkang dipun sêdiya.
Mênggahing panggulawênthah ingkang tumuju dhatêng kaprawiran utawi kautamaning budi, botên beda kawontênanipun. Manawi wontên ing salêbêting griya lare-lare sumêrêp tuladha-tuladha ing babagan kaprawiran têmtunipun inggih badhe tumama dhatêng lare-lare wau. Kajawi punika ugi sagêd dipun mêrgèni sanès. Lare-lare kapurih maos utawi ngapalakên lêlampahanipun para ingkang anglênggahi kaprawiran tuwin kautamèn, punika dangu-dangu ugi badhe cumithak wontên ing manahipun lare. Punapa malih manawi bêbrayan sagêd nukulakên tiyang-tiyang ingkang pêrwira tuwin utami, têmtu kemawon lare-lare lajêng sagêd kêtaman dayanipun para linangkung wau.
Punapa kawontênanipun bêbrayaning bangsa Indhonesia sampun kados makatên, wangsulan kula, dèrèng babarpisan. Mila pêrlu sangêt pêmanggih bab punika dipun pêncar-pêncarakên, dipun sêbar ing pundi-pundi, supados wontên salah satunggalipun wiji ingkang sagêd thukul. Sêjatosipun manawi sampun wontên tuladha satunggal kalih sampun lumayan. Amargi dayanipun sampun têmtu wontên.
Anyarêngi kalihan nomêr lêbaran punika, sêsarêngan kalihan bakda riyadi, limrahipun bangsa kula sami sênêng-sênêng, pêrlu bab punika kula sêgahakên wontên ing MARDI SIWI, bokbilih sêsarêngan kalihan wênganing pênggalih, lajêng kathukulan kajêng ambabar kawontênan ingkang sagêd nênuntun dhatêng kawilujêngan tuwin kamulyanipun bangsa.
Minangka panutuping sirahturrahmi punika panyuwun kula ing Gusti Allah mugi-mugi bangsa kula tinarbukaa gêmregah anuju dhatêng pambabaring kawontênan sae.
Kasarasanipun Alusing Manungsa (Geestelijke hygiene)
Nalika dintên malêm Sênèn, tanggal kaping 20 malêm 21 wulan Novèmbêr punika, anglêrêsi malêm towong, Dhoktêr R. Salèh Mangoendihardjo, sêsorah bab kasêbut ing nginggil,
wontên ing parêpatanipun para warga Parindra. Minangka bêbukanipun amratelakakên mênggah jêjêripun rukuning agami Islam ing bab sêmbahyang tuwin siyam, manut pamanggihipun para panuntuning Ahmadiyah. Pathokanipun sêmbahyang ingkang sami dipun lampahi dening para tiyang ingkang agami Islam, punika sampun mapan sangêt, amargi sêmbahyang makatên têgêsipun anucèni badan wadhag tuwin anglêrêmakên pikiran raos tuwin angkara, supados sagêd laras satunggal lan satunggalipun, ing wasana sagêd anglarasakên wadhag lan alusing manungsa. Makatên ugi siyam punika ugi gadhah lèrèg dhatêng kasarasanng badan wadhag, nanging ugi atêgês anglarasakên pakartining pikiran, raos tuwin aluamah.
Sasampunipun anggêlarakên bêbuka punika lajêng amiwiti wosing sêsorah, mawi amratelakakên mênggah kawontênaning manungsa. Limrahipun manungsa punika kawastanan wujud badan kalih, utawi katêmbungakên gadhah badan kalih, inggih punika roh chewani lan roh Rochani. Roh chewani, inggih punika badan wadhag, wujud kêmpalipun pirantos-pirantos ingkang lajêng amujudakên angganing manungsa. Mênggah wosipun badan wadhag punika pêrlu kangge gêsangipun manungsa wontên ing alam donya. Pirantos-pirantos wau inggih punika kêbuk, pirantos kangge ambêgan, jantung pirantos kangge nglampahakên rah, ginjêl, pirantos kangge bucal sadaya rêrêgêd saking badan, syaraf-syaraf utawi zenuwen, pirantos kangge angebahakên saranduning badan. Padharan pirantos kangge angêjur têdha. Pirantos-pirantos wau sami rumagang nyambut damêl piyambak-piyambak tuwin botên gumantung kalihan pirantos sanèsipun. Dados panyambut-damêlipun punika mêrdika, nanging sadaya wau lajêng amujudakên harmonie (sami laras), ingkang awujud badan wadhaging manungsa. Upami kenging dipun sanepakakên, saèmpêr kadosdene gangsa ingkang katabuh. Satunggal-tunggalipun perangan nyambut damêl piyambak-piyambak, nanging gunggung kêmpalipun amujudakên gêndhing ingkang ungêlipun sagêd mranani dhatêng pamirêng. Dados harmonienipun wontên gêndhing punika. Makatên kawontênanipun badan wadhaging manungsa.
Nanging sêjatosipun manungsa punika botên kenging kaperang dados kalih, wadhag lan alusipun, amargi wadhag lan alus punika sampun lumèngkèt dados satunggal. Anggènipun merang dados kalih wau namung murih cêthanipun. Dados namung sapêndamêling pikiran. Manawi dipun oncèki badan wadhag punika sêjatosipun botên wontên, makatên têrangipun: manut kawruh scheikunde utawi ngèlmu pamisah, sadaya barang punika kawujudakên dening molêkulên. Molêkulên kaperang dados mayuta-yuta atomên lan atomên wau kawujudakên dening
mayuta-yuta electronen. Electronen wau taksih wontên peranganipun ingkang alit malih, lan botên awujud barang, namung awujud sorot, dados miturut kawruh punika têrang manawi barang utawi stof punika sêjatosipun botên wontên. Ing mangke Dhoktêr
bilih alusing manungsa punika (de geest van den mensch) katingalipun saking pikiran, raos tuwin aluamah (rede, gevoel tuwin instincten). Satunggal-tunggalipun perangan punika sami makarti piyambak-piyambak, dados wontên paakrtining pikiran, pakartining raos lan pakartining aluamah wau. Limrahipun têtiga wau sami bêncèng-cèwèng, botên sagêd amujudakên harmonie. Dados makartinipun pikiran pabên kalihan pakartining raos utawi pakartining aluamah. Ingkang kathah-kathah manungsa punika gêsangipun kawêngbukawêngku. ing salah satunggaling daya tiga punika. Wontên ingkang kalamangsa namung tumindak pikiranipun utawi raosipun utawi namung aluamahipun. Ingkang makatên wau têmtu lajêng nuwuhakên botên wontênipun larasan (disharmonie), katingalipun lajêng awon, amargi lajêng wontên gèsrèkipun satunggal lan satunggalipun. Tiyang ingkang namung anuruti aluamah utawi hawa nafsunipun têmtu damêl ribêtipun kiwa têngên, tiyang punika manawi namung migunakakên pikiranipun lajêng botên limrah, makatên ugi manawi nuruti raosipun, tindakipun ugi nama sak sêkecanipun piyambak. Kosokwangsulipun manawi pikiran, raos lan hawa nafsu wau sagêd kêmpal dados satunggal, lajêng ngawontênakên barang ingkang laras (harmonie) ing ngriku lajêng sagêd ngawontênakên tindak ingkang angedab-edabi, awit jumbuhing têtiga wau ingkang nama gêsang, ingkang katingal sorotipun.
Ing nginggil sampun kapratelakakên bilih sêjatosipun ingkang wontên punika namung kaalusanipun manungsa (de geest van den mensch), badan wadhag punika botên wontên. Dados sampun têtela manawi ingkang gadhah daya agêng punika inggih pun alusing manungsa. Panjênêngan Dhoktêr Salèh amratelakakên: wontên tiyang sakit 3 wulan laminipun, botên sagêd nilar patilêmanipun. Tiyang wau lajêng dipun priksa kawontênaning badanipun, pinanggihing pêpriksan, sêdaya pirantosing badan sae kemawon, botên wontên ingkang sakit, tiyang wau lajêng dipun jak rêmbagan, ingkang sagêd anggigah kasantosaning alusipun, ing wasana sarêng sampun sak jam anggènipun rêmbagan, lajêng sagêd tangi saking patilêmanipun. Kawan wêlas dintên malih tiyang wau sampun sagêd ningali Sriwêdari. Tuladha punika ambuktèkakên bilih alusing manungsa punika ingkang andayani dhatêng lair.
Wontên malih tuladha, tiyang bisu sagêd rêmbagan malih, saking dayaning alusipun. Amargi dayaning alusipun manungsa
punika agêng sangêt, sagêd anyarasakên pirantos wadhag ingkang sakit.
Nitik kawontênan ingkang makatên wau, juru sabda amratelakakên bilih ingkang langkung pêrlu tumrap tiyang gêsang punika anjagi dhatêng kasarasaning alusipun, têgêsipun alusipun wau sagêda tansah mujudakên larasan utawi harmonie. Pikiran, raos lan hawa nafsu punika makartinipun manawi kathuthuk saking jawi, têgêsipun: kêtaman punapa-punapa. Manungsa punika manawi kêtaman, lajêng tumindak, dene tindak wau limrahipun gumantung dhatêng kawontênan Aku-nipun (het ikbewustzijn). Ananging manawi botên wontên daya saking jawi, tiyang punika limrahipun botên rumagang ing damêl, têgêsipun: pikiran, raos lan hawa nafsunipun botên makarti. Hla punika sêjatosipun botên makatên kawontênanipun, awit pikiran, raos lan hawa nafsu wau kêdah rumagang damêl piyambak, sampun ngantos kadayan saking njawi.
Manungsa punika pinaringan kamardikan, amakartèkakên pikiranipun lan raosipun. Dados sasagêd-sagêd raos lan pikiran wau kêdah rumagang ing damêl, sênajan botên kadayan saking njawi. Dados gampilanipun, pikiran kêdah dipun angge mikir-mikir kawontênanipun ingkang dipun alami tuwin angraosakên punapa ingkang dipun sumêrêpi, botên mawi angèngêti daya-daya saking njawi. Manawi raos lan pikiran wau makartinipun sampun sagêd jumbuh, têgêsipun sampun sagêd anyirnakakên dhatêng hawa nafsu ingkang nuwuhakên Aku wau, têmtu lajêng kasinungan daya ingkang agêng, amargi dayaning gêsang lajêng mêdal saking manungsa wau. Manawi sampun dumugi samantên, têmtu lajêng botên gadhah uwa-uwas anggènipun badhe gadhah tindak.
Tiyang gêsang wontên ngalam donya punika sami nggadhahi kuwajiban, punapa malih tumrapipun bangsa Indhonesia ingkang sami ebah, anuju dhatêng kaluhuraning bangsa tuwin nungsa, para ingkang sami lêlumban wontên ing ebah-ebahan, sami gadhah kuwajiban utawi têtanggêlan ingkang agêng. Ing salêbêting anglampahi kuwajiban wau têmtu manggih cobi utawi rubeda mawarni-warni, ingkang namani dhatêng para ingkang ebah wau. Kanggenipun ingkang kirang santosa ing budi, manawi kenging cobi utawi rêribêt, limrahipun lajêng pêpês manahipun lajêng nilar papaning ebah-ebahan. Limrahipun anggènipun lajêng makatên wau, amargi taksih kandêl Akunipun, ingkang amêtêngi utawi angaling-alingi dhatêng sumoroting gêsangipun.
U zelven). Dene srananipun botên sanès, kêjawi namung anglarasakên daya-daya saking njawi kalihan daya-dayaning alusing manungsa. Upaminipun, ing salêbêtipun anglampahi kuwajiban, tiyang manggih rêribêt, punika lajêng sagêd sumêrêp manawi Aku-nipun taksih kandêl, sasampunipun sumêrêp, pikiran lan raosipun sampun lajêng dipun pakartèkakên, ing ngriku raosing Aku lajêng saya tipis. Tuladha malih: Tiyang anyumêrêpi pandamêl ingkang nylênèh, wusana lajêng muring, punika ugi amrêtandhani manawi raosing Aku taksih kemawon, nanging manawi dipun pikir lan dipun raosakên, lajêng sumêrêp manawi ingkang ndadosakên muringipun wau raosing Aku-nipun. Ing sanès wêkdal sasampunipun kakulinakakên makatên tiyang wau mêsthi lajêng botên muring lan botên ribêt manahipun, raosipun Aku saya mindhak tipis. Manawi lampah ingkang makatên wau dipun kulinakakên, dangu-dangu raosing Aku lajêng ical, manawi sampun makatên warana ingkang ngaling-alingi gêsang kalihan wadhag punika ical, ing wasana ingkang katingal namung dayaning gêsang ingkang angedab-edabi agêngipun, punapa sasabdanipun manungsa sagêd kanyataan, punapa ingkang katindakakên ugi dados, têgêsipun wontên wohipun. Manungsa ingkang makatên wau anglênggahi bêbasan, sabda pandhita ratu.
Kanggenipun para ingkang rumaos gadhah kuwajiban ambangun Nusa lan Bangsa pêrlu èngêt dhatêng bab punika.
Nalika kula taksih lare, manawi mirêng têmbung "nglakoni" punika lajêng kèngêtan dhatêng "mutih, pasa Sênèn Kêmis, patigêni " lan sapanunggilanipun. Mila inggih "lampah" makatên wau ingkang kaudi para nem-neman ing jaman samantên, sarta para sêpuh inggih
pisan-pisan manawi piwulang Jawi kina: para mudha kapurih nglampahi wau, kajêngipun botên namung kapurih tirakat kemawon. Sarêng kula sampun dados tiyang, sawêg wontên ingkang nyêrêpakên, bilih wosing wêwarahipun lêluhur kita wau: supados nglampahana (nindakakên) wèting ngagêsang (ingkang kawrat ing sêrat-sêrat tilaranipun para Nabi).
Nglampahi ingkang makatên punika mila botên gampil. Angèlipun tikêl-matikêl yèn katandhing kalihan nglampahi tirakat. Nanging limrahipun lampah ingkang langkung wigatos wau malah botên dipun anggêp pêrlu, prasasat botên nate dados rêmbag. Ingkang dipun pêmpêng para mudha (miwah para sêpuh) inggih punika anggènipun nyuda utawi ambirat sakathahing kanikmatan.
Upaminipun kemawon nglampahi têmên. Para ingkang sampun nate ngudi dhatêng katêmênan sami ngraosakên awratipun nyirik goroh. Manawi anggèn kita botên têmên wiwit tangi ngantos dumugi mapan tilêm, kita cathêti sadaya, kados kathah ingkang botên ngintên yèn ngantos sêmantên kathahipun dora kita ing sadintênipun. Mangka dora punika sadherekan kalihan ngakên-akên, cidra, ngroyok, nyolong, mandung, fraude lan sanès-sanèsipun. Dados manawi kirang ing pangatos-atos kita, sisip sêmbiripun gampil glimpangipun dhatêng ing pandamêl awon ingkang sagêd ngrisak gêsang kita.
Wondene têmên punika sambêt sangêt kalihan adil. Mila sampun pantês sangêt yèn ing pranataning para pandhu "têmên" punika dipun anggêp fasal ingkang nomêr satunggal. Ingkang kula kajêngakên ing ngriki têmên ingkang sajati. Awit têmên punika ugi klas-klasan. Makatên ugi goroh, punika inggih wontên undha-usukipun. Manawi namung dora "sakêdhik-sakêdhik" kemawon limrahipun botên dipun opèni, botên dipun lêpatakên. Botên ngèngêti yèn kathah punika asalipun saking sakêdhik. Manawi ingkang alit-alit wau botên enggal-enggal dipun papras, saya lami ndadra. Yèn sampun dados pakulinan, sampun matuh, angèl sangêt ical-icalanipun.
Saking kulinanipun dora, ngantos wontên ingkang botên ngraos, bilih ngrindhikakên lampahing mètêran waterleiding punika awon. Ngangge stroom lestrik langkung saking samêsthinipun punika inggih dipun wastani botên punapa-punapa.
Punika sawêg mêndhêt satunggal bab kemawon. Mangka pranataning ngagêsang punika fasalipun tanpa wicalan, kados ta: tiyang punika kêdah kandêl imanipun, wajib ngajèni dhatêng tiyang sêpuh, pêrlu asih dhatêng sasamining tumitah, botên kenging mêjahi ing sanès tuwin sapanunggilanipun. Sagêdipun nglampahi sadaya wau, manawi wiwit alit kaudi, kagladhi sayêktos; botên ngêmungakên ing griya kemawon, nanging ing pamulangan, ing purug, cêkakipun ing pundi-pundi lan sawanci-wanci juru ndhidhik wajib mêrdi, sagêdipun ingkang kadhidhik ngêrtos awon lan sae tuwin sagêdipun nindakakên (ngêcakakên) piwulang-piwulang wau wontên ing gêsangipun.
Wondene caranipun sarana ing sabên dintênipun ngulinakakên nglampahi barang sae saha nyingkiri barang awon. Tiyang sêpuh tuwin juru ndhidhik sanèsipun, kêdah tlatos anggènipun nuntuni, mawi dipun sarêngi nyampurnakakên badanipun piyambak.
Kajawi pakulinan utawi panggladhi ingkang sampun kula aturakên wau, manungsa ugi pêrlu sagêd nulak sakathahing godha ingkang ngregoni dhatêng lampah lêrês; kêdah sagêd ngampah hawa nafsu. Wondene patrapipun nggladhi mêrangi godha wau ing jaman rumiyin kados ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, inggih punika mawi nglampahi tirakat: mêlèk dalu, botên nêdha ulam ambêkan, sinau kèndêl (botên wicantênan), siyam warni-warni lss. Kanggenipun samangke cara ingkang makatên wau kathah ingkang botên purun ngangge, awit kaanggêp botên njamani. Nanging sapunika lajêng punapa gêntosipun? Punika mugi dados panggalihanipun para maos.
Tamtu kemawon anggèn kita nggêgulang nglampahi warni kalih wau kêdah ngèngêti dhatêng "dhasaripun" satunggal-satunggaling lare (tiyang). Wontên lare ingkang alit mila sampun katingal anggènipun rêmên ngudi dhatêng lampah lêrês. Sawênèhing tiyang botên pasah dhatêng sawarnining godha. Pramila juru ndhidhik pêrlu niti priksa rumiyin "bêktanipun" lare piyambak-piyambak.
Manawi dhasar, ajar saha pandadar (cakipun, praktikipun) sampun salaras, punika sawêg kenging kawastanan sampurna.
Amung Para Kasatrya Ingkang Sagêd Amangun Nusa lan Bangsa Ingkang Mulya
Manawi kula nyumêrêpi warni-warnining pakaryan ingkang gumêlar ing dunya punika, kados botên mrojol saking 4 rupi: tani, undhagi (kriya), grami (handel) tuwin priyayi (ngabdi of bêrah). Amung dumugi ing wêkdal punika ingkang kula gumuni kathah-kathahing para mudha kita utawi umumipun bangsa kita ingkang sampun pêngajaran ingkang dipun rêmêni pakaryan ngabdi (bêrah). Ingkang wêdalan saking pamulangan andhap dumugi pamulangan luhur, ingkang kasagêdanipun babagan kawruh umum utawi vak sami rêbat dhucung ngrêbat pakaryan abdi. Kabuktèn sabên-sabên wontên lowongan pandamêlan bêrah ingkang amung sakêdhik ingkang katampi, ingkang nglêbêti ngantos botên amung dasanan, nanging ngantos atusan. Ngantos botên sakêdhik ingkang manawi botên
katampèn ing pakaryan wau dipun pilalah nganggur (wekeloos)
Manawi kita wawas kanthi salêbêt-lêbêtipun kados inggih botên anèh. Jêr sabagean agêng pêmudha-pêmudha kita wau inggih putranipun para abdi (kaum bêrah). Namung sok dados eraming manah, dene para putranipun bangsa grami, tani utawi undhagi têka inggih sami karaya-raya kapengin ngabdi. Punika têmtu wontên sêbabipun ingkang prêmati. Lah, manawi wawasan kula botên sanès, sêbab sami gadhah panganggêp manawi pakaryan ngabdi punika langkung luhur aosipun (meerwaardig) katimbang sanèsipun saengga sami nampik pakaryan sanès-sanèsipun ingkang sampun samêsthinipun lajêng njalari kathahing pangangguran, ingkang mbêbayani sangêt ing gêsang bêbrayan punika. Wondene thukuling panganggêp wau wontên ingkang saking daya ing griya, ugi kathah saking pamulangan saha wontên ingkang saking sêsrawungan.
Rèhning milah-milahakên drajading pakaryan punika wohipun têrang botên sae mila kita para pandhidhik (tiyang sêpuh saha guru) prêlu ngicali raos utawi panganggêp wau, sarana nyukani panggulawênthah sagêdipun putra-putra kita sami gadhah watak kasatriya. Jêr inggih amung para satriya ingkang sagêd damêl jaman enggal ingkang utami. Wondene kadospundi trêkahipun kula amung sumangga. Ing ngriki kula amung badhe mratelakakên kuwajibanipun Kasatriya miturut pangandikanipun para sarjana sujana.
Yogyanira kang para prajurit / lamun bisa sami anulada / kadya nguni caritane / andêlira Sang Prabu / Sasrabau ing Maèspati / aran Patih Suwanda / lêlabuhanipun / kang ginêlung tri pakara / guna kaya purun ingkang dèn antêpi /
Luwih lara larane kang ati / nora kaya wong tininggal arta / kang wus ilang piandêle / lipure mung yèn turu /
Tigang pada nginggil punika ingkang dipun kiyatakên: kaya of arta (kasugihan of saening economie), kagunan of kawasisan (kapintêran), purun (kêndêl tumrap kasaenan) tuwin piandêl (geloof of kapitadosan dhatêng ingkang kuwaos) kawiryawan (luhuring bêbudèn).
Kagunan sagêd kagayuh saking pamulangan (sêkolah). Kakêndêlan saha kaluhuraning bêbudèn sagêd dipun sinau utawi kulinakakên sarana mlêbêt pakêmpalan. Kapitadosan (piandêl) saking ngèlmi dados ugi saking sakolahan utawi sarana nyêpêngi Agami.
Namung kasugihan sagêdipun kadumugèn kêdah kagayuh sarana tumandang nyambut damêl. Wondene dipun sangkani saking pêndamêlan punapa kemawon botên mancèni, punapa: grami, tani, undhagi punapa priyayi, kanthi gêmi satiti ngati-ati. Dados manawi kita amung ngancas dhatêng salah sawênèh lan manawi punika lêpat lajêng milalah nganggur, punika lêpat. Punapa malih manawi gadhah panganggêp manawi satunggal langkung luhur drajadipun katimbang sanèsing pakaryan punika saya klintu sangêt. Inggih punika sêbabipun kathahing pangangguran. Ngèngêtana bêbasan Wêlandi: Arbeid adelt. Makarti utawi nyambut damêl punika kaluhuran, sanajan pêndamêlan punapa kemawon, janji ingkang suci (dede colong jupuk). Kosokwangsulipun nganggur punika asor. Bêbasanipun:
enggal ingkang rêmên nyambut damêl. Kayakinan kêdah dipun buktèkakên sarana tandang.
Ngilmi tanpa ngamal punika sanepanipun kados angganing surya nyorot tiyang wuta (tanpa paedah). Ing Wedhatama ugi sampun mêcakakên (Pucung):Pocung.
Ngèlmu iku kêlakone kanthi laku / lêkase lawan kas / têgêse kas nyantosani / satya budya pangêkêsing dur angkara //
Ngilmi utawi kêsagêdan punika sagêdipun maedahi manawi dipun tindakakên (in de praktijk gebracht). Wondene badhe tumindak sae punika pancèn awrat, mila kêdah kas. Nanging manawi sampun dipun tindakakên sayêktosipun awrat wau amung dumunung ing pangantha-antha. Sasampunipun kita purun tumindak kanthi sêtya tuhu, sayêkti punika minangka pamunahing angkara ingkang dumunung ing salira.
Langkung-langkung para ahli pandhidhik kêrsa saha sagêd maringi tuladha piyambak punika têmtu langkung gampil anggènipun putra-putra badhe nulad salajêngipun gampil kalêksananing sêdya wau. Amien.
TJANTRIK ing Dhuwêt - Arum - Baturêtna.
Sintên ingkang sampun anglampahi siyam ing salêbêtipun wulan Ramêlan sawulan muput, tamtu sagêd angraosakên kaendahanipun dintên Riyadi. Sapisan: anggadhahi raos lêga lan bingah dene sampun kalampahan sagêd anglampahi punapa ingkang sampun dipun niyatakên, botên keguh ing panggodha. Kaping kalihipun: angraosakên eca lan nikmatipun têtêdhan ing sasampunipun angraosakên luwe ing salêbêtipun sawulan wêtah. Ing ngriki ingkang pêrlu kula pèngêti minangka piwulang inggih punika: Sintên tiyanga ingkang badhe ngraosakên eca sakeca, kêdah purun anglampahi luwe rumiyin.
Pêpèngêt wau têmtunipun botên namung tumrap dhatêng bab têdha kemawon. Nanging ugi tumrap sadaya ingkang dados kasênêngan kita, punapa ingkang nyênêngakên pandulu (têdhaning mripat), punapa ingkang nyênêngakên dhatêng pamirêng (têdhaning kuping), punapa ingkang nyênêngakên dhatêng manah, sadaya kala wau sabên ing kalamangsa pêrlu dipun suda (dipun purih siyam), pêrlunipun sagêd angraosakên kados punapa ecanipun tiyang ambruwah (nêdha eca ing sasampunipun anglampahi siyam utawi nyênyirik). Manawi kita ing sadintên-dintên namung ambruwah thok, tanpa mawi dipun pêsthi, tanpa mawi sêsirik, gèk benjing punapa anggèn kita badhe angraosakên RIYAYA. Bingah kita sampun kita êmping sabên dintên, sampun kita têlas-têlasakên. Manawi gêsang kula ing sabên dintên punika kula èngêti sampun ngantos ngècèr-ècèr kasênêngan utawi kabingahan, sampun tamtu kula badhe ngraosakên kabingahan ingkang langkung saking padintênan wau.
Kasênêngan ingkang kula uja sabên dintên wau wontênipun namung saking hawa nafsu kula. Beda manawi kula tata, kula rancang ing sadèrèngipun, upaminipun: aku kêpengin bangêt duwe omah sing brêgas, punika manawi botên kula rencangi rêkaos kêklêmpak ing sadèrèngipun, têmtu botên badhe kalampahan sêdya kula wau.
Kula asring kemawon mirêng tiyang (bangsa kula piyambak ingkang sèkèng) raosan makatên: ingatase aku mung kêpengin ndêlêng tontonan mung wragad limang sèn bae kok dicêgah kuwi, la olèhku sênêng bae besuk apa. Têtêmbungan makatên punika nelakakên sangêt manawi tiyang wau sampun sêpên dhatêng gêgayuhan, dhatêng sêdya utawi kêkajêngan langkung saking padintênanipun. Sampun tamtu kemawon inggih botên badhe ngraosakên sakeca langkung katimbang ingkang sampun-sampun. Gêsangipun tansah ajêg kemawon - anggènipun sèkèng.
Tiyang ingkang purun anglampahi rêkaos ing sadèrèngipun kanthi dipun sêdya jalaran gadhah gêgayuhan, punika ugi kenging kasanepakakên kadosdene tiyang lumampah nginggahi rêdi. Ing sadangunipun taksih wontên ing ngandhap botên kadosa raosipun, suku theyol, ambêgan mênggèh-mênggèh; nanging manawi dipun sêntosani ngantos dumugi ing pucak, kados punapa nikmatipun: sumêrêp sawangan ingkang endah, anglamlami; dhatêng polatan bawera, jêmbar, ing pundi-pundi katingal, prasasat sumêrêp sadaya ingkang gumêlar ing bawana. Makatên pêpindhanipun.
Kula lajêng kèngêtan têmbungipun tiyang sêpuh-sêpuh ingkang asring mungêl: Kanggo ngengean anak putu.
Punika têgêsipun piyambakipun piyambak botên purun nêlas-nêlasakên kamuktèn, pêrlunipun supados tansah èngêt dhatêng badhe kadadosaning anak putunipun, sagêda ugi kangengehan angsal kamuktèn, sagêda dados tiyang ingkang utami. Manawi anak putu sampun sami dados tiyang ingkang kenging dipun sawang, inggih punika RIYAYANIPUN tiyang sêpuh, ing sasampunipun anglampahi siyam (angêngirangi). Sagêd ugi raos makatên punika ing wêkdal samangke sampun tipis jalaran kadhêsuk ing raos: anakku wis tak sakolahake wus cukup; ing besuk dadi lan ora mangsa bodhoa. Manawi namung makatên kemawon kanggenipun tiyang sêpuh inggih nama gampil, nanging punapa inggih piyambakipun ing têmbenipun badhe ngraosakên kasênêngan saking anakipun, punika wala hualam.
Dados wosipun tiyang punika kêdah gadhah gêgayuhan. Ing sadèrèngipun kacêpêng ingkang ginayuh kêdah purun anglampahi rêkaos sarana ngêngirangi kasênêngan, inggih punika SIYAMIPUN. Manawi sampun kalêksanan sawêk ambruwah, punika RIYAYANIPUN. Nanging inggih sampun kasupèn, sampun lajêng ngaji pupung. Wasana borong.
Maksudipun Alal Balal ing Dintên Lêbaran Siyam
Ing dintên lêbaran siyam, mèh sadaya bôngsa kita Jawi, tuwin 100 prêsèn saking kaum Muslimin, sami ngawontênakên utawi nindakakên kalimrahan ingkang kanamakakên alal balal, utawi silaturahmi. Ugi wontên ingkang nyantuni basa ngamônca kilenan, dados risèpsi, ingkang Jawinipun manawi botên kalintu ngaturi wilujêng.
Sanajan tatacara kasêbut ing nginggil wau, sampun mataun-taun linampahan dening umum, nanging pangintên kula taksih kathah ingkang dèrèng mudhêng yêktos, mênggah maksudipun ingkang kêplok kalihan namanipun: alal balal, lan silaturahmi. Malah manawi dipun santuni ing têmbung kilenan: risèpsi, punika yèn mênggah wawasan kula radi kirang mathuk.
Cobi ing ngriki kula têrangakên sawatawis, têmbung alal balal, lan silaturahmi, ingkang kalih-kalihipun wau sami pêthikan saking basa Arab. a. alal balal, punika racutan saking têmbung: al halal bil halal: Jawinipun: khalal-khalalan, maksudipun apura-ingapura, antawisipun satunggal lan satunggalipun.
b. têmbung silaturahmi, Jawinipun anyambung ing sih. Maksudipun [Maksudi...]
[...pun] sih-sinisihan, ugi antawisipun satunggal lan
ingkang rumaos gadhah kalêpatan dhumatêng sasami lajêng wajib nêdha pangaksami, punika inggih kêdah dipun angge ênggêng-ênggêngan. Langkung-langkung bilih dhumatêng sanak kadang, pawong mitra, tanggi têpalih tuwin sadhèrèkipun ingkang nunggil agami Islam. Dados anindakakên: alal balal, lan silaturahmi namung pêndhak ing dintên lêbaran punika, nama ngasèpakên ing kwajiban, ewadene inggih tinimbang botên babarpisan, sampun luwung-luwung dene sanadyan sataun sapisan purun nindakakên. Namung kemawon kathah dintên, têka mawi milih dintên lêbaran siyam, punika mênggah sabab-sababipun punapa? Mênggah saking pangothak-athik kula makatên: wulan Siyam punika tumrap ing kaislaman, kaanggêp wulan ingkang minulya piyambak. Jalaran:
Ha. Wulan punika kariwayatakên wulan têmuruning kitab suci Al Kuran, saking
Kangjêng Nabi Mukhammad, saking baka sakêdhik, tamatipun ing môngsa 23 taun.
Na. Ing salêbêting wulan Siyam punika wontên satunggaling dalu ingkang kanamakakên Laelatur kadar. Têgêsipun ing dalu wau, Ingkang Maha Agung mêdharakên ing papêsthèning dumadi, dhinawuhakên dhumatêng para malaikat ingkang nindakakên (andhawahakên) ing papêsthèn, dhumatêng titah ingkang mêsthi kadhawahan ing salêbêting taun ingkang badhe kalampahan. Dene dhawahing Laelatur kadar wau taksih ginaib, namung ingkang nyêlak-nyêlaki kemawon, wontên ing malêm 21, 23, 25, 27 utawi 29 ing wulan Siyam, malah mawi pangêbang-êbang, sintêna ingkang ngibadah sagêd nyarêngi ing dalu kadar wau, ginanjar sami kalihan ngibadah 1000 wulan (Zie Kuran surat Kadar).
kenging gothang). Dene ingkang dipun sucèni inggih punika:
1. badanipun wadhag saking rêrêgêding sêsakit, sadaya rêjêki ingkang sampun tumama ing badan wadhag salêbêting sataun, ingkang kirang sae tumrap kasarasaning badan, sagêda sirna margi kangge siyam, lajêng santun rêjêki inggal ingkang suci saking sêsakit,
mila tiyang siyam, panêdhanipun rêjêki (buka lan saur), kêdah kikrik. Lan la cumpia namung sacêkapipun, sampun ngantos kêladuk (aji pumpung) punapadene kêdah milih ingkang khalal.
2. nyucèni ing tindakipun lair, saking lampah kawiyatan. Ingkang tuwuh saking pôncadriya lair, saha solah-bawa, lan muna-muninipun, malah salêbêting siyam, kajawi anggènipun siyam kêdah ngampaha ing hawa napsunipun, saking tindak ingkang ingawisan dening sarak agama. Kaêrèha dhatêng lampah pangabêkti ing Gusti Alloh, anglangkungi tinimbang ing wulan sanèsipun.
3. nyucèni ing budinipun, saking watak (ambêg) ingkang cinacad, adiguna, jubriya, takabur, sasaminipun.
4. nyucèni ing raosipun, têgêsipun salêbêting wulan Siyam, tansah kanggea tawajuh (umadhêp) ing Gusti, mengo saking sanèsipun (kadonyan).
Cêkak aosipun, ing salêbêting wulan Siyam punika amung mligi kangge ambangun ing raga jiwa sagêda langkung suci, langkung sampurna, tinimbang sadèrèngipun siyam, pramila sabibaring wulan Siyam lajêng katitia, kadospundi kawontênaning raga jiwanipun, punapa sampun rêsik yêktos, punapa dèrèng? Manawi taksih rumaos kanggenan dosa ingkang
Kawuningana, dosaning manungsa punika botên ngêmungakên dhumatêng Gusti Alloh kemawon, nanging ugi gadhah dosa (kalêpatan) dhumatêng sasamining manungsa. Mila ugi kabirata pisan, supados sagêda suci ing dintên punika, sarana lampah alal balal. Lan manawi gadhah satru, mêngsah ingkang suwau kajothak (jothakan) lajêng kawawuhna, ingkang têgêsipun (silaturahmi).
Dados alal balal lan silaturahmi, ing dintên lêbaran punika, botên namung atêgês risèpsi (ngaturi wilujêng) kemawon.
Amung samantên wawasan kula, rèhning panyêrat kula wawasan punika pinuju siyam (nglêntere) mila manawi wontên cèwèting ukara nyuwun pangaksami ing ngarsaning para maos.
pamundhutipun sadhèrèk pamonging Mardi Siwi, andhèrèk mangayubagya, momonganipun, walagang kalawun-lawun, dumugi umur gangsal taun widada sêpên ing sambekala. Asung pratôndha sanadyan isining Mardi Siwi dèrèng sagêd ngêtrêpi kados karsanipun para pamong, nanging sampun sagêd nuju saperanganing bêtahipun para maos, pancèn, mardi putra makatên ajêg dados kabêtahan ingkang wigati, langkung-langkung ing jaman ewah gingsir kados kawontênan sapunika, ngantos kathah tiyang samar anggênahakên ingkang nama sajatining utama. Ing môngka para putra punika ing têmbe badhe ngambah jaman ingkang sapunikanipun taksih dados cangkriman mêmêt. Manawi kirang pramana ing panaliti, sisip sêmbiripun botên namung kêcêlik maringi sangu barang ingkang botên migunani kemawon, nanging kêsasar nyangoni barang ingkang malah dados wisuna.
Upaminipun putra ingkang ginulawênthah cara kilenan mênggahing sandhang, têdha, dolanan, pakulinan miwah tatacara, clakêthik dumugining diwasa nrajang ênggêt-ênggêting gêsang namung angsal balônja alit, sampun tamtu anggènipun badhe adamêl cumpuning pamêdal, andadak ngangge repolusi, inggih punika tarungipun [ta...]
[...rungipun] kaanan kalihan pakulinan, manawi santosaning panggalih dhawah kalindhih, mêsthi sangsara gêsangipun. Dèrèng cêkap samantên kemawon, sasampunipun kêkirangan lajêng nrajang repolusi ingkang kaping kalih, inggih punika tarungipun budi luhur kalihan asor, ngadat: wong ambêk jatmika kontit.
Ingkang kula aturakên ing nginggil punika dede gêgambaran ingkang tanpa têgês, samôngsa panjênêngan nolèh ngiwa nêngên, tuladhanipun ngêmbrah kemawon, langkung-langkung ing babagan lukita miwah tatakrama, bêbasan mêgah-mêgahakên kathahipun.
Lêlampahan ingkang sampun kêpêngkêr dados wêwarah, kadospundi sapunika anggèn kula jumangkah, murih botên kadung dhawahing panjôngka, ing jaman ingkang badhe dhumawah.
Jaman ingkang sampun kalampahan, malah dumugi sapunika taksih makantar-kantar, anama jaman tèhnik, inggih punika kabudayan awujud yêyasan ingkang ngedab-edabi. Pamarsudinipun ngantos sagêd miyak wêwadi: lampah anggêgana makatên tumrapipun ingkang kasêmbadan, dede barang-barang, radhio saya sampurna, ngantos ing jagad botên wontên ingkang katingal têbih,
lacuting raos, botên purun ngakêni yèn taksih wontên pangawasa sanginggilipun malih.
Sumuking swasana ing Eropah dumugi akiring wulan Sèptèmbêr tansah adamêl gêtêr jagad, dening kandêling mêndhung paprangan sampun gumandhul, mèh sadaya praja sami nyiyagakakên wadyabala, samêkta sadêdamêling yuda, ingkang botên sakêdhik waragadipun. Ngakathah taksih kèngêtan, gênging kasangsaran ingkang sinandhang kala pêrang agêng 1914-1918 ingkang ngantos sapriki dèrèng nama pulih babarpisan. Gèk badhe kados punapa mangke kadadosanipun, manawi èstu wontên paprangan malih. Para jêjêngguling praja wontên ingkang gadhah panyuwun dhatêng sang raja pandhita ing Romê, karsa anênuwun maring Allah, sandening Baratayuda. Panyuwun wau dipun parêngakên, kalampahan mèh sadaya greja sami nênuwun sandening pêrang. Kuwasaning Allah botên kenging dinugi, dening pêpanggihanipun para pramugarining praja agung sakawan wontên ing Mênsên, mêndhung paprangan ingkang gumandhul wau sanalika sagêd kabuncang ing maruta. Sanajan ngangge bêbantên kamardikaning praja Cekoslawakiyê, nanging sanalika ngriku pun mêndhung sagêd sumilak rêsik. Dhadha lêga, ambêkan panjang. Sandening pêrang têtêp saking pangawasa gaib.
Nanging punapa mêndhung ingkang angêndhanu wau lajêng sirna tanpa lari.
Mirêng makatên wau, sang wira Hitlêr mêdhar sabda: kula botên ngandêl dhatêng pangudi katêntrêman ingkang ngajak ngrucat dêdamêl lair, malah nyiyagakakên pusaka batin, kajawi ta manawi sêsarêngan ngrucat dêdamêl lair inggih ngrucat dêdamêl batin.
Kala jaman adêgipun pakêmpalan Java instituut, dados inggih sabibaripun pêrang agêng Eropah ing nginggil wau, kula nate mirêng lokipun sarjana wetanan wosipun makatên: kilenan sampun wiwit kraos, manawi buntasing plajêngipun tèhnik, botên mawoh kamarêman minggahipun dhatêng katêntrêman, nanging malah mujudakên aru-ara, ingkang tansah adamêl gênjoting bawana, milanipun lajêng ambêtahakên kabudayan wetanan kangge sarana pangudining katêntrêman.
Indhu sarta tanah nusantara, sampun tapis dipun wêrdèni utawi dipun santuni basa Eropah, bêbasan sampun botên madal sumbi, malah anggèning ngoncèki gêgêlitanipun, sok langkung trêtib tinimbang ingkang gadhah kabudayan. Nanging punapa pun katêntrêman sagêd kacêpêng, sajakipun saya têbih.
Teori kalihan praktik punika kadyangganing ngèlmu kalihan laku, kêdah tansah lèngkèt botên kenging pisah kadosdene lair kalihan kabatosanipun, inggh punika ingkang cinôndra
Kathah panunggilanipun rêrangkèn ingkang tan kênaning pisah punika, kados ta:
Onggok kalihan pathinipun,Cakriking kapal kalihan mathinipun,
Ukara kalihan yatmakanipun,Pêpaès kalihan sêmbaganipun.
Dados babagan mardi siwi punika ingkang langkung wigati, anggènipun badhe ngisèni putra dhatêng ngêsing gêsangipun, manawi kêlajêng anut lampahing tèhnik, badhe botên mangrêtos manawi gêsangipun dados mêsin, namung sagêd makarti manut purba wasesanipun ingkang badhe ngangge.
Isining pamardi ingkang sagêd andayani katêntrêmaning agêsang, tumrapipun ingkang adhêdhasar rèligi = ngandêl dhatêng pangawasa gaib, inggih ingkang nitahakên bumi langit saisinipun sadaya, ungêlipun: sura dira jayaningrat, lêbur dening pangastuti. Manawi ingkang mampang-mampang, ingkang anggêgirisi, ingkang badhe ngêlun jagad punika dèrèng lêbur, tartamtu ing bawana tansah rêtu. Margining panglêbur namung satunggal, inggih punika: pangastuti.
Wasana ngaturakên sêsanti: aywa kêmba mêmayu yuning bawana.
Stb. No: 744., ASMA: T. Aboemakarim, Panggenan: Wanasaba, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 753., ASMA: T. Adisoedarmo, Panggenan: Surabaya, Kathahing arta: f 1,20, Kangge têngahan taun: 1939 I +
Soedjahar, Panggenan: Madiun, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 757., ASMA: Mij. Padmi, Panggenan: Tulungagung, Kathahing arta: f 0,80, Kangge têngahan taun: 1938 II + f 0,20Stb. No: 758., ASMA: T. Soetomo, Panggenan: Karanganyar-Solo, Kathahing arta: f 1,20, Kangge têngahan taun: 1938 I + IIStb.
Purwakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 783, ASMA: Mij. Roesdalijah, Panggenan: Kuthaarja, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan
Panggenan: Kuthaarja, Kathahing arta: f 1,20, Kangge têngahan taun: 1938 II + 1939 IStb. No: 800, ASMA: R.M. Soetomo, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 801, ASMA: T. Soedjojo, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 802, ASMA: T. Soewadji, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 810, ASMA: R. Soemadijo, Panggenan: Maos, Kathahing arta: f 0,60,
Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 819, ASMA: Mej. Daroeki, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938
Panggenan: Klampok, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 827, ASMA: Mej. Daisah, Panggenan: Purwakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 830, ASMA: T. Notopijogo, Panggenan: Lumajang, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 831, ASMA: T. Prijosoedirdjo, Panggenan: Bajanêgara, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 832, ASMA: R. Soemono, Panggenan: Kêndhal, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 836, ASMA: Sri Paniti, Panggenan: Karanganyar, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 837, ASMA: Mej. Koes, Panggenan: Jokja, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 842, ASMA: R. Widjono, Panggenan: Sêpanjang, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan
Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 846, ASMA: Mevr. Dr. Diran, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb.
Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 850, ASMA: R.S. Djogokartiko, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938
Brotosoendjojo, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 853, ASMA: Rr. Soetarti, Panggenan: Dlanggu, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 855, ASMA: T. Soebardjo, Panggenan: Banyuwangi, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 858, ASMA: R.Ngt. Martokanjoko, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 862, ASMA: M.B. Wirjowigoeno, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 863, ASMA: Mej. Soerini, Panggenan: Wirasari, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 II
jo, Panggenan: Dlanggu, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 869, ASMA: T. Haripoernomo, Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb.
taun: 1938 IIStb. No: 880, ASMA: Mej. Asmaniati Iskaq, Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 884, ASMA:
Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 887, ASMA: T. Sastrodiwirjo, Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan
Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 895, ASMA: T. Soeradi, Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb.
Kupat lepat taline janur.Iwake pitik enak rasane.Lepat luput songko sedulur.Akeh sithik sing gedhe
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih
Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana
nuwun mas Prawiro gelem mampir ing blog ku iki ,
Dalem Caos Sungkem Bekti saha angluhuraken Panjenengan
Dalem nyuwun sabda lebur sedaya dosa kadurakan ingkang sampun dalem
tansah kajiwa kasarira dumateng kula panjenengan saha
'Catur Arum – Urip Sing Pelakon'
Lirik Lagu Catur Arum Urip Sing Pelakon Lyrics
Nrimo lan sukurono paran hang ono..
Contoh Khutbah idul adha berbahasa jawa
Wonten enjing ingkang kebak berkah lan rohmat meniko, kito kempal keranten badhe jumenengaken sholat Idul Adha. Nembe mawon kito ruku; lan sujud minongko wujud raos taat kito dateng Alloh SWT. Kito agungaken asma Alloh, kito kumandangaken takbir lan tahmid wonten ing musholla-musholla lan masjid-masjid. Takbir ingkang kito ucapaken boten namung obahe lambe tanpo arti, ananing minongko pengakuan ing dalem manah ingkang saget gumeteraken dateng manahipun tiyang ingkang sami iman dateng Alloh SWT. Alloh Moho Besar, Alloh Moho Agung, boten wonten ingkang patut dipun sembah sak lintunipun Alloh.
Idul Adha ingkang rayaaken saben tanggal sedoso Dzul Hijjah meniko ugi dipun kenal kanti sebutan Hari Raya Haji, sebab kaum muslimin ingkang nindaaken ibadah haji nembe nglampahi rukun haji iangkang utami, inggih menko wukuf wonteng Arofah. Sedoyo jamaah haji ngagem pakaian ihrom ingkang sarwo pethak lan boten jahitan, ingkang disebat pakaian ihrom. Meniko nglambangaken bilih kaum muslimin meniko sami akidahipun lan anggadhahi derajat ingkang sami, boten saget dibentenaken, sedoyo ngrumahosi sami derajatipun, sami-sami ngeparek dateng Alloh ingkang moho kuaos, kanthi sareng-sareng mahos talbiyah.
inggih meniko kito paring peparingan minongko raos remen dan tresno dateng tiyang sanes sesami tiyang muslim, senahoso kito piyambak kedah sengsoro. Tiyang sanes wau saget putranipun piyambak, tiyang sepahipun, keluarginipun lan sedoyo tiyang Islam sebangsa setanah air. Wonten malih pengorbanan ingkang dipun tujuaken dateng agami ingkang ateges kagem Allah SWT, lan menikolah pengorbanan ingkang inggil derajatipun. Kados ingkang sampun dipun tuladhaaken dening Kanjeng Nabi Ibrahim as.
Hadirin kaum muslimin muslimat ingkang dipun mulyaaken Allah SWT
Enjing meniko sedoyo umat Islam sak ngalam donya sami ngagungaken asmanipun Allah, sedoyo sami ngetingalaken kebahagiaanipun, jaler, estri, sepuh enem sedoyo medal saking dalemipun saperlu badhe jumenengaken sholat Idul Adha, utawi Idul Qurban. Kawontenan meniko ngemutaken dateng kito sedoyo, bilih kito supados nulodho perjuanganipun Kanjeng Nabi Ibrahim alaihis salam ingkang sampun dipun serat wonten Al-
sejarah. Sikap tabah lan teguhipun ing dalem nglampahi perintah Allah, andadosaken Nabi Ibrohim dados panutan umat sepanjang zaman.
Wonten nopo kok Gusti Alloh ngantos semanten agenge anggenipun mulyaaken kanjeng Nabi Ibrohim ? Nopo keranten bondo?, keturunan ? kekuatan? Utawi keperkasaan ?. Boten niku.
Wonten ing zaman sak meniko, pengorbanan Nabi Ibrohom kasebat kedah tetep kito apresiasi aken, kito wujudaken, sahe ing dalem bentuk ubudiyah mahdoh kanthi nglampahi ibadah haji kagem ingkang sampun mampu, lan nyembelih hewan kurban kagem tiyang ingkang kagungan kecukupan bondo kagem kurban. Kejawi meniko kito ugi tetep kedah terus menerus menginterprestasikan kisah keteguhan, ketaatan lan ketabahan Nabi Ibrohim kasebat wonten pagesangan kito.
ngorbanaken putranipun saget kito wujudaken wonten kerelaan kito ambagi kasenengan kalian tetanggi, lingkungan lan sederek-sederek umat Islam lintunipun. Kados sederek kito ingkang nembe nglampahi ibadah haji ugi sami ngelaksanaaken nyembelih hewan kurban.
langkung aktif lan giat ugi tanggung jawab ndadosaken lingkungan kito dados lingkungan ingkang ngremenaken, lingkungan ketingal pasedherekanipun sarto gesang kanthi kasih sayang dateng sesami.
Menikolah pesan agung ingkang saget kito pendhet saking kisah perintah nyembelih Islamil putranipun Ibrohim alaihis salam.
Pramilo, menawi kito ngakeni cinta Allah lan rosulipun serto nderek ajaran-ajaran Islam, temtu kito boten badhe nyia-nyiaaken kesempatan ing wulan Idul Adha meniko namun kangge seneng-seneng piyambakan. Sebab Alloh merintahaken dateng kito andum karunia lan kesyukuran wonten dinten riyadin meniko, kados ingkang sampun dipun contoaken deneng poro Nabi lan poro ulama.
Mugi-mugi Alloh paring pangapunten dateng sedoyo dosa lan kesalahan kito ugi maringi sedoyo kasih sayangipun dateng kito sedoyo, sahinggo sedoyo hajat kito dipun cekapi deneng Alloh, supados kito saget ngabdi lan ngibadah dateng Alloh kanthi langkung sampurno. Amin
Siklus Calvin yaiku siklus sing kalebu siklus ing anabolisme ing prosés fotosintésis luwih tepaté ing prosés fotosistem lan ing bagéyan Aliran éléktron fostosistem II kang sifaté nonsiklus. [1] Siklus calvin iku kasusun saka 2 tahap réaksi yaiku réaksi padhang lan réaksi peteng. Réaksi padhang bakal ngasilna prodhuk akhir ATP lan NADPH2. [1] Réaksi peteng bakal ngasilna gula (karbohidrat). [1] Kabéh réaksi mau kedadéyan ing jero mé sofil luwih tepaté ing kloroplas. Tahapan Siklus Calvin yaiku antara liya [1]
karboksilasi, yaiku nalika CO2 difiksasi déning senyawa rébulosa bifosfat (RuBP)kang duwé atom C lima amarga namung fiksasi utawa naléni atom C siji dadi kabentuk senyawa RuBP kang duwé atom C 6 ing kondhisi kang ora stabil lan pecah dadi loro senyawa gliseraldehid 3 fosfat (G3P). [2]
rédhuksi banjur sakwisé prosés karboksilasi kang ngasilna senyawa gliseraldehid 3 fosfat (G3P) loro kang berréaksi karo ATP bakal mbentuk asam fosfogliseraldehid kang ésih talénan karo H2 kang asalé saka NADPH2. [2] Prosés rédhuksi bakal ngasilna 6 senyawa gliseraldehid 3 fosfat sakwisé nglakoni siklus réaksi ping telu. [2]
régenerasi Yaiku prosés gawé manéh senyawa reuloa bifosfat (RuBP) kang dienggo kanggo naléni CO2. [2] Pembentukan manéh senyawa rebulosa bifosfat kang banjur pecah dadi senyawa gliseraldehid 3 fosfat (G3P) loro kang banjur berréaksi karo ATP kang ngasilna asam fosfogliseraldehid lan NADPH2. [2] Siklus réaksiné kedadéyan ping telu lan banjur nglakokna régenerasi manéh. [2]Dadi, kanggo gawé molekul glukosa siji dibutuhna siklus Calvin ping nem nganggo cara nangkap nem molekul 6CO2. Reaksiné kayata ing ngisor iki:
6CO2 + 6H2O ------ C6H12O6 + 6O2
^ a b c d (id)(Kistinnah, I., Lestari, E.S. (2009)." Biologi 3: Makhluk Hidup dan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.39, 15 Maret 2013.
sing biso ndampingi sampeyan cak. Lanange jagad temenan je... :D==================Postingane marai
lpg 3kG…akèh sing njeblug…aku yå wis nyawang…nyawang thok…
banjir-bandhang, gempa-bumi, lemah-longsor, tsunami…aku yå wis nyawang…nyawang thok… whah mèh lali, aku diutus simbah nggolèki pak min ‘tukang-nyawang’…bén resik2 gandhok kulon sing kebhak ‘sawang’ (omah kemånggå) nék ngono…kepekså aku pamit dhisik, mengko disambung manéh… *iki mbuh komèné såpå…lha wong aku ora ånå*
Reply ↓	tomy on November 1, 2010 pukul 6:03 am said:
kanggo realitas awake dewe isane mung nyawang, nampa apa anane.
lan kalimat “KUDUNE” lha kuwi kang relevan marang apa kang ditindake awake dewe.
lha wong wis realitas yen pejabat kuwi maling.
KUDUNE mau ya mung kanggo awake dewe iki… kudune aku ora tumindak kaya ngono, kudune
mangsa kalih duk semana. Sengkalanira ingangit boqmenawa kaleresan rehning bodho pujanggane windunipun windu Setra ing mangke sengkalanya catur ing, syaraning ratu Dyan Dipati karsanira. Wau Kanjeng Dyan Dipati anggalih ayasa babad in tembe kaparinake dumateng …
lha isine gur golek samubarang sing menakne.., njur kalu
sing jenenge manungswa kawulo ya.. cuma melihat, meratap, menangis, menyumpah, memaki, nrima.. lha wong jenenge panguasa kuwi luwih diwedeni ketimbang sing Kawasa, lha sing jenenge penguasa kabeh kabehane.. ya Bebal.., jadi.. kepripun niki Kidimas lan para sedulur..? landasan menapa ingkang
perkembangan saka parakeet conducted dening ahli, ndadekake parakeet werna jas kang mung akeh amarga pangolahan alam, saiki bisa ngrancang ing sesuai karo wishes, supaya iku ora ngageti sing asil pembangunan asalé kuwi werna jas experienced dening parakeets iki wis tau kedaden kanggo spesies manuk liyane.
Perpindahan werna jas page kuning, karo tekane saka werna kuning kosong tanpa titik ireng. Sabanjure rawuh parakeet biru. Yen kita arep kanggo neliti, perkembangan saka werna kuning iku bener bleaching saka werna asli (ijo), wondene warna biru punika pitulungan saka werna ijo.
Banjur parakeets werna jas deviating saka werna saka parakeets werna asli nyebabake werna jas bisa dipérang dadi patang jinis, yaiku ijo, kuning, biru, lan putih.
Karo ibukutha papat jinis saka werna lan sesampunipun interbreed karo saben liyane, banjur dijupuk macem-macem werna kang ateges ndadékaké kanggo penguatan utawa weakening werna dhasar saka werna basa.
Saka asil uji sing wis rampung dening silang kanggo patang werna utami, pungkasanipun angsal werna dhasar parakeets minangka nderek:
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 03.34, tanggal 13 Juli 2016.
EPESUS 3:14 | Punika awinanipun tiang tansah
Mahaveer Jayanthi, Gurunaanak Jayanthi, Datta Jayanthi, Vamana
95,75 - 96,20 BT[1]
{{{dasar hukum}}}
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng gambaran
Baktiya • Baktiya Kulon • Banda Baro • Cot Girek •
Nagan Raya | Pidie | Pidie Jaya | Simeulue
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pidie&oldid=1102814"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Desember 4, 2007 in tembang	Piyantun jawi mbok menawi mboten asing kaliyan tembang Yen Ing Tawang ana Lintang. Tembang punika sampun kawentar wonten sadengah papan lan sampun kathah penyanyi ingkang nembangaken, salah satunggalipun dening mbak Mayangsari.
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi
WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses
dening romo Anjar Any, lan aslinipun mboten “cah ayu” ananging “cah bagus”. Mbok bilih amargi kesengsem kaliyan Mas Bambang, lajeng Roro Mayangsari
Menawi mboten lepat tembang menika sampun wonten saking jamannipun Panembahan Senopati maksih sugeng. Tembang menika wujud gorehing
mboten percaya kula menawi dereng ngertos panjenengan nembang tembang punika…. 🙂
Kaca kiye uwis dadi pedoman nang Wikipedia basa Banyumasan. Isinya uwis ditampa nang para panganggo lan dianggep dadi standar sing kudu dipeloni nang kabeh pangganggo. Sedurunge nyunting kaca kiye,
wong dweso says:	11 August, 2009 at 9:58 p	assalamualaikum..
sugeng pitepang ngge…aku wong dweso sosossoso
Loro Jonggrang utawa Roro Jonggrang yakuwe salah sijine legenda Jawa Tengah. Legenda kiye uga biasane diarani
panjang: “Sopo sing nandur pari, bakale ngunduh pari. Sopo sing nandur suket, bakale ngunduh suket. Sopo sing nandur apik, bakale ngunduh apik. Sopo sing nandur elek, bakale ngunduh elek. (
kalihan kula. (Sapunika kadospundi karsa sampeyan dene têka ngaping kalih maoni dhatêng kula).
75. Nabi Musa matur: Sasampuning punika, mênawi kula ngantos takèn utawi maoni malih dhatêng sampeyan kula narimah sampeyan pisah, awit sampun têtela anggèn sampeyan kula dhèrèkakên, wontên pakèwêdipun.
76. Wong loro mau nuli ambanjurake lakune. Ing wayah surup têkan ing nagara Intakiyah (ana ing kono padha kêluwèn) banjur anjaluk suguh marang wong ing kono, nanging padha ora gêlêm nyuguh marang wong loro mau. Ing kono ana pagêr bata (dhuwure satus asta) wis dhoyong bangêt, kari rubuhe bae. Iku banjur dijêjêgake dening Nabi Khidlir (mung sarana dicuthik nganggo têkên bae). Nabi Musa matur marang Nabi Khidlir (lampah punika wau radi kêtliwêng), upami anggèn sampeyan anjêjêgakên pagêr banon wau mawi janji mundhut sêsêgah, kados-kados tiyang ing ngriki sami purun ngêdalakên sêsêgah.
77. Nabi Khidlir mangsuli: Sapunika sampun sêdhêngipun kula pêpisahan kalihan sampeyan (awit sampun tita sampeyan botên sabar kêkancan kalihan kula), nanging sampeyan kula jarwani rumiyin katêranganipun pandamêl kula, ingkang sampeyan [sampe...]
[...yan] botên kuwawi ngampah, têmah lajêng sampeyan waoni.
78. Baita ingkang kula botol, punika gadhahanipun tiyang miskin sadasa, sami ngupajiwa sarana baita wau wontên ing sagantên, mila kula botol supados baita wau cacad, awit ing wingking badhe wontên ratu kaphir ngrampas sawarnining baita ingkang tanpa cacad kalihan panganiaya.
79. Dene lare jalêr ingkang kula pêjahi, punika bapa biyungipun sami tiyang mukmin (sakalangkung sami asih dhatêng anakipun) lare jalêr wau mila kula pêjahi. Kula kuwatos ing têmbenipun (awit mênawi panjang umuripun pinêsthi dados tiyang kaphir, sarta) badhe ngajak-ajak bapa biyungipun dados tiyang kaphir.
80. Kajêng kula, ing têmbe bapa biyung wau dipun paringana lintu dening Allah Pangeranipun, gadhah anak èstri ingkang langkung prayogi, ngungkuli anakipun jalêr ingkang kula pêjahi, manut miturut dhatêng tiyang sêpuhipun (emah-emah angsal nabi, saha badhe nurunakên para nabi).
81. Wondene pagêr banon dhoyong ingkang kula jêjêgakên, punika gadhahanipun lare yatim kêkalih,
(Ingkang satunggal nama Asram, satunggalipun nama: Sarim) sami wontên salêbêtipun nagari Intakiyah ngriki. Sangandhaping talês pagêr banon wau wontên pêndhêman rajabrana, têtilaraning bapakipun, dene bapakipun lare kalih wau tiyang sae nama pun Kasih. Mênawi pagêr banon wau kalajêng rêbah, rajabrana lajêng dipun panggih ing tiyang ingkang môngka) karsaning Allah Pangeran sampeyan tuwuh saking wêlas-asihipun lare yatim kêkalih wau, benjing mênawi sampun sami diwasa, dipun sumêrêpakên dhatêng rajabrana pêndhêmaning bapa, salajêngipun dipun dhudhuk. Inggih punika katêranganipun pandamêl kula ingkang sampeyan botên
iku sira wangsulana: Iya, aku bakal nyaritakake lêlakone Raja Dzulkarnèn mau marang kowe.
83. (Pangandikaning Allah: Ingsun paring dalan marang Raja Dzulkarnèn ênggone anjajah ana ing bumi (Ingsun paring gagah prakosa, têguh wantala, prabawa, kêkêndêlan, nganti saisining [sai...]
[...sining] jagad ora ana kang ngalahake, lan ora ana kang wani nglawan. Apadene Ingsun pintêrake marang sarupaning basa. Ing kono Raja Dzulkarnèn malaku ing dalan, anjajah ing bumi mangulon.
84. Lakune Raja Dzulkarnèn barêng têkan ing
85. Ingsun ngandika: He Dzulkarnèn, wong kaphir iku kêna padha sira pilara lan sira patèni pisan, lan kêna uga sira gawe bêcik sarana sira Islamake.
86. Raja Dzulkarnèn munjuk ing Allah: Sintên ingkang puguh ngantêpi anggènipun kaphir, tamtu kawula pisakit, utawi kawula pêjahi pisan. Sasampunipun pêjah, wontên ing akhirat dipun sowanakên, wontên ngarsanipun Pangeranipun, lajêng dipun siksa wontên ing naraka ingkang sakalangkung anggêgirisi.
87. Wondene tiyang ingkang purun pitados ing Allah, sarta nglampahi pandamêl sae, punika ing têmbe badhe angsal ganjaran suwarga, pituwas anggènipun anglampahi pandamêl sae, sarta badhe [ba...]
[...dhe] kawula tanduki têmbung aris, punapadene paprentahan kawula dhatêng tiyang wau tamtu ènthèng.
88. Lakune Raja Dzulkarnèn banjur bali mangetan.
89. Barêng têkan ing panggonan mêtuning srêngenge, pandêlênge Raja Dzulkarnèn, wêtuning srêngenge mau cêdhak lan panggonane wong (alasan) kang tanpa omah, kanggo ngeyub, nulak panasing srêngenge, (wong mau padha omah ana ing lèng).
90. Panganggêpe Raja Dzulkarnèn marang wong tanah wetan, padha bae wong tanah kulon mau (Pangandikaning Allah): Ingsun wis nguningani marang Raja Dzulkarnèn, sasuwene Ingsun dadèkake ratu, lakune bêcik. NgostokakeNgèstokake. parentah Ingsun.
91. Raja Dzulkarnèn ambanjurake lakune anjajah bumi mangalor.
92. Nganti têkan ing lowahing gunung tanah lor, sangarêping lowahan mau diênggoni ing wong akèh kang anèh têtêmbungane,
punika wontên titahing Pangeran, nama Yajuja wa Makjuja (sakalangkung dening
kathah sarta anggêgirisi), mênawi malêbêt ing ngriki, lajêng sami damêl risak wontên ing bumi (môngsa tiyang, utawi samukawis ingkang wontên, têlas dipun têdha), ingkang punika sang prabu punapa kaparêng angyasakakên bètèng supados Yajuja wa Makjuja wau botên malêbêt ing ngriki (mênawi kêlampahan makatên, kula inggih sagah nyaosi bêbingah arta dhatêng sang prabu.
94. Raja Dzulkarnèn mangsuli: Ora susah, aku wis diparingi santosa lan sugih bôndha dening Pangeranku, iku luwih bêcik, ngungkuli pangêbangmu iku. Saiki kowe tak yasakake bètèng wêsi kang mêpêti lowahaning gunung iki. Kowe mung padha ambaonana bae.
95. Saiki kowe padha ngusungana wêsi gêdhe-gêdhe iku, nganti mêpêti lowahaning gunung (lan dokokana kayu, wong akèh banjur padha tumandang. Barêng wis mêpêti lowahaning gunung, Raja Dzulkarnèn parentah): Saiki kayu iku sumêdên damonana, nganti wêsi iku dadi gêni. Raja Dzulkarnèn parentah manèh: Saiki padha ngusungana têmbaga. Raja Dzulkarnèn banjur ngêsokake têmbaga mau minôngka patrining wêsi.
96. Ing kono Yajuja wa Makjuja padha ora bisa mènèk ing bètèng, lan ora bisa ambabah.
97. Raja Dzulkarnèn banjur dhawuh: Kowe padha sumurupa, mungguh adêge bètèng iki dumunung rahmating Pangeranku marang kowe kabèh.
98. Ing besuk mênawa wis têkan ing wêwangên kang wis ditamtokake dening Allah Pangeranku, bètèng wêsi iki mêsthi ambruk, rata lan bumi, dene papasthèning Pangeranku mêsthi kalêksanan.
99. (Pangandikaning Allah): Ing dina iku Yajuja wa Makjuja padha Ingsun umbar, malêbu ngêbaki jagad, sarta banjur padha tumpang tindhih saking dening
banjur padha urip, tangi saka ing kubure, lan banjur padha dikalumpukake.
100. Ing kono Ingsun ngetokake naraka Jahanam, Ingsun tontonake marang sarupane wong kaphir.
101. Kang mataning atine padha kêtutupan, ora nganggêp pituturing Kuran, pangrunguning atine ora kataman pituduh bênêr.
102. Para wong kaphir apa padha ngira yèn ênggone ngadêgake Pangeran liyaningsun, iku bakal makolèhi marang awake (luput pangirane). Ingsun ngancam marang sarupane wong kaphir, bakal padha Ingsun ênggonake ana ing naraka Jahanam.
103. (He Mukhammad) sira dhawuha: Apa kowe padha nyuwun tak wijangake wong kang lakune padha kapitunan bangêt.
104. Kang lakune ana ing dunya iki padha kêsasar, panêmune wong mau, mungguh panggawene kang dilakoni iku wis bêcik.
105. Iya iku sarupane wong kaphir kang padha maido ayating Pangerane, lan maido yèn ing têmbe ana ing akhirat bakal padha disebakake ana ngarsaning Pangeran, wong kang mangkono mau, lakune kang bêcik larut sirna kabèh. (Pangandikaning Allah): Ing besuk dina kiyamat, wong mangkono mau ora susah Ingsun traju ala lan bêcike (awit lakune ala kabèh).
106. Pituwase wong mangkono mau, disiksa ana ing naraka jahanam, marga ênggone padha kaphir, sarta padha anggêguyu Ayat [A...]
[...yat] Ingsun lan para utusan Ingsun.
107. Dene sarupane wong kang padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha diparingi ganjaran, diênggonake ana ing suwarga Phirdos.
108. Enggone manggon ana ing suwarga mau langgêng salawas-lawase (sarta wis padha narima) ora pisan kapengin diganjar kang luwih saka iku.
109. (He Mukhammad) sira dhawuha: Upama banyuning sagara iku wujud mangsi, diênggo nulisi kawruh lan kawicaksananing Allah, mangsi mau mêsthi êntèk, sarta kawruh lan kawicaksananing Allah durung êntèk, sanadyan Ingsun nganakake mangsi manèh samono êngkas, iya êntèk manèh, tur kawruh lan kawicaksananing Allah mêksa durung êntèk.
110. (He Mukhammad) sira dhawuha: Satêmêne aku iki iya manungsa, padha bae lan kowe iku kabèh, mung kacèk aku diparingi wahyu dening Allah. Satêmêne Pangeranmu iku mung siji Allah. Dene sing sapa kapengin katêmu lan Allah Pangerane, iku nglakonana panggawe bêcik, sarta ênggone ngabêkti nyêmbah ing
Awit Ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
1. Kaph ha ya ngain sad, iku kabèh araning aksara Ngarab, Allah piyambak kang wuninga têgêse ênggone ngandika mangkono mau. Iki
3. Unjuke mangkene: Dhuh Allah Pangeran kawula, kawula punika sampun sêpuh, bêbalung kawula sampun ringkih, sirah kawula sampun mabluk uwanipun.
4. Ingkang sampun-sampun, kawula nyênyuwun ing Tuwan, botên nate botên kasêmbadan.
5. Punapadene rabi kawula punika pancèn gabug (botên sagêd manak) dados [dado...]
[...s] kawula punika kuwatos, benjing sapêngkêr kawula, bok mênawi kawula botên tilar ali waris (ingkang darbe barang têtilaran kawula, saha andumugèkakên ngampil agami Tuwan) mila Tuwan mugi kaparênga maringi anak jalêr dhumatêng kawula, saking ngarsa Tuwan.
6. Anak jalêr wau ing têmbe angsala waris barang têtilaran kawula, saha waris kanabianipun êmbah kawula Nabi Yakkub, saha mugi Tuwan tamtokakên anglampahi punapa ingkang dados kaparêngipun karsa Tuwan.
7. Allah marêngake panyuwune Nabi Zakariya, pangandikane: Sira bungaha bakal Ingsun paringi anak lanang, iku sira jênêngna Yahya.
8. Sadurunge iku, durung tau ana wong jênêng Yahya.
9. Nabi Zakariya munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kadospundi sagêdipun kalêksanan kawula gadhah anak jalêr, rabi kawula punika gabug, kawula piyambak sampun sêpuh sangêt, sampun pikun.
10. Allah ngandika: Wis mêsthi kalakon mangkono. Pangeranira ngandika: Prakara maringi anak marang wong pikun lan wong gabug, iku ingatase Ingsun gampang bae. Sadurunge iki, biyèn sira iku ora ana, lan dudu barang- barang, sira banjur
11. Nabi Zakariya munjuk: Dhuh Pangeran kawula, dhawuh Tuwan punika mênawi saèstu mugi Tuwan kaparêng paring tôndha yêkti dhumatêng kawula. Allah ngandika: Iya tôndha yêktêneyêktine. yèn sira bakal duwe anak lanang mangkene: Sajrone têlung dina têlung bêngi, sira ora bisa cêcaturan lan wong, tur tanpa nandhang lara apa-apa.
12. Nabi Zakariya banjur mêtu saka ing imaman, katêmu lan para sêntanane. Sarèhne Nabi Zakariya ora bisa calathu, mung awèh sasmita bae, surasane: Kowe padha sêmbayanga ing wayah esuk lan sore.
13. (Cêkake Nabi Zakariya kalêksanan duwe anak lanang, sarta banjur dijênêngake Yahya). Yahya mau Ingsun junjung dadi nabi, Ingsun paringi kawicaksanan tur isih bocah (lagi
14. Lan manèh Nabi Yahya mau Ingsun dunungi budi wêlasan, marang sapêpadhaning manungsa, sarta [sar...]
[...ta] rêsik atine, apadene ngabêkti wêdi ing Allah. Mangkono uga ngabêkti marang wong tuwane loro. Nabi Yahya iku dudu wong gumêdhe lan dudu wong duraka.
15. Nabi Yahya mau nalika mêtu saka ing guwa garba lan nalikane tumêka ing janji, apadene besuk nalikane Ingsun uripake, tangi saka ing pati, Ingsun paringi sêlamêt saka sakèhing rêribêd.
16. (He Mukhammad) sira nyaritakna lêlakone Maryam ana ing Kuran, nalikane
Ing kono Ingsun ngutus roh Ingsun Malaikat Jabarail, kang mancala rupa wong lanang kang ganêp, Jabarail nêmoni Maryam.
18. Maryam banjur matur marang Malaikat Jabarail: Mênawi sampeyan punika tiyang ajrih ing Allah, kula ngungsi nyuwun pitulungipun Pangeran Ingkang Mahamirah, sampun ngantos kenging panggodha jalaran sampeyan.
19. Malaikat Jabarail mangsuli: Sayêktosipun [Sayê...]
[...ktosipun] kula punika utusaning Allah Pangeran sampeyan dipun utus maringi putra jalêr dhumatêng sampeyan, calon tiyang suci botên pisan anglampahi dosa.
20. Maryam matur manèh: Kadospundi sagêdipun kalêksanan kula gadhah anak jalêr, ingkang môngka kula punika botên magêpokan bojo sarta botên anglampahi bandrèk.
21. Malaikat Jabarail mangsuli: Makatên punika mêsthi kalêksanan. Pangandikaning Allah Pangeran sampeyan makatên: Prakara ênggon ingsun maringi anak marang
kawasaningsun, lan minôngka sih-Ingsun marang wong kang padha pracaya. Dene kalêksanane kang mangkono mau, iku prakara wis pinêsthi.
22. (Malaikat Jabarail banjur andamoni Dèwi Maryam), sanalika Dèwi Maryam mêtêng, ngêtêngake Nabi Ngisa. Ing kono Dèwi Maryam merang, lunga mênyang panggonan kang adoh para sanake.
23. Barêng wis têkan lèke, Dèwi Maryam
nglarani. Banjur marani wit kurma garing ginawe sèndhèn (banjur nglairake bayi lanang). Sêsambate Dèwi Maryam: Adhuh, bok iya aku mati sadurunge nglakoni lara lan wirang mangkene iki. Saiki aku dadi barang kang tanpa aji.
24. Malaikat Jabarail banjur nguwuh-uwuh ana ngisore Dèwi Maryam: He Dèwi Maryam, sampeyan sampun susah. Allah Pangeran sampeyan sapunika angwontênakên lèpèn mili wontên ngandhap sampeyan punika.
25. Uwit kurma garing ingkang sampeyan sèndhèni punika saking karsaning Allah, ijêm sêgêr sarta awoh sami sanalika, punika sampeyan oyag-oyag, tamtu uwohipun ingkang nyadham utawi matêng sami rêntah wontên nganjêng sampeyan. (Dèwi Mariyam miturut parentahe Malaikat Jabarail).
36. Sapunika sampeyan dhahar lan ngunjuk, sarta dipun têntrêm panggalih sampeyan. Mênawi sampeyan sumêrêp wontên satunggaling tiyang takèn bab anggèn sampeyan pêputra.
27. Punika sampeyan wangsuli makatên kemawon: Kula punika ngluwari nadzar kula dhatêng Pangeran ingkang [ing...]
[...kang] Mahamirah, siyam ambisu, mila ing dintên punika kula botên purun wicantên kalihan tiyang.
28. Dèwi Maryam barêng wis rêncang lan rêsik banjur bali marang panggonaning sanake sarwi ngêmban putrane. Para sanake banjur padha nyaruwe, pangucape: He Maryam, saiki kowe têkan nglakoni panggawe kang ngeram-eramake (manak tanpa bapa).
29. He wong wadon kang suci prasasat Nabi Harun, bapakmu Kyai Ngimran iku dudu wong ala, apadene êmbokmu Nyai Khannah iya dudu sundêl (yagene têka nuwuhake anak wong kaya kowe).
30. Dèwi Maryam banjur awèh sasmita, wong kang padha takon mau dipurih takon marang Nabi Ngisa. Para sanake banjur mangsuli: (anèh têmên kowe Maryam) kapriye ênggonku ngajak caturan bayi kang ana pangkonmu.
31. Ing kono Nabi Ngisa mangsuli: satêmêne aku iki kawulaning Allah ing têmbe Allah bakal anjunjung aku dadi Nabi, sarta bakal maringi kitab Injil marang aku.
32. Ana ing êndi bae panggonanku Allah bakal ambarkahi marang aku, migunani marang
wong akèh. Lan manèh Allah dhawuh marang aku, ing salawasku urip, aku ingandikakake anglakoni sêmbayang lan bayar zakat.
33. Apadene aku dikarsakake ngabêkti manut miturut marang ibuku, lan ora ngarsakake aku dadi wong gumêdhe lan duraka.
34. Nalikane aku mêtu saka ing guwa garba, lan besuk nalikane aku mati, apadene besuk nalikane aku diuripake manèh, tangi saka ing pati, aku diparingi slamêt dening Allah saka sakèhing rêribêt.
35. Kang ngucap mangkono mau Nabi Ngisa putrane Maryam, dene pangucape mangkono mau mung satêmêne bae. Ewadene andadèkake kodhênge wong kang padha krungu. (Ana wong kang calathu: Bayi iku putrane Allah. Lan ana manèh kang calathu: Yaiku Allah).
36. Allah iku Mahasuci, ora pisan pêputra. Samôngsa ana parênge karsaning Allah nganakake apa bae. Allah mung ngandika: Anaa anu, ing kono barang kang dikarsakake mau banjur ana padha sanalika.
lan Pangeranmu, mulane padha nêmbaha ing Allah. Wruhanira, iki dalan kang bênêr.
38. Barêng Nabi Ngisa calathu mangkono, manungsa banjur dhewe-dhewe panêmune, dadi têlung golongan. Dene siksa naraka kang luwih dening abot, iku dadi pituwase wong kaphir kang padha maido bakal anane dina kiyamat.
39. Anggumunake bangêt wong mau, dene wis padha krungu sarta wis padha andêlêng tôndha yêkti, têka padha ora pracaya dina kiyamat, ênggone bakal padha disebakake marang Ingsun. Ewadene ing dina iki wong
kono sarupaning prakara dipancas dening Allah, kang môngka ing saiki wong kaphir mau ana sajroning lali, ora mikir prakara akhirat, malah padha ora pracaya marang akhirat.
41. Ingsun bakal matèni wong saisining bumi kabèh, ing kono jagad iki lan saisine kabèh maligi dadi kagungan Ingsun. Sarupaning wong sawise Ingsun tangèkake saka
ing pati, banjur padha bali disebakake marang Ingsun.
42. (He Mukhammad) sira nyaritakna lêlakone Nabi Ibrahim ana sajroning Kuran. Nabi Ibrahim mau wong têmên lan setya tuhu kang Ingsun junjung dadi nabi.
43. Dhèk samana Nabi Ibrahim matur marang bapakne: Dhuh bapak, kenging punapa sampeyan têka nyêmbah brahala, brahala punika botên gadhah pamirêng lan botên sagêd ningali, sarta botên sagêd damêl punapa-punapa dhatêng sampeyan, angwontênakên kabêgjan utawi nulak pakèwêd, punika botên pisan-pisan.
44. Dhuh bapak, kula punika kaparingan wahyuning Pangeran, kawruh kasunyatan sarta sarengat, ingkang sampeyan botên dipun paringi, mila sampeyan mugi manuta dhatêng kula, kula sagah nêdahakên margi lêrês dhatêng sampeyan.
45. Dhuh bapak, sampeyan mugi sampun kèlu dhatêng panggodhaning setan, setan punika duraka dhatêng Pangeran ingkang Mahamirah.
46. Dhuh Bapak, kula punika kuwatos (bilih sampeyan puguh), botên wande sampeyan [sampe...]
[...yan] dipun siksa dening Pangeran Ingkang Mahamirah, salajêngipun sampeyan dados kancanipun setan wontên
mêsthi kowe tak balangi, lan kowe lungaa saka ing kene nganti pirang-pirang taun.
48. Nabi Ibrahim matur manèh: sampeyan badhe kula suwunakên ing Allah Pangeran kula, mugi dipun têdahna dhatêng agami Islam, saha dipun apuraa kalêpatan sampeyan, salajêngipun dipun paringana wilujêng, awit Allah Pangeran kula punika wêlas asih dhumatêng kula.
49. Sapunika kula kesah saking ngriki, ngesahi sampeyan lan ngesahi brahala sêsêmbahan sampeyan, punika dede Allah, kula mêsthi nêmbah dhatêng Allah Pangeran kula, anggèn kula nêmbah dhatêng Allah punika supados kula botên dados tiyang cilaka.
50. Barêng Nabi Ibrahim wis anglungani wong kang padha nyêmbah brahala, sarta nglungani brahalane kang disêmbah, dudu Allah, Ingsun maringi anak lanang [la...]
[...nang] marang Nabi Ibrahim, aran Nabi Iskak, sabanjure Nabi Iskak duwe anak lanang aran Nabi Yakkub. Kabèh mau padha Ingsun junjung dadi nabi.
51. Nabi têtêlu mau padha Ingsun paringi sih Ingsun bôndha lan anak, apadene Ingsun paringi pangaji-aji lan pangalêmbana, misuwur ing wong ahli agama.
52. Lan manèh nyaritakna lêlakone Nabi Musa ana ing Kuran. Nabi Musa iku wong kang dipilih ing Pangerane lan dirêsikake atine, sabanjure dijunjung dadi Nabi lan Rasul.
53. Lan Ingsun timbali saka ing gunung Tursina, kang ana ing sisih têngên (Nalika Nabi Musa lumaku saka ing Madyan) sarta Ingsun cêdhakake, Ingsun parêngake imbal pangandika lan Ingsun.
54. Sarèhne Ingsun asih marang nabi Musa, mulane sadulure lanang kang aran Harun, uga Ingsun junjung dadi nabi.
55. Lan manèh nyaritakna lêlakone Nabi Ismangil ana ing Kuran. Nabi Ismangil iku wong kang sêtya tuhu ing janji, lan Ingsun junjung dadi nabi lan rasul.
56. Nabi Ismangil iku parentah lan anak bojone, lan para santanane padha dikon anglakoni [a...]
[...nglakoni] sêmbayang lan bayar zakat. Nabi Ismangil mau nglakoni sabarang kang dadi kaparênging Allah Pangerane.
57. Lan manèh nyaritakna Nabi Idris ana ing Kuran. Nabi Idris iku wong têmên lan sêtya tuhu, kang Ingsun junjung dadi nabi.
58. Lan Ingsun anjunjung Nabi Idris marang panggonan kang luhur (iya iku ana ing langit kang kaping pat).
59. Para Nabi mau kabèh padha turune Nabi Adam, lan uga turune wong kang padha Ingsun mot ana ing praune Nabi Nuh, lan turune Nabi Ibrahim, iku kabèh wong kang padha Ingsun paringi kabungahan, lan kalêbu ewone wong kang Ingsun paringi pituduh bênêr, sarta Ingsun pilih. Kabèh mau mênawa diwacakake kitabing Allah Kang Mahamurah, banjur padha anjungkêl sujud ing Allah sarta padha nangis saking dening konjême.
60. Sapungkure para nabi mau, wong Yahudi banjur padha sêmbrana ênggone sêmbayang, lan ana kang ora sêmbayang babar pisan, mung padha nuruti karêpe dhewe-dhewe. Wong mangkono mau ing têmbe dicêmplungake ing jurange naraka Jahanam.
61. Kajaba wong kang banjur tobat lan pracaya, [pra...]
[...caya,] sarta nglakoni panggawe bêcik. Wong mangkono mau ing têmbe bakal padha diganjar malêbu ing suwarga, sabarang panggawene bêcik mau ora ana kang kêliwatan, kabèh diganjar.
62. Iya iku suwarga Ngadan, kang diênggo ngêbang dening Pangeran Kang Mahamurah marang para kawulane, kang saiki suwarga mau isih gaib (durung katon), satêmêne pangêbanging Allah iku mêsthi kalêksanan.
63. Wong mukmin ana ing suwarga ora tau krungu suwara kang ora andhêmênake, mung krungu pambage raharja sapêpadhane suwara kang ngrêsêpake. Sabên wayah esuk lan sore yèn mungguh ing dunya, wong suwarga padha diladèni dhahar.
64. Iya iku suwarga kang pancèn cawisane wong kaphir upama Islama, ing mêngko Ingsun paringake marang para kawulaningsun kang padha wêdi marang Ingsun (ora maro tingal) tumônja warisan.
65. (Malaikat Jabarail matur marang Nabi Mukhammad): Anggèn kula tumurun dhatêng dunya sowan ing sampeyan punika, botên kenging sakajêng-kajêng kula piyambak, kêdah têrang dipun utus dening [de...]
[...ning] Allah Pangeran sampeyan. Allah punika nguningani samukawis ingkang kalampahan sadèrèngipun kula wontên lan sasampunipun kula pêjah, punapadene wiwit sapunika dumugi dintên kiyamat. Allah Pangeran sampeyan botên pisan kasupèn.
66. Allah punika Pangeraning bumi kalihan langit, lan Pangeraning samukawis ingkang wontên saantawisipun bumi kalihan langit, mila sampeyan mugi nêmbaha ing Allah, sarta dipun têguh panggalih sampeyan, mantêp anggèn sampeyan nêmbah ing Allah. Punapa sampeyan sumêrêp sanèsipun Allah ngangge nama Allah (môngsa wontêna).
67. Allah ngandika: (He Mukhammad), wong kaphir padha ngucap mangkene: Besuk yèn aku wis mati, jare bakal diuripake manèh (apa nyata mangkono).
68. Wong kaphir mau apa ora rumasa, biyèn awake ora ana, lan dudu barang-barang. Saiki Ingsun anakake dadi manungsa.
69. Dêmi Pangeranira Mukhammad. Ing têmbe wong kaphir iku mêsthi Ingsun tangèkake [tangèka...]
[...ke] saka ing pati, lan Ingsun gandhèng karo setan kalawan rante, nuli Ingsun mot ing grobag, Ingsun cêpakake ana ing pinggiring naraka Jahanam.
70. Siji-sijining golongan nuli Ingsun pilihi, êndi kang gêdhe dhewe dosane marang Pangeran kang Mahamurah (iku Ingsun dhèwèkake).
71. Sawise pilah, Ingsun luwih dening wuninga marang wong kang bênêre bangêt, kudu dicêmplungake ing naraka iku Ingsun cêmplungake dhisik.
72. Manungsa kabèh, Islama, kaphira, sira mêsthi padha têkan ing naraka, mangkono iku wis ditamtokake kalawan khukuming Allah Pangeranira.
73. Sawise têkan ing naraka, sarupane wong kang wêdi ing Allah, Ingsun paringi slamêt, ora kêcêmplung ing naraka, dene sarupane wong kaphir, padha Ingsun kèrèkake kêcêmplung ing naraka, langgêng ana ing kono.
74. Manungsa iku mênawa diwacakake Kuran ayat Ingsun kang cêtha, wong kaphir banjur takon marang wong mukmin: Wong rong golongan aku lan kowe iki, bêcik êndi
75. (Pangandikaning Allah mangkene): Biyèn sadurunge wong kaphir iku, pira bae kèhe wong kang Ingsun tumpês kalawan siksa, tur padha sugih bôndha, omahe bêcik -bêcik, dhapure lan tandange brêgas-brêgas, dinêlêng andêmênakake.
76. (He Mukhammad) sira dhawuha marang para wong kaphir, sing sapa ana sajroning sasar, saiki ngrasakna ênggone disarantèkake dening Allah kang Mahamurah, sarta didawakake umure, supaya akèha dosane.
77. Nganti padha andêlêng siksa kang diancamake marang para wong kaphir mau, iya iku siksa ana ing dunya, utawa dina kiyamat, wong kaphir padha dicêmplungake ing naraka. Ing kono wong kaphir padha wêruh sapa kang ala panggonane lan sapa kang kancane apês.
78. Allah muwuhi pituduh bênêr marang wong kang nêtêpi tuduh, pracaya ing Allah.
79. Dene kabêcikan kang pakolèhe langgêng, iku mungguh ing Allah Pangeranira, ganjarane lan wêkasane luwih dening bêcik, ngungkuli kabungahane para wong kaphir ana ing dunya iki.
80. Anggumunake dene wong kaphir kang sira dêlêng maido ayat Ingsun têka padha ngucap: Aku iki têtêp wong bêgja. Diparingi sugih bôndha lan sugih anak.
81. Wong kaphir mau apa wêruh kang gaib (kang samar-samar), utawa nyêkêl prajanjianing
mau Ingsun tulisi, ing têmbe Ingsun ênggo mêlèhake, sarta siksaning kaluputane Ingsun wuwuhi.
83. Kabungahan kang diumukake si kaphir mau, sapungkure si kaphir bakal Ingsun paringake dadi warisan, marang wong kang isih urip. Si kaphir ing besuk disebakake marang Ingsun ijèn, tanpa bôndha lan tanpa anak.
84. Wong kaphir mau padha ngadêgake pangeran brahala, dudu Allah, pamrihe supaya brahala mau anjangkunga marang si kaphir, nulak sabarang pakewuh sarta nêkakake kabêgjan.
85. Mèmpêr bae ora, yèn kêlakona mangkono ing têmbe brahala mau malah padha selak, ora
kiyamat, nalikane Ingsun ngalumpukake wong kang padha wêdi ing Allah marang ngarsaning Pangeran kang Mahamurah, kalawan Ingsun tunggangake unta.
89. Lan nalikane Ingsun nuntun para wong kaphir marang naraka Jahanam padha mlaku dharat sarta bangêt ngêlake.
90. Ing sadina iku ora ana wong olèh saphangat (ganêping kêkurangan) kajaba wong kang wis prajanjian lan Pangeran kang Mahamurah.
91. Wong kaphir padha ngucap: Allah kang Mahamurah iku apêputra (banjur disaruwe ing nabine: He wong kaphir, kowe têka ngucapake prakara gêdhe kang anggumunake, lan ngagèt-agèti.
92. Mèh bae pangucapmu iku nyigarake langit, lan ambêngkahake bumi sarta ngrubuhake [ngrubuh...]
[...ake] gunung saka dêdukaning Allah.
93. Amarga wong kaphir padha ngarani Pangeran kang Mahamurah iku pêputra. Pangeran kang Mahamurah iku mokal yèn puputra.
94. Sarupaning wong isining bumi lan langit iki, besuk dina kiyamat ora ana kang girang-girang gumêdhe, kabèh mêsthi padha konjêm marang Pangeran kang Mahamurah. Ngaku ênggone dadi kawula. Allah nguningani cacahing manungsa kabèh, sarta waspada marang siji-sijining wong lan ala bêcike.
95. Besuk dina kiyamat, sarupaning wong padha seba ing ngarsaning Allah, ijèn tanpa botoh, lan balindhis tanpa bôndha.
96. (Pagandikaning Allah): Sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku ana ing dunya lan akhirat, dititah sih-sinihan lan Allah kang Mahamurah.
97. Mulane Kuran iki Ingsun gawe gampang, basane nganggo basanira Ngarab, iku supaya sira ênggoa ambêbungah marang wong kang padha wêdi ing Allah, lan sira ênggoa mêmêdèni marang wong kaphir kang padha madoni.
98. Biyèn sadurunge wong kaphir ing Mêkah iku
pira bae kèhe wong kang Ingsun tumpês kalawan siksa, marga ênggone maido para rasul. Sira apa isih weruh wujude utawa krungu suwarane kang lamat-lamat (mêsthi ora).
Tinurunake ana nagara Mêkah, satus têlung puluh lima ayat.
Awit ingkang asma Allah ingkang Maha Murah tur kang Maha-asih.
1. Ta ha, iku padha araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, kang sumurup têgêse mung Allah piyambak. Enggon Ingsun andhawuhake Kuran iki ora murih kangelan marang sira.
2. Ora liya mung supaya dadia pêpeling marang wong kang wêdi ing Allah.
3. Kuran iku wuwuh saka Allah kang nganakake bumi lan langit dhuwur.
[...mi] lan isining langit, lan kang ana antaraning bumi lan langit apadene barang kang ana ngisoring bumi.
6. Mênawa sira nyêrokake pangucapira, sira wêruha yèn Allah iku nguningani
nyumêt obor banjur tak bali mrene, utawa bokmanawa ana ing kana aku katêmu wong kang nuduhake dalan.
tarumpahira loro iku sira copota, wruhanira, sira iku ana ing jurang suci, kang aran jurang tuwa.
13. Sira iku Ingsun pilih, Ingsun junjung dadi utusan Ingsun, lan Ingsun parêngake imbal pangandika lan Ingsun. Sira ngèstokna dhawuh Ingsun marang sira.
14. Satêmêne Ingsun iki Allah, ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Ingsun pribadi, mulane sira nêmbaha marang Ingsun lan anglakonana sêmbayang kalawan eling marang Ingsun.
15. Satêmêne bakal têkane dina kiyamat iku mêsthi kalêksanan, nanging tamtuning dinane Ingsun gawe wadi.
16. Ing kono sarupaning awak padha diwalês, miturut apa kang wis dilakoni nalika ana ing dunya, ala utawa bêcik.
17. Sira aja malah kèlu marang wong kang ora pracaya bakal kêlakone dina kiyamat, sarta nuruti karêpe dhewe, yèn sira kèlu mêsthi bakal rusak.
18. He Musa, kang sira cêkêl ing tanganira têngên iku apa.
19. Nabi Musa munjuk: Punika têkên kawula, [ka...]
[...wula,] kawula angge têtêkên, sarta kawula angge anggêpyok gêgodhongan kangge têdhanipun menda kawula, saha kangge sanès-sanèsipun.
24. Kajaba tôndha yêkti loro iki, sira bakal Ingsun tuduhake manèh tôndha yêkti kang luwih gêdhe.
25. Saiki sira lumakua Ingsun utus katêmu Raja Phirngon, Raja Phirngon iku andaluya bangêt.
26. Nabi Musa munjuk: Dhuh Allah Pangeran kawula, tuwan mugi paringa padhang manah kawula.
27. Saha mugi Tuwan paringa gampil anggèn kula nglampahi ayahan Tuwan.
28. Makatên malih Tuwan mugi mantuna cedhalipun ilat kawula.
29. Supados Raja Phirngon sapunggawanipun sami mangrêtos wicantên kawula.
30. Punapadene kawula mugi Tuwan paringi kônca ingkang kalêbêt wôngsa kawula.
31. Prayoginipun kakang kawula Harun kemawon.
32. Gêgêr kawula mugi Tuwan kêngkêngakên sarana kakang kawula Harun.
33. Harun wau mugi Tuwan karsakakên nunggil padamêl lan kawula.
34. Supados kathah anggèn kawula nêbut Mahacuci ing Tuwan, utawi anggèn kawula èngêt ing Tuwan.
35. Saèstunipun Tuwan punika mirsani dhumatêng kawula.
36. Allah ngandika: He Musa, panyuwunira iku wis kaparêng.
37. liyane iki, Ingsun uga wis mitulungi [mitulung...]
[...i] lan ambungahake sira.
38. Iya iku nalikane Ingsun paring wahyu marang biyungira, kaya kang wis Ingsun dhawuhake mangkene:
39. (He Yukhanid, sarèhne sira kuwatir bokmênawa anakira dipatèni Raja Phirngon). Anakira iku sira wadhahana ing kêndhaga, banjur sira cêmplungna ing bêngawan Nil, bêngawan Nil bakal
ngodhol marang sira. Barêng sira ditêmu balane Raja Phirngon, Miryam banjur calathu marang kang nêmu, punapa sampeyan kula têdahakên tiyang ingkang sagêd ngopèni bayi punika. (Wong kang nêmu bayi condhong. Miryam banjur ngundang biyunge). Ing kono sira Ingsun balèkake diopèni ing biyungira dhewe, supaya biyungira têntrêm atine, mari susah. Lan manèh sira matèni wong Mêsir, sira Ingsun paringi slamêt, ora dikisas apadene sira Ingsun paringi coba pirang-pirang, nanging iya Ingsun paringi slamêt.
42. He Musa, sira banjur umpêtan ana ngomahe Nabi Sungèb ing Madyan (lawase sapuluh taun, sarta ngrabèni anake), sira banjur têkan ing môngsa (ngumur patang puluh taun).
43. Sira Ingsun pilih lan Ingsun piji dadi utusan ingsun.
44. Sira lan kakangira Harun padha lumakua (ngundhangake dhawuh Ingsun marang sarupaning manungsa) ngêmban ayat Ingsun lan kanthi tôndha yêkti saka Ingsun, lan aja padha bosên ênggonira eling ngundhangake dhawuh Ingsun.
45. Sira padha lumakua nêmoni Raja Phirngon, awit Raja Phirngon iku kêbangêtên ênggone nasar.
46. Sira padha andhawuhana Raja Phirngon kalawan aris, supaya elinga manut parentah utawa wêdi marang Ingsun.
47. Nabi Musa lan Nabi Harun padha munjuk: Dhuh Allah Pangeran kawula, kawula punika kuwatos bokmênawi Raja Phirngon punika lajêng misakit utawi mêjahi dhatêng kawula utawi bokmênawi sangsaya sangêt anggènipun siya-siya dhatêng kawula.
48. Allah ngandika: Sira aja padha kuwatir, Ingsun iki anjangkung marang sira, mirêng aturira lan mirsani sasolah tingkahira.
49. Mulane sira padha nêmonana Raja Phirngon.
sarta sira dhawuha mangkene: Kula tiyang kalih punika sami utusaning Allah Pangeran sampeyan. Dhawuhing Allah: Sapunika tiyang Bani Srail sami sampeyan uculakên, kajêngipun sami tumut kula, sampeyan sampun niksa tiyang Bani Srail. Dhatêng kula punika ambêkta tôndha yêkti saking Allah Pangeran sampeyan. (Mratandhani yèn kula punika têmên utusaning Allah). Sintên ingkang ngestokakên pitêdahing Allah, mêsthi dipun paringi wilujêng saking siksa.
50. Kula punika dipun dhawuhi dening Allah, dipun paringi sumêrêp bilih siksaning Allah punika dados patrapanipun tiyang ingkang maibên, utawi malengos dhatêng utusaning Allah.
51. Raja Phirngon banjur takon: He Musa lan Harun, Pangeranmu iku sapa.
52. Nabi Musa mangsuli: Pangeran kula punika Allah, inggih punika ingkang maringi samukawis kabêtahaning para
Ingkang wuninga lêlampahanipun para tiyang kina punika namung Allah,
Pangeran kula, prakawis punika sampun dipun sêrati wontên ing Lohmakhphul. Pangeran kula mêsthi botên kêlintu sarta botên supe.
55. Ingkang sampun anggêlar bumi punika dados panggenan sampeyan sakônca sampeyan, lan sampun angwontênakên sakathahing margi wontên ing bumi punika, sarta anurunakên toya jawah saking langit. (Pangandikaning Allah): Banyu udan iku Ingsun ênggo mêtokake thêthukulan
manungsa, sira padha mangana thêthukulaning bumi lan padha angona rajakayanira (supaya mangana thêthukulaning bumi mau). Kang mangkono mau tumrap wong kang ana akale, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
57. Sira padha Ingsun dadèkake saka ing bumi, lan bakal padha Ingsun balèkake dadi lêmah manèh, sabanjure sira bakal Ingsun wêtokake saka ing bumi sarambahan êngkas.
58. Raja Phirngon têmên wis Ingsun tontonake tôndha yêkti saka Ingsun sangang warna kabèh, nanging maido ayat mau
nundhung aku sakancaku saka ing bumi Mêsir sarana sikhirmu iku.
60. Kowe bakal tak têkani sikhir kang madhani lan bisa nglawan sikhirmu iku. Mulane namtokna dina bae, besuk apa ênggonmu bakal têka manèh, aku lan kowe aja cidra, ing kono padha ngadu sikhir ana ing panggonan kang padha doh cêdhake saka ngomahmu lan ing kene.
61. Nabi Musa mangsuli: Sampeyan tamtokakên benjing dintên agêng kemawon. Mangsanipun tiyang sami mangangge pameran. Ing ngriku para tiyang ing Mêsir sami dipun kalêmpakna ing wanci Dzukha (jam sanga enying).enjing.
62. Raja Phirngon malengos, nolih ing buri, dhawuh ngalumpukake para juru sikhir. Sawise ngalumpuk, banjur diirit marang panggonan kang ditamtokake, ing dina kang ditamtokake. Ana ing kono têmpuk lan Nabi Musa.
mangkene: Wong loro Musa lan Harun iki mêsthi padha baut sikhir, karêpe kudu nundhungi kowe sakancaku kabèh saka bumi wutah gêtihmu ing Mêsir sarana sikhire, lan kudu nglungsur para luhur ing kene.
67. Mulane padha digolong ênggonmu padha ngatogake kaluwihanmu ing sikhir, sawise golong, nuli padha majua sap-sapan kang tata. Ing dina iki sing sapa sikhire unggul sarta mênang, mêsthi bêgja.
68. Para juru sikhir sawise maju banjur calathu: He Nabi Musa, punapa sampeyan nguncalakên têkên sampeyan rumiyin, punapa kula ingkang nguncalakên têkên lan tampar kula rumiyin. Sakarsa sampeyan dados.
69. Nabi Musa mangsuli: Kowe dhisik, padha
tumama marang Nabi Musa, tampar têkên kang diuncalake katôm padha dadi ula, pating galêsêr padha lumaku.
70. Ing kono Nabi Musa rumasa wêdi diancap ing ula, sarta kuwatir bokmênawa wong kang padha nonton, kèlu marang si kaphir iku.
71. (Pangandikaning Allah): Ingsun dhawuh marang Nabi Musa: Sira aja wêdi lan kuwatir, awit sira Ingsun pêsthi unggul sarta mênang.
72. Têkên kang ana tanganira têngên iku sira uncalna, (mêsthi dadi ula gêdhe), banjur nguntali ula sulapane para juru sikhir, awit iku dudu ula têmênanan, mung sulapane para juru sikhir bae. Juru sikhir iku ana ngêndi-êndi ora bisa bêgja utawa mênang.
73. Ing kono para juru sikhir banjur padha anjungkêl, sujud ing Allah (sajroning sujud, padha andêlêng suwarga lan naraka), barêng wis anjênggèlèk, banjur padha ngucap: Sapunika kula sami pitados dhatêng Allah, Pangeran Nabi Harun kalihan Nabi Musa.
74. (Raja Phirngon bangêt nêpsune marang
kowe durung olèh palilahku têka banjur pracaya marang Musa, yèn [yè...]
[...n] mangkono Musa iku panggêdhemu kang mulang sikhir marang kowe, lah iya rasakna, kowe mêsthi papadha. tak jonjang, tak kêthok tanganmu têngên lan sikilmu kiwa, lan bakal tak pênthang ana uwiting kurma. Ing kono kowe bakal padha wêruh nyatane, sapa kang siksinesiksane. luwih abot sarta langgêng, apa aku apa Pangerane Musa.
75. Para juru sikhir banjur padha matur: Kula botên milih manut ing sampeyan, maibên tôndha yêkti ingkang sampun kula sumêrêpi têrang (mratandhani yèn Nabi Musa punika têmên utusaning Allah), punika botên pisan, dene pangancam sampeyan dhatêng kula akathah-kathah, ing sumôngga sampeyan tindakakên. Dêmi Allah ingkang sampun angwontênakên kula, anggèn sampeyan badhe misakit dhatêng kula punika namung tumrap wontên ing dunya kemawon, sayêktosipun kula punika pitados dhatêng Allah Pangeran kula, supados Allah ngapuraa kalêpatan kula sadaya, langkung malih anggèn kula purun sampeyan pêksa sinau sarta nindakakên sikhir, dene ganjaraning Allah punika langkung sae, ngungkuli ganjaran sampeyan, saha siksaning Allah punika langgêng, siksa sampeyan botên langgêng.
(pêjah), kalayan kaphir, punika badhe dipun patrapi siksa naraka Jahanam, wontên ing ngriku botên pêjah lan botên gêsang.
77. Dene sintên ingkang sowan ing Allah (pêjah) kanthi iman, sarta nglampahi pandamêl sae, punika sami pinaringan pangkat luhur.
78. Inggih punika suwarga Ngadan, ingkang wontên bêngawanipun mili wontên sangandhaping wit-witan. Tiyang mukmin anggènipun sami wontên ing ngriku langgêng, inggih punika ganjaranipun tiyang ingkang rêsik saking dosa.
79. (Pangandikaning Allah): Ingsun paring wahyu marang Nabi Musa: He Musa, sira lumakua ngirid para kawulaningsun wong Bani Srail. Têkênira sira gitikna ing sagara, mêsthi banyune banjur piyak, dadi dalan gêdhe asat tur rêsik.
80. Sira lumakua ing kono tanpa kuwatir yèn kêcandhak diburu ing Raja Phirngon, lan
padha milu malêbu ing sagara, [sa...]
[...gara,] nanging Raja Phirngon sabalane mau padha tumpês tinungkêban ing banyu sagara, Raja Phirngon mau têtêp nasarake wadyabalane, kabèh padha mati kaphir, ora olèh pituduh bênêr.
82. (Pangandikaning Allah): He para kawulaningsun wong Bani Srail, Ingsun wis paring slamêt marang sira, ucul saka satrunira Raja Phirngon, apadene sira wis Ingsun paringi prajanjian ana ing gunung Tursina kang sisih têngên, sarta ana ing ara-ara tèh, sira Ingsun paringi pangan, rupa manmadu. lan manuk gêmak.
83. (Dhawuh Ingsun): Sira padha mangana pêparing Ingsun rijêki kang ngrêsêpake, nanging sira aja maido pêparing Ingsun mau, mundhak kêna bêbênduningsun, sing sapa kêna ing bêbênduningsun, mêsthi kacêmplung ing naraka.
84. Dene Ingsun iki kaparêng bangêt ngapura dosane wong kang tobat, sarta pracaya marang Ingsun, lan anglakoni panggawe bêcik, lêstari nêtêpi pituduh bênêr nganti têkan ing pati.
85. He Musa, sabab apa sira têka kêsusu ênggonira seba marang Ingsun, nganti nglancangi para kancanira.
86. Unjuke Nabi Musa: Kônca kawula tiyang Bani Srail punika wontên ing wingking kawula botên têbih, prasasat sarêng kemawon kalihan kawula. Dhuh Pangeran kawula, wondene anggèn kawula dhêrakalan marêk ing Tuwan, punika supados wêwah kaparêng Tuwan dhumatêng kawula.
87. Allah ngandika: Sapungkurira marang gunung, para kancanira padha Ingsun coba, padha disasarake dening wong golongan Samiri (padha diajak nyêmbah pêdhèt mas).
88. Nabi Musa barêng wis patang puluh dina ênggone ana ing gunung lan wis diparingi kitab Torèt, banjur bali marang ênggone para kancane wong Bani Srail. Nabi Musa wêruh wong Bani Srail padha rame-rame nyêmbah pêdhèt mas, bangêt nêpsune lan susahe.
89. Pangucape: He para sanakku, Pangeranmu apa ora wis paring prajanjian bêcik marang kowe. (Kowe bakal padha diparingi kitab Torèt). Lan apa kêlawasên ênggonmu ngêntèni têkaku saka ing gunung anggawa kitab Torèt, kang wis disaguhake dening Allah, utawa apa kowe pancèn anjarag supaya [supa...]
[...ya] kêna bêbênduning Allah Pangeranmu, dene kowe têka nyêmbah pêdhèt mas, nyidrani kasaguhanmu marang aku.
90. Wong Bani Srail banjur padha matur: Anggèn kula nyidrani kasagahan kula dhatêng sampeyan, punika botên saking kajêng kula piyambak. Lugunipun makatên: Nalika kesah kula saking Mêsir, punika rumiyin sami ambêkta rajabrana gadhahanipun tiyang ing Mêsir, sarèhning punika barang dede lêrêsipun dados gadhahan kula, saking pambujukipun tiyang golongan Samiri, rajabrana wau dipun kalêmpakakên, lajêng dipun cithak dados pêdhèt mas, ingkang mawa daging lan rah, tur sagêd nyuwara. Pangucapipun tiyang Samiri: Iki Pangeranmu lan Pangerane Nabi Musa uga, Nabi Musa klalèn, lungane mênyang gunung iku pêrlune anggolèki iki.
91. Wong kang padha nyêmbah pêdhèt mas mau apa ora duwe panêmu yèn pêdhèt mas iku ora bisa mangsuli pitakon apa-apa, lan ora bisa nulak pakewuh apadene nêkakake kabêgjan.
92. Sadurunge Nabi Musa têka, Nabi Harun [Ha...]
[...run] wis pitutur mangkene: He para sanakku wong Bani Srail, kowe iku padha kêna ing coba, satêmêne Pangeranmu iku: Allah Kang Mahamurah (dudu pêdhèt mas iku) mulane padha manuta marang aku, lan ngèstokna parentahku.
92. Wong Bani Srail padha mangsuli: Inggih kajêngipun, kula lajêngne kemawon anggèn kula nyêmbah pêdhèt mas, kantênanipun benjing mênawi Nabi Musa sampun dhatêng (punapa duka, punapa lajêng tumut nyêmbah pêdhèt mas).
94. Nabi Musa banjur takon: Dhuh kakang Harun, nalika sampeyan sumêrêp tiyang Bani Srail sami nasar (nyêmbah pêdhèt mas), têka sampeyan kèndêlakên kemawon,
ingkang botên dipun sumêrêpi dening tiyang Bani Srail, kula mêndhêt siti tapaking kapalipun Malaikat
97. Nabi Musa banjur dhawuh: He wong Samiri, kowe saiki lungaa. Ing salawasmu urip, kowe ora gêlêm digêpok ing wong (sing sapa anggêpok kowe banjur kadhêmên, kowe uga kadhêmên), lan kowe diparingi wêwalês mangsane ênggonmu bakal nandhang patrapan besuk ana ing akhirat, kang ora kêna kooncati. Lan manèh dêlêngên Pangeranmu pêdhèt mas, kang tansah kosêmbah-sêmbah, saiki tak obong, banjur tak buwang ing sagara.
98. Kang bênêr, Pangeranira iku Allah, ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah. Kawruhing Allah jêmbar bangêt, anglimputi samubarang.
99. Kaya mangkono iku ênggon Ingsun nyaritakake lêlakon ing jaman kuna marang sira Mukhammad. Lan manèh sira wis Ingsun paringi Kuran saka ngarsaningsun.
100. Sing sapa malengos, ora pracaya marang Kuran, besuk dina kiyamat, wong iku mikul dosa.
Iya iku dina nalika sêmpronge Malaikat Israphil kang isi sakèhing nyawa, disêbul. Ing dina iku sakèhe wong dosa padha Ingsun kalumpukake, matane padha biru.
103. Padha rêmbugan karo kancane lirih-lirihan: Enggonmu ana ing dunya biyèn, kira-kira apa mung sapuluh taun lawase.
104. Ingsun nguningani têrang barang padha dirêmbug utawa disêmantakake mau. Ing kono wong kang punjul dhewe pintêre mangsuli: Enggonmu padha ana ing dunya, kira-kira mung sadina.
106. Ing kono bumi banjur warata ngênthak-ênthak, kodêlêng ora ana kang mêndhak mêndhukul.
107. Ing dina iku sakèhing dumadi padha manut panguwuhe Malaikat Israphil, (kabèh padha
108. Ing dina iku ora ana suphangat migunani, kajaba suphangate wong kang diidine dening
kabèh, kang wis kêlakon lan kang durung kêlakon. Para kawula mau ora ana
kang nglakoni panggawe bêcik, iku ora kuwatir yèn dikaniaya, diwuwuhi alane utawa disuda kabêcikane.
112. Mangkono uga Ingsun nurunake Kuran iki kalawan têmbung Arab, sarta Ingsun amijang-mijangake pangancam ana sajroning Kuran mau, supaya manungsa kabèh padha wêdi ing Allah kalawan ngati-ati, ora maro tingal, lan manèh Kuran mau nukulna elinge lan sungkême para manungsa marang Allah.
113. Allah ratu kang sajati iku Mahaluhur, (he Mukhammad) sira aja age-age andhawuhake Kuran, yèn durung nampani saka Jabarail kalawan lair kang nganti têrang têgêse. Lan sira nyuwuna mangkene: Dhuh Allah Pangeran kawula, Tuwan mugi mêwahana kawruh dhumatêng kawula.
114. Biyèn Ingsun wis dhawuh marang Nabi Adam (Ingsun larangi ora kêna cêdhak-cêdhak, luwih manèh mangan woh kuldi) sadurunge kêlakon mangan woh kuldi. Nanging
Nabi Adam banjur mangan woh kuldi, nglirwakake dhawuh Ingsun, dadi Nabi Adam mau ênggone arêp ngèstokake parentah, jugar, marga ora kêlar ngampah kapengine marang woh kuldi.
115. (He Mukhammad) sira anyaritakna nalikane Ingsun dhawuh marang para malaikat kabèh: Sira sujuda marang Adam, ing kono sarupaning malaikat banjur padha sujud marang Adam, mung iblis
dipadha ngati-ati, aja nganti diwêtokake dening iblis saka ing suwarga sarana panggodhane. Sira mundhak cilaka.
116. Sira ana ing suwarga iki (wus kapenak) ora tau kêluwèn lan ora kêwudan.
117. Sira ana ing suwarga ora tau ngêlak, lan ora kêpanasên soroting srêngenge.
118. Ing kono setan banjur anggodha marang Nabi Adam, pangucape: He Nabi Adam, punapa sampeyan karsa kula têdahakên wit kuldi (têgesipun wit langgêng) sarta karaton ingkang botên sagêd risak. (Mênawi sampeyan nêdha [nê...]
[...dha] wohing wit kuldi wau, sampeyan langgêng wontên ing suwarga, botên kenging pêjah).
119. Nabi Adam sakaloron banjur padha mangan woh khuldi, sanalika banjur padha rumasa wuda, katon kawirangane, nuli padha nganggo awêr-awêr gêgodhongan ing suwarga. Marga saka iku Nabi Adam kadukan ing Pangerane, luput pangarêp-arêpe.
120. Sawise kêdukan, banjur dirampèk manèh ing Pangerane, sarta diapura kaluputane lan dituduhake dalan kang bênêr.
121. Pangandikaning Allah: He Adam lan Khawa, sira padha mudhuna saka ing suwarga, sira saturun-turunira dadi satruning iblis saturun-turune. Dene mênawa ing têmbe Ingsun paring pituduh Ingsun, mêsthi ora bisa kêsasar lan ora cilaka.
123. Dene sing sapa malengos, ora ngandêl marang Kuran ingsun, amêsthi panguripane rupak lan goroh.
124. Wong mau munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, awit dene punapa kawula punika kala wontên ing dunya mêlèk, sapunika têka Tuwan kalêmpakakên, maripat kawula picak.
126. Allah ngandika: Iya mêngkono karsaningsun, awit nalika ana ing dunya, sira katêkan ayat Ingsun, malengos ora praduli, mulane saiki Ingsun uga ora praduli marang picakira.
127. Dene wong kang maro tingal, ora ngandêl marang ayating Pangerane, iya Ingsun patrapi padha lan wong malengos mau. Siksa ing akirat iku mêsthi luwih dening abot sarta langgêng.
128. Yagene para wong kaphir ing Mêkah padha ora têrang yèn Ingsun wis ngrusak para wong kuna pirang-pirang (marga ênggone padha maido para rasul) kang môngka wong kaphir mau padha andêlêng patilasane wong kang padha Ingsun rusak mau. Kang mangkono mau tumrap wong kang gênêp pikire, mêsthi dadi tôndha yêkti gêdhe.
129. Upama durung kêbanjur Pangeranira mangandikakake yèn para umate Nabi Mukhammad iku paniksane disarantèkake, sarta wis ana wêwangêne têkan dina kiyamat, amêsthi wong kang padha maido iku paniksane ditêtêpake ana ing dunya iki.
sadurunge wêtuning sêrngenge lan sadurunging surupe, lan ing wayah wêngi (Maghrib lan Ngisa) uga sêmbayanga ing wayah awan uga sêmbayanga, supaya sira narima pêparinging Allah ganjaran marang sira.
131. Lan manèh matanira loro aja andêlêng marang pêparing Ingsun kabungahan ing dunya marang wong kaphir warna-warna. Wruhanira, iku Ingsun ênggo nyoba marang si kaphir kabèh. Dene suwarga ganjaraning Pangeranira iku luwih bêcik sarta langgêng, ngungkuli pêparing Ingsun marang si kaphir mau.
132. Sira parentaha sêmbayang marang para umatira, lan dimantêp ênggonira sêmbayang mau, sira ora Ingsun parentahi ngingoni sapa-sapa, Ingsun kang mêsthi ngingoni sira lan para batihira. Dene wêkasan bêcik utawa ganjaran suwarga, iku bêbungahane wong kang wêdi ing Allah.
133. Wong kaphir ing Mêkah padha ngucap mangkene: Yagene Nabi Mukhammad têka ora nganani tôndha yêkti marang aku saka Pangerane. (Pangandikaning Allah): Wong kaphir ing Mêkah apa durung katêkan tôndha [tô...]
[...ndha] yêkti Kuran, kang mratandhani têmêne samubarang kang kasêbut ing kitab kang kuna-kuna. (Dene kitab kuna-kuna uga mratelakake bakal têkane Nabi Mukhammad).
134. Upama Ingsun numpês wong kaphir ing Mêkah iku kalawan siksa, tanpa ngutus rasul dhisik lan tanpa nurunake Kuran, wong kaphir
mêsthi padha sêsambat mangkene: Dhuh Pangeran kawula, awit saking punapa Tuwan botên karsa ngutus rasul, nyêrêp-nyêrêpakên dhumatêng kawula. Upami Tuwan ngutusa Rasul, kawula tamtu ngèstokakên dhawuh Tuwan, sadèrèngipun kawula dipun rèmèhakên utawi dipun siksa wontên ing naraka Jahanam.
135. (He Mukhammad): sira dhawuha: Aku lan kowe iki padha disarantèkake, mulane iya padha ngêntènana wêwangên dina kiyamat. Ing kono kowe bakal padha wêruh sapa
org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/0-415-13548-6"	Menu navigasi
tiwas wis seneng aku ono asmane mBah Man neng kolom Komentar….jebul mung absen….
Supaya kito-kito poro sedulur ora bakal KECELEK ing tembe mburi, yen sok wis wektune TINIMBAL LAHIR SABDO PALON iki biso soko pro Sanak Kadhang ing Blog kene iki
sasakhabate padha ngalih saka keblat kang wis padha diadhêpake salawas-lawase. (Iya iku Baitul Mukaddas (Masjid ing nagara Yêrusalèm) têtelane mangkene: nalikane Kangjêng Rasul isih ana ing Mêkah ênggone sêmbayang diparentahi madhêp ing Kakbah, barêng wis jêngkar saka Mêkah marang Madinah diparentahi madhêp marang Baitul Mukaddas, ngumpuli wong Yahudi, barêng wis pitulas sasi lawase banjur diparentahi bali madhêp ing Kakbah manèh. Jalalèn.). He Mukhammad, sira dhawuha: Masrik lan Mahrib iku kagunganing Allah, Allah nuduhake wong kang dadi kaparênging karsane, dituduhake marang wot (Wot têgêse dalan. Jalalèn.) kang bênêr.
137. Mangkono uga sira para umat Mukhamad, padha Ingsun dadèkake umat pilihan, supaya ing besuk sira padha nêksènana marang para manungsa. Dene Rasul Nabi Mukhamad bakal nêksèni marang sira.
138. Dene ênggon Ingsun ambalèkake keblatira lawas biyèn, iku mung supaya Ingsun wêruha, wong kang padha kêjungkêl marang tungkake, (Kêjungkêl marang tungkake, têgêse: ambalik dadi kaphir. Jalalèn.) iku sapa kang
banjur manut ing Rasul. Lan manèh ngolah-ngalih ing keblat iku pancèn rêkasa tumrap wiyahing manungsa, kajaba wong kang padha olèh pituduhing Allah. Allah ora bakal nguwukake pangandêl utawa sêmbayangira kabèh. Satêmêne Allah iku wêlas asih marang manungsa.
139. Ingsun têmên wis nguningani tumênganing rainira Mukhamad marang ing langit, mulane sira Ingsun êlih madhêp ing keblat Kakbah kang sira dhêmêni. Saiki ênggonira sêmbayang rainira adhêpna
sarupaning wong kang padha nyêkêl kitabêsthikitab mêsthi. padha wêruh yèn madhêp ing Kakbah iku kang nyata trang saka ing Pangerane, Allah ora pisan kasupèn samubarang kang padha sira lakoni.
padha duwe cêcêkêlan kitab mau. Lan sawênèhing wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab mau iya ora gêlêm manut keblating salah sawijine. Ing sawise sira katêkan wahyu kawruh, saupama sira manut karêpe wong mau, ing kono sira mêsthi kalêbu ewoning wong kang padha nganiaya.
141. Sarupane wong kang wis padha Ingsun paringi cêcêkêlan kitab mêsthi padha wêruh marang Mukhamad, kaya wêruhe marang anak-anake, ewadene wong mau ana sapôntha kang padha nyingidake barang kang nyata bênêr, tur iya wadhapadha. wêruh lupute.
142. Barang kang nyata bênêr iku saka ing Pangeranira Mukhamad, mulane aja padha sumêlang.
143. Sawiji-wijining umat padha duwe adhêp keblat dhewe-dhewe, kang padha diadhêpake nalikane sêmbayang, mulane padha rêbut dhucunga marang kabêcikan, ana ing ngêndi bae panggonanira mêsthi sira padha diimpun dening Allah, Allah iku têmên nguwasani samubarang.
144. Manawa sira mêtu lêlungan marang ngêndi bae, ana ing kono sira ngadhêpna rainira marang prênahing Kakbah Masjidil Karam, iya iku kang mêsthi nyata trang saka Pangeranira. Allah ora kasupèn samubarang kang padha sira lakoni.
145. Manawa sira mêtu lêlungan marang ngêndi bae, ana ing kono sira ngadhêpna rainira marang prênahing Kakbah Masjidil Kharam, lan ana ing ngêndi bae panggonanira, sira padha ngadhêpna rainira marang prênahing Kakbah, supaya para manungsa aja nganti bisa madoni marang sira kabèh, kajaba wong Yahudi utawa wong musrik kang padha nganiaya. [ngani...]
[...aya.] Sira aja padha wêdi marang wong mau kabèh, balik padha wêdia marang Ingsun. Lan supaya Ingsun nyampurnakake pêparing Ingsun nikmat marang sira kabèh, sira kabèh muga padha olèha pituduh.
146. Padha karo ênggon Ingsun ngutus Rasul pêthilan saka kancanira, Ingsun utus andhawuhake ayat Ingsun marang sira, lan ngrêsikake atinira, lan mulang Kitab Kuran, apadene khukum marang sira, lan mulang marang sira kabèh samubarang kang durung padha sira wêruhi.
147. Sira padha nyêbut asmaningsun, Ingsun bakal angganjar ing sira kabèh, lan sira padha sukura (Matura sangêt panuwun kula. Jamal.) marang Ingsun lan aja padha kaphir.
148. He wong mukmin kabèh (Wong kang ngandêl ing Allah. Jamal.) sira padha nganggoa lantaran sabar lan anglakoni sêmbayang, Allah iku anjangkung wong kang padha sabar.
149. Lan sira aja padha ngarani wong kang kasambut ing pêrang Sabilullah (Sabilullah, têgêse:
iku pêrang mungsuh wong kaphir. Jamal.) iku padha mati, nanging padha urip, ewadene sira ora padha wêruh.
151. Ing nalikane kambah ing karibêdan padha ngucap: Aku iki kabèh padha kagunganing Allah, lan ing têmbe aku bakal padha bali maring Allah.
152. Wong kang mangkono iku kabèh padha pinaringan pangapura lan sih saka ing Pangerane, lan wong kang mangkono mau kabèh padha olèh pituduh.
153. Gunung Sapha lan gunung Marwah iku kalêbu têngaraning Allah, sing sapa nglakoni khaji ing Baitullah utawa nglakoni ngumrah, ora ana pakewuhe midêr-midêr ana antaraning gunung loro mau. Dene sing sapa nglakoni kabêcikan saka karêpe dhewe, mêsthi
ngumpêtake tôndha yêkti lan pituduh kang wis Ingsun dhawuhake, sawise Ingsun jalèntrèhake marang manungsa, kasêbut ing Kitab Kuran, wong kang mangkono iku padha kêna bêbênduning Allah, lan disuwunake bêbêndu dening wong akèh. (Kang padha nyuwunake bêbêndu iku para malaikat lan para wong mukmin, lan samubarang kang kumêlip. Jalalèn.)
155. Kajaba wong kang banjur padha tobat, lan banjur ambêcikake kalakuane lan banjur mratelakake
barang kang diumpêtake mau, wong kang mangkono iku mêsthi padha Ingsun tampani tobate, Ingsun iki Maha Ngapura tur Maha-asih.
156. Dene wong kang padha kaphir kang môngka wong mau padha mati patine kaphir, wong kang mangkono mau padha kêna bêbênduning Allah lan disuwunake bêbêndu dening para malaikat lan para manungsa kabèh.
157. Enggone ana sajroning bêbêndu mau padha langgêng, ora pisan diparingi kamayaran siksane, sarta ora padha disarantèkake.
bedaning rina lan wêngi apadene kaananing prau kang lumaku ana ing sagara amigunani marang manungsa. Lan Allah ênggone nurunake banyu udan saka ing langit, banjur diênggo nguripake palêmahan kang maune mati, lan ênggone mratakemratakake. udan mau marang
kabèh mêsthi dadi tôndha yêkti tumrap wong kang padha ana akale.
160. Sawênèh manungsa ana wong kang ngadêgake brahala, dudu [du...]
[...du] Allah, diênggo nimbangi Allah, wong mau padha dhêmên sarta ngluhurake brahala padha karo dhêmêne lan ênggone ngluhurake Allah. Dene para wong mukmin, dhêmêne lan ênggone ngluhurake marang Allah ngungkuli samono. He
yèn iku prakara gêdhe kang anggêgirisi. Jalalèn.) amarga kamênangan iku kagungane Allah kabèh, lan satêmêne Allah iku siksane luwih
162. Ature kang padha manut: Saupami kula punika sami kenginga wangsul dhatêng donya, mêsthi kula nyelaki pangagênging panasaran punika kados anggènipun nyelaki dhatêng kula ing sapunika: Mangkono uga Allah nuduhake marang wong mau samubarang kang wis padha dilakoni, wong mau padha gêtun, lan padha ora bisa mêtu saka ing naraka.
163. He para manungsa, sira padha mangana barang isèn-isèning bumi kang kalal, (Khalal iku dudu larangan. Jamal.) tur enak, lan aja padha manut panggodhaning [pang...]
[...godhaning] setan, setan iku têtela satrunira.
164. Kang mêsthi setan iku ngojok-ojoki ing sira nglakoni dosa lan panggawe ala, lan supaya sira padha ngucapna barang kang ora sira wêruhi awad-awatawat-awat. têrang saka Allah.
165. Nalikane wong kaphir padha didhawuhi: Sira padha manuta samubarang kang wis didhawuhake dening Allah, wong kaphir banjur padha mangsuli: Kula sami manut samukawis ingkang sampun kula sêrêpi dipun lampahi dening para lêluhur kula, pangandikaning Allah: Apa sanadyan lêluhure padha ora duwe akal sathithik-thithika lan tanpa pituduh iya mêksa dinut.
166. Sanepane wong kang padha kaphir, (Kudu diwuwuhi mangkene: Lan kang ngajak anglakoni pituduh. Jamal.) iku kaya upamane pangon kang nyuwara, ngucapake unèn-unèn kang ora dingêrtèni dening kang diêngon, pangêrtine mung panguwuh lan pangundange bae, padhane budhêg, bisu, picak sarta padha ora duwe akal.
167. He para wong mukmin, sira padha mangana rêjêki kang wis Ingsun paringake marang sira êndi kang khalal, manawa sira iku têmên padha nêmbah ing Allah, sira padha sukura ing Allah.
168. Allah mêsthi nglarangi marang sira kabèh ora kêna
mangan bathang lan gêtih lan daginging cèlèng, lan sadhengah kewan kang pambêlèhe nganggo nyêbut liyaning Allah. Dene sing sapa kêpêksa kudu mangan barang-barang mau, pamangane ora kalawan balela, lan ora kalawan pandadra, mêsthi wong iku ora katêtêpan dosa, Allah iku Maha Ngapura lan Maha-asih.
169. Dene wong kang padha ngumpêtake unining kitab kang wis didhawuhake dening Allah, banjur padha diênggo tuku rêrêgan sathithik, wong kang mangkono iku ora mangan barang-barang, yêktine dumunung mangan naraka diênggo marêgi wêtênge, lan besuk dina kiyamat, Allah ora karsa ngandika marang wong mau lan ora karsa ngrêsikake saka ing dosane, lan bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
170. Wong kang mangkono iku wong kang padha tuku panasaran, kalawan pituduh, lan tuku siksa kalawan
andhawuhake kitab kalawan nyata, dene wong kang padha nyulayani kitab, iku têtêp ênggone nyulayani mau tangèh
iku wong kang ngandêl maring Allah lan ngandêl anane dina kiyamat, lan ngandêl marang para malaikat, lan ngandêl kitabing Allah, lan ngandêl marang para nabi, lan mèwèhake bandhane marang sanak sadulure tur satêmêne dhêmên marang bandhane mau, lan marang para bocah yatim, lan marang wong miskin, lan marang anaking dêdalan, (Anaking dêdalan, têgêse wong kang pinuju lêlungan. Jalalèn.) lan marang wong kang padha anjêjaluk, lan diênggo nêbusi wong kang ana ing boyongan, utawa ing pangawulan, lan anglakoni sêmbayang, lan bayar jakat, lan wong kang padha prajanjian nuhoni janjine, lan wong kang padha sabar sajroning kêkurangan lan kasangsaran, lan têtêg nalikane prang rukêt, wong kang mangkono iku têtêp padha tumêmên pracayane, lan wong kang mangkono iku têtêp padha wêdi maring Allah.
173. He wong mukmin kabèh, sira padha diwajibake ngèstokake pranatan wêwalês, tumrap ing rajapati, wong mardika dipatèni sabab matèni padha wong mardika, kawula iya dipatèni sabab matèni padha kawula, lan wong wadon dipatèni sabab matèni padha wong wadon, dene sing sapa diapura sathithik [sathithi...]
[...k] dening sadulure kang dipatèni, iku wajibe, kang ngapura kudu anjaluk diyat, (Diyat: têgêse têtêmpuh. Kamus.) marang kang matèni kalawan aris, lan kang matèni kudu bayar diyat marang kang ngapura kalawan bêcik.
174. Pranatan kang mangkono iku ngènthèngake lan dumunung sih saka Pangeranira. Dene kang ngapura sawise ngapura kang môngka banjur nandukake wêwalês, iku bakal kapatrapan siksa kang nglarani.
175. He wong kang padha ana akale, tumindake pranatan wêwalês, tumrap ing sira kabèh iku rumêksa ing kauripan, bokmanawa sira kabèh banjur padha wêdi.
176. Sira padha dipranata, samôngsa salah
loro lan marang sanak sadulure kalawan ngadil, pranatan iki bênêr tumrap wong kang padha wêdi ing Allah. (Pranatan wasiyat wis disuwak, disalini pranatan pangêduming waris. Jalalèn.).
177. Dene sing sapa sawise krungu wasiyat mau banjur nglirwakake wasiyat, mêsthi dosane tumrap marang kang padha nglirwakake wasiyat, satêmêne Allah iku miyarsa tur ngudanèni.
178. Sing sapa nguwatirake bokmanawa wong kang mêmêkas mau luput ênggone mêmêkas utawa jaragan dosa, wong mau banjur ambêcikake wêwêkase murih bêciking sakabèhe, wong iku iya ora dosa. Satêmêne Allah iku Maha Ngapura tur Maha-asih.
179. He wong kang padha mukmin, sira kabèh padha diwajibake puwasa. Kaya para umat sadurungira, iya padha diwajibake puwasa, sira muga padha wêdia ing Allah.
170.180. Kudu puwasa sawatara dina kang karuwan cacahe, dene sira kabèh sing sapa lagi nandhang lara utawa pinuju lêlungan, puwasaa ing liya dina bae sacacahe kang lowong, dene wong kang padha ora kêlar puwasa,
phidyahe samud (saraup). Jamal.) bae, iya iku awèh pangan marang wong miskin, dene sing sapa muwuhi pangabêkti gawe kabêcikan, iya olèh bêcik, nanging yèn sira milaur puwasa bae iku luwih bêcik tumrap ing sira. Yèn sira wis padha wêruh padha lakonana.
181. Sasi Ramlan iku sasi ênggone Kuran tinurunake, dadi pituduh marang manungsa lan dadi tôndha yêkti [yê...]
[...kti] kang cêtha ewone pituduhing Allah, sarta ambedakake bênêr karo luput. Dene sira kabèh sing sapa mênangi sasi Ramlan, apuwasaa, lan sing sapa lagi nandhang lara utawa pinuju lêlungan, apuwasaa ing seje dina bae sapira ênggone anglowongake, kaparênging Allah supaya gampanga ênggonira padha nglakoni, lan kaparênging Allah ora ngêngèl-êngèl ênggonira padha nglakoni. Lan sira kabèh padha anggênêpana puwasa sacacahe, (Sacacahing dina sasi Ramlan. Jalalèn.) lan sira padha takbira (Têgêse nyêbuta: Allahu Akbar, têgêse Allah iku luwih dening gêdhe. Jamal.) ing Allah, sumurup ngaturi panuwun ênggone Allah nuduhake marang sira, lan sira kabèh muga padha sukura (Têgêse munjuka ing Allah: sakalangkung ing panuwun pamundhi kawula. Jamal.) ing Allah.
182. Nalikane para kawulaningsun padha takon marang sira Mukhammad, nakokake sariraningsun, satêmêne Ingsun iki cêdhak, nalikane kawulaningsun nyênyuwun marang Ingsun, Ingsun maringi panyuwune wong kang nyênyuwun mau, mulane padha nyuwuna kasêmbadaning panyuwune marang Ingsun, lan padha ngandêla marang Ingsun. Kabèh bae muga padha olèha pituduh. [pi...]
183. Sajrone sasi Pasa yèn wayah bêngi sira padha dililani cumbana karo wong wadonira, wong wadonira iku minôngka sandhanganira, lan sira iku minôngka sandhangane wong wadonira, Allah wis ngudanèni yèn sira iku padha cidra marang awakira dhewe, Allah wis ngapura marang sira kabèh, lan wis muwung marang sira kabèh, mulane saiki padha cumbanaa karo wong wadonira, Allah ênggone wis mranata marang sira prakara cumbana padha sira èstokna. Sira padha mangana lan ngombea, nganti sira waspada tumrontonging ular-ular putih, iya iku wayah bangun, saka ing ular-ular irêng, (Ular-ular irêng iku karêpe wayah bêngi. Jamal.) ing kono sira nuli nyampurnakna puwasa nganti têkan ing wêngi. Yèn sira pinuju iktikhap, (Iktikaph, iki têgêse lèrèn ana sajroning masjid, nganggo niyat ngabêkti ing Allah. Jamal.) ana ing masjid aja cumbana lan wong wadonira, kang mangkonemangkono. iku laranganing Allah, sira aja wani-wani cêdhak, mangkono uga Allah nêrangake ayate marang para manungsa, supaya padha wêdia ing Allah.
184. Lan sira aja padha mangan bandhane kancanira kalawan batal, (Batal, têgêse ora bênêr. Jalalèn.) lan aja age-age anggugat bôndha mau marang [ma...]
[...rang] pangadilan, kang pamrihira supaya bisa mangan bandhaning manungsa sawatara kalawan nandhang dosa, kang môngka sira padha wêruh luputira.
185. He Mukhammad, para umatira padha takon ing sira prakara ananing tanggal, iku sira wangsulana: Owah gingsiring tanggal iku panêngêran môngsa tumrap kêkarêpaning manungsa lan tumrap mangsaning khaji. Lan manèh kang aran bêcik iku dudu ênggonmu padha malêbu ing omah sarana ambobol saka gêgêring omah, nanging kang aran bêcik iku wong kang wêdi ing Allah, mulane padha malêbua ing omah mêtu ing lawange bae. Lan padha wêdia ing Allah, supaya sira iku kabèh padha bêgja.
iku pêrang lan satru kaphir. Jamal.) mapagna wong kaphir kang padha mêrangi ing sira, lan sira aja ngawiti pêrang, satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang padha ngawiti pêrang.
187. Lan sira padha mêrangana wong kaphir kabèh, ing ngêndi ênggone katêmu, yèn wong kaphir mau padha ngungsir sira saka ing Mêkah, iya padha sira ungsira saka ing Mêkah. Dene paekan iku luwih bangêt, ngungkuli pêrang,
lan sira aja padha mêrangi wong kaphir ana ing Masjidil Karam, kajaba yèn si kaphir mau mêrangi sira ana ing Masjidil Karam. Dene yèn si kaphir padha mêrangi sira, iya papagna pêrange. Kang mangkono mau dumunung wêwalês marang wong kang padha kaphir.
188. Dene manawa wong kaphir mau wis padha mêdhot ênggone kaphir, satêmêne Allah iku Maha Ngapura tur Maha-asih.
189. Lan sira padha mêrangana wong kaphir kabèh, nganti têntrêm ora ana paekan apa-apa, sarta agama iku wis sayuk, sarupaning wong padha nêmbah ing Allah. Dene yèn wong kaphir wis padha mêdhot ênggone kaphir, ing kono ora ana satru manèh kajaba wong kang isih padha nganiaya.
190. Sasi Karam iku (Iya iku sasi Dulkangidah, wong Islam padha dilarangi pêrang ana ing sasi mau, nanging sarèhne wong kaphir padha mêrangi wong Islam ana ing sasi Dulkangidah kang wis kapungkur, sanadyan saiki sasi Dulkangidah nanging wong Islam iya kêna mêrangi wong kaphir, iku kang diarani têtimbangan. Jamal.) ditimbangi kalawan sasi Kharam uga, dene barang kang bênêre kudu diajèni iku ana pranataning wêwalês, mulane sing sapa nandukake piala marang sira,
sira iya malêsa nindakake piala marang wong mau sapadhane ênggone ngalani marang sira, lan sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn Allah iku anjangkung wong kang padha wêdi ing Allah.
191. Lan sira padha manjurunga bôndha kanggo sabilullah (Sabilullah têgêse: dêdalaning Allah, wong manjurung bôndha marang sabilullah iku kaya ta: manjurung bôndha kanggo wragading pêrang mungsuh wong kaphir sapêpadhane bab adêging agama Islam.) lan aja padha nibakake awakira marang karusakan, lan padha gawea kabêcikan, satêmêne Allah iku rêmên marang wong kang padha gawe kabêcikan.
192. Sira padha nyampurnakna khaji lan ngumrah (Khaji iku ewone rukuning Islam, ngumrah iku kalêbu ing khaji, laku-lakune dijalèntrèhake ana ing kitab ngilmu phakih.
ana ing panggonaning alangan mau. Dene sira kabèh sing sapa nandhang lara utawa katêkan rêribêd ana ing sirahe: banjur cukur, iku kêna ing panêbus anglakoni [a...]
[...nglakoni] puwasa, utawa sidêkah, utawa ambêlèh wêdhus salah sijine, ing nalika sira têntrêm, sing sapa nêrak larangan, sabab wis rampung ngumrahe, nganti têkan ênggone nglakoni khaji, iku wajibe kudu bayar dhêndhan, yèn bisa kudu ambêlèh wêdhus, sing sapa ora bisa ambêlèh wêdhus, wajibe kudu puwasa têlung dina sajrone nglakoni kaji, lan yèn wis mulih têkan ing omahe kudu puwasa manèh pitung dina, iya iku dumunung puwasa sapuluh dina kang sampurna, wajibing dhêndhan kang mangnomangkono. mau tumrap wong kang anak bojone ora cêdhak Masjidil Kharam, lan sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn Allah iku siksane abot.
193. Mangsane nglakoni khaji iku sasi kang kinawruhan. (Iya iku sasi Sawal, lan sasi Dulkangidah, lan sasi Dzulkijah têkan tanggal ping sapuluh. Jamal.) Sing sapa nglakoni rukuning khaji ana ing sasi mau, ora kêna cumbana lan ora kêna duraka, lan ora kêna padu sajrone nglakoni khaji. Dene kabêcikan kang padha sira lakoni iku Allah ngudanèni, lan sira padha sêsangua, dene sangu kang prayoga dhewe iku sangu wêdi ing Allah. He wong kang padha ana akale, sira padha wêdia marang Ingsun.
194. Sira kabèh ora ana pakewuhe nyambut gawe [ga...]
[...we] marsudi pêparinge Pangeranira, dene yèn sira wis padha mundur saka ing ara-ara Ngarpah, padha nyêbuta asmaning Allah ana ing
Jalalèn.) Lan padha nyêbuta asmaning Allah marga Allah wis nuduhake ing sira kabèh. Sanadyan sadurunge iku sira padha kalêbu ewoning wong kêsasar.
195. He turuning Kurès, sira banjur padha mundura barêng karo undure wong akèh, lan padha nyuwuna pangapura ing Allah, satêmêne Allah iku Maha Ngapura lan Maha-asih.
196. Nalikane wis rampung ênggonira padha nglakoni ngibadah khaji, sira banjur padha nyêbuta asmaning Allah kaya panyêbutira jênênging para lêluhurira, utawa luwih akèh manèh panyêbutira. Sawênèhing manungsa ana kang matur: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa bêbahan kawula wontên ing dunya. Dene besuk ana ing akhirat, wong mau ora olèh panduman kabêgjan.
197. Lan sawênèhing manungsa manèh ana kang matur mangkene: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa ingkang sae dhumatêng kawula wontên ing dunya, makatên ugi benjing wontên ing akhirat inggih
paringa ingkang sae, saha kawula mugi Tuwan lêpatna saking siksa naraka.
198. Wong kang mangkono mau padha duwe panduman kabêgjan, awit ênggone padha nglakoni
gênah wilangane. Dene sing sapa age-age mundur saka ing ara-ara Mina (Mina iku uga diarani: Masngarul Kharam, iya iku ara-ara ana ing pagunungan cilik kang diarani gunung Kuzah dumunung ana sapinggiring ara-ara Musdaliphah kaprênah salor wetaning kutha nagara Mêkah, dohe watara têlung pal. Wong kang nglakoni khaji ana ing kono padha nginêp, lawase têlung bêngi, lan ana kang ambêlèh wêdhus, utawa sabên dina
anggodha sarirane, supaya bôngga ênggone arêp dibêlèh ingkang rama, nanging Nabi Ismangil ora manut panggodhaning setan, malah ambalangi marang setan
iku kang dilêluri wong khaji ênggone ambalang jumrah. Inna ngatut talibin, kasasul ambiya.) ana ing dina Tasrèk kang (Dina Tasrèk iku tanggal [tang...]
[...gal] kaping sawêlas, kaping rolas, lan kaping têlulas padha sasi Dulkhijah ing sabên taun. Muhtar.) kapindho, iku ora dosa, lan sing sapa ngèrèni iya ora duraka. Mangkono iku tumrap wong kang padha wêdi ing Allah, lan sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn sira iku kabèh ing têmbe bakal padha tinangèkake saka ing pati, diimpun marang ngarsaning Allah.
200. Lan sawênèhing manungsa ana kang pangucape lamis andadèkake gumunira tumrap kauripan ing dunya, lan wani nêksèkake ing Allah mungguh kang ana sajroning atine, nanging satêmêne wong iku bangêt ênggone madoni ing sira.
201. Barêng wis lunga saka ngarêpira banjur padha tumandang gawe rusak ana ing bumi, angrusaka tanduran lan anaking khewan, Allah iku ora rêmên marang wong kang padha gawe rusak.
202. Nalikane wong mau didhawuhi: Sira wêdia ing Allah, dosane wong iku sanalika nukulake gumêdhene, mulane wong
awake murih kaparênging Allah, dene Allah iku wêlas ing para kawula.
204. He wong mukmin, sira padha mlêbua agama Islam, ngèstokna sabarang pranatane kabèh, lan aja padha manut dêdalaning setan, awit setan iku têtela satrunira.
205. Sawise sira katêkan tôndha yêkti pirang-pirang, manawa sira padha mlengos, sira padha wêruha yèn Allah iku Mahamulya, santosa tur wicaksana.
206. Malêbune Islam mau apa nganggo disarantèkake: ora, mung Allah lan para malaikat bakal nêkakake siksa ana eyubing mêndhung, ing kono prakara wis dirampungi, samubarang prakara iku konjuk ing Allah.
207. He Mukhammad, sira andangua para turuning Israil, wis pira kèhing ayat tôndha yêkti kang wis Ingsun têkakake marang wong mau. Sawise katêkan ayat tôndha yêkti, sing sapa nyalini nikmating Allah, (Têgêse milih kaphir. Jalalèn.) iku wêruha yèn Allah iku siksane abot.
208. Wong kaphir padha diiming-imingi kabungahan dunya,
lan banjur padha anggêguyu marang wong kang padha mukmin, dene wong kang padha wêdi ing Allah besuk dina kiyamat padha ana-ana ing dhuwure wong kaphir mau, Allah iku paring rêjêki tanpa takêran marang wong kang dadi parênging karsane.
209. Manungsa iku umat siji, (Têgêse sakawite manungsa iku golong dadi siji, padha ngandêl ing Allah, nanging lawas-lawas
padha pasulayan ing bab agama, nanging manungsa mau sawise padha digêlari tôndha yêkti pirang-pirang, ora ana kang pasulayan ala-ingalanan, kajaba mung wong kang wis padha katêkan kitab, ing kono Allah nuduhake wong kang padha mukmin kalawan idining Allah, wêruh kapriye bênêre ênggone padha pasulayan mau, Allah iku nuduhake wot kang bênêr marang kang dadi parênging karsane.
210. Yagene sira padha rumasa bakal malêbu suwarga, kang môngka sira padha ora nandhang cobaning Allah kang ngèmpêri coba kang disandhang ing para wong mukmin sadurungira, ana kang nandhang miskin, lan ana kang nandhang lara, banjur padha ngêrsula. Rasul sakancane
para mukmin nganti kawêtu pangucape: Besuk apa têkane pitulunging Allah. Nuli dhinawuhan: Satêmêne pitulunging Allah wis cêdhak.
211. He Mukhammad, para umatira padha takon ing sira, kadospundi lampah-lampahipun tiyang wèwèh, iku sira dhawuha, sadhengaha kang bêcik kang sira wèhake iku kêna. Dene kang prayoga diwèwèhi, iku wong tuwane loro lan sanak sadulure, lan para bocah yatim, lan para wong miskin, lan anaking dêdalan. (Anaking dêdalan iku wong pinuju lêlungan. Jalalèn.) Dene sadhengah kabêcikan kang sira lakoni, Allah ngudanèni marang kabêcikan mau.
212. Sira kabèh padha dipranata wajib mangsah pêrang, kang môngka pêrang iku tumrap ing sira anggêthingake.
113.213. Nanging bokmanawa barang kang sira gêthingi iku malah bêcik tumrape ing sira. Lan bokmanawa barang kang sira dhêmêni iku malah ala tumrape ing sira, lan bokmanawa barang kang sira dhêmêni iku malah ala tumrape ing sira,'lan bokmanawa ... sira'
iku kang mêsthi ngudanèni, dene sira padha ora wêruh.
214. He Mukhammad, wong Islam padha takon ing sira prakara pêrang ana ing sasi Kharam, iku sira dhawuha,
pêrang ana ing sasi Karam iku dosa gêdhe, dene makewuhi marang wong nglakoni dêdalaning Allah lan maido ing Allah lan makewuhi wong malêbu ing Masjidil Kharam, lan ngungsir wong Masjidil Kharam saka ing kono, iku mungguhing Allah luwih gêdhe manèh dosane. Dene paekan utawa musrik, (Musrik iku têgêse wong kakang. nyêmbah liyaning Allah. Jamal.) iku dosane luwih gêdhe manèh tinimbang pêrang. Wong kaphir padha tansah mêrangi sira, pamrihe manawa bisa supaya sira padha ambalika saka agamanira Islam. Dene sira kabèh sing sapa ambalik saka agamane Islam, nuli mati kaphir, wong kang mangkono iku, kalakuane kang bêcik larut kabèh ana ing dunya lan akhirat, dene wong kang mangkono mau padha kacêmplung ing naraka, sarta ênggone ana ing naraka padha langgêng.
215. Dene wong mukmin lan wong kang milaur ninggal omahe lan padha mangsah
para sakabatira padha takon ing sira prakara sajêng lan botohan. Sira wangsulana: Sajroning sajêng lan botohan iku ana dosa gêdhe lan ana paedah pirang-pirang marang manungsa, [ma...]
[...nungsa,] dene dosane iku luwih gêdhe ngungkuli paedahe. Lan ana uga kang padha takon ing sira bab kèh
marang sira kabèh, supaya sira padha mikira.
218. Ing prakara dunya lan akhirat, lan manèh umatira padha takon ing sira prakara bocah yatim. Sira wangsulana: Ngopèni amrih bêcike bocah yatim iku bêcik bangêt.
219. Dene yèn sira ngêpèk batih bocah yatim iku dhasar sadulurira, Allah iku ngudanèni wong kang amrih rusake bocah yatim lan wong kang amrih bêcike bocah yatim. Yèn Allah karsa gawe angèl, mêsthi nglarangi marang sira ora kêna ngêpèk batih. Satêmêne Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
220. He wong Islam, sira aja padha ngrabèni wong wadon kaphir kajaba yèn banjur mukmin, kawula wadon kang mukmin iku luwih bêcik tinimbang wong wadon mardika kang kaphir, sanadyan nêngsêmake ing sira saking dening ayune. Lan aja padha laki wong lanang kaphir kajaba yèn banjur mukmin, kawula lanang kang mukmin iku luwih bêcik tinimbang wong lanang mardika kang kaphir, sanadyan nêngsêmake ing sira saking dening baguse.
221. Wong kaphir iku padha ngajak nyêmplung ing naraka, dene Allah iku nimbali malêbu ing sawarga lan paring pangapura, têrang idin karsaning Allah, sarta nêrangake tôndha yêktine marang manungsa supaya
padha nyingkirana aja cumbana karo wong wadon kang pinuju khèl, lan aja padha nyêdhaki wong wadon mau nganti têkan rêsike. Dene yèn wong wadon mau wis rêsik, sira cumbanaa, ngèstokna dhawuh parentahing Allah. Satêmêne Allah iku rêmên wong kang tansah padha tobat lan dhêmên wong kang padha rêsikan.
223. Wong wadonira iku tumrape ing sira upamane sawah, mulane sira padha nênandura sakarêpira ana ing sawahira, lan padha andhisikna kabêcikan, (Andhisikake kabêcikan, têgêse sadurunge cumbana nyêbuta asmaning Allah. Jamal.) tumrap awakira dhewe, lan padha wêdia ing Allah, lan sira padha wêruha yèn sira iku ing têmbe padha disowanake ing ngarsaning Allah, lan sira ambêbungaha marang para wong mukmin.
224. Allah aja sira ênggo ngalang-alangi ênggonira arêp gawe kabêcikan, lan wêdi ing Allah lan ngrukunake manungsa, amarga sira
karibêdan, wong kang supata mau mêsthi ora gêlêm têtulung, wêdi nrajang supatane kang nganggo nyêbut asmaning Allah. Wong kang supata mangkono mau
iki ana têgêse manèh mangkene: Sira aja akèh-akèh supata, sanajan sira têmên rêsik bêcik tur wêdi ing Allah, awit wong akèh ênggone supata iku ewoning wong nracak marang Allah. Jamal.)
(Iman Saphingi ngandika mangkene: Sajêge aku ora
nganggêp supatanira kang kêtlanjur tanpa sêdya, nanging kang dianggêp dening Allah iku kang têrus sêdyaning atinira. Allah iku Maha Ngapura tur muwung.
26. Wong wadon padha wajib nyarantèkake lakine kang ila, (Ila têgêse supata ora cumbana [cu...]
[...mbana] karo rabine, lawase luwih saka patang sasi, utawa tanpa wangên. Phatkhul Karit.) marang rabine mau, lawase patang sasi, ing kono yèn banjur nuhoni cumbana iya uwis, (Têgêse wis ora ana prakarane apa-apa, nanging lakine mau sarèhning wis narajang supata, kudu bayar dhêndhaning supata kang diarani, kipharat, iya iku kêna milih salah sijining têlung prakara, 1. mradikakake kawula kang mukmin tur tanpa cacad, 2. sidêkah rêjêki marang wong miskin sapuluh, nyaêmud, nyaraup, 3. nyandhangi wong miskin sapuluh: niji, dene yèn ora bisa salah sijining têlung prakara mau, kudu puwasa têlung dina. Takrib.) satêmêne Allah iku Maha Ngapura tur Maha-asih.
227. Dene yèn wong lanang ila mau pilih mêgat bae, iya banjur ngruntuhna talake. Satêmêne Allah iku miyarsa tur ngudanèni.
228. Wong wadon kang dipêgat, wajib nyarantèkake awake, ora kêna laki nganti têlung kuruk, (Kuruk, têgêse: rêsik antaraning gêtih loro. Mulane manawa wong wadon kang durung tau khèl dipêgat ing lakine, iku awite ngetung kuruk, ngêntèni yèn wis khèl, nanging yèn dipêgat sawise tau khèl, iku sadurunge khèl manèh wis dietung kuruk [ku...]
[...ruk] siji. Ingana Tuttalibin.) wong wadon yèn têmên ngandêl ing Allah lan ngandêl bakal anane dina kiyamat, ora kêna ngikibi anak kang dititahake dening Allah ana sajroning wêtênge. Dene sajrone disarantèkake mau yèn lakine sumêdya bêcik manèh karo rabine, iku wênang ngrujuk, (ambalèni). Lan wong wadon iku uga duwe wajib digawe bêcik ing lakine, padha karo ênggone wajib gawe bêcik marang lakine. Nanging wong lanang duwe pangkat kamênangan marang rabine. Dene Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
229. Talak iku yèn lagi loro bae, isih kêna ngrujuk, mêngku kalawan bêcik, utawa nguculake babar pisan uga kalawan bêcik, lan sira ora kêna nampani baline sadhengaha kang wis sira wèhake marang rabinira sanadyan mung sathithik, kajaba yèn wong sakaloron iku kuwatir bokmanawa ora bisa nêtêpi anggêr-anggêring Allah, samêngko kang wadon ênggone bayar pamancal ora ana pakewuhe tumrap wong sakaloron. Kang mangkono iku anggêr-anggêring Allah, sira aja padha nêrak, dene sing sapa wani nêrak, wong iku têtêp nganiaya.
230. Dene manawa kang lanang mau banjur nalak manèh marang rabine, dadi wis runtuh talake têlu,
ing kono wong wadon mau ora kêna dirabèni manèh, kajaba yèn wis laki bojo liyane. Dene yèn wis dipêgat ing bojo kang kapindho ora ana pakewuhe balèn karo lakine lawas, samono iku yèn sakarone padha nyipta bakal padha bisa nêtêpi anggêr-anggêring Allah, kang mangkene iki iya anggêr-anggêring Allah, Allah anggêlarake anggêr-anggêre marang wong kang padha mikir kalawan sampurna.
231. Nalikane sira padha mêgat wong wadon, kang môngka wis cêdhak wêwangêne, iku sira wêngkua manèh kalawan bêcik utawa sira uculna kalawan bêcik, lan pamêngkunira marang wong wadon mau aja kalawan maeka, nandukake piala, dene sing sapa nglakoni panggawe mangkono mau mêsthi nganiaya marang awake dhewe, lan sira aja padha nganggo gêguyon ayating Allah, lan padha elinga nikmating Allah kang wis diparingake marang sira, lan padha elinga Kitab Kuran sarta khukum kang wis didhawuhake dening Allah marang sira, minôngka piwulang marang sira. Lan sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn Allah iku ngudanèni samubarang kabèh.
232. Manawa wong lanang mêgat kang wadon, kang môngka
wis têkan ing wangêne, iku manawa sakarone wis padha trimane sanggêm kumpul bêcik manèh, waline ora kêna mingkuh kudu kêpêksa ningkahake si wadon mau marang tilas lakine, kang mangkene iki diênggo mituturi marang kônca-kancanira kang padha ngandêl ing Allah sarta ngandêl bakal anane dina kiyamat, dene gêlêm iku tumrap ing sira luwih bêcik lan luwih rêsik, Allah iku ngudanèni nanging sira ora padha wêruh.
233. Biyung padha nusonana anake lawase gênêp rong taun, tumrap wong kang arêp nyampurnakake ênggone nusoni, dene wajibing bapa kudu ngingoni lan nyandhangi sakuwasane marang biyung kang nusoni mau, ewadene ora ana awak dipêksa kajaba mung sakêlare. Biyung ora kêna dipêksa nusoni anake, lan bapa iya ora kêna dipêksa ngrupakake kang ora sakêlare, dupèh bocah iku anake. Dene wajibing waris kang nguwasani bocah mau padha karo wajibing bapa. Dene yèn bapa lan biyung sakarone wis golong rêmbuge arêp nyapih bocah mau, iya ora ana pakewuhe, dene yèn sira arêp nginyakake anakira, manawa sira bayar wragad kang sira saguhake kalawan bêcik, iya ora ana pakewuhe. Sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn Allah iku mirsani
234. Sira kabèh sapa kang mati tinggal rabi, rabine mau nyarantèkna awake, ora kêna laki nganti patang sasi punjul sapuluh dina lawase, dene sawise têkan wêwangêne, tumrap ing para waline ora ana pakewuhe ngumbar barang lakune si wadon kang bêcik ênggone birai maèsi awake. Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
235. Ora ana pakewuhe ênggonira padha nakokake wong wadon kang (Wong wadon kang ana sajroning wêwangên patang sasi punjul sapuluh dina. Jamal.) lawan adu sêmu bae, utawa ênggonira mung ambatin ana sajroning atinira bae, Allah wis nguningani yèn sira bakal anglairake sakarêntêging atinira marang wong wadon mau, nanging sira aja masajakake dhisik ênggonira duwe karêp ngrabèni wong wadon mau, kajaba yèn sira mung nglairake têmbung adu sêmu kang bêcik, iku kêna.
kang ana sajroning atinira, mulane sira padha ngati-atia, lan padha wêruha yèn Allah iku Maha Ngapura tur wêlas.
237. Ora ana pakewuhe sira mêgat wong wadon sadurunge sira cumbana utawa sadurunge sira tamtokake [tamto...]
[...kake] maskawine, lan sira awèha matak, têgêse bêbungah marang wong wadon mau kalawan bêcik, tumrap wong lanang kang miskin utawa sugih apa samurwate, iku têmên wajibe wong kang padha bêcik.
238. Dene yèn sira mêgat wong wadon sadurunge sira cumbana, kang môngka wis sira tamtokake maskawine wong wadon mau, iku kang wajib dadi darbèke si wadon mung saparoning maskawin kang sira tamtokake mau, kajaba yèn wong wadon mau wis narima, utawa wong lanang kang nguwasani bêbundhêlaning ningkah wis narima. Dene panarima iku akèh lèrège marang wêdi ing Allah utawa rukun. Dene corok-cinorokira aja sira nêngake bae tanpa tônja. Allah iku mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
239. Sira padha ajêga nglakoni sêmbayang lan sêmbayang ing têngah, (Sêmbayang ing têngah iku akèh kaole, ana pujôngga kang ngarani iku sêmbayang Ngasar, utawa sêmbayang Subuh, utawa sêmbayang Luhur, utawa liya-liyane. Jalalèn.) lan padha ngadêga nyênyuwun maring Allah.
240. Dene yèn sira pinuju padha nandhang kuwatir, kêna uga sêmbayang karo mlaku dharat utawa nênunggang. Dene yèn sira wis têntrêm, padha sêmbayanga nyêbut asmaning Allah, kaya ênggone mulang ing sira nalika sira
241. Sira kabèh sing sapa ngarêpake mati lan bakal tinggal rabi, mêmêkasa prakara kabutuhaning rabine, minôngka bêbungah nganti têkan sataun, ora kêna ditundhung, dene manawa wong wadon mau lunga saka karêpe dhewe, ing kono para waline (Têgêse: wali,
disuwak ingone. Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
242. Wong wadon kang padha dipêgat iku padha olèh matak, têgêse bêbungah sakuwasane kang lanang, wajib tumrap para wong kang wêdi ing Allah.
243. Kaya mangkono uga Allah anggêlarake ayate marang sira kabèh, supaya sira padha mikira.
244. Sira mêsthi wis wêruh caritane wong Bani Srail pirang-pirang èwu kang padha ngili tinggal nagarane kuwatir mati dening pagêblug, ana ing dalan Allah ngandika marang wong mau: He sira padha matia kabèh, sawise mati kabèh, Allah banjur nguripake marang wong mau. SatêmênèhSatêmêne. AlahAllah. iku kagungan kanugrahan marang manungsa, ananging manungsa iku kang akèh padha ora sukur.
245. Sira padha mangsaha pêrang sabilullah, lan padha wêruha yèn Allah iku miyarsa tur nguningani.
246. Sapa kang potang maring Allah kalawan potang bêcik, (Potang maring Allah kang bêcik iku nanjakake bandhane marang sabilullah kalawan sucining ati. Jalalèn.) Allah mêsthi nikêli marang wong mau tikêl pirang-pirang. Dene Allah iku wênang mêpêt pêparinge lan wênang anggêlar pêparinge. Sira kabèh mêsthi padha dibalèkake marang pangayunaning Allah.
247. Sira mêsthi wis wêruh carita lêlakone wong Bani Israil sapungkure Musa, nalikane padha matur marang nabine: (Iya iku Nabi Samuwèl. Jalalèn.) Sampeyan mugi anjumênêngna ratu ingkang angrèh kula, supados ngangsahakên anggèn kula badhe pêrang sabilullah. Nabine banjur mangsuli: Manawa kowe padha didhawuhi pêrang, layak padha mingkuh mangsah ing pêrang. Wong Bani Israil padha matur mane:mangkene. Kula punika sampun sami kaplajêng saking nagari kula, têbih kalihan anak-anak kula, kenging punapa kula sami botên purun mangsah pêrang. Barêng wong Bani Israil mau kalêksanan padha didhawuhi pêrang, nyata padha mopo, kajaba mung sathithik kang padha wani. Dene Allah iku ngudanèni wong kang padha [pa...]
248. Nabine wong Bani Israil mau dhawuh mangkene: Allah maringake Si Talut, (Talut, ing têmbung Ngarab têgêse dêdêg dhuwur, mulane dijêjuluki mangkene, awit dêdêge Raja Talut dhuwur bangêt, dene jênênge ing têmbung Ngibrani: saul. Jamal.) marang kowe kabèh, dikarsakake dadi ratumu. Wong Bani Srail banjur padha matur: Kadospundi dene pun Talut têka dados ratu marentah dhumatêng kula, kang môngka lêrêsipun kula punika langkung prayogi dados ratu tinimbang pun Talut, pun Talut botên dipun paringi sugih arta, nabi mau banjur mangsuli: Allah milih Si Talut ngratoni lan marentah ing kowe kabèh, lan Allah muwuhi jêmbaring kawruhe Si Talut marang ngèlmuning karaton sarta sêmbadaning awake. Allah iku maringake pulunging karatone marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku jêmbar tur ngudanèni.
249. Nabine wong Bani Srail mau dhawuh manèh: Dene tôndha yêktine yèn Si Talut iku dikarsakake dadi ratu, iku bakal ana pêthi têka marene: isi sakinah (Sakinah ing têmbung Ngarab têgêse: têntrêm, katêrangane pêthi mau duwe daya nêtêgake lan ngêndêlake atining wadyabala, pêthi
banjur kêna dirêbut ing mungsuh wong bôngsa Ngamalikah, nanging barêng jumênênge Raja Talut diparingake bali marang wong Bani Srail, sarana
mêsthi dadi tôndha yêkti marang kowe kabèh.
250. Barêng Raja Talut miyos ngangsahake wadyabalane, ngandika mangkene: Allah karsa nyoba marang kowe kabèh sarana bangawan, sing sapa ngombe banyu bangawan mau pinêsthi dudu kancaku, dene sing sapa ora ngombe banyu bangawan mau iya iku kancaku, kajaba wong kang mung nyawuk nganggo tangane, ngombe mung sacêgukan bae. Para wadyabala mau banjur [ba...]
[...njur] padha ngombe banyu bangawan, kajaba mung sathithik kang ora ngombe. Barêng Raja Talut sabalane para wong mukmin wis nyabrang ing bangawan, wong kang padha ngombe ngokop ing bangawan padha matur: Ing dintên punika kula botên kuwawi mapagakên pêrangipun Raja Jalut sabalanipun, dene wong kang padha pracaya yèn ing têmbe bakal padha seba ana pangayunaning Allah padha ngucap mangkene: Akèh bae golongan sathithik ngalahake golongan akèh kalawan idining Allah, dene Allah iku anjangkung wong kang padha sabar.
251. Barêng Raja Talut sabalane wis arêp-arêpan lan Raja Jalut sabalane, Raja Talut sabalane padha nyênyuwun: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi angêsokna kasabaran ing manah kawula, sarta mugi ngêkahna dalamakan kawula, lan mugi nulungana dhumatêng kawula, ngawonakên pêrangipun tiyang
matèni Raja Jalut, ing wusana Allah maringi karaton sarta kawicaksanan, apadene mulang kagunan akèh saka parênging Allah marang Nabi Dawud, upama Allah ora kudu nulak pialane [pi...]
[...alane] sawênèhing manungsa sarana manungsa liyane, mêsthi bumi iki rusak, nanging Allah iku kagungan kanugrahan marang ing jagad kabèh.
253. Kang mangkono iku ayating Allah, Ingsun dhawuhake kalawan têmên marang sira Mukhammad, dene sira iku ewoning
SERAT SABDA JATI PURWA MAHUGENA | alangalangkumitir
♦ 2 Comments	Anggitanipun Kanjeng Pangeran Pakubuwono V
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing
kaping pindho\ ngerahake jin setan\ kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo\ kinen ambantu manungso Jawa
padha asesanti trisula weda\ landhepe triniji suci\ bener, jejeg, jujur\ kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong\
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane
buyutira, canggahira\ pindha lahir bareng sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca
ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan kewran sasuruping zaman\
pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak
ngungun\ hiya iku putrane Bethara Indra\ kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan\ tumurune tirta brajamusti pisah
kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu
172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja
padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\
Demikianlah siiran jaman akhir atau jaman kolobendu
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
Wong sugih krasa wedi---Orang kaya ketakutan.
Wong wedi dadi priyayi---Orang takut jadi priyayi.
TELUK PENYU CILACA…Elisa Mbuh Ra Ngerti di PANTAI TELUK PENYU CILACA…sugeng
St. Anthony Salah satunggalipun lukisan ingkang nggambaraken setan ingkang dipundamel déning Martin Schongauer, ing taun 1480.
Shaitan)inggih punika roh awon ingkang tansah ngganggu manungsa supados nglaksanaken padamelan ingkang awon.[1] Kados ingkang sampun dipunmangertosi wonten ing agami Islam, Kristen lan Yahudi, asalipun setan inggih punika saking golongan kados malaikat ingkang mempeng anggenipun ngibadah. Miturut agami Islam, setan dipunrita saking geni lan ugi dipunpratelakaken asalipun saking jin saderengipun dipunpilih dados malaikat.[2] Miturut Islam, setan inggih punika iblis utawi jin ingkang dipunurak saking swarga.[2] Makhluk setan benten kaliyan makhluk malaikat, amargi setan punika boten manut prentahipun Allah, setan dipunurak saking suwarga amargi mungkir saking prentahipun Allah supados sujud dhateng Nabi Adam minangka tandha urmat minangka ciptaanipun ingkang mulya.[2] Setan tansah ngganggu manungsa supados kesupen dhateng prentah-prentahipun Allah, ngejak manungsa dhateng
miturut agamiKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
sugeng prayitno di PANTAI TELUK PENYU CILACA…sugeng prayitno di PANTAI TELUK PENYU CILACA…arek malang di PANTAI TELUK PENYU CILACA…Elisa Mbuh Ra Ngerti di PANTAI TELUK PENYU CILACA…sugeng
Charlie and the Chocolate Factory utawa "Charlie lan Pabrik Coklat" iku salah sawijining novel bocah sing dikarang déning Roald Dahl. Novel iki wis diterjemahaké ing akèh basa, kayata basa Italia, Spanyol, Norwegia, Rusia, Indonesia lan liya-liyané. Novel iki uga wis tau di-filem-aké kaping pindho.
Pak Willy Wonka, wong sing nduwé pabrik coklat "Willy Wonka", nyebar 5 tikèt mas ing sajeroné bungkus-bungkus coklat saka pabriké. Tikét iku mau bisa digunakaké kanggo tour ing sajeroné pabrik coklat "Willy Wonka". Charlie Bucket, bocah lanang kéré sing ngomah ana ing gubug sacedhaké pabrik coklat "Willy Wonka" ora kanyana-nyana bisa éntuk salah sawijining tikèt mas iku. Dhèwèké éntuk tikèt iku ana ing sajroning coklat sing dituku nganggo dhuwité simbah kakungé kanggo hadhiah ambal warsané Charlie. Saliyané Charlie ana 4 bocah liya sing éntuk tiket mas iku mau. Bocah-bocah iku anama Mike Teavee, Veruca Salt, Violet Beauregarde lan Augustus Gloop. Ing dina sing wis ditemtokaké, Charlie lan 4 bocah liyané nglakokaké tour sing wis dijanjèni déning Pak Wonka mau. Charlie dikancani simbah kakungé, déné bocah-bocah liyané dikancani bapak lan ibuné dhéwé-dhéwé.
Ana ing sajroning pabrik, Charlie, bocah-bocah liyané lan para wong tuwa padha digawé gumun déning isiné pabrik sing ora kanyana-nyana. Ananging, ing satengah-tengahing tour, bocah-bocah saliyané Charlie padha kena masalah. Amarga padha kena prekara mau, bocah-bocah iku lan para wong tuwanè banjur kudu mandheg olèhé mèlu tour.
Sawisé bocah papat lan para wong tuwané dhéwé-dhéwé padha metu saka tour, wong njaban pabrik sing mèlu tour mung kari Charlie lan simbah kakungé. Willy Wonka banjur ngandhani wong loro mau yèn tour iku satemené dudu mung tour biyasa. Tour iku saranané Willy Wonka nggolèk panerus kanggo pabrik iku, amarga dhèwèke ora duwé sanak kadang.
Panghargyan[besut | besut sumber]
Surrey School Award (Inggris, 1973)
oldid=1112462"	Kategori: BukuSastraKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
pm	kulo badhe ngaturaken matur suwun sanget kalian bapak ibu guru sing sampun ngajar kulo,khususipun pak Lisa lan pak Imam sing mboten saged bosen ngajar kulo sing mboten pinter niki .he……he……he…….
sing dadi lurah nok kali padang wis siap2iku.dadi tlg sampean tembusino karo
mantranya : gebyar sapisan, sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: REPORTASE KOPDAR BUKA PUASA BERSAMA MILIST KARANGANYAR-KEBUMEN DI RM WONG SOLO TEBET 29 AGUSTUS 2009
sore. Sawise rembugan karo biyung bocah sidane enyong
sing nembus Duren Sawit - Casablanca, ora ngertia dalane malah macet. Ning wong adoh-adoeh pengin ketemu sedulur ya dinikmati bae perjalanane. Gutul Casablanca dalane nembe lancar. Saking lancare nganti bablas tekan Kuningan, wong nggolet puteran nganan ora nemu-nemu. Tekan lokasi RM Ayam Bakar Wong Solo jam 5 kurang rong menit. Karo nyawang meng njero resto kayane durung ana rai Kebumen., bareng ndeleng meng ndhuwur nembe keton ana sing nganggo sragam kaos biru, kaos milis Karanganyar Kebumen. Rampung parkir ketemu karo kang Khozin Damiri, terus munggah bareng meng loteng. Jebule panggonane wis kebek wong sing arep padha buka bersama. Terus salaman siji-siji sinambi kenalan karo sing wis teka lewih dhisit. Sing teka kurang lewieh 70 wong, sing
kebumen sing jenenge True-Band. Sayange panggonane mung ukuran 4X8, dadine madhet banget kaya prepegan pasar. Warga milis sing anyar-anyar ternyata akeh sing padha melu teka. Kurang lewih jam setengah 6 acara mulai dibukak. Sing
karo perkembangane nganti siki lan harapane nang wektu ngarep. Diterusna karo sambutane Pak Bambang Ris, bayan-ne Iwakk Walet Mas, sing nyritakena nek arep ana
Rampung tausiyah, ora let suwe terus berkumandang adzan maghrib tandane berbuka puasa. Gandheng panggonan nang ndhuwur sesek
ora ngertia nggetap banget, pedhese ngepol. Bar mangan terus padha sholat maghrib, ana sing sholat nang mesjid, ana sing nang musholla, ning musholla-ne minimalis banget, dadi antriane dawa. Bar sholat terus padha ramah tamah ngobrol antar warga milist, ana sing tetep nang loteng, ana sing nang lantai siji, ana uga sing nang parkiran sinambi nglepus dadi ahli hisab(p). Sawise ramah tamah acara diterusna pesan kesan. True-Band sing pertama ngisi acara pesan kesan. Band anyar sing mayoritas personile wong Kebumen sing
sing siki rekore wis apik tiap taun-ne. Acara diterusna karo pesan kesane Kang Kundiyarto Projotaruno, wong Karanggayam sing siki wis dadi
kesane intine bangga dadi wong Kebumen sing pancen ora baen-baen. Terus gilirane Pak Haji Ridwan, salah siji pengurus mesjid Jayakarta nang Kawasan Industri Pulogadung, sing nyritakena pengalamane dadi guru ngaji nang Jakarta wiwit taun 1973 nganti wektu
nang Pak Salim, sing merupakan bendahara perkumpulan Iwakk Walet Mas, sing isine kurang lewieh melu bungah bisa melu ngumpul komunitas Karanganyar-Kebumen buka puasa bareng nang RM Wong Solo Tebet. Gandheng wektune dibatesi nganti jam pituan dadine acara digawe sepadhet mungkin. Bar pesan kesan, acara diterusna karo perkenalan kabeh anggota milis ben padha kenal karo sepadha-padha warga milis. Siji-siji anggota milis ngenalna awake dhewek. Awal-awale perkenalan nganggo basa Indonesia, pas giliranku koh kudu nganggo basa ngapak. Nggo mbuktekena nek bener wong Kebumen ora kelalen karo bahasane dhewek. Isi perkenalan ya akeh sing lucu, ana sing penganten anyar, ana sing single tesih nggolet tagon, ana sing single sedhela maning arep nikah, ana sing suami istri njagonge adoh-adohan, ana sing wis nduwe anak siji jere kon ora susah kenalan. Meriaeh karo keakrabane terasa banget wektu sesi
akeh uga sing lagi ngrintis usaha ben bisa nggawe lapangan kerja nggo wong sing mbutuhna. Muga-muga bisa padha sukse kabeh nang usahane karo pegawean-ne dhewek-dhewek. Sawise perkenalan anggota milis, panitia ngedarna kotak saweran nggo mbayar
akeh sing padha narsis, foto-foto wong telu, wong papat utawane wong lima. Ana bae luh wong sing ora kena ndheleng wong nyekel kamera, hawane pengin difoto bae kaya foto model. Maklum bae wong pancen rasane kaya ketemu karo sedulure dhewek sing wis suwe ora tau ketemu, dadi foto-foto kuwe salah sijine
Durung ana sing miwiti bali, dadine tesih padha ngriung bae, kebiasane wong njawa ewuh pekewuh. Bareng ana salah siji sing miwiti bali, nembe liyane padha melu
ingkang tansah pinanggih.Wassalam,Suwarto KartadirajaRamane_hatta@yahoo.comKarangkemiri
Anake enyong jenenge Hatta, mulane nganggo jeneng Ramane Hatta. Jamane cilik uripe susah-seneng nang ndesa
DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
manungsa kudune ojo mung datan kulak rungon adol wicara,… jumbuhing ing serat sakjeroning kitab.., buka kitab, waca.. sakderma dongeng lan riwayat.. tutup kitab.. mung semono gegayuhan., tansah ora kelakonan…, nanging ngolah pikir lan kareping rahsa.. kudu mangerteni sakjeroning jagad wadag lan gaib .., jagad gede jagad cilik.., jagad tanana wates.., mangka gegayuhanora bisa diwatese nganggo dongeng lan kitab.., hananging terus lumampah sakabehing tanpa sakdermo mung jarene riwayat lan buku, nuwun,
Nuwun gunging panuwun Ki, kitab sejati inggih Kitab Teles kang tinulis ana ing wulu kulit daging pribadi,
Rad idhiya mahargya panjênênganipun ingkang badhe lèrèh.
Sabên praja - praja ingkang sayêktos - têmtu gadhah bêbadan pamarentah ingkang maligi ngrêmbag sêsambêtanipun kalihan nagari ngamônca, inggih punika kanayakan sajawining praja, dipun pangajêngi nayaka (minister), punika ingkang nyêpêng cêmpuriting pulitik ingkang gêgayutan kalihan praja sanès. Para wêwakiling nagari sanès, manawi badhe rêrêmbagan punapa-punapa, kêdah mêdal ing kanayakan wau. Dene para wêwakil wau, limrahipun sami anggolong dados satunggal, punika kawastanan Corps Diplomatique.
Wiwit kina mila, tiyang ingkang sawêg nindakakên ayahan dados utusaning nagari, punika sami dipun anggêp suci. Dumuginipun samangke, cara makatên punika taksih kalêstantunakên, para wêwakil utusaning nagari ngamônca sami dipun sukani wêwênang ingkang agêng, ingkang maksudipun kangge ngrêksa kawilujêngan sarta kamardikanipun, ingkang supados sagêd nindakakên ayahaning nagarinipun kalayan sae.
Wondene wujuding wêwênang wau, ingkang agêng piyambak inggih punika wêwênang exterritorialiteit, kajêngipun, sanajana wontên ing bumining nagari sanès, para wêwakil punika botên kawêngku ing panguwaosipun nagari wau. Namung kemawon, prêlu dipun sumêrêpi, bilih anggènipun botên kawêngku ing panguwaosing nagari sanès wau, mawi watês, têgêsipun ngêmungakên ing sawatawis bab sarta mawi janggêlan sawatawis, dados botên lajêng blas mardika tanpa kawêngku ing panguwaos babar-pisan. Inggih kadospundi kemawon, para wêwakil wau têtêp nama tamu, ingkang dados tuwan rumah pamrentahing nagari ngriku piyambak.
Para wêwakil ingkang dipun sukani wêwênang exterritorialiteit wau, ngêmungakên ingkang sami nindakakên ayahan prakawis pulitik, kadosdene ambassadeur, gezant lsp. Wêwakiling nagari ingkang ngrêmbag bab padagangan, kadosdene kongsul sapanunggilanipun, punika botên dipun sukani wêwênang exterritorialiteit, kajawi manawi inggih ngrangkêp nindakakên ayahan dhêplomasi. Namung kemawon limrahipun para kongsul punika inggih sami ingaosan, botên dipun samèkakên kemawon kalihan tiyang ngamônca limrah.
Wêwênang exterritorialiteit punika anyakup kalih prakawis, inggih punika: tiyang kalihan papan padununganipun lajêng moga (onschendbaar). Ingkang tumrap ing tiyangipun, ingkang baku, 1. Badan sarta barang darbèkipun dipun rêksa sangêt, sampun ngantos dipun piawoni utawi dipun cahak ing sanès. 2. Kalêpatakên ing sakathahangsakathahing.
pranatan pêksan ingkang kalimrah wontên ing nagari ngriku. 3. U-
tusaning nagari ngamônca botên kenging dipun prakawisakên wontên ing pangadilan ing nagari ngriku. Namung kemawon inggih taksih kakêdahakên anêtêpi pacaking anggêr kapulisèn ing tanah ngriku, jalaran manawi kumapurun nêrak anggêr, nagari ing ngriku lajêng sagêd botên narimahakên dhatêng nagari ingkang angutus wêwakil wau. 4. Para utusan kalêpatakên ing sêsanggèn pajêg, kêjawi pajêg siti. Dene tumraping griya padununganipun, inggih dipun rêksa sairib kados badanipun gêsan wau. Sêrat-sêrat ingkang kasimpên ing griyaning wakil punika, botên kenging dipun êpik-êpik, malah sanadyan sampun pêdhot sêsambêtanipun, sêrat-sêrat wau inggih
upaminipun presidhèn utawi ratu (ratu ing ngriki kajêngipun ratu ingkang sayêktos, inggih punika ingkang dados pangagênging praja mardika, dene ratu utawi raja ing tanah jajahan) makatên ugi nayaka sajawining praja, manawi dhatêng ing nagari ngamônca kanthi dhinês, punika inggih gadhah wêwênang exterritorialiteit. Baita pêrang ingkang wontên ing palabuhan ngamônca inggih angsal wêwênang exterritorialiteit, namung kemawon mêksa inggih kêdah miturut pêpacaking palabuhan ing nagari ngriku, botên kenging tumindak sakajêng-kajêngipun piyambak.
Miturut wartos ingkang gêgayutan kalihan lampahipun têtiyang minggah kaji, ing sakawit kongsi tiga badhe nyadhiyani kapal 13 kangge prêlunipun tiyang minggah kaji ing taun 1358 (1939-1940) punika.
Nanging jalaran saking wontênipun paprangan ing Eropah ing wêkasanipun wulan Agustus 1939, kongsi tiga kêpêksa nyuda cacahing kapal wau, namung kakantunakên 8.
Kapal 8 wau kalampahan sampun ambêkta tiyang minggah kaji 6600. Kajawi punika wontên lampah sanès, ambêkta tiyang saking tanah ngriki 13 dumugi ing Jêdah.
Ngantos sapriki botên wontên kapal kaji Holt ingkang bidhal saking Singgapura. Nanging miturut wartos, parentahing Straits andhawuhakên supados kawontênakên kapal ingkang layaran malih dhatêng Jêdah. Makatên ugi ngantos sapriki botên wontên tiyang saking Indhu ingkang minggah kaji.
Têtiyang saking tanah ngriki ingkang sami minggah kaji, wontênipun ing tanah Arab, sami botên kêkirangan satunggal punapa.
Kawontênanipun pulitik ing tanah Arab botên nguwatosakên tumrapipun têtiyang ingkang sami minggah kaji. Nanging bab èwêd-pakèwêd taksih wontên. Rêrêgèn barang mindhak kathah. Kintunan arta asring pinanggih rêndhêt. Ingkang makatên punika supados para ingkang minggah kaji sami ngirid-irid wêdaling arta.
Rêribêd ing donya ing wêkdal punika anjalari pakèwêdipun lêlinton arta. Kawontênanipun êmas ing tanah Arab kirang sangêt, mila rêgining arta êmas ngantos mindhak 10 dumugi 20%.
Agèn N.H.M. (Factorij) sampun mitulungi têtiyang tanah ngriki nglintoni arta êmas ingkang pajêng wontên ing tanah Arab.
Parentah tanah Arab sampun ambudidaya nyêgah indhaking rêrêgèn barang kanthi matêsi rêrêgèn, punapadene ing bab rêrêgèning barang têtêdhan ing Mêkah piyambak. Kajawi punika ugi nglajêngakên andhaping beya barang ingkang malêbêt 25%.
Têtiyang ingkang sami wontên ing Mêkah sami amanggih ribêd, jalaran saking rêgining barang mindhak, kintunan arta dipun êndhêg, padamêlan ing Mêkah kirang, saya tumraping sopir. Nanging botên wontên tiyang ingkang gêsangipun sangsara.
Ing Kajawèn nomêr 102 kapêngkêr anyariyosakên ing bab tindak mugên ingatasipun tiyang ambathik. Tindak ingkang kacariyosakên wau gandhèngipun dhatêng kasusilan sampun katingal. Ing sapunika badhe nyariyosakên ing bab tindak talatos tumrapipun tiyang ambathik.
Ingkang nama talatos, punika pikantukipun badhe nyakèkakênnyaekakên. bathikan, awit pathokanipun tiyang ambathik, punika caking canthing kêdah ajêg, nèm sêpuhing malam inggih kêdah ajêg, isèn-isèn, têrusan, tembokan, biron, kêdah trêtip, awit sadaya wau badhe pinanggih wontên ing dadosipun sinjang. Manawi nêtêpi ing pathokan, tiyang lajêng sagêd mastani: wah, ngèngrèng têrusane padha, isèn-isène mêntês, tembok birone ora nocok. Kosokwangsulipun manawi botên nêtêpi cara ingkang kados makatên, ing mangke dadosipun sinjang dipun wastani blocok. Mênggahing sinjang blocok, punika tumrap ingkang mangrêtos, sagêd amastani awonipun, malah manawi dipun sade sagêd nyudakakên rêgi.
Pinaggihipun wontên ing umpak-umpakan, tiyang ningali sinjang ingkang sae bathikanipun, ngantos mungêl: bathikane bisa ngidung. Wontên malih jalaran saking anggènipun ngumbulakên, sinjang ingkang sae punika dipun wastani kados sinjang kraton. Malah ugi asring anggèndèng dhatêng ucap sae angengingi dhatêng ingkang damêl, inggih punika mungêl: wah, jarik kaya ngene iki mêsthi bathikane wong ayu. Wosipun sadaya wau dados palêmbanapangalêmbana. dhatêng saening sinjang, ngantos sagêd anggêgèndèng dhatêng pêpindhan warni-warni.
Tiyang ambathik punika tumindakipun botên beda kalihan tiyang sinau nyêrat sastra, caking tangan anggènipun nyêpêng canthing, dhumawahing cucuk canthing wontên ing montên, punapadene ênèm sêpuh saha wêdaling malam, punika manawi dèrèng kulina, pinanggihipun wontên ing sêratan inggih lajêng katingal, ukêlipun kakên, dhawahing malam kandêl tipis utawi sok nyêmlok, tuwin wujuding malam ingkang dhumawah wontên ingkang cêmêng, wontên ingkang jêne ingkang mahanani badhe botên sae dadosing sinjang.
Tumraping para kina, para putra putri sami dipun ajari ambathik, sinaunipun sapisan kapurih nêrusi, lajêng ngisèn-isèni, salajêngipun ngèngrèng. Ngèngrèng punika wontên ingkang mawi garisan, pola tuwin ngrujag.
Petruk : Saiki kapriye gêndhinge. Iki uwis têkan ngarêp sêka obêrêh, têrus ngalor apa menggok ngulon.
Garèng : Wèh, rada mêkewuh kiye.
sing elok-elok bangêt kae. Sêtrat kono kuwi jarene, sa-Bêtawi misuwur dhewe. Malah ana sing ngarani ênggon ambu wangi, pasabane uwong sing bèhèl-bèhèl, kalanganing kongkrus adu bêciking rupa karo anèhing sandhang panganggo. Saya nèk ambênêri mêntas gajihan utawa malêm Ngahad,
miturut unining layang kabar, kono kuwi arêp dianani tatanan sêpesial, jam sêmene têkan jam sêmene, pit utawa bocah ora kêna liwat, ning nèk montor kêna bangêt. Cêkake, sêtrat sitok kuwi, arum dhewe. Kosokbalèn
pancèn hebat, pancèn modhèrên. Mung bae, isih kalah ngrêsêpake tinimbang karo rèiswèik kana kae. Sabab, toko-toko ing Pasar Baru kuwi, pasang rakite durung cara Eropis dêlês. Beda karo toko-toko ing rèiswèik kae, jan cara Eropah satus prêsèn. Cêkake, anggêr mlaku-mlaku ana ing kana, rasane kaya icip-icip ngrasakake hawa ing Eropah.
Mawi garisan punika upaminipun bangsaning sinjang kawung, parang rusak tuwin cêplok. Mola punika ngêblak wujuding sinjang katèmplèkakên ing montên, panyêratipun nawang ing pêpadhang, ayang-ayanganing sinjang (pola) dipun dhawahi ing sêratan. Dene ngrujag, nganggit piyambak.
Inggih sawarnining tindak wau ingkang dipun wastani talatos.
Kabèh sruwa-sruwi wèstêrês, kajaba jongose karo cênthènge (jaga malêm).
Petruk : Mung emane, bangsane dhewe durung ana sing duwe
utawa Amerikah. Adol aspirin, potrèt, mêsin tulis, mêsin mênjait, sanatogin ... nganti bablas têkan ing nagara ngêndi-êndi. Kaya ngono kuwi, rak marga saka
Tiyonghowah. Nèk bisa kaya ngono, sudagar-sudagar bangsane dhewe mêsthi dadi sudagar gêmblengan.
Petruk : Uwis, Kang Garèng, uwis, mundhak kêbanjur nglindur. Saiki lingsomkêr ngulon. Êmpun, mas, samang bantêrake bangêt, sing nganti kaya
Garèng : Wèh, jan ora ilok tênan bantêre. Sasat lakuning gagasan, Truk. Hara, rak êndang têkan ngarêp sositèt harmoni.
Petruk : Rèhsomkir, mas, ngalor bablas.
Garèng : Sarèh dhisik. Iki rak Dhepartêmèn Esèt-Ekonomissêsakên-kae, ta, Truk.
Garèng : Huwèh ... iki Truk. Tumrap aku, mung dhêpartêmèn sitok kiye, sing tak trêsnani bangêt. Rina wêngi tansah
kumanthil-kanthil ana ing idêp, cumithak ana ing têlênging ati, katon tumawang ing pangangên-angên.
Petruk : Ora, Kang Garèng, kok nganti kaya wong kêngungrungan kuwi sababe apa. Apa rumangsamu, mung Dhêpartêmèn Èsèt êthok, sing pênting dhewe tumraping nagara.
Garèng : Hla iya ora. Mung bae, wong mêmilih mono,
panguripane kawula kene kabèh. Môngka, uwis têrang bangêt, yèn sing dadi pandhêmèning karaharjan sarta katêntrêmaning nagara kuwi, sing nomêr sitok panguripaning kawula, sing awujud panggaotan, têtanèn, padagangan, indhustri, misaya iwak, lan sapanunggalane. Kabèh kuwi, sing kajibah ngrêksa lan ngrêmbug kantor kene kiye. Hlo, apa ora pênting bangêt tumrap kawula cilik.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, ora klèru.
Garèng : Nèk saka rumangsaku, Truk, iguhe kantor kene kiye, kêna diarani uwis akèh tênan. Wong-wong desa, padha diwuruki nênandur sing bêcik. Juragan-juragan bathik, diiguhake supaya bisa
kêdhêle, lawe tampar, nênun, ensopurêt. Gumunku, Truk, sakèhing rêrigên mau, sing ngundhuh uwohe - luwih-luwih bab panggaotan bangsane indhustri -, kok dudu bangsane dhewe.
Petruk : Marga, sapisan kurang kapital dhuwit.
durung bêrkobar têmênan, hla mbok dituntun utawa dituturi utawa dikapitali sathekruk, sêngara bisa dadi. Cêkake, sêmangat rong
Rêdhaksi tampi conto buku: 1. Mubêng Jagad, sêratan latin, gambaripun kathah sangêt, isi cariyosipun lare umur gangsal wêlas taun
Momotanipun K.N.I.L.M. ing taun 1939. Dumugining wêkasanipun taun 1939 momotanipun K.N.I.L.M. tumrap tiyang wontên 22.337, barang 114.196 kg tuwin post 59.812 kg. Têbihing panggenanipun sadaya wontên 2.479.643 km.
Pitulungan tumrap lare kêmbar sakawan ing Sukosari, Malang. Awit saking ada-adanipun Tuwan Soerojo, patih ing Malang, ngawontênakên comite amitulungi dhatêng panggêsanganing lare-lare kêmbar wau, amargi tiyang sêpuhipun botên gadhah.
Waragadipun wulangan dhukun bayi. Miturut wartos badhe adêging wulangan dhukun bayi ing Cirêbon, Regentschap Cirêbon nyadhiyani wragad kintên-kintên f 10.000.- tumrap taun kawitan. Waragading guru-guru f 6000.-. Lamining sinau sataun. Ing bab punika badhe nyuwun pambiyantu saking Parentah.
Kapal Jerman ingkang dipun tahan. Wontên wartos kapal Jerman "Wuppertal'' ingkang nuju labuh wontên ing Emmahaven, awit saking panêdhanipun kongsi Inggris supados dipun cancang
dhatêng tindak wau, lajêng ngawontênakên tindak mêndhêti pirantosing mêsin ingkang anjalari kapal wau botên sagêd layaran.
Kajawi punika ing Surabaya ugi wontên kapal Jerman "Essen'', "Gassel'' tuwin "Naumburg'' dipun tahan, kanthi dipun pêndhêti pirantosipun mêsin, supados botên sagêd layaran.
Tatanan Raad Kawula. Miturut tatanan enggal, parêpatanipun Raad Kawula ing wulan Januari punika wontên
Ingriku badhe wontên rêmbag babagan Staatsregeling tuwin susulan rantaman. Sawarnining usulipun warga, katampèn awal-awalipun wontên ing tanggal 20 Januari, para warga ugi dipun parêngakên ngawontênakên pitakenan, badhe kawangsulan wontên ing wiwitanipun wulan Februari.
Stopplaats Doeren kadadosakên haltê. Jalaran saking adêging pabrik Bata wontên sacêlakipun stopplaats Doeren, ing sapunika stopplaats wau dipun dadosakên haltê.
Kamajênganing rèstaurant ing Surakarta. Ing Surakarta sampun madêg pakêmpalaning golongan rèstaurant ingkang kanamakakên K.R.I.S. saking cêkakaning Kêrukunan Restaurant Indonesia Surakarta. Pakêmpalan wau ngangkah kamajênganing panggaotanipun. Ing salajêngipun badhe ngêdêgakên coopêratie kanthi ngawontênakên aandeel dhatêng warganipun, sakêdhik-sakêdhikipun f 10.-. Ing sapunika warganipun sampun 14.
Putradalêm Nata ingkang dipun cakakên ing damêl. Awit saking dhawuhdalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, wiwit ing wulan Januari punika rayidalêm, Mr. B.K.P.H. Djojokoesoemo, kadhawuhan nyambutdamêl wontên kantor Landraad ing Surakarta, dados ambtênaar têr beschikking, prêlu nyinau ing bab tumindaking pangadilan. Supados ing benjing sagêda dados pangarsa Pangadilan Nagari Surakarta. G.B.R.M. Kasan, ingkang dèrèng jumênêng Pangeran badhe kabantokakên dhatêng Gupêrnur Jawi Têngah ing Sêmarang, pêrlu nyinau babagan markt wezen ing provincie Jawi Têngah. Putradalêm B.K.P.H.
barang kina. Ing bawah dhistrik Musuk, Boyolali, wontên tiyang manggih barang kina awarni rêca pangantèn prunggu. Pinanggihipun wontên salêbêting pakopèn ing Barostampie, kêpêndhêm.
Auto-toelage. Wiwit tanggal 1 Januari 1940 para bupati ing Tanah Jawi tuwin Madura, manawi anggènipun nindakakên padamêlan ngangge autonipun piyambak, angsal auto-toelage f 75.- sabên wulan, tuwin angsal arta lêlintu waragad ing sabên kilomètêr f 0.05.
Tamu saking Siam. Ing Bandung mêntas kêdhatêngan tamu saking Siam, inggih punika Hoofdingenieur Phra Bisal Sukhumvid tuwin Budham Makvasu. Tamu wau maratamu dhatêng Directeur V. en W. Burgemeester tuwin Hoofd P.P.T. Kajawi punika ugi dhatêng ing Laboratorium Ned. Ind. Wegenvereeniging, Technische Hoogeschool tuwin sanès-sanèsipun.
Ingkang angsal lotêrij agêng. Lotêrij agêng ingkang mêntas kabikak punika ingkang prijs agêng piyambak ingkang saprapat dhawah ing Tuwan Sech Salim bin Abdullah Machfoed ing Gang
manggèn wontên ing gêdhong Concordia. Ingkang anjênêngi paargyan wau Tuwan Residhèn E. Tacoma, wêwakil Dir. Pangajaran, Tuwan Loekman Djajadiningrat, burgemeester Bandung Tuwan Beets, ingkang bupati ing
Darmokondo santun nama. Wiwit tanggal 1 Januari punika ariwati Darmokondo ing Surakarta santun nama "Hariwarti'', dene sêsinglon ing pojok ingkang rumiyin "Tommik'' ing sapunika santun "Tjondobirowo''. Mugi santuning nama punika andadosna kamajênganipun.
anggènipun ngintunakên dhatêng Jerman mêdal Sagantên Cêmêng têrus lumêbêt ing bêngawan Donau. Manawi wadya lautan Inggris-Prancis sawatawis wontên ingkang mlêbêt ing Sêgantên Cêmêng. Ruslan kalihan Jerman mêsthi inggih kêcipuhan. Mila botên anèh manawi wontênipun samangke ingkang kangge rêbatan juru kuncinipun Dardanellen inggih punika Turki. Ruslan sampun ngundhuk-undhuki Turki, kaajak rêrêmbagan malih. Trajangipun Ruslan badhe ngundhuk-undhuki Turki, sanadyan dèrèng kantênan angsal damêl, mêksa sampun botên adamêl sêkecanipun Italie, jalaran manawi Ruslan ngantos sagêd angsal panguwaos wontên ing Dardanellen, botên namung Inggris-Prancis ingkang badhe kapitunan, Italie inggih kapitunan. Mangka
ngrembyang ngrencangi Inggris-Prancis? Prakawis punika angèl batanganipun, jalaran inggih kados punapa kemawon, dumuginipun samangke trajangipun Italie taksih têtêp mêngêng, taksih têtêp ndhewe.
Gèndèng-cènèngipun pasulayan ing Eropah Lèr kalihan Eropah Kilèn, sapunika saya katingal cêtha. Namung punapa lajêng sagêd dados satunggal sayêktos, gêlar yêktinipun benjing manawi sampun kêlampahan.
Botên wontên ulam lêmuru malih. Wêdalipun ulam lêmuru ing pasisir Muncar, Banyuwangi, pinanggih dados satunggiling panggaotan agêng, ingriku ngantos kawontênakên los-los kangge padagangan punika. Nanging wêkdal punika ingriku botên wontên ulam lêmuru ingkang katingal. Padatan wontênipun ulam lêmuru punika sabên ing têngah-têngahanipun wulan November.
kaparêngipun Parentah, miji Ir. van der Giesen, pangagênging Landbouwkundig Instituut ing Bogor, Ir. Makaliwy, landbouconsulent tumrap kolonisatie ing Borneo Kidul tuwin Wetan, sami kadhawuhan dhatêng Indo-China laminipun tigang minggu. Wigatosipun kadhawuhan nyatakakên dhatêng kawontênanipun tanêman pantun ing muara lèpèn Mêkong tuwin tanêman pantun ing sakubêngipun têlaga Kamboja. Inggih tanêman pantun ing rawa tuwin ingkang ngambang. Bidhalipun sami numpak motor-mabur. Paniti punika pêrlu kangge nocogakên kalihan kawontênanipun tanêman pantun ingkang kados makatên ing sungapaning lèpèn ing Borneo Kidul tuwin Wetan.
Arta kêrtas ngamanca. Kawartosakên, ing laladan ondêr dhistrik Karangawèn, Dêmak, kathah tiyang pados arta kêrtas ngamanca, kacariyosakên bilih arta wau ing sapunika pajêng. Sajatosipun wartos wau goroh. Mila wajib sami ngatos-atos.
Sabin kêlêban toya. Jalaran saking dêrêsing jawah, ing bawah Kutharêja wontên sabin 700 bau kêlêban toya. Sabin wau isi tanêman pantun ingkang taksih ênèm. Kapitunanipun dèrèng sagêd ngintên.
Pakêmpalan para mudha wêdalan A.M.S. Ing Sêmarang mêntas wontên pêpanggihaning para mudha wêdalan A.M.S. Ingkang ngawontênakên rêmbag ngangkah supados sagêd ngajèkakên dhatêng dhiplomanipun tuwin ngrakêtakên pasadherekan, supados sagêd andayani tumrap
Roode Kruis Nederland sampun angsal arta f 100.000.-.
Nyonyah ingkang agêng darmanipun. Satunggiling nyonyah Walandi ing London nyukani dhatêng Finland kathahipun 20.000 dollar, kêtarik saking anggèning migatosakên saha ngluhurakên bangsa Finland.
Têtiyang ingkang kêgrayang dados spion. Awit saking kenging panggrayang babagan spion, Parentah ing Amsterdam nindakakên papriksan dhatêng kantor-kantor Nagari tuwin gemeente. Ingriku wontên amtênaar 5 ingkang taksih tijdelijk sami dipun kèndêli.
Nêrak kanetralan. Miturut wartos ing tanggal 5 wulan punika, ing sanginggilipun provincie Utrecht wontên motor-motor-mabur ngamanca nggêgana inggil sangêt. Sarêng dipun susul ing motor-mabur Walandi, motor-mabur ngamanca wau lajêng ical.
Rêmbag Volkenbond ingkang ngèngingi Noorwegen. Miturut rêmbag ing Volkenbond, ngantêp supados nagari wau ngawontênakên kêkêncêngan, nglilani utawi botên nagarinipun kangge margi ambêkta dêdamêl saking Eropa Kilèn dhatêng Finland. Manawi lampah punika dipun lilani, tamtu badhe dados rêmbag ingkang sakalangkung ruwêd. Miturut pamanggihipun satunggiling ariwati, amastani bilih tindak makatên punika saking rekadayanipun Jerman tuwin Prancis. Ingajêng parentah Jerman pancèn gadhah kajêng supados nyêgah pêrangipun Ruslan kalihan Finland, nanging ing sapunika sampun kalajêng pêrangan. Mila sagêdipun kasêmbadan lajêng sirêp, namung manawi nagari ingkang pêrangan wau purun tumindak rukun piyambak kanthi rêmbaging nagari-nagari ingkang sami gêgayutan.
Stalin botên purun sakuthon kalihan Jerman. Miturut wartos ingkang pinanggih ing London, Stalin botên purun ngawontên pasupêkêtan militèr kalihan Jerman. Cêkakipun ing bab peranganipun Ruslan kalihan Finland punika botên sagêd dipun cêgah sarana tindak politik.
Sêsulak ingkang badhe dados rame. Miturut wartos saking Berlijn, manawi Inggris tuwin
tuwin Ruslan punika sampun karêmbag wontên ing parêpatan luhur papêrangan, ingkang dipun jênêngi Hitler, Goering Himler, Hess, Jendral Oberst von Brauchisch tuwin Admiraal Raeder.
Dene tumrapipun Inggris tuwin Prancis, botên angêndoni anggènipun nêdya mbiyantu Finland. Namung sarèhning nagari kêkalih wau inggih sawêg papêrangan piyambak, lampahipun kêpêksa rêndhêt. Ingkang sampun pinanggih Inggris tuwin Prancis ambiyantu dêdamêl tuwin arta, botên mrêduli dhatêng sintêna kemawon.
Stalin nêdha biyantu. Wontên wartos, Stalin nêdha biyantu dhatêng Hitler tiyang ahli kagunan cacah 200.000, pêrlu kapurih suka sêsuluh babagan panggêsangan dhatêng wadya Ruslan, makatên ugi tumrap dhatêng têtiyang ingkang sami gêgayutan. Kacariyos Ruslan botên kêdugi nglajêngakên nêmpuh manawi botên wontên ambiyantunipun para sagêd. Para ahli bangsa Jerman ingkang dhatêng ing Ruslan badhe dipun ayomi dhatêng Stalin tuwin badhe dipun blanja agêng. Ing bab punika, lêlajênganipun anggèning Ruslan purun nyambutdamêl sêsarêngan kalihan Jerman, manawi panêdhanipun wau dipun pituruti. Wusana namung gumantung kadospundi panimbangipun Jerman.
Kaprayitnanipun Jeman. Miturut wartos, Jerman nguwatosakên anggèning Inggris tuwin Prancis ambiyantu Finland sarana gêgayutan kalihan Zweden, amargi botên sande nagari kêkalih wau tamtu nggadhahi pangangkah damêl papan pagrokan gêgana tuwin lautan wontên laladan Zweden, ingkang lajêng badhe kangge mêngsah Jerman tuwin Ruslan.
Daya unggulipun Finland jalaran saking mangsa asrêp. Golonganing wadya Ruslan ing dhistrik Petsamo tuwin kanan-keringipun kêpêksa sami mundur, jalaran saking nyarêngi mangsa asrêp, tandanging prajurit saya kêndho. Tumapakipun wulan punika panêmpuhipun wadya Rus botên angsal damêl. Pabarisanipun wadya Finland ing pasisir sagêd nanggulangi panêmpuhipun wadya Rus, ngantos rêkaos ajêngipun.
Nanging wartos saking Kopenhagen, tumrap wadya Finland piyambak ing wêkdal sapunika sampun kêsayahan, sagêd ugi lajêng kasoran jalaran saking anggènipun kêsayahan wau.
Bêbaya bêna ing Turki. Kados ingkang sampun kawartosakên, ing sasampunipun wontên lindhu ing Turki, lajêng wontên bêna. Laladan ingkang kêtrajang wau ing Smyrna dumugi Ismid. Krêtêg-krêtêg tuwin tanggul kathah ingkang risak. Lubèring toya angêlêm dhusun-dhusun ingkang lêbêtipun ngantos 2 bêtêr. Têtiyangipun sami ngili dhatêng parêdèn. Tiyang ingkang tiwas kathah sangêt, nanging ingkang dipun wartosakên dèrèng wontên. Ing salajêngipun sampun manggih mayit 700.
Kasoranipun wadya Jêpan. Miturut wartos saking Chungking tanggal 4 Januari, ing kitha kawontênakên paargyan mèngêti unggulipun wadya Tiongkok ing paprangan, inggih punika anggèning sagêd ngrêbat laladan saha sagêd ngasorakên mêngsah. Wadya Jêpan ingkang tiwas saha kêtaton wontên 10.000.
Kawontênanipun papêrangan ing Tiongkok. Ing sasampunipun wadya Jêpan mundur dhatêng Kwantung Lèr, tindak pandhêsêkipun dhatêng Kwantung-Honan tansah dipun tanggulangi ing wadya Tionghwa, ing salajêngipun botên wontên pêrangan ingkang wigatos. Ing salajêngipun wadya Tionghwa ngurung Nanning tuwin Kwangsi-Kidul, nanging wadya Tiongkok botên nêdya nêmpuh sêrêng, namung badhe ngrêsahi lampah kemawon. Ingriku lajêng wontên lampah enggal, Jêpan ngingêrakên wadyanipun bidhal saking Kanton, kintên-kintên lajêng badhe nindakakên pêrangan ing panggenan sanès. Kajawi punika ugi pêrlu kangge ambiyantu wadya Jêpan ingkang kasoran.
tanggal kaping 29 wulan Ramêlan ing taun Jimawal ôngka 1821.
Rampunging panyêrat ing dintên Kêmis Pon kalêrês prêpêgan
Mênggah punika ingkang wasta dasanama kang dipun jarwakakên.
Gumingsir | sarate ngaliha kadhaton akèh sungkawa
Dwi lawang jalma | yèn ana ratu jumênêng sirah
larang pangan wong cilik akèh susah atine tanpa krana sah sangking sagsana
Tri pandhita jalma | yèn ana ratu jumênêng sirah
akèh wong padha ngalih ing pomahane lawan ika mau ujare, baita amot sagara
Catur palwa | yèn ana ratu jumênêng sirah
kabèh wong cilik dagang tan ana cuwa, ywana ratune kayu gung gumuling
Pônca tawang | yèn ana ratu jumênêng sirah
akèh gara-gara, lan kayu gêdhe akèh rubuh dasa namane kasênên satu aglar ing pangenan
Sad panganan(5) | yèn ana ratu jumênêng sirah
tulus kang sarwa tinandur, murah sandhang pangan, wong cilik padha suka atine
yèn ana ratu jumênêng sirah pitu ana prang gêdhe, lan akèh sadulur gèsèh atine.
yèn ana ratu jumênêng sirah wolu ana prang gêdhe, wong cilik padha
Sura 1 | Akat, winastan Dite tênaba
Kathah tanêman sami purêt ludhês datanpa krana
Dene ingkang kasbut ing nginggil punika, kuwatakanipun sadaya kang gumêlar ing jagad. Manungsa, patik(7) iwèn, satu kewan tuwin ingkang bangsaning gumrêmêt gumêlar ing alam dunya.
Yèn ana ratu jumênêng sirah siji sarate ngaliha kadhaton
Yèn ana ratu jumênêng sirah loro, watake larang pangan, wong cilik akèh susah atine datanpa krana.
Yèn ana ratu jumênêng sirah têlu, watake akèh wong padha ngalih ing pomahane lawan ika mau.
Yèn ana ratu jumênêng sirah papat, watake akèh wong cilik
gara-gara, lan kayon ingkang gêdhe-gêdhe akèh padha rubuh.
Sad panganan(8) kasênên satu(9) aglar ing pangonan
Yan(10) ana ratu jumênêng sirah nêm, watake tulus kang sarwa tinandur, murah sandhang lawan pangan, wong cilik padha suka atine.
Yèn ana ratu jumênêng sirah pitu watake ana prang gêdhe, lan akèh sadulur gèsèh atine.
Yèn ana ratu jumênêng sirah wolu, watake ana prang gêdhe, wong cilik padha bakah lawan sêntanane, êndi kang adoh.
Punika pratelanipun ing windu cacah sakawan iji tuwin mêndhêt ngalamatipun.
Ingkang rumiyin nama windu Sancaya, panggenanipun wontên lèr kilèn, watakipun kathah nagari risak, yèn wontên mêngsah dhatêng sangking êlèr kilèn, ngalamat risak nagarinipun. Yèn wontên ratu jumênêng windu Sancaya botên awèt panjênênganipun ing ratu.
Panggenanipun wontên kidul wetan. Mênggah watakipun kathah kasupèn dhatêng tiyang sêpuhipun. Yèn wontên ratu ingkang jumênêng windu Adi, botên awèt ing panjênênganipuning(11) ratu.
Manggèn wontên kidul kilèn. Watakipun botên wontên pandamêlan pêrang, ananing angsal satêngah windu wontên gêgêring agêng, yèn wontên mêngsah dhatêng sangking kidul kilèn awrat sanggènipun. Yèn wontên ratu jumênêng windu Kunthara, punika sae, apanjang panjênênganing ratu.
Lèr wetan panggenanipun. Kuwatakanipun botên wontên ing pandamêlan pêrang, nanging salêbêtipun angsal satêngah windu, awis têdha, yèn wontên mêngsah sangking lèr wetan ngalamat bêdhah nagarinipun. Yèn wontên ratu jumênêng windu Sangara sae tur yuwana, awèt anggenipun jumênêng ratu.
Punika kuwatakanipun ing taun. Yèn wontên rare lair amanut ing taun sadaya gadhah watak.
Ingkang rumiyin taun Alip. Bayi lair kêdah lêrês sêdhêng rècèhe lan rêsik pikire, isinan botên dahwèn.
Watakipun kathah ingkang dipun manah, sangking kêkathahên manahipun, carobo salêbêtipun manah, wêgig manahipun, sabar ananging gih kakên.
Pamanahanipun nuwaladhung momot lan jatmika, tuwin sagêt simpên kumêt donya.
Cêcatur tuhu têmên têmbung kiyas batin kakên kirang wasis tur limrah manahipun.
Watakipun rêmên ngisis. Molah lilan botên pradulèn. Rêsik lair batine.
Watakipun mangêthoproh madon. Sok murungake bakal balubut.
Watak wêwah wicaranipun. Awon lan sae kirang guwaya, yèn kirang wulang calimut cangkêm karut.
Watakipun dhiri angkuh amêm wicaranipun, angur dèn sanjanan aja marang liya.
Punika malih kuwatakanipun ing wulan, kang tumrap manungsa lair, ing solah-bawanipun kêdah manut ing kawatakanipun wulan Sura.
Kang rumiyin wulan Sura, limrah manahipun, budi antar, kakên botên dangu, sanakipun tiyang ngapusi.
Kalih wulan Sapar, kirang guwayanipun, yèn kèndêl lêngus, manawi juwèh srudag-srudug, kirang tatakramine.
Kaping tiga Mulut, pintêr, dipun rêmêni mring wong agung, bekane dhiri lan wong wadon ala.
Kaping sakawan Rabingulakir, têmên sêca(12) tuhu, dèn rêmêni marang tiyang tani, nandur sabarang tulus,
Kaping nêm Jumadilakir, manahipun botên lana, monyar-manyir parêngane, wong sugih kudu olèh.
Kaping pitu Rêjêp, busuk cukêng sugihan lalèn, sanake wong tani, yèn nêsu sok kasupèn.
Kaping wolu Ruwah, prasaja pikire, lumrah nalare, nora bêtah luwe, sanake
Bêsar, manis pasêmone, tur guna nora kêtara, kangge para agung-agung.
Punika kawining aksara kalih dasa, satunggal-tunggalipun dados namaning para tiyang, kabêkta kuwatakane ing tiyang
kawi mangingsêp ing kadhaton, ing ngabyantara prabu watêke, wong jênêng agsara SA, iku wasis samubarang kardi,
DHA : saguna lena anguwuh manyura, ing banyu kewran ing samubarang. Wong jênêng agsara DHA
mangkule jalan thathit. Wong kang jênêng agsara JA iku lêmbut budine, anggawa danane, kagungan kèndêl lan arêngu ambêking kang wong.
YA : yagiri amênggah amilih atine, tansah akewuhan. Wong
kang jênêng agsara YA iku alêngus tur goragodha,
lalah. Wong jênêng agsara NGA, iku bodho cêmurit.
Sura wulan kaping sapisan ing dintên Akat, Dite Tênaba, têgêse taun klabang, watake akèh gêtih wutah sangking sabda.
Yèn wulanipun Sura Sênèn, Soma wrêcita, têgêse taun cacing, watake kathah
Yèn wulan Sura dintên Jumungah, Sukra mangkara, têgêse taun urang, watake kathah udan lan angin atis.
Yèn wulan Sura dintên Sêtu, Tumpak maenda, têgêse taun wêdhus, watake tanêman kathah sami puput ludhês datanpa krana.
Mênggah ingkang kasêbut nginggil wau, kangge tumrap dhumatêng sadaya manungsa tuwin pitik iwèn satu kewan kang gumêlar ing jagad.
Yèn botên kaparêng kemawon, sampun sami maibên sêrat.
Punika lampahipun naga dintên, kaangge ngupados jampi tuwin kangge tiyang kasukan, saha kadamêl akêkesahan sae.
Ing dintên Akat, sirah wontên kilèn, buntut wontên wetan.
Ing dintên Sênèn, sirah wontên kidul, buntut wontên êlèr.
Dintên Salasa, sirah wontên wetan, buntut wontên kilèn.
Dintên Arbo, sirah wontên lèr, buntut wontên kidul.
Dintên Kêmis, sirah wontên lèr wetan, buntut wontên kidul kilèn.
Yèn dintên Jumungah, sirah wontên êlèr kilèn, buntut kidul wetan.
Ugi ing dintên Saptu, sirah wontên kidul kilèn, buntut lèr wetan.
Punika sangaran taun punapa wulanipun Sura, sampun ngantos purun nrajang, lan sangaran wulan tuwin lênggahing naga, sampun ngantos nrajang nêdha jampi, makatên malih yèn badhe krêsa tirah, tamtu botên priyogi, saha
wanci têngange, layanganipun kapêcakan, minôngka tatêngêran. Ing ngandhap punika pratelanipun:
Punika ugi môngsa, wanci asar lêlayanganipun, kêdahing
pan eram(16) sajroning kayun
Awake dhewe, pêcak pira srêngengene. Badanipun piyambak, upami kapanggih pintên pêcakipun srêngenge.
Punika ing watakipun wulan, satunggal-tunggalipun lamun ngêdêgakên griya lan ngêlih griya, ingkang awon tuwin ingkang
Punika tunggil môngsa, kalamun majêng griyanipun
warêg sabarang karsanya, langkung ing lêstari
ngalamat kapatèn sira wong èstri sira iku
luwih sangking bêcik, watake karêpe kang rahayu
nuli susah pisah lan rabi sira, iku jarene kuna
Punika yèn tiyang badhe ngalih griya, ametanga nêptuning dintên pêkênan.
Ingkang sae dhawah bumi yèn kapêt(22) durung kanti sataun ana kang mati.
lan môndhasiya | gara kasihipun | julungpujud nuli pahang | kuruwêlut marakèh lan gara kasih | tambir lan mêdhangkungan ||
têgêsipun | mangsane kanêm lan rolas | wis pinasthi gone wuku julungwangi | iku titining môngsa ||
angurag | kulawu kumpuling manuk | labête amôngsa wohan ||
6. dhukut wiji tanna urip | ing watugunung wêkasan | apagêra jaba kabèh | patine wrêksa sadaya | poma dèn kawruhana | ringkêl wuku têlung puluh | lan taliwangkene pisan ||
7. landêp wangke rêbo paing | ing warigalit punika | rêspati êpon wangkine(25) | kuningan sukra wagenya | ing kuruwêlut tumpak | ing kaliwon wangkenipun | ing wuku wuye punika ||
8. soma kaliwon puniki | ing wuku wayang punika | anggara manis wangkene | poma samya kawruhana | kang aran tali bathang | watêke ala tinêmu | sabarang ingkang kinarya ||
9. poma kawruhana sami | ingkang aran tali bathang | awon
gumarang | kuthila kang kaping kalih | ping tigane srigati | asu ajag ping patipun | kaping limane têpas | wus jangkêp kawan prakawis | nèng pasaran lêlima panggenanira ||
3. yèn nuju wage punika | sapi gumarang darbèni | tumurun miwah sumêngka | sapi gumarang darbèni | nulya kaliwonnèki | kuthila bubuhanipun | sumêngka
apan tumrap wuku sinta | punika gènnya miwiti | gara wage puniki | sêngkane gumarang iku | nuli sukra
sukra pone puniku | sêngkane ngêpas pratela(27) | anulya ing soma manis | wuku talu punika ingkang lumampah ||
gumanti | môndhasiya puniki | sêngkaning gumarang iku | rêspati pon punika | êpas ingkang anuruni | tumpak manis anggara wage pon buda ||
paing puniki | iku turunane êpas | anulya ing tumpak manis | sumêngkane srigati | anggara wagene iku | wuku pahang
turunan kuthila | rêspati pone puniki | sêngkaning êpas yêkti | ing kuruwêlut gènipun | ing dite manisira | srigati ingkang nuruni | nulya buda
kuthila ingkang nuruni | nulya tumpak êpone ingkang lumampah ||
18. punika sêngkaning êpas | anulya anggara manis | turunan srigati bêja | wuku wuye kang nuruni | sukra wage puniki | sêngkaning gumarang iku | soma painge ika | asu ajag kang nuruni | ing
lumaku | ing tumpak wagenira | sapi gumarang nuruni | nulya gara painge kang wuku bala ||
ing dite kaliwonipun | turunane kuthila | nuli buda pon marêngi | sasêngkane ing êpas iku pratela ||
kalangkungan | wuku tigang dasa sami | wasanane mantuk dhatêng wuku sinta ||
1. pandangone tumrap wuku tigang dasa | ingkang dipun petangi | wiwit wuku sinta | buda kaliwonira | wiwitan dangu puniki | rêspatènira | nuju jagur sayêkti ||
kaetanga kang sayêkti | gigise soma | kerangan gara tampi ||
7. buda nohan rêspatiniraki wogan | sukra tulus nampèni | tumpak wurung tômpa | kuningan uwis sampurna(34) | kang nampèni wuku langkir | dite manisnya |
Kangge petang bilih badhe kêkesahan têbih, kêdah mawi sarat.
Ing dintên Akat, saratipun mawia sumping, lampahipun Nabi Yusup.
Sênèn saratipun natab lêlandhêp, lampahipun Bagendha Umar.
Slasa saratipun manggang tangan ing latu, lampahipun Bagendha Abubakar.
Rêbo saratipun kudhung sinjang, lampahipun Nabi Ayub.
Kêmis saratipun tumênga langit, lampahipun Bagendha Ngali.
Jumungah saratipun kêmu, lampahipun Nabi Muhkamad.
Sêtu saratipun ngandhut siti kadèkèk pusêr, Nabi Adam.
Yèn arêp nêmokake bocah, laki rabi, yèn lor aja olèh kidul, nyabrang sagara gêtih, yèn kulon aja olèh wetan, nyabrang sagara wedang,
Ruwah Pasa ana kulon, Sawal Dulkangidah Bêsar ana lor.
Iki ôngka tanah ing Arab, mungguh lakune padha
windu sêngkala arane, umure 10 taun, 1. windu antari, 2. windu manila, 3. windu sêngara, 4. windu murka, 5. windu murkara, 6. windu manggada, 7. windu kawônda, 8. windu tirta, 9. wintu seta, 10. windu baya.
ningkah dêge omah, babad alas, ngambil mina, gawe kurungan, nibakake wiji tan dadi.
Iki arane windu, 1. windu Sancaya, 2. windu Adi, 3. windu Kunthara, 4. sindu Sangara.
Kurup windu, sôngka angkaning titi môngsa taun, dhihin kabuwanga, 2. rong taun, sakarine kabuwanga 32, ping pira ping pira yèn kari kurang saka 8 utawa 8 bênêr iku windu Sancaya, yèn luwih saka 8 utawa 16 iku windu Adi, yèn luwih saka 16 utawa 24 iku windu Kunthara, yèn luwih saka 24 utawa 32 iku windu Sêngara.
duni andunungakên, mustaka rancang têgêse mustaka dhuwur, têgês rancang ngrancang gawe kurup, pananggalan windu 4, taun 8, dina 7, pasaran 5. Ing ngandhap punika katranganipun adêging nagari Majapait, nuju kurup akadiyah, nuju windu Kunthara, taun 1388 windu Adi,
dumugi Surakarta umur 79 taun, nuju windu Kunthara, taun Ehe sasi Bêsar tanggal kaping 29, wuku Julungwangi, ôngka taun 1748, sorene ngalih kurup arbangiyah, sapriki sampun angsal 74 taun Je punika ôngka 1822, yèn wontên ing taun Be punika sampun 16 taun, ôngka 1824 ngantos taun Alip dados wêwah 3 taun Alip punika 1827.
Wontên malih mugi sami anyumêrêpana dununge windu 4, wontên wêdalipun sadaya, wi têgêse wicara kang linuwih, du têgêse dunungakên windu 4 iji katranganipun ing ngandhap punika.
Windu Adi, têgêse adêging jagat sawêg satunggal, dumunung dhatêng srêngenge, têgêse srêngenge punika srênging ati, pramila bêntèr sorotipun.
Windu Kunthara, dununging kôntha-kanthining bumi lan langit rina wêngi.
Windu Sangara, gêse(41) Gusti Kangjêng Nabi Adam tinitahake marang donya kalawan babu Kawa ginodha ing iblis, pramila wontên petang iblis adam kawa.
Windu Sancaya, dumunung pêcahing jagat iki dipun dadosakên 4 dumunung dhatêng keblat 4, wontên petang gêni angin banyu bumi, pêcahipun windu 4 dados 8, dumunung wontên taun 8, sirahipun windu Adi dados sirah taun Alip, nêtonipun satunggal dumunung dhatêng rêmbulan, alam 1, taun Ehe nêtonipun 5 dumunung
Taun Je nêtu 7, dumunung dhatêng sirahing sasi Sura, dipun wastani sangaraning tiyang, pramilanipun wulan sapisan Sura dipun wastani sangaraning taun, dumunung dhatêng dintên 7, taun Dal nêtu 4 têgêse dal punika dados, dumunung dhatêng petang 4 cipta, reta, rasa,
wadon {ingkang wontên nahasipun ing wulan}.
Sura kaping 13 nahas, kala Nabi Brahim dipun obong dhatêng Raja
Sura, Sapar sangaranipun Sêtu Ngahat
Naga dintên tuwin pêkênan wrêni dalah manggènipun
2. Saptu Akat kidul wujut abang
3. Sênèn Slasa kilèn wujut kuning
4. Rêbo Kêmis lèr wujut irêng.
Kepercayaan Wulang Tumurunipun Wijining Manungsa, H. Buning, c. 1920, #439	Katalog:Tumurunipun Wijining Manungsa, H. Buning, c. 1920, #439Sambung:-
Sêrat Pêthikan Saking Kitab Ingkang Amratelakakên Bab Tumurunipun Wijining
wijining manungsa jati | nguni wus darbe janji | prasetya maring Suksma Gung | jrone nèng janaloka | tan ngumbar
bangkit nuwuhi | de dumadining wiji | saking paringing Hyang Agung | khakekat insaniyah | mangkana araning wiji | ing têgêse jati-jatining manungsa ||
6. yèku jiwaning sujanma | kang maksih kandhêg nèng margi | durung tutug lakunira | marêk mring Hyang Maha Sukci | maksih nèng ngalam
kono ing sabên dina | sinung pèngêt mring Hyang Widhi | sabdane kang kawijil | ya alastu birobikum | mangkana wardinira |
ulun sajati | nuli samya tinari | dening Hyang Kang Murwèng Tuwuh | apa sumanggup sira | ingsun titahake malih | yèn
janma | dhuh tuwan Kang Maha Sukci | tan liyan inggih paduka | Pangeran ulun sajati | Hyang Suksma nabda malih | apa ta sira sumanggup |
mring titipan kang gumadhuh | nanging lamun kawula | lêpat tanapi kalêmpit | mung mêminta tumrahing sih
yèn nora wikan | silahing laku kang sisip | kang mangkono gumantung nèng karsaningwang ||
17. dene sakèhing titipan | kabèh ingkang sira ampil | ing têmbe sira ulihna | ywa kongsi sira cidrani | yèn sira kumawani | nyidrani titipan ingsun | wus pasthi lamun sira |
sawiji | maksih angèl lakuning marang manungsa ||
19. ing benjang praptaning môngsa | tan wun lakunira bali | ing kene bakal ingaran | martabating insan kamil | yèku pangkating janmi | kang sampurna ananipun | de kang aran sampurna | mung kamanungsanirèki | wus maligi nora mawor saniskara ||
20. rèhning wus sumanggup sira | ingsun titahake malih | angampil
udani | mung keron rasaning cipta | tambuh pamilihing margi | puwara manjing kori | maksih anggung
kang kèksi | kabèh martane mring dunya | lan sira dèn ngawikani | sanggyane kang dumadi | gumêlar nèng bawana gung | yaktine nora
jagad | iku kang têtêp ngadili | matur manungsa jati | dhuh tuwan Kang Maha Agung | Gusti inggih punika | kang dahat ulun ajrihi | datan liya pêpakêming jagad raya ||
25. Pangeran aris ngandika | yèn wong nuhoni prajanji | aywa sumêlang ing cipta | mring pêpakêm
wiji | mrih wrata ngèbêki jagad | kabèh ngajènana sami | miwah rumêksa maring | dhampar palênggahan ingsun | aywa pisan ngrabasa | mring kawulaningsun sami | wus banjura ywa pijêr kandhêg nèng marga ||
28. tandya jatining manungsa | jinongkongakên umijil | marang jawining wiwara | dwarane tinutup nuli | punang manungsa sajati |Lebih satu suku kata: punang manungsa jati. wus tibèng jawining pintu | ngambah martobat wahdat | yèku kamulaning wiji | kang dumunung mawor rahsaning wong priya ||
29. nèng kono tansah anyipta | miduhung dènnya nanggupi | marang janjining Hyang Suksma | kang kudu
pinanggih | marma kodhêng kapati | sotaning tyas rangu-rangu | Pangeran gya ngandika | hèh nutphah manungsa jati | aywa keron kabèh iku tanpa guna ||
mundur sarambut | nanging aywa sandeya | sakèh kukum ingsun yêkti | mung tumindak amrih bêciking kawula ||
jroning cipta | paran puwaraning dadi | kang kalakyan ing jasad ulun punika ||
33. makatên [makatê...]
[...n] sotaning amba | kang mawèh liwung kapati | Pangeran nulya ngandika | hèh nutphah ananing wuri | kabèh kang sira pikir | pan dudu wajibirèku | iku
1. kapungkur sabdaning Suksma | samantara nutphah manungsa jati | sinungan wahyaning naphsu | kang aran mutmainah | cahya seta muncar prabane ngênguwung | wangwang jatining manungsa |
6. Hyang Suksma malih ngandika | hèh ngalakah poma sira ywa lali | anut mring parentah ingsun | lan sira nglastarèkna | saniskara kang wus dadi
9. pêpakêm kang mrih raharja | tindakêna anut ing karsa mami | sapa kang lirwa ing kalbu | maring parentah ingwang | nadyan silih antuk kamurahan ingsun | nanging mung murah kewala | yêkti tan bangkit antuk sih ||
10. hèh ngalakah wruhanira | ing samêngko sira nèng ngalam
lan sangsara | marmane dèn awas eling ||
12. yèku bedaning manungsa | luwih mulya saking sato wanardi | budine bangkit
maring Hyang Suksma | apa ingsun dudu gustinirèki | punang mulgah lon umatur | dhuh Hyang Maha Kawasa | inggih tuwan jatining Pangeran ulun | Hyang Suksma malih ngandika | hèh mulgah wruhanta
kang cundhuk lan nyatanipun | poma dèn mèngêt tyasira | ywa tinggal pangati-ati ||
19. hèh mulgah dèn bungah sira | nora lawas bakal lair tumuli | nèng ngalam jêmbar dêdunung | mangan saliring
mangguh | nanging iya bakal wikan | susah myang gorohing ati ||
21. bangkit bagya lan sangsara | ginantungan eling kalawan lali | sapa ingkang nora limut | mring saliring prasêtya | ngong lilani imbal wacana lan ingsun | myang mirasèng saniskara | kang nikmat sampurna jati ||
22. sapa kang limut ing cipta | mring pratignya lan dhawuh ingsun sami | iku benjang kang
durung sampurna | wus kawuryan urip sranduning dhiri |
Pangeran nulya andangu | hèh ngilam apa sira | praptèng mangkya maksih eling durung limut | jatining Pangeranira | apa dudu ingsun iki ||
25. ngilam umatur dhuh tuwan | mung paduka gusti ulun sajati | Hyang Suksma nulya sung tuduh | hèh ngilam kawruhana | ing samêne pôncadriyanta wus
antuk nikmating pangrasa | kang nora pisan kêna | rinasa mring wong kang durung | andungkap mring rahsanira ||
3. hèh ngilam marma dèn eling | kang dadi darunanira | rêtuning dhêdhampar ingong | yèku kalêbon
cacahipun | môngka sariraning Suksma ||
11. wijange sawiji-wiji | roh ilaphi kang sapisan | roh rabbani
iya abot kaliwat | jatining manungsa matur | dhuh gusti inggih sandika ||
17. ulun mung darmi nglampahi | saliring rèh kang kalakyan | nadyan awon miwah sae | atas saking karsa tuwan | kadi kang wus kacêtha | cinitra nèng lohkhil mahphul | nèng ngèlmi kadim cinithak ||
18. Pangeran ngandika aris | hèh jatining kamanungsan | lah wis aja matur manèh | sanggyaning prasêtyanira | kabèh kang wus kawêdhar | pasthi nora bisa wurung | wus têtêp lan
23. miwah lêlantaran saking | sasaminira tumitah | anèng ngalam dunya kabèh | yèn sira arsa mêminta | mring yayah renanira | ya iku
kawarna ing sabên ari | saya limut mring Pangeran | miwah maring lêlakone | duk maksih anèng ngayunan | katut limut samoha | dupi rare bangkit wêruh | bedaning têngên lan kiwa ||
marang sagung kang linakon | ing nguni nalikanira | nèng ngarsaning Pangeran | marma sanggyaning tumuwuh | wiyahe nora pracaya ||
28. yèn nguni wus anindaki | marang saliring lêlakyan | kadi kang winêdhar kabèh | nanging akèh wong binuka | wikan gaibing ngalam | eling mring
nanging kang limut ing cipta | nadyan silih winarah | yèn elinge nora tuwuh | mung tulus lali kewala ||
30. miwah tan pracayèng kapti | nanging nadyan mangkonoa | mung aywa maido bae | yèn aran janma kang yogya | nadyan durung pracaya | mung mênêng mirasèng kalbu | nora pisan maidoa ||
31. manawa ing têmbe wuri | binuka maring Pangeran | yêkti yèn kayatnan dhewe | beda lan kang kadhinginan | maido jroning cipta | pasthi yèn salaminipun | tan bangkit antuk pambuka ||
Pêthikan saking sêrat kabar wulanan: Waradarma
Kautamènipun tiyang badhe anggayuh kapriyantunan, utawi padamêlan, punika kêdah sangu kasagêdan ingkang tuwuh saking pamulangan, kang awit samôngsa kathah kawruhipun ingkang inggil-inggil, pinanggihing pangkat ingkang dhumawah ing badanipun inggih saya inggil, sarta sampun kanyataan bilih basa Walandi punika mênggahing tiyang siti, dados dêdamêlipun ingkang langkung landhêp.
Awit saking kang kasêbut ing nginggil wau, langkung parayogi kula pratelakakên kawontênanipun sêkolahan warni-warni, ingkang kenging linêbêtan tiyang siti, supados kamanah dhatêng lare utawi tiyang sêpuhipun, angrêmbag bab sêkolahan wau pundi ingkang dados panujuning manahipun, utawi ingkang inganggêp sae dhatêng ingkang badhe nglampahi.
a. Sêkolahan ingkang kêlimrah, inggih punika sêkolahan ingkang ngêmungakên dados lantaraning pangudi kawruh, ingkang maedahi sumrambah dhatêng kawulaning Allah sadaya, têgêsipun ugi badhe paedah dhatêng gêsangipun, sarta ugi dados lêlantaraning wêdale sandhang têdhanipun, kalawan pigunaning kasagêdan.
Dene sêkolahan wau kabage dados kalih golongan malih, inggih punika kangge bôngsa tiyang siti, lan kangge tiyang bôngsa Eropah, sêkolahan ingkang kangge tiyang bôngsa Eropah wau, ugi kenging dipun lêbêti tiyang siti sawatawis.
b. Sêkolahan kagunan, têgêsipun sêkolahan kang ing wêkasanipun angsal pangkat, utawi padamêlan ingkang sampun katamtokakên ing satunggaling golongan.
Sêkolahan dhusun wau gadhahanipun tiyang dhusun piyambak, mila sapintên waragadipun ugi sami dados sêsanggènipun piyambak, ananging Kangjêng Guprêmèn ugi paring pitulungan dhatêng adêgipun, utawi angawat-awati dhatêng kaananipun sêkolahan wau, inggih punika aparing arta pitulungan kangge waragad (subsidie), utawi praboting sinau.
Tujuning sêkolahan dhusun punika supados sajawinipun sêkolahan guprêmèn wontêna tiyang ingkang ngudi kawruh utawi sêsêrêpan ingkang andhap-andhap. Saya paedah malih tumrap lare-lare ing padhusunan ingkang dèrèng wontên sêkolahan guprêmèn.
Lan malih tujuning sêkolahan dhusun punika wau, maedahi ugi kangge tiyang ingkang botên nêdya ngudi kawruh ingkang langkung inggil, inggih punika namung bab maos, nyêrat sarta etang sakêdhik-sakêdhik, botên jangkêp kadosdene ingkang winulangakên wontên ing sêkolahan klas II.
Sêkolahan punika dipun perang dados tigang klas, murid ingkang sampun tamat pasinaonipun saking sêkolahan ngriku, kenging nglajêngakên malêbêt dhatêng sêkolahan guprêmèn klas II, anjujug ing pangkat tiga.
Dene wancining sinau murid-murid ing sêkolahan dhusun punika mawi dipun pranata, murid-murid ingkang sampun agêng wiwit enjing dumugi jam 10, pêrlunipun supados tumuntên sagêda têtulung padamêlan dhatêng
tiyang sêpuhipun garap sabin utawi kêbonan, makatên ugi tumrap dhawahing wanci liburan agêng (vacantie) ugi dipun pranata dhawah wontên ing môngsa kathah padamêlan dhusun, kados ta nuju môngsa panèn, wiwit anggarap sabin, tuwin sanès-sanèsipun, supados murid-murid wau sagêd kobêr têtulung nyambutdamêl dhatêng tiyang sêpuhipun.
Murid-murid sêkolahan dhusun punika inggih kêdah ambayar arta sêkolah, ananging sakêdhik sangêt.
Dene sêkolahan punika sakawit namung dipun wontênakên ing pulo Jawi kemawon, nanging ing têmbe ugi badhe kawontênakên ing saindênging tanah Indhiya Walandi.
2. Sêkolahan guprêmèn klas II kangge tiyang siti.
Sêkolahan punika ugi kados sêkolahan dhusun, inggih punika kangge tiyang siti, bedanipun kalihan sêkolahan dhusun namung kaot piwulangipun ragi inggil sakêdhik, sarta ingkang ngwontênakên Kangjêng Guprêmèn piyambak wontên saindênging tanah Indhiya, dumunung wontên ing sabên nagari utawi panggenan ingkang rame, miturut punapa kawontênanipun ing ngriku.
Sêkolahan punika pinerang dados tigang klas, ananging manawi wulanganipun dipun wêwahi, klasipun ugi dipun indhaki, kadadosakên [kadadosa...]
[...kên] 4 utawi 5, sadaya murid angsal praboting sinau kalayan lêlahanan.
Lare-lare ingkang botên kenging tinampenan malêbêt sêkolah, inggih punika:
a. Lare ingkang nandhang sêsakit ingkang sagêd nular, utawi sêsakit ingkang mutawatosi, kados ta: ingkang andadosakên gila utawi ngalang-alangi dhatêng murid sanès-sanèsipun.
b. Lare ingkang botên dipun cacar, kêjawi lare ingkang sampun cacarên, utawi bilih ing panggenan lare wau pancèn dèrèng wontên pranatan cacaran ingkang tumindak têtêp.
c. Lare ingkang umuripun kintên-kintên kirang saking 6 taun, utawi langkung saking 17 taun.
Lare ingkang dèrèng nate sêkolah, lêbêtipun botên kenging tinampèn ing sawanci-wanci, ngêmungakên mênawi nuju wiwit ambikak sêkolah sasampunipun liburan agêng (kalimrahanipun sasampuning liburan ing wulan Siyam), ananging tumrap lare ingkang sampun sêkolah, lêbêtipun kenging ing sawanci-wanci.
Sintên ingkang badhe nyêkolahakên anakipun, darbeya panêmbung dhatêng guru pangagênging sêkolahan.
Lare ingkang sampun tamat pasinaonipun, angsal sêrat partisara tôndha tamating sinau, ingkang mawi tôndha astaning presidhèn utawi sèkrêtarisipun kumisi sêkolahan.
Tiyang sêpuhipun murid utawi tiyang ingkang nguwasani lare sêkolah wau, kêdah ambayar arta sêkolah kados kang kasêbut pratelan ing ngandhap punika:
Undha-usuking arta bayaran ... arta sêkolah ingkang kêdah kabayar dening satunggaling tiyang ing sabên wulan.
Klas satunggal ... kangge murid satunggal f 0.50 ... kangge murid kalih f 0.75 ... kangge sabên wêwah murid satunggal wêwah f 0.10
Klas kalih ... kangge murid satunggal f 0.25 ... kangge murid kalih f 0.35 ... kangge sabên wêwah murid satunggal wêwah ... f 0.08
Klas tiga ... kangge murid satunggal f 0.10 ... kangge murid kalih f 0.15 ... kangge sabên wêwah murid satunggal wêwah f 0.05
Dene tumrap tiyang ingkang malarat, sampun botên susah ambayar arta sêkolah.
Mênawi tiyang anglêbêtakên sêkolah anakipun wau gadhah pangraos, botên kadugi dhatêng kathahing arta bayaran ingkang tinêtêpakên dening kumisi, kenging gadhah atur dhumatêng residhèn.
Arta bayaran sêkolah kêdah katampèkakên dhatêng guru pangagêngipun sêkolahan ing sabên pungkasaning wulan, kados ingkang sampun tinamtokakên, utawi sadèrèngipun.
Arta sêkolah kêdah dipun bayar sabên wulan, salaminipun namaning murid inggih kêdah kasêrat ing buku, manawi guru pangagênging sêkolahan nampèni prasabên muridipun nêdha mêdal, inggih kêdah dipun pèngêti.
Lare ingkang botên ambayar arta sêkolah salêbêtipun tigang wulan, badhe kawêdalakên dening kumisi saking sêkolahan, sarta sambutaning [sambu...]
[...taning] bayaran wau ugi dipun tagih, dene mênawi
katindakakên kalanipun liburan agêng kados ingkang kasêbut nginggil.
3. Sêkolahan Walandi kangge tiyang siti. H.I.S. (Hollandsche-Inlandsche Scholen).
Sêkolahan punika muhung kangge tiyang siti anaking priyantun, tuwin putranipun bôngsa luhur, punapa malih anakipun tiyang kacêkapan, dumunung wontên panggenan ingkang pantês dipun sukani pangajaran ingkang langkung inggil.
Sêkolahan punika, kenging kasamèkakên kalihan sêkolahan Walandi klas II. Tumrap lare èstri wontên
Tumrap anaking bôngsa Walandi kengingipun malêbêt sêkolah ngriku, namung bilih ing padunungan ngriku botên wontên sêkolahan Walandi.
Sêkolahan punika kaperang dados pitung klas. Tumrap ing basa Walandi wiwit kawulangakên wontên ing klas 1, wiwit klas 1 dumugi klas 5, kêjawi bilih pinuju mulang basa pribumi sarta basa Malayu, ingkang kangge mulang basa Walandi, dene ing klas 6 lan 7 sarèhning ing ngriku sampun mantun sinau basa pribumi lan basa Malayu, dados sakathahing pangajaran pamulangipun namung ngangge basa Walandi kemawon.
Murid botên kenging manggèn wontên satunggal-tunggaling klas langkung saking kalih taun, utawi tigang taun manggèn ing kalih klas ingkang urut-urutan, ananging manawi miturut timbanganing kumisi lare
a. Kangge lare ingkang sapisan, metang saprêsèn saking balônja utawi samêdale tiyang ingkang nanggêl dhatêng piyambakipun, kathah-kathahipun f 6,- sakêdhik-sakêdhikipun f 1,- ing dalêm sawulanipun.
b. Kangge lare ingkang kaping kalih, metang satêngah prêsèn, kathah-kathahipun f 4,- sakêdhik-sakêdhikipun f 0,75.
c. Kangge lare sanès-sanèsipun, saprasêkawan prêsèn, kathah-kathahipun f 2,- sakêdhik-sakêdhikipun f 0,50.
Lare ingkang sakawitipun sakolah wontên ing sêkolahan klas II ugi kenging anglajêngakên wontên ing sêkolahan punika.
Anaking guru kenging dados murid wontên ing sêkolahaning bapakipun kalayan tanpa ambayar.
Murid ingkang sampun tamat pasinaonipun, kenging nglajêngakên sêkolah kados ingkang kasêbut ngandhap punika:
JUAL RAK MINIMARKET PEMALANG RAJA RAK MINIMARKET PEMALANG | RAJA RAK INDONESIA JUAL RAK MINIMARKET…
SM Premier, Km. 6 J.P. Laurel Avenue, Lanang, not entered
Km. 6 J.P. Laurel Avenue, Lanang, 234-9718
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 PIWULANG KAUTAMAN
Pangeran Kang Maha Kuwasa (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewé-dhewe.
Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, anèng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi).
Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira.
Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.
Ketemu Gusti (Pangeran) iku lamun sira tansah eling.
Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng).
Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bendhu saka Kang Murbeng Dumadi.
Aja mung kelingan lan migatekake barang kang katon bae, sebab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng.
Aja darbe pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik iya ana, sing ala iya ana, ora beda karo manungsa.
Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolak-waliking jaman ora kisinan.
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.
Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi.
Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.
Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawene.
Manungsa saderma nglakoi, kadyawayang saupamane
Pituduh 021 Mulat sarira tansah eling lan waspada.
Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada.
Síng sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali.
Nglurúg tanpa bala, sugíh ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake.
Siíng seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe.
Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.
Pituduh 028 Wani ngalah luhur wekasane.
Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.
Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe.
Wewaler 032 Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene.
Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe.
Wewaer 034 Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel.
Aja gawe serík atining liyan lan aja golek mungsuh.
Sing sapa lali marang kabecikan liyan, iku kaya kewan.
Pituduh 042 Ala ketara, becik ketitik.
Klabang iku wisane ana ing capite. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup).
Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.
Pituduh 050 Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan.
Pituduh 051 Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.
Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu.
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.
Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, lan pait).
Wong pinter nanging ala tumindake, senenge karo wong ala.
Wong linuwíh iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes, sepet,bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane.
Wewaler 058 Aja panasten lan aja seneng gawe gendra, jalaran gawe gendra iku sipating dhemit.
Aja seneng yen den alem, aja sengit yen den cacad.
Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya antuk kanugrahan adeging bangsa kang “Andana Warih”
Pituduh 062 Negara iku ora gunu lamun ora duwe angger-angger minangka pikukuhing negara kang adhedhasar isi kalbune menungsa salumahing negara kuwi.
Pituduh 063 Kang becik iku lamun ngerti anane sesantine ngabdi bebrayan agung : “Ing Ngarsa Asung Tuladha, Ing Madya Amangun Karsa, Tut Wuri Handayani”.
kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang darbe watak “Ber budi bawa laksana”.
Wadyabala pamong praja kang seneng marang kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroniíng praja lan bisa gawe kukuh sarta dadi tamenging nagara.
Pituduh 066 Para mudha aja ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara, ungguling bangsa, lan bisa gawe
amarga yen ora mangkono bisa kadadeyan para kawula ngrebut panguwasaning negara.
Pituduh 069 Lamun sira dadi wadyabala pamonging nagara, aja sira dhemen kuwasa dhewe. Jalaran yen sira wis ora kasinungan panguwasa maneh, ing tembe bakal ndadekake ora kajening awakira ing tengahing bebrayan. Ngelingana yen sejatine isih ana wong kang bisa ngalahake sira ing babakan apa bae.
Dene sing mengku nagara ora darbe watak “Ber budi bawa leksana”. Iku bisa njalari wadyabala kang dadi tetungguling prajurit negara kuwi ora sujud maneh lan bisa uga kepingin ngrebut
Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andheng).
Perang iku becik laman tujuwane nggayuh kamardikaning nagara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan.
Pituduh 073 Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa, kang becik iku kang
Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, serik yen lagi ora darbe panguwasa. jalaran kuwi-kuwi ana bebendhune dhewe-dhewe.
Wewaler 076 Aja mung kepingin menange dhewe kang bisa marekake crahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.
Pituduh 078 Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangerane, Ngabektiya marang wong tuwa.
Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanagara (trapsila, unggah-ungguh) lan tata krama, kuwi sejatine dudu panutane putra wayah.
Pituduh 080 Sapa sing seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedaki nanging aja ditresnani.
Pituduh 081 Paribasane tangga iku padha karo bapa biyung.
Pituduh 082 Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki nanging aja dimungsuhi.
Pituduh 083 Sadumuk bathuk sanyari bumi ditoh pati. (Unen-unen kanggo nggambarake kasetyane marang kulawarga).
Mikul dhuwur mendhem jero. (Unen-unen kanggo nggambarake bektine anak marang wong tuwane).
Pituduh 085 Anak iku minangka terusane wong tuwa, ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak.
Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku wohing katresnane putra lan mantu.
Sayojana iku dohe sepuluh ewu dhepa. Swara kang krungu nganti sayojana, aruming jeneng ngambar-ambar salumahing bumi (dialembana).
Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utw bagus.
Aja ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon sugih lan dhuwur drajade, jalaran pangkat lan bandhane wong tuwamu iku mau bisa sirna sadurunge sira warisi.
Aja gampang nyepatani anak nganggo tembung kang ora prayoga, jalaran sepatane wong tuwa bisa numusi sarta bisa ngilangake rass bektine anak marang wong tuwane.
Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikiraka kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin.
Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero.
Pituduh 095 Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.
Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe cilaka lamun saka barang kang ala.
Wong urip aja tansah kepingin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa-mangsa bisa gawe cilaka.
Pituduh 099 Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman.
Síng sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane.
Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara, lan mboyong putri. Nanging jaman iku ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing nagara.
Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajad lan pangkat iku perlu, aja dipamèr pamerake, jalaran bisa mlesedake awake dhewe.
Aja melik darbeking liyan, marga rebutan rajabrana lan wanita iku bisa gawe congkrahing para sujana lan gawe nisthaning ati.
Aja seneng mamerake bandha lan ngegungake pangkat, sebab bandha bisa lunga, drajad/pangkat bisa oncat.
Wewaler 104 Aja seneng marang wong kang nguja hawa napsu marga akeh bandhane. Jalaran bandha mau bisa gawé cilaka amarga durung mesthi bandha kang resik.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab síng durung kelakon. Saupama nyumurupa, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi.
Sabar iku ingaran mustikaning laku, jumbuh karo unine bebasan : “Sabar iku kuncining swarga”, ateges marganing kamulyan. Sabar, lire momot kuwat nandhang sakehing coba lan andadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjúr rumangsa “Sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Élinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat.
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad.
Aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge pakarti kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong tanpa isi.
“Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa”, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune (polahe), yen nggayuh pepenginan ora maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane
Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya.
Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep kepingin bagas kuwarasan, tansah elinga rong prakara iki :
1. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk, dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora.
2. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung.
Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan, lan kalungguhan. Mula saka iku aja kibir, jubriya lan aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (
wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku
urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat.
Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Allah. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Allah, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Allah.
Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah.
Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning
Ana sawenehing wong kang duwepenganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran, nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora precaya marang anane dhewe, dene nganti awake lair ana ing donya.
Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni.
Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang
sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau?.
Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane. Parandene ora bakal koncadan ing pangarep-arep. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba : sabar. Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine.
seneng tumindak sawenang-wenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan; sing wingi ana ngisor dene sesuk gilir gumanti bakal ngerehake.
Saben dina kita ajeg reresik badan lan penganggo, kajaba amrih bagas kuwarasan uga katon apik lan ngresepake. Iki pakulinan kang apik. nanging luwih prayoga maneh yen jroning ati banjur katuwuhan osik : apa saben dina kita uga reresik lan ngupakara batin lan jiwa kita amrih sangsaya apik lan sangsaya resik saka sakehing rereged saka anane cacad-cacad lan panggodha.
Sebab yen badan wadhag kang kena ing rusak iku kita gemateni, geneya jiwa kita kang asipat langgeng malah kita lirwakake pangupakarane?.
Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan, nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair.
Saka kayungyuning manungsa marang bandha, semat lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman, nglalekake jejering kamangnungsan. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono. Ora ngelingi kepriye wusananing dumadi. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake bandha rajabrana, janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake minangka prabot prenataning jagad.
Urip tanpa gegayuhan luhur, bebasane kaya lelawuhan tanpa uyah, sepa tan mirasa.
Gegayuhan bisane kasembadan kudu sinartan ngelmu, jalaran ngelmu mono pancen sangune ngaurip, wondene ngelmu iku tinemu ing laku lan tandang. Sakehing tandang ora becik kelakone yen ora mapan. Lire, bisowa tansah ngelingi marang jantraning kahanan. Wong kang tandang tanduke mapan, angel kepepete, jalaran yen mapan mesthi cepak waspadane. Dene waspede mono sirikane mele lan adoh saka bebendhu.
Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane, ora angger kaluwihan bisa kanggo ngadhepi bebaya lan
wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae, ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian.
Saben tumindak sejangkah ngilowa marang kinclong-kinclonge banyu samudra sing suthik kanggonan sangkrah, jalaran sakehe uwuh mesthi disingkirake minggir. Saben makarya sapecak, tuladhanen pakartine banyu tritisan, nadyan tumetes mbaka satetes, ditindakake kanthi ajeg keconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja.
Sapa kang bisa nelukake mungsuh-mungsuhe, dheweke diarani kuwat. Ananging sapa kang bisa nelukake awake dhewe, iya dheweke iku kang luwih kuwat maneh.
Samangsa lagi ngadhepi urip rekasa prayogane adhepana klawan esem gumuyu. Awit iku wus wujud senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir.
Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanthi ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening, wusanane dadi nekat nuruti pokal kang nerak bebener.
Sapa kang nganggep apa bae gampang, mesthi bakal nemu akeh rubeda. Sapa kang gampang janji, iya kuwi kang arang netepi.
Urip tegese mbudidaya ngetog tenaga (berjuwang). Urip nikmat tanpa angin prahara padha karo segara kang mati. Aku luwih seneng ditendhang, dilawan dening nasib, tinimbang diugung.
Laku jujur kuwi padha karo dhuwit kang bisa laku ing ngendi bae.
Kang becik lan ala, kabeh mesthi nampa pikoleh, senajanta kadhang-kadhang nampane cepet, kadhang-kadhang alon.
Wong kang kinaranan berbudi iku, yakuwi wong sing rumangsa tambah kasiksa yen nyumurupi sapepadhane nandhang papa lan kasangsaran. Runtuhe rasa welase adate banjur sinusul sarana cucule prabeya lan barang darbeke. Nanging pancen angel golek-golekane wong sing kaya mangkono iku. Buktine ora sethithik wong sing mati merga kewaregen, apamaneh wong sing mati amarga kaliren.
Pituduh 137 Manungsa kuwi dadine becík miwiti saka njero menjaba.
Kang waspada marang awakmu dhewe jalaran iya awakmu dhewe kuwi kang mujudake mungsehmu kang paling gedhe.
Manungsa kang mung ngelingi marang pakartine pancadriyane mono bakal tansah kasinungan rasa dhemen utawa sengsem. Saka Rasa Dhemen banjur kathukulan rasa melik, saka rasa melik munggah dadi nafsu, saka nafsu banjúr nasar pakartine lan sirna bebudene sing wekasane tumiba ing papa, nandhang kasangsaran.
Wong juweh, kawruhe tumempel ing lambe, kumrecek ngebaki ing pasamuwan, katut samirana mrana-mrene. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ene ing ati wening.
Wetune ora sarana lambe, nanging katampanan ing pucuking pen, mili amber ing kertas putih, rinasakake ing wong sajagad.
Amrih urip kita tansah nemoni rahayu, aja kendhat nggegulang nandur cipta utama sajroning ati sanubari kita sinartan panyuwunan kang mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih, muga pinaringan nugraha bisa ndarbeni ati kang wening lan jiwa kang utama.
Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingi menawa manungsa ono mula wis keserenan sipat apes lan lali. Sok ngonowa yen ta sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinan yen Gusti Allah ora bakal ora ngudaneni panyuwun kita.
Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire, ajaran teorine kudu bisa dicakake
Pituduh 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. Sanadyan maune buthek, nanging yen wis menep, iya banjur bening. Semono uga tumrap pepinginan utawa gegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe uga bakal kasinungan sifat bening. Lire, nadyan pepinginan lan panggayu bisa kaleksanan klawan tumuli, ewa semono yen ditlateni suwening suwe uga bakal kasembadan.
Yen kepingin nglungguhi pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak degsura, anane mung sarwa kebak rasa tepa salira.
Pituduh 145 Ginubel dening rasa “Tansah kurang marem” marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi, sauger ora ngangsa-angsa, sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwíh maju.
Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa
sabarang kalir kang kita darbeni iki bakal kita tinggalake kabeh, ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. Apa maneh, sapa kang tansah ngegul-egulake marang donya branane lan gandrung marang pepinginan kang ora langgeng, esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati.
Ambudidayaa ing bandha manut sakatoging tenaga nanging aja lali kinanthean tead lan seya ye sapeangan bakal kita tanjakakekanggo nindakakepangibadah. Élinga ye pati iku lawanging akheat, denelaku ngibadah iku kang bisadadi sarana nggampangake manungsa tumekane marang ing lawang mau kanthi rasa pangrasa tobat lan sumarah.Suwalike, jiwa raga kang ora kanggo tobat nalangsa ing Gusti Allah iku ora beda kaya anggana bandha kang ora dijakati lan ora ditanjakake kanggo penggawe kabecikan.
Yen sira pinuju nandhang bagas kuwarasan, elinga yen nalika kena ing lara, suprih sira tetep bagas kuwarasan kanthi sesirik prakara-prakara kang mbiyen nyebabake lara. Yen ing nalika sugih, elinga yen kena ing pekir, lekas sing kaya mengkono mau kanggo ngawekani amrih sira ora gampang kadunungan pikiran seneng pamer lan sesongaran. Kawruhana, iku kepara nuduhake pratandha yen dheweke iku sejatine wong kang tuna ing rasa welas asih lan miskin ing kawruh.
Kita manungsa iki ora kena tansah ngantu-antu tekane wektu kang becik, jer wektu kang becik iku sejatine kudu kita dhewe sing gawe. Kita kudu tansah eling yen sabarang tingkah lan tanduk kita ing dina kang siji iku nggawa keputusan tumrap dina sijine. Dene dina kang pungkasan iku kang mutusake sakabehing wektu lan dina-dina kang wis kapungkur. Mula sadurunge kita umapak marang dina pungkasaning urip, dipadha bisa nglungguhi marang jejering urip manungsa.
Wong nandhang lara mono akeh sing merga anggone ngombe lan memangan kliwat taker lan tanpa pilíh-pilíh. Mula kanggo nyandhet ubaling hawa marang bab sakarone mau, dibisa marsudi nyuda nuruti kecaping lidhah sarana nglakoni pasa kang mengku ancas nyingkiri sadurunge katamaning bilahi.
Wong kang lagi kasinungan kabegjan lan kamulyan iku dibisa marsudi amrih langgeng, aja banjur kalimput watak jubriya lan sembrana sing sisip sembire bisa kejlungup tiba ing kasangsaran. Yen wis mangkono mung rasa getun lan piduwung sing kari ing pamburine.
Hawa napsu lan watak angkara iku sawutuhe manjing ing dhiri pribadine dhewe-dhewe.
Tapaning ati iku mung temen, yen tapaning nyawa mung eling. Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae, adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase, kabeh pangajabe bakal kecandhak. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep mantep tanpa mandheg-mangu lan tolah-toleh, saengga sabarang kekarepane bakal ginayuh.
Wong iku yen lagi nandhang lara lagi bisa ngrasakake sepira mungguh begjane wong kang kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. Nanging suwalike, wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Sangsaya adoh kelingane, sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat, ilat, lan telih (wadhuk, weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine, yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan.
Manungsa pinaringan dening Pangeran peranganing awak kang kalarasake karo gumelaring bebrayan. Pinaringan mripat loro, perlune supaya akeha kang dideleng, ya kang ngenani uber ingering alam, ala beciking kahanan, lan owah gingsiring jaman. Lire, supaya linarasna kanthi lantiping panggraita. Pinaringan kuping loro, murih akeha swara kang dirungokake, nuli kathinthingana lan kasaringa kanthi lungiding panyipta lan alapen kang aweh pakoleh.
Pinaringan tangan loro, sikil loro, supaya akehe kang ditandhangi, pilihen kang murakabi kanggo bebrayan agung.
Pituduh 158 Pancen ora ana wewaler ing jagad iki tumraping wong kang nglumpukake donya brana. nanging kita kudu tansah eling yen donya brana mono dudu panggonane kalanggengan.
Nabi Muhammad wus paring sabda : “Ora prayoga ninggalake kadonyan marga nglakoni akherat. Nanging jeneng wong kang nistha sapa kang ninggalake bab akherat marga mung golek donya brana tanpa waspada marang pungkasaning dumadi.”
Brangating ati sabisa-bisa kendhalenana, aja diububi nganti muntab dadi ubaling nepsu.
Elinge ati lan meneping pikir bakal numusi mulure budi kang tundhone bisa dadi panyirep sakehing pakartining setan.
Wong kang ringkih iman lan batine bakal gampang dadi jujugane durjana apus-apus kang pating sliwer golek mangsan. Pirang-pirang kehe wong kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus.
Mula ditansah waspada, aja lirwa ing kaprayitnan.
wong wicaksana, jalaran kejaba bisa ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau.
Wusana rahayu kang tinemu merga bisa sumingkir saka memala kang teka arep ngreridhu awakmu.
Pituduh 162 Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna. Kapisan saka kaluputane dhewe, kang kapindho merga saka pokale dhewe. Sing kapisan iku paribasane tanem tuwuh kang tansah kodanan lan kepanasan ora diopeni, dene sing kang kapindho paribasane tanem tuwuh kang tansah diapek asile nganti ora kober thukúl godhonge.
Pituduh 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene uripmu, ora perlu mbok murinani. Pamurinamu prayoga lipuren sarana mawas lelabuhanmu dhewe, jer lelabuhan ing alam donya mono dadi trajuning akeh sethithike pandummu.
Yen gelem nalusuri sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong gawane nacad lan ora dhemen marang kita, katimbang mitra katruh raket kang tansah ngalembana. Awit panacad bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana kepara bisa nyababake wong kerep dadi lali.
Manawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik, aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe mburi bisa malíh kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane urípmu.
Pituduh 166 Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing diajak nyatur wong kemplo, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid : “Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu peceren malah saya nuduhake blentonge pambegane”.
Pituduh 167 Tembung kang prayoga kang kelair mung marga kadereng dening dayaning hawa napsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadine dhewe kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik naging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan krasa marem kang gedhe dhewe.
Siji-sijining dalan amrih kaleksananing gegayuhan, yaiku makarti kang sinartan kepercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi. Yen kita mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep bae, tanpa tumandang lan makarya minangka srana panebuse, wohe ya ora beda kaya dene ing pangimpen. Cilakane maneh, yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pangangen-angen, wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kakewuh (wedi kangelan).
Ora beda karo rob lan suruding segara, kahanan uriping manungsa iku uga ora bisa uwal saka bungah lan susah. Kang perlu dicilengi ing kene yaiku
marang dhirine lan ora mupus, apadene tansah percaya marang Kang Kagungan Panguwaos.
Pituduh 170 Menangi jaman rebutan rajabrana, akeh wong kang padha kalimput, melu-melu tumindhak nistha. Ora eling yen sejatining urip ing donya iku ora ngupaya rajabrana bae, nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe. Urip ing satengahing godha rencana, nanging tetep tumindak utama, presasat tapa ing satengahing coba. Sapa kang santosa ora bakal tumindak sasar.
Mula tansah ngugemana sebuting pitutur : “Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe sasar, isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama”.
Pituduh 171 Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka mau, sira banjur kaya wong seje (owah), malah bisa “Aji godhong jati aking”.
Pituduh 172 Sapa kang katrem merga lagi pinaringan kekuwasaan iku sejatine malah dadi sumbering dununging wong lali, gampang lirwa ing kaprayitnan, lan gampang kapilulu ing pakarti dudu.
Kanggo nggayuh panjangkane, sakehing cara ditempuh. Ora maelu senadyan nganti mentala gawe sangsarane mitra karuh. satemah mung dadi leletheg kang luwih aji uwuh.
Pituduh 173 Ilat kuwi sawijining pedhang kang landhep, kang bisa mateni senajan tanpa ngetokake getih.
Bab mau aweh pituduh supaya kita aja nyepelekake marang barang sing katone sepele ora mingsra, naging sejatine kepara malah gampang dadi dhadhakane wong njungkel njempalik tiba ing papa.
Pituduh 175 Wong sugIh sing lumuh kelangan bandhane nadyan kanggo keperluwane dhewe iku ora liya sababe marga tansah kuwatir yen dheweke tiba ing kemlaratan. Nanging ora ngertiya yen dheweke ing wektu iku sejatine wis padha karo wong mlarat. Uripe kepara luwih sangsara katimbang wong kesrakat, kang batine tansah ora narimakake marang adiling Kang Murbeng Dumadi.
Pituduh 176 Dereng nedya pamer utawa riya iku terkadhang muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika kita pinuju sesrawungan karo wong liya. Mula prayoga kita tansah waspada ngendhaleni dhiri. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela (cetha), utawa ngedheng. Becik kita singkiri.
Wondene dereng sajroning laku panembah, arang kang disumurupi wong liya. Luwih-luwih yen lagi kapinuju ana ing papan kang sepi. Sok ngonowa elinga, yen Gusti Allah iku tansah ngudaneni.
Pituduh 177 Kabeh salakune (tumindake) wong bodho iku esthine nggawe hikmah lan piwulang becík tumraping wong kang ahli budi. Awit saka samubarang kang ora becik kang dilakoni wong bodho
ora jeneng aeng yen akeh para bodho sing uripe tetep kasurang – surang lan para ahli budi kang tansah rahayu ing uripe.
Pituduh 178 Aja sok rumangsa tinitah apes nganti gawe pepesing sêmangatmu. Malah prayoga dinarima marang apa kang wis sira tampa saka kanugrahaning Gusti Kang Maha Kuwasa.
Awit ngelingana menawa ora kurang-kurang titah kang luwih cingkrang lan luwih cacad tinimbang sira, suprandene dheweke babar pisan ora kawetu nutuh marang Gusti Allah. Kang mangkono mau ora liya marga saka kandele imane lan yakin marang kwadilaning Pangeran Kang Maha Kuwasa marang sakabehing lelakon kang dumadi ing jagad raya iki.
Pituduh 179 Ngalembana lan panacad iku padha bae panindake. Lire, tarikane napas padha, kedaling ilat padha lan obahing lambe ya padha. Sok ngonowa najan rekasane utawa gampange padha, nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate, uga malah sering kosok balen. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek dadakan nandur rasa memungsuhan.
Pituduh 180 Aja ndarbeni pepinginan dadi wong kang linuwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diandela wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae barang rembugira kanthi becik, patitis lan maedahi. Karo maneh tindak tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang ndhakik-ndhakik nanging kang durung kabukten ana ing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug “Keplok lumah kurepe” karo tindakira.
Kamangka sapa kang ngadani ati drengki lan panasten iya ing wektu iku dheweke wiwit nyiksa ing awake dhewe, lan uripe ora bakal bisa tentrem.
Pituduh 182 Samangsane kowe diclatu wong kanthi sengak aja kok wales sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer, ya klawan laku kang kaya mangkono iku, kowe bisa ngendhakake watakkang panasbaran, lan bisa ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis.
Pituduh 183 Ing ngendi dununge pamarem lan katentreman ? Saking ungele mapanake rasa, nganti meh ora ana wong rumangsa marem lan tentrem uripe. Sabanjure banjur kepiye ? Iya kudu tlaten ngolah budi. Doh ana rasa meri lan drengki amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkír.
Tepa slira lan mawas dhiri iku dadi obring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih umraping ngaurip. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan dak-wenang marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang kekurangan lan cacade dhewe, saengga wusanane thukul greged ndandani murih apike.
Pituduh 185 Kita iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya, ana siji engkas darbek kita kang ora kena ginrayang lan ora kasat mata, nanging ajine tan kena kinaya ngapa, yaiku osiking ati kang ajeg ngelikake kita marang lurusing laku samangsa kita ketaman pletiking cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg nindakake laku ngiwa. Mula poma-poma, tansah bisowa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sapari-polahmu tumuju menyang karahayoning uripmu.
Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur.
Ya dhuwur ing bab lahire, uga ing batine. Lire, sing murakabi kanggo dhiri pribadine, sumrambahe tumrap bebrayan agung. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir bae, ateges mung mburu drajat, semat lan pangkat. Durung aran jejeg uripe. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuraning batin, ateges ora nuhoni jejering manungsa ing alam donya, yaiku tumandang ing gawe.
Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi pagaweyan wis dipantok dhisik sarana tembung “Ah, aku ora bisa”. Dayaning tembung “Ora bisa” satemah numusi ora bisa temenan. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Luwih dene maneh banjur lumuh ing pambudi. Samubarang kang diudi ora bakal dadi. Kang ora diluru tangeh bisane ketemu.
Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi.
Yen kowe kepingin mulya uripmu, lakonan apa kang kok gagas-gagas rikalane kowe nandhang sengsara utawa lara. Awit ing mangsa-mangsa kaya mangkono mau manungsa banjur ketuwuhan budine kang murni, yaiku watak kang sarwa kebak welas-asih lan ngerti sepira perlune wong kang tansah ambudi amrih aja nganti nemoni kacingkrangan.
Wong kang wis kinaran “sukses” iku, yaiku : wong kang wis ngetog kadibdyane, ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idham-idhamane laras karo kepinginane.
Tekane “sukses” durúng ateges tamating crita, nanging malah kudu tansah luwih waspada, prayitna lan ngati-ati. Jalaran adhakane wong sing wis “sukses” iku banjur kurang
Mula sawijining “sukses” iku anggepan kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining penggayuh becik.
Saben wong mono pancen nduweni nafsu. Awit tanpa nafsu wong ora bakal duwe krekat kepengin maju. Mung bae wong kudu bisa milah-milahake nafsu endi sing kudu dicandhet, lan nafsu sing kepriye sing kudu diunggar. Nafsu kang bakal nekakake bilahi tumraping awake dhewe lan wong liya kudu bisa dicandhet, dene nafsu kang perlu diunggar yaiku nafsu kang empane tumuju marang karahayoning sapadha-padha.
Hukum alam wis netepake, sapa kang nandur mesthi ngundhuh. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ing tembe iya aja ngarep-arep yen bisa bakal panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk, nandura wiji cipta lan penggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pait getire wong kang bibite ditandur dening wong tuwane.
Pituduh 193 Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah, jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Karep lan sedya, jangka lan panuwun, iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug.
Dene kekarepan iku kudu ana kanthine, yaiku nalar utawa pecahing nalar. Jalaran kekarepan kang tanpa nalar iku ora beda karo karepe bocah cilik. Kejaba tanpa teges, uga sok tanpa wasana, satemah ora ana dadine.
Pituduh 194 Sebab-sebab kang gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane
sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane pikiran dadi peteng, lumuh ihtiyar lan koncadan gregeting makarya. Katimbang nyumelangake barang kang durung bisa ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa, jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki.
Klawan mangkono istingarah kowe ora bakal ngedhap ngadhepi sakehing lelakon.
Pituduh 195 Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. senajan dingresulanan sedina ping pitulikur, ora bisa owah nasibe. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat. Wong sambat iku kena bae, nanging yen isih keduga aja dhemen sambat. Ngresula bisa dadi mala, panggresah bisa gawe bubrah, dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat, jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung gayuk-gayuk tuna, apa kang digayuh tanpa ana kabul wusanane.
Pituduh 196 Dhasar premati tumraping wong duwe tekad lan duwe gegayuhan yaiku tekad budi santosa.
Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae, tanpa mengkoni ing budi santosa, atine gampang miyar-miyur, gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya, ubayane banjur mbalenjani.
Pituduh 197 Ora ana tindak kang luwih dening mbebayani lan ndrawasi marang awake dhewe, kejaba nindakake pegaweyan kanthi srempeng sing juntrunge mung ngoyak derenge panguwasa, drajad lan bandha. Pakarti mangkono adate ora mempan marang pitutur becik lan panemune liyan kang wigati, anane mung rasa melik kang nggendhong lali.
Pituduh 198 Siji-sijining marga amrih kaleksanane gegayuhan iku ya kudu sarana makarti.
Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae, tibaning enggon mung kaya ing pangimpen. Luwih-luwih menawa
angen, wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh.
Pituduh 199 Ngakoni kaluputan iku ora ateges ngasorake dhiri. Nanging sawijining tandha yekti yen wong mau wis bisa kinaranan maju satindak ing laku kautaman. Kosokbaline sapa kang suthik ngrumangsani kaluputane, ateges wong kang ora nduweni budi pekerti. Wong kang ora nduweni donya brana iku sinebut mlarat. Wóng kang ora nduweni pikiran iku luwih mlarat.
Dene wong sing ora kadunungan budi pekerti mono klebu mlarat-mlarate wong.
Pituduh 200 Kang kok kandhakake putih iku durung karuwan putihing (sucining) ati, bisa uga mung wujud putihing pupur sing kandel waratå. Lan sing kok kandhakake abang iku durung tinamtu abanging (kekendelaning) bebener nanging bisa uga mung abange lambe kang keconggah njlomprongake marang jurang kang jero. Dene sing kok kandhakake resik, iku durung mesthi resiking ati, nanging adate mung wujud resiking sandhangan rinengga ing sotya abyor kang bisa mblerengake mripat.
Pituduh 201 Ngunggar wetuning kekendelan sing mung kadereng saka dayaning pangojok-ojok iku kerep ora murni. Tandang lan trajange kang akeh banjur mung kabrongot panasbaran.
kapitayan, kekendelan iku prayoga kadhasarana rasa sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi, niyat leladi marang sapepadhane titah. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi.
Pituduh 202 Teteping rasa kamanungsan iku ora marga saka kawruh lan kapinteran kang wis dianggep luwíh luhur ing salumahe bumi, nanging mung jalar saka kadunungan telesing rasa asih marang sapepadhaning tumitah. Dene rasa asih mau cinipta saka patrap anggone reksa-rumeksa lan sugih ing pangapura sarta tansah kinanthenan pangucap lan pasemon síng bisa gawe resep lan ora natoni atining liyan. Kawruhana, menawa kapinteran kang ora kinanthenan kautaman iku sejatine luwih mbebayani tumraping bebrayan katimbang karo bodho kang linambaran ing budi rahayu.
Nglengkara wong bisa luwar babar pisan saka panggodha. Sebab, sumbere panggodha iku ora liya iya mung saka awake dhewe. Sing sapa mung nyingkiri panggodha kang kasat mata bae, ora dibedhol tekan oyod-oyode, adhakane bakal ketaman pakewuh lan godha kang luwih gedhe maneh. Sok ngonowa yen wong tlaten lan sareh, kanthi kencenging tekad kang gilig, mesthi bakal bisa mentas saka reridhu. Aja mung mandheg ing panggrantes, nutuh awake dhewe, apa maneh yen nganti nguman-uman marang wong liya.
Pituduh 204 Yen ing donya iki manungsane sing sugih uripe ora mbethithil, kepara malah dhemen tetulung marang kang kecingkrangan, dene sing duwe kepinteran adoh saka karep kanggo minteri liyan, kepara malah dadi papan jujugane wong tetakon, genah kahanane donya bakal ayem tentrem, adoh saka reridhu lan kalis saka godha rencana.
nelangsa samangsane nemahi reribed lan nandhang susah, gedhene nganti nggetuni barang kang wis kelakon. Awit kaduk bungah mau bakal ngilangi
Pituduh 206 Yen darbe karep lakonana kanthi gemblenging tekad kang nyawiji, adhepana sarana makarti kang madhep lan mantep. Sangune kudu ati sing tatag, ora ngedhap nadyan mangerti yen dalan kang diambah kebak parang curi. Yen tansah rongeh lan rangu-rangu, ateges mung wani ing gampang, wedi ing pakewuh, samubarang kang sinedya ora bakal ginayuh.
Pituduh 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep.Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae, ora beda manungsa kang mati sajrone urip. Kosokbaline yen anggone nandangi karepe mau kaselak kesusu nikmati pikolehe kang durung
Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane.
Angger wong wis mesthi suthik diarani cupet nalare, cilik aten, lan kendho tekade. Mulane yen darbe karep aja mundur merga luput sepisan pindho bae, prayoga ambalana maneh nganti katekaning sedya. Samubarang pegaweyan menawa kok temeni wiwit saiki mesthi bakal bisa ngundhuh bageyan lan kauntungan. Apa kang kok sedya bakal tumeka, pituwase lagi ketemu mburi.
Pituduh 210 Sarupane pakaryan kang wis kok yakini
Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed, sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan.
Wong kang sinebut berbudi urip ing bebrayan iku ora mung wong kang rumangsa kasiksa nyumurupi sapepadhane sing nandhang papa, nanging wong kang gampang runtuh welase kang tinumbalan runtuhing barang darbeke lan deduwene kanggo tetulung marang wong sing kacingkrangan lan kasangsaran. Nanging kang kaya ngono mau pancen angel golek-golekane.
Tandha yektine ing alam donya iki ora sethithik wong sing mati marga kuwaregen, lan akeh wong sing mati marga kaliren.
Wong mono aja mung tumandang angger bares nanging kanthi laku kang ora beres. Dibisa tansah milah-milahake endi sing kenceng lan endi sing nalisír saka paugeran, sarta kulinakna nyirik marang penggawe musyrik, sinung marang watak tulus lan ngukuhi kajujuran.
Kawruhana, menawa ora ana pusaka kang ampuhe ngluwihi kajujuraning ati lan weninging pikir kang sepi ing pamrih. Pamrihe mung sawiji, yaiku mangan karahayoning bebrayan, ngluhurake kamulyaning bangsa lan nagara.
Pangrasa, pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggel lan rebut panguwasa anggone murba sapari polahe manungsa. Pangrasa emoh
Den sranani kanthi nanjakake uripe melu ngrasakake lan memikir marang ombak umbuling jaman. Tumandang ing gawe ngesthi marang rahayuning bebrayan munggahe marang ajuning jaman.
Pituduh 214 Selawase urip nglengkara wong bisa uwal babar pisan saka panggodha, jer panggodha iku sumbere ora liya ya saka awake dhewe. Asale tumuwuh saka uwohing pikir kang ngayawara, banjur katarik marang kekarepan ala kang wusanane mbabarake pakarti nistha.
Sapa kang wiwitane enggal tumandang nanggulangi panggodha, bakal mundhak kasampurnane lan patut sinebut wong kang santosa ing budi. Balik kang sapa tansah nguja panggoda semaya nanggulangi, kekuwatan batine saya lungkrah, bakale bubrah dadi leletheging jagad.
Pituduh 215 Wong nandur pari iku bakal ngundhuh pari, ora bakal ngundhuh jagung utawa kacang.
Semono uga pikiraning manungsa, ora beda karo mau. Yen pikiran kita tansah kita kulinakake lan kita pigunakake kang becik-becik ya bakal nduweni daya kekuwatan kang becik, satemah bisa aweh pakaryan kang pengaji tumraping bebrayan. Mula katimbang nggagas kang ora-ora lan ngayawara, prayogane nggagasa marang laku utama lan mulya. Lan luwih utama maneh menawa gagasan kang mangkono mau diwedharake dadi pakarti pisan.
Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal didhadhagi lan diterjang wani. Kang pinandeng mung bakal tekaning sedya. Nanging tekad mono beda banget karo nekad, jer nekad kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang.
Pituduh 217 Aboting abot iku ora kaya yen kudu nuruti prentah lan pitutur. Pait lan ngrekasa dikaya ngapa prentah lan pitutur iku prayoga lakonana bae. lng suwalike barang pait mau, kowe mesthi bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu. Pancen luwih prayoga paite dhisík, tinimbang legine. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake pait. Bisa nikmati kabungahan marga wis nate ngalami nandhang kasusahan.
Síng sapa ngidham kaluhuran kudu wani kurban lan ora wegah ing kangelan.
Merga yèn tansah tidha-tidha, mokal apa sing kagayuh bisa digantha lan tangeh lamun apa sing diluru bisa ketemu. Makarti wani rekasa kanthi masrahake urip lan jiwa raga marang Kang Murbeng Kuwasa. Yen kepingin menang pancen larang patukone, yaiku kudu bisa nuhoni sesanti: “Sura dira jayaningrat lebur dening pangastuti”.
Pituduh 220 Isih beja yen kowe diunekake “Ora Lumrah Uwong”, jalaran isih dianggep manungsa.
Ya mung solah tingkahmu kang kudu kok owahi amrih ora gawe seriking liyan.
Cilakane yen diunekake “Ora Lumrah Manungsa”, jalaran kowe dianggep setan gentayangan sing mung dadi leletheging jagad marga pakartimu kang ninggal sifat kamanungsan.
Mula enggal-enggala sumujuda marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Sifate Gusti Allah mono sarwa welas asih marang umate kang wis sadhar marang dosa-dosane sarta temen-temen bali tuhu marang dhawuh-dhawuhe.
Pituduh 221 Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Wikan. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah, dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kang kita asungake. Kabeh iku sing kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwasa, kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajíb, nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang.
Pituduh 222 Memitran paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi raketing sesambungan. Nanging suwalike yen padha angel ngenggoni sifat emong-
welas lahir batine. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin luwih bisa ngrasakake penandhange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan.
Pituduh 224 Sarupaning wewadi sing ala lan sing becik, yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih bakal tetep dadi batur. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu. Isih lagi nyimpen wewadine dhewe bae wis abot. Apa maneh yen nganti pinarcaya nggegem wewadine liyan. Mula saka iku aja sok dhemen kepingin meruhi wewadine liyan.
Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open.
Pituduh 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan sedyane iku cetha bakal koncatan kekuwataning batin lan tenagane, tangeh lamun entuka pitulungan, kepara malah dadi sesirikaning mitra karuhe.
Pituduh 226 Kita iki diparingi cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa, lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh ngrungokake, wicarane sethithik nanging patitis lan mentes. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga.
Pituduh 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh, apadene nyampuri perkarane liyan, gedhene nganti
iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora prelu, adhakane kepara malah ngreridhu awake dhewe.
Pituduh 228 Ucap sakecap kang kelair tanpa pinikir kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi.
Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya, gedhene nganti gawe seriking liyan. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis klebu ewoning pakarti kang utama. Nanging geneya kok ora saben wong bisa nglakoni ?
Mula saka iku aja gumampang nampa kabecikane liyan, samangsa tujuwane ngarah marang penggawe kang nalisír saka bebener.
Aja kaselak kesusu nyepelekake liyan, marga kok anggep wong mau bodho. Awit ana kalamangsane kowe mbutuhake rembug lan pituture wong iku, sing kanyatane bisa mbengkas lan nguwalake saka karuwetanmu. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho, nanging ing babagan liya tangeh lamun yen kowe bisa nandhingi.
Yen micara aja gumampang nelakake penacad utawa pangalem, luwih- luwih nganti memaoni.
Awit wicaramu durung karuwan bener. Sing mesthi panacad mau gawe serik, pangaleme nuwuhake wisa, dene waonane ora digugu, kabeh swara ala. Mula kang prayoga iku mung meneng, jalaran meneng iku yektine pancen mustikaning ngaurip.
Pituduh 232 Udinen ing alam donya iki aja ana wong kang kok sengiti, supaya ora ana wong sengit marang kowe, balik sabisa-bisa padha tresnanana. Amarga lelakon ing alam donya iki anane mung wales-winales bae. Dene yen kepeksa kowe sengit marang sawijining wong, mangka kowe ora bisa mbuwang sengitmu, gawenen wadi aja ana wong kang ngerti. Yen kowe ngandhakake sengitmu marang liyan, prasasat kowe mamèeake alane atimu.
Pituduh 233 Ajining dhiri ana ing lati. Ajining raga ana ing busana. Mula den ngati-ati ing pangucapmu, semono uga anggónmu ngadi busana kang bisa mapanake dhiri.
Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa utuh.
Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan, iku bisa kinaranan babar pisan durung manungsa.
Yen atimu wis gilig arep gawe kabecikan kanggo karaharjaning bebrayan, beraten rasa uwas marang pandakwa ala kang ora nyata. Srananana kanthi jembaring dhadha lan sabaring nala, amrih bisa nuwuhake gedhening prabawa lan cabaring sakehing piala.
Wicara kang wetune kanthi tinata runtut kang awujud sesuluh kang amot piwulang becik, ajine pancen ngungkuli mas picis rajabrana, bisa nggugah budi lan nguripake pikir. Nanging kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka tuludha.
Jer tuladha mono sing bisa nuwuhake kapitayan. Luwih-luwih mungguhing para manggalaning praja kang wis pinracsys ngembani nusa lan bangsa.
Pituduh 237 Luwih becik ngasorake raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget. Ngongasake kapinteran iku satemene mung kanggo nutupi kabodhowane, jer kabeh mau merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane. Tindak mangkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrerendheti lakuning kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan.
Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. Kudu disranani kanthi pakarti kang becek lan murakabi marang wong akeh.
Dene yen disranani penggawe kang lelamisan, ing pamburine malah bakal kasingkang-singkang kasingkirake saka jagading pasrawungan.
Pituduh 239 Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marge wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga, mula prelu dingertekake. Awit yen ora enggal-enggal nyingkiri pakarti kang ora becek mau, wusanane dheweke kang bakal diemohi dening pasrawungan.
Nggayuh kaluhuran lire ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. Dhuwur lair lan batine, ya tumrap dhiri pribadine uga sumrambah kanggo karaharjaning bebrayan. Nanging yen kandheg salah siji, tegese gothang. Yen mung nengenake kaluhuraning lair genah mung ngoyak drajat lan semat, isih miyar-miyur gampang kene pangaribawa saka njaba. Yen ngemungake kaluhuraning batin, cetha ora nuhoni jejering manungsa, awit ora tumandang ing gawe kanggo keperluwaning bebrayan. Ateges tanpa guna diparingi urip ing alam donya.
Pituduh 241 Sing sapa rumangsa nduweni kaluputan, aja isin ngowahi kaluputan sing wis kadhung katindakake mau. Jer ngakoni kaluputan mono wis cetha dudu tindak kang asor, nanging malah nuduhake marang pakarti kang utama kang ora gampang linakonan dening sadhengah wong.
Ora ana wong kang ingaranan uríp, kejabane kang mikir sarta tresna marang wong kang ringkíh lan nandhang
melu ngrasakake kasusahane sarta lara lapane wong liya.
Kanthi pangrasa kang mangkono mau ateges bisa nggadhuh kekuwatan kang tanpa wates, perlu kanggo mitulungi sapadha-padha kang kahanane luwih nrenyuhake katimbang dhiri pribadine. “Pakarti mono darbek kita dhêwe, nanging wohe pakarti mau dadi kagungane Kang Gawê Urip”, mangkono sabdane sawijine Pujangga kaloka.
Pituduh 244 Wong kang baut mawas dhiri iku wong kang bisa manjing ajur ajer, ngerti empan papan laras karo
Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad, nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget carane. Sauger bisa gawe senenging liyan, upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak, bisa manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan, lan bisa dadi patuladhan laku utama. Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake, apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku sinamudana kebak pamrih.
Pituduh 247 Yen kowe arep rembugan, pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manís, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis mono ora duwe pamrih, pamrihe bisa gawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagadíng bebrayan.
Pituduh 248 Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wang kang kepleset uripe múug marga suka anggonesugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nangíig menenge wong kang darbe bobot kang anteb síng bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh.
Pituduh 249 Ing jagading sesrawungan mono nyirík marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan síng luwih katimbang dheweke. Mula saiba becike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake cíptane kang wening, yen sejatine isíh ana maneh kang Maha Pinter, Maha Sugih, lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan bisa sumingkír.
Mula kang prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa
mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi.
Aja sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku, ora ana liya, ya dumunung ana ing awak kita dhewe.
Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Yen rumangsa kurang isíh golek wuwuh, yen wis oleh banjur golek luwih, yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong síng bisa madhani. Wong kang duwe rasa mangkono mau satemene memelas. Uripe tansah ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut sok-sok banjur tumindak ora samesthine lan nalisir saka pakarti kang bener.
Awit yen mangkono ora jeneng narima, naging keset. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane, gelem ngemplok suthik tombok, satemah dadi wong ora weruh ing wirang, siningkirake saka jagading bebrayan.
tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : “mbok menawa aku síng kleru, mula coba dak tlitine klawan adil sapa kang sejatine nyata-nyata bener”.
Reseping omah iku ora dumunung ing barang-barang mewah kang larang regane, nanging gumantung marang panataning prabot kang prasaja, sarta pemasange rerenggan kang adoh saka watak pamer. Semono uga reseping saliraiku ora marga saka pacakan kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja, trapsila solah bawa, lan padhanging polatan.
Jeneng tanpa guna uriping manungsa kang nganti ora bisa nyumurupi marang kang kedadeyan ing sakiwa tengene. Ora bisa asung lelimbangan lan pamrayoga sakadhare kanggo karahayoning bebrayan. Rupak pandelenge ora ana liya kang disumurupi kajaba uripe dhewe. Mati pangrasane, jalaran ora kulina kanggo ngrasak-ngrasakake kang katon ing saben dinane, wusana dadi cethek budine, jalaran saka kalepyan marang tepa palupi kang maedahi ing uripe.
Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane, iku sawijiníng wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane, manungsa kang utama.
Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe, ora kagawa saka katurunan, kapinteran, lan kasugihane. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane, sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo kaperluwane dhewe, tanpa paedah. Nanging yen pakarti mau kadayan deníng rasa pepinginan golek suwur, golek pangkat lan donya brana, malah bisa dadi memalaning bebrayan, jalaran nyinamudana sarana nylamur migunakake jenenge wong akeh.
Kadunungan rasa rumangsa nduweni sesanggeman lan kuwajiban mranata tentreming praja kanthi pawitan kapinteran kang dilandhesi kawicaksananing pambudi. Tandha yetineyen asih, yaiku tansah samapta tumandang sawayah-wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara.
Kepeksa isih kudu noleh wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran wong liya iku sejatine yen ana apa-apane mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake.
Wong kang rumangsa dhirine linuwih, ing sawijining wektu mesthi bakal kasurung atine arep mamerake kaluwihane, lire amrih dimangertenana dening wong akeh yen dheweke mono wong kang pinunjul lan supaya diajanana. Sumurupa, sakabehing kaluwihan mau yen ora dicakake mawa lelabuhan kang murakabi marang bebrayan, tanpa guna kepara malah ora kajen lan gawe pituna. Mula kang prayoga bisa tulus dadi wong kang linuwih menawa gebyaring kaluwihan iku mung dikatonake marang batine dhewe, iku wis cukup.
Dedana utawa sedhekah marang wong kang lagi nyandhang papa cintraka iku sawijining penggawe becik kang patut tinuladha, sauger paweweh mau ora kinanthenan panggrundel kang nelakake ora eklasing atine. Tetembungan kang lembah ing manah lan merak ati iku luwih gedhe ajine katimbang dedene kang ora eklas. Suprandene nulung lan menehi pepadhang marang jiwane wong kangkacingkrangan iku kang sejatine luwih perlu lan wigati, katimbang mung tetulung marang awake kang awujud kelairan bae.
Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba keduga gawe tangining kanepson, uga gampang nuwuhake salah panampa. Sabarang prakara kang sejatine bisa putus sarana aris lan sareh, kepeksa dadi adu wuleding kulit lan atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak bungah-bungah.
Wong kang kulina urip mubra-mubru iku samangsane ngalami sandhungan urip sethithik bae adate gampang kethukulan gagasan lan gawe kang cengkah karo bebener, luwih begja wong kang uripe pokal samadya nanging resik atine. Dene begja-begjane wong iku ora kaya wong sing tansah urip ing kahanan kang kebak godha rencana, prasasat tapa ana satengahing coba, nanging tansah tawekal lan kandel keimanane marang adiling Pangeran Kang Maha Kuwasa.
Sipate wong urip iku mesthi kesinungan kekuwatan. Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa ngerti kurang digladhi, temahan ora tumanja. Ewasemono ngempakake kekuwatan mula ora gampang. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana, yen rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine para-para kang ngerti marang dayaning kekuwatane nangíng ora kanggo nggayuh gegayuhan kang mulya, mung kanggo nuruti derenging ati angkara.
Katresnan kang tanpa pangreksa iku dudu sejatining katresnan. Kena diarani sejatining katresnan kang mung kadereng lan kena ing pangaribawaning hawa napsu. Dadi yen ana unen-unen ” tresna iku wuta” yaiku síng kaprabawan hawa napsu. Sing prayoga iku mesthine kudu ngugemi unen-unen “tresna iku rumeksa” bisa salaras tumindake. Rasaning katresnan kang cedhak dhewe tumrap sadhengah manungsa iku dumunung ing awake dhewe. Mula sapa kang tresna marang sapadha-padha iku aran tresna marang awake dhewe, tundhone sapa kang tansah ngreksa marang karahayoning liyan, ora beda karo pangreksa marang keslametane dhewe.
Rembug akeh nanging ampang malah gawe sangga runggine sing padha ngrugokake kepara njuwarehi.
Mustikane wong tuwa marang anak mung ana ing laku kang gumati, gunem kang ruruh, lan ujar kang manis. Gumatine dumunung ing tepa tuladhaning tingkah laku. Gunem lan ujar kawengku ana ing ucap kang istingarah numusi kajiwan, lan luhuring budi pekerti. Mula yen ana apa-
nadyan kahanane urip ing satengahing bebrayan kisruha dikayangapa, istingarah ora angel anggon kita nanggapi.
Kang prayoga iku srengen samadya kang mengku pitutur murih becike.
Wong pinter kang ora kinanthenan ing kautaman iku ora beda karo wong wuta kang nggawa obor ing wayah bengi. Madhangi wong liya nanging dheweke dhewe lakune kesasar-sasar.
Kapinteran mangkene iki yen ta dicakake ing madyaning bebrayan bakal nuwuhake kapitunan, pikolehe malah mung wujud kasangsaran lan
Emmental, Emmentaler, Emmenthal, utawi Emmenthaler inggih punika kèju saking Swiss ingkang dipundamel saking susu sapi mentah gadhah kathah bolongan utawi mata mawi ukuran ingkang ageng.[1] Keju punika kondhang minangka "keju Swiss" ing Amerika Utara sanajan kèju Swiss boten tansah tumuju ing Emmental.[2] Tiruan kèju Emmental ing Norwegia kondhang kanthi namanama Jarlsberg.[1] Kèju punika pikantuk namanipun saking dhaérah asalipun inggih punika lembah Emme ing Canton Bern lan sampun pikantuk sertifikasi saking AOC (Appellation d'Origine Contrôlée).[3] Sertifikasi AOC damel namung kèju ingkang dipunproduksi ing Emmental kemawon ingkang saged dipunparingi label "Emmentaler Swiss".[3] Ananging nama "kèju Emmental" boten dipunjagi saéngga kathah ingkang niru ing manéka nagara.
Kèju Emmental punika sampun dipunproduksi saking taun 1293.[4] Wiwitanipun keju punika dipundamel ing mangsa panas ing dhaérah pagunungan déning para peternak.[5] Para peternak kasebut produksi kèju Emmental kanthi gunggung ingkang alit kanggé dipundhahar déning kulawarganipun lan kanggé mbayar tuan tanah.[5] Keju Emmental kapisan dipunsebataken wonten ing taun 1542.[4] Kala punika keju kasebut dipunparingaken marang penduduk Langenthal minangka kompensasi amargi musibah kobongan ingkang kalampahan.[4] Pabrik-pabrik kèju wiwit wonten kapisan ing lembah Emme nalika taun 1815 lan saking kala punika area produksi kèju punika wiwit mekar.
Wujud lan tèkstur[besut | besut sumber]
Wujud saking kèju Emmental punika bunder mawi diamèter 76 dumugi 94 centimeter lan dhuwur antawisipun 18 dumugi 25 sentimèter. Déné bobot kèju punika antawisipun 60 dumugi 130 kilogram.[4] Werna saking kèju punika krem pucet uatwi kuning, déné kulitipun mawi werna coklat radi kuning. Kèju punika kondhang gadhah bolongan ingkang ageng lan kathah. Amargi sipatipun ingkang gampil lèlèh, kèju Emmental asring dipunginakaken kanggé roti lapis bakar, fondue, quiche lan burger kèju.[3]
Proses anggènipun damel[besut | besut sumber]
Anggènipun damel kèju Emmental punika mirip kalihan kèju Gruyère.[6] Kèju Emmental dipundamel mawi ngginakaken susu mentah saking sapi ingkang dipakan damen. Susu kasebut dipunkenthelaken mawi bakteri lajeng dipuncithak.[1][3] Keju ingkang sampun dipuncithak dipunwalik kanggé penggaringan lajeng dipunkom wonten ing toya asin lan dipunmatengaken wonten ing gua.[1] Pematengan dipunlampahi wonten ing papan ingkang adhem kanthi dangu kalih minggu.[1] Lajeng kèju-kèju dipunpindhah dhateng ruangan ingkang langkung anget antawisipun 6 dumugi 8 minggu supados wonten prosès fermentasi.[1][6] Nalika proses fermentasi, kèju-kèju ngasilaken karbondioksida ingkang boten saged medal amargi kulit kèju ingkang kandhel.[1][3] Gas karbondioksida kasebut lajeng damel bolongan ing kèju Emmental.[1][3]
^ a b c d e f g h (en)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 2 Maret 2016.
Sega Tumpeng kuwe jane sega biasa sing ditata nganti wujude kaya gunung.sega tumpeng biasane degawe umpama ana acara - acara khusus utawa dina istimewa ( umpamane kelahiran anak, mitoni,syukuran,kirim donga,nikahan,suran,wulan sadran ( sya'ban )lan liya - liyane )sega tumpeng biasane debarengi lawuh sing werna - werna, lan bisane di bungkus nganggo godong gedang.
SuntingWaca sarana basa liyaWikipedia:Dopokan(Dialihna sekang Wikipedia:Warung kopi)
Anggota Wikipédia Basa Banyumasan kabeh, nang kene enggone kanggo mbahas apa baen termasuk masalah teknis, kebijakan, lan ngaweh saran, komentar utawa uneg-uneg bab Wikipédia Basa Banyumasan kiye. Dadi kiye pada baen karo forum komunikasi bebas antar anggota Wikipédia Basa Banyumasan. Nang Wikipédia Basa Indonesia forum kiye padha baen karo Warung Kopi. Angger ana masalah sing mandan angel mangga ngubungi para pangurus Wikipédia Basa
Éling-éling piranti besut pungkasan sing tak anggo,
Yèn kena, panggah nganggo piranti besut visual,
Panggah nganggi piranti besut sumber, and
Tuduhaké tab piranti besut loro-loroné. (
Panyuntingan tab of Special:Preferences:
Ishhh bisane kaca kiye esih sepi nemen sih. Endi wong Banyumas utawa sing kasuwur kanti aran Ngapak. Colek sadulur lanang Murbaut. Ngenehhh ngobrol sing mbleketatet mbokan olih inspirasi. Wis ya.... Igho (rembugan) 12 Maret 2017 04.40 (UTC)
Wikipédia basa Perancis (Wikipédia francophone utawa Wikipédia en français) yakuwe wikipedia sing nggunakna basa Perancis, dieja Wikipédia. Wikipédia basa Perancis digawe neng wulan Maret 2001, lan neng wulan Desember 2007 wis nduweni artikel luwih sekang 600.000 artikel. Seliyane kuwe uga dadi Wikipédia terbesar ketelu sewise Wikipédia basa Inggris lan Wikipédia basa Jerman. Neng wulan Desember 2011, jumlah artikele wis nganti 1.181.000 artikel.
warkop brontoseno, warkop enjoy pakde, warkop
Reply ↓	mistik_kel on Oktober 11, 2009 pukul 2:54 am said:
kueeeren…. nyueery kie…. ketok’E wies faseh sing karo ngunuan….
ing serat Babad Babada nagari Mojopahit Nalika duking nguni Sang-a Brawijaya Prabu Pan samya pepanggihan Kaliyan Njeng Sunan Kali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austevollhella&oldid=1009673"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 5 Maret 2016.
AGNI lho pak, Wegig Hasan Robbiagni
Januari 20, 2009 pukul 7:43 pm	Balas
wah.. terima kasih yah infonya…
Sampun kepareng pak tomy, matur nuwun sampun dipun aturi pinarak wonten dalam ingkang kathah ngelmu lan seserepan punika.
Reply ↓	Santri Gundhul on Januari 17, 2008 pukul 6:29 am said:
Punten Mas Tomy, kulo sowan mriki nggih.
Menawi mboten lepat, meniko sedoyo wau JERJERING kahanan ingkang bakal Tumungkul ing tembe mburi (
KEARIFAN LELUHUR NUSANTARA | RUJAKBELING KOLAKRAWE
Dzat kang Tanpa Kumpulan Kahanane Ora Ana,
kinurung dening biru,kinupeng dening budheng,
cleng cumleng cleleng amleng rasanira kalawan dhewe.
Namanya teken alip mbabar dumadi Yangkung
Nur cahyo kang madhangi Jagad sak isen-isene.
Sampun tepang kaliyan pak Sudrajad njih???
ngapunten Mas Gun, kula kok dereng tepang
sinten nggih panjenengane pak Sudrajad menika?
kulonuwun mlebet dumatheng griya panjenengan.., mugio panjenengan paring sihpangaksami,,. nuwun.
Reply ↓	hadi wirojati on April 28, 2009 pukul 4:23 am said:
sedulur sinau mangerteni sejatining titah utawa fitrah… Yen wis, mengko banjur nuduhake sikap jati-diri kang sejati…
Reply ↓	sabdalangit on Mei 14, 2009 pukul 7:51 am said:
nyuwun pangapunten kangmas Tomy… kulo mlebet griya panjenengan mboten kulonuwun..,mugya panjenengan ugi tansah
MANTRA DAN JATI DIRI BANGSA | alangalangkumitir
kaluwunge praptèng dhasar bumi | katon culane Sang Ôntaboga | ana kang kadi guwa grong | sasolah-solahipun | kang wanara ngebat-ebati | tuhu jaya sri têka | ing
kang prapta atimbun | lunga têka samya nêmbah | marang Prabu Ramawijaya mulating | langkung tyasnya marwata ||
cinandhak malih | ingumbulakên asta | swarga mèh kasundhul | Bathara Purusotama | myat solahe wanara mêng-amêng wukir | tuhu datan karasa ||
7. ana ingkang wanara satunggil | gêng kagiri-giri gra magalak | angêluwihi ambêke | tan arsa minta
jalanidi | dhêndhêng awarna-warna | gung aliting gunung | kadya gunturing ngawiyat | nora kèndêl ing wuri maksih bêdholi | ampuhane
panjangnèki | wiyaring tambak pan tigang dina | kang pitu likur panjange | datan sangsaya tulus | samodraku pamêngkang nênggih | darung pangilèn pisan | apan ngujung-ujung | wênang tinambak wanara | langkung trusthanira Ramawijayèki | matag marang Sugriwa ||
16. Wibisana Lêksmana ngastuti | budhal pangarsa bala wanara |
prapta yutan akêthèn | mring Dasamuka katur | yèn katambak ingkang jaladri | bala wanara nabrang | wus kathah kang rawuh | anèng ing wukir Suwela | Dasamuka miyarsa langkung prihatin | dening jroning samodra ||
18. lan jêmbare kêna dèn tambaki | langkung susah ing batin sang nata | mangkana wau lampahe | Narpati Rama rawuh | ing Suwela sumêngkèng wukir | nanging bala wanara | tan pêgat ing
tênèngkênèng. ngitung | ngêntèni tèke kang ngarsa | maksih dhêdhêg ajibêg ingkang lumaris | wau ta Sang Ragawa ||
20. langkung suka mulat ingkang wukir | tan pae lan wukir ing Maendra | Suwela giri asrine | purna kang kumala rum | pala-pala adi
21. têgêse wukir kêkalih sami | ing Suwela miwah ing Maendra | timbang sawarga asrine | lan woh saisinipun | adi-adi tan towang siji | sato-sato akathah | ing Suwela gunung | agung wukir ing Suwela | lan Maendra nanging luhure ngungkuli | luhur wukir Maendra ||
22. wukir Maendra angêlangkungi | asrine kang tumimbang ing
giri Suwela rawuh | kang bala wre ngêbêki wukir | ing wuri dèrèng têlas | kang maksih lêlaku | dalêdêg tanpa linggara | Dasamuka
Dasamuka karsanirèki | pinindha sirahira | Rama ingkang sêpuh | kang anom ingkang pinindha | sirahipun Lêksmana binêkta maring | ing taman Argasoka ||
25. winêruhkên ing Putri Mantili | pamrihira sang putri [pu...]
[...tri] mantuna | ngangên-angên ing kakunge | yèn wus
Dasamuka Narpati | busana neka warna ||
26. saking tan antuk dhahar lan guling | amung Putri Mantili kacipta | wruha sajiwa
ing ajurit | dene pinuji ing jagad | sêktine Si Dasarati ||
3. marêpêki dènnya muwus | lawan gèn sang rajaputri | dhuh mirah asiha
kabèh garwa-garwaningsun | nadyan Si Tari Apsari | anyèthia marang sira | mung sira papujan mami | angrèha isining jagad | sakarsanira pan dadi ||
8. Hyang Endra nungkul maringsun | ratu kang asêkti-sêkti | padha dadi regol ingwang | lah iku Putri Mantili | kabèh kasraha ing sira | sun darma madêg narpati ||
9. rèhên ta saananingsun | kabèh kang ingsun ratoni | nadyan yayi jiwaningwang |
anèng wimana | ing pêngaron ta maskwari | lan mimi bae lan urang | sandhingên dènira linggih ||
kurakurang. gêgawan | olèh-olèh mring Mantili ||
14. ngundhuha marang swarga gung | wowohan kang adi-adi | wastra ingkang pelag-pelag | payo ngundhuh mring swargadi | nora nana kasangsara | sakarsanira pan dadi ||
15. gusti tulunga maringsun | laraningsun agung wingit | mung sira bae kang
kaoyak-oyak ing benjing | môngsa padha alaningwang | rêksasa patine luwih ||
27. Dasamuka mundur wuyung | nora tinanggap dera
jagad | dene ingsun wus nitèni | duk nagri Mantilidirja | sayêmbara Rama Aji ||
34. pira-pira para ratu | tan kongang iya anarik | marang ing gandhewaningwang | mung dhèwèke kêlar narik | duk pinèt karya nèng wana | ya mring Wiku Jamadagni ||
35. nora sor ing aprang unggul | ditya Dhandhaka ing nguni | pira-pira
saking wiyat tumpês tapis | mangkya puwara apêsa | dhuh dewaningong wod mami ||
36. cacak sang pêksi Janthayu | ana bobote nulungi |
39. dhuh Ramawijayaningsun | pulungên jiwèngong aglis | mulih mring Ngendrabawana | pagene nora ngantèni |
manjanma-manjanmèng pundi | kewala mangèstupada | dhuh bathara nata mami ||
41. mami merang moring tuwuh | aywa winêngkang ingkang sih | nadyan lampua
patrême sampun pinusthi | tanpanon rat idhêpira | dènnyarsa belani laki ||
43. wus sirna rat idhêpipun | ngumpah-umpah mring dewa sih | o Dewa Bathara Mulya | apa tan asih ing dasih | nora dhustha
Mantili | dhuh paran sampun kagean | kawula miyarsa warti | wong agung Ramawijaya | saha bala sampun prapti ||
49. pun bapa pan sampun tumut | sabalanira wus balik | mring Prabu Ramawijaya | mêmungsuhan lan wa aji | bala wre warti wus nyabrang | kèh praptèng Suwela giri ||
50. mangun sètubônda layu | samodra tinambak kêni | sêktining bala wanara | prabawa Sri Dasarati | mokal apêsa ing yuda | Ramawijaya prajurit ||
51. dorangkara uwa prabu | manawi botên sayêkti | agawe-
wurahan | sônggarunggi ing driyane | wau kusuma Trijatha | mulat ana katingal | kinubêng ing wanara gung | jêjêl atap
7. anigas murda kêkalih | ginawa mring taman Soka | ingakokakên sirahe | wong agung Ramawijaya | lan
kalihipun | binêkta mring taman Soka ||
12. inguncalkên mring sang putri | lah iku murdane padha | Si Rama Lêksmana karo | rayi
Sugriwa ramanta iku | lan sagung bala wanara ||
15. Trijatha sigra wotsari | sarwi mojar maring bapa | hèh ya bapa kapindhone | yèn
roro | dene iya tan palastra | Prabu Ramawijaya | wutuh sapunggawanipun | miwah bala wre sadaya ||
ngitung | wanara [wa...]
[...nara] tanpa wilangan ||
21. nalika kawula prapti | pun uwa narendraputra | siniwèng pasanggrahane | lênggah nèng palôngka rêtna | pun bapa Wibisana | lan Sugriwa jajaripun | katiga paman Lêksmana ||
22. samya andhêku nèng siti | de punggawa ingkang kathah | aglar munggèng ing wurine | rumiyin ingkang dinuta | kang ngamuk jroning pura | pun kêthèk pêthak
nganyut pêjah | pan ingsun wus praptèng kene | lan sagung bala wanara | durung têmpuh ing aprang | lagya mrih upaya ayu | angadoni jayèng yuda ||
Bathara Otipati | pamungkas Hyang Manon | Dewa Warawidhi gêgêdhene | Otipati Waradhara Widhi | wèh martaèng
kawuron | gunung-gunung mangkya saisine | wiku-wiku tan antuk sêmadi | bumi langit agring | kabêktèng sinipun ||
7. sintên ingkang pinintanan ing sih | kang gêngning wirangrong | apa ilangêna panêbute | myang makêrta wiweka tang
mangkya wontên kang ngalang-alangi | ing karsa Hyang Andon | mamrih ayu tanpandon dadine | Ramawijaya nuluskên amrih |
dewastri dhuh sang batharèstri | dhuh jawata wadon | pitulunga marang ing dasihe | ingkang anggung kakênan ing
solahe ingkang para cèthi | ana nganggit-anggit | sêkar sarwi ngidung ||
16. ana muni malih swaranyasri | tan mèmpêr swara wong | miwah ditya tininggal swarane | kadi swaraning pêksi cumêngkling | ana swara kadi | sato ingkang arum ||
17. ana cèthine Trijatha Dèwi | wêtênge sagênthong | kuru aking mung samaja dhase | sikile karo amung sadriji |
sigra dènnya linggih | kathah solahnèki | ingkang amrih guyu ||
20. ana putri boyongan kêkalih | sih mring sang lir sinom | ngeka parêng ing lara patine | gung kinathik mring sang rajaputri | siyang pantaratri | tansah atut
sampun kerid marang rêkyana patih | aglar ngarsanirèng prabu | ana siji punggawa | nênggih andêling Ngalêngka buta pêthut | anama Sokasarana | digdaya ing laku sandi ||
4. sura sêkti Sokasrana | tate dadi sêrananing piranti | puniku ingkang tinuduh | mring Prabu Dasamuka | mring Suwela anacahna gunging mungsuh | namane kang pra dipatya | wanara sawiji-wiji ||
5. lawan anggêpe Sugriwa | sabalane marang Sang Dasarati |
kawarnaa wau wong agung katri | Sugriwa Lêksmanasadu | lan Arya Wibisana | sarêng mijil saking ngajêngan andulu | sira
gih pun kakang Dasamuka | punika andêling wèsthi ||
11. praptane warni wanara | dipun utus
narendraputra ngandika | iku nora sun patèni ||
13. sapa tutur ing gustinya | lamun uwis iku dimèkne mulih |
kutha ing ngarsanira | Dasamuka Sokasrana wotsari | pukulun kawula sampun | praptèng wukir Suwela | mêmilangi bala wre sadayanipun | miwah wanara sadaya | ngêbêki Suwela giri ||
15. lumrah sêktine prasamya | mupak gunung tan karasèng ngastèki |
19. gung alit bala wanara | pun Anggada tanpanon idhêpnèki | dènira ingakên sunu | mring Sang Ramawijaya | mung Sri Rama bae pati
suka matyèng suku- | nira Sang Ragutama | dhuh pukulun patikbra langkung gêgêtun | mèh thithik kawula pêjah | nalika kawula prapti ||
22. karantênipun sang nata | tur kawula inggih kalih [ka...]
[...lih] pêrkawis | sampun amungsuh puniku | kadi tan kêna kalah | pan katawis ing sasolahbawanipun | lêhêng prabuku pênêda | sampun anglawani jurit ||
23. darapon tulus paduka | mamuktia mêngku Ngalêngka Gusti | botên si anggunggung mungsuh | saking trêsna kewala | dhatêng Gusti
pukulun | pun patik saking gêng maras |
28. dede-dede binobota | kalih mêngsah inggih ing nguni-uni | sumôngga karsa
Dasamukaji | paran karsa kang pasthi | apa aprang apa patut | yèn patut ulihêna | kusuma Putri Mantili | yèn kudu prang ambêcikana dandanan ||
3. ingkang tinari sadaya | sumanggèng karsa turnèki | Narpati Ramawijaya | mangên-angên kang tinuding | wusnya ngandika aris | hèh sira ari katêlu | sutèngong Ki Anggada | iku kang badhe sun
wus kawot pitungkasipun | nêmbah Radèn Anggada |
mêsat sing Suwela giri | langkung suka Anggada kinon ing karya ||
aji | Rahwana maksih sineba | ambêg masuk Anggada glis | ing ngarsaning narpati | sigra-sigra angsahipun |
narpati | sirah mèh samya kapidak | mung Rahwana dèn tingali | pinandêng sampun prapti | ing ngarsane punggawa gung |
wuwus ingsun | Bathara Raguputra | iku ratuning sabumi | murdaningrat ing jagad pramudita ya ||
angulati | ngupaya ring satru kang matèni bapa ||
20. si mêngkonok ngucap-ucap | bathara bae anggêping | mring Si
mring sagung punggawanipun | gumuruh mawurahan | minum-minum pra dipati | ya ta wau praptane Sang Baliputra ||
25. Bathara Ramawijaya | nèng pasanggrahan siniwi | wong agung katiga ngarsa | dene sagung pra dipati | wanara munggèng jawi |
28. padha muktiyèng wowohan | pan êmèh pagut ing jurit | wau kang
bala wanara | suka dènira miyarsi | ing karya sampun pasthi | mêmangan-mangan anutug | kadyage magut ing prang | kunêng kang anggung sêmadi | nèng Suwela Bathara Ramawijaya ||
29. wuwusên nagri Ngalêngka | kang sampun umadêg baris | wus kinon Patih Prahasta | amatah kang pra dipati | pangiriding prajurit | têtindhih bupati agung | kirab jawining kitha | kang angrèh
BajramusthiBrajamusthi (dan di tempat lain). | punika ingkang pinatah | angirabakên tumuli | sawadyanira sami | mring
prang | kanêm dasa punggawadi | myang bala-balaning wadya | mayuta makêthi-kêthi | wus tumitip ing margi | gorarèh guntur-gumuntur | dening
maguraya | mangrik kang tunggangan akèh | ingkang budhal rumuhun | buta wadonira prasami | suka mêngatêrêna | marang lakinipun | anèng marga girang-girang | merang marang rowangira ngiring-iring | ngatêr lakine samya ||
ana wênèh anake kang alit | pasusone binêkta ingêmban | sarwi nindhihi barise | wus têbih lampahipun | sinungakên maring kang èstri | ywa maras ing tyasira | bok mati lan
amangun jurit | lawan Bathara Rama ||
7. kakungira angling wanti-wanti | aja kajarwa iku maring lyan | tanbuh kang dèn rungokake | akèh nujum sang prabu | kabèh mêca yèn mênang jurit | impènmu iku sungsang | tan patut rinungu | nora bêcik wong
danawa èstri | mangatêrakên priya- | nira kang umagut | ing jawi kitha wus prapta | budhal malih ing wuri Radèn Indrajit | ngirid wadya-mawadya ||
èsthi | myang suraking rêksasa ||
praptèng jawi kitha kabèh | ditya rêksasa diyu | kyana patih sigra mêmatih | mêmatah dening tingkah | Prahasta kang sêpuh | munggèng wetan kutha aglar | kilèn kitha pinatah Radèn Indrajit | kang munggèng kidul kitha ||
gung | nênggih Mintragna Dumraksa | lan Prajôngga Pragôngsa lan Bajramusthi | Puthadaksi Kampana ||
gunung Suwela ingkang winarni | Bathara Raguputra ||
18. sarèhing karsa pan sampun dadi | wong agung katri Lêksmana lawan | Sugriwa Wibisanane | sêmbada sabayantu | miwah kang wre para dipati | ingatag mangacana | mamit Sang Hyang Guru | Bathara Ramawijaya | mamit
tumuwuh | kang sinungan atma ing nguni | mêminta mrih ayunya | mring nayaka wolu | sawarga kang mangku brata | tuwin marang maha bathara kang êning | Warawidhi Bathara ||
20. surya côndra langit lawan bumi | mega banyu angin sadayanya | pinamitan samuhane | saèstua tumulus | waluya ring ayu lêstari |
saking mula | mula purwanipun | anunggal karsaning titah |
ala ayu wus tinitah batharadi | liring yuda kanaka ||
1. wusnya mawungu narendra | putra Rama saking mamit sêmèdi | matag marang Sugriwa wus | parentah wre dipatya | pamugari sêktining wre ingkang tinut |
dinaut tanpa sesa | sela tala wanara lit-alit sampun | sagung wanara dipatya | kang samya ambêdhol wukir ||
8. ing wuri maksih wurahan | lir ampuhan wanara mangkrak sami | kang angrampas kayu-kayu | Sang Arya Wibisana | wicaksana trusing
anut marga | tanpa rungyan lir guntur kang wiyati | panganjure wre prapta wus | jawi kitha Ngalêngka | tan antara ing budhalira wong agung | Bathara Ramawijaya | tan pisah wong agung katri ||
11. Radèn Taruna Widagda | myang Sugriwa Arya
ngubêngi kitha | wetan kidul kulon sami ||
14. dalêdêg bala lumampah | jêjêl timbun angetan ngilèn sami | kidul kitha wus kalimput | gêbèl isi wanara | wetan kilèn praptane wre kadi jawuh | dening ta salèring kitha | bubuhan kang anèng wuri ||
15. kalimput kitha Ngalêngka | ngêsuk kang koswala wre angêbêki | tan ana lêbak pêpundhung | kabèh isi wanara | kang ing wuri nabrang sètubônda layu | salaminira narendra | putra nèng Suwela giri ||
saengga mulat | rara ayu pangidhêpira sami | nirbaya magupuh-gupuh | ajrih wus ingundhangan | aywa ana kang
nisthadamèng prajurit | Narpati Sugriwa sampun | pinaringan parentah | amanuta ing prang
Prahasta | ingkang anata gêlar | bajra panjara pakolih | gêlaring ditya | prajurit kang anitih ||
ana arupak pupak | bahune danawa sêbit |
19. ramening prang lor kulon kidul lan wetan | parêng têmpuhing jurit |
Sugriwa glis | mêre umangsah | katiga krura sêkti ||
26. sarwi ngundhat Anoman mangkrak wuwusnya | hèh wanara sirèki | apa miris ing prang | wêdia mati padha | durmala dhustha ring bumi |
27. apan iki jawata mangejawantah | kang nuduh ing ajurit | myang narendranira | Sugriwambêk pandhita | yèn padha miris ing pati | patimu sirna | awor lawan mêmêdi ||
pangupaya liyan iki | angin lan toya | mega kukus lan agni ||
30. kabèh ngupakara ring Wisnu Bathara | sato-sato kumêlip | anggêpe sumakta | sira iki wanara | duskarta tan wruh ing bêcik | uripa apa | gunanta tanpa dadi ||
31. kunêng wuwusira prawira Anoman | Nila Anala sami | wre giyak sadaya | miyarsa
rungyan ing asmara pabaratan | panggrênging buta kanin | panjriting wanara | ingkang
ngungkul-ungkuli gêngira | gadhing lungit apanjang | ing nguni tate ingadu | aprang munahakên lawan ||
Bathara Endra | prakosa kadigdayane | sampun
5. ana nyandhak gadhing-gadhing | kuping-kuping pukang-pukang | buntute miwah têlale | ana mènèk nèng wêlakang | ana ring
28. ingsun punggawa Sêmpati | andêle Prabu Sugriwa | dudu wre rucah pan ingong | bupati nyêkêl parentah | lêlajêr ing Kiskêndha | pan rongatus patang puluh | gêgêdhug pangrèh wanara ||
29. para bupati kinathik | mring prabuningsun Sugriwa | miwah mring batharaningong | Narpati Ramawijaya | kabèh dèn êla-êla | mracocor si buta bênggul | aywa baribin
Puthadaksi cinandhak | gya pinulir gulunipun | cinandhak binêthot pêjah ||
angkoh | angaku prawirèng jagad | lah iki tadhahana | sigra binandhêm ing gunung | suh Jambumangli
2. wus panggih ayun-ayunan | Wibisana lawan Mintragna aglis | hèh Gunawan sira iku | nisthaa tinggal kaka | ingsun kinèn
pan wus uninga | mring Sugriwa prabuning wre miyosi | Pragôngsa anguwuh-uwuh | hèh Narpati Sugriwa | anusula yèn sira prajurit tuhu | payo aprang ing gêgana | Sugriwa sru dènira ngling ||
11. hèh rêksasa doracara | Si Pragôngsa ngucira ing
sabda | sapa ingkang mapaga yuda mami | dudu wanara sirèku | baya Si Ragutama | hèh rêksasa durcara tanbuh maringsun | ingsun Truna
tugur | kang mungging jawi kitha | mung wanara kang ngênggèni | pan kinêmput-kêmput kitha ing Ngalêngka ||
8. praptèng dalu kawarnaa | Sang Rajaputra Indrajit | pan maksih sêmadinira | pêtêng jagad tan kaèksi | lor wetan dhêdhêt sami | kulon wetan
gustiningwang juga | tan ana bathara mami | kabèh-kabèh urip ning pada bathara ||
15. môngka sêrananing jagad | tan lyan ing paduka gusti | kang asih ing kapi bala | sadaya samya sinarik | ing Dewa Warawidhi | tinêkaning agung wuyung | dhuh gusti nataningrat |
kuwasa | ngilangna brataning gusti | dewaningwang wong agung Rama Lêksmana ||
17. saparan-paran mangkana | lor kidul wetan anangis | kulon miwah ingkang
kang duwe panggawèki | dhusthèng palagan satuhu | Indrajit awas mulat | lamun ingkang paman prapti | ajrih sangêt
21. wong agung Rama Lêksmana | myang Sugriwa tanpa sêkti | suka minum-minum samya | wutah donya jroning puri | marang satriya mantri | miwah punggawa gung-agung | kang arum-arum aglar | anayub ing siyang ratri | kunêng ingkang
sinarandu mring Rêtna Trijatha | sigra wus dèn inggahake | mring wimana sang ayu | ngusung marang ing taman sari |
dèrèng pasthi | nadyan bala wanara | rêbah kabarubuh | dèrèng kantênan ludhêsa | wus jamake asor unggul ing ajurit | wau tingal kawula ||
7. nagapasa ingkang analèni | marang sagung kang bala wanara | ing pinggir katingal dene | kawula duk
binêkta ing wau | dhatêng rananggana mulat | ing tumpêse wanara
wimanane | sang rajaputri kantu | niba saking wimana rukmi | kawula kang amriha | kèn ditya kang ngusung | wangsul maring taman Soka | malah mangke akêdah anganyut pati | belani maring priya ||
10. lah ing mangke bapa kadipundi | dadosipun jêng
11. iya apa Wibisana iki | dêstun têmên tan wruh subasita | kadurus ing buta bae | tan wruh ing ala ayu | ngèngèr maring wong bakal mati | bakal apês ing yuda | nini dipun emut | pama ing mêngko rusaka | Prabu Rama bumi
iku lumrah wong ajurit | asor unggul apan kalampahan | nini matura dèn age | têlasna turirèku | lamun ingsun kang anangguhi | gustimu aturana | aywa magêng wuyung | nora-nora praptèng lena | yèn
ing suku | umatur Rêtna Trijatha | adhuh dèwi pun bapa sangêt wêwêling | botên praptèng antaka ||
17. uwa Prabu Ramawijayèki | pan makatên wêlinge pun bapa | Gunawan Wibisanane | dhenok muliha gupuh | umatura ring rajaputri | kongsia praptèng tiwas |
putri | aywa magêng kandhahan bêbaya | lagi bathara karsane | nyêngkakakên sêsêpuh | yèn ajaa kênèng bilai | Prabu Ramawijaya | liyan ditya diyu | kabèh manungswa-manungswa | yêkti narka Batharadi Otipati | Sang Hyang Jagad Pratingkah ||
19. nora nana wong muja sêmadi | dadi ilang wong nêbut bathara | mring
Narpati Rama bae | pan dhenok nora wurung | ing sirnane wakira aji | Dasamuka Ngalêngka | dènira Sang Prabu | Ramawijaya ngayuda | iya lagi ngantèni mangsane nini | wau duk
ingkang lagya kasoran jurit | Si Sang Ramawijaya | lan sawadyanipun | kang kêna ing nagapasa | kadya rêmak
sumungsung wisanipun | amung cipta ingkang mrih eling | Sang Arya
binêktèng paprangan | Ramawijaya ciptane | nora kaya wak ingsun | tiwas têmên ingakên krami | Mantili datan [data...]
[...n] ana | sêtyaning tumuwuh | sêmbadane kang suwarna | kasor Ratih miwah Dèwi Rarasati | garwa Bathara Brama ||
24. wre Sarabaujôngga angênting | mulat ing gusti marang ing sira | dèn umbara kagunane | amarna yuning ayu | nora êntèk ingkang kinawi | malah kuranga papan | luwih
kadurus | mung druhaka kang ingsun panggih | mring kang pindha candhana | sêtya suci marus | ginawa panggawe papa | nora arja
ana tuwase | iya yayi ing besuk | anjanmaa tuwa sirèki | pan ingsun anjanmaa | mring anom mrih
sarine | papas tan antuk santun | pijêr mèlu sabaya pati | tan ana kadya sira | wong agung pinunjul | gunawan mahardikèngrat | jrih ing
miwah anak rabi | tan katolih saking pamrihira | ing wong kabèh rahayune | saking kawruhirèku |
35. Narendra Rama ngandika malih | hèh Sugriwanggada Bayusuta | aja walang-ati kabèh | muliha sabalamu | marang guwa Kiskêndha nagri | pan uwis malês sira | bêcik marang ingsun | malah luwih pamalêsta | dene mêngko mêngkene wak ingsun iki | karuwan praptèng tiwas ||
36. yêkti ingong labuhi pribadi | aja anggêgawa ing akathah | pan wus
upakardi | dening bala wanara | kangelan kalangkung | dadi sètubandat buta | sinabrangan ing Ngalêngka sampun prapti | ngadoni jayèng yuda ||
38. langkung amrih angrêbut ing jurit | pira-pira pêpati tan ketang | saking adrêng ing kadrênge | mêmalês marang ingsun | dudu tiwas saking sirèki | ingsun dhewe kang tiwas | mungguh ring panaur | apan uwis kalampahan | marma mêngko padha
karyanipun | tan bisa mulyakêna | ing brangtane gustine nora kapangguh | yèn uripa kêna ngucap | dhasar wanara tan yukti ||
4. ewa kabèh kang tumingal | jêrku apa wanara jêjêmbêri | apês nisthane kalangkung | kawruhe nora nana | mung
ing bêcik | sadaya pating salênggruk | kang wre punggawanira | Narapati Sugriwa turnya dhuh-adhuh | anjanmaa kaping sapta | kawulakna sadayèki ||
6. mati urip aywa susah | aja pisah ing suku narapati | wadya tumpêsa karuhun | sampun age paduka | ing dêlahan paduka ratuning ulun | wadya paduka wanara | yèn tiwas ngayahan jurit ||
7. aywana kari satunggal | tinumpêsa marang Rahwana aglis | yèn paduka prapta kantun | dhatêng Endrabawana | nuwun warta kewala solah pukulun | Dasamuka satru murka | pinanggiha jroning pati ||
8. taksiha satru kawula | saturune janmaa dhatêng pundi | têtêpa dadosa satru | yèn dèrèng kalampahan | pulih awon dhatêng paduka pukulun |
Narpati Ramawijaya | angrês tyasira miyarsi ||
punika | dangu mênêng narendraputra manêkung | sajroning wardayanira | jibêg jawata kang prapti ||
12. gumuruh asrang gêgana | dewa rucah nêmbah
sakathahe kadadean | yèn tan ana jiwanta tanpa dadi | mulane kinèn tumurun | maring ing madyapada | rumêksaa ing jagad rahayunipun | môngka gunging kautaman | pêpaku amikukuhi ||
14. apa gunanta sungkawa | pan wus wênang amolahakên bumi | puruhitaning sakayun |
kayuning pramudita | duk ing nguni kang luwih saking basèku | pan manusa tama sira | ing sato kang rêgêd manggih ||
15. sira Sang Hyang Narasinga | apan iya Wisnubrata sayêkti | ing nguni Ramaparasu | pinandhita
saking ujwala Bathara Wisnu | ing mangke Bargawa sirna | wus angumpul dadi siji ||
17. sira dewaning utama | winotakên kautaman sabumi | pandume saking sirèku | maratani sajagad | apan sira dewane dadi sawêgung | dene ta rèh ing kacidran | yèn ngambah prasasat mati ||
18. iku adoh saking sira | ing mêmala durjana murkèng bumi | apan sira kang anggêmpur | myang ingkang para suka | wèh nugraha sirangkên Bathara Guru | mungguh ing cahya sadaya | sira Sang Diwangkaradi ||
19. ratu-ratuning dumilah | iya apan luwih Hyang Bagaspati | mungguh ing wil ditya diyu | sira danawa raja | ring manungsa-manungsa pan prabunya gung | ing gunung-gunung upama | sira himawan sayêkti ||
misesa tèsing sapi | ing ulah ibêr sirèku | garudha Winantea | iwak-iwak saisining banyu-banyu | sira minôngka Baruna | ring êmas timbul ing warih ||
1. yèn ing sarpa sira minôngka basuki | yèn ing naga-naga | sarupaning naga bumi | sira lir Hyang Ôntaboga ||
2. yèn ing banyu kali-kali ingkang sukci | bêngawane sira | yèn kayu kang ngadêg
pituduhing sadaya-sadayèki | sira anglir japa | môntra-môntra ingkang wangi | mêmandi upamanira ||
7. yèn ing ujar-ujaran sira upami | aksara rumpaka | ring pawèwèh ta upami | sira kang minôngka [minông...]
8. yèn ing parikrama-krama sira ugi | minôngka agama | ing jagad kawawèng dhiri | yèn mungguh anèng pocapan ||
9. sira ingkang rêrasa kawruhing galih | cêngil miwah arja | yèn ing
wiku sira kang ngadhangi | ing sagunging beka | dadi tan ana nêkani | wikune tulus kamulyan ||
13. yèn ing rêsi-rêsi kang tulus sêmadi | Bagawan Kapila | sira ingkang upamani | ing cipta kang cinandhana ||
14. sira pama Sang Bagawan Wrahaspati | ring amrih pikêna | sira ingkang utamani |
ngrahan pama yêkti | kang upama sira | ring nganggit ingkang upami | ujar pramèng kawi sira ||
upami | macan lan dipôngga | ring bèbètira ing benjing | pan sira ana ing Krêsna ||
19. ditya Trênaya sira kang anyaponi | ing Pandhawa sira |
22. wiku-wiku kawawa saking sirèki | dadine kang samya | sampun kautaman pêsthi | yêkti kaduwe ing sira ||
sumêblak kadya natasi | mring sakèhing
On 18/03/2010 at 07:26 yudha pramana said: ngunduh lontar Esuk uthuk-uthuk….we lha
at 08:44 pandanalas said: bener Kang…
dadi pengin cepet2 ngerteni akhir episode PdLS…hikss
mugo2 ki Gagak Seta sedelo maneh tanggap warso, dadi PdLS mbanyu mili
Balas	On 18/03/2010 at 13:19 Donoloyo said: Kulo Krungu, Kabar Saking Mbok Jamu ingkang tindak mergi, mbenjing Jumuah Ki Arema Bade Nramek-aken Tanggap Warso Peksinipun…mugi2 lancar mbanyu milinipun.
Balas	On 18/03/2010 at 09:25 lazuardi said: wah ngerti2 wis tancep kayon …
mboten saget matur sanesipun sakliyane maturnuwun lan maturnuwun. Mugi panjenengan tansah bagas waras lan ikhlas nguri2 karya SHM….
at 20:47 Arema said: Hikss…..
Rontal-rontal (BdBK-01-28) sampun kaunduh lan dipun simpen wonten bangsal
cobi mang inbox no HP nipun, mangke kulo kirimi aji pameling
sik seneng2e dolanan gunung2an, galeng2an.
angkane kiro2 piro yooooo….!!??
Balas	On 11/11/2011 at 21:35 ki GundUL said: sungeng DALU kadang padepokan GS sedaya
Corak Sungging (Pewarnaan) Wayang Kulit Aliran Yog...
Category Archives: SERAT TUNDHUNG PEDHUT
♦ 20 Comments	PAMBUKA Rahayu Wilujeng. Nuwun, mugi para Agung Tanah Jawi dipun agung aksamanipun, dumateng kawula ingkang sapun kumalancang kumawani pari peksa lumuwih, amemangun cariyos ingkang gati. Serat Tundhung Pedhut punika sinawung ing sekar macapat anyariosaken babagan dumadining rubeda jalaran manah kataman reribet, dene tujuwaning pangimpun : namung sadermi ngelingaken
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: (NggoeLing) : Uthi-Uthi lan sejenise
cilik. Uripe nang lemah sing akeh sukete.BambungUripe nang wit krambil sing esih enom, nek wit krambil wis kena bambung biasane terus matine.Umbuk-UmbukKerjane nyurung-nyurung kotoran diunthuk-unthuk nganti dhuwur.KumbangManggone bisa nang wiwitan utawane nang njero pring garing, utawane nggerongi saka umah.Jajal ditambaih maning nek sing tesih kelingan.
esih kersa nulis basa ngapak.Inyong sing nang ndesa, nggunung maning malah urung tau nulis basa jawa. Ngesuk tek sinau nulis kaya kiye
ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-
yaiku manungsa kang nora bisa nampa kawruh nyata kasunyatan,
tansah karaharjan. ing ngarsanipun Kanjeng Pangeran kang Sejati.., matur sembah nuwun kangmas.. mugya kita tansah hanetepi wajib kadosta Sabda panjenengan.., jadi manungsa kang tansah migunani kangge sasami ing gumelaring jagad.alit dan jagad gede…inggih menika, mboten namung weruh tapi nglakoni, sahingga umpamanipun kita tansah sampun mulang kekejaten mendapati jalan ingkang padhang njingglang tanpa alang alang.., mboten peteng ndedet lelimengan.. bingung dalanipun ingkang pundi.., susur sasar rambatan nanging mboten tumeka.., duh.. Pangeran ingkang langkung welas asih..mugya sedayanipun mahluk wonten ing jembaring mayapadha menika
durung jumeneng yen durung manembah… ndherek ndonga lan ngajeng-ngajeng janjine simbah… 😎
Reply ↓	marsudiyanto on Mei 19, 2009 pukul 11:35 am said:
sanepanipun RATU ADIL punapa SWARGA mbah?
Reply ↓	kangBoed on Mei 20, 2009 pukul 5:21 am said:
yayaya.. nasib mas.. gak ngerti.. bahasa jawanya
“mugi Gusti tansah paring kawelasan dumareng kita sedaya “
binabaripun.., Ca . Ra . Ka. belum muncul kangmas…, saya ngantu antu kanthi nglangut…,mugya panjenengan tansah karaharjan sedayanipun.., sampun radhi lami panjenengan mboten
Reply ↓	sikapsamin on Mei 28, 2009 pukul 7:32 am said:
aku njaluk sepura sing gedhe, amargo aku ora ngerti kuwi bahasa apa… Sing nyata akeh para sedulur sing salah-kaprah ngetrapaké istilah2 panembahan, pengeran, lsp. ing perilaku-urip saben dinane. Contone ‘Panembahan Jim Bun’ akeh wong sing khurmat keliwat marang ‘Panembahan’ iki nganti saiki…
Kamongko deweke jelas2 tokoh sing wani marang Bapa, ngrusak (Tatanan) Nagara
Aku ngarani, yo iki mula-buka RUSAKE Nagara Kertagama Raharja…..
Apa salah-kaprah iki arep diterusake..?!
ora dadi ngapa Mas, wis dadi kuwajibane wong urip pada ngelingake
kanggoku Pangeran Sejati ya Guru Sejati ya Ghoibing Pribadi, Gusti kang sejati dudu Gusti olehe kulak jarene wong dodol
mugi2 Gusti Ingkang Akarya Jagad tansah angijabahi punapa ingkang dados panyuwunan
ora iso netesake atimu kang wis kebanjur kaku sikilmu kang wis jumangkah tanpa suwaro yen pucuking atiku wus rinujit dening janjimu kang ora tak mangerteni Banjur sopo pitakon kuwi kang ora kendat ono ing telengin kupingku pancen aku wis ngliswakake sliramu soko atiku ananging ngertio kangmas yen lumaku ku tanpo arah tumuju
Saring, Ribut, Gempar, Guntur, Geger, Guruh, Lintang, Wulan, Wage, Kliwon, Senin, Suratman, Urip, Harto, Sugih,
jenenge anakku sing nomer loro podo karo jenenge kucinge sampean Kang, Rio hhh.
♦ 32 Comments	Bocah Bagus Anakku Lanang, Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan, Ora Kendhat Anggonku Ngengudhang, Duh Bocah Bagus Anakku Lanang. Wong Tuwamu Dudu Raja, Sing Dak Wariské Dudu Bandha Dunya, Sangumu Mung Isi Pitutur, Muga Dadi Titah Kang Luhur. Anak Lanang Bagusing Ati, Ojo Lali Anggonmu Memuji, Marang Gusti Kang Murbéng Dumadi, Mugo Dadi Padhangé Ati. Urip …
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi.
inggih punika seorang pelukis ingkang asalipun saking Dinasti Joseon, Korea.[1][2]
Sami kaliyan Kim Hong-do, piyambakipun dipuntèpang badhè lukisannipun ingkang nampilakèn gambaran realistis babagan kauripan ing wanci punika.[2] Menawi mekaten, lukisanipun dipuntingali mata amargi dipunanggèp erotis lan sensual, tema ingkang dipunanggpè kalarang kanggè bebraya Dinasti Joseon ingkang nganut paham Konfusianisme ingkang kiat.[2]
Kauripan wiwit[besut | besut sumber]
Mbotèn dipunmangèrtosi secara pasti ing napa Sin Yun-bok dipunlahirakèn utawi ninggal, amargi sékèdhik catatan ingkang wontèn ngènai piyambakipun. Ananging, sejarawan yakini menawi piyambakipun menawi gesang antawis taun 1758-1813.[2] Sanesipun punika, enggal-enggal punika, dipunmangertosi menawi asma asli Sin Yun-bok inggih punika Sin Ka-gwon.[2] Sin asalipun sakingi keluarga seniman profesional. Kakek lan ayahipun inggih punika pelukis istana ing Kantor Grafik lan Lukisan (Dohwaseo) ingkang nggadahi tanggel jawab kangge lukisan ingkang nggadahi gegayutan kaliyan prastawa mliginipun ing istana. napa Mboten dipunmangertosi punapa piyambakipun nduduki posisi ing Dohwaseo, ananging jelas menawi Sin Yun-bok boten nggadahi gegayutan nglukis adedasar kaidah. Mboten wonten catatan ingkang nglukisaken babagan peran Sin ing Dohwaseo, sanesipun amargi ing masa punika, ayah lan anak ingkang seprofesi boten dipunizinaken kangge merdamel ing setungaling ruangan ingkang sami. Ing kariripun, Sin dipunbayang-bayangi déning Kim Hong-do, salah satunggaling seorang pelukis ingkang misuhur ing Korea, menawi piyambakipun sampun ngembangaken keahlian nglukis ingkang unik. Piyambakipun berbakat nglukis pemandangan, burung lan kewan serta tema ingkang dipunremeni kaum bangsawan ing masa punika ananging, tetap kemawon hal kasebut boten muasaken piyambakipun kangge madosi hal ingkang enggal.
Gaya lukisan[besut | besut sumber]
Tema utama lukisan Sin ingggih punika wanita. Sakderengipun, wanita boten nate muncul ing lukisan ing wujud punapa kemawon, ananging ing karya Sin wanita ningalaken daya tarik lan kehangatan serta mancaraken kepandaian. Piyambakipun ugi remen nglukis kecantikan wanita ingkang nembe jatuh cinta. Abad kaping-17 ngantos 19 inggih punika masa ing pundhi wanita wiwit dipuntepang dados kaum ingkang independen lan bebraya wiwit mengekspresiaken emosi ingkang bebas. Karya Sin punika saluran ingkang nyajiaken perubahan kasebut. Lukisanipun ngandunt kepekaan ingkang inggil lan tanpa wates.
Ing budaya kontemporer[besut | besut sumber]
Miturut penelusuran sejarawan, Sin Yun-bok inggih punika pria ingkang berbadan tinggi lan berwajah tampan. amargi, ing pinten-pinten drama lan filem ingkang ngangkat kisahipun, piyambakipun dipunperanaken déning wanita, ingkang menawi ugi amargi asma penanipun ingkang kewanitaan, Hyewon, ingkang berarti taman ingkang dipuntumbuhi kaliyan anggrek.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sin_Yun-bok&oldid=1112751"	Kategori: Kelahiran 1758Pelukis KoreaTokoh Dinasti JoseonKategori ndhelik:
menggunakan pranala magis ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 28 Januari 2017.
DUA ILMU KANJENG SUNAN KALIJOGO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Menawi dumugi ing jaman Kaliyoga, mboten wonten ingkang ngelangkungi tiyang sugih, boten kocap tiyang ingkang guna, ingkang prawira, utawi pandita putus, sadaya sami marek anembah dhateng tiyang sugih. (
Ingkang saged, ingkang kewasa, boteng angresepi ing
aken diri, mboten wonten ingkang purun kasoran. (15)
sinengkeran, ingkang suko bingah namung : segawon, babi, sami ing openan, panilala tinuwukan erah kalian daging. (1
Ing Jaman Kaliyoga kathah ingkang dados sababing perang ageng, inggih punika pawestri, siti, miwah rajabrana. Mila kaenget engetan. Sang Sujana sampun pijer olah arta, amrih dhateng tiyang
Mangkubumi said: Nyuwun pencerahan poro kadang sedoyo T.T. 14 dhawah wonten pundi ,njih ???
Nyerat kemawon jilid kaping pinten ingkang dereng ngunduh.
Balas	On 24/07/2010 at 13:36 Haryo Mangkubumi said: Welha nganti lali matur nuwun sak derengigipun sinambi nengga
ingkang wonten jaman kerajaan demak bintoro lan majapahit saged dipun pundhut saking nssi, hlhlp lan sak sanesipun.
Balas	On 21/05/2012 at 15:35 sri wedari said: asmane kok ‘sekopati’ ta ? …. nyuwun sewu, menapa menika ‘cendol’ ta ? 🙂 🙂 🙂 …… nyuwun sewu, menika guyon lheeee 🙂 🙂
On 25/05/2012 at 11:16 sekopati said: kulo saking Pati, sanes cendol. mbok menawi leresipun
Birawa, Cundomanik, Lembu Sakethi …pokoke ajian2 jaman NSSI metu kabeh
On 21/05/2012 at 15:59 Sumarmo Hardjosoemarto said:
matur sembah nuwun dumateng sedaya kemawon ingkang sampun nyengkuyung dumateng dumadosipun carios punika.
Kangge para cantrik ingkang nitip alur utawi tokoh, sabar rumiyin, embah badhe nyobi nglarasaken kaliyan alur ingkang sampun wonten catetanipun embah.
Balas	On 25/05/2012 at 09:17 pandanalass
nuwun sewu sakderenge….mangke penyamun Gun siAP
nyuwun uDUD tok, sanes nyuwun sing neko2…..!!??
On 25/05/2012 at 11:07 sri wedari said: walaaah uangel men jalukane 😦
pajang niki mung crito guyon kok mbah …. dados ‘bukan apa2’nya klo dibanding crito badai di bumi jipang
ini idep2 latihan nulis kok, … ra ketang awur2an yo beenz 🙂 🙂 …. dados putune mbah man kok ra iso nulis? … waguuuu no yoooo ? 🙂 🙂 🙂
Balas	On 25/05/2012 at 11:10 sekopati said: mugi-mugi wonten tokoh pembantu saking tlatah Pati, Bumi Mina Tani wonten tadbm, bdbj lan sakpanungalane. mbok menawi
Balas	On 25/05/2012 at 20:55 sekopati said: Ki ageng ngerang I, punika murid ipun syech siti jenar, setunggal angkatan kaliyan ki ageng pengging sepuh utawi pangeran handayaningrat/bhree pengging (gurunipun
punika kulo tambahan silsilah ki ageng ngerang. mugi-mugi saged nambah wawasan kabudayan jawi pesisir.
kok malah do gojeg bedigasan ngono kuwi ta ? …. hayooo mandeeeg 😦 😦 😦 “
ni sokanona : “ ooooh maap, nyuwun pangapunten sanget ki ajar, dalem terbawa emosi “
ayahanda : “ ora popo nduk, sing tak seneni dudu kowe kok, …. tp cah mbeling kuwi 😦 “
ni sokanona : “oooh mekaten njih “
ayahanda : “ni, dek mau cah baguse wis crito marang sliramu, opo sebabe kowe tak timbale mrene? “
ni sokanona : “ sampun ki ajar ( niki jawabane dikengken dalange, ben mboten sah mbaleni crito 🙂 ), ….. ananging dereng
Ageng Sela, Nyai Ageng Pakis, Ki Ageng Purna. Ki Ageng Kare, Ki Ageng wanglu, Ki Ageng Bokong dan Ki Ageng Adibaya. Sedangkan Ki Ageng Sela
said: lha njih mboten kaget tho Pak Lik…..
wong wayahe sawang-sinawang … golek vitamin A … mosok kudu selonjoran neng pendopo….enake yo dolan neng pantai….nengok putri duyung (iki asli….iwak sirahe menungso, sikile yo menungso..sakabehane menungso)
On 28/05/2012 at 09:35 kartojudo said: He..?! Ki Pa klangenane iwak mentah !….
ora koq paklik….aku sing katrok, mangsud-e Ki Pa kuwi maem susi..opo sasi….ngono ! 😐
kaget…..lah wong ki Laz meniko fans ADBM koq dikeroyok jackmania…….opo meh mancing Macan Liwung
Balas	On 28/05/2012 at 12:04 Drauk said: Mbah Man, menopo perlu jamu ? Kulo gadhah jamu kathah lho
Balas	On 28/05/2012 at 12:21 kartojudo said: Jamu….gandring gadhah ?! 😀
ora salah sing konfirmasi arep teka kurang lewih 40 member. Telung ndina sedurunge tanggal 20, meh bae ana alangan, sekolahane anakku (Hatta, nembe TK-A) uga
selawase kuwe ya sering ana kopdar kaya sing nang depok, nang Manggarai, nang UI, nang Kemayoran, nang Legoso. Taun 2003 lagi dadi member anyar aku nganggo id narayani_001 nganti 2005 bareng duwe anak ganti dadi ramane_hatta, wong anu anakku jenenge Hatta Anggayuh Lintang.Dina setu 20 September 2008, ket esuk aku wis
ngeloni anakku dhisit ben turu, masalaeh nek ngerti ramane lunga mesti bakal ribut arep melu, padahal dheweke ya ana acara dhewek nang sekolahan. Jam siji awan aku adus, terus jam setengah loro magkat meng daleme pak Kaji Nur. Anu dhasare daerah umaeh pak kaji Nur (Perumnas 3) wis sering tek jelajahi sih dadi ya aku wis apal
Sawise markir honda aku mlebu lewat restorane, takon karo pegawene pak Nur acarane dianakena nang ngendi. Terus aku
Hadiyanto, Maino Dwi Hartono, shohibul bayt Kaji Nur, Arief, mbak Mirah, lan Mbak Muji. Senajan nembe pisan ketemu ngobrole ya nyambung bae, wong padha-padha ngapake sih. Ora let suwe kang Umbul Karanggayam teka karo kancane. Ngobrol ngalor-ngidul karo kang Umbul, jebulane sedulur-dulure sekolaeh bareng karo aku nang SMAN Gombong. Dulure ya ana
ana kopdar mesti salah siji kang Umbul, sugih-sugihe utawane kang Haris mesti ana sing melu. Meh jam 3 terus ana sing teka maning yaiku kang sugi karo masteng Antarini. Kang Sugi kuwe sanajan wong Purworejo ning bisa melu ngramekna
kang Pebri karo mbak Eka. Ora let suwe maning teka kang Amir karo anak bojone. Kang Amir sing jeneng kerenne mbiyen kang
sing wis padha teka terus foto-foto bareng , jeprat-jepret nganti marem berfoto ria. Kira-kira jam 4 sore kang Sugih-sugihe teka karo humas Iwakk Walet Emas pak Bambang Surisno. Nyambi nunggoni kanca-kanca liyane sing padha durung teka, ana sing tetep dopokan ana sing nonton DVD-ne Ungu dilanjut kelenengan banyumasan lan peang penjol, ana uga sing tesih foto-foto. Ora let suwe teka ustad Rozikin karo bojone, sing jere duwe club dhewek sing jenenge Lawet Kencana. Terus teka maning ustad Yonastan karo anake lanang, sing asline
nekat mbukak acarane dhewek, sing intine nyritakena perjalanan milis karanganyar Kebumen lan perkembangane nganti siki. Bar luraeh mbukak
dipindah nang daleme Pak Nur sing nang Taman Kebayoran, jalaran lantai loro kuwe arep ana sing nganggo acara ulang tahun. Bareng meng njaba nang kana ana sing wis nunggu yakuwe kang Slamet karo kang Sukadi. Terus padha bareng-bareng
Permai ya segaris adep-adepan karo omaeh Pak Nur. Ning siji sing ora bisa dirubah nek nang
dadi ahli hisab alias ngudud. Ning sing jelas ora ana sing ngudude nganggo klembak menyan.
Panganane janjane enak-enak, ning wong anu wis kakehan ngombe aqua gelas karo es buah, dadi mangane ya mung sethithik. Bar
sing intine nyritakena kiprah paguyuban Iwakk Walet Emas nggo memajukan Kebumen. Misale mbantu bocah-bocah
dhewek durung tau nekani acara kuwe, tapi sing jelas miturut kang Maino mesti rame mergane sing teka bisa nganti limang ewuan wong. Angger wong limang ewu padha ndhopok
melu bangga dadi wong Kebumen. Pengalamanku dhewek wektu manggon nang kampung Rambutan, ternyata tangga-tanggane akeh wong Kebumen. Bareng aku pindah manggon nang
ya tangga-tanggane akeh wong Kebumen. Nang tempat kerjaku Indosat, ternyata ya akeh wong Kebumen. Ujarku nang ngendi-ngendi koh ana bae ya wong Kebumen. Balik meng Iwakk Walet Emas, sebenere organisasine wis gedhe, tur akeh anggotane, sayange durung ana sing memprakarsai nggawe
pundi amal milis karanganyar Kebumen, ning mbuh hasile pira aku ora patia nyimak.Wektu wis tambah mbengi, ora krasa wis jam 9 kurang seprapat. Acara ditutup terus padha salam-salaman. Balike ana sing rombongan, ana sing dhewekan nganggo motor. Aku dhewek
setengah rolas. Matur nuwun nggo Pak Nur sing wis kersa dadi tuan rumah kopdar sekaligus buka puasa bersama, muga-muga wektu liyane
Markun, ingkang methik abdi-dalem Mas Pangulu Martalaya.
geguritan, Wanita & Aku |	10 Komentar
Sawali Tuhusetya on Desember 22, 2008 pukul 6:54 am said:
wah, datan ana kang bisa mbales kaya ngapa pengurbananing sang ibu. wiwit bocah ana guwa garbaning sang ibu nganti mentasake dadi pawongan kang pinunjul awit saka jasaning sang ibu. mula sapa wae kang wani duraka marang biyung, pungkasane bakal kaya malin kundang, hehehe …. sugeng dinten ibu, mugin tansah ginanjar rahayu basuki, nuwun.
Ibu sesebutan ingkang paling luhur, mugi kita sami ginanjar kawilujengan saged mbales sedaya kabecikan Ibu Bapa kanthi nyiapaken generasi muda dados tiyang ingkang migunani tumraping nusa bangsa lan sesami
Reply ↓	omiyan on Desember 22, 2008 pukul 8:55 am said:
mboten wonten engkang nandingi kejobo trisnaning kang tulus ati dumateng engkang wayah.
kulo nuwun mas, saestu niki…. mboten guyonan, lha wong kulo niki mboten mudeng blas he…. lha terus maose pangertenipun kepriben….. 🙂
tansah ana ing pertunjukan tayub. Panaliten iki duwe tujuan kanggo neliti jenis, fungsi, lan makna parikan sajroning gendhing tayub Blora. Parikan pada karo puisi tradisional Jawa yen ing bahasa Indonesia diarani pantun. Parikan sajroning gendhing tayub Blora sarana kanggo pemanis utawa kanggo nambah rasa indah ana ing pertunjukan tayub. Underaning panaliten iki yaiku apa wae jenis, fungsi, lan makna parikan sajroning gendhing tayub Blora. Teori kang dienggo ing panaliten iki yaiku teori gendhing
gendhing tayub Blora awujud CD utawa mp3 edisi 2010. Data panaliten iki dianalisis nganggo teknik deskriptif analitik lan nganggo pendekatan sosiokultural. Asile panaliten iki yaiku parikan sajroning gendhing tayub Blora dikelompokake dadi rong jenis, yaiku (1) parikan lamba cacahe ana patang parikan lan (2) parikan rangkep utawa parikan camboran cacahe ana rong puluh parikan, sing dianalisis nganggo aspek bunyi, aspek spasial, aspek kebahasaan, aspek pengujaran lan ditulis ganggo tulisan fonetis. Parikan sajroning gendhing tayub Blora nduweni fungsi kanggo ngece, ngandhani, nglucu, nyindhir, ngritik, ngibur lan ndidik. Makna parikan sing ana ing gendhing tayub Blora yaiku babagan kasetyan, teguhing ati, lan katresnan. Kanggo panaliti sastra sateruse prayoga bisa ngembangake panaliten maneh babagan parikan sajroning gendhing tayub Blora kanthi migunakake teori liya, seingga bisa aweh wawasan seje kanggo
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa
KaulaWong sing tansah eling, waspada, lan percaya mituhu marang Gusti Allah Ingkang Murbeng Dumadi iku bakal dadi oboring
"Aku iki isane nulis cerpen, lha kok dikongkon gawe resensi lukisan, yok opo
karo malioboro. Saben uwong sing nang jongja mesti marani malioboro. Dalan malioboro yoiku seksi sejarah perkembangane kuto Yogyakarta karo ngelewati jutaan detik wektu sing terus maju nganti saiki. Malioboro dadi penghubung titik stasiun tugu tekan benteng Vredeburg karo Kraton Yogyakarta. Tugu Jogja karo malioboro yoiku salah sijine dadi nggon paling ditresnani kanggo bocah-bocah enom sing seneng mlaku-mlaku awet sore tekan bengi.
Malioboro yoiku salah sijine dalan legendaris sing dadi icon kuto
karo uripe sing tentrem. Nalika dina awan, dalan malioboro di kebekke kendaraan poro pelancong karo warga jogja sing aktivitas neng sekitarane malioboro. Neng tengen kiwo dalan yoiku took-toko sing dodolan macem-macem barang, panganan, karo oleh-oleh khas jogja. Terus neng pucuk kidul eneng pasar sing jenenge pasar bringharjo. Ora ketinggalan hotel seng nggone poro pelancong kanggo leren.
Sewalike nek bengi malioboro di kebekke karo ambune macem-macem panganan khas soko jogja yoiku gudeg jogja,bakmi
jowo sing dinyanyekke penyanyine asli wong jowo.
Malioboro kuto sing paling dikangeni karo uwong-uwong sing wis teko ning malioboro. Ora cuma panganane sing enak-enak tp uwonge sing duwe unggah ungguh karo pelancong sing teko mrono. Nang kono ugo ono souvenir
Akeh bangunan sejarah sing iseh iso dingeti/didelok nang kono, bangunan-bangunan kui iseh ngadek gagah nganti saiki. Masyarakat sing sadar karo budayane, lan ngajeni sejarah perjuangan pahlawane kui sing nggawe bangunan sejarah kui terawatt nganti saiki. Ning dalan malioboro ugo ono patung setengah awak sing ono oyote, kui nggambarake uwong sing korupsi. Ning kono ugo on obis transjogja sing ngelewati dalan malioboro, bis kui ngeterke pelancong sing arep mlaku-mlaku nang panggonan sing ono canggar budayane koyok prambanan,laut parangtritis, gembiro luko, lan sak liyane. Malioboro duweni alat transportasi sing unik yoiku delman lan becak.
Budayane, panganan khas jogja lan masyarakate sing ramah karo ning malioboro, kui sing ndadeake uwong sing tau teko mrono pengen mbalik teko meneh ning malioboro, kuto sing dadi icon Daerah Istimewa Yogyakarta sing ono ning jawa tengah.
SuntingWaca sarana basa liyaWikipédia basa Banyumasan(Dialihna sekang Wikipedia basa Banyumasan) Wikipedia basa Banyumasan
Isi cumepak sangisoré CC BY-SA 3.0 kajaba ana katerangan liya.
monochromos kang artiné "siji werna") ya iku istilah kang secara umum bisa diartekake ing sakjroning lukisan, rekaman, utawa foto kang ngandut sakwerna, utawa cahya ngandut salah sijiné werna .[1] Cahya monokrom bisa digolongake cahya kang nduwèni siji arah. Objek utawa gambar kang nduwèni sifat monokrom autawa sakwernabisa digolongake ing gradasi kaluwarga (siji werna) werna utawa rona . Gambar monokrom kang ngandut werna netral ya iku werna kang nduwèni skala klawu utawa ireng putih.
^ "monochrome", Merriam-Webster Online Dictionary, 2009, dijupuk 2009-10-16 Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Monokrom&oldid=1083067"	Kategori: WernaSeni RupaRintisan mawa topik wernaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Norsk bokmålSimple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 4 Sèptèmber 2016.
Oktober 28, 2008 in budaya jawa, tembang | Tags: lagu dolanan, lagu dolanan anak, tembang jawa	Nyambung seratan wonten mriki lan wonten mriki ingkang nyerat babakan lagu dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun panggihaken. Wonten ngandap punika wonten sak perangan lagu dolanan ingkang saged dipun tambahaken. Lagu dolanan tambahan punika kula pendhet saking mriki.
Pye pye pye pye ya ben
teteske…kabeh trondhol..dhol..dhol..
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Mireng Macapat Ing Handphone	Gundul Pacul Gembelengan	Saking
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/user/
olen-olen dadi manten …. nanging dolan awan-awan ndelok manten
sanes mbok sir bombok … nanging mbok sribombok mbok srikate
(sribombok kaliyan srikate meniko naminipun salah satunggale jinis peksi/manuk)
listrik dereng mlebet desa, nepaki mbulan purnama, utawi malem minggu
dolanan sareng-sareng rencang wonten plataran tanggi ingkang wiyar ngantos jam 9-10 dalu… sakmenika duh sampun mboten wonten malih kahanan ingkang kados mekaten.
lare alit -alit dibebani Pe-Er ingkang kathah…. kedah sinau ngantos dalu … mesak-aken nggih, badhe dolanan sampun mboten wonten plataran ingkang wiyar.
Balas	Desember 4, 2008 pada 6:17 pm
ndherek pitepangan, kula saking mBantul. mBok bilik wonten keparengipun, kula kepareng ngundhuh isen-isenipun blog panjenengan, inggih kangge nggethok tularken tembang-tembang dolanan ingkang sampun dipun supekaken dening generasi mudha kita.
Balas	Desember 14, 2008 pada 8:21 am
kulo tumut bingah jenengan damel blog bhasa jawi, menawi wonten kulo
Balas	Januari 10, 2009 pada 2:29 pm
Bingah sanget menawi tasih wonten sedherek Jawi ingkang nguri-nguri
menika salah setunggaling siswa basa Jawi ing unnes, universitas negeri semarang. Ing ngriki kula ndherek Forum UKM (Unit Kesenian Mahasiswa) Kesenian Jawa (FUKM KJ) Unnes.
Karawitan ing FUKM KJ Unnes kinten-kinten kalih wulan kepengker (kula menika lalinan.. hehehe) lounching lagu dolanan yasan piyambak ugi lagu dolanan lawas ingkang dipunaransemen enggal.
Lagu dolanan lawasipun antawisipun “Sapi, Bocah Dolan lan Tikus Pithi”
Sanesipun lagu dolanan enggal ingkang diunanggit piyambak dening Pak Wid. Ing antawisipun inggih menika: “Tari Bali, Ijo Royo-Royo, Mbangun Desa, lsp (kula kesupen malih… ^_^)”
Ananging emanipun ingkang samenika dipunkathahi nembe buku&kaset+CD macapat ingkang kinten-kinten ugi sae kangge media pembelajaran.
Balas	Januari 15, 2009 pada 5:31 pm
Sugeng tetepangan, blog engkang estu dados cagaring kabudayan Jawi.
Mugi ndadosaen renaning penggalih ing ngakathah. nderek nyumbang lagu-lagu kina;
nuwun sewu meniko ingkang bait 3 lan 4 namung awur-awuran kemawon. nyuwun gunging pangapsami.
Menawi badhe ngersakaken mangga dhateng wonten FUKM Kesenian Jawa B2 FBS Unnes. Nuwun.
Balas	Februari 7, 2009 pada 1:23 am
nDherek srawung…benjing dinten Selasa Surya kaping 10 Februari 2009, kula kaliyan para kanca saking ex Tamansiswa badhe ngawontenakan pentas ngangge tembang-tembang dolanan anak…..bilih para sutresna tembang dolanan badhe hanyengkuyung, kula sak kanca ngaturaken gunging panuwun kang tanpa upami…kanthi irah-irahan Bocah Gugat mugi saged ngemutaken bilih sakmenika dolanan anak (tembang) saged dados solusi kangge patrap sosial, ekonomi, politik, budaya lan sanesipun…mugi-mugi….
Balas	Februari 16, 2009 pada 10:01 pm
dalu menika kula sampun ngrampungaken tigang dasa (30) tembang dolanan, isinipun pocapan (syair) lan tembang (melodi lagu).
taksih wonten seketan ingkang nembe badhe kula garap, menawi wonten ingkang tertarik mangga sareng-sareng kula nggesangaken malih tembang dolanan samangke…
Balas	Februari 16, 2009 pada 10:04 pm
kagem sedherek pramesthy, kados pundi anggen kula saged nggadhahi kaset-kaset tembang dolanan…
Balas	Februari 22, 2009 pada 12:32 pm
Kula remen sanget mireng lan maos lagu lagu dolanan lare lare. Kula, meniko saking Stockholm Swedia. Sameniko kula saweg padosi turununan werni werni saking Kodok ngorek. Sampun wonten sekawan utawi gangsal. Kodok ngorek meniko dipun angge wonten taman kanak kanak Indonesia wonten Stockholm.
Kadospundi menawi lagu dolanan sanes ingkang dipun serat wonten inggil.
Menapa taksih dipun nyanyi lare lare alit wonten taman kanak kanak menopo wonten
Balas	Maret 15, 2009 pada 2:05 am
kepareng badhe nyuwun pirsa. lagu2 dolanan ingkang sampun kapacak menika pangriptanipun sinten kemawon???
Balas	April 19, 2009 pada 4:33 am
menawi badhe padhos tembangipun pitik cilik meniko dateng alamat menopo njih.. nuwun..
Balas	Mei 29, 2009 pada 4:41 am
Matur nuwun wonten catetan tembeng-tembang dolanan. Saged eling jaman sekolah rakyat ( SR ) jaman tahun 50-60 an.
Kulo kepingin sag gadhah tembangipun dateng CDnipum. mBok bilih wonten konco-konco ingkang kagungan info, sekalian tembang – tembang Jawi pakem dandang gulo, pucung, sinom, lan sapanunggalanipun, saged
menawi wonten ingkang ngersaaken ngunduh lagu-lagu dolanan jawi, saged ningali http://sukolaras.wordpress.com. kula inggih sampun ngunduh kathah saking blog punika.
Balas	Agustus 26, 2009 pada 10:48 am
Wah, kula manggihi Blog punika lan nembangaken lelagon-lelagon punika dados kemutan kaliyan Eyang kula ingkang sampun tilar. Kula injih ndherek prihatin, kalian lare-lare jaman sakniki kang sampun mboten nate dipun tembangaken lelagon dolanan menapa malih dipun dongengi sakderengipun tilem. Kula ugi kraos isin lan campur mokong, kaliyan Mbakyu Elisabet Lind wonten Sewdia. Tebih-tebih wonten Swedia, ananging migatosaken babagan nguri-uri kawruh Jawi punika… Mangga sesarengan kita sengkuyung amrih mboten ical. Salam
Balas	Januari 7, 2010 pada 2:09 am
gadhah nopo dereng,niki tembang naliko kula alit,inkang gesang ing kalbar,naliko transmigran.nek wonten pelangi bocah-bocah benggok ;pak tejo uwis teko……..nganti blangkemmen ha……ha…..! lsekar dayohe teko,niku kurang 1syair,
asli saking kulo sedoyo ampun didhol nggih,niki dereng kulo daftaraken wonten haki,
Balas	Januari 7, 2010 pada 2:17 pm
nalika kula tasih alit mas,sumpah.sakderenge kulo pirso tv lan sumerep si unyil.
Balas	Januari 30, 2010 pada 1:01 am
Balas	Maret 10, 2010 pada 3:36 pm
nyandak alu, ayo yu, pada maju yen wis rampung nuli adhang ayo kang, da tumandhang nyoso beras ana lumpang.
tembung mbung maleka, gentheng omahe celeng alun-alun omahe ndoro, ndoro2 kajeng nyang pasar tuku udheng, udheng2 batik nyang pasar tuku pithik…
@ jam siji kliwat limo mo opo montor, montore madhep ngidul dul opo dulan…
Balas	Juni 30, 2010 pada 5:40 pm
gudhel, pak empong lera lere sapa ngguyu ndelik ake sir..sir pong dele kopong…
Balas	Agustus 27, 2010 pada 3:42 pm
Matur Nuwun… wah niki jan saged nambani kangen wekdhal jaman alit rumiyin… sepindhah malih matur nuwun….
Balas	September 9, 2010 pada 3:16 pm
wahhh ….matur nuwun sanget dene kula saget nemokaken blok kawruhjawi menika. anak kula nembe raosan menawi bade ngawontenaken lomba dolanan bocah. ing wulan Nopember ngajeng. dados kaleresan sanget menika saget kangge tambah wawasan. kula nyuwun palilah para sederek sadaya ingkang sampun nulis tembang-tembang dolanan menika bade kula unduh. Mugi-mugi kesaenan para sederek dipun berkahi Gusti piyambak. Mbokmenawi taksih wonten sintena kemawon ingkang nggadahi tembang-tembang utawi dolanan bocah senesipun, kula nyuwun sageda dipun kintun wonten email kula : agustinus.han@yahoo.co.id
nuwun sanget.. kulo bingah saget saget nemahi blog meniko.. kulo tumut nyengkuyung lan dongakaken mugi-mugi saget langkung komplit lan saget langkung migunani dumateng kito sami..
Balas	Desember 28, 2010 pada 6:00 pm
kulo ngraos bingah saged manggih blog meniko… kulo saking Jawi Tengah wonten sekedik “komentar “panggenan kulo sami kaliyan: komentaripun mas Gunarso, saking Kertosono, Oktober 30, 2008, Bab ” ukara ingkang mboten sami” . Tambahan ing lagu :Dayohe Teka Ei.., “jerengno” kloso,
…> “gelarno” Kloso ( panggenan kulo : kloso – dipun gelar,… Jarik teles ingkang bade dipun pe –> dijereng ).
Kidang talun ,”mangan “gedang” talun—> mangan “kacang”—> maksudipun ” kacang panjang”…ron/godong -nipun… “lembayung ”
Balas	Desember 28, 2010 pada 6:13 pm
nderek bingah wonten blog ingkang nglestarekaken boso Jawi.Mugi saged ndadosaken boso Jawi ingkang sami, utawi standard.kangge piwulang wonten SD, generasi enem/enggal. awit antawisipun boso Jawi, Banyumasan, Tegal. Semarangan, Jogja ,Solo, Jawa Timuran : Ponorogo, Suroboyo Lsp,katah ukara ingkang mboten sami. Kados to :Kloso – dijereng, Jawi Tengah : kloso – digelar…dijereng kangge, barang kados sarung teles bade dipun pe – “dijereng”. Nuwun.
syair lengkape aku lali, mung pancingane mangkene:]
Balas	Februari 9, 2017 pada 1:28 am
Montor montor cilik sik numpak blenek, lungguh lenggut2. ,ngantuk liyat liyut mak gragap neng tengah kretek. Ono grobak mandek. Grobake isi babi. Ambune ra pati wangi. Pak gede cungar cungir babine cedar cedir. Montore teros mak ngok. Babine senggrak senggrok.
buto-buto galak, solahmu lunjak-lunjak… ngadheg jingkrak-jingkrak nyandhak alu nuli tandhak…. ngadheg bali maneh, rupamu ting njeloneh…. iki buron opo tak sengguh buron kang aneh…
lha wong kowe we we sing marah-marahi…(yo ora, yo ora) 2x
nyuwun sewu, kulo bade nyumbang lagu.
judule pun “KUCING KU TELU”
moto koyo laron,siung loro kuping gedhe,
kathik ngango tlale buntut cilik tansah kopat kapit..
sikil koyo bumbung awak koyo lesung mung mlakumu
megal megol.. sekedhik nyumbang lagu dolanan….suwun….
Balas	Maret 6, 2012 pada 2:36 pm
Menapa inggih wonen ingkang rekiam suanten ugi, mboten namung tembungipun. Sami sami meniko warisan ageng ingkang sangetg penting.
bu kula langkungx2 mboten mampir sowan ibu
mas/mbak nuwun sewu kulo nyrondhol mawan ,betheke klusu2 pokoke udhu….nuwun
Balas	Agustus 4, 2012 pada 10:38 pm
Mimbik-mimbik, teangisan si Kancil neng patimunan
wong-wongan disotho o..o, anggondheli
wong-wongan di tonyo o..o anggondheli
Kancil nendhang kelet, Kancil nepang kelet
lara tenan, lara tenan, ora lara mung ethok-ethokan
nuwun sewu pak admind…kulo badhe tanglet menawi tembang dolanan cungkup milang kondhe menika lagunipun pripun ngeh? menika lirikipun ::
“Cungkup – cungkup milang kondhe,
Cungkup maesa – jajagana jatu rangga,
Balas	Februari 5, 2014 pada 2:22 pm
Balas	Juni 5, 2014 pada 1:46 am
Meniko kulo remen kalih panjenengan ingkang sampun kerso nguri uri kabudayan jawi….
Cobi putro alit sakniki purun nguri uri kabudayan jawi kados lagu lan dolanan kala rumiyen meniko…!!!
Balas	Juli 1, 2016 pada 8:03 am
menawi wonten ingkang taksih kemutan, nyuwun dipun imutaken coronipun dolanan meniko.
Balas	Februari 9, 2017 pada 12:26 pm
Javanese alphabet version of this text by Nurrahim Dwi Saputra
Anadene wong sajagad iku padha tunggal basa lan tunggal tembung.
Kacarita bareng padha lumaku mangetan, banjur weruh ara-ara jembar ing tanah Sinear, tumuli padha manggon ana ing kono.
Banjur padha rasanan: "Payo padha nyithak bata lan diobong kang mateng." Batane kanggo watu pasangan, lan kang digawe lepane aspal.
Pangucape maneh: "Payo padha yasa kutha, nganggo menara kang pucake sundhul langit, supaya jeneng kita dadi misuwur lan kita aja nganti pating slebar ana ing salumahe bumi."
Sang Yehuwah tumuli tumedhak karsa mirsani kutha lan menara kang lagi dibangun dening para anaking manungsa mau;
sarta pangandikane Sang Yehuwah: "Lah wong-wong iku padha tunggal basa; iki lagi wiwitaning kekarepane, mengko rak bakal wus ora kena diendhakake apa kang dadi sedyane.
Payo, Kita padha tumedhak lan ngisruhake basane, supaya siji lan sijine aja nganti ngreti basane."
Mangkono dadine Sang Yehuwah mbubarake wong-wong mau saka ing kono menyang ing salumahing bumi, temahan padha kandheg anggone padha yasa kutha.
Mulane tilase mau diarani: Babil, marga ana ing kono Sang Yehuwah anggone ngisruhake basane wong-wong ing salumahing bumi, lan saka ing kono Sang
sugeng tanggap warsa kagem Miss Nona kaping…? langgsung gogrok rontalnya… Matur nuwun..
sregep belajar. Ojo pingin dadi sopo-sopo. Aku ora iso dadi awakmu. Aku yo ora arep dadi
turune. Yen sira dadi agung, Amarintah marang wong cilik, Aja sédaya-daya, Mundhak ora tulus, Nggonmu dadi pangauban. Aja nacah, marentaha kang patitis, Nganggoa tépa-tépa.
Bumi, géni, banyu miwah angin, Pan srengenge, lintang lan rémbulan, Iku kabeh aneng kene. Ségara, jurang, gunung, Padhang péténg, padha sumandhing, Adoh kalawan pérak, Wus aneng sireku. Mulane ana wong agucap, Sapa bisa wong iku njaringi angin, Jaba jalma
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 NGGAYUH WENINGE ATI
Wengi ditegesi beda-beda antarane wong siji lan sijine. Ana kang nganggep yen wengi iku padha karo peteng kang nyalawadi. Ing kamangka kahanan peteng rapet sesambungan karo laku durjana lan kadurakan.
nggegodha janma uga jumedhul ing madyaning ratri kang wingit. Tan mokal yen akeh pawongan kang wedi metu ing wanci bengi.
Njumenengi Ratri amrih Caket mring Gusti Kang tinulis ing dhuwur iku nggambarake pinemune sebageyan wong ngenani wengi lan peteng. Mesthi wae ana maneh pinemu kang beda. Kabukten akeh uga kang menehi makna positif ngenani tekane wengi. Para ahli agama lan para warga bebrayan kang dhemen marsudi olah kridhane batin nganggep yen wengi iki kudu dijumenengi kanggo marga amrih caket mring Gusti sesembahane tumitah. Mugiya kawuningan yen tembung ‘ratri’ sing tegese ‘bengi’ iku asal muasale kanggo nyebut jenenge Dewi Ratri yaiku dewi kang nguwasani alam wengi manut kapercayan lan mitologi Hindhu.
Nora beda karo kang wus sinebutake ing dhuwur, sajrone wulan Romadlon ummat Islam dilatih supaya bisa ngendhaleni dhiri marang nguja kanikmatan kang wujud mangan lan ngombe ing wanci awan uga ngurangi nendra ing wayah bengi saperlu bisa nindakake ibadah sunnah. Ana
sewu sasi. Ing wengi iku nyata caket banget Gusti Allah mring titah. Eman yen wengi-wengi iku ora bisa dimanfangatake kanggo nikelale ibadah. Wengi-wengi kang pungkasan iku bisa kanggo nggayuh kasampurnane iman anggayuh derajad taqwa sing luhur.
Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake cagak. Cagake awak
Beton lamun mripate wus ngantuk kelakon ambruk nglumpruk tanpa daya. Ya saka pangerten iki mula ana istilah cagak melek. Ing kampung-kampung yen ana adicara jagong sepasaran bayen (ing tlatah Yogya lan Surakarta) utawa muyi (ing tlatah Wonosobo), melek sajrone pupak puser (ing tlatah Tegal), mula padha tirakatan. Kanggo cagak melek mula terus padha kidungan, main kertu, lsp.
Ning. Tembung ‘ning’ teges hening lan uga wening. Kanthi njumenengi wengi mula bakal bisa ngrasakake swasana kang hening. Ratri kang terus tumapak bisa dirasakake. Ing kahanan kang
kanthi cetha malela. Apamaneh lamun kita bisa ngrasakake gantine dina ing madyane ratri, ana rasa sing ora bisa ginambarake kanthi reroncene tembung lan dawane andharan. Kanthi nglatih ngrasakake heninge ratri kita bisa nglatih konsentrasi tumuju ati kang wening. Weninge ati bisa menehi pituduh dalan bebener lan bisa uga nyumurupi dalan luput.
Nung. Tembung ‘nung’ teges kasinungan. Kasinungan iku padha wae ateges kapanggonan. Kasinungan ing kene nuduhake kapanggonan daya. Lamun bisa duwe ati kang wening mula nyumurupi dalan bebener lan luput wus mesthi titah iku bakal kasinungan daya kaluwihan kang maneka warna. Ana kang ditambah
liyane. Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah.
Comments	1. Yen gelem nalusuri, sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng marang kita, katimbang saka kanca raket kang tansah ngalembana. Awit elinga, panacad iku bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana
sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasuguhan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge enggon awakmu dadi ora aji. Luwih
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan begja lan kabungahan iku tansah eling, gedhene asung syukur marang kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kajaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilahirake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun, tetulung marang sapadha-padha ning titah, mbengkas
paseduluran nganti tumekaning jejodhowan iku yen siji lan sijine bisa emong kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen anaa padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi raketing sesambungan.
Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal kasinungan rasa pangrasa kang njalari tekane rasa trenyuh lan welas lahir batine. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin, luwih bisa ngrasakake penandange wong liya.
Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadhi, kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik nanging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan rasa marem kang gedhe dhewe.
Kawruh lan ilmu pengetahuan iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapake kanggo karaharjaning
kanggo ngadhepi sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu.
20. Sok sopoa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe wae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep ngrundel lan grenengan, merga
jawa. laku kejawen relevan untuk smua orang yg berbudi
November 16, 2010 – 10:23 am Yen sedaya menika saget dipun amalaken kula pitados piyantunipun badhe tansah nyirik dhumateng pangandikan lan tindak tanduk ingkang awon lan kaelokanipun sedaya sedaya tembung lan laku jantra awon ingkang katampi mboten badhe nggoyahaken dhumateng katentremaning batos.
November 13, 2010 – 4:58 am saestu saged damel manungso dadi tiang becik-becik
November 5, 2010 – 2:37 am sejatine wis ra usah mencak – mencak anggen ngelampahi gesang ning alam padang meniko. sing wis podho ngerti hayu lelampahan sing temen ojo owah gingsir cekelen waton sing kenceng. wong betjik
dateng boso jawi, senajan tiyang jawi kawulo kurang sanget anggen ipun ngertos jawi, matursuwun sanget mas, artikele panjenengan nentremne ati lan mbika, keagunganipun sastra jawi.
October 25, 2010 – 11:58 am Saget dipun unjuk dados jamu engkang ndadosake awak sehat lahir batinipun…
Dr. Sudha Nambisan's Likes Dr. Sudha Nambisan's
Cariyos Purwalêlana, Côndranagara, 1877, #790 (Hlm. 140-259). Kisah, Cerita dan Kronikal | Riwayat dan Perjalanan #812.
Sampun kalêrêsakên têtêmbungan sarta ukaranipun, saha cariyosipun kaewahan amêndhêt kawontênanipun sapunika dening Radèn Mas Adipati Arya Côndranagara.
Kalimrahakên dening Kangjêng Gupêrmèn ing Nèdêrlan Indiya
Kaêcap ing pangêcapanipun G. C. T. van Dhorêp en Ko ing Samarang, ing taun 1877.
Sarèhning sêrat cariyos bab lêlampahipun Radèn Mas Arya Purwalêlana punika saèstu sae tuwin kathah amikantuki dhatêng ingkang angungêlakên, awit anyariyosakên kawontênaning satunggil-tunggilipun pagenan,panggenan (dan di tempat lain). ananging kuciwanipun, ingkang sapindhah têtêmbungan saha ukaranipun sawatawis kirang prayogi, ingkang kaping kalih, panyêratipun satêmbung-têmbungipun mawi dipun pêgatakên, inggih lêrês pangraosing kang nyêrat mindhak gampilipun tiyang ingkang sami maos sêrat wau, ananging salêrêsipun botên. Awit andadosakên kithaling têtiyang ingkang sami angungêlakên, amêrgi katêmbèn amaos sêrat ingkang makatên, awit botên wontên sêrat ingkang kasêrat kados punika, tuwin ingkang kaping tiga, sawatawis wontên pagenan ingkang kapratelakakên ing sêrat wau, kang ing mangke sampun sami wontên ewahipun, [ewahipu...]
[...n,] botên wontên ingkang pikajêng makatên. Dados kula piyambak amrêlokakên ngupados cêcriyosanipun ing jaman punika, ingkang pantês kawradinakên ing bôngsa kula Jawi, kantosngantos (dan di tempat lain). lami pangudi kula ing kaèngêtan ingkang yogi kula trapakên ing sêrat amrih rênaning akathah, ananging tansah botên kadugèn kemawon pikajêngan kula ingkang makatên wau, nanging saking sangêt adrênging manah, mila kula amrêlokakên ngupados cariyos, kula lajêng kêkesahan salêbêtipun ing tanah Jawi, anêningali pagenan kang kenging katingalan.
Dene kathahipun paresidhenan ingkang kula sêrêpi kados kang kapratelakakên
Surakarta, Nyayugyakarta, sarta Kêdhu. Paresidhenan Banyuwangi punika kala rumiyin ingkang anyêpêng panguwasa ing ngriku namung Asistèn Residhèn kemawon. Ananging awit taun 1867, sampun katanêman [katanê...]
[...man] Residhèn. Wondene ing Pacitan tuwin Bogor, ingkang wau kang nyêpêng panguwasa ugi Asistèn Residhèn nanging botên mawi kaêreh dening Residhèn. Samangke ing Pacitan kalêbêtakên ing Karesidhenan ing Madiyun, ing Bogor kabawah Residhèn ing Bêtawi.
namung amradinakên cariyos ing jaman punika kemawon, amrih ing wingking kathaha kang sami rêmên nyêrat makatên, supados abingahakênambingahakên. para ahli sastra, awit wêwah wêwaosanipun. Ing wingking bôngsa Jawi sagêda têteladan bôngsa Eropah, kathaha wêwaosanipun, supados têlagingtêlasing. pandamêlan wontêna ingkang kaungêlakên tuwin kang kamanah, amrih sampun kantos anganggur botên wontên kang kaèngêtan, sintêna tiyangipun ingkang talatos amaos tuwin nyêrat têmbungipun [têmbungipu...]
[...n] piyambak têmbung Jawi, Sayêktos badhe amrayogakakên ing têmbungipun, amargi têtiyangipun ingkang rêmên nyêrat badhe kaungêlakên ing kathah, sayêktos panyêratipun badhe dipun atos-atos, amrih saenipun sampun kantos kawaonan ing sanès. Mila makatên, sapunika têmbung Jawi punika kathah ewahipun, awit kamomoran ing têmbung Mlajar tuwin sanèsipun.o.o.
Kalêrês ing môngsa katiga, ing satunggalipun dintên wanci jam 6
barang pangangge kula kang kawrat ing pêthi sampun kalêbêtakên ing kareta, lajêng kapal rakitan ingkang ngajêng kiwa katumpakan tiyang, punapadene kusir inggih lajêng minggah ing kareta wau, sarêng sampun mirantos sadaya kula enggal malêbêt ing kareta, sarêng kusir aningali yèn kula sampun minggah, piyambakipun kalihan kênek kêkalih tuwin tiyang ingkang numpaki kapal kang ngajêng wau sêsarêngan pagitikipunpanggitikipun. kapal, mangkat saking griya kula, plajêngipun kapal wau anglangkungi sangêt. Watawis satêngah jam dangonipun, lampahipun sampun dumugi ing pos praguman.
Ing margi tansah sangêt gumun kula aningali soroting surya kang sawêk mêdal amadhangi ing rêdi-rêdi tuwin ing RawipêningRawapêning. punapadene ing tangsi Banyubiru, sayêktos gêbyaring toya wau kados salaka tinaretes ing sêsotya,
Sasampunipun kapal rakitan kagêntosan ing pos, tumuntên lampahipun kareta kalajêngakên. Ing samargi-margi tansah kaeranankaeraman. ningali rêrêngganing ardi.
Wanci pukul satêngah sanga lampah kula wau dumugi ing Ungaran, sarehne saking pamirêng kula ing ngriku wontên lusmenipun, dados kusir kula purih lèrèh ing sangajênging lusmen, awit kula badhe aso sakêdhap. Kula lajêng malêbêt ing griya punika, ananging ing ngriku kula ningali kathah Walandi ingkang sami sakit, sarêng kula [ku...]
[...la] pitaken punapa lêrês punika griya lusmen, angsulanipunwangsulanipun (dan di tempat lain). ingkang kula pitakeni yèn ingkang wau inggih lêrês makatên, ananging samangkenipun sampun kasewa dening Guprêmen kadamêl griya pagenanipun tiyang sakit, dipun ênggèni para militer ingkang sakit tuwin catu mantuk saking pêrang ing Aceh.
Ing ngajêngipun griya sakit wau wontên bètèngipun alit, ananging botên dipun ênggèni prajurit ingkang saras, nanging ugi kapagenan dening militer kang sami sakit. Mila ing ngriku dipun pilih dening Guprêmen kadamêl pagenanipun tiyang sakit, awit hawanipun sakeca, botên panas sarta botên asrêp sangêt. Sawawratipun ing ngriku kathah griyanipun para tuwan-tuwan sami urut ing sapinggiring margi, mila katingal rame tuwin sae, langkung malih ramenipun dene ing pagenan punika wontên pêkênipun agêng saha wontên pacinanipun.
sanginggilipun dhusun Jomblang, watawis wontên 4 pal saking Sêmarang, ing ngriku
tinggil-tunggiling. griya loji wau, amargi saking cêthanipun. Salèring kitha katingal sagantên, punapadene baita agêng alit, kang wontên ing palabuhan, malah kalêrês wontên baita kapal latu ingkang pinuju lumampah dhatêng saking ing wetan, kukusipun andalêdêg cêmêng, botên antawis dangu lampahipun baita wau lajêng lèrèh ing palabuhan ngriku.
Botên dangu rodhanipun kreta kula lajêng kapêjahan, dipun ênggèni sêpatu tosan, mila rodhanipun kareta dipun pêjahi awit saking sangêt julêgipun margi, dados anguwatosi yèn ta rodhaning kareta punika botên dipun ênggèni sêpatu, lampahipun kapal kareta naming dipun tuntun kemawon kantos dumugi ing ngandhap. Sarêng dumugi ing ngandhap, sêpatu kareta kabikak, kapalipun lajêng dipun plajêngakên. Tumuntên kula dhatêng ing Sêmarang, ing ngriku kula aningali [a...]
[...ningali] kathah têtiyang sarta kareta ingkang lumampah, sangêt bingahing manah kula dene kula aningali kitha ramenipun makatên. Ananging sawatawis kula botên kuwawi panasipun. Ingkang makatên wau inggih awit kula taksih inggal dhatêng saking ing redi kang hawanipun asrêp.
Ing salêbêtipun kitha Sêmarang punika sadaya griyanipun para tuwan-tuwan Walandi, pipit botên wontên bênggangipun. Wontên ingkang sami dipun ênggèni piyambak, ananging ingkang kathah kaênggenan toko sarta kantor gêgramen agêng, ing têngahing kitha wontên grijanipun, wanguning griya griya wau bundêr tuwin inggil, payonipun sirap ambalêndhuk.
Watêsipun kitha ingkang kilèn, wontên lèpènipun. Cêlakipun lèpèn punika, ingkang
utawi kamar bolah, griya wau [wa...]
[...u] agêng sarta sae jobinipun marmêr, jrambah tuwin emperipun sami wiyar saha panjang, ingkang sisih kidul wontên kamaripun pagenan meja kang kaangge main bolah tiga, ingkang sisih lèr wontên kamar malih pagenanipun sêrat-sêrat kabar warni-warni, dados sintên tiyangipun ingkang badhe amaos sêrat kabar lajêng malêbêt ing ngriku kemawon. Milih sêrat pawartos punapa kemawon inggih wontên ing ngriku ananging botên kenging kabêkta mantuk, dados kêdah kawaos ing kamar punika kemawon.
Botên antawis têbih kaprênah kilènipun lèpèn wau wontên griya agêng pagenanipun para militer kang sami sakit, kawastanan griya sakit militer, griya wau botên ngamingakên agêng kemawon, nanging tiningalan saking jawi anglangkungi sae, ing ngajêngipun mawi wontên patamanan pagenanipun mlampah-mlampah tuwin lêlênggahan têtiyang ingkang sakiting sampun sawatawis sakeca. Kala ing kina griya punika pagenan pamulangan militer, sarêng pamulangipun ing ngriku kalerehakên, lajêng kadamêl griya sakit.
Ing sisih kidulipun griya sakit wau kalêtan radinan agêng, alun-alun Kabupatèn. Pojokipun alun-alun ingkang sisih lèr wetan, dados inggih lêt radinan kalihan griya sakit, wontên griya kantor Guprêmen anglangkungi agêng wangunipun pasagi, lotèngipun susun kalih, katingalan saking ngandhap, griya wau papak kemawon, botên katingal payonipun, mila makatên awit pinggiring banon griya ingkang nginggil, ngangge ukir-ukiran sarta sawatawis mathongol, angaling-alingi payonipun. Wondene ingkang manggèni nyambut damêl ing ngriku, kang ngandhap piyambak para tuwan-tuwan ingkang nyêpêng panguwasa lampahipun sêrat-sêrat pos, kawastanan kator pos. para tuwan-tuwan ingkang anguwasani bab lelang, kawastanan kantor lelang, saha pagenan arta Guprêmen.
Lotèng ingkang sapisan, pagenan kantoripun Tuwan Residhèn, Tuwan Sekretaris tuwin kancanipun para Carik Jawa tuwin Walandi sadaya, kantor pagenanipun Tuwan Asistèn Residhèn Pulisi tuwin para Jaksa saha Carik-carikipun sadaya, saha pagenan angrampungi [a...]
[...ngrampungi] rol Pulisi, kamar ingkang têngah ngajêng wiyar pagenanipun pangadilan landrat. Kantoripun Tuwan Asistèn Residhèn Kumtahbilitet, inggih punika Asistèn Residhèn ingkang anguwasani
wau, ugi ing alun-alun gudhang-gudhang Guprêmen, pagenanipun sarêm tuwin koki, sakilènipun alun-alun masjid agêng, ananging samangke sampun kabibar awit risak. Sapunika taksih dipun awiti ngadêgakên masjid inggal. Saking kintênipun ing kathah, pandamêlipun masjid wau botên sagêd tumuntên dados, awit enggal-enggal kêkirangan waragadipun.
Ingkang sisih kidul majêng ngalèr griya Kabupatèn, ananging ing ngajêng mawi kapagêran sarta ngangge regol, mila botên katingal saking alun-alun. Griya Kabupatèn wau, sawawratipun griyaning pangagênging tiyang Jawi [Ja...]
[...wi] ing ngriku, kalêbêt awon, saha kirang pangrimatipun, mila kantos makatên, inggih saking kiranging paringipun wragad Guprêmen kang kangge angrimati saha dandosi griya wau.
Radinan agêng ingkang saking kitha punika lajêng dumugi ing Bojong têbihipun saking kitha kalih têngah pal, pinggir kiwa têngêning radinan wontên têtanêmanipun kênari
sarta sae-sae wêngkonipun wiyar-wiyar sami katanêman pêpêthetan. Ingkang sami manggèn gêgriya ing ngriku punika kaetang sadaya sami Walandi sugih-sugih.
Ing Bojong punika, pagenanipun griya Karesidhenan, ingkang sangêt agêngipun tuwin prayogi, jobinipun marmêr sadaya, ngajêngipun griya punika wontên kados alun-alun tuwin wontên radinan ingkang kêncêng dhatêng ing bètèng Poncol, kiwanipun Karesidhenan griyanipun Tuwan Jendral Kumêndhang bagiyan militer ingkang kaping kalih, griya wau ugi agêng sarta payonipun [pa...]
[...yonipun] papak, plêsteran kemawon, ing salêbêtipun griya ugi ngangge jobin marmêr. Botên ngamingakên griya kalih punika kemawon ingkang ngangge jobin marmêr, nanging kaetang griya ing kiwa têngênipun radinan ing Bojong wau sami ngangge jobin marmêr.
Bètèng ing Poncol punika agêngipun sêdhêng kemawon. Sajawining bètèng katanêman dêling ori, mubêng kados dening pagêr anglangkungi rapêtipun. Sajawining tanêman dêling wau kaubêngan toya kados dening rawirawa. saha lêbêt. Ngajêngipun bètèng radinan ingkang saking Bojong lajêng dumugi ing griya sakit militer kang kapratelakakên ing ngajêng, margi kang wontên ing ngajêngipun bètèng wau ingkang sasisih abanjêng griyanipun para upsir kang sami kabêbahan nyêpêng bètèng punika.
Sakidulipun kitha wontên griya tangsi prajurit agêng saha panjang, kaprênah kidulipun tangsi kang sisih wetan wontên margi ingkang mangidul punika pakojan sarta pacinan, salêbêting pacinan margènipun ciyut. Kareta kêkalih ingkang pêpêthukan mèh botên cêkap, sarta sangêt [sangê...]
[...t] rêsahipun, awit saking kathahing têtiyang sêsadeyan, griyanipun Cina pipit alit-alit.
Radinan ing sangajêngipun griya sakit wau, lajêng dhatêng ing Pabeyan pasisir ingkang lami, têbihipun saking kitha sapal, kiwa têngênipun margi wau panggenan malih, sarta griya-griyanipun têtiyang Arab sami ngêmpal wontên ing ngriku.
Sarehne ing ngriku punika kitha pagenanipun griya gramen tuwin pagenanipun ing pinggir pasisir mila kathah têtiyang sabrang punapadene tuwan-tuwan Walandi, mila tiyangipun Jawi, para priyantun tuwin tiyang alit, sami kathah anilar ing caranipun piyambak. Malah tiyang alit kathah kirang sumêrêpipun ing têmbung krama kang pantês. Wanguning pagenanipun kula botên sagêd amastani, yèn ningali agènipun sinjangan kados tiyang Jawi, rasukanipun kabayak utawi jubah cita ikêt-ikêtaning wangunipun kados êncik, botên dhuwungan utawi botên ngangge dêdamêl sanèsipun. Tata kramanipun dhatêng ing para agêng Jawi, kaetang sampun botên wontên, ingkang dipun telad tata kramanipun tiyang [ti...]
[...yang] sabrang utawi tiyang Mlajar tuwin Arab. Para èstri kathah têteladan tiyang èstri Arab, mawi paras tuwin mripatipun mawi dipun cêlak, inggih punika tlapukaning mripat dipun cêmêng, cariyosipun tiyang Arab, cêlak wau adamêl nyaekakên mripat, madhangakên ing paningal, ananging panganggnipun cêlak tiyang Sêmarang wau botên amurih saening mripat, nanging kadamêl wiraga tuwin sami angangge gêlang tuwin kalung mrêjan.
Sadangonipun pangagening para priyantun Jawi sampun katêtêpan dening Guprêmen punika, para priyantun Sêmawis manawi mêngangge prajuritan sangêt anèhipun. Ingkang mawi naming ngangge clana lakên saha sêpatu kemawon, clananipun katrapan renda tumuntên ngangge jas baludiran, ananging jas wau ingkang nginggil wangun rasukan Jawi kabênikakên, botên mawi ngangge sinjang, nuntên ngangge ikêt sarta dhuwung, mila ikêtipun saking katêbihan botên katingal. Dados yèn dipun tingali saèmpêr kados Walandi, ananging bilih katingalan ingkang cêlak kados Walandi katanggêlan, awit ikêt-ikêtan sarta tudhungan, ngangge dhuwung crigan.
Ing wanci enjing jam 5 kula tangi tilêm lajêng nyewa kreta kapalipun sarakit, kula tumpaki dhatêng ing bandaran, utawi ing Ngêbu inggal ingkang margènipun mêdal ing radinan kêbon laut.
Sadhatêng kula ing Bandaran inggal, kula ningali dhudhukanipun lèpèn, ananging botên kamargèn toya lèpèn ingkang saking ardi, nanging kalêbêtan toya saking laut kemawon, wiyaripun dhudhukan lèpèn wau watawis 100 kaki, pinggiripun kiwa têngên kapagêran sela saha mawi pinlêstèr, dene dhudhukan tuwin pagêripun wau kantos malêbêt ing pinggir sagantên, watawis ¼ pal têbihipun, wondene pamrihipun, kadamêl margi lampahipun baita kang awratngewrat. barang utawi tiyang saking dharat ugi ing baita kapal, tuwin saking baita dhumatêng ing dharat, sampun kantos kandhas, mila kadamêlakên makatên, awit ing ngajênging lèpèn pagriyan ingkang lami sapunika sampun cèthèk, amargi kalinêdan, mila baita ingkang wontên wawratanipun rada kathah bilih lumampah ing ngriku lajêng kandhas.
III. Mangkat saking Sêmarang Dhatêng ing Bêtawi tuwin Cariyosipun Nagari ing Bêtawi
Sasampuning kula nêningali ing ngriku, kula lajêng numpak baita latu alit sadhiyan tambanganing para tiyang ingkang badhe numpak baita kapal agêng, sarêng para tuwan saha sanèsipun ingkang badhe sami nunut kesah dhatêng ing baita kapal latu agêng ing palabuhan sampun sami nglêmpak. Botên antawis dangu baita
kasukanan uwot kajêng blabag wiyar, tumuntên têtiyang ingkang badhe sami nunut wau sami nguwot minggah ing baita kapal latu agêng, sasampuning makatên baita alit lajêng nêbih, botên antawis dangu, watawis pukul 9 sarêng jangkaripun baita sampun dipun inggahakên, botên antawis dangu kula kagèt amirêngakên grobyag gêritipun bêkakas asêp, gêmrêbyêking sêkrup kang nglampahakên baita, watawis [wata...]
[...wis] kalih jam danguning lampahipun baita latu wau, baita kapal kang sami wontên ing palabuhan Sêmarang sampun botên katingal. Ing dintên punika kalêrês botên wontên angin tuwin ombak, mila lampahipun baita sangêt lajonipun, sarêng siyang ombakipun sawatawis agêng, sarehne taksih katêmbèn ênggèn kula numpak
Sadanguning kula wontên ing baita wau, botên wontên têtingalan sanèsipun saking toya, awit kang katingal naming toya tuwin pinggiring pasisir naming lamat-lamat mawon. Dene bab têtêdhan tuwin minumanipun ing baita punika sayêktos botên wontên kuciwanipun, enjing sontên kados tiyang pista, mila panêdhanipun têtiyang ingkang botên mêndêm, anglangkungi kathah, kathahing panêdhanipun wau botên awit saking ecaning têtêdhan kemawon, nanging kawêwahan malih mèh sadaya tiyang manawi numpak baita mindhak kathah [ka...]
[...thah] luwenipun. Enjingipun malih satangi kula saking tilêm, kula mêdal saking kamar lajêng minggah ing dhek utawi nginggilipun baita, botên antawis dangu kula pitaken dhatêng kapitanipun baita wau, lampahipun punika sampun dumugi ing pundi, angsulanipun, dumugi ing Tanjung Krawang, botên antawis dangu palabuhan Bêtawi katingal. Saking kathahipun baita kapal ingkang sami labuh ing ngriku, mila tiyangipun baita-baita wau katingalan saking katêbihan, kados dening wana ingkang kêkayonipun tanpa godhong, watawis jam 11 siyang lampahipun baita sampun dumugi ing palabuhan Bêtawi, botên dangu jangkaripun dipun êdhunakên, sarêng baita sampun lèrèh, tumuntên wontên baita latu alit ingkang dhatêng anyêlaki ing baita latu agêng, pêrlonipun amêthuk ing têtiyang ingkang sumêja mudhun dhatêng ing Bêtawi, para tuwan-tuwan tuwin kula lajêng sami mudhun numpak baita latu alit wau, botên dangu baita dipun lampahakên dumugi ing Bêtawi. Dhatêngipun para tuwan-tuwan tuwin kula ing ngriku kalêrês wontên kareta latu kang badhe [...]tidak terbaca satu suku kata. mangkat,
mila sadaya sami rêbat inggal numpak kareta latu wau dhatêng ing kitha inggal kang kanaman weltêphredhên. Sarêng sampun sami numpak, kreta ingkang ngajêng piyambak kang wontên bêkakasipun asêp kawastanan lokomotif katêmbungan Kawi utawi Jawi lokametar, kang karentengan kareta kathah sami dipun tumpaki têtiyang ingkang sami dhèrèk tuwin kawêratan barang-barang, kaungêlakên sulingipun anglangkungi sangêt, angagètakên ing kathah, punika tandhanipun yèn kareta wau badhe kalampahakên. Botên antawis dangu lajêng awit lumampah, wêdaling kukus mawi mungêl kados tiyang angunjal ambêkan amênggos-mênggos, ananging kula botên dhèrèk numpak kareta latu wau, awit kula badhe sumêrêp kitha kina ing Bêtawi, mila sarêng lampahipun sampun têbih, kula lajêng nyewa kareta kapalipun sarakit, kula tumpaki dhatêng ing weltêphredhên.
Sarêng kula sampun numpak kreta sewan saking ing ngêbum, botên antawis têbih nuntên malêbêt ing kori gapuranipun kitha kina yasanipun Kumpêni, gapura wau
taksih sae, kiwa têngênipun kori wontên rêca landi sami kapulas cêmêng, botên têbih saking gapura wau wontên gudhang-gudhangipun parentah agêng utawi Gupêrnêmen, gudhang-gudhang wau ugi yasanipun kumpêni, ing sangajêngipun gudhang, kathah mriyêm agêng-agêng kêkantunanipun kala jaman kina, malah kang satunggil kantos sapriki taksih dipun mêmule dening tiyang Bêtawi, awit punika taksih pusakanipun tanah Jawi, anama Kyai Satama, ingkang satunggil wontên ing Sitihinggil sawingkingipun bangsal Witana nagari ing Surakarta, anama Nyai Satomi. Sakidulipun punika pinggiripun kitha ingkang sisih lèr, ing ngriku awitipun griya-griya toko tuwin kantoripun para tuwan-tuwan dagang, tumuntên kantor agêng Residhenan, têngênipun wontên griya inggal panjang mujur mangalèr, inggih punika griya pangadilan van justisi, kantor kêkalih wau angajêngakên palataran wiyar, sakidulipun punika, kathah griya-griya malih tur agêng-agêng saha kathah kang sami wontên lotèngipun, sadaya wau inggih taksih
wangunipun griya sadaya taksih kados griya ing nagari Eropah, ananging para tuwan-tuwan sapunika botên wontên ingkang manggèn gêgriya ing ngriku, awit kathah sêsakit, mila namung kaêngge nyambut damêl mawon, wondene kang sami dipun griyani, awit ing sajawining kitha kang sisih kidul, kantos dumugi watawis 10 pal têbihipun saking kitha wau. Dene kang taksih sami gêgriya ing kitha lami wau namung para Walandi juru sêrat toko tuwin dagang, turunipun tiyang Portêgis, Cina, Arab, Boja sarta para bôngsa sabrang sanèsipun, ugi sami sêsadeyan tuwin sami gadhah toko alit-alit, sarèhning nagari agêng, mila têtiyang sêsadeyan sawarnenipun sadaya sami wontên.
Sakilènipun ing bum kalêtan lèpèn, wontên pagenan ingkang kawastanan luwar Batang, punika wontên pasareanipun wali satunggil, anama tuwan Sayid Edrus, nalika taksih sugêngipun, kacriyos [kacriyo...]
[...s] agêng kramatipun, mila kantos samangke pasarean punika taksih dipun mêmule dening tiyang ing Bêtawi, ing sadintên-dintênipun botên wontên lèrèhipun tiyang kang sami jiyarah ing ngriku, awit andhatêngi punagenipun utawi nuwun barkah amrih wilujênging piyambak sarta anak rayatipun tuwin anênuwun ingkang dados pangesthining manahipun.
Têtiyang ingkang jiyarah ing pasarean wau, kajawenipunkejawinipun. tahlil saha sidhêkah ingkang warni yatra dhatêng ing têtiyang kang sami jagi ing ngriku, wontên ugi ingkang ngaturi menda, mila pasarean wau kathah mendanipun, sami kaumbar kemawon. Mila asring-asring menda wau malêbêt ing wêngkonwêwêngkon (dan di tempat lain). pakawisaning têtiyang ing Bêtawi ananging manawi kalampahan makatên, menda wau lajêng kawangsulakên malih dening kang gadhah pemahan utawi ingkang manggih, botên wontên tiyang ingkang purun mêndhêt. AwikAwit. kacriyos bilih dipun pêndhêta kapragad utawi kasade, tiyangipun ingkang mêndhêt wau badhe botên manggih wilujêng, wondene pamragadipun naming yèn badhe kangge sidhêkah angaosakên [angaosa...]
[...kên] tuwin dhatêng ing têtiyang mêskin, punapadene manawi pinuju dintên agêng.
wêngkonipun jêmbar-jêmbar, langkung têbih saking kitha langkung kathah griya kang sae, watawis kalih pal têbihipun saking kitha lami, punika awitipun kitha inggal, inggih punika ingkang kagriyanan para tuwan-tuwan sapunika, ingkang kalêbêt Walandi agêng tuwin sugih, ing pojokanipun radinan ingkang nama reisweik, ing ngriku radinan punika dados pratigan, ingkang satunggal mangetan, langkung ing sangajênging dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, satunggilipun dumugi ing Tanah Abang sarta Jati.
Ing pojokan punika lêrês, wontên griya bolah utawi kamar bolah anglangkungi agêngipun, anama dhê Harmoni.
Ing sawetanipun kamar bolah wau, botên têbih antawisipun saking ngriku lajêng dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wau, ugi kalêbêt griya agêng, ananging [ana...]
[...nging] sawawratipun kirang pantêsipun yèn kadalêman kang ngasta panguwasa ing tanah Indiya Nèdêrlan. Awit pagenanipun kacêlakên kalihan radinan. Ingkang kaping kalih emperipun kaciyutên, mila saking paningal kula kirang sêmuwanipun. Amargi nalika kula taksih inggal sumêrêp, yèn botêna kacriyosan, sayêktos kula botên wuninga, dene yèn kayêktosan, inggih sumêrêp ugi bilih punika griya kang dipun ênggèni bôngsa agêng, awit mênawi Kangjêng Tuwan Bêsar wontên ing ngriku, mawi kapasangan gêndera Walandi ing sanginggiling payon kang ngajêng, sarta mawi wontên gambar kados ing capipun Guprênêmèn. Punapadene mawi wontên soldhadhonipun kêkalih ingkang jagi sarta sami mangangge agêng, ananging yèn Kangjêng Tuwan Bêsar botên wontên ing ngriku lajêng botên katawis pindhah yèn punika dalêmipun Kangjêng Tuwan Bêsar.
Wondening Kangjêng Tuwan Bêsar ingkang dipun dalêmi ing Bogor, kanaman dening Walandi Beitênsorêg. Rêtosipun, sajawining rêrêksan, sajawining têtanggêlan. Rawuhipun ing Bêtawi, ingkang têmtu naming
sawulan sapisan, amanggihi dhatêng ing sadaya tiyang kang sami sumêja badhe sowan. Kajawining rawuhipun ingkang têmtu wau bilih wontên pêrlonipun utawi wontên karsanipun piyambak, inggih ugi rawuh ing Bêtawi, mila dados kados dalêm pasanggrahan kemawon.
Têngênipun dalêm wau lusmen agêng, kiwanipun dalêming Tuwan Algêmenê Sekretaris, inggih punika sekretarisipun Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral. Pêngkêranipun kantor agêng, anama Algêmenê Sekretari ingkang dipun wadanani Tuwan Algêmenê Sekretaris wau.
Tuwan Algêmenê Sekretaris punika, ing pundi pagenanipun Kangjêng Tuwan Bêsar inggih dhèrèk ngiring, mila ing Bogor ugi kagungan dalêm piyambak.
Ing kantor Sekretaris wau ingkang sami dhatêng nyambut damêl ing ngriku sadintên-dintênipun, Sekretaris Guprênêmen kalih, repêrendhêris sosoranipun Sekretaris Guprênêmen sakawan, para kumis tuwin Carik Walandi langkung saking 100 ingkang sami nyambut damêl ing
ngriku wau awitipun dhatêng pukul 8 enjing bibaripun jam 4 siyang.
Ing kantor punika sêrat-sêratipun Gupêrnêmen awit kala kina jamanipun kumpêni dumuginipun sapunika sami kaklêmpakakên dipun jilidi karimatan ing ngriku sadaya.
Griya kantor Sekretaris punika wangunipun gêdhong panjang, yèn tinimbang kalihan griya ing Bêtawi kang sae-sae punika, dados katingal awon.
Ing wingkingipun punika wontên siti jêmbar utawi lapang mèh pasagi wangunipun kados alun-alun, ananging botên wontên wringinipun sêngkêran, naming urut ing pinggir wontên tanêmanipun asêm ingkang sawatawis sampun sami agêng, namanipun cara Walandi Konêngsêplein, têgêsipun alun-aluning raja,
Urutipun radinan mubêng punika sadaya griya agêng-agêng sarta sae-sae, wêngkonipun wiyar-wiyar karêngga ing pêpêthetan sarta pot-pot ingkang katanêman sêsêkaran. [sê...]
[...sêkaran.] Ingkang sami manggèn ing ngriku kaetang kathah para agêng tuwin tuwan-tuwan ingkang sugih-sugih.
Ingkang sisih wetan grija agêng, kanaman wilêmsêkerêk. Ing wingkingipun grija wau dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Litnan Jendral, Kumêndhan utawi Senopatenipun bala prajurit ing dharat. Ing wetanipun punika sadaya griyaning para upsir, mangetanipun malih wontên siti jêmbar kados dening alun-alun kawastanan watêrloplein, pinggiripun ingkang kilèn, êlèr sarta kidul, sadaya griyaning para upsir, ingkang wetan wontên griya agêng susun kalih, mawi kaapit griya kêkalih sami sae-sae ngajêngakên siti jêmbar ingkang kados alun-alun wau, panjangipun puput awit saking lèr dumugi ing kidul. Ananging pangapitipun wau botên agêng kados ingkang têngah, griya wau kacriyos yasanipun Kangjêng Tuwan Bêsar Marsêkhalêk Dhandhêlês, mila griya punika kadamêl sae tuwin agêng awit ingkang wau badhe dipun dalêmi piyambak, ananging sapunika kangge kantoripun para tuwan dhirektur, dipun namakakên paleis, weltêphredhên. [we...]
Sangajêngipun griya wau wontên rêcanipun prunggu agêng gambaripun Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral Yan Pitrêsunkun, tiyang Jawi kala kina mastani Kapitan Murjangkung, kang kala taun Walandi 1619 bètèngipun ing Jakarta badhe kabêdhah dening Kangjêng Pangeran Mandurarêja, nanging botên kenging, lajêng ing ngriku kawastanan Bêtawi, nalika ngêtrapakên talêsanipun banon pagenanipun rêca wau ing wulan mei taun Walandi 1869, inggih punika lêrês 250 taun lamènipun, kaetang saking unggulipun pêrang Yan Pitrêsunkun saha agèning namakakên kitha Bêtawi wau, nalika ngêtrapakên talêsanipun, ing Bêtawi mawi damêl karameyan agêng, kajênêngan dening Kangjêng Tuwan Bêsar Mistêr Pitêr Meyêr, Kanjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara tuwin Kangjêng Pangeran Ngabehi ing Surakarta.
Têngahipun siti ingkang kados alun-alun wau wontên tugu pilar
Watêrlo Plein. Nama Watêrlo punika namaning pagenan ing nagari Belgi sakidulipun nagari ing Walandi, wondening Plein punika têgêsipun palataran. Mila kawastanan makatên, awit nalika taun Walandi 1814, Kangjêng Susuhunan nagari ing Prasman ingkang jêjuluk NapoleyongNapoleon. Bonapartê ingkang sapisan, badhe karsa mangsuli abêdhah nagari ing Walandi malih, kapêthukakên ing ngayuda dening bala Inggris, Walandi tuwin Dheitaslan, ing ngriku asor pêrangipun Kangjêng Susuhunan ing Prasman wau, saking bungahipun para tuwan-tuwan Walandi ingkang sami wontên ing tanah Jawi nalika tampi pawartos makatên, Kangjêng Tuwan Bêsar Gupêrnur Jendral, lajêng angarsakakên damêl tugu ingkang kapratelakakên ing ngajêng saha kaparingan nama kados ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Ingkang pinggir kilèn wontên tugunipun malih kang kadamêl prunggu, inggilipun watawis wontên 15 kaki, mawi kaukir gambaripun pêrang ing Bali, tugu wau kadamêl pangèngêt-èngêt dhatêng Tuwan Jendral Mighilês [Mighilê...]
[...s] sarta para upsir tuwin soldhadhu kang sami kasaput ing paprangan ing
Ing sakidul kilènipun alun-alun wau griya sakit militer, ing ngriku wontên ugi griya pamulanganipun tiyang Jawi ingkang sumêja dados dhoktêr tuwin tiyang èstri ingkang pikajêng dados dhukunipun tiyang gadhah anak.
Sasampuning kula nêningali kang kapratelakakên ing nginggil, kula lajêng malêbêt ing griya paleis agêng wau, ing ngriku sayêktos sae pandamêlipun griya, botên ngamingakên agêng jêmbar kemawon, nanging bakuh, dene pêperanganing salêbêtipun ing griya, anelad wangun griyanipun para agêng ing tanah Eropah, jrambahipun kang têngahing lotèng kang sapisan anglangkungi wiyaripun. Inggih punika pagenanipun klêmpakan para edêlir utawi rat van Idhi angrêmbag prakawis. Pagêripun banon ing jrambah wau ingkang têngah kaêtrapan gambaripun Kangjêng Sri Maharaja ing nagari Walandi, dene agêngipun inggih sami kalihan kawujudanipun. Kaapit-apit tuwin salajêngipun ubênging [u...]
[...bênging] jrambah punika, tinrapan gambaripun para Kangjêng Tuwan Bêsar ingkang amiwiti jumênêng dumugi pungkasanipun pindhah. Wondening kamar-kamar sanèsipun, sadaya sami kangge kantoripun para
wau, ingkang têngên kantor pangadilan luhur katêmbungakên Walandi Oêrehsêhof, inggih punika ingkang anitipariksa sêrat-sêrat parampunganipun pangadilan ing tanah Indiya Nèdêrlan sadaya. Pangapiting palis kang sisih kidul utawi kiwa, punika kamar bolah militer, kanamakakên Kongkordheyah.
Sawingkingipun griya paleis wau, wontên radinan ingkang dhatêng ing khitha lami kang anama Jakarta, ing kiwa-têngênipun lurung wau wontên têtanêmanipun kênari sampun agêng angayomi ing margi, griya-griya ing kitha punika kathah katingal sampun awon-awon awit sampun sami kina amargi pandamêlipun kala kumpêni, ingkang sami angênggèni ing ngriku sapunika, kathah turunipun tiyang Portêgis, Walandi tuwin Cina.
Ing kitha kina Jakarta ingkang samangke kanamakakên Bêtawi punika wontên sirah utawi cumplung tiyang kasundukakên ing dêdamêl waos, katumpangakên ing sanginggiling pagêr banon pinggir margi, ananging cumplung wau kaisenan gamping sarta dipun labur pêthak, mila botên katingal pathakipun, ing sangandhapipun pathak wau wontên sêratanipun Jawi kina, sanès sangêt rupining aksaranipun yèn tinimbang kalihan aksara sêrataning tiyang sapunika, mila tiyang samangke mèh botên sagêd angungêlakên, sagêdipun angungêlakên manawi sangêt pangijanipun. Mila dangu anggèn kula angija ing sêratan wau, dangu-dangu inggih ugi pinanggih ing ungêlipun, dene saking pamanggih kula ungêlipun kados ing ngandhap punika:
Pèngêt, sakipeli jêjênês marisi jail i nagara, ka uwis kokum, Piter erberfel, pacuhwan ana kang ngadhêgakên amah gêdhong, atawa kayu papan, atanapi ananandur, ing sajroni êgonênggon. iki, mêngko têka
gancaring cariyosipun, dene ing ngriku wontên cumplung ingkang makatên wau, ingkang kula pitakeni tumuntên apratela yèn kala Panjênênganipun Kangjêng Tuwan Bêsar Endhrêk Swar dhê Krun nalika taun Walandi 1722 wontên Walandi pranakan, nama
saking karampunganipun, Walandi wau katigas jangganipun, sirahipun kasundukan ing waos, tumuntên katrapakên ing pagêr banoning griyanipun. Karampungan ingkang makatên wau inggih lajêng sanalika katindakakên. Sarta cumplung wau taksih kalulusakên kantos sapunika kados kang kapratelakakên ing nginggil.
Sasampuning kula ningali punika wau, kula lajêng dhatêng kantor Karesidhenan, dhatêng kula ing ngriku kula kadêdahakên dening mitra kula pirantos paukuman [pauku...]
[...man] kisas, kala ing jaman kina ingkang karimatan ing satunggiling kamar kantor wau. Dene warnenipun kados ta 1. Tong agêng, 2. Tosan panjang lancip, 3. Kajêng balok prapatan, tuwin 4. Klewang agêng. Ingkang rupi tong punika katrapan paku-paku anracap, lancipipun sami wontên ing lêbêt. Bilih wontên tiyang ingkang karampungan ukum kisas, mangka priyantun kang nyêpêng pangadilan anêmtokakên pêjahipun tiyang wau amêsthi dipun êtong, tiyang punika inggih lajêng kalêbêtakên ing tong ingkang lajêng katutupan tuwin tumuntên dipun galundhungakên kantos dumugi sapêjahipun tiyang kang kaukum punika, 2 warni tosan lancip, agêngipun salandheyan, panjangipun watawis 6 kaki, kang têngah mawi gêgêlan, kanamakakên sêpis, panganggnipun kacublêsakên ing juburipun tiyang kang kaukum katêmbusakên ing ngêmbun-êmbunan, sampunipun makatên tiyang wau lajêng dipun êpe kantos dumugi ing pêjahipun. 3. Warni kajêng balok prapatan kandêlipun watawis 6 dim, inggilipun 10 kaki, panganggnipun, tiyang
ingkang kaukum dipun pênthang asta tuwin sukunipun kapaku pikantuk ing kajêng wau, tumuntên kaêpe kantos dumugi sapêjahipun. 4. Warni klewang agêng pamagasan jangga.
Ing liya dintên kula dipun ajak dening mitra kula numpak kreta kang kawastanan tramwe, kreta wau anglangkungi agêngipun, rodhanipun tosan alit-alit sami wontên ing sangandhipun kreta, ananging rodha wau tumumpang ing klacen tosan, pratikêl tuwin wangunipun sadaya kados kreta latu, ananging katarik dening kapal têtiga jejer pangrakitipun. Lampahipun kreta wau mêdal ing sawatawis pinggiring radinan agêng awit saking ingêbum Bêtawi dumugi ing mèstêr kornelis. Sabên 10 mênut wontên kreta trem punika ingkang mangkat saking pagenan kêmpalanipun kreta wau, sintêna tiyangipun kemawon kenging dhèrèk numpak, dene tambanganipun tiyang satunggil saking ing ngêbum dumugi ing wèltêvrèdhên 10 sen, saking wèltêvrèdhên dumugi ing mestêr kornêlis ugi 10 sen. Ananging manawi wontên tiyang ingkang badhe nunut,
kreta tram wau botên mawi kaandhêgakên, nanging lajêng mancolot saking ing wingking kemawon. Kajawenipun manawi wontên nyonyah utawi tiyang èstri ingkang badhe dhèrèk, punika dipun lèrèhakên sakêdhap. Kajawi saking punika lampahipun botên lèrèh-lèrèh, nanging namung bilih dhatêng ing pagenan palerehan gêntos kapal, punika sayêktos inggih lèrèh, sarèhning kreta punika lumampah dhatêng ing klacèn, mila dados botên sagêd menggak-menggok, namung dhèrèk saurutipun klacèn wau kemawon. Palênggahaning tiyang ingkang dhèrèk ing kreta namung dhingklik kajêng panjang kemawon.
Kajawining mirah tuwin gampilipun tiyang kêkesahan numpak kreta tramwe wau, pintên-pintên tiyang nyewakakên bendhi kang lênggahanipun kêkalih ungkur-ungkuran, kawastanan dhosadho ingkang sae-sae warni sarta kapalipun. Punapadene glindhing inggih kathah ingkang prayogi kaetang sadintênipun rintên dalu ewon têtumpakan ingkang makatên punika, dene sewanipun salampahan, namung satangsul. Lêmêsipun [Lêmêsi...]
[...pun] tiyang numpaki punika dene kenging kabêkta ing pundi sapikajêngipun ingkang nyewa, mila kathah tuwan-tuwan Walandi ingkang nyewa têtumpakan wau.
Ing wanci enjing kula numpak kreta tremwe kesah ing mèstêr kornelis, têbihipun saking kitha wèltêvrèdhên tigang pal, ing ngriku wontên tangsènipun prajurit sarta griyanipun para upsir, kathahipun soldhadhu kang wontên ing tangsi punika, kacriyos tigang atus, mila ing cêlakipun tangsi wau kathah griya-griya Walandi toko sarta wontên pacinanipun. Ing ngriku punika wontên Asistèn Residhèn piyambak, ingkang nyêpêng panguwasa sarta nyêpêng kapolisèn. Mila ing ngriku punika katingal kados kitha alit piyambak.
Botên antawis têbih saking tangsi wau, wontên pandheyanipun Gupêrmèn, pamulangan damêl sanjata, pagenanipun dandosi sarta ngewahi sanjatanipun para prajurit, ingkang madanani ing pabrik wau Litnan anama Tuwan Kun (KUHN) sadaya sanjata lami ingkang ênggènipun ngisèni saking ngajêng, kaewahan kadamêl sanjata ingkang pangisènipun saking wingking, sanjata ingkang
kaewahan ing ngriku punika, kanamakakên sanjata Kun. Awit ingkang ngewah nama Tuwan Kun wau. Nalikanipun kula dhatêng ing
pirantosipun sadaya, awit saking kathah sarta sae-sae, tumuntên kula dipun dêdahakên sanjata ingkang sampun dipun ewahi, dados sanjata isenan saking wingking, ing ngriku dipun cobi kasanjatakakên lesan, têbihipun satus pas, ingkang kadamêl lesan warni dlancang kagambar kados dening soldhadhu, anggèning ngungêlakên nalika kula tingali punika ingkang samênut mungêl kaping 15, dene ingkang kenging dhatêng ing gambar soldhadhu wau 12, dados namung tiga ingkang lêpat. Mila agumunakênanggumunakên (dan di tempat lain). dene sanjata namung lup satunggal, agèning ngisèni sarta ngungêlakên ingkang samênut sagêd ngungêlakên kaping 15, inggih punika prayogènipun sanjata isèn-isènan saking wingking wau sagêd rikat pangisènipun patruman tuwin sagêd enggal angungêlakên.
Sasampuning kula ningali ing ngriku, kula wangsul malih, ananging ing margi kula mampir ningali ing pamulangan inggal, anama Gimnasiyum Wilêm kaping 3, pamulangan wau kagunganipun Gupêrmèn, lare-lare ingkang kawulang ing ngriku manawi tlatos sarta srêgêp tampi piwulang, ing salêbêtipun 6 taun bilih mêdal saking pamulangan punika, môngka nalika kadadar ing kasagêdanipun, anêdahakên sampun anyêkapi kasagêdanipun utawi amradini ing sadayaning wêwulang, lajêng kenging dados priyantun Walandi dhatêng ing kantor-kantor Gupêrmèn utawi dados kontrolir, ananging ingkang kathah sami malêbêt dados kontrolir.
Nalika kula ningali wontên ing pamulangan punika, lare ingkang sami kawulang ing ngriku kathahipun kirang langkung wontên wolung dasa, wondening ingkang dipun pagèni lare-lare wau mlêmpak dados satunggil wontên ing griya lotèng wiyar, kasukanan patilêman sadaya, lare satunggil inggih patilêman satunggil, sadaya wau katata sae. Makatên ugi têdhanipun lare-lare wau anglangkungi prayogènipun, manawi [ma...]
[...nawi] enjing pikantuk sarapan wedang tuwin roti, bilih siyang nêdha sêkul tur kathah ulam-ulamanipun, yèn sontên pikantuk têdha cara Walandi awarni kênthang tuwin ulam daging sapanunggilanipun. Dene bayaranipun lare satunggil ingkang
rupiyah, ananging bayaran ingkang samantên wau sayêktosipun botên cêkap, awit saking saening pangrimat sarta wêwulang, mila Gupêrmèn amêwahi sakirangipun wragad, kaetang wêwahipun lare satunggil kirang langkung 1000 rupiyah ing dalêm sataun.
Sarêng sampun salêsih anggèn kula nêningali, kula wangsul dhatêng pondhok kula malih ing Bêtawi.
Sayêktos anyênêngakên ing manah tiyang mônca ingkang ningali ing Bêtawi punika, awit saking saenipun ing pranatan, kathahing griya kang sae-sae, tuwin jêmbaring kitha, kathahipun têtiyang, prayogènipun sadayaning radinan. Kaetang mèh sadaya griya ing Bêtawi sami ngangge diyan kang kawastanan gas. Inggih punika hawanipun asrêp arêng sela ingkang dipun obong, manawi hawa wau dipun sulêt lajêng murub. Dene [De...]
[...ne] pagenanipun angobong arêng kang kangge diyan wau kawastanan pabrik gas, ing ngriku wontên pirantosipun pandamêling gas wau. Rupi tuwin pirantosipun pabrik gas punika, botên kula criyosakên ing sêrat punika, awit yèn makatên badhe kapanjangên cariyos kula, tur tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp piyambak, saèstu botên sagêd gênah utawi têrang ing pangêrtosipun. Cêkakanipun, kula namung sagêd anyariyosakên, yèn awit saking pabrik gas wau dumugi ing Mistêr Kornelis tuwin ing sakitha Bêtawi sadaya
kang dhatêng ing salêbêtipun tèng wau tumuntên kabikak sêkrupanipun amrih wêdaling gas punika, yèn sampun mêdal lajêng kasulêt urubing diyanipun anglangkungi padhang, ingkang makatên punika sadaya margi ing Bêtawi ing
mila yèn tiyang lumampah ing radinan anglangkungi padhangipun, [padhangi...]
[...pun,] botên susah bêkta tèng piyambak.
Wondene diyan gas ingkang kangge ing salêbêting griya, punika pamêndhêtipun gas saking bumbungan tosan kang wontên ing margi, awit saking katrapan bumbungan tosan alit ingkang malêbêt ing griya tuwin dhatêng ing diyan-diyan sadaya, ananging sadèrèngipun dhatêng ing diyan-diyan punika, gas wau malêbêt ing pêthi tosan, ing ngriku wontên pirantosipun takêraning gas ingkang sampun kangge. Pêthi tosan wau sorogipun kacêpêngan dening Walandi ingkang gadhah pabrik gas, sabên wulan sapindhah, Walandi punika dhatêng ambikaki pêthi-pêthi takêran gas, ningali ing salêbêtipun sawulan wau ing sagriya punika sampun ngangge gas sapintên pun,ukuran berat. manawi sampun sumêrêp kathahipun gas ingkang kangge, tumuntên anêdha bayaran rêgènipun gas wau dhatêng kang gadhah griya, dados rêgining gas amêndhêt takêran pun.ukuran berat.
Dene kang kapasang ing pinggiring margi kangge amadhangi ing radinan, punika Gupêrmèn ingkang bayar, ing dalêm sataunipun, bilih kula botên lêpat 60 000 rupiyah.
Ing Bêtawi punika sayêktos kenging kawastanan kitha ingkang anglangkungi sae, griya-griya sarta sadayaning radinan, punapadene pranatanipun botên wontên ingkang kuciwa. Manawi sontên kathahipun para tuwan-tuwan sarta nyonyah-nyonyah ingkang sami bêsiyar numpak kreta agumunakên, botên saking kathahipun kemawon, nanging bagusing têtumpakanipun kreta, ingkang kathah sami ngangge kreta damêlan ing tanah Eropah, kang rêgènipun botên kirang saking 1500 dumugi 3000 rupiyah, dene rakitanipun kathah ingkang ngangge kapal teji Sidni, ugi kantos wontên ingkang rêgi 2000 rupiyah sarakit. Sanadyan botên numpak kreta damêlan Eropah tuwin botên ngangge rakitan teji, ingkang kaangge bêsiyar wau sadaya bagus-bagus. Wondene panganggnipun para nyonyah-nyonyah ingkang sami bêsiyar ugi sami sae-sae, mila para priyantun Walandi ing Bêtawi ingkang tampi blanja 600 rupiyah sawulan, mèh botên cêkap katêdha, awit saking kathah wragadipun têtumbas barang ingkang sae-sae, amargi manawi kêkêmpalan [kêkêmpala...]
[...n] para nyonyah-nyonyah sami jor-joran mangangge sae, ingkang kaping kalih, sewanipun griya sangêt awisipun, kaping tiganipun blanjanipun rencang ugi sami kathah-kathah, ingkang sagêd ngrimati kapal tuwin gadhah kreta punika, kaetang naming para tuwan-tuwan ingkang blanjanipun langkung saking 1000 rupiyah, utawi sanadyan botên gadhah têdha kirang saking samantên sawatawis, nanging botên gadhah anak rayat, punika sagêd ugi ngrimati kapal tuwin gadhah kreta.
Yèn tinimbang kalihan kala jaman ing rumiyin, sayêktos katingalipun ing pangajêngan, kados ta pangangge, praboting griya tuwin têtumpakan, sae samangke, ananging kathah bêbingahipun kala rumiyin. Awit ingkang wau mèh sabên dalu wontên kêkêmpalan utawi pista, dene sapunika botên ngamingakên botên wontên bêbingah utawi ramen-ramen kemawon, nanging wanci pukul wolu sontên sampun mèh botên wontên Walandi lêlênggahan ing ngajêng malih, mila diyanipun sami kapêjahan, dados mèh sadaya griya-griya sampuning pukul wolu sami pêtêng kemawon.
Pangagêngipun jawi ingkang lênggahipun sami kalihan Bupati, ing ngriku botên wontên. Dene ingkang nyêpêng panguwasa naming Asistèn Residhèn kemawon, priyantun Jawi ingkang wontên ing ngriku naming Jaksa, Pangulu tuwin Niyaka pangadilan kemawon, wondene ingkang madanani ing dhêstrik, kanamakakên Kumêndhan Dhêstrik. Dene Bêkêlipun dhusun tuwin kampung ing Batawi kawastanan bek, inggih punika wancahipun têmbung Walandi Weik mistêr.
Tiyangipun Jawi Bêtawi ing ngajêng tiyang Sundha sadaya, ananging sarèhning sampun lami dados karajan kitha Walandi ing tanah Indiya Nèdêrlan, mila kathah bôngsa Indiya ingkang gêgriya ing ngriku, langkung malih kathah para agêng tuwin têtiyang ing tanah Indiya kang sami kalêpatan dhatêng ing parentah, lajêng sami kakarsakakên manggèn gêgriya ing ngriku, punapadene saking kathahipun Cina, mila ingkang pancènipun turunan tiyang Bêtawi sampun mèh botên wontên, sadaya wau sampun camboran, adat, cara, tatakrama sarta têmbungipun ingkang asli, sampun botên wontên. Dados panganggnipun kados [kado...]
Wanci pukul pitu enjing, kula sabarang pangangge kula, kula lêbêtakên dhatêng ing sêtasiyun utawi griya pagenanipun lèrèh kareta latu, pagenanipun nginggah tuwin ngêdhunakên têtiyang sarta barang-barang kang kabêkta ing lampahipun kareta wau, ing ngriku anglangkungi kathahipun tiyang ingkang sami badhe dhèrèk lampahipun kreta latu sami angêntosi, dene kreta kang katarik kapal tuwin dhosadho kang katumpakan para tuwan-tuwan dhatêng ing ngriku, punapadene kang kasadhiyakakên badhe kangge katumpakantumpakan. têtiyang ingkang mêdhun
sulingipun kreta latu kang kaêntosan ing kathah, botên antawis dangu kreta wau dhatêng lajêng lèrèh ing ngajêngipun sêtasiyun wau, ing ngriku têtiyang ingkang sami mêdhun tuwin ingkang minggah
nunut lampah kreta latu sami rêbat inggal, mila anglangkungi ramenipun, sarêng sadaya sampun sami minggah ing kreta, makatên ugi kula sampun pikantuk pagenan
pukul sadasa, kreta latu sampun dhatêng ing sêtasiyun ing Bogor utawi Beitênsorêk.
Ing cêlakipun sêtasiyun punika wontên griya lusmen agêng, sae tur amantêsi, kula inggih lajêng lèrèh wontên ing lusmen punika, sarehne kula dhatêng saking Bêtawi pagenan ingkang panas, dados raosipun badan kula sakeca, awit saking kraos asrêp, amargi inggilipun ing Bogor punika
wontên 800 kaki ing sukonipun rêdi Salak, ing ngriku punika pancèn nagari ingkang kadalêman dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral ing tanah Indiya Nèdêrlan. Dene ingkang nyêpêng parentahipun ing ngriku Asistèn Residhèn kemawon kabawah dening Residhèn ing Bêtawi, pangagêngipun Jawi ugi botên wontên, pranatanipun sami kados ing Bêtawi, ananging wadananipun dhêstrik ing ngriku kawastanan Camat.
Dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, katingal saking ngajêng katêbihan anglangkungi agêngipun. Palataranipun ingkang ngajêng wiyar ngajêngipun dalêm mawi wontên balumbangipun ingkang isi toya, dene dalêmipun kaapit-apit gêdhong agêng kêkalih kados paleis wèltêvrèdhên ing Bêtawi sanèsipun naming dalêm sarta botên mawi lotèng kemawon saha têngahing dalêm ingkang nginggil wontên mênaranipun, kenging dipun inggahi kadamêl ningali têbih, ing ngajêngan lêrês sawatawis têbih katingal wontên tugu banon inggilipun watawis 80 kaki, salêbêting dalêm anglangkungi sae [sa...]
[...e] sarta jêmbar lotèngipun kaplêster ngangge gamping sela lintang, mawi kaukir. Sawingkinging dalêm wontên patamananipun ingkang wiyaripun watawis 30 bahu, ananging patamanan wau ingkang dhèrèk dados kagunganipun Kangjêng Tuwan Bêsar namung kidhik ingkang cêlak dalêm kemawon, sanèsipun kagunganipun parentah sadaya. Patamanan ingkang kagunganipun parentah wau, kang nyêpêng Walandi lênggahipun kawastanan dhirektur, ingkang kablanja 800 rupiyah sawulan. Dene pêrluning Gupêrmèn yasa makatên punika, amrih pêncaring kawruh bab têtanêman, mila têtanêman saking nagari ing sabrang
blanjanipun dhirektur kang kapratelakakên ing nginggil wau, ing dalêm sataunipun parentah aparing wragadipun patamanan wau watawis 30.000 rupiyah. Wondene têtanêman kang wontên ing ngriku, yêktosipun kula botên sagêd anyriyosakên sadaya,
kathahing toya, malah toyanipun kantos kadamêl rêrênggan kados ta: umbul kang pancuratipun toya inggiling kantos 10 kaki, balumbang sarta pasiraman. Ananging ingkang makatên wau kula botên gumun, awit aningali saking kathahing wragadipun kantos cariyos kula ing nginggil wau.
Sadanguning wontên kreta latu punika, mindhak kathah para tuwan-tuwan ingkang gêgriya wontên ing ngriku, tiyang damêl griya, mindhak lami mindhak kathah, awit tuwan-tuwan ingkang nyêpêng damêl ing bêtawi kathah sênêng gêgriya ing Bogor, amargi saking asrêping hawanipun, tuwin gampiling kesah wangsul dhatêng ing Bêtawi, awit kreta latu mangkat saking Bogor jam 7, dhatêngipun ing kitha Bêtawi jam satêngah 10, sabibaripun
payahipun, mila para tuwan-tuwan wau naming sabên kalih utawi tigang dintên sapindhah dhatêng ing kantoripun ing Bêtawi.
Wondene margining basiyaran, naming satunggil, ingkang mubêng ing pagenan Kabupatèn lami dumugi bumi ing Comas, margi wau sarehne siti parêden, dados minggah mêdhun.
Ing samôngsa kula kesah dhatêng padusan kang kanaman Kotabatu, têbihipun saking Bogor 4 pal, padusan wau kadamêl balumbangan mawi kabanon, dados tiyang ingkang adus inggih lajêng malêbêt ing balumbang wau, toyanipun mêdal saking sumbêr agêng mila anglangkungi bêningipun. Dene lêbêtipun sarehne wontên korining margènipun toya, mila kenging kalêbêtakên ngantos 15 kaki, yèn dipun cèthèkakên naming wontên toyanipun 4 kaki, pinggiring padusan punika wontên griyanipun mawi kamar pagenaning têtiyang cucul tuwin dandos ingkang sami adus. Sintên tiyangipun kang adus ing ngriku sami bayar sarupiyah dhatêng ing Cina kang nyêpêng padusan punika. Padusan wau Walandi ingkang [ing...]
[...kang] gadhah bumi kang nama Comas, awit pagenanipun wontên ing bumi Comas wau, dene Cina kang nyêpêng punika nyewa dhatêng ing Walandi kang gadhahi padusan punika. Ing sajawining padusan wontên tiyang sêsadeyan warni-warni arupi têtêdhan tuwin minuman, mila ambingahakên dhatêng têtiyang kang sami dhatêng ing ngriku. Kacriyos manawi tiyang èstri botên gadhah anak, môngka adus wontên ing ngriku, lajêng sagêd wawrat sarta gadhah anak. Tuwin wontên selanipun ing sacêlaking padusan wau ingkang dipun mêmule ing kathah, bilih wontên tiyang kang gadhah pitajêng môngka katrimah anggènipun mêmuji ing ngriku, sayêktos badhe kadhatêngan sasêdyanipun. Mila kathah tiyang amônca kang sami mêrlokakên dhatêng ing ngriku.
Kacriyos pagenan punika ingkang wau tilasipun kadhaton Pajajaran inggih punika kadhatonipun Ratu Siyung Wanara.
Anglangkungi bingah kula amirêng pawartos yèn ing Bogor badhe wontên balapan kapal, mila kapêrlon kula angantosi ing ngriku, sarêng sampun dumugi ing dintênipun [di...]
[...ntênipun] balapan wau, kula kesah ningali ing pagenan punika, sadhatêng kula ing pagenan balapan, ing ngriku kula ningali wontên siti waradin sarta lapang watawis wiyaripun saprapat pal, panjangipun satêngah pal, ingkang têngah mawi karajêgan dêling mubêng panjang, kacriyos saubênganipun lonjong wau têbihipun sapal.
Enjing punika ing ngriku sangêt ramenipun awit saking gamêlan tuwin musikan. Pinggiripun wetan siti lawang wau kasukanan panggung wiyar sarta panjang, inggih punika panggènanipun para tuwan-tuwan sarta nyonyah ingkang sami aningali, ing sakiwa
minggah ing panggung agêng wau, têtiyang ingkang sami ningali anglangkungi kathahipun prasasat ing sapinggiripun siti lawang wau mubêng kaubêngan tiyang-tiyang ingkang sami ningali kemawon.
Sasampuning para tuwan-tuwan ingkang klêmpakan andamêl balapan sami dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Gupêrnur Jendral rawuh ing ngriku sagarwanipun. Watawis pukul 10 wontên kapal nênêm kathahipun sami teji sadaya katumpakan dening rencangipun ingkang gadhah kapal, dene panganggèning kang numpaki wau namung clana panjang rasukan cêkak kados dening sikêpan, sarta ngangge topi alit, wêdalipun kapal wau mawi katabuhan gamêlan sarta musikan, kabêkta ing sangajêngipun panggung
karajêgan, wangsul dhatêng ing sangajênging panggung katingalan pundi ingkang wontên ing ngajêng piyambak punika ingkang mênang ananging pikantukipun ganjaran kapal ingkang mênang punika manawi sampun mênang plajêngipun kaping kalih.
Ing dintên punika kados wontên kapal 40 ingkang sami dipun abên balapan, mila bibaripun kantos pukul 1 siyang. Antawis kalih dintên inggih balapan malih pranatanipun inggih kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Sasampunipun punika, dalonipundalunipun. lajêng pista dhangsah ing panggung wau, sarta angêdum ganjaranipun [ga...]
[...njaranipun] ingkang anggadhahi kapal mênang plajêngipun.
Kapal ingkang kangge balapan punika botên kenging katumpakan kaangge kêkesahan utawi kangge rakit ing kreta, awit bilih wontên kapal lumajêng ing sangajêngipun anguwatosi, awit lajêng lumajêng kumêdah anglancangi kapal ingkang wontên ing sangajêngipun wau.
Pangrimatipun kapal kang kangge balapan punika ugi sanès kalihan kapal sanèsipun. Awit têdhanipun kêdah ngangge rumput ingkang sampun garing, amrih sagêda singsêt awakipun, nanging botên kenging lêma, sarta sampun kantos kathah-kathah wêdalipun kringêt bilih kadamêl balapan, mila inggih pangumbenipun ugi kapanci ing dalêm sadintênipun.
Mila yèn tiyang botên sugih, saèstu botên sagêd andhèrèk gadhah kapal kang kangge balapan, amargi kêdah sae pangrimatipun, botên kenging kangge ing damêl sanèsipun dene kanggenipun balapan, naming kaping kalih kang ing dalêm sataun.
sakêdhik, namaning bumi kagunganing parentah wau Blubur, botên ngamingakên ing Bogor kemawon ingkang sadaya bumi gadhahanipun tiyang partikêlir, nanging ingkang makatên wau ing salêbêting Karesidhenan Bêtawi sadaya parentah botên kagungan bumi. Bumi ingkang dados kagunganipun Gupêrmèn, naming ingkang taksih wujud wana ingkang botên kalêbêt darbekipun tiyang partikêlir.
Ing Bogor punika kaetang sabên siyang utawi sontên jawah, langkung malih bilih môngsa rêndhêng jawahipun botên wontên lèrèhipun.
Tiyangipun ing Bogor punika tiyang Sundha sadaya, padhusunanipun sae-sae sarta katingal rêja. Sarèhning siti parêden, kathah jawah tuwin kathah
awit saking sakeca asrêping hawanipun ing Bogor wau, mila kathah para tuwan-tuwan ingkang sênêng gêgriya sarta [sar...]
Ing wanci enjing kula numpak kreta ngangge kapal rakitan pos saking Bogor dhatêng ing Karesidhenan Prayangan, lampahipun kreta tansah minggah kemawon. Ing margi botên ngamingakên saening têtingalan rêrêngganing wukir, nanging kathah griyaning para tuwan-tuwan ingkang nyêpêng utawi gadhah siti, watawis wontên 14 pal saking Bogor wontên griya pasewan pagenanipun tiyang sakit, namaning pagenan punika Gadhug, dene griya wau ingkang gadhah dhoktêr Walandi, mila pagenan punika kadamêl pagenan patirahaning têtiyang utawi Walandi ingkang sami sakit, awit saking sakecaning hawa asrêp, amargi inggilipun wau watawis wontên 1600 kaki. Lampahipun kareta taksih manginggil kemawon, botên antawis dangu kreta kula lajêng katarik dening maesa kantos [ka...]
[...ntos] sakawan rakit, watawis pukul 11 lampah kula dumugi ing sanginggiling gêgêripun rêdi mega mêndhung watêsipun Karesidhenan Bêtawi tuwin Prayangan, ing ngriku sangêt asrêpipun awit inggiling watawis wontên 1400 kaki, sarehne kula sampun numpak kreta sakenjing, mila kula lajêng ngaso ing griya alit pancèn pagenan palerehaning têtiyang ingkang sami lumampah, ing griya wau mawi kasukanan meja tuwin dhingklik, pirantos palênggahanipun para tuwan-tuwan Walandi ingkang lèrèh ing ngriku.
Saking griya alit wau sagêd aningali tanah Prayangan ingkang sadaya siti parêden, mila katingal anglangkungi bagusipun, awit warni-warni rupenipun, gumuk pating prathuthuk, jurang cêrung
mêndhung, yêktosipun kirang papan panyêrating cariyos punika, mila rêrênggan wau naming kula sambi-sambi kemawon. Botên antawis dangu anggèn kula lèrèh ing ngriku, kula lajêng numpak kreta malih anglajêngakên [a...]
[...nglajêngakên] lampah kula, mêdhunipun kreta mawi katrapan sêpatu tosan rodhanipun ingkang wingking amrih sampun kantos kadrojog lampahipun. Lampahipun kreta ngangge sêpatu wau watawis wontên kalih pal têbihipun. Sampunipun punika lajêng karakitan kapal malih, botên antawis dangu lampahipun kreta, kula ningali griya Walandi agêng ing wingkingipun mawi wontên patamananipun sae, kula pitaken dhatêng kusir punika griya punapa, wangsulanipun, punika griya sakit ing Sindhanglayah, nama ingkang makatên wau têmbung Sundha, kados kenging katêmbungan Jawi Sêndhanglaya. Ing ngriku kula lèrèh badhe aningali, mila kula lajêng kapanggih kalihan dhoktêripun ingkang gadhah griya sakit wau, amurih supados kula dipun sêrêpakên griya sakit punika, saking panêdha kula wau inggih dipun dhèrèki, lajêng kadêdahan sadaya, sawawratipun griya inggih sae, saha kala punika kalêrês kathah para tuwan-tuwan Walandi ingkang sami sakit manggèn wontên ing ngriku, kula pitaken dhatêng ing dhoktêr wau, kok dados ing ngriku kasukanan griya sakit, saking
wangsulanipun, inggih awit saking asrêpipun, amargi inggiling pagenan punika, watawis wontên 3800 kaki, sarta toyanipun kalêbêt kathah tuwin sae, ing sawingkingipun griya sakit wau mawi karêngga dening patamanan sêkar warni-warni, amrih ambingahakên dhatêng kang sami sakit, awit wontên kang katingalan sarta sêsênênging manah. Sasampuning kula ningali ing ngriku kula lajêng anglajangakên lampah kula malih, botên antawis têbih naming kirang langkung sapal saking Sindhanglayah, wontên griya malih, kula pitaken, punika griya punapa. Angsulanipun ingkang kula pitakeni punika pasanggrahanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral anama Cipanas, kula inggih ugi aningali, ananging griyanipun kalêbêt limrah kemawon, dene wêngkonipun wiyar katanêman sayuran dhaharipun Kangjêng Tuwan, mila sabên dintên ingkang dados juru taman angladosakên kawêdalanipun sayur dhatêng ing Bogor, dene inggilipun watawis wontên 3400 kaki, mila inggih sangêt asrêpipun. Botên antawis dangu kula anglajêngakên lampah kula, watawis [watawi...]
[...s] jam 3 siyang kula dhatêng ing Cianjur, ing ngriku kula sipêng sadalu.
Ing kitha punika kala rumiyin kitha Karesidhenan, ananging samangke naming katanêman Asistèn Residhèn kemawon. Dene Residhenipun amanggèn ing Bandhung, mila makatên ing Bandhung punika kaetang têngah-têngahing Karesidhenan Prayangan kang sisih êlèr urutipun margi agêng.
Ing Cianjur punika kitha alit, sarta kirang prayogènipun, dene inggilipun saking laut watawis 1500 kaki. Griya Kabupatèn pagenan nampeni tuwin pondhokanipun tamu, griya papan agêng wangun loji, dene BupatenipunBupatinipun (dan di tempat lain). manggèn ing griya alit sisihipun griya tamu wau, makatên ugi griya Asistèn Residhenan kang wau griya Residhèn, ugi papan kemawon. Ingkang anèh-anèh malih kang pantês kenging kula cariyosakên ing sêrat punika botên wontên. Mila kula enjingipun lajêng dhatêng ing Bandhung, dhatêng kula ing Bandhung wanci jam 12 siyang, ing margi lampahipun kreta inggih minggah mêdhun [mêdhu...]
[...n] kemawon, katarik maesa tuwin ngangge sêpatu, ananging taksih kathah minggahipun, awit inggilipun kitha ing Bandhung punika watawis wontên 2200 kaki.
Wondene kitha ing Bandhung punika rêja sarta sae, radinaning basiyaran inggih kathah tuwin rêsik, pinggiring radinan katanêman pagêr luntas, mila anyênêngakên ing têtiyang amônca kang sami dhatêng ing ngriku, awit saking raharjanipun kitha, kathah têtiyang grami para tuwan-tuwan Walandi inggih ugi kathah, alun-alunipun sae saha wringinipun agêng-agêng, ing ngajêngipun griya Kabupatèn wontên griya banon panggung kêkalih pagenanipun anabuh gôngsa. Dene griya Kabupatènipun ugi kados ing Cianjur mawi wontên
pondhokanipun wolu, wingkinging griya wontên balumbangipun wiyar pagenaning ulam gramèh.
Griya kang dipun agèni Bupatenipun, ugi wontên ing sisihing griya agêng pamondhokan wau, ananging sawawrating sangêt alitipun, dene praboting [pra...]
[...boting] griya inggih limrah kemawon. Bupati ing ngriku sangêt sugihipun, awit Bupati ingkang sampun tilar dunya punika pamêdalipun watawis wontên kalih têngah kêthi ingkang sataun, dene ingkang gêntosi sapunika sampun suda pamêdalipun tinimbang kalihan ingkang sampun tilar donya, nanging ugi taksih kathah, watawis pamêdalipun samangke wontên sakêthi kang ing dalêm sataun. Pamêdalan ingkang samantên wau, ingkang wolung lêksa ganjaran kawêdalaning tanêman kopi, kang kalih lêksa sataun balanjanipun pananggalan.
Mila satilaripun donya Bupati kang rumiyin, anama Radèn Adipati Wiranata Kusuma, ridêr saking ordhê Nèdêrlansên leyo utawi bintang singa barong ing Nèdêrlan, nalika ing salêbêtipun taun 1874, atilar yatra sarta barang, watawis tigang yuta rupiyah. Dene satilaripun Radèn Adipati wau, ingkang kagêntosakên dados Bupati ing ngriku, patihipun kalêrês sadhèrèkipun anèm, mila makatên, awit putranipun kêkalih dening parentah taksih dèrèng cêkap anyêpênga Kabupatèn, lajêng kadadosakên [kadado...]
[...sakên] patih amrih ing wingking manawi ingkang paman tilar utawi lèrèh, piyambakipun sagêda gêntosi dados Bupati ing Bandhung.
Griya Karesidhenan watawis wontên sapal têbihipun saking Kabupatèn, kapêrnah sajawining kitha kang sisih êlèr, pagenanipun griya wau watawis wontên 100 kaki inggilipun saking alun-alun, mila tawang sangêt, sagêd anêningali ing têbih.
Sarèhning kula mirêng yèn ing ngriku wontên pamulanganing parentah pagenanipun mulang lare-lare ingkang sumêja dados guru pamulangan ing tanah Pasundhan. Kula amêrlokakên aningali, dhatêng kula ing pamulangan guru punika, lajêng pinanggih kalihan Walandi ingkang dados guru ing ngriku, kula pratela yèn badhe sumêrêp ing
wangunipun prayogi sarta agêng, mawi ingapit-apit griya wangunipun sami kalihan griya pamulangan wau, nanging sawatawis alit. Griya pangapit [pa...]
[...ngapit] punika kaênggenan dening guru Walandi kêkalih ingkang sami mulang wontên ing pamulangan punika.
Ing salêbêting griya pamulangan wau, kamar kang kaêngge mulang mawi kapinta-pinta, pagenanipun lare ingkang taksih inggal malêbêt ing pamulangan, tuwin ingkang sampun kathah kasagêdanipun.
Sawingkinging griya pamulangan mawi karêngga têtamanan sari, sarta wontên gêdhongipun panjang pondhokanipun lare-lare ingkang sami kamulang ing ngriku, kajawenipun kaparingan pagenan, lare-lare punika sami dipun blanja pananggalan dening parentah, ingkang sawulan 15 rupiyah.
Ing Kabupatèn Bandhung punika wontên Asistèn Residhenipun ingkang nyêpêng panguwasa nagari utawi ingkang anindakakên pandamêlan padintênan tuwin prakawis polisi, kados ing Kabupatèn sanèsipun. Dados Residhèn botên dhèrèk ngasta ing Kabupatèn Bandhung,
Sumêdhang, lampahipun kreta samargi-margi taksih minggah mêdhun kemawon, ngangge sêpatu tuwin katarik dening maesa, sanadyan dangua lampahipun kareta, nanging sarehne kathah têtingalan ing rêdi-rêdi tuwin jurang-jurang, mila anyênêngakên ingkang lêlampah. Ing Sumêdhang ugi taksih asrêp, awit inggilipun saking laut watawis wontên 1400 kaki, kithanipun alit nanging nyênêngakên awit saking rêsikipun sarta saening têtanêman langkung malih ing alun-alun sênêngipun ingkang ningali, awit aningali bagusipun griya pamondhokan Kabupatèn kados ing Bandhung, griyanipun agêng sarta sae, sawingkingipun ugi mawi wontên sagantênaning wiyar pagenanipun ulam gramèh, kaapit ing rêdi, kang tirta akomplang-komplang kados gêdhah kasorodan ing surya, wêwayanganing giri kêkalih katingal ing salêbêting warih,
kinarya lêlangên ing ngriku, sampuning pangrêngga kula ing sagantênan wau, kula anglajêngakên cariyos.
Ingkang dipun ênggèni bupatinipun ugi griya alit ing sisihipun griya pamondhokan agêng wau, alun-alun ingkang sisih êlèr dados ajêng-ajêngan kalihan Kabupatèn, griya Asistèn Residhèn sisih wetan griya bolah ingkang kilèn masjid agêng.
Bupati ing Sumêdhang punika pangkatipun Pangeran, mila makatên ingkang rama kang wau ugi nama Pangeran.
Dalu kula dipun pameri bêdhayanipun Kangjêng Pangeran, sami kajogedakên kathahipun 8, sami sêlir sadaya, mila warnenipun sae-sae, panganggnipun sadaya mobyor awit saking kathahing jêne tuwin intên. Yèn ing Pasundhan jogedipun wau sampun sae tur tanpa tandhing.
Enjing kula mangkat saking Sumêdhang badhe dhatêng ing Ciamis Karesidhenan Carêbon. radinanipun kirang prayogi sarta
sampun watawis pukul 10 saking sampun sangêt arip sarta sayah kula, dados kareta kula purih lèrèh ing sangajênging griya pajagèn, kula lajêng mêdhun lèrèh tilêm ing salêbêting pajagèn wau, sarêng watawis jam 6 enjing kula tangi, kagèt aningali pajagèn ingkang kula tilêmi wau sampun pinanggih kagrêbong dening cindhe, kula pitaken, sintên ingkang grêbong wau, angsulanipun ingkang kula pitakeni, sarêng tiyang jagi sumêrêp kula tilêm ing ngriku, tiyang kang satunggil lajêng mantuk lapur dhatêng lurahipun, yèn wontên lèrèh sangajêngipun ing pajagèn, sarta priyantunipun lajêng tilêm ing pajagèn. Sarêng Lurah dhusun tampi lapur ingkang
bantal guling tuwin lemekipun, manawi kula badhe ngangge, punapadene bêkta têtiyang dhusun kathah sami kapurih anjagèni pagenan kula tilêm sarta kreta kula, awit pagenanipun pajagèn punika cêlak [cê...]
[...lak] ing wana sarta têbihipun saking dhusun watawis satêngah pal.
Sarêng enjing kula tangi wau sampun wontên sadhiyanipun sarapan, awarni wedang kopi, kêtan puli, tigan sarta dhendheng sangsam. Kula inggih lajêng anêdha ing sêgahan wau.
Pajagèn ingkang kula tilêmi wau dhèrèk Kabupatèn ing Manungjaya, Karesidhenan Prayangan, watawis jam 7 kula mangkat saking ngriku, dhatêng kula ing Ciamis pukul 10 enjing punika ugi.
Tanah ing Pasundhan Karesidhenan Prayangan punika botên wontên ingkang waradin, sadaya siti parêden, laladaning Karesidhenan punika sangêt jêmbaripun, nanging tiyangipun naming sakêdhik, wondening kawêdalanipun awarni kopi, lumados dhatêng ing Guprêmen, punapadene parentah angarsakakên nanêm kinah (china) watawis kathahipun 900 bahu, inggih punika ingkang kadamêl kênini kang kaangge jampining tiyang sakit panas, aliya saking punika sawatawis wontên para tuwan-tuwan Walandi ingkang sami nanêm teh.
Wondening ingkang wau siti Prayangan punika watawis nalika taun Walandi 1677 utawi taun Hijrah Be ôngka 1088, nalika awit jumênêngipun Kangjêng Susuhunan Mangkurat kaping 1 kaparingakên dhatêng Kumpêni, nalika taun walandi 1705, awit jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana kaping 1 utawi kang kasêbut Kangjêng Susuhunan Pugêr, punika pungkasanipun
samantên Kumpêni anglulusakên caraning panyêpêngipun para Bupati ing ngriku ing Kabupatènipun piyambak-piyambak, kados nalika taksih kaasta dening Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, inggih punika bumi saKabupatèn wau kagadhuhakên dhatêng ing para Bupatinipun piyambak-piyambak, mila siti Kabupatèn punika, prasasat kados gadhahanipun para Bupati, mila para Bupati tuwin priyantun botên kablanja dening
Gupêrmèn, ananging pikantuk pawêdalaning bumi Kabupatènipun kemawon. Para Bupati pikantuk pawêdalanipun pantun satunggal
tiyang alit pikantuk sangang panduman saking para sadasa, dene para priyantun sadaya kablanja utawi kaparingan siti dening Bupatinipun. Gupêrmèn naming mundhut pawêdalanipun kopi kemawon, mawi kabayar ingkang sadhacin 7 rupiyah, ingkang 5 rupiyah kaparingakên tiyang alit ingkang sami nanêm kopi, ingkang sarupiyah dhatêng Bupati, ingkang sarupiyah kaêdumakên dhatêng para priyantun ingkang sami kabêbahan nanêm kopi. Ingkang makatên wau ing salêlêbêtipun taun 1871 bumi Prayangan wau sampun kapundhut dening parentah malih, lajêng kapranata kados ing tanah pasisir Gupêrmenan, pawêdalaning siti dados gadhahanipun tiyang alit sadaya, ananging sami bayar paosing tanêman pantun, wondening kopi katumbas dening parentah kalihan rêgi sami kados ing tanah Gupêrmèn ing Karesidhenan sanèsipun. Dene para Bupati kaparingan balanja pananggalan sadaya, ingkang sataun,
20 000 rupiyah utawi ingkang sawulan langkung saking 1600 rupiyah, kajawi punika Bupati ingkang lami kaparingan wêwahan balanja pananggalan malih ingkang sawulan 1000 rupiyah, blanja wêwahan wau naming dumunung dhatêng ing para Bupati ingkang sami wontên ing nalika siti kapundhut dening parentah kemawon, dene benjing manawi Bupati wau kagêntosan, inggih botên pikantuk wêwahan 1000 rupiyah wau, nanging ngamingakên ingkang 20 000 rupiyah kemawon. Kajawenipun punika para Bupati sami kaparingan ganjaran pawêdalanipun kopi ingkang sadhacin sarupiyah, sarta pikantuk tiyang jagi ayêr utawi pancèn padintênan, kados ing Karesidhenan sanèsipun, wondening blanjaning para priyantun sanèsipun, punapadene kathahing pikantukipun tiyang kang jagi ayêr, sadaya katêmtokakên kadamêl sami akalihan siti ing Gupêrmenan sanèsipun.
Para Bupati ing Prayangan nalika sitènipun kapundhut dhatêng parentah wau, sami kaganjar sadaya, kados ta ing Sumêdhang kaparingan pangkat Pangeran, Bupati ing Bandhung [Ba...]
[...ndhung] kaparingan bintang Nèdêrlansên Leyo utawi ingkang kawastanan Singa Barong ing Nèdêrlan, wondening Bupati sanèsipun ingkang taksih pangkat Tumênggung kang sampun sawatawis lami anggèning dados Bupati sami kaparingan pangkat Adipati, dene ingkang taksih inggal dados Tumênggung kaparingan trima kasih dening parentah.
Anjawi saking punika, ing Karesidhenan Prayangan kawêwahan dipun tanêmi Asistèn Residhèn 4, ing Kabupatèn Bandhung bagiyan Cicahlêngkah, ing Kabupatèn Cianjur bagiyan Sukabumi, ing Sumêdhang bagiyan Tasikmalaya, ing Kabupatèn Sukapura bagiyan Sukapura kolot, ing pagenanipun Asistèn Residhèn sakawan wau kang adados pangagêngipun Jawi ing ngriku lênggahipun Patih minôngka dados sêsulihipun Bupati kang ambawahakên ing bagiyan punika.
Ing Karesidhenan Prayangan punika kaetang botên wontên Cina, wontên ugi sawatawis naming sami dados tukang kemawon, mila makatên awit [awi...]
[...t] botên kenging Cina dhatêng salêbêtipun Karesidhenan Prayangan, bilih dèrèng pikantuk lilahipun
ing ngriku, awit kaawisan dening parentah, mila ing salêbêtipun Karesidhenan ngriku botên wontên ingkang nyêret, manawi wontên tiyang ingkang nyêret satunggal kalih, yêktosipun inggih kalihan calimen, sarta panumbasipun saking bawah Karesidhenan Cêrbon, ing Bêtawi utawi ing Krawang, bilih têtiyang kang bêkta candu malêbêt ing Karesidhenan Prayangan wau kenangan dening Polisi, sayêktos kapatrapan paukumanipun tiyang ingkang anêrak awisan bab candu.
Makatên ugi pagenan pagantosan inggih botên wontên. Mila ing Karesidhenan Prayangan punika sakêdhik sangêt prakawis Polisi, inggih awit botên wontên tiyang nyêret wau tuwin kaetang botên nate srawungan tiyang mônca, amargi sadaya siti parêden, dados sangêt pakewêdipun tiyang [ti...]
[...yang] ing ngriku kang sumêja kesah dhatêng ing liya pagenan, punapadene tiyang saking sanèsing Karesidhenan inggih awis ingkang andhatêngi. Dene manawi wontên prakawis Polisi utawi kadurjanan sawatawis, ingkang limrah inggih sami ngakên kemawon. Mila panyêpêngipun Polisi ing salêbêting Karesidhenan Prayangan punika gampil.
Griyanipun tiyang alit sami ngangge gladhag sadaya, bênggang inggilipun saking siti watawis kalih kaki, dene wangunipun griya sami dara gêpak, botên wontên ingkang pêncu, wondene kang kaangge payon, kambêngan utawi duk.
Panganggènipun tiyang alit saèmpêr kados êncik, sinjangipun sarung awarni lurik, awis-awis ingkang ngangge sinjang bathik, dene ingkang mangangge kados tiyang Jawi punika naming para priyantun kemawon.
Panganggènipun para èstri ugi sami sarungan kemawon dumugi ing sangingilipun udêl botên dipun sabuki, ingkang taksih prawan ngangge rasukan kêbayak nanging botên katutupan utawi dipun bitingi, sarta botên [bo...]
[...tên] ngangge kêmbên. Tiyang èstri ingkang sampun laki sarta gadhah anak, botên ngangge rasukan pindhah tuwin tanpa kêmbên, mila dados angliga kemawon, ingkang mêkatên punika botên ngamingakên yèn pinuju dhatêng ing griya kemawon, nanging sanadyan lumampah dhatêng ing radinan agêng inggih sami makatên sadaya.
Pakurmatanipun tiyang alit dhatêng para agêng tuwin para tuwan-tuwan Walandi taksih kados kala ing kina, awit têtiyang ing ngriku punika awis-awis
Kalampahanipun tiyang alit sami sae-sae, sakêdhik sangêt kang purun lampah durjana, kecu utawi kampak, ing ngriku botên wontên, padhusunan sami rêja, bale pemahanipun sae-sae, kere utawi têtiyang kang kamlaratan mèh botên wontên.
Têtiyang saking kitha Kudus kathah kang sami gêgramen ing ngriku, mila makatên awit wontênipun ing ngriku sami sênêng amargi botên wontên prakawis, sarta inggal sami [sa...]
[...mi] sugih, mila tiyang ing Pasundhan amastani tiyang Kudus punika cinanipun ing tanah Prayangan,
ing Ciamis punika Kabupatèn Galuh bawah Karesidhenan ing Crêbon, warnining kitha kados dene dhusun agêng kemawon. Tiyangipun taksih Sundha sadaya, dene rêjanipun tiyang alit sarta padhusunan taksih sami ugi kalihan tanah ing Prayangan.
Ing Kabupatèn punika wontên Asistèn Residhènipun. Dene griya Asistèn Residhèn wau angajêngakên ing alun-alun, ajêng-ajêngan kalihan griya Kabupatèn.
Griyanipun Kabupatèn taksih inggal, anglangkungi agêngipun, Gupêrmèn anggèning ngarsakakên damêl [damê...]
[...l] griya punika wragadipun têlas 150.000 rupiyah, mila kantos awisipun samantên, awit kajêng jatos kang kangge ing griya punika saking Surabaya sadaya, awit ing ngriku botên wontên kajêng jatos, dene pambêktanipun kajêng wau kawawrat dening baita dumugi ing Tlacap. Saking Tlacap kagered dening tiyang utawi maesa dumuginipun ing Ciamis.
Bupatinipun sapunika botên manggèn ing griya agêng wau, ananging manggèn ing pasanggrahan, ingkang kanamakakên Selagangga, têbihipun watawis wontên saprapat pal saking griya Kabupatèn, pasanggrahan wau kagunganipun Kangjêng Radèn Adipati piyambak, griyanipun kalêbêt alit, nanging anyênêngakên, ing sangajêngipun griya wontên sagaranipun wiyar ingkang kaisenan ulam gramèh, dene kathahipun ulam samangke tanpa etangan, awit saking saening siti, sarta prayogining toya, mila ulamipun dados agêng-agêng sarta sae-sae, wondene griya Kabupatèn, sapunikanipun naming kadamêl sadhiyan pondhokan, manawi wontên tamu
Barang sêsadeyan ingkang rupi têtêdhan tuwin pagêsanganipun tiyang, ing ngriku sangêt mirahipun, awit saking ing pagenan punika botên nate kadhatêngan têtiyang saking ing mônca kang têtumbas utawi kêkilakan, awit saking sangêt têbihipun saking mônca nagari sarta saking Cêrbon kithaning Karesidhenan, ing pasisir êlèr têbihipun langkung saking 70 pal, kajawi saking têbihipun samantên wau, margènipun anglangkungi pakewêd, awit anglangkungi gêgêring rêdi Cêndhana sukuning rêdi Crême, inggilipun watawis 3500 kaki.
Sarehne ing Ciamis botên wontên têtingalan ingkang anèh, mila anggèn kula lèrèh ing ngriku botên lami. Ing wanci enjing kula mangkat saking ngriku, lampahipun kareta sawatawis rêmbên. Awit minggah ing sukuning rêdi Crême, watawis pukul 12 siyang lampah kula dhatêng ing pasanggrahan anama Pênjaluh têbihipun saking Ciamis 4 pos, dene inggilipun 2700 kaki, mila sanadyan dhatêng kula ing
ngriku wanci siyang ugi taksih asrêp, ing ngriku lajêng aso sarta lèrèh nêdha pindhah, pasanggrahan wau ingkang wingking angongkang ing têlaga agêng sarta lêbêt, kakêpung dening rêdi, ing salêbêting têlagi wau, wontên pulonipun pitu sami rêdi sadaya kados dening tumpêng, pulon punika kang satunggil wontên kuburipun Walandi, awit ing ngajêng kacariyos wontên Asistèn Residhèn numpak kapal papriksa ing pandamêlan, sadhatênging cêlakipun ing pasanggrahan punika, dhawah sukonipun kalêbêt ing sôngga tosan, kapalipun nuntên lumajêng, dados Walandi punika dipun seret kalihan kapalipun kantos watawis têbih, sarêng plajêngipun kapal lèrèh Tuwan Asistèn Residhèn wau katulungan ing kathah, tumuntên bêkta ing pasanggrahan punika, ananging sagêdipun anggèning dhawah lajêng kaseret ing kapal wau anglangkungi sangêt, sarêng kraos yèn sakitipun botên sagêd saras, lajêng mamêling, yèn piyambakipun kadugekakên ing jangji, supados kakubura ing satunggiling pulon kang wontên ing salêbêting têlagi wau. Botên antawis lami tuwan Asistèn [A...]
[...sistèn] Residhèn punika tilar ing dunya, kunarpanipun kakubur ing pulon kados wêlingipun ing ngajêng.
Manawi tiyang lênggah ing pasanggrahan kang wingking aningali ing têlagi wau, yêktosipun asrining ranu kasorotan dening sang hyang diwangkara, gumêbyar gumyur cahyaning tirta, surêming têpining têlagi
kacawisakên ing para agêng kang badhe lêlangên ing ngriku amêndhêt ulam.
Pulo pêpitu kang wontên ing salêbêting ranu amêwahi asri dados paesipun têlagi, kêthap-kêthap kubur kang wontên ing pulo, tiningalan kados tunjung seta, rawe-rawe kêkajêngan kang manglung ing toya, mobat-mabit katubing angin gumêrit swaraning dhapuran dêling kados panjêlihing kathik, dene sangêt sêpênipun, botên wontên têtiyang kang lêlampah.
Sasampuning kula nêdha, kula anglajêngakên ing lampah, lampahing kareta saking ngriku wau tansah kageret dening maesa kemawon kantos dumugi ing sanginggiling gêgêripun rêdi Cêndhana watêsing Kabupatèn Kuningan. Dhatênging kreta ing ngriku mêdhunipun kreta lajêng katrapan sêpatu, kados nalika mêdhunipun saking rêdi Megamêndhung. Watawis pukul 6 sontên kula dhatêng ing kitha Kuningan, ugi taksih bawah Karesidhenan ing Crêbon. Ing ngriku kalêrês taksih inggal wontên lindhu anglangkungi sangêt, mila sadaya griya banon sami rêbah, kados ta: Kabupatèn, Asistenan sapanunggilanipun, malah griya payon atêp ingkang pagêripun kêkah inggih tumut sami rêbah, lamining lindhu punika kantos watawis satêngah wulan, awitipun tanggal 25 Oktobêr 1875, sabên dintênipun wontên lindhu sakêdhap-sakêdhap, kacriyos kathahing griya kang sami rêbah watawis wontên 1000, sarehne tiyang ing ngriku mêntas sami kasangsaran, mila kula naming lèrèh aso watawis kalih jam, tumuntên kula anglajêngakên ing lampah kula dhatêng ing Crêbon [Crêbo...]
[...n] wanci jam 12 dalu kula dhatêng kitha ing Crêbon.
Kitha Crêbon punika kalêbêt kitha agêng, tuwan-tuwanipun Walandi kathah, makatên ugi Cina tuwin tiyang Arab, sawawratipun inggih kathah, wontên tokonipun Walandi agêng-agêng, griya bolahipun inggih agêng radinan ingkang kagriyanan dening para tuwan-tuwan Walandi katingal rêsik tuwin sae, tanêmanipun asêm ing sapinggiring margi sampun agêng-agêng angayomi ing radinan, anamung pacinan tuwin pagenan griyanipun tiyang Arab punika ingkang katingal rêsahipun, awit ingkang sapisan margènipun ciyut, kaping kalihipun kathah griya banon agêng-agêng ingkang kasêlanan dening griya payon atêp alit-alit, ingkang angrêsahi ing paningal, punapadene katingal yèn sadaya wau pangrimatipun kirang prayogi.
Griya Kabupatèn risak, mila Bupatinipun pinaringan dening parentah arta sewaning griya, mila griya kang dipun ênggèni griya sewan ing pungkasanipun pacinan kang wontên ing margi agêng.
Tiyang saking ing Kudus anglangkungi kathah sami gêgramen ing ngriku, mila bilih aningali tiyang gêgramen, sayêktos katingal rêja.
Griya Karesidhenan pagenanipun ing dhusun Tangkil, têbihipun saking kitha watawis 2 pal. Cêlaking Karesidhenan wau sawatawis kathah para tuwan-tuwan ingkang gêgriya ing ngriku.
Ing kitha Crêbon punika wontên panjênênganipun Kangjêng Sultan kêkalih, ingkang satunggil Kangjêng Sultan Sêpuh, satunggilipun Kangjêng Sultan Ênèm. Sami kagungan kadhaton piyambak-piyambak. Wondening dhaharipun kapanci blanja pananggalan dening parentah ingkang sawulan. Satunggilipun Sultan 1000 rupiyah, ananging kalih pisan botên kagungan panguwaos punapa-punapa utawi botên ngasta parentah, dados kalih pisan Sultan pradikan kemawon.
Awitipun ing ngajêng mila ing ngriku kantos wontên Sultanipun kêkalih punika, nalika Panjênênganipun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana kaping 2 seda Laweyan taun Walandi 1743, tanah ing Crêbon sapangetan.§ Korte kronijk Reg. Almanak. [sapangeta...]
[...n.] Ing Crêbon wau kala punika sampun wontên Sultanipun kêkalih, awitipun ing ngriku wontên Sultan punika, nalika taun Walandi 1677 utawi Hijrah 1088, Kumpêni dhatêng ing Crêbon andamêl pranjangjiyan kalihan pangagêngipun ing ngriku ingkang kabawah kalihan Kangjêng Susuhunan Amangkurat kaping 1 ing ngriku wontên Pangeran pangagêngipun agami kang satunggal Pangeran Sêpuh, satunggalipun Pangeran Anèm, sami sadhèrèk anèm tuwin sêpuh, kala samantên Kumpêni saking taksih kirang sêrêpipun, mastani raja Crêbon. Sarêng para Pangeran wau kawastanan raja dening Kumpêni, lajêng sami angangge nama Sultan, nama wau inggih kalulusakên dening Kumpêni Sultan pangagêngipun agami salajêngipun, dumugi samangke dados Sultan pradikan, sarta kablanja dening Kumpêni satunggilipun Sultan 1000 rupiyah ing dalêm sawulanipun. Kantos sapunika inggih taksih lajêng makatên, ing samôngsa-môngsa Kangjêng sultan punika seda, inggih kagêntosan ingkang putra
lan tampi blanja pananggalan kados kang kapratelakakên ing ngajêng.
Wondening Kangjêng Sultan wau kalih pisan sami kagungan kadhaton piyambak-piyambak, wondene kadhatonipun inggih taksih kina sarta botên patos karimatan, mila katingal awon lan rêsah, awit sami botên sagêd andandosi ingkang mawi blanjanipun botên cêkap, amargi kangge angrayat putra santananipun ingkang anglangkungi kathah, mila kantos wontên para ratu sarta pangeran ingkang sami anêdha yatra dhatêng ing para priyantun, awit saking kakiranganipun.
Wondening tiyangipun ing ngriku, kula amastani têngahan, wontên Jawenipun, wontên Sundhanipun, ingkang makatên wau botên ngamungakên wicantênanipun kemawon, ananging sajak solah lan panganggènipun. Mila makatên, amargi ing ngriku punika nunggil watês kalihan tanah ing Prayangan.
VII. Cariyosipun ing Karesidhenan Têgal Pakalongan, Wangsul Dumugi ing Samarang
Ing waktu enjing kula mangkat saking Crêbon dhatêng ing Têgal, margènipun mêdal ing pasisir, têbihipun saking laut, watawis sapal utawi têbihipun kalih pal.
Ing margi kula tansah botên kuwawi panasipun, awit kaetang sakêdhik padhusunanipun, sadaya ngêmplak-êmplak kemawon, siti sabin utawi têgilan pasir pasisir, watawis pukul 11 lampah kula dhatêng ing kitha Brêbês, mila kula wastani kitha, awit wontên Bupati tuwin Asistèn Residhènipun, griya Asistèn Residhèn pagenanipun wontên ing sakilèning lèpèn agêng, dene Kabupatèn ing sawetaning lèpèn wau, wondening tata pacaking kitha inggih namung kados dhusun agêng kemawon, sarta wontên griyaning banon sawatawis, ing sangajêngipun Kabupatèn [Ka...]
[...bupatèn] wontên alun-alunipun. Aliya saking punika botên wontên sanèsipun ingkang anèh utawi kang kenging kacriyosakên awit saking angebat-ebati kang badhe andadosakên gumuning kathah, mila botên amêrlokakên lèrèh dangu ing ngriku, nanging lajêng anglajêngakên lampah kula dhatêng ing Têgal, ingkang namung kalih têngah pos têbihipun. Sarêng lampah ngajêngakên dumugi ing kitha Têgal, têtanêmanipun uwit asêm ing sapinggiring radinan sampun agêng-agêng angayomi dhatêng ingkang sami lumampah, botên dangu kula langkung ing sapinggiring alun-alun, lajêng dumugi ing Pacinan, tumuntên dhatêng ing loji griyanipun para tuwan-tuwan Karesidhenan.
Kitha ing Têgal punika kalêbêt sae sarta sawawratipun inggih agêng, papan bale griyanipun têtiyang ing ngriku katingal sae-sae, wondene kang katingal nyênêngakên sae tuwin rêsik, ing sangajêngipun griya Karesidhenan, awit ing ngriku papanipun jêmbar sarta kathah griyaning para tuwan-tuwan Walandi. Pacinanipun katingal sae sarta radinanipun kalêbêt wiyar, Kabupatèn [Kabupa...]
[...tèn] têbihipun saking Karesidhenan watawis wontên sapal têbihipun, griya Kabupatèn kalêbêt griya kina, mila sampun risak, sapunika badhe kadandosan malih, dene Bupatenipun samangke manggèn ing griya pamondhokaning tamu ing wêngkon Kabupatèn wau, mila sangêt rikuhipun kadamêl manggihi tamu utawi para priyantun kathah, inggih awit saking alitipun.
Watawis sakawan pal têbihipun saking kitha ing Têgal wontên astana ingkang kanamakakên Têgal Arum, inggih punika pasareanipun Kangjêng Sultan Matawis ingkang yasa kadhaton ing Plèrèt, putranipun Kangjêng Sultan Agung nalika wontên kraman Trunajaya Kangjêng Sultan wau kèngsêr saking kadhatonipun lajêng têdhak ing Toyamas, ing ngriku lajêng surut, sadèrèngipun seda amêling manawi seda layonipun kakarsakakên mêtak ing siti têgal ingkang ambêtipun arum, wasana Adipati Martalaya ing têgil kala punika, lajêng ngupadosi siti ingkang makatên, pangupadosipun wau manggih ugi têgil ingkang ambêtipun arum, inggih ingkang kadamêl [ka...]
[...damêl] astana punika wau. Wondene rupi tuwin wangun papanipun pasarean, saking paningal kula botên anganèh-anèhi namung limrah kalihan pasareanipun para agêng ing jaman kina kemawon.
Botên antawis lami anggèn kula wontên ing Têgal, kula lajêng mangkat dhatêng ing Pakalongan, margènipun urut ing pinggir pasisir, mila lautipun katingal cêlak kemawon saking radinan, watawis kalih dasa pal têbihipun saking ing Têgal, lampah kula dumugi ing Kabupatèn Pêmalang, sarehne ing Kabupatèn punika kithanipun alit kemawon prasasat kados dhusun agêng, bentênipun kalihan dhusun inggih awit mawi wontên griya Kabupatèn, ingkang sampun risak, dene Bupatinipun manggèn ing griya sanès, tuwin Asistèn Residhenan sami ngajêngakên alun-alun, punapadene wontên Pacinanipun ingkang sawatawis wontên griyanipun banon, namung punika katawisipun kitha, mila kula botên lèrèh dangu ing ngriku, awit kirang pêrlonipun, sarta adêdanguandêdangu. ing lampah, dados kula lajêng dhatêng ing Pakalongan. Dene margènipun [mar...]
[...gènipun] inggih taksih turut têpining samodra kemawon, kantos dumugi ing Pakalongan pisan.
Sarêng lampah kula dhatêng ing bawah Pakalongan, ing ngriku katawis yèn Karesidhenan punika sitènipun loh amargi katingal ing sadayanipun têtanêman, sami agêng-agêng tuwin sae-sae, botên antawis dangu lampah kula sampun dhatêng ing kitha Pakalongan, ing ngriku katingal rame sarta rêja, ingkang makatên wau awit saking kathahing tiyang gêgramen amargi wontên lèpènipun agêng ingkang mêdal dhatêng ing laut sarta lajêng ing palabuhan.
Têtanêmanipun asêm ing sapinggiring margi sampun sami agêng-agêng, angayomi dhatêng ing sadayaning têtiyang kang sami lumampah. Langkung malih ayom tuwin ayêmipun tiyang kang ningali ing ngajêngipun Karesidhenan, awit ing ngriku saèmpêr kados alun-alun, ingubêngan griya gêdhong-gêdhong, kados ta: kantor agêng, griya pamulangan Walandi, tuwin griya Walandi sawatawis, ingkang sisih lèpèn agêng ingkang kathah baitanipun tiyang gramen, dene pacinanipun inggih sae, kathah [ka...]
[...thah] para tuwan-tuwan ingkang manggèn gêgriya ing ngriku awit saking saening kitha sarta ingkang wangunipun anyênêngakên, griyanipun tiyang Jawi inggih sami sae-sae, griya Kabupatèn kirang prayogènipun, awit sampun lami, pantês yèn kadandosana malih, amargi anglingsêmakên ing parentah agêng, yèn Bupatenipun kalulusakên amanggèni griya ingkang makatên.
Kula pitaken dhatêng tiyang ing ngriku, ingkang dados sababipun Kabupatèn punika namanipun Pakalongan, môngka dipun kramèkakên Pangangsalan. Dene saking pamanggih kula mêndhêt purba saking têmbung: kalong, mila yèn saèstu mêndhêt purba saking têmbung punika, botên kenging dipun kramèkakên pangangsalan utawi botên kenging dipun kramèkakên pindhah, amargi punika têgêsipun pagenaning pêksi kalong, yèn ta mêndhêta saking purba: kalong, saking: kaêlong, dados têgêsipun: kacêngklong, môngka samangke anggènipun ngramèkakên: pangangsalan, dados mêndhêt saking purba angsal, mila dados rêtosing kramanipun amangsul kalihan têgêsing ngokonipun. [ngokonipu...]
[...n.] Saking angsulanipun ingkang kula pitakeni, lêrês saking cariyos kula wau, ananging nama Pakalongan wau, mêndhêt têmbungipun têtiyang mêndhêt ulam ing laut kang cêlak ing ngriku, ing sabên-sabên mêndhêt ulam pikantuk, anggènipun mastani: kalong, dados têgêsipun kalong wau: angsal, môngka kala kinanipun ing samôngsa-môngsa tiyang mêndhêt ulam ing sagantên cêlakipun kitha punika angsalipun ulam kathah, mila kanamakakên: Pakalongan utawi kramanipun: Pangangsalan, dados pagenanipun tiyang angsal ulam.
Ing wanci enjing kula anglajêngakên ing lampah kula, watawis sakawan pal têbihipun kula langkung ing Kabupatèn Batang, kithanipun alit kemawon mila kula botên mawi lèrèh ing ngriku, antawis kalih pos têbihipun, lampahipun kreta sangêt randhatipun, awit minggah mêdhun ing rêdi, sakêdhap-sakêdhap kageret dening maesa tuwin katrapan sêpatu, lêrês yèn tinimbang kalihan minggah mêdhunipun kreta ing Prayangan ing ngriku punika kalêbêt sangêt andhapipun, ananging
sarèhning sampun kalampahan makatên ing salamènipun, mila kapalipun rakitan sampun lanteh, yèn minggah sakêdhik botên katarik dening maesa, lajêng lampahipun lèrèh, makatên ugi bilih mêdhun, yèn botên katrapan sêpatu, kapal wau lajêng botên purun anglawani pindhah.
Wanci pukul 12 lampah kula dumugi Kabupatèn ing Kêndhal, ing ngriku kula lèrèh nêdha, dene kithanipun inggih alit kemawon, ananging nyênêngakên, awit sitènipun sae tuwin prayogi pangrimating kitha, ing ngriku wontên griya Kabuptenipun sae tuwin wontên Asistèn Residhènipun.
Sasampuning kula nêdha, kula lajêng mangkat, dhatêng kula ing Sêmarang wanci pukul 5 sontên.
Sadhatêng kula ing Sêmarang, kula botên lèrèh lami malih nanging lajêng mantuk dhatêng ing Salatiga awit sampun kalamèn anggèn kula kêkesahan.
I. Mangkat saking Salatiga dhatêng ing Sêmarang Kantos Dumugi ing Surabaya
Sarèhning sampun kadangon anggèn kula wontên ing griya, mila amêrlokakên kula kêkesahan malih, mangkat kula saking griya wanci jam satêngah pitu enjing, watawis ngajêngakên pukul satêngah wolu kula dhatêng ing sêtasiyun utawi palèrèhanipun kareta latu ing Tuntang cêlak pinggiring lèpèn, ing ngriku kula angêntosi lampahipun kareta latu ingkang
tuwin sumuwitipun sulinging kareta wau, botên antawis dangu karetanipun dhatêng lajêng lèrèh ing sangajêngipun sêtasiyun wau, kula tumuntên inggal anglêbêtakên barang panggangge kula sarta kula piyambak inggal tumuntên malêbêt ing kreta, botên dangu kreta lajêng lumampah,
sayêktos agumunakên lampahing kreta punika, awit ing Tuntang punika inggilipun watawis 1400 kaki, dados lampahipun kreta mudhun kemawon, sarehne rodhanipun kreta wau tumapak ing klacen tosan, dados botên sagêd minggah kang sawatawis ngadêg mayadipun utawi cêrung mêdhunipun, mila marginipun punika manawi langkung ing jurang dipun urug jurangipun, bilih minggah ing gigiring rêdi, dipun tugêl rêdenipun, inggih namung amrih waradinipun kemawon, margining kreta latu wau kathah katugêl dening lêlurunging tiyang lumampah tuwin margi kreta, ananging margi ingkang sami nugêl wau wontên kang dhawah ing sangandhaping radinan sarta wontên kang langkung ing sanginggil margining kreta latu, mila sangêt anèh lan agumunakên saking saening margi wau, langkung malih prayogènipun dening lampahipun margi wau botên kêncêng nanging lenggak-lenggok, mila makatên ingkang sapisan andhèrèkakên milih ereng-erengipun ardi amrih waradinipun, ingkang kaping kalih amrih sampun kantos lampahipun kreta kadrojogên. Langkung malih menggokipun margi, [mar...]
[...gi,] cêlakipun sêtasiyun ing Bringin, sayêktos bilih tiyang dèrèng nate numpak kareta latu ing margi parêden, prayogi amêrlokakên ningali numpak kreta latu ingkang saking Kêdhungjati dhatêng ing Êmbahrawa punika, amargi anglangkungi sae sarta anyênêngakên ing manah.
Watawis ngajêngakên satêngah sadasa, lampahipun kreta wau sampun dumugi ing Kêdhungjati, ing ngriku kula lèrèh watawis satêngah jam, awit angêntosi dhatêngipun kreta latu ingkang saking Surakarta, sarêng kreta ingkang saking Surakarta sampun dhatêng, kula lajêng dhèrèk anumpak kreta ingkang saking Surakarta wau dhatêng ing Sêmarang, wanci jam satêngah 12 kula sampun dhatêng ing Sêmarang.
Sasampuning kula lèrèh ing Sêmarang kalih dintên lamine, ing wanci sontên kula mangkat saking Sêmarang numpak baita kapal latu nama Mêkasar, kesah dhumatêng ing Surabaya pêndhak sontênipun, lampahing baita dumugi ing laut Kabupatèn Sêdayu sangajêngipun supitan Madura, inggih punika antawisipun pulo Jawi
tuwin Madura, sarèhning sampun dalu môngka supitan ingkang badhe kalampahan baita wau sangêt ciyutipun, anguwatosi saupami kalampahan dening baita kapal, mila baita punika lajêng angêdhunakên jangkaripun, lèrèh ing ngriku sadalu, enjingipun
kang sami wontên ing pasisir, sami katingal sadaya. Watawis pukul 8 enjing punika ugi lampahipun baita wau sampun dumugi ing sangajêngipun Lèpèn Mas, lajêng angêdhunakên jangkaripun labuh ing ngriku. Yêktosipun ing satanah Jawi botên wontên kang nyameni palabuhaning Surabaya saenipun, awit kados dening rawi kemawon, amargi kaapit-apit dening tanah Jawi lan Madura, mila botên wontên ombak utawi anginipun kang agêng, andadosakên gampiling têtiyang
Sarêng baita sampun labuh kula lajêng mudhun numpak baita tambangan alit dhumatêng ing kitha Surabaya, sarêng lampahipun baita sampun malêbêt ing Lèpèn Mas, sarèhning lampahipun toya lèpèn santêr, dados baita tambangan wau dipun sukani tangsul dumugi ing dharat, lajêng kacêmêt utawi katarik dening satunggiling pambêlahipun baita wau dumugi ing kitha, dene têbihipun pasisir dumugining kitha, watawis langkung sapal.
Ing lèpèn wau, botên wontên bênggangipun baita gramen kados ta: baita Tup, Cunia, Brukutan, Mayang, Sêkonyar sapanunggilipun, dene têtiyang lumampah ing pinggir lèpèn anglangkungi kathahipun, prasasat kados ing pêkên agêng, sayêktos ing Bêtawi sarta ing Sêmarang botên kados punika ramenipun.
Ing pinggiripun Lèpèn Mas ingkang sisih wetan, wontên bètèngipun sawatawis agêng.
Kitha ing Surabaya punika panjang urut lèpèn mas, ing salêbêting kitha botên angamungakên kantor Karesidhenan utawi sanèsing kantor dagang lan toko-toko kemawon, nanging kathah para tuwan-tuwan kang manggèn gêgriya ing ngriku, kados dening kitha ing Sêmarang, ananging wangunipun kitha sarta trapipun para tuwan-tuwan kang sami gêgriya, nyênêngakên ing Surabaya tinimbang kalihan ing Sêmarang, awit kathah têtanêmanipun kang angayomi ing margi tuwin ing wêngkonipun griya-griya.
Kantor Karesidhenan kalêbêt agêng, awit kêmpal kalihan kantor pangadilan justisi, pagenanipun ugi ing pinggir lèpèn, angajêngakên kartêk agêng margi kang dhatêng ing Pacinan.
Griya Kabupatèn pagenanipun ugi wontên ing kitha ingkang pinggir kidul, sangêt wadhehipun, botên ngatawisi yèn griya Kabupatèn, awit wangunipun kados griya Walandi, kiwa têngên lajêng wontên radinanipun agêng, dados kaetang dipun ubêngi margi, alun-alunipun wontên ing sisih têngên ananging kalêtan margi, ingkang sisih kiwa lêt radinan griya bolah agêng, griya bale [ba...]
[...le] mangu utawi pasowananipun para priyantun wontên ing alun-alun, kathahipun kêkalih, mila tiyang ingkang nêmbe sumêrêp, botên angintên yèn punika bale mangu utawi griya pasowan.
Masjidipun inggih wontên pinggiring alun-alun, ing ngajênging masjid wontên manaranipun kêkalih, watawis inggilipun wontên 50 kaki, manara kêkalih wau yèn katingalan saking katêbihan, kados manara Cina, awit pojokipun nênêm, prasasat kados bundêr.
Kacriyos masjid sarta manara wau damêlanipun tuwan Insinyur Walandi, mila wangunipun camboran. Botên wangun Jawi ingkang limrah kangge ing tanah Jawi.
Pacinanipun sae, agêng sarta margining wiyar-wiyar lan botên katingal rêsah kados Pacinan ing Sêmarang tuwin ing Bêtawi.
Ing cêlakipun bètèng agêng kaprênah wetan, griyanipun para upsir kang gadhah cêcêpêngan
Ing Surabaya punika wontên griya pabrik pandheyan agêng têtiga, katêmbungan Walandi Konsêtruksi Wingkêl, ingkang kalih kagunganipun parentah, kang satunggil gadhahaning Walandi partikêlir. Dening kagunganing Gupêrmèn wau kang satunggil pagenanipun
kagunganipun parentah, satunggilipun pagenan adamêl pirantosing pêrang, kados ta: mriyêm sarta sanjata tuwin mimisipun. Wondening pabrik pandheyan partikêlir wau ingkang kathah adamêl pirantosipun asêp kang kangge ing pabrik-pabrik gêndhis, kajawining punika inggih dêdamêlan
gumun kula dene sadayaning pirantos kalampahakên dening bêkakas asêp. Satunggil-tunggiling tiyang kang sami nyambut damêl ing ngriku sami angajêngakên bangku satunggal-satunggal, kados [ka...]
[...dos] ta: bangku pamasahan katênggan tiyang satunggil, damêlipun namung ngajêngakên tuwin ngundurakên tosan kemawon, awit pasahipun lumampah piyambak, ing dalêm satêngah jam sagêd amasah tosan, blabagan satunggil kang wiyaripun kalih panjangipun tigang kaki. Bangku pagenan adamêl ulir, punika warni-warni agêng alitipun ulir, botên ngamungakên uliripun kemawon, nanging èstrènipun pindhah kadamêl ing ngriku kang anyamlêng kalêbêtan uliripun. Wontên bangku malih pagenan anyomplongi tosan, dene tosanipun kang dipun complongi wau kandêlipun kantos wontên ingkang sadim. Dene nyomplongipun botên rêkaos, namung kados ambolongi dlancang kemawon. Inggih makatên sapiturutipun, punapa sadaya piratos tosan ingkang kaèngêtan dening tiyang, sayêktos wontên ing ngriku sadaya. Aliya saking punika wontên malih kang kula gumunakên, ingkang awarni palu tosan,
awit kula badhe sumêrêp kadospundi kadadosanipun, Walandi ingkang kula purih wau inggih andhèrèki
sami ugi kemawon, nanging palunipun agêng kang wontên ing Wingkêl utawi pandheyanipun Gupêrmèn,
kakothok wau kacithak [ka...]
[...cithak] kadamêl gilingan pamipitan tosan ing pabrik gêndhis, pirantos kang kangge ing asêp kang agêng-agêng tuwin sanèsipun, dene ing Wingkêl pagenanipun damêl pirantosing pêrang, punika kula ningali panyithakipun mimis mariyêm tosan kang agêngipun sakrambil-krambil. Dene warnining tosan kang sampun luluh, kados dening urubipun diyan kang pêthak asêmu ijêm. Pangothokipun tosan punika awrat 1000 kati babar pisan sagêd luluh ing dalêm 4 jam dangonipun, pangothokanipun waja, rupènipun kados bumbung, inggilipun watawis wontên 8 kaki, wiyar 3 kaki, kang nginggil mênga kemawon, dhasaripun kang ngandhap trancangan, bolongipun sadriji-driji, dene ing ngandhapipun punika kasukanan wadhah waja agêng, wondening tosan kang kalêbur punika dipun lêbêtakên ing bumbung waja wau dipun uwor kalihan manahing arêng sela,§ Manahing arêng sela punika arêng sela kang sampun kaobong, kantun têngahipun kemawon kang anglangkungi aosipun, mila yèn kaobong botên mêdal kukusipun, punika latonipun anglangkungi saking panas. tumuntên
ngububi inggih ugi pirantos asêp, mila anginipun anglangkungi sangêt. Bilih tosanipun sampun luluh, lajêng tetes dhawahing tadhahipun wau piyambak, yèn tosan punika sampun luluh sarta dhawah ing tadhahan wau sadaya, tumuntên kailing dhatêng ing wadhah waja sanèsipun kang gumandhul ing kajêng balok ing nginggil sarta mawi wontên galindhinganipun, tumuntên kagered dening tiyang kêkalih, sarèhning tosan kang luluh 1000 kati punika gumandhul ing glindhingan, mila kenging kasered dening tiyang kêkalih, lampahipun wau bilih dhatêng ing sanginggiling cithakanipun mimis mariyêm, tosan kang luluh punika lajêng kailing kalêbêtakên ing cithakan wau, antawis kalih dintên lamènipun, cithakan punika kabikak, mimisipun lajêng kapêndhêt, tumuntên dipun êlus sarana kinikir.
Wondèntên padamêlipun mimis timah kang kangge ing sanjata, cithakanipun naming satunggil, ing sadintênipun sagêd damêl mimis tigang lêksa. Dene timah kang badhe kadamêl [ka...]
[...damêl] mimis wau, sampun dados giligan agêngipun samimis, panjangipun kalih kaki, tumuntên kalêbêtakên ing cêpetan kang lumampah kados dening tiyang ngêcap, amêtêl mangandhap lajêng anyêpet dhatêng ing giligan timah wau, lampahipun cêpetan punika anglangkungi rikatipun, awit kalampahakên dening pirantos asêp. Sangandhapipun cêpetan wontên tadhahipun tosan agêng isi toya, yèn timah gilig wau kacêpet, kang kenging ing cêpetan lajêng sampun dados mimis sarta dhawah ing toya kang wontên ing tadhahan punika wau, dene mimisipun mawi ngangge ciri aksara Walandi W (we) kang ing nginggilipun wontên makuthaning kangjêng raja, mila aksara wau mawi katrapan makutha, awit punika purwaning aksara asmanipun Kangjêng Raja ing Nèdêrlan. Kathahing cêpet mimis sanjata ingkang makatên punika kêkalih, satunggil-tunggilipun cêpetan sagêd nyêpet mimis 15000 ing dalêm sadintên. Pirantosing pabrik pandheyan utawi Wingkêl wau, naming ingkang pêrlu-pêrlu kemawon, sanèsipun kang kirang pêrluning botên kula pratelakakên ing sêrat punika, [pu...]
[...nika,] awit saupami kula pratelakakên sadaya badhe kapanjangên, ingkang badhe ambosênakên dhatêng ingkang angungêlakên.
Griya Karesidhenan têbihipun saking kitha watawis wontên 2 pal, namanipun pagenan Karesidhenan wau ing Simpang. Griya Karesidhenan wau agêng ananging wangunipun kirang prayogi, ingkang makatên punika bilih katimbang kalihan Karesidhenan ing Sêmarang. Botên têbih saking Karesidhenan punika wontên griya sakit militer ingkang anglangkungi sae sarta agêngipun. Ing simpang punika kaetang cêlak saking Karesidhenan, wontên tamananipun sari wiyar sarta kapranata sae, margènipun ing salêbêting taman wiyar-wiyar lan kathah, ing têngahipun wontên griya kados dening pandhapi pagenaning palerehanipun têtiyang ingkang lêlangên ing ngriku, dene bilih pinuju ing dintên Akhad sontên, pandhapi wau kaangge pagenanipun angungêlakên musikan, ing salêbêting patamanan wau wontên umbulipun kang toyaning mancurat watawis wontên 15 kaki, umbulipun toya samantên wau [wa...]
[...u] damêlan kemawon, awit sagêdipun makatên wau punika angangge pirantos. Wondening para tuwan-tuwan ingkang sami kenging malêbêt ing ngriku namung kang sami bayar sabên wulan artanipun kangge ngrimati ing taman wau.
Margi agêng ing Simpang punika saèmpêr kados ing Bojong Sêmarang kang kapratelakakên ing ngajêng, ananging taksih sae margi ing Bojong, awit ing Simpang punika kirang kêncêngipun, lan griyanipun para tuwan-tuwan kathah kalêtan griya Jawi, dening tanêmanipun ing sapinggiring margi sadaya kajêng asêm agêng-agêng kang angayomi têtiyang kang lumampah.
Ing antawisipun kitha kalihan Simpang wontên griya bolahipun agêng, nanging kang sami dhatêng ing griya kuna mung para tuwan kang sugih-sugih kemawon kang sami gêgriya ing cêlakipun kamar bolah punika. Margi ingkang dhatêng ing griya bolah wau, inggih punika radinan agêng ingkang dhumatêng ing Pasuruan salajêngipun sapangetan.
Ing wanci enjing kula kaajak dening mitra kula Litnan Laut, kesah dhatêng ing palabuhan. Sadhatêng kula
ing pasisir aningali gudhang-gudhang Gupêrmèn pagenanipun bêkakas kang kangge ing baita kapal pêrang, kados ta tangsul
kang badhe kangge layar, aliya punika bêkakas kang pancèn kangge ing baita sadaya sami wontên.
Sasampuning kula aningali ing ngriku, kula lajêng ningali ing dhok, kang kawastanan dhok punika rupènipun kados dening kothak ringgit botên mawi tutup, dipun kambangakên ing pinggiring laut. Pagenanipun botên têbih saking gudhang-gudhang wau, wiyaripun kothak wau watawis 50 panjangipun 200 kaki, dhasaripun ingkang ngandhap rangkêp, antawisipun dhasar kêkalih wau kaisenan sela amrih awratipun kiwa têngên sarta panyêndhak ingkang wingking ugi sami karangkêp, wondening panyêndhak ingkang ngajêng kenging kabikak kados kori, kenging kabikak tuwin kainêb, sanadyan dhok punika kêmambang ing toya, botên sagêd kèli, awit katrapan jangkar. Dhok punika pirantosipun dandosi baita kapal ingkang risak, kados [ka...]
[...dos] ta bocor utawi sanèsipun kang pagenanipun ing ngandhap kang pancèn kêlêm. Baita wau dipun lêbêtakên ing ngriku, wondening pratikêlipun anggèning nglêbêtakên ing ngriku, korenipun dhok punika kabikak. Sarèhning dhasaripun kaisenan sela mila dados awrat, mênganipun kori toya malêbêt botên antawis dangu lajêng kêlêm, namung pinggiripun kemawon ingkang botên kêlêm. Tumuntên baita ingkang badhe kadandosan kageret sarana bêkakas asêp dipun bêbêdakên ing ngriku, bilih sampun kalêbêt korinipun lajêng dipun inêb, baitanipun kajagangan amrih sampun kantos sagêd ebah, tumuntên toya kang wontên ing salêbêting dhok wau kapumpa dipun bucal ing laut lampahipun pompa ugi sarana bêkakas asêp kang tumrap ing pinggir utawi ing lambenipun dhok. Bilih toyanipun sampun têlas, baita wau lajêng katingal sapangandhap, yèn sampun makatên tumuntên kadandosan ing pundi pagenan ingkang sami risak utawi ingkang rêsah sami dipun rêsiki.
Nalika kula ningali punika, kalêrês wontên baita kapal pêrang asêp kagunganing Gupêrmèn ing ngriku, ing nalika kula ningali dhatêng ing sanginggiling lambenipun dhok
makatên wau amargi taksih katêmbèn aningali baita ingkang samantên agêngipun kang katingal dumugi ing dhasaripun kang ngandhap pindhah, mila pangraosing manah kula mindhak malih agêngipun baita punika.
Dhok kang kula cariyosakên ing nginggil wau, kagunganipun parentah, sadhiyanipun dandosi baita kapal pêrang
ing ngriku, ananging mawi bayar sewaning dhok ing sadintên-dintênipun sadanguning baita wau wontên ing lêbêt ngriku.
Saking kathahipun para upsir laut tuwin pangandhapanipun kang gêgriya ing pasisir awit pandamêlanipun sami [sa...]
[...mi] wontên ing ngriku, mila ing ngriku punika kados kitha piyambak, malah wontên griya bolahipun piyambak, awit têbihipun saking kitha watawis wontên kalih têngah pal.
Ing sajawining kitha margi kang dhatêng Simpang wontên alun-alunipun Kabupatèn kina kang anglangkungi wiyaripun, ananging sapunika sampun botên kangge, dene kanggenipun samangke namung kadhang kawis kemawon bilih gladhi baris
Surabaya wontên Bupatinipun kêkalih sami sadhèrèk, Kabupatèn sarta alun-alun pagenanipun ingkang sêpuh kawastanan kasêpuhan, kang dipun anggèni ingkang ênèm kawastanan kaneman. Sarehipun bagiyan Kabupatèn satunggil Lurahipun kêkalih, dados botên sagêd tumindak sae, sanadyan samiya sadhèrèk kang sami dados Bupati ing ngriku
anakipun Bupati kang sêpuh wau kadadosakên Bupati ing Grêsik, anakipun kang panggulu katanêm dados Bupati ing Japan, kang samangke kanamakakên Mojokarta, wondening Bupati kaneman wau turunipun taksih dados Bupati ing ngriku, kantos watawis wontên 12 taun punika lamènipun turunipun kalerehan anggèning dados Bupati, lajêng kagêntosan turunipun Bupati kasêpuhan. Dene kang dipun anggèni samangke Kabupatèn kaneman. Awit griya Kabupatèn kasêpuhan sampun ical botên wontên wujudipun.
Sampunipun kula aningali kitha ing Surabaya kados kang kapratelakakên ing ngajêng wau, kula lajêng mangkat saking ngriku numpak kreta sewan. Watawis wontên 6 pal têbihipun saking Surabaya wontên krêtêg anglangkungi agêngipun, namanipun Wanakrama, ingkang dipun krêtêgi wau lèpèn Mas ingkang nginggil, dene panjangipun watawis wontên 200 kaki, palang kiwa têngênipun krêtêg dipun
agêngipun samantên. Dhatêng kula ing ngriku sadanguning kula anêningali, kula wicantênan kalihan têtiyang kang kalêrês sami wontên ing krêtêg wau, botên dangu kula dipun cariyosi yèn botên antawis têbih saking lèpèn punika, wontên pasantren agêng kathah têtiyang kang sami ngaos, dene namaning pagenan Sidasrêma, sarehipun ing tanah Jawi têngahan utawi sacêlaking griya kula botên wontên
purih angêtêrakên ing lampah kula, sarèhning kula dèrèng sumêrêp warni lan pratikêlipun ing pasantren punika, tiyang wau inggih sagah andhèrèkakên ing lampah kula, rehne piyambakipun badhe dhèrèk ing lampah kula, dados lajêng kula êjak numpak kreta kalihan kula, ananging piyambakipun botên purun, awit botên têbih saking krêtêg wau wontên margining alit kang dhatêng ing Sidasrêma, ing ngriku botên kenging kalampahan kreta, mila kula lajêng
kaêjak lumampah kemawon. Botên antawis dangu kula sampun dhatêng ing Sidasrêma, dene têbihipun saking mêrgi agêng watawis sapal. Sadhatêng kula ing ngriku kula lajêng dipun ajak pinanggih kalihan gurunipun kang wontên ing pasantren punika, anama Kyai Cober, sarêng kula sampun dipun tandukakên dhatêng tiyang kang ngêtêrakên ing lampah kula punika, Kyai wau sangêt bingahipun, dene kula amêrlokakên dhatêng ing pagenanipun. Kula lajêng pratela, pêrlonipun anggèn kula dhatêng ing ngriku wau, namung badhe têtêpangan kalihan piyambakipun sarta sumêdya sumêrêp pasantren punika. Saking bingahipun Kiyai punika kula dhatêngi, kantos kula kaandhêg kapurih lèrèh sipêng sawatawis dintên, ananging kula botên purun. Sarèhning sangêt pangandhêgipun, dados kula inggih andhèrèki ing dintên punika kula lèrèh nêdha ing griyanipun. Sadèrèngipun kula nêdha, kadêdahakên ing pasantren punika sadaya, kathahing griya pondhokanipun santri 50, dene kathahing santrinipun namung 150 awit kalêrês ing môngsa panen, [pane...]
[...n,] dados kathah kang sami kesah dêrêp. Saking criyosipun Kiyai punika, bilih para santri pêpak sadaya kathahipun kantos wontên 400. Dene kang dipun wulangakên dhatêng
wontên lare ingkang saking Crêbon, Sêmarang sapanunggilanipun, mèh sabên Karesidhenan wontên larenipun ngaos ing ngriku.
Sasampunipun kula nêdha kula lajêng amêrlokakên jiyarah ing astananipun Kiyai agêng lêluhuripun para guru ing ngriku, kang nama Kiyai Jaet. Sarêng kula sampun jiyarah ing astana punika, kula lajêng pamit mangkat anglajêngakên ing lampah kula, dene lampah kula dumugi ing margi agêng kasambutan kapal tumpakan amrih enggal sarta gampilipun.
Sadhatêng kula ing margi agêng, lajêng numpak kreta malih anglajêngakên lampah kula, watawis 10 pal têbihipun, [tê...]
[...bihipun,] kula dhatêng ing Kabupatèn Sidaharja, sarèhning ing ngriku sitènipun prayogi, mila têtanêman kitri taun sadaya sami katingal sae, papan pemahaning têtiyang alit racak prayogènipun, mila kithanipun katingal rêja, sawawrat Pacinanipun inggih agêng lan griyaning Cina ugi sae-sae, dene griya Kabupatèn tuwin Asistèn Residhenan botên wontên ingkang anèh, aliya saking kang sampun kapratelakakên ing ngajêng botên wontên kang pêrlu kula tingali sarta kula criyosakên, mila kula botên lèrèh dangu ing ngriku, nanging lajêng dhatêng Pasuruan kemawon. Sarêng lampah kula watawis dumugi 5 pal têbihipun saking Sidaharja, dhatêng ing lèpèn Porong, sêmpalanipun bênawi Kêdhiri ingkang sisih, sisihipun dhawah ing Surabaya kang kanamakakên lèpèn Mas kasêbut ing ngajêng, lèpèn Porong punika sangêt wiyaripun tanggulipun kalêbêt inggil. Lèpèn wau watêsipun Karesidhenan Surabaya kalihan Pasuruan.
Sarêng lampah kula kirang 10 pal têbihipun saking Pasuruan, kula dhatêng kitha ing Bangil, ing ngriku kula lèrèh sakêdhap kapêrlon anêningali ing kitha wau, kawontênaning ngriku sanadyan alit adamêl sêngsêming kang ningali, awit saking ramenipun, amargi wontên pêkêning kang agêng, dados kathah têtiyang kang lumampah, papan pemahanipun tiyang alit sami sae-sae, pacinanipun urut margi agêng rêsik lan sae pranatanipun, mila katingal sangêt rêjanipun. Tiyang èstri kang sami lumampah saking paningal kula kathah kang sae-sae, bentên tinimbang kalihan sanèsing pagenan. Botên antawis dangu kula anglajêngakên lampah kula, watawis sajam dangonipun kula dhatêng ing Pasuruan.
Têbihipun Pasuruan kalihan Surabaya 42 pal. Têtiyang kang lumampah ing margi punika, yêktosipun [yêkto...]
[...sipun] sênêng, awit kang sapisan saking sae sarta jêmbaring margi ingkang kayoman dening uwit asêm kang sampun sami agêng-agêng, kang kaping kalih rame saking kathahing têtiyang lumampah lan kathahipun kreta sarta grobag kang sami langkung ing ngriku, amargi saking kathahing pabrik-pabrik gêndhis ing kanan keringipun lurung agêng, dene kang kaping tiga, saking kathah saha saening dhêdhusun ing kiwa
pun tiyang alit, mila adamêl trusthaning kang lêlampah, awit saking kathahing têtiyang kang lumampah, dados sauruting margi kathah warungipun pagenaning têtiyang sêsadeyan.
Kitha Pasuruan punika, botên ta yèn agênga, nanging sangêt saenipun, kathah para tuwan-tuwan kang sami gêgriya ing ngriku, mila kantos wontên griyanipun bolah ingkang agêng sarta sae, jobinipun sela marmêr pêthak, punapadene wontên toko-toko Walandi ingkang sae-sae, mila wontên pangêcapan sêrat kabar utawi koran Walandi. Saking kathahipun
dhatêng ing ngriku, mila kantos wontên lusmenipun ingkang sawatawis agêng. dene papan lan griyanipun têtiyang Jawi, inggih sami sae-sae, makatên ugi margi-margi ing salêbêting kitha botên wontên kang kuciwa.
Kitha Pasuruan wau, yèn tinimbang kalihan kala rumiyin, samangke punika sawatawis suda saenipun sarta kirang beraging para tuwan-tuwan Walandi, mila kula sagêd mastani makatên, awit kala ing rumiyin, ing ngriku angangge diyan gas kados ing Bêtawi, bilih kalanipun pêtêngan, ing margi-margi sadaya padhangipun prasasat rintên. Ing salêbêting griya-griya ugi sami ngangge diyan gas wau, ananging samangke sampun botên wontên pabrikipun pagenaning gas malih, mila makatên awit kirang waragatipun, dados botên anyêkapi kangge anglêstantunakên ngangge gas. Mila kantos makatên, awit ing mangke para tuwan-tuwan kang sami gadhah pabrik gêndhis sami manggèn gêgriya ing nagari Walandi, dados pabrikipun sami kacêpêngan dhatêng Walandi sanèsipun kang kablanja wulanan dening ingkang gadhah pabrik wau, mila sami botên sagêd ngangge arta pabrik [pabri...]
[...k] kangge mragadi ing rêrêngganipun kitha kados nalika pabrikipun kacêpêngan dening kang gadhah piyambak.
Bupati ing Pasuruan manggèn ing griya sewan, dene kang anyewakakên griya wau Gupêrmèn, awit griya Kabupatèn sampun risak sangêt, mila karsanipun parentah badhe kadamêlakên griya inggal.
Griya Karesidhenan têbihipun saking kitha watawis satêngah pal, dene rupenipun griya botên anganèh-anèhi, kaetang limrah kemawon.
Antawis wontên sapal têbihipun saking kitha wontên griya agêng sarta sae, kala rumiyin gadhahanipun Tuwan Hoflan, nalika piyambakipun taksih wontên ing Pasuruan griya wau dipun ênggèni, dene sakesahipun saking ngriku dhumatêng ing tanah Pamanukan Karesidhenan Krawang, lajêng griya wau kaaturakên ing parentah kenginga kangge griya sakitipun tiyang Jawi.
Ing wanci enjing kula kesah ningali ing tlaga Grati, tiyang ngriku amastani ranu Grati, têbihipun saking kitha watawis 12 pal, talaga wau watawis panjangipun wontên satêngah dene wiyaripun saprapat [saprapa...]
[...t] pal, angubêngi gumuk-gumuk awit pagenanipun wontên ing sukuning rêdi, lêbêtipun tlaga punika kacriyos ingkang têngah 60 dhêpa, ing ngriku kathah bajulipun. Nalika kula ningali punika, talaga wau kasukanan kambangan, botên antawis dangu lajêng wontên bajul kêkalih kang sami ngambang ambujêng rêrêbatan nêdha kambangan punika. Ing ilèn-ilèn wêdalipun toya saking talaga wau dhatêng lèpèn, kathah têtiyang agadhah kambangan sami kaêngèn ing ngriku, supados anêdhaa ugêt-ugêt abrit kang mêdal saking talaga, kèli ing ilèn-ilèn wau, sami katêdha dening kambangan punika. Kambangan sami nêdhani ugêt-ugêt wau, tiganipun yèn dipun asin utawi dipun kamal, anglangkungi ecanipun, kantos koluk ing ngamônca, kawastanan tigan Grati, mila kathah tigan saking ngriku kang kasade ing sanèsing pagenan.
Saking griya kula lajêng kesah dhatêng ing umbul kang nama Toyabiru, botên têbih saking Grati, umbul wau padusanipun para tuwan-tuwan Walandi utawi para agêng Jawi, tiyang alit inggih ugi dhèrèk adus ing
ngriku, ananging manawi pinuju botên wontên para tuwan-tuwan utawi para priyantun kang adus. Wiyaripun padusan wau watawis wontên 50, panjangipun 60 kaki, pinggiripun kang sisih kidul lêbêtipun 3, kang sisih lèr pagenaning sumbêr watawis 15 kaki, mila kawastanan Toyabiru, awit pagenan toya kang lêbêt, saking bêningipun toya dados katingal biru, pinggiripun padusan ingkang sisih kidul, wontên griyanipun gêdhong payon kêntheng mujur mangilèn, panjangipun sami sapanjanging padusan punika, griya wau wontên kamaripun nênêm, dados tiga sisih, dene kang têngah margining tiyang kang malêbêt badhe adus, kamar samantên punika pagenaning têtiyang cucul tuwin dandos, sawingkingipun griya wontên pandhapenipun pagenaning têtiyang lêlênggahan, gêdhong sarta padusan punika kayoman dening kêkajêngan kina agêng-agêng, ing ngriku kathah kêthekipun agêng lan alit. Wontên kêthek satunggal kasêbut ratuning kêthek kathah wau, punika anglangkungi agêngipun. Ing samôngsa-môngsa wontên tiyang dhatêng ing ngriku anyukani têdha kêthek kathah punika,
mila lajêng sami dhatêng sadaya, dene yèn dhatêng, ratonipun kang lumampah wontên ing ngajêng, manawi kadangon anggèning nyukakakên têdhanipun, lajêng sami karêbat, mila tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp, sayêktos ajrih ningali pratikêlipun kêthek kang makatên wau. tiyang Jawi tuwin Cina kathah kang sami nyadran tuwin angluwari punagepunagi. ing ngriku sami sidhêkah, nêdhanan sarta nyukani têdha dhatêng kêthek-kêthek wau, sarèhning kêthek-kêthek punika sampun sami nate dipun sukani nêdha dening têtiyang kang sami dhatêng ing ngriku, mila sangêt purunipun angrêbat ing têtêdhan, yèn têdhanipun sampun kasukakakên lajêng sami rêbatan kantos dados têtukaran.
Griya gêdhong ing pinggiring padusan wau kang damêl Tuwan Hoflan, kala taksih gêgriya ing Pasuruan, dene pamrihipun namung abingahakên kabingahaning kathah kemawon.
Ing pinggiripun padusan kang sisih lèr ing sangandhaping kajêng wontên selanipun pasagi kang ngadêg, kaukir sêratan kawi kina, saking lamènipun dados sêratan punika [pu...]
[...nika] sampun kirang cêthanipun. Sarêng kula sampun ningali ing ngriku kula lajêng wangsul dhatêng Pasuruan malih.
Botên antawis dangu kula wontên ing Pasuruan, kula nyewa kreta sakapalipun, kula tumpaki dhatêng Kabupatèn Malang bawah Karesidhenan Pasuruan, têbihipun 30 pal, wontên ing sukuning rêdi Tênggêr kang sisih kilèn, inggilipun 1400 kaki.
Sarêng lampah kula dumugi cêlak watês ing Kabupatèn Malang, watawis sapal saking margi agêng wontên grojogan toya kang dhawah ing jurang, nama baung, mila kanamakakên makatên, awit grojoganipun toya wau bilih kapirêngakên saking katêbiyan kados sêgawon baung, mila kapêrlon kula aningali ing ngriku, toya kang gumrojog punika toya lèpèn ingkang saking rêdi dhatêngipun ing ngriku anjog ing jurang ingkang lêbêtipun 180 kaki, sarèhning lèpèn wau sawatawis agêng môngka dhawah samantên inggilipun, mila ungêlipun anglangkungi sangêt, dene rupenipun toya kang anjog wau saking inggilipun, [ing...]
[...gilipun,] dados katingal pêthak awit sumêpyuripunkumêpyuripun. toya punika, anggèn kula ningali têbihipun watawis wontên 50 kaki saking grojogan wau, ewa makatên pangangge kula kantos têlês sadaya kenging kêpyuring toya, ing pagenan kula ningali punika tiyang wicantênan botên pirêngmirêng. awit saking sangêting swaranipun dhawahing toya.
Botên antawis dangu kula anglajêngakên lampah kula, dhatêng kula ing pos Singasari kula lèrèh ningali candhi sela cêmêng ukir-ukiran, wangunipun saèmpêr kados masjid, inggiling watawis wontên 35 kaki, kuciwanipun sampun kathah ingkang risak. Candhi wau kapagêran mubêng sarta wontên gapuranipun awangun supit urang, mila kula wastani makatên, awit botên mawi ngangge tangkêban lan ingkang nginggil botên ngangge tutup, sadaya wau kang kadamêl ugi sela cêmêng, wondèntên kiwa têngênipun gapura punika, wontên rêcanipun gupala kêkalih sami lênggah jegang tuwin bêkta gada, dene inggil watawis wontên 12 kaki, dene agêngipun pantês kalihan inggilipun, mripatipun [mripa...]
[...tipun] mêlolo sami kalihan jêram gulung, rêca samantên agêngipun dalah gadanipun punika sela wêtah botên ngangge sambêtan.
Sasampuning kula ningali ing ngriku, lajêng anglajêngakên lampah kula dhatêng ing Malang, sarêng ngajêngakên dumugi ing kitha, kula ningali griya sakit militer, mila ing ngriku wontên griya makatên awit hawanipun asrêp sarta sakeca, mila kadamêl patirahan militer kang sami sakit. Botên antawis dangu kula lajêng dhatêng ing kitha, sarèhning dintên punika kula sawatawis
sawawratipun kitha parêden inggih sae sarta kathah para tuwan-tuwanipun Walandi ingkang gêgriya ing ngriku, awit sami amurih asrêping hawa parêden wau. Griya Kabupatèn majêng mangidul, alun-alunipun wontên ing sisih kilèn griya Kabupatèn. Griya Asistenan wontên ing sakiduling alun-alun majêng mangilèn, angajêngakên [angajêngakê...]
[...n] margi agêng kang saking alun-alun, sarèhning kathah para tuwan-tuwan saking mônca kang sami sakit tirah ing ngriku, punapadene kathah Walandi kang dhatêng aningali ing Malang, mila kantos wontên lusmen lan griyanipun bolah.
Enjingipun malih kula kesah dhatêng dhêstrik Batu, têbihing saking kitha 11 pal, inggilipun 2800 kaki, wondening kang dipun ênggèni kadhêstrikan punika dhusun nama Sisir, ing ngriku wontên kontraliripun, griya kontraliran angajêngakên pagenan kang wiyar kados alun-alun mawi wontên pêkênipun agêng sarta wontên gudhangipun kopi, saking ngriku kula kesah ningali ing gilingan kopi kang kacêpêng ing Walandi, ing ngriku saèmpêr kados gilingan gêndhis, kopi kang kagiling punika botên dipun bubuk, nanging kabucal kulitipun kemawon, pambucalipun sarana ngangge gilingan jantra agêng kang kaubêngakên dening toya, wondening kopi kang kabêkta ing gilingan wau gadhahanipun tiyang alit tanêmanipun Gupêrmèn. Dene Walandi kang gadhah gilingan punika tumbas saking tiyang alit, dados yèn môngsanipun tiyang ngundhuh kopi sapikantukipun [sapikantukipu...]
[...n] tiyang kang ngundhuh wau lajêng kasade ing ngriku sanalika, dados tiyang alit botên mawi susah mulasara malih kantos dadosipun uwos, nanging sanadyan katumbas mirah panyadenipun, lajêng pikantuk arta, dene ingkang ngladosakên kopi wau dhatêng ing gudhanging Gupêrmèn sarta pikantuk bayaran kados kang sampun katêmtokakên dening parentah inggih Walandi kang mulasara kopi punika. Dhêstrik Batu punika kenging kaetang racaking sabên taunipun mêdal kopining 60.000 dhacin.
Saking gilingan ngriku, kula kesah ningali sumbêr kang kanamakakên Songgoriti, têbihipun saking sisir 2 pal, sumbêr wau mêdal saking candhi sela alit ukir-ukiran, ingkang sisih mêdal toyaning asrêp, sisihipun mêdal toya angêt, kang sisih mawi katadhahan kulah alit, sisihipun tanpa tadhah, dene inggiling candhi wau watawis pitung kaki, panjangipun 8 kaki.
Saking ngriku kula lajêng wangsul dhatêng Malang malih, enjingipun kula kesah dhatêng dhusun Tumpang, têbihipun saking Malang 14 pal, aningali candhi malih saking ngriku lajêng [la...]
[...jêng] ningali candhi ing dhusun Kidhal, botên têbih saking Tumpang, candhi kêkalih wau kang satunggal inggil kados cungkup sarta kenging kalêbêtan tiyang, wangunipun ingkang wau patapan, dene satunggilipun namung undhag-undhag utawi tundha-tundha kemawon, dene kang nginggil kados pamujan. Candhi kêkalih punika sami kaukir mawi gambar ringgit kêthek, candhi wau kantos sapriki awit karsaning parentah taksih sami karimatan amrih dadosa
Pandhakan. Kang wontên ing sukuning rêdi Arjuna dhatêng Bangil, botên antawis dangu kula wontên ing Bangil, lajêng wangsul dhatêng Pasuruan malih. Enjingipun kula
pasanggrahan Tosari ing iringipun rêdi Tênggêr kang sisih lèr, inggiling saking laut 5500 kaki, ingkang wau griya punika pasanggrahanipun [pasanggrah...]
[...anipun] para priyantun ingkang papriksa tanêman kopi, ananging samangke sampun dados gadhahanipun Walandi partikêlir kadamêl lusmen, para tuwan-tuwan Walandi ingkang sakit kathah kang sami dhatêng tirah ing ngriku awit saking asrêpipun, ing ngriku kula lèrèh nêdha, sasampunipun kula lajêng nêningali ing patamanan wêngkoning lusmen wau, sayêktos anyênêngakên ing manah, awit anggèn kula aningali têtanêman sayur jêjanganan Walandi anglangkungi saenipun, lêma-lêma awit saking saening siti sarta asrêping pagenan. Dene kang nyêpêng nanêm sarta mêndhêt pawêdalanipun sayuran wau Walandi satunggal kang gêgriya ing ngriku.
Sasampuning kula nêdha, lajêng numpak kapal malih minggah ing rêdi wau, sarêng dumugi ing nginggil pisan, kagèt kula aningali mangandhap kados dening kawahipun rêdi, ingkang ngandhap waradin sarta wiyar, tiyang ngriku amastani dhasaring rêdi Brama, utawi kawastanan sagantên pasir. Ing dhasar punika sitènipun sadaya pasir kamomoran awu ingkang mêdal saking kawahipun rêdi Brama nalikanipun murub, mila katingal pêthak, saking kandêlipun pasir, [pa...]
[...sir,] kantos botên kathukulan punapa-punapa, malah kantos rumput botên sagêd thukul ing ngriku, mila angêmplak-êmplak waradin kemawon sarta wiyar, ing têngahipun dhasar wau wontên rêdi anjênggêlêg kados dening tumpêng, inggih punika rêdi Brama angadêk ing satêngahing sagantên pasir. Wiyaring dhasar utawi sagantên pasir wau awit saking pinggiring rêdi ingkang angubêngi kang sisih lèr sarta wetan dumugining rêdi Brama watawis wontên kalih têngah pal, dene saking sisih kilèn lan kidul, kintên-kintên wontên 4 pal, dados saking têpining rêdi ingkang sisih wetan dumugi ing kilèn watawis 6 pal, makatên ugi ingkang êlèr dumugi ing kidul ugi watawis wontên 6 pal, inggilipun rêdi kang ngubêngi sagantên pasir pagenan kula ningali mangandhap, saking dhasar utawi sagantên pasir watawis wontên 400 kaki, sarèhning sagantên pasir wau botên wontên kêkayonipun, mila yèn kenging soroting surya katingalan saking nginggil, kados sagantên saèstu, ombak-ombaking hawa kang wontên sanginggiling pasir, sayêktos kados ombaking [o...]
[...mbaking] laut, mila sarêng kula ningali makatên, sadèrèngipun kula kacriyosan dhatêng têtiyang kang sami andhèrèkakên ing lampah kula, andadosakên kagèting manah kula, dene sanginggiling rêdi wontên sagantênipun.
Botên antawis dangu kula anglajêngakên lampah kula numpak kapal mêdhun dhatêng dhasar utawi
kuwatos bilih kapal kang kula tumpaki punika kalorod, ananging Lurah dhusun Tosari kang dhèrèkakên ing lampah kula punika, pratela dhatêng kula supados kula sampun mawi ajrih, malah apusipun kapal kapurih ngêculakên supados kula cêpêngan suri kemawon. Mila kula botên suka cêpêngan apus, pamrihipun supados kula sampun kantos angridoni lampahipun kapal. Awit kapal Tênggêr punika sampun ambah-ambahanipun margi ingkang makatên punika, mila bilih tiyang kang numpaki kapal ajrih sarta mawi cêpêngan apus, asring bilahi dhawah sarêng kalihan [kali...]
[...han] kapalipun, sarèhning kula kacriyosan tiyang ngriku makatên, kula inggih dhèrèk kemawon, sayêktos lampah kula wau dumugi ing ngandhap wilujêng.
Sadhatêng kula ing ngandhap lajêng dhatêng rêdi Brama, sarêng dumugi ing sukuning rêdi wau, kula lajêng mêdhun saking kapal lumampah minggah ing rêdi Brama, mila makatên, awit sangêt dêdêripun, mila kadamêlakên undhak-undhakan supados kenginga kainggahan tiyang, inggiling pucakipun rêdi Brama punika saking dhasar watawis 500 kaki, sadhatêng kula ing pucaking rêdi ing sapinggiring kawah kang wiyaring lambenipun watawis 600 dening lambening kawah kang kula pagèni punika, wiyaripun namung kalih kaki, kawah wau bundêr anglangkungi julêgipun, lêbêtipun watawis wontên 300 kaki, yèn tiningalan saking nginggil makatên wangunipun kados dening kukusan kalumahakên. Dados julêgipun lancip mangandhap. Ing salêbêting kawah kathah selanipun agêng-agêng sarta kathah ugi êlèngipun alit-alit ingkang sami mêdal kukusipun, kukus wau kukusipun walirang, mila ambêting sangêt botên ecanipun.
Versi 0.5.0 – Gawe serep Maret 24, 2010 dening nawakake 7 Komentar Dina iki wis dirilis v0.5.0-owahan kang relatif gedhé menyang plugin kang nawakake fitur loro sing dijaluk dening akeh.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: serep layanan, Kontrol tengah, nerbitaké, trac,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bøn&oldid=1009485"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.09, 5 Maret 2016.
Ôngka 9, Kaping 28 Rabingulakir Dal 1863, Utawi Kaping 1 Sèptèmbêr 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur, R. M.
kaping 6 Pèbruari 1932 ôngka 13/347 bab parêpatan kêmpalipun guprênur Surakarta saha Ngayogyakarta, kalihan para wakilipun praja Kajawèn sakawan sabên wulan (ingkang limrahipun kawastanan ing akathah: pèdhêrasi) dumugi sapriki dèrèng katingal wontên panggalihan, amila nalika ing dintên Sênèn sontên, tanggal kaping 20/21 Juni 1932 pakêmpalan Narpawandawa damêl parêpatan umum, (Openbare vergadering) wontên ing abipraya, dipun dhatêngi tiyang watawis 300 para wakilipun pakêmpalan [pakêmpala...]
[...n] warni-warni cacah 27 tuwin wakilipun sêrat-sêrat kabar, prêlu ngrêmbag kawontênanipun pèdhêrasi ing praja Kajawèn.
Sasampunipun pangrèh mirêngakên andharanipun juru sabda, saha mirêngakên rêmbagipun para ingkang sami amêdhar sabda, parêpatan amutus, supados pangrèh Narpawandawa macak atur malih katur ing pêpatih dalêm, salajêngipun konjuk kauningan ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, saha tatêdhakanipun sêrat paturan punika kasiyarakên dhatêng sintên ingkang kamanah prêlu nguningani bab pèdhêrasi wau, kanthi ngaturakên pasaksèn kirang prayoginipun pèdhêrasi sapunika, kawontênanipun kados ing ngandhap punika:
I. Dhapukanipun warga pèdhêrasi sapunika kirang laras kalihan kaparêng saha kasagahanipun guprêmèn, inggih punika badhe ngiyatakên adêgipun praja-praja Kajawèn, amargi ing parêpatanipun pèdhêrasi wau mawi dipun tênggani para guprênur dalah saandhahanipun. Sarta têmbungipun cara Walandi ingkang tundonipun para wakilipun praja-praja Kajawèn sami karoban rêmbag, wêkasanipun sami pakèwêd ngêdalakên punapa ingkang dados saraosing manahipun.
II. Tatanan dhêdhapukan utawi lampah-lampahipun manawi badhe rêrêmbagan, dalah bilih tumut rêmbag sawênèhing bab, sapanunggilanipun, dèrèng wontên. Môngka pancènipun tatanan dhêdhapukan utawi lampah-lampahipun pèdhêrasi wau prêlu kasumêrêpan ing akathah, supados sampun ngantos wontên panggrayangan warni-warni, ingkang botên sakeca.
III. Miturut pamirêngipun Narpawandawa, pèdhêrasi wontênipun sapunika botên wênang mutus, nanging kawontênanipun sampun damêl putusan, lajêng kasiyarakên wontên ing sêrat kabar, inggih punika ingkang dipun wastani kominikwe (Communique) môngka manawi bêbadan ingkang gadhah wawênang mutus punika kêdah mawi wontên wêwatonipun, sapintên wawênanging bêbadan pèdhêrasi wau tuwin tundha-tundhaning wawênangipun swara (stemrecht) punapa malih agendhanipun ingkang badhe karêmbag, sadèrèngipun katêtêpakên, kêdah wontên dhawuhipun ingkang kagungan panguwaos piyambak-piyambak.
IV. Manawi pèdhêrasi ing praja Kajawèn punika jêjêripun namung sakrêrêmbagan, pamanggihipun [pa...]
[...manggihipun] parêpatan umum wau, prayogi katata kados ingkang kawrat sêrat paturanipun pakêmpalan Narpawandawa ing ngajêng. Sarta pandamêlipun kominikwe ingkang kalimrahakên ing akathah, kawrat ing sêrat-sêrat kabar, punika kêdah mawi katrangan, bilih rêmbag-rêmbag ing pèdhêrasi wau têtêpipun manawi sampun wontên dhawuh kaparêngipun ingkang kagungan panguwaos praja. Dados botên adamêl sêling-sêrêpipun ing akathah, kadosdene kominikwe bab sudan pajêg kabudidayan, ingkang nêmbe kapêngkêr punika.
V. Cangkoronganipun pèdhêrasi sapunika: ing sêmu sêdyanipun angwontênakên gemeenschappelijke instellingen rumiyin, punika tumrapipun pèdhêrasi ingkang sampun sayêktos, inggih punika pèdhêrasi ingkang sampun dados kanthi wawênang sarta tatanan, prayogi kemawon. Makatên ugi manawi nyumêrêpi babadipun pèdhêrasi ing sanès nagari, kados ta: ing Jêrman, Amerikah, Indhustan sapanunggilanipun, inggih botên kawiwitan saking gêminsêkappêlêkê insêtèlêngên rumiyin, langkung malih manawi gêminsêkappêlêkê insêtèlêngên wau katumrapakên dhatêng pèdhêrasi ing praja Kajawèn ngriki, ingkang sawêg wiwitan dèrèng wontên tatanan, sarta têtêping wawênangipun, nama kuwalik, upami tiyang yasa griya makatên dipun wiwiti saking payonipun rumiyin, punika botên kalimrah, sarta badhe kathah pakèwêdipun, kados ta: upaminipun wontên amtênar ingkang winisudha ing praja kalih utawi sakawan, ingkang sapalih mastani nyêkapi, sapalihipun mastani botên, punika lajêng kadospundi panindakipun, ingkang
Awit saking punipunika. panyuwunipun parêpatan umum dalu wau, manawi praja sakawan punika taksih dipun wontêni pèdhêrasi, tatananipun kasuwun ewahipun, mawi kaêsahakên dhatêng praja-praja ingkang sami dados warganipun pèdhêrasi piyambak-piyambak, lajêng kasiyarakên ing akathah, kadosdene pranatan, amung manawi botên kaparêng ngewahi, pèdhêrasi wau prayogi dipun suwak kemawon.
Nuwun, mênggah punika pangrèh Narpawandawa nyumanggakakên ing pêpatih dalêm, saha nyuwun dhawuh.
nuwun, sarèhning para santana dalêm buyut canggah sapunika sampun kaparêngakên lastari ngangge sasêbutan radèn mas, runtutipun kalihan sasêbutan wau, nagari kaparênga nyuwunakên lilah dalêm, kalilana ngangge pêndhok kêmalo abrit, awit pamanahipun pangrèh Narpawandawa agêng sangêt pigunanipun, tumrap para santana dalêm alit, dening ingkang kathah sami kacingkrangan, môngka pêndhok kêmalo abrit punika sanadyan botên sapintêna rêginipun, katingal sae saha èdi, mênggah punika pangrèh Narpawandawa nyumanggakakên.
sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Manira pêpatih karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sawuse nguningani
layang palapurane pakumpulan Narpawandawa katitimasan kaping 2 Juni 1932 ôngka 71/374 ing mêngko anamtokake: sakabèhe santana buyut lan canggah dalêm kang padha dadi abdi dalêm, wiwit saiki padha kalilan nganggo
Narpawandawa supaya padha dipèngêti sarta kaparingake marang para bupati sapadhane supaya padha kadhawuhake sapêrlune.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 26 Rabingulawal Dal 1863. Utawa kaping 7 Agustus 1932.
Pêpatih dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adipati (W.G.) Jayanagara
Botên badhe kula têrangakên sadaya, nanging satunggal kemawon, inggih punika politikipun tilas G. G. van Heutz ingkang nuju dhatêng ngagêngakên daya (onbeperkte invloed), mawi sarana badhe nyantuni kontrak ingkang panjang (lange conctracten) supados dipun cêkak utawi dipun ringkês kemawon, inggih punika ingkang kawastanan Korte Verklaring.
Pulitik nyantuni kontrak makatên punika dados rêmbag rame. Kula badhe nyulik sakêdhik padudonipun Mr. van Deventer kalihan Mr. Kielstra, Mistêr
pamanggihipun Mistêr pan Dhènpèntêr punika. Criyosipun Mistêr Kilsêtrah, piandêlipun para nata dhatêng guprêmèn taksih ajêg kewala. Namung wontênipun Mistêr Kilsêtrah sagêd [sagê...]
[...d] cariyos makatên punika botên amargi saking anggènipun nyindikakên piyambak, nanging angsal palapuranipun para narapraja ... (blijkens verklaring der ambtenaren) ...
Cêtha kala samantên sampun wontên rêmbag bab kiranging piandêl (wantrowen) dumugi taun 1917 rêmbag bab piandêl ingatasing paprentahan Nèdêrlan ing Indhonesiah punika taksih muyêg. Malah Tuwan van Heutz piyambak kala taun 1917 wau sampun mêdharakên pamanggih prêlunipun Nèdêrlan nindakakên trajang kapiandêlan (vertrouwenspolitiek). Wontênipun kukus saking wontênipun latu (urub), dados manawi wontên swara bab ical utawi kiranging piandêl dhatêng parentahing kalanganing para jamhur ingatasing kawruh nitipraja, punika mêsthi wontên lamuk ical utawi sabotên-botênipun kiranging piandêl wau. Tumrap panyêpênging paprentahan, piandêl punika pancèn ingkang dados baku, amargi parentah ingkang rakyatipun sampun botên gadhah piandêl, punika tamtu tansah badhe manggih ribêd. Mila sampun layak kemawon nalika jumênêngipun G.G.J.Br.Mr. de Graeff ingkang dipun agêngakên inggih anggènipun badhe mulihakên piandêlipun rakyat dhatêng paprentahan.
Kawontênanipun sapunika kadospundi? Kula ingkang sami nglampahi, mokal manawi botên kraos, samantên wau manawi raos utawi nyawaning kabangsan taksih wontên, kula matur makatên, awit jêmbar-jêmbaring jagad inggih wontên tiyang ingkang sampun rumaos sakeca dados tiyang botên bawa piyambak, amargi inggih malah saking anggènipun botên bawa piyambak punika sagêd mituruti ardaning galih.
Botên têbih-têbih, ing Surakarta ngriki, miturut swara sarta kabar-kabar ingkang kawrat ing kalawarti, raosipun piandêling rakyat kêmambang, Prof. Schrieke tilas wakiling parentah babagan umum ing polêkrad, kasêbut ing buku karanganipun "De Indische Politiek" ingkang dipun damêl salèrèhipun saking anggènipun dados wakiling parentah wau, inggih ngrêmbag wola-wali bab piandêl punika. Kangge ngicalakên raos-raos ingkang botên prayogi ing karajan Jawi punika, prêlu sangêt mulihakên wêwênangipun para nata, têtêp dados sèlêpbêstir sayêktos, sampun namung mandhêg ing kasagahan kemawon, kêdah ngwontênakên [ngwontênakê...]
[...n] gêlar enggal (nieuwe koers). Sadhèrèk, kula sadaya mêsthi kraos, kasagahan badhe nglulusakên karajan-karajan wau, mênggahing kawontênan (feiten) dumugi sapriki botên wontên ungupipun barang-barang. Malah sampun kêrêp dados rêmbag, wêwênang dalêm nata saya dangu saya suda. Gandhèng kalihan bab punika, ing ngriki kula mêthik pamanggihipun para mahasiswa ingkang ngêmpal ing Perhimpoenan Peladjar-Peladjar Indonesia kasbut ing
Tumrap saya sudaning wêwênang dalêm nata, punika kathah pasêksènipun, upaminipun bab sudan pajêg, ondêrnèmêng dening putusanipun pèdhêrasi gupêrnuran, inggih koprènsi wulanan punika. Kula wastani pèdhêrasi, amargi nyatanipun pancèn makatên. Narpa ngrujuki pèdhêrasi yêktosan, ingkang katata sae sarta nuju dhatêng kêmpaling praja Jawi pados kêkiyatan, nanging nyatanipun pèdhêrasi gupêrnuran punika botên makatên, inggih pèdhêrasi gupêrnuran punika ingkang dados rêmbag parêpatan ngriki, amargi botên namung sulaya kalihan pamanggihipun Narpa kemawon, nanging inggih sulaya kalihan jêjêr sakawit. Manawi botên kalêrêsan, makatên punika tumrap kawilujênganing praja, saèstu ambêbayani.
Sadhèrèk, wontênipun koprènsi wulanan punika, jêjêripun sakawit namung sarêrêmbagan, botên damêl putusan, amargi ingkang wênang mutusi punika panjênêngan dalêm nata. Kajawi punika, dangu-dangu konprènsi wau lajêng kasipat asipat. paprentahan ingkang nyêpêng panguwaos, dening anggènipun damêl putusan ingkang dipun limrahakên ing akathah. Makatên punika punapa kenging
prakawisipun praja Kajawèn piyambak. Ingkang wênang mutusi inggih ingkang jumênêng, wondene Mangkunagaran sarta Pakualaman ngrujuki sudan wau, punika bêtahipun ngrika piyambak, sarta wontênipun lajêng sagêd kagêrba makatên, amargi Mangkunagaran sarta Pakualaman nyalirani piyambak ing konpêrènsi punika. Sarêng panjênêngan dalêm nata botên. Kajawi punika, bêtahipun pancèn beda. Upaminipun tumrap Mangkunagaran, ondêrnèmêngipun namung satunggal, sarêng tumrap Kasunanan kathah. Kawontênanipun Pakualaman kula botên sumêrêp, namung tumrap Kasultanan, pamirêng kula sudan pajêg, ondêrnèmêng punika botên patosa damêl kiranging asil nagari.
Sadhèrèk, kados ingkang sampun kawrat ing kabar, konprènsi mutus nyuda pajêgipun ondêrnèmêng, ingkang lajêng dipun jagèkakên dening ingkang kawogan, nanging wusananipun sampeyan dalêm ingkang sinuhun botên marêngakên. Sêrat kabar Mataram ngabarakên kagèting manahipun ondêrnèmêng amargi tampi anslah kados adat. Punapa lêlampahan kados makatên punika botên ambêbayani? Prasasat panjênêngan dalêm nata dipun bên, amargi sabotên-botênipun golongan ondêrnèmêng mêsthi gadhah raos botên anarimah utawi botên sênêng, awêwaton putusaning konprènsi ingkang sampun sumêbar. Ingkang botên mangrêtos dhatêng nalar-nalaripun sarta ingkang botên jêmbar pikiranipun, mêsthipun lajêng mastani awon, dhatêng sampeyan dalêm, amargi nyulayani putusan konprènsi. Môngka punika botên nama nyulayani, awit panjêngan dalêm nata botên lênggah ing konprènsi wau sarta botên mangêrtos dhatêng kadadosanipun konprènsi makatên punika nanging upami sampeyan dalêm mêksa dipun anggêp nyulayani, punika inggih sampun layak kemawon, jalaran pancèn [pa...]
[...ncèn] wênang nyulayani, wênang mutus dhatêng sadaya nalar nagari sarta kawula dalêm piyambak. Dados manawi wontên rêmbag nyulayani, ingkang nyulayani punika konprènsi wau piyambak; sulaya kalihan lêrês, sulaya kalihan raos adil, sulaya kalihan jêjêr sakawit sarta sulaya kalihan katêtêpan ingkang absah, manawi sampeyan dalêm punika satunggiling nata ingkang kagungan wêwênang sarta mêngkoni kaprabon tuwin kaluhuran. Dununging kalêpatan botên wontên sintên-sintên, nanging inggih namung wontên konprènsi punika piyambak, inggih ingkang mutus sudan pajêg punika.
Sadhèrèk, lêkas makatên punika ambêbayani sangêt tumrap adêgipun kraton dalêm sarta praja, nyuda pajêgipun ondêrnèmêng, punika atêgês ngirangi asilipun praja, dados ngengingi rakyat sadaya. Badhe nyuda pajêg makatên punika kêdah dipun larasakên kalihan kawontênanipun rakyat sarta bêtahipun praja. Dados botên kenging dipun gêgampil. Kalihdene malih, satunggal-tunggaling golongan punika sêsanggènipun kêdah botên botsih, nanging ingkang timbang. Manawi ondêrnèmêng ingkang sugih- sugih, kauntunganipun yutan (mliyunan) sarta yèn ing môngsa sae dening angsal bêbathèn yutan wau pajêgipun inggih botên mindhak, môngka sarêng ing môngsa rêkaos saking kiranging bêbathèn lajêng nyuwun sudan pajêg, sarta inggih lajêng dipun pituruti, punika harak botên laras kalihan raos adil.
Pangarsa, manawi sudan pajêg punika nyababakên saya comprèngipun arta nagari, sarta nagari lajêng ngawontênakên pajêg-pajêg anyar tumrap kawula umum, manawi dening saya awrating sêsanggèn, rakyat lajêng rumaos kados dipun pênêt, saèstu sagêd damêl rêtuning praja. Awit saking punika rakyat wênang nyuwara. Rakyat makatên botên namung gadhah kawajiban ingatasing praja kemawon, nanging ugi gadhah têtanggêlan. Manawi wontên kawajiban sarta têtanggêlan, mêsthi wontên wêwênang. Motoripun praja punika inggih rakyat umum, ingkang kathah piyambak. Mila sampun dados kasusilaning praja sarta dhêdhasaring paprentahan ingkang jêjêg, ôngka satunggal kabêtahaning rakyat punika ingkang kêdah tansah dipun galih.
Parêpatan, mangsuli putusanipun pèdhêrasi gupêrnuran bab nyuda pajêgipun ondêrnèmêng, [o...]
[...ndêrnèmêng,] miturut atur kula wau, sampun cêtha sangêt manawi sampeyan dalêm botên kacêncang dening konprènsi, têgêsipun sampeyan dalêm botên kêdah têluk dhatêng putusanipun konprènsi ingkang pancèn botên wênang damêl putusan. Mila bokmanawi wontên ingkang mêlèhakên sampeyan dalêm kawon sêtèm, amargi krajan tiga sampun mupakat, nanging salira dalêm botên, makatên punika pamanggih ingkang sasar. Kula botên mastani manawi konprènsi wau gadhah sêdya nêncang, nanging manawi ingkang sampun kadadosan punika sanès cêncangan, supados dangu-dangu sampeyan dalêm inggih lajêng marêngakên (gondhelan kaluhuran sarta adil palamartanipun panggalih dalêm ingkang sampun kontap sadonya) punika lajêng èwêd anggèn kula mastani. Punapa kenging dipun wastani anjêglong. Taksih wontên sambêtipun.
Kabêkta sampun nyarêngi kalihan masakalanipun, wêkdal punika kathah sangêt bab-bab ing praja Kajawèn ingkang pêrlu karêmbag para wajib. Bab adêgipun pêpatih dalêm sampun dipun wiwiti karêmbag ing sêrat kabar, saking gawatipun bab-bab wau, sapunika wontên ingkang dados rêmbag guyêng wontên
gawatipun rêmbag wau, kula pêthikakên saking sêrat kabar D.K. ôngka 94 ingkang ngêwrat sêsorahipun para warga rad kawula, tuwin wangsulanipun wakil parentah, pêthikan saking palapuran sêtenograpi ingkang taksih lugu, nanging pamêthik sarta angganipunanggènipun. anjawèkakên sadhèrèk Std. ingkang kapratelakakên wontên ing D.K. wau namung kapêndhêt wosipun kemawon, amargi sêsorahipun wau panjang-punjung sarta angèl têtêmbunganipun, dhasar rêmbagipun prakawis ingkang gawat-gawat, kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Ingkang miwiti ngandika warga Radèn Adipati Arya Wiranatakusuma wontên ing parêpatan tanggal kaping 14 Juli makatên:
Minôngka tutupipun sêsorah kula punika, kula ngaturi pamrayogi dhatêng parentah supados bêlèitipun tumrap para sèlêpbêstir punika dipun ewahi, ingkang atêgês nuntun murih dadosa bêstirdêrs sayêktos, ingkang lajêng
Ind. -staatsgebouw) tindak ingkang sajak nyingkur dhatêng para sèlêpbêstir punika kêdah dipun icali. Caranipun kêdah santun enggal, ing têmbe kêdah namung wontên wakilipun parentah Walandi satunggal ingkang mligi minôngka paranpara babagan pulitik, tumindakipun samangke punika wakilipun parentah tansah tumut cawe-cawe bab ingkang alit-alit, ingkang makatên wau nuwuhakên mêsgul (gegriefd). Parentah kêdah anjagi supados para wakilipun parentah ing Porstênlandhên punika namung para amtênar ingkang langkung tinimbang para amtênar B. B. ing sajawinipun Porstênlandhên, punika ngèngêti luhuripun para nata tuwin para sèlêpbêstir. Kados prayogi sangêt manawi parentah rêmbagan
katurut dening para guprênur tuwin amtênar Walandi sanèsipun, dados botên sontan-santun.
Samantên pangandikanipun warga rad kawula Radèn Adipati Arya Wiranatakusuma. Nalika parêpatan tanggal kaping 30 Juli, wakil parentah kangge kapêrluan umum, Tuwan Mr. Ir. Kiwitdhêyongê mangsuli, kados ing ngandhap punika:
Parentah maringi katrangan dhatêng pangandikanipun warga Radèn Adipati Wiranatakusuma, bilih pulitikipun parentah tumrap para sèlêpbêstir punika sampun mataun- taun parentah tansah tumindak ingkang dhapur nuntun dhatêng kamajênganipun
punika botên saking parentah nêdya ngrêgêm (op den achtergrond houden) para sèlêpbêstir, lugu namung ngèngêti kawontênanipun 280 sèlêpbêstirên ingkang beda-beda agêng alitipun bawah tuwin kêkiyatanipun. Wontên sèlêpbêstir ingkang kawulanipun langkung sayuta, tuwin wontên ingkang kirang saking sèwu. Wontên ingkang sampun inggil kasagêdanipun (hooge ontwikkeling) wontên ingkang dèrèng sagêd nyêrat tuwin maos (analfabeet). Ngèngêti [Ngèngê...]
[...ti] beda-bedanipun kawontênan wau, mila parentah botên sagêd damêl tatanan satunggal (vastelijn). Kados ingkang sampun asring kapangandikakakên: parentah tansah marsudi murih tindaking purun tumandang
Samantên wangsulanipun wakil parentah babagan umum, awit saking wangsulan wau, warga Radèn Adipati Wiranatakusuma nalika parêpatan rad kawula tanggal kaping 5 Agustus ngandika malih bab Porstênlandhên, minôngka katrangan dhatêng wangsulanipun wakil pamarentah, kados ing ngandhap punika:
Ingkang rumiyin kula matur nuwun dhatêng parentah dene sampun kaparêng maringi katrangan bilih parentah sampun mataun-taun tansah ambantu kamajênganipun para sèlêpbêstirdhêrs. Awit saking pitakènipun Interruptie wakilipun para sèlêpbêstir Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, punapa pangandikanipun wakil pamarentah wau inggih cocog kalihan nyatanipun tumindakipun, lajêng wakil pamarentah nêmênakên. Ananging kawontênan-kawontênan ingkang kasumêrêpan sakêdhik sangêt ingkang kados pangandikanipun wakil parentah kasbut nginggil. Uwohipun supados saya katingal bilih para sèlêpbêstir punika saking sakêdhik mindhak-mindhak kamardikanipun ing bab wêwêngkonipun piyambak. Ananging ing praktikipun kosokwangsul kalihan pangandikanipun wakil parentah wau. Dhatêng lurusing panggalihanipun parentah punika kula pitados, ananging ingkang sulaya (wringen) punika para amtênaripun parentah ingkang nindakakên panguwaosipun parentah, ingkang asring angèl sangêt sagêdipun nampi ingkang kula kajêngakên vastelijn punika parentah supados nêtêpakên ancêr-ancêr ingkang baku ing bab trajangipun pulitik parentah tumrap para sèlêpbêstir supados dados waton para guprênur utawi rêsidhèn. Amargi kawontênanipun [kawo...]
[...ntênanipun] samangke punika para sèlêpbêstir sami botên wuninga kadospundi ingkang kêdah katindakakên, kabêkta saking dèrèng wontên vastelijn ingkang kenging dados bakunipun pulitik parentah tumrap para sèlêpbêstir. Langkung malih dhatêng tindak ingkang botên prayogi (ontactvol) utawi nyulayani kaparêngipun parentah, punika parentah kêdah anjagi sangêt.
gêgayuhan supados saya agêng tumindaking panguwaosipun piyambak, punika nyata, katitik saking mosinipun pakêmpalan Narpawandawa, ingkang ungêlipun makatên: (mosi botên kapacak ing ngriki,
sami mêmuji supados karsanipun parentah ingkang sae wau katindakakên ing praktik, supados saya sae gêgandhenganipun kalihan para sèlêpbêstir, makatên ugi tansah nglêksanani pun para sèlêpbêstir ingkang maton. Amargi kanyataanipun taksih kathah sangêt ingkang sulaya kalihan kaparêngipun parentah.
Makatên pangandikanipun warga Radèn Adipati Arya Wiranatakusuma ing 2e. termijn.
1. mancat padèng wukir alit / duk antawis saonjotan / wontên katingal saking lèr / pawèstri kênya têtiga / marpêki mring kawula / ing solah karya kayungyun / muwus aris manuhara //
2. dhuh priyantun kang lumaris / mugi kèndêla sakêdhap / kawula arsa têtakèn / sangking pundi kang pinôngka / mring pundi kang sinêdya / sintên sinambat sang bagus / lan punapa kang binêkta //
3. kawula warta sajati / wuwuse kênya têtiga / dhuh priyayi bagus anèm / bok inggih mugi parênga / kula nunut kewala / namung sêsarêngan laku /
ngungun tistis. / dupi antawis katingal / têtiyang amusthi gêmon / marpêki ing gèn kawula / muwus ngenaki manah / samangkya sampun rahayu / datan wontên kara-kara //
9. kang duskarta sampun guling / kêni ing sêsirêp ingwang /
salokanipun / tiyang duskarta puniki / tan kaprah sasamining wong //
2. siningkiran kewala wêkasanipun / yèn andika wangsul malih / mêdala margi lyanipun / nadyan ngengkola sakêdhik / anggêr datan walangatos //
3. amba langkung narima sêtya mituhu / atakèn ingkang wêwangi / ngakên
5. Buyut Dhawuk manthuk wangsulaning wuwus / lah inggih ta mugi-mugi / sinambadanana iku / dewa ingkang ngudanèni / barang solah-bawaning wong //
6. nuntên sami sêsowangan andum purug /
lampah kawula lêstari / praptèng dhusun ing Andarung / gêgramèn sadaya laris / sami pajêngan tikêl ro //
7. wontên ingkang tikê tri pangurupipun / rêtna rukmi warni-warni / ing antawis dintên mantuk / mêdal kidul anrang wukir / lajuta dêdêr mangulon //
pêpariksan sing sapuluh / dinangu matur sajati / Sang Palaswa namanipun / dadya panêkar nagari / bawahing kabupatèn jro //
10. Arya Leka punika lêlurahipun / kala ing môngsa asuji / taun kang sampun kapungkur / kawula nuju marêngi / dhatêng ing dhusun
12. antuk mina maneka warna gung-agung / duk antawis praptèng ari / cobaning dewa kadulu / wontên sima
dhuh anak priyantun mancing / sampun pijêr dhêlog-dhêlog //
16. dèn agupuh sumingkira saking ngriku / ing mangke kula jatèni / makatên panduking
Mênggah têtandhinganipun tiyang kalang kalihan bôngsa candhala, punika miturut panganggêpipun tiyang Hindhu dhatêng satunggal-satunggaling golongan, kita lajêng sagêd nandhing drajadipun bôngsa kalang kalihan bôngsa candhala, sami kaanggêp bôngsa ingkang asor piyambak.
1 Sawêg namanipun kemawon sampun amratelakakên, bilih tiyang kalang punika bôngsa ingkang asor, sawênèh wontên ingkang mastani, bilih tiyang kalang punika damêlipun kalangan, angumbara, angulandara, mila kawastanan tiyang kalang punika saking balang, atêgês bucal. Wontên ingkang mastani saking garbanipun, kaalang = dipun alang-alangi, dipun palangi, botên kenging mlêbêt utawi campur kalihan golongan sanèsipun, dados bôngsa tampikan, milalah angumbara ing wana.
Lêrês lêpating panggrayangan punika botên kula rêmbag, namung sadaya punika atêgês ngêsorakên dhatêng golonganipun tiyang kalang. Têtela manawi bôngsa kalang punika bosa bôngsa. ingkang kasitah, asor piyambak, kados panganggêpipun tiyang Hindhu dhatêng bôngsa candhala.
2. Miturut dongèng-dongèng ingkang kasêbut ing nginggil, sumêrêpipun biyung utawi ibu dhatêng anakipun, saking ciri buthak utawi ing sirah. Dhêkok saking tilasing siwur, utawi enthong. Ciri punika wontên ingkang wangunipun kados suru (sendhok) mila wontên ingkang kanamakakên Jaka Suru (dongèngipun botên kawrat ing ngriki), kacariyos ciri ingkang makatên punika ugi kalêbêt cirinipun bôngsa candhala.
3. Sagawon Wayungyang punika pêpindhaning bôngsa sudra, ingkang gêsangipun kaanggêp botên têbih saking gêsanging sagawon, saking anggènipun angêsorakên, sanadyan sapunika, têmbung: asu punika inggih taksih kangge mêmisuh, saking anggènipun angêsorakên, manawi wontên tiyang mêmisuh. Asu, punika ingkang dipun tuju, botên asu suku sakawan, nanging asu suku kalih. Makatên ugi asu Bêlang Wayungyang, ingkang dipun kajêngakên inggih asu suku kalih. Taksih wontên
PEMUT WARAH WULANG WELING KGPAA MANGKUNAGORO IV | alangalangkumitir
Comments	PEMUT WARAH WULANG WELING KGPAA MANGKUNAGORO IV TUMRAP CANGGAH DALEM R.Ay. HILMIYAH DARMAWAN PONCOWOLO LUMANTAR BAMBANG SUPARMANTO KAWEDALAKEN : ING SURAKARTA KEMIS KLIWON, 28 OKTOBER 1993. PEMUT WARAH WULANG WELING I Dhandhanggula << 01 >> Yektine akèh kang angrasa urip, Unjuk kawruh tan samya pirsa, Pilih jalma sayektinè, Yektos
Lêlampahan wiwit timur, dumugi pènsiun, lêlabêtanipun sawatawis dhatêng: karaton, babrayan, kabangsan,
dumugi kasidan jati, yasanipun panitya "Biwadhamulya".
Babadipun dhoktêr Kangjêng Radèn Tumênggung Wedyadiningrat, pèngêtan lêlampahanipun wiwit timur dumugi lèrèh pènsiun, sarta pèngêtan lêlabêtanipun sawatawis dhatêng karaton, babrayan, kabangsan, sarta dhatêng mitra karuh, mèsi lêlampahan ingkang nawung raos suraos, kenging kangge ular-ular pamardi pamarsudining gêsang, dumugi kasidan jati. Yasanipun panitya "biwadha mulya" dhoktêr, K.R.T. Wedyadiningrat, kaanggit, sarta kapasrahakên Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga, ing Surakarta Adiningrat, cap-capan
lêlampahanipun sawatawis kiyai lurah dhoktêr Kangjêng Radèn Tumênggung Wedyadiningrat, pamatah pasrahipun panitya biwadha mulya kula angsal pambiyantu prayagung, sanak sadhèrèk, mitra darmanipun ingkang pinahargya, andhanganakên kaparêng paring katêrangan panyuwun kula sasêrêpan ingkang kula bêtahakên, inggih punika Kyai Lurah Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Sumanagara, ing Sragèn, dhoktêr Suleman, Radèn Ngabèi Mangun Husada, dhoktêr Radèn Sumèru, Radèn Ngabèi Prawiraharja, priyantun guru, satasarta. sanès-sanèsipun, langkung malih kyai lurah piyambak, sarêng kula aturi
astanipun piyambak, lajêng kula rêsikakên sêratanipun, ngengrengengrengan. wau kula simpên trêtip kangge lacakan ing têmbe bokmanawi wontên parlunipun, ingkang kula aosi sangêt anggènipun nyêthakakên dhadhasaraning lêlampahan ingkang parlu kangge pèngêtan, punika jêjêripun wontên ing gêsang, dados nama kridhaning gêsang, lêlampahaning gêsang, wondene babaraning kalairan ingkang kasumêrêpan, [kasumê...]
[...rêpan,] kapirêng, sapanunggilanipun. Punika namung dados ancêr-ancêr, jêjêripun wontên lêlampahaning gêsang wau, pramila ingkang parlu kapêtha cêtha, punika watak pambêgan, miwah tandang tandukipun ing damêl, tuwin kridhanipun anggèning ngraosakên kawontênaning lêlampahan ingkang kasandhang, kados ta: tekadipun ingkang rama Kyai Sutadrana, pamardi lan panggulawênthahipun, watak wantunipun nalika timur, dolanan, lan karêmênanipun dalasan rêmênipun songkolan, gêlutan, sarêng diwasa ngantos sagêd tandhês anggènipun angraosakên rêkaosipun lêlampahaning gêsang, dumugi sagêd anjumbuhakên pamudharanipun kaulah kalihan malampah. Bab pamarsudinipun sêrat Jawi ingkang nawung raos-suraos, pêthikanipun sagêd ugi ragi kêkathahên, punika kajawi wontên ingkang murih makatên, ing pangangkah sagêda cêtha gatranipun ingkang parlu kaparsudi, sarta upami nênêdha sagêda karaos tuwuk, pramila sakalangkung sangêt gênging panuwun kula tanpa upami ing panjênênganipun, sarta para paring pambiyantu wau, botên langkung pèngêtan lêlampahan lan lêlabêtan Wedyadiningratan
Wiyosanipun dhoktêr, K.R.T. Wedyadiningrat, ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 9 wulan Jumadilawal, warsa Be ôngka 1808 wuku
Miyosipun wontên ing kampung Lêmpuyangan, ing nagari Ngayojakarta Adiningrat.
Dhoktêr, K.R.T. Wedyadiningrat punika kalêrês misan kalihan dhoktêr Wahidin Sudira Husada, ing Ngayogyakarta ingkang misuwur. Ibunipun dhoktêr Wahidin Sudira Husada punika kalêrês mbok ayunipun nak-sanak ingkang rama dhoktêr K.R.T. Wedyadiningrat.
Lêluhuripun dhoktêr K.R.T. Wedyadiningrat punika manawi saking rama trahing lêluhur bôngsa Bugis. Saking ibu bôngsa Mênadho. Urut-urutan nalurining lêluhur saking ingkang rama.
1. Kraèng Naba, (Sadhèrèkipun raja Galèngsong,
saking ingkang ibu dèrèng sagêd têrang, dene lêluhur saking rama manggèn wontên ing dhusun Mlathi Lèr. Ngayojakarta, ganjaran saking Mantaram turun-tumurun wiwit Kyai Dadu, sarta lêlabêtanipun ingkang rama, Kraèng Naba nyuda kikiyataning pabarisanipun kraman: Trunajaya ngantos kapikut.
Wontênipun ing dhusun Mlathi Kyai Sutadrana, punika namung dados sikêp narakarya. Sanadyan lêlampahanipun botên rêkaos sangêt, nanging asring kraos karaos-raos ing manah katatangi raosipun ing luhur, ngengêti lêluhuripun, gumregahing manah tangi kapurunanipun, katimbang nandhang awrating lêlampahan warni-warni ing kaungak-ungakanipun rêkaos angsalipun kanugrahan, kabêgjan, nêmpuh byat badhe mlêbêt Kumpêni, Ciptanipun: sagêda angsal kamuktèn punika prêlu mawi toh jiwa: wani mati awit mukti kalihan mati punika têtimbanganipun, tiyang anggayuh mukti, botên cêkap namung purun tumandang rêkaos sangêt, prêlu gadhah tekad wani mati, punika namung prêlu kagekangge. sangu bontosing tekad pantog-pantoganing lêlampahan punika namung dumugi patining badan utawi kawujudan, môngka prakawis pati punika gumantung karsaning Allah, manungsa [ma...]
[...nungsa] namung sadarmi nglampahi, nglindhung sumendhe ingkang kuwasa, mila manawi sampun wani sayêktos sendheyan tekad wani mati, punika dados pawitan agêng sangêt, kantun ngengêt-engêt tumindakipun dhadhasar rahayu budi, ati slamêt sampun ngantos dhumawah ing kanisthan, damêl kapitunan, nêmaha ngrisak sarta damêl pêpêjah. Manawi sagêd kadumugèn mukti, ginanjar wilujêng botên ngantos dumugi mati, punika ganjaran kanugrahaning Pangeran. Makatên dhêdhasaring têkadipun Kyai Sutadrana ingkang nate kangge raraosan kalihan sanak sadhèrèk, sadèrèng sarta sasampunipun anglampahi lêlampahan wau.
Cêkakipun Kyai Sutadrana nglajêngakên pikajêngipun dados Kumpêni, wilujêng ngantos angsal pènsiun, lajêng
timuripun nama: Rajiman, Keratabasanipun: raja iman, rajaning iman.
Timuranipun dhoktêr K.R.T. Wedyadiningrat kapardi kagulawênthah cara pakampungan, nglampahi gêsang sawontên-wontênipun, pamardinipun namung kalantur sapikajênganing lare, umbar-umbaran kemawon, nakalipun kalangkung-langkung, nanging inggih nakaling lare, rêmên sangêt kêkêrêngan, bilih [bi...]
[...lih] botên songkolan sakêdhap kemawon, kraos botên saras badanipun, botên carêm raos pangraosipun, gêrah uya prasasat patagihan. Nanging ambêg wêlasan, rêmên ngrencangi rare ingkang kawonan, tansah kaêngis-êngis, punika tamtu dipun rencangi, botên sulap kawon tandhing, sarta ajrih kêsakitan, sanadyan kadospundi kemawon, katêmah. Purun tanpa ajrih, anggêripun rêrencang kêrêngan, ngungkuli kaajak bingah-bingah, ngantos dados sarayaning rare kathah, sarta dipun rêmêni.
Rêmên dolanan warni-warni, ingkang kraos dipun karêmêni piyambak: wayang, manawi sampun dolanan wayangan sênêng sangêt, rumaos notog, kêrêp sangêt dipun bêkta ningali ringgit wacucal bapakipun, ing kaugi rêmên sangêt dhatêng ringgit, manawi têbih dhusunipun, panggènanipun ingkang ringgitan, tamtu ngantos dipun gendhong. Manawi wontên ing paringgitan wau katilêman, môngka ringgitipun kalêrês papêrangan sarta dêdongèngan ingkang isi piwulang, tamtu lajêng dipun gigah bapakipun.
Kala badhe dipun sakolahakên dipun ngandikani ingkang rama makatên, thole, yèn kowe tak tinggal mati, upama aku bisa ngrumat bandha, ora sapiraa kanggo têtinggalan marang kowe, sarta bisa êntèk, yèn kowe bisa anduwèni kapintêran, yaiku sarana sakolah, ora bisa bakal bisa ilang. Makatên wasiyatipun ingkang rama.
Sakolahipun Bagus Rajiman wontên sakolahan Walandi ingkang ôngka kalih, 2e openbare Lagere School, tumrap ingkang rama inggih botên ènthèng, nanging mêmpêng lan mantêp. Rèhning pansiyunipun Kumpêni botên kathah, saking mantêpipun gayuh kamuktèning putra, kèngêtan dhêdhasaring manah rumiyin, kasêmbuh kandêl raosipun dhatêng anak, kaanggêp prasasat nyawanipun, mila dipun lampahi rêkaos sangêt.
bago amoh, bantal dhumpal. Bagus Rajiman inggih asring tumut ingkang rama, tilêm ngèmpèr pacinan wau. Punika ingkang saya nyantosakakên tekadipun ingkang rama, botên ketang lêlampahan ingkang kados punapa kemawon, sumanggêm, têmên-têmên, têtêp dipun lampahi
sayêktos gêgayuhanipun dhatêng kaluhuran, kêrêp kangge rêraosan, gadhah jôngka punika kêdah wani jangkah, nglampahi punapa mêsthinipun, pamanahipun, pandamêlan punapa kemawon, punika botên wontên kalingsêman, lan kanisthanipun, tiyang sadaya titah punika wontên papancèn, papasthèn kasagêdanipun piyambak-piyambak, [piyamba...]
[...k-piyambak,] botên kenging dipun singkiri, dipun selaki, malah kêdah nêtêpi wajib, papancèn papasthènipun punika wau. Asor, luhur, nistha utama, punika dhadhasaring bubudèn, damêl pituna, ngrisak ing sanès, punika nistha lan asor, manawi tumindak ing damêl, ngurupakên kasagêdanipun, punika sanadyan kados punapa kemawon, botên nama asor, mila têtêp mantêp anggènipun anglampahi kanthi lêgawaning
kemawon, dumugi kirang sa-klas, ingkang rama Kyai
ayaa sing kaya ngapa, mêksa ora bisa, nanging yèn ora ditêrusake eman bangêt, wong mung kari sa-klas, bêbacutane manèh, dipikir karo mlaku. Puluh-puluh kapriye, bok rêmbugan karo kakangmu dhoktêr,(
dhisik, wiwit titi môngsa punika Bagus Rajiman kraos rêkaos sangêt manahipun. Samantên awratipun lêlampahaning gêsang. Pancènipun
saking sasambêtaning pasadhèrèkan, kintên-kintên angèl angsalipun pitulungan, punika botên, malah anggêripun purun sambat sêbut kemawon, kenging katamtokakên angsal pitulungan. Ingkang dados awrat punika anggènipun botên sagêd mêntas piyambak, nanging kapêtêl-pêtêlakên ing ngakathah, makatên punika sampun dados kalimrahaning babrayan, tulung-tinulung. Dangu anggènipun manah-manah, ngantos kalampahan angsal pitulungan saking ingkang raka, Sudira Husadan. Kalajêngakên sakolahipun kantun saklas.
Pancènipun, Bagus Rajiman narimah badhe kèndêl anggènipun sakolah, ngangkah badhe magang masinis sêpur, punika ingkang dipun karêmêni wiwit alit, anggènipun rêmên dados masinis punika, anggènipun tiyang satunggal sagêd mangrèh pirantos kathahipun samantên gêgandhèngan pintên-pintên bab, nanging lajêng angsal rêmbag pitulungan anglajêngakên sakolahipun andhap ngantos tamat, angsal partisara sae sangêt.
Sisih kiwa punika gambaripun: M. Rajiman nalika wontên pamulangan dhoktêr jawi. Nginggil, M. Suleman. Ing ngandhap, M. Abdullah, sami putra Sudira Husadan. Ing têngên: kônca.
Satamatipun saking sakolahan andhap Walandi, wontên pamanahan malih, narimah kèndêl lajêng nyambut damêl, punapa nglajêngakên sakolahipun dhatêng pundi, manawi mawi waragad piyambak, botên sagêd, bilih
ingkang kadospundi kemawon, anggêripun sagêd mêntas awakipun piyambak. Pinanggihing
angsal papancèn arta kangge gembolan. Sasarêngan untab-untaban kemawon kalihan putra pulunanipun, putranipun ingkang raka dhoktêr Sudira Husada.
Pasinaonipun wontên pamulangan dhoktêr Jawi lêstantun tumêmên kados nalika wontên sakolahan andhap, malah tambah kasrêgêpanipun, amargi ngèngêti ingkang dipun sinau saya kathah, tur awrat-awrat, nanging labêting tumêmên, srêgêp, dhasar botên kêthul ing panggalih, ajaran bab punapa kemawon tamtu sagêd mangêrtos sayêktos, botên namung apalan, dhatêng wosipun bab-bab ingkang dipun sinau, dalah sêsambêtanipun [sê...]
[...sambêtanipun] kalihan bab-bab sanès ingkang gêgayutan, sagêd cêtha, têrang pipilahanipun, kados ta: kawruh alam, kawruh kodrat, kawruh pamisah, kawruh têtêping petang, kawruh ukuran, bab peperanganing badan, sasaminipun ingkang kaajarakên, saya dhatêng kawruh bab gêsang, nyawa, suksma, punika ingkang kalêbêt dipun karêmêni, ngantos gêmêt panyinaunipun, ewadene rumaos dèrèng sagêd anjajagi dhêdhasaranipun, utawi nyakup dhatêng wawadosipun, sanadyan sampun lanyah pitêmbunganipun, botên kewran dhatêng cak-cakanipun mênggahing tumindakipun ing panyambut damêl, ewadene malah tansah mulêt manah, botên kêndhat wontên ing raos- pangraos asring sangêt katuwuhan pitakènaning batos, gêsang punika punapa, kadospundi lampahipun, ingkang katêmbungakên pratitising patrap tumraping agêsang, punika kadospundi. Sanèsipun bab makatên punika wau, dhatêng bab punapa kemawon ingkang sampun kasinau, punika rumaos sampun cêtha sadaya wos-wosipun, dalah gêgayutanipun, ngantos dados paran pitakènanipun para kônca, malah ngantos kinathiking guru kapurih biyantu padamêlanipun.
Dhatêng kasênênganipun nalika alit, kala taksih wontên sakolahan andhap Walandi, botên supe, malah saya rêmên, inggih punika wayang, gôngsa, têtabuhan ingkang dipun karêmêni [ka...]
[...rêmêni] nabuh gong, prêlu ngêmong kônca ingkang rêmên tatabuhan, sarta bab jogèt punika manawi nglêrêsi liburan, vacantie, piyambakipun sarta pulunanipun dipun ajarakên abdi dalêm guru jogèd ing Ngayoja. Main selat, pêncak, lagu punapa kemawon mangrêtos, sarta sagêd ngêcakakên, bakunipun rêmên kêrêngan, songkolan, ngantêmi tiyang, punika kraos carêm, bilih ngantos sawatawis dintên botên kêrêngan, songkolan, ngantos kraos gêrah huyang, kirang saras, klowang-klawung, kosok wangsulipun manawi mêntas kêrêngan rumaos saras sangêt, carêm, marêm kados mêntas kalêgan, nênêdha sêgêr-sêgêran, ngantos dados sawung sarayanipun para kônca, dados tukang gêpuk, sabên wontên ramèn-ramèn kêrêngan kampungan, pacinan, ingkang mangajêngi tamtu Sang Raja Iman, sarèhning ing jaman samantên, ingkang dados modhèlipun, sport Gijmnastiek dados inggih angudi, gijmnastiek suwau Gijmnastiek punika sampun dipun gulang murid-murid dhoktêr Jawi, nanging lajêng kaawisan, amargi kathah kasangsaranipun. Lajêng Bagus Rajiman, nyuwun palilah gêsanging Gijmnastiêk wau, sarta piyambakipun ingkang dados panuntunipun, lajêng malah kaparingan guru Gijmnastiek. Manawi ing
[...n] Gijmnastiek ingkang enggal. Rikala jumênênganipun, H.M. de Koningin Wilhelmina kêmpalanipun, Gijmnastiek para murid dhoktêr Jawi ngêdali wontên ing kêbon binatang ing Batawi kaèstrèna ning G-G. Bagus
mila dados uyunaning kônca. Tirahani arta gembolan, dipun cèlèngi, kaênthil-ênthil kangge jagaruna bilih wontên prêlu punapa-punapa. Sampun dados kalimrahaning lare, langkung malih para mahasiswa, rêmên sumyak-sumyak, suka-suka parisuka. Nuju satunggiling dintên, kintên-kintên tanggal sêpuh Walandi, kathah ingkang sampun botên nyêpêng ata,arta. mêksa sami ajak-ajakan sopyan-sopyan. Sang Raja Iman awrat, wangsulanipun, digawe ragad apa wowong. wis ora padha duwe dhuwit ngene, bok uwis, jing nrima dhingin. Suleman pulunanipun, (samangke dhoktêr Mangun Husada) ingkang andhadhagi, iya
[...k] wantuning pulunanipun, gampilan, rêmên sêmbranan. Sang Raja Iman nuwèni celenganipun, sampun pêcah, ngintên ingkang wanuh wani mêndhêt
mangêrtos, malah sumyak-sumyak, lajêng nyêlaki, kalihan prêtela mêcah celenganipun, kanthi katrangan ngiras ngolok-olok anggènipun gêmi ingkang paman, têmbungipun: urip iku prêlune ora mung nyèlèngi, urip iku sênêng, ambabar, ambuwang. Sang Raja Iman kèndêl kemawon, malah mèsêm kêcut, ing batos kapranan pitêmbunganipun sang pulunan.
Saking têmên-têmêning manah sinartan ing tindak, srêgêp ing damêl, tlatos rêmên sinau, kasêmbuh lantip, limpad pasanging grahita, gangsar pasinaonipun, botên nate botên minggah, tamtu minggahipun, ngantos tamat pasinaonipun ing pamulangan dhoktêr Jawa, nuju tanggal kaping 22 wulan Dhesèmbêr: surya sangkalaning warsa: ngèsthi têrus murtining bumi: 1898.
Botên dangu, namung antawisipun tiga likuran dintên, lajêng katêtêpakên dados dhoktêr Jawi wontên ing nagari Batawi, kabêbahan bab prakawis potongan, amarêngi tanggal kaping 14 wulan Januari 1899, surya sangkalaning warsa: trus gapura murtining jagad. Padamêlanipun sae, dados pangalêman, tindak-tandukipun wontên ing bêbrayan, pasrawungan, [pasrawung...]
[...an,] angrêmênakên, gampilan, andhap asor, lêgawa, sagêd nuju prana. Mila kathah ingkang sami rêmên.
IV Ngraosakên lêbêt bab gêsang, tansah nandhang rêkaos.
Sampun dados kalimrahaning ngagêsang mawi jojodhoan,
kêkathahên pamanahan, ngambra-ambra, panantun palakrama wau gadhah raos sawarni pamêksa. Ngraosakên larasan makatên wau, dhoktêr Rajiman karaos-raos, rumaos katotog pamanahan awrat, tuwuh panggarjitanipun: abot têmên lêlakoning urip, tuwuh malih raos-pangraos ingkang sinimpên têlênging batos, urip iku apa, kapriye pratitising trap-trapane. Saya sarêng wontên dhawuhipun ingkang raka, dhoktêr Sudira Husada, bilih sampun kasuwunakên momongan putrinipun prayagung luhur ing Ngayogya. Mrayogèkakên lajêng dipun lampahi, ingkang rama piyambak ugi ngandika, sampun pirêmbagan bab sesemahan kalihan sadhèrèk Sudagar ing Surakarta, sampun dados rêmbagipun, amargi kajawi sampun rujuk kawontênanipun, ingkang rama kalihan badhe malês kasaenan, sampun tamtu kemawon rêmbag-rêmbag [rêmbag-rêmba...]
[...g] makatên wau saya notog sangêt dhatêng raos-pangraosipun dhoktêr Rajiman, kalangkung awrat sangêt anggènipun ngraosakên, pundi ingkang kêdah dipun lampahi, miturut ingkang raka punapa miturut rama, kalih-kalihipun sami pikangsalipun tumrap lêlampahaning gêsang kalairan, namung lajêng nama kêdayan ing kawontênan kemawon, nir daya kirang cêtha jêjêring gêsangipun piyambak, mila dhawuhipun ingkang rama, sarta ingkang raka bab sesemahan, botên dipun tampèni sadaya, badhe madosi, ngraosakên jêjêr, sarta kawontênaning gêsang, punika kadospundi. Sarèhning kawontênaning gêsang punika ing sêmu miturut kawujudanipun punika gadhah jêjêr piyambak-piyambak, mila badhe ngyêktosakên kawontênan wau miturut jêjêripun: mribadi, nurut sasakecanipun raos pangraosipun piyambak: urip iku sênêng, ambabar kahanan warna-warna. Awit saking dhadhasaraning raos sawêg makatên punika, mila tindakipun ingkang kathah, sawêg anglantur kasênêngan. Miturut pangandikanipun dhoktêr Rajiman piyambak, pintên-pintên: ma, punika kathah ingkang dipun lampahi, nanging kalihan karaosakên lêbêt, babaya, pituna, utawi pigunanipun, ngantos sagêd cêtha, adhakanipun pancèn dados babaya, sambekalaning ngagêsang, dados kapathok kasirik, punika layak
pados piyambak ingkang dipun jodhoni. Dene ingkang taksih tumanêm lêbêt dhatêng ing raos bab rêkaosing lêlampahan ingkang kasandhang ing gêsang, mila tansah kumanthil ing raos dados pitakènan: gêsang punika punapa, pratitising patrap lêlampahaning gêsang, punika kadospundi, rumaos dèrèng sagêd narbuka cangkrimaning raos makatên wau ingkang ngantos marêm. Rèhning dhadhasaraning raos dèrèng gumathok, mila cak-cakanipun anggèning matrapakên lampahing gêsang, tindak-tandukipun, inggih sawêg miturut dhadhasaraning raos ingkang dados paugêran nalika nindakakên bab wau.
V Pindhah-pindhah panggenan, taksih ngraosakên lêbêt, rêkaosipun lêlampahaning gêsang
Tumindaking padamêlan, dados pangalêman, saya pasrawunganipun sae, sumrambah, dhatêng sintên kemawon, kathah kasaenanipun, kathah ingkang sami rêmên, sih trêsna, rumaos kapotangan kasaenan, saking ènthèngan, lan gampilan. Ingkang tansah tumanêm ing raos namung bab rêkaosipun lêlampahaning gêsang.
Saking Batawi kapindhah dhatêng Banyumas, lajêng kapindhah dhatêng Samarang, bêbahanipun inggih motong malih (Chirurgische afdeeling), wiwit têpang kalihan: R. Prawiraharja, kandhidhat guru, jalaranipun têpang, saking sakit dipun jampèni, kaupakara sae sabarang-barangipun, awit kala
sah sinauran bandha donya, lajêng dados mitra darma sakalangkung supêkêt, dangu-dangu kados sadhèrèk sinarawèdi, ngantos lajêng
Miturut cariyosipun Radèn Prawiraharja nalika tutunggilan punika, dhoktêr Rajiman sawêg brangta larasan pangudining kawruh cara kilènan, sarta ngraosakên larasaning Teyosopi sawatawis.
Lajêng kapindhah dhatêng Madiun, nunggil malih kalihan: R. Prawiraharja, wontên ing ngriku tuwuh malih raosipun rêkaosing gêsang, malah saya sangêt, kawêwahan pawartos bêngganging pasadhèrèkanipun ingkang rama kalihan ingkang raka dhoktêr Wahidin bab sesemahanipun dhoktêr Rajiman, têmbenipun sagêd supêkêt malih. Kawontênan makatên punika ugi mitulungi [mitulung...]
[...i] dhatêng jêjêring gêsangipun. Dhoktêr Rajiman botên mituruti pitêdahipun ingkang rama sarta ingkang raka, mila lajêng emah-emah saking kajêngipun piyambak, kanthi pandugi bokmanawi bab nalar salaki rabi lajêng sirêp, wasana kadadosanipun kados ing nginggil wau, kawêwahah ribêdipun, dene anggènipun emah-emah piyambak botên nêntrêmakên anggènipun gêgriya, amargi kirang supêkêtipun bojo kalihan tiyang sêpuh èstri, ingkang ing wêkdal samantên wontên ing Madiun tunggil sagriya, saking pêpêt putêking manah, môngka sranani anggènipun badhe angicali raos ingkang makatên punika kanthi nindakakên sakathahing: ma, tamtu kemawon tanpa daya, dados gêlênging manah wêkdal punika kados-kados ingkang sagêd angluwari raos punika wau namung anyupêt lêlampahanipun nganyut jiwa, namung kêpalang ing raos, dene nyumêrêpi êmbokipun, kawêwahan ribêd malih, dhoktêr Rajiman putung bahunipun kiwa, amargi tumpakanipun tumbukan kalihan kreta sanès. Salêbêtipun taksih sakit, antawis tigang dintên lajêng pisahan kalihan bojonipun. Manawi kalaras saking sêpênipun piwulang agami ing kala alitipun, dados pêtênging manahipun dhoktêr Rajiman, punika botên anèh, dene tanpa cêcêpêngan,
(gandhulan) mila namung cipta badhe nyupêt lêlampahan nganyut jiwa.
Lêlampahan makatên wau nuwuhakên raos pangraos, manawi kawontênan, lêlampahan ingkang kasandhang punika sambêt kalihan pakarti wataking gêsang, sarana pandamêl saking rumagangipun pirantosing gêsang, awit saking punika saya nêsêgakên pangungsêd: gêsang punika punapa, sarta kadospundi pratitising pamatrapipun, ngantos kawênganing raos, jêjêring gêsang punika dede kawontênan kawujudan,
manah sawatawis, nanging rumaos dèrèng cumêplong, kalajêngakên pangungsêdipun. Pinuju kala samantên tampi buku alit, bab Vrijmetselarij isinipun anggugah manahipun dhoktêr Rajiman, ingkang taksih angudi; urip punika punapa sarta punapa prêlunipun, [prêlunipu...]
[...n,] ugi ing wêkdal punika dhoktêr Rajiman
sarta asring rêmbagan bab kawontênaning gêsang, rêkaosing panandhang, angsal ular-ular katrangan miturut larasaning kawruh teyosopi, gêsang punika langgêng, ngangge prabot badan wadhag, sarta badan-badan alus. Jêjêring manungsa, punika gêsang ingkang ngrasuk pirantos, utawi badan alus sangêt. Katêmbungakên: Atma, budi, manas, utawi gêsang ngrasuk badan cahya, (papadhang, budi) sarta pamikir. Sanèsipun badan wau, kalêbêt peranganing badan wadhag, sami risak miturut kalamangsanipun piyambak-piyambak. Atma, budi, manas, ing kadados jêjêring manungsa punika langgêng, makarti, nanêm, sarta ngundhuh wohing pandamêlipun. Badanipun wadhag, badan rangkêpan, badan pangraos, tuwin badan pamikir asor, punika ingkang risak, sontan-santun, miturut jêjêring pakarti, pangèsthi, lan kawontênanipun, makatên kawontênaning panandhang, saking pakartinipun manungsa piyambak, lajêng dados papasthèn, cocog kalihan wawaton ingkang katêmbungakên: sapa nandur bakal ngundhuh.
Gambar larikan ngandhap ingkang sami lênggah, saking kiwa ôngka 5, saking têngên mangiwa ôngka 7; punika dhoktêr Rajiman, nalika dados pambantu guru pawiyatan dhoktêr, sanèsipun para siswa.
wau, anggènipun dados pambantu guru cêkap, cakêp kapitadosing guru agêng, utawi maha guru.
Wiwit saking Madiun, pindhah ing Batawi, salajêngipun dumugi samangke, punika sampun kuwijèn kawruh kabatosan larasan Jawi, sarta lajêng kapardi kaparsudi sayêktos ngantos lêbêt, kalaras kalihan kawruh kabatosan, kasuksman lan sanès-sanèsipun. Dhoktêr Rajiman ugi
sawarnining agami, sagêda ngrêtos dhadhasaran sarta wosipun. 3e. sagêda anggêgêsang, sarta migunakakên daya kawasaning gêsang ingkang taksih ginaib, kangge sarana mangun karahayon. Sanadyan botên katamtokakên ing pranatan botên kenging nêdha daging,
kuluban kemawon, ngantos kalimrah dados panganggêping ngakathah, pakêmpalan Teyosopi punika dhêdhasaranipun botên nêdha ulam ambêgan namung nêdha bangsaning kuluban. Sayêktosipun makatên wau lampah limrah nglaluri
dumadi, sapiturutipun ingkang kawarsita kawarahakên ing sêrat-sêrat Jawi. Dhoktêr Rajiman ugi nglampahi cêcêgah makatên wau, sarta madosi wawadosipun, kadospundi dene cêgah nêdha lan tilêm, tuwin prihatos punika asring sagêd ambabarakên daya kawasa gaib. Dene kawruh Teyosopi ingkang sagêd damêl pajaring pêpêtêngipun dhoktêr Rajiman, sawatawis inggih punika bab tumimbal lairipun jiwaning manungsa, Reincarnatie. Kabêkta saking pakaryanipun piyambak, karma. Ing wêkdal punika dhoktêr Rajiman, angsal pitêpangan
Ingkang dados medium nyonyah punika wau, sawijining sceans amêca manawi bojonipun dhoktêr Rajiman (kala samantên sampun emah-emah malih kalihan lare Bêtawi) badhe gadhah anak wontên ing lawang. Lawang mêdal èstri supados dipun namakakên Sêtyawati.
Antawisipun taun surya 1904-1905, dhoktêr Rajiman kapindhah dhatêng kitha Sragèn, bawah dalêm ing nagari Surakarta Adiningrat, taksih suwita ing Kangjêng Guprêmèn. nalika samantên sawêg berag-beragipun ing kawruh Teyosopi, kasêmbuh [kasê...]
[...mbuh] sampun gêgêd raos-raos larasan Jawi, dhadhasar wêkêl ing damêl, srêgêp mardi marsudi ingkang dados pangèsthi, cakêp-cêkap ing wajib, sumarambahing kathah, kalihan nêtêpi tumindak ing wajib, nyambi nglêbêti dhatêng padhusunan, sarta pakampungan, botên ngetang rêkaos lan awrat. Tandukipun ngènthèngakên pitulungan, kababar dhatêng sadhengah, sampun malih dhatêng para sadhèrèk ingkang sekeng, sanadyan dhatêng para sadhèrèk sugih, punapa dene kacêkapan, bôngsa punapa kemawon, manawi botên parlu sangêt, botên nate ngrèkêning pabeya tumindaking kadhoktêran, môngka tumindakipun kangge gampil, ènthèng nindakakên pitulungan, dhadhasar sih sutrêsna saèstu, sampun layak kemawon tuwuhing sih sutrêsnanipun para sadhèrèk, bôngsa punapa kemawon, lajêng enggal andados. Asmanipun dhoktêr Rajiman lajêng misuwur sae, kathah ingkang sami trêsna asih saèstu. Botên namung bageyan andhap ingkang asring kaberan kadarmaning panggalih tampi pitulungan panindaking kadhoktêran, para tuwan-tuwan, para pangagêng Jawi, para tuwan-tuwan siyan sing kathah ingkang sami sih sutrêsna gulêt guyub kata tangi ing raos dhatêng rèhing karahayon, kajatèning gêsang, marsudi kautaman, sarana kagunan kabudayanipun piyambak, ngangkah prasêtyanipun dhatêng pakêmpalan Teyosopi ing anggêr-anggêripun satunggal: pasadhèrèkaning kamanungsan.
Nalika samantên ing Sragèn sawêg misuwur mardika kawin, gêndheng-gêndhing, miwah raos Jawi, ingkang jumênêng Bupati KRMT Sumanagara, mantu GBKPH Kusumadiningrat, kliwonipun: Gitawadanan. Mantrinipun kabupatèn saking Surakarta, Citra Hanjayan. (suwau jajar Saragêni nama Ki Yudanggêni, lajêng pindhah dhatêng pangrèh praja wiwit pangkat alit) ingkang lajêng jumênêng bupati pulisi Klathèn, lajêng kapindhah dhatêng Bayalali, misuwur rêmênipun ngayomi kawula alit. Kapènsiyun, lajêng dêdalêm ing Sragèn, dumugi seda. Nalika dhoktêr Rajiman wontên ing Sragèn, kala samantên lajêng ngêdêgakên pakêmpalan pasraseyan nama: "Wedha Sancaya" pikajêngipun: dadosa paugêraning papadhang, ngrêmbag kawruh sarta raos Jawi, ngantos kawêntar ing Sragèn dados kêdhunging para gambèn marsudi raos Jawi, amargi kala samantên dèrèng patos kathah pakêmpalan.
Kajawi tumut pakêmpalan Wedha Sancaya, dhoktêr Rajiman ugi tumut angramèkakên pakêmpalan Teyosopi ing Surakarta.
Nalika samantên nagari ing praja dalêm Surakarta bêtah dhoktêr malih, dhoktêripun Walandi taksih Tuwan Eman. Dhoktêr Rajiman kaaturakên, ingkang jumênêng Papatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat kaping IV paparab Kangjêng Ngendraprastha. Sawêg karêmbag, dhoktêr Rajiman kapindhah dhatêng ing Nglawang, andadosakên awrating manahipun para sadhèrèk ingkang sami
wau, sakawit namung dados pangarêm-arêm, wusana kanyataan saèstu.
Gambar sisih têngên ngadêg punika dhoktêr Rajiman, èstri ingkang lênggah kursi punika semahipun, rare alit ing têngah punika ingkang putra patutanipun nama Rara Sêtyawati.
Kapindhah dhatêng Nglawang punika dados dhoktêr wontên ing griya sakit ewah, nanging namung sadasa wulanan, sagêd niti, sarta nanangi sêrênging pangudi dhatêng kawruh kasuksman (Pêsikologi) tuwin anglajêngakên marsudi kawruh Teyosopi babagan kabatosan, okoltis, bab
panyuraosipun, rêsik oncèk-oncèkanipun, lajêng saya katingal asmanipun.
Salêbêtipun wontên ing Nglawang sadasa wulanan punika tansah sasêratan anglajêngakên rêmbag pasuwitan ing praja dalêm Surakarta [Su...]
[...rakarta] Adiningrat, ngantos rampung pangrêmbagipun, kadadosan suwita wontên ing praja dalêm Karaton Surakarta, amarêngi kaping 26 Agustus 1906 kapangkat mantri nayaka jawi golongan
mantri minggah dhoktêripun tuwan dhoktêr Hijmans van anrooij mawi kaparingan jampi, nanging taksih kaangge awis. Tumrap lurah bêkêl jajar mangandhap wau bab jampinipun taksih tumbas piyambak.
Dhoktêr Rajiman nalika wiwit wontên ing Surakarta nama Mas Ngabèi dhoktêr Mangun Husada.
Tumindakipun nyambut damêl, mujudakên cêtha ingkang katêmbungakên anêtêpi wajibing gêsang, srêgêp sarta têtêpipun dhatêng wanci ngantos kados wataking kodrat, prasasat botên nate ewah,
nyambut damêl enjing punika ngantos kalih rambahan, tarkadhang kaping tiga. Enjing umun-umun, bêbasan tangi tilêm gregah, sampun nyambut damêl, sarampungipun, lajêng mlêbêt ing dalêm, bokmanawi wedangan sakêdhap, mêdal malih nyambut damêl, anjampèni, sarta ngrêsèpi. Botên namung ingkang sampun kawajibakên: rôngga, dêma,dêmang. panèwu mantri minggah dalah ingkang sanès kawula dalêm, ingkang lêrêsipun dhatêng dhoktêran Walandi, utawi dhoktêr sanèsipun, sarêng Mangun Husadan wontên, kamirêngan sae tumindakipun, sarta kathah ingkang jodho, ngantos kawartosakên asring mawi ngêcakakên daya kikiyatan gaib, kathah ingkang kapilayu, prasasat ngorêgakên Surakarta, kathah sangêt ingkang nêdha tulung anjampèkakên, ngantos kados pasar tumawon, kula piyambak anglampahi prasasat sabên enjing anjampèkakên mripat. Ngantos ragi siyang sawêg rampung, lajêng mlêbêt malih, mêdal sampun dandos badhe putêr, tarkadhang taksih wontên ingkang dhatêng sawatawis, ugi lajêng kapitulungan. Sarampungipun lajêng putêr numpak dhokar, sairib cikar ing tanah pasisir, tarkadhang ngusiri piyambak, manawi botên ngusiri, tamtu maos sêrat-sêrat, apêsipun sêrat kabar. Botên wontên wanci ingkang botên kapigunakakên kangge tumandang damêl, kajawi wanci ngaso, tilêm, ewadene mêksa kapigunakakên kangge nglalantih matrapakên ênêng-êninging manah, ingkang lêrêm saèstu namung badanipun wadhag, [wa...]
[...dhag,] raos pangraos, pamikir tarkadhang budinipun, utawi cipta, ripta, rasa, karsanipun mêksa rumagang wontên ing alam gaib, makatên wau, bilih ingkang sampun ngalami, tumrap kabêtahan ngasokakên badan wadhag pangrêksaning kasarasan, sampun langkung nyêkapi, manawi kalêrêsan, badan otot bayu balung sungsum sagêd tuntum karaos sêgêr saras, manah ayêm têntrêm, carêm marêm, ngantos anjalari tanduking tumindak sagêd pratitis, makatên kawontênanipun ingkang katingal ing kathah nalika wèntên ing Surakarta wiwitan.
XI Kamayaranipun abdi dalêm wontênipun kagungan dalêm panti roga
Wiwit wontên ing Surakarta dhoktêr Rajiman Mangun Husada kaparingan manggèn griya ngiras poliklinik, ing kampung Kapatihan wetan, ngajêng Paksa Prajan ingkang têmbenipun lajêng kadalêman, kasêbut ing Wedyadiningratan ngantos samangke. Wontên Kapatihan wetan ngantos dangu, lajêng kadhawuhan pindhah ambalabagi wontên ing kampung PanumpiPanumping. sakilèn sèksi pulisi Mangunjayan samangke, nanging sabên dintên, manawi parlu malah enjing sontên, botênipun enjing tamtu taksih dhatêng poliklinik ing kampung Kapatihan wau, awit saya kathah ingkang dhatêng. Kala samantên lajêng wontên ada-ada, murih sami ènthèngipun, kathah para abdi dalêm ingkang asring dhatêng poliklinik, [po...]
[...liklinik,] sabên wulan urunan sakadaripun kangge tumbasan jampi, awit abdi dalêm lurah mangandhap, dumugi kawula dalêm, punika ing pamanah kirang kuwawi katamtokakên tumbas jampi piyambak, inggih wontên ingkang sagêd, nanging namung satunggal kalih, mila ada-ada kados dene pakêmpalan angwontênakên urunan tumbasan jampi, punika kathah ingkang condhong tumut, tumindak ngantos sawatawis, lajêng kamirêngan suwargi Kangjêng Radèn Adipati Sastradiningrat ing
dhasar tumrap praja ing Karaton Dalêm Surakarta ugi parlu ngwontênakên pangrêksaning kasarasan, lajêng wiwit ngrêmbag angwontênakên panti raga, rêmbag sakawit badhe wontên ing Jèbrès, ingkang samangke lajêng dados griya sakit sèndhêng, nanging kala samantên botên kadadosan, amargi angsalipun toya taksih rêkaos, pamrayoginipun dhoktêr Rajiman Mangun Husada: parlu angsal papan cêlak toya, nagari lajêng mundhut tumbas griya loji sapapanipun ing kampung Kadipala kadadosakên Panti Raga dumugi samangke punika, mêngkêrakên lèpèn, sumur-sumur cèthèk. Sakawit namung
griya loji satunggal, lajêng ngêlar-ngêlar saya agêng dumugi samangke, sêmunipun taksih badhe kaagêngakên malih, pinuji kalêksanan.
Namanipun dhoktêr Rajiman Mangun Husada, saya jêmbar têbanipun, wontên ing golongan punapa kemawon, saya wontên ing kêjawèn, ngandhap nginggil, agêng alit, kasrawung. Awit saking punika, karaos bêtah sagêd têmbung Jawi, parlu sagêda anggampilakên tumindaking kawajiban kadhoktêran, awit rumaos cingkrang sangêt, môngka ugi bêtah sangêt, nanging botên sagêt angsal pasinaon sayêktos, kajawi rêkaos angsalipun guru têmbung Jawi ingkang sagêd mulang sasêlaning wajib, ing pangangkah sagêda sampun ngantos nilar wajib, môngka wajib kadhoktêran, kaangkah dipun têtêpi, sampun prasasat tanpa sêla, sabên wanci isi, langkung malih manawi môngsa sasakit, rintên dalu dipun gobyagi andhatêngi para sakit ingkang ambêtahakên. Pêpuntonipun narimah sinau piyambak, ngangkah ngathahakên maos sêrat-sêrat Jawi, kenging katindakakên sawanci-wanci sasêlanipun anjampèni, mila manawi nglêrêsi botên nindakakên wajib, kenging katamtokakên maos warni-warni, prasatprasasat. botên nate nganggur, sadaya wanci kapigunakakên, mila sêrat-sêrat Jawi ingkang parlu-parlu kathah ingkang kasrambah kawaos [kawao...]
[...s] ingkang mranani panggalih dipun pêthiki kaapalakên kacakup raosipun, mila kathah ingkang asring gumun, dene ngantos anglangkungi para marsudi, bobotipun botên nate ngambah pasinaon basa Jawi, sagêd dipun nyakup nyakêp raosipun sêrat-sêrat Jawi ngantos sagêd nyaring pathinipun.
Wiwitanipun ingkang kangge sinau sêrat Arjuna Sasrabahu. Pancènipun ingkang badhe kasinau, jarwa têgêsing pitêmbunganipun, wusana mrangguli suraos ingkang mranani panggalih, kalajêngakên nêlasakên cacriyosanipun, sarta niti sasanggitaning cariyos, dalah raos suraosipun, ngantos tamat, têgêsing pitêmbungan, miwah jarwanipun namung sambèn, mila dhatêng pitêmbungan Jawi, taksih rumaos kathah kacingkranganipun, nanging inggih sampun lowung, langkung malih dhatêng raos suraosing cariyos, pathining sêrat-sêrat Jawi, ingkang gêgayutan kabatosan, kamanungsan, kasuksman, kajiwan, jêjêring gêsang, punika kacakup kacakêp sadaya, mênggah isining sêrat Arjunasasra ingkang mranani panggalih wau bab ginêmipun Patih Prahastha kalihan Prabu Rahwana Ratu pulunanipun, saka soripun kalihan prabu Arjuna Sasra kaglèdhèg rodhaning kareta titihanipun, môngka suwau sampun kinawasa kinari lan ing dewa saking tapabratanipun, kawênangakên mênang kalihan sadaya titah, wusana nêmahi kasor kawirang-wirangakên kangge pangewan-ewan kasèrèt kareta, lajêng kawêlèhakên [kawêlèh...]
[...akên] ingkang paman Patih Prahastha, pitêmbunganipun
dèn patèni / nanging kabatinanipun / iki ratu utama / lan ingsun wus angaturi / nuwunakên apura ing Dasamuka//
sayêkti lamun apura / ing dosa ratu utami / sigra nolih Dasamuka / Prahastha Rêkyana Patih / lah ta pundi kang sisip / gyan kawula darbe atur / sampun wani nglawan prang / lawan Prabu Maèspati / pan ing mangke tan wontên luput
môngsa kêna ati nagih / ala kalawan bêcik / mung awak dhewe kang mandum / iya ingkang rumêksa / sanadyan wus wahyu uni / lamun ala tingkahe wahyune sirna//
Mênggahing raos suraosipun, ing panglaras: prêlu anjêjêrakên gêsangipun sajati
prawira ing yuda, winahyu, nanging manawi watak tindak tandukipun [tandu...]
[...kipun] awon, ngrisakakên bawana, wahyunipun lajêng ical, guna sêktinipun botên dados, lajêng nêmahi apês kados Sang Dasamuka. Asring dados pitakènan, ingkang Maha Kawasa, Dewa, Iswara sapanunggilanipun, manawi wontên ingkang mêsu pujabrata, nyuwun sakti mantra mandraguna, nadyan kasuwun sagêda ngasorakên Hyang Wisesa pisan, tamtu dipun pituruti, mênggah katêranganipun, Sang Hyang Wisesa, ingkang winênang, punika paparingipun punapa-punapa, tandukipun beda kalihan jalma manungsa, sarana lung-lungan tangan, sayêktosipun namung nêtêpi kawasanipun wau sarwa-sarwi maringi, ingkang dados baku jêjêripun, punika pribadinipun piyambak-piyambak, punapa pangèsthinipun, sapintên kadayanipun, tamtu kalêksanan, dipun pituruti, sinamun ing sêmu katêmbungakên: awon sae, punika saking pribadinipun piyambak, ingkang andum, ingkang rumêksa. Wusana namung kasumanggakakên.
Awit saking têmên, tumêmên nindakakên wajib, mêsu brata, sêsirih, prihatos, manthêng pangèsthinipun, saya dangu saya misuwur, pêng-pêngan, sumrambahing sadhengah bôngsa, golongan, kathah ingkang nganggêp, kèdhêp, madhêp, ngantos dados kêmbang
lambe sae. Nalika samantên Surakarta sawêg rame ngrêmbag Kur'an Jawi damêlanipun ngulama Kyai Bagus Ngarpah, ingkang dipun adani para marsudi kanamakakên pakêmpalan Wara Darma, suwau namung karêmbag wontên sêrat kabar Jawi, ingkang nukarta pènsiyunan jaksa R. M. Suleman, wungsal-wangsul ngantos dados rêmbag agêng-agêngan, dipun ajangi wontên ing Abipraya
sanès, punika raosipun taksih kathah ingkang dèrèng rila. Bagus Ngarpah kawastanan ngewahi, môngka Kur'an kajawèkakên, kalandèkakên, punika sampun wontên dangu, nanging mêksa wontên raos sajak sêling sêrêp. Rêmbagipun Radèn Mas Jaksa Suleman kathah-kathah, sêmu sêrêng, Bagus Ngarpah botên anjawab, sarêng sajak badhe dados kirang prayogi, dhoktêr Rajiman Mangun Husada manêngah miyak sadhèrèk kathah ngantos rêkaos, sarêng sampun mapan, lajêng mêdhar sabda panyapih, kadhapur pitakenan, mrayogèkakên madosi wigatosipun, jêjêring rêmbag, anggènipun Jawèkakên Kur'an punika nawung pikajêngan punapa? Katêranganipun badhe mêncarakên sagêda kathah ingkang ngrêtos suraos lan raosipun, manawi makatên, rèhning dèrèng atul tamtu wontên kuciwanipun, dèrèng marêmakên, mila wajib dipun maklumi. Kaaksama, [Kaaksa...]
[...ma,] ngantos dadosakên panarimahipun para sadhèrèk, ical raosipun sênglingsêling. sêrêp. Ananging rèhning Bagus Ngarpah botên anjawab punapa-punapa, ing raos kaanggêp kawon, Kur'an ingkang sampun kajawèkakên rampung, kaêcapakên sampun angsal wolung buku, lajêng botên kalajêngakên, kathah ingkang sami ngraos eman, tujunipun samangke wontên ingkang nglajêngakên anjawèkakên Kur'an, kacithak ngantos dumugi, sagêd kasumêrêpan ing kathah, nambahi pêncaripun agami Islam sumrambah ing pundi-pundi, kathah ingkang kapranan, lajêng ngrasuk Islam.
Taun surya 1908 sabibaripun papêrangan Jêpang ngawonakên Ruslan, nênangi para sadhèrèk Indhonesiah
utamaning budi, awit ingkang têtêp sinêbut luhur, punika namung utama, salajêngipun ngrasuk nugraha, pangrêmbagipun wontên ing Ngayogyakarta Adiningrat, kala samantên kawontênanipun Kitha Ngayogyakarta prigêl, dados têlênging papan saking pundi-pundi, têlas-têlasaning sêpur kèndêl ing Ngayogyakarta. Upami sampun kados samangke, sagêd ugi wontên ing Surakarta. Bab punika sampun botên wontên bedanipun, sami turunan têlênging Karaton Mantaram, ingkang sakalangkung parlu kawigatosakên, [kawiga...]
[...tosakên,] pambangun têtêping nama Budi Utama saestu, punika ingkang sagêd ngumbulakên ing kaluhuran lan kamulyan lair-batos. Rêmbagipun Budi Utama wiwitan wau rame sangêt, dhêdhasaranipun, tindak-tandukipun kathah sangêt ingkang milih cara kilènan, awit kala taun surya 1908 wau sawêg sulap-sulapipun bôngsa nuswantara kadayan sorotipun tanah kilènan, mila rêmbagipun prasasat ambyak warni satunggal ngancas ngilèn, dhoktêr Rajiman Mangun Husada ngèngêtakên sangêt-sangêt, supados mawi dhêdhasaran wetanan, kabudayanipun piyambak, tuladhanipun cacriyosan wayang, nanging botên dipun paèlu, malah karaos karèmèhakên, sapele, dene ngangkah kaluhuran kamulyaning bôngsa namung sarana wayang, lajêng dados pangece-ece, langkung malih para tuwan, sarta sêrat-sêrat kabar Walandi, anggènipun ngisin-isin kasangêtên, ngantos kados lare alit, sakêdhap-sakêdhap
kaanggêp pamanggihipun, taun surya 1909 wulan Oktobêr dumugi taun 1910 wulan Dhesèmbêr, lajêng dhatêng nagari Walandi nginggahakên pasinaon kadhoktêran, sinau sadasanan wulan, kalampahan angsal sasêbutan Arts. Kala samantên taksih dados pitakènan punapa bôngsa Jawi sagêd tampi nyakup, kawulang kawruh inggil, punapa malih sarèhning bôngsa [bông...]
[...sa] Jawi dèrèng kathah ingkang nglêbêti sakolahan têngahan, minggahipun dhatêng sakolahan inggil. Sasampunipun Examen arts dhoktêr Rajiman damêl Voordracht ing Indiscn Genoot-schap ing Den Haag bab: Tambahan pasinaon gêsang lan raosipun bôngsa Jawi, (Bijdrage in de studie van de Javansche Psijce) piyambakipun anggêlarakên, manawi katitik ing kagunanipun sarta kawruh, pikiranipun bôngsa Jawi mêmbat, anggadhahi wawangunan ingkang botên rèmèh, atêgês manawi sagêd tampi pasinaon kawruh luhur ing kilènan. Sasampunipun lajêng pangkatmangkat. dhatêng ing Berlijn nglajêngakên pasinaon padhoktêran, sarta kasêngsêm nalar kadhoktêran ingkang kawêdharakên Tuwan Chrlich amratelakakên manawi wontên jalaran saking Jawi, (kados ta: bacterie) (lumêbêt ing jasatipun manungsa, lajêng gandhèng kalihan prabotipun badan ingkang têmbe lajêng nuwuhakên sasakit,
sababipun sagêd gandhèng. Pangangkahipun dhoktêr Rajiman, pancènipun sarampungipun saking Bêrlin badhe puruhita dhatêng Tuwan Chrlich wau ngudi nalaripun nalar ing nginggil wau miturut caranipun kawruh. (Wetenschappelijk) dêrêngipun manah ingkang makatên wau kadaya saking ungêl-ungêlanipun bôngsa Jawi makatên: "Uwong iku ora bisa katularan laraning wong liya, manawa
ora nunggal kringêt". Pamanggihipun dhoktêr Rajiman, lêbêt sangêt suraosing ungêl-ungêlan nginggil wau miturut dhasaring kamanungsan ing lêlampahan sabên dintênipun, salêbêtipun sinau, ningali dhatêng nagari Londen ing Engeland sedanipun raja Inggris Eduward VII ingkang dipun èstrèni para nata cacah 11 iji, kajawi para utusanipun ingkang botên sagêd rawuh, bandhosa kadèkèkakên wontên affuitipoen, mriyêm, botên mawi
Inggris ingkang ing têmbe jumênêng nata, George V ramanipun ingkang jumênêng sapunika, George VI kiwanipun malih, nanging saugi sajajar priyagung kakalih wau ingkang rayi raja Eduward V asmanipun, Hertog van Cannangt ingkang dados pirêmbaganipun para ningali ing ngriku (publiek) inggih punika: (miturut sêrat pawartos wontên kirang langkung tiyang 3 000 000 ingkang ningali) namung kawibawan lan kaluhuranipun raja Duitschland. Kala dhoktêr Rajiman taun 1919 pamit dhatêng Eropah, dados sampunipun pêrang donya agêng, (wereldoorlog) mêrlokakên dhatêng Bèlgi (Belgie) badhe nyumêrêpi tilasipun pêpêrangan ing Belgie numpak montor, badhe wangsulipun dados saking [sa...]
[...king] Belgie dhatêng Nederland malih, kèndêlipun wontên watês nagari kalih wau, kêdah kapriksa sêrat-sêratipun pas, (pas) sarta sêratipun montor, sami lênggah wontên ing dingklik panjang, rêraosanipun para ingkang mriksa, (
tiyang limrah sanès-sanèsipun, ugi lênggah wontên dingklik panjang wau, kapara radi dangu sawatawis, amargi ngêntosi Adjudantnipun. Makatên kawontênaning lêlampahan, dèrèng sapintêna dangunipun, suwau
Wedyadipura, ing batos, malah mantêp, madhêp, têtêp pangudinipun dhatêng kabudayan, langkung malih kabudayan karawitan Jawi, tansah nanangi raos ngantos karaos, kathah ingkang sami kawêngan sayêktos, sumrambah dumugi samangke dhadhasar kabudayan punika dipun wigatosakên sayêktos ing bawana, kantun tumandangipun kemawon, wilujêng kasêmbadan sami ngangkah rahayu.
Dhoktêr Rajiman nalika dados warga rad kawula (Volksraad)
Sasampunipun pakêmpalan Budi Utama lair, sagêd ananangi manah saestu,
Teyosopi golongan pangudi gaib, (Esotèris) sadhatêngipun saking Eropah angsal sêsêbutan Art, Arts namanipun saya misuwur, wêwah kagatosakên ing kathah, sarta sêmunipun sampun wontên ingkang ngajêngi pamanggihipun, ngangkah kamajêngan punika langkung prayogi dhadhasar kabudayanipun piyambak, mardi kagunan lan raos ingkang cocog kalihan dhadhasaran, tuwin kawontênanipun piyambak, têtêp anggèndholi pamanggihipun ingkang kawêdharakên nalika adêgipun Budi Utama, sakawit namung kaorakakên kemawon, sarêng sampun saking Eropah angsal sasêbutan dhoktêr Inggil, Arts lajêng sawatawis kathah ingkang nganggêp pamanggihipun, langkung malih wontên ing kalangan kajawèn, pancèn sampun [sampu...]
[...n] kathah ingkang kadhasaran makatên, kantun nyatakakên kemawon, mila kathah ingkang sami sêngkut damêl pakêmpalan lan mardi kagunan
ing Surakarta ingkang nama Padha Suka, lêstantun dumugi sapriki, malah kasusul pasinaon dhalang ing
gôngsa, Santiswara, sasaminipun lajêng gêsang malih, ingkang manitra punika kapilayu katut marsudi punapa ingkang dipun kaconggahi, sasagêd-sagêdipun.
Manawi sosorah, dhoktêr Rajiman kenging katamtokakên mawi rangkêpan pasaksèn sêrat-sêrat Jawi, kados ta: nalika damêl Preadvies ing Conggres Budi Utama taun 1921 bab reconstructie idee der Javaansche Maat Chappij. Dhoktêr Rajiman ugi nglêbêti dados
amargi tansah nandhang pangraosing manah susah kabêkta saking warni-warni sasanggèn, sarta ingkang lêstantun nuwuhakên pitakènan: apa jêjêring urip sarta apa prêlune. Nadyan pikiranipun sagêd nyakupi wulangipun bab karma ing pakêmpalan theosofie ing pangintên ing salêbêtipun dados warga Vrijmetselarij sagêd manggih usadanipun nginggil punika wau, amargi pamirêngipun dhoktêr Rajiman, sadèrèngipun dados warga,
manawi ing Vrijmetselarij dhadhasaripun ugi broederschap sarta mawi coban, ing wusana kanthi piwulang ingkang wados. Miturut pangraosipun dhoktêr Rajiman, kathah sangêt pasêmonipun ing Vrijmetselarij (...) kapara kirang sangêt gancaripun, kosok wangsulipun kalihan Theosofie dados, mêksa dèrèng têntrêm ing kabatosanipun dhoktêr Rajiman, sanadyan gangsar anggènipun nyambut damêl, sêrat Jawi ingkang asring kangge pasaksèn, kados ta; Sêrat Rama Jawi, karanganipun ingkang minulya Radèn Ngabèi Yasadipura tus Pajang, pujagapujôngga. agêng ing Karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Ingkang kêrêp kalairakên kala samantên, ungêl-ungêlanipun; Jêr Basuki Mawa Beya, punika pitêmbunganipun sang Gunawan Konta Wibisana anggènipun nangisi ingkang raka Sang Rahwana nêmahi pêjah dening SaSang. Rama Wijaya kataman sanjata
pungkasan ôngka 15 punika kalaras, kawontênan ingkang anjalari bilahi, botên mawi sarana, malah kêdah dipun lampahi kemawon, inggih punika kèlu kapilayu anjurungi hawa napsu, kèlut kalimput luput muput, tansah ngangkah
karaharjan, kautaman, kaluhuran, karahayon, punika parlu dhadhasar sura sudira, purun rêkaos, babasan tekad pati, anggayuh mukti, awit mukti lan mati punika gêgandhèngan dipun lampahi. Inggih punika ingkang dipun pikajêngakên, katêmbungakên: jêr basuki mawa beya.
Nalika pêrang donya agêng taun 1914, panjênênganipun dhoktêr Rajiman jumênêng makili pangarsa pangrèh agêng Budi Utama, usul pamanggih, jagi-jagi
kalih punika), ngrêmbag pitakenan manawi nagari Walandi sarta Indonesie kadhatêngan mêngsah, kadospundi trajangipun tiyang siti, punapa tumut jagi siti wutah rahipun sasarêngan kalihan pamarentah Walandi punapa botên, pungkasaning rêmbag, wiyar sarta dangu, anelakakên manawi tiyang siti nadyan purun ambiyantu ing paprangan, botên sagêd anglampahi, amargi botên gadhah kasagêdan, salajêngipun pakêmpalan Budi Utama
nyuwun pranatan dipun wontêni prawira manasuka, prajurit milisi tiyang siti, kanthi panyuwunan wontênipun rad kawula, mawi warga wawakiling kawula saestu kados ing nagari Walandi, Irstêkamêr, sarta twedhê kamêr. Awit saking warni-warnining pamanggih, sêmunipun parentah taksih kagungan sônggarunggi, dèrèng kaparêng nimbangi pamanggih prayogi usulipun dhoktêr Rajiman ingkang mijil saking sêtya saraya rêksa rumêksa, bab milisi botên kaparêngakên, namung rad kawula lajêng dipun wontêni, kangge wiwitan, ngantos kados kawontênanipun rawulakawula. dumugi samangke punika.
Dhoktêr Rajiman ugi katut kapilih dados warga rad kawula, kathah pamanggihipun ingkang maedahi tanah Indhunesi,Indhonesia. ugi wontên pamanggihipun ingkang sakalangkung maedahi ing praja [pra...]
anggadhahi wawênang samêsthinipun, sagêda ambantu rumêksa saèstu karta tata raharjaning bawana, langkung malih prajanipun piyambak-piyambak. Para patih kajêjêrakên dados papatih ing praja karaton Jawi sayêktos, nêtêpi punapa samêsthinipun, nanging parentah agung India- Nedêrlan dèrèng amarêngakên.
Salêbêtipun dados warga rad kawula, pamit dhatêng Nedêrlan, sinau bab prakawis X-stralen (tahoen 1919-1920) rikala dados Lid, Volks-raad mèh kemawon dados Voorzitter, saking pamilihipun, Volks-raad bab ingkang gêntosi
panganggenipun utusan dalêm Kraton Surakarta prajuritan, G.B.K.P.H. Kusumayuda kalihan dhoktêr Rajiman kadhawuhan dhèrèk dhahar Sang Raja Putri (Lunch) namung wontên priyagung kawan wêlasan, pilihan para luhur (Hofdhouding).
Awit saking sampun dumugi ing wanci, sarta kathah lêlabêtanipun,
adanipun babagan kasarasan: warni-warni, kados ta: dhukun bayi pangajaran, bong: pangajaran, cacar lan sanèsipun, Kabupatènipun dhoktêr nama Kawadanan Kridha Nirmala. Asmanipun saya kawêntar, misuwur ngêbêgi bawana, sadhengah bôngsa, sêpuh anèm prasasat sami sumêrêp, sintên: dhoktêr Rajiman punika, sarta kadospundi kawontênanipun.
Wiwit alit sampun wontên titikanipun linangkung, dados uyunaning lare, minôngka pangayoman tumindak sawênang-wênang lare nakal sapiturutipun, sarêng diwasa saya katingal kalangkunganipun, sarta srêgêp ing damêl, têtêp ing wajib, satiti
ing yayah rena, ngaosi para sêpuh, sêtya ing kasaenan, botên nate ngraosi nyantên awoning sanès, manawi parlu nêrangakên kangge gêgambaran, tutuladan, nyariyosakên ingkang sampun dipun lampahi piyambak, [pi...]
[...yambak,] kanthi dipun mangrêtosi watak wantunipun, sarana kapurunan, mila sagêd amratelakakên, têtela sadaya papacuh punika kathah nyatanipun. Dipun lampahi, punapa dipun singkiri, punika namung kasarahakên, sasampuna sami pariksa pituna lan pigunanipun, bilih nêrak papacuh, punika badhe rapuh, rêkaos, sakit, nanging angsal kawruh. Ngestokakên wawarah badhe bingah, cêtha wela-wela, ma: lima punika dados pôncabaya, ambawur pôncadriya. Paugêranipun: kabatosan, jêjêring gêsang. Warah kabatosan kathah ingkang kaambah, langkung malih wawarah Jawi, ngluhurakên para pujôngga, nyakêp-nyakup wosing cariyos dalah raos-suraosipun, asring ngandharakên pitêmbungan: suradira Jayaningrat, lêbur dening pangastuti, pikajênganipun, kasuran, kadiran, Jaya kawijayan, punika sirna dening pangastuti. Daya kawasaning kodrat, punika sagêd kaêrèh sarana dipun sumêrêpi watak wantunipun, wontênipun palwa udara, baita silêm, sasaminipun, punika saking nyumêrêpi watakipun daya kawasaning kodrat. Ingkang nama pangastuti sajati, punika namung ambabar jêjêripun kajatèning gêsang, mamangun kasaenan, kautaman, karahayon. Wêtahipun ungêl-ungêlan wau makatên:
jagra angkara winangun / sarjana marjayèng wèsthi / puwara kasub kawasa / warsita jro wedha
Kacariyos, Pangeran Adipati Anom Radèn Citrasoma, putranipun Prabu Ajipamasa, ing praja Pêngging witaradya gandrung Nyai Pamêkas, semahing wadana punggawa, nama Tumênggung Saralathi ingkang ênèm
saya adrêng, badhe paripaksa, lajêng sinanggi krami, amargi manawi dipun puguhi malah dados kirang prayogi. Nyai Pamêkas nyuwun dhatêng Sang Pangeran, nyirêpi para panjagi, sasampunipun sami tilêm, Sang Pangeran badhe andumugèkakên karsanapun,karsanipun. Nyai Pamêkas ngengêtakên, bilih sang Pangeran, sarta piyambakipun dèrèng tilêm, langkung malih Sang Hyang Manon, pangrêksaning bawana punika botên sare. Sang Pangeran engêt, manawi wontên ingkang Maha Kawasa, misesa rumêksa bawana, sarta ugi lajêng kraos, bilih para satriya punika ugi dados pangrêksaning bawana, langkung malih Panjênênganipun, kapêksa anyandèkakên karsanipun, [karsani...]
[...pun,] sarta paring panarimah, lajêng kondur. Inggih tandukipun Nyai Pamêkas makatên punika ingkang katêmbungakên pangastuti, sagêd nyirnakakên angkara, jagra, jaga angkara winangun, tumrap tindak-tanduk sanèsipun, tamtu wontên lampahipun malih.
Nate ngangge pasaksèn Sêrat Menak, ugi anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura tus Pajang, pujôngga agêng ing Karaton dalêm Surakarta Adiningrat, wawan sabdanipun Sang Amir Hambyah kalihan Prabu Gulangge ing Ngrokam, nalika dèrèng sumêrêp wujudipun, kawastanan, tiyang Agung punika pantêsipun agêng inggil anglangkungi tiyang limrah, sarêng
kadibdyanipun. Sang Surayèng jagad, tiyang Agung Menak Jayèng Murti mratelakakên, bilih namung dados saraya, sarananipun ingkang Maha Kawasa, punika sampun malih jalma manungsa, titah ingkang linangkung, nadyan kewan asor, lêmut punapa sêmut, sagêd angêntasi damêl, awit namung dados lantaran kemawon, wosipun, jêjêripun, punika ingkang Maha Kawasa, ungêl-ungêlanipun Sêrat Menak kapêthik, ungêlipun makatên:
praptèng papan wus pangguh / Sri Gulangge
cêcêngklungên ragèngsun / yayah brangta marang ing Dyah Ayu / ciptaningsun amrih nuwuki ing jurit /
dasih lair batin, nanging sun nyana wong Agung, gêdhemu nora samono.
kaya priye tingkahmu / sira numpêsi ditya gung-agung / ingkang padha sadaya pangawak wukir / duk prang wukir napsirèku / liwat saking karya gawok //
ingsun / anirnakkên dênawa lan diyu / aja mungguh manungsa kang kaya mami / sanadyan rupaa sêmut / yèn
kadigdayanira sêmut / kawasa lamun kinongkon //
Prabu Gulangge guguk / padha krasa sararasanapun /sarêrasanipun. pangwasane sapele manungsa iki / luwih karsane kalimput / apadudon dadi liron //
kapêthik kangge sosorah, inggih punika Sêrat Arjuna Wiwaha, limrahipun nama Sêrat Mintaraga, botên
Timbul. Mênggah anggènipun mêthiki punika miturut kawontênanipun ingkang kasorahakên, nanging turut bab-babipun, mila kenging kangge niti, nglaras beda-bedaning jaman lan kawontênanipun dhotêrDhoktêr. Rajiman
ing Yogabratanirèku / puniki sampun lêstari / iya ing paningalingwang / Yoganira iku ugi / kaya ta nora
èh robaya wruhananèki / manah rahayu punika / kalamun sampun patitis / tingal kang pinêlêng uga / maring kamuksanirèki //
ewamangkana puniku / akèh kapencat ningali / iya iku pangrêncana / ing pôncadriya sayêkti / iku awor ing seluman / kang nganggêp mangkono
saestunipun / mila manira puniki / maksih andarbèni laras / lawan kawaca puniki / muwah ta: ingkang sanjata / taha sun gamana pati //
pan boya sayêktinipun / kewala kang dosa ugi / apanta: sampun ulahnya / mungguh satriya puniki / ulah yasa lan kawiryan / môngsa ta supea malih //
dhatêng kalêpasanipun / pukulun Sang Maha Rêsi / ring wong apênêt punika / môngsa ta supe ya ugi / mênggah jatining ngagêsang / puniku ingkang kaliling //
ing wuwus ulun puniku / yèn ta: jatining ngaurip / boya yèn dorakna pisan / patitis pati puniki /
wong kasêngsêm bogèki / awon têmahe punika / kaya wong kasêngsêm ugi //
dahat dening katonipun [kato...]
[...nipun] / kaya upamane ugi / ing wong tuwa
rawèki / tan ana karyaning liyan / mung ngupaya ulam warih / dalu siyang ngambil ulam / iku benjang lamun mati //
pukulun ing atur mami / karan manira atapa / kang manira têdha ugi / inggih marang ing bathara / kasantikaning ngajurit //
kalayan manira ayun / amayu jagad puniki / angrêksa kang parahita / têgêse prahita nênggih / angecani manah ing lyan / wong: sanagara puniki //
Panglaras, têgêsipun pitêmbangan wau, Rêsi Padya botên sêmang-sêmang, bilih Sang Arjuna matrapakên Yogabrata, inggih [ing...]
[...gih] punika lampah panunggal, ngangkah manunggal, anggayuh kamulyan kasampurnaning gêsang, punika sampun lêrês, namung wontên mangu-mangunipun sakêdhik, sêmunipun Sang Arjuna taksih kawoworan pikajêngan limrah, pandamêl walaka, anggayuh kadonyan, tandhanipun taksih gêgaman pati, ngangkah mêjahi, awit nyandhing dadamêl, jêmparing gandhewa, miwah prabot pirantosing pêrang, eman-eman, manawi ngantos botên putusing kalêpasan, tanpa damêl anggènipun sêmadi. Rêsi Padya nêrangakên, bilih sampun patitis sayêktos ingkang kapêlêng mligi dhatêng kamuksan, tamtu manahipun rahayu, namung nyipta lan nindakakên kasaenan. Manawi ta kitaki, matrapakên tapabrata taksih nyarup awon-sae, saenipun kaworan awon, punika nama kasasar, utawi sasar, mangro cipta lan lampah. Sayêktosipun, ngangkah kamuksan, kamulyan, kasampurnan, matrapakên lampah manunggal, punika kêdah mantêp madhêp satunggal, nyawijèkakên sipat satunggal, botên nampik awon, lan botên milih sae, awit sampun botên wontên awon sae, sampun sawiji sawujud, langkung malih nyarup awon sae, saya botên babar pisan, kêdah mligi
ngantos malèncèng anggayuh sanès, sanadyan ngangkah suwarga, inggih [ing...]
[...gih] sampun ngantos, awit punika nama kenging rêncananing Pôncadriya, badhe manggih sakit, sangsara. Bilih rêncananing Pôncadriya punika ngrêdon, ngrêda, ngambra-ambra, angèl anggènipun ngicali. Manawi Pôncadriya punika botên katiti, katata, namung kaumbar kemawon, tamtu babaranipun dados rubeda, awèt wulangun, linglung, lêng-lêng ing kahanan, kadonyan, ambibingung manah, ngalap paningal, nyilêp tuju rahayu, kalimput ing raga wisaya, wisayaning raga, kados upaminipun ningali ringgit wacucal, wontên ingkang angguyu, miwah nangis, môngka mangrêtos, ringgit punika ingkang kadamêl lulang tinatah, kasolahakên dhalang. Makatên ugi kawontênaning lêlampahan, donya, wontên nglampahakên, sontan-santun kawontênanipun, gèk wontên, gèk ical, ewadene mêksa kathah ingkang kèlut kalimput, punika pangrêncananing Pôncadriya, tamtu kasasar Yogabratanipun.
Sang Arjuna anjawab, kasinggihan sabdanipun sang Rêsi Padya. Nanging sayêktosipun, anggènipun Sang Arjuna sikêp dadamêl, gandhewa miwah jêmparing, prabot pirantosing pêrang, punika botên namung kangge mêjahi kemawon, ingkang sakalangkung wigatos, punika kangge rumêksa, nadyan sagêd amêjahi, namung tumrap ingkang dosa, punika watak wantu, ulah miwah pandamêl, wajib, darmanipun satriya, ulah
yasa tiyasa, prawira, sudira, lan kawiryan, nanging kêdah botên supe dhatêng kalêpasan, kasampurnan kamulyaning gêsang, kajatèning gêsang, punika ingkang kapêlêng. Tumraping satriya ... bab patitising pati, kalêpasan, punika dados dhadhasaran, ngidhêp, madhêp, mantêp, têtêp, nanging prayoginipun taksih ulah kawiryan, sampun ngantos tilar kaprawiran, kasudiran, tiyasa, lan yasa, wigatosipun,
kasatriyan, ngèsthi, nunuwun ing Dewa kasantikaning ngayuda, ngangkah mamayu hayuning jagad, mamangun menaki tyasing sasama: rumêksa bawana nêtêpi wajibing satriya. Bilih dèrèng pinarêng ing Dewa, botên sêdya mantuk.
Katranganipun Sang Parta makatên punika, andadosakên pirênanipun Rêsi Padya, lajêng babar Bathara Endra ngandikakakên, para Widadari ingkang sami ngrêncana, punika utusanipun, supados ngawonakên kasantosanipun Sang Parta nanangi Pôncadriya, nanging cabar sadaya, lajêng dhawuh têtêpa santosa anggènipun sêmadi, ngêntosana rawuhipun Sang Hyang Rudra.
Bantahipun Rêsi Padya kalihan Rêsi Cipta Hêning wau mèsi wawarah bab kasampurnan, sarta lampah kasatriyan, têgêsipun, sarana pandamêl, punika wosipun: sampun ngantos karêm, kèrêm, sagêda namung ambabarakên kawontênan, kasagêdanipun piyambak-piyambak, awit karêm, kèrêming pandamêl, punika ingkang jalari cabaring gêgayuhan, katêmahan dados kados ingkang dipun karêmi. Lajêng kèrêm, wawaton anggêr-anggêr dumadi.
Panjênênganipun dhoktêr Rajiman, KRT. Wedyadiningrat anggènipun wongsal-wangsul dhatêng Eropah punika kathah angsal-angsalipun, Arts angsal pasinaon kawruh mligi bab padhoktêran warni-warni kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, sarta sagêd nyakêp-nyakup wos-wosipun larasaning
kawruh dalah pangudinipun, kanyataan sagêd nyakup kawruh mligi warni-warni. Dhatêng Eropah ingkang kantun piyambak, punika saya mantêp pamanggihipun, bilih kawruh kalairan ingkang gumêlar ing Eropah punika namung dumugi lêpasing pamikir, ambabar dados arda ngambra-ambra, tangèh sagêd
ngangkah ngudi kabatosan, sapikantukipun, pancènipun gadhah pamanggih prêmati bab tumularing sasakit, wawaton kabatosan sarta kalairan, nanging dèrèng samêkta sadaya, pamanggih wau beda kalihan wawaton ingkang sampun kaandharakên para sagêd, wosipun sabab-sabab panularing sasakit ingkang saking ing Jawi, punika namung ngrosakakên kemawon, jêjêring sabab, punika saking nglêbêt, batos, raos, dumugi gêsangipun sajati, nanging rumaos sampun botên kaconggah, amargi sampun sêpuh, sarta gadhah sasakit rematik, balung sungsum, bilih pinuju kimat, manawi kangge mlampah rêkaos, kangge nglampahi pandamêlan wajib kemawon sampun awrat, malah sampun anggalih nyuwun lèrèh pènsiyun, kalihan ngêntosi wanci, madik papan palêrêman ing Trètès, mundhut pasitèn kangge tatanèn, panggalihipun pancèn kalêbêt dhatêng tatanèn, miturut dhadhasaran kawontênaning lair batos.
Raos dumugi gêsangipun bôngsa Indhonesiah, prêlu sangêt katatangi raos-pangraosipun tatanèn, ngolah siti, botên namung kangge panggêsanganing lair, sandhang têdha sagêda mêntas madêg piyambak, ugi tumraping batosipun, raos-pangraos, dumugi gêsangipun. Pamanggih makatên wau ugi asring kawêdharakên wontên pakêmpalan agêng Budi Utama, sarta wontên Bale Agêng Surakarta. Anggondhèli wawênang siti kadarbe ing brayat, (komunal) botên kabage tumrap para sadhèrèk piyambak-piyambak, (Indhipidhuwil).
Kajawi ingkang sampun kasêbut wau, angsal-angsal saking Eropah ingkang sakalangkung karaos kawigatosakên saèstu punika bab antêpipun dhatêng kabatosan, awit kawruh kalairan, nadyan
awang-awang, silêm ing toya, gandhèng swara warni-warni, mêksa dèrèng sagêd dados sarana ambabarakên kamanungsan Jawi mamayu rahayu, tata têntrêming bawana, malah katingal ura, aru-ara, saking buyaring Pôncadriya, dados arda ngambra-ambra. Awit saking punika saya mantêp pamarsudinipun dhatêng kabatosan, kalamôngsa ngwontênakên papanggihan kalihan para sadhèrèk sawatawis,
wontên ing Wedyadiningratan, salèr wetaning pojok lèr wetan dalêm Kapatihan, kalihan para sadhèrèk mitra darma, miturut Sêrat Cêbolèk, anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura tus Pajang, pujôngga agêng ing nagari Surakarta Adiningrat, kacariyos kala jaman Kartasura para Prayagung, sarta para marsudi, sampun wontên ingkang migatosakên raos-suraosipun Sêrat Bimasuci, utawi Dewa Ruci, sarta Sêrat Arjuna Wiwaha. Wontên ing pasraseyan Wedyadiningratan nate kasuraos, Sang Bimasena, Wrêkodhara punika kados pasêmon dêrênging pikajêngan, karêp, karsa. Kadumugèning pikajêngan, gêgayuhan, punika inggih manawi lampahipun kados Sang Bima anggènipun madosi tirta pawitra kapanggih Sang Dewa Ruci wau, botên lêmpêr kapêpêr, botên kêndhak-kaêndhak sintên kemawon, mêlêng ngèsthi sawiji ingkang kasêdya kagayuh. Sampun tanpa wang-wang dhatêng pringgabayaning
[...nyatan,] tan gatra, tan sat mata, tan kêna kinaya ngapa, ingkang taksih kenging kanalar ngantos mêmêt, karaosakên ngantos kandhas ing raos pangraos pisan, inggih mêksa dede jatining kasunyatan namung nama nyataning pamikir, lan pangraos kemawon, ungêl-ungêlanipun makatên:
anauri aris Dewa Ruci / iku dudu ingkang sira sêdya / kang mumpuni ambêg kabèh / tan kêna sira dulu / tanpa rupa datan pawarni / tan gatra tan sat mata / iya tanpa dunung / mung dumunung mring kang awas / sasmitane anèng jagad amêpêki / dinumuk datan kêna //
datan kêna iku yèn sira prih / lan kahanan kang samata-mata / gampang angèl pirantine ...
nora kêna lamun dèn rasani / lan sasama-samaning manungsa / yèn ora lan nugrahane / ... aywa ngadèkkên sarira / lan ywa krakêt marang wisayaning urip / balik sikêpên uga //
ing kahananipun / uwis ana ing sarira / tuhu tunggal sasana lawan sirèki / tan kêna pinisaha // ...
ananging sumurup pasirèki / kabèh-kabèh iku mung bêkakas / ora langgêng salawase / awit urip puniku / kawêngku ring ingkang nguripi / ingkang
uripe / kang wus lagnyana suwung / têgêse wus tanpa piranti / dadi lamun mangkana / kêna linakon mung / sapisan nanging kalawan / awani anjumênêngakên sawiji / marma angelingana //
... luwih gêngnya kalêpasan iki / lawan jagad agêng kalêpasan / kamuksan luwih lêmbute / salêmbutaning banyu / isih lêmbut kamuksan iki / langkung alit kamuksan / saaliting têngu / pan isih alit kamuksan / liring luwih amasesa ing sakalir / liring lêmbut alitnya //
bisa nukma ing agal lan alit / kalimputan sagung kang rumangkang / gumrêmêt uga tan pae / kaluwihan satuhu / luwih dening ingkang nampani / tan kêna ngandêlêna / ing warah lan
sirnakna hananirèki / dadi tingaling suksma //
rupa lawan swaranira nuli / ulihêna mring kang duwe swara / jêr sira mungakên bae / sêsulih kang satuhu / nanging aywa darbe sirèki / pakarêman lyanira / saka ing Hyang Agung / dadi sarira pangeran / obah osikira wus dadi sawiji / ywa loro anggêpira //
lamun dadi anggêpira pasthi / yèn ngrasa roro misih was-uwas / kêna ing rêngu yêktine / yèn wus siji sawujud / sakarêntêg ing tyas sayêkti / apa sinêdya ana / kang cinipta rawuh / wus kawêngku anèng sira / ing sajagat [sa...]
[...jagat] jêr sira ingkang kinardi / gêgênti dèn asagah //
Wontên ingkang nyuraos dados pasêmoning patrap mêsu sêmadi, makatên punika namung kasumanggakakên. Panglaras Wedyadiningratan, Sêrat Arjuna Wiwaha, kalihan Sêrat Dewa Ruci, punika gandhèng, makatên ugi sang Arjuna kalihan Sang Bima Sena, punika ugi dados wanda sawujut, Sang Wrêkodara punika wujudipun dêrênging pikajêngan, têtêp santosa,Sang Arjuna punika jêjêring Cipta Hêning, ênêng-êning, mila anggènipun anglaras Sêrat Arjuna Wiwaha punika wongsal-wangsul, dangu-dangu saya lêbêt. Panglaras Sêrat Arjuna Wiwaha ingkang kantun piyambak, punika kasorèhakên wontên ing Sanabudaya, ing wulan Marêt, taun Surya 1937 sasampunipun pènsiun, lajêng dadalêm wontên ing Trètès, ingkang katêrangakên panêmbahipun Sang Arjuna dhatêng Sang Hyang
misesa punika nênggih / ingkang pada bathara / karan mangkonèku / dening ta pada bathara / sarining cipta amisesa sayêkti / inggih pada bathara //
datan aganal kalamun pinrih / pada bathara tan moring agal / miwah ing ala ayune / karana mangkonèku / dening pada bathara ugi / langgêng ingkang akarya / jagade puniku / apan patine uripnya / lan langgênge orane [o...]
[...rane] manungsa iki / apan anèng ing karsa //
karsane pada bathara nênggih / apan manungsa puniki uga / sangkane miwah ulihe / mangke ing têmbenipun / saking pada bathara ugi / pinangkane duk ora / manungsa puniku / ngastuti malih Sang Parta / dhuh pukulun pama manungsa puniki / yèn arsa ngawasêna //
ing pada bathara ingkang yêkti / upama kadi angganing wulan / mimba Padyaning wiyate / wontên gatha têtêlu / wadhah tiga punika ugi / satunggal isi toya / awêning kêlangkung / wadhah kang satunggalira / isi toya alêtuh toyanirèki / wadhah kaping tiganya //
kang tanpa isi toya satunggil / sami kadulu dhatêng kang wulan / yêkti wayangan wulane / yèn tumiba puniku / ing wawadhah ingkang aisi / toya wêning punika / nyata yèn dinulu / têtela rupaning wulan / kang tumiba ing wawadhah ingkang isi / toya lêtuh punika //
wêwayanganing wulan kaèksi / ingkang tumiba anèng wawadhah / ingkang alêtuh toyane / sami katingalipun / wawayangan wulan anênggih / nanging datan têtela / sabab toya lêtuh / wondene ingkang tumiba / ing wawadhah ingkang tanpa isi warih / tan wontên katingalan //
saking botên wontênipun nênggih / wawayanganing wulan punika / dening wawadhah suwunge / tanpa isi toyèku / môngka ing dumadi puniki / ingkang minangka nyata / ananing suksmèku / ingkang tumiba wawadhah / toya wêning têgêse ingkang sujanmi / rahajêng manah ira //
kang têtêp puji bêktinirèki [bê...]
[...ktinirèki] / ing bathara dene kang tumiba / wawadhah lêtuh toyane / manungsa kang puniku / ingkang rago manahirèki / kang arêp ora-ora / mring pênêt puniku / wondene ingkang tumiba / ing wawadhah ingkang tanpa isi warih / manungsa kang mangkana //
nyandhang nganggo ywa kurang malih / wong kang mangkono uga / sasat sato tuhu / satomani namanira / têgêsing satomani puniku ugi / sato wênang pinangan //
karantêne manungsa puniki / botên kadi sami angulaha / maring ing yoga bratane / yata malih amuwus / Sang Arjuna malih ngastuti / pun Parta dhatêng pada / bathara satuhu / katêmu dening manungsa / yèn pada bathara kang nêmokkên ugi / punika sayêktinya //
kang mênang lawan kaidhêpnèki / pada bathara dening manungsa / yèn bathara sayêktine / kang mênangakên tuhu / lan kaidhêp têgêse nênggih / pukulun pan tan ana / pangawasanipun / ingkang kawula punika / tarlèn saking jêng pada bathara ugi / pinangkane punika // ...
Jarwanipun: wisesa, punika wontên ingkang misesa, kawasa wontên ingkang ngawasani, inggih punika Hyang Wisesa, inggih Hyang pada bathara, botên nunggil ing agal, wadhag, utawi botên sipat, awon sae, namung langgêng kawontênanipun, inggih punika ingkang andumadosakên jagad saisinipun [sai...]
[...sinipun] punika, pêjah gêsanging manungsa, langgêng lan botênipun punika dumunung karsaning bathara. Sangkan paraning manungsa, saking botên wontên ngantos wontên, lajêng botên wontên malih, punika saking karsaning dewa.
Manungsa ingkang ngawasakên kajatèning dewa, punapa dene drajat, utawi kawontênaning manungsa, punika kaupamèkakên bathok bolu tiga, isi toya wêning, isi toya buthêg, sarta kothong. Kajatèning bathara punika kaupamèkakên surya, bathok tiga wau manungsa, ingkang isi toya bêning, sagêd katingal cêtha gêgambaraning surya, ingkang isi toya buthêg, gêgambaraning surya inggih burêng, makatên malih ingkang kothong, gêgambaraning surya botên katingal babar pisan, inggih makatên punika pipindhanipun kawontênaning manungsa, mila manungsa punika parlu sangêt ngolah yoga brata.
Kajawi punika nglaras lampahipun Sang Arjuna wontên ing hima himantaka, kanthi Rêtna Supraba, punika kenging kalaras patraping sêmadi, ngambah alam kaalusan, Ima-ima, têgês pêpêtêng. Taka, pêjah. Mila kanthi Supraba, têgêsipun: papadhang linangkung, mêjahi Niwata Kawaca, punika ngracut kawadhagan, utawi ngruntutakên kawadhagan, ngantos angsal kanugrahaning dewa, makatên wau ugi namung kasumanggakakên.
Sêrat Ajipamasa ugi asring kapangandikakakên, kajawi ingkang sampun kapêthik, wontên malih makatên:
wruhanamu / ing samêngko kaki Prabu / sira wus kalilan / among misesa ing bumi / sawawêngkon wêngkunên kawikana //
kuciwa ing jagad / cinacading jawata di / babasane kainan yêkti katunan //
sang aprabu / miyarsa nêmbah andhêku / alon aturira / dhuh pukulun ingkang mugi / asagêd mimba ing rèh sang bathara //
ngandika rum / Sang Hyang Naradha pitutur / èh ta yoganingwang / dene ingkang cundhamani / yèn pinêsu ing budi dadi warastra //
luwih agung / iku pangabaranipun / saking ciptanira / sarana muja sêmadi / aja ingkang sudibyaning agnisara //
nadyan kawruh / lamun pinarsudèng kalbu / yêkti nora kewran / wêruh ingkang awigati / tan rêkasa dadi ing sakarsanira //
milanipun / lêstariya Sang Ngaprabu / kadarmanirèng tyas / kang ngamarta maratani / ing bawana Sang Nata matur sandika //
Miturut wawarahipun Maharsi Naradha wau, Prabu
suradira Jayaningrat / kang wirota mirut dening tyas êning / sarta awas lawan emut / sanityasèng pamudya / yèn anêmên kautaman kang tinêmu / nampani parmaning dewa / luwange ing nguni-uni //
Ingkang manitra kêrêp dipun ngandikani warni-warni, inggih radi sagêd cêtha isinipun sêrat-sêrat Jawi ingkang wigatos, suwau namung radi kraos ikêtaning ukara sae, ingkang isi yatmaka, sasaminipun, sarêng radi ngrêtos isinipun ingkang wigatos, saya sêngsêm ngraosakên sêrat Jawi, upaminipun Sêrat Rama. Sêrat Menak, punika isinipun ingkang wigatos, dede dodongènganipun ingkang sawarni nglêmpara, sayêktosipun sasanggitaning lêlampahan, sarta anggènipun matrapakên wawaton nistha, madya, utama, tuwin wawarahipun ingkang isi raos lêbêt, saking kaprananing manah, tuwin gênging panuwunipun, panganggêpipun ngantos kados angguru.
Mangsuli, KRT. Dhoktêr Wedyadiningrat, lajêng angupadosi pangancasipun kadhoktêran, ingkang dipun siri wontên ing Paris, ngantos nyambut damêl wontên griya sakit tiga, lajêng nyumêrêpi bedanipun, Duitsche kalihan Fransche scholing ing padhoktêran. Ing ngriku sawijining wêkdal angalami lêlampahan ingkang prasasat ambangun pamawasipun [pamawa...]
[...sipun] gêsangipun lair batos. Ing wanci dalu dipun ajak kalihan pitêpanganipun, ningali komidhi, dhoktêr Rajiman awrat, amargi kathah padamêlan, ewasamantên mituruti, nanging manawi sampun bibar, nêdha mantuk, wusana sabibaripun komidhi lajêng dipun ajak ningali têtingalan sanès, piyambakipun mopo, botên purun, amargi kala wau sumadosanipun lajêng badhe mantuk, wangsulanipun mitranipun wau, "Je bent toch geen machine, die door een ander in
Jawinipun, Panjênêngan punika dede mêsin, ingkang kêdah miturut kalampahakên kawontênan ing Jawi, sayêktosipun Panjênêngan punika manungsa, mardika mardi budi, pamikir miwah tumindakipun piyambak, pitêmbungan makatên wau mranani raos pangraos sangêt.
Ewahing pamanggih sarta raos kapranan dening Voordroch-ipun, Krisnamurti, manawi punika dipun wastani dèrèng cêtha gatranipun (wujud) ingkang babarakên cêthaning gatra raos-pangraos (bewust wording) inggih punika pitêmbungan ing nginggil punika wau. Ing pangraosipun dhoktêr Rajiman têtela, manawi lêlampahanipun satunggal-satunggalipun manungsa (individu) punika namung kêdah madêg pribadi (induvidueele anafhankelijkheid), dados têgêsipun sampun ngantos [nganto...]
[...s] kadaya ing liyan. Ing ngriku kacihna gandhèngipun panandhang rêkaosing jiwa kalihan raos-pangraosing aku, (ik bewustzijn), dados babaranipun kasidan jati punika botên sanès namung sumêrêpipun, ik proces- sarta panandhanging rêkaosipun jiwa punika baleronipun pamikir sarta raos-pangraosipun jiwa ingkang dipun tampèni kados dene pêpeling, manawi nindakakên lêlampahan ingkang pêtêng, tan wêruh, ingkang namung manjing wontêning aku, dados ugi kenging tinampèn kados dene kanugrahan, amargi manawi pangraos rêkaosing jiwa punika namung gandhèng kalihan
Vrijmetselarij amargi kasunyatan punika botên sagêd kaèsthi sasarêngan, namung lampahing aku ing jiwa piyambak-piyambak ingkang sagêd anyirnakakên pun aku. Sambêt kalihan santunipun pamanggihipun dhoktêr Rajiman ing nginggil rumaosipun dhoktêr Rajiman, rikala piyambakipun saking Paris, dhatêng Amerika nyumêrêpi kalangkunganipun, industrie lan techniek (kados ta: Fabriek Ford sarta Fabriek Vieeschcan cerven) sarta sanès-sanèsipun, têdhasing kahanan ingkang makatên punika wau beda kalihan pamawasipun kadonyan sadèrèngipun ngalami lêlampahan ing Paris punika wau. Wontên ing
Eropah nagari Walandi mirêngakên openbare voordrachtipun Krisnamurti ing Omen
antukipun dhatêng pondhokan priyantun tiga sasarêngan nunggil montor.
K.R.T. Dhoktêr Wedyadiningrat sasampunipun saking Eropah ingkang kantun piyambak punika, saya katingal anggènipun migatosakên
ingkang anggondhèli, mêksa nyuwun pènsiun, wiwit wulan Pebruari 1936 kaparêngakên pènsiun, lajêng pindhah dadalêm ing Trètès, kathah ingkang badhe mahargya, awit saking rumaos kawratan sih sutrêsna, bidhalipun kapêksa nilapakên, nanging manawi wontên parlu taksih kêrêp katimbalan dhatêng Karaton, sarta nagari, ngantos dipun têdhaki saandhap sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana. Sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran [Pangera...]
[...n] Adipati Arya Mangkunagara kaping: VII sami sakalihan Kangjêng Ratu. Sarta para luhur sanèsipun, sêmunipun taksih kathah ingkang ambêtahakên, botên namung bab kadhoktêran, malah lajêng kadhawuhan niti politik kontrak prajanjiyan dalêm nata kalihan
Gambar pahargyan pasamuwan Biwadha Mulya ing panti raga ambikak rêcanipun dhoktêr: K.R.T. Wedyadiningrat.
sanèsipun sami cuwa sangêt, botên sagêd nyumêrêpi bidhalipun: K.R.T. Dhoktêr Wedyadiningrat pindhah dalêm dhatêng Trètès, amargi sidhêman kemawon, malah sawarni nilapakên, prêlunipun sagêda sami ambirat kararantaning raos ingkang ngikêt raos pangraos lêbêt, ewadene mêksa taksih kathah ingkang karaos-raos, ketang agênging sih sutrêsna, badhe kawêdharakên wontên papanggihan piyambakan kemawon têka botên sagêd, warni-warni panguda raosipun, nanging botên wontên ingkang klintu tampi nganggêp kirang prayogi, saking sampun sami ngrêtos panggalihan Wedyadiningratan, punapa-punapa punika kathah lèrègipun kalihan larasing kabatosan, mila anggènipun sawarni nilapakên, sêsidhêman tanpa pariwara wau kathah ingkang nampèni: sih-siniyan ingkang dhadhasar sih sutrêsna saèstu, punika ingkang langkung wigatos, sagêda tumanêm ing batos sayêktos, lairipun, babaranipun, kawêdharipun, punika badhe sagêd katingal piyambak cêtha wela-wela kados pundi kawontênanipun, nanging sarèhning raos-pangraosipun para sadhèrèk kathah punika warni-warni, wontên ingkang lêrêm ing pangarêm-arêm, utawi botên, saking rosanipun raos sih-sutrêsna ingkang nglêlimputi
para sadhèrèk kathah, mêksa kababar, kawêdhar pados kalêgan, Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Mr. Wôngsanagara lajêng rêmbagan kalihan kula ngwontênakên dhapukan panitya (komite), dados nama: "Biwadha Mulya", mengêti lêlabêtanipun: K.R.T. Dhoktêr
sakalangkung awig pakirtyanipun, miturut gagrag enggal, nglintoni wragading pandamêl namung f 300,- kapasang katanêm ing kagungan dalêm pantiraga ing ngèmpèr ngajêngan, antawisipun kontên [kontê...]
[...n] têngah kalihan wetan, mawi pahargyan sawatawis, jêjênêng dalêm ingkang ambikak tutuping rêca, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Mantaram. Papatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara ugi rawuh,
RM. T. Mr. Wôngsanagara ngandharakên wontênipun dhapukan panitya Biwadha Mulya, punika parlu kangge
wau ngrosakakên kêparêng dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana, sarta kaparêngipun nagari ugi maringi pratôndha lêlabêtan bintang Srikabadya, sapiturutipun, lajêng kasambêtan pratelanipun dhoktêr Radèn Muhamad Salèh Mangundiarja ingkang kacalonakên anggêntosi Wedyadiningratan, ngandharakên, bakunipun namung nglajêngakên rancangan Wedyadiningratan, namung bab cak-cakanipun beda, miturut cak-cakanipun piyambak-piyambak, wosipun; kawajiban kadhoktêran, pangrêksaning kasarasan, punika sagêd dados pangrêksa pangayomaning kawula ing praja Karaton dalêm saèstu, anjunjung ing kaluhuran. Salajêngipun mawi pasamuwan sawatawis, wontên ing abipraya, katangguhakên taksih salêbêting wanci kalal bi kalal, ingkang dhatêng wara warga antawis kalih bêlahan [bê...]
ewadene ingkang ambiyantu wontên antawisipun satus sawidak. Urunanipun arta nyêkapi kangge
sanèsipun ugi kathah ingkang paring urunan sakaparêngipun, ngantos sagêd kasêmbadan pikajênganipun dhapukan panitya Biwadha Mulya. Saking barkah pangèstu tuwin pambiyantunipun para nglêluri têpa palupi utami ambabar karahayon.
Dene pratelan ringkêsan lêbêt wêdaling arta kados ing ngandhap punika:
Pambiyantu urunan arta saking para luhur, priyantun, tuwin para mitra miturut pêthuk panampi sèri A,B,C,D sarta E. wontên 163 satus sawidak tiga sadhèrèk, sung-sunging arta sadaya wontên f 552,25 gangsal atus sèkêt kalih
ingkang sagêd paring sasêrêpan ing pundi-pundi panggenan, sarta wragad pangrêmbag pandamêling rêca nuwèni wongsal-wangsul dumugi dados f 82, 30 wolung
sami paring pambiyantu. Kapasrahakên Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga. Rahayu sagung dumadi.
Gambar K.R.T. Dhoktêr Wedyadiningrat mantu wontên ing Trètès dhaubipun: R.L. Siswati angsal: R. M. Mr. Widada Sastradiningrat.
I. Wiyosan, sarta lêluhuripun ... kaca 1
III. Sakolahipun dhoktêr ... kaca 8
IV. Ngraosakên lêbêt bab gêsang ... kaca 14
V. Pindhah-pindhah panggenan, taksih ngraosakên lêbêt bab gêsang ... kaca 16
VI. Wiwit kawêngan ngudi kabatosan ... kaca 18
VII. Kapindhah dhatêng Batawi dados pambantu guru dhoktêr ... kaca 21
VIII. Kapindhah dhatêng Sragèn ... kaca 23
IX. Kapindhah dhatêng Nglawang ... kaca 27
X. Wontên ing Surakarta Adiningrat ... kaca 29
XI. Kamayaranipun abdi dalêm, wontênipun pantiraga ... kaca 31
XI. Bêtah sagêd têmbung Jawi ... kaca 33
XIII. Sinau dhoktêr inggil ... kaca 36
XIV. Wontên kalangan ebah-ebahan ... kaca 44
XV. Dados bupati dhoktêr ... kaca 52
XVII. Biwadha Mulya ... kaca 81
Anggota Wikipédia Basa Banyumasan kabeh, nang kene enggone kanggo mbahas apa baen termasuk masalah teknis, kebijakan, lan ngaweh saran, komentar utawa uneg-uneg bab Wikipédia Basa Banyumasan kiye. Dadi kiye pada baen karo forum komunikasi bebas antar anggota Wikipédia Basa Banyumasan. Nang Wikipédia Basa Indonesia forum kiye padha baen karo Warung Kopi. Angger ana masalah sing mandan angel mangga ngubungi para pangurus Wikipédia Basa Banyumasan.
Aja kelalen bar ngaweh komentar, trus ditutup karo tanda ~~~~ (gelombang/tilde) ping papat, ben jatidiri karo
Ing wiyat lintang ilang ing pandulu,.... Angranti jroning sepi jumudhule mbulan ndadari.....
Corak Sungging (Pewarnaan) Wayang Kulit Aliran
Sing tak rasakne, amung roso kangen Marang sliramu wong bagus Nanging aku amung biso nggonku nyimpen roso, Mergo kowe sing tak tresno, Uwis diduweni wong liyo Nelongso..
doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
Saréngat utawi sembah raga iku, pakartining wong amagang laku, sesucine asarana saking warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton. —
pameksan, Mlebet wonten njroning ati, Dadiho pusoko anggoning ngabdi. —
kawiti lawan ngisak, wektu peteng jroning
ngresiki awak, lahir batin boten risak, menawi bondo tasih luwih, tumancepno roso asih, zakat mal kanthi
“Kok bikin Atlas gimana tho Mbah?”, Gendon
Barry. “Eling cak…peno dienteni wong sak dunyo. Indonesia dudu Jakarta tok, Cak. Nek nang Indonesia, ojok lali sambang liyane. Nek nang Suroboyo, peno tak jak mampir nang warung kopi soko negoro
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Førde,_Hordaland&oldid=874219"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Pangeran Isbanue Basuki Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake ukuming agomo Kedjawen kang ono wolong perkoro, kanggoning bongoso Djowo. ———————————- 1. Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone bongoso Djowo. Kang uwes katulis deneng: Djoborolo,
7°44′37″S 110°29′37″E﻿ / ﻿7.7435°S 110.4935°E﻿ / -7.7435; 110.4935
candhi sak tatanan blok batu andesit kang ngguyupan ngunci
jembar dasar 185 meter lor-kidul lan 165 meter wetan-kulon, dhuwur candhi utama 30 meter
Candhi Sèwu iku candhi Buddha sing dibangun ing abad kaping-8 sing let-é mung wolung atus mèter ing saloring candhi Prambanan. Candhi Sèwu minangka komplèk candhi Buddha paling gedhé kaloro sawisé candhi Barabudhur ing Jawa Tengah. Candhi Sèwu umuré luwih tuwa katimbang candhi Prambanan. Senadyan asliné ana 249 candhi, déning masyarakat candhi iki dijenengaké Candhi "Sèwu". Pawèwèh jeneng iki magepokan karo legenda Loro Jonggrang.
Gambar:COLLECTIE TROPENMUSEUM Candhi Sewu TMnr 20025708.jpg
Adhidasar prasasti kanthi taun 792 lan ditemukake ing taun 1960, kang misuwur kanthi jeneng Manjus’ri grha ( Omah Manjusri ). Manjusri ya iku wujud Boddhisatwa kang ana ing buddha.
Kanggo kagunan liya saka Populasi, pirsani Populasi (disambiguasi).
Jroning èlmu statistika, populasi iku sakumpulan data sing nduwèni karakteristik sing padha lan dadi obyèk inferènsi,
Statistika inferènsi ndhasarake marang rong konsep dhasar, ya iku populasi minangka sakabèhané data, sing nyata utawa imajinèr, lan sampel, minangka bageyan saka populasi sing dipigunakaké kanggo ngayahi inferènsi (pendekatan/penggambaran) marang populasi asalé. Sampel dianggep makili populasi. Sampel sing dijupuk saka sawiji populasi ora bisa dianggo makili populasi sing liya.
Sawijining sènsus diayahi kanggo ngantukake karakteristik populasi sacara nyata. Karakteristik sing diduwèni déning populasi dijenengaké paramèter. Tumrap sawiji karakteristik sing diduwèni sampel (disebut statistik), aji paramèter ya iku aji pangarepané (expected value).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 24 Sèptèmber 2013.
Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang
Dadya wruh dununging kikis 35. Aywa kendhat dipun luru
Sanggya gati tan sélak dipun rampungna
148. Lambak tuhu manjing manunggil Hyang
Kawruh mentah datan éca dipun tedha 168. Kabèh iku pepacuh ingkang
197. Dèn wangsuli apatitis miwah jujur
kawruhana 254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanci
Wong padha umbag, arang kang bener omonge,
Omomg mung tunggal swara, tanpa tabet,
Nyatane kosong, begjane kang ora kelu,
ing surya, kang rumeksa sadina lawan sawengi, malekat limang leksa.
Kuwasane : lungguhe ing wulu, teguh ora kena winekang, lan ora katon.
2. Dina Senen ; ya rahmanu ya rahima, nabi’ullah kang ndarbeni, lakune nyegah
uriping lintang kang rumeksa sadino lawan sawengi, malekat tigang leksa.
Kuwasane : lungguhe ing bebayu, angumpulake cahya kabeh.
4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun nabi Ibrahim kang ndarbeni, lakune nyegah toya sadina sadalu, rebo bumi uripira
Pujine napas : ” Haplil palubuti ngalla yasin “.
Pujine Otot : ” Parekun parekanun wa’ljannatun nangimum cipta katon cipta ora katon “
Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ” lamun arep malebu ing omah
Pujine Amperu : ” Layastakli panahum “
Kuwasane kinawedan dening wong tur bagus rupane kang muji
ruh, rupane kuning, plawangane Asma’ullah, dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.
3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo, plawangane Sifatullah, dununge ing gigir, pujine ; ” Allah…Allah “, iya
rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.
2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.
3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu, pujine ; ” Imanahu …Imanahu “, iku sampurnaning osik lan meneng.
4. Muthmainah, iku Dzating urip, rupane putih, plawangane ing mata,
pujine ; ” Annalkaka … annalkaka “, iku sampurnaning paningal.
1. Wadi iku rupane abang, kadadiyane getih-kita, pujine ” Layakrifu ilallaah “
2. Madi iku rupane kuning, kadadiyane banyu-
1. Asal Bumi, rupane ireng, kadadiyane wujud- kita hakikate Dzatira, iku dadining kulit daging, pujine…”
2. Tambining Pucang : tegese ibarat kaelokane sifating Dzat, dene binasakake dudu lanang dudu woado dudu wandu, kaya apa satemening sifate, sayekti amung dumunung ana sifating urip kita. Ana kang angarani Tambining Pucang iku leng-ing grono loro, saka pangira wau bokmanawa kaliru ing sesurupan.
3. Wekasaning Langit : tegese iku ibarat wangenane soroting cahya, sumarambah tumeka ing sifat kita.
4. Wekasaning Samudra Tanpa Tepi : tegese iku ibarat wangenane pangawasing rahsa, sumarambah tumeka ing sifat kita.
5. Galihing Kangkung : tegese iku ibarat wahananing
7. Manuk Miber Angungkuli Langit : tegese iku ibarat rasaning budi, winbuh sajroning af’al kita.
Prau : tegese iku ibarat lakuning napas metu saka ing jasad.
17. Kakanganing Pambarep, Adining Wuragil : tegese iku ibarating martabat Insan-Kamil, ing nalika tanajul, tiba ana wekasan dewe, bareng tekane ing tembe dadi wiwitan, mungguh Insan-Kamil
jasad, busana kancana retna wahanane dadi jasad ing jero, busana wastra wahanane dadi kulit.
19. Tugu Manik Ing Samudra : tegese iku ibarat pantenging cipta terus marang pelenging paningal. Ana kang angarani, tugu manik iku kalam, bokmanawa saka pangira bae.
nawasanga sajroning jasad. Mungguh ing Kabudane, sawanganing samudra retna, iku diarani : kori sela matangkep, dadi ibarat melar
23. Wiji Tuwuh Ing Watu : dadi ibarating loch kalam, tegesing loch : papan, kasebut, lochilmakful, tegese papankang rineksa, iya iku hakekate sifating Dzat, dumunung ana ing jasad, rineksa ing malaekat Kiraman, tegesing kalam : panyeratan, iya iku hakekate wewayanganing Dzat, dumunung ana ing budi, tumuwuh ing angen-angen,
dumunung ana ing paningal, pamiyarsa, pangganda, pangrasa miwah pamiarsa.
Ing saiki amung kajujag samono bae urut-urute panunggalaning pralambang kabeh, manawa kapratelakake ing satutuge tanpa wekasan, tur ora pati andadekake perlu ing surasane, dene manawa ana pralambang elok kang kagawe cangkriman, pradikane diwawasa saka ing deduga prayoga kaya ing ngisor iki.
2. Sawarnane kang binasakake : cilik, ciyut, cendak, endek, kurang sapanunggalane
mungguh dununge mangkene : Ananing Dzat kita awarana Wahananing Sifat kita, tanda ing solah bawa kita, nanging wardine kang sejati iku ora prayoga manawa kagawe rerasanan ing akeh, kenane kawicarakake kalayan kang wis pada tunggal ngelmu, sarta kang wis kalumuhan deduga, tegese wis liwat tengah tuwuh, manawa kawicarakake marang kang durung darbe deduga mundak kadinginan tuwuh, amarga durung dumunung wahananing tumuwuh, lire kaya wirayating para sepuh, ingatase wong urip iku awit saka lair tumeka ing sabanjure, awiyos katuwuhan iradating Dzat kaping rolas, ing dalem satuwuhan, antara nem taun, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
1. Awit saka lair tumeka 6 tahun, katuwuhan lali,
Dene luwihe saka iku adat katuwuhan lali maneh, tegese asring-asring kalalen, mungguh pratikele supaya aja nganti katuwuhan lali maneh, iku amung anyegaha napsu hawa, sabab sajatine kang dadi laranganing ulah ngelmu kasampurnan iku amung napsu, adat kadunungan ati awas emut, manawa tansah awas emut, tamtu nemu kamulyan ing sangkan paran, iku aku anyumanggakake ing panggalih, sarehne aku durung bisa anglakoni dewe dadi amung atur pepuji bisane kalakon
Pituduh 066 Para mudha aja ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara, ungguling bangsa, lan bisa gawe rahayuning sasama.
Pituduh 073 Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa, kang becik iku kang ditindakake.
rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli. Mulat sarira hangrasa wani.
Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik,
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab síng durung kelakon. Saupama nyumurupa, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake
kamulyan. Sabar, lire momot kuwat nandhang sakehing coba lan andadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
“Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa”, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-
ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan.
Nadyan wesi iku kanyatane atos, ewa semono yen iís ketrajang ing taiyeng ya bakal entek gripis. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya.
Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung wujud barang sampiran
aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwíh kuwasa.
Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi.
Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mengkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku ancas pupur sadurunge benjut nyingkiri sadurunge bilahi.
Kamulyan lan kanikmataning urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat.
Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi
Yen pinuju wayah bengi langite terang banjur tumengaa ing tawang, kita bakal nyipati saperangane gelaring alam, abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau?.
Ala-alaning kelakuwane wong ora kaya kang sinung watak “Sapa sira sapa ingsun”. Marga sendhenan kaluwihane, embuh kekuwasaane, embuh karosan, seneng tumindak sawenang-wenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan; sing wingi ana ngisor dene sesuk gilir gumanti bakal ngerehake.
Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan, nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair. Lire, kebatinan kang luhur iya kudu bisa ngujudi pakarti kang luhur uga, kang bisa njunjung lan mulyakake drajading nusa lan bangsane.
Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane, ora angger kaluwihan bisa kanggo
diumpamakake kayadene wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae, ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian.
Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire, ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapkake kanggo karahayoning bebrayan. Wondene lakune mono kudu
sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu.
Pituduh 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. Sanadyan maune buthek, nanging yen wis menep, iya banjur bening. Semono uga tumrap pepinginan utawa gegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe uga bakal kasinungan sifat bening. Lire, nadyan pepinginan lan
pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak degsura, anane mung sarwa kebak rasa tepa salira.
Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngaurip. Pituduh 146
Elinga, mbesuk yen wis tumekaning janjine ora kena ora, badan wadhag lan sabarang kalir kang kita darbeni iki bakal kita tinggalake kabeh, ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. Apa maneh, sapa kang tansah ngegul-egulake marang donya branane lan gandrung marang pepinginan kang ora langgeng, esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati.
Abot-aboting coba tumraping ngaurip iku malah ora kaya wong kang lagi kebyukan sihing Gusti Allah. Yen lulus saka pandadaran bisa dadi manungsa kang kajaba gedhe sih kadarmane uga wicaksana lair batine. Nanging yen ta ora teguh imane, wong kang lagi kabombong ing donya arta lan keladuk rumangsa sarwa kuwagang mbendung segara
nyawane dhewe pisan iku mung lugu barang titipan kang sawayah-wayah bisa dipundhut bali dening Kang Kagungan.
Yen diumbar ngrebda bakal gawe “Bencana lan kasangsaran”. Suwalike yen bab mau bisa dikendhaleni bakal njílma dadi watak “Sabar lan prasaja”, tulus eklas aweh pangapura marang sapadha-padha sing gawe kaluputan.
Tapaning ati iku mung temen, yen tapaning nyawa mung eling. Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae, adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase, kabeh pangajabe bakal kecandhak. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep
wong kang kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. Nanging suwalike, wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Sangsaya adoh kelingane, sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat, ilat, lan telih (wadhuk, weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine, yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan.
Kayadene nyirep geni sarana lenga. Napsu amarah mono isih tetep bakal tansah mbebedhag selawase yen ta ora kinanthenan pikiran kang menep, lan ati kang eling.
Pituduh 161 Samangsa-mangsa thukul pletiking pikir kang kasarung dening ubaling nafsu ala, yogyane sumenepna sauntara. Yen bisa kaya mangkono karan wong wicaksana, jalaran kejaba bisa ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau.
Pituduh 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene uripmu, ora perlu mbok murinani. Pamurinamu
Kekuwataning manungsa iku dumunung sajroning cipta, sauger
iku sawijining mala, dene panggresah mono agawe bubrah. Yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane kang kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. Síng sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab ngrekasane anggone urip, wong mau presasat mbutoni sumbering pangupa-jiwane dhewe.
Pituduh 194 Sebab-sebab kang gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane pikiran kang sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane
bisa ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa, jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki.
Sarana ndulu kacamata benggala kang kita alami saben dina, teteg kawegigane pikir bae ora mujudake gaman pamungkas tumrap kasembadaning sedya. Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae, tanpa mengkoni ing budi santosa, atine gampang miyar-miyur, gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya, ubayane banjur mbalenjani.
Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae, tibaning enggon mung kaya ing pangimpen. Luwih-luwih menawa salagine nggagas-nggagas mau kaselak kesusu ngrasakake kanikmatane pengangen-angen, wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh.
kadhasarana rasa sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi, niyat leladi marang sapepadhane titah. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi.
Pituduh 205 Wong kang lagi karejeken aja kaduk anggone
tansah kemba, lan tangeh lamun bisa uwal yen ora dibudeni sarana tumandang makarya.
Pituduh 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep.Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae, ora beda manungsa kang mati sajrone urip. Kosokbaline yen anggone nandangi
Pituduh 208 Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane.
Pituduh 210 Sarupane pakaryan kang wis kok yakini beciking asile tumuli enggala katindakna, aja ngenteni liya wektu. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen diendhe-endhe ora mundhak kuwate.
Pangrasa, pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggel lan rebut panguwasa anggone murba sapari polahe manungsa. Pangrasa emoh diungkuli pikiran.
Pikiran sêmono uga suwalike. Wondene kang moncol dhewe sumedya mbalap ora gelem dipekak yaiku kekarepan. Mula wajibing manungsa kudu bisa ngukuhi sifat manungsane.
Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal
tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang.
Pituduh 222 Memitran paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis
Nanging suwalike yen padha angel ngenggoni sifat emong-kinemong mau genah langka langgenge, malah bedaning panemu sithik bae bisa marakake dhahuru.
Pituduh 223 Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal kasinungan rasa pangrasa kang njalari tekane rasa trenyuh lan welas lahir batine. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin luwih bisa ngrasakake penandhange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan.
Pituduh 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan sedyane iku cetha bakal koncatan kekuwataning batin lan tenagane,
cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa, lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh ngrungokake, wicarane sethithik nanging patitis lan mentes. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga.
Pituduh 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh, apadene nyampuri perkarane liyan, gedhene nganti nrambul urun ucap, iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora prelu, adhakane kepara malah ngreridhu awake dhewe.
Pituduh 244 Wong kang baut mawas dhiri iku wong kang bisa manjing ajur ajer,
edining busana bae, nanging bisowa tansah mersudi marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan luwesing solah bawa.
Mula kang prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa njajagi. Nangíng mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi.
Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel, kudu bisa ngereh pakone “si aku”, aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu. Luwih-luwih ing dina samengko, alam bebrayan donya tansah kebak pradhondhi, silih ungkih, rebutan benere dhewe-dhewe. Mula sing baku, wong urip kudu bisa miyak aling-aling kang nutupi pikiran kang wening. Lire, senajana sajroning pasulayan, kudu
Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : “mbok menawa aku síng kleru, mula coba dak tlitine klawan adil sapa kang sejatine nyata-nyata bener”.
kang adoh saka watak pamer. Semono uga reseping saliraiku ora marga saka pacakan kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja, trapsila solah bawa, lan padhanging polatan.
kawicaksananing pambudi. Tandha yetineyen asih, yaiku tansah samapta tumandang sawayah-wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara.
Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba keduga gawe tangining kanepson, uga gampang
atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak bungah-bungah.
Kapinteran mangkene iki yen ta dicakake ing madyaning bebrayan bakal nuwuhake kapitunan, pikolehe malah mung wujud kasangsaran lan karusakan.
ng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa
kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan
Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan
lingkungan sekolah, tetapi di luar sekolah sekalipun.[2]
Seorang guru hendaknya memegang teguh komitmen ‘ing ngarso sung
tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.
1. Si Ngabèi Bratawirya, ing Kalitan.2. Si Ngabèi Suradipraja, ing Pêngging.3. Si Ngabèi Jayawinata, ing Kêdarèn.4. Si Ngabèi Surarêja, ing Ngampèl.
Gugung papat rèhe anginan. Karya 2460.
1. Si Ngabèi Martadikara, ing Nglajur.2. Si Ngabèi Kartapraja, ing Barèng.
Gunung loro rèhe anginan. Karya 4448.
1. Si Ngabèi Mangundipraja, ing Glodhogan.2. Si Ngabèi Rêsadipraja, ing Ngasinan.
Gunung loro rèhe anginan. Karya 4900.
gorengan anget 'ma kopi puanas. He he.BalasHapusLozz Akbar3 Maret 2011 01.55Arief Bayoe Sapoetra@lesek wis
sadhacine | ngajêng pangaosipun | kalih lêksa wontên ing pabrik | sanès ingkang prabeya | praptanirèng dunung | punika tan winursita | mung kinôndha wangun rêrêngganing panti | tumrap ing
candhi | blandar wiyar tan miyur santosa | tosan balabagan dèn ge | sinambung adu ujung | kêkahira kinêlam kêling | ingumpak mamêrmarmêr. seta | pilare piningul | lingire pinara astha | praptèng madya binubut bundêr dinalir | ginêgêl gêlang kana ||
5. têtirahe ginônja pasagi | amaju pat pinartima muka | kadya nguni caritane | duk para surawadu | arsa godha marang Pamadi | cinoba kinèn taya | mubêng ngarsanipun | Brama lan
punika wrêdinipun | Kangjêng Raja Wilêm pinundhi | tamèng nayakanira | kang nangkis pakewuh | pinarcayèng rèh jajahan | kang dèn andêl ing wadya kang dèn ratoni | dene aksara asma ||
8. Mangkunagara ingkang umunggwing | tamèng raja iku wrêdinira | tan liya amung sumendhe | mring para andêlipun | Kangjêng Raja Nèdêrlan sami | kang anèng tanah Jawa | dene ron kang mlêngkung | kalih pang tinalèn pita | yeka tôndha kang asma wus pinarcadi | antuk bintang ing jaja ||
9. widadari ingkang ngapit-apit | kang satunggal obor kang ginawa | kalam kar kang satunggale | yeka sasmitanipun | kang tinêdha ing siyang ratri | mugi mitulungana | dhatêng prajanipun | yèn pêtêng dèn padhangêna | lamun supe sumêlang ruwêding kapti | mugi dèn èngêtêna ||
10. ngandhap tamèng mukaning maharsi | sumping anggur lan mikul puspita | malèngèh katon
wrêdinira kang winahya lagi | Rêsi Wrêda tatale ing kina | kontap ing kasudarmane | marma samangkenipun | pinartima wau
widadari | ingkang sami gêndhing sêsêndhonan | punika ing sasmitane | sintên ta kang andulu | puspa anjrah manuksmèng uwit | èstu rêna ing driya | rêsêp manahipun | sumawana yèn miyarsa | swara arum sêsêndhon anuju kapti | yakti enggar ing karsa ||
widada | ing samarganipun | dèn mrinani ing sêsama | beda lawan kang ayu jujur ing kapti | èstu manggih raharja ||
15. wontên malih rêrênggan ing nginggil | ujung ngajêng kanan kering mawa | gênuk tosan pêpindhane | kumbaya duk ing dangu | kang kinarya ngêdus Pamadi |
16. marmanira linuri kang warni | dadya srana sasmita manêdha | miriba ing kabêgjane | mangkana sêdyanipun | asma ingkang
keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole dijupuk dhadhak metu
lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin” jare Kayat.“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo” jare jine maneh.“Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak
karung, seket ewuan kabeh.“Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.“Saiki …. aku njaluk omah
omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.“Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan cik gak getun” jare jine.Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk,”Aku kepingin kulitku malih putih wudho dirubung wong wedhok akeh”.
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "1978" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "1978"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring 1978:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Susilo Bambang Yudhoyono ‎ (← pranala | sunting)
Bacharuddin Jusuf Habibie ‎ (← pranala | sunting)
1973 ‎ (← pranala | sunting)
1974 ‎ (← pranala | sunting)
1975 ‎ (← pranala | sunting)
1976 ‎ (← pranala | sunting)
1977 ‎ (← pranala | sunting)
1979 ‎ (← pranala | sunting)
1980 ‎ (← pranala | sunting)
1981 ‎ (← pranala | sunting)
1982 ‎ (← pranala | sunting)
1983 ‎ (← pranala | sunting)
Daftar anggota Perserikatan Bangsa-Bangsa ‎ (← pranala | sunting)
Daftar pemain bal-balan legendaris Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Presiden Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Wakil Presiden Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar kabinet Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Daptar Gubernur Aceh ‎ (← pranala | sunting)
Jawa Wetan ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Gubernur Sulawesi Tenggara ‎ (← pranala | sunting)
10 Februari ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:DinaKiyeNangSejarah/13 Februari ‎ (← pranala | sunting)
Adam Malik ‎ (← pranala | sunting)
Grace Simon ‎ (← pranala | sunting)
Donny Alamsyah ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Dina Kiye Nang Sejarah/Juli ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Paus Gereja Katolik Roma ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/1978"	Menu navigasi
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 JATI MANUNGGAL
Wewarah nyata kahananing Pangeran, kang binasaake luwih samar, tanpa rupa tanpa suwara, dudu lanang dudu wadon lan dudu wandu, tanpa prenah, tanpa panggonan, dinulu ora katon, didumuk ora karuan.
Sejatine ora ana apa-apa, sakehing wewujudan, rerupan, warna lansesebutan, iku dudu sejati lan dudu panuksmane Pangeran, Dene kang kadunungan panguwasanlan kamulyan ing sabarang kabeh, iku amung ingsun.
Yen durung bisa mengerteni wewejangan mau prayoga den tlateni marsudi maksude surasa, ngimpun sakehing wejangan kabeh, miturut kawruh kang sanyata kaya ingisor iki :
Sadurunge gumelar sakabehing kahanan ing marcapada lan maksapada (donya lan akerat), iku kang disik mung urip kita, jumeneng ana sajroning wiji kang pinggit, sak temene ya urip kita, kang tetep sinuksma ing pageran kita, mula den bisa pada rumeksa ing urip
manungsa kang wis katerima sampurna kawruhe tetep ing pangandel, ora bakal ketempela ing pangrecana, tegese, ora susah ing kaluwen, kamlaratanlan nuju kataman ing lelara, ora wedi tekane pati. Dene kasubut wong lumprah wae, kudu nglakoni pangupaya kang ndadekake santosane uripe.
Wiwitane kudu ngurangi mangan, turu lan sahwat, apa dene ngurangi sekabehing kekarepan, ing tengah wengi banjur sesuci raga, adus busana lan geganda, ngedepake keblate dewe, yaiku ing jaja, yen wis tekan wayah bagun esuk banjur pati raga, nutupi pancadriya, nyegah turas, sarip lan sesuker, banjur nata mlebu metune napas, yaiku nareke napas saka puser (napas mlebu) diterusakake munggah ngliwati cekak
krasa abot, banjur di wetokake sarana alon-alon tekan ing puser kabarengan nyebut “ALLAH” (ing batin).
pandeleng kita, sujude pangganda kita, iktikate pamiarsa kita, wacane ayat pangrasa kita, lungguhe tetepe iman kita, pujine mlebu metune napas kita, dhikire awas eling kita, keblate marang eneng ening kita, ajo was sumelang maneh.
Mula mengkono sebab jumeneng Dzat, Sifat, Asma, Afngal kita, iku wis dadi qur’an sejati mertandani sejatine shalat kabeh diarani shalat daim.
Dena iptitahe sholat dhaim mengkene :
Niatingsun shalat daim, kanggo salawase urip ingsun, adege ya urip ingsun, rukuke paningal ingsun, iktidale pamiarsaningsun, sujude pangambuningsun,
keblate adheg eneng-eningingsun, perlu nglakoni wajib saka kodrat-iradatingsun dewe, Mangkana mau pasrah anelangsa sanubari marang dzating urip kita pribadi, wis aja sumelang.
Dene shalat daim iku, menawa disemak karo hakekating
ana laku nrima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambu, kang menginake (ora ngambu-ambu sakebehe kaelekan) ya iku tetep pasane.
3.	Zakat, hakekate ana laku utama, tegese sabar dumunung
ana ing pangrungu, angger bisa anulekake tanlingan, ya iku anglungguhi shalat.
1. Percaya ing Allah, hahekate ngestokna uripe jasad kita, sarta rumangsamenawa dadi sipating Allah sejati, lire angger jasad kita tansah sinucenan, sarta sabarang tindak tansah ngenggoni ing kautaman, mengkono mau
angger kita tansah ngati-atianggon kita matrapake tanduking netya lan wirasa lsp, yaiku hakekate tetep temen-temen ngandel ing malaekate Allah, sebab hakekate malaekat iku dumunung anan sajroning pancadriya yaiku :
mengkono iku tetep temen-temen ngandel utusane Allah.
6. Percaya ing dina Akhir, tegese dina wekasan, hakekate ngestokake ing pepestene pati saka wisesaning
prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged nambah artikel puniki.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 14 Sèptèmber 2016.
babad tanah jawa, Damar Shashangka, joko tingkir, kebo kenanga, kisah kebo kenanga, kisah ki ageng pengging, makrifat ki ageng pengging, mas karebet, raja tanah jawa, sunan kudus, wafatnya ki ageng pengging
wekku wes patang taon.. wes dadi mbah kakung… tapi playune ora kalah ambek sing anyar…. 😀
mas wahyu | 21 April 2012 pukul 01:09
putune sajake wedi arep nglancangi mbah’e kui mas
lakon yang diainkan pada pementasan topeng Dhalang diantaranya; Arjuna Kembhar, Romo Gandrung, Gatotkaca Palsu, Romo Panganten, Pandhaba Uma, Kresna Toron, Sumbodro Tondhung, Prabu
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
mx. . . . . mosok adine tok sek di dandani
lha kepiye……? sing metu keri ki biasane luwih apik je…..
soale biasane, cewek loro kakang adi , luwih ayu
YMKi kepiye kuwe…..???
Balas	On 07/03/2014 at 01:37 punakawan said: Nuwun
Dhawah sami-sami, kagem panjenenganipun Ki Punakawan…
On 10/03/2014 at 09:13 gembleh said: Maturnuwun Ki Puna.
Katur Ki Rangga Anatram, jaya jaya wijayanti,
selamat pagi Mbah_Man, nyuwun gunging pangapunten dereng saged kintun sms, tlp, kintun sanesipun. Nembe buruh derep meniko…
Balas	On 11/03/2014 at 15:37 P. Satpam said: o…. yang sms Bu Lik Miss Nona ta
Balas	On 11/03/2014 at 20:11 Djenny Suharso said: matur suwn ingkang mboten
Sampun dangu blog punika mboten wonten seratan enggal, mbok bilih sak dangunipun 2011. Wanci-wanci punika pancen rencang-rencang kathah pedamelan sahingga mboten kober nyerat mboten ketang sekedik. Nanging, sanadyan seratan enggal mboten mandhap, seratan-seratan ingkang sampun-sampun alhamdulilllah taksih sami dipun waos. Kathah sanak kadang saking pundi-pundi papan ugi sami caos komentar sahingga inggih dados bingah amargi blog menika inggih wonten manfaatipun.
Lan dinten menika kula iseng mbikak dasbor wordpress. Wonten salah satunggalipun komentar ingkang istimewa. Ing satunggaling tulisan babakan Imigrasi Jawa Suriname jebul wonten seratan saking Tiyang Jawi ing Suriname inggih punika Daglan Sodirijo. Kathah
Jawi ing perantauan, saking Sumatera, Kalimantan, Sulawesi, Papua, lsp. Nanging tembe punika wonten seratan saking Suriname. Mugi-mugi kanthi komentar saking sederek Sodirijo punika saged nambah semangat malih dumateng rencang-rencang supados nyerat malih 🙂 Lan sugeng rawuh dumateng Pak Daglan Sodirijo, matur nuwun sampun kersa pinarak. Kula langkung bingah mbok menawi panjengengan ugi kersa
tujuan iki, supaya sedulur2 ku Jawa ning endi wae, khusus pulau Jawa
Senajan kawit bocah didongengi lan aku ya uga takon marang ibuku (aku
turunan Jawa generasi no.2) nembe ning sd blajar maca peta bumine negaraku(Suriname) karo peta dunia, nganti petabumine Indonesia, nanging luwih2 pulo Jawa, dadi hobiku kawit anak belasan tahun, aku
seneng maca jeneng-jenenge desa2 lan kutha2 ning Jawa, awit kana
sangkane wongtuwaku! Nanging aku lan generasiku, ajameneh generasi
anak2 lan putu2ku, iki taktulis ‘dengan tegas’, ora eneng sing nduwe
golek lanjaran, nandur kacang, matun-ndaut-nandur pari,mancing dll..
Desa-desane eneng sing golongan etnis werna2 campur. Lan uga ana
desa2 namung wong Jawa, apa namung turunan India apa tur. Afrika.
Saben golongan etnis ngalami basane/budayane dewe2, senajan
Dadi adewe ora urip sedih, susah apa kurang pangan banjur mikir Jawa.
Sing takomong iki jaman maune. Jaman saiki wong Jawa Suriname wis
ora ana sing nandur pari karo tangan lan sing tandur2 sayuran menawa
wae ora ana 10%!! Senajan isik akeh sing sekolahane durung duwur,
Akeh sing pengin bali neng Suriname meneh, nanging eman lan nggondeli
kemakmuran. Sing ora betah kangen karo lingkungane Jawa lan negara
Suriname, bali, awit Suriname wis manjing ning atine.
Jalaran apa, wong Jawa Suriname kok ora paring komentar ning blog2
Jawa iki? Pada bisa ngomong nanging arang2 sing bisa nulis Jawa….
Akeh sing ora tau nulis apa maca basa Jawa. Ning Suriname tulisane
ning basa Landa, dadi sing ora kulina arep nulis Jawa kangelan.
Aku dewe nulis karo nyanding kamus lho…nek ora ngono akeh kelerune!!!
Tandha wujud Jawa sing disenengi lan kesuwur ning tengahe saben
Mula ngendi wae panggonane wong Jawa(Suriname), bakul lan warung
iku wis standar!!!! Nanging nurut aturan, perlu rapi, nduwe surat izin lan
Miturut blog sejarah2 wong Jawa ing Suriname iku bener, nanging ana
dongengan2 sing wis ora cocok. Awit bedane wis akeh
Senajan Indonesia jembare kaya ngono(kira2 17500 pulo2) aku namung
Yen Gusti ngersaake aku bisa tilik meneh….
nuwun. Dene tulisanku kasar apa akeh kelerune, aku nyuwun sewu.
Balas	Juni 5, 2012 pada 9:01 am
kulo tengga seratan-seratan candhakipun, awit sakmeko, seratan lan seserapan basa lan budaya jawi sanget sekedhik, punapa malih wonten ing blog lan internet 🙂
tengah. kulo nggumun kok saget nggih tandur mboten mawi piyantun. punopo ngagen mesin mekatennggih.
Balas	Juli 10, 2012 pada 1:19 pm
Neng Riau akeh sedulur sing saka Suriname, biyen sekitar taun 1956 repatriasi nyang
ingkang sak punika saweg boro wonten New Zealand. Rumaos bingah saged manggihaken blog punika, utaminipun saged maos artikel bab “tiyang jawi ing Suriname” (dhasaripun kula wiwit alit remen sanget maos artikel bab tiyang jawi ing Suriname). Senajan sanes sanak, sanes kadang, lan ugi mbote nate tepang, nanging ing batin kulo kados wonten sesambetan raos kaliyan sedherek jawi ingkang manggon ing Suriname. Raosipun kepengin saged sesambetan kaliyan tiyang jawi ing Suriname, kepara pengin saged sanjang dhateng Suriname. Sawetawis namung saged nyenyuwun dhateng Allah, mugi-tiyang jawi ing Suriname tansah pikantuk
panjenengan yo wis klebu ‘sandart’. Sakjane mono ugo akeh banget wong jawa Indonesia sing ora iso nulis basa jawa (iso ngomonge ora iso nulise). Mulane bener ature sedulur ing ndhuwur, yen ‘kerawuhan’ panjenengan ndherek aweh komentar marang artikel-artikel ing blog iki, bakal bisa nyemangati sedulur-sedulur kabeh. Temenan aku ugo melu matur nuwun.
Balas	Oktober 9, 2012 pada 7:57 am
kados sekedhik salah menawai wong jowo kok ora iso omong lan nulis jowo, sak meniko wiwit SD, SMP, Lan SMA poro murid siswo diwulang nulis lan boso jowo maneh. salam kenal kangge sedoyo dulur jowo ing pundi papan.
melu seneng tetepungan karo sedulur suriname, ning ngendi wae jagade sing dipanggoni podho wae, sing penting urip ayem, tentrem, kecukupan pangan lan sandang syukur begjo sewu yen biso nyekolahke anak nganti dhuwur. Salam kenal karo sedhulur soko suriname Bp. Daglan Dudirijo, lan sehulur kabeh ning ngendi wae. nuwun
KIDUNG ATI TANGISE BUMI | alangalangkumitir
lindhu Bumi wis tuwa jare kiyamat wis arep teka Iki pratandha bendune sing Maha Kuwasa. Bumine sambat gununge gundhul alase dibabat Bumi lara ati banjir bandhang anggegirisi Ujare wong pinter alas sing subur
parentah undhang-undhang, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang Kaping Pitu, kumêndur sêka bintang Leyo ing Nèdrêlan. Ingkang akadhaton nagara ing Surakarta Adiningrat, karo bapa kangjêng tuwan mayor ridrê sôngka ing Nèdrêlansê Leyo, residhen ing Surakarta, dhawuha marang ing sira kakang Adipati Sasradiningrat. Sira dhawuhêna marang sakèhe kawulaningsun bocah wadana kaliwon panèwu mantri sapangisor, ing nagara Surakarta kabèh.
Liring layang ingsun parentah undhang-undhang, kang ingsun dhawuhakên marang ing sira ing ngisor iki.
Yèn ing sakiki kawulaningsun ing sajroning nagara kabèh, ing sabawahe dhewe-dhewe, anjaganana yèn ana wong kang wani-wani adol utawa tuku apyun pêtêng candu lan tike, mênawa ana kang wani adol tuku apyun pêtêng sapanunggalane mau, iku kawulanisun wadana kaliwon sapangisor kang ambawahake, dikêbat padha anyêkêla marang wong kang adol tuku apyun pêtêng tike candu mau, katura ing parentah bêbadan.
sumurup, lan ora ana lapure marang ing parentah, môngka wonge kang adol tuku apyun pêtêng sapanunggalane mau, kacêkêl dhewe marang kang dadi pak apyun. Ora gêlêm ambiyantoni ing panyêkêle, iku amêsthi kawulaningsun wadana kaliwon kang duwe bawah mau, isun patrapi dhêndha dhuwit. Kèhe jung sacacah 4 rupiyah, yèn kawulanisun wong cilik kang lumaku gawe ingsun undur soka ing lêlakone, ingsun salini gêgênti ing saliyane.
Dene wonge cilik kang adol tuku apyun pêtêng candu lan tike mau, isun patrapi paukuman ing nagara kang luwih abangêt. Isun padha lan paukumane wong durjana maling, ingsun gêdhong utawa karante lawase patang taun.
kidul kabèh, padha agawea parentah jaga rumêksa marang bumi desa kang dadi rèhe anginan dhewe-dhewe, yèn ana wong wani-wani adol utawa tuku apyun pêtêng candu lan tike mau, kêbat padha dicêkêla katura ing parentah
Mungguh yèn ana wong kang wani-wani adol utawa tuku apyun pêtêng sapanunggalane mau, môngka kawulanisun
kang adol tuku apyun pêtêng candu lan tike mau, kongsi dicêkêl marang kang dadi pak apyun dhewe, ora gêlêm ambiyantoni
dhuwit kèhe jung sacacah rupiyah 4, yèn kawulaningsun bocah panatus pênglawe utawa babêkêl desa, iku ingsun undur sôngka ing lelakone, ingsun gêntèkake ing liyane, dene wonge kang adol tuku apyun pêtêng sapanunggalane mau, iya ingsun patrapi paukuman padha lan durjana maling, kaya kang wus muni ing ngarêp mau.
Iku pacuhan-pacuhan sakèhe kawulaningsun ing nagara, muwah ing desa gêdhe cilik kabèh, padha sira angèstokna ing saunining layang ingsun parentah undhang-undhang iki, taha yèn tan
Kala dhawuhing pangandika dalêm. Ing dintên Sênèn tanggal ping sangalas, wulan Mukaram ing taun Alip, angkaning
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: KALI
dadi pengin crita masalah kali. Jaman cilikanku wektu tesih SD saben dina sabane nang kali. Tujuane werna-werna sing arep dus-dusan, mancing, nggolet iwak, nggolet watu utawane mbuang hajat. Ning jenenge bocah cilik senenge ya dus-dusan nganti
ndhuwur Karanggayam wis ireng ya tesih pada nekat dus-dusan nang kali. Nganti tau salah siji kancaku kegawa banjir gara-gara ora sadar nek aring gunung udane gede dadi banjire cepet banget. Senenge dadi wong sing urip nang pinggir kali ya nek mangsa ketiga, kali biasane sat, nggolet iwak gampang. Carane ya bisa mancing, rogoh, tawu, nyamber utawane
kabeh. Ning jenenge wong ndesa ora ana kesadaran masalah lingkungan, angger kaline cethek pada urunan tuku potas utawa endrin. Nek kaline lagi sat wong daerahku ya pada seneng wong nek arep pasar dadi gampang, kari nyabrang kali wis tekan jalan Kartini, ngidul lewat SMP Masehi gutul pasar. Kaya inyong dhewek ya dadi kepenak nek
Karanganyar. Lha wong tembok mburi SMP 1 keton nek dideleng kan jendela omahku.Susaeh dadi wong pinggir kali ya nek mangsa udan kerep banget banjir, senajan banjire mung sedhela ning ya tetep bae rasane nlangsa. Banjire jalaran kaline luber utawane sing paling sering ya tanggule bedah utawa dedel, lha wong tanggul kali sing nang desaku paling kandele mung semeter, sementara tanggul Karanganyar 15-an meter isine papringan thok. Dadi saben taun ya nglokro kena banjir terus. Ning jaman awal 90-an, alhamdulillah kali dibronjong dadi ora
kidul omahku sing penuh kenangan jaman cilikanku.2. Kali Banda, kali sing apik nggo nyamber jalaran akeh iwake.3. Kali Jebug, kali sing akeh watune, nek arep mbangun omah nggolet watune nang kana.4. Kali Abang, kali sing nggo pertumpahan darah jaman perang kemerdekaan.5. Kali Kethek, kali sing nggo mbuang korban petrus jaman taun 80-an.6. Kali Bangkong, kali
ngarit.8. Kali Tengah, kali nggo ngapa ya....?9. Kali apa maning ya.....? Wis semene dhisit critane ya sedulur kabeh. Insya Allah ngesuk disambung crita nguna sing liyane. Jajal sedulur apa padha dhuwe
Ambalat iku blok segara sing jembaré 15.235 kilometer pesagi sing dumunung ing Segara Sulawesi utawa Selat Makassar. Blok segara iki ora kabèh sugih lenga patra.
Wiwitan pasulayan[besut | besut sumber]
Pasulayan diwiwiti sawisé taun 1967 dianakaké patemon teknis hukum segara pisanan antarané Indonésia lan Malaysia. Pungkasané kaloro negara sepakat (kajaba Sipadan lan Ligitan didadèkaké kahanan status quo pirsani: Sengketa Sipadan lan Ligitan) sabanjuré, tanggal 27 Oktober 1969 dianakaké penandha tangonon perjanjèn antara Indonésia lan Malaysia sing diarani Perjanjèn Tapel Wates Kontinental Indonésia - Malaysia,[1] kaloro negara wis ratifikasi tanggal 7 November 1969. Ora suwé, isih ing taun 1969 Malaysia gawé péta anyar sing nglebokaké pulo Sipadan, Ligitan lan Batu Puteh (Pedra blanca) saéngga bab iki mbingungaké Indonésia lan Singapura lan pungkasané Indonésia lan Singapura ora ngakoni péta anyar Malaysia kasebut.
Tanggal 17 Maret 1970 ditandha tangani manèh Pasetujon tapel wates segara Indonésia lan Malaysia [2] ananging, ing taun 1979 pihak Malaysia gawé péta anyar manèh ngenani tapel wates kontinental lan maritim lan nyatakaké yèn negarané minangka negara kapuloan lan sacara sepihak gawé tapel wates maritimé dhéwé kanthi nglebokaké blok maritim Ambalat jroning wewengkoné ya iku kanthi bgajokaké koordinat 4° 10' arah lor ngliwati pulo Sebatik.[3]. Péta iki padha nasibé karo terbitan Malaysia taun 1969 ya iku diprotes lan ora diakoni déning pihak Indonésia.
^ "Continenetal Shelf Boundary: Indonésia-
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.51, 22 Oktober 2016.
Pekan Ulah raga Nasional (kacekak PON) ya iku Pèsta ulah raga nasional ing Indonésia kang diadakake saben papat taun sapisan uga dhuweni paserta sakabehané propinsi kang ana ing propinsi ing Indonésia.
Panyelenggaraan PON I[besut | besut sumber]
Republik Indonésia (KORI) - Kaloroné mergawe gegayutan minangka ana ing KONI - nyiapake para atlet Indonésia kanggo tethandingan ing Olimpiade mangsa Panas XIV London taun 1948.
Usaha Indonésia minangka melu tethandingan ing olimpiade mangsa iku isih katemuan kagagalan uga kurangé piranti kang kanggo ndhukung para atlet. PORI minangka badan
ana ing Indonésia mangsa iku durung diakui lan dadi anggota Internasional Olympic Committee (IOC), sahingga para atlet kang dikirim ora bisa ditanpa lan ora bisa tethandingan jroning prastawa ulah raga sandonya kasebut. Pangakuan donya minangka kamardhikan lan kadaulatan Indonésia kang durung bisa digayut ing mangsa iku uga ndadekake para atlet ora bisa melu tethandingan ing London. Paspor Indonésia ing mangsa iku durung bisa dipercaya déning Pamarentah Inggris, para atlek saka Indonésia bisa melu tethandinga ing London kanthi migunakake paspor Walanda lan ora bisa ditampa.
deleng uga[besut | besut sumber]
"Jawa Kulon calon didadekake Tuan omah PON XIX 2016"
1948 · 1951 · 1953 · 1957 · 1961 · 19651 · 1969 · 1973 · 1977 · 1981 · 1985 · 1989 · 1993 · 1996 · 2000 · 2004 · 2008 · 2012
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pekan_Olahraga_Nasional&oldid=1027097"	Kategori: PONTurnamen ulah ragaUlah raga ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.28, 11 Maret 2016.
Berjuang…”	kangsoe	Mei 2, 2009 at 1:46 pm	Yoh, tag ngger tak dongakno muga-muga sira kabeh iso lulus kanthi biji sing apik-apik,
Proyek ensiklopedia Internet yakuwe basis data gedhe sing isine kumpulan informasi penting tur akeh gunane sing bisa diakses liwat Jagad Jejaring Jembar. Ide gawe ensiklopedia bebas nggunakna Internet dimulai tahun 1993 karo proposal Interpedia; ensiklopedia kuwe direncanakna supaya akeh wong sing bisa aweh kontribusi nulis isine. Contone proyek ensiklopedia Internet yakuwe wikipedia.
CuteD 54359 Dasamuka12643 Dasamuka Licking118657 Deepthroat43821 Dhadhane21754 Dhewe31340 Dhewe Aceh20182 Dhuwit234745 Dhuwur Definisi30418 Didhelikake Camelopordalis147069 Digawe Nggo Tangan64775
Burungpun20333 Gunging Ireng Jago193885 Gunging Jago416533 Gunging Susu75050 Gunging Éndah
Nggantheng35987 Nggodha12985 Nggumunke367172 Ngisep26488 Nglengo111411 Ngobahke Driji41805
gawe ngguyu nganti wetenge mules?? Wong Cilacap, Banyumas, Gombong, sapa sing ora kenal
mung nang radio, nang HP juga wis akeh sing nduwe kopian file siarane, inyong dadi kepengin nunut melu share bagi-bagi, nyuwun ijine gih! (gih….) Angger agi kelingan lawakane kaki Samidi sing merguyokna, jan bisa ngguyu-ngguyu dewek, nganti wedi mbok di arani wong gemblung kumat anyaran, ora ngandel?? kie dibukak dewek! Ben marem cek disit kan sing judule Antonim, heheCuranmor kaki Samidi:
iso nambahi tah kon? DHIANCUK KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!! Artikel sing
marga agung, Panji loro dyan sirna, Nuli Rara ngangsu sami, Randha loro nututi pijer tetukar.”
”Nakhoda ikut serta memerintah. Punya keberanian dan kaya. Sarjana (
ywa liya mring lakinira | rah-arahên [rah-arah...]
[...ên] ywa arda driya dèn manis | ulat wijiling sabda ||
4. dadi kanggo tinuruting laki | jêr ta sira miturut tur awas | marang karsaning lakine | nuraga dadi iku | marmaning Hyang asih mring dasih | sumingkir duka cipta | iku adatipun | labêt labuhaning kuna | kang kasusra wanita kanggo ing laki | yogya linaluria ||
dhaharipun | ingkang dadi karêming laki | pinatut wayahira | sarapane esuk | têngange lan lingsir surya | têngah wêngi
panggugahing ati | lakinta nora kêmba ||
8. bisikane sang raja ing Dêmis (Prabu Umum) | pan wus umum sakèhing wanita | gung nêpsu cupêt budine | lalèn dhêmên ginunggung | nora ketung bayar rong ringgit | janjine ana ujar | ngrika wontên
majwèwuh mundur wirang- | nging wus watakipun | wanodya yèn lagi susah | tansah katon bapa biyung dèn aturi | pae yèn kanggwèng krama ||
11. lali lamun jalaraning urip | pijêr mikir sukane don karsa | ingundang kèh sêmayane | nanging kalamun padu | jaranthalan prapta pribadi | dhuh adhuh wong wanita | sun puji tyasipun | mituruta sakèh wulang | lêrêpêna driyanta supaya dadi | tuladan marang putra ||
12. jêr ta lumrah wong iku sêsiwi | yèn alaa nênulari putra | dadi tan ana ajine |
kandêl mring lyanipun | pakantuka gone ngapusi | sire lir pokrul jendral | bisane calathu | iku wong durjana sabda | dipun eling sakèhing manungsa sami | ywa kongsi nandhang brônta ||
1. ywa lalu mandayèng laki | lali pijêr
tan rêkasa | pae karsa kang kasusu | suh sirna tanpa karana ||
3. sumaraha mring Hyang Widhi | kang asung urip mring sira | dèn rapêt
wuwuh-wuwuh | wahanèng tyas marang sira ||
5. ruwiyaning para putri | ing kuna wus cinarita | ing Ngarab myang Jawa kene | kang utama piniliha | sakadaring sarira | linaras lan jamanipun | mrih tumrah tinoning kathah ||
pratandhane yèn sira | sinihan sêsaminipun | janma yogya linuria ||
10. karanane wong antuk sih | ing manungsa iku tôndha | Hyang
wong sinihan samèng titah | tumruntun prapta drajate | sasêdyane pan tinêkan | mangkana adatira | manungsa kang arsa luhung | sumingkir marang
milar milalu mêdèni | wis aja sinruwe padha | wong ingkang pangawak dhêmit ||
5. dhêmên wadul lir wong nglindur | dora ragane mrih
sing pulisi | cukup digo tuku madat | lan pacitan sawatawis | yèn wus sêgêr nuli lunga | golèk warta mrih bilai- ||
nora tartamtu | mung tamtu antuk pawarti | tinata dènira dora | supadya kandêling
bêgja kalawan cilaka | andhap luhur iku sami | wus ginêlar anèng wulang | ywa lalu gone nglaluri ||
13. jaman katon jroning turu (ngimpi) | marga we kang munggèng tritis [tri...]
[...tis] (talang) | dèn kaèpi sakèh wulang | tinimbang mrih babar budi | budiman baboning gêsang | sarana parêk mring Gusti ||
14. gusti iku kèh liripun | gusti lair gusti batin | laire sri naranata | ing batin kang maha suci | karone kudu sinêmbah | mrih utamèng
mung ngrasa nikmating ati | ati runtut wus tinata | tataning tindak utami ||
17. rinambah liring pitutur | marang samoaning
19. kawêran ing gênging napsu | kêsusu tan antuk kasil | kêsliyo tyas têmah ngrêdha | kêna karêncanèng eblis | lah ta mulane wanita | dèn samya amêrak ati ||
20. titikane duk ing dangu | wanita ingkang utami | tuladan ing
21. dhuh babo babo wong ayu | [...]
23. gampang wong [...]tèngsuwitèng. kakung |Kurang dua suku kata: gampang wong suwitèng kakung. mung miturut ing sakapti | nastiti sawu[...]ra |Kurang dua suku kata: nastiti sawuwusira. aywa wani nyênyampahi | nadyan karyaa le[...]wa
kang kêkuncung Gusti (mêrak) | gêgulangên sabên dina | mrak ati muna lan muni | tur dadi sukaning driya | lumunturing sih kawijil ||
1. darunanirèng Hyang Maha Suci | nganakkên punang wong | jalu èstri pan padha pêrlune | wujud priya lantaraning wiji | èstri kang madhahi | kumpul dadi wujud ||
2. yèn wus wujud obah aran urip | wajibe têtakon | sajarahe ingkang nganakake | kang asarèh pitakone titi | patitising wiwit | pungkasaning mantuk ||
3. supayantuk marga ingkang sidik | dadi mulih mring gon | gone lawas tan uwas
rajèng (kitha) | dèn waskitha sêmune Hyang Widhi | mandhiri sajati | jatine mung iku ||
yèn manungsa liya sri bupati | Ngabdul araning wong | apan jêmak lan manungsa kabèh | mung pinurih aywa srik ing galih | lumintu mrih puji | ing manungsa iku ||
7. kudu-kudu tinarimèng ati | manawa kapêrgok | nabi Allah kang mindha druwise | jabat akèh tuladhane nguni |
samêngko tan kanggo | mung pinirit jumbuhing mangsane | dadi nora kaelangan lari | nglêluri utami | mamrih sugih kang wruh ||
9. wruha ing ala kalawan bêcik | saking wulang ing wong | ingkang wasis waskitha budine | pan ingêtrap nèng dluwang lan mangsi | sinimpên mring ahli | kitab aranipun ||
10. kitab saking Kuran asalnèki | Kuran sing Hyang Manon | ya ta môngsa Allah nulis dhewe | pasthi
nyambat manungsa kêkasih | tinrap nèng jro ngati- | ning manungsa iku ||
11. jêr ta ana kang muni jro dalil | rapale mangkono | kalbu mukmin ya betolahine | ing têgêse ati ingkang mukmin | ingakên sayêkti | unggyaning Hyang Agung ||
12. basa mukmin manungsa wus napi | liyane Hyang Manon | dadi kayun pidarèni rane | wong kang manuh manggone kêkalih | dunya
cipta kang kawijil |§ = 1811 [Sengkalan: yitmèng praja cipta kang kawijil (Rêbo Kliwon, 3 Rabingulakir 1811 A.J., Rabu, 22 Pebruari 1882 A.D.)]. kangjêng sri bupati | karsa amanawung ||
15. drênging driya tansah amêmuji | kalipahing Manon | yun mangèsthi sang prabu ing mangke | wulang tumrap marang
Category Archives: URIP ANGGENDONG LALI
♦ 25 Comments	Nadyan siro pinunjul Nanging ojo siro njur keladuk Ngelingono wong urip anggendong lali Den elingo urip iku Prayogo ingkang
jujur. Pancen bener kandamu Urip iku mung eling lan
Basofil inggih punika salah satunggaling jinis leukosit ingkang wosipun lan saged ngeculaken histamin lan serotonin sadangunipun respon kekebalan badan.[1] Gunggungipun basofil mindhak nalika reaksi alergi.[1] Basofil punika granulosit kanthi gunggungipun ingkang paling sekedhik, inggih punika kinten-kinten 0,01 - 0,3% saking sirkulasi leukosit. Basofil gadhah kathah granula sitoplasma ingkang nutupi inti lan ngandhut heparin lan histamin.[2] Ing salebeting jaringan, basofil dados “mast cells” lan gadhah panggénan-panggénan kanggé nèmplekaken IgG lan degranulasinipun ingkang dipunhubungaken kaliyan prosès ngeculaken histamin.[2] Kagunan saking basofil inggih punika migunani nalika maringi tanggepan ing prastawa alergi.[2] Basofil nggadhahi sipat fagosit lan werninipun biru. Werni biru punika dipunjalari dèning sèl basofil ingkang nyerep pewarna basa.[3]
^ (id)Fungsi dan Macam-macam sel darah putih(dipunundhuh 1 Februari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.23, 4 Maret 2016.
teguh komitmen ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun
dipunoperasikaken ing Paris déning otoritas transportasi umum RATP, ingkang ugi ngoperasikaken Métro de Paris lan manéka operasi bus. Kutha punika kagungan sekawan jalur lan wonten ing rantaman badhé dipuntambah satunggal.
Wiwit taun 1855 dumugi 1938, Paris dipunlayani déning sawijining jaringan trem dawa, ngrumiyini Metro sepalih abad. Akhir saking rute trem generasi kapisanan, nuju Versailles, dipuntutup taun 1957.
Kanthi tenaga-kuda, trem Paris migunakaken uap, lajeng mesin pneumatik, lan listrik.
Generasi trem énggal kapisanan ing Paris, jalur T1 dipunbikak taun 1992, kanthi jalur T2 taun 1997, T4 tanggal 18 November 2006, lan T3 tanggal 16 Desember 2006. Wonten ing Januari 2007, konstruksi T8dèrèng dipunwiwiti.[1]
T1[besut | besut sumber]
Jalur T1 ngubungaken Saint-Denis kaliyan Noisy-le-Sec, paralèl nuju wates lér kutha Paris. Dipunbikak taun 1992, lan dipuntambahi nuju Noisy-le-Sec pungkas nalika taun 2003. Perpanjangan kilén nuju Asnières lan Gennevilliers dipunjadwalaken bikak taun 2010, lan kalajengaken dhateng Nanterre dipunrantam. Perpanjangan ngétan nuju
les-Moulineaux ing kilén Paris. Dipunbikak taun 1997, kathah - kathahipun ing margi dhateng nengen SNCF.
Amargi kesuksésan jalur punika (65.000 penumpang saben dinten) trem kasebut dipuntambah dawanipun taun 2005, nambah kapasitas saben trem dados 440 panumpang.
2 proyèk perpanjangan dipunrantam rampung ing taun 2009: perpanjangan ngalér nuju Bezons, lan ngétan nuju Porte de Versailles, sawijining titik pindhah dhateng lan saking Metro jalur 12 lan jalur T3.
T3[besut | besut sumber]
Dipunbikak tanggal 16 Desember 2006, jalur T3 minangka trem modérn kapisanan ing kutha Paris. Dipunkenal minangka Tramway des Maréchaux amargi ndhèrèkaken margi wonten ing rute pertahanan Thiers muteri Paris (dipunbangun taun 1941-45) lan dipunsukani nama kanthi nama manéka marsekal Napoleon (maréchaux). Jalur punika ngubungaken stasiun RER Boulevard Victor ing bagéyan kilén arondisemen XVe kaliyan stasiun metro Porte d'Ivry ing arondisemen XIIIe.
T4[besut | besut sumber]
Jalur T4 minangka sawijining jalur trem-kereta api, nindakaken operasi ing sapérangan jalur SNCF, ngubungaken stasiun RER Bondy kaliyan stasiun Aulnay-sous-Bois. Dipunbikak tanggal 18 November 2006. Boten kados jalur trem sanèsipun ing Île-de-France, T4 dipunoperasikaken déning SNCF.
bis Trans-Val-de-Marne, ingkang mbentang ing lajur bis khusus lan katujokaken kanggé nyamektakaken angkutan cepet tenggara Paris ing département Val-de-Marne, dipunoperasikaken déning RATP. Éwadéné kanthi wiwitan T, jalur punika sanès minangka bagéyan saking jaringan trem.
Proyek masa depan[besut | besut sumber]
kajadwal kanggé 2010 ing RER jalur E. Punika dipundamel minangka bagéyan saking pemilihan ingkang gagal kanggé Olimpiade Paris 2012.
Bus pemandu ngubungaken Saint-Denis, Pierrefitte-sur-Seine lan Sarcelles.
ing pinggiran kutha baratdaya kaliyan jalur 9 lan 10 Métro, lan jalur T2.
^ http://www.ratp.info/orienter/tramway.php Rute jalur trem ing
Boulevards des Maréchaux Tramway (basa Perancis)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 28 Februari 2016.
dadi AM., nek SW tetep ora berubah. Angger radio lokal
Wayang Kulit, Uyon-uyon, karo berita sing ana nang RRI samben jam. Anu tesih cilik dadine ya mung melu nunut ngrungokena. Angger jam 6 sore karo jam 8 mbengi saluran dipindah
Acara-acara sing paling disenengi sekang radio lokal yakuwe sandiwara radio. Jaman mbiyen akeh banget judul sandiwara radio ning
karo basa Belanda. Acara sing paling nyenengna ya bingkisan lagu, saling ngirim salam karo lagu kanggo kanca-kanca di udara, nang seluruh Indonesia. Angger wis kirim salam karo lagu liwat radio, biasane diterusna karo korespondensi utawane surat-suratan ben padha-padha kenale. Biasane nggone ngirim kartu pos utawane surat nggo bingkisan lagu wis dikirim 2 wulan utawane 3 wulan sedurunge, ben wektune pas, ora kedhisitan utawane ketinggalan. Saben radio luar negeri biasane nduwe alamat
brosur lan buku-buku pelajaran basa asing, biasane cepet dikirim, sewulan utawane karo tengah wulan wis ana
kanca sing teka meng umahku sing niate arep mempersatukan pendengar radio luar negeri se-Kebumen. Akhire kedata sekitar 7 wong sekabupaten Kebumen sing tergolong aktif ngrungokena radio luar negeri. Dadi padha-padha kenale, angger
kayane sepi banget. Ana siji loro wong sing weruh enyong lagi mlayu-mlayu, kur ndelengna thok, semune
ana wong loro lagi padha rondha nang pos, pas enyong liwat ngomong, "Kae bocah agi ngimpi apa yah?". Enyong tesih terus mlayu bae nganti tekan Kaliabang. Bareng tekan Kaliabang rasane wis lemes tur kesel, dadine mandheg dhisit mlayune, karo mlaku alon-alon. Wong ujarku tesih peteng sidane enyong ora nerusna mlayu tekan Tugu Kemit, ning mbalik ngetan bali meng umah. Ora let suwe enyong wis tekan ngumah. Enyong penasaran
tandha-tandhane akeh mudhun udan, gawene malah banjir. Angger mangsa ketika tandha-tandhane panas dawa, ora tau udan, lemah garing padha mlethak. Angger dimat-na lewih awas, janjane mangsa utawane musim bisa dibagi dadi 4 mangsa. Urut-urutane yakuwe : Mangsa Pelabuh, Mangsa Rendheng, Mangsa Mareng karo sing
winih sing apik, sing arep disebar nang sawah. Nek udan-ne wis mandan gedhe,banyu sawah mandan akeh, nembe gawe leleran loro utawa telung dapur nggo nyebar winih.Mangsa pelabuh, wong sing padha ingu-ingu wedhus, kebo utawane sapi ya mulai semringah.Jalarane suket mulai akeh, dadi nggone nggolet pakan wedhus, kebo, sapi ora kangelan maning kaya jaman ketiga winginane.2. Mangsa RendhengTandha-tandhane mangsa
banyune nganti luber- Sumur banyune cethek, nimbane dadi gampang- Angger udan gedhe ora kebener tanggul bisa jebol
rendheng teka wit-witan lagi subur-subure, godhonge ijo royo-royo. Angger udan gedhe sing umaeh sekitar kali biasane menangi kebanjiran utawane paling ora banyu kaline bisa mlewed dadine keluberan. Angger udan bae enake ya mangan karo medang kopi. Budin bakar be rasane enak banget. Sawah banyune mandan jero, angger panen dadi kecobrokan. Kanggo sing ngingu wedhus-kebo-sapi suket lagi akeh akeeh, dadi ingon-ingone bisa lemu-lemu.3. Mangsa MarengTandha-tandhane mangsa Mareng:- Udan tesih ana pisan pindho- Garempung karo
Wit-witan godhonge mulai padha ambrol, utawane wit jati karo mahoni- Dalanan garing mulai akeh
nang clekedhokan kuwe kabeh. Gari ndikepi thok. Panen ketiga biasane nang mangsa kiye. Bar panen bisane sawaeh terus disebari kacang ijo, utawane dipanja-ni kedele.4. Mangsa KetigaTandha-tandhane
nganti padha nglungka utawane mlethak-mlethak- Angger awan panase nggepret- Angger mbengi adheme ngepol- Angger esuk-esuk ana kremun utawane kabut- Sumur banyune gari sethithik utawane sat nggereng- Wit-witan godhonge padha ambrol kabeh, malah ana sing nganti garing- Suket padha garing- Dalanan garing akeh bledug-ge- Akeh wong padha belekanNang mangsa ketiga, hawane panas banget angger awan, ning adhem banget angger wengi. Banyu mulai langka. Sing wong gunung belik-ke padha sat, dadi kudu nguyang nggolet banyu nang ndesa. Sing wong ndesa sumure sat, padha gawe belik nang kali. Wong ndesa sing kreatif angger mangsa ketiga padha nggawe bata abang. Kasile bisa didol utawa dinggo mbangun umaeh dhewek. Angger wis rampung nggone nggawe bata, blumbangane diurug nganggo lungka sing dijiot sekang sawah. Seliyane kuwe ana uga wong sing nandhur ketela/ ubi jalar nang wedhi-ladhu sekitare kali. Kasile lumayan, gadhong lunge bisa dijangan mbening, ketela-ne bisa didol utawa dipangan dhewek nggo nyangga mangsa ketiga. Tanduran kaya budin, kimpul, uwi, gembili karo pala pendhem liyane panen-ne nang mangsa ketiga kiye. Tumrap wong sing ingu-ingu, ketiga kuwe mangsa sing paling angel jalaran langka suket. Suket padha mati, arep ramban ya godhongan padha garing. Mulane regane wedhus dadi murah. Angger mangsa ketigane dawa biasane dijenengi mangsa paceklik. Wong tani persediaan beras-se mulai padha entek. Dadine mulai nempur utawa tuku beras nang pasar. Angger arep irit mangane dicampur inthil.Kaya kuwe kurang lewieh gambaran penguripane wong ndesa digatukena karo mangsa. Kena percaya kena ora. Angger durung tau nglakoni ora percaya mbok. Angger anak pegawai kayane ora nglakoni crita kaya kiye, ning angger
Jaman SD awal taun 80-an, klebu jaman sing durung maju. Lumraeh bocah ndesa ya gumunan karo sebarang apa bae sing mambu teknologi. Montor tesih langka, honda nembe siji loro sing nduwe. Kendaraan sing paling umum diduweni wong ndesa ya mung pit, kaya pit jengki, pit kumbang utawane pit lanang. Enyong tesih kelingan jaman SD sekolaeh mlaku kurang lewih jarak 4 kilometer sekang ngumah. Mlakune nyeker maning, ora nganggo sepatu, wong sepatu jaman kuwe regane tesih larang dadi ora ketuku. Wong jaman tesih durung maju, angger ana montor mabur liwat ya padha ndeleng meng langit mbok menawane keton. Ning sing paling sering ya mung krungu suarane thok. Mergane montor mabure mabur dhuwur banget, dadi anggere keton ya mung cilik menthik, kerep-kerepe malah ketutup mega. Malah angger nggone nggoleti montor mabure mung dasare suarane sing seru, kerep-kerepe ora bisa keton. Wong montor mabur saking cepete nggone mabur suarane ditinggal nang mburine. Dadi suarane tesih krungu nang nduwur kuping, ning montor mabure wis adoh nang ngarepe ninggalena suarane. Sing paling ragab, angger ana montor mabur sing mabure endhep. Ndeleng thok be rasane wis marem banget. Jaman kuwe angger ana montor mabur jenis helikopter sing mabur endhep, terus muter-muter mandan suwe, wong ndesaku mesthi padha siap-siap mlayu meng lapangan/ alun-alun Karanganyar. Ora peduli lagi mangan utawane lagi dolanan, bocah cilik, cah enom, wong tuwa padha rebutan balapan mlayu meng alun-alun Karanganyar. Wong anu nyebrang kali, kathok klambine teles ya ora peduli. Sing penting bisa ndeleng helikopter mudhun
mudhun. Bar helikopter mudhun, tamu agunge ya mudhun balik meng umaeh nang sisih wetan lor alun-alun Karanganyar. Wong-wong ndesa klebu enyong dhewek padha nyawang helikopter kan cedekan. Nang njero ati
lha wong nunggang sepur barang bae rasane kepenak. Wong-wong padha nunggone nganti helikopter mangkat maning. Biasane tamu agung kuwe ora patia suwe nggone mampir kondur nang Karanganyar. Pas arep take off, angin sekang baling-balinge/kitirane helikopter gedhe
Saking gedhene, nganti bisa maburna plastik karo godhong garing sing ana nang alun-alun Karanganyar. Sapa sih janjane tamu agung
wong tau duwe jabatan paling dhuwur nang Angkatan Udara ya wajar bae angger konduri ngumah nganggo helikopter. Apamaning jaman semana piyambake dadi Mentri Perhubungan Republik Indonesia. Dadi jaman semana angger ana helikopter mabur endhep, terus muter-muter mandhan suwe, kuwe pertanda Pak Rusmin kondur. Ora usah diprentah wong tuwa, cah nom, bocah cilik nang ndesaku pada balapan mlayu meng alun-alun Karanganyar mburu montor mabur. Mung arep ndeleng montor mabur helikopter.Suwarto KartadirajaKarangkemiri Kulon,Lor
tapsiun Gombong karo Kebumen. Jenenge bocah ndesa pancen gumunan. Jaman SD tahun 80-an rata-rata kancaku wis padha tau mrasani nunggang sepur. Kanca kancaku rata-rata padha duwe dulur nang Jakarta utawa Surabaya. Dadi angger mangsa prei-an sekolah padha bisa dolan meng nggone dulure nang Jakarta utawa Surabaya sing
dadi ora tau mrasani sing jenenge nunggang sepur. Pucuk dicinta ulam tiba, agi pengin-pengine mrasani nunggang sepur, kanca dolanku ngajak enyong sepuran. Pertamane dolan mlaku meng tapsiun. Suwe-suwe kancaku ngajak munggah sepur jurusan
nganggo sepur biasan, jalarane angger nunggu sepur barang maning mbuh jam pira anane, bisa-bisa ngesuk nembe ana. Ora suwe sepure teka, enyong karo kancaku munggah meng sepur. Rasane dheg-dhegan ora patut, yang seneng ya wedi. Senenge bisa mrasani nunggang sepur sing ternyata rasane kepenak. Wedi-ne mbok nganti ditangkep nang kondektur gara-gara ora nduwe karcis. Ning Alhamdulillah nganti mudhun nang tapsiun Karanganyar ora pemriksaan karcis. Slamet tekan Karanganyar maning. Sepisan nunggang sepur
Terakhir. Sepinter-pinter-re bajing mlumpat sepisan-pisan ya ngrasakena tiba. Wektu arep sepuran meng Kebumen enyong meh tiba kan sepur. Jalarane munggaeh mandan ragu-ragu. Sepur wis mulai mlaku mandan cepet, enyong nembe arep munggah. Gatholane meng gerbong kurang kenceng, terus tiba nyangsang nang kawat-kawat sing ana nang pinggir ril sepur. Untung mung lecet sethithik, untung ora tiba nang watu utawa ril-le. Untung kabeh lah pokoke,
ora. Nek dideleng kan calon peserta sing saguh mangkat, kayane sing ndaftar nembe sethithik kurang lewih rong
malah macet. Ning wong adoh-adoeh pengin ketemu sedulur ya dinikmati bae perjalanane. Gutul Casablanca dalane nembe lancar. Saking lancare nganti bablas tekan Kuningan, wong nggolet puteran nganan ora nemu-nemu. Tekan lokasi RM Ayam Bakar Wong Solo jam 5 kurang rong menit. Karo nyawang meng njero resto kayane durung ana rai Kebumen., bareng ndeleng meng ndhuwur nembe keton ana sing nganggo sragam kaos biru, kaos milis Karanganyar Kebumen. Rampung parkir ketemu karo kang Khozin Damiri, terus munggah bareng meng loteng. Jebule panggonane wis kebek wong sing arep padha buka bersama. Terus salaman siji-siji sinambi kenalan karo sing wis teka lewih dhisit. Sing teka kurang lewieh 70 wong, sing
kebumen sing jenenge True-Band. Sayange panggonane mung ukuran 4X8, dadine madhet banget kaya prepegan pasar. Warga milis sing anyar-anyar ternyata akeh sing padha melu teka. Kurang lewih jam
sing nyritakena sejaraeh milis karo perkembangane nganti siki lan harapane nang wektu ngarep. Diterusna karo sambutane Pak Bambang Ris, bayan-ne Iwakk Walet Mas, sing nyritakena nek arep ana acara Mudik Bareng Iwakk Walet Mas, nggo wong
banget, pedhese ngepol. Bar mangan terus padha sholat maghrib, ana sing sholat
milist, ana sing tetep nang loteng, ana sing nang lantai siji, ana uga sing
kesane intine bangga dadi wong Kebumen sing pancen ora baen-baen. Terus gilirane Pak Haji Ridwan, salah siji pengurus mesjid Jayakarta nang Kawasan Industri Pulogadung, sing nyritakena pengalamane dadi guru
Wong Solo Tebet. Gandheng wektune dibatesi nganti jam pituan dadine acara digawe sepadhet mungkin. Bar pesan kesan, acara diterusna karo perkenalan kabeh anggota milis ben padha kenal karo sepadha-padha warga milis. Siji-siji anggota milis ngenalna awake dhewek. Awal-awale perkenalan nganggo basa Indonesia, pas giliranku koh kudu nganggo basa ngapak. Nggo mbuktekena nek bener wong Kebumen ora kelalen karo bahasane dhewek. Isi perkenalan ya akeh sing lucu, ana sing penganten anyar, ana sing single tesih nggolet tagon, ana sing single sedhela maning arep nikah, ana sing suami istri njagonge adoh-adohan, ana sing wis nduwe
akeh uga sing lagi ngrintis usaha ben bisa nggawe lapangan kerja nggo wong sing mbutuhna. Muga-muga bisa padha sukse kabeh nang usahane karo pegawean-ne dhewek-dhewek. Sawise perkenalan
mandheg-mandheg moto wong Kebumen sing ayu-ayu karo ganteng-ganteng. Bar foto bareng terus padha salam-salaman pertanda acarane wis arep rampung. Acara Buka
akeh sing padha narsis, foto-foto wong telu, wong papat utawane wong lima. Ana bae luh wong sing ora kena ndheleng wong nyekel kamera, hawane pengin difoto bae kaya foto model. Maklum bae wong pancen rasane kaya ketemu karo sedulure dhewek sing wis suwe ora tau
ngidul nang pelataran parkir. Durung ana sing miwiti bali, dadine tesih padha ngriung bae, kebiasane wong njawa ewuh pekewuh. Bareng ana salah siji sing miwiti bali, nembe liyane padha melu
Agustus 2009. Nek ana kurang lewieh, njaluk pangapurane sedulur kabeh.Guyub rukun, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih.Wassalam,Suwarto KartadirajaRamane_hatta@yahoo.comKarangkemiri
Totogan, Wotbuwono, Lundong, Mrinen, Mangli, ORI, Serut, Rowo, Merden, Blater, Bagung, Pesuningan, Wagirpandan, Cangkring, Seboro? Senajan-na mbiyen tukang ngrungokna radio RSPD Indrakila, Bima Sakti, SKB utawane DVK, tetep bae akeh bae desa-desa sing asing, durung tau krungu jenenge. Angger kepingin ngerti, kiye jajal dimat-na jeneng-jeneng desa nang Kabupaten Kebumen, Karo sinambi dipriksa apa desane sampeyan wis mlebu kabeh nang daftar kiye:Kecamatan ADIMULYO: Adikarto ; Adiluhur; Adimulyo;
dideleng lewih jero, 3 kecamatan sing paling akeh desane yakuwe : Ambal = 32 desa, Kebumen = 29 desa, Klirong = 24 desa. Sewalike 3 kecamatan sing paling sethithik desane yakuwe : Sadang = 7 desa, Padureso = 9 desa, Rowokele = 10 desa.Angger dimatna maning ana jeneng desa sing padha, dadine ana nang loro utawa telung kecamatan, contone:1. Sidomulyo, ana nang kecamatan Adimulyo, Ambal karo Karanganyar2. Jatimulyo, ana nang kecamatan Alian karo Petanahan3. Sidomukti, ana nang kecamatan Ambal karo Kuwarasan4. Karangsari, ana nang kecamatan Buayan, Kebumen karo Kutowinangun5. Jatiluhur, ana nang kecamatan Karanganyar karo Rowokele6.
nang kecamatan Buayan karo Sruweng.Nek dipikir-pikir, desa nang kampunge dhewek bae durung ngerti utawane kenal kabeh, apa maning desa nang kampunge wong liya. Dadi bener nek ana paribasan "Tak Kenal Maka Tak Sayang".Mugi wonten manpangate.Ingkang pungkasan mugi rahayu ingkang tansah pinanggihNuwun,Wassalamu'alaikumSuwarto Kartadiraja(ramane_hatta@yahoo.com)Karangkemiri Kulon - Lor
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: NGGOLET MANUK
Salam paseduluran,Jenenge perantau wis puluhan taun, suwe-suwe tek rasakena akeh istilah-istilah basa jawa
seneng ngeling-ngeling kedadiyan jaman gemiyen, nyong arep crita pengalaman nggolet manuk.Jaman cilikane nyong, ndesaku tesih akeh wit-witan. Nek akeh wit-witan otomatis manuk uga akeh. Ning sing paling akeh terutama, manuk peking utawa emprit. Manuk peking sing nyong tesih kelingan ana telu jenise. Peking Biasa, Peking Bondol, karo Peking Kaji. Ning sing jenenge peking bondol karo kaji siki wis langka banget, sing tesih akeh ya peking biasa. Biasane manuk peking angger nyusuh(nggawe omah) nang wit sing mandan dhuwur tur nggrumbul. Angger arep ngakali manuk peking mbiyen nyong gawe perangkap sekan debog gedang garing utawa tali rafia sing dianyam. Lha mengko nek perangkape wis dadi terus dilebokna nang njero susueh manuk, karo dijiretna meng pang sing mandan
peking kaji sing jaman bocahanku populasine lumayan akeh ya manuk manyar. Manuk manyar panganane gabah. Ning nggone nyusuh nang wit pucang (palem). Lha mbiyen aring kecamatan Karanganyar ngarep STM Bina Karya akeh banget wit pucang. Nang ndhuwur
watune ora ngenani manuk manyar, ning malah nibani gendheng kantor kecamatan. Dadine diburu-buru nang pegawe kecamatan. Bola-bali diomeih karo diuber-uber, ning ya ora kapok-kapok luh... Angger ora ulih manuk, nang dalan balike biasane karo mlinthengi pakel-le wong, dasare bocah ndesa mandan nggragas tur nggrathil. Kejaba peking karo manyar, manuk kampret karo kalong uga akeh. Kampret biasane kethanthilan nang wit krambil. Tapi uga ana sing
codhot) awake mandan coklat lodob, kampret lemut, sing panganene lemut, bentuke cilik tur lewih ireng, karo siji maning sing jenenge kalong sing pawakane paling gedhe. Nek kalong lewih seneng manggon nang alas, utawane gunung sing akeh wit-witane.Lha angger nang sawah ana manuk sing jenenge blekok. Kelinganku jenise ya blekok putih karo blekok lodong sing wulune coklat. Ana jenis liyane sing nek nang desaku jenenge pitik-pitik-an, rupane ireng, ndhuwur cucuk mandan abang ning werit banget. Ana maning sing jenenge kurwok. Siji maning nyong kelingan sing jenenge gemek, angger umpetan ndhepepes nang lemah, ning bareng edhek meh kepidek nembe mabur......pleper.Lha angger manuk piaraan kaya kethilang padane wis duwe siji, arep ngakali kethilang liyane sing mampir meng kandhang, ya mung gari dikalari sikile, dibukak lawange. Biasane kethilang sing nang njaba melu mlebu meng kandhang, gari ditutup lawange.Kejaba mlintheng karo nungkrup, nggolet manuk uga bisa nganggo cara ngobor nek mbengi. Dadi nek mbengi manuk kan padha ngaso. Nek nang sawah biasane ngasone menclok nang wit budin. Angger mbengi manuk disenteri matane karo batere kan ora bisa bisa ndeleng. Dadi mung gari
dara wadonan. Nek ora ana dara wadon, ya karo celana utawa gombal diumbul-umbulna. Biasane darane nek weruh terus muter-muter, ora let suwe terus mudhun. Lha nek wis mudhun mung gari main teknik nggole ngakali, arep diempani terus ditungkrup utawane diplintheng bae. Ning kiye mandan mbebayani. Wong gawene sing nduwe terus nggoleti nek ketemu terus dilakoni nganti gelut ben darane mbalik. Wis dhisit ya sedulur nggone nguna jaman mbiyen. Jajal mbok sedulur duwe crita sing meh padha utawane lewih menarik dishare karo warga milist karanganyar. Anu nyong wong ndesa sih, dadine critane ya ndesa banget..... Matur nuwun sedulurs,
jenenge bae wong ndesa apa bae sing ndeso ya ngerti. Suwun Kang Umbul wis niliki umahku. Anu kiye wis mandan suwe durung posting maning
Iku luwih banget gawat neki / ing rar=’]asantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung /
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah
Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong
metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya iku ati kang teguh santosa aja kesusu-susu lan aja bosenan ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa kayata : geni
Þ Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
Þ Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Ø Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
Ø Badan kajejegake lan janggute diajokake.
Ø Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas.
Ø Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
Ø Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
Þ Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga.
Þ Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar.
Þ Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun
3. Angger- angger Hukum lan Pernatan- pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan, upami hukum, politik, tatanagari, sosial, ekonomi, perang, dahme, sesambetan internasional, kabudayan sarta kesenian, agami, sesambetaning manungsa kaliyan Allah, lan lingkungan sapiturutipun.
ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi,Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare,Kagungane ALLAH samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah, kajaba manawa oleh palilahe. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau, dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH, kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi, panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi, lan Panjenengane Allah iku Maha Luhur tur Maha Agung. (QS. Al Baqarah:255)1.
Wong eling ing ngelmu sarak dalil sinung kamurahaning Pangeran.
12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
Ponorogo, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purwerejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Solo, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Ungaran, Wonosobo.JAWA TIMURBangil,
namaning Suksma / kang murah ing donya mangke / ingkang asih ing ngakerat /
kang munggah pangkat utawa mingsêr manawa mawa wuwuh pamêtu dhirtêtuslahe banjur kasuwak, sapiturute kaya surasane dhawuh mau, murih prayoga, saiki murih prayoga, saiki kaparêng manira, sapira kèhe dhirtêtuslah kang wus kabanjur ditampani, ora manira pundhut bali, mung wiwit tanggal sapisan saka titimasane dhawuh mau bae, banjur kasuwak ora kaparingan, iku banjur pakênira dhawuhna
kaliyan dhawuhipun Pamarintah, bilih bangsa ingkang luhur puniko, bangso ingkang dhemen ngleluri budaya tilaranipun para leluhur. Alelandhesan bab puniko, dipunracik buku Palupi Bahasa Jawa.
Jawi, minangka reringkesan kangge nggampilaken anggenipun sami ngudi nyinau basa lan sastra. Angkahipun, buku puniko murih segeda kesrambah sedaya sarinipun “Kurikulum Muatan Lokal Basa Jawa”.
Nguramosi manawi reringkesan buku puniko taksih lebih saking sampurno, pramilo tumrah para kanca guru saha para parameng basa ingkang nggadhahi longgaripun panggalih, kersaa paring sumbang surung pamanggih amrih sampurnanipun buku puniko. Saderngipun pangimpun aturaken agenging panuwun.
Kewan purbakala kuwe kewan sing urip dong jaman gemiyen utawa prasejarah sing siki umume wis punah. Biasane kewan-kewan kiye bisa dikenal mung sekang sisa-sisa balung-balunge sing diarani fosil.
Umume kewan purba kiya wis bener-bener dianggep punah ning kadang ana sing
… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Inggih pak Admadi, sendika dhawuh rapat dhateng SMA 8 Surakarta mbenjing dinten Jum’at wonten panggenanipun Jeng “SUSSSS”
By: Kangmas Yatin, Pengurus FTHSNI Kota Solo on February 11, 2009 at 2:12 am
saking smkn 8 tlatah surokarto hadiningrat monggo sami-sami ndongo mugi-mugi kito sami, ing tahun 2009 meniko kepareng kanugrahan sakeng Gusti ingkang Maha Kuasa supados kito enggalpun tampi CPNS, lan kito pinaringan bagas waras. Amin-amin Ya Robbul Alamin.
By: admadi on February 15, 2009 at 9:02 am
kagem rencang-rencang anggota FTHSNI Surokarto membenjang dinten Jumat surya kaping, 20 Februari 2009
Dhumateng rencang2 anggota FTHSNI monggo sami rawoh wonten kepanggihan meniko. Matur suwun.
By: admadi on February 15, 2009 at 9:07 am
injeh sendiko dawuh koko prabu admadi, mangke tak sebaraken dumateng rencang2…ing tlatah negari fthsni surokarto hadiningrat.nuwun..nuwun..
Surakarta, mliginipun perwakilan Sekolah, bilih pepanggihan dinten Jum,at 20 Pebruari 2009 ingkang sekawit mapan wonten SMA 3 SURAKARTA dipun alihaken mapan wonten SMP NEGERI 21 Kampung Sewu Surakarta, wanci tabuh 13.00 WIB.
By: Kangmas Yatin, Pengurus FTHSNI Kota
Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Paku Alam VII utawi Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Prabu Suryadilaga utawi Bendara Radèn Mas Harya Surarja (miyos ing Yogyakarta, 9 Desember 1882 – séda ing Yogyakarta, 16 Februari 1937 kanthi yuswa 54 taun) inggih punika raja ingkang kaping pitu wonten ing pura Pakualaman.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paku_Alam_VII&oldid=1107335"	Kategori: Lair 1882Pati 1937Raja JawaYogyakarta	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.01, 15 Novèmber 2016.
Blog punika dipun bikak kangge sinten kemawon ingkang taksih peduli dumateng kabudayan Jawi. Sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta lan nggulawenthah blog menika saged amujudaken. (khususipun ingkang sampun kagungan akun wordpress). Seratan blog kedah mawi basa Jawi, saged mawi Basa Jawi krama punapa ngoko.
Matur nuwun bilih sampun kersa pinarak. Lan lumantar blog menika, monggo sami nglestantunaken budaya adiluhung punika kanthi tresna… 😉
Desember 12, 2007 pada 11:13 pm
ngaturaken raos suka lan syukur dumateng Gusti ingkang murbeng dumadi bilih ing kasunyatan taksih wonten sederek ingkang taksih nguri-uri kabudayan kita
sakderenge kula matur, nuwun pangapunten nggih bilih anggen kula tata krama kathah ingkang “mlengse”
punapa malih kados kula sakmenika manggen wonten tlatah kalimantan tengah milai 1991 ngantos sakmenika, rasa mak nyes bareng sumerep wonten bolg jawi, raos gesang wonten jawi
kangge ngempalaken “balung pisah” kula sakanca ndamel paguyuban kang pun wastani “pawarta lamat” nggih menika
menawi kepareng kula badhe nyuplik seratan-seratan panjenengan kangge ngisi blok kula
mboten diajari, kulo nuwun izin kagem ngangge logo blogger jawa niku… angsal nopo mboten….
Nek angsal kulo gih kepingin sithik2 belajar lan pingin melu ngastha..
Balas	Desember 28, 2007 pada 3:27 am
Sumangga mas.. Kawula sak rencang inggih remen sanget dene kadang-kadang blogger bade nderek ngasto wonten mriki.
Menawi bade ngasta, kula nyuwun akun wordpress.com panjenengan kangge dipun-add. Sugeng rawuh. Kita tunggu seratanipun
sumangga menawi bade nyuplik. Nyuwun sumberipun dipun sebat nggih
Balas	Januari 7, 2008 pada 4:02 am
Balas	Januari 13, 2008 pada 3:43 am
kulo nembe mawon ngertos wonten blog niki , blog ingkang sae sanget . Kulo ngaturaken metur nuwun ingkang kathah taksih wonten tiyang ingkang kersa nguri-nguri bahasa jawi . Sanajan kulo jawinipun saking tegal (Ngapak).
Kulo badhe nyuwun izin kangge nderek masang banner wonten blog kulo ?
matur nuwun. Ngapak inggih sami taksih basa Jawi ta? Hehe
Balas	Maret 4, 2008 pada 6:28 pm
Balas	Maret 11, 2008 pada 11:07 am
aku ki nggolek sing koyo ngene lho…
tulung tuliske tentang wayang…karo gambar-gambar’e….
Balas	April 1, 2008 pada 8:11 am
Balas	April 8, 2008 pada 3:45 am
kula rumaos wonten teng jawa,ananing blog meniko kulo dados mboten piyambaaan teng tlatah paran sumatra.serat jawa menika dadi obat mujarab angenkula kangen lan rindu kalih sederek kulo neng jawi.asli kulo Semarang,kuto sing terkenal bandeng presto lan wingkone.matur suwun mugi kabudayan jawi tetap lestari
Balas	April 19, 2008 pada 7:08 am
matur nuwun kersa mampir. Mbok menawi wonten crios saking tlatah sumatra sumangga dipun serat wonten mriki
Balas	Mei 4, 2008 pada 12:46 am
Nderek mampir. Ngaturaken tetepangan kagem sedoyo.. Kanti wontene blog ingkang kados mekaten mugi saget nuwuhaken katresnan kagem nguri2 tilaran adiluhung.. Menawi kepareng badhe nderek nyambung blog meniko ing papan kulo.. Lan mbokbilih kerso kulo aturi pinarak ing papan kulo http://ndezo.890m.com maturnuwun..
Balas	Mei 8, 2008 pada 6:55 am
Salam, Matur nuwun, Ngaturaken salam kenal lan silaturahmi. Kulo wonten ing jakarta saiki. Nyuwun ijin kango belajar boso jawi saking Panjenengan. Kulo wonten keturunan saking Jawi, tapi lahir di Bogor Jawa Barat. Saiki aku ora iso boso jawi kromo inggil. Rumongso dalem ini isih putune ke 14 saking Prabu Browijoyo V.
Balas	Mei 8, 2008 pada 7:41 am
Nyuwun sewu, artyikel niku sing ndalem kirim, mugiya manfaat kanggo
dadi sing ngisi artikel… Ya. Awitane njuk sepura ae nik basa sing tak gae rodok koyok basane planet endhi… ngono… Lah, polahe jere administratore gak lahpa-lahpa i, dadine luwih enak ngge basaku dhewe, muga-muga ngerti… Soale kepingin ae ngelestarekna basa dhaerahku dhewe. Hehehehe….
Pamanggone aneng pangesthi rahayu, Angayomi ing tyas wening, Eninging ati kang suwung, Nanging sejatining isi, Isine cipta
Hanuhoni kabeh kang duwe panuwun, Yen temen-temen sayekti, Dewa aparing pitulung, Nora kurang sandhang bukti,
15. Iku lagi sirap jaman Kala Bendu, Kala Suba kang gumanti, Wong cilik bisa gumuyu, Nora kurang sandhang bukti, Sedyane kabeh
tinarik, Nanging kaseranging ngumur, Andungkap kasidan jati, Mulih mring jatining enggon Sayang sekali “penglihatan” Ki Pujangga belum
17.Amung kurang wolung ari kang kadulu, Tamating pati patitis, Wus katon neng lokil makpul, Angumpul ing madya ari, Amerengi Sri Budha Pon.
Kula nuwun. Kawula nembe ndherek pakempalan punika. Matur nuwun Mas Tamim sampun maringi informasi perkawis blog punika. Nuwun, Sri.
Balas	Februari 11, 2009 pada 5:24 am
sembah suwun ingkang tanpa upami kawula aturaken dumateng para sedherek-sedherek ingkang sampun paring komentar dumateng coretan menika. mugi coretan menika saged andadosake kebikaipun manah kita sedaya supados tansah nguri-uri budaya tilaranipun para sepuh winasis ingkan sampun surut lingsir saking pandulu, langkung kasengsem dateng gebyar piwulang saking sarjana sujana saking manca nagari. sembah sungkem dumateng para winasis.
Balas	Juli 16, 2009 pada 7:36 am
mugi migunani, lan saget ndherek nguri-uri kabudayan jawi.
mugi migunani, lan saged ndherek nguri-uri kabudayan jawi.
Balas	Februari 23, 2010 pada 10:20 am
tolong kirimi aku Mp3 tembang kaweruh
jaman ingkang sampun mlampah maju mak bet (jaman pergaulan moderen jarene)…tasih wonten tiyang ingkang merhatikna prahara siji iki, yakuwi : uri-uri budayaning jawi,,,
hangaturaken monggo kula uga panjenengan-panjenengan sedaya sami hambudidaya budaya jawi….
Balas	Maret 7, 2011 pada 10:55 pm
Kulanuwun. Wah sae sanget menawi wonten kawruhjawi menika. Namung, sampun mboten diupdet nggih?
Balas	Januari 28, 2012 pada 2:40 am
aku manggon ing tanah suriname.ing kene masih nganggo boso londo.mugo2 sliramu isih biso cara londo.
mystiek versi jawa en waar te bestellen.met dank en succes toegewenst.
Balas	April 4, 2012 pada 6:20 am
KULA REMEN SANGET MANGGIHI BLOG MENIKA. KULA NEMBE MUCAL BASA JAWI KRAMA MADYA WONTEN ING SEKOLAH ASING. KULA BEKTAH WACAN MENAPA KEMAWON BAB KABUDAYAN JAWI. WONTEN INGKANG SAGED
tiyang wadon manggen wonten ing Suriname. Wonten ing dinten rumiyin kula mboten saged nulis wonten ing Bahasa Jawi saha ngomong. Ananging KBRI ngathahi kelunggaran badhe belajar Bahasa Jawi. Sampean mboten tumut? Kula tumut lan kula mboten bosen. Dipunmanahi ya
lan silaturahmi. Kulo wonten ing Depok Jawa Baeat saiki. Nyuwun ijin kango belajar boso jawi saking Panjenengan. Kulo wonten keturunan saking Jawi,Saiki aku ora iso boso jawi kromo inggil.
Balas	Agustus 2, 2012 pada 1:45 pm
Kula mboten Guru belajar Bahasa Jawi. Kula ya tasih sinau Bahasa Jawi lan Bahasa Indonesia. Lah kepripun kula saged mulangi sampean? Terkadang kula pados tembung-tembung wonten ing Bausastra. Turut internet kula bisa mangerteni bab Bahasa Jawi lan Kebudayaan Jawi; dados mboten ical barang tilaran sangking leluhur sampean sami.
kulo nembe saged mbikak web, kulo remen maos kabar boso jawi, mugi mugi budaya jawi saged dipun sianui dening generasi muda. amin. ugi dalem nyuwun pangapunten dumateng sedoyo ingkang maos, bilih seratan meniko
ingkang tresna Basa Jawi, sageda nerbit-aken koran mingguan utawi bulanan kangge para sederek Jawi ing Suriname. Konco kulo, asma Drs Imam Sutardjo M Hum, dosen UNS Solo, ugi setuju gagasan kulo meniko. Kados pundi
wonten ingkang kesupen. Pak Drs Imam Sutardjo, M Hum punika dosen UNS pakar sastra-budaya-filsafat Jawi. Pak Sutardjo ugi dalang wayang kulit. Pak Sutardjo mitra celak, dados gagasan bab kabudayan Jawi sami kaliyan kulo. nuwun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serock&oldid=1090320"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid, sinung tembang macapat.
pasihaning Hyang, suprandene tan kaliren wayah siwi, sagotra minulyarja.
warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].
nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur
kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi,
akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal
Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang
amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi wangênan,
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên gêgawanmu,
ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh
ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng
dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para
kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk,
ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga
lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu,
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung
ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para
mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna
iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi
Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan
sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻
Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat punika, … umur
sampun nyaringin nang iku sami, ingkang sami sudi
Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung angadeg Ratu, iku Indang Gunung
Wus rineka jati pangupami, umbul-umbul kulit wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak bungkul
sami kaprabone, …. Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging kawula bala,
kang swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
mambar, sabawaning ratu susupaning wasi, lir kang estu ajar padhang. ☻
Ajar Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing Cialur, rarakandheg mila dadya, pangrampiging menak Cidahur nyungkemi, purwaning abal raja. ☻
Datan roro tetelu ing kapti, isa baisa Dipati
saha sri ing samandhepane, ngajangaken alun-alun, …. Pasowan panggenan aji, kang kepering angi … puraken gunung, limbung aning guwa
angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang
umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻
Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira alaju, yika
pan pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺
Puniki bumi Pasubdhan, ingkang estu warise
susulur, amisesa sasigar Jawa, iki kang si rajeneki. ☺
Kukubaning Ratu Sundha, apa gawe si rajenak ing riki, den ora gelem
kulilip, lawan Anglangkara ratu, adhuweni buwana, pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺
Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal Kidang, anubruk dhateng
cawuk, binalangaken tebah, nuli prapti ika wau ingkang lisus, kawur si Badhak Lolopak, kabereg-bereg ing agin. ☺
karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. ☺
Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu, ing Kahuripanne raja, kang dhen wadhali Beruk Kalapaciyung, den wus
yata kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺
Ramya ingkang pancaraga, papaning bala mapan
Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-walik, satengah pejah dhen pupuh,
Jamparing, pan satengah pejah den wali-walik, tan adangu Indhang Gunung, saka tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama, Raja Mongkara mudhidhing. ☺
Angeles lumpuh entro raga, wus andhepok ing
Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih gaweyan manca nagari, Raja Mongkara
ingapingan jeng nini, lintang saka tipun niku, timbul salir wirasa, sastra Sundha kartajani, sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥
Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji,
ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname narpati, … putra jalu, amung ika wanodya, … jayeng aji, dumadiya turun saluraning raja. ♥
Putrining Ciyungwanara, ika putri Purbasari, komalaning dhalem pura, Sundha ora nana maning, dupi garwa sembar ayu, putri saking Bangbayang, sang korone becik-becik, nami Dewi Tingtrim wawanginira. ♥
Lan Dewi Markeseh kembaran, Martingtrim ingkang yumani, iku kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran kaliyipun, kagarwa dhening nata, nanging boya amiyosi, sakaliye ing gigabug tan aputra. ♥
ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang putra, menak
nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥
Saluraning Pajajaran, mila saderenge lalis, sang Prabu Ciyungwanara,
Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha Luwidhingding, telung
limang prakarane kang nami, padhapenah padha bongor, padhamatang lawan…..☺
Sabdalarang malihipun, pitung prakarane kang nami, Sindhangkempeng
wengkuning Arya magentra, ing ngarsa Sri Pakuaji. ☺
Wus kukuh kang bala ratu, jajahan Sundha nagari, sang Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. ☺
Sakalir karsa kadulur, agung kacipta dumadi,
cangkohipun, mangkana kang prameswar sinung cacapagunungan, gunung Ga Gunung Licin, gunung dhukut gunungsira, gunung
Indhuaji, Indhujanten Indhugirang, Indhuraga Indhusari, Kapitune Inddhujaya, Paraketan nini aji. ☺
Dupi ingkang Dewi matur, sinung palebak kalepti,
dedeake Ratu, ing Pakuwan ikut yakti, prasasat den prenca-prenca, kamukten den bagi-bagi, mangkana adat Pakuwan, kang kanggo salami-lami.
Mula akeh menak umbul, ingkang satta sabumi, mila-mila kawisesan, angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺
Sewa aning paken agung, pamule pegantang salir, ingkang
sabandar pajeg ira, kekendhangan kang isine, lelemes buwatan sabrang, ingkang lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼
Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa akrama ingong, sanadyan
Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra,
tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼
padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu, sing purwa teka daksina. ☼
kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼
Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji
andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. ☼
Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat Sundha, nanging putra sabrang kabeh, rempage
mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.®
gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. ®
Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep sawakane,
ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya tan untung. ®
Jajar-jajar kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing putri den tampik malih, enggo apa sakti, bubuhayaniku. ®
Gigilani mungguh ingsun iki, ora rerengkono, endah rama malih prahuake, anganti kang buhaya jiji, ora sudi mami, ingkang kaya iku. ®
Nuli katon macan ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri tinampik malih,
kang kanggeping putri, Purbasari apik, nanging kersane sang Prabu. ®
Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan warni, iya saking iku. ®
Saprakara Pajajaran bangkit, nyipta buta ijo, iya saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. ®
Telung prakara Pakuwan bangkit, cipta buhayangon, saking Juntu tudu pinangkane, patang prakara ya bisa dari, macan cipta
Saking wetan campuhe wau kang banyu, prandene tanmigateni,
Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning
nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. ©
Duk angandut nuli ana ingkang laju, kang anglosot anganjerki,
sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©
Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem junti
parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©
sembaraaken ikut, saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©
Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang bagja
Parandene geni tan kage tan obah, angger
Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa, suraking bala Sundha, ningali ungguling api, para sang nata, kang sami hebat ningali.
Karsa waneh ana ratu nrajang lan pana, deni dipun panahi,lan sabalanira, padha
awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.
Ora nana bisa ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang,
Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang jagad,
pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat, camethi
Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat aniba, ing Banten prananeki.
Saendenge intri alumuha krama, panas bawane benjing, kang singa kadhokan, tan kuwat ing sangsara, besuk mari-mari mandi, den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.
Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara
Den sawawi ature ajar maniklingga wayang, rawuh aneng Sundha puri, kang sun ajap sun gondhela ingkang usada.
Badan tampi rang-urange timbalaning karsa nata, dadya sejanira gasik, sarta Panglima kakalih ingkang
Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja,
dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran.
Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara, woten
Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang Gogok lempog kalawan kang
Durung becik kelawan Lutungkasarung, nuli tan antara, bramana Lingga rawuhe, maring Sundha wis den mulya-mulya ika.
prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang rara.
Mangke sae sacombana lan sang prabu, pun paman tumuta,
nudhuk bramana ajaja terus, dhumateng walikat, nuntak ludira maleber, pan tinarik kang dhuhung bramana pejah.
Lutungkasarung, ya mangsa luntaha, dadi ratu Sundha kene, sabab dening kumet arep bapa garap.
pisan, ambri aja ababacot, ya tumangen cone dadi awu pisan.
Tan adangu ingkang geni amurub, kurnapa bramana, wue sirna purna den obong, ora kaya
remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung tan kena pisah sadhela.
Praciptane gawok temen atinisun, saiki kena
sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa.
Kinundang putra ajalu, sumulura maring mami,
rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.
Malah sedheng babar sampun miyos lanang kang prayayi, la bagus suwarnanira, cayane gumilang bening, tan antara dangunira, kang rama anyandhak aglis.
ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi.
Dadya winadhahan sampun, pethi winuwang tumuli, kali cilutung ya nyata, wis kabekta dhateng warih, ageng santer ilinira, wus sirna kagawa warih.
ingwang, pon isun binuwang dhingin.
ing manah wus palipurna, prabu sepuh ngandika ris, he mantu wruha sira, awake kang gadhang niladi.
Rama Galuh dun rumuhun, den idhep ing pameradning, karana sabebet kita, ora aliyan panukmaning, alalise
Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing ilmu pameradaning, ya sang prabu Ciyungwanara, kandikane sira nini.
Purbasari nyingkira babu, manjinga ing dalem puri, sebab sira ora pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.
Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara, onya ing
wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane, awor daging awor getih sumarira.
pethes peres ingkang luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.
Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut kasurupan, dudu bocah salumrahe, patut ikut tuturunan ing kusuma.
mung tai ka apa, bocah apa setan kene, udan angina mudhik milir nunggang buhaya.
Ya gustine pareng nabda semana iku, dadi sirep kang warta, wedi bok den salah
kapanggih wau, lare ingga iyang, lagi eca paparahon, pan sinawanganing ki empu calangcang.
kemule, kali bangawan kang nusoni dhateng kula.
Pun buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing
Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali
Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing
Iku bocah ana kada dene besuk, Linggaiyang ika, ngaku bapa ngaku embok, maring empu Kalipa langkung
kasugiyane, karana lare iku, angrewangi agawe wesi, watu ingkang kinarya, wesi wus brapikul, agaweyan kang
teka reremane, angalasan awangun, omah wesi aneng wanadri, aran wana Cikandhang, jar ai wesi nurut, wesi
gawe omah, wesi ing ngalas genahe, la dingo apa iku, aja patiya sugih wani, embok sisikuning raja, yen iku
dhateng kula ingkal awon, digjabenduning ratu, gisik bapa sampun uning, pun embok tingalana, jogede kang sunu, ingkang
bagus, nanging lamon lininggiyan, iku bale ora karuwan maning, ya iku dhadhak sakala.
Dadi rante anjiret kang linggih, akeh jalma
kacung iku dingo apa gawe bale iku, ya kene ginegem ginelar, dingo apa teka sun maras kang ati, ya wedi maring nata.
siasating nata, tiwas temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi,
Pan sakedhap ki Calangcang ngarti, nititeni apa iki bocah, anaking bramana reko, dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.
geger samya bala Pajajaran, nyana sang ratu sumered, umreging bala agung, atandha sing enda-endi, pra mantra acingak, waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.
Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil, bedhul sapa
Pajajaran surake la iki, wis karuwan bocah iki ala, budine lawan anggkohe, sanyata kethek beruk,
Pajajaran kang bala ngebyuki, gagamane wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang.
Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah, ya kaprimen den wis metu budine ngancil, angluwihi nagara.
La yen isun iki sun pikiri, bok iku
batur dhengawas aja saloro ngarti, den titening talata.
Dupi sang nata miyarsa, geger gumuruh kang anan Jawi, sang prabu Lutungkasarung, sigra amiyos enggal, angliga dhuhung Linggaiyang den suduk, sapisan madhuwa raga, dadi roro den pindhoni.
sapuruge gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten ing pagriyan wesi.
Wus pinutup tanpa sesa, kedya wong den panjara tan bias mijil, lare
pahil, ing bocah nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti.
Ing bocah iku kang nyata, anak isun sing rayi Purbasari, prayoga gaganti isun,
nembelas pun wau, wus polih dadi sajuga, kadi duk wau tumuli.
Wus kempal amatepungun, prabu sepuh Ciyungwanara angling, la ta bener ujar isun,
saikine sabetahan ya tinemu, katemu maning denira, den becik sira ngopeni.
Maring iku anak ira, istrinana dumadiya susuluring, bapane ingkang wus
Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai Patih
Ya sang Prabu linggaiyang, kacarita ora jengjem mengku rabi, sing awadon kang
Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang dewi, Purbasari tumon putra,
isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.
panglamar, la iku gawanen rabi, katalihatma mokal tan pasrah.
Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil, ponggawa kang den titi, Patih Sempokwaja wau, kalawan katumenggungan,
ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.
Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang nanamu, ki
Pajajaran, mangke karya angimponi, pecile tiyang dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal,
Talibarat, jaler Dangyang Parwatali, sebab ika sakalih, ngumbara ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.
Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing
Linggaiyang mangkin, Pajajaran maringi sedhah panglamar amundhut, sukane adhinira,
Dangyang Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.
Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek dhateng
kahula liwarsa demi, ya ta bramana Tali, ing manah kalangkung sukur, re kang putra sumandha, ing karsane rama
apti, dening kadang kakalih, Parwatali namanipun, kalawan sang Talibarat, kang angeteraken rayi, Brajawati lalayaran maring Sundha.
Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon wesi, mulane arjaning krama, malah sampung Brajawati.
Lami-lami ning tumuwus, Brajawati sajen maning, pepengen ing dhaharan, cicindhil kang masih abrit, den dhahar urip-eripan, den tutulaken ing petis.
Re kang putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening
Mengko uga tanggu isun, mangsa lawas angartoni, iku kang Lokambadhigal, lawan ora arju margi, nandhang
ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.
Mung ta apa murub iku, katone ing wektu
dudu, deningan sinaban bengi, kaya latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.
Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi, angideri tataman, murnama dening ring-ring,
ingkang makidungan, anggending jala wekunyit.
Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit suka teka dhuka, Brajawati karuna jrit, kantaka ping nem sadela, kagete kelangan laki.
Prabu sepuh atitilik, lalayad wusa ing waya, gapuh aris kandikane, e-putuku Braja rara, wuwusen lamonika, wus papasthene Yang Agung, kudu mung samono sira.
Jodho lawan putu mami, mung siwewetengan ira, ingkang gedhe
bae, lan ika sadulur ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den
saking awang-awang nembah, ing ngarsane sang nata, pinarcaya sira gupuh, kadika Ciyungwanara.
Talibarat den abecik, jaga kaponakan nira, Parwatali aja gape, embok ana bala wita, isun pracaya ing sira, ya Talibarat matur sandika ing karsa nata.
Ya ta lami-lami, wewetengane si rara, Brajawati dening sejen, ora kajamak lan jalma, yuganira tahunan, ana melang lara busung, sawane atur usada.
Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si
kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati konangan, den tulak padha
kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.
Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol katingal endhase, nuli sinembur den irag, jebol metu kang tangan, kuranggeyan nyawuk-nyawuk, nuli kinetab kang pada.
Jebol dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut jalma
kanggo nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan.
Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau, sampun kaya manusa.
Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja den kakacani, embok pulih watu.
Pulih watu lebar ingkang jati, poma den angartos, dadi braja aris wangsulane, inggih kasuhun ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru.
Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara langkung sukane, prayayine den baraseni, den
menak pra kuwu sakabeh, iki jabang wus sun istreni, angadeg narpati, nyuluri kang lampus.
Pan sinebut Prabu Linggawesi, ing Sundha sang katong, ya pragul
ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.
ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul.
Den arasi den pareng ing istri, kang ati sumonggon,
kang putra samono, ratu Brajawati age, memetheti ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.
Den go selir ingkang putra aji, langkung den gegembyong, den pantha-pantha adi
lintang gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.
Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik, kang gamol gandhes acemol.
Pirang-pirang selir kang adhenok cangking, rasti kang pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon.
Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku sawijine maning,
Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira durung, pantes mangko
gumariwis, gumredeg lir anak enthok.
Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung, ing para selir kang ngapti, kang padaha adhunuk-dhunuk, kang aputih kang akuning, kang nyenyokar melok-melok.
Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun, ing Pajajaran muponi, sagunge menak
Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.
abuburu aneng luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.
Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun,
umyung, gumuruh pating jalerit, tan suwe ujungan kang wong.
sakabeh pan kena, kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating jalegir ing bumi.
kang muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.
Maring iku adat purba Pajajaran, den go
Pasthi iku banaspati iku jaga, kemit maring sang aji,
Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi kita
padha, nembah dhateng sang nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.
Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang
Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang
Wus prajaka yuswa umur salawe warsi, ingkang
Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.
Brajawati, genya dhana, anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa.
asigarwanipun tansah pala-pala, mila sang prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.
dening katilap ing ngujum, tan katara pucat, ora rumab ora nonjok, panyanane masih gumilang padhang.
Kang sawane lamon ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.
boten pikantuk, yen mange medala, kadesak wedale dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala.
punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.
Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan, giyak-giyak wong jro puri, andherek ing sang aji, sarupane parekan agung, samya suka
Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing, banget
timbalane ibu nata, punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan.
Gampil mangke yen kalintang, saking wanci pacek desi, Prabu Lingawesi nabda, ya mange gak arep mulih, sira jacraweya ing mami, wis neng kene
Ganti mara asu aba, gumuruha warna-warni, abane antong wirasa, ya ta Dewi Brajawati, kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan.
Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi
Mung ta padha asingidan, umpetan kang maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika hiji,
kadi mangkana, ya dadi milu anganis, adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.
Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan,
lamon kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.
Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha pisan, laku
wis megar ika, mangsanaa kudhup maning.
Samapta krajaan sampun, wus gumelar pangladhenging,
saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet kehing.
Lampahnya selur adulur, pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka.
Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu bae nemu eleng, pramila kudu emut, nyai Brajawati kang silib, ora opyak sawara, maring anak
nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.
Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge,
wus den becik wuwusen nini, amung kari entenana, iya Rara iku, wewetengan titinggalan, Brajawati
takeran tahun, susah temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa.
Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati sahure,
Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun Indhang Sakati, maragsag ing ayunan, nyi Indhang kukudhung, putih sarta ngukup menyan, sadangune muja
sakoro kacung, Parwatali lawan Talibarat padha gujengana iku, Rara Lisni ingkang rosa, ambok kontal kenang thathit.
tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.
Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan, babar pisan wedale jabang jalu,
sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing paparab ipun, wus kadadiyan titiga, kapat maring jabang bayi.
Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi, kang juru pamong-mong wau, bisane anginger bala, mulane dadi papatih.
Tanggung-tanggung kang manusa, masih pinter kepati burung wiring,
prakawis, agawe enaking padu, angrampungi pradata, lan Ngabehi Sokapulang
padha raksa rumaksa, ing salinggih ing narpati.
Parwatali Talibarat, giyuwan peteng lir wengi.
Sing asing aneranga, ing pantange Pajajaran dadak nuli, udan
tulah, Prabu Wastu Pajajaran mandi, supatane dadi tumpur, saanak putu nira, inkang kena padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji.
Prabu wastu Pajajaran, sedhengane olih rabi, saking anaking bramana, Susuk lampung ingkang nami, Ni Ratna
ana ingkang mantari, kaya garwa sang nata ing Pajajaran.
Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah,
cirinipun den ingkedhi, ora ilok kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra.
Suwane Sri Naradhipa, dening datan miyos siwi, punika kang prameswara,
ora wadi ora mani, estuning bresih sarira, ora reseb ora mimis, marmanipun dumadi, lan amijil putranipun, Prabu Wastukalintang, wus boya anganaki, garwo malih garwo malih pon tan putra.
burungkrendha, angiwat putraning aji, saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi
anenggeh maring Jawi, tan ana roro tetelu, ingkang papati garudha, amung ing Sundha negari, ing
samangke kalingan, durung gemet angilari, marmane ika wanodya, Ence Galingcing dumadi, garwa aji ing puri, Pajajran iya iku, kyan Patih Burungkrendha, kang nanggoi pati urip, sewakane dheweke kanggep ngawula.
Wang ing sakala samana, ora nana una uni, Prabu Wastu ing Pakuwan, pon kagarwa tan mijil, putrane gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi, wadon saking Luwiliyang kang anama.
ing pegat turun, atuwin ana anelang, kang dudu waris ing aji, ya wis ngijir gadhang kaselang susupan.
gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku wadon saking kubang.
garwa lima kapadhan, gabuge tan ana mijil, ing aputra gawoke wong Pajajaran.
Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon
tumulung darbeya siwi, Prabu Wastu pan andulur ing garwa.
Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati, anggepe sang nata endra, bubar kabeh para rabi, sok aja
Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.
Sigegen kang dhesthi lulut, kocap nyi Sarkarati, medheke maring kang rama, bramana Susuk pinundhi,
kapremen tala, budine si bapa iki.
Kajapa ingkang panedhu, kang usada warni-warni, ing sabisa-bisaningwang, angupaya apa maning, mider kenges sun salaksak, ora na kang miyatani.
Kang luwih punjul sing isun, supondaya amaringi, ora
sumangga den pejahana, dening jeng rama ing ngriki.
Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung
wis sangu keris, arahe suduk sarira, dupi katingalan dening, ki Bramana Sususk enggal keris den candak tumuli.
Basane jalukan isun, ingkang mati labuh
enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana, dimane ikang nyurupi.
Adan gupuh enggal mantuk, ing Pajajaran wus isi, anjeblung punang wadharan, sasambate prameswari, yen rumihin sacombana, lawan Prabu
Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang bayi, Prabu Wastu
Ya ta ika Prabu Wastu, kalangkung sengit kapati, tan karsa angaken putra, kang garwa den tudhung wani, samono Dewi Sarkara, sedheng tandang karsa nyingkir.
Kesahipun saking riku, kang jabang kinempit ingindhit, mantuk maring lampung karsa, Prabu Sepuh
Aranana jabang iku, dening ingkang nyambat asih,
Wus awor lawan dhedhemit, satingkah polah limunan, wis tan karungu wartane,
Gelapsangyang, Gelapsenggreng salabehe, kabeh padha rumaksa, maring sang Susuktunggal, ana ing lautan kidul, ombak-umbul
maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan,
Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa
Datan antara ing lami, panusuling Tulangbawang, Kaka Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran.
Seja angrebat sang putri, Ratna Calingcing ing kuna, muwah deniwat dhingine, dening patih
Patih Burungkrendha aglis, amampak maring payudan, angintaraken balane, ya ta dadya ingkang perang, bala ayun-ayunan, wus pinten ing laminipun, genya angrok bandawasa.
Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek naladhung nucuk, nyoker musuh padha bubar.
angga murca, pareng katingal pejahe, Betyawelara denira, ki Patih Burungkrendha, adan mara sepuhipun, kan nana kakarawan.
Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus
ora nana, Parwatali muwah ingkang, Gelapnyawang Gelapsenggreng, Gelapsangyang iya tunggal.
kawarna kang susupan, kocap ika sang katong, Prabu Wastu Pajajaran, kadhesek ing prawira,
anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir Sangyang Talaga.
Kang gamilang-gilang wening, dinamai Cahierang, adan sineblak toyane, lawan ingkang sada lanang, banyu sigra dumadya, jagat buwana kadulu,
dherek, padha nang dhasar talaga, iku sadayanira, adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.
Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae dados, ora kena den semayanane, datan kena sinundhul
wasi, akeh den padhangi, ingkang singub-singub.
Ya Sang Prabu Kaka radha bang madhig-dhig, sajamaneng kono, wong Tulang Minadho enggene, arubungan ing Sundha negari, padha atut buni, ing pagusten
pasisir, kang pinuja timbul malih, angrebat warisipun.
Ana ganda ingkang samariwing, saliwer marono, Talibarat lan Parwataline, pan ya iku tetengering Sususktunggal, swara kang
ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke, belenging manah ora nakali, kang
Aja lunta awor lan gelis, krana ingsun dan raton, kang ngimponi sapalayake, lan sumadi si wong kang duweni, dudu turuning waris, ing sadanguning nedhu.
Kawarnaa kang aneng dalem dherit, Raden Susuk mangko, kala iku
amangsuli aris, ya sok aja lali maringong, krana kula pan lagya abobot, benggi pareng si jabang dumadi, lahir jabang bayi, aja ora ing takut.
Ta kang uku panjaluk isun iki, raden nabda tan samono, ya manawa ora lali-lali bae,
ingkang gaib iki, pancalima ting pancorni, Gelapnyawang tan udan tekane, galudhug grantang widi narpati,
lampahipun Susuktunggal nengge, medal saking kayanganneki, angambah karang kisik, ora na liyan kadulu.
Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden Susuk wus awas tingale, atatanya ya iku maring, Gelapnyawang la iku kaki, iku sapa kang
luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara pinundhi, tulung sadarganing kalbu.
kang malumah, dadi kumureb rebah, kang mangko dadi, padha
Pareng sira Prabu Sepuh angandika, Raden Susuk matur inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi.
saking Sundha, tan urusan bubar neki, wis tan krasan, aneng Sundha negari.
Prabu Ciyungwanara kang jaya-jaya, pinudhung ing sagunging, Talibarat nama, Parwatali miwah, Gelapnyawang Gelapnyenggrang, lan Gelapsangyang, ingkang padha angaugi.
Emban-emban sang ratu kang nama, kang dadi sorog wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung
Demang Cimancurluwi, akeh akalnya, pamagutan pradata, ora kewuhan ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati.
Pan sawulan sapisan sang Susuktunggal, nginep ing Sindhangkasih, kawangun pura nata, mangkana ing karsanira, ing wong sanak
aturipun ibu amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama dhateng Pakuwan.
Mutyalarang sabdane arum manis, isun melang, bok sira den
Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak, inggih coba kentasa, ya dumadak yen boten ingaken ing nama.
ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep bedhah ing kuthaning Pajajran.
dumugi Pajajaran, calengep kali riringgit, ngayune sang prabu Susuktunggal.
Sambat-sambant wonten pundi rama aji Susuktunggal, punika rama pribadi, kandikane si ibu yen tutur kandha.
Pramilane kawula sumeja ngapti ana labda, kamawula ing sudarmi,
Den panjara maning kirane watawis sapangedang, calengep ing ngarsa aji, gegering wong
Sangyang Limun kang tut buri amayungi mula arja, Anggalarang irus ing jati, Pajajaran padha tambuhing kang putra.
Pan rinate wesi pinanthokan kukuh, papathoke tosan, ing sajroning geni gedhe,
Den akuwa piyambake raja sunu, Prabu Susuktunggal, kandikane iya mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang.
He Tumenggung Ulungdhaya dene gupuh, iki Anggalarang, kawurana ing angin gedhe, la den ora
Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus rinekep, nuli sira lalayangan pan den ajar.
Keplas munjuk lalayangan munjuk dhuwur, ika Anggalarang, munjuk kagawang abure, duga silep cat katon ya cat ora.
Wus ing menit ngadeg saka dipun dudut, den culaken enggal, kawur mumbule mengulon, kethip-kethip kagawa dening siliran.
Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai Demang Cimancur la iki bocah.
La ukumen ing kali manengteng iku, petilasan
bisa kambang mangka, Anggalarang wus silep kalem ing toya.
Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing Pajajaran
ludhes dilolocok, ki ngabehi wangsule asuka rena.
Tai olih si anjingsi kenang kutuk, sampun warna-warna, panyobaning ratu gedhe, wis kalesan panyobaning prabu nata.
Anyirnakaken guriyang, Pajajaran padha sami, ilang pangaruhing nata, apes dening sang
Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora kaya awratira,
karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng Susuktunggal, kaangkat sayengan mangkin, pan gegetun wong kathah padha
waneh ingkang atur uninga, maring wareng prabu aji, enggal prapta Prabu
dening Anggalarang gusti, ya ta Anggalang iku, ingandikan pinariksa, ing ngarsa Ciyung sang aji, aturipun pon kula punika
sapakula iki, den lalara tumangan, ingobong jasad puniki, den janjeni nyata anak lanon gesang.
Ing wasana kula teka, inggih maksih tan ngakeni, nunten kentas kawula, dipun pendhem lebet bumi, gih makaten ugi, jinanjenan la yen nyata metu, sanyata anank ingwang, yen wis amuncul maning, ing wasana inggih kanyata.
Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama linggih aji, kelupun
Pradenane semono payu saiki padha kita, susul iku bapanira, maring etan manawa kita rerempah.
Nulya mangkat prabu sepuh lampah neki kalih sira, Anggalarang mapan sami, samya sira kulawadya Pajajaran.
Susuktunggal ika dadi kali marwa, ambles ing dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira.
Ya ta Prabu Ciyungwanara abalik sarta ika, Anggalarang wus den asri, susuluring kang rama ingkang wus sirna.
sumulur madeg dewaji wus koncora, menak pra kuwu nyungkemi, ing karsana sang prabu ing Pajajaran.
Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den uculaken maning, ya janggelek urip maning ingkang kalma.
ngoregaken ing sabumi kaya obah, kadya panggereming macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira.
Pan wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa, prabu sampun mengku Prameswari, ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama.
Iya iku kang ajatu krama maring Sangyang Citra, ratu Sekar
Lami-lami danguning ngaurip, kudu bae ana kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan Talagamanggung,
Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh panglimagung, kang padha
Ya ki Patih Bentanglopang agasik, mepeg gaman
obah, Raden Jayalengkara ya tan giris, dadya ngembat sarotama.
Sanjatane sapujagat nempeki, maring Lintang tiba padha silak, padha balik ing parnahe, lan
cinawuk, Jayalengkara nyawa katarik, ragane wus galudhag, iya kaya lampus, ora kaya atma ingkang, kagem ngasta anyokot ilur ula mandi, Ki Tumenggung apejah.
Pan ageger wadya Pajajaran sami, Ki Tumenggung pejah kapisanan, den gigit dening musuhe, Tumenggung wus lampus, Atmajaya balik maning, ragane dadi gesang, urip kaya wau, nuli kulawarganira, Ki Tumenggung kabeh padha anangis, nedha den gesangena.
Sasambate lamon mangke urip, pan sumedya angabdi kahula, dhateng sampeyan sakabeh,
angabdi, Menak Panumping kabeh kaparentah, dening Atmajaya kabeh, Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun, maring Jayanglengkara aji, kari saubing payungika.
ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki, Tumenggung Paracutan,
kagiri-giri, wau dhateng sang Prabu Jaya, atilar Anggalarang, sing amaneni jemur, singa ingkang tan anut ing titi, ning Atmajaya dadya, tinumpes den tempur, mula padha kamawula, maring Atmajaya padha gumusti, tabuh maring Anggalarang.
Anggalang, sigra ngalurug kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura.
Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun,
Wong Talaga kathah padha nangis, panyanane sakabeh kabakar, dening gelap maludage, datan antara
nyawargakaken ing sira satuhu, duk lagi nabda samana, Anggalarng angandhingini.
Kadi ta lir gunung toya, wong Talaga akeh padha anangis, nyana den kelem ing banyu, ing wau wurung den obar, sida iki den keleme dening banyu, dan tandang Jayanglengkara, den lepas si sanjata angin.
Aliwawar wus lumarap, anarajang banyu asat pan
maring ngalam lintang, awiyang alalu lalis.
Amung Prameswari nira, ingkang nami jeng dewi, Ratugumilang lumayu, sumhati ararangkangan, muni ngowe-ngowe lir kebo limayu, krana
Apa maning lagi wawrat, sangang wulan menga-menggeh lumari, niba tangi seja njujug, mring Prabu Ciyungwanara, langkung payah ical ing samangeripun,
tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib, Talibarat datan weruh, Parwatali tan mulat, Gelapnyawang
ingkang mandi, sote yen jaba ning untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel
nyelang marwasa, Jayanglengkara wis amiyosi sunu, jeng Dewi Simbarkancana, ingkang mangke olih laki.
Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha
istri ayu, ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk, gadhang
timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing luluhuripun, ya ta Susunan Talaga, kawarta wus sugih rabi.
Garwaning Jayanglengkara, ana dhomas garwane amarinci, den parenca enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo
bosenaken ing manah, duk pangidhepe sang aji.
Sang Orabu Jayanglengkara, sugih garwa sagenah-genah mranti, kampir angrantuning enu,
aji, Ciyungwanara jinujug, praptane ing ngayunan, ngowe-ngowe kadi mundhing, ambekane mengkel ngeden arenggosan.
Bari rumangkang lumampah, anyungkemi ing padaning, Prabu Sepuh Ciyungwanara, pon ika sampun angarti, yen Anggalarang lalis, rabine ingkang lumayu, awedi diboyonga, dening Atmajaya sakti, ya ta pareng ing kana Ratna Gumiwang.
ing rat prayangan mangkin, manawa dadi susulur, ing rat prakuwu mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis
abangkit, angruru pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang.
Majayalengking, ingkang padha marinci, padedesan kang tumuwu yen den lewa, maring sang Mundhingkawati, akeh garwane Jayanglengkara jinamah.
Yen konangan ingkang jaga, padha sami sakarani, padha rinujak ing lawan, Mundhinggkawati nadhahi, teguhan talikrami, kalesan ingkang murugul, padha kondur kokalan, adate Mundhingkawati, sakeh wadon kempong perot sok wadone.
Sakeh wadon duwe ningwang, lara pati sun labuhi, jar murang niti rungruman, malah yen kapandhak margi, lan garwane Jayalengking, kang lagi tinandhu-tandhu,
ana braja nitisi, esok bae angkohe Mundhing Bathara.
Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang pawestri, sapa bae kang
panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat.
galethuk datu, seja den kacebur cai, ginawe ing raga ina, Mundhingkawati wong siji,
geger garwa aji, yen pinanjingan ing dhustha, dadak-dadak den ebyuki, kaligane tan kacandhak,
seja nyekel sang Bathara, Mundhingkawati tan keni.
Sabab nyawa den talangkup, dening Paracutan sakti, wus ngedhag tanpa ambegan, Mundhungkawati lir mati, kaku jengkeng ora obah, kawenangan
Mundhing kawarnaa, ucul wis rumanjing maning.
mangsup dhateng jasadipun, janggelak tangi urip, Paracutan tulus pejah, kulawargane anangis, nuhunaken pangapura, nuhunaken gesang malih.
Ngasih-asih aturipun, dhumateng Mundhingkawati, supados mangke gesanga, tan wande angabdi, sacecepenganing Paracutan, katura ing Mundhingkawati.
Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang gadhang menang, ya iku den aku gusti.
Sanadyana maring isun, ya pon mangkono maning, yen katekan musuh sesa, cakelane den go bakti, kanggepa ing ratu anyar, si monyet si tai anjing.
Tan pantes dadi Tumenggung, pantes dadi wedhi bumi, saturune mapan
endha modar, enggo apa den uripi, wong ora lana ngawula, pangidhepe nengah minggir.
Nagara seja sun japut, arep sun cekel pribadi, sun rebut sing Atmajaya, aweh ora weh ing mangkin, sun prawasa lan dumadak, ila ing badhami
buwang, sun uprak ing bumi ngriki.
Ya ta Baronjot Tumenggung, kawirangan padha nisi, kawarnaa Jayalengka, wus wruh yen Tumenggung mati, den samber dening Gelap, Nyawange Mundhingkawati.
Jayalengkara agupuh, adir-adir sakti luwih, kalih sadherek kang
Medal tanpa sangkan banyu, mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa, kentir kagawa ing warih, ya wis larut tan katingal, kentir kagawa ing warih.
Ambles maring dhasaringpun, sangyang Talaga alalis, dan Prabu
sadaya sami nembah, ing Mundhingkawati ngulun, idhepe ing Pajajaran.
Tumenggung kang anami, Ki Tumenggung Padhamenak, kang nguningani pagawe, wong cilik sabarang karya, angrapu-rapu bagja, anulak cilaka isun, kang buawana Pajajara.
Demang Sedhapura, ingkang ngreh pradata sakabeh, pamagutaning wicara, putus ing kademangan, pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran.
Awindon ataker warsi, Mundhingkawati angraja, garwa domas ing kathahe,
kasebut Susunan, lan kaya ika benjang, Susunan ing Tatanpolawung, lan Susunan Raja Malaka.
Lan Susunan Wanaperi, lan Susunan Pandhajawa, lan
Suhunan Jati apa maning, pon ya tedhak Pajajaran, saking luluhur ibune, tatapi duk samana, sakabeh durung ana,
mantah, kang dipun ayem atine, ora nan kakurangan, gaganting anarambah, kang dhinendheng dipun gulung, wus loba pana
rasmi lan manjangan, iku wus aduwe turun, kang katelahe ing nama.
Manjangan gumulung sakti, lan manjangan wulung upas,
seja angayoni gawe, gelar panyelang susila, maring Mundhing Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.
Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening ika ing ngamukan, ing kidang lan manjangan, dening tantetesing
Padhamatang ngandhepi, kidang den cekel soso, iya kuwel gulung rame lagane, ingkang
Ora kaya manjangan kang sakti, nujahipun solot, Ki Tumenggung ing kabelasate,
sadyanira sinembeleh age, ora kaya seking tan sipi, ya datan miyatani, ing gagamanipun.
Murud tinandhu sang kyai patih, wus tan ana miyos, wong Pakuwan padha geris kabeh, ingkang kaparag sami, geger pating careluk.
Dupi kidang manjangan anuntik, maning jeng sang katong. Mundhingkawati sabandhu wargane, garwa kula bala ngili, pala dara nisih, ngalor ngetan metu.
kaget kanyedig, dening kidang langgon, lan manjangan gumalunggung pri kaget, dupi Prabu Mundhingkawati,
isun sakabehe, lagi kawalesan den baledig, dening kidang sakti, lan manjangan racun.
akeh padha mati, katujah kacokot, wong Pakuwan samya abubar kabeh, mrene iki jawane angili, age den agelis, tulungana isun.
Sinambadan pareng samana ukir, Yang Gunung Tarogong, belamiyan katingal ing jrone, kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup.
wong, ana ngendi baya ing tibane, sapa bisa manggihena gusti, si
Tegalsili tampanganing alas gunung, jabang sili rum dan urip, urip ing wong
angkohe anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing kono mulane manggon.
Geger gemetus menak Prayangan alarut, padha ngili nyingid tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh.
Wus angarti anak putu padha larut, sowang-sowangan lumari, rebut urip laku rusuh, ibur uwis ora mikir, maring laku raton-raton.
Ya wis pating barisat tan mikir lungguh, nagara wus …………. gandring, kalingdih ing kidang bungur, …………. kaisen dening,
dipun gelung, malah wus putra anami, Kidang Pananjung gadhang wong.
Pajajaran kilen wetan wus den aku, ing Kidang Sampati, kulon sang Kidang Panawung, wetan Manjangan Kumliking, manjangan ya la wus miyos.
Putra Manjangan Gumaringsing namanipun, ya iku kang gadhang jalmi, pramila ing waktu iku, kidang
Lan yen monyet Cogowang iya ikut, ilok dhemen maring jalmi, sabab asal-usulipun, sing Lutungkasarung dhingin, margane kadi mangkono.
Waktu iku Pajajaran kaslangipun, ing ratu sato sambawi, ya sijar salaminipun, Silirum sing maksih alit, maksih dadi budhak kangon.
Ala walatra bocah anerus tunjung, lami-lami ika
ing jidhonisun, mungga kadulura dening, panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho.
Malah katon ing wong Sindhangkasih sadaya, Silirum asakti, anyana punika, dudu bandra-bandrakan, duga buta kalih neki, larut asirna, wau den sanjatani.
Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja wani, pinenging aja, dening si Rara Sigir.
Aja sira ngulati gawe angangkah, isun
Jaka Salirum wangsulane ika, ingkang sun ajab lalis, angrebat nagara, babaguse wong
dadi jalmi, gupuh anembah, dhumateng Siliwangi.
Apoliye iku menak pra kuwu ika, maring daleme malih, sagenah sayasa nipun kang mula-mula, lamine sawelas warsi, kosonging praja, tembe saiki pulih.
Siligandha, la iku purwaning dadi, menak prayangan, bisa balik mulih.
Ing enggone alinggih lagi duk kuna, sawelas tahun angili, saiki
nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring Pajajaran malih, asuka rena dening ananulungi.
Kujajaka prawira nom sing dibaya, dening kaliwat sakti, arebat wipala, subagjane sun puja, dadiya susuluraning, sri Pajajaran ingkang
Duk kapeleter dening Kidang Manjangan, diweg mateng kang bibit, mesat dugi babar, jabang tiba katilar, ing tegal siliwangi, dupi kang yayah, rena manjing ukir.
Ya sarupa lalis tilar si jabang ika, sima ingkang dilati, pareng macan linggar, jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih, inggih punika delap dumadi sakti.
Ciyungwanara ngandika mangsa bodhoa, kinongang nundhung
gintung saiki, sun istreni sira, dadya angreh Pakuwan, Prayangan pra kuwu uwis, karone tunggal, sira ingkang ngimponi.
Lan koncara liwat luwihing prajurit, ora ana musuhe ing buwana iki, kina
Wis awindon takeran tahun amukti awibawa, tan ana durga nyantoli, pan gumelar putra wayah ya anjagat.
Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra, jaler ingkang apranami, Mundhingdalem paparabe putra nata.
mutrani maning ingkang nama, ing putra saiki negari, jaler ingkang naminipun Raden Umbang.
Prabu Resik ing Rajapolah kang puri dupi garwa, Siliwangi ingkang nami, Saselawangi apuputra Sangiyang Tular.
Kang alinggih aneng Panembong ing puri, dupi garwa, Prabu Siliwangi maning, ingkang nama Ratna Yumanik
Kang adalem ya ana ing Ratuwangi, kaping tiga, sang Prabu Jayapakuwan, ing Jumajang ingkang puri, Prabu
Prabu Wesi pareng ika amutrani, Kandhuruwan
alinggih aneng Gunung Ciaya ing enggonira.
Kandhuruwan ika mau amutrani, sanga jalma. Mundhing Bthara kang linggih, adalem aneng Pamijahan Karang.
Ki Santohan Kadirun kang anjeneki desa aran, Eran-eran Ngewre nami, pernaira tapis wiring Pajajaran.
Lurah Bangsa punika ingkang alungguh, ana ing Pagagan, Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira.
kang wulangun, ki Wargakosala, ing Panunukan genahe, sanga iku putrane Ki Kandhuruhan.
Ingkang ana Sundhalarang dalemipun, Sijine kang nama, timansapura jenenge, ingkang dalem ana ing timbangan
Sempokwaja kang agarwa putrinipun, Panji Rababuwana, amiyosi kaputrane, kang kaksih jeng
Nulya gagarwa [iutri saking raja Galuh, sri Praman ika, anuli miyos
Susunan, Medalagung ingkang miyos, putra nama Susunan Raja Malaka.
katelah ing ngendher, Dupi garwa Siliwangi kang anama.
Rara Siluman miyosi putra pipitu, abangsa lelembut, ki Sangulara namane, iya iku kang limunan ing Tunjungbang.
Ki Dhiriwengi ing Ragan manggene lungguh, ki Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba.
Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh, ki Daluwengi ingkang, ing
Mundhingsari kapindho Yang Sumur Agung, ping telu kang nama, sangyang Wirun paparabe, mau Sumur Agung nuli puputra.
Sangiyang Widaya anenggih ing namanipun, kang neng
buwana bala, ki Wanabaya linggihe, Prabu Wanabaya nulya puputra.
Linggawayang turun-tumurun, puputra Sri Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra.
Lan Sangyang Panengah ingkang muwah adhinipun, ingkang
Bandhung linggihe, Sangyang topasri lan Sangyang Babak panyarang.
ing putrinipun, iku Gedhengrungkang, Tumenggung Suradarmane, Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak.
Kalih Ki Kartamnggala iya iku, dupi Ki Gedhengrungka, apuputra ing name, Dhipati Manggala nuli
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing Pakuwan adhi, lan Susunan Wanaperi ing Talaga.
Wanaperi apuputra, Sunan Parung ingkang nami, dupi Yang Linggapakuwan, jujuluk Maraja tunggilipun, nuli puputra punika, Mundhingjaya
Dhipati Ukur tuwa, nuli putra papat nami, Ukur Ngoradhipati, kalawan Santohan iku, lan santohan Urureng, lan Raden Sobanumitadi, ingkang gagarwa iku maring puranira.
Ki Dipati Kungkang ika, nyi Gedhengkulan ika, nyi Gedhengkulan
dupi putra Siliwangi, ingkang miyos saking ampiyan punika.
iki, ing Gunung Licin linggih, amiyosi putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra.
Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda Wayangsari, ika paparabing putra, kang Suhunan Ciptalewi, ing Kawungngora dalemneki, Ciptalewi putra tetelu, sijine ingkang nama,
ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.
Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara Resik Putih,
Tunggabuwana, ing Wedhanglarang alinggih, kapat ki Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika.
Sedhawati, Sedhawati puputra wau, anana Yang Medhang, Yang Medhang nuli sisiwi, ingkang nama Susunan ing Pajengan.
Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji,
putrane ki kuwu, nama Kantanalarang, anuli miyos putrane, ingkang
Kalih istri nyi Rakungwati ya ikut, dadya Cakrabuwana, katelah kaji namane, Abdul iman kalawan Arya Lumajang.
Lan kang nama Pangeran Gagak Lumayung, ngamandhing Pakuwan, manpet pajeg ing trasine, sabab dening cinandhak ing Arya Lumajang.
Rara Santang wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane, Syeh Hidayatulah kalawan Syeh
Dadi akeh kang manjing Islam aguru, ing wong cilik tuwis menak, barungah sadayane, Wali Jati kang katubturan akramat.
Putri bungsune Siliwangi iku, sang putri Layaran, masih cilik den kekentel, ingkang nama Siliwangi sebenernya.
Den patiten sajeg ana wali iku, ilang ing guriyang, Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal.
saking wuri suku awarni buntut, nalosor nangcep ing andhap, narik maring sapta burine, pan tinarik ing buntutira priyangga.
Ora pranti ana teja kaya iku, apa manusa bathara, anyala wadi katingale, den agelis padha rujagen denira.
puniku, ucapen denira, tangtu waluya jasade, adan patih napal sadat sadhapurnya.
Padha Islam nulya waluya wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus sejen agama.
Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone, prene kena age juputen den enggal.
Wusing merad lalis Prabu Siliarum, ing Pakuwan tan ana, kang kari amung bupatine, kang sapalih
marmanipun katulus alaki rabi, aneng jabaning kutha.
Jaba kutha kutha Pakuwan den apti, inggistrenan dening wong sadhomas, sinebut ing pangasrine, iku
jenenge, olih laki wong agung, Bimalarang ingkang pranami, tumuli puputra, Sri Jampang pan mau, ika sang putri
iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun agagarwa, Inten Kadhaton
puputra roro, Sangyang Sarepan Agung, lan Maraja Cipta kang linggoh, ing Galuh apuputra, Santohan Kolelet nuli sisiwi, kyai Gedheng utama.
Kyai Ajeng nama Amongragi, nulya puputra kyai Wiranaga, Kabolotan ing pernahe,
Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira.
Isi maksud ingkang wigatos ing Surat Al-Faatihah : Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah, kados kasebut ing ngandhap punika :
3. Angger- angger Hukum lan Pernatan- pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan
ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu, tirtanirwala, mahosadi, kawasanan, kawaspadan, kawicaksanaan, sastracetha, utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten anguthuh melik anggendhong lali, margi saking
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas), tuwin amuntu ilining rahsa, dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih.
kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing wijiling napas (lebet wedaling napas), kalihan angeningaken (ambeningaken) paningal, sebab paningal punika kadadosan saking rahsa.
Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados
prakawis, sinirika cidra lan pitenah, yèku warah kapisané, kaping kalih puniku, dyan sentana ywa dèn alingi, sagung tumindak lupa winastanan luput, ping tiga ywa mawang kadang, pangadilan jinejegna kanthi titi, tan pilih-pilih
mundhut putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing
suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel padhanging prana nebihken bebendu, nuntun
11. Lamun sumanggem tanduking gati, dipun éling niyat kang utama, pinurih saged rampungé, tékad
ngucirèng ngayuda, andhepipis ndhelik winengku raos jrih, nilaraken palagan.
12. Panjangka kang dadya lenging ati, antepana minangka ubaya, pinétang utang èstinè, lamun maksih linuru, kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng
kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora wegah, angugemi pakaryan kanthi permati,
pepénginané, tan kablithuk pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging mugen manunggal genah kang
wah malih pangwasa, nanging mamak wawatesé, tan darbya raos rigung, kanthi nranyak ngrabasa gahi, nyahak wewenanging lyan kécalan pakéwuh, kang dèn bujung pakareman, watanira suker tan béda wewerri, buteng ribeng krodhanya.
16. Paran nggènira nyepeng sumangi, setya tuhu bekti mring Hyang Murba, ywa cidra gung pepecehé, prancana tan dèn ugung, temah ndadra misésa wathi, tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu, tilar salir manah sonta, kusung-kusung kemrungsung kécalan santi, angulari papaka.
17. Dipun tlatèn samya angulari, murih dadya manuswa bisama, ywa gampil mupus tekadé, ywan rumpil lampahipun, upayanen kanthi sasmreti,
18. Menggah tuduh ingkang gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi wigati, susmaya prabaning Hyang abyor cahya kitu, kang anecep
mring pranamya, angulati bebener ingkang nayadhi, tumus dugèng dalaha.
pranamèng kapi wruh rukem kayungyun, lupa upasing walika, ngindhik-indhik pamrihé
tindakira, kang dèn uja tan liya dityasmaraji, rongèh tansah walisah.
23. Wawaler tumrap sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati sapa baé, dhadasar badan lugu, dupèh èdi ngelam-elami, kasukan kang binujung atilar pakéwuh, tan mangabisatya mring raka,
25. Nora béda waler ingkang sami, tumrap priya kang wus balé wisma, burusa lair batiné, asisipat memengku, lubèr ing sih sarwi ngayomi, dadya gapiting braya ywa mingkuh pakéwuh, pantang pepes batosira, lamun manggya kèh sambé-kalaning margi, jroning gesang punika.
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima mangabiwadha, garwanira dèn papanken rowang padmi, kanem mardawèng budya.
27. Poma-poma kenceng dèn cepengi, traping laku minongka manggala, catur wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti, dwipangga datan kéguh saguh kang ginayuh, brekiti ing sregepira, siyang-ratri makarya tan wènten sepi, swawi dipun tuladha.
28. Aywa pisan cidra ing prajangji, tilar garwa kapéncut ing liya, awit awon pinanggihé, manah gampil kayungyun,
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja miwah basuki, sumrambah tedhak-turun sapawingkingipun,
samakéyan sasolahé, kudu unggul binuru, nora ngétang katala sami, lumuh lamun prawadha
émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin, misésa palimirma miwah paring bendu, dé manuswa iku sapa, kumawani
trepira, ing kawurya pranama adamel tuni, katiwang ing papaka.
36. Èmperipun kendhali turanggi, dipun trapken jroning cangkemira, sanadyan alit wujudé, ywan pinekak satuhu, temah gampil dèn
wisa wisaya aniniwasi, surata siya-siya.
39. Klawan ilat padha muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi
41. Lir kusara mrentul wanci énjing, sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang nguripi, makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu, nètèsken sarkara soba, sarasati
mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung anggigirisi, waged
43. Kang wasisdha tansah angulati, mring bebener wucaling bremana, sinartan manah kang sarjé, kasantyan kang
45. Pan wus langkep lingkabing pramodi, menggah warah cidra lan pitenah, dipun ening panampiné, lebetna manjing kalbu, dimèn menep jro sarasati,
dhasdhi langut, langet langkananing lana, leng lumingling ngluluri pranamya dhani, ngulari rèh sampurna.
46. Mangkya dungkap warah kaping kalih, ywa ngalingi luputing sentana, awit ageng durakané, babasan ngingu-
Lamun ginadhuh wisésa, aywa gampil atilar silastuti, sanadyan tumrah ing bandhu, pakeken datan
wisésa wuru, nora idhep mring dadalan, muksapada kang linari.
55. Masiya maksih sudara, nanging remen miyala sasing janmi, becik tinerapan siku, dinendha sawatara, ingkang murwat klayan kalepatanipun, pamurih
brukut, wus datan kawistara, mongka sutra ingkang kinarya salimut, tetep dugi titi mangsa, kinuswa gandaning pati.
sagendhingnya, tyang alit tan ana wani.
58. Awasna pamawasira, wirahsané bebener duk inguni, basan
ingkang prama, nora gingsir kalindhih sagung pamrih, ngudi cantya aji mumpung, sentana dadya bala, tan nayuti sanadyanta tindak luput, binari
61. Pan wus jamaking manuswa, lamun mukti padatan dadya lali, mring pangwasa kapiluyu, ical landheping rahsa, andrawili kasukan ingkang
sisiping tumanduk, nadyanta alit kéwala, bisa akarya
béda-béda, wus samesthi kang lepat pinaring bendu, dadya pangungsèn sanyata, tumrap kang sami andasih.
68. Becik lamun paramarta, sung apura kawula ingkang lali, niyak gegebengan luhur, wus mratobat sanyata, nanging baya aywa kalimput ing semu, katalya ing
prakawis, nora nilarken papacuh, ambuburu angkara, dupèh lagya ginadhuhan sendhang madu, mring
panglawung, dupèh sanès sentana, iku dudu wawantuning pangrèh luhur, luput winastan waskitha, kekeling kang dipunnèni.
77. Aywa nganti atatawing, ngandelken kadang sentana, dupèh maksih dharah dhéwé, nanging pasemoning nitya, tan
nora untung rinaketan, bisa dadi kajalomprong, angajak-ajak sangsara, tiwas tuwas
83. Lamun ngrentahken paparing, kukucah gung kamirahan, jroning tyas adil kang dumon, nora mawang béda-béda, dharah
garjita, patitis salir pepunton, nora kawuh ing pangrasa, tulya kujanapapa, sung kawiryan maring bandhu, mongka lengka twasanira.
85. Dyan sanès darbé kawanin,
88. Kalamun datan sawawi, bisa mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès trah ngawirya, becik lamun rumasa, ngembat wisésa tan saguh, milaur mundur kéwala.
89. Dipun émut aja dumi, lagya darbé pangawasa, dériti marang sakèhing wong, nanging sanak-kadangira, dèn papanken ing ngarsa, mongka tan pengkuh ing kéwuh, makarya nora kawaba.
wisésa, aywa mawang sentana, kawanin suba tan sengkung, iku dinadya pramoda.
92. Boten lingsem ing durniti, jirèh ingangkat kretyawan, lenggah twijara tyang parnoh, pandhir dinadya pangarsa, pingging sinuba dwija, ngangsu kawruh mring tyang blilu, mung krana maksih sentana.
wisésa, praja dadya puwara, garwakara sugih galu, kang nandhang wong sanagara.
101. Nandukna bebener ugi, boten kénging kawa-kawa, tan mingkuh saking
maksih bandhu, nging pradana pangawruhnya.
105. Miyat sudraning sasami, marma manah tinarbuka, thukul welas tan pitakon, maksih kèmbèt apa liya, iku nora prayoga, becik legawa tutulung, lila mardawa ing budya.
106. Wageda dadya palupi, jumbuh turasing ngawirya, nuhoni
janma paramatatya, madhangi kang puru-puru, ngruwat sanggyaning piroga.
107. Lakon jaman kalasrenggi, trékahé tiyang
kayungyun arta, wengis mamalak ing pémut, suthik nilingken wasita.
109. Mengker mangsa danawa ji, maksih tilar wawantunya, tan gampil luntur winasoh, santun ingkang baureksa, tindakira tan béda, srakah kethaha lestantun, ngungumbar
Saking iring wétan semi, muncar-muncar poladannya, nging paéka kang dèn gémbol, ngimpun-impun sanggya mitra, sarana suka purba, cinegah lumawan sampun, ngogak-ogak pangu-wasa.
111. Kinarya kudhung agami, mangka wawaton dèn prusa,
saking jro wewengkon, sudarpa asidikara, wadana ning susmaya, tan mawang kadang satuhu, adil tuwin paramarta.
115. Tyang kang mlarat datan langking, sugih tan mangéran bandha, migati mring sakèhing wong, suthik nenengen sudara, adil sagung prakara, tebih mélik cegah napsu, mungkul mring Hyang Widi-wasa.
116. Wus tan kapéncut ing daging, alus sakelangkung lembat, agal donya datan kamot, sasat Pangéran maraga, ngrucat salir angkara, jro riribed sonya tuhu,
damel rupaking jangka, nora mangathik jana, priha tindak tan kalintu, lepat boten kawistara.
118. Dungkap pungkasing wigati, wawarah
Piwucal catur puniki, prakawis mèt donya brana, kalayan angudi wadon, gegaran wenang misésa, tan luput ginayuha, mring panguwaos gumendhung, sapa wani mancasana.
121. Asring dadya ciri wanci, ingkang lagya amisésa, pongah awawatak rimong, nubruk buron ingkang ringkya, minongka tatadhahnya, makaten tyang alit iku, dèn mangsa nora suwala.
122. Menggah lengkeping kintaki, kacetha pupuh lajengnya, rinumpaka sekar Sinom,
dadi jamaking janma, jro jaman mengeng puniki, ngasil-asil donya brana, raos lingsem wus kawuri, tebih
124. Raos tuwuk tan kadarbya, sasat genthong ingkang ciri, masiya dipun grujuga, toya sablumbang saari, panggah datanpa isi, ngowos-owos maksih suwung, tangèh lamun marema, antuk
tumunten néndra, tan mosik nganti sasasi, kadya lampah tataki, nenedha sacekapipun, nora kaladuk hawa, ngangah-angah jroning budi, béda janma ingkang wuru mring pangwasa.
126. Mangiwut tatandho arta, bikut gènira nalapi, wus ical éwuhing rahsa, prawira datan kadarbi, mamak dhumateng gahi, waton antuk kang dèn bujung, dyan ngrebat uriping lyan,
murba gunging wisésa, kang badal dipun sirnani, songar dupèh tan ana wantun mamada.
128. Remen angalap ruruba, punapa déné upeti, mundhut lebon king punggawa, wah malih kawula sami, pangarem-arem mili, temah
dadi salah kaprah, akarya ngungun ing ati, élok
Pawingking ngundhuh dahana, ingkang ngririsak nagari, karya uraning pranata, tumus gesangirèng dasih, bebener dèn tebihi, wusna samya andon napsu, lupa rèhing prawira, bubujung mulading kapti, praja jugar kawula buyar
133. Prihatos lamun uninga, trékahing umat puniki,
134. Tebih saking asih darma, welas-arsa pan wus sepi, tan éman patining
138. Kalakyan ing jaman ika, tyang sugih remen ngapusi, kang mlarat
sisimpen datan gadhahi, nyebar wiji tangèh angundhuh wohira.
139. Ngombéya maksih dahaga, tatamba panggah
mubaling branta, suthik mirengna papali, nir tuladha sumimpang saking pranata.
uninga, léna linepas jemparing, lamun kena panèn mamala antaka.
144. Poma-poma élingana, kang dadi walering margi, ngombéya ing belikira, ywa nglurug sanès parigi, myang liyan gampil mélik, ngandelken kuwasa-nipun,
lamun remen luru warih, kasengesem mring sendhanging lyan, ngasag-asag sapinanggih, raos èwed wus sepi,
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 74
gelem nalusuri, sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng marang kita, katimbang saka kanca raket kang tansah ngalembana. Awit elinga, panacad iku bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana
sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasuguhan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge enggon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan begja lan kabungahan iku tansah eling, gedhene asung syukur marang kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kajaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilahirake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun, tetulung marang sapadha-padha ning titah, mbengkas kasangsaran,
paseduluran nganti tumekaning jejodhowan iku yen siji lan sijine bisa emong kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen anaa padudon sepisan pindho iku wis
slira lan mawas dhiri iku dadi oboring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih tumraping ngaurip, munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan daksiya marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang
Kawruh lan ilmu pengetahuan iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapake kanggo karaharjaning bebrayan.
ngadhepi sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu.
20. Sok sopoa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe wae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep ngrundel lan grenengan, merga ora
(Kang)jêng Adiluwih (Sunan Kalijaga)
Hyang) Suksma Yang Luhur, (patut menjadi) nama dari Sang Hidup dan nama seluruh semesta.
Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.
Prabu Satmata (Sunan Giri) lantas berkata,
sembah sinembah Allah, ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.
Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang
Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.
Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.
Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena aja suwe, sandhingena Siti Jenar, angling Ki Siti Jenar, sandhingena lawan ingsun, aywa adoh ingsun gawa.
Serat Centhini Jilid I, Pupuh 38 pada 14 dumugi 44. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.
Like this:Like Loading...	SERAT WULANG
panca arsa anedhak, sasampuning malem Jawi, nuju hari respati, arwah gangsal welasipun, Èhé windu sengara, dhestha talu wukunéki wuku
mudha, Sunan Ngelangkungan nenggih, kang tansah ngumbara laya, rahina wengi lumaris, dena bodho kepati, tanpa karya jiwanipun, sedéné tata krama, tembung tembang angluputi,aja ala sirnané sinau
/10/ Basa praya iku ulat, ulat sesumuking ati, asebut nguthuh tur cemplang, nora darbéni prakati, taberi gawé sisip, sugih satru ala nganggur, marengken nalar cekak tan pracaya ing
wong luwih, weruh kelejeming ngélmu, énak dadi wong kompra, anganggoni wuta tuli, sajeg jumleng aji wedhus bébék
sapramila mulkenging, énak dadi bongsa luhur, rineksa kang priyongga, lumintu panggawé becik, aja kari lan anak pu(8)tuning kompra. ibu, kakek, nenek, canggah, waréng dan leluhur
ingkang kasrawung ing gendhing, ponang sekar Maskumambang, ing dalem sepada panjing, aksaranya kagingsir, apan tigang dasa catur,
déné kang sekar Kinanthi, sastra nira pinasthi, kawan dasa langkung wolu, déné kang pada lingsa, pan nenem sajroning pasthi, kang winarna gantya sekar
/1/ sastranira jroning pada panjing, wus tan ginggang wolung dasa gangsal, déné ta padalingsané, kathah
/5/ dalil “Waman ngarafa rabbahu”, lawan “fakat ngarafa napsahu, iku mungguh wewekasé, yekti manungsa iku, lamun waras sarira dhiri, tuhu awas ing suksma, Suksma angsung tuduh, datan kilap mring kawula, saosiké saobah pratingkah puji, kadeling ing wisesa.
rusuh nalutuh nyengit, yén wong busuk tan nariméng warah, mapang ken tulus bodhoné, dudu traping wong luhur, ngalamat dadi wong gembring, tan angsal pangawulan, ing sasoma nyatru, nadyan ana kang
/9/ lamun sisip sinereng kapati, ngumpah-umpah tur déné undhaman, amarga sangking busuké, wong busuk kumprung pengung, tanpa nalar datan wruh ngisin, tuman dadi urakan, ing separanipun, kena pisan luput pisan, yén wong urip arep rumesa ing
/25/ kang sawenéh jalma cupet budi, lamun ana ingkang asih marma, angsung tuduh sepatuté, ing manah asru jumbul, ngrasa pinrih ingkang
/27/ iku mungguh praboting ngaurip, mongka sampun samya kelampahan, salah siji kawigyané, bab tata kramanipun, angawruhi ing sastra Jawi, miwah ing
yén wus rampung pratingkahing budi, ingkang cukul sawabing sastran, dipun gemi pangreksané, basa pangreksa iku, éman
nyudagar, lumuh lumrah tata kramaning wong ngurus, tan kena angambah praja, néng désa dadi waweri. enggan
sinarang déning kaka/n/dang, sagunging wong samya ngipat-ipati, ajember ngethuh tur kepluk, jero ing ngadhem panas, jrih ing karya wedi alelungan
tan luwih sangking manungsa, sihing suksma réh sinung nampik milih, nata prenataning tuwuh, ajaga jejeging rat, namung ngejem
mungkur ing adil olah yén manungsa, panrimané dén becik, iku wajib/ing/ sarat, (ing)kang sampun kaliwat, sarating wong /nga/urip (iki), manungsa salah,
/25/ wus sinrahken (maring) manungsa kang kinarhyan, endi lir ing pinilih, kocap yén manungsa, pujul sangking sasama, pratondha lamun angsal sih, pangkaté ana, kocap ing dalil kadis.
kaluwiyaning hyang kang anéng manungsa, mujijat mungguh nabi, kramat waliolah, mukmin ing rat maunah, istijrat mungguh kumpeni, ingkang sinungan, dudu wong cupet budi.
nora kena, nganggo kinarya, gelem nora ing nglakoni, yén gelem mara,
nora kena tumindak lan wuta mamak, nadyan wong gedhé cilik, éstri miwah lanang, sagung manungsa gesang, wit ingkang samya angsal sih, kinén waspada, ing Hyang kang murbéng bumi.
wuwuh nugra/ha/n sih, sing asih ing raga, raga ingkang (a) karya, tan lyan Hyang Sukanalahi, pujining titah, kunjuk mring ngaras kur (31)si.
November 6, 2007 pada 5:35 am Dian Yahya
om hariyanto….salute gawe sampeyan seng wes nggawe blog iki….btw, yo opo carane muat gambar nang komentar iki? soale aku nduwe poto2 jaman lawas seng tak repro maneh…sopo ngerti iso gawe tombo kangen…..
#punggol - No users found - Trending Hashtags #homebased #eyelashextensions #lash #punggol #singapore #eyelash
Kaping sepindah, …….. nyuwun gunging samodra pangaksami, sa’wetawis wekdal boten sowan ngabyantoro ing ngarso panjenengan sami, …………. amargi saweg dedangir sabin katah suket teki ingkang kedah dibucal.
Kaping kalih, ……. matur nuwun pikantuk ilmu nggulawentah rencang lan ilmu ngingu segawon. Mugi2 saged nambah2 referensi kangge bumbu bebrayan.
Kaping tigo, …….. cekap rumiyin atur kulo, matur nuwun.
Balas	On 16/11/2011 at 18:45 ki GunDUL said: kaping
wong pinter ra duwe iman/Waton sulaya, geger, padu, dreg-udregan, eman/Rumangsane ben ketok kaya pahlawan/Tudhang-tudhing nggebrak meja jelalatan/Pamrihe ketok tenanan/Jebul mung dadi guyonan/Paman, paman, paman Patih Harya Suman/Rakyat bosen weruh wong padha gegeran, eman/Pungkase wong pinter mlebu
kendhat denira mulat Marang priya kang samya liwat. Arum dalu…. Lamun surup surya Ngadi busana katon nglelewa Ing papan sepi… Solah bawane merak ati. Mesam mesem sajak ngalem Adol tresna amung ngupaya boga Nyambung nyawa kanggo sak kulawarga. Arum …
Gawe brantane para Senopati… Nadyan drajate amung batur… Lelewane agawe kuwur… Sarindri… Sarindri… Iku kang dadi asmane… Ora ngira nadyan wanita jiwamu satriya… Ora mingkuh saliring pakewuh… Ora mendha sakehing bebaya… Kabeh …
♦ 3 Comments	Titahing dewa kang pantes dadi tuladha… Nadyan amung anak kusir Nanging jiwane satriya… Sejatine putraning Dewa kang nguwasani padhanging Jagad raya Awit saka kuwasane Brahmana mijil saka Karna Sawijining manungsa kang lahir tanpa dikarepake Tanpa rasa tresna….. Kaanggep memala tumraping negara Dhuh Dewa dewa….. Kali Suci dadi seksi Anggone nyambung nyawa bisane slamet
Posted on September 18, 2015 by tomyarjunanto	Standar
Isinipun: Pangungsêt - Bab Warisanipun Tiyang Jawi - Loterij - Tinangkil - Têtiyang Dhayak saha Tatacaranipun - Kawontênan ing Sêpanyol - Rawuh Dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara - Panglipur Manah - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Pêpêthinganing tiyang punika pinanggih wontên ing kêndêl, kosokwangsulipun, tiyang ingkang jirih, punika sampun botên manggih aji babar pisan.
Ingkang nama kêndêl punika upaminipun, dhatêng kêrêngan, dhatêng ulah wicara, dhatêng baya pakèwêd, ngambah dhatêng papan ingkang sêpên, tuwin sanès-sanèsipun. Inggih sawêg durjana kemawon manawi kêndêl, ugi adamêl giris.
Tiyang kêndêl kêrêngan, punika gadhah panganggêp, bilih mêngsahipun namung katingal kados sêmut, tamtu kemawon mêngsahipun kawon prabawa. Kêndêl dhatêng ulah wicara, wicaranipun badhe sagêd ambônda ginêming liyan. Kêndêl dhatêng baya pakèwêd, badhe dipun singkiri ing kasamaran. Kêndêl ngambah dhatêng papan ingkang sêpên, pinanggihipun:
wau sajak sarwa rampung dening tindakipun piyambak. Manawi makatên, sanadyan kabatosan pisan, ugi prêlu sangu kêkêndêlan. Cocogipun ing pasaksèn kawarsita makatên: Wong iku tumêkane ing ngalam donya dhewekan, mula baline iya tanpa rowang.
Manawi ngèngêti warsita ingkang kados makatên punika lajêng ngagêngakên manah, dene tiyang punika pancèn sampun dhêdhasar kêkêndêlan, nyatanipun nalika dhatêng inggih tanpa kônca, pancènipun manawi wangsul inggih kantun ngijlig kemawon.
Nanging mangke rumiyin, sampun lajêng enggal-enggal badhe kondur, kêdah dipun ungsêt rumiyin, ingatasing kêkêndêlan bab punika ragi ngosokwangsul, pundi ingkang katingal kêndêl, inggih malah jirih, awit kêkêndêlanipun wau sajatosipun tansah mawa rowang, kados ta anak bojo dados rowang, dalah bôndha pisan inggih dados rowang, tandhanipun tiyang ingkang tinêngga ing bôndha lajêng rumaos byar padhang, tuwin kêndêlipun inggih sampun kenging dipun tohi, sanadyan ngudia kasampurnan pisan inggih sagêd bablas (panganggêpipun), nanging sarêng koncatan bôndha lajêng jirih, pêtêngipun pêt-pêtan. Dados manawi makatên rak cêtha, pun rowang tansah kêcangking, botên cocog kalihan kajêngipun tanpa rowang.
Wontên malih bedaning pranataning ukum pêkih bab punika (bab: Na) kalihan ngadat tatacara Jawi ingkang pêrlu kula aturakên.
Yèn wontên tiyang pêjah, atilar anak lan putu saking anak ingkang ngrumiyini pêjah, punika miturut
Nanging yèn miturut ngadat tatacara Jawi pun putu wau anggêntosi anak ingkang ngrumiyini pêjah, liripun: anampèni bageaning bapa utawi biyungipun, botên praduli anak ingkang ngrumiyini pêjah wau jalêr punapa èstri.
Upami: A pêjah tilar anak 3 lan putu 5 saking anak satunggal ingkang ngrumiyini pêjah.
Yèn makatên punika warisanipun kabage dados 4. Anak 3 ingkang têksih gêsang angsal nyatunggal bagean, dene putu 5 angsal satunggal bagean minôngka sulihipun anak satunggal ingkang ngrumiyini pêjah.
Kados anggèn kula ngaturi conto-conto tumraping bab: Na, inggih cêkap samantên kemawon.
Ca: Ingkang kapetang barang warisan punika barang ingkang kadospundi.
Miturut pranataning ukum pêkih ingkang kapetang barang warisan punika ingkang têksih dados gadhahanipun ingkang pêjah ing rikala sangating pêjahipun. Sadaya barang ingkang sampun kasukakakên ing anak punika botên kapetang warisan. Nyênyukani makatên punika kawastanan hibah.
Miturut tatacara Jawi sampun kalimrah anak punika yèn sampun semah, lajêng dipun griyakakên piyambak, dipun sukani griya tuwin pêkarangan, tur kadhang dipun sukani sabin pisan, tiyang ing dhusun anggènipun mastani: dipun pisah, utawi dipun pêncarakên.
Nyênyukani dhatêng anak makatên punika panganggêpipun tiyang Jawi sampun kapetang mandum warisan, pramila ugi sok winastan: maris, utawi marisakên. Sarta ugi kalimrah: yèn anak ingkang sêpuh-sêpuh sampun sami dipun sêsukani griya tuwin pakarangan piyambak-piyambak, griya tuwin pakarangan ingkang dipun ênggèni tiyang sêpuh punika botên susah mawi dipun têrangakên, sintên-sintên sampun sami mangrêtos: ingkang badhe anggadhahi pun ragil, utawi anak ingkang ênèm-ênèm ingkang dèrèng dipun griyakakên piyambak. Anak ingkang sêpuh-sêpuh sampun botên kenging ngucik. Makatên kawontênanipun ing Tlacap, ing Banyumas, ing Kudus.
Nanging yèn miturut ukum pêkih: griya tuwin pakarangan ingkang têksih dipun ênggèni punika ingkang dados warisan, ingkang sampun dipun sukakakên kala têksih gêsang punika nama sampun kahibahakên, [ka...]
[...hibahakên,] botên kenging kaucik dhatêng anak ingkang dèrèng angsal pawèwèh.
Wau kula sampun matur: yèn miturut panganggêpipun tiyang Jawi: ingkang dipun sukakakên dhatêng anak ingkang kapêncarakên punika minôngka bageanipun, kawastanan: sampun kawarisakên. Wondene ingkang têksih dipun kuwasani tiyang sêpuh piyambak punika minôngka badhe bageanipun ragil, utawi anak-anak ingkang dèrèng dipun sêsukani. Ingkang sampun dipun sêsukani botên kenging alitipun ngraosi, utawi agêngipun angucik. Kajawi yèn ingkang têksih dipun kuwasani punika langkung kathah sangêt, ngantos botên timbang ajinipun kalihan bageanipun ingkang sêpuh-sêpuh.
Yèn makatên, lajêng ingkang dèrèng angsal bagean wau dipun bagei rumiyin ingkang murwat kalihan ingkang sampun katampi dhatêng kakang-kakangipun, tirahanipun kabage radin. Dados ing ngriki cêtha sangêt: pranataning pêkih, bab punika kosokwangsul kalihan ngadat tatacara Jawi.
Mirid saking kawontênan-kawontênan ingkang kula aturakên punika kados wontêning pranatan enggal punika pantês kita tanggapi kalayan bingahing manah. Sabab wiwit tanggal 1 April punika badhenipun sadaya pitakèn-pitakèn ingkang gêgayutan kalihan bab warisan kados ingkang kasêbat ing aksara: Ha, Na, Ca, lan Ra: ing nginggil punika, yèn dados pabên, ingkang wênang mutus pradata landrad, môngka ingkang dados [dado...]
--- [404] ---
paugêraning pangadilanipun pradata landrad punika: ngadat lan tatacaranipun tiyang pribumi,§ Tatapraja Indhiya (Indische Staatsregeling) bab 131 (2 b) (6). pramila kenging kaajêng-ajêng putusanipun badhe langkung mathuk lan marêmakên tumraping kita bôngsa Jawi tinimbang putusaning rad agami.
Wusana panuwun kula, yèn wontên ingkang kagungan kupiya bab punika, kaparênga maringi jalèntrèhaning kupiya wau dhatêng kula ingkang pratela, sagêda angindhakakên kupiya kula. Yèn rêdhaksi marêngakên, kangalamatana dhatêng rêdhaksi Kajawèn. Utawi kaêwrata ing Kajawèn.
Wondene yèn rêdhaksi botên marêngakên, kaparênga anêrangakên ngalamat kula ing sangandhaping andharan punika.
Bokmanawi ing ngriki wontên ingkang ragi kirang dhamang dhatêng têrangipun têmbung inggil punika, malah sagêd ugi wontên ingkang dèrèng nate mirêng babarpisan, amargi têmbung wau kanggenipun pancèn inggih awis-awis. Mirid gumêlaring kawontênanipun ingkang kula sumêrêpi, ingkang kawastanan tinangkil punika, manawi saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana miyos dhumatêng ing tratag rambat utawi pagêlaran, sapunika nama bangsal sasana sumewa, ingkang wujudipun kados ingkang kacêtha ing gambar punika, ing nglêbêtipun wontên griya bangsal alit, wangun kampung mawi payon kaca, baturing bangsal wau saking ngandhap dumugi ing jrambah, inggilipun langkung samètêr. Wontên ingkang nyariyosakên bangsal wau kalêbêt bangsal pusaka, bêktan saking kraton Kartasura, ngantos dumugi samangke lastari kagêm palênggahan dalêm ingkang sinuhun manawi lênggah tinangkil.
Ngadat ingkang sampun kalampahan, ugêr sampeyan dalêm miyos tinangkil, tamtu badhe andhawuhakên prakawis ingkang wigatos, kados ta upaminipun: anjumênêngakan kangjêng gusti pangeran adipati anom, kangjêng ratu, pangeran putra, pangeran santana, nêtêpakên pêpatih dalêm, kolonèl komandhaning prajurit dalêm, pangulu dalêm, tuwin sanèsipun ingkang dados kaparênging karsa dalêm. Mila para abdi dalêm jawi lêbêt inggih kadhawuhan sami sowan pêpak, punika ugi kenging kawastanan pasowanan: tinangkil.
Ingkang sampun kalampahan wongsal-wangsul, punapa sampun dados tata ngadating kraton, punapa kadospundi, kula dèrèng mangrêtos: inggih punika bilih ingkang sinuhun lênggah tinangkil, punika manawi sampun andhawuhakên punapa ingkang dados kaparênging karsa dalêm, sasampuning kèndêl sawatawis saha sampun badhe jêngkar, tamtu mawi andangu rumiyin dhumatêng pêpatih dalêm makatên: iki môngsa pira. Kali-kali kapriye, bocah tani lagi apa. Sasampunipun pêpatih dalêm munjuk ngaturi katrangan sacêkapipun, sampeyan dalêm ingkang sinuhun lajêng jêngkar kondur angadhaton. Para ingkang sami sumewa ugi lajêng bibaran asowang-sowangan. Makatên katranganipun ingkang nama tinangkil miturut gumêlaring kawontênanipun. Upami wontên
pangagêng kampung, saha badhe pangantèn jalêr èstri sami kêmpal, prêlu nêksèni dhauping pangantèn. Karamean dipun bikak dening têtiyang jalêr sakawan saha tiyang èstri sakawan ingkang sêpuh piyambak. Dene caranipun ambikak karamean makatên:
Tiyang jalêr sakawan wau ngadêg, nyêlupakên lading wontên ing kobokan ing sirah maesa, ingkang dipun sadhiyakakên ing ngriku, saha nglèlètakên rah wau dhatêng bathuk, gulu, pundhak, tuwin wêtêngipun pangantèn.
Sasampunipun makatên, têtiyang jalêr wau linggih, saha têtiyang èstri sakawan ingkang kasêbut ing nginggil, sami ngadêg, ugi nindakakên kados ingkang sampun dipun êcakakên dening tiyang jalêr sakawan wau. Dangunipun karamean ngantos pintên-pintên dintên.
Wiwit jaman kina makina pêksi punika dipun angge têngêring bêgja utawi cilaka. Dene pêksi ingkang gadhah kasiyat kados makatên punika wolu cacahipun. Ingkang agêng piyambak dayanipun inggih punika pêksi andang, warninipun kadosdene alap-alap.
Miturut kapitadosanipun têtiyang ngriku, pêksi andang punika sajatosipun tiyang ingkang anglangkungi kasêktènipun, sanès pêksi, manggèn wontên ing langit. Manawi andang wau tumurun ing ngarcapada, lajêng dados pêksi.
Manawi têtiyang Dhayak badhe bidhal pêrang, babad wana, kêkesahan, saha sasaminipun, mêsthi ngêntosi sasmitaning pêksi andang. Anggènipun andhatêngakên pêksi wau sarana angêpyurakên sêkul aking kaping 14. Manawi pêksi andang dhatêng, punika pratôndha bilih wancinipun sae. Saupami pêksi andang botên katingal babar pisan, punika têgêsipun: wanci botên sae.
Manawi tiyang Dhayak sawêg kêkesahan saha ing margi sumêrêp pêksi andang ingkang maburipun wontên ing sakiwaning margi, piyambakipun lajêng angatos-atos. Bilih pêksi wau mabur ing satêngêning margi, punika sae. Saupami ingkang kêkesahan malampah mangilèn saha pêksi mabur mangetan, [mange...]
[...tan,] punika têgêsipun kathah sambekala. Anggènipun badhe kêkesahan lajêng dipun sandèkakên.
Tatacara kados ing nginggil, bôngsa Jawi ugi gadhah. Kados ta:
Ha. Manawi wanci dalu wontên pêksi kolik saha tuhu sami sauran, punika têgêsipun badhe wontên pandung.
Na. Ungêling pêksi gagak punika ambêkta ngalamat awon.
Ca. Sintên ingkang dipun dhatêngi pêksi prênjak punika lajêng ngajêng-ajêng tamu.
Manawi kula botên lêpat, Kancil punika ing dêdongengan pundi-pundi kasuwur kathah akalipun. Ingkang gadhah dêdongengan Kancil punika kados pintên bôngsa, dalasan tiyang Dhayak ugi gadhah. Sumôngga kula aturi tuladha sawatawis. Têtiyang Dhayak punika anggènipun mastani Kancil: pêlandhuk.
Ing satunggiling dintên singa barong angundhang-undhangakên dhatêng para sato kewan ing wana makatên: E, para sato kewan kabèh, rèhning ingsun kang dadi narendra ing alas kene, dadi sira kabèh kudu ngabêkti marang ingsun. Sabên dina sira kudu caos bulubêkti marang ingsun. Sing sapa ora miturut marang parentah ingsun, bakal dakgawe karang abang.
Sadaya sato kewan rumaos kèwêdan, badhe miturut rêkaos, badhe ambalela ajrih. Pramila para sato kewan sami ngawontênakên parêpatan. Pun Kancil
Wuluning landhak wau dipun kanthèni sêrat panantang: ingkang suraosipun kados makatên: singa barong kêparat, apa sira ora kulak warta adol prungu, yèn ingsun sajatine jumênêng nata ing alas kene. Ingsun ora trima dene sira wani angaku-aku dadi nata, anggonira kumaki arêp ingsun ilangi. Sira bakal ingsun lunasi, lah kiye (wuluning landhak) wuluningsun, ingsun paringake minôngka panantang. Badhe kasambêtan.
Dumuginipun sapunika wontênipun paprangan ing Sêpanyol taksih rame, nanging ugi wontên sêmunipun raos kêsayahan, namung sarèhning ingkang sami campuh wau tansah santun-sumantun daya, têgêsipun tansah ngangge kêkiyatan enggal, sayah wau namung pinanggih wontên ing pangraos. Tumrap titikan ingkang pinanggih ing kawontênan, kathah papan-papan panggenan ingkang ing ngajêng dipun jagi kanthi kasantosan, ing sapunika sampun katingal sêpên nyênyêt, katingal kados botên wontên kumaranipun. Makatên ugi inggih wiwit wontên raos ingkang angêndhoni, inggih punika tumraping bêbantu bôngsa Aprikah ngrumaosi bilih anggèning biyantu pêrang punika nama nyêkapakên kabêtahaning liyan.
Manawi ngèngêti karisakaning paprangan, punika pinanggihipun namung nuwuhakên wawasan ingkang botên damêl sakecaning manah. Nanging manawi ngèngêti bilih panguwaos punika sarananipun kêdah saking kamurkan, tindak rêrêmpon punika sampun lêrês sadaya, makatên ugi ingkang sami angêmori damêl, inggih sami botên lêpat.
Kados ta ing bab tindakipun Itali tuwin Jêrman anggènipun angêmori damêl, punika mênggahing pamawas, tamtunipun mawa kajêng badhe tumut nêmpil panguwaos, tuwin ingkang dipun têmpil wau panguwaosipun kabangsan, mila adêging pabarisan kabangsan lajêng pinanggih saya santosa. Manawi mirid nalaripun, ingkang sami ambiyantu wau tamtunipun sami ngayom dhatêng panguwaosipun golongan kabangsan, tuwin inggih pancèn nyata pinanggih makatên. Nanging salajêngipun, sarêng campuhipun saya rame, Itali tuwin Jêrman wau kadosdene angganing bubuk angsal êlèng, lajêng tumindak piyambak nilar pangrèhipun golongan kabangsan, ngrumaosi kados nindakakên kabêtahanipun piyambak.
Nanging manawi mirid kawigatosanipun Itali tuwin Jêrman wau, pancèn nyata bilih anggèning ngêmbuli pêrang punika ugi mêngku kasujanan piyambak, awit saupami wadya parentah ingkang kêmoran wadya abrit wau unggul, dayanipun tamtu inggih badhe mrèmèn dhatêng sanès panggenan, saha adhakanipun tumular dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Dados anggèning angêmori damêl wau, sajatosipun ambiyantu nyirêp urubing latu, sampun ngantos
yêktos, tumrap Itali pancèn sawêg birai ulah pêrang, mêntas unggul wontên ing Ngabêsi. Inggih anggèning mêntas unggul ing pêrang punika ingkang adamêl jalaran muntabing kapurunanipun, ngrumaosi mêntas manggih lêlampahan ingkang nyata dados pandadaraning prajurit.
Dene sêsulaking asor unggul, unggulipun kapara pinanggih wontên ing golongan kabangsan, sawêg mirid kawontênaning laladan ingkang gadhah panguwaosing [panguwa...]
--- [409] ---
[...osing] golongan kabangsan sampun wontên kalih pratigan, punika sampun kenging kangge titikan badhe pinanggih ing unggulipun golongan kabangsan. Nanging manawi ngèngêti wulêtipun Madrid, pancèn inggih mêgah-mêgahakên, têka beda têmên kalihan nagari sanès-sanèsipun, sabên dipun têmpuh lajêng bêdhah.
Mênggah nyatanipun, anggèning Madrid taksih wulêt punika, jalaran têtiyangipun sami kêkah ing manah, botên badhe nungkul kalihan sintêna kemawon, beda kalihan kitha-kitha sanès, gampil dipun dhêsêk ing mêngsah, nanging mênggah
têtiyangipun ing sanès-sanès panggenan wau sabên dipun têmpuh ing wadya kabangsan lajêng ambalik tumut anggolong, beda kalihan Madrid, taksih kêncêng tanpa ewah. Prasêtyanipun wadya parentah, aluwung sirna tinimbang nungkul dhatêng mêngsah. Makatên malih saupami Madrid badhe bêdhah, niyatipun badhe dipun sirnakakên rumiyin, dados sanadyan dhawaha ing tanganing golongan kabangsan, sasampuna dados karang abang rumiyin.
Ing sapunika tumrap pamawasipun Inggris dhatêng tindakipun Itali tuwin Jêrman wau, awit tumrapipun Inggris ugi nyamarakên dhatêng laladan ing Lautan Têngah, botên sande manawi golongan kabangsan unggul, badhe adamêl ribêding lampah layaran, mila tumrapipun
ris tansah ngulat-ulatakên. Nanging tumraping golongan kabangsan gêntos nyujanakakên dhatêng Inggris, samôngsa wontên kapal Inggris dipun sapa, kêdah lajêng mangsuli, tuwin samôngsa wontên kapal Inggris pinanggih ambêkta dêdamêl badhe kalêbêtakên dhatêng Bilbao, lajêng badhe dipun bêskup. Sadaya wau sami dados sêsulak sambêting pasulayan.
Garèng : Ambanjurake rêmbuge lagi anu, Truk, tak pikir-pikir kowe kuwi nèk ngomong sok ora mèmpêr. Nyaritakake anggone
karo sêdulure dhewe. Nanging pungkasane kathik nganggo dièmbèl-èmbèli: saka guyub lan rukune mau, nganti ora ngobêrake uwong, lan ora kêna ana apa-apa sêthithik, banjur kanggo cêcaturan. Yak, kowe kuwi ora liya rak mung saka dhêmêne ngala-ala bae.
Petruk : Sing takarani ora ngobêrake uwong, kuwi mangkene upamane: sore-sore kene lagi nglêmbur nyambut gawe, dumadakan tanggane: kulanuwun, sarta banjur mlêbu ngomah. Wêruh kene lagi nyambut gawe kuwi, mêntala-mêntalane pitakon: sawêg nyambut damêl, mas. Tur kene iya wis mangsuli: inggih, malah benjing-enjing kêdah rampung punika. Wèh, inggih repot manawi makatên, môngga, èh, ngandikan-ngandikan sakêdhap. Kenene wong iya Jawa, mêsthine kene iya kapêksa banjur kudu nuruti. Nèk ora, mêngko rak diarani: wong Jawa kakehan roti mêrtega. Mara, apa ngobêrake uwong kuwi jênêngane.
Garèng : Mula iya sok ana sing ora duwe koma-koma,
Truk, adat tatacara Jawa, sing anêmtokake: tamu kudu ditômpa kanthi sumèh, kanthi gêmrapyak, lan sapadhane, ora kêna disalahake, Truk. Sabab, sapa sing wêruh, anggone mara dhayoh dudu wancine mau, jalarane rupa-rupa, kaya ta:
mulane panampane iya kudu kanthi bêcik-bêcik. Utawa: saka bunêking atine ana ing ngomah, êmbuh saka kakehan utang, êmbuh bojone
Petruk : Aku ora nacad adat tatacarane Jawa sing kaya ngono kuwi, mung bae si tamu ambok iya rada koma-koma sêsithik. Kaya ta jam têlu awan, kuwi nèk cara pyayi jarene masane wong ngêluk lambung, hla, kok: kulanuwun, mara tamu, hara, apa ora marakake sêpêt. Ewadene iki ora prêlu digagas dawa-dawa. Saiki anggone sok dhêmên nyatur. Mara, pikirên, wong aku ngurmati
Garèng : Wah, wong sêmbrana, kuwi jênêngane rak priyayi dêlap. Lan urmate kuwi dudu urmat lumrah, nanging urmat ngajak ora agama. Mulane iya mèmpêr yèn banjur dicatur ing tôngga têparo.
Petruk : Lo, kuwi aku mung arêp anêrangake bedane têtanggan Walônda, sanadyan Lônda pranakan, karo têtanggan bangsane dhewe. Nèk têtanggan Walônda, aja manèh sing mung kaya ngono bae, sanadyana dudu akrabe kalakon ana ing dalan: crab crub, sing nganti klêpoh kae, tanggane wêruh, iya ora ambil kêpala pusing. Kajaba bab-bab sing kaya ngono kuwi mau, kêna takunèkake: manggon ana ing kampung priyayi, aku rumasa sênêng, bêtah lan krasan bangêt. Sabab saora-orane omah-omahe ing kono wong apik-apik, kathik dalane aspalan, mulane ing kono iya ora tau sêpi... pulisi. Hla, mêsthi ta, yèn atine têntrêm ayêm.
Garèng : Haiya, ingatase ana ing kono wis kêpenak, wis ayêm atine, ana kok banjur ngalih manèh...
Petruk : Sabab-sababe aku ngalih manèh, ora prêlu takkandhakake, Kang Garèng, nanging saka kono aku banjur ngalih nyang kampung Lônda totok. Ing kono ora jênêng: gang, utawa: lan, nanging: wèh, têgêse: dalan gêdhe. Kampung kono kuwi, ana ing Batawi kene, kalêbu kampung: indhê klas.
Garèng : Wayah, ambok iya kampung klas siji, kathik dicara Landakake barang. Ana ing kono kowe têmtune rada rumasa tuwan bêsar sêthithik.
Petruk : Wiwitane mula iya mêngkono, Kang Garèng,
Garèng : Wayah, iya ora jangji yèn banjur kanggo sênggakan mêngkono. Ora, Truk, kowe mau têka kôndha wiwitane mêngkono, apa suwe-suwene banjur salin salaga.
Petruk : Iya, Kang Garèng. Wiwitane aku mula duwe rumasa gagah kaya: ndara tuwan Lônda gêdhi. Nanging suwe-suwe aku rumasa gagah kaya... slilit.
Petruk : Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng. Nalikane sêdina rong dina, aku durung pati migatèkake kaanane kiwa têngêne omahku. Mulane rumasaku mung kêbak gagah bae. Yèn mulih saka lêlungan, nunggan taksih utawa dhilman, kuwi sang supir utawa si kusir, mêsthi ngajèni bangêt nyang aku utawa Makne Kamprèt, anggone: yah tuwan, yah nyonyah, kuwi iya andharindhil tanpa ana pêdhote, sabab omahe wong andhandhing kathik kinubêng ing omah Lônda gêdhi-gêdhi. Andêlêng kaanane dalan ing ngarêp omah bae, rasaning atine iya wis mantêp bangêt, sabab anêksèni anggone dalan ing kono dijaga lan diupakara bangêt. Dalane ibarate bênjut sêthithik bae, ora watara suwe kuli gumintê iya banjur: grudug, padha têka, prêlu: amopoki, amupuri, amêdhaki, ora lunga-lunga yèn durung bali mêling-mêling kaya maune. Ana bakul, apa manèh dhokar, wani-wani mandhêg ing pinggir dalan sadhela bae, iya banjur: kêthangklung, kêthangklung, ana agèn pulisi têka karo
manthuk-manthuk karo ing batin anggagas mangkene: wèh, kok kêpenak dadi ndara tuwan Lônda gêdhi iki. Omahe brêgas, dalane pradan, kathik jinaga bangêt. Wèh, mula iya mathuk têmênan, paribasan Jawa sing muni
Petruk : Dadi wiwitane aku iya mula rumasa: luhur, mulya, mêthangkring, mêthènthèng, lan êmbuh kêpriye manèh, nanging suwe-suwe kampunge kono tak ênggoni kuwi, rumasaku banjur
Petruk : Wèyèh, wis cêtha bae kathik nganggo dicêthak-cêthakake manèh. Anggonku rumasa mangkono kuwi mau sababe mangkene: Nèk aku arêp gagah-gagahan, macak nganggo pantalon, wèh, kok
canthelan topi, duwèkku sunthi, kana mripat kucing, aku mripat dara, kana dêdêg piadêge gêdhe dhuwur kau mêtêku, kene cilik prêkis.
Garèng : Wèyèh, hla kok apik kowe kabèh.
Petruk : Lo, ora mêngkono, Kang Garèng, aku mung arêp ngandhakake, yèn aku macak cara Lônda kuwi ora mèmpêr-mèmpêra karo tôngga-tanggaku. Brêgasku kuwi mung yèn manganggo cara Jawa dêlês, cêkake sajajar karo tôngga-tanggaku, nanging iya... jongose.
Lare tiga: Sarpan, Sarpin, tuwin
wajib ngucap sukur marang Pangeran, dene pinaringan mripat awas. Mara, apa ora awas mripatku iki, ingatase wit kalapa iki dhuwur bangêt, saka ngisor kene aku bisa wêruh kanthi cêtha kaanane manggar alum kang mantêlung mangalor kae.
Sarpin: Wah, mripatku luwih cêtha manèh, Pan, sabab aku ora mung wêruh manggar kang kok kandhakake mau, malah aku uga sumurup lalêr wilis kang mencok ana ing kono.
Sarkum: Awasmu durung sêpiraa, Pin, mara, apa kowe wêruh, lagi apa lalêre. Mêsthi ora wêruhe. Nèk aku bisa wêruh cêtha. Yaiku lalêre lagi... ngulapi bloboke.
Suratmi nyêpêng gambaripun piyambak, nalika taksih bayi kagendhong ibunipun. Gambar wau katêdahakên dhatêng kancanipun nama Sarintên, kanthi wicantên makatên:
Mas Karta mêntas tumbas sêpatu saking toko, sadumugining griya sarêng dipun cobi malih, sêpatunipun pinanggih
wènèhake uwong. Êngga yèn maido mang tonton sing cêtha.
Guru: Mara, bocah-bocah, padha golèka
Pangagêng praja Pakualaman. Ing tanggal 31 Maart kêpêngkêr, Kangjêng Pangeran Arya Prabu Suryodilogo sampun napak astani prajanjian. Tumindakipun wontên ing gupêrnuran Ngayogya, wanci jam 10, dipun jênêngi ing
Ingkang kacêtha ing gambar, nalika K. P.A. Prabu Suryodilogo rawuh saking nagari Walandi, wontên Tanjungpriok.
Lèpèn ing Bêtawi isi wiji baccil typhus. Miturut papriksanipun Prof. Dinger, sampun nyobi mriksa toya lèpèn ing Bêtawi 20 panggenan, ingriku sami pinanggih isi wiji sêsakit typhus.
Panggêsangan awis ing Jambi. Miturut wartos, wontêning têtumbasan ing Jambi sarwa awis. Arêng sakarung rêgi f 0.90, tigan satunggal 6 sèn, ayam rêgi f 0.90. Blanjaning rencang ngantos f 15.- sawulan. Kuli-kuli ingkang nyambut damêl ing margi f 0.60 sadintên, ewasamantên taksih rêkaos sagêdipun angsal kuli, amargi dados rêbatan mrika-mriki.
Hoofdredacteur Sêdyatama kèndêl. Wontên wartos wiwit tanggal 1 wulan punika, Tuwan A.S. Dwijosaroyo kèndêl saking anggèning dados saroyo Hoofdredacteur Sêdyatama, jalaran botên cocog ing pamanggih directie. Salajêngipun Tuwan A.S. Dwijosaroyo badhe ngêdalakên sêrat kabar basa Jawi. Wêdalipun kaangkah wontên ing tanggal 1 Mei, kasèp-kasèpipun wontên ing tanggal 1 Juli. Sêrat kabar wau badhe ngawontênakên pang
jalaran saking kawontênan, kweekschool ingkang kasêbut nginggil badhe katutup. Tumrap murid klas satunggal sasagêd-sagêd badhe kadèkèk ing Malang utawi Bandung, tumrap murid klas kalih utawi tiga, badhe kalajêngakên dumugi satamatipun.
Landraad ing Ngawi. R. Sugito. Aib. nindakakên padamêlan adjunct jaksa Landraad ing Kêdiri. M. Jumadi Muspan Aib. nindakakên padamêlan
tumrap Cilacap. Ing Cilacap mêntas kawontênakên parêpataning para ingkang wajib, ngrêmbag ing bab badhe mandhaping prabeya momotan tumrap Cilacap, inggih punika tumrap momotan uwos, amargi ing wêkdal punika ing Banyumas panenanipun pantun pinanggih sae, badhe kathah anggèning ngintunakên dhatêng Borneo tuwin Sumatra. Rêgining uwos nindhak 35 sèn ing dalêm sapikulipun.
Mulang para cotho ing sastra. Awit saking ada-adanipun para putri ing Bêtawi, sampun ngêdêgakên pakêmpalan ingkang sêdyanipun nênuntun supados
Thamrin, Gunawan, Suparta tuwin Mr. Maria Ulfah. Pakêmpalan punika sampun nyêbar sêrat ingkang suraosipun supados wontên ingkang ambiyantu dhatêng kamajênganing ada-ada punika. Ing pangangkah sabên kampung wontêna pamulanganipun. Ing sabên murid kawontênakên golongan-golongan piyambak cacah nggangsal wêlas, ing dalêm saminggu angsal wulangan kaping kalih, ing salêbêtipun tiga kawan wulan sampuna sagêd maos tuwin nyêrat. Tumrap tiyang ingkang sagêd maos kenging dados gurunipun, botên pêrlu angsal pangajaran inggil.
Goodyear ngintunakên band. Kawartosakên pabrik Goodyear ing Bogor angindhaki pamêdalipun band jawi tumrap auto, tumrap taun 1936 mindhakipun ngantos tikêl kalih. Ing sapunika nyambutdamêlipun rintên dalu. Panyadenipun ingkang langkung kathah dhatêng Afrika Kidul, wiwit wontên kintunan saking tanah ngriki lajêng sagêd ngawonakên kintunan saking tanah ngamanca.
Botên saèstu ngawontênakên arta nyaprapat sèn. Mirit kawontênanipun ing mangsa punika kintên-kintên badhe botên saèstu kawontênakên arta nyaprapat sèn.
Wit ingkang awoh sawêr. Ing sacêlakipun papan anggêgana ing Kalibantèng Sêmarang, wontên satunggaling wit ingkang kêbak sawêr, ngantos botên wontên tiyang ingkang purun nêgor, rekadayanipun wit wau dipun obori saking ngandhap rumiyin, ing ngriku kathah sawêripun ingkang sami pêjah dhawah, salajêngipun sawêg kenging dipun têgor.
Tatanan panyadean sarêm. Miturut wartos, panyadean sarêm ing Pasuruan ingkang rumiyin namung 6 panggenan, sapunika kaindhakan dados 51. Kintên-kintên tumraping sanès panggenan ugi badhe katindakakên makatên. Papan panyadean ingkang sampun , sagêd ugi kaindhakan dados tikêl sadasa. Kajawi punika ugi dipun sade idêran.
Aneta dipun sêrêg. Wontên wartos, pakabaran ing bab sêsakit pest ing Tênggêr tuwuh ing Nangkajajar, punika lêrêsipun ing Ngadiwana. Ing bab punika anjalari damêl kapitunanipun Hotel ing Nangkajajar, ngantos damêl sandening têtiyang ingkang sami badhe dhatêng ngriku. Ing bab punika Aneta dipun têdhani kapitunan.
Dhukun dipun cêpêng. Sampun dangu kawartosakên, ing Klatèn wontên dhukun ngakên nama Dr. R. M. Purwowasono Hartogh Diponêgoro, dipun suyudi ing tiyang kathah, dhukun wau dipun sêbut dhukun gaib. Sampun sawatawis dintên dhukun ingkang saksat dipun anggêp Pangeran wau dipun cêpêng pulisi wontên ing Purworêjo, amargi nêrak kalêpatan.
Krama ing Karaton. Wontên wartos, benjing wulan Ruwah ngajêng punika, awit saking kaparêng dalêm sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana putri dalêm B.R.A. Haryopanular, katarimakakên R.M.H. Brotodipura, Bupati Anom Secretaris Sasonowilopo, putranipun suwargi B.K.P.H. Pakuningrat. Namung ringkêsan kemawon.
Muhammadiyah, P.P.I. babagan pamulangan, Armenzorg tuwin P.P.A.J.
Ing Cibarusa rêsah sangêt. Ing Cibarusa, Bogor, pinanggih sakalangkung rêsah, ngantos botên cêkap dipun jagi ing veldpolitie kemawon, mila lajêng kawontênakên pajagèn militèr, têtindhih upsir. Saradhadhu-saradhadhu wau lajêng damêl palêrêban wontên antawising Cibarusa kalihan Leuwimalang. Wiwit wulan Januari kêpêngkêr, sampun
wiwit taun punika. Sêrat dhawuh wau mituruti panyuwunipun Hoofdbestuur pakêmpalan guru.
Lumbung darma. Pakêmpalan Muhammadiyah ing Bangkalan ngêdêgakên lumbung darma, pêrlu kangge nampèni dananipun têtiyang ingkang warni wulu pamêdal.
Nyèlèngi ing Postspaarbank. Parentah sampun marêngakên ing bab indhaking simpênan arta ingkang angsal anakan ngantos f 3000.- Tumindakipun wiwit tanggal 1 Mèi ngajêng punika, anakanipun ing dalêm sataun 2.4%.
Lampah anggêgana Moskou-San Francisco. Wontên motor mabur Sovyet 3 ingkang dipun lampahakên dening juru anggêgana Rus ingkang misuwur, bidhal saking Moskou dhatêng Pool lèr, pêrlu kangge nêtêpakên pakèndêlan anggêgana saking Moskou dhatêng San Francisco, ingkang badhe dipun wontênakên dening Ruslan.
Kapal Normandie. Kapal Prancis Normandie ingkang pinanggih agêng piyambak tumrap layaran saking Eropa dhatêng Amerika, sampun malêbêt ing palabuhan Le Havre kanthi ngibarakên pita biru ing sanginggiling tiyang bandera, minangka tandha ingkang unggul piyambak tumrap rikating lampahipun.
Arak-arakan tandha panduwa. Para student ing Joegoslavie ing golongan politiek, sami ngawontênakên arak-arakan wontên ing margi ing Belgrado, wigatosipun sami nglairakên anggèning botên cocog dhatêng Italie. Toko-toko tuwin griya-griya ingkang manjêr bandera Italie ingkang kangge ngurmati ministêr sajawining praja Italie sami dipun balangi sela. Pulisi lajêng ngêmori damêl nyêpêngi têtiyang ingkang sami gadhah tindak makatên punika.
Pogokan ing Straits. Ing Straits, tanah Mêlayu, tuwuh pogokan kuli-kuli ing kabudidayan ngantos 44 kabudidayan. Manawi tumraping tumindakipun pamêdal, botên dipun samarakên, dene ingkang dipun kuwatosakên manawi ngantos mrèmèn dhatêng Malaka. Wadya militèr Inggris nindakakên pajagèn jangkêp sadêdamêlipun, salajêngipun badhe nyirêp. Ingkang pinanggih wontên pogokan, ing Batuarang, Sêlangor, Nêgêri Sêmbilan. Malah wontên ingkang ngantos campuh punapa. Nanging salajêngipun sagêd sirêp, para mogok sampun kathah ingkang sami purun nyambut damêl.
Bêbaya kêluwèn ing Tiongkok. Miturut pawartos, wontênipun bêbaya kêluwèn ing provincie Szechuan sakalangkung sangêt, salêbêtipun 110 taun kêpêngkêr sawêg kêlampahan punika. Tiyang ingkang tiwas ewon, tiyang ingkang kasangsara atusan ewon. Ing provincie ngriku punika ingajêng misuwur panggenaning wos tuwin gandum, nanging ing wêkdal punika kasangsara sangêt. Têtiyangipun ngantos sami nêdha lêmpung, klikaning kajêng tuwin sukêt. Lèpèn-lèpèn tuwin sabin sami sat, têtanêmanipun sami pêjah. Kathah tiyang sami papriman, botên kirang têtiyang ingkang lajêng anjarah-rayah. Gupêrnur ing Liu Hsiang dhawuh dhatêng para saradhadhu supados masrahakên blanjanipun sadintên, badhe kangge mitulungi ingkang sami kasangsaran.
Jendral Chu Ching-lang lajêng tumindak têtulung saha nitipriksa dhatêng papan kasangsaran. Ingkang pinanggih ing Honan Kilèn wontên tiyang 60.000 langkung sami kêluwèn, ingkang sami kêluwèn sadaya 230.000. Têtiyang ing ngriku nyata sami nêdha sukêt, klika tuwin oyod-oyodan, ing ngriku ngantos rêsik botên wontên têtukulan ingkang kumliwêr. Kathah tiyang ingkang pêjah jalaran nêdha bubur glêpung sela. Jendral Chu Ching sabên dintên kêpapag tiyang ewon sami nêdha pitulungan. Miturut papriksan, gêsanging tiyang cêkap 10 sèn sadintên, kêdah tumindak 1/2 wulan.
Kanthi cêkak Sopêlin apitakèn: Kira-kirane apa ora ana wong liya kang ngrungokake.
Sakêdhap sang putri kagungan kuwatos, bilih Dhèsgas nêdya nitipriksa ing sajawining kamar tamu ngriku, ingkang sagêd anjalari kamar pandhêlikanipun sang putri sagêd kadêngangan. Kadospunapa kadadosanipun, saupami sang putri ngantos kasumêrêpan dening tiyang kalih wau, sang
Dhèsgas: Piyambakipun nanggêl, bilih sadaya dhawuh panjênêngan kala minggu ingkang kapêngkêr, dipun tindakakên kanthi têmên-têmên. Sadaya margi ingkang anjog mriki, siyang dalu tansah dipun nganglangi. Pasisir tuwin parangcuri ngriku tansah dipun jagi kêncêng.
Sopêlin: Dhèwèke apa wêruh gubuge wong kang disêbut Brangkar.
Dhèsgas: Botên, sêmunipun botên wontên ingkang sumêrêp gubugipun tiyang wau. Tiyang urutipun pasisir punika kathah gubug gadhahanipun para juru misaya ulam. Nanging...
Sopêlin nyêlani rêmbag makatên: Wis, wis. Aku saiki arêp pitakon bab liya. Kapriye kabare prakara bêngi iki.
Dhèsgas: Kadosdene padatan sadaya margi tuwin pasisir, tansah dipun nganglangi, lan Kaptin Jutle tansah nyadhong dhawuh.
Sopêlin: Saiki kowe kandhaa nyang Jutle, panganglange dalan-dalan lan pasisir kudu saya dikêncêngi. Luwih-luwih
wau kanthi cêkak tuwin saprêlunipun kemawon. Nanging tumrap Lèdhi Blakêne, ingkang tansah mirêngakên, panggalihipun prasaksat kadosdene dipun cocogi ing êri.
Sopêlin anglajêngakên parentahipun makatên: Para prajurit kudu tansah diwanti-wanti aja nganti lena anggone nitipriksa marang wong kang liwat ing kono, ora prêduli apa wong mau mlaku dharatan utawa nênunggang. Luwih-luwih kudu ngulat-ulatake bangêt nyang wong kang dêdêg piadêge gêdhe dhuwur. Aku ora prêlu nêrangake manèh, yèn wong mau wis mêsthi anylamur. Nanging jalaran saka dêdêge kang dhuwur mau, bisane ngumpêtake, mung sarana mlaku wungkuk. Wis ngrêti kowe.
Sopêlin: Yèn ana salah sijining prajurit wêruh wong mônca kaya sing mêntas tak caritakake mau, banjur prajurit loro, kudu diprentahi ngulat-ulatake wong iki. Sing sapa amrangguli wong mônca kang dhuwur iki nanging wusanane banjur ora kawêruhan mênyang ngêndi parane - bakal nômpa paukuman dikisas. Mung wong siji kang kudu enggal-enggal lumayu mrene, lapur nyang aku. Parentahku iki apa wis têrang kabèh.
Sopêlin: Nèk uwis, iya sokur. Saiki kowe tumuli mangkata, lan golèkana Kaptin Jutle, konên nêmoni aku. Saiki uga prentahna supaya panjagan prajurit diwuwuhi. Kajaba iku
kowe kudu wis bali mrene manèh. Wis budhala.
Sasampunipun Dhèsgês lajêng pamit saha kesah saking ngriku.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih salêbêtipun tiyang kêkalih wau sami rêrêmbagan, Lèdhi Blakêne tansah amirêngakên saking kamar pandhêlikanipun. Mirêng parentahipun Sopêlin dhatêng tiyang bawahipun wau, kuwatosing panggalihipun sang putri sakêlangkung-langkung, awit ing ngriku cêtha wela-wela, bilih sadaya wau botên sanès kajawi badhe nyêpêng ingkang raka: Sêr Pèrsi Blakêne, kanthi tindak ingkang julig sangêt, Sêr Blakêne botên tumuntên kacêpêng, namung badhe kaulat-ulatakên kemawon, punika prêlunipun supados para darah ingkang nêdya badhe miruda saking praja Prancis, sarta angêntosi dhatêngipun Saribang, sagêda gadhah pangraos badhe tumuntên linuwaran saking bêbaya, botên mangrêtosa, bilih salêbêtipun Saribang amanggihi para darah wau, papan ing ngriku dipun kêpung wakul binaya mangap dening prajurit pintên-pintên. Jalaran saking punika, lajêng badhe sagêd kadêngangan sanalika anggèning Sêr Blakêne nêdya mitulungi lan angluwari para têtiyang ingkang dipun anggêp mêngsahipun praja Prancis. Mênggah prêlunipun ingkang makatên punika, saupami Sêr Blakêne lajêng kacêpêng saha kapatrapan ukuman punapa mêsthinipun, lajêng ing têmbe kauningan ing praja Inggris, jalaran Sêr Blakêne gadhah dosa agêng tumrap praja Prancis wau, dados Prancis inggih kenging nindakakên kuwajibanipun kanthi saprêlunipun, kanthi sêpên pangaru-birunipun praja Inggris. Badhe kasambêtan.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-
SASI SAPISAN, BAYAR DHISIK. LÊNGGANAN KAJAWÈN LÊLAHANAN.
Tun Sudarsini. Wiyose, layangmu lan cangkrimanmu wis daktampa kalawan sênênging atiku. Dadi bapakmu olèhe dadi lêngganan Kêjawèn wiwit taun 1926, wah ya wis lawas bangêt, nganti lumutên. Sokur Tun, yèn kowe saiki luwih sênêng maca T.B. sakuwise disalini aksara latin. Tun, aku durung tau nyang Batam, dadi kang dikandhakake kancamu iku seje.
Muchamad Dawami Parit. Wah, bungahku tanpa upama, kowe kirim layang manèh nyang aku. Batangane cangkriman Maart bênêr kabèh, lan cangkrimanmu liya dina bakal dipacak. Besuk manèh yèn ngirimi cangkriman, batangane uga kirimna sisan. Sadurung lan sauwise taktrima bangêt.
Buntarta Sêmarang. Wis lawas bangêt kowe ora ngirimi layang nyang ibumu. Wah sênêngku barêng aku tampa layangmu lan karanganmau manèh.
Sarjono Surakarta. Bangêt andadèkake sênêngku, kowe mêrlokake nglayangi aku lan awèh slamêt ngalih nyang Gang Bungur, lan saka pamujimu aku ing omah anyar iki krasa sênêng bangêt. Sarjono, sanajan kowe ora langganan T.B., nanging yèn arêp ngisèni karangan T.B., iya kêna bae.
Sri Surnarni Sêmarang. Layang wis daktampa, daktrima bangêt. Sing tabêri anggonmu sinau, kaya sing uwis kêlakon.
Saharja Surabaya. Aku wis nampa layangmu sarta karanganmu, bangêt panrimaku. Ananging aja dadi atimu, karanganmu ora bisa dipacak, awit wis kaprah. Aja gêla atimu uga, gawea karangan manèh, wis lumrahe kanggo sinau.
Ismaji Sudarso Ngayogya. Bungahku tanpa upama, tampa layang sarta lêlucon saka kowe. Mula ya ora akèh layang sing saka Ngayogya. O, Ismaji, saupama kowe bisa têka nyang omahe Bu Mar, wis mêsthi daktampa kêlawan sênênging atiku lan manèh prêkara suguhan, aja kuwatir, ora ketang mung wedang sacangkir tur... adhêm. Ya besuk taksuguhi, sing ing kutha Bêtawi bekend bangêt, yaiku gadho-gadho lan asinan. Asinan iki yèn kowe nêmbe kêpêthuk sapisan pindho, ya ora enak, cêmplang, nanging yèn kaping-kaping, banjur dadi karêman.
Suwargadi Kudus. Aku wis nampa layangmu sarta karanganmu, andadèkake bungahku. Ananging aja gêla atimu; karanganmu ora bisa dipacak, gawea manèh sing luwih apik.
Sukati Wonosobo. Uran-uranmu wis daktampa, liya dina bae, yèn ana papan bakal kapacak.
Nyuharsijah Sêmarang lan Sumarsih. Layangmu anêpungake karo Bu Mar, aku wis nampa, ora liya bangêt panrimakyu. Sumarsih,
layangmu, awit ibumu babar pisan ora rumasa nampa layangmu. Aku kagèt bangêt, barêng tampa layang kang
dakdhudhahi, kabèh layang-layang lawas dakwacani, nanging layangmu sing dhisik mêksa ora ana. Dene anggone bab "olah-olah" diêmot, iku saka panjaluke bocah-bocah, sing njaluk luwih saka sèkêt, dadi aku kapêksa macak bab "olah-olah" sawatara sing gampangan bae. Sri, aku bungah bangêt, kowe mêrlokakae ngirimi layang nyang Bu Mar, nanging yèn kowe nganti nyêgah luwe 13 dina ya aluwung ora bae, aku ora sênêng yèn krungu mangkono iku, dadi ngirimana layang, yèn pinuju ombèr bae.
R.M. Suleman Purbolinggo. Siti Sudaryati Jêmbêr, Sumantinah Surakarta. Layangmu kang nandhakake bungahmu T.B. disalini aksara latin wis daktampa kêlawan sênênging atiku. Sumantinah, yèn kowe arêp milu urun-urun ngisèni T.B. ya bêcik, sing padha kêrêp nglayangi ibumu.
Ing jamane saiki, bocah wadon isih cilik wis padha bisa olah-olah. Sinaune mau ana kang ana pamulangan, ana kang sinau ana ngomahe dhewe.
Bêja bangêt wong duwe anak wadon ing jaman saiki, isih cilik bae wis bisa ngolah-olahake bapakne.
Kang kacêtha ing gambar iki, bocah-bocah kang padha sinau olah-olah ana ing pamulangan.
Havermout 7 sendhok dhahar, gula pasir sing wis alus 5 sendhok dhahar, glêpung gandum 4 sendhok dhahar, mêrtega 4 sendhok dhahar.
Gula lan mêrtega kaubêg nganti putih, havermout lan gandum banjur kacampurake. Yèn kabèh wis amor rata banjur kalètrèk ing loyang kang wis diusar-usari mêrtega, nuli kabakar. Yèn wis matêng diirisi dawane kira-kira 4 cm, ambane 2 cm, banjur kabakar manèh samatênge.
Glêpung gandum 1 pun, mêrtega 1/2 pun, kuning êndhog 1, banyu 1/2 gêlas, anggur madera 1 gêlas cilik, uyah sacukupe. Iku kabèh diulêt dadi siji nganti rata, dhisike glêpung karo êndhog, banjur mêrtega, nuli madera lan uyahe kacampurake. Yèn wis rata nuli digiling-giling, digawe rupa krakêling, dhuwur diusar-usari êndhog, nuli dibakar ing pan samatênge.
traos, asêm sakêdhik, kluwak ingkang sampun dipun oncèki 2 iji. Laos, sarêm, kêtumbar, traos, kunir kluwak kaulêg ngantos lêmbat. Brambang, bawang, lombok dipun gangsa ing lisah. Ulêg-ulêgan bumbu lajêng kacêmplungakên, dipun udhêg-udhêg ngantos amor, lajêng dipun santêni 2 cangkir dipun sukani salam lan gêndhis jawi sakêdhik, sarta dagingipun kacêmplungakên, dipun godhog ngantos matêng. Ingkang
Anuju sawijining dina ana sawijining pangeran tindak-tindak liwat ing pakunjaran ing kutha kang isih dadi bawahe pangeran mau. Ora antara suwe kêpêthuk pêsakitan lima kang sikile dirante, padha arêp nyambut gawe. Wong lima mau kadhawuhan mandhêg ing ngarsane, didangu saka siji, kapriye sababe dene nganti kalêbokake ing kunjara.
Wong ukuman kang nomêr siji matur, manawa dhèwèke ora rumasa nglakoni kaluputan, nanging saking pintêre gunême sêksi palsu, dhèwèke kadakwa sarta banjur dikunjara.
Pêsakitan kang nomêr loro matur, yèn dhèwèke olèhe dilêbokake ing kunjara sabab saka Presiden Landraad sêngit karo dhèwèke.
Pêsakitan kang nomêr têlu matur, yèn dhèwèke babar pisan ore anduwèni kaluputan, nanging saking sêngite tangga-tanggane nyang dhèwèke, banjur kadakwa matèni uwong, lan saking pintêre gawer bukti palsu, pêsakitan mau banjur dikunjara.
Pêsakitan kang nomêr papat matur, yèn dhèwèke uga ora duwe kaluputan, nanging banjur kadakwa gawe dhuwit palsu.
Wong ukuman papat mau, kang wis didangu sababe, banjur padha nyuwun pangapura, supaya diluwari saka kunjara.
Pangeran nuli andangu pêsakitan kang nomêr lima: "Genea kowe ana ing kene?"
Ach, kula punika madosi dhompèt arta, lan sarèhning kula punika rumaos lêpat, kula ajrih nyuwun dipun luwari saking kunjara.
Pangeran nuli ngandika manèh: "O, yèn mêngkono kowe ora pantês bêbarêngan karo wong-wong papat kuwi sing jarene padha ora duwe kaluputan."
Pangeran mau nuli nimbali cipier sarta ngandika mangkene: "Wong iki rantene uculana, lan konên lunga. Sabab dhèwèke ngomong têrus-têrang, ora mukir, mulane saiki takluwari saka kunjara."
Nuwun wiyosipun kula pun Waluya. Bu, kula bingah sangêt, dene "Taman Bocah" dipun gantos aksara latin. Mangka rumiyin, sawêg ngangge aksara Jawi, manawi kula maos taksih glagêpan.
Bu, punapa parêng, kula nglêbêti dongèng cêkak, kangge imbuh-imbu "Taman Bocah"?
Ana wong desa arane Pak Sura. Pak Sura kuwi doyan bangêt turu, ora kuwat mêlèk suwe.
Anuju sawijining dina, tampa ulêman saka tanggane, diaturi lênggahan pêrlu lagi puputan ngêlèki bayi. Wayahe jam 8 sore Pak Sura enggal dandan, nuli pamit karo kang wadon, yèn wêngi iki pêrlu arêp lunga marang omahe Pak Karya kang lagi duwe chajat muputi anake bayi. Cara desa yèn duwe anak umur pitung
Nalika samana pandhapane Pak Karya wis kêbak wong kang padha jagong.
Barêng wayahe jam rolas bêngi, nuli ambabar slamêtan. Kabèh kang padha jagong padha ngêpung slamêtane. Pak Sura digugah ora gêlêm tangi, tumuli ditinggal bae. Ananging Pak Karya wis prentah karo bature lanang, supaya ambuntêlake brêkat kanggo Pak Sura ing mêngko yèn wis tangi, supaya diwènèhake.
Nalika samana tangine Pak Sura nganti jam 3 bêngi. Barêng nglilir wis ora ana wong siji-
sumurup, nuli diêndhêg. Clathune: "Niki, tampa brêkat." Banjur enggal-enggal mulih kalayan bungahe atine.
Barêng dhèwèke têkan têngah dalan krasa luwe.
Barêng têkan ngomah wis jam 6 esuk, mbukak lawang karo nêsu.
O, bapake wis bali. Kono kulon ya wis têka, nanging anggawa brêkat, dene bapake ora anggawa brêkat.
Wangsulane sing lanang: "Manèh-manèh aku ora arêp lek-lekan mênyang omahe Karya."
Kang wadon takon manèh: "Bayine lanang apa wadon?"
Kang lanang mênêng bae, sabab nêsune bangêt.
Bocah-bocah ayo padha bungah-bungah / ora kêna padha susah, ya, cah bocah / elinga yèn durung wayah / nuruta marang parentah //
Tabêria maca marang Taman Bocah / aja pada ngrasa wêgah, mundhak kalah / rumasa yèn isih bocah / timbang nganggur mbuwang wayah //
Aluwung padha sinau ngarang-ngarang / hawane saiki padhang, kanggo ngarang / ing kene sing dadi ajang / supaya dadi wong garang //
Sabên Sêtu Taman Bocah mêsthi mêtu / êndi ibu iku
padha iki, mêngko gèk ya kowe."
Sing dodol: "Inggih, inggih kula nika!
Darto: "La bênêran dhèk bêngi jujule 5 sèn durung kok wènèhke. Sing dodol rumasa kapusan karo grêmêngan: "We la, aku diapusi bocah cilik."
Kyai Tohir nuli calathu karo sing duwe omah: "Coba ngakna lawange, mbokmanawa mungsuh iku kêna diêlus." Lawang nuli dibukak, banjur ana wong gagah papat mlêbu, sarta anggawa bêdhil, raine brêgas lan ajenggot dawa. Ana wong sing anggawa obor, calathu mangkene, "Aku kabèh iki arêp padha mriksa omah iki; sadhela manèh bêndaraku arêp rawuh sarta anggawa wong manèh arêp nyare ing kene."
Kyai Tohir nuli pitakon: "Sintên ta bêndara sampeyan punika?"
Wangsulane mangkene: "Bêndara kula punika priyantun bangsa luhur ingkang kêtaton wontên ing paprangan, sapunika sampun sênggang, lan sabab sapunika sampun rukun kalihan mêngsahipun, panjênênganipun badhe kondur sarêng-sarêng kalihan para prajuritipun."
Krungu omongan mangkono Kyai Tohir banjur ngêrti, yèn priyayi bangsa luhur iku satêtême ingkang rama R.M Sampurna; bangêt sênênge atine Kyai Tohir lan kabèh wong ing jêro omah ilang wêdine; wong papat mau nuli mari nggone grusa-grusu banjur têtêmbungane uga ora kasar. Wong kang anggawa obor clathune mangkene: "Kula sadaya sami nyuwun pangapuntên, sampun ngantos alit ing manah, sabab kula sami murang tata; awit wontên angin agêng sarta jawah dêrês kula lajêng sami kêsasar ing wana grêng, ajrih manawi sami kêpêksa nyipêng ing jawi, mila lajêng dhatêng mriki. Cobi manawi botên sumêrêp cahyanipun dilah ing griya punika, têmtu ngantos dumugi benjing enjing botên pikantuk pangeyuban.
Barêng Kyai Tohir krungu, manawa cahyane diyan mau prasasat kang nuduhake R.M. Pringgapurnama nyang omah iku, ing batin bungah bangêt sarta matur nuwun
lan alus budine. Kyai Tohir mêthukake rawuhe, banjur R.M. Pringgapurnama diaturi mlêbêt ing kamar sarta diaturi lênggah arêp-arêpan karo dhèwèke.
Sawise padha anêpungake, ora antara suwe wedange mêtu. Kyai Tohir ngaturake unjukan kopi sacangkir nyang
Pringgapurnama mangsuli: "Inggih nuwun." R.M. Pringgapurnama lan Kyai Tohir banjur padha ngunjuk wedang sinambi ngandikan. Dene sing dipangandikakake R.M. Pringgapurnama yaiku nalika ana ing paprangan, wiwit pangkat nganti kêtaton lan sênggange sarta miwiti pêrang manèh nganti sarampunge mênang anggone pêrang.
Kyai Tohir matur: "Kula andhèrèk bingah, ndara, panjênêngan pinaringan sugêng sarta mênang." R.M. Pringgapurnama banjur ngandika manèh: "Cobi kula aturi ningali prajurit kula, sami sênêng-sênêng, awit wangsulipun saking paprangan agêng sami manggih wilujêng botên wontên satunggal punapa. Ananging kula piyambak sawêg ngraosakên susah, inggih punika samar manawi ing griya wontên kasusahan. Lêrês semah kula wilujêng, nanging manah tansah trataban manawi kèngêtan anak kula, awit sampun
badhe pinanggih malih kalihan ingkang putra ing donya punika."
Pak, sampeyan mêsthinipun rak sampun sumêrêp griya kula lan kadospundi kawontênanipun? Saupami sampeyan botên sagêd nyukani kabar bab punika dhatêng kula, bok inggih manah kula punika sampeyan lêlipur, supados ragi bombong."
Kyai Tohir mèsêm-mèsêm saking sênênging atine sarta nuli matur mangkene: "Salêrêsipun kula sagêd ngaturi kabar ingkang sangêt wigatos tumrap panjênêngan. Putra panjênêngan punika sêgêr kasarasan sariranipun lan panjênênganipun ingkang badhe andhatêngakên kabingahan dhatêng rama ibunipun. Sadangunipun gêsang kula dèrèng nate sumêrêp lare ingkang kados putra panjênêngan."
R.M. Pringga andangu: "Sampeyan punapa
dhatêng paprangan, putra panjênêngan nandhang susah sarta kacilakan."
Kyai Tohir nuli nyaritakake bab R.M. Sampurna saka kawitan nganti tumêkane wêkasan. Kyai Tohir kêtêmu karo R.M. Pringga lan manèh banjur dituduhi gambare R. Ayu Pringga. R.M Pringga ngandika karo kagèt: Inggih punika semah kula. Adhuh mêsakake bojoku, kang wis ngrasakake sakèhing susah. Wontên pundi sapunika anak kula?" Kyai Tohir mangsuli: Putra panjênêngan punika wontên ing griya ngriki. R.M. Pringga anjênggirat sarta ngandika mangkene: "Wontên ngriki? Pundi kamaripun." Panjênêngane R.M. Pringgapurnama nuli mlumpat saka kursine nganti kursi sing mêntas dilênggahi ambalik, nuli ngandika manèh: "Kenging punapa sampeyan botên sanjang wau-wau? Mangga enggal kula sampeyan têdahakên."
Kyai Tohir mênyat banjur anggawa diyan, digawa mênyang kamar kang kanggo sare R.M. Sampurna; R.M. Pringga ngêtutakên ing burine. R.M. Sampurna lagi sare kêpati, rupane bagus, cahyane mêncorong lan ulate mèsêm. Ana candhake.
Sajakipun ing tanah Bali saantero kinanipun kalêbêt limrah para pangagêng ngrêsakakên semahipun tiyang sanès. Awonipun tindak ingkang makatên wau sampun gênah, botên namung tumrap tiyang ingkang kataman, nanging inggih tumrap bôngsa saumumipun, mila inggih tansah dados pangrêsulanipun tiyang kathah. Tumrap para pujôngga lêlampahan wau dados panggigahing manahipun, purun nganggit-anggit dongèng kadosdene Sritanjung utawi Jayaprana Layonsari.
Cêkakipun cariyos Sritanjung, kula aturi mriksani papan sanès. Dene cêkakanipun cariyos Jayaprana Layonsari kados ing ngandhap punika.
Jaman kina ing Kaliangêt tanah Bali, wontên pagêblug agêng, kathah tiyang ingkang tiwas, agêng alit, sêpuh anèm tanpa wicalan kathahipun, ngantos wontên griya ingkang suwung, jalaran tiyangipun pêjah sadaya. Wontên satunggaling brayat katrajang pagêblug pêjah sadaya. Kantun anakipun wuragil taksih alit ingkang wilujêng, lajêng dipun kukup ingkang bupati sarajadarbèkipun sadaya. Lare wau nama Jayaprana, sarêng sampun agêng katingal bagus lan sugih kasagêdan, ingkang bupati sakalangkung asih, dipun anggêp kados putranipun piyambak. Jayaprana kadhawuhan rabi, kapurih milih tiyang èstri ingkang dipun sênêngi, ingkang bupati ingkang badhe nêmbungakên dhatêng tiyang sêpuhipun. Kalêrêsan Jayaprana lajêng angsal padikan lare èstri ingkang sae warninipun, nama Layonsari. Enggaling cariyos lajêng kadadosan rêmbagipun. Panggihipun Jayaprana ing kabupatèn mawi pasamuwan agêng-agêngan, bibar panggih pangantèn jalêr èstri lajêng ngabêkti dhatêng ingkang bupati. Jayaprana dipun paringi griya, rencang tuwin bôndha sacêkapipun. Samangke Jayaprana mêngku balegriya piyambak, sênêng gêsangipun.
dhatêng Jayaprana ical babarpisan. Ingkang bupati ngantos botên karsa dhahar lan botên sagêd sare, Layonsari tansah cumithak wontên ing paningal kemawon.
Wontên satunggaling abdi ingkang gêthing dhatêng Jayaprana, mangrêtos dhatêng wêwados punika, mila lajêng ngaturi pamrayogi dhatêng ingkang bupati, murih sagêd kalêksanan karsanipun. Ingkang bupati lêga panggalihipun. Jayaprana lajêng kautus dhatêng palabuhan anindhihi prajurit, awit kawartosakên ing ngriku kadhatêngan bajak. Punika kapurih nyirnakakên. Wusana sarêng dumugi ing palabuhan, Jayaprana lajêng dipun pêjahi dening satunggaling prajurit ingkang sampun dipun kêthik ing sadèrèngipun.
Layonsari dipun boyongi dhatêng kabupatèn, nanging puguh botên purun angladosi karsanipun ingkang bupati, awit sampun mirêng pawartos bilih pêjahipun ingkang jalêr punika pancèn dipun paeka, wusana Layonsari lajêng pêjah suduk sarira. Ingkang bupati priksa
tanah Bali saantero kinanipun kalêbêt limrah para pangagêng ngrêsakakên semahipun tiyang sanès. Awonipun tindak ingkang makatên wau sampun gênah, botên namung tumrap tiyang ingkang kataman, nanging inggih tumrap bôngsa saumumipun, mila inggih tansah dados pangrêsulanipun tiyang kathah. Tumrap para pujôngga lêlampahan wau dados panggigahing manahipun, purun nganggit-anggit dongèng kadosdene Sri Tanjung utawi Jayaprana-Layonsari.
Cêkakanipun cariyos: Sri Tanjung, kula aturi mriksani papan sanès. Dene cêkakanipun cariyos: Jayaprana-Layonsari kados ing ngandhap punika.
Jaman kina ing Kaliangêt tanah Bali wontên pagêblug agêng, kathah tiyang ingkang tiwas, agêng alit, sêpuh anèm tanpa wicalan kathahipun, ngantos wontên griya ingkang suwung, jalaran tiyangipun pêjah sadaya. Wontên satunggaling brayat katrajang pagêblug pêjah sadaya. Kantun anakipun wuragil taksih alit ingkang wilujêng, lajêng dipun kukup ingkang bupati sarajadarbèkipun sadaya. Lare wau nama Jayaprana, sarêng sampun agêng katingal bagus lan sugih kasagêdan, ingkang bupati sakalangkung asih, dipun anggêp kados putranipun piyambak. Jayaprana kadhawuhan rabi, kapurih milih tiyang èstri ingkang dipun sênêngi, ingkang bupati ingkang badhe nêmbungakên dhatêng tiyang sêpuhipun. Kalêrêsan Jayaprana lajêng angsal padikan lare èstri ingkang sae warninipun, nama Layonsari. Enggaling cariyos lajêng kadadosan rêmbagipun. Panggihipun Jayaprana wontên ing kabupatèn mawi pasamuwan agêng-agêngan, bibar panggih pangantèn jalêr èstri lajêng ngabêkti dhatêng ingkang bupati. Jayaprana dipun paringi griya, rencang tuwin bôndha sacêkapipun. Samangke Jayaprana mêngku bale griya piyambak, sênêng gêsangipun.
katrêsnanipun dhatêng Jayaprana ical babarpisan. Ingkang bupati ngantos botên karsa dhahar lan botên sagêd sare, Layonsari tansah cumithak wontên ing paningal kemawon.
Wontên satunggaling abdi ingkang gêthing dhatêng Jayaprana, mangrêtos dhatêng wêwados punika, mila lajêng ngaturi pamrayogi dhatêng ingkang bupati, murih sagêd kalêksanan karsanipun. Ingkang bupati lêga panggalihipun. Jayaprana lajêng kautus dhatêng palabuhan, anindhihi prajurit, awit kawartosakên ing ngriku kadhatêngan bajag. Punika kapurih nyirnakakên. Wusana sarêng dumugi ing palabuhan, Jayaprana lajêng dipun pêjahi dening satunggaling prajurit ingkang sampun dipun kêthik ing sadèrèngipun.
Layonsari dipun boyongi dhatêng kabupatèn, nanging puguh botên purun angladosi karsanipun ingkang bupati, awit sampun mirêng pawartos bilih pêjahipun ingkang jalêr punika pancèn dipun paeka, wusana Layonsari lajêng pêjah suduk sarira. Ingkang
Jayaprana kalihan Layonsari punika nêngsêmakên saèstu. Asring kangge lampahan kêthoprak.
Gancaran, aksara Jawi rêgi f 0.40.
Isinipun: Pulo Papuah - Gadhah Damêl Mantu - Bab Marisakên ing Tanah Jawi Têngah - Kawontênan ing Amerikah - Tiyang
Enjingipun ngawontênakên jagongan nikah. Mênggah sakawitipun ingkang gadhah wajib anikahakên, manawi pancèn sagêd kacêkap, punika pun wali (bapakipun pangantèn èstri) piyambak. Sarèhning tiyang gadhah damêl mantu punika, limrahipun tamtu kathah pamanahanipun, murih sudaning ngrêgiyêgipun pamanahan, mila ingkang kathah anggèning nikahakên anakipun lajêng pasrah dhatêng juru nikah. Tumrap ing Surakarta pangantèn nikahan wontên masjid, punika kalêbêt awis-awis, malah kenging kawastanan sêpên babar pisan. Ingkang kathah pangantèn nikahan punika dhatêng ing griyanipun juru nikah (kanaiban) utawi wontên ing griyanipun ingkang gadhah damêl piyambak, sarana ngaturi dhatêngipun juru nikah sapunggawanipun kônca kalih ingkang badhe dados saksining panikah. Manawi juru nikah sampun dhatêng
Wali ------------------------------ Ingkang nganthi
--------------Pangantèn------------------------------
--------------Juru nikah-------------------------------
Saksi A--------------------------------------Saksi B
Sasampuning satata linggihipun, wali (bapakipun pangantèn èstri) lajêng pasrah dhatêng juru nikah, têmbungipun makatên: Kula ngrêsaya ing panjênênganipun
Ingkang punika, kalampahanipun nikah, kula amborongakên kyai juru nikah.
Saksi A lajêng mitêrang dhatêng pangatèn bab badhe maskawinipun, têmbungipun: Mas Mukaram sampeyan tampèni panikahipun Mas Rara Dulkijah putranipun èstri kyai wali, maskawinipun slaka pêthak wawrat satail, punika sampeyan kêncèng punapa kasambut. Kajawi punika, ing mangke sarampungipun ijab kabul nikah, sampeyan badhe nampèni taklèk janji dalêm, têtêpi pranatan nagari.
Pangantèn: Maskawinipun kula suwun nyambut saha sandika nampèni taklèk janji dalêm.
èstrinipun kyai wali ingkang sampun ngrêsaya dhatêng kula, kalawan maskawin slaka pêthak wawrat satail sampeyan sambut.
maskawinipun slaka pêthak wawrat satail kula sambut.
Juru nikah lajêng andonga, ingkang suraos mêmuji wilujêngipun pangatèn sakalihan,
salakirabi. Sarampunging donga, pangatèn lajêng dipun pundhuti sêsanggêmanipun (taklèk).
Saksi B: Mas Mukaram, sampeyan tampi taklèk janji dalêm, manawi sampeyan nilar rabi sampeyan Rara Dulkijah, laminipun pitung wulan lampahan dharatan, utawi kalih tahun lampahan nyabrang sagantên (lêlayaran), ingkang sanèsipun anglampahi ayahan dalêm, tan trimahipun rabi sampeyan Rara Dulkijah, rapak (matur) ing pangadilan ingkang wajib, manawi sampun têrang papriksanipun, punika karêntahakên talak sampeyan satunggal, dhumatêng rabi sampeyan Rara Dulkijah, sarta tinagih sambutan sampeyan maskawin.
Sontênipun ngawontênakên jagongan malih panggihipun pangantèn. Pangantènipun mangangge basahan, inggih punika pangantèn jalêr tuwin èstri sami manggangge dodotan, kampuh bangun tulak
Sasampunipun pangatèn jalêr èstri kapanggihakên gathuk sarwi kanthèn, lajêng linggih jèjèr wontên sangajênging patanèn. Makatên caranipun pangatèn Surakarta ingkang dipun wiwaha.
Ing nginggil punika gambar salah satunggiling gêdhong sacêlakipun Zeel am See ingkang dèrèng dangu punika mêntas kangge palêrêmanipun Sang Raja Putri Juliana sakalihan Sang Pangeran Bernhard, wêkdal papara sabibar krama.
Ngamalipun tiyang Jawi punika ing pungkasanipun mêsthi badhe pêcah, kabagi ing anak-anakipun (ing turunipun). Punika pêrlu kula aturakên, awit yèn cara Minangkabo ngamal ingkang kawastanan: arta pusaka: botên badhe pêcah makatên punika, malah sajakipun kala rumiyin, sanadyan ngamal ingkang kawastanan: arta pêncarian: inggih punika angsalipun tiyang sêsemahan jalêr èstri ugi botên badhe pêcah kabage ing anak putu nanging dados gadhahaning suku utawi prut, inggih punika kêmpaling kulawôngsa sadhusun, ingkang nunggil turunan pancêr èstri. Pramila: kula wangsuli malih: ngamalipun tiyang Jawi punika badhenipun ing wêkasan mêsthi pêcah kabage ing anak utawi anak putu (turunipun).
Ingkang cêkak piyambak pêcahing ngamal wau: yèn bapa biyung sampun pêjah sampun mêsthinipun dangu-dangu anak-anak utawi anak putunipun lajêng sami ambage tilaranipun, ing ngriki ingkang pêjah botên mranata pambagening tilaranipun punika, botên mranata pamarising ngamalipun.
Sagêd ugi kalampahan ingkang pêjah mranata piyambak pamarising ngamalipun punika. Mranata makatên punika kawastanan marisakên.
1. Tiyang sêpuh kraos sampun cêpak badhe dumugining jangji, lajêng tilar wêlingan dhatêng anak semahipun utawi dhatêng anak putunipun (dhatêng ahli warisipun). Kadospundi kêdah pambagening tilaranipun, yèn piyambakipun pêjah.
2. Tiyang sêpuh kraos sampun cêpak badhe dumugining jangji, lajêng ambage piyambak ngamalipuin dhatêng anak-anak, utawi anak putunipun.
Lampah kalih warni punika ngatawisi sangêt, yèn pikajênging tiyang sêpuh wau ambage utawi amranata pambagening ngamalipun. Nanging têksih wontên tindak sanès, ingkang saprepetan botên ngatawisi yèn tiyang sêpuh ambage utawi amranata pambagening ngamalipun, ewadene sajatosipun inggih kapetang amarisakên, inggih punika lampah ingkang ôngka 3. Sampun dados kalimrahan ing pundi-pundi, yèn tiyang gadhah anak ingkang sampun jêjodhoan punika, sasampuning anak wau karayat sawatawis wêkdal, upami: 1 utawi 2, 3 taun, lajêng dipun pêncarakên, utawi dipun êntasakên, utawi dipun pindhah, utawi dipun pisah (warni-warni anggènipun mastani), ingkang têgêsipun: dipun griyakakên piyambak, limrahipun lajêng dipun sukani griya, utawi dipun sukani griya lan karas (karang, pakarangan, pemahan), têrkadhang dipun kanthèni sabin pisan.
Nyênyukani makatên punika dipun wastani: amawiti, ambakali, ambêktani utawi amènèhi. Punika ugi kapetang amarisi anak (putu), utawi: amarisakên barang. Lan ugi dipun namani: amarisi utawi amarisakên.
Têrangipun malih yèn punika petang marisakên, makatên:
Limrahipun anak ragil punika botên dipun pisah, nanging tansah karayat dhatêng tiyang sêpuh, yèn kakang-kakangipun jalêr èstri sampun sami dipun pisah lan dipun sêsukani kados ingkang kula aturakên wau, sadaya tiyang sadhusun, utawi anak-anak sadaya wau ugi sampun mangrêtos piyambak, yèn griya, utawi karas punapadene sabin ingkang têksih dipun kuwasani ing tiyang sêpuh punika gadhangan badhe bageanipun pun ragil. Wicantênipun tiyang ing Kudus: kapraboning bapa (griya lan karang), punika bageanipun ruju (punika yèn ingkang sêpuh-sêpuh sampun dipun sukani). Utawi malih: yèn wontên tiyang pêjah môngka dèrèng sagêd amisah utawi anyênyukani sadaya anakipun, têksih kathah ingkang sami karayat, punika punapa gadhahanipun, inggih dados bageanipun ingkang taksih sami karayat wau. Ingkang sêpuh-sêpuh sampun botên kenging ngucik, awit sampun angsal bageanipun piyambak-piyambak.
Makatên cariyosipun tiyang-tiyang atusan ingkang sami kula pitakèni bab punika wontên ing laladan (kabupatèn): Tlacap, Purwakêrta, Banyumas (kala samantên taksih piyambak-piyambak) Magêlang, Wanasaba, Têmanggung, Sêmarang, Kudus, Madiun, Panaraga, Magêtan, Pacitan.
Cariyosipun tiyang kathah wau: upami anak ingkang sêpuh-sêpuh angucik ingkang pancèn dados gadhanganing adhi-adhinipun punika namanipun: lêpat, nakal, botên lêrês.
Makatên punika: yèn ingkang têksih dipun kuwasani tiyang sêpuh wau botên kasangêtên botên timbangipun (dening langkung kathah) tinimbang ingkang dipun sukakakên ing anak ingkang sêpuh-sêpuh. Yèn kaotipun kêkathahên: ingkang ênèm-ênèm dipun pêndhêtakên bagean rumiyin samurwatipun, lajêng tirahanipun kabage radin.
Punapa anggènipun nyêyukani anak-anak ingkang dipun êntasakên wau têmtu dipun sami pangajinipun.
Punika botên. Cariyosipun ingkang sami kula pitakèni; nyênyukani makatên punika sabêgjanipun lare piyambak-piyambak, nanging limrahipun inggih kaudi timbangipun, upami ingkang satunggal angsal griya lan karang, punika ingkang sanèsipun inggih dipun sukani griya lan karang.
Pawèwèh makatên punika cara pêkihipun kawastanan: hibah, wondene wêlingan kados ingkang kula aturakên kawastanan: wasiyat (wasiyah), nanging tiyang-tiyang ingkang kula pitakèni sami botên mangrêtos têgêsipun têtêmbungan punika.
Amarisakên ngamal utawi barang makatên punika pikajêngipun sampun ngantos ing têmbe wingking anak putunipun sami ngudur prakawis warisan.
Kajawi punika ugi sok kangge srana sampun ngantos tiyang ingkang pikajêngipun tiyang sêpuh kêdah dipun sukani bagean, bageanipun wau dipun cahak utawi dipun arubiru ing tiyang sanès. Badhe kasambêtan.
Amerikah punika satunggiling nagari ingkang misuwur ing jagad, kawontênanipun sok sarwa nganèh-anèhi, saking elokipun, ngantos pinanggih kados dongèng. Tumrap ebah-osiking jagad, Amerikah tamtu tumut ngêmori, awit sawarnining kawigatosan, punika tamtu anggayut dhatêng nagari agêng kadosdene Amerikah punika.
Ing wêkdal punika Amerikah nuju sêpên sabab ingkang gêgayutan kalihan paprangan, nanging sawêg kêtuwuhan sabab wigatos, inggih punika pogokaning para kuli. Mênggahing nalar pogokan kuli punika nama limrah, nanging tumraping Amerikah, inggih pinanggih nganèh-anèhi, sagêd anggonjingakên praja sayêktos.
Wontênipun makatên, jalaran ing Amerikah saking kathahing pabrik agêng-agêng tuwin kabudidayan sanès-sanèsipun. Para bêbau, inggih punika bêrahipun kathah sangêt, winêngku ing pakêmpalan ingkang mawi pangarsa ulah wicara, nama John Lewis. Ing ngajêng warganipun sampun wontên tigang yuta, botên dangu lajêng mindhak sampun dados kawan yuta. Nanging pangarsa inggih pangayoman wau, ngangkah supados para bêbau ing saindênging Amerikah Sarekat sagêda ngêmpal dados satunggal, pambudidaya ingkang kados makatên punika sayêktosipun botên beda kados tiyang ngangkah wahyu agêng, awit panguwasanipun inggih agêng yêktos, kenging dipun upamèkakên kadosdene ratu. Mila tumraping gêgayutanipun kalihan praja, pangajênging golongan wau saksat anyarêngi damêl.
Tumrap John Lewis punika pamanahanipun mardika, botên tumut dhatêng golongan ngrika-ngriki, kajawi namung adhêdhasar sami-sami. Mênggah kasantosaning manah botên badhe wangwang wawan sabda kalihan sintêna kemawon. Dene ingkang tinampi dados mêngsah yêktos, punika tumraping golongan bêrah ingkang botên anggolong dhatêng piyambakipun, awit punika dipun anggêp dados otot balungipun juru suka padamêlan.
John Lewis anggèning badhe ngajêngakên pakêmpalanipun kanthi kasantosaning tekad ingkang botên beda kados sacaraning ngêmbat praja yêktos, dipun rencangi rêbat dêg kalihan têtiyang ingkang gadhah panguwaos agêng ingatasing padamêlan. Pangangsêgipun botên jalaran namung saking ngucikakên indhaking balônja kemawon, ugi murih ngawontênakên badan satunggal. Sêdya ingkang kados makatên wau sêsulakipun badhe kasêmbadan.
Mirit kawontênan ingkang sampun pinanggih, sêdyanipun John Lewis wau sampun dipun sayogyani dening pabrik agêng-agêng, kados ta General Motors, pabrik oto ingkang agêng piyambak ing sadonya, United steel Corporation tuwin General Electric, sadaya sampun sumadhiya wawan rêmbag, jalaran kêtarik saking dayanipun John Lewis anggèning nglêmpakakên kasêtyaning tiyang ingkang ngantos yutan kathahipun.
--- [455] ---
Tumrap golongan sanès ingkang dèrèng nyarujuki dhatêng tindak punika lajêng wiwit gonjing, katingal anggènipun badhe tumiyung.
Adêging panguwaosipun John Lewis botên beda kados senapatining paprangan, ingkang ngêmbat ruwêt rêntênging wêwêngkon, ngêrèh para sugih ingkang sami tumindak dados bêbaunipun. Pinanggihipun, warganing pakêmpalan tansah mindhak-mindhak, makatên ugi artanipun saya ngalêmpak kathah. Tiyang manawi sawêg jinurung, punapa ungêlipun John Lewis namung sarwa dipun luhurakên ingakathah.
wancining nyambut damêl kakantuna 30 jam ing dalêm saminggu, ing ngajêng 35 jam. Makatên ugi tumrap pabrik-pabrik motor bêbaunipun ugi sami mogok, ing ngriku John Lewis ibut tansah mrika-mriki badhe nyirêp tuwin ngrukunakên ingkang sami pasulayan rêmbag. Tuwuhing pasulayan ingkang kados makatên punika adamêl orêging nagari yêktos. Inggih kalamôngsa ingkang kados makatên punika ingkang botên beda kalihan wontênipun paprangan. Pinanggihipun ing sapunika kathah ingkang sampun sirêp.
sapa sing nora asih / lah sapa sing nora wêlas / sapa nora kudu mèksi //
saka kêdlarunging têmbung / timbang awas ing pangèksi / lamun linarangan nyawang / mênyang dyah endahing
ing dyah kang endah ing warna / ya iku kang diarani / sajatining warna rupa / kang murwèng warna sakalir //
kabèh kapurba wong ayu / sakèhing sarwa dumadi / kaanan ing alam donya / sanyatane amung dadi / praboting wanodya endah / kanggo pangrêngganing warni //
manawa buwana suwung / kasêpèn wong ayu pêsthi / apês
lire iyèku wong ayu / nanging yèn utamèng wangsit / satêmêne klèru tômpa / tumpang suh ing jarwa wêrdi / wêwadining waradarma / durung purna pranata di //
de ta têgêse wong ayu / ya wong rahayu ing ati / tanna jalu tan wanita / kang watak wantu utami / tumamèng rèh kabêcikan / kêna ingaran wong luwih //
liring luwih lah iyèku / kayêktèning laku bêcik / gung agawe kabêcikan / lan mulus wus tanpa ciri / cacading bêcik piala / yèn wong linuwih wus kalis //
kalanturing catur lacut / ngira katranganing ati / mring dyah kang endah ing warna / winardi kodrating urip / kang wus têtêp tanpa owah / miwah wus datanpa gingsir //
ing basa mônca sinêbut / kang wus ngêrti jare natir / têka bênêr anggêr janma / kabèh bae andarbèni / ing kodrat rasaning mripat /
Manawi lambenipun tatu botên dipun jait, amargi saking risak, suwèk pating cruwil utawi ajur, sagêdipun tatu wau saras sarana daging saking nglêbêt thukul (mundul), sanajan rêndhêt sangêt tatu makatên punika sagêd rapêt lan saras.
Tatu ingkang sampun katularadkatularan. rêrêgêd (infectie) sagêd ugi saras, nanging langkung rêndhêt sangêt, amargi ing lêbêt tatu kêdah sagêd thukul daging enggal. Upami tatu ingkang sampun kenging rêgêd utawi ngêdalakên nanah punika dipun jait, nanahipun botên sagêd mêdal, inggih mêsthi ambêbayani. Kajawi punika manawi nanah wau ambabrak, inggih langkung ambêbayani, sagêd adamêl tiwas.
Dr. Lister anggènipun anjampèni tatu-tatu wau manut pamanggihipun Tuwan Pasteur ingkang sampun nyata, yèn toya ombèn-ombèn, anggur, susu, têtêdhan daging lan sanès-sanèsipun kalêbêtan utawi katularan rêrêgêd (baksil) punika dados kêcut mambêt utawi bosok.
Tuwan Pasteur nêrangakên samôngsa barang-barang wau sagêd dipun icali rêrêgêdipun utawi sagêd anjagi botên ngantos kalêbêtan rêrêgêd, barang-barang wau inggih botên sagêd kêcut, botên mambêt utawi botên bosok. Yèn badhe ngicali rêrêgêd ingkang wontên ing toya wau sagêd kalampahan sarana dipun bêntèri utawi kagodhog, kajawi makatên wadhahipun: gêndul, blèg utawi sanèsipun ugi kêdah rêsik saèstu.
Upami pranatan mêjahi baksil ing toya ingkang sarana dipun bêntèri wau dipun trapakên dhatêng pangrimat utawi ngicali rêrêgêd ing tatu punika, inggih botên mathuk utawi botên sagêd dipun cakakên, amargi tatu ing kulit daging kenging toya bêntèr têmtu dados risak.
Mila Dr. Lister ngupados jampi toya, ingkang sagêd mêjahi baksil ingkang wontên ing tatu, nanging ingkang botên damêl risakipun tatu wau.
Jampi warni toya ingkang kenging kangge ngrêsiki utawi mêjahi baksil ing tatu punika, inggih punika jejeran (oplossing) carbolzuur, ingkang ing wêkdal samantên kangge ngicali gônda ingkang awon (mambêt) ing pêcêrèn utawi ing kalèn-kalèn.
Dr. Lister sampun ngyêktosi, yèn wontên perangan badan, balung ingkang putung kanthi wontên tatunipun (gecompliceerde breuk) mêsthi sagêd kalêbêtan rêrêgêd (baksil) dados manawi badhe saras dangu sangêt, malah ingkang kathah aniwasi.
Mila Dr. Lister asring damêl, operatie balung ingkang putung kanthi tatu, sanajan anggènipun motong sae manut pranatan utawi pratikêlipun damêl operatie, mêksa ingkang sakit dados tiwas, upami sagêda saras inggih dangu sangêt. Dene manawi wontên balung putung botên kanthi tatu (ongecompliceerde breuk) punika mêsthi sagêd saras wilujêng. Dados [Da...]
[...dos] sampun cêtha sangêt samôngsa wontên tatu (kulit, daging risak) punika gampil sangêt katularan rêrêgêd (baksil) amargi tatu wau mêsthi gêpokan kalihan hawa utawi barang sanèsipun ingkang rêgêd wontên baksilipun.
Ing taun 1865 Dr. Lister nyobi sadaya balung ingkang putung kanthi tatu (gecompliceerde breuk), tatunipun dipun rêsiki, dipun usap-usapi carbolzuur opl. Lan balêbêtipun dipun têlêsi jampi punika, pinanggihipun tatu sagêd saras, sae, botên ngawontênakên infectie.
Pamanggihipun Tuwan Pasteur, yèn ing pundi-pundi panggenan, ing hawa wontên rêrêgêdipun (baksil) punika pancèn lêrês, sampun nyata saèstu. Mila Dr. Lister lajêng damêl undhang-undhang supados ing griya-griya sakit kêdah ingkang rêsik saèstu, verpleger, vroedvrouw kalihan dhoktêripun pisan mêsthi kêdah rêsikan saèstu, tangan lan panganggenipun utawi sadaya barang ingkang gêpokan kalihan ingkang sakit kêdah dipun jagi rêsikipun, prabot potong (instrument) kêdah dipun godhog.
Kalampahan ing griya sakit bawahipun Dr. Lister, 2 taun dipun tata makatên, pinanggihipun botên wontên sêsakit ingkang thukul sabab saking infectie, botên wontên wondroos utawi sanèsipun sêsakit sasaminipun.
Dr. Lister nyatakakên piyambak ing hawa (lucht) punika pancèn wontên rêrêgêd (baksil) ingkang sagêd nulari dhatêng tatu, ngantos ingkang kataman sêsakit wau lajêng sakit bêntèr lan tatunipun abuh abrit, kraos sakit sênut-sênut (wondinfectie).
Tiyang èstri ingkang mêntas gadhah anak ing pranakan (baarmoeder) wontên tatu-tatunipun, punika manawi kalêbêtan rêrêgêd (baksil), inggih dados infectie sagêd ambêbayani.
Limrahipun tiyang èstri ingkang saras sasampunipun anglairakên bayi ngêdalakên êrah (kraamvloed) botên mambêt utawi mambêt êrah amis sakêdhik. Nanging samôngsa êrah wau mambêt botên eca utawi bacin punika nandhakakên wadhah bayi ingkang wontên tatu-tatunipun kalêbêtan baksil lajêng nukulakên bêntèr, dados tiyang èstri wau kenging sêsakit (infectie) ingkang jalaran baksil katut ing rêrah utawi baksil waradin ing êrah lajêng sagêd nukulakên bloedvergiftiging ingkang sagêd ambêbayani saèstu. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja. Ind. Arts. Sêmarang.
R.S. ing Banyumas. Karangan kados makatên punika sampun kêrêp kêsrambah, tuwin manawi kintun karangan sampun kasêrat aksara Latin.
Tuwan P.Th.d.Gr. ing Sêmarang. Ngintuna karangan basa Jawi.
Tuwan S. ing P.P. karangan kasêrata aksara Jawi, kajawi tumrap Taman Bocah. Tumraping ngarang botên wontên pakèwêtipun. Gambar sampun kasèp.
Tuwan G.H. ing Tlaga. Ingkang dipun kajêngakên jêbug jambe.
Lêngganan nomêr 4484 ing Sumbêrêja. Miturut kêkancingan nagari tanggal 30 Sèptèmbêr 1936 No. 31, tumrap darah nata ingkang angsal sêsêbutan radèn punika ingkang pancêr jalêr èstri dumugi turun nêm. Langkungipun saking nêm turunan, namung mêndhêt ingkang saking pancêr jalêr. Tumrap darah bupati sasampuning kalih turunan saking jalêr èstri, salajêngipun namung saking pancêr jalêr. Kados katrangan punika
nanging mila nyata, kula sampun dangu anggèn kula ngingah radhio, inggih punika sasampunipun ing Surakarta dipun wontênakên pakêmpalan ingkang sêdyanipun adamêl sèndhêr piyambak. Mênggah ingkang dipun wastani: sèndhêr wau, satunggiling pirantos ingkang kangge ngintunakên lan nyêbarakên sadhengahing suwara dhatêng ing pundi-pundi panggenan. Dene pakêmpalan wau, dipun wastani: S(olosche) R(adio) V(ereeniging).
Sadèrèngipun wontên S.R.V. matur blaka, kula botên sudi sayêktos dhatêng radhio, awit ing kala samantên ingkang kamirêngan ing kuping ngêmungakên suwara ingkang pating prèpèt, pating brobot, mulêsakên kêbuk kemawon. Nanging inggih botên kenging dipun paibên, awit ing wêkdal punika ing saindênging tanahipun piyambak punika ngêmungakên wontên sèndhêr kilenan, ingkang dipun baboni dening: N.I.R.O.M. saha ingkang angsal pitulungan sathekruk saking nagari. Dados sampun têmtu ingkang dipun kintunakên lan dipun sêbarakên wau, inggih namung suwara-suwara ingkang sêkeca tumrap tiyang kilenan, namung umumipun mulêsakên tumrap tiyang bôngsa wetanan.
Ing wêkdal punika inggih sampun wontên têtiyang bôngsa wetanan ingkang sampun ngingah radhio, nanging ingkang kathah-kathah inggih bôngsa wetanan ingkang sampun karêm dhatêng: mêrtega lan kèju, tuwin... jogèd rangkul. Nanging umumipun, botên namung botên rêmên kemawon, malah gadhah sêngit, ngantos ing kala samantên asring kalampahan, tiyang sawêg sakeca-sakeca masang radhio, lajêng dipun... sawati sela dening tangganipun.
Kocapa, sarêng S.R.V. ngadêg saha lajêng ngintunakên suwara ingkang pating klênit, pating klêthik, ingkang sayêktos amranani raos lan manahing bôngsa kula umumipun, langkung-langkung bôngsa Jawi, sanalika punika lajêng wontên ebah-ebahan agêng ing sanubarining bôngsa kula sadaya. Wiwit punika lajêng kathah ingkang tuwuh kêpenginipun badhe ngingah radhio piyambak.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih N.I.R.O.M. angsal pitulungan saking nagari sathekruk. Mênggah wujuding pitulungan wau: sintên ingkang gadhah radhio, dipun wajibakên dening nagari supados ambayar samantên rupiyah dhatêng N.I.R.O.M. kanthi sêrat kêkancingan: sintên ingkang botên nêtêpi kuwajiban ingkang makatên wau, badhe angsal paukuman. Jalaran wontênipun pranatan nagari ingkang samantên punika: saya kathah têtiyang ingkang anggadhahi radhio, angsal-angsalanipun [angsal-ang...]
[...salanipun] N.I.R.O.M. inggih saya tumpuk-tumpuk.
Dhasar pangrèhipun N.I.R.O.M. punika mila waspada lan waskitha, ing sêmu mangrêtos dhatêng glagating têtiyang bôngsa kula punika. Salaminipun dèrèng wontên lagu-lagu tuwin suwara ingkang dados pakarêmanipun têtiyang siti, kasêbarakên ing awang-awang, kados botên badhe kathah têtiyang siti ingkang badhe ngingah radhio. Amila sarêng wontên pawartos bilih ing Surakarta wontên ada-ada badhe ngêdêgakên sèndhêr piyambak, ingkang wohipun lajêng nama: S.R.V. wau, bingahipun N.I.R.O.M. inggih sajagad abuh, saha sanalika anyagahi suka subsidhi (pitulungan arta) samantên atus rupiyah ing dalêm sawulanipun. Botên amung makatên kemawon, malah gadhah prajangji: manawi warganing pakêmpalan wau sampun langkung sêmantên èwu, subsidhinipun badhe dipun wêwahi ngantos samantên atus rupiyah.
Jalaran saking prajangjianipun N.I.R.O.M. ingkang samantên saenipun, kados botên kenging dipun paibên, bilih bingah saha gênging manahipun pangrèh S.R.V. tanpa upami. Amila inggih lajêng tumuntên cekat-cèkêt tumandang damêl, botên amung lajêng ngawontênakên sèndhêr ingkang suwaranipun sagêd kamirêngan ing saindênging tanahipun piyambak ngriki, utawi pangrèhipun adamêl propagandhah dhatêng ing pundi-pundi panggenan, nanging ugi lajêng angintunakên suwara-suwara tuwin lagu-lagu ingkang pilihan sayêktos, sarta ugi ingkang dipun karêmi dening têtiyang bôngsa wetanan umumipun. Kados ta: gêndhing-gêndhing Jawi inggih nomêr wahid, kroncong inggih nomêr satu, dalasan gambus inggih gambus: indhê klas.
Wiwit punika inggih lajêng kumrubut têtiyang bôngsa kula ingkang tumbas radhio, langkung-langkung sarêng ing panggenan sanès-sanèsipun ugi dipun wontênakên sèndhêr wetanan, kados ta ing: Ngayogyakarta, Bandhung, Bêtawi, Surabaya, malah ing Surakarta piyambak ugi dipun wontêni sèndhêr wetanan malih, inggih punika ingkang dipun wastani: S(iaran) R(adio) I(ndonesia) utawi kacêkak: Sri (Sri). Dene sèndhêr wetanan ingkang kasêbut kantun punika, ancasipun botên nêdya ngupados kauntungan, ngêmungakên ngupados nama, dados cocog kalihan namanipun: Sri.
Miturut pawartos, kajawi: Sri, sadaya sèndhêr wau sami angsal subsidhi saking N.I.R.O.M. punika satunggiling tindak ingkang ambuktèkakên waskitha lan waspadaning N.I.R.O.M. awit sajatosipun inggih sèndhêr-sèndhêr wau ingkang anjalari saya kathahing bôngsa wetanan sami numbas radhio wau, ingkang ugi atêgês: saya kathahing arta ingkang lumêbêt ing kasing N.I.R.O.M.
Bawaning N.I.R.O.M. punika satunggiling badan panggaotan, kados nama limrah bilih ingkang dipun udi ngêmungakên: bathi akèh. Dados manawi ing têmbe botên anêtêpi jangjinipun dhatêng S.R.V., inggih punika prajangjianipun ingkang makatên: yèn wargane S.R.V. wis samene èwu, subsidhine tak undhaki samene atus, nanging kosokwangsulipun subsidhi malah badhe dipun suda samantên, punika N.I.R.O.M. botên kenging kadakwa: cidra ing jangji, nanging kêdah
Dhasar pangrèhing S.R.V. punika pancèn anggadhahi watak satriya, amila wontên rêmbagipun N.I.R.O.M. ingkang makatên punika, adêgipun: aluwung ora canthuk lawung karo N.I.R.O.M. babarpisan, katimbang dibalenjani rêmbug.
Ing kala punika kabaripun S.R.V. angsal kônca ingkang nunggil sèh. Têgêsipun: kathah sèndhêr wetanan ingkang rujuk dhatêng adêgipun S.R.V.- sampun têmtu botên kalêbêt: Sri, awit kados ingkang sampun kacariyosakên ngajêng: Sri botên bêtah arta, sarta kabaripun mila botên angsal subsidhi saking N.I.R.O.M. amila sèndhêr wetanan badhe anjêmpalika kaping sanga likur sadintên, Sri inggih namung: pring, pring kemawon. Mupakat, - inggih adêgipun: S.R.V. aluwung ora canthuk lawung karo N.I.R.O.M. katimbang dibalenjani rêmbug. S.R.V. sampun têmtu agêng manahipun, dene angsal kônca wau, sanadyan ing wusananipun wontên ugi sèndhêr ingkang santun salaga, saha gadhah adêgan makatên: aluwung sêga wadhang lawuh gêrèh kang wis ana ing ngomah, katimbang sêga bêstik kang isih ana ing rèsturan. Têgêsipun: sêthithik-sêthithik, subsidhi N.I.R.O.M. lu- ma- yan.
Ing wusana saèstu kalampahan, sêsrawunganipun N.I.R.O.M. lan S.R.V. lajêng pêdhot, sampun têmtu kajawi ingkang gadhah adêgan: sathithik-sathithik, lumayan, wau.
Jalaran pêdhoting sêsrawunganipun N.I.R.O.M. kalihan S.R.V. wau, pangraosipun sawênèhing tiyang: saiki N.I.R.O.M. masa bisa angirimake gêndhing Jawa sing galik-galik, utawa lagu wetanan liyane sing turut usuk. Ing ngriku tiyang wau kasupèn dhatêng: Sri, ingkang adêgipun: botên nêdya pados kauntungan, ngêmungakên pados nama. Lan namanipun kemawon sampun: Sri, inggih kêdah sagêd pêparing kudhung dhatêng tiyang kêbênteran, paring têkên tiyang kêlunyon, lan sasaminipun. Amila sarêng anguningani N.I.R.O.M. wontên ing salêbêting ribêt wau, dados inggih sampun dados wajibipun Sri paring pitulungan wau, bokmanawi malah sarana: lêlahanan.
Dados S.R.V. kêcêlik, saking kaprawiranipun wau, ngêmohi pitulunganing liyan, dupèh kaanggêp: cidra ing jangji. Samangke ancasipun: nêdya gêsang sarana kêkiyatanipun piyambak, sarta anjagèkakên kasêtyaning para warganipun, saha anjagèkakên, bilih bangsanipun piyambak mangrêtos dhatêng kabêtahan, amila têmtunipun ugi botên badhe sami negakakên dhatêng adêging S.R.V. ingkang tansah ambudidaya adamêl marêming manahipun bôngsa kula sadaya punika.
Mugi-mugi S.R.V. sampun ngantos ngambali kêcêlik malih, makatên mênggah ingkang dados pangajêng-ajêngipun pun:
Ingkang Bupati ing Surabaya. Inginggil punika ngêwrat gambaripun suwargi ingkang Bupati ing Surabaya, ingkang kawartosakên dèrèng dangu punika seda, kados ingkang sampun kawartosakên Kajawèn nêmbe kêpêngkêr.
Inggah-inggahan tuwin ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan R.P. Sumêjo Notonêgoro, wêdana ing Prajêgan, Babupatèn Bondowoso, Paresidenan Bêsuki,
Suroyo Jogokaryo A.I.B. nindakakên padamêlan mantri pulisi Paresidenan Bojonêgoro, dados A.I.B. nindakakên padamêlan mantri Kabupatèn
Kartowinoto, wêdana ing Gading, Kabupatèn Probolinggo, Paresidenan Malang, mingsêr dados wêdana ing Tanggul, Kabupatèn Jêmbêr, Paresidenan Bêsuki.
Ngudi têtêping darah Madura. Ing Pamêkasan mêntas wontên parêpataning para darah Madura ingkang nama "Comite Perbaikan Nasib Kaum Bangsawan Madura", manggèn ing dalêmipun R. Aryo Condrosutejo, kathah para darah ingkang sami dhatêng mêrlokakên anjênêngi parêpatan wau, ingkang Bupati Pamêkasan ugi
tumindak ngudi ing bab saening rakyat Madura punapadene tumraping para darah. Ingriku badhe ngawontênakên rêmbag ingkang gêgayutan kalihan kawontênaning darah Madura. Ing kala punika wontên wêdhar sabdanipun putri R. Ayu Suryokusumo, ingkang suraosipun nênangi dhatêng raos ing bab gêsanging darah Madura, tuwin anênangi dhatêng pamanahanipun ingkang
pabrik lisah klêntik wontên ing Rangkasbitung, pawitaning pabrik wau badhe mêndhêt saking Cairo. Ukuraning pandamêlipun badhe sagêd ngêdalakên lisah ing dalêm sadintên wontên 500 dumugi 1000 blèg. Ingkang dados directeur Tuwan Salim Mashabi.
Cobèn-cobèn nglêmêsakên sêrat agave. Ing bab tumindaking cobèn-cobèn nglêmêsakên sêrat agave saking pamanggihipun Tuwan Horst ingkang katindakakên wontên ing Cipinang sagêd pinanggih sae. Sêrat wau kenging kangge badhe rasukan campuran kalihan kapas. Badhe punika kajawi mirah ugi langkung kiyat. Têtandhinganing rêgi, kapas sakilo sarupiyah, agave namung sangang sèn. Ing taun punika kintên-kintên sampun wontên tiyang ukuman 50.000 ingkang sagêd ngangge badhe punika. Salajêngipun ngangkah supados badhe punika sagêd dipun angge upas-upas kantor gupêrmèn sapanunggilanipun.
Tosan sêpuh dados sabab. Jalaran saking pajênging tosan sêpuh, anjalari tuwuhing tindak kadurjanan. Ingkang pinanggih ing Ngayogya sampun botên pilih awarni punapa kemawon, tosan-tosan prabot sêpur ingkang kenging kapêndhêt inggih sami ical. Kathah durjananipun ingkang sagêd kêcêpêng, nanging tukangipun tadhah botên. Para dagang babagan mêsin sami badhe ngawontênakên parêpatan ing Bêtawi, pêrlu ngrêmbag badhe panyadening barang ingkang sampun botên kangge. Wontênipun makatên amargi parentah ngawontênakên watêsan bab panyadening tosan sêpuh. Amargi awisan wau ugi angèngingi babagan panyade tosan ingkang dados padagangan.
Guru sakit untu. Jalaran saking wangsulipun Dr. H.H.Th.A. Bor, doktêr partkêlir babagan untu ing Bêtawi ingkang dados guru wontên pamulangan luhur doktêr, ing salêbêtipun dèrèng wontên gêgêntosipun, ingkang kaangkat dados wêwakil Tuwan Ouw Eng Liang, Ind. Arts ing Bêtawi.
Pakêmpalan mitulungi tiyang miskin ing Malang. Kala wiwitaning wulan Maart kêpêngkêr punika ing Malang wontên pakêmpalan ingkang sêdyanipun mitulungi dhatêng para tiyang miskin, tindaking pakêmpalan wau gêgayutan kalihan gemeente. Ingkang dados pangarsaning pakêmpalan R. Sanyoto.
Rawuh ing klênthèng Boen-Bio. Kala nyonyah gupêrnur jendral tuwin putrinipun wontên ing Surabaya kaparêng rawuh ing klênthèng Boen-Bio. Rawuh dalêm wau tinampi ing golongan Tionghoa warni-warni ingkang kadhapuk comite. Punapa ingkang dados pandangunipun nyonyah gupêrnur jendral dipun aturi katrangan ing Tuwan Liem Hwie Giap, saya sarêng andangu aksara-aksara Tionghoa ingkang wontên ingriku, sami dipun têgêsi cêtha. Putrinipun K.T. Ingkang Wicaksana kaparêng anggambar kawontênan ingriku warni-warni. Nyonyah Gupêrnur Jendral dipun caosi album isi gambar-gambar kawontênanipun ing Boen-Bio ngriku.
Nglêmpakakên para ingkang sêtya ing wajib. Ing wêkdal punika tumrap golongan pangrèh praja sawêg nglêmpakakên nama-namaning punggawa praja wiwit pangkat alit ngantos dumugi ingkang pangkat agêng ingkang sami gadhah labêt agêng dhatêng
punika pakêmpalan bal-balan Browijoyo badhe ngawontênakên têtandhingan manggèn ing stadion Sêntul, kangge maargya jumênêngan dalêm K.G.P.A.A. Pakualam. Mêngsahipun kalihan Indonesia Muda, ing Surakarta, ingkang miwiti nêndhang panjênêngan dalêm K.G.P.A.A. Prabu Suryodilogo.
Manggih barang-barang kina. Wontên wartos. Têtiyang ing sacêlakipun kabudidayan Selakaton, Purworêjo, sami manggih rêca alit-alit tuwin barang sanès-sanèsipun ingkang sami barang kina. Barang-barang wau kathah ingkang dipun sade dhatêng sanès panggenan. Ing papan ngriku ugi pinanggih wontên undhak-undhakan ingkang mujudakên bilih ingriku punika tilas candhi.
Uwos ing tanah ngriki. Jalaran saking wontêning awisan dhatênging uwos saking tanah ngamanca dhatêng tanah ngriki, para sudagar uwos ing Singapura tuwin Pênang gadhah panyuwun supados sampun dipun kêncêngi sangêt. Wontênipun parentah angawisi lêbêting uwos saking tanah ngamanca, amargi panenan ing taun 1936 sampun nyêkapi kangge satanah ngriki. Dados awisan punika atêgês damêl kawrataning para sudagar uwos ing Singapura, Pênang tuwin Siam. Dene karsaning parentah, supados tanah ngriki sagêda madêg piyambak ing bab babagan uwos.
Pang Oversea Chinese Banking Corporation. Ing Surabaya mêntas wontên bikakan bank enggal, inggih punika panging Oversea Chinese Banking Corporation. Kathah ingkang sami anjênêngi. Tamu-tamu wau ingkang kathah sami golonganing sudagar-sudagar agêng. Tumrap golongan sanès, inggih punika pangagêng militèr, asistèn residèn, consul Jêrman, ambtenaar economische zaken, babagan pajêg, wêwakiling bank-bank tuwin sanès-sanèsipun. Makatên ugi wêwakiling sêrat-sêrat kabar. Bank punika manggèn ing Kêmbang Jêpun, tilas Tiong Hoa Bank. Tindaking bank punika botên beda kados bank sanès-sanèsipun.
Pindhahan ingkang wigatos. Wêdana ing Cibarusa, kapindhah dhatêng Ujêngbrung.Ujungbrung. Wêdana ing Ujungbrung kapindhah dhatêng
kapindhah dhatêng Cibarusan. Ingkang sami kapindhah dhatêng Cibarusa wau sami kapilih saking anggèning nyêkapi dhatêng padamêlan babagan kadurjanan, tuwin pêrlu badhe nindakakên damêl jalaran rêsahipun ing Cibarusa.
Rêrêsah ing Cibarusa. Ing bab wontênngwontêning. rêrêsah ing Cibarusa pinanggih ngantos damêl orêg, nanging sapunika sampun kathah durjananipun ingkang kêcêpêng, têtiyangipun siti ing kanan keringipun ngriku sampun sami têntrêm. Gupêrnur Jawi Kilèn mêntas parêpatan
Nyêpêng koyok ing Cibarusa. Satunggiling golongan marsose saêlèr Cibarusa, Bogor, sagêd nyêpêng durjana koyok 2, tumrap golongan sanèsipun malih anggropyok panggenan durjana ing antawising Cibarusa kalihan Pangkalan, nanging durjananipun sampun angoncati, ewasamantên taksih sagêd nyêpêng tiyang 3. Durjananipun sami nutut. Sasampunipun kacêpêng, têtiyang ingriku sami têntrêm, saha sagêd gampil angsal katrangan saking têtiyang ingriku, ingkang rumiyin namung sarwa ajrih. Asistèn wêdana ing Cileungsi sagêd nyêpêng benggoling durjana nama Paih, salajêngipun asistèn wêdana wau sagêd nyêpêng durjana malih 5. Inginggil punika gambaripun para durjana
langkung saking 7500 rambahan, wontên motor mabur 259 karisakan, 8 ingkang dhawah jalaran dipun sanjata ing mêngsah. Juru nglampahakên ingkang tiwas 86.
Pest ing Tiongkok. Sumêbaring sêsakit pest ing Welan sampun dumugi têba 50 mil sawetan Amoy, tiyang ingkang katrajang sampun langkung 200. Sêsakit punika dèrèng katingal dipun tanggulangi. Tiyang sakit ingkang nêmbe dhatêng ing Amoy lajêng dipun lêbêtakên dhatêng Quarantaine, lajêng tiwas. Pangagêng-pangagêng ing Fukien nêdha pitulungan dhatêng Nanking.
Tilar ingkang damêl kasujanan. Satunggiling doktêr bangsa Formosa ingkang manggèn ing Anpu, nama Lin Wen Fung, tilar jalaran saking longonsteking. Tumrap ingkang wajib sampun nindakakên papriksan, pinanggihipun nyata jalaran sakit makatên wau. Nanging bab punika consul Jêpan ing Swatow
Darma 10.000 dollar. Kawartosakên tuwan Auw Boen Haw ing Singapura, darma arta 10.000 dollar kangge kasangsaran jalaran kaluwèn ing Szechuan.
saèstu ngriki punika, rak inggih, ta. Sasampunipun ngandika makatên wau, Sêr Blakêne lajêng anggèrèt kursi mapan lênggah, sarta narik piring tumut nyidhuk sopipun, klayan ngandika makatên: Kula rak inggih kaparêng andhèrèk nêdha, ta. Sêmunipun pun Brogar samangke sawêg lèyèh-lèyèh.
Kanthi sasêkecanipun Sêr Blakêne lajêng dhahar sop sarta ngêsok anggur piyambak.
sajatosipun kula gadhah pangintên, manawi panjênêngan samangke wontên ing Londhên, ujug-ujug pinanggih panjênêngan wontên ing ngriki punika, ingkang adamêl kagèt kula.
Klayan mèsêm Sêr Blakêne amangsuli: Lêrês, lêrês, inggih mila makatên, anggèn panjênêngan lajêng kagèt punika, rak inggih, ta. Tuwan Sambêrtin.
Sopêlin: Nami kula dede Sambêrtin, nanging: Sopêlin.
Sêr Blakêne: Nyuwun pangapuntên ingkang kathah. Kula kalintu, sampun têmtu manawi asma panjênêngan punika: Sopêlin. Namining tiyang mônca punika kula asring sok kasupèn kemawon.
Sêr Blakêne anglajêngakên anggènipun dhahar sop. Anggènipun dhahar wau katingal eca sangêt, kadosdene anggènipun tindakan saking: Kale lajêng dhatêng lusmèn ngriku punika, ngêmungakên badhe dhahar sop sêsarêng kalihan mêngsahipun bêbuyutan.
Salêbêtipun Lèdhi Blakêne mriksani solah-tingkahipun ingkang raka punapadene Sopêlin wau, ing batos tansah ngungun ing panggalih, dene ingkang raka botên nandangi pun Sopêlin. Awit manawi nitik polatanipun Sêr Blakêne, sanadyan ing ngriku katingalipun namung anggujêng-gujêng, nanging sajatosipun katingal sêngitipun dhatêng mêngsahipun wau. Tumrap sariranipun, ingkang pancèn gagah prakosa, kados botên rêkaos anggènipun badhe anandangi Sopêlin, ingkang ngantos botên sagêd ebah tuwin botên kumêcap, ingkang anjalari Sêr Blakêne lajêng sagêd oncat saking ngriku kanthi wilujêng.
Nanging botên makatên panggalihipun Sêr Blakêne, ingkang asring manggih bêbaya ingkang langkung nguwatosi tinimbang punika. Lêrês, mila inggih botên angèl anggènipun badhe ambungkêm Sopêlin punika, nanging ingkang makatên wau, manawi botên kalêrêsan, bêbaya ingkang angancam sariranipun malah sagêd ugi saya agêng. Awit sagêd ugi, bokmanawi ing ngriku kathah punggawanipun juru sandi ingkang sami andhêlik. Makatên ugi, sintên ingkang sumêrêp, bilih Brogar punika ugi punggawanipun. Dados manawi Sopêlin suka sasmita sakêdhik kemawon, bokmanawi sakêdhap kemawon Sêr Blakêne lajêng abên ajêng kalihan mêngsah kalih dasanan. Kawontênan ingkang kados makatên punika, kêdah dipun singkiri, awit sêdyanipun Sêr Blakêne punika badhe mitulungi tiyang sanès. Lan punika sampun dados prajangjianipun, sasagêd-sagêd ugi badhe dipun têtêpi. Amila salêbêtipun dhahar sop tuwin ngunjuk anggur wau, tansah anggagas kadospundi akalipun ingkang badhe katindakakên. Salajêngipun Sêr Blakêne sajak ngerang-erang, ngandika makatên:
E, e, kula têka botên mirêng babar pisan, yèn panjênêngan punika jumênêng pandhita,
Jalaran saking sêmbrana tuwin pangerang-erangipun Sêr Blakêne wau, wusananipun Sopêlin saya bingung manahipun.
Kalayan sasêkecanipun sarta ngêjogi anggur Sêr Blakêne ngandika malih: Wontêna ing pundi, ngagêma kados punapa, kula botên badhe pangling dhatêng panjênêngan, Tuwan Sambêrtin - e, Tuwan Sopêlin. Sanadyan ing samangke jenggot palsu tuwin topi ingkang panjênêngan agêm punika ragi damêl ewahing wujud
wujuding tiyang. Nanging panjênêngan rak botên duka dhatêng kula, dene kula anyaruwe dhatêng agêm-agêman panjênêngan. Awit punika sanyatanipun sêmbrana...
Sopêlin: O, botên babar pisan -hêm, hêm, kadospundi ingkang garwa, Lèdhi Blakêne, punanapa sugêng. Badhe kasambêtan.
Manawi mirid kawontênanipun ing jaman sapunika, caraning pangangge wanita punika tumraping bôngsa punapa kemawon, wontênipun namung sarwa telad-tinelad, dene mathukipun wontên ing sawangan, kajawi saking raos pakulinan, ugi kadosdene wontên pulungipun, pundi ingkang sampun winastan mathuk, punika lajêng ngêmbyah sintên-sintêna inggih lajêng nelad.
Bab caraning mangangge wau botên wontên ingkang têtêp, sakêdhap-sakêdhap santun gagrag, upaminipun bab sinjang, punika wontên kalanipun sami rêmên mangangge bangsaning latar pêthak, lajêng santun garis miring, mangke santun malih latar cêmêng, salajêngipun tansah santun-sumantun kemawon. Makatên ugi bab rasukan, kajawi dhasaring corak tansah sontên-santun,sontan-santun. bêdhahanipun ugi manut ing gagrag, sintên ingkang botên ngênggèni kêlimrahan ingkang kados makatên wau, dipun wastani tiyang ingkang botên anglênggahi jaman.
Nanging wontên sawênèh ingkang rêmên angugêmi pangangge cara kina, punika dipun wastani ngêngrêng, malah kangge gêgambaran dados pasêmoning wantèg dhêdhasaraning manah. Sadaya wau sami lêrêsipun, awit pancèn sampun ambêkta dhêdhasar piyambak-piyambak, inggih punika dhêdhasar kilenan tuwin wetanan.
Manawi dipun manah makatên tumraping pangangge, punika ugi wontên kalanipun, sakecaning wontên pandulu jalaran saking katarik corak tuwin ulêsipun. Kados ingkang kacêtha ing gambar, punika putri ing Nizam nagari Indhu, pangagêmanipun salugu cara kina, nanging ing ngriku adining sawangan pinanggih wontên ing
Ragi kasèp anggèn kula nyambêti pangandikanipun sadhèrèk Nayarana, awit saking kathahing padamêlan.
Sampun têrang wawasanipun sadhèrèk Nayarana. Ingkang punika kula matur nuwun, dene sadhèrèk Nayarana karsa anyêthakakên mênggahing Dèwi Wara Srikandhi ngantos gambêlang. Pangintên kula botên namung kula piyambak ingkang ngraos marêm, naging tamtunipun kathah sadhèrèk ing panggalih inggih sampun marêm, dene katêranganipun sadhèrèk Nayarana botên kêkirangan satunggal punapa.
Dèwi paraWara. Srikandhi punika têrangipun botên namung ambêg prajurit, nanging ngênggèni kaprawiran ingkang linangkung, tur sang dèwi punika kêndêl.
Tumrapipun tiyang èstri, botêna jaman sapunika, ugêr tiyang ingkang prawira punika utami.
Mênggah bab watak kêndêl punika manawi badhe katiru, ingkang asring sok dados kalajêng-lajêng kêkêndêlên dados nekad. Watak kêndêl kados Dèwi Wara Srikandhi punika pinanggihipun ing kalangan kêputrèn, satunggal satus kemawon sampun elok, tur anggènipun kêndêl punika botên panggah, saya sêpuh saya sabar manahipun, saya anggènipun ngatos-atos sadèrèngipun ngêcakakên damêl.
Gêntos ingkang badhe kula rêmbag, inggih punika: bab para putri ingkang ngasta damêl ing sajawining dalêm.
Kados sampun dados kalimrahan, priyantun putri sapunika ngasta damêl ing sajawining dalêm. Mênggah papan padamêlan ingkang dipun cakakên inggih punika ingkang kathah ing sêkolahan, ing griya sakit, utawi ing kantor. Kintên-kintên ing sadumugining taun 1920, priyantun putri ingkang ngasta damêl dèrèng kathah, awit pamulangan ingkang kaambah ing lare èstri inggih dèrèng sumrambah, mênggaha tanêman sawêg wancinipun dipun dhêdhêr.
Ing antawisipun taun 1920-1930 sêkolahan sampun sami ngêdalakên murid èstri, ingkang pasinaonipun upami wowohan makatên ingkang sampun matêng lajêng dipun undhuh. Ing antawisipun taun wau (1920-1930) wiwitipun sumrambah para putri ngasta damêl dados guru, prudpro utawi dados klèrêk ing kantor. Badhe kasambêtan.
Kala rumiyin anjodhokakên anak èstri punika gumantung wontên panguwaosipun tiyang sêpuh, têgêsipun: tiyang sêpuhipun ingkang milihakên, lare èstri botên kawênangakên milih jodho kajêngipun piyambak. Tiyang sêpuh ingkang mangrêtos, manawi ngupadosakên jodho anakipun, mawi wêwaton tigang prakawis:
1. Bibit, têgêsipun: sanès turunipun tiyang ingkang gadhah sêsakit nular utawi sêsakit sanèsipun ingkang ambêbayani, supados ing têmbe manawi nurunakên wiji, anakipun sagêda bagas kasarasan, awit bibitipun sae, rêsik.
2. Bèbèt, têgêsipun: turunipun tiyang ingkang sae adat kalakuanipun, supados ing têmbe turunipun dados tiyang ingkang utami.
3. Bobot, têgêsipun: tiyang ingkang sugih, sabotên-botênipun inggih tiyang ingkang botên kacingkrangan sandhang têdha, supados botên rêkaos gêsangipun, jêr tiyang ingkang kacingkrangan sandhang têdha punika gampil kataman pandamêl awon, ingkang jalaran saking kapêksa kangge nyêkapi sandhang têdhanipun.
Saking pangraos kula, wêwaton bab anjodhokakên anak èstri kados ingkang kasêbut ing nginggil wau sampun sae, katêrangan ingkang panjang kados sampun botên prêlu, jêr para maos tamtu sampun sagêd anggalih piyambak.
Tiyang sêpuh ingkang anglênggahi sêpuhipun, têgêsipun mangrêtos dhatêng kajêngipun katrêsnan, inggih katrêsnanipun tiyang sêpuh dhatêng anak, akanthi têpa salira, jêr saliranipun sampun anglampahi
piyambak, nanging manawi pamilihing tiyang sêpuhipun sampun lêrês, têgêsipun miturut wêwaton tigang prakawis wau, kula pitados bilih lare èstri botên badhe rumaos gêla, agêngipun ngêmohi dhatêng bojonipun. Bab punika inggih botên prêlu katêrangakên panjang, jêr mênggahing bukti inggih botên kirang-kirang, ingkang para maos sampun angraosakên, inggih asring nyawang. Badhe kasambêtan.
Migunakna kêndhil siti enggal 1 utawi 2 punapa 4, sakajêngipun ingkang ngolah. Mêndhêta godhong sambi ingkang cêkapan nèm sêpuhipun, sabên sakêndhil dipun kêbaki. Sasampunipun rêsik lajêng kadhêplok mumut, nuntên kagodhog ing kêndhil wau, mawi godhong salam, tempe bosok tuwin laos 4 iris. Ngracika bumbunipun 1 sarêm, 2 trasi, 3 brambang, 4 bawang, 5 tumbar, 6 miri 30 iji, 7 kacolok gêndhis jawi sakêdhik, 8 santên dipun piyambakakên, sanèsipun kaulêg lêmbat, bilih sampun umob kasusulakên sarêng.
Nuntên anggodhoga ulam loh: jambal utawi wagal, nanging kêdah ingkang wêdalan bênawi, sadaya balung kalihan rinipun kasingkirna rêsik kantun dagingipun thok, sukur wontên tiganipun saya eca. Manawi sampun umob mawalikan, toya godhogan godhong sambi wau têmtu sampun asat, lajêng kasantunan toya duduh godhogan ulam wau ngantos ngaclopi godhongipun sambi. Manawi ulamipun alit sakêndhil-kêndhilipun kêdah kadekekan kalih. Manawi agêng trêkadhang satunggal kemawon cêkap kangge gudhêg 2-3 kêndhil.
Daging wau sasampuning mumut, kacêmplungakên kaudhak campur kalihan godhongipun sambi, bilih sampun radin nuntên dipun santêni kapara kênthêl, sasampuning duduhipun kantun sakêdhik, kêndhil lajêng dipun silêpi godhong jati têlês, latuning anglo dipun suda agêngipun supados botên sangit utawi gosong, dangunipun anggèning ngêngkrêng ing anglo watawis 4 utawi 5 jam. Godhongipun sambi dados raos ulam loh sadaya.
Pandhaharipun kêlimrah kangge sarapan enjing kalihan kupat. Makatên malih ugi kêlampah gudhêg godhong sambi wau padatan ingkang migunakakên namung para priyantun utawi bangsa luhur ingkang amêng-amêng utawi têdhak papara.
Panyêgah Sampun Ngantos Luntak utawi Watuk ing Salêbêtipun Siram
Para wanita manawi nuju siram sok wontên ingkang kêdah luntak utawi watuk, ngantos ing dhadha kraos sakit. Santuning hawa bêntèr kalihan hawa asrêp ingkang ngêgèt sagêd anjalari watuk kalihan luntak.
Radèn Sidapêksa suwita dhatêng Raja Adikrama ing Sinduraja, kanggêp pangawulanipun, lajêng dipun junjung dados patih. Abdi sanèsipun sami mèri dhatêng kabêgjanipun Radèn Sidapêksa, sami wadul dhatêng sang prabu. Sang prabu ndhahar atur ngamandaka. Radèn Sidapêksa dipun tundhung alus. Sang prabu api-api gêrah, Radèn Sidapêksa kadhawuhan pados jampi, lajêng bidhal. Lampahipun dumugi ing pratapan Pêrangalas, kapanggih sang pandhita Têmbangpetra. Sang tapa ngandika bilih karsanipun sang prabu nyalawados. Radèn Sidapêksa matur badhe andhèrèk martapa, sang pandhita botên marêngakên, awit sang radèn taksih panjang lêlampahanipun malah lajêng kapundhut mantu, kadhaupakên kalihan wayahipun ingkang nama Dèwi Sritanjung, sarta lajêng dipun dhawuhi wangsul dhatêng nagari.
Dumugi nagari Dèwi Sritanjung dados gumunaning ngakathah saking ayunipun. Prabu Adikrama kèlu dhatêng pawartos. Radèn Sidapêksa dipun timbali, dipun utus dhatêng Kaendran mundhi sêrat.
Sawangsulipun saking Kaendran Radèn Sidapêksa têrus sowan sang prabu ngaturakên lêlampahanipun dipun utus. Ing lair sang prabu katingal suka ing panggalihipun. Lajêng ngandika ingkang botên-botên. Dhandhang diunèkakên kuntul; kuntul diunèkake dhandhang. Dèwi Sritanjung dipun cariyosakên lambangsari kalihan tiyang sanès.
Sarêng tindakipun Radèn Sidapêksa sagarwa dumugi ing wana, dukanipun dhatêng ingkang garwa botên kenging kaampah malih. Sang dèwi lajêng dipun pêjahi. Nalika badhe dipun suduk, Dèwi Sritanjung matur: manawi rahipun angganda awon, nyata saliranipun pancèn lêpat. Nanging kosok-wangsulipun manawi angganda arum angambar, Radèn Sidapêksa ingkang kirang titi. Radèn Sidapêksa botên angrèwès dhatêng aturing garwa. Ingkang garwa èstu dipun têlasi. Nalika badhe angrêsiki wangkinganipun dhatêng lèpèn, Radèn Sidapêksa priksa yèn kampuhipun kenging rah, sarta ambêtipun wangi. Sanalika Radèn Sidapêksa kagugah katrêsnanipun dhatêng garwa, lajêng gandrung dadakan. Kasupèn bilih ingkang garwa sampun seda.
Kacariyos yitmanipun Dèwi Sritanjung minggah dhatêng kaswargan, kapanggih kalihan Hyang Dwarakala. Sang dèwi lajêng dipun têdahakên dhatêng panggenaning yitma ingkang dipun siksa, jalaran nalika gêsangipun mandamêl ingkang botên lêrês. Sasampunipun tutug anggènipun mriksani, yitmanipun Dèwi Sritanjung lajêng dipun wangsulakên dhatêng
Radèn Sidapêksa ingkang tansah anggêtuni sedaning garwa, lajêng dipun rawuhi dening Hyang Nini, punika kalêrês eyangipun Dèwi Sritanjung. Hyang Nini paring dhawuh bilih Dèwi Sritanjung gêsang malih, samangke sampun wangsul dhatêng Pêrangalas. Radèn Sidapêksa bingah sangêt, lajêng nusul ingkang garwa dhatêng pratapan. Sadumuginipun ing pratapan, Radèn Sidapêksa asrah kalêpatan dhatêng Sang Bagawan Têmbangpetra, sang tapa ugi paring pangaksama. Dèwi Sritanjung dipun panggihakên kalihan Radèn Sidapaksa, nanging sang dèwi nyuwun tumbasan: inggih punika sirahing ratunipun, prêlu badhe kangge kèsèd. Radèn Sidapêksa nyagahi lajêng nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang sang bagawan. Sang bagawan marêngakên sarta paring pusaka.
Prabu Adikrama mirêng yèn badhe kadhatêngan mêngsah, lajêng mêpak bala. Sasampunipun sami samêkta lajêng sami campuh prang. Bala Sinduraja têtumpêsan. Prabu Adikrama tiwas wontên ing paprangan
Makatên cêkakanipun cariyos Sritanjung. Ing sarèhning namung cêkakan, sêngsêming cariyos botên katingal. Mangka saèstunipun cariyos Sritanjung punika kêbak ngês lan kêbak sêngsêm. Kajawi punika ugi wontên piwulangipun ingkang sae sangêt. Kados ta nalika Dèwi Sritanjung ningali kawontênaning yitma ingkang sami nandhang dosa.
Kula aturi nyatakakên maos piyambak. Têmtu marêm. Rêginipun namung f 0.30
Jaman kina ing Kaliangêt tanah Bali, wontên pagêblug agêng, kathah tiyang ingkang tiwas, agêng alit, sêpuh anèm tanpa wicalan kathahipun, ngantos wontên griya ingkang suwung, jalaran tiyangipun pêjah sadaya. Wontên satunggaling brayat katrajang pagêblug pêjah sadaya. Kantun anakipun wuragil taksih alit ingkang wilujêng, lajêng dipun kukup ingkang bupati sarajadarbèkipun sadaya. Lare wau nama Jayaprana, sarêng sampun agêng katingal bagus lan sugih kasagêdan, ingkang bupati sakalangkung asih, dipun anggêp kados putranipun piyambak. Jayaprana kadhawuhan rabi, kapurih milih tiyang èstri ingkang dipun sênêngi, ingkang bupati ingkang badhe nêmbungakên dhatêng tiyang sêpuhipun. Kalêrêsan Jayaprana lajêng angsal padikan lare èstri ingkang sae warninipun, nama Layonsari. Enggaling cariyos lajêng kadadosan rêmbagipun. Panggihipun Jayaprana ing kabupatèn mawi pasamuwan
rencang tuwin bôndha sacêkapipun. Samangke Jayaprana mêngku balegriya piyambak, sênêng gêsangipun.
Kacariyos, nalika ingkang bupati dipun bêktèni pangantèn jalêr èstri, dumadakan priksa endahing warninipun Layonsari, lajêng kasmaran, katrêsnanipun dhatêng Jayaprana ical babarpisan. Ingkang bupati ngantos botên karsa dhahar lan botên sagêd sare, Layonsari tansah cumithak wontên ing paningal kemawon.
Layonsari dipun boyongi dhatêng kabupatèn, nanging puguh botên purun angladosi karsanipun ingkang bupati, awit sampun mirêng pawartos bilih pêjahipun ingkang jalêr punika pancèn dipun paeka, wusana Layonsari lajêng pêjah suduk sarira.
Cariyos Jayaprana kalihan Layonsari punika nêngsêmakên saèstu, asring kangge lampahan kêthoprak.
Gancaran, aksara Jawi, rêgi f. 0. 40
Kala ing dintên Sênèn tanggal 12 wulan punika, ing Ngayogyakarta wontên pahargyan jumênêngipun pangagêng Kadipatèn Pakualaman.
Ingkang kacêtha ing gambar nginggil: upacara Kadipatèn Pakualaman, sisih kiwa kreta titihan.
Têngah sisih kiwa: Gupêrnur kala mêdhar sabda ngaturakên kasugêngan.
Têngah sisih têngên: K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga mangsuli mêdhar sabda.
Ngandhap piyambak, para amtênar ingkang sami anjumênêngi.
--- [483] ---
Nginggil têngên: upacara sabibar jumênêngan. Sisihipun, titihan sabibar jumênêngan dumugi pura Pakualaman.
Kiwa têngah: K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga, nampèni rawuhipun Tuwan Gupêrnur Ngayogyakarta wontên dalêm Pakualaman.
Ngandhap sisih têngêh: para abdi Pakualaman sami sowan. Ngandhap sisih kiwa: ombyakipun tiyang ningali.
--- [484] ---
Nginggil piyambak: ing dalêm gupêrnuran kawontênakên paargyan, ingkang lênggah saking kiwa: Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, Nyonyah Gupêrnur Tuwan Gupêrnur tuwin K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga.
Ing têngah: para agung sawêg sami sontit.
Ngandhap sisih kiwa: bêksa srimpi, ingkang bêksa para putri sadhèrèk dalêm K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga tuwin sanès-sanèsipun.
Ing ngandhap sisih têngên: para abdi niyaga ingkang sami nabuhi
Manawi wangsiting pêksi andang dhumawah sae, têtiyang ingkang kapasrahan padamêlan nigas jangganing mêngsah sami bidhal. Dene bêktanipun awarni:
Ha. tamèng, kangge nadhahi dêdamêling mêngsah.
Na. parang, kangge nigas jangganing mêngsah.
Ra. gêndul isi lisah, kangge anjampèni sintên ingkang sakit.
Ka. gêgodhongan ingkang kenging kangge jampi, untuning kewan warni-warni kangge rêrênggan.
Da. êrining ulam ingkang agêng tur lancip, prêlunipun, manawi sawêg dipun bujêng mêngsahipun, êri wau lajêng dipun sêbar, supados mêngsahipun kêcublêsa.
Ta. jêmparing ingkang pucukipun dipun osèr-osèri tlutuhing tanêman ingkang mawa racun.
Cêkap samantên prakawis tatacaranipun tiyang ngupados sirahing mêngsah, sumôngga sapunika sami metani tata ngadatipun tiyng dhayak manawi wontên tiyang pêjah.
Manawi tiyang ingkang sakit sampun mèh dumugi ing janji, lajêng sanak kadangipun sami ngupados gôngsa gangsal iji, kajèjèr wontên ing ngajêngipun griya. Ing sacêlakipun gôngsa wau dipun sadhiyani sanjata satunggal.
Kacariyos, manawi ambêkanipun ingkang sakit sampun cêkak, gôngsa lajêng dipun tabuh sarosanipun, samôngsa ambêkan pêdhot, gôngsa sirêp, saha sanjata kaungêlakên.
Jisim dipun tênggani dening para sanak kadang èstri ingkang sami nangis pating sênggruk. Mripatipun jisim dipun tutupi arta. Kajawi saking punika, sadaya bandhanipun ingkang pêjah dipun tumplêk ing sênthong ngriku. Mênggah kajêngipun supados:
Na. sadaya bôndha ngêtutakên ingkang pêjah ing akerat.
Ga. adamêl bandhosa, kajêng ingkang dipun growongi lan cêkap dipun lêbêti ing tiyang.
NA. ngupados sirahing mêngsah, kadamêl rencang ingkang pêjah.
Tumrap kuwajiban nomêr kalih punika, tiyang Dhayak kêncêng sangêt. Manawi nuju wontên damêl
punika ingkang pêjah) saiki mundhut abdi, lan aku uwis tuwa, mulane kuwajiban iki dak pasrahake marang kowe. Yèn kowe pancèn anakku, kowe mêsthi bisa nyangking sirahing mungsuhku, sathithik-sathithike siji, dene yèn kowe bali mulih tanpa olèh gawe, e, hlah, aja takon dosamu, kowe kalakon dak cacah-cacah.
Karameanipun têtiyang Dhayak nuju wontên tiyang pêjah.
Sarèhning padamêlan ngupados sirahing mêngsah punika mutawatosi sangêt, bêbasanipun amêng-amêngan nyawa, dados inggih botên nama anèh manawi tiyang ingkang tinanggênah botên ambêkta sirahing kêngsah, malah sirahipun piyambak prothol.
Bilih bandhosa sampun rampung, jisim dipun lêbêtakên kothak, sanjata lajêng dipun ungêlakên.
Manawi ingkang pêjah punika mlarat, jisim lajêng dipun pêndhêm kemawon tanpa karamean. Upami ingkang pêjah sugih, hla, punika ragi rame, sadèrèngipun jisim dipun pêtak, mawi kawontênakên upacara warni-warni.
Karamean ingkang badhe kula criyosakên punika kenging kaperang dados kalih golongan, inggih punika:
Ha. wancinipun tiyang Dhayak mêjahi tiyang tawanan saha kewan.
Ing dintên ingkang sampun dipun têmtokakên, sadaya tiyang sami nglêmpak wontên ing ara-ara. Sirahing mêngsah sami dipun sujèni saha kadèkèk ing têngah. Kajawi punika wontên tiyang tawanan sawatawis saha kewan kalih utawi langkung, ingkang sami dipin bônda ngantos botên sagêd ebah.
Sasampunipun têngara dipun ungêlakên, têtiyang jalêr ingkang sami nglayat lajêng jêjogedan kadosdene tiyang anjogèdi waranggana. Sintên ingkang sampun anjogèd lajêng nyuduk têtiyang tawanan wau. Dene têtiyang tawanan sagêdipun inggih namung sêsambat.
Manawi têtiyang tawanan sampun mèh pêjah, lajêng pangagênging karamean ngunus pêdhangipun saha nigas gulunipun têtiyang tawanan ingkang kacancang ing ngriku.
Sirah pating galundhung, pangagênging karamean katingal suka pirêna ing manah, saha salah satunggaling dhukun èstri murugi, nêdha pêdhang ingkang kangge nigas guluning têtiyang tawanan sarwi wicantên: Adhuh, adhuh, pancèn kêndêl, sêkti,
Mirid kawontênakên, paprangan ing Sêpanyol punika saya dangu saya adamêl ringkihipun bôngsa piyambak, awit kapitunanipun sami dipun sanggi dening golongan kêkalih ingkang salugunipun sami tunggil rah. Dados saupami ingkang sami pasulayan wau wontên ingkang mayangakên, inggih susah ingkang kangge wayangan, dangu-dangu saya kêtêlasên kêkiyatan, kawêkasanipun sampyuh tanpa kukupan.
Ing bab kêkiranganipun ingkang sami pêpêrangan saya dangu saya katingal. Malah ing sapunika wontên pawartos bilih Maroko jajahan Sêpanyol badhe dipun sade dening golongan parentah, prêlu badhe kangge tumbas dêdamêl pêrang. Bab punika golongan kabangsan lajêng ngunyêri, jajahan wau badhe dipun sade dhatêng Inggris tuwin Prancis. Nanging golongan parentah inggih gêntos andakwa dhatêng golongan kabangsan, badhe nyade jajahan wau dhatêng Jêrman. Pundi ingkang lêrês dèrèng wontên katranganipun ingkang maton. Nanging manawi mirid sambung-rapêtipun, anggèning dakwa-dinakwan wau manawi mirid lêlampahan ingkang sampun-sampun, inggih sami mèmpêripun, awit ingkang sami pasulayan wau pancèn inggih sami rêrakêtan kalihan nagari ingkang sami kacariyosakên wau. Namung saupamia nyata utawi kalampahan dipun sade yêktos, kapitunanipun inggih sami sinanggi ing golongan kalih pisan, nama sami kecalan, tuwin ing ngriku lajêng katingal lêpating pasulayan punika. Paribasanipun kêbo ilang tombok kandhang, têgêsipun, sadaya sarwa kapitunan.
Saya malih sarêng wontên wartos bilih wadya kabangsan ing Maroko sami ambalela, ingkang lajêng tumular dhatêng Sêpanyol, kajêngipun badhe ngrêbahakên paprentahan kabangsan, ngantos anjalari kathah saradhadhu kabangsan ingkang sami kaukum pêjah. Ing ngriku Jendral Franco kêpêksa lajêng mêcah damêl nyirêp rêrêsah ing Maroko wau, dipun awaki piyambak. Ing ngriki lajêng katingal, bilih golongan ingkang sami ngawaki paprangan ngraosakên sampun kêsêl, sisip sêmbiripun lajêng ngawontênakên pangoso wontên ing golonganipun piyambak, ingkang lajêng damêl apêsing paprangan.
Kalamôngsa punika manawi sawêg badhe rame, inggih wontên-wontên kemawon jalaranipun, kawartosakên ing sapunika Jendral Franco pasulayan rêmbag kalihan panguwaos prajurit Itali tuwin Jêrman ing Sêpanyol. Kajêngipun Jendral Franco Itali tuwin Jêrman punika nguwalna tuntunan paprangan, ngêmungna nindakakên prakawis paprentahan kemawon.
Mênggah nyatanipun, pancèn sampun sawatawis wulan golongan Jêrman tuwin Itali sami nyêpêng apusing paprangan. Dene tumrap pamawasipun Jêrman, wontênipun gadhah tindak makatên, amargi
ulah paprangan punika manawi taksih dipun senapatèni Jendral Franco, botên badhe sagêd unggul.
Ingkang makatên punika tumraping Jendral Franco rumaos dipun têpak sangêt, mila saya kêncêng anggèning ngêkahi panguwaosipun, botên badhe nguja dhatêng tandangipun Jêrman tuwin Itali. Kasamaranipun Jendral Franco, mangke kêladuking lampah, tindakipun Jêrman tuwin Itali wau badhe tanpa dugi-dugi, botên ngeman dhatêng tiwasing wadya kabangsan ingkang manggèn ing laladaning golongan parentah, makatên ugi prêlu kangge anjagi mloroting kaluhuranipun Jendral Franco piyambak. Inggih sampun malih tumrapipun dhatêng golongan sanès, sawêk tumrap dhatêng golonganipun piyambak kemawon, Jendral Franco sampun gadhah sujana, botên niyat badhe ngêlongi panguwaosipun, sanadyan dhatêng golonganipun piyambak, amargi samar manawi panguwaosipun wau lajêng ical.
Ing sapunika tumrap Sêpanyol wiwit wontên osik ingkang tuwuh saking golongan piyambak badhe ngawontênakên padamèn, kanthi ngawontênakên pangayoman militèr ingkang jêjêg botên ilon-ilonên ngrika-ngriki. Ingkang badhe dipun têtêpakên dados pangajênging golongan wau Jendral Miaja. Mênggahing sêdya badhe ngudi murih Jendral Franco tuwin Caballero sagêda kèndêl saking padamêlanipun, para parampara tuwin wadyabala saking ngamônca supados dipun undurakên. Nanging bab sêdya makatên wau dèrèng wontên katrangan kasagahanipun Jendral Miaja.
Manawi mirid kawontênan ingkang kados makatên punika wiwit katingal bilih sêsulaking paprangan sampun wiwit araos sangêt, awit sapunika katingal anggèning badhe mapras ingkang dados pangajênging pasulayan.
Benjing dintên Ngahad sontên, tanggal 25 April 1937, wanci 1/2 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing Radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Sêrat Driyabrata. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Suwignya.
Sambêtipun Taman Bocah ing Kajawèn nomêr 24/25
durung rampung gone gagas / ana uwong amarani / mung klambèn akathok cêkak / kalung ikêt kudhung caping / gawanane camêthi / yèn wong kaya ngono iku / diarani panggêrak / yaiku bature blantik / sing anggêrak samôngsa olèh dagangan //
calathune barêng cêdhak: / kakang dhatêng kula mriki / ajêng mêndhêt sapi dika / sing pun ajêng didhuwiti / Wanajaya mangsuli: / la ana ngêndi lurahmu / kok ora têka-têka / wangsulane têsih kèri / o hla nika êmpun ketok kledhang-kledhang //
anggone clathu panggêrak / karo mangalor nudingi / Wanajaya wêruh uga / uwonge sing ditudingi / iya sing nganyang
tinututan / wis ora katon saiki / êlêt sadhela nuli / balantik têka kêsusu / takon marang Pak Wana: / hla pripun sapine pundi / napa êmpun dika sade têng wong liya //
Pak Wana kagèt naratab / wangsulane karo mlirik: / dika rak êmpun kengkenan / têng
Wana ora bisa ngucap / sauwat nganti mèh nangis / enggal lunga gêgancangan / prêlu karêp nglacak sapi / blantik calathu lirih / karo angguyu ngêcêmut: / môngsa gèk kêcandhaka / wong wis digawa andhêlik / wis anggone wong cidra ngungkurke dalan //
... uwong busuk ngena-ngene ora tau, mula bênêr dibasakna: busuk ora duwe ati.
Kocapa mau Pak Wana / gêgancangan anggone nglacak sapi / lakune têrus ambacut /
ora nampani dhuwit / yèn digagas ngono iku / ambok iya narima / diburua wong barang uwis kêtrucut / tiwas mung muwuhi sayah / tangèh lamun bisa bali //
nanging wong maido gampang / sapa wonge ora bingung ing ati / yèn kataman ngono iku / saya tumrap Pak Wana / uwong busuk ngena-ngene ora tau / mula bênêr dibasakna / busuk ora duwe ati // Ana sambungane.
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku tak takon. Miturut omongmu, ana ing
Gênah-gênahe ana ing kono apa banjur olèh wulangan apa kêpriye. Anggonku kôndha: pikiranaku pating kluthik mau, awit jaman saiki kiyi, kêna diarani: jaman blithuk taruna, luwih-luwih sing gêgayutan kaya kang kok kandhakake: ngudi kautamaning ngaurip kuwi mau, aja manèh sing bocah isih piyik-piyik, lagine bocah sing wis brêngosên sakojur, akèh bae sing kêblithuk. Ora mung kêblithuk pikirane bae, nanging iya kêblithuk dhuwite, malah ana sing kêblithuk... bojone.
Petruk : Hara, ana kok banjur nyandhak sing ora-ora mêngkono. Iki ora kêna dipadha, Kang Garèng. Sing kokandhakake kuwi mau rak prakara wêjangan. Jaman saiki pancèn iya nyata, akèh wong sing ngaku dadi guru utawa dadi ki dhalang, banjur awèh wêjangan sing mokal-mokal, ambèbèrake jamane isih awang-uwung, kathik basane dirêngga-rêngga nganggo têmbung sing dakik-dakik, kaya ta: soroting: sur-ya, côndra, daru kartika, samya, wèh ana kok banjur kêbablasên nyang gêndhing: rajasuwala, kawuwuhan manèh ngaku bisa: ngrogoh kanthong, e, nas, apa tukang kutil, wong arêp kôndha: ngrogoh sukma, nganti kliru. Wuwuh-wuwuh nambani wong lara, dumadakan bisa mari. Jamane iki jaman rêkasa, Kang Garèng, yèn ing wusana wong sing kaya ngono kuwi mau, kanthi têmbunge kang mrêceka bisa angiming-iming nyang wong akèh mangkene upamane: sing sapa nyêcêp ngèlmuku (dadi muridku) tak tanggung: uripe mêsthi ora kêkurangan, ora bisa kêcandhak ing lêlara, sabab bisa nênambani, kathik ditrêsnani sing nganti kêlèt ing sapadhaning umat. Mara, Kang Garèng, yèn sabanjure nuli ana wong sing kêpilut marang têmbunge sing lêgi madu mau, nganti apa-pane prasaksat didarmakake kabèh, lo, kuwi ora kêna dipaido,
Kang Garèng. Sabab iki rak saka putêking pikire, nganti pambudidaya apa bae, yèn kira-kirane bisa ngenakake awake, iya banjur dilakoni bae, hla, wong iya lagi pêtêng pikirane, kathik
nganggo dipikir yèn pêmburine bisa uga dicukur gundhule.
Garèng : Mulane kuwi, Truk, ingatase wong tuwa bisa kêblithuk, aja manèh bocah, sing pancèn durung mêlar nalare. Kuwatirku: mêngko gèk banjur salah wèsêl panampane. Padhane bocah sing digladhi dadi wayang wong kae, karêpe wong tuwa rak bêcik bangêt, yaiku: supaya bocah dhêmên nyang kagunane dhewe, supaya tandang tanduke alus, supaya ngrêti tatakrama, supaya luwês, lan sapadhane, nanging rak akèh bae bocah sing salah wèsêl, banjur dadi: gêmagus, kêmêkèk, pêthenthengan, kêmlênyis,...
Petruk : Wiyah, kathik kêmlênyis, kaya bangsane... mènthèl. Lo, sanadyan sing dadi padpindhêr, akèh-akèhing bocah iya ana bae sing banjur: gêmagus, pêthenthengan lan kêmaki, nanging iki rak wis kêgawa saka dhasare pancèn bocah kêmaki. Nanging mungguhing padpindhêr, kuwi yèn ditaliti têmênan, apa sing digayuh ing kono pancèn iya bêcik bangêt. Yaiku manggulawênthah bocah supaya ing têmbe dadi uwong kang utama, luwih-luwih sing diudi bêciking wêwatêkane, sarta sarasing badane. Iki miturut pranatan sing wis diakoni ing saindênging jagad mungguh ing bêcike, yaiku sing diatur dening
Wèh, wèh, jênêngan kathik sadhêpa mangkono, gênahe apa bangsane ratu, apa pangeran.
Petruk : Iki mula bôngsa darah luhur. Miturut caritane mau-maune apangkat jendral pêrang, tur iya jendral pêrang sing pêngpêngan kae, nanging barêng nguningani sangsara apadene kasusahan sing jalaran saka pêrang mau, banjur kagungan ada-ada ngêdêgake padpindhêr, kang sêdyane sing prêlu dhewe: nyêdulurake wong sajagad kiyi, kanthi ora ambedak-bedakake: bôngsa, agama, lan warnaning kulit, apa: putih, kuning, irêng, apa ijo pisan.
Garèng : Wiyah, iya ora mèmpêr, ana uwong kathik warnaning kulite ijo. Wèh, nèk mêngkono sêdyane pancèn iya luhur bangêt,
ambedak-bedakake bôngsa, arêp nyadulurake wong sajagad, nanging jêbulane, biyèn rawuh ing Batawi, padpindhêr bôngsa apa bae padha sowan, barêng padpindhêr bangsane kowe inyong iki, arêp mèlu sowan, ora kêrsa nômpa. Mara, apa ora ambêdhêdhêg wêtênge.
Petruk : Iki kowe aja guru-guru nyalahake Paduka Tuwan Baden Powell mau.
kuwi rak tamu, kathik bôngsa mônca, sapa wêruh anggone ora krêsa nômpa mau, rak bisa uga ana kalirune rêmbuge, lan bisa uga padpindhêre dhewe iki pranatane ora cocog karo pranatan sing wis dianggêp sah ing wong sajagad iki.
Garèng : Iya êmbuh, dhing, aku ora wêruh. Wong aku dhewe iya durung patia wawuh bangêt karo padpindhêr, dadi yèn ing jêrone kono ana sing pating krabang aku iya ora ngrêti.
Petruk : Yak, kaya gabagên, pating krabang, saiki takcaritani carane anggone ngudi apa sing dadi gêgayuhane mau, Kang Garèng,
kêna nèk arêp main bon bae, lan mêsthine iya ora ana sing ngarani: wèyèh, kathik kaya bèbèk, esuk-esuk wis kêcipak-kêcipik ana ing kalèn.
Petruk : Nèk miturut wèting padpindhêr sing têmênan, nèk agamane pancèn Islam iya kudu nêtêpi kuwajibane sing têmênan. Dene yèn ana wong ngerang-erang wong banyu wulu ing wanci subuh kaya kandhamu mau, wajibe mung diarani: wong edan. Awit yèn wong waras mêsthine ora duwe unèn-unèn sing mêngkono kuwi. Wis saiki tak banjurne: b. Nênuntun supaya trêsna nyang nagarane dhewe, nênuntun marang tindak tata lan angajèni marang parentah kang absah.
Garèng : Bab trêsna nyang nagarane dhewe, kanggone bangsane dhewe iki, wis wiwit bayèn-biyèn, Truk. Wong aku gèk cilik kêrêp bae ngalami rêmbugane wong loro sing ngalêm nagarane dhewe-dhewe, mangkene upamane: wah, botên kados nagari kula Ngayoja, tiyangipun sae-sae lan rêsik-rêsik, tumrapipun tiyang Ngayoja botên prêlu sandhang sae utawi èdi, botên ngangge-angge inggih sampun brêgas-brêgas. Banjur sijine mangsuli, Truk: inggih, mila pancèn beda kalihan ing nagari kula Surakarta, tiyangipun mila awon-awon, nanging sami pintêr ngangge-angge. Tiyang rupinipun botên pakra, sarêng sampun macak, inggih, wah, sampun, sampun, punapa malih manawi tiyangipun ayu kados ing nagari samang Ngayoja, wèh, bokmanawi ngrisakakên tata sayêktos.
Petruk : Wayah, kuwi ora jênêng dhêmên nyang nagarane, nanging mung arêp umuk-umukan bae. Dene sing diarani trêsna nyang nagarane dhewe, kuwi kudu tansah anjagaa aja nganti nagarane olèh ala, dadi iya tansah dijaga aja nganti adat kalakuane ala, sing bisa ngrêgêdi jênênge nagarane, dadi cara padon kaya sing kok kandhakake mau, kuwi rak mung nuwuhake sêsêngitan lan pasulayan karo bangsane dhewe bae, iki ora jênêng trêsna nyang nagarane dhewe, nanging mung malah agawe onar thok bae.
anggèning mêntas wangsul saking lêlana. Ing papan paargyan ngriku sakalangkung rame saha rinêngga-rêngga sae. Ingkang sami rawuh kathah. Wêdhar sabda minangka pamagepambage. arja katindakakên dening Mr. Suwono, kanthi sêsorah sawatawis. Dr. Sutomo magsuli sapêrlunipun. Ing dalu wau pinanggih sami gambira.
Tiyang Madura dhatêng Borneo. Gêgayutan kalihan wontêning yasan margi ing Tanah Grogot mêdal Balikpapan ingkang panjangipun 500 km. pêrlu badhe ngangge kuli bangsa Madura. Ingkang kangge waragad yasa margi punika badhe mêndhêt saking arta
ing Magêlang, wontên priyantun kirang langkung 300, sami darmawisata dhatêng kraton Ngayogya, Sanabudaya, pasarean Kutagêdhe lan Imagiri, mawi numpak bus 11 iji (7 bus para kakung lan 4 bus para putri). Dene wontênipun ingkang darmawisata, sadaya sami manggih kacuwan. Awit nalika sabibaripun saking kraton lan Sanabudaya, wanci jam 11 siyang wiwit jawah ngantos jam 5 sontên. Mila sadumuginipun ing pasarean Kotagêdhe lan Imagiri, punika kajawi kacuwan saking anggènipun klêbus kajawahan, ugi botên kalilan anggènipun badhe sumêrêp pasarean kalih wau. Dados anggènipun sami darmawisata prasaksat tanpa angsal damêl. Mila ngaturi pèngêt, bilih wontên priyantun badhe priksa pasarean kalih wau, mugi kaangkaha sagêd sowan wontên ing dintên utawi malêm Jumuah, jam 8 enjing lan jam 5 sontên.
Kajawi punika, wontên wartos, bilih pakêmpalan R.T.O. (Rukun Tri Utama) saking golongan priyantun "Waterstaat" ing Magêlang, ugi badhe darmawisata dhatêng rêdi Dièng. Mugi-mugi kasêmbadana kajatipun R.T.O. wau K. 1909.
Bab rajapêjah ing Grêsik kala rumiyin. Pangadilan Landraad ing Grêsik mêntas mriksa rajapêjah ing wulan Augustus 1936, inggih punika tiwasipun Tuwan Van der Pauwert tuwin Jordan. Pasakitanipun tiyang 20. Kaji Dulhalim, ingkang gadhah anak dipun sanjata dening Tuwan Jordan, saha rumiyin ngakên ingkang mênthung Tuwan Van der Pouwert, sapunika selak. Nyariyosakên bilih kala samantên
ambêkta Dr. Ch. Stehn, pêrlu nitipriksa kawontênanipun. Dhatêngipun ingriku punika ugi sarêngan ahli
Sampun sawatawis dintên wontên kintunan postpakket saking Gombong dhatêng Ngayogya. Sadumuginipun Ngayogya, kanthong post ingkang kangge wadhah barang wau katingal risak. Sarêng kabikak sêrat-sêrat ingkang wontên salêbêting kanthong sami gosong. Ingriku kasumêrêpan jalaran saking barang ingkang kakintunakên postpakket wau wutah, awarni koningswater. Wontên arta-arta kêrtas ingkang sami risak, rahayu nomêripun taksih kenging dipun waos, dados taksih sagêd kalintokakên.
Umuk-umukanipun tiyang ing nagari karèt. Jalaran saking majênging padagangan karèt tiyang siti, têtiyang ingkang sami gadhah kêbon karèt sami umuk-umukan, ingkang rumiyin mawi nêdha ngangge ajang godhong, sapunika ngangge ajang arta kêrtas f 10.~. Wontên tiyang numpak pit ngangge bandera arta kêrtas dipun gandhèng-gandhèng. Wontên malih
baita wangkangingkang. nama Jong Kit An, kanggenan batu api pêtêng. Ing sapunika sampun kapriksa ing pangadilan, tiyang ingkang dados dakwa kadhêndha f 5000.- utawi kakunjara 5 wulan. Dakwa dipun êmbani dening Mr. Visser, nêdha revisie. Ing sapunika batu api ingkang dados bukti kakintunakên dhatêng Sêmarang, gêgayutan kalihan prakawis sanès.
Dhukun alit pintêr ngapusi. Ing Ngayogya wontên lare ngumur 5 taun ngakên nama R.M. Cipta Sêjati Kusuma, luguning namanipun Tukimin, asli saking dhusun Paya, ondêr distrik Piyungan. Wontênipun ing Ngayogya ngakên putranipun Bêndara Bêkêl Prawiropurbo suwargi. Lare wau dipun suyuti ing lare kathah, ngakên sagêd dados dhukun tuwin gadhah kalangkungan warni-warni. Naging dangu-dangu lare wau dipun cêpêng ing pulisi jalaran ngapusi baranging tiyang warni kalung. Sapunika kathah tiyang ingkang ngraos kenging apus.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dumugi Bali. Têdhak dalêm K.T. Ingkang Wicaksana sampun dumugi ing Bali, tinampi mawi pakurmatan ingkang damêl karênan. Salêbêtipun wontên ing Bali rawuh dhatêng panggenan-panggenan ingkang nêngsêmakên, tuwan tansah pinaargya ing têtingalan warni-warni. K.T. Ingkang Wicaksana sagarwa putra nalika mriksani kawontênan tuwin sawangan ingkang anggawokakên, sakalangkung suka ing panggalih.
Papriksan kèrêmipun kapal Van der Wijck. Badhe pamriksa prakawis kèrêmipun kapal Van der Wijck punika badhe panjang papriksanipun, amargi badhe kathah sangêt têtiyang ingkang dipun priksa. Sakawit badhe mriksa tiyang ingkang sami gêgayutan, inggih punika punggawaning kapal K.P.M. ingkang tumut wontên ing kapal ngriku, salajêngipun mriksa têtiyang ingkang sami numpak ingkang sapunika taksih sami kenging dipun dhatêngakên. Sasampunipun punika lajêng ngundang dhatêng para ahli layaran. Wiwit adêging raad layaran ing taun 1928, prakawis kapal Van der Wijck punika kapetang ingkang agêng piyambak.
Paguyuban darah Tus-Pajang. Ing Surakarta mêntas wontên parêpataning paguyuban darah Tus-Pajang. Inggih punika darahipun R. Ng. Yosodipuro I. (R. Ng. Yosodipuro I. punika Tus-Pajang) pujangga dalêm Ingkang Sinuhun kaping III-IV-V, ing Surakarta. Suwargi R. Ng. Yosodipuro I punika kathah karanganipun sêrat-sêrat ingkang misuwur, cariyos-cariyos ingkang ngêmu wulang saha nêngsêmakên, kados ta Sêrat Rama, Sêrat Menak tuwin sanès-sanèsipun. Kathah ingkang sampun kawêdalakên ing Bale Pustaka tuwin pangêcapan sanès-sanèsipun. Mênggah ingkang sami ngawontênakên paguyuban wau sami darahipun ingkang suwargi. Rêmbaging parêpatan, I badhe nyupakêtakên pasadherekan, II angajèkakên tuwin andandosi panggêsangan. III adamêl sêrat sajarahing kulawarga. IV rumêksa kaluhuranipun ingkang suwargi. Sintên ingkang ambêtahakên babagan ingkang gêgayutan kalihan darah Tus-Pajang, sêsambêtana rêmbag kalihan R. Atmohudyana ing kampung Wirengan Surakarta.
Kawontênanipun rajakaya ing tanah Priyangan. Ing salêbêtipun wulan Maart kêpêngkêr ing Bandung pinanggih wontên rajakaya sakit mond tuwin klauwzeer, cacah 35, asli saking Jawi Têngah. Kintên-kintên rajakaya wau asli saking Purworêja. Rajakaya (lêmbu) ingkang sakit tuwin ingkang kintên sakit sami dipun priksa dening doktêr kewan, wontên ingkang kapragad utawi namung kapisah kemawon. Ing papan pamragatan inggih sampun kêlêbêtan kewan sakit. Salajêngipun katindakakên papriksan kêncêng.
Sêsêbutan Doktor tumrap R. Suharto. Kala tanggal 14 wulan punika ing pamulangan luhur doktêr ing Bêtawi wontên promotie tumrap R. Suharto, arts. Angsal sêsêbutan doktor. Ingkang dados pangarsa Prof. A. Grenstuk, ingkang dados promotor Prof. Bonne tuwin prof. sanès-sanèsipun. Proefschrift ingkang kaajêngakên "Over zweren in maag en duodenum" tumrap tiyang siti tuwin bangsa Tionghoa ing tanah ngriki.
Inginggil punika (gambar ing têngah) R. Suharto sêkalihan.
Pamulangan enggal. Ing Bandung wontên pamulangan enggal nama "Instituut tot opleiding voor kantoorwerkzaamheden", manggèn ing Riouwstraat. Pamulangan wau nampèni lare saking pamulangan andhap dipun wulang babagan padamêlan kassier, archief, expeditie, ngêtik, mêsin etang, kasregister tuwin sanès-sanèsipun, sadaya wau pêrlu kangge nyambut damêl ing kantoran. Ugi nyadhiyani kangge lare-lare saking Mulo.
Andandosi candhi-candhi. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, ing bab andandosi candhi Prambanan angsal wragad saking peranganing arta salangkung yuta saking nagari Walandi, kathahipun f 75.000.-. Sasampunipun punika lajêng badhe andhudhuki candhi Pananggungan tuwin patilasan kina sanès-sanèsipun, kados ta candhi Sumberawan, Watugêdhe, Sanggariti tuwin Jawi. Kajawi arta samantên wau ugi taksih angsal panduman malih f 25.000.- kangge nitipriksa kawontênaning siti ing salêbêtipun tigang dintên.
Pitulungan jampi saking pakaryan kasarasan. Dèrèng dangu ing tanah Têgal tuwuh sêsakit malaria, kaprênah sakilèn kitha ing dhusun Têgalsari tuwin Todan. Sarêng ingriku kasumêrêpan tuwuh sêsakit malaria, ingkang wajib lajêng ambage tablèt kina dhatêng têtiyang padhusunan, punapadene mriksa dhatêng griyanipun têtiyang ingkang sami sakit, pamardinipun botên sanès namung kêdah rêsikan, dene tumrap ingkang sampun sangêt sami dipun suntik. Sarêng sampun tumindak sawatawis dangunipun, pinanggih suda.
Gambaripun R. A. Katini. Ingkang sampun pinanggih, gambaripun R.A. Kartini punika kados ingkang sampun sumêbar punika. Nanging nalika Dr. R. Soetomo wontên ing Den Haag sagêd angsal gambaripun R.A. Kartini ingkang beda sangêt kawontênanipun, inggih punika mangagêm kados sacaraning putri Jawi sajati. Gambar wau ingkang kagungan Nyonyah Deventer, dipun suwun ngampil dening Dr. Soetomo badhe dipun umumakên, Nyonyah Deventer marêngakên. Sapunika gambar wau sampun kadamêl.
Para neneman kangge punggawa kapal dagang. Miturut wartos, ing wêkdal punika wontên panêdha tumrap para neneman wêdalan K.W.S. tuwin pamulangan bangsanipun punika kangge padamêlan ing kapal dagang, kalêbêt K.P.M. Tumrap ingkang katampèn badhe kakintunakên dhatêng Rotterdam kangge sinau laminipun 5 wulan utawi 7 wulan, kanthi angsal bayaran f 50.- sawulan. Ing benjing badhe dipun papanakên ing kapal dagang tumrap lampah dhatêng Amerika utawi Aprika, blanja wiwit f 90,- dumugi f 900,- sawulan. Ingkang katêdha wau, ingkang rumiyin bangsa Eropa, lajêng bangsa Tionghoa tuwin tiyang siti.
Prakawis suntik ing Bandung. Sampun dangu kawartosakên ing bab tindak nyuntik ing Bandung ingkang damêl tiwasing tiyang. Ing sapunika sampun rampung papriksanipun, dakwa Thiele kadhawahan paukuman 1 taun, dipun icali wêwênangipun nindakakên padamêlan apotheker salêbêtipun 2 taun. Dene Dr. Rizzi kaukum kalih wulan kanthi prajanjian cobèn-cobèn salêbêtipun kalih taun ing jawi.
Bêbaya pacêklik kêsaru ing bêbaya sanès. Miturut wartos, bêbaya kêluwèn ing Honan manawi botên tumuntên angsal pitulungan, wontên tiyang tigang yuta sami badhe pêjah kalirên. Ing laladan ngriku punika sampun 10 wulan botên wontên jawah, pêpetangipun sabên 100 griya ingkang gadhah têtêdhan namung sagriya. Miturut wartos saking Chengchao, ing papan ingkang katrajang bêbaya kêluwèn kêtimbrung kêtêmpuh ing prahara ambêkta pasir. Prahara ingkang kados makatên punika salêbêtipun 20 taun sawêg pinanggih sapunika.
sami risak. Ing kitha Kaifeng ngantos pêtêng dening kombuling pasir ingkang kabêkta angin.
Nyamarakên sêsakit pest. Parentah Tiongkok nyamarakên tumularing sêsakit pest ing Anwei dhatêng Homan kidul. Ing uruting lèpèn Yangtse tuwin lèpèn Huai kasamarakên sangêt manawi katularan. Griya sakit Amerika ing Huai-Yuan sampun mitulungi tiyang sakit pest wudun 2500, ingkang tiwas 140 sanèsipun saras, sampun mêdal saking griya sakit.
Minggah rêdi Himalaya. Miturut wartos saking Berliyn, expeditie bangsa Jêrman ingkang badhe nginggahi rêdi Himalaya badhe dipun ayati dening De Karl Wie saking Munchen, ingkang sampun misuwur nginggahi rêdi-rêdi. Kala tanggal 11 wulan punika sampun bidhal saking Genua dhatêng Bombay. Ingkang tumut lampah punika wontên tiyang 7 ingkang sampun kulina minggah rêdi Alpen, ingkang kalih bangsa pasinaon inggil. Golongan punika badhe minggah saking Nanga Porbat, inggiling pucakipun 8125 m. ingkang sampun dipun inggahi dening golonganipun Wilby Merkel kala ing taun 1934, sami manggih sabab.
Dene ingkang sawêg dhatêng punika botên sanès kajawi: Dhèsgas saprajuritipun. Kalih utawi tigang mênit malih, têtiyang wau tamtu sampun sagêd dumugi ing ngriku, lan sakêdhap malih kemawon Sêr Blakêne tamtu dados tiyang tawanan. Sakala punika tuwuh malih panggalihipun sang putri nêdya ngaturi priksa dhatêng ingkang raka, nanging kuwatos bilih namung badhe nyêngkakakên dhatênging bêbaya wau. Ing wêkdal punika Sêr Blakêne jumênêng ing sacêlaking meja, ingkang mêntas kangge dhahar wau. Jumênêngipun wau mêngkêrakên Sopêlin kalayan calumak-calumik ngandikakakên warni-warni ingkang tanpa têgês, kadosdene caraning tiyang ingkang kirang èngêtanipun. Nanging saking kanthong jasipun Sêr Blakêne lajêng mêndhêt wadhah sênggruk ingkang nuntên
saking anggènipun tansah amirêngakên kanthi yêktos suwaraning têtiyang ingkang dhatêng wau, ngantos botên sumêrêp punapa ingkang dipun tindakakên dening mêngsahipun wau. Salajêngipun sarêng Sêr Blakêne andangu kados ingkang kacariyosakên ing nginggil wau, wangsulanipun Sopêlin makatên: Kula botên matur punapa-punapa. Malah kados panjênêngan ingkang mêntas dhawuh punapa-punapa.
Sêr Blakêne: Inggih, inggih, kula wau namung cariyos, yèn sapisan punika anggèn kula tumbas sênggruk botên kalêrêsan. Cobi tuwan kula aturi nyobi.
Salêbêtipun ngandika makatên punika, Sêr Blakêne kalihan nyêlaki Sopêlin. Dene Sopêlin piyambak, ingkang manahipun namung katujokakên dhatêng Dhèsgas tuwin para prajuritipun, ing kala punika botên gadhah gagasan babar pisan manawi badhe kaapusan dening Sêr Blakêne. Amila sarêng dipun tawèni sênggruk wau, dumadakan inggih lajêng nyênggruk.
Ngêmungakên tiyangipun piyambak ingkang sagêd anggambarakên raosing tiyang ingkang nyênggruk kaladuk punika. Makatên ugi mênggahing Sopêlin, sarêng nyênggruk, sakala punika raosing sirahipun kadosdene pêcah-pêcaha, saha lajêng wahing-wahing tanpa kèndêl, raosipun kadosdene badhe wuta, lan botên sagêd mirêng tuwin botên sagêd wicantên. Salêbêtipun Sopêlin sawêg makatên wau, kanthi sasêkecanipun Sêr Blakêne tindak saking ngriku.
Lèdhi Blakêne ngantos sêmlêngêrên anggèning ngraosakên lêlampahan kados ingkang mêntas kacariyosakên ing nginggil wau. Ingatasipun Dhèsgas saprajuritipun sampun cêlak sangêt, inggih punika kirang langkung namung tigang atus pêcak saking lusmèn ngriku, têka sagêd kalampahan ingkang makatên punika.
Sarêng sang putri sampun èngêt malih saking anggènipun sêmlêngêrên wau, rumaos bingah panggalihipun, sarta ing batos sakalangkung gumun, dene samantên kadibyanipun ingkang raka wau.
Anggènipun nindakakên sandi upaya, ngantos Sopêlin tanpa daya malih, sayêktos julig sangêt. Saupami Sopêlin kalampahan dipun pisakit, bokmanawi dayanipun ingkang dhumawah dhatêng Sopêlin wau, botên patos rêkaos kados ing samangke punika. Sabab ing kala punika sêmunipun Sopêlin kadosdene lajêng botên sagêd mirêng, sumêrêp tuwin botên sagêd wicantên.
Mênggah gagasanipun sang putri, Sêr Blakêne nilar lusmèn ngriku, têmtunipun badhe amanggihi para golongan miruda ing gubugipun blangkar. Inggih lêrês, bilih ing samangke Sopêlin prasaksat tanpa daya babar pisan, ngantos Saribang sagêd oncat saking ngriku, nanging sadaya margi, makatên ugi margi-margi ing uruting gisik, sami kajagi kêncêng dening para prajurit, ingkang ngulat-ulatakên sangêt dhatêng sintêna kemawon ingkang langkung ing ngriku. Ing môngka tamtunipun Sêr Blakêne botên uninga dhatêng parentahipun Sopêlin prakawis pambudidayanipun anggèning nêdya nyêpêng sariranipun wau.
Dumadakan ing kala punika kamirêngan suwaraning para prajurit ingkang sawêg sami kèndêl ing sajawining lusmèn.
Ing kala punika sêmunipun Sopêlin sampun ragi saras, wahing-wahingipun sampun suda, lan sanadyan kanthi rêkaos piyambakipun sampun sagêd mênyat malih. Kanthi
sampun apitakèn: Enggal - êndi wong dhuwur mau. Salah siji apa ana sing wêruh.
Sajak gumun Dhèsgas apitakèn: Wontên pundi, tuwan.
Sopêlin: Ana ing kene, goblog, mêtu lawang kuwi - durung nganti limang mênit saprene.
Dhèsgas: Kula sadaya botên sumêrêp punapa-punapa, tuwan, tiyang rêmbulanipun inggih dèrèng mêdal. Badhe kasambêtan.
jêjodhoan, inggih punika andhaupakên pangantèn, sami anggadhahi cara piyambak-piyambak. Mênggahing wigatosipun manawi dipun padosi kajêngipun, ingkang kathah lèrèg dhatêng pamuji wilujêng tumrap pangantèn jalêr èstri.
Ingkang pinanggih ing tanah Simêlungun, Sumatra, wontên caraning para agêng ingkang dipun tindakakên ing kala pangantèn dhaup, tumraping pangantèn èstri sakalangkung dipun wigatosakên.
Dèrèng dangu ing Simêlungun wontên bôngsa agêng krama, ing ngriku mawi cara, pangantènipun èstri mawi dipun sirami dhatêng lèpèn. Nalika pangantèn èstri badhe dhaup, kaarak dhatêng lèpèn mawi pahargyan agêng, ing ngriku mawi ubarampe ingkang dipun tindakakên dening dhukun, kangge pirantosing siram awarni jêram purut gangsal iji mêndhêt saking woh ingkang manggèn ing keblat sakawan, tuwin ingkang wontên pancêr (têngah). Godhong pitung warni sami pitung lêmbar. Sêkar kawan gêbung, sêdhah, wos jêne, lisah (candu) ing kajêng jêram ingkang kabêsmi, tuwin sanès-sanèsipun.
Sadaya wau lajêng dipun lêbêtakên ing tuwung, dipun rêmêt kadèkèkan toya. Ing sadèrènging katindakakên prêlunipun dhukun mawi ngucap nyuwun barkahing para dewa supados pangantèn èstri sagêda gadhah anak kathah, wilujêng. Sasampunipun punika [puni...]
[...ka] pangantèn èstri majêng, lajêng ngombe toya wau sawatawis cêgukan (kacêtha ing gambar) salajêngipun mêndhêt toya dipun usap-usapakên ing bathuk, sampun rampung.
Manawi angèngêti tatacara ingkang kados makatên punika, têtela bilih wanita punika taksih pinuji murih widada dados biyung ingkang utami, awit sadaya patrap wau katingal dados pasêmon ingkang lèrèg sae.
Bab para Putri ingkang Ngasta Damêl ing Sajawining Dalêm
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 30
Anggènipun sagêd angsal padamêlan lan bênuman inggih kanthi gampil, awit nagari taksih ambêtahakên punggawa èstri kathah. Sasampunipun taun 1930, bênuman saya dangu saya suda, papan padamêlan saya dangu saya susud, awit saking suda pakaryan lan karingkês sadaya padamêlan nagari.
Ingkang kadumuk rumiyin sagêdipun mêdal saking padamêlan, para putri ingkang kagungan garwa, tur garwanipun taksih ngasta damêl. Kalanganipun para putri ingkang ngasta damêl dados alit, racakipun ingkang kantun kêparêng nyambut damêl namung ingkang dèrèng krama.
Mênggah bab priyantun putri ingkang sampun krama, punapa saenipun utawi awonipun manawi taksih cêpêng damêl.
Manawi kula manah-manah, pinanggihipun langkung prayogi priyantun putri ingkang sampun krama sampun ngantos nyambi nyambut damêl malih, racakipun nyambut damêl punika wiwit jam 7 enjing ngantos jam 1 utawi jam 2 siyang. Priyantun putri ingkang sampun krama lan ingkang nyambut damêl sajawining balegriya, lajêng kêdangon anggènipun nilar papan kêrajanipun. Lêrês asring sok wontên sadhèrèk èstri ingkang anggajuli ing dalêm, nanging sabotên-botênipun inggih beda, manawi urusan balegriya dipun cêpêng piyambak katimbang dipun pasrahakên ing tiyang sanès. Saya awrat malih manawi anggènipun nyambut damêl punika mawi nilar putra ingkang taksih alit.
Sayahipun sarira, rêribêding griya, anggènipun putra alit satêngah dintên katilar ing ibu, punika botên timbang kalihan arta ingkang kabujêng ing
putri ingkang sampun krama lajêng cêpêng damêl, môngka ingkang kakung inggih taksih cêpêng damêl. Sanès malih manawi ingkang kakung nuju kêdhawahan apês kêtaman ing pangangguran. Ing ngriku ingkang putri gêntos dados pangagênging bêbrayan, inggih punika ingkang pados padamêlan.
Samantên wau sadaya kula kasumanggakakên dhatêng para maos. Mugi wontêna sadhèrèk ingkang nyambêti atur kula, kangge lêlumban ing jagading wanita.
Manawi wontên tiyang sêpuh anggèning anjodhokakên anak èstri botên ngangge wêwaton tigang prakawis: bibit, bèbèt saha bobot wau, môngka anggèning jêjodhoan lare ngantos bibar, tansah pasulayan, punika cêtha lêpating tiyang sêpuhipun, dening nilar utawi nrajang paugêran ingkang sampun gênah saenipun punika wau.
Manawi pamilihing tiyang sêpuhipun sampun lêrês, môngka ing akhiripun anggènipun abêbrayan pinanggih awon, punika ingkang kadunungan lêpat inggih anakipun, dening botên mangrêtos dhatêng tataning tiyang salakirabi, ngantos kadayan awon saking jawi. Anak ingkang makatên wau nama lare murang sarak, adamêl kasusahaning tiyang sêpuhipun, inggih kasusahan saha kawiranganipun piyambak.
Tumrapipun lare jalêr, wontên ingkang milih piyambak, wontên ingkang kapilihakên dening tiyang sêpuhipun. Sanadyan kawênangakên milih jodho piyambak, inggih mêksa dipun kuwatosi dening tiyang sêpuhipun, têgêsipun: tiyang sêpuh kêdah nimbang awêwaton tigang prakawis ing nginggil, manawi tiyang sêpuh botên anyondhongi, pun anak botên wênang nilar tiyang sêpuhipun. Dene manawi tiyang sêpuh ingkang milih, lare kaajak dhatêng griyaning lare èstri ingkang dados panujuning manah, wontên ing ngriku lare jalêr èstri sagêd pêpanggihan sanadyana namung saklebatan, punika dipun wastani: nontoni. Ing salajêngipun, dados utawi botênipun gumantung dhatêng lare jalêr, tiyang sêpuhipun botên wênang utawi botên sagêd mêksa.
Lare jalêr ingkang badhe milih jodho piyambak, wontên piwulang kina ingkang kadhapur paribasan: sadurunge rabi matamu lèkna sing ômba, yèn wis rabi ciyutna êlèke. Mênggah kajêngipun paribasan punika: tiyang badhe rabi punika kêdah mulat, sampun ngantos milih tanpa panitipriksa, supados lêrês pamilihipun. Dene manawi sampun kalampahan, sampun ngantos mraduli dhatêng swara jawi ingkang nênuntun dhatêng êcrahing jêjodhoan.
Kala samantên, lare èstri ingkang lumêbêt sakolah taksih awis. Lare èstri ingkang sampun diwasa kinêkêr sangêt, botên kenging mêdal dhatêng sanès panggenan manawi botên prêlu sangêt, patrap ingkang kados makatên wau kawastanan dipun pingit. Badhe kasambêtan.
Urun bumbu dhabêngdhatêng. sumbanganipun sadhèrèk S.M. bab rêrêsik bale griya kados ingkang kawrat ing Kajawèn ôngka 22, wosipun sadhèrèk S.M. mrayogèkakên sangêt, bale griya punika botên ketang tigang wulan sapisan kêdah dipun rêsiki. Patrapipun rêrêsik wau botên namung sarana dipun sulaki tuwin dipun saponi kados adat sabên manawi rêrêsik bale griya ing sabên dintên, nanging mawi ngêdalakên bên praboting griya ingkang sakintên pancèn gampil kawêdalakên. Sarampungipun lajêng rêrêsik ing pawon saha plataraning kakus, wêwah prayogi malih, kulah utawi jêdhing ingkang kangge siram, punika ugi prêlu kêdah asring kakuras, sarta dipun rêsiki tandhoning rêrêgêd tuwin lumut-lumutipun. Rêrêsik bale griya sabên wulan utawi kalih wulan sapisan, punika tamtunipun ngrêkaos sawatawis, nanging inggih kathah pigunanipun, sanajan griya awon sawatawis, payon gêndhèng pagêr gêdhèg upaminipun, nanging tabêri rêrêsik, sawanganipun angrêsêpakên, dhatêng sêsakit inggih têbih. Wontên sêkar Asmaradana gangsal pada, pantês kangge wêwahing bumbu bab rêrêsik punika.
1. samubarang kudu rêsik / dêdalaning kuwarasan / lan kabêgjaning uripe / sing sapa ora rêsikan / gampang kambah lêlara / de kang kudu rêsik iku / satêmêne rong prakara //
2. sapisan barang kang lair / iki ana têlung rupa / sapisan rêsik sandhange / loro rêsiking panggonan / têlu rêsiking badan / iku kabèh anênuntun / marang bagas kawarasan //
3. ping pindho rêking batin /Kurang satu suku kata: ping pindho rêsiking batin. ngêdohi tindak maksiyat / iki akèh pêprincène / sapisan aja culika / melik darbèking liyan / loro
marang sasama / ping pat aja dhêmên goroh / ping lima aja sumungah / mamèrke kaluwihan / lumuh asor kudu unggul / iku kabèh singkirana //
5. yèn iku kabèh sinirik / adoh marang kasangsaran / wis masthi bêgja ing têmbe / ing sajroning kitab Kuran / kaya wus linarangan / sapa nrajang bakal kokum / besuk ana akir jaman //
Wosipun ngagêsang punika sasagêd-sagêd, prêlu sami ngudi dhatêng sucining lair tuwin batos, awit sayêktosipun tiyang punika, manawi tata lairipun brêgas canthas lan samubarangipun sarwa rêsik gumrining, botên nate tindak dudu, sarta batinipun suci, liripun, pagêdhonganing manah kothong, botên isi ngujub riya takabur, tumbak cucukan (
tiyang suci mulus, ing saênggèn-ênggènipun, tamtu amung badhe rahayu wilujêng ingkang pinanggih.
Kacariyos yitmanipun Dèwi Sritanjung minggah dhatêng kaswargan, kapanggih kalihan Hyang Dwarakala. Sang dèwi lajêng dipun têdahakên dhatêng panggenaning yitma ingkang dipun siksa, jalaran nalika gêsangipun mandamêl ingkang botên lêrês. Sasampunipun tutug anggènipun mriksani, yitmanipun Dèwi Sritanjung lajêng dipun wangsulakên dhatêng raganipun.
Sidapêksa ingkang tansah anggêtuni sedaning garwa, lajêng dipun rawuhi dening Hyang Nini, punika kalêrês eyangipun Dèwi Sritanjung. Hyang Nini paring dhawuh bilih Dèwi Sritanjung gêsang malih, samangke sampun wangsul dhatêng Pêrangalas. Radèn Sidapêksa bingah sangêt, lajêng nusul ingkang garwa dhatêng pratapan. Sadumuginipun ing pratapan, Radèn Sidapêksa asrah kalêpatan dhatêng Sang Bagawan Têmbangpetra, sang tapa ugi paring pangaksama. Dèwi Sritanjung dipun panggihakên kalihan Radèn Sidapêksa, nanging sang dèwi nyuwun tumbasan: inggih punika sirahing ratunipun, prêlu badhe kangge kèsèd. Radèn Sidapêksa nyagahi, lajêng nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang sang bagawan. Sang bagawan marêngakên, sarta paring pusaka.
Prabu Adikrama mirêng yèn badhe kadhatêngan mêngsah, lajêng mêpak bala. Sasampunipun sami samêkta lajêng sami campuh prang. Bala Sinduraja têtumpêsan. Prabu Adikrama tiwas wontên ing paprangan. Prajurit
Kula aturi nyatakakên maos piyambak. Têmtu marêm.
punika ingkang sampun mêdal wontên: 6 jilid, inggih punika lampahan:
Gêndhing ayak-ayakan, suwuk, lagon, kinanthi jôngga,
golèk anjogèd, nyambêr lajêng nglana. Rêp. Ura-ura malih, gêndhing Sinom Grandhèl:
kakang Gambyong prayoganya / aja katungkul ing kapti / luwih bêcik angupaya / pangrêti praboting urip / apa kang sira pilih / gramèn myang ngabdi pyayi gung / (Gambyong): raning bandhul baita / kayu gung rineka jalmi / karbèn apa nganggo golèk kang kangelan //
(Golèk): kakang Gambyong bênêr sira / mula nyata nganggo pasthi / nging tan tinggal pangupaya / jêr witing ana pinurih / ana dadi
Isinipun: Sri Paduka Rajaputri Juliana - Saminggu wontên ing Praja Kajawèn - Punapa Pikajêngipun Adan - Bab Wayuh ing Kadhistrikan Sumarata (Panaraga) lan ing Kabupatèn Pacitan - Kawontênan ing Tiongkok - Pangantèn ingkang Nêmbe Kondur saking Lêlana - Bab
tanggal kaping 30 April 1937 punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm Sri Paduka Rajaputri Juliana, têtêp yuswa 28 taun.
Dhawahing dintên wiyosan dalêm wau ing pundi-pundi sami ngawontênakên pahargyan minôngka pamuji kasugêngan dalêm Rajaputri Juliana.
Ing pamuji mugi dinirgakna ing yuswa dalêm, sampun kirang satunggal punapa.
Sanadyan sêrat kabar saha kalawarti sanès-sanèsipun tamtu sampun angêwrat pawartos ingkang gêgandhengan kalihan pahargyan jumênêngan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, ewadene minôngka anusuli saha anjangkêpi kabar ing Kajawèn tanggal kaping 17 April, ôngka 31 saha tanggal kaping 21 April, ôngka 32 prêlu kula têrangakên, manawi kantor Bale Pustaka piyambak ugi utusan salah satunggaling punggawanipun anênggani jumênêngan dalêm wau. Ing ngriki kula botên badhe damêl andharan ingkang panjang-punjung, bokmanawi ambosêni, jêr katrangan ingkang sampun jangkêp sampun kaandharakên ing radhio utawi ing sêrat kabar. Kula namung badhe angaturakên cuplikaning pahargyan ingkang kula manah prêlu kasumêrêpan ing ngakathah.
Sadèrèngipun kula amiwiti andharan kula, kaparênga kula ngaturakên panuwun dhatêng para prayagung saha sadhèrèk-sadhèrèk ingkang sampun karsa maringi pitulungan, ingkang tundonipun anggampilakên tumindaking padamêlan kula.
Wontên ing Ngayogyakarta kula sipêng wontên ing dalêmipun Radèn Ngabèi Jaya Ahmad Udaya, wêwakiling praja Kajawèn wontên ing rad kawula. Saking pitulunganipun radèn ngabèi wau kula sagêd angsal
ing dalêm gupêrnuran. Sadhèrèk kula Radèn Ngabèi Ahmad Jayaudaya botên tumut dhatêng, awit botên tampi sêdhahan. Ing ngriku kula manggihi Mr. Halie ingkang
Jawi ingkang kasêdhahan rawuh ing gupêrnuran. Punapa malih sarèhning dhatêng kula wau prêlunipun badhe sumêrêp upacaraning jumênêngan dalêm wau, saking palilahipun Mr. Halie kula kaparêngakên pados papan ingkang cêlak sangêt kalihan ngêtrun.
Prêlu kula aturakên manawi Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, ing wêkdal wau gêrah, [gê...]
[...rah,] dados botên sagêd nampi pisowanipun kangjêng gusti utawi botên sagêd anjênêngi pasamuwan ing gupêrnuran. Punika eman sangêt.
Watawis jam sanga pandhapi gupêrnuran sampun katingal kêbak para tamu Walandi,
bupati anèm, sadaya mangagêm basahan. Tamu saking sajawining Ngayogyakarta ingkang kula sumêrêpi tuwan jendral saking Magêlang saha Tuwan Gobée parampara babagan tiyang siti saking Batawi. Ingkang dados gumuning manah kula, têka botên wontên prayagung saking Surakarta ingkang rawuh. Bokmanawi pancèn botên kasêdhahan.
Inggih punika satunggal saking mapro ing Ngayogya, sanèsipun saking Sri ing Surakarta. Salêbêting manah kula, kula ngunandika: Wah, iba bêcike, yèn mung ana microfoon siji. Wong sajêroning kutha siji têka ana microfoon saka rong pakumpulan, tur bangsane dhewe.
Sadèrèngipun pahargyan kawiwitan, ing salêbêting dalêm gupêrnuran, para tukang potrèt saha pèlêm sampun sami ibut anata pirantosipun.
Saking salah satunggaling têpangan kula, inggih punika Kangjêng Radèn Tumênggung Ônggawôngsa, kula kaparingan kolêman asmanipun para pangagêng Jawi abdi dalêm ingkang sami sowan ing gupêrnuran. Lis-lis wau sadaya sumimpên ing ngriki, supados kenginga kangge manawi wontên prêlunipun.
Kintên jam satêngah sadasa panjênêngan dalêm kangjêng gusti rawuh ing gupêrnuran, nitih kareta katarik kapal sakawan, kusiripun Walandi. Kajajaran prajurit saking bètèng, ginarubyug para abdi dalêm ingkang ngampil-ampilan dalêm. Pangagêman dalêm cara Walandi militèr, litnan kornèl. Ingkang andhèrèkakên tunggil titihan, kaptin Walandi saking bètèng. Kajawi punika lumêbêt dalêm ing dalêm gupêrnuran kadhèrèkakên para bandara pangeran ing Pakualaman, abdi dalêm bupati ing Adikarta saha sadhèrèk dalêm kakung, Bandara Radèn Mas Arya Sutikna. Sarêng panjênêngan dalêm kangjêng gusti sampun lumêbêt saha jumênêng ing trunsal, para tamu sami anut lumêbêt, jumênêng wontên ing papanipun piyambak-piyambak. Kula piyambak sagêd milih papan cêlak ing pêngkêran dalêm kangjêng gusti.
Sarêng para tamu sampun satata lênggah (sayêktosipun botên lênggah nanging jumênêng) miturut golonganing pakaryan saandhap
gusti kawaos dening Gewestelijke Secretaris salajêngipun kajawèkakên dening jurubasa. Badhe kasambêtan.
Punapa Pikajêngipun Adan, lan kadospundi Mênggah Asal MukanipunMulanipun.
Tuwin nêtêpakên Kangjêng Nabi Mukhammad, punika dutaning Pangeran ingkang Maha Êsa. Lajêng wara-wara ngajak pakêmpalan sêmbahyang, ingkang sêmbahyang punika satunggiling margi ingkang nênarik dhatêng kawilujêngan lair batos. Wondene asal mulabukanipun adan wau, kacariyosakên
kangge ngalêmpakakên tiyang ing samôngsa-môngsa manawi sampun manjing wêktunipun sêmbahyang. Nalika samantên Kangjêng Nabi s.a.w. nyumantakakên bab prakawis punika dhatêng pakêmpalan, dene wêdharing sabda dalêm wontên ing parêpatan punika, makatên: Pakumpulan, wêktu iki, aku kagungan panggalihan kang prêlu tak jalukake rêmbug karo wong akèh, yaiku prakara ngadani gawe têngara utawa tôndha kanggo ngumpulake uwong-uwong yèn arêp padha sêmbahyang, iku kapriye mungguh kapenake, sarta kang tumindake kanthi mayar, tur wus nyukupi marang kabutuhan, kang iku, mara padha pikirên, lan banjur padha ngêtokna panêmu ana ing pakumpulan kene.
Manara Mêsjid Agung ing Surakarta, kangge papaning tiyang adan.
Ing pakêmpalan ngriku lajêng katingal usrêg, lan pating bêkithi, para sakabat sami arêbat ngacungakên tanganipun, badhe ngaturi usul. Ingkang sami badhe usul atur pamrayogi, lajêng kadhawuhan mêdharakên pamanggihipun saking satunggal. Ing ngriku pamanggihipun warni-warni, sawênèh sakabat wontên ingkang usul: yèn sampun manjing wêktuning sêmbahyang, prayogi dipun wontêni têngara ngèrèk bandera ingkang inggil, supados kasumêrêpan ing ngakathah. Usul punika botên katampi dening pakêmpalan, amargi bandera wau kamanah taksih kirang piguna, jalaran tumrapipun tiyang ingkang sawêg pinuju tilêm utawi katungkul padamêlan, botên mangrêtos.
Sawênèhipun malih wontên ingkang gadhah pamanggih: mawi têngara ngungêlakên slomprèt. Usul punika pakêmpalan botên mupakati, jalaran têngara ingkang kados makatên punika, kamanah sawarni kalihan têngaranipun golongan sanès, kang môngka kaparêng dalêm Kangjêng Nabi s.a.w. sampun ngantos niru têngaranipun tiyang sanès wau.
Wontên ingkang usul malih: prayoginipun mawi têngara: nabuh kênthongan. Usul punika pakêmpalan inggih dèrèng anyondhongi, amargi nabuh kênthongan wau, taksih mirid têngaranipun tiyang golongan sanès, ingkang makatên punika nama botên kêplok akalihan kaparêng dalêm Kangjêng Nabi s.a.w. malih, mila pakêmpalan botên rujuk.
Wontên malih ingkang majêng ngaturi pamanggih ingkang sampun dipun condhongi kalihan sakabat sawatawis, usulipun makatên: parêpatan, lah, sapunika saking pamanggih kula sakônca prayogi ngagêm têngara: nyumêt obor kemawon wontên ing papan ingkang inggil. Pamanggih punika botên katampi malih dening pakêmpalan, amargi têngara mawi nyumêt latu makatên punika, saking panimbangipun parêpatan, taksih kamanah angiribi akalihan têngaranipun tiyang Majusi, ingkang makatên punika ugi botên dados suka pirênaning panggalih dalêm Kangjêng Nabi s.a.w. malih. Badhe kasambêtan.
Bab Wayuh ing Kadhistrikan Sumarata (Panaraga) lan ing Kabupatèn Pacitan
Dèrèng dangu punika kula wontên ing kadhistrikan Sumarata (Kabupatèn Panaraga) kagèd mirêng wicantênipun sadhèrèk ing ngrika, nyariyosakên: yèn wontên tiyang jalêr badhe wayuh punika ingkang wênang nginggahakên pangantènipun èstri êmbok sêpuh.
Mila kula kagèd, awit sasumêrêp kula ingkang wênang nginggahakên pangantèn èstri punika walinipun, inggih punika bapanipun utawi kulawôngsa sanèsipun ingkang pancêr jalêr.
Saking naib dhistrik Sumarata kula mirêng katranganipun bab punika makatên:
Yèn wontên tiyang jalêr ingkang sampun gadhah semah môngka badhe rabi malih, punika naib kêdah mitakèni dhatêng êmbok sêpuh punapa trimah badhe dipun wayuh punika.
Yèn êmbok sêpuh matur trimah, ingkang jalêr inggih lajêng sagêd rabi malih.
Nanging yèn êmbok sêpuh matur botên trimah, punika êmbok sêpuh kêdah lajêng dipun takèni punapa nêdha dipun talak dhatêng ingkang jalêr. Yèn matur botên purun, ingkang jalêr inggih botên sagêd rabi malih.
Dados cêkakipun: tumraping kadhistrikan Sumarata tiyang jalêr punika botên sagêd wayuh yèn botên kalayan rilanipun êmbok sêpuh, pramila êmbok sêpuh kawastanan: ingkang nginggahakên êmbok ênèm.
Botên lêt dangu kula dumugi ing Pacitan, lan ing ngriku kula mirêng saking kyai pangulu ing Pacitan:
Tumraping Kabupatèn Pacitan, tiyang jalêr punika sagêdipun kalampahan wayuh inggih prasasat gumantung saking rilanipun êmbok sêpuh.
Limrahipun ingkang sampun kalampahan ing Kabupatèn Pacitan: yèn wontên tiyang jalêr sampun gadhah semah môngka badhe rabi malih, punika êmbok sêpuh katimbalan dhatêng ing kanaiban, lan dipun takèni punapa trimah badhe dipun wayuh, sarta dipun mangrêtosakên punapa têgêsipun dipun wayuh, inggih punika: dipun mangrêtosakên anggène prasasat namung badhe angsal sapalihing katrêsnanipun ingkang jalêr.
Sarta ingkang jalêr inggih dipun timbali lan dipun mangrêtosakên dhatêng kuwajibanipun tiyang wayuh, inggih punika:
1. Kêdah ngadil ing samudayanipun, inggih ngadil ing katrêsnanipun, inggih ngadil ing pangrimatipun dhatêng para semahipun.
2. Yèn semahipun sami botên sagêd rukun, kêdah dipun griyakakên piyambak-piyambak.
3. Kêdah kuwasa anêdhani tuwin anyandhangi dhatêng para semahipun.
Yèn êmbok sêpuh matur trimah dipun wayuh, ingkang jalêr inggih lajêng sagêd rabi malih, nanging yèn êmbok sêpuh matur botên trimah, naib kêdah lajêng naliti priksa punapa ingkang jalêr cêkap sarat-saratipun badhe wayuh, pokokipun ingkang dipun priksa: punapa ingkang jalêr kintên-kintên kuwasa anêdhani tuwin anyandhangi para semahipun.
Yèn pinanggihing papriksan ingkang jalêr kadugi botên badhe kuwawi ngingoni lan nyandhangi para semahipun (saking kamlaradan), punika botên sagêd kalampahan rabi malih. Sampun nate kalampahan ing ondhêr dhistrik Danaraja: tiyang jalêr ingkang têksih karayat ing para sêpuh badhe wayuh, môngka
sarta botên purun dipun talak, punika naib botên wani aningkahakên, prakawis punika lajêng katur ing kyai pangulu, awit naib namung minôngka wakiling kyai pangulu.
Kyai pangulu satampining prakawis punika ihtiyar sagêdipun êmbok sêpuh lan ingkang jalêr sami rukun rêmbagipun, utawi murih sampun ngantos ingkang jalêr amêksa badhe wayuh tanpa angrêmbak pambangkangipun êmbok sêpuh. Nanging yèn ingkang jalêr adrêng, inggih sagêd kalaksanan mêndhêt semah malih, sanadyan êmbok sêpuh cukêng.
Kawontênan ingkang kula aturakên punika kados prayogi kauningan ing para maos, langkung-langkung ing para wanita, awit sapunika kita bôngsa Jawi saya dangu saya rosa anggèn kita anampik dhatêng wontêning pranatan wayuh, nanging pakèwêd sangêt anggèn kita badhe ihtiyar angicalakên pranatan punika. Sabab punika pranataning agami kita.
Sanadyan tindak-tindak ingkang kula andharakên ing nginggil punika tangèh sagêdipun kawastanan sampun marêmakên babarpisan tumraping para wanita ing jaman samangke ingkang kapetang modern panggalihanipun, kados inggih sampun kenging kawastanan anjaman, lan kenging kangge ular-ular: ing pundi marginipun ingkang botên nêrak saraking agami, ingkang kenging kangge nanggulangi wontêning tiyang wayuh.
Tuwan Tamita, bab ôngkawiyu sampun nate kapacak ing Kajawèn.
Tuwan Pranawa ing Ngayogya. Bab gadhung kirang cêtha.
K. 4852 ing Sleman. Bab darmawisata kados makatên punika sampun kêlimrah sangêt.
K. 749 ing Bandhung. Gambar sampun dumugi. Ngêntosi papan.
K. 3713 ing Cimahi. Ju Pa, Nopèmbêr 1923 dhawah tanggal 2 Walandi. Jawi 22 Mulud, Je 1854 wuku Wugu, môngsa gangsal.
Sampun dangu kawontênan ing Tiongkok punika namung pinanggih sarwa rame, inggih gêgayutanipun kalihan Jawi utawi pinanggih ing salêbêtipun praja piyambak. Manawi dipun manah mênggah ingatasing bêbaya, botên kados manawi kêtêmpuh saking jawi, awit punika nama bêbaya yêktos, nanging manawi dipun manah malih, bêbaya saking nglêbêt, inggih punika anggèning pasulayan kalihan bôngsa piyambak, punika malah langkung gawat, pinanggihipun lajêng dados nagari ingkang tanpa kasantosan, manawi wontên sabab ingkang tumêmpuh saking jawi, kasantosanipun sampun kirang.
Ing bab makatên punika ing Tiongkok tansah ngawontênakên tindak pangudi murih sampun ngantos wontên pasulayan tunggil bôngsa. Ing sapunika wontên sêsulakipun bilih sêdya wau badhe kasêmbadan. Saya katingal cêtha malih sarêng Tiongkok angsal pangajêng Jendral Chiang Kai Sek, ing ngriku kêtitik anggèning pangajêng wau dipun sêtyani ing rakyat, kasêtyanipun nuwuhakên kasantosaning nagari, punika katingal wontên ing lêlampahan ing samôngsa ingkang gêgayutan kalihan Jendral Chiang Kai Sek lajêng dados kawigatosaning ngakathah. Ingkang makatên wau tumrap Tiongkok rumaos bilih ing sapunika badhe sagêd uwal saking pangrubedaning mêngsah.
Kados ing bab tuwuhipun ebah-ebahan ing Sian punika tumraping Tiongkok sampun mrênding sangêt, sisip sêmiripunsêmbiripun. badhe dados pasulayan agêng yêktos. Ewasamantên Jendral Chiang Kai Sek sagêd ngrukunakên sarana rêmbag kemawon, wilujêng tanpa kara-kara. Môngka miturut kawontênan, ebah-ebahan ing Sian punika sarêng wiwit katingal, ngadhebadhe. angèl dipun sirêp, dene kalampahanipun sagêd sirêp wau, kajawi Jendral Shiang Kai Sek lêbda dhatêng ulah kridhaning ngêmbat praja, ugi jalaran saking anggèning kêdunungan manah tatag, purun nêmpuh dhatêng bêbaya ingkang sarwa nyamari. Ewasamantên, sanadyan ruwêt rêntêng wau sampun kenging dipun sirêp, ugi mêksa dèrèng sagêd nêtêpakêsnêtêpakên. lantantuninglastantuning. tata têntrêmipun. Punika nandhakakên bilih kawontênanipun Tiongkok pancèn sarwa gawat, kêdah botên kenging uwal saking pangrêgêming pangagêng ingkang linangkung.
Manawi dipun padosi sabab-sababipun, kawontênan ing Tiongkok punika tuwuhipun jalaran saking pandhêsêking daya liyan. Manawi mirid saking wontêning rêmbagipun Tiongkok kalihan Jêpan, pinanggihipun sampun sae, cêpak pinanggih rukunipun. Nanging ugi taksih wontên sabab manawi dipun urut-urut ugi lajêng anggayut dhatêng Jêpan. Kados ta ing Tiongkok lèr kilèn, wontên wadya cacah 100.000 ingkang dipun tundhung saking jajahan Mansuriah, mênggah jalaranipun, wadya wau dipun wajibakên supados nanggulangi têtiyang awon golongan Komunis bangsanipun piyambak, kawêkasanipun wadyabala wau sami kasoran,
salajêngipun botên purun malih dipun ajêngakên. Ing ngriku lajêng nuwuhakên panggrayang, punapa mênggah ingkang dados jalaranipun, têka lajêng wontên lêlampahan kados makatên. Inggih bab makatên punika ingkang lajêng nabêt saha nuwuhakên pasrawunganipun Tiongkok kalihan Jêpan saya mrênding. Dene wêkasanipun, ubad-ubêding nalar sagêd anggayut dhatêng ebah-ebahan Sian wau. Malah ugi anggayut bab absahing adêgipun Mansukuo ingkang dipun sayogyani dening Jêrman tuwin Itali.
Ing ngriku parentah Tiongkok saya jêmbar wawasanipun, sawarnining sabab-sabab ingkang adamêl ruwêd utawi damêl pêpalangipun Tiongkok dipun sisihakên, malah lajêng ngêbang dhatêng bôngsa Tionghwa Komunis manawi purun nguwalakên paprentahanipun, tuwin misah saking golonganipun, badhe dipun sukani kaomberan kenging malêbêt dhatêng kalanganing parentah malih. Dados pangudinipun parentah Tiongkok ingkang kados makatên punika manawi sagêd kasêmbadan, tamtu badhe amêwahi kasantosanipun praja.
Mirid andharan ingkang kados makatên wau, têtela bilih lêlampahan punika tiyang dèrèng sagêd namtokakên badhe kadadosanipun, lêlampahan ingkang sarwa nyamari tuwin ambêbayani, sagêd ugi pinanggihipun dados sae. Kosok wangsulipun ingkang ngajêng sakeca malah damêl karisakan ing têmbenipun.
--- [522] ---
Sampun dangu ing mèh sabên sêrat kabar martosakên ing bab Sri Paduka RajapugriRajaputri. Juliana sakalihan anggèning tindak lêlana ing sabibaring dhaup. Ing sapunika Sri Paduka Rajaputri sakalihan wau sampun kondur dhatêng praja.
Tindak dalêm sakalihan wau ngantos dumugining kondur kadamêl wados, dados tindak dalêm wau kadosdene nylamur. Malah kondur dalêm wau sadumugining praja inggih botên kasumêrêpan, namung kakintên tiyang lugu wangsul saking kêkesahan. Nanging mênggah nyatanipun wontên ing purug, saênggèn-ênggèn tansah dipun wigatosakên ing ngakathah.
Ingkang kacêtha ing gambar, ingkang nginggil piyambak, rajaputri sakalihan wontên ing Mittersill. Ngandhapipun, nuju wontên ing patamanan ugi panggenan ngriku. Nomêr tiga rajaputri sakalihan wontên ing Schmittenhohe ingkang inggilipun 2000 mètêr. Rajaputri lênggah ing têngah Prins Bernhard jumênêng ing pêngkêran. Ing ngandhap piyambak, rajaputri sakalihan lêlangên, ski wontên ing Zell am See.
Petruk : Wis, Kang Garèng, saiki rungokna, tak
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku arêp nyêlani rêmbug. Prakara kang kapisan, iki rada kangelan, sabab banjur kayadene bijig-bijigan karo pangudi mênyang kasarasan. Jarene bocah kuwi wiwit cilik kudu tansah dijaga aja nganti masuk angin, mundhak... mèncrèt, mundhak sêtip, lan êmbuh mundhak apa manèh, mulane papan paturone iya kudu dijaga sing bêcik, sing brukut, nganggo kasur barang, Truk, nanging wusanane dikon sinau urip ana ing têba. Apa iki ora jênêng bijigan karo pranatan ing ngarêp. Sabab si bocah wis kabanjur kulina turu ing panggonan sing kêpenak, nganggo mêndut-mêndut, papan sing brukut, nganggo klambu tilê barang, ana kok banjur dikon sinau urip ing têba, têgêse: dikon urip ana ing sajaban omah, dadi dikon turu ana ing jaba, bokmanawa mung nganggo klasa thok, malah bisa uga dikon lagaran bae. Wayah, bocahe kuwi mau ambok dikon sinau urip cara kêpithing pisan, dikon kungkum ana ing kali, cikbèn ing besuk bisa dibênum dadi... yuyu kangkang.
Petruk : Hara, kon banjur nglêmpara mêngkono. Mula iya nyata, bocah saiki kiyi, saka trêsnane wong
kêcorok ing bêsêngèk tempe bae, wis mulês, turu ora nganggo kasur, esuke banjur masuk lesus. Wis mêsthi bae yèn gêdhe tuwane banjur katêlah: radèn cacingên, jalaran saka kuru lan ringkihe awake mau. Aku iya ngandêl yèn nalika cilike kudu dijaga kawarasane sing têmênan. Nanging nèk wis rada gêdhe sathithik, wis rada kuwat awake, kudu disinau [di...]
[...sinau] urip sing rada ngrêkasa sawatara, prêlune cikbèn ing besuk bisa kakal awake. Ana ing padpindhêr kono bocah-bocah padha sinau urip sing rada rêkasa mau, kaya ta: bêbarêngan karo bocah akèh nganakake pakuwon ana ing ara-ara, sing dipangan, olah-olah dhewe, turu iya mung glangsar ana ing kono bae, nanging jalaran kancane akèh, pangrasane bocah kayadene mung dolanan bae, dadi ora krasa, rasane mung sênêng bae. Hla, dadi ing kono bocah rumasane mung sênêng-sênêng, nanging sanyatane ngulinakake urip ana ing têba.
Garèng : Nèk mêngkono aku iya ngandêl, sabab wong kuwi yèn lagi sênêng, kabèh lêlara nyang awake sok cabar, kayadene aku bae biyèn, yèn mapan turu liwat jam rolas, wah, esuke karipane têlung dina dhewe, nanging saikine sawêngi ora turu, iya mung angglègès bae. Lo kuwi ing sakawit anggonku nyinau kuwat mêlèk mau, iya sarana tapa têmênan, nanging sarèhne kancane akèh, iya ora krasa rêkasa bangêt, malah atine sênêng bae, sanadyan kadhangkala esuke ana ing kono kêpêksa ninggal... sagajihan.
Petruk : Wis, wong sêmbrana, dadi tapane sinau mêlèk karo kônca-kancane mau, awujud... main.
Garèng : Ha iya, rak padha bae, ta, aku sinau mêlèk sarana sênêng-sênêng, yaiku: kowah. Bocah kudu sinau urip ana ing têba, iya sarana sênêng-sênêng karo bocah akèh, yaiku dadi padpindhêr. Dadi: cocog aku, saiki: sinau trêsna nyang alam. Hla iki wong Jawa pancèn ora duwe rasa trêsna nyang alam kuwi. Awit kaanane alam ing tanahe dhewe kiyi, wiwit aku isih gombak nganti tumêkane rambutku nyambêl wijèn iki, wujude ora ngalih-ngalih, iya mung kaya ngono bae. Priye anggone arêp dhêmên utawa trêsna, malah anduwèni bosên, nyata.
Petruk : Kuwi ora liya sababe: wong kowe ora sok gêlêm nênitèni lan angrasakake, yèn kowe gêlêma nênitèni lan ngrasakake, mêsthi sênêng andêlêng sêsawangan ing pagunungan kang kabèh-kabèh sarwa adi lan sarwa asri, yèn kowe gêlêm nênitèni, ana ing alas upamane, kowe mêsthi banjur anduwèni pangrasa kayadene kabèh wit-witan, kabèh têtanduran kuwi iya urip kayadene aku kowe iki. Obahing
klisik angrêmbug butuh. Ing kono suwe-suwene ora kêna ora kowe mêsthi banjur kêtuwuhan rasa trêsna marang kaanane alam iki.
Garèng : Wèh, caturane wong ngimpi iki. Suwe-suwe bokmanawa kowe anêrangake
Petruk : Wayah, ana thit thit, têka ditibakake: [diti...]
[...bakake:] laki, kuwi kêpriye.
Garèng : Kuwi sabab saka ngayawarane rêmbugmu mau, Truk. Ewasamono saiki padha dibanjurake rêmbuge ing ngarêp. Pangudi murih bocah wêdi nyang Gusti Allah, hla, iki aku cocog bangêt, Truk. Awit, bocah sing wiwit cilik disinau kon wêdi bangêt nyang Gusti Allah kuwi gêdhe tuwane ing besuk mêsthi bakal slamêt. Jalaran rumasane: Gusti Allah kuwi ana ing ngêndi-êndi, mulane kabèh tandang tanduke, Gusti Allah tansah anguningani. Ing sarèhne duwe rumasa Gusti Allah anguningani kabèh solah-tingkahe, arêp tumindak apa bae, luwih dhisik takon nyang atine dhewe mangkene upamane: aku nglakoni iki, kira-kirane apa ora didukani karo ndara Gusti Allah, hla, sabanjure nuli ana timbangane, sabab wêdi bangêt karo Gusti Allah, yèn arêp anglakoni apa-apa sing kira-kira dadi dukane Gusti Allah, iya banjur ora wani nglakoni. Sabanjure sing dilakoni kuwi iya ngêmungake sing dadi krêsane Gusti Allah bae. Mara, apa iya ora bakal slamêt uripe.
Petruk : Sukur yèn kowe wis mupakat, saiki tak banjurne: f. Ngolah landhêping pôncadriya, lan nyinau anênitèni.
Garèng : Mê-ka-kat, Truk. Sabab sanyatane, saka kêpenake uripe, pôncadriyane manusa kuwi saiki kêthul kabèh. Kayadene aku dhewe kiyi bae, pangambuku awase yèn kêsasaran ambune... sambêl gorèng. Hla, banjur kêthuling
Petruk : Wayah, hla wong kowe, awasing pandulu jêbul arêp kanggo ngincang-ngincêngi wong adus. Kandhamu kuwi mula iya bênêr, Kang Garèng, uripe manusa kuwi pancèn digawe kêpenak bangêt, ora prêlu kudu tansah niling-nilingake kupinge, malah sing rada suda pêmirêng, wis ana pirantine sing kanggo ngrungokake kanthi trawangan, yèn pandulune kurang awas, wis ana kacamripat, mangkono saurute. Jalaran saka iku mulane banjur ora pati mrêlokake anggone migunakake pôncadriyane. Lading kuwi bae yèn ora tau diasah, suwe-suwe iya kêthul, mêngkono uga pôncadriya, yèn ora tau diolah suwe-suwene iya dadi kêthul. Hla, ana ing padpindhêr kono bocah-bocah padha disinaoni ngolah landhêping pôncadriyane mau, mara apa ora bêcik kuwi, Kang Garèng.
Garèng : Wah, iya bêcik bangêt. Luwih manèh sinau anênitèni, iki pancèn gêdhe bangêt gunane, Truk. Wong ahli nênitèni kuwi upamane, wêruh sakêclapan iya banjur ngrêti: iki wong potongane kabèh-kabèh bêcik. Irunge ambangir, lambene
mêngkono, Kang Garèng, padpindhêr disinau anênitèni, kuwi karêpe: yèn wêruh apa-apa, aja mung wis wêruh iya uwis, nanging kudu bisa nyathêt apa sing prêlu-prêlu.
Cacahipun tiyang wuta ing saindêngipun tanah ngriki. Miturut panitipriksa, ing salêbêting laladan tanah ngriki punika têtiyang ingkang wuta wontên 136.000. Peranganipun ing Jawi Wetan wontên 41.000. Jawi Têngah wontên 34.000 kalêbêt tanah Karajan Jawi. Jawi Kilèn wontên 29.000. Ing Sumatra wontên 20.500. Dene gunggungipun têtiyang wuta ingkang bisu wontên 23.000.
Barisanipun Roode Kruis. Inginggil punika gambaripun barisan Roode Kruis ing Balikpapan, Borneo. Ing sêrat-sêrat kabar ugi sampun martosakên ing bab wontênipun barisan wau.
Mr. Dr. R.Ng. Subroto pindhah dhatêng Bêtawi. Wontên pawartos, Mr. Dr. R.Ng. Subroto, Gedeputeerde ing Jawi Wetan badhe katêtêpakên dados ambtenaar ter beschikking tumrap Directeur Binnenlandsch Bestuur ing Bêtawi. Malah miturut wartos pindhahipun dhatêng Bêtawi punika kêsêsa.
kawan panggenan, sami gadhahanipun tiyang siti. Nanging sarêng panggaotan bathik ing Trusmi tuwin Plumbon salaladanipun mundur, lajêng tuwuh panggaotan tênun. Ing sapunika ing salêbêting kitha kemawon wontên 15 panggenan, dèrèng kapetang wontên ing dhusun-dhusun.
K.T. Ingkang Wicaksana Graaf Limburg Stirum. Ing tanggal 19 wulan punika K.T. Ingkang Wicaksana Graaf Limburg Stirum wontên ing Malang, rawuh ing Zendingsziekenhuis Sukun tuwin panggenan sanès-sanèsipun ing Malang. Tanggal 21 têdhak sanatorium Batu tuwin dhatêng Zendingpost Mojowarno, dipun dhèrèkakên Residèn Malang.
Begal kêtanggor. Ing sacêlakipun dhusun Manggaran bawah Situbondo wontên bangsa Tionghwa Santung idêr bangsaning sutra-sutra sapanunggilanipun. Nalika lumampah wontên margi ingkang sêpên wontên tiyang tiga nêdya mbegal tiyang wau, nanging sarêng dipun têmpuh, bangsa Tionghwa wau
dening bangsa Tionghwa wau kaêrut dados satunggal kabêkta dhatêng kapulisèn.
Mulo Muhammadiyah ing Ngayogya. Miturut wartos, pangrèh agêng Muhammadiyah ing Ngayogya badhe ambikak pamulangan Mulo mawi dhêdhasar basa Jawi. Murid ingkang dipun tampèni wêdalan saking pamulangan Jawi angka kalih. Ing sapunika sawêg ngrancang pados gurunipun. Manawi sagêd rampung badhe kawiwitan wontên ing wulan Augustus ngajêng punika. Dene manawi botên sagêd inggih badhe wontên wulan Augustus taun ngajêng.
Congres Persatuan Pegawai Spoor dan Tram. Kala tanggal 23, 24 tuwin 25 wulan punika P.P.S.T. ngawontênakên congres wontên ing Bêtawi. Tanggal 23 April 1937, pêpanggihan, manggèn ing gêdhong Unietheater, Mr. Cornelis, wiwit jam 8 sontên. Tanggal 24 siyang parêpatan wontên ing gêdhong Balai Rayat Jatinêgara, jam 8 enjing. Tanggal 24 jam 8 dalu parêpatan tutupan, wontên gêdhong B.R.D. Tanggal 25 parêpatan ing gêdhong Unitheater, jam 9 enjing.
K.T. Ingkang Wicaksana sampun kondur. Ing dintên Rêbo tanggal 21 wulan punika K.T. Ingkang Wicaksana sampun kondur saking anggènipun têdhakan, sadumugining Tanjungpriok dipun papag para pangagêng, salajêngipun kondur dhatêng Bogor.
Buku bab kapuk. Bêbadan ingkang nama "Kapok Centrale" ingkang madêg ing Bêtawi, ngêdalakên buku sêbaran rinêngga ing gambar, ingkang kajêngipun angajêngakên padagangan kapuk randhu. Dene kapuk randhu punika pigunanipun agêng sangêt, kenging dipun wastani têtiyang sajagad sami migunakakên. Saking kawigatosanipun wau ngantos madêg bêbadan ingkang kanthi kêkancinganipun Parentah. Mênggah tumindaking damêl babadan punika anitipriksa kanthi dêdasar kawruh ing bab tumindakipun ngupakara dumugi pigunanipun. Buku sêbaran punika kadamêl basa warni-warni. Kasêbarakên dhatêng pundi-pundi. Kajawi punika bêbadan punika ugi ngintunakên wêwakilipun dhatêng
Bandêngan, Sêmut, Wiradesa, Kêdungwuni, Kajèn tuwin ing Batang. Sêkar mlathi wau ingkang nama dados padagangan agêng tumrap ingkang kangge ngukup tèh, sagêd adamêl eca lan aruming tèh. Panyadening sêkar wau botên ngêmungakên wontên ing bawah Pêkalongan kemawon, ugi ngantos dhatêng sanès panggenan, kados ta dhatêng Sêmarang tuwin Jawi Têngah sanès-sanèsipun. Rumiyin sakati ngantos pajêng f 1.25, nanging sapunika namung pajêng 14 sèn. Wontênipun mandhap ngantos samantên, amargi saking kathah ingkang sami nanêm.
Lindhu ing Padang. Kala dintên Jumuwah kêpêngkêr ing Padang kraos wontên lindhu kêncêng, ing sadèrèngipun lindhu wontên suwara anggêrêng ing salêbêtipun siti. Lindhu ing Padang punika tumrap observatorium ing Bêtawi botên nyathêt punapa-punapa.
B.K.P.A. Suryoamijoyo badhe kondur. Wontên wartos, B.K.P.A. Suryoamijoyo, utusan dalêm inggih wêwakil dalêm Nata Surakarta ingkang anjênêngi pikramèn dalêm Raja Putri Juliana, benjing tanggal 6 Mèi ngajêng punika kondur, nitih kapal Huygens saking Genua.
Cacahipun padvinder ing tanah ngriki. Pakêmpalan De Nederlandsch-
Jamboree. Kajawi punika ugi mèngêti lêbêtipun padvinder saking Mangkunagaran Surakarta 4000. Dumugi sapunika ingkang malêbêt dados padviderpadvinder. wontên 9500 jalêr, 2600 èstri, dados sadaya gunggung wontên 12.100.
Pamulangan kêkathahên murid. Ing Bêtawi wontên Europeesche Lagere School ingkang kêkathahên muridipun. Pancènipun bab punika botên andadosakên kêparêngipun Departement Pangajaran. Sêkolahan ingkang kêkathahên murid wau ing Generaal Staallaan, wontên klas ingkang muridipun langkung 49, ing Burgermeester Bisschopplein wontên klas ingkang muridipun ngantos 57. Bab punika lajêng dados panggalihanipun ingkang wajib.
Kuli kapal majêng malih. Ing Tanjungpriok wontên papan panggenan kuli ingkang katêtêpakên nyambut damêl wontên ing kapal, panggenan wau nama Uniekampung, gadhahanipun
saking munduring padamêlan. Ing sapunika kuli-kuli wau katingal kaajêngakên, badhe ngangge 1700 utawi 1800, ajêngipun wau ugi jalaran saking ajênging barang momotan ingkang minggah saha ingkang dhatêng saking kapal. Ajênging padamêlan wau tansah mindhak-mindhak.
Papan paboyongan kangge bangsa Madura. Dr. E. de
sampun wangsul saking anggèning papriksa kawontênanipun papan panggenan ing Sêlêbês Kidul, pulo Buton tuwin Muna. Ingkang kawigatosakên mriksa panggenan ingkang wigatos kangge pamisayan ulam, badhe kangge papan bangsa Madura.
Têlagawarna, Bogor, wontên bangsa Tionghwa ahli nglangi, ingkang dèrèng dangu mêntas wangsul saking Eropa, adus dhatêng Têlagawarna kalihan kancanipun bangsa Batak. Tiyang kalih wau sami langèn wontên ingriku, ingkang padatan botên nate kangge adus tiyang. Sawangsulipun sakingriku sami kêraos sakit badanipun, salajêngipun dados sakit rêkaos, wusana andadosakên ngajalipun. Sarêng kapriksa ing doktêr, tiyang kalih wau sami kenging racun warangan, racun wau malêbêt ing badan nalika sami adus. Mênggah sajatosipun tlaga wau kawahipun rêdi latu ingkang sampun pêjah.
Durjana ing Cibarusa kakintunakên dhatêng Bogor. Sampun sawatawis dintên para durjana ing Cibarusa ingkang sampun kêcêpêng sampun sami kabêkta dhatêng Bogor, sadaya wontên kalih dasa, kajawi punika taksih dipun udi sagêdipun kêcêpêng panunggilanipun. Durjana ingkang kêcêpêng wau sampun kathah ingkang mawa bukti. Nanging sadaya wau kapetang dèrèng durjana ingkang pangajêng.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupernur Jawi Wetan, Mas
ewah-ewahan pangangge. Miturut wartos badhe ewah-ewahaning pangangge punggawa nagari, très ing lêngên ical, santun pang-pangan waringin êmas, tumumpang lakên cêmêng. Manawi ngangge jas tutupan, cêplok wau kapasang ing gulon. Manawi ngangge jas bikakan kapasang wontên ing gulon krah.
Rekadaya kangge nyirêp têtyangtêtiyang. nyolong tosan. B.P.M. ing Cêpu gadhah tindak pêrlu kangge nyêgah têtiyang nyolong tosan. Rekanipun: Sawarnining tosan ingkang sumêbar ing panggenan-panggenan pangêburan B.P.M. kenging dipun pêndhêti ing tiyang, nanging kêdah dipun sade wangsul dhatêng B.P.M. salajêngipun dipun klêmpakakên wontên ing Cêpu. Dados tindak makatên punika sami sakecanipun.
Inggris ngèngêtakên dhatêng Sêpanyol. Parentah Inggris suka pêpèngêt kawrat sêrat dhatêng golongan Sêpanyol ingkang sami pêpêrangan, sampun sami migunakakên gas racun. Bab punika sampun wontên katrangan saking Valencia, nanging saking Jendral Franco dèrèng.
Kathah bayi ngajal tuwin kêluwèn. Miturut wartos, ing laladan Kweichow wontên bayi langkung 3000 sami ngajal jalaran diphtherie, typhus tuwin sêsakit sanès-sanèsipun. Tuwuhing sêsakit wau jalaran saking hawa bêntèr ing mangsa têrangan. Kajawi punika ing laladanipun 75 distrik wontên tiyang 5 yuta sami kêluwèn.
Tilas jendral dipun cidra. Sampun dangu wontên tilas jendral Roes nama Karpinsky ical botên kantênan wontên Beyrouth, ing sapunika wontên juru misaya ulam manggihakên layonipun. Ingriku dèrèng sagêd nêtêpakên tiwasipun wau jalaran saking punapa. Wontên ingkang ngintên jalaran
agêng ing sagantên. Lampahing sêpur ing Saghalien kandhêg, telpun sami pêdhot. Ing sacêlakipun Otmari wontên undhagi (tukang kajêng) 15 sami ical, ing Ochiai 30, ing Moka wontên tiyang 2 kêblabak.
Ura-uru ing tapêl watês Indu. Miturut wartos, wadya Inggris ingkang badhe midana golongan ambalela ing tapêl watês Indu kidul kilèn wiwit ebah badhe ngrosani murih para ambalela sami nungkul, saha kêlampahan lajêng sirêp. Papan panggenanipun tiyang ingkang ambalela wau jêmbaripun wontên 60 mil pasagi, dumunung ing parêdèn mawa jurang pèrèng sakalangkung cêrung, rêkaos dipun dhatêngi ing wadya Inggris. Papan kados makatên punika prayogi sangêt kangge papan nêmpuh ngêgèt.
Awisan tumrap kapal ngamanca ing Australie. Jalaran saking wontênipun kapal Jêpan pados mutyara ing lautan lèr Australie ingkang botên absah, parentah Australie lajêng
punika, badhe kabêskup, dene ingkang nguwaosi kapatrapan ukuman kunjara. Ingriku kapal nganglang kanthi dêdamêl sanjata mêsin.
Sarêng sampun watawis gangsal mênit, Dhèsgas wangsul mriku malih, anganthi tiyang bôngsa Yahudi sampun sêpuh, saha ingkang panganggenipun sampun rêgêd sangêt. Rambutipun ingkang abrit katingal ambaluwuk sajak botên nate kambêtan toya. Cêkak aos, warninipun tiyang Yahudi punika botên ngrêmênakên sayêktos, lampahipun sajak wungkuk kadosdene padatanipun tiyang Yahudi. IngkaIngkang. jalaran kabêkta saking tangkêpipun tiyang sanès ing jaman kina dhatêng bôngsa Yahudi umumipun, inggih punika: siya-siya, ngina, angrèmèhakên, lan sasaminipun. Lumêbêtipun Yahudi ing kamar ngriku wontên ing sawingkingipun Dhèsgas, lampahipun suku sajak kasèrèt, kadosdene padatanipun tiyang Yahudi ingkang pangupajiwanipun anumbasi lan anyade barang-barang lami.
Nyumêrêpi tiyang Yahudi wau, Sopêlin enggal-enggal suka sasmita, supados tiyang Yahudi wau sampun ngantos nyêlak cakêt, nanging kêdah ingkang têbih kemawon. Ngadêgipun tiyang têtiga wau kalêrês wontên ing ngandhaping dilah, ingkang punika Lèdhi Blakêne sagêd anguningani kanthi cêtha.
Dhèsgas amangsuli: Sanès, tuwan. Rubên botên pinanggih, sêmunipun sampun pangkat kalihan tiyang Inggris wau. namung punika tiyang sagah ambantu ada-adanipun ngriki sarana bayaran sakêdhik.
Kadosdene padatanipun tiyang ingkang asor drajatipun, tiyang Yahudi wau lajêng ngadhêp dhatêng pangagêng tanpa cariyos sakêcap-kêcapa, ngêmungakên angêntosi manawi sampun wontên pandangunipun paduka tuwan
Kalayan suwara kalêmak-kalêmèk sarta sêmu ajrih tiyang Yahudi amangsuli makatên: Inggih, tuwan bêsar. Kula tuwin Rubên ing cêlak ngrika wau dalu pinanggih kalihan tiyang bôngsa Inggris ingkang inggil dêdêgipun.
Sopêlin: Apa kowe nganti omong-omongan karo wong mau.
Tiyang Yahudi: Piyambakipun mila inggih omong-omongan kalihan kula kêkalih. Piyambakipun apitakèn punapa sagêd nyewa grobag sakapalipun prêlu badhe katumpakan dhatêng satunggiling panggenan ing dalu punika.
Tiyang Yahudi sêmu sêrik manahipun lajêng amangsuli: Kula botên cariyos punapa-punapa. Rubên punika pancèn tiyang...
Kanthi kasar Sopêlin anyêlani wicantên makatên: Bab iki aku ora arêp mrêduli. Ayo, têrangna sing talêsih.
Tiyang Yahudi: Makatên, tuwan. Nalika kula badhe ngaturakên kareta kula sakapalipun pisan dhatêng tiyang Inggris ingkang agêng inggil punika, dumadakan si bajingan Rubên sêmlonong nawèkakên grobagipun tuwin kapalipun ingkang kêra sangêt.
dhatêng Rubên, sarwi wicantên, bilih arta samantên kathahipun punika, badhe kasukakakên dhatêng Rubên, manawi jam sawêlas thèng sagêd nyadhiyakakên grobag kalihan kapalipun wontên ing panggenan ingkang sampun katêmtokakên.
Sopêlin: Mêsthine grobag lan jarane mau iya disadhiyakake têmênan.
Tiyang Yahudi: Mila inggih makatên, tuwan bêsar. Kapalipun Rubên punika salami-laminipun pincang, wiwitipun kapal wau beka botên purun mingsêr saking panggenanipun. Sasampunipun dipun gêbagi ngantos sasayahipun, sawêg purun galiyak-galiyak lumampah.
Tiyang Yahudi: Inggih, sampun pangkat, kirang langkung gangsal mênit kapêngkêr. Pancèn inggih bodho tiyang mônca punika, ingatasipun tiyang Inggris, lo. Rak kêdah nyumêrêpi, yèn kapalipun Rubên punika botên sagêd lumampah. Ing bab punika sampun kula èngêtakên, mêksa botên pitados kemawon. Cariyosipun sabab kêsêsa. Manawi pancèn kêsêsa, rak aluwung ngangge kapal kula.
Sopêlin: Kowe apa iya duwe kreta lan jaran.
Tiyang Yahudi: Sampun têmtu, kangjêng tuwan, lan manawi kangjêng tuwan badhe ngagêm... badhe nututi grobagipun Rubên.
Sopêlin: Apa kowe wêruh nyang ngêndi parane mitra wong Inggris mau.
utawi wontênipun sêsakit wau ngantos sagêd tigang rambahan ing dalêm sataunipun, panjênêngan sadaya sampun enggal kapok lajêng botên karsa ngingah ayam malih. Prayoginipun panjênêngan sadaya mugi karsa ambantu kadospundi sagêdipun ingah-ingahan ayam wau wontên kamajênganipun kados wontên ing Eropah, ayam punika satunggiling ingah-ingahan ingkang ngrêjêkèni sangêt, anggêr tiyang sami ambêtahakên ulam utawi tiganipun. Dados sampun samêsthinipun panjênêngan sadaya sami karsa anyaèni kawontênanipun ayam-ayam.
Nalika taun 1934 panjênênganipun tuwan dhoktêr kewan ing Blora andhatêngakên sawung lehorên lajêng kapasrahakên para lurah dhusun. Mênggah karsanipun, sawung pamacêk wau sagêda nurunakên ing padhusunan. Ayam lehorên punika satunggiling ayam ingkang misuwur kathah tiganipun tur inggih agêng-agêng.
Kula piyambak ugi kanggenan sawung lehorên kalihan babonipun. Ing sakawit gêsangipun kuthuk-kuthuk, inggih punika turunipun ayam wau rêkaos sangêt, kathah ingkang sami pêjah. Saya dangu ayam sagêd kulina hawa ing Blora, kuthuk-kuthuk sagêd gêsang sae, nanging ingkang ambibit kathah, sabagean agêng bôngsa Tionghwa.
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 32
Tiyang sêpuh ingkang anggadhahi prawan, manahipun tansah akêtir-kêtir, panjaginipun dhatêng anak ngatos-atos sangêt, botên kenging weya sakêdhik-kêdhika. Panjagi ingkang kados makatên punika dipun paribasakakên: lir satru munggwing cangklakan. Têgêsipun: saking agênging sujananipun saha sangêting pangatos-atosipun, supados wilujênging anak saha badanipun piyambak, ngantos kadosdene anjagi satru sêkti sampun ngantos adamêl tiwasing badanipun. Mila makatên, awit manawi anakipun èstri ngantos ucul saking kêkêran, cara dhusunipun ngantos kêtronggongan, gèk saiba wirangipun tiyang sêpuh.
biyung sayêktos, katôndha saking ukara ingkang mungêl makatên: anak wadon iku satru munggwing cangklakan. Bokmanawi sanès kula kemawon ingkang ngraos botên sakeca bilih mirêng têmbung ingkang kados makatên wau.
O, rara, anggèn panjênêngan nêgêsi punika lêpat (nuwun sèwu, sampun duka lo), paribasan punika kados sanepa. Manawi paribasan punika panjênêngan têgêsi sawantahipun harak kojur, sumôngga punika kula
dlamakane ibu, êmprit abuntut bêdhug, saha sanès-sanèsipun malih.
Tiyang ingkang ngungêli dhatêng anak èstri ingkang lampah nasar: satru munggwing cangklakan, punika kula piyambak têka dèrèng nate mirêng. Dene ukara panjênêngan ingkang mungêl: kula para pawèstri kêdah ngatos-atos sangêt, inggih tumrap dhatêng anak èstri piyambak, kêdah langkung ngatos-atos sangêt ing satingkah-polah, lan satindak-tandukipun. Inggih patrap ingkang kados makatên punika ingkang dipun paribasakakên satru munggwing cangklakan. Dados sok makatêna, panjênêngan sampun mathuk, botên prêlu dipun icali, harak inggih ta, nun.
Tiyang sêpuh ingkang anggadhahi prawan punika kajawi ngatos-atos panjaginipun, inggih mrihatosakên anakipun tumuntêna angsal jodho ingkang dados panujuning manahipun, awit manawi botên tumuntên angsal jodho: isin, kuwatos manawi anakipun botên pajêng laki. Makatên kalimrahanipun.
Inggih jalaran saking isin wau, ngantos tiyang ingkang taksih sakêdhik sêsêrêpanipun, anggèning anjodhokakên anakipun èstri lajêng kasêsa, ngantos botên ngèngêti prêlu sanèsipun, kathah lare èstri ingkang umuripun taksih
kirang saking 15 taun sampun kaimah-imahakên, pathokanipun botên sanès inggih namung dupèh sampun anggarapsari kemawon. Môngka lare punika: jalêra èstria yèn sakintên dèrèng sagêd nyêpêng balegriya, dados bapa biyung ingkang sampun mangrêtos, tartamtu ing akiripun kirang utawi botên prayogi kadadosanipun, inggih bab panyêpênging balegriya, inggih pikiraning anak-anakipun, jalaran anak lare, dèrèng santosa, taksih kathah anggèning ambujêng kasênênganipun. Isin ingkang kados makatên wau klèntu sangêt, kados ungêl-ungêlan: ambujêng prêlu, ambucal prêlu. Tur ingkang dipun bucal punika langkung agêng prêlunipun tinimbang ingkang dipun bujêng. Harak inggih eman-eman. Mila bab punika prêlu sangêt dipun gatosakên para kaum ibu ingkang murih wilujênging turunipun. Badhe kasambêtan.
Dening pangagênging Bale Pustaka, kula kadhawuhan damêl buku rêsèp. Sajatosipun, kula punika sanès bôngsa ahli olah-olah, amila têmtunipun rêsèp-rêsèp ingkang badhe kula turakên, inggih barang sapele ewasamantên, mêksa badhe kula tandangi, samantên punika manawi kathah para sadhèrèk ingkang sami rujuk. Amila panyuwun kula dhatêng para maos, sintên ingkang rujuk dhatêng bab punika, kula aturi paring sêrat dhatêng kula minôngka pitêpangan. Sêrat cêkap dipun ngalamati dhatêng Redhaksi Kajawèn ing Batawi Sèntrêm. Utawi dhatêng: Gang Bungur Jawa No. 8 ugi ing Bêtawi Sèntrêm.
Murih sagêd ngêwrat rêsèp kathah, rêginipun inggih sagêd mirah, punapa malih sagêd kawaos para priyantun, nèm sêpuh, niyatipun buku punika badhe kasêrat mawi aksara Latin, bab rêgining buku kados botên prêlu kaaturakên rumiyin, para maos tamtunipun sampun priksa piyambak, bilih rêgining buku ing Bale Pustaka punika sampun tamtu mirah.
Mênggah buku ingkang badhe mêdal punika, namung badhe ngêwrat bab: olah-olahan cara Jawi dêlês, inggih punika lêlawuhan punapadene dhêdhaharan ingkang sakintên miraos, nanging mirah waragadipun, ing têmbe manawi kathah ingkang ngarsakakên, ugi badhe damêl buku rêsèp olah-olahan cara Walandi tuwin cara Tionghwa.
Ing ngandhap punika kula ngaturakên, rêsèp sawatawis minôngka kangge icip-icip.
sendhok, duduh ulam 1 cangkir, roti tawar rêgi 5 sèn, kabucal kulitipun, karêndhêm toya, tigan ayam 3 iji.
Pangolahipun makatên: ayam manawi sampun kakumbah rêsik, lajêng pun pêndhêti balungipun, ingkang ngatos-atos sangêt, sampun ngantos risak kulitipun, utawi sampun ngantos suwèk, yèn sadaya balung sampun mêdal, kajawi suwiwi, ingkang botên tumut kabucal, daging ingkang wontên ing balung dipun pêndhêti lajêng kacacah lêmbat, lajêng pun bumboni mrica, sarêm, brambang 5
wau roti ugi kacampur, mêrtega, pun ulêg sarêng kalihan tigan ugi kacampur, yèn sampun waradin, sadaya bumbu raosipun sampun cêkapan, lajêng kalêbêtakên dhatêng kulit ayam wau sadaya, ngantos warninipun kados ayam wêtahan, lajêng panggenan bêdhahan wau dipun dondomi ingkang rapêt mawi bênang, lajêng kalambaran piring ingkang jêgong kakukus ngantos matêng. Yèn ayam sampun matêng, majênglajêng. kaêntas, duduh ingkang saking piring wau kawêwahan duduh ulam 1 cangkir, kangge caosipun, pun bumboni kecap, gorengan brambang, sarêm, mrica sacêkapipun, dipun latoni. Yèn sampun umob lajêng ayam wau kacêmplungakên, yèn sakintên bumbu sampun rumêsêp lajêng kaêntas, yèn badhe kadhahar kêdah ingkang bêntèr, lajêng dipun irisi.
Glêpung uwos 1 wijikan, santên kênthêl sacêkapipun, sarêm 1 sendhok alit. Pandamêlipun jaladrèn makatên: bilih badhe kadamêl ingkang eca, uwos ingkang sampun dipun kum kapususan rêsik, 1 wêjikan, klapa ingkang sêpuh 1 iji, pun oncèki ingkang ngantos pêthak, sarêm 1 sendhok alit. Uwos kadhêplok sarêng ing lumpang kalihan klapa, sarêm, ingkang ngantos lêmbat, manawi sampun lêmbat sangêt, lajêng kaêjeran toya wantah, kênthêlipun ingkang cêkapan kados abên-abênan panêkuk. Lajêng ngublêk tigan ayam 2 iji, ngantos uwat, lajêng dipun sukani gêndhis Jawi ingkang sampun kasisir 4 sendhok agêng, mêrtega 2 sendhok agêng, têrus kaublêk ing tigan. Yèn sampun carub sadaya, lajêng dipun sukani jêladrèn wau 2 irus agêng, lajêng wiwit kabakar. Pambakaripun mawi cowèk siti, latunipun mawi kêrên. Yèn cowèk wau sampun bêntèr kêdah dipun usar-usari toya sarêm, lajêng dipun sukani jêladrèn, ingkang botên mawi gêndhis ½ irus, katutup, yèn pinggiring srabi sampun ragi garing lajêng dipun soki jêladrèn ingkang lêgi ½ irus, ugi katutup, pambakaripun ingkang tanak, sampun ngantos gosong, yèn sampun matêng lajêng
dhataran dhuwur lan kurang. Pasangan manuk jenis ing siji wilayah tartamtu. Senajan manuk aktif nanging asring njagong ing perch ndhuwur kanggo wektu maneh wektu. Manuk wayahipun ing wangun saka seri prasaja saka telu utawa papat kombinasi singsot. Tledekan manuk fighter kalebu (kaya manuk Murai Batu, Kacer, Ciblek) etc. Supaya iku gampang banget kanggo njaluk. Yen ana tledekan, ketemu tledekan pets tledekan, utawa kaset audio, nyekel!
Pangan pokok kulawarga Niltava serangga kayata dragonflies, kupu, caterpillars lan woh-wohan cilik. Pring uga dikenal kanggo tledekan
Anggitanipun Abdi-dalem Pangeran Wijil Kadilangu. Kapethik saking Serat suluk jaman karaton-dalem ing surakarta.
ana iku, rupa warna sawiji-wiji, puniku den tetela, gaib westanipun, lagine tumetes ika, ingaranan wadi mani lawan wadi, iku den kawruhana.
Ingkang wadi pan dadi puputih, ing sosoca sami ngawruhana, kang mani iku dadine, anenggih dadhinipun, ireng-ireng soca puniki, kalawan wadi ika, ing ngupamanipun, dadi urang-urang soca, pasthinipun aja amangeran kaki, maring sosocanira.
Lawan aja kandheg sasar sirik, aywa ta amangeran tingal, kang dadi panggrahitane, ing panarimanipun, iya iku
wuri dadi anajis, ingkang tiba kiwa dadi karam,
Kalanira pepak badan iki, kang bau kiwa tengen punika, tanapi suku kaliye, sampun pepak sadarum, aran adi olah sajati, lagi osik sakirna, Nabi westanipun, sinungan bekti mring Suksma, lan
punika, duk tigang wulan dadine, aneng kaluwatipun, wong ngatuwa den wuri-wuri, kelawan ari yaya, sarta sadatipun, sadate nenggih punika, pujinira anenggih rasa sejati, lan asale punika.
Anadene pujine ing takbir, huila hujalilahu ika, meh nguwati sembayange, panganipun winuwus, iman tokit ingkang binukti, kalane bisa
den yekti, sipat iku sami dipun yetna, kang ngawongsa ing dheweke, tegese yitna iku, kadya ngadu pucuk ing ngeri, malih upamenira, upamane gambuh, nancepaken tajug ika, sarya ngucap sapa wruha aran mami, ingkang katon maring wang.
Dipun-sami ngimanaken singgih, tegesipun kang kabelek ika, anuduhaken dheweke, tegese tajug iku, pakenipun titiyang ngistri, duk lagi kempel ngasta, arane puniku, anenggih kalu kakekat, pujinipun
angadeg kabisane, laku sarengat iku, allahu akbar kang pinuji, lagi cilik punika, arane puniku, anenggih laku
Kawruhana sira kang sayekti, ajalira lawan nabadira, ing kalam molah jatine, dene tondha puniku, sadat mutakirah puniki, lawan mutawasitah, yekti dereng weruh, ing sadat muta’awilah, iya iku dene rembesipun putih, ing soca kawruhana.
Lawan malih rembese kang jati, ireng-ireng ing soca punika, lan kaping tiga rembese, urang-urang puniku, ing sosoca iku kang yekti, puputih ingkang soca, iku dadi balung, lan otot kukulan waja, ireng-ireng ing soca kang dadi kulit, daging kalawan erah.
Lawan wulu rambut iku singgih, rembesipun ireng-ireng soca, dadi pusuh lan jantunge, ati lawan amperu, maras pusuh ing getih singgih,
amrih kuncara wartane, dadine nora weruh, kang satengah digawe pokil, anggung wayang-wuyungan, pijer anjejaluk, ngilmune ginawe bondha, anggung gawe saba umah ing priyayi, lumaku
nyuwun pangapunten , kula nyuwun pirsa caranipun instal font hanacaraka menika, kula kok dereng saget
Wong Kapetakan's Blog | Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa
Serat Wulangreh disampaikan oleh Kanjeng Susuhunan Paku Buwono IV khususnya dalam pupuh Dhandanggula:
Têtuwuhan ing Tanah Hindiya miwah Dayanipun Kangge Jampi, Kloppenburg, 1911, #780Sambung:1.Bab Têtuwuhan Ing Tanah Hindiya, Kloppenburg, 1911, #780 (Hlm. 001-159). Bahasa dan Budaya | Kagunan #218.2.Bab Têtuwuhan Ing
Bab Têtuwuhan ing Tanah Hindiya Miwah Dayanipun Kangge Jampi.
Mila kula angarang sêrat punika, supados kawontênanipun têtuwuhan tuwin oyod-oyodan ingkang kathah paedahipun, sagêda kasumêrêpan ing akathah, dene ingkang kula wastani têtuwuhan wau kathah ingkang kaanggêp rêrungkudan kemawon, inggih lêrês ngantos sapriki jampi Jawi sampun kangge, ananging kadospundi kanggenipun sarta rekanipun angangge jampi wau, makatên ugi namanipun tanêman ingkang kangge jampi asring kadamêl wados, mila pangupadosipun katêrangan bab jampi-jampi Jawi asring botên sagêd kadugèn, sarta kawruh bab jampi-jampi wau asring ical sarêng ingkang gadhah kawruh wau tilar ing donya, awit kawruhipun dipun damêl wados.
Dene ingkang kula sêrati punika, amung sapintênsakintên. ingkang sampun kula sumêrêpi, sarta sampun pintên-pintên taun kula titipariksa sarana kula cakakên, nyata prayogi kadadosanipun, bokmanawi taksih kathah [ka...]
[...thah] têtuwuhan ingkang botên kula sumêrêpi, sarta kathah tiyang ingkang sêsêrêpanipun langkung sangking kula. Mila sêrat punika ugi botên kenging kaanggêp sampun nyêkapi, sawêtawis taun malih saèstu badhe kathah wêwahipun ingkang kasumêrêpan ing tiyang.
Ingkang punika pamuji kula, sapêngkêring wêdalipun sêrat kula punika, ing têmbe sagêda kaambalan wêdalipun, mawi kawêwahan katêrangan kathah bab racikanipun têtuwuhan ingkang maedahi kadamêl jampi.
Amurih sangsaya têrangipun sêrat kula punika, kula ugi angêdalakên sêrat isi gambaripun têtuwuhan, sakawit sêrat kêkalih wau badhe kula dadosakên satunggal, ananging sarèhning arginipun badhe kawisên, sarta awis ingkang kuwawi tumbas, mila lajêng kula damêl kalih, ewadene supados sampun ngantos kalintu sêrêp, pirêmbag kula, ingkang sami tumbas sêrat kula punika prayogia tumbas sêrat ingkang isi gambar wau pisan. Awit kathah têtuwuhan ingkang ing sanès panggenan asring sanès namanipun, kajawi punika kula kadugi anêrangakên manawi wontên ingkang kirang mangêrtos pangarang [panga...]
[...rang] kula pratelaning racikan tuwin
Nyonyah, Y, Kloppênbirêh Pêstih ing Sêmarang.
Ingkang kathah para nyonyah sami ngrêsula, dene remanipun amung sakêdhik. Mênggah ingkang dados jalaranipun risaking rema wau, amargi dipun kramasi kalihan sabun ijêm utawi sodhah, sadaya punika sami kêmandosên, kathah cacapan rema sapanunggilanipun ingkang kadagang, kados ta kangge ngicalakên sindap, kangge ngathahakên tuwin manjangakên rema, ananging adat isarat wau botên prayogi, amargi lami-lami kayêktèn, bilih cacap ingkang mawi sêpiritus, brèndhi utawi patraliyun, punika sanadyan sagêd ngêtêlakên rema sarta sagêd ngicalakên sindap, ananging enggal wanên. Mênggah ingkang dados jalaranipun bodholing rema punika warni-warni, kados ta: amargi sakit sangêt, kêrêp puyêng, kêdangon cêlak kalihan latu, tuwin amargi saking sindap.
Pramila samangke kula badhe nyariyosakên, mênggah rekanipun anggèning kramas tiyang ing tanah Jawi, tumrapipun tiyang satunggal sampun cêkap ngangge mêrang wawrat satêngah katos, sontênipun ngajêngakên badhe kangge, mêrang wau kêdah kabêsmi rumiyin, manawi sampun dados awu
lajêng kaêsokan toya watawis salitêr kirang sakêdhik, sadèrèngipun kramas, kuliting sirah dipun gosoka ing lisah klêntik rumiyin ingkang sêru, ngantos sindapipun sami nglokop, nuntên kasêritana supados rêgêdipun sami ical, salajêngipun landhaning mêrang kasaring ing sinjang nuntên kangge kramas, ngantos kuliting sirah katingal pêthak tuwin remanipun botên kêmêl, sasampunipun makatên, remanipun kabilasana toyaning jêram purut, tuwin lajêng kasiramana toya sêkar sêtaman, inggih punika toya ingkang dipun cêmplungi sêkar kênanga, mlathi utawi rêgulo
untunipun awis-awis, punapa malih lajêng kaore, supados sagêd garing, manawi anggènipun ngupakara rema kados ing nginggil wau, têmtu karaos remanipun sagêd mêmês tuwin alus.
Manawi remanipun kaku, sasampunipun kagrujuk toya jêram, kasirama santên sawatawis, tuwin lajêng kabilasan toya sêkar sêtaman, ingkang makatên wau remanipun têmtu sagêd alus tuwin mêmês, prayoginipun kramas punika [pu...]
[...nika] sabên kawan wêlas dintên sapisan, dene manawi remanipun sakêdhik, sabên sawulan sapisan, manawi badhe ngicalakên sindap, kramasanipun anganggea
lêmbar, ron punika ugi kapipis ngantos lêmbat, sarta lajêng kaulêt kalihan toya nanas wau, kasumênèkakên satunggal utawi kalih jam, lajêng kasaring ing sinjang ingkang alus, usada punika prayogi sangêt, dene anggènipun jampèkakên kêdah rambah-rambah, ngantos sindapipun ical sadaya, manawi tiyang kramas ngangge usada punika, remanipun kêdah kagrujuk toya jêram sarta santên, tuwin kabilasan toya sêkar sêtaman.
kêmiri kapêcah, isinipun kapêndhêt lajêng kapipis, kêmiri satus amung dados lisah ¼ gêndul kalonyo, ingkang gagragipun lonjong ijêm, kêmiri ingkang sampun kapipis wau
lajêng kagodhog wontên ing wajan kalihan toya sagêlas dhepok, ngantos lisahipun kenging kacidhuk, sasampunipun makatên lajêng kasaringa ing sinjang ingkang alus, sabên pitung dintên kaping kalih utawi kaping tiga kuliting sirah kagosoka mawi lisah wau, lisah klêntik ugi sae nanging lisah kêmiri langkung prayogi.
Manawi bodholipun rema punika amargi saking ngêlu utawi sanès-sanèsipun, sirah kêdah dipun êyêm-êyêmi sarana ron ilat baya, ron waru, utawi bol pisang, salah satunggal pundi ingkang pêkangsal, ilat baya tuwin ron waru wau sami kagambar, amung bonggol pisang ingkang badhe kula criyosakên kemawon.
Ilat baya (gambar ôngka 12) punika ronipun kandêl, manawi sampun kaklècèp kulitipun, katingal kados jênang atos, punika lajêng kagosokakên sirah ing wanci enjing ngajêngakên siram, kenging kakèndêlakên wontên sirah sadintên muput, usada punika kêdah kaanggea ngantos tigang wulan, saèstu badhe prayogi kadadosanipun.
Ron waru ingkang radi ênèm ugi prayogi kaangge
cacap, langkung malih yèn anggenipun bodhol remanipun wau amargi mêntas sakit bêntèr tis, ron waru kagêcêg kalihan toya sawatawis, ngantos mêdal yiyidipun, dalunipun kaêbun-êbunakên, enjingipun kaanggea nêlêsi sirah: gambar ôngka 21 punika ron waru.
Sawarnining pisang bonggolipun kenging dipun angge cacap, amung pisang susu ingkang botên kenging, bonggol wau dipun cacah utawi dipun parut ingkang ngantos lêmbat, bilih sampun kapêrês lajêng mêdal pyambak toyanipun sakêlangkung kathah, dados botên susah dipun êjogi toya, nuntên kaêbunakên, lajêng kaangge opyok-opyok sirah sadintên muput, manawi ribêt inggih amung sabên enjing kemawon, toya bongkolbonggol (dan di tempat lain). wau kasaringa ing sinjang rumiyin, kajawi punika toya bongkol wau manawi ngantos dhatêng panganggèn pêthak damêl balênthong cêmêng angèl ical-icalanipun, amila kêdah ngatos-atos.
Usada punika prayogi sangêt tumrap tiyang ingkang tansah sakit ngêlu tuwin tumrap tiyang èstri ingkang nêsêpi, awit remanipun ambodholi, mila bilih dipun cacapi
toya bonggol pisang thukulipun rema angebat-ebati.
Manawi pisang sampun matêng, witipun katêgora ngêpok, dene tanjêgipun ingkang kapêndhêm siti kakrowoka, dados kadamêl jêgongan, dangu-dangu toyanipun lajêng nglêmpak wontên ing ngriku, toya wau angsaripun asrêp sangêt, mênggah pratelan kula ingkang rumiyin wau tumrap tiyang ingkang botên gadhah têtanêman pisang ing pemahanipun, dados kapêksa tumbas bonggol, ananging toya bonggol punika botên sagêd bêning kados ingkang sanalika rêmbês wontên ing jêgongan wau.
Wontên thêthukulan ingkang kawastanan krêmi (gambar ôngka 22)
Kula sampun nate pirsa tiyang Jawi ingkang nêncêm ron mangkokan [mang...]
[...kokan] garing wontên ing lisah, ananging lisah cêncêman wau wontênipun ing rema ambêtipun botên eca, makatên ugi lisah wêdalan saking Makasar punika ugi usada ingkang prayogi, nanging ambêtipun dhatêng rema kirang eca.
Para putri bôngsa Jawi ugi ngagêm lisah katèl, inggih punika lisahing gajih katèl.
Manawi rema kêrêp-kêrêp kadamêl brintikan utawi ngandhan-andhan kados caraning nyonyah-nyonyah bôngsa Eropa, sarana mawi tosan ingkang dipun bêntèri punika damêl kakên saha ambêrgadag.
Prayoginipun rema punika sabên dintên dipun sêrati kaping kalih ingkang ngantos tatas, nganggea sêrat ingkang awis-awis rujinipun. Amila manawi badhe ngangge sêrat kêdah milih ingkang botên bênthèt utawi rumpang, awit bilih ngangge sêrat bênthèt utawi rumpang ingkang tamtu remanipun kacanthol utawi kêjênggit.
Rema punika manawi sabên dintên dipun sikat badhe botên prayogi kadadosanipun. Amargi miturut ingkang sampun kalampahan rema panjang sagêd dados cêlak. [cê...]
[...lak.] Sarta dèrèng ngantos sêpuh remanipun sampun nglacir.
Manawi badhe tilêm rema punika prayogi dipun ore, dene manawi prêlu kaplintiran kêdah ingkang kêndho sangêt. Manawi remanipun panjang, sampun katindhihan, ananging kajèmbrènga ing kajang sirah, ingkang makatên punika sae tumrapipun rema, sarta remanipun botên anggônda ingkang botên eca, rema punika sadintên muput kagêlung, mila manawi dalunipun kaore dados ayêm, ugi prayogi manawi sagêd angore rema ing wanci enjing sawatawis dangunipun, manawi sêratan anganggea sêratipun piyambak, awit bilih ngangge sêratipun tiyang sanès gampil katularan sêsakit sirah saking ing liyan, kados ta: sindap tuwin sanès-sanèsipun.
Manawi tiyang kapengin anggadhahi guwaya ingkang sumringah ngantos dumugi sêpuh, môngka manggèn wontên ing tanah Hindiya, punika kulitipun kêdah kaupakara ingkang sae, kula botên mrayogèkakên sangêt angangge [angang...]
[...ge] sadhengah wêdhak, manawi angangge sakathahing wêdhak dagangan, punika botên amung murugakên kukul tuwin sêsakit sanèsipun, ananging ugi amêpêti margi kringêt. Môngka pêpêting margi kringêt adamêl awonipun kulit. Langkung malih wêdhak têlês, punika miyarakên margining kringêt nanging ugi lajêng amêpêti, wasana sakalangkung damêl kirang prayogining kulit.
Manawi toya wangi kangge raup utawi kangge tasikan punapadene ngangge sabun, punika kêdah ngatos-atos, amargi wontên ingkang aniwasi, ingkang prayogi sangêt wadana punika sampun ngantos kasabun, kajawi manawi kenging rêrêgêd angus utawi mêntas kêkesahan kenging blêdug. Namung manawi gadhah lêrak, langkung prayogi nganggea lêrakipun. Dene lêrak punika ing pêkên ugi wontên ingkang sade. Amila sabun botên prayogi kaangge, awit kathah ingkang mawi apu, sarta anukulakên wuluning wadana, kajawi punika abên-abênipun kathah ingkang kirang prayogi, beda kalihan lêrak, punika rêsik kodrat.
Manawi badhe ngangge lêrak, mêndhêta suwekan prênèl [prênè...]
[...l] lajêng katêlêsan toya sakêdhik, dene lêrakipun namung sawatawis kagêcêka ingkang lêmbat, wontên ing prênèl wau, lajêng kagosokakên ing rai mawi suwekan punika, sasampunipun makatên, karaupana toya ingkang asrêp. Manawi pinuju usum, rarêgènipun lêrak ing Samarang ing dalêm 20 utawi 25 iji amung 1 sèn, sadhengah panggenan ing tanah Jawi manawi tiyang badhe tumbas woh lêrak wau sagêd angsal, dene thukuling witipun wontên ing wana.
Manawi lêrak dipun garingakên, kenging karimatan sataun, ngantos usum malih, amung pangagenipunpanganggenipun. kêdah ngatos-atos, toyanipun sampun ngantos ngèngingi mripat, awit pêdhês sangêt.
Lêrak punika ugi prayogi kangge ngrêsiki tatu, dene tatu manawi karêsikan kalayan sabun kirang prayogi sangêt.
Owêl têmên dene bôngsa Eropah awis ingkang sumêrêp dhatêng woh lêrak, saupami sumêrêpa saiba untungipun.
manawi dipun wasuh mawi lêrak botên mutah, punapa malih lêrak punika ugi maedahi kangge ngrêsiki sagawon, kapal tuwin lêmbu, kangge anjampêni bêlang, kukul, kutil ingkang wontên ing rai, kula aturi ngangge sawarnining jampi ingkang kula cariyosakên wontên ing sêrat punika, manawi rai gêsêng amargi kenging bêntèring surya, amêndhêta asêm sawatawis kalihan toya, sokur asêm ingkang sampun karimatan lami, manawi badhe tilêm, lajêng kagosokna ing rai, enjingipun têmtu lajêng mantun.
Manawi kêkesahan, prayogi ambêkta andhuk piyambak, saèstu badhe botên katularan sêsakit. Andhuk punika katingalipun kados rêsik, nanging sok tiyanga pirsa, bilih tukang mêthak ing tanah Hindiya punika panggarapipun sinjang pêthakan sêmbrana, tiyang têmtu botên sumêrêp, sintên ingkang ngangge andhuk wau, margi saking punika gampil sangêt panularing sêsakitipun kulit, kados ta: kukul, panu, kadhas tuwin sanès-sanèsipun.
mônca, bantalipun prayogi katutupan sinjang, amargi dèrèng kinantên sintên ingkang mêntas ngangge kajang sirah wau.
Sadhengah tiyang sasagêd-sagêd kêdah angicalana saradanipun ing wadana, kados ta: anjêkêrutakên kuliting bathuk, utawi jinjit alis sasaminipun. Ingkang kathah para wanodya kadunungan saradan makatên, awit saking paningalipun kêrêp kangge ningali pandamêlan ingkang ngantos mindêng panyawangipun, kados ta: maos utawi dondomi sasaminipun, pundi ingkang makatên sampun ngantos kasèp anêdahakên dhatêng dhoktêr maripat. Manawi wontên tiyang kêrêp sakit ngêlu, punika jalaranipun asring sangking maripat, awit saking sabab kasêbut nginggil wau.
Para wanudya ingkang kapengin sumringah guwayanipun, kêdah rumêksaa sampun ngantos kenging sêsakit ngêdalakên rah pêthak. Dene jampènipun ngêdalakên rah pêthak punika ugi kathah, ing wingking badhe kapratelakakên, manawi ngangge jampi wau, môngka ngantos sawatawis dintên dèrèng katingal paedahipun, sampun lajêng dipun kèndêli, ananging kalajêngna ngantos 14 dintên utawi [uta...]
[...wi] sawulan, bilih sampun kalampahan makatên sawêg kasumêrêpan kadadosanipun, ugi kathah jampi ingkang tulung sanalika, kados ta: sawarnining pratelan sêmprotan mawi tawas sapanunggilanipun, ananging kayêktosana, samôngsa hawanipun bêntèr utawi ingkang gadhah sakit wau sayah, sêsakitipun têmtu angot malih, manawi sêsakit punika dipun kèndêlakên kemawon saya sangêt, titikanipun wontên guwaya, makatên ugi maripatipun, asring balêrêng-balêrêng, kados wontên kalêndhangipun, manawi enjing satangipunsatanginipun. tilêm sansaya sangêt kraosipun, mila prayogi angangkaha ajêgipun wawratan, ing môngsa katiga manawi amung wawratan kaping kalih sadintên botên kêrêp, manawi makatên badhe botên kenging sêsakit kukulên, sarta guwayanipun badhe sêgêr tuwin sumringah, kula aturi maos bab ngunjuk wedang têmulawak, manawi ngunjuk wedang têmulawak ing môngsa katiga badhe suda sangêt karaosipun sumuk, sarta badhe karaos sakeca sariranipun, sintên ingkang nêdha traos, kèju, utawi ulam loh, ulam andhapan, punika ugi anuwuhakên kukul, [kuku...]
[...l,] kula ugi nate mirêng cariyosipun tiyang, bilih anêdha nanas punika ugi anuwuhakên kukul, ingkang makatên amung manawi padharanipun kêkathahên kuwaya.
Janggut rangkêp punika angenggalakên sêpuh, dhatêng pasêmon, ingkang makatên punika manawi tiyang èstri asring kenging dipun parsudi sagêdipun botên makatên.
Manawi tiyang èstri badhe manak, nalika ambêtahakên anggènipun nyakiti kulinanipun sasagêd-sagêd sirahipun kadhangakakên, punika kêdah dipun pambêngi, sarta sirahipun sasagêd-sagêd kadhingklukna dados ototing jôngga botên mulur.
Anggèn kula nyariyosakên bab guwaya wau ngantos kalantur dumugi bab sagêdipun katingal awèt ênèm, prakawis punika prayogi kadamêlakên tuladha ingkang sae, kula badhe angginêm bab panganggening bêngkung, tiyang Jawi punika sampun maratah sami ngangge bêngkung, manawi para nyonyah Walandi awis ingkang ngangge bêngkung, bokmanawi saking botên mangrêtos paedahipun, utawi saking wêgah panganggenipun.
Mênggah patrap panganggenipun bêngkung sampun botên susah
kacariyosakên, sabab sadhengah tiyang èstri Jawi sampun tamtu mangrêtos, amung karêksaa kemawon bundhêlanipun kawitan ingkang wontên ngandhap, punika sampun ngantos amêtêl wadhah bayi, bundhêlan wau kêdah dhawah ngandhapipun, dados anyanggi padharan.
Saya lami panganggenipun bêngkung saya prayogi, badhe botên malorod padharanipun utawi karaos sakit sanès-sanèsipun salêbêting padharan, sagêd malampah-mlampah tuwin nyambut damêl kathah botên sayah, badhe lêstantun sae pasariranipun, padharanipun botên mindhak agêng kados sawênèhing para nyonyah, ingkang botên purun ngopèni badanipun jalaran lumuh kangelan. Amargi sangking lami ngangge bêngkung badhe botên enggal wawrat, saèstunipun para nyonyah bôngsa Eropah wontên ingkang badhe wicantên makatên.
Punapa sabukan karèt utawi sanès-sanèsipun punika botên sae: sangking wangsulan kula botên sae: awit sabukan sanès-sanèsipun punika manawi kangge nyambut damêl lajêng mêlar minggah, sarta botên mitulungi dhatêng badan kadosdene bêngkung: lambung, bangkekan [bangkeka...]
[...n] tuwin ototing padharan, sadaya punika sami biyantu dhatêng bêngkung.
Supados sasampuning gadhah anak padharanipun sampun ngantos balêndhang manawi sare prayogi sampun ngangge guling utawi gêmbuk laminipun apês tigang wulan.
kalih sadintên, enjing tuwin sontên. Saha jampi wau kangge ngalitakên padharan. Sarta badhe karaos sakeca raosing padharanipun, sampun kadalon anggènipun mapan tilêm, sarta angulinakna tangi enjing, manawi angêngakakên candhela ing wanci enjing, angunjala napas kaping tiga kalayan mingkêm, padatan ingkang prayogi punika ugi kawulangna dhatêng para putra, awit mikantuki tumrap pangêjuraning tatêdhan, tumrap paru, angiyatakên ototing padharan, grêbanipun ingkang makatên punika prayogi sangêt tumrap ing badan sadaya.
Sampun ngangge sêpatu utawi cênela ingkang tungkakanipun [tungkakanipu...]
[...n] inggil, awit punika botên prayogi, manawi ngupados dangu botên sayah tuwin botên gadhah sakit lambung utawi ngêlu sampun ngangge sêpatu tungkakan inggil.
Manawi kapengin alus tanganipun, asring kawisuhana toyaning nanas. Manawi ngupados icaling tuwanên ing wadana, kêdah raupa toya nanas rambah-rambah, sabên garing kalèlètana malih.
Supados botên kaku sariranipun kêdah sinau gimnastik ingkang kangge wontên ing kamar, sarta kapijêtana pyambak, manawi nate akèn mijêti tukang pijêt èstri ingkang sagêd, ing môngka dipun sêtitèkakên anggènipun mijêti, têmtu enggal sagêd niru mijêt pyambak, tumrapipun suku tuwin asta, pijêt punika prayogi sangêt, botên mrêngkêl ototipun. Sabab ototipun sanginggiling asta botên pating prêngkêl. Asring wontên para nyonyah ingkang dèrèng ngantos sêpuh ototing astanipun sami mrêngkêl, punika labêt saking botên nate pijêt.
Ngèlmunipun murih sagêd katingal awèt nèm, kêdah tansah anggadhahi watak bingah, dene sagêdipun bingah wau
ingkang rumiyin kêdah anêtêpi wajibipun kalayan têmên-têmên, upami kataman ingkang botên nyênêngakên, badhe angsal panglipur sangking anggènipun nêtêpi wajib wau, manawi badhe pirsa kabêgjan ingkang satuhu, adamêla kabêgjanipun tiyang sanès rumiyin, sakangsal-angsal gêsangipun kaanggea têtulung dhatêng sasamining manungsa, sênêng tuwin têntrêm inggih punika ingkang prêlu tumrap kasarasaning manungsa, sagêdipun kalampahan saking anglampahi ingkang makatên wau.
Punapa malih sangêt-sangêt anggèn kula ngaturi pêpèngêt, ing saangsal-angsal sampun katah-kathah ngangge jampi sadeyan, ingkang nama jampi parêm, jampi galean, jampi luntur tuwin sanès-sanèsipun malih, malah wontên ingkang nami jampi pangantèn, sampun pitados dhatêng jampi sadaya wau, sintên ingkang sumêrêp kawontênanipun ing nglêbêt, sanjangipun tiyang manawi ngangge jampi wau lêstantun kiyat, tuwin awèt nèm ananging sampun ngantos dipun anggêp.
Ingkang rêsikan pangupakaraning sarira sarta dhahara ingkang prayogi.
Ing sakuwawa kula sasagêd-sagêd sadaya kula pratelakakên ingkang ngantos têrang, amurih lêstantuning kasarasanipun badan, mila sampun angangge sawarnining jampi ingkang botên dipun sumêrêpi, tiyang ingkang sade jampi wau rak inggih botên pirsa dhatêng kawontênaning sarira sampeyan. Pintên kemawon wanudya ingkang suda kasarasanipun amargi sangking jêjampi wau.
Kula badhe mastani sawênèhing sêsakit ingkang jalaranipun saking ngangge jampi wau, 1. Nuwuhakên sêsakit mayo padharan (têgêsipun: mayo padharan punika sêsakiting èstri, inggih punika tiyang èstri ingkang sampun wancining akrami, môngka ngantos lungse dèrèng kalampahan, ingkang tamtu lajêng kenging sêsakit wau), 2. Kèngsêr utawi padharan malorot, 3. Ngenggalakên sêpuh.
Kala rumiyin wontên satunggaling nyonyah (samangke nyonyah wau sampun tilar donya, mila kula purun nyariyosakên).
Ingkang ugi sade jampi-jampi, sarta kathah tiyang ingkang dhatêng ing griyanipun, langkung malih tiyang èstri ingkang gadhah anak [a...]
[...nak] èstri dados pangantèn, kacariyos wontên ingkang tumbas jampi pêngantèn, badhe kaanggèkakên anakipun èstri, supados warninipun manis sarta maripatipun katingal gilar-gilar, ananging salêbêting jampi wau wontên waranganipun, makatên ugi apyun sarta sanès-sênèsipun ingkang ngrisakakên badan, têmahanipun anandhang kasusahan kathah, ngêrês sangêt yèn dipun cariyosna, jampi wau wor-woranipun anggi-anggi wontên 20
anjampèni sakathahing sêsakit padharan, ananging limrahipun panganggening jampi pampêt (mampêt bêbucal) punika sêmbrana, mila kêdah dipun atos-atos, makatên ugi kula ngaturi pêpèngêt ingkang sayêktos, sampun sabên-sabên angangge jampi pampêt satunggal warni kemawon, warnining sêsakit tumrap padharan, punika wontên pintên-pintên warni, dene jalaranipun ugi klathah sangêt, mila kagaliha ingkang
sayêktos. Punapa satunggaling warni jampi pampêt punika sagêd damêl kasarasaning sêsakit padharan ingkang warni-warni wau, ingkang tamtu botên, amila kêdah ngudi jalaraning sêsakit kados kasêbut ing ngandhap punika, dene pangudènipun makatên.
ôngka 1, ingkang dipun têdha punika gampil ajuripun punapa angèl ajuripun.
ôngka 2, manawi nêdha ulam daging, ulam loh, urang, kêpithing sarta tirêm punika taksih enggal punapa sampun buthuk.
ôngka 3, manawi nêdha dhêdhaharan blèk-blèkan, punapa sampun mêsthi botên kawoworan racuning blèk utawi timah.
ôngka 4, utawi punapa saking anggèning nêdha woh-wohan mêntah, sarta kêkathahên nêdha woh-wohan ingkang murugakên wawratan (murus).
ôngka 5, punapa saking kalêbêtan tatêdhan sanès-sanèsipun ingkang sagêd anjalari sakit mulês.
ôngka 6, punapa toya pangunjukanipun sae, manawi botên sae kagodhoga rumiyin.
ôngka 7, punapa karêm ngunjuk inuman kêras utawi punapa sok ngunjuk inuman awon.
ôngka 8, punapa sok ngunjuk wedang tèh, wedang bubuk utawi soklat ingkang kandêl.
ôngka 9, punapa waja tuwin bamipun prayogi.
ôngka 10, punapa anggènipun nggilut têtêdhan nyêkapi.
ôngka 11, punapa padharanipun sampun mapan, punapa lampahing toya padharan sampun sae.
ôngka 12, punapa sok nêdha acar ingkang kêkêcutên, utawi têtêdhan ingkang pêdhês, tuwin kathah gajihipun.
ôngka 13, punapa padharanipun botên kêkathahan kuwaya.
ôngka 14, punapa anggènipun wawrat sabên dintên ajêg.
ôngka 15, punapa badanipun botên pating krêjot.
ôngka 16, punapa griyanipun botên amês, punapa angsal hawa ingkang sakeca.
ôngka 17, punapa kenging asrêp, punapa papaning padamêlanipun padintênan botên amês. Utawi punapa kêrêp ngadêg wontên toya, saha kapêksa malampah mêngangge kêmbroh, jalaran dangu kêjawahan tuwin kanginan.
ôngka 18, punapa manci tuwin panipun ingkang dipun cèt, emalyê dèrèng nglothok cètipun.
ôngka 19, punapa sampun dipun nyatakakên, bilih sawarnining wadhah ingkang kadamêl sangking têmbagi utawi kuningan, sarta parutipun rêsik pangupakaranipun, punapa sampun kasêtitèkakên wadhah wau botên kangge godhog bangsaning kêcut, ingkang kaasrêpakên wontên ing wadhah wau.
ôngka 20, punapa gadhah sakit cacingên utawi krêminên.
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, manawi nêdha wowohan [wo...]
[...wohan] ingkang kathah sontrotipun, kados ta, pêlêm, kêdhondhong, saha kulitaning wiji rambutan ingkang kados kajêng, sarta nêdha jêram isinipun kolu utawi woh anggur garing tuwin sasaminipun woh-wohan ingkang atos, punika anjalari kêrêpipun sakit padharan.
Ing sadèrèngipun ngangge jampi pampêt, kula mrayogèkakên padharanipun karêsikana salêbêtipun sawatawis dintên, manawi dipun urus-urusi kastêr oli utawi urus-urus sanèsipun ingkang rikat pasahipun, botên mêsthi sagêd rêsik, têrkadhang dipun urus-urusi sapisan, sasampunipun lajêng cêcêgah sawatawis dintên, punika sampun tulung botên susah ngangge jampi pampêt, tuwuhipun sêsakit padharan ingkang makatên punika jalaran wadhukipun kêkathahên tatêdhan, utawi sabab nêdha punapa-punapa ingkang angèl ajuripun.
Wawratan rah umbêl punika asring jalaranipun sangking sêsakit kasêbut ing nginggil wau, manawi makatên prayogi urus-urus kastêr oli sarta cacêgah, ugi tanpa
jampi pampêt, ananging manawi tuwuhipun sêsakit padharan wau jalaran sangking sanèsipun, kados ta: sangking kêkathahan kuwaya, utawi jalaran sanès-sanèsipun, punika lajêng gadhah sakit dhêmêm padharan, katitik saking mèncrèt ngantos lami sarta angèl kapampêt, asring kamomoran rah umbêl, warninipun wungu sêpuh sarta gandanipun bacin sangêt, wiwit sakit prayogi ngangge jampi urus-urus ingkang winastan uyah karêl sêbat (carlsbad-zout) pêndhak 2 utawi 3 dintên sasendhok, ananging manawi sakitipun padharan sampun lami, punika manawi urus-urus kastêr oli utawi sanèsipun botên prayogi, mila prayogi sabên enjing ngunjuk wedang têmulawak, ron mêniran tuwin sanès-sanèsipun (amirsanana katrangan bab ron mêniran) manawi ngangge jampi punika kêdah cêcêgah sawatawis, nanging sampun kasangêtên.
Manawi ingkang sakit wau cêcêgah, keging nêdha ulam bêstik êmpuk ingkang kairis panjang tipis sangêt, kangge lintunipun nêdha ulam ayam kados ingkang badhe kula cariyosakên ing wingking, ananging panêdhanipun bêstik sampun [sa...]
[...mpun] kêkathahên, amung supados ingkang sakit wau lêstantuna kuwawi, sarta panêdhanipun bêstik kêdah amung kaping kalih
kenging ngunjuk sagêlas anggur, punika kêdah kacobia sasêlot-sêlotipun.
Dados miturut ingkang kacariyosakên ing nginggil wau, samangke tiyang pirsa bilih sêsakit padharan ingkang kados makatên punika, botên kenging babar pisan angangge jampi pampêt.
Manawi tiyang badhe anjampèni sakit padharan kados makatên wau mawi jampi pampêt ingkang ngakasakên sangêt, bokmanawi sadintên kalih dintên sêsukêripun inggih badhe akas, ananging manawi kapariksa sêsukêripun wau katingal cêmêng sarta kamomoran umbêl, sarta nalika ingkang sakit wau wawratan karaos bêntèr, manawi sampun sawatawis dintên ingkang sakit wau lajêng mèncrèt malih, dados botên lajêng saras babar pisan, sabab kuwaya ingkang kathah sangêt wontên ing padharan, punika ingkang ngalang-alangi kasarasanipun, mila prayogi kêdah ngunjuk [ngu...]
[...njuk] wedang têmulawak kemawon laminipun sawulan, ananging manawi sampun kawan wêlas dintên têmulawakipun kasudaa, kados ta: anganggea tigang prapat, sasampunipun lajêng sapalih, ngantos amung kantun saprapat.
Manawi sakit padharan jalaran saking lampahipun toya wadhuk botên prayogi, amargi waja tuwin bamipun ingkang kangge gilut têtêdhan sampun awon, punika prayogi kajampenan toya nanas ingkang kula cariyosakên wau.
Asring kemawon tuwuhing sakit padharan punika jalaranipun wontên tiga utawi sakawan warni, rosipun kêdah kaangkaha sirnanipun ingkang dados jalaran wau, supados sagêda saras babar pisan, têrkadhang botên susah mawi jampi pampêt, utawi sarana jampi pampêt ingkang cuwèr
sanèsipun botên mawi kapranata, sabab toya nanas sarta katès punika gadhah daya enggal angêjurakên têtêdhan, dados anggampilakên pakartining [pakarti...]
[...ning] toya wadhuk ingkang kirang nyêkapi, jalaran sangking toyaning woh wau, enggaling ajuripun tatêdhan punika langkung paedah sangêt tumrapipun tiyang sakit gomên, awit têtêdhan wau badhe botên munthuk.
Tumrap tiyang sakit gomên toya nanas wau kêdah kamomoran sarêm sawatawis, sarta sabên mêntas nêdha angunjuka toya nanas wau sagêlas bitêr sampun cêkap.
Sakit usus malênthung ngêmu nanah, kados ta: manawi jampi pampêt sangêt tumandukipun, punika tatêdhanipun kêdah kapranata, sarta kêdah nêdha garut ingkang kathah, nadyan pompa sêmprot inggih prayogi mawi pathi garut, ugi amirsanana pratelaning ron randhu, manawi ngangge ron randhu botên kenging nêdha katès utawi ngunjuk toya nanas, manawi sampun badhe saras sarta sampun mantun ngangge ron randhu, kêdah nêdha katès, ingkang prêlu sabên mêntas nêdha wanci sayang.siyang.
Sakit padharan ingkang tuwuhipun sangking gomên, ugi kêdah sampun enggal kapampêt (amaosa pratelaning sakit gomên).
Sangking pangajêng-ajêng kula mugi ingkang maos sêrat punika [puni...]
[...ka] mangrêtosa sayêktos suraosipun, manawi sampun lajêng tumbasa sawarninipun jampi pampêt, ananging sampun ngawud kemawon.
Manawi sakit padharan sêsukêripun kapariksaa, dene manawi botên mangrêtos bab punika, akena nitipariksa tiyang sanès, sampun ngantos kenging dipun balithuk tiyang ingkang sanjang sagêd nyukani jampi kangge nyarasakên tiyang sakit padharan, manawi dèrèng katitipariksa rumiyin ngantos sah.
Punapa malih manawi ngunjuk pêrêsan, sampun kasarêng kalihan toya nanas.
Manawi gêrah padharan prayogi cêcêgah, ananging sampun kaladuk, sakit murus punika anglêsahakên dhatêng sarira, pramila bab punika badhe kula cariyosakên ingkang panjang, manawi sakit murus ngantos sangêt utawi manawi wawratan rah umbêl, pranataning tatêdhanipun kados ing ngandhap punika.
Wanci enjing angublêka pêthaking tigan ingkang mungkêt mawi wedang sagêlas bitêr, nanging sampun bêntèr, sarta kadèkèkana gêndhis saprapat sendhok tèh, lajêng katêdhakakên [katêdhaka...]
[...kên] dhatêng ingkang sakit sadèrèngipun nêdha utawi ngunjuk punapa-punapa, dene ingkang kangge sarapan wanci jam 8 enjing, inggih punika pathi garut sasendhok bubur mawi wedang sagêlas tepok.
Wanci jam satêngah sadasa nêdha pêthaking tigan malih kados kasêbut nginggil, mawi roti bêsuit satunggal utawi kalih (bêsuit garut utawi roti mari huntlij & palmers) kula botên mrayogèkakên sangêt dhahar roti bêsuit Walandi wangun bundêr ingkang asli saking Eropah, sabab bêsuit punika kawadhahan ing blèk, asring têngik, sarta supados gonggong, dipun dèkèki potas utawi sanèsipun ingkang bêbayani.
Dene ingkang dipun têdha ngajêngakên jam 12 utawi jam 1 siyang, warni sêkul tim ingkang pangolahipun makatên: uwos kalih sendhok bubur pèrès, toya sagêlas tepok mawi sarêm sawatawis, ananging dede sarêm ingkang wontên sêndawanipun, dados amêndhêta sarêm limrah kakumbah.
Salajêngipun ayam alit satunggal kapêndhêta dhadha mênthokipun, nuntên dipun kêrok kalihan lading ngantos [nga...]
[...ntos] ical wulunipun ingkang lêmbat tuwin kulitipun, dene ulamipun lêmbat sangêt kados galêpung. Supados sagêd damêl makatên wau, ayamipun kêdah kapragat wanci jam satêngah pitu enjing, dados ulamipun botên gênjur utawi êmpuk.
Ayam wau ingkang sapalih sarta balunging dhadha kaêmorakên sêkul tim, ananging kuliting suku tuwin sanès-sanèsipun kabucala, dados ayam wau kêdah dipun kêlèti, awit kulit punika wontên gajihipun.
Dhadha mênthokipun kalintinga ing ron pisang mawi sarêm
Panglintingipun wau kaangkaha sampun ngantos duduhipun ayam ical, sakantunaning ulam ayam kawadhahan patiman alit, ingkang kenging katutup, patiman wau kadèkèkna ing pan mawi toya, dados toyanipun botên malêbêt dhatêng patiman.
Manawi sêkul tim wau sampun kagodhog kalih jam dangunipun wontên ing latu ingkang bêntèr, punika prayogi sangêt, wanci jam 4, ingkang sakit kasukanana garut malih [ma...]
[...lih] kados kasêbut ing nginggil, wanci jam satêngah pitu utawi jam pitu kasukanan pêthaking tigan malih kados kasêbut ing nginggil, dene wanci jam satêngah sanga dipun sukani sêkul tim, ingkang kaolah nalika enjing, sabên-sabên nedha kêdah kadamêlakên tim malih, sampun angêngêt ingkang kaolah kala siyangipun.
Samangke wontên ingkang sade patiman ingkang gampil kangge ngêtim sêkul, patiman wau kaêcèt, emel supados toya sampun ngantos sagêd malêbêt ing sêkul, pranataning tatêdhan makatên punika kangge dhatêng tiyang sakit murus tuwin murus rah ingkang winastanan dhisêntri.
Pramila ingkang ngatos-atos sarta amaosa ingkang kasêbut ing ngandhap punika mawi kagaliha.
Manawi ingkang sakit sasampuning tigang dintên anggèning nglampahi nêdha kados kasêbut ing nginggil lajêng sakeca, punika pranatanipun nêdha kêdah kasantunan, lintonipun ayam kakêrok, samangke dhadha mênthokipun ayam dipun brêgêdèl ingkang lêmbat, kaêmorana roti ingkang sakêdhik sangêt, sarta tigan wêtah kaublêk, salajêngipun ulam ayam sarta roti kaudhak dados satunggal, [sa...]
[...tunggal,] ananging sampun mawi mrica, kadèkèkana sarêm sarta pala kemawon sawatawis, salajêngipun ingkang sakit wau kenging nêdha bêstik ulam ayam kangge sontan-santun.
Kulit sarta balungipun dhadhaning ayam kabucala, ulamipun kagêpuka ingkang sae, sarta kasarêman sawatawis lajêng kacêmplungna wontên ing wajan tosan ingkang sampun wontên mêrteganipun rêsik sarta tulèn, ulanulam. wau kagorèng sakêdhap ingkang warninipun wungu nèm sangêt botên gosong, manawi tiyang nêdha bêstik, ulamipun kêdah kairis-iris ingkang alit sarta tipis, sasêlot-sêlotipun ingkang sakit kenging nêdha tigan jêne kalihan pêthakipun kagodhog satêngah matêng, sarta panêdhanipun garut sapanunggilanipun kasuda-suda, sadaya punika sasêlot-sêlotipun kenging kasantunan, ananging kêdah dipun sêtitèkakên kadospundi anggènipun wawratan, manawi anggènipun wawratan dèrèng kados adat, punika panêdhanipun kêdah kapranata kados ingkang kacariyos rumiyin pyambak, kêdah sampun enggal-enggal santun nêdha ulam lêmbu, langkung malih
jampi ingkang sêpêt sangêt utawi ingkang ngakasakên, kados ta: jampi usus utawi jinising sriawan mawi kawoworan sawarnining anggi-anggi ingkang wontên ronipun jambu kluthuk kapipis ngantos lêmbat, sêsakit padharan punika manawi dipun usadani jampi wau badhe enggal sangêtipun tinimbang sarasipun.
Ingkang punika tiyang kêdah amariksaa ingkang satiti kadospundi tuwuhipun sêsakit padharan wau.
Kados ta: manawi lare dipun têdhani ingkang awrat-awrat, punika toyaning wadhuk botên kawawa angêjur tatêdhan ingkang awrat tuwin ingkang kêkathahên sangêt panêdhanipun, lare sêsêpan, ingkang dèrèng nêdha punapa-punapa kajawi nêsêp dhatêng bokipun, inggih asring wawratan rah umbêl, manawi makatên toya susuning bokipun kêantêbên, awit bokipun ingkang dipun têdha ingkang antêb-antêb, jalaran sangking ngunjuk prêsan ingkang kênthêl, utawi kêkathahên ngunjuk prêsan, ringkêsanipun [ringkêsanipu...]
[...n] nêdha ingkang antêb-antêb.
Ananging asring tumrapipun tiyang èstri ingkang lêsu prêlu nêdha ingkang tuwuk supados sagêd lêstantun anggènipun nêsêpi, usada ingkang prayogi, ingkang sampun rambah-rambah tulung manawi dipun cakakên dhatêng lare, inggih punika dipun têdhani katès kaêjur ingkang lêmbat sasendhok tèh alit, sabên-sabên mêntas nêsêp ing wanci siyang, manawi larenipun taksih alit sangêt umur 3 utawi 4 wulan, katès wau kêdah dipun cêkokakên mawi sinjang suwekan ingkang alus, sadintênipun 3 sendhok tèh alit sampun cêkap, usada punika ugi prayogi manawi padharanipun lare kêkathahên kêcut.
Ing sadèrèngipun nêdha jampi prêlu padharanipun karêsikan rumiyin, amaosa karangan kula bab punika.
Jampi ingkang prayogi tumrap lare wawratan rah umbêl sarta enggal pasah, inggih punika pupusing ron
sinjang suwekan ingkang alus, sarta lajêng kaunjukna ingkang sakit sadèrèngipun nêdha tuwin ngunjuk punapa-punapa.
Manawi anggènipun wawratan wujudipun botên nyakecakakên manah, punika kenging tumuntên kajampèkakên, kêrêp-kêrêpipun kaping kalih sadintên, manawi sontênipun sampun adamêl jampi ron waru sarta sampun kaêbun-êbunakên, punika sampun nyêkapi kajampèkakên sapisan ing wanci enjing, sadèrèngipun nêdha tuwin ngunjuk punapa-punapa, dene anggènipun nêdha jampi wau kalajêngakên ngantos tigang dintên laminipun, asring kemawon manawi ingkang sakit sampun nêdha jampi sapisan lajêng saras, manawi tiyang sêpuh tuwin lare ingkang sampun agêng asring cêkap ngunjuk toya nanas kemawon sabên mêntas nêdha wanci siyang, inggih punika,
manawi umur 8 dêdugi 10 taun, 3 gêlas bitêr.
Manawi umur 16 taun tuwin tiyang sêpuh, 3 gêlas anggur sêdintênipun.
Manawi jampi punika botên tulung, kula aturi maos pratelan bab ron randhu, jampi punika mèh salaminipun sagêd tulung. Wawratan rah umbêl mawi ngêdên sangêt, punika jalaranipun sagêd ugi saking sakit otot jubur, manawi makatên botên wontên jampi ingkang sagêd tulung sayêktos kados ron randhu, tumrap tiyang sêpuh
balon alit, kaping kalih sadintên, ananging toya ron randhu wau botên kenging kênthêl kados ingkang kangge ing nglêbêt, sabên nyêmprot cêkap ngangge sagêlas bitêr.
Ing dintên nalika wiwitipun nêdha mawi pranatan, manawi sakit padharan punika, prayogi nêdha katès, ananging angèl anggènipun nanjangi kathahing panêdhanipun, sabab wontên katès ingkang agêng wontên ingkang alit, mila tumrapipun lare umur 8 dumugi 10 taun, cêkap dipun têdhani katès saparasêdasan pon, ingkang umur 10 dumugi 14 taun, kalih pradasan pon, salajêngipun tigang pradasan pon sadintên-dintênipun malih [ma...]
[...lih] amung kaunjukan toya nanas ngantos sakitipun padharan saras babar pisan.
Jampi ingkang kasêbut nginggil prayogi sangêt, manawi toyaning wadhuk botên nyêkapi lampahipun, amargi kaantêbên têtêdhan, ananging botên sabên wawratan rah umbêl sangking punika jalaranipun.
Manawi dhêmêm salêbêtipun padharan ugi wawratan rah umbêl, têrkadhang rah thok utawi rah matêng ingkang warninipun kados daging, sêsukêripun warni cêmêng, têrkadhang sêsukêr wau wontên umbêlipun pating karêncang, inggih sanadyan sêsukêripun sampun wontên ingkang kados sêsukêripun tiyang saras, wiwit sakit kados makatên wau têtêdhanipun kêdah kapranata ingkang kêncêng, sarta ingkang sakit sampun dipun sukani sêkul tim, ulam daging utawi bêsuit, ananging amung kasukanan bubur garut sarta pêthaking tigan, punika amung kangge kalih utawi tigang dintên, awit manawi mantêp ngangge jampi kasêbut ing ngandhap punika enggal saras, manawi siyang anêdhaa isining woh têmpayang sêkawan iji, sangking pangintên kula woh punika pinangkanipun sangking nagari Cina, manawi bôngsa [bông...]
[...sa] Cina tuwin bôngsa Jawi dipun pêpêtri sangêt.
Woh punika ugi kangge jampèni dhêmêm ing nglêbêt tuwin sakit watuk garing, tutuk sarta lambe garing, tutukipun asring sakit, sêsakit punika tiyang Jawi amastani bêntèr nglêbêt, manawi tiyang nêdha woh punika angsaripun dhatêng padharan prayogi sangêt.
Isinipun alit warni wungu (rupinipun O), panganggenipun mawi kajêng lêgi sapalihing panjangipun driji, sarta woh tlasih saprapat sendhok tèh, sadaya punika kakumbaha ingkang rêsik, salajêngipun katambahana gêndhis batu sapringkil, kaangkrêngakên ing latu kalihan wedang sagêlas tepok, botên antawis dangu woh ingkang sampun garing wau mêdhok, pangunjukipun jampi punika kêdah asrêp sarta wanci siyang, manawi ngêlak ing wanci dalu, ugi adamêla jampi punika, manawi dhêmêm salêbêting padharan sampun ngunjuk minuman kêras.
Padharanipun kablêbêda, sadintên kablêbêd kaping kalih mawi tapêl, ingkang kangge tapêl 3 pang dhadhap sêrêp (gambar ôngka 18) sarta ron sosor bèbèk kalihan ron kêtumbêl 7 lêmbar, sadaya punika kapipis ingkang lêmbat sarta katapêlna [kata...]
[...pêlna] ing padharan, tumrapipun sakit padharan punika, manawi sakitipun sampun lami ajampia babakan turi brit (gambar ôngka 29) babakan turi sapanjanging driji wiyar, driji manawi sampun kapipis radi lêmbat lajêng kagodhoga mawi toya sagêlas tepok, latunipun ingkang kangge godhog sampun agêng, dados umobipun lon-lonan, ngantos amung kantun satêngah gêlas, anggènipun jampi kêdah asrêp kaping tiga sadintên.
Manawi lare wawratan rah umbêl punika asring mawi ngêdên, jalaranipun ingkang kathah sangking cacing utawi krêmi, mila kajampènana wohing wit wudani, wohipun kawastanan cêngguk, salajêngipun amaosa pratelaning wit wudani (gambar ôngka 47).
Wawratan rah umbêl punika jalaranipun têrkadhang ugi
kenging asrêp) manawi makatên prayogi kajampenan sumorubah (sangkobah) sasendhok dhahar kagodhog kalihan toya 2 gêlas tepok, ngantos kantun sapalih, kaunjuka sadintênipun 3 gêlas bitêr, jampi sriawan damêlanipun nyonyah Sêtol [stoll] ugi prayogi tumrap sêsakit [sêsaki...]
ôngka 1, tapêlipun sakit padharan wau kados ing ngandhap punika.
3 gram manis jangan, 2 gram kajêng ulês, 1½ gram kajêng angin, 8 gram kêncur, 2 gram pulasari, 2 gram kêtumbar, 2 gram jintên cêmêng, 2 gram mungsi, 2 gram adas, 4 iji kêdhawung, 18 gram lêmpuyang,
Tumrapipun lare tapêl punika kêdah kaangge kaping kalih sadintên, tumrapipun tiyang sêpuh kaping sêkawan.
Wawratan rah umbêl punika jalaranipun sagêd ugi sangking nêdha acar ingkang kêcut sangêt, utawi kêkathahên nêdha asêm sarta jêram sitrun, manawi lare jalaranipun têrkadhang sangking kêkathahên nêdha nanas, ingkang sontrotipun [sontroti...]
[...pun] botên kalêpèh, tuwin sangking kêladukên nêdha manggis, sangking nêdha rujak, ingkang kathah pisangipun kaluthuk, sangking nêdha lombok rawit utawi jêmprit, sangking kêkathahên nêdha daging.
Kulit manggis (sapalihing kulitipun woh) punika jampènipun sakit padharan, jalaran kêkathahên nêdha manggis, ing sadèrèngipun nêdha jampi wau prayogi kaunjukan toyaning nanas sapalih, supados ngêjur sontrotipun manggis, salajêngipun anggodhoga kulit manggis mawi toya sagêlas tepok ngantos kantun sapalih, punika kaunjuka kaping kalih sadintên.
Punapa malih wontên jalaran sanèsipun, kados ta: krêminên, punika manawi lare kêrêp sangêt, malah tiyang sêpuh ugi sok krêminên, krêmi punika
bab katès tumrap krêmi. Botên kêndhat sakit murus punika tuwuhipun sagêd ugi sangking cacing pita, mila
[...gea] sêmprot pompa kados ing ngandhap punika.
Sumarubah sasendhok dhaharan kagodhog kalihan toya sagêlas tepok, kakantunakên satêngah, lajêng kasaring sinjang ingkang rêngkêt, nuntên kaêsokan
kagodhoga ngantos matêng, salajêngipun kaêsokan yodhoforêm (jodoform) saprapat sendhok tèh, sarta sadèrèngipun kangge kagojaga ingkang sêru, salêbêtipun kalih utawi tigang dintên kêdah namung nêdha pathi garut.
Sêmprot punika botên kenging kasimpên kangge sanèsipun dintên, ananging sabên dintên kêdah damêl sêmprot malih, sabab pathinipun garut lajêng mambêt, mênggah kathahing campuran wau manawi kangge lare ingkang umur 4 dumugi 8 taun, sasendhok dhaharan, kaping tiga sadintên, tumrap lare umur 8 dumugi 16 taun, sasendhok bubur, kaping tiga sadintên, tumrap tiyang sêpuh tigang gêlas bitêr,
ingkang kacariyosakên rumiyin pyambak [pya...]
[...mbak] ngantos saras babar pisan.
Sabên mêntas dipun sêmprot ingkang sakit kêdah tilêman dangunipun kirang langkung saprapat jam.
Manawi sakit wawratan rah umbêl sarta yiyit, ugi anganggea jampi kajêng cêndhani kakêrik kathahipun satêngah sendhok tèh, kawor-woran pala (dede pala limrah nanging ingkang lonjong), pala punika kaasap sakêdhik ingkang lêmbat, wontên ing gêndhèng utawi banon enggal, manawi sampun campur lajêng kawêwahana toya sagêlas bitêr, kaunjuka kaping 2 sadintên, manawi ngangge racikan jampi punika panganggenipun sêmprot kamantunan.
Wawratan rah umbêl punika jalaranipun ugi sangking sakit ambèi utawi dobol mawi ngêdên, kangge anjampèni sakit punika prayogi oyod kangkung (gambar ôngka 58), oyot 4 ombyok kagodhog kalihan toya 2 gêlas tepok ngantos kantun 1 gêlas, punika kaunjuka manawi siyang, ugi amaosa bab panganggenipun ron gagan, tuwin bab pangupakaraning sêsakit punika.
Nalika masa rêndhêng santun masa katiga, asring wontên sêsakit murus sangêt dadakan, manawi tatêdhanipun kapranata kados adat, sêsakit punika enggal saras, ananging kêdah urus-urus rumiyin.
Ing sadèrèngipun ngangge jampi pampêt tumrap sakit padharan punika, manawi tatêdhanipun kapranata kados adat prayoginipun sabên nêdha wanci siyang katêdhanana katès
punika kagodhoga kalihan toya kalih cangkir, kakantunakên sacangkir, jampi samantên kathahipun wau kêdah kaunjuk sapisan, pangunjukipun kaping 3 sadintên.
Sakit murus limrah ugi sagêd enggal saras manawi dipun têdhani panging jambêt kaluthuk abrit, ingkang alit sarta nèm 3 iji, mawi sarêm sakêdhik, pang wau kenging ugi kadhêplok ingkang lêmbat mawi kadekekan sarêm sawatawis sarta toya sagêlas bitêr, lajêng kasaringa
ing sinjang ingkang lêmbat, nuntên kaunjuka, dene pangunjukipun sadintên kaping kalih.
Ron jambêt wau ugi kenging kagodhog kangge jampi, ananging kêdah ingkang kathah.
Wontên malih jampi sakit murus, gambir sacuwil sarta êmpu kunci panjangipun sapalih driji, kagodhog kalihan toya kalih cangkir, kakantunakên sacangkir.
Babakan pace utawi mêkudhumêngkudhu. kathahipun, kalih prasêdasan pon, kacacaha ingkang lêmbat, kagodhog kalihan toya sagêndul, kakantunakên sapalih, lajêng kaunjuk sabên kalih jam sagêlas bitêr.
kaunjuk sabên kalih jam sagêlas bitêr.
Sakit murus dadakan, ingkang sanadyan sampun kaurus-urusan mêksa taksih murus, prayogi
kagodhog kalihan toya kalih gêlas tepok, kakantunakên sagêlas, ngunjuka kaping 2 sadintên.
Makatên ugi tumrapipun sakit murus prayogi kajampenan êmpu kunci ingkang bundêr. Kunci wau ingkang satunggal kagorèng, satunggalipun mêntah, kalih pisan katêdha sarêng, sadintênipun kaambalan panêdhanipun kaping kalih utawi kapikaping. tiga.
Jampi punika ugi prayogi kangge jampèni manawi tiyang kenging racuning bêngkowang sawatawis, mila manawi nêdha lotis bêngkowang, ingkang kasade tiyang idêr ngatos-atos, awit tiyang botên sumêrêp punapa oyoding bêngkowang wau sampun trubus utawi dèrèng.
Tiyang sagêd kenging racuning bêngkowang kajarag kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
Oyod bêngkowang punika kadèkèk wontên saantawisipun [saanta...]
[...wisipun] dami têlês laminipun kalih utawi tigang dintên, oyod wau lajêng kaoncekan kandêlipun saêdim, sarta kalêmbatakên kalihan ronipun ingkang nèm, ingkang trubus sangking wohing bêngkowang, salajêngipun kasaring sarta katêdha.
Panulakipun racun wau kula botên pirsa, wontên tiyang ingkang suka sumêrêp dhatêng kula, bilih ingkang sakit kenging racun wau sagêd saras sangking widara upas, oyod widara upas kaparut, manawi taksih sêgêr mêdal toyanipun nyêkapi, manawi sampun lami, bilih kaparut kadekekan toya sakêdhik, ing sadèrèngipun kaunjuk, kêdah kasaring ing sinjang rumiyin, jampi wau kaunjuk kalih gêlas por sadintên.
Wontên malih jampi pampêt, inggih punika oyod jêram pêcêl watawis sapara sêdasan pon, kapipis lêmbat lajêng kagodhog kalihan toya sagêlas
kangge jampi ing jawi kasibarna ing jaja tuwin gorokan.
Kangge ngêdalakên jalagra utawi riyak, toya jêram pêcêl satêngah gelas bitêr kalihan sarêm, kaunjuka manawi dèrèng nedha utawi ngunjuk punapa-punapa, tumrap gorokan abuh ngêmu nanah, sampun kêndhat kajampenan jêram pêcêl kalihan sarêm sakêdhik kaorokakên ing gorokan, sasampunipun lajêng kaulu, manawi sakit gorokan ugi kajampenan kados makatên.
Lêmpuyang ugi kenging kangge jampi murus, punika jampi pampêt ingkang enggal pasah. Pramila kêdah ingkang ngatos-atos, sabab saking enggalipun pampêt saged angwontênakên sakit bêntèr. Manawi tiyang ingkang sakit murus sampun sangêt lêsahipun, ugi anganggea jampi punika, anggorenga oyod lêmpuyang saênthik, kaparut sarta kadhêplok kalihan lêmpuyang mêntah ugi saênthik ngantos lêmbat, lajêng kaêsokana wedang sagêlas bitêr, punika lajêng kasaringa ing sinjang ingkang lêmbat, nuntên kaunjuka ngantos têlas, manawi [mana...]
[...wi] murusipun dèrèng kèndêl babar pisan, sasampuning 3 utawi 4 jam, kenging ngunjuk malih sagêlas bitêr, jampi punika ugi kenging kaunjuk salêbêtipun sawatawis dintên, ananging takêran wau kaunjuka kaping kalih, kados ta, enjing kalihan sontên, sarta ingkang kangge ngêjuri toya kalih gêlas bitêr.
Woh jatos walandi (gambar ôngka 37) ugi kenging kangge jampi pampêt tumrap sakit murus, woh jatos walandi wau kagorèng sangan, kados gorèng kopi, kintên-kintên sabên toya sacangkir woh sadasa, anggodhoga kalihan toya 2 cangkir, kakantunna sacangkir, punika kaunjuka ing dalêm sadintên kaping kalih utawi kaping tiga.
Minôngka jampi pampêt ugi kenging ngangge melastornah malabotrikum farpoliyantum (
punika thukul ing pundi-pundi salêbêting wana, sêkaripun wungu kados rêgulo, wohipun asring katêdha lare-lare, thukulanipun tanêman punika ingkang taksih nèm kagodhog kalihan kulit [ku...]
[...lit] manggis sacuwil, kawor-woran ron sêmbung, blumeah
Babakan sanakêling sasendhok dhahar, kacacah ingkang lêmbat, kalihan sumarubah sasendhok, punika ugi jampi pampêt, salajêngipun kagodhog kalihan toya sagêndul anggur, kakantuna sapalih, kaunjuka sagêlas bitêr sabên kalih jam.
Asring tiyang gadhah sakit murus kanthi dhêmêm, punika kêdah dipun jampèni tanjung, ingkang kangge sêkar sarta babakanipun, sêkaripun kalih prasêdasan pon, babakanipun saprasêdasan pon, kagodhog kalihan toya sagêndul, kakantunakên sagêndul toya wêlandi, wohipun ingkang mêntah kangge jampi pampêt.
Punapa malih kangge jampi pampêt sêsakit padharan inggih kenging ngangge babakaning wit buah nonah, babakanipun sapanjanging driji, wiyar kalih driji kagaringakên (prayogi ingkang taksih sêgêr) lajêng kadhêplok
wau rambah-rambah ngantos sakitipun padharan saras.
Pulut-pulutan ugi jampi pampêt, inggih punika rêrungkudan ingkang thukul ing saênggèn-ênggèn, sêkaripun kados sêkar rêgulo, wijinipun palikêt, mila nama pulutad,pulutan. ronipun kagodhog kalihan pathi garut cuwèr utawi tajin.
Manawi dhêdhaharanipun kapranata, godhogan ron pulutan wau kenging kakênthêlakên kangge dhêdhaharan, ronipun kintên-kintên kalih prasêdasan pon, kagodhoga rumiyin, lajêng kailinga ing kalo utawi saringan, punika nuntên kanggea godhog pathi garut.
Oyod gêndholak punika ugi jampi pampêt, oyod wau wawrat satunggal gram kagodhog ing toya satêngah gêndul anggur, kakantunakên sapalih, sabên kalih jam angunjuka sagêlas bitêr, kula botên pirsa punapa gêndholak punika wontên namanipun sanès, gagangipun gêndholak warni kados rêgulo wungu, ronipun ijêm, têrkadhang sêkaripun pêthak alit, têrkadhang jêne.
Babakan witing sêkar mêrak ugi kangge jampi pampêt, wit sêkar mêrak punika wontên kalih jinis, warni jêne tuwin jêne sêpuh, kula botên pirsa punapa ingkang sêkaripun jêne punika ugi prayogi.
Ingkang sampun kula nyatakakên amung ingkang abrit, babakanipun kadhêplok mêntahan kadekekan toya sawatawis nuntên kaunjuka sagêlas bitêr, bokmanawi kagodhog ugi sae, punika asring kangge anjampèni sakit murus ingkang sangêt.
Manawi wiwit murus prayogi tumuntên angèngêtana dhahar sêkul ingkang radi lêmês, mawi brêgêdèl ayam sawatawis utawi dhadha mênthok ayam panggang kalihan bulyon ingkang cuwèr sawatawis. Wontên tiyang ingkang botên kêndhat sakit padharan, sabab lampahipun toya wadhuk botên nyêkapi, mila prayogi sampun nêdha tatêdhan ingkang basêsêki, sarta sampun nêdha ulam lêmbu sarta ulam babi, amung anêdhaa ulam ayam, makatên ugi botên sabên tiyang tahan ngunjuk prêsan, manawi dipun yêktosi sabên ngunjuk prêsan padharanipun lajêng kumlukuk utawi mlêmbung, kêdah mantunana pangunjukipun, [pangunjukipu...]
[...n,] tumraping tiyang wau prêsan punika angèl ajuripun sarta sagêd anjalari murus.
Kulitipun woh dalima cêmêng ingkang kagaringakên, prayogi kangge anjampèni sakit murus mawi rah umbêl, amêndhêta woh dlima sapalih kalihan toya sagêlas tepok, punika kagodhoga kakantunakên sapalih, sasampunipun lajêng kaunjuka kaping kalih sadintên.
Makatên ugi kulit woh dalima pêthak, sanadyan sêkaripun ingkang ênèm utawi kudhupipun sarta pêntilipun inggih prayogi, punika jampi tumrap sakit murus, kulit woh dalima wau kauwor kalihan babakan kinah, punika prayogi kangge jampi sakit malariyah salêbêting padharan ingkang sampun lami, woh sapalih kalihan babakan kinah panjangipun sapalih driji, kagodhoga kalihan toya sagêlas tepok, kakantunakên sapalih, lajêng kaunjuk kaping tiga sadintên.
Klikaning oyod dalima ugi dados jampi pampêt, ananging botên enggal pasah kados sêkar sarta wohipun, dalima punika wontên tigang jinis, inggih punika dalima pasrèn utawi dalima wantah, botên [botê...]
[...n] kenging kangge jampi, wit dalima punika kathah kêmlandhehanipun, tumrap lare sarta tiyang sêpuh ingkang plênthingên, prayogi kangge nyêgah supados plênthingipun sampun ngantos malêbêt. Pangipun alit kadhêploka kalihan wiji adas manis kalih iji, sarta pulasari sakêdhik, kalihan malih brambang abrit ingkang alit sangêt, kacampur kalihan toya sagêlas bitêr, sarta mabên sasendhok tèh, punika kaunjukakên sadaya dhatêng ingkang sakit sapisan sadintên.
Kêmlandhehan dalima pêthak kacampuran têmu giring sarta sarêm sakêdhik, punika prayogi tumrap lare sakit cacingên, kêmlandhehan wau kadhêplok kalihan sarêm sarta toya sagêlas bitêr, têmu giring panjang kalih dim mètêr sampun cêkap.
Wontên malih racikan jampi ingkang prayogi tumrap sakit murus, sarta ngiras kangge mantunakên ngorongipun ingkang sakit, kados ing ngandhap punika.
punika kadhêploka utawi kapipis [ka...]
[...pipis] ingkang lêmbat sangêt, lajêng kawungkus ing ron pisang kakukusakên, racikan punika panêdhanipun
jampi ingkang prayogi kangge rimatan wontên ing griya, langkung malih manawi usum sakit kolerah, utawi sakit padharan jalaran kenging asrêp inggih punika sopilaos, rajangan laos ingkang lêmbat sangêt kathahipun tigang sendhok sop, rajangan brambang ingkang lêmbat kalih sendhok bubur, sarta sarêm pêkên ingkang kasar sasendhok bubur, sarêm wau karêsikan rumiyin (sampun mêndhêt sarêm Walandi ingkang wontên sêndawanipun) sadaya wau kaêpea kalihan jênèwêr satêngah plès, laminipun 14 dintên, manawi padharan mulês kêdah tumuntên kaunjukan sagêlas bitêr, manawi sampun saprapat jam taksih têrus luntak tuwin wawratan, kaunjukan malih sagêlas bitêr, manawi tiyang sêpuh kenging ngunjuk ngantos 3 gêlas bitêr.
Jampi punika sampun kina, sangêt sarta kadadosanipun [kadadosa...]
[...nipun] prayogi, anggènipun luntak sarta bêbucal lajêng kèndêl, sarta ingkang sakit lajêng kringêtên sarta têtoyan kathah.
agêngipun sapanjanging driji, kaparut ingkang lêmbat, 2 bêntèl kajêng angin.
Sadaya punika kêdah kadhêplok ingkang lêmbat sangêt sarta [sar...]
[...ta] kasimpên garingan wontên ing lodhong, manawi kangge jampi sapisan, kathahipun sasendhok sop kalihan toya sagêndul anggur sampun cêkap, kagodhog sadasa mênit dangunipun, punika kaunjuka wanci siyang manawi ngêlak, manawi anggodhog anggi-anggi kadekekan isi kêdhawung 2 iji, kapipis.
Inggih punika jampi pampêt ingkang botên kêras, angicalakên bêntèring badan, punika murugakên doyan nêdha sarta mantunakên ngêlak, tiyang gêgriya ingkang gadhah anak kathah kêdah rimat jampi wau, tumrap lare amêndhêta anggi-anggi sasendhok dhaharan.
Minôngka jampènipun tiyang ingkang dèrèng kulina hawanipun tanah Hindiya, sarta ingkang tansah sakit padharanipun, prayogi sangêt kaunjukan parutan oyod garut, punika kapêrêsa ing sinjang sarta kaunjuka sabên dintên tigang gêlas anggur, ananging sampun kawêwahan toya, sabab oyod wau toyanipun sampun nyêkapi.
Wontên garut ingkang ronipun pêthak, punika prayogi piyambak kangge jampi.
Manawi padharanipun sampun sakeca, takêran 8 gêlas wau kasudaa kantun 2 gêlas, salajêngipun amung kakantuna sagêlas.
Tiyang sêpuh punapadene lare-lare ingkang sakit padharanipun, manawi dèrèng kasèp ugi asring enggal saras bilih dipun têdhani katès kangge urus-urus, dene tumrapipun tiyang sêpuh, siyangipun kaunjukan toya nanas sagêlas, padamêlipunpandamêlipun. toya nanas makatên, amaruta nanas sarta kapêrêsa ing sinjang ingkang alus, nanas sêpuh ingkang limrah, toyanipun wontên sagêlas tepok, nanas Bogor kirang toyanipun, ananging sami saenipun, manawi nanas Bogor kêdah kalih. Takêranipun tumrap tiyang sêpuh 1 gêlas, tumrap lare kasudaa sawatawis.
Jalaranipun sawarnining sêsakit padharan, punika asring kirang ajuring tatêdhan ingkang wontên padharan, toya nanas punika gadhah daya gampilakên ajur, toya nanas punika dayanipun angungkuli soutsir, amargi nanas botên wontên abên-abênanipun ingkang kirang prayogi kados soutsir, makatên ugi
toya nanas punika sagêd angrêsikakên padharan kadosdene sakathahing toya woh-wohan, manawi ngunjuk toya nanas tatêdhanipun kêdah mawi kapranata sawatawis, kados ta: acêgah ngunjuk tuwin nêdha ingkang kêcut sangêt, bumbu ingkang bêntèr utawi pêdhês, tuwin sayuran ingkang angèl ajuripun, makatên ugi urang, kêpithing, ulam loh tuwin prêsan. Manawi makatên sakitipun murus lajêng saras, mila sabên-sabên nêdha kêdah kaunjukan toya nanas.
Jampi pampêt ingkang botên kêras, inggih punika intip sêkul tuwin intip roti, kaêsokan wedang bêntèr sawatawis kathahipun, kakèndêlakên sawatawis jam, dene pangunjukipun manawi sampun asrêp.
Jampi ingkang prayogi tumrap sakit wawratan rah inggih punika arèsipun bonggol pisang watu, arès wau kapipisa ingkang lêmbat nuntên kapêrês, tiyang ingkang sakit
kalihan sarêm ugi tulung kangge jampi sakit wawratan rah umbêl.
Kathah bôngsa Eropah têrkadhang bôngsa Jawi piyambak ugi kenging sêsakit gomên, mênggah jalaranipun amargi badan kasangêtên bêntèr, sangking panganggenipun kêsumukên utawi têtêdhanipun angèl ajuripun, saya manawi nêdha daging, asring salairipun jabang bayi sampun wiwit wontên wijining gomen jalaran kêkêrêpên panggêdhongipun, sarta kêkathahên anggènipun dulang, dhobdhot. rêgêd, gêbyas rêgêd, ringkêsanipun kirang rêsikan dhatêng pirantos ingkang kangge wadhahing tatêdhanipun lare tuwin kirang anggènipun ngrêsiki cangkêm punika sagêd anjalari gomên.
Sakit gomên punika rosipun jalaran sangking botên ajêg anggènipun wawratan, padatan botên prayogi ingkang ugi sagêd anjalari gomên wontên ing cangkêm, inggih punika manawi lare sêsêpan dipun ênêng-ênêngi kalihan dipun sukani sêsêpan kangge ngapusi, jalaran sangking anggènipun botên kèndêl nêsêp wau kangge nêsêp cangkêmipun lare dados botên prayogi, sarta sêsêpan wau anjalari bêntèring cangkêm.
Badan punika kêdah sagêd mêdal bêntèripun, ingkang makatên wau botên sagêd kalampahan manawi ngangge planèl sapanunggilanipun, punapa ingkang dipun têdha tiyang ingkang sakit kêdah tumuntên sagêd ajur, mila prayogi sangêt nêdha woh-wohan matêng, ingkang kathah toyaipun, makatên ugi nêdha sayur-sayuran, punika ngasrêpakên dhatêng badan. Ananging buncis tuwin ron sêlat punika botên prayogi, ingkang kathah sawarnining kara utawi buncis tumbas salêbêting kitha punika botên prayogi, sabab sampun kasêpuhên, tukang pawon
punika botên kenging kakatutakên, murih gampilipun kara utawi buncis wau dipun rajangi, ananging sarèhning anggènipun ngrajang kirang lêmbat, dados dhatêng padharan botên prayogi, ron sêlat kagodhog punika angèl ajuripun wontên padharan, asring wêdalipun gligiraning ron sêlat dèrèng ajur. Sêpinasi sok anggêr dipun godhog utawi kakukus inggih prayogi, ananging gligiraning ronipun tumrap tiyang sakit gomên ugi angèl [angè...]
[...l] ajuripun, mila prayogi sadaya wau kalêbêtakên sarana kasaring.
Sawarninipun ingkang prayogi kangge ngêdalakên bêntèring badan, inggih punika anêdha têpong labu tuwin ron wiyong minôngka sayuran (gambar ôngka 70) parutan labu toya, punika toyanipun kaunjuka ing wanci siyang, raosipun kados toya kêtimun.
Labu toya utawi labu pêthak, punika prayoginipun ngungkuli timun, sabab botên sadhengah tiyang ingkang tahan dhatêng tlutuhipun timun, malah kêrêp anuwuhakên sakit gomên ing cangkêm, tiyang ingkang sakit gomên botên kenging nêdha ulam lêmbu utawi ulam babi, sampun pisan nanêdha punapa-punapa, ingkang wontên sarêm sêndawanipun pêthak, kèju mriyos, lombok utawi cabe, ugi sampun nêdha mriyos punika ambêntèrakên badan langkung sangking lombok, tiyang sakit gomên sabên dintên kêdah nêdha woh têmpayang kalihan wiji tlasih punika jampi ngasrêpakên ingkang prayogi.
Woh têmpayang 5 iji (punika isinipun) kalihan wiji tlasih ½ sendhok tèh, tuwin kajêng lêgi,
sapalih panjanging driji, kadèkèk ing bokor utawi tuwung, sasampuning sadaya wau kakumbah ngantos rêsik, lajêng kaêsokana wedang sagêlas tepok, sarta kadèkèkana gêndhis batu sapringkil, punika kaunjuka ing wanci siyang, sabên mêntas nêdha ingkang sakit kêdah ngunjuk toya nanas sagêlas por, nanas wau ingkang sampun matêng, punika ngenggalakên ajuring tatêdhan, sarta ingkang sakit sampun ngunjuk soutsir, dene katès punika ugi prayogi.
Ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha tuwin ngunjuk punapa-punapa, ingkang sakit angunjuka jampi kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
Sontênipun angiris-irisa pisang watu utawi pisang kluthuk matêng 3 iji, kalihan pisang watu mêntah 4 iji, ingkang mêntah wau kalihan kulitipun ingkang taksih ijêm, ingkang matêng kaoncekan, sadaya punika lajêng dipun ulènana kalihan driji sarosanipun, dangu-dangu lajêng mêdal toyanipun ingkang bêning sangêt, pisang wau karêmêta sarta kaulenan ngantos mèh sadaya santun dados toya, lajêng kacaruba kalihan woh pace ingkang [ing...]
[...kang] sampun dipun wulèni ngantos mêmêt, sadaya punika nuntên kasaringa ing sinjang sarta lajêng kaêbun-êbuna mawi katutupan ingkang rapêt, supados sampun ngantos kalêbêtan toya jawah utawi kewan alit-alit, jampi punika enggal sangêt nyarasakên sakit gomên, manawi sampun ngangge jampi punika pitung dintên kemawon ingkang sakit lajêng karaos saras, ananging kêdah kalajêngakên panganggenipun jampi punika ngantos nênêm utawi wolung wulan, supados saras babar pisan, sasampuning tigang wulan botên susah ngangge pace, pace punika gadhah daya angrêsikakên.
Manawi tiyang sakit gomên botên prayogi nêdha pêlêm kopyor, makatên ugi pêlêm sanès-sanèsipun ingkang kathah tlutuhipun, punapa malih pisang ijêm, salak tuwin wowohan sanès-sanèsipun ingkang kathah tlutuhipun, punika inggih botên prayogi.
Unjuk-unjukan ingkang ngasrêpakên inggih punika dèrèsan randhu wana, amêndhêta toyanipun mawi patrap kados ing ngandhap punika.
Sadèrènging palêthèkipun surya, andhudhuka oyod [o...]
[...yod] randhu wau lajêng kabacoka, toyanipun ingkang mêdal sangking oyod wau katadhahan ing bumbung ingkang kapêcok mèncèng, supados gampil kangge nglêbêtakên toya dèrèsanipun, lajêng kabacoka malih sapisan, makatên sapiturutipun, ngantos angsal dèrèsan satêngah gêlas tepok.
Dèrèsan randhu wana wau ugi jampi ingkang prayogi, manawi tiyang sakit dhêmêm ingkang bêntèr sangêt, makatên ugi manawi dhêmêmipun akanthi sakit gorokan.
Punapa malih jampènipun sakit gomên, inggih punika dèrèsaning tanêman sriawan ugi nama susu maesa, toyanipun kadèrès ingkang enjing sangêt, sabab manawi botên enjing sangêt botên mêdal, pamêndhêtipun toya wau sangking ngêpang sarana dipun kêthok-kêthok, manawi toyanipun wiwit suda kasêbula sangking pucuk, toya punika ugi kangge jampi sakit dhêmêm ingkang bêntèr sangêt.
Manawi ingkang sakit karaos ngêlak dipun unjukana toya sriawan punika, toya punika botên wontên [wo...]
[...ntên] raosipun babar pisan, sarta sangking pangraosipun ingkang sakit eca sangêt, sabab dayanipun angasrêpakên, tanêman punika jinising rambatan.
Manawi botên sagêd angsal toyanipun, ronipun tuwin wohipun matêng ingkang warni abrit kaêkuma ing toya, punika ugi kenging kaangge jampi, ron wau 3 utawi 4 lêmbar, dipun gêcêg sawatawis lajêng kacêmplungakên ing toya, utawi nêsêp wohipun 7 utawi 8 sadintên, isi tuwin dagingipun sampun kaulu.
Ron sriawan (gambar ôngka 93) ingkang tulèn punika jampi sakit gomên ingkang rikat pasahipun, ananging angèl sagêdipun angsal.
Manawi ingkang sakit botên sagêd angsal tanêman sriawan punika, kula sagah ngintuni wohipun sarta ronipun ingkang sampun garing, ananging wragadipun ngintunakên ing pos kalintônana, isi wau kenging katanêm, ingkang prayogi manawi thukul wontên ing wit-witan, ing tanah Jawi Wetan ugi wontên tanêman punika, ananging namanipun susu maesa, toyanipun botên bêning, ananging pêthak kados powan, kula dèrèng nyatakakên [nyatakakê...]
[...n] punapa susu maesa punika inggih tanêman sriawan, mila kula mrayogèkakên dhatêng ingkang sami sakit gomên, anganggea jampi sriawan ingkang tulèn, ingkang tuwuh wontên ing parêdèn tuwin wana ing tanah Jawi Têngah, ingkang inggilipun sangking toyaning sagantên wontên 600 utawi 800 kaki, langkung inggil inggih prayogi. Toya punika angasrêpakên dhatêng badanipun tiyang sakit dhêmêm ingkang sangêt, sarta ingkang salêbêting tutukipun tatu jalaran sangking sangêting bêntèr, manawi ngangge jampi toya punika sasampunipun 2 utawi 3 dintên lajêng saras babar pisan, malah tiyang sakit dhêmêm ingkang botên tulung ngunjuk kêninê badhe saras sangking jampi punika.
Sakit dhêmêm ingkang kula pratelakakên punika pikajêng kula, ingkang bêntèripun sangêt panggêng, sarta dhoktêr sampun nyatakakên botên wontên sêsakit sanèsipun ingkang dados jalaran.
Owêl sangêt dene tuwuhan ingkang kathah paedahipun punika awis ingkang mirsa, sintên ingkang sumêrêp bilih toyanipun tuwuhan punika ugi kenging kangge jampi [ja...]
[...mpi] dhêmêm tipus, amargi tuwuhan punika gadhahi watêk sagêd angêdalakên bêntèr sangking badan.
Kula sampun nyobi punapa wit sriawan punika kenging katanêm wontên ing tanah ingkang bêntèr, kados ta: ing Samarang, mênggah kadadosanipun sayêktos prayogi, samantên punika manawi tuwuhan wau sae pangupakaranipun, sriawan punika botên liya inggih tanêman wana limrah.
Tiyang sakit gomên botên kenging ngunjuk bangsaning minuman kêras, ringkêsanipun botên kenging ngunjuk ingkang dadosakên bêntèring badan.
Manawi tiyang anitipariksa caranipun anjampèni ing tanah Hindiya ingkang tulèn, saèstu badhe pirsa bilih jampinipun punika ingkang kathah botên liya kajawi kangge ngasrêpakên badan, tuwin anglunturakên kuwaya, ingkang tuwuhipun sangking pangunjalipun napas kalêbêtan hawa ingkang wontên sêsakitipun. Kula dhangan anjalèntrèhakên bab punika, ananging samangke badhe dumugèkakên bab sakit gomên rumiyin, inggih punika sêsakit ingkang bêbayani, ingkang asring anjalari
Tiyang sakit gomên kêdah adus sabên dintên kaping 2, prayoginipun adus badanipun sadaya, ananging dangu-dangunipun 8 mênit sarta lajêng dipun sekaa ingkang sêru tuwin lajêng dandos, têgêsipun adus badan sadaya punika, ingkang sakit wau kêdah kukumkungkum (dan di tempat lain). ngantos dumugi ing jôngga, punapa malih ingkang sakit gomên wau kêdah sampun nêdha tatêdhan ingkang bêntèr, malah kula prayogèkakên sadaya ingkang katêdha kêdah asrêp.
Sadaya tatêdhan kêdah tamban anggènipun anggilut, murih kiyating padharanipun tiyang ingkang sakit gomên, kula aturi damêl jampi kados ing ngandhap punika.
Jampi wau kêdah kaunjuka sabên dintên.
1 sendhok dhahar ron saga ingkang taksih sêgêr, 1 iji kajêng ulês§ bokmanawi kajêng ulêt-ulêt. 3 lêmbar ron trawas, 1 iji kunir
Blêndokipun wit sana punika prayogi sangêt tumrapipun sakit gomên salêbêting camkêm, balêndok wau sawatawis kathahipun kaêjuran toya, toyanipun punika ingkang kangge jampi, manawi botên sagêd angsal balêndokipun, inggih amêndhêta babakanipun kemawon, babakan punika sawatawis kathahipun kagodhog kalihan toya kadamêl wedang lajêng kaunjuka.
Tiyang ingkang sakit gomên prayogi tilêm wontên ing gêlaran, gêlaran wau kenging kadèkèk ing sangandhapipun utawi sanginggilipun lurup patilêman ing sakajêngipun, dados anggènipun tilêm sagêd asrêp, makatên ugi sirahipun ing sasagêd-sagêd inggih kêdah dipun asrêp-asrêp kalihan dhêplokan utawi parudan bonggol pisang, amung pisang susu ingkang bonggolipun botên prayogi.
Bonggol satunggal punika dipun paruda utawi dipun cacaha ingkang lêmbat, sarta kapêrêsa ing sinjang.
Sakawitipun badhe karaos ngêlu sawatawis, ananging enjingipun lajêng sakeca, punapa malih pêrêsan bonggol wau jampi ingkang prayogi kangge ngathahakên tuwin manjangakên rema.
Ing ngriki kula mratelakakên jampi warni-warni, sabab botên mêsthi ing sadhengah panggenan tanêmanipun sami, ing kitha-kitha utawi ing pasisir salaminipun wontên pisang watu utawi kluthuk, makatên ugi pace, manawi ngangge jampi pisang watu utawi kluthuk, tuwin pace, kakèndêlana anggèning ngangge jampi dèrèsan randhu wana utawi tanêman sriawan.
Saèstunipun tiyang mangrêtos pikajêng kula, bilih kêdah ngangge jampi wau salah satunggal, ananging sadhengaha nalaripun sasagêd-sagêd badan kêdah dipun asrêp-asrêp, langkung prayogi botên nêdha sayuran, manawi sayuran wau angèl ajuripun, malah sayuran wau kenging katilar babar pisan, manawi nêdha wowohan kathah.
Sarèhning toya pangêjuraning tatêdhan salêbêting padharanipun [padhara...]
[...nipun] satunggal-tunggaling tiyang punika botên sami lampahipun, mila angèl sangêt kacariyosakên.
Ingkang prêlu sangêt punika tapêl, ingkang nyata prayogi tumrapipun tiyang sakit gomên, kawujudanipun ingkang kadamêl tapêl wau dhadhap srêp (gambar ôngka 18) sosor bèbèk (gambar ôngka 35) tuwin pang lampis sawatawis (gambar ôngka 17) sadaya punika kapipisa ingkang lêmbat, sarta siyangipun manawi badhe tilêm makatên ugi dalunipun katapêlna mubêng ing padharan mawi blêbêt.
Toyaning timun, anggêripun timun wau sasampuning kaoncekan lajêng karêndhêm ing toya sakêdhap, supados icala talutuhipun ingkang drawasi, punika ugi prayogi kangge jampi gomên.
Duduhing jêram ingkang lêgi sangêt, ananging dede jêram sitrun, punika ugi prayogi, naracakipun duduhing wowohan ingkang lêgi, punika prayogi tumrap tiyang sakit gomên, katès ênèm tuwin nyadham, punika ugi jampi gomên (amaosa cariyos bab katès).
Manawi nêdhani lare kêdah ingkang ngatos-atos, êmboking [ê...]
[...mboking] lare kêdah angicipana ingkang satiti dhatêng tatêdhaning anakipun, sêkul utawi sêkul timipun kêdah sampun wayu. Sêkul tim ingkang katêdha ing wanci siyang sampun kangèngèhakên kangge sontênipun, ingkang katêdha wanci sontên, sampun kangèngèhakên kangge sarapan enjingipun.
Pangolahipun tatêdhan ugi botên kenging wontên ing manci cèt-cètan, ingkang sampun enja amargi badhe kenging sêsakit ingkang botên kenging dipun jampèni.
Ilat, cangkêm tuwin gusinipun jabang bayi kapêrsudia
agêng kalihan wedang sagêndul anggur, punika sabên mêntas nêdha kaunjukna sasendhok tèh, manawi anggèning ngunjuki lare wadhahipun gêndul, prayogi gêndul, dhot panêsêpan sapanunggilanipun karêndhêma wontên ing jur-juran sodhah wau, punapa malih prêlu sangêt lare punika dipun pêrsudi rêsiking sirahipun, sampun ngantos wontên rêrêgêdipun, mênggah anggènipun ngrêsiki punika sarana dipun gosèkgosok. [gosè...]
[...k] sirahipun kalihan lisah kalêntik utawi lisah sêlat, lajêng dipun sêriti supados katut rêgêdipun, sabab sirah punika ugi kêdah sagêd kumringêt.
waja, punika botên ngamungakên rêsik, ananging ugi ngopèni waja.
Ing tanah Hindhiya sêsakit jubur punika kathah sangêt, tuwuhipun sêsakit wau jalaran sangking sangêting bêntèr ingkang dumunung salêbêting badan, kawitanipun sêsakit punika sabên-sabên wawratan angèl wêdalipun, jalaran sangking kêkathahên nêdha daging utawi nêdha tatêdhan ingkang angèl ajuripun, dados toyaning wadhuk botên sagêd tumindak, jalaran kêkathahên ngunjuk minuman, kêkathahên ngunjuk wedang bubuk, kêkathahên nêdha ingkang bêntèr utawi pêdhês, langkung malih lombok jêmprit tuwin duduh ingkang pêdhês, kirang mlampah-mlampah, awis siram, sabên-sabên [sabê...]
[...n-sabên] lênggah wontên ing kursi utawi ing bangku mawi ulês, panganggenipun kêkandêlên, tuwin jalaran saking kêkathahên nêdha ulam-ulaman ingkang kathah sarêmipun sêndawa pêthak, kados ta ham.
Punapa malih manawi kala ênèmipun kirang anggènipun nglunturakên cacing tuwin krêmi, langkung malih manawi agènipunanggènipun. ngicali krêmi kirang rêsik, manawi tiyang Jawi tuwuhing sêsakit wau jalaran anggènipun nyêrèt, jampi sakit jubur ing tanah Hindiya punika ingkang kathah angasrêpakên, sêsakit jubur punika sangêt-sangêtipun manawi masa bêntèr, ingkang kathah jampinipun botên sagêd nyarasakên, sabab pangintênipun tiyang bilih prêlunipun ngasrêp-asrêp badan punika amung manawi sakitipun sangêt, punika kalintu, salaminipun tiyang kêdah ngasrêp-asrêp badanipun, dene manawi tiyang èstri tuwuhipun sakit jubur wau asring bilih mêntas gadhah anak.
Asring botên dipun satitèkakên bilih anggènipun wawratan botên ajêg utawi sêsukêripun kathah ingkang mangkêlang, langkung malih manawi tiyang èstri suwèk wadonanipun nalika gadhah anak, punika prayogi kapompa [kapo...]
[...mpa] mawi lisah sêlat tuwin toya.
Manawi tiyang èstri botên kêndhat dipun pêrsudi sagêdipun garap sari sabên wulan, mawi jampi ingkang bêntèr-bêntèr, punika
punapa sababipun wontên ing tatêdhan utawi sanèsipun, dene padharanipun karêsikana sarta kaasrêp-asrêpa kalayan jampi, ingkang kapratelakakên wontên ing sêrat punika.
Manawi mêdalakên rah, lajêng kaunjukana toyaning bonggol pisang watu utawi pisang kapuk sanalika, sacangkir sampun cêkap, manawi sontênipun dèrèng saras, lajêng kaunjukana malih sacangkir, manawi enjingipun taksih wontên rahipun sawatawis, kenging kaunjukan sacangkir êngkas, manawi ngunjuk toya bonggol kêdah nglampahana kados ing ngandhap punika.
Tumbasa sêmprot balon, sarta lajêng kakompakakên ing jubur, salêbêtipun tiga utawi sakawan dintên, sadintên rambah kaping tiga, ingkang kangge ngompa utawi [u...]
[...tawi] nyêmprot kados ing ngandhap punika:
25 lêmbar ron ilèr, 2½ gram sumarubah, 2½ gram kajêng kolombo, 2½ gram kajêng timur.
Sadaya punika kagodhog kalihan toya salitêr, (1 plès jênèwêr) kakantunakên sagêndul anggur: punika racikan kina:
Dene racikan enggal ingkang tumuntên tulung kados ing ngandhap punika:
Ingkang kangge nyêmprot mèh sami kados kasêbut ing nginggil, ananging lintunipun kajêng kolombo tuwin sumarubah anganggea babakan pule kacacah ingkang lêmbat kathahipun 2 sendhok sop, tuwin ron ilèr 25 lêmbar.
Punapa malih murih sarasipun babar pisan sêsakit punika, kula aturi maos racikanipun jampi oyot kangkung.
Kêdah ingkang kathah nêdha agêr-agêr, panggodhogipun sampun kêatosên, sarta ron-ronan sanès-sanèsipun [sanès-sa...]
[...nèsipun] ingkang ngasrêpakên, ingkang sampun kula pratelakakên kala rumiyin.
Tiyang sakit ambèi kêdah ingkang kathah nêdha roning katès ingkang ênèm, sampun dipun godhog, ananging kêdah kakukus, makatên ugi ngunjuk wedang roning katès tuwin ingkang kathah nêdha woh katès, sabên kalih wulan sapisan angunjuka kastêr oli, sampun ngunjuk urus-urus sanèsipun.
Blulu lupoh§ Bokmanawi bluluk lupa. punika namaning uwoh, cangkokipun kapêcaha rumiyin, isinipun ingkang wontên ing nglêbêt kabakara ngantos dados arêng, lajêng kagêcêka ingkang lêmbat, sarta kailingana lingsahlisah. kalêntik, borèh punika tulung sangêt kangge ngicali utawi nyudakakên sakitipun palênthung ingkang wontên ing juburipun tiyang sakit jubur.
Salêp ingkang winastan tomatên (Thomaten) ugi prayogi sangêt kangge jampèni sakit jubur garing, amêndhêta tomatên sawatawis ingkang matêng sarta prayogi, punika kagodhoga kalihan lisah ingkang gurih, dados [dado...]
Tiyang sakit dubur kêdah nêdha tomatên ingkang kathah, ingkang prayogi mêntah.
Wontên jinising klapa asli sangking tanah Aprikah ingkang katanêm wontên tanah Hindhiya ngriki, namanipun ingkang sayêktos kula botên sumêrêp, tiyang Jawi namakakên kalapa sèwu, punika sêdya kula cariyosakên ingkang cêtha, supados kathah ingkang sami nanêm kalapa ingkang maedahi punika.
Tanêman punika ronipun mèmpêr ron kalapa, wohipun ingkang matêng botên nate têndhag, manawi sae pangupakaranipun salêbêting kawan taun sampun wiwit sêkar ananging namung sêkar jalêr, sêkar punika warninipun mèmpêr karang, gandanipun sumêrit kados adas, manawi kintên-kintên sampun umur nêm taun ugi lajêng katingal sêkaripun èstri, ingkang beda kalihan sêkaripun jalêr, manawi sampun sawulan lajêng katingal cêtha wanguning wohipun, [wohipu...]
[...n,] woh wau ngantos atusan, awit sangking punika mila tiyang Jawi namakakên kalapa sèwu, sakawit woh wau warninipun cêmêng, dene manawi sampun sêpuh warninipun jene sêpuh tuwin wungu sêpuh, woh wau kathah sangêt lisahipun, sêpêt sarta klapanipun kathah èmpêripun kalapa limrah.
Lisahipun ingkang mêdal sangking sêpêt, angsaripun angasrêpakên sangêt, sarta kangge jampèni sêsakit jubur, lisah punika kausèr-usèrna ing prênahipun ingkang sakit, sêpêtipun uwoh ingkang sampun matêng karêmpua kalihan dariji, lisahipun ingkang mêdal sangking sêpêt wau kausèr-usèrna ing jubur.
Manawi badhe saras sakitipun jubur salaminipun panganggening jampi wau kalêstantuna ngantos dangu, sampun saèstu kemawon kêdah ngèngêti tatêdhan tuwin unjuk-unjukan ingkang sampun kacariyosakên.
Klapanipun ingkang wontên ing nglêbêt kêdah kaparuda utawi kadhêploka ingkang lêmbat, salajêngipun anggèning ngolah kadosdene padamêlipun lisah kalêntik, lisah punika ugi prayogi kangge jampi sakit jubur tuwin [tuwi...]
[...n] gomên, manawi sagêd angsal wohipun ingkang taksih sêgêr punika langkung prayogi.
Manawi wohipun kadhahar mêntahan sarta sêpêtipun kalêpèh, punika prayogi kangge ngicalakên sakit jubur, tuwin kangge jampinipun tiyang sakit gomên inggih prayogi.
Sakit rajasinga ingkang mèh sakathahipun tiyang katularan, sarta angrisakakên bôngsa Eropah kathah, tuwin wêwinihipun sangking sakathahipun sêsakit, punika manawi tiyang Jawi pamulasaranipun warni-warni.
Tiyang Jawi ingkang sakit rajasinga, tuwin ingkang maligi anjampèni sêsakit wau nyariyosakên dhumatêng kula mênggah anggi-angginipun ingkang kangge jampèni sêsakit wau. Ing ngriki kula badhe nyêrati namanipun anggi-anggi wau, salajêngipun kula borongakên dhatêng para tuwan dhoktêr anggènipun anitipariksa, awit kula namung nguningakakên dhatêng sadaya tiyang.
Gadhung sabrang, inggih punika bangsaning rambatan ingkang kathah wontên ing wana, dados dede gadhung pala kapêndhêm ingkang dipun têdha ing tiyang Jawi, gadhung sabrang wau kêrêp kangge jampi sakit rajasinga utawi bêngang, salaminipun mawi kawêwahan anggi-anggi warni-warni, ingkang kula pratelakakên ing
mrica cêmêng, kêdhawung, kêmukus, sukmadiluwih, kajêng abang, grêgês otot, sari kurung, wala,
Manawi nêdha gadhung ingkang sakit wau kêdah nyirik ulam, tuwin sampun ngunjuk minuman sarta sampun nêdha ingkang pêdhês-pêdhês, sarta tatêdhan ingkang mawi mrica, ingkang sakit kasêrêp-sêrêpna, manawi piyambakipun botên anglampahi pêpacak wau, sêsakit punika badhe mêdal ingkang anggêgirisi, badanipun badhe manglingi jalaran sangking sakit ngêmu nanah.
Manawi tiyang gadhah wijining sêsakit ingkang gêgirisi punika, ing môngka lajêng amung ngangge jampi gadhung kemawon, punika sampun nyêkapi kangge ngêdalakên sêsakit ingkang gêgirisi wau.
Kangge jampèni sêsakit punika para têtiyang Jawi ugi angangge jampi babakan samboja, babakan tela gantung, wedang kêtèpèng maesa, wedang ron gagan utawi [u...]
[...tawi] pagagan, utawi kakikudha, dene manawi toyan rah ron gagan wau kawoworana tawas.
Punapa malih poncang-pancing, inggih punika sêkar mawi talakup pêthak, ingkang tuwuh wontên ing wana tuwin kangge pasrèn wontên ing pêthetan.
Tanêman punika wontên kalih jinis, wontên ingkang sêkaripun pêthak, wontên ingkang sêkaripun jambon nèm, ingkang sêkaripun jambon nèm punika botên kenging kangge jampi, oyodipun tanêman punika ingkang kêrêp kangge jampi.
Tatu tuwin abuh ngêmu nanah jalaran sêsakit punika kakumbaha kalihan godhogan pang butrawali, godhogan ron gagan kadhêplok lêmbat, utawi godhogan kêtèpèng maesa.
Manawi tatunipun sampun dipun rêsiki kausèr-usèrana sisikan widara laut, kaêmorana pêrêsan êmpuning kunir, punapa malih angunjuka wedang godhong mêniran ingkang kathah, tumrapipun tatu anganggea jampi tlutuh widuri (gambar ôngka 42)
Patikan Cina, jampi sakit padharan (gambar ôngka 1).
Patikan Cina punika tuwuh wontên sadhengah panggenan ing tanah ngare, sarta botên kêndhat ing dalêm sataun muput, rêmênanipun thukul wontên sêlaning sela, punika jampi ingkang ngasrêpakên sangêt, sarta angêdalakên bêntèring badan.
Tanêman wau sawatawis kathahipun kagodhog kalihan toya tuwin gêndhis Jawi sakêdhik, punika kaunjukna dhatêng lare ingkang juburipun asring mêdal, utawi kaunjukakên
sapanjanging dariji, sarta kajêng pulasari sakêdhik, punika kangge jampi pampêtipun sakit murus, sadaya wau kagodhoga kalihan toya sagêlas tepok, kakantunakên sapalih.
Manawi badhe jampèni lare, supados botên ngêdên, katapêlana tigang
ing latu sakêdhap, nuntên kaglintira ngantos rênyuk sawatawis, salajêngipun ron wau katapêlna ing padharan tuwin ing bangkekan, sarta katangsulana kalihan gurita.
Tumrapipun lare ingkang krêminên, prayogi ing wanci sontên sadèrèngipun mapan tilêm, juburipun kausèr-usèrana godhogan ron punika sawatawis mawi lisah, enjingipun krêmi wau kaicalana kalihan sinjang suwekan.
Manawi tiyang mêndhêt talutuh jarak pagêr utawi jarak Cina mêntah, kacampur kalihan apu lajêng kaborèhakên padharanipun lare alit, punika angsaripun mampêtakên.
Patikan Maesa, jampi sakit padharan tuwin kataton (gambar ôngka 2)
Patikan maesa punika ingkang kathah thukul wontên ing tanah ngare, ing parêdèn ugi thukul, ananging botên patos kathah, patikan maesa punika kangge jampi usus tatu ngêmu nanah, kawoworana kalihan kunir supados [supa...]
[...dos] enggal pasahipun, sadaya punika kadhêploka mêntahan, sarta kadekekana toya tuwin sarêm sakêdhik, ing sadèrèngipun kajampèkakên sadaya punika kapêrêsa sarana sinjang, dene toyanipun lajêng kaunjukna ingkang
bundêr sampun cêkap, tumrapipun lare saèstunipun kêdah dipun kirangi sawatawis.
Talutuhipun ugi prayogi kangge jampèni manawi kapêrang ing lading sapanunggilanipun, ananging sampun kangge jampèni sakit mripat, kados tiyang Jawi.
Patikan maesa punika wontên kalih warni, satunggal ingkang ngalolor wontên ing siti, punika kangge jampi sakit padharan, sanesipun ingkang inggilipun sakaki sarta kangge jampèni sakit gurung ingkang winastan bronkhitis (Bronchitis) manawi kangge jampèni sakit gurung, anggodhoga, ron punika wawrat 1/20 pon kalihan gêndhis batu, lajêng kaunjukna sabên kalih jam satunggal gêlas bitêr. Racikan jampi samantên punika tumrap tiyang [ti...]
[...yang] sêpuh, tumrapipun lare takêranipun kêdah kasuda. Patikan maesa punika botên niwasi, dados botên susah katiti sangêt.
Ron mêniran jampi sakit malariya, sakit ginjêl tuwin wadhah uyuh sapanunggilanipun (gambar ôngka 3)
Mêniran punika thukulipun angrêmbuyung sangêt wontên ing pasisir tuwin wontên ing tanah ngare, inggih punika thêthukulan ingkang kathah paedahipun, êmpanipun wontên ing wadhah uyuh tuwin ing ginjêl.
Tiyang ingkang sabên nguyuh sakit, tamtu karaos paedahipun anggangge jampi mêniran wau.
Mêniran sawatawis kathahipun kangge wedang, punika kangge jampi sakit bêntèr. Jampi ingkang sampun kacobèkakên wiwit kala kina, pangolahipun manut racikan ing ngandhap punika:
Mêniran gangsal wit ingkang panjangipun kalih driji kagodhog dalah oyodipun, kaêmor kalihan têmulawak tiga utawi sakawan iris, cêngkèh tiga iji, sarta [sar...]
[...ta] kajêng lêgi satunggal, panjangipun sapalih driji, sadaya punika kagodhoga kalihan toya sagêlas tepok, kakantuna sapalih.
Tiyang ingkang botên kêndhat sakit bêntèr, badhe angsal paedahipun angangge jampi wau, anggènipun warni jêne klucèh-klucèh badhe santun dados sumringah, jampi wau
pangunjukipun, kados ta ngantos sawulan, jampi punika tumamanipun botên patos rikat kados kênini, ananging kula milih ngangge jampi punika, langkung malih tumrap sakit bêntèr angot-angotan, jampi mêniran punika botên amung angrêsikakên rah, ananging ugi mikantuki dhatêng toyaning wadhuk, kênini punika amurugakên ewahing wadhuk sawatawis, ananging jampi mêniran punika kirang dayanipun tumrap sakit bêntèr jalaran sangking masuk angin.
Manawi lêstantun angunjuk jampi mêniran sagêd anyarasakên sakit dhêmêm malariyah.
Ron mêniran punika ugi kangge jampi sakit rajasinga utawi bêngang, mêniran 7 utawi 8 wit ingkang agêng kagodhoga
pangunjukipun jampi punika apês satêngah taun, sakit tatu tuwin nanahên, jajalaran saking bêngang punika sagêd rêsik manawi dipun jampèni godhogan kêtèpèng maesa kaping kalih sadintên, malah manawi sêsakit wau sampun rêkaos sangêt, bilih siram lênggah kukum dumugi padharan prayogi ngangge godhogan ron punika, kêtèpèng maesa punika warninipun kados kêtèpèng Cina, ananging gagangipun warni wungu cêmêng, makatên ugi gligiraning ron ing ngandhap inggih sawatawis.
Tiyang ingkang sakit rajasinga ngantos sangêt, kêdah ngangge jampi ron punika ingkang kathah sangêt, ugi amaosa bab panganggenipun samboja, manawi
Luntas punika tuwuhan alit ingkang limrahipun kangge pagêr, jalaran ronipun ijêm aroyo-royo, dayanipun ron luntas punika angrêsikakên sangêt dhatêng badan, manawi karingêt anggônda ingkang botên eca, abab tuwin sanès-sanèsipun ingkang gônda botên eca, punika sagêd ical sarana angangge ron luntas kadhêplok mêntahan kacampuran kalihan sarêm tuwin toya sawatawis, utawi nêdha pangipun ênèm mêntahan sawatawis, ron luntas punika ugi kenging kakukus katêdha kalihan sambêl miri kangge lalap.
Lare èstri ingkang gadhah sakit ngêdalakên rah pêthak, jalaran sangking katularan êmbanipun ingkang gadhah sêsakit rêgêd, utawi jalaran sangking linggih wontên ing kakus ingkang rêgêd, punika kadhêplokna pang luntas ingkang nèm, kalihan sarêm sakêdhik, manawi sampun kawoworan toya sagêlas bitêr, lajêng kapêrêsa ing sinjang sarta kaunjukna ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha punapa-punapa. Anggènipun ngunjuk wau kapurih anglajêngakên ngantos [nga...]
[...ntos] lare wau rêsik babar pisan, sarta kapuriha adus linggih kukum wontên ing toya dumugi padharan kaping kalih sadintên, ingkang kangge adus godhogan ron sêdhah, prayoginipun sanadyan lare wau sampun saras, kalamôngsa kajampenan ron luntas malih sawatawis.
Manawi lare èstri ingkang kathah tuwuhing sakit ngêdalakên rah pêthak punika jalaran sangking lêsah utawi cape, mila prayogi katêdhanana tatêdhan ingkang ngiyatakên tuwin ingkang ngasrêpakên, sarta adus linggih wontên ing toya dumugi padharan, tuwin ngunjuk jampi tuwuhan papah lima§ Bokmanawi tapak liman. kalih wit, kagodhog kalihan toya kalih cangkir, kakantunakên sacangkir.
Tuwuhipun sakit ngêdalakên rah pêthak punika manawi lare èstri ugi sagêd sangking krêmi, dados sasagêd-sagêd tumuntên dipun jampènana talutuh katès, sarta larenipun kapuriha adus linggih wontên ing toya godhogan sêdhah dumugi padharan.
Tiyang èstri ingkang sakit ngêdalakên rah pêthak prayogi dipun jampèni ron punika, langkung malih manawi mêntas garapsari, [ga...]
[...rapsari,] sabab ron punika angwontênakên hawa ingkang rêsik dhatêng badan.
Papah lima, jampi sakit ngêdalakên rah pêthak (gambar ôngka 5)
Papah lima punika thukulipun ing hawa bêntèr sami kalihan ing hawa asrêp, angsaripun angasrêpakên sangêt.
Manawi badhe ngicalakên bêntèripun sakit dhêmêm, papah lima wau kintên-kintên tigang wit, kaanggea wedang, kagodhoga kalihan toya kalih cangkir dangunipun gangsal mênut.
Jampi punika prayogi sangêt kaunjuk manawi mêntas garapsari, kangge nulak sakit ngêdalakên rah pêthak, amêndhêta papah lima kalih wit, dalah oyodipun, kakumbaha ingkang rêsik, sarta kadhêploka kalihan sarêm alus sakêdhik, kadèkèkana toya sagêlas bitêr, lajêng kasaringa ing sinjang ingkang alus, nuntên kaunjuka ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha punapa-punapa, manawi sakit bêntèr sangêt, ron papah lima punika ugi kaanggea tapêl, tuwin kenging ugi ron punika kagêcêk [kagêcê...]
[...k] kangge ngrêndhêm suku manawi sakit bêntèr sangêt.
Manawi sakit ngêdalakên rah pêthak ngantos sangêt, kêdah kajampènana papah lima punika kalih wit, kauwor kalihan êmpu kunci jêne, pang kêmuning ingkang alit tuwin pang pacar Jawi, sadaya punika kagodhog kalihan toya sagêlas tepok, kakantunakên sapalih, ananging manawi garapsari sampun ngunjuk jampi punika. Manawi tiyang ngangkah tumuntênipun sagêd saras anggènipun
alit ingkang nèm, tuwin sêdhah pitung lêmbar, kagodhog kalihan toya kalih gêndul anggur, kakantunakên sagêndul, punika kêdah kaanggea ngômpa kaping kalih sadintên.
Tumrapipun lare èstri, kungkum lênggah wontên ing toya watês padharan mawi godhogan ron-ronan ingkang kasêbut ing nginggil wau sampun cêkap, saèstunipun kêdah adamêla ingkang kathah, manawi kungkum anganggea jêdhing cet-cetan èmèl.
tuwin manawi mêntas têtoyan kêdah karêsikan kalihan toya ingkang ngantos rêsik sangêt, sadaya punika prêlu sangêt manawi sumêdya tumuntên luwar sangking sêsakit wau, makatên ugi sampun kêkathahên nêdha mriyos.
Manawi anggènipun sakit ngêdalakên rah pêthak rêkaos, punika prayogi padharanipun kablêbêt mawi tapêl ron-ronan ingkang ngasrêpakên, kados ta: ron kêtumbêl tuwin ron turi pêthak, sadaya punika kêdah dipun pipis ingkang lêmbat, tumrapipun sakit ngêdalakên rah pêthak, roning turi pêthak kagodhog kalihan kunir punika ugi prayogi.
Tumrapipun tiyang èstri ingkang sakit ngêdalakên rah pêthak prêlu sangêt kasumêrêpakên, bilih botên sasadhengah tatêdhan piyambakipun kenging nêdha, kados ta: nanas, punika kengingipun nêdha amung manawi kirang kalih dintên sadèrèngipun anggarapsari, sarta manawi anggènipun anggarapsari amung sawatawis, ananging sasampunipun punika sampun katêdhanan malih, tiyang èstri ingkang
saras, manawi mêntas nêdha woh punika sadintên-dintên, badhe tumuntên karaos lêsu, inggih punika ingkang anjalari sayah tuwin cape ing nalika ngajêngakên badhe nggarapsari.
Tumrapipun tiyang èstri ingkang sakit ngêdalakên rah pêthak, botên prayogi nêdha kêtimun, pisang ijêm, buah nonah, kêkathahên ngunjuk toya jêram sitrun, sêtrup asêm, dhêdhaharan ingkang kathah cokakipun, tiyang ingkang sakit ngêdalakên rah pêthak kêdah sampun kadangon ngadêg utawi dhansah, langkung malih manawi nggarapsari sabên wulan.
Anêdha tatêdhan kathah ingkang wontên kuniripun, punika prayogi sangêt, sabên pitung dintên sapisan utawi kaping kalih ingkang sakit angunjuka parudan êmpuning kunir mêntah satunggal ingkang panjangipun sapalih dariji, kasaring ing sinjang mawi toya sagêlas bitêr, tuwin kakêcêran jêram sitrun sawatawis, ugi prayogi anêdha manisan winastan sukadhê, ingkang
lna] lajêng kaêpea watawis kalih dintên dangunipun, nuntên adamêla tètès gêndhis têbu ingkang kênthêl, manawi gêndhis wau sampun ajèr kadèkèkana kulit jêram sitrun, lajêng kagodhoga sakêdhap, ngantos gêndhisipun krakêt, manawi sampun tigang dintên kaambalana makatên malih, sasampunipun nuntên kagodhog malih sapisan êngkas, ngantos gêndhisipun mrasuk sadaya.
Salajêngipun kaêpea sadintên, amêndhêta malih gêndhis sawatawis, kajêndhêl kados padamêlipun gêndhis batu, kadèkèkana cuwil-cuwilan jêram sitrun lajêng kaêpea supados dados gêndhis sadaya, ing sadèrèngipun gêndhis wau karimatan kawadhahan wontên ing lodhong, kêdah kaêpea rumiyin sakêdhap, sukadhê punika ugi prayogi kangge jampi sakitipun tiyang èstri manawi mêntas gadhah anak winastan mayo padharan, bilih mêntas gadhah anak tumuntên anêdhaa sukadhê sawatawis kathahipun, saèstu badhe pirsa prayogènipun, panêdhanipun wau kalajêngna ngantos tigang dintên.
Jampi ingkang prayogi tumrap sakit ngêdalakên rah pêthak pratelaning racikanipun kados ing ngandhap punika.
sukmadiluwih, 10 iji jintên, 1 wuku sarêm sarta duduh sitrun sawatawis, 3 wit papah lima ingkang botên wontên sêkaripun. Tuwin kalih iji pêntil jêram pêcêl
Anggi-anggi sadaya wau langkung prayogi mêntahan tinimbang godhogan, samantên punika manawi sakitipun ngêdalakên rah pêthak sangêt, anggi-anggi wau kapipisa ingkang lêmbat sarta kenging kasimpên wontên ing lodhong, papah lima sarta jêramipun kauworna manawi anggi-anggi wau kaangge. Anggi-anggi samantên kathahipun wau
Ron gagan, jampi sakit bêntèr, sakit jubur tuwin kuwaya (gambar ôngka 6)
Ron gagan ugi nama kakikudha utawi pêgagan.
Gagan punika thukul wontên ing pundi-pundi panggenan, angsaripun gagan punika angrêsikakên, enggal pasahipun kangge nglunturakên kuwaya sarta angasrêpakên sangêt.
Tumrap tiyang sakit manah, prayogi sangêt ron gagan ingkang nèm kadamêl sêlat, ron wau radi pait, ugi kenging kangge gudhang, ron wau kakukusa rumiyin, lajêng kabumbonana kalihan parudan kalapa sawatawis, punika
sawatawis, kadèkèkana toya sagêlas bitêr, lajêng kapêrêsa ing sinjang ingkang rêngkêt, punika kaunjukna ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha punapa-punapa. Gagan punika ugi kangge
jampi sakit jubur, gagan sakawan utawi gangsal uwit kagodhog kalihan toya kalih cangkir dangunipun gangsal mênut, punika kaunjukna ingkang sakit ing wanci siyang.
Ron gagan punika ugi prayogi kangge jampèni lare supados doyanakên nedha, saèstu badhe katingal sumringah guwayanipun, sabab ron gagan punika angrêsikakên sakathahing rêrêgêdipun badan, tumrapipun tiyang sakit bêntèr kêdah
kadèkèkana brambang satunggal, manawi sampun dipun jampèni ron punika rambah kaping tiga sakitipun bêntèr lajêng saras, sabên dintên kêdah kadamêlakên jampi enggal.
Panggodhogipun gagan punika kêdah kalihan oyodipun, supados saya mandi, sanadyan têrkadhang manawi kajampenan ron punika rambah kaping kalih utawi kaping tiga, sêsakitipun sampun saras, ananging anggènipun jampi kalajêngna ngantos 14 dintên, punapa malih wedangipun ron gagan wau prayogi kangge jampi tatu.
Ron gagan utawi pêgagan punika ugi kenging kangge jampi sakit cêkèk, ron wau kadhêplok mêntahan kadekekan toya sakêdhik lajêng kaunjukna.
Ron gagan punika manawi kangge jampi sakit rajasinga tuwin sanès-sanèsipun ingkang sampun angrêgêdakên rah, sagêd angrêsikakên sangêt, kajampenan ron wau sapara sêdasa pon sadintên, sampun nyêkapi, sanadyan kangge jampi punapa kemawon.
Manawi sakit watuk garing kagodhogna ron gagan kalihan gêndhis batu.
Ron gagan punika manawi kaêpe ical dayanipun.
Ron landêp, jampi encok (gambar ôngka 7)
Wit landêp punika wontên pintên-pintên warni, sadaya ron ingkang wangunipun lincip punika tiyang Jawi amastani landêp.
Ron landêp ingkang kula cariyosakên punika yèn ing Samarang kangge pagêr, inggih punika wit-witan alit ingkang sêkaripun jêne, paedahipun kangge jampi encok ing bangkekan prayogi sangêt, ronipun [ronipu...]
[...n] kapipisa kalihan apu sarta kablonyohna ing badan.
ingkang wontên ing saênggèn-ênggèn, ing parêdèn ugi kathah, watêkipun kêrmah punika sangêt angasrêpakên, mila kangge jampèni sakit bêntèr tuwin bêntèr salêbêting padharan, manawi tiyang Jawi kêrmah punika kangge tapêl, makatên ugi kangge wedang kawoworan kalihan adas kalih utawi tigang las utawi pulasari.
kagodhoga kalihan toya 2 cangkir dangunipun gangsal mênut, lajêng kaunjuka ing wanci siyang.
Wit sana, jampi gomên (gambar ôngka 9)
Talutuhipun godhong sana punika prayogi kangge jampi gomên salêbêting cangkêm, manawi botên sagêd angsal talutuhipun, klikanipun kemawon kagodhoga kangge wedang, punika prayogi kaunjuk sarta kangge kêmu, têlutuh sana punika ajèripun kêdah kaêkum ing wedang.
Manawi tiyang purun nandho talutuh sana punika prayogi, sabab wit sana punika botên thukul ing saênggèn-ênggèn.
Ron galing, jampi sindap (gambar ôngka 10)
Galing punika bangsaning wit marambat, ingkang thukul wontên ing saênggèn-ênggèn salêbêting wana, galing kawoworan duduhing nanas punika jampi ingkang mandos tumrap sindap, ananging wit galing punika sampun kacêpêng ing asta, awit ronipun gatêl.
punika wontên, wujudipun wontên kalih warni, mawi sêkar pêthak tuwin sêkar wungu kados rêgulo, ingkang sêkaripun pêthak punika kangge jampi, tumrapipun sakit watuk sawan anggodhoga lênglêngan saoyodipun, kadèkèkana gêndhis batu tuwin adas sawatawis, kagodhoga kalihan toya kalih cangkir kakantunakên sacangkir, jampi punika ugi prayogi tumrap kapal ingkang watuk, ananging saèstunipun kêdah kathah, kados ta: lênglênganipun wawrat satêngah pun, lênglêngan sarta oyodipun punika ugi prayogi kangge jampi bubul, anggodhoga lênglêngan 6 wit, lajêng sukunipun kaêkuma ing wedang lênglêngan wau, tumrapipun sakit ngêlu, ron lênglêngan punika karêmêt utawi kagêcêka kalihan
punika, lare ingkang klisikan prayogi [pra...]
[...yogi] sangêt kaguyang ron wau sadèrèngipun tilêm, awit anggènipun tilêm badhe sakeca, sarta jampi wau botên wontên awonipun awit botên pisan angêndêmi.
Ron encok, jampi sakit encok (gambar ôngka 12)
Ron encok punika kangge jampi sakit encok utawi mangsuk angin, manawi tiyang sakit sirahipun jalaran mangsuk angin, amêndhêta ron encok kalih lêmbar karênyuk ing driji, ananging ron wau kausèr-usèrana lisah klêntik, lajêng katèmplèkna sawingkinging talingan kalih pisan kalêrês panggenan otot agêng dangunipun 2 utawi 3 mênut, ananging ingkang ngatos-atos sampun ngantos tumèmplèkipun wau langkung sangking tigang mênut, makatên ugi manawi ron wau kangge jampi encok, ron wau kêdah kadhêplok ingkang lêmbat lajêng kausèr-usèrna panggenan ingkang sakit, manawi kadangon anggènipun ngangge ron wau andadosakên malênthung.
Ron cêndhani, jampi sakit padharan (gambar ôngka 13)
Kajêng cêndhani ingkang gandanipun wangi punika kangge jampi pampêt, manawi sêsukêripun katutan isèn-isèning usus, kajêng cêndhani wau kacampur kalihan pala sakêdhik, jampi punika
Cikal balung punika ugi thukul wontên ing wana, sarta kangge jampi encok tuwin jampi sakit ros-rosan utawi kongsul, cikal balung wau karêmêda kalihan apu sakêdhik, lajêng kaborèhna ing ros-rosan sadèrèngipun mapan tilêm.
Manawi tiyang sakit encok utawi sakit ros-rosan, prêlu sangêt ingkang sakit wau nyumêrêpi, bilih pyambakipun botên kenging kêkathahên nêdha ulam daging, botên kenging nêdha bung, klenthang kelor tuwin toya [to...]
[...ya] dêgan, manawi tiyang tugêl balungipun jalaran saking dhawah, ugi anganggea jampi cikal balung, kagêcêka kalihan sarêm lajêng kapopokna ing suku utawi tangan ingkang tugêl.
Kêtumbêl, tapêl tumrap sakit bêntèr padharan (gambar ôngka 15)
Ron kêtumbêl punika manawi kangge tapêl angasrêpakên sangêt, pandamêlipun tapêl kawoworan simbar manjangan (gambar ôngka 16) sarta ron lampis (gambar ôngka 17) tapêl punika tumrap
utawi papah lima kalih oyod sarta ron dhadhap srêp tigang lêmbar, kagodhoga kalihan toya kalih cangkir kakantuna sapalih, kangge ngicali bêntèripun padharan.
Simbar mênjangan, tapêl tumrap sakit jubur (gambar ôngka 16)
Simbar mênjangan punika kangge tapêl manawi sakit padharan, [padhar...]
[...an,] ingkang prêlu sakit bêntèr ing
kathah sangêt wontên ing wana, ing tanah ingkang bêntèr tuwin ingkang asrêp, angsaripun angayêmakên, manawi sakit abuh lampês punika kangge angimpèsakên, anggèning jampèkakên karêmpu, langkung malih tumrap tiyang sêpuh, tlasih tuwin kêmangi punika ugi kagolong bangsaning lampês, sadaya punika angsaripun angasrêpakên tuwin angayêmakên.
Dhadhap srêp, tapêl tumrap sakit padharan, sapanunggilanipun (gambar ôngka 18)
Dhadhap srêp wau sampun ngantos kalintu dhadhap bong, ingkang katanêm wontên ing pakopèn, awit dhadhap srêp punika botên gadhah ri, ronipun angasrêpakên sangêt, kangge tapêlipun tiyang èstri kêluron, sakit ngêdalakên rah tuwin kangge opyok sakit dhêmêndhêmêm. ingkang sangêt bêntèripun, kangge tapêlipun sawarnining sakit padharan, kangge [kang...]
[...ge] tapêl manawi wiwit badhe kêluron, supados laslastantunlastantun. anggènipun wawrat, padharanipun sarta bangkekanipun ingkang wawrat kaborèhana dhêplokan dhadhap srêp kasantunana rambah kaping tiga sadintên, dados kêdah botên nyambut damêl, sarta anggènipun napêlakên ron wau kêdah kandêl, lajêng katangsulan gurita, mênggah anggènipun napêl wau kaambalan ngantos sawatawis dintên, sarta ing dintên wau sampun ngunjuk minuman sarta tatêdhan ingkang bêntèr-bêntèr.
Gôndarasa, jampi sakit encok (gambar ôngka 19)
Gôndarasa punika kangge jampi sakit encok, padamêlipun kadhêploka ingkang lêmbat kalihan apu, lajêng kaborèhna ing panggenan ingkang sakit, ron gôndarasa punika ugi prayogi kangge jampi sakit ngêlu ingkang sangêt, ron wau katèmplèkakên ing bathuk lajêng katangsulan, racikan sanèsipun malih ron wau kadhêploka ingkang lêmbat kacampura kalihan mrica pêthak tuwin cokak.
Ilatbaya, jampi rema sapanunggilanipun (gambar ôngka 20)
Ilatbaya punika ronipun kangge ngêtêlakên tuwin manjangakên rema, anganggea ron wau ingkang nglêbêt, ingkang warninipun mèmpêr gudir kênthêl, kangge jampi watuk ugi prayogi, ananging kêdah kadekekan sêtrup utawi tètès sakêdhik, sarta kaunjuka sasendhok dhaharan, ing sadèrèngipun mapan tilêm, sarta enjingipun ugi, tumrap lare alit cêkap sasendhok tèh.
Ron waru lêngis, jampi sakit padharan sapanunggilanipun (gambar ôngka 21)
Waru lêngis punika waru ingkang ronipun wiyar mawi sulak biru pêthak, pupusipun pitung lêmbar ingkang taksih wontên ing kudhup, kaanggea jampèni lare wawratan rah umbêl, ronipun karêmêda sarta kaulenan ngantos ngêdalakên
ing gêlas, sontênipun sadèrèngipun kaunjuk kaêbun-êbuna, enjingipun kasaringa ing sinjang sarta [sar...]
[...ta] kaunjuka ing sadrèrèngipun nêdha punapa-punapa.
Jampi punika ugi prayogi tumrapipun paru, manawi wiwit sakit cêkèk, tumrap watuk ingkang sangêt pupusipun waru lêngis punika kagodhoga kalihan gêndhis batu, sagêd anyudakakên sarta nyuwèrakên riyak, cariyosipun tiyang, ron waru lêngis punika angasrêpakên sangêt sarta prayogi kangkekangge. ngindhakakên rema, ron waru kadhêploka ingkang lêmbat, sarta kaulènana ngantos dados sarupi jênang, lajêng kasaringa ing sinjang sarta kaêbun-êbuna nuntên kaanggea cacap.
Tuwuhan krêmi, jampi ngasrêpakên sakit bêntèr sapanunggilanipun (gambar ôngka 22)
Krêmi punika angsaripun asrêp, kanggenipun kadamêl tapêl utawi kadamêl wedang kangge ngêdalakên bêntèring badan, tumrap sakit dhêmêm tuwin sakit jubur, ananging sampun ngantos kalintu krêmi wana. Krêmi punika rêmênanipun thukul wontên panggenan ingkang amês sangêt, manawi ningali gambaripun tiyang sagêd pirsa bilih gagangipun langkung panjang, krêmi punika manawi kangge opyok sirahipun tiyang sakit itijab [iti...]
[...jab] sangêt sarta raosipun asrêp sakeca.
Tumrapipun tiyang sakit dhêmêm tipus, krêmi wau kadamêla kasuran bagor, dados bagor, kaisenan tuwuhan krêmi, ing sadhengah panggenan ingkang amês saèstu wontên thukulan krêmi, kadamêl kajang sirah krêmi punika ugi prayogi, kadosdene padamêlipun kasur, ron krêmi punika botên wontên gandanipun babar pisan, manawi kangge opyok paedahipun langkung saking opyok toya utawi èis, sarta asrêpipun kados èis.
Tumrapipun tiyang sakit tuwuhan krêmi punika langkung sakeca, sabab botên angêmu toya suprandosipun karaos asrêp sakeca, kasur krêmi punika kenging kaangge 5 dintên laminipun, botên susah nyantuni ronipun, ron krêmi punika botên enggal alum, prayoginipun damêl kasur kalih, dados manawi dalu ingkang satunggal kenging kabikak sarta ronipun kaêbun-êbunakên.
Waru laut, jampi ngasrêpakên sakit bêntèr (gambar ôngka 23)
Waru laut punika waru ingkang ronipun alit gilap, wit waru dalah saoyodipun pisan, punika angsaripun angasrêpakên, oyod waru kagodhog kalihan toya, mawi oyod tapak liman, utawi papah lima, (gambar ôngka 15), punika jampènipun tiyang sakit bêntèr, wedang waru laut punika kangge ngêdalakên bêntèring badan, oyod waru laut wawrat kalih prasêdasan punpon. sarta
kadhêploka ingkang lêmbat, sadaya punika kaêmorna kalihan wedang ingkang kasêbut ing nginggil wau, kaangge misuhi ingkang sakit.
Tirahanipun dhêplokan ron waru kalihan oyod tapak liman wau kaanggea ngasrêpakên padharan tuwin sirah.
Ron waru laut kalihan adas pulasari, punika prayogi kangge tapêlipun lare alit ingkang rêkaos sagêdipun toyan, pupus waru kagêcêk ingkang lêmbat kalihan gêndhis batu sarta toya sakêdhik, punika prayogi kangge jampi sakit idu rah, tumrap rema ugi prayogi sangêt.
Ron wungu ugi winastan dhêmon, jampi sakit jubur, tuwin sakit kuwaya atos, (galsteen), gambar ôngka (24)
Ron wungu punika kangge jampi sakit jubur, ron wungu pitupitung. lêmbar kadamêla wedang, dene sêkaripun kanggea ngajêgakên garapsari:
Jampi ingkang prayogi tumrap sakit kuwaya atos, racikanipun kados ing ngandhap punika.
kucing, 7 lêmbar ron wungu, 2 iji brambang gunung, 1 iji kajêng lêgi sapanjanging driji, 1 êmpu kunir sapanjanging driji
Sadaya punika kagodhoga kalihan toya 2 gêndul [gê...]
[...ndul] anggur, kakantunakên sagêndul, punika kaunjuka rambah kaping tiga sadintên.
Ron kêmarugan, kangge doyanakên nêdha sapanunggilanipun (gambar ôngka 25)
Ron kêmarugan punika bangsaning thêthukulan, ingkang kathah tuwuh wontên ing sabin, ing ara-ara, tuwin ing sasêlanipun kambêngan, kêmarugan punika bangsaning êlung, kuncupipun pêthak, ronipun kasar tuwin kasap, thukulipun ngêlolèr wontên ing siti, dene oyodipun trubus ing pundi-pundi, angsaripun ron kêmarugan punika botên amung ngasrêpakên badan sakojur, ananging ugi gadhah daya doyanakên nêdha, mila manawi tiyang Jawi kangge tapêl, manawi tiyang ngangge jampi kêmarugan punika sagêd enggal rosa, langkung malih manawi tiyang mêntas sakit rêkaos, wedang ron kêmarugan punika tanpa gônda tuwin tanpa raos. Bubuk kopi, soklat tuwin tèh, kenging kacampurakên kalihan wedang ron kêmarugan, botên badhe karaos salah rasa, botên marêm-marêm manah kula anyariyosakên dhatêng sadhengah [sadhe...]
[...ngah] tiyang, bab anggèn kula angaosi dhatêng kêmarugan punika, langkung malih kangge jampinipun lare pucêt, ingkang gêring margi saking lêsah tuwin cape.
Tumrap tiyang èstri kêra tuwin cape jalaran saking sakit ngêdalakên rah pêthak, ron kêmarugan punika kaanggea unjuk-unjukan sabên dintên, mawi kacampurana êmpuning kunir satunggal iji, punika jampi ingkang prayogi.
Pang kêmarugan panjang saprapat elo, sampun cêkap kangge jampi tiyang sêpuh, lêt satêngah jam sasampuning angunjuk jampi punika badhe karaos luwe, pangunjukipun jampi punika ing sadèrèngipun kalêbêtan punapa-punapa, pang kêmarugan punika angglugut, mila ing sadèrèngipun kagodhog, kêdah kakêroka ingkang rêsik.
Ron pêcah bêling utawi kêji bêling ôngka I, jampi sakit sela ing ginjêl ingkang winastan nirsêtin (gambar ôngka 26)
Ron pêcah bêling utawi kêji bêling punika, bangsanipun [bangsani...]
[...pun] têtuwuhan ingkang thukul wontên ing sêlaning rumputan, wontên ing parêdèn utawi tanah ngare ugi gêsang, punika kangge jampi sakit sela ing ginjêl, kêji bêling kalih wit alit, ron mêniran tigang wit tuwin 7 lêmbar ron kêji bêling sanèsipun (gambar ôngka 38) ingkang sêkaripun awarni jêne gadhing, punika kagodhoga kadamêl wedang, ron tigang warni wau kagodhoga kalihan toya sagêlas tepok, kakantuna sapalih, punika kaunjuka kaping kalih sadintên, wanci enjing sadèrèngipun padharan kalêbêtan punapa-punapa, tuwin wanci jam sakawan utawi jam gangsal sontên, kaunjukana malih sacangkir.
Kathah têtuwuhan ingkang winastan kêji bêling, ingkang maos sêrat punika badhe pirsa beda-bedaning jinisipun manawi ningali gambar panunggilanipun sêrat punika, kêji bêling kalih warni, ingkang kula cariyosakên punika, sampun kula nyatakakên têtela prayogi, dene jinis sanèsipun bokmanawi ugi prayogi, ananging kula dèrèng nate nyobi.
kacampur kalihan ron urèt (gambar ôngka 34) sawatawis wit kathahipun, punika kangge
jubur sapanunggilanipun (gambar ôngka 27)
Ron ilèr punika kenging kangge ngrêsikakên rah, manawi sakit tatu utawi kowak, ron wau kakumbaha rumiyin ingkang rêsik, lajêng kapususa ing asta ngantos mêdal toyanipun sawatawis, nuntên katèmplèkna wontên ing tatu, ron wau kasantunana sadintên kaping tiga.
Ron ilèr wau ugi prayogi kangge jampinipun tiyang ingkang botên sagêd lastantun garapsari, langkung malih manawi anggènipun botên garapsari wau kanthi sakit, manawi makatên ron ilèr wau kacampura kalihan sêkar srigadhing 10 iji, ronipun ilèr 7 lêmbar, lajêng kagodhoga [ka...]
[...godhoga] kalihan toya sagêlas tepok kakantunakên sapalih.
Ron ilèr punika prayogi sangêt kangge jampi sakit jubur, ron ilèr 12 lêmbar, kagodhoga kalihan toya 2 gêlas tepok, kakantunakên sagêlas, kadamêl wedangan.
Manawi anggènipun sukêr mèh kèndêl, punika manawi badhe angrêsikakên, ing dintên wêkasanipun sukêr kêdah
duduhing jêram sitrun sakêdhik, sadaya punika kadhêploka ingkang lêmbat sarta kadèkèkana toya sagêlas pait, manawi kajampèkakên badhe botên rêmêng-rêmêng paningalipun tuwin botên angêdalakên rah pêthak, anggènipun ngunjuk jampi punika laminipun amung tigang dintên, ing sadèrèngipun kaunjuk kasaringa ing sinjang ingkang lêmbat rumiyin.
Lêgêtan agêng, jampi gomên (gambar ôngka 28)
gomên salêbêting cangkêm, lêgêtan punika wontên ingkang agêng, ing wana ugi wontên lêgêtan, ananging alit, dene angsaripun sami kemawon, lêgêtan punika ugi prayogi kangge jampi sakit waja.
Turi abrit, jampi pampêtipun sakit murus rah (gambar ôngka 29)
Babakan turi abrit punika kangge mampêt sakit murus utawi mèncrèt rah ingkang sangêt, sêkar turi pêthak punika kenging kangge pêcêl, anggêripun botên kagodhog sêkar turi punika angsaripun angasrêpakên, sarta botên nyakiti, tiyang ingkang sakit jubur kêdah nêdha sêkar turi pêthak ingkang kathah.
Ron mindi, jampi sakit barah utawi sakit kulit (gambar ôngka 30)
Wit mindi punika kacariyos inggih wit cikra-cikri, ron tuwin babakan mindi punika manawi tiyang Jawi kangge jampi kadhas kudhis, babakanipun kabêsmi, landhanipun kaanggea ngumbah, ronipun kaangge borèh.
Ron kêndhal, jampi sakit bêntèr sapanunggilanipun (gambar ôngka 31)
Wit kêndhal punika ronipun manawi kauwor kalihan ron murbèi, dados jampi sakit bêntèr, amêndhêta pangipun ênèm wit kêndhal sawatawis kathahipun, sarta ron murbèi gangsal lêmbar, punika kagodhoga kalihan toya 2 gêlas tepok, kakantunakên sagêlas, babakan wit kêndhal punika kangge panulakipun sakit gabag supados sampun ngurêng malêbêt, babakan kêndhal sapanjanging dariji kathahipun kalih utawi tiga, kairis ingkang lêmbat, karêndhêm wedang bêntèr kalihan brambang kalih iji, punika kaanggea pangunjukan, manawi lare gabagên badhe enggal saras manawi ngangge jampi punika, sakit bêntèr kanthi gabag tuwin watuk, punika prayogi angunjuk godhogan ron kêndhal.
Tumrap sakit bêntèr ingkang tansah angot prayogi kajampenan racikan ing ngandhap punika:
3 lêmbar ron kêndhal, 3 lêmbar ron sêmbung, 3 lêmbar ron jêram pêcêl,
5 lêmbar ron jêruk macan, 7 lêmbar ron sêdhah sagagangipun, 9 lêmbar ron sêmbung, 7 lêmbar ron kêndhal, 3 pang alit, ron asêm ingkang nèm, 5 pang alit
punika kaanggea ngêkum suku sadèrèngipun mapan tilêm, sarta tumuntên kêmulan.
Ron sarab utawi sambang gêtih ôngka I jampi
pulasari sakêdhik, punika kangge jampi sakit ngêdalakên rah utawi ingkang botên kêndhat mili rah, jampi punika enggal sangêt pasahipun, 3 pang alit sampun cêkap.
Jarak iri pagêr utawi jarak Cina, jampi urus-urus sapanunggilanipun (gambar ôngka 33)
Jarak Cina punika asring kangge pagêr, ananging ugi kenging kangge jampi, awit kula sampun nate nyatakakên jarak punika pancèn maedahi sangêt, ingkang kula cariyosakên rumiyin isènipun ingkang mêdal lisahipun, punika kauwora kalihan bubukan lirang ingkang lêmbat, malam pêthak, godhogan kajêng sêcang, sarta tèrpêntin sawatawis tètès, punika prayogi sangêt kangge borèhipun sakit tatu. Tatu jalaran sangking [sang...]
[...king] wisaning kewan utawi talutuhing tanêman, sagêd enggal saras manawi dipun jampèni borèh punika.
Uyuh bajing punika ugi mandos tuwin landhêp, bajing manawi badhe ngrikiti klapa, klapa wau dipun uyuhi rumiyin supados sêpêt tuwin bathokipun sagêd êmpuk, gantilanipun manawi kenging uyuh lajêng gosong sarta tugêl, mila mutawatosi sangêt manawi lare dipun dolani bajing, kula sampun nate ngalami ingkang gêgirisi tumrap anak kula jalêr umur 5 taun, darijinipun sadaya labêd dipun krikiti ngantos dumugi ing balung, makatên ugi sukunipun ngantos katingal angêrêsakên manah, sarèhning jalaranipun kula botên têrang, mila kula jampèni botên tulung, kalêrêsan wontên tiyang dhusun pirsa kala lare wau dolanan bajing sarta kapinujon kêpidak, amargi sangking punika bajing wau lajêng nguyuh angengingi sukunipun, tiyang wau anyêrêpakên dhatêng kula bab dolanan ingkang bêbayani punika sarta jalaranipun tatu wau.
Amargi sangking kajampenan borèh kasêbut ing nginggil, tatu wau enggal sangêt mantunipun, makatên ugi [u...]
[...gi] uyuh kadhal tuwin bunglon, punika inggih bêbayani sarta ugi adamêl tatu, tuwin kathah kewan ingkang botên kula sumêrêpi ingkang gadhah wisa.
Têtuwuhan ugi wontên upasipun warni-warni, talutuhing ingas utawi sêmplêp punika bêbayani sangêt, wit ingas punika wontên kalih utawi tigang warni. Tanêman kroton punika anggènipun bilaèni amung manawi tlutuhipun angengingi tatu, tlutuhing pêtir, ingkang kangge pasrèning griya, tlutuhing jambu monyèt utawi kêthèk, tlutuh kajêng urip tuwin tanêman sanèsipun malih kêlangkung kathah.
Lisah jarak Cina punika prayogi sangêt, kangge ngindhakakên thukuling rema, lisah wau kenging kadamêl cêm-cêman kalihan panili satunggal, supados arum, manawi badhe ngangge lisah punika kêdah kagosokakên ing kuliting sirah kemawon, sabab lisah punika dhatêng rema plikêt, ron jarak punika damêlipun kangge urus-urus, tumrapipun tiyang sêpuh cêkap ngangge ron tigang lêmbar, murusipun botên mawi sakit, ron punika kakukus utawi kagodhoga ananging toyanipun sakêdhik kemawon, [kemawo...]
[...n,] supados sampun ical dayanipun, ron jarak punika katêdha kalihan kecap utawi sambêl kêmiri, tiyang ingkang kêdah ajêjampi murih sagêdipun wawratan, kenging nêdha ron punika sabên dintên, manawi sampun kalampahan sawatawis ngadad anggènipun wawratan sagêd ajêg, tiyang ingkang gadhah sakit kuwaya atos utawi mrongkol, botên tahan kalêbêtan jampi ron jarak, badhe karaos munêk-munêk tuwin mulês.
Manawi lare alit cêkap katapêlan ron jarak padharanipun kaping kalih sadintên, tapêl wau katangsulana gurita sabên siyang tuwin sontên, manawi badhe tilêm, ron wau kausèr-usèrana lisah klêntik kapangganga ing latu sakêdhap ngantos gosong sawatawis, ron sakawan kemawon sampun cêkap.
Tlutuh jarak iri utawi jarak pagêr punika manawi tiyang Jawi kangge jampi sakit untu, ananging kêdah ingkang ngatos-atos sangêt, sabab manawi tlutuh wau angengingi untu ingkang botên sakit lajêng rèmpèl, sampun pisan anêdha isi jarak iri têmahanipun badhe kados tiyang sakit kolerah: kacariyos racunipun dumunung [dumu...]
[...nung] wontên kuliting woh.
Ron urèt jampi sakit kuwaya atos utawi mrongkol, tuwin sanès-sanèsipun (gambar ôngka 34)
Ron urèt punika angsaripun angrêsikakên, kula sampun mratelakakên bilih ron urèt wau kauwor kalihan kêji bêling ôngka 1, prayogi kangge jampi sakit kuwaya mrongkol (galsteen), tiyang ingkang sakit kukul, tatu utawi sakit kulit, prayogi
kagodhog kalihan ron wungu kadamêl wedangan, tulung sangêt tumrap sakit ambèi.
Sosor bèbèk, kangge tapêl (gambar ôngka 35)
Sosor bèbèk punika kangge tapêl, angsaripun dhatêng padharan asrêp
Oyod trêba jampi kadhas (gambar ôngka 36)
Oyod trêba punika kangge jampi kadhas, tiyang Jawi ugi amastani landêp, oyod trêba utawi landêp kadhêplok kalihan jêram sitrun, punika kangge
jatos Walandi punika kagêpuk lajêng kagorèng sangan kados kopi, tumrapipun lare 6 iji, tumrapipun tiyang sêpuh 12 iji, punika kangge jampi pampêt, woh wau kadhêplok sawatawis sarta kagodhog kalihan toya kalih cangkir, kakantunakên sacangkir, punika kêdah kaunjuka kaping kalih sadintên.
Woh samantên kathahipun wau kabêsmia kadadosakên arêng, lajêng kadhêplok ngantos dados bubuk, punika
kangge jampi padharan malêmbung tuwin basêsêk, bubukan punika kacêmplungna ing toya satêngah gêlas tepok kacampur kalihan lisah adas satètès, sabên badhe kaunjuk kaudhaka ingkang mungkêt, pangunjukipun sapisan sadintên, punika kêdah kalajêngakên ngantos saras, sawênèhipun tiyang ngunjuk sapisan kemawon sampun tulung, têrkadhang wontên ingkang ngunjuk kaping kalih utawi kaping tiga sawêg saras.
Ronipun ugi kenging kangge jampi tiyang kêra, ananging kengingipun ngangge jampi wau amung sawulan laminipun.
Amêndheta ron jatos Walandi 10 lêmbar, manawi ron wau alit, manawi agêng amêndhêta 7
II jampi sakit sela ing ginjêl (Niersteen) (gambar ôngka 38)
Kêjibêling ôngka II punika sêkaripun jêne kados gadhing
tuwuhipun wontên ing wana, samangke asring katanêm wontên patamanan kangge pasrèn, sami-sami kêji bêling punika ingkang ampuh piyambak ananging kêladuking cariyosipun tiyang ron kêji bêling punika sagêd angluluhakên bêling.
Ron kêji bêling punika amung kangge angêjur sela ing ginjêl utawi sela ingkang wontên margi uyuh, sabab ron punika ampuh sangêt, sabên kula ngangge jampi ron punika mawi kula campur kalihan ron mêniran tuwin kalihan kêjibêling sanèsipun, ingkang sampun kula cariyosakên, mila supados botên kalintu kula pèngêti mawi ôngka I.
Kêjibêling ôngka III jampi sakit sela ing ginjêtginjêl. (gambar ôngka 39)
Kêjibêling ôngka III punika tuwuhipun andhap sangêt wontên ing siti, sêkaripun abrit sêmu biru nèm, wijinipun sakêlangkung lêmbat, manawi kêjibêling punika katanêm, enggal mrajakipun, ing saênggèn-ênggèn [saênggèn-ênggè...]
[...n] salêbêting patamanan badhe kathukulan kêji bêling wau.
Kêjibêling ôngka III, punika manawi kangge jampi botên mawi kawoworan punapa-punapa, ron kêji punika wawrat gangsal para sadasan pon kagodhog ing toya sagêndul toya Walandi kakantunakên mèh sapalih, punika kaunjuka ing wanci siyang.
Ron punika kenging kagaringakên, botên ical dayanipun ingkang prayogi, jampi uyub punika kaunjuka têrus, sanadyan uyuhipun sampun bêning, kados ta salêbêtipun satêngah wulan.
Kêcubung, jampi mantunakên raos sakit sapanunggilanipun (gambar ôngka 40)
Sêkar kêcubung punika ngêndêmi tuwin mandos, woh tuwin ronipun inggih mandos, sarta sagêd anjalari pêjah, ewadene kêcubung punika gadhah daya ingkang prayogi sarta sagêd mantunakên raos sakit, tumrap sakit talingan anganggea jampi ron kêcubung kados ing ngandhap punika.
Ron kêcubung 7 utawi 8 lêmbar, karajang ingkang lêmbat lajêng kaêpe ingkang ngantos garing, nuntên amêndhêta lisah klêntik ingkang rêsik utawi langkung prayogi glisêrin (glycerine) kathahipun sasendhok sop, lajêng sami kalêbêtna ing gêndul, ing sadèrèngipun kangge, gêndul wau kaêpea kintên-kintên kawan wêlas dintên laminipun, jampi punika manawi katètèsakên ing talingan sawatawis kathahipun sagêd ngicalakên raos sakit, manawi ajêg anggènipun nètèsi, enjing tuwin sontên salêbêtipun sawatawis Ngahat, badhe botên ngamungakên suda sakitipun, ananging glisêrinipun ingkang sêmumpêl sarta curakipun badhe ajèr, lajêng kacukila kalihan kili kapuk.
Manawi tiyang badhe tumuntên ngangge lisah kêcubung, padamêlipun lisah wau makatên,
kalihan ron kêcubung wau kagodhoga ing wajan punika dangunipun saêjam, manawi tiyang prêlu ngangge lisah kêcubung kangge jampèni sêsakit sanèsipun, cêkap amêndhêta lisah klêntik ingkang rêsik, lisah punika kenging kangge ngicali krêminipun lare, ing sadèrèngipun lare mapan tilêm, juburipun kausèr-usèrana lisah wau.
Enjingipun jubur wau karêsikana kalihan kapuk, saèstu krêminipun badhe katingal, anggènipun anglisahi jubur wau sampun amung sapisan kemawon, ananging kalajêngna ngantos pitung dintên, punika botên dados punapa, tumrapipun lare ingkang angèl sarta botên ajêg anggènipun wawratan, prayogi padharanipun kapara ngandhap dipun tapêli ron kêcubung 2 iji katangsulan gurita, ron wau kausèr-usèrana lisah klêntik rumiyin, lajêng kapangganga ing latu supados gosong sawatawis.
Ron kêcubung punika maedahi sangêt tumrap sawarnining
sakit abuh, anyudakakên raos sakit, asring abuhipun wau lajêng mantun, anggêripun ron kêcubung wau kapanggang sakêdhap mawi lisah.
Kula sampun nate pirsa tiyang sakit encok utatawiutawi. jimpe bangkekanipun, dipun jampèni ron kêcubung dados saras, manawi ngangge jampi ron wau sadintênipun kêdah santun kaping 4 utawi kaping 5, manawi gêgêlitaning badan sakit jalaran kenging asrêp utawi
Wit pule punika maedahi dhatêng tiyang tuwin kewan, sarta sagêd tuwuh ing saênggèn-ênggèn, ing pasitèn ingkang inggilipun 3000 utawi 4000 kaki thukulipun pule botên kathah.
Babakan pule punika kacacah ingkang lêmbat, kajampèkna dhatêng tiyang ingkang cape tuwin lêsah jalaran sangking
sakit bêntèr, kathahipun babakan wau sasendhok tèh, kagodhog kalihan toya sacangkir kakantunakên sapalih, punika sampun cêkap kaunjuk sapisan sadintên, anggènipun ngunjukakên ing sadèrènging padharanipun kalêbêtan punapa-punapa, manawi tiyang Jawi pangagenipunpanganggenipun. babakan pule punika mêntahan, kadhêplok kalihan sarêm sakêdhik, sarta kadekekan toya sakêdhik, punika pait sangêt, mila prayogi ngangge jampi ingkang kacariyosakên nginggil wau, radi kirang paitipun, tiyang sakit malariyah, utawi malariyah wontên padharan, sagêd saras saking jampi punika, manawi sampun lami anggènipun sakit malariyah, punika kêdah anggodhoga babakan pule ingkang radi kathah, sarta kaunjuka kaping kalih sadintên, owêl sangêt dene jampi ingkang adamêl kawilujêngan wau sampun botên kasumêrêpan, pule punika ugi angrêsikakên rah.
Babakan pule kadamêl wedang, punika ugi tulung tumrap sakit gêndhis, anggènipun jêjampi kêdah sataun laminipun, sakit gêndhis punika botên tumuntên sagêd saras, ananging abuhipun suku sapanunggilanipun enggal [engga...]
[...l] ical, sarta manawi sampun kalih wulan anggènipun ngangge jampi babakan punika, adat ingkang sampun kalampahan gêndhis ingkang wontên ing uyuh kathah sudanipun, manawi ngangge jampi punika botên kenging nêdha tatêdhan ingkang bêntèr, ingkang pêdhês utawi ingkang kêcut.
Manawi angunjuk kênini punika anyudakakên doyan nêdha, ananging manawi ngunjuk jampi babakan pule punika andoyanakên nêdha, babakan pule punika anyirnakakên samukawis ingkang damêl sêsakit, ingkang wontên salêbêting badan, inggih talahdene jampi punika sampun lami kadamêl wados, utawi anggènipun botên kangge jampi punika, bokmanawi jalaran botên kasumêrêpan, manawi tiyang Jawi bang wetan tuwin tiyang Madura, jampi punika sakawitipun katumrapakên dhatêng lêmbu, ingkang nandhang sakit cangkêm tuwin tracakipun.
Babakan sarta ron pule punika kadhêploka mawi sarêm, lajêng kalolohna, sasampunipun punika cangkêm sarta ilatipun kagosoka kalihan jampi wau. Tlutuhing pule katètèsna ing sukunipun ingkang tatu, tlutuh wau ugi kajampèkna ing irung, utawi [uta...]
[...wi] cangkêm ingkang wontên tatunipun, tiyang dhusun sumêrêp prayogining kadadosanipun jampi punika tumraping lêmbu, mila gadhah pamanggih bilih jampi punika ugi maedahi dhatêng tiyang. Wontên Walandi totok ingkang nêdha katrangan, kadospundi patrapipun anggèning jampèni rajakayanipun dene enggal saras, sarta punapa ingkang kangge jampi, wangsulaning tiyang dhusun wau kajarak mratelakakên namaning wit, ingkang pancèn botên wontên, ananging kula sampun nyumêrêpi piyambak mênggah saening kadadosanipun jampi wau tumrap manungsa tuwin kewan, sarta sampun nate jampèkakên piyambak tumrap dhatêng tiyang, kula pujèkakên sawêt, mugi jampi punika kasumêrêpan ing akathah.
Tiyang punika asring lêpat pangintênipun, sanadyan dhoktêr ingkang angintên bilih anggarap tiyang sakit padharan, wêkasan sayêktosipun tiyang wau sakit bêntèr salêbêting padharan, dados tanpa damêl anggènipun mranata têdhanipun ingkang sakit wau, awit sangsaya dadosakên lêsahipun, kawontênanipun ingkang makatên wau ngantos sawatawis taun, wêkasan dadosakên pêjahipun [pêjah...]
[...ipun] jalaran sangking lêsah tuwin kasok.
Mênggah ingkang dadosakên sakit bêntèr, salêbêting padharan, utawi sakit bêntèr limrah, sarta jalaranipun dene tiyang ing tanah Hindia ngriki kathah ingkang sakit bêntèr tuwin sanès-sanèsipun, punika ingkang rumiyin, amargi kirang prayogi anggènipun anglunturakên kuwaya, sakit bêntèr punika ingkang kathah tanah pasisir sarta ing tanah ingkang kathah êmbêg-êmbêgipun, sabab tiyang botên kêndhat angunjal napas katutan wijining sêsakit ingkang sumêbar wontên ing awang-awang, ing môngka punika manawi sampun malêbêt ing badan lajêng santun dados rêrêgêd tuwin kuwaya.
Ing pasitèn ingkang inggil ugi asring wontên sêsakit bêntèr, ananging punapa punika botên anyarêngi masanipun anggarap sabin, dados wancinipun angêlèr siti. Ing parêdèn ingkang sampun botên wontên sabin, ugi sagêd tiyang kenging sakit bêntèr, ananging punika ingkang kathah saking kenging asrêp (masuk angin) utawi jalaran sangking padharanipun botên lêrês, sakit bêntèr ingkang makatên punika, manawi angangge jampi ngêdalakên kringêt utawi urus-urus enggal saras, ananging sakit [sa...]
[...kit] bêntèr ingkang jalaran saking pangunjalipun napas kalêbêtan wijining sêsakit botên makatên.
Sakit bêntèr wana, ingkang jalaran saking anggènipun anêgori kajêng ing wana, dados inggih sangking pangingsêpipun hawa ingkang awon, punika botên sagêd saras, manawi badanipun dèrèng karêsikan rêrêgêdipun ingkang niwasi, mênggah anggènipun ngrêsiki rêrêgêd wau kêdah ngunjuk wedang têmulawak. Anèhipun dene têmulawak punika ing wana kathah sangêt, langkung malih ing wana pajatèn utawi wana sanèsipun, ananging ing wana ingkang inggilipun 3000 utawi 4000 kaki, awis utawi botên nate wontên têmulawak.
Dene têmu sanès-sanèsipun ugi wontên, punika kangge ngrêsikakên badan.
Malêbêtipun kuwaya dhatêng badan punika, botên ngamungakên jalaran saking pangunjaling napas katutan wijining sêsakit, ananging ugi jalaran saking panêdhanipun samukawis, kados ta: manawi masa katiga nêdha lombok kathah, nêdha urang, kêpithing tuwin ulam loh warni-warni, kados ta: ulam kêmbung tuwin ulam ingkang manggèn ing ngêndhutan, [ngêndhuta...]
[...n,] angunjuk prêsan kênthêl, langkung malih manawi lare anêdha ingkang antêp-antêp ing masa katiga, kêkathahên nêdha daging, langkung malih daging babi, kêkathahên ngunjuk bir, kêkathahên nêdha gajih babi, ingkang kaolah kangge dhêdhaharan, kêkêrêpên nêdha rujak.
Murih lêstantun kasarasanipun salêbêting masa katiga, sarta supados sampun karaos prungsang, utawi prampang jalaran saking bêntèr, prayogi angêndhakakên kuwayanipun, kirang sawulan saking wiwitipun masa marèng, prayoginipun ing wulan Pebruari utawi Marêt.
Manawi sampun dumugi masa labuh, kêdah angêndhakakên kuwaya malih, prayoginipun ing wulan Sèptèmbêr.
Mênggah anggènipun ngêndhakakên kuwaya, kêdah ngangge jampi kados ing ngandhap
jampi punika kangge saunjukan, [saunjuka...]
[...n,] manawi padharanipun kirang kuwawi, prayogi botên mawi asêm.
Dhahar wowohan tuwin ngunjuk toya jêram samadya, punika ugi prayogi.
Manawi dhahar jêram kêprok utawi jêram sanèsipun, kulitipun ing nglabêtnglêbêt. sampun katut katêdha, prayogi kasêsêpa kemawon.
Manawi kêkathahên nêdha jêram Bali, punika ugi anjalari sakit bêntèr, langkung malih manawi lare, mila prayogi kasêsêpa toyanipun kemawon, kulitipun ingkang isi toya kalêpèha, manawi panêdhanipun jêram wau makatên botên nyakiti, malah nyarasakên.
Tiyang sakit bêntèr sampun dipun têdhani jêram Pacitan tuwin manggis, manawi dhahar pêlêm amung kasêsêpa duduhipun, inggih lêrês kirang sae nêdha pêlêm kados makatên caranipun, ananging sangking pamanah kula prêlu anggaliha dhatêng kasarasan. Sampun amêrdi lare kapurih nêdha daging ingkang kathah, langkung malih ing masa katiga, aluwung kapuriha nêdha wowohan ingkang kathah, punika ugi
dados badan, langkung malih pisang, manawi nêdha sêkul katêdhanana pisang gorèng ingkang kathah sarta katêdhanana sayuran ingkang ngasrêpakên padharan, kados ta: bayêm, labu pêthak, kangkung sapanunggilanipun.
Salêbêtipun masa katiga prayogi kaunjukana wedang woh têmpayan, langkung malih tumrapipun lare, punika jampi ingkang ngasrêpakên badan.
Nêdha anggêr-anggêr punika ugi prayogi, ananging tiyang sakit bêntèr sampun dipun têdhani anggêr-anggêr, tumrapipun lare anggêr-anggêr punika kaêjur ingkang mêmêt sarta kagodhog.
Manawi lênggah katampêg ing angin, ingkang mêdal ing kontên tuwin sanès-sanèsipun, punika dangu-dangu ugi andadosakên sêsakit bêntèr, sarta sakit ros-rosan, ing tanah pasisir ing satunggiling wêktu sabên taun kintên wanci jam 10, anginipun amrasuk dhatêng badan, punika mugi kagaliha, awit angin laut ingkang naratas ing êmbêg-êmbêgan, punika anuwuhakên sêsakit, lênggah wontên ing latar wanci sontên punika ugi botên prayogi, awit anuwuhakên sakit bêntèr, [bê...]
[...ntèr,] manawi kangge mlampah-mlampah botên badhe kenging sêsakit kados manawi lênggah, tilêm katampêg angin utawi wontên sacêlaking candhela ingkang mênga, sadaya punika anuwuhakên sakit bêntèr, manawi sawêg sawatawis dalu inggih prayogi, ananging dangu-dangu anjalari sakit bêntèr.
mawi pumpa pirantos ngêdalakên sêsukêr, mênggah sagêdipun ajêg wau kenging kapranata, inggih punika salêbêtipun sawulan, utawi tumrapipun tiyang sanès bokmanawi cêkap salêbêtipun 14 dintên dipun têdhani godhogan utawi kukusan ron jarak pagêr, utawi jarak Cina kathahipun 3 utawi 4 lêmbar, tumrapipun bôngsa Eropah ingkang botên doyan jarak Cina, cêkap angunjuk toya nanas ingkang sampun kaolah, kathahipun sasendhok tèh sabên mêntas nêdha wanci siyang, nanas punika botên mêsthi wontên, dene toya nanas, ingkang kenging kakintunakên dhatêng tanah Eropah botên badhe
Nanas matêng ingkang sae kacacaha ingkang lêmbat, sampun kaparut, awit manawi kaparut, toyanipun buthêk, nanas wau lajêng kapêrêsa ing sinjang, kawadhahana ing patiman ingkang agêng, sabên dintên kaêpea, laminipun wolung dina, rêgêdipun ingkang jalaran saking nape kabucala, salajêngipun adamêla jugangan wontên ing siti utawi ngupados panggenan ingkang asrêp sangêt, ingkang botên kasorotan surya utawi kabênteran, nuntên patiman ingkang isi toya nanas wau kadèkèna ing ngriku wolung dintên êngkas, saèstu badhe mantun nape. Patiman wau kêdah amung katutupan sinjang angrangang ingkang alus utawi rêngkêt. Salajêngipun amêndhêta patiman
sarta toya nanas wau kaêsona ing ngriku, dados rêsik panyaringipun.
Sasampunipun toya nanas wau kaisèkna ing gêndul, punika kenging kasimpênan ngantos kalih taun utawi langkung, botên kuwatos manawi nape. Punika pamanggih [pamang...]
[...gih] kula pyambak, sarta sarèhning jampi punika prayogi sangêt tumrap gêgolonganing sawarninipun sakit gorokan, makatên ugi tumrap tiyang ingkang angèl anggènipun wawratan, pramila kula rumaos wajib anjuwarakakên jampi punika, murih karahayonipun tiyang kathah. Tumrap tiyang sêpuh ingkang sampun botên sagêd mamah ulam daging, prayogi angunjuk jampi punika
daging wau tamtu lajêng ajur, botên wontên kakantunanipun malih kajawi warni jênang.
Kula sampun nate nyobi, punapa toya nanas ingkang karimatan wolung wulan lamènipun taksih anggadhahi daya makatên wau, mênggah kadadosanipun angebat-ebati sangêt, mila punapa botên prayogi, upami anglêbêti toya nanas dhatêng tanah Eropah, kangge para tiyang sêpuh tuwin tiyang lêsah utawi cape, ingkang toyaning padharanipun kirang prayogi lampahipun.
Ing tanah Eropah ingkang sakêlangkung kathah gêgolonganing sêsakit gurung, sarta gorokan jalaran sangking
kenging asrêp, jampi toya nanas ingkang botên pisan wontên racunipun punika, kathah sangêt paedahipun, sabên jam akêmua toya nanas punika, sarta sakêdhap-kêdhap angunjuka toyanipun.
Manawi tiyang sakit gurung ingkang winastan dhiptèritis, tamtu mawi sakit bêntèr, bilih ajêg kajampenan toya nanas saèstu sakitipun bêntèr sarta sakitipun gorokan adat enggal saras, ingkang kathah manawi sampun 7 jam. Sarèhning samangke kula angarang bab toya nanas, mila kula badhe mratelakakên pisan, bilih toya nanas punika prayogi sangêt manawi rambah-rambah pangunjukipun, manawi sakitipun bêntèr rêkaos, kenging ngunjuk kalih gêlas tepok sadintên, toya nanas punika manawi kaasrêpakên sakêdhap raosipun eca sangêt tur ngiras kangge jampi tiyang sakit.
Manawi tiyang ngunjuk toya nanas kêdah botên ngunjuk kênini, ananging lintunipun kênini wau angunjuka wedang ron mêniran, têmulawak sapanunggilanipun kathahipun satêngah cangkir, mênggah pangracikipun sampun kula cariyosakên, utawi ngunjuk wedang ron gagan.
Manawi manah mêlar, punika bilih botên kêndhat anggènipun ngêndhakakên kuwaya saèstu badhe mikupmingkup. manawi limpa mêlar, prayogi kajampènana parudan laos ênèm sasendhok tèh mawi sarêm sakêdhik, punika anggènipun jampèkakên kirang saêjam ngajêngaken pangunjukipun wedang têmulawak. Sadaya punika pangunjukipun sadèrènging padharan kalêbêtan punapa-punapa.
Manawi sakit bêntèr jalaran sangking sakit pulung manah, jampènipun ingkang prayogi inggih punika ron pare, pare punika wontên tigang jinis, pare wêlut, pare ayam sarta pare wana utawi pari, ingkang prayogi piyambak inggih punika pare wana (gambar ôngka 64).
Manawi botên angsal pare wana, angganggea pare ayam, ananging ingkang
sarta kaunjuka ing wanci enjing umun-umun, jampi punika raosipun pait sangêt, ananging tulung.
Woh pare wêlut punika kangge jampi watuk, woh
wau ingkang nglêbêt kagodhoga kalihan gêndhis batu kados kadamêl sêtrup, ananging botên mawi toya, kadèkèkana adas sakêdhik.
Manawi sakit bêntèr rakaos, ingkang sakit kajawi
labu pêthak utawi kêtimun sampun kabucal, ananging kaopyokna ing sirah tuwin ing padharan, opyok punika sadintênipun kasantunana kaping tiga utawi kaping sakawan, manawi ingkang sakit botên sagêd tilêm, dalunipun ugi kêdah kalajêngakên anggènipun ngangge opyok wau, dene ingkang sakit sampun kapêksa kapurih nêdha, manawi ingkang sakit bêntèr ngunjuk toya nanas tuwin kêtimun utawi labu toya, punika sampun cêkap, padharanipun badhe sagêd mapan pyambak, jalaran sangking toyaning wowohan wau, manawi sakit bêntèr sampun kêsupèn ngangge tapêl ingkang ngasrêpakên badan.
Ingkang ngatos-atos manawi nyawisi dhêdhaharan, sakawit [sa...]
[...kawit] sawatawis dintên kacawisana tatêdhan ingkang cuwèr, awarni pêrêsan, ublêgan tigan satunggal kalihan bulyon ayam ingkang cuwèr, padamêlipun bulyon wau makatên: ayam wau kabucala kulitipun, dagingipun kacacah ingkang lêmbat lajêng kakumbaha ingkang rêsik, kadèkèkana sarêm sakêdhik, sadaya punika kaisèkna ing goci kasumpêlana gabus ingkang rapêt, salajêngipun goci wau kadèkèkna ing kwali isi toya sarta kagodhoga dangunipun 4 jam, langkung gampil manawi tiyang gadhah cithakan roti podhêng kaêcèt èmèl mawi tutup rapêt, kangge madhahi ulam ayam wau, lajêng kadèkèkan toya sagêlas por, manawi botên makatên ulam wau badhe nèmplèk dhatêng wadhahipun, ing sasêlot-sêlotipun manawi sampun sakeca sakitipun kenging santun tatêdhanipun padatan, kalihan pangatos-atos, ananging sakawitipun ingkang sakit sampun suka nêdha ulam loh, kapithing, urang tuwin manggis.
Sasampuning ingkang sakit wau saras, manawi badhe ngangkah sagêdipun tumuntên tutumtuntum. malih, amêndhêta pang kêmarugan panjangipun [pa...]
[...njangipun] saasta, punika lajêng kagodhoga sakêdhap kalihan toya sacangkir, sarta kaêsokana soklat utawi wedang, kêmarugan wau kaanggea noyani wedang bubuk utawi tèh, manawi ngunjuk wedang punika ingkang sakit enggal karaos eca panêdhanipun, guwayanipun katingal sumringah sarta anggagrak, pangunjukipun wau kintên-kintên sawulan lamènipun, punapa malih tiyang sakit bêntèr punika prêlu
tanah Hindiya tanêman ingkang kangge ngêdalakên bêntèring badan punika ing pundi-pundi wontên, amaosa sêrat karangan kula bab angsaripun tuwin pratelaning tanêman, langkung malih jampi ron gagan (amaosa patraping panganggenipun sarta labu pêthak, randhu alas sapanunggilanipun).
Ing tanah Hindiya limrahipun tiyang sami kêkathahên nêdha ulam daging, ingkang makatên punika anuwuhakên kuwaya, tuwin angathahakên bêntèring badan, kula botên pisan anyondhongi nyirik ulam, ananging samukawis ingkang [ing...]
[...kang] dipun têdha kêdah ingkang cêkapan, tuwuhipun sêsakit ing tanah Hindiya punika ingkang kathah jalaran sangking kêladuking panêdha.
Ing tanah ngriki, kathah tiyang ingkang sami kêkathahên nêdha daging babi, tuwin olah-olahan ingkang anggajih, ing môngka bêntèripun ing tanah ngriki punika sangêt amungkatakên kuwaya, inggih kenging tiyang nêdha olah-olahan anggajih manawi wontên ing parêdèn.
Manawi kuwaya botên angsal margi, punika anuwuhakên sakit wudun tuwin korèng, kacakot lêmut kemawon manawi kakukur lajêng enggal dados korèng, awit rahipun rêgêd, mila ing
unjuk-unjukanipun lêmbu wontên ing pangenan, kula botên angginêm lêmbu ingkang kaopenan wontên salêbêting capuri.
Sanadyan kados punapa saenipun prêsan, ewadene tiyang ngunjuk prêsan kathah wontên ing tanah bêntèr, punika botên adamêl kasarasan, langkung malih prêsan ingkang kênthêl, lêrês tiyang ngunjuk prêsan punika ngenggalakên [ngenggala...]
[...kên] kiyat, ananging anggènipun lêma tuwin kiyat, punika botên antawis dangu lajêng mêcah dados wudun, kukul, gatêl badan sakojur sapanunggilanipun.
Prayogi sangêt prêsan punika kaunjukakên tiyang ingkang mêntas sakit ingkang lami, punika botên badhe gadhah sakit wudun, badanipun saya mindhak saras, anggèning ngunjuk prêsan botên kêladuk.
Bumbu-bumbu ingkang kangge ing olah-olahan, sadaya punika prayogi dhatêng badan, kêkathahên nêdha lombok punika botên prayogi, tiyang Jawi punika doyan pêdhês, ananging bôngsa Eropah ingkang kathah tatêdhanipun langkung bêntèr tinimbang tiyang Jawi, bumbu ngasrêpakên, ingkang kangge bumboni lêlawuhan, punika angicalakên awonipun lombok utawi cabe. Ingkang kula wastani bumbu kangge bunboni lawuhan wau kados ta: kêtumbar, punika angasrêpakên, jintên punika kapirit sangking kêtumbar panganggenipun amung sakêdhik sangêt, sabab radi bêntèr, ananging andoyanakên nêdha jalaran raosipun eca, asêm punika angrêsikakên rah, kunir punika angrêsikakên sarta mringkusakên,
ingkang dadosakên munêk-munêk, jae ugi wontên ananging botên patos kathah, sarta sae tumrapipun padharan, ron salam punika angayêmakên, têmukunci punika angsaripun prayogi tumrap toya pangêjuraning dhêdhaharan, kêncur punika angêngêtakên wadhuk tuwin padharan, dene santên sarta lisah klêntik punika dadosakên murus.
Mrica punika awis kangge bumbu olah-olahan ing tanah Hindiya, brambang punika sae angsaripun, dene bawang sakêdhik kanggenipun.
Manawi tiyang sakit bêntèr jalaran sangking kenging asrêp, punika badhe enggal saras sangking angangge jampi ngêdalakên kringêt ingkang wontên ing tanah Hindiya.
Raup mawi jêram sitrun tuwin klonyo,
arak utawi klonyo sawatawis, suku kaêkum ing wedang ron sêmbung ingkang angêt, kadèkèkan sarêm sagêgêm tuwin apu, sukunipun dumugi dhêngkul kaêkuma wedang wau dangunipun 8 utawi 10 mênut, badanipun kakêmulana kamli kêkalih, ingkang satunggal kakrukubakên ing sirah tuwin pundhak, dene sanèsipun kaubêdakên ing badan tuwin èmbèr ingkang rapêt, dados kukusipun wedang botên mêdal, sarta angunjuka wedang sêmbung kalihan jêram sitrun ing sadèrèngipun ngêkum suku. Manawi sampun ngêkum sukunipun, sasagêd-sagêd kêdah tumuntên dhatêng patilêman, sarta brangkang kakrukuban kamli ngantos dumugi talingan, manawi sampun satêngah jam utawi saêjam kirang sakêdhik, tamtu kringêtên ngantos kathah, dene kamlinipun sampun enggal kapêndhêt, manawi anggènipun kringêtên sampun katog, bilih sagêd enggal asantuna patilêman ingkang lurubipun rêsik, ananging kêdah kasatitèkna sampun ngantos katampêg angin, sadaya kontên tuwin candhela katutupa ingkang rapêt.
Salajêngipun kakrukuba kamli malih, ananging sirahipun sampun kakêmulan ngantos rapêt, manawi kakêmulan badhe [ba...]
[...dhe] kenging asrêp malih, ukuran bêntèripun badan badhe saya mandhap sarta cêkap kajampenan kênini 5 grèin, ing ngriki kula pratelakakên 5 grèin, sabab tiyang ingkang badanipun botên kulina dhatêng kênini, manawi dipun jampèni kênini samantên kemawon sampun tulung. Ewadene tiyang ingkang kulina kêrêp ngangge jampi kênini, punika manawi sampun tigang jam pangunjukipun, bilih ukuran bêntèring badan sampun mandhap, kaunjukana malih 5 grèin.
Sampun saèstu kemawon sakit bêntèr punika sagêd ugi sangking jalaran sanèsipun, ananging ingkang kula cariyosakên punika amung jalaranipun ingkang ros, ingkang asring kalampahan ing sadintên-dintênipun, kathah-kathahipun tiyang sakit bêntèr wontên ingkang prayogi kajampenan kênini, mênggah pikajêng kula amung mratelakakên, bilih badan punika sampun rêsik, amung prêlu ngangge jampi
Bab Pewayangan: Jenenge Satriya lan Kasatriyane
TEMU SASTRAWAN INDONESIA II di Pangkalpinang, Prov. Bangka Belitung →
Tandai permalink.	← Bab Pewayangan: Jenenge Satriya lan Kasatriyane
Satu Balasan ke Bertemu Penyair Mardiluhung
Sindrom Down miturut mèdis dipunwastani trisomi inggih punika suatu kahanan ing pundi baha génètik dipuntambahi nyèbapakén katarlambatan ing cara menawi bocah ngérémbag, punapa secara mental saha fisik. Fitur fisik lan prakawis gégayutan kaliyan sindrom down
saking sétunggal bocah kaliyan bocah sanès. Sakménika pintén-pintén bocah kaliyan sindrom down bétahakén katah kawigatosan mèdis, ingkang sanès ngélampahi kauripan ingkang kawarasan. Kédah dipunmangèrtosi ménawi pényakit sindromdown botén sagéd dipuncegah, ananging sindrom down sagéd dipundeteksi sakdèrèngè bocah mijil utawi ing massa prenatal tasih ing kandungan.[1] Sindrom down punika istilah medis dipunmangertosi ingkang wiwitan déning dhokter Longdon Down ing tahun 1866 kangge gambaraken gangguan mental ing bocah. Sindrom down utawi saged dipunsebatb Down sindrom ing pinten-pinten dekade pungkasan secara dramatis nunjuaken arepan gesang ningkataken kaliyan perawatan medis saha inklusi sosial ingkang langkung sae. Menawi sindrom down kaliyan kahanan ingkang sae kira-kira gesang ngantos yuswa 55 tahun utawi langkung. Kelahiran gesang ingkang nyebapaken utaminipun gangguan kognitif. Sindrom down wiwit saking enteng ngantos Sindrom down inggih punika gangguan genetik ingkang kedadosan ing 1 ngantos 800 mijil ingkang mijil ingkang gesang nyebapaken utaminipun gangguan kognitif. Katah tiyang ingkang gadahi penyakit sindrom dwon ugi gadahi cacat kayata : Jantung, Leukimia, wiwitipun penyakit Alzheimer, prakawis gastrointestinal, saha perkawis sanesipun.[2] down Syndrome dipuntemuaken JLH Down, menawi kelainan Kariotype trisomi 21 ing tahun 1866. Bocah ingkang ngalami Down Syndrome ngelampahi hipotoni tonus otot ingkang lemes, lathi ingkang njulur amergi ageng , mustaka ingkang alit, grananipun datar saha oksiput ingkang
ingkang asring gegayutan inggih punika kelainan janin 30-40%. atresia gastrointestinal, ]]leukimia]] saha penyakit tiroid.[3].
Sebabapipun Sindrom Down[besut | besut sumber]
Menawinipun bayi marisi informasi genetik saking bapa lan ibune ing wujud 46 kromosom. Materigenetik punika nyebapaken fitur fisik saha katarlembatan lan ngerembag ingkang gegayutan kaliyan penyakit sindrom down. Menawi boten wonten ingkang mangertosi, sindrom down kedadosan saha boten wonten cara kangge nyegah kaluputan kromosom. Sindrom down ngaruhi kemampuan bocah kangge sinau kanti cara ingkang benten, biasanipungadahi gangguan intelektual enteng ngantos sedang. Bocah-bocah kaliyan penyakit sindrom down saged sianu, lan mampu ngerembaaken kauripanipun. Sedaya punika namung gayuh ancas kaliyan kecepatan ingkang benten.[4]. Sindrow down dipunsebapaken kaliyan kromosom 21 ekstra, pramila saben sel salira gadahi total 47 kromosom, amergi sel-sel trisomik punika kromosom 21, sindrom down asring dipunsebat trisomi. Sindrom down nyakup titikanipun pasuryan ingkang khas, salira cendhak, cacat jantung.[5]
^ Cithakan:InSindrom Down (dipununduh
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 6 Oktober 2016.
KangXi: ms. 606, aksara 4
Dae Jaweon: ms. 999, aksara 13
Hanyu Da Zidian: jilid 3, ms. 1551, aksara 3
also Bukkakebukake butt chugbukakeebukake jockeyBukake NinjasBukakepottomusBukake shank combi surpriseBukake
SuntingWikipedia:Nerjemahna artikelAngger Rika pengin nerjemahna artikel basa liya Wikipedia basa liya ming Basa Banyumasan, ana hal-hal sing kudhu diperhatikan:
Terjemahna paragraf intro. Angger wektu Rika terbatas, terjemahna ndisit paragraf intro-ne, sing isine biasane memuat informasi terpenting sing kudhu diketahui soal subjek artikel sing arep diterjemahna kuwe. Paragraf intro ialah 1-3 paragraf nang awal artikel; nang artikel sing lewih dawa, paragraf intro biasane muncul sedurunge daftar
nerjemahna kata-per-kata. Masing-masing basa duwe tata basa lan gaya basa dhewek sing ndeyane sejen karo basa Banyumasan. Mulane, aja nerjemahna kata-per-kata. Sesuaina kalimat lan gaya basane karo gaya basa Banyumasan.
Bukak kamus. Angger nemoni kata sing ora ngerti / mandan ragu mangsude, aja males mbukak kamus. Angger tetep ora ketemu, aja diterjemahna tetep baen nganggo basa asline, ningen dicetak miring (italic).
Cantumna interwiki utawa sumber artikel. Angger Rika nerjemahna sekang artikel Wikipedia (contone Bahasa Inggris utawa
interwiki nang akhir artikel. Contone: [[en:Biology]]. Angger Rika nerjemahna sekang artikel nang situs internet liya, cantumna link/pranala ming
artikel. Angger Rika nerjemahna sekang artikel nang majalah utawa buku, cantumna judul artikel utawa buku nang akhir artikel.
Salin artikel Wikipedia sumber sekang halaman sunting. Kanggo mempertahankan wiki lan pranala sing ana nang halaman sumber, Rika kudhu nyalin artikel sumber
Daftar istilah-istilah standar sing cokan ana nang Wikipedia basa liyane karo terjemahane nang Basa Banyumasan.
External link/ External links — Pranala jaba
{{stub}} — {{rintisan}} utawa {{stub}}
{{disambiguation}} — {{disambig}}
Babad Cilacap minangkane babad Kabupaten Cilacap, niku pecahe Banyumasan ikang putranenipun Adipati Banyumasan RT Cokrowedono I.
Mbudal saking Banyumas[sunting | besut sumber]
Saweg pungkas amargi benten pendapat kalih bapakipun RAP Cokrowedono I, lajeng mbudal saking Banyumas mlayu mang kilan dumugi mentok teng pantai Cilacap (saniki teng pendopo kabupeten) lajeng tapa brata lan nyuwun petunjukipun kalih Sang Hyang Widi. Nalikane saweg tapa brata dipun goda deneng wong kang ayu rupane ingkang putrinipun Nyai Roro Kidul mbanjur daos bojo nipun.
Sesampunipun rumah tangga lan katah warga nipun mbanjur sowan teng Banyumas, dateng bapakipun dipun restunipun damel pendopo angenipun dados katemengunan lajeng jejuluk R Temenggung Cokrowedono I. Sawangsulipun dateng Banyumas madosi kayu kang gede kang aranipun kayu blabak (teng desa Karang Tengah dados grumbul blabak) ingkang kayu meniko dados soko guru pendopo Cilacap. Lajeng dipun wonten lelabuh teng wulan Suro meniko minakani sowanipun anak putu cangah wareng ipun Nyai Roro Kidul lan nyuwun pangestunipun keslametan. Ngantos saniki lelabuhipun wulan
Cilacap[sunting | besut sumber]
RT Cokrowedono I gantosipin dipun gantos RT Cokrowedono II (1841-1872), gantosipun RT Cokrowedono III (1872-1874), gantosipun RT Cokrowedono IV (1874-1882), gantosipun saderek RT Cokrowardoyo (1882-1927), gantosipun putra RT Cokrosiswoyo (1927-1945).
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.32, tanggal 29 Mei 2012.
Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah.
Suwaraku teka welas teka asih teka kedep teka lerep
Jabang bayine si .......(bin/binti) .......
Purwokerto & Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang & Slawi, Sragen, Surakarta, Tegal &
Nalika praising sing mbantah umumé tentrem, Rousseff bilih apa kang ditondoi minangka “didhewekaken lan suntingan Para Rasul saka panganiaya” kudu nyudhuk “karo vigor.”
Pemerintah pejabat ngomong padha ngenali kabebasan ing protester iku expression, nanging ana lack saka pesen ndadekake siji saka demonstrators.
Negara iku investasi kanggo Piala Donya lan Olimpiade kalebu dhuwit kanggo kasarasan lan nganggo transportasi umum proyek sing alamat sawetara saka demontran ‘uneg-uneg, Wakil Mentri Olahraga Luis Fernandes ngandika.
“Ana pancen boten contradictory antarane sing ngatur menyang Piala Donya lan nandur modal ing kasehatan lan pendidikan,” ngandika.
Apa ana? Nuduhake foto utawa video, nanging tetep aman
Sing mbantah sing kang diatur dening umumé Universitas mahasiswa lan grup disebut gratis Gerakan beya, kang kepengin nganggo transportasi umum kanggo dadi gratis.
Sing mbantah tindakake a minggu saka cilik demontrasi sing wiwit kanggo nanggepi plans kanggo nambah rego karcis kanggo Brazil kang umum sistem transportasi, saka 3 kanggo 3,20 reais ($ 1.38 kanggo $ 1.47), nanging wis broadened menyang luwih akeh mbantah liwat ekonomi lan sosial masalah plaguing negara.
Demontran ngomong lagi duka bab, antarane liyane iku, pamaréntah pancasan nyawisaken dhuwit ing Piala Donya lan
ing Piala Donya lan 2016 Olympic Games, acara sing sijine fokus ing donya ing Amérika Latin bangsa saka 201 yuta wong.
Polisi kanggo sisih paling ngadeg maneh, nanging repelled sing sing upaya kanggo ngetik bangunan pamaréntah dening bashing sawijining jendhela karo polisi alangan.
Brazilians ngomong lagi duka babagan dhuwur pajak, corruption, lan lavish mbuwang ing mbesuk Piala Donya turnamen bal-balan, antarane liyane keluhan. Mbantah dening para paling gedhé ing negara paling sethithik 20 taun.
Presiden Dilma Rousseff ngandika ana sing pesen kang krungu.
“Pesen langsung saka lurung-lurung iku luwih kewarganegaraan, luwih apik sekolah, rumah sakit luwih apik, luwih apik kesehatan, kanggo langsung partisipasi,” dheweke ngandika ing alamat karya televised. “Kula pemerintah wis nyoba lan setya sosial pepindahan.”
Koyo antarane demontran iku lagi mbayar menyang sistem sing ora menehi wong bali cukup ing bali.
“Nanging kabeh babagan nasional prioritas,” ngendikane Fernando Jones, a iReporter CNN sing melu ing mbantah ing Rio de Janeiro. “We pengin kesehatan, kita arep pendidikan.”
Brazilians kaya awake golek piyambak takon carane pamaréntah digunakake sing pajak kanggo sawijining warga, nalika nonton minangka yuta sing ngginakaken ing ancang-ancang kanggo Piala Donya lan 2016 Olympic Games.
Sao Paulo punika pemandangan liyane wengi kang mbantah ing Brazil, karo demonstrators nelpon kanggo pemerintah liyane responsif kanggo Brazilians ‘kabutuhan.
Mbantah wis gelaran ing kutha-kutha utama tengen negara, nanging Sao Paulo ana titik fokus kang ana iku marches.
Ing ewu sing padha biasane padha rukun, lan kaanan iki meh perayaan. Nanging ing paling cilik siji klompok unsuccessfully
Ebeg (dialek Pemalang: Jaran Ebleg) iku salah siji bentuk tari tradisional khas Banyumasan sing nganggo perangkat tari utama ebeg utawa Jaran Kepang. Kesenian kiye nggambaraken kegagahan prajurit berkuda lan pada wektu jaman penjajahan iku kanggone nggo melu memperjuangna bangsa Indonesia lengkap karo atraksi-atraksine.
Atraksi[sunting | besut sumber]
Pertunjukan Ebeg umum dibarengi atraksi Barongan karo Penthul Cepet. Pertunjukan Ebeg biasane ana musik pengiringe ialah tabuhan Gamelan sing biasa diarani Gamelan Bendhe. Kesenian kiye mirip karo Jathilan, Jaran Kepang utawa Kuda Lumping sing populer nang wilayah liyane.
Kesurupan[sunting | besut sumber]
Sing ngibing Ebeg biasane pada kesurupan utawa kelebon indang, nek wis kesurupan tingkahe pada aneh-aneh, ana sing mangan beling, mangan geni, ana sing polahe dadi kaya kewan nuruti indang apa sing nempeli, nek indang kewan ya dadi watek kewan. Wong sing kejantur iku kaya ora waras utawa ora sadar apa sing pas lagi main Ebeg.
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.59, tanggal 22 April 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Penjaringan,_Jakarta_Lor&oldid=1120664"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha
kiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.26, 11 Maret 2017.
Mesjid iki ana nang kawasan tengah kota Purbalingga tepate nang ngarep Alun Alun. Alamate nang Dalan Jambu Karang No 1 Purbalingga .
Bangunan mesjid sing dadi kebanggan masyarakate Purbalingga iki duwe ciri khas sing nonjol. Gaya arsitekture mesjid iku maen namung uga megah. Saat renovasi taun 2002, mesjid iki digawe karo perpaduan antara arsitektur Jawa lan Timur Tengah. Lan dideleng sedela kaya kemutan maring mesjid sing ana nang Madinah. Mesjid iki duwe payon sing bentuk limas bersusun tiga sing warna ijo lan
duwur lemah luase 5.500 meter persegi. Siki mesjid iku ngalami renovasi nganti lima wates. Nang taun 1918, 1960, 1970, 1980-1985 lan terakhir nang taun 2002-2004. Dana sing dialokasikna nang rehab taun 2002 nganti 2
rencang - rencang kelas 9 ingkang kula tresnani. Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak
pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa. Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan
nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika. Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten
Bismillahirrahmanirrahiim, ibtida’i miwiti ingsun, muji ing Allah kelawan nuwun, ikilah singir ing Kanjeng Gusti, mula dèn singir parasé nabi, mula dèn pikir sarta dèn titi, bisaha terang kaya kang ngerti, Nabi Muhammad ingkang sinelir, arep dèn tutur ana ing singir, putera jaleré Kiyahi Abdullah, pinuterakken ana ing Makkah, durungé lahir Jeng Rasulullah, dèn tilar séda …
ngajar macem2 kok iso g numpuk2 pas ngajar yo bu??lha sini sing cm
Maksudnya, “Saya hanya menjalankan saja.”
“Namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti.”
saged nindhakaken ibadat inggih punika kuwajiban bakti lan suwita kula dhateng sesami.”
“Ajinipun inggih boten sanes namung aji tekad; ilmunipun ilmu pasrah; rapalipun adilipun
ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … “
“… Kula badhe nyobi prabotanipun wong lanang, inggih punika: bares,
jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
kawedar ono sajerone lakune Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate
mowo Kitab Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
3. Sholat, yo anane Angen-angen,
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali yo ono
sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi
marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang
kanti sabenere Manungso kudu mangerteni, lan mapakake opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
1. HU mujudake anane Nur Illahi ;
anane Kitab AI Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip
a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang Jabang Bayi kang isih ono sajerone
aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.
sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran
wujud soko anane Nur Muhammad, kang bakal wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.
b. Nyowo yo alame Tetanduran mujudake Rojo
LeIuhure. Bab iki anane wenange Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.
3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing
Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering Roso iku biso kapilah ono:
c.	Roso kang soko anane Poncodriyo, yo anane Roso soko babahan
Poncodriyo Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine
anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg piadege Wahyu Purbojati, Wahyu Purborangrang, Wahyu Purbosari.
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake
Kang dimaksud Sandi utowo Wadi iku satemene dedeg
Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (
Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen kajarwakake mowo maksud Among Nunggal Roso iku satemene laku ono sajerone Sifat Dholim kang samar.
Iki tatanan kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane Syahadat kang turun ono Tanah Jowo dadi tuntunan anane serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
3.	Morotuo sakloron = 2, yen kagunggung kabeh ono 6.
Yo ing isine dino Jum’at Wage iki awal bebere Kalimah Syahadat awal dedeg ¬adage Islam ono sajroning Ati – Nurani Manlingso.
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune
Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar,
4.	Roso kang wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone nunggalake Roso Rasane Pangeran, Roso
anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne
Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib
Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip
soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
anggone nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan soko walike Tirai / tabir,. Tirai /
yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.
Ginjel :	Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.
Paru paru :	Uripe Angin, nguripi Supiyah anane Sombong jumawa.
Jantung :	Uripe Geni nguripi Amarah anane Sereng murko.
piwulang | 4 Desember 2009 WIRID HIDAYAT JATI
Nuli pada dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.
menyan bobot saringgit, kasasaban mori putih mawa pangiring sesanggan gedang agung suruh ayu, jambene tanganan, kasasaban mori putih dadi rong wadah sarta kembar mayang sajodo pada sumaji ana ing pamejangan.
punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab Bayan Alip, kitab Madinil Asror, kitab Makdinil Maklum, inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing
4. Pambuka Tata Malige Ing Dalem Bait-al-makmur
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing
makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang
katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni
rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan
mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa Rochani, nirmala walya ing kahanan jati dening
winalenan dening rahsaningun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana, sumurup marang Dzating cahyaningsun kang awening mancur mancorong gumilang tanpa wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang
Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh
karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing kudratingsun”.
panggonaning patrap pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.
Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing
kawejang mau during anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.
ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
Iki pratelane wajibing wong kang pantes dadi guru, ana wolung prakara :
Bangsaning Awirya, tegese bangsa luhur, kang isih kadrajatan.
Bangsaning Agama, tegese bangsa ulama, kang alim ing kitab.
Bangsaning Atapa, tegese bangsa Pandita, kang tansah ulah laku.
Bangsaning Sujana, tegese bangsa linuwih, kang dadi wong becik.
Bangsaning Aguna, tegese bangsa pinter, kang ulah kabisa.
Bangsaning prawira, tegese bangsa prajurit, kang isih kasawur prawirane.
Bangsaning Supunya, tegese bangsa sugih, kang isih kabegjan.
angsaning Susatya, tegese bangsa tani, kang temen.
Lumuh ing pamrid, ora duwe pangarah apa-apa.
Tanggap ing sasmita, bisa anampani pasemoning murid.
Sepen ing pangrayangan, ora dadi kira-kiraning murid.
Ora amburu aleman, angunggul-unggulake kapinteran.
Alus ing wicara, ora sok memisuh lan supata.
Iki pratikele wong kang wajib dadi murid, ana wolung prakara :
bebukaning hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.
Tegese Dalil, anuduhake pangandikane Allah.
Kabeh iku dadi pambukaning kekeran kang amedarake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.
“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing afngalingsun”.
Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku
tajalining Muhammad, sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip
angrasakake saliring rahsa, iku saka kudrad kita kabeh, tegese mengkene, Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku
tegese, lair batining Allah wis dumunung ana ing urip kita pribadi, manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita,
kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran Mirhatulkayai, nuli
tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese sajatining Dzat kang amasti dingin dewe, iya iku Dzating atma, dadi wahananing alam Ahadiyat.
3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku
kahananing Dzat, minangka afngaling atma, dadi wahananing alam Arwah.
5. Kandil, tegese diyan tanpa geni,
tegese susetya, kacarita ing Hadis adarbe sorot mancawarna, pada kanggonan malaekat, iku
tegese warana kang agung, kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu,
pratelane saka Ijmak Kiyas, pepangkataning dinding jalal, kang awarna uruh, kukus, banyu, mau pada dadi anelung warana, kasebut ing ngisor iki.
Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik, ati, jantung, lan sapanunggalane, 3. Kijab Retna, dadi wahyaning jasad kang alembut, kaya ta mani, getih, sungsum, lan sapanunggalane.
Kang kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.
Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Embun / Banyu Urip, dadi kahananing sukma, 2. Kijab Nur Rasa, dadi kahananing rahsa, 3. Kijab Nur Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma.
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese
gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun
minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Sudi”.
anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan, mangkene dununge sawiji-
Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya pada
4. Ana wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmukayektening kahanan, kekiyasan saka Dalil kaping pat, ayat kang kapisan
asengadiya isih kekurangan surup, mangkaono bae wis cukup.
asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.
“Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal
sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli tumeka maring alam Misal,
nuli tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang
ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing maligening Bait al Muharram, iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi sakaliring jasmani rochani.
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis
ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli
bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh.
Duh..Gusti Kang Hakaryo Jagad…Pejah Gesang hananiro kulo Haturaken dumateng Panjenengan.
Ingsun Teteken Muhammad, Suro suco ludiro Joyodiningrat lebur dening
Yen siro nora weruh Kang sinembah ing ndonya iki kadi anulup kaga, …
Punglune den sawur manu-e mongso keno-o,…
Awekoso amangeran adam sarpin,… Sembahe siyo-siyo,…
iki. Yo wis suwun yo rek wis mampir nang blogku.
Nek awakmu duwe mas lanang opo mbak
Desember 28, 2007 in sanes	Dinten Ibu dipengeti saben tanggal 22 Desember. Nalika wonten rerembag bab punika kaliyan rencang, kulo kemutan ibu ingkang sampun kondur marak sowan wonten ngarsanipun Gusti. Inggih linuber lan jembar tresnanipun ibu dateng putra-putranipun. Inggih tresno ingkang sejati ingkang diparingaken ibu dateng bapak, sigaraning nyowo. Tresno punika ingkang ndadosaken gesang tansah ayem tentrem, susah, seneng saget dipun raosaken kanthi ayem.
Ibu, ingkang sampun ngandut kulo, ingkang ambabaraken kulo kanthi rekaos, ingkang sampun nglantaraken kulo ngantos dumugi ageng, mandiri kados sakmeniko. Ibu ingkang tresno kalian putra-putranipun ngagem caranipun piyambak. Ibu sanes tiyang ingkang kalem, sabar, utawi lembut. Ibu kulo punika tiyang ingkang galak, sregep, nanging alit atinipun. Dados asring menawi wonten ingkang nrenyuhaken ibu kulo namung saget nangis. Ibu ugi tiyang ingkang tertutup. Arang crios kaliyan putra-putra nopo ingkang dados penggalihipun, namung dateng bapak ibu saget crios.
Ibu tasih alit nalika emah-emah kaliyan bapak. Seg 17 th kala semanten. Gadhah garwa bapak punika kabegjan piyambak kagem ibu. Tresno ingkang mboten dimangertosi kaliyan ibu, ibu caosaken dateng bapak. Nopo ingkang bapak paringi, ibu tampi. Nopo ingkang bapak suwun ibu caosi. Sinten ingkang ngerstosi nopo ingkang dados dalane gesang. Sinten ingkang mangertosi menawi ing tengahing bungah, bapak kedah tindak ninggalaken ibu piyambakan momong 3 lare ingkang tasih alit-alit. Nanging kolo semanten ibu tansah sabar nenggo bapak kondur. Kulo nate tanglet kaliyan ibu: ibu kenging nopo mboten menikah malih wekdal niku? Ibu namung ngendiko: “Ibu eman lan melas karo bapakmu”. Punika ingkang dados ungkapaning raos tresno ibu dateng bapak. Ibu ngendiko mekaten nalika ibu gerah lan sampun mboten saget mlampah. Crios kalih mbrebes mili amargi kemutan wekdal
ngagem lumpang lan alu. Mbenjang enjang dipun ideraken. Namung cekap kagem sedinten. Mekaten teras saben dinten. Ngantos dumugi wanci bapak saget nderek buruh bangunan lan ibu nderek njait wonten pecinan. Kolo semanten ekonomi sampun radi lumayan. Saben sabtu bapak saget numbasaken susu kagem lare-lare. Lajeng bapak diparingi sabin kaliyan simbah. Bapak mboten gadhah pengalaman ngolah sabin. Ibu ingkang lare petani ingkang
dateng sabin. Nderek matun, tandur, utawi derep. Malah asring nderek derep wonten sabin tiyang lan angsal bawon gabah saknyangking. Punika ingkang dados keseharian bapak lan ibu. Mangke menawi panen, bapak ingkang mbeto wonten peken diboncengaken wonten pit, ibu nyurung saking wingking lan wonten peken dipun sade kaliyan ibu. Menawi panenan polowijo, subuh-subuh bapak lan ibu sampun tindak peken. Saking mriku bapak lan ibu saget nyekolahaken 5 putra ngantos SLTA lan 1 ngantos sarjana (inggih kulo piyambak). Bapak asring ngendiko: “Bapak namung biso nyangoni kepinteran, dene bondo goleko dewe-dewe. Bapak mung biso nyekolahke nganti SLTA, dene arep sarjana sekolaho dewe.” Sakmeniko sampun 3 ingkang sarjana, 1 D3, lan 1 taksih nglajengaken S2.
Ibu gadhah sakit hipertensi. Ngunjuk obat pinten-pinten taun. Sampun pijet wonten pundi-pundi, berobat nggih wonten dokter spesialis saraf. Ibu nate angsal serangan stroke sepindah, nanging saget mantun. Lajeng serangan stroke ingkang kaping kalih njalari ibu lumpuk awak sisih kiwo. Ibu mboten saget mlampah piyambak, mboten saget nopo-nopo piyambak. Bapak ingkang ngrawat ibu kanthi sabar lan gemati. Kadangkolo ibu manja kados lare alit, nanging bapak saget mangertosi sanget bilih ibu punika gerah lan bapak ngladosi ibu kanthi tlaten. Kulo mbrebes mili menawi kemutan. Enjing2 bapak ingkang makpungi ibu, mangke ibu sikat gigi piyambak lan sabunan piyambak, bapak namung nguyur toyanipun. Nggantosi ageman, nyisiri, lsp. Kulo taksih kuliah wonten Jogja kolo semanten. Mbak ingkang wonten dalem sampun budhal nyambut damel nalika ibu wungu. Mangke ibu lenggah wonten ngajeng mriksani kendaraan sliwar-sliwer wonten ratan. Bapak wonten sisihipun nyriosi babagan ingkang ndamel ibu bungah. Kagem semangat gesang, bapak asring ngendiko bilih usia pernikahan bapak lan ibu sampun badhe ngancik 50 tahun utawi kawin emas. Sampun mbayangaken mbenjang menawi kawin emas badhe ngawontenaken syukuran. Nanging dereng ngantos dugi wancinipun, ibu angsal serangan stroke ingkang kaping tigo. Lan ibu opname wonten nggriyo sakit. Sedinten setunggal dalu ibu mboten wungu. Bapak wonten sisihipun ibu. Lare-lare ugi neggo ibu, maringi pandonga lan maringi semangat kagem ibu. Nanging ibu sampun kedah wangsul. Naliko sakaratul maut, bapak nyedak wonten sisihipun ibu lan ngendiko: “Bapak tresno karo siro to Su. Wis 48 tahun bareng-bareng ora tau padu to Su. REkoso bareng, seneng bareng. Saiki bocah-bocah wis podho mentas kabeh. Siro sing dadi ibu wis berhasil. Siro nek arep kondur wis padhang dalane.” Sakbibar bapak ngendiko ngoten, ibu kondur. Punika mboten saget kulo laleaken. Kulo mangertosi sanget bilih bapak lan ibu nggadahi tresno ingkang sejati. Ibu nenggo bapak ngendiko sakderengipun ibu kondur…
Mbenjang tgl 31 desember 2007 inggih kawin emasipun bapak lan ibu. Kulo bangga nggadahi tiyang sepuh kados bapak lan ibu. Kulo kepingin menawi mbenjang bebrayan, kulo nggadahi brayan ingkang tentrem lan tresno ingkang sejati.
Ibu, ibu bintang kagem kulo. Awan lan ndalu ibu wonten madangi kulo. Kulo sinau saking katresnan sejati bapak lan ibu. Sugeng gesang langgeng wonten ing sisihipun
Leres sanget. Ibu menika tresnanipun kados srengenge. Tresna ingkang sederhana hananging abadi lan mboten pamrih..
Sedoyo dalan gesang saget kito pundhut hikmah kangge sangu gesang ingkang samangke…
Balas	Januari 2, 2008 pada 3:05 am
inggih. kula terharu bilih kathah perjuangan para sepuh menika
(ingkang nyerat nggih kanthi mbrebes mili nggih? hehehe)
Balas	September 8, 2008 pada 6:50 am
sampun leres sadaya wau mbukteaken bilih yekti Katresnan Ibu meniko tan wonten watesipun,
Arek Suroboyo sing melok berjuang ngisi kemerdekaan gawe bongso iki rek, masio perjuangan iku mek cilik-cilikan ngajar murid nang sekolahan.
Sangian (Bermukim di Banjar Ambengan)
XI Ida Cokorda Sekar(Raja XI)
Budidaya murih amêwahi kamajênganing nagari dalah têtiyangipun, ing Surakarta wontên satunggiling gêdhong kangge taman pustaka Bibliotheek sarta kangge musiyum, inggih punika pasimpênan barang kina warni-warni lan sapanunggilanipun. Punapa malih buku-buku wau inggih kenging kasambut dhatêng sintên ingkang sami kêpengin maos.
Pantês Sinudarsana, Margatama ing Dhusun Grabag
Rêdi Mrapi tiningalan saking kantoran Margatama.
Margatama punika, namininipun griya yêyasanipun tiyang sadhusun, kangge kantoranipun lurah akanthi pangudinipun ingkang wêdana ing dhistrik ngriku. Dene sêdyanipun badhe angudi mamrih raharja lan tata têntrêming dhusun. Minggahipun dadosa tambahing sarana kêrta lan têntrêming praja, lan nyambut damêl sêsarêngan kalihan babagan punapa kemawon ingkang botên anrajang wèting agami lan nagari. Kantor wau kabikak nalika tanggal kaping 22 April 1928 dening ingkang wadana ing dhistrik ngriku. Mapanipun Margatama amilih panggenan ingkang mikantuki sangêt (kuciwa dene botên sagêd ngintunakên portrètipun), sasampunipun Margatama dandos ingkang langkung prasaja, kataman dening sumêblaking langit. Soroting surya kêraos anggatêli, nyasmitani kados panguwuh-uwuhipun alam dhatêng para manungsa ngriku murih sami sêsalaman kalihan pun Margatama. Toko-toko, lan ing pêkên, kêtingal sêpên. Griya-griya ing pakampungan kathah ingkang minêb, jalaran têtiyangipun sami
amrêlokakên dhatêng ing Margatama. Punapadene malih tamu-tamu para luhur, dalah ingkang saking sanès apdhèling inggih botên kirang. Binarung
pambagya dhatêng Margatama saumumipun. Kintên-kintên jam 10 ingkang wêdana ing ngriku amêdhar sabda mênggah babad-babad lan pikajêngipun Margatama, sarta amrayogèkakên dhatêng ingkang gadhah kantor Margatama anêrang-nêrangakên maksud punika kanthi sakatogipun. Ki juru kantor Margatama botên badhe kewran tindaking Margatama waton angsal pangayomaning
wontênipun ada-ada sadhèrèk dhusun sami purun tumindak yasa griya kantoripun piyambak, lan kêrsa dalêm sagêda enggal dipun tulad dhatêng sanèsipun dhusun. Dumugi ing ngriki suka sukuring para kawula winakilan ing aturipun sabarisan putra-putra murid Tionghoa Uwèkuwan, ngangge lagu Sing In sinêsêlan lagu-lagu Indhonesia, ingkang sajak raosipun angêlangut.
Jam 12 sami kaaturan dhahar kupat saha punar.
Jam 5.30 bibar, gumrênggênging tiyang kathah ingkang mêdal rêraosan: ngayawara, nanging miraos lan wigatos ugi. Endah-endah kayangapa sênênge wong padesan, manawa bisa yasa kantor dhewe,
saking rumaos kula awon sae, mênggah awon saenipun wau manut ingkang dipun glathe, yèn glotha-glathe ngabotohan, lêpatipun kawon inggih sasap, manawi glotha-glathe bêbakulan, lêpatipun bathi inggih katunèn. Mênggah ingkang badhe kula aturakên ing udyana ngriki, bab glotha-glathe nênanêm, mênggah têmbung glotha-glathe punika wau, pandamêlan ingkang botên dipun pasthèkakên wêwalêsipun (kocak-kacik) namung inggih gadhah raos pangajêng-ajêng, namung botên sangêt, mênggah anggèn kula nênanêm punika: sokur mêdal uwohipun, dene botên mêdalipun namung kecalan pandamêlan sanyèk.
Nalika môngsa labuh ingkang kapêngkêr punika, kula [ku...]
[...la] kengkenan tumbas wiji kacur (gambas) kalihan wiji pare dhatêng pêkên, dene wiji punika badhe kula tanêm wontên ing pakarangan kula, sarèhning wêdal punika môngsa labuh, dados tekad kula namung kocak-kacik, awoh inggih sokur, dene botên awohipun inggih botên dados punapa, jalaran sitinipun salaminipun botên nate katanêman barang-barang, aliyas bêra. Dene kula gadhah niyat makatên punika: sapisan namung ajrih dhawuhipun parentah, tiyang botên angsal ambêrakakên siti, kaping kalihipun kula asring maos buku-buku bab nênanêm ing pakêbonan. Mila kula lajêng glathe-glathe nênanêm wontên pakêbonan, lajêng wijinipun kacur (bêstru) kula tanêm ingkang watawis têbih griya, kula cêlakakên wit ingkang badhe kula angge rambatan. Wijinipun
tutupipun kula bikak, ing ngriku sampun katingal sami thukul mrajik, thukulanipun katingal lêma. Kula lajêng
krawus kônca èstri: barang durung karuwan nèk awoh bae wis ribut, tuwas ngêcèh-êcèh pring anu-anu... Lajêng wangsulan kula: E, ya bèn ta, mung tinimbang nganggur we ngapa ta, dene mêtu wohe ya sokur, dene kudu ora awoh ra ya êbèn, barang ora ngingoni we kok ribut, jênênge ora kapiran, mêngko lurahe rak ora upyêk dhawuh bae. Kocapa sarêng sampun mrambat, anjang-anjangipun kêbak plêg, lêngkangipun ngantos pêtêng kados dipun tarupi. Bêstru (kacur) ingkang kula tanêm ing kêbonan, ugi sampun mrambat angômbra-ômbra, sarêng sampun purun awoh, wohipun kenging dipun wastani ngêmohi, lumintu botên wontên kêndhatipun. Mangsuli bab anggèn kula nanêm pare ing lêngkang, sarêng sêkar lajêng mêdal pêntilipun, lajêng andadosakên muringipun kônca èstri jalaran uwohipun sanès pare, jêbul dados ce-
me, mila saprepetan godhong lan isinipun mèmpêr kalihan pare, mila anggèn kula nanêm punika botên malihan, pancèn klèntu wiwit tumbasipun wiji sampun klèntu wiji ceme. Sangking muringipun kônca batih witipun badhe kababad, lajêng kula pênging: aja ta aja, lah êmbok iya bèn ta, barang ora ngewuh-ewuhi we kok ribut, rak iya diantèkake dhisik. Sarêng sampun watawis sadasa dintên pêntilipun sampun agêng, panjangipun wontên satunggal satêngah kaki, agêngipun watawis sakempol, mila sangêt anggumunakên, sabab ceme punika adhakanipun namung katanêm ing siti parêdèn, tur botên dipun anjang-anjangi, namung dipun uja klalaran wontên ing siti, mila uwohipun namung alit-alit, tur cêlak-cêlak, lajêng kônca èstri nyobi mêndhêt satunggal, kangge ampas kêlan loncom, sarêng kula nêdha jangan punika
apa jare, gene wis pirang-pirang dina ora tuku iwak. Dados têtela ingkang gadhah raos kados gajih utawi nglisah punika, ceme punika wau. Lajêng sanès dintên malih kônca batih nyobi kangge kêlan sambêl gorèng, wah, raosipun tansaya katog, dipun sêmur inggih nyamlêng sangêt. Langkung-langkung dipun ocal kalihan ulam, lajêng raosipun eca kaping kalih, dados
rupinipun lan raosipun, lajêng sami tiru nanêm wontên ing pakêbonanipun, ceme punika kajawi wohipun, dalasan ujunganipun kemawon dipun angge kêlan inggih eca, mila kangge tanêman wontên pakêbonan lumayan sangêt, kenging kangge ambal bêtahing pawon, jalaran uwohipun tanpa kêndhat, môngka purun umur ngantos satunggal taun, mangke tirahipun katêdha lajêng dhatêng pundi purugipun, harak dipun sade dhatêng pêkên. Môngga sadhèrèk ingkang sami kagungan pakarangan taksih bêra,
Sampun jamak limrahipun sintên ingkang sampun ginadhuhan momongan (putra), raosing manah bingah sangêt, suka sukur ing Pangeran, dene pinaringan momongan ingkang badhe nyambêti lêlampahanipun. Langkung malih manawi putra wau walagang, bagas kasarasan, tanpa sakara-kara ngantos wanci dêmolan, saking bingahipun ngantos anjagi sampun ngantos putranipun kagol.
Kados punapa prihatosipun yayah rena, manawi putranipun kaparag ing sakit, anggènipun ihtiyar pados jampi, sanajan kanthi wragad, botên ketang-ketang, saugi sagêd maluyakakên putra. Yèn cara padhusunan utawi ing parêdèn (kabêkta saking dèrèng mangêrtos utawi pancèn kirang pitados dhatêng dhoktêr, dhukun pundi kemawon dipun srayani). Manawi sakitipun dados lantaran ajaling putranipun, saking sangêting prihatos, ngantos kêkitrang kadyangganing
Mênggah sajatosipun para sêpuh mrihatosakên putra punika, botên kok namung manawi kataman ing sêsakit kemawon. Sanadyan putra bagas kasarasan, salêbêtipun sênêng marêm nyawang anak, nanging ing batos ngraosakên prihatos. Ngulir nalar pados rekadaya, kadospundi sagêdipun anak sampun ngantos dados mêngsahipun tiyang sêpuh, kados ingkang sampun kêrêp dipun sumêrêpi. Tiyang sêpuh sisah sangêt, labêt saking pokalipun anak. Tarkadhang ngênês, utawi wêntala nyebratakên putra. Têtêp anak anggadho atine wong tuwa.
Para sêpuh ingkang mrihatosakên badhe kêdadosanipun putra ing têmbenipun, punika wiwit putra cêmlewo, sampun ambêtahakên panggulawênthah sagêdipun putra sampun kenging rubeda lampahipun anggène ngudi jangkanipun yayah rena dalah putranipun. (awit limrah tiyang punika ênèm sêpuh dalah lare pisan, sami nyirik dhatêng cilakanipun ngagêsang inggih punika, nglampahi kamlaratan).
Sok ngatêna ingkang nama mrihatosakên putra punika, nindakakên panggulawênthah dhatêng putra sagêdipun nêngênakên lampah ingkang kanthi tatakrama. Lakar inggih makatên. Dados têrang para sêpuh ingkang sêpên raos anggulawênthah putra punika têtêp badhe mijèni parapabênipun yayah rena lêlawanan kalihan putra piyambak. Dene kêlacutipun manawi dipun têtah para sadhèrèk, klèntuning panggulawênthah, inggih kirig-kirig nyelaki, tarkadhang dados sêrêngipun, kawêdhar ginêmipun: bocah dinak-nakke ora ngrumangsani, digêdhèkake nganti sêmono, pamalêse nyang wong tuwa yèn dikandhani utawa dikongkon, wani ngêmprêti, kurang ajar, besuk tuwa manèh bisaa nyuwargakake [nyuwar...]
[...gakake] wong tuwa. Lho, rak mêsakakên para sêpuh ingkang makatên punika, kajawi rumaos kuwasa, ngawontênakên anak, rak sawênang-wênang anggarap gadhahanipun piyambak, tur lajêng botên sumêrêp ing wirang isin. Sangsaya anakipun, jangji ingkang nyawang gadhah raos (ngèlmu panggulawênthah) tumut ngêrês manahipun. Sêpuh ingkang makatên punika, nêtêpi ungêl-ungêlan: sêpuh sêpa sêpi sêpahan samun. Têgêsipun lêrês sêpuh nanging sêpa ginêmipun, jalaran sêpi ing panggulawênthah (botên gadhah prihatos) sêpahan samun, punika kacihna tilasanipun, (sêpahan) nalika nèmipun inggih samun (sêpên) ing panggulawênthah (anggêga kajêngipun piyambak), yèn wontên ingkang anjêlir-anjêlirakên, malah sok dipun jawab, tur sajawab-jawabipun sajak ngece. Cobi kula larasipun. Lah, kula dèrèng nate mangan sêkolahan, kalihan malih, anak kula niku pancèn lare nakal. Upami bisa olèh sèrtipikat, tur sagêd dados priyayi (cêkêl gawe) sêg dadi carik desa mawon, pun lali têng wong tuwa. Lho, rak malah panjang-panjang. Suprandosipun, asring criyos mrihatosakên anak, nanging manawi pados bêtah, kangge garan supados angsal. Sanadyan badhe kangge piyambak. Mila prayoga sampun kêrêp-kêrêp sêsrawungan kalihan brayatan ingkang makatên punika, mindhak nulari dhatêng kukuban panjênêngan piyambak. Dene manawi
Barèsipun ingkang kasinungan raos panggulawênthahing putra, punika botên ngêmungakên para sêpuh angsal wulangan saking sêkolahan. Tênèh jamanipun dèrèng mratah wontênipun sêkolahan, sami sêpên panggulawênthah.
Môngka jaman wingi-wingi inggih sampun tumindak, namung kemawon cacahipun ingkang mrihatosakên (anggulawênthah) putra, yèn katandhing jiwanipun, kontit. Jalaran kêtungkul ing kasênêngan, dhasar sarwa mirah kabêtahanipun ngagêsang, sangsaya ingkang gadhah panguwaos (priyantun). Dene ingkang nindakakên wau kêjawi ingkang mêmpêng sangêt, inggih ingkang pinuju apês gêsangipun.
Kanggenipun sapunika ingkang sami mrihatosakên dadosipun putra ing têmbenipun:
Ha. Golongan ingkang pancèn sampun tinarbuka [tinarbu...]
[...ka] saha kasêmbadan, rèhning rumaos botên gadhah wêkdal kangge ngawat-awati putra (kathah pêdamêlanipun, pancèn jamanipun kêdah tumandang damêl), putra wiwit umur 5 taun, tarkadhang kirang sampun kapêthal, kapasrahakên dhatêng juru ngopèni lare (ingkang kathah bôngsa Walandi). Salajêngipun ngantos sêkolah, wangsulipun sampun angsal diplomah trus nindakakên padamêlan.
Na. Ingkang rumaos kirang santosa mragadi, dipun wêngku piyambak, sanajan badanipun piyambak sarwa-sarwi cumpèn, nanging jangji putra sagêd kalampahan sêkolah kanthi cêkap ubarampenipun, sampun narimah, idhêp-idhêp manjing tirakatipun. Dene botênipun sagêd mêngkoni, kabêkta saking papan padamêlanipun, lajêng dipun ungsêl-ungsêlakên pondhokan kanthi bayar têdha samurwatipun.
Ca. Têrkadhang anak dipun ngèngèrakên (dipun titipakên) dhatêng priyantun ingkang sakintên sagêd nulungi dadosipun anak.
Tuwin sapanunggilanipun ingkang tumuju anggulawênthah lair batosipun. Lair anjagi sêgêr kuwarasaning badan, batosipun anjagi supados kathah ing kasagêdan utawi kawruhipun. Mila mratahipun sêkolahan ingkang ngantos mapan ing padhusunan saha parêdèn punika, ingkang kathah-kathah muridipun ingkang junjung ugi lare-lare ingkang pancèn dipun rêmbagi tiyang sêpuhipun. Dados têrang sanadyana sadhèrèk ing parêdèn saha padhusunan, ingkang baku gadhah raos mrihatosakên anak, dados lan bingahipun, dene ing sacêlakipun wontên pamulangan. Ing pangangkah sanadyana lare ngrêdi utawi lare dhusun ugi gadhah kasagêdan saking pamulangan. Tiyanga tani sapanunggilanipun ingkang asli dhusun tuwin parêdèn, ingkang sampun tamatan saking pamulangan, wujudipun saha solahbawa sarta ginêmipun botên beda kalihan lare kitha (nagari). Dene yèn katandhing kalihan tangganipun ingkang botên sêkolah wujudipun prasasat Radèn Sumantri kalihan Sukasrana. Mila wontênipun pamulangan, têtêp: kudhi pacul singa landhêpa. Têgêsipun, sanajan lare ngrêdi nanging pêngpêngan sakolahipun. Damêl ebahing manahipun lare
Tumraping bôngsa Jawi ingkang taksih nyokot sangêt dhatêng kajawènipun, bab riyalat punika têsih dipun têngênakên sangêt, ing ngriki angrêmbag bab riyalat, riyalat punika namaning satunggiling lêlampahan ingkang botên sok tiyang kaconggah nindakakên, dene panunggilanipun têmbung: tirakat. Riyalat utawi tirakat wau botên magêpokan kalihan babagan agami.
Ing sawênèhing tiyang ingkang nindakakên lampah riyalat wau sok kathah ingkang kalèntu ing panganggêp, dhokipun dhatêng anggêp gugon tuhon, têrangipun makatên: kulinanipun tiyang nglampahi riyalat punika manggèn wontên pakuburan, sangandhaping kajêng agêng, candhi-candhi, sela agêng tuwin sapanunggilanipun, môngka tumindakipun wau kanthi dipun sranani lampah ngêngirangi nêdha utawi tilêm, anandukakên kalêpasaning pambudi, pramila inggih sok katurutan punapa ingkang kaèsthi, kados ta: kêpengin sugih (kados cariyos ing buku Sarimulya wêdalan Bale Pustaka), kêpengin mindhak pangkat, laris sadeanipun, kêpengin angsal bojo ayu tuwin sapanunggilanipun, kalêksanan. Ingkang makatên wau sok kaanggêp manawi ingkang sagêd anuruti panêdhanipun punika ingkang ambaurêksa kuburan, kajêng agêng utawi candhi wau. Pramila panggenan ingkang kangge papan tirakat wau lajêng pinuja-puja, pinundhi-pundhi, saking tumularing pawartos lajêng kawastanan pundhèn. Rèhne sampun nate nuruti panêdhanipun tiyang tirakat ing ngriku, sabên dintên Sênèn utawi Jumuwah Lêgi, cêkakipun sabên dintên ingkang katamtokakên asring dipun wilujêngi tuwin dipun kurbani potong gurung menda utawi lêmbu, apêsipun ayam. Lo ingkang makatên punika rak nama ambucal bôndha ingkang tanpa tônja, têmah anambahi kaborosan.
Lawanging guwa panggenanipun tiyang nêja tirakat.
Môngka ingatasipun tiyang Jawi bab tirakat punika pancèn taksih limrah katindakakên, dados botên ambucal dhatêng namaning Jawi. Dhasar wiwit kina-makina bab punika dipun têngênakên sayêktos, kaupamèkakên minôngka piranti panggrendaning manah. Nyatanipun sadhengah tiyang ingkang karêm ngêngirangi nêdha tuwin tilêm sagêd wêning budinipun, padhang manahipun, mênêp pikiranipun. Wêninging
wêwarahipun para luhur ing kawruh marahakên manawi cipta punika gumana (maujud), dados yèn makatêna tiyang tirakat lajêng katurutan pikajênganipun wau têrang bilih botên kok saking pikantuk parmaning kiyai setan utawi dhêmit ingkang ambaurêksa kajêng tuwin candhi, ananging saking kamurahaning Pangeran ingkang sajati. Pramila botên prêlu ingatasipun tiyang tirakat lajêng dumunung sangandhaping kajêng agêng utawi pakuburan ingkang kêtêl rungkut cêpak ing kacilakan saha anggugu barang ingkang botên thuk-pinêthuk ing akal, punapa malih ambucal sakathahing bôndha ingkang kirang tumônja wau.
Minôngka panutuping karangan punika kula botên kok mêmancah utawi nyênyampahi dhatêng para ingkang ahli tirakat, ngluhurakên panêpèn utawi pundhèn, jêr prakawis punika gumantung ing tekadipun piyambak-piyambak, èsthining
gagasan kula ingkang makatên punika sangêt tarênyuh ing manah dene kula asring mirêng pawartos wontên sawênèhing tiyang nêdya tirakat dhatêng rêdi tuwin wana-wana satêmah manggih
Anggung ngèsthi karsaa angrênggani.§ Karangan ing nginggil punika pikajêngipun: angaturi pèngêt dhatêng para maos, langkung malih dhatêng para ahli tirakat, sampun ngantos kalintu sêrêp utawi kalintu ing panganggêp, ingkang jogipun dhatêng gugon tuhon tuwin sampun ngantos ambucal bôndha ingkang tanpa tônja. Sampun tamtu kemawon pêpèngêt punika namung tumrap dhatêng para sadhèrèk ingkang taksih cotho ing budi, sagêda angsal pêpadhang sawêtawis, ingatasipun bab lampah tirakat. Red.
Pêksi punika limrah dados kasênênganing tiyang, wontên ingkang dipun pêndhêt saking ungêlipun, kados ta kutut, putêr, blastêr, dêrkuku tuwin sanès-sanèsipun, punika panitiking awon sae mêndhêt saking swara, awit awon saening swaranipun sagêd angindhakakên rêgi. Wontên ingkang mêndhêt saking saening warni tuwin ocehanipun, kados ta pêksi nori, bayan, podhang tuwin sanès-sanèsipun. Pêksi sadaya wau limrahipun sami dipun dèkèk ing sêngkêran.
Limrahipun ing tanah Jawi, pêksi punika agêng-agêngipun: gagak, wolung, nanging tumrapipun ing tanah sabrang, pêksi ingkang agêng punika warni-warni. Kacariyos ing tanah Aprikah wontên pêksi agêng, ingkang dipun wastani pêksi unta, wontênipun
manggènipun wontên ing sagantên wêdhi. Dene pêksi wau ingkang dipun pilaga wulunipun. Tumrap ing tanah Jawi ngriki taksih awis ingkang sumêrêp, limrahipun namung wulunipun ingkang kêlimrah kangge bulu-bulu.
Dene pêksi agêng ingkang sampun kasumêrêpan wontên ing tanah Jawi ngriki, ingkang kathah pêksi suwari, dene pinangkanipun saking tanah Papuah. Mila ing ngriki prêlu kacariyosakên sakêdhik, mênggah kawontênanipun pêksi wau.
Pêksi suwari jalêr èstri saha piyikipun.
Pêksi suwari punika ingkang agêng, katogipun sagêd ngantos sapêdhèt, inggilipun ugi samantên, ingkang sampun warog, wulunipun cêmêng, kados bobat kakên, ing sirah kados mawi cènggèr, ing dhadha wontên gandhul-gandhul kados gajih kêthukulan wulu panjang ugi kados bobat. Dene ingkang èstri beda sakêdhik, cêmêngipun kirang utawi ragi alit.
Pêksi wau kêtingal buntut kemawon, nanging sajatosipun kêsit, manawi wontên ing wana kêtingalipun namung kados ayam saba, nanging manawi kasumêrêpan ing tiyang lajêng lumajêng, plajêngipun rikat sangêt, mila awis sangêt tiyang sagêd nyêpêng pêksi suwari agêng taksih gêsang-gêsangan, kajawi kêsit, pêksi wau ugi rosa sangêt, tuwin nyamari. Dene ingkang nyamari punika manawi anjêjak, tiyang manawi kêjêjak tamtu katiwasan. Ingkang dados têngêranipun manawi nêpsu, pêksi wau lajêng kêtingal lincik-lincik kalihan ambêkos, anggènipun lincik-lincik wau sajatosipun badhe ngancang-ancangi. Manawi sampun makatên punika tiyang kêdah prayitna, sarta manawi badhe dipun sanjata sampun saking ngajêng, awit ing dhadha wontên balungipun ingkang santosa sangêt, manawi mimis awon-awonan kemawon, dèrèng tamtu sagêd pêjah.
Tiyang ingkang sagêd angsal pêksi suwari gêsang punika namung manawi nuju sagêd nyêpêng ingkang taksih alit, awit manawi ingkang taksih alit, punika janji kenging dipun jegal, lajêng dhawah, gampil lajêng dipun srimpung.
inggih pados tiganipun, dipun têtêsakên piyambak. Tigan wau agêngipun kalih tigan banyak, pating trutul ijêm, cangkangipun kandêl. Dene caranipun nêtêsakên makatên: tigan wau dipun buntêl ing gombalan lajêng dipun dèkèk ing
dipun tindakakên ngantos lami, mangke manawi dumugi wancining nêtês, tigan wau lajêng anjêblug mêdal piyikipun, agêngipun sampun sami kalihan ayam kêmanggang, wujudipun jêne lorèk-lorèk, kenging dipun têdhani uwos.
Salugunipun pêksi suwari punika pakanipun gampil sangêt, punapa kemawon purun nêdha, malah manawi sampun agêng, manawi nuju kêluwèn purun nguntali sela.
Pêksi suwari manawi taksih alit kenging dipun umbar kemawon, nanging manawi sampun ragi agêng kêdah dipun dèkèk ing kandhang, awit nyamari, sumêrêp punapa-punapa lajêng dipun untal. Saya manawi sampun birai, asring nêndhangi punapa-punapa.
Mênggah pêksi suwari punika limrahipun botên dados ingah-ingahanipun tiyang limrah, kajawi namung dados ingah-ingahan wontên ing kêbon binatang tuwin dados ingah-ingahanipun tiyang sugih, awit mênggah damêlipun botên wontên tuwin botên ngêdalakên nipkah, salugu namung dados sawangan tuwin anèh-anèhan.
Gambar punika amratelakakên mênggah kawontênanipun sela dhukun, ingkang pinundhi-pundhi saha panggenan kangge milujêngi brama, wontên ing sacêlakipun Cêmara Lawang, Ngadisari.
Ing Kajawèn ngriki kados sampun asring ngêwrat karangan bab kamajênganipun wanita Jawi. Sanadyan kamajênganipun wau dèrèng sagêd anyamèni dhatêng para wanita bôngsa kilenan, ananging nitik kawontênanipun samangke punika, kados sampun kanyataan, bilih para wanita botên sami purun kantun dhatêng para priya, tôndha yêktinipun: ing pamulangan punapa kemawon ing tanah Jawi ngriki, kenging katamtokakên mêsthi wontên muridipun èstri, kajawi ta ing pamulangan-pamulangan ingkang lugu namung tumrap murid jalêr kemawon. Kajawi punika ugi sagêd katitik saking tuwuhing pakêmpalan wanita warni-warni, ingkang sêdyanipun maligi namung badhe angajêngakên warganipun miturut jamanipun, kados ta: pakêmpalan Wanita Utama ing Ngayogyakarta, Rukun Wanodya ing Batawi, lan taksih kathah malih tunggilipun. Bab kawontênanipun pakêmpalan Wanita Utama, ing Ngayogyakarta sampun marambah-rambah kawêdharakên wontên ing udyana Kajawèn ngriki, bab kawontênaning pakêmpalan Rukun Wanodya ing Batawi, sanès dintên badhe kaandharakên sawatawis. Dene ingkang karêmbag wontên ngriki samangke, inggih punika pakêmpalan wanita ing Batawi, ingkang kawastanan: Pangasah Budi.
Para wanita liding pakêmpalan Pêngasah Budi, pimpinanipun Radèn Ayu Sutinah.
Mênggah adêging pakêmpalan kasbut nginggil, punika kirang langkung sawêg wontên 6 utawi 7 wulan.
Ing sakawit ingkang gadhah ada-ada angadêgakên pakêmpalan wau, inggih punika: Radèn Ajêng Sutinah, klèrêk ing kantor Bale Pustaka Wèltêprèdhên. Dene sêdyanipun pakêmpalan Pangasah Budi, punika kados sampun cêtha saking têgêsing têmbung, inggih punika: anglêlantih budinipun. Ingkang makatên wau amila kapara nyata, amargi para warganing pakêmpalan wau tansah ambudidaya tuwin anyinau kagunan warni-warni, ingkang migunani tumrap kaprêluwaning para wanita, kados ta: padamêlan tangan, upaminipun kemawon: nyulam, ngrenda lan sasaminipun, tuwin anyinau adamêl pangangge modhèl-modhèl.
Sêkar-sêkaran minôngka gumbiraning manah ingkang kapitontonakên sêtèlêngan Pêngasah Budi.
Malah dèrèng dangu punika pakêmpalan mitongtonakên angsal-angsalaning pandamêlanipun para warga wontên ing griya pakêmpalaning para mudha Indhonesiah ing Kramat, Wèltêprèdhên. Miturut pawartos, angsal-angsalanipun sae sangêt, lan 25% saking angsal-angsalaning panyadenipun sêkar-sêkaran damêlaning para warganipun, punika kadarmakakên dhatêng sêtudhèn tênpon.
Sanadyan pakêmpalan wau umuruipun prasasat kenging dipun samèkakên kalihan umuripun jagung, saking kêncênging manah saha iyêging
warganipun, sampun sagêd mitongtonakên angsal-angsalaning pandamêlanipun ingkang sae saha èdi-èdi wau dhatêng tiyang kathah, tuwin sampun sagêd mêthik wohipun.
Ingkang punika Kajawèn tansah amêmuji, mugi-mugi pakêmpalan Pangasah Budi sagêda widada ing salajêngipun, saha amêwahana kamajênganipun para wanita Jawi, punapa malih amêwahana tata raharjaning jaman.
Petruk : Ora Kang Garèng, mara aku critanana, mungguhing têmbung priyayi. Kuwi panêmuku kalane isih cilik karo barêng gêdhe tuwa kiyi, têka beda têmên. Nalikane aku isih cilik, rumasaku wong dadi priyayi kuwi kangelan bangêt, barêng aku gêdhe tuwa kiyi, dadi priyayi sajake têka kêpenak têmên. Tandhane bae, nalika aku isih cilik manawa kabênêr anjajan ana ing dalan, banjur bae ana sing ngunèni: Ih, anak priyayi kathik ngiras ana ing dalan, têka ora wêruh saru têmên, utawa nèk aku penekan, jarene: anak priyayi kathik trincak-trincik penekan, têka ora beda karo bocah urakan. Cêkake ora kêna nglakoni kliru sathithik, mêsthi banjur diundhat-undhat anggone dadi anak priyayi. Kang mangkono mau aku banjur anduwèni gagasan, yèn wong dadi priyayi kuwi pancèn iya abot têmênan. Ananging barêng aku tuwa kiyi, têka banjur malih babarpisan panêmuku mau, awit apa bae sing ginagas kapenak, brêgas, lan sapadhane, têka dadi duwèking priyayi, kaya ta: turu awan, jarene: wong priyayi, mangan nganggo
pikir kaya mangkono kuwi, mulane critakna nyang aku, mungguh sing diarani priyayi kuwi apa.
Garèng : Wiyah, kowe mono, ana bae sing tansah kok canthulani. Mungguh sanyatane tumrape jaman saiki, nèk rumasaku, sing kêna diarani: priyayi, kuwi têlung rupa, yaiku 1e para sing kawisudha dening pamarentah katêtêpake dadi priyayine, kuwi kabèh jênêng priyayi. 2e Para trahing luhur, lan 3e sadhengah uwong kang anduwèni wêwatêkan priyayi.
Petruk : Mêngko sik, Rèng, sadurunge aku pitakon ing bab-bab kang gêgayutan karo calathumu mêntas kiyi, aku arêp takon dhisik, sababe apa, kok ditêmbungake: priyayi, têka ora anjukuk têmbung liya-liyane bae, kaya ta: sêmayi upamane.
Garèng : Hus, kurang ajar, nèk sêmayi kuwi rak bangsaning enak-enakan, yaiku bangsaning gêmbrot, sing dielingi kok mung bangsaning untal-untalan bae. Anane têmbung priyayi, kuwi aku dhewe sabênêre ora pati ngrêti, sabab rupa-rupa kang padha anjarwani. Ana sawênèh sing duwèni panêmu, kang aku ora pati mathuk, mangkene :
jarene têmbung priyayi utawa prayayi, kuwi saka pra = pro = voor = ngarêp, lan yayin (Sanskrita: yayin) kang anduwèni laku, saka wod ya = malaku. Dadi priyayi kuwi surasane: kang anduwèni laku ing ngarêp, yaiku panuntun.
Petruk : Nèk rumasaku, surasa kang mangkono kuwi kok rada mathuk, mula iya mangkono priyayi kuwi tansah didadèkake pangarêp, aku dhewe kêrêp mênangi, apa manèh nèk kabênêr panggonane lurah bawahe, nèk ana tayuban, mêsthi olèh sampur dhisik dhewe.
Garèng : Lho, kok banjur salah wèsêl. Sing diarani dadi pangarêp, kuwi ora kok banjur kalane ana tayuban, ananging sing dikarêpake mangkene: samôngsa ana kasusahane utawa ruwêt rêntênging bawahe, iya priyayi kuwi sing wajib amikir lan dadi wêwakile, supaya bisa gawe slamête.
Petruk : E, hla, dadi klèru diwôngsa aku kiyi mau, dak arani nèk kabênêr ana ing sênêng-sênêng priyayi kudu tansah ana ing ngarêp, kaya ta: ana ing tayuban ngibinge dhisik dhewe, nèk kabênêr gêndhurèn, dilungguhake ana ing ngarêp dhewe aliyas ana ngisor talang, jêbul-jêbul nèk ana rêkasane iya kudu mangarêpi. Yak, iya ora kêpenak dadi priyayi kuwi, dhing.
Garèng : E, la iya dhinês, nèk pancèn miturut apa mêsthine wong dadi priyayi kuwi mula iya abot, amarga pamarentah nganakake priyayi, prêlune kanggo angrêksa utawa anyumurupi apa sing dadi kaprêluwane wong cilik, kang padha wajib diadili, dadi ora kaya paribasan saiki: wong cilik kanggo kaprêluwane wadana, nanging priyayi kang kanggo kaprêluwane wong cilik.
Petruk : Nèk mangkono, upamane ana priyayi ngêdir-êdirake kaluhurane, kuwi iya ora apik bangêt.
Garèng : Nèk jênêng ngêdir-êdirake, pancèn iya ora apik, amarga sawijining titahing Pangeran, kuwi kudu tansah ngèlingi, yèn sakabèhing kaluhuran, kasugihan, kamuktèn, lan sapadhane, kuwi mung ginadhuhake bae marang manusa, dadi karêpe: nèk ora kabênêran, sok bisa dijabêl marang sing Kuwasa manèh. Padha bae karo bubul sing digadhuhake nyang kowe, sanajan kok eman dikayangapa, iya bi...
Petruk : Kurang a...jar, wadi nguwong kathik disorahake. Ora Rèng, nèk aku kok ora mathuk dhing kambi omongmu kiyi, sabab nèk priyayi kuwi ora banjur nêtêpi kaluhurane, wis tamtu bakal rê...muk: jalaran wong bawahe iya banjur ngrèmèhake karo prentahe.
Garèng : Lho, salah wèsêl manèh, sing tak arani ora bêcik mau rak anggone ngêdir-êdirake kaluhurane, nèk nêtêpi kaluhurane kuwi wis dadi kuwajibaning priyayi. Dadi priyayi kudu ambêg luhur. Dene kang diarani ambêg luhur [lu...]
[...hur] kuwi tumraping priyayi,
kêndho, mundhak dibêbodho. Aja gumluwèh, mundhak kawêlèh, lan sapiturute. Cêkake ambêg luhur kuwi laku kang ngati-ati bangêt, mula sabênêre pancèn dadi wajibing priyayi. (Badhe kasambêtan)
Korèspondhèn Kajawèn suka pawartos kados ing ngandhap punika: benjing tanggal kaping 24-28 wulan Juni ngajêng punika, pakêmpalan Yong Yapa bagian padpindhêr pang Surakarta, badhe angwontênakên konggrès agêng manggèn ing kitha Surakarta. Programah lampah-lampah sapunika sawêg karancang.
Rawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral ing Surakarta benjing tanggal kaping 21 Mèi punika, ugi badhe têdhak dhatêng Klathèn miyos Kartasura, parlu mariksa barang-barang utawi yêyasan ingkang wigatos tumrap ing apdhèling Klathèn. Wêkdal punika para punggawa paprentahan ngriku sampun iyêg wiwit anindakakên padamêlan wajibipun piyambak, nata pêpasrèn ing margi-margi sapanunggilanipun ingkang minôngka badhe kangge pahargyan.
Tuwan H. Sutadi up rêdhaktur sêrat kabar Darmakôndha ing Surakarta, wiwit tanggal sapisan Mèi punika lèrèh saking padamêlanipun ngêmudhèni sêrat kabar wau, amargi parlu nindakakên padamêlan tumrap kuwajibanipun lid polêk rad. Gêgayutan kalihan padamêlan lid polêk rad wau salêbêtipun pitung wulanan ingkang badhe kalampahan, Tuwan H. Sutadi badhe manggèn wontên ing Batawi lajêngan. Wondene ingkang nindakakên padamêlan up rêdhaktur sêrat kabar wau, sapunika R.M. Sudarya Cakrasiswara sawêg dumunung wakil.
Jawi warni-warni, manggèn ing pandhapi kabupatèn Wanagiri mawi mupu bayaran, angsal-angsalanipun yatra saking para ningali badhe kadarmakakên dhatêng kasangsaran banjir ing bawah Mangkunagaran.
apdhèling Wanagiri, sapriki sawêg sawatawis taun laminipun, sampun sagêd ngêdalakên asil kathah tumrap dhatêng têtiyang tani ingkang gadhah lêmbu èstri Jawi sami kapatilakên dhatêng lêmbu pamacêk wau, turunipun sagêd mindhak dados rêgi awis bilih kasade. Pêpandhinganipun upami lêmbu Jawi namung rêgi 25 nyêngkanipun 30 rupiyah, bilih turunan saking lêmbalêmbu. pamacêk wau sagêd pajêng 40 dumugi 50 rupiyah.
Kas dhusun ing apdhèling Klathèn, punika sami-sami apdhèling, tumrap nagari Surakarta kapetang agêng piyambak, kawarti ngantos atusan èwu gunggung kêmpalipun, nanging pangagênging parentah ngriku dèrèng wontên panggalihan angwontênakên lêmbu-lêmbu pamacêk ing dhusun-dhusn, mênggah dipun wontênana têmtu sagêd murakabi ugi dhatêng têtiyang tani wawêngkonipun apdhèling ngriku, amargi wontênipun lêmbu-lêmbu Jawi ing apdhèling Klathèn katingal kathah katimbang ing bawah Wanagiri.
Kala dipun wontênakên eksamên ingkang pungkasan ing pamulangan P.J.S. ing Ngayogyakarta, ingkang sami tumut anêmpuh eksamên wau sadaya wontên murid 19 antawisipun lare samantên wau ingkang angsal eksamênipun wontên lare 16, dene murid pribumi ingkang mênang eksamênipun inggih punika: tumrap Bouwkunde Sudada. Tumrap Waterbouwkunde 1 Radèn Paraton, 2. Parimin, 3. Radèn Parduli, 4. Mas Itaya, 5. Samud, 6. Mas Sutarsa, 7. Nyaman, 8. Suamuji, lan 9. Sumadi. Anggènipun anampèkakên dhiplomanipun kadhawahakên ing tanggal 5 wulan punika, jam 10 enjing.
Pakêmpalan P.N.I. (Perserikatan Nationaal Indonisia) apdhèling Mataram ing Ngayogyakarta, ingkang dipun pangarsani dening Mr. Suyuni, nalika ngawontênakên parêpatan ingkang kantun punika, sampun adamêl karampungan badhe ambikak satunggiling kursus tumrap warganipun, botên watawis dangu malih pakêmpalan wau badhe ngêdalakên kalawarti.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên: ing siti ingkang dipun kintên mêdal lisahipun, gadhahaning Koloniale Petroleum Mij. ing Palembang, sampun kapêndhakan wontên tukipun lisah patra, ingkang sadintên sadalunipun sagêd ngêdalakên lisah 1000 ton.
Wontên kabar, bilih Radèn Jayaarjasa, abdi dalêm wadana ing kasultanan Ngayogyakarta kangge sawatawis môngsa, samangke kawisudha dados wadana pulisi ing Ngayogyakarta.
Kala dintên Sênèn ingkang kapêngkêr punika, ing sacêlakipun Sêtoplas, Cibuwa, wontên tiyang èstri sêpuh, ingkang kalêrês lumampah ing sauruting margi sêpur, kêplindhês ing sêpur ingkang dhatêng saking Labuwan. Tiyang èstri wau sanalika punika pêjah.
Saking pambudidayanipun para pangrèhing pakêmpalan: Rukun Sundha ing Wèltêprèdhên, botên dangu malih, inggih punika kintên-kintên tanggal 1 Juli ngajêng punika, pakêmpalan badhe angadêgakên pamulangan H.I.S. mawi dhêdhasar Koran. Kangge sawatawis môngsa dununging pamulangan wau wontên ing Kramat Pulo.
Lulus eksamênipun tumrap kandhidhat bagian ingkang kaping kalih ing pamulangan hakim luhur ing Batawi: Tuwan Jayadiguna.
Sêrat kabar A.I.D. amartosakên, bilih salêbêtipun wulan punika rêsèrsê candu angsal kauntungan agêng, awit sagêd ngrampas candu kathahipun satunggal ton. Samangke ing pakaryan wau dipun wontênakên pranatan enggal ingkang langkung sêtiti tinimbang ingkang sampun-sampun.
Kala tanggal 3 Mèi ingkang kapêngkêr punika, ing Bandhung wontên los wadhah kênini gadhahanipun ondhêrnèmêng Gunungkasur, kabêsmi ngantos têlas, dene karugianipun langkung saking 12000.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên saking Bandhung, bilih angsal-angsalaning arta darma tumrap têtiyang wuta ing Indhonesiah ngriki, wontên f 34140.- pakêmpalan ingkang tujunipun anyaèkakên têtiyang wuta, anglairakên gênging panuwunipun.
Rancangan ingkang sampun katamtokakên tumrap rawuh dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral wontên ing paresidhenan Kêdhu, kados ingkang kasbut ing ngandhap punika:
Tanggal 27 Mèi ing ngajêng punika, wontên ing tapêl-watêsipun Ngayogya lan Kêdhu, wontên ing Tèmpèl, ingkang wicaksana dipun pêthuk dening paduka tuwan residhèn, tuwan asistèn residhèn, saha ingkang bupati ing Magêlang, kajawi punika ugi tuwan kontrolir ing Munthilan badhe andhèrèk mêthuk. Dene ingkang badhe katêdhakan dening ingkang wicaksana, inggih punika: pasturan ing Munthilan, saking ngriku jam 10.45 nuntên badhe bidhal dhatêng sustêran ing Mêndut, jam 12 têrus tindak dhatêng Barabudhur.
Katêtêpakên dados dhoktêr Indhiya (Ind. Arts): Tuwan Abdul Gapar, asli saking Pordhêkok (Sumatrah ingkang sisih kilèn).
Benjing tanggal 1 Juli ngajêng punika, ing Wèltêprèdhên badhe kabikak pamulangan têngahan ing bab panyêpênging bale griya, lamining pasinaon wontên 3 taun.
Kala dintên Slasa ingkang kapêngkêr punika, punggawa pabrik ès ing sacêlakipun Padhalarang sami mogok, kathahing têtiyang ingkang sami tumut mogok wontên 20, mênggah sabab-sababipun makatên:
Sadèrèngipun wulan Nopèmbêr 1927 kuli-kuli ingkang ambêkta ès saking pabrik dhatêng sêtatsiun, punika sami angsal epahan f 0.25 sabên sabalokipun. Sarêng dhawah masa jawah têtiyang wau sami nêdha indhakan epahan, inggih punika f 0.30 ing dalêm sabalokipun, ugi sami dipun turuti, ing sarèhning samangke sampun masa bêntèr malih, pangagênging pabrik wau amrayogèkakên murih wangsul kados ingkang suwaunipun, inggih punika f 0.25, ananging kuli-kuli wau botên sami rujuk saha lajêng sami mogok, ananging anggènipun mogok wau namung sadintên.
Kabaripun, gunggunging têtiyang ingkang manggèn wontên ing Dhigul samangke têtiyang jalêr wontên 530, tiyang èstri 13, sadaya sami tiyang komunis. Têtiyang wau sami ambêkta sanak sadhèrèkipun gunggung kêmpal wontên tiyang 210, cacah samantên kathahipun wau ingkang 200 lare-lare. Dene têtiyangipun tani namung wontên 27, dados kirang langkung namung wontên 5% saking cacahing sadaya tiyang ingkang manggèn wontên ing ngriku.
Aneta mirêng pawartos, bilih ingkang bupati ing Bandhung, ingkang samangke pinuju tindak pêrlop dhatêng Eropah, konduripun ngajawi kintên-kintên tanggal 18 Agustus ing ngajêng punika.
Benjing tanggal 30 Juni ing ngajêng punika, ing Surabaya badhe kabikak kanthi opisil, satunggiling pamulangan dagang andhap. Kangge sawatawis masa danguning pasinaon wontên 3 taun. Ingkang katampi ing pamulangan wau lare sadaya bôngsa, lan lare ingkang kalêbêt ing ngriku kêdah sagêd anyêkapi kasagêdanipun kadosdene manawi badhe lumêbêt ing pamulangan Mulo utawi H.B.S.
Wontên pawartos, bilih salah satunggiling sudagar ing dhusun
inggih punika arta ingkang kasimpên wontên ing pêthi brankasipun, prakawisipun samangke sawêg dipun urus ing pulisi.
Dèrèng dangu punika pangrèhing pakêmpalan Muhamadiyah ing Kuthagêdhe, angadhêp ing ngarsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing Surakarta. Prêlu anyadhong paring dalêm arta darma kathahipun 200, kangge
Undhak-undhakan kalih atus ingkang kawitan, sanadyan anjulêg tuwin risak, ewadene mêksa gampil dipun ambah, kajawi tumrap Pangeran Josua, ingkang kamirêngan swaranipun mênggèh-mênggèh sarta rêrambatan wontên ing wingking kula, salajêngipun nuntên wontên gang ingkang anjulêg mangandhap, kintên-kintên wontên sèkêt tindak, lan têlas-têlasanipun punika wontên lomponganipun, ingkang sami lêbêtipun kalihan ingkang ngajêng, ananging undhak-undhakanipun ngriki langkung risak malih, kajawi punika susah sangêt sagêdipun dilah-dilah lêstantun murub, jalaran saking bantêring angin ingkang nêmpuh saking ngandhap.
Ing têlas-têlasaning undhak-undhakan wau, undhak-undhakan salajêngipun prasasat botên wontên, amila minggahipun inggih ambêbayani sangêt. Wontên ing ngriku Pangeran Josua lajêng kaplèsèd saha kanthi anjêlih badanipun andhawahi kula ing sarosanipun, tujunipun suku kula adêgipun kêncêng, upami botêna, kula tamtu andhawahi sang putri, ingkang sagêd anjalari kula sadaya dhawah kalêbêt, ingkang sagêd andadosakên tiwasipun.
Sarêng panjênênganipun sampun sagêd jumênêng saking dipun pitulungi ing tiyang parêdèn, kula sadaya lajêng mandhap turut ôndha, ingkang dipun pasang dening têtiyang ingkang sami wontên ngajêng, lampah anjog ing papan waradin ingkang ôngka kalih, ing ngriku wiwit wontên gang ingkang mayat malih, pungkasaning gang wau lajêng wontên papan ingkang wiwit anjulêg.
Samangke kêdah dipun rêmbag, tumrap Pangeran Josua kadospundi, amargi panjênênganipun sampun sumpah bilih sampun botên sagêd anglajêngakên tindakipun, saha lajêng ngrêrintih supados dipun wangsulakên dhatêng pucaking curi malih, sanadyan kala punika Shadrach cariyos manawi undhak-undhakanipun mindhak sae. Sang putri lajêng ngrampungi prakawis punika sarana ngandika makatên:
Dhuh paman, panjênêngan ngandikakakên bilih botên sagêd anglajêngakên malih. Ing sarèhsarèhning. kula sadaya punika kêkirangan wanci sangêt, langkung prayogi manawi panjênêngan kantun wontên ing ngriki kemawon, ngantos kula sadaya sagêd wangsul mriki malih. Dene manawi kula sadaya botên sagêd wangsul mriki, panjênêngan kula aturi pados margi piyambak, mêdal ing lompongan punika. Sampun kantun sugêng, paman. Paman ing ngriki punika botên ambêbayani, tur sakeca. Kula mrayogèkakên, panjênêngan ngaso wontên ing ngriki.
Pangeran Josua ingkang kala punika saking samar utawi nêpsunipun, andharêdhêg kados alang-alang katêmpuh angin, anggarundêl makatên: I, lah, wong wadon têka ala têmên atine. Dhuh sang putri, punapa panjênêngan tega dhatêng pêpasangan panjênêngan wontên salêbêting guwa brakasakan punika, dene panjênêngan piyambak têka rêrambatan kados kuwuk wontên ing curi-curi sêsarêngan kalihan têtiyang mônca. Manawi kula kantun wontên ngriki, panjênêngan inggih kêdah kantun wontên ing ngriki.
Sang putri amangsuli têtêp: o punika botên, punapa pantês ingatasipun putri putraning para nata ajrih lumampah sêsarêngan kalihan tamunipun.
Pungkasanipun Pangeran Josua lajêng tindak wontên ing têngah-têngahipun têtiyang parêdèn, ingkang sajatosipun angrêrômpa dhatêng sang pangeran wau.
Kados ingkang dipun cariyosakên dening Shadrach punika pancèn lêrês, saya dangu undhak-undhakanipun saya sae, ananging sajakipun undhak-undhakan wau tanpa wêkasan, amargi saking pangetang kula, lampah kula sadaya mangandhap wau kados-kados sampun wontên sèwu kalih atus kaki, sarêng kula prasasat mèh botên sagêd anggulawat malih, sarta uswanipun sang putri sampun cêkak sangêt, ngantos sang putri
soroting srêngenge ingkang alit sangêt, mêdal ing lompongan ciyut ing trowongan ngriku, ing wiwitaning papan anjulêg sanèsipun, kula sadaya pinanggih Shadrach, ingkang ngêntosi kula sadaya wontên ing ngriku kalihan tiyang sanès-sanèsipun. Piyambakipun lajêng wicantên kanthi taklim, cariyos manawi dilah-dilah kapurih nilar wontên ing ngriku, saha kapurih ngêtutakên piyambakipun. Olivier pitakèn dhatêng Shadrach dhatêng pundi anjoging guwa ingkang pungkasan punika.
Shadrach amangsuli: anjogipun dhatêng papan ingkang langkung andhap malih, ananging satunggiling papan ingkang panjênêngan botên kapengin lumêbêt, amargi punika lajêng anjog dhatêng guwa agêng, ingkang kangge ngandhangakên sima-sima kramat dening têtiyang Fung.
Kula sadaya lajêng ngêtutakên Shadrach, saha lajêng dumugi tanah waradin ingkang jêmbar sangêt, siti waradin wau wontên ing salêbêting curi agêng sangêt, ananging punika saking dêdamêlaning tiyang utawi dumados [du...]
[...mados] kodrat, punika botên kasumêrêpan. Ing sapinggiring tanah waradin wau, wontên tuwuhanipun pakis tuwin thêthukulan sanès-sanèsipun, ingkang rungkut sangêt, saupami kula sadaya umpêtan wontên ing thêthukulan ngriku, botên sagêd dipun tingali dening têtiyang ingkang wontên ing ngandhap ngrika. Saking papan ngriku wau, kula sadaya sagêd sumêrêp, bilih lêbêting jurang punika taksih wontên sawatawis atusan kaki.
Ing ngandhap kêtingal wontên wêwujudan ingkang nglênggirik panjang. Ing sakawit wêwujudan wau kula wastani gumuk, ing nglêbêtipun katingal wontên sèrètipun sela agêng sangêt, ingkang pungkasanipun wontên ing rêrungkutan awujud gubug. Pucaking curi ingkang thêthukulanipun wau ajêng-ajêngan kalihan papan waradin ingkang cakêt sangêt saha ingkang kangge ngadêg kula sadaya, mênggah têbihipun saking kula sadaya botên langkung saking tigang dasa utawi kawan dasa kaki.
Sang putri andangu dhatêng Shadrach: Lho, kae apa.
Shadrach umatur: dhuh gusti pêpundhèn kula, punika botên liya kajawi gêgêring dewanipun têtiyang Fung ingkang awujud singa barong. Dene sèrèt agêng ingkang pungkasanipun wontên wananipun alit punika, buntuting singa barong. Kintên-kintên papan waradin ingkang sawêg dipun ambah kula sadaya punika, rumiyinipun papan kangge umpêtan para pangagênging agami, nalika Mur tuwin nagarinipun têtiyang Fung samangke punika, taksih dados gadhahanipun têtiyang Fung sadaya, inggih punika manawi têtiyang wau pinuju andingkik punapa-punapa. Salajêngipun Shadrach sarana anudingi jugangan-jugangan ing salêbêting puri, umatur makatên: môngga kula aturi mriksani punika, kintên kula ing ngriki kinanipun wontên karêtêgipun, ingkang kenging dipun angkat tuwin dipun pasang malih, saha ingkang anjog dhatêng buntuting
sadaya lajêng sami nyawang dhatêng Shadrach kanthi gumun ing manah, saha kala punika lajêng sêpên botên wontên sabawa punapa-punapa, ing wêkdal punika kapirêng sang putri ngandika bisik-bisik dhatêng Orme makatên:
Bokmanawi jalaran tindak ingkang makatên punika, anggènipun Shadrach sagêd ngoncati têtiyang Fung, utawi bokmanawi piyambakipun tansah sêsrawungan kalihan têtiyang Fung minôngka dados juru sandi.
Quick ingkang mirêng pangandikanipun sang putri makatên wau, anyêlani atur utawi piyambakipun satunggiling tiyang goroh. Gagasaning Quick ingkang makatên punika, botên beda kalihan gagasan kula.
Sang putri ujug-ujug lajêng andangu makatên: sabab apa dene kowe ngirid aku kabèh mrene kiyi.
Shadrach umatur: dhuh gusti, ing ngajêng kula kados sampun matur, bilih prêlunipun badhe angluwari pun jandhela cêmêng. Mugi krêsaa mirêngakên atur kula punika. Sampun dados padatanipun
kanthi botên kajagi babarpisan, panyuwun kula sampun pisan andangu dhatêng kula, dene kula sumêrêp ing bab punika, kula purun sumpah kanthi ngêtohakên nyawa kula, bilih ingkang kula aturakên sadaya wau lêrês-lêrês. Dene rancangan kula makatên: kula sadaya sami sadhiya ôndha, ingkang panjangipun saking papan ing ngrika, ngantos sagêd anjog ing buntuting dewanipun têtiyang Fung punika. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 38, 22 Dulkangidah, Taun Jimakir 1858, 12 Mèi 1928, Taun III
ing kêbonraja tanah Fransch Cochin China, minôngka tôndha pangèngêt-èngêt kawontênaning para saradhadhu bôngsa Anam ingkang tiwas wontên ing jaman paprangan
mapan ana ingkang akardi / yèn wania ing gampang / wêdi ing pakewuh / sabarang nora tumêka / yèn antêpên gampang ewuh dadi siji / ing purwa nora nana //
Ungêl-ungêl ing nginggil punika sampun limrah kasumêrêpan para sagêd, nanging inggih taksih kathah ugi ingkang katêmbèn mirêng, dados anggèn kula manjurungakên ing angganing Kêjawèn punika prêlunipun: paedah tumrap ingkang dèrèng sumêrêp, mêwahi kawruhipun, dene tumrap ingkang sampun nate mirêng, saya nancêbakên ing raos, nuwuhakên kasantosan, bilih badhe tumandang ing damêl.
Suraosipun makatên: satêlasing aturipun Anuman (Anoman) Sri Rama ngandika: hèh wong nonoman, kang isih akèh kang sira gayuh, amurih katêkan sêdyanira, aja wêdi marang ewuh-pakewuh. Yèn wong iku mung milih sing gampang bae, ngêmohi sing angèl, awit saka wêdi utawa lumuh, sabarang sing digayuh, tangèh bisane kêtêkan, mungguh gampang lan ewuh iku satêmêne gaweanira dhewe. Samubarang gawe, yèn sira anggêp gampang, iya gampang. Yèn sira anggêp angèl, iya angèl, gumantung saka kêkêncênganing tekadira. Dadi satêmêne kang aran gampang lan ewuh iku ora ana.
Suraos ing nginggil punika tumrap para sagêd inggih sampun têrang, nanging tumrap ingkang dèrèng jêmbar lêlimbanganipun, rumaos kirang têrang. Mila prayoginipun dipun kanthèni pasêksèn, sabab wontên ingkang ambantah makatên: saupami pun suta badhe minggah rêdi ingkang pèrèngipun andêdêr, têmtu rêkaos sangêt, yèn ta ngambaha nurut pandêdêring rêdi wau, lêpat-lêpat manggih tiwas, mila lajêng milih utawi ngupados margi ingkang gampil, [ga...]
[...mpil,] inggih punika nurut margi ingkang nglikêri rêdi wau, wêkasan inggih dumugi ing pucak, punapa anggènipun ngupados margi ingkang gampil wau nama lêpat, kados sampun salêrêsipun. Rak lajêng botên cocog kalihan piwulang ing nginggil punika.
Wangsulanipun: O, la, klintu tampi. Pun suta anggènipun ngêdalakên akal, ngantos pikantuk margi ingkang gampil, punika rak inggih sampun nama purun ing pakèwêd, ingatasipun manungsa prêlu sangêt ngêdalakên akal budi salêbêtipun tumandang ing damêl, ngêdalakên akal punika dede padamêlan ingkang gampil.
Upaminipun malih: tiyang kapengin sagêd mabur. Nglêngkara sagêdipun kalampahan, manawi tanpa pirantos. Tiyang lajêng ambudidaya ngawontênakên pirantos, punika ngantos pintên-pintên taun, sarta anggènipun nyoba sampun rambah-rambah, tansah dèrèng lêrês, asring akurban jiwa. Ewasamantên para wira ing Eropah botên mundur pangudinipun, wêkasan dumugi ingkang cinipta. Sapriki sampun maèwu-èwu kapal mabur ing salumahing bumi awis-awis manggih tiwas.
Mênggah asalipun nanas punika saking tanah Amerikah, sapunikanipun katanêm ing tanah-tanah sanès ingkang hawanipun bêntèr. Dene dhatêngipun ing tanah Jawi kintên-kintên taun 1599.
Sanadyan kathah para maos ingkang sampun nguningani piyambak mênggahing têtanêman nanas, ananging ing ngriki prêlu kacariyosakên sawatawis. Nanas punika satunggiling thêthukulan alit, godhongipun [godhongi...]
[...pun] panjang-panjang kandêl sarta ing pinggir mawi êri, panjanging godhong watawis ½ ngantos 1 mètêr. Godhong punika angubêngi witipun, ing têngah-têngah wontên badhenipun sêkar pating cringih, wohipun bundêr lonjong, kulitipun mèmpêr sisik, ing nginggiling woh wontên pupukicunpucukipun. pating cringih. Ing jaman kinanipun woh punika anggadhahi wiji, nanging saya lami saking saening pangrimatipun, wijinipun wau sagêd ical piyambak. Ing sapunika sanadyan taksiha, ananging alit-alit.
Nanas punika warni-warni, kados ta: nanas kopyor, nanas batu, nanas bogor, nanas ijêm, nanas acèh lan sapanunggilanipun.
Tumrap ing pulo Jawi, nanas punika prayoginipun katanêm ing papan ingkang hawanipun ajêg sarta kathah jawahipun. Pananêmipun kêdah wontên siti ingkang tênggar sarta botên kenging kayomên, ingkang êloh, utawi kalêmènan kathah, awising pananêm 2 dumuginipun tigang kaki, kêbon sabau sagêd katanêman nanas 15.500 wit. Dene manawi langkung saking samantên, kirang sae, amargi lajêng kêkêrêpên.
Mênggah ingkang dipun tanêm inggih punika: trubus (anak) lan payungipun, trubus punika wontên kalih warni, trubus ngandhap kalihan trubus nginggil, dene ingkang enggal mêdal wohipun trubus ngandhap.
Panggaraping kêbon nanas punika prayoginipun makatên: sasampunipun kêbon dipun waluku utawi dipun paculi ngantos sawatawis ambalan, saengga sitinipung mawug, panggenanipun ingkang badhe dipun tanêmi wau lajêng dipun gulud-gulud, prêlunipun sampun ngantos toyanipun ngêmbong. Dene bantalan punika murih saenipun, dipun larik-larik.
Wiwit katanêm ngantos sagêdipun mêdal wohipun, punika laminipun watawis 14 wulan, dene sagêdipun ngundhuh wohipun manawi sampun 18 wulan.
Ingkang sampun kêlimrah, tiyang nanêm nanas punika namung wontên ing kêbonan, saha namung dipun tanêm wontên ing dhadhah kemawon, minôngka pagêring pakarangan, awit pikantukipun kajawi ngundhuh wohipun, ugi rapêt kêtingal santosa.
Nanas ingkang sampun awoh, punika samôngsa sampun kêtingal sêmburat jêne prayogi lajêng dipun brongsongi, patraping pambrongsong, godhongipun katlakupakên ing uwoh, nginggil dipun tangsuli kados dipun pocong. Awit manawi botên dipun makatênakên, adhakan dipun têdha ing ama, inggih punika luwak.
Nanas punika satunggaling wowohan ingkang sumrambah dumugi ing pundi-pundi, nanging manawi badhe dipun sade dhatêng sanès panggenan, ingkang kintên-kintên ngantos sawatawis dintên, pangundhuhipun prayogi ingkang taksih sêmburat jêne, dados sadumugining purug sawêg jêne.
Ingkang sampun misuwur kathah pamêdalipun nanas manawi ing tanah Jawi ing Sêmarang tuwin tanah Priyangan.
Tumrap nanas Sêmarang punika sumêbaripun wontên ing Jawi Têngah. Wujuding wohipun agêng-agêng, duduhipun kathah, dene panitikipun ingkang sae, manawi dipun kêbuk nyuwara pêk-pêk, punika dipun wastani budhêg, raosipun langkung eca. Manawi nuju taksih awis, wontên ing Sêmarang kemawon taksih rêgi 15 sèn, dene manawi sampun ngêmbyah namung nigang sèn. Manawi kalerês usum nanas ing pêkên-pêkên ngantos undhung-undhungan kathah sangêt, pinangkanipun saking padhusunan kilèn kitha. Malah ngantos [nganto...]
[...s] mèh kêlimrah, tiyang ingkang nuju kesahan dhatêng Sêmarang, manawi nuju ngusum nanas, tamtu sami angsal-angsal nanas.
Dene tumrap nanas wêdalan tanah Priyangan, ingkang sampun misuwur ingkang nama nanas bogor, wujudipun alit-alit, nanging raosipun lêgi tumêk, duduhipun botên patos kathah, manahipun kêpriyak eca. Môngka limrahipun nanas, manahipun nyontrot. Dene nanas bogor punika panyadenipun sumêbar sangêt, saya manawi nuju wontên karamean ing satunggal-satunggaling nagari, tamtu wontên tiyang ingkang sade nanas bogor punika, awit kagolong dados wowohan anèn, satunggal ngantos rêgi 25 dumugi 30 sèn.
Ngoncèki nanas punika kêdah sumêrêp caranipun, awit manawi botên makatên badhe kêkathahên dagingipun ingkang kabucal, awit mripating nanas punika pating cluwêk lêbêt, manawi namung dipun iris manut lêbêtipun, badhe ngatutakên daging ing sasêlaning mripat. Mila anggènipun ngoncèki kêdah tipis kemawon, mripatipun lajêng dipun caluwêki manut larikanipun, lan panitiking larikanipun sampun ngantos kêlintu ingkang botên urut.
Nanas punika kajawi katêdha matêng uwit, ugi kenging kaolah kangge sêle (jênang), punika eca katêdha kangge abên roti, utawi kuwawi kasimpên ngantos dangu. Dene manawi nanas badhe dipun kintunakên têbih, tuwin dangu wontên ing margi, prayogi dipun buntêli ing dlancang, punika kuwawi ngantos dangu.
Kala rumiyin sêrat nanas inggih punika sêrating godhong, kenging dipun pêndhêti kangge dandosan kados ta tampar, upat-upat pêcut, kangge sêlan tênunan sinjang lurik. Pandamêlipun sarana dipun kêrok ing lèpèk, utawi dipun kum, nanging sarêng sapunika wontên tanêman bangsaning nanas ingkang maligi namung kapêndhêt sêratipun, punika lajêng botên dipun pigunakakên malih.
Dados mênggahing tanêman nanas, punika manawi dipun santosani sagêd dados padagangan ingkang agêng pamêdalipun.
bangun esuk rame dening jago kluruk / janma rêruncungan / samnya luwar saking guling / kagyat dening sumilaking antariksa //
akèh kumpul bocah adus maring umbul / rame cêciblonan / lan lêlangèn anèng warih / kang wong tuwa alok-alok kinèn mêntas //
aywa gidhuh lir bocah nora tuwajuh / dene maksih enjang / têka ambrêbêgi kuping / surak-surak kadi wong tan wruh ing tata //
mak cêp gêtun ana ngucap sêmu ngungun / mau kowe Gombak / rak dadi nêsu bok cilik / wis ta ayo padha mêntas dolan-dolan //
ora mlêbu / ayo dha nyang ratan / angadhang simbok yèn mulih / wong dhèk wingi saguh nukokke layangan //
Kuncung clathu lan narêthêk nganti biru / kowe iku Gombak / dene kaya bocah cilik / nganggo isih dhêmên angundha layangan //
yèn ta aku luwung mulih maca buku / tur olèh paedah / nyilih saka bibliotik / ana kae ayo tak milu
kowe Kuncung suk dadi apa kowe Cung. Kuncung nuli jawab / yèn aku sing tak dhêmêni / milih dadi wong branahke rajakaya //
sabên esuk enak nunggang sapi punuk / ngumbar nyang ra-ara / mulih-mulih yèn anggiring / dhasar akèh kêbo sapi pating glidrah //
Gombak manthuk karo muni aku mathuk / ning yèn aku ora / isih pilih dadi tani / dhasar duwe sawah ômba sabrah-êmbrah //
yèn pinuju panèn aku mubra-mubru / mêsthi ora bakal / kêkurangan bêras pari / dadi aku karo kowe padha kaya //
Kuncung sambung pancèn bênêr padha ontung / nanging anuta ah / sawahe bok dipagêri / nglumuhana aku sugih rajakaya //
awit aku yèn nganti luput lakuku / ora wurung bakal / kêboku mêsthi nyêngkuti /
lan yèn aku nurutana panêmumu / kon magêri sawah / iku harak ora main / lan ngêntèkke
aku êmbuh jênêng kewan sapa wêruh / gèk banjur narajang / byuk-byukan mangani pari / digugata aku mêsthi ora
jêdhul ana wong tuwa kang nusul / iki ana apa / dene esuk-esuk bêrik / wis bok pisah bocah padha ora gênah //
barêng krungu larahe prakara mau / kêkêl wong sing tuwa / karo muni wis ta uwis / besuk manèh nyambuta gawe sing padha //
Gombak Kuncung banjur mulih padha bingung / wêdi yèn konangan / ing bapakne disrêngêni / wurung-wurung malah digêbugi pisan //
wosing tutur kaya sing uwis dicatur / pan iku upama / mula ya rêmbug sathithik / sok adhakan tinêmu datan prayoga //
Tiyang ingkang ahli nênitèni, tamtu sagêd amastani tuwin angraosakên, bilih sawangan ingkang prayogi punika inggih migunani dados kasarasan, awit sadaya kawontênan ingkang damêl sakecaning mripat, punika inggih nêrusi damêl sênênging manah, lan sênênging manah punika sajatosipun inggih kasarasan.
Kados ing bab rêsikaning tiyang gêgriya, utawi prayogining panatanipun rêrênggan, punika tumrap ingkang manggèn ing ngriku angsal paedah kalih warni, sapisan saking dayaning rêsik, kaping kalih saking daya saening sawangan.
Tiyang kêrêp anglairakên pitêmbungan ing bab saening sawangan, kados ta mêntas nyumêrêpi asrining parêdèn, nyumêrêpi lumahing sagantên ingkang malêngkung ngubêngi pulo, punika cumithakipun wontên ing raos sagêd adamêl kasarasan, awit kawontênan ingkang dipun raosakên sumèlèhipun dhatêng manah sagêd damêl katêntrêman.
Nanging mênggahing sawangan, punika wohing sèlèhipun dhatêng raos, wontên ingkang malah dados panggodhaning manah, upaminipun tumraping para priya tumambirang ningali ayuning ringgit, ingkang sarwa damêl sênênging manah, punika pikantukipun malah damêl pangrisak, awit wohing sênêngipun malah anggonjingakên pikiran.
Kathah para ahli raos, ingkang katêtarik manahipun jalaran saking adining sawangan. Upaminipun kemawon para ingkang kulina manggèn ing parêdèn, punika sarasing sawanganipun tamtu ngungkuli tiyang ingkang kulina nyawang têtingalan ing paramean, awit tumrap ingkang kulina wontên ing parêdèn, rumaos manawi lêpasing sawanganipun angêlangut saksat tanpa wêkasan, wontênipun ing manah namung anilari tabêt sae.
Wontên pasaksènipun malih, bilih prayogining sawangan punika inggih damêl kasarasan, upaminipun tiyang ingkang nêmbe saras saking anggènipun sakit, punika angraosakên tungtum kakiyatanipun manawi nyawang têba ingkang ngasrêpi manah, kados ta ningali ijêming tanêm ing sabin, ningali muyêking sêsêkaran ing patamanan, sapanunggilanipun ingkang kados makatên.
Dene kawontênaning sawangan ingkang kados makatên [maka...]
[...tên] punika, tiyang prêlu sangêt ngulinakakên. Malah tumrap ing lare pisan, kados ugi wontên paedahipun dipun gulang murih kêtuwuhan raos ingkang kados makatên, awit mênggahing lare, adhakan sangêt sawanganipun lajêng kêtlêtuh rêmên dhatêng bangsaning têtingalan, lan pancèn nyata bilih lare punika dèrèng kêdunungan raosing sawangan kodrat ingkang gumêlar ing bumi. Nanging manawi dipun kulinakakên, dangu-dangu inggih badhe kêtuwuhan raos makatên, awit manawi dipun manah yêktos, tuwuhing sawangan ingkang dados pangrisak tuwin dados kasarasan punika inggih namung saking kulina.
Sawangan ing têba wiyar, ingkang ngêlangut anggambarakên ing gagasan.
Lan malih sawangan ingkang sae punika dados margining gagasan, panuntunipun inggih kêdah sarana pamrêdi, kados ta: lare dipun gêgulang rêsikan wiwit badanipun piyambak ngantos dumugi caraning rêrêsik bale griya. Punika manawi sampun kulina, tamtu sagêd ngraosakên dhatêng prayogining sawangan ingkang tuwuh saking tindak rêsikan, sumêrêp tiyang nyandhang rêsik rêmên, sumêrêp latar ngilak-ilak sênêng.
Bilih sampun saya matuh makatên, benjing manawi sampun kêdunungan raos sêngsêm dhatêng sawangan, tamtu sagêd ngraosakên dhatêng kawontênaning sawangan ingkang sagêd damêl kasarasan.
kowe kônca anyar / apa arêp milu kene / uwis ta nuli mrenea / atimu aja samar / wis kene nunggala aku / mêngko padha dolan-dolan //
uyah banjur amangsuli / ora kowe kuwi sapa / dene ketok sumanake / apa ya bangsaku uyah / rêmbêsan banyu kôndha / aku iki jênêng banyu / asli saka sah-isahan //
sing dibuwang ana tritis / nglumpuk dadi pêcêrenan / wis ta kowe danga mrene / kowe kuwi harak iya / tunggalaku bae ta / bangsane buwangan banyu / wis ta aja ngaku uyah //
kono uyah ngrumasani / iya nuli gêlêm nunggal / saiki aran pêcêrèn / rumêsêp jêroning lêmah / nuli agawe dalan / menggak-menggok banjur jêdhug / kono wêruh padhang hawa //
lan krungu swara kumriwik / ora suwe banjur nunggal / ing saiki aran kalèn / iline alon-alonan / anèng jaban padesan / ing kono ana wong clathu / kalène mili gêmladhag //
sanalika nuli ngrêti / batine banyu wis ngrasa / saiki kalèn arane / lakune agêmaiban / sok nganggo lunjak-lunjak / kuwi yèn nuju kêsandhung / rêrègêd ngalangi dalan //
mung atine rada sêrik / dene akèh wong sing padha / guwang uwuh byak-byuk bae / barêng kalèn rada ômba / atine mundhak bungah / dene saiki wong mlaku / wis padha nganggo wod-wodan //
akèh bocah-bocah cilik / sênêng padha wak-iwakan / kêbo sapi padha ngombe / ing suwe-suwe kêplantrang / lakune saya rikat / wusana nywara gumrujug / nunggal banyu bêbanyakan //
wong akèh padha ngarani / ing saikine wis kaprah / duwe
jênêng kali Pepe / lakune sadalan-dalan / mung tansah dipilala / kala-kala mampir nylinthut / angêlêbi pasawahan //
yèn nuju wayahe bêngi / wong padha ngurut bêndungan / kanggo ngoncori lêmahe / kali nganti sambat wêgah / wêtênge krasa sêbah / dening dibêndung malêmbung / ambêgan bae rêkasa //
ana ayême sathithik / dene bisa gawe bungah / lawan bêgjane wong akèh / dening ambanyoni sawah / têmbe awèh nugraha / awoh pari ngundhung-undhung / dadi dalan kasugihan //
wise tutug ambanyoni / nuli bali manèh wutah / isih aran kali Pepe / lakune saya rikatan / ora sêpi sawangan / duwe sêtrèn krai timun / uwohe padha kêtara //
mung lakune ing saiki / ora ana ngênthak-ênthak / wiwit mlipir padesane / lan ing kono kala-kala / ketok ana wong jala / nyabrang nywara krubyug-krubyug / lan yèn olèh iwak surak //
sajak ora pati-pati / anggatèkke golèk iwak / mung go sênêng-sênêng bae / sing mêngkono kuwi nyata / awit sing padha
kutha / dadi wong nom-anom iku / pyayi kutha Surakarta //
Sawênèhing nonah sugih bôngsa Amerikah nama Nancy Miller, angrasuk agami Hindhu, ingkang linampahan kanthi eklasing manah. Wontênipun nonah wau angrasuk agami sanès, awit badhe kagarwa tilas narendra ing Indore, Hindhustan. Ing gambar punika kêtingal nalika nonah wau anêtêpi cara lampahing santun agami. Samantên tuwuhing antêp mênggahing palakrama.
Sawênèhing tiyang wontên ingkang sok pitakèn, mênggah bêtahing tiyang tilêm ing dalêm sadintên sadalunipun punika pintên jam. Pitakèn punika sajatosipun botên gampil wangsulanipun, awit ingkang makatên wau rak gumantung dhatêng satungil-satunggiling tiyang. Ingkang satunggal bêtahipun tilêm langkung kathah tinimbang sanèsipun, inggih punika miturut kasarasaning badan tuwin umur-umuranipun. Upaminipun kemawon: lare alit punika bêtahipun dhatêng tilêm tamtu langkung kathah tinimbang tiyang sêpuh, sapintên danguning wajibibun lare tilêm miturut undha-usuking umur, punika pamanggihipun para sêpuh satunggal lan satunggalipun botên sagêd sami, amargi kathahing wancinipun ngaso, ingkang sayêktos mumpangati tumrap lare, punika sok beda-beda. Tumrap bayi ingkang mêntas dipun lairakên, punika para sêpuh sampun sami mupakat sadaya, bilih kabêtahanipun ingkang prêlu piyambak: tilêm kalihan têdha. Dene lare saya agêng saya suda bêtahipun dhatêng tilêm, punika inggih sampun tamtu kemawon, ewadene wontên sawênèh lare, ingkang kêsayahên jalaran saking anggènipun kêkathahên dolanan utawi punapa kemawon, sarêng wancinipun kêdah tilêm lajêng beka botên purun mapan tilêm, ingkang makatên wau anandhakakên, bilih pun lare piyambak botên sagêd nyumêrêpi sapintên anggèning ngasokakên badanipun.
Wontên sawênèhing para sêpuh ingkang nyariosakên, bilih lare punika manawi sampun sayah sangêt ingkang lajêng kêdah dipun asokakên, punika sok lajêng purun anglairakên piyambak, murih dipun tilêmakên. Ingkang makatên punika inggih wontên ugi, ananging limrahipun lare punika manawi badhe tilêm, sok lajêng beka utawi rèwèl, malah sok botên purun dipun purih tilêm. Lare nakal utawi lare ingkang botên purun kèndêl, punika bêtahipun dhatêng tilêm langkung kathah tinimbang lare ingkang antêng. Amargi badan tuwin talirasaning lare ingkang nakal utawi lare ingkang botên purun kèndêl, punika langkung sayah tinimbang lare ingkang antêng. Lare nakal tuwin lare ingkang botên purun kèndêl, punika pangraosipun langkung landhêp, langkung kagetan, langkung tangisipun, cêkakipun samubarang ingkang dipun sumêrêpi utawi ingkang dipun [di...]
[...pun] lampahi, langkung enggal anggènipun angraosakên tinimbang lare ingkang antêng, sadaya wau rumasukipun dhatêng sanubarinipun inggih langkung lêbêt, wusananipun inggih lajêng langkung-langkung anggènipun sumêdya nindakakên pêpenginanipun. Botên ngêmungakên badhe tumindak kemawon, ananging pikiranipun inggih lajêng kapêksa tumut anyambutdamêl, ingkang makatên punika anjalari sayahipun. Pungkasanipun, inggih sampun tamtu kemawon, manawi lare ingkang makatên wau, kabêtahanipun dhatêng tilêm inggih langkung kathah, prêlunipun supados kakiyatanipun wau sagêda wangsul malih. Ewadene inggih lare ingkang makatên punika, ingkang sok rèwèl utawi beka manawi badhe dipun tilêmakên.
Tumrap tanah Jawi ngriki, cêkakipun tumrap nagari ingkang hawanipun bêntèr, kados agêng sangêt gunanipun, upami lare nakal utawi lare ingkang botên purun kèndêl punika dipun kulinakakên tilêm siyang sakêdhap. Awit manawi namung ngaso kemawon, punika sajatosipun botên cêkap. Lare wau kêdah dipun tilêmakên sayêktos, awit namung sarana tilêm sagêdipun otot tuwin talirasanipun ngaso yêktosan, botên namung sarana ngaso kemawon. Kathah para dhoktêr ingkang sami ngandikakakên, bilih mila angèl sangêt pambudidayanipun murih lare punika puruna tilêm siyang, ananging tiyang sêpuh, manawi pancèn trêsna dhatêng putranipun, saha anganggêp prêlu larenipun kêdah ngasokakên badanipun sarana katilêmakên ing wanci siyang, punika kêdah ingkang talatos anggènipun mêksa dhatêng lare wau. Manawi sampun sawatawis dintên laminipun, lare wau rak lajêng kulina piyambak, tanpa dipun prentah tamtu inggih lajêng mapan tilêm piyambak. (Badhe kasambêtan)
Mênggahing kasêtyaning èstri dhatêng jatukrama punika manawi ing jaman kina ngantos labuh dumugi ing pêjah, têgêsipun manawi ingkang jalêr ngajal, ugi alabuh bela pêjah.
Manawi têtuladan kina, kasêtyaning èstri punika pinanggih wontên ing Dèwi Sêtyawati, garwa nata Mandraka Prabu Salya. Kacariyos kala Dèwi Sêtyawati mirêng bilih sri narendra
layonipun sri narendra, sang putri lajêng sudukjiwa sumandhing ingkang raka, seda kanthi eklasing galih.
Kasêtyan ingkang kados makatên wau tumrapipun ing jaman kina kêtingal mungguh sangêt, yèn ta kêlimraha, dumuginipun sapunika, mênggahing èstri ingkang sêtya ing guru lakinipun, kados botên [bo...]
[...tên] awrat anglampahi kados makatên, awit kasêtyan punika tansah dipun padosi.
Sarèhning jamanipun sampun sanès, cara kados makatên wau sampun botên tumindak. Nanging sarèhning kasêtyan punika taksih têtêp, dados caraning sêtya punika inggih taksih, kaot namung santun gagrag.
Dene wujuding kasêtyan wau manawi ing jaman tigang dasanan taun kapêngkêr, sêtyanipun dipun wastani bêkti ing laki, ringkêsipun bêkti ing laki punika atêgês sarwa sagêd nuju dhatêng kajêngipun ingkang jalêr, punapa ingkang dipun lairakên ingkang jalêr, tiyang èstri sagêd angladosi, tarkadhang malah sagêd damêl panujuning tiyang jalêr ingkang dèrèng kalair.
Gampilanipun kemawon bab olah-olahan, tiyang jalêr sawêg nyut kapengin anu, sarêng wancinipun sampun pinanggih wontên ing parampadan, sampun tamtu kemawon ingkang pinanggih wontên ing ngriku namung èsêm thok. Ing batos ingkang èstri dipun kudang-kudang, inggih jalaran saking sagêd damêl panuju wau.
Mila ingkang pinanggih ing jaman kala samantên, tiyang èstri punika ingkang dipun gêgulang namung ngulatakên liringipun ingkang jalêr, tuwin tanpa kêndhat tansah nalusupi raos-pangraosipun guru laki, awit tiyang èstri punika wajib dados pamongipun tiyang jalêr. Môngka mênggah caraning ingah-ingahan, tiyang jalêr punika sawênèhing ingah-ingahan ingkang ragi angèl, dados ingkang ngingah kêdah awas ing pamawasipun, dados nama botên anèh, wontênipun wulang kina namung mrayogèkakên, supados tiyang èstri punika kêdah sarwa manut miturut sakajêngipun ingkang jalêr, nanging sajatosing manut miturut wau kapurih pintêr lan ingkang mintir budinipun, awit saupami namung monat-manut, tênèh lajêng nama èstri sarwa kidhung.
Lan mallih tumraspipuntumrapipun. tiyang jalêr kala samantên, awis tiyang jalêr purun anglairakên gadhah panêdha dhatêng ingkang èstri. Nanging kosokwangsulipun tiyang èstri, sadaya namung sarwa nyandhak wontên ing sêmu tuwin tansah nindakakên pikiranipun, kados ta: ingkang jalêr plêndak-plêndèk anggènipun nêdha, botêna usah dipun lairakên sababipun, ingkang èstri ingkang lajêng ambuka pikiran: iki rak saka ora condhong lawuhane. Iki rak saka sing olah Si Sarikêm. Awas sesuk wong lanang.
Sarêng enjingipun lajêng dipun pêthukakên pakarêmanipun, iyak, dhaharipun inggih lajêng mindhak. Makatên ugi upaminipun bab sandhang pangangge, ujug-ujug ingkang jalêr sumêrêp sampun dipun sadhiyani sinjang udhêng kang dados panujunipun, sampun tamtu botên ketang lirih, ingkang jalêr inggih lajêng mungêl: jarik athik brêgis.
Wusana pantogipun kasêtyaning èstri, manawi dipun tilar ngajal ingkang jalêr, lajêng botên purun emah-emah malih, punika saksat anyamèni Dèwi Sêtyawati.
Sarêng ewahing jaman, jalêr èstri sasami-sami, botên wontên cara oban-abên sêmu, tiyang jalêr gadhah pêpenginan punapa-punapa cariyos dhatêng ingkang èstri, tiyang èstri tamtu inggih minangkani, awit pun jalêr inggih sampun mangrêtos, wontênipun gadhah panêdha punika tamtu badhe sagêd kalampahan, [kalampah...]
[...an,] jalêr èstri sampun sumêrêp ing ukuran, sami daya-dinayan. Jalêr badhe ambandhang dipun pêkak, botên dumèh jalêr, manawi lêpat inggih dipun sêrêp-sêrêpakên, makatên ugi pun èstri, botên kêndhat tansah tampi wêwulang saking ingkang jalêr, awit wajibing jalêr mulang, lan wulang wau wohipun badhe dipun undhuh ing tiyang kalih, awujud woh kawilujêngan. Dene pinanggihing kasêtyanipun tiyang èstri sami ngegla sêsarêngan kalihan kasêtyanipun ingkang jalêr. Wosipun rukuning anggènipun jêjodhoan punika atêgês wohing kasêtyan.
Samantên mênggah pinanggihing kasêtyaning èstri. Dados purwa madya wusananipun sarwa sae sadaya.
Ing cacriyosan tuwin dêdongengan kina, asring sok nyariyosakên lêlampahanipun tiyang, ingkang saklangkung rosa sangêt, ngantos karosanipun wau mênggahing jaman samangke tamtu botên wontên tiyang ingkang badhe pitados, inggih punika saking mokalipun ngantos botên lumêbêt ing nalar babarpisan. Eman sangêt, dene pungkasaning cariyosipun tiyang rosa punika kadhangkala sok amêmêlas. Kados ta:
Ing Sêrat Torèt wontên cariyosipun: Simson, inggih punika satunggiling tiyang ingkang saklangkung rosa sangêt, ngantos dipun èringi ing sasamining gêsang, saking rosanipun Simson, ngantos ing satunggiling dintên piyambakipun dipun êbên kalihan singa barong, wontên ing salêbêtipun campuh, Simson nyuwèk cangkêming singo barong, ngantos dumugi tiwasipun. Kakiyatanipun Simson ingkang angedap-edapi wau, andadosakên girising mêngsahipun, amila mêngsahipun inggih lajêng tansah ambudidaya murih sagêd amrêjaya dhatêng pun Simson wau. Ingkang punika mêngsahipun wau lajêng ambujuk dhatêng semahipun Simson, supados puruna suka sumêrêp mênggahing pêjah gêsangipun Simson. Ing sarèhning semahipun wau nunggil bôngsa kalihan mêngsahipun, ing wusana dangu-dangu inggih lajêng kasumêrêpan, inggih punika dumunung wontên ing rambutipun. Cêkaking cariyos, nalikanipun Simson tilêm, rambutipun nuntên dipun kêthok dening ingkang èstri saha sasampunipun lajêng kaprêjaya.
Wontên cariyos Jawi ingkang saèmpêr kalihan cariyos nginggil wau, inggih punika lêlampahanipun Radèn Rôngga, putra Panêmbahan Senapati. Kakiyatanipun Radèn Rôngga wau saklangkung anggènipun ngedap-edapi ngantos adamêl kuwatosipun ingkang rama, ing ngandhap punika badhe ngandharakên sawatawis mênggahing kalangkunganipun Radèn Rôngga wau:
utusan Pajang, ing alun-alun kadhawuhan ngawontênakên bêksan lawung, Radèn Rôngga enggal umatur dhatêng ingkang rama supados kaparênga andhèrèk bêksa. Wontên ing alun-alun Radèn Rôngga lajêng ngatingalakên kalangkunganipun ingkang andadosakên panjêngêring para ingkang sami ningali. Lawungipun Radèn Rôngga saking awratipun kêdah dipun gotong dening tiyang wolu. Lawung ingkang samantên awratipun wau dening Radèn Rôngga dipun umbul-umbulakên mawi asta satunggal ngantos inggil sangêt, saha lajêng tinampenan ing kempol tuwin dhadha tanpa wontên pinggêtipun babarpisan.
Kajawi punika, Radèn Rôngga dipun cariyosakên manawi tindak botên nate krêsa sumingkir, sanadyan wontên ing margi amanggiha rubeda ingkang angèl dipun têrak. Kacariyos, kala kalêrês tindak dhatêng Pathi, wontên ing magimargi. Radèn Rôngga kaprêgok ing sela agêng, Radèn Rôngga botên krêsa sumingkir sajangkah, sela lajêng kajêjak sumyur dados glêpung.
Eman sangêt, dene ing wusananipun Radèn Rôngga lajêng kumawani nindakakên pandamêl ingkang botên prayogi, inggih punika nyuwèk cangkêming pandhita ingkang pinuju mara tapa wontên ing sangandhaping rêdi ngantos dados tiwasipun. Ingkang makatên wau andadosakên dukanipun ingkang rama kanthi sangêt. Ing wusana Radèn Rôngga lajêng pinêjahan sarana dipun êbên kalihan sawêr naga, awasta: Jalangên.
Nitik kawontênanipun cariyos kêkalih ingkang kasbut ing nginggil punika, tamtu kathah ingkang botên pitados dhatêng karosan ingkang samantên punika, awit sadaya wau lajêng kagalih botên kalêbêt ing nalar. Ananging kuwasaning Pangeran punika sok botên kenging kinintên, manawi Pangeran krêsa badhe nitahakên punapa kemawon ingkang langkung saking mêsthinipun, tamtu inggih sagêd kalampahan. Sintên sumêrêp, bilih ing têmbe badhe wontên lêlampahan ingkang langkung anèh malih tinimbang kalangkunganipun Simson tuwin Radèn Rôngga wau.
Sanadyan dumugining samangke dèrèng wontên kabaripun, [kabaripu...]
[...n,] wontên tiyang rosrosa. ingkang sagêd nyamèni kalihan Simson utawi Dèn Rôngga wau, kewadeneewadene. inggih kêrêp kemawon kamirêngan waryosipun,wartosipun,. bilih ing Eropah utawi Amerikah wontên tiyang ingkang karosanipun langkung saking mêsthi, kados ta gambar ingkang kacêtha ing sisih punika, yambaripungambaripun. sinyo Helmut Lichtenfeld lare ing Oranienburg sacêlakipun kitha Bèrlin, nagari Jêrman. Sanadyan umuring lare wau sawêg 8 taun, ananging sarana tanganipun kemawon sampun sagêd ambêngkêlukakên tosan wiyaripun 3 c.M. lan kandêlipun 1½ c.M., punapa punika botên kenging kawastanan karosan êngkangingkang. langkung saking mêsthinipun, iba rosanipun manawi lare wau sampun diwasa.
Lulus iksamên wêkasan ing K.E.S Surabaya, ingkang bôngsa tiyang
dumugi ing ngriki, wigatosipun badhe analiti bab panggaotan putra, lan gêgayutan bab punika, ugi badhe dhatêng Sumatra.
Sawênèhipun bôngsa Arab nama Sèh Omar ing Pal Mriyêm Mèstêr Kornèlis, nuju lumampah anglangkahi ril sêpur, saking kirang pangatos-atosipun, dilalah kesaut sêpur èlèktris ingkang mlampah rikat, mancêlat nandhang tatu sangêt ing badanipun, lajêng kabêkta dhatêng griya sakit wusana ngajal.
Kala ing dintên Sêtu kêpêngkêr saking Batawi ngangkatakên tiyang komunis cacah 200 dhatêng Nusakambangan. Pakunjaran wau sawêg kemawon dados, nuntên badhe dipun isèni tiyang saking pakunjaran ing Glodhog nêm atusan.
Angsal panarimah saking pamarentah Tuwan E. Gobee up amtênar, wd. parampara babagan tiyang siti. Tuwin J.W. Meyer Ranneft, asistèn residhèn ing Pathi, tuwin Radèn Tumênggung Sumitra Kalapaking Burbanagara, bupati ing Banjarnagara. Sadaya wau sami katrimah anggènipun tumindak ing damêl mariksa prakawis rêrêsah ing Bantên kala wulan Nopèmbêr 1926.
Pangagêng ing kantor pos ing Surabaya nglapurakên dhatêng pulisi, bilih wontên satunggaling poppos. wisêl isi arta f 170.- dhatêng pirmah Daishin dipun pêndhêt ing tiyang mawi tèkên palsu. Dèrèng kasumêrêpan sintên tiyangipun.
Wontên pawartos, benjing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe têdhak dhatêng Borneyo. Têdhak dalêm wau botên kalihan baita Krakatao utawi pêlikan, awit palabuhan ing Banjarmasin punika cèthèk.
ing salêbêtipun 24 jam pinanggih blêdhosan kaping 780, ingkang inggil piyambak ngantos 250. Lajêng malih toya ambêkluthuk kaping 1065, balêdhosan botên kapetang, toya muncrat minggah kaping 98. Ebahing siti karaos kaping 41 saking prênah lèr kidul, tuwin kaping 15 prênah wetan kilèn.
Ing Surabaya mêntas wontên parêpatan bonipun para Ind. Arts, wontên ing apdhèling Surabaya. Angangkat bêstir enggal inggih punika Tuwan Slamêt Bunyamin, tuwin Suryatin sadaya wau minôngka pursitêr, sèkrêtaris tuwin panêngmistêr. Panêdhaning apdhèing supados dhoktêr Sutama supados dipun angkat dados up bêstir, nanging botên dipun sayogyani, awit panjênênganipun wau sampun dede Ind. Arts.
ingkang sambêt kalihan pamulangan luhur, ingkang nglêbêti wontên tiyang wolung dasa, dene ingkang katampèn namung gangsal wêlas.
Dèrèng dangu ing Cangklèk, Cianjur, mêntas wontên pabrik tèh gadhahanipun tilas pangulu ing Cianjur, wontênipun pabrik punika andadosakên bingahipun tiyang ingkang gadhah tanêman tèh ing sakanan-keringipun ngriku, awit botên prêlu sade tèh dhatêng sanès panggenan, ingkang têbih-têbih dunungipun.
Awit saking pambudidayanipun golongan sèndhêng Protestan ing Ngayogya, wiwit wulan Juni ngajêng punika, ing Standaardschool gadhahaning sèndhêng ing Klitrèn, badhe dipun wontênakên sêkolahan Malayu Tiyonghwa, sarana pangajaran bèbêl. Ing wiwitanipun badhe namung sabên sontên kemawon, laminipun tiga têngah jam, pangajaranipun kados Standaardschool dipun wêwahi pangajaran bèbêl. Bilih angsal pambiyantu saking bôngsa Tiyonghwa, lajêng badhe ngadani damêl griyanipun.
Wontên pawartos, bilih botên dangu malih putranipun sèlêpbêstir dhêr ing Ajong, Tuwan T. Oemar saking Singkêl badhe dhatêng Eropah. Panjênênganipun wau putraning kapala bôngsa Acèh ingkang dhatêng nagari Walandi, ing sasampunipun wontên utusan, Acèh sowan Pangeran Maurits ing abad 17.
Botên dangu malih ing Kilèn Praga tuwin Gunung Kidul badhe dipun wontêni poliklinik, oto gadhahanipun Petronelah Hospital.
saking gêgayutan padamêlan, ing sapunika kèndêl saking anggèning dados lid redhaksi Bintang Indhiya.
Residhèn ing Sumatra pasisir kilèn, mratelakakên bilih botên makèwêdakên H.A. Salim ngambah dhatêng bawahipun. Ing sapunika Tuwan Salim wontên ing Palembang.
Miturut kathahing swara ing rêgènsêkap sêrad, amanah prêlu ngawontênakên sêkolahan Mulo ing Bantên, tuwin ugi nayogyani wontênipun sêkolahan Industrie.
Usul ing bab pabrik mêrcon supados kaasta ing parentah, botên kaparêngakên, awit kauntunganipun namung sakêdhik, dene bab panjagining kawilujêngan, punika cêkap dipun wontêni pranatan ingkang kêncêng.
Benjing tanggal kaping 19 wulan punika, residhèn Madiun badhe nglêmpakakên para bupati ing bawahipun, prêlu ngrêmbag badhe têmpukipun konpêrènsi para bupati benjing tanggal kaping 28 ugi wulan punika, ingkang badhe dipun jênêngi ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Lêngganan nomêr 2113 ing Dhèmpèt, Dêmak. Pitakenan 1. Redhaksi botên nampèni karangan ing sanginggilipun ingkang kapacak ing Kajawèn nomêr 28-29, nanging kados sampun cêkap angewahi ungêl-ungêlan anyambêti karangan ing bab lare rêmên jajan punika kaanggêp botên wontên kemawon (Kajawèn nomêr 28-29 kaca 541). 2. Sampun kapacak ing Kajawèn nomêr 37. 3. Sampun kawrat ing rêmbagipun Petruk. 4. Pamrayogi makatên punika, sanadyan nyata paedah, nanging ngindhakakên kathahing waragad, ngèngêtana bilih rêgining Kajawèn sampun mirah sangêt. 5. Sampun kaewahan miturut pratelan panjênêngan. 6. Bale Pustaka
sampun kalampahan sadaya. d. Bale Pustaka botên ngêdalakên buku ing bab babagan agami, lan ugi botên anampèni karangan babagan makatên. Kauningana.
Lêngganan nomêr 767 ing Kroya. I. Bab pamrayogi panjênêngan, murih pakabaran warni-warni dipun wêwahi dados kawan kaca, punika kirang prayogi, awit Kajawèn punika kalawarti Minggon dede kabar padintênan, dados namung mêthik ingkang prêlu-prêlu kemawon. II. Bab waosan satamatipun Rajaputri ing Seba supados ngangge waosan Babad Tanah Jawi gancaran, badhe karêmbag rumiyin, nanging miturut kaparênaning para maos, kados rêmên maos cêcariyosan ingkang kados sapunika. III. Ing bab para sêpuh botên purun dipun ngabêktèni tiyang wawrat, punika manawi mêndhêt saking tata lairipun, kêbêkta namung saking tiyang èstri ingkang nuju wawrat punika rêkaos tumungkal-tumungkul. Nanging manawi mirid cêcariyosan, bayi ingkang taksih wontên kandhutan punika samar, bokmanawi gadhah kaluhuran ngungkuli ingkang dipun ngabêktèni, mila para sêpuh botên purun dipun ngabêktèni.
Kanthi sakalangkung gumuning manah kula tansah nyawang dhatêng Propesor Higgs, amargi kula botên ngintên babarpisan, bilih sayêktos kula sadaya punika badhe
Shadrach, andhane pasangên, lan kowe tumuli mudhuna dhisik, prêlune supaya aku wêruh, yèn kowe iku ora nedya ngapusi aku.
Sang putri anyêlani pangandika: botên, botên, sagawon punika botên prêlu tumindak, awit saking anggènipun sêsobatan kalihan tiyang Fung punika, piyambakipun tamtu botên badhe wangsul malih. Salajêngipun sang putri lajêng ngandika dhatêng Japhet, inggih punika tiyang parêdèn kasêbut nginggil makatên: he, Man, kowe mudhuna dhisik, lan sajrone bandara iki mandhap ing ôndha, pungkasaning ôndha cêkêlana sing kêncêng, dene yèn panjênêngane sagêd kondur manèh kanthi wilujêng, ganjaran kang tak paringake bakal tak tikêli.
Japhet urmat mawi ngangkat tangan, andhanipun nuntên dipun pasang, lan pungkasaning ôndha dipun dhawahakên mèpèt dhatêng tembokaning curi ingkang kasar, ingkang mujudakên rambuting buntut singa barong. Japhet lajêng ngadêg sakêdhap wontên sangajênging ôndha kalihan andangakandhangak. tuwin tanganipun dipun umbulakên, bokmanawi kemawon sawêg sêmbayang. Salajêngipun piyambakipun nêdha dhatêng salah satunggiling kancanipun, supados anyêpêngana ôndha ingkang kêncêng sayêktos. Sasampuning anyobi sarana sukunipun, punapa gumantunging ôndha punika kêncêng, Japhet lajêng mandhap kanthi sabar saha kêndêl ing manah, lan botên watawis dangu dumugi ing pongolan curi ing sisih ngrika.
Samangke gêntos Olivier ingkang kêdah mandhap. Olivier nganthuki sang putri, ingkang kala punika kêtingal pucêt kados
abisik-bisik makatên: yèn kowe bisa, anakku lanang kae uga tulungana.
Orme mangsuli: iya, bakal tak lakoni kanthi tumêmên, bisane ngrêbut anakmu mau.
Salajêngipun Orme wicantên dhatêng Sêrsan Quick makatên: he sêrsan, yèn aku nganti nêmoni apa-apa, kowe kudu mêruhi wajibmu dhewe.
Quick mangsuli kanthi swara gêtêr: kula sumêdya nyobi nulad sadaya tindak ingkang sampun panjênêngan tindakakên punika, sanadyan ta punika tamtunipun angèl.
Olivier lajêng mancik ôndha, miturut petangan kula, manawi sampun mandhap kalih wêlas utawi kawan wêlas pêcak sampun dumugi. Kala mandhap dumugi sapalihipun, lampahipun kanthi sabar tur tanpa uwas, ananging sarêng dumugi ing têngah-têngah lêrês, wontên ingkang lêrês gandhenganing ôndha kakalih, papan ingkang dipun pasang wontên ing ngriku, punika anggèsrèk manêngên sakêdhik ingkang anjalari Olivier mèh
tuwin wicantên mawi basa Inggris makatên: he mênênga cocotmu: cèlèng, yèn kowe ora nêdya nututi dhèwèke. Ing salajêngipun Pangeran Josua ingkang botên mangrêtos dhatêng pitêmbunganipun, ananging mangrêtos dhatêng pangancamipun Sêrsan Quick lajêng kèndêl.
Tiyang parêdèn ingkang sampun wontên sisih ngrika ambêngok makatên: sampun kuwatos punapa-punapa, andhanipun kiyat.
Sasampunipun Orme jèngkèng sakêdhap malih, lan salajêngipun kula sadaya angawasakên piyambakipun kanthi uwasing manah, salajêngipun Orme nuntên ngadêg saha lumampah dhatêng sisih ngrika kanthi sakeca.
Quick lajêng matur dhatêng Pangeran Josua: tumrap golongan kula
ingkang dipun asta ing Pangeran Josua, dene tingalipun Pangeran [Pa...]
[...ngeran] Josua tansah pandêlikan mandêng dhatêng Quick. Wicantênipun pun Quick: botên, botên, ladinge niku sampeyan kèndêlake mawon, mangke ontên ing donya ngriki mundhak ontên babi satunggal pêjah dadakan.
Sang putri ingkang nguningani kawontênan wau lajêng rawuh misah saha ngandika: dhuh paman, tiyang ingkang kêndêl-kêndêl, sami wani ngêtohakên nyawanipun mriki, dene kula sadaya sami ngeca-eca linggih wontên ing ngriki. Samangke kula aturi kèndêl, sampun anglajêng-lajêngakên anggènipun pasulayan punika.
Sasampunipun ngaso sakêdhap, murih sagêdipun ngasokakên ambêgan tuwin punapa manahipun sagêd têntrêm malih, Orme lajêng ngadêg saha dipun rumiyini Japhet, lajêng mènèk pongolan curi ingkang wontên tanêmanipun, ngantos dumugi sèrèting buntut rêca singa barong. Wontên ing ngriku Orme ngobat-abitakên kacunipun dhatêng kula sadaya, saha lumampah wontên sawingkinging tiyang parêdèn wau, sajakipun tanpa kuwatos babarpisan. Lampahipun dumugi enggak-enggoking buntut badaning dewa singa barong. Wontên ing ngriku angèl sagêdipun mènèk pongolan curi agêng, ingkang mujudakên gêgêring dewa singa, ananging botên dangu inggih sagêd dumugi ing ngriku, lan kula sadaya sumêrêp kalih-kalihipun têrus lumampah ngantos dumugi sacêlaking pundhak singa, ing ngriku Propesor Higgs ngadêg mêngkêrakên kula sadaya, dados botên sumêrêp dhatêng ing sawingkingipun sadaya.
Olivier nglancangi Japhet murugi propesor, saha lajêng ngêplèk-êplèk tanganipun.
Japhet ngangkat Propesor Higgs, salajêngipun Orme nêdahi curi sawingingipun saha sajakipun lajêng nyariyosakên
pungkasanipun Higgs lajêng botên kêtingal, ing têmbe wingkingipun kula mirêng pawartos, bilih kesahipun Higgs wau, prêlu badhe mêndhêt anak kula jalêr, awit manawi botên kalihan anak kula jalêr, Higgs botên purun dipun luwari.
Ingkang makatên wau namung sakêdhap botên langkung saking samênit, ananging tumrap kula sadaya, dangunipun saksat satus taun. Kala punika lajêng kêmirêngan swaranipun tiyang ambêngok. Topinipun pêthak Propesor Higgs lajêng katingal malih, botên dangu badanipun ingkang dipun cêpêngi ing tiyang jagi bôngsa Fung kakalih kanthi kêncêng. Propesor Higgs lajêng ambêngok kanthi basa Inggris, lan pambêngokipun wau kamirêngan ing kula sadaya lamat-lamat makatên: ayo enggal
lumajêng dhatêng piyambakipun ngantos lajêng kêtingal têtiyang Fung pintên-pintên dhatêng. Samangke Olivier lajêng ambalik kanthi sraweyanipun sajak botên gadhah pangajêng-ajêng malih saha lumajêng. Ingkang lumajêng rumiyin Olivier kanthi dipun kinthil ing Japhet, wingkingipun tiyang kakalih wau kapalaning agami tuwin prajurit jagi tiyang Fung pintên-pintên, ingkang sami ngobat-abitakên ladingipun, dene sawingkingipun tiyang sadaya wau Higgs garonjalan wontên sanginggiling curi kalihan nyêpêngi tiyang kakalih.
Saking badaning dewa wau Orme lajêng mlorod dumugi buntutitpun, kanthi dipun êtutakên dening Japhet. Dene sawingkingipun tiyang kêkalih wau wontên tiyang Fung têtiga ingkang nututi, sajakipun botên manah babarpisan bilih punika ambêbayani. Makatên ugi pun Olivier kalihan Japhet katingalipun inggih botên manah bab bêbaya punika, amargi lampahipun Olivier ambêngkuk kados tiyang ambalap, saha lajêng anyandhak ôndha. Botên watawis dangu piyambakipun sampun dumugi ing têngah-têngahing ôndha, kala punika dumadakan pun Orme mirêng panjêlihing kancanipun, ing ngriku wontên tiyang Fung nyandhak sukunipun Japhet ingkang anjalari Japhet tansah mêngkurêb wontên ing
anjêpaplang saha dhawah mangandhap lêbêt. Salajêngipun ingkang kula èngêti tiyang kêkalih wau sampun dumugi ing ngajêng kula sadaya, lan lajêng wontên salah satunggal ingkang wicantên murih andhanipun dipun tarik minggah.
rumiyin sami langkah-langkahan pundhak, dipun suraki dening kônca-kancanipun.
Sêrsan Quick awicantên: sadhèrèk-sadhèrèk, môngga sapunika dipun tarik minggah. Kula sadaya inggih lajêng tumandang.
Mêmêlas sangêt têtiyang Fung punika, pancènipun têtiyang kêndêl-kêndêl ingkang kados makatên wau, botên manggih tiwas kados punika.
Salêbêtipun Quick nyanjatani têtiyang Fung sanèsipun ingkang kala punika sami ngêmpal wontên gêgêring dewa, piyambakipun awicantên makatên: sadangunipun kêdah dipun jagi murih mêngsah punika tansah kecalan kônca. Ananging botên watawis dangu malih kawontênanipun têtiyang Fung ing ngriku botên kenging dipun tanggulangi malih, saha lajêng kesah saking ngriku, kajawi têtiyang sawatawis ingkang pêjah utawi tatu taksih gumlethak wontên ing ngriku. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 40, 29 Dulkangidah, Taun Jimakir 1858, 19 Mèi 1928, Taun III
Ôngka 40, 29 Dulkangidah, Taun Jimakir 1858, 19
Adining sawangan ing nginggil punika, kados anggambarakên adining wit kalapa ingkang tuwuh ing ngriku, botên beda kados ratu ingkang ngadhaton wontên ing papan kasantosan.
Ing Kajawèn nomêr 39 nyariyosakên ing bab antênging pikir, tuwin panutupipun badhe nyariyosakên ing bab pasarean ing Sarawiti, ingkang kagathukakên kalihan raos Jawi.
Ing sadèrèngipun nyariyosakên kawontênanipun pasarean ing Sarawiti, kados prayogi angandharakên sawatawis ing bab karêmênanipun bôngsa Jawi prakawis anggothak-gathukakên kawontênan ingkang sèlèhipun lajêng dipun laras dhatêng raos kasunyatan. Sayêktosipun bab ingkang kados makatên punika manawi dipun laras kalihan kawontênanipun ing sapunika nama sampun botên anjaman, nanging manawi dipun manah malih sadaya kawontênan punika, kados kenging kemawon dipun gothak-gathukakên tuwin dipun encokakên kalihan kawontênaning manungsa, amargi tumindaking pambudi ingkang kados makatên wau inggih nama pangasahing nalar, ingkang botên nyêbal saking akal budi, namung kemawon tiyang kêdah nyumêrêpi dhatêng ukuran, pundi ingkang lêrês tuwin pundi ingkang nyêbal saking lêrês, amargi manawi botên dipun kawekani makatên, lajêng adhakan dados gugoh tuhon, lan malih pasarean ingkang kacariyosakên punika, namung badhe kalèrègakên dhatêng raosing badanipun piyambak.
Lan kacariyosakên malih, bilih Kangjêng Sunan ing Kalijaga punika sumare ing Dêmak, nanging ingkang badhe kacariyosakên punika inggih pasareanipun kangjêng sunan wau, lan kawontênanipun inggih sampun botên beda kalihan pasarean limrah punika. Ingkang makatên punika inggih sampun dados pitakenan, kadospundi mênggahing kawontênanipun ingkang nyata. Pitakenan ingkang kados makatên punika mênggahing limrahipun, pasarean ingkang nyata inggih ingkang wontên ing Dêmak, awit punika ingkang sampun dipun saksèni ing akathah tuwin sampun katêtêpakên ing panjênêngan nata Jawi, dados wontên èmpêripun manawi ing Sarawiti punika namung patilasan. Nanging tumrap tiyang ingkang mêmundhi dhatêng pasarean ing Sarawiti, tamtu kêkah anggènipun mastani, bilih punika ingkang pasareanipun yêktos, dene manawi dipun inggahakên malih miturut cêcariyosan, malah Kangjêng Sunan Lèpèn (Sunan Kalijaga) punika botên seda, punika namung kasumanggakakên dhatêng para maos, awit ujar ingkang kados makatên wau kêtingal anggènipun nyêbal ing nalar, sagêdipun mencok kêdah namung rinaos dados pasêmon. Cêkap namung samantên.
Ing sapunika wiwit badhe nyariyosakên kawontênanipun pasarean ing Sarawiti wau, lan murih runtutipun, cariyos wau mawi kasêlanan pangothak-athik minôngka pasêmoning agêsang.
Pasarean ing Sarawiti punika dumunung wontên sapucaking rêdi, bawah ondêran dhistrik Pancêng, Surabaya. [Suraba...]
[...ya.] Wujuding rêdi anggarêmbêl, pucakipun papak kados meja, manawi dipun tingali saking Sidayu tuwin saking Karangbinangun, tuwin saking kanan keringipun, katingal cêtha angegla cakêt kemawon, wujudipun anêngsêmakên, tiyang tamtu kêtarik ing manah nêdya dhatêng ing ngriku.
Kawontênan ingkang kados makatên punika kados pasêmon, bilih Sarawiti punika upaminipun dununging kasunyatan. Dados têtela sangêt manawi kasunyatan punika pancèn nêngsêmakên. Sok tiyanga tamtu kapengin badhe nyatakakên, awit kawontênanipun cêtha, yèn dipun lampahana kêtingal cakêt kemawon, tiyang botên badhe wêgah amurugi.
Katingalipun pasarean ingkaingkang. cakêt wau, nyatanipun têbih angêlangut, dipun sangkani saking pundi kemawon, botên wontên marginipun ingkang sakeca, nênumpak inggih namung mandhêg wontên ing papan têbih, lajêng taksih dharat, manawi saking sisih kidul marginipun turut padhusunan, nanging têbih, awit botên sagêd ngancas. Manawi mêdal êlèr, ragi cêlak, nanging nasak wana pajatèn. Dados kenging dipun wastani, dipun sangkanana saking pundi kemawon botên wontên ingkang sakeca.
Punika dados pasêmon, bilih kasunyatan punika namung gampil wontên ing pangintên, nyatanipun namung sarwa èwêd-pakèwêd, dene tiyang manawi nêdya angantêpi badhe andumugèkakên, kêdah purun angambah margi èwêd-pakèwêd, lan kêdah dipun lampahi kanthi antêping manah.
Têtiyang ingkang nêdya mriku tamtu angraosakên ngêlangutipun ingkang dipun purugi, kêtingalipun kados sampun cakêt, nanging jêbul botên dumugi-dumugi, nanging dangu-dangu inggih dumugi sukuning rêdi wau.
Ing ngriku tiyang ingkang lêlampah ngraos kasok ing sayahipun, lajêng kèndêl wontên ing sêndhang, angasokakên sayah, awit sumêrêp dumuginipun ing nginggil badhe ngambah margi ingkang nyêngkrèk sangêt. Wontên ingkang kèndêl adus, wisuh, sawênèh namung ngasokakên badan kemawon.
Punika sanyata bilih tiyang ingkang tumindak ing sêdya kados makatên punika tamtu ngraosakên rêkaos, malah ngantos sayah sangêt mêksa dèrèng dumugi, nanging tamtunipun mantêp lan mangrêtos, bilih lampahipun dèrèng dumugi, lan inggih badhe dipun lajêngakên malih. Dados mênggahing pangasonipun wau sayêktosipun namung dados pasêmon. Bilih kèndêlipun punika andangokakên lampah, awit salêbêtipun kèndêl wau, saupami badhe anglajêngna lampah sampun saya têbih. Nanging ugi botên wontên awonipun, awit kèndêlipun wau botên badhe ngêndhoni sêdyanipun, nanging tumindak ing sasakecanipun, lan malih mênggahing sayêktosipun, lampah lumintu punika malah ngungkuli lampah ingkang nyêngka, makatên ugi, ing bab kèndêlipun punika, atêgês, bilih tumindak ing lampah makatên punika kêdah ngraosakên, awit sadaya lêlampahan punika karaosipun manawi tiyang sampun angêcaki dhatêng sagatungl-satunggalingsatunggal-satunggaling. raos ingkang dipun ambah. Dados mênggahing kajêngipun lajêng tuwin kèndêl punika sami kemawon, sadaya namung gumantung ing tekadipun. Badhe kasambêtan.
Pèngêtan Adêging Rad Kawula sampun 10 Taun
Ing tanggal 15 wulan Mèi punika, kalêrês dhawahing dintên sadasa taunipun nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Graaf van Limburg Stirum ambikak parêpatan rad kawula ingkang kawitan. Para ingkang sami anjênêngi parêpatan kala samantên, tamtu tansah sami èngêt, sapintên raosing bingahipun para kawula Indhiya sadaya, dhatêng wontênipun rad kawula wau. Bingahipun para kawula punika mila sampun salêrêsipun, awit sadèrèngipun wontên rad kawula, prakawis-prakawis ingkang wigatos, ingkang gêgandhengan kalihan kaprêluwanipun tanah Indhiya, punika ingkang ngrêmbag namung pamarentah piyambak, ananging sarêng wontênipun rad kawula, wêwakiling rakyat inggih lajêng dipun parêngakên andhèrèk ngrêmbag bab-bab wau.
Ing sadèrèngipun angrêmbag ing bab pèngêtaning rad kawula, prayogi angrêmbag rumiyin ing bab kawontênanipun paprentahan tanah Indhiya ing sadèrèngipun wontên rad kawula.
Ing kala rumiyinipun, paprentahan ing tanah Indhiya punika kenging dipun wastani namung dipun asta ing asta satunggal, inggih punika pamarentah ingkang dêdunung ing Batawi utawi Bogor. Tumrap rantaman ing tanah Indhiya, punika ingkang nêtêpakên inggih namung pamarentah wau. Saking pundi angsaling arta, tuwin arta wau manawi sampun ngalêmpak, tumanjanipun [tuma...]
[...njanipun] dhatêng kabêtahan warni-warni, ingkang nêtêpakên inggih badan satunggal punika kemawon, dados cêkakipun bêgja cilakaning têtiyang Indhiya ugi namung gumantung ing bêbadan wau. Cara paprentahan ingkang makatên punika, sagêd ugi dipun mathuki para kawula sadaya, nanging sagêd ugi namung dipun mathuki kawula saperangan kemawon. Ingkang makatên punika sampun tamtu botên adamêl pamarêming rakyat, saya malih manawi rakyat botên lêga manahipun, utawi manawi gadhah pêpenginan utawi sêdya punapa-punapa, botên sagêd anglairakên raosing manahipun wau. Dangu-dangu watêk sasami-sami punika saya lumêbêt ing tanah Indhiya saha rumasuk dhatêng sanubarining têtiyang Indhiya. Satêmah pamarentah lajêng anggalih, bilih sampun wancinipun, têtiyang pribumi angsal
Ing taun 1916 ewah-ewahaning pranatan praja ingkang sampun kagalih wau, punika katingal gumolong, ing ngriku lajêng ngawontênakên badan, ingkang sampun katêtêpan dening wèt, mawi bêbantu wêwakiling rakyat Indhiya, ingkang sagêd anglairakên pamanggihipun mênggah tindaking pamarentah, saha sagêd anglairakên suwaranipun tumrap kaprêluwaning praja ingkang dipun condhongi tuwin ingkang dados pêpalangipun.
Ing wèt 1916, ing anggêr pêpacak pamarentah Indhiya Nèdêrlan (Regeeringsreglement) dipun wêwahi satunggaling bagean ingkang wigatos sangêt, inggih punika bagean 10, ingkang ngawontênakên rad kawula punika. Bagean wau, ing taun 1925 sampun kathah ewah-ewahanipun, saha lajêng apindhah papanipun, dados bagean ôngka 2 ingkang wèt pranatan adêging pamarentah Indhiya Nèdêrlan.
Ing sadèrèng-dèrèngipun, Paduka Ministêr de Waal Malefyt sampun kagungan ancas kados ingkang katêmtokakên ing wèt 1916 wau, inggih punika ing taun 1913 panjênênganipuspanjênênganipun. sampun ngusulakên rancangan anggêr ingkang ngêwrat bêbadan wakil, sarta lidipun ingkang sawatawis para amtênar, lid amtênar wau dadosipun wontên ingkang jalaran saking pangkatipun, lan wontên ingkang dipun têtêpakên dening gupêrnur jendral, dene para lid sanès-sanèsipun malih, ingkang saperangan dipun têtêpakên dening gupêrnur jendral, ingkang saperangan malih dipupdipun. pilih ing rad ênggèn-ênggenan (Locale Raden). Dene anggènipun dipun wontêni lid amtênar wau, cupadossupados. anjagi sampun ngantos anglêmparakakên kaprêluwaning têtiyang siti, lan sampun ngantos adamêl kaudtunganingkauntunganing. liyan, ngungkuli sanès-sanèsipun. Ingkang badhe lênggah ing rad wau inggih bôngsa Eropah, bôngsa têtiyang siti, tuwin tiyang ngamônca wetanan. Miturut rancanganing anggêripun ministêr kasêbut ing nginggil. Rantaman Indhiya badhe karêmbag dening rad wau. Sasampunipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anyondhongi dhatêng pamanggihipun rad wau, lajêng nêtêpakên rumiyin rantaman punika. Dene ingkang damêl wèt ing nagari Walandi botên nêtêpakên rantaman punika ing sakarsa-karsanipun. Nanging bêbadan wau botên dipun wajibakên damêl wèt.
Rancangan kasêbut nginggil, punika beda kalihan rancangan-rancangan anggêr damêlanipun Van Dedem (1893) kalihan damêlanipun Fock (1907) ingkang ngrancang wêwahipun rad Indhiya mawi tiyang partikêlir lan ngrancang damêlipun bêbadan wau ugi kapasrahakên tiyang ingkang dede amtênar. Rancanganipun De Waal Malefyt lan salajêngipun wèt 1916 kasêbut nginggil, punika lajêng ngawontênakên bêbadan piyambak sajajar kalihan rad Indhiya, ingkang kawontênanipun botên dipun ewahi babarpisan.
Ing têmbe wingkingipun, Paduka Ministêr Pleyte ngusulakên anggêr sanèsipun, ingkang dhêdhasaripun sami kemawon kalihan ingkang dipun usulakên ing ngajêng, ananging sawatawis dipun ombèrakên. Sasampunipun dipun wontênakên ewah-ewahan sawatawis, rancangan anggêr ingkang pungkasan punika lajêng dipun têtêpakên dados wèt. Dene wiwit tumindakipun ing taun 1918.
Salêbêtipun 10 taun punika, rad kawula tansah dipun wontênakên ewah-ewahan pintên-pintên, ewah-ewahan ingkang pungkasan piyambak, inggih punika ing taun 1925.
Kados para maos sampun sami nguningani, bilih wontênipun warga rad kawula punika sarana dipun têtêpakên tuwin dipun pilih. Ingkang dipun têtêpakên punika saking Kangjêng Sri Maharaja Putri tuwin saking gupêrnur jendral, dene pilihan wau saking
bôngsa. Warga sanès-sanèsipun, kathah-kathahipun namung sapalih ingkang dipun têtêpakên dening gupêrnur jendral, ananging ing ngriku kêdah ngèngêti bôngsa ingkang dipun têtêpakên wau, inggih punika ¼ tiyang siti, tuwin ¾ têtiyang Eropah tuwin tiyang mônca wetanan. Sakêdhik-sakêdhikipun tiyang Eropah tuwin tiyang mônca wetanan, ing ngriku botên dipun sêbutakên.
Para warga ingkang kapilih, punika sakêdhikipun sapalih kêdah tiyang siti, dene kêkantunipun kêdah tiyang Eropah tuwin tiyang mônca wetanan. Makatên ugi kêdah kapratelakakên, dados ing ngriku tansah kajagi, murih kaprêluwanipun tiyang siti punika, sampun ngantos kapintên.
Miturut ewah-ewahan ingkang kantun piyambak, wontênipun warga rad kawula ingkang kapilih sadaya wontên 38, inggih punika 20 warga têtiyang siti, 15 warga bôngsa Eropah, lan 3 warga tiyang mônca wetanan.
Dene warga ingkang katêtêpakên wontên 23, inggih punika 1 warga ngiras pangarsa, 5 warga tiyang siti, 15 warga tiyang Eropah, lan 2 warga tiyang mônca wetanan.
Manawi nitik kawontênanipun rad kawula samangke punika, sanadyan wêwênangipun dèrèng patos wiyar sangêt, nanging jalaran saking kêkêncênganing lid, saha majênging panyambutdamêl, dangu-dangu tamtu badhe kathah munpangatipun tumrap siti lan têtiyangipun, sampun tamtu kemawon, bilih wêwênanging rad kawula punika botên enggal-enggal badhe nyamèni kados wêwênênganing parlêmèn-parlêmèn ing nagari Eropah, nanging ingatasipun sawêg 10 taun, inggih nama sampun sae sangêt. Lan ngèngêtana bilih parlêmèn bôngsa Inggris punika anggèning anggadhahi wêwênang kados samangke punika sasampunipun madêg 100 taun, makatên ugi parlêmèn ing nagari Walandi. Dados ing ngriki katamtokakên, bilih wêwênanging rad kawula, dangu-nadingngudangu-dangu. tamtu badhe sagêd sampurna kados tanah Eropah.
Ing wusana Kajawèn tansah amêmuji: mugi-mugi adêging rad kawula wau sagêda widada ing salajêngipun amêwahana tata karta raharjaning jaman, ingkang tumuju dhatêng kamajêngan.
Wiwit jaman kina jagung punika sampun kasumêrêpan ing tiyang, anamung dèrèng wontên ingkang sagêd anêrangakên ingkang sayêktos, mênggah asalipun jagung punika saking pundi. Sawênèhing tiyang anyariyosakên, bilih jagung punika wontênipun ing tanah Jawi ngriki ingkang ambêkta satunggiling tiyang bôngsa Portêgis.
Uwit jagung punika kawastanan têbon, mila kawastanan makatên punika, jalaran wit saha raosipun saèmpêr kados têbu, inggilipun watawis 2 utawi 3 mètêr, godhongipun panjang, uwohipun dumunung ing sêla-sêlaning wit kalihan godhong wau, sêkaripun warni kalih, jalêr lan èstri, ingkang jalêr wontên ing pucuk, ingkang èstri wontên ing ngandhap, rambutipun ingkang katingal punika dados margining glêpung sêkar jalêr lumêbêtipun ing sêkar èstri. Sêkar jalêr manawi kenging angin, glêpungipun sami sumêbar, andhawahi ing sêkar èstri, wusana lajêng mêdal isinipun, kablêbêt ing godhong pintên-pintên ingkang dipun wastani klobot. Salêbêting klobot wau wontên janggêlipun, inggih punika ingkang kêthukulan wiji, sarta wontên rambutipun. Manawi taksih nèm kawastanan: putrèn, kenging dipun kêla, klobotipun kangge êsês, limrahipun dipun godhog kalihan lêgèn, nanging lugunipun kalobot jagung ênèm punika sampun ambêkta lêgi piyambak, nuntên kenging kasade, manawi kalêrêsan malah langkung awis tinimbang jagungipun, nanging ingkang kêlimrah namung ing Jawi Têngah, langkung malih ing Ngayogya tuwin Surakarta.
Jagung punika ingkang genjah, umuripun 100 dintên, uwitipun alit, wontên ingkang umuripun 130 dintên saha uwitipun agêng, kawastanan jagung lêbêt.
Papan pananêmipun jagung punika kados para têtiyang tani sampun botên kêkilapan, inggih punika ing pasabinan utawi ing parêdèn ingkang tênggar. Siti sasampunipun dipun ulah, lajêng dipun panjani, longkangipun 25 - 60 c.M. ing panjan satunggal-tunggalipun dipun dèkèki wiji 2 - 4 êlas, nuntên dipun urugi siti. Wiji ingkang kangge winih kêdah dipun kumbah mawi toya ênjêt, manawi dipun tanêm ing môngsa têrang, wiji wau dipun kum ing toya rumiyin sadintên sadalu, namung manawi pinuju môngsa rêndhêng kirang prêlu. Tanênam jagung punika cêkap kawatun sapisan kemawon, inggih punika yèn sampun ngumur tiga utawi sêkawan minggu, matun lan ngurugi ingkang kaping kalih kenging kasarêngakên kemawon. Sarèhning rajakaya doyan sangêt dhatêng têbonipun, mila kêdah dipun jagi sampun ngantos kêbon jagung kalêbêtan kewan.
Jagung satunggal uwit, ingkang limrah wohipun kalih, nanging ingkang sae, sagêd ngantos tiga utawi sakawan, utawi langkung, sarta agêng-agêng, ingkang makatên punika anandhakakên, manawi jagung [ja...]
[...gung] inggih rêmên dhatêng rimatan lan lêmèn.
Wontên ing sabin, jagung punika asring dipun tanêm sasampunipun panèn pantun, manawi wontên ing patêgilan inggih punika ing môngsa rêndhêng. Tiyang parêdèn wontên ingkang nêdha jagung minôngka lintuning sêkul, jagung ingkang dipun têdha makatên punika, dipun damêl sêkul rumiyin, inggih punika: manawi jagung sampun dipun pipil, dipun êkum ing toya sadintên sadalu utawi langkung, lajêng dipun bêbak, kabucal dhêdhakipun. Jagung ingkang sampun tanpa dhêdhak, dipun kum malih wontêna sadalu, sasampunipun lajêng dipun bêbak malih ngantos lêmbat, sarana dipun campuri toya sakêdhik lajêng dipun intêri, prêlunipun supados pating parinthil lêmbat-lêmbat, manawi sampun lajêng sawêg nêmbe dipun êdang, patrapipun kadosdene ngêdang sêkul. Wos jagung asring dipun campuri wos pantun, punika dadosipun sêkul warni pêthak mêmplak, raosipun eca, kajawi dipun damêl sêkul, ugi kenging kadamêl têtêdhan warni-warni, manut kasagêdanipun tiyang ingkang damêl.
Kêbon jagung saha tiyang ingkang sawêg sami ngundhuhi badhe kabêkta wangsul.
Panyadenipun jagung ingkang wontên ing pêkên, wontên ingkang gedhengan utawi pipilan. Wondene rêginipun jagung botên sagêd anêmtokakên, ngadatipun manawi sawêg pinuju panenan pantun rêginipun ragi mirah, anamung manawi sawêg [sawê...]
[...g] pacêklik, inggih awis.
Manawi tiyang badhe milih jagung kangge wiji, kêdah miliha jagung ingkang sampun sêpuh umuripun, saha aos isinipun, sampun dipun oncèki. Manawi sampun dipun gèdhèngi prayogi dipun sampir-sampirakên wontên ing dêling garing kapalangakên ing papan ingkang ragi inggil salêbêting pêngêrêting griya, nanging jagungipun kêdah dipun pe rumiyin ingkang ngantos garing nuntên nêmbe kainggahakên ing panggenan wau.
Wêdharing sabda pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral.
Kala dintên Slasa tanggal kaping 15 ingkang kapêngkêr punika, parêpatan taunan kawitan rad kawula kabikak dening kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral kados ingkang sampun-sampun, pambikakipun wau sarana pakurmatan agêng-agêngan, makatên ugi kadosdene sabênipun, kangjêng tuwan ingkang wicaksana amêdhar sabda, kintên-kintên kados ing ngandhap punika:
Dhawuh pangandika dalêm ingkang wicaksana, bilih pambikakipun rad kawula ing samangke punika, botên beda kalihan ing taun-taun ingkang kapêngkêr, ugi anggadhahi wos ingkang wigatos.
Miturut dhawuh pangandika dalêm, manawi nitik kawontênanipun rad kawula kala taun ingkang kapêngkêr, kawontênanipun wau prasasat kadosdene rad kawula enggal. Makatên ugi ing kala punika kenging kawastanan sawêg wiwit angancik tumindakipun pranatan nagari kanthi sacêkapipun, ing samangke sarana miturut ungêling ada-ada 5, bab 62 saking pranataning nagari, pambikakipun rad kawula ingkang kanthi pakurmatan agêng punika, dhawahipun têka anyarêngi kalihan dintênipun amèngêti adêging rad kawula sampun 10 taun.
Ing sakawit ingkang wicaksana anglairakên pangandika dalêm, makatên ugi atas asmaning para guprênur jendral kêkalih ingkang dipun gêntosi, bilih pamarentah angrêgèni sangêt dhatêng rad kawula anggenipun ngêmên-êmênakên dhatêng kuwajibanipun, alusing tanduk ing salêbêting rêrêmbagan, tuwin mêntêsing sadaya rêmbag-rêmbag wontên salêbêting gêdhong rad kawula ngriku.
Langkung malih ingkang wicaksana anglairakên gênging panarimahipun tumrap pambudidaya dhatêng anyambutdamêl sêsarêngan, ingkang tansah dipun tingalakên dening rad kawula punika, makatên ugi dhatêng angên-angên rad kawula, ingkang mangrêtos, bilih tumindakipun [tumindaki...]
[...pun] pamarentah lan rad kawula punika botên ajêng-ajêngan ananging tumindak sêsarêngan, saha anyambutdamêl sêsarêngan tumrap kaprêluanipun ngakathah.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral sapunika.
Tumrap tiyang Jawi kadhangkala kasumêrêpan, bilih ing salêbêting rad kawula, panyaruwe dhatêng tataning pamaretah punika asring kathah sangêt, dene manawi jalaran saking punika, môngka lajêng wontên ingkang nêtêpakên, bilih rad kawula imbang-imbangan kalihan pamarentah, punika botên ngèngêti lênggahipun rad kawula wontên ing tataning mangrèh praja. Jalaran saking kawontênanipun rad kawula kados ing nginggil wau, satêmah pasulayaning golongan ingkang ngrujuki dhatêng pamarentah lan ingkang botên angrujuki, sagêd lêrêm, kados caraning parlêmèn ingkang sampun sampurna. Pramila panyedaning panyêpêngipun paprentahan ing ngriki botên kenging kaêndhêgakên, kados ingkang kadadosan wontên ing parlêmèn ingkang sampun kapratelakakên wau. Dene bab pamanggih tumrap têtanggêlanipun prakawis pulitik, jalaran saking wontênipun sawênèhing nalar, têmahan ingkang sami botên nyulayani wau sagêd kapêksa nayogyani kawajibaning pamarentah. Ananging ing ngrika pancèn botên gadhah niyat sêdya atêtulung dhatêng pamarentah, bilih botên sarana dipun sêtèm.
Ingkang wicaksana ngandika, bilih ingkang dipun wêdharakên punika, sampun tamtu kalêksanan, ananging kalêksananipun wau punapa sagêd dadakan kemawon, punika dèrèng kenging katamtokakên, mila kapasrahakên dhatêng rad kawula, namung kawajibanipun ingkang wicaksana nguningani, kadosdene ingkang sampun kasumêrêpan dening rad kawula piyambak. Sadaya putusan lan rêmbag-rêmbakrêmbag-rêmbag. ingkang sami kawahyakakên wontên ing gêdhong rad kawula, punika têtela saya têmên-têmên anggenipun awêwaton kawajibaning rad kawula, bab angêkahi punapa ingkang kakintunakên dhatêng pamarentah, saya mindhak kathah sangêt aosipun, langkung malih dhatêng Jawi. Badhe kasambêtan.
kacarita lakune si kali / isih alon-alon / awit kono mung cêthèk banyune / mula gampang kêna disabrangi / wong mlaku dalidir / padha krubyak-krubyuk //
kali Pepe abungah ing ati / tansah menggak-menggok / nuli nlusup ngisor krêtêg gêdhe /
suwe iya nuli ngrêti / yèn sing katon kuwi / prangwadanan jêbul //
panggagase sajêroning ati / dhuh dene samono / iba-iba rasa kapenake / manggon ana omah gêdhe bêcik / pês-apêse mêsthi / abdine sathekruk //
ora suwe lakune malipir / ora turut tembok / wiwit urut pinggir padesane / lan wis wayah
apa bênêr yèn ing kene iki / ênggone wong wadon / dene kuwi ayu-ayu kabeh / yèn candrane sajake wong mukti / nyatane kêtitik / nyandhang sruwa bêsus //
kae ana alise jalirit / pupur mero-mero / patute mung golèk kapenake / pupure mung go ngêdhêm-dhêm rai / mula cêtha putih / tanpa ngrêmbag-ngrêmbug //
ana manèh sing nèng pinggir kali / linggih karo angob / mung ing tangan anggulung sêtagèn / yèn patute wong karipan bêngi / mêntas main cêki / lagi arêp adus //
sanyatane kabèh mau kuwi / wong ing kampung kono / karan Tambaksagaran [Tamba...]
[...ksagaran] kampunge / pancèn nyata ênggone wong mukti / kali Pepe nuli / gêblas menggok ngidul //
alon-alon lakune malipir / turut pagêr tembok / lan omahe ketok gêdhe-gêdhe / ngidul manèh nuli wêruh loji / temboke tarêtip / mariyême manglung //
iya iku bètènging prajurit / prajurite katon / wira-wiri jaga ing dhuwure / kali
ya ing kono kuwi / jênêng krêtêg gantung //
ngrasa nikmat iline si kali / mlaku alon-alon / lawan tansah krungu swara srang-sèngsrang-srèng. / gônda gadag kumênyut nyang ati / awit kono kuwi / gon jajanan nglumpuk //
panggagase ora uwis-uwis / karo menga-mengo / e e nyata priyayi ing kene / rada
angundhuh kamuktèn / bêbasane nadyan ompong ya wis / sesuk ora ngrêti / rina ana butuh //
uwong aja pijêr ngrasa sêdhih / gagas tanpa pêdhot / mung anjôngka mênyang kamuktène / nanging tansah sêmaya ngêntèni / besuk yèn wis sugih / rak sêdhêng wis kaku //
saya nglangut panggagasing kali / lan ngrasa ing kono / yèn saiki mundhak dadi gêdhe / ora pati kambah wong nyang kali / lakune nglon-loni / kaya mambêg mlêmbung //
mung ing ati ngrasa dadi luwih / enggal gêlis longgor / mundhak ômba têmbing kana-kene / nuli nyipta kaya nguwasani / sèn-isèning kali / kamot ora jujul //
ing ciptane ta aku saiki / harak ora asor / beda asêm panggagase biyèn / kinira yèn aku luwih nisthip / môngka ing saiki / samene awakku //
jroning gagas kali Pepe nuli / krungu wong lok-alok / yèn saiki banyu mundhak gêdhe / mak grêg kali Pepe angêndhêgi / ing wusana nuli / mak blas krasa kerut //
satêmêne iline saiki / wis têkan ing Bêton / lan wis amor karo kali gêdhe / kang misuwur ing satanah Jawi / wong padha ngarani / ya Bangawan iku //
lan saiki ya wis ngrumasani / yèn aran mangkono / mula saya gêdhe ing atine / wêruh sabrangane kêthip-kêthip / nuli dhèhèm lirih / kanthi watuk-watuk //
Kêjawèn nomêr 35 ngêwrat andharan bab:
sêsakit mèinworm). Ing ngriki dede niyat kula badhe nyaruwe utawi agêngipun nacad dhatêng andharan kasêbut, mligi namung badhe nyaosi pamrayogi tuwin mêwahi katrangan punapa sababipun,
Kula jarag mawi têmbung mèinworm, botên mawi têmbung cacing tambang, jalaranipun makatên:
1. Tambang, punika têmbung Jawi têgêsipun uwêd (punika cara Banyumasan, kilap manawi liya nagari), dados manawi wontên lare utawi tiyang mirêng têmbung cacing tambang, punika gambaring pangangên-angên mêsthi cacing ingkang nglawèr satambang (uwêd) agêngipun, môngka nyatanipun botên makatên.
2. Môngka ingkang dipun kajêngakên tambang ing ngriki, têmbung Malayu, cara Jawinipun pamêlikan. Punapaa têka botên mawi têmbung: cacing pamêlikan. Sajakipun kirang mungguh, mila ewuh ayanipun lajêng mawi têmbung: mèinworm, kemawon pisan. Lêrês punika têmbung Walandi, nanging dangu-dangu inggih kulina. Kados ing padunungan kula, punika matuhipun inggih mèinworm. Malah têtiyang dhusun, (kalêbêt para murid) ing ngriku matuh mastani: awas, le, ana mainjarêm. Inggih lêrês sasagêd-sagêd kêdah mawi têmbung Jawi, nanging kêpêksa botên sagêd. Kalihan malih:
3. Sêsakit mèinworm punika ing sapunika sampun dede sêsakit pamêlikan, nanging sampun kalimrah mèh sabên tiyang sami kacandhak sêsakit wau. (Ing tanah ngriki).
4. Ngiras ambiyantu karsanipun satunggiling dhoktêr Jawi ing Purwakêrta, ingkang ugi mrayogèkakên supadosa mawi mèinworm kemawon. Dhoktêr kasêbut ugi nyorahakên bab wau ing Banjarnagara, taun kapêngkêr.
Anggèn kula wani damêl gubahan punika, botên
kapranggul wontên ing kalawarti, mila botên prêlu dipun panjangakên, ing ngriki namung badhe kojah punapa sababipun kawastanan
sêsorahipun tuwan dhoktêr ing Banjarnagara kala taun kapêngkêr.
Nalika taun Walandi 1870 ing tanah Eropah wontên bikakan margi sêpur nrowong ing rêdi agêng. Saking panjanging trowongan, (bokmanawi trowongan Simplon ingkang panjangipun 19,7 K.M. utawi sin-gotard 15 K.M. utawi inggih Monsènis, ing parêdèn Halpên) ngantos taun-mataun dèrèng rampung.
Sampun mêsthi kemawon trowongan wau ing nglêbêt pêtêng, ngumês, jêmbêg, rêgêd lan hawanipun nglêkêp (bêntèr). Rêgêdipun wau jalaran têtiyang ingkang nyambutdamêl ing ngriku manawi têtoya utawi ambêbucal ugi wontên ing ngriku saênggèn-ênggèn.
Wusana nuju satunggiling wêkdal, ing ngriku katrajang ing sêsakit, mênggah wujuding sêsakit wau: nitik tiyang ingkang sami katrajang: badan ngêmbug-êmbug ambiyas, tênaganipun dados lêmês. Wontên ingkang mangkak anggotanipun (abuh) wêtêng dados agêng kados busung, rainipun bêngêp. Sêsakit punika wau kala samantên dèrèng wontên dhoktêr ingkang sagêd mastani: iku lara anu, punapa [puna...]
[...pa] malih anjampèni manawi sagêda, awit sawêg kadadosan sapisan punika.
Wusana kadadosan malih ing Eropah sisisisih. lèr, ing pamêlikan arêng sèla, ingkang sampun mataun-taun kapêndhêtan arêngipun. Kathahing tiyang ingkang sami nyambutdamêl ing ngriku ngungkuli kathahipun tinimbang ing trowongan kasêbut ngajêng. Lan mênggahing kawontênanipun ing ngriku inggih ngungkuli awonipun. Wusana ing ngriku ugi lajêng katrajang sêsakit ingkang kawontênanipun trêp kados sakit ingkang tuwuh ing trowongan.
Wontên satunggiling tuwan dhoktêr kalêrês sawêg mariksa rêrêgêdipun kuli ingkang sakit (sêsukêripun), dipun wadhahi ing bumbungan gêlas. Sarêng dipun udhêk tanganipun kacipratan, kraos mak calêkit ing kulit ingkang kacipratan wau. Wusana tuwan dhoktêr wau dangu-dangu inggih kenging sêsakit kados sêsakiting kuli ingkang kapriksa rêrêgêdipun.
Sarêng dhoktêr ingkang sakit wau dipun priksa ing dhoktêr sanès, sagêd kasumêrêpan ing sêsukêripun kathah sangêt tiganipun alit-alit, sarta ugi kasumêrêpan manawi anggènipun sakit dhoktêr wau margi katularan saking sêsakiting kuli.
Amargi asaling sêsakit wau saking pamêlikan, tuwin ingkang
ngantos sapriki para dhoktêr sampun dhamang kanthi têrang dhatêng warni lan gêsangipun pun mèinworm. Jampi punapadene panulakipun inggih sampun botên kèwran malih, sadaya wau sampun kawrat ing Kajawèn nomêr 35.
Ing tanah Eropah hawanipun asrêp, botên nglêkêb, kêbon-kêbon dipun damêl gêre (gasik) botên jêmbêg, dados sêsakit mèinworm wau botên wontên malih. Ing pamêlikan-pamêlikan sapunika sami dipun saèkakên, dipun damêl rêsik, hawanipun sagêd lumintu, mila mèinwom sami botên bêtah. Sampun samantên kemawon.
Ing sarèhning wêdalipun Kajawèn nomêr 40 punika kathah bab-bab ingkang pêrlu, kados ta bab pambikaking parêpatan kawula, bab mèngêti adêging rad kawula sampun 10 taun tuwin sanès-sanèsipun, amila Kajawèn ingkang mêdal punika botên mawi pêthikan kabar warni-warni. Red.
Wusana Olivier kalihan Quick kairid dening Japhet mudhun dumugi ing luwênganipun, dene kula kalihan tiyang parêdèn sawatawis, kantun wontên ing growongan, prêlu anjagi wangsulipun tiyang têtiga wau. Sanadyan kula angrêrintih angsala nyambutdamêl ingkang sakalangkung migunani, nanging panêdha kula wau botên dipun lêksanani, miturut cariyosipun, ingatasipun tiyang têtiga, Olivier, Quick lan kula, kula punika panyanjata kula dipun anggêp ingkang titis piyambak, ingkang makatên punika inggih wontên lêrêsipun, lan miturut cariyosipun, tumrap têtiyang wau, kula langkung migunani manawi pinasrahan anyanjatani saking nginggil, ananging kula ngrêtos piyambak, bilih têtiyang wau nganggêp kula sampun kêsêpuhên tumrap nindakakên pandamêl ingkang ambêbayani punika, lan pikajêngipun kônca-kônca kula wau, supados kula tinêbihna ing bêbaya.
Sasampunipun lajêng karêmbag, sintên ingkang mudhunipun dhatêng growongan kantun piyambak, prêlu dhatêng papan ingkang katamtokakên wau. Lan mênggah pikajênganipun Olivier, supados sang putri wangsula dhatêng pucaking rêdi saha ngêntosi wontên ing ngrika. Ananging sang putri sanalika punika lajêng amangsuli, bilih botên kagungan gagasan babarpisan sumêdya minggah dhatêng pucaking rêdi, manawi botên kanthi pitulungan kula sadaya, saha karsanipun sang putri badhe nguningani wêkasaning lêlampahan wau, malah Pangeran Josua ugi botên karsa tindak saking ngriku, kintên kula, amargi panjênênganipun botên patos pitados dhatêng têtiyang parêdèn ingkang kêdah andhèrèkakên, awit panjênênganipun uninga, bilih sariranipun dipun sêngiti sangêt dhatêng tiyang parêdèn wau.
Ingkang punika kula sadaya lajêng mrayogèkakên kantun wontên ing papan ngriku, lan karsa angêntosi wangsul kula sadaya, ananging pamrayogi punika langkung-langkung botên anocogi dhatêng panggalihanipun. Panjênênganipun angandikakakên, bilih kala punika têtiyang Fung sampun sumêrêp dhatêng lampah kula sadaya punika. Ingkang makatên punika sagêd ugi kalampahan, têtiyang Fung nindakakên kados ingkang sampun kula
saupami têtiyang Fung amanggih kula piyambakan wontên ing ngriki.
Sang putri lajêng amrayogèkakên, murih growongan wau dipun pasêg, ngantos angèl sangêt sagêdipun dipun bikak malih.
Orme amangsuli: O, inggih, lan manawi kula sadaya sagêd mêdal ing ngriki malih kanthi wilujêng, margi punika badhe kula dhinamit, murih ing têmbe botên kenging dipun pigunakakên malih.
Bab punika Quick ragi sêmang-sêmang, mila amangsuli makatên: margi punika tumrapipun kula sadaya ing têmbe wontên damêlipun malih.
Orme amangsuli: Aku wêruh dalan kang luwih bêcik manèh, kang anjog ana sangisoring rêca dewa kuwi, yaiku mêtu pasareyane para raja-raja, mangkono mungguh miturut pangetungku grêban, olèh-olèhane pangetungku mau, kiraku iya ora pati adoh bangêt. Cêkake ing sarèhne wong Fung wis mêruhi dalan iki, mulane dalan iki iya ambêbayani.
Sasampunipun, kula sadaya sami ngisèni growongan mawi sela glundhungan, sajatosipun inggih padamêlan ingkang awrat sangêt, ananging jalaran saking pangrèh kula sadaya, anggènipun nyambutdamêl têtiyang parêdèn sami mêmpêng, lan samangke sela wau manawi botên dipun dhinamit, angèl sangêt dipun singkirakên. Salajêngipun, Japhet, Shadrach saha sêrsan, sami niti priksa gang ingkang pungkasan, ingkang anjog wontên ing papan kangge makani singa. Botên patos dangu, tiga pisan wangsul malih kanthi anyariyosakên, bilih sarana ôndha sagêd mudhun mriku.
Botên beda kados sakawit, lampah kula lajêng urut kacang. Sasampunipun lumampah jangkêp saêjam, kula sadaya lajêng dumugi ing pungkasaning udhun-udhunan, ingkang lêbêtipun satus mètêr. Ing ngriku wontên papanipun wiyar, ingkang kintên-kintên dipun damêl ing manungsa, mênggah wicantênipun Shadrach ingkang sampun, sapunika kanyataan. Ing pojokaning papan wiyar, ingkang têbih piyambak, wontên selanipun agêng, saking kiwa têngênipun gampil dipun jorogakên.
Dados kula sadaya ambikak korinipun, saha ningali dhatêng jawi, padhanging rêmbulan purnama amadhangi nglêbêtipun sangandhap kula sadaya, lambung kiwa têngênipun rêca singa, angwontênakên ayang-ayangan ingkang wontên ing nglêbêt kêtingal pêtêng, inggih saking lambunging rêca singa punika, anggènipun Higgs dipun udhunakên ngangge kranjang
pinggiripun lèpèn Main, ing ngriku kathah têtiyang ingkang sami ngenggar-enggar manah, awit ilining lèpèn wau narajang kitha ingkang kêbak sawangan sae.
Ing Kajawèn nomêr 40 anyariyosakên ing bab lêlampah dhatêng Sarawiti sampun dumugi sukuning rêdi. Ing ngriku awak-awakaning rêdi kêtingal cakêt saking papan pakèndêlan, rêdinipun awujud sela pêthak, marginipun ingkang minggah namung kêtingal anggalêr nyêngkrèk turut lambung, nanging lajêng ical botên kêtingal, dening menggak-menggokipun.
Kawontênan ingkang kados makatên wau kados pasêmon, bilih tiyang madosi margining kasunyatan punika sanadyan ênêripun sampun wontên, nanging taksih wontên salêbêting kasamaran, lan tiyang kêdah angêncêngi tekadipun, awit yèn ta ngêndhonana, sampun saèstu badhe kecalan talêring margi ingkang sampun kêtingal urut-urutanipun wau.
Wiwit ngambah sukuning rêdi wau, kathah sangêt lare alit-alit ingkang sami pêpariman, kumroyok botên wontên sampun-sampunipun, sabên dipun sukani malah saya wêwah kumrudug kados dipun undang, tur lare-lare wau sanès bangsaning anakipun tiyang kêmlaratan, yèn dipun raosakên ngantos anggrisèni sangêt.
Punika kados pasêmon, manawi tiyang nêdya nyatunggalakên tekad punika sayêktosipun kêdah purun ambucal kadonyan, saya manawi sampun ngambah ing marginipun, saya kêdah ngeklasakên yêktos, awit pêthaling donya punika atêgês dados damar amadhangi margi. Tiyang ingkang wiwit ngambah awak-awaking rêdi, lajêng kêsupèn dhatêng raosing sayah, saking kêslamur dening nyêngklèk tuwin rumpiling margi, badhe kèndêl botên wontên pakèndêlanipun, awit marginipun namung srêg kangge lumampah, lan malih ing manah karaos tansah nyêngka kêdah badhe sumêrêp dunung ingkang dipun purugi. Sarêng lampahipun sampun angsal sapalihing purug, lajêng anjog ing papan sawatawis wiyar, sitinipun waradin, ing papan wau rêsik tansah dipun saponi ing tiyang, mila ngantos kêtingal ngilak-ilak anêngsêmakên. Papan ing ngriku punika inggih patirakatan, nanging patirakatanipun tiyang ingkang nêdya pados pasugihan setan gundhul.
Mênggahing pasêmon, têtela sangêt bilih tiyang ingkang nêdya lêrês punika tansah manggih godha, sanadyan sampun cakêt dumugi ing purug, mêksa taksih cinakêtan ing panggodha ingkang sagêd angglewangakên manah, awit ingkang anglampahi taksih gampil wigar sêdyanipun, dening nyumêrêpi kaanan ingkang damêl kasamaran, malah sok botên ngrumaosi bilih sayêktosipun kêplantrang utawi kêlintu ing lampah. Mila nugraha sangêt tiyang ingkang botên kêsamaran dhatêng kawontênan ingkang samar punika.
Tiyang ingkang lêlampah nêdya dhatêng pucaking Sarawiti sampun sumêrêp bilih panggenan ingkang dipun ambah wau sanès padunungan ingkang dipun kajêngakên, mila inggih namung dipun langkungi kemawon. Salangkungipun saking panggenan wau, marginipun saya nyêngkrèk sangêt, ngantos sagêd nêsêgakên ambêgan, wusana byar dumugi ing pucak. Tiyang botên ngintên bilih rêdi ingkang kados makatên wau ing pucak wontên dhusunipun agêng, rêja sangêt, griya-griyanipun pating janggêlêg agêng-agêng, masjidipun agêng anganggrang, papanipun ing ngriku waradin. Dene sasampunipun dumugi ing ngriku lajêng kapanggih kalihan juru kunci, saha cariyos manawi badhe sowan dhatêng pasarean. Ki juru kunci kêtingal tanggap, saha limrah sintên ingkang dhatêng ing ngriku lajêng dipun sugata sakadaripun. Sasampunipun makatên, wancinipun sampun sêrap, tiyang ingkang badhe dhatêng pasarean, lajêng dipun acarani minggah dhatêng pasarean, saha namung kenging manggèn wontên sajawining gêdhong pasarean, limrahipun ing dalu wau tirakat, dene mênganipun gêdhong pasarean enjing, nanging namung ing dintên Sênèn Kêmis, dados tiyang ingkang sowan mriku punika kêdah ngèngêti dintên. Makatên ugi juru kunci cariyos, ingkang badhe nênêpi wontên ngriku, botên kenging ambêkta sandhang pangangge ingkang majaji, prêlunipun namung kangge anjagi kawilujêngan.
Ing nginggil wau atêgês, bilih rêkaos ingkang sampun dipun lampahi, tuwin antêping tekad ingkang sagêd nyabili panggodha ingkang badhe damêl sasar punika, ugi angsal lêlintu pamarêm ingkang sumbut kalihan rêkaosipun, nanging inggih dèrèng cêkap samantên kewon,kemawon. awit ugi taksih wontên lêlajênganing lampah, ingkang kêdah taksih dipun lampahi kanthi antêp yêyêktosan, ugi kêdah taksih ngeklasakên dhatêng sabab-sabab ingkang taksih ngawrat-awrati.
salêbêtipun lumampah wau inggih taksih dipun tutakên ing lare pêpariman kumruyuk, nanging sasampunipun
têtiyang ingkang badhe nênêpi sami dhatêng, saha kathah têtiyang ing ngriku ingkang nawèkakên widhig, utawi nawèni wedang panganan, kangge sadhiyan ing dalu wau, punapadene têtiyang nini-nini sami badhe mijêti. Sadaya wau namung gumantung wontên kêparêngipun ingkang nglampahi.
Punika kados pasêmon, bilih batos punika, antêngipun namung kêtingal wontên ing lair, dene yêktosipun tansah kados pêkên tumawon, mila tiyang wajibipun kêdah sagêd ambibarakên karamean ingkang kados makatên punika, lan kêdah angèngêti bilih manungsa kuwasa, lan wênang masesa ingkang pancèn wajib dipun mênangi, awit manawi botên makatên, badhe botên nate manggèn ing unggul. Badhe kasambêtan.
Wêdharing sabda pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral
Wêwahan warga rad kawula têtiyang siti.
Ing bab punika kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, angèngêtakên kanthi gênging panarimahipun dhatêng pasarasehan rêmbag ing bab rancangan anggêr tumrap ewah-ewahaning pranatan nagari, ingkang karêmbag wontên ing parêpatan taunan pungkasan.
Kala punika para ingkang nyondhongi tuwin ingkang botên, sami angantêpi saha anêrang-nêrangakên pamanggihipun piyambak-piyambak. Ingkang makatên wau pamarentah namung anglairakên gênging panarimahipun, amargi putusaning rancangan ingkang taksih kêdah dipun putus dening pamarentah luhur ing nagari Walandi (Staten Generaal) jalaran wontênipun rêmbag panjang punika, saking katrangan-katrangan ingkang kaandharakên dening golongan pundi-pundi tumrap rancangan wau, lajêng sagêd nêtêpakên dhêdhasar ingkang maton tuwin sae, katimbang manawi bêbantahan wau ngêmungakên tuwuh antawisipun para ingkang botên anyondhongi kalihan pamarentah kemawon. Makatên ugi tumrap sanès-sanèsipun, ingkang wicaksana anglairakên gênging panarimahipun saha angajèni dhatêng patrapipun angrêmbag rancangan wau wontên rad kawula ngriku. Punapa malih anggènipun sami pasarasehan rêmbag ing bab rancangan wau, rad kawula ngatingalakên sabar tuwin mênêping manahipun, botên kados asring-asring, bilih sami rêmbagan wontên ing sajawinipun gêdhong rad kawula.
Ingkang wicaksana andhawuhakên supados angèngêtana ing taun ingkang sampun kapêngkêr, sasampunipun ingkang wicaksana abên ajêng kalihan para ingkang sami anjênêngi parêpatan rad kawula, salajêngipun kenging dipun cariyosakên, bilih taksih karaos mênggah dayaning kawontênan gegeran-gegeran komunis kala wêkasaning taun 1926 tuwin ing wiwitanipun taun 1927. Ananging saklangkung adamêl rênaning panggalih dalêm ingkang wicaksana, dene wontên ing ngriku ingkang wicaksana sagêd angandikakakên, bilih miturut pamanggih dalêm, kawontênanipun ing salêbêting praja manawi kapandhing kalihan kawontênanipun kala ing taun ingkang kapêngkêr, sampun sawatawis langkung sae. Pamanggih dalêm ingkang makatên wau dipun condhongi dening para pangagêng gêwès ing tanah Jawi tuwin Madura, sarta para pangagênging gêwès ing jajahan sajawining tanah Jawi, makatên ugi dening para bupati ing Jawi Kilèn, kalanipun dipun wontênakên rêpat ingkang prêlunipun angrêmbag ing bab punika. [pu...]
[...nika.] Ananging botên nama lêrês sayêktos, bilih jalaran saking punika lajêng anêtêpakên, bilih samangke botên prêlu angatos-atos tuwin kuwatos.
Mênggah tumrap tindaking komunis, ing taun ingkang kapêngkêr ingkang wicaksana ugi sampun anguningani, pangatos-atos tuwin kuwatos wau, botên tumuntên sagêd anêntrêmakên manah, manawi bolyêwismê piyambak, ingkang kadosdene thêthukulan enggal ing jagad dèrèng dipun undurakên babarpisan dhatêng papêtêng, papan aslinipun. Ananging jalaran saking pranatan-pranatan ingkang dipun wontênakên dening pamarentah, tuntunaning komunis kangge samangke sagêd dipun kèndêli. Bab tuwuhing ontran-ontran ing satunggal-satunggaling panggenan, punika botên kenging dipun pênggak, sanadyan ta ing ngriku wêwahing pirantos-pirantos nyêpêng panguwasa utawi malih indhaking kathahipun pulisi tuwin saening dêdamêlipun, ewadene ingkang makatên punika ugi badhe suda sangêt. Ananging cêkakipun, sanadyan tansah kanthi dipun jagi salêrês-lêrêsipun, badhe tuwuhing bêbaya tumrap gegeran umum asli saking pargêrakaning komunis, punika samangke suda sangêt.
Nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Mr. D. Fock amasrahakên panguwaosing nagari dhumatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Mr. A.C.D. de Graeff ing taun 1926.
Makatên ugi ing pakêmpalan P.S.I. ingkang ing taun ingkang kapêngkêr, sajak anggadhahi tindak ambalela, punika miturut kadosdene ingkang sampun katêtêpakên, botên lajêng mrèmèn dhatêng sakiwatêngênipun.
Ingkang wicaksana angandikakakên gênging panarimahipun, [panari...]
[...mahipun,] dene ing antawisipun rakyat piyambak, kathah sangêt ingkang botên nyondhongi babarpisan dhatêng pargêrakan wau. Sangêt adamêl rênaning panggalih dalêm ingkang wicaksana, dene ingkang wicaksana sagêd andhawuhakên ing bab punika, amargi miturut kayakin danalêmkayakinan dalêm. ingkang wicaksana, danguning dangu botên ngêmungakên sarana pirantosing panguwasa kemawon, ingkang sagêd damêl lêstantun têntrêming praja, ananging tumrap punika ingkang prêlu piyambak, supados rakyat piyambak tumuntên tangi saking anggènipun tansah botên anggadhahi pikajêngan tuwin anggènipun tansah anarimah kemawon, saha lajêng sami ananggulangi dhatêng para panuntun rakyat ingkang sêdyanipun badhe ngrisak wau, ananging cara anggènipun ananggulangi punika inggih sampun ngantos nyêbal saking watês. Dhawuh pangandika dalêm ingkang wicaksana ingkang makatên wau, sampun asring sangêt dipun dhawuhakên wontên ing papan ngriku.
Kanthi gênging panuwunipun dhatêng ingkang Maha Kuwasa, ingkang wicaksana angandikakakên, bilih pambangkanging rakyat tumrap tindak ingkang makatên wau, anelakakên, saking wontênipun pikiraning tiyang kathah ingkang saras, tuwin tumrap têtiyang ingkang mangrêtos ing nalar, sumêrêp bilih kaprêluan ingkang agêng punika sagêdipun wilujêng, namung manawi kawontênanipun samangke punika sagêd têntrêm tuwin majêng kanthi pranata, ananging sanadyan botên makatêna, tuwuhing pambangkang dhatêng tindak ambalela wau, manawi mirid saking pamanggih ingkang yakin yêktos, pargêrakaning para ingkang badhe sami wani dhatêng pamarentah wau inggih botên badhe angsal damêl punapa-punapa, ewasamantên mêksa inggih sampun dados pantêsipun, manawi tiyang sadaya lajêng anglairakên gênging panarimah. (Badhe kasambêtan)
ing wayah srêngenge esuk / padhange nêmpuh nyoroti / godhong isih kêtêlêsan / êbune ing wayah bêngi / prêntule sing kêsorotan / gumêbyar ambalêrêngi //
dhèk ing wayah esuk mau / kacrita pakne Bêsari / lurah ing desa Damaran / lagi enak-enak linggih / lan bojone nèng ngarêpan / karo wedangan lan macit //
ngrungokake kutut manggung / dikèrèk nèng êpring mêncrit / kunge gêdhe gawe lêga / mung rada gandhul sathithik / ewadane wis kêwêntar / wong-wong padha ngalêm bêcik //
kamuktène lurah iku / kêna diarani luwih / lumbung akèh padha kêbak / sugih kêbo sugih sapi / pangone sapirang-pirang / nyang rajakaya gumati //
jrone môngsa kuwi nuju / wayah bubar panèn pari / wis ludhang
bênêr biyèn kowe iku / tak kon ajar maca nulis / ning ora kok tak kon nglênthar / nyang wajibe banjur lali /
carane wong tani / sing miturut saka layang / cak-cakane ditandangi //
iku jênênge wong ontung / kabèhe bisa ngêcaki / murih pedahing sêkolah / têtêp gone
nyatane saiki / pamaculmu kambang-kambang / pamêtune mung sathithik //
Tiyang sêpuh nênggani anakipun ingkang pinuju sinau.
wis kono kôndhaa bokmu / sapira butuhmu pari / Bok Bêsari banjur kôndha / pakne bok ampun
kôndha / yèn ta dituruta bêcik / wis ta kana cukupana / butuhe [butuh...]
Kramatani nuli clathu / kula badhe matur malih / thukulan asêm punika / badhe kula suwun ugi / awit dhusun kula ngrika / wontên dhawuhing nagari //
ing saurutipun dlanggung / tiyang sami kèn nanêmi / wit asêm lêt kalih tumbak / supados benjing prayogi / damêl ayom turut dalan / kados limrahing nagari //
bapakne mangsuli guyu / iya thole kuwi
bêcik / lan oyode ora rantas / BasariBêsari. mangsuli inggih / kocap asêm dhèk samana / nratab atine kuwatir //
krungu yèn arêp didhudhuk / diputêr arêp diêlih / tumuli ana wong têka / loro padha gawa linggis / nuli andhudhuki lêmah / nganti jêro sakubêng wit //
oyode akèh sing pruthul / agawe laraning uwit / asêm tansah sambat-sambat / nanging ora dipraduli / malah banjur digak-ogak / asêm nganti brêbês mili //
barêng gone dhudhuk rampung / banjur dibalêbêt goni / lan dipasangi pikulan / sawise ngono anuli / diangkat wong loro mangkat / suwarane ingkit-ingkit //
asêm rada guyu-guyu / kêcêmutan mèsêm lirih / e e la nyata
lan banjur ditandur nuli / ana sapinggiring dalan / panase anggêgirisi //
sanalika asêm alum / nganti ngrasa ora eling / godhong banjur gogrog lêmah / barêng wis lêt têlung bêngi / asêm nuli wiwit krasa / ing larane rada pulih //
lan wis sêmi iju-iju / ing wusana banjur eling / dhuh saiki saya-saya / ênggonku adoh nêmêni / môngsa kapêthuka uyah / pêgatan awakku mêsthi //
Tiyang nênanêm punika, tumraping wit-witan taun, kenging dipun wastani bilih tanêmanipun wau prêlu kangge nanêmakên anak putu, awit manawi botên makatên, pangajêng-ajêngipun ingkang nanêm tamtu ngalangut sangêt, satêmah damêl kêmbanipun ingkang nanêm.
Sayêktosipun nênanêm punika kados sampun dados wajibing agêsang, awit siti punika sanyata dados mitraning tiyang ingkang cêlak piyambak, kenging dipun alap piwalêsapun. Makatên malih bakuning tiyang punika têdha, lan têdha punika aslinipun saking siti, mila sintên tiyangipun ingkang pêthêl angolak-alik siti, inggih amanggih brêkahipun.
Tumraping tanêman ingkang kenging dipun pêndhêt dadakan, punika upaminipun, kados ta bangsaning pala kêpêndhêm, punika kenging dipun êntosi, mila kanggenipun cagak gêsang inggih sagêd lumintu, lan tiyang rêmên anindakakên makatên.
Sapunika mênggahing wit-witan taun, punika nalika nanêm kados pêpindhanipun tiyang nyêkolahakên anak, ing sadèrèngipun sagêd ngundhuh wohipun, wontênipun namung sarwa rêkaos, kêdah naliti kawontênanipun, manah murih prayogining gêsangipun tanêman, kados ta: manah rabukipun, siramanipun tuwin sanès-sanèsipun. Dados nalika kalaning alit, plêk kados rumêksa lare, ingkang dipun udi ing kasarasanipun, dene manawi sampun agêng kantun manggih sakecanipun kemawon.
Dados mênggahkingmênggahing. wit-witan taun ingkang lêbêt, pikangsalipun badhe pinanggih ing têmbe, sukur manawi sagêd mênangi ngundhuh wohipun, botênipun makatên inggih tumônja nanêmakên anak putunipun.
Botên kêkirangan tiyang ingkang panggêsanganipun dipun biyantu saking pamêdaling wit-witan taun, malah manawi kathah, pamêdalipun wau sagêd dados bakuning panggêsangan, saya manawi wit-witanipun taun wau bangsaning wowohan ingkang agêng-agêng asilipun, kados ta: pêlêm, rambutan, dhuku tuwin sanès-sanèsipun, punika manawi kalamangsaning awoh, panyadenipun botên sakêdhik.
Ingkang katingal ing tanah Batawi, punika ingkang misuwur wêdalipun rambutan, dhuku, sawo manila tuwin durèn. Sadaya wau manawi nuju kalanipun awoh, angsal-angsalanipun anggèning sade botên sakêdhik, ngantos atusan rupiyah, anggènipun gadhah pamêdal samantên wau ing dalêm sataun namung sapisan, dene wit-witan sadaya wau asli saking têtilaran tanêmanipun tiyang sêpuh, punika tiyang sagêd nyatakakên dhatêng wujuding wit. Kados ta rambutan, punika tumrapipun ing Batawi witipun sampun agêng-agêng sangêt, tiyang ingkang anggadhahi kantun piyambak ngantos kêkilapan asli tanêmanipun sintên, ananging sajatosipun botên liya saking pananêmipun lêluwuripun kala rumiyin.
Sayêktosipun bab tanêman ingkang kados makatên punika, tiyang ingkang gadhah ugi kêdah gadhah dhêdhasar rêmên dhatêng tanêman, polanipun inggih kados tiyang ing Batawi wau. Limrah tiyang Batawi punika kathah ingkang rêmên ulah kêbon utawi sêsadean, [sêsa...]
[...dean,] mila punapa pamêdaling pasitènipun kajawi dipun têbasakên, ugi mawi dipun sade piyambak, sarana dipun pikul dipun idêrakên. Manawi nuju botên usum wowohan, ingkang dipun sade inggih namung punapa ing sakacêpêngipun, nanging ing mangke mangsaning ngundhuh, ing ngriku rumaos ngundhuh celengan.
Mênggahing brakahing tanêman, punika kêrêp pinanggih saking botên kanyana-nyana, kados ta wontên lêlampahan satunggiling tiyang sugih, nalika jaman sugihipun botên pisan-pisan angèngêti dhatêng karang-kitri ingkang tuwuh ing pemahanipun, salaminipun tansah kêtunggul brah-brèh nindakakên lampahing donyanipun, dilalah sarêng tiyang wau dhawah ing kêmlaratan, mrika-mriki botên wontên ingkang dipun jagèkakên, wusana sawêg èngêt, bilih ing pakaranganipun wontên tanêmanipun kalapa tuwin sanès-sanèsipun, sampun tamtu kemawon pamêdaling karang-kitri ingkang nêmbe dipun èngêti wau lajêng suka munpangat, saha dipun tampi kanthi gênging panarimah.
Mila ngagêsang punika sampun angrèmèhakên brêkahing têtanêman, awit sêdyaning tanêman namung badhe suka pamalês dhatêng ingkang ngopèni.
Ing tanah Amerikah, dhusun Argentinie, wontên sêkolahan dhusun. Para murid ing sêkolahan wau dipun pardi murih rêsikan, inggih punika kapurih nyikat untu. Patrap makatên wau tansah dipun taliti ing guru. Wêkasanipun lare-lare wau dados kulina lan pinanggih saras-saras, tinêbihan ing sakit untu.
Nginggil gambaripun lare-lare sami sikatan, ing ngandhap gambaripun lare-lare mêndhêt sikat saking parimatan, ingkang sampun sami dipun têngêri.
Ing Kajawèn nomêr 39 mratelakakên ing bab pathokanipun tiyang olah-olah sawatawis, ing sapunika prêlu mratelakakên ing bab kawontênanipun olah-olahan Jawi, ingkang dipun wastani saladosan jangkêp, awit mênggahing kalimrahanipun tiyang Jawi, pathokanipun tiyang nêdha punika wontên ing jangan tuwin sambêl, olah-olahan warni kalih punika sami gadhah gêgandhengan, makatên ugi mênggahing lêlawuhanipun, inggih sampun dipun gathukakên ingkang mathuk kalihan jangan sambêlipun. Lan malih mênggahing olah-olahan Jawi punika inggih botên nilar pamantês, kados upaminipun jangan, manawi nuju têrangan jangan bêning, jangan bêning punika jangan ingkang botên ngangge santên, saupami nuju jawah kêlan bêning, punika lajêng wontên wicantên, udan-udan kok kêlan bêning. Sayêktosipun kajêngipun wau inggih botên nyêbal saking nalar, awit mênggahing môngsa têrangan punika manawi kokoh jangan bêning araos sêgêr, mila jangan bêning punika mêdalipun namung ing wanci siyang, manawi kangge nêdha ing wanci sontên, limrahipun ngangge duduh-duduhan ingkang kênthêl.
Sayêktosipun tumrap ingkang sampun kulina nêdha eca, kados sacaraning olah-olahan Walandi, punika kathah ingkang mastani manawi olah-olahan Jawi punika lajêng dipun anggêp rèmèh, awit olah-olahanipun sarwa prasaja, nanging kosokwangsulipun tumrap sanès bôngsa, malah sok kabelan dhatêng olah-olahan cara Jawi, ingkang makatên punika namung nandhakakên, bilih ilat punika sêdyanipun namung badhe anjajah têtêdhan.
Ing sarèhning bab olah-olah ingkang badhe kacariyosakên punika nama olah-olahan Jawi lugu, manawi wontên rèmèhing olah-olahan, sampun lajêng dipun wastani sapele. Lan olah-olahan punika miturut ukuran kadhahar priyantun sawatawis, dene pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Lodhoh punika duduh-duduhan, pindhang inggih duduh-duduhan, kanthinipun bubuk dhêle, rambak (krupuk wacucal), abon rêmus, tigan dadaran. Kajawi abên-abên wau, ugi kenging dipun kanthèni lawuhan sanès-sanèsipun, nanging nama kautamèn, lan ing ngatasipun lodhoh pindhang, abên kados makatên punika nama sampun jangkêp lan pantês. Pangracikipun:
Lodhoh, punika mênggahing ampasipun kenging warni kalih, kasaran kalihan alusan, manawi kasaran: terong, kacang, lombok abrit. Manawi alusan: kênthang, kobis, boncis, tuwin soon, lombok abrit. Sadaya wau lajêng dipun pêthiki utawi dipun iris-iris, manut ing pamantêsipun, [pamantêsi...]
[...pun,] tumrap kênthang dipun prapat utawi alit malih, dene lombokipun dipun rajang lêmbat. Kathah kêdhiking ampas kenging kadugi-dugi piyambak. Sasampunipun dipun kumbah lajêng dipun êtus wontên ing kalo.
Bumbunipun: brambang 10 iji, bawang 3 siyung, sarêm 1 sendhok dhahar, trasi 3 klungsu, salam 3 lêmbar, laos satêngah jêmpol, gêndhis jawi namung kangge nyolok, tuwin santên ingkang kênthêl, klapa satugêl.
Pangolahipun, anggodhoga ulam daging 1 kati ingkang botên kamoran gajih, kadamêla wêtahan kemawon, manawi ulamipun sampun êmpuk dipun êntas, namung kapêndhêt duduhipun kemawon, dagingipun wau badhe kangge abon. Ampas-ampas wau lajêng sami kacêmplungna ing duduh ulam, kalêbêt lombok rajangan. Brambang bawangipun dipun rajangi ingkang lêmbat, laos dipun gêcêk, lajêng sami dipun cêmplungakên, sarêm, trasi, gêndhis sakêdhik, salam ugi nusul kacêmplungakên. Nanging sawênèh wontên, ambumboni punika ecanipun sami dipun ulêg. Dene murih prayoginipun, inggih mawi dugi prayogi, ugi wontên ingkang kêdah dipun ulêg, wontên ingkang botên. Manawi ampasipun wau sampun êmpuk, lajêng dipun santêni, salajêngipun kêdah dipun udhêg kemawon, awit manawi botên makatên, asring lajêng dados ning-ningên, santênipun pisah-pisah kanilipun. Manawi sampun matêng lajêng dipun êntas. Pèngêt, sampun kasupèn, sadaya olah-olahan punika ing sadèrèngipun matêng kêdah dipun icipi, malah manawi tumrap pêcakan ulam, kêdah dipun dilat ing sadèrèngipun dipun olah, patrap makatên punika sagêd ngindhakakên ecaning olah-olahan,
sawatawis. Daging wau kairis-iris alit-alit, sungsum dipun rajang tipis-tipis.
lombok, dipun ulêga sadaya, kangge ngulèni ulam wau ingkang ngantos rumasuk, wusana lajêng dipun gôngsa, manawi sampun satêngah matêng dipun santêni tuwin dipun cêmplungi sungsum, kadamêl ngantos kênthêl. Manawi sampun matêng dipun êntas.
Bubuk dhêle. Kêdhêle cêmêng majaji gangsal sèn, dipun gorèng sangan ngantos garing, lajêng dipun kalècèpi.
Bumbunipun: Sarêm sakêdhik, bawang, kêncur, godhong jêram purut, lajêng dipun dhêplèkdhêplok. ngantos lêmbat.
Abon rêmus. Daging ingkang sampun dipun godhog kasêbut nginggil, lajêng dipun suwir-suwir.
Bumbunipun: brambang 5 iji, bawang sasiyung, sarêm sasendhok
gêndhis sakraosipun. Sadaya wau dipun ulêg lêmbat, kangge ngulèni ulam wau mawi dipun toyani santên kanil, wusana dipun gorèng ingkang ngantos kêmripik, lajêng dipun wêwahi bawang gorèngan dipun campurakên ing ulam.
Dadar tigan, punika bumbunipun namung bawang tuwin sarêm sakêdhik, lajêng dipun dadar limrah.
Rambak. Punika sagêd mundhut kantun anggorèng, panggorèngipun kêdah dipun pe rumiyin.
Dhaharan kados makatên punika, kajawi kangge dhahar limrah, tumrap tiyang Jawi ugi kangge sugatan manawi nuju wungon dalu, sarana dipun pupukakên, inggih punika sêkul wontên ing piring, dipun soki jangan lodhoh, ing nginggilipun pindhang, lajêng dipun wur-wuri bubuk dhêle, abon, tigan tuwin rambak kadèkèk ing sandhingipun. Pandhaharipun kêdah angêt.
Bab Buku Perkawinan dan Perkawinan Anak-anak Anggitanipun Radèn Sutama, Pangarsa Ind. Studieclub
Petruk : Kang Garèng, lagi anu kowe ajangji arêp awèh wawasan sawatara mungguhing karangane Radén Sutama ing bab alakirabi kênomên, mara saiki wiwitana, tak rungokne.
Garèng : Hêm, kowe kuwi tak pikir-pikir kok rada rèwèl, nèk niyatmu arêp tuku, bok nuli banjur tuku bae, cus, kathik nganggo takon wawasan barang.
Petruk : Lho, Rèng, nèk kowe arêp tuku salak utawa dhuku, apa iya banjur bayar mak gèncêng ngono bae, têmtune rak iya nganggo ngicipi barang dhisik. Sapa sing gêlêm rugi.
Garèng : Wiyah, ana tuku buku têka dipadhakake karo têtuku panganan. Iya wis mêsthi bedane. Nèk tuku buku nganggo diicipi dhisik, yaiku diwaca dhisik, wis têmtu sing adol iya ora bakal olèh, suwe-suwene arêp rabi, dicara têtuku panganan, rak mêsthine ta sing duwe anak banjur muni: tidhak bolih.
Petruk : Lho, aja kok banjur kliru tômpa mêngkono. Anggonku takon rada riwil kiyi, prêlune nèk sathithik-sathithik wis wêruh nyang isine buku sing arêp dak tuku, anggone tuku rak iya mantêp ta, rak iya ora beda karo wong arêp rabi, nèk sadurunge wis wêruh, yèn bakal bojone anggone anggudhêg kampi, rak nang ati mantêp ta, dadi nèk nyang omah aku kloron tansah bisa samênwèrkêng (nyambutgawe bêbarêngan) dhèwèke sing ngolah gudhêge, aku sing ngicipi.
Garèng : E, kurang ajar, tak arani sing jênêng
samênwèrkêng kuwi, bojomu sing ngolah, kowe sing idêr ngêdolake jêbul-jêbul kathik mung mikir enake dhewe. Wis, wis, rungokna, luwih dhisik aku tak crita mungguh wawasane Radèn Sutama ing bab pangerang-erange bôngsa siji lan sijine, tanpa aniti priksa kang dadi sabab-sababe. Kaya ta: bôngsa liya ngerang-erang nyang bôngsa Baduwi, diunèkake bôngsa kang kêmproh, ora tau adus. Ananging kang ngerang-erang mau, ora ngèlingi babarpisan, yèn bôngsa Baduwi mau dununge ana ing tanah pasisir kang kurang banyune. Lagi kanggo ngombe bae wis kurang, apa manèh kanggo adus, kang iku rak iya wis dadi jamake, nèk bôngsa mau sabisa-bisa iya banjur ngurangi aduse.
Petruk : Pancèn iya gampang wong mêmoyok utawa angerang-erang kuwi, lumrahe iya tanpa aniti priksa dhisik sabab-sababe, kaya ta tôngga têparoku, kuwi nèk wis ngerang-erang nyang awakku, nganyêlake têmênan, jarene: ora maido, nèk Mas Bèine Petruk ki pancèn brêgas, cakrak, atrêngginas, mung bae cacade nèk ana pitike tanggane saba mrono ora tau bali. Ora pisan-pisan gêlêm niti priksa dhisik, upama nitia priksa dhisik, rak banjur wêruh, yèn pitike mau tak opèni kanthi bêcik-bêcik, barêng pirang-pirang dina ora dikaruhake, dak arani pancèn wis ditegakake, mulane iya banjur tak palêsirake nyang pasar.
Garèng : Wis sêmbrana, kuwi arane, rak ambêdhog
bôngsa liya padha ora anocogi, dene ing dunya Jawa kene, cêkake ing tanah Indhonesiah, wong-wonge anggène padha alakirabi isih kênomên, jarene ora bêcik, amarga kang mangkono kuwi miturut katrangane para dhoktêr, bisa anjalari kurang warase.
Petruk : Yah, aku kok ora ngandêl dhing, tandhane: olèhku karo biyangne Si Kamprèt, aku lagi umur 18 taun, dene biyangne Si Kamprèt 13 taun, dadi pancène rak iya isih kênomên, ewadene aku sabrayat têka waras-wiris, laraku sing kêrêp mung kêmlakarên.
Garèng : Lha kuwi rak dudu jênêng lêlara, kuwi rak sabab saka mumpung, mumpung ana pangan pirang-pirang, tak tutug-tutugne anggonku mangan, sarta banjur ora anduwèni duga-duga, wusanane banjur kêmlakarên. Radèn Sutama dhewe iya ora mupakati, yèn anglarang wong alakirabi kênomên, kathik nganggo alêsan dhoktêr. Sabab kang mêngkono kuwi durung kanyataan têmênan,
dene anane wong tuwa sok ngomah-omahake anake kênomên, kuwi pancèn iya ana prêlune, kaya ta: tumrape wong tani, arêp ngingu wong kang kudu ambantu panggaraping sawah, kuwi ora bisa, sabab mêsthine rak ora mung kudu ngingoni bae, têmtune rak iya kudu nganggo ambayari, seje karo yèn duwe mantu, anggêre wis ngingoni bae rak uwis cukup, sabab mantu kuwi rak prasasat anak dhewe bae, dadi iya ora ana subasitane. Dadi tak balèni manèh, nèk arêp anglarang wong alakirabi, kuwi nèk miturut pangandikane Radèn Sutama, ora mathuk, yèn nganggo alêsan katranganing dhoktêr kaya dhuwur mau, apike iya kudu nganggenganggo. alêsan liya.
Petruk : Nèk kudu golèk alêsan sing cêsplêng, pancèn iya angèl bangêt. Kajaba kuwi anggone anak wadon sok enggal-enggal dilakèkake kuwi, supaya nuli enggala linuwaran saka panjagane, sabab anjaga anak wadon kang wis gêdhe kuwi, pancèn rêkasa bangêt, lan nèk anake wadon kabênêr mlaku, kok banjur ana wong lanang sing mêncêngêr namatake, apa manèh nèk wonge mau banjur ngèsêmi, wah, rasane ati sanalika kuwi iya banjur phanas kaya talephong saphi phêtul-phêtul.
Garèng : Wadhuh, anggone pasèh nganti kaya jêbolan santri, kang mêngkono kuwi iya ana bênêre, ananging wong tuwa ora kêna kok banjur wêgah panjagane, awit wis dadi kuwajibaning wong tuwa kudu anjaga sarta ngulat-ulatake anake. Aku mula iya cocog karo panêmune Radèn Sutama, yèn sing kanggo alasan anglarangi alakirabi kênomên, kuwi ora liya sabaksabab. kêna diarani siya-siya, awit pancène isih kudu dêdolanan, têka banjur kapêksa kudu nyêkêl omah, têmtune rak iya kithal bangêt. Saya mêsakake manèh, yèn bocah wadon mau banjur dadi biyung, la kuwi...wis, wis, samene bae, nèk kowe arêp wêruh jlèntrèhe luwih bêcik tukua bukune bae, rêgane
ing Ngayogya nindakakên minôngka pananggulanging sêsakit malariah, tuwin cacing tambang, sarana ngawotênakên kakus ingkang miturut pranataning B.G.D. saha sampun dipun wontêni punggawa ingkang nindakakên bab padamêlan wau. Punggawa wau ugi purun mitulungi andamêlakên kakus, kalayan waragad f 5.-
Pulisi ing Batawi kanthi mantri pèl pulisi ing Bandhung, mêntas anggledhah griyanipun nyonyah bôngsa
padhusunan bawah Cêpu, pinanggih wontên sêsakit, sakawit suku karaos linu pêgêl, wontên ingkang mringkil, dipun grayang sakit, manawi sampun makatên, dalunipun badan karaos bêntèr. Kêtingalipun inggih ngagètakên, nanging ugi lajêng enggal saras. Wôntên ingkang gadhah pangintên tuwuhing sêsakit wau jalaran têtiyang ing ngriku sami nêdha wos enggal. Jampi ingkang dipun tindakakên sarana dipun ombèni toya dêgan kalapa ijêm.
YustitiYustisi. ing Padhang mêntas papriksa ing Bêngkulên, ing bab kêkirangan arta ing kantor karesidhenan ngriku, wontên f 5000.- ingkang kenging panggrayangan satunggaling komis.
Ing rantaman B.B. dipun têrangakên ing bab waragad-waragad pambucalan ing Dhigul, ing taun 1929 wontên f 300.000.-
Bêbaya latu ing pamêlikan Sawah Lunta kala 1 wulan punika ingkang kaping tiga, wontên pangintên jalaran saking pandamêlipun tiyang awon, nanging dèrèng sagêd mikut tiyangipun, tuwuhing pangintên wau, jalaran mirid saking kawontênan kêbêsmèn sami kemawon.
Lelang borongan badhe pandamêlipun griya pamulangan lare èstri ing Tanah Tinggi, Tanggêrang, wontên f 34.000 dhawah kantor anèmêr Rode.
Pamarentah sampun nampèni undhang-undhang enggal ing bab pajêg mêrcon ing gêmintê Têgal. Ewah-ewahan undhang-undhang pajêg pamêdal gêmintê Batawi tuwin nêtêpakên undhang-undhang tumindaking ordhonansi ngangkat lisah pèt ing taun 1927.
Pulisi ing Ngayogya mêntas nyêpêngi têtiyang papariman ingkang sami wontên ing pêkên-pêkên, ingkang ngakên botên gadhah sanak sadhèrèk lajêng dipun pasrahakên dhatêng bêstir P.K.O. Muhamadiyah, golongan pamiyaran tiyang mlarat, nanging ingkang gadhah waris inggih kapasrahakên dhatêng warisipun.
Tuwan Mirza Wali Achmad Baig juru sêsorah saking Lahore ingkang wontên ing Ngayogya, gadhah sêdya badhe damêl griya pamondhokan lare sêkolah wontên ing kampung Jayèngprawiran. Tuwan wau gadhah murid kathah saking pamulangan têngahan ingkang sami sinau basa Inggris. Kajawi tuntunaning wulangan sae, anggènipun sami sinau wau namung lêlahanan. Tuwan Mirza lajêng kêtuwuhan pamanggih badhe nyatitèkakên dhatêng kawontênaning muridipun, kadospundi murih rancag anggènipun sinau wau, mila badhe damêl pamondhokan punika, ngiras dados dhirèkturipun.
Ing bawah kabupatèn Kalathèn, dipun wontêni lêmbu pamacêg 5
Klathèn) dipun wontênakên kapal pamacêg 4, wêdalan saking Waingapu (Sumbah), lampah-lampahipun inggih kados lêmbu pamacêg wau.
dipun tawèni lading kados makatên punika saking tiyang Madura rêgi namung sapalihipun. Sagêd ugi barang wau ical nalika taksih wontên salêbêting baita.
Kawartosakên, ing rantaman waragad nagari taun 1928 wontên sadhiyan arta f 75.000 akangge ngagêngakên pamulangan patukangan tiyang siti, lan malih f 61.000 kangge mêwahi pamulangan patukangan tiyang siti tuwin bôngsa Eropah.
Ing tanggal 20 wulan punika B.O. kalêrês umur 20 taun, pang-pang B.O. kathah ingkang badhe damêl pasamuwan. Tumrap ing Surakarta badhe dipun wontêni wilujêngan dhahar kêmbul wontên ing abipraya, salajêngipun ringgitan wacucal.
Sawênèhing agèn pulisi ingkang nuju ngirid tiyang tahanan têtiga, kadakwa prakawis nganiaya, nalika lampahipun dumugi sacêlakipun margi sêpur Kêtabang tuwin Ambêngan, Surabaya, dipun têmpuh ing tiyang Madura sagolongan, badhe ngrêbat têtiyang ingkang kenging pandakwa wau, pulisi sagêd anglawan, saha botên dangu kêtungka dhatêngipun pulisi sawatawis ingkang têtulung, têtiyang ingkang nêmpuh wontên ingkang kêcêpêng sawatawis.
Jaka nama Radèn Nandar, padpindêr ing Salatiga tilar donya. Wêkdal panguburipun jisim, pambêktanipun dhatêng kuburan, tuwin sanès-sanèsipun, sami dipun tandangi ing para sadhèrèk padpindêr piyambak, katingal adamêl cingakipun ingkang sami sumêrêp.
KongkrèsKonggrès. Niok ing taun punika badhe dipun wontênakên ing Batawi malih.
Ing tanggal 7 wulan punika, gêdhong Yapa Bang ing Ponteanak sampun kabikak, mawi pasamuwan agêng-agêngan.
Wontênipun rêrêsah ing tanah Papuah kados ingkang sampun nate kawartosakên wontên ing Kajawèn, sapunika sampun sirêp, residhèn Tèrnate, asistèn residhèn Manukwari tuwin dhipisi kumêndhan sampun sami wangsul.
Kawah enggal ingkang mêntas pinanggih wontên ing bawah Banyumas, sapriki taksih panggêng, agênging kawah wau ingkang satunggal 25 X 15 M. satunggalipun 60 X 35 M. Mumpal-mumpalipun kados kawah ing Diyèng.
Wontên pawartos, bilih Radèn Dwijasewaya ngadêgakên parte enggal, dipun namakakên Budiarja.
Pambantu Kajawèn angabarakên, saking pitulunganipun Tuwan Kwie Liang Tjoa, Sêmarang, ing guwa Langse, sawetan Parangtritis, pasisir kidul Ngayogyakarta, dipun trapi ôndha tosan, prêlu kangge anggampilakên lampahing tiyang ingkang sumêdya tirakat mriku.
Wontên pawartos, bilih ing lèpèn Opak, dhusun Krètèg (Bantul, Ngayogyakarta), inggih punika margi dhatêng Parangtritis badhe dipun pasangi krêtêg, supados anggampilakên lampahing têtumpakan motor sapanunggilanipun, ingkang sumêdya dhatêng Parangtritis.
Wontên pawartos, bilih Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing Surakarta, kaparêng mundhut guru jogèd saking karaton Ngayogyakarta, kadhawuhan mulang bêksa Lawung wontên ing Surakarta, makatên ugi guru jogèd wau inggih badhe kadhawuhan sinau jogèd ing Surakarta, supados ugi tumular wontên ing Ngayogya.
Pambantu Kajawèn ing Kêdhungjati N.I.S. martosakên, nalika dintên Kêmis tanggal kaping 26/4 28 ingkang nêmbe kapêngkêr punika, M. Sularna, mandhor boswisên Kêdhungjati, dhistrik Singèn Kidul, Sêmarang, wanci dalu tilêm ing griya pandhapi, kalihan sadhèrèkipun jalêr ingkang nêmbe umur 8 taun. Sarêng jam ½ 3 dalu katubruk ing sima, tatunipun kalih panggenan, ing sanginggil sikut tangan têngên. Enjingipun têrus kabêkta dhatêng ing griya pamulasaran ing Ambarawa, sapriki dèrèng saras.
Nalika dintên Sêlasa, kaping 8/5-28 lare nama Parmin, kintên umur 13 taun, anakipun tiyang nama Jaya a Paimun. Gagriya ing dhusun Ngumbak, dhistrik Singèn Kidul, Sêmarang, ing wanci dalu kaajak bapakipun, tilêm ing kandhang maesa, ingkang kadèkèk sacêlaking patêgilanipun, sarêng kintên jam 1 dalu katubruk saha kagondhol ing sima, watawis 15 M. têbihipun, dene tatunipun kathah saha rêkaos, awit ing pipinipun ingkang sasisih sampun kalajêng dipun cakot ngantos têlas. Wasana namung umur sawatawis jam, lajêng tilar dunya. Môngsa punika pancèn saya katingal kathah wêdaling bêbujêngan wana sanès-sanèsipun, kados ta kêthèk, andhapan, ingkang sami damêl kapitunanipun kônca among tani ing sacêlakipun wana pajatèn.
Redhaksi Kajawèn mêntas nampèni buku Sanasunu cap-capan ingkang kaping kalih, saking toko buku S.M. Diwarna ing Ngayogya. Buku wau karanganipun Radèn Ngabèi Yabadipura II,Yasadipura II,. pujôngga ing karaton dalêm Surakarta, isinipun wulang warni-warni, tumrap tiyang anèm sêpuh, wulang limrah tuwin wulang kaalusaning budi, cêkakipun isi sawarnining wulang ingkang mathuk kalihan raosipun bôngsa Jawi. Mirid anggèning buku wau sampun kaêcap kaping kalih, anandhakakên bilih dipun karênani ing ngakathah, dene rêginipun namung f 0.80.
Redhaksi Kajawèn ugi nampèni kintunan buku saking Mas Supardi, mantri guru ing Cilacap, nama buku: Bab Sêsakit Sawatawis, cap-capan ingkang kaping kalih, buku wau nyariyosakên ing bab Kasarasan, kados ta: wêwarah sêsakit warni-warni, dipun cariyosakên rekadaya dalah panulakipun. Majênging panyadenipun buku wau sagêd nitik, dene dèrèng sapintêna dangunipun sampun sagêd ngêcap kaping kalih, lan malih ingkang cap-capan kapisan namung 58 kaca rêgi f 0.75, sarêng ingkang cap-capan kaping kalih 69 kaca, rêginipun namung f 0.50 punika sampun dados tôndha yêkti ingkang nyata mênggahing saenipun, mila botên prêlu dipun alêmbana malih.
Lan malih redhaksi Kajawèn ugi tampi buku Wedhatama cap-capan ingkang kaping 4. Saking buk andhêl Tan Kun Swi, ing Kadhiri. Sintên kemawon tamtu botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun buku wedhatama anggitan dalêm suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV ing Surakarta. Buku wau ngêwrat wêwarah pêpêthinganing kawruh Jawi, lan malih buku wau mawi dipun sambêti, botên kados Wedhatama ingkang kêlimrah, rêginipun namung f 0.35.
Redhaksi Kajawèn ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sami ngintunêngintuni. buku-buku wau.
Kala punika sabagean agêng ing gêrongan wadhah pakan wau wontên sangandhaping ayang-ayangan, saking ngandhap wontên gônda balarongan, inggih punika gandaning singa amor kalihan gandaning daging bosok.
Gêrongan ingkang anggigoni punika ing sisih tiga pisan kinubêng ing julêgan ingkang lêbêt sangêt, dene ingkang sisih wetan, inggih punika papan pandhêlikan kula sadaya, katutup ing tembok utawi curi, ing ngriku wontên korinipun waja pintên-pintên.
Ing sisihipun ngrika kamirêngan wontên swara ingkang anggêgirisi, tamtunipun padununganipun para singa barong ingkang kramat.
Botên têbih saking ngandhap kula sadaya, kêtingal wontên sisa-sisaning tiyang, kados ta jêbolan rambut, pangangge-pangangge ingkang sampun suwèk, lan sasaminipun. Miturut cariyosipun Shadrach punika sisa-sisaning tiyang Fung ingkang dipun pêjahi dening Orme.
Ing ngriku kula ningali kalihan kèndêl sakêdhap dhatêng wêwarnèn ingkang anggigoni wau, salajêngipun Orme ningali jamipun kalihan wicantên makatên: sêrsan, saiki kudu sumadhia, awit miturut calathune propesor, rong jam sauwise rêmbulan andhadhari, dhèwèke arêp dipakakae ing singa barong, dadi kira-kirane iya saprapat jam manèh.
Quick amangsuli: Inggih bandara kapitan, sadaya sampun mirantos, lan têtiyang ingkang sami crèwèt punika kintên kula inggih sampun mirantos, ananging salaminipun Samuel Quick gêsang, dèrèng nate ngraosakên botên têtêg ing manah, tumrap satunggiling pandamêlan, kados sagêdhagan punika. Enggal kucing, andhane niku nuli mang pasang. Bandara kapitan, punika sanjata panjênêngan, lan wadhahipun mimis ênêm sampun sami mêtêng, nanging wontên ing ngrika tamtu badhe botên kangge damêl punapa-punapa, wadhah mimis wau panjênêngan simpên wontên ing kanthongan têngên kemawon, sampun ngantos kasupèn, makatên ugi kula inggih ambêkta punika. Bandara dhoktêr, ngarsa panjênêngan punika wontên cagakipun, môngga panjênêngan kula aturi nlosor wontên ing sela punika, wontên ing ngriku panjênêngan sagêd angsal pêpadhang, ing ngriku wontên uwat-uwat sikut panjênêngan, dados pangincêng panjênêngan sagêd gampil. Punika lho Japhet ugi sampun. Bandara kapitan, manawi panjênêngan samangke sampun karsa paring dhawuh, kula sadaya inggih lajêng sagêd miwiti. Sadaya wau tamtunipun bandara dhoktêr ingkang badhe ngluntakakên dhatêng Japhet.
Orme awicantên: sauwise aku kabèh mudhun saka ing ôndha, sabanjure lumaku sèkêt pêcak ana sangisoring ayang-ayangan, kang anjalari aku wêruh apa-apa, nanging aku ora diwêruhi ing liyan. Miturut calathune Si Shadrach, ing kono papane kanggo ngudhunake kranjang wadhah pakan, sabanjure aku kabèh ngêntèni udhune kranjang, nèk Propesor Higgs ana sajroning kranjang, kowe Japhet kudu nyingkirake dhèwèke, utawa yèn prêlu gendhongên nganti satêkane ing ôndha, ing kana mêngko wong-wong pagunungan kang ambanjurake awèh pitulungan. Dene pagaweanmu sêrsan, mangkono uga pagaweane dhoktêr karo aku, ora liya mung ngêdohake singa-singa barong sarana bêdhile, yèn ana salah siji ditubruk ing singa, liyane ora prêlu nulungi, awit ora prêlu kok banjur ngorbanake nyawa loro, wêkasane kowe Japhet lan Quick sakaloron iya kudu nindakake kapriye kaanane mêngko, lan saiki ayo padha mangkat. Manawa aku ora bisa bali manèh Adams, sang putri putrane para nata dhèrèkna kondur, mêtu ing gang-gang kanthi slamêt nganti tumêkane ing Mur. Kantuna sugêng, dhuh sang putri.
Sang putri ngandika tatag: andhèrèkakên sugêng. Kala punika wadananipun sang putri kêtutupan ing ayang-ayangan pêtêng. Sang putri lajêng ngandika malih: Kula sagêd namtokakên, bilih sadhèrèk panjênêngan sarta panjênêngan badhe sagêd wangsul malih.
Kala punika Pangeran Josua ujug-ujug ngandika makatên: Aku êmoh kalah karo uwong buda-buda iki, ing sarèhne aku ora duwe gêgaman kaya mangkono, aku ora bisa milu nganti têkan growongan, ananging aku arêp mudhun saka ôndha lan arêp anjagani iku.
Orme awicantên sajak gumun sangêt: O, sae sangêt, pangeran, kula bingah sangêt dene badhe sagêd kêmpal kalihan panjênêngan, ananging panjênêgan kêdah ngèngêtana, benjing manawi minggah ôndha malih kêdah ingkang rikat sangêt, awit singa barong ingkang luwe punika botên kêsèd. Makatên ugi panjênêngan kêdah
ngèngêti, bilih kula sadaya botên nanggêl manawi panjênêngan manggih punapa-punapa.
Sang putri lajêng ngandika makatên: O, paman, saèstunipun langkung prayogi manawi panjênêngan kantun wontên ing papan ingkang panjênêngan dunungi samangke punika.
Sang pangeran amangsuli: O, anggèr, punapa prêlunipun, supados panjênêngan sagêd mêmoyok dhatêng kula salami-laminipun. Kula tamtu dhatêng panggenanipun singa barong ugi. Salajêngipun sang pangeran lajêng mandhap ing ôndha alon-alonan. Sarêng Quick botên watawis dangu lajêng nusul, sang pangeran sawêg dumugi ing têngah-têngah, lan saking murih enggalipun dumugi ing ngandhap, Quick kêpêksa ngidak astanipun sang pangeran.
Kintên-kintên sawatawis mênit malih, kula sumêrêp tiyang têtiga pisan sampun sami dumugi ing growongan, ananging Pangeran Josua lajêng minggah malih kintên-kintên wontên nêm tataran, lan wontên ing ngriku lajêng jumênêng, astanipun anjêbèbèh mèpèt ing curi, kadosdene tiyang ingkang dipun pênthang. Kula kuwatos manawi panjênênganipun punika kasumêrêpan ing mêngsah, amila kula lajêng umatur dhatêng sang putri, karsaa andhawuhi, supados sang pangeran mandhap utawi minggah babarpisan, ananging sadaya dhawuhipun sang putri tanpa damêl, Pangeran Josua têrus jumênêng kemawon, lan kula lajêng ngèndêlakên kemawon dhatêng panjênênganipun.
Kala punika sanès-sanèsipun lajêng sami ical dening ayang-ayanganing rêca singa. Kula sadaya lajêng botên sumêrêp ing têtiyang wau babarpisan. Dangu-dangu rêmbulanipun saya inggil,
têtiyang sami muncul wontên sanginggiling tembok, lan sakêdhap kemawon tiyang ingkang wontên ing ngriku atusan.
Kula lajêng wicantên lirih dhatêng Pangeran Josua makatên: Pangeran, panjênêngan kêdah mandhap saking ôndha, amargi mindhak konangan dening mêngsah. Botên, botên, sapunika manawi minggah sampun kasèp, awit padhanging rêmbulan nyoroti ing sanginggiling mastaka panjênêngan. Sampun, enggal nuntên mandhap, manawi botên, andhanipun kula tarik minggah lan panjênêngan kula dhawahakên.
Pangeran Josua ugi lajêng mandhap saha umpêtan wontên sawingkinging sela sawatawis. Dangu kula sadaya botên sumêrêp dhatêng panjênênganipun, saha lajêng supe babarpisan dhatêng panjênênganipun wau.
Salajêngipun lajêng kêmirêngan têtêmbangan lamat-lamat swaranipun nganyut-anyut, prênahipun têbih, kalêrês sanginggiling sirah kula sadaya. Swara wau saya dangu saya lirih, nanging ujug-ujug lajêng sora malih.
punika kranjang ingkang isi Propesor Higgs, lan pancèn pinuju makatên punapa kadospundi, kala punika ujug-ujug singa barong sami pating glêrêng rame sangêt, bokmanawi singa-singa barong wau sampun sami mambêt kranjang ingkang tansah dipun ajêng-ajêng punika.
Mandhaping kranjang wau saya alon saya alon, ngantos kintên-kintên kantun sawatawis pêcak saking siti. Kala punika kranjangipun lajêng mobat-mabit, sabên-sabên anggandhul mèh mungsêr wiyar sangêt. Sarêng kalêrês wontên ing sapinggiring ayang-ayangan sisih kula sadaya ngriki, kranjangipun ujug-ujug lajêng dipun êjlogakên, saha kranjangipun ambalik, ing ngriku lajêng wontên janggêrênging tiyang dhawah mêdal, ananging ing pêpadhang ingkang samar saha sabab saking papan waradin ingkang jêmbar sangêt wau, janggêrênging tiyang wau katingal salit sangêt. Jalaran saking têbih kula saking piyambakipun wau, kula sadaya botên sagêd sumêrêp cêtha, ewadene kula sadaya lajêng sagêd mastani tiyang punika, inggih punika nitik saking topinipun ingkang dhawah ing siti, lan ujug-ujug kula sumêrêp, bilih punika topinipun Propesor Higgs. Higgs lajêng ngadêg, lumampah alon sangêt lan sajak sakit, amurugi topinipun. Topinipun wau dipun pêndhêt saha kangge ngrêsiki lêbu ing dhêngkul.
Sang putri angandika bisik-bisik: O, samangke pancak sujinipun dipun angkat minggah.
Salajêngipun kewan-kewan galak wau lajêng ambaungi mangsanipun, dene kewan-kewan ingkang wujud manungsa, wontên ing tembok nginggil, saking sênêngipun kanthi kasamaran, lajêng sami ajêlih-jêlih. Propesor lajêng mengo dhatêng wingking, sakêdhap piyambakipun sajak badhe lumajêng, anaging pamanggihipun lajêng katingal sanès, topinipun dipun angge, tanganipun dipun sidhakêpakên, lajêng ngadêg kèndêl anjêjêr. Ing kala punika kula lajêng kèngêtan dhatêng gambaripun Prabu Napoleyon, ingkang têtêp ngandêl dhatêng pêpasthèning Pangeran ingkang dhumawah ing sariranipun.
Sayêktosipun angèl sangêt badhe nyariyosakên punapa ingkang kula sumêrêpi sadaya punika, amargi lampahipun sadaya wau mèh sêsarêngan. Ing sakawit lampahing singa barong botên kados padatanipun, nanging pangintên kula, sarêng pancak suji wau kabikak, singa-singa barong lajêng sami mancolot, prêlu anubruk mangsanipun, ananging têka botên, bokmanawi nuju botên ngêlih, amargi siyangipun mêntas angsal têdha.
Dhatêngipun singa wau dados kalih larik kanthi alon-alonan, jalêr èstri, jumagar, ingkang taksih gogor sami gêgujêngan, gunggungipun sadaya kintên-kintên wontên suwidak, ingkang ningali dhatêng propesor namung satunggal kalih, dene sanès-sanèsipun sami mêncar ing saindênging papan
kabar punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Pasiraman punika têbihipun saking Payakombo wontên 5 K.M. toyanipun bêning lan asrêp. Têtiyang ingkang sami adus ing ngriku sami angraosakên sêgêring badan.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn nomêr 41, pucaking rêdi Sarawiti punika pinanggih wontên dhusunipun agêng, kathah griya-griyanipun. Dene ing trêping pasarean, punika papanipun langkung inggil, dados taksih minggah malih, nanging papanipun ugi waradin. Saking papan ngriku manawi ningali mangalèr
kêtingal wana pajatèn anggênggêng botên wontên sêlanipun, pêpindhanipun kados anutupi margi ingkang anjog ing Sarawiti. Manawi ningali mangidul, ningali padhusunan ing sanginggilipun rêdi. Dene manawi ningali mangilèn, kêtingal têbaning pasabinan tuwin patêgalan wiyar angêlangut.
Sawangan sadaya wau kados pasêmon, bilih sadaya punika sajatosipun sami kemawon, èdipèni tuwin kuciwaning sawangan, mênggahing tiyang ingkang ngudi dhatêng lêrês, namung araos dados sawangan limrah kemawon, botên badhe dados panggodhanipun ingkang nyawang, mila manawi kawontênan ingkang katingal punika tansah pinanggih jêmbar, jêmbaring jagad tamtu taksih kirang, mila tumraping sawangan ingkang pinanggih wontên pucaking Sarawiti, punika namung minôngka gambaran, bilih kawontênanipun ing ngriku punika namung sarwa ringkês, tiyang kêdah angèngêti manawi sampun manggèn ing pucak.
Ing dalu wau, botên wontên sabawa ingkang kamirêngan, kajawi namung sabawaning walang kècèt tuwin sabawaning kutu-kutu ingkang nywara ing wanci dalu, kala-kala ugi kêmirêngan swaraning kaleyang ingkang dhawah ing siti. Dene ingkang sami andêdagan wontên ing ngriku, êninging ciptanipun namung dipun sawijèkakên, angalap brêkahipun ingkang sumare.
Patrap ingkang makatên punika, kados nunggil misah kalihan raosipun tiyang nyatunggalakên êninging budi, ingkang lèrègipun pados pamarêm ingkang sajati.
Ing wanci sawung kluruk, tarontongipun pêpadhang wanci enjing sampun kêtingal, sabawaning tiyang pating kalêsêt sami badhe mandhap saking pasarean, prêlu sami badhe sêsuci, awit enjingipun umun-umun, sami badhe dipun irit ing juru kunci malêbêt dhatêng pasarean.
Solah ingkang makatên wau botên beda kados kêbukaning manah, ingkang angsal wêwêngan, badhe angraosakên tumandukipun
ingkang mêntas andêdagan ing wanci dalu. Samênganing pasarean, sêkaranipun ingkang sumare kêtingal sumamar wontên salêbêtipun gêgubah pêthak, gandaning
sêkar borèh ingkang wontên ing ngriku, anggônda arum mulêg kados ngukup salêbêting pasarean, kaanan sêpên ingkang pinanggih wontên ing ngriku, malah araos kêbak kados sêpêning manah suci.
Ing sapunika mênggahing wigatosing sêdyanipun tiyang ingkang gadhah panggayuh ing bab kasunyatan, kados sampun botên kasamaran malih, pamarêmipun sampun pinanggih wontên ing ngriku.
Sarampunging prêlu, têtiyang ingkang wontên salêbêting pasarean lajêng sami mêdal sadaya, sêmunipun sadaya sami sênêng ing manah, ulatipun padhang-padhang, labêt saking sampun sami kalêgan ing manah wau.
Punika inggih kados pasêmon, bilih tiyang manggih kasunyatan punika ugi kêdunungan kêkuwung tumusaning kasucian.
Samandhapipun saking pasarean, ing sakiwatêngêning margi kathah tiyang sami obong-obong sêpêt, kêtingal ngantos kumutug, cariyosipun ambiyantu nênuwun, murih kadumugèna sêdyanipun, lan malih ing ngriku ugi kathah tiyang sade têkên carang dêling, bathok takêran uwos, tuwin sanès-sanèsipun.
Kawontênan wau têtela kados pasêmon, bilih tiyang ingkang sampun kadumugèn punika, dayanipun ugi ambrêkahi tuwin damêl suyudipun tiyang sanès, punika pancèn sampun kados pinathok dados anggêring jagad, tiyang botên sagêd andamêl, tuwuhipun botên kenging kinayangapa.
Tiyang ingkang wangsul saking pasarean ngriku, sampun ical raosing rêkaos badhe lêlampah malih, mêdala ing pundi-pundi inggih sakeca kemawon.
Ingkang makatên punika, namung minôngka pasêmon, rupak tuwin rumpiling margi dhatêng kasunyatan, punika manawi sampun dumugi, lajêng sagêd nyirnakakên sawarnining èwêd-pakèwêd sadaya, wontênipun namung sarwa dumugi, tuwin èwêd-pakèwêd ingkang sampun kêpêngkêr punika sampun botên badhe kêpêthuk malih.
Wusana namung samantên pinanggihing pangothak-athik ingkang pinanggih wontên pasarean ing Sarawiti.
Mendhong punika bangsaning têtuwuhan ingkang abonggol, uwitipun gilig, wangunipun mèmpêr wlingi. Tuwuhipun ing pasitèn ingkang kathah toyanipun, upaminipun ing siti: sorotan, lorogan utawi pasitèn sapinggiring lèpèn. Mendhong punika kenging kaanam kadamêl gêlaran pacar, mila ugi dados panggaotan agêng, botên beda kados lampahing têtanèn.
Manawi badhe nanêm mendhong, kêdah manah dhatêng pangolahing [pa...]
[...ngolahing] siti rumiyin. Dene patrapipun botên beda kalihan manawi badhe katanêman pantun. Rumiyinipun dipun waluku utawi kapaculan kemawon, manawi badhe anglèr dipun garu ingkang ngantos lêmbat. Pandamêling leleran kapetang langkung kikrik tinimbang yèn badhe katanêman pantun, amargi kajawi kêdah lêmbat, ugi ingkang waradin saèstu, sampun ngantos wontên ingkang lêgok gênêng, rumput utawi anggrah-anggrah sanèsipun kêdah dipun rayudi, supados sagêd rêsik saèstu. Ing pasitèn lorogan ingkang ngêmbêl, saèstunipun botên sagêd dipun waluku, kêdah namung dipun paculi. Makatên ugi manawi ingkang dipun garap wau siti tilas rembakan mendhong, sanajan dede pasitèn lorogan ingkang ngêmbêl, kêdah dipun paculi, sabab dhangkèlipun ingkang sampun ngoyod angèl dipun waluku, dene pandamêlipun leleran sagêd dipun garu.
Bab padamêlan anam-anam punika, malah ing sapunika kêlimrah dipun wulangakên wontên ing pamulangan ôngka 2.
Mênggah ingkang minôngka wijinipun, inggih punika dhangkèl mendhong ingkang mêntas êritan enggal, nanging sampun dipun ingah ingkang sampun tuwuh sêmènipun, watawis sakilan panjangipun. Dhangkèlipun wau dipun perang alit-alit, kadamêl isi watawis sadasanan lênjêr, punika kaceblokakên ing pasitèn ingkang sampun dados leheran,leleran,. dene antawising tanêman satunggal-tunggalipun malang-mujuripun watawis sakaki.
Manawi sampun sagêd tanêm, pangupakara sanèsipun mèh botên wontên, kajawi namung kajagi toyanipun sampun ngantos kêndhat, punika kêdah dipun manah saèstu, amargi manawi ngantos katêndhagan, andadosakên kêraning tanêman. Manawi umuripun sampun salapanan dintên, prayoginipun kêdah dipun watun, prêlunipun ngicali rumput-rumputipun ingkang ngêsêg-êsêgi tanêman, punapa malih tuwuhing rumput punika nyuda lêmèn ingkang dados [da...]
[...dos] têdhaning tanêman. Yèn rumputipun botên wontên, sitinipun kemawon dipun idak-idak, pamrihipun supados sitinipun sagêd êmpuk, lan mêdhotakên oyod-oyod ingkang sampun sêpuh, ingkang têmbenipun badhe nuwuhakên oyod enggal, anjalari dados suburing tanêman. Kaladuking watunan punika botên dados punapa, janji dèrèng ngantos dumugi ngajêngakên mêdal sêkaripun kemawon, marambah-rambah ing watunan punika namung atêges dhatêng kopèning pangupakara, ingkang têmahanipun malah sagêd murugakên ing kasuburanipun.
Tanêman mendhong punika ugi asring kaparag ing ama, mênggah ingkang dados amanipun, bangsaning walang alit-alit, warninipun wontên ingkang ijêm, cêmêng utawi sêmu pêthak, punika manawi ngrikiti uwitipun sagêd tatas. Ugi wontên ingkang kala-kala katrajang ama mênthèk, wujuding tanêman sami mêndhak, sampun botên sagêd mindhak panjangipun. Ingkang mênthèkên punika manawi dipun bêdhol, oyodipun sami rantas, dene godhongipun sami katingal abrit-abrit. Mênggah jalaraning ama mênthèk wau, namung saking kirang kalêrêsan gadhanganipun, kacênthèt toyanipun kala tanêmanipun taksih ênèm, utawi kala damêl leleran botên waradin.
Umuripun tanêman mendhong punika ingkang genjah tigang wulan, lêbêt-lêbêtipun ngantos tigang lapan. Tandhanipun manawi sampun sêpuh, katitik saking sêkaripun manawi sampun sami garing. Mendhong ingkang subur, panjangipun sagêd ngantos samètêr, ingkang dhawah magak satêngah mètêr.
Manawi sampun sêpuh lajêng dipun êrit, pangêritipun ngêpok bonggol. Êritan enggal punika dipun unusi, kapilihan ingkang panjang-panjang rumiyin, kadadosakên tigang golongan, ingkang panjang, cêkapan sarta ingkang cêlak piyambak. Sasampunipun rampung anggènipun ngunusi, tumuntên dipun êpe, kajèrèng tipis-tipisan kemawon murih enggalipun garing. Manawi sampun garing, lajêng dipun bêntèli
Angèlipun tanêman mendhong punika undha-usuk kemawon kalihan tanêman pantun, nanging waragadipun sakêdhik, ingkang nama panggarapipun siti, namung ing kawitan kala badhe nanêm, dene pangundhuh (panèn) ipun sagêd tigang rambahan. Tanêman ingkang sampun kaêrit, kenging dipun ingah malih, makatên ing salajêngipun sabên-sabên sampun dipun êrit, sagêd kaingah malih ngantos ngêrit tigang rambahan. Sae-saening mendhong punika êritan ingkang kaping kalih, racakipun langkung panjang tinimbang êritan sanèsipun.
Ingkang dèrèng nyipati bokmanawi gadhah pangintên, tanêman mendhong botên sagêd ngawonakên pamêdalipun tanêman pantun, pangintên ingkang makatên punika lêpat sangêt. Tanêman pantun punika sataun namung sagêd panèn kaping kalih, môngka yèn mendhong sagêd rambah kaping tiga. Sarta manawi dipun pirit saking pangupakaranipun, punapa malih yèn katandhing wêdaling waragad ngupakara, langkung mirah nanêm mendhong. [me...]
[...ndhong.] Panggaraping siti anggaru maluku, namung sapisan ing wiwitanipun, dene salajêngipun sampun botên ngolah malih, kajawi namung kawatun utawi kaidak-idak. Saenipun malih tumrap siti lorogan sapinggiring lèpèn agêng, ingkang asring kalêban toya ing kalanipun wontên bêna, manawi katanêman mendhong botên andadosakên sabab.
Pamêdalipun siti ingkang katanêman mendhong, sagêd tikêl kalih utawi tiga, tinimbang yèn katanêman pantun.
Mendhong ingkang badhe dipun anam, tumbas ingkang sampun garing, tumuntên dipun kêmplong rumiyin, inggih punika dipun gêntang wontên ing lêsung, parlunipun supados sagêd gèpèng, dados gampil panganamipun.
Manawi sampun wancinipun ngarit, prasasat ambikak pathining rajabrana, ingkang lumintu wêdaling kaskaya. Amargi tampinipun arta icir, botên sagêd brêg kados yèn panèn pantun. Panyadenipun dhatêng pêkên manawi nglêrêsi pêkênan, dipun tumbasi têtiyang ingkang panggaotanipun nganam gêlaran pacar. Ing pêkên-pêkên ingkang sakiwa têngênipun kathah tiyang nanêm mendhong, kathah sangêt têtiyang ingkang sami sade-tinumbas mendhong, damêl agênging pêkên.
Nganam gêlaran punika kajawi ingkang nama panggaotan, limrahipun dados panggaotan sambèn, kagarap tiyang èstri ing wanci dalu. Manawi panganamipun ing waci siyang, mendhongipun gêtas, yèn dalu sagêd wulêd.
Limrahipun ingkang kalampah ing padhusunan, têtiyangipun sami botên bêtah mêlèk dalu, jalaran sampun kêsêl nyambutdamêl ing wanci siyang. Nanging manawi dalu purun nganam, nglêmbur damêl gêlaran, kenging kangge cagak êlèk dumugi jam-jam sawêlas dalu. Yèn dipun grejah makatên, cara petanganipun pancèn botên sapintêna kasilipun, nanging sarèhning padamêlan sambèn, lumayan kangge cagak tuwaking kabêtahan.
Sampun masthinipun, tiyang ingkang andrêgil, purun rumagang ing damêl sanès kajawi wajibibun, sagêd angsal tuking panggêsangan rangkêp, murakabi ing gêsangipun anjalari dhatêng kamayaran, agêngipun dhatêng kacêkapipun.
Gêlaran ingkang panjangipun 2.75 M. wiyaripun 1.75 M. padamêlan sambèn kagarap ing wanci dalu, sagêd rampung ing dalêm kawan dintênan, yèn panganamipun sampun sagêd rikat, sagêd rampung langkung enggal malih. Gêlaran samantên jêmbaripun wau, yèn kasade dhawah bakul sagêd pajêng kirang langkung sarupiyah. Môngka tumbasaning mendhongipun namung gangsal wêlas sènan, dados racakipun botên kirang gadhah pamêdal kalih kêthipan, ing dalêm sadalu namung padamêlan sambèn.
Ing panggenan ingkang para kawula sagêd nyambi padamêlan sanès, kados ta: ngobèng nyêrat, anam-anam, damêl grabah, ngitiki rasukan lan sapanunggilanipun, panggêsanganipun kawula racakipun sagêd têntrêm, tinimbang ing sanès panggenan ingkang têtiyangipun namung mligi nyambutdamêl punapa kuwajibanipun.
Gudêg, sambêl gorèng, iwak duduh. Olah-olahan warni tiga punika manawi sampun dipun pupukakên wontên sanginggiling sêkul, sêkulipun lajêng nama sêkul sênenjong. Limrahipun sade wontên ing Surakarta.
Pamulangan wanita ingkang sawêg sami sinau olah-olah ing Majakêrta.
Gudêg. Ingkang kêlimrah kangge ampas gudêg sêkul sênenjong punika, gori utawi bung, ing ngriki namung dipun pêndhêt ingkang gori kemawon. Gori ingkang agêng satugêl, ingkang taksih cumècèk, ulam thèthèlan utawi balungan 1 kati. Ulamipun dipun godhog rumiyin ingkang ngantos tanak. Gorinipun dipun oncèki lajêng dipun cacah iras kemawon, panacahipun malang-megung, lajêng dipun sisir, lajêng dipun godhog, nanging manawi gorinipun sampun ragi sêpuh lajêng dipun godhog kemawon, lajêng dipun cuwoli, manawi panggodhogipun gori wau sampun matêng lajêng dipun tus rumiyin, wusana dipun cêmplungakên ing godhogan ulam wau. Ampas wau ugi kenging dipun wêwahi so.
Bumbu saha pangolahipun, sarêm 1 1/2 sendhok agêng, trasi tigang
salajêngipun dipun olah [o...]
[...lah] ngantos namung kantun nyêmêk-nyêmêk.
Sambêl gorèng. Ulam sêlap gajih satêngah kati, dipun iris-iris, kênthang sadasa iji, dipun iris-iris, pête kalih ontong, dipun rajang, lombok abrit 5 iji dipun rajang alus.
ulam ugi lajêng dipun cêmplungakên, manawi sampun tanak lajêng dipun santêni ing klapa satugêl, wusana dipun olah ngantos samatêngipun, duduhipun dipun taksihakên.
Iwak duduh. Ulam daging 6 kati, dipun godhog prongkalan,
sakêdhik, salam 3 lêmbar, laos saprapat driji. Bumbu wau ingkang kenging kaulêg, dipun ulêg sadaya, lajêng dipun bumbokakên, manawi bumbu wau sampun matêng lajêng dipun santêni, wusana dipun olah ngantos sakênthêlipun.
Patraping pandhahar, sêkul lajêng dipun tumpangi gudhêg, sambêl gorèng saha iwak duduh, ulamipun dipun suwiri agal.
Dhahar kados makatên wau inggih kenging dipun dèkèki bubuk dhêle utawi dipun kanthèni rambak, dene manawi dipun kanthèni ulam sanès-sanèsipun inggih kenging, nanging kêtingal botên mathuk, utawi lajêng ngicalakên raosing abên-abênan ingkang sampun dados thuk-thukanipun wau.
Kacarita ing dhukuh Malathi / nguni ana wong dhêmên kêrêngan / Gêdhigjaya pêparabe / tan kêndhat gawe rusuh / ngêndêlake yèn sarwa sêkti / kasusra rosanira / kaya banthèng ngamuk / yèn anjotos
prandene ora nyêbut / gone nora duwèni isin / yèn tinagih ing utang / amangsuli sêndhu / pêngpêngane banjur nantang / ngajak
wusanane / ênggone nagih mau / amung [a...]
[...mung] lugu saka nêtêpi / marang prajangjinira / kasaguhan nyaur / ewadene Gêdhigjaya / babarpisan tan ngromèsi têmbung bêcik / malah banjur anglabrag //
mula kabèh wong ing dhukuh Mlathi / nora ana sudi sêsrawungan / wêruh bae buruhake / kajaba saka iku / wong-wong mau saeka kapti / supata ora niyat / gêlêm atêtulung /
tadhahe / sawiji dina nuju / Gêdhigjaya atine sêdhih / jalaran katowongan / suwe ora minum / ing wusana banjur lunga / sadhengaha kang kapapag dilarani / mangkana rambah-rambah //
dalan-dalan banjur katon sêpi / wong-wong padha ngundhêr anèng omah / karo ngancingi lawange / wusana gone mlaku / Gêdhigjaya saya nyêdhaki / omahe kaki tuwa / nguni dadi dhukun / kasuwur mustajabira / yèn nambani
anyênyuwun maring Hyang Widhi / paran margane pêjah / ana swara krungu / nguwuh hèh-hèh kaki tuwa / sumurupa mungguhing patimu iki / wus pêrak
manggon ing suwarga di / lan manèh jênêngira / bakal marbuk arum / pinèngêtan wong sapraja / lan kuburmu tan kêndhat tinêkan janmi / padha angalap brêkah //
swara ilang ora suwe nuli / Gêdhigjaya têka angrêrusak / rupa barang sacandhake / kaki tuwa amuwus / hèh wong anom mêngko ta dhisik / sun arsa atêtanya / lan sapa aranmu / dene tanpa subasita / mlêbu ngomah têka banjur ngobrak-abrik / lah iku patrap apa //
Gêdhigjaya amangsuli bêngis / hèh wong tuwa kang nyidham trêbêla / aja kowe ngelikake / kêtogên kadibyanmu / gonmu ngaku dhukun linuwih / môngsa aku ulapa / mungsuh mring dhapurmu / kaki tuwa mêdhar sabda / babo-babo tan kêna ginawe bêcik / lah payo kêmbarana //
iki ana gêndul loro iji / yèn sanyata kowe wong prawira / payo padha dintèkake / Gêdhigjaya angguguk / jêr katuju kang dikarêmi / wusana kabèh padha / bêbarêngan minum / kaki tuwa wus palastra / Gêdhigjaya krasa lara angranuhi / ênggone ngombe wisa //
wus misuwur wrata sanagari / ing patine dhukun kaki tuwa / kabèh nglayat age-age / kang nyumbang rêbut dhucung / ingkang kêmbang-kêmbang ngèbêki / layone kaki tuwa / samuwa dinulu / kang
kasangsara salawase / tan ana wong têtulung / ing satêmah angrumasani / ing nguni tindakira / mangkene tinêmu / titi tamating carita / liding dongèng wong bêcik anêmu bêcik / wong ala nêmu ala //
mlaku / jèjèr loro disasaki / wonge sing nunggang kumruyuk / jaran wêdhus kêbo sapi / kabèh padha bisa kamot //
apa iya sing jênêng tambangan iku / dene êmung bola-bali / anggawa uwong sathekruk / ora nganggo sôngga-runggi / yèn praune nganti jêbol //
ing lakune sawise olèh satikung / nglênênge saya nglon-loni / ing kono banjur angêdhung / lan arane Kêdhung Kopi / uwonge akèh kumroyok //
lawan akèh omah gêdhe-gêdhe têpung / dene ta ing kono kuwi / uwong sing padha
padha ditambani / lan dipardi laku jujur / aja nganti ngêmis-ngêmis / padha katrêma ing kono //
ing sajroning omah miskin kono mau / wis pêpak disadhiyani / kang kêna digo nununtun / carane wong golèk urip [u...]
[...rip] '/ anam-anam macul kêbon //
ing lakune bangawan nèng kono mau / kêdhunge jêro ngluwihi / lan ngrasa awake punjul / akèh kewan pating sliri / kabèh bae bisa amot //
dhèk ing dina mau ambarêngi nuju / dina padusan Ramlani / wong akèh pating calêbur / lêlangèn adus ing kali / bungah-bungah pating glêmbor //
ana manèh wong akèh anunggang prau / malah nganggo nong-ning nong-ning / sing nyindhèni mêlang-mêlung / mêsthi bôngsa priyayi /Kurang satu suku kata: mêsthi bangsane priyayi. sing padusan kaya ngono //
ra-orane ya bôngsa wong kurang petung / kang sinirik ing wong gêmi / lan manèh le adus mau / jênênge rak ora murah / karo niyate ing kono //
wis ngêlangut lakune bangawan mamprung / alone mung yèn ngliwati / ing sakèhe kêdhung-kêdhung / saliyane saka kuwi / ora tau mlaku alon //
barêng kira wayahe mèh jam sapuluh / ana swara gêgirisi / yaiku krêtêg ing Jurug / krêtêg sêpur diliwati / Èsprès Bandhung mêtu maos //
kali gumun wêruh krêtêg bangêt dhuwur / palêngkune padha wêsi / têmboke ngisor akukuh / kuwat katêmpuh ing banjir / beda têmên karo uwot //
saya nglangut bangawan lakune mau / liwat Sragèn anjog Ngawi / ing Bojanagara têrus / têkan Babad amalipir / kêbawah Surabaya lor //
turut dalan tansah kêjogan ing banyu / mula kêna diarani / yèn gêdhene wuwuh-wuwuh / ing wusanane saiki / ing lakune dadi alon //
iya iku barêng wis têkan Sidayu / banyu wiwit tungtung asin / awit lakune
gêndhung / banyu apa kowe kuwi / têka wani-wani nyodhog //
sasat kowe ngalang-alangi lakuku / kowe iku bêcik nisih / yèn tak trajang mêsthi larut / sapa kang madhani kali / gêdhene kuwat amomot //
sèn-isèning banyu iwak lawan bajul / tak anggêp mung kaya slilit / prau gembong gèthèk kayu / cukup mung sumlêmpit pinggir / lêmah sing tak têmpuh longsor //
lah ing kono banyuning sagara guyu / dene wangsulane lirih / o bangawan kowe iku / tak kira durung mêruhi / wujuding sagara umob //
pancèn nyata yèn gêdhemu uwis punjul / nanging rak mungguhing kali / nanging yèn kotandhing aku / ewuh gonku ngupamani / têngu gajah durung bobot //
aku ora nêdya ngandhêg ing lakumu / malah kowe sing ngêjogi / arêp nawarke awakku / nanging sing mangkono kuwi / awakmu malah kêlêbon //
wis ta kene sapira ing karosanmu / katogna sing nganti gusis / mêsthi malah mung kêcêmplung / ora pisan andayani / ayo ta aja pakewoh //
wiwit mau kali banjur tanpa bayu / malah tumuli ngêmori / ngalênêng iline banjur / tansah saya mundhak asin / turut dalan anênonton //
thêthukulan sing ana pinggiring banyu / anane wis padha salin / beda lan dhèk mau-mau / lêmah rèpèh papak kali / malah wis akèh sing kaclop //
lawan manèh ing asine saya wuwuh / malah wis êplêk saiki / lan [la...]
[...n] banyu sagara lugu / malah rupane wis salin / ijo bêning kinclong-kinclong //
ing lakune barêng wis cêdhak Sidayu / amalipir nuli mampir / ing desa Manyar nguk-inguk / gon wong gawe uyah putih / nuli bablas tanpa menggok //
ing saiki pangrasane kali mau / babarpisan uwis salin / lan sabanjure lumaku / anjog sagara mêdèni / ngungkurke dharatan adoh //
Wêdharing sabda pangandika dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral.
Ingkang wicaksana angandikakakên, ngêmungakên manawi nagarinipun atata saha têntrêm, sagêdipun pamarentah lajêng ngyakinakên tuwin nêtêpakên, bilih tuntunaning Walandi kêdah anêtêpi kuwajibanipun ingkang luhur, inggih punika amêncarakên kabêgjan tuwin karaharjaning rakyat, punapa malih anginggahakên drajating rakyat, inggih ing bab gêsang sêsarêngan ing bab ekonomi, utawi ing bab payêpênging praja, ngantos ing wusananipun tuntunaning Walandi sagêd dipun uwalakên, ananging ingkang makatên punika, manawi tumrap ing tanah ngriki tuntunaning Walandi wau ing têmbe wingkingipun taksih dipun bêtahakên.
Nitik kawontênanipun kaprêluan-kaprêluan ingkang wigatos wau, ing wusana ingkang wicaksana amêmuji, mugi-mugi sarasing nalar ingkang ngôngka dhatêng kawilujêngan, kados ingkang sampun kadhawuhakên ing ngajêng, sagêda amujudakên kados satunggilipun bêndungan ingkang kiyat tumrap anadhahi tumindakipun para kaum kabangsan, ingkang anggadhahi ancas ambalela. Makatên ugi sagêda ananggulangi dhatêng dayaning uluk-uluk ingkang botên lêrês, ingkang sêdyanipun supados ancasipun wau sagêda lumêbêt mriku, amargi sanadyan uluk-uluk wau botên dipun rujuki, sarta botên sagêd dipun rujuki, ananging ing panggenan ingkang têtiyangipun taksih kandêl pitajêngipun lan botên nyumêrêpi kalintunipun piyambak, punika botên badhe sêpi ing bêbaya ingkang ngumpêt, ing bab wau ingkang wicaksana botên prêlu ngandikakakên saking papan ngriku.
Kapitunan ingkang pinanggih jalaran dayaning propagandhah kados ingkang dipun krêsakakên dening ingkang wicaksana, punika ingkang wigatos tuwuhipun kawontênan-kawontênan ingkang damêl susah wau jalaran saking propagandhah ingkang adamêl bingunging manahipun tiyang kathah, inggih ingkang pinanggih wontên ing nagari Walandi, utawi malih ing tanah Indhiya ngriki, inggih punika ing bab pitakenan-pitakenan [pitakenan-pitake...]
[...nan] mênggahing kawontênaning pamarentah Walandi ing tanah Indhiya, ingkang sajatosipun tumrap tumindakipun pulitik ingkang makatên wau dede pitakenan. Sayêktosipun botên kenging dipun sêmang-sêmangi malih, bilih nagari Walandi dhatêng kuwajibanipun ingkang luhur tumrap têtiyang, ingkang miturut punapa ing sampun kalampahan dados bêbahanipun, saha kêdah ananggêl dhatêng kamajênganipun wau, lajêng badhe ngêmohi tuwin angunduri, sadèrèngipun kuwajibanipun wau dèrèng kalêksanan babarpisan.
Ingkang wicaksana angandikakakên, jalaran tuwuhing kêkisruh wau saya anusahakên, dene lajêng wontên gêgambaripun, bilih wontênipun propagandhah wau lajêng kathah para ingkang botên rêmên dhatêng ancasing kabangsan ingkang saras pamanggihipun saha anggadhahi sêdya dhatêng kamajêngan, ing môngka kabangsan ingkang makatên punika, sabên tiyang ingkang lêrês manahipun têmtu anayogyani.
Ing sabagian inggih jalaran saking punika wau, dene para ingkang anggadhahi ancas kabangsan kados ing nginggil punika, sanadyan lêrês cacahipun langkung kathah, dening pangêsukipun saperangan alit saking para ingkang anggolongi ngiwa babarpisan, kawontênanipun lajêng dados botên sae. Ingkang punika bokmanawi tumrap têtiyang wau angèl anggènipun badhe ngatingalakên dhatêng ing jawi, sapintên têbihipun dhatêng para ingkang anggolong ngiwa babarpisan. Saha kadospundi caranipun ananggulangi têtiyang wau.
Klintuning tampi ingkang tuwuhipun jalaran kadonkados. ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, punika saya kawêwahan dening pêpathokan ingkang kamirêngakên, ingkang sajakipun kados lêrês, ananging sayêktosipun malah goroh, inggih punika ingkang nyariyosakên, bilih sêdyanipun botên beda, ananging ingkang beda punika ngêmungakên pamanggih ing bab sarananipun, ingkang lajêng adamêl pisahipun para kabangsan ingkang badhe majêng kanthi pranata lan para kabangsan ingkang golong ngiwa. Kadosdene gagasaning lare ingkang dipun êmong, bilih sagêdipun uwal saking momongan, punika saking wohing kamajêngan punapa mêsthinipun, dados kajêngipun lampahing kamajêngan wau kanthi urut-urutan, tamtunipun lare wau sakawit mila anggadhahi wêwaton sanès katimbang gagasaning lare momongan, ingkang majêngipun wau sarana badhe amêjahi dhatêng ingkang momong.
Ingkang makatên wau salajêngipun lajêng kadosdene botên sagêd ambedakakên ingkang baku antawisipun têtiyang, ingkang nyumêrêpi wontênipun tuntunan Walandi saha sadaya ingkang sampun dipun tindakakên tuwin ingkang sawêg dipun tindakakên, sarta migunakakên punika, minôngka namung satunggal-satunggalipun pirantos kamajêngan ingkang kasadhiyakakên tumrap têtiyang wau. Ingkang sarana kakiyatanipun piyambak lajêng sagêd anglêksanani punapa ingkang dados idham-idhamanipun. Têtandhinganipun wau kalihan têtiyang, ingkang sêdyanipun badhe ngrisak pirantosing kamajêngan wau. Ing wusananipun tumrap rakyat, lajêng kadosdene rubedanipun namung sakêdhik sangêt, bilih sagêdipun têntrêm panyambutdamêlipun, tuwin anggêgêsang wijining kakiyatanipun rakyat ingkang prêlu kanthi urut ngantos dene [de...]
[...ne] punapa mêsthinipun, langkung malih ing bab ekonomi sarana dipun ayomi pranatan-pranatan ingkang sampun wontên punika, katimbang dados kurbaning pangrisakipun katêntrêman, karaharjan tuwin kêbêgjan, inggih punika karampunganipun ingkang mêsthi, manawi tuntunaning Walandi lajêng kèndêl ingkang dèrèng
ingkang wicaksana, mênggahing sadaya wau sampun lajêng kakintên, bilih ingkang wicaksana botên anguningani dhatêng agênging kasusahanipun para kaum kabangsan ingkang pinanggih ing margi, ingkang tanpa ngukiri dhatêng ingkang dados idham-idhamanipun, lajêng ngatingalakên pamanggihipun, bilih sagêdipun kalêksanan sadaya wau ngêmungakên sarana anyambutdamêl ingkang saèstu kanthi asêsarêngan kalihan pamarentah. Kawontênanipun têtiyang wau ing padudon salêbêtipun pulitik, ringkih sarta angèl, jalaran saking panyobi saening bêbudènipun, tumêmênipun tuwin antêping kayakinanipun. Ananging ing bab punika pamarentah yakin, bilih danguning dangu têmtu badhe lajêng angsal pituwas. Ingkang punika amila kanthi rênaning panggalih, pamarentah lêstantun anggènipun anyawang pamudidaya tuwin panyambutdamêlipun têtiyang wau.
Patrapipun pamarentah ingkang makatên punika kanthi kayakinan sayêktos, botên beda kalihan anggènipun pamarentah anêbihi, ingkang ugi kanthi mulat dhatêng têtiyang, ingkang anggadhahi wêwaton botên purun anyambutdamêl sêsarêngan kalihan pamarentah sarta tansah anêbihi dhatêng pamarentahan ananggulangi ingkang badhe katindakakên dening pamarentah.
Putranipun Sri Maharaja Amanullah, nata ing Aphganistan, ingkang kakung asmanipun Rahmatullah, lan ingkang putri asma Ila, ingkang sapunika sawêg sami wontên ing Paris, anênggani konduripun ingkang rama ibu saking Londhên.
Bab Dados Kapalaning Juru Pangripta Sêrat Kabar
Petruk : Kang Garèng, salawase aku dadi panji klanthung kiyi, kok banjur pirang-pirang bangêt sing tak gagas, arêp golèk pagaweyan nyang kantor, dhêklomahku mung saka sêkolahan ôngka II, têmtune bayarane ora ambêjaji, arêp golèk pagaweyan angkat junjung, kajaba ora kuwat badane iya ora sae, arêp dadi mandhor, mêsthine iya ora kanggo. Saking gêdhening prihatinku, suwening suwe aku banjur olèh wangsiting dhêmit kang linuwih, dikon anindakake sawijining pagaweyan kang dak cocogi têmênan, awit pagaweyan kiyi brêgas, dièringi ing sapadhaning mênus, pamêtune rada lumayan, tur nèk kabênêr jênênge kawêntar ing ngêndi-êndi, ya kuwi: anyambutgawe amêngku layang kabar. Awakku banjur tak bênum dhewe dadi: dhirèktur up sêkodhur.
Garèng : Wiyah, wong jênênge rak dhirèktur up rêdhaktur, kok diêlih sakrêsa-krêsanya bae. Karo manèh aja kok kira yèn pagaweyan mangkono kuwi gampang, sabênêre rak malah angèl bangêt, lan kowe kudu bisa milah-milah, apa dadi dhirèktur up rêdhaktur layang kabar dinan, apa kalawarti minggon, sabab kuwi pagaweyane rada beda. Kajaba ngono, wong dadi mêngkono kuwi kudu jêmbar kawruhe lan sugih kawruh. Prêlune nèk kabênêr kudu gawe wawasan bab apa bae, bisa maton.
Petruk : Bab kuwi tumraping aku prakara kêcil, awit pangkat dhirèktur up rêdhaktur kuwi rak kuwasa, têgêse dadi aku anduwèni wênang anêtêpake punggawa-punggawaku dhewe. Sabanjure aku banjur ngincêr bae, nèk-nèke ana wong pintêr, sing durung olèh pagaweyan sing maton, sokur wêton sêkolahan sing pêng-pêngan, la kuwi banjur tak ojok-ojoki supaya gêlêm nyambutgawe karo aku, kanthi tak pêpengin, yèn gêlêm rak banjur jênêng mèlu ambantu ajuning bangsane. Ya kuwi utama-utamaning pagaweyan ing donya kene kiyi. Wis mêsthi ta nèk wong mau olèh blônja, sanajan balanjane ora ana sapratêlone blanjanku, awit aku: dhirèktur up rêdhaktur. Yèn dhwèwèke wis saguh, banjur tak angkat dadi: redhaktur. Sauwise pagaweyan sing angèl-angèl lan sing dakik-dakik banjur tak pasrahake nyang dhèwèke, ing sarèhning sing dipacak nang korane mung jênênge dhirèktur up rêdhakture, dadi wis mêsthi ta yèn sing olèh nama mau, iya mung aku dhewe, lan wong ing jaba masa bakala wêruh marang punggawaku [pungga...]
[...waku] sing pintêr mau, dadi sing diarani wong ing jaba: pintêr, pêng-pêngan, sugih kawruh, kêndêl, wêkêl lan anjlêgabit iya mung aku dhewe.
Garèng : Wèthèthithèh, la kuwi arane rak dhirèktur up rêdhaktur angênggoni politiking Nata Mêdayin. Wêruha, Truk asmane Nata Mêdayin kuwi kawêntar ing saindênging bawana, ora amarga saka kadibyane utawa saka bêciking bêbudène, ananging ora liya jalaran saka anggone ambawahake para ratu kang linangkung, ewadene ing sarèhing Ratu Mêdayin kuwi dhasare mula bodho sarta ala atine, suwe-suwe iya banjur
iku Uwong Agung Menak, ewadene mêksa arêp gawe ala bae. Aku kuwatir, mêngko-mêngkone kowe yèn wis dadi dhirèktur up rêdhaktur banjur nyara Nata Mêdayin, kaya ta upamane: ana sawijining awak-awak kang tansah mitulungi nyang kowe, iya iku awèh adpêrtènsi nyang koranmu, utawa maskapemu mau ngêdolake buku dêdagangane awak-awak mau, dadi cêkakane awak-awak mau niyat arêp tulung nyang kowe têmênan. Aku kuwatir, jalaran saka watakmu sing kaya Ratu Mêdayin mau, yèn kowe banjur sêngaja anggolèk marga bisane matèni awak-awak mau. Mara, watêk kang mangkono
karo aku, yèn miturut gagasanaku awak-awak mau nêja ngêjori karo dêdaganganaku, mêsthi tak budidaya bisane
jaba jarene arêp gawe majune bangsane, arêp ngunggahake drajate bangsane supaya bisa jajar karo bôngsa sing wis mulya, durung-durung wis katon kamelikanamu marang kadonyan. Kuwatir yèn kurang pêpayone daganganamu, kang anjalari sudaning panampamu phulus. Kang mangkono kuwi apa ora banjur nuwuhake gagasan, yèn pêthunthang-pêthunthungmu arêp ngêjokake bangsamu mau, mung nyang lambe bae, ananging karêpmu kang sajati arêp ngumpulake dhuwit sing akèh,
cokolake nyang wong liya, mêngko ngarang rada ampêk sathithik, pungkasane dièmbèl-èmbèli piyate, sing padha maca têmtune rak akèh sing padha mulês sirahe. Kajaba kuwi nèk kowe pancèn jênêng wong sing dhêmên nyang bangsamu têmênan, pancène nèk ana ada-adaning liyan arêp ngajokake bôngsa, sanadyan gawe karugianing awakmu sakira, wajibe kowe iya kudu mèlu bungah. Upamane bae: ana awak-awak kang banjur ngêtokake koran kang luwih murah tinimbang koranmu dhewe, kuwi kowe wajib bungah, sabab bangsamu kang jarene
kok trêsnani mau, sing padha maca bakal tambah akèhe. Lan kowe aja duwe pikiran, yèn sing bêcik kuwi mung koranmu dhewe, awit sanadyan ora kok cêngèl-cêngèlna, wong rak iya wis duwe pangrasa lan bisa ngarani êndi sing bêcik, êndi sing ala, wis samene dhisik bae, liya dina padha dibanjurake rêrêmbugane, ning atimu
ing Sragèn, nalika parêpatan Narpawandawa Surakarta, anglairakên pamanggih supados darahing karaton ingkang masakat, puruna ulah têtanèn wontên ing bawah Sragèn, awit ing ngriku sitinipun taksih nyêkapi. Ingkang badhe minôngka cobèn-cobèn, ing sabên tiyang satunggal badhe kapurih anggarap siti saprapat bau, tumrap ingkang sampun gadhah griya badhe dipun sukani garapan sabau. Pasitèn ing ngriku punika paosipun mayar. Lan angandiakakên têtanèn punika dede padamêlan nistha.
Sawênèhipun bôngsa T.M. dhatêng ing konggrès Muhamadiyah ingkang kapêngkêr punika, nyukani sênèl pèrês taksih enggal dhatêng pakêmpalan wau, rêgi f 4000.- kadarman agêng ingkang samantên punika dipun tampi dening H.B. Muhamadiyah kanthi gênging panuwun.
Sawênèhing komis kêlas 1 ing Priyangan Têngah, nama Trieling, awit saking prasabênipun upsir yustisi, supados nyandèkakên anggènipun kaparingan pêrlop dhatêng sajawining nagari, awit badhe dipun
Kalih taun sapriki wontên dhawuh saking Dienst Mijnbouw, mriksa kawontênanipun kawah ing Kamojan, sakilèn rêdi Guntur, punapa kêkiyatanipun kenging kangge migunani kêkiyatan èlèktris. Sapunika sampun wontên katrangan, bilih prayogi. Sambêt kalihan bab punika ugi mriksa kawah Sikidang ing Diyèng.
Tiyang ingkang nêdya badhe dados punggawa gêndhis, ingkang tumrapipun ing Indhiya ngriki kalêbêt wigatos, punika kêdah dados lirlingipun administratur, manawi padamêlanipun sae ing têmbenipun angsal prêsenan, manawi anggènipun sinau ing ngriku sampun nyêkapi lajêng mlêbêt sinau ing Bondssuikerschool ing Surabaya ing apdhèling A, laminipun sinau wiwit tanggal 1 Nopèmbêr dumugi 1 April. Sasampunipun angsal dhiploma saking pamulangan ngriku sagêd nyambutdamêl wontên ing pabrik dados assistent chemist, tuwin sasampunipun ngêcakakên sawatawis laminipun, wangsul dhatêng pamulangan malih ing apdhèling B. Manawi sampun tamat saking ngriku, saha sampun angsal dhiploma tuwin Syndicaat dhiploma, lajêng sagêd nyambutdamêl dados chemist, tuwin pangkat sanès-sanèsipun. Ingkang sagêd sinau mriku kêdah saking H.B.S. 3 taun Milo utawi Tecnische school, dene ingkang sampun wêdalan saking H.B.S. 5 taun utawi A.M.S. sagêd anjujug ing apdhèling B. Katrangan sanès-sanèsipun kenging takèn dhatêng dhirèkturing pamulangan.
Wontên wartos, bilih ing Technische Hoogeschool ing Bandhung badhe dipun gambloki wulangan Middelbaar acte wiskunde, malah tumrap ingkang prelu-prêlu sampun dipun tata.
Kawartosakên bilih badhe wontên angkatan kuli kangge Suriname, manawi sagêd badhe ngangkatakên 900. Ing taun punika kawontênaning kuli kontrak ingkang dipun angkatakên dhatêng tanah sabrang botên patos kathah. Kiranging kuli ing Sumatra dumuginipun sapunika wontên 70.000.
Panjênênganipun Kangjêng Sultan ing Dhèli, ing tanggal 24 wulan punika mikramèkakên putra asma Têngku Amir, angsal salah satunggiling putri ing Kasultanan Parak.
Benjing rawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana ing Magêlang, tanggal kaping 27 wulan punika, ing Candhi Mêndut tuwin Barabudhur botên kenging dipun dhatêngi têtiyang wiwit jam 10 dumugi jam 2.
Ing tanggal 1 Januari 1929 èik ordhonansi enggal badhe tumindak. Wiwit tanggal wau timbangan ci tuwin hun punapadene timbangan sanès-sanèsipun ingkang dèrèng dipun idini dipun èik botên badhe dipun èik malih. Ing salêbêtipun taun 1929 kajêng timbangan sarana tangsul ing bawah Ngayogya tuwin Kêdhu botên dipun kengingakên malih.
Ing Surabaya sabibaripun wulan Siyam, kathah sangêt tiyang ingkang nglêbêtakên sêkolah anakipun wontên ing H.I.S. saya malih ing pamulangan ôngka 2, lare ingkang badhe malêbêt sêkolah mriku ngantos wolung atusan. Ing Surabaya wontênipun sêkolahan ôngka 2 wontên 11 ing sapunika prêlu badhe dipun wêwahi malih.
Lulus iksamênipun dados Ind. Veearts, Abas Harsana, Radèn Utamadi, Ojuk Supratigna, Sahar, Sumitra, Susêtya, Radèn Suwasa, C.C.T Steiginga.
Pulisi ing Magêlang mêntas nyêpêng tiyang 4 ingkang sami kanggenan arta palsu, ringgitan 40 rupiyah 80. Tiyang sakawan wau anggènipun ambalibukakên arta palsu dipun tindakakên wontên ing pêkên, griya pagantosan. Salah satunggalipun tiyang wau, nalika sawêg ambalibukakên arta ringgit wontên
Sawênèhipun bôngsa Tiyonghwa ing Batawi nuju numpak pit motor wontên ing margi dhatêng Tanjungpriuk, dipun cêpêng ing pulisi Walandi, têtela botên gadhah rebêwis, nanging tiyang ingkang kacêpêng wau lajêng ambêsêli arta dhatêng pulisi f 2.50 wusana malah dipun prakawis pisan. Prakawis wau sampun kapriksa ing langêrèh, bab prakawis anggènipun botên gadhah rebêwis kadhêndha f 12.50 dene bab anggènipun bêsêl dhatêng pulisi dipun pasrahakên ing pangadilan landrad.
Sudagar oto Wesselmam ing Madiun, mêntas ngintunakên sêrat angêtèkên gangsal iji isi arta f 2500.- langkung, ingkang nyumêrêpi komis utawi klèrêk ing
isi arta f 1500.-, nanging sarêng sêrat dipun tampèni, botên wontên isinipun arta, dene wawratipun sêrat wau taksih têtêp kados nalika kakintunakên. Sapunika sawêg dipun titi priksa ing yustisi Samarang.
V.N.L. mêntas angrêmbag amtênar tiyang siti ingkang badhe dhatêng Mêkah. Pèngêtaning rêmbag,
Radèn Sastra Sudirja, patih pènsiun ing Têgal, ingkang katahan ing kunjaran prakawis kadakwa ngapusi, atas saking dhawuhipun pokrul jendral, sapunika dipun luwari, nanging prakawisipun taksih dipun tindakakên. Prakawisipun wau dipun êmbani panjênênganipun Mr. Bêsar.
Ing pakunjaran Tanggêra mêntas wontên tiyang paukuman kêkalih miruda, ingkang satunggal ukuman 11 taun, satunggalipun ukuman 14 taun. Sapriki dèrèng kêcêpêng.
Ing dintên Sênèn kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana bidhal saking Wèltêprèdhên nitih èksêtratrin dhatêng praja karajan Jawi, sontênipun dumugi ing sêtatsiyun Tugu, kèndêl sakêdhap lajêng dumugi Prambanan, wontên ing ngriku dipun pêthuk pangagênging nagari tuwin putusanipun Ingkang Sinuhun ing Surakarta. Dumuginipun sêtatsiyun Balapan dipun pêthuk ing Panjênêngan Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun sapandhèrèk, saha rêsidhèn. Ingkang Wicaksana lajêng nitih kreta kaprabon Kyai Garudha Kancana. Samargi-
Dalunipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lênggah ing ngajêngan saha mriksani taptu tuwin barisipun para wadya ingkang ngurmati.
Enjingipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sowan ing karesidhenan dipun dhèrèkakên ing mayor lesiyun tuwin para bupati sawatawis ngaturakên sugênging rawuh dalêm. Jam sawêlas ingkang wicaksana malêbêt ing karaton, Ingkang Sinuhun sakalihan Kangjêng Ratu Êmas mapag ing srimanganti. Wontên ing kadhaton dipun sêgah lêlangên badhaya Srimpi, dumugi jam satêngah kalih wêlas, lajêng dhatêng Mangkunagaran, jam kalih siyang sawêg wangsul dhatêng dalêm karesidhenan.
Kala nyarêngi pasamuwan balapan ing Surakarta, wontên bôngsa Tionghwa ing Jawi Wetan kawon main bakaran ngantos f 500.000. Nalika sangunipun sampun têlas, lajêng anggantosakên andhiling kabudidayan sarta nyade tokonipun taksih enggal, mila sagêd ngantos kawon samantên.
Ing sapinggiring lèpèn Mlinting, Pakalongan, wontên sawêr ingkang dipun anggêp kramat, têtiyang ingkang nyatakakên sami sumêrêp sirah sawêr mênthongol saking ngêrong, wontên ingkang cariyos, bilih sawêr wau titising tiyang, ing sapunika tiyang ingkang dhatêng mriku ngantos ewon, nganggêp manawi sawêr wau kenging dipun têdhani sawab.
Pamarentah mêntas matah kumisi mriksa kawontênanipun têtiyang Baduwi ing Bantên, ingkang
sawangsulipun saking titi priksa sabar ing damêl, awit tiyang Baduwi punika panggenanipun lêbêt, tuwin botên purun kadhatêngan tiyang sanès bôngsa, dene ingkang dipun angkên ing pangagêng namung panjênênganipun Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat.
Samênit malih, sangandhap kula sadaya lajêng kêmirêngan wontên panjêlih ingkang dados gêtêring manah. Ing ngriku kula sumêrêp pangeran mancolot anglangkahi curi, saha lajêng mènèk ôndha, ingkang rikatipun botên wontên ingkang nyamèni.
Sanadyan Pangeran Josua rikata kadospunapa, kewan panjang alit saha ambêngkuk langkung rikat malih, kewan wau lajêng ngadêg suku kalih, sukunipun ingkang satunggal dipun ranggèhakên - ngantos sapriki kula taksih kêtingalên kukunipun ingkang mancèrèt punika - saha lajêng nyampluk dhatêng Pangeran Josua, kukunipun wau angèngingi pêngkêranipun Pangeran Josua, lan sariranipun sang pangeran sajak lajêng tumèmpèl ing ôndha. Salajêngipun sang pangeran dipun gèrèt alon-alonan mangandhap. Lan inggih talah têmên, dene Pangeran Josua wau jêlih-jêlih sangêt. Sukuning singa satunggalipun anututi badhe mangsuli panggèrètipun wau, ananging kula lajêng nalosor, gêlanganing suku kula dipun gocèki ing tiyang Abati satunggal. Jalaran saking patrap makatên punika, kula sagêd nyanjata ngèngingi pathaking kewan wau. Singa dhawah mangandhap, saha ambêkta pangagêman Pangeran Josua ingkang ngandhap sabagean agêng.
Salajêngipun Pangeran Josua lendheyan ing pojok sarta dipun pitulungi ing têtiyang parêdèn sawatawis, amargi kala punika kula piyambak botên kobêr manah dhatêng panjênênganipun.
Kala punika kula sumêrêp Japhet ngadêg wontên sacêlakipun Higgs saha tanganipun sraweyan, botên têbih saking
dhêngkulipun, bokmanawi kalanipun dhawah dhêngkulipun Higgs sakit, ingkang punika piyambakipun lajêng botên sagêd lumampah, Japhet lajêng nêdahakên gêgêripun saha mêndhak, Higgs lajêng minggah ing gêgêripun, kalih-kalihipun lajêng murugi ôndha, Japhet anggendhong Propesor Higgs, kadosdene lare anggendhong lare.
Singa barong jalêr lajêng linggih saha mandêng sêmu jatmika dhatêng têtingalan ingkang nganèh-anèhi punika, ananging singanipun barong èstri, ingkang kapengin badhe nyumêrêpi, kados watakipun tiyang èstri, ngêtutakên Higgs kanthi ngambus-ambus. Propesor Higgs ingkang tansah menga-mengo lajêng mêndhêt topinipun saha kasawatakên dhatêng singa barong wau. Pun singa lajêng anggêro, nubruk topi wau lajêng kangge dolanan, kadosdene kucing dolanan bolah ikal-ikalan, ananging botên watawis dangu topinipun wau lajêng kadhawahakên malih, saya anggêro cêkak-cêkak nanging kêrêp, ngopat-ngapitakên buntutipun saha ngancang-ancangi badhe nubruk. Kala punika kula botên sagêd anyanjata, amargi mimis ingkang badhe ngèngingi singa barong èstri wau, tamtunipun sakawit angèngingi Japhet nratas dhatêng Higgs.
Sarêng kula ngintên, bilih badhe dados pêjahipun tiyang kêkalih wau, ujug-ujug saking sisih sanès wontên ingkang anyanjata, ing wusana singa barong èstri wau ambanyaki dhawah ing siti. Salajêngipun singa barong jalêr anjênggirat tangi saking anggènipun kalêlar-kalêlêr wau, saha lajêng nubruk, ingkang katubruk wau dede tiyang kêkalih, nanging singa barong ingkang nandhang tatu punika. Ing ngriku lajêng tuwuh pasulayan ingkang anggêgirisi.
Têtiyang kathah ing sanginggiling tembok, sapunika sumêrêp mênggah kawontênanipun ingkang saèstu, saha lajêng sami jêlih-jêlih nêpsu sangêt. Ingkang makatên wau anjalari kewan-kewan galak sami bingung, saha sami gêro-gêro sumêbar dhatêng pundi-pundi. Dene lampahipun Japhet kalihan
barong, inggih punika Orme lan Quick ingkang sami pados margi, makatên ugi kula lajêng nyanjatani langkung sirahipun tiyang kêkalih wau dhatêng kewan ingkang ngrêridhu. Sanadyan jalaran saking rêmêng-rêmêng wau kula botên sagêd ngincêng yêktos, ewadene kula sagêd ngèngingi kewan-kewan sawatawis, ingkang lajêng sami dhawah pêjah.
Japhet kanthi anggendhong Higgs, Orme tuwin Quick têbihipun saking ôndha kintên-kintên kantun kalih dasa pêcak, kula sadaya sami ngintên, bilih têtiyang wau sampun luwar saking bêbaya, amila lajêng bêngok-bêngok kêsênêngên. Têtiyang kathah ingkang sami anêksèni luwaring kurban saking bêbaya ingkang nganèh-anèhi wau sami ngontog sangêt.
Ananging ujug-ujug kawontênanipun ing ngriku lajêng malih babarpisan, sapunika saking pundi-pundi lajêng wontên singa barong dhatêng, saha
lajêng prasasat ngêpung dhatêng têtiyang sakawan wau, dene ingkang damêl ajrihipun sakêdhik singa-singa barong wau, pambêngoking tiyang tuwin ungêling sanjata, ingkang salaminipun dèrèng nate dipun mirêngi.
Wontên singa barong ingkang sampun jumagar mancolot anglumpati Japhet, kula lajêng nyanjata saha ngèngingi lêmpèngipun. Saking
pancèn sarana dêdamêlipun sagêd angluwari bêbaya piyambak, ananging kalih-kalihipun botên mêntala nilar Japhet kalihan Higgs ingkang tanpa daya wau. Ing ngriku bêbayanipun sampun katog.
Tutna aku, makatên pangandikanipun sang putri, saha lajêng badhe tindak dhatêng ôndha, nanging kula lajêng mênggak supados wangsul malih, saha kula lajêng wicantên makatên: ora, wong-wong Abati ngêtutna aku. Apa mêsthine kang dadi panuntunmu ana ing baya pakewuh iku wong wadon.
Kula botên gadhah pangintên babarpisan, bilih kula kalihan têtiyang Abati sagêd mandhap saking ôndha, ewadene sadaya sami sagêd mandhap, lan ing ngriki pantês dipun alêmbana, dene kula sagêd mêwahi cariyos kula, bilih têtiyang wau sagêd bêngok-bêngok kados setan, saha ngobat-abitakên lamêng ingkang panjang tuwin angajrih-ajrihi.
Dhatêng kula sadaya ingkang dadakan wau pinanggihipun anggumunakên, jalaran saking
Makatên cara-caranipun kula sadaya anggènipun angluwari Higgs saking guwaning singa-singa barong kramat, ingkang
ingkang katingal sayah sangêt saha rontang-ranting sandhanganipun, kados kalanipun kula sadaya mêdal saking gang-gang kina wau dumuginipun ing parêdèn Mur, ewadene kula sadaya ngrumaosi sênêng ing manah, amargi lêlampahan ingkang mêntas dipun lampahi punika, sanadyan ambêbayani sangêt, sarta kenging dipun wastani mokal, ananging sagêd kalêksanan kanthi wilujêng. Kula sadaya sagêd angluwari Higgs saking cangkêrêmaning singa barong, malah kaca mripatipun ingkang dipun wastani jandhela cêmêng inggih taksih wêtah.
Makatên ugi Pangeran Josua inggih bingah panggalihipun, sanadyan ta sang pangeran nandhang tatu saking pandamêling singa, amargi panjênênganipun inggih tumut ngambah ing bêbaya wau, ingkang punika tamtunipun inggih lajêng dipun wastani tiyang kêndêl ing salami-laminipun.
Namung kula ingkang botên sagêd tumut sênêng-sênêng kados sanès-sanèsipun, awit inggih lêrês, mitra kula sagêd kêtulungan, ananging anak kula jalêr rak taksih dados tawananipun têtiyang Fung.
Salaminipun kula badhe botên supe dhatêng wêkdalipun kala mêntas nulungi Higgs wau. Sasampunipun kula nutup sela ingkang kangge kori kanthi ngatos-atos, kula sadaya lajêng nyumêt dilah, ing ngriku warninipun Higgs katingal anggêgirisi sangêt, badanipun kêbak rah, panganggenipun rontang-ranting, kajawi punika piyambakipun katutan gandaning singa ingkang balarongan. Higgs wau lajêng ngrogoh kanthongan mêndhêt pipa, ingkang anggumunakên sangêt dene pipanipun wau botên pêcah.
Aku bok kowènèhi bakomu sathithik. Makatên mênggah wicantênipun Higgs ingkang kawitan. Bakoku wis êntèk babarpisan, êntèk-êntèkane kalane aku arêp dilêbokake ing kranjang kang mambu bangêt kae.
Kula lajêng nyukani sata sakêdhik dhatêng piyambakipun, saha piyambakipun lajêng ngêrèk, dene padhanging rèk wau amadhangi wadananipun sang putri, ingkang kala punika mriksani dhatêng Higgs kanthi gumun saha rêna ing panggalih.
Higgs awicantên: wah wong wadon têka ayu têmên. Dhèwèke ana kene kuwi gawene apa, lan kuwi sapa.
Sarêng kula nyariyosakên mênggah kawontênanipun sang putri wau, Higgs lajêng enggal-enggal ngadêg, nyêpêng topinipun ingkang sampun lami ical wau saha matur dhatêng sang putri mawi basa Arab kanthi titis aturipun: bingah sangêt dene piyambakipun angsal pakurmatan ingkang dadakan punika, makatên salajêngipun.
Sang putri lajêng paring wilujêng dhatêng Higgs anggèning linuwaran saking babaya. Kala punika rainipun Higgs lajêng kêtingal anjênggurêng saha lajêng umatur makatên:
O, inggih sang putri, lêlampahan ingkang kapêngkêr punika pancèn ambêbayani yêktos, kula ngantos prasasat botên sumêrêp, punapa kula punika Daniel punapa Ptolemy Higgs. Salajêngipun Higgs wicantên dhatêng kula sadaya makatên: iya kônca-kônca, anggonku ora nglairake gêdhening panarimaku marang kowe kabèh, ora saka sabab aku ora nrima, ananging sabab saka aku ora bisa, awit aku rumasa rada lêr-lêran. Anakmu lanang Adams, waras bangêt, aku lan dhèwèke dadi mitra kang rakêt, ana ing kana dhèwèke ora prêlu dikuwatirake, sang Sultan Barung uga sawijining prayagung sêpuh kang apik bangêt panggalihane, rêmên bangêt marang anakmu, lan putrane putri arêp didhaupake karo dhèwèke. (Badhe
Gusti kang luweh disek nggawe ukom kanggone Ingsoen,
Lan benihe Ingsoen kang moho sutji,
kang ditjiptakake Gusti, ndadegake sipate Ingsoen sutji,
Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggon ono ing ragane Ingsoen,
[ Karena aku senyempurnanya ruh dalam jasad ]
kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatan marang asal – usule Ingsoen.
ing jaman Súltan Agúng, ora gampang. Jalaran Jåwå iku mapan ing wilayah tropís kang langité ora rêsík kåyå ing Arab
Tembung “sengkalan” asalé saka tembung “saka” lan “kala”
Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu.Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitan\é tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 masèhi.Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn unèn kang nduwèni teges angkaning taun.
Nanging saiki ana kang migunakaké taun rembulan, yaiku kang pétungan sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”.Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, diarani: “Suryasengkala”
Mungguh carané nyurasa utawa maca sengkalan iku kawiwitan saka ékané, banjur dasan, yèn ana atusan lan éwoné.Tuladha : Rupa sirna retuning rumi
padha.Tembung: êsthi, kang ateges gajah, èsthi kang ateges sedya utawa
Tembung tembung nduwèni wanda kang padha, ajiné dianggep padha.Tembung: wanita, ajiné padha karo tembung wani, tembung buja ajiné
iku.Kayata : tangan ajiné padha karo nyekel, mripat padha ajiné karo
kadunungan kaanan iku.Kayata : tembung galak padha ajiné karo tembung danawa, bentèr
lsp.2. Tembung tembung kang nuduhaké kriyané tembung ing ndhuwur:
2. Tembung tembung kang kanggo wanda tri utawa teges telu:
3. Tembung tembung: ula, lintah, ujel, welut, nalincing, lir, kaya,
wignya, wrin, guna, kukus, panas, lsp.
kang ateges papat, catur, pat, lsp.
2. Bangsané buta: danawa, jaksa, diyu, wil, raseksa, lsp.
3. Bangsané gegaman: panah, warajang, bana, sara, lsp.
4. Bangsané angin: bayu, samirana, maruta, anila, sindung, lsp.
tikta, pait, kyasa, gurih, dura, asin, legi, lsp.2. Tembung tembung kang nduwèni sipat kang gegayuhan tembung
tembung ing ndhuwur : gendhis, gula, uyah, lsp.3. Tembung tembung jeneng kéwan kang asikil enem: tawon, bramara,
kombang, anggang anggang semut, lsp.4. Tembung tembung liyané: raras, retu, ojag, obah, prabatang,
1. Bangsané kang amaratapa: wiku, biksu, resi, dwija, dhita,
2. Dasanamané jaran: kuda, wajik, aswa, turangga, lsp.
3. Dasanamané gunung: ardi, prawata, giri, ancala, wukir, lsp.
4. Tembung tembung liyané: angsa, gora, swara, wulang, weling,
1. Tembung tembung kang kagolong kéwan rumangkang: baya, bajul,
Barang barang kang wujudé bolong: gapura, guwa, dwara, wiwara,
gatra, wilasita, rong, trusta, trusthi, song, babahan, lsp.2. Tembung tembung liyané: ganda muka, butul, déwa, ambuka,
sunya, boma, gegana, wijat, nir, tanpa, ilang, mletik, sirna, musna,
adoh, antariksa, rusak, luhur, dhuwur,
utawa kumpulaning tembung, sengkalan lamba kang akèh tinemu ing
layang layang.Ana manèh kang tinemu ing yayasan, pasareyan, padusan, gapura, lsp.
1. Yama sunya surya = taun 1202.
2. Sapta yana surya = taun 1217.
3. Indu bana dwi rupa = taun 1254.
4. Dwi gaya rawi = taun 1282.
5. Dwara adri pana indu = taun 1279.
Panca gana salira tunggal = taun 1865.2. Ing magangan kraton Ngayogyakarta, ana pepethan wujud ula naga
tunggal = tahun 1682.3. Ing kratosn Surakarta ana pepethan naga kang ditumpaki manungsa,
iku kena diwaca: Naga muluk tinitihan janma = taun 1708.Ana uga warana kang digawé saka walulang kebo kang direngga
kebo siji = taun 17084. Ana pepethan wujdé bunderan pepindhaning jagad kang dicekeli
utawa Tri jaksa ngojag buwana = taun 1635.5. Ana gegambaran wujud sula cacahé telu lan ing tengah ana gambar
kembang, iku kena diwaca : Tri sula kembang lata = taun 1953,
Tembung sapada kudu kaangkah mujudaké ukara wutuh, isi pangertèn
ana ing rasa ora kepénak.Tembung kang becik, saben sagatra kudu mengku surasa wutuh, lan
isi wutuh.Manawa arep ngarang tembang sadurungé prelu ngélingi prakara
pamasé, dhatu, raja, aji, lsp.Iku prelu banget kanggo nemtokaké tibaning swara ing
slawe taun | mubêng têpung tanah Jawa ||
7. angèngèr sudagar santri | priyayi tani ing desa | wus mangkono salamine | nora wêkêl ing pakaryan | bocah tumêkèng tuwa | lah iku rupaning punggung | ginunggung janma utama ||
8. ngalor ngidul wus tinampik | judhêg tan antuk bandara | iku labête wong cak-cèk | kinacèk samèng tumitah | jêmbarkên
putus tur titis | tatas pasanging pandaya | dhasare wong rada kêsèt | kusut yèn mulat ing kasap | iku Ki Cêkruk Truna | nanging padha-padha busuk | sabên dina pasang cipta ||
11. nuju ing sawiji ari | sêsèndhèn soring mandera | pinggir wana èrèng-èrèng | pribadi tan mawa kônca | maningit
nyandhang bagus mangan enak | pinatah ngandhut kinang | yèn dhêdhèrèk ngampil payung | kadhang
panganan | prêsèn rong gobang wus tamtu | trakadhang sok nganti suwang ||
18. iku ingkang dadi asil | kang pasthi sun karya jajan | sêtèng
rupiyah slaka | tumêka sataun kèhe | satus kalih dasa [...]thakpêthak. | lamun sadasa warsa | sèwu kalih atus gunggung | rupiyah slaka Nèdêrlan ||
20. ho o dene ingsun sugih | dhuwitku luwih sapodhang | satibane ingsun kajèn | aji-ajining agêsang | wit-witaning
donya | sabên bôngsa trêsna kabèh | asih wlas mring drajad bôndha | wong ngarah putri tama | lamun dhuwit nora luput | barang kang
26. yèn mangkono Mahasuci | nora adoh saka sêmat | dhasar iku kuwasane | sipatnya takduga padha | ingaran kalih dasa | sok mangkonoa wong iku | lamun sugih-sugih Alah ||
27. dhasar dhuwit ingsun benjing | sun irit sun ulur dawa | sêmpulur saking têmêne | sabên sasi tambah-tambah | wêtuning putra wayah | wit dhuwitku luwih sèwu | cukup sun mangan anakan ||
mangkono lakunipun | yèn wong bôndha dadi lêpda ||lêbda.
29. lamun gunung dèn urugi | wong mlarat saya kinuras | lêgok jurang
dadi kalèn | sugih sabên taun tambah | wong mlarat kêmalingan | apêse kêna ingapus | mulane wong sugih arta ||
jin setan sirna | lunga khaji kaping sèwu | wus pasthi yèn katutugan ||
32. ananging prakara dhuwit | watêke bangsaku Jawa | ana bae panacade | yèn mêtu saka wong sudra | ingaran arta karam | nanging bisa jawab ingsun | jêr bundêr putihnya padha ||
33. kuwasane uga sami | ing môncapraja warata | nadyan rêga padha bae | malêbu toko Walônda | Batawi Surabaya | milih barang apa [a...]
[...pa] antuk | utawa laku lautan ||
34. alas gunung atas sami | ing dunya ngakerat padha | nunggang prau myang sêpur wèh | ringgit rupiyah tan beda | kere lan pra bandara | padha bae ajinipun |
têka | apa ta padha tan wêruh | tanah Dhèli ing Sumatra ||
36. alas gêdhe dadya nagri | awit sinêbaran arta | sakèh bôngsa lanang
yèn kaya iku mlarati | bêcik luru [lu...]
[...ru] bêndara ||
3. ingkang pantês kêna sun aubi | ingsun timbang-timbang wus tan ana | kang kadya wong ngèngèr lonthe | luwih enak têrtamtu | tur yèn siyang nora kaèksi | mung yèn dalu kewala | mero-mero pupur | nèng madyèng ratan lêledhang |
binapa-bapa mulya | mukti run-tumurun | iku jatining kawiryan | dene lamun ana kang sumêdya
kumpul sataun | kalih atus pat puluh rispis | lamun sadasa warsa | kèhe kalih èwu | kawan atus rupyah slaka | e e dene okèh timên ingsun wilis | sasat ratuning bagja ||
7. lèrèn saka ing palonthèn dadi | toko bae utawa juragan | nadyan nglakokake gadhe | dhuwit rong èwu cukup | thênguk-thênguk nèng pinggir margi | barang apa kang endah | pèni-pèni rawuh | sun gadhe saparo rêga | pasthi untung sugih bathi tanpa rugi | lumintu sabên dina ||
8. nulya ingsun ngingu juru tulis | [...] tukang nglêmpit barang | lakune ing jaman mangke | wong gadhe
sathithik bilai | tamtu tumibèng dhêndha ||
9. nanging lamun ingsun ngati-ati | kaya-kaya slamêt tanpa kara | yèn wus kinawruhan wète | dene sariraningsun | bôngsa Jawa kang maksih kenging | jro nawala pradata | wong Jawa kêlaku | anggadhe-
dènnya grami | sabab taktimbang-timbang ing dunya | Cina iku pintêr dhewe | pangupajiwanipun |
praptèng Jawa purwaning nguni | mung kathokan kewala | tan antara dangu | manggon anèng tanah Jawa | dadi sugih omah gêdhong
rakhim | sapa têmên pinanggya ||
13. durung ana wong Jawa madhani | marang Cina tikêl pra sadasa | sabarang rèh
bae sakarêpku dadi | nadyan praptèng akerat ||
14. sual ngadap pitakon ing ngakir | lamun ingsun sugih arta mênang |
besuk | nadyan dhuwit uga padha | pêpaesan dunya ngakir dadi kanthi | malekat sih sutrêsna ||
15. lamun ora mangkono sun pikir | dadi dêmang bae luwih gampang | bêkti sèwu rupyah olèh | dèn iring wong gumrudug | ngampil epok panurung lampit |
kang doh ing pakewuh | kang tan nganggo ulah nalar | wataraku luwih enak dadi tani | tuku sawah kewala ||
18. sabau rêga sapuluh ringgit | sabab sawah bêcik rêga larang | yèn
tuku sapuluh bau | satus ringgit ingsun wragadi | satus ringgit wus mêntas | gunggung limang atus | rupiyah jroning nêm wulan | ingsun etung kabèh rêsik ru[pa] [pa]ri | tri dasa mêt tan kurang ||
19. rêndhêng dèn dol adat ingkang uwis | samêt payune sèkêt rupiyah | yèn gedhengan ngrondul kene | dene ta liyanipun | samêt payu salawe rispis | trakadhang nganti langkah | e la dalah untung | dhuwit rong èwu rupiyah |
bisa dadi têlung èwu ing sawarsi | tur mung tani kewala ||.
20. nanging ingsun rasa-rasa malih | ing jaman kuna ana wong desa | Sêtrasêtika arane | sugih turun-tumurun | pakaryane tan liya tani | prandene nora kurang | sarwa-sarwi
rèhningsun kasusra | kawêntar ing jagad kabèh | nastiti pamomongku | alus lurus atiku murni | santosa gagah panggah | kas
lonthe | ingsun kajibah mutus | nadyan batur lonthe mumpuni | ing nalar lêlukitan | ingkang lêmbut-lêmbut | dene ingsun nora
seje kaya ingsun wong caksanèng budi | budyayu tyas nirmala ||
26. marma wolung uwang datan rugi | ing sadina paring blônja mring wang | jêr luwih gêdhe gunane | lamun ana pakewuh | bôngsa padu padudon dhiri | ngadu rosaning angga | sun saguh katêmpuh | luwih manèh bôngsa nalar | kang balasar ingsun bangkit angrampungi | mèt waton kuna-kuna ||
27. ewadene ingsun pikir malih | wêwekane wong ulah mring nalar | kudu pratitis patrape | sanadyan enak-enuk | pakewuhe ingsun kawruhi | wong nganggo
29. ing sajroning urip ingsun iki | ana nata pangulu pêpatya | jaksa ingkang kaping pate | cacah papat iku |Kurang satu suku kata: cacah papat pan iku. rêrêmbugan rina lan wêngi | barang durung kalakyan | puniku kang ngrêmbug | yèn wus rujugrujuk (dan di tempat lain). papat karsa | dadi siji kusus yogya dèn lakoni | badan amung sadarma ||
30. anglakoni parentah gusti |Kurang satu suku kata: anglakoni parentahing gusti. kang wus sarujug rêmbag sajuga | pangulu patih jaksane | iku yogya tinurut | anglakoni prentahing
timbang-timbang malih | nora enak wong ngèngèr kriwilan | bôngsa wadon dhasar lonthe | yèn katanggor lir iku | Wirakosa kaya wak mami | wong putus olah nalar | bijaksèng pakewuh | yèn prakaran nganti kalah | ingsun wirang uripku nèng
kaya ingsun kiye | pupur sadurung bênjut | durung mlaku sampun lumaris | lire duga watara | kang durung karêmbug | atasing urip punika | sadulure tan liya dugi prayogi | yogyane linakonan ||
pandhita | ingkang ahli puji dikir | nulya sun dèn aturi | lunggyèng bale jajar lungguh | lan ingkang darbe wisma | nuli
sinungan bêras | apêse sabêruk cilik | kadhang dhuwit nganti suwang | aku etung omah siji | ganêp sadina pasthi | antuk omah patang puluh | dhuwit patang
mangkono luwih gampang | ngupaya muktining jisim | êndi kang dèn antêpi | dadi sandhang panganipun | cukup kongsi tumêrah | anak putu kang nampani | bisa ingsun wiwiti janma utama ||
7. adate wong ing padesan | santri kèh kang dèn ji-
sinambêl tempe bosok anèng layah ||
8. rèh sayah iba kang nikmat | dadi sungsum gêtih daging | wong padesan watak lilan | yèn dèn pangan para santri | sawusing nadhah nuli | ingsun nêmbung anênuwun | mlas-asih manuhara | musapir luntur ingkang
11. yèn mêngkono kang prayoga | bêcik ingsun ngaji
ing wirang isin | pucêt cahyaku ngênthir | lunga têka netya payus | nora na kang tumimbang | wong wirang wurung dumadi | kaya
kêna pisah | urip lantaran rijêki | yên mangkono mung saka pangalêmbana ||
15. lawan malih sun kèlingan | anggêr anyar mêngko iki | kanggo Nèdêrlan Hindia | yaiku ing tanah
dèn dhawuhi | munggah landrat dadya panimbanging prarat ||
17. kang wus muni paukuman | yèn wong nguladara tampi | buwangan panggawe paksa | nganggo dèn kalungi wêsi | limang taun wus pasthi | rèhning undhang iku kukuh | kas kuwat tanpantara | presidhèn
ngaji gawe apa | pira mote wêtêng siji | pira suwening urip | sandhang pangan bae bingung | tan kurang panggawean |
mangkono wong iki | gampang bae arêp untung | amancing bae bisa | dadi dêdalaning sugih | olèh siji payu têlung puluh uwang ||
kundhang kidung | kêkasur bantanbantal. reyal | tur amung [a...]
[...mung] sarana mancing | nanging uga ingsun rasa durung eca ||
uwang | yèn bagya payu rong respis | ingsun etung
25. lo kok jêbul bathi kathah |
sapisan iki | kok kewuhan ênggonku ngupaya pangan ||
1. o o gumun kabèh lantaraning untung | kêpenaking awak | tan ana sranane maning | mung pawitan bau lan pawitan bôndha ||
2. nora antuk pawitan sarana catur | yèn mangkono ingwang | apa nora bisa sugih | nganggo dhuwit saka ngêndi gonku [go...]
8. cara Mlayu sabarang kang ingsun wuwus | sasat Lônda Prasman | kajèn kèringan sêsami | jalan-jalan akèh wong kang padha nyimpang ||
kabagyanku gya dèn junjung | munggah dadi sarsan | sêtrip renda kanan kiri | nora suwe nuli munggah dadi litnan ||
14. saya kumbul darajadku mumbul-mumbul | gya munggah kapitan | sun bisa nyèlèngi dhuwit | sabên wulan cukup sun sandhang sun pangan ||
kang awèh pisungsung | sun nguni uninga | lêpiya wong edan mukti | jênêng Kyai Krapyak wong bawah Magêlang ||
23. kondhang catur kasub kasumbagèng tutur | têmah luwih mulya | pantês têtêp taklakoni |
24. yèn sun gêmblung pandugaku luwih untung | ngungkuli Ki Krapyak | sabab iku edan pingging |
26. padha jaluk jimat plarisan maringsun | jaluk kaslamêtan | ana jaluk sarat sugih | wênèh jaluk sarat supayantuk pangkat ||
gugup | awèh sakarsèngwang | malah wong kang takwèwèhi | padha susah
29. padha gumun pra sudagar miwah bakul | wong dodol ing pasar | lan wong
amung reka-reka | pasthi bisa simpên dhuwit | sun nyèlèngi sadina luwih srupiyah ||
36. kabêgjanku ngungkuli saka panèwu | pratandhane nyata | sun
ingkang tan kêna tinampik | ala ayu saka sêsanggan kawula ||
38. wus pinemut ning tulisan lokil makpul | sadurung tumitah | kodrat wus tinulis dhisik | marma kabèh kahanan sumarah ring Hyang ||
39. nora amung sathithik sun rada emut | ing jaman samangkya | wong edan kang gawe [ga...]
antuk turu | klambi dadi tômba | datan bisa molak-malik | padha nangis pating jlêrit swaranira ||
43. yèn kang kojur malah tambah saya kuwur |
ingsun luru | kamulyan dadi wong sugih | ingkang sarwa-sarwi cukup | jaran wêdhus kêbo sapi | omah gêdhe magrong-magrong ||
2. gêdhogaku nèng wetan jarane Kêdhu | wetan manèh lumbung pari |
klabang nyandêr pêcak satus | panèn pira-pira pari | saloring gêdhogan pawon ||
3. kulon dhapa langgar sirap ambèn dhuwur | de pandhapa omah buri | pawon gêdhogan myang lumbung | kabèh gêndhèng usuk jati | garwèngsun yu-ayu loro ||
4. nanging tangèh yèn antuk mangkono iku | nora luwih kaya mami | mung ngèngèr lawan bêburuh | bagya olèh patang kêthip | satali nèk jaman mêngko ||
5. môngka aku ora bisa angkat junjung | nora wurung dèn srêngêni | sun yun ngangkat karya alus | durung tau anglakoni | tukang kayu tukang cethok ||
6. sarèhning wus tita diwasa ing rêmbug | salah siji nora dadi | mung takpikir-pikir wurung | têmahane wêtêng ngêlih | lah kapriye polah ingong ||
priyayi | nadyan dadi enggal poprok ||
8. têmah mlarat pamêtune nora sumbut | dhuwit pira-pira ênting | kinarya wragading dlanggung | nadyan nora nganggo dhuwit | nanging dalan ting sêmporot ||
ngetan ngulon tanpa dunung | wong kandhêg kampiran nampik | lah kapriye bae ingsun | kêjaba mung kari [ka...]
ing êndi ênggon prayogi | gunung-gunung jurang kang jro ||
14. kudu ngupa panggonan janma kang tan wruh | têtajin
lan budi | yèn tan antuk sêdyèng batos ||
21. kawarnaa kang kahyangan jroning kayu | tri wulan narendraning jin | têdhak jin kalaning dangu | jêjuluk Prabu Rawangin | ing
linuwih | tarak subrata kang moncol ||
27. angungkuli janma samaning tumuwuh | rèhning jaman iku maksih | wong tapa pinaring wahyu | marma pra jin nandhang gêring | ujwalaning praja aclom ||
prabu jin tumurun | saking kadhaton umèksi | sajuga manusa nungku | sêmadi maladi êning | sang prabu kagyat ing batos ||
pinangkèng wuri. anèng ngriki tanpa kayun | dene panêngran amba | Cêkruk Truna hyang mastani | mung sumarah minta kawlasaning Suksma ||
4. punapa kang pinaringna | abdi darma darmèng budi | punggung mudha tan sasêdya | sintên kang badhe pêparing | ring kalêwihan mami | ing salamyamba tumuwuh | munggèng ing marcapada | dèrèng pisan-pisan manggih | kasênêngan tansah dama salaminya ||
puja | puji dikir siyang ratri | mêminta ing sakapti- | nira Hyang ingkang dhumawuh | kalamun dèrèng angsal | lalu luluh
prabu sumambung sabda | hèh sang sarjana prayogi | luwara saking cintaka | ywa dêdawa ing prihatin | sumingkira sing ngriki |
nila widuri | tur masih anyar dadi | mangke wadyèngsun katêmpuh | lara gring pating glasar | wit saking sira
para siswa tan pikantuk | liyane jin prayangan | ratune ingkang darbèni | iya iki rupane lah tampanana ||
13. sarat rong warna punika | slomprèt siji kanthong saji |
kuwasane sowang-sowang | de slomprèt kalamun muni | wadya jin catur prapti | miturut barang pituduh | apa sapakonira | sakêdhap kewala prapti |
slawe sêmat bola-bali | ing salaminira gêsang | wus mangkono iku pasthi | karsanira Hyang Widhi | dayaning sarat puniku | yèn kadarbe manungsa | saiba mulyaning jisim | wus têrtamtu sajagad tan ana padha ||
16. tumulya Sang Cêkruk Truna | andhêku nguswa suku
19. samana pinggiring têgal | wontên wisma gubug alit | tilase wong tani gaga | pinagêran kanan
minta wangsit | manuhara wuwusipun | dhuh gustyamba punapa | nimbali patik samangkin | abdi sampun sumaos sumanggèng karsa ||
22. Cêkruk Truna kagyat jola | dupyana êjinku prapti | anjog saking dirgantara | gêtun mangungun ing galih | catur jin sami inggil | busana lus lir dèn atur | tata trapsilanira | mangatas nuwun tinuding | ing rèh barang mangarah-arah punapa ||
dirgantara wus tan kèksi | sakêdhap sampun tumrapta ||
5. nahên gantya ing Ngêrum sri narapati | wus
13. gandanya mrik ngambar-ambar amimbuhi | cinêndhak kewala | kurang pujangga kang nganggit | luwih
gubug nora pakra | osiking galih sang putri | kaya priye purwaningwang ||
dhuh sang garini | nadyan kawula wong pidak ||
27. dama papa paduka putrèng narpati | wus ciniri mula- | bukane ing
kusumadi wus pinasthi | daliling Ku'ran wêwarta ||
29. ida jaa ajaluhum dèn jarwani | tatkala tumrapta | pêpasthèn tan
wus kèksi | ilange saka panrima ||
32. sadasanggèr padukèstu jodho mami | ing dunya akerat | wontên pratandhane yêkti | têbih ing Ngrum praptèng Jawa ||
33. lamun datan pinarêng dening Hyang Widhi | nadyan numpak palwa | baita latu lan mail | tamtu rong wulan tumrapta ||
34. rèh wus jangji sakêdhèp kewala prapti | punika cihnanya | jêjodhon ing dunya ngakir | sumangganggèr langêlangên. cipta ||
35. tan prayoga badal karsanirèng laki | yèn wong jojoan |Kurang satu suku kata: yèn wong jêjodhoan. pangraning wanodya naming | kang lanang wajib lan wênang ||
36. marmanira wong lanang ingaran rabi | rabi têmbung Arab | pangerane wong pawèstri | puniki suwarnanira ||
37. têmbung daya wacaka pangran jarwane | nênggih pangengeran- | ning
jagad bumi langit saisine | nadyan tan ana janma udani | Alah luwih gaib | kang samar-samar ruh ||
5. Maha Suci ngudanèni batin | wong kang laku awon | jroning badan manungsa yêktine | ana kalam nênulis pribadi | barang tingkah bêcik | lan ala tinutul ||
urip | culika mring Manon | lah èngêta kakang wirayate | pra pandhita Ngrum Jawa tan slisir | saliring agami | wong jina tan patut ||
8. Jawa Arab Cina Lônda Bali | tan beda ing pakon | sakurêbing langit bumi [bu...]
[...mi] kabèh | yèn prakawis satunggal puniki | pinasthi tan bêcik | ginantungan kukum ||
9. kukum dunya tumêkaning akir | Alah mring para wong | ingkang ngiwa juti laku bandrèk | tamtu gêtun sawuse
15. kula pundhut sakêdhap tumrapti | gubug ngriki anjog | mila manuta kewala anggèr | bêcik mundhuta kula
dupèh wisma gubug ting kêthakrèk |
ananging lamun si Cêkruk uwis | amingkis kulambi | musthi saratipun ||
19. sang dyah ayu osiking tyas mamrih | ngarah-arah alon | munah Cêkruk sinongga kramane | adhuh kakang kula yun wruh warni | sarating linuwih | punapa ranipun ||
20. dene arda angungkul-ungkuli | marang para katong | kangjêng rama ratu luwih gêdhe | botên darbe lir kang wus jinarwi | dhuh kakang kulapti | wruh ing warnanipun ||
21. sigra Cêkruk mangèstu ingambil | sarat warna loro | sinung paga ing gubug parnahe | sarwi ngucap lah punika gusti | sarat ingkang warni | saktine kêlangkung ||
22. slomprèt punika kalamun muni | jin catur sumaos | ing saprentah kawula barang rèh | mundhut punapa kang têbih-têbih | sakêdhap tumrapti | sadintên ping pitu ||
23. dene sarat kula kang satunggil | ingkang warni kanthong | kasaktène bangkit ngundhakake | arta winadhahan dèn dol bali |
amawa thathit | salami sang dèwi | nèng jro kadhaton Rum ||
25. dèrèng nate wikan lir puniki | saya dyah lumongsor | nganoraga mèt Cêkruk trêsnane | bawaning trah kusuma linuwih |
lênggana | mangkana pangandikane | dhuh kakang datan prayoga | sarêsmi lan wanita | nurut ijajil kasusu | yèn nrahkên dadi wong ala ||
2. sae alon dèn aririh | ngarah-arah lir brêmara | adate priyayi gêdhe | tur punika wanci siyang | bok inggih dipun sabar | kula mapan wus kawêngku | benjang punapa sumarah ||
3. wus jamake wong pawèstri | pinardi ing langên
6. mung kanthongira tan kari | awit kinandhut anèng sak | sêtagèn kang jêro dhewe | dupi Ki Cêkruk wus kirdha | nguntara ngupa tirta | sang dyah ngasta slomprèt gupuh | tiniyup munya mangraras ||
7. tantara jin catur prapti | manguswèng
gubug suwung | dyah lan kanthil wus tan ana ||
14. slomprèt katut madyèng guling | Cêkruk sru niba kantaka | yayah
manggayuh ing langit | lumpuh paksa midêr jagad | cêcak cilik anguntal lo | nuruti budi surakah | kinakahan drukbiksadru
22. panjang yèn ginitèng kawi | tumulya Sang Cêkruk Truna | darbèngêt yun nyatakake | saktine kanthong utama | bangkit ngundhakkên arta | mangkana graitèng kalbu | ngêndi sun golèk pawitan ||
24. nyangking têkên dawa cilik | nyampirakên cangklong gombal | tangan kiwa gawa bathok | andhodhok mamêlas arsa | sing amulat
sinuntak | dèn dol kêthip bali manèh | mring jro kanthong Cêkruk mulat | langkung gêgêtunira | dene cocog lan kang angsung | tan slisir sawirayatnya ||
27. dèn dol kaping slawe bali | kêthip dwi dadi rong sêmat | rong sêmat kaping salawe | cacah arta sèkêt
wong sugih bôndha arta gung | tanpa gunggung kèhing dhuwit | suci sampurna tyas padhang | rêsik rêsêping panggalih | lungit pasanging graita | wus mangkono yèn wong sugih ||
3. cahya bêngangang ngênguwung | balung otot gêtih daging | rêncang kalis ing lêlara | kèhing wong samya wêdyasih | nganoraga kumawula | kajèn kèringan sêsami ||
4. mila kèh wong kênèng dudu | awit gêng karoban melik | melik melok arta kathah | dadi lantaraning eblis | Lônda Jawa nora beda | yèn dhuwit sring narik silib ||
5. pira lêpiya kanang wus | gêdhe cilik nandhang blai | saking kabedhung ing bôndha | cingkrang marga kurang
dhuwit | tur asale kuna-kuna | saking Eropah nagari ||
6. dene ta wit kawitipun | saka wong Cina Ngêjawi | tanah Jawa Majalêngka |
pisungsung saking Walônda | kênane nagri Batawi | saiki binage wrata | sabên wong urip darbèni ||
8. de jaman Buda rumuhun | wong desa
kuciwèng wangun | ngungun sagung kang umèksi | kondhang kidung môncapraja | wismane Ki
Cêkruk luwih | iku kaskayaning bôndha | sabarang apa dumugi ||
11. sinigêg kamuktènipun | Cêkruk Truna maksih eling | dènira darbe pusaka | ingkang
Cêkruk dupi | wus sugih saliring barang | arta tuwin raja-pèni | guru-bakal guru-dadya | mung cuwèng tyas awit saking ||
13. salomprèt datan kagadhuh | nyukulkên sandeyèng galih |
kalbu | sun iki wus luwih sugih | nging tan duwe kadigdayan | nora kajèn anèng bumi | de yèn slomprèt wus sun asta | pasthi kèringan sêsami ||
15. dene wong tumitah idhup | mung kèringan dèn upadi | yèn mangkono kang prayoga |
bêcik sun tuku palwapi | layar mring Ngrum tamtu rikat | sarèhning aku wis sugih ||
17. sowan klah matur nênuwun | pusakaning sun ing nguni | watak ratu binathara | nganggo tata lawan adil | yèn wong
rèhning wong kaya gya angsal | kapal api langkung adi ||
22. mawa wadya kèhnya satus | asangkêp kaprabon jurit | wusnya minggah ing baita | Sang Cêkruk gya andhawuhi | marang kapitaning kapal | layar mring Ngêrum nagari ||
tri dasari rawuh | muwara plabuhan nagri | ing Ngêrum gya labuh jangkar | Cêkruk Truna wus miranti | palwa sêkoci satunggal | ingkang arsa dèn tumpaki ||
25. mring dharatan sêdyanipun | sowan maring sang suputri | pribadi tan mawa rowang | dene sakèhing prajurit | Matrus
ing mangke sampun krama | kala nêmbe kondur | dhaup antuk naking sanak | tur
ingkang garwa | pangran adipati [adipa...]
[...ti] anom lênggah sami | wontèn ing dirgasana ||
4. sang kusuma duk mirsa tan pangling |
bisa tumêka | ing kene praja Rum | baya ta saka dayanya | pusakane kanthong ingkang gêgirisi | bangkit ngundhakkên arta ||
5. nulya matur mring raka sang pêkik | dhuh pangeran mugi koningana | pun Cêkruk tanah Jawane | punika warninipun | praptèng ngriki ambok manawi | nyuwun pusakanira | slomprèt kang linuhung | kula muhung nyuwun dhawah | prayoginya punapa dipun panggihi | punapa winangsulna ||
6. srana dayaning slomprèt supadi | ingantukkên dhatêng tanah Jawa | kang raka alon dêlinge | dhuh gusti mirah ingsun | prayogine dipun panggihi | sampun adamêl cuwa | mring tyase si Cêkruk | nanging yèn
panggung nulya lênggah mungging | ing pandhapa alon dhawuh marang | dasih kang sumiwi anèng | paningrat kinèn nuduh | mantri kalih mêdal ing jawi | nimbalana sujanma | nèng gapura lungguh | arane Ki Cêkruk Truna | tanah Jawa kadibyane tanpa tandhing | ananging mindha sudra ||
8. kang ingagnya nêmbah nulya nuding | mantri kalih sampun lumaksana | panggya lan Cêkruk Truna ge | caraka atanyarum | hèh kisanak dika puniki | punapa ingkang nama | Cêkruk Truna luhung | sujanma ing tanah Jawa | kang tinanya noraga mangsuli inggih | Cêkruk ing
lênggah wontên pandhapi | samana Cêkruk Truna | kerit lampahipun | sumewa ing ngabyantara | minggah marang paningrat [paningra...]
[...t] dènira linggih | muka konjêm pratala ||
pusaka ulun | ingkang môngka karya panjagi | kasangsaran kawula | wit saking pangèstu | paduka kawula mangkya | sampun sugih arta dêrbala nglangkungi | tiyang satanah Jawa ||
12. nanging raosing manah pun patik | tan sakeca siyang dalunira | ngèngêti paribasane | tiyang Jawi sawêgung | kang makatên ungêlirèki | bôndha sring gawa nyawa | dene têgêsipun | kasugihaning manungsa | bôngsa sudra sisip [sisi...]
[...p] sêmbiripun yêkti | angicalakên nyawa ||
13. kados ta yèn kenging ing piranti | pandamêlipun tiyang durhaka | kècu begal sêsamine | baepae. lan bôngsa luhur | siyang dalu tansah
kadayane yêkti angiribi | kanthong kang bisa ngundhakkên arta | sakêthip bae tan suwe | dadi sapuluh èwu | suwene tan kongsi samênit | lah apa ing samangkya | kakang kanthong iku | misih ana dayanira | dene slomprèt kang ingsun gawa mariki | wus ilang kuwasanya ||
15. kang dinangu nêmbah matur aris | inggih taksih pangèstu paduka | punang kanthong kadibyane | praptamba nagari Rum | saking daya kanthong utami | mila tan kenging pisah | tansah amba kandhut | mila kawula
ing mangkya | sampun gadhah kapal api saha mantri | prajurit samriyêmnya ||
16. saking dayaning kanthong puniki | amangsuli panuwun kawula | gusti ingkang warni slomprèt | inggih sanadyan sampun | tanpa daya kados ing nguni | ewadene tyas amba | adrêng kêdah nyuwun | manawi tan kalêksanan | anuwuhkên ngongkang manah amba gusti | mugi kaparingêna ||
17. sèwu lêpat kawula nyuwun sih | pangaksama paduka bandara | dhuh gusti paringna age | ambarsa nuntên
tanpa dadia | jin papat musna wus | Ki Truna kari anggana | lêngêr-lêngêr sôngga wang amêrbês mili | ngrasa dahat sangsara ||
21. malah ngungkuli ingkang wis-uwis | kêdhap-kêdhap wau Cêkruk Truna | kantaka dangu èngête | wusana nuli tuwuh | pamikirnya narimèng
janmi | canthing jali ragèngsun punika | kacidhukna sagarane | êlor utawa kidul | olèhira amung sathithik | ya Alah Rasulolah | nyuwun ngapurèngsun | ing wingking tan pisan-pisan | kamipurun anilar dugi prayogi | lir kang
saking samining janmi | trimah mung sawatara | kanugrahan wau | sampun dhumawah ing papa | alit
Kang Agung | badan kawula punika | sampun ngantos
Desember 10, 2007 in budaya jawa | Tags: ramalan jawa, weton	Wonten ing tradisi Jawa ungkul, dinten lahir, utawi weton, nggadahi makna ingkang wigati. Weton biasanipun dipun pitadosi gadah pengaruh dumateng sifat-sifat menungsa. Weton sampun kados dados horoskopipun masyarakat Jawa, kados dene Hong Sui wonten masyarakat Cina. Sakmenika panjenengan saged pados weton panjenengan piyambak kanthi gampil ngginakaken software, contonipun saged dipun akses wonten website niki. Cekap kanthi sumadya tanggal lahir. Wonten website menika ugi saged ningali sifat-sifat saking weton panjenengan.
Sinaoso tradisi weton menika sampun dangu dados kepercayaanipun masyarakat Jawa, kanggening tiyang ingkang beriman kepercayaan kados menika sampun ngantos nglunturi marang akidah, amargi babakan takdir menika sampun dados kuasanipun Gusti. Inggih menika dados wawasan utawi ‘hiburan’ kemawon ampun ngantos dados keyakinan.
Kanggo kanca-kanca, hayoo weton-mu apa lan sifatmu kepiye? Bener opo ora? 😉
Wonten posting punika Kawruh Jawi mboten mbikak nopo nampi jasa ramalan. Posting punika namung kangge wawasan lan “hiburan” kemawon. Nyuwun pangapunten menawi wonten kadang ingkang pengin dipun ramal mboten saged dipun wangsuli.
Wah, sae mas, dalem nderek maos nggih, nguri-uri boso jawi….
remen sanget, soale dereng wonten kathah blog ingkang ngginak’aken boso Jawi. Kulo nggih nggadah blog boso Jawi. Monggo di pirsani teng
Balas	Desember 20, 2007 pada 8:01 am
Whah..menawi miturut web meniko,sifat kulo dados :
Lha niki wonten web sanesipun inggih meniko http://www.
( sekedhik mbok menawi..he..he )
Balas	Desember 22, 2007 pada 4:58 am
miturut neptune. Dene kang diarani neptu iku petungan wataking dina lan pasaran.
Pancasuda tegese watak pepitu utawa watak warna pitu kang dinapur candran. Urut2ane kayata iki:
1. Wasesa Segara watake Sugih Pangapura
2. Tunggak Semi watake Rejekine Mintir
3. Satriya Sinaba watake Gampang Entuk Kaluhuran utawa Pangkat
4. Sumur Sinaba watake Dadi Pangangsone Wong Akeh Marga Sugih Kapinteran
5. Satriya Wirang watake Sok-sok Kataman ing Cela lan Kawirangan
6. Bumi Kapetak watake Lelabuhane lan Beciking Wewatakane sok Kesilep Ora Katon
7. Lebu Katiup ing Angin watake Ora Tetep lan Kerep Nemu Lelakon Ora Kepenak
2. Demang Kanduruwan watake Lila ing Donya
3. Sanggar Waringin watake Turune Sok Dadi Gede
4. Mantri Sinarojo watake Bisa Ngemong Konco
5. Macan Katawan watake Sok Cidro ing Uboyo
6. Nuju Pati watake Sabarang Ora Dadi
Paarasan tegese watak sepuluh utawa watak warna sepuluh. Urut2ane mangkene miturut arane lan watake:
1. Aras Tuding watake Kerep Dadi Utusaning Negara
2. Aras Kembang watake Gampang Entuk Sihing Liyan
3. Lakuning Lintang watake Kerep Ngalih Omah
4. Lakuning Rembulan watake Tansah Ngresepake
5. Lakuning Srengenge watake Kerep entuk Pangalembana
6. Lakuning Banyu watake Teguh Budine
7. Lakuning Bumi watake Welasan Marang Sepada-pada
8. Lakuning Geni watake Ora marang Beboyo
9. Lakuning Angin watake Bisa Madangake Pikiring Liyan
10. Aras Pepet watake Karepe Arang2 bisa Keturutan
Balas	Juni 24, 2008 pada 6:49 am
Dene pengetunge dicocokake karo neptune dina lan pasaran. Mula sing kudu di weruhi disek neptune dina lan pasaran mau. Petungan neptu kayata mangkene:
Pak. . ., kulo lair dinten setu legi. bok manawi bapak kerja paring pithedah kulo nyuwun pirso sifat kulo kadhos pundi. Trus kulo bande nyuwun pirso dinte tunangan kulo lahir tanggal 11 april 1983, puniko dinten punapa miturut dinten pasaran jawi. sohon sifatipun kadhos pundi. Matur nuwun sanget pambiyantunipun sakderengipun nggih pak
Balas	Agustus 7, 2008 pada 12:26 pm
kulo lahir tanggal 14 desember 1983 tapi kulo mboten ngertos wetone.kulo nyuwun
ha ha ha ha mbok yo dietung dhewe, keterangane Mbah Grendel lak wis cetha…. yo to Mbah! neptuku akad paing dadi ra perlu takon maneh mergo wis dadi conto he he he…. watak ora jelas, lila ing banda, lakune ngresepake
lan mugo-mugo sing kerep nemu lelakon ora kepenak ora kelakon … pengenku kerep nemu lelakon kepenak
yow nyuwun dipun weruhi kaleh sinten mawon seng saged njlentreh aken nuwun…
taklim, nyuwun suluhing kawruh babagan weton lan pusaka/dhuwung/keris/tosan aji kados pundi sesambetan/kecocokanipun. Matur suwun kawigatosan lan suluhing kawruh panjenengan.
Kito thyang jawi mestinipun Mboten ninggalaken bab kejawen….
Sedoyo meniko cecek kaliyan tumindak thyang jawi…..
Balas	September 22, 2011 pada 5:18 pm
senin legi + sabtu legi sae nopo mboten
Nyuwun pangapunten ugi, kulo maos tulisan panjenengan kagem kawruh sampun lumayan.. lan kalih-kalih kagem hiburan meniko injih lesers, sakawit hiburan sejatosipun ingkang murakapi injih puniko hiburan saget kagam tuntunan, nah meniko jaman sak meniko sampun longko. Nuwun.
Balas	Mei 2, 2012 pada 2:18 am
baik gak weton setu legi kaleh kemis legi kagem urip brebrayan lan ketemu sae boten lan nopo
Nyuwun sewu.. menawi bade nyuwun pirsa, menawi kulo ingkang lair wetonipun jumat kliwon, menawi badhe ngrumat dhuwung, dhuwung punopo
kaliyan kulo? maturnuwun, salam karahayuan..
Balas	November 30, 2012 pada 11:17 am
kulo selasa legi,, sifat kulo kyok nopo
Balas	Januari 22, 2013 pada 1:29 am
nyuwunsewu kulo bade derek ngangsu kaweruh matur nuwun sadereng ipun
Balas	April 21, 2013 pada 8:12 am
raja Hayam Wuruk“Dhek nalika taun Syaka 1273 sing dadi Ratu aneng Lasem iku asma Dewi Indu, adhik nakdulur misane Prabu Hayam Wuruk ing Wilwatikta” (Kamzah, 1858:10)
Pada jaman kolonial status kota Lasem adalah sebuah kota Kabupaten. Tapi sejak th. 1750, Kabupatennya dipindahkan ke Rembang,
Kanggo gagaran nyumurupi manunggale KAWULA GUSTI, apa dene pratikele supaya bisa damang gelare Sastra Cetha, yaiku tulisan kang nyata, tulisan kang muni dewe tanpa diwaca yaiku blegere urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana). Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane …
♦ 1 Comment	PUPUH I S I N O M //Sri Nata Dipeng ngrat Jawa / Jeng Sultan Agung Matawis / kang ngadhaton aneng Karta / ing jaman sakeh pra Mulki / ngrat Jawa Nyakrawati / Sabrang Pasisir syud / Amiril Muminina / Sayidina Panata Gami / kyatireng ngrat wus
Sugeng Rawuh Pemain Rio Dewanto Marsha Timoty
FTV Namaku Sugeng Rawuh Pemain Rio Dewanto Marsha Timoty
Pamilihan umum (pemilu) ing Indonésia wiwitané ditujokaké kanggo milih anggota lembaga perwakilan, ya iku DPR, DPRD Propinsi, lan DPRD Kabupatèn/Kutha. Sawisé amandemen kapapat UUD 1945 ing taun 2002, pamilihan presidhèn lan wakil presidhèn (pilpres), sing mauné diayahi déning MPR, disepakati diayahi langsung déning rakyat saéngga pilpres dilebokaké jroning rezim pemilu. Pilpres minangka bagéyan saka pemilu dianakaké sepisanan ing Pemilu 2004. Ing Pemilu taun 2007, miturut Undang-Undang Nomor 22 Taun 2007, pamilihan kepala laladan lan wakil kepala laladan (pilkada) uga dilebokaké minangka bagéyan saka rezim pemilu. Ing tengah masarakat, istilah "pemilu" luwih kerep ngarujuk marang pemilu legislatif lan pemilu presidhèn lan wakil presidhèn sing dianakaké saben 5 taun sepisan.
Pemilihan Umum Legislatif[besut | besut sumber]
Sadawaning sajarah Indonésia, wis kaping 9 pemilu legislatif, ya iku ing taun 1955, 1971, 1977, 1982, 1987, 1992, 1997, 1999, lan 2004.
Pemilu 1955[besut | besut sumber]
Pemilu pisanan dianakaké taun 1955 kanggo milih anggota-anggota DPR lan Konstituante. Pemilu iki kerep disebut kanthi jeneng Pemilu 1955, lan disiapaké ding pamaréntahan Perdhana Mentri Ali Sastroamidjojo. Nanging, Ali Sastroamidjojo mundur lan wektu pamungutan swara, kepala pamaréntahan wis dicekel déning Perdhana Menteri Burhanuddin Harahap.
Babak pisanan Pemilu kanggo milih anggota DPR. Babak iki diayahi tanggal 29 September 1955, lan diiloni déning 29 parté pulitik lan individu,
Babak kaloro Pemilu kanggo milih anggota Konstituante. Babak iki diayahi tanggal 15 Desember 1955.
Limang parté gedhé ing Pemilu iki ya iku Parté Nasional Indonésia, Masyumi, Nahdlatul Ulama, Parté Komunis Indonésia, lan Parté Syarikat Islam Indonésia.
Pemilu 1971[besut | besut sumber]
Pemilu sabanjuré dianakaké taun 1971, persisé tanggal 5 Juli 1971. Pemilu iki Pemilu pisanan ing jaman
nggayuh swara paling akèh (kanthi swara watara 35 persèn), sing diangkat dadi presidhèn dudu calon saka parté iku, ya iku Megawati Soekarnoputri, nanging saka Parté Kebangkitan Bangsa, ya iku Abdurrahman Wahid (Wektu iku, Megawati mung dadi calon Presidhèn). Bab iki bisa kadadéyan amarga Pemilu 1999 mung kanggo milih anggota MPR, DPR, lan DPRD, déné pamilihan Presidhèn lan wakil Presidhèn diayahi déning anggota MPR.
Pemilu 2004[besut | besut sumber]
Ing Pemilu Legislatif 2004, saliyané milih anggota DPR, DPRD Propinsi, lan DPRD Kabupatèn/Kutha, rakyat uga bisa milih anggota DPD, sawijining lembaga perwakilan anyar sing diangkah bakal makili kapentingan laladan.
Pemilu 2009[besut | besut sumber]
Pamilihan Umum Legislatif Indonésia 2009 (Pemilu Legislatif 2009) iku rangkaian saka Pemilu 2009, lan dijadwalaké ing tanggal 9 April 2009 (sadurungé dijadwalaké tanggal 5 April, nanging banjur diundur)[1] Pemilu Legislatif 2009 bakal milih anggota DPR, DPD, DPRD Propinsi, lan DPRD Kabupatèn/Kutha kanggo mangsa jabatan 2009-2014.
Pamilihan Umum Presidhèn lan Wakil Presidhèn[besut | besut sumber]
Pamilihan umum presidhèn lan wakil presidhèn (pilpres) pisanan dianakaké ing Pemilu 2004.
Pemilu 2004 minangka pemilu pisanan peserta bisa milih langsung presidhèn lan wakil presidhèn. Pamenang pilpres 2004 ya iku Susilo Bambang Yudhoyono. Pilpres iki dianakaké jroning rong puteran, amarga ora ana pasangan calon sing kasil bgéntukaké swara luwih saka 50%. Puteran kaloro milih presidhèn antara Yudhoyono
kanthi mulus lan dadi sajarah tumrap Indonésia sing durung naté ngalami genti kakuwasan tanpa huru-hara. Siji-sijiné cacat ing pagentèn kakuwasan iki ya iku ora rawuhé Megawati ing upacara pelantikan Yudhoyono minangka presidhèn.
dadi bagéyan saka rezim pemilu wiwit taun 2007. Pilkada pisanan ing Indonésia ya iku Pilkada Kabupatèn Kabupatèn Kutai Kartanagara ing tanggal 1 Juni 2005.
^ "Ini Dia Jadwal Baru Pemilu 2009". Detikcom. 3 Juli 2008. Dijupuk 3 Juli. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
(id) CETRO (Centre fo Electoral Reform)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pamilihan_Umum_ing_Indonésia&oldid=1053684"	Kategori: Pamilihan Umum ing IndonésiaPulitikRintisan mawa topik pulitikKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 23 Maret 2016.
Eling kudu tansah sabar narima. Narimo ing pandum.
Eling kudu tansah lila legawa, bisa gawe seneng atine liyan.
Eling kudu welas asih ing sapada – pada, nguwongke wong.
Eling kudu bisa ngregani marang liyan, sumanak lan sumadulur.
tanggap, tanggon, alon – alon waton klakon.
Eling kudu taberi, nastiti, ngati – ati, tlaten.
Eling kudu tansah ngugemi janji, ora mencla – mencle.
Eling kudu seneng tetulung, seneng dedana marang kang merlokake.
ngunduh. Eling sing sapa salah mesti bakal seleh, sing goroh growah.
‎Wawancara Kerja Paling sulit dijaman sekarang.B : Kowe duwe omah opo ora?C : Dereng pakB : Kowe ora iso ketompo nang keneC : Lho kok ngaten?B : Mengko kowe mesti ngajukne utang nang perusahaanC : Ah.. mboten kok, sak janipun tiyang sepuh kulo
parkire wis kebakB : Kowé wis lulus sarjana tenan?C : Sampun pakB : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan mbayaré murahC : Sakjanipun kulo tasih badhe skripsiB : Malah ra ketompoC : Lho kados pundi to?B : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyoB : Kowé seneng guyon ora?C : Mboten pak, kulo serius nék nyambut gawéB : Ra ketompoC : Wee lha...kok ngoten?B : Engko konco2mu lan anak buahmu podho stressC : Sakjané nggih sekedhik2 seneng guyonB : Malah ora ketompoC : Lho kok?B : Mengko gaweanmu mung ndagel marahi nguyu terus ora podo kerjoB : Anakmu akèh opo sithik ?C : Kathah pakB : Ora ketompoC : Sebabipun ?B : Nyambut gawemu ora tenanan mung mikir gawe anak terusC : Lha wong namung anak adopsi kokB : Tambah ora ketompoC : Lho?B : Gawé anak waé aras2en, opo
PANCADRIYA PEPANCENING KARSA | RUJAKBELING KOLAKRAWE
Temptation of Sage Wisrawa and Dewi Sukesi
Amratelakaken kawruh pasamaden ingkang sanyata langkung ageng pigunanipun ingkang kasebut
saking panggarbaning tembung Harya Endra, tegesipun Harya = raharja, Endra = ratu = dewa,
NINGRAT = jagad = enggen = badan.
Suraosipun : mustikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, karaharjan, katentreman lan sapanunggalipun.
Dene tegesipun PANGRUWATING DIYU inggih amalihaken diyu, dene diyu = danawa, raseksa, asura, buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereged, bebaya, pepetang, kabodhowan lan sesaminipun. Mengku suraos : amastani ingkang saged anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang bebaya pakewed.
Mangertosipun sinten ingkang tansah ajeg lumintu anindhakaken laku samadi bilih suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados waras. Tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar welas asih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter sanget. Mekaten ugi tiyang golongan sudra dados waesa, waesa dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.
Gampilipun sawarnining kapiawonan tuwin saliring godha rencana bebaya pakewed punapa kemawon ingkang tuwuh saking kacidraning manah pribadi, punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah samadi inggih mesu cipta amurmeng pandulu maworing kawula gusti.
Wontenipun tembung nutupi babahan nawa sanga wau kangge ucap-ucapanipun Nata Dwarawati utawi Sang Arjuna manawi kaleres samadi manages ing Dewa. Inggih saking tembung punika wau ingkang dipun ugemi sarta lajeng dados pamanggihing umum, inggih sejatosipun namung pasemon utawi pralambang. Ananging menggah sejatosipun kita boten saged yen anutupana salah stunggal kemawon saking babahan nawa sanga wau. Liripun : upami kita nutupi grana margining napas, ing mangka lampahing napas punika ingkang dados tetekening ulah samadi. Sebab napas punika ingkang dados tetangsul utawi dados wahananing gesang kita. Mila yen grana kita kalantur dipun tutupi saestu badhe dumugi ing jaman sakaratil. Dados nutupi babahan nawa sanga (bolongan sanga) punika tetela saking kalintuning panampi tandha yektinipun saweg nutupi bolongan setunggal kemwon yekti tamtu boten saged tumindak.
Dene ing sak leresipun tembung NAWA SANGA inggih punika :
hawa – song – nga, wetahipun kedah mungel nutupi babahan hawa, song = kosong, nga = kosonga = kosongna. Suraosipun sedaya margining hawa napsu sami kakosongna, ateges sedaya bolongan sampun ngantos dados margining hawa napsu.
Dene margining hawa napsu wau winastan INDRIYA utawi PANCADRIYA, inggih paningal, pamiyarsa, pangambu, raos ilat tuwin raos badan. Tembung Pancadiya leresipun mungel PANCEN INDRIYA, wusana aksara I = Hi, luluh dhateng Ca = tja, kantun mungel Pancen Driya, tegesipun PEPANCENING KARSA, inggih ingkang nyediyani, anjageni, angladosi tuwin among karsa.
Menggah ingkang AMONG KARSA punika sejatosipun wonten 6 (nem) ingkang satunggal inggih punika pamicara, mila lajeng jangkep tembung SAD INDRIYA, utawi Indriya Nem (ing candra sengkala watak nem, tembung Sad Rasa, Sad Guna, Sad Gana, tegesipun Rasa Nem).
ingkang dados ugering pamarsudi lan sesanggeman. Mangertosipun, kita kedah marsudi dhateng widagdaning pamepes pangrubedaning Pancen Driya nem perkawis kados kasebut ing nginggil.
Dene pambrastaning temtu boten saged sampurna namung lajeng kapiyagah kemawon sareng-sareng kaliyan nalika kita mangsah samadi. Wondene inggih wonten ingkang ngaken saged angruwes sarta amiyagah, pangaken makaten wau tangeh leresipun. Awit saumpami kita angengarang, punika punapa saged kalampahan mangsi saking wadhahipun lajeng kaesokaken ing dlancang kemawon lajeng saged dados ukara tuwin tembung ingkang kita kersakaken? Mesthinipun boten.
Menggah pambrastaning pancadriya wau, sanyata boten saged sami kaliyan Hyang Pawana ingkang kuwasa ambuncang sakathahing pedhut ingkang anggendanu wonten ing natariksa. Nanging kedah mawi sarana tata titi,m telatos, atul sarwa ngatos-atos dhateng saliring pakari punapa kemawon, sarta katindakaken saben dinten wonten samadyaning pasrawungan.
Mila makaten awit ing salami-laminipun, ing salebeting cipta punika sampun kaisenan dening sesuker tuwin beladering pepinginan lan kamelikan. Ingkang makaten punika wau sampun samesthinipun kemawon yen sucinipun cipta
namung awujud Gandana-Gandini ingkang banger bacin balrungan sapurug-purug, inggih wontenipun ganda amis ingkang manuksma wonten salebeting cipta wau punika ingkang tansah kita resiki ing saben dintenipun, srana tirtaning kawikcaksanan kanthi kasantosaning pangesthi.
Tetuladhanipun kados dene Sang Raja Putri Wiratha Dewi Durgandini sedherekipun Sang Durgandana. Tembung Durgandini tuwin Durgandana tegesipun ganda awon, mila Dewi Durgandini ugi peparap Lara Amis, sesampunipun dipun jampeni dening Begawan Palasara, lajeng sirna memalanipun (sirna piawoning pandamelipun), nunten gantos naminipun peparap Dewi Gandawati nenggih Setiyawati, tegesipun : arum pangambaring gandanipun angebaki saindenging cakrawala (sayojana).
Menggah pikajengipun : menawi sampun sanyata kuwasa ambrasta sesukering indriya, tamtu lajeng boten saged kenging pangrubeda sakathahing pandamel ingkang tuwuh saking kumayaning Sad Guna kasebut ing nginggil.
Liripun : kita wonten jagading pasrawungan boten ambedak-bedakaken satru utawi mitra, cipta kita kuwasa nanggulangi panempuhing satru ingkang maujud wanodya ingkang mameraken kaendahaning warni tuwin kasulistyan lan wiraganing tenaganipun, ing satemah teguh kataman jemparinging Sang Hyang Asmara.
Sesotya raja brana namung kasamekaken beling utawi wingka, swara ingkang mardumarduwa ingkang linindhung gambang cemplung boten beda kaliyan swaraning grobag ing gragalan. Boten karem ing pangalem, boten geseng ing latuning kadoracaran. Gandaning ratusweda lan jebad kasturi saestu sami kaliyan gandane bangke ingkang bosok, boten pisan-pisan angisep-isep dhateng saliring akdurakan, pangrubedaning ilat saking saliring kanikmatan, boten pisan dipun kenyami. Dene wedaling swara manis arum anuju prana kadosdene madu pinastika tansah andamel kamartaning sasana, kadoracaran tuwin wuwus kacandhalan boten pisan kaucapaken, saliring pangandikan terus terang pratitis, nyata ing ndalem cipta tansah suci ngumalawening punapa dene boten pisan angemot piawon sanajan sawiji-wiji.
Bagoes Lanang KINGKONG iku sopo seh???
BL: digaplok nggawe .... Melinda d..e? Sueneng ketoke..hehe, @mas eko : nggih mbah, mboten sumerep kulo.
ngurus timbang cepet streess koyok arek2 sing wes coment nang nduwur
menurunkan :1. I Gusti Kaler Pranawa2. I Gusti Agung WidiaI Gusti Agung Widia menjadi Patih Agung Dalem Sagening
NYUWUN SEWU PAK… DALEM NYUWUN ILMUNIPUN, MATUR SUWUN SANGET
Balas	Hadi Susanto on 28 Februari 2014 pukul 02:15 said:
Dalem ugi sami-sami nyuwun ilmu saking panjenengan bu
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: MANGSA
Tumrape wong ndesa, nek ngomong bab mangsa, umume wong ngertine ana loro mangsa. Yakuwe mangsa rendheng karo mangsa ketiga. Mangsa rendheng, tandha-tandhane akeh mudhun udan, gawene malah banjir. Angger mangsa ketika tandha-tandhane panas dawa, ora tau udan, lemah garing padha mlethak. Angger dimat-na lewih awas, janjane mangsa utawane musim bisa dibagi dadi 4 mangsa. Urut-urutane yakuwe : Mangsa Pelabuh, Mangsa Rendheng, Mangsa Mareng karo sing
ana udan- Suket mulai padha thukul- Godhong wit-witan padha mulai semi- Lemah mulai telesAngger mangsa pelabuh teka, wong ndesa padha
winih sing apik, sing arep disebar nang sawah. Nek udan-ne wis mandan gedhe,banyu sawah mandan akeh, nembe gawe leleran loro utawa telung dapur nggo nyebar winih.Mangsa pelabuh, wong sing padha ingu-ingu wedhus, kebo utawane sapi ya mulai semringah.Jalarane suket mulai akeh, dadi nggone nggolet pakan wedhus, kebo, sapi ora kangelan maning kaya jaman ketiga winginane.2. Mangsa RendhengTandha-tandhane mangsa Rendheng:- Udan saben
Sumur banyune cethek, nimbane dadi gampang- Angger udan gedhe ora kebener tanggul bisa jebol dadine banjir- Wit-
wit-witan lagi subur-subure, godhonge ijo royo-royo. Angger udan gedhe sing umaeh sekitar kali biasane menangi kebanjiran utawane paling ora banyu kaline bisa mlewed dadine keluberan. Angger udan bae enake ya mangan karo medang kopi. Budin bakar be rasane enak banget. Sawah banyune mandan jero, angger panen dadi kecobrokan. Kanggo sing ngingu wedhus-kebo-sapi suket lagi akeh akeeh, dadi ingon-ingone bisa lemu-lemu.3. Mangsa MarengTandha-tandhane mangsa Mareng:- Udan tesih ana pisan pindho- Garempung karo kinjeng tangis mulai moni bae- Angger panas awan mulai gelem dawa-
Wit-witan godhonge mulai padha ambrol, utawane wit jati karo mahoni- Dalanan garing mulai akeh bledug-geMangsa Mareng teka wit-witan ngambrolna godhonge. Panase gelem
kuwe kabeh. Gari ndikepi thok. Panen ketiga biasane nang mangsa kiye. Bar panen bisane sawaeh terus disebari kacang ijo, utawane dipanja-ni kedele.4. Mangsa KetigaTandha-tandhane
nganti padha nglungka utawane mlethak-mlethak- Angger awan panase nggepret- Angger mbengi adheme ngepol- Angger esuk-esuk ana kremun utawane kabut- Sumur banyune gari sethithik utawane sat nggereng- Wit-witan godhonge padha ambrol kabeh, malah ana sing nganti garing- Suket padha garing- Dalanan garing akeh bledug-ge- Akeh wong padha belekanNang mangsa ketiga, hawane panas banget angger awan, ning adhem banget angger wengi. Banyu mulai langka. Sing wong gunung belik-ke padha sat, dadi kudu nguyang nggolet banyu nang ndesa. Sing wong ndesa sumure sat, padha gawe belik nang kali. Wong ndesa sing kreatif angger mangsa ketiga padha nggawe bata abang. Kasile bisa didol utawa dinggo mbangun umaeh dhewek. Angger wis rampung nggone nggawe bata, blumbangane diurug nganggo lungka sing dijiot sekang sawah. Seliyane kuwe ana uga wong sing nandhur ketela/ ubi jalar nang wedhi-ladhu sekitare kali. Kasile lumayan, gadhong lunge bisa dijangan mbening, ketela-ne bisa didol utawa dipangan dhewek nggo nyangga mangsa ketiga. Tanduran kaya budin, kimpul, uwi, gembili karo pala pendhem liyane panen-ne nang mangsa ketiga kiye. Tumrap wong sing ingu-ingu, ketiga kuwe mangsa sing paling angel jalaran langka suket. Suket padha mati, arep ramban ya godhongan padha garing. Mulane regane wedhus dadi murah. Angger mangsa ketigane dawa biasane dijenengi mangsa paceklik. Wong tani persediaan beras-se mulai padha entek. Dadine mulai nempur utawa tuku beras nang pasar. Angger arep irit mangane dicampur inthil.Kaya kuwe kurang lewieh gambaran penguripane wong ndesa digatukena karo mangsa. Kena percaya kena ora. Angger durung tau nglakoni ora percaya mbok. Angger anak pegawai kayane ora nglakoni crita kaya kiye, ning angger anake wong tani mungkin tau ngalami.Suwarto KartadirajaKarangkemiri Kulon,Lor
MP3 Macapat Dandang Gula | Kawruhjawi
Desember 7, 2007 in tembang	Lamun sira anggeguru kaki,
saged ngunduh MP3nipun. Syukur- syukur saged kakintunipun dhateng email kula..
Balas	Oktober 14, 2010 pada 12:22 pm
nyuwun pirsa wonten pundi anggenipun download tembang lir-ilir ingkang asli..
Balas	Februari 24, 2009 pada 11:55 pm
pripun caranipun ngunduh tembang macapatan mas koq dereng saged kemawon
Balas	Maret 11, 2009 pada 1:57 pm
Mas/mBak ingkang mboten saged ngunduh tembang, macapat lll ( lan liya liyane) sampun kuciwa, kula saged nyimpen mp3 nipun kanti cara dipun ‘rekam ulang’ kados ing ngandap punika,
1. panjenengan bikak “media player” ingkang wonten ‘fasilitas Rekamipun’
2. set source ing ‘Stereo mix’
3. pilih tembang ingkang dipun kersaaken, ‘play’ ngantos buffering 100%
5. ing “media player” (nomer1) ‘klik tombol start recording’
Sugeng siang, kang mas. kulo badhe mundhut mp3-ne tembang macapat dandang gula, nanging mboten saget ngoten. Pripun to, nggih?
saking panjenengan nggih…….? amargi dereng maos lho…….. ngapunten nggih, kakang.
Balas	Mei 8, 2009 pada 1:53 am
Balas	Juni 10, 2009 pada 2:03 pm
waduh… pancen laras sanget, kleresan kula nembe pados tembang-tembang jowo asli (macapat), matursuwun lho nggih !
Balas	Juni 13, 2009 pada 8:26 am
mas barangkali punya mp3 nya kidung ru,ekso ing wengi yang sampai 5 pupuh…tolong bantu mas ya
Balas	Juni 15, 2009 pada 4:51 am
“eco tenan e tembange ” nuwun.
keparengaken ndherek ngundhuh sekar Panjenengan punika. Mbok bilih wonten ingkang sanesipun, kula taksih purun, kangge conto cengkokipun.
nuwun mas. menawi wonten tembang lintunipun kula diparingi kabar mas, nggih!
Balas	November 15, 2009 pada 8:23 am
Balas	Desember 20, 2009 pada 5:10 pm
sederek-sederek ingkang kepengen donlot guyonan jowo, koyo basiyo, kartolo monggo tindak http://www.pakdenono.com lumayan kathah koleksinipun
Balas	Februari 11, 2010 pada 3:57 am
Wonten menapa boten portal web ingkang khusus macapat, mp-tiga macapat, teks, utawi tablature ….nyuwun katranganipun, Nuwun
Balas	Juli 17, 2010 pada 11:46 am
nderek ngunduh saged mboten njih… kagem piwulangan wonten SD
Balas	Oktober 1, 2010 pada 9:45 am
Nyuwun sanget kulo badhe ngunduhaken mp3 nipun Yo KangMas
Balas	November 19, 2010 pada 2:39 pm
Matur nuwun sanget. Kulo sak niki bade sinau budaya jawi. Damel sangune ngadepi globalisasi. Matur suwun sanget.
Balas	November 21, 2010 pada 12:07 pm
kepriye nadane lagu dandang gula sing anyar?
Balas	Desember 5, 2010 pada 6:56 am
maturnuwun… saget dipun download kaliyan dipun setel…
Balas	Januari 10, 2011 pada 11:39 am
Ingkang nembang niku asmonipun sinten gih Kisanak ?
Balas	Februari 28, 2011 pada 1:48 am
Balas	Maret 25, 2011 pada 1:46 pm
Sepuntene ingkang katah bilih kulo gadah kalepatan, kolo
tembang Gedhe /tengahan mbok bilih wonten Mas.! Matur nuwun
Balas	Juni 3, 2011 pada 1:32 am
matur sembah nuwun.!mangga kita sami nguri~uri kabudayan kita ingkang adiluhung punika
nembe 29 nanging mboten ngertos lagu2 jawi kangge nurojaken anak kulo, pripun kulo saget angsal lirik2 meniko
suwun lagune ………. tp kula mboten nggolek niku ………..
Balas	Januari 17, 2012 pada 6:37 am
nuwun sewu,kados radi angel anggen kulo dl tembang,gagal2ke mawon. Kados pundi caranipun punika,jih ? Matrnwn…
Balas	Maret 17, 2012 pada 12:34 pm
Balas	Maret 26, 2012 pada 1:28 pm
Matur nuwun nderek bungah bilih wonten ingkah nglestarikaken
menawi mboten klintu, wirangi niku maksude wira’i saking tembung arab wara’ ingkang mengku surahos ninggal perkawis makruh ugi perkawis mubah ingkang mboten
mboten saged,Kulo pingin ngrungokake lagune kulo
termasuk supporternya ki jokowi ingkang nyalonaken dados adipati wonten bang kulon ga ? 🙂
On 24/09/2012 at 12:28 kartojudo said: sing bade ninggalake bang bang tut…eh…tengah ? 😀
On 24/09/2012 at 12:33 sri wedari said: menawi bang wetan, adipatinipun taksih ki yupram
Weh….Ki Bawuk…eh…Ki mbah Man paring dawuh….
ingkang ngersakaken badhe rawuh tgl 26 Okt 2012 wonten padepokan sekar keluwih kawulo sumanggakaken.
“Nuwun sewu Mbah Man, kawula mboten saget nderek ratiban wonten Padepokan Sekar Keluwih, mugi-mugi sedayanipun lancar, dumugi Panjenengan tindak
Monggo menawi badhe tindak ngabyantoro dateng padepokan “sekar keluwih”
Balas	On 24/09/2012 at 13:08 sri wedari said: mbah bade tanglet, …. dik damar menika sampun gadah sisihan
poro cantrik kagem maos lanjutan adbm , mugi2 saget sampe paripurno.
lan kawulo ngaturaken selamat jalan wonten nglaksanaken rukun islam kaping 5 mugi2 dados kaji engkang mabrur. amin
Balas	On 24/09/2012 at 17:09 djojosm said: Sugeng sonten, matur nuwun lontaripun
kok kados dereng kenal kalih Jeng Mita, mbok dinggihi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran, ….. Sugeng Topo Ngrame !
Balas	On 26/09/2012 at 08:20 sri wedari said: ssssssst …. ki jokowo kok kados dereng kenal kalih dik satpam ingkang saweg seriyuuus ta ? , …..mbok diinggihi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran 🙂 🙂 🙂 , ….. Sugeng Topo Ngrame !
On 26/09/2012 at 08:29 kartojudo said: ssssst…..mbok dilinggihi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran 🙂 🙂 🙂 , ….. Sugeng Topo Ngrame !
On 26/09/2012 at 08:36 sri wedari said: ssssst…..mbok dilinggisi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran 🙂 🙂 🙂 , ….. Sugeng Topo Ngrame !
Sugeng tindak haji mbah man….. ngapunten mboten saget sowan dumateng padepokan sekar keluwih…….mugi2 dados haji ingkang mabrur…..aminn
Balas	On 26/09/2012 at 12:26 mbah_man said: matur nuwun dumateng:
kulo ingkang remen crito mbanyumasan, ki truno kok dereng dipun sebat ? ….. 😦 😦 😦
trus rencang pados neda kulo, ki vamp, kok dereng dipun sebat ? 😦 😦 😦
trus pak detektipe, ki anat, kok dereng dipun
at 16:30 Jokowono said: Matur nuwun Mbah Man, sampun paring panglipur lumantar lontar punika, …..
Balas	On 26/09/2012 at 17:15 sri wedari said: maturnuwun sanget mbah
nyuwun sewu, yus badudu niku sinten ta ?
Balas	On 27/09/2012 at 10:38 Jokowono said: Nek jaman rumiyin Yus Badudu niku ahli bahasa sing asring mlebet TVRI ….. cobi samangke Jeng Mita nyuwun pirso dhumateng Mbak Ken Padmi …. menawi bab critologi nggih kawon kaliyan Mbah Man …
Balas	On 27/09/2012 at 11:04 sri wedari said: maturnuwun infonipun, 🙂
ahli bahasa ? …. bahasa nopo ? bhs jowo nopo bhs ndonesa nopo bhs
kok ora ono sing maran sowan yo ……
Balas	On 28/09/2012 at 10:28 van hallen said: ngisi presensi dlu… sugeng enjang poro kadang sedhoyo…
Lan sapa ngerti ana jebloking rontal, kaya mangsa jebloke kartika iki
Balas	On 30/09/2012 at 05:41 Risang said: Walah…. sampai lupa
bermain main dengan anak laki laki satu satunya yang mulai beranjak remaja.
Balas	On 01/10/2012 at 08:28 Jokowono said: Ngaturaken sugeng tindak dhumateng ngarsanipun Mbah_Man, mugi-mugi tansah pinaringan kekiyatan lahir tuwin batos, kesarasan ingkang linangkung saengga tindakipun wonten Tanah Suci mboten manggihi rubeda nir sambe kala, saget ngayahi
Logede kuwe salah siji desa nang Kecamatan Sumber, kabupaten Rembang, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.[1]
^ Kode Dan Data Wilayah Administrasi Pemerintahan Propinsi Jawa Tengah
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.07, tanggal 5 Mei 2013.
Lek umpomone mikir sing gitu-gituan sampeyan yo ora tanggap, koyo pura-pura
Hangacarani Panggih Manten Assalamualaikum Wr. Wb.....
Pinurwakan ngluhuraken Asmane Gusti Gung kang Akaryo Bawono
Poro pepunden, sesepuh, pinisepuh ingkang dahat kinormatan,
Poro rawuh kakung miwah putri ingkang minulyo.
Kulo kapiji minongko pambyoworo/ pranoto coro menggah lumampahing adicoro panggih pinanganten ing dalu, ingkang kebak suko bagyo meniko
sakderengipun , kulo nyuwun doa restu mugyo anggen kulo angayahi jejibahan meniko saget lumampah kanthi prasojo lir ing sambi kolo
Sumonggo panjenengan sami kulo dereaken samiyo lelenggahan kanthi merdu merdikaning penggalih, sukur bage mangke ngantos paripuraning adi coro
sawetara edisi, salah sawijining geguritan tulisanku kapacak maneh ing Kalawarti Umum Basa Jawa Damarjati kang terbit ing Jakarta. Geguritanku mau mawa irah-irahan Karo Aku.
Balas	budhisetyawan berkata:	Oktober 19, 2009 pukul 9:53 pm	oh matur nuwun sanget. mboten nginten yen gurit punika sami kaliyan ingkang panjenengan penggalih. mbok menawi saged dados panglipuring manah.
Balas	jipank berkata:	Oktober 26, 2009 pukul 1:15 am	artine po kui………………….
elingo yo Ngger, endake wanojo iku sing dadi
Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
dirimu..!! | RUJAKBELING KOLAKRAWE
TangerangJatiuwung, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Swasana ing Dalan Tol Jakarta-Cikampek, kurang luwih ing saubengé Cikampek tumuju menyang Jakarta (2007)
Dalan Tol Jakarta-Cikampèk iku sawijining dalan tol saka Cawang, Jakarta Wétan tumuju Cikampèk. Dawané dalan tol iki ana 72 kilometer. Dalan tol iki ngliwati Kutha Jakarta Wétan, Kutha lan Kabupatèn
wétan lan kulon uga. Ana 11 rest area ya iku:
ing IndonésiaTransportasi ing JakartaJaringan dalan bebas hambatan AsiaRintisan mawa topik bangunan	Menu navigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.16, 2 Maret 2016.
Tepangaken kulo Hadi Sarwono, lulus tahun 2001. Ing smunsa kulo niku termasuk tiyang ingkang anteng mboten gaul.hehe…lha kok malah curhat..
sakmeniko kulo tesih kuliah ten ITT, wah lha njih goro2
Jaya Sudarma wus kapacak kagyat leng-lenging ndriya,
Prabu Mawenang gugur ing madyaning prang, kasarekaken ing Bergas ingkang ugi katelah Bagasri. Pasareyanipun tinengeran reca Ganesha.
L E L U N G I D A N | alangalangkumitir
ngandhakake utawa ngandhani apa bae kang ora dimangerteni. Na—– Nandur kabecikan bakal panen kabecikan. Ca—– Cipta, rasa, karsa, daya lan karya kudu sayeg saeka praya. Ra—– Ruwet rentenging donya iki
title: "Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senapatiing- Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa. " e.
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Wirengan - Surakarta.
usulipun radèn mas kala wontên ing parêpatan agêng kapêngkêr, sampun lajêng karêmbag ing parêpatanipun pangrèh Narpawandawa, kala tanggal kaping 11/12 Juni punika, pinanggihing rêmbag kados ing ngandhap punika.
I. Bab sabên parêpatan agêng, usulipun para warga, botên kaparingan wangsulan utawi katawèkakên dhatêng parêpatan, kados ingkang kasêbut sêrat, punika miturut kawontênan ingkang sampun tumindak, botên makatên, mawa-mawa prêlu lan botênipun ingkang dipun usulakên, liripun: manawi usulipun warga [war...]
[...ga] wau kamanah pangrèh prêlu mawi putusanipun parêpatan agêng, tamtu katawèkakên sarta karêmbag, dene manawi amung kacêkap kamanah para pangrèh kemawon, inggih cêkap dipun sukani katrangan, yèn usulipun badhe dipun manah.
II. Usul bab manawi parêpatan agêng kaprayogèkakên botên mawi gôngsa (klênengan) sarèhning kawontênanipun para warga punika sagêdipun kathah ingkang rawuh, manawi mawi klênengan, dados pamanahipun para pangrèh taksih prêlu katindakakên makatên rumiyin, namung saking sakêdhik pangrèh ugi badhe ngangkah sagêda kaparêngipun rawuh para warga wau, botên saking sabab mawi klênengan, nanging ngrumaosana yèn andhatêngi parêpataning pakêmpalanipun wau dados bakuning kawajibanipun para warga.
II. Usul bab wontênipun kantoran Narpawandawa ingkang têtêp, punika kala samantên pangrèh sampun nêtêpakên, sabên tanggal kaping 5/6 wulan Walandi, pangrèh padintênan sami kantoran wontên ing dalêmipun pangarsa, ngiras nampèni para warga ingkang sami kagungan prêlu rêrêmbagan kalihan pangrèh, nanging kawontênanipun botên wontên warga ingkang kaparêng rawuh, mila lajêng dipun suwak, dene para warga ingkang kagungan prêlu punapa-punapa, cêkap lajêng kapanggih kalihan panitra I utawi II.
III. Usul bab aksara Latin ingkang mungêl beschermheer sapiturutipun kasêrat ing sanginggiling aksara Jawi, punika badhe katindakakên saprayoginipun.
Kula nuwun, pangrèh Narpawandawa nampèni sêrat paturanipun warga Radèn Ngabèi Ardapranata, ngaturakên bilih kala anakipun Radèn Ayu Ardapranata tilar donya, parentah karaton sampun marêngakên dipun pêtak ing astana Ngèndhèn, kalayan lêlahanan, ewadene sarêng sampun rampung pamêtakipun, juru kunci taksih mêksa nêdha arta waragad dhudhukan, kathahipun f 6,- sampun lajêng kabayar sah.
Awit saking punika, sarèhning pangrèh Narpawandawa dèrèng sumêrêp kadospundi pranatanipun ing pasarean Ngèndhèn wau, amila manawi sampun wontên tatananipun, pangrèh Narpawandawa nyuwun pranatanipun, prêlunipun supados para santana dalêm ingkang badhe kapêtak ing ngriku, warisipun sagêd sami sumêrêp, mênggah punika nyuwun dhawuh.
saking punika, tumindakipun juru kunci kasêbut ing nginggil wau sampun lêrês, awit miturut bab 9 ing sêrat tatanan pasarean Lawiyan ingkang ugi tumrap ing Ngèndhèn, katitimasan kaping 15 Ruwah Jimakir 1858, utawi kaping ... Pèbruari 1928, têmbung lêlahanan wau botên atêgês kalêpatakên saking sakathahipun waragad pangubur, nanging namung mligi kalêpatakên saking waragad bêdhah bumi, dados waragad dhudhukan, slawat sarta sanès-sanèsipun taksih kasanggi ing para waris, katamtokakên satunggaling mayit f 6,- nêm rupiyah, têrangipun kados pêthikan tatanan ingkang asarêng punika, nanging ing mangke waragad wau kadhawuhakên suda f 2,- kalih rupiyah, kantun f 4,- rupiyah, ewasamantên tumapaking dhawuh sêsudan punika taksih kawon rumiyin kalihan tilaripun donya anakipun Radèn Ayu Ardapranata, inggih punika sawêg nalika kaping 15 Marêt 1934, môngka tilar donyanipun wau nalika Oktobêr 1933, mênggah punika salajêngipun kadhawuhakên dhumatêng Radèn Ngabèi Ardapranata supados sumêrêp saparlunipun kula borong, dene bab tatanan anggèn kula namung amêthikakên wau, jalaran wêkdal punika sawêg wontên sanès-sanèsing bab ingkang pêrlu kaewahan, sarampungipun kemawon kula badhe ngintunakên
pasarean ing Lawiyan, katitimasan kaping 15 Ruwah Jimakir 1858, utawi kaping ... Pèbruari 1928, kados ing ngandhap punika.
Putra santana dalêm sarta wong utawa kang wus dadi kaparêng dalêm kang nyuwun ngubur mayit ana ing pasarean, kono, [ko...]
[...no,] sawise ana dhawuh kalilan, ora nganggo bêdhah bumi, mung bayaran bau kang dhudhuk-dhudhuk, kalêbu slawat utawa liya-liyane kèhe
mung ambayar slawat iku isih tumindak ing sasihe dhewe.
kapêngkêr punika, pangrèh nampèni usulipun warga, bab kacêkapipun arta nagari, manawi kawontênanipun arta pamêdalipun nagari, taksih tambah-tambah sudanipun, ing sasagêd-sagêd nagari sampun ngantos anyuda cacahing abdi dalêm, manawi botên parlu sangêt, dene manawi kapêksa kêdah nyuda abdi dalêm, inggih sampun ngantos nyuda abdi dalêm ingkang baku, amargi pamanggihipun warga ingkang gadhah usul wau, nagari taksih sagêd nyuda wêdalipun arta tadhah sanès-sanèsipun, wosipun kemawon, manawi abdi dalêm kathah ingkang dipun suda, dangu-dangu prasasat nata tanpa wadyabala, punika kamanah botên prayogi, sarta malih bilih ing têmbe wingking arta asilipun nagari sagêd wangsul subur malih, punapa inggih cacahing abdi dalêm badhe wangsul kados ingkang sampun-sampun, kintên-kintên kemawon botên.
Mênggah usulipun warga kasêbut ing nginggil punika, pangrèh Narpawandawa namung anglajêngakên kemawon, dèrèng gadhah pamanggih punapa-punapa, amargi pangrèh Narpawandawa sumêrêp manawi ing nagari sampun angwontêni bêbadan komisi ingkang kapatah manah bab kasaitipun arta nagari, amila bab punika amung kasumanggakakên panggalihani
Putri Narpawandawa katur dhatêng pangrèh agêng I.P.P.B.
Sasampunipun kadya punika awiyosipun, pangrèhing pakêmpalan Putri Narpawandawa sampun nampèni sêratipun pangrèh agêng I.P.P.B, katitimasan kaping 16 Mèi 1934. Sakanthinipun, punapa suraosipun sampun dipun sumêrêpi sarta sampun karêmbag ing parêpataning pangrèh, mênggah kênthêling rêmbag, pangrèh Putri Narpawandawa ugi angrujuki dhatêng wosing pikajêngipun I.P.P.B. inggih punika amrayogèkakên, nagari anggalih wontênipun Weduwenfonds nanging kêdah adil tumrap sadaya abdi dalêm, makatên malih ugi kêdah ngungak kakiyatanipun arta nagari.
Ingkang punika mugi andadosna kauningan, saha borong pangrèh agêng I.P.P.B.
kaping 7 Rêjêb Be 1864, utawa kaping 27 Oktobêr 1933, ôngka 6 C/2/I bab pêpacak marang sakabèhe abdi dalêm sapêpadhane, ora kalilan lumêbu dadi lid, ambiyantu utawa têtulung marang pakumpulan P.N.I. - P.I. - P.E.R.M.I sarta P.S.I.K. Kang muni: utawa sadhengah pakumpulan kang duwe sêdya ambalela marang parentah, iku têgêse têmbung parentah mau kajaba karaton dalêm Surakarta, uga para parentah Jawa liyane, iya iku Ngayogyakarta, Mangkunagaran sarta Pakualaman, mangkono uga parentah guprêmèn.
Kêkancingan iki kadhawuhake marang para panggêdhe kawadanan sapanunggalane, supaya andhawuhake lan angulat-ulatake rèh-rèhane dhewe-dhewe, sarta kapacak ing layang kabar paprentahan, supaya ora ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 22 Sapar Wawu 1865. Utawa kaping 6 Juni 1934.
Parêpatan guprênur ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta akalihan para wakilipun sèlêpbêstirên ing Porstênlandhên ingkang kaping 44 rambahan, nalika tanggal kaping 9 Juni 1934.
I. Bab bale mangu, pangrêmbagipun pêrslah saking kumisi bale mangu, punika sampun rampung, rèhning ing têmbe wingking saèstunipun ugi badhe andhapuk tatananipun ingkang
badhe angwontêni kumisi (studie-commisie) ingkang badhe kapatah nglêmpakakên katrangan-katrangan saking kawontênanipun adatrecht sarta pangadilanipun para nata (Vorstenrechtspraak) tumrap bale mangu.
II. Ewah-ewahan bab pamupunipun pajêg têtumpakan.
Ing sarèhning tatananipun bab prakawis punika ing samangke taksih nguciwani, inggih punika plombê ingkang sampun kapasang ing têtumpakan gampil sangêt sagêdipun dipun colong, pramila Tuwan Adjunct-Hoofdcommissarissen van Politie ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta sami badhe ihtiyar kadospundi prayoginipun, plombê ingkang sampun kapasang têtumpakan wau murih sampun ngantos kenging dipun colong manawi botên sarana ngrisak.
III. Bab pasitèn gêgadhuhanipun S.S. sarta N.I.S. awit ingkang karêmbag kalihan S.S. sarta N.I.S. bab kawontênanipun pasitèn gêgadhuhanipun S.S. sarta N.I.S. ingkang botên dipun pigunakakên tumrap kaparluaning panggaotanipun S.S. sarta N.I.S. punika Tuwan Assisten Residenten ter beschikking voor Agcarische Zaken ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta sami kapatah andhapuk pratelan bab kawontênanipun pasitèn kados kasêbut ing nginggil wau, wosipun sasampunipun karêmbag kalihan S.S. sarta N.I.S. pasitèn punika wau sagêda kakondurakên dhumatêng sèlêpbêstirên.
IV. Bab bale agung, sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun angandikakakên, bilih anggalih pakèwêd manawi ing pranatanipun bale agung dipun wontêni pêpacak bab parlementaire onschendbaarheid ingkang tatananipun namung kenging kaanggêp dados wêwênangipun sèlêpbêstir, sarta ingkang sampun dipun condhongi dening pangagênging trah Mangkunagaran sarta pangagênging trah Pakualaman, pramila manawi sampun têrang bilih karsanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kados kasêbut ing nginggil wau ugi dipun condhongi dening ingkang sinuhun kangjêng sultan, bab prakawis punika lajêng badhe kaaturakên uninga ing guprêmèn. Sasampunipun punika, rèhning tumrap rèng-rèngipun pranatan bale agung ingkang pungkasan piyambak sampun andadosakên kêparêngipun guprêmèn, pramila bab badhe wontênipun bale agung wau
prayogi ing guprêmèn supados kaparênga anyudakakên dhêndhanipun tumrap walêdan pajêg recht van opstal.
VI. Bab pranatan sègêl. Ing sarèhning para sèlêpbêstirên sampun sami anyondhongi bab anggèning pranatan sègêl kagunganipun guprêmèn badhe katumrapakên kawulanipun sèlêpbêstirên, pramila pranatanipun badhe kasuwun ing guprêmèn sagêda tumuntên katumrapakên dhumatêng kawulanipun sèlêpbêstirên, sarta manawi sagêd ing sadèrèngipun tanggal 1 Juli 1934.
VII. Bab pajêg krisis taun 1934. Pranatanipun pajêg krisis taun 1934 tumrap nagari Surakarta tuwin praja Mangkunagaran, punika badhe tumuntên kaundhangakên. [kaundhang...]
VIII. Bab arta sitêng tumrap lid landrad. Sarèhning arta sitêng ingkang kabayar dening guprêmèn, punika namung tumrap para lid ingkang sanès priyayi (niet ambtelijke leden) sarta para
sagêdipun ngirit wêdaling arta, para sèlêpbêstirên badhe dipun prayogèkakên supados tumrap para priyayi abdinipun ingkang sami dados lid landrad, punika sagêda katindakakên kadosdene para priyayi abdinipun guprêmèn ingkang ugi sami dados lid landrad, amargi karampungan ingkang katindakakên dening pangadilan landrad ing Porstênlandhên, punika ingkang sabagean agêng namung tumrap para kawulanipun sèlêpbêstirên, sarta tumrapipun para priyayi abdinipun sèlêpbêstirên ingkang sami tumut lênggah sitêng wau kenging kawastanan pasinaon ingkang prayogi sangêt.
IX. Bab sèkrêtarisipun parêpatan. Kabêkta saking anggèning badhe pêrlop dhatêng Eropah, pramila Tuwan Dr. B. Ockers lajêng kèndêl saking anggèning dados sèkrêtarisipun parêpatan. Tuwan guprênur ing Surakarta, makatên ugi awit saking namanipun para warganing parêpatan, asuka tarima kasih dhumatêng Tuwan Dr. B. Ockers wau tumrap saening anggènipun nindakakên kuwajibanipun minôngka sèkrêtarisipun parêpatan, dene ingkang kapilih anggêntosi dados sèkrêtarisipun parêpatan wau Tuwan Dr. P. H. Angenent.
Bab Pratelan Asmanipun Para Putra Saha Putri Dalêm
Kula nuwun, manawi pangrèh Narpawandawa angrujuki, kula nyuwun kalihan sangêt, mugi pangrèh karsaa macak ing organ, tumrap pratelan asmanipun para putra saha putri dalêm wiwit ingkang sinuhun ing Pajang. Dene paedahipun:
I. Supados sadaya sami ngêrtos kawontênanipun para putra saha putri dalêm, amargi kula sampun kêrêp nyuwun sêsêrêpan dhatêng para santana dalêm, sami botên sagêd maringi katrangan.
II. Manawi sampun sami ngêrtos, bilih sami pêpanggihan lajêng sagêd anggampilakên anggènipun mastani pundi ingkang sêpuh saha ingkang ênèm, ingkang makatên wau lajêng [la...]
[...jêng] sagêd anambahi rumakêting anggènipun pasadherekan.
III. Kathah para santana dalêm ingkang sami nyambut damêl wontên ing pasisir, punika manawi dipun takèni sadhèrèk pasisir wau sagêda anêrangakên, supados andamêl indhaking ajinipun.
Sêtat pratelan asmanipun para putra saha putri dalêm.
Wasana kula matur sèwu nuwun, tuwin manawi wontên ingkang lêpat panyêrat kula utawi kirang, kula nyuwun gunging pangapuntên, saha kaparênga nglêrêsakên saha nambahi.
Kula nuwun sadhèrèk rêdhaktur, mugi kaparênga paring papan anggèn kula reka-reka badhe andhèrèk ngisèni organ kita, nyaosi panjurung amung sapala minôngka ular-ular, bokmanawi sagêd nambahi sasêrêpanipun para kadang kadeyan kita, ingkang dèrèng priksa dhatêng cara-caranipun parêpatan, kula kumacèlu badhe ngandharakên sawatawis, angsal anggèn kula pados sasêrêpan dhatêng para mudha ingkang sami mangrêtos dhatêng lampah-lampahing parêpatan, mila manawi wontên klenta-klèntunipun anggèn kula ngaturakên, punika botên saking klèntunipun [klèntunipu...]
[...n] ingkang paring sêsêrêpan dhatêng kula, nanging muhung saking klèntuning panampi kula piyambak, mugi sampun kirang pangaksama.
Parêpatan punika katranganipun sanès têmbung anyar, duk ing kinanipun inggih sampun wontên têmbung makatên wau, namung kêdalipun kemawon ingkang gèsèh, inggih punika limrahipun kawastanan prêpotan. Nalika jaman adêging para kabupatèn nayaka wolu taksih pêpak karerehanipun, kados ta: jaksa, pulisi, sapanunggilanipun, dèrèng sami dipun rucat, para kabupatèn wau kalamasa ingkang bupati lênggah prêpotan wontên ing pandhapa kabupatèn, ingadhêp para panêkaripun, angrêmbag prêlu-prêluning kabupatèn. Minggahipun malih kala jaman ngajêngakên prang Bratayuda Jayabinangun, para dewa sami prêpotan wontên ing ngarsanipun Sang Hyang Jagad Girinata, ngrêmbag têtandhinganipun prajurit Pandhawa lan prajurit Kurawa, pundi ingkang badhe kadamêl unggul (Zie lampahan Krêsna gupuh) dados pamanggih kula têmbung parêpatan utawi prêpotan punika kina-makina sampun wontên, namung tatacaranipun prêpotan jaman kina kalihan parêpatan jaman sapunika tamtunipun inggih beda, sabab dening beda-bedaning kawontênan. Manawi tatacaranipun parêpatan ing jaman sapunika, ingkang sampun anglênggahi tatacara ingkang prayogi, punika:
Para warga, para tamu utawi sintên-sintêna ingkang sami wontên ing parêpatan ngriku, punika kêdah kanthi patrap kasusilan, liripun botên kenging sami ngangge sakajêngipun piyambak, omong-omong, solah-tingkah, sapanunggilanipun, botên kenging sakarsa-karsa, sadaya kêdah amigatosakên dhatêng pêrlu-pêrluning parêpatan ingkang karêmbag ing wêkdal wau, langkung malih manawi nuju wontên ingkang mêdhar sabda (sêsorah, lèsêng, tuwin sasaminipun) kêdah botên kenging anggidhuhi, sarana nyuwara ingkang adamêl kèndêlipun juru sabda.
Manawi badhe kesah saking ing parêpatan ngriku, sabab wontên pêrlu ingkang wigatos, lampahipun kêdah jinjit, supados sampun ngantos anyuwara.
Sadaya ingkang kasêbut ing nginggil punika, manawi ngantos wontên ingkang nêrak, pangarsa utawi panuntuning parêpatan wênang ngemutakên, sarana tôndha gêdhoging gandhèn, dene manawi mêksa
pangarsa utawi panuntuning parêpatan punika agêng sangêt panguwaosipun tumrap parêpatan ingkang dipun tun,tuntun. sampun malih nundhung tiyang ingkang adamêl gidhuh, sanadyan ingkang sawêg amêdhar sabda manawi pêrlu pangarsa wênang ngêndhakakên, utawi ngakèn kèndêl sanalika.
Kauningana, tiyang damêl gidhuh ing parêpatan punika gadhah raos angrèmèhakên dhatêng ingkang sawêg amêdhar sabda, dados inggih kalêbêt tindak murang tata, tumrap sadhèrèk warga sanèsipun ingkang cêlak lênggahipun, inggih sêdhih, sabab dening gidhuh anggènipun badhe migatosakên dhatêng sêsorahipun juru sabda, langkung malih tumrapipun panitra ingkang kawajiban amèngêti rêmbag-rêmbagipun parêpatan, umyunging swaranipun para ingkang sami lênggah, adamêl kirang cêthaning pamirêngipun panitra, wêkasan badhe tuna dungkap anggènipun damêl palapuran (verslag) dados gunggung kêmpalipun tiyang andhatêngi parêpatan punika inggih botên mardika, mila manawi kêdangon dhatêng badan kêsêl sangêt, langkung malih manawi kêtanggor angsal pangarsa utawi panuntun ingkang rêmên gabug galur, sarana manjang-manjangakên rêmbag, punika para warga utawi tamu ingkang rawuh sami ngrêsula ing panggalih, katitik saking: nora jênjêm palinggihe, pratôndha sêdhih atine, kakang Janaraga. Môngka ambolos saking parêpatan punika ugi nama botên prayogi. Amila tumrapipun para juru pamêdhar sabda inggih kêdah damêl andharan ingkang cêkak aos, sabab juru sabda makatên nama sawêg dipun ayomi pangarsa, tandhanipun sadaya warga kêdah amigatosakên, botên kenging anggidhuhi, tuwin sapanunggilanipun, makatên ugi tumrapipun pangarsa, sarèhning agêng sangêt wawênangipun inggih sampun rêmên angulur-ulur rêmbag, mindhak adamêl pêgêlipun ingkang sami ngèstrèni parêpatan.
godha rêncana, punika parêpatanipun nama trêtip. Saya prayogi bilih wiwitipun parêpatan sagêd nêtêpi wanci ingkang sampun kaumumakên, amargi awis sangêt parêpatan ingkang tapukipun sagêd ngêplêki wanci kados ingkang kawrat wara-wara, sabab dening rawuhipun para warga kathah ingkang botên nêtêpi kados ungêling sêrat sêdhahan, [sê...]
[...dhahan,] utawi wara-wara, makatên punika kajawi andadosakên kirang trêtiping parêpatan, ugi damêl pituna, jalaran munduring wanci wiwitipun punika inggih damêl munduring wanci bibaranipun, malah sagêd ugi pangrèh kapêksa nyuda rêmbag, amila sadaya kemawon ingkang tampi sêrat wara-wara parêpatan, punika wajib anggatosakên bab-babipun ingkang badhe karêmbag, prêlunipun sagêd patitis anggèning mêdharakên pamanggihipun, utawi manawi damêl putusan, kaping kalihipun anggèning rawuh ing parêpatan sampun ngantos kasèp, sokur kirang 1/2 utawi 1/4 jam kalihan wiwitipun parêpatan, para warga sampun sami rawuh sadaya, (kathah ingkang sampun rawuh) punika nama kautamèn, amargi kasèping rawuhipun warga punika inggih damêl godha rêncana (verstoren)ning parêpatan, saya malih manawi ingkang rawuh kantun wau prayagung luhur, ingkang kagungan pangaribawa, punika sagêd damêl pituna ing sadayanipun, sapisan tumrap ingkang nuju sawêg mêdhar sabda kapêksa kèndêl (kapêdhotan klimah) kaping kalih para warga sanèsipun ingkang sampun linggih lajêng sami ngadêg, kaping tiganipun tumrap ingkang sawêg nêmbe rawuh punika botên uninga bibit sakawitipun sêsorah. Pêdhoting sêsorah punika angicalakên raos utawi dêrêngipun bab ingkang dipun sorahakên. Dados manawi parêpatan punika sagêd runtut (ordelijk) punika parêpatanipun nama botên kuciwa.
3. Parêpatan punika inggih prêlu pados wilujêng, liripun sêpên grêjêg ingkang tuwuhipun saking pun adrêng kalihan pun rêngkêng, langkung malih manawi sulayanipun wau nyêbal saking jêjêr bakuning rêmbag, awit asring-asring wontên tuwuhing pasulayan wau saking tindak sêsêngitan ing griya katut kabêkta dhatêng parêpatan, sawênèh suraosing sêsorah sêmu mêmiringi dhatêng salah satunggaling warga ingkang dhatêng, punika bilih pangarsa utawi panuntuning parêpatan botên waspada, cêpak dadosipun pasulayan, satêmah parêpatanipun inggih nama botên wilujêng. Mênggah dhêdhasaranipun tiyang mêdhar sabda wontên ing ngajênganing tiyang kathah punika ing pangangkah sagêda kagatosakên sêsorahipun, lan ugi kêdah ngatos-atos, sampun ngantos adamêl raos-rumaosipun tiyang (natoni manah) utawi malih sampun ngantos nêrak anggêr-anggêring parentah (spreekdelict) punapadene salêbêtipun mêdhar sabda wau sampun ngantos dipun arubiru dening wakilipun parentah ingkang nênggani, bilih parêpatanipun [parê...]
[...patanipun] ngantos kabibarakên sadèrèngipun dumugi rampunging prêlu, punika ugi nama parêpatan botên wilujêng, sarta inggih adamêl kapitunanipun parêpatan. Kathah kemawon juru pamêdhar sabda nêrak anggêr-anggêr wau malah rumaos yèn brêgas, adamêl kondhanging namanipun, punika kalêbêt pamanggih ingkang klèntu, manawi juru sabda ingkang sampun lêbda dhatêng saulah
nanging aja nganti buthêk banyune. Dados manawi wontên juru sabda ingkang namung badhe sêsongaran, cikbèn diarani ... punika têtela yèn namung badhe damêl kapitunaning ngakathah, sabab dhatêngipun para warga ing parêpatan wau, masthi mawa prabeya, sêdyaning manahipun angênthu-ênthu dhatêng punika kajawi ngèstrèni parêpatan, inggih badhe mirêngakên rêmbag- rêmbag, dados botên kok badhe mirêngakên grêjêgan utawi pangarubirunipun pulisi, kosokwangsulipun ingkang sêsorah inggih kêdah adhêdhasar sagêda sêsorahipun katampèn kalayan tumanêm ing manah, makatên mênggahing sasêrêpan kula tumrapipun bab parêpatan, wasana tutuping atur kula amung matur nuwun dhatêng sadhèrèk rêdhaktur, anggènipun sampun kaparêng minangkani panuwun kula kasêbut ing nginggil.
Ing dhusun Dêmalang kalurahan Kudhu (Baki, Kartasura), wontên kuburan kina kalih badan, dumunung sapinggiring sabin sacêlakipun margi sakilèn dhusun Dêmalang wau, mawi kakijing kajêng jati, dipun tumpuk-tumpuk watawis 9 tumpuk, kuburan wau karanipun Kyai Arèn, kangge pasadranan tiyang sakiwa-têngênipun ing dhusun ngriku, malah sabên dintên malêm Jumungah utawi Salasa Kliwon (Anggara Kasih) asring kadhatêngan tiyang saking sanès dhusun, saha saking kitha nagari, prêlu nênêpi, dene kuburan wau saking cacriyosanipun tiyang sêpuh ing dhusun Dêmalang makatên:
Kuburan kasêbut ing nginggil wau pamanggènipun kalêrês wontên ing gisiking lèpèn, ing ngriku wontên witipun arèn, kala jamanipun swargi Kangjêng
remanipun punika wontên ingkang bodhol, rêntah wontên ing panggenan wau, lajêng kadhawuhan mêtak.
Anuju satunggiling dintên malih ing lèpèn punika pinanggih wontên bangkenipun tiyang jalêr, sumangsang wontên ing wit arèn tilas ingkang kagêm lênggah Kangjêng Susuhunan Kalijaga wau, gandanipun sampun bacin, botên sagêd kasumêrêpan nama tuwin griyanipun, wasana lajêng kapêtak nunggil rema kasêbut ing nginggil, sapêngkêripun punika dumugi samangke dados pasadranan tuwin panêpèn, karan nama pasareyanipun Kyai Arèn.
Salêbêtipun Wulan Jumadilawal Taun Wawu 1865 Punika Dintên Sae Namung Satunggal, Kados Ing Ngandhap Punika
Tanggal kaping 19, Kêmis Lêgi, Maktal, Hyang Kala, tulus,
dhatêng R.M. Cakrapangarsa ... kaca 109 / Paturan bab pasarean Ngèndhèn ... kaca 111 / Katrangan bab ngubur mayit dhatêng Ngèndhèn ... kaca 111 / Pêthikan pranatan pasarean Lawiyan ... kaca 112 / Turunan sêrat paturan katur pêpatih dalêm ... kaca 113 / Sêratipun putri N.W. dhatêng I.P.P.B ... kaca 114 / Kêkancingan nagari ôngka 3 C/2/I bab pêpacak ... kaca 114 / Wara-wara opisil ... kaca 115 / Usul pratelan asmanipun para putra dalêm ... kaca 117 / Bab caranipun parêpatan ... kaca 118 / Cacriyosan patilasan ... kaca 122 / Dintên sae ... kaca 123 / Pananggalan ... kaca 124
punika jinisng iwak saking toya tawar kanthi awak ingkang alit lan lan kalebet anggota saking suku Balitoridae. Ulam ingkang gesang wonten ing lèpèn-lèpèn alit punika nyebar wonten ing Pulo Jawa sisih kulon. Nama spesièsipun saking tuturan Gerika : chrysos (
ingkang ateges “emas”, lan laimos (
Ulam punika kagungan awak ingkang alit, gilig, dawanipun standar ( tanpa lembar sirip buntut ) dumugi 50 mm. Batanging buntut ( caudal peduncle ) dawanipun kirang langkung 1,1 - 1,5 kali dhuwuripun, tanpa sisik-sisik lancip ing sekitar gurat sisi. Matanipun 18-26 kali langkung cendhet tinimbang dawa standaripun. Wonten 9 - 18 pita (belang) warni ireng tipis ingkang boten ketata ing awakipun. Kepalanipun awarna coklat, kanthi bintik ireng ing antawisipun mata kekalihipun lan kalih bintik sanes, ing bagéyan sisih mata warnanipun radi putih.
Dawanipun awak ing sisih lateral ing antawisipun 19,7 – 24,9% (rata-rata 22,0%) ketandingan kalihan dawa standar (SL, standard length). Dawa kepala ing sisi dorsal punika 16,2 – 20,3 (18,3) % SL. Dhuwuring kepala ing sanginggiling mata 8,3 – 12,5 (10,1) % SL. Dhuwuring awak ing wiwitan sirip dorsal punika 13,9 – 21,6 (16,6) % SL. Dhuwuripun batang buntut 10,2 – 13,1 (11,8) % SL.[3]
Tutukipun wonten ing sangandhapipun mocong nglengkung kados busur. Ing sekitar tutuk wonten tigang pasang sungut cendhèk. Pasangan sungut moncong ( rostral barbels ) ing sisih njero pucukipun dumugi tengah mata bagéyan ngandhap. Pasangan sungut moncong ing sisih njawi lan sungut rahang nginggil ( maxillary barbels ) pucukipun saged dumugi parung angka kalih wewengkon post-orbital ing sisih kepala. Tonjolan ing nginggilipun bolongan irung ( nares ) bagéyan ngajeng arupi tabung cendhek
Ulam jeler alit punika gesang wonten ing lepen-lepen ingkang toyanipun bening lan ilining toya punika banter kanthi substrat arupi pasir utawi watu krikil. Ingkang dados mangsa ulam punika tempayak laler ( diptera ) lan ( Trichoptera ).
Jeler_alit&oldid=999750"	Kategori: IwakKewanKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsSvenskaWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 4 Maret 2016.
JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-
Pandita, guru, kyai iku kang dadi kawulane.
Narpati Njeng Sunan Herucakra jejulukipun,
Jawa jawi mapan wus ngerti dadi wajibing wong urip sakdurunge mati.
kanggo uripmu nggowoa sakcukupmu ngger:.Mboten mbah, kula adoh tekan kene ora nggolek ngono kui.
Reply ↓	Sawali Tuhusetya on November 10, 2009 pukul 11:46 am said:
Sakmangkeh menawi Gusti paring panjang yuswa dumateng kula lan penjenengan, temtu badhe ngawuningani babagan punika.Kula tak nyuwun pirsa, nopo penjenengan nggih mpun tau nyataake, rak yo mung jarene to?Pancen angel kang nek mpun mbahas ranah gaib, lha nek sampeyan ngaku tresno karo negoro terus diparingi banda sing niku hake negoro kok isih ditampa, lha terus pripun niku.Dadi niki ampun dienggo guyonan, sakmangkeh menawi tabir dana revolusi sampun kewiyak, rak nggih anak putune awake dhewe yo dho melu ngrasaake.
Reply ↓	Ngabehi on November 11, 2009 pukul 5:00 am said:
Nuwun sewu,niki kula mboten nesu lho, nanging mung caos pemut.Menapa kemawon sing awake dhewe durung bisa mangerteni bongkot tekan pucuke, aja pisan2 malah didadeake ece-ecenan, mangke yen bab menika dadi kasunyatan, terus awake dewe melu mukti wibowo, lha rak malah kisinan. Dadi mangga yen arep dadi wong spiritual kudu sing waspada. Ono unen2″ngono yo ngono, ning ojo ngono.lamun ono wolak waliking jaman ora ngisin-isini”.Nyuwun pangapunten yen rodo galak, asline mboten.Mung ben dho makin alon2 mawon.suwun.
Reply ↓	tomy on November 11, 2009 pukul 6:27 am said:
Kagem Kangmas kula Mas Herjuno sing ngganteng dewe sakpitung kecamatan, dana revolusi menika estu wonten, tlatah Sragen menika upami permana awujud kencana. Wonten Gandrungmangu ingkang nate kula aturake inggih kathah banda karun ingkang dipunjaga jin gentho *istilah kula mawon*
Malah sami kados panjenengan kula ngertos piyambak emas tlatakan ingkang diungsekaken saking Batu Tulis kalih Si Celeng Mas *celeng… celengan?*
Reply ↓	Ngabehi on November 11, 2009 pukul 6:38 am said:
Njih leres Ki Mas Tomy, lan menapa ingkang penjenengan ngendikaaken sangking awal lan akhir menika wonten benang merahipun kaliyan bandha menika, Suwun.
Reply ↓	m4stono on November 11, 2009 pukul 7:42 am said:
kulo mboten ngece dumatheng sinten kemawon…nanging menika namung sanepan kangge kawulo piyambak…..nek aku entuk bondho sak hohah mangka uripku pas2an..rak yo bandhane ki iso dadi bondo marang awakku…harta
Krama_Dalem_Ingkang_Sinuhun_Paku_Buwana_Kaping_IX_alih_aksara_terjemahan_dan_kajian_budaya..pdf.html Krama Dalem Ingkang Sinuhun Paku Buwana Kaping IX alih aksara, terjemahan, dan kajian budaya..pdf ebook, pdf,
Mugi-mugi Gusti Ingkang Murbeng Dumadi maringi yuswo panjang, rejeki ingkang barokah, kesehatan lan pangayoman dhumateng Ki Ismoyo lumeber sak keluwargo, Amin
On 01/01/2011 at 00:58 anatram said: Amin..
On 01/01/2011 at 18:53 ismoyo said:
mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung kelakon. Saupama nyumurupana, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal
malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad.
On 01/01/2011 at 12:10 yudha pramana said: ndherek ki GEMBLEH,
PanemBahan Ismoyo ingkang tanggap warsa-nipun dhawah dinten menika sampun paring wejangan lan tumpeng.
Lha Ki Menggung KartoJ, ingkang tanggap warsa ugi nemBe wonten pundi nggih….?
On 01/01/2011 at 15:32 yudha pramana said: isih UBER-uber pitik ki,…opo diWALIK
ki Menggung KARTO dikeROYOk pitik…!!
Sugeng Tanggap Warsa 01012011 Ki Kartojudo…..
Mugiya Ki Kartojudo dalah kaluwarga tansah pikantuk sih nugrahaning Gusti Allah SWT…lumeberipun murakabi dumateng sanak kadang sedaya….
AYU, sabar ngadepi pasien2ne, telaten mreksane.
Loro untu opo wae pasti baBLAS, untu krowok, untu pecah, untu gapuk, lan untuk2 liyane.
Esuk-esuk Bu dokter WULAN ketamon cantrik saka
cantrik cuma mesam-mesem…”nopo kudu mbuka
bu dokter, dicekel kemawon nopo mboten saged”
yo ra iso trik, kudu didhelok dhisik loro-ne
meneh “bu dokter, nek dibuka
terpaksa bu dokter ngalah, maju meneh nyedaki
On 04/01/2011 at 12:11 Kartojudo said: Halah..!…iki arep prikso untu opo udel
lha yen kula badhe ndaptar nyabut kalih untu angsal mboten Ki Menggung….?
soale wau Ni KP badhe nunut.
wis peteng ndedet..sampun nyore dereng Ki…nek
Sugeng rawuh Jeng kadhos pundi khabare Ngawi…..
On 14/01/2011 at 17:04 nunik said: sae kemawon ki karto..
Tulisan/artikel kiye urung / tembe diterjemahna sebagian sekang basa Indonesia.Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga
bebas nang sapa baen sing ana nang jaringan internet. Kaya Wikipedia nang basa liyané nang donya, Wikipedia basa Indonesia ngetutna aturan-aturan dasar Wikipedia sing asale sekang basa Inggris kaya penulisan artikel nganggo sudut pandang netral.[1] Salah siji bidang nang Wikipedia Indonesia sing nduweni artikel lewih akeh dibandingna versi basa liyane yakuwe artikel-artikel wilayah administratif nang Indonesia, meskipun isine akeh sing egin dadi rintisan thok.[1]
Wikipedia basa Indonesia dadi Wikipedia ketelu sing paling cepet tumbuh nang Asia seuwise Wikipedia basa Mandarin lan Wikipedia basa Jepang, uga dadi Wikipedia paling
QS 13:11 niku ingkang ndamel manah kawulo trenyuh sanget.Betapa ageng kasih sayangipun Gusti Allah dateng titah,nangeng titah tansah lena nuruti hawa napsu ingkang
Hyang Narada utawa Bathara Narada iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra.
Patrape Narada iku kaweruhan dening Sang Hyang Manikmaya kang sabanjure tumeka ing papan mertapane Narada. Sawise sapatemon, kalorone banjur andon wasis maneka ilmu, ananging Sanghyang Manikmaya ora bisa ngasorake. Kalorone banjur prang tandhing adu kekuwatan lan kasekten.
Wusanane Sanghyang Kanekaputra bisa diasorake dening Manikmaya kanthi sarana aji Kemayam saengga Kanekaputra malih rupa dadi cendhek awake lan ala praupane Wiwit kedadeyan iku Sang Hyang Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya.
Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi papat
ganesha, dewane ngelmu kang ngreksa panti pustaka kayangan
Bathara Ghana utawa Ganesa iku putrane Bathara Guru lan Dewi Uma Parwati. Bathara Ghana arupa gajah raseksa. Nalika Sanghyang Manikmaya mbangun tapa utawa mesubrata, tapane cabar amarga dipanah dening Bathara Kamajaya nggunakake panah kembang Pancawisaya, panah pralambang asmara.
Bathara Guru banjur bali menyang kayangane. Sanghyang Manikmaya mbangun tapa amarga prihatin mikirake Suralaya kang ana ing bebaya amarga dirabasa dening raja raseksa jejuluk Prabu Nilarudraka saka nagara Glugutinatar. Sedyane Nilarudraka kepengin nglamar widadari Suralaya, Dewi Gagarmayang.
Kanggo nandhingi, Bathara Guru mrentahake para senapati perang kadewatan supaya mbangun kekuwatan kanthi wadyabala kang uga numpak gajah. Sawise kabeh sumadya, Bathara Guru sedya nitipriksa barisane wadyabala Suralaya kang numpak gajah sing ditindhihi dening Bathara Indra lan Dewi Uma.
Bathara Indra nyaket marang Bathara Guru lan prameswarine kanthi numpak gajah Erawana. Bathara Indra siyaga nampa dhawuh pungkasan saka Sanghyang Manikmaya. Erawana iku gajah kang beda dhewe wujud lan rupane, sarta duwe perbawa kang nggegirisi lan medeni tumrap sapa wae kang mindeng.
Crita mangkono iku diandharake ing Purwacarita kang njupuk saka Serat Smaradahana anggitane Empu Dharmaja. Sajrone uripe, Bathara Ganesa duwe jejibahan aweh wewulang sakehing ngelmu marang umat Tribuwana.
Pawadan iku, Bathara Ganesha pinundhi-pundhi minangka pralambang sumber sakabehing ngelmu. Bathara Ganesa mujudake dewane ngelmu. Sawise kasil numpes Prabu Nilarudraka, negara Glugutinatar diparingake marang Bathara Ghana.
Sawijining dina Bathara Ghana mbangun tapa kang salah siji panjaluke supaya dheweke diruwat murih praupane dadi bagus. Upayane Bathara Ghana kasil sawise dheweke bisa nyirnakake mungsuhe dewa yaiku raja raseksa Gilingaya, Prabu Kala Iramba.
Saka titahe Bathara Guru, Bathara Ghana malih dadi dewa kang bagus praupane lan banjur diparingi asma Bathara Mahadewa. Dheweke antuk kuwajiban njaga panti pustaka kayangan. Lan amarga kapinterane, Bathara Mahadewa sinengkakake minangka dewane ngelmu. Sedulure Bathara Ghana kang lair tunggal ibu yaiku Bathara Cakra lan Bathara
RIRINEN KUPINGE BEN NGRUNGOKAKE SUWARAKUSING BECIK RIRINEN ATINE BEN ELING MARANG AKU RINO KELAWAN WENGIRIRINEN SIKILE BEN SERANTAL TEKO NGAREPKUTEKO WELAS TEKO ASIH DUDU ASIH SI……….(
Kandjeng Nabi Muhammad S.A.W.3.Khususan Kakangkawa adi ari-ari sedulurku papat kalimo pancere engawaku(Alfateha) Ojo ganggu Ingsun Tapi Gugaen Ingsun teko turu Ingsunsupoyo tangi
Prasasti Wurare ya iku salah sawijiné prasasti kang isiné mèngèeti penobatan arca Mahaksobhya ing sawijining panggonan kang arané Wurare (saéngga prasastiné diarani Prasasti Wurare). Prasasti iki ditulis ing basa Sansekerta lan tarikhé 1211 Saka utawa 21 November 1289.[1] Arca kasebut minangka pakurmatan lan pralambang kanggo Raja Kertanagara saka kerajaan Singasari, kang dianggep dèning trahé wis ngancik drajat Jina (Buddha Agung). Déné tulisan prasastiné dumunung ing alas rapik arca Buddha kasebut, kang ditulis mubeng ing bagéyan ngisoré.
Prasasti iki bentuké sajak 19 pada, kang ing antarané nyritakaké babagan sawijining pendeta sekti jenenge Arrya Bharad kang nyigar tlatah Jawa dadi rong kerajaan kanthi banyu ajaib saka kendhiné. Saéngga saben sigaran dadi Janggala lan Pangjalu. Nyigaré iku ditindakak kanggo ngindhari perang sedulur antarané pangeran loro kang pengin ngrebutaké kekuwasaan.[2][3]
Arca wiwit ditemokaké ing laladan Kandang Gajak. Kandang Gajak kalebu ing laladan désa Bejijong, Kacamatan Trowulan, Kabupatèn Mojokerto. Ing taun 1817, arca dipindhah menyang Surabaya déning Residen Baron A.M. Th. de Salis lan saiki ana ing Taman Apsari, celak pusat kutha Surabaya, Jawa Wétan.[4]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 5 Maret 2016.
Tengah[sunting | sunting sumber]
Tanjung - Pejagan - Brebes - Tegal – Pemalang - Pekalongan – Batang - Weleri - Kendal - Semarang – Demak - Trengguli - Kudus – Pati - Rembang – Lasem
Jawa Timur[sunting | sunting sumber]
Tuban – Widang - Babat – Lamongan -
tingkesaning besutan08.30202.155.21.199tanpa tingkesaning besutan08.27+31202.155.21.199tanpa tingkesaning besutan06.56-4350 lewih lawas
Nalika surud dalêm kangjêng gusti kaping III salêbêtipun dèrèdèrèng. wontên ingkang katêtêpakên gagêntosipun. Kacariyos agêng sangêt tuwuhing pangudinipun radèn tumênggung ingkang anjalari kasêmbadanipun Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma gumantos jumênêng kangjêng gusti kaping IV, wontênipun makatên wau kajawi kabêkta sangking supêkêting rêrakêtan tuwin agênging kapitadosan. Ugi dening aggènipun anglênggahi wajibipun bupati patih sangking amawas murih rahayuning praja, mila sarêng sampun kalampahan kangjêng pangeran wau èstu jumênêng, pamêngkunipun kangjêng gusti dhatêng radèn tumênggung, punika ing samêmpan papanipun, inggih tansah ingêmong amasmu ering.
Minôngka panôndha anggènipun badhe nyumêrêpi prayogènipun pabrik gêndhis ing Calamadu iyasan dalêm kangjêng gusti ingkang sampun kaadêgakên ing taun 1861, punika ing taunipun 1862 radèn tumênggung ambiyantu adêgipun panggaotan gêndhis pasir alit-alitan, (gilingan Jawi) ingkang dipun adani dening Cina nami Tan Aput, wontên pasitèn dhusun Maguwan, bawah kapanewon pangrèh praja ing Tasikmadu, mênggah tumindaking pambantu wau nagari sairib tumut bêbathon, ingkang wasananipun sagêd uninga têbaning panggenan sanès. Sagêd [Sagê...]
[...d] angindhakakên kaskaya praja, tuwin amêwahi sasêrêpan kangge anggènipun ngawat-awati lampahipun yasan dhatêng pabrik Calamadu wau, punapadene lajêng dados winihing panggalih dalêm, anggènipun tansah ngudi wiyaripun têbaning kabudidayan, ingkang dados mahanani adêgipun pabrik gêndhis Tasikmadu ingkang dipun adani dumadosipun kala ing taun 1871 (adêgipun pabrik punika, pilihanipun panggenan ingkang sakawit ugi wontên ing Maguwan wau, ananging kalampahanipun ngalih dhusun Sôndakara). (27)
(27) Tumangkaripun têbaning kabudidayan. Punika kajawi saya dangu sansaya rowa, ugi lajêng mahanani damêl kasugihan, kasamêktan, tuwin kasantosaning praja ingkang prayogi tuwin utami, ngantos mahanani dados adêging pura tuwin praja ingkang sajati, kados ta: amulyakakên, ambangun, tuwin
griya-griya pasanggrahan kangge prêluning nagari tuwin prêlunipun ingkang jumênêng, pintên-pintên yêyasan prêluning margi, tuwin prêlunipun lampahing
Tumrap tatanan pangrèhing arta, punika sakawitipun dipun wontênakên kala ing taun 1872 dalah sêsambêtanipun, ananging tansah binangun saha ewah lampahipun. Langkung malih sarêng jaman kakirangan (nagari kakirangan arta)
tatanan wau sasat ical babarpisan. Dene pambangunipun ing tata malih wiwit wontên ing antawisipun taun 1897, nanging inggih taksih lumintu kabêsut malih.
Tatananipun kala rumiyin. Arta kagungan nagari kalayan kagunganipun ingkang jumênêng, punika botên cêtha pilah lan wêwatêsipun. Pilah tuwin cêthanipun, sawêg wiwit ing antawisipun taun 1898, saya langkung cêtha malih sarêng kabangun tatananipun kasbut ing sêrat wêwaton ingkang taksih tumindak ing sapunika, kados ta:
1. Pangrèhing arta nagari, punika katamtokakên kasbut pranatan ingkang kadhawahakên kala ing taun 1912, (Rijksb. 1917 no. 17) dalah sêsambêtanipun, pranatan wau anamtokakên lampah-lampahipun bab pangimpun tuwin wêdaling arta nagari, inggih ing wêktu punika wiwitipun wontên Aanslag biljet tuwin mandaat dalah saparabotipun. Ingkang nguwaosi tuwin kabêbahan angrêksa arta punika, dumunung bupati patih.
pangêrèhipun, dipun wastani "Fonds van eigendommen van het M.N. Rijk" tumindakipun kaêrèh dening kumisi, dipun pandhegani superintendent bôngsa Eropah ingkang sampun kaanggêp kangjêng guprêmèn, saha kaulat-ulatakên dening Agent v/d Javasche Bank ing Surakarta.
Sapintên kalêmpaking arta sangking panggaotan wau, sasampunipun kapêndhêt kangge andhungan, tuwin kangge amêwahi kakiyatanipun andhungan agêng, lajêng kapasrahakên dados pêpanci wragad nagari, dene ingkang kawêngku ing Fonds der M.N. eigendommen wau kados ta: arta
Sanèsipun panggaotan ing nginggil wau, kados ta: golongan wana, golongan pêkên, tuwin arta titipan tirahan pêpanci ing sabên taun, punika taksih kawêngku dening nagari.
3. Tumindakipun ing wau-wau, pêpancinipun ingkang jumênêng, waragad adêging pura, tuwin ing sasamènipun, punika sami kaasta tuwin katindakakên dening nagari, [na...]
[...gari,] ananging sarêng adêging praja kaanggêp sampun sagêd anglênggahi jaman enggal, pramila wiwit taun 1922, pêpanci tuwin waragad tuwin sasamènipun wau lajêng kaminakakên piyambak, dipun wastani Civiele lijst, nanging taksih sawêrni kangge
punika katamtokakên ing petangipun, saha sabên taun kapasrahakên sangking gêdhong kas nagari konjuk dhatêng asta dalêm. Wontênipun ngasta dalêm, lajêng katindakakên dening pangagênging kabupatèn Mandrapura, dene tumindakipun lampahing arta, kapranata kasbut ing sêrat katitimangsan 31-3-1924 no. 1/M.N.
Wêdalipun arta waragad nagari, punika sasagêd-sagêd tansah kaudi cubakipun kalayan lêbêting arta sami ing sataunipun, saha salêbêtipun panampi tuwin pambayar, mawi dipun pilah ingkang ajêg utawi botên, salajêngipun salêbêtipun pilahan wau ugi kaudi ing cubakipun.
Sapunika murih damêl pamarêming pamawasipun, ngiras minôngka pangaji-aji dhatêng pandamêlipun para ingkang ambawani tuwin mêmayu adêging praja, punapadene ngiras anyambêti pratelan ing pungkasaning katêrangan ôngka (19), ing ngandhap punika kula pratelakakên kalayan cêkak kawontênanipun pambayar tuwin panampi miturut sasêrêpan kula ing sapunika.
Rèhning ing katrangan ôngka (8) sampun mratelakakên titimôngsa adêgipun pakaryan pangrèhing praja, pramila pamacak kula warni-warnining pambayaripun, botên mawi nyêbut titimôngsa malih, kados ing ngandhap punika.
1. Kangge pêpanci dalêm kangjêng gusti kalêbêt waragad pura, 2. pambayar kangge prêlunipun putra santana, 3. kangge adêgipun paprentahan tuwin kantor amongpraja, 4. kangge adêgipun paprentahan pangrèh praja tuwin pulisi, 5.kangge adêgipun pangadilan pradata, 6. kangge adêgipun paprentahan pangrèhing arta nagari, 7. kangge adêgipun paprentahan yogiswara, 8. kangge adêgipun paprentahan kadhoktêran, tuwin sadaya babagan panjagining kasarasan, 9. kangge tumindakipun ing babagan pasinaon, 10. kangge adêgipun paprentahan prakawis siti, 11. kangge babagan panuntun tani tuwin rajakaya, 12. kangge adêgipun paprentahan [papre...]
[...ntahan] wanamarta, 13. kangge adêgipun panggaotan parimpuna, 14. kangge adêgipun paprentahan Sindumarta, 15. kangge adêgipun paprentahan kartipraja, 16. kangge ambayar pènsiyun, ondêrsêtan, wah hèl, ganjaran, punggawa bôndha saraya tuwin sanès-sanèsipun, 17. tuwin kangge sadhiyan pambayar ingkang dèrèng kasumêrêpan sadèrèngipun, sadaya punika miturut racak-racakipun ingkang kalampahan ing sabên taun, utawi kawontênan nalika kula anyumêrêpi ing petangipun wontên ± f 2.285.000.-
1. Kangge tumindakipun pandamêlan ing babagan yogiswara, (dandosi utawi yasa pasarean tuwin masjid), 2. kangge ing babagan kadhokêran (dandosi utawi yasa griya pantiroga), 3. kangge tumindakipun pandamêlan ing babagan wanamarta (yasa wana enggal sasaminipun), 4. kangge pawitan adêgipun panggaotan parimpuna, 5. kangge tumindakipun pandamêlan ing babagan Sindumarta (yasa utawi ambangun bêndungan tuwin wadhuk tandhon toya). 6. kangge tumindakipun pandamêlan kartipraja (yasa tuwin ambangun griya-griya kagungan nagari, krêtêg-krêtêg,
sanès-sanèsipun, sadaya punika miturut racak-racakipun ingkang kalampahan ing sabên taun, tuwin kawontênanipun nalika kula nyumrêpi ing petangipun wontên f 1.138.000.-
Dados gunggungipun sadaya pambayar ajêg, tuwin ingkang botên ajêg, ing dalêm sataunipun wontên ± f 3.423.000.-
Sadèrèngipun kula mratelakakên kawontênanipun satunggal-tunggal, kula têrangakên rumiyin ing sawatawis kawontênanipun arta pawitan, utawi pokokipun bôndha agêng (Fonds der M.N. eigondommen) ingkang sabên taunipun kauntunganipun kangge pêpanci wragad nagari: kados ingkang sampun kasêbutakên ing katrangan ôngka (28).
Arta punika tumitip wontên ing bang, katumbasakên awarni Effect, dumunung pangaosipun, tuwin andhunganing panggaotan, saha sanês-sansipun. Nanging gunggungipun arta, kula pakèwêd mratelakakên, dene princên ingkang kapancèkakên dhatêng nagari, kados ingkang kasbut ing ngandhap punika [puni...]
[...ka] (murih sawatawis sagêda têrang, titimôngsa wiwitipun wontên pamêdal satunggal-tunggal, punika kajawi ingkang sampun kasêbut katrangan sanês, sasagêd-sagêd badhe kula pratelakakên ing têrangipun).
1. Pajêgipun sadaya pasitên kados ingkang sampun kapratelakakên ing katrangan ôngka (19). 2. Tatêmpah sangking kangjêng guprêmên,
sumêrêp kauntunganing pagantosan tuwin paklèkèk, miturut bêgrutêng Indhia Nèdêrlan wiwit ing taun 1921. 4. Wangsulipun kaoting pambayar lêngganan telêpun sarêng kaasta kangjêng guprêmèn, katimbang kalayan nalika taksih kacêpêng ing Maatschappij, miturut G.B.22.5. 1919. No. 25. 5. Panêbasipun suwaking pagantosan Jawi sangking kangjêng guprêmèn, miturut G.B.12.12. 1917. No. 12. 6. Urunan sangking kangjêng
miturut Rijksb. 1925. No. 7. 10. Pajêg pirantosipun tiyang gêgriya (Personeele belasting) miturut Rijksb. 1922. No.2. 11. Wawênangipun angidèni sade minuman kêras, miturut Rijksb. 1927.No.2. 12. Pajêgipun tiyang nêningali, miturut Rijksb.1925. no. 17. Sambêt kalayan stb.1925. no. 249. 13. Pajêgipun têtumpakan ingkang mawi rodha sanèsipun motor, miturut Rijksb. 1925. No. 9. 14. Pajêg ingkang sangking tiyang sanès kawula Jawi, sumêrêp pajêg motor, pajêg tumpakan, pajêg sanjata latu, pajêg minuman kêras, tuwin wêwahanipun pajêg
tuwin têtak sunat, miturut pranatan 13.3.1902. no. 5/Q. 16. Pajêg pagantosan Jawi miturut pranatan 12.11.1902. no. 19/Q dalah sêsambêtanipun,
prajangjianipun pirukunan piyambak-piyambak. 18. Beyanipun tiyang dêdamêlan griya, miturut Rijksb 1925 No.11. 19. Srakah ningkah, pêgat, têtak, tuwin sunat miturut pranatan 22. 12.1898.no.24/Q. 20. Sarêman arta tirahan ing sabên taun ingkang katitipakên wontên ing bang, 21. Pamêdal sangking panggaotan pêkên, salêbêt wangsulipun arta pawitan, tuwin pinanggihipun bêbathèn rêsik. 22. Pasewanipun griya-griya ingkang dipun ênggèni para
pituwas siti ingkang katanêman palawija, tuwin rêmbangan kajêng sasamènipun. 24. Pamêdal sangking kuburan kangge ngakathah, miturut
miturut Leiddraad, 26 panampi waragadipun ngulat-ulatakên tumindaking bôndha saraya miturut Rijksb.1926.
pènsiyun sangking narapraja pangkat priyantun, miturut pranatan 22.10.1903.no.24/Q saha Rijksb.1920.no.12. ananging arta punika lajêng kaprasrahakên dhatêng bôndha pènsiyun. 29. Arta sauran sangking para ingkang nyambut kangge waragad sinau, miturut Rijksb.1917.no.20. ananging arta punika lajêng kapasrahakên dhatêng ing bôndha sinaon. 30. Pamêdal warni-warni, kados ta: sangking toya pangombèn ing Wanagiri. Sangking wragad prakawis ing kantor jaksa, sangking pêpajêngan pustakapraja, sangking pêpajênganipun barang ingkang sampun botên kangge, sangking pêpajênganipun turus wradinan, sangking pituwas panganggèning siti ing pillah parêk sasamènipun, sangking waragad pikukuh sasamènipun, sangking
sangking pêpajênganipun sêsadean ing siswarini, sangking pêpajênganipun panyobèning tanêm tuwuh, sangking arta pitrah kaum, sangking dhêndhan walêding pajêg, punapadene sangking arta ingkang sadèrèngipun, dèrèng kasumêrêpan pinangkanipun, sadaya punika miturut [mitu...]
[...rut] racak-racakipun ingkang kalampahan ing sabên taun, utawi kawontênan nalika kula nyumêrêpi ing petangipun wontên ± f 2.285.000.-
IV. Panampi ingkang golongan botên ajêg
1. Tirahan ing tutup taunipun ingkang kapêngkêr, 2. Pêpajênganipun kajêng jati ingkang karêmbang, 3. Wangsulipun arta ingkang kangge waragad andandosi
nagari, ingkang kathahipun manut sacêkaping prêlu, 6. Wêwahan sangking kêkantunanipun arta kauntunganing panggaotan, ingkang botên kainggahakên dados andhungan, sadaya punika miturut racak-racakipun ingkang kalampahan ing sabên taun, utawi kawontênan nalika kula nyumêrêpi ing petangipun wontên ± f 1.138.000.-
Dados gunggungipun sadaya panampi ajêg, tuwin ingkang botên ajêg ing dalêm sataunipun wontên ± f 3.423.000.-
1. Arta bôndha pènsiyun (Pensioenfonds van Ambtenaren v/h M.N. Rijk) ingkang tumindakipun dipun pandhegani dening kumisi, ananging wêwatonipun dèrèng kadhawahakên, dene lampah-lampahipun miturut Rijksb. 1920. No. 12. Dalah sêsambêtanipun.
2. Arta bôndha pasinaon (Studiefonds van het M.N.Rijk) ingkang tumindakipun dipun pandhegani dening kumisi, miturut K.Kg. 16.9.1918. No. 30. Kawontênan punika tumindakipun wiwit ing taun 1912, ananging lampah-lampahipun sawêg kapranata ing taun 1913 (Rijksb. 1917. No.20. sami dalah sumambêtipun.
3. Arta kas dhusun (Dessa kassen) ingkang tumindakipun dipun pandhegani dening kumisi kawastanan Algemeen spaarfonds miturut Rijksb. 1929. No.25. dalah sêsambêtanipun, dene lampah-lampahipun miturut Rijksb. 1921. No.6.
4. Arta bôndha saraya (Dessa Credietinstelling) ingkang tumindakipun dipun pandhegani dening Plaatselijk Ambtenaar der Centrale Kas. Kawontênan punika tumindakipun wiwit kala ing taun 1918 ananging lampah-lampahipun sawêg kapranata miturut Rijksb. 1929. No. 14.
Mênggah kathahipun arta satunggal-tunggaling bôndha punika pakèwêt kapratelakakên ing petangipun, amargi sawanci-wanci asring ewah kathahipun.
Kala salêbêtipun ing taun 1865, anyarêngi radèn tumênggung badhe mantu putranipun nama Radèn Ngabèi Jayasumarja (= Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sakawan) pikantuk putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping tiga, radèn tumênggung iyasa griya ingkang samêkta tuwin prayogi saupakartining parabotipun, griya punika tinêngêran côndrasangkala manggèn ing têbêng nginggiling kori mungêl: gawe lawang pitu iji (cocog kalayan cacahing kori sangajênging têtêngêr wau) salajêngipun griya punika dados kagungan nagari ingkang kasadhiyakakên kangge dalêm kapatihan (gambar aksara Ka) lêstantun dumgi ing sapunika.
Nalika salêbêtipun ing taun 1867 (14.12.1795), radèn tumênggung punika seda jalaran gêrah sêpuh ingkang sampun dumugi ing yuswanipun. Sedanipun wau taksih salêbêting pasuwitan, layonipun kasarèkakên dhatêng pasarean Têmuirêng-Karanganom. Saha ing salajêngipun, sangking kaparêngipun nagari, kintên-kintên kala ing taun 1876 pasarean punika kaadêgakên dados mardikan(28)Keterangan (28) pada paragraf berikutnya. kados ingkang sampu-
Sangking kaparêng dalêm kangjêng gusti kaping IV wontênipun pasarean punika dipun [di...]
[...pun] mardikakakên, amargi sangking angèngêti
Sangking pinanggihipun ing karsa dalêm, sanadyan radèn tumênggung wau inggih sampun tamtu gadhah lêpat tuwin cacad, ananging sarèhning sampun tamtu bilih ngagêsang makatên, sintêna kemawon botên kasinungan kuwaos langgêng, saha wêtah ing salamèn-lamènipun, kados ta: sae mulus, utawi lêrês têrus tuwin ing sasamènipun.
pandamêlipun wau tansah kaudanènana dening nagari ing salamèn-lamènipun. Dados pracihnaning panarimah: punika botên amung tinêmah ing wêktu adamêl bingah kemawon.
Sangking pinanggihipun kaluhuraning panggalih dalêm, amung manungsa piyambak ingkang kadunungan wêwatêkan ambêbedakakên awon sae miwah asor tuwin luhur, balik
sumiwining kawula ingkang pinarêng pinarêkakên. Dados têbanipun pangawasa lan wisesa ingkang ginadhuh salira dalêm, punika kêdah sarasa pamandumipun, saha tansah ingampingan dening tata tuwin titi.
Geyonganing panggayuh Jawi ingkang ginambar ing pralampita: yèn singa tinggala carma, yèn jalma tinggala asma: punika kagalih lêrês, saha utami wajibing gêsang, mila sangking kaparêngipun ing karsa dalêm, pangracuting pangraos makatên wau dados lajêng mahanani pasarean punika kaadêgakên dados mardikan.
Tumindakipun tataning karajan agêng, anggènipun tansah ngatingalakên pracihnaning panarimah dhatêng kasêtyan tuwin utamining lêlabuhanipun para punggawa ingkang anglênggahi tuwin têtêp pamêngkuning wajibipun, sarana tatêngêr bintang tuwin ing sasamènipun. Tatêngêr punika botên gampil icalipun dening sapelening panalika, saha tansah tiningalakên dhatêng akathah dumugi ing tilaripun. Punika ingkang tinulat kangge piridan, manut satêbaning kuwaos dalêm, saha mêmpanipun katindakipun wontên ing ngriki. Kados makatên wontênipun pasarean wau kaadêgakên dados mardikan.
[Lanjutan dari hlm. 185: sampu- ...]
n kapratelakakên wontên ing bab kaping 2 saha sapiturutipun. Mênggah adêgipun siti mardikan punika, sanadyan samangke sampun ewah sipat lan tatananipun, ananging taksih katingal ing tabêtipun, ngantos dumugènipun ing sapunika.
Minôngka anyambêti katranganipun ing bab 4 saha pratandhaning pangaji-aji dhatêng kaluhuraning asmanipun radèn tumênggung kasêbut nginggil, ing ngandhap punika badhe kapratelakakên tumangkaring têrahipun ingkang prasasat angèbêki sapraja Mangkunagaran, saha murih ringkês tuwin têrangipun, mawi kapêtha ing derah satunggal-tunggal, wiwit aksara ya dumugi aksara o dalah katrangan pratelanipun. Amung sarèhning manawi kakêmpalakên dados satunggal, botên nyêkapi panggenanipun, mila murih sagêd wijang tuwin têrang urutipun, mawi kapinta golonganipun, manut uruting tumêrahipun satunggaling putra piyambak-piyambak. Ananging mawi kuciwa pratelan punika botên sagêd jangkêp têranging pangkat saha padamêlanipun satunggal-tunggal. Awit botên sagêd angsal sasêrêpan ingkang patitis. Pramila ing pratelan uruting ôngka taksih mawi papan kangge ngisèni bokmanawi ing têmbe sagêd [sagê...]
[...d] pinanggih katranganipun. (29)
(29) Kajawi ingkang kula piyambak sampun sumêrêp patitisipun, sarèhning sagêd kula pikantuking sasêrêpan, punika amung sangking têtakèn dhatêng para sêsêpuh ing golonganipun piyambak-piyambak. Pramila manawi wontên ingkang kirang utawi klèntu pamacak kula: mugi sampun kirang pamêngku dhumatêng kula, makatên ugi sasêbutanipun satunggal-tunggal. Sarèhning pranatan nagari ingkang wontên ing sapunika (undhang pranatan 13.4.1893.no.4/Q) sangking pamatawis kula sampun kathah onyanipun kalayan ingkang tumindak, pramila pamacak kula wontên ing sêrat punika, inggih amung mêndhêt kalimrahipun kemawon, utawi sangking katranganipun ingkang sami kula suwuni sasêrêpan ing nginggil wau.
Sadèrèngipun wontên pranatan kasêbut nginggil, ing Mangkunagaran pancèn dèrèng wontên pranataning sasêbutan ingkang katêtêpakên sangking nagari, wontênipun amung sangking tata ngadat, miturut wiradad kraton, ingkang sabên-sabên kabêsut tuwin kabangun miturut sakaparêngipun karsa dalêm ingkang jumênêng, dene wiradatipun karaton wau, sasêbutaning para darah tuwin para mêngku drajad, taksih miturut tatanan iyasan dalêm Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurad ing Kartasura, ingkang sampun kaewahan sakêdhik dening ingkang sinuhun kaping IV tuwin kaping IX ing Surakarta, yasan dalêm ingkang sinuhun Prabu Mangkurad punika bêsutan sangking iyasan dalêm Ingkang Sinuhun Sultan Agung ing Mataram, mirid sangking iyasanipun Patih Raja Sukapa nagari Purwacarita.
Kintên-kintên kala salêbêtipun ing taun 1923 saha ingkang sampun rambah-rambah winantonan ing aturipun, sampun wontên usulipun garap kantor amongpraja, supados pranatan Mangkunagaran punika kabangun malih ingkang rêsik tuwin cundhuk kalayan tumindakipun ing jaman mangke, lacutipun usul wau, manawi sêpên pakèwêd kaprayogèkakên mawi kamupakatna kalayan sadaya parentah karajan Jawi, sumrambah ing guprêmenan. Ingkang lajêng sinêksèkakên dhatêng pamarentah agung sacêkaping prêlunipun, langkung utami manawi sagêd gadhah wawênang ingkang ngantos dipun akên [akê...]
[...n] dening tumindaking tata donya (internationaal recht) kados kalampahipun acte van Burgerlijke stand ingkang badhe tumindak wêktu punika.
Aksara ingkang kasbut ing ngandhap punika mratelakakên asma utawi namènipun ingkang kapacak ing derah aksara Ya, dados minôngka sambêtipun katranganing derah aksara Ja
Putra dalêm kangjêng gusti kaping II ingkang ôngka 58, nanging botên apêputra.
1. Nyai Ajêng Mangkurêja, saking Turus.
2. Mas Ajêng Dayaningsih, saking Ngêndho.
a. Radèn Ayu Wiraasmara, garwanipun wadana kartipraja, bibi saking Burus.b. Radèn Rara Dhunuk, tilar sadèrèngngipun [sadèrèng...]
[...ngipun] diwasa, bibi saking Turus.c. Radèn Ngabèi Jayadirja, kliwon jaksa, bibi saking Turus.d. Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sakawan, wadana gunung
Thiwêg, tilar sadèrèngipun diwasa, bibi saking Turus.g. Radèn Ayu Jayaasmara, garwanipun dados dêmang ing Tunggu, bibi saking Ngêndho.h. Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma, garwanipun dados panèwu langênpraja, bibi saking Ngêndhoi. Radèn Ayu Ngabèi Pôncasêbrata, garwanipun dados panèwu gunung Pajang, bibi saking Turusj. Radèn Ngabèi Arjasudirja, mantri gunung Jatipura, bibi saking Turusk. Radèn Atmarêja, bibi saking Turusl. Radèn Ayu Ngabèi Jayapralêbda,
garwanipun dados wadana lêbêt, bibi saking Turus.m. Radèn Sumarja, tilar sasampunipun diwasa, bibi saking Turus.n. Radèn Rara Kuning, tilar sasampunipun diwasa, bibi saking Turus
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Wiraasmara, sambêtipun derah aksara Ya, ciri a
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Wiraasmara
Putranipun: (Dados kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Tumênggung Arjaasmara, pènsiyun bupati pangrèh praja ing Karanganyar.2. Radèn Rôngga Taruasmara, sampun tilar donya.3. Radèn Dêmang Pôncaarjana sampun tilar donya.4. Radèn Ayu Tumênggung Arya Mangunkusuma, pènsiyun bupati patih Mangkunagaran, sampun seda5. Radèn Ayu Sastrasandika.
Wayahipun (Dados kalêrês buyutipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
2. Radèn Mas Panji Mangun Atmaja, kaptin intêndhan sampun sampun tilar donya.3. Radèn Ayu Ngabèi Jayapuspita, juru basa Jawi Surakarta.4. Radèn Ayu Gôndasunarya, kolèktur ing Sêmarang.5. Radèn Ayu Panji Atmaudaya, pènsiyun asistèn kolèktur Jatisrana.6. Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, bupati patih
sampun tilar donya.9. Radèn Mas Sarasa, buk odêr ing pabrik Karangrêja (Gêdarèn).10. Radèn Ayu Tumênggung Arjawiratma, bupati pangrèh praja ing Wanagiri.11. Radèn Mas Insinyur Sarsita Mangunkusuma, pangagênging kabupatèn Sindumarta.12. Radèn Mas Sarweda, sampun tilar donya.13. Radèn Ayu Ngabèi Partana Handayanata, wadana ingkang sawêk kapiji dhatêng nagari Walandi.
14. Radèn Ngantèn Rôngga Darmaprayoga, ing Baturan (Calamadu).15. Radèn Rôngga Tarusandika, ing Ngulu lèr.16. Radèn Dêmang Citrasandika.17. Radèn Dêmang Sastra Suwônda, ing Karangpandhan.18. Radèn Rôngga Sastrawiratma, ing kantor martapraja.19. Radèn Ngantèn Ngabèi Arjawikara, panèwu pangrèh praja Giriwaya.
20. Radèn Sudarja Sastrasandika, opsihtêr Boswèsên ing Garut.21. Radèn Wirata.
22. Radèn Ngabèi Wirapratama, pènsiyun panèwu Karanganyar.23. Radèn Mangkuasmara.
24. Radèn Ngabèi Arjasêbrata, wadana pangrèh praja Karanganyar.25. Radèn Ayu Mangun Atmaja, (garwanipun ing ôngka 2 nginggil punika).
Buyutipun (Dados kalêrês canggahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Ayu Ngabèi Citraprakosa, panèwu pangrèh praja kitha Mangkunagaran.2. Radèn Ayu Saparja Arjadikarya, dhoktêr gêndhis ing Calamadu.
3. Radèn Ayu Sulardi Arjasuputra, punggawa baita kapal ing Bêtawi.4. Radèn Mas Sarhita, punggawa baita kapal ing Batawi.5. Radèn Mas Sarsila, punggawa baita kapal ing Batawi.6. Radèn Ajêng Sargiyah.7. Radèn Ajêng Hartati.8. Radèn Mas Saryaka.
9. Radèn Ayu Irawan, sampun tilar donya.10. Radèn Sidarta, sampun tilar donya11. Radèn Panji Sudyana Jayapuspita, litnan inpantêri.12. Radèn Sardita.13. Radèn Ayu Saparman.
14. Radèn Mas Sarsadi.15. Radèn Mas Sardyatma.16. Radèn Ajêng Sarsining.17. Radèn Ajêng Sarsrini.18. Radèn Ajêng Sarsiti.19. Radèn Ajêng Sartati.
21. Radèn Ajêng Rumstantinah.22. Radèn Ajêng Rumsinah.23. Radèn Mas Sarwadamana.
24. Radèn Mas Wiyatma.25. Radèn Mas Wiyata.26. Radèn Ajêng Emah.27. Radèn Ajêng Praptini.28. Radèn Mas Wiyasa.
29. Radèn Ajêng Korilah.30. Radèn Ajêng Mayah.31. Radèn Mas Sartama.
32. Bokmas Jagasudarma.33. Bokmas Warnasastra.34. Mas Rara Sumiranti.
35. Mas Rara Mujinah.36. Mas Suparna.37. Mas Sarjana.
48. Radèn Widada.49. Radèn Rara Daruki.
50. Radèn Ngantèn Sujiman, punggawa pabrik Majagêdhang.
51. Radèn Ngantèn Ngabèi Singgih Arjapadmaya, panèwu kondhang ing Wanagiri.
Canggahipun (Dados kalêrês warèngipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Ajêng Sumarni.2. Radèn Raharja.3. Radèn Atmaja.4. Radèn Ajêng Siti Rumanti.
5. Radèn Saryadi.6. Radèn Saryata.7. Radèn Saryatma.8. Radèn Sarsanta.
10. …(*)…11. …(*)…12. …(*)…
14. …(*)…15. …(*)…
16. Rara Kusmirah.17. Rara Kusmiyarti.18. Mas Kaswandana.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Jayadirja, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri c.
Kawontênanipun para wayahipun radèn tumênggung sapiturutipun sangking Radèn Ngabèi Jayadirja.
Wayahipun: (Dados kalêrês buyutipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
kaliwon Martanimpuna.3. Radèn Ayu Bratasudirja, guru H.I.S. ing Balapan.
Buyutipun: (Dados kalêrês canggahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Ajêng Rukmini.2. Radèn Ajêng Sriyuwati.3. Radèn Mas Siswa.4. Radèn Mas Siswanta.
5. Radèn Pujana.6. Radèn Rara Mantini.7. Radèn Sumantri.8. Radèn Susila.9. Radèn Rara Sumanti.
10. Radèn Surana.11. Radèn Rara Surini.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Mangkurêja, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri d.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Mangkurêja
1. Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping tiga.2. Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat.3. Putranipun Kangjêng Radèn Mas Ngabèi Kusumaningrat.
Putranipun (Dados kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Ngabèi Arjasuksara, pènsiyun panèwu jaksa, saking ampil ôngka 1.2. Radèn Ngabèi Arjapratima, pènsiyun panèwu pangrèh praja, saking ampil ôngka 3.3. Radèn Ngantèn Arjapranata, saking ampil ôngka 1.4. Radèn Ayu Ngabèi Arjawiratma, (garwanipun ing ôngka 6a) putra saking garwa ôngka 2.5. Radèn Ngantèn Dêmang Citradirêngga sampun tilar donya, saking ampil ôngka 2.6. Radèn Mangun Sudirja, sampun tilar donya, saking ampil ôngka 1.7. Radèn Ngantèn Ngabèi Arjataruna, panèwu pangrèh praja, saking ampil ôngka 3.8.
saking ampil ôngka 6.13. Radèn Ngantèn Dêmang Sastrakusuma ing Sêmèn, saking ampil ôngka 7.14. Radèn Ngantèn Ngabèi Citrasukatma, saking ampil ôngka 6.15. Radèn Suheman, saking ampil ôngka 5.16. Radèn Ngantèn Suwardi Arjasaroja, saking garwa ôngka 3.
Radèn Ngantèn Ngabèi Arjawacana, panèwu pangrèh praja Gondhangrêja.4. Radèn Rôngga Citrasubrata, ing Girimarta.
5. Radèn Ngantèn Ngabèi Citrasutarma, mantri kantor prakawis siti.6. Radèn Sastraarjana.7. Radèn Ngantèn Sukatma Arjataruna, asistèn wadana pulisi Surakarta.8. Radèn Darmasuharta.9. Radèn Ngantèn Dêmang Citrawitara.10. Radèn Ngantèn Arjadisastra.11. Radèn Ngantèn Siswasubrata.12. Radèn Ngantèn Partaharjana.13. Radèn Sutaya.
Wontên satunggal, nanging sampun kapratelakakên ing derah aksara Ya.
16. Radèn Ngantèn Rôngga Sastrasumarda, lajêng semah malih Mas Ngabèi Martaprawara.
18. Radèn Rara Saparni.19. Radèn Rara Saparinah.20. Radèn Rara Saparini.21. Radèn Rara Suratmini.22. Radèn Sumarja.23. Radèn Surana.24. Radèn Surahmat.25. Radèn Sait
26. Radèn Ngantèn Ngabèi Arjasurana, panèwu pangrèh praja Jênawi.
27. Radèn Ngantèn Sudarja Sastrasandika (semahipun ing ôngka 20 a wayah).28. Radèn Ngantèn Mulata Arjawiraga.29. Radèn Atmarta.30. Radèn Rara Atmanti.
Wontên sakawan, nanging kapratelakakên ing derah aksara Nga.
Wontên gangsal, nanging kapratelakakên ing derah aksara Ba.
1. Radèn Ngantèn Sutarta.2. Mas Sudita.
3. Radèn Rara Sriharti.4. Radèn Rara Srihartini.
5. Radèn Sukinta.6. Radèn Ngantèn Dêmang Sunara Tarukaryana.7. Radèn Sêmi.8. Radèn Slamêt.9. Radèn Suwandi.
12. Mas Maryana.13. Mas Slamêt Maryama.
14. Mas Sutapa.15. Mas Rara Sumirah Satarinah.
20. Mas Rara Sukciyati.21. Mas Sukciyatma.22. Mas Adyatma.23. Mas Rara Adyatmi.24. Mas Rahayu.
Wontên gangsal, nanging sampun kapratelakakên ing derah
Wontên satunggal, nanging kapratelakakên ing derah aksara Ga.
1. …(*)…Q2. …(*)…Q3. …(*)…
wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Pôncaharjana, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri c
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Pôncaharjana
1. Radèn Ngantèn Ngabèi Arjasuwirya, pènsiyun panèwu pangrèh praja.2. Radèn Dêmang Pôncaharjana, pangagêng dhusun Jatisrana.3. Radèn Ngantèn Arjadipôngga, sampun tilar donya.
1. Bok Mas Ngabèi Arjawiraga, wadana kondhang kabupatèn kitha.2. Bok Mas Ngabèi Martawirana,
Arjasuwirya, panèwu pangrèh praja Karanganyar.6. Bok Mas Sarnu Prawiradarmaja, komis sêtatsêpur Madiun.7. Bok Mas Partadarmaja, mantri guru Wanakrama.8. Mas Sumarya, jajar juru sêrat kantor Mangkunagaran.9. Mas Sumarja.10. Mas Sugyana.
11. Mas Sunartya, ing Surabaya.12. Bok Mas Ngabèi Suwarsa Arjapuspaya, panèwu pangrèh praja Manyaran.
13. Radèn Ngantèn Rôngga Citrasubrata, ing Girimarta, (semahipun ing ôngka 2 derah Ma, wayah)
1. Mas Mulata Arjawiraga, sampun tilar donya (semahipun
14.Radèn Suprapta.15. Radèn Rara Supraptiyah.16. Radèn Rara Supraptinah.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Jayaasmara, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri g
--- [236] ---
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Jayaasmara
1. Radèn Ayu Rôngga Tarudikarya, sampun seda.2. Radèn Mas Dêmang Pôncaasmara, sampun seda.3. Radèn Ayu Ngabèi Arjamartana,4. Radèn Mas Dirjaasmara, sampun seda.5. Radèn
saha mantri martanimpuna ing Selagiri.12. Radèn Mas Ngabèi Citrasukatma ing Brumbung.
1. Radèn Jagasukirja.2. Radèn Atmasumarna.3. Radèn Ngantèn Trunawidhandha.4. Radèn Ngantèn Sastradikarya.5. Radèn Ngantèn Sastrasumadya.6. Radèn Sukartika.
8. Radèn Ngabèi Sastraasmara, panèwu pangrèh praja Nguntaranadi.
9. Radèn Ngantèn Artawijaya, ing Nagasari.
10. Radèn Samamijaya.11. Radèn Ayu Ngabèi Atmadarsana, mantri pangrèh praja.12. Radèn Ayu Ngabèi Siswapranata, asistèn wadana ing Kumusu.13. Radèn Ayu Suwardi, mantri pèl pulisi ing Wanagiri.14. Radèn Ajêng Sritami.15. Radèn Ajêng Sriharjanti.16. Radèn Mas Sriwanda.17. Radèn Mas Sriwanti.18. Radèn Ajêng Sriyati.19. Radèn Mas Srigati.
20. Radèn Sunardi Sastraprayitna, ing Krêtasana.
22. Bandara Radèn Sumaningsih, ampilipun Radèn Mas Arya Suryasumanta, sampun seda.
23. Radèn Citrasuparya, ing Nguntaranadi.24. Radèn Suparna.25. Radèn Sudiyana ing Jalakan.26. Radèn Rara Suwarni.27. Radèn Rara Bawuk.28. Radèn Rara Sutirah.
29. Radèn Ngantèn Iman Suharja.30. Radèn Gitadaryana.31. Radèn Sudarmadi.32. Radèn Ngantèn Gitasunarya.33. Radèn Ngantèn Arjasuprapta.34. Radèn Sudarmana.35. Radèn Sudarmaka.
36. Radèn Rara Sudaryanah.37. Radèn Rara Sudarsiyah.38. Radèn Sudaryanta.
39. Radèn Ngantèn Jayusman.40. Radèn Slamêt Rajiman.41. Radèn Rara Sarpini.42. Radèn Rara Sawarsi.
(Ugi gêgayutan ing katranganipun derah papêthan aksara Ma)
43. Radèn Sumanta.44. Radèn Sutama.45. Radèn Rara Sumantini.46. Radèn Satmaka.47. Radèn Rara Sumantinah.
1. Radèn Sudina.2. Radèn Suhartana.3. Radèn Sutana.4. Radèn Rara Sutinah.
5. Radèn Rara Bandini.6. Radèn Warsana.
7. …(*)…8. …(*)…9. …(*)…10. …(*)…
11. Radèn Ngantèn Sudarma.12. Radèn Rara Kristini.13. Radèn Kristanta.14. Radèn Rara Kristanti.15. Radèn Krismanta.16. Radèn Rara Krismanti.
17. Radèn Rara Krismini.18. Radèn Krisnyana.
19. Radèn Pujatma.20. Radèn Rara Atmini.21. Radèn Suprapta.22. Radèn Atmana.23. Radèn Suryatma.
25. Radèn Suwônda.26. Radèn Sumida.27. Radèn Suhari.
28. Radèn Srihardana.29. Radèn Rara Sri Rushardini.30. Sawêg nêmbe lair.
32. Radèn Sri Sêdyana.33. Radèn Rara Sri Martinah.34. Radèn Rara Sri Sêdyatmi.
35. Bandara Radèn Mas Sudiyatma.36. Bandara Radèn Mas Sudiyaka.37. Bandara Radèn Ajêng Sudyarsi.38. Bandara Radèn Mas Sudiyana.39. Bandara Radèn Sudiyarta.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri h
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun sangking Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma
1. Radèn Ayu Ngabèi Pôncapratama, sampun seda
2. Radèn Ngantèn Prawirasupara, lajêng semah malih nama Radèn Atmadarmaja.
1. Mas Sumanta, mantri pênjual ing Borneo.2. Radèn Suharna.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Ngabèi Pôncasêbrata
1. Radèn Ngantèn Rôngga Tarudirada.2. Ndara Radèn Dewabrata, ampilipun Kangjêng Pangeran
nama Radèn Ngantèn Rôngga Tirtayudaka.5. Radèn Rôngga Jagasêbrata, ing Jêthak.6. Radèn Ngantèn Martaprawira, mantri pênjual.7. Radèn Ngabèi Sastrasêbrata, wadana pangrèh praja ing Wanagiri.
8. Mas Sastrasutirta.9. Mas Suwarna.
1. Radèn Ayu Pangeran Arya Suryasutanta.2. Radèn Ayu Arya Suryasumarna.
Ingkang saking Radèn Ngabèi Martasutirta. [Martasutirta...]
3. Radèn Ngantèn Dêmang Citrawacana.4. Radèn Ngantèn Sastrasugiya.5. Radèn Ngantèn Suciptaharja.6. Radèn Ngabdullah.7. Radèn Rara Sumarmi.8. Radèn Sêdyana.9. Radèn Sêdyaka.
10. Wontên satunggal, sampun kalêbêt ing katranganipun derah aksara Ma, wayah ôngka 17.
11. Radèn Sarwana.12. Radèn Ngantèn Atmasumarta.13. Radèn Saparas.14. Radèn Rara Sutiyêm.15. Radèn Rara Martinah.16. Radèn Sartana.17. Radèn Rara Giyarti.18. Radèn Rara Surinah.
19. Bok Mas Dêmang Sastramarjana, ing Karanganyar.
20. Radèn Ngantèn Supredrik Arjaantara.21. Radèn Rara Sukani.22. Radèn Rara Sutani.23. Radèn Rara Sutrini.24. Radèn Rara Surini.
(ing ôngka 20-23 ugi têrahipun Radèn Ngabèi Mangkurêja, ing derah aksara Ma)
25. Mas Rara Sukarti.26. Mas Mindarsa.27. Mas Mindarta.28. Mas Mindarja.
2. Radèn Ayu Dhoktêr Abu Bakar.3. Radèn Mas Natasuparta.4. Radèn Ajêng Yuli.5. Radèn Ajêng Nonong.
6. Radèn Mas Susanta.7. Radèn Mas Suranta.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Arjasudirja, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri j
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Arjasudirja
1. Mas Ajêng Pujawati.2. Mas Ajêng Rêtnadiwati.
1. Radèn Rôngga Sastrasudirja, sampun tilar donya, ... saking ampil ôngka 1
3. Radèn Sastrasasana, ing Purwantara, ... saking ampil ôngka 14. Radèn Atmasudirja, ing Glêmpêng, ... saking ampil ôngka 15. Radèn Suharna Arjasudirja, ing Surabaya, ... saking ampil ôngka 26. Radèn Rara Sayuk, sampun tilar donya, ... saking ampil ôngka 27. Radèn Ngantèn Ngabèi Citrakastara, sampun tilar donya, ... saking ampil ôngka 2
2. Radèn Rara Mulyati.3. Radèn Tinis Bratamulyana.
4. Radèn Sarjana.5. Radèn Sarsita.
6. Radèn Rara Suyarti.7. Radèn Rara Suyarmi.8. Radèn Suyarma.
9. Radèn Sunarta.10. Radèn Sartana.
11. Radèn Suratna.12. Radèn Rara Sunarti.
13. Radèn Suyata.14. Radèn Suyaka.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Ngabèi Jayapralêbda, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri l
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Ngabèi Jayapralêbda
Putranipun (dados kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Rôngga Sastrasuharja, sampun tilar donya.2. Radèn Sastrasudirja, sampun tilar donya.3. Radèn Ngabèi Arjasuharsa, wadana pangrèh praja Purwantara.4. Radèn Waluya, sampun tilar donya.5. Radèn Ngabèi Sastrarêja.
6. Radèn Ngantèn Ngabèi Citrasunarya, sampun tilar donya.7. Radèn Riyadi, sampun tilar donya.8. Radèn Ngantèn Rênggasunarta, sampun tilar donya.9. Radèn Ngantèn Ngabèi Martawahana, mantri martanimpuna Tasikmadu.10. Radèn Suharka Jayapralêbda.
Wayahipun. Dados kalêrês buyutipun Radèn Mangkurêja.
1. Radèn Ngantèn Siswadipura, ing Baturêtna.
2. Radèn Subagya.3. Radèn Rara Hartinah.4. Radèn Rara Hartini.5. Radèn Hartana.6. Radèn Hartama.7. Radèn Hartaya.8. Radèn Hartaka.
10. Radèn Rara Suparti.11. Radèn Lancip.12. Radèn Rara Sutami.13. ... (*) ... 14. ... (*) ...
15. Radèn Rara Hartinah.16. Radèn Rara Harminah17 Radèn Rara Tarminah18. Radèn Sumarta.
Katrangan kêmpaling tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja, kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha sapiturutipun.
Minôngka anêrusi ingkang sampun kapratelakakên ing bab 4 ing ngandhap punika kapratelakakên satunggal-tunggal, tumêrahing têrahipun Radèn Adipati Sindurêja, ingkang kêmpal kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran. Punapadene nalurènipun Radèn Tumênggung Mangkurêja ingkang manginggil dumugi ingkang jumênêng nata ing Surakarta, saha dumugi pangagêngipun trah Mangkunagaran. Tuwin tumêrahipun ingkang mangandhap, dumugi ingkang jumênêng para pêpatih Mangkunagaran.
Pandhapukipun pratelan ing bab punika, kados angapingkalihi pratelan kasbut ing nginggil. Ananging murih têrang ngalêmpakipun dados satunggal, saha gampil anggènipun anguningani, miwah kawêwahan têrangipun ing sawatawis. Lajêng kapacak ing bab piyambak. Saha kajawi ingkang makatên,
ugi minôngka pangèngêt-èngêt utawi pangaji-aji dhatêng kaluhuraning pandamêlipun, saha pracihnaning kadadosanipun, ingkang katindakakên dening Radèn Adipati Sindurêja, dumugi Radèn Tumênggung Mangkurêja, makatên ugi tumêrahipun mangandhap malih dumugi para ingkang jumênêng dados pêpatih ngantos dumugi ing sapunika, amung supados ringkês orehaning katrangan wau mawi kapacak wontên ing derah tuwin pratelaning katranganipun, kados ing ngandhap punika.
Kêmpaling tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran saha sapiturutipun
Pratelaning tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja, kêmpalipun kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran saha sapiturutipun
Ôngka urut kasbut ing ngandhap punika, mratelakakên asmanipun satunggal-tunggal, ingkang kapacak ing derah aksara: U.
1. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat, ing Kartasura.2. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkunagara, ing Kartasura.3. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping II ing Kartasura-Surakarta.4. Kangjêng Pangeran Arya Tirtakusuma, ing Pancuran.5. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara kaping I.6. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping III.7. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Awijaya.8. Gusti Kangjêng Ratu Alit, garwa Prabu Awijayan.
9. Kangjêng Gusti ingkang kaping II.10. Gusti Radèn Ayu Adipati Prangwadana, garwa dalem kangjêng gusti kaping II.11. Garwanipun Radèn Adipati Sindurêja.12. Radèn Adipati Sindurêja, papatih ing karaton Surakarta.13. Garwanipun Radèn Tumênggung Tirtapraja, Bupati Blora.14. Radèn Ngabèi Mangkurêja ingkang kapisan.15. Bandara Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma.16. Bandara Radèn Ayu Pangeran Adiwijaya17. Garwanipun Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih.18. Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih.19. Kangjêng Gusti ingkang kaping III.20. Radèn Tumênggung Mangkurêja kaping tiga, bupati patih Mangkunagaran, ingkang kawitan.21. Kangjêng Gusti ingkang kaping IV.22. Garwa dalêm kangjêng gusti kaping IV.23. Garwanipun Radèn Mas Wiraasmara, wadana kartapraja Mangkunagaran.24. Kangjêng gusti ingkang kaping V.
25. Kangjêng Gusti ingkang kaping VI.26. Garwanipun Radèn Mas Tumênggung Arya Mangunkusuma, bupati patih Mangkunagaran ingkang kaping nêm.27. Garwanipun Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, bupati patih Mangkunagaran ingkang kaping gangsal.28. Kangjêng Gusti kaping VII. ingkang jumênêng ing sapunika.29. Radèn Mas Tumênggung Sarwa Kamangun Kusuma, bupati patih Mangkunagaran ingkang kaping pitu, saha taksih jumênêng ing sapunika.
Dene bupati patih Mangkunagaran, ingkang kaping kalih, kaping tiga, tuwin ingkang kaping sakawan, punika inggih botên kaliya: taksih sêsambêtan ing têrahipun Radèn Adipati Sindurêja, nanging botên sêsambêtan tumêrahipun kalayan Radèn Tumênggung Mangkurêja.
Bab 7. Panutup saha pangajabipun ingkang damêl sêrat punika.
Minôngka anumusi kados ingkang sampun kapratelakakên ing bêbukanipun sêrat punika, ing ngandhap punika kula anggêlarakên panutup saha pangajabing manah kula katur ing ngarsanipun sadaya ingkang kaparêng anguningani, ananging sadèrèngipun gumêlar wau, kula sêsêli rumiyin wêwahan katrangan ing sawatawis tuwin wawasan sawontênipun.
Sagaduging manah tuwin lampah kula, mênggah anggèn kula ngarang pèngêtan punika, ugi mawi isarating tatakrami, inggih punika ngaturi uninga tuwin anyuwun palilah dhatêng ingkang kagungan wajib, sarana kula sowani piyambak, saha sampun kaparêngakên. Punapadene tumrap ingkang sampun swarga, ugi kula sowani dhatêng pasareanipun, ijab kula ing dalêm batos, kajawi anglênggahi sangkêpipun ing tatakrami ugi angalab barkah anjurungana pangajaping manah kula saha ing salajêngipun.
Dene kawontênanipun ingkang kula sowani saha kula suwuni palilah wau kados ing ngandhap punika:
1e. Ing ngarsa dalêm, panjênêngan dalêm kangjêng gusti ingkang jumênêng ing sapunika (kaping VII) tumrap anggèn kula amèngêti kawontênaning lêlampahan tuwin lampahing panindakipun, para ingkang mêmayu adêging praja, punapadene sambêtipun kalayan adêging praja, makatên ugi para ingkang anêrahakên pangagênging trah Mangkunagaran.
2e. Ing ngarsanipun Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, bupati patih ingkang jumênêng ing sapunika, tumrap anggèn kula amèngêti kawontênanipun saperangan bandhaning praja, inggih punika bab pradikan ing Têmuirêng tuwin ing sêsaminipun.
Ing ngarsanipun Radèn Mas Ngabèi Arjasumaksa.5e Ing ngarsanipun Radèn Ngabèi Arjasuksara.6e. Ing ngarsanipun Tuwan, Suminta Arjasuwirya.7e. Ing ngarsanipun Radèn Mas Ngabèi Arjamijaya.8e Ing ngarsanipun Radèn Ngabèi Martasutirta, tuwin,
Sadaya punika tumrap anggèn kula adamêl pèngêtanipun, kawontênan tuwin naluri lan têrahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapanginggil, dumugi Radèn Adipati Sindurêja, saha mangandhap dumugi kawontênanipun ing sapunika.
10e. Ing pasareanipun Adipati Gajahmada, ingkang dumunung wontên ing Sangkrah, kacariyos inggih punika pêpatih ing Majapait, ingkang sangêt moncol misuwuring asmanipun. Ijabipun ing manah kula nyuwun barkah supados misuwuring asma wau, anyamadana dhumatêng sadayanipun.§ Ujaring kaolipun tiyang sêpuh dhumatêng kula, pasarean punika wontên warni kalih cariyosipun. Kados ta: satunggal papatih ing Majapait, ingkang kacariyosakên seda madyaning paprangan musna sakuwandanipun nalika bêdhahing praja: punika têranging kayêktènipun pancèn kasêngaja oncat, ingkang lajêng adêdunung tuwin seda wontên ing Sakrah punika, dene ing satunggalipun: patih nagari Mataram, nama Adipati Gajahpramada, ingkang cariyosing kaol, ugi seda wontên paprangan nalika ngrungkêbi narendranipun, dening adêging karaton ngalih dhatêng Kartasura, amung wontên pasaksèn ingkang radi angiyatakên ing sawatawis, karanipun sakiwatêngêning ngriku: pasarean punika dipun wastani pasareanipun Kiyai Buda Majapait, utawi ugi nama patih Gajahmada.
11e. Ing pasareanipun Kyai Agêng Atasangin, ingkang dumunung ing Têmuirêng, ijabipun ing manah kula nyuwun palilah tuwin barêkahing kasaenan, anggèn kula angimpun cariyos tuwin mèngêti kawontênanipun pasarean ing Têmuirêng.
12e. Ing pasareanipun Kyai Sutamarta kaping kalih, tuwin Radèn Ngabèi Mangkurêja ingkang kapisan. Ingkang dumunung dhusun Pringapus (Magêlang), ijabipun manah kula nyuwun palilah tuwin barkahing kasaenan, anggèn kula angimpun cariyosipun tuwin mèngêti lêlabuhanipun, saha tumêrahipun dumugi ing sapunika.
13e. Ing pasareanipun Kyai Tumênggung Kudanawarsa, ingkang dumunung wontên Mantênan (Selagiri).
14e. Ing pasareanipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, ingkang dumunung ing Randhusanga (Tasikmadu).
Kêkalih punika ijabipun ing manah kula, sami kula suwuni palilah saha barkahing kasaenan, anggèn kula angimpun cariyosipun, tuwin mèngêti labuhanipun, punapadene amurwani jumênêng Patih Mangkunagaran.
15e. Ing pasareanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, ingkang dumunung
ing Têmuirêng, ijabipun ing manah kula kajawi nyuwun palilah saha barkah anggèn kula ngimpun cariyos tuwin mèngêti bab adêgipun pasarean pêpatih Mangkunagaran, ugi anggèn kula mèngêti lêlampahan saha trah-tumêrahipun ngantos dumugi ing sapunika.
Manawi ngèngêti cariyos, pangandikanipun Ki Buyut ing Banyubiru, anggènipun mêca tuwin anyadhèrèkakên, dhatêng Mas Karèbèt kalihan Ki Mas Mônca nalika suwita dhatêng ing Demak, lajêng kagathukakên kalayan suraosipun sêrat Babad Panambangan, ingkang mratelakakên bilih Radèn Ayu Mangkunagara Sêpuh, garwa dalêm kangjêng gusti kaping I, punika taksih têrahipun Pangeran Banawa, putranipun sinuhun sultan ing Pajang, sampun mungguh kemawon darahipun Ki Mas Mônca, punika langkung kêkah tuwin sêmbada sadayanipun, anggènipun angêmbani darahipun Mas Karèbèt. Inggih punika ingkang pinanggih wahananipun, tansah tumruntun dados warangkanipun ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha tumangkaring têrahipun, prasasat angèbêki sapraja Mangkunagaran, kapara saupami kaurut panlusuripun, bokmanawi wontên prênah ingkang [ing...]
[...kang] langkung cêlak malih, tuwin ugi sêsambêtan kalayan ingkang jumênêng nata ing karajan Jawi dalah ing warangkanipun. Kados makatên kasêtyaning kêkadangan, tuwin kawicaksanan saha gênging manpangatipun para langkung ing jaman kina.
Ujaring bêbasan: ora ana rêgulo kang tanpa êri. Utawi ora ana wong kang bagus tanpa cacad. Sami kalihan, ing dônya iku ora ana barang wutuh: punika saèstu botên kenging dipun selaki, ananging sanadyan makatêna ing wontênipun, sagêdipun satunggaling kawontênan, angsal sasêbutan awon utawi sae sapiturutipun, punika upami ukuran utawi bobot, saèstunipun botên tilar ing pamawang panjang lan awrat ing pundi cacad lan pêthinganipun. Mila awit saking pamawas ingkang makatên, sarèhning nitik gumêlaring cariyosipun, kados tatela utawi têrang bilih Radèn Adipati Sindurêja punika agêng sangêt lêlabêtan, utawi pandamêlipun ingkang migunani dhatêng adêging karaton Jawi, punapadene kados wêwahing sarana adêgipun praja ing Mangkunagaran, tuwin sambêt anêrahakên ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, dalah sapunggawanipun ngantos dumugi ing sapunika, makatên ugi amiyat warana ingkang mahanani [maha...]
[...nani] dados katêmtrêmanipun bôngsa Jawi kala ing jaman dahuru. Dados awêwaton, tataran luhuring budi ingkang botên tilar sapakantuking kuwaosipun, sangking gaduging pamanggih kula sangêt pantês saha mungguh dipun pèngêtana ing salami-lamènipun, dening ingkang sami ngrumaosi kasamadan dayanipun sadaya pandamêl wau, makatên ugi lêlabêtan, pandamêl, tuwin karahmatipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, ingkang sinêmbuh pracihnanipun dening têrahipun prasasat angèbêki sapraja Mangkunagaran, punika inggih pantês dipun èngêti dening sadaya para kawula sumawana para trahipun piyambak.
Ingkang angimpun cariyos saha ngarang sêrat pèngêtan punika
Panggambaripun nalika umur 51 taun, nunggil taun kalayan kèndêlipun suwita praja
--- [284] ---
Sapunika sampun tamat pangimpun saha pangarang kula sêrat pèngêtan. Sapakantuk tuwin gaduging sumêrêp kula ingkang pantês pinèngêtan dados sêrat cariyosipun bab pasarean ing Têmuirêng, bab para ingkang jumênêng pêpatih Mangkunagaran. Bab kawontênan tuwin lêlabuhanipun Radèn Adipati Sindurêja, tuwin bab kawontênan saha lêlabuhanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja dalah trah-tumêrahipun. Mawi kula sêsêli sambêting katranganipun ing bab adêgipun praja ingkang kasangkut saking cariyos ing nginggil wau, botên langkung panyuwun kula dhatêng ingkang kaparêng anguningani, rèhning angsal kula sasêrêpan ingkang samantên amung saking anon tiron tuwin têtakèn saangsalipun, pramila manawi wontên kirang utawi nalisiripun, mugi sampun kirang pamêngku dhumatêng kula.
Sumêngkaning katepan angrangsang gunung, tuwin tumalining toya mili ingkang lumintu ngantos balabar, punika dados pêpindhanipun, sêkung tuwin sêrênging pangajap kula sumrambah sadayanipun. Inggih punika mugi-mugi adêgipun praja Mangkunagaran. Widadanipun para têrahipun Radèn Adipati Sindurêja dumugi têrahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja saha sapiturutipun, tansah
ingayomana ing karahayon, winantu ing kanuragan, sapanginggil saha sapawingkingipun.
Kajawi tancêping raos ingkang rêkaos pangukuripun, ugi jalaran ngantos 35 taun lamènipun anggèn kula suwita wontên ing praja, dados inggih tabêting kawontênan ingkang makatên, wontênipun kula ngantos kapiadrêng klêbêt pêpindhan ing nginggil wau, mila wasananing panyuwun kula, mugi-mugi pangajabing manah kula sinêmbadana dening Hyang Maha Kawasa.
Katandhan ingkang ngimpun cariyos saha ngarang sêrat punika:
Susulaning katrangan, tuwin pratelan lêpat saha kiranging panyêratipun
Sêdyanipun ing manah kula, ugi sowan dhatêng pasareanipun Radèn Adipati Sindurêja, ananging botên pikantuk sasêrêpan ing pundi dunungipun. Wasana satutuping panyêrat kula, sawêk pikantuk sasêrêpan patitising dêdunungipun, inggih punika: wontên ing dhusun Juma, salèr kilèning kitha Parakan, bawah kabupatèn ing Têmanggung (Têmanggung punika krajaning kabupatèn Kêdhu ing jaman kina).
Pasarean punika, sangking kaparêngipun kangjêng guprêmèn, jinagi dening mardikan ngantos dumugi ing sapunika, ingkang ngiyasani masjid tuwin cungkupipun, Radèn Tumênggung Mangkuyuda (ingkang rayi Radèn Adipati Sindurêja) kala ing taun 1747, amung iyasaning cungkup wau sapunika sampun sêpuh saha taksih nguciwani, pramila manawi wontên ingkang sumêdya sêngkuyungan ambangun yêyasanipun, punika kalêrêsan wanci kalayan papanipun.
iki ana murid anyaran, Ayo Le, ndang dikenalke sapa jenengmu..” R : “Njih Bu.., Halo kanca-kanca kabeh.., aku murid anyaran, jenengku Reklitunov..” Guru : “Sik sik Le…, apa bapakmu wong
kagem bapak suyatin wonten smk 8 kulo nyuwun fotokopianipun nggih, kepareng mboten amargi badhe kawulo aturaken dhumateng jeng SUUUUUSSSSSSSSSSSSS
By: admadi on February 15, 2009 at 9:45 am
Wah, menika panjenengan sampun telat pak Admadi, nuwun sewu nggih manawi babagan Jeng Suuuuuus sampun kula aturi rumiyin piyambak
Jawa ora kebanda ing kadonyan, ora samar marang bisane sirna
manusia, supaya mengerti kehidupan yg sejati. Kembali setya budya pangekese dur angkara. Mulo sing kenceng anggone gocekan waton. salam sih katresnan
manungsa temen yaitu manungsa yang sudah MANUNGgal klawan raSA. Salam sih katresnan
@ Mas Ngabehi : sami-sami Mas kula nggih taksih sinau, sumangga sami2 dados muridipun Gesang….sanes buaya keroncong lho tapi njih Sang Kehidupan 😀
@ Mas Hadi Wirojati : Njih niki dangu kula anggenipun prei, matur nuwun sanget sampun dados
injih Mas, Kathah sanget sedherek nunggal bayu ingkang kepanggih sajroning laku. Sumangga Mas nglajengake
Jl. Kolonel Sugiono No. 30 Cengklik, Nusukan, Solo, Surakarta
Jl. Kolonel Sugiono No. 33 Kadipiro, Solo, Surakarta
KAWICAKSANAN LUHUR KANG SUCI | alangalangkumitir
“KANGAROO” DARMANING NARENDRA Pamulange Sang Resiwara Bisma marang Sri Yudhistira : “Dhuh Sang
Category Archives: NITISAKE WIJINING DUMADI
♦ 12 Comments	Bab Laku Nitisake Wijining Dumadi Murih Tumuruning Wiji Kang Becik Amratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti. Mungguh lakune nitisake wijining dumadi, iku ana
ingkang kocap ingkang para Oliya woes prapta hing Goenoeng Cerme
“pepundhèn Dalem Kangjeng Sultan”. junjungan Sri Paduka Sultan.
MOSOK KON NGRUSAK LELUHURMU. GOBLOK KOK KON BORONG. SUROBOYO IKU MULYAKNO BONGSOMU NING CINO KON KERE , BAPAKMU WIS EDAN, NGISING NDHEK RUANG TAMU, IBUMU GENDENG MINGGAT NING LOMBOK MBAKYUMU STRES NING KAMAR TERUS NDEK OM,MU LAH KON
NGENCHUK THOK SING KON PIKIR SIK NOM AE MEDHOK TERUS PANTES TUWEK BAJINGAN……,KOK TEGO NGISING NDIK RAINE
BODHO MBAJING KOK NING TARANGANMU DEWE…KON MESTI NGGUYU
Inggih kakang mas Arjunå, Ngaturaken agunging raos panuwun ingkang tanpå upami…
Geter-Wuyung panjenengan sampun kawulå raos’aken, kakang mas… ttd
nadyan akeh kembang kang arum gandane Duh Nimas Pakis
prasaja wae Nimas, sliramu mundhut apa?
Reply ↓	Erna Setiawati on Agustus 29, 2014 pukul 6:04 am said:
berkata, “Dioyak ngene, dheweke ganti ngono; dioyak ngono, dheweke ganti
durung bumiayu?" Sedela2 takon maning, takon terus nganti wong sebis pd ruwing kesuh kr bocahe, akhire domongi neng kernete "geh, pokoke ko turu bae, mengko nek neng bumiayu tek gugah." Akhire bocahe manut, meneng trus turu. Penumpang+Kenete ya melu turu, jebule bise bablas, wis butul ajibarang kernete tangi. Rumangsa salah karo bocahe, kernete duwe inisiatip takon karo penumpang "bapak2 ibu2 sedoyo, mau aku wis janji arep gugah bocah kiye nek wis butul bumiayu siki wis
SuntingWaca sarana basa liyaWikipedia:Sugeng maca
Angger Rika duwe pitakonan, tulung aja takon nang kaca kiye utawa kaca dhiskusine. Rika teyeng mampir maring Warung Kopi kanggo dopokan nang kana.
Wikipedia kuwe ensiklopedia bebas sing ditulis bareng-bareng sacara gotong-royong nang panganggone kabeh. Situs kiye kuwe anu WikiWiki, sing artine sapa baen, klebu Rika, teyeng ngowahi utawa nyunting saben artikel sing ana, carane yakuwe ngeklik pranala sunting sing ana nang bagiyan nduwur sisi tengen kabeh artikel Wikipedia.
Sedulur Banyumasan, Mangga nglengkapi Wikipédia Basa Banyumasan. Sedulur kabéh olih nambah, ngobah, nyisipna mbuh tulisan apa gambar, sing penting apa baén sing dimuat kuwe ora nyalaih aturan pemeréntah, agama, tata krama lan liya-liyané, artiné sing pantes-pantes utawa wajar. Mangga juga deleng halaman takon (FAQ) sing cokan dadi pitakonan, uga kaca pitulung/rewang (hélp) nggo nggolét bantuan nyunting nang Wikipedia
Kaluhurane Kaya Baladewa Ilang Gapite	Baladewa ilang gapite tegese wong kang ilang kaluhurane. Sak iki akeh wong pinter kang nemu bejan amarga ora iso njogo prilakune. Ora ana wong kang percoyo maneh amargo ketaton atine. Kabeh kabecikan kang wis
ingkang gumelaring jagad.. mangga dimas .. kita tansah dados pepadang kangge samubarang kang katon wonten ing jagad ginelar…, mugya tansah saged hangrungkebi lan tansah dados cikal ingkang bakal nggulung sedaya rubedha
sedulur trah kanjeng Nabi Ibrahim. Wus maewu tahun congkrah ora rampung2, malah ndadra.
Hananging aku sing asli trah Sangiran, kudu kepiye?!
Aku mung njaluk oleh e congkrah aja ngambra-ambra ing tlatah lan ajak2 trah liyan.
Aku nyenyuwun marang Gusti muga Paring Pepadhang marang Sedulur2 sing tansah cecongkrahan…
kaca hitamharga kaca bevel per meterharga kaca cermin permeter di baliharga kaca brownharga kaca glasstone per meterharga kaca asahiharga cermin 5mmharga kaca reflektifharga kaca polos 8mm surabayaAlat ukir kaca tebal 5 mldaftar harga kaca one way 5mmkaca
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 28
tinulis, malem sukra kaliwon, nyarengi tabuh saptane katon leking kang purnama, nawalikur ing wulan, ruwah wawu ingkang taun, etanging warsa sangkala.
Resi misik slireng siwi, wukunira madhangkungan, bathara brama dewane,
segara malih, pranata mangka kasanga, ing wuku karo mangsane, lumaksa windu sangara, ing lambang langkir ika, kaparenging tanggal ngetung, kaping pat maret kang wulan.
Angkaning taun winilis, sewu sangang atus lawan, pitulikur punjule, anenggih ingkang tinedhak, aran Babad Prabu Karungkala, ing mangkya caritanipun, kadi ta ingkang winahya.
Ingkang winama ing kawi , nguni Prabu Jayabaya, apeputra sang akatong, APrabu Jayaamijaya, peputra Srinarendra, Jayasusena sesunu, Prabu Kusumawicitra.
Puspawijaya, ratu mancapraja kedhu, punika ingkang peputra.
Sang nateng malawapati, Jayamisena putrinya, Anglingkusuma putrane, nguni Prabu Anglingdarma, dene garwa taruna, risang Anglingdriya Prabu , peparab Dyah Dewi Sinta.
jagad, kang kinarya Patihipun, sutane ran Sindhubaya.
Kartadriya kang kekasih, Kyana Patih Tambakbaya, wicaksana sureng kewuh, putus ngingeraken praja, kedhep parentahira, ing Pengging kang punggawagung,
pekik wamahya, dene putra kang pambayun, Andayanata sampun diwasa.
Santana myang ki adipati, ing Pengging myang mancapraja, kang samya nyuwun sang sinom, wangsul tinampik
wadon, tetiga cangkrimanira, punika den batanga, tarbukanira sadarum, punika lamun wontena.
Tiyang kang saged mastani, batang tetiga punika, myang cangkriman tarbukane, pan boten amilih janma, sanadyan pedarakan, yen saged mbatang sadarum,
pagelaran andher, myang sagung punggawa njaba, tuwin punggawa manca, geng alit atap supenuh, mantri rongga
panangkilan, ngirit para dipatya, prapta ing ngarsa sang Prabu, ingawe mareg ing ngarsa.
timbalanira sang Prabu, wus dhinawuhaken samya.
Santana punggawa mantri, tan ana ingkang kaduga, atur lepat sadayane, katur sang nata ngandika, Patih sira dhawuha, mring kancanira sadarum, sarehning kabeh tanana.
Kang bisa mbatang sayekti, pada konen mbudidaya,
Cinaturaken kewala, satriya punggawa mantri, kang ngupaya
Denira sami ngupaya, pitaken ing para Resi, tan ana kang bisa mbatanga kongsi ing satengah warsi, tan pedhot ingkang prapti, wadyat sangking gunung-gunung, tan ana antuk karya, katur marang Sribopati , saature wadya kang samya upaya.
Kuneng Prabu Anglingdriya, gantya kang winarna malih, nenggih mangsuli carita, ing ngardi kidul wonten wil, naneka dadya Resi, langkung banter tapanipun, nama Resi Suwarda, bisa manjing ajur-ajer, malih warna pan saking matenging tapa.
Tan ana ingkang uninga, yen iku putut raseksi, mertapa neng pucak arga, ageng prabatanireki, barang ciptanya dadi,
Suwarda, lan garwa ndang Sukesthi, apeputra kalih ingkang sepuh priya.
Geng inggil rowa berawa, ananging sipat raseksi, balater ibu manungsa langkune geng budinireki, sampun sinung kekasih , jabang bayi puthut
Jonggrang, warna manungsa yu luwih, respati dedeg pideksa, tur mawa cahya nelahi, benjing diwasaneki, warna nglangkungi kang ibu, iku
Sadaya sinungan wikah, Dyan Jaka Karung sedyeki, rehning wus antuk
MahaPrabu Karungkala, dene ingkang paman kalih pan kinarya tuwanggana, pangidepan
sutane Basukeli, sembada sinung jejuluk, sira Patih Buhartal, angreh manungsa raseksi, Prabu
nenggih, sinengkalan maletik trus, wiwaranireng sabda, samana srinarapati , Parambanan dahat denirarsa krama.
nglamar maring nagri Pengging, lamuni Prabu Anglingdriya, tan pareng panuwuneki, putra-nira sang putri, ing Pengging lajeng ginepuk, winiseseng ngayimda, nulya Resi Basukeli, tan
sakawruhipun sami, rama Resi Sukantheku , sampun wonten ing kula, sang Prabu suka miyarsi, angandika lamun
winarni, nenggih ing Pengging Prabu, siniwi wadya bala, aneng palenggahan nenggih, ingamparan gadhing ingayap pawongari .
Ingkang ngampil upacara, tan tebih lan sribupati, tuwin kang para biyada, aglar ing rigarsa sang aji, satriya pradipati, ing paglaran supenuh, KyaPatih Tambakbaya, lan sagung punggawa njawi,
satunggal tan wonten antuk, kasembuh wonten warta, sakiduling wukir mrapi, wukir kidul wonten ditya madeg nata.
nagri Prabu Karungkala nameku, bebala bacingah, manungsa lawan raseksi , saweg sewu langkunga pan boten
tebih, purun reraton ing ngriku, sang Prabu duk miarsa, rengu pangandikaneki, yen mangkono Patih nuduha punggawa.
Loro wae ingsun duta, nindhihi punggawa mantri, kang kidul kang mancapraja, bang wetan konen nglurugi, sagegamane sami, kramaneku konen
sribupati, kasaru njawi gumuruh, geger ingkang sewaka, Kyana Patih sigra dennya nembah mundur, sapraptanira ing njaba, andangu gegere njawi .
Patih sawusnya tetela, pandangune gya dennya wangsul malih, sapraptane ngarsa Prabu, Kya Patih matur nembah, dhuh sustiku atur uninga pukulun, kawula sampun mariksa, kang dados gegere njawi .
Wonten buta raja prapta, kang reraton ing Parambanan nenggih, dinuta ing gustinipun, kinen angadegana, – pambatange sayembarane sang ayu, duta punika minangka, awak-awakipun nenggih.
Yeksa Prabu Karungkala, nama Resi Sukeli lan Baeksi, kekalih punggawa diyu, sawadyabalanira, langkung kathah sadaya samekteng kewuh, watawis ing lampahira, yen pambatangipun nenggih .
Sayembarane sang retna, boten saged lajeng miseseng jurit, ing gusti sang retnaningrum, sang nata sru ngandika,
ingkang kekalih, Kyana Patih awot santun, wus mundur sang­ king ngarsa, prapteng njawi panggih duta kalihipun,
sowan ing pukulun, kinen mbatang sayembara, pepanggihipun sang putri .
Inggih kula ingkang minangka, awak-awakipun putra sang aji, mbatang sayembaranipun, Sang Prabu Anglingdriya, duk miyarsa pangandikanira asru, becik
sutengsun, ceti kalih tur sembah, mring kaputren panggih lan gusti sangayu, nembah matur yen dinuta, ing rama tuwan sangaji.
Prabu Karungkala asru, heh Resi Sakeli sira, ngawruhana ing samangkin.
Kang dadi pepanggilira, karangulune kalih si nini putri, endi bongkot pucukipun, lan sajodho klangenan, manuk emprit endi lanang wadonipun, kaping telune cangkriman, yaiki ucapireki.
Kang sumur watu timbanya, apan timba kancana tali
lamun punika, karangulu inggih ing kajeng galih, punika kawula sambut, kang mantep wawratira, yekti idongkot kang entheng punika pucuk, punapa inggih
ingkang ciyut cethek kinili, punika jaleranipwn, kados pundi sang nata, sawusira ndangu kang putra sang Prabu, asru denira ngandika, iya wis kabadhe kalah.
rajaputri artine kang sumur watu, timbane timba kencana, artinipun timba wadhah manjing metu, kancana arti kamulyan, kaping tri tetangsul angin .
Tangsul punika pikekah, arti dhateng ambegan ingkang angin, yekti wong gesang puniku, tangsulipun ambegan, lah suwawi ndangua putra sang ayu, punapa inggih dedeya, sang nata ngungun myarsi.
inggih kabadhe sasisihipun, punika pan kalempitan, cangkriman teges kekalih .
Punika tuwan mirengna, badhe malih yen saged narbyakani, wus pasthi jeng rama Prabu, kula jinodho lawan, ditya Parambanan kang umadeg ratu, nanging paduka jeng rama, inggih serepa pribadi .
Cangkriman salempitira, tarbukane sumur punika ugi, sumur gumuling puniku inggih kajenging sela, dhateng sela kumala sayektinipun, dene ta kajenge timba, cecidhuking sumur yekti .
Kang munggah mudhun punika, yen kajenge kencana ore nenggih, pawestri kang ngorerambut, tangsul angin tegesnya, dhateng tampar ing kuswaraga pun-iku, wus nyeti tegese kuswa, raga awak teges neki .
Kajenging angin ambegan, sawadose wau punika inggih, tiyang guling
Sangking careming tyasira, inggih kanjeng rama kantun puniki, tumunten paduka dhawuh, mbatang kadya punapa, aturipun caraka katur pukulun, wau Prabu Anglingdriya, ature putra sang putri .
Wus kacakep sadayanya, nateng Pengging mring duta ngandika ris, heh Sakeli pambatangmu, kabeh kabadhe uga, mung cangkriman ingkang kurang pambatangmu, Resi Sakeli aturnya, nama ingkang kurang pundi .
Angling Prabu Anglingdriya, kang cangkriman sajodho kang sasisih, wus kabadhe ing aturmu, sumur telung
miyarsa, kadi pundi wau tan wonten malih, yen maksih wonten sang Prabu, mugi tuwan dhawuhna, ing pasemon kewala kawula rungu, dene ta wonten cangkriman, pambadhe pangkat kekalih.
Sang Nata Pengging ngandika, kang supama sira
iku, cangkriman ibaratipun, lora tegesira, Resi Sakeli miyarsi, langkung ngungun datan
Ingkang kantun, nateng Pengging ngandika sru, si Sakeli apa nepsu
samekta kaprabon jurit, bokmenawa ana mungsuh ane-neka.
Nadyan iku, nora dadi krodanipun, si buta neneka, nora wurung ingsun gitik, ngong sirnakken iya sangking jagad Jawa.
Awot santuan, patih sandika turipun,
Gantya wau, caraka ingkang winuwus, prapteng njawi kitha, lampahe kendel
uninga, mring kang putra sribupati , sasolahe denira lumaku duta.
agupuh, parentah arinya, Resi Baeksi lan malih, punggawa wil Kalababrik Kalajamba.
Kinen nggepuk, nelukaken dhusun – dhusun,
Sampun katur, dipati Tambakbayeki, lajeng katur marang, Sang Prabu Anglingdriyeki, nateng Pengging duk miyarsa langkung duka.
kapat, nagri Prabu Karungkala wus prapti , serat lajeng katur Prabu Karungkala.
Sampun putus, pamaosira sang Prabu, wit prapteng wekasan, duk miyarsa sribupati , langkung duka sigra anuduh punggawa.
ngariwut, ngrayah desa­ desa, kang kamargan geger ngili, kuneng wau gantya malih kang winarna.
Duta Prabu, sakawan sawadyanipun, aris masang­grahan, neng dhusun Koripan nenggih, padhukuhan Koripan ing tanah Pajang.
Pan gumulung, tanpa wilangan dinulu, watawis kawula, kadi lamun nateng Pengging, kang ngawaki nggitik barisan punika.
Suka ngrungu Resi Sakeli sru muwus, payo parentaha, nata gelaring ngajurit, ngarsa kapang ing wuri gelar pritneba.
Lamun mungsuh, tan arsa tandhing prang iku, sangking sugih bala, ing aprang ngurugi pati , baris wuri pritneba banjur nangkepa.
Wusnya rembug, sigra nata barisipun, prajurit manungsa, neng ngarsa kapang abaris, punggawa wil neng
mungsuh tan mundur wus rakit ing prang.
Pra punggawa ing Pengging andel sakawan, punggawa manungseki, Tumenggung Samboja, Tumenggung Kawelawas, sira Tumenggung Panggiling, pengkok kapatnya, lawan kang mancanagari .
sampun paduka miyosi, pan dereng mangsa, yen maksih mancanagari .
Mangke kula kang ngicipi yudanira , ing redi kidul cantrik,
Balik sira wong Pengging aranmu sapa, sumaur iya mami, punggawa amanca, ……………
punggawa sareng mangsah, gumulung ing prang ngerobi, wus tempuh ing prang, rok ruket silih ungkih.
prang ngirit bala, pangamuke nggegilani, nubruk mangidak, anyaut angakahi .
Anggadani wadya Pengging kathah pejah, langkung ramening jurit, ing wuri umangsah, ambyuk ngurugi ing prang, surake gumuruh atri, para punggawa, Pengging lan mancanagri .
Angawaki mangsah ing prangngirit bala, anumbak anggadani, panah
saking wus ruketing prang, kaseser yudanireki , wadya Prabu Karungkala, karobaning ngajurit.
Pan kapareng praptane kalih punggawa, kang mbantu ing ngajurit, ki Tumenggung Japlak, Tumenggung Bandawasa, myat nggon Resi Sakeli , wus campuh ing prang, wadya kosik katitih.
19 . Ki Tumenggung Japlak lan Bandawasa, krodha ngabani dasih, mangsah ngirit bala, sangking ing kering kanan, panyabete ing ngajurit, numbak amedhang, wadya Pengging keh mati.
Ki Tumenggung Japlak lawan Bandawasa, liwung pangamukneki, kang wadya raseksa, sangsaya pangamuknya, ambruk anyaut ambindhi, gelut angemah, wong
lumayu rebut urip, punggawa Prabu Karungkala, manungsa lan raseksa, nututi mungsuhireki, ingkang
ngungsi manjing kitha, prasamya tutup lawang, hatur marang nateng Pengging, yen pra punggawa, njaba lan mancanagri .
24. Kasor ing prang manjing kitha tutup lawang, krodha srinarapati , parentah punggawa, samekta ing ngayuda, sang Prabu karsa
tuwan miyosi, tinon langkung nistha, ratu prang lan punggawa, abdi dalem pradipati, pan maksih kathah, nuwun parentah gusti.
26. Prapunggawa sakalangkung ngarsa-ngarsa, ayahan paduka Ji, paran karsa tuwan, dhawuh kang pangandika, wau ta sang nateng Pengging, duk amiyarsa, ature Kyana Patih.
27. Pan anglengger dereng kapanggih ing driya,
Puniku upamenipun menawi kula samangkin, suwuk­ ing kang sayembara, mbatang cangkriman sang putri, mangke paduka gesangna, nanging sayembara salin.
Putri paduka sang Prabu, karyanen tohing ngajurit, tuwan utusan ngupaya, manungsa kang dibya sekti, sinten-sinten kang sageda, nyirnakken nengsah sang aji.
Punika wus pasthi dhaup, lan putra tuwan sang putri, panyawang kula sang nata, singa kang paduka tuding, ngupaya sawung prawira, pasthi angsal jalma luwih .
ngupaya jago linuwih, sapa manungsa kang bisa, nyirnakken mungsuh ngong iki, pasthi ngong daupken lawan, nini putri iku yekti.
Den bisa nyamar ing laku, nora sun lilani mulih, yen sira tan entuk karya, manungsa kang dibya luwih, taunana windonana, poma aja mulih-mulih.
Patih sandika wotsantun, nglampahi dhawuh sang aji, wusnya dhawuh srinarendra, kondur manjing jroning puri, Ajar Rencasa wus medal, mantuk lawan kyana patih .
Sapraptaning njawi gupuh, kyapatih sigra ngundhangi, yen ing mangke lampahira, dinuta srinarapati, sagung kanca pradipatya, sadreng sun wangsul malih.
Sampun wonten ingkang metu, yen mengsah meksa angrampit, lawanana yudanira, sangking ing palataran sami, sadaya matur sandika, wusnya parentah ki patih.
Lajeng wau wedalipun, mengsah tan ana udani, pan ing wanci sirep jannna, ki patih lampahireki, ananging datan winarna, gantya kang winuwus malih.
Mangsuli caritanipun, kadangira nateng Pengging, kekalih ingkang wus samya, kinarya ratu amiji, kadang kang sepuh peparab, Prabu Dipanata nenggih.
Neng salembi kuthanipun, peputra sajuga estri langkung endah warnanira nama Dewi
satriya, kang nyuwun sang raja putri nanging sang nata tan arsa, yen tan antuk satriyadi .
Ing batinira sang Prabu, branta mring putra sang putri, datan kena sinayutan, sangking panggodhaning eblis, cegah dhahar lawan nendra, gerah nginglung
Krana patine ibumu, banjur nitis ing sireki, wus pasthi karsaning dewa, sira dadi garwa mami, kang putra ngungun miyarsa, tumungkul maturwotsari .
Rama paduka pukulun, emuta sampun kagimir, kawula
prapteng ngarsa atur sembah, ngandika srinarapati .
Heh patih ingsun paring wruh, mulyane lara wong iki, antuk
saking ngarsa Prabu, sapraptanira ing njawi, ngundhangi mantri punggawa, sadaya
sanyari, sagunging ceti parekan, sadaya suka ningali, ing mulyaning sang nata, sang dyah pan lajeng nggarbini.
Praptane ing wolung tengsu, babare kang jabang bayi, sembada dedeg prakosa, sinawang wangun-aneki, lir Prabu Jakapitana, ratu ngastina ing nguni.
Putra jabang bayi wau, sampun sinungan kekasih, apeparab Raden Baka, enggal geng diwasa neki,
ngluwihi sasama-sama, kuneng nagara Salembi, gantya ingkang kawuwusa, srinarapati ing Pengging.
Sakalangkung sih mring putra, tan kena sah ing sahari, dene putra mung sajuga, sembada warnanya pekik, acegah dhahar guling, karem prawiraning pupuh, nagara Sudimara, wong sapraja lulut asih, marang sira Raden Arya Darmamaya.
Ing mangka sampun diwasa, Raden Darmamaya nenggih, wis mepet birainira, samana sang raja siwi , sampun miyarsa warti, sangking emban aturipun, yen ingkang uwa raja,
Sapa kang bisa ambatang, gedhe cilik apan pasthi, jatukramane sang retna, nanging satriya bupati, pasisir mancanagri, tan wonten saged sadarum, mbatang cangkrimanira, raja putra duk miyarsi langkung suka lajeng marek ingkang rama.
Angling Prabu Darmanata, kaki putra sun
putra mami, nanging ywa ngandegi sira, sayembara maring Pengging, mangsa bisaa kaki, mbatang wahanani-reku, kang putra matur nyembah, inggih kalawan binudi, pan punika kang badhe ngong pintanana.
Pitulung dhateng kawula, anjarwani sadayeki, sang nata suka ngandika, bener karepira kaki, liwat ingsun njurungi,
nuwun dhawuh paduka Ji, yen marengi lampah kawula punika.
Prayogine lampah kula, mbeta wadya kang sinelir, kang
tarbukanireki, ingkang dadya sayembarane sang retna.
Sang Prabu suka miyarsa, ature sang raja siwi, wusana alon ngandika adhuh nyawa putra mami, ingsun melu njurungi, muga antuka pitulung, katarima ing dewa, pamintamu den turuti, bisa jodho lan kakangira sang retna.
Nembah lengser raja putra, mbeta bala kang sinelir, kang rama mangu tumingal, wasana mupus ing galih, kondur srinarapati,
ing wukir rebabu, panggih pun kaki ajar, raja putra turira ris, mila gupuh ing sowan kula punika. 15. Minta
uninga, sayembaraine sang putri, sampun suwuk santun ingkang sayembara.
Ngupaya satriya tama, pundi kang unggul ing jurit, anggepuk ditya Prambanan, mesthi amondhong sang putri, kelamun Raden bangkit, anggitik sang raja diyu, saestune punika, dhaup lan sang raja putri, lah suwawi Raden nuli mangkata.
Nulya pamit wus kalilan, budhal sawadya umiring, ing marga datan winarna, kendel lampahira dupi, kapethuk wong sawiji, wau ingkang namur laku, k a Patih Tambakbaya, wus panggih lan raja siwi, gya umatur kang dadya sedyaning lampah.
Dhuh gusti lampah kawula, dinuteng sang nateng Pengging, ngupaya satriya tama, kang saged nyirnak­ ken klilip, ing prambanaa raseksi, kang paripeksa begrusuh, ngadegi sayembara, datan saged narbukani , ing tyas arda tan sarana manggut yuda.
Wekasan aparipeksa, nggitik nagari ing Pengging, prang rame kathah kang pejah, kaseser wadya ing Pengging, mring kita tutup kori, kinepung mengsah akemput, lajeng kula dinuta, ngupaya janma linuwih, sinten saged anyirnakaken
inggih sandika nglampahi, anglabuhi risaking Pengging nagara.
Kyana Patih Tambakbaya, langkung sukanya miyarsi, sawusnya dadya kang rembag, lajeng denira lumaris mantuk niring nagri Pengging, ngirit raja- aja sunu, ing lampah tan winarna, sapraptane nagri
nggrebeg gustinireki, wuru pangamuke liwung, wong Prabu Karungkala keh pejah, katur marang senapati, sigra
Darmamaya nenggih, tan gingsir pang-amukipun, wil Prabu Karungkala keh pejah, wau wadya bala Pengging, pra
ngamuk krura, tetindhih rekyana Patih, sagung punggawa Pengging, wus samya panyipatipun, yen niku tan jatining prang, gya mijil sangking kutheki, sabalane mangsah tetulung ing
lan punggawa Kalababrik, pejah kapupu ing yuda, Dyan Darmamaya ing jurit, sajak dennya memati, binanton pra punggawagung, Pengging ambyuk umangsah, sabalane ambeg pati, kathah pejah wong Prabu Karungkala ngRaras driya.
Pan kaseser ing yudanireki, karoban ing mungsoh, kathah pejah wadya raseksine, Resi Sakeli gya mundur aglis, tuwin pra dipati, lan sawadyanipun.
Wadya Pengging asru denya ngungsir, samya mbujung mungsoh, nanging wong ing Prabu Karungkala sakehe, maksih kawal undurira sami, sagung pradipati, tuwin wadya
munggeng ing ngarsa lungguhe, Kyana Patih umatur wotsari, pukulun dewaji, pan kawula sampun.
Dinuta ngupaya janma luwih, kang prawireng kewoh, nyirnakaken mengsah sadayane, yen kalampahan saged
kawula angsal samangkin, sujanmo kang sagoh, Raden Darmamaya peparabe, rencang namung pitulas tan luwih, sentosa ingkarti, lajeng mangsah manggut.
Dyan Darmamaya mangke, inggih putra paduka pribadi, putranipun nenggih, arinta Sang Prabu.
Darmanata Sudimara nagri, bagus sureng kewoh, nateng Pengging miyarsa ature, langkung suka gya kinen nimbali, raja putra nuli, prapteng ngarsa Prabu.
Langkung resep sang nata ningali, dyan ingawe gupoh,
lan ki Patih, ngandika sang katong, heh ta Patih sukanengsun kiye, denya becik nengwismanireki, pangreksamu ugi, sartane sireku.
Den samekta lan para dipati, rengganing kedhaton, Patih nembah sandika
kondur sangaji , dyan darmamayeki, kerit Patih sampun.
Sinungga-sungga neng wismanki, kyapatih dhedha­ woh, pradipati sadayane kinen, wus samekta sareng­ ganing kardi, kuneng Kyana Patih, wau ta sang Prabu .
Kondurira prapteng jroning puri, sawusira lunggoh, ingkang garwa tinimbalan age, lan kang putra sang dyah sampun prapti, ngandika sangaji , nini ingsun tutur .
Mungsuh Prabu Karungkala wus padha ngisis, kang nanggulang kewoh, Dyan Darmamaya arimu dewe, iya sutane ramanireki, Darmanata nenggih, Sudimara Prabu .
Pan dadi kapujon luwih becik, sayembaraningong, sira jodho lan arimu dewe, duk miyarsa Dewi Rarasati , umaturwotsari, inggih rama Prabu.
cangkrimanireki, kaya wus mangerti, dene praptanipun.
Aneng Pengging myat mungsuh ngebegi, marma ngamuk gupoh, ing
ceti wis pamit sigra lampahe, prapteng pura katur ing sangaji, binuka kang tulis, sukeng tyas sang Prabu.
Ingkang ngawrat terajunireki, peksi prit kang wadon,
artinya kekalih, dene kang sawiyos, sumur punika saumur manggen, sela watu boten mobah mosik, lamun boten nenggih, linampahken iku.
Artining timba wewadhah nenggih, manjing
kancana punika kamulyane, dene tangsul pikekah sayekti, sartane kang angin, napas bratanipun.
Yekti ngagesang puniki, tetangsulipun ambegan, dene ta kang satunggale, sumur sela timbanira, kancana tangsul barat,
kuswaraga, kuswa wus nyekel tegese, raga punika pan awak, dene angin kajengnya, wadose
carem kakalih-kalih, panenggih namung punika, tarbukaning cangkriman, menawi condhonging atur, yen sanes ulun sumangga.
Duk myarsa sang raja putri, gawok ngungun ing tyasira, dene
dewaji ingkang cangkri­man, sadaya sampun kabadhe, samangke badan kawula, sakersa tan lenggana, suka miyarsa sang
den kukuh ing ngayuda, njagani praptaning mungsuh, dene santana punggawa.
Kang baris jaga nagari, padha sira dhawuhana, mbe-suk respati kaliwon, sun panggihken putraningwang, ywa
Darmamaya, lan putra sang lir retna, wus pinanggihaken wau, langkung denya sih­ sinihan.
prayitneng kewoh, kuneng kang amangun suka, gantya malih winarna, Prabu Karungkala Sang Yaksa Prabu, sampun ingaturan wikan .
bebantua ing prang, males mangrusak mengsah, punggawa kalih wotsantun, wus budhal sangking Prabu Karungkala.
prang rame buru­ binuru, prapta wil kalih punggawa.
Pan lajeng ngapungging jurit, prang brubuh udreg­ udregan, surak larung lan kendhang gong, nulya wau praptanira, mbantu kalih punggawa, ing Pengging sawadyanipun, Ki Tumenggung Tambakyuda.
Lan Tumenggung Tambaktampir, pan lajeng mangsah ing yuda, kasaput dalu kendele, cinaturaken kewala, ing Pengging lan Prabu Karungkala, denira sami prang pupuh, rame tan
ing Pengging lan Prabu Karungkala, gantya wau kang winuwus Slembi Prabu Dipanata.
mangkat birainira, tinari krama tan ayun, ing rama Sri Dipanata.
ing garwa, kinen mriksa mring putra, lan kinen mbekta dhedhukun, ngusadani ingkang putra.
Garwa sandika wotsari, Dewi Nataswati sigra, tedhak marang ing daleme, ingkang
Dhuh ibuku prameswari, tuwan kadang ingsun tuwa, ing satuhu raganingong, samangke pan sampun mulya, kantun
ing tyase, lingsir dalu wayahira, parekan samya nendra, Dewi Mataswati gupuh, cinandhak ing Raden Baka.
katur marang sang aPrabu, yen kang putra Raden Baka.
Mring kang ibu langkung gimir, winasesa ing ngas-mara, sang Prabu langkung dukane, tedhak maring ing kaputran, arsa nigas kang putra, Raden Baka duk angrungu, ing dukanira kang rama.
meranging driya, sigra nglampus sangdyah ayu, seda anguntal ambegan.
Wus katur marang sang aji, yen kang garwa
duk mangkana, ing tyas langkung sungkawane, sangking tresna mring sunu, dening putra daliat rudah ing driya, trusing balung
marang kang raka nata, ing Pengging sang Prabu, cinatur pan tunggil warsa, lan sedane kang raka nateng salembi,
winarna mantri ing salembi, kang ngupaya gusti Raden Baka, wau ing Sudimarane, santana mantri kumpul, kang rong duman sowan mring Pengging, kantun ingkang saduman, atengga kedhatun, para mantri Sudimara, prapteng
sekalihe, kang rama lan kang ibu, nateng Pengging langkung denyasih, kang putra lajeng
warna wus sairip, pringgodani Raden Gathutkaca, kang eyang langkung sukane, miyat kang wayah wau, pan ginadhang prawireng jurit, sampun sinung peparab,
pamujanira, ingedusan toya gege, cinatur babaripun, jamanira dwapara nenggih, sinengkalan pandhawa,
Ingkang ramanipun sampun nglilani, binektanan pung­ gawa sekawan, samekta sagegamane, wadya
munggeng ngarsa, samya nitih kuda kabeh, sri tinon lampahipun wadya Penggirig lir prawatagni, sangking srining busana, wan
samekta prang pupuh, sesuk esuk ing karsa mami, ngawaki ing ngayuda, sandika turipun, kuneng kang baris ing pokak, kawuwusa Resi Sakeli Baeksi, lan sagung pra punggawa .
Ingkang baris neng malinjon sami, sadaya wus ngaturan uninga, dening mantri pacalange, yen mengsah Pengging rawuh, kang bebantu putra narpati, Rahaden Darmamaya, kathah balanipun, satriya mantri punggawa, wadya Sudimara lawan wadya
uninga surate, mring kang putra sang Prabu, dalu – dalu denya lumaris , prapta ing Parambanan, suratnya wus katur, sira Prabu Karungkala, langkung krodha miyarsa sajroning tulis, sigra ngundhangi bala.
Wadya Prabu Karungkala kinerik sami, misah wong ngarahan
ngarsa wuri, wau Dyan Darmamaya, ngatag prang pepucuk, yen mungsuh katon prang gebyah, wadyaningsun sudunara lan ing Pengging, kabeh barenga mangsah.
Aja kelangke prang brubuh sami, tur sandika kang wadya sadaya nulya mangsah
kudha sarwi mande watang, nander ing papan praptane, ayun-ayunan sampun, lawan mungsuh asru denya ngling, wong
sapa ranireki, wong Prabu Karungkala ingkang mapag ing prang, sunaur ingsun andele, Sri
ingkang dharat pedhang Ki Pamengkok nenggih, lawan Ki Tambakyuda.
Pedhang-pinedhang pating carengkling, sareng putung kalih pedhangira, suduk-sinuduk arame, ingkang lawung-linawung, Ki Tumenggung Japlak anenggih, kasor luwese watang, wagune wong gunung,
Tumenggung Japlak, tiba sangking turanggane, Resi Sakeli ndulu, langkung krodha asru denya ngling, lah payo pareng mangsah, padha aprang amuk, titi prang tandhing tan ana, wong ing Pengging prawira wasising jurit, Resi Baeksi sigara.
samya aprang barubuh, wong Prabu Karungkala lan wadya Pengging, surak barung kalawan, gong bendhe angungkung, wadya ditya ing Prabu Karungkala, ambeg sura penempuhe ambeg wani, ngungkurken punggawa-nya.
Wadyabala Pengging tadhah, wadya ditya tinumbak akeh mati, tuwin ingkang nandhang tatu, ditya kalih punggawa, ngirit bala Kalabenthong Kkala Cinthung, mangsah dharat ngundha gada, sabalane ngamuk ngungkih.
Miwak punggawa manungsa, sira Resi Sakeli lan Baeksi, Ki Bandawasa Tumenggung, nempuh prang ngirit bala, campuh lawan wadya Pengging prang barubuh, gaman panah tanpa karya, sangking wus rungket ing jurit.
angungkung, ing Pengging punggawanira, saniya ngawaki ngajurit.
Worsuh mungsuh lawan rowang, udreg dedreg denya bindhi-binindhi, mungsuh rowang kathah lampus, ing prang karoban lawan, wong Prabu
budhalan, mungsuh rowang ngungkung bendhe timitir, barung lan kendhang gong umung, lajeng tempuh ing yuda, kang pangarsa
Raden arya Darmamaya, angawaki ngirit kang pra dipati ing Pengging mangsah gumregut, ngamuk lan gustinira, numbak nigas mungsuh kang tinrajang gempur, dening Raden Darmamaya, prawira ngamuk mbek pati .
Wadya Prabu Karungkala keh pejah, wil punggawa kekalih wus ngemasi, pinarjaya lambungipun, ing Raden Darmamaya, wadya ditya mulat punggawane lampus, krodha pepulih ing aprang, pangamuke ambeg pati .
Prang rame kathah kang pejah, wong Prabu Karungkala kaseser ing ngajurit, kapareng ing praptanipun, sang Prabu Karungkala, miyat bala ditya manungsa keh lampus,
samya nga-muk kotbuta, dene ratunira ngawaki prang pupuh, punggawa ing Parambanan, pangamuke ambeg pati.
Punggawa Pengging gya mangsah, anadhahi mungsuh pangamukneki, caruk rok pupuh-pinupuh, ana pedhang-pinedhang, langkung rame ana kang suduk­ sinuduk, binarung surak gumerah, kendhang gong bendhe tinitir.
tetiyang andaka lawung, tinumbak sampun pejah, Karungkala rebah lan titianipun, Resi Sakeli umiyat, yen kang putra sribupati .
Tiwas kasambut ing aprang, pra punggawa Prabu Karungkala tyas umiris, dhadhal barisira ngelut, lumayu rebut gesang, ngungsi kitha ingungsir sapurugipun, wong Pengging pambujungira, kendel kasaput ing ratri.
Kendel neng dhusun tangkisan, kawuwusa wau Resi Sakeli, punggawa sawadyanipun, sapraptane Prabu Karungkala, ngungsi kutha sadaya atutup pintu, rakit baris neng palatar, pra
kalih ngrerepa, sangat denira mambengi.
Kathah-kathah aturira, nateng Pengging unggule ing ngajurit, mintasraya marganipun, ing mangke tinimbangan, kula ingkang ngupaya janma pinunjul, tan lyan paduka sang retna, kinarya tohing
inggih paman sakarsa dika sun anut, kang mugi angsala sraya, sujanma ingkang linnwih.
den becik padha kariya, rumeksa sang raja putri .
Ingsun dinuta ngupaya, minta sraya ngupaya wong linuwih, nanging namur takuningsun, siji tan nggawa bala, sira kabeh dena prayitneng
Resi Sakeli gya mentar, wanci bangbang, wetan mangkati-reki, kuneng kang lagya lelaku, gantya kang kawuwusa, Raden Darmamaya, tan sawadyanipun, ingkang
barung tan kendhang gong umung, wadya wusnya samekta, Raden Darmamaya sesigra budhalipun, pan arsa mbedah Prabu Karungkala, anjejarah amboyongi.
Sapraptanireng Prabu Karungkala, wong pasisir lan wong manca-
marang Darmamaya langkung bendu, sigra sareng dennya mangsah, sarta mbuwang borang eri .
Nanging tan bisa lumampah, wong ing Pengging pinanah pasir sami, kathah ingkang
ketangkepan kabeh, borang sanja wining jagang sami, borang sailebeting, jagang langkung ewuh.
Lajeng rinampit kang jagang sami, pan sinungan uwot, nanging tan bisa marek jagange, kinrutug watu dipun
gustinireki, radyaputra anom, Raden Baka tan kantenan nggene, kongsi nem wulan nggennya ngulati, pan dereng
gusti sang anorti, tapa aneng ing guwa Crine, gya palayon kabeh para mantri, ngreksa raja siwi, sadaya gumrumung.
Para mantri nangis melasasih, adhuh gustiningong, paran ing karsa tilar prajane, satunggal tan arsa beta dasih, ramanta sangaji, tan ibu pukulun.
Sangsaya wewah sungkawaneki, mung paduka katon, rama paduka dados sedane, tan ibunta gerah angranuhi, tan arsa jejampi temah sedanipun.
Sampun ripurna kekalih kang lalis, ingkang sami layon, pra-pandita pancaka ngobonge, nunten wadya sadaya ngulati, ing paduka
Dhuh ibuku sedulur ngong yekti, dene milu layon, nora nganti adegingsun rajeng, pan mangkana osiking
durung arsa yen madega rajeng, lamun durung krama putra adi, kang ayu sairib, warnane jeng ibu.
Para mantri sadaya sru nangis, adhuh gustiningong, nadyan krama kang endah warnane, putrane ratu ing mancanagri, yen gusti wus dadi, Slembi
ngarsi, Dyan Baka lingnya ris, lah ta sinten rawuh .
Pundi pinangka sedya mring pundi, panggih raganingong, Resi Sakeli alon ature, kula
kang kadugi aprang ngasorake, nateng Pengging sirnakna ing jurit, ing janji nireki,
marek marene, sakathahe atur kula sami, ingkang katur nenggih, paduka pukulun.
Mugi angger darbea panggalih, ing ari sang sinom, owel lamun kalaping liyane, pantes paduka ingkang mengkoni, arinta sang putri, lajeng madeg ratu.
Dene yen cuwa paduka benjing, sangking doraningong,
sumedhot, denya sangat brangta mring ibune, pan ing mangkya langkung sukeng galih, saurira aris, nggih paman sang wiku.
lelancaran amulih, sawa-dyaningsun sami, kang kari atugur.
Aneng salembi tunggu nagari, mengko kersaningong, sun timbali mring Prabu Karungkala kabeh, ingkang kari tunggu
Raja sunu, laju wau budhalipun, marang parambanan, kerit ing Resi Sakeli, Raden Baka anitih titianipun.
Kudanipun, kalih kang binekta wau, methuk gustinira, kang satunggal ules manggis, namanipun pun layar titianira.
sawangan, punika kang den titihi, Raden Baka ginarbeg sawadyanira.
Kudanipun, ingkang ules manggis wau, kinen nitihana, marang ing Resi Sakeli langkung suka ing lampah denya tuk karya.
Pan gumregut, wadya Slembi lampahipun kuneng kang kocapa, kang maksih rame ing jurit, wadya Pengging lawan wadya Parambanan.
rembagira, ature punggawa Pengging, ing Prabu Karungkala sae kinepang kewala.
Sampun sinung, wong manjing kitha kekintun, yen mbantu ngayuda, inggih sakajenge gusti, yen wong medal lajeng ngungsi linilanan.
Lamun wangsul, punika tinulak wangsul, supados jro kitha, telasa kang beras pari, traos sarem sapanunggalanira telas.
Lamun sampun, kitha telas isinipun, mesti nempuh ing prang wong Prabu Karungkala sangking ngelih, Raden Darmamaya sarju galihira.
Lajeng dhawuh, punggawa sadayanipun, kitha ing Prabu Karungkala, pan kinen angepung kikis, wus kinepung kemput kutha ing Prabu Karungkala.
lebetipun, baris Prabu Karungkala, kagyat denira ningali, lamun Resi Sakeli ing lampahira.
ing tapa, wonten guwa wukir curi, anglir Resi sinusul ing wadyanira.
Kinen kondur, neng salembi madeg ratu, nunten prapta kula, pan lajeng kula aturi, tetulung prang mbantu dhateng Parambanan.
Ngandika rum, inggih paman wus pinuju, yen yektos kuwawa, nyimakaken mengsah mami, ngong lampahi kados ature pun paman.
Gya sang wiku, Sakeli malih umatur, inggih panggih tuwan, menggah adege narpati, sae tuwan dhawuhaken sapunika.
Amrih sujud, pamengkunireng wadyagung, pasthi lamun wewah, kandele tyasipun sami, lan paduka inggih sampun tata-tata.
Mring tetamu, ngurmati panembrameku, tuwin ing panedha, sayembaranira jurit, lajengipun
Atap pungkur, parekan pancaranipun, tuwin kering
Resi Sakeli Baeksi, ngirit Raden Baka sangking tyase brangta.
Raja putra ing salembi, sapraptanireng jro pura, yata wau sang lir anom, ngurmati ing sawatara, sampun ngaturan lenggah, Raden Baka duk andulu, ing warnanira sang retna.
Mring kaputran tamansari, lawan saparekanira ingkang
sadayane, ri sampunipun samapta, sarate madeg nata, Resi Sakeli agupuh, madeg asru undang-undang.
Heh yayi Resi Baeksi, tuwin Ki Patih Bubarham, lan sakanca-nira kabeh, santana mantri punggawa, Slembi lan Parambanan, piyar sakna undhangingsun, yen
ngaturken nagri Prabu Karungkala, iku estokena kabeh, samengko kang madeg nata, mengku nagri Prabu Karungkala, ing
ing ngarsa sang Prabu, cinatur Narendra Baka.
Dennya madeg narapati, neng Prabu Karungkala sengkalanya, apan keris ing untune, pan maksih jaman
Sang raja putra ing Pengging, parab Raden Darmamaya, langkung kathah prajurite, ing Pengging nenem punggawa, kang ndherek raja putra, Surasamboja Tumenggung, surakataweng lawan.
Inggih Tumenggung Paligi, Tambaklampir ambak-yuda, kanem Tumenggung Wewengkon, tuwin kang para punggawa pasisir mancapraja, mila kathah balanipun, kang mengsah tanpa wilangan .
pinintasraya yektine dhateng Prabu Anglingdriya, mila den sareh ing prang, kang kula prih elingipun, kumpule kalawan kula.
Sudinara lan ing Slembi, dene yen sampun antara, laline mring jenengingong, pasthi lajeng kula gecak, duk eca paguneman,
arep­ arepan lan mungsoh, yen ana wong sudimara, dhawuhna prentahing-wang, yen mengko kang madeg ratu, neng Prabu Karungkala jeneng-ingwang.
Adhimas ingsun timbali, temua lan jenengingwang, wadya sadaya wotsinom, sandika dhawuh narendra,
Sandika aturureki, Resi Sakeli gya medal, lan punggawa mantuk kabeh, samya bantoni barisnya, baris njagani jagang, ing saben dina prang pupuh, lan Pengging angrampit jagang.
marang jeng ramaji, Pengging Prabu Anglingdriya, iku becike samengko, pasisir lan mancapraja, kang padha ngepung kitha, konen sareh yudanipun, kutha kinepung kewala.
Karana manawa eling, kakang mas Rahaden Baka, marang jeng rama sang katong, sandika para punggawa, sigra denya parentah, marang punggawa kang ngepung, Prabu Karungkala kang baris ngarsi .
ing prang, dene yen wis antara, kudu lali kakangamu, kudu duduk madeg nata.
Pan ing kono luwih pamikirireku, rembugmu lan pradipati, utamane lamun mungsuh, padha ngetoni ing jurit, iya
Wusnya titi serat pinaringken gupuh, marang sagung pra-dipati, genti-enti nggenya ndulu, serat parentah sangaji, lan kang putra sampun condhong.
Kuneng Raden Darmamaya kang winuwus, nalika adegira ji, ing Prambanan etangipun, lamine prapteng samangkin, pan sampun wolung pancorong.
Muga sang dyah paring usadaning gandrung, kang
tan arsa adreng janji, samangsane mungsuh asor.
Prajeng Pengging sirna samadyaning pupuh, pasthi kawuta sumiwi, dadya garwanya sang prabu, ngong tan arsa adreng janji,
punggawanipun sang prabu arsa ngawaki, ing prang anyirnakken mungsuh, punggawa satriya mantri, esuk den
kawarna kang enjing, munya tengara kendhang gong.
Bebarungan tengara bendhe angungkung, wadya ing pengging miyarsi, gya atur uninga gupuh, maring gusti senapati, baris tangkisan wus rawoh.
Sampun katur yen ing prabu karungkala sang prabu, arsa mungkasi ing jurit, Raden Darmamaya muwus, ngun­ dangana pradipati, kang ngepung jaganging mungsuh .
Lamun ratu Prabu Karungkala metu prang pupuh, tadhahana ing ngajurit, pesthi ingsun nuli rawuh, duta sandika turneki, gya nembah mundur dedhawoh.
Aneng wuri Raden Darmamaya gupuh, samekta lan pradipati, wadya siyaga gumuruh, kendhang gong bendhe tinitir, ngungkung barung swara awor.
Sawusira siyaga budhal wadyagung, sangking ing tangkisan enjing, lampahing bala gumregut, wau Prabu Karungkala winarni,
punggawa pangayun, sangking ing kitha angili, gumregut lampahnya tinon.
Wadya Pengging kang ngepung wus samya kumpul, aneng sawetane kutheki, punggawa manca prajeku, praptane mengsahireki, lajeng mangsah ing palugon.
Wadya Pengging punggawa manca prajeku, pengkuh denira nadhahi, pangarsa rame
punggawa Prabu Karungkala sami, kagyat gustine sang katong.
Ngawaki prang ngamuk lan sawadyanipun, Tumenggung Japlak
ing yudanipun, ingamuk ing pradipati; Prabu Baka ngamujk liwung, ngiwa nengen amemati, tandange lir kebo giro.
Pan kasoran wong Pengging ing yudanipun, Dyan Darmamaya nulya glis, mangsah lawan punggawa gung, nem punggawa brubuh sami, surak barunglan kendhang gung.
Aprang campuh kang rowang kalawan mungsuh, langkung ramene ngajurit, benthak lawung pating kalepruk, tumbak-tinumbak prasami, saweneh ruket palugon .
Tilar baya abayak pangamukira, punggawa para mantri, ngalingi ratunya, neng ngarsa ngamuk
tinanggulang yudanira, wong Prabu Karungkala ing jurit, wuru pangamuknya, wong Pengging
raseksi, prang sedya ngidak, wong Pengging kukuh wani.
baris, kene prayoga, neng gondhang kene becik.
Sedeng dohe lan barise mungsuh ika, pada kariya
kondur manjing pura, njujug kaputren prapta, ndhodhog nguwuh minta kori, dhuh pujaningwang, Rara Jonggrang maswari.
dhateng paduka aji , yen tuwan wasesa, pinten laraning pejah, bela rakaji kang lalis, sang Prabu Baka, myarsa tinge sang putri .
Langkung linsem mundur ngadhuh ngusap dhadha, lajeng dennya kuliling, marang patamanan, angundhuh kembang-kembang, kinarya nglelipur galih, denira brangta, mring kang rayi sang putri.
Salamine kondur prang sangking tangkisan, asupe dhahar guling, sangking sanget brangta, tan ana kang kacipta, mung Rara Jonggrang sang putri, ngusadanana denira sanget brangta.
Wus alami dennya kondur Prabu Baka, nimbali
Prabu Baka alon denira ngandika, ya sun sarehken dingin, iya bokmenawa, si adhi Darmamaya, eling marang jeneng mami, minangka tandha wong nekem tanah Jawi.
Ing samengko becik sira kasukana, yen ora den unggahi , poma aja sira, nglarag barise
lan wadya raseksa, kantun kalih punggawa, sandika kang pradipati, gya sareng budhal, mring gondhang pacak baris.
Tan kawarna kang samya ayun-ayunan, Prabu Karungkala
Miwah pabarisan ki Tumenggung Japlak, lan sagung pradipati, samya ngaben gemak, pan maksih tunggil warsa, Rara
sanga aneng gapura, mangkana ing taun malih. Sang Prabu Baka, sampun ngaturan uning.
larihi, curiga pejah, balane mawur ngisis.
Ngungsi dhateng pun Tumenggung Bandawasa, wadya bala ing Pengging, tan wonten kang nglarag, Prabu Baka ngandika, jer si Mlandangjaplak iki, ngelirken wekas, yen mengkono apatih.
Aja sira gentekake sutanira, miliha wong kang becik,
gusti, nglayonana brantaningwang, sekar jwala ngawiyati, srenging tyas pan amung sira, kang dadya tambaning branti.
Kuneng Prabu Baka wau, kang tansah ngame daleming, kadya wong antara gila,
wayah paduka, kala kang njangkung semedi, wonten ing rebabu arga, mupung kula
Pengging, pan ing wanci lingsir andhap, prapteng klepu wanci mahrip, kendel wau lampahira, aso
Linipur tan antuk lipur, cipta puwara ngemasi, yen sawengi iki datan, bisa sajiwa karon sih, lan kang
dyah nuju lagya guling, lajeng rinangkul kewala, winasesa ing saresmi.
gondhang prapti, cancut lajeng denya ngamuk, sesumbar nguwuh lawan kagyat wadya Prabu Karungkala nyana mungsuh, malinjon kang nukup ing prang, lajeng denira nadhahi.
Ing ngarsa uleng-ulengan, pangamuke lir bantheng taman kanin, Raden Bandung kinarubut, sinosok ganjur watang, datan pasah lir sinosok godhong tebu, Dyan
wayah, datan ana panarkanira sami, yen dhingini lampahipun, mring barisan kang rama, Ki Tumenggung sigra budhal dalu-alu, lan
badhe mangsah prang ngamuk, mila Raden
budhalipun, kagyat dhuk amiarsa, Raden Darmamaya wus andugeng kalbu, yen ing prang kang ngamuk mengsah, kang
panggah datan nedhasi, krodha dennya nyandhak gupuh, lawunge Bandawasa, sru sinendhal karungkep ing tibanipun, Bandawasa gya dhinupak, sirah baleduk wor siti.
Punggawa kalih umiyat, langkung hebat dhinupak angoncati, lumayu sawadyanipun, Raden
Prang rame tumbak-tinumbak, pedhang gada rame bindhi-binindhi, Raden Darmamaya liwung, ngamuk lan pradipatya, wadya bala Prabu Karungkala manungsa diyu, keh pejah kedhik kang gesang, kuneng wau sri bupati.
Prabu Karungkala Sang Ratu Baka, amiarsa ature Kyana Patih, lamun Bandawasa lampus, mengsah nukup ing gondhang, wadya bala Prabu Karungkala yudanipun, praptane narendra Baka, lajeng wangsul ing ngajurit.
Prabu Baka munggeng ngarsa, ngirit bala lan sugeng pra dipati, sarwi ngundha gadanipun, eampuh prang lawan mengsah, wadya Pengging kang karsa kathah lampus, panggadane ratu Baka, wong rangkep tiga babarji.
Sigra Bandung Bandawasa, methuk ing prang pangamuke den ta dhahi , Prabu Baka sigra gupuh, mring Bandung Bandawasa, tinadhahan gadane
prajuritipun, ngamuk pepulih ing prang, tampa kiwul wong Prabu Karungkala kathah lampus, sakarinira kang gesang,
Bandawasa kinen kantun, lan sagung mantri punggawa, ngepung praitibanan nagari.
Aja nuli sira gecak, angantia kulup ing prapta mami, neng tangkisan barisipun, arsa atur uninga, marang Pengging bokmenawo teluk, ywa
Sigra Raden Darmamaya, sabalane mundur makuwon sami, neng tangkisah barisipun, kuneng kang masanggrahan, kawamaa Prabu Karungkala wong jro kadhatun , jalu estri kagegeran, ing pejahira sang aji.
Kasambut neng ngadilaga, ya ta wonten santananya sang putri, Jaka Burdan namanipun,
Nanging sira Jaka Burdan, ajrih matur mring kang rama sang Resi, mangkya pejahe perang pupuh, Prabu Baka kalawan,
Ingaturan lols medal, kulo ingkang nderekken tuduh margi supados
medal saking kitha wus prapteng njawi, saaturira wus katur mring Bandung Bandawasa, gya parentah mring
Raden Bandung duk miyarsi, ing ature Rara Jonggrang, wau kacaryan ing tyase, cinatur sengkalanira, bedhahe Parambanan cipta sonya ngambareku, iku kabeh yen ing jaman.
Wus ngalih jamanireki, nenggih ing taman tateka, pan sewu sanga angkane, wau Bandung Bandawasa, kawit ing lingsir wetan, dennya miluta sang ayu, mrih ngleganana ing karsa.
Ngantos suruping ywang rawi, sang dyah ature tan owah, suka lamun prapteng layon, saking dereng arsa krama, Dyan Bandung Bandawasa, brantanira mring sang ayu, wus tan kena sinayutan.
Raden Bandung ngandika ris, yayi sira njaluk apa, nagara Pengging pan akeh, kaya ora kakurangan, Rara Jonggrang turira, kawula boten nenuwun, mas picis myang raja brana.
Kang kawula suwun namung, kudanganipun jeng rama, Resi Suwarda maring ngong, putraningsun Rara Jonggrang, sun tetedha ing dewa, ing
kabeh, ingkang candhi sela sasra, sadalu saged dadya, among punika pukulun, sanget panuwun kawula.
Mugi paduka, kudangan kula punika, paduka satriya kaot, sudibya prang mandraguna, yen wus sayekti nyata, jodho kawula pakulun, kados paduka tan kweran.
Nenuwun ing jawatadi, kudangan kula punika, mangka paduka tan sagoh, kawula sanget lenggana,
Jonggrang, langkung emeng jro driyane, arsa misesa asmara, sumelang tyas manawa, Rara Jonggrang nganyut tuwuh, ngel milih datan ana.
Bandawasa, alon dennya ngandka, iya Rara ingsun turut, kang dadi panuwunira.
matak aji karosan, anyandhaki watu-watu, ageng alit kang kinarya.
Candhi reca warni-warni, sarta pitulunging dewa, byar rahina reca dados,
penggambaringsun ing reca, mulane kurang sawiyos, Rara Jonggrang duk miyarsa, langkung cuwaning driya, ngundandika jroning kalbu, yen Raden ingsun tampika.
Sun watara nora keni, banjur misesa kewala, dadi ingsung temah layon,
ingkang putra musnane, ngulati dyah Rara
saking, trisna mring putranira, wau pra Tumenggung, ing Pengging apirembangan, wusnya dadi bupati batang tinuding, lan mantra Sudimara.
Sawadyanya sami kinen maksih, angulati marang gusti
ing marga, lampahira wus prapta nagari Pengging, gumrah wadya sapraja.
Samya mangkana methuk ing gusti, papteng kitha laju manjing pura, sinarekken ing daleme, kang garwa kawlas ayun, ingkang raka gerahireki, tuwin musnane putra, ing Pengging sang Prabu, lan kang garwa sru sungkawa, tan kawarna sigegen nagari Pengging, Prabu Karungkala kang winarna.
Jaka surdan salolosireki, ingkang raka Dewi Rara Jonggrang, langkung sungkawa driyane, sigra dennya anusul wus anyipta lamun kapanggih, jer pasthi jodhonira, iku ciptanipun surdan denira ngupaya, njajah desa manjing wana munggah wukir, nging maksa tan kapanggya.
ing segara kidul, jurang pereng rong jinajah, wusnya tita Raden wayah tan kapanggih, sigra Tumenggung Batang.
Sakancane mantuk marang Pengging, praptanira katur mring sang nata, yen ingkang wayah murcane, ingubres tan
samekta sampun, praptane ing dina soma, nateng Pengging miyos munggeng pancaniti, lengggah ngamparan retna.
Pan ingayap sagung para cethi, ingkang samya ngampil
miwah pasisir, sang Prabu Anglingdriya, tedhak dennya lunguh, jumeneng sru undhang-undhang, heh ta pati tuwin ingkang pradipati, pasisir mancapraja.
Ngestrenana ing parentah mami, yen samengko ingsun amagawan, kaprabon ingsun sumeleh, ingkang
Kyana Patih tuwin pradipati, saur peksi jumurung ing karsa, prawiku gumrah pujane, rahyuning kaprabun, Resi Anglingdriya anarik, ingkang putra cinandhak, lininggihken sampun, munggeng ingamparan retna, Resi Anglingdriya wus
Sudimara, lan salembi padha wismaa ing Pengging, lan nagari Parambanan.
Mung tetapa wolung punggaweki, kang mati prang sutane gentekna, wismaa ing Pengging kabeh, separo pratumenggung, agiliran ing saben warsi, nanging samengko iya, Prabu Karungkala Tumenggung, sun lilani mulih padha, ingsun tuduh ngulati
taune, lan kang rama sang Prabu, madeg nata ing nagri Pengging, maksih jaman tateka, sengkalanireku, sirna rupaning nagara, iku kabeh pan sewu sapuluh warsi , angkaning jagad Jawa.
Kuneng wau kang winuwus malih, nengna Raden Bandung Bandawasa, dennya ngulati musnane, Rara Jonggrang tan pangguh, miwah wadya bala ing Pengging,
nuli, sangking sanget sungkawaning driya, denira nandhang wirage, lajeng denira wangsul, mring Prabu Karungkala prenahireki, ing nguni dennya lenggah, nalikanya nusul retna Dewi Rara Jonggrang, gya
pamujane, kang muga Sang Hyang Guru, sung nugraha sageda panggih, lawan Dyah Rara Jonggrang, punika ing kayun, sinungan candhi rinengga, sangarsane kang reca sumur gumuling, candhine Rara
lan Prabu Baka, mbabar aneng pinggir lepen, mijil pawestri ayu, neng
satengah toya nangis, ya ta wonten prapta.
Randha Rwek ngangsu maring kali, sartanira ngambil gegodhongan, kinarya jejanganane, kagyat denira ngrungu, rare nangis dipun pareki, jabang bayi katingal, tumumpang ing watu, Nyi Ruwek awas tumingal, osiking tyas becik temen rare iki, yogya ingsun ambila.
Ingsung iki salawas ngong urip, lan kyaine kang wis pralena, anakku pan mati kabeh, wasana iki ingsun, nemu bayi neng pinggir kali, wadon endah
angsung wruh, prapteng wisma Nyi Ruwek nuli, adus sarta jejamas, lan lajeng jejamu, awewedhak pepareman, jabang
sirnaning buda sonya rupa nenggih, maksih jaman tateka.
Kuneng dhadhapan gantya winarni, nenggih mangsuli caritanira, nguni nalika sirnane, sang Prabu watugunung, gilingwesi putranireki, Prabu Sindhulacala, puniku sesunu, anama Raden
ngungsi, eyangira mring dhasar pratala, timur prapteng diwasane, Raden Sindhula wau tansah brata kapati
keneng lampus, sasampuning yuswanireki, gangsal atus sawidak, langkung tigang taun, lan garwa putra sakawan, ingkang
nuli, wau Resi Sindhula, ngejawantah wangsul, dumunung neng pulo Jawa, aneng wukir sigaluh dennya mertapi, mucung setya ing dewa.@@@
Rarasing tyas anetya satistis, denta
macapat amrih cepeta, ing babasan sasmitane, de kang kinarya kidung nenggih nagri Jenggala manik, ingkang jumeneng nata, Lembu Amiluhur, tinathara ing Jenggala, ing nalika punika
ela, mring wayah ing kadipaten, mila maksih mawantu, siyang dalu kasukan ngenting, para rimonca praja, maksih
amung sang wiku putri pucangan, dereng tuwi salamine, awit pambabaripun, ingkang wayah kongsi sasangkin, samana
tedhake tumuli, mring Jenggala badhe sinuhunan, pangestu dhateng wayahe, kya patih budhal sampun, telas welingira sang aji, datan kawarneng marga, ing Pucangan rawuh, lajeng panggih lan sang retna, wiku putri
hamba ingutus rinta sang aji, paduka ingaturan, tumunten rawuh, dhateng nagri ing Jenggala, wayah tuwan kadipaten ing samangkin, sampun salapan dina.
Jeng paduka dereng anedhaki, sakalangkung arinta sang nata, inggih angraos lepate, ngandika sang dyah wiku, tan katen ta mangkono patih, manah ngong iki uga, kawi seseng ratu, kabeh kagunganing nata, kaya paran sumingkira rarehing aji, yekti tan kalampahan.
Marmane sun iya durung prapti, ati tinjo marang wayahing wang, ing jabang bayi laire, ingsun supeneng
Wruha nira ing supena mami, nagri Jenggala ingkang katingal, kabeh samya kelem ing we, kaliwat genging ranu, nanging datan ana kang kentir, amung kira pisangga, kang katingal kerut, ngalor ngulon kentirira, ora ana wani kang padha nututi, tansah nangis kewala.
Amung nini putri ing Kadhiri, wani nabrang rumangsang anyandhak, anggayuh-gayuh tan oleh, nulyana kang kadulu, saking kilen palwasa tunggil, rinenggeng sarwa retna, abramas pinatut, nanging tan ana kang nunggang, mung sawiji wanodya yu tur linuwih, iku ingkang anyandhak.
Benjang sira angiringna mami, ingsun arsa seba mring Jenggala, nanging yen wus wedhar kiye, sandika uturipun, wus mangkana data winarni, kuneng ing
mungkasi kanya, mangkana sang prabu, yata nalika punika, langkung emeng tyasira sri narapati, ginubel putranira.
Kang pambayun Dewi Nawangsasi, minta panggiye ingkang supena, ing dalu dadya garwane, Panji Asmarabangun, raja putra Jenggala manik,
karsaningsun, arsa marang tanah Jawa, mring Jenggala andhustha ingkang anami, sang Panji Asmarabangun.
Raja putra ing Jenggala manik, kang misuwur ing jagat niryawana, ing wrna binagus dhewe, guna mantra reh ayu, nora ana ingkang tumandhing, amung sang kasatriyan, panjanmaning Wisnu, kang kaonang ing kanangrat, ya mulane iku arsa sun malingi, dadia
inggih menggah kawula gusti, kadi boten prayoga, ing tindak pukulun, wadya paduka tan kirang, ingkang sami guna ing reh mara sandi, yen amung amrihkena.
Ing kabektanipun sang panji, inggih kadi boten yen lepata, dipun kongsi sagarwane, yekti kenging pukulun, angandika sri narapati, bener ing aturira, kabeh nora luput, nanging patih karsa ningwang, laku iki aja tinggal tata krami, kurmat ing padha raja.
Nadyan iya laku mamaling, padha narendra ingkang
patih tumungkul, ngraos kalepatanira, pangandika nata dene nora sisip, utamaning narendra.
Prabu Basunonda ngandika ris, ingsun mundhut punggawa prawira, nenem samakta akabeh, iya padha baris
praja, lawan putraningsun, ki Gagatan lan Pajaran, kanthi nira sandika rekyana patih, sang natha angedhatyan.
Sang anindya mantri marentahi, sagung ing Bugis wadana nira kanembini jik karyane, nenggih ingkang katuju, kraeng Bengkok ingkang
kang keneng gawe, datan nganti sang prabu, wus kalilan budhal rumiyin, marang ing tanah Jawa, telas welingipun,
sadaya wus prapti, tanah Jawa laladan Jenggala, lajeng pinacak barise, wuwusen ingkang kantun, sri
tan wrin ing margi, pringgan ingkang ngawang-uwung, kabeh wus kaungkulan, nagri ing Jengggala manik, mangu menggah sanata aneng awiyat.
angrangsang mandhuwur, tan mawas ing sarira, kongsi karya walang ati, bisa gawe kangelane wong tuwa.
apatya, Kudanawarsa turnya ris, dhuh pukulun sang wiku maharetna.
Pun patih manungsung karsa, punika sampun antawis, paran wahananing cipta, ing supena tuwan nguri, inggih manawi, kenging winedhar saestunipun, sang dyah alon ngandika, heh wruhanira ta patih, ing samengko iya uwis mangsanira.
Ingkang dadya sambekala, wus prapta sajroning puri, Jenggala kang pangrencana, nanging sira lawan mami, padha nora meningi, tumanuking wowor sambu, kya patih jinatenan, ing papasthening dumadi, sang patih miyarsa anenggak waspa.
Ingimur kinen samekta, badhe bidhale sang dewi, nulya
Dangu anganti ing mongsa, anggung aneng mega putih, sedheng surup ing baskara, denyarsa manjing ing puri, mangkana kang winarni, Sang Hyang Bagaspati surup, wus silem ing anjala, sigra nateng Parang Rukmi
Sang prabu Parang Kancana, suka tyase angideri, jinajah jroning kadhatyan,
Asri uparengganira, sinangi linungsir-lungsir, tiron saking ing mandrawa, lir sasana ing swarga di, sigra denya mrepeki, ing Parang Kancana prabu, prapteng jawi gapura, korine menga sisih, linebetan kori kang marang jro tilam.
Sang nata ngungun tumingal, dene sagung gedhong sami, lawange tan kinuncenan, wonge kasusu aguling, kenging sisirep mandi, ing pangaribawanipun, nateng Parang
Prabu Basunonda, mulat ing cahya nelahi, dene kang jabang bayi, asare nunggil kang ibu, sang namur angraita, baya ta pantese iki, raja putra darbe sunu durung lawas.
manglawe astanya kalih andharohog keneng prabaweng satriya.
ing kancing gelang sang aji, sang nata lajeng mijil, saking jro kadhaton, agung, prapteng jawi saksana, anjajah pakuwon sami, para ratu miwah pakuwoning putra.
Jinajah sampun watara, eram denira ningali, marang sagung para putra,
sedya kondur sri bupati, praptaning wiyati, sampun lajeng lampahipun, kapungkur ing Jenggala, meh
kangbok kadiparan,kirang saronta ing budi, sarehena kakang aja arsa pejah.
Sanadyan amrih antaka, kadange tan purun keri, dhuh kangbok kadangku tuwa, toliyen kang jabang bayi, lamun tinilar lalis, dene maksih sanget timur, sinten kang sinambata, benjang yen
tan ana segu, lir kenging pangupaya, sireping wong dalem puri, uningane kangbok saking wungu
ingkang rayi, Prabu Lembu Amiluhur, wus katur purwanira, ing murcane sang panji, ing wiwitan kongsi prapta ing wekasan.
Langkung ngungun duk miyarsa, ri sang wiku Kilisuci, kumembeng wijiling
Dhuh kangbok ingkang minlya, waskitha mahambek ening, mugi paringa pitedhah ing pundi dununge inggih, putra tuwan pun panji, kangbok paduka pukulun, ingkang
boten katenta pun kakang, kumangas pindharesi, pinten dayaning estri, mongsa samia sang prabu, amung kawula darma, wawarah pitutur jati, putranira panji ino kasatriyan.
Icale wonten kabekta, ratu sabrang surasekti, prawira sugih bala, marmane punika ngambil, putra tuwan sang panji, ratu ing sabrang pukulun, darbe putra wanodya, kakalih ayu linuwih, amumpuni mamanising pramudita.
Punika ingkang amothah, minta dhaup lan pun panji, awit anggung asupena, ing mangke maksih ginaip, kula dereng kadugi, majara ken kang dudunung, ajrih sikuning dewa, nanging tan wade kawanggih, miwah antuk kanugrahaning yyang suksma.
Ambek satria utama, antuk praja mandhong putri, lah makaten den
Sang wiku malih ngandika, dhuh sagunge yayi aji, sampun tilar kaprayitnan, inggih prakawis puniki, sapintena pun panji, boten sungkawa katengsun, amung sapengkerira, Panji Ino Kartapati, wonten susah babaya daut
Kadhiri, Ngurawan, lan Singasantun, samya asmu sungkawa, ing driya dereng andugi, ing sasmita kang badhe karya asmara.
Sang dyah lipur sawatawis, namung ing jawi kewala, ing jro tambuh
Ngandika marang kang rayi, awit badhe kondur nulak, dhateng guwa Selamangleng, parari ngandheg sadaya, sang wiku datan kena, wruhanira yayi prabu, manira kakempuh tuwa.
Sayekti melu prihatin, arsana nedha ing dewa, wonten guwa Selamngleng, kang rayi sumanggeng karsa, sang retna malih mojar, yayi
ing Jenggala, lawan malih yayi prabu, lamun paduka utusan.
Angulati sang panji, sampun sadinten punika, ing satemah mindo gawe, prayogi ing benjang-benjang, nata matur sandika, dereng anduga ing kalbu, sasmitaning wiku retna.
Tan winarna sang maharsi, sampun napak jumantara, wau ta
galie, dene supe dhahar nendra, susah temen kawula, teka ngluluh badanipun, kaniayane si kakang.
Apa wus tan darbe sekti, ginawa ing duratmaka, teka banjur ngringkus bae, dupeh pinekan wanudya,
puniki, tan roro kang kasengkelan, yayi pan amung sun dewa, kang sinartu ing jawata, abendu sewu
wus kawuri kabeh, dene yayi rasaning tyas, tumpeg woding wardaya, pupuran saewu-ewu, dumunung ing kakangira.
Sewu sihing ibu sori, myang marmaning rama nata, sun dohaken
ing karsane, kula anut ing saparan, ingsun tan
sapa ingkang kaya kowe, kabeh kadang-kadang ingwang, mung sira woding driya, aja sandeya ri ningsun, pun kakang tan nedya
Boten karya walang ati, wus mangkan asang lir retna, minggah marang ing tilame, wanci ing
krasa, ing madya rtri kala, ing driya sanget margiyuh, nanging karsane sang retna.
Wus pinuntu jroning galih, suka matia neng paran, nedya ngulati kakunge, mangkat ing dalu punika, datan nganti rahina, sigra samapta sang ayu, miranti acacolongan.
Tan ana ingkang udani, sagunging wong dalem pura, kadya sinirepan kabeh, mangkana sampun samapta, putra sinambut sigra, jumeneng sang dyah amuwun, mara wayan waspanira.
Lumampah prapta ing jawi, nenggih sedhenging purnama, sampun rinayut putrane, dyan panji sumilir rika, dalu gagat
luntur marang putraningwang, rahadyan pan arsa kaget, kalabandres ingkang waspa, kang ibu awacana, dhuh dhuh adhuh
Mangu-mangu, praptanireng jawi pintu, dene tanpa rowang, katongkon pringganing wengi, karsaning hyang wus tan
ingkang raka raja putri ing kadhiri, pasareyan tiningalan datan ana.
Sru kumepyar retna jinoli tyasipun,
wau ta sang retna lajeng samapta miranti, ingkang raka cinipta yen durung tebah.
Dupi sampun, samapta arsa lumaku,
maksih kinunci, graitanya raja putri ing jenggala.
Ngendi mau kakangbok ing wedalipun, dene kehing lawang, kabeh maksih den kunceni, lajeng marang kori ingkang pojok wetan.
lumajar, ajrih umarek ing margi, marga ingkang liniwutan ing sang retna.
sambada kabeh iku, sagung putranira, ing jenggala lan kadhiri, singasari tuwin kulup bauwarna.
Sadoyeku, ngupoyoa kadangipun, myang papatih
lamun durung antuk kardi, sayograne kabeh para putraningwang.
Lakunipun, lan si patih aja kumpul, padha ngupayaa, sowang-sowang den kapanggih,
Alon matur kang rayi kadhiri, ing raka sang kathong, sayogyane anut ing
Miwah arinira si wuragil, nis saking kadhaton, babo tambah kang dadya sedyane, adhuh putraningsun sira kalih, sapa kang prayogi ngulat tan kulup.
Nadyan akeh arinira kaki, miwah wadyaningong, tan ana wrin ing kapekasane, ing wawadi karsaning dewa sih, amung sira kalih, andel-andelingsun.
Yekti sira bisa minangkani, usadeng wirangrong, insun pasrah mring sira
Wus mangkana pamit den lilani, budhal ri sang karo, tan winarna wau ing lampahe, kyana patih miwah para
dadi gawe gusti, baya maring ngendi, karsane wong ayu.
Tirta wiyata runa winarni, weheda wong anom, gawe eran kakangbok gawene, timur mila nora mamareni, katujune benjing, krama antuk imul.
Saking goningsun bekti ing rabi, lumaku sapakon, jrih manawa ana dudukane, kadang sepuh nadyan dadi rabi, lawan
sinten den ulati, duk ulun miyarsi, ing reh kang kinidung.
Kadi dene putri ing kadhiri, nganggo kakangbok-kakangbok, angge gusti ngangge angger-angger, myang anebut uwa padukaji, jenggala cinangking, ngangge ayu-ayu.
Ingkang aran sang retna jinoli, yeku ciptaningong, katemua ing alas ijen, nora nedya mulih awak mami, suka neng
ingsun angulati, marang kadang mami, kangbok dewi galuh.
Jer wus darbe pakaryan pribadi, kakangmas alolos, kang ngupaya sayekti bojone, yen kakangbok putrane wa aji, puniku kang aris, ingsun kang angluru.
Kaya paran sukane sang aji, dudul gustiningong, kana alas ingkang mindharawe, mingak minguk golek gon
wuwuse, pekem alit pamegat ing margi, tan wurung sang pekik, iku karsanipun.
linuwih, asrep tyas sang pekik, pinaranan gupuh.
Kawuwusa ri sang mangun teki, aneng wukir ngandong, langkung patus
lamun badhe tamiyan ing mangke, sinatriya kabyatan wiyadi, atmajeng kadhiri, karuna
sukuning gunung, tundhuk lan putreng daha, kagyat raden wukir sari, aningali marang ri sang muniswara.
anilakrami, dhuh angger tigas kawuryan, anakmas tembe kaeksi, sinten sinambat ing sih, ing pundi pinangkanipun, miwah ingkang sinedya, rawuh andika ing ngriki, pasemane kadi kataman ing brongta.
Umatur dyan wukir sekar, sru manggeng karsa sang yogi, kadi
pitedahipun sang wiku, sang tapa mesem mojar, inggih leres sang pekik, nadyan wikan nanging kedah jinarwakna.
Tan kenging kula amedhar, ing reh wawadining janmi, ajrih sisikuning dewa, mila angger ingkang mugi, pajara maring mami, minongka dadi panembung, kewran putra ing daha,
angulari badhe swami, andheku dyan wukir sekar, denya kawadaseng wadi, sang tapa muwus malih, lah inggih kula jumurung, ing karsa tumuntena, kapanggih retna jinoli, nanging raden manawi sambadeng karsa.
Angantia neng patapan, inggih boten ngantos lami, sayekti dhateng priyongga, ing patapan ngandong wukir, putri jenggala manik, amung kula sung pitutur, saged dika kapanggya, lawan sang retna jinoli, nanging dereng kenging yen pinindha garwa.
dipun santosa, nganti wonten ing ngriki, tan lenggana rahadyan matur sandika.
Tan winarna laminira, kuneng kang wus neng wukir, gantya ingkang winursita, lampahe rekyana patih kapat aneng wanadri, ing sawadya balanipun, patih kudanawarsa,
para patih, wonten gagaman prapti, saking kilen gung aselur, balanipun ayutan, kadya yun maguling jurit, sanes emperipun tiyang ing
panji asmarabangun, tan wonten lebdeng karya, yen katungkula ajurit, tanpa gawe yogya sami sinimpangan.
yuda, mangkana ingkang winarni, sira prabu basunonda ingkang margeng awiyati, duk mentas lunga dhingin, saking jenggala mamandung sasampunnya binekta, panji inokartapati pan lininthing dalah sasingeping nendra.
ingkang katongton ing galih, datan liyan amung ingkang kasupenan.
Raja putra ing jenggala, panji inokartapati, sang dyah anggung rawat waspa, wonten arine satunggil, pawestri ayu luwih, wus diwasa wancinipun pinunjul ing sajagat, namaning purnamasidhi, ing sadina tansah angimur ing raka.
Sang dyah anggung ing udyana, mangingar-ingar ing galih, lawan nganti ingkang rama, sang retna purnamasidhi, mring raka matur aris, adhuh kakangbok pukulun, sampun pijer udrasa, punapa angsale ugi, wanudya di mangayun ing priya.
Tiwas risak kang sarira, baya yen wus dadi laki, dene maksih jro supena,
suwiteng laki, ingkang raka alon mesem wuwusira.
Babo-babo ariningwang, nora kaya sira yayi, jer sira durung acipta, ingkang kadi awak mami, wong kataman wiyadi, saengga panjang dumawuh, ing sela sumayana, epyare marang ing
ana liya, amung kang pinanduk ing sih, sira iku yayi
putri kalih, wau ta sira sang prabu praptaning dhatulaya, wus panggih lan prameswari, sri narendra wawarta sasolahira.
rayi maksih tut wuntat, sumiwi ing rama aji, kang rama kagyat aningal, ing warnane sang lir ratih, cenes
Nanging jatmika nglangkungi, tumungkul nembah kewala, maksih seret andikane, kang rama malih ngandika, nini wis begjanira, sang
sisireping ngong, payo nini sumasula, marang sajroning tilam, wus dangu ing praptanipun, sira sumandhinga
ingsun eram tumingal, marang para putra kabeh, jenggala enggene rupa, naracak mindha wulan, tandang-tandang bagus babus, lurus respatine samya.
Lawan jenggala sang aji, ki besan asugih putra, upama sun dadi wadon, nyiwur tukung ingsun
ingsun mamyang sukengsu, lawan sagung paranggana.
Tekan peparape becik, pating talening akathah, sang panji carang waspane,
ibunira, wulan idham-idhamane, miyang rurujakane lintang, jer ika wus katara, gebyar-gebyaring pamulu, kaya andaru
galih, kumenyut miyarsa warta, ing warnane panji anem, yayah katon ing paningal, panji sinom pradapa, sang retna tyasira kuwur, kawangwang kang sugih nama.
Marwaseng tyas rontang ronting, katon kadi liliperan, cinegah jrih rama katong, ing jawi tan kawistara, ing jro kaya matia, amung tinedha ing kalbu, manapa pongi
darbe sunu, katara durung alama.
Sagung ingkang para aji, maksih sami tutuguran, garwane ndah warnane, sajagat tan ana madha, citrane putri daha, kang anama dewi galuh, sun tilar maksih anendra.
Wus nini manjinga aglis, ing tilam sandhing
Amun mulat ing sireki, manawa dadi usada, nyuda-nyuda hardayane retna dewi
galie, mangunadikan ing driya, iki wismane sapa, dene iya raganingsun, neng kene sapa kang gawa.
Yen ingsun banjur aruntik, durung wruh purwane ingwang, praptaningsun aneng kene, baya wus karsaning dewa, anggur ingsun takona, marang iki putri ayu, apa karsane maring wang.
Lawan putri ing kadhiri, yaiku dayintaning wang, mengko ingsun prapteng kene, jajagongan lawan sira,
dewaningwang, kawula atur purwane, wastamba pun nawangwulan, dene ingkang ayoga, nama basunonda prabu, nagri ing parang kancana.
Awit kawula angimpi, katingal kadi ginarwa, dhateng paduka temahe, tilar tadha lawan nendra, lami sakit kawula, anandhang brangta ing kalbu, mung paduka kang katingal.
kawula mawongan, gusti kusumeng daha, datan sedya ciptamaru, amung anyethi kewala.
Ing mangke kawula gusti, kami purun atur pejah, benjing paringena ingong, mring gusti nayakani dyah, nadyan amba antuka, ing sih paduka pukulun, sayektine boten retna.
dewi ing kadhiri, wus lami kawula tilar, matur prabu parang rukmi.
Karsa padukarsa kondur, dhateng ing jenggala manik, nanging panuwun kawula, tuwan rerehna kariyin, ngantiya saking nem condra, tan wonten winancan galih.
Dimen tuduh, ing marga myang dunungipun, raja putri daha, sayekti nunten ka panggih, sang retna yu umatur sumanggeng karsa.
Andina-dina nayup, alas pejah tan ana wong langkung, ajrih mulat ing bugis anggigirisi, saru ing
lurahipun, katur lamun wonten wong lumaku, jlau tiga estri satunggil linuwih, kadi hyang-hyang ing rumarum,
Wau ta duk angrungu,kang amindha cantrik nibagulung, sarwi muwus adhuh mati awak mami, awakku mati sadukuk, heh
Si wukirr sari iku, tan wis uwis, pangarahe mring sun, angandika nenggih sang retna jinoli, heh punakawan den gupuh, ngambila wong roro.
Ambeke wukir santun sawenang-wenang kudu ambekuk, sigra angles wau ta raja pinutri, murang marga nusup-nusup, wus tebih tan winiraos.
enggenipun, dadya cantrik malih sang abagus, nguwuh-uwuh dhuh mirah retnaning puri, angger papagena ingsun kakangira pupoh.
padha minggat karo, menyang ngendi sira sasuwene, gustinira mau marang ngendi, dene tan kaeksi, kang dinangu matur.
miyarsi, ing tyasira kadi, kajanta keng adhuh.
karuwan ingong, ambebedhog mring panjenengane, rontal buntal midyat maka gusti, tingale asengit, yen mulat maring sun.
Sun walese aneng jinem wangi, ingsun ukum pondhong, sun nuk-enuk salawe dinane, parandene maksih duwe panggih, mundhut isik-isik, badane sakojur.
Kurang gawe nganggo mundhut dhidhis, sikil prapteng githok, anggung gawe kinen nyambi dongeng, nora kena sambat sayah arip, banjur den dukani, sinabet ing gelung.
lir sinom, tilar dhahar lawan gugulinge, putranira ingemban pribadi, dahat kawlas asih ing saparanipun.
Sanget risak ing sarira kadi, putih sawang layon, rema dadya rerendhetan kabeh, nyampingira suwek ing saluwir, lampahira rindhik, sukunya malenthung.
iki, paran karya urip, gung andon mangun kung.
Tuwas tumuwuh aneng ing bumi, pijer dadi lakon, tanpa daya linilan sukane, tangeh
kapetek ing sedhih, kantaka lir layon, ingkang putra saya sru tangise, datan ana janma kang ngudani, neng jro wana werit, tebih lawan dhusun.
Kuneng ingkang kantu datan osik, gantya winiraos, retna jinoli wau lan lampahe, karsaning
tyas nguni pulunane, pamulare kathah angemperi, mangkana sang dewi, mijil waspanipun.
panangise, ingkang putra cinandhak kinempit, sarwi anungkemi ing pada sang kantu.
Sasambate angers kawlas asih, dhuh
Sangsaya sru panjrite sang dewi, napase meh pedhot, magep-magepa kaku atine, kagyat wungu retna sekartaji, mulat ingkang
Praptanira tan ana kang ngiring, angruruh maring ngong, sawusira rereh sakaliye, ingkang rayi umatur wot sari, tan wonten kang nuding, kangbok kesahulun.
Lawan paduka sareng saratri, saking gugup ingong, kakang embok tan katon asare, mila kawula asru ngulati, tan wonten kapanggih, lajeng kesah nusul.
Angger paduka boten ngemasi, langkung suka ning ngong, jeng paduka duk wau asare, nanging
ing wiyadi, malah pangrencana, mring wurunge laku mami, angupaya lakining wang.
putra jog saking wiyati, prapteng gon sang retna, yata wau putri kalih, uninga yen ana dewa.
Tur pranata kalih nyadheku nengarsi, lir satata nembah, ing dewa muja semedi, sang narada lan ngendika.
Neh yoganing ulun nini putri kalih, sun iki dinuta dening sang hyang
Ingsun dulu wangune, anandhang kingkin lawan garwa putra, tanpa marma maring siwi, sutanta kakasih ing hyang.
Sutanira pinundhut marang swarga di, rinekseng jawata, sira sun malihken warni, karo padha rupa lanang.
Lah ing kono margane bisa kapanggih, lawan kasatriyan, wau ta duk amiyarsi, sang retna
Sukeng driya matur alon awot sari, dhuh lamun mangkana, sandika darma nglampahi, nurut ing reh batharendra.
Wus ngaturken wau ni sang jabang bayi, saksana tinampan, narada
kalangkung, nganyut-nganyut jiwaning laki, sinung titi asmara, ingkang tembang kidung, wus dadya katur saksana, tinampanan hyang
warnane wasta kancana wungu, linamar ing sasra nagari, padha bareng praptanya, kabeh para ratu, panjaluke ngruda peksa, malah mandar arsa ngrabaseng ajurit,
kapethuk ing margi, janma mindha sudra amomohan, lah nuli sapanen age, iku kang ananamur, prabu surya legawa aji, la wus padha mangkata, den prayit neng kewuh, kalihnya sandika
mendhega sun arsa tanya sireki, sira iku wong apa.
Kendel wau kagyat kang sinung ngling, dangu amawas enget ing driya, wau wangsit nguni ujare, yen kepethuk wong bagus, kalih sami wangun prajurit, sigra dyan pinarekan, sapraptaning ayun, wus samya tata alenggah, matur aris ngrarepa sang rajeng bali, dhuh sang pindha kumala.
Lamun ana kang kaliye, sang namur len umatur, kamayangan kawula gusti, lajeng waleh ing nama, myang sasolahipun, wiwitan pranteng wekasan, duk miyarsa langkung suka raden kalih, sang nata malih mojar.
Dhuh pukulun dewataning pekik, kamipurun kawula babana dhateng ing paduka angger, sirnakna susuh ulun, binabeka sewu
ciptanipun, wus tan ngrasa jumeneng aji, kasrah sajroning pura, marang tamunipun, kabeh wong ing kenya pura, sru kasmaran
ratu sewu nagri, kang ngepang jawi kitha.
ngapa tengkeping jurit, sang ati langkung panas, mring kang para ratu, matur sri surya legawa, sampun angger tan kirang wadya ing bali, tuwo kariyeng pura.
Mamuk tiya rungrum ing jro puri, sang kalana alon angandika, paman sun
mengkono awak mami, arsa miluyeng wana.
Angandika wau raden kalih, adhuh paman aywa walang driya, payo undhang den age, kabeh wadya ing bangsul, gya tengara sira kya patih, bendhe kendhang wurahan, tinembang
dalu dag ngunguwung, dwija amindha widyuta, tan winarna wus prapteng jaban nagari, panggih sungut ing aprang.
Wadya mengsah wau duk ningali, wedalira prajurit jro pura ing aben umangsah angge, sadaya pareng ambyuk, kadi jawah
Dyan tinundha rudka dhadhalilumepas, ratu sewu nagari, keh sambat kabranan, ana kang banjur pejah, giris wong sasra nagari, gugup wus masang, ingkang
ratu nungkul aris, iangkang palastra, sampun ginantyan siwi.
nanging ingkang dadya padmi, angreh pragarwa, sira sang putri bali.
Tan winarna kang solahe pamiwaha, cinendhak kang ruwyadi, raden madubrongta, sampun jumeneng nata, wonten nagari ing bali, martuwa nata, magawan aneng wukir.
Pinaringan nama dyan panji suparta, sandika manganjali, langkung koncemira, marang sri naratama, dhasaripe tuwa yekti, milane dahar, denira lulut asih.
Ingkang rayi rahadyan madukusuma, sampun kinarya patih
Kyana patih jeyeng tilam langkung suka, yata datan winarni, ajraning nagara, wonten malih winarna, sareng caritane kadi, nanging
denira angupaya, ing murcane raden panji, lawan garwanya, lami tan antuk warti.
Saparane wong roro anggung karuna, sasambat jelih-jelih, dhuh dewa bathara,
wadung pari, laksina winedhor, kaliwat kaniaya, tan asih ing kawlas asih, yata samana, wonten sih ing dewa di.
Anedhaki hyang jawata saking wiyat, anguwuh-anguwuh aris, heh titah ngong sira, karo glis mareneya, kagyat kang inguwuh nuli, mareg tatanya, dhuh kang nguwuh ing mami.
nuli palastra, sang jawata ngandikaris, heh babo sira, mengko ingsun tuturi.
Ingsun iki dutane hyang gininota, sang hyang jawata mami, lumaku ing karya, kinen tutulung sira, jer padha kawelas asih, lah payo enggal, wecaha maring mami.
Apa ingkang dadya karsanta neng wana, karo
Mangetana sira karo suwitaa, marang nagara bali, prabu madubrongta, ingkang jumeneng nata,
papaning yuda, lah wis mangkata tumuli, jawata muksa kang tinanya lumaris.
Tan winarna ing marga lampahe prapta, jroning nagara bali, prabu madubrangta, nuju miyos sewaka, pepak prawira ing bali, neng arsa nata tuwin rekyana patih.
Jayeng tilam kang marek ing ngarsa nata, ing wuri kang para ji, jejel pagelaran, wadya
ing nata, punika wong kakalih, kakasih jenggala, nyuwun badhe suwita, sumedhot tyas bupati, denya miyarsi, lajeng kinen nimbali.
prasonta nama kawula, sami kecalan gusti, panji kasatriyan, musna kalawan garwa, pinulung saking jro puri, tan wonten wikan, ambalajeng ngulati.
Saking dene tan betah pisah kawula, lawan rahaden panji, nunten ulun kesah, ngupaya maring wana, lami datan wonten warti, marmaning dewa amba dipun tedhaki.
Hyang jawata dutaning hyang girinata, anuduh mring kang
galih, alon ngandika, yen mangkono sireki.
kinanthi, bubar sagung wadya bala, ingkang sumiweng narpati.
Yata wau sang aprabu, sapraptaning dalem puri, pinethuk ing para garwa, aneng wiwara ing jawi, tundhuk sami ngaras padha, sadaya sami umiring.
Sang retna kancanawungu, kinanthi marang sang aji, lenggah ing jro dhatulaya,
lumengser maring pawongan, binage kang para cethi.
Pradongga munnya angungkung, badhaya tata ing ngarsi, mangkat ngadeg sareng nembah, kathah raras rum ing gendhing, sang nata alon ngandika, heh demang sun takon yekti.
Gustimu asmarabangun, kaya apa ingkang warni, apa bagus kaya ingwang, ki demang umatur aris, warnane putra jenggala, akathah kaote gusti.
Nanging wonten emperipun, lawan paduka tan kalih, kaot anem miwah wreda, sepuh gusti raden panji, pantese dados sakadang, atunggil sayayah bibi.
Wonten malih emperipun, jambe byak sinigar kalih, pukulun pamulu tuwan, lawan putri ing kadhiri, tunggil warna tunggil solah, kaot jalu kawan
Kaprenah nak sanakipun, raja putri ing kadhiri, retna galuh sangkaningrat, punika kang dadya padmi, pangrembene inggih kathah, sanambang putrining aji.
ing lara pati, ing mangke dereng kapanggya, wau ta pramudyeng bali.
Nyat jumeneng sang prabu, laju maring jinem wangi, kukut
lampahipun, ki demang kalih neng bali, kalih langkung kinasihan, ingugung kinulit daging, winenang sobeng jro pura, kuneng nagari ing bali.
Ingkang ngagung wayang wuyung, puyengan sajroning galih, gantya ingkang kawuwusa,
putrine ingkang taruna, warnane ayu linuwih.
Malar oneng mring sireku, ramane ingkang pawarti, ing mengko sang lir kusuma, tilar
Keh solahe wong andulu, wadon ing wong parangrukmi, kongsi supe rarayatan, kerut maring sang lumaris,
kasatriyan, malah sampun jatukrami, antuk putrine sang nata, kang sepuh dyah nawangsasi.
inguni, sakeng tyas sang anom, lagya eca imbal wacanane, pan kasaru wonten bugis mulih, kang mentas
bukane, sri narendra dhawuh maring apatih, kinen anggenteni, bugis ingkang lampus.
samya leng-leng kang parekan kabeh, temah bela karunaning gusti, tuwin sri bupati, miwah sang dyah ayu.
Trenyuh ing tyas waspanya dres mijil, mulat sang wira nom, lir ginarit wong ing dalem kabeh, temah bela karunaning gusti, tuwin sri bupati, miwah sang dyah ayu.
Dhuh ragane sira iki yayi, asih temen mring ngong, kraya-raya kongsi prapteng kene, sapa ingkang tuduh mring sireki, lawan paran yayi, solahe ing pungkur.
Kaya priye kangjeng ibu sori, miwah rama
Rama tuwa tuwin ibu sori, meh saengga layon, lir murcatma saking geng susahe, linuding
Nunten rama paduka kadhiri, umanjing kadhaton, ing ngurawan lan singasarine, sami marek ing rama sang aji, katiga ngaturi, utusan angluru.
Sampun katur sasolahing nguni, tan ana kang kalong, ing wiwitan prapteng wekasan, yata wau nalika miyarsi, ature kang rayi, sangsaya gung wuyung.
Sepi kabeh lalangen jro puri, tambah kang rinaos, kuwur riwut
lame trus lamun tan ningali, amung siyang ratri, tansah atur-atur.
Kathah solahe kang para estri, denya mrih katongton, sinat mata ing sawiragane, mring wong agung kang aneng sitinggil, supe marang laki, pijer angayu-ayu.
Taman iku sawetane puri, naging nora adhoh, kawursita sang dyah salamine,
anandhang wingit, wuwuh wenes ijo, amardapa
jawi, dene praptamu iki, wong roro agawe lagu, emban kalih tur sembah, dhuh gusti kusumeng puri, baya awis
gustiningsun sang dyah ayu, nanging gandane ngambar, teka ana kang ngulati, dhasar lan asraja putra ing jenggala.
tataken warta, namane kang lagya prapti, radenwangseng sari, apaparab raden jungut, inggih sinom pradapa, adhuh gusti langkung pekik, kula eram mulat warnane kang prapta.
Tuhu yen bagus utama, tuhu yen hyang-hyanging bumi, ing ngriki tan wonten mimba, ing
asenig-senig, enar-enar ing wardaya semu suka.
Bingar ambirat sugkawa, wiragane wus katawis, wasana alon ngandika biyang mengko ana ngendi, si jenat ingkang prapti, kang dinangu nembah matur, wonten ing sitibentar, linadosan
Tan pae lan kasatriyan, denya sih para bupati sumuyud ing ela-ela, sasat suwita ing gusti, sang dyah ngandika malih, adhuh yen mangkono biyung, sireku apa bisa, panggih lawan wangseng sari, nyai emban umatur inggih sandika.
Yen wonten karsa paduka, kadi saged kula gusti, sang retna suka ing driya, sigra ngunus ali-ali, nya biyung sun paringi, ganjaran susupening sun, wong
kang samya bujaneng ratri, ni emban duk tinakon, marang mantri ingkang kemit, lah nyai
ature abisik-bisik, dede dutaning aji, inggih kawula pukulun, kinengken mring sang retna, kusuma purnamasiddhi, putrinipun sang nata ingkang taruna.
Kinen ngaturken pratela, katur ing andika gusti, rayi tuwan sang lir retna, wus lami kabyatan kingkin, kakenan ing pawarti, sang nata ingkang pitutur, popoyan kathah-kathah, ing warna paduka inggih, rayi tuwan kasob karoban ing warta.
Tumrecep maring wardaya, ing mangke kataman brangti, kang kacipta mung paduka malah tajin dhahar guling, sanget kataman agring, mila kawula
emban umatur aris, gerahipun rayi tuwan gerah manah.
Gerah uyang gerah prungsang, gerah ngiyeng saben ratri, gerah mar gerah wiraga, gerah anggen prawan
gusti, kula matur rayi tuwan, kadi-kadi anuruti, dhuh angger kula amit, nulya mentar kalihipun, wus prapta jroning taman, sang dyah maksih aneng jawi, emban kalih marek ing ngarsa lelewa.
Dereng wonten matur samya, pijer wuwuse pribadi, adhuh biyang
Kang siji muwus tenaga, nora kaya ingsun iki, wit rawuh
ratih, lajengira pineteg-peteg ing driya.
Sang retna alon ngandika, paran biyang antuk kardi, lakunira ingsun duta, sung pratela mring sitinggil, kang dinangu wot sari, dhuh angger sang retnaningrum, ingih wau kawula, supe dinuta ing gusti pijer gawe solah datan paduduga.
Sampun kawula dinuta, gusti dhumateng sitinggil, ingutus angsung pratela, dhateng panji wangseng sari, sasolahing wiyadi, sadaya wus sami katur, maring sinom pradapa, inggih purun ananggapi, nanging gadhah papanggil
emban kakalih, inggih lungsuran ing pinjung, kalawa kasumekan, ingkang maksih kagem gusti, angandika pa gene
kasur sar i, kakalih punakawannya, pratistheng dagan alinggih, wong agunge ngrarepi, kang kinarya tembang
mangkin, kawula sampu apikun, prandene duk miyarsa, ukeling swara amanis, angres ing tyas supe emeh
wau kang weling, manawi tuwan tan asung, badhe lumayeng wana, ngumbara anganyut pati, pan makaten wau gusti kang
bathik garingsing, kemben gadhung tengah pingul, pan sampun ingukupan, tinompa ing tilam rukmi, wus
gumeter mendhak manembah, grahitaning kusumeng rum, baya iki kang satriya, wus dangu ana ing ngriku.
Yen ingsun nora anyapa, manawa wong iki mutung, alon matur kusumeng dyah, pukulun satriya tama, mila paduka lumebu, maring taman ing wanudya, punapa ingkang kinayun.
Dene tanpa subasita, pinarak ing made lulut, ngandika sastra miruda, dhuwuse asarikena, dhuh sang dewataning rum, milane prapta kawula, ing langening kusuma yu.
Inggih wonten kang ambekta, kamayan kang munggeng sabuk, nunuten sedyaning kayun, kakemat kang munggeng sinja, punika kang
mesem umatur, katon kengis wajanira, kinesik kadi er laut.
Kumilat mamaku driya, dhuh dewata ingkang rawuh, tuhu
wonten ingkang karasa, mugi paduka tulunga,
kaki sira, jumanten paring ing dewa, mangkana kusumaningrum, nyat jumeneng arsa mentar, sumekan ngalewer pucuk.
bibitinge mawut, bedhah sakethenge bebas, wor suh rempu kalihipun.
saking pundi denya manjing, sadangune datan wonten sapi alas.
Pan sadalu, muput kula boten turu, nganglang jroning pura, boten wonten kedhang kedhing, yekti ageng kang handaka saking wana.
Alon muwus, dene teka padha cubluh, ya handaka anyar, wijil saking tanah jawi, kang tatanya gumuyu sampun kaduga.
Tan winuwus, nenggih solahireng dalu, prapta ning rahina, wau ingkang para mantri, gupuh-gupuh umatur sri naranatha.
Sang prabu, suka pamiyarsanipun, enggaling carita, wus pinasthi jatukrami, sang lir retna lawan putra ing jenggala.
Tan winuwus, nenggih pamiwahanipun, kuneng parangretna, kang anggung among karesmin, nagri bali gantya ingkang kawuwusa.
Sang prabu, madubrangta saben dalu, lalangen lan garwa, sampun cinangkraman sami, wiwisikan tan ana ingkang grahita.
Bautipun, kalana pramudyeng bangsul, pangremih ing garwa,
ing dewa tumulinipun, nenggih praptanira, panji ino
Dhasar ayu, ing warna keh emperipun, mung kaote wreda, lan kusuma ing kadhiri,
mandhala giri, sengkangipun awangun panata brongta.
Ngagem kampuh, bathik semen tengah wungu, paningset binara, ngagem sengkang taru rukmi, akalpika telu sisih asembada.
Ngagem cundhuk, gugubahan sekar menur, respati sinawang, kadya dewi irim-irim, nayakaning wanudya ing suralaya.
Manisipun, yayah tumetesing juruh, rema ngandhan-andhan, kang waja ireng kinesik, mung cacade rada kaduk payudara.
Sengkangipun, bawa mangunkung apatut, angagem kalpika, sosotya aniga sisih, sampun marek ing ngarsanira sri nata.
sugih wiraga, lir ratih ing suranadi,
cemeng abang pucuk, inguni ana mimba, garwane raden pamadi, ingkang
pujawati, ing talkondha nagari, citranira luwih ayu,
gedhe dhuwur tur mantesi, jaja wija netra galak kadi kilat.
Kaduk ingkang payudara, mateteng lambung manjalin, dalamakan geng awiyar, nanging rada kurang ati, nginggil tenggak awingit, mung cacade rada kau, kidhung tanpa wiraga, putri ing talkondha nagri, wonten malih kang sumambung wurinira.
Putri ing sokapirena, anama dewi retnadi, luwih endah warnanira,
Jongga lumung lir pinasah, lan bunge ana wonten kemit, rema memak
retna wara drupadi, garwanira sang prabu yudhisthira.
yata mulih kawarna, putri ing nusa tembini, ingkang nama kusuma retna dumilah.
lir gambar dadi anyar, memet wiraga respati wonten malih kang sumambung wurinira.
saking wuri, dening resmining pambayun, pidha maja kancana,
kumala, imba kakerikan kalih, riyep-riyep katon suluh ing wadana.
Pantes yen sinudarsana, ayun ingkang para putri, kadi putri sidapeksa, tejaningrat sang lir ratih, mumpuni ing mamanis, nora andhap nora dhuwur, wonten malih wurinya, putri ing bandhung nagari, nama dewi pandhankurung ayu endah.
garwa samya angsungulat, ngujiwati ing pamriye, enggal pinurweng lulut, sri narendra renteng kapati, mulat ing para garwa, kaku ing tysipun, mangkana osiking driya, kaniaya sang panji lunga ing ngendi, dene tan nuli prapta.
Iki sagung ingkang para putri, ayu-ayu sapa kang darbeya, sayekti amung dheweke, dhuh dewa
amung den bisiki, dhuh sang panji pangeran kawula, apa tan ana impene, yen akeh putri ayu, wus kinurung aneng ing bali, tur mendah yen weruha, pijer manggut-manggut, wus dangu wau sang nata, deniranggung lalangen, resmining gendhing, ngantya rambah kaping pat.
Diwasane sang hyang bagaspati, sri narendra anganthi kang garwa, binekten tepas wangun, rinemih ing raras rum, kang pinindhani sekartaji, wus kasok sreng ing karsa, keneng wisikipun, dadya kapatia nendra, yata wau para garwa, ingkang keri, maksih nabuh surendra.
Ana ingkang ceblek-ceblek wentis, watuk-watuk weneh leleyangan, ing kenon
Ana ingkang anambungi angling, upamane sinusul kaya pa, anambungi sawijine, bogan gawe anusul, miyat arang mundhak maengin, tur nora wurung sira, karayut bineskup, sadaya gumuyu suka, yaga wau sagung ingkang
Akarya agelar dimen aglis, lakinira si gagak pranala, tumuline prapteng kene, iku si demang pulung, lah tundhungen saka ing
liyane, dimene gelem kantun, tungu sira ana ing bali, lah wus kaki keriya, lakonana besuk, hyang narada
dhawuh ingkang mawi wawadi, inggih nuwun sandika, kadi oten umum, sang nata
adhuh raden ayu, sun ulati salaminya, inggih mangke kapanggih wonten ing ngriki inggih warta winartan.
luwih, wiwitan lan wekasan, ki demang mituhu, sampun medal kalihira, prapta puri pinarek
abdi boten nedya mingkara ing dhawuh, ngulati kadi punapa, sor ing wiyat miwah kasongga ing bumi, sinten ratu kang mimba.
Kadi pukulun tan ana kalih, sri narendra mesem ing wardaya, apisereng
Demang pulung maksih matur aris, dhuh pukulun kalengkaning jagad, apa adoh apurane, pun dasih nuwun bendu, boten saged ngawula malih, liya jeng padukendra, nguni wangsitipun, jawata dhateng kawula, inggih kinen suwita dhateng ing bali, yen badhe manggih arja.
Ing wekasan makaten karsaji, jawatane mangsit tetemenan, apa dewa gawe-gawe, sang nata nyandhak gupuh, rotan ingkang ingampil cethi, asru denya ngandika, heh patimu kacung, demang pulung
marang demang palang, payo nuli lunga asing nagri bali, ngulati gusti lawas.
Salamine ngong milu sang panji, awit kuwuk bisa dadi
melu ingsun, kakang lunga apriyongga, ingsun iki kakang nora melu sisip, marang sri
lunga dhewe, gya medal demang pulung, sri narendra kembeng ningali, welas ketang ing raka, de kakasihipun, akesah saparan-paran, yata wau wuwusen ingkang lumaris, prapteng jawi
muwus, sira iku mentar aglis, marang nagara sabrang, kono dunungipun, arimu sang kasatriyan, nagri parangkancana wus nata baris, ika anuli budhal.
Arsa bedhah nagara ing bali, sira iku enggal akumpula, tutug karepmu ing tembe, malesi jayeng wangsul, sira bisa males anggitik, sedheng
sinten tuwan paduka, alon sauripin, ingsun kang murbeng bawana, iya ingkang mong tuwuh mring sira yekti, aran jagat pratingkah.
ing kadhiri, ing ngurawan miwah singasekar, sami kumpul sadayane, putra ing
pulung, wus winartan purwane nguni, wiwitan lan wekasan, kongsi panggihipun, jawata angsun pitedhah,
sami layar sampun, lamine tan winurcita, ing muara parangkancana wus prapti, sadaya sami minggah.
Lampah dharat sagung ingkang baris, ngancik paminggir sampun apanggya, lawan mantri pacalange, tinanya sauripun, inggih
Tur uninga marang ing nagari, wong kakalih sampun sasanderan, datan winarna lampahe, dumrojog ngarseng prabu, sri narendra nuju tinangkil, lan panji kasatriyan, munggeng dhampar
patih ingkang anindhihi baris, ngulati gustinira.
ginugah, ing wigenanipun, lajeng denya paparentah, kinen sami nimbali baris kang prapti, wau sri
Wong kang nganthi ingkang ngampil-ampil, sampun dangu lampahira prapta, pabeyan mudhun kaliye, saking turanggganipun, wong pabeyan methuk ing gusti, kudawarsaya mojar, ngendi unggyanipun, raja putra ingkang prapta, mantri tamping sigra umatur wot sari, inggih wonten pabeyan.
Lajeng marek wau putra kalih, sampun panggih alenggah satata, agantya pakurmatane, nulya ngancaran gupuh, tan winarna budhal ing baris, wus prapteng panangkilan, pra wadya gumuruh, sang apanji kasatriyan nyat jumeneng saking dhadhampar rinukmi, yata wau kang prapta.
Kyana patih sakawan ngrangkepi, miwah ari kalih sru karuna, ngurawan
Rayi tuwan sekartaji, ing mangke sampun kagarwa, dhateng ing
parangrukmi, sang nata maksih kabangan, temah sereng pamuwuse, heh wong becik wong bali sira, apa babalung waja, otot kawat sungsung prungu, kulite tembaga jawa.
Tingkahe amejanani, sajagat tan ana lanang, prawira mung bali dhewe, suka
sinugata ing karamen, andina-dina mangkana, sadaya sukeng driya, tan ana rengkuh rinengkuh, ngicalaken subasaita.
Sang prabu ing parangrukmi, lan patih kudanawarsa, tuwin patih ngurawane, myang kadhiri singasekar, lir kadang
gumuruh sapraja kabeh, makethi mayuta-yuta, kang badhe umiringa, sang panji asmarabangun, ambedhah bali nagara.
Prajurit pirang nagari, angumpul dadya satunggal, swarane lir samodra rob, wus prapta ing pagelaran,
parekaninya, kang sami badhe andherek, tuwin prajurit wanudya, sami sudireng aprang, putrine kang para ratu, wolung
jempana, satus sawidak gangsal, amung prameswari prabu, kang kari tengga nagara.
Lawan wadya sawatawis, mangkana ing solahira, gumer tangs ing
putra ing daha, suwitanana nak ingong, nugrahane wong akrama, lamun bisa amawas, maring kasukaning
tuwin sinom pradapa, wus anunggil garwanipun, munggeng jempana kalawan.
Para parekan anitih, tandhu joli lan jempana, budhal saking jro kadhaton, sapraptaning pagelaran, wus ajeng budhalira, nitih dirada sang prabu, pinalanan bra kumenyar.
Wahana mawarni-warni, wus tebih wau lamapahnya, rawuh pinggir samodrane, datan winarna ing marga, wus
turipun, payo age adhi dudul padha ngrepi, aja suwe sapakantuk, padha gawe lalagon.
Ingong buka rumuhun, mengko sambungana adhi dudul, anauri aja susah kakang dulit, arinta nuli sumambung, den tanggon agawe cengkok.
Kancing lambang dhi dudul, sun tatedha gustiku sang
dudul nambung uju wisma kakang dulit, sosotya tanpa kukuwung, iku musthikaning wadon.
Wau ta duk angrungu, raden wukir sari sukeng klabu, sarwi lajeng
Dupi celak kadulu, lamun wonten satriya buburu, wadyanira kathah ngebegki wanadri, mapan raden wukir santun, nedya amurweng palugon.
wonten ingkang angaturi sampun, maring patih jayabara duk miyarsi, lamun gustine katemu, sigra pinaranan gupoh.
Kya patih aturipun, sami karuna sang mantri ngayun, adhuh angger dene inggih wonten ngriki, rahadyan ngandika arum, kula uwa badhe nglamong.
Salamine nagluru, kakang emas sang asmarabangun, sampun lami uwa datan antuk
asmarabangun, raden wukir sari samana wus nunggil, ing kadhiri wadyanipun, sang panji parentah bodhol.
lamun ana jawata ingkang nedhaki, sigra marek ngraup suku, hyang narada ngandika lon.
Heh katri yoganingsun, sira padha kaswasih ing laku, ingsun uwis weru sedyanira sami, mengko karsane hyang guru, sira ginawe lalakon.
Lah iki pulunamu, reksanen neng alas wong tatelu, iya benjing dimen pinanggih sang panji, ing mengko meh praptanipun, ing kene ingkang linakon.
Sira maliya iku, kidang ijo lan menjangan wulung, bantheng wulung kartala
pulunanipun, marbes mili karonta-ronta ing galih, alon denira umatur, dhuh pukulun kang kinaot.
Kawula nuwun tudhuh, wonten pundi inggih dewi galuh, de punika umisah lawan anak mami, pukulun apasrah sunu, hyang narada ngandika lon.
wirun ingkang dadi kidang wilis, nenggih paripurna sampu, hyang narada wus tan katon.
piyak para prajurit wus dharat sami, kang rayi anginthar gupuh, wurining raka tan adhoh.
ratu, myang satriya wus dharat sadarum, sigra ri sang panji ino kartapati, angayat jamparingipun, lumepas marwaseng sato.
Katiga wus kacundhuk, sirna ragane kang sato wulung anirmala
maring sun, kaya priye arimu putri kadhiri, raden pamade umatur, rayi tuwan melu lolos.
Kawula sami ngluru, salamine tan wonten katemu, sareng prapteng jroning wana wonten janmi, sang hyang narada pukulun, paring pitutur sajatos.
Rayi dalem sang ayu, dewi sangkaningrat sampun lampus, pinulung ing dewa tinibakken maring, nagri bali garwanipun, denya wawarah maring ngong.
Punika aden sunu, kinen ngreksa pun dasih pukulun, apan serat saking putri ing kadhiri, binakta ing jawata gung, yata wau sang wira nom.
Nalikanya angrungu, kumepyur tyas tarataban mangu, gupuh-gupuh sigra anambut ing siwi, ingaras-aras kalangkung, adhuh babo putraning ngong.
Ngandikeng garwanipun, iki yayi sutanta katemu, yata
muwus, adhuh nyawa guati putraningsun, maksih timur gung ginawe kawlas asih, sang retna sigra
sayekti, paraning wiyadi, dumunung ing kalbu.
Pan sapengker paduka inguni, kangjeng rama katong, miwah ibu sori
Maksih awrat prihatin puniki, kangjeng rama katong, miwah sagung kadehane kabeh, lir kapethot manah ing wadya lit, sruning lulut asih, marang dewaning sun.
Dhuh pangeran kaunung ingkang sih, kawula tur wartos, byating lara kasih ta ing mangke, dahat kenging kataman ing sedhih, saha gunging tasik, luhuring semeru.
Nadyan sawiyar ing bumi langit, ageng laraning ngong, pepet ing tyas tan ana wengane, agung ing susuh nampek ing
dewa di, mung paduka yekti, tumuntun arawuh.
Neng wanadri genipun alalis, mugi sang wiranom, lah pundhuten jeng rama putrane, kawlas asih sun tilar ngemasi, manawi tan nuli, ingambil nak ingsun.
Lamun minongseng sato wanadri, cupet ing lalakon, pan wong agung tan ana turune, jer kawula tiwas, ing ngaurip, tan tulus anyethi, ing tuwan pukulun.
Amung tembe yen amengku krami, ing panuwun ingong, putranira pinarnga age, suwitakna maring yayi mami,
sanitya sasumungkeming dasih, maring satriya di, dibya reh pinunjul.
Sampun karang aksamaning dasih, ing reh kang linakon, keh ing luput inggih salamine, dipun kadi kentar ing jaladri,
numpek ing ati, peteng netra kalih, nglegeyeh saluku.
Tanpa muwus waspanya dres mijil, sru ning tyas akepon, keju kabeh nenggih sarirane, lir kantaka ingkang tanpa kanin, dewi nawangsasi, wruh yen
Undhangana wadyanira yayi, karya apakuwon, ingsun lagya enak aneng kene, durung karem
wus tanhang kabeh, tan antara paripurna asri, rineka praja di, wonten langenipun.
Wirong ingkang karsa tinut wuri, wau ta sang anom, sanget denya kabyaktan wira ge, keneng palang mamala malat
denira mong, marang putra dinama damane, ketang maksih
ingkang warih, wau sang wiranom, sru kagags
Marang kang kasangsayeng kung, kongsi kasok ing pangaksi, sasat pesat jiwa kendhang,
kolu manungkul ing kami, dhuh hyang-hyang sing surya condra, sumendra ruhareng mami, anggung karya renconeng tyas, tarpa marma ing
putri ing daha, maring di paran ing gusti, tega temen jiwaning wang, tilar ing dasih kaswasih.
Enengena sang panji asmarabangun, kang kukuwu neng wanadri, lmi pijer nandhang wuyung, wuwusen nagri ing bali, duk samana sang akatong.
Putek ing tyas nitya sasungkawanipun, kasok ing panganti-anti, lami nora nana rawuh, kang badhe lawan ing jurit,
Hyang narada datan antara tumurun, ing pasemaden wus prapta, panggih lan sang
ing sunu, mengko durung bisa angling, yata wau duk angrungu, nenggih pramudyaning bali, limut ing driya wirangrong.
Santosakna tyasira jumeneng ratu, nora lawas nuli prapti, sang panji asmarabangun, antinen samadya sasi, yekti praptane sayektos.
pasanggrahan sami, miwah menedi marga gung, sandika sri narapati, hyang narada wus tan katon.
Sri narendra langkung sukanireng kalbu, saksana medal ing jawi,
Langkung methit wasisthaning ulah tanduk, dudugane tan katembing, tumambira kaduk purun, purune matur ing gusti, sang nata ngandika alon.
Kabeh iku yayi dhawuh ing dewa gung, luwih utamaning aji, ngenaki atining mungsuh, ambek ing ratu linuwih, ing bawana tan karya won.
Kyana patih sandika ingaturipun, kondur wau sri bupati, bubar ingkang
nan ingkang riringa ing kalbu, dadi tan suba siteki, rengkuhe padha sadulur, jawaben patakon mami, kabeh-kabeh kadang ingong.
Mungguh ing resminira lan sang prabu, apa beda lawan mami, manawa na ingkang sinung, sajatining karongron sih, rehning padha ayu anom
Daya den nganggowa ririh, panjengite sri narendra, kadya anggalandhang kebo, langkung denya siya-siya, parandene kawula, boten antuk tomba ngantuk, mirsa-mirsa sampun nendra.
Gumer sagung para putri, gujenge kapetek ing tyas, mung putra talkondha
Dhedhep ingkang para putri, mulat sang nata sungkawa, tan ana weruh
Samaptaha ing ajurit, benjang sun adu ing yuda, iya aprang padha wadon, wulangen panekarira, aja na kang kuciwa, para garwa awot santun, ature sami sandika.
Mundhak wiragane sami, suka badhe den du aprang, gumuruh sareng ature, sampun paduka sungkawa, benjang prajurit mengsah, wanudyane wolung puluh, kawula kang amikuta.
Katur ing paduka inggih, dadosa palara-lara, sokur mindhak kancaning ngong, matur putri ing talkondha, rada kaduk sembrana, wuwuha kanca rong ewu, kang samya pinindha
miyarsa, nata gumujeng suka, kuneng wau ta sang prabu, lajeng umanjing ing tilam.
Para garwa ganti-ganti, kinarsan lir saban-saban, yata malih piniraos, ing jawi wus paparentah, kya patih jayeng tilam, angundhangi para ratu, angrarakit pasanggrahan.
Wonten ing dhusun sundari, badhe pakuwon ing mengsah, rinengga tutuwuhane, miwah badhe pasunggata, tan ana kukurangan, saben wisma ngundhung-undhung, satu kang mangsake pisan.
praptaning mungsuh, kuneng ing bali nagara.
papreman, tilar dhahar lan nendra, sarirane langkung susut, netra bang apendul ing rah.
Saking sanget ing prihatin, sang putri parangkancana, ature datan tinoleh, mung lalu liwung ing driya, raja
Saking susah aningali, ing gusti maksih sungkawa, dadya kabeh pangangkase, angajab nunten
panitise, dadi garwane sang nata, prabu madusubrongta, wadya paduka pukulun, murinaning para raja.
Badhe rinebat tumuli, garwa tuwan putri daha, amrih wekas ng kawuron, lawan pan sampun antara, menggah sedya punika, pijer kandheg ing wulangan, paran yen tan kalampahan.
Karya mimirang ing bumi, wus kawentar ing pawarta, saking nagari liyane,
Angugemi ing pawarti, tur inggih dereng karuwan, putri kadhiri sedane, lamun yen kang wicaksana, den anggep gagorohan, ing pundi wong arsa lampus, andadak kendel nunurat.
Yekti kandheg dening sakit, datan kober karya surat, makaten kang wus kawaos, sanadyan punika nyata,
sembada, karya paran neng wana, tuwas ayuh katekan kung, tan amrih yudakena.
Yat wau duk miyarsa, sira ri sang panji ino kartapati, ingature garwanipun, ing tyas kadi
lajeng samapta ing laku, tan antara gya budhal, kadi gunung guntur swarane wadya gung, sang retna parentahira, kabeh sagung ing para ji.
Miwah kang para satriya, ing jenggala tuwin ing parangrukmi, anggarebeg raden sunu, miwah sagung
siwi, sang panji ingkang pinangku, amung para dipatya, lampahira gumaludhug kadi ladhu, tan ana
lampahipun, sinambi alalangyan, sri ning wana kathah tinon kang sarwa rum, rumembe ngrep mangrembaka, kadi
kendhang sruning wuyung, ing marga tan winursita, rawuh pabeyan ing bali.
Wong bandaran tur uninga, maring gusti panggih ing poncaniti, katur lamun mengsah rawuh, suka sri naranata, gya parentah
badhe papan ing prang pupuh, kinarya rep-arepan, lan sundari sinami rerengganipun, nanging kuwune sang nata, ing
papanggungan, para nata ingkang sumiwi ing ayun, narendra kang tuwa-tuwa, dene kang sami taruni.
prabu, sampun dangu pangantinya, wuwusen mungsuh kang prapti.
ing pabeyan iki rinengga asri, miwah tutuwuhan penuh, apa ta kalangenan, rajeng bali arsa tedhak pantesipun, matur prabu basunonda, angger nalikamba prapti.
Sakathae wadya tuwan, inggih wonten ingkang ngancarani, tiyang sakawan punika, marek ngarsa paduka, ri sang kasatriyan angandika arum, heh kapat wong bali sira, apa lulungguh ireki.
pangalasan puniki, sang nata parentahipun, ngurmati badhe mengsah, sampun katur sadaya pratikahipun, suka sagung kang miyarsa, sang panji ngandika keng galih.
Ratu ing bali utama, paripurna pantes budine ening,
budhal ngangseg barisipun, nuliya praptaning papan, pakuwon dhusun sundari.
Gumuruh kang bala kuswa, sami suka mulat samargi-margi, sugata gung urut lurung, weh ayem ing lumampah, badheg lawan waragang lan banyu-banyu, amung elete sajangkah, sakiwa tengen ing margi.
Lamun parek saonjotan, wisma ageng angalang tengah margi, sinungan tatarub agu, suka ingkang lumampah, antuk reren miwah tuwuk
lampahipun, yata wus katingalan, mring sang nata kang nganti aneng papanggung, nenggih ta kang pindha nata, awas denira ningali.
katresnaning garwa, wus lami datan kapanggih.
Ing mangke dupi kapanggya, langkung risak solahe kawlas asih, meh supe sigra
Kang lumaku aneng arsa, dene datan pati ana kang ngiring, demang bangkong nembah matur, gusti inggih punika, raja putra jenggala asmarabangun, salamine kang sangsaya, kecalan garwane nguni.
Nata malih ngandika ika sapa wong wadon atut wuri, gandes wong rupane ayu, wangune weton sabrang, gya tumingal demang bangkong alon matur, punika garwane anyar,
nulya wonten sumundhul ing wurinipun, gumuruh swaraning bala, kadi ladhu banjir wukir.
pungkur, selur ingkang bala kuswa, tan ana dharat sawiji.
Kabeh padha awahana, neng jempana raden jaka
ing riben kang gedhe, keneng onang manguneng ing galih, luluh jiwa matis, trenyuh ing tyasipun.
Para garwa sami angrasani, saking jawi gedhong, nora seru bibisikan bae, putri bali angandika aris, kabeh ari mami, graitanen gupuh.
menek esmu miris, marang gunging mungsuh.
Putri talkondha pinujawati, sumambung wot sinom, kula ingkang sumerep karsane, raka paduka sri narapati, langkung nandhang wingit,
ing lalakon kiye, wus karsaning bathara linuwih, haywa na baribin, sandika pra arum.
ingkang munggeng arsi, sira raden jungut.
akarya becik, paran denira mrih, sidane prang pupuh.
Kyana patih kudanawarsa ngling, dhuh angger sang anom, sayogyane tinimbangan sareh, mugi pukulun anenjak tulis, dhateng rajeng bali, pinet saking alus.
Ingantepa ngarsane sang aji, yen tan mrih prang rempon, ing pratingkah pan boten babadhe, lamun sang nata kedhah badhami, ngaturena inggih, gusti dewi
Nata kalih kang badhe tinudhing, trengganu sakatong, prabu antisura lan tarnate, prabu banuputra kang wawangi,
angandika aris, maring duta karo, sira iku ngendi pinangkane, apa ratu miwah adipati, matur nata kalih, amba sami ratu.
Ing tarnate prabu banusiwi, la trengganu katong, prabu antisura kakasiye, ulun kinon ing gusti sang panji, ingutusung tulis, dhateng sang prabu.
Serat sampun tinampen tumuli, anulya winaos, wus kadriya nenggih surasane, serat lajeng sinungken kang rayi, kya patih wus tampi, kinen maos seru.
Dyan winaos marang sang apatih, penget serat ingong,
kadhiri, nguni duk ing lalis, pinulung dewa gung.
Nuli wawarah dewa mring mami, lamun garwaning ngong, ing samengko wus tinurunake, nitis marang nagari ing
pukulun sri bowati, manawi sambadeng karsa, prayogi dipun wangsuli, sami ssajroning tulis, legane manah pukulun, pun panji kasatriyan, deg sura tan wruh ing krami, inggih kula priyongga kang mangsulana.
Sang nata nuju ing karsa, sampun kinen karya tulis, wau ta duk amiyarsa, caraka ciptaning galih, galak temen wong iki, rada sugih kumalungkung, kapan metu ing aprang, sun puji tandhing lan mami, kyana patih dadya denya karya surat.
Nulya matur mring sang nata, sampun pinaringken nuli, mring dutane
sri narendra, benjang miyos ing ajurit, maring dhusun sundari papan ing yuda.
Lawan sami ing undhangan, kabeh prawira ing bali,
Dhuh pukulun bathareng wang, paduka sampun nedhaki, tuwan anduduk kewala, inggih saking jroning puri, amung na para aji, lan amba titindhihipun, ingkang
bendhe kendhang goti nembang, kadya manengker wiyati, kuneng prajurit bali, wuwusen duta kang
ngarsa sang panji, matur solahe dinuta, miwiti malah mekasi, lawan binektan tulis, sampun katur suratipun, binuka tembungira, penget iki
lagya umur rong tengsu, kang padha nebuta, wirotamaning sabumi, lamun datan mangkono sapa kang eram.
Marang solah tingkahira, pan amung wong arsa guling, pangantuke lelenggota, lamun iku kang arani, sudibyanta ing bumi, saking watiring tyasipiun, manawa kabribinan, miris yen tan sida guling, amung iku padha ngalem ing sira.
Yen wong bali nora nana, ingkang sudi angarani, satriya kang kaya sira, malah suker tyase sami, sira mau ngaturi, layang marang gustiningsun, sang prabu madubrongta, durung wenang sira panji,
patih, dene sajroning tulis, iya angaturi pemut, marang sri naranata, garwanira sekartaji, wus ngemasi aneng satengahing wana.
Nuli sira antuk warta, yen nitis mring nagri bali, garwane narendra ning wang, ingkang nama
iki, numbuk-numbuk dene tan darbe wiwirang.
Ana wong kapaten garwa, teka ngaran-arani, maerang garwane aliyan, ingaku garwane nguni, garwanta teka ngendi,
Destun tan antuk wanudya, yen ora ngalaya bumi, narutuk mring nagri liyan, golek jodho ngasih-asih, ngririntih adol kardi, marang ingkang para ratu, prandene ngaku tama, polah manguthuh ing bumi, nora kaya wong bali lanang sanyata.
Tuhu yen lanang utama, ing jagat anglalanangi, para putri ingkang endah, padha tumeka pribadhi, ratuku enak mukti, kenya prapta wantu-wantu, tan susah nganggo lunga, ratu wirotameng bumi, widigdaya dadi kakasihing dewa.
Mulane sira nungkula, ngabdiya mring gusti mami garwanira aturena, bakal den agem paminggir, mangkono sireki, arep tulus ngombe banyu, lestari mangan sega, babo panji sun
amapagena gustiku, kaya wus rampung ing wang, kang methuk krodha nireki, titi ning srat, ya
ing mungsuh, sanadyan saestu perang, sampun ngantos ngaben dasih.
Kajawi kang para nata, myang satriya tuwin mantri pangarsi, kang raka langkung panuju, nulya sami tinata, para nata neng arsa ingkang
sarwi angemban siwi, lampahipun kapirangu, rangu ngungun ing driya, nahan lampahipun ingkang para ratu, patih pra raja panutra, gantya kawuwusa bali.
Kyana patih jayeng tilam, angundhangi sadaya para aji, datan siwah gelaripun, lan prajutit jenggala, kyana patih jayeng tilam aneng pungkur, ingiring prajurit kenya, binusanan sarwa adi.
Nulya caruk liru papan, sami ngedalaken gagaman luwih, rame tan ana kang unggul, dangu-dangu kasoran, wadyanipun sang panji asmarabangun, tan ana ingkang
sarwi ngasta langkapipun, awas sang jayeng tilam, gya pinapag kang raka ing yudanipun, gantya
nulya raden wukir sekar, mapag yudane kya patih.
Nalikanya jeng ajengan, raden wukir sekar awas ningali, ing pamulunya kang pupuh, kadya dewi onengan, gya ingoyak kyana patih tansah mundur, nanging tansah ingambungan, prapteng pura malih warni.
Waluya jatining kenya, ragil kuning putri jenggalamanik, langkung merang ing tyasipun, mring radyan wukir sekar, nahan ingkang wus purna sajatinipun, gantya ingkang kawuwusa, dyan putra jenggalamanik.
Nututi dyan wukir sekar, lawan ngemban putranira babayi, magkana ta ciptanipun, yen tiwas ing alaga,
Reply ↓	sikapsamin on September 4, 2009 pukul 3:18 am said:
WELAS TANPA ALIS, Kelingan ngendikane simbah biyen…
Le, wong sing ora duwe alis iku biasane bisa weruh dedemit, jin lsp?!?
dalam pondok.“Co, endang ning pondok!”“Kulo mboten gadah sangu, Pak Kyai.”“Ayo, Co…mbesok kowe arep dadi Blawong, Co!
kasidaning sih-sinihan | sumrambaha makangsali | tumrap ing praja mandhala | jêjêg arjaning kang bumi | menak sarwa dumadi |
pêpanggih | Jêng Pangeran Pakuningrat | katigane ingkang rayi | Jêng Pangran Arya nênggih | Prabuningrat malihipun | Kangjêng
lan Radèn Mas Suprapta | wontên malih kang umiring | môngka pramugari Arya Brajanata ||
10. punika ingkang pêputra | jêng gusti kang kaping kalih | malih prênah ingkang paman | jêng gusti kang kaping katri | nênggih ingkang sêsiwi | Suryadarmaja jêjuluk | wusnya pinêthuk
wusnya rakit | sigra wau bidhalipun |
prapta ing Sukaharja | mangkana wong agung sami | têdhak saking rata pinêthukkên marang ||
ing bidhalipun | sarêng anitih rata | saya gung dasih kang ngiring |
20. andhèrèkkên sêdyanira | wangsul Panambangan mangkin | ya ta ing Kêpuh wus prapta | aganti kuda pangirid | tan dangu bidhal malih | lêstari ing lampahipun | wus praptèng Panambangan | kèndêl têpining banawi | nèng sabrang lèr samya têdhak saking rata ||
21. sigra anitih giyota | ing sabrang kidul wus
wadya ingkang umiring | wus pinarnah ing sajuru-jurunira ||
wanadri | ing kono wus miranti | sanjata miwah kudèku | myang kawula ing desa | kang badhe kinèn angiring | kalih nambang samapta
adi | kirang sapal têbihipun | dene kang maring wana | mangetan ujuring margi | sami sapal têbihe ngungkurkên arga ||
Malebari | tinuduh mring ramanipun | miwah pra arinira | lumurug prang gêcak nagri Ngambar Kustup |
ingayatan gupuh | wontên dasih turira | adhuh gusti maksih dahat têbihipun | angling sang siwayatmaja | sok uga sun anibani ||
nulya rêbah sangsam wus angêmasi | pinundhut ginotong sampun | prapta soring panggungan | samya têdhak mariksa ing
madya lima bubar | kondur maring pakuwon Wanagiri | pinêthuk ing urmatipun | umyung punang mardôngga | asri tinon rêrêngganing lurung-lurung | tinatirah suji rancang | kasmaran ingkang ningali ||
têdhak | wus manjing jro pandhapane | ing kursi lênggah atarap | sêsaosan wus aglar |
sinung taratag | tinatuwuh kang saka | ing pisang matêng witipun | raryalit kacaryan mulat ||
pakuwonira | kamar kilèn ing têngah | Jêng Pangran Ngabèi iku | ingkang rayi kilènira ||
11. kamar ingkang nomêr kalih | Jêng Pangran Natakusuma | dene ta kang rayi malèh | Jêng Pangeran Pakuningrat | ing kamar paringgitan | kang wetan pakuwonipun | Jêng
kilèn prênah | gêdhong longkang nataripun | lan dalêm gung pasanggrahan ||
13. kaputrèn pantêsirèki | upama wong agung praja | dene tan ana korine | Pangran Prabu Prangwadana | nèng dalêm kamar wetan | Pangran Gôndasuputrèku | nèng jawi pakuwonira ||
akathah datan petungan | nanging ta bokmanawa |
saking ing wanadri | praptèng pasanggrahan dhahar | sigra tan dangu bubare |
miyos kori bêbutulan | wingking loji prênahnya | mangetan tan dangu rawuh | ing têpinirèng narmada ||
sadayanipun | kêkanthèn inggahing palwa ||
1. dhinawuhan adan sampun | tumandang sagung
praptèng pasanggrahan agung | lajêng lênggah ing pandhapi | anutug kasukanira | dene mung kari saratri | gêndhing miwah langênswara | Kinanthi dèn wolak-walik ||
6. jam kalih wlas dhahar sampun | bibaran samya aguling | ing dalu datan
ngurung-urung nut lampahing palwa | tan kari ing saparane |
lamun kandhas anggêbyur | nyurung ana ingkang anarik |
4. kang sinung nikmatirèng kadadin | lawan titah kang sinung sangsara | dene tan ana iribe |
cilik nandhang sangsara | alpa boga busana langkung panas prih | yayah ing angganira ||
kêmpis | dhuh babo kang misesa | buwana sawêgung | mugi paringa aksama | maring dasih tuwan ingkang kawlasasih | kunêng ing
kèndêl samya angirup | rumpon tabuh kalih kang wanci | mina mung
tabuh katri | laju ing lampahira ||
15. praptèng Lêngking gisik wetan kali | wontên balêkok pinggiring toya | tiga ajajar encoke | ya ta sang narpasunu | awas mulat ngandikèng siwi | lah
ingkang kidul kapilis | suka sagung tumingal | wimbuh langênipun | nulya pinèt ing baita | sampun katukatur. kang pêksi tinampan aglis | milir malih kang palwa ||
wong agung minggah sampun | pinêthuk ing Radèn Ngabèi | Wiryakusumèng natar | ingaturan laju | mring
pating gadêbug | tangi wênèh lajêng ambithi | dadya akêkêrêngan | pulisi abikut | pamisahe bokmanawa | ana ingkang anganggo gêgaman sami | dadya tan
Langênarja wus nyare saratri | wau jêng sang aji | ing dalu awungu ||
2. miyos ing natar nuduh ing dasih | pêpilihan kang wong | manawa prapta ing sawancine | ingkang putra Jêng Pangran Ngabèi | tinimbalan aglis |
3. kawuwusa kang andon aguling | ing Langênarja jog | madya lima ing ngriku wayahe | narpaputra minggah wus apanggih | lan duta narpati |
nèng jawi | pangran arya prabu ||
sigra parêng bodhol | minggah maring jro pasanggrahane | ingacaran minggah ing pandhapi | ngantosi narpati | ing sawungunipun ||
7. tan adangu wungune sang aji | tinimbalan gupoh | Jêng Pangeran
magupoh | myang dinangu ing paran tingkahe | matur purwa wasana tan gêmpil | gya tinundhung mijil | sandika wus mêtu ||
11. tan cinatur lampahirèng margi | Pangabean rawoh | tumurun saking ing rata age | tabuh astha enjing ingkang wanci | wus samya umanjing | ngacaran alungguh ||
12. nèng pantyalit sangarsèng pandhapi | wus samya
siyang dalu tansah rumêksane | pra santana kang kantun nèng wuri | anggung pamujining | kang maring rahayu ||
matur. menaw� boten lepat. wonten jolo sutro. pesarean soenan geseng tjokrojoyo . ugi wonten. matur suwun
Gryfino (Jerman Greifenhagen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gryfino&oldid=1090307"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
prasetyo, harisma, wali murid ugi sederek armando supados gamblang permasalahanipun, nuwun….
ingkang tuhu kinurmatan, wah, nopo to punika. Nyuwun sewu manawi Panjenengan kerso monggo dipirsani url niki, kula nembe mawon manggihi:
Mugi sageto dados pambanding, supados mboten ndherek kabeto kabar ingkang dereng tamtu leres, amargi tanggungan wonten yaumil akhir amrat sanget. Mugi kita tansah dados insan ingkang
Ki Ageng Pengging Sepuh - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
ÔÇ£Koyo-koyo wong sing ora tahu mangan wae to le, yo kosek sedelok (
Cuman saiki lagi tinggl nok Jakarta. Bosone wong Jombong karo wong Suroboyo kan ga jauh beda. Podo-podo dedengkote ludruk 🙂
Dandang kuwe salah siji perangkat pawon sing gunane kanggo ngeliwet. Nang tlatah Jawa umume ngeliwet nganggo dandang men sega sing diliwet luwih enak.dandang digawe sekang tembaga bentuke mirip kaya piala.
nang Kabupaten LebakMaja, LebakKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Kulo Nuwun, wah yen dibilang bangga yo bangga dadi alumnus SMUNSA(pas jaman q nggene jenenge) yen diomongi kecewa yo kecewa opo sing gawe kecewa? masa wis jaman sma cah2 sma 1 dibedakno karo sekolahan liane emang wes top tenan tha sma1 ko ketoke bocah e
Satria Piningit, Sejarah, Suro Jayan
Dek taun Masehi 1908, Ki Cekel isih bocah wajah demolan. Yen mapan turu isih dikeloni embahne wedok. Sajrone kelon mau embahne karo ndongeng warna-warna, nyritakake kautaman lan lelabuhane para luluhur ing jaman kuna, kayata: Raden Panji Inakartapati, Jaka Kutuk, Timun
Ana uran-uran sji sing terus bisa cumantel dadi apalane Cekel, mbokmenawa marga uran-uran mau ngemot crita bab lalakone kewan. Dasar tembunge dandang gula, dilagokake turu lare, wah ta rasane kok kaya ndudut ati. Apalane mengkene:
Embahne lanang yaiku R. Dm. Pancapramana, paring katrangan yen uran-uran mau anggitane Kyai Pujangga Ranggawarsita, kajaba kanggo ndolani bocah iya ngemot surasa sing jero. Uran-uran mau kanggo pralambang bakal jumedule Ratu Adil, kang bakal dadi pangayomane wong-wong ing Nuswantara, mulihake panguwasa kaya jaman Majapahit.
Katrangan kaya mengkono mau ora bisa klebu ing pikirane Cekel, nanging dumadakan bapakne Cekel pitakon sajak migatekake banget, clatune: “Bapak, rawuhipun Ratu Adil punika punapa taksih dangu?”
Embahne: “Ing besuk taun Candrasengkala: Saeka Kapti Tumuju Sawiji, tegese taun Jawa 1881. Sengkalan iku iya anggitan Ranggawarsita.”
Bapakne: “Manawi mekaten kula mboten saged menangi.”
setya ngayom marang Ratu Adil, supaya ginanjar slamet rahayu ing sapanduwure.”
Bapakne Cekel banjur ngelus-elus gundule anake, sajak krasa marem atine. Embahne katon resep nyawang putune, unli nerusake critane: “Ing besuk ana perang gede, sarta in Surakarta katut keseret ing perang. Kuta Solo dadi karang abang, pasar Kembang dadi pasar tangis, Nglaweyan banjir getih. Sing bisa tutulung Ratu Adil.”
Bapakne: “Ingkang wajah pun Cekel mugi kaparingan pangestu wilujeng.”
Embahne: “Tapaku cikben diunduh putuku, mung welingku dimantep pangidepe marang Ratu Adil. Sing prelu dieling-eling, ing besuk yen wis ana gaga tuwuh papringan sarta ana patih wuda, ing kono jumedule Ratu Adil. Ratu nangkoda diendih ing Ratu Kuning, suwene
Sateruse ngancik umur diwasa, omah-omah, duwe anak, banjur duwe putu. Ki Cekel menangi perang gede rambah kaping pindo. Perang donya kang kapisan ing tahun 1914 – 1918, ing Nuswantara ora ana owah-owahan sing wigati, tegese isih tetep dadi
wong Indonesia ngedegake nagara Indonesia MARDIKA adedasar Pancasila, satemah banjur perang nglawan prajurit Jepang, Inggris sarta Walanda.
Nalika kuta Solo diebroki prajurit Walanda, yaiku wiwit tanggal 21 Desember 1948, Ki Cekel rada kisruh pikirane. Apa ngeeli marang kahanan yaiku abot marang tangising anak putu lan wedi ancaman bayonet, apa abot marang welinge embahne sing wis sumare?
Ki Cekel enggal mbukak catetan, buku kawak sing wis lutu wareg tangan. Catetan mau panggawene dek tahun M 1915 nurun layang wecane Kyai Pujangga Ranggawarsita, kagungane R.
saiyeg saeka kapti, tumuju ing sawiji ( 1881), angadep satriya luhur, tan ngidep raja brana, mung nagri
Eka = 1, Kapti (karep) = 8, tumuju (obahing karep) = 8, sawiji = 1.
Dadi tetela ing tahun Jawa angka 1881 panguwasane Ratu Walanda mengku tanah Indonesia wis cutel. Sanadyan ing weektu iku prajurit Walanda bisa ngebroki kuta-kuta ing Surakarta karo sawenang-wenang, iya mung dadi pecut tumrap para taruna sing saya gumregut olehe mangsah yuda.
Nalika samana sing jumeneng in Surakarta Sinuhun Paku Buwana XII temenan, dadi cocog karo unining yaiku Ripublik Indonesia. Sanadyan pasar Kembang sida dadi pasar tangis, lan nglaweyan sida banjir getih, Ki Cekel meksa ora ngedap. Ora mandeg tumolih.
Pasar Kembang kelakon dadi pasar pembelehan temenan, wong-wong kampung tuwa-anom lanang-
Ing batin Ki Cekel pitakon: “Hla Ratu Adil iku sapa?” Pitakon mau enggal diwangsuli dewe: “Ora liya ya Bung Karno!”
Ing layang Jangka Jayabaya nyebutake: Ratu Adil iku pralambange pudak sinumpet, kesampar kesandung ora ana sing weruh. Pancen ya nyata: Bung Karno kena diupamakake kembang pudak utawa kembang pandan sing nyata arum ngambar gandane, nanging terus
kedatone sonya-reka utawa sonya-ruri, tegese: wiwit R. I. Ngadeg pusere pemerintah manggon ing tangga, yaiku wong Walanda ngarani Betawi nanging wong Indonesia ngarani Jakarta. Ing sadurunge iku Bung Karno ngedaton ing
Cekel banjur genti ngotak-atik ngethukake tembung-tembung sing dicritakake embahne sing wis sumare:
Ratu Nangkoda diendih Ratu Kuning, sing dadi pratanda yen wis ana patih wuda, sarta ana gaga tuwuh ing papringan. Terange mengkene: nalika tekane wadya-bala Jepang, patih Surakarta asmane Jayanagara, yen ditulis aksara Jawa tiba nglegena kabeh, ora nganggo sandangan. Dek semana sing jumeneng ratu Sinuhun Paku Buwana XI, yen ditulis nganggo angka Jawa yaiku sewelas, iku mbarengi Gupernur Ori, jenenge pring. Sarehne gupernur iku kuwasane tiba ing sanduwuring ratu, ya dianjingake panggonan utawa papringan.
Ki Cekel genti ngotak-atik uran-uran dolanane dek isih bocah, yaiku apalan Tikus piti, iya weca Ranggawarsitan. Weca mau digathukake karo kedadeyan ing sajrone perang Kamardikan 1945 – 1949.
Pada lingsa angka: 1. dijarwani: tikus piti dadi sanepane para taruna (pemuda-pemudi) sing pada mangun yuda perang KAMARDIKAN. Kabeh dumadi saka rakyat golongan tani, kriya, buruh, kusir andong, tukang becak lan sapiturute. Apa sababe dene kewan cilik tur tikus piti utawa tikus sawah sing dipilih kanggo umpama? Iku saka panemune Ki Cekel: perange para taruna mau sing mbandani para sadulur tani, dadi iya ngetek-entekake pari. Sajrone perang gerilya sing ndelikake lan ngopeni uga rakyat tani.
Pada lingsa angka: 2. walang kecek dadi prelambange rakyat sing pada wasis ing rembug. Ing sajrone repolusi iku sing sapa pinter omong lan sesorah ana ing parepatan lan ing radio, mesthi dipilih dadi pengarep (kopral). Mulane milih walang sing digawe sanepa, jalaran walang iku bisa mabur mrana-mrene klebu kewan iber-iber. Iku ngumpamakakeyen pamilihe panuntun mau ora nganggo ditimbang dhisik bab ala becike watake, sanadyan wong ngungsi waton sugih omong lan sugih sanggup iya kepilih dadi panuntun.
Pada lingsa angka: 3. Kodok ijo dadi pepindane para rakyat sing wis duwe warna utawa pulas, tegese wis bisa maca lan nulis, duwe ijazah utawa layang tanda saka salah sawijining partai-partai. Iku sing akeh banjur pada oleh pangkat sing duwur.
Pada lingsa angka: 4. Yuyu katut kepilih dadi kapitan utawa tetuwa, iku dadi sanepa tumrap sawenehing panuntun sing dadi tukang catut. Bisa nyapit ngiwa nengen. Mula milih yuyu sing digawe upama, jalaran yuyu iku bisa urip banyu loro, ing banyu lan ing daratan. Karepe: tukang golek slamet, bisa mrana bisa mrene terus oleh kauntungan.
Pada lingsa angka: 5. wis cetha lan ora prelu dijarwani. Pancen ing sajrone repolusi iku, wong-wong sing pada nyekel panguwasa bisa nguwasani loji lan tutunggangan warna-warna. Jalaran saka iku si yuyu tukang
Gedhong), kuwasa nindakake Raja Pundut marang sapa-sapa. Ngupa boga tegese golek pangan. Jangkrik upa kanggo pasemon patrape angupa-upa utawa golek-golek, kanggo sanguning perang. Tunggangane motor grobag (tetegar), bisa tekan ngendi-endi manut sing dikarepake.
Pada lingsa angka: 7. kemangga dipirid saka tembung sumangga. Sapa-sapa sing ditekani jangkrik upa mesthi mangsuli: mangga mawon. Nuli dieterke menjang panggonan pasimpenan, ing lemari,
sing urip cedhak banyu, pantes dadi bau-sukune si yuyu. Dene bunglon iku kewan sing bisa molah-malih, dadi gegambaraning wong-wong sing padha dadi mata-mata mungsuh. Gawene antuk-antukan karo si kadal, tegese padha sekuton rembug ajak-ajakan laku cidra. Cidra marang Ratu Adil lan Nagara R.I.
Pada lingsa angka: 9. anggang-anggang iku kewan ing banyu, nanging sing dijupuk mung jenenge, yaiku anggang-anggang tegese padha karo ukur-ukur, utawa alon-alon. Aja mung disranani perang thok, kudu dirangkepi rembug pedamen sing juwet. Sarta kudu dielingi yen ratu Nangkoda iku klebu bangsa sing juwet rerembugan lan tlaten perang suwe, kayata:
sudagar gedhe, saben ana perang mesthi oleh kauntungan saka anggone padha among dagang. Mulane tansah tetabuhan.
Kaya mengkono pangothak-athike Ki Cekel olehe nggothak-gathukake weca warisane Kyai Pujangga Ranggawarsita, dikeplokake karo pengalamane ing sajrone
Tulisan/artikel kiye urung / tembe diterjemahna sebagian sekang basa Indonesia.Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga pedoman alih basa Wikipedia.
Om pakulun Sanghyang Guru Reka, Sang Hyang kawi swara, Sang Hyang Saraswati Suksma, Sang Hyang Brahma Wisnu Iswara, mekadi Sang Hyang Surya
tebasan, tunggunen de nira sang Hyang Bayu Pramana, amuwuhana tuwuh ipun. Om
papah, mwah sakwehing ingaranan sarwa bajang-bajang susila, si bajang weking, iki tadah sajin ira dena becik menawi wenten kakirangan ipun, iki
Anggitan-dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhan Pakubuwana kaping III. Sekar Megatruh : 8 / pada Dema awas amengku kraton linuhung ing nguni kitab pethik Bayan Maot kang winuwus wewarahe bener becek carita samya ning Maot. Manlasara ngilman mut abadanipun tegese wong kang tan dadi ya ngilmune uwong ngiku mati donya prapteng ngakir iku samya den waspados. …
amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
Ingkang dingin, wiwitan patrap kang dadi kawajiban, iku guru karo bakal murid pada amet banyu wudu, sarta
banyu kadas, angilangake kadas cilik lan gede perlu karana Allah).
Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing wewadah
mori putih dadi rong wadah sarta kembar mayang sajodo pada sumaji ana ing pamejangan.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan
sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun panjingi mudah limang prakara : 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi, iya iku minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Suci”.
Wejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak riwayating para wiliyullah, nukilan saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya,
pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem
anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia
ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul,
dening cahyaningsun, sinaksenan dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku
ing alam Misal, nuli tumeka ing alam Arwah, nuli tumeka ing alam Wachidiyat, nuli tumeka ing alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang tarawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana, sumurup marang
apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta
machlukingsun kabeh, kang ora angendahake maring Sun, pada kaprabawa dening kamayan dening kudratingsun”.
ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.
kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
angiras minangka bebukaning hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.
ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.
Kang angandika Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku iya urip kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dzat Kang Agung. Anglimputi ing sifat iku
Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya samudra lawan ombake, yekti wahananing ombak anut saka rehing samudra.
Dadi sejatine, kang anama Dzat iku, tajalining Muhammad, sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora ana kang anguripi, mula kawasa aningali, amiyarsa, angganda, angandika, angrasakake saliring rahsa, iku saka kudrad kita kabeh, tegese mengkene, Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku enggone aningal saka angagem netra kita, enggone amiyarsa iya angagem ing talingan kita, enggone angambet iya angagem ing grana kita, enggone
manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran
dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Mungguh dununge mangkene : 1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese
tegese cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat.
3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka asmaning atma, dadi wahananing
6. Darah, tegese susetya, kacarita ing Hadis adarbe sorot mancawarna, pada kanggonan
ingaran dinding jalal, tegese warana kang agung, kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku warananing Dzat, minangka sesandanganing atma, dadi
amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik, ati, jantung,
kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang maneh, sabab kahananing bale srasy,
sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng
Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji :
Sirah, iku wiyose kahananing Bait al makmur.
Utek, kahananing kanta, anarik wahananing
Wasiyate guru kang amedarake ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.
Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan,
ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene dununge
Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya pada amardiya ing waskitaning sangkan-paran.
Mawa wis waskita, prayoga anetepana kang dadi Santosaning Iman, iya iku sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
1. Ana wewejanging guru kang amedarake rahsaning
4. Ana wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmukayektening kahanan, kekiyasan
ing dalem Bait al muharram, terkadang ayat kaping telu Pambukaning Tata-malige ing dalem Bait al mukaddas.
surasane kabeh iku iya pada bae, mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakat ing surasane, kajaba amung pepangkataning ngelmu Talek, kara ngelmu Fatah, yen pangiwane ngelmu panitisan,
Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake malaekat kang dadi tandaning badan alus ana ing dunya bae, ora mupakat karo
bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake
iku pakolehe amung rebut unggul ing pangawruh, rebut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadekake pasulayan, mulane para sujana kang putus temenan iku ora sedya sesualan, amarga ora darbe ati kepanasan, jatmika rehne wis amumpuni saliring pangawruh, dene manawa ana kang sumedya amadoni muga dikalahana bae, aja nganti lumawan mundak kabarabeyan, ing
Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono
“Ana pujaningsun sawiji, Dzat iya Dzatingsun, sifate iya sifatingsun, asmane iya asmaningsun,
Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita
Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucapingsun, Mikali, pangambuningsun, Israfil, paningalingsun, Ijraril, pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.
Nuli anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki :
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam,
tumeka maring alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana sumurup maring Dzating cahyaningsun awening mancur mancarong gumilang tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang,
“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna
katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha
kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane
dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren
luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa,
kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing
lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya
sing kagolong nang sajroning genus Annona sing asalé sekang dhaérah tropis. [1]
Woh srikaya wanguné bunder, kulité matané akèh (kaya sirsat). [1]Daging woh wernané putih.[1]
Klebu semak semi-ijo langgeng utawa wit sing meranggas tekan 8 m dhuwuré.[1] Godhongé selang-seling, prasaja, lembing mbujur, 7-12 cm dawané, lan ambané 3-4 cm.[1] Kembangé tuwuh ing tandhan cacahé 3-4, saben kembang ambané 2-3 cm, kanthi enem godhong kembang/kelopak, kuning-ijo mawa bintil ungu ing dhasaré.[1]
Wohé biasaé bunder utawa mèmper kerucut cemara, dhiameteré 6-10 cm, kanthi kulit benjol-benjol lan sisiken.[1] Daging wohé putih, mèmper lan rasané kayapodeng.[1]
Srikaya ana sing rupané ijo.[2] Srikaya kang rupane ijo nduwéni daging werna putih. [2]Rasane legi. [2]Nanging ana uga srikaya kang rupané abang rada wungu.[2] Srikaya kang rupané abang rada ungu iki werna dagingé putih. [2]Kang luwih saka srikaya wungu yaiku ambuné wangi lang rasané kang legi.[2] Saliyané iku daging wohé empuk lan legit banget.[2]
Srikaya Ganal[sunting | besut sumber]
Srikaya ganal utawa srikaya malinau jeneng ilmiahé ''Rollinia deliciosa'' .[1]Srikaya kang ukurané gedhé iki ditemokaké ing Kalimantan Timur yaiku ing Kabupatén Malinau.[1]
Asal[sunting | besut sumber]
Srikaya malinau asalé saka Amérika tropis yaiku saka Mexiko nganti Peru lan Argentina.[1] Ing dhaérah asalé srikaya malinau nduwé jeneng ''Biriba''.[1] Srikaya kiye teyeng urip nang dhataran rendah tropis nganti sub tropis. [1]Srikaya kiye banjur nyebar nang kawasan Malesia yakuwe nang negara Malaysia, Filipina, Brunai, Papua Nugini. [1]
Deskripsi[sunting | besut sumber]
Srikaya ganal nduwéni wit kang dhuwuré kurang luwih 4-15 métér.[1] Godhongé
kembangé kaya lar mlengkung mendhuwur utawa kaya lampion lan ambuné wangi.[1] Kembangé nduwé benangsari sing cacahé akéh,bentuké dawa lan ana kantung sari nang pucuké. [1]Bakal buah ana rambuté, tangkai putiké nduwéni bentuk lonjong dawa.[1]
Srikaya kiye nduwéni kayu wernané kuning semu soklat. [3]Kayuné madan atos lan teyeng kanggo gawé perahu kano utawa perahu boat.[3] Srikaya Malinau nduweni ukuran woh sing gedhe.[3] Bobote kurang luwih 1,5 kg. [3
isih nom wernane ijo lan malih kuning angger wis mateng.[3] Tandhane srikaya kiye mateng yakuwe nek dipenyet krasa empuk.[3] Daginge putih, alus tanpa serat lan ngandhut banyu.[3] Rasané ora patiya legi lan ora patiya kecut.[3] Srikaya malinau bisa dipangan langsung utawa dicampur es lan sirup.[3]
Khasiat[sunting | besut sumber]
Srikaya akéh banget paédahé tumprap kaséhatan.[4] Woh kang uga diarani custard apel utawa sugar apple tumprap pelaut Inggris kiye teyeng nggo ngalusna kulit.[4] Srikaya ngandhut antioksidan kayata vitamin C kang mbiyantu nglawan ''radikal'' bebas nang awak.[4] Kalium kang dhuwur cacahé lan magnesium kang ana nang srikaya uga teyeng njaga kaséhatan awak lan teyeng ncegah penyakit jantung.[4]
Angger kepéngin kulit keton ayu lan alus kanthi alami, srikaya teyeng dadi alternatif.[4] Srikaya nduwéni vitamin A sing teyeng njaga kulit, ngalusna kulit lan ngrawat kulit, kaséhatan rambut lan kanggo kaséhatan mripat.[4]
Ora mung kuwethok, srikaya uga nduwéni khasiat ngontrol tekanan darah lan mbiyantu normalna pencernaan.[4] Srikaya bisa diolah dadi sele roti.[4] Srikaya uga teyeng kanggo tamba sembelit lan ngobati diare lan kanggo woh anti disentri.[4]
Sekang katrangan kuwe, srikaya kalebu woh-wohan sing penting kanggo diét harian.[4] Woh kiye ngandhut magnesium sing akeh lan teyeng nyeimbangna kandungan banyu nang awak, ngilangana asam sekang sendi lan ngurangi gejala rématik lan radang sendi.[4]
Angger awak kerep krasa kesel, srikaya uga teyeng dadi obat,[4] Jalaran srikaya nduwe kalium sing teyeng ngobati otot sing lemah.[4] Srikaya uga teyeng kanggo obat anémia, awit akéh kalori.[4] Angger kepéngin nambah bobot awak srikaya teyeng dipangan rutin. [4]Srikaya nduwé kandungan gula alami, mulané srikaya apik kanggo camilan lan buah yèn bar mangan.[4]
Sele Srikaya[sunting | besut sumber]
Selé srikaya yakuwe selé sing digawé sekang srikaya sing diblénder santen, endhog lan gula sing dimasak kanthi panas geni sing ora patiya panas lan nang wektu kang suwé saéngga dadi kentel kaya selé.[5] Ana uga sing diwénéhi godhong pandan lan godhongsuji.[5] Godhong pandan lan godhong suji kuwe marakna selai srikaya dadi wangi lan wernane ijo.[5]
Sele srikaya biyasané dianggo mangan roti tawar. [5]Sele kiye dipangan kanthi diolésna nang roti tawar. [5]Biyasané kanggo sarapan utawa cemilan.[5]
Pangaji Gizi[sunting | besut sumber]
Srikaya sugih kandhutan energi panganan lan arupa sumber zat wesi sing becik.[5]
Panrapan Tradhisional[sunting | besut sumber]
Digunakna nang sapérangan masarakat nang India kanggo ngramu tonik rambut.[5] Wijiné uga didheplok lan diolèsaké kanggo mbasmi tumo rambut.[5]
Galeri[sunting | besut sumber]
^ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 {{id}][1](dipunundhuh tanggal 28 April 2011)
^ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 (Indonesia)[2](dipunundhuh tanggal 28 April 2011)
^ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 (Indonesia)[3](dipunundhuh tanggal 28 April 2011)
^ 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 4,15 (Indonesia)[4](dipunundhuh
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.57, tanggal 2 April 2013.
ya iku sawijining kabupatèn kang dumunung ing sisih paling kidul Propinsi Chungcheong Kidul, Korea Kidul.[1] Geumsan dadi penghubung antarane wewengkon Yeongnam lan Honam. Laladan iki dikenal minangka pusat perkebunan ginseng kang paling gedhé ing Korea.[1]
Ginseng Geumsan[besut | besut sumber]
Geumsan minangka penghasil ginseng ing Korea lan wis suwe dadi komoditas ekspor Korea amarga kuwalitase kang apik.[1] Wewengkon Geumsan kasusun saka dataran tinggi minangka tegal kang apik kanggo nandur
mromosekake kutha Geumsan lan produk ginsenge.[2] Festival iki dianakake sepuluh dina sawise dina raya Chuseok.
Chungcheong KidulKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
pengangkut barang, asring kita manggihi gambar lan seratan aneh-aneh lan lucu-lucu. Kadangkala inggih wonten gambar ingkang radi mboten sae (semi-porno). Wonten mergi watawis Semarang-Jogja kula manggihi seratan ingkang unik. Wonten salah satunggiling truk tangki bagian wingking dipun serat kados punika “NDEREK GUSTI”. Kadosipun punika dedonga lan wujud kepasrahan pengemudi/awak truk punika, pasrah mring agawe gesang, pasrah babakan keselametan wonten mergi, pasrah dumateng rejeki ingkang dipun paring
November 1, 2008 pada 1:56 pm
Kula kinten saged ugi makaten kados ingkang panjenengan serat
Ing. Rudolf Macek Ing. Natalie Uhrová, Ph.D. Ing. Monika Mrlinová Ing. Milan Kaštan Ing. Petra
Riwajatipun Gusti Raden Aju Woerjaningrat, Wuryaningrat, 1963, #400	Katalog:Riwajatipun Gusti Raden Aju Woerjaningrat, Wuryaningrat, 1963, #400Sambung:-
Kahandharaken Rama K.P.H. Woerjaningrat ing Papanggihanipun para santana Keluwarga Purwodipuran Akad Paing 16 Siam Djé 1894. 10 Pebruari 1963
CATHÊTAN RIWAYATE IBU G.R.Ay. WURYANINGRAT WIWIT PALAKRAMA NGANTI SURUD
Awit saka gêdhening atiku, suka sukur dene Allah katon ngayomi ibumu gusti, mula aku dêrêng gawe cathêtan riwayate ibumu gusti, mêsthine iya mung pokok-pokoke wae, mundhak ngandhar-andhar, ora cêtha. Tak wiwiti kaya ngisor iki.
Ibumu gusti, kuwi miyose dina Kêmis Kliwon tanggal 3 Sapar Ehe 1828 wuku Manail.§ 24 Juni 1898.
dadi isih ênèm bangêt, yuswa 16 taun. Pancèn prasaja, wêrni lan tindak-tanduke pantês, ora tau ngêndika kasar. Buktine kowe wêruh dhewe, yèn duka bangêt mung mbrêbês mili. Cacade, slirane ringkih.
Nalika dadi pêngantèn, ana lêlakon anèh, kaya-kaya disihi ingkang rama
Rp. 300.000,-. Uga ana celengan, barêng takbukak, sawise ibumu gusti seda, jêbul isi dhuwit Rp. 5.000,- "uang saku" kanggo aku. Unine ing kono "Sadurunge bisa maris, dhuwit iki takaturi nganggo sênêng-sênêng dhisik". Atiku ora mung trênyuh wae, nganggo anglês bangêt.
Sarèhne olèhe kagungan putra kêkêrêpên, lête cêdhak-cêdhak, mangka slirane ringkih, Dr. K.R.T. Wedyodiningrat mrayogèkake aja kagungan putra dhisik, diwatêsi 3 taun. Sawise 3 taun dipriksa, diulur 3 taun manèh, suwe-suwe ature Dr. K.R.T. Wedyodiningrat: "Mbok inggih sampun mbotên kagungan putra malih mawon gusti !". Pamrayogane dhoktêr mau diturut, ditêtêpi. Dadi wiwit yuswa 25 taun njur wis ora cumbana, mula Sawaras dadi ragil.
Putra-putrane iya sêkolahan kabèh, mung emane, durung ana kang tamat sêkolah kang dhuwur dhewe.
Miturut kahanan kasbut dhuwur mau, ibumu gusti kajaba bêcik olèhe ngopèni balegriya, uga bêcik
Putri Narpawandawa. Anggone dipilih dadi pangarsa kuwi,
Sajrone nyêpêng P.N.W. thukul tekade kang mantêp, bêcik, kêrêp dingêndikakake, yakuwi êmoh èlèk. Mêsakake anak-anak sabanjure, uga nglèpèti mitra-mitra kang gêgandhengan. Tekad mau digondhèli kêncêng, nganti surud.
Anggone nyêkêl P.N.W. nganti têkane Nippon, mbubarake kabèh pakumpulan-pakumpulan, klêbu P.N.W. kurang luwih 15 taun.
Ing jaman kamardikan, P.N.W. diêdêgake manèh, ibu mundhut lèrèh, amarga
kêrêp gêrah, digêntèni G.R.Ay. Yudonagoro, kang maune wakil pangarsa P.N.W.
Aku eling, nalika aku ditari dadi pêpatih dalêm dening parentah Walanda sapisan mêtu
kêluhuran lan bandha wae, nanging iya nggaliha kahanane bakal bisa bêcik apa ora!". Tumrap timang, ibumu gusti ngelingake "Mas yèn timange diijoli, njur ilang mêsiyate Pak Gêdhe Manang".
Pênari pêpatih dalêm, aku ora bisa nglakoni, dene timang aku ora nyaosake.
Lêlakon kang takandharake ing ngarêp, manawa digandhèng karo kahanan nalika arêp surud, ibumu
Nalika tumbukku palakrama karo ibumu gusti têtêp 48 taun, takpèngêti sanadyan ora nganggo pasamuwan, kang têka iya akèh. Sawise mèngêti tumbuk palakrama, anggêr-anggêr aku ngrêmbug iya arêp mèngêti tumbukku umur 80 taun, mêsthi kawêtu panggalihane ibumu gusti "Kangmas aja seda dhisik!". Kêrêp bangêt dingêndikakake, nganti ana rasa slirane mundhut seda dhisik wae. Kêrsane ibumu gusti, tumbukku 80 taun ora nganggo
nanging manawa ana kang têka, apa ditolak? Wangsulane: "Iya ditampa, suguhane, sakanane wae".
Kalakon tumbukku 80 taun, tanpa jagongan, mêksa akèh kang têka. Ibumu gusti pancèn wis ora sêkeca, dipêksa miyos, ngêndikane: "Wong bojone ditêkani wong akèh, aku kok ora nêmoni.
Wiwit dhèk samana têrus ora sêkeca nanging isih nêtêpi gawa-gawene tumrap balegriya. Dene kang jênêng gêrah, wiwit tanggal 1 Dhesèmbêr 1962,
diprayogèkake dhoktêr supaya "ngaso" (bed-rust), têkaning surud gêrahe 27 dina.§ 28 Dhesèmbêr 1962.
Prabowo. Jururawat kang ngladèni R. Ngt. P. Brojosaksono.
Têmênan aku ora nyana yèn gêrahe ndadèkake sedane, amarga dilolohi apa wae kêrsa, ora tau nuntak utawa kêsêlak-sêlak. Dhahar malah mudhutmundhut. dhewe, turas bobotan mundhut dhewe. Dadi aku duwe pêngarêp-arêp isih kêparêng sugêng. Uga tansah eling, ugêr dilolohi mêsthi dietung, êndi kang durung dilolohake, iya mundhut. Kahanan mangkene mau nganti lape, gawe lamlamên kang padha ngopèni.
Dina Slasa 25 Dhesèmbêr 1962 ibumu gusti ndangu, iki dinane apa? Diwangsuli, dintên Slasa Kliwon kaping 28 Rêjêb. Ngêndikane ibumu gusti: "Kok
Dinane Rêbo kira-kira janjam. 2 awan, bubar dhahar, dhawuh mênyang sadulurmu Saparto: "Gud, kowe
gusti: "Jam pira ta iki ?". "Jam 3 dalu, bu !". "Mêsthine wis dhahar, ya" "Inggih, sampun".
Ibumu gusti banjur ngêndika: "Takkandhani ya Gud, ragaku wis ora kuwat. Aku suwuna ngapura bapak. Bapak aja kok aturi têdhak mrene, wis sêpuh, mundhak akèh-akèh kang digalih ! opènana bapak, amarga ragaku wis ora kuwat. Raga kuwi kêdadèan saka têlu. Iki dudu duwèkku, silihan kabèh, dadi aku kudu mbalèkake mênyang kang duwe dhewe-dhewe". Ature sadulurmu Saparto: "La sing duwe dhewe-dhewe niku sintên, gèk olèhe mbalèkake pripun bu ?". Wangsulane ibumu gusti: "Iya sing duwe dhewe-dhewe iya dibalèkake, wong barang silihan kok!".
Sadulurmu Saparto banjur matur: "Bu sing matur nandalêm ngatên niku sintên ?" Wangsulane: "Kowe takon ta ?. sing kandha aku kuwi, sing ora mèlu lara, iya ora katut susah, dadi kang ora lara lan ora susah !" "La niku sintên, bu?" "Ah, iya golèkana dhewe!
esuk dibisiki, mêsthine ya takiyani wae. Ning wis taktonton, ora penak kabèh, kuwi dudu nggonku. Aku winwis. mantêp siji kok, duwèkku dhewe,§ nggonku dhewe,. saiki wis ngêblak, rêsik, padhang jingglang. Sadulurmu Saparto matur: "La ngriku wontên napane bu ?" Wangsulane Ibumu: "He ? Wis ora ana apa-apa !".
Uga ing dina Kêmis Paing mau, sawise didandosi
karo muni: "Bu, buu !" Wangsulane ibumu gusti: "Ora kok, ora saiki, suuk !".
Sawise mbanjur mundhut turas, lêt sawatara mundhut bobotan, dadi ora tau ngoprok. Kotorane ditonton sadulurmu Saparto ya lumrah wae.
Kira-kira jam 10 bêngi mundhut êndhokêndhog. mêntah karo madu. Basa wis arêp diunjukake, R.M. Riyo P. Sinduatmojo kang uga ana kamar, klepat mêtu, kandha nyang sadulurmu Saparto: "Mêngke yèn kêsêlak rak mbilaèni !" Basa bali mênyang kamar wêruh yèn ora apa-apa, nggumun bangêt. Nggone nguntal êndhok iya glêk, lumrah wae, ora sêthithik-sêthithik ora kêsêlaksêlak.
Jam 11 bêngi, bubar dilolohi tès, ibumu gusti mbanjur
Miturut pêpriksan ana complicatie, kaanane nguwatirake bangêt, disrantèkna sajrone 5 jam.
Dhoktêre mungkur, jam 3.45 esuk ibumu gusti surud. Nalika lape, kang padha nunggoni mèh kêtilapan, amarga wiwite lêlampah ora kêtara, lêlampahe rikat tur alus, ora
gusti durung tau mêguru kok bisa kaya mangkono, nganti aku kawêtu mênyang kang padha nglayad, aku kang dhêmên mêguru lan dhêmên kêbatinan, durung têmtu yèn bisa kaya sedane ibumu gusti mau. Ibumu iya ora tau salad, ora tau nyênyirik, pasa sapêpadhane.
Dene kang nunggoni surude, sadulurmu Saparsa, mbakyumu Saparno, R.M. Riyo P. Sinduatmojo lan abdine
nênggani priyagung surud kados ibu gusti !. Wong ditunggoni njêgrêg kok arêp ditilapake".
Miturut plapurane sadulurmu Saparto, nalika lape, kabèh kang padha nunggoni nyêmbah barêng, rasane kaya ana daya istimewa, sarta mbanjur padha ngabêkti, dadi surude dina Jumuah Pon tanggal 1 Ruwah Je 1894 wuku Dhukut.§ Anggone palakrama 50 taun.
Aku dikandhani sadulurmu Saparto yèn ibumu gusti surud, ora kêna takampêt, mbêngok, nangis !
Manawa koktonton andharanku kabèh, kokcocokake karo wulang-wulang kêbatinan ibumu gusti têrang nêtêpi wêwaton lan tujuane kêbatinan.
Saiki aku arêp ngandharake lakuning layon. Wiwit gêblag nganti disirami, dina Sêtu Wage kaping 2 Ruwah Je 1894 jam 1 awan, akèh tamu-tamu, tuwi lan caos bêkti.
Nalika sirame, kang nyirami putri-putri [putri-p...]
[...utri] dalêm, para putri-putri liyane, kang mangku sêntana-sêntana wadon, padha rumangsa ora mambu mayit sarta isih lêmês kaya dhèk sugênge.
Sawise disirami, didandosi, mbanjur dilêbêtake trêbêla.
Sêtune sore iya isih akèh tamu-tamu, malah Ingkang
rawuh. Para santri tangga-tanggaku, kêwanuhanku, jamhur-jamhur agama, kaya ta R.T. Handipaningrat, pêngulu karaton, R.M.Ng. Kartohastono, R.Ng. Nitihastono, R. Ng. CodrodiprojoCondrodiprojo. lan liya-liyane padha nyalatake utawa tahlilan ana sajêdhakesacêdhake. trêbêla.
Lakuning motor layon nganggo jajaran pasumbang polisi cacah 2, pancène mung têkan watês kutha, nanging padha njaluk kêtuk Imagiri. Dene kang ndhèrèkake nganggo motor preman 15, bis 5 lan pickup-pickup, kira-kira 400-san.
Têkan Imogiri, mbanjur dipikul munggah, dijajari barisan krans. Kang padha mikul rumangsa mambu wangi tur ènthèng, mula munggahe undhak-undhakan bisa jêjêg, rikat. Satêkane pasarean mbanjur disarèkake, ditalkim. Sawise kang ndhèrèk diaturi ngunjuk lan dhahar, jam 1 awan padha bali mênyang Sala.
Iki ana anèh-anèhan angkating layon saka Sala mênyang Imagiri ora udan ora panas, nanging padhang. Mulihe, kang padha ndhèrèkake têkan Ngayoja, udan dêrês bangêt, banjir, motor nganti mèh ora bisa mlaku.
Miturut andharanku kabèh, ibumu gusti olèh pitulunganing Allah.
Awit saka iku aku pitutur mênyang kowe, anak-anakku kabèh, aku yakin, ibumu gusti wis marêg ing Allah. Surud ing dina
malaekat, kaya sawarga I.S.P.B. IX. Mung bedane, surude kaping IX Ruwah pungkasan, ibumu gusti, Ruwah kawitan, awêwaton petungan
DR. Ir. Gunawan Tjahjono, IAI Ir. Ikaputra, M.Eng., Ph.D Dr. Ing. Ir. Widjaja Martokusumo Dr. Ing. Ir. Bambang Soemardiono Ir. Sugeng
Januari 2, 2008 in donya, sanes, Sejarah	Menawi para miyarsa tindak dateng Thailand akhir tahun 2007 menika, panjenengan bade mirsani kathah poster, baliho, lan gambar-gambar Raja Thailand Bhumibol Adulyadej wonten pundi-pundi papan. Tanggal 5 Desember 2007 menika dados dinten ambal warsa-nipun Raja Bhumibol ingkang kaping 80. Dinten kelahiran Raja Bhumibol menika dipun pengeti kanthi ageng wonten sak ngindenging negri Thailand. Rakyat Thailand sami tresna dumatheng rajanipun sinaoso wonten jaman moderen menika kekuasaanipun raja mboten kados jaman rumiyin. Kados Thailand menika pemerintahan dipun pimpin perdana menteri amargi Thailand tumut sistem monarki konstitusional. Sinaoso mekaten, posisi raja tetep dipun hormati kaliyan rakyat, lan rakyat malah langkung tresna dhumateng raja saking pemerintahipun. Kahanan menika sejatosipun mboten aneh amargi raja inggih sanget migatosaken kaliyan rakyat.
Wonten pesawat Thai Airways kula maos artikel-artikel majalah sesambetan kaliyan babakan menika. Saking waosan menika kula radi mangertos kados pundhi larah-larahipun rakyat Thailan menika ngantos mekaten setya-tuhu lan tresna dhumateng rajanipun.
Raja Bhumibol Adulyadej (Raja Rama IX) saking Dinasti Chakri lair tanggal 5 Desember 1927 lan jumeneng ratu wonten ing tahun 9 Juni 1946. Raja Bhumibol menika salah satunggaling raja ingkang cerak kalian rakyat, mangertosi kahananipun rakyat lan kanthi tulus pados dalan kangge ngangkat drajatipun rakyat. Wonten tahun 1950an lan 1960an, Raja Bhumibol asring tindak dateng pedalaman, minggah mudhun gunung nitih motor trail. Kanthi sabar mirengaken awratipun kahanan gesang para rakyat. Salah satunggaling daerah menika inggih daerah perbatasan segitiga emas narkotika, ingkang terpencil lan taksih rawan. Kanthi pengalamainpun nalika enem wonten Lausanne, Swiss, sinau babakan pertanian lan seni wonten mrika, Raja Bhumibol lajeng ngawontenaken proyek-proyek kangge ngentasaken rakyat saking kemiskinan.
Ngantos sak menika, upaya menika sekedik mboko sekedik ngatingalaken kasil ingkang mbungahaken.
Raja Bhumibol nggadahi hobi mireng musik jazz, ugi hobi fotografi lan atlet olahraga layar. Raja Bhumibol nate meraih medali emas wonten SEA Games 1967.
Katresnanipun rakyat Thailand saged tuwuh ingging jalaran saking tresna raja-nipun dateng rakyat, kados sumpahipun nalika jumeneng ingkang badhe makarya kangge kabahagianipun rakyat. Raja Bhumibol kacatet dados raja ingkang paling dangu jumeneng wonten sak ngindenging donya.
Menawi wonten Indonesia, kita saged mirsani kahanan ingkang kirang luwih sami, sinaoso wonten skala ingkang langkung alit, inggih katresnanipun rakyat Jogja dhumateng Ngarsa Dalem Sri Sultan Hamengku Buwana IX lan X. Rakyat Jogja sami ngraosaken jasanipun Sultan ingkang kaping IX nalika penjajahan Walanda lan jaman kamardikan, lan jasanipun Sultan Kaping X nalika seg jaman ontran-ontran reformasi ngantos sak menika.
Sekedik seratan menika nggambaraken sinaoso sistem politik monarki lan kerajaan sampun mboten selaras wonten gesang jaman moderen, nanging kanthi filosofi katresnan raja lan rakyat, kabukti taksih saged gadhah peran ingkang mboten
Raryan ika srih anglawuh rawi,
anukmèng daryanipun paksi iki kadya ngaruhi,
nuwun ibu, sampun njagi radesya ngantos gede lan dewasa ugi
Karier politik[sunting | sunting sumber]
Anggota DPR Republik Indonesia (2014 - 2019) mewakili Dapil IX Jateng (Kabupaten Brebes,Kabupaten Tegal,
pak boss.... syukur alhamdulillah mau tukeran..........BalasHapusSugeng20 Januari 2011 23.39Iyo mas, sak seneng senenge wong loro sek seneng wong waras :D . Terjemahane opo yo ???Salam hangat serat jabat erat
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 6 Maret 2016.
Wiwit jaman kawuri bebrayan Jawa diwernani mistik Wong Jawa kang ateges manungsa kang lair utawa urip ing tanah Jawa lan kenthel diwernani kabudayan Jawa tansah nyoba ngudi larase utawa harmoni antarane jagad gedhe (makrokosmos) lan jagad cilik (mikrokosmos). Kanggo nggayuh iku, wong Jawa duwe srana laku
lair 29 Juni 1945) Presiden kaping lima ing Sri Langka (lan kapapat kanggo jabatan Presiden Eksekutif) Sri Lanka (12 November 1994 - 19 November 2005).[1] Dhèwèké pemimpin Sri Lanka Freedom Party (SLFP) lan Aliansi Kebebasan Rakyat Bersatu (UPFA) nganti tekan taun 2005.[1] Bapake, Solomon Papan Anggegananaike ya iku menteri pamaréntahan kang dadi Perdana Menteri Sri Lanka.[1] Bapake mati nalika taun 1959, nalika umure Chandrika nembe 14 taun.[1] Sawise bapake mati, ibune, Sirimavo Papan Anggegananaike dadi Perdana Menteri wanita kaping pisan ing donya ya iku nalika taun 1960.[2] Lulusan Universitas Paris iki fasih anggone migunakake basa Sinhala, Inggris lan Perancis.[2] Dhèwèké nikah karo aktor lan politikus Vijaya Kumartunga ana ing taun 1978.[2] Vijaya banjur dipateni nalika taun 1988.[2] Chandrika kapilih dadi PM pamaréntahan Aliansi Rakyat tanggal 19 Agustus 1994, lan kapilih dadi Presiden ana ing pemilu kang dianakake sasi November ana ing taun kang padha.[2] Ibune banjur dilantik kanggo ngateni dadi PM.[3] Ana ing mangsa pamaréntahane, dhèwèké njajal upaya damai kanggo kelompok separatis Macan Tamil nanging gagal, lan wiwit saka iku dhèwèké nganggo strategi kang lewih berbau militer marang kelompok mau.[3] Dhèwèké kelangan pandhelengane ana ing mata sisih tengen nalika ana sawijining wong kang nglakokake bom bunuh diri lan nyoba mateni dhèwèké nalika kampanye
MitarbeiterDr.-Ing. Kaleem AhmadDipl.-Ing. Manuel BastertDipl.-Ing. Kai HelmigDipl.-Ing. Paul NeufeldDipl.-
Balas	On 02/08/2011 at 14:43 Arema said: Hikss….
Balas	On 02/08/2011 at 15:09 pandanalas said: monggo pinarak rumiyin ki Ageng…..
sampun sawetawis dangu mboten haketingalan…handadosaken paseban kados alas gung liwang liwung
Balas	On 02/08/2011 at 15:18 Arema said: halah…, sapa sing mboten haketingalan…
engkang mboten nate sebo paseban…..hiks hiks
Balas	On 02/08/2011 at 18:59 wIdUrA said: suwun Ki Is
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $2.00
November 26, 2007 in bebasan	Basa Jawi wonten ing jaman modern sak punika kados-kados sampun kageser kalihan bebasan liyan (kados bahasa Indonesia lan bahasa Inggris). Sak menika sampun awis kadang-kadang kaneman ingkang saged bebasan Jawi kanthi sae.
Ontran-ontran kasambet perkawis dipun-pendeting budaya-budaya Indonesia kaliyan negari sanes kedah dados pepemut dumateng kula panjenengan supados sami hangajeni, njagi lan nglestantunaken budaya Indonesia, kalebet babakan budaya bebasan Jawi.
Blog punika dipun damel kangge ngupaya kadang-kadang blogger, khususipun blogger saking tanah Jawi, kangge ngudarasa lan silaturahim online wonten ing Basa Jawi.
Blog menika kabikak kangge umum. Sinten kemawon ingkang kepareng partisipasi nggulawenthah blog menika saged kentun e-mail dateng muh_tamim@yahoo.com, utawi kentun komentar wonten ing posting menika.
Mangga sesarengan nglestantunaken lan nyebaraken adiluhungipun budaya Jawi.
Nyuwun pangapunten mbok bilih wonten tembung/istilah ingkang dereng leres lan pener.
supaya luwih gampang anggonmu ngrubah istilah dadi boso prokem urutono aksara jawa iku koyo sing
baris kapisan baris katelu (walikane baris kapisan ono ing baris katelu, mengkono uga sewalike)
yen poro mudo ngayogyakarta wis podho lancar nggunakake boso prokem iki kanggo obrolan karo konco… Ning kudu dieling, kabeh kuwi ono papan lan wektu sing bener. Ora keno kanggo matur karo piyayi sepuh. Kabeh kuwi ono unggah ungguh sing
Kulo ngrumaosaken mongkog ing penggalih deneyo taksih wonten poro kadang ingkang sami kerso nguri-uri kabudayaan, mliginipun boso jawi soho sedoyo kabudayanipun. Kulo ngrumaosi, bilih sakmeniko boso jawi kagem saperangan tiyang sampun dipun anggep mboten migunani, mboten saget kagem pangupojiwo ingkang murwat kados denten boso londo Inggris utawi londo Amrika. Kathah kabudayan jawi ingkang sampun mboten dipun mangertosi dening poro kadang anem, malah-malah wonten ing tanah Jawi, kados denten Jogja utawi Solo. Pundi wonten sakmeniko lare sekolah ngkang saget matur kanthi boso krama inggil dhumateng tiyang sepuh kekalih.
Pramila, kula namung saget anyengkuyung lan ndherek mangayubagyo dumatheng para rencang ingkang tansah nguri-uri lan nglestantunaken boso lan budaya adiluhung kito. Maturnuwun, salam taklim saking monconagari.
Balas	Desember 7, 2007 pada 3:01 am
Kulo sak rencang sami remen sanget dene mas Dee, tebih saking Negri Malaya, kersa pinarak wonten mriki. Mbok bilih bebasanipun panjenengan malah langkung sae mas.. kulo malah dados isin :-*)
Malah mbok bilih panjenengan kersa, kula sak rencang bade ngundang panjenengan dados
saking ngrumaosi bilih wekdal menika,basa jawi pranyata sampun milai dipun tilar kaliyan para wiranem.Pramila sumangga kagem sagunging para pangarsa nagari ugi para winasis babagan kawruh basa jawi saha kita sedaya sami ngupados cara kagem lestantunipun basa jawi,nguri-uri saha tansah amedharaken dumateng putra wayah.Sumangga.
Balas	Februari 9, 2014 pada 3:35 am
** Nganti sekiye durung ana padanan kanggo tembung county
Artikel sing topike Indonesia kiye, esih tulisan
(Dialihna sekang Wikipedia:Kothak njajal)
Sungeng teka nang kaca utawa halaman kanggo njajal gawe halaman utawa kaca nang Wikipedia.
Kanggo njajal, gunakna markah wiki, pencet Besut sumber nang duwur kaca iki.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Kothak_Njajal&oldid=198208"	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.58, tanggal 20 Maret 2017.
--- 12 : [ii] ---
punika minangka panutup. Sampun paripurna wêdalipun Sêrat Cênthini ingkang kalatinakên miturut aslinipun.
Wêdalipun Sêrat Cênthini Latin botên sagêd rancag, jalaran kasandhung bab wragadipun ingkang botên sakêdhik. Wêdalipun Sêrat Cênthini Latin kawiwitan dening Penerbit U.P. Indonesia awujud jilid
Pambudidaya wêdalipun Sêrat Cênthini Latin kalajêngakên dening Yayasan Cênthini, jilidanipun miturut aslinipun jilid I dumugi jilid XII, 12 jilid isi 3.468 kaca.
Panggarapipun Sêrat Cênthini Latin punika, kapetang saking wêdalan U.P. Indonesia dumugi satamatipun dening Yayasan Cênthini punika dangunipun watawis 17 taun (1974-1991).
Dene sagêdipun kalêksanan ngantos rampung 12 jilid punika awit saking pambiyantunipun:
1. Ford Foundation kangge jilid I dumugi III ... :
tertanggal 29 Februari 1988) dumugi sarampungipun Sêrat Cênthini Latin ... : Rp. 49.377.600,-
3. Bantuan sukarela saking para sutrêsna ... : Rp. 4.500.000,-
4. Yayasan 'Mangadêg' Surakarta ... : Rp. 4.500.000,-
5. Ibu Mentri Sosial R.I. .... : Rp. 9.000.000,-
... gunggung ... : Rp. 91.377.600,-
6. Perum Balai Pustaka ambiyantu nyetak gangsal jilid.
Pambiyantu kasbut saestunipun namung cêkap kangge watawis 75%-ning wragad sadayanipun, jalaran rêrêgèn bahan tuwin ongkos cetak tansah mindhak-mindhak. Ewadene sagêd kalêksanan dumugi paripurnanipun.
Dhumatêng para ingkang sampun paring pambiyantu, langkung-langkung dhumatêng panjênênganipun Bapak Presiden Soeharto kula ngaturakên sangêt gunging panuwun. Makatên ugi dhumatêng para pamundhut Sêrat Cênthini Latin sarta ingkang sami langganan dumugi ing satamatipun.
Alhamdulillah, sadaya wau amung awit saking bêrkah kamirahanipun Gusti Allah ingkang tansah kula sukuri, langkung-langkung tumrap pribadi kula ingkang anggarap, dene sampun pinaringan umur tuwin kêkiyatan saengga sagêd ngrampungakên padamêlan alih-aksara Jawi dhatêng
saking aslinipun, wiwitan dumugi wêkasan. Kula namung ngaturi cathêthan ing ngandhap samangsa wontên kalêpatan lan kula aturi katrangan ing bab-bab ingkang kula anggêp pêrlu, kalêbêt ingkang magêpokan kalihan agami Islam. Sadaya wau inggih namung sagaduk-gaduk kula. Mila mbokbilih wontên lêpatipun kula nyuwun gunging pangapuntên.
Kasuwun panyaruwenipun para maos, langkung-langkung para ahli, bilih mrangguli kalêpatan, karsaa maringi priksa kangge nglêrêsakên samangsa sagêd kawêdalan Sêrat Cênthini Latin cetakan II.
Ing wasana mugi-mugi pakaryan wujud Sêrat Cênthini Latin punika murakabana dhatêng para sutrêsna sastra lan budaya Jawi, langkung-langkung ingkang sampun botên utawi kirang paham aksara Jawi. Lan mugi dadosa pancadan wêdalipun Sêrat Cênthini Basa Indonesia lan basa sanès-sanèsipun.
tamating jilid 1, kaca 332. Ing jilid-jilid lajêngipun sabên jilid kawiwitan saking kaca 1.
Sêrat Cênthini jilid XII isi 31 pupuh, wiwit pupuh 691 dumugi pupuh 722. ... kaca 1-305
kulawangsa, mampir-mampir ing dalêmipun para Kyai mitranipun Ki Bayi Panurta, nyipêng lajêng nêrusakên lampah. Para Kyai sami tumut, badhe sowan Ki Bayi Panurta saengga rombonganipun tambah-tambah ngantos dados tiyang salangkung.
emprak, ojrat, dipundhulêngi para èstri. Ni Pêlangi bojonipun Sèh Modang wasis andhulêng, gandrung dhatêng Jayèngraga. Rarasati, rabinipun Sèh Amongraga, mangêrtos lan tansah ngulatakên. Sèh Amongraga lan Ni Selangbrangti rawuh kadhèrèkakên Ragarêsmi, ngimami salat, tumut narêbang lan paring piwulang sawatawis. Sèh Amongraga sapandhèrèk musna. Bakda Subuh rombongan nglajêngakên lampah. Sèh Malangkarsa kalayu badhe sowan Ki Bayi Panurta. ... kaca 1-24.
2. Lampahipun tumuju dhusun Gunungsari, dalêmipun Ki Cariksutra. Mêdal pasabinan, lajêng lumêbêt wana. Kèndêl namung nalika salat Luhur
lan Asar sarta dhahar. Ki Cariksutra kalihan adhinipun Ki Carikmudha, dalah para èstrinipun nampi tamu sarta atur pasêgahan langkung manfaat. Dhahar kêmbul sinambi gêgujêngan bab Ni Wilapa, semahipun Ki Cariksutra ingkang drêmba. Jayèngraga nyuwun piwulang Ki
sakêlangkung damêl rênaning para ingkang mirêngakên. Ugi bab wataking tiyang ingkang namanipun kanthi awaling aksara Jawi: Ha dumugi Nga. Lajêng kasambêt têrbang langkung rame, kawiwitan kanthi suluk Bathik,
sowan Ki Bayi Panurta. Ki Carikmudha kadhawuhan kantun anjagi ngibadahipun para santri. ... kaca 24-61.
3. Lajênging lampah tumuju dhusun Bustam, dalêmipun Ki Arsèngbudi, nglangkungi wana Jêmbul ingkang wingit, kathah godha rêncana, mila
sêmaput, kaupakara para èstri. Sasampunipun èngêt, cariyosipun kadosdene badhe karudapêksa dening tiyang agêng-inggil. Dumugi ing dalêmipun Ki Arsèngbudi rombongan katampi kanthi kinurmatan pasugatan. Ki Cariksutra ngaturakên bilih ingkang sowan punika putranipun Ki Bayi Panurta, i.p. Jayèngrêsmi [Jayèng...]
[...rêsmi] lan Jayèngraga ingkang mupit ing Wanataka, samangke badhe mantuk dhatêng Wanamarta. Ni Wiyadi, semahipun Ki Arsèngbudi sangêt karêrantan nyumêrêpi putra kakungipun Ki Bayi, karaos salêbêting manah dene botên kaparingan momongan. Sasampunipun kêmbul dhahar, Ki Arsèngbudi rêraosan ngèlmu raos kalihan Ki Cariksutra bab kanyataning Dat dumugi sajatinipun kawula Gusti. Rêmbagipun sangsaya gayêng sêsarêngan Sèh Malangkarsa lan Sèh Mangunarsa ingkang tuhu linangkung. Para tamu ngaso ing masjid, enjingipun sami bidhal nglajêngakên lampah. Ki Arsèngbudi tumut, badhe sowan Ki Bayi Panurta. ... kaca 61-89.
polahipun kewan-kewan ing wana. Lèrèn salat Luhur ing pinggiring bêlik, lajêng dhahar sêsarêngan. Saking katêbihan
kasugata, kasambêt têrbangan, singiran kanthi Suluk Bathik Rara Sukci, parlambanging ngèlmi raos cundhukipun kalihan
ing têlênging Wanakakas ingkang kadi taman asri,
mila lajêng sami salat Mahrib sarta lêrêm ing ngriku. Dumadakan wontên tiyang kalihdasa
dhikir suhul ngantos sami dhawah kantaka botên kantênan alang ujuripun. Nalika Ki Monthèl nglilir, sumêrap ing kiwa-têngênipun sima tilêm sêsênggoran. Sima kagèt sami lumajar. Punika sima gadhungan kadadosanipun têtiyang ingkang sami nunut papan lan asung woh-wohan. Bakda Subuh rombongan mangkat malih, mêdal wana sacêlaking dhusun Kêplêng. Ing wanci lingsir surya ngancik têlênging Wanasaba, sami lèrèn salat Mahrib dumugi Ngisa. Gagat bangun mangkat malih ngancik laladan Wanamarta. Kapanggih Ki Nuripin ingkang panuju wontên ing têgalan. Ki Nuripin lumajar wêwartos dhatêng rabinipun, nanging bingung anggènipun badhe nyugata. Wêkasan kabiyantu dening tangga-têpalihipun. Sasampunipun salat lajêng kêmbul dhahar ing pandhapi. Bakda Subuh Ki Nuripin atur priksa dhatêng Wanamarta.
II. Ing krajan Wanamarta Ki Bayi Panurta gêrah dipun-tênggani Ni Malarsih, sampun katingal badhe waluya. Jayèngrêsmi, Jayèngraga dalah rombongan dhatêng adamêl rênaning panggalihipun Ki Bayi kakung
kapondhokakên ing griyanipun para sadhèrèk, namung Sèh Mangunarsa kapapanakên ing tajug. Dalu kataman Kur'an. Enjing [En...]
[...jing] jing bibar sarapan sami bawa-raos ngèlmi. Sèh Amongraga rawuh sakalihan kadhèrèkakên murid Ki Ragasmara, paring piwulang bab purnaning panêmbah lan sanès-sanèsipun. Wêkasan para tamu sami mantuk kanthi babêktan kathah.
Ki Bayi gêrah katêngga garwa lan para kadang-warga. Sampun katingal sakeca sasampunipun dhahar rujak. Dumadakan Ki Nuripin
namung Sèh Mangunarsa ingkang kapapanakên ing tajug. Pasugatan ambanyumili, lajêng kêndhuri. Sontên kêmpal ing pandhapi sami ngaos
tamunipun. Sagêd kalêksanan, Sèh Amongraga rawuh sakalihan kadhèrèkakên Ragasmara, paring piwulang bab jatining gêsang, ananing Pangeran, dununging kawula Gusti, jatining sêmbah lan Sukma ingkang kathah pralambinipun. Gagat enjing sami salat Subuh. Sèh Amongraga sapandhèrèk wangsul dhatêng kaênêngan. Sasampunipun sarapan, para tamu pamit wangsul, kaparingan sangu babêktan kathah. ... kaca 147-255
III. Kacariyos lêlampahanipun Ki Jatiswara lêlana saking nagari Cêmpa ngajawi, pinanggih Sèh Amongraga sapandhèrèkipun. Jatiswara bantah kalihan Ni Selabrangti bab Islam
anaking sagawon, Amongraga numpangi, anaking asu bêlang. Jatiswara lajêng mêsat sarta sumbar supados dipun-tututi, mila niyat nyobi kasêktènipun Sèh Amongraga, nanging tansah kawon, wêkasan oncat nglajêngakên anggènipun lêlana.
1. Ki Jatiswara ingkang brangti ing Hyang Widhi lêlana saking tanah Cêmpa ngajawi, angsal wangsit supados kapanggih Sèh Amongraga. Sagêd kapanggih, pitakèn bab ngèlmu, dipunladosi dening Ni Selabrangti, inggih punika bab Islam lan kapir, tuwin napi lan isbat. Gêntos Ki Ragasmara nakèkakên asal usulipun, Ki
nututi lampahipun. Niyatipun nyobi kasêktènipun Sèh Amongraga. Ki Jatiswara ngambah gêgana, Sèh Amongraga ngrumiyini wontên ing satêngahing mêndhung, Jatiswara dados samodra, Amongraga sampun numpak baita kalihan pandhèrèkipun. Samodra kadadosanipun Jatiswara kaingsêp dening latu ingkang mêdal saking angganipun Sèh Amongraga. Jatiswara dados barat, Amongraga pinanah supados tumuli ical, lan sanalika wontên rêdi ing ngarsanipun. Sèh Amongraga sapandhèrèkipun lajêng dumunung ing guwaning rêdi wau. Ki Jatiswara nyipta sawêr sakalangkung agêng, dipun-anciki Sèh Amongraga botên sagêd polah. Wêkasan Ki Jatiswara lajêng ngoncati, mêsat nglajêngakên anggènipun lêlana. ... 255-263
sacêkapipun. Dalunipun dipun-prêpêki dening anakipun èstri Ki Ragamana wasta Ni Sakati, karon lulut. Enjingipun pamit nglajêngakên lampah, dipun gondhèli botên purun, lajênging lampahipun dumugi ing guwa partapanipun Sèh Baka. Nyuwun pitêdah, dipun-dhawuhi mêndhêt sêsotya ing guwa kanthi lawang tundha sanga, kalêksanan, lajêng nêrusakên lampah kapanggih adhinipun wasta Ki Sajati, inggih punika Ki Ragasmara ingkang suwita dhatêng Sèh Amongraga lan Ni Selabrangti. Kalihipun lajêng mantuk dhatêng Cêmpa, nundhung ratu Pratokal ingkang ing ngajêng ngrêbat kraton Cêmpa warisanipun Ki
kaênêngan Sèh Amongraga rêraosan kalihan Ni Selabrangti bab gêrahipun Ki Bayi, sampun ndungkap dumugi janjinipun lan sakalangkung ngajêng-ajêng dhatêngipun Ni Selabrangti. Lajêng sami mahawan dhatêng Wanamarta, Sèh Amongraga nguntapakên sedanipun Ki Bayi Panurta, lajêng kasusul dening
kalênggahanipun Ki Bayi Panurta, kabiyantu dening Jayèngraga ingkang nyêpêng paprentahan dhusun ing sadintên-dintênipun.
sampun botên karsa dhahar. Bilih sare tansah gêmrêmêng botên cêtha kadosdene ngucapakên namaning putranipun Nikèn Tambangraras. Ing kaênêngan Sèh Amongraga sampun pirsa bilih Ki Bayi sampun ndungkap sedanipun lan tansah ngarsa-arsa putra putrinipun. Mila Sèh Amongraga lan Ni Selabrangti lajêng dhatêng ing Wanamarta. Sèh Amongraga nguntapakên sedanipun Ki Bayi Panurta. Sarêng Ni Malarsih mangêrtos kakungipun seda, sanalika lajêng kantaka dumugi ing sedanipun. Mila sampun ubaya bilih badhe sarêng ing sedanipun. Gègèr têtangisan, layon kalih sami karukti lan kasarèkakên ing sawingkinging masjid. ... kaca 273-287
2. Ingkang katilar, putra sêpuh Jayèngrêsmi nggêntosi kalênggahanipun Ki Bayi. Sasampunipun sèwu dintênipun sawêg purun pindhah dhatêng dalêmipun Ki Bayi Panurta. Pangrèhing santri botên beda kalihan swargi ramanipun, kanthi trêsna asih, mila dipun sujuti.suyuti. Paprentahan sadintên-dintênipun katindakakên dening Jayèngraga, tata titi têntrêm. ... kaca 287-292.
V. Sèh Amongraga kalihan garwa Ni Selangbrangti ingkang wontên ing alam asamun gadhah osik kapengin jumênêng ratu, lajêng mêsat sowan Sultan Agung ing Mataram ingkang anamur jumênêng pandhita ing rêdi Telamaya jêjuluk
gêndhon jalêr èstri kadhahar Sultan Agung lan Pangeran Pêkik, nurunakên Sultan
Amangkurat. Têmbenipun kaamuk dening kraman Trunajaya, kaplajêng dhatêng Banyumas dumugi sedanipun, kasêbut Amangkurat Têgalarum.
1. Sèh Amongraga gadhah osik kapengin dados ratu, mila sakalihan lajêng sowan Pandhita ing rêdi Telamaya ingkang estunipun Kangjêng Sultan Agung anamur dados pandhita jêjuluk Panêmbahan Nyakrakusuma Sidawakya, suka pitulungan dhatêng para kawula alit dumugi para abdidalêm ingkang atekad wilujêng. Sadèrèngipun Amongraga ngaturakên tekading manah, sang Pandhita sampun mangêrtos lan kaanggêp têka nyalênèh anggènipun mèri dhatêng kanugrahaning asanès, lan punapa botên prayogi jumênêng pandhita? Sèh Amongraga mantêp dhatêng tekadipun, nadyan sakit dumugining pêjah. Mila sang pandhita namung mituruti lan asung margi. Sèh Amongraga sakalihan supados dados gêndhon jalêr èstri. Punika dados sarana anggènipun badhe manunggal darah kalihan Sultan Mataram. Sasampunipun dados gêndhon, lajêng kalêbêtakên ing bumbung lan kabêkta kundur. Dumugi ing kraton Sri Sultan Agung nimbali Pangeran Pêkik sakalihan garwa Ratu Pandhansari. Gêndhon kadhahar dening Kangjêng Sultan lan Pangeran Pêkik. Têmbènipun Kangjêng Pramèswari pêputra kakung lan Ratu
Adipati damêl kraman ingkang dipun pandhegani Trunajaya. Mataram bêdhah, Sultan Amangkurat kaplajêng dhatêng Banyumas,
Pugêr ingkang tumandang lan sagêd mimpang yudanipun, wêkasan jumênêng ratu asma Sinuhun Pakubuwana. Sultan Amangkurat dumugi ing sedanipun kasarèkakên ing talatah Têgal, katêlah kasêbut Amangkurat Têgalarum. Titi tamat cariyosipun Sèh
kewala | ing sawontênipun rêke | agêpah ingkang liningan | angrabbi ing pasojar | sadaya sarêng
wuwuh bagus | awiwing kaya arjuna ||
33. Cahyane ambusanani | liringe gawe wigêna | paran baya darunane | nora kaya biyèn ika | akarya lara branta | sasolahe awèh wuyung | kae bagus Jayèngraga ||
34. Mêngko iki angoncati | asangkrib pangèksinira | tan karsa ningali mring ngong |
anggonjak bèdruning driya | iku wong tan na sêbute | Rarasati wruhing cipta | kalamun ingkang raka | kinandhang dening pandulu | sasmita asêmu prana ||
43. (n)Dungkapipun ing kajatin | yayi yogya madhangêna | rungsiting ngèlmu
Dening Hyang Kang Maha Sukci | amung sawijining kila§ Prayoginipun / kita /. | kawulaning Hyang Kang Mansoh | suhul anèng pangayunan | ngupamakkên punika | mukanipun Hyang Maha Gung | saèstu tan kenging rusak ||
46. Sujalma kang wus sinung sih | marang ing sira Pangeran | dinoh saking pasiksane | bab ingkang puniku kakang | tan kenging ginagampang | kang sinung upami wau | minangka mukaning Sukma ||
47. Punika jatining jalmi | wus man ing dalêm ngagêsang | kang sampun sagêd anungge | subranta maring Pangeran | tan ana lyan kaèksan | kalawan pribadinipun | sumangga (n)dungkaping cipta ||
sami tarêbangan | salawat pujining Hyang | yayi ing riki wus têmtu | adate ing Ngardipala ||
50. Kang dados pangatêr dikir | ing ngriki mung kakêntrungan | lawêding
52. Wasisan tarêbang mami | Basariman dèn a-enggal | yèn ana tarêbang manèh | têka ro êngkas kewala | agupuh ingkang liningan |Lebih satu suku kata: agupuh kang liningan. angambil tarêbangipun | tan dangu prapta ing ngarsa ||
53. Katur ing Malangkarsèki | tinampan
padhang bulan | tuwa anom lanang wadon | samya marang Ngardipala | suka nonton tarêbang | saking lor kidul adulur | sami prapta ing pandhapa ||
60. Kang uwus duwe pangarti | Ke Malangkarsa tamuwan | wong bagus ro biyèn kae | Jayèngrêsmi Jayèngraga | ing mêngko malih prapta | ngong-tutukne§
mitrane | yata wau ingkang prapta | Sèh Adi Amongraga | lagya nèng palataripun | santri Monthèl tinimbalan ||
kata: lan garwa keringira. Cênthini marêk ing pungkur | lan Monthèl tan kêna têbah ||
67. Sadaya ingkang ningali | mring Sèh Adi Amongraga | langkung sumunu cahyane | kabèh tan kawawa mulat | sanginggil patênggêkan | samya amêpês tumungkul | langkung jrih pagutan netra ||
68. Sèh Malangkarsa ngling aris | maring ing rubiyahira | sira babêktiya§ Prayoginipun / ngabêktiya /. age | marang sang Sèh Adimulya | tuwin marang sang Waela
umatur | anjawi rayi paduka ||
74. Apan inggih pun Pêlangi | kang dhulêng singir aojrat | tan wontên liyane manèh | kang sagêd andhulêng ojrat | swaranipun prayoga | pawèstri sawawratipun | sarwa pikantuk kewala ||
80. Wontên wanita sinung-sih | ing priya pandhitotama | purwa duksina dêlinge | wadon wajib (ng)guguruwa | mring priya
marang Sèh Amongraga | liringe tan-tumama | [...] |Kurang satu baris (8u): katambêt ing ati wuyung. mring Jèngraga tan
Jayèngraga | samya mrih-amrih kadulu | lêlewa suprih katara ||
94. Yèn nuju kacèkoh wuri | wong kang ngadhang-adhang tingal |
adate wong mumah-mumoh | doyan mangan tan watara | tan duwe pangupaya | ing têlung prakara têmtu | yèn uwong doyan amangan ||
budine kang rahayu | saujare ngayawara ||
100. Ginawe ngidung rêrêpi | wong doyan turu lan mangan | kêthul tyas lalèn lan wangkot | tan kaya janma kang karsa | ngurangi nadhah nendra | tan pati nendra yèn dalu | tan pati nadhah yèn siyang ||
101. Adate wong kurang guling | wong angungurangi mangan | sinung padhang jroning tyase | abêning panyiptanira | gampang sakèhing sêdya | sinung akal kang rahayu | dening Hyang Kang Maha Mulya ||
102. Kabuka paningal sidik | winêngan aibing ilham | pan wus jangjining Hyang Manon | sing sapa acêgah mangan | lan
sidiking wuwus | sabab kirang turu mangan ||
106. Anrawang kalbunirèki | waspada ing kira-kira | lambar saking nêstapane | angungun sakèh kang
Adi Mongraga | miwah mring para arine | myang marang para waela | wus samya sinakmêtan§ Prayoginipun /
ngalap nyamikan | sasênêngira anggape | wusira aso dhadharan | Kae Sèh Amongraga | ngandika mring arinipun | miwah
dhasar kancuhe lama | duk misih jajakanipun | mêlantrang ambarang trêbang ||
saking rum-ruming swara | pra wadon mêjên angrungu | kumênyut samya kasmaran ||
128. Anggungrimang ciptèng ati | myang Piturun rasèng driya | kadya wong wadon angênne | myarsa ngês wilêting swara | kadi ngènèl-
129. Yang-uyangan dènnya linggih | ngungal-ungal mrih katingal | agorèh linggih ngalih (ng)gon | sami cacadhangan cipta | liringe Jayèngraga | wênèh ana ririh wuwus | baguse ingkang narêbang ||
130. Suwe ora awèh liring | mring wong lêgana ing manah | nolèha sadhela
mundhak olèh (ng)gon ngarsa | anjêngglèng samya dol ayu | tan ngromèsi kang tukaran ||
133. Nutug kang salawat singir |
Mongraga ngandika rum | yayi Kae Malangkarsa ||
134. Mungguh ngagêsang puniki | palal wus binagyèng Suksma | ing takdir lan
135. Miwah mulyaning rupèki | kalawan mulyaning asta | lan mulyaning swara rêke | liripun ingkang kamulyan | wondene yayi ingkang | mulyaning kalbu puniku | kang bisa ahli ing sastra ||
136. Akèh ngèlmuning kang aji | musakab saliring kitab | tan kalêmpit surasane | mulyaning asta kang sarwa | bisa agêgaweyan | mulyaning donya kang cukup | sandhang kalawaning pangan ||
137. Mulyaning rupa yèn rêsmi | rêspati
Piturun Ragasmarèki | swara wus samya kawilang | akarya lamlaming akèh | sakèh kang ngucap mulya |Kurang satu suku kata: sakèh kang angucap mulya. suwarna kalbu asta | dunya swara kang puniku | nunungkuli
tunggal wuyung | mulyaning kang kinarêman ||
141. Anyapih pasiyanèki | kang nirikakên mrih wingwal | amuhung maring Hyang Manon | yèku ingkang olèh tandha | kang wus man ing Pangeran | linuwihkên
tinutugake | dènnyarsa sami singiran | kewala sajak Jawa | Ke Malangkarsa agupuh | angling marang Jayèngraga ||
145. Suwawi ing ngriku yayi | ing mangkya lagya kinarsan | sajak cara Jawa rêke | punapi lagon sumangga | pênêde dhinulêngan | sintên ingkang ngamprak§ Prayoginipun / ngèmprak /. sumbu | Sèh Mongraga ris ngandika ||
146. Bêcike ingkang ngèmpraki | si Monthèl lan Ragasmara | Ki Jayèngraga
kancuwanira gagêntèn | Piturun lan Ragasmara | timbange gagêntènan | lan Jèngraga kaitipun | lan Gungrimang
tan kajaba | adoh tanpa wangênipun | aparêk tanpa gêpokan ||
156. Kang myarsakkên ingkang singir | kang dungkap graitanira |
angluh nala | nalikanira ing ngriku | tan cipta lyan Jayèngraga ||
158. Tan mikir êmèling singir | kasongar dening suwara | nora mikir
ngaringgit | pan bêlolokên ing rupa | tan wruh ing dhalang yêktine | yèn iku putra Jênggala | ingkang mindha
Kawangwanging siyang ratri | raga tan ana nyana |§ Kirang sawanda, prayoginipun / anyana /. lamun Sukma sajatine | angèdhèng dadya dhadhalang | kawayang cipta rasa | budi angên-angên iku | akêlir jagad walikan ||
|Lebih satu suku kata: nyatèng wahya jatmika. ngaurip kalakonipun | yêkti nang jroning yuswanta ||
167. Mangkana ingkang pinêthik | suluke
177. Lali maring Jayèngragi | lali marang Anggungrimang | mung mring Ragasmara bae | kang ingugêr-ugêr tingal | katêmbèn wruh ing
marang rupa samadi ka | mêpêki uripingrat | uriping kahar puniku | atmalul ngèlmu tokitnya ||
182. Kang tokit kijabing gaip§ Prayoginipun / gaib /. | kang dumadi
dhèwèke | sinangala-an punika | gaib tan kawanguran | Nabi Kabib badalluhu | kang sinung muta-awilah ||
185. Ing nguni datan kakalih | kale langgêng mung satunggal | lir wawadhah upamane | akêtêk gung isènira | yèku mutanakirah | minangka
awilah | kamoting mutakirah | dèn-raosna kang satuhu | têgês lan pasêmonira ||
187. Sahadat kalih puniki | kawadhah ing
ing sagala | ngèsthi jiwa dhawakipun | lêstari jiwangganira ||
suluk | andungkap panggayuhiya ||§ Prayoginipun / panggayuhira /.
196. Prabeda pasahing kalbi | ingkang
sampun aluwaran | ing wanci wus gagad bangun | bubaran dènnya singiran ||
200. Wong kang nonton sami mulih | ana kang banjur anatas | datan mulih omah adoh | angasag liring manawa | sapa kang asung tingal | pan samya kaku amêtu | atine randha wulanjar ||
201. Sèh Mongraga ngandika ris |
turnya ris | kawula inggih akajat | tumutur ing rinta rêke | kawularsa yun apanggya | marang rama paduka | singgih (n)Jêng Kiyai Guru | Panurta
dene kang kari ing pungkur | kakang Kae Pariminta ||
211. Lan Trêsnaraga wong kalih | padha rumêksa
umentar | batinne seje arahe | saking tan bêtah sah mulat | marang Ki Jayèngraga | yèn ing mangke-mangkenipun | manawa kêna ingarah ||
216. Sisinglon tambaning branti | karasa yun wruhing rasa | kang kinayu alakake | mêjên lir mati-matiya | tansah dèn ênêbing tyas | saking lintang brantanipun | angayun hyun jroning driya ||
Mangunarsa ngling aris | mring kang rayi Anggungrimang | kulawangsanira kuwe | prayoga padha wangsula | mulih mring Wanantaka | anêtêpana ing wêktu | yèn ing dina bar-jumungah ||bar-Jumungah.
219. Aywa akèh kang umiring | pêrlu rumêksèng agama | yèn muadah Jumungahe | gupuh Kae Anggungrimang | ngling marang kulawangsa |
4. Malangkarsa aris muwus | marang Sèh Mangunarsèki | manawi sampun samapta | suwawi mumpung a-enjing | parang timbuling Aruna |
Anggungrimang Jayèngrêsmi | Jayèngraga lan Sèh Modang | Piturun lan Amongsari | Ki Monthèl lan Basariman | Jatingarang
19. Tumingal ingkang alangkung | pating barisik ngling ririh | e e kuwe
patalunan | yata kang samya lumaris ||
23. Laju wau lampahipun | kapungkur Ngardipalèki | têgal gaga
lamun parêk ing padesan | kewala raryan tan kampir ||
27. Yèn pinuju manggya ranu | wus wanci pidak mèh
mawa wingit | ing Mahrib tumêkèng Ngisa | Sèh Mangunarsa ngimami ||
29. Wusing bakda Ngisanipun | tan lèngsèr saking (ng)gyannèki | wus prayoga amirantya | nèng sala§ Prayoginipun / sela /. kumlasa rêsik |
utami kang awal | suwawi mahèrastuti ||
43. Sèh Mangunarsa umatur | inggih sumangga ngabêkti | samya tumurun maring Lah | kang aturu dèn-gugahi | Ni wadon Pêlangi kagyat | ginugah mring lakinèki ||
anggiling§ Prayoginipun / anggili /. | miwah kang wong dhadhampalan | momot tan tarkadhang santri | kang
55. Monthèl Basariman matur | ing mangke yèn sampun prapti | ing wana Jêmbul marganya | simpangan sidhating margi | kang ngalor ngetan lajêngnya | margi mring Wirasabèki ||
watêse ing Jêmbul wana | Basariman matur aris ||
60. Pan inggih ing ngajêng ngriku | wangkite Jêmbul wanadri | yèn sampun
kang kambah ing nguni | pan sampun mawining wana | ing Jêmbul pan wus kadyèka | sring angganggu wong aliwat | kang sami asalah kardi ||
patunon wanadri | margi kang nyidhat simpangan | kang marang ing Gunungsari ||
77. Yata nimpang lampahipun | angalèr-ngilèn nut margi |
pagagan têgal palêstrin | miwah padhukuhanira | kakalih ing Gunungsari ||
sadhadha jronèki | ngalor-ngetan ilinira | banyune kalangkung wêning | iku priye wahananya | wong ngimpi andulu warih ||
91. Priye yèn mungguh sirèku | apa tarbukane yayi | Carikmudha aturira | sumanggèng
tiyang kakalih | pasthi sanès pamanggihnya | kang janma satunggil-tunggil ||
agêng kalangkung awêning | iya mbuh enggal laminya | papanggih lan ngulama di ||
105. Pra rubiyah nambung atur | tan wanèh turira
nulya asung salamira aprahabi§ Prayoginipun / angrahabi /. | marang ing rubiyahipun | gantya-gantya lanang wadon ||
8. Jayèngrêsmi kang sêpuh | Jayèngraga ingkang anèm nêngguh | putranipun Kae Bayi Panurtèki | ingkang dipun-upayèku | ngayam-ayam jajahan doh ||
9. Ingkang kalih puniku | ingkang rayi Sèh Mongraga luhung | semahipun Nikèn Tambangraras inggih | punika ingkang rinuruh | ing dangu mangkya kapanggoh ||
10. Nèng Wanantaka dhukuh | Sèh Mangunarsa sasananipun | wus antara lami dènnira amurid | ing
kewala nêdya papanggih | Kae Bayi Panurtèku | duk ing dangu wus kapanggoh ||
maring putranipun èstri jalu | kadèkneya bagus-bagus warnanèki | sêmbada lan rabinipun | ahli ngèlmu kang
kalihipun | Anggungrimang pun bapa angêpèk siwi | rèhne kèh kiranganipun | dados damêle wong anom ||
18. Kang mugi aywa kadung | kadung ing ngabêkti tiyang sêpuh | mring pun bapa sabab balilu ing budi | nanging namung lothung-lothung | wontên ingkang dèn-dhêdhaplok ||
19. Kang liningan andhêku | sarêng dènnira samya umatur | ingkang botên wontên paduka kawijil | kawula kalangkung nuhun | saking sih paduka rêngkoh ||
Cariksutra mitranipun | (n)Jêng Kyai Bapa wong winong ||
nêmonana tamu | akakaruh padha wadon ||
27. Ingkang liningan gupuh | animbali pra rubiyah sêpuh | tan adangu katrine prapta ing
Cariksutra ris muwus | iku sutanta Ardipalèku | lan ing Wanantaka Sèh Mangunarsèki | karo iku putranipun | kakang Rundaya sèyêktos ||sayêktos.
30. Salamana sirèku | mring nakira
nakmas bibinirèku | ingkang sêpuh titiga pisan puniki | dadya sadaya pipitu | lan bibinta
36. Ngancari tamunipun | minggah marang patarubanipun | masjidira munggèng sapucaking wukir | tratagira sri ingapu | sumilak tinon saking sor ||
37. Pra tamu samya matur | inggih sumangga utami wêktu | nulya samya mudhun saking ing pandhapi | laju minggah mring masjid gung | sapucake ngarga Dhepok ||
38. Wontên balumbangipun | binot-rawibinotrawi. ing sela tinatur§ Prayoginipun / binatur /. |
anèng waja tan anèng ing warih | ing jawi ewuh kinayuh | tan kajaba tan kajêro ||
44. Jumênênging awêktu | wus andadèkkên
purna wabinipun | antara wus panjinging kang wêktu | laju Ngisa kinikis marang ing takbir | -ratul-ikram suratipun | wusing
pupujiyanipun | wus adhikir numpah donga luhung | wus paragat saliring sunat myang dhikir | salawat salaman gupuh | wus warata lanang wadon ||
pundhuh | amung Nikèn Turida lan Rarasati | ukur wuwur-wuwur puluk | ngenaki sarat kemawon ||
58. Rubiyah nyai sêpuh | bok Wilapa ing sapulukipun | kokoh jangan ngambil lawuh mêratani | sarwi anyandhing kalêmuk | gutuk puluk ngombe atob ||
Marang (m)bok-(n)lika(m)bok-(n)dika. sêpuh | pun Wilapa kalamun lir pêcuk | sampun nate yèn drêmba mangan ngluwihi | sarta
puniki bagi wus pinasthi | ginanjar wak-kula lêmu | gimblah nglêmbarah kalêmon ||
66. Tansah sami ginuyu | wus antara dènnya nadhah tuwuk | aluwaran ambêng wus padha cinarik | linorod sinungkên pungkur | kulawangsa lanang wadon ||
67. Warata sadaya wus | royoman tuwuk pamanganipun | wus luwaran sadaya ingkang abukti | ganti dhaharan mangayun | winuhan kang
70. Cariksutra lingnya rum | inggih kathah rinta etangipun | yèn gêsanga kalihdasa etangnèki | mung gêsang sakawan jalu | satunggilira kang wadon ||
71. Sampun pêncar (ng)gyannipun | kang jalêr wus suwitèng tumênggung | inggih
angkat patih maksih ngiras carik | tinantun agal lan lêmbut | tan wontên liya tinaros ||
73. Marma tan sagêd pangguh | lan manira saking datan kaur | anjawi yèn wontên pêrlu kang lwih tunggil | miwah kang samyèstri sampun | mah-imah
ingkang sêpuh | Mas Ngabèi Sastrawirêjèku | sampun sêpuh kakang-adhi lawan mami | sampun sami mawat dunung |
83. Mring ramanta puniku | manira kalangkung tyas wulangun | maring kakang Kae Bayi Panurtèki | duk mampir mring kang pra tamu | andhandhang kinèn mardhayoh ||
1. Jayèngrêsmi miwah Jayèngragi | langkung dènnira sukuring driya | yèn Ki Cariksutra mangke | karsa lampah tumutur | maring krajan Wanamartèki | panggih (n)Jêng Kyai Bapa | pawong mitranipun | duk maksih sami jajakan | tan nêdya sah nêdya nglanggêngakên sami | kumpul donya (ng)
utawa ing sawulan | sokur langkungipun | dimèn ngêtêpi§ Prayoginipun / nêtêpi /. Jumungah | iya mangsa-
ingkang karsa | kawula kêdah andhèrèk | kaping kalihipun pangguh |Lebih satu suku kata: ping
iku ingkang kantun | padha tungguwa ing wisma | rumêksa-a ing wêktu Jumungahnèki | aywa kongsi muadah ||
7. Ingkang rumat pangrêksaninèki | wisma miwah parentahanira | ingkang liningan ature | sandika sadaya wus | pra rubiyah kang badhe kari | sadaya yun tumuta | kumêdah tan kantun | datan linilan ing raka | dadya samya ngungun tan tumut ing laki | pinupus jrih ing raka ||
mulyèng pati amurwani gêsang. sesa êsa wasesane | tan muksa datan mujud | tan kakalih datan satunggil | kwula tan kawasesa | Gusti tan sinuhun | pundi kang aran kawula | ingkang pundi inggih
11. Sakalangkung dening rungsitnèki | liyan sujanma ingkang uwus man | pinitaya ing Hyang rêke | nugraha ingkang agung | lir Hyang Agung nugraha yêkti | kang sampun kawimbuhan | Sukma angganipun | mulya
ing Hyang Maha Mulya | tan wontên èwêd awrate | singgih subrantanipun | mring Hyang Widdhi panguningnèki | tansah pangabêktinya | ing Hyang Kang Maha Gung | gagantunganing wêkasan | wêkasaning agêsang amanggih pati | matiya jroning gêsang ||
13. Gêsang ingkang amurba ing pati | pati wus kalimput ing agêsang | gêsang wus tan na patine | mulyaning pati uwus | murba amisesa ing urip | urip wus kalimputan | ing pati sawêgung | agêsang sajroning pêjah | pan wus murba misesa pati lan urip | langgêng kaananira ||
14. Kang wus sipat ênggon sun ngalami | wus tan manjangakên nusa sabda | rèhne branta wus anungge | marang Hyang Maha Agung | tan abisa angapengini | punika
Rungsiting ngèlmi pan dede uni | dene sastra kang tumrap ing papan | kojah wirayat pan dede | tan sampun dening wuwus | datan sampun dening
rumangsa ing kadununganira | anor sajroning driyane | alon dènnira muwus | Kae jêbèng Mangunarsèki | paran wus
Walhualam ing mangke manawi | wontên karsaning Hyang Kang Misesa | hajad dèn-ngamakên rêke | dèntên ta ingkang sampun | ing pandonganira
wadad ngibadahipun | awiwinih santosèng tokit | trang trus ngèlmu kapasah | kakandhangani
sung wêruh | pangartine kang sastra Jawi | kawula salaminya | katungkuling dangu | ulah kasantrèn kewala | ukur sagêd maos waosan sakêdhik | dèrèng
nêm) kang sirah nênggih | antaranipun nyandhak sadasa | nungswa Jawa sangkalane | Sirna Rupaning Dhuwur |§ 4). T. Jw.: 10 [sêngkalan: Sirna Rupaning Dhuwur]. Candhi Sèwu sangkalanèki | Naga Iku Angrusak | Jagad kalanipun |§ 5). T. Jw.: 1018: [sêngkalan: Naga Iku Angrusak Jagad]. candhi Kalibêning
Ngrasa Tingale Wong Singgih |§ 7). Y [ T ]. Jw.: 1360 [ = 1260, tingal = 2; sêngkalan: Tanpa Ngrasa Tingale Wong Singgih]. Masigid-watu ing Salatiga | Sirna Ilang Gunaning Wong |§ 8). T. Jw.: 1300 [sêngkalan: Sirna Ilang Gunaning Wong]. Pajajaran ing dangu | Sirna Ilang Gunaning Aji |§ 9). T. Jw.: 1300 [sêngkalan: Sirna Ilang Gunaning Aji]. adêging Majalêngka | de sangkalanipun | Watu§ Prayoginipun / Ratu /. Mungal Katon Tunggal |§ 10). T.Jw.: 1371 [ = 1271, katon = 2; sêngkalan: Watu
sinayut | maring sasamining jalma | miwah maring payomane datan ajrih | mring kaka yayah-rena ||
31. Aksara (ca) keratanirèki |
35. Aksara [ta] dipun-keratani | tatawang sêkar sumawur kentar | kadrêsan dening angine | sami ruru katawur | wor kumrisik kang wuluh gadhing | wong jênêng aksara ta | gapyak ing pamuwus | nawangkên wasising nala | nora
kumarisiking wuluh | gadhing yèn wong jêjênêng mawi | aksara wa watêknya | angkuh ambêgipun | anyênyêt pangucapira | wong kawongan macan mring mitra tan asih | yèn nêpsu ngangsa-angsa ||
38. Aksara [la] dipun-keratani | apan lali
wuwus | tur ta durung yèn (ng)guguwa | tita dadi papangane wong abangkit | gujih ati marassan ||
agêng nêpsunipun | kadya padha kakanginan | lair amêm micara alus amanis | ambayani jatinya ||
krisik kang wuluh gadhing | wong jênêng aksara tha | kêthul budinipun | bodho ling-alingan bisa | tur abodho tan
kang wuluh gadhing | wong jênêng aksara nga | gramèh tanganipun | pintêr marang gagaweyan | budi asor anggêgusti marang èstri | gêntèn olèh durcara ||
49. Jayèngraga tumungkul turnya ris | dasanamamba paduka wulang | Ki
gumuyu kang para tami | Cariksutra lingira ||
50. Dasanama kang sawiji-wiji | kang dhingin dasanamaning wulan |
59. Ingkang madra pan wuruning sapi | dandaka wuruning atisika | anjaran wuruning
kênas | katiraca wuruning tikus mamêki | ana sasaminira ||
60. Kang punika nakmas Jayèngragi | kathah lirnya yèn linajêngêna |
dhaharan sasênêngnèki | Cariksutra ris nabda ||
61. Paran wus (n)dungkap ing têngah wêngi | santri matur sih kirang sakêdhap | Ki Cariksutra ngling manèh | pênêd sami won-ngangur | kakêntrungan dipun-dhulêngi | wong
padha nonton tarêbang | kiwa têngênipun | (ng)gawa obor upêt mêrang | rare cilik ting carêngèk padha nangis | ngajak nonton
gya tinampanan ing kathah | langkung ramya gumuruh trêbang lan singir | nulya Nyai Wilapa ||
69. Andhulêngi salawatan singir | dènnira
ati | kang cinacad punapa | dhasaripun alus | malamipun malam pêthak | wus dinuga lancêng sêdhêng
pasthi dolle tuna | tan wurung nambaknombok. dhingklike | wa-dene rupanipun | kang ambathik iya tan bêcik | sapindha yèn atuwa§ Prayoginipun / ayuwa /. | ana kang pinupu | adola dhidhis kewala | pasthi payu adol
dhidhis ngèlmu | pan lirune tiwasing kardi | tinêbas ing riyalat | mumuji ing dalu | cabar tiwasing
têtêping iman | sêmpronge tyas têrus | asta kang kiwa anangga | têkadira ing lair tumêkèng batin | katon wayanganing Dat ||
wus ana walêre | dipun masthi anurut | ing watêse bibironèki | putiye kang ngalela | irênge kang lurus | agawe gagang-gagangan | ingkang
warnane | srêpan luamahipun | dipun-tumaninah ing ati | sumampir ing Hyang Sukma | sakarsèng Hyang Agung |
mangkya | lamun katrapan sogane | aja kagèt ing kalbu | wus karsane Hyang Maha Lêwih | karsa marang kawula | kinarya bang-biru | pan wus jamaking kawula | swarga lan naraka gagadhanganèki | tan kêna suminggaha ||
patitisan | kaelokaning Hyang rêke | ingkang cêmêng karuhun | pan ing mangke dados aputih | ingkang putih waunya | dadya irêng
lan jawabên cacangkriman-ingwang. amung patang prakarane | mantri utama muwus |
ucapêna kadi-punêndi | Rasa Sukci anabda | cacangkrimanipun | wong pêjah lawan wong gêsang | kathah pundi wong Islam lawan wong kapir | myang priya lan wanodya ||
86. Wong kang ala bêcik kathah pundi | kadipundi jawabên kang nyata | mantri utama saure | jawabingsun wong ayu | yèn wong mati lawan kang urip | yêkti kathah kang pêjah | lan kang urip wau | nadyan punika uripa | lamun datan uninga lungguhing urip | tan wruh sababing pêjah ||
87. Ingkang lanang lawan kang pawèstri | kathah èstri sanajan lananga | yèn tan wruh jênêng lanange | sasat wong wadon iku | wong kang Islam lawan kang kapir | yêkti kathah kapirnya | nadyan Islam iku | tan wruh purwaning agama | yêkti aprasasat iku wong kapir |Kurang
aprasasat puniku wong kapir. kang bêcik lan kang ala ||
88. Yêkti kathah kang ala ting pringis | nora lanang nora wanodya-a | nadyan ayua alir Ratèh |Lebih satu suku kata: nadyan ayua lir Ratèh. yèn kèdhèkedhe. budinipun | yêkti ala tan aran bêcik | wong lanang dèn-akadya | Kumajaya bagus | yèn budine
linggèh | ngowahi gêlungipun | pan katara solahirèki | miwah Kae Sèh Modang | langkung ngayun-ayun | mamèrkên rubiyahira | ing
andhulêngi ojratirèki | rêke sami krana Lah | Sèh Modang sru sukur | sumanggêm ing aturira | kados inggih kalangkung dening prayogi | rinta kinèn (n)
Modang amatur aris | pan inggih sampun nêlas | ojrat singir suluk | gumuyu Ki Cariksutra | ngling lan ênggèh Bismillah ing ngriku wiwit |
ngrasa yèn sugih pari | aja kumêt dèn-loma | yèn mungguh ing kalbu | gulungên manah sampurna | pan sakèhe kang amangan wohing dami | angêpung marang sira ||
kadhadhung ing liring | manahira dhat-dhatan kumêsar | amêgat ati ulate | mèh-mèh lali ing patut | mring Pêlangi kêpalang dening | rubiyahing ulama | sirik ngambah dudu | tansah amatili nala | Carikmudha dhasar karêmênanèki | wong wadon galak ulat ||
107. Lawan swara kang angrêsi ati | lepya mangsane awak wus tuwa | kabêgèraning atine | pan wus wawatakipun | badan anut ênoming budi | wong karêm swara rupa | tyas korup ing ngriku | yèn tan tawêkal ing driya | datan bisa ahli tawakup ing ati | kagulan ing pepeka ||
108. Sèh Modang lan Ki Carikmudhèki | batin
lagu dolanan anak Gundul Pacul. Jaman cilik, aku biyen ora pati mangerteni karepe lagu iki. Dak ngertiku lagu iki yo mung lucu wae. Menawa ana kanca sing dicukur gundul (biasane nganggo kuncung uga) kanca liyane pada anggeguyu karo nyanyi lagu iki. Nanging jebulane lagu kang digawe Sunan Kalijaga iki ono filsafat kang dhuwur.
Gundul-gundul pacul gembelengan.. iku negesake yen kowe isih bocah cilik gundul arep gembelengan yo sak
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang
ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/
yen isih gembelelengan mengko wakule ngglimpang terus segane dadi sak latar, tegese bubrah sak kabehe… leres mekaten? 🙂 maturnuwun
Balas	Agustus 14, 2010 pada 10:23 pm
lagi eruh iki senajanto sepenggal wae, maknane gundul pancul sakjroning 37 tahun. matur nuwun
Balas	Agustus 24, 2010 pada 2:16 am
wah remen saged nambah kawruh saking blog bahasa jawa.
saran kula mugi ejaan bahasa jawane di pun gatekaken saestu, supados bahasa jawa tetep edi peni, kados huruf i, o, u, kan wonten ingkang swantene jejeg lan miring, kados tembung “ono => ana”, “neng=> ning”, “yo=> ya”, lan liya2ne. nuwun
Balas	Januari 27, 2011 pada 2:54 am
Balas	Desember 7, 2011 pada 2:33 am
alhamdulillah seneng banged aku..nemu blog iki. iso sinau boso jowo, nguri-uri budayane.. tur iso nyambung paseduluran ugo
Balas	Januari 26, 2012 pada 6:55 pm
amugio kito sedoyo tansah dpun paringi eling dumateng jowojawane
Ensiklopedia Keris Pustaka Pribadi Notaris Herman Adriansyah AL Tjakraningrat
Index L LAKEN MANIK, KANGJENG KYAI, keris pusaka Kraton Yogyakarta, berdapur Sangkelat luk 13, warangkanya
kraton Yogyakarta, dapur Sengkelat luk 13, warangka
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, akalihan Radèn Tumênggung Amongpraja, utawi prayayi wadana jawi lêbêt. Katur kangjêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga ing kangjêng tuwan residhèn, yèn kula anampèni tiyang pasakitan
ing Ragabayan, bawah ing Ngayogyakarta, dosanipun wade kapal wontên pêkên ing Glodhogan, panunggilanipun kapal pos ing Tangkisan, lajêng katur dhatêng tuwan kumêndam ing Kêlathèn, kapal wau lajêng kapriksakakên dhateng kusir satêngganipun ing Tangkisan. Inggih sayêktos kapal wau panunggilanipun rakitan kang ical kala kabêsmi pos ing Tangkisan. Ulêsipun ing kapal abrit. Buntung bobotipun. bobatipun. Kapal lajêng kaparingakên dhatêng kusir kang jagi ing Tangkisan.
Tiyang pasakitan pun Tadrana, kalih pun Nayadôngsa, sampun kapriksa wontên ing pradata dalêm Surakarta, mênggah paturanipun kawrat wontên ing sêrat. Angangkêni [A...]
[...ngangkêni] wade kapal satunggil ulês abrit. Buntut buntung bobatipun. Angsalipun lambangan kancanipun sami blantik. Griyanipun ing dhusun Krèbèt sami bawah ing Ngayogyakarta.
mulur prakawisipun. Tiyang lêlambangan sami bawah ing Ngayogyakarta, mênggah tiyang pasakitan kêkalih lajêngipun kakintunakên dhatêng ing Ngayogyakarta, kula sumôngga ing kangjêng tuwan residhèn. Wondene sêrat aturipun tiyang pasitanpasakitan. kêkalih, inggih kula aturakên sarêng kalihan sêrat kula punika, mugi kapariksaa ingkang têrang, sumôngga panggalihipun ing kangjêng tuwan residhèn.
MANUNGGALING KAWULO KELAWAN GUSTI DALAM SERAT CENTHINI | alangalangkumitir
3. “Kados ingkang sampun kawuningan ugi, sasampunipun wayang katåtå ing kêlir lan katancêpakên ing dêbog, gunungan……” [dari: Pedoman Dasar
nampèni tilgram saking Batawi,…” [dari: Buku Kidung Biwaddha Nata Surakarta Juru pangripta Wôngsålêksana)
Balas	On 11/05/2011 at 19:31 P. Satpam said: Menawi mekaten, kulo mboten menangi cikar taksih angsal mlampah wonten aloon-aloon
nguri-uri boso jawi, nggih nopo boten?
Ki Djojo nuwun sewu kulo nyobi ngangge ukoro kulo conto ingkang panjenengan
kangge tiyang sanes. Namung pancen piyantun Cirebon meniko tansah ngagem kromo inggil kangge tiyang sanes dumateng dirinipun. Kados dene bojo kulo (saking Jatibarang)menawi kromo inggil :
-Kulo bade dahar krihin (mestinipun maem rumiyin.
-Samparan kulo ngantos pegel2 (mestinipun suku kulo)
Deso mowo coro, negoro mowo toto.
Cikar wis dadi tontonan langka. Malah, kira-kira akeh sing durung ngerti rupane cikar, utawa wis ngerti ning ora ngerti jenenge. Utawa maneh wis tau krungu unen-unen cikar nanging mung liwat cerita ing sekolahan.
Bab sapine, lanang tur awake kuat. Pancen iyo, yen disawang sapi-sapi sing kanggo cikar sak klebatan beda karo sapi biasane. Yen jarene cah saiki ngono arane ‘luwih berotot’.
Pancene arepa diapak-apake, cikar ora bakal sirna ngono wae. Amarga wis ana unen-unen lawas Karwopake, Lesbodonge: Cikar Dowo Tapake,
Pirså. Ing pundi kémawon kawulå. Malaikat tansah nyatêt kanthi saksåmå. Padukå Gusti Allah Ingkang Måhå Nguningani”
b. “Pangéran Dipånêgårå wus pirså yèn Kumpeni Walåndå bakal cidrå ing janji.”
c. “…… Månggå dipun pirsani tanganipun, tangan ingkang asring kanggé colong njupuk”
Kawruh boso jowo land dongeng mojopahit wis dilempit..
Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50, I/2 kaca ... f 4.-, I kaca ... f 7.50, Kapacak sapisan.
Mênggah pandangonipun Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, dipun lastarèkakên utawi botên, wontênipun rad nagari sapunika, kumisi amung nyumanggakakên, amargi dhêdhasaranipun rad nagari sapunika kadosdene Raad van staate utawi Raad van Indie pigunanipun dhatêng panjênêngan dalêm nata piyambak, dene ingkang dipun rêmbag dalu punika, inggih punika rad ingkang tundonipun kawula sagêda gadhah wawênang angrêmbag parluning praja, dados pancèn beda, upami rad kawula ingkang dipun rêmbag punika dipun namakakên ugi rad nagari, môngka upami kaparêng dalêm, rad nagari wujud sapunika dipun lastarèkakên, punika badhe cawuh, sajatosipun kumisi dèrèng nêtêpakên sarta dèrèng usul namènipun rad ingkang dipun rêmbag [rê...]
[...mbag] punika, amung juru sabda piyambak kèngêtan jamanipun Majapait, wontên rad ingkang ngrêmbag lampahipun kaprajuritan, ingkang dhêdhapukanipun ugi saking kawula, amargi kala samantên prasasat sadaya kawula dados prajurit, manawi botên kasupèn rad wau dipun wastani: bale agung, punapa punika kemawon dipun angge nama rad kawula Surakarta.
Mas Ngabèi Ônggapradata, mastani kumisi ingkang dipun manah amung mligi supados sampun ngantos wontên darêdahipun panjênêngan dalêm nata kalihan guprêmèn, punika kalèntu, kumisi ingkang dipun manah botên amung nyirnakakên darêdah, nanging ingkang parlu dipun manah supados cêthaning wawênangipun panjênêngan dalêm nata, samôngsa punika botên cêtha, kados wujud sapunika, tangkêpipun rad kawula badhe botên kantênan, kajawi punika têgêsipun ingkang badhe karêmbag wontên rad kawula, inggih kuwajibanipun panjênêngan dalêm nata, mila kêdah tata, dene darêdahipun kawula kalihan paprentahan, bilih sampun wontên rad kawula, sampun sagêd sirna piyambak, bab usul supados rad kawula dipun sukani wawênang Petitie kumisi rujuk, amung pamanggihipun sanadyan paosipun bôngsa Walandi saha bôngsa asing, upami botên dipun parêngakên dhatêng parentah Jawi, supados rad kawula inggih campuran, punika kumisi botên rujuk, awit lajêng botên adil, dening gadhah wawênang nanging botên gadhah kuwajiban.
Pamanggihipun R. M. Atmamarjana punika têrang sulaya kalihan pamanggihipun kumisi, manawi kumisi mastani rad kawula ingkang botên campuran, têmtu botên prayogi, amargi badhe namung cèwèng dhatêng kawula dalêm piyambak, môngka sajatosipun kawulanipun gupêrmèn ingkang wontên Surakarta, sami ngraosakên eca-paitipun ing papan wau, saha botên kenging dipun wastani ngrisak wiji anggènipun gupêrmèn maringi kuwasa dhatêng panjênêngan dalêm nata, utawi paprentahan Jawi, saugi tataning wawênang kados pamanggihipun kumisi.
Rm. Ng. Atmasumitra pitakèn wontênipun rêmbag, punika pancèn babarpisan botên têrang sahandhap sampeyan dalêm, saha pamanggihipun kumisi upami rêgèrêng botên kaparêng maringi paosipun Walandi saha bôngsa asing dhatêng parentah Jawi,
tamtonipun adêging rad kawula inggih kapêksa Jawi thok, tur amung kawula dalêm, puluh-puluh kadospundi, taksih kêdah ngalami kawontênan ingkang satêngah-satêngah.
Anggènipun Kangjêng Pangeran Adiwijaya kaparêng ngandharakên kawontênanipun sarta wawênangipun polêkrad, sarèhning ngindhaki kawruhipun para sadhèrèk, parlu dipun aturi panuwun, sarta juru sabda usul dhatêng pangrèh, pundi wawênang-wawênang ingkang ing polêkrad sampun wontên, môngka pamanggihipun kumisi dèrèng wontên, prayogi lajêng dipun tiru kemawon, dalah salampah-lampahipun, amargi sajatosipun pamanggihipun kumisi punika namung ingkang wos-wos kemawon, botên dipun princi, kajawi punika, juru sabda gadhah pêthèk, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya punika ingkang dipun waos prêtalan têmbung Walandi, mila pêtêng, manawi ingkang têmbung Jawi sampun cêtha, kajêngipun kumisi manawi badhe andhawuhakên pranatan ingkang tumrap umum, sadèrèngipun dhatêng rad, kêdah karêmbag kalihan residhèn rumiyin, kados kawontênan sapunika, sasampunipun kacondhongan, sawêg mundhut panimbangipun rad, wontênipun pranatan ingkang tumrap umum taksih kaidèkakên residhèn, pamanggihipun kumisi dening gupêrmèn taksih wajib tanggêl, sabab ambawahakên wau, mênggah pranatan ingkang botên umum, pamanggihipun kumisi pancèn botên parlu mawi idinipun wakiling rêgèrêng, mindhak malah andadosakên wisuna, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya gumun, dene kumisi gadhah pamanggih paos in en uitvoer kaaturakên ing gupêrmèn, môngka paos makatên punika ingkang wontên palabuhanipun, kumisi mastani paos in en uitvoer botên mêsthi gandhèng kalihan palabuhan, ugêr barang mêdal utawi mlêbêt ing bawahipun, môngka lajêng dipun paosakên, punika sampun
paos wau, mirit dhêdhasaraning kontrak, panjênêngan dalêm nata pancèn wênang mupu paos wau, wontênipun ing ngriki botên wontên, inggih sabab dèrèng wontên pranatanipun, dados têrangipun pamanggihipun kumisi, panjênêngan dalêm nata pancèn botên dipun wênangakên mupu [mu...]
[...pu] paos bangsanipun wau, wondene bedanipun pèl pulisi saha pulisi limrah, sarèhning Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kêrêp dhatêng Batawi, prayogi nêrang kemawon dhatêng dhepartêmèn, manawi pangintênipun kumisi, kados satêngah militèr, dados kanggenipun botên amung tumrap Surakarta, mila kêdah dados wajibipun gupêrmèn, amargi babadipun pèl pulisi mirit marsose, punika militèr, dene Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya anggènipun mratelakakên bilih A. Z. punika kagolong kantoripun gupêrmèn, manawi sasumêrêpipun juru sabda, mirit pangrêmbag sakawit botên, pancènipun gupêrmèn namung mitulungi, sabab dening punika parlunipun Surakarta lêrêsipun sasampunipun rampung, utawi malah sanadyan salêbêtipun taksih nata, kêdah nama kantoripun paprentahan Jawi, kumisi ningali tindak makatên wau pancèn botên rêmên, sarta inggih makatên wau ingkang damêl balawuring kawontênan prostênlandhên, kajawi punika wêkdal punika sampun gampil, pados tiyang ingkang sampun mangrêtos ugêr kaparêng sarta nyinaokakên tamtu sagêdipun, mênggah anggènipun mastani grenjol saha botên sagêd mupu paos ingkang sanès kawulanipun, punika manawi pamanggihipun kumisi, pancèn sagêd kemawon, ugêr ingkang kagungan kuwaos inggih punika gupêrmèn amarêngakên, saha botên grenjol bilih larasanipun kados kumisi, awit sadaya punika sampun nama kawulanipun gupêrmèn, amung pangêmudhènipun tumrap Surakarta, kapasrahakên panjênêngan dalêm nata, dados têrangipun têmbung: Onderhoorig, kawiyarakên lajêng katumrapakên ugi dhatêng abdi gupêrmèn, pamanggih makatên wau, wontên ingkang nêksèni sarjana luhur, inggih punika paduka Tuwan
Wlandi saha asing botên katampèkakên, amargi badhe kusut bilih Jawi thok, juru sabda mangsuli, bilih kumisi botên sagêd nampi, dhêdhasaran ingkang botên adil wau, sarta kapurih ngèngêti bilih rad wau kangge tiyang kathah (kêdah lêrês) Kangjêng Adiwijaya nyondhongi dhatêng pamanggihipun juru sabda, sarta botên rujuk ingkang dhêdhasaran kados Ônggapradatan, inggih
punika saening rad namung bilih dipun lêbêti Walandi, raos makatên punika nginakakên jatêng dhatêng. bôngsa Jawi.
ing nginggil punika sampun têrang bilih ingkang taksih dados santana dalêm wau dhudhaning para santana dalêm èstri ingkang garwanipun tilar anak gêsang, apês-apêsipun grad IV sarta randhaning para santana dalêm jalêr ingkang dèrèng imah-imah malih, namung ingkang parlu dados panggalihan punika, upami anggèning dados dhudha wau sarana pindhahan (pêgat gêsang) punika kadospundi, ingkang nyatitèkakên sintên. Sapunika gandhèngipun kalihan Narpawandawa lajêng kadospundi, punapa inggih lastari dados warga, lajêng nama warga darma (Donateur) wah mêsakakên, amargi lajêng mindhak bayaranipun kontribisi, tumrap warga ingkang kacingkrangan kados kula, awrat sangêt. Punapa lajêng kawêdalakên, manawi lajêng kawêdalakên, ingatasipun warga botên gadhah lêpat punapa-punapa dhatêng pakêmpalan, ing raos kadospundi, manawi kalastarèkakên taksih dados warga lajêng nama ical sipatipun pakêmpalaning putra santana dalêm, cobi rama rêdhaktur bokmanawi cêpak pamanggihipun, kadospundi.§ Pamanggih kula manawi dhudha wau saking pindhahan, kêdah dipun wêdalakên saking warga, awit sampun nama ngêmohi dhatêng santana dalêm, manawi anggèning dados dhudha wau saking seda of tilar donya garwanipun, lastari dados warga, nanging lajêng nama warga mandrawa (buiten gewone leden) Red.
Manawi caranipun pakêmpalan darah sanèsipun, warga ingkang kabêkta saking salakirabi punika namung minôngka wakiling garwanipun, dados ingkang têtêp dados warga wau inggih garwanipun, punika manawi kagalih sadlerengan inggih sampun prayogi, sarta gampil panindakipun, nanging ing raos lajêng kirang supêkêtipun, mila sarèhning bab punika botên wande tamtu karêmbag ing parêpatan agêng, panyuwun kula dhatêng para sadhèrèk warga sadaya, sami kaparênga nyinau (anggalih)
ingkang sayêktos, dados ing samasa -masa wontên wara-wara saking pangrèh, botên sami kacipuhan.§ Lêrês, kula jumurung sangêt bilih para warga sami karsa anggalih sadèrèngipun parêpatan, dados benjing têmpuking damêl botên
Pancènipun sampun kirang pêrlu kita rêdhaksi mangsuli panyaruwening tiyang ingkang kataman ing pêpêtêng, nanging kabêkta ing ngriku wontên pitakenan, dados kita nêtêpi kasusilanipun kêdah kita jawab sapêrlunipun.
Tiyang kataman samubarang ingkang botên cocog kalihan manahipun punika, adhakanipun lajêng pêtêng, pêtênging manah satêmah bawur pangupadosipun margi anggènipun badhe singlar sangking kawontênan ingkang botên cocog wau. Ananging manawi sagêd nyabarakên, kados sadaya kawontênan ingkang awon ingkang sae, ingkang namani ingkang botên punika dados piwulang agêng, sampun tamtu piwulang ing ngriku ingkang kita kajêngakên inggih piwulang sae.
Kita rêdhaksi Narpawandawa, kataman panukarta, saking Mevrouw S.C.S. ing pancajanya, ingkang parlu kita têrangakên pitakenanipun ingkang ungêlipun makatên, ingkang dados pangajêng-ajêngipun tiyang kathah lajêng kadospundi wawasan sarta tujuanipun rêdhaksi Narpawandawa anggènipun nganggêp parlu macak kabar ingkang katingal ngayawara wau wontên ing organipun, punika ingkang kasêdyakakên parlu ingkang kadospundi.
Manawi para maos anggalih sagêbyaran, pancèn inggih lêrês pamacak kula bab Radèn Ayu Bratapinilih wau sarupi ngayawara, amargi ing ngriku (organ Narpa ôngka 12) botên angêwrat pasaksèn punapa-punapa, dados nama taksih kêmêngan. Kauningana sadhèrèk, Mevr. S.C.S. wontênipun rêdhaksi manah
parlu kapacak punika, parlu wau inggih parlu ngrêksa ingkang murakabi dhatêng sakalih-kalihipun, inggih punika: 1. ngrêksa dhatêng sariranipun ingkang mitêrangakên, 2. ngrêksa dhatêng ingkang kadakwa dados sêpiyun. Dening kita rêdhaksi ugi mirêng sangking sadhèrèk ingkang dêdunung ing Tamtaman, bilih radèn ayu wau kêrêp mungêl: iki sêpiyune residhèn. Sabên mungêl makatên kanthi andumuk awakipun, botên satunggal kalih ingkang cariyos, têgêsipun kathah. Ingkang makatên wau punapa anèh bilih dipun têrangakên titisipun, punapa inggih lêrês punika sêpiyun, makatên malih suraosipun sêrat dhawuh nagari katitimasan kaping 9 Sèptèmbêr 1926 ôngka 1887 A/I wau, kadhawuhan amradinakên dhumatêng para putra santana dalêm, supados sami sumêrêp.
Hla punika ingkang anjingipun pangrêksa dhatêng sariranipun ingkang mitêrangakên. Sadèrèng kita rêdhaksi mungêl, botên mêngku karsa punapa-punapa, têmtu kathah ingkang anggrayangi ingkang botên- botên.
Samangke pangrêksa dhatêng ingkang kadakwa sêpiyun, sadèrèngipun organ macak punika tamtu kathah ingkang sami mastani bilih radèn ayu wau sêpiyun, kabêkta sangking ungêlipun piyambak, sarèhning katranganipun botên, kanthi pasaksèn, mila pêrlu kapacak, sagêda tiyang sumêrêp bilih dora. Pamanggihipun rêdhaksi dipun kêmêng makatên kemawon sampun sagêd nyêkapi. Dening kita rêdhaksi tansah mèngêti ungêl- ungêlan ing Jawa ênggoning sêmu.
Namung sapunika kadospundi malih, sarèhning sadhèrèk Mevr. S.C.S. mundhut katrangan, dados kula (rêdhaksi) inggih kapêksa kêdah mituruti, sakawitipun makatên.
Nalika tanggal kaping 1 Agustus 1926 kapêngkêr punika, R. Ay. Bratapinilih alias Radèn Ajêng Sêdyani wau mlêbêt ing karaton, wontên ing wiwara kênya dipun pitakèni kônca pulisi èstri ingkang jagi (amargi kaparêng dalêm sadaya tiyang ingkang sami mlêbêt ing karaton, manawi sanès adatipun malêbêt, kêdah katliti), pitakènipun abdi dalêm pulisi èstri: 1. asmanipun sintên, 2. mlêbêt badhe dhatêng pundi,
kapanggih sintên, 3. parlunipun punapa. Wangsulanipun: kula Dèn Ayu Bratapinilih sêpiyun residhenan ... (cêcêg punika wontên isinipun, ananging botên pêrlu kula pacak) mlêbêt badhe dhatêng tejarukmèn, parlu badhe nglêbêtakên sakolah anak kula. Wangsulan makatên punika lajêng dipun lapurakên dhatêng pangagênging parentah karaton, dhawuhipun kadhawuhan matitisakên rumiyin, sarêng sampun kapatitisakên, salêbêtipun dados panggalihan B.K.P.H. Adiwijaya mirêng, sarèhning kadadosan makatên punika manawi kapara nyata kagalih botên prayogi gandhèngipun karaton dalêm kalihan kangjêng guprêmèn, sarta sadèrèngipun wontên lêlampahan makatên punika pancèn sampun dangu pamirêngipun (kirang langkung wontên tiyang 10 ingkang sami matur dhatêng B.K.P.H. Adiwijaya), amila B.K.P.H. Adiwijaya lajêng enggal-enggal nêrangakên dhatêng kangjêng tuwan residhèn, dhawuh wangsulanipun kados ingkang kawrat sêrat paresidhenan, katitimasan kaping 30 Agustus 1926 ôngka 1136 (zie organ Narpa ôngka 12) kula ambali malih pangakênipun R. Ay. Bratapinilih dados sêpiyun K.T. residhèn, punika ingkang mirêng botên namung rêdhaksi piyambak, para pangrèh Narpawandawa ugi kathah ingkang mirêng. Manawi kirang pitados cobi Mevr. S.C.S. kula aturi matur pitakèn dhatêng Rm. H. Padmawinata, mangke rak dipun paringi katrangan sacêkapipun. Dene sarêng kapriksa wadana pulisi lajêng selak, punika nyumanggakakên.
Manawi para maos karsa anggalih sayêktos, ing prosès pêrbalipun wadana pulisi punika pancèn sampun wontên tatêmbunganipun ingkang lucu, pundi wontên tiyang badhe dhatêng kantor pos kemawon têka mawi criyos dhatêng karesidhenan, dupèh dununging kantor pos wau kalêbêt kampung karesidhenan, dening prênahipun cêlak, kalihan malih salami- laminipun kula kok dèrèng nate mirêng kampung karesidhenan, amargi pancèn botên wontên, ning kilap dhing bokmanawi saking rupêking jajahan kula, bok cobi sadhèrèk, dipun têrangakên watês-watêsipun kampung karesidhenan punika ingkang pundi. Lah, sapunika lajêng tuwuh panglocitaning manah kula,
punapa baya parlunipun R. Ay. Bratapinilih têka mawi kudhung walulang macan makatên punika, punapa supados dipun sigèni tiyang sa-Surakarta, kok mokal, punapa supados kenging mlêbêt dhatêng ing karaton dhatêng pundi-pundi prèi, lah tiyang sariranipun wau sampun
supados dipun ajrihi ing tiyang, lah tiyang sampun ngajrih-ajrihi, gèk punapa karsanipun, têka mawi gêlar makatên wau, kula dèrèng andungkap.
Tutuping atur kula, manawi sadhèrèk Mevr. S.C.S. botên pitados sarta kirang marêm panggalihipun, suwawi sami sowan dhatêng ing Ngadiwijayan kemawon kalihan kula, mangke rak angsal katrangan ingkang langkung gamblang.
N.B. Pamacak kula bab sêpiyun ing kadhaton, ing organ ôngka 3 sawarni jugag, punika tamtu damêl kirang mangrêtosipun para maos, saya malih sadhèrèk Mevr. S.C.S. tamtu saya kagèt panggalihipun. Ingkang makatên wau namung saking klèntuning panata kula bab lêbêtipun kupi-kupi ing organ, botên langkung mugi sami angêgungna pangaksama.
Bab Porsêtênlandhên Karêmbag Wontên Parêpatan Rad Kawula
Wangsulanipun tuwan dhirèktur pangrèh praja, dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya.
Kangjêng Pangeran Adiwijaya mrayogèkakên ngagêngakên panitya ingkang ngurus lênggahipun tiyang gupêrmenan wontên ing tanah kratonan (exterritorialiteitscommissie) warganipun samangke sampun wontên 9, sagêda wêwah 8 êngkas mêndhêt saking wêwakilipun kraton.
Salêbêting wangsulanipun parentah sampun kasêbutakên, mêndhêti wakil saking parentah kraton kados ingkang kausulakên kangjêng pangeran wau sakêdhik paedahipun.
Sayêktosipun wangsulan wau prayogi mungêl: wêwahan makatên punika babarpisan tanpa paedah, sabab panitya wau namung kapatah nyinau kawontênan, sagêda nyaosi rêmbag dhatêng parentah, prêlunipun supados parentah lajêng sagêda [sa...]
[...gêda] nêtêpakên kadospundi mêsthinipun. Awit saking punika parentah botên sagêd angrujuki usul Adiwijayan punika.
Panyaruwenipun prakawis tilpun sampun kapasrahakên dhatêng dhirèktur gupêrmèn bêdrèipên, supados têpang rêmbagan kalihan para residhèn ingkang sami dhawuh nindakakên padamêlan wau, miturut kêkancingan
Ing panunggilanipun pitakenan kêkalih sanèsipun, sampun dipun wangsuli ing wêwakiling parentah prakawis urusan umum.
Tuwan pangarsa, atur kula ingkang kaping kalih punika namung dhapur botên tarimah kula dhatêng wangsulanipun wakil parentah tumrap ing apdhèling IV, botên tarimah dhatêng patrap-patrapipun mangsuli, tuwin ugi botên tarimah dhatêng isinipun wangsulan.
Pitakèn kula: punapaa botên wontên wakiling kraton ingkang katêtêpakên dados warga panitya wau, wangsulanipun parentah tumindakipun kangelan. Ing ngriku kula lajêng nêrangakên sabab-sabab ingkang murugakên sagêd tumindak, môngka punika prêlu sangêt tumraping parentah murih sagêdipun angsal piandêl, supados paprentahan tiyang siti sami sênênga ambiyantoni.
Ing wusana wangsulanipun wakil parentah ijêman: botên ngrêmbag tumindaking lampah, lajêng anggêpok lajêring pikajêng, bilih parentah botên rujuk dhatêng wontênipun wakil kraton salêbêting panitya wau. Upami wangsulanipun parentah sakawit makatên, atur kula ingkang sapisan rak mêsthi badhe sanès sangêt. Wangsulan ingkang makatên wau pamanah kula ngalor ngidul kalihan pangajêng-ajêngipun rad kawula dhatêng wakiling parentah.
Kajawi punika wakiling parentah wangsulanipun botên warni satunggal kemawon, sariranipun sampun nêtêpakên ing wêkdal punika panitya kalihan wakilipun kraton babarpisan botên sêsarêngan nyambut damêl, kajawi punika wau mêntas mangsuli Tuwan Laoh prakawis wadu aji paprentahan Jawi, mawi anggêpok prakawis tiyang gupêrmenan [gupêr...]
[...menan] ing kraton barang. Prakawis punika tumrap kraton nyêrikakên sangêt.
Wangsulan kula dhatêng wakiling parentah, ingkang rêmbagipun cêkak nanging damêl sêrik wau, ugi badhe cêkak kemawon. Kula kapêksa nêtêpakên makatên:
I. Parentah anggènipun nêtêpakên panitya kangge nyinau lênggahipun tiyang gupêrmenan ing tanah kraton, punika botên badhe purun nêtêpakên warga saking wêwakiling kraton. Môngka pamanah kula prêlu sangêt, sagêd suka pamrayogi dhatêng panitya, tuwin wakil wau sagêd sinau kadospundi tumindaking pangrèh praja.
II. Samangke sampun têrang bilih parentah botên purun nyambut damêl sêsarêngan kalihan paprentahan kraton, kados pangandikanipun wakiling parentah nalika malêm Rêbo: badhe nêtêpakên trajang salêrêsipun (Standpunt bepalen), makatên punika rak katingal mêmêngsahan sangêt, môngka mêsthinipun kêdah rukun sêsarêngan nyambut damêl ngupados putusan ingkang prayogi. Cêkakipun parentah têksih kêtawis galigapipun kados ingkang katêtêpakên taun 1921 ngrêmbag kula sadaya, botên rêmbagan kalihan kula sadaya.
Wangsulanipun tuwan dhirèktur pangrèh praja: ingkang kaping kalih.
Kangjêng pangeran sangêt botên rêna dhatêng wangsulan lumêbêtipun para nata utawi wakilipun ing panitya wau, prakawis punika badhe kula têrangakên malih. Ing ngriku ngrêmbag ngêculakên satunggaling wêwênangipun parentah. Wontênipun samangke parentah sakêdhik sangêt sêsêrêpanipun bab punika, dèrèng sagêd rêmbagan, dèrèng sagêd ngêdalakên pamanggih utawi nêtêpakên trajangipun, ingkang karêmbag kalihan parentah kraton kadospundi, cêkakipun babarpisan têksih pêtêng, botên sagêd mutusi, amila parentah lajêng dhawuh dhatêng priyantunipun piyambak makatên: prakara iku sinaunên, tumuli ngaturna palapuran, têrang- têrangna kabèh, kintên kula sampun lêrêsipun ing wêkdal punika ingkang nindakakên dhawuh wau inggih namung kêdah prayantunipun rumiyin, dèrèng kenging kalêbêtan tiyang sanès. Dene para priyantun wau, upaminipun residhèn Ngayogya, tuwin residhèn Surakarta, sawangsuling saking tampi dhawuh wau lajêng nêrangakên bab punika sarta rêmbagan kalihan para nata Jawi, punika kenging kemawon. Nanging punika rak gèsèh
sangêt kalihan prakawis parentah nêdha rêmbagipun para nata Jawi, kula wangsuli malih, samangke parentah namung dhawuh dhatêng priyantunipun piyambak supados nyinau, lan suka katrangan dhatêng parentah, dados têksih têbih kalihan badhe anggènipun nêtêpakên parentah.
Kintên kula botên wontên rêmbag mêmêngsahan, kados pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya: ngrêmbag kula, botên rêmbagan kalihan kula, punika babarpisan botên kinajêngakên.
Bab punika mosinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya makatên: amanah prêlu sangêt pangrêmbagipun prakawis tiyang gupêrmenan ing tanah karaton punika wiwit bêbukanipun inggih kêdah sampun sêsarêngan kalihan para wakiling ratu. Dados salêbêting panitya miturut kêkancingan nalika 22 April 1926 ôngka I/X wau kêdah ugi wontên tiyangipun kraton.
Rad kawula nyuwun supados tumuntên nêtêpakên warga saking wakilipun paprentahan tiyang siti wontên salêbêting panitya wau.
Mosi punika kacondhongan ing rad kawula. Ingkang condhong 33, ingkang botên mupakat namung 2.
Tuwan pangarsa, samangke kula badhe ngrêmbag prakawis tilpun ing Surakarta, bab punika kula sampun pitakèn cêkakan wontên ing apdhèling. Wangsulanipun parentah badhe kapasrahakên dhatêng pangagênging tilpun, ingkang makatên wau kula matur sangêt nuwun.
Nalika tilpun punika têksih dados gadhahaning matsêkape, ngantos dumugi taun 1913 parentah Surakarta pambayaripun namung sapalihing tarip ingkang tumindak ing ngriku, inggih punika f 5 sawulan sabên satu sêtèlipun. Nanging manawi langkung saking 5 pal saking kantor telepun, bayaranipun sawulanipun sabên 1 pal mindhak f 1,- sudaning bayaran samantên wau ingatasipun matsêkape sampun sae sangêt, sabab limrahipun matsêkape punika
dhêdhasaripun, inggih punika rumaos tumut kuwajiban kêdah ambiyantu kabêtahan [kabêtah...]
[...an] umum, jêr saèstunipun priyantun pangrèh praja punika anggènipun pêrlu anggadhahi tilpun, inggih namung kangge pêrlu umum.
Pungkasaning taun 1913 nalika tilpun kapasrahakên dhatêng gupêrmèn, tarip f 10 wau kainggahakên dados f 12,-,pal-palan, f 1 wau dados f 1.50 nalika samantên parentah Jawi nyuwun supados sudaning tarip kados pranatan lami kalêstantuna, sabab tumraping kabêtahan umum
punika ingkang kaindhakakên punika namung tilpun sambêtan enggal, sambêtan lami kalêstantunakên, nanging rekêningipun kêdah kabayar miturut tarip enggal, salajêngipun yatra langkunganipun badhe kawangsulakên, parentah Jawi sampun sarujuk.
Salêbêtipun wulan Oktobêr kapêngkêr punika, kula tampi dhawuhing parentah lumantar kabayan kampung ing Pucangsawit (Jèbrès) suraosipun andhawuhakên kula sabarayat sami katamtokakên sowan dhatêng sêtat cacaran ingkang sampun katamtokakên dening mantri cacar. Wangsulan kula sandika, amung sadèrèngipun kula ngèstokakên dhawuh, kula nyuwun katêrangan, sarèhning bojo kula punika taksih santana dalêm grat II punapa inggih ugi katamtokakên sowan dhatêng cacaran, kabayan mangsuli badhe nêrang rumiyin, botên dangu kabayan wangsul cariyos, mirib parentahipun mantri cacar, sarèhning bab punika sumêrêp dhêdhawuhan nagari, lêrêsipun inggih kêdah kaèstokakên, kula mangsuli, sayêktosipun bilih bojo kula dipun dhawuhi tlusuran dhatêng sêtat cacaran pancèn awrat, dene kula tuwin rencang jalêr ugi badhe ngèstokakên dhatêng cacaran.
Awit saking punika murih wontên bedanipun arane santana dalêm, saha supados katingal aji sawatawis, kados langkung prayogi nagari maringi pangayoman [pangayo...]
[...man] dhatêng para wayah buyut tuwin canggah dalêm putri ingkang sampun diwasa utawi ingkang dados lakinipun para abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap, samôngsa wontên modhèl dhawuh cacaran makatên wau kalilan sami botên kacacar: utawi sanadyan kacacar, mantri cacar kadhawuhana dhatêng ing griyanipun piyambak-piyambak, wah tidhak adha tempo buat dhatêng dhi rumah masing-masing.§ Botên ta yèn makatên, èngêt kula rumiyin sampun wontên dhawuh, cacaranipun santana dalêm punika wontên ing pasowanan Kapatihan, botên tumindakipun wau rêdhaksi dèrèng angsal sêsêrêpan. Red. Bab punika
anggalih bab punika, kadospundi prayoginipun. Red. Urun Pamanggih Bab Kamardikan
Adêg-adêg IV, panampi kula makatên: gêgayuhanipun para linangkung ing bab kamardikan jaman sapunika, dipun wastani sawêg anggayuh (kamardikaning karajan ôngka 1), nanging sampun utami, sabab kamardikan ôngka 1, punika dados êmbananipun kamardikan 2, (mardikaning manungsa), tuwin: 3 (sajatining kamardikan), manawi kaparêngipun sadhèrèk Kolot mardikaning karajan dados êmbananipun manungsa ingkang mardika awakipun (nanging raja ingkang jumênêng pribadi, sudagar botên kalêbêt), pancèn inggih mathuk, nanging manawi lajêng kêcaruk ing têmbung sudagar klêbêt kolêm 7, jègrêg. Punapa malih manawi dipun pêksa ngêmbani manungsa ingkang mardika badan budinipun, inggih punika risang maha yogi ingkang namung mandêng dhatêng têpêt sukci, punapa botên jègrêg. Langkung malih dados êmbananipun kamardikan 3 (sajatining kamardikan) ingkang dipun dangokakên dening sadhèrèk Kolot piyambak: (nanging donya ngriki punapa wontên), lah gèk punapanipun ingkang dipun êmbani, manawi ing dunya ngriki pancèn sêpên, mardikaning karajan dumunung wontên ing dunya ngriki, lajêng ngêmbani barang ingkang taksih dipun dangokakên ing dunya ngriki punapa wontên, e èh taksih jègrêg, nyuwun priksa ing pundi marginipun ingkang botên judhêg. Lêlajênganipun: (Ngungsêd [(Ngung...]
[...sêd] kamardikan 1), têgêsipun marlokakên anggayuh kawontênaning dunya ingkang watêkipun goroh, (nyambi anggayuh kamardikan tigang warni). Ingkang pundi? Punapa: (mardikaning awak + mardikaning badan budi + sajatining kamardikan?) dados mardikaning badan budi tuwin sajatining kamardikan dipun anggêp rèmèh, mila panggayuhipun amung sinambi kalaning nganggur, rèwèl. Ngêndikanipun sadhèrèk Kolot. Manawi têlatos yêktos pangungsêdipun, ingkang dipun têlatosi yêktos pangungsêdipun miturut suraos ing nginggil, harak namung pangungsêd dhatêng (kamardikaning karajan: ta, Gusti Allah mêsthi nyêmbadani - sagêd nyakup kamardikan tigang prakawis sami sanalika). Rèwèl malih, punapa kintênipun sadhèrèk Kolot kaparêng dados borg sagêd ngêndika mêsthi. Ingkang dipun lampahi andêrpati - kula ajrih mêstani: mêsthi kêcukup. Langkung malih sambèn = (ngêndi ana gusti rinèh ing kawula). Kalayan malih: (ngèlmu iku, kalakone kanthi laku, lêkase lawan kas, têgêse kas) = nyantosani. Ringkêsipun ngêndikanipun sadhèrèk Kolot punika, tumrap kula - kula anggêp: dora. Nyuwun ngapuntên. Sabab dening satunggal-
manggèn ing dêdunungan saking pangancaping kawruh piyambak- piyambak.
Adêg-adêg V ... (kintên-kintên kemawon kajawi kanthi kagunan kawaspadan ugi kêdah taksih mawi kawruh: brata, sopana, yêkti, waskitha). Mêksa jègrêg, tiyang sampun nganthi waspada têka taksih kedah mawi kawruhipun waskitha. Waspada = (ora kasamaran), waskitha = ( wêruh sadurunge winarahake), sami - mawon, manawi sampun nganthi waspada, mêsthi sampun mêngku waskitha, kawruhipun mêsthi sampun kapêngkêr, (ing kaprawiran wus kapungkur = saking anggènipun sampun prawira), manawi taksih kolêg wontên ing kawruh, inggih dèrèng waskitha, dados inggih dèrèng waspada. Sadhèrèk Kolot pangintên kula slingsingan dhatêng panampinipun têmbung-têmbung wau, pancèn botên pisah-pisah makatên. Lêrêsipun gatra ukara: (kawruh brata sopana [iku], yêkti waskitha). Kanggenipun ing têtêmbungan wontên êmpan-papanipun piyambak, têgês sarta
suraosipun: (ngèlmu lan laku marang marganing pati, [iku] têmên ora kasamaran) dene suraosipun ingkang lêbêt, prayogi sami dipun olak-alik piyambak. Sagêd mêmpan dhatêng ngêndikanipun sadhèrèk Kolot ing adêg-adêg IV punapa botên, kula nyumanggakakên.§ Katêranganipun kasumanggakakên dhatêng sadhèrèk Kolot. Red.
Nuwun, borong ingkang sami kaparêng anggalih.
agêng taunan, ngiras alal bahlal lêbaran Siyam, wontên ing Kusumayudan, ingkang badhe karêmbag.
1. Nêtêpakên pèngêtan prêpatan agêng kapêngkêr (kawrat ing organ ôngka 7, 8, 10 taun 1926 sarta ôngka 2 taun 1927). 2. Nêtêpakên rêmbag palapuranipun panitya rad nagari (kawrat ing organ ôngka 3 sarta 4). 3. Maos palapuran taunan, dalah lêbêt wêdalipun arta. 4. Bab para warga ingkang sami kabêkta saking salakirabi. 5. Bab arta bôndha pasinaon (studie-fond). 6. Bab arta kuntribisi. 7. Pahargyan badhe tumbuk dalêm yuswa 64 taun. 8. Tuwin rêmbag sanès-sanèsipun.
Ingkang punika para warga sami dipun aturi marlokakên rawuh, saha kaparênga maradinakên dhatêng para warga ingkang cêlak, bokmanawi kècèr, dèrèng mirêng prasabênan punika.
ingkang kabuncang ing samirono, narawang lir pendah saged muluk ing ngawiyat).
”Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
”…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking
dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: ”Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali
ento utamannya, ring sang ngangun yadnya pisan, kasor buin yadnyane satus, baan suputra satunggal.
Kaca Film Riben | Kaca Film Rayben
Punapa ing alam peralihan punika yektos bade dipun samber ing sawer ingkang sarihipun pitu ” (
--- 5 : [3] ---
ri sampunira alama | wong cili suka manahe | apan wus dadya nagara | padhusunan Mataram | tulus kang sarwa
lingira ing nguni | kang kocapa Kangjêng Sultan Pajang | siniwi ing wadya kabèh | adipati tumênggung | pêcatôndha lan
Matawis | dening lami tan seba | mapan wus sataun | samayanya uwus liwat | iku nênggih malinglang anèng ing langit | wulan wêlu purnama ||
4. ing samanya samayanya prapti | sang hyang surya mèh sumurup ika | tunjung kudhup mêkar kabèh | dening wus jangjinipun | apan ora kêna gumingsir | apa karane ika | suta ngong tan rawuh | Senapati ing Ngalaga | sajangjine kalayan ingsun ing nguni |
midhangêt warti | Risang Sutawijaya ||
6. kunêng ingkang tan seba ing benjing | arsa balik malah arsa nyithak | akarya kitha arahe | binacingah puniku |
7. dutanira kalih angastuti | angusapi lêbu ing suku sang | duta mêsat sira age | anitih kuda sampun | ing Mataram Ki Senapati | sunya anèng Lipura | duta kalih nusul | ing Lipura sigra dhatêng | Senapati kapanggih sira alinggih | ing kuda acêcalang ||
8. Kyai Gêdhe Wuragil mangkyangling | hèh Ngabèi Wilamarta nêdha | mudhun saking jaran age | nimbalakên ing wuwus |
Sultan Pajang mring Senapati | yèn wruha kang timbalan | ramaji pan mudhun | Senapati ing Mataram | duta kalih kapwa
ingsun | Senapati Ngalaga iki | pan sampun wruh punika | yèn duta sang prabu | tan anarka yèn
dening sultan kaya apa rema | tuwuh lan karêpe dhewe | pagene ya cinukur | salah sêdya ulun puniki | têka para matura | marang sang pukulun | yèn mangkono ujar ingwang | duta kalih Wilamarta Ki Wuragil | amit mulih mring Pajang ||
15. agya lampahe anuli prapti | pan tumamèng marang abyantara | cundhuk mangsah prabu age | nêmbah angusap lêbu | ring suku sang nulya alinggih | tumungkul mahangrêpa | ling duta sang prabu | hèh Sultan Sutawijaya | aubanggi ing uni kinèn rumiyin | lumampah anèng
yèn adunên lawan ramaji | Sultan Pajang kawasa | dibya sêkti dangu | têlik wetan ingkang dhustha | pan tumama ing abyantara narpati | kapanduk sarèng nendra ||
wungu | ningali [ni...]
[...ngali] kang para graha | padha nangis gumurunggung anèng sikil | anarka yèn kabranan ||
19. kadar pira dêdamêl Matawis | amung dhomas wongirèng Mataram | apan ta dudu timbange | yèn mungsuha sang prabu | yakti kalah wadya Matawis | Senapati Ngalaga | dudu timbangipun | timbangên lan para putra | balanipun lan balanira Matawis | jawèkna wadya Pajang ||
20. rajaputra dunungira inggih | ajêjuluk Pangeran
Pajang nênggih | pan kalah ingkang dhomas ||
22. lwir antiga sela ingkang ngapit | wong Mataram upama antiga | wadya Pajang lwir selane | yakti rêmak antêlu | pan karyanên ing saupami | duryan wadya ing Pajang | wong Mataram timun | sayêkti môngsa mênanga | ingkang timun yan duryan ingkang nindhihi | yakti duryan kang mênang ||
23. anglir sasi wadya ing Matawis | lwirning surya wadyabala Pajang | yan ing raina wijile | sasi kucêm dinulu | merang maring ujwalèng sasi | dening ujwalèng surya |
apadhang dinulu | lwir agni wadya Mataram | wadya Pajang lwir udan saking ing langit | agni sayêkti pêjah ||
24. kadipundi hèh Ki Senapati | yogyanira mungsuh Sultan Pajang | lwir uga kita ing dhewe | ngandêlakên yèn têguh | rosanira dibya myang sêkti | têpung puputa kita | myang akantar bahu | lan ramanira jêng sultan | ulun iki akucêm merang
kainane | dhihin amungsuh guru | kaping kalih amungsuh gusti | kaping tri wong atuwa | ingkang
kabèh | wutah sajroning kalbu | maring kita ramaniraji |
yèn kalêrêsan | dyan sumilih Senapati ing Matawis | agya sira dyan mojar ||
31. Kyai Paman Juru Amartani | kadipundi ing rèh pakênira | kang pundi manira angge | rèh manira tan purun | asebaa Pajang nagari | wilujênga ing lampah | aywa antuk rêngu | gèn manirarsa têtêpa | nèng Mataram
dèn kawayang ing lair batin | apan Jêng Sultan Pajang | tatansèngsuntatasèngsun. wuruk | iku sayêktine wayah | lah pintanên yèn sultan tumêkèng lalis | kita gumantya sultan ||
33. yèn wus mangkana kita dèn yêkti | panêdhanira marang Hyang Suksma | aywa kita salah dalèh | apan iku
saèstu | asung mulya ing awal akir | sumiliha ing Pajang | pan jênêngirèku | pintanên marang Hyang Suksma | apan kita ingangkah suta sayêkti | ing ramanira sultan ||
34. kaping kalih mintaa ing aji | ramanira walêsên kewala | ati-atinên tatane | ana minta ing kawruh | sinalira mapan kaèksi | dening sri naranata | lah êndi pukulun | nanging nalika punika | laku linggih solah muna lawan muni | minôngka panêngêran ||
35. lamun kita aseba aisin | maring Pajang nadyan tan sebaa | yèn prapta sultan dutane | aywa tuna ing têmbung | amangsuli wacana manis | pasungsung aywa pêgat | ing saisinipun | prajanira ing
kang atuwa | anggêntosi ing panjênêngan ramaji | tan lyanna saking kita ||
37. nadyan kathah putrane sang aji | nora na lyan kita kang atuwa | kinêmpit alit mulane | kang dadi manahipun | nanging kita putra sang aji | kang dadi pangauban | sakèhe kang sunu | sultan cahyane nur ing rat | wus angalih maring kita wus pinasthi | anggêntosi ing sultan ||
38. hèh Ki Senapati yèn wus olih | kita ujar ingkang tri prakara | kang dhingin wong
atuwane | pindho sabdaning guru | kaping tiga dikaning gusti | mapan dadi satunggal | yakti nora wurung | gènira jumênêng nata | nganti sangat pêlêkkên marang Hyang Widi | kita asru brôngtaa ||
alinggih | tansah kaciptèng nala | ing pituturipun | kang tinanjihakên nala | nora gingsir karsanira Senapati | nuntên kalampahana ||
31. Senapati miluta manahipun para mantri pamajêgan ingkang badhe asok bulu bêkti dhatêng Pajang
40. datatita lingira ing nguni | kang kocapa Senapati Nglaga | nèng Mataram kadhatone | anggung mangan anginum | ing raina anutug
kakang basanipun | kang pantês binasan uwa | mapan binasanan ing uwa kang krami | ingkang pantês binasan ||
siti | mukanira punika | ambêg manah sadu | wadya wis ambapa biyang | panarkane mring Senapati Matawis | tuhu taman kumêdhap ||
47. Senapati ing Ngalaga angling | hèh samitra ulun kabèh sira | aja taha-taha kabèh | apan sajroning nginum | pan sumôngga
ulun ing rabi | ing sajawining rahsa | wayahe wong nginum | nadyan tumêka ing prana | yèn sira yun kawinên maring ing
[...pak] kabèh | pan wus pêpêk supênuh | Senapati micarèng ati | mangko ta olèh rewang | saking sih Hyang Agung | prapta ing sariraningwang | sinung bagya dinulur marang ing Widi | sinung rowang dening Hyang ||
ingsun pan wus pracaya | sun tingali suyud | mantri Pagêlèn sadaya | samya bêkti mung Bocor durung sayêkti | manahe kaya-kaya ||
54. sun watara atiningong iki | nora suka dening bojakrama | yèn durung tutug budine | angayoni maringsun | iya nanging sun angecani | bênêr têka si besan | sisip têkèng ingsun | upamane awak ingwang | kaya cebol nèng
wong akèh | môngsa dadia ratu | pan mangkono ciptaning ati | nanging botên kawêdal | ngandika ing kalbu | pan maksih angeca-eca | anuwuki
kang abêksa pêdhang tamèng | ingumbulakên mamprung | ingkang lêmbing tiba ing gigir | myang tinadhahan
narapati | yèn tuwan ngajanana | pan kawula purun | nadyan tangkêpa salêksa | gêgamane wong Pajang amba tan gingsir | pan katuwukkên dana ||
60. apan wutahe ludira mami | lan tigase ing murda kawula | kasaurakên ing sihe | muga dadia ratu | tan kawawa amba nuwun sih | kawula tur prasêtya | anjalma ping pitu | kawula tuwan abdèkna | ing satêrah-têrah kawula ing benjing | ngabdia têdhak tuwan ||
61. sêtya kawula ing wisma dhingin | ajêng
kang tumitah | saliring wong desa Pamajêgan adi | tuwan ingkang nataa ||
63. yèn sampeyan lumampaha jurit | yèn
ingkang anyaguhi | andêlêna ing prana ||
65. mapan ingsun purun anaguhi | ing dukane kangjêng rama sultan | sun lakoni
pêcatôndha kandhuruwan ôndhamoi | ingsun sinung kawasa ||
66. sakathahe ingkang para mantri | ingkang arsa jumênênga arya | sun jênêngakên sun
kang aseba bubar kabèh | Kyai Bocor winuwus | ingkang tansah tinanting-tanting | karsane Panêmbahan | ingkang durung rujuk | mapan arsa ngayonana | ing bobote Senapati ing Matawis | tansah ingarah-arah ||
Senapati ing Ngalaga | dèn timbanga wong Mataram wonge kêdhik | amungsuh wadya Pajang ||
69. lamun ingsun wurung angayoni | ing bobote Senapati Nglaga | yèn panggah pan ingsun dhèrèk | dening apêksa luhung | datan wêruh
nuwun bêndu | kamipurun kawula gusti | angayoni sampeyan | ing mangke pukulun | punapa karsa paduka | pan kawula
78. Kyai Juru widigdèng ing wadi | wus uninga ciptane kang putra | anulya sinusul age | wayahe
dipun age | punapa anèng luhur- | rira turu mancur lwir sasi | Senapati Ngalaga | kagyat nulya wungu | tumingal sarya ngandika | apa sira [si...]
[...ra] mancorong ing luhur mami | satuwuk dèrèng mulat ||
81. punang lintang sigra dènnya angling | wruhanira ingsun iki lintang | awêwarah ing dhèwèke | ênggènira manêkung | amaladi samadi êning | anêgês karsaning sang | amurwèng pandulu | ing mêngko wus tinarima | marènana kang dera pêlêng wus kêni | tinarima dening Hyang ||
82. mapan sira jumênêng Matawis | dadi nata amêngku rat Jawa | sineba ing ratu kabèh | dibya sêkti pinunjul | para ratu ing tanah Jawi | miwah ing tanah sabrang |
saturunira jumênêng aji | ing Mataram suka myang wibawa | sugih rêtna kancanane | langkung keringanipun | amêkasi dadi nrêpati | nulya
tinangguh | pae janma pasthi pinanggih | ujar dede lan iya | pasthi yèn katêmu | beda padha sami janma | rèhning swara jaijgaib. arane puniki | wênang dudu lan iya ||
87. têka besuk yèn praptèng ing jurit | datan wande
narendra | ing Mataram yèn sira kalah ajurit | pasthi yèn dadi tawan ||
88. Senapati garjita ing ati | amiyarsa tuture kang paman | Juru
ing saparipolah dika | wong kêkalih ing karsa dadosa siji | dika kalawan kula ||
89. Kyai Juru Amartani angling | yèn mangkono payo rêrêmbugan | ujare ana dalile | tinêdha ing Hyang Agung | gampangêna sêdya puniki | sakèhe kang tinêdha | kang angèl puniku | muga èsmu gampangêna | alah nêdha pêpatahan rêbut kardi | payo anuli mangkat ||
90. ingsun munggah ing gunung Marapi | pakanirapakênira. dhatênga
baya mêngko ingsun pêpanggih | kalawan gustiningwang | dhuh nyawa pukulun | anitiha gigir ingwang | inggih gusti kangjêng paduka rumiyin | lumampah karsa tuwan ||
92. olor ika purwaning kariyin | natkala Senapati cangkrama |
wau duk angèli | apan kandhêg anèng ing Sawangan | lembak-lembak ing pinggire | olor sagara kidul | tri
kapanasan padha kèh mati | sawênèh ana mina | mina surakipun | umêsat saking samodra | tibèng
prawata | bandêng kalawan kalalèn | padha malêbèng banyu | ing samodra toya lwir api | gajah mina sadaya | sowang-sowangipun | sarta lan sakèh nguyutan | padha kagyat naga ngungsi ing
jroning banyu | pan lumembak anèng jaladri | nulya sira gumiwang | bubagra gumuruh |
giri | toya munggah inggiling prawata | gumuruh amor megane | kagyat Nyai Ra Kidul | masila ring kanthile manik | sigra manggung mangrênggang | dènira alungguh | dening naga kang
102. Nyai Kidul sigra dènnya angling | salawase ingsun durung mulat | samodra kaya mangkene | ingkang baskara runtuh | dening toya sagara iki | lwir agni ing naraka | mina padha lampus | baya ta arêp kiyamat | jagat ika Nyai Kidul mudhun aglis | jumênêng palataran ||
103. Nyai Kidul mulat jagat êning | kang kasôngga dènira prawata | tan ana jalma wêwanèh | anging jalma kang luhung | ana ngadêg têpining tasik | Senapati Ngalaga | nanging kang kadulu | Nyai Kidul sigra mojar | baya iki kang gawe laraning tasik | antya dènira rusak ||
104. Nyai Kidul mudhun nulya prapti | pinggir tasik sigra amangrêpa | abukuh ing palungguhe | sigra mangsah macundhuk | lawan Senapati Matawis | manêmbah ing suku sang | mangusapi lêbu | Nyai Kidul
ing manahipun | miyarsakkên aturira | Nyai Kidul anarka yèn Mangkubumi | prabu tanpa sisingan ||singsingan.
108. sarupane mina ing jaladri | kang mati sampun urip sadaya | samya lêbda jiwa kabèh | Nyai Kidul gya mantuk | Senapati nulya tut wuri | tumamèng ing samodra | tan têlês ing banyu | sampun rawuh
kancana saka dhomase | bale iku purwane ing nguni | mila nèng jaladri | kalane rinêbut ||
yèn sêpuh ing ngênggon | ana runtuh sah saking uwite | tan warnanên kang runtuh upami | lwir lintang angalih | asri ywan kadulu ||
11. upama mêndhung wau kang sari | lwir jaladha tinon | kinubêngan catur bangawane | ingkang rumiyin bangawan warih | puhan kaping kalih | tri bangawan madu ||
12. kaping catur sajêngkang banawi | ingkang winiraos | ingkang sami alinggih kalihe | Nyai Kidul lawan Senapati | kalihan alinggih | anèng puranipun ||
13. ywan cinôndra warnanira Nyai | Kidul ayu kaot | amindha Ratih swarga citrane | sor Supraba warnane liniring | lwir muksa ing ngaksi | sasolahe ayu ||
14. ing rat jagat tan ana tumandhing | kusumaning wadon | lan malih ratu dibya sêktine | panjênêngan nata wanodya jin | akêkitha nênggih | ing sagara kidul ||
15. yèn sakwèh lêlêmbut nusa bumi | ngêndi nora rawoh | sakwèh ratu ing lêlêmbut kabèh | padha seba ngawula ing nyai | sabên taun prapti | mring sagara kidul ||
16. sami ngaturakên bulubêkti | mring sang prabu wadon | sami wêdi asih pangabdine | Ratu Lodhaya sami anangkil | ratu gunung Mrapi | seba mring Ni Kidul ||
17. miwah ratu ing Kare anangkil | myang Waringinuwok | sami seba lan gunung Agunge | ing wukir Palwa Prabu Dalêpih | kang sami anangkil | myang Kuwu Balêdhug ||
18. ing Kayulandheyan datan kari | Ngrawalobang caos | ing Karang lawan Panarubane |
Kabareyan Pringtutul anangkil | Lawu lawan Pêning | ingkang sami nungkul ||
19. punika lêlêmbut nusa Jawi | kang sami asaos | tan wontên purun malanga kabèh | sakyèh lêlêmbut pan wêdi asih | ingkang sami nangkil | dhatêng Nyai Kidul ||
20. Senapati cêngêng aningali | ing warna dyah sinom | amicarèng wau ing driyane | tuhu ayune punjul sabumi | ing watara mami | sang rêtnaning arum ||
kagiwang ing ati | dening manisipun ||
24. anglir kilat atêmpuh lan thathit | campuh ing pandulon | anara sêdya sang dyah tingale | Senapati mênggah ing jro ngati | emut dede jinis | nanging Nyai Kidul ||
25. ananggapi saraosing galih- | ira sang wirangrong | Senapati dinuk ing liringe |
29. kalamun tuwan arsa udani | kawula sumaos | apan darma atêtêngga bae | ênggèn kawula wontên ing ngriki | pan kagêngan aji | ing
nulyangling aris | baya iki yayi | ing pêpindhanipun ||
32. kang ingaran kadhaton ing swargi | rakiting paturon | miwah
marang ing Matawis | kacaryan andulu ||
36. aningali kadhatonirèki | raose tiningong | ingsun kaya nora bisa mulèh | kacaryan mulat rêngganing puri | cacade sawiji | dening tanpa kakung ||
37. yèn akanthia kakung apêkik | raose tiningong | mendah dening awuwuh langêne | dening èstrine ayu wus lêwih | mung kang kari iki | yayi kakungipun ||
38. Ki Senapati dèn paleroki | mring sang kadi sinom | Nyai Kidul amanis têmbunge | sakeca jumênêng prabu èstri | kêdhik kang kapikir | tutug among kayun ||
39. datan wontên ingkang malang mindi | mring sariraningong |
wus karaos sadurunge yayi | yèn ingsun anglamlong | kasmaran ing sira ingsun anggèr | apa baya sarate wak mami | maria gring
lan sirèki | pasthi gawe brangti | manise sang ayu ||
43. karsaningsun iki karsa mulih | mring Mataram ingong | tulusa aywa malang
nora sayêktos | apan ta ratu agung dhèwèke | kang amêngku ing sanusa Jawi | lah kirang punapi | apan ratu agung ||
46. tur Senapati Nglaga Matawis | ngajêngna dyah kaot | ingkang samyayu lêwih warnane | kawula iki kadar punapi | sêdya amba ugi | ngabdi ing wong agung ||
47. angawu-awu kawula ugi | supados wak ingong | yèn kanggea ngladosi dhèwèke | apan kamanisên Senapati | mirsa wacananing | Dyah Dèwi Ni Kidul ||
48. sang dyah ayu karsa dèn parêki | mring
iki | jariji tan alon | kaya ingalêm iki polahe | putunga sapa ingkang ngilèni | lêlewane iki | lwir wong wuru gadhung ||
53. kaya dudu Dipati Matawis | kaya wong anglamong | Senapati aris andikane | mas ratu têka kadukên tampi | kalèn ngong tingali | matur Nyai Kidul ||
54. yèn têmên-têmêna nêningali | saking doh wus katon | dalihane ana pangarahe | iya uga ing watara mami | kayana dipun prih | mèsêm sang tinangguh ||
55. Nyai Kidul ature awingit | inggih atur ingong | apan ing mangke durung usume | tuwan andhinginakên ing kapti | andika puniki | apan badhe ratu ||
56. ingkang amêngku ing nusa Jawi | tan ana kang monyol | darbe karsa bok inggih dèn rèrèh | sapa duwe sarira puniki | lyana Senapati | kang angrèh maringsun ||
60. pan sadaya mawi sabab sami | punang kupi kaot | apan sakawan ika kathahe | punika katur mring Senapati | raose kang putih | lwir puhan puniku ||
61. lêwih saking puhan ing donyèki | raos kang kapindho | lwir madu lêwih madu donyane | kang jêne lêwih sajêng donyèki | kang ijo lwir warih | lêwih ing donyèku ||
62. samana Senapati Matawis | nênggih kawiraos | lamine anèng jro
ingkang kèdhêp ing manusa êjin | mring prayangan pêri | jangjine atutut ||
64. Senapati angandika aris | apracaya ingong | inggih ing sakalangkung agêdhe | maring ingsun balik ingsun yayi | muliha Matawis | kaya prèhe besuk ||
65. lamun ingsun nêmua prakawis | tinêkanan ingong | ing bancana sapa kang sun kèngkèn | angaturi marang sira yayi | wong Mataram ugi | tan ana kang wêruh ||
66. lan ora tutug tumêkèng ngriki | ngaturi dyah sinom |
Nyai Kidul matur smu tangise | dhuh gusti timbalan tuwan benjing | nimbali ing mami | ing pranatanipun ||
67. asidhakêp suku tunggal êning | punika tur ingong | tumênga ningalana tawange | dening kawula anulya prapti | lamun wontên kardi | kang gatos
tuwan ing benjing | Senapati angling | maring Nyai Kidul ||
69. alah uwis kantuna mas yayi | lah ta mulih ingong | mring Mataram apa
33. Sunan Kali rawuh dhatêng Matawis, maoni padalêmanipun Panêmbahan Senapati
gêdhene lawan inggil | tan darbe pangulatan ||
5. lawan sira aja kaya langit | ngandêlakên jêmbar lan awiyat | mung punika digdayane |
6. yèn sira yun lulus dadi aji | anganggea sokur lawan rêna | ênêba kêna êninge | pan pasthi dadi ratu | ing Mataram dènira linggih | myang para ratu Jawa | kabèh padha nungkul | aseba maring Mataram | anrahakên bulubêkti sabên warsi | dhatêng Raja
anèng Matawis | dadi lan riyanira | kabirkibir. lawan ngujub | kêbo sapi tanpa kandhang | wahanane
anganggea andum lan amilih | dèn apatut kalawan agama | kalawan ing
drigamane | ibtipar dipun agung | pakewuhe dipun
cinangking | mèsi toya pandhita lumampah | akarya watês dalane | toya mandhêlêm mancur | pan lumampah sang wiku adi | ingiring Senapatya | lah turutên iku | ing benjang karyanên kutha | babadana wong dhomas cacah Matawis | dadi bantalan karsa ||
34. Sultan Pajang utusan dhatêng Mataram, nyatakakên punapa èstu Senapati badhe malik tingal
sadaya | ulun miyarsa wartane | sutanira
sang prabu | Senapati anèng Matawis | yakti balik karsanya | wong dhomas lumaku | anyithak bata kinarya | pêpagêre kutha bacingah
tinutakên marang ing Mataram aglis | sigra sira wêwarah ||
17. Senapati pan ulun puniki | tinutakên marang pakênira | awêwarah ing wartane | Sultan
adan mangsah acundhuk | Adipati Banawa bakti | ya ta arêrangkulan | adhuh sanak ingsun | kawula puniki kakang | kangên têmên alami datan apanggih | lan karsa jêngandika ||
20. Senapati ing Ngalaga angling | ari Adipati ing Banawa | anungganga èsthi age | angandika ing luhur | ing turôngga mapan
kinèngkèn | dening sultan tuwanku | jêngandika kapirsa nênggih | dera majêng ngandika | akarsa amungsuh | ing
wartane | bakite ingkang matur | marang rama sultan ing nguni | yaktine iki ora | ujare amungsuh | ingsun piandêl ing
kadhatone | nulya rawuh alungguh | pinarêk ing wadya Matawis | andhèr wadya ing Pajang | amrêgil supênuh |
atadhah dhadha | pan agênti ing wong kang lêmbing-linêmbing | wus wantuning wong Tuban ||
32. atanapi yèn ambêksa rangin | tumbak têmên kang kinarya watang |
wadyanira Tuban | awagêd abêksa tamèng | pitung nagara punjul | nanging wadyanira ing Tubin | wisaya lan prayoga | tan ana kang mungsuh | wong pitung nagara kalah | dèn wong siji punika ngabên prayogi | ulun dhatêng sumôngga ||
35. Senapati ing Ngalaga angling | mandahane wongira Mataram | mulat ing wong baksa tamèng | ingkang wagêd pinunjul | ngalahakên pitung nagari | mandahe wong Mataram | arêmên andulu | satuwuke dèrèng mulat | wong widagda amidhangêt lagi mangkin | dening wong desa mindha ||
ngrama kagyat Senapati | sinêntak ingkang putra ||
38. adipati ing Tuban sigrangling | kakang Senapati ing
punika | bumakit paksa angêne | dening wong mudha punggung | toging prana tur nora bakit | dadya asung paguywan | mêmirang
Tuban têmbunge | abêcik tangkêpipun | pan dhuwure yakti apêkik | sutèng ulun punika | wantu taksih timur | hèh wong
tongtonan iki | anèng nagri Mataram ||
44. kakang Senapati ing Matawis | putrandika Radèn Rôngga ika | mali-mali ingsun akèn | tan
tamèng towok pinundhut | pan gotong pat tamèngirèki | waja ingkang kinarya | kotbuta dinulu | gotong kalih towokira | sarêng katon kagèt Adipati Tubin | satuwuk dèrèng mulat ||
46. tan kumêdhèp dènira ningali | padha malongok wadya ing Tuban | padha ngucap jro nalane | nora layak punikapuniku. | gêgamane manusa iki | tan ana
têguh | pan pracaya ulun ningali | karo padha digdaya | pan sarêng anuduk | apan sampun kinêjèpan | dening gustinira dipati
miyang Radèn Rôngga ika | maksih eca baksa tamèng | Dipati Tuban muwus | kakang Senapati Matawis | Radèn Rôngga punika | ulun atag sampun | amalêsa ing wong Tuban | datan arsa yèn botên kita abani | lah ta kènên malêsa ||
52. Senapati ing Ngalaga angling | sutèng
kawirotamane. Radèn Rôngga | gègèr lolos mantuk kabèh | prapta ing Pajang sampun | mangsêh cundhuk
yêktos kakang Senapati | ambalik ing sang nata ||
57. ing tarkane tyas ulun puniki | kakang Senapati ing Ngalaga | yèn papagêna
digdayane lêwih kang wong sanagari | têpis wiring rat Jawa ||
58. Sultan Pajang kampita ing ati | amiyarsa ature
wradayaningwangwardayaningwang. | iku lanang sajugane | saature ngong gugu | môngsa iki ngrusak ing kami | môngsa iku doraa | pan
mangkone ingsun acangkrami | marang wana ing rame samana | anggêrit sangsam myang banthèng | Senapati pan milu | ngiring-iring ana ing wuri | mantri Pajang kapisah | kalawan ing ulun | anggiring banthèng anjanganmanjangan. | apan ulun katungkul dening anggêrit | kalawan garwaningwang ||
62. wus mangkana ana banthèng kanin | nulya ngamuk tan ana amapag | panggritan tinêmpuh age | Senapati [Senapa...]
[...ti] amêthuk | nyêkêl sungu pan siji sisih | rosa ingkang andaka | pokah ingkang sungu |
2. pakartine saha nilib | tansah kinèn akramaa | nanging
wadinipun | ulun ngandikan ing rama ||
7. witning kapengin ngong iki | jamak wong asring ngandikan | ayya wèt rama mangkene | tansah kèndêl ngêmu
utamèng ngucap | yèn kêna dadi putra | yya tanggêl ing karsaningsun | Radèn Pabelan tur sêmbah ||
15. wruhanira karsa mami | rêtnayu sêkar
yèn tulus katampana | apan luwange srat ingsun | pasthine agya putusan ||
dinama-dama | dahat endah warnanipun | wus luwih saking diwasa ||
33. ri uwus surup hyang rawi | ni
ni êmban sigra mojar | inggih sêrat kita katur | ingkang andika ratu mas ||
38. yèn tulus kang kintun tulis | yakti biyang ngong cêcadhang | ingkang sabda gustiningong | saurnya Radèn Pabelan | lah sampun walang driya | lah bibi andika
sampun | wus mulih kadya ing saban ||
46. Tumênggung Mayang wus mulih | sampun sakeca manahnya | de suta wus manjing ing
andhustha | lan malih wus takdiripun | dadya bêbantên Mataram ||
49. Radèn Pabelan rumampid | ing bangsal pasreanira | sang dyah dyan sêkar kadhaton | radèn jumangkung kewala | mrih dyah bok katambêtan | mila ring tyas rangu-rangu | radèn mangsit ing bêbalang ||
saputêkirèng jro ati | dupi mirsa swaraning dyah | têka purun ing tyas radèn | sarêng obah gya sinapa | de sang lêsmining pura | sapa baya wonge iku | aris
sarta nyandhak asta gupuh | siludhês kagungan manah ||
55. rahadèn aris derangling | tan nêdya purun bandara | saking tinimbalan anggèr | yêkti ajrih acêlaka | apan dede sasama | ywan ingajaningajak. yakti purun | nadyan gusti yèn winênang ||
56. ratu mas nganthi kang linggih | malêbêt ing pasarean | mênga tumangkêb samire | kang pawongan
andika | têtakèn ing lêbêt ingong | marginingwang pinariksa | sok sampun wontên wikan | pan botên pinada langkung | watêk ngong yèn
ing dika | yèn lampahira dinangu | pasthi kawula kang cuwa ||
61. panêdha ulun [u...]
[...lun] puniki | kakang ing lampah andika | mula tulus sasêdyane | yèn tulus lampah andika | pasthi tulus kawula | ênggèn angèngèr wong bagus | anèng nagara ing Pajang ||
62. ratu mas ingêmban aglis | sarya ingaras lathinya | sapa iki kang aduwe | gusti kang bêkti ing priya | sasotyane ing Pajang | kang murbèng jroning kadhatun | gustinipun pun Pabelan ||
63. ingaras awanti-wanti | ratu mas ngladosi karsa | watêk dyah nêlas balège | kakung sêmunya ing karsa | lwir ancur munggwèng papan | rakêting dyah lawan kakung | mangkana upamakêna ||
66. Radèn Pabelan lingnyaris | anggèr radèn
kakang sampun lami | wontên sajroning kadhatyan | manawi wontên kang anon | nadyan wontêna uninga | yèn sampun
dyah medyane rinangkul | pan sarwi ingaras-aras ||
69. iya ingsun mêdal gusti | anggèr mêngko wayah apa | rahadyan sêkar kadhaton |
wontên wong langlang | Radèn Pabelan nauri | dhuh gustiningwang | tan bêtah pisah gusti ||
lan gusti | apêjah ratu mas | bekane acarita | kang sawiji anauri | durung miyarsa | ratu mas caritèki ||
9. yèn mangkono bekane lah nyatakêna | swara kapirsa iki | apan sun watara | ngêndi ana carita | kalih dalu ora uwis | lajêng ratu mas | kawan dalu tan mijil ||
10. yèn gustimu bekane oliha bedhang | wong patang puluh iki | pasthi pinêjahan | dening Jêng Sultan
ngajênganira sang aji | sultan ngandika | maring Ki Surakarti ||
19. Surakarti hèh Wiratanu ta sira | patènana dèn aglis | kang anèng jro pura | banthèng sungu kancana | kang anyudhang putri mami | pacuwan sira | dèn mati padha mangkin ||
28. mas ngabèi wus winêkas maring rama | dening tingkah ngong iki | nulya radèn mêdal | miyos ing palataran | sêdyane
1. dyan punika kang winuwus malih | garwanira Ki Tumênggung Mayang | nênggih punika arine | Senapati punikapuniku. | pun Tumênggung Mayang pan mantri- | nira sultan ing Pajang | pan olèh bêbêndu | tinundhung marang Samarang | mantri sèwu punika ingkang angiring | mangkat maring Samarang ||
2. Tumênggung Mayang wau kang èstri | andutakkên ambêkta nawala | praptèng ing Mataram age | lumêbêt ing kadhatun | mangsah cundhuk lan Senapati | manêmbah ing suku sang | mangusapi lêbu | nuli ngaturakên layang | tinanggapan ing Senapati Matawis | layang nulya winaca ||
3. pèngêt kakang Senapati mami | olèh dukanira kangjêng sultan | pan kinesahkên ing mangke | Samarang karsanipun | mantri Pajang ingkang angiring | sèwu gêgamanira | padha sirèng ngêpung | ulun punika yèn kêna | abdèkêna
dasa angabêkti | pan sakèhe panarkane nala | mangkana ing sasmitane | baya mangke anaur | ulun iki inggih ing gusti | tugêle jangganingwang | ulun praptèng lampus | pan panaur ingsun kurang | kêkathahên dananipun gusti mami | saurên de Hyang
ing jaran | mantri catur dasa padha kuthah gêtih | padha kadi rinêngga ||
10. Ki Tumênggung Mayang pan wus kêni | dening mantrinira
Mayang pan rinêbat | ing Jatijajar prênahe | wadya sèwu ingamuk | dening duta wadya Matawis |
Pajang ngandika | pan wis nyata iku | Senapati ing Mataram | pambalike dene amurwa ing jurit | lah payo
ing kasanganipun | swarane lwir anèng tawang | Sultan Pajang amirsa pun Bicak muni | tyas kampita
gurnitanira ika | kadya gunung rubuh | Adipati Tuban mojar | hèh sang nata amêmêdèni wong cili | dening tuwan ngandika ||
20. ing tarkane ing ulun puniki | maksih wani yèn adunên aprang | lan kakang Senapatine | wong tamtama puniku | ulun gawok
ing Senapati Matawis | iku ingkang tumômpa ||
36. Sultan Pajang seda, dipun gêntosi putra mantu, Adipati Dêmak.
wurung | amêngsah ing Sultan Pajang | pira dohe lêt umpak kari sawêngi | benjang yèn sira aprang ||
23. ulun iki lêwih saking isin | anon mukane mantri ing Pajang | yèn nêmpuha ing jurite | dening bapa myang sunu | silih ungkih dening ajurit | Senapati gya mojar |
karsanira | uni ika samayane | kalawan Nyai Kidul | uwis sêdhêng mangke tinagih | kalawan kang kayangan | Marapi ing gunung | ing nguni pan asamaya | maring ingsun ing
kabèh | prakatha padha umung | antaraning wukir Marapi | nauri nulya bêngkah | kawah gumaludhug | udan awu
miwah ingkang mantri | kagegeran dening ladhu minggah |
winênang dening Hyang Widi | tinampik jênêng tuwan | dening kang tinunggu | wong mati parêk ing Suksma | cahyanira nur ing rat pan wus angalih | anèng Raja Mataram ||
31. Sultan Pajang sandeya ing mati | amiyarsa tuture wong tuwa | anulya sira asare | ana ing bale kêncur | salawase dènnya aguling | dèrèng kadi punika | kanikmatanipun | nuli wungu dènnya nendra | adan
mantri | padha kagèt dènira umulat | Senapati nusul age | untap-untapan sampun | para putra matur sang aji | Senapati Mataram | katingal anusul | ambêkta wong kawan dasa | watawise yèn sawawi lan sang aji |
35. kakangira Senapati iki | ngatêrakên ing ulun punika | dening asangêt marmane | apan wruh gêrah ingsun | pratandhane lêwih gumati | adarbe wong atuwa | abêkti maringsun | ing benjang sapungkur ingwang | ingsun lalis dèn atut sira ing benjing | kalawan kakangira ||
amit mangkin nanging boya mulih | ulun iki nganti karsaning Hyang | aturêna dipun age | dutanira pan wangsul | mring
samadiningrat | desa Mayang wayah têngah dalu mangkin | pun juru taman prapta ||
40. amêng-amêngane Senapati | gêdhenira pan sagunung anak | mêndhêg ngalosod ngarsane | pan juru taman matur | Senapati tuwanku singgih | manawi darbe karsa | angrabasèng prabu | ing Pajang ulun lumampah | wêjahpêjah. gêsang pan
sampun | mring Mataram kocap ing wuri | Pangeran ing Banawa | sigra dènnya matur | hèh rama putra paduka | Senapati wong Mataram dèn pundhuti | salasih sami tumbas ||
44. apikulan agotongan sami | amêmondhong dèn tumpuk sadaya | ing lawang sakèthèng
dununge sêmbah ingsun | mantri Pajang kabèh umiring | dutaniraglis mangkat | ing Mataram rawuh | tumama maring
ing mangkya wus seda | ulun punika kinèngkèn |
sinungkêman | padane sang prabu | tan beda kala agêsang | ing bêktine Senapati ing Matawis | dhatêng Sultan ing Pajang ||
sampun tamat | nulya sami mantuk | wus rawuh
ratu | iya èstri ingkang putra | Sultan Pajang kang lanang putranirèki | adipati ing Dêmak ||
53. nadyan mantu yogya dadi aji | dening wadon lawan lanang ika | karo têrah kusumane | Dipati Bênawèku | sampun winarisan nagari | iya nagari Jipang |
57. kang rong duman pinaringkên sami | mring mantri Dêmak
dèn êlongi gêgadhuhanira | padha ala pangucape | anaa mungsuh rawuh | dèn rasakna ing Pajang iki | katuwone wak ingwang | tininggal ing ratu | kaliwat dening alara | kwèh durjana ing Pajang bêngi kwèh maling | yèn rina wong bêbegal ||
59. mantri Pajang kabèh padha mar ing | manahira pan rusak sadaya | maring ratune kang mangke | apan
kang kantun | marmine giwang kang manah | Pajang rusak yèn dalu garigis maling | rintên arêbat sawah ||
mupung mangke | ing paos arubiru | datan wontên têlênging ati | wadya Pajang sadaya | pan namung pukulun | samôngsa tuwan mijila | jawi kitha mantri ing Pajang ambalik | umiring ing paduka ||
63. Senapati ing Ngalaga angling | hèh sang duta matura samitra | pangalasan sèwu mangke | atarima ing ulun | ing pracayanira puniki | ulun
ingsun kinon ing Hyang Widi | apan gampang lawan karsaning Hyang | Dipati Dêmak rusake | yèn kinarsakkên iku | dening
37. Nagari Pajang dipun bêdhah dhatêng Panêmbahan Senapati. Sultanipun dipun wangsulakên dhatêng Dêmak. Pangeran Banawa jumênêng sultan ing Pajang.
65. wontên ta ingkang winuwus malih | kang kocapa Pangeran Banawa | kang anèng Jipang kithane | dibya
samadi êning | anaritis unggyanira nendra | datan kauban wangone | wayah ing têngah dalu | ana swara kapirsa nênggih |
68. duta Jipang nêmbah matur aris | gusti lampahing ulun punika | adhapur ulun kinèngkèn | dening rayi pukulun | Adipati Banawa nênggih | jêng paduka ngaturan | ing Pajang anêngguh | tuwanku sutaning sultan | alinggiha ing Pajang jumênêng aji | punika ingkang karsa ||
69. Kyai Agêng Senapati angling | hèh sang duta lah sira matura | maring ariningsun age | apan ingsun tan waruhwêruh. | sakarsane rêbat nagari | kalawan kakangira | mapan wangênipun | ulun iki winarisan | ing Mataram de rama sultan ing nguni | ingsun têtêpa uga ||
70. ri sang duta sigra nêmbah amit | sêsandêran mulih maring Jipang | wus rawuh ing kadhatone | cundhuk lan gustinipun | duta matur wêkase uni | Senapati punika | mapan wis tinutur | Pangeran [Pange...]
[...ran] Banawa mojar | hèh sang duta balia sirèng Matawis |
kapangguh | ri sang duta manêmbah angling | gusti amba punika | pan kinèn awangsul | dening ta rayi paduka | apan tuwan amêksa dipun aturi | dening ta rayi tuwan ||
72. Adipati Banawa anênggih | ingkang karsa ing Pajang punika | datan suka ing manahe | kang raka madêg ratu |
31. Senapati miluta manahipun para mantri pamajêgan ingkang badhe asok bulu bêkti dhatêng Pajang. (Dhandhanggula). ... kaca 12
32. Senapati kadhawahan lintang sarta kapanggih kalihan Nyai Rara Kidul. (Dhandhanggula, Mijil). ... kaca 20
33. Sunan Kali rawuh dhatêng Matawis, maoni padalêmanipun Panêmbahan
badhe malik tingal. (Dhandhanggula). ... kaca 38
35. Radèn Pabelan. Tumênggung Mayang dipun tundhung dhatêng Samarang, lajêng dipun rêbat dhatêng Senapati. (Asmaradana, Durma, Dhandhanggula). ... kaca 49
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.27, tanggal 11 Maret 2013.
Ratu agagah prakosa, Tan ana kang malanga, Parang muka samya teluk, Pan sami ajrih sedaya,
Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu punika, Anitis ana ing kene, Ing Sang Prabu Jayabaya, Nalikane mangkana, Pan jumeneng Ratu Agung, Abala
Ngali Samsujen kang nami, Sapraptane sinambrama, Kalawan pangabektine, Kalangkung sinuba suba, Rehning tamiyan raja, Lan seje jinis puniku, Wenang
Prakara tingkahe nenggih, Kari ping telu lan para, Nuli cupet keprabone, Dene ta nuli sinelan, Liyane teka para,” Sang Prabu lajeng andeku, Wus wikan titah Bathara.
Lajeng angguru sayekti, Sang-a Prabu Jayabaya, Mring Sang
wesi Udharati, Ing tembe ana Molana, Pan cucu Rasul jatine, Alunga mring Tanah Jawa, Nggawa ecis punika, Kinarya dhuwung puniku, Dadi pundhen bekel Jawa.
Tan adangu nulya prapti, Apan ta lajeng binekta, Mring kang rama ing
lampahe, Minggah dhateng ardi Padhang, Kang putra lan keng
Cangkrameng ardi wus suwe, Apanggih lawan ki Ajar, Ajar ing gunung Padhang, Awindon tapane guntur, Dadi barang kang cinipta.
Gupuh methuk ngacarahi, Wus tata dennya alenggah, Ajar angundang endhange, Siji
Ginoco ki Ajar mati, Endhange tinuweg pejah, Dhuwung
Arsa matur putra ajrih, Lajeng kondur sekaliyan, Sapraptanira kedhaton, Pinarak lan ingkang putra, Sumiwi muriggweng ngarsa, Angandika
iku uwis winejang, Mring guru Pandita Ngali, Rasane kitab Musarar, lya padha lawan mami, Nanging anggelak janji, Cupet lelakoning ratu, lya ing tanah Jawa, Ingsun pan wus den wangeni, Kari loro kaping telune ta ingwang.
Ing nalika satus warsa, Rusake negara kaki, Kang ratu patang negara,
Nuli salin alam malih, Ingsun nora nduweni, Nora kena milu-milu, Pan ingsun wus pinisah, Lan sedulur bapa kaki, Wus ginaib prenahe panggonan ingwang.
Ana sajroning kekarah, Ing tekene guru mami, Kang naina raja Pandita, Sultan Maolana Ngali, Samsujen iku kaki, Kawruhana ta ing mbesuk,
pepeka, Pejajaran kang negari, Hang tingkahing becik, Nagara kramane suwung, Miwah yudanegara, Nora ana anglabeti, Tanpa adil satus taun nuli
Awit perang padha kadang, Dene pametune bumi, Wong cilik pajeke emas, Sawab ingsun den suguhi, Marang si Ajar dhingin, Kunir sarimpang ta ingsun, Nuli asalin jaman, Majapahit
Demak kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
Kaselak kampuhe bedhah, Kekesahan durung kongsi, Iku lambange dyan sirna, Nuli ana jaman maning, Kalajangga kang nami, Tanah Pajang kuthanipun, Kukume telad Demak, Tan tumurun marang siwi, Tigangdasa enem
Kinalulutan ing bala, Kuwat prang ratune sugih, Keringan ing nungsa Jawa, Tur iku dadi gegenti, Ajar lan para wali, Ngulama lan para nujum, Miwah para pandhita, Kagelung
Arupa bawang putih, Mring ki Ajar iku mau, Jejuluke negara, Ratune ingkang miwiti, Surakalpa semune lintang sinipat.
Nuli kembang sempol tanpa, Modin sreban lambang nenggih, Panjenengan
kaping papat, Ratune ingkang mekasi, Apan dipun lambangi,
negari, Nyakrawati kadhatone tanah Pajang.
Ratu abala bacingah, Keringan ing nuswa Jawi, Kang miwiti dadi raja,
Kaduk bandha sugih wani, Sarjana sirep sadaya, Wong cilik kawelas asih, Mah omah bosah-basih, Katarajang marga agung, Panji loro dyan sirna, Nuli Rara ngangsu sami, Randha loro nututi pijer tetukar.
Kala Bendu, Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang
Akeh dadi durjana, Wong gedhe atine jail, Mundhak tahun mundhak bilaining praja.
Ilang kawiranganingdyah, Sawab ingsun den suguhi, Mring ki Ajar Gunung Padang, Arupa endang sawiji, Samana den etangi, Jaman sewu pitung
atus, Pitung puluh pan iya, Wiwit prang tan na ngaberi, Nuli ana lamate
Akeh ingkang gara-gara, Udan salah mangsa prapti, Akeh lindhu lan grahana, Dalajate salin-salirt, Pepati tanpa aji, Anutug ing jaman sewu,
Semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu
kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung
pajege dinar, Sawab ingsun den suguhi, Iya kembang saruni, Mring ki Ajar iku mau, Ing nalika semana, Mulya jenenging narpati, Tur abagus eseme lir madu puspa.
Langkung arja jamane narpati, Nora nana pan ingkang nanggulang, Wong
desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati, Mung metu satus dinar, Mangkana winuwus,
Iku mulih jenenge Narpati, Wadya punggawa sujud sadaya, Tur padha rena prentahe, Kadhatone winuwus, Ing Kediri ingkang satunggil, Kang siji tanah
Enengena Sang Nateng Parenggi, Prabu ing Rum ingkang ginupita,
Tanah Jawa iku, Ing mangke ratune sirna, lya perang klawan Ratu Parenggi, Tan ana kang nanggulang.
iku, Nora ingsun lilani mulih”, Ki Patih sigra budal, Saha balanipun, Ya ta prapta Tanah Jawa, Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih, Sirna sabalanira.
nyoba tapi ketok e apik iki wes great wae lah ben seneng sing nggawe aplikasi emmm.. nek moto nyawang padhang ati ura kemrungsung tenang penak tenan
aku hurubg tau nyoba tapi ketok e apik iki wes great wae lah ben seneng sing nggawe aplikasi emmm.. nek moto nyawang
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: GUNUNG
Lagi kepengin ngeling-ngeling jaman gemiyen, nalikane tesih bocah, ujug-ujug kelingan tema gunung. Nek wingi enyong nulis tema kali, siki arep njajal nulis tema gunung. Nang desane enyong Karangkemiri definisi gunung kuwe daerah sing sa-ndhuwure
irigasi persawahan). Ramaku asale wong gunung alias lor kali proyek, biyungku wong kidul kali proyek. Mergane mbahku wong gunung ya akhire gelem ora gelem dadi kerep munggah mudhun gunung. Angger munggah gunung rasane kesel banget, awake byuk-byukan kringetan nganti bajir, sikile rasane nganti thiyel kaya anu arep mrotholi. Gole mlaku rasane wis suwe banget, ning nyatane ora tekan-tekan nang tujuane. Ning sewalike nek mudhun gunung, rasane kaya ana sing njorogna sekang mburi, dadi mlakune lewih cepet, sedhela bae wis tekan tujuane. Jaman cilikane enyong, gunung sing paling kerep diunggahi (didaki) ya kae Gunung Cemara. Fotone Mas Anung sing di-shoot sekang kulon sekolahan Panjatan, madhep ngalor back ground-ne Gunung Cemara. Enyong kerep munggah gunung Cemara, jalarane kancaku dolan sedulure akeh sing nang Kaliurang (sangisore Cemara). Dadi nek lagi dolan menyang sadulure kancaku ya sekaliyan munggah meng puncrit Cemara. Nek pas munggah gunung Cemara nang ndhalan kencoten, biasane ya ora kurang akal, mbedhul budin dipangan mentah ya rasane enak nggo ngganjel weteng. Nek wis tekan pucak biasane padha opor-opor(mbakar) budhin utawane kimpul. Nang puncak cemara uga ana wit buah-buahan kaya dhuwet, sawo kecik karo pakel. Jenenge bocah kencoten apa bae ya dipangan, nggragas lah pokoke. Nang gunung Cemara kuwe uga ana siji sendang (danau) sing jenenge Curug. Dadi seliyane munggah gunung biasane karo sekaliyan adus(renang) nang Sendang Curug. Sendang Curug kuwe ana grojogane gedhe. Miturut critane sendang Curug ora tau sat, ana banyune terus. Miturut crita mistis penduduk sekitare, sendang curug jarene nyambung nganti sekang Karangbolong. Ana penunggune sidhat raksasa. Kadang ana sing kecelakaan,
angger lagi renang, nek kelingan crita mistis kuwe. Sekitare sendang uga akeh wit dhuren. Sing paling ditunggu nek lagi mangsa duren, biasane ana duren mateng sing tiba sekang wite. Rejeki temenen kuwe ketiban duren runtuh. Angger wis kadhemen nganti nggigil biasane nembe padha mentas. Pemandhangan sing apik nang sekitare gunung cemara ya kolam-kolam iwak sing diingoni iwak mas karo mujair. Banyune bening banget, seger, kadang nek wis ngelak banget, nekat ngumbe banyu belik sing bening. Nang Gunung Cemara ana cekdam (bendungan), nggo nampung banyu nggo keperluan warga sekitar gunung. Saiki mbuh kaya apa kahanane wong wis 15-an taun lewih ora tau munggah gunung cemara maning. Seliyane gunung Cemara enyong uga wis tau munggah meng
Enyongngrayu kakangku ben ulih melu. Akhire enyong ulih melu. Jalur dalan sing diliwati, Karangkemiri ngetan, Palarangan, Candi ngalor, mbuh Karang Jambu apa Sidagung, ngalor maning tekan Giripurna. Sing enyong esih kelingan, sawise Giripurna ana hutan pinus, sawise pinusan ana dalan setapak sing mandan mringgani nek diliwati. Sateruse enyong wis
padha ora medhot. Sawise marem nang puncak Condong, terus mudhun gunung, balike liwat Karanggayam. Tekan Karanggayam ana sing balike mlaku ana sing nganggo colt Karanggayam-Karanganyar. Jaman siki jere Candi ngalor dalane wis apik bareng dibangun nang pak Suman, tapi ya mbuh enyong dhewek wis suwe banget ora tau ngambah dalan kuwe. Crita masalah gunung enyong uga dadi kelingan jeneng-jeneng
daerah Karanggayam ngalor - ngetan, mbuh mlebune wilayah ngendi3. Gunung Grenggeng, nang lor Kemit4. Gunung Buthak, paling jelas nek disawang sekang desaku.5. Gunung Tumpeng, bentuke persis tumpeng (kerucut) nang Karanggayam kidul nek ora salah6. Gunung Sewu, ana sing
sekan Sruweng lan wetane nek ndeleng ngalor ngetan cuaca lagi apik biasane keton.9. Gunung Slamet nang Purwokerto, bisa keton jelas nek cuaca lagi cerah. Anu lagi bocah mandan kerep munggah gunung, bareng nduwe bojo
puncak Lawu. Wis dhisit critane ya sedulur. Moga-moga dadi ana sing padha kelingan jaman kuna. Siki enyong lagi mandan seneng nguna. Ning enyong njaluk ngapura karo founder, pengurus milis karo kabeh warga milis Karanganyar Kebumen, nek tulisan kaya kiye ora
LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Posted on Februari 6, 2017 by tomyarjunanto	Standar
Posted on September 16, 2015 by tomyarjunanto	Standar
Detail Kode Pos Kecamatan : Galur Kulon Progo, Girimulyo Kulon Progo, Kalibawang Kulon Progo, Kokap Kulon Progo, Lendah Kulon Progo, Nanggulan Kulon Progo, Panjatan Kulon Progo,
Kaca-kaca ing kategori "Daftar perguruan tinggi"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Daftar_perguruan_tinggi&oldid=284079"	Kategori: Daftar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.38, 9 Novèmber 2009.
Punika Sêrat Dasanama Mawi Jarwa, saha katranganipun ing têmbung winijang-wijang talêsihipun. Saking Rônggawarsitan kang sampun swargi.
Punika Sêrat Dasanama ingkang dipun jarwani, katranganipun ngandhap punika.
Nyawa: têgêsipun alus.Jiwa: têgêsipun tanpa antara.Atma: têgêsipun amimbuhi.Nur: têgêsipun cahya.Mur: têgêsipun dawa, urip.Umur:
Dewa: têgêsipun luhur.Dewata: têgêsipun angluwihi, tuwin kabêkta saking namaning tanah.Bathara: têgêsipun wisesa, têtunggul.Absara: têgêsipun langkung awas, langkung lêpas.Jawata: têgêsipun awit ambawani pulo Jawa.Suragana:
wijangipun. Widha, gônda, borèh, pakêm, kêmbang, alus.
Widhasadya: têgêsipun alusing budi, lêpasing budi, wijangipun widha, alus, lêpas,
Apuwara: têgêsipun pangagênging sêpuh, wijangipun, ampu, sêpuh, wara, agêng, swara, wuruk.
Hyang: têgêsipun bangsaning jin. Sêsêmbahan.
têgêsipun adil parentahe, wijangipun rêsi, rêsik, gana, kawasa, wênang pinirid dados parentah.
têgêsipun pangagênging pandhita, wijangipun, dwija, pandhita, wara, agêng.
kaluhuraning wanodya.Absari: têgêsipun wanodya awas paningale.Widyadari: têgêsipun wanodya ayu warnane.Rwasari: têgêsipun wanodya kang lêpas ibêre.Watari: têgêsipun wanodya langgêng rupane.Dewati: têgêsipun angluwih wanodya.Waranggana: têgêsipun pêpijèn agêng, wêtahing [wêtah...]
[...ing] têmbung wara anggana, wijangipun, wara, agêng, anggana, dhewe, raosipun sêsêkaring para agêng.
Yuwati: têgêsipun ayuning jagad, utawi musthikaning ayu, wijangipun, yu, sae, wati, jagad, rahsa, musthika.
Surawadu: têgêsipun prajurit wanodya, wijangipun, sura, winani, dados prajurit, wadu, wadon.
Suranggana, wêtahing têmbung, sura anggana: têgêsipun prajurit pêpijèn, wijangipun sura, prajurit, anggana, dhewe.
Surabsari: têgêsipun wanodya angambar gandane.
Waranggno:Waranggana. têgêsipun wanodya ulah lagu.
Rêtnawati: têgêsipun intêning jagad, musthikaning jagad, wijangipun, rêtna, musthika, intên, wati, jagad.
Swarga: têgêsipun kasarira, dene ingkang dumunung ngriku nunggil para dewa.
Kahyangan: têgêsipun panggonaning bôngsa jin.
Suralaya: têgêsipun jagading dewa, wijangipun, sura, dewa, laya, jagad.
Suranadi: têgêsipun linangkung adi, wijangipun, [wijangi...]
[...pun,] surana, linangkung, di, sae.
Smaralaya: têgêsipun panggenan anêngsêmakên, wijangipun, sêmara, kasêngsêm laya, panggenan.
Ariloka: têgêsipun jagad langgêng, wijangipun, ari, luhur, padhang, ajêg, loka, jagad.
Aribawana: têgêsipun pêpadhanging jagad. Wijangipun, ari, padhang, bawana, jagad.
Loka bawana: têgêsipun jagad sajroning jagad.
Surabawana: têgêsipun panggenaning dewa, wijangipun, sura, dewa, bawana, jagad, nanging wênang pinirid panggenan.
Siwanda ariloka: têgêsipun anglimputi ênggon kang ing ênggon.
Swargaloka: têgêsipun ênggon kang kasarira.
Ngendrabawana: têgêsipun gêgununganing jagad, utawi kahyanganipun Sang Hyang Endra.
Kandhyawataya: têgêsipun jagad dêdunungan. Wijangipun, kandhya, dêdunungan, wataya, jagad.
Ratu: têgêsipun anarambahi.Raja: têgêsipun agêng.Nata: têgêsipun amarentah.Pati: têgêsipun aparentah.Aji: têgêsipun kinurmatan.Prabu: têgêsipun sarwa sêmbada.Pamasa: têgêsipun amisesa.Nararya, wêtahing têmbung, nara arya: têgêsipun wong kang luhur, wijangipun nara, wong, arya, luhur, utawi padhang.Narpa: têgêsipun wong kang luhur.
Narendra, wêtahing têmbung, nare endra: têgêsipun gêgununganing wong, wijangipun, nara, wong, endra, gunung.
Narpati, wêtahing têmbung, narapati: têgêsipun wong kang amarentah, wijangipun, nara, wong, pati, parentah.
Naranata: têgêsipun amarentah wong, wijangipun, nara, wong, nata, parentah.
Bupati: têgêsipun amarentah ing bumi, wijangipun, bu, bumi, pati, [pa...]
Adipati: têgêsipun luwih parentahe, wijangipun, adi,
iswara: têgêsipun wong kang linuhur, wijangipun, nara, wong, iswara, luhur.
Naradipa: têgêsipun wong kang amadhangi, wijangipun, nara, wong, dipa, padhang.
Erêyangsa: têgêsipun trahing bôngsa luhur.
Srinda: têgêsipun sarwa sae.Mangkubumi: têgêsipun pêpakuning bumi.Mahararya: têgêsipun langkung linuhur.Mêngkuradya:
têgêsipun langkung pinundhi.Sunan: têgêsipun amiyambaki, kang miyambaki wau kaluhuranipun.
Swapadmi: têgêsipun garwa pangarêp. Wijangipun, swa, pangarêp, padmi, garwa.
Surêtna: têgêsipun intên linuwih, wijangipun, su, luwih, rêtna,
Narpawadu: têgêsipun kaluhuraning wadon, wijangipun, narpa, luhur, wadu, wadon.
Nata Mahisi: têgêsipun marentah sakadhaton.
Narpaduhita: têgêsipun linuhur sagunging wadon.
Paramèswara: têgêsipun linangkung luhur, wêtahing [wêtah...]
[...ing] têmbung, parama iswara, wijangipun, parama, linangkung, iswara, luhur.
Sridayita: têgêsipun ratuning mustika, wijangipun, sri, ratu, dayita, musthika.
Laksmitawati: têgêsipun anêngsêmakên raos. [rao...]
[...s.] Wijangipun, laksmita, anêngsêmakên. wati, raos.
Narendra garini: têgêsipun gêgununganing wong wadon.
Prawara Mahisi: têgêsipun pangarêping wanodya.
Biniaji: têgêsipun garwaning ratu, utawi garwa kang kinurmatan.
Nataradya: têgêsipun amêmatah nagara, wijangipun nata, mêmatah, radya, nagara.
inggih bêdhès: têgêsipun kabêkta saking sugih akal.Gapila: têgêsipun sarwa parigêl. Utawi kabêkta manawi nêdha mawi kêmilan.Kamila: têgêsipun inggih kabêkta panêdhanipun mawi kêmilan.
Macan: têgêsipun sagêd anggêro.Singha: têgêsipun sagêd anggarong.Singa: têgêsipun sagêd agêrêng.anggêrêng. Sardula: têgêsipun pangawak landhêp.Arima: têgêsipun galak.Mong: têgêsipun sarwa rowa, sugih swara.Angrimong: têgêsipun anggêdhobyah.Barong: têgêsipun lorèng, lonthèng.Sirungga: têgêsipun angajrihi.Sawèri: têgêsipun sarira sêmbada.
Èsthi: têgêsipun dene karêm banyu, wijangipun, hès, banyu sêthi, karêm.
Dwiradha: têgêsipun gadhah siyung kêkalih, wijangipun dwi, loro, radha, untu.
Matêngga: têgêsipun yèn binakta cangkrama.
Dwipangga, wêtahing têmbung dwipa angga: têgêsipun dene ngunjuk kaping kalih, [ka...]
[...lih,] wijangipun dwi, loro, pa, sêrot. Angga, banyu.
Samaja: têgêsipun yèn binakta prang.Gajamuka: têgêsipun yèn tinunggangan dening buta.Brajamuka: têgêsipun yèn binarong.Bathamuthu: têgêsipun dene anggrêgunuk.Liman: têgêsipun dene sairib suku [su...]
[...ku] gangsal. Satunggalipun têlale.
Balêdug: têgêsipun dene asal saking siti, cariyosipun gajah punika sabên sacumbana, kama kalihipun lajêng kapêndhêm siti, punika lamining dintên lajêng dados gajah alit. Bapa babunipun lajêng anuwèni nêdhani.
Kuda: têgêsipun dene sagêd angêngintên solah.
Aswa: têgêsipun dene rinakêt ing manusa.
Gêdhog: têgêsipun gêgêdhug. Mila panggenan kapal dipun wastani gêdhogan.
Wajik: têgêsipun dene sagêd angèjèg, tuwin darbe suku wajik.
Turanggi: têgêsipun sami jarwanipun lan têmbung, turangga.
Buntala: têgêsipun dene darbe kuncung apindha jambul.
Widangdari: têgêsipun yèn tinarik sapi wadon.Senang: têgêsipun yèn pangirid sapi lanang.Sanggra: têgêsipun yèn pangirid banthèng.Salamuka: têgêsipun yèn pangirid kêbo lanang wadon.Astapada: têgêsipun yèn pangirid kêbo lanang.
Sambira: têgêsipun yèn pangirid banthèng muni.Wèsthi: têgêsipun yèn pangirid jêjawi.Jamakantuk: têgêsipun yèn pangirid janma lanang wadon.Dhudhula: têgêsipun yèn pangirid jaran wadon.Sêsiku swanindha: têgêsipun yèn pangirid kuda kêkalih.
Sêsirat andik anda: têgêsipun yèn pangirid kuda sêkawan.
Gothaka: têgêsipun yèn badhati wangun angêdhung kados guwa, botên kabêkta saking pangiridipun.
Ima: têgêsipun yèn ngalingi wulan nipis.Jaladara: têgêsipun yèn mega mêndhung dèrèng udan.Nirada: têgêsipun yèn mega irêng awor lan mega abang.Ima kapura: têgêsipun yèn mega ngidêri surya.Sasmiti: têgêsipun yèn mega awor lan kêkayon.Imantaka: têgêsipun yèn mega papak lan banyu.Urur: têgêsipun yèn mega panjang anyalèntrèng.
Kokap: têgêsipun yèn mega putih kadi kukus.Irawan:
Banyu: têgêsipun asrêp.Udaka: têgêsipun toya mungguhing wadhah.Etu: têgêsipun toya
angin sarawungan gangsal gèn. Saking wetan, lèr, kilèn,
Srêngenge: têgêsipun dene balêrêngi.Surya: têgêsipun dene sumorot.Andakara: têgêsipun murub kumukus.Bagaskara: têgêsipun padhang amurub.Rawi: têgêsipun mêdalakên riwe toya.Arka: têgêsipun anyunari toya.Bagaspati: têgêsipun ratuning
têgêsipun gêni anglimputi.Arkara: têgêsipun urub ngêmu banyu, inggih punika ngaringêt.Samsi: têgêsipun amadhangi.Raditya, sami lan radite: têgêsipun narambahi pikuwat dhatêng cêcukulan.
Rêmbulan: têgêsipun dene suda wuwuh, kados ta wulan nèm sêpuh mawi suda wêwah.
Basônta: têgêsipun dene cahyanipun wêning kados mas. Wijangipun, bas, êmas, sônta, wêning.
Wulan: têgêsipun yèn Wuntu umur 30 dintên.
Côndra: têgêsipun bêbundêran.Purnama: têgêsipun wutuh, inggih punika yèn tanggal 14.Kirana: têgêsipun yèn tanggal ênèm.Sasadhara: têgêsipun pêpadhanging awang-awang.Indung: têgêsipun yèn nuju panglong.Lèk: têgêsipun sumunar.Tanggal: têgêsipun golong.Leka: têgêsipun wêning.Kamari: têgêsipun amadhangi.
Balas	On 16/10/2011 at 22:03 P. satpam said: lha niki wau taksih pados balsem kangge ngoles bathuk sing
lha nggih kados niku critane, ………….. kulo bade njujug teng Kraton Ngayogyokarto Hadiningrat, ………….. bade tumut pesta midodareni, …….. ngiras-ngirus pinanggih Pak BEYE, ……… lho kok salah minggah gerbong sing boten dingge, …………….
menurut KBBM ( m e mbelinx 🙂 )
pinigojeg niku artinipun : tiyang ndusun ingkang bade wangsul teng ndusunipun ananging kewengen
Gerokgak kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
_Buleleng&oldid=175380"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BaliKecamatan nang Kabupaten BulelengGerokgak, BulelengKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
luputku luputmu tansah dilebur ing dino bodho iki
SuntingHak CiptaHak cipta kuwe hak eksklusif nggo pencipta utawa penerima hak kanggo ngumumna utawa nyebarna ciptaane sing ora
“Kiai sak iki kudu iso ngramut santrine, ora santri seng ngramut gurune, nek ora ngono, ora angsal
Misha Defonseca (lair ing Etterbeek, Bèlgia, 12 Mei utawa 2 September 1937) iku sawijining penulis buku Amérika Sarékat asal Belgia. Dhèwèké nulis buku ajudhul Misha: A Mémoire of the Holocaust Years, sing jaréné minangka mémoaré nalika jaman Perang Donya II. Buku iki diterbitaké ing taun 1997. Vèrsiné ing basa Prancis didadèkaké filem mawa judhul Survivre avec les loups ("Awèt urip karo sregala"). Nanging tanggal 29 Februari 2008, Defonseca liwat pengacarané ngaku yèn karyané iki namung fiksi waé kamangka sadurungé dikandhakaké karyané iki adhedhasar kisah nyata.
Misha Defonseca sing jeneng asliné iku Monique de Wael, lair ing taun 1937 ing Etterbeek, cedhak Brussel, Belgia minangka putriné Robert De Wael lan Josephine Donvil. Kulawargané dudu kulawarga Yahudi, kaya ditulis otobiografiné, nanging kulawarga Katulik. Wong tuwané dadi laskar sing mbaléla lan mbrontak kaum Jerman Nazi lan mulané dipatèni wong Jerman sing kala iku njajah Belgia. Defonseca lan garwané, Maurice, pindhah menyang Amérika Sarékat saka Paris ing taun 1988 lan tuku omah ing Millis, Massachusetts. Maurice nganggur nganti tengahan taun 1990-an. Misha banjur miwiti carita marang kanca-kancané carita nalika dhèwèké isih enom; kudu lelana nglintasi bawana Éropah, kamangka umuré lagi enem taun sawisé wong tuwané didéportasi ing taun 1941 lan direksa déning grombolan sregala sing awèh pitulung, matèni sawijining prajurit Jerman amerga béla dhiri, mlebu metu Ghetto Warsawa, lan wusanané bisa mulih menyang omah sawisé perang. Jane Daniel, sawijining penerbit buku, ngakon Defonseca nulis mémoir perkara mangsa ciliké sawisé krungu Defonseca carita bab iki ing sawijining sinagoga ing Massachusetts.
Sadurungé ditemokaké yèn carita iki tibakné palsu, buku iki wis ngasilaké sengkéta pengadilan antara Defonseca, Daniel lan penerbit bukuné ing Amérika. Daniel lan Defonseca garejegan perkara bathi buku iki sing laris banget. Ing 2005, pengadilan ing Boston ngakon Daniel mbayar Defonseca lan "penulis hantuné" Vera Lee $22,5 yuta. Para pengacara Defonseca kandha yèn Daniel durung mbayar dhuwité iki. Senadyan akèh sing seneng, buku iki uga ana sing ngritik amerga ana sawetara fragmèn sing ora logis utawa ora mungkin kedadéyan sacara historis. Salah sijiné kritikus sing ragu iku Henryk M. Broder, sing nulis sawijining biografiné Defonseca ing taun 1996 kanggo koran Jerman der Spiegel.[1]
Ing sasi Februari 2008, sawijining surat baptis saka sawijining gréja ing Brussel kanggo Monique De Wael lan daftar ing sawijining SD cedhak omahé De Wael nudhuhaké yèn dhèwèké mlebu sekolah ing September 1943, rong taun sawisé Misha jaré lunga saka Brussel.
Ing tanggal 29 Februari 2008, Defonseca pungkasané ngaku yèn dhèwèké namung gawé-gawé waé lan caritané iku namung fiksi waé lan dudu kisah nyata.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Misha_Defonseca&oldid=1112317"	Kategori: Panulis BèlgiaLair 1937	Menu navigasi
2. ‘Ibadah ; utawi ngumawula lan manembah ing Allah, ingkang kuwajiban sadaya titah, langkung-langkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). Ingkang baku wonten sekawan, inggih punika : Shalat, Zakat, Shiyam lan kesah Haji. Saking ingkang baku kasebut, lajeng tuwuh ‘ibadah
tetulung ing sasaminipun, lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). Lajeng saking
manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan, upami hukum, politik,
Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu, sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman, nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih.
5. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa, sampun ngantos damel sejarah awon, gesang sapisan wonten ing ‘
Ca—– Cipta, rasa, karsa, daya lan karya kudu sayeg saeka praya.
Ra—– Ruwet rentenging donya iki jalaran urip ora padha nindakake kuwajibaning urip.
Da—– Duwe sedya becik ora enggal kok tindakake iku padha karo ndhedher wiji laraning ati.
Ta—– Tansah was-was tandha ora saras.
Wa—- Wong Lara ngarep-arep waras. Wong Waras apa pangarep-arepmu ?
La—– Lembah manah agawe kuncaraning diri pribadi.
Ma—- Momor, momot, momong, mesthi mikolehi.
Ga—- Gemi iku becik, mung gemining wong cethil utawa kikir iku kang ora
La—– Luputing liyan, benering dhewe. Padha nglegane : Kok ora adil !
Dha— Dhasaring kawruh : ora pracaya. Dhasaring kapracayan : pracaya.
Nya— Nyenyelengi, kanggo jagan kang ora kanyana-nyana.
Nga— Ngaya gelis tuwa. LELUNGIDAN – 3
Ha—– Ing ngarsa sun tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri Handayani.
Na—– Nistha, madya, utama. Sira kudu bisa mbedakake.
La—– Luwih mbebayani mogol ing panggulawenthah tinimbang mogol ing pasinaon.
Pa—– Prakara iku geni umpamane : yen wis mubal, angel panyirepe.
Dha— Dhasare manungsa iku kinodrat becik. buktine : emoh diarani ala.
Ja—– Jiwa kang saras dedunung ing raga kang waras.
Ya—- Yen nedya sugih, kudu wani mlarat.
Ma—- Mamerake pintermu padha karo mamerake bodhomu.
Nga— Ngajeni ing liyan ateges uga ngajeni awakmu dhewe. LELUNGIDAN – 4
Na—– Nepsu iku abdi kang setya, bendara kang jail.
Ra—– Rame ing gawe, sepi ing pamrih. Ayo !!
Sa—– Sapa siya-siya marang wektu ateges disiya-siya dening wektu.
La—– Lumrah ing jaman biyen, Asu gedhe menang kerahe.
Ya—- Yen kapeksa nacad, nggunakake tembung manis.
Nya— Nyabarake atine dhewe wae ora bisa, mendah nyabarake atine wong liya.
Ma—- Mangan amrih urip, ora urip amrih mangan.
Ra—– Ririh, rereh, ruruh, raras.
Da—– Dipikir, ditandangi, didhadhagi.
Ta—– Teka katon raine, lunga katon gegere.
Pa—– Prelu andhap asor, ora prelu ngasorake pribadi.
KACA FILM RIBEN|kaca film|sanblast|kaca film buram|kaca film es: kaca film
Themes Kawruh Jawi Kagem Nokia S60 | Kawruhjawi
November 26, 2008 in teknologi	Wonten seratan kapengker kula sampun paring link kangge download themes Sony Ericcson. Dalah kagem para kadang ingkang kagungan HP Nokia (khususipun Seri S60) ugi
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi
Balas	Maret 30, 2009 pada 5:01 pm
Hp kulo soniericsson k310i,nopo mboten wonten thema jawi?lek ajeng download teng pundi
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 15, Kangge ing taun Wêlandi 1868, Ingkang ngarang Tuwan A. B. Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi,
Ingkang ngêcap Tuwan G. C. T Phan Dhorêp ing nagari Samawis.
Pangeran Arya Natapraja [Ngayogya] Wêlandi 12/1 55. Jawi 23/4 5 83.
Pangeran Arya Natadiningrat [Ngayogya].§ [Wartosipun Pangeran Natadiningrat punika anggènipun dados mayur
Ingkang Sinuhun ing Ngayogya. Wêlandi 29/11 65. Jawi 11/7 8 94.
Pangeran Arya Mataram [Sala] Wêlandi 3/7 66. Jawi 19/2 1 95.
sasêbutanipun para agêng Jawi ingkang kirang kantênan lêrêsipun ingkang ngagêm utawi botên.
Ingkang kirang kantênan punika sasêbutan tigang prakawis, 1. kangjêng, 2. arya, 3. gusti.
Manawi nagari ing Surakarta: sasumêrêp kula sampun limrah sintên ingkang nama pangeran, inggih kenging kasêbut kangjêng pangeran arya anu, manawi pangeran panji pangeran tumênggung sapanunggilanipun, awis ingkang mawi nama arya, ewadene wênangipun inggih wênang kasêbut kangjêng pangeran panji arya anu, kangjêng pangeran tumênggung arya anu. Dene ingkang nama gusti, 1. para putraning nata patutan saking garwa padmi, kakung èstri, kala timuripun anama radèn mas gusti anu, utawi gusti radèn mas anu, gusti radèn
pangeran adipati para panêmbahan anama kangjêng gusti pangeran adipati arya anu, kangjêng gusti panêmbahan arya anu, dene putra dalêm saking wingking kala timuripun anama bêndara radèn mas anu, bêndara radèn ajêng anu, yèn diwasa: kangjêng pangeran arya anu, bêndara radèn ayu anu, botên mawi sasêbutan gusti, dalasan para ratu garwa dalêm yèn dede putra nata saking ngajêng: botên kasêbut gusti, namung kangjêng ratu anu kemawon.
Wondene nagari ing Ngayogyakarta asring sulaya pratelanipun, dene anggèn kula mratelakakên ing Sêrat Pananggalan punika: ingkang kadamêl waton ing ngajêng: inggih pratelanipun tuwan jurubasa sêpuh ing Ngayogya, tur amèh sami kados ing Sala, wasana asring wontên ingkang mêmaoni, dipun wastani sulaya kalayan adat Ngayogya ingkang sampun kalampahan. Kados ta wontên ingkang pratela: nama kangjêng punika pancèn dados awisan dalêm Ingkang Sinuhun. Sanajan para ratu para pangeran dipati: salêrêsipun botên sênêng kasêbut kangjêng, satêngah amastani manawi putra dalêm kakung ingkang pambajêng patutan saking garwa padmi: punapa dene para ratu inggih ugi kasêbut kangjêng. Mênggah nama gusti wontên ing cariyos, salêrêsipun namung putra dalêm kakung putri ingkang saking ngajêng: sanajan pangeran dipati utawi panêmbahan, yèn dede putra dalêm saking ngajêng: botên nama gusti, anjawi wontên sih dalêm. Dene para putri sarêng krama: ambucal nama gusti, namung anama ratu anu kemawon. Wontên ingkang cariyos, para putri punika sanajan sampun krama: taksih têtêp nama gusti ratu anu, malah putra dalêm saking wingking ingkang pambajêng tumut nama gusti. Wondene nama arya punika wontên ingkang ngamungakên para pangeran putra saking wingking, minôngka lirunipun nama gusti, manawi pangeran santana utawi angkatan, namung nama pangeran kemawon. Satêngah pratela kados ing Surakarta wau, anggêr pangeran inggih kasêbut arya.
Ingkang punika saèstu andadosakên ribêdipun ing manah kula, samôngsa kula [ku...]
[...la] têrangakên dhatêng tiyang sanès malih, inggih sanès-sanès pratelanipun. Botên wontên ingkang cècèg saking kêkalih, mila kula ajrih ngewahana yèn ta dèrèng angsal kayêktosan ingkang têrang bab lêrês saha kalihan lêpatipun. Dene ingkang dados atur panyuwun kula dhumatêng para priyantun utawi para sagêd, manawi saèstu wontên ingkang lêpat: ingkang mugi kaparingana pitêdah kawrata wontên ing sêrat Jurumartani kemawon. Sagêda dados parêbatanipun sintên ingkang botên angrujuki, bokmanawi ing wingking kapanggih lêrêsipun. Dene wontên bêbasan: timbuling kayêktosan punika awit saking tiyang abên rêmbag.
ingkang kaping 9, Kumêndhir Bintang Nèdêrlansê leyo, Jendral Mayur ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nèdêrlan. Putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6: patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je, ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Welandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7 lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Sawal Jimakir 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je, ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên sampeyan dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794 kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi kaping 4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2, ing Surakarta, patutan [patu...]
[...tan] saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865 kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Ing taun kapêngkêr punika para agêng ing kadhaton Surakarta miwah ing Kamangkunagaran sami wilujêng sadaya, dene ingkang jumênêng pangeran enggal namung satunggal. Bêndara Radèn Mas Rahmat putra dalêm Ingkang Sinuhun ingkang jumênêng sapunika, kajunjung nama Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, kala ing dintên Kêmis Lêgi kaping 19 wulan Sura taun Ehe, ôngka 1796, utawi kaping 23 wulan Mèi taun Wêlandi 1867.
1). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta. [Su...]
2). Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika. Jawi 23/7 8 94. Wêlandi 11/12 65.
1. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat wontên ing pulo Têrnate. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing nagari Mênadho.
3). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6. 1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2 ing Surakarta. 2. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 3. Kangjêng Pangeran Arya Surya Atmaja, Litnan Kolnèl Phanstaph Ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana Guphêrnur Jendral. Jawi 8/4 1 87 Wêlandi 15/11 58.
5) Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta.
3. Gusti Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping VI ing Ngayogyakarta.
1. Kangjêng Pangeran Angabèi, Mayur Phanstaph Ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana Guphêrnur Jendral. Jawi 3/12 5 91. Wêlandi 21/5 63.
Sayidin Malikulkusna, ibu Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi. Jawi 21/7 1 95 Wêlandi 29/11 66.
Danupaya kaping 2, wontên nagari Mênadho.
2. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 7 93. Wêlandi 27/3 65.
1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2. krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
1. Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kaping 2. Jawi 10/7 6 92. Wêlandi 21/12 63.
4). Buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. Jawi 12/11 1 87. Wêlandi 12/6 59.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Juru Martani.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3. putranipun [pu...]
swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kapisan.
Putranipun Radèn Mas Kolnèl Arya Adiwinata. Jawi 21/7 2 88. Wêlandi 13/2 60.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, Litnan Kolnèl Phanstaph, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng sapunika. Jawi 7/8 8 94. Wêlandi 25/12 65.
2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya
Suryaamijaya kapisan, ingkang putra swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. Jawi 29/3 7 93. Wêlandi 1/9 64.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 4 ajêjuluk Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng
piyambak. Kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adiwijaya ingkang kapisan patutan saking ingkang garwa putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, Khurup Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759, taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawanwêlas. Ingkang wuragil miyos, putri seda sarêng kalihan ingkang ibu, ing taun Jimakir 1778, taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb Jimakir 1778, utawi kaping 19 Mèi
1850. Sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul satunggal, lajêng kagêntosan Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, tumuntên taksih tunggil sataun punika krama malih angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3, pambajêng saking garwa padmi, wondening kala katêtêpakên nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, sarta kawisudha dados Kolnèl Kumêndhan ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun Kangjêng Guphêrmen.
1). Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran [Pange...]
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat. Mayur Phanstaph ingkang raka Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
2). Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Litnan Kolnèl Titêlèr.
2. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, Ritmistêr Honêrèr.
3). Putranipun Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sampun kasêbut ing nginggil, tumut ing
3. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya. Ingkang titiga ngajêng punika sami tunggil ibu swargi Radèn Ayu Gôndakusuma. Jawi 25/10 6 92. Wêlandi 3/4 64.
4. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, ibu Radèn Ayu Mangkunagara, kala rumiyin nama Pangeran Arya Prabu Sudibya. Jawi 25/10 6 92. Wêlandi 3/4 64.
Nalika kaangkat nama Pangeran Arya Prabu Prangwadana. Jawi 1 95 Wêlandi 66
5. Radèn Mas Suprapta, ibu Radèn Ayu Mangkunagara, wiyosanipun kala ing dintên Saptu Wage. Jawi 3/6 1 95. Wêlandi 12/10 66.
Ing Ngayogyakarta ingkang jumênêng nata ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana
Putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Sedapasiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah, khurup Kamsiyah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821. Sasurudipun ingkang rama Kangjêng Sultan ingkang kaping 4 wau kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ôngka 1750 utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, sawêg yuswa tigang taun. Sarêng surud dalêm Kangjêng Sultan ingkang kaping 5 kala ing malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 19 wulan Siyam taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi 1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton putranipun Kangjêng
ingkang su’al, pinten ing kanugrahan ing, makripat mongka nuli, saurana den agupuh, iya amung satunggal, ana ing ananireki, nenggih karsa rahsa misesa priyongga. Pinten martabat kareman, saurana tri prakawis,
kapethik. Sopo sing nyangka kembang iku duwe aroma lan rasa kang sedep lan seger. Ono ing daerah kulon, yho kuwi Gombong
dateng Ngayogja mawi sepur Fajar utama remen sanget, kathah ingkang sadeyan pecel combrang. Raosipun radi clekit-clekit, aromanipun tajem, nanging pas menawi dipun carub kaliyan sambel pecel.
Balas	Februari 17, 2010 pada 6:44 am
SuntingWaca sarana basa liyaPenyanyiPenyanyi (tukang nembang) kuwe wong sing nggunakna suarane dadi alat go ginawe musikan.
Surati. ”Heh!!! Koe ngopo melok kerjo ndek kene!?” Hardi menbentak kami. ”Rono...!!! poko’e koe wong loro ora
poko’e kowe, opo meneh wong edan iki, ojo neng kene meneh. Sampe nggak ndang lungo saiki juga, tak bogem kowe. Wani Opo!!!* ” Hardi
poko’e kowe, opo meneh wong edan iki, ojo neng kene meneh. Sampe nggak ndang lungo saiki juga, tak bogem kowe. Wani Opo!!! : Alah...!
Yorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.30, 9 Maret 2013.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.51, tanggal 2 April 2013.
1. Ana pandhita akarya ing wangsit,mindha kombang angajab ing tawang ,susuh angin ngendi nggone ,lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh wungwang lan gigiring punglu,tapaking anglayang ,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.
3. Ana kayu apurwa sawiji wit buwana epang keblat papat,agedong mega tumembe ,apradapa
4. Wiwitane duk anemu candi,gegodhonganbmiwah wawarangkan.sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang weruh yen weruha purwane dadi .candi segara wetan ,ingobar karuhun,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati ,katon tengahing tawang.
5. Aunung agung segara sarandil,langit ingkang amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya madyaning ngawiyat,mangasrama ing
cinakreng budi,anging kang sampun prapta ing kuwasaning ,angadeg tengahing jagad ,wetan kulon lor kidul
nedya ala,larut sirna kang nedya becik basuki,kang sinedya waluya.
9. Siyang ndalu,rineksa hyang widhi ,dinulur saking karseng hyang widhi,kadhep ing jalma kabeh,apan wikuning wikuwikan liring
sumingkir ,ingkang nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis sadaya.
Cithakan:Country data Republik Afrika Selatan Pretoria, Gauteng, Afrika Kidul
25°45′12″S 28°13′22″E﻿ / ﻿25.75333°S 28.22278°E﻿ / -25.75333; 28.22278
Stadion Loftus Versfeld iku sawijining stadion sing dumunung ing Pretoria, Gauteng, Afrika Kidul. Stadion iki dipigunakaké nggelar pertandingan bal-balan, rugbi, lan konsèr musik. Stadion iki nduwèni kapasitas 42.858 kursi jroning
padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 30 Januari 2017.
Roni Kastaman dan Ade M.Kramadibrata | Minyak Atsiri Indonesia
On 01/04/2010 at 19:58 Sindang Sari said: wah…ki truno kadosipun sampun paripurno anggenipun ngrahapi tete … mbok kulo dipun kentuni ki
On 01/04/2010 at 20:01 Sindang Sari said: wah… ki truno wasis sanget
(menawi dipun parengaken badhe nyuwun panggenan ingkang caket kaliyan
Versi 0.5.5 – Buddypress Dhukungan Juni 18, 2010 dening nawakake 20 Komentar Apa sing lengen vuvuzelas Panjenengan durung kanggo wordpress 3.0 nerbitaké? Saiki sampeyan bisa nindakake sing seneng lan Kasunyatan sing paling anyar transposh plugin kanggo wordpress nawakake support kanggo wordpress anyar, lan minangka bonus, ndhukung kanggo buddypress. Iki support buddypress saiki tegese URL kui lan wangsulane dening iku saiki bakal translatable.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: buddypress, suntingan, nerbitaké, wordpress 3.0, wordpress pluginVersi 0.5.3 – Kemampuan kanggo basa URL Juni 1, 2010 dening nawakake 44 Komentar Iki versi anyar ngidini URL ing situs to be translated kanggo diwenehake basa target. We would like to thank Hans saka Cosmedia (situs web bab babagan ngrias awak surgery lan pangobatan) kanggo nyeponsori ing karya rampung ing fitur, uga sing nyeponsori tembelan kanggo bisa adat plugin permalinks. Yen wis ilang fitur, nggawe tiket kanggo kita ing situs pembangunan lan bakal ditambahake kanggo kita todo dhaftar. Yen sampeyan arep kanggo kita, nyeponsori menyang fitur pembangunan bantuan bakal kita wis kelakon luwih cepet, lan masyarakat kanggo njaluk prodhuk sing luwih lengkap.
Paling item ing agenda kabar punika kita arep ngerti sing duwe kaca situs kita pembangunan
kaca, minangka sawijining wiki, mung nggawe pangguna ing situs lan aran gratis kanggo ngowahi lan nambah iki.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: sumbangan, suntingan, nerbitaké, THIS, trac, wordpress 3.0, wp-super-cacheAgensi
Ciblon di Gajah Wong	Posted on Juni 18, 2010	by keboireng Kang Endot sama
Akeh bentuk-bentuk kesenian sing berkembang jaman siki, umume perkembangan kuwe ana kaitane karo peradaban
Kesenian & Hobi[sunting | besut sumber]
Kesenian_Liya&oldid=6290"	Kategori: RintisanSeniKesenian	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.48, tanggal 28 Juli 2006.
ingêmbun pinusthi ing cipta, sumungkêm lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal akhir,
Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen
loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka-wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda”.
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun
bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge
rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga
Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama
kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira,
ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang
kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke
ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara, ora kacarita lakune ana ing dalan.
Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha
Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung,
saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak,
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa Sultan Syah ‘Alam Akbar Siru’llah
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir.
diparingake, amarga Sang Nata wisBali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur
waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling
luput, tak-damoni sirahmu, rambutmu tak-cukur rêsik”.
wêwah dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni iksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan,
punapa malih paduka, Kangjêng Nabi Musa toh botên kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon :
ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing
godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wiswis bisa ngawruhi
ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak,
asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur
hawa, karsane Sang Prabu: bisaa rowa, saturun-turune bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa
mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran digdayane sarta ngaku Gusti Allah. Sêdya kang mangkono mau iya diideni dening Kang Maha
Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung
bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kangiku gawe karaharjan sarta mahanani
1.	Rusaking ati, manusa iku yen
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu
ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah
Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis
wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa
Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis
Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa,
marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama, pêputra siji kakung kêkasih Raden Rachmat. Kang ibu
Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china). Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
Caos sembah pangabekti mugi konjuk ing ngarsanipun Ibu..
Nyuwun sabda lebur sedaya dosa lan kalepatan ingkang sampun kawula lampahi dhumateng Ibu..
mBoten langkung keng putra nyuwun berkah keramat katresnan Ibu..
Lena – Nglamar ke RRI diterima gak ya?
Addicted – Lho piye tho panjenengan, kulo iki
Mugi2 mangke SMA ne nggih saget gratis….Amien, tapi kulo nate ngobrol kaliyan boss kulo mekaten :
Cithakan:Ratatotok, Minahasa Tenggara Cithakan:Kabupaten Minahasa Tenggara
Minahasa TenggaraRatatotok, Minahasa TenggaraKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.39, tanggal 5 Mei 2013.
Juni | 2015 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Warisan budaya iku warisan arupa artifak fisik lan sing ora kasat mata saka sawijining klompok masarakat sing diwarisaké saka génerasi kapungkur, dijaga ing jaman saiki lan direksa kanggo génerasi mangsa ngarep.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.29, 10 Maret 2016.
Ndandani bug ing kacarita dening dserber disallowing pilihan basa ing kirim ngendi
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release
nerbitakéVersi 0.8.2 – 3 taun, 66 basa, 1 wordpress Maret 6, 2012 dening nawakake 21 Komentar Aku ngandika 3 lilin sing jajan ing!
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Bing (MSN) translator, ulang tahun, suntingan, basa liyane, nerbitaké, wordpress pluginVersi 0.7.2 – Kaping tiga wis teka Maret 1, 2011 dening nawakake 11 Komentar Seneng liyane ulang tahun kanggo plugin
Kita mung dirilis versi 0.7.2 karo sawetara mbecike bug lan telu ditambahaké translations menyang plugin.
Setahun (lan dina) wis Sampeyan liwati wiwit versi 0.0.1 iki dirilis lan setahun awit versi 0.4.3 iki dirilis. Ing taun kita wis liwat 32,000 download ing comparison kanggo 13,000 ing taun sadurunge, lan kita duwe liyane fitur lan dicokot liyane thukul munggah prodhuk.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: ulang tahun, suntingan, nerbitaké, wordpress pluginVersi 0.4.3 – Kita wordpress plugin mengeti Februari 28, 2010 dening nawakake 2 Komentar Setahun lan 13,000 download mengko, kita seneng dipedhot versi 0.4.3.
Iki versi ndadekke ing liyane kompatibilitas karo sawetara tema lan luwih saka parsing $ lan % simbol.
Kabeh kepengin kanggo guess nomer download kita bakal sabanjuré taun?
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: ulang tahun, suntingan, nerbitaké, wordpress pluginAgensi
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!NearbyLife ing Versi 0.9.9.0 –
Urashima Tarō?) punika legenda Jepang babagan satunggaling nelayan anama Urashima Tarō [1]. Piyambakipun dipunundhang dhateng Astana segara (Istana Ryūgū) bibar nylametaken bulus. Urashima Tarō piyambak punika ateges "lare jaler saking pulo" [2].
Wonten ing cathetan sejarah Provinsi Tango (Tango no kuni fudoki) wonten carita kanthi irah-irahan Urashima no ko (
Urashima no ko?)[1], ananging nyariosaken bidadari cacah wolu ingkang mandhap saking langit. Kejawi punika, kisah Urashima Tarō kasebut ing Nihon Shoki lan Man'yōshū[3]. Carita ingkang sapunika dipunkenal tiyang kalebet versi Otogizōshi asal saking zaman Muromachi. Kados kathahipun carita rakyat, maneka dhaérah ing Jepang kagungan carita versi piyambak babagan Urashima Tarō.
Pagesangan Urashima Tarō ing Astana Laut kados dipuncariyosaken ing Otogizōshi dipunanggep trep tumrap laré-laré, saéngga dipuntugel nalika dados carita lare. Nalika taun 1910,
Lelampahaning carita[besut | besut sumber]
Versi Otogizōshi[besut | besut sumber]
Ing Provinsi Tango, wonten satunggaling nelayan anama Urashima Tarō. Ing sawijining dinten, piyambakipun kesah mancing, ananging ingkang kenging pancingipun punika bulus. Tarō ngeculke penyu punika dhateng segara mengeti bilih bulus punika saged gesang dumugi 10.000 taun saéngga rumaos welas menawi dipunpateni. Salajengipun wonten wanita ingkang dugi ing pasisir kanthi ngginakaken prahu. Satunggaling tetua nyuwun supados Tarō nyambut wanita kasebut ingkang sejatosipun pelayan putri. Minangka raos panuwunipun awit saking nulungi bulus, Tarō dipunundhang dhateng Astana Laut. Kalihan pelayan putri, Tarō nitih prahu tumuju Astana Laut. Taro gesang wonten ing mriku 3 taun. Amargi rumaos kuwatir kalihan tiyang sepuhipun, Tarō nyuwun kondur marang kampung. Sang putri banjur ngaku bilih piyambakipun punika bulus ingkang nate dipuntulung déning Tarō. Minangka bebungah kanggé pisah sang putri maringi kotak perhiasan (tamatebako). Nalika dugi ing kampungipun, (tamatebako) boten manggihaken désanipun kala rumiyin lan tiyang sepuhipun sampun seda. Taro rumaoosh sisah lajeng mbikak
saking Otogizōshi[besut | besut sumber]
Nelayan anama Urashima Tarō nulung bulus ingkang nembe dipunsiksa kalihan laré-laré. Minangka raos panuwun sampun nulung, bulus ngajal Tarō tindhak dhateng Astana Laut. Kanthi nitih bulus kasebit Tarō dhateng Astana ingkang wonten ing dhasaring segara. Ing mriku Tarō kepanggih kalihan putri anama Putri Oto. Tarō wonten ing mriku naming pinten dinten lajeng ngersakaken kondur ing désa ananging Putri Oto boten purun. Tarō tetep ngersakaken kondur lan Putri Oto maringi (tamatebako), ugi paring dhawuh supados kotak punika boten dipunbikak. Dugi ing désanipun sadaya tiyang ingkang dipunkenal kalihan Tarō sampun boten wonten. Lajeng Tarō mbikak kotak saking Putri Oto medal kukus saéngga Tarō dados tiyang kakung ingkang sampun sepuh. Miturut petangan wekdal ing dhasar samodra, Tarō namung wonten ing mriku pinten dinten kemawon ananging petangan ing dharatan Tarō kesah 700 taun. Ing versi punika, nasib Tarō salajengipun boten
Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Puruk Cahu.Kabupatèn iki pamekaran saka Kabupatèn Barito Lor ing taun 2002. Kabupatèn iki nduwè motto Tira Tangka Balang (saka Basa Dayak), sing artiné : yèn nyambut gawé aja separo ati, kudu dirampungké nganti tekan tujuané.
Kabupatèn Murung Raya dumunung ana ing sisih Lor-Wétan Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 23.700 km2, ing sajroning koordinat 113°20' - 115°55' Bujur wétan lan 0°53'48" Lintang kidul – 0°46'06" Lintang lor, dadi kabupatèn iki diparang karo garis katulistiwa
Potensi laladan[besut | besut sumber]
Kabupatèn iki dhisik ngasilké kayu kanggo nguripné perekonomian, nanging sak wisné kayu rada arang-arang kabupatèn iki ngandelké saka pertambangan, ya iku saka tambang emas lan tambang batu-bara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Murung_Raya&oldid=1073308"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Murung RayaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 29 Agustus 2016.
MENYANG ASAL’E… MUGI GUSTI INGKANG MAHA……. TANSAH HANGIJABAHI…
kebijaksanaan 😀 Anthony De Mello tuwin Mas Jenang menika sami-sami guru kula, mung Anthony De Mello ingkang pisanan @
Serat Babad ing nagari cina, nalika karaton ing jaman Jing Tya, inggih punika anyariyosaken nalika panjenenganipun sang prabu Gian Liong Khun, alelana nalamur kawula dhateng nagari Kanglam utawi Syohcyu. Katedhak saking tembung malayu, saha kasekaraken macapat dening babah Si Gwan Kin ing kartasura. Nalika panganggitipun ing tahun 2440 panjenenganipun sang
salatiga babadan karang jati mranggen tuntang ambarawa purwodadi grobogan batang pekalongan tegal
lagi mantu sepisan, mula kudu ngati-ati anggone nanjakake lakune ekonomi. Para
luhur paring pitutur kanthi pralambang utawa pasemon tumpak punjen menawa
diwedharake mangkene. "Kowe kudu ngati-ati mecaki urip kang bakal
Petungan wuku utawa Pawukon iku kalebu peranganing Primbon. Mungguh banget kanggo rengganing almanak. Mulane', angger jeneng almanak Jawa, yèn isine ora nganggo direnga Pawukon, umpama wujud masakan mono rasane' mesthi cemplang.
Para lelehur tiang jawi ing jaman wingi anggone' nganaake' pe'tungan primbon warna-warna kalebu Pawukon mau, pance'n mengku karsa kang wigati. Ya iku: perlu kanggo ngedohake' sambe'kala
Kang kapisan: kanggo nite'ni dina ape ungguling perang, ye'n pinuju mangsah yuda.
Kapindho, kanggoniten' watak wantu bagya apesing wong, adhedhasar: dina kelahirane' wong mau, kapinujon adhege' wuku apa saka salah sijing wuku 30 ing kasebut daftar wuku.
Wuku iku arane unit wektu sing ditata saka 30 peken. Sa-peken utawa minggu katata saka 7 dina. Dadi setaun wuku katata saka 210 dina. Pangitungan nganggo wuku utawa diarani pawukon digunakake ing Bali lan Jawa.
Sajane ide dhasar saka pangitungan miturut wuku iki ya iku patemonane rong dina ing sistem pancawara(pasar) lan saptawara(peken) sing dadi siji. Sistem pancawara utawa pasaran katata saka limang dina, lha banjur sistem saptawara kata saka pitung dina.
Ing sawuku, patemonane antara dina pasaran lan dina peken wis mesthi. Conthone dina Setu-Pon ana ing wuku Wugu. Miturut kaparcayan tradisional wong Bali lan Jawa, kabèh dina-dina iki nduwé arti dhewe-dhewe.
Daftar Wuku-Wuku[besut | besut sumber]
wanthèn, kerep kaanggo gawéné nanging seneng mélik (calimut).
Aras Kembang lakuné jejodhon, wateké antara liya ora diéman nanging gampang antuk rasa asih saka wong liya sarta gampang mikir lan nyambut gawé.
Lakuné Lintang, wateké antara liya meneng, andhap asor, sabar betah melèk, bisa dagang lan kawruh basa, nanging yèn duwé karep ora bisa dialang-alangi lan kerep pindhah omah.
Lakuné Rembulan, wateké antara liya pinter samubarang gawéyan, wawasan jembar, cepet mukti nanging ora bisa sugih amarga sungkanan.
Lakuné Srengéngé, wateké antara liya manis wicara, pangertèn, sering dialem, nanging yèn tukaran tansah kalah.
Lakuné Banyu, wateké antara liya teguh budiné, sregeb, ramah kerep dadi pamimpin.
Lakuné Bumi, wateké antara liya meneng, gampang nesu, ora duwé kanca lan bodho atiné welas asih.
Lakuné Geni, wateké antara liya gampang nesu, dhengki.
Aras Peksi Lakuné Angin, wateké antara liya meneng, seneng dialem.
Aras Pepet Lakuné Pandhita Sekti, wateké antara liya meneng, landhep pikiré.
Pancasuda, ana 7 werna miturut gunggung neptu dina lan pasarané. Cara ngétung: digunggung neptu dina lan pasaran dina kelairané banjur dipara pitu lan sisané nuduhaké wateké wong kasebut. Yèn gunggung neptu 7 utawa kurang saka pitu, wateké bisa dideleng saka angka gunggung neptu mau.
Wasésa Segara: wateké agung budiné, gampang mènèhi ngapura, bisa nampa omongan apik lan èlèk sarta gedhé wibawané.
Tunggak Semi: wateké Ora pedhot rejekiné.
Satriya Wibawa: wateké tansah antuk kawibawan lan drajad.
Satriya Wirang: wateké kerep nanggung isin lan kena alangan.
Bumi Kapetak: wateké atiné resik kudu sregeb nyambut gawé lan tirakat.
Lebu katiup angin: wateké mlaratan, ora krasanan kerep pindhah, kerep ora kasembadan rencanané lan
Kamarokan, ana 6 werna miturut neptu dina lan pasarané. Cara ngétung: digunggung neptu dina lan pasaran dina kelairané banjur dipara enem lan sisané nuduhaké wateké wong kasebut. Yèn gunggung neptu 6 utawa kurang saka enem, wateké bisa dideleng saka angka gunggung neptu mau.
Nuju Padu: wateké èlèk, kerep sulaya.
Kala Tinantang: wateké èlèk, tansah kakurangan kerep lara lan gampang nesu.
Sanggar Waringin: wateké apik, tentrem, antuk kabagjan lan rejeki, atiné tenang lan bisa dadi pelindhung kulawarga sarta seneng golèk kawruh.
Mantri Sinaroja: wateké apik, kagayuh apa sing dikarepaké, uripé seneng ora kakurangan sandhang pangan lan akèh anaké.
Macan Ketawan: wateké sedengan, disegani nanging uga diadohi lan kerep kélangan.
Nuju Pati: wateké mampet rejekiné, susah uripé, yèn kanggo mantu cepet pisahan, kerep kena bilahi.
Perabot Wuku sing asalé saka leluri[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.32, 7 Januari 2017.
PURWODADI (DMK) 18180 2PURWOKERTO (PWK) 20200 2REMBANG (KDS) 22220 2SALATIGA (
matur nuwun rontal ANYAR sampun sukses cantrik gembOL
Balas	On 22/11/2011 at 09:47 anatraM said: Siang Ki Gundul…. ojo cuma di gembol, langsung digeluti, koyo P. Jayakesuma kuwi
keturunan Kebo tujuh bersodara ya..??
Balas	On 27/11/2011 at 21:16 Donoloyo said: nyuwun sewu, baru sambang gandok najan tho wis suwe banget, amargi wingi uni nampi pacoban/
Dolanan Jadul (Jawa Tempo Dulu) | Kawruhjawi
November 27, 2008 in dolanan | Tags: dolanan	Watawis jaman kula TK lan SD rumiyin kathah dolanan (mainan anak) tradisional ingkang sak menika sampun awis utawi malah sampun punah. Langkung-lamgkung wonten ing jaman teknologi maju punika kathah dolanan modern ingkang dipun damel saking negri sanes. Jaman rumiyin wonten maneka warna dolanan khas jawa. Salah satunggalipun ingkang rumiyin kondang inggih punika gambar umbul wayang. Gambar punika dipun wastani gambar umbul amargi cara mainipun gambar dikempalaken lan diumbulaken. Gambar lajeng dawah wonten siti, ingkang mengkureb diwastani sampun mati, lan ingkang mlumah diumbulaken malih dumugi wonten salah satunggaling gambar ingkang menang diwastani “ijen” amargi gambar liyanipun sampun mati lan gambar setunggal punika ngijeni ingkang taksih gesang. Kadangkala wonten lare ingkang urik utawi curang kanthi nempelaken kalih gambar ingakang sami wolak walik sahingga mboten nate mati amargi wolak-walik gambaripun sami. Istilahipun “gemblek”.
Dolanan sanesipun ingkang sakmenika sampun awis ugi contonipun sempritan lempung, kodok lempung, othok-othok, lan sak panunggalnipun. Dolanan punika sak menika sampun kageser kaliyan dolanan
hehehe….inggih niku…sami kalai kulo riyen ..gambar wayang…nek rumiyin dolanane bur-buran gambar wayang….
Balas	Februari 9, 2009 pada 4:02 am
kuwe umbul dolananku lagi cilik arane akeh ana umbul2an, kocokan nek gole dolanan menang terus nganti akeh umbule, kena payu didol lumayan
Balas	Februari 10, 2009 pada 4:46 am
Kulo dados kelingan wektu tasih alit seneng dolanan gambar wayang puniko… 🙂
Balas	Maret 4, 2009 pada 12:45 pm
kulo gadhah ide, pripun menawi di wontenaken kontest dolanan jawi….^_^
Balas	Juni 14, 2011 pada 4:46 pm
Balas	Maret 13, 2009 pada 7:54 am
menawi dolanan wayang ingkang dipun damel saking godong telo, wonten ingkang saged? menawi wonten, kulo saged dipun kirimi caranipun?
Balas	Maret 21, 2009 pada 2:33 pm
dolanan menika andadosaken enget rikala alit, raosipun nembe kalawingi kemawon, raosing manah kepingin amangsuli malih dados lare alit. he he he bisa apa ora ya !
Balas	Maret 30, 2009 pada 4:43 am
Carane ndamel wayang saking godong telo? mbok menawi saking tangkai wit pohung sanes godong telo, ning ingkang langkung sae pohung taun ingkang tangkainipun nggih panjang-panjang dados saged dipun tekuk-tekuk kanthi luwes dados wayang kados ingkang kito kepengini mekaten atur kulo
Balas	April 1, 2009 pada 3:47 am
inggih, kulo dados kelingan kalean rebana
jaman kulo taksih alit, dolanan -puniko ndamel piyambak,umpaminipun jaranan saking lepah daun pisang,bedil-bedilan saking batang kembang tebu,sempritan saking damen utawi
saking kulit jeruk lan sanesipun.Nanging nggih wonten ingkang instan,kados wayangan,othok-othok monyet,othok-othok ayam lan sanesipun.Menawi sampun dolanan wah seruu…ngantos kesupen wekdalipun dahar,ngaji lan siram.
Balas	Desember 10, 2009 pada 4:43 am
Wonten malih wayang utawi umbul ingkang gambaripun bangsane dhemit, kados banaspati, wewe gombel, glundhung pringis, gendruwo, onggo-inggi, dampit, lan sapanunggalanipun. Menawi kula rumiyin, kula sapara kanca remen sanget dolanan ingkang sifatipun olahraga kados bluron wonten ing lepen, jumbritan, betengan, bal-balan, kasti, playon lan sanes-sanesipun. Benten kaliyan lare-lare sa menika, ingkang namung lungguh wonten ngajeng tv utawi main play-station. Pramila lare-lare rumiyin raganipun langkung kiyat, kanthet lan mboten gendhut kados lare-lare samenika ingkang
Selain iso nyonthong, tur saiki wis jagoan nulis…
ora/durung bisa diklompokaké jroning klad sing luwih ngisor tinimbang klad angiosperms (tetanduran ngebang).
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 11 Maret 2013.
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	Serat Wedhatama	Posted by Hadi Susanto on 23 September 2010
Posted in: Susastra.	9 Komentar
Serat Wédhatama (serat mangenani ajaran utama) nggih niku satunggaling rumpaka sastra Jawa Enggal kang saged digolongaken minangka moralistis-didaktis kang sekedik dipengaruhi Islam. Rumpaka punika secaos formal diserat dening Ngarsa Dalem Ingkang Wicaksana Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV. Raja teng keraton Mangkunegaran Solo. Sanese kawentar keranten kapinterane marang elmu pangauning, piyambeke ugi kawentar keranten piyambeke mangrupiaken satunggaling tokoh ingkang sakti mandraguna, adil, lan arif bijaksana. Lantaran olah laku spiritual kang mumpuni, piyambeke sedah kaliyan kasampurnan gesang sejati salebete ngadep Tuhan Ingkang Mahawisesa, nggih niku warangka manjing curiga atanapi anggayuh kamuksan, ngadep Gusti kaliyan raganipun sirna tan winekas.
Wonten indikasi nyaniya serat punika mboten diserat dening tiyang setunggal (Pigeaud, Rangga Warsita et all, 1967:110). Serat punika dianggep minangka salah satunggaling puncak estetika sastra Jawa abad kaping 19 lan gadah karakter mistik kang kiat. Wangune nggih niku tembang, kang biasa dipigunakaken teng zaman punika. Serat punika mangadeg ing atase 100 pupuh (bait, canto) tembang macapat, kang dibagi teng selebete gangsal tembang, nggih niku :
Sinom (18 pupuh, 15 -32)
Pucung (15 pupuh, 33 – 47)
Isi Serat Wédhatama ngrupiaken falsafah kagesangan, kados dene tenggang rasa, tepa salira, kepripun dados janma kang sampurna, nglampahaken agami secaos bijak, lan dados tiyang kang gadah watek ksatria.
Dhihin raga, cipta, jiwa, rasa, kaki
Lamun arsa titah,titah teka mangsul,
Aneka Jajanan Indonesia: RESEP MASAKAN SUP TELUR P...
Aneka Jajanan Indonesia: RESEP MASAKAN TRIO JAGUNG...
Pekalongan,Purbalingga,Purwodadi,Rembang,Salatiga,Sleman,Sragen,
Kiungan Jula Juli “KACA RASA “
Wong-wong iku embuh apa karepe, sing mimpin saiki ya pilih-pilihane dhewe, ya wis dilakoni
saiki kabeh padha ngributna, …ngalor ngidul
gampang kepincut nang janji-janji, apa rumangsane nek pilihane dadi, negarane makmur kabeh dicukupi ? Pancen awak dhewe ya gampang lali, senajan
dianggep angin lalu, nek dijak mikir malah ngguya-ngguyu, ngomonge entheng, ” Ya embuh sak karepmu !” Awak dhewe apa ya bodho temenan, gak isa paham lan ngerteni kahanan, perhatiane sing penting mangan, gak ngurus senajan hasil utangan. Merga masalah tekane mbanyu mili, onok sing acuh sikap gak pedhuli, jare timbang ngenes nglarakna ati, athuk gak ngreken sing penting heppi. Onok maneh sing kebacut egois, nang sapadha-padha sikape apatis, dijaluki tulung
Eh, salah, wis gek ndang dibuka gak usah kakean mikir!
Tangga sebelah omah lagi ono acara, mantu anak wedok. Wiji sing kaet rong sasi kepungkur dikabari kon ewang-ewang isuk iki wis ketok ayu. Ewang-ewange Wiji ora kon masak utawa nyiapno keperluan resepsi ning kon dadi penerima tamu. Prini, sing nduwe gawe, sengaja nyaluk kanca-kancane dadi penerima tamu. Dheweke sengojo ora milih arek enom-enoman. Ono wong papat sing didandani. Kaet shubuh Wiji wis tangi, siap di-make up. Anak bojone sing sik turu dijarno.
Nang omahe Prini wong-wong wis padha teka, rame. Sing rewang wis umek kaet isuk, malah kaet bengi. Wiji karo kanca-kancane sing wis ayu metu saka kamar, siap kate nerima tamu.
“Pak,” celuke Wiji pas ndelok bojone teka.
KEMBANG LANGIT Duet Poniyem Vs Sekar Kenongo
Timotius 41Timotius, sing arep tak omong iki penting tenan, mulané kudu mbok gatèkké sing apik. Gusti Allah lan Gusti Yésus, Juru Slameté manungsa, sing dadi seksi nèk aku ngomong iki marang kowé. Tembungku marang kowé ya iki: pituturé Gusti Allah kudu mbok kabarké. Awit kapan-kapan Gusti Yésus bakal teka menèh lan Dèkné bakal teka kaya ratu, ngwasani sembarang. Mulané, nèk Dèkné teka, Dèkné bakal ngrutu kabèh wong sing ijik urip ing wantyi kuwi lan sing wis pada mati. 2Mulané aku ngomong marang kowé Timotius: pituturé Gusti Allah dikabarké. Ora perduli wong-wong gelem ngrungokké apa ora, kudu mbok kabarké terus. Pada didunungké, supaya pada weruh nèk klèru. Pada dibenerké lan diwulangi karo sabar, supaya pada nglakoni sing betyik. 3Aku ngomongi kowé ngono kuwi mau, awit mbésuk bakal ènèng wayahé wong-wong ora bakal gelem ngrungokké pitutur sing bener. Wong-wong kuwi malah bakal nglumpukké guru-guru déwé lan guru-guru kuwi bakal mulangi apa sing disenengi karo wong-wong kuwi. Dadiné wong-wong kuwi bisa neruské klakuané sing ala. 4Entèk-entèké wong-wong kuwi terus ora pada ngrungokké marang pitutur bener, malah pada seneng marang dongèngan-dongèngan sing ora-ora. 5Mulané Timotius, senajan kepriyé waé, kowé kudu
Gusti Yésus Kristus. Penggawéanmu kanggo Gusti dikerjani kabèh. 6Nèk aku mikir uripku déwé, aku ngerti nèk wis ora suwi menèh Gusti Allah bakal manggil aku mulih. 7Enggonku nyambutgawé kanggo Gusti Yésus ya sak kuwatku. Saiki penggawéanku wis tak rampungké kabèh lan aku ora ngganti pituturé Gusti Allah blas, sak ketyap waé ora. 8Upahku nang swarga saiki wis ngentèni aku. Aku éntuk upah kuwi, awit aku temen nurut karepé Gusti Allah. Gusti Yésus sing ngrutu kabèh wong sak beneré, Dèkné déwé sing bakal ngelungké upah iki marang aku, mbésuk nèk Dèkné bakal ngrutu kabèh wong. Nanging ora namung aku déwé sing bakal nampa upah, kabèh wong sing pada ngarep-arep tekané Dèkné bakal nampa uga. 9- 10Timotius, nèk inter kowé ndang teka nang nggonku, awit Démas ninggal aku. Dèkné budal nang Tèsalonika, jalaran dèkné ngeboti kesenengané donya iki tenimbang Gusti Allah. Krèsèns wis budal nang bawah Galasia lan Titus nang Dalmasia. 11Sing ijik karo aku nang kéné ya namung Lukas. Nèk kowé mbréné nang nggonku, Markus digawa pisan, awit dèkné inter
mbarang. Sing tak butuhké tenan ya buku-buku pèrkamèn gulungan. Kuwi aja sampèk lali. 14Kowé ngerti Alèksander ta, sing tukang kopro kaé, dèkné jan ndadèkké sangsarané uripku tenan. Gusti bakal mbales dèkné. 15Nanging kowé mbarang kudu sing ati-ati karo wong kuwi, awit dèkné nglawan piwulangé awaké déwé sak inter-interé, supaya wong-wong ora gelem ngrungokké awaké déwé. 16Dongé aku nang kruton sing ndisik déwé kaé jan blas ora ènèng sedulur siji-sijia sing ngréwangi aku. Kabèh pada lunga ninggal aku. Sing tak suwun Gusti gelem ngapura marang sedulur-sedulur kuwi. 17Nanging senajan sedulur-sedulur ninggal aku, Gusti déwé sing ngréwangi aku. Dèkné sing ngekèki kekuwatan marang aku, supaya aku bisa ndunungké marang wong-wong nèk aku bener. Saiki aku bisa nggelarké kabar kabungahané Gusti lan ora ènèng sing ngalang-alangi menèh. Dadiné bangsa-bangsa sing dudu Ju kabèh bisa krungu pituturé Gusti mbarang. Pantyèn, nèk Gusti ora nulungi aku, aku wis dipatèni karo wong-wong. 18Gusti bakal ngluwari aku terus sangka kangèlan apa waé lan nggawa aku kanti slamet ing kratoné ing swarga. Mulané, Dèkné sing kudu diluhurké slawasé. Amèn. 19Aku kirim slamet marang Priska lan Akwila. Uga marang krabaté Onésiforis. 20Erastus saiki ijik nang Korinta
Linus lan Klaudia lan sedulur-sedulur kabèh sing nang kéné pada kirim slamet marang kowé. 22Tyukup semono layang iki. Muga-muga Gusti nuntun lan mberkahi kowé. Paulus
Pangurus Wikipedia kuwe panganggo Wikipedia sing nduwé hak kanggo ngatur fitur-fitur teknis tartamtu dienggo ngopèni lan ngurusi Wikipedia. Fitur-fitur kuwi antara liya hak kanggo mbusak artikel, ngreksa kaca supaya ora bisa disunting lan emblok sawijining panganggo. Saben panganggo aktif Wikipedia sing ngerti kabijakan lan paugeran sing berlaku ing Wikipedia, lan nduwé kapénginan kanggo majokaké Wikipedia serta dipercaya komunitas bisa dadi pangurus.
Anggota sing duwe status Pangurus kuwe ana tanda "(sysop)" nang daftar anggota.
kontrib. • kontrib. sg dibusek • log (pindah • hapus • blokir) • blok)
Murbaut (kontrib. • kontrib. sg dibusek • log (pindah • hapus • blokir) • blok)
Kaca kiye bisa kanggo ngusulna status pangurus nang Wikipedia Banyumasan.
NING WONG LALI,ISIH LUWIH BECIK
masih. Restu Leluhur selalu bersama kita.
Reply ↓	SUARA on April 30, 2014 pukul 3:03 pm said:
Sugeng reraosan, tinebu teteping kalbu ing manah sederek sedaya
He he…mutih, ngrowot, etc..NGGENTUR maneh
Mepes, tapa maning, ngudi jiwaraga tinemu rasa utama
Muncul, wujud presiden kang saged nyengkuyung mukti aken
Mijil lahir wujud presiden kang saged teges nggelar gelar Hamangkunegara sejati, sagedto nggelar sejatining Bhre Wijaya..nggelar Jaya kawijayaning tlatah Negari Indonesia Raya.
kejobo dewene ra ono liyo, ra angkuh kok cahe, luhur bebudine.. manut marang bopo lan biunge.., la piye carane entokake dene pokok aku emoh sing liyane.., tak slimur atiku.. uga pikiranku.. aja nganti keno loro kuru..,
mangkene urut-urutane tembang kaya kang tak aturake ing ngisor iki:
Saka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuhrasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha - padha.
Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durunge dikubur.
arek Gresik eh nggresik melbu internet
yo wes podo ae ngGresik utowo Gresik utowo ngGersik sing
sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa
Kabupaten Simalungun[sunting | sunting sumber]
Merga[sunting | sunting sumber]
nuwun mbak Anaz...HapusBalasPakies25 Juli 2013 21.14lek gak iso ngunyah yo di deplok wae to Kang, karo nyiapne
garengpung	Menawi wonten dusun-dusun utawi daerah ingkang taksih kathah wit-witanipun, kita asring mireng salah sawijining kewan inkang gadhah suanten ingkang unik inggih menika garengpung. Jaman rumiyin, garengpung dados pratanda mangsa ketiga. Aran garengpung menika ugi mawarni-warni, wonten ingkang mastani gareng, cenggeret, tonggeret, cicada, lan sakpanunggalanipun. Spesies garengpung wonten tiga, Magicicada septendecim, Magicicada cassini, lan Magicicada septendecula. Kula boten mangertos mbok menawi istilah garengpung menika sakjanipun sejatosipun namung salah satunggaling spesies cicada punapa mboten.
Nalika kula pados informasi wonten internet, jebul garengpung menika boten wonten tanah Jawi kemawon. Informasi wonten mriki mratelakaken menawi garengpung jebul ingging wonten ing tlatah Amerika. Hananging wonten mrika garengpung nggadahi siklus ingkang unik inggih menika medal saking siti namung 17 tahun sepindah kanthi massal. Wonten blog mriki mratelakaken bilih garengpung jebul inggih dados objek kangge penelitian S3 dening salah satunggaling peneliti.
Wonten panggenan kula sakmenika kadosipun sampun jarang mireng suanten garengpung.
Februari 26, 2008 pada 10:37 am
nalika taksih alit menawi nangis lan wonten suanten garengpung, lajeng bapak ngendiko bilih suanten punika madosi lare ingkang nangis. Amargi wedos (takut-red), kulo lajeng mendel… Eee..si garengpung taksih nyuanten. Lajeng bapak ngendiko bilih ing papan sanes wonten ugi lare ingkang nangis ingkang diparani si garengpung…
boten ten desa malih.. pas ten desa kulo tesih sering krungu,
Balas	Maret 1, 2008 pada 8:08 am
sakderengipun nyuwun sewu menawi bebasan Jawi kulo mboten sae babarblas
kulo namung bade matur nuwun alias terimakasih atas seratan punika lan ugi sampun ngunduh gambaripun kagem koleksi kulo priambak
Balas	Maret 14, 2008 pada 4:50 am
radi awrat mas menawi rutin nyerat kanthi basa jawi..
Balas	Maret 29, 2008 pada 1:31 pm
Kulo remen sanget maos dongeng gareng pung ingkang kaserat dening panjenengan. Amargi kulo saget kemutan wekdal alit kawulo ing semarang antawis th 60an nyumurupi garengpung dipun sade sapanunggalipun tiyang ingkang dipun beto keliling kampung, teras biasaipun ndeprok ing ngandap wit pinggir margi. Kawulo kalebet pangremen ingkang boten nate ketinggalan mesti numbasi. Menawi sakmeniko kulo galih padahal rumiyin mboten mangertos ginanipun, mboten kados peksi saged nyuwanten menawi ing nglebet kandang. Amargi emut kawulo garengpung purun nyuwanten menawi ucul ing wit2an. Biasanipun menawi bibar tumbas namung kulo lebetaken ing kotak kalian kulo lebeti ron telo puhung ingkang rumiyin katah tinemu ing kebon tetanggi. Rumiyin reginipun antawis Rp 5,- an. Menopo sakmeniko lare2 alit taksih ngertosi garengpung?
Semanten carios kangen kawulo tumrap garengpung, pangapunten ginem jawi kulo sanget mboten sampurno. Nuwun
Balas	Maret 30, 2008 pada 1:54 am
we la dalah, jebul mung ora aku thok sing lo lha lho lhog yen garempung ono ning negoro liyo. Yen cilik anku garempung gawe pratondo mongso rendeng lan ketigo. Lha mboh iki neng daerahku saiki jan garing..ring temenan. Ojo maneh garempung….kinjeng wae wis meh ilang….walah..
Balas	Maret 30, 2008 pada 1:57 am
cenggeret nong punika wonten bentenipun boten, nggih?
Balas	April 1, 2008 pada 3:30 am
Sederek ingkang kinasih kulo remen menawi ngemuti kedadosan jaman rumiyin ananging ingkang wekdal sakmangke sampun mboten wonten malih. Kadosto kolo kulo alit wonten tiyang nyuwun2 (pengamen) ingkang kasebut “WALIKECE”. Ing jaman sak mangke kulo sampun mboten nate nyumerepi malih. Pengadegipun mekaten,tiyang setunggal (biasanipun jaler) mbeto boneka sepaleh rogo tanpo suku. Bonekanipun dikempit ing weteng mawi selendang, teras ing bokongipun tiyang jaler meniko dipun subal (kalian gombal utawi bantal) supados ketingal ageng. Dados menawi dipun sawang kados tiyang kalih ingkang taksih gendong2an. Tiyang meniko biasanipun mlampah saking griyo setunggal dumateng griyo sanesipun kanti alon alon (supados kados kawraten gendonganipun)
Menopo sak mangke tasih wonten nggih? Nuwun.
Balas	April 1, 2008 pada 7:55 am
inggih, kathah crios saking jaman rumiyin ingkang sak menika sampun punah
menawi walikece menika sak pangertosan kula sampun mboten wonten. hnanging seniman Didik nini thowok kadangkala taksih pentas kanthi wujud menika
Balas	April 2, 2008 pada 12:36 pm
Omahku neng Bandung. Aku nggoleki ndoro garengpung nganti tekan Garut. Aku lagi nganakake penelitian ing bab usum lan kauripan kewan, ugo tetanduran. Mbiyen wong2 tuwo nganggo petungan “pranoto mongso”. Garengpung metu lan muni ing usum “mareng”, wulan “kawolu” lan “kasongo”. Iki tondo2 “pancaroba” arep usum “ketigo”. Angel banget nggoleki garengpung ing jaman saiki, sebab “kawasan lindung, hutan lindung, utowo talun” wis dibabat kabeh, dadi omah lan villa2. Mulo soko iku monggo poro saderek sedoyo kulo aturi “back to basic”, alas lan talun kudu ditandur
Balas	April 24, 2008 pada 4:30 am
rumiyin wonten ing dusun kulo menawi krungu suwanten garengpung lare-lare lajeng nembang ” GARENGPUNG LE ADANG DURUNG RAMPUNG” Tujuanipun kagem menopo kulo piyambak njih mboten mangertos.
Balas	April 24, 2008 pada 12:55 pm
sakmeniko wonten magetan taksih kok gareng pung, sing suwantene ngiyerrrrr, ngiyerrrrrr…. kulo dados pingin nyepeng kemawon kewan meniko, nanging, ngantos sakmeniko, kulo mboten saged nyepeng gareng pung…
mbok menawi panjenengan gadhah kathah gareng pung, kulo saged nempil setunggal jodho kemawon
Balas	Juli 5, 2008 pada 1:11 pm
nuwun sewu kulo nderek sowan mas mtamim’
kulo sampun dangu mboten mireng utawi maos babagan seratan ingkang wonten gandeng cenengipun kaliyan kacaritan rikolo kulo alit. Seratan panjenengan kangge mengeti rikala kula taksih alit. Kulo tenggo kacaritan sanesipun supados mboten ical saking bumi tanah jawi. Sekedap malih bade wonten pengetan 17-an, biasanipun anak kulo pikantuk tugas saking gurunipun supados ndamel pidato basa jawi. Menawi kerso lan wonten wekdal nyuwun dipun paringi conto pidato basa jawi babagan pengetan pitulas agustus. Matur nuwun sak derengipun, nuwun
Balas	Oktober 15, 2008 pada 2:39 pm
garengpung puniko sami kaliyan cenggeret utawi tonggeret
nami garengpung puniko saking swantenipun, monggo dipun cobi diwaos
…punggareng..punggareng…punggareng..punggareng… (terus-terusan)
riang…riang..riang..riang..riang..
lha sejatosipun ingkang paling leres namung Magicicada kemawon ingkang sumerap… he he he he
oh iyo aku eling yen gareng pung, samber lilin lan cleret gombel iku anane ing ndeso, ngelingake jaman aku cilik. yen gareng pung iku kala-kala kango giri-giri yen ana bocah nangis ora meneng utawa kejer, lah wong tuwaku ngomong, ana gareng pung golek bocah sing demen nangis. saiki garing pung isih akeh ing daerah salatiga, boyolali, magelang lan daerah adem sing isih akeh wit-witan sing dhuwur, utawa daerah sing isih akeh alas. yen cleret gombel saiki wis langaka
Balas	Desember 3, 2010 pada 8:05 am
uih lg weruh sing jenenge gareng pong
Balas	Maret 25, 2011 pada 11:08 am
Manawi samberlilin punopo inggih taksih wonten nggih, sak puniko kulo kok mboten nate manggih kewan ingkang awarni sae puniko
Balas	April 11, 2011 pada 9:14 am
He2, … wonten ndusun kulo taksih kathah kewan ingkang anami : garengpung, samberiler, tonggeret, laron lan sanesipun menawi nembe musim.
org/w/index.php?title=Kategori:User_su&oldid=180405"	Kategori: Panganggo miturut basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.04, tanggal 2 April 2013.
tapi ra iso carane nulis neng blog ku
nuwun kangmas…pangolah pangrengganipun satrio kang mahanani lan migunani adedasar sifat adiluhung inggih mboten tebih saking doyonipun ingkang saged hanguripi ROSO JATI nglenggahaken napsu angkoro …andadosi SUKMO kang murko amargi sampun limpad
Bani Efendi Ms Sriwidada @ Kaleresan nyengkuyung gumelaripun Renungan seri G.
Ms .Frans @ Maturnuwun , saestu leres atur panjenengan , makaten gumelaripun lelampahan ingkang sampun …saha dawahipun ingkang bade dipun lampahi para satrio …/mugi tansah
Darma Eka Poro satrianing bongso wis podho jumedul… sampun mboten piningit maleh hehehe…….. sampun mboten wigah wigih ngakoni budayane dewe datan
Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso.
Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran.
1.Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi.Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso.
2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.]
3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet
4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.]
5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ]
6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.]
7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan
bopo lan biyunge djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan: 8. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Djoborolo. manggon ono ing [ kulite
Hosoropolo. Joho Hodjorolo. Joho Hongosono.
pituwasan ingkang sinengker,mulo bukone urip…WAHAYU…pambuko…ALAM DUMADI ANANE MANUNGSO (ADAM MAKNA)…dados Sejatine WULANG REH…URIP iki Wus saged wedaran greget wungkul tuwuh ngebaki jagad..lah sakmengko dadi Kitab urip
nuwun sampun mampir ing blog Jawa kula. Wah jaaan… kagunganipun ugi ciamik! Samangke kula link-aken kangge tambah-tambah regeng
Sunaring Condro katon sumunar byar padhang terawangan
Mugo ing samubarang gawe tansah SUMUNAR PINDHO BHASKORO Kang.
pokoke kowe mengko mung mlayu terus. Aja nganti mandheg.” (
karo ponakan2ku. Awakmu ngerti KANDURACK ra? Yen ngerti, awakmu mestine seneng band2an, sebab ommu iki dedengkote deksemana. Ya wis diteruske wae anggonmu nulis lan nyebar khabar sing apik lan becik.
lair tanggal (1970-07-12) 12 Juli 1970 (umur 46), dhèwèké iku aktor, modhèl lan penyanyi saka Korea,[1] Lee Byung-Heon miwiti kariré ning donya peran ing filem drama televisi kag judulé ASPHALT MY HOMETOWN ning taun 1991 ananging nembe kondhang nalika mainaké peran ning filem
tau dibintangi déning dheweké, kayata filem kang judulé ADDICTED, A BITTERSWEET LIFE lan HERO.[1]
kang uga pinter basa Inggris, Perancis lan Mandarin iki meranaké tokoh antagonis Storm Shadow, ninja lan ahli bela dhiri saka pihak mungsuh ning filem G.I JOE: RISE OF COBRA, filem kang diputer ning taun 2009.[1][2]
Koréa KidulLair 1970Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 28 Januari 2017.
Udan-udan ngeyup ngisor wit gedhang, wegah sangu payung amarga ngrepoti Pangapura sampeyan kulo gadang-gadang kita raketke pasederekan ing dina riyadi. Srengenge
Wonten pundi pados waosan Bende Mataram komplit? Matur nuwun.
Balas	On 20/01/2010 at 08:39 donoloyo said: Matue nuwun BdBK02-nipun,
kulo njih maturnuwun, sampun nderek nyedot rontal BdBK02….
Balas	On 07/04/2010 at 16:54 kulon progo said: kulonuwun
badhe tanglet BdBK-02 ting pundi nggih?
2. Melawat ke Barat (masih episode Patih LI)
7. ….. menapa taksih wonten ingkan kaliwat, ugi urutannipun sampun leres ???.
Serie 1, 3, 4, 5, lan 6 sampun purna.
Bilih panjenengan kersa paring pitedah, kula namung saged ngaturaken gunging panuwun.
Balas	On 02/09/2010 at 00:46 bayu said: trima
menawi badhe mundut… wonthen toko menopo nggih?
Balas	On 03/03/2011 at 16:53 sukasrana said: kulanuwun, …
Balas	On 22/04/2011 at 15:33 Senopati_Pamungkas said: Nuwun sewu bilih kepareng kawula badhe nderek ngunduh file-2 Bende Mataram. Amargi rumiyin natos ngungelaken dateng radio namung mboten ngantos tamat
Balas	On 22/04/2011 at 16:21 ismoyo said: Monggo Ki Senopati_Pamungkas,
Klik kemawon wonten halaman unduh sampun sumadyo.
Balas	On 01/05/2011 at 19:26 suparno said: Lajenganipun “mencari bende mataram” wonten mboten nggih?
Balas	On 01/05/2011 at 20:05 ismoyo said: Ki Suparno,
Ceplok Ungu” sampun sumadya wonteng ing halaman
Monggo mas ...mboten usah isin2...gabung mawon wonten mriki.....monggo lho kaliyan didhahar
koyo ngene iki yo penak tenan, ora susah nganggo mumet nggolek-i panggonanne ….
Balas	On 10/12/2015 at 07:53 Haryo Penangsang said: TN-04 dipun tenggo kanthi sabar, nuwun..
SuntingWikipedia:Nggawe kaca anyarSapa baen, klebu uga Rika, teyeng nulis nggo Wikipedia! Ketikna baen judul artikel sing kepengin Rika gawe nang kotak nang n
Dhawuha sira Muhammad: Apa sira padha ambantah ing aku
tumrap Agamaning Allah? Ing mangka Panjenengane iku
Pangeranku lan uga pangeran kabeh. Lan tumrap aku kabeh
ganjarane amalku lan tumrap sira ganjarane amalira kabeh; lan
"Dhawuha sira Muhammad: He wong ahli Kitab, apa ora
to anggonira gething lan nyacad marang kita mung jalaran kita
diturunake ing sadurunge, jalaran sanyatane akeh-akehe sira
kang jumeneng mribadeni lan mung asmane kang ana (Zakharia
http://www.riau.go.id/index.php?module=articles&func=display&ptid=1&aid=2193 – 30k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
media-indonesia.com/berita.asp?id=136108 – 22k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
May 16, 2012 11:35 pm sing anyar muga2 aktif leh posting, men rame.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Thu May 24, 2012 8:02 pm lha nek aku ki wis jelas rembesing madu wijining andhana tapa,
seneng 'e' saiki seneng sing 'k'... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
gerbang.jabar.go.id/kabcianjur/index.php?index=16&idberita=25 – 40k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
kuwe wit sing mlebu nang famili Sapindaceae.[1] Wohé wit kuwe uga jenengé rambutan. Rambutan akèh ditemokna nang tlatah tropis, kayata Asia Tenggara, Asia Selatan, Afrika lan Amérika Selatan.[1]
Nang Indonésia, rambutan sing misuwur asalé sekang Sumatra Lor, utamané sekang Binjai cedhak Medan.[1] Rambutan(Nephelium sp)kalebu tanduran woh hortikultural.[1] Rambutan nduwéni jeneng liya nang Bahasa Inggris yakuwe Hairy Fruit.[1] Rambutan kalebu woh-wohan asli Indonésia.[1] Nganti sekiye rambutan nyebar nang luar dhaerah sing iklimé tropis, kayata Filipina lan negara-negara nang Amérika Latin.[1] Rambutan ditemokna uga nang dhaérah sing nduwéni iklim sub-tropis.[1]
Wit rambutan dhuwuré teyeng nganti 20 meter lan nduwéni kenopi sing nggrembuyeng.[2] Wit rambutan kalebu wit sing gédhé lan cendhék .[2] Kulit wit lan pangé wernané soklat tuwa lan ana putih-putih cilik nang kulite.[2] Godhong rambutan ambuné rada wangi, godhongé rada lunyu lan nduwéni wulu sithik.[2]Kembang rambutan ana sing diarani kembang lanang lan kembang wédok.[2] Rambutan merlokna kéwan kaya srangga kanggo penyerbukan.[2] Woh rambutan bentuké bujur utawa lonjong meh bunder lan ukurané kurang luwih 5 cm.[2] Rambutan mateng kurang luwih 100 nganti 130 dina sawisé ngembang.[2]
mangsa udan.[2] Kanggo wit sing wis tuwa yakuwe 3-4 minggu sawisé ngembang. [2]Ing sakupéngé wit rambutan teyeng digemburna lemahé tujuwané kanggo nyuburna lan hawa sing ngandhut nutrisi teyeng mlebu. [2]Pengapuran teyeng dilaksenakna yèn pH
diwénéhi pupuk ben subur. Saliyané pupuk kandhang, pupuk gawéan sing teyeng dianggo yakuwe campuran Uréa, TSP utawa SP-36, lan KCL, kanthi perbandingan 2:2:1, utawa ditaker 50-250 gram/tanduran.[3] Rambutan dipupuk ping telu saben setaun kanthi jarak wektu patang sasi sepisan.[3] Yèn tanduran wis umur 10 taun kudu dipupuk NPK sing cacahé 500 - 1.000 gr saben wit.[3] Saliyané nganggo cara ''okulasi'', rambutan uga teyeng ditengkarna nganggo wijiné, ananging wohé luwih suwé tinimbang yèn ditengkarna nganggo cara okulasi.[4]
Saka panalitén lan survey ditemokna ana 22 jinis rambutan. [1]Asalé ana sing sekang galur murni lan ana uga sing asil okulasi utawa nggabungna sekang rong jenis galur sing
dideleng sekang daging woh rambutan, nah sithiké banyu nang woh rambutan, bentuk, werna kulit, lan dawané rambut rambutan.[1] Ana ''varietas'' rambutan sing paling disénéngi lan nilai ''ekonomis'' sing rélatif dhuwur.[1]
Rambutan Rapiah[sunting | besut sumber]
rasané legi, kenyal, lan ngelotok.[1] Daging wohé uga kandel lan teyeng tahan nganti 6 dina sawisé dipetik.[1]
Rambutan Aceh Lebak bulus[sunting | besut sumber]
lebak bulus ngandhut nah banyu lan ngelotok. [1]Wohé teyeng awet nganti 4 dina sawisé kapethik, saliyané iku woh rambutan kiye uga tahan nang pengangkutan.[1]
Rambutan Cimacan[sunting | besut sumber]
Rambutan kiye wohé nah. [1]Saben wit kurang luwih 90 nganti 170 iket.[1] Kulité wernané abang rada kuning, ana uga sing abang tuwa. [1]Rambuté kasar lan rada jarang, rasané legi lan banyuné sithik. [1]rambutan Cimacan kurang tahan nang pangangkutan.[1] ==dichero tu retore ñao
Rambutan Sinyonya[sunting | besut sumber]
Jinis rambutan kiye nduwéni woh sing nah lan disenengi utamané wong Tionghoa.[1] Wit lan pang-pangé sing kuwat pas yèn diokulasi. [1]Rambutan kiye werna kulité abang tuwa nganti abang anggur lan nduwéni rambut alus lan kerep utawa rapet. [1]Wohe rasané legi rada kecut, nah banyuné lan ''empuk''.[1] Rambutan sinyonya kalebu rambutan sing ora nglothok.[1]
Kebak nang Guna[sunting | besut sumber]
Rambutan dibudidayakna lan dimanfaatké wohé.[4] Woh rambutan ngandhut gizi, zat tepung, zat énzim-énzim sing ''esensial'' lan ''nonesensial'', vitamin, zat mineral makro, mikro sing nyèhatna.[4] Ana uga sing ndadekake wit rambutan dadi wit kanggo ayom-ayom nang pekarangan omah lan dadi tanduran hias.[4] Rambutan ngandhut vitamin C saengga rambutan uga kena kanggo tamba sariawan.[4] Saliyane iku rambutan uga kena kanggo tamba lara demam lan kencing manis.[4]
Sentra Tanduran[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.03, tanggal 22 Juni 2014.
(lan sliramu mesthi ngerti, ora gelem ngerti)
----------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------
sawangen anakmu ----------------------------------------------
--------------------------------------------------------------
ana bocah lanang wadon pada jagongan neng ngisor wit palem,asik dopokan njuran padha kenalan.Sing wadon kayonge mandan kesengsem karo sing lanang merga praupane sing katon gantheng lan mlipit
akeh ya kang...wong umaeh be ambane kaya lapangan Golep  .. “ banjur cah lanange nyauri “ ora akeh kok,, mung due mersi 2,BMW 5, angkot 7 ,treek 10”. Wes pokoke cah wadone wes gemledeg
temen Body ne. Saking ora kuate Nahan rasa sing Wes ora genah banget..seneng ,bungah tur kepengin ngarep nek dadi bojone bocah gagah kue karo ngomong meng sing lanang maning “ Kabeh sing maen-maen wis dilakoni ng rika, Jane Hobine Rika apa sih kang ???? ???? .Gulih
(Part telung atus wolung puluh siji, Depok, Jawa Barat, Indonesia, 15 Oktober, 2015, 15:09 pm)
Perang sipil ing Suriah, perang ing Yaman, konflik ing Korea, gegeran pulo Spratley ing Segara China Selatan lan konflik ing Ukraina lan ing Afrika Lor misale jek dadi pemicu dhisikan perang donya wiji ing mangsa III. Yen sing mengkono, iku hard kanggo mbayangno arep kanggo kaslametané manungsa dina iki, amarga yen minangka asil saka regejegan ngluwihi perang donya III, pasrahaken manungsa orane kaancam bakal punah, iki bisa uga disebut Qur'an lan Sunnah minangka pratandha awal saka impending siksa (karusakan manungsa), amarga kanggo tumindak lan teledor lan kezoliman manungsa piyambak.
Mbokmenawa amarga karusakan lan karusakan saka populasi bumi, Sisa manungsa sing uga isih angel kanggo mbangun peradaban anyar bali kaya iku manungsa iki.
Perang ing Suriah, ing harder iku bakal liwat, amarga perang iki wis melu kompetisi politik lan pengaruh superpower donya militèr Rusia lan ing Amerika Serikat.
Amerika Serikat karo allies NATO lan anggota Liga Arab kanggo nyedhiyani senjata pitulungan, amunisi lan latihan militèr kanggo kelompok musuh ing Suriah marang regime Assad sing ditulung Iran, Shi'ite Hezbollah ing Libanon lan Rusia.
Saliyane ing konflik politik ing sengketa wong Siria uga wis dadi jihad perang kanggo musuh Sunni
doctrine Shi'ite punika wulangan sesat. Mangkono uga fatwa ditanggepi sarjana Sunni misuwur saka Saudi Arabia, Pakistan, India lan Afrika Lor (Mesir ).
Nalika clerics Shi'ite duwe pitakonan dhewe sing sagrombol wis wanuh, antara liya ngarani ing sahabat Nabi Muhammad diijini kanggo telung dina sawise pati mentas dikubur. Nalika peneliti Sunni melilai wektu tundha ora amarga disengojo, nanging amarga kanca guncang, cingak lan ora bisa pracaya Nabi Muhammad, kang wus mung katon die, supaya minangka asil saka wektu tundha dipun artosaken beda dening para pandherekipun saka Shi'ite.
Supaya konflik ing Suriah lan Irak antarane Suster (Negara Islam) saiki ora namung perang politik, nanging iku ndadékaké kanggo perang ideologi. Antarane regime Shi'ite Irak sing ditulung Shi'ite Iran lan Hezbollah Shiite Libanon, marang Suster, kang didhukung dening 25000 jihadists saka liwat 100 negara, kalebu saka Rusia, Tajikistan, Afganistan, Amerika Serikat lan negara anggota NATO.
Saudi Arabia lan allies ing Liga Arab kanggo ndhukung koalisi of 18 negara dipimpin déning US lan NATO pertempuran Suster. Saudi Arabia dipuntudhuh Suster minangka grup Khawarij, uga Shi'ite dipuntudhuh saka wulangan sesat.
Ing Mu'tazilah carane bisa cocog karo kanca saka tokoh gedhe nalika padha nyacad tokoh gedhe kaadilan lan sudo kanca lan dipuntudhuh mau saka wulangan sesat kayata Al-Wasil bin Atho 'kang nélakaké: Yèn Ali, Az-Zubair Tholhah banjur aku ora nyekseni kaukum amarga saka sing mirengake opo. [Waca Al-Farqu Bainal Firaq hal.119-120]
Ing Kharijites kang metu saka agama lan menyempal saka umat Muslim amarga sawetara nilai dhasar doktrin sing mengkafirkan Ali lan kang putra, Ibnu Abbas, Uthman, gedhené berkas, Ayesha lan Mu'awiyah lan ora dumunung ing sifat sagrombol wong harassing lan mengkafirkan wong.
Minangka Shufiyah, padha ngremehake Warisan para nabi lan demeaning pemancar saka Kitab lan Sunnah lan mensifatkan minangka almarhum. Wong gedhe padha ngomong: Sampeyan njupuk kawruh, saka almarhum nalika kita njupuk kawruh kita gesang gedhe sing ora mati (Gusti Allah) langsung. Mulane, padha ngomong karo cangkeme kanggo nolak sanad hadits-: Nduweni mengkhabarkan kula atiku saka Rabb.
Minangka kanggo Shiites, padha pracaya sing sagrombol wis lapsed sawise pati Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kejaba wong sawetara, ndeleng Al-Kisyiy -kliru Imam them- nyariosaken sajarah saka cilik buku Rijalnya. 12,13 saka Abu Ja'far, sing wis nyatakake: All apostate sawise pati Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kejaba telu, aku ngomong: Sapa wong katelu?
narrated ing p.13 Abu Ja'far, banjur ngandika: Ing emigrants lan Anshor wis metu (agama) kajaba telung. [Waca Al-Kaafiy karya Al-Kulaniy, hal.115]
Khomeini uga ndeleng -tokoh gedhe ing wektu saka this- dibubaraké lan ipat-ipat Abu Bakr lan Umar ing buku cilik Kasyful Asroor kang, 131, dhèwèké nélakaké: Satemené syaikhani (Abu Bakar lan Umar) ... lan saka kene kita temokake dhéwé dipeksa kanggo ngirim bukti bukti standar sing loro banget cetha Al Qur'an supaya mbuktekaken sing loro wis menyelisihinya.
Lan ngandika maneh syarat-syarat 137: ... lan Nabi ditutup mata (d) nalika kuping loro-lorone kang ora ujar ing Ibn al-Khattab sing erect cidra lan ut sumberipun saking laku, kezindikan lan penyelisihan saka ayat ing Qur ' lan kamulyane.
Minangka Murji'ah, padha pracaya sing iman sing wong-wong lamis sing ana ing iman kang padha kenifakan Assabiqunal Awalun (wong pisanan sing diowahi kanggo Islam) saka emigrants lan Helpers.
Ora nampa ing kabeh sing lagi diriwayataké saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam ing hukum nagari lan Syariah.
Kelompok iki kabeh arep lali kita saksi Kitab lan Sunnah lan denouncing mau nalika lagi luwih pantes cacad, lan lagi zindiq ing.
Mangkono iku cetha sing pangerten al-salaf wis manhaj Firqatun Najiyah lan Ath-Thaifah Al-Mansurah ing konsèp pangerten, pamukiman lan Istidlal (kaputusan legal).
Nalika wong-wong sing tindakake conto saka kanca sing sing pegawe karo perkara (Hadits) sing hukum dalah syariat asli lan asli, karo dalan lan pangerten kanca, lan iki cara gesang Ahlul Hadits, ora mesthi saka Ahl-ul-bid'ah lan hawa nepsu. Supaya bener lan kuwat apa kita njlèntrèhaké nalika kita nerangake sing sukses ing wangun ngadili kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam karo sukses wong sing njupuk sunnah Shallallahu' alaihi wa sallam lan Sunnah saka papat khalifah sawise wong.
Musuhan antarane Sunni karo Shiite miturut akeh sajarawan Islam ora bisa dipisahake saka saingan lawas antarane etnis Persia lan Arab ing Timur Tengah.
Menapa malih, sawise King D'Andrea (Persia / Iran) wis didominasi akeh saka Timur Tengah lan Asia Tengah lan bagéan Eropah banjur bisa naklukaké lan ditelukaké déning wong khalifah Islam, mangkono nggawe asli agama Persian Zoroastrianism Islam.
Nanging ketoke pengaruh lan saingan budaya Zoroastrians ora arep ngilangi mung dening Persia, supaya Islam sing dikembangaké ing Iran punika beda banget saka Islam ing Timur Tengah didominasi bangsa Arab.
Ciri sing beda saka Islam Sunni sing diarani klompok Syi'ah. History of pamisah iki page micu dening munggah saka bin abi Talib Ali dadi khalifah Uthman ngganti pemberontak matèni.
Nalika Rising Ali dadi khalifah ing dhukungan saka kabeh kanca-kanca, kajaba Muawiya, sing kedah ngakeni Ali sawise Ali nuntut sapisan pemberontak matèni Usman, nanging Ali ketemu wektu sing mung sibuk kepengin nggabung Muslim sing dipérang, kamanunggalan wis dadi priotitas sought anyar nelusur lan nuntut sing tukang matèni wong Usman.
Muawiyah sing siji klompok clan (garis keturunan karo Usman) nindakake ijtihad sing kaadilan pisanan diadegaké, ana pangenalan saking pamaréntah Ali. Prabédan Ijtihad antarane Ali lan Muawiyah grup apa werna asal asli pratelan antarane Muslim lan saiki wis dikembangaké dadi beda ideologi antarane Shia lan Sunni.
Menapa malih, ing Syi'ah anyar nganggep kabeh sahabat Nabi sing kafir (apostate) kajaba kanca keturunan Persia kaya Salman Al Farisi.
Husein Ali nikah putri saka mantan King Persia ditaklukaké déning Khalifah Umar Bin Khattab.
Sanadyan Ali wis akeh bocah-bocah, kaya Hasan, nanging kultus mung turuné Hussein sing kawin karo wong wadon saka Raja Persia, supaya 12 Imams Shiite kabeh saka garis keturunan saka Ali Hussein, putuné Nabi Muhammad.
Liyane prabédan masalah Al Qur'an, nalika Sunni nggunakake Mushab Usmani (Mushab dikumpulake sak khalifah saka Usman), banjur
diriwayataké kabeh kanca kalebu sing Salman Al Farisi digunakake Sunni Islam, sawise Where diurutake asli hadits, utawa hasan hadits dhoif (sanadnya banget utawa Palsu).
Hamka mengelluarkan fatwa sing Syi'ah minangka Sesat mili (10 kritéria alesan).
ngandika yen nagara Islam ing Irak lan Suriah (Suster) iku sawijining organisasi kawangun saka kerjasama Intelligence saka telung negara.
Dipetik saka koleksi Research, organisasi riset sawijining ing media Kanada, Snowden sing dicethakaké ana ing unit Intelligence British, US lan Mossad Israel makarya bebarengan kanggo nggawe negara khalifah anyar disebut Suster.
Snowden ngandika Intelligence terjemahan saka telung negara mbentuk organisasi teroris kanggo narik kawigaten extremists sak donya. Padha nelpon strategi iki minangka 'honeycomb.
Dokumen NSA dirilis Smowden nuduhake carane strategi beehive dirancang kanggo nglindhungi kapentingan Zionists kanggo nggawe slogan Islam. Adhedhasar dokumen iki, cara mung kanggo nglindhungi kapentingan wong Yahudi iku kanggo nggawe mungsuh ing tapel wates.
Strategi digawe kanggo nyelehake kabeh extremists ing panggonan sing padha supaya gampang diangkah. Ora mung iku, Suster bakal ndawakake kahanan kang ora tetep ing Timur Tengah, utamané ing negara Arab.
Adhedhasar dokumen iki, pimpinan Suster Abu Bakar al-Baghdadi uga njaluk taun lengkap latihan militèr saka Mossad, Israel. Al-Baghdadi uga njaluk mesthi teologi lan retorika saka Intelligence terjemahan Zionis.
nelpon Suster kawangun dening Amerika Serikat (AS) kanggo nglindhungi Israel. Miturut Jazayeri, katon saka pitulungan covert US diwènèhaké kanggo Suster.
"Nanging, kita waca Jeksa Agung bisa ngetokake iki, kita katon ing support US kanggo kelompok teroris ISSL. Padha nglakoni supaya kanggo nglindhungi Israel saka ancaman ing wilayah iki," ngendikane Jayazeri, minangka kacarita Farsnews on Friday (16/10).
Jayazeri ngomong, cara US mbantu Suster karo membentangan chain saka pengaruh ing Timur Tengah, kang alon kiat Suster. Chain iki dituduhake menyang bisa matesi gerakan Hezbollah ing Libanon, suppressing pasukan resistance Suster lan malah bisa kanggo meksa Iran, supaya ora bisa nindakake akeh ing Timur Tengah.
Suriah, ngandika Jayazeri, iku titik utama kanggo break rentengan daya sing. Mulane, Iran bakal nyoba kanggo Suriah break chain, kang uga ngupaya kanggo ngrusak pamaréntah wong Siria.
Kang pracaya, karo bantuan saka Iran, banjur Suriah bakal bisa menang perang, lan break rentengan sing wis digawe dowo US liwat patang taun pungkasan ing Suriah.
"Ing" panguoso "liwat patang taun pungkasan saya nyoba kanggo ngrusak pamaréntah wong Siria. Ing dhukungan saka Iran, ora mung pamaréntah wong Siria ora bakal katumpes, nanging uga Suriah diwenehi kamenangan anyar," ngandika.
Rusia lan ing Amerika Serikat bab judhul patemon airspace Siria
(BBC) - The Pentagon bilih Jet padha duwe maneuver misahake sing ora banget cedhak warplanes Rusia.
Rusia wis sarujuk kanggo terus rapat karo Amerika Serikat bab bombings keamanan saiki ing Suriah, miturut
amarga ing Amerika Serikat lan Rusia sing loro serangan bom ing Suriah senadyan dhewe.
Amerika Serikat lan NATO allies kaganggu amarga pesawat jet Rusia wis kaping pirang-pirang nerak wilayah udara ing Turki.
Sadurungé iki minggu, pejabat Pentagon bilih padha kudu paling sethithik sak maneuver "misahake aman" sing Jet fighter Amerika Serikat ora njaluk banget cedhak karo pesawat Rusia marang Suriah.
Kedadean iki dumadi ing tanggal 1 Oktober, nanging Pentagon durung nyedhiyani panjelasan luwih.
Patemon iki wis samesthine kanggo ngrembag babagan carane akeh kadohan misahake antarane Jet Amerika Serikat lan Rusia lan apa basa standar komunikasi kru.
Ana uneg-uneg sing Rusia bener nyerang mungsuh saka Presiden Bashar al-Assad, ora posisi militant Suster.
wis dipuntudhuh Rusia operasi militer "dhasar dicacat" ing Suriah lan bakal "ignite setunggaling perang sedulur ingkang ngagengaken extremism".
Nanging Moscow rek statement matur kang minggu kepungkur padha nyerang target tinimbang Suster.
Loro sing dijaluk anonymity, ngandika iku ora cetho apa ana karusakan amarga murub pluru iki.
Lan resmi ngandika papat rudal metu ing baris geni.
Warta agensi Iran dipetik gubernur provinsi Takab, Iran kulon, kang ngandika manca obyek Mudhun ing desa.
Kamentrian Pertahanan Rusia ngandika kabeh pluru kenek target sing dipengini ing Suriah.
Pejabat Rusia ngandika ana (07/08) wis murub 26 layaran pluru kapal pertempuran Rusia ing Segara Kaspia karo goal kelompok jihadi ing lor Suriah dam NW.
Ing pratelan sing pluru Rusia nganti Iran tiba iki katon nalika NATO perserikatan sing padha defend allies.
NATO ngandika wis diganti prosedur sing ngidini penyebaran prajurit saka pasukan dadi luwih cepet.
Pembangunan iki rawuh minangka Rusia tambah keterlibatan militeripun ing sengketa wong Siria.
Syria dhewe tampi "sepindah saka Rusia" dening militer Rusia ngandika serangan wis weakened daya saka klompok nelpon dhewe Negara Islam utawa dikenal minangka Suster.
Papat kapal Rusia kabaripun murub 26 pluru ing 11 target Suster.
Rusia ngandika iku wis dibukak serangan roket ing klompok target nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster ing Suriah saka kapal ing Segara Kaspia kang kira 1.500km.
Menhankam Sergei Shoigu ngandika papat kapal murub 26 pluru ing 11 target segara lan numpes iku.
Nalika pasukan dharat Siria karo online tutup kanggo nyerang Rusia, pejabat ngandika Siria.
Rusia nolak accusations sing paling saka serangan sing padha miwiti program studi ing target non Suster.
Institusi pejuang, Observatorium Siria kanggo Human Rights, kacarita kemajuan '' galak gelut ing sawetara sasi 'ing provinsi Hama lan Idlib.
Clashes wonten sawise Bukak saka gropyokan online Rusia ing wilayah sing padha.
Iku kira-kira sing serangan saka Segara Kaspia serangan tumata page wiwit udhara serangan Rusia, kumpulan cedhak saka wong Siria Presiden Bashar al-Assad, wiwit tanggal 30 September.
Rusia wis ngandika iku wis nargetake "kabeh teroris" nanging ing paling bagean saka serangan udhara padha kacarita ing sipil lan Rebel kelompok gawe Kulon.
Wong Siria Presiden Bashar al-Assad nggambarake Rusia campur ing perang sipil ing Suriah minangka penting banget kanggo keamanan kabeh wilayah Timur Tengah.
Pimpinan Siria bilih aksi militèr marang klompok koalisi US-mimpin nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster gagal kanggo nyegah panyebaran saka terrorism.
Deweke negasake sing mung koalisi Siria, Rusia, Iran lan Irak sing bisa nyegah karusakan ing wilayah.
"Ing koalisi iki kudu kasil, yen ora, kita bakal Witness karusakan saka kabeh wilayah. Kita pracaya koalisi iki bakal sukses," ngandika presiden Siria ing Interview with televisi Iran ditayangke ing dinten Ahad (04/10).
Miturut marang, patang negara United ngalahake terrorism lan pungkasanipun bakal tekan "asil praktis", kados koalisi US-mimpin.
Rusia wis dibukak serangan udhara marang Suster ing Suriah wiwit minggu kepungkur.
Nalika ingkang Presiden Bashar al-Assad, Rusia terus kanggo miwiti serangan udhara ing Suriah.
Disebutaké yèn Rusia nyerang posisi Suster, nanging pejuang ngomong target fokus kelompok gantos kanggo Presiden Assad.
Anggota saka koalisi US-mimpin, kang dibukak resistance kanggo grup nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster, sanget Rusia kanggo nyegah serangan udhara sing padha ngandika kenek wong Siria kelompok musuh lan sipil.
Ing statement peserta ditanggepi Jumat (2 Oktober), Amerika Serikat, Britania Raya, Turki lan anggota liyané saka koalisi ngandika serangan Rusia bakal "mung mimpin kanggo liyane extremism".
Rusia, kang miturut saksi bali menyang anggempur on Friday (02/10), jarene iku wis nargetake Suster.
A pejabat senior Rusia ngandika marang anggempur punika uga telung kanggo patang sasi.
Alexei Pushkov, ketua saka Papan manca parlemen Rusia kang, nambahake US mung "ndalang" dipunbom Suster.
Pasukan online Rusia miwiti serangan udhara ing Suriah on Wednesday (30 September).
Militèr Siria ngandika Rusia wis conducted 18 serangan udhara wiwit ana wayah wengi.
Antarane wong-wong mau wis rampung ing provinsi Hama lan Idlib, ing propinsi ngendi ana kekiyatan Suster.
Rusia ngandika 'ewu warga Rusia' wis gabungan Suster ing Suriah.
Kaputusan iki paving dalan kanggo pamaréntah Rusia nganti miwiti serangan udhara kabungkus grup nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster.
A juru wicoro kanggo pamaréntah Rusia, Sergei Ivanov, ngandika iku bakal ora ngirim pasukan lemah kanggo Suriah lan mung bakal nggunakake daya saka udhara.
Miturut Ivanov, Rusia wis kapentingan ing Suriah amarga "ewu warga Rusia wis gabung kanggo Suster lan padha dadi ancaman kanggo keamanan nasional".
"Iku ora pitakonan saka sik njongko a goal utawa ambisine manca privasi kita, minangka miturut omongane uwong dening negara Kulon. Iki mung amarga ana kapentingan nasional Rusia," ngandika Ivanov.
Ivanov ditambahaké wong Siria Presiden Bashar al-Assad, wis resmi dijaluk sepindah militèr kanggo Rusia.
Sadurungé, sak wicara ing markas PBB, Presiden Putin disebut kanggo koalisi luwih gedhe perang terrorism.
Kejabi Rusia, koalisi US-mimpin wis pisanan dibukak serangan udhara ing Suriah ing taun kepungkur.
Pentagon bilih Jet padha duwe maneuver misahake sing ora banget cedhak warplanes Rusia.
Rusia wis sarujuk kanggo terus rapat karo Amerika Serikat bab bombings keamanan saiki ing Suriah, miturut Pentagon.
Patemon iki "banget kamungkinan kanggo kelakon akhir minggu iki," juru wicoro Peter Cook.
Ana ngedeni bakal nabrak tabrakan amarga ing Amerika Serikat lan Rusia sing loro serangan bom ing Suriah senadyan dhewe.
US nimbali Sekretaris Ashton Carter on Friday (9/10) wis dipuntudhuh Rusia operasi militer "dhasar dicacat" ing Suriah lan bakal "ignite setunggaling perang sedulur ingkang ngagengaken extremism".
Photos saka Kamentrian Pertahanan Rusia nuduhake pluru Rusia dipecat saka Segara Kaspia.
Pejabat ing Kementerian Pertahanan ngandika Amerika Serikat, pluru layaran Rusia dipecat saka Segara Kaspia target ing Suriah tumiba ing Iran.
bilih aksi militèr marang klompok koalisi US-mimpin nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster gagal kanggo nyegah panyebaran saka terrorism.
udhara ing Kafr Nabel, provinsi Idlib.
Parlemen sarujuk kanggo Rusia urip serangan udhara ing Suriah
Iran lan Rusia gantos Suster, ndhukung Al-
netepake kanggo kalebu aturan Presiden Bashar al-Assad ing perang nglawan Kutha Suster.
Jroning patemon karo pirang-pirang institusi riset lan wartawan sadurunge sesi Sidang Umum PBB wiwit, Rouhani bilih aturan Al-Assad kang ora kudu attenuated yen Suster kepengin supaya ngalahaké.
dadi bagéan saka mangsa Suriah. Sampun nyembelèh wong dhewe. Sampun mbantu nggawe konflik lan krisis migration iki. Iku perwira sing direkrut anggota Suster, "Cameron ngandika.
Ing New York, pemimpin negara teka rawuh Majelis Umum PBB ing tengah krisis wong neneko lan pengungsi asal Siria.
Wiwit konflik ing Suriah ing taun 2011, luwih saka 200,000 wong mati. Banjur papat yuta Siria wis mlayu menyang maneka negara, kalebu Turkey, Lebanon, Yordania, menyang Eropah.
Operasi iki dianakaké ing ngisor iki kaputusan kanggo nggedhekake efforts saka serangan ing kelompok militan, minangka kacarita dening AFP warta agensi.
Prancis page serangan udhara marang daya saka militant grup nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster ing Suriah ing dinten Ahad (27/09).
Kantor Presiden Prancis ngandika serangan udhara iki digawa metu sawise digawa metu operasi reconnaissance liwat suwene rong minggu.
Supaya adoh, Prancis mung njupuk bagéyan ing serangan udhara ing Irak, miturut warta agensi Reuters.
Operasi "marang ancaman teroris" Negara Islam tumata kanthi partners regional, ing statement ngandika.
Ing awal September, Presiden Francois Hollande ngandika iku wis nyepakaké kanggo miwiti serangan udhara marang negara Islam militant grup ing Suriah.
Nanging, terus, Prancis wiwit awal mrentah metu ngirim pasukan kanggo nyerang Suster disebut "tanpa guna lan unrealistic".
Supaya adoh luwih saka 220.000 wong Siria wis matèni lan luwih saka sangang yuta warga kiwa negara karo IDPs.
Organisasi hak manungsa Rusia mrotès lan China liwat Suriah
Kelompok musuh wong Siria isih adamantly marang Presiden Bashar al-Assad.
A koalisi kira-kira 200 organisasi hak manungsa tandha mengeti saka emergence saka mbantah ing Suriah dening nelpon ing Rusia lan China kanggo ndhukung kawicaksanan PBB menyang pamaréntah Presiden Assad.
Padha takon Dewan Keamanan PBB resolusi sing dipencet pamaréntah wong Siria kanggo langsung mungkasi serangan ing demontran.
Padha nandheske perlu kanggo masyarakat internasional, kalebu Rusia lan China kanggo ndhukung resolusi iki.
Telpon rawuh ahead saka bali saka ing envoy khusus PBB lan Liga Arab Siria Kofi Annan, sing iki ana (16/3) bakal saiki asil laporan riko.
Nalika ing Suriah gelut terus, karo pasukan Presiden Bashar al-Assad gerakan scorched bumi ing kutha-kutha padha nyerang, ngandika dening organisasi Human Rights Watch (HRW).
'' Pasukan Siria nindakake bumi scorched ing kutha-kutha nalika tangan tertelikung Keamanan PBB dening Rusia lan China, '' ngandika Sarah Lea Witson saka HRW.
Nalika dibubaraké terus, Saudi Arabia lan Italia mutusaké kanggo tindakake sawetara negara sadurunge nutup embassy amarga saka panganiaya sing terus kanggo kelakon.
HRW ngandika pasukan pamaréntah nggunakake mesin bedhil-kaliber dhuwur, nawakke, lan murub lumpang indiscriminately menyang bangunan utawa wong ing lurung-lurung ing kutha-kutha sing padha diangkah mlebu sing.
Washington pracaya Beijing bangunan fasilitas ngukur militèr ngarahke ing damel kiat claims.
China kenek maneh ing Amerika Serikat sing duwé pranala menyang musuhan wilayah China Selatan Segara.
Juru Kamentrian Manca Nagari, Hua Chunying, saiki US nyerang nyalahke "sawetara negara" kang "terus nggunakake daya militèr sawijining" ing wilayah.
Minggu kepungkur, US pejabat ngandika padha ngelingi ngarahake kapal ing wilayah sak Spratlys ngumumaké China minangka sawijining wilayah.
Iki wis marakake perang tembung antarane loro superpowers iki.
China kaget sawetara tanggi, lan AS, minangka ngembang seri pulo cilik, kang BBC Michael Bristow.
Tawuran ing diwiwiti nalika US pejabat ngandika sampun
ngadeg njaga ing ngarepe mall padha numpes dening airstrikes Arabia.
Koalisi, dipimpin déning Saudi Arabia lagi dibukak-serangan udhara marang pemberontak Houthi ing Yaman, nalika gelut lemah terus.
A diplomat Saudi nyatakake serangan udhara lagi dilakoni supaya adoh wis ngrambah asil sing dipengini ing nyerang target militèr.
Dipuntedahaken serangan udhara, pasukan Rebel kanggo njupuk tindakan balesan kanggo njaluk karo basa ing kutha Taez.
Gelut iki uga kacarita ing kutha Aden, kutha Huta lan kutha cilik,
Iran, kang wis dipuntudhuh saka kang konco Houthi Rebel, wis ngalembana serangan udhara nyegah Saudi iki minangka langkah maju ing perundingan damai.
Konflik ing Yaman ndadekake Aden supaya 'Kudus kutha
A tank ing tengah Aden nyebrang sing ambruk loro dening perang wiwit sawetara sasi pungkasan.
Pimpinan Red Cross (ICRC) marang BBC Aden, konflik wis rubah kutha menyang "kutha Kudus".
Ing sasi anyar, Yaman wis ambruk loro dening perang antarane kelompok beda.
Konflik utama wonten antarane Houthi pemberontak manut marang pamaréntahan Presiden Abdrabbuh Mansour Hadi, sing wis ngungsi menyang Saudi Arabia.
Aden ana ing pengepungan, endi pemberontak Houthi di-push menyang kidul ibukutha Sanaa.
Liwat rong minggu kepungkur, serangan udhara Saudi nargetake pemberontak Houthi lan sipil njaluk kejiret ing tengah.
Siji kulawarga Indian kiwa Yaman sing saya ditampani dening perang.
Panyengkuyung saka Presiden Abdurrabuh Mansour Hadi njupuk posisi siap kanggo diperlokaké.
"We weruh akèh badan padha diangkut menyang rumah sakit, utawa mati sak hotspot anyar," ngandika Ghosen BBC.
"Rumah sakit durung duwe sumber sing ora nyukupi lan Staff tengen," ngandika maneh.
"Ora katon, padha ndhelik. Economic mandegake rampung," kang ditambahake, lurung-lurung "littered" dening Trash lan lebu saka bangunan numpes.
"[Kutha iki] kapenuhan gunmen saka macem-macem fraksi onomatopia. Iku kutha gedhe, lan ora ana fungsi," ngandika Ghoden maneh.
UNICEF ngandika ing paling 74 padha matèni ing konflik iku anak. WHO nambah 1,700 wong padha tatu.
Ing ICRC sadurungé wis disebut gencatan senjata 24 jam ing Aden, nalika Rusia nyuwun Dewan Keamanan PBB kanggo ndhukung "break internasional" serangan udhara.
Ing ICRC wis diwenehi ijin dening pasukan koalisi dipimpin déning Saudi Arabia kanggo nampa lan pesawat mbeta Staff medical lan
Document nyebataken, antara liya, Otoritas Palestina meneng-menengan supaya Israel ilegal dikuwasani gedhe wilayah saka Yerusalem Wétan.
Nanging bocor dokumen rahasia nunjukaké sing Palestina pimpinan siap kanggo menehi area gedhe dikuwasani dening Israel wiwit taun 1967 ing ijol-ijolan kanggo persetujuan.
Topik-topik sing paling kontroversial ing konflik Timur Tengah punika Yerusalem, nyariosaken dening Israel lan Palestina minangka ibukutha.
Dokumen sing ora bisa nyelidiki independen dening BBC, ngakoni negotiators Palestina disiapake kanggo ngrembug masalah sensitif, kalebu akses menyang Masjidil Omar ing senyawa Masjid Al Aqsa.
Kanggo taun, pemimpin saka Paletina padha terus rembugan karo Israel lan ing Amerika Serikat, nanging ora entuk asil wae.
Palestina piyambak wis asring mangsuli, utamané ing sawetara panggonan penting kayata Yerusalem Wétan, marang apa padha ndeleng expansion minangka Israel lan kekirangan pemimpin dhewe.
Nom-noman Palestina, pasukan Israel clashed ing Al Aqsa
Israel njupuk munggah posisi ing nomer katon ing sudhut saka senyawa masjid.
barricaded piyambak ing masjid. Padha tetep ing masjid lan sadurunge prajanji kanggo "defend" masjid.
Masjid Al Aqsa dumunung ing Haram Al Sharif utawa dikenal minangka Gunung Candi wong-wong Ju, kang dianggep suci kanggo Muslim lan Yahudi.
Pengunjung Yahudi tak ngiringan ing senyawa Masjid Al Aqsa.
Ing lokasi sing sadurunge wis Kerep clashes, nanging tension tambah akhir-akhir iki.
Antawisipun nimbulaké iku anggepan ing bagean Palestina sing Israel kepengin kanggo ngganti setelan ing situs, nanging Israel rek anggepan sing.
Acara iki kedaden kanggo kaleresan kaliyan dinten pisanan Sukkot, utawa riyaya Tancebing Tarub kanggo wong-wong Yahudi.
Iku ora mboten umum wong nimbang Amerika superpower, ing paling superpower militèr. Ananging Emmanuel Todd, ahli ilmu Prancis beda-beda. Book. entitled miturut l'kekaisaran. Essai sur la bosok du Systeme Americain (edisi Gallimard, Paris 2002) wis ing kathah basa. Ing versi Jerman, kang Weltmacht USA, ein Nachruf kang wis diterbitake Piper Verlag GmbH, Munich ing 2003, Emmanuel Todd nyerat sing US ora superpower, loro ekonomi lan militer ing ekonomi .. On nyedhaki presented kene sing Todd netepke magnitudo katergantungan US kanggo bangsa-bangsa liya ing macem-macem aspèk ekonomi minangka pratondo Amerika ora superpower ekonomi sing outperform ekonomi donya.
Kanggo ngrembug Todd ndeleng sing Amerika ora superpower militèr kita perlu kanggo nliti poin utama
perang sing asimmetris karo suku Indian. Uga ing Perang Donya II, Amerika Serikat dealing with Jerman sing urip ambruk amarga jotosan abot dening Tentara Soviet. Sawise kebangkrutan ing Normandie operasi militèr Amérika sing ora imbang kanthi kaunggulan ing materi lan nomer wong. Todd nyebut panemu Liddell Hart, strategists lan sajarah TNI Inggris, kang ngandika carane cara alon lan birokrasi saka gerakan pasukan US ing lemah. Kautaman Amérika ing laut lan udhara iku gedhe banget minangka asil saka industri daya. Sawise menang perang naval saka Midway, Jepang gantos perang US perang-kaya karo India. Material lan logistik kaluwihan kegedhen US lan Jepang ora bisa kanggo ijol. Durung cilik liyane operasi ing lemah. Sawisé Perang Donya II iku cetha sing pasukan-pasukan AS lemah sing kurang bisa menang perang. Sukses Korea kang mung setengah, nalika ing Vietnam gagal rampung. Nanging US wis madhep negara cilik lan kemampuan luwih murah saka industri.
Ing taun anyar ing Amerika Serikat dikembangaké konsep saka perang karo ora utawa paling tithik asil ing Toll pati kanggo Amerika. Kanthi cara iki saka pikiran gawe katut sing Kapabilitas operasi lemah saya kurang dipercaya. Ing operasi ing lemah angel supaya manggih langsung karo daya saka mungsuh. Konsep US adhedhasar kaluwihan teknologi digunakke okehe. Konsep sing. prioritize serangan
dipandu munition (PGM) ngidini diperlokaké pluru ing perkenaan tengen ing jarak dawa. Kajaba iku, dikembangaké bom pinter utawa bom perkenaannya tengen. Minangka kanggo nggunakake nargetake remote sensing utawa review ati saindhenging wilayah kanthi nggenepi satelit online. Dilengkapi kanthi ajeg saka Intelligence manungsa dilengkapi kanggo komunikasi kanggo ngidini Reporting cepet lan dipun estreni dening serangan udhara langsung. Kanthi cara iki wis kira-kira sing mungsuh bisa numpes ing mangsa ora banget tebih dening serangan udhara tanpa nggunakake pasukan dharat. Sawise pasukan dharat mungsuh ulig anyar pindhah menyang wilayah mungsuh kanggo consolidate kamenangan .. mengkono wis samesthine kanggo kasil korban paling tithik ing US pasukan .. Nanging konsep
perang yen partai liyane ngadhepi kakuwatan militer banget lan winates, utamané nimbali online sawijining.
Kanggo nuduhake donya njaba sing US isih kuwat lan daya dianakaké panggonan seko saka pasukan AS ing gedhe nomer luar negeri, antara liya ing Jerman 60 053, 41 257 Jepang, Korea Selatan 35 663, Italia 11 677, 11 379 Inggris, ing Spanyol 3575. Saliyané iku ana 13 774 ing Balkan lan ing Timur Tengah 9956 wong. Nanging, kanggo tumindak operasi militer ora duwe konkrit kemampuan nganti potensial kang. Pancen, ing kapal operator pesawat US (operator pesawat) bisa kanggo mindhah bebas ing segara ing donya. Iki nggambarake daya sing penting kanggo kaunggulan politik. Nanging amarga saka lack saka kekarepan kanggo operate daya saka tanah, banjur US kurang bisa terus confrontation militèr marang mungsuh kang kakuwatan militer iku cukup gedhe. lan mung tumindak marang wong kang padha pracaya banget. ,
Angel sikap US marang Islam dening Todd diterangno minangka nderek:
kanggo kontrol saka lenga Timur Tengah sing poblado akehe Muslim;
lan minangka demo saka daya strategi US mirah lan relatif aman.
Subjek kuwi Todd pitakonan sing US ora superpower militèr.
Iku bener sing sawise Perang Donya II tansah negara cilik utawa katilar diangkah perang US. Tau langsung karo Uni Soviet. Miwiti karo Korea Utara, lan Vietnam kabeh asil kurang konkrit. Banjur nyerang kanggo Panama nyekel presiden. Perang Teluk aku mung winates kanggo mardika Kuwait lan ora nerusake karo nelukaken Irak. Anggempur ing Afghanistan pas konsep anyar minangka walikane ora kemampuan nimbali online. Pasukan dharat US dipindhah bubar sawise pasukan Afghan marang Taliban, pasukan Alliance Lor, page obah ing. Nanging nganti saiki US wis ora ngatur kanggo liquidate Osama bin Laden lan Al Qaeda, sanadyan iku goal kanggo nyerang Afghanistan. Anggempur ing Irak mung sawise setengah disarm Iraq dhewe, yaiku kanggo ngrungokake bakal saka Perserikatan Bangsa-Bangsa kanggo numpes kabeh bedhil amba. Malah ketoke Iraq bisa dikalahaké déning konsep saka perang anyar, nanging nganti saiki US wis bisa kanggo mbukak negara. US kepunjulen dening serangan gerilya Irak supaya enlist bantuan saka tentara saka negara liya. Panglima pasukan US ing Irak ngakoni yen saben dina rata-rata ana 15 kaping gangguan utowo tindak nalisir saka sisih Irak sing mbebayani anggota.
Incapacity US pasuryan negara militer Luwih kuwat katon ing Jeksa Agung bisa ngetokake dina Korea Lor. AS nyerang Irak pretext sing iki ndhelikake senjata saka massa karusakan, nanging biaya padha nganti saiki ora bisa diverifikasi. Ing kontras kanggo Korea Utara kabuka wong iku wis senjata nuklir .. Yen US tenan sikap akibaté kudu uga nyerang Korea Lor, kang saka awal kang disebut Axis saka ala bebarengan karo Irak lan Iran. Nanging, militer Korea Utara ora bisa dianggep banget. Korea Utara ora arep njaluki sanjata-sanjata nuklir sawijining sadurunge US ngandika iku bakal ora nyerang wong. Kang kaancam bakal punah yen dening serangan US, Korea Utara bakal terus retaliation ing jenis. Pasukan-pasukan AS ing Korea Kidul lan Jepang bisa diangkah kanggo serangan mbales Korea Lor. Sikap Korea Lor kang uga sawetara jenis nggetak, nanging ing kasunyatan, nganti saiki US ora nyerang wong. Ing Stark kontras menyang sikap US ing Irak.
Gambaran sing ora Amerika ora minangka akeh minangka utawa kuwat minangka kita mikir. Assessment Emmanuel Todd misale jek sing bener sing AS ora superpower militèr. Nanging, amarga US sikap hegemonic, kekuatan dadi ancaman kanggo negara karo militèr kurang kuat. Iki nyengkuyung bangsa cilik lengen piyambak ora dianggep banget, malah yen perlu karo senjata nuklir. Sing saiki rampung ASKekuatan nyerang Iran kanggo nyegah militèr Indonesia iku salah siji sing paling gedhé utama lan paling kiyat ing donya. Ing wektu iku, malah kekuatan Walanda ora iso dibandhingke karo Indonesia, lan Amerika kuwatir banget bab pembangunan pasukan kita didhukung massively dening teknologi paling anyar saka Uni Soviet.
1960, Walanda isih entrenched ing Papua. Ningali daya saka Republik Indonesia kang luwih abot, Netherlands Western-digawe ngrancang artifice kanggo mbentuk negara wayang sing ketoke dadi sawijining, nanging isih ing kontrol saka Walanda.
Presiden Sukarno rauh njupuk ngukur nemen, dislametaké, ngrebut Papua. Sukarno langsung ditanggepi proclamations ing "Trikora" ing Yogyakarta, lan isi sing:
Disiapake kanggo gerakan umum, njaga kamardikan lan integritas ing Tanah kelairan bangsa.
Thanks kanggo jarak saka Indonesia Soviet, banjur Indonesia nampa angkatan laut sepindah massive lan angkatan udhara militèr linuwih ing donya karo nilai buta, US $ 2,5 milyar. Saiki, pasukan Indonesia dadi kuat ing belahan langit sisih kidul.
Kekuatan utama Indonesia ing wektu iku salah siji utama Trikora paling gedhé lan paling cepet kapal ing donya
tau malah menehi kapal kuwat iki ing bangsa liyané, kajaba mung Indonesia. (Kapal Gambar saka kelas Sigma Indonesia saiki mung abot 1600 ton).
Angkatan udhara Indonesia uga dadi salah siji saka armada udara deadliest ing donya, dumadi saka luwih saka 100 montor mabur paling majeng ing wektu iku. Armada iki kasusun saka:
majeng ing donya utama, kang wis bisa mabur ing kecepatan nganti Mach 2. pesawat iku malah luwih kuat saka pesawat paling majeng ing Amerika saiki, supersonic F-104 Starfighter lan F-5 Tiger. Nalika Walanda isih gumantung ing kapal mabur saka Perang Donya II kuwi minangka P-51 Mustang.
Kanggo rekaman, awesomeness kapal mabur MiG-21 lan MiG-17 ing Perang Vietnam kanggo ngagengaken Amerika didegaké ing
Indonesia uga nduwe armada 26-long sawetara tukang ngebom strategis Tu-16 Tupolev (Badger A lan B). Iki ndadekake Indonesia dadi salah siji saka mung papat bangsa ing donya sing duwe awang-awang strategis, yaiku US, Rusia, lan Inggris. Homeport dumunung ing Iswahyudi Air Field, Surabaya.
Malah China lan Australia uga wis ora kagungan iki jenis awang-awang strategis. Tukang ngebom iki uga dilengkapi karo macem-macem peralatan linuwih elektronik lan pluru anti-kapal perang khusus AS-1 Kennel, kang daya mbledhos bisa gampang nglelebke ing perang West.
Indonesia uga wis 12 submarines wiski-kelas, Welasan kapal perang
In total, Indonesia wis 104 kapal perang. Ora kanggo sebutno ewu senapan serbu sing paling apik ing wektu lan isih misuwur kanggo dina iki, yaiku AK-47.
Iki kabeh ndadekake daya laut lan udhara militèr Indonesia salasahtu saka paling kiyat ing donya. Efek dadi gedhe, supaya Amerika dipimpin déning John F. Kennedy dipeksa wong Walanda ninggalake Papua, lan nyatakake ing forum PBB sing transisi saka daya ing Papua, saka Walanda Indonesia iku soko sing bisa ditampa
Setunggal taun sasampuning Rusia dicaplok ing Crimea, saiki militèr bèntèng ngadhepi Ukraina. Nganti 40.000 uga-bersenjata perjurit Rusia wonten ing basa militer Segara Ireng. Nanging wong-wong sing gerah.
Presiden Vladimir Putin persis taun sawise pancaplokan saka semenanjung Krimea, nyariosaken wis dhawuh nglenggahi saka Ukraina ing wilayah Segara Ireng sing penting kanggo strategi. Alesan, luwih saka 75 persen warga ing wilayah kang ètnik Rusia sing arep kanggo nggabungake Rusia.
Ing referendum sepihak kang dianakaké tanggal 16 Maret, 2014, miturut Rusia luwih saka 96 persen wong milih kanggo nggabungake Crimea karo Rusia. Referendum iki rapet dijaga pasukan Rusia ing nyamarake lan ora nganggo seragam utawa insignia. Ora pengamat sawijining padha diijini kanggo ngawasi. PBB disumpahi tumindak Rusia minangka nglanggar hukum internasional.
Saiki, persis setahun sawise referendum kontrovèrsial, semenanjung wilayah Pampanga menyang beteng militèr wadyabala Rusia kanggo ngadhepi Ukraina. Dilapurake watara 25.000 40.000 perjurit Rusia uga-bersenjata stationed ing basa militer Segara Ireng. Perjurit Rusia digawe nawakke anyar, wojo Kendaraan, kapal lan pesawat pertempuran. Putin uga durung Aturan metu seko senjata atom.
Taun sawise pancaplokan Rusia ing Guise saka referendum, warga ing wilayah Crimea kudu ngadhepi kasunyatan pait. Saiki macem-macem masalah menyang saben dinten gesang ing semenanjung kang digawe karo basa Rusia.
wétan Ukraina kacarita bab 20,000 wong. Crimea karo populasi 2 yuta, watara 60 persen sing pro-Russian. Kira-kira 1,500 kanggo 3,000 Rusia tentara reguler perang separatis a. Moscow rek keterlibatan prajurit, nanging yen mbuktikake ora ana siji iki matèni utawa dijupuk, disebut padha ing vacation lan volunteer perang ing wétan Ukraina.
Minangka asil saka sanksi kulon, kabeh perusahaan-perusahaan Éropah lan AS wis metu. Ing Crimea saiki ora ono sing seri cepet pangan ing restoran McDonald kang. Kredit
Liyane nggawe wong seneng ing semenanjung Krimea punika enactment saka itungan Rusia, ruble minangka sarana resmi pembayaran. Exchange rate rublo plunged drastis amarga kanggo macem-macem sanksi kulon, mimpin kanggo residents income nyata saka Crimea shrinkage dening setengah.
Foodstuffs biasane diwenehake saka Ukraina, amarga embargo wis taun wiwit mandhap. Akibaté, pangan ana langka, regane dadi munggah, nalika ing asil tangan liyane bener ambruk. Residents kacarita sing kegiatan ing taun Pampanga sawise annexation, mung fokus ing urusan militer. Kabaripun, kapal logistics lan bahan bakar kanggo militèr luwih saka tikel, nalika ironically residents ngalami shortages ing kabèh aspèk kauripan.
Ukraine pucuking Minsk sarujuk kanggo gencatan senjata anyar ing konflik ing wétan Ukraina. Wiwit 15 Februari senjata kabeh abot kanggo mundur saka wilayah konflik. (12.02.2015)
Rusia miwiti game perang ing tapel wates kanggo Ukraina ing wektu nalika efforts kanggo solusi tentrem Ukraina conducted sacara intènsif Jerman lan Prancis. Nalika asil saka patemon Merkel karo Obama ing Washington tetep cetho.
Putin Siap Perang Nuclear waged kanggo marga saka Crimea
Ing dokumen, Vladimir Putin Rusian Presiden nyariosaken dadi "siap" kanggo nggunakake senjata
gisik saka Segara Ireng. "We pisanan durung mikir kanggo pamisahan ing Crimea lan Ukraina, nganti nibakake pamaréntahan ing Kiev."
Pangenalan iki digawe Putin ing dokumen diprodhuksi dening stasiun televisi Rossija 1 supaya diwenehi tandha mengeti page saka pancaplokan saka Crimea. Ing film kanthi irah-irahan "Crimea: Route to Tanah kelairan" sing njlèntrèhaké acara wonten taun kepungkur thanks kanggo planning ati-ati lan eskekusi akurat.
"We are siap" nambah status tandha nuklir Rusia nganti tingkat paling dhuwur, Putin ngandika. "Nanging kawula pitados kahanan wis ora arep adoh." Presiden nyariosaken nimbang prakara amarga ora ngerti apa reaksi saka Eropah lan Amerika Serikat marang maneuvers Rusia ing Crimea.
Film ditampilake nalika macem-macem warta ala clutching Moscow. Vladimir Putin piyambak kapapar Jeksa Agung bisa ngetokake amarga tau muncul ing umum wiwit 5 Maret. Krisis ekonomi isih raging wiwit embargo kulon lan
persen saka total anggaran kabeh negara ing donya kanggo militer, miturut sinau saka International Institute for
masalah alam bébas pinunjul. Demonstratively, Putin padha dikabarake gerah, Minggu (15/3) dhawuh Armada Lor supaya terus ngleksanani militèr.
A total 40,000 pasukan, 41 kapal lan 15 submarines melu ing tumindak. Tujuan ngleksanani kanggo nyoba carane nggawe Fleet Kayapa bisa nanggepi ancaman cepet.
Fleet lor minangka bagéan saka Angkatan Laut Rusia ing jaman Perang Dingin diselehake ing bunder kutub. Saiki Fleet Kayapa wis markas ing Severomorsk jejer Norwegia.
China wungu budget militèr sawijining. Pembangunan ing harmoni karo kapercayan anyar katampil Beijing. Nanging pasukan bisa tontonan ing macem-macem cara, ora mung militer, miturut Alexander Ryant.
Daya pertempuran minangka superpower mesthi ora diduweni dening Cina. Beijing wis dadi adoh digawe mung bersenjata karo ekonomi daya nyebar pengaruh ing donya. Kesengsem, ngukur dijupuk namung engine ekonomi mlaku.
China uga tau melu ing konflik utama, ing paling militer. Supaya adoh, ekonomi wutah kagungan prioritas. Nanging saiki paradigma wis pracaya bakal diganti, amarga terakhir muncul tambah manteb ing ati China, utawa bisa uga disebut luwih agresif.
Roso kesengsem dikiataken dening pamindhahan China kang nambah budget nimbali, sanajan kurang saka setahun pungkasan. Kanggo taun China nandur modhal dana ageng modernisasi pasukan sawijining.
China hak dadi superpower militèr, sawise menganggumkan wutah ekonomi. Menapa malih, negara liyane kuat uga bola-bali nemtokke kapentingan liwat pasukan. Amerika Serikat punika tartamtu, nalika Rusia wis bubar nuduhake liwat konflik ing Ukraina.
Nanging logika padha pemicu lomba penyelundupan ing Asia ora mung kuwatir tetanggan China, nanging uga internasional. Pembangunan iki ora mung prakara nglindhungi pulsa ekonomi throbbing ing dalan perdagangan segara Asian, nanging pembangunan saka paradigma umum konflik wis ora ana maneh ditemtokake dening efforts lan diplomatis, nanging dening pasukan.
Iki bisa kanggo mimpin kanggo bilai lan impact sawijining bakal felt sak donya. Amarga wektu iki saliyane kanggo China, negara liyane kayata India, Jepang, Filipina, Indonesia lan Vietnam bakal bantuan kanggo ngiyataken militèr sawijining.
Ana kathah kang potensial kanggo konflik ing Asia. Gugatan khususipun ingkang gegandhéngan nyalip claims ora pulo layak huni ing Segara China Selatan lan Timur nyimpen bledosan paling gedhé kanggo ngobong pasukan nasionalis.
lan Strategic Studies" ing Washington lan Asia Maritime Transparan inisiatif pracaya langsir pring negara kang mbangun basa online bebarengan telu kilometer. Ingkang dipun lakokake dawa saged accommodating jinis long-macem pesawat tukang ngebom gadhahanipun Cina H-6
A sak klebatan saka konflik ing banyu kang raged kanggo nggayuh sumber daya alam. Nanging Sejatine yakuwi kanggo nggedhekake pengaruh kuwi claims. Lan China provoke dening Building dhasar ing Spratlys.
Similar to Jepang, China bubar berlaku hukum anti-terrorism sing ngidini militer kanggo nglindhungi kapentingan negara ing luar negeri.
Nanging yen Tambah ing budget militèr China kang ora ateges Beijing wis nyepakaké kanggo blanja perang. Supaya adoh negara-negara Asia sing isih mbayar manungsa waé kanggo wutah ekonomi. amarga saka ekonomi akeh kanthi cepet nggawe kamakmuran. Lan liyane advantaged, njupuk paling tithik uga pengaruhe gerakan nasionalis, apa iku ing Beijing, Tokyo utawa Washington.
Menapa malih, daya bisa tontonan kanthi nganggo cara akeh. Amarga saiki, malah China wis dadi superpower tanpa paling nggunakake daya militèr sawijining.
saking fraksi PKS Sukamta ngandika, warning kamardikan bisa dadi bangsa 70th kanggo nggambarake semangat duweni pasukan nimbali. Indonesia kudu dadi negara kuwat ing pertahanan lan keamanan ekonomi, sosial, budaya, politik, lan.
"Nimbali kuwat Indonesia iku ora dadi ancaman kanggo bangsa-bangsa liya, nanging kanggo kesejahteraan bangsa dhewe. Iku uga sing Indonesia ajeni dening bangsa-bangsa liya lan kontribusi ing ngramut perdamaian donya, minangka tugas UUD 1945," ngandika, Kamis (6/8 ).
Indonesia kudu nambah indeks sawijining daya. Kang ngarep-arep sing ing 2016 indeks daya Indonesia bisa ndhuwur 10 kakuwasan militèr ing donya lan ing 2024 bisa ngetik limang donya ndhuwur.
"Kanggo entuk Tambah perlu ing sumber daya manusia, peralatan nimbali, lan budget. Tentara Personnel saiki nomer 400 ewu lan padha duwe kemampuan pertempuran cantik apik," ngandika.
Sukamta diterangno, Indonesia wis sawetara pasukan elit kakhususan ing saben ukuran, kayata Kopassus lan Raider ing AD, Paskhas lan Denbravo (Detachment Bravo) 90
kita wis dikenali agung kang déning negara liya. Iki supaya bangga, nanging ora marem, Indonesia kudu nambah jumlahe lan kualitas," ngandika.
Saka taun kanggo taun, ngandika, budget kanggo peralatan nimbali tuku lan nganyari terus ningkat. "We are uga diwanti-wanti sing budget kanggo tambah kanggo taun sakteruse," ngandika maneh.
Dheweke nambahake yen sumber daya manusia, peralatan nimbali, lan modal terus apik loro jumlahe lan
Indikator kekuatan militèr bisa katon saka budget kasedhiya, nomer saka peralatan nimbali kasedhiya, uga kecanggihan duweni. Sing negara sing duwe kakuwatan militer paling gedhé ing 2015 kang?
Karo budget watara 581 milyar USD, Amerika Serikat wis dijenengi minangka negara karo kakuwatan militer paling ing donya. Kajaba iku, ing Amerika Serikat wis direkam watara 1,3 yuta personel, luwih saka 30,000
kaloro paling gedhé ing donya sawisé Amérika Sarékat. China wis direkam luwih saka 9000 nawakke, 3000 pesawat pertempuran lan Helikopter lan 70 kapal. Kajaba iku, China uga saiki ngembangaken jet fighter siluman, jenenge Shenyang J-31.
Saiki, Saudi Arabia wis dikenali minangka negara karo kakuwatan militer paling kuat ing Asia lan katelu ing donya.
USD, Rusia perch minangka negara papat sing nduweni daya militèr paling ing donya. Militèr Rusia saiki wis 800
bab 62 milyar USD, karo budget kanggo nggawe UK ditingkat lima minangka negara sing nduweni kakuwatan militer paling ing donya. Umumé, ing pasukan Inggris sing Moderate, karo bab 200 ewu pasukan, 330 pesawat pertempuran lan Helikopter uga loro-kelas pesawat operator Ratu Elizabeth.
France wis budget militèr gunggungipun 53 milyar USD, supaya negara kabiji minangka pasukan enem paling gedhé ing negara ing donya. Kekuatan utama dumunung ing udhara militèr Perancis lan lemah, karo 600 pesawat lan pertempuran Helikopter, 228 ewu prajurit lan luwih saka 8,000 wojo Kendaraan. Nalika ing segara ing jantung negara Eropah iki wis operator pesawat-nuklir Powered, ing Charles de Gaulle (R91).
Jepang diarani minangka negara rising sun, iku uga ngetik minangka negara kanthi kakuwatan militer paling ing donya. Karo budget watara 48 milyar USD, nggawe Jepang minangka negara kanthi pangkat kapitu ing syarat-syarat kakuwatan militer donya. Jepang wis rolas pesawat reconnaissance nem siluman fighter F-35. Saliyane Jepang uga duwe operator pesawat supaya angkatan laut Jepang utami kinten diarani minangka sing paling canggih lan uga dilatih ing Asia.
Hindustan negara ketoke ora bisa disepelekake, karo budget watara 45 milyar USD, nggawe India negara karo pasukan paling gedhé kaping wolu wonten ing donya. Direkam India wis luwih saka 1000 pesawat lan pertempuran Helikopter, 15 ewu kendaraan wojo lan loro
bisa katon saka budget kasedhiya, nomer saka peralatan nimbali kasedhiya, uga kecanggihan duweni. Sing negara sing duwe kakuwatan militer paling gedhé ing 2015 kang?
lan pertempuran Helikopter, 10 pesawat pelaku usaha, 72 submarines lan Welasan kapal liyane.
Karo budget watara 129 milyar USD, China tambah wedi lan nggawe iku minangka negara karo pasukan kaloro paling gedhé ing donya sawisé Amérika Sarékat. China wis direkam luwih saka 9000 nawakke, 3000 pesawat pertempuran lan Helikopter lan 70 kapal. Kajaba iku, China uga saiki ngembangaken jet fighter siluman, jenenge Shenyang J-31.
Karo budget bab 70 milyar USD, Rusia perch minangka negara papat sing nduweni daya militèr paling ing donya. Militèr Rusia saiki wis 800 ewu prajurit, 45 ewu kendaraan wojo, 3.000 pesawat pertempuran lan Helikopter lan operator pesawat jinis Admiral Kuznetsov.
Britain duwe budget militer taunan bab 62 milyar USD, karo budget kanggo nggawe UK ditingkat lima minangka negara sing nduweni kakuwatan militer paling ing donya. Umumé, ing pasukan Inggris sing Moderate, karo bab 200 ewu
gunggungipun 53 milyar USD, supaya negara kabiji minangka pasukan enem paling gedhé ing negara ing donya. Kekuatan utama dumunung ing udhara militèr Perancis lan lemah, karo 600 pesawat lan pertempuran Helikopter, 228 ewu prajurit lan luwih saka 8,000 wojo Kendaraan. Nalika ing segara ing jantung negara Eropah iki wis operator pesawat-nuklir Powered, ing Charles de Gaulle (R91).
Jepang diarani minangka negara rising sun, iku uga ngetik minangka negara kanthi kakuwatan militer paling ing donya. Karo budget watara 48 milyar USD, nggawe Jepang minangka negara
Saliyane Jepang uga duwe operator pesawat supaya angkatan laut Jepang utami kinten diarani minangka sing paling canggih lan uga dilatih ing Asia.
Hindustan negara ketoke ora bisa disepelekake, karo budget watara 45 milyar USD, nggawe India negara karo pasukan paling gedhé kaping wolu wonten ing donya. Direkam India wis luwih saka 1000 pesawat lan pertempuran Helikopter, 15 ewu kendaraan wojo lan loro pelaku
wedi ing dhataran Eropah, saiki karo budget watara 44 milyar USD kanggo ngowahi perched kaping sanga Jerman minangka negara karo kakuwatan militer paling ing donya. Kekuatan paling militer Jerman dumunung ing lemah karo luwih saka 5,000 wojo Kendaraan, antara liya, Leopard 2 teknologi modern. Nanging daya militèr nyerang Jerman dirating luwih murah tinimbang Inggris utawa Perancis.
Ndadak, negara ginseng sing ditanggepi budget 34 milyar USD nggawe iku salah siji saka negara-negara sing duwe kakuwatan militer paling ing donya. Nyatet Korea Kidul wis luwih saka 5,000 nawakke, 650 ewu pasukan lan 750 pesawat pertempuran lan Helikopter.
Sawise negara kang paling wedi ing dhataran Eropah, saiki karo budget watara 44 milyar USD kanggo ngowahi perched kaping sanga Jerman minangka negara karo kakuwatan militer paling ing donya. Kekuatan paling militer Jerman dumunung ing lemah karo luwih saka 5,000 wojo Kendaraan, antara liya, Leopard 2 teknologi modern. Nanging daya militèr nyerang Jerman dirating luwih murah tinimbang Inggris utawa Perancis.
Ndadak, negara ginseng sing ditanggepi budget 34 milyar USD nggawe iku salah siji saka negara-negara sing duwe kakuwatan militer paling ing donya. Nyatet Korea Kidul wis
"Potensial gedhe tenan, saka 250 yuta pedunung Indonésia, watara 100 yuta kang potènsi dadi cadres militant saka mbelo negara," ngandika ing Kementerian Pertahanan, ing Jakarta, Senin (12/10). Dheweke mung dikancani dening
negara saka 45 kabupaten / kota ing Indonesia. Nomer embrio awal anyar, kang bakal terus kanggo nggayuh kabeh tingkat saka
sing enggal-enggal nyetel raos mbelo negara tinimbang militèr lampu. Lanang Faizal nambah, kanggo defend program negara ora tindakake conto Korea Kidul lan Singapura.
"Yen Korea Kidul lan Singapore padha wajib militer, kita sing kapekso kanggo defend negara. Temenan kita tetep ditemtokake kanggo nambah
Mantan kepala TNI Jenderal (Purn) Moeldoko netepke program ora kanggo olahraga wong nggunakake senjata. Program cocok minangka preparation kanggo tatanan kang komponèn cadangan. Dipun jelasaken bilih sistem pertahanan negara kang ana telung lapisan, yaiku komponen militer, spare parts, lan komponen support. Iki telung komponen kudu synergistic.
sing bakal tundhuk lampu defend negara? Ryamizard sebutno kanggo residents umur 50 taun lan ing. "Kanggo Foster katresnan negara, kayata fisik ngleksanani lan psikologis. Watesan umur 50 ngisor, iki proses tau pungkasan, saka PAUD kanggo pendidikan sing luwih dhuwur, "jlentrehe. Kabeh padha umur 50 taun sapangisor, apa wae Profesi kiro-kiro saka profesor kanggo Kanselir.
Nanging keruwetan kakiyatan ngleksanani iki diatur. Minangka langkah pisanan, lokasi pendadaran nggunakke panginstalan militèr sing wis ana kabeh
iki wis digambar munggah karo sartanipun kabeh ahli lan kepentingan sing cocok kanggo kabeh abad lan mlaku gesang. Bahan dhasar kalebu affirmation Pancasila minangka negara, katresnan saka negara, ing Nilai saka kegotong, pejah kanggo kurban kanggo marga saka negara.
Apa penting punika budidoyo saka angka moral, karakter, lan pengabdian kanggo Gusti Allah moho kuwoso. Ing syarat-syarat praktis, keginaan cadres kanggo defend negara iki bisa ing ngarep kanggo alamat akeh masalah bangsa. Dheweke uga kasebut ing ancaman saka negara non militer.
Panjenenganipun diklompokaké dadi wolung kategori. Kiro-kiro saka terrorism, bencana alam wiwit Indonesia ana ing ring circumference
saka luar negeri. Sabanjure tamba. Sing terakhir iku dlusupan budaya.
target wong minangka akeh minangka 100 yuta wong padha Fantastic banget. Déné liya Board of Pendidikan lan Training (Pendidikan lan Agensi Training) TNI banget winates, mung bisa kanggo maringi leladen 600 wong.
"Yen target 100 yuta wong ing 10 taun, target punika 10 yuta wong saben taun, utawa 833.000 wong saben sasi. Iki nomer padha Fantastic, "sorotnya. Ing basis legal mbelo negara uga biji kakurangan. Indonesia wis ora Hukum Defense State, déné 1945 BAB: 30, paragraf 1 wis mbutuhake defend negara lan ing paragraf 5 supaya kanggo defend negara ditugasi dipunatur wonten ing Undhang-undhang.
"Miturut Law No. 3 2002 Nasional Pertahanan BAB: 9 Paragraf 3 uga kasebut, panentu pendidikan Civic, latihan militèr dhasar lampu, lan pengabdian kanggo Profesi diatur sesuai karo undhang. Supaya nganti saiki kita wis ora kagungan Hukum Negara nimbali, "ngandika Hasanuddin.
Tanpa angger-anggering Torèt, dhawuh, utawa angger-angger, iku bakal angel kanggo éling nimbali privasi negara kang. Poin sabanjuré, Hasanuddin highlights bab budget. "Ing mratelakake panemume, kita perlu kanggo ngrembug reset, nalika negara wis winates dhuwit kita kudu luwih kawigaten nemtokake kang siji prioritas paling penting kanggo marga saka bangsa," ngandika Hasanuddin.
Punika Perang Donya II bakal kelakon, nalika wong nggunakake rencana utawa panganggo Al Qur'an, mesthi ora bakal kelakon Jeneng Perang Donya II, minangka Gusti Allah ing Al Qur'an ngandika, dosa wong sing kills manungsa liyane, tanpa sabab syarrie, banjur minangka yen bolongan ing dosané kabèh manungsa, lan nalika wong nglindhungi (nyimpen) nyawa manungsa, kaya kang wis disimpen kabeh manungsa.
Mulane tembung saka Gusti Allah, saben manungsa nalika padha mati lan ing dina Qiyamat (akhirat), banjur masalah hubungan manungsa kaliyan Gusti Allah sing sepisanan digawa menyang akun (dicekel tanggung jawab) iku prakara kang pandonga (lan konsistensi mlaku pilar Islam), lan bab sesambetan ing antawisipun manungsa punika bab getih, bab hubungan apik kita ing kita fellow manungsa, apa apik kanggo kita tuwane, sederek, Seama tanggi, rasis, ètnik, bangsa, apa kita wis rampung uga marang wong-wong mau, kayata kanggo nglindhungi utawa bantuan mau kang squeezed mlarat (keluwen ) lan kesulitan urip liyane). Yen kita duwe benrbuat apik kanggo wae ganjaran manungsa diganjar Allah iku Langit, digunakake yen kita babras aken piyambak kanggo matèni kita tanggi reply saka Gusti Allah neraka.
Wis Perang Donya II mesthi wonten mung Gusti Allah piyambak mirsa, amarga kabeh sing wis kapiji dening Gusti Allah lan wis ditulis ing kitab:
Rasulullah Shallallahu Alaihi wa sallam ngendika: "Alloh wis disetel kabeh nasibe kabeh jalmo saka sèket ewu taun sadurunge Gusti Allah nitahake langit lan bumi". (HR. Muslim. 2653).
"Ora ana siji bilai darbé ing bumi lan (utawa) ana ing batinmu nanging marajah ing Book (Lawh Mahfuz) sadurunge We nggawa. Satemené iku gampang kanggo Allah ". (. QS Al-
Dōtonbori?) ya iku pusat gastronomi, papan blanjan, lan hiburan ing sisih kidul Kanal Dōtonbori, Osaka, Jepang. Ing antarane Jembatan Dōtonbori lan Jembatan Nipponbashi iki ana manéka macem warung mangan lan fasilitas hiburan.
Minangka simbol kutha Osaka, Dōtonbori wis bola-bali didadékaké papa panggonan filem Jepang lan filem luar negeri. Papan-papan iklan lan lampu-lampu neon ukuran gedhé maési gedhung-gedhung restoran lan hiburan bengi ing pinggring Kanal Dōtonbori. Pusat
mangan Zuboraya, Neon Glico, lan jajanan khas Osaka (okonomiyaki, takoyaki, lan udon).
Ing sekitan panggonan iki ana teater bunraku, gedhung sandiwara komedi/manzai Namba Grand Kagetsu, teater idola NMB48, lan gedhung bioskop. Ing sakloron pinggiring kanal Jembatan
Quijote ana ing piinggiring kanal nduwèni kincir ria kanthi wujud elips. Jembatan Ebisubashi ya iku pucuk kudul saka arkade blanjan Shinsaibashi.
Hōzen-ji?), sawijining kuil Jōdo-shū kang dibagun taun 1637.[1] Gang cilik kang dalane saka watu ing ngarepe kuil
Andō Tōji?) saka Hirano mbangun kanal nggao duwite dhewe.[2][3] Pambangunane diwiwiti Yasui Dōton taun 1612 sawise éntuk préntah saka Toyotomi Hideyoshi, lan rampung taun 1615.[4] Matsudaira Tadaaki njenengi
kawasan kidul Dōtonbori minangka dhistrik hiburan lan pusat gedhung pertunjukan. Anggone nata kawasan iki diwiwiti taun 1621.[4] Sawise pirang-pirang abad Dōtonbori dikenal minangka pusat gedhung teater kabuki lan bunraku. Omah-omah mangan padha bukak kanggo nyukupi kabutuhan artis, penonton, lan wong-wong kang padha teka. Dōtonbori banjur ngrembaka dadi pusat kutha ing kawasan Minami lan pusat epikureanisme pendhudhuk Osaka.
Kawasan sekitar Dōtonbori keleban banyu akibat tsunami lan lindhu Nankai 1854. Dununge kurban tiwas ora dingertèni kanthi pesthi.[5]
Jembatan Ebisubashi lan Neon Glico kang ana ing dhuwuré kalebu salah sijine simbol kutha Osaka. Jembatan iki pisanané dibangun mèh bareng karo digawéné kanal. Panggemar tim bisbol Hanshin Tigers nduwèni tradisi mlumpat ing kali saka dhuwuring Jembatan Ebisubashi yèn timé dadi juwara. Renovasi Jembatan Ebisubashi kang dibangun sadurunge taun 1925 suwéné 3 taun.[6] Jembatan iki rampung direnovasi tanggal 22 November 2007.[7]
Cacad CS1: dates	Menu navigasi
“akeh wong wadon seng seneng nanging ora tak trimo,…””
“ mergo sing tak tresnani ora ono liyo amung kang sliroo,..”” (weeeehhh mantep)
Udin: “aku ra umuk bondoku ma tumpuk-tumpuk’’… (sombonge rek)
“kepingin opo wae mung kari njaluk”….
“akeh wong wadon sing seneng aku nanging ra tau gathuk”..
“mergo sing tak tresnani ra ono liyo kejobo genduk”…. weeeesssss……
Rita Derita: “iki piye.. kok rebutan kulo rondo wolung wulan”..
Sulistiyo :”ora masalah senajan rondo,.. asal gelem karo kakang”..
Rita Derita: “Iki piye kok rebutan,. Akeh prawan kok milih rondo”…
Udin: “ ora masalah senajan rondo, asal gelem kalih kulo”…..
Go to Punggol Waterway, Punggol Promenade, Punggol Beach
Lorong Halus Wetland, Parks in Sengkang and Punggol
Kaca kiye ngandhut sawetara prinsip etika, utawa "Etikawiki" (Basa
bangsa, budaya, suku, tataran pendhidhikan, sosial ekonomi lan psikologis. Kanthi anané prabédan mau, ngurmati wong liya dadi kunci utama supaya bisa nyambut gawé bebarengan sacara efektif kanggo mbangun ensiklopedia lan sesambungan umat manungsa sacara umum.
Prinsip-prinsip etika ing Wikipedia[besut sumber]
Panyangka apik. Wikipedia wis kasil tuwuh ngrembaka nganti saiki amarga kawicaksanan kang ngidinaké panyuntingan sing mèh tanpa wates. Wong-wong padha mèlu nyengkuyung lan nulis artikel-artikel sing apik.
Regani wong liyan kayadéné rika kepingin diregani.
Wigatèkaké kasopanan. Wong liyan ora bisa weruh utawa nyangka swasana ati panjenengan. Gaya basa kang nyindir kadhangkala ora dimangertèni déning liyan. Suwaliké, blaka suta uga bisa nuwuhaké kesan kasar. Ati-ati nalika milih tembung. Apa sing rika maksud sering ora bisa dimangertèni déning wong liya, lan apa sing panjenengan mangertèni, bisa-bisa uga ora padha karo sing dimaksudaké déning wong sing nulis.
Mlebu log lan tapakastani tulisan rika ing kaca wicara (aja nang kaca artikel!)
Débat-a ngenani utawa adhedhasar fakta, aja personal.
Aja nglirwakaké pitakonan. Yèn wong liya ora nyetujoni suntingan rika, wènèhi alesan sing apik, kena apa rika ngrasa yèn suntingan kuwe mau diperlokaké.
Kersa ngalah (lapang dada) marang sawijining tanggapan yèn rika ora duwe jawaban kanggo kuwe, utawa jujur saupama panemu panjenengan mung dilandhesi déning intuisi utawa selèra. Aja débat bab sing ora bisa dibélani.
Aja sungkan njaluk ngapura. Jroning dhiskusi sing panas, lumrah kita ngucapaké tembung kang ing tembé mburi gawé gela. Akoni baé bab kuwe.
Wènèhi pujian yèn pancèn pantes diucapké. Saben wong seneng diregani, utamané jroning lingkungan kang sering mbutuhaké kompromi. Wènèhana pesen sing semanak nang kaca wicara panganggo kasebut.
Busak utawa gawé simpulan kanggo sawijining dhiskusi sing rika wiwiti lan wis nggayuh kasarujukan (kesepakatan).
Akoni kamungkinan anané faktor subyektif jroning dhiri panjenengan lan tansah nganggo cara deleng netral.
Yèn débat tansaya panas, tentremké ndisik pikiran, utawa usulké supaya ngendhegaké sauntara wektu débat kasebut.
Sabisané éndhani pambalikan lan pambusakan, kajaba jroning kasus vandalisme. Terangna alesan pambalikan sing panjenengan ayahi nang ringkesan panyuntingan.
Èlinganan yèn panjenengan sesambungan karo wong liya. Bakal ana wong liya nang donya iki sing seneng utawa ngurmati wong kasebut. Regani wong liya.
Senadyan bisa dipahami yèn pancèn angèl lan ngéwuhaké jroning kahanan parembugan sing panas, yèn péhak liya dirasa kurang sopan, tumindaka luwih sopan saka
reruwet kanthi nampa anteman lan ora mbales ngantem - saben wong bakal ngregani tumindak kaya mangkono kuwe.
Éwasemana, kanthi cara sing nétral, aja ringa-ringa mènèhi weruh yèn rika kurang sreg nadha wicarané.
Yèn rika lagi débat, ngasoa; yèn rika nengahi, prayogakaké supaya lèrèn ngaso sedhéla.
Balia sawisé saminggu utawa rong minggu. Yèn ora ana sing nengahi, lan rika ngrasa perlu panengah, undangen wong liya.
Lungaa utawa golèk artikel liya kanggo ngalihaké pikiran rika — ana kurang luwih1,033,461 artikel nang Wikipedia! Mèlua sawijining Proyèk Wiki utawa réwangana ndandani kaca-kaca sing merlokaké. Utawa tulisa artikel anyar.
Artikel sing topike Wikipedia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.19, tanggal 11 Maret 2013.
pasrah, ....suwung pamrih, ....Tebih ajrih langgeng tan ono susah, ....Tan ono bungah Anteng manteng, .....sugeng Jeneng,
.....Durung menang yen durung wani kalah, ....Durung tunggul yen durung wani
1. MBako kuwi MBEBAYANI ING WUJUD APA WAE, rokok, rokok pipa, bidi, kretek, rokok beraroma cengkeh, snus,
Kawasan Karst Watuputih” 13/04/2017 Esok esok, Mbaayu yuk podo nutu, Pari kang wus tuuuo, Lesung alu wis cemawis, Pancen nyoto Bathari Sri dadi boga
Bali nduwe “Joger”… terus
dowo,mlayu kenceng opo..?_________________
Menerawang Sejarah Wayang (bag. 1)
Duite metu lha stadione lolos opo ora kuwi? nyamari wong…..BLI sak jane ketuane wong ngawi sing cedak teko bgoro,kuwi lho jenenge joko driyono,sing celuk’ane Lek joko tonggone makde mardi tukang Las.lek joko wi ndisek angon sapi gone mbah kaji
den tekati Pitutur becik tan biso numusi kang pirso mesem sajroning ati
DONGENG Sinten purun kulo dongengi Dongenge poro sedulur ndeso Sugih sawah lan sugih pari Ayem lan ati ora murko Ageng Labuhe dateng negari Rupo arto lan rupo bondo Jaman gerilya gek wingi Tiang kutho ngungsi ten ndeso Sikakang lan mbakyu sing nampi Lahir batin suko lan lilo Jamin panggenan lan jamin tedi Sanadyan ora neko-neko Kocape dek naliko kuwi Sopo wonge podo rumongso Welinge ojo nganti lali Sok yen aman walesmu opo Tutukke sing dongeng puniki Indonesia pun merdeko Dikanteni tatanan asri Ngajeni mung podo manungso Welingi sing dongeng puniki Yen kakang lan mbakyu ten kutho Walese ojo nganti lali Lan Ojo di sio-sio TRESNO Tresno kang sejati koyo…. Mimi lan mintuno… Senadyan bungah…senadyan susah… Tembange tresno iki… Bungah susah… dilakoni Nanging…ora janji Tak tunggu-tungu tak
2 TESALONIKA 2:8 | kala irika Sang Corah punika pacang makantenang dewek, nanging Ida Hyang Yesus pacang mademang ipun, antuk angsengan
.....Durung menang yen durung wani kalah, ....Durung tunggul yen durung wani asor, ....Durung gede yen durung wani cilik
……………………. (ingkang mengku gati) handadosaken kagyating manah kulo seneng tampi
dhawuh timbalan panjenengan anggenipun sakalangkung wanter. Wonten paridamel
punapa dene hamiji sowan kula sumangga keparenga paring pangandika dhumateng
ing dalu kalenggahan punika kula katangisan anak kula estri pun Rara ……………………..
ingkang ing benjing-enjing siyang/dalu badhe nambu silaning akrami, mugi antuka
tumuruning Wahyu Jodho. Ingkang puniko, keparenga kawula hangresaya dhumateng
panjenengan mugi kersoa angupadi tumuruning Wahyu Jodho ingkang awujud Sekar
Mancawarna ugi sinebat Kembar Mayang, kinarya jangkeping panggihing calon
pinangantyan kekalih. Dene menawi sampun pikantuk mugi lajeng kersoa hamboyong
ngestokaken dhawuh. Wonten ing pundi papan dunungipun Sekar Mancawarna utawi
ingkang kula tampi, papan dunungipun Sekar Manawarna punika wonten ing
padhepokan …………………., kabawah wewengkon ……………………..
sampun cetha lan trawaca dhawuh timbalan panjenengan, keparenga kawula nyuwun
pamit madal pasilan bidhal dinten punika daya-daya lebda ing karya.
raharjaning lampah, mugi rahayu boten wonten pringga bayaning marga.
Bidhalipun Sang Saraya Jati saking pawiwahan, binarung ungeling
katungka dhatengipun Sang Saraya Jati, lajeng sami pangandikan
kisanak, lajeng pinarak mlebet kemawon, mangga ta keparenga pinarak ing
Kyai, sak derengipun nyuwun pangapunten, dene sowan kula sakadang boten atur
kisanak, semanten ugi kula inggih nyuwun pangapunten, mbok menawi anggen kula
nampi karawuhan panjenengan sakadang kirang subasita, jalaran inggih naming
kados mekaten kawontenanipun. Nuwun mangke ta kisanak, keparenga kula
hanila-krami, wingking saking pundi saha sinten asma panjenengan keraya-raya
keparenga kula badhe nepangaken, kula sakadang wingking saking ……………………
(nyebtaken panggenanipun ingkang mengku gati), name kula pun Saraya Jati. Dene
wigatosipun sowan kula sakadang punika pinangka dados duta saraya saking
panjenenganipun Bapa/Ibu …………………………….. (ingkang mengku gati), saperlu hangupadi
tumuruning Wahyu Jodho ingkang sampun cinandhi wonten ing Kembar Mayang, pinangka
kangge sarat sarana anggenipun badhe kagungan kersa ngemah-emahaken putra
putrinipun sarta kangge hanjangkepi ing upacara panggihing sri temanten. Punapa
pancen ing ngriki dunungipun Kembar Mayang kala wau Kyai.
saderengipun kula pratela dhumateng panjenengan ingkang rumiyin kula ugi
nepangaken, bilih ingkang kasdu hamestani kula pun Ki Jati Wasesa. Dene
padhepokan kula mriki winastan ………………… Pancen leren, inggih ing padhepokan
………………….. ngriki punika cumdhokipun Sekar Mancawarna ingkang
Kyai, inggih puniko ingkang dipun kersakaken dening panjenenganipun Bapa
……………….. (ingkang mengku gati). Ingkang punika mugi wontena keparenging
penggalih tumunten Kembar Mayang kaparingna dumateng kula. Dene menawi pengaji
pinten kerta ajinipun, menawi mawi leliru punapa lelirunipun, waton kula saged
jagad, boten saged dipun tumbas kanthi punapa kemawon, naming sok sintena
ingkang saged anegesi naminipun Kembar Mayang kanthi jangkep saha trep, inggih
abot sangganipun Kyai, gandeng kula sampun sumanggem dados duta ngrampungi,
sanadyan kados pundi kemawon badhe kula leksanani. Nyuwun pangestu Kyai Kembar
Mayang, Klepu Dewandharu, Cengkir Gadhing Kendhitpitu, Sadak Lawe. Kembar
Mayang tembung Kembar punika tegesipun padha. Tembung Mayang punika tegesipun
Nur utawi Cahya, wonten ingkang mestani Kembang Jambe. Kembar Mayang punika
mujudaken blegering kakung lan putrid. Kakung lan putri punika satemenipun
sami, dene ingkang benten wadhahipun. Dene Nur utawi Cahya kalawau lenggahipun
wonten ing rasa jati, ingkang dipun westani Urip utawi gesangipun. Tiyang
manunggalaken rasanipun. Inggih manungaling rasa jati punika ingkang saged hambabar
katentreman sarta saged hanggelar pakarti luhur. Inggih punika ingkang winastan
garwa utawi sigaraning nyawa winastan kembar rasane.
Dewandharu ; Kayu-kayun, klepu-klepeng. Dewa titah ingkang luhur. Daru
Cengkir kencenging piker, gadhing gadhang, kendhi pitu, pangiket
ingkang kiat sanget. Dados ringkesipun loro-lorone atunggal samya angiket raos
sasra, kula boten nyana bilih panjenengan ingkang saged anegesi
kanti trep lan jangkep, mbok menawi inggih sampun dados kodrating jagad, bilih
panjenengan ingkang kawawa hamboyong Kambar Mayang punika. Namung kajawi punika
wonten sarat sarananipun, Sepisan, pamboyonging Kembar Mayang kaemban jejaka
kalih, Kaping kalih, Cengkir gadhing sak pirantosipun kaasta Kenya
boten alum pradapa Sekar Mancawarna, supados dipun
saranani mawi rengeng-rengeng kekidungan boten ketang satunggal kalih pada.
badhe kula estokaken sadaya sarat sarananipun, wondene rengeng-rengeng
punika kewala atur kekidungan kula, mangka jangkeping sarana pamboyonging Sekar
Mancawarna. Kiranging sadayanipun, ingkang boten dados renaming penggalih, mugi
saking keprananing manah kula, wekdal punika ugi Kembar Mayang kula
pasarahaken, sumangga tumunten kula aturi hanampi.
cekap samudayanipun, keparenga kawula nyuwun pamit madal pasilan, lan nyuwun
pangestu mugi tansah manggiha bagya mulya salampah kula.
sapengker panjenengan kula pranggal puja sesanti jaya-jaya wijayanti, sirna
memala pinayungan sahing Gusti, hayu-hayu rahayu
dhumateng Bapa ………………………. (ingkang mengku gati), inggih awit saking berkah saha
pangestu panjenengan, kula sampun kelampahan hamboyong wujudipun Kembar Mayang,
ingkang punika sumangga kula aturi nampi, mugi sageda kinarya sarana dhaupipun
kula tampi kanthi bingahing manah, lan awit saking sih pitulungan panjenengan,
kula sakulawarga naming saged hangaturaken gunging panuwun tanpa upami. Nuwun,
Apa karepe?	Posted by j4w4 under Mbuh
Senajan papan-papane katon wis tuwa merga kodanan lan kepanasen nanging isih kuwat banget merga saking kandele.
Sakwise munggah undhak-undhakan aku mambu ganda kotorane manungsa. Aku lingak-linguk golek sumbere ganda kuwi. Oooo pranyata ana sing kurang gaweyan. Kotoran kuwi jebul di
BesutWaca sarana basa liyaBasa Jawabasa Austronésia ing pulo JawaBasa Jawa
basa (language) written in the Javanese script
Jawa (Mataram, Osing, Tengger, Bawéan, Samin, Cerbon, Banyumas, lsp.)
Aksara LatinAksara JawaAksara Arab (Aksara Pégon)
Anyarosi – Basa Osingtes – Basa Tenggerkaw – Kawi
Ijo peteng: papan basa Jawa minangka basa mayoritas. Ijo padhang: papan basa Jawa minangka basa minoritas.
Artikel iki ngandhut lambang-lambang fonètis AFI. Tanpa sengkuyungan tèhnis sing trep, Sampéyan namung bakal ndeleng lambang-lambang pitakon, kothak, utawa liyané, dudu pralambang Unicode.
iku kagolong basa Austronesia, ya iku basa-basa sing dianggo sawarna-warnané bangsa pribumi ing kapuloan sakidul-wetaning bawana Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang luwih 80 yuta panutur ibu. Kajaba iku, basa iku kasebar ing Indonésia saka Sumatra nganti Papua, Timor Wétan, Malaysia, Singapura, Taiwan, Hong Kong, Walanda, Suriname, Curaçao, lan ing Kaledonia Anyar.
Basa Jawa dadi salah sijiné panyumbang sing gedhé dhéwé kanggo panuwuhané basa Indonésia. Sanadyan dudu basa resmi ing pamaréntahan, basa Jawa nduwé prabawa luwih akèh tinimbang basa-basa laladan liyané kayata ing kosakata, lan istilah-istilah sing kadhangkala nganggo tembung Jawa.
Peta iki gambar ing endi basa Jawa dianggo ing pasrawungan. Ijo tuwa tegesé basa Jawa basa mayoritas. Banjur ijo enom tegesé basa Jawa basa minoritas.
Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon saka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa ing pulo Sumatra sarta Kalimantan.
Basa Jawa bisa kaanggep salah sijiné basa klasik ing donya, basa iki nduwé sajarah kasusastran sing wis lawas banget. Lawasé luwih saka 12 abad. Para nimpuna basa Jawa mérang sajarah basa Jawa ing patang tahap:
Basa Jawa ditulis mawa/migunakaké aksara Jawa, (salah sijiné keturunan aksara Brahmi saka India), aksara Jawa-Arab (pégon) lan aksara Latin [2].
Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné.[3] Basa iki dituturaké lan dimangertèni déning kurang luwih 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% padunung nagara Indonésia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Mèh kabèh presidhèn Indonésia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora nggumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaribawa akèh ing perkembangané basa Indonésia.
Basa Jawa Modhèrn bisa dipérang dadi telung dhialèk: dhialèk Jawa Kulon, dhialèk Jawa Tengah, lan dhialèk Jawa Wétan. Ing pulo Jawa ana sing diarani dialect continuum ('kasinambungan dhialèk') saka Banten ing ujung kulon tekan Banyuwangi, ing pucuk wétan. Kabèh dhialèk basa Jawa kurang luwih bisa dingertèni para panuturé (basa Inggris mutually intelligible).
Pangucapan swara-swara iki rada njlimet. Ciri utama iku yèn ing basa baku Mataraman, /a/ ing wanda mawa posisi kabukak ing posisi pungkasan lan sadhurungé pungkasan, diucapaké kayadéné [ɔ].
Jawa iku akèh banget cara pituturané. Ana dhialèk sosial sing dibagé miturut hièrarkhi saka kasar tekan alus dadi :
Saliyané iku, ana dhialèk sing didasarké tlatahé lan ora sekabèhé dhialèk Jawa dimangarteni déning kabèh wong Jawa. Ing ngisor iki kapacak pamérangan miturut sawetara ahli basa Jawa: Poerwadarminta lan Uhlenbeck. Saliyané iku uga ditambah pamérangan Wurm lan Hattori. Wurm lan Hattori nggambar peta pamérangan dhialèk Jawa. Pamérangan para nimpuna iki rada séjé lan ora sarujuk siji lan sijiné.
Miturut Poerwadarminta ing bukuné Sarining Paramasastra Djawa[4], dhialèk-dhialèk ana:
Dhialèk Surakarta, Madiyun lan Semarang[4]
Dhialèk Pasisir lor wétan (Tuban, Gresik, Surabaya)[4]
Dhialek-dhialek iku miturut ahli basa Walanda E.M. Uhlenbeck ing bukuné A Critical Survey of Studies on the Languages of Java and Madura (1964), dikelompokaké dadi 3 (telung) rumpun ya iku :
Wurm lan Hattori (1983:39) mérang dhialèk-dhialèk basa Jawa ing pulo Jawa dadi 7 bagéyan:
Dhialèk "Regional Jawa ing Banyuwangi"[5]
Banjur uga ana sawetara tetembungan krama inggil lan krama andhap sing bisa dienggo ing saben register.
Dienggo déning wong-wong sapadha-padha sing wis kulina nanging isih ngajèni.
Basa Jawa dipituturaké ing saindhenging Indonésia, nagara-nagara tangga Asia Kidul-wétan, Walanda, Suriname, Kaledonia Anyar, lan nagara-nagara liyané. Populasi panutur paling gedhé ditemokaké ing enem propinsi Jawa dhéwé, lan ing propinsi tangga Sumatra saka Lampung.
Sawijining tabèl kang nuduhaké gunggung panutur asli ing taun 1980, saka 22 propinsi ing Indonésia (saka total 27 ing wektu iku) kang nuturaké basa Jawa luwih saka 1%, ya iku:[6]
déning, -- ora kalebu dhialèk Cina lan basa Indic kanthi status resmi nagara -- basa Sundha saka bagéan kulon pulo Jawa
^ a b c d e f g h i j k Poerwadarminta (1953:2)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa&oldid=1118733"
7°17′S 110°26′E﻿ / ﻿7.283°S 110.433°E﻿ / -7.283; 110.433Koordhinat: 7°17′S 110°26′E﻿ / ﻿7.283°S 110.433°E﻿ / -7.283; 110.433
Rawa Pening ("pening" asale saka tembung "bening") ya iku tlaga kang uga dadi papan plesiran kang ana ing Kabupatèn Semarang, Jawa Tengah.[1] Ambane 2.670 hektare, panggonane ana ing wewengkon Kacamatan Ambarawa, Bawen, Tuntang, lan Banyubiru.[1] Rawa Pening panggone ing cekungan paling ngisor lereng Gunung Merbabu, Gunung Telomoyo, lan Gunung Ungaran.[1] Tlaga iki pernah kadadeyan banyune ngganti asat.[1] Pernah dadi panggonan kanggo golek iwak, saiki arep kabèh ketutup tanduran eceng gondok.[1] Enceng gondok iki uga wis nutupi Kali Tuntang, paling akèh bagian pinggir.[1] Kanggo ngresiki enceng gondok utawa spesies invasif iki dilakokake kanthi cara ngresiki sarta diiadakake pelatihan gunane eceng gondok kanggo kerajinan.[1]
Menurut legenda, Rawa Pening kadadeyan saka lubere banyu kang mili saka bekas dudutan sada utawa ing basa Indonesia diarani lidi kang dilakokake déning Baru Klinthing.[2] Crita Baru Klinthing kang maleh dadi bocah cilik kang lagi lara lan ambune amis, saengga orra bisa ditampa déning masyarakat amarga awake kang kebak borok lan ambune kang amis.[2] Nanging akhire Baru Klinthing iki mau ditulung déning randha kang wis tua.[2]
Tlaga rawa pening iki disenengi déning para wisata kanggo obyek wisata pemancingan lan kanggo ulah raga banyu.[2] Nanging saiki , para wong kang golek iwak nganggo prau, praune angel obah amarga akehe tanduran enceng gondok.[2]
^ a b c d e f g (id)Legenda Rawa Pening (Dipuntingali tanggal 2 Agustus 2011)
^ a b c d e (id)RAWA PENING (Dipuntingali tanggal 2 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 29 Agustus 2016.
Wis puluhan pemain2 asing di pulangkan mbahSar.. Klu smpe si-Dadi ini iso gawe mbahe kepincut brarti si-Dadi iki pancen OYE.. ayo
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Sajarah.
Kategori iki isi 60 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 60 anak kategori.
► Sajarah miturut kawasan‎ (5 Kt, 1 Kc)
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.ifreefuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
pm kwi ngrusak iklim pariwisata GunungKidul...nek wong wegah mrono meneh bakule baksa urip kesrakat meneh ...kuwi...
Kinanthi, saha tembung kanthi utawa tuntun, kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan alam ndonya.Berasal dari kata kanthi atau menuntun, yang artinya dituntun supaya
langgeng. 7. Dandanggula, nggambarake wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon nduwe sisihan/keluarga, duwe omah, urip cukup kanggo sakkeluargane. Mula kuwi wong
sesama.9. Pangkur, saka tembung mungkur kang ateges, nyingkiri hawa nepsu angkara murka, kang dipikir tansah kepingin weweh sapadha-padha.
Megatruh, saka tembung megat roh utawa pegat rohe/nyawane, awit wis titi wncine katimbalan marak sowan mring Sing Maha
Pambagyaharja Winantu ing kawilujengan kairing sugotho pakurmatan, kepareng kula ngaturaken
Wonten ingkalodhangan wekdal menika keparing kita sami ngaturaken puja puji hangastuti awit sakit kersanipun Gusti Ingkang Hangarya Jagad sampun keparing sih wilasanipun dhumateng kita ingkang arupi kanugrahan mawurahan, berkah dan rahmad. Kita raosaken tresnanipun Allah SWT tansah kaparingaken dhumateng kita sedaya kanthi tansah paring pitedhah ingkang arupi agami Islam.
Shalawat lan salam mugi tansaha katetepna dhumateng junjungan kita Nabiullah Muhammad SAW ingkang tansah paring katresnan dhumateng sedaya umatipun dhumugi ing akhir jaman sakmangkeh. Makaten ugi dhumateng kulawarga, sohabat lan pendherekipun mugia tansah kaparingan syafa'at ing yaumil qiyam.
Dumateng para pamriksa, kula ngaturaken aguing panuwun awit panjenengan saya sampun kersa rawuh lan mriksani wonten ing blog kula menika. Mugi saged paring tambahing kawruh lan seserepan ingkang inggal dhumateng kula. Semanten ugi mugi blog menika saged nuwuhaken manfaat dhumateng kita sedaya. Ananging gandeng kula namung satunggaling tidah sawantah ingkang tansah sinandangan cupet saha cekak wonten ing samudayanipun ing mbok bilih wonten ing blog menika kathah seratan ingkang mboten mranani ing panggalihan Panjenengan saya kula nyuwun
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18hqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Ingkang Kaping XIII.
sing wis sumadya!PILIHEN SIJI WAE WANGSULAN SING BENER DHEWE!Wacanen kang setiti wacan iki,
Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
“Urip iku mung kadyo mamper ngombe, sabanjure mlaku mane adoh
“Paring teken maring kang kalunyon lan wuto,
paring pangan maring kan kaliren, paring sandang marang kang kawudan, paring payung kang kudanan. Bapang den simpangi, ana catur mungkur”.
“Wong urip kudu ngupaya boga, tuking boga saking nyambut karya. Seregep makarya biso gawe mulyo tumraping kulawargo, tumrap wong sesomahan kudu amongsi, kulawarga kang apik lamun padha rukun lan darbe panjangka amrih rahayuning jagad. Sing sopo seneng urip tetanggan kelebu
janma linuwih. Tonggo iku perlu dicedaki nanging aja ditrisnani.”
k. Nangkebin barong somi : nakut-nakuting timpal sane aeng-aeng , kasujatiane tan wenten napi
l. Anyar-anyar be bangkuk : sekadi anake ngewangun ipun anteng, duruh wenten asasih sampun waneh
m. Berag-beragan jaran sumba ikutne kenjir : satiwas-tiwas anak kecap sugih , tangkep
Lagu Tombo Ati Tombo Ati – Opick tombo ati iku limo perkarane kaping pisan moco Qur’an lan maknane kaping pindo sholat wengi lakonono kaping telu wong kang sholeh kumpulono kaping papat kudu weteng ingkang luwe kaping limo dzikir wengi ingkang suwe salah sawijine sopo biso ngelakoni mugi-mugi
kengen karo sedulur enyong kabeh. bagi sedulur alumni SDN Purwokerto Kulon
Upacara Melasti kangge mahargya Dinten Riyaya Nyepi, tandha gumantosing warsa enggal Saka 1935, dipun tindakaken ing Pura Segara Wukir, Pesisir Ngobaran, Saptosari, Gunungkidul dinten Senen (25/2) siyang. Upacara Melasti dipun estreni dening atusan Umat Hindu sawewengkon Ngayogyakarta lan sakiwa tengenipun, kalebet Umat Hindu saking 15 pura ing Gunungkidul. Umat Hindu katingal tumemen nindakaken upacara dipun pandegani dening Pendheta Puja Bratha Jati. Miturut Ketua Persatuan Hindu Dharma Indonesia (PHDI)
dhiri lan jagat raya, kangge manunggalaken trihitakarana, sarta minangka rerangkening upacara lan brata penyepian ingkang badhe dhateng. Kajawi punika, Melasti ugi mengku ancas kangge sesuci asil pertanian, kanthi nyawisaken sesaji utawi banten, pekuluh, tumpeng, sarta gunungan.
mrihatosaken, jalaran ngantos samangke kirang dipun gatosaken dening pemerintah. Samangke nalika regi benang mindhak, para perajin namung saged pasrah dhateng kawontenan.
Bab punika ingkang dipun andharaken dening salah satunggaling perajin stagen lan selendang ing Dhusun Patoman, Santo
saben kilo. Kamangka regi stagen namung Rp 4.000,00 ngantos Rp 5.000,00. Benang sakilo saged kangge ndamel stagen cacah
dhusun, Tumirin rumaos prihatin dhateng sesanggan gesang para perajin stagen lan selendang ing wewengkonipun. Ngantos samangke, para perajin dereng nate pikantuk pembinaan punapadene bantuwan pawitan saking dinas ingkang kawogan. Pangajabipun, pemerintah sageda gatosaken para perajin, supados gesangipun saged murwad.
“LENGEN BAYI DIGUNTING IBUNE DEWE”
Diwek.marang putrine dewe.dheweke tega ngunting tangan bayine kang isih umur 7 wulan dek wingi(25/8).nyebabake lengen kiwo bayine meh pedhot.
“Otot lengene pedhot,sawise diwenehi pangrumatan,bayi kasebut terus dirujuk
Agung ngrujuk bayi kasebut menyang RSUD dr.Soetomo sawise nyuwun palilah menyang dokter spesialis.”sawise tatune ditutup,bayi langsung karujuk menyang RSUD dr.Soetomo.”ujare.kahanan balunge pedhot opo ora during iso menehi katrangan kang rinci.”kawulo dereng ngantos mreksani kahanan balunge langsung kawulo rujuk.”ujar dr.Agung.
Aisyah(jenenge bayi kasebut) digawa keluargane menyang RSUD Jombang jam 10.00 kahanane parah banget. Awake lemes,amergo ngetokake getih waras saka lengen kiwone. Nganti ora bisa nangis naming misek-misek lan luh mripate dredes terus.
Tekan rumah sakit Aisyah gak kesuwen terus di infuse liwat sikile,sedelo
Kedadean diwiwiti saka tangise Aisyah,ora ngerti sebab opo kok nangis terus saka isuk. Ing omah gedhe iku,ana mung Aisyah,ibune lan simbah putri,Sa’adah,48. Arifin bapake Aisyah wiwit isukwis budhal menyang pasar cukir dodolan sayuran.”aku keprungu tangise wiwit jam 05.30”kandane salah sijine paman Aisyah omahe ora adoh saka omah korban.”tak kiro nangis lumrah.”tangise kok ora kaya biasane,tangisane kok suwe banget,padahal biasane bocah kuwi ceria banget.”Ature pamane.
Jam 09.30, dheweke ngajak Sa’adah niliki Aisyah ing kamare,sakarone kaget banget eruh tangane Aiayah ngetokake geteh nganti nelesi seprei lan jogan. Ibune dhewe mung mandeng wae.
Ora kepingin putune tambah parah,Sa.adah lan putrane(paman Aisyah)gawa Aisyah menyang RSUD Jombang. Sawetara Aiyah dirujuk menyang RSUD dr.Soetomo Surabaya di kancani bapake dhewe jam 11.30, Sa’ada mulih niliki kahanan ibune korban.
Arifin kaget banget weruh kahanan kaya mankene.”wektu kadadean aku isih ning par.saka pasar aku langsung budal mrene”kandane Arifin.
Ndoleki unsur 5W + 1H ing PAWARTA nduwur :
6. How (piye) :Aisyah di gawa keluargane menyang RSUD Jombang kahanane parah
mempromosikan ki yo neng gunung kidul .. warnet to warnet gunungkidul.. soale nek seng neng paran ngene kiyi yo mesti maen internet podo akeh sing jarang..coba di cek neng member.. akeh kan sing gor
Resep cara membuat rujak kangkung yang enak rujak kangkung berbahan dasar kangkung
“Iki isone cuma ngrepoti wong, makane kuliah iku sing bener, ojo kelan-kelon tok ae! mboso meteng ditinggal minggat karo sing lanang!”
iki saiki dadi tahanan Kejaksaan.. dadi wis ra usah neko2
Warak jawa sepisanan ditliti déning panliti alam saka njaba laladan kasebut ing taun 1787, nalika ana k'ewan loro ditembak ing Jawa. Balung warak jawa dikirim menyang panliti alam Walanda Petrus Camper, kang séda taun 1789 sadurungé nerbitaké panemoné manawa warak jawa iku spesies istimewa. Warak jawa liyané ditembak ing pulo Sumatra déning Alfred Duvaucel kang ngirim spesimené menyang rama tiriné, Georges Cuvier, èlmuwan Prancis kang misuwur. Cuvier ngrumangsani kéwan iki spesies istimewa taun 1822, lan ing taun kang padha diidhentifikasi déning
diidhentifikasi.[6] Desmarest ing awalé ngidhentifikasi warak iki asalé saka Jawa, nanging samengkoné ngowahi lan nelaaké spesimené asalé saka pulo Jawa.[2]
lan Malaysia. Annamiticus asalé saka dhèrètan pagunungan Annam ing Asia Kidul-Wétan, bagéyan saka papan uripé spesies iki. Saiki populasiné kira-kira kurang saka 12, uripé ing alas dhataran rendah ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam. Analisa génétika mènèhi tabet manawa loro subspesies kang isih ana nduwèni leluhur kang padha antara 300.000 lan 2 yuta taun kepungkur.[8][9]
saka leluhur Equidae watara 50 yuta taun kapungkur.[13] Famili kang isih ana, Rhinocerotidae, sepisanan muncul ing mangsa Eosen akhir ing Eurasia, lan leluhur spesies warak modhérn kabagi saka Asia ing awal Miosen.[14]
Warak jawa lan India iku siji-sijiné anggota genus Rhinoceros kang sepisanan muncul ing rekaman fosil ing Asia sekitar 1,6 yuta-3,3 yuta taun kepungkur. Prakiraan molekul mènèhi tabet manawa spesies wis kabagi luwih awal, sekitar 11,7 yuta taun kapungkur.[13][15] Sanajan mlebu ing tipe genus, warak jawa lan India dipercaya ora cerak gandhengané karo spesies warak liyané. Panlitén kang béda wis ngetokaké hipotesis manawa warak iku mungkin cerak gandhengané karo Gaindetherium utawa Punjabitherium kang wis punah. Analisis klad Rhinocerotidae mapanaké Rhinoceros lan Punjabitherium kang wis punah ing klad karo Dicerorhinus, warak Sumatra. Panlitén liya ngusulaké manawa warak Sumatra luwih cerak gandhengané karo loro spesies warak ing Afrika.[16] Warak Sumatra bisa kabagi saka warak Asia liyané 15 yuta taun kepungkur.[4][14]
Kulité ana wuluné/rambuté sethithik, wernané klawu utawa klawu-coklat mbungkus pundhak, geger lan bokong. Kulité kandel lan nduwèni pola mosaik alami lan dadi tameng. Pambungkus gulu warak jawa luwih cilik tinimbang warak India, nanging tetep maujud wangun pelana ing pundak. Amarga anané résiko
Warak jawa duwé luwih sithik swara tinimbang warak Sumatra; sithik banget swarané warak jawa kang dimangertèni. Warak jawa diwasa ora duwé mungsuh alami saliyané menungsa. Spesies iki, utamané ing Vietnam, iku spesies kang mlayu mlebu alas nalika manungsa nyerak saéngga angel kanggo nliti warak.[5] Nalika menungsa creak banget karo warak jawa, warak iku dadi agresif lan banjur nyerang, nusuk nganggo untu seriné ing rahang ngisor lan nyruduk munggah nganggo ndhasé.[24] Sifat
Sifat seksual warak jawa angél disinaoni amarga spesies iki arang diamati sacara langsung lan ora ana kebun binatang kang duwé spesimené. Warak wadon mateng sacara seksual ing umur 3-4 taun lan sing lanang ing umur 6. Kamungkinan kanggo meteng kira-kira muncul ing période 16-19 wulan. Interval kalairan spesies iki 4–5 taun lan anaké marakaké mandheg kurang luwih rong taun. Papat spesies warak liyané nduwèni sifat pasangan kang
warak jawa ya iku perburuan ngalap sunguné, masalah kang uga nyerang kabèh spesies warak. Sungu warak dadi komoditas perdagangan ing Tiongkok sasuwéné 2.000 taun kang dipigunaaké dadi obat kanggo pangobatan tradhisional Tiongkok. Sacara historis kulité digunaaké kanggo gawé klambi waja tentara Tiongkok lan suku lokal ing Vietnam percaya manawa kulité bisa digunaaké dadi panangkal racun wisa ula.[25] Amarga papan uripé warak nyakup akèh laladan mlarat, angel kanggo pendunung ora matèni kéwan iki kang bisa didol kanthi rega kang larang.[21] Nalika
Cat Tien, Vietnam. Warak iki tau nyebar ing Asia Kidul-Wétan, sawisé perang Vietnam, warak jawa dianggép punah. Cara kang dipigunaaké ing pertempuran njalari rusaké ekosistem laladan: panggunaan Napalm, herbisida lan defolian saka Agen Oranye, pangeboman saka awang-awang lan panggunaan ranjau dharat. Perang uga mbanjiri laladan nganggo senjata. Sawisé perang, akèh padunung désa miskin, sing sakdurungé migunaaké metode kaya jugangan jebakan, saiki duwé senjata mematikan kang njalari padha dadi pamburu warak kang éfisièn. Panyangka kapunahan subspesies éntuk tantangan nalika taun 1988, sawijining pamburu nembak warak wadon diwasa kang nunjukaké manawa spesies iki bisa slamet saka perang. Taun 1989, ilmuwan nliti alas Vietnam kidul kanggo nggolèki bukti warak liya kang slamet. Tlipak sikil warak anyar duwèané paling sithik 15 warak ditemoaké ing sakdawané
slamet.[19][28] Pangreksa alam ndhiskusèkaké apa warak Vietnam duwé kamungkinan slamet, sapérangan nelaaké manawa populasi warak saka Indonésia kudu dikenalaké kanggo nylamétaké populasi, lan liyané nelaaké manawa populasi bisa pulih manèh.[5][31]
Ora ana siji sijiya warak jawa ing kebon raja (kebon kéwan). Taun 1800-an, paling sithik papat warak dipameraké ing Adelaide, Kalkuta lan London. Paling sithik 22 warak jawa wis didhokumentasiaké lan disimpen ing panangkaran, lan manawa cacahé luwih akèh amarga spesies iki kadhang salah ditafsiraké karo warak India.[32] Warak jawa ora tau ditangani kanthi becik ing panangkaran: warak paling tua kang urip mung tekan umur 20 taun, sekitar setengah saka umur mau, warak ana ing alam bebas. Warak jawa paling
dimangertèni amarga wis ditunjuk warak India.[17] Amarga saka program kang dawa lan larang ing taun 1980-an lan 1990-an kanggo nangkaraké warak Sumatra ing kebun raja iku gagal, upaya kanggo ngreksa warak jawa ing
ARKive - gambar lan film warak jawa (Rhinoceros sondaicus)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warak_jawa&
jumat, ahli kubur tilek omah... Nyuwun pandungane waosan qur an sak kalimah... Mboten diparingi ngusap dodo brebes mili.
Cithakan:Wewengkon administratif pemerintahan Indonésia Kalurahan iku wewengkon administratif pemerentahan ing Indonésia ing asor kacamatan lan dipimpin déning Lurah. Ing Indonésia, kalurahan dadi satuan administratif pemerentahan ing asor dhewe.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalurahan&oldid=1040491"	Kategori:
Jayanthi Manoj: ‘A Door Somewhere?’, Sep-Oct 2014
Jul 18, 2009 9:37 pm Nek ra duwe paku,.??? wah... eehmm.. oh yo.... kawat ora iso mlebu mslhe kalah karo kawate "...."??? ojo digoleki meneh yo
tergantung karo manungsone dewe...berarti yen podo ndelok bola api opo kabut yg pekat podo njogrok nyang njogan ( lemah ) lurrrr. mbok menowo santet kuwi tibo menyang awake dewe, lha terus yen poro sedulur ono hotel / apartemen lha piye carane upomo dadi
mas kenopo wong turu ning ngisor ora keno santet,menungso diciptaake marang gusti Allah seko lemah nek setan seko geni dadi geni kuwi ora iso
TVgambarmu sing nomer loro kuwi kaya sing wong kalimantan kae ya kang? sing manusia kawat kae dudu? trus kae kelanjutane piye ya, jareen arep dioperasi
ngendi kuwi)maksude wong tuwa mbiyen awake dhewe dikon turu neg njogan iku maksude ben awakw dhewe iku ngerti sangkan paran. awake dhewe dikon nyinau nek awake dhewe iku maune ora ono lan anane soko lemah ( mbiyen jogan iku isine lemah dudu keramik) lan mbesuke bakal bali neng lemah...mula dadi menungsa
nah sak lawase urip yen anan apap wae awake dhewe iku yo dikongkon dadi lemah. tontonen lemah iku diwenehi emas meneg wae.. ananging dhiwenehi tai yo meneng wae... mula dadi menungsa yo kudu kaya lemah iku... yen lagi diwebehi rejeki akeh sakak sing kuwasa yo ora susah gembelengan... sing syukur... ra usah ngrubah sikap lan watak...ra sah umuk....mengkono uga yen lagi diwenehi ujian sifate menungso sok sedih lan nyalahke sing kuwasa... iku ra bener... awake dhewe kudu bisa kayay lemah... nadyan lagi oleh pacoban yo kuku
mangkono mau sipating amnungsa sing trep karo sangkan parane...liya maneh nek awake dhewe dadi pimpinan...nek kowe kabeh dadi
piwalese marang manungsa bisa nguripi manungsa saindengeng donya.. arupa tetuwuhan, woh wohn lan panmgana sartu ulu wetu liyane....mengkono uga yen kowe dadi pimpinan nadayn anak buahmu... andahanmu pada ngopo wae ajaj mbok dadeke ati ning bisaoo kowe nguripi marang wong sing dadi anak buahmu....iku maksude kowe do kon turu neg lemah..dudu nolak santet...neing nek kowe dadi kaya lemah iku tak jamin ora ono wong sing pingin nyatet kowe mula yo bener turu neng lemah iku bisa nolak santet.... martinusKoordinatorLo
nah sak lawase urip yen anan apap wae awake dhewe iku yo dikongkon dadi lemah. tontonen lemah iku diwenehi emas meneg wae.. ananging dhiwenehi tai yo meneng wae... mula dadi menungsa yo kudu kaya lemah iku... yen lagi diwebehi rejeki akeh sakak sing kuwasa yo ora susah gembelengan... sing syukur... ra usah ngrubah sikap lan watak...ra sah umuk....mengkono uga yen lagi diwenehi
amnungsa sing trep karo sangkan parane...liya maneh nek awake dhewe dadi pimpinan...nek kowe kabeh dadi
piwalese marang manungsa bisa nguripi manungsa saindengeng donya.. arupa tetuwuhan, woh wohn lan panmgana sartu ulu wetu liyane....mengkono uga yen kowe dadi pimpinan nadayn anak buahmu... andahanmu pada ngopo wae ajaj mbok dadeke ati ning bisaoo kowe nguripi marang wong sing dadi anak buahmu....iku maksude kowe do kon turu neg lemah..dudu nolak santet...neing nek kowe dadi kaya lemah iku tak jamin ora ono wong sing pingin nyatet kowe mula yo bener turu neng lemah iku bisa nolak santet....Wah wah esuk esuk wis kuliah subuh iki. Jan terang trewaca lan tatas titis saha tetes penjelasanmu mas Dosen. Nuwun
wong kang gelem nglakoni laku prihatin kaya kang mbok critakake kui. Umpama ana paling paling isa diitung nganggo driji ibarate. Mungkin ming njenengan thok thil sing isa nglakoni ngene iki. Trus simbah simbah lan wong wong akeh kok dho ngomong yen nggo menghindari santet jarene kon turu lemah/lantai kuwi piye ya mas? Apa dho mabuk kabeh ya wong wong kuwi?
Ning sayange neng donya iki kok wis jarang banget wong kang gelem nglakoni laku prihatin kaya kang mbok critakake kui. Umpama ana paling paling isa diitung nganggo driji ibarate. Mungkin ming njenengan thok thil sing isa nglakoni ngene iki. Trus simbah simbah lan wong wong akeh kok dho
kuwi? Padahal ngapusi ta kuwi? piye mas?lhoo kok mas dosen.....????ngarang yo????Ngene dik...wong jawa iku ora ono sing ngomong terus terang...kabeh kanggo sanepan....lha wong jawa kwi arep ngomong "ora" we ra iso kok . mesthi ngomonge "nggih" apa apa ngih... nayan ora kepanggih. lha yen nganti ono wong jawa ora bisa medar snepan lan mercaya utuh apap sing dirungu...tegese wong iku isih kurang sinaune....ning yo ono apike denen sanepan iku ora diowahi..dening uwong iku....
amnungsa sing trep karo sangkan parane...liya maneh nek awake dhewe dadi pimpinan...nek kowe kabeh dadi manager direktur presiden apap buipati.... kowe uga kudu bisa dadi lemah... maksude coba tontonen lemah iku... nadayn dipaculi diidak idak dibuangi tahi...ning piwalese marang manungsa bisa nguripi manungsa saindengeng donya.. arupa tetuwuhan, woh wohn lan panmgana sartu ulu wetu liyane....mengkono uga yen kowe dadi pimpinan nadayn anak buahmu... andahanmu pada ngopo wae ajaj mbok dadeke ati ning bisaoo kowe nguripi marang wong sing dadi anak buahmu....iku maksude kowe do kon turu neg lemah..dudu nolak santet...neing nek kowe dadi kaya lemah iku tak jamin ora ono wong
sing isih jawi. wong jawa sing sisih jawi ora bakalan tau ngarani wong liya bodo....sabab nurut wong jawa....menungsa iku ora ono sing bodo sing ono mung wong sing durung
sing isih jawi. wong jawa sing sisih jawi ora bakalan tau ngarani wong liya bodo....sabab nurut wong jawa....menungsa iku ora ono sing bodo sing ono mung wong sing durung JAWA.....Trus pendapatmu utawa SIKAP mu yen ngerteni akeh menungsa sing isih percaya marang hal hal ghaib ngene iki piye pak??? Meneng wae, nguda rasa / ngelek elek utawa
martinus,..artine ora kethok dadi nek tanganku tak selehke mburi geger, sing maune kethok yo dadi ghaib.....kanthi
ghaib.Mung wae barang ghaib iku isa dipilah dadi rong werna. siji...barang ghaib sing pancen ana, nafsu birahi umpane...iku brang ghaib...sak ngertiku durung anan sing tau weruh nafsu birahi iku kaya apap...ning saben menungsa yakin nafsu birahi iku ana.loro...barang ghaib sing dipercaya.....akeh barang ghaib sing saktemene ora ana ning dipercaya anane....mula ya dadi ana...contone....yen mas martinus mlaku bengi dewean....mesthine mas martinus rasah mikir anane memedi.....lha gandeng mas martinus mikirke memedi...sing maune janjane memdi kuwi ora ono bisa dadi ono....merga
malyu nubruk godongan....nah yen isih anan sing pad percaya sing aneh aneh ngono, aku yo ra maido....wong jenenge we urung ngerti, urung
kehidupan. sing mlarat yo tak hormati...wong pancen isane golek banda mung semono..sing sugih yo tak hormati...pancen yo aku kudu ngakoni nek dheweke pinter golek banda. semono uga wong ngert lan ora ngerti...sing ora ngert ngerti ya tak kurmati...wong yo pancen isane ngerti mung sak mono...sing paham lan pinter yo kudu tak akoni nek wonge pancen pinter lan ngerti. Ngono mas martinus... martinusKoordinatorLo
mburi geger, sing maune kethok yo dadi ghaib.....kanthi
ghaib.Mung wae barang ghaib iku isa dipilah dadi rong werna. siji...barang ghaib sing pancen ana, nafsu birahi umpane...iku brang ghaib...sak ngertiku durung anan sing tau weruh nafsu birahi iku kaya apap...ning saben menungsa yakin nafsu birahi iku ana.loro...barang ghaib sing dipercaya.....akeh barang ghaib sing saktemene ora ana ning dipercaya anane....mula ya dadi ana...contone....yen mas martinus mlaku bengi dewean....mesthine mas martinus rasah mikir anane memedi.....lha gandeng mas martinus mikirke memedi...sing maune janjane memdi kuwi ora ono bisa dadi ono....merga mas
nubruk godongan....nah yen isih anan sing pad percaya sing aneh aneh ngono, aku yo ra maido....wong jenenge we urung ngerti, urung
kehidupan. sing mlarat yo tak hormati...wong pancen isane golek banda mung semono..sing sugih yo tak hormati...pancen yo aku kudu ngakoni nek dheweke pinter golek banda. semono uga wong ngert lan ora ngerti...sing ora ngert ngerti ya tak kurmati...wong yo pancen isane ngerti mung sak mono...sing paham lan pinter yo kudu tak akoni nek wonge pancen pinter lan ngerti. Ngono mas martinus...Nah rak ngono to Pak Dosen. Nek sampeyan uwis menehi keterangan babagan sikap marang wong wong sing tak kandaake mau, rak aku dadi ngerti ngono
Kumbang...nuwun sanget penjelasanipun.Ngene ya kang..cen bener yen turu neng nglemah kuwi dudu jaminan 100%-200% bebas santet kuwi bener. Uwong kuwi yen arep ciloko ora milih papan lan wektu. Ya ta? Aku cen setuju karo babagan iki. Lha mbok arepa turu ora nganggo alas babar blas kae yen dasare wektune pas naas ya tetep kena santet. Betul? Ning...sing kepengen tak takokke kuwi
TangerangSukadiri, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.36, tanggal 11 Maret 2013.
Salah Asuhan	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Akhire aku njajan opor panggang ing sak kulone warung gudheg sing njelehi kuwi. Warunge kebak, nanging dijamin ora ana
loro sing ora gosong. Bakule takon siji apa dhobel. Siji wae kandhaku. Pancen umume dha pesen dhobel merga yen mung siji kurang akeh segane. Sedhela wae aku wis
krupuk karo lombok rawit mateng kaya biasane. Mangane isih nganggo suru, satu sendhok untuk satu mulut, merga bar dienggo terus dibuang.
Weteng wis wareg njur mbayar. Bojoku mbungkus garang asem kanggo mangan
merga tak deleng ketoke dhekne luwih kutha timbang aku, lha wong omonge cas-cis-cus nganggo basa Indonesia.
Aku mung ngrasani karo bojoke sinambi boncengan mulih. Wong kuwi mesthi ndhik cilik sering diweden-wedeni wong
Regrouping Diharapkan Tak Menimpa SDN 2 Kajar Rembang | Muria News
Wayang-Windu-desert...&gt; 23-Oct-2011 09:10  2.9M
“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah :D”
jawi, menika tuladha atur sabda tama kangge ular-ular ing saklebeting pahargyan temanten.Assalamu,alaikum Wr. Wb.
Kawula nuwun, kalawau kadang pranatacara nyebataken bilih kula ingkang badhe paring sabdatama utawi ular-ular wulang utami dhumateng temanten sarimbit. Pancenipun dereng darajat menawi kula paring sabdatama, jer demung Sabda mekaten, boten wonten ingkang pantes hangagem, kajawi naming Pangeran ingkang dados tuking samukawis, mandhapipun dhateng salah satunggaling Raja ingkang nembe siniwaka. Mbok menawi tembung sabdatama ing riki, mengku teges wulang utami dhedhasar sadaya Sabda-sabdaning Pangeran, ingkang sampun kawahnya ing serat-serat suci.
Sanadyan kanthi awrating manah, karana ing mriki kathah rawuhipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh, saha para wasis babagan wulang utami, parikedah boten saged hambantah, minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati, sawatawis suka wawasan ing babagan prayogining bebrayan, jer nyatanipun sanadyan langkung wasis tuein pinter anakmas temanten sekaliyan menawi kaliyan kula, nanging tumraping gesang patembayatan bebrayan, saestu langkung rumiyin kula. Mbok menawi menika ingkang kangge gada supados kula kapeksa suka wawasan tumraping gesang patembayatan bebrayan enggal.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh. Punapadene panjenenganipun para tamu ingkang satuhu luhuring budi, keparenga sami paring pangestu dhumateng kula, supados saged dumugining purug anggen kawula hamakili panjenengan sadaya, suka wawasan tumrap theg kliweripun patembayatan bebrayan enggal.Anakmas temanten sarimbit,
Gegaran tumrap gesang bebrayan enggal punika salah satunggalipun kedaha nindakaken pakarti gangsal prekawis ingkang sinebat Malima. Malima ing mriki saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu lan metu.Mlumah, punika nglumahaken tangan, utawi kridaha lumahing asta tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika aja seneng ngathung, utawi nggadhahi watak ingkang remen njagekaken dhateng pawewehing liyan. Punika pakarti ingkang boten sae.Mengkurep, punika ngurepaken asta, tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika senenga paweweh marang liyan sing tanpa pamrih. Senenga tetulung marang sapa wae sing mbutuhake pitulung, nanging aja nganti diweruhi dening wong akeh. Upama nindakake dana driyah, tangan tengen menehi dhuwit, paribasane tangan kiwa aja nganti weruh.
Modot, punika modot pikirane, modot nalare, tegesipun dados tiyang tumitah wonten ing alamdonya punika kedah tandah mbudidaya murih undhaking kawruh, dimen jembar wawasanipun.Mlebu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang lerekipun dhateng kasaenan, kedah katampi saha dipun lebetaken dhateng manah utawi sanubari, minangka dados gegebenganipun tiyang gesang bebrayan.Metu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang sae ingkang migunani dhumateng bebrayan agung, kedah dipun tularaken dhateng tiyang sanes.Kajawi nindakaken Malima, resepipun bebrayan sae, punika kedah Dana ing tepa, Tepa ing rasa, saha Temen tobating rila.
Miturut ngendikanipun Ki. Sri Sadhono Among Rogo, Tepa ing rasa tegesipun tepa punika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipun piyambak boten sakeca lan prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes.
Dana ing tepa tegesipun raos pangraos makaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking watak srei, drengki, jahil, methakil,
garwa satunggal boten telas salamanipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa Putri, semanten ugi, adatipun saged nyaketaken sih tresnanipun kakung.Kajawi punika ugi kedah nindakaken Sacatur, inggih punika Sarupa, sajiwa, Sawanda lan Saekapraya.
Sarupa, tegesipun kekalihipun rumaos manawi garwanipun punika bagus/ayu piyambak.
Sajiwa, tegesipun kedah saged momong watak, satunggal-satunggalipun.
Sawanda, tegesipun adeging bebrayan, pamoring jiwa kekalih.
Saekapraya, tegesipun kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami.Hambok bilih namung semanten kemawon anakmas temanten, menggah anggen kula suka wawasan saha nularaken ing babagan wulang utamining bebrayan. Minangka puputing atur, menawi wonten keladuking pangucap saha kiranging seserepan babagan wulang
arif hidayat | ing ngarsa sing tuladha ing madya mangun karsa tut wuri handayani
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘12. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
aku wis pingin santai, sing angel2 tolak ae nggarai cepet tuek, ancene wis
Influenza	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Mbok menawa panjenengan sedaya ana sing durung ngerti rasane lara flu. Kanggoku lara flu kaya langganan
Świebodzice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.05, 14 Sèptèmber 2016.
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 03.20, tanggal 4 April 2017.
Awan molekul ya iku jinis awan antarbintang kang rapeté lan gedhené bisa mbentukan utawa mujudaké molekul dhewe, biasané ngasilaké molekul hidrogen, H2. Molekul iki sakjané angel dideteksi, kanggo ndeteksi molekul H2 sing dianggo molekul iku CO (karbon monoksida). Rasio watara luminositas CO lan massa H2 biasané nyedaki konstan, meski ana uga sing alasané kanggo mbantah asumsi iki amarga pangamatan ning galaksi sing diemataké.
volume medium antarbintang, ananging merga iku Awan iki kagolong bageyan paling padet kang nyusun setengah saka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 15 Maret 2016.
moco artikel iki dadi isin dewek aku, lha wong artikelku blaz ga ono ilmune je …*murni racun.. 😆
January 22, 2011 at 12:04 am
Reply	oooo tibae ngono tooo..
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal,
~ Batik Lawasan ~ | ~ Sugeng Rawuh,
sing ditadahi ono ing godhong caring. Ono babi hutan jenenge Wayung sing isih topo pengen dadi manungsa ngombe banyu pipis iku, Wayung sing meteng lan nglahirke bayi ayu. Bayi iku digawa neng keratin karo bapake lan diparingi jeneng Dayang Sumbi alias Rarasati. Akeh Raja sing pengen minang, naming rak ono sing ditampa.
Sangkuriang trus ngoyak DAYANG Sumbi sing mendadak ngilang ono ing Gunung Putri lan malih wujud jadi kembang jaksi. Sangkuriang dhewe sakbare tekan ono ing panggonan sing diarani
.....Durung menang yen durung wani kalah, ....Durung tunggul yen durung wani asor, ....
Dhihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki
Dening Suwardi Endraswara Ngelmu Sumur lan The Latah ing Pakurmatan	Tweet
ING bebrayan Jawa, ana telung perkara sing perlu diurmati, yaiku: wong tuwa, guru, lan pepundhen (pimpinan). Tetelune wis madhangake jagad Jawa. Wis ngusung wong Jawa seka pepeteng. Wis akeh labuh labete. Yen nganti dilirwakake, tetelune bisa ngelus dhadha, rumangsa kesiya-siya ngenes. Para priyagung sing ”diwudani” ing ngarepe wong akeh, kiraku luwih lara timbang digebugi nganggo bogem mentah. Saya jaman tinarbuka iki, sajake bab ”bukak-bukakan”, nyodhog kana, ngantem kono, sok lali subasita. Solah bawa muna-muni akeh sing kebablasen. Nganti sok ana sing nranyak. Wani mlothot tembung-tembung sing ngabangke kuping. Sajake wis akeh sing lali jejer kawitane. Najan saben dina Bakda, wong Jawa wis diwejang nganggo ujung, ngambung dhengkul marang sesepuh lan priyayi luhur, katone isih akeh sing nglirwakake. Pira cacahe, anak sing gelem urmat kanthi unggah-ungguh mlipis, ganep? Pira cacahe siswa/mahasiswa sing (isih) gelem mundhuk-mundhuk kaya kloloden gethuk, ngadhepi guru. Apa isih ana sing (kesdu) laku dhodhok, ngadhep pimpinane? Siji loro, pancen isih ana sing nun sendika dhawuh. Udanegarane besus. Ning erosi tatakrama sing ketok mata iki, wis kebablasen. Sipat tegel ”ngudang” kanca, semu ngece, lan ngiwi-iwi wis kerep klakon. Ngono iku, jebul underane rembug ya ing kluwarga Jawa. Yen ing kluwarga wae wis dha ninggal susila anoraga, remuk. Saiki terus terang wis akeh sing karo simbok mlolok, marang bapak ndhupak, karo panggedhe gumedhe, karo bulik mendelik, marang simbah ora nggenah. Ateges wong Jawa wis gumingsir laku jangkahe. Wis akeh sing mundhuk-mundhuk ning nggembol watu saplenuk. Katone inggih-inggih, ning ora kepanggih. Sajake wis akeh sing minger keblate, keblinger, lali marang lajering urip. *** MANUT sabdane Hyang Tunggal, ing lakon wayang Manikmaya, pancen manungsa kuwi kadunungan sipat patang perkara, yaiku: lali, apes, murka, lan rusak. Mula seka iku, ing jagad wayang kulit, Manikmaya (bathara Guru) ginambar tangane papat. Sipat patang bab iki sajake bakal ngembangi uripe wong Jawa, embuh tekan jagad kapan. Wusana, ora jeneng mokal yen wong Jawa akeh laline. Sing ala kuwi nglali, merga kesurung sipat murka lan pengin ngrusak, ora wurung njur apes ta? Sing kebangeten, ana wong lali marang bibit kawite. Lali yen tau didulang simboke. Lali yen ompole tau dikumbahke. Iku jeneng wis kelepyan marang lantaraning urip. Tundhone sok lali marang Sing Gawe Urip. Beteke keglibeng sipat murka, perkara andum warisan wae, bisa dedreg. Durung sing nggepok dhuwit Negara, regejegan ora uwis-uwis. Kabeh lali marang jatine wong tuwa sing ngukir jiwa raga. Lali marang para bendara, sing wis gedhe labuh labete. Ana sing tegel karo wong tuwa, ngidak-idak, napuk raine priyagung bebasane. Glagat mikul dhuwur mendhem jero, ngurmati kanthi spiritual, tansaya luntur. Bebasan wong Jawa sok ana sing lali yen tau ngombe banyu sumur kok wani ngidoni sumur, cuh! Dheweke kejaba ora sopan, cumanthaka, lha kok ora wedi yen kuwalat — yen banyu sumur kuwi suci lo. Kejaba yen sumure iku pancen kebak uwuh, tur ana bathange sisan, ya embuh. Iku sumur mati, sing wis suwe ora ditimba. Adate ngganda. Yen manungsa, yaw is mati rasane. Manut ngelmu sumur, tuke banyu mau, aku yakin apik, murni. Ning campuran reged kuwi lo, sing mbebayani. Ora beda karo jagade para luhur, pemimpin jane ya akeh sing sekawit suci. Mung wae, yen wis akeh uwuh, bathang, regedan, ibarate banyu sumur ora ditimba, ora mili —hemm, layak yen sumur iku wis ora dipepundhi. Jaman lakon Damarwulan Ngarit, uga lumaku ngelmu sumur. Bapake Damarwulan, patih Maudara (Udara), tau mundur anggone dadi patih. Ora merga korupsi anggone lereh wrangka dalem. Ning dheweke urmat marang ratu, Prabu Brawijaya (sing wis murud kasedan jati). Melu urmat lan bela setya raja, dheweke trima leren dadi patih, njur digenti adhine Patih Logender. Dheweke trima mbeningake banyu sumur, kang wis tinimba. Ning dhasar adhine iki rada ngeyel, tau maeka Damarwulan ing jaman perang karo Minakjingga, sumur malik butheg meneh. Dedreg udreg, apus karma, lan paeka, njalari sumur Majapahit reged. Tegese, anake patih Logender sing jeneng Layang Seta lan Layang Kumitir, diajari gawe katrangan semu. Kon matur gusti ratu Kencanawungu, yen sing mateni Minakjingga dheweke. Krenah lan kemonah iku sejatine ngemu pitenah. Patih Logender lali uga kebrongot murka, pengin muktekake anak (kroni) kanthi dhandhang diunekake kontul. Lhadalah! Katone dheweke urmat marang ratu, ning kebat srengate ngubeg-ubeg sumur, pengin Njongkeng kawibawan. *** NALIKA aku maca
pakurmatan tumrape wong Jawa iku jero banget. Dheweke nggambarake owah-owahan basa Jawa Ngoko dadi krama, minangka ciri pakurmatan kang mirunggan. Ngoko (low Javanese) lan krama (high Javanese), bisa njalari wong kudu kurmat. Jare, ana pembantu sing jeneng Rumi bingung, arep njupukake obat cacing. Nalika ditakoni tamu, Rumi gugup: ”Apa kuwi Rum?” Dheweke njegreg, merga cunthel nggoleki tembung krama tumrap kirik kuwi apa. Yen arep njawab: ”Niki obat cacing kangge kirik,” manut pangrasane ora kurmat marang tamune. Sajake, Rumi pancen durung tepung karo tembung krama segawon, kang luwih urmat. Manut Siegel, yen ana wong Jawa sing durung ganep tatakramane, isih kasar tembunge, ora ngurmati, diarani ”the latah”. Mula, bab iki uga klebu wong-wong sing wani ngeculake tembung kasar ing ngarepe wong akeh, kayata nalika sidhang ing Pansus Century —klebu ”the latah”. ”The latah”, kadhang adoh seka kurmat, lan sejatine uga ngesotake sing ngucap. Ajining dhiri kang mrucutke tembung, sagedhagan iku bisa mlorot. Yen ana wong ngundhamana kanca, kolega, kanthi brondongan tembung reged, ajining dhiri anjlog. Mangka, ngene iki sok kegawa seka sipat lali lan murka, njur tegel ngundhat-undhat, tanpa kurmat. Kepara mutiara kang dumunung ing blegere wong liya, katon tinja saupamane. Satemene, manut panalitene John Pemberton kang kaemot ing buku On the Subject of Java (1994), akeh wejangan pakurmatan sing tinemu ing ritual manten. Adicara sungkeman, iku minangka tandha pakurmatan anak lan mantu marang maratuwa, sing bakal menehi dana rasa mulya. Simbol pakurmatan iki, diketok-ketokake marang tamu. Ironise, asring ana mantu sing mengkone wani nungkak krama marang maratuwa. Ana mantu sing degsura, sekecap dha sekecap. Pakulinan ngene iki sok kegawa tekan ngendi-endi, yen nuju ngemban negara. Ya wis ben, sebab manut Geertz (Fred Inglis, 2000) jagad Jawa iki lagi lumebu ing
Ya, sedhela meneh, mbokmenawa bakal ana ”sumur gumuling”, nggegirisi! (35) —Suwardi Endraswara, mulang Drama Jawa, ing FBS UNY	(/)
Rem Becak 1. Apa kepanjangan K-15? Kolo Kulo Kelas Kalih, Kathok Kolor Kulo Kendho, Kinthil Kulo Ketok, Konco Kulo Keplok-Keplok 1. Apa
blimbing kuwi... Lunyu-lunyu penekno, kanggo mbasuh
konyol. 7. Ngelumu iku kelakone kanthi laku. 8. Jenang iku wohing geneng, jeneng, lan jumeneng. 9. Tumindak ala lan becik iku kanggo awake dhewe. 10.
ketoke sak klebatan ketok wajahe njenengan. Pas mulih
Xena, nang pojok dhuwur kiwe keton srengenge
2003 UB313 kuwe planet cilik anyar sing ditemokna 3 astronom sekang Amerika Serikat dina Jemuah, 29 Juli 2005. Jeneng planet cilik kiye yakuwe Eris, sementara 2003 UB313 kuwe jeneng kode sementara sedurung olih jeneng sementara. Planet cilik kiye atis banget merga adoh pisan sekang srengenge, duwe satelit, tur ukuran planet-e lewih gedhe dibanding Pluto. Sedurung olih jeneng resmi "Eris", jeneng sementara planet cilik kiye yakuwe "Xena".
2003 UB313 (jeneng kode), Xena (jeneng sementara), Eris (jeneng resmi siki).
sliramu dadi mantèn kaé aku ora biså jagóng, amargå tugas nyang luwar Jawa”. Mas Pram gagéyan mlêbu omah
saking layap liyeping ngalnyap,pindha pesating sumpena,sumusup ing rasa jati.Sejatine kang mangkana,wus kahanan nugrahaning Hyang Widhi,bali alaming asuwung,tan karem karameyan,ingkang sipat wisesa winisesa wus,mulih mula-mulanira,mulane wong anom sami.(Serat Wedhatama-pupuh pangkur)
enek anang e yo enek tono ne
hehehe… karep mu wis mbok celuk opo, luwih akrab nek mbok celuk Aa’ ae
Yo opo pex wis oleh gawe?
rb iku ae iseh onok seng mloncat koyo kera,,!!!opo maneh di undakno,,,,,,,
iso2 jebol stadione kang,,,podo g onok seng gelem bayar,,,,,,,,,,
bukane kepengen PERSIBO elek tp piye carane ce’e iso ndukung PERSIBO,,,,
mugo2 ae g di undakno ce’e stadione barang rapi trus g onok tilak sikil2 nok tembok,,,,cey.,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
kumanan Nanging sakbejo-bejone wong sing dandan Luwih bejo maneh wong sing
Wajibe dadi murid Ora pareng pijer pamit Kejobo yen loro, kejobo yen loro Loro tenan, ora loro mung etok-etokan, aaan Lan manehe kudu pamit nganggo layang... Cuplikan tembang dolanan
BesutWaca sarana basa liya19 Apriltanggal19 April punika, dinten ingkang kaping 109 utawi 110 ing warsa kabisat miturut Kalèndher Gregorian.
2005 - Kardhinal Joseph Ratzinger saking Jerman kapilih dados Paus énggal, mawi asma Paus Benediktus XVI.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=19_April&oldid=804000"
dalem meniko piyantun Ngawi, Ingkang tansah
manoning wulu salamba Titis tatas trengginas Manceping kuku Bareng waluyaning jati Jumedhul lan tumuju ing swarga gandhul kang ana ing.....
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ingalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Kaping IX.
dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ingalaga Ngabdurahman Sayidin PNgisor Blimbing, 11 Desember 2011Sang
Perano iku comune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo, nagara Italia. Jembar wewengkon 6 km2 lan cacahing padunung 1.626 jiwa kanthi kapadhetan 271 jiwa/km2. Kutha iki kapérang dadi bagéan ya iku: Crocetta, San Pastore, Fontolfi,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perano&oldid=1118078"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
kaca 21 film semilayar kaca semilayarkaca21 bokep korealayar kaca 21 bokeplayar kaca 12lktv 21lyrkc21layar kaca 21lk 21 semiLayar Kaca 21 Subtitle IndonesiaRandom Search Termsmy little princess episode8sub indolaw
tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing
Balas	soegeng soedjiman, on Maret 24, 2011 at 8:06 am said:	Dulur dulurku kabeh
KIye ide bagus, crita kiye kawit nyong cilik wis ana
Rhesus –	Posted by j4w4 under Mbuh | Tag: donor darah, faktor rhesus,
siji kanca sing golongan darahe A. Eman dhekne ra weruh Rh ne. Lan dhekne ya ra ngerti Rh kuwi apa.
.....Durung menang yen durung wani kalah, ....Durung tunggul yen durung wani asor, ....Durung gede yen
[ 20:36 tijl ] 333788 lang/Makefile
Pelatihan Bandeng Presto /Bandeng Duri Lunak & Otak-otak Bandeng Praktek dengan presto industri 19
Kursus Bandeng Cabut duri, Pepes & Bandeng Crispy
Prabu Kelono Sewandono 2. Patih Bujangganong 3. Jathil 4. Warok 5. Pembarong
1. Prabu Kelono Sewandono Prabu Kelono
obah ngo nyabet gunung gugur ngo nyabet segara esat ngo nyabet ati raga nyawa si jabang bayi ***** bin **** yen lagi turu tangi ya, yen lagi njagong menyata, kelingan marang awak wadah raga insun sawiji. baca
Bhima berkata, “Sing sapa becik, dhen beciki, sapa ala dhen alani, nadhyan bahu kanan-kering jen ala binuwang.” Supaya Kurawa
Djawab Dewa Rutji: “Kaki, ijo sedjatine bungah iku kang wus anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora seneng, kekurangan aku ora nggrantes, tjatjad wus ndhak anggep pantes. Dhene kang ndhak pangan jen ono godong kumlejang kang tibeng ngarsaku, lamun sepen sepi.” (Ketahuilah, wahai anakku
dedik cahyono wrote:mang kw ra kondangan gi kok gor melu mangan thok...mesak'e sing due hajat nuh.... leres mas mesakke seng duwe hajat...apike kabeh
kulo sak rencang. mbok menawi enten tjinta noesa, kulo nyuwun link-ipun. matur nuwun…. :)
Komentar oleh TB adampanji — 9 Mei 2011 @ 4:33 pm |Balas
Komentar oleh Edi Rahmatulloh — 11 Mei 2011 @ 4:43 am |Balas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Talvik,_Norway&oldid=875586"	Kategori: Dhaptar desa ing
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.15, 17 Novèmber 2013.
smeGunging Éndah WadonDiwasaMasturbasiCumMurid WedokMom Aku Wis Dhemen Jan...Dhuwur
apik dhigawa nglamunNgalor ngidur liwat took numpak motorMasih untung nyenggal nyenggol ati legaSapa ngerti nasib awak lagi mujurKenal anak e sing dodol rujak cingurJa dhipikir kon padha gak duwe sanguja dhipikir angger padha gelem melu akucah ayo cah sapa gelem melu akucah ayo cah golek kenalan cah ayu Injit Injit
ora, piye, kowe, kuwi, kae, ben, ujuk-ujuk, di rasakne/dirasakke, bocah, panganane enak tenan, montore penak, lan liyo liyane.
hehe nonton to? Nggak nyinom meneh?
Aku males nulis je. Seadanya saja.Bar test ride kesel
July 5, 2010 at 8:54 am
Nonton pakdhe, tapi nontone sambi bakulan…Menga-mengo ndelok wong tuku karo ndelok tipi…
niki wae lagi sempet nulis iki, gek bengi wis
Intel® GbE LAN chip (10/100/1000 Mbit)(LAN1), Atheros® GbE LAN chip (10/100/1000 Mbit)(LAN2)
Galguduud (Basa Somali: Galguduud) iku sawijining laladan
ing Somalia tengah. Tlatah iki wewatesan karo Ethiopia, laladan Mudug, Hiiraan, Shabele tengah, lan Samudra Hindia. Kutha krajané ya iku Dhusa Mareb nanging kutha kang paling gedhé lan kutha komersil ya iku Caabudwaaq (Abudwak). Galgaduud misuwur bab kahanan damai lan keamanané, senadyan ndarbèni manéka warna klan. Yèn dibandhingaké tlatah sing ngasilaké kéwan liyané ing Somalia, wedhus asal saka tlatah iki paling énak rasa dagingé.
Distrik Ceelbuur (tilas kutha krajan laladan Mudug) iku panggonan kang dadi sajarah. Ceelbuur iku siji-sijiné kutha ing Somalia kang padunungé golèk panguripan kanthi dadi buruh tambang. Para pangrajin ing tlatah iki gawéBurjiko lan Dabqaad kang éndah. Kompor masak nganggo areng ing Somalia kang digawé saka watu Sepiolite, dikasilaké saka penambangan ing tlatah Ceelbuur.
“mriko, nggon deretan kios kios niku.” “o nggeh matur nuwun” oalah
nggih ...._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Dec 26, 2008 11:50 am Kulo nggih sami mas Manyoel ngaturaken ke slametan, mugi2 bebrayan sak mangke ngantos kaken2 ninen2.Lan lancar rejeki, tentrem kados mimi lan mintuno.
kudu ditekan soale di ben2 malah mbalelo….lha nek boromania iku dudu rakyat bgoro yo monggo kerso….wong awak2 ngene iki yo penduduk asli bgoro,mosok nduwe penjalukan
butuh penyejuk….etc….Efeknya sangat luar biasa, saya berani jamin tingah laku Anda rada g “beres”. So…what will we do?
jamak ta’khir ing Purwodadi. Merga weteng wis wareg, olehku nyetir rada tenang sakiki. Karo ngemil mete lan bola-bali ngombe aqua akhire tekan Solo.
Mobil tak lewatke terminal Tirtonadi, menggok ngiwo lurus tekan rel aku njupuk arah Purwodadi. Nek mangkat dhewe biasane aku lewat ngarepe mbok Galak, mbungkus thengkleng. Mung emane ambune thengkleng ora isa ilang nganti rong ndino ing njero mobil.
Arep tekan alun-alun Purwadadi, Pak Ustadz ngendika yen Mesjid Purwadadi arane Mesjid Jabalul Khoir mergane sing mbangun mesjid kuwi pak Bupati Sugiri. Sugiri kuwi tegese gunung sing apik, yen di arabke dadi jabalul khoir.
Akhire tekan mesjid alun-alun Purwodadi, sak suwene iki aku ra tau ngerti apa jenenge mesjid kuwi, sing tak eling-eling mung mesjid kuwi kiblate menceng sakwise tak cek nganggo google earth. Lan ing mesjid kuwi wis diwenehi garis anyar kanggo ngluruske shaf.
Sakwise sholat jamak maghrib karo isyak aku marane tembok cedhake bedhug, ing kono ana prasasti sing wis mlengkung arep ceblok saka tembok. Tak waca, jebul tenan masjid kuwi arane Jabalul Khoir, ing ngisor dhewe ana tanda tangane
Balas	j4w4 Says:	Februari 24, 2010 at 7:11 am Leres Panjenengan, pancen kudune di tulis Khair, nanging ing mesjid kono nulise khoir…
Ing kasus liya, kula pribadi sok kadhang-kadhang kurang sreg yen ana sing nulis Alloh. Mbok menawa ben manteb wae. Nanging kudune sing nulis Alloh konsisten yen nulis bismillah kudu ditulis bismilloh, billahi dadi billohi lan lillahi dadi lillohi.
RepliesRirie KhayanMay 29, 2012, 11:58:00 AMNgaturaken agunging panuwun Pakdhe,amugi saged adhamel piwaosan ingkang sae
bijak pak arif jg dlm berkata dan manungso kb roto2 rumongso bisa …asline g iso opo2 lan nek iso gusti kb senk
Timbule Raja Kapindho, Gara-gara anane udan salah mangsa, lintang kemukus ing wetan parane, yen parak esuk nagtanake sunare. Patondho Jawa bakal ana perkara kang luwih gede saka pagebluk wulan sura bareng karo
akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur
Timbule Raja Katelu, Besuk ing Tanah Jawa ono raja anyar kang ora disangka-sangka pawongan iku saka tanah sebrang peparap Mak Kasar. Dadi raja ing Tanah Jawa suwene mung sak umur bayem, nanging Tanah Jawa ora malah tenterem mung ndadekne kocar-kacire bangsa lan negara. Akeh wong Jawa padha keplayu metu saka negarane dewe. Raja Mak Kasar nyuwil negara kang ana sisih
Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale laron sing kurang duga, tumpang suh
Limo, Raja Samsudin nuli nimbali mego ingkang sampun kacandhak. Ature Raja Samsudin, “Panjenengan sejatine turune Heru Cakra kang bisa nentremake negara ing Tanah Jawa. Aku enggal pamit marang sliramu, aku arep bali nang negaraku. Iki wis rampung anggonku ngupadi sliramu. Ayo padha samat-sinamatan, kajen-kinajenan. Sliramu wis jumeneng dadi ratu ing Tanah Jawa, kula semanten ugi mugi-mugi saged damel sireping negari sak mentawis.
Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula padha kaweden, yaiku
Tanah Jawa ana sawijining padepokan sisih kulone Gunung Jamur Dipo. Ana Begawan kang apeparap Begawan Sikilokilo. Begawan Sriklokilo kagungan putra kakung aran jaka Lelana.
lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha
pancermu wus maringi pituduh babagan kuwi. Luwih becik saiki sliramu meneng lan jumeneng ing
ing posting sakdurunge wektu nulis syarat kanggo fungsi. Tak edit bola-bali anggere tekan tanda “lebih kecil” tulisan sakngisore ora bisa muncul.
Jebule kudu nganggo entitas karakter kaya tanda < kudu ditulis & # 6 0 ; ditulis
Dhonor dharah	Posted by j4w4 under Kasarasan Tinggalkan sebuah Komentar Dhonor dharah rutin dianakke ing pabrikku telung sasi
bareng tak waca ing wikipedhia kondhisi dharah mbalik normal sakwise 59 dina, kurang luwih telung sasi.
Kaya biasane tekanan dharah diukur sik, 120 jarene petugase. Sakdurune getihku disedhot, bobotku tak timbang, 66,9 kg. Berat badhan idheal miturut para ahli yaiku tinggi badhan dikurangi 100 dipingke 90%. Berat badhan idhealku kudune 63 kg, rada kelemon sithik. Nanging jarene range-e +/-10% dadi bobot sakmono isih kalebu idheal.
Aku njur ngglethak ing bed tentara warna ijo, petugas naleni lengenku karo ngongkon aku nggegem tangan. Mak juss, dom sing gedhene sak hohah dicobloske ing vena, rasane jelas lara nanging bakal ilang ing
Ki Ageng Pengging Sepuh / Pangeran Handayaningrat Pengging - Rodovid ID
Ki Ageng Pengging Sepuh / Pangeran Handayaningrat Pengging Dari Rodovid ID
.....Durung menang yen durung wani kalah, ....Durung tunggul yen durung
ora obahyen obah medeni bocahyen urip golekka dhuwitartinyaSluku-sluku Bathoktempurung kelapa gelang gelengayah pergi ke Solooleh-olehnya Payung Monthamendadak
jengkol karo pete, mbarang tekan kantor ujug-ujug ana pengumuman test urine.
Senajan yakin aman merga ora tau nggo narkoba, Kemplu ya tetep isin. "
bawahane sing jenenge Daplun liwat. "Plun... Kaya ngapa, kaya ngapa pokoke nang
Kemplu akhire njelasaken nek deweke anu nembe pesta jengkol. Dadi tukaran sampel urine ben ora isin. "Aja kuatir kowe berkorban sedela nggo aku. Mengko pangkatmu tek unggahna," ujare Kemplu mbujuki Daplun.
Mbarang wis ditukar, Kemplu keton ayem banget. "Plun ora usah kuatir bulan ngarep pangkatmu munggah," omonge Kemplu maring Daplun.
"Ora usah repot-repot, ngunggahna pangkatku Pak. Ora usah ngenteni sewulan. Seminggu maning pangkatku ya mesti munggah. Wong
inggih punika satunggaling pemain bal-balan saka Perancis ingkang biasa gadhah posisi gelandang sayap kiwa. Sapunika
Karier Klub[besut | besut sumber]
Châteauroux[besut | besut sumber]
Malouda minangka pemain bal-balan jalanan nalika remaja ing Guyana Perancis. Piyambakipun tipe pemain ingkang main kanthi tèknik lan imajinatif kanggé nrobos pertahanan lawan.
Pamados bakat saking klub bal-balan saking Paris, Châteauroux lajeng ngrèkut piyambakipun. Malouda nindakaken debut kanggé tim utama Châteauroux nalika umuripun taksih angka 16 taun wonten ing kompetisi Ligue 2 (Divisi 2 Liga Perancis).
Guingamp[besut | besut sumber]
Malouda lajeng kagabung kaliyan Guingamp sasampuning Châteauroux gagal tetep ing Ligue 1. Wonten ing sangandhaping asuhan pelatih Guy Lacombe, Malouda sesarengan kaliyan kanca satunggal timipun Didier Drogba nedahaken bakatipun minangka pamain kanthi akurasi umpan lan pamungkas peluan ingkang mumpuni.
Olympique Lyonnais[besut | besut sumber]
Malouda mbangun lini tengah Lyon. Malouda lajeng dipundhawuhi kanggé mlebet ing tim nasional Perancis.
Wonten ing musim 2006–07 Malouda kasil mbekta Lyon dados juara Ligue 1 kanggé kaping 6 kanthi urut-urutan. Piyambakipun ugi kasil damel 10 gol lan dados Pemain Paling Apik musim kasebut.
Malouda nedahaken bilih piyambakipun badhé pindhah saking Lyon wonten ing akhir musim 2006–07. Chelsea, Liverpooll lan Real Madrid kapèncut pèngin ngrawuhaken Malouda.
Chelsea[besut | besut sumber]
Wonten ing 9 Juli 2007, Malouda resmi kagabung kaliyan Chelsea kanthi nilai transfer dipunlaporaken sakitar £13 juta kanggé masa kontrak tigang taun. Malouda lajeng migunakaken kostum nomor punggung 15.
Malouda nindakaken debut kanggé Chelsea nalika parté persahabatan pra-musim ngadhepi Club América. Piyambakipun damel gol penyeimbang lan maringi asist gol kemenangan ingkang dipundamel déning John
pungkasan kanthi kawonipun Chelsea wonten ing adhu penalti, sasampuning imbang 1–1. Malouda damel 1 gol kanggé Chelsea wonten ing pertandingan kasebut.
Malouda nindakaken debut ing Liga Primer Inggris nalika Chelsea ngadhepi Birmingham City tanggal 12 Agustus 2007. Piyambakipun main ing sayap kiwa, posisi ingkang sadèrèngipun dipunpapani déning Arjen Robben lan Joe Cole. Malouda damel gol kaping 2 wonten ing pertandingan ingkang pungkasan kanthi kamenangan 3–2 kanggé Chelsea.
Wonten ing pungkasan musim perdananipun, Malouda total damel 2 gol lan satunggal asist ing Liga Primer. Kasil ingkang minim amargi piyambakipun dados pilihan angka 2 sasampuning Salomon Kalou lan gantosipun manajer Chelsea dhateng Avram Grant.
Wonten ing musim 2008–09, salah satunggaling penampilan paling apik Malouda inggih nalika kemenangan tandang Chelsea 3–1 saking Liverpool wonten ing parté perempat final Liga Champions UEFA. Malouda damel asist kanggé tigang gol ingkang dipundamel Branislav Ivanovic lan Didier Drogba.
Malouda damel salah satunggaling gol kemenangan 2–1 Chelsea versus Arsenal ing semifinal Piala FA wonten ing Wembley Stadium. ing final, Malouda damel asist kanggé Drogba ingkang damel gol penyeimbang, Chelsea menang 2–1 saking Everton.
Nalika 23 Juni 2009 Malouda napakasmani perpanjangan kontrak sadanguning sekawan taun kaliyan Chelsea. Rawuhipun Carlo Ancelotti minangka manajer énggal Chelsea maringi satunggal papan utama kanggé piyambakipun ing sisih kiwa formasi berlian ingkang dipunginakaken Ancelotti. Tanggal 3 November 2009, Malouda damel penampilan kaping 100 kaliyan Chelsea, wonten ing parté ngadhepi Atletico Madrid. Tanggal 25 Desember 2009, piyambakipun dipunmedalaken wasit saking lapangan sasampuning nindakaken pelanggaran dhateng Stephen Carr pemain Birmingham City.
Wonten ing parté wigati Liga Primer Inggris musim 2009–10, nalika Chelsea nagdhepi tuan rumah Manchester United, Malouda damel asist kanggé gol penting Joe Cole. Chelsea menang 2–1 ing parté kasebut. Piyambakipun ugi damel gol ing
Wonten ing musim 2010–11, Malouda kondhang amargi karemenanipun nggantos gaya potongan rékma. Malouda dados top skor klub ing Liga Primer sasampuning damel 13 gol. Dumugi Mei 2011, Malouda sampun damel 41 gol saking 179 penampilan kanggé Chelsea ing sadaya kompetisi.
Malouda nindakaken debut kanggé tim nasional Perancis tanggal 17 November 2004 ing parté Perancis vs Polen. Malouda lajeng pikantuk satunggal papan ing tim nasional. Piyambakipun damel gol perdana kanggé nagaranipun nalika Perancis ngadhepi Hungaria tanggal 31 Mei 2005.
lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Panjenengan niku nembe dipun wulang dening Gusti Ingkang Akaryo Jagad,pramilo panjenengan pikantuk pralampito-pralampito .Namung panjenengan wekdal meniko namung kaparingan tugas momong ingkang garwo soho putro,dene ing mangkenipun manawi piwulangipun sampun tuntas bade kaparingan dawuh enggal.
ora ono kowe uripku ra kepenak..
Ilmu Pelet Mantra Ilmu Pelet atau Ilmu pengasihan MANTRA PENGASIHAN SEMAR KUNING
"Cahaya Mulya mulyaningsun urip ingsun, iya iku kang ngimpuni
nama nya )................ menyang aku ,cahya mulya mulyaningsun, urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si ( sebut nama nya ) ......... wis kakekap dening nyawaku, teko kedep teko lerep,teko nurut teko manut si ( sebut nama nya
) ........... menyang aku, nurut manut saka kersaning Allah."
BENGKEL INTENSIF CATUR + KEJOHANAN CATUR
GAMBANG SEMARANG - LUCI KOES ENDANG & MUS
bapak pocung,dudu watu dudu gunungsabamu ing senda...
50.3[1]/sq mi 30.5/km² (ka-35 in the US)
' Sinau Basa, Sastra, Lan Budaya Jawa '
Wuwuhan iku kaperang ana 3 (telung) warna yaiku: 1. Ater-ater Ater-ater yaiku aksara utawa wanda kang dumunung aneng sangarepe temb...
Rimbag bawa ma yaiku wawangune tembung andhahan kang kedadean saka tembung lingga kang oleh seselan “-um-“. Rimbag bawa ma iku ana 3 warna...
Tembang yaiku susastra/sastra, utawa anggitan/karangan kang kaiket dening guru lagu, guru wilangan, lan guru gatra (Indonesia: puisi). Guru...
Jinising sandhangan sing arep dirembug ing wektu iki yaiku sandhangan panyigeg. Sandhangan panyigeg / paten ana 4 : - Layar ( /...
Gancaran kuwi ing basa Indonesia diarani prosa. Nggancarake ateges ngowahi tembang utawi geguritan dadi gancaran (prosa). Dadi ngganca...
Tembung kriya yaiku sakabehing tembung kang mratelakake solah bawa utawa tandang gawe. Tuladha: nandur, tangi, adus, digawa, daktuku, nguku...
bojo iku sing ora patiyo ngerti dunyo, mergo sepiro anakmu sholeh, sepiro sholehahe ibune”
iku nduwe bojo ora seneng dandan, nganti sohabat Abbas isin nek metu karo bojone.
nduwe bojo anake Rojo Rustam (rojo persia). Walaupun asale putri Rojo, sakwise dadi bojone Sayyidina Husain wis ora patiyo seneng dunyo. Mulane nduwe putro Ali Zainal Abidin bin Husain, ngalim-ngalime keturunane Kanjeng
Yasin Al Fadani iku nduwe istri pinter dagang, nduwe putro loro. Sing siji dadi
sebuah Komentar Jumatan ing mushala teknik sawijining universitas negri ing Jogja.
Wing bola-bali yen khatibe mahasiswa, ana ciri siji sing tak titeni,
Magelang beralih maring kaca kiye. Kanggo Kabupaten sing jenenge pada, deleng uga Kabupaten Magelang. Kanggo kegunaan liyane sekang Magelang, deleng Magelang (
Langgeng[sunting | besut sumber]
Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Mei 2013Kota nang Jawa TengahKota nang IndonesiaKota MagelangKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.31, tanggal 19 Mei 2013.
Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895) 10. Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913) 11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu
mak hek………….minta nambah, orang makan pasti nambah…………..pasti………………..gak ono sing nggak nambah, monggo sugeng kepanggih malih, kulo tiyang
dadi. 4. Sing jujur bakal mujur. 5. Sing umuk bakal
kabeh penyayang Pleci amarga manuk iki jumlah sing padha supaya wektu kanggo digawe gacor / ngalas ngerol, nanging yen gacor Pleci lanang Montanus khusus luwih saka dodo kuning Pleci amarga wis swara khusu lan banter. Manuk Montanus Pleci duwe napsu banget gedhe saka jinis liyane Mulane Pleci jenis Montanus bakal gampang ngalahake kelemon lan kita kudu maneh ing penjemurannya.anda
asring menehi woh berkabohidrat kurang kaya woh papaya. Nyuda panganan dhuwur-lemu kaya Hong Kong lan Uler caterpillars Cage, Sajrone diet, page mungkasi amal Voer lan madu.
ingkang sampun hangraosaken nampi sertifikasi,panci kedah sabar,kathah ingkang sami dereng cair ing th 2013,mugi -mugi mawon saget karapel ing th 2014, nuwunBalasHapusAGUS KISWORO3 April 2014 09.57Yth Bpk Moh.Nuh,perlu
Waduh,ora weruh yo lha wong isih ping siji
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Pulitik&oldid=191905"
Mbecak	Posted by j4w4 under Mbuh
wong kuwi tangga dhewe, wong sak kecamatan utawa wong sak Kabupaten.
Esuk kuwi aku kudu menyang ATM merga wis booking ticket pesawat. Saka ngarep hotel melati aku tolah-toleh golek becak nurut kandhane resepsionis. ATM cukup adoh kanggone wong kesusu, mula kudu numpak becak utawa ojeg. Alhamdulillah ujug-ujug ana becak
nangkep siji loro ukara isih mambu basa Jawa. Njur tak takoni, asli kene apa sapa ngendi. Ndhekne njawab saka Jawa. Ngomong ngalor ngidul akhire aku ngerti nek dheweke isih tangga kecamatan.
Dhekne uga crita yen akeh wong Jawa khususe sing sak dhaerah karo dhekne sing mbecak ing kutha iki. Tak takoni kenapa ora mbecak ning Jawa wae….jarene ing Jawa sepi. Tenan apa ora aku ra ngerti, sing jelas ing kuthaku ing Jawa isih akeh tukang becak.
Tekan ATM dhekne tak kon nunggu sedhela. Mbayar tiket pesawat sempat gagal, ditolak. Nanging
maneh…dhuwit dibalekke dening BNI. Aneh, kaya dolanan, dhuwit isa mlebu metu. Akhire tak coba maneh, nek iki bener-bener berhasil, oleh SMS maneh.
Bubar kuwi aku nggoleki tukang becak mau, lha kok ora ana. Jebule wis ning sebrang dalan. Dalane cukup rame, dalan ing ibukota propinsi ing Sumatra. Sakwise rada sepi aku nyebrang…ing kono ana tukang becak liyane. Njur tukang becakku kandha, Pak kuwi tanggamu yo mbecak, walah aku kaget, tak takoni ngendi desane. Jebul tenan, dhekne saka tangga desaku.
Nganti iki aku isih mikir, kenapa sedulur-sedulur wong Jawa ndadak lunga tekan Sumatra mung dadi tukang becak. Nek mung trima mbecak kenapa ora ning kuthane dhewe, utawa paling adoh ing kutha sak propinsi. Apa merga isin karo tanggane? Apa mbecak ning Sumatra luwih entheng timbang ing Jawa? Mesthine padha abote. Muga-muga Gusti Allah paring rejeki kang barokah kanggo sedulur-sedulur wong Jawa sing mBecak ing luar Jawa,
lebaran kula nyuwun kawelasan, panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan, sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan. Naliko burung hantu pada dipulut, tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput, sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.
Nayee Padosan Full Movie, Nayee Padosan HD, Nayee Padosan Movie, Nayee, Padosan,
Kebungsuan Pengging ♀ Ratu Pambayun perkawinan: ♂ Ki Ageng Pengging Sepuh / Pangeran Handayaningrat Pengging ♂ Ki Ageng Pengging Sepuh / Pangeran Handayaningrat
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_gunung_geni_ing_donya&oldid=876205"	Kategori: Rintisan mawi topik gunungGunung geniDhaptar gunung geni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 18 Novèmber 2013.
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dotfreesex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
dirimu.“Ning, pacarmu sing tau nggawakne aku bakpia kae ning endi saiki? Mbok dijak mrene
Ngimpi	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Bengi ini aku ngimpi dolanan ning kali sing lagi kebak banyune. Akeh bocah-bocah sing padha nglangi, dene aku mung ndeleng saka tengah kreteg pring. Banyune deres banget nganti ujug-ujug aku nglilir.
Merga krasa pipis aku ndang gage nyang kamar mandi. Masya Allah, jebule kran sing tak bukak awit jam 8 bengi durung tak tutup. Banyune mblabar-mblabar kaya banyu kali ing ngimpiku mau. Mangka saiki wis jam 3 esuk,
All about Music | Wisnu Ardhi Nugroho..
sedulur papat lan kalima pancer, ilmu kasampurnan (kesempurnaan), konsep Manunggaling Kawula Lan Gusti,
FTP Server	Posted by j4w4 under Gaweyan
Rey Paksi Manggala - Krama Sangkep -
kuwi dosane tumpuk undhung sak andug-andhug. Merga sing dadi korban masyarakat luas, mula nilai kerugiane bisa gak terbatas. Korupsi kudu diberantas sak oyod-oyode. Nanging
piye? Wong nilep duwik negara kok... penghargaane ya nginep karo mangan gratis neng hotel prodeo kuwi... piye?" "Pak KPK... turene Ustad Mukidin, usaha mencegah korupsi niku kedah angsal penghargaan. Sing kula tilep niku anggaran sing kinten-kinten ajeng dikorupsi anak buah kula, maksud kula niku rak nyegah anak buah mboten korupsi" "Halah pak... sampeyan ki ketoke
Pak Lurah : Mun iki panggonku panggonmu nyang mburi kana lho iki klas eksekutip dudu
numpak bis ora nate diusir karo sopir-e kok kowe wani wani ngusir, sopir wae sombong.Ora let suwe Yu Darmi munggah. "Ono opo iki" : Yu Darmi takon karo PramugariPramugari crito yen Semun ora gelem pindah nyang panggonane dewe,.."Oooo ngunu tho wis gampang serahno aku wae" : jare Yu DarmiYu Darmi : Mun ola opo kowe lungguh kono Semun : kowe yo arep melu ngusir aku pisan yoYu Darmi : Ora Mun, Kursi sing kok lungguhi iki kanggo penumpang jurusan Medan nek sing
golek panggonan , ana cah wedhok ayu ireng manis lungguh dewek-an nang pojokan."Nyuwun sewu
ampun salah paham jeng,..kulo namung nawari es jeruk kok...menawi mboten kerso nggih mboten menopo-menopo,.." Jawab-e Bayan Semun luwih sopan karo clingukan bingung."Eeeee lha kok ngeyel bocah iki , aku dudu cewek sing koyo ngunu iku ,..enak wae ngajak nang Hotel,.." Cah wedhok mau mbengok luwih banterBayan Semun kisinan banget , balik klepat mlaku ngadoh golek panggonan liyane. Wong sak Cafe mendelik kabeh matane ndelok
Sinten numpak sepur?Cah telu sak geng yaiku
karo Paijo nyang Jakarta numpak sepur Matarmaja..Kaya iklan ”Nggak ada loe nggak rame”... neng ndalan ana-ana ae bahan garapane.Tekan stasiun mBalapan... sepur mandeg.. cah telu totohan sapa sing bakal lungguh neng bangku kosong sing neng cedhake deweke, mulai lanang apa wedok, isik enom apa tuwek, dst.Eh temenan... gak suwe ana cah wedok seksi, kaya Dewi Banowati, dandanane menor, ayu moblong-moblong kaya bintang Hongkong, manja-manja rada
wis tekan Kroya... suasane mulai sepi, penumpang liyane wis akeh sing mulai nggeraji.. Semun mulai ”ngeres” (pasir kali)."Eh Yu... sikilmu ketoke kok mulus men... Piye nek kowe nyingkap rokmu sithik nganti dengkulmu ... aku cah telu iki gelem kok urunan rongpuluh ewuan nggo mbayar sampeyan”.Dasare Yu Darmini... halah apa
nrambul..."Piye nek ditambahi cah siji dadi 50 ewuan tapi kowe gelem nyingkap sing rada duwur meneh..."Semun karo Paijo setuju...
rongatusan dadi gunggung kepruk nematus ewu.. terus dewek-e ngajak neng sambungan gerbong. Cah telu semrinthil kaya kebo ditarik keluhe.
kloset karo cekikikan "Nooh... neng kono panggonanku mau pipis... Puas.. puas.. puas...!!"Cah telu mung
Kanggo nambah penghasilan Bayan Semun usaha bukak bengkel.sakjane Semun durung pati pinter wong melu kursus montir wae lagi telung wulan.Nanging amargo terdesak kebutuhan dewek-e wani bukak bengkel nang ngarep omahe.Persiapan wis mateng , alat wis komplit , konco-konco wis dikabari kabeh mulai pak Lurah, Carik, Jagabaya, Jagatirta, Modin nganti Yu Darmi sing ora gablek
"Suwe ora soale aku lagi kesusu iki, di dawuh pak Lurah nyang nggone pak Bupati" jare Pak carik maneh."nggih radi dangu pak, tapi kulo saget kok ndandosi kilat pokoke dijamin saget distater maleh" jare semun"Piro mun ongkose" Pak carik takon"Satus Ewu kemawon pak" jare Semun"Yo wis garapen mun tak tunggu , cepet
kok ongkose larang men tho nganti satus ewu" pak carik protes mergo semun mun nuthuk dinamo stater-e thok...."Pak Carik ongkos nuthuk-e mawon murah pak namung 5 ewu,..lha sing 95 ewu niku ongkos ilmu kulo kangge mangerteni bagian pundi sing
nang njero mobil yo,.....cepet mun ,...darurat iki..... laporanku ana nang ana kabeh,...nek ora cepet
bh 302 yo,....cepet mun" krek HPne pak lurah mati.Jegagik Semun langsung mblayu nang basement njupuk map kuning trus mblayu munggah nang lobby maneh.Sakwetoro pak lurah wis gelisah mlaku ngalor ngidul nang ngarep lift , 10 menit durung ketok, 40 menit durung nongol, malah wis sak jam bayan semun durung kethok irunge.Pak Lurah ora sabar nelpon Semun maneh,...."Mun lha kok suwi men tho , mosok nganti sak jam durung mecungul irungmu,....sakiki kowe nangdi.." Pak lurah bengok bengokkaro krenggosan Bayan Semun semaur : "Kuloo.....tasihhh...wonten...lantai....selangkung pak lllurah,..."
macet opo piye,..." pak Lurah bingung."mbotennn pak kulo lewat tangga darurat..." jare semun isih karo krenggosan"Lho lhaopo kowe munggah lewat tangga darurat rak cepet yen ngganggo lift to" Pak Lurah tambah binggung"Kulo wau bade lewat
Setu wingi Semun didawuh pak Lurah niliki proyek jalan tembus nang Sarangan , merga kewengen dadi kepeksa nginep nang Hotel Rindu Malam, Jam 8
sing ayu kanggo ngancani aku sewengi iki, sing dikirim pancen uayu banget tapi sayange rada galak dadi ya kepeksa gak sido nyoblos mung nyontreng wae,....."Karyo : Di@put kud!$ kur@p $@p!......Gubrakkkkk.. Karyo nggeblak
iki ora biso turuTansah kelingan sliramuWong ayu kang dadi pepujankuBingung rasane atikuArep sambat
laliMalah sansoyo kelinganNganti tekan mbesok kapan nggonkuMendem ora biso turuOpo iki sing jenengeWong kang lagi ke taman
dina aku nganggo paling ora telung browser, Opera,Firefox lan IE. Luwih akeh aku nganggo Opera mergane luwih cepet tinimbang IE. Akhir-akhir iki aku kerep nganggo Firefox, ketoke luwih cepet tinimbang Opera. Nanging….
Nanging ana siji sing durung nemu solusine. Yen aku pengin nyimpen page kanthi type “web archive / singgle format” kaya ing Opera utawa IE, ing Firefox ora tak temokke.
Semono uga yen nganggo Netscape sing mirip Firefox, uga ora bisa nyimpen web archive. Ana sing isa mbantu?
saking mendunge ati kang mutahke udan jembare manah
'ORA ADOH SOKO KRATON''kang anduweni batin kang kuat ora polah,ing dowone wektu isek katresnana nduwe luwe,ora merem,mingkem ing batin ngucap marang gusti .....sampai Sperti itu pengorbana& pengabdianx.Yen ora seneng ojo di tembung...Yen iku Rumongso Kharom yo Ojo dipangan...Yen iku Salah.nyapo dilakoni...Yen Mbok langgar&gunem mengko kadadek ake roso geting lan sirik marang liyan.lan Murko marang kuwe dewe...''GeGemen kang rapet opo kang dadi wunine ati''Ojo dumeh ing sarono Giri lusi jalmo tak keno ngino(ojok sumbung/pamer eng opo kang duweni,yen kuwe percoyo..sak duwur2 e gunung isek duwr suket kang cilik,ananging isok ngungkuli gunung kang duwer.la mulo iku.ayo podo anekuk ilat ing nduwor cetak,supoyo ora ngampang ngeting sirik i liyan....Kulo : RATNOWO HADI WIJOYO.18 -Noverber-1988.Lair ing bumi Mojopait..anyuwon agunge
petuah & leluhur pulau jawa June 14, 2013 at 2:28 AM
''ORA ADOH SOKO KRATON'' Gegamane Batin kang kuwat,laku kang becing ,angadep marang gusti ing dalane.iku wes
Pangdam V Brawijaya Minta Prajurit Pantau Wilayah Rawan Bencana
pinisepuh dumateng kautamanipun jejering manungsa ingkang saged kangge panutan
werdine : Tansah marsudi mbangun pribadine dewe.
Memayu hayuning sesama, werdine : Kudu bisa gawe tentreme para kawulane.
Dados juru ladosing bebrayan ingkang sae, werdine : Punapa ingkang dados ka[erluanipun para kawulanipun, kedah dipun penggalihaken ingkang saestu.
Sadaya keputusanipun tansah adamel senenging tiyang sanes, adil, hambeg paramaarta.
Artikel ngenani géografi Armenia iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Armenia-geo-stub&oldid=833402"	Kategori: Cithakan rintisan géografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 14 Maret 2013.
Finance Mentri Taro Aso ngandika Tokyo badhe usaha kanggo pakaryan sing biso dipercoyo rencana fiskal dening wektu sing September G20 Summit. Aso uga ngandika badhe Monggo dipun lajengaken sabanjuré April kanthi undhak-undhakan dipunrencanaaken dumugi ing sales pajak, tombol kanggo stabilizing Jepang kang umum kang utang, ing saka 200 persen GDP, iku paling dhuwur ing G20.
Indikasi yen US Federal cadangan kang ukuran maneh menehi rangsangan babakan dhuwit dipun kuwasai ing wuwus rong dina ing Moscow, karo berkembang pasar paling ngangap dening selloff asil ing saham lan obligasi, lan pesawat menyang dollar.
Sarwa dumadi ngandika Rusia G20 policymakers wis alus-pedaled ing gol kanggo Cut utang pemerintah ing sih kang fokus ing wutah lan cara kanggo metu saka tengah rangsangan Bank karo minimal saka turmoil.
“(G20) kolega wis ora digawe kaputusan kanggo njupuk tanggung jawab ngisor kekurangan lan utang dening 2016,” Menteri Keuangan Anton Siluanov marang Reuters. “Sawetara wong panginten sing sapisanan perlu kanggo njamin wutah ekonomi.
Nalika Recovery US wis entuk doyo tarik, China iku ulang motor punika sputtering, Jepang kang bid break kanggo metu saka deflation wis ora ngrambah uwal kecepatan, lan dikarepake ing zona euro sithik banget kanggo nyonggo Recovery proyek-nggawe.
Pejabat sing digawe rencana ajeg kanggo ngedongkrak proyek banjur wutah, nalika rebalancing global dikarepake lan utang, sing bakal readied kanggo G20 pemimpin Summit tuan rumah dening Presiden Vladimir Putin ing September.
“We tetep mindful saka risiko lan unintended negatif sisih efek saka lengkap suwé ing babakan dhuwit easing,” ing statement ngandika. “Future owahan kanggo babakan dhuwit setelan privasi bakal terus bisa nyelarasake kanthi teliti lan cetha disampekno.”
Ing bali kanggo menehi sumpah kanggo ‘pesen’ sawijining babakan dhuwit privasi maksud cetha, Washington ngatur kanggo mesthekake yen teks sing ora naleni fiskal target, matur sing consolidation kudu “nyelarasake” kanggo kahanan ekonomi.
Sumber ing patemon ngandika Jerman iki kurang assertive saka sadurunge liwat kesepakatan kanggo nyuda penyilih ngetutake saka ing menehi hasil disabetake ing Toronto ing 2010, karo Ngapikake US ekonomi nambah bobot kanggo Washington kang telpon kanggo njupuk fokus wutah.
Kanthi muda pengangguran tarif nyedhak 60 persen ing zona euro strugglers Yunani lan Spanyol, sing wutah mungsuh austerity debat wis pindah – sing dibayangke ing kasunyatan sing G20 finance lan pegawe mentri dianakaké sesi peserta ana.
Krisis ing zona euro Periphery wis exacerbated dening ibukutha outflows, lan communique pledged kanggo mindhah “decisively” karo ngenggalaken kanggo nggawe Union a perbankan ing Eropah sing bisa revive kredit salib-wewatesan.
“Ing antarane debat wutah lan austerity misale jek wis teka menyang mburi, minangka dijupuk ing G-20 kang kuwat statement ing wutah lan proyek,” a senior US Keuangan resmi ngandika.
“Ing US milih kanggo nguber kabijakan macroeconomic sing diwanti-wanti ekonomi wutah lan proyek, karo fiskal koreksi yen pribadi dikarepake iki cukup kuwat kanggo dadi timer nggondheli. Ing G-20 sampun ngakeni pentinge njupuk iki imbangan tengen.”
International babakan dhuwit Dana dielingake sing kerusuhan ing pasar global bisa deepen, nalika wutah bisa luwih murah tinimbang samesthine amarga stagnation ing zona euro lan slowdown risiko ing donya ngembangaken.
“Global ekonomi kahanan tetep tantangan, wutah sithik banget, pengangguran banget dhuwur lan Recovery banget pecah,” Ngatur Director Christine Lagarde marang Reporters.
“Dadi liyane ora perlu kanggo nambah kahanan iki.”
China ngadhepi telpon kanggo kasurung domestik wutah dikarepake-mimpin lan ngidini luwih ijol-ijolan keluwesan tarif minangka bagéan saka luwih akeh efforts kanggo rebalance ekonomi Global kang fitur sing ageng Cina keluwihan lan cocog US defisit.
Exchange tarif lan ancaman saka competitive devaluations lagi wae figured, delegasi ngandika – ing kontras menyang gerah-tempered patemon G20 ing Februari colored dening Dhiskusi saka itungan Wars.
Ben Bernanke kang woro-woro rong sasi kapungkur yèn panganan uga miwiti angin mudhun $ sawijining 85 milyar ing saben wulan tumbas jaminan sparked a panicky ngedol-mati, utamané ing berkembang pasar.
Investor padha calmed dening tumrap Congress iki minggu dening Bernanke, sing ora ana ing Moscow, sanajan ngandika ing rencana metu saka dhuwit-Printing tetep ing SIM.
Ing G20 Akun kanggo 90 persen saka ekonomi donya lan loro-thirds saka sawijining populasi – akeh urip ing gedhe berkembang ekonomi ing paling resiko saka kuwalikan saka ibukutha inflows sing wis salah siji saka efek sisih pinggir rangsangan panganan.
“Salah bab we would like to nandheske punika
kawicaksanan babagan jumlah easing ing panggenan liya “langsung mengaruhi” berkembang pasar.
Beijing ana ana siji cabang zaitun, njabut menyang lantai ing tarif bank-bank bisa ngisi daya klien kanggo silihan, kang nyuda biaya ngirim ing penyilih kanggo perusahaan lan rumah tangga. Nanging iki ditampa scant manungsa waé, ing wuwus G20.
Klompok 20 negara pledged ana kanggo nyelehake wutah sadurunge austerity, seeking kanggo revive ekonomi global sing “tetep sithik banget” lan nyetel rangsangan kabijakan karo care supaya Recovery ora derailed dening molah malih financial pasar.
Finance mentri lan tengah pengusaha bank mlebu mati ing communique sing ngakeni ing keuntungan saka expansive kawicaksanan ing Amerika Serikat lan Jepang nanging padhang ing resesi ing zona euro lan slowdown berkembang ing pasar.
“Nalika kita privasi tindakan wis nyumbang ngandhut risiko kakurangan, sing isih tetep munggah pangkat,” ing statement ngandika. “Ana sing wis Tambah ing
kmDisaster Oasis Training Center Hotel Kaliurang2kmSambi Resort Yogyakarta3 stars2kmJoglo Ago Villa Kaliurang2kmVilla Lapaloma Guest House Kaliurang2kmThe Riverside Javanese Cottages Pakem3 stars3kmKampung Labasan Tropical Resort Pakem3 stars3kmVilla Padi Pakem3kmShangrila Villa Yogyakarta4
Esok esok, Mbaayu yuk podo nutu, Pari kang wus tuuuo, Lesung alu wis cemawis, Pancen nyoto Bathari Sri dadi boga
Kok ewo aku kok ewo aku, Kok ewo aku kok ewo aku, Nginteri kok ngono, ela kecer
kumpulonoKaping papat weteng iro ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi
Punggol Waterway, Punggol Reservoir	Preview of Punggol Waterway Fiesta →	Punggol Waterway at Punggol
Klurak Baru Bokoharjo Prambanan Sleman 55572
Jl. Ringinsari Bokoharjo Prambanan Sleman 55572
Sawan kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
Ruhut Sitompul SBY Serang simpatisan anas	2017-01-26
Tagged with: ke hanura Ruhut Sitompul SBY Serang simpatisan anas
Ana ing sawijining dina, ana simbah kang samane Mbah Kadar, Simbah kagungan putra kalih yaiku Nudiarto lan sobirin.
Esuk-esuk budiarto wes ndandani motore, nalika Budiarto nyambut gawe, Fukuriyah, bojone Budiarto metu saka njero omah karo nggawa sapu lan ngendhika ” alah pak-pak ora bisa ndandani motor wae kok sok ngutak ngutik motor. Mbok kono golek penghasilan.”. budiarto nyauri. “Iki motor ajaib. Wes kana lho masak wae.” “lha sing arep dimasak ki opo pak?” saure Fukuriyah. “Iki lho busi” jawabe Budi karo ndudui busi.” Wong edan, apa ya ana oseng oseng busi? lha nek ngono apa gelem sampeyan lalapan spion?”.”Nek koe gelem tak gorengke kenalpot piye?”. “wong edan! alah mboh rak urus!” saure Fukuriyah jengkel lan langsung mlebu omah.
Ora sue, motore Budiarto urip, Budiarto seneng banget. Nalika arep ngringkesi piranti dandhanan,
gawe tuku buku anak, saiki bukune mbakyune ora kanggo, saka sekolahan kudu anyar” sobirin ngendhika. “aku durung njaluk setoran”. saure budi.
“Yoben gaul” jawabane simbah karo ngguyu
“Iki wae hp ku mumpung rak eneng pulsane”
“moh, hpmu elek!”
“lah terus hpne sing kepripun?”
“sing ana potret e, hahaha”
Akhire Budiarto nukokake bapakke. esuk esuk mbah kadar wes dolanan hp ning ngarep omah. lan ana Budiarto seng kaya biasane ngutak ngutek motor.
nanging Tang kaknggo dandani motor kesingsal, jajal budhi takon karo simbah.
“mbah weruh tang opo orak?”
“me-ne-ge-te-he” saure mbah banjur ngguyu
Ora sui, Mbah kadar marani Budiarto lan arep njaluk motor anyar.
“jabang bayi pal pak, wingi hp, siki motor, wis ora-ora!” mbah kadar banjur nesu lan langsung mlaku ning sumur arep
nglumpokake anak, puteu, lan memantune. Budiarto takon kalian SImbah arep ana apa kok nganti di klumpukake kabeh. si mbah banur nyauri pengin rabi susi. Budiarto kaget banjur ngamuk ngamuk lan metu omah di totke bojone lan adhine.
Kanigoro ♀ Nyi Ageng Pengging perkawinan: ♂ Ki Ageng Kebo Kenongo ♂ Ki Ageng Kebo Kenongo
Mudaim gelar: 1471 - 1478, Champakematian: 1478♂ Raden Kebo Kenanga / Ki Ageng Kebo
Merkurius kuwe planet sing paling pedhek karo srengenge. Angger sekang Bumi, enggone bar planet Venus.
Diameter planet kiye 40% lewih cilik debanding Bumi utawa 40% lewih gede debanding wulan.
Permukaan planet kiye wujude kira kira pada baen karo permukaan wulan, akeh kawah-kawah asteroid uga tebing sing
sekang Bumi ning merga merkurius kiye ora nduwe atmosfer, sinar srengenge kuwe ora bisa dipancarna, akibate langit
Keturunan Nyai Ageng Ngerang[sunting | sunting sumber]
Biring Kanaya • Bontoala • Makassar • Mamajang • Manggala • Mariso • Panakkukang • Rappocini • Tallo • Tamalanrea • Tamalate • Ujung Pandang • Ujung Tanah • Wajo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Manggala,_Makassar&oldid=1038040"	Kategori: Kutha MakassarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 14 Maret 2016.
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa.Hamengkubuwono X aktif
KENE,AKU AREP MAIN, REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR ...
DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN, REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR ...
Macro excell	Posted by j4w4 under IT Jawa 1 Komentar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pencarian"
Matur nuwun njenengan sampun kersa pinarak wonten gubuk kulo: http://www.deking.wordpress.com
Sowan kulo kaping sepisan nggig silaturahim utawi kunjungan balik.
o..njih sami2. Ning wingi gubug enggalipun dereng saget dilebeti nggeh?h?
kun pancaya on December 24th, 2009 3:58 pm teguh ing karso , ojo dumeh iso , manungso mung sak dermo wayang opo jare dalang..
Tanggapan oleh Nay on December 24th, 2009 6:49 pm yep,yep bagus…………….buanget!!!!!!!!!!!!!
Jawa 1 Komentar Nyoba nganggo Skype karo kanca ing
~ Penggolongan Motif Batik ~ | ~ Sugeng Rawuh,
mbak dewi ndut2 wae ko arep di setubui wegah aku
kecuali nek wes dadi rondo nembe gelem,
Yamaguchi Mitsuo?), misuwur kanthi jejulukan asma pengangge Kappei Yamaguchi (
Yamaguchi Kappei?) (lair 23 Mèi 1965; umur 51 taun) punika salah satunggaling piyantun seiyū ugi actor ingkang ngandahi kabangsaan Jepang kanthi asalipun déning tlatah Fukuoka,ugi ngadahi kerja sesarengan kalian Gokū[1] dan 21st Century Fox.
Katengkas ya iku piranti tambahan ana ing pit lan uga ing pit montor kanggo nutup gir lan rante supaya wong kang nganggo ora nyenggol lan kena reget saka gemuk utawa oli kang nemplek ana ing rante.
Katengkas bisa kagawe saka blèk utawa plastik lan nduweni ukuran kang macem-macem, saka sing nutup rapet kabèh rante ngisor-nduwur lan gir ngarep-mburi kaya ing pit jawa lan pit jèngki, uga ana sing mung nutup rane lan gir sisih ndhuwur wae.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 29 Agustus 2016.
Histologi iku bidhang biologi sing nyinaoni struktur jaringan sacara detil migunakaké mikroskop marang cawisan (sediaan) jaringan sing dipotong tipis. Histologi bisa uga disebut minangka èlmu anatomi mikroskopis. Bidhang biologi iki migunani banget jroning kaakuratan diagnosis tumor lan manéka panyakit liya sing sampelé perlu pamriksaan histologis.
Cara gawé sediaan histologis disebut mikroteknik. Gawé sediaan saka sawijining jaringan diwiwiti kanthi operasi, biopsi, utawa autopsi. Jaringan sing dijupuk sabanjuré diprosès kanthi fiksatif sing bakal njaga supaya sediaan ora bakal rusak (gèsèr posisiné, bosok, utawa rusak). Fiksatif sing paling umum dipigunakaké yakuwi formalin (10% formaldehida sing dilarutaké jroning banyu). Larutan Bouin uga bisa dipigunakaké minangka fiksatif alternatif senadyan asilé ora bakal apik kaya formalin amarga bakal ninggalaké tilas warna kuning lan artefak. Artefak iku barang sing ora ana ing jaringan asli, nanging katon ing asil pungkasan sediaan. Artefak iki kabentuk amarga kurang sempurnané gawé sediaan.
Sampel jaringan sing wis kafiksasi direndhem jroning cairan etanol (alkohol) bertingkat kanggo ngilangaké banyu jroning jaringan (dehidrasi). Sabanjuré sampel dipindah menyang toluena kanggo ngilangaké alkohol (dealkoholisasi). Langkah pungkasan sing diayahi yakuwi nglebokaké sampel jaringan jroning parafin panas sing nginfiltrasi jaringan. Sajroning prosès sing lumangsung watara 12-16 jam iki, jaringan sing wiwitané lembek bakal dadi atos saéngga luwih gampang dipotong nganggo mikrotom. Pamotongan nganggo mikrotom iki bakal ngasilakén lapisan kanthi kandel 5 mikrometer. Lapisan iki sabanjuré didèlèh ing sadhuwuring kaca objek kanggo diwènèhi werna.
Pewarnaan perlu diayahi amarga objek kanthi kandel 5 mikrometer bakal katon transparan senadyan ing sangisoring mikroskop. Pewarna sing biasa dianggo ya iku hematoxylin lan eosin. Hematoxylin bakal mèhi werna biru ing nukelus, déné eosin mènèhi werna abang enom ing sitoplasma. Isih ana manéka dat werna liya sing biasa dipigunakaké jroning mikroteknik, gumantung marang jaringan sing kepingin diamati. Èlmu sing nyinaoni pewarnaan jaringan disebut histokimia.
dumadi saka sèl getih abang lan getih putih, jroning limfa utawa limpa
neuron: sel-sel sing mbentuk utek, saraf, lan sebagéan kelenjar kayadéné pituitari lan adrenal
plasenta: organ terspesialisasi sing duwé peran jroning pertumbuhan fetus jroning rahim sang ibu
sèl indhuk: sèl-sèl sing bisa berkembang dadi siji utawa sawetara jinis sèl ing dhuwur.
Jaringan saka tetanduran, jamur, lan mikroorganisme uga bisa disinaoni sacara histologis, nanging strukturé béda saka klasifikasi ing dhuwur.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Category:Histology.
anak • Bedhah kulit • Bedhah ginekologi • Bedhah jantung lan ilèn getih • Bedhah mata • Bedhah mulut lan maksilofasial • Bedhah ortopedi • Bedhah plastik • Bedhah saraf • Bedhah trauma • Bedhah urologi • Bedhah pembuluh darah • Bedhah tumor • Otolaringologi • Transplantasi organ
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 2 Maret 2016.
Download Ahang Jadid Benyamin Ghahraman – Tanha Eshghe Man
Mangsi ya iku bahan kang nduwèni werna kayata abang, ireng, biru.[1] Mangsi nduwèni pigmèn werna kanggo nulis utawa mènèhi werna ing deluwang.[1] Mangsi biyasané kanggo ngisi pulpèn utawa spidol kang kena kanggo nulis utawa nggambar. Mangsi kalebu média kang komplèks, arupa pelarut, pigmen, celupan, resin, oli, sollubilizer kang arupa senyawa kang mbentuk ion-ion polimer polar kanthi resin kang tahan banyu, surfaktan ya iku unsur teles kang mudhunaké tekanan permukaan saka cairan saéngga gampang nyebar, surfaktan uga mudhunaké tekanan permukaan ing rong cuwèran, materi-materi partikuler, pemijar lan material-material liyané.[1] Komponen-komponen mangsi iku akèh fungsiné ya iku kanggo nggawa tinta supaya gampang nyebar ing kertas, lan bahan-bahan addiktiv liyané kang digunakaké kanggo ngatur aliran, kandel lan rupané nalika garing.[1]
Kurang luwih 5000 taun kapungkur, mangsi kanggo ngirengaké permukaan kang timbul saka gambar lan tulisan-tulisan kang kaukir ing watu kang dikembangaké ing Cina. Mangsi iki digawé saka campuran jelaga saka pega kayu cemara, lampu minyak lan jelatin saka kulit kéwan lan getih kang digawé padat.
Mangsi wiwitané digunakaké ing India ing pungkasan abad kaping papat SM. Jaman semana mangsi diarani masi kang digawé saka komponen-komponen kimia. Dokumén saka India kang tinulis nganggo mangsi ing Kharosthi. Karosthi ya iku naskah kuno India kang wis ditemokaké ing Turkistan Cina kang saiki diarani Xinjiang. Prakték nulis nganggo mangsi kanthi pucuk kang lincip wis umum digunakaké ing India Selatan. Jain Sutra utawa naskah religi India kuno ing India kasusun déning mangsi. Ing India, karbon ireng kang dadi asal digawéné mangsi ing India diasilaké saka balung kang dibakar, aspal, pitch lan substansi liyané. Jaman Romawi kuno, ing artikel ing Chirtisn science Monitor, Sharon J. Hutington nerangaké sejarah mangsi ya iku wiwit taun 1600 kepungkur, resep utawa bahan kanggo ngracik mangsi wis digawé. Resep kanggo nggawé mangsi ya iku garam besi kayata asam fero, asam fero iki digawé saka wesi kang dilabur asam sulfur, dicampur tannin saka galnut kang urip ing wit-witan lan kanggo ngandelaké mangsi yèn némplék ing kertas. Nalika sepisanan dicelupaké ing kertas, mangsi iki wernané ireng kapara rada biru lan saya suwé wernané mangsi iki maléh dadi coklat peteng.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mangsi&oldid=1101422"	Menu navigasi
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo.( D.I Yogyakarta ) Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.( Jawa Timur ) Bangkalan, Banyuwangi,
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.ifreefuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
contentJATHILAN / EBEGJathilan iku tarian tradhisional Jawa sing pemainé utawa panariné migunaaké jaran képang. Tarian iki ana unsur magisé amarga panariné bisa ana sing mendem. Tarian iki digelar kanthi iringan manéka alat musik gamelan kayata: kendhang, saron lan gong. Jeneng tarian iki béda-béda ing sawetara panggonan. Ing tlatah Banyumas diarani „ebeg‟, ing sawetara panggonan ing Jawa Tengah diarani „jaran képang‟. Tarian jathilan iki bisa madeg dhéwé lan bisa uga arupa gabungan karo tarian liya kayadéné réyog lan barongan. Sadurungé tarian iki biasa diwiwiti nganggo tetabuhan gamelan arupa: kendhang, bendhé lan kecer, sarta lawakan utawa dhagelan Penthul (Bancak) lan Tembem (Doyok). Ing sèsi pungkasan kerep ana penari sing nganti nganciktrance (kaya kesurupan). Saliyané kanggo hiburan, tari jathilan uga biasa dianggo prosèsi ritual budaya mistis kayadéné tradhisi tolak bala ing pèrèng Gunung Merapi. Ebeg yaiku kesenian wonten tlatah banyumasan. Beksan punika ngagem “ebeg” yaiku anyaman saking pring ingkang awujud mirip titian ingkang warni cemeng utawi pethak lan dipun sukani kerincingan. Ingkang beksa ngagem celana panjang dipun rangkepi nyamping batik lan ngagem kacatingal cemeng, ngagem mahkota lan sumping ing talingan. Wonten ugel-ugel asta lan samparan ngagem kerincingan supados menawi beksan mungel kemrincing. Setunggal grup biasanipun wonten 8 piyantun saged langkung ingkang beksa, kalih piyantun dados penthul-tembem, setunggal piyantun ingkang mandegani utawi dados
Sedaya ingkang beksa ngagem ebeg. Piranti gamelan ingkang diagem antawisipun kendang. gong. Pagelaran ebeg digelar wekdal siang. pagelaran ebeg mbetahaken papan ingkang wiyar.sanesipun piranti gamelan lan beksan wonten ugi ubarampe sajen ingkang kedah wonten: kembang.dalang. pisang raja setan. lan sanes-sanesipun. 7 piyantun niyaga. lan terompet. penthul-tembem ngagem
topeng. dewegan. jajan pasar. dados setunggal grup cacahipun wonten 18 piyantun saged langkung.
iki asalé saka carita Bathara Kala yaiku buta sing doyan mangan menungsa. njaluk pangayoman marang Gusti Allah saka ancaman bebendu umpamané bencana alam lan liyané. uga ndonga nyuwun pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni sing isa nyebabaké bencana.lan dingo tulak bala ana ing sawijining desa. Makna Ruwatan iku salah sijining upacara adat Jawa sing tujuwané kanggo mbébasaké wong. Ujaré. Larangan Ing kapercayan wong Jawa.Ruwatan Ruwatan iku salah sijining upacara adat Jawa sing ancasé kanggo mbébasake wong komunitas utawa wilayah saka ancaman bebaya. Inti upacara ruwatan iki sejatiné ndonga. Upacara adat iki asalé saka ajaran budaya Jawa kuna sing sifaté sinkretis sing saiki diadaptasi lan disesuaiké karo ajaran agama. uga ndonga njaluk pngampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing uwis dilakoni sing bisa njalari bencana. kakuwatan iki saka dayaning Ilmu Waringin Sungsang (aksara caraka diwalik). Inti upacara ruwatan iki sejatiné arupa ndonga. Amarga daya lan kakuwatan seka ruwatan kang lagi di patrapke bisa marai gugurake calon jabang bayi. masarakat utawa wewengkon saka ancaman bebendu. Bathara Kala iku putra Bathara Guru utawa putu para déwa. ana wanti-wanti supaya wong kang lagi mbobot (ngandhut) ora pati cerak-cerak (nyedhak) ing papan kang lagi ana ruwatan. Jinis menungsa sing disenengi Bathara Kala lan dikuwatiraké
wong sing diruwat kudhu njalani siraman banyu suci lan nggunting rambut. lanang.       
Kembang sepasang utawa kembar Sendhang apit pancuran utawa lanang. uga Uger-uger lawang utawa anak loro lanang kabèh Ontang-onting utawa anak siji wadon Pendhawa utawa anak lima lanang kabeh Kedhana-kedhini utawa anak loro lanang wadon Gondhang kasih anak loro beda pakulitane.
. rambute banjur dilarung neng segara. siji ireng siji putih Dhampit utawa anak loro lanang wadon kang laire bareng
Kain pitung werna Wos Jené Jarum kuning Kembang pitung rupa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:MobileMenu"
iNews TV (singkatan saka Indonesia News TV, jeneng sadurunge ya iku SUN TV lan SINDOtv) ya iku stasiun televisi nasional kang ana ing
iNews TV wiwit siaran tanggal 1 Januari 2007 nganggo jeneng SUN TV. Nalika iku, siarane nembe isa ditonton liwat Indovision, OkeVision, lan Top TV. SUN TV nembe isa ditonton secara terestrial sawise
kanthi status TV lokal. Salurane dikei jeneng TV3 kang nayangke informecial nalika wektu-wektu kosong. Saluran induke ya iku SUN TV tetep nayangke acara liwat Indovision, OkeVision, lan Top TV. SUN TV uga dadi TV lokal kapisan sing nduwe wektu siaran 24 jam ing Indonesia. Ing taun 2010, TV3 misah saka SUN TV lan diduweni dening CTV Banten.
Wiwit 26 September 2011, SUN TV ganti jeneng dadi SINDOtv kang dadi bagian saka sinergi Sindo Media bareng Sindo Trijaya FM lan SINDOnews.com. 3 taun sawise, tanggal 15 Desember 2014, SINDOtv diresmikake dadi TV nasional ana ing acara Soft Launching Luar Biasa!.
Wiwit 6 April 2015, SINDOtv ganti jeneng dadi iNews TV sawise nganakake pahargyan iNewsmaker Awards. Saliyane iku, TV lokal uga ganti jejeng dadi iNews TV (kejaba Taz TV lan Dian TV).
Ing wektu iki, iNews TV nyekel sawenèh giyaran télévisi lokal sing ana ing Indonésia, kaya ta:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=INews_TV&oldid=1122380"	Kategori: Stasiun televisi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 16 April 2017.
Sugeng Ambal Warsa Bengawan ingkang kaping Sepindhah mas Arief 🙂
Balas	hasssan, on Desember 13, 2009 at 2:35 pm said:	wah
Ramalan Joyoboyo "wolak-walik ing jaman -- Jongko
Masa berlangsung Jongko Joyoboyo terjadi hampir berbarengan atau sebelum datangnya masa "Wolak-walik ing jaman"
padha nggagas, wong tani padha ditaleni, wong dora padha ura-ura, beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspadha," kata Joyoboyo.
jaman kalasuba ialah berbeda-beda prosesnya dalam masing-masing bidang.
akeh sing nantang. Prikamanungsan saya ilang. Ora ngendahake hukum Tuhan. Agama ditantang. Akeh wong angkara murka. Nggedhekake
oleh Sri Aji Joyoboyo, abad xi Syair Joyoboyo
muncul???nopo wonten hubungane antara supriyadi kaleh satrio piningit???soale ati alit kulo sanjang lek supriyadi bakal muncul maleh lan dados pemimpin seng sae damel negoro niki,.
December 23, 2011 at 9:56 PM
bade tangled mbah..kinten2 wenten mboten nggih ebooke kitab joyoboyo??matur kesuwun....
------------------------------------------------------------------------------------
3 tangkai (5 gram) kemangi, dipetiki,
DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN,REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR TUMENGO ING NGAKASA(NDUWUR),
Njrone ngimpi terus tak jak ngene??
Yen ra gelem penak orak sido wae....
Seng tonggone Misanane park ji sung kuwi lhoo
[Reply]	Riez Kapas October 16, 2010 at 4:27 pm
NDASE singo AREP diuntal karo nogo. Singo mosok iso mlayu ndelik nek digudak NOGO? Ndelik nok ngisor uwit gedhang? Koyok pitik angkrem wae.
[Reply]	NJARJO 16 October 16, 2010 at 5:37 pm
Ngewangi doa sk tlatah pasundan bumi parahyangan. PERSIBO MENANG…
Dek bengi nyipi menang sing nglebokno samsul kr slamet…
Sejarah Batik Solo | ~ Sugeng Rawuh,
Money Politic	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Ngomong politik? Iya, mumpung bar Pemilu. Yu Sri sing ngrewangi ibune cah-cah wingi esuk
kasunyatan, mung ora bejane, omahku ora nate diampiri tukang andum amplop. Padhahal jejer omah kuwi dadi sabete sawijining caleg. Wong sak RT didumi sepuluh ewunan. Lho, ora keduman kok ngerti yen amplope isi sepuluh ewu. Mburi omahku, Bu Uut kandha marang bojoku yen oleh rong puluh ewu, merga sing berhak nyontreng ana loro, pak karo bu Uut. Nanging jarene bu Uut, Pak Uut ora gelem nampa dhit kuwi.
pancen signifikan ing kabupaten kene. Nanging aku nganggep kemenangane kuwi ora ana artine. Paling-paling mengko aleg-e golek balen luwih akeh saka sing didum.
Partai sing tak pilih pancen kalah, nanging sakwise aku ketemu sekretarise langsung ndhik awan aku dadi luwih percaya dhiri, dhekne kandha, partaiku kalah pak, nanging aku isih wani mlaku kanthi ‘kepala tegak’ merga partaiku ora andum dhit.
Faktane, dina iki sing andum dhit oleh suara akeh. Sing andum karo sing nampa padha dene. Yen ora andum, ora dipilih. Ah
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18hqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ingkang ngatos-atos, kengingo kangge tjepenganipoen poetro wajah panjenengan ing tembe wingking. Kedjawi saking poeniko, menawi wonten lepatipoen, kirang-langkoengngipoen, toewin wonten ewah-ewahanipoen, kadosto ewahing poetro, moegi karsohon ngewahi pijambak." (
Mbak Ajeng Gambir , ♀ Mbak Ajeng Djati , ♀ Mas Ajeng Dewi , ♀ Mas Ajeng Klembak , ♀ Mbak Ajeng Sekarsa , ♀ Raden Ayu Angger ♀ Mbak Ajeng Gambir
Mbak Ajeng Kudup , ♀ Mbak Ajeng Gambir , ♀ Mas Ajeng Dewi , ♀ Mas Ajeng Klembak , ♀ Mbak Ajeng Sekarsa , ♀ Raden Ayu Angger ♀ Mas Ajeng Dewi
Mbak Ajeng Kudup , ♀ Mbak Ajeng Gambir , ♀ Mbak Ajeng Djati , ♀ Mas Ajeng Dewi , ♀ Mbak Ajeng Sekarsa , ♀ Raden Ayu Angger ♀ Mbak Ajeng Sekarsa
Mas Ajeng Mertawidjoyo ♀ Raden Nganten Puspowidjoyo ♀ Raden Nganten Surodiningrat ♀ Raden Ayu Balitar - Mangkubumi Surakarta ♀ Raden Nganten
sadulurku kang ana ing kidul, aku rewang-rewangono anakake rejeki kang ana
5. Then face west and recite:
sadulurku kang ana ing kulon, aku rewang-rewangono anakake rejeki kang ana ing
Dadi yo nyuwun pangapunten wae.cah ngendi hayo o o o o ?? k_lopPengawasJoin date : 08.06.08Subyek: Re: Apa jawabanmu (buat yg di perantauan). Sat Feb 28, 2009 1:41 pm aswin wrote:anggun wrote:nek aku tak jawab GK, tapi nek ditakoni meneh GK endi tak jawab
ditakoni asline ngendi yo tak jawab jogja sik, org sana nggak ngerti
Rongkop, GunungkidulReputation : 4Join date : 19.12.08Subyek: Re: Apa jawabanmu (buat yg di perantauan). Fri Mar 06, 2009 12:44 pm Kulo Asli Gunung Kidul. NEk diarani larang banyu Tak
wrote:Tempe wrote:Kulo Asli Gunung Kidul. NEk diarani larang banyu Tak Tuntun neng Mbaron tak guyang neng segoro. hehehe guyon. wong asline yo ra wani aku.po ra kesel kang nuntun wong nang mbaron kie.Ora kang saiki wis ono pit montor. lehku nuntun
segoro. hehehe guyon. wong asline yo ra wani aku.po ra kesel kang nuntun wong nang mbaron kie.Ora kang saiki wis ono pit montor. lehku nuntun nganggo pit montor ndak manute pool. kintil banget neng mburiku.Iso wae mase,lha opo dadunge ora muntir2 nek liwat tepus kae.... sukamtoWargaLokasi :
"Saking Khayangan"...soale nggone luwih dhuwur
ning yen podo2 soko yogya mesti nguyak . Gk endhi..... " NGLIPAR " Terus isin Takon Maneh NGLIPAR"E Tak ajawab " DUNPOH MJOSARI " kuwi
asale. Nek wis, neng ngendi bae, ditakoni sapa bae jawabe ya mung siji : Gunungkidul. Tanpa ewuh pakewuh, wigah-wigih, apa maneh isin gengsi. Nek aku bangga karo Gunungkidul. Lan SDM GUnungkidul wis
soko ngisor :A:soko ngendi B:Bj harjoA:ngendi kuwiB:kr MojoA:ngendi kuwiB:gn kidulA:ngendi kuwinek tkn kene isih ngendi kuwi,kudu curiga 1.ojo ojo isone mung muni ngendi kuwi2.dudu wong indonesia,
soko ngisor :A:soko ngendi B:Bj harjoA:ngendi kuwiB:kr MojoA:ngendi kuwiB:gn kidulA:ngendi kuwinek tkn kene isih ngendi kuwi,kudu curiga 1.ojo ojo isone mung muni ngendi kuwi2.dudu wong indonesia, soale gk ki terkenal lho...yen deweke isih maido ...kaploki wae wkwkwkwkwwkwkwkHehehehehe,ampun kejem2 mas hery,mangkih di dukani simbah lho._________________
marakke gawe abange kuping.Biasane takon neng GK isik larang banyu ora,isik okeh wong do nggantung ora,isik adus bareng sapi ora dll.Tapi itulah tanah tumpah darah kita,sing tetep gawe kangen.Matur nuwun.Aku njawabe tergantung karo sing takon. ;) Yen kiro2 ngerti daerah jogja tak jawab Gunungkidul, tapi yen sing takon kiro2 ga ngerti koyo to wong bugis, batak dll tak jawab jogja. :king: saryoWargaLokasi : purwokertoReputation : 0Join date : 29.11.09Subyek: Malunya jadi orang Gunung Kidul......! Sun Nov 29, 2009 11:10 pm
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.00, tanggal 16 September 2014.
BADHE DHOKE HAI ISS RAH MEIN EPISODE 18
BADHE DHOKE HAI ISS RAH MEIN EPISODE 17
kanggo tempat tinggal. Kuto sing di apit gunung-gunung. Ning pinggir dalan isek akeh wit-wit gede podo ngadeg nambah asri lan udarane dadi resik.
Kuto Salatiga kuwi hawane sejuk kepenak kanggo tempat tinggal. Kuto sing di apit gunung-gunung. Ning pinggir dalan isek akeh wit-wit gede podo ngadeg nambah asr...
Kuto Salatiga kuwi hawane sejuk kepenak kanggo tempat tinggal. Kuto sing di apit gunung-gunung. Ning pinggir dalan isek akeh wit-wit gede podo ngadeg nambah asri lan udarane dadi resik.
simpenen kangenmu ana impen -----------------------------------------
yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula lingsir wengi
Bokoharjo village | Ngablak, Prambanan, Indonesia +62 274 6522976
Bokoharjo village | Ngablak, Prambanan, Indonesia
Jaran doyan mangan sambel.Bumi semakin lama semakin mengecil.Sejengkal tanah dipajakiKuda suka makan sambal Wong wadon nganggo pakeyan lanang.Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.
sing ganjil.Wong apik-apik padha kapencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa
wibawanya. Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu padha ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol
dirinya. Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.
akeh sing nantang.Prikamanungsan saya ilang. Agama banyak yang menentangPerikemanusiaan hilang Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.
senang Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep
//bimo – koncomu nang geodata mbiyen 🙂
Sugeng Rawuh Wonten Blog Kawula :))
Adil…	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Luwih saka ping papat aku dicekel pulisi lalu lintas. Paling akeh ing lampu bangjo. Sakabehing kasus ing bangjo aku ora rumangsa salah siji-sijia. Malahan ing kedadeyan sing pungkasan, cetha banget yen pulisine gawe-gawe.
wis senenge ra mekakat. Aku duwe pikiran pengin diadhili wae, nanging yen diitung-etung mesthi ra cucuk, wektune, ragad wira-wirine, durung maneh yen nggawa pengacara, mesthi luwih larang mbayare.
Njur piye apike? Yen diadhili malah entek akeh, yen ora kesenengen pulisine. Nanging yen diumbarke, pulisine bakal saya gendhut, tur mbesuk yen diadhili ing ngarsane Gusti Allah, mesthi aku yo melu urun salah merga gelem mbayar pulisi.
Njur piye, ing ngendi golek pengadhilan sing murah????
Mbuh, muga-muga mengko ing akherat Gusti Allah kersa ngapura aku, babar pisan ora ana niat nyogok, merga ora ana kasus siji-sijia sing aku ngrasa salah…aku diplekotho, timbang entek luwih akeh aku pilih sing luwih sithik, senajan kuwi ora satus
FreeLists / nasional_list / [nasional_list] [ppiindia] Bukti lagi …
Kelapa Dua Wetan Ciracas, Jakarta Timur. Malam itu, Puryanto bersama …
http://www.tempointeraktif.com/hg/jakarta/2007/05/26/brk,20070526-100705,id.html – 41k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
silatindonesia.com/mod.php?mod=publisher&op=viewarticle&cid=9&artid=201 – 70k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca
sekilasdaerah.htm – 27k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
ngono yo kang..?Yo wis ayo do mangan semongko sing akeh,..
SAPTO SARDIYANTOCamatLokasi : JAKARTAReputation : 1Join date : 24.05.08Subyek: Re: -=TIPE PENGENDARA MOTOR=- Fri Sep 26, 2008 12:53 pm lakok kewan kabeh mas japrax la jenengan sing type pundi_________________
Punggol Coast - Punggol Northshore Estate, Punggol Sumang, Punggol
Bahasa Indonesia: merpati karolina, merpati-pemurung Amerika, merpati hujan, perkutut karolina
Taksonomi[sunting | sunting sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=RMS&oldid=816566"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 11 Maret 2013.
mugi-mugi sedoyo nipun saget ambeto berkhah sakeng gusti pengeran murbeing dumadi kagem kito sedoyo…..amien
jagade lan duwur kukuse. Boten namung ing Tanah Jawi kemawon, para raja sami nungkul sumuyud. Nadyan ing tanah sabrang ugi katah para nata ingkang sami sumuyud sumawita tan karana ginebag ing ngayudha, nuhung namung kapiluyu dening poyaning kautaman, sami ngaturaken putri minangka panungkul. Ing saben kalamangsa sami asok bulu bekti glondong pangarem-arem. Peni raja peni guru bakal guru dadi.Saduran bahasa Indonesianya
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxlivetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
karo nggawa hasil tes laborat saka laboratorium klinik PRODIA hasile mayoritas isih normal.
Mung Trigliserid sing rada dhuwur, aku banjur diwenehi obat kanggo ngudhunke TG sing diombe saben bengi sakdurunge turu.
Esuk iki awak rasane kepenak, apa merga TG ne wis mudhun? Ya mbuh,
sopo? Niki jawabne mas… * ”sanyatane, dunyo iki alame wong mati, iyo ing kene anane suwargo lan neroko, tegese!!! Bungah lan susah sa’wise kito ninggal dunyo iki, kito bali urip langgeng, ora ana bedane antara ratu karo kere, wali karo bajingan” artine
Kecamatan Adiwerna, Bojong, Dukuhturi, Dukuhwaru, Jatinegara, Pangkah, Slawi - Kabupaten Tegal
DENE ROH KUDUS SE KEHE JENENG MENUNGSO
HIYO INGSUN RUPSNE KSNG MURUP MUNCORO
Justina Ayu Utami (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 21 Novèmber 1968; umur 48 taun) ya iku aktivis jurnalis lan novèlis Indonésia. Ayu Utami gedhéné ing Jakarta lan ngrampungké kuliahé ing Fakultas Sastra Universitas Indonésia.[1]
Dhèwèké tau dadi wartawan ana ing kalawarti Humor, Matra, Forum Keadilan, lan D&R.[1] Ora suwé sawisé ditutupé Tempo, Editor lan Detik ing mangsa Orde Anyar, dhèwèké mèlu ngadegaké Aliansi Jurnalis Independen kang mrotès pambrèdhèlan.[1] Saiki dhèwèké kerja ing jurnal kabudayan Kalam lan ing Teater Utan Kayu. Novèlé sing pisanan, Saman, éntuk unèn-unèn saka kritikus-kritikus lan dianggep mènèhi werna kang anyar ing sastra Indonésia.[1]
Ayu ditepungi minangka novèlis wiwit novèlé Saman menang ing sayembara nulis roman Dewan Kesenian Jakarta 1998.[1] Wektu 3 taun Saman wis payu 55 èwu èksemplar.[1] Amarga Saman uga, Ayu éntuk Prince Claus Award 2000 saka Prince Claus Fund, yayasan kang panggonané ana ing Den Haag, kang nduwèni misi ndhukung lan majokaké kagiyatan ing bidhang budaya lan pambangunan.[1] Akir 2001, dhèwèké ngetokaké novèl Larung.[1]
IndonésiaJuru roman IndonésiaAktivis IndonésiaModhèl IndonésiaFinalis Wajah FeminaTokoh BogorTokoh Jawa KulonSastrawati IndonésiaLair 1968Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Panjunan	Posted by j4w4 under Mbuh
durung ngerti tegese panjunan. Dina ini kanthi bantuan mbah google, akhire ketemu ing kene.
ora iso di nggo ngising kui,,,lah ee ape metu mbalik meneh,,,,,soale anclesssss martinusKoordinatorLokasi :
nempel amargo es kuwi koyo lem, trus mengko bakal susah kudu di cairke disik...wis wegah aku yen arep BAB neng kono..wakakkk bagoesKoordinatorLo
nempel amargo es kuwi koyo lem, trus mengko bakal susah kudu di cairke disik...wis wegah aku yen arep BAB neng kono..
pasrah, ....suwung pamrih, ....Tebih ajrih langgeng tan ono susah, ....Tan ono bungah Anteng manteng, .....
ketok-e luwih moncer kang RADEN MAS YOYOKoordinatorJoin date : 07.05.08Subyek: Re: PRESIDENMU Wed Jul 01, 2009 9:44 am Sopo wae mung
lha nek JK sing duwe sikap anak muda karo intelek.. nek pas debat sing iso njawab
Kaca iki ngenani kabupatèn ing Jawa Wétan. Kanggo panggunaan liyané, pirsani Pasuruan (disambiguasi).
Kabupatèn Pasuruan iku kabupatèn ing Jawa Wétan, Kutha Pasuruan iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, lan liya-liyane. Luas wewengkon kabupatèn iki ± 1.474 km² utawa 147.401,50 hektar.
112030' - 113030' Bujur wetan lan 7030' - 8030' Lintang kidul
kabupatèn Pasuruan ketata saking 24 kacamatan, 24 kalurahan lan 341 désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pasuruan&oldid=1102416"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten Anak Kula,
Dinten : Jumat Kliwon, Suryo Kaping : 29 April 2011, Wanci Tabuh : 12.00 – 14.00, Mapan ing Gedung Kraton Buckingham, London.
Setuhu Badhe Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang Bagya Mulya
Wasan Kula Sagotrah Hangaturaken Agunging Panuwun Saha
wis suwe tenan kuwi Jo… durung nulis meneh neng
Perawan kalimantan - OM.Monata Plumbungan, Pati Merpati Vision
Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Bodo,Keluputan seng akeh akeh dingapuro. Godok kupat neng ngisor poro,Digodok karep anak seng barep;Salah
suro;Keluputan kulo lahir batin,Salah silap njalok ngapuro.Bocah cilik mangan sego,Sego dipangan karo gulo;Wes suwi orak ngomong jowo,Dino royo njalok ngapuro.Buko poso lawuh'e gereh,Njegor sunge dicaplok boyo;Keluputan kulo sing akeh-akeh,Iki bodo kito kosong-kosong lah
Category:Kaca Utama; added Category:Tepas using HotCatc04.09-3WirjadisastraCahyo Ramadhani mindhahaken kaca Kaca Utama dhumateng Tepasc00.1115 Mèi 2016Wirjadisastraadded Category:Kaca Utama using HotCatc08.16+253 Maret 2016WirjadisastraNyingkiraké panjagan saka "Kaca Utama"c01.411 Januari 2016Wirjadisastra←Ngganti kaca karo
nyunting sawise rembugan dhisik ([Panyuntingan=Namung opsis (operator sistem)] (salaminipun) [Pamindhahan=Namung opsis (operator sistem)] (salaminipun)) [runtun]c17.5220 Juni 2013Alteaventanpa tingkesaning besutan23.04+8PrasSuntingan Alteaven (dhiskusi) dipunwangsulaken dhateng ing vèrsi pungkasan déning 202.129.185.112c14.43-6818 Juni 2013Alteaventanpa tingkesaning besutan11.57+52Alteaventanpa tingkesaning besutan10.1016 Juni 2013Alteaven←Mbatalaké revisi 863794 déning 202.129.185.112 (Dhiskusi)12.49+16202.129.185.112←Mbatalaké revisi 863793 déning Alteaven (Dhiskusi)12.43-16Alteavenmengganti gambar aksara
tingkesaning besutan14.12+5.748BennylinBennylin mindhahaken kaca Main Page dhumateng Kaca Utamac14.11-5.74823 April 2013Bennylintanpa tingkesaning besutan16.09-9Bennylintanpa
Meursault2004typoc07.11+129 Agustus 2010Anggorofixing searh bar16.38Anggorotanpa tingkesaning besutanc16.35+31Anggorokothak anyar16.33+56910 Oktober 2009Prastes revisi sethithik ing menu Prastawa enggal01.31-4722 April 2009Prastipo21.37-1117 Dhésèmber 2008Anggoro+kat06.23+241 Januari 2008Meursault2004Sugeng Warsa Enggal!04.05+23723 Novèmber 2007Slamet Serayutanpa tingkesaning besutan07.20+1Slamet Serayutanpa tingkesaning besutan07.20+1Slamet Serayutanpa tingkesaning besutan05.59+2712 Juni 2007Slamet Serayutanpa tingkesaning besutan01.12+122 Januari 2007Meursault2004tanpa tingkesaning besutanc11.44-617 Januari 2007Meursault2004tanpa tingkesaning besutanc05.40+376 Januari 2007Meursault2004typo06.29+12 Januari 2007Anggoroganti kaca utama11.08+51628 Dhésèmber 2006Anggorongowahi interwikic12.05-28714 Juni 2006Slamet Serayutanpa tingkesaning besutan00.15+918 April 2006Meursault2004map-bms:06.13+135 Februari 2006Meursault2004interwiki19.21+1615 Januari 2006Borgxinterwiki07.25+22114 Agustus 2005Meursault2004tanpa tingkesaning besutanc12.25-150 luwih lawas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:History/Tepas"
marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayektibanjir
Blachownia (Jerman Blachstädt (1941)-(1945)) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 9.936 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blachownia&oldid=1090400"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Nanging ing amerika wis dadi masalah sing cukup mrihatinake. Piye maneh, dikhabarake kecelakaan bocah-bocah sing
Mbok menawa sing nentang mau, anakke durung mati kecelakaan utawa dhewekke durung nate ngalami kecelakaan merga mabuk.
Yen dibalekke ing privacy, kabeh aturan umume ngganggu privacy. Paling enak mbok menawa urip ning alas, ngono wae ing alas kita bakal dianggep ngganggu privacy ne kewan-kewan galak, yen ra kebeneran isa di emplok macan.
Kanggoku, ing kene isih lumayan, secara moral isih akeh bocah sing apik-apik, masalah ngombe dudu masalah gedhe ing kene. Lan para guru ora nate digawe bingung dening muride sing seneng mabuk, mbok menawa pancen muride ora seneng mabuk utawa muride arep mabuk ning gak duwe dhit.
Koko-koko kowe arep njaluk apa?KK : Aku njaluk banyumu.K/N : Wadhahe apa?KK : Godhong lumbu.K/N : Apa gulumu ora gatel?KK : Gatel-gatel dak ulu.K/N : Tambane apa?KK : Gula batu.K/N : Olehmu njupuk ngendi?KK : Grabaganmu. Kelip-kelip ing dhadhamu kuwi apa?K/N : Anakku.
konggres bgoro nok endi nggone, fasilitas gedung durung memadai soale iki wong sak endonesa….hall GDK (Griya Darma Kusuma) paling yo ra muat, mungkin ICB/Islamic Center Bojonegoro dadi alternatif terus Akomodasi wong sak mono mbane…..
Nanging ing kampungku, jenise iwak luwih akeh maneh. Sebabe, wong-wong yen ngarani lawuh uga disebut iwak. Dadine, sakliyane anak iwah sepat, bethik, pindang lan kakap, isih ditambah iwak kebo, iwak sapi, iwak tempe, iwak krupuk lan sakteruse…
Akuariumku, tak iseni iwak diskus lan iwak tetra. Ndek sore tak tambahi diskus loro dadine gunggunge ana 6. Kayane cocok, mergane nganti sakiki durung
Kanggo njaga suhu ben ajeg sekitar 30 derajat celcius, akuariume tak tutup nduwure. Jarene iwak diskus ora betah suhu sak
LayarKaca21layar kaca 21 film semilayar kaca semilayarkaca21 bokep korealayar kaca 21 bokeplayar kaca 12lktv 21lyrkc21layar kaca 21lk 21
Wus pinasti wanito puniki,Dadi wadah wijining tumitah,Den aji aji
langgeng tan ono susah, ....Tan ono bungah Anteng manteng, .....sugeng Jeneng,
inggih punika, Iblis wiadin Ratun Setane tur kategul siu taun suenipun. 3Setane punika raris kasabatang ka bangbange sane dalem tumuli kakancing tur kasegel tekepnyane, mangda I Setan nenten mrasidayang malingang pepineh bangsa-bangsane, sadurung jangkep siu taun punika. Sasampune
kasinahang antuk Ida Hyang Yesus miwah sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa. Anake punika sampun tan nyak nyumbah
punika. Anake punika urip malih tur mrentah dados ratu sareng-sareng ring Ida Hyang Yesus Kristus siu taun suenipun. 5(Nanging anake sane sampun padem tiosan tan katangiang sadurung puput siu taune punika.) Puniki indik anake padem kauripang sane kaping
ring Ida siu taun suenipun. 7Tur sasampune puput masa siu taune punika, Ratun Setane jaga kalebang malih saking pangkengnyane. 8Ipun pacang ngrereh sawatek bangsane ring jagate, pacang sliwegang ipun pepinehnyane, inggih punika Gog miwah Magog. Setane punika pacang ngumpulang parabangsane punika buat maperang, tur
pamuspan parakaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah kota sane asihin Ida punika. Nanging saking ambarane
kasabatang ka segara genine sane bek madaging welirang, inggih punika ring genah sato miwah nabi
sane tiosan kagagah, inggih punika cakepan sane mamuat wastan anake sane molih urip. Irika anake
pakardinnyane suang-suang. 14Irika sang pati miwah pati lokane kasabatang ka segara genine. (Segara geni punika, inggih punika
wadhahono ing gedhong rojobrono, sakehening pangan lebokno ing lumbung gumuling, ojo esat, ing salawase
"Ingsun amatak ajiku si Sri Sadono, nyang kuwero dewaneng kasugihan, Sri Sadono kang andum sandang pangan, Nyuwun gampang pados pijlo nyandhang nedho, Sarinane sawengine salawase gesang,
meneh 026 kudu piye iki 027 mas
Create User-Defined Function in Excel | Wong Jawa
durung pengalaman gawe blog, aku kangelan wektu nulis tanda
manawa kabèh kauripan donya bisa kaatur ing hiérarki kang, manawa digambaraké ing wangun dhiagram, mèmper silsilah. Sawisé Linnaeus, para naturalis asring nanggep manawa makhluk urip padha 'berkerabat' nanging makhluk urip mau durung mangerti apa sebabé.
Jean Baptiste de Lamarck, sawijining naturalis saka Prancis, iku ilmuwan pisanan sing ngajukaké gagasan dumadiné owah-owahan tumrap makhluk urip bebarengan karo wektu amarga seka prabawa lingkungan.
Gregor Mendel iku pendeta lan ilmuwan saka Ceko, kang nyinaoni èlmu keturunan. Kanthi ngobservasi utawi nliti kacang polong pirang-pirang taun suwené, Mendel njupuk kesimpulan manawa ana sawijining patron ning keturunan. Asil penyelidikan Mendel dadi dhasar èlmu genetika.
Charles Darwin iku naturalis Inggris kang mèlu ekplorasi kapal HMS Beagle kanggo nggawé péta pelabuhan donya ing taun 1831. Sakwéné perjalanan iku Darwin nliti kéwan werna-werna lan tetanduran kang ditemoni. Darwin ana ing Kapuloan Galapagos kurang luwih 2 sasi lan nglakoni macem-macem pangamatan tumrap macem-macem kéwan kang ana ing kapuloan terpencil iku. Seka pangamatan iki, lan uga macem-macem pangamatan terusané kang dilakoni sakjroné puluhan taun tumrap koléksi kéwan lan tetanduran kang diéntuki iku Darwin nggawé embrio téori évolusi. Ing taun 1859, Darwin nerbitaké "On the Origin of Species by means of Natural Selection", kang nyajèkaké bukti-bukti kang nunjukaké manawa kauripan wis ngalami évolusi sakjrone sajarahé lan manawa mékanisme kang njalari dumadiné évolusi iku seleksi alam.
Alfred Russel Wallace iku naturalis Inggris kang sugeng samangsa Darwin. Wallace sacara kapisah uga mikiraké téori évolusi idhentik kaliyan Darwin. Darwin lan Wallace cekap suwé koréspondhensi sacara ilmiah. Wallace malah akèh ngirim spesies-spesies panemon anyar saka Asia tinuju Darwin supaya ditliti. Wallace téori bab évolusi, miturut dhèwèké, iku asil pamikiran kang tumeka sacara spontan. Ing pihak liya, téori évolusi Darwin iku asil pamikiran sacara métodis kan suwéné mataun-taun. Ironisé, Darwin dadi misuwur banget tinimbang Wallace dhéwé. Nanging, Wallace iku pambela Darwin lan téoriné ing mangsa kontrovérsial sawisé buku "The Origin of Species" katerbitaké.
Éwadéné gagasan évolusi (manawa makhuk urip malèh sacara berangsur-angsur) wis kadhiskusèkaké adoh sadurungé abad kaping 19, Darwin lan Wallace iku kang pisanan nyetusaké kepriyé prosès évolusi iku dumadi.
Miturut Ernst Mayr (2001), Darwin ngajokaké limang téori perkara évolusi:
Garis Besar[besut | besut sumber]
Évolusi njelasaké sajarah makhluk urip, kewan, tetanduran, jamur (fungi), mikroba. Bukti panyengkuyungé akèh banget lan asalé saka manéka warna cabang biologi: hiérarki taksonomi kaya kang katemokaké Linnaeus lan para panerusé, fosil-fosil kang nunjukaké manawa kauripan ing mangsa biyèn béda wanguné karo kauripan mangsa saiki, nganti bukti génétika kang nunjukaké pepadhan antarané manéka warna makhluk urip. Saiki évolusi isa dikandhakaké wis dadi téori sentral ing biologi modhérn—ora luput manawa
Cucuk manuk finch (sakjinis manuk manyar) dadi topik pamikiran Darwin kang ndhasari évolusi téoriné (priksani gambar)[2]. Nalika manggon ing kapuloan Galapagos, bagéyan saka ekspedhisi HMS Beagle, Darwin mriksani manawa cucuk manuk finch béda-béda, gumantung saka pulo ngendi asalé. Iki salah sawijining conto kepriyé manuk finch nyesuèkaké dhiri karo kondhisi pulo kang béda-béda. Contoné, ing pulo sijiné, cucuk manuk finch kuat lan cendhak lan cocog kanggo mecah kulit kacang sing atos. Ing pulo liyané, cucuk manuk finch luwih dawa sithik lan luwih tipis, cocog kanggo ngisep jinis panganan kang ana ing pulo iku. Perkara iki njalari Darwin mikir sawijining kamungkinan manawa manuk finch ora kaciptaaké mangkono waé, ananging ngliwati prosès adhaptasi.
Wektu iku faktor penting ing évolusi. Prosès évolusi merlokaké wektu kang suwé banget. Miturut Darwin, ana loro mekanismé kang ndhasari évolusi. Angka siji, prosès évolusi nggawa spesies kang ana nduwèni interaksi karo kondhisi ékologiné. Contoné, amarga asil évolusi, sapérangan manuk nduwèni cucuk kang mung isa dinggo ngisep madu kembang. Sakwéné kembang iku isih sumadya, manuk iku bakal urip. Nanging, manawa kembang iku, amarga ana sebabé, punah, manuk iku kamungkinan gedhé bakal punah uga. Mékanisme kang angka loro ya iku kalairan spesies anyar saka asil variasi ing spesies kang ana. Iki dumadi manawa sawijining grup mahluk urip dadi kapisah lan ing pungkasané nduwèni gaya urip kang béda banget. Conto klasik ya iku manuk finch ing dhuwur. Asal mulané, nénék moyang manuk saka manéka warna pulo ing Galapagos iku asalé saka dharatan Amérika Kidul. Amarga mencar ing manéka warna pulo, manuk iku pungkasané ngembangaké gaya urip kang béda-béda. Wéktu (ngliwati akèh génerasi manuk) lan perjuangan kanggo urip (survival) iku rong perkara kang dibutuhaké kanggo nglairaké génerasi anyar manuk finch. Wektu kang luwih dawa manèh lan ngliwati prosès sing padha, miturut Darwin bakal isa njelasaké évolusi saka kabèh mahluk urip ing muka bumi kang asalé saka siji
Évolusi dudu, kaya kang dikira akèh wong, nelaaké manawa 'menungsa asil évolusi saka munyuk'. Nanging, menungsa lan munyuk kang ana saiki nduwèni "moyang sing padha". Pangertèn "moyang" iki kudu dipahami kanthi moyang sacara fisik, dudu spiritual, paling ora nganti saiki.
Évolusi ora nduwèni pangertèn nggawé makhluk urip tambah apik utawa tambah intelèk. Contoné, ula iku asil évolusi prosès saka sakjinis kadhal kang wis ora merlokaké 'tangan' lan 'sikil'.
Évolusi ora nduwèni tujuan tinentu. Organismé iku asil saka mutasi kang suksès, utawa gagal, gumantung saka kondhisi lingkungan wektu iku.
Menungsa ora nduwèni papan kang khusus ing "wit évolusi". Kita namung salah sawijining cabang saka wit iku.
Évolusi ora mandheg. Évolusi iku prosès basis saka bilogi lan terus berlangsung.
Akèh sing ngandhakaké manawa ora ana bukti-bukti évolusi. Evolusi wis akèh ditliti/diobservasi ing
Species, évolusi éntuk akèh kritik lan dadi téma kang kontrovérsial. Nanging, kontrovérsi iki umumé sekitar implikasi saka téori évolusi ing bidhang filsafat, sosial, lan agama. Ing komunitas ilmuwan, téori évolusi wis ditampa sacara wiyar lan ora ngéntuki tantangan. Kaya kang wis dipredhiksi déning Darwin, implikasi kang paling kontrovérsial ya iku évolusi menungsa. Khususé, akèh kang ora nrima manawa samudaya jinis makhluk urip, kalebet menungsa, asalé saka prosès alam kang orang merlokaké campur tangan déwa-déwa, kalebet Tuhan. Aliran kang asring kaanggep berlawanan karo téori évolusi ya iku panciptan (ciptaanisme utawa creationism ing basa Inggris) kang percaya manawa makhluk urip lan samudaya jinisé kaciptaaké déning Tuhan, sacara kapisah (ora ana pepadhan leluhur, utawa manawa sakjinis makhluk urip ora diturunaké saka jinis makhluk urip liya). Ciptaanisme pisanan muncul ing kalangan Kristen literalis kang ora isa nampa évolusi amarga dianggep bertentangan karo narasi kisah panciptan pitung dina ing Kitab Purwaning Dumadi ing Prajanjian Lawas, nanging samburiné muncul uga ing kalangan Islam (meski saknyatané ing al-Qur'an ora ana narasi panciptan spesifik kaya ing Purwaning Dumadi). Panyebab panolakan sabagéyan kalangan beragama kasebut mungkin amarga anggepan manawa évolusi ngilangaké 'peran Tuhan' ing panciptan, utawa malah manawa évolusi nyokong atéisme, senajan évolusi sebagai sains ora isa nyampuri perkara tindakan ilahi, kang ana ing ranah kaimanan, tegesé ana ing njaba sains.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Évolusi&oldid=1082848"	Kategori: Evolusi	Menu navigasi
langkung sae kopine ditambah toyo pethak saking mBekonang Solo,soyo saelan eco niku mbak Pipit,(sing
kui hukum'e isih halal kok....kang prie kie mbok ampun marahi sing mboten2 tho....ndak mengko
Fotografi makro yakuei ilmu fotografi kang gambaré dijupuk cedhak supaya bisa meruhi detail kang rumit ananging ora merlukaké bantuwan saka alat pembesar optik kayata mikroskop. Fotografi makro biasané duwéni rasio 1:1 ya iku gdhené gambar kang dikasilaké padha gedhené karo benda asliné. Kayadene, ning filem 35 mm, lensa kudu bisa fokus maring area kang cilik banget 24×36 mm, ukuran gambar ning
Kanggo fotografi makro, lensa makro iku paling trep. Lensa tipe iki biasané duwéni perbesaran 1:1 malah bisa luwih. Ananging eman, lensa makro identik karo rega sing larang. Mula iku, ana alternatif liyané ing bisa dinggo kayata nganggo extension tube, reverse ring utawa filter close up. Ngisor iki carané supaya olih gambar makro kang biayané murah.
Kaping pisan ya iku nganggo Filter close up. Filter close up ya iku filter kang diterapaké ning ngarepé lensa (kayata filter biyasa) kang gunané kaya kaca pembesar kang gunané njupuk pembesaran fokus kang dikarepaké. Kanthi cara iki meski ora duwé lensa makro, nganggo lensa kit biyasa uga wis bisa digunakaké kanggo njupuk gambar makro.
Cara pindho ya iku migunakaké reverse ring. Sejatiné cara kerja reverse ring iki padha kaya mbalik lensa supaya bisa digunakaké kanggo foto makro. Reverse ring namung alat bantu kang gunané kanggo ngrangkepaké badan kamera karo lensa kang mbalik.
Kaping teluné bisa nganggo makro extention tube. Extention tube iki wujudé kaya pipa kang dipasang ning watara awak kamera lan lensa. Tujuwané ya iku upaya bisa njupuk gambar kanthi jarak fokus kang luwih cedhak supaya bisa fokus anggoné njupuk gambar kang clik.
Biasané gambar makro dijupuk cedhak-cedhak. Bakalan gambar kang dikasilaké iku duwéni ruang tajam (DoF) kang sempit banget. Amarga iku, digunakaké aperture sempit (f/8 mendhuwur) supaya njembaraké ruang tajam kang dijupuk.
Menawa piranti kang digunakaké ora bisa njupuk gambar perbesaran kang apik, lan isih ana niat kanggo njupuk gambar makro kanthicara cropping, aja migunakaké ISO kang dhuwur banget. ISO kang kedhuwuren bisa nggawé grain ning gambar kang dikasilaké, apamaneh nalika gambar dicropping. Grain uga malah gawé gambar bureng.
DoF kang sempit ning foto makro anggawé susah kanggo fokus ning objek. Guncangan kang sithik wae bisa gawé fokus meleset. Kanggo ngatasi ini, pastikaké kamera aja nganti shake nalika njupuk gambar. Bisa ngunakaké tripod, bisa uga migunakaké speed kang dhuwur nganti sadhuwuré 1/125. Iki bisa ngantisipasi obahan
migunakaké titik fokus palig cedhak. Golek fokus kang tepat kanthi cara maju-munduraké lensa ning ngarepé objek nganti olih fokus kang pas.Cithakan:Fotografi-stub
nyabet segara esat ngo nyabet ati raga nyawa si jabang bayi ***** bin **** yen lagi turu tangi ya, yen lagi njagong menyata, kelingan marang awak wadah raga insun sawiji. baca
Sawijining animasi kang nuduhaké hubungan antarané tekanan lan volume ing endi cacah lan suhu tetep ajeg
Hukum Boyle (asring direferensiké minangka Hukum Boyle-Mariotte) ya iku salah sawijiné hukum kimia lan minangka prakara khusus saka hukum kimia ideal. Hukum Boyle njlèntrèhaké kuwalikan hubungan proporso antarané tekanan absolut lan volume hawa yèn suhu tetep ajeg ing sistem katutup.[1][2] Hukum iki dijenengi sawisé kimiawan lan fisikawan Robert Boyle kang nerbitaké hukum asliné ing taun 1662.[3]
"Kanggo cacah tetep gas ideal tetep ing suhu kang padha, P tekanan lan V volume minangka proporsional kuwalik (ing endi sing siji rangkep, sing sijiné setengahé)."
sakloron lan nerbitaké asilé. Miturut katrangan saka Robert Gunther lan otoritas liya kang nalika iku dadi asisten Boyle ya iku Robert Hooke kang bisa nggawé alat parcobaan. Hukum Boyle ya iku miturut parcobaan karo hawa, ing endi Boyle mratimbangaké anané partikel fluida ing tengah sumber banyu kang ora bisa didelok. Nalika iku, hawa isih kétok minangka siji saka patang elemen, nanging Boyle ora sarujuk. Miturut Boyle ya iku kanggo mangertèni yèn hawa iku bagéyan wigati ing panguripan.[4] Boyle ngandharaké minangka tuladha tuwuhé tetanduran tanpa hawa.[5] Fisikawan Perancis, Edme Mariotte (1620-1684) uga nemokaké hukum kang padha kanthi kepisah karo Boyle ing taun 1676, nanging Boyle wis ngandharaké hukum kasebut taun 1662. Banjur ing taun 1687, ing Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica, Newton nuduhaké kanthi cara matematis yèn fluida elastis iku isiné sisa partikel ing tengah kekuwatan repulsif kanthi proporsional kang kuwalik tumrap jaraké. Kepadhetané kanthi proporsional langsung tumrap tekanan.[6] Nanging risalah matematis dudu panjlèntrèhan kanthi èlmu fisika tumrap hubungan pengamatan. Tinimbang teori statis, teori kinetis dibutuhaké ing endi ditemokaké dèning Maxwell lan Boltzmann.
k ya iku cacah ajeg tekanan lan volume saka sistem kasebut.
Nalika suhu tetep ajeg, cacahé ènèrgi kang padha mènèhi sistem padha plek sasuwéné operasi. Kanthi teoritis, gunggungé k bakal tetep ajeg. Nanging, amarga penyimpangan kang arahé jejeg lurus ditrapaké, bisa waé kekuwatan probabilistik tabrakan karo pertikel liya, kayata teori tabrakan, aplikasi kekuwatan permukaan ora bisa ajeg kanthi ora ana watesé kaya gunggungé k. Nanging bakal nduwé batas ing endi perbedaan gunggung kasebut tumrap a. Kekuwatan volume v saka kuantitas tetep hawa munggah, netepaké hawa saka suhu kang wis diukur, tekanan p kudu mudhun kanthi pas. Yèn diowahi, ngudhunaké volume hawa padha karo ngundhakaké tekanan.
Padatan Hukum Boyle digunakaké kanggo ngira-ngira kasil ngenalaké éwah-éwahan ing volume lan tekanan tumrap kahanan kang padha karo kahanan tetep hawa. Sadurungé lan sawisé volume lan tekanan tetep minangka gunggung saka hawa, ing endi sadurungé lan sawisé suhu tetep (panas lan adhem bisa dibutuhaké kanggo kahanan iki), hubungan
nyatakaké déné ing suhu tetep kanggo massa kang padha, tekanan absolut lan volume hawa kuwalik kanthi proporsional. Hukum iki uga bisa dinyatakaké minangka: kanthi rada béda, kasil saka tekanan absolut lan volume mesthi ajeg. Akèh-akèhé hawa mlaku kaya hawa ideal nalika tekanan lan suhu cukup. Teknologi ing abad kaping 17 ora bisa ngasilaké tekanan dhuwur utawa suhu cendhak. nanging, hukum ora mungkin slénco nalika dipublikasikaké. Minangka kemajuan ing bidhang teknologi, ngidini tekanan lan volume mung bisa pas (akurat), dijlèntrèhaké minangka teori hawa kang sebenerè.[7] Penyimpangan ini disebut sebagai faktor kompresibilitas.
Robert Boyle lan Edme Mariotte ngandharaké déné hukum kasebut asalé saka parcobaan kang ditindakaké dèning kekaroné. Hukum iiki uga bisa saka teori, miturut anggepan yèn atom lan molekul sarta anggepan babagan obah lan elastis sampurna. Anggepan kasebut ditemokaké kanthi resisten apik ing komunitas èlmiah positif nalika iku. Nanging, nalika kétok, anggepan kasebut minangka konstruksi teoritis murni kang ora ana buktiné.
Ing taun 1738, Daniel Bernoulli ngrembakaké teori Boyle nggunakaké Hukum Newton karo aplikasi tingkat molekul. Iki tetep ora digatèkaké nganti kira-kira ing taun 1845, ing endi John Waterston nerbitaké bangunan kertas kanthi presepsi utama ya iku teori kinetis, nanging uga oraa digatèkaké dèning Royal Society of England. Banjur James Prescott Joule, Rudolf Clausius, lan Ludwig Boltzmann
atomisme ngeteraké Boltzman kanggo nulis buku ing taun 1898, ing endi ngasilaké kritik lan njalari dhèwèké lampus dhiri ing taun 1906.[8] Albert Einstein, ing taun 1905 nuduhaké kepriyé teori kinetis bisa lumaku ing Gerakan Brown kanthi partikel kang isiné fluida, dipastèkaké ing taun 1908 dèning Jean Perrin.[8]
Tuladha penggunaan[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 4 Maret 2016.
16 April 1927Marktl am Inn, Bavaria, Jerman
Jèrman), kapilih minangka Paus Gréja Katulik Roma tanggal 19 April 2005 lan njabat dumugi 28 Februari 2013 lumantar pamunduran dhiri. Panjenenganipun punika Uskup Roma, pamimpin Nagara Kitha Vatikan lan Gréja Katulik Roma kalebet Gréja Katulik Wétan salebetipun komuni kaliyan Takhta Suci. Palantikan minangka Paus sacara resmi dipunlampahaken lumantar Misa Palantikan Paus tanggal 24 April 2005.
Ing yuswa 78 taun, panjenenganipun punika Paus paling sepuh ingkang dipunlantik salebetipun 275 taun pungkasan wiwit Paus Klemens XII (ingkang kapilih nalika taun 1730 ing yuswa 3 wulan langkung sepuh saking Ratzinger).
Benediktus XVI arupi Paus turunan Jerman sepindhah wiwit Paus Adrianus VI (1522-1523) ingkang dipunwiyosaken ing wewengkon bagéyan Jerman Kuna ingkang sapuniki dados bagéyan saking nagari Walandi. Paus pungkasan ingkang asalipun saking Jerman Modhèrn
Wikicuplik duwé cuplikan ngenani: Pope Benedict XVI
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Paus Benediktus XVI 12 September 2006 Pidato Paus Benediktus XVI 12 September 2006
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Geografi. (dirembug)
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Géografi.
Kategori iki isi 6 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 6 anak kategori.
► Kategori miturut kategorisasi géografis‎ (7 Kt)
iki isi 7 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 7 kaca.
dumateng poro Bapak-Ibu wali santri majlis
Ta’lim Fathul Ulum. Lan mboten kesupen dumateng rencang-rencang santri majlis Ta’lim Fathul Ulum.
Sholawat soho salam mugio tansah kaunjuk dumateng
amin, amin ya robbal’alamin…
Keparing matur bileh wonten ing mriki kaulo kajibah
minangkani pranoto acoro awit gegayutan wekdal sak antawis dalu, pramilo kulo
atas nami pranoto acoro badhe maosaken adiacoro ingkang badhe lumampah wonten
ingkang ongko ketigo inggih puniko istighosah ingkang dipun pimpin dumateng
lumampah wonten ing wekdal dalu meniko. Pramilo monggo kito bikak sesarengan
adiacoro ingkang ongko setunggal kanthi waosan surat Al-Fatihah, ingkang harapan mugi-mugi adiacoro ingkang badhe kito
lampahi mangke mboten wonten alangan setunggal punopo. Al-Fatihah…
arwah ingkang langsung badhe kawulo wahos piyambak inggih puniko:
· >Kaping setunggal kito tuju’aken dumateng junjungan kito nabi Agung
· >Ingkang terakhir inggih puniko arwah saking poro arwah sedoyo ingkang
pemahosan istighosah ingkang langsung dipun pimpin dumateng Abah Ky. Imam Muslim Muhyiddin. Kulo
atas nami pranoto acoro mbok bileh wonten kasar sarunipun rembuk soho kirang
Lingkungan Bahuresan Kelurahan Giritirto Kecamatan Wonogiri Kota Kabupaten Wonogiri,
KAWAN LAIN - LUCI KOES ENDANG &MUS MULYADI
dilokno penghianat to cah, nek awak dewe dadi samsul pasti yo milih sing paling apik gae awak dewe
[Reply]	Rama D_COFMA August 15, 2009 at 5:17 pm
opo???????????????
menungso sing mangan anake ...opo yo emang wis ora duwe utek opo panen menungso kuwi luwih liar seko singo yo???tega-tegane anake dewe kok yo di hamili...sak jane manungso ki liar apa jinak yo??nik ngono kuwi apike di kapakno singone???arep dipangan yo ra enak...arep dikrangkeng sing dadi bapake
BEJAT Sat Dec 17, 2011 8:04 pm sing jelas dudu salahe awake dhewe..sing nglakoni ya ben
DIBENARKANAkare kaya apa? wong aku ket dek isih cilik we wis krungu nek
DENGAN PERBUATAN BEJAT Sun Dec 18, 2011 3:32 pm cleguk karo ngulu idu trus ngelus dodo............_________________tansah eling lan waspodho urip mung mampir ngombe.... Surodiro joyodiningrat lebur dening pangastuti Mochamad NurahyaniCamatLokasi : http://toko-muslim.web.idReputation : 9Join date : 01.10.08Subyek: Re: JANGAN KOTORI
Basa Indonésia): "Jaya lan Agung"
Betawi (+/-10%), Jawa, Sundha, Tionghoa (10%), dll.
Jawi: Laladan Mligi Kitha Krajan Jakarta), dipuncekak DKI Jakarta, punika ibukitha negari Républik Indonésia lan kitha ing pulo Jawi ingkang paling ageng. Jakarta kagungan padunung cacahipun 10 yuta jiwa. Nanging wonten ing tlatah Jakarta Raya utawi Jabotabek cacahipun padunung langkung saking 17 yuta.
Jakarta ugi naté dipun wastani Sundha Kelapa, Jayakarta, Jacatra, Batavia lan Betawi. Sanèsipun kitha, Jakarta punika ugi satunggaling propinsi Indonésia.
Dasar hukum tumrap DKI Jakarta inggih punika Undhang-Undhang Républik Indonésia Nomer 29 taun 2007, perkawis Pemerintahan Propinsi Daerah Khusus Ibukota Jakarta minangka ibu kitha Nagara Kesatuan Républik IndonésiaNKRI. UU punika nggantosaken UU Nomer 34 taun 1999 perkawis Pemerintahan Propinsi Laladan Khusus Kutha krajan Nagara Républik Indonésia Jakarta sarta UU Nomer 11 taun 1990 perkawis Susunan Pemerintahan Laladan Khusus Kutha krajan Nagara Républik Indonésia Jakarta ingkang kalih-kalihipun sampun boten ka-anggé malih.
Jakarta gadhah status satingkat propinsi lan dipunpimpin déning satunggaling gubernur. Bènten kaliyan propinsi sanès, Jakarta namung anggadhahi pamérangan ing sangandhapipun arupi kitha administratif lan kabupatèn administratif, ingkang maknanipun boten gadhah perwakilan rakyat piyambak. Kanthi makaten, DKI Jakarta namung gadhah DPRD Propinsi lan boten gadhah DPRD Kabupatèn/Kitha.
HamengkubuwonoSenopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping
enak tenan mas…! sakiki mlaku2 terus gaweane… hehehe
Gus Dur Tinggal Donya, Inna Lillahi wa Inna Ilaihi Rajiun | Wong Jawa
Gus Dur Tinggal Donya, Inna Lillahi wa Inna Ilaihi Rajiun	Posted by j4w4 under Mbuh
Sore iki, 16.45 dikhabarake yen Gus Dur wis kapundhut dening Gusti Allah swt. Inna lillahi wa inna ilaihi rajiun. Ing internet, ing TV wis rame dikhabarake, aku nulis iki karo nonton TVone.
Esuk kuwi, dina Kemis, 24 desember 2009, aku lan bojoku ngeterke anakku arep
Aku mikir, enak banget yen aku sing dikawal, mesthi cepet tekan nggone. Saka pembicaraan para polisi, aku dadi ngerti yen Gus Dur arep menyang Jombang. Tak rungokke terus komunikasine polisi, ra krasa aku tekan rumah sakit, aku wis ora monitor maneh perjalanane Gus Dur.
Jebule ing RS mung ana perawat jaga merga dina kuwi libur bersama, aku njur mulih, ee….ing ndalan papagan karo rombongane Gus Dur, paling ngarep mobil polisi, ditutke mobil-mobil liyane, aku ra reti Gus Dur
Wengine aku krungu khabar Gus Dur mlebu RS, aku mikir mesthi kekeselen, perjalanan cukup suwe liwat darat mesthi gawe kesel. Dina-dina sakteruse miturut khabar GD digawa nyang Jakarta, aku isih ngikuti beritane ing media.
Puncake bengi iki, Gus Dur kapundhut…Mugi Gusti Allah paring pengampunan lan nampa
gawe b.inngris nggeh kulo mboten ngertos..kale kulo teseh ndamel seng gratisan dadi damel blogspot mawon..mboten nggadah yotro seng damel web hosting seng larang..maturnuwun infone :)BalasHapusNoor's blog (inside of me )22 Februari 2010 04.39
Ing. 5. Pellegrini Peter, Ing. 6. Blanár Juraj, Ing. 7. Žiga Peter, Ing.
Dhaptar unsur miturut lambang ya iku tampilan unsur-unsur kimia jroning wangun tabèl. Unsur-unsur kasebut diatur miturut struktur elektroné saéngga sifat kimia unsur-unsur kasebut owah sacara tumata sadawaning tabèl. Saben unsur didaftaraké miturut nomer atom lan lambang unsuré.
Tabèl périodik standar mènèhi informasi dhasar ngenani sawijining unsur. Ana uga cara liya kanggo nampilaké unsur-unsur kimia kanthi ngamot katrangan luwih utawa saka persepektif kang béda.
Ana telung sistem kanggo mènèhi nomer golongan. Sistem pisanan nganggo angka Arab lan loro sistem liyané nganggoangka Romawi. Jeneng kanthi angka Romawi iku jeneng golongan kang asli tradhisional. Jeneng kanthi angka Arab iku sistem tatajeneng anyar kang disaranaké déning International Union of Pure and Applied Chemistry (IUPAC). Sistem tata jeneng kasebut dikembangaké kanggo ngganti kaloro sistem lawas kang migunakaké angka Romawi awit kaloro sistem kasebut mbingungaké, migunakaké siji jeneng kanggo sawetara bab kang
Unsur kang nomer atomé awarna biru awujud cuwèr ing kahanan suhu lan tekanan standar (STP),
Unsur kang nomer atomé awarna ijo awujud gas ing kahanan STP,
Unsur kang nomer atomé awarna ireng awujud padhet ing kahanan STP,
Unsur kang nomer atomé awarna abang iku unsur sintetis (tansah awujud padhet ing kahanan STP),
Unsur kang nomer atomé awarna klawu (lan warna lataré luwih padhang saka unsur-unsur liyané) durung ditemokaké (unsur kasebut diwènèhi warna miturut sipat kang kira-kira bakal diduwèni déning unsur kasebut nalika ditemokaké).
Tampilan liya[besut | besut sumber]
Tabèl périodik standar (s.d.a.) ngamot informasi dhasar.
Tabel gedhé ngamot bab-bab dhasar lan jeneng pepak unsur.
Tabel gedhé banget ngamot informasi dhasar, jeneng pepak unsur, lan massa atomé.
elektron kang diduwèni sawijining atom nentokaké période atom kasebut. Saben kulit nduwèni sawetara subkulit, kang kaisi miturut urutan ing ngisor, sairing karo tambahing nomer atom:
“ Gilang-gilang sak lungaku, guyu-guyu sak lakuku, Gunung sari lelukuku, Prabu sari iku rupaku.Nyawanane
wong sak buwono kirut marang aku, Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku, Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang aku “
Cangkriman	Posted by j4w4 under Basa Jawa, Guyon [65] Comments Cangkriman kuwi yen di Indonesiakke padha karo teka-teki. Aku isih kelingan beberapa (basa jawane apa?) cangkriman jaman aku isih bocah.
2. Biru bisane wungu dikapakke? Digebug, biru = babi turu, wungu = tangi.
3. Yen mlaku sikile loro, yen mandheg sikile sepuluh. = wong mikul tumbu utawa wadhah liyane sing sikile papat.
4. Enak endi, daging kucing karo daging pitik? = yen jawabe daging pitik,
sing isih tak elingi koyo toh : suru bregitu, siji maneh sur dek ewer ewer = susur ning nggedek diewer-ewer….mbuh adiku sing cilik menowo sing ngewer-ewer…haaaahaa..(tepungaken kulo Wage piyantun Cepu merantau
angger bar dho gobak sodor, terus turu bareng karo kanca-kanca neng amben pendhapa, sadurunge keturon dho cangkriman werno-werno karo cekikikan kae. ana sing lucu malah ana sing sok saru barang…. upamane: ipak tusik icip turi, apa???
ngguyu utawa malah nesu. Soale kadang malah dadi isine digawe plesetan nyindir kancane
Balas	arti Says:	April 23, 2009 at 5:10 am keman opo seng ndas-e neng
nanging lambe sampun ail, lan sego aking, duhhhh……nelangsane!
Balas	phoellzt Says:	September 14, 2009 at 3:31 pm nanging kok kathah ingkang klentu nggih, antawise cangkriman, jarwo dhosok/kerata basa, lan parikan kok dipun anggep sami. Leresipun
menopo artosipun “pitik putih mulus, numpak ula weling”? matur nuwun.
Balas	vero Says:	Juli 28, 2011 at 7:01 pm nyuwun perso,….cangkriamne
Balas	mz gandung Says:	April 19, 2012 at 9:13 am nek melek malah ora weruh,nekndhodhok malah ketok
Balas	sastro lempong Says:	Mei 16, 2012 at 8:40 am rasane pingin dadi cilik meneh… di didisi
Gondrong Says:	Oktober 4, 2013 at 2:57 pm Hoe dolor,, seng paleng seru cangkrima yo iki….
…..Asu ireng akeh anak’e=Metu bareng podo penak’e.
Kela mrica (Baca: Kelo mrico)
melu munggah gunung. Tepate munggah puncak sangalikur utawa puncak 29, salah sijine puncak ning Gunung Muria. Sakwise shalat Asar ing mesjid desa Rahtawu, sak rombongan banjur mulai mlaku ngliwati dalan aspal menyang desa Semlira. Sak dawane dalan pemandangane katon nengsemake, dalan kelak-kelok lan munggah mudun, banyu kali sing gemrujug ing antara watu-watu lan tanduran ijo
lemah nanging pendhudhuk kono padha wani numpak sepedha motor lewat dalan iki. Mangka dalanane ambane mung sak meteran lan ing pinggir jurang.
Sekitar jam 8 bengi rombongan mandhek sak durunge nyebrang kreteg kayu. Ketone kreteg kuwi lagi wae digawe, semene isih ketok anyar lagi wae garing. Kanca-kanca sing durung shalat Isyak padha shalat Isyak. Sebagian liyane padha lungguhan leren.
Perjalanan ditutugke maneh, mbuh jam pira akhir tekan tempat peristirahatan terakhir…he he he kaya kuburan. Ana warung loro cacahe ing kono. Kabeh padha nyerbu warung, aku pesen teh panas karo indhomie rebus nganggo endhog. Seger rasane…eh anget rasane. Rombongan njur istirahat ning kene. Sebagian nggelar matras ing ngarep warung njur padha ngglethak…malah ana sing ngorok barang. Aku melu-melu selonjor lan ngglethak, ra krasa njur merem.
padha tangi. Perjalanan ditutugne maneh. Jebule dalane terjal banget, mbok menawa sudhute rata-rata luwih saka 60 derajad. Jarene kurang sak jam
Hawane adhem banget, luwih-luwit yen ana pedhut sing kegawa angin…wooo atis banget.
tekan nggone. Jebule ing puncak ana warunge, ning aku ra melu njajan. Sak regu langsung golek enggon nggo shalat Subuh. Entuk enggon sak cedhake bangunan mirip pura sing ana patung-patunge. Bangunan kuwi dikupenge tembok dhuwure kira-kira sak meter kanthi ukuran kira-kira pat ping pat meter.
Bubar shalat, kahanan isih adem lan katutup pedhut. Karepe pengin weruh srengenge njedhul ning ora kelakon. Sekitar jam enem rombongan njur persiapan medhun. Kahanan wis rada padhang nanging tetep isih durung ana sunar srengenge. Mudhun mesthi luwih entheng timbange yen munggah. Ora ana anggota rombongan sing mandheg merga kekeselen.
Weteng wis wareg, ngelak wis ilang, mlaku maneh. Mulihe lewat dalan liya, lewat mBunton, jarene luwih cedhak. Ing
pendhudhuk oleh mlaku nanjak, mbok menawa wis biasa. Sakwetara jam ketemu maneh tempat favorit : warung, tapi aku ora njajan. Aku mung ngenthekke sanguku roti lan ngombe banyu putih wae.
Tak rasak-rasake kok kukuku rada lara lan ana driji sing rasane perih. Apa merga dalane mudhun njur kukuku kecepit sepatu? Dadine sisa perjalanan aku nahan lara ing kuku lan driji.
nganti tekan wektune Dhuhur. Bubar shalat njur mulih numpak sepedha motor.
Tekan ngomah sakwise copot sepatu tak deleng sikilku, ora ana sing tatu. Tak deleng drijiku sing krasa perih, jebul mlenthung ana banyune.
ternyata bener, drijiku pulih maneh tanpa kudu disudhet. Wis ora krasa lara lan wis
mbak? ngerti ngono aku ga usah mulih, nunut ae nang omahe sampean yooo… lain kali tak mampir 🙂
sing lanang (-) dadi wis ketok sing setan sapa iya to? Mochamad NurahyaniCamatLokasi : http://toko-muslim.web.idReputation : 9Join date : 01.10.08Subyek: Re: menangkal santet secara ilmiah Sat Oct 08, 2011 10:30 am isih urung
pm yo sing ilmiyah wae.. mugo2 ora
tipis : 1. lensa cembung-cembung (bikonveks) 2. Lensa Cembung-datar (plan konveks) 3. Lensa
bunga(nama samaran) wong paliyanaku berduaan ro bunga, adus bareng , bercanda ria , jan koyo wong ra duwe doso , ciprat2an banyu , guyonan pokokke suenenge poll isine .bunga ki mbiyen yangku , neng saiki wes di disiki wong lio .aku nyesel jan mbiyen ngertio
yoh apik....Ning wis mas..sing wis yo wis, g usah dpikirke maneh...Liyane ijih akeh kok lan apik2, sing penting kuwi sreg atine.... HendrixKoordinatorLokasi : JogJakarta,Reputation : 0
banyu , guyonan pokokke suenenge poll isine .bunga ki mbiyen yangku , neng saiki wes di disiki wong
nyesel jan mbiyen ngertio pas di tanting wong tuone gelemkelanjutane iseh okeh bgt .lha seing dw cerito neng baron gantian sopo ngerti bunga moco gek gelem balen , he he he , ndang sopo meneh seing dw crito apik .Walah lha jan critane ki koyo lagu ndangdut
cocokke dadi bintang pilem india, irenge wes pas koyo india sing paling ndeso.JANG NGENYEK TENAN IKI .. NEK AKU DADI GIYADI ORA TRIMOwah nek iki tetep menginjak-
Mbaron, soale omahku yo ora pathio adhoh..- Dek jaman SMP, nek malem siji suro mlaku seko ngomah nganti tekan mbaron (lumayan 7 km), ning dasar koncone akeh tur karo wong wedok yo ora kroso..-
favorit mejeng ber2an neng ngguwo sisih kulon nduwur bebatuan kali neng ngisor wit
sewaan...Nyuwun pangapunten yen wenawi ceritonipun mboten mutu, kedawan lan mboten damel renaning penggalih...Suwun,Kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
lha kae adiku jee.....giadi kui cen sopo2 arep di alap...jian wis...wis...ra ngerti etungan tenan bocah kui...SALAMAN DHISIK WIE. kandarPresidiu
wis wiwitan.... :/;;0;;: :/;;0;;: :/;;0;;:_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sing omahe madang ki mantanku jee...nek aku miri... _________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
StatistikStatistik kacaKaca-kaca isi49.875Gunggung kaca (Kabèh kaca ing wiki iki, kalebu kaca parembugan, alihan, lsp.)130.751Berkas sing diunggahaké5.283Pétungan besutanGunggung suntingan wiwit Wikipedia diwiwiti1.143.482Rata-rata suntingan saben kaca8,75Statistik panganggoGunggung panganggo kadaftar30.305Para panganggo aktif (daftar anggota) (Panganggo sing ngayahi aktivitas jroning 30 dina pungkasan)65Bot (daftar anggota)56Pangurus (daftar anggota)7Birokrat (daftar anggota)3Steward (daftar anggota)0Sing gawé akun (daftar anggota)0Importir (daftar anggota)0Importir transwiki (daftar anggota)0Pambébasan saka blokiran IP (daftar anggota)0Oversighters (Para pambusak révisi) (daftar anggota)0Panganggo wis dikonfirmasi (daftar anggota)0Bot Flow (daftar anggota)1Pamriksa panganggo (daftar anggota)0Statistik liyaQueued mass messages0
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Statistik"
iki sumpahku ora mangan kabeh woh-wohan sing ono nduwur uwit nganti sak Nusantoro kabeh dadi jagade Mojopait.”
Posted by DP BBM on July 30, 2011 · Leave a Comment Sakera dodol endhog ndik setasiun
‘Asin temen tah endhog peno, cak?’
‘bo….., jok kuatir, dik. Sumpah, asin temen endhog-e awake aku iki. Sumpah matek, ya-i-ya…’
‘Asem!, endhog gak asin ngene jarene asin’
‘Cak…cak. Endi sing jare peno asin iki. Endhog gak asin babar blas ngene kok’
‘Bo…. sampiyan salah, dik’
‘Kok iso aku sing salah’
‘Lha iyo, sampiyan iku salah. Wong sepur durung budhal endok
Oct 09, 2008 11:04 am Suwun kang..nek sing alami ngono ono ora yoo... misale daun2 opo ngono kek..tapi sing ces pleng_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ilat, trus kon ngombe...lha nek aku wis tuwo..tur neng lambe
Subyek: Re: Mengatasi Virus pilek Thu Oct 09, 2008 5:22 pm diteteske mawon masnek ajeng cepet ngange kecap njih cepet mantun ning radi loro sitikmonggo
pm SAPTO SARDIYANTO wrote:diteteske mawon masnek ajeng cepet ngange kecap njih cepet mantun ning radi loro sitikmonggo dicobiwasalam,gentian biru biso ga...sing biasa
ala ana ing kéné2,400/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné6,100/sq mi)
Kutha Padangpanjang iku salah siji kutha sing dumunung ing provinsi Sumatra Kulon, Indonésia lan minangka kutha kanthi jembar wewengkon paling ciut ing provinsi iki.
^ a b sumbar.bps.go.id Jumlah Penduduk Kota Padangpanjang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Padangpa
Rimbag bawa ma yaiku wawangune tembung andhahan kang kedadean saka tembung
um-“. Rimbag bawa ma iku ana 3 warna...
Tembung kriya yaiku sakabehing tembung kang mratelakake solah bawa utawa tandang
penyakit jantung koroner. _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat
BesutWikipedia:Gambar pilihanKaca iki kanggo macak gambar-gambar sing naté dadi Gambar Pilihan. Gambar kapacak gonta-ganti saben sewulan pisan. Saben panganggo bisa ngajokaké gambar pinilih ing kaca dhiskusi. Sarat-saraté:
Lukisaning Radèn Salèh taun 1840 gambar warak jawa tarung karo macan loro. Lukisan iki salah siji karyaning dhèwèké nalika
Karawang ngalih maring kaca kiye. Kanggo kota sing jenenge padha, deleng
Bates wilayah[sunting | besut sumber]
Wetan • Klari • Kotabaru • Kutawaluya • Lemahabang • Majalaya • Pakisjaya • Pangkalan • Pedes • Purwasari • Rawamerta • Rengasdengklok • Talagasari • Tegalwaru • Telukjambe Kulon • Telukjambe Wetan • Tempuran • Tirtajaya • Tirtamulya
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.42, tanggal 12 Februari 2014.
dinten Jum’at, 12 Oktober 2012 Kampus UNM ingkang wonten dalan Parang Tambung,
Sulawesi Selatan dipun periksa. Polisi kagungan pemanggih bilih mahasiswa
ingkang sami tawuran punika amargi pengaruh narkotika ugi alkohol.
kalampahan kados kados mboten wonten tuntasipun. Amarga wonten pemanggih gaman
Sulimah lungguh dheleg-dheleg ing lincak ngisor wit nangka mburi omahe. Awake rasane lungkrah kabeh sawise rong ndina mbladheg rewang ing omahe Wak Kaji Akhmad, tanggane. Wingi utawa mau bengi ora patiya krasa. Nanging bareng tangi turu esuk mau, sakkojur awake krasa kaku lan pegel. Bebayune rasane uga kaya dilolosi. Mulane sedina iki mau Sulimah ora metu-metu saka omah. Mung teturon wae. Iki mau lagi mentas wae dheweke mudhun saka amben, kepengin ngisis. Sumpeg rasane terus-terusan ndhuwel ing njero kamar. Karo mijiti sikile sing krasa linu lan ngethok-ngethok iku angen-angene Sulimah kober mencolet tekan ngendi-endi. Ngumbara ing dina-dina sing wis kawuri. Kelingan nduk nalika semana, nalika dheweke esih cilik, saben ndina ngrewangi biyunge dodolan janganan ing kampunge. Yen dhagangane biyunge ora entek, dheweke sing dikongkon midherake turut lurung. Saliyane kuwi dheweke iya isih kaijbah momong adhine telu sing isih cilik-cilik. Paling sedhih yen ngadhepi adhine sing padha pating krengik njaluk panganan, utawa si Ragil sing rewel merga telat olehe ndhulang. Kamangka biyunge lagi ora ana ing ngomah. Wah, jian tobat tenan. Yen kelingan kuwi dheweke isih kerep gedhek-gedhek. Nalika umure ngancik 16 taun, dheweke dirabekake karo
Luwih-luwih sawise ketambahan anak telu saka asli perkawinane kuwi. Dadi dheweke kepeksa melu montang-manting golek gaweyan amrih cukupe. Ewang-ewang marang tangga-tangga sing mbutuhake tenagane. Kaya umbah-umbah, nutu (jaman semana durung ana mesin selip kaya saiki), masak lan liya-liyane. Nganti tekan seprene, saswise umure wis ngancik tuwa lan anake wis padha mentas kabeh, dheweke isih panggah tetep nglakoni gaweyan lawas kuwi. Dadi buruh umbah-umbah utawa pegaweyan kasar liyane. Ora rinasa banyu bening netes nelesi pipine kelingan kabeh lelakon urip sing pait kuwi. Sulimah rasane nelangsa banget. Geneya urip kok tansah kesurang-surang. Wiwit cilik nganti tumekane tuwa durung tau rasakake urip kepenak. Bojone ndisiti bali ing ngarsaNe Gusti nalika anak-anake durung padha mentas. Banjur sawise anak-anake padha mentas, nasipe uga tetep ora owah. Merga anake telu kuwi kabeh uripe ya mung sarwa pas-pasan. Dadi dheweke ora bisa nggantungake uripe marang anak-anake. Sanajan tenagane wis selot ringkih, Sulimah kepeksa kudu nyambut gawe kanggo nyukupi kebutuhane. “Sasuwene iki, rumangsaku aku tansah tumindak jujur lan ora tau gawe serike liyan. Nanging geneya kok bisa ngalami urip sing ora nyenengake kaya iki?” grenenge Sulimah lirih. Ora entek-entek anggone nggetuni nasipe sing ala kuwi. Saklembar godhong nangka kang kuning ceblok ngenani tangane Sulimah. Wanita kuwi ndengongok. Nyawang pang-pang wit nangka ing ndhuwure. Godhong-godhonge katon ijo ngrembuyung senajan wayah ketiga ngerak. Mung wae wohe ora ana. Wis entek dhe minggu kepungkur. Wit nangka iku mujudake siji-sijine barang kenangan tinggalane bojone. Sulimah isih kelingan, bojone sing nandur nangka iku, winihe oleh mbedhol saka thukulan wit nangka ing pinggir pager pekarangan omah suwung.“Iki jinis nangka apik. Kowe kudu sregep ngopeni supaya bisa cepet awoh,” ujare sing lanang wektu kuwi.Eman durung nganti nangka mau awoh, sing lanang wis keselak lunga. Ninggalake dheweke lan anak-anake kanggo selawas-lawase.Sulimah mesem sepa. Mripate esih teles dening luh. Panyawange banjur disawatake adoh ing kulon kanggo nepisake kabeh kenangan pait iku. Langit ing imbang kulon wiwit kesaput warna emas. Ing tengah-tengahe katon bal raseksa sing mengangah abang. Ora suwi maneh bal geni sing tugase madhangi dina lan ngagetake bumi iku bakal angslup. Angslup?Sulimah njola marang pitakonan iku. Dheweke kelingan marang umure sing wis tuwa. Paribasane uripe mung kari kurang sakgebyaran. Upama srengenge kira-kira ya wis ngarepake surup kaya saiki. Sedhela maneh bakal angslup. Nanging apa sing wis bisa dicecep saka uripe sasuwene iki saliyane panandhang lan kasangsaran? Merga seprana-pranane sasate dheweke pancen durung tau ngrasakake seneng. Sakdawane urip kang wis dilakoni tansah kebak dening perjuangan. Nanging apa asile?“Ah, urip pancen angel yen dipikirake. Ora ana dalan liya sakliyane mung kudu dilakoni. Sebab urip kuwi sawijining wewedi sing ora bisa digerba dening pemikirane menungsa sing winates,” batine Sulimah sawise meneng rada suwe.Srengenge saya endhek lan saya endhek, pungkasane ilang ing suwalike langit.“Samubarang kang ana ing Jagat gumelar iki pancen wis diatur. Diatur dening Sing Gawe Urip, Sang Maha Wikan. Kaya dene lakune srengenge gumantine rina lan wengi lan sapiturute. Dadi uripe manungsa ing Jagat padhang satemene uga muntg saderma nglakoni. Nglakoni apa kang wis digarisake dening Pangeran. Ora kena nduwa kersane. Sebab manungsa pancen ora wenang lan ora bakal kuwagang nulak kersane Kang Maha Wikan.”Sulimah dadi rada tentrem atine bareng oleh kesimpulan kaya mangkono. Dheweke banjur menyat saka lungguhe, merga kahanan wiwit peteng. Kelingan yen durung nyumet lampu barang.Dina-dina candhake Sulimah wis ora tau ngresah maneh. Ora tau rumangsa nelangsa kaya sing wingi-wingi senajan uripe ya ajeg. Kudu nyambutgawe abot ing saben ndina. Buruh ngumbahi, asah-asah lan sapiturute. Kabeh mau dilakoni Sulimah kanthi ati sing tatag, wening lan sumarah. Garis uripe pancen kudu kaya mangkono. Dheweke ora bisa ora kudu nindakake apa kersane Pangeran. Anggep wae apa kang wis dilakoni sasuwene iki pinangka ujian kanggo sangu bali menyang alam kelanggengan. Mung wae saiki Sulimah duwe kebiasaan anyar. Saben sore sadurunge srengenge angslup, senenge lungguh dhelog-dhelog ing ngisor wit nangka mburi omahe. Dheweke seneng nyawang srengenge sing ngarepake angslup. Saka rumangsane katon endah lan merbawani.Kaya sore iku, bali saka nyambut gawe Sulimah langsung lungguhan ing ngisor wit nangka mburi omahe.Sinambi lendhetan wit nangka, mripate ngematke sesawangan ing langit imbang kulon. Bal geni raseksa kuwi mung kari katon separone. Sing separo wis ambles ing suwalike gunung. Nanging cahyane sing wis ora pati mbalerengi kuwi ndadekake langit dadi katon endah ngelam-elami. Sulimah rumangsa seneng nyawang kuwi kabeh.Nalika srengenge wis bener-bener ora katon blegere, Sulimah tetep durung mingket saka lungguhe. Dheweke isih tetep dhelog-dhelog ing ngisor wit nangka. Akeh perkara-perkara sing kumlebat ing pikirane. Perkara-perkara sing suwene iki ora tau dipikirake. Ing antarane ngenani nasip, kuwajiban lan dina tembe mengko. Dina tembe sawise dheweke mungkur saka alam padhang iki. Nasip apa kang bakal nunggu dheweke ing kana? Apa kang bakal dilakoni ing alam kang durung dimangerteni iku? Embuh kenapa, pikiran-pikiran kaya iku keri-keri iki tansah ngganggu atine. Ngonggreh-onggreh katentremane.“Apa bener dina tembene manungsa iku mung saderma kuburan? Yen kaya mangkono apa tegese pangorbanan lan ketaqwaan marang Pangeran?” Sulimah wiwit mikir-mikir.“Urip ing bebrayan agung kudu ngajeni marang adeg-adeg (hukum) sing dibangun dening masyarakat ing kiwa tengene. Adeg-adeg sing kailhami dening hukum-hukum saka Gusti Kanga Murbeng Dumadi kang disampekake liwat para utusaNe. Lan jarene, urip sing taat lan manut adeg-adeg kang digarisake dening Gusti lan masyarakat amrih rahayune bebrayan agung iku bakal sampurna ing tembe mburine. Nanging ngudi kasampurnan iku angel. Buktine ora saben wong bisa nglakoni, senajan diloloh piwulang-piwulang adiluhung,” batine Sulimah. Dheweke banjur kelingan lelakon-lelakon sing nyimpang karo cita-citane bisa ngrasakake urip mulya ing jagad padhang iki.Tes! Ora rinasa banyu bening wiwit mili saka pojok mripate, mili nelesi pipine sing kriput, banjur netes nelesi tangane sing tumumpang ing pangkone. Sulimah cepet-cepet lunga saka papan kono sadurunge pikirane ngambra-ngambra tekan ngendi-ngendi.Pancen, senajan wis nyoba pasrah marang nasip kang ditampa iki, nanging ing teleng atine Silimah durung bisa nguwalake kabeh pepengenan utawa cita-citane, kaya lumrahe cita-citane wong urip ing jagad ginelar. Pengen duwe barang-barang pengaji, sandhang pangan cukup, umah gedhong magrong-magrong komplit sak berkakase. Nanging pepengenan mau ora tau kawujud. Wong nyatane seprana-seprene uripe tansah pas-pasan malah kepara kurang.Mlebu umah bledheng, kahanan peteng lelimengan. Tangane Sulimah ngrayahi tembok, goleki saklar lampu. Ketemu. Ora let suwe byar! Lampu murup padhang. Sulimah banjur mlebu kamar. Karepe arep njupuk klambine sing resik kanggo ganti. Nalika mbukak lemari sing wis tuwa dipangan umur iku, mripate ngonangi tasbih sing cemanthel ing lawang lemari perangan njero. Embuh wis pirang taun iku tasbeh ora tau disenggol. Sebab rasane uga wis suwe banget Sulimah leren anggone sembahyang. Mbok menawa wis ana limalasan taun kliwat, sakploke ditinggal mati sing lanang Sulimah ora tau mbukak sajadahe. Ora kober. Saben dina wiwit esuk byar nganti tekan ngarepake surub, sok-sok y malah kliwat, tansah direpotake anggone golek sandhang
dielus-elus nganggo tangane sing wis ora pengkuh maneh iku. Lan kaya diosikake, Sulimah banjur nggoleki sajadah lan rukuhe kang disimpen primpen ing njero lemarine.Bengi kuwi Sulimah wiwit sembahyang maneh. Senajan gerakane krasa kaku lan tatacarane mbokmenawa akeh sing kleru, merga lali, saking suwene ora nglakoni solat, nanging Sulimah ora perduli apa solate kuwi sah utawa ora. Dheweke ora mikirake kabeh kuwi. Sing baku dheweke ngadhep marang Tuhan, Gusti Kang Murbeng Dumadi. Ing sisa-sisa umure iki dheweke kepengin bisa cecaketan karo panjenengaNe.Wanita tuwa kuwi olehe mikir ora mung mandheg tekan semono. Dina-dina candhake sinambi nyawang endahe srengenge kang ngarepake angslup, Sulimah tansah mikir lan mikir. Mikir dawa ora rampung-rampung. Embuh nganti
wong pinter kalahnya sama wong bejo.... kekeekeee wong pinter kalah karo wong bejo, lha wong
wong pinter kalah karo wong bejo, lha wong bejo kalahnya sama wong duwe duit.wong duwe duit kalah karo penipu hehehehehPenyusup
Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul saking kawêningan
suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana
ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun). Firman
kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng
iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af'al). I, 2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita,
sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. II.1 Wejangan yang
II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa. II, 8.
“Wis pirang wulan, nduk?”
“Mancik 6 wulan, Mbah.”
“Wis nem wulan kok bayi sek manggen dhuwur. Iki sungsang lho anakmu, angel lahire, nek ora sering dibenakne (diurut) iso-iso kudu operasi.”
iku Paimo mesti ketemu karo wedokan seng ayu + seksi seng ketok'ane kerjone dadi PSK, sakben papasan Paimo mesti ditawani karo wedokan iku
PDA Klelep	Posted by j4w4 under IT Jawa, Tip [3] Comments Merga HP ku phone book -e wis kebak, kepeksa aku nganggo PDA maneh. Jan-jane rada wegah merga kegedhen. Sore kuwi mulih saka golek dhit, aku langsung njujug kolam niliki koi sing saya nggragas mangane. Karepku arep makani, nanging ora nyangka yen PDA sing tak saki malah kecemplung kolam.
Sakwise kasil tak copoti kabeh skrupe, banjur tak jupukke hair dryer kanggo
ora murup orange nanging malih abang, speaker-e muni kresek-kresek wektu power tak pejet, nanging PDA tetep ora gelem start.
Wis entek pangarepku, pikirku PDA kuwi kudu tak gawa menyang tukang service, ning aku khawatir ragade larang, akhire tak nengke wae nganti meh seminggu.
Wingenane, merga penasaran, PDA tak bukak
mbongkar PDA iki merga pengalaman mbongkar HP sing dicemplungku anakku ing kolam koi. Yen HP iki malah wis suwe olehe klelep, wong ngerti yen klelep ya ra sengaja. Mbok menawa sewengi klelepe.
Yen HP rada sederhana merga isine mung PCB siji, sakwise dibuka banjur tak pepe ngono wae, tak balekke
wong jowo meneh, arek IT sing tresno marang
nganti asli, apa meneh ngeki nomer hape barang, kecuwali nek kowe kenal. Soale nek ana kancamu nggoleki pasti sing digoleki jenengmu
wong siki, dongane akeh. Umpamane arep munggah
jasat gari ngambung klasa, la kiye papat. Dadi sembayang donga kiye rosul tuli, ngabekti maring awake, nyowo ati budi jasad.
Dadi manembah kuweloro, mulane wong sembayang kuwe loro ajah mung siji. La gari ngadeg patang rekaat wis
Awake dhewek udu sifate gusti alloh, la kowe diwei awak apa kowedenger, sukmamu kuwe apa wujude. Sembayang kuwe manembah maring singgawe,kowe tuli digawe. Makane kowe kudu nyarutang, nyautange nyicil, makane sedina
mengko angger ratipgenepe kuwe seket (50). Menengkene kuwe sampurna, sampurna kuwe bener awakmu, nek dikir siji urung bener wong sifate
wong sembayang wajibe manembah kiye. Nek wis sembayang wisrampungkuwe dilebokena. Umpamane wektu luhur walhadoro
lam mene ana sembayang batal asale wujud ngelmu nur suhud patang rekaat lungguhe netro karo kuping karo unggahe ana ing
pangeran kuwe wolu dzat, sifat,asma, afngal, wujud, ngelmu, nur, suhud singsememplit nang sirah aksara alip. Disogi rolas papat, dadi sarengate bapak karo ibu, gusti alloh sing ngistreni.Manganinafsiya, banyune ramane sing ndadekna
ngapalna, nur-e wis nang sirah,wujud tegese wis dadi. Dzat sifat asma afngal tegese sing ndadekna soko alloh ta’ala. Sawuse kiye dadi digawekna bumi api angin banyu mene lafal muhammad sukmane mlebu
wirodat budi. Kudrat urip. Tegese urip kuwe nyong kon ngapa, gelar nang jagad raya, ora ana gusti alloh aweh rejeki tanpa nyambutgawe,kudu nyambut gawe, budi lan ikhtiar, mene nag kono gusti alloh duwe sifat rokhman lan rokhiim, murah asih, nagpa bae ngonoh dadi guru, dadi mantri ngonoh. Dadi kudu budi lan ikhtiar. Sing ngerti taktik wis ora ono, dadi aku nggo tuladan. Taktik kuwe uborampene urip bangsane itungan. Wong puasa ora mung mekem,segala tingkah polah dipuasani, dadi wong sing nrimo. Pendowo tengah kuwe pendowo limo, kuwe tegese tanah jawa,
yanah jawa kuwe nganggo gending, nek kanjeng nabi nganggo dalil. Gending mengkuwigati, mengkuwigati kuwe lakune wong urip. Puasa kuwe nerima, ora usah nyerang, nyolong. Dadi nag kono mengko uripe bisa nggembol kebecikan. Wiwitan karo wekasan kuwe pada, wiwitane urip wekasane mati mene wongurip nang alam ndunya ora diumbar, nganggo hukum. Wong uripora keno diumbar nganggo hukum jalur urip ngluru sandang pangan sing becik mene ngesuk ora ditagih. Wong nganggo hukum abot ya ora enteng ya ora, sabener-benere kaya kuwe. Nek wong ora nerima ya dadi abot. Sabdo diarani ngelmu kasampurnan kuwe nggo nyaponi badan, lakune sing ati-ati, sembayange sing bener, sukurpisan ya sing bener, nek urung yang sing nerima. Sing dadi makom ya kuwe sing mbiyen di lenggahi mbahe pas esih urip. La kae sing mendukul kuwe jenenge unur, kuwe ngelmu, udu apa-apa. Kae mertandani ngelmune mbahe dhuwur ora ana sing madani. Unnur (nur) ora keno digabah. Mbahe milih sing sepi mboten onten suara sing ngganggu. Mbahe kuwe wong sing nyelangsa, makane lunga kan aring kraton sing diserang pamane mbiyen tekan kene. Mbahe kene beda karo arungbinang, lewih disit mbahku. Nek ora njaluk ngelmu ora bakal diwei. Syahadat bae kudu puasa disit. Nganggo kuwe kudu ana tirakate. Anane kebonsari kuwe jaman belanda. Dadi lurahe kene telu kedungamba, bogor, kebonan, baranglanda nang kene dirikut dadi siji jenenge kebonsari, dadi lurahe kedungamba. Mbiyen urung ana kelurahan anane nang umahe lurahe. Balai desa kuwe anane pas
Mimbar kae nggo ceramah, tapi kiye ya wingi-wingi bae, mbahe ora tau nganggo kaya kuwe,mbiyen nek ngaji ya mung njagong nganggo suara lirih ora kaya siki nganggo corong. Mbiyen pak abu sufyan pengajian kemis wage nang kene terus ana sing nabok terus seprene ora gelem ngaji ngeneh maning, dangu-dangu mriang terus mati. Nyindir nek mbahe nganggo ilmu abangan. Nyong biasane gelem ngomong nek diundang kaya muyen. Ceritane syeh sidakarsa sing kepengin munggah kaji mbiyen dikon
padahal sing wadon lagi meteng, terus anake lahir nang ara-ara mahsar sing ora ana banyu, anane wit krambil siji,wohe
nggo mabur nyusul mbahe nang mekah,terus ketemu nang kana, di jenengi sida karsa sebab sida kersa nututi mbahe. Saking temene olehe ngaji karo mbahe. Seelek-eleke wong ya sing nyepelekna gurune.Pak darman kiye wis apik, dalane di krokos, pelayangane ya apik. Sebelah niko riin sabin tapi pas kulo ngertose pun dados karangan,
Contone ae saiki wayahe musim rendeng, udan.La arek cilik kuwi maeng takon, sopo to jane sing ngepel dalan kuwi, kok dalane teles kabeh.
Yo kuabeh maleh dadi ngguyu mergo lucu.Jarene dalane dipel, padahal yo dalane teles mergo kesiram udan soko nduwur.
“Mugia kaagungan manah jungjunan Wisnu, kersa ngahapunten samudaya kalepatan Raka Prabu Rahwana.
ing. Gaetano Fede ing. Andrea Gianasso ing. Hansjörg Letzner ing. iunior Ania Lopez ing.
Padangpanjang, 6 Januari 1906 lan pati ing Jakarta, 4 Januari 1980) ya iku dhokter, pulitisi, juru roman, lan juru nulis sandiwara asal Indonésia.[1][2]
Abu Hanifah miwiti jagad pulitik Indonésia sarana mlebu Parté Masyumi, salah siji parté gedhé Indonésia kala iku.[3] Ing Masyumi, dhèwèké tepung
Nalika taun 1950, ing Kabinet RIS Abu Hanifah kadhapuk Mantri Pawiyatan, Pamulangan, lan Kabudayan.[1] Abu Hanifah uga tau dadi déwan pamituduh tumrap Muhammad Hatta.[4] Rikala semana, dhèwèké uga dadi wakil lelurah caraka Indonésia ing KMB.[4]
Nasionalismené dadi jalaran sawenèh tulisané airah-irahan mangkono. Naskah sandiwara Taufan di Atas Asia mratélakaké menawa dhasar-dhasar Islam patut
kanggo kalawarta Jong Sumatra, Pemuda Indonésia, lan Indonésia Raja minangka rédhaktur.[3] Pengalamané ndhokter ing Rimbu dadi latar wuri panulising roman Dokter Rimbu.[1] Saliyané iku, dhèwèké uga tau nulis naskah sandiwara sing gegayutan karo
Sukra, tulus, dadi. Mengatapi. Wewaran : Beteng, was, soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi. Dewasa ala : geni Rawana, Lebur awu, geni murub,
ngawi Minggu, 07 Desember 2008 12:12:26
kang mbok yo di kasih kategori panganan seng murah neng ngisore limangewu ojo mung jenenge
Bisma utawa kawentar kanthi jeneng Resi Bisma iku pandhita kang lenggah ing pertapan Ngetalkandha. Resi Bisma iku klebu brahmanacari utawa abadhan wadat kang tegese Bisma iku ora kersa mengku garwa salawase urip. Anggoné ora kersa mengku wanodya ora kok merga ora payu rabi, nanging merga dhèwèké iku netepi ujar uni utawa netepi marang sumpah prasetyané kang wis kaweca sineksènan marang ingkang rama saha jagad saisiné. Ing jagading pedhalangan, akèh tinemu paraga kang asarira badhan wadat, ing antarané Radèn Laksmanadewa iya Laksmana Widagda (adhiné Prabu Rama), lan Resi Ramabhargawa.
Mangsa timur[besut | besut sumber]
Nalika isih timur asmane Raden Dewabrata (Devavrata), putrané Prabu Sentanu ratu Astina kaliya widodari Batari Gangga, wayahé Prabu Pratipa, panjalmane Prabu Mahabisa. Sejatiné Bisma iku ahli warisé kraton Astina kang nduwé hak gumanti jumeneng nata. Bisma miyos saka Dèwi Gangga, kalebu golonganing widadari, mula jeneng ora mokal manawa Resi Bisma kagadhuhan kasektèn kang linuwih. Apa manèh dadi muridé Resi Parasurama iya Ramabhargawa kang pancèn sekti mandraguna. Kaya kang kasebut ing ndhuwur, ramane Bisma iku Prabu Sentanu. Prabu Sentanu iku putrané Prabu Pratipa panjalmane Prabu Mahabisa ratu kang kasektèné tanpa tandhing, dadi Bisma iya isih keturunban kasektèné Prabu Mahabisa. Bareng Sentanu katilar
Prabu Sentanu nanging nyuwun yèn samangsane kagungan putra kakung kudu dadi ahli warisé jumeneng nata ana ing Astina. Sentanu bingung binulungan merga émut yèn wis kagungan putra Dewabrata. Yen Nagara Astina disuwun putrane Dewi Durgandhini banjur kepriye Dewabrata ? Sentanu ora téga marang putrané iku saéngga ndadhekake banget sengkeling penggalihe. Dewabrata iya Bisma ngerti apa kang ndadèkaké sekeling ingkang rama.
Sumpah Bisma[besut | besut sumber]
Bisma (tengen) sumpah ora bakal nikah sadawaning urip. Lukisan versi Indhia karya Raja Ravi Varma.
Dewabrata tuhu satriya kang bekti lan tresna sanget marang ramané, nuli ngiklasaké waris kraton Astina waton ingkang rama bisa kasembadan anggarwa Dewi Durgandini. Wusana Prabu Sentanu bisa kelakon anggarwa Dewi Durgandini. Supaya Durgandini ora was-was alias khawatir yèn nganthi cidra, Dewabrata banjur sumpah nedya dadi brahmacari kang ora bakal magepokan karo wanodya salawase urip. Sineksenan para dewa lan jagad saisine sumpahe Dewabrata iku, kinurmatan mendhung peteng ndhedhet lelimengan sarta udhan deres binarung suwarane guntur lan bledheg kang padha saut-sautan ing antariksa saengga kathon nggegirisi, Ya wiwit iku Dewabrata banjur ganthi asma Bisma (Bhisma) kang tegese priya kang sumpahe nggegirisi.
Madeg pinandhita[besut | besut sumber]
Ing paprangan tanpa tandhing, lan ora bakal mati yèn during dadi kersane mati. Nanging Bisma iya duwé luput nalika ngagari senjata marang
mbesuk ing perang Bharatayudha. Kaleksanan ing Baratayuda Bisma mati déning Srikandhi, iki panagihé Dèwi marang Dewabrata.
Bisma nduwèni watak wantu becik, kendhel tur jejeg teguh atine. Bisma luwih tresna marang Pandhawa kang abudi luhur tinimbang marang
semangka marang para Pandhawa. Nanging Suyudana ora maelu kabèh ngendhikane Sang Resi Bisma. Mula senadyan ana Astina, nanging atine Bisma mbelani para Pandhawa. Dene anggone kersa mbelani Astina iku mung jalaran astina iku wutah getihe, eling yèn iku tinggalane para leluhure mula kepiye wae kudu dibelani.
Ing perang Baratayuda, Resi Bisma madeg dadi senopati agung kang sepisanan. Mungsuhe Resi Seta (putrane Prabu
Resi Seta sing pancen luwih gagah lan gentur tapane iku. Bisma banjur lumayu nggendring saka paprangan dibujung Resi Seta. Playune Bisma kepalang Bengawan Swilugangga, mula banjur ambyur ing bengawan murih ora kecekel déning Resi Seta. Ana sajroning bengawan, Bisma kepanggih marang ingkang ibu Dewi Gangga. Déning ingkang ibu,
senopati anyar. Saka iguh pertikele Prabu Kresna, sing jumeneng senopati kanggo ngadhepi Resi Bisma ora liya Dewi Wara Srikandhi, garwane Arjuna. Resi Bisma klakon sirna mungsuh Srikandhi, merga dibiyantu marang aluse Dewi Amba kang wis nate diperjaya déning Dewabrata.
Krepa | Drona | Aswatama | Ekalawya | Kertawarma | Jarasanda | Satyaki | Mayasura | Durwasa | Sanjaya | Janamejaya | Resi Byasa | Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bisma&oldid=1074809"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
koq sampeyan nyeluk aku "Pak Dhe". Lha aku trus nyeluk sampeyan, opo cak Nur....???? Mbah, lek, kang... opo mbak.....???? (pissss)Sigit HKaptenJumlah posting : 232Join date : 12.11.09Age : 37Lokasi : Sitiung 1 Dharmasraya SUMBAR Re: Anak Pertama mansah on Thu 09
lampu iku wes urepku, wes nang ati, kasian kan wong cilik seng tinggale adhoh nang njero-njero kono kae, dek anen podo ra iso nganggo gas, lah wong gas iku thek’e wong sugeh, yo podo wedhi
Sing mula dadi pambuka Sing tengah dadi madya Sing keri dadi wusono Kabeh
Indonesia Lir ilir lir ilir tandure wong sumilirTak ijo royo royoTak sengguh panganten anyarCah angon cah angon penekna blimbing kuwiLunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotiraDodotira dodotira kumintir bedah ing pinggirDondomana jrumatana kanggo seba mengko soreMumpung padang rembulaneMumpung jembar kalanganeSun suraka surak hiyo ---Suwe Ora Jamu -
Indonesia Suwe ora jamuJamu godhong telaSuwe ora ketemuKetemu pisan gawe gelaSuwe ora jamuJamu godhong telaSuwe ora ketemuKetemu pisan gawe gela
nyenggal nyenggol ati legaSapa ngerti nasib awak lagi mujurKenal anak e sing dodol rujak cingurJa dhipikir kon padha gak duwe sanguja dhipikir angger padha gelem melu akucah ayo cah sapa gelem melu akucah ayo cah golek kenalan cah ayu Injit Injit
Plasmid ya iku DNA ekstrakromosomal kang bisa ngreplikasi sacara autonom lan bisa ditemokake ing sel hidup.[1] siji sel bisa ditemokake luwih saka siji plasmid kanthi ukuran kang bedha-bedha nanging kabèh plasmid ora ngode fungsi kang penting kanggo pertumbuhan sel mau.[1] Umume plasmid ngodekake gen-gen kang diperlokake supaya tahan ing kahanan kang kurang nguntungake mla ye
plasmid linear kang bisa ditemokake ing mikroorganisme tertemtu, kayata Borrelia burgdorferi lan Streptomyces.[2] Plasmid ditemokake ing wujud DNA utas ganda kang kasusun dadi superkoil utawa kumparan terpilin.[3] Anane Struktur superkoil amarga enzim topoisomerase gawé sebageyan DNA utas ganda pedhot (ora kaiket) nalika replikasi
nanging yèn loro utas DNA pedhot, plasmid bakal balik ing kahanan normal (ora terpilin) lan konformasi diarani minangka open circuler (oc).[3] Panemone plasmid wis kawiwitan taun 1887, nalika Robert Koch mublikasikake panalitene ngenani bakteri Bacillus
selKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 6 Oktober 2016.
"Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip,
kahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya." (
Begini kira-kira ia berkata, "Nek dikandhani wong tuwo ki seng manut. Giliran loro ati, ngadhep marang Gusti.
mau, asale saka bapakke nanggap wayang beber ngepasi laire Jaka Tingkir. Nalika Mas Karebet umur sepuluh taun, Ki Ageng Pengging diukum pati, merga dituduh mbrontak saka Kesultanan Demak. Ora sawetara suwe ibune uga seda. Banjur Mas Karebet dipek anak dening Nyi Ageng Tingkir. Dheweke pamit marang Nyi Ageng Tingkir saperlu meguru.
Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki Ageng Sela,
Kedungwuni,_Pekalongan&oldid=176205"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten PekalonganKedungwuni, PekalonganKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Sosiologi.
Basa Jawa	Posted by j4w4 under Basa Jawa [20] Comments Mlaku-mlaku nganti perbatasan Jawa timur ing sak kiwa-tengene dalan aku weruh babagan sing ra patiya lumrah. Aku weruh akeh instansi lan perusahaan padha masang spanduk. Jan-jan e yen mung spanduk ora ana sing gawe aku gumun.
Spanduke kuwi ditulis ngango Basa Jawa!!! Wah…. iki gebrakan anyar. Terus ing sawijining koran, ana sekolahan nganakke upacara sing pemimpine upacara nganggo blangkon lan aba-abane nganggo Basa jawa.
He he he, nanging apa ora keprungu wagu yen upacara nganggo Basa Jawa? Durung maneh yen mengko IT di Jawakke, mesthi tambah lucu. Coba dipikir, wagu apa ora?:
Rasane angel, njawakke istilah IT. Lha wong di Indonesiakke wae krasa wagu, apa maneh yen dijawakke. Monggo sing kagungan
sing akeh,sakjane yo ora lucu mas,nanging yo aneh yen basa IT mawa ukara2 jawa,lha wong asal e wis basa manca.Nanging yen gagas basa jawa kanggo IT aku setuju wae,kosa kata jawa kan akeh,mungkin kanggo wong akeh2 kui sing ora pati ngerti utawa asing marang basane dewe.Kaya software os.Linux mungkin iso luweh diexplore babagan basa jawa.
Semene disik komentarku,liya wektu disambung.Nuwun.
Balas	chris nuue Says:	Februari 1, 2008 at 3:34 am lah terus arane “motherboard” opo dadi mbok-e papan..???? wagu tenan yo….
Balas	Mr.Gade Says:	Maret 13, 2008 at 6:32 am bahasa IT wes ono standare, nek arep di gawe bahasa jowo,
Balas	juliyanto Says:	Juli 18, 2008 at 5:48 am basa jawa iku rodok engel yo ana sing seneng kaleh basa jawi enak yo nggo basa jawa sengmarai wong jawa …” situ
wae, aku wong jowo, tapi ra iso boso jowo alus, yo mung ngerti sitik2 tok, wong kosakata margi wae aku tembe ngerti nek artine dalan yo pas umurku 26 taun… mesak ke tenan yo
Balas	agus mojo Says:	September 23, 2008 at 2:02 am inggih ngaten puniko ingkang kasebat “jowo nanging ora njawani” hehehehehehehe
diterjemahke. marahi mumet, yo lucu, ora nyambung pisan. Nek spanduk nganggo basa jawa iku yo ono benere wae sih, amarga bisa kanggo conto nek basa jawa iku kegunaane akeh.
Balas	om Bertus Says:	Desember 4, 2008 at 5:57 pm Pranyata angel tenan ta nggunaake basa Jawa, sak liyane angel uga akeh “kosa kata” sing ora ana “padanane ” ing basa Indonesia. Coba tak takon, apa basa Indonesiane” unyeng-unyeng”? “anyang-anyangen”?
Mula ora ana eleke, yen generasi mudha padha nyinau tumrap basa Jawa, sakliyane kanggo nguri-uri basa Jawa, uga kanggo ngecakake unggah-ungguh, kepiye ngormati pawongan siji
kahananipun, mbok bilih langkung sekeco menawi dipun campur kaliyan basa inggeris
Balas	SBY Says:	Januari 23, 2009 at 11:21 pm Trus yen kunduran sepur basa indonesiane apa????????????????????
Balas	ardjuna Says:	Februari 3, 2009 at 1:44 am Pancen basa IT mboten saget dipun terjemahaken dateng basa menapa kemawon. Upami basa IT dipun terjemahaken dateng basa Jawi, malah damel saya angel pemahamanipun.
Nanging ingkang baku, sumagga sesarengan kita uri-uri basa Jawi.
Balas	Setya Amrih Prasaja,S.S. Says:	April 11, 2009 at 1:17 pm wah kok gayeng nggih……
Balas	Budi Indriya Says:	September 9, 2009 at 2:34 am Mangga para kawula muda sami sinau basa jawa.kersanipun mboten pun caplok
Balas	joko pranoto Says:	Februari 3, 2010 at 2:44 am wah kulo inggih gathuk menawi boso jawi dipun angge ing ilmu nemopo kemawaon, nuwun…
Balas	Bagoes Robby E.J Says:	Maret 10, 2010 at 4:59 am Nguri-uri kabudayan jawa sak mestine kudu wiwit saiki mas, iki penting amarga wong jawa dhewe wis ilang jawane lan wis lali marang kabudayan jawa apa maneh basa jawa. Iki hebat. kawula inggih mathuk menawi basa jawi punika langgeng tuwin lestari. Sumangga…matur nuwun
Balas	Salma Hamalna S Says:	Agustus 15, 2010 at 1:35 pm ha ha ha lucu sanget kalimat-kalimatipuuuuun
Balas	chichi Says:	November 4, 2010 at 2:23 pm Ancene sakjane nek wong jawa ra isin podo tetep nganggo basa jawa yen guneman,mesti roso saling ngurmati ra ilang..amargo basa jawa iso nggawa sing guneman ngati-ati..jo nganti ukara sing di ucapke nyiriki sing dijak guneman.
mek jarene seh mas sah nduwure tgl20,,,,,
padal musuh magelang sok tgl13 karo 17,,,,,
Iki yaiku kaca dhiskusi sawijining panganggo anonim sing durung kagungan akun utawa ora nganggo akuné, dadi kita keeksa kudu nganggo alamat IP-né kanggo nepangi. Alamat IP kaya mengkéné iki bisa dienggo déning panganggo sing séjé-séjé. Yèn panjenengan pancèn panganggo anonim lan olèh komentar-komentar miring, mangga nggawé akun utawa log mlebu supaya ora rancu karo panganggo anonim liyané ing mangsa ngarep.
aji 1000 bayang hodam jagat, aji 1000 bayang jagad, aji 1000 bayang khodam jagat, aji bayang 1000 khodam jagad, aji bayang khodam, aji khodam jagad, aji seribu bayang khodam jagad, aji seribu bayangan, ajian 1000 bayangn, ajian jagad kencana, ajian kantong jagad, ajian sakti sribu asmaul husna, ajian seribu bayangan, akibat aji kantong jagat, alur video fajh akhir, Amalan asma jagad
togel, asma 1000 bayang khodam jagad, asma bayangan, asma jagad kencana, asma khodam jagat, asma kodam jagat, asma pamungkas jagad, asma
lan agomo sing becik.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang sinawang.Menjadi tua pelan tapi pasti, namun menjadi dewasa belum tentu.http://syifauwongmantren.multiply.com => nembe sinau hery.
Gayeng,lucu,kocak,Selingkuh,Campursari Tokek Sekar...
Lucu mboke ganden,gareng,JENGGLENG CAPING GUNUNG,C...
KOCAK,LUCU BANGET,GARENG + Zarima,Kuda lumping,Cam...
Langgam - SETYA TUHU - Jeki - Campursari
keturunan Raden Tumenggung Panji Tjokronegoro I, Bupati Sidoarjo yang pertama, diambil dari silsilah pangeran Lanang Dangiran Kyai Ageng Brondong kang sumareh ing
Hingkang Sinuhun Paku Buwana IV, ing Surakarta Hadiningrat; Kawedar ugi kaserat dening Gusti Raden Ayu Brotodiningrat.
Tjondronegoro II (Kanjeng Djimat Djokomono).perkawinan: ♀ Nyai Ageng Brondong gelar: Surabaya, Pangeran Lanang Dangiran / Kyai Ageng Brondong sebagai PANCER = yaitu Leluhur/nenek moyang Trah Kasepuhan & Kanoman
Trah Ageng Tjondronegoro perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Djimat Tjondronegoro I / Kyai Onggowidjoyo ♀ Putri dari: Panembahan Tjakraningrat perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Djimat Tjondronegoro I /
Bimasakti ana milyaran lintang dadi srengenge mukur salah sijine gel.
Jarak rata-rata srengenge maring bumi kuwe 149.680.000 KM. Srengenge karo planet-planet sing ngubengine kuwe mbentuk Tata Surya.
Srengenge kuwe lintang jenis cilik (jenis G), akeh lintang liya sing ukurane puluhan malah atusan tikel luwih gedhe ketimbang srengenge.
Srengenge kuwe salah sijine lintang sing paling perek panggonane ning alam raya lan dadi punjer tata suryane dhewek.Nggone sing jarake antara 149 juta Km sekang bumi ndadekna panas lan cahyane banget ndhukunge lan pigunane kanggo kahuripan.Tetanduran mbutuhna cahyane saben dina kanggo potosintesis,manungsa ngrobah cahyane dadi sumber energi listrik lan nganggo panase minangka salah sijine cara ngepe klambi.Ning bumi nggone dhewek manggon,srengenge katon semu kuning padhahal sebenere warna srengenge kuwe putih.Prakara kiye dumadi amarga awur-awurane
Srengenge arupa lintang kelas G2V,G2 nyirekna yen lumahe srengenge kuwe kira-kira 9.941ºF utawa kurang luwih 5.505ºC ,V kuwe angka rum sing nyirekna yen srengenge kaya dene lintang-lintang liyane,dheweke ngasilna energi sekang kasil fusi nuklir inti Hidrogen lan inti
milyar taun.Kaya dene teori evolusi lintang disebutna,umur samono wis sapadhan karo setengah perjalanan kahuripane srengenge.Dadi kira-kira ning 5 milyar taun maning sing pan teka lintang sing paling perek karo bumi kiye bakal wiwit mangli dadi lintang raseksa abang lan bakal kelangan bahan bakare nganti pungkasane mangli dadi supernova lan kebentuk planeteri nebula.
Srengenge (uga lintang-lintang liya) kuwe jane bal gas sing ning jerone terus-terusan ngalami reaksi nuklir.
Manfaat[sunting | besut sumber]
“dingklik”) “sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, senajan mlorok ora ndelok,
Jayabaya/catursabda, Pethikan Seratan Tangan Kangge Sambetan Jangka Triwikrama :”.. Kulup ingsun mangsit marang sira … sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, senajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik. Lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil Panetep Panata Agama Kalipatullah””…. mung gegamane bae golekana kongsi katemu ”.Kemudian kita simak serat Paweling (Peringatan),
ngejawantah apengawak manungsa, apasuryan padha Bethara Kresna, awewatak Baladewa, agegaman Trisula Wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur wirang”(
nyawa bayar nyawa, hutang malu dibayar malu)Bait 160“Sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa ngalu-alu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, perak esuk bener ilange Bathara Surya njumedhul …… iku tandane putra Bathara Indra wus katon tumeka ing
Surya bebarengan dengan hilangnya kesengsaraan manusia yang berlarut-karut)Bait 161“Dununge ana sikile redi Lawu sisih Wetan, Wetane bengawan banyu, andhedukuh pindha Raden Gatotkaca, arupa pagupon Dara tundha tiga, kaya manungsa angleledha”.(
karsane arep ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun serta nenggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk Negara Blambangan salina jenenge Negara Banyuwangi, dadiya tenger Sabdapalon enggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane”.”Berdasarkan kutipan serat Dharmogandul, tempat tersebut (Banyuwangi)
“Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil :Padha kaping 1Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam Mahdi saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tatanduran suda pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
Dene yen rawuhe ratu Adil wis cedhak banget, ana tengarane maneh :1)Yen sasi Sura ana tundhan dhemit(bulan Sura
ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala Jin, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.Padha kaping 2Dene pitakone lan wangsulane mangkene :(
Asalmu saka ngendi? Saking kodratollahYen bali apa sangumu? Sahadat, iman, tauhid, makrifat IslamApa kowe weruh aranku? Gusti Ratu Adil IdayatullahApa agamamu? Sabar daranaApa kowe weruh bapakku? Gusti Ratu Adil Idayat SengaraApa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake? Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangadhaping cemara pethak (simak 2 bocah kembar yang lahir di bawah pohon cemara
Hyang Wuhud, di bawah pohon cemara putih.Serat Centhini, pupuh 258.“Saka marmaning Hyang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenenge nata, ing kono raharjaning,
ing sajroning bubak wana, panjenenganin sang nata”(
pokoke nek morrys isok mateni zah,aris mateni kayamba tukijo..wah wis,menang persibo..gak kathik gak.
aku sui gak Ol iki, dadi gak ngerti jenenge arek2…hahahaha..
[Reply]ogönNimäs Reply:May 19th, 2009 at 6:55 amWeh lek ngono casane morrys+aris iso dipenjara
opo maneh sing di omongnu ra dunung blas aku
matematikawan ngoleti rupa-rupa pola,[2][3] ngrumusna konjektur anyar, lan mbangun kebenaran melalui metode deduksi sing kaku sekang aksioma-aksioma lan definisi-definisi sing
digawe jamane dheweke urip sing esih bertahan sebagai kekunoan. Mulané kuwe, penggambaran Euklides nang karya seni bergantung pada daya khayal seorang seniman (deleng Euklides).
menggunakan pranala magis ISBNArtikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia September 2014RintisanMatematikaKata lan frasa YunaniKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.01, tanggal 16 September 2014.
Tebih ajrih langgeng tan ono susah, ....Tan ono bungah Anteng manteng, .....sugeng Jeneng,
kahanan nugrahaning Hyang Widhi,bali alaming asuwung,tan karem karameyan,ingkang sipat wisesa winisesa wus,mulih mula-mulanira,mulane wong anom sami.(Serat Wedhatama-pupuh pangkur)
Wuwuhan iku kaperang ana 3 (telung) warna yaiku: 1. Ater-ater Ater-ater yaiku aksara utawa wanda kang dumunung aneng sangarepe
isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe utawa kagungan ...
gelem nyumbang kanggo ngijoli nggone “cah
NUNGGONO INGON-INGON SANG NABI SOPO SING NERAK WEWALER BAKAL
ya iku sawijining novel klasik ngenani romansa katresnan sepasang nom-noman ing Korea ing mangsa Dinasti Joseon (1392-1910).[1][2]
Chunhyangjeon ditulis ing periode pungkasan Dinasti Joseon (abad kaping 17 nganti kaping 18).[1] Cerita novel iki adhedhasar
mulut) mula angel kanggo ngerteni mula bukane.[1] Kisah Chunhyang ing versi pansori diarani Chunhyang-ga (Nyanyian Chunhyang).[2] Crita Chunhyang ditulis ing periode pungkasan Dinasti Joseon ya iku nalika sistem kelas sosial wis mulai owah.[1] Crita iki ngrefleksekake katresna sawijining gisaeng (penghibur) saka kelas ngisor lan anak bangsawan saengga disenenengi rakyat kang ngimpekake kebebasan lan pangarep-arep mangsa candhake.[1] Versi Chunhyangjeon ngancik 120 carita kang béda-béda amarga caritane terus owah lan manut karo periode tertemtu.[1]
Novel Chunhyangjeon nyitakake ngenani sepasang nom-noman, ya iku Chunhyang lan Lee Mong-ryeong.[1] Chunhyang ya iku sawijining gisaeng saka kalangan rakyat biyasa kang njalin hubungan katresnan karo Mong-ryeong, kang minangka sawijing putra gubernur kutha Namwon, provinsi Jeolla Utara.[1]
Hubungan kekarone ora direstoni déning wong tuwa kekarone saengga pungkasane won sakloron mau kawin sacara meneng-menengan.[1] Nanging Mong-ryeong kepeksa kudu lunga ing kutha krajan, Hanyang nalika mangsa jabatan bapake kang arep rampung.[1] Mong-ryeong janji yèn dhèwèké bakal cepet-cepet bali nemoni Chunhyang sawise bali melu ujian sipil kenagaraan ing Hanyang.[1]
Ing wektu kang pada, ing Namwon, sawijining gubernur anyar ditunjuk nggenteni bapake Mong-ryeong.[1] Gubernur mau dikenal kanthi aran Byon Hak-do.[3] Chunhyang diundang kanggo ngibur gubernur mau, nanging amarga dhèwèké wis kawin, mula dhèwèké nolak panjalukan mau, akibate Chunhyang dikunjara lan disiksa.[1] Rencanane Chunhyang bakal dieksekusi ing dina ulang tahune gubernur mau.[1]
Pungkasane Lee Mong-ryeong ngerti yèn Chunhyang dikunjara nanging dhèwèké ora katon sedih.[1] Chunhyang kuwatir banget marang kahanan Mong-ryeong lan kuciwa ora bisa nglakoni apa-apa.[1] Nalika pesta ulang tahun dianakake lan Chunhyang arep dieksekusi.[1] Nanging sadurunge diukum, sawijining agen rahasia nyulik dheweke, ora liya ya iku Lee Mong-ryeong.[1] Mong-ryeong nylametake Chunhyang lan pungkasane wong sakloron urip kanthi bungah.[1][3]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t
Koreana 8 (3). Dijupuk 14 Mei 2010. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chunhyangjeon&oldid=1079996"	Kategori: Folklor KoréaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.25, 3 Sèptèmber 2016.
Strzelin (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.48, 14 Sèptèmber 2016.
sing enggone nang wilayah wetan, kota Pati kuwe ibukota kabupatene, kota-kota liyane : Juwana,
Enggon Wilayah : 111° 02' 06, 96" bujur wetan karo 6° 44' 56, 80" lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kabupaten Rembang, sisi kidul batese karo Kabupaten Grobogan, sisi kulon batese karo Kabupaten Kudus, sisi lor batese karo Segara Jawa.
Jumlah kecamatan nang Kabupaten kiye ana 21 kecamatan:
Ekonomi & Sosial[sunting | besut sumber]
Roto-roto wong pati iku nyambut gawe dadi petani lan pedagang akeh seng mrantau neng luar jawa lan luar negeri wong pati terkenal ulet lan sabar
hitam, burung perkici dada kuning, burung nuri, tekukur, burung wontong atau burung gosong,
nuwun kanthi piwulang lan materi panjenengan ingkang kathah lan mamnfaat Salam dari
motivasi andrie wongso (160),kumpulan motivasi andrie wongso (96),cerita motivasi andre wongso (95),artikel motivasi andrie wongso (73),motivasi
lan mulya dunya akhirate, mangerteni apa sejating urip. Kabeh saka kersaning Gusti. (
Mon Jun 23, 2008 4:59 pm Wah jan malah apik kuwi Yogya.......ning yo akhire gur
ketoke pengalaman pribadi d udar ning kene... ning apik tenan kuwi....Dadi iso blak2an...biso dadi tulodo wedok liyane...
Lan sing penting kuwi rasane yo podo wae , tak kiro
pergaulane kuwi ben ojo liberal (samen lipen/freesex/kumpul kebo)...Sing marai jaman sakaiki kuwi nek do yangyangan wae ora ngerti wektu lan papan, gur nek turu bareng mboh ki.Lan wong tuwo wae nek jaman sakiki, "yo wis melu umume bocah sakiki, nek ora ngumumi mengko d arani kolot"..kan nek wis tembung mangkono kuwi lak wis ora nggenah to.Kenopo kok simbol - simbol mangkono kuwi sing kalangan ijih keluargo keraton lan keturunan jaman silsilah rojo2 jaman ndisik karo wong tuow sing ijih nguri2 kabudayan do pegang kuat lan ijih d anggap tabu.Lha sing marai kuwi lak nek cah nom d umbar lak gegabablasen....contone wae, wong yangyangan wae nek sakiki lak gur gandengan tangan urung marem (ora percoyo takok wae ro atine dewe2) sory ki rondo kasar sithik ki omongku.....Kan biasane manungso kuwi nek di wenehi ati lak ijih njaluk rempelane to....pra1 lan perjaka gur simbol sing kudu di pecahke ro awke dewe, sing marai nek sakiki ra pra1 maneh...ijih iso di dandani maneh kok, ono alat medis sing iso ndandani.Lan sing dadi bahan eksploitasi nggo pra nikah lan nikah cen cah wedok...
tetengereTansah nggegulang kalbuAmrih kandel kumandeling atiDuk jaman ing samanaNyata wus
karo Lamongan/Madiun…sing iso duwe Stadion sing apik??? piye janjine bupati?? sing arep mbangun Bojonegoro ben ora kalah karo lamongan??renovasi stadion letjen sudirman secepatnya di tuntasno…NEXT..[nak pengeboran minyak wis mlaku].. kudu/
Wang Sinawang	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Wang sinawang, yen di Indonesiakke mbok menawa dadi saling
ngerti kahanan sakbenere, mung saka sawangane awake dhewe.
ing batin, lha wong aku ora kalah susahe karo dhewekne, mung bedane mung tak rasakke dhewe karo anak bojoku.
Sakiki, apa ana wong sing bener-bener bagyo, ngrasa aman ing tlatah kene? Tak kira ora ana, wong mlarat susah merga mlarate, wong sugih
Saderengipun kula nyuwun sih pangapunten ingkang agung awit kula jumeneng ing mriki.
Panjenenganipun Bapak ………………………. (asmanipuningkang masrahaken) kula minangka wakilipun Bapak……………..sekaliyan ingkang wekdal punika mboten kuwawi matur, amargi Bapak……………………….sekaliyan nembe ngeraosaken
ngaturaken puja-puji syukur dhateng ngarsanipun Gusti Allah SWT. ingkang sampun ndhawahaken kanugrahan dhumateng
sekaliyan ngaturaken pambagya rahayu wilujeng rawuh panje-nengan sadaya, ingkang sampun kanthi sugeng basuki mlarapaken sarat sarana
tanpa pepindhan, dene Bapak………………….sekaliyan kersa angenthengaken bot kare-
Pramila saking punika, pasrahan temanten kakung sampun dipun tampi kanthi suka renaning manah. Menawi sadayanipun sampun sumekta ing damel,
Minangka puputing rembag, mbok bilih anggen kula nga-turaken atur panampi punika taksih kathah cicir-cewet kuciwaning atur, saha kirang mranani penggalih, kula namung nyuwun gunging samodra pangaksama.
Akhirulkalam, billahit taufik wal hidayah.
beserta terjemahan bebas bahasa Indonesianya):
Matur sembah nuwun sampun mampir dhateng Blog ajeng meniko. mbok bilih wonten kalepatan nyuwun pangapunten.
didhamel ing© 2004 diajenginlove meniko inggih Rencang Panjenengan
'alaikum Pisanan supaya kita tansah ngucapke matur nuwun kanggo ngarsane Allah moho kuwoso, amarga kita isih diparingi rahmat kesehatan lan safety kanggo dina iki kita isih bisa teka lan nyumerepi metu panggonan kang prasaja. Luwih bebarengan
lan Gentlemen: Inggih, irit wektu, mung judhul sandi short wicara ing dayI iki judul tengen nWill Street Ana maneh bakal memsauki Juli lan sawise ngetik sasi Juli ana ing 23 Juli. Panjenengan sapa ngerti yen dina 23 Juli ?? 23 Juli dina wis disetel dadi Anak Nasional Day (Han). Kesempatan kaya iki kudu digunakake minangka materi kanggo mbeneraké bangsa bab carane nambani anak - anak bangsa. Cukup asring anak sing beasal saka kulawargané sing ora utawa sing kurang bisa tansah "dipeksa" kanggo dadi diwasa sanalika bisa mbukak lan uga tanggung jawab ekonomi saka kulawarga sing diwenehi keluwihan, nyebabake wong ora ana wektu kanggo seneng sing kanak-kanak nyenengake lan fun. Sudhut kutha iki kapenuhan karo anak wildness werna. Ironically, ora sawetara perwira sing naksir sing ngarsane minangka dregs masyarakat sing kudu quarantined tanpa katemton apa ora politik kanggo mbebasake saka clutches saka mlarat lan injustice. Street anak, misale jek isih dadi salah siji saka masalah klasik saka negara ngembangaken, kalebu ing negara kita. Sing ngarsane ing sudhut kutha stuffy lan slum bisa banget rapet related kanggo budak saka mlarat sing stifles tuwane. Ana isih mayuta-yuta saka kulawargané ing negara iki sing manggon ngisor standar nduweni hak. Kanggo nggawe ends ketemu, padha sengaja makaryakaken anak kanggo saingan ing tengah perang kutha sing ketoke alam bébas lan kejem. Panganiaya marga saka panganiaya uga Forge a chain sing mlayu liwat anak miskin nganti padha tuwuh dadi individu sing pamisah. Mesti wae, kita bisa ora dadi priori dening ngandika, "Salah piyambak, apa wong miskin?" Eemmm ... yen mung padha pilihan bakal lair, dadi manawa ora ana siji manungsa cah lanang sing pengin lair lan wungu ing tengah saka mlarat flogging tuwané. Kanggo supaya kita bebarengan - bebarengan ngutangi tangan kanggo
nganggo Yaesu FT-857D. Jan-jane pengin ngerti kwalitase. Iseng-iseng aku ngajak pak Nn, Pk Lkt lan Pak Bs njajal SSB ing 2 meteran.
perlu mutar-muter Radio Incremental Tuning alias RIT nggo golek suara sing paling cetha. Nanging yen dienggo karo Pak Nn lan Pak Lkt, RIT kepeksa diputar-puter nggolek swara sing paling cetha. Aku ra ngerti mbok menawa 9130 e pak Nn lan Pak Lkt wis kakehan ditrim njur frekwensine dadi geseh utawa merga kuwi pesawat tuwa sing wis wayahe mlebu museum…
Temanggung City: Gambar lucu 100% Ngakak
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo t374bwnKoordinatorLokasi : CixarankReputation : 1Join date : 02.05.08Subyek: Re:
lan ketoro...Olo ojo dianggep becik, becik ojo di
"LELUWUR kang wus Sumare ono ing KUBURAN" simbah buyut, Mbah kakung + mbah putri podo DIKIRIMI DONGO mugo2 arwahe tinompo dening
bareng wis nduwe anak cilik wis ora tahu melu, ndongane nek bar sembahyang wae..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Nasi Grombyang 31 +5 resepmenumasakan.blogspot.comResep Soto Grombyang Khas Pemalang – Resep Menu MasakanSoto lamongan, Soto
”Kowe podo kewalik panemumu, angiro dunyo iki alame wong urip, akherat kui alame wong mati,; mulane kowe podo khantil-khumanthil marang kahanan ing dunyo”. ( tembang syech siti
langgeng. .. Wejangan poro leluhur. “urip sing sejati yo niku urip sing tan keno pati” (
Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Sela dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun
kulo badhe tanlet.. Ngertos keris sing permukaan ne wonten cap
Dawa ususe	Posted by j4w4 under Gaweyan
sing wis disurati minggu kepungkur. Jebul agenda sing dirancang ora mlaku kaya sing dikarepke. Pejabat sing diwenehi
Yen aku isa misuh mungkin wis tak pisuhi pejabat kuwi, tak sabar-sabarke aja nganti metu nesuku. Pancen kudu dawa ususe ngadhepi wong siji iki.
Sekilas Informasi berkaitan dengan Bank BNI 46 Banyuwangi, Bank Negara Indonesia, Bank
Rungkut 60293 | Rungkut Kidul 60293 | Medokan Ayu 60295 | Wonorejo 60296 |
kok susu banget ya” + godek2, halaaah memang gak penting! :))
Dita	September 17, 2007 at 7:37 am	hihihi… Lha mbok yo ngunu.. nggawe panganan kiy sing iso
Angpao	Posted by j4w4 under Mbuh
Apa aku kudu nulis maneh? | Wong Jawa
Apa aku kudu nulis maneh?	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Piye apike?
Kotak kiye: deleng • bahas • sunting
wolulas kitab, mulané daNang dijenengi Astadasaparwa (asta = 8, dasa = 10, parwa = kitab). Nanging, ana uga sing meyakini nek kisah iki sejatiné
Prabu Santanu lan Dewi Satyawati, leluhur para Pandawa lan Korawa
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Santanu
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.25, tanggal 11 Maret 2013.
Akhir tahun 2007	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Sesuk Insya Allah wis tahun anyar 2008. Dina iki banjir ing ngendi-endi, Solo, Purwodadi, Kudus, Cepu lan Bojonegoro.
Sore iki langit isih peteng. Pengungsi sing wingi bali ngomah, dina iki ngungsi maneh merga banjire munggah maneh. Dalan sing wingi isa dilewati, dina iki ora bisa dilewati maneh.
~ Jenis Batik Indonesia ~ | ~ Sugeng Rawuh,
Kanjeng Pangeran Haryo Suryokusumo ? (Ery Triawan) [?] 2007 perceraian: Yogyakarta, ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Suryokusumo ? (Ery Triawan) [?] 2015 - 2020
Sudarmiyah [Hb.8.1] (Gusti Kanjeng Ratu Pembayun) perkawinan: ♂ Bendoro Raden Mas Wafirulkotrari [Hb.7.20.4] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Sayadi [Hb.8.3] (Gusti Bendoro Raden Ayu Sindurejo) perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Sindurejo [Hb.7.22.1] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Sadari [Hb.8.4] (Gusti Bendoro Raden Ayu Purbowinoto) perkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Purbowinoto II [Hb.6.11.5.2] [Hb.7.1.1.2] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Kadarmi [Hb.8.6] (Gusti Bendoro Raden Ayu Jayaningrat) perkawinan: ♂
perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Joyowinoto , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Nurywadinah
Gusti Bendoro Raden Ayu Purboseputro) perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Purboseputro , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Swandari [Hb.8.19] (Bendoro Raden Ayu Purwodiningrat) perkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Purwodiningrat
kelahiran: 22 November 1910perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) , Yogyakarta♀ Kanjeng Ratu Ayu Hastungkoro [Ga.Hb.9.3] [Hb.7.13.18.2] (Bendoro Raden Ajeng Kusyadinah) perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) , Yogyakarta♀ Kanjeng Ratu Ayu Ciptomurti [Ga.Hb.9.4] [Hb.7.74.2] perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) kematian: 30 Maret 1980, Yogyakarta, Imogiri♀ Kanjeng Ratu Ayu
at Sapto Renggo, Imogiri, Yogyakarta ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) kelahiran: 12 April 1912, Ngasem (Kediri), Indonesiaperkawinan: ♀ Kanjeng Ratu Ayu Ciptomurti [Ga.Hb.9.4] [Hb.7.74.2] gelar: 1915, Yogyakarta, Kanjeng
Hb.9.1] [Hb.6.11.18.1] (Kanjeng Ratu Ayu Pintokopurnomo) , Yogyakartagelar: 18 Maret 1940 - 1 Oktober 1988, Yogyakarta, Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga ing
Wakil Presiden Indonesia ke-2perkawinan: ♀ Kanjeng Ratu Ayu Nindyakirono [Ga.Hb.9.5] ? (Nurma Musa) kematian: 1 Oktober 1988, Washington, DC, USApenguburan: 8 Oktober 1988, Imogirigelar: 8 Juni 2003,
Bendoro Raden Ayu Gusti Sri Murhanjati ? (Gusti Kanjeng Ratu Anum) perkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Adibroto ? (Budi Permana) , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ayu Sri Murdiyatun / Gusti Bendoro Raden Ayu Murda Kusuma kelahiran: 19 Mei 1943, Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng Raden
[Hb.6.11.18.1.1.2] ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono X [Hb.9.5] (Bendoro Raden Mas Herjuno Darpito) kelahiran: 2 April 1946gelar: Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibyo Raja Putra Nalendra Mataramperkawinan: ♀ Kanjeng Gusti Ratu Hemas ? (Bendoro Raden Ayu Mangkubumi) , Yogyakartagelar: 7 Maret 1989, Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibyo Raja Putra Nalendra Mataram
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangku Buwana X Senapati ing Alaga ‘Abdu’l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu’llah ingkang Jumeneng Kaping Sadasapekerjaan: 3 Oktober 1998, Yogyakarta, Gubernur Daerah Istimewa Yogyakarta ♀ Kanjeng Gusti Ratu Hemas ? (Bendoro Raden Ayu Mangkubumi) perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono X [Hb.9.5] (Bendoro Raden Mas Herjuno Darpito) , YogyakartaAyah ibu == 3 == ♀ Gusti Raden Ajeng Nurmalita Sari [Hb.10.1] (Gusti Kanjeng Ratu Pembayun / Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi) kelahiran: 24 Februari 1972, Bogorperkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Wironegoro ? (Nieko Messa Yudhana) , Yogyakartagelar: 5 Mei 2015, Yogyakarta, Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi Hamemayu Hayuning Bawono Langgeng ing Mataram ♀ Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi [Hb.10.3] (Gusti Kanjeng
Prasetyo) , Yogyakarta ♀ Gusti Raden Ajeng Nurabra Juwita [Hb.10.4] (Gusti Kanjeng Ratu Ayu) kelahiran: 24 Desember 1983, Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Notonegoro ? (Angger Pribadi Wibowo) ♀ Gust Raden Ajeng Nurastuti Vijareni [Hb.10.5] (Gusti Kanjeng Ratu
Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Yudonegoro ? (Achmad Ubaidillah) , Yogyakarta♂ Kanjeng Pangeran Haryo Suryokusumo ? (Ery Triawan) perkawinan: ♀ Gusti Raden Ajeng Nurmagupita [Hb.10.2] (Gusti Kanjeng Ratu Condrokirono) , Yogyakartaperceraian: ♀ Gusti Raden Ajeng Nurmagupita [Hb.10.2] (Gusti Kanjeng Ratu Condrokirono) , Yogyakarta ♀ Gusti Raden Ajeng Nurmagupita [Hb.10.2] (Gusti Kanjeng Ratu Condrokirono) kelahiran: 2 Februari 1975, Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng
Jawa asli, bapak jawa, ibu jawa, simbah jawa, bapake simbah jawa……….. Adam, dudu kethek kaya kandhane Darwin.
saking Cepu, sakniki manggen teng Samarinda sampun slangkung taun lawasipun…sugeng tetepungan….
Balas	suket Says:	Oktober 3, 2007 at 10:52 pm kula nuwun mbahhh….
Balas	togog Says:	Oktober 4, 2007 at 8:43 am tepang aken, nami kulo togog sangking semboro-jember.kulo ngajak dumateng rencang2 sedaya,ingkang kagungan warto utawi ular2.supados dipun
Balas	Anton Says:	Desember 21, 2007 at 12:15 pm bozzz mosok bojone barang jowo 😀
Balas	Tamim Says:	Februari 13, 2008 at 8:22 am kula nuwun lan derek tepang
karo wong australi sing pinter nyinden lan pinter ndalang wah rada lali aku jenenge, he he pancen wis lungse umur ya ngene iki
Balas	sekar Says:	Juni 4, 2008 at 5:39 am We..lhadalah..kula nembe ngertos menawi Adam punika priyantun jawi tho?? Mangga sesarengan sinau tuwin gladhen basa jawi alus..supados lestantun…nuwun
Balas	sarwandi Says:	Juni 19, 2008 at 6:15 am tepangan, kulo nggih asli jawi ingkang alus basanipun
Balas	tulus wijanarko Says:	Juni 20, 2008 at 5:31 pm Nderek tepang kisanak, kawulo asli saking Karanganyar, Surokarto Hadiningrat. Wekdal meniko pados upo wonten mBetawi. Nderek bingah awit saget tetepungan kaliyan sederek wonten mriki. Nuwun.
Balas	Muhammad Thoha Says:	Oktober 16, 2008 at 2:20 pm derek tepang, kulo asli tyan jawi, asli nganjuk jawa timur. Nderek bingah bilih wonten blogger jawi engakng kados mekaten. mugi tambah rame tamunipun
Balas	om Bertus Says:	Desember 4, 2008 at 6:11 pm ndherek pitepangan, kula saking mBantul, badhe tumut nguri-uri basa Jawi,kanggge ngraketaken anggen kita pasedherekan, punapa pareng kula ngundhuh sakbageyan seratan panjenengan kangge isen-isen blog kula: http://www.sekarratri.blogspot.com. Mangga menawi kalegan,
sing ethok2 turu , tak dongakke slamet
mbanyumas menawi angsal kulo njeh nyuwun mp3 ne
Balas	sugeng Says:	Maret 11, 2009 at 3:16 pm ana sing nduwe lagu sangu pati format mp3 opo ora yoooo?
nek ana sing nduwe kulo nyuwun…. kirim mawon teng ergheinz@yahoo.com
Balas	ipul Says:	Juli 19, 2009 at 5:34 pm kulo nggih nyuwun yen wonten mp3 nipun. kirim teng tpuliwarna@yahoo.com. suwun nggih
Balas	soero Says:	Mei 10, 2009 at 12:04 pm nderek tepang kaliyan ingkang mbaureksa blog mriki, menawi wonten wekdal kula aturi pinarak wonten blog kula.
Balas	j4w4 Says:	Mei 12, 2009 at 2:20 am Lha pundi alamate blog-e nJenengan?
Balas	Sugeng Kariyadiharja Says:	November 7, 2009 at 7:36 am Ndherek tetepangan kaliyan ingkang ngasta pusaraning praja “WONG JAWA”, lan kawula aturi pinarak wonten rompok kula menawi wonten wekdal ingkang
Balas	chasan Says:	September 20, 2010 at 9:53 pm wong jawi pancen raos tenan
Balas	chasan Says:	September 20, 2010 at 9:54 pm apik temenan
Balas	Eddy "KOMBET" Says:	Januari 5, 2011 at 11:57 am Keraos jawinipun sanget nggih . . .
Bilih mekaten dalem inggih bade ndherek tetepangan kaliyan sedaya sedherek blogger ing mriki. Dene dalem lare saking negari Balumbang-Pangan, Negarinipun Sang Adipati Bhre “Menak Jinggo” Wirabhumi . Senaosa makaten dalem sanes sanak turunipun sang Adipati. Amargi dalem kagungan rama saking Negari Ngayogyakarto, dene pun ibu asli saking satunggaling dusun caketing jurang kendil, papan dhunungipun “Si Mbah” Singo Lodaya.
Samenika dalem sampun gangsal welas taun langkung lenggah wonten negari tinggalanipun “Jan Piterzhon Coon”.
Balas	bowo Says:	Agustus 4, 2011 at 11:30 am monggo di kersake … tembang sangu pati …. http://youtu.be/hW-38Tvh58E
Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi [Hb.10.3]
♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono X [Hb.9.5] (Bendoro Raden Mas Herjuno Darpito) [Hamengku
Imtamsaidjah [Hb.6.20.20.6] (Bendoro Raden Ayu Puger) ♀ Bendoro Raden Ajeng Gusti Siti Sudarmiyah [Hb.8.1] (Gusti Kanjeng Ratu Pembayun)
Kanjeng Raden Tumenggung Sindurejo [Hb.7.22.1] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Sadari [Hb.8.4] (Gusti Bendoro Raden Ayu Purbowinoto) perkawinan: ♂ Kanjeng
perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Jayaningrat [Hb.7.13.8] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Kajananywo [Hb.8.11] (Gusti Bendoro Raden Ayu Joyowinoto) perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Joyowinoto , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti
Gusti Bendoro Raden Ayu Purboseputro) perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Purboseputro , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Swandari [Hb.8.19] (Bendoro Raden Ayu Purwodiningrat) perkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo
Yogyakarta♀ Kanjeng Ratu Ayu Hastungkoro [Ga.Hb.9.3] [Hb.7.13.18.2] (Bendoro Raden Ajeng Kusyadinah) perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) , Yogyakarta♀ Kanjeng Ratu Ayu Ciptomurti [Ga.Hb.9.4] [Hb.7.74.2] perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) kematian: 30 Maret 1980, Yogyakarta, Imogiri♀
Burried at Sapto Renggo, Imogiri, Yogyakarta ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibya Raja Putera Narendra ing Mataramperkawinan: ♀ Bendoro Raden Ayu Pintokopurnomo [Ga.Hb.9.1] [Hb.6.11.18.1] (Kanjeng Ratu Ayu Pintokopurnomo) , Yogyakartagelar: 18 Maret 1940 - 1 Oktober 1988, Yogyakarta, Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga ing Ngayogyakarta Hadiningratperkawinan: ♀ Bendoro Raden Ayu
Bendoro Raden Ayu Gusti Sri Murhanjati ? (Gusti Kanjeng
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibyo Raja Putra Nalendra Mataramperkawinan: ♀ Kanjeng Gusti Ratu Hemas ? (Bendoro Raden Ayu Mangkubumi) , Yogyakartagelar: 7 Maret 1989, Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibyo Raja Putra Nalendra Mataram
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangku Buwana X Senapati ing Alaga ‘Abdu’l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu’llah ingkang Jumeneng Kaping
Wibowo) ♀ Gust Raden Ajeng Nurastuti Vijareni [Hb.10.5] (Gusti Kanjeng Ratu Bendoro) kelahiran: 18 September 1986, Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Yudonegoro ? (Achmad Ubaidillah) , Yogyakarta♂ Kanjeng
Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi [Hb.10.3] (Gusti Kanjeng Ratu
iki sopo.................? kowe iku yo sopo...............................?
hehhehehehhe.. malah takon............piye..piye... RUMANGSAMU......
Menungso iku dititahake urip neng ngalam ndonyo kanthi ono kekurangan, nanging akeh-akehe menungso podho ora ngerti kekurangane awake dhewe. Kolomangsane malah rumongso luwih sekabehane tinimbang wong liyo....
Nandur bakal ngunduh, nyilih mbalekake, utang bakal nyaur........................
wis diati-ati, tumindak becik wae, ora mesti kasembadan sing dadi gegayuhane
ojo sak enak udelmu.....eee ojo sak enak udele dhewe .......
golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wong kang kepleset uripe mung marga anggone sugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nanging menenge wong kang darbe bobot kang anteb sing bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh.....
Beja-bejane wong urip iku sing eling lan tetep mangan Sego.... Mikir kenceng yo oleh ning ojo sampek kekencengen ndak pedot… Urip rekoso yo oleh ning ojo sampek nelongso ndak gelo Urip seneng yo oleh ning ojo kesenengan ndak edian ngguyu dewe
11.... Anane di celuk menungso iku amergo tindak tanduke sing bedo karo kewan ,
yen kewan urip kanggo awake dewe, nanging menungso urip kanggo migunani
marang sepada lan dadi tuladane menungsa liyane, soyo manfaat soyo ndue
12....... Ning donyo sing kahanane koyo saiki Wong pinter biso ugo kejungkel amergo tumindake, keplintir amergo pikirane, ora gampang percoyo marang liyane sebape wis podo pintere, sing metu akale podo pingin golek menang lan
kali "Wayah kene kok golet uwi, kae lho openono manggonku enek ngisor wit serut, andi cilik openono bleduge, panganen go wong sak eyupen blarak, aku putro wayah ratu ping rolas isih keturunan Majapahit". Waktu itu ketika musim paceklik menimpa
tan kandel dènira, dinohaken, kinon adhipati ring Sungenneb, anger ing Madura wètan.
mumpung nuju ing mansa prayoga, tan na walang salisike, tan woten bajulipun,
sadarum, wonten uga samanira, mung sayuga nanging wus ompong tan nggigit, mung mataken turira ”
distrik tengen dhateng Highway 2045 distrik Na Dun. The Park Buddha punika 65 KMS saka kutha Maha Sarakham. Buddha of
provinsi Krabi. Paling taun aku kesempatan kanggo pindhah ana. Aku sing akèh wedhi putih lan segara pirus. Aku lelungan saka Nonthaburi Judhul kanggo Krabi Miturut Phetkasem Road On drive ana. Lagi mlaku, Aku dibukak akeh panggonan. Nanging dina iki aku bakal pirembagan bab Langkawi mung.
Khao Pra-Bang Khram, east of Klong Thom. 23 kms saka pusat kutha Krabi, konsèrvasi alam iki cukup cara metu saka Krabi Town. Njupuk Highway No4. kanggo Klom Thom lan tindakake pratandha grojogan. Ing Kok
Crita saka dasi iku apik. Nerusake karo ayat lan Paduan Swara iku logat lokal. seni Shadow iku siji populer kanggo dangu. Utamané ing jaman sadurunge listrik digunakake ing saben desa dina. Shadow katampil salah siji ing upacara agama lan kakubur. Mulane, panguburan utawa prayaan sing wis kerep teka kanggo nonton Shadow play karo, Nang…
Read more | Komentar Off ing Nang Talung
Turismo Maya Bay ing pulo Phi Phi dening aku
Payen banjur ngusulaké marang Gubernur Jènderal G.A.G.Ph. van der Capellen (mrèntah 1819-1826) supaya Salèh bisa sinau menyang Walanda. Taun 1829, Capellen ngragadi Salèh menyang Walanda kanggo sinau uga kanggo ngajari Inspèktur Béya Walanda, de Linge, ngenani adat lan
Mozilla Firefox	Posted by j4w4 under IT Jawa Tinggalkan sebuah Komentar Aku nyoba posting ing wordpress nganggo IE, Opera lan Firefox. Saka telung browser kuwi sing paling ra penak IE.
IE mbukake suwi…wis pokoke ra penak. Sakbenere aku seneng nganggo Opera, Opera ana zoom-e, nek mbukak email ing yahoo gambar cilik kari di zoom 1000%.
Nanging nek kanggo posting ing wordpress, paling kepenak nganggo Firefox, tampilane WYSWYG. Nek ngelink gambar isa langsung ngedit ukuran gambare nggango mouse. Ra sah mbukak HTML-e. Pokoke enak tur kepenak.
Utama | 0 | “Resepe wong sing kepengen selamet, iku ono papat : (1) nek dilarani wong liyo gelem ngapuro, (2) ora gelem nglarani wong liyo, (3) ora arep-arep pewehe wong liyo lan (4) seneng peweh mareng wong liyo.”
ajiku si Jaran Goyang tak goyang ing tengah latar upet-upetku lawe benang pet sabetake gunung gugur, pet sabetake lemah bangka, pet sabetake segara sat, pet sabetake ombak gede sirep, pet sabetake atine si ….(
Tuwa-tuwa kena godha	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Kersaning Gusti Allah, aku isa tekan Palembang. Beja tenan, ing kana aku ketemu kanca-kanca lawas sing wis 15 tahun ora ketemu. Gunggung ana wong 7 isa kumpul. Kabeh wis malih, terutama wetenge, gendhut-gendhut. Iya, kuwi kanca-kancaku wektu mlebu bareng ing pabrik iki. Nasibe macem-macem, mung aku sing isih ketinggalan, jabatane wis padha
nganti sing ora sukses. Sing wis di PHK, sing nembe wae di grounded merga selingkuh lan liya-liyane. Sing ngagetke, jebul ana kanca loro sing nembe wae di grounded merga selingkuh, padhahal jabatane wis dhuwur. Luwih nelangsa
menehi motivasi marang audien supaya tetap optimis nglakoni urip iki.
Salah siji sing isih tak eling-eling, awakke dhewe lahir saka persaingan kurang luwih 20 yuta per milli liter sel sperma. Sing menang mung siji lan dadi awakke dhewe iki. Dadi kabeh manungsa wis nate dadi juara siji. Mula saka kuwi ora oleh pesimis ngadhepi urip iki, lan kudu optimis isa mbaleni dadi juara ing bidhang liyane. (Iki jarene pak
shtml – 23k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
showthread.php?t=1474&page=36 – 118k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
Kawasan Bopunjur (Bogor Puncak Cianjur). …
http://www.sinarharapan.co.id/berita/0706/22/taj01.html – 26k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
[BolaML] OOT: Kilas Balik 6 th
Cangkem	Posted by j4w4 under Basa Jawa [3] Comments Cangkem, coba sampeyan rasakke, yen aku muni “cangkemmu”, mesthi krasa kasar. Ya, ntes wae aku maca komentar ing detik.com, ana wong sing ngomentari sawijining dosen : “pak x cangkem mu lho…”.
Tembung-tembung sing sak jane “netral”, yen di ucapke ing kahanan tertentu, bisa-bisa dadi pisuhan. Umume jenenge anggota badhan isa dadi pisuhan. Mbuh, aku ra ruh kenapa jenenge anggota badhan cocok banget dadi pisuhan. Contone, matamu, udelmu, ndhasmu, dhengkulmu lan liya-liyane. Nanging ora kabeh cocok yen dinggo misuh, contone: rambutmu, jempolmu, kupingmu (yen ditambahi kopoken isa dadi pisuhan) lan liya-liyane.
Ana maneh tembung-tembung sing favorit kanggo misuh, yakuwi jenenge kewan-kewan kayata, asu, bajing, wedhus, babi, munyuk lan liya-liyane. Nanging uga ora kabeh jeneng kewan cocok kanggo misuh, contone: semut, pitik, bebek, jaran…
Mbuh sapa sing mulai, tembung-tembung kuwi kok cocok kanggo misuh. Aku ora arep ngajare sampeyan kabeh misuh, sebab kabeh mesthi wis pinter tanpa diajari. Ning ndalan, ning sekolahan, ning radio, ning tipi, wis akeh wong misuh….sampeyan mesthi pinter
Sing paling becik, ra sah misuh !!!
agoes hersan Says:	Mei 24, 2008 at 2:53 pm Guru boso jowoku tau ngajari misuh-misuh nanging alus..
“kake’anipun panjenengan niku ……”
“tutu’ipun panjenengan niku lho Pak, nuwum inggih lha mbok yaho diatur”
Balas	kuwat Says:	Juni 18, 2008 at 8:35 am Mas sa jane ing jaman saiki wis lumrah yen wong nom wani guyon karo wong sing umure luwih tuwa jalaran kadang-kadang justru wong sing lewih tuwa iku lewih kurang asem (gawe contoh sing ora apik marang wong sing luwih enom) mulo saka kuwi aku dewe nganggep yen konco-konco guyon nyankem-nyakemke marang wong sing luwih tuwa
angah ungguh yaa ora relevan lah yaaa?
Balas	agus mojo Says:	September 23, 2008 at 1:26 am yo kudu umpan papan mas
ndelok ndelok sopo sing di ajak ngendiko
mosok nek matur neng bapak’e dewe arep di “cangkem-cangkem” ne lha sido kuwalat panjenengan
May 15, 2008 8:01 pm ibuku jaman iseh nom ketemu wong mbaten terus di kandani macem2 malah akhire wong mbanten iku ngeki keris , nganti saiki
Fri May 30, 2008 5:31 pm adjie wrote: ono sing duwe godo wesi kuning ra yo?nek ono sing duweono sing rep didual ga?nek ono aku gelem nuku Sing Duwe Minak Jinggo mas....cobo takok ae sikkk.... madiKoordinatorLokasi : cijantungReputation : 2Join date : 24.05.08Subyek: Re:
Fri May 30, 2008 6:11 pm adjie wrote: ono sing duwe godo wesi kuning ra yo?nek ono sing duweono sing
lor wonosari...kuwi akeh,ono arit,
Jan 29, 2009 8:55 am Wonosingo Ngali Kidul wrote:adjie wrote: ono sing duwe godo wesi kuning ra yo?nek ono sing duweono sing rep didual ga?nek ono aku gelem nuku Sing Duwe Minak Jinggo mas....cobo takok ae sikkk.... Iki informasi penting mas,nek sampeyan butuh minak jinggo aku ono mas...buth pirang bungkus sampeyan.Minak Jinggo
wis podho gelem nrimo klo persibo main ning kediri, sing dandan stadion ojo leha – leha yo kang. ojo lali sampean tetep di awasi boromania sak bojonegoro.
SINOPSIS PASEBAN NJAWI, PERANG GAGAL DAN PERANG K...
jaman kang sarwa maju ing wektu iki, dadi wongtuwa pancen ya kudu akeh mulad lan waspada. Apa maneh tumrap anak-anak kita sing isih akeh mbutuhake pangawasan lan tuntunan kang luwih raket lan pangati-ati. Kemajuan lan kecanggihan
momongannya, Prabu Brawijaya, "Kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal."
apik to, gelem dadi budak wong arab. he..he..he... wani kurang ajar karo seng kuoso.( karo romo neh dewe wae ora wani nyebut jenenge...)
August 27, 2012 at 8:39 PM
apik wae budal nang arab tapi luwih becik maneh duite utowo keluwihane digawe mbangun bangsane dhewe.
Sekarate wong dewe2....Sing penting nglakoni opo sing dadi
ingkang badhe bebesanan, salajengipun badhe tumuju dhateng tata cara pawiwahan adat Jawi. Tata cara lamaran punika minangka tata trapsila lan subasitaning bebrayan.
Upacara dhaup. Leresipun ingkang nindakaken panglamar punka inggih tiyang sepuhipun putra kakung piyambak. Limrahipun, tiyang sepuhipun putra kakung lajeng ngresaya kulawarganipun ingkang cinaket supados nindakaken panglamar.
Putra kakung mboten prelu ndherek wonten ing panglamaran. Sedaya kala wau namung kangge ngawekani mbok bilih lamaran kalawau dipuntolak, ingkang tamtu sanget damel lingsemipun kulawarga utawi putra kakung piyambak.
Amargi tata cara lamaran namung mujudaken pepanggihan tiyang sepuhipun putra kakung tuwin tiyang sepuhipun putri kemawon, tata cara lamaran saged dipun tindakaken kanthi prasaja, mboten kedah mawi upacara utawi ugi mboten prelu wonten pranata adicara.
Supados saged pikantuk kasil pakaryan ingkang sae, kedah kagungan pathokan-pathokan kangge nindakake pakaryan pranatacara saha pamedhar sabda punika.
Ing abagan basa, mugi kaginakaken basa ingkang trapsila, wijang prasaja ananging gampil katampi dening para tamu (ingkang midangetaken), serta sakeca kapiarsa.
Tanggap ing kawontenan, supados pahargyan saged regeng.
Mangertosi rantaman-rantaman badhe tumapaking adicara kanthi permati, sarta kedah tanggap ing kawontenan.
Mangertos asma-asma para paraga ing saklebeting pawiwahan kanthi jangkep sak imbuhanipun.
Tansah sesambetan kaliyan kadang pranata pita swara, supados nyamektakaken gendhing gendhing ingkang jumbuh kaliyan lalampahing adicara.
Tansah sesambetan kaliyan poranparaning pawiwahan (ketua Panitia), supados enggal mangertosi mbok bilih wonten ewah-ewahan adicara.
Trengginas mutusaken samukawis murih pawiwahan mboten katingal kisruh.
Menawi pathokan-pathokan ing nginggil punika kagem lan babagan pasugatan sarta peladosanipun ugi rancag, Insya Allah pawiwahan badhe lumampah kanthi sae jumbuh kaliyan ingkang dipun idham-idhamaken dening ingkang hamengku karya.
Gladhèn 1 1. Punapa ingkang dipunwastani undha – usuk basa punika ?
2. Tetembungan basa ngoko adatipun kaginakaken salebeting pacelathon
wawangune tembung andhahan kang kedadean saka tembung lingga kang oleh seselan “-um-“. Rimbag bawa ma iku ana 3 warna...
Ukara andharan (ukara citra) yaitu ukara kang ngandharake sawijining kedadeyan utawa prekara marang wong sing diajak guneman, bab sing dig...
kartu nama ne_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
eneng project meneh _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
perkenalan kali yacobo tak takokke kang.... lha kok larang.... biasane neng njobo murah ra???_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
(basa Jawa: Persatuwan lan Keadilan lan Kebebasan)
inggih uga diarani Dhitslan[1] (basa Jerman: Deutschland) iku nagara gedhé ing Éropah. Kutha krajanné Berlin. Padunungé ana kurang luwih 82.438.000 jiwa. Nagara iki minangka nagara kanthi posisi ékonomi lan pulitik sing wigati ing Éropah lan sacara winates ing tataran donya. Jerman dikenal ing babagan panguwasan tèknologi maju, khususé jroning industri tetunggangan montor lan
sing dawa iki wewatesan langsung karo sangang nagara. Ing sisih kulon wewatesan karo Walanda, Belgi, Luksemburg, lan Prancis. Ing sisih kidul wewatesan karo Switserlan lan Ostenrik. Ing sisih wétan wewatesan karo Cékia lan Polen. Ing sisih lor wewatesan karo Denmark.
Sacara administrasi, Jerman iku nagara federasi (Bund) kanthi 13 nagara bagéan (Bundesland) lan telu kutha satingkat nagara bagéan (Bundesstadt). Nagara-nagara bagéan modhèren sing ana saiki (pirsani daftar nagara bagéan) diwangun wiwit pungkasan Perang Donya II. Sadurungé, pamérangan isih mèlu garis kadarbéan feodalistik, minangka paninggalan jaman Kesésaran Jerman.
(en) Deutschland.de - Situs resmi nagara Jerman
^ Tembung Dhitslan, Narpawandawa Budi Utama kaca 98
ingkang dahat sadu ing budi, ingkang kapareng hanyelirani-hamakili penjenenganipun Bapak …….. Kawula pun ……… ingkang tinanggenah minangka dados duta panjenenganipun Bapak …….. sarimbit kaparenga unjuk atur: Ingkang sapisan kawula hangunjuaken suka-syukur ing Pangayuning Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hama-rengaken kawula dalah panjenengan sadaya saged pinarak hanjumenengi pahargyan ing kalanggahan punika. Kaping kalih Bapak ….. sarimbit hangutaraken salam taklim winantu pamuji rahayu katur dumateng panjenenganipun Bapak …… Jangkep kaping tiganipun, hanuhoni golong-gilingipun sadaya, anggenipun badhe hamurwani bebesanan, kanthi linambaran dhaupipun ingkang putra sesilih inggih punika ….. kaliyan putranipun Bapak ….. naminipun …… Ingkang kalenggahan punika, kawula sekadang sowan dinuta kinen hangirit calon pengantin : Anakmas …… katur ingarsanipun Bapak …… Ing salajengipun menggah kelampahaning ijab kabul saha panggih kawula sumanggaaken ing jengandhika. Minangka pari pumaning atur, bilih wonten sigug-kidhunging patrap saho kirang tata-kramanipun atur kawula, mugi
Karahayon, katentreman tuwin kabahagyan mugi kasarira ing penjenengan sarta para rawuh sadaya awit saking Sih, Tuntunan Pepadang saha Pangayomanipun Gusti Allah ingkang Maha Asih lan Maha Mirah. Kawula nuwun inggih. Kawula pun ….. ingkang hanyarirani makili panjanenganipun Bapak …. Ingkang tinanggenah kinen hanampi pasrahan ijengandika calon penganten anakmas …… ingkang badhe kadhaupaken kaliyan putranipun, sesilih ……. Gurawalan panami kawula menggah pasrah ijengandika Calon penganten punika. Salajengipun ing wekdal ingkang sampun kangkah. Panganten kakalih badhe ijab kabul kadhaupaken terus pinahargya kanthi upacara panggih. Wasana sumangga ijengandika hanjumenengi lan mahargya ngantos paripurnaning Upacara. Bilih wonten kirang sekecaning palenggahan dalah kirang ecaning pasugatan kaparenga panjenengan sadaya paring pangapunten kanthi linambaran sih katresnan. Winantu ing pangesthi mugi pangeran tansah hangayomana dhumateng
bosok didol. pekok mbok yo di buang wae po nggo pakan
wilujeng siang mugi karahayon lan kasarasan tansah sesandingan kalian kitho sedoyo...nuwun_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Urip ing alam donya bebasane mung mampir ngombe. Tetembungan kuwi wis keprungu ket jaman aku cilik, mbok menowo seko jaman simbah2 biyen. Tembung kang ngemu teges menowo uriping manungso ing donya iki amung sedhelo banget, ora suwe dibandingke karo urip ing alam akhirat mengko.
Wong tuwo maringi pitutur luhur koyo mau mestine duwe kekarepan marang anak putune supoyo ora kesilap marang bondho donya lan pangkat, kang sipate ora langgeng, nanging ono sing luwih penting yaiku urip ing alam kelanggengan / akhirat. Mulo ojo nganti dilalekno ugo ngupoyo kamulyaning akhirat, kanti tumindak becik marang sakabehing makhluk, ngibadah manembah marang Gusti kang Maha Agung, gegaran mring kitab suci, koyo dene sing wis diwahyuake marang kanjeng nabi. Nanging yen jaman saiki, cah enom wis akeh sing kritis, podo slengekan, wani mbantah, menowo diwenehi pitutur koyo ing duwur mau (urip ing donya iki mung mampir ngombe), mesti akeh2e langsung diprotes :
“lha nek ora ngelak opo yo mampir ngombe?” utowo “lha nek wedange isih panas rak nunggoni adhem
ing Kraton Surakarta, Kateliti, kawedar lan kaserat dening Raden Mas
sing dumunung ing Predigerkloster, tilas Black Friars' abbey, ing tengah kutha Rathaus. Kapustakan iki diadegaké taun 1914 kanthi nggabungaké tilas kapustakan wilayah lan kapustakan kutha.Sajarah kapustakan iki iutamané wiwit Stiftsbibliothek saka Grossmünster abbey, ing taun 1259. Akèh kolèksi kapustakan iiki ilang ing mangsa Réformasi Swis, utamané ing prastawa pangobongan buku ing tanggal 14 September 1525, ngurangi kolèksi cacahé 470 jilid. Wiwit taun 1532, Konrad Pellikan (1478–1556) miwiti mbangun manèh Stiftsbibliothek, kanthi nuku kolèksi pribadi Zwingli, lan katalog kapustakan ing taun 1551 dadi 770 jilid. Kapustakan kutha madeg ing taun 1634, lan kawicaksanan ngidinaké mung warga of Zürich nuwuhaké kakisruhan karo Universitas, kang banjur gawé kapustakan wilayah ing taun 1835, dibangun kanthi watara 3,500 jilid lan 14,000 irah-irahan saka Stiftsbibliothek, watara 340 jilid saka kolèksi kapustakan Universitas (wiwit taun 1833) lan watara 1,700 jilid saka Gymnasiumsbibliothek (wiwit taun 1827).
Zentralbibliothek wektu iki duwé watara 5.1 yuta kolèksi, awujud 3.9 yuta cithakan, 124,000 manuskrip, 243,000 péta lan 560,000 mikrofilem.
Koordhinat: 47°22′27″N 8°32′43″E﻿ / ﻿47.37417°N 8.54528°E﻿ / 47.37417; 8.54528
ItalianoPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.56, 2 April 2013.
Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi
Dobrzany (Jerman Jakobshagen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dobrzany&oldid=1090779"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
pisan warta-warta ti Cianjur teh peryogi pisan khususna abdi nu masih nungtut elmu di kampus. Etang-etang pengbeberah ari sono ka lembur, …
cianjur.go.id/Ver.2.0/Buku_Tamu_Situs_Halaman_21.html – 48k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
Nurcahyanik, M.Pd beserta staf, para pejabat Eselon III PPPG Pertanian Cianjur, Para Widyaiswara dan Instruktor PPPG Pertanian Cianjur serta Ibu-ibu …
http://www.vedca.net/berita/index.php?app=serahterima – 10k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
character" (Budi luhur ora gumantung ana wong sugih, mlarat utawa pangkat, ning sapa wae sing kuwat kanggonan budi luhur).
gas CO2 (karbon dioksida) (97%) karo nitrogen (3%), mulane kondisi kaya kiye angel nggo urip apa baen.
Bathara Sambu Nate Kajibah Ngebur Samodra Susu
Bathara Kamajaya Dadi Pralambang Priya Kang Sampur...
nyihir iro Mergo nyelamur gebyar e donyo Demokrasi lan agomo Memper buto nyaplok maenungso Rojah-rajeh kahanan donyo Rakyate negoropodho nelongso Dadi budhak e penguoso Kang nyamun punggowo surgo Brontak thukul ing kono-kono Mbeledig janjine penguoso Kang mrino lan nestopo Krungkep corone odo-odo Luweh mukti wong nduwe karyo nyoto Iso perwiro lan njogo projo Nyumbang karyo ing negoro Mikul drajade wong liyo Luwih asor luwih ino Kang tansah netek penguoso Ngorupsi
Dhedhepe o Kang Moho Mulyo Murih bejo neng ngalam baqo’ Reff : Sing becik bakal kethithik Sing olo bakal ketoro Nang donyo jog awe doso Mengko kowe bakal ciloko
Pandak kuwe salah siji desa neng kecamatan Baturaden,
shidiqrofihanan	Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbébasake wong, komunitas utawa wilayah saka ancaman bebaya. Inti upacara ruwatan iki sejatiné arupa ndonga, nyuwun pangayoman marang Gusti Allah saka ancaman bebaya-bebaya umpamané bencana alam lan liyané, uga ndonga nyuwun pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni sing isa nyebabake bencana.
Upacara adat iki asalé saka ajaran budaya Jawa kuna sing sifaté sinkretis sing saiki diadaptasi lan disesuaiké karo ajaran agama.
Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake wong, komunitas utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, mohon perlindungan marang Gusti Allah saka ancaman bahaya-bahaya umpamane bencana alam lan liyane, uga ndonga mohon pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni sing isa nyebabake bencana.
Ing kapercayan wong Jawa, ana wanti-wanti supaya wong kang lagi mbobot (ngandhut) ora pati cerak-cerak (nyedhak) ing papan kang lagi ana ruwatan. Amarga daya lan kakuwatan seka ruwatan kang lagi di patrapke bisa marai gugurake calon jabang bayi. Ujaré, kakuwatan iki saka dayaning Ilmu Waringin Sungsang (aksara caraka diwalik).
Upacara adat iki asalé saka carita Bathara Kala yaiku buta sing doyan mangan menungsa. Bathara Kala iku putra Bathara Guru utawa putu para déwa.
v Sendhang apit pancuran utawa lanang, wadon, lanang, uga
Yen kanggo tolak bala utawa mbuang sial wong sing ngalami sukerta, wong sing diruwat kudhu njalani siraman banyu suci lan nggunting rambut, rambute banjur dilarung neng segara.
Tanggal : ……………………Wacana Amal BecikMardi, Sudin Ian Rani sareng-sareng kesah sekola.Teng margi lare tiga wau kepanggih kaliyan kaki-kaki. Kaki-kaki wau mlampahe sampun rekaos. Mboten lami wonten angin ageng, toponge kaki-kaki kawur
Sekolah dhuwur utawa Sekolah tinggi ing sajroning pendhidhikan ing Indonésia iku perguruan tinggi sing nyelenggarakaké pendhidhikan akademik lan/utawa vokasi jroning lingkup siji disiplin èlmu, tèknologi, lan/utawa seni lan yèn ngebaki sarat bisa nyelenggarakaké pendhidhikan profèsi.
ngenani Sistem Pendhidhikan Nasional, sekolah tinggi arupa salah siji wangun perguruan tinggi saliyané akadhemi, politèknik, institut, lan universitas. Panjelasan pasal 20 ayat 1 UU Nomor 20 Taun 2003 nyebutaké, "Sekolah tinggi nyelenggarakaké pendhidhikan akadhemik lan/utawa vokasi jroning lingkup siji disiplin èlmu, tèknologi, lan/utawa seni lan yèn ngebaki sarat bisa nyelenggarakaké pendhidhikan profèsi".[1][2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sekolah_dhuwur&oldid=1052904"	Kategori: Perguruan tinggiRintisan mawa topik pendhidhikan	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 23 Maret 2016.
Raja, Jumat (8/5) di Ndalem Wironegaran. Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto paringono siro kabeh adiningsun, sederek dalem, sentono dalem lan abdi dalem nompo welinge dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto lan romo ningsun eyang-eyang ingsun, poro leluhur Mataram wiwit waktu iki ingsun nompo dawuh kanugrahan dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto asmo kelenggahan ingsun Ngarso Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto Panotogomo.Sabdo Rojo iki perlu dimangerteni diugemi lan
punika sato ingkang kagolong kulawargi Felidae utawi jinis kucing. Macan biyasané mburu mangsané nganggo cakar lan taringé.[3] Macan mlayuné cépet banget. Mangsané macan kalebu kéwan kang rada gedhé, kayata rusa sambar, kidang, babi, lan kancil.[3] Saliyané kéwan-kéwan mau, macan uga seneng mburu kéwan-kéwan cilik kayata landak yèn kéwan gedhé wis ora ana.[3] Sanajan saka famili kang padha, ananging macan béda karo kucing. Kucing luwih cilik saka macan.[3] Macan kalebu kéwan kang seneng nglangi ananging kucing kalebu kéwan kang wedi banyu.[3]
Macan Sumatra urip ing Pulo Sumatra.[4] Saiki kahanan alas ing Sumatra kang saya suda amarga didadékaké pemukiman sangsaya nggegirisi tumprap uriping macan Sumatra.[4] Kurangé alas uga ndadékaké akèh menungsa kang kepéngin mburu macan Sumatra iki.[4]
Kahanan alas Sumatra khususé alas ing Bengkulu kang rusak banget maragaké macan Sumatra sangsaya kurang habitat lan panggonan uripé.[4] Kahanan kang kaya mengkéné nggampangaké manungsa kanggo mburu lan nyekel macan Sumatra.[4]
Ing Bengkulu, saka 900 éwu héktar alas, 40 perséné wis rusak amarga penebangan liar.[4] Miturut catetan BKSDA, populasi macan sumatra ing Bengkulu mung ana 50-70 macan.[4] Ing sakabéhé wewengkon Sumatra, populasiné mung ana 300-400 macan.[4]
Saliyané karana diburu manungsa, populasi satwa macan iki uga kurang amarga konflik perbatasan alas lan pemukiman manungsa.[4]
Macan jawa(Panthera tigris sondaica) kalebu kéwan langka kang dilindungi pamaréntah.[5] Macan Jawa kalebu kéwan kang kudu dikembangbiaké amarga wis akèh sing punah.[5] Spesies macan jawa iki urip ing alas-alas kang akèh wit-witane.[5] Padha kaya macan-macan liyane, macan Jawa mangané daging.[5] Macan jawa kalebu karnivora ya iku kéwan kang mangané daging.[5] Macan jawa uga diarani macan ''gémbong''.[5] Kéwan iki awaké gedhé lan mlayuné banter banget.[5]
Macan jawa kalebu kéwan buas lan galak.[6] macan jawa uga bisa mangan menungsa kayadéné mangsa kéwan.[6] Yèn mangsa menungsa bakal dipangan dagingé lan disisakéé balung-balunge.[6] Macan jawa tau urip ing Pulo Jawa lan resmi dikabaraké punah taun 1980-an.[7] Macan jawa punah awit diburu menungsa lan amarga habitat uripe kang saya ciut.[7] Habitat macan jawa kurang amarga dianggo lahan pertanian lan kanggo pemukiman panduduk.[7]
Kahanan macan jawa Panthera tigris sundaica isih dadi pitakonan.[8] Ananging akèh para panduduk ing pinggir alas kang kerep krungu swarané macan jawa lan ndeleng kéwan iki.[8] Kayata panduduk ing cedhak als Boyolali, Wonogiri, alas ing kawasan Taman Nasional Meru Betiri, Jawa Timur.[8] Macan jawa kalebu kéwan buas kang
wernané pucet.[9] Genetik kang marakaké corak belang ing wuluné uga dadi pucet.[9] Macan putih irungé nduwé werna abang nom utawa jambon (pink), tlapakan sikilé uga nduwèni werna pink, kulité klawu rada putih, matané biru, lan wuluné putih utawa putih rada kuning utawa putih kuning belang-belang ireng, rada soklat.[9] Ana uga kang wernané putih semu klawu.[9]
^ a b c (id)Kompas Nasional(dipunundhuh tanggal 26 April 2011)
^ a b c (id)Antara News(dipunundhuh tanggal 26 April 2011)
^ a b c d e (id)MKoran Tempo(dipunundhuh
Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki Ageng Sela, diaku anak lan digandeng sedulurke karo putu-putune yaiku Ki Juru Martani, Ki Ageng Pemanahan Lan Ki Panjawi.
Jaka Tingkir lunga menyang Kasultanan Demak Bintoro. Ing Demak, dheweke mangggon ing omahe Kyai Gandamustaka (pamane Jaka Tingkir) kang dadi lurah ganjur (ngurusi mesjid). Dening Sultan Trenggana, Tingkir diangkat dadi lurah wiratamtama.
Jaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa
katampa maneh ing Demak Bintoro. Saka Banyubiru Jaka Tingkir mangkat menyang Demak dikancani dening muride Ki
kalah, banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas
nyuwun ngapura. Nanging Sultan Demak ngendika yen piyambake kesengsem karo Jaka Tingkir, lan ngangkat Jaka Tingkir dadi lurah prajurit pratama.
Ing sawijine dina, Sultan Demak perlu nambah 400 prajurit tamtama. Calo-calon lurah mau kudu wong sing kuwat, lan sigap. Ing pendapa Kraton
Demak dibuka lamaran kango ndaftar prajurit tamtama. Salah sijine kang ndaftar yaiku Dadungawu. Dheweke jejaka saka desa sacedhake Kraton Demak. Praupane medeni, kumisi dawa, kurang tata krama, lan suba sita. Nanging Dadungawu ing desane terkenal dadi uwong kang kebal marang kabeh
nesu, geneya uwong kang ora salah kok dipateni. Jaka Tingkir kang rumamgsa salah, budhal saka Demak lan ngumbara saparan- paran. Jaka Tingkir tekan ing Desa Butuh lan maguru marang Ki Ageng Butuh. Sawise ilmu kang diduweni karo Ki Ageng Butuh wis
diajarake kabeh marang Jaka Tingkir, dheweke didhawuhi supaya bali ngabdi marang Demak.
Sutawijaya, putra Ki Angeng Pemanahan. Sutawijaya
metu maring lor kidul wetan. Sing manjhing sing urung niate kungkuban. Adoh basa basanin irung kiwa tengen. Metu bende metu mirah salulung dewe. Adoh-adohan wewe putih cedik niat ingsun. Sir sir sir maring badan sakelirku. "
berujar "Mas niki kagem njenengan lan kanca-kancane. Ben ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sund,_Hemnes&oldid=875487"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.02, 17 Novèmber 2013.
Batik Oktober ’09 (II) | ~ Sugeng Rawuh,
Ngobong telu tukang sihir ing Baden (1585).
Wickiana karya Johann Jakob Wick saka Zürich (1522-1588) iku kolèksi lembaran single-leaf broadsheet sing kasusun ing 24 jilid watara taun 1560 nganti 1587. Karya iki minangka sumber wigati ing
téologi ing Tübingen, lan dadi pastur ing Witikon, ing rumah sakit kutha lan ing Predigerkirche. Sawisé iku
dikolèksi ing kapustakan kuil Grossmünster sawisé Wick séda ing taun 1588. Karya mau banjur dialihaké menyang Zentralbibliothek Zürich ing taun 1836. Kolèksi asli kapérang dadi loro, ya iku minangka manuskrip kapustakan lan divisi cithakan kuna taun 1925. Kolèksi cithakan-cithakan dumadi saka gunggung 429 cithakan asli kolèksi Grossmünster (PAS II 1 - 24) lan banjur katambahaké sepuluh item (PAS II 25). Pérangan manuskrip dumunung ana ing Ms F 12–35. Kolèksi iki sapérang dibabar nganggo faksimil minangka èdisi kanthi komentar ing taun 1997–2005.
Pendita Bastian Hegner tiba lan seda ing Rapperswil ing tanggal 12 November, 1561
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 3 Maret 2016.
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
UUD	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Kelingan lagune slank sing gawe geger? UUD, ya ujung-ujungnya duit, ora mung kedadeyan ing DPR, sakiki mampir ing pabrik nggonku golek dhit. Minggu wingi, suwene rong ndina ana audit. Auditor nemokke yen
nganggep regane kelarangen, lan ngancam bakal ngungkapke temuan iki ing ngarepe Bos Gedhe.
Piye wae, bos unit nggonku rada ra kepenak, banjur nlisik ngalor ngidul kenapa sang auditor tetep ngotot. Akhire nemu titik terang, sakwise dibandingke karo unit liya, pranyata wingi olehe nyangoni auditor kurang akeh.
35. SENEN WAGE 4 , 4 : SENANG BOHONG TAPI DISUKAI ORANG
36. SELASA KLIWON 3 , 8 : ANGGORO
Hangling Darmo = Angling Darma (Buku Klasik)
apa kuwi temporomandibuler, aku yo ngono, ntes wae nemu istilah iki. Paling ora ana rong artikel sing mbahas kanthi basa indonesia lan basa Melayu
Jarene artikel sing wis tak link ing ndhuwur kuwi diarani kelainan sendi temporomandibuler, yen pengin luwih cetha, mangga diwaca piyambak link ing ndhuwur.
Komentar Email ing pabrik nggunakke exchange server. Nanging akhir-akhir iki njelehi, kirim terima email rada kacau. Ntes wae tak tes ngirim email nyang account gmail ku, nganti aku nulis iki durung tekan-tekan.
Ngertiku awite aku nampa email saka groupku, tak waca-waca kok ra nyambung jawabane. Njur tak bukak grup kuwi lewat browser,lha….tenan jebul wis ana 6 email, nanging sing tak tampa lewat account pabrik mung siji.
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.neatxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Kemplu guyu lakak-lakak. "Terus sapa kue cewek sing dadi kekasihmu? Anake wong sugih ya?" takone Daplun.
"Alhamdulillah senajan pangkatku esih Brigadir kekasihku AKBP Plun. Mangkane aku cinta banget karo deweke.." critane Kemplu.
Daplun tambah kagum karo Kemplu. Soale, Kemplu kie mbene
mbok di share neng google ben ndunyo podho ngerti.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang sinawang.Menjadi tua pelan tapi pasti, namun menjadi dewasa belum tentu.http://syifauwongmantren.multiply.com => nembe sinau
J.Priono - Kupu kupu Gajah - Indra Utami
Koko Thole - Kidung Surgawi - Sruti Respati
Kashiwagi Yuki?, lair ing Kagoshima, 15 Juli 1991; umur 25 taun) inggih punika penyanyi idola Jepang anggota sekaligus
Menawi tasih sekolah dasar, piyambakipun sanget remen Morning Musume lan nggadahi cita-cita dados idola.[1] Piyambakipun sanget bingah ningali DVD konser lan jarang nonton drama televisi utawi filem.[1] Anggota Morning Musume ingkang dipungemari inggih punika Rika Ishikawa.[1] Ing wulan Oktober 2005, lamaranipun kangge nderek Audisi Anggota Pendiri AKB48 kasunyatanipun dipuntampi . Piyambakipun dipunhubungi lan dipuntampi dateng keesokan dintenipun ing Tokyo kangge wawancara. Ananging saksampune berunding kaliyan ibunipun, piyambakipun batal kesah ing Tokyo.[2] Ing wulan Juli taun saklajengipun, piyambakipun nyobi malih nglamar, ing wanci punika ing Audisi Morning Musume Angkatan Happy 8. saking jumlah 6883 peserta[3], piyambakipun kalebet salah satunggaling saking 25 tiyang ingkang lulus seleksi tahap kaping kalih, ananging pungkasanipun boten lulus tahap pungkasan.
AKB48 Gelombang Kaping tiga lan dipunnyatakaken lulus ing tanggal 3 Desember 2006.[4] Minggu saklajengipun tanggal 9 Desember 2006, piyambakipun dipuntepangaken kawiwitan dados calon anggota Tim B
「A」「K」「B」!〜, AKB48 1st Anniversary Live "Seizoroi Daze! A K B !"?).[5] Saksampune lulus sekolah menengah kawiwitan, piyambakipun pindah ing Tokyo ing wulan Maret 2007. Ing tanggal 8 April 2007, piyambakipun naik ing atas panggung kangge kawiwitan ing Teater AKB48 minangka anggota Tim B.[6] Dipunwiwiti wulan April 2009, Kashiwagi tampil secara reguler minangka reporter cuaca (Otenki Oneesan) kangge segmen prakiraan cuaca, program informasi Hiruobi! ing jaringan televisi TBS.[7] Ing pamilihan umum anggota senbatsu kangge singel ke-13 ingkang kalangsungan saking wulan Juni ngantos Juli 2009, asmanipun mlebet ing urutan nomor 9, sekaligus mlebet ing salebeting anggota senbatsu menawi promosi ing media massa.[8]
kapten Tim B ingkang enggal .[9] Piyambakipun wiwit njabat kapten Tim B ingkang enggal ngantos 21 Mei 2010.[10]
^ a b c Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng hanakimi
^ "Duet", Shueisha, edisi Juni 2009, 「4
Mantan Web. 2010-08-28. Diarsip saka sing asli ing 10 July 2012. Dijupuk 2 February 2012. ^ "AKB48 13
Scramble Egg. Dijupuk 23 January 2012. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuki_Kashiwagi&oldid=1112535"	Kategori: Lair 1991Kategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Wilayah[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.20, tanggal 11 Maret 2013.
jayanthi picturesGandhi JayantiGandhi Jayanti - Gandhi Jayanti Celebration in India - Mahatma Gandhi Jayanti - Birthday of Mahatma Gandhigandhi jayanti 2009gandhi jayanti 2010Gandhi Jayanti 2011Gandhi Jayanti 2012
Sandhangan kang endah	Posted by j4w4 under Spiritual Tinggalkan sebuah Komentar Awan iki aku jumatan ing mesjid tertua ing kutha iki. Tekan mesjid shaf sing paling ngarep isih ana sing kosong, aku njur milih lungguh ing kono. Shalat rong rekaat lan sakteruse. Sing khutbah pak Kyai biasane. Alhamdulillah aku ora ngantuk nanging aku rada kangelan konsentrasi ngrungokke khutbah.
Akhire shalat jumat wis bubar, tak tutuge shalat rong rekaat. Arep balik kanan mulih tak deleng ana bapak-bapak sing biasa lungguh ngarep mimbar. Kenapa mesthi tak titeni, sebab bapak kuwi mesthi nganggo pakaian olah raga yen jumatan.
sandhangan sakkarepe dhewe. Apa maneh yen jagong manten, mesthi bapak kuwi ora wani nganggo pakaian olah raga.
Lha iki ngadhep Gusti Allah…Mbok menawa bapak kuwi golek praktise, bubar olah raga langsung jumatan, ra perlu salin. Utawa nduwe panganggep Gusti Allah ora ndeleng sandhangane nanging ndeleng niate. Utawa…aku ra ngerti alasane. Ing Al Qur’an Surat Al A’raaf ayat 31, Allah
Bakmi Pak Tris, Jl. Kemetiran Kidul, Ngebuk* Doring, prapatan pojok beteng kulon
wengi sithik wis enthek.* Juadah lan tempe bacem, Kaliurang, cedak protelon sing nek ngiwo nggone vila-vila kae lho!* Jajanan
sing kuat yo...sing kuat ki jenenge Bekti.dudu bukti...nek sing luwih kuat gajah....mati pancen takdir,,,ning jalarane mati kuwi rak yo macem macem....nan sing keno kangker paru paru...
maturnuwun panyengkuyungipun , pancen nek pun nggathok turene trimah mboten nedho tinimbang mboten ses .... kito namung atur pemut mawon kok mboten kerso nggih monggo RADEN MAS YOYOKoordinatorLo
Fri Oct 30, 2009 10:20 am Ngene dik Tugiyo....nek pengaruh eleke mbako rak wis dipestike marang para ahli...mula nek ngrokok dianggep nganiyoyo diri iku rak ya ra salah....ning nek jengkol karo pete...pengaruhe ora akeh...paling
iku akeh sing "haram"...mula saiki jamane wong kampanye "GO GREEN"...men donya iki bali imbang kaya wingi uni...men ora ono sing di diarani " global warming". awit pemanan san global iku yen ora diantisipasi kanthi apik bakal nimbulake dahuru lan kacntrakan tum,raping panguripane manungsa....ngono
Oct 31, 2009 12:18 pm Pak Dhe lha pripun mengkeh nasib ipun sedherek tani mbako lan
rak oara kelangan lemahe...to...yo nandur liyane rak yo iso.....sing duwe pabrik rokok..yo isih duwe modal nggo usaha liyane...karywan sing saiki yo iso dikaryake meneh neng usahah sing nayar....sing liyane yo isa golek gawean liyane...sing dadi masalh kuwi mung gelem apa ora kok....sak temene sing paling penting
iso sugih....rakyat cilik tetep mlarat lan penyakitan.....coba mas pikiren meneh...sing ngrokok iku sapa? rata rata sing ngrokok iku wong susah...sing dho sugih arang kading sing gelem ngrokok....ump[ama ngrokok uga ngrokoke ora okeh. sak ler rong ler sedina...sing ngrokok paling okeh yo tukang becak, sopir, wong tani,..lan wong wong sengsara liyane....artine wong cilik iku sengaja dikorban ke diperes duite nggo pembangunan dijupuk lewat pajek, sak liyane iku pengusaha rokok melu melu meres wong cilik ben deweke bisa sugih....dadi kasugihane pengusahah rokok iku sak temen hasile meres bandane wong mlarat lwt rokok. sebagai hadiah kanggo wong mlarat sing wis
ketimbang duwe duit suthik pada disethor nyang wong sugih...mbok
wis umur kuwi....sing penting ra di sengojo...lha nek wis di sengojo wis bedo meneh critane kuwi...!!!
Ngancik ing jaman kiwari Menginjak di jaman sekarang
kasujatian-kasujatian Ida Sang Hyang Widi Wasa sane pingit. 2Sane kakarsayang saking anake sane kapisara ngraksa pepingitane punika,
Punika awinanipun sampunang dumun nepasin anak sadurung rauh masane, inggih
Hyang Widi Wasa manut sakadi sane sampun kasediayang. 6Inggah parasemeton, baos tiange iwau
sane dados druen semetone, sane tan kapaicayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa? Tur yen yakti punika wantah
Semeton sampun pada sugih, tur semeton sampun jumeneng prabu. Nanging tiang durung kadi asapunika. Pangaptin tiange mangda semeton sawiakti jumeneng nata, mangda tiang mrasidayang sareng-sareng
dados anak lemet, nanging semeton dados anak kuat. Tiang kanistayang, nanging
Rahayune punika ring semeton. 16Punika awinan tiang nunas ring semeton, tuladja tiang! 17Punika awinanipun tiang ngutus Timotius
sumbung punika, boya wantah paindikan sane sida antuk ipun maosang kewanten. 20Santukan yening Ida Sang Hyang Widi Wasa mrentah sajeroning urip manusane, pamrentahan Idane punika
kasil, kesimpulanku, AP ne wis rusak. Apa merga kena sinyale transmitter ing ndhuwure sing puluhan watt kuwi, njur ngrusak AP?
Arep tak penek dhewe aku ra wani, lagi tekan separo tower rasane wis dhuwur banget. Kepeksa tak telpon kancaku, tak kon nggawa
jelas konektore jebol. Konektore banjur disambung sementara, tak coba maneh tetep ora isa nge ping.
ora bisa mancar. Apa merga antenene ucul njur pemancare jebol? Kok kaya pesawat nggo ngebrik wae. Mangka sinyale mung cilik, ing spek ditulis mung 60 mwatt.
Jebul nganggo antene iki uga isa, mangka tau tak coba kanthi ketinggian 6 meter-an ora isa. Nanging aku
owah arahe dadi ngalor, kudune barat laut, nanging
cilik modele koyo bolpen kae ono tutupe tapi mong di buka kuwi podo ono pedange sepasang lanang wadon gawe opo yo kuwi
namung kagungan mbah buyut 'Ninek'Nadyan antik ning tansah tak puji-puji, ben tansah seneng, ben awet urip didi
saiki wis mangkat ke bojonegoro numpak sepur kertajaya. Kentek’an sangu dadi numpak ekonomi. Jare ngko nek wis tuk cepu tuku sego pecel mak-mak asongan… Seger nggo sarapan
omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging yen mung kanggo
dumunung wonten ing propinsi Gangwon, sisih wètan Korea Selatan.[1] Gunung Seorak dipunsebut ugi Seolsan utawi Seolbongsan.[2] Dipunsukani nama Seorak (
"Gunung Salju") amargi salju ingkang mandhap wonten ing mriki tahan dangu utawi gunung-gunungipun awerni pethak kados déné salju.[2]
Gunung Seorak minangka gunung paling inggil angka 3 wonten ing Korea Selatan sasampuning Gunung Halla ing Pulo Jeju lan Gunung Jiri ing Gyeongsang Selatan. Saking 30 buah puncakipun, ingkang paling inggil inggih punik Daecheongbong (
m).[3] Bagèyan utama kawasan punika kasusun saking granit lan gneiss ingkang wujud pegunungan kanthi watu-watu.[1]
Taman Nasional Gunung Seorak[besut | besut sumber]
Gunung Seorak dipuntetepaken minangka cagar alam nalika tanggal 5 November 1965 lan minangka taman nasional ingkang kaping 5 Korea wonten ing taun 1970.[3]
Wiyar Taman Nasional Gunung Seorak inggih punika 398,539 km², kabentang ing sapérangan wilayah kabupaten lan kutha kados Kabupaten Inje, Goseong, Yangyang lan Kutha Sokcho.[3] Seorak Lebet (Naeseorak) dumunung wonten ing Inje, déné kawasan Seorak Njawi (Oeseorak) dumunung wonten ing wilayah Sokcho, Yangyang, lan Goseong.[3]
Wonten ing taun 1982, Gunung Seorak dipuntetapaken minangka Distrik Pelestarian Biosfer (Biosphere Preservation District) déning UNESCO.[3] IUCN (
ngakoni kawasan punika wigati minangka papan perlindungan kanggé keanekaragaman hayati.[3] Wonten langkung saking 2.000 spesies fauna ingkang urip wonten ing kawasan
ingkang urip wonten ing kawasan punika dumugi 1.400 jinis[3], minangka tipe vegetasi alpen ananging wonten ing daerah ingkang langkung andhap dipundominasi déning hutan rontok berdaun lebar
'WBatu Ulsan) inggih punika sawijining watu ingkang saged dipundugi kanthi nyusuri jalur 800 anak tangga. Ing tengah margi wonten Kuil Buddha lan Watu Heundeul (Heundeulbawi,
ingkang dumunung wonten ing nginggil watu ingkang langkung ageng. Watu punika inggilipun 5 mèter lan konon namung saged dipunpindhahaken kanthi sekedhik nguras tenaga, ananging boten wonten setunggal tiyang ingkang nathanyaé saged nindakaken.
Miturut legenda, Ulsanbawi asalipun saking kutha Ulsan ing tenggara Korea. Nalika Gunung Geumgang (
dipunciptakaken, Ulsanbawi mlapah dhateng lèr kanggé makili Ulsan. Ananging Ulsanbawi telat lan boten wonten malih papan ingkang sisa. Ulsanbawi dados wiirang lan wangsul malih dhateng kidul. Wonten ing sawijining dalu, piyambakipun saré ing wilayah Gunung Seorak. Ulsanbawi ingkang rumaos Gunung Seorak èndah sanget milih dumunung wonten ing mrika.
^ a b c d e f g (en)Seoraksan, knps. Dipunundhuh:17-03-2013.
nasionalGunungKorea SelatanKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Panjebar Semangat	Posted by j4w4 under Mbuh [20] Comments Panjebar Semangat kuwi majalahe bapakku. Nek mulih ndesa sok-sok aku melu maca. Paling sing tak waca “apa tumon”.
Liyane rak patiya tertarik maneh. Sayange PS ora gelem gawe web
Aku mangkel karo redaksi Jaya Baya, wong ngaya-ngaya kirim naskah, ndadak wangsulane tanpa ba utawa bi mangkene : (iklan) (rada lali uwis suwe) :
tumon? Eee. mbok yao dikandhani dhisik, kasile tulisanku iku bisa diemot apa ora, malah durung-durung ditawani mbayar dhuwit langganan!
Seje karo Panjebar Semangat, nganti saiki cerkaku wae ana 2 sing diemot, durung layang-layang lewat LSW, wah seneng mbanget oleh kawigaten mirunggan saka
menawa dolan panggonane masku sing dadi guru basa jawa ing pati..artine pancen ps sing maca saliyane generasi pensiunan paling guru basa jawa apa mhs sastra jawa. kamangka aku uga pengen banget maca ps maneh, sukur2 ana situse. saiki rak jamane dudu kudu golek majalah ana loper maneh.
Balas	habib Says:	Desember 24, 2007 at 12:14 pm salam kenal. wah2 padha seneng karo basa
suwe saya mudhun, Yen ana website lak yo malah thekor – marga para pembaca sing berpendidikan dan duwe ora padha gelem tuku majalahe, cukup maca ana internet. Kamangka dana kanggo nerbitake majalah kuwi saka asil ngedole majalah.
Balas	den mas erie Says:	Juli 29, 2008 at 9:29 am Ngelingi jaman saiki kuwi jaman teknologi canggih, jaman kang sarwa cepet, mesthine Panjebar Semangat minangka salah sawijine kalawarti kang nguri-uri basa jawa kudu melu ilining jaman. tegese apa? salah sijine ya kuwi migunakake teknologi internet. Wis wayahe kalawarti iki nduwe website dhewe.kang mangkono mau bakal nggampangake para sutresna PS utamane kang panggonane adoh supaya bisa tetep eling marang kabudayan jawi.
Balas	Hepi Prayudiawan Says:	September 7, 2008 at 3:23 pm Kulo sarujuk langganan majalahipun mawon idep-idep nguri-uri budoyo jawi.menawi saged kulo kepingin sanget langganan majalah PS/Joyoboyo/Joko Lodhang.
Kulo sakmenika wonten ing Jakarta.Wonten Dalem,kulo tansah boso Indonesia mawon amargi Estri kulo saking Padang.
Laman (website) Jawi lintunipun nopo wonten?
Balas	Slamet riyadi cah semarang Says:	Januari 15, 2009 at 3:03 am kula remen sanget kaliyan majalah panjebar semangat,,,malah kula kepingin nyerat supadhos saged kaemot wonten majalah punuka.
nyuwun bimbinganipun,menawi badhe kirim seratan lewat mail saged punapa mboten??????????????????????????????
Balas	Bonank Says:	Februari 4, 2009 at 2:12 am Panjebar Semangat kuwi mengkono iso kasebut minangka ‘icon’ ing tlatah penerbitan ana ing Indonesia. Pada magerteni ora yen Panjebar Semangat iku sing nerbitake mbiyen
nyilih nyang tangga. Saiki isa langganan dewe. Wis watara 10 tahun langganan. Kabeh seneng. Nanging saiki kok gambar ilustrasine kadhang-kadhang nganggo gambare saka komputer. Koyoke kurang piye ngono lho.
Balas	tyo pakne raka Says:	Januari 15, 2010 at 2:27 pm PS, hmmmm… dipun waos wayah ndalu pas wayah jawah ngremis, unjukanipun kopi panas kaliyan ngemil gedhang goreng. ingkang dipun waos “Alaming Lelembut” wah nyamleng tenan…..
Balas	Alif Says:	Juli 17, 2010 at 10:58 am PS. Aku weruh majalah iki nalika isih durung mlebu TK. Aku dhemen ndeleng gambar-gambare biyen. Ilustrasine ing suwalike cover apik kanggone aku kang wektu kuwi isih cilik. Sapa kang eling marang judul crita iki?: Poh Pitu Kesaput Surup?
Balas	ombang kukubima Says:	November 11, 2011 at 9:41 pm oo, iku nek ora salah taun 90 an, critane iku dedreg panguwasa balitung, daksa, wawa, akhire merapi njeblug, trus mpu sindhok mindhah kraton, ganti judul : Tembang bumi Medhang, rak ngono ta?
Balas	suratno Says:	Maret 30, 2012 at 2:26 pm KANGMAS, MBAKYU. AKU KI LAGI AJAR-AJAR MULANG BASA JAWA KRAMA MADYA KANGGO WONG-WONG AMERIKA. MASALAHE, JAN ANGEL BANGET GOLEK WACAN SING PAS TENAN TINGKATANE. SAK WETARA IKI GAWE DEWE, TERJEMAHAKE SAKA BUKU-BUKU. ANA SING ISA MBIYANTU AKU? PALING ORANG ISA PARING PANDANGAN BUKU APA SING PALING PAS. NGONO.
Balas	gendhuk ning Says:	Juni 20, 2012 at 11:05 am moco panjebar semangat rikala mbiyen taksih sekolah, sakniki wonten jakarta badhe tumbas wonten pundi nggih? kangen opo tumon kaliyan alaming
sing dadi penggedene Pak Imam Supardi opo Pak SIN wis lali. Sesantine Sura Diro Joyoningrat Lebur dening Pangastuti. Gambar sampul mburi
tokoh Mas Klombrot karya Pak(obo Buk) Indri Sudono. Cersam terkenal Gerombolan Ongko 13 illustrator Pak S.Har. Ono Pusporini karya Any Asmara. Ono crito komik Angling Darmo karya Pak S. Topo, embuh nok PS opo Djojo Bojo aku lali. Ono seri wayang, karya Eyang sopo lali, aku tau sowan menyang daleme,
ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
Pira suwene bisa dadi Blogger	Posted by j4w4 under Mbuh | Tag: blogger | Tinggalkan sebuah Komentar Maksude sepira suwene aku lan panjenengan betah nulis ing blog. Suwe
Kartu, Pantun & SMS Lebaran Bahasa Jawa - 2010 Idul Fitri 1431 H
ilmu ingkang manfa’at lan barokah niku kados pundi carane??
wayang janur dan wayang rumput (suket, Jawa). Kini wayang janur dan wayang suket
Apa kuwi DMZ? Ora liya singkatan saka demiliterized zone. Apa iki mbahas perang, jihad lan sakjenise? Ora, iki ora ana hubungan blas karo perang…
Aku ntes wae ngaktifke opsi DMZ ing router SMC, karepku ben aku bisa ngakses internet tanpa difilter dening firewall. Dadi sakkabehing setting ing firewall kalebu jadwal lan
Pakdhe Soni gerah waja.Sing dikarepake gerah waja yaiku lara ....a. Weteng b. Untu c. Ngelu2. Aja udan – udan supaya ora lara ....a. Mripat b. Panas c. Sikil 3. Puskesmas ana ing saben .....a. Kecamatan b.
tulisan ini, Nuwun kawulo nuwun_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
terbuka. Nyawiji karo tanah Jawa, gembleng dadi siji karo papan sing nampani wutahe kawah lan getihmu, ugo papan panggonan mendem ari-arimu, lan batangmu samengko..
BENGKEL SING KAYA UMAH [kabarkabar.id]Alamat : Jl. Mayjen Sungkono, Kalimanah Kulon, Kalimanah, Kabupaten Purbalingga, Jawa
wiwik gets her cilik udan burungpun pummeled by a huge mandingo jag...
Gunging éndah wadon bokong nyebar gunging éndah wadon lemak bbbw sbbw bbws gungi...
Israèl: 5 yuta.Amérika Sarékat: 6 yuta.
basa Ibrani, basa Yiddish, basa Arab, basa Aram, lll.
Arab utawa bangsa Semitik, utamané wong Palestina, wong Suriah lan Libanon.
Yahudi iku istilah sing rada rancu sebab bisa ngarujuk marang sawijining agama utawa suku bangsa. Yèn dideleng miturut agama, istilah iki ngarujuk marang umat agama Yahudi, ora peduli saka katurunan Yahudi apa dudu.
Miturut etnisitas, tembung iki ngarujuk marang katurunan Eber (Purwaning Dumadi 10:21) utawa Yakub, anak Ishak, anak Abraham (Ibrahim) lan Sarah. Etnik Yahudi uga klebu Yahudi sing ora nganut agama Yahudi ananging nduwèni idhèntitas Yahudi saka segi tradhisi.
IsiSapa sing berhak disebut Yahudi?Besut
Cithakan:Yahudi Halakha, utawa hukum-hukum agama Yahudi, mènèhi definisi Yahudi tumarap sadhéngah wong sing:
Definisi iki diwajibaké déning Talmud, sumber Hukum-Hukum ora tinulis sing nerangaké
Sepuluh Perintah Allah ing Gunung Sinai kira-kira 3.500 taun kapungkur marang nabi Musa. Sejarawan Yahudi non-Ortodoks yakin yèn definisi iki ora dianut saéngga ora suwé lumakuné, nanging ngakoni yèn definisi iki digunakaké saora-orané 2.000 taun nganti saiki.
kaké déning wong Kristen ing Éropah lan uga déning Cithakan:2 ing Wétan Tengah senadyan dianggep 'ahli kitab' déning Muslim. Diskriminasi marang wong Yahudi iki sacara khusus disebut antisemitisme. Puncak diskriminasi iki kedadéyan jaman Perang Donya II, ya iku nalika luwih saka enem yuta wong Yahudi dipatèni ing Éropah déning kaum Nazi Jerman.
sertifikasi, polos, enek-e gor tulus ikhlas mulang bocah, ow ya, kanggo admin, suwon soal-soale, kenek tak nggo sinau..BalasHapusmahamuda nurcahya11 September 2013 14.24ijin sedot
JancokMom Aku Wis Dhemen Jancok SilitMomMom Lan BoyMom Lan GadisNgandhut KalenganStepmom
New Mom aku wis dhemen jancok Tubes
Headline - Iku wis meh minggu, tim telusuran lan ngluwari peserta ana maneh bisa kanggo nggoleki, aken piyambak ngevakuasi pesawat AirAsia QZ 8501 tragedi sing ambruk ing Selat Karimata, Pangkala Bun, Central Kalimantan.
Ing pungkasan wektu tim ngluwari digabungake ngatur kanggo nemokake lan ngungsi ing badan saka saperangan warga Korea Selatan, Seong Beom Park lan bojoné Kyung Hwa
Loro-lorone badan sing ditemokaké ing dhasar laut, kondisi isih disambungake ing loro Kuris penumpang.
Ing badan ditemokaké lan ngungsi tim saka nyilem sing padha nyoba golek awak ing sacedhake saka panemon AirAsia buntut.
Kondisi iki bakal nggawe kulawarga AirAsia misgivings korban, amarga nganti dina iki, Rabu, 14 Januari, 2015, ana 114 penumpang lan kru sing pasrahaken lan kabebasan sing ora dingerteni.
ngandika, sing kamungkinan saka mung 50 persen saka 114 wong sing bisa nemokake panelusuran peserta lan tim ngluwari ing panelusuran sabanjuré.
surgery dileksanakake ing sesuai karo standar. Nanging, ing kahanan alam ing sacedhake saka tiba saka maskapai iki nggowo pengaruh operasi.
Ala cuaca, ombak dhuwur lan sapunika segara kuwat dadi alangan lan bebaya kanggo tim ngluwari.
Kajaba iku, ing dawane wektu panelusuran ngidini ing korban iku badan iki bejat malah ilang. "Aku uga kudu ngomong kanggo kulawarga, supaya ngerti kasunyatan kulawargané korban '," ngendikane Soelistyo.
Soelistyo nyatakake, Basarnas bakal tetep nggoleki malah ing siji dina operasi ngluwari AirAsia resmi mandhap. "Nanging, aja prejudiced kulawarga kawitan. Aku lan tim bakal terus kanggo nelusuri korban, liwat operasi saben dinane," ngandika.
Soelistyo prajanji, dheweke lan kabeh unsur saka SAR bakal bend liwat mundur golek korban ing kahanan
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 10
Woooy sedulur ..ketemu maning karo inyong.cah mbanyumas ashli... siki inyong arep nerangna sepethit crita asal usul kedadiane kabupaten Banyumas. Nek di deleng sepintas,wit sing nang gambar nduwur ketone pada bae karo wit witan liyane.tapi nek di deleng sing
Miturut penelitian, alas Mangli daerah Kejawar dadi panggonan
pusat pemerintahan Adipati Wargo Oetomo II (Djoko Kahiman / Adipati Mrapat) sauwise ninggalna Wirasaba.
nalika lagi sibuk sibuke mbangun pust pemrentahan, kebetulan
neng sewijining dina Adipati Wirasaba olih titah sekang Sultan supaya mersebahna salah sijining putrine nggo di gawe garwa ampean. dening Sang Adipati dipersembahna putri ragile sing jeneng Rara Soekartijah, sing pas wektu cilike tau dijodohna karo putra
nggawe fitnah sing nyebabna murkane Sultan Pajang lan prentah Gandek supaya mateni Adipati Wirasaba sajrone perjalanan kondur tanpa d teliti disit . nanging sawise diteliti Sultan Pajang ngajog ora karuan,
wetan kota Banyumas, saiki mlebu wilayah Purworejo Klampok.
kajogane Sultan Pajang sawise kedadian ndadiaken uripe ora tenang,satreruse beliau nitahna putra Adipati Wirasaba supaya ngadep maring Kesultanan Pajang, nanging kabeh putra Wargo Oetomo I ora ana sing wani ngadep, akhire,
Wargo Oetomo II kanggo ngganteni Adipati Wargo Oetomo I sing wis wafat krana
monggo bu, nek arep boso jowoan neng kene. (loh, kok aku dadi ngoko? mboten nopo2 nggih, Bu? menawi kromo inggil sok mboten saged…hehe)
septarius says:	November 20, 2009 at 12:03 am	…
Iyo mas, aku yo menthok nek nggawe boso jakarte..
gusti"urip iku sejatine podo tulung tinulung(sabdane
dianakaké déning Gubernur Jenderal Johannes van den Bosch kang majibaké saben désa nyisaaké sabagéan lemahé (20%) kanggo ditanduri tanduran dagang khususé kopi, tebu lan tarum (nila). Asil tanduran iki bakal dituku déning pamaréntah kolonial kanthi rega sing wis ditemtokaké lan asil panèn dipasrahaké marang pamaréntah kolonial. Warga désa sing ora nduwé lemah kudu kerja 75 dina jroning sataun (20%) ing kebon-kebon duwèké pamaréntah.
(id) Secara Ekonomi, Tanam Paksa Gagal
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cultuurstelsel&oldid=825073"	Kategori: Hindhia-Walanda	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.27, 11 Maret 2013.
sugeng mangayubagyo riyadin 1431 h. Mugi2 tansah winengku ing karahayon. Nyuwun pangapunten sad0y0 khilaf lan lepat.
MBI NGGEDHEKAKE MESIN …!!!
3) perang naked kok sepi …???
#sak ngertiku CBSF dkk vs NVL vs P200NS sek menang tetep wae NVL,
PASAR RODO GEDHE” OPO “LARANG TUR MUNG PAYU SITHIK” …???
ing kidulé Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.01, 12 Maret 2016.
menthok.Menthok, menthok, tak kandani mung lakumuangisin-isini mbok yo ojo ngetok,ono kandhang wae enak-enak ngorokora nyambut gawementhok, menthokmung lakukumu megal megol gawe guyuMacam dan beragam tembang dolanan anak-anak jaman
pagelaran wayang dhalang Ki Anom Suroto dan Ki Bayu Aji tanpa dagelan Mas Gareng
H: waduh,waduh hee, patih Sengkuni S: weih enek kethek bisa ngomong, kw sopo? H: Aku Senggono yo Anoman S: Kw arep opo, koq malangkadak? H...
Ini adalah salah satu lakon legendaris dalam pewayangan.
Obrzycko (Jerman Obersitzko) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Obrzycko&oldid=1090714"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Plurk	Posted by j4w4 under Mbuh
DeleteReplyNurulnulurFeb 22, 2013, 12:46:00 PMnaguuuuutttt, mbok kayan ikai, kelendi ikau ngomong osing kadung sing jelas, isun sing trimo
atraksi kebo2an, seru seruuuu....Niat isun matek aji Sabuk MangirIsun nyalami sedulur
LAT Minggat	Posted by j4w4 under Klangenan Tinggalkan sebuah Komentar LAT, Lobster air tawar, ingon-ingonku sing
banyu nganti kebak, banjur tak tutup karo kawat ram. Esuk mau tak tilikke, lho kok kari siji, endi liyane?
Tak buka filtere, jebul ana sing ndhelik ning kene. Nanging sing siji, lanangane sing paling gedhe ora ketemu. Nganti arep mangkat kerja isih ora ketemu,
Tagsharga kaca tempered, kaca tempered, pintu kaca tempered, ukuran kaca
Senandung ‘”Ngeraksa” Anak
Duwe anak cilik Dilawani payah Kurang mangan kurang Turu luwih susah Gede ning madrosah Yo gelem diprentah Wis tuo akhire Yo ngerti ibadah
wonten sederek asli saking mriki asmanipun pak Sutrisno, manawi kaliyan biyung ipun tresno sanget, kulo
Tari-tarian Indonesia (8): Beksan Guntur Se...
sing mbok belo akeh men???? Sing paling mbok belo endi???
Press. ______________. 1984. Wayang Wong Drama
muggah kelas 5.Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane. Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake. ” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku. Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. Sesuk esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki
ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi. Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing
Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Atiku trenyuh. Karo ngomong mripate mbrambang.” wangsulane Bu Neli. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. aku njaluk ngapura yo . Aku ndredeg.” Dening : Geraldine Mariauli Banurea
. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Sanajan mengkno. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi. Bu Neli. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane. ” critane Ibune Adri. ” Adri wis nyusul Bapake. ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. ”Lha Bu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela. malah sahabate. Teka-teka Bu Neli takon. ” Dri. Kanthi rasa ora percaya. Bu Neli malah nunduk.” Aku mbuka lipetan kertas mau. ” Wiwit cilik. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri. ” Sadurunge lunga. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri. Pikiranku wis ning endi-endi.. karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun. Adri ora nduwe kanca. atiku wis dagdigdug ora karuan. Aku wis ora sabar. . mripate nerawang ing langit-langit omah. nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhakcedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri.ayu. Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius.
Teta mau dibelikan baju baru .. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane.preet..." Panjaluke adhiku wadon iki. pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. njekut sinau nyiapake ujian komprehensif.. tulung ya. Mulane ing kulawargane adhiku. Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku..weeee. blaik. Kan kasihan kalau adik nangis terus. kathok kodhok kuwi
karo nutup irunge. banjur ambune wah.. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae. Sawatara crita bab kathok kodhok.. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah.we. "Udah yah. Bocah-bocahe padha ora seneng.. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe. kepengin ditukokake klambi anyar... Kamangka dhek jaman cilikanku.. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok. preeet. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang. ing tengah-tengahe dolanan ingkling.." Aku banjur mlaku nyedhaki ponakanku sing umure durung ana limang taun. Bojone durung mulih saka nyambut gawe.. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. aku ngebrok (ngising neng kathok)..
.Cerkak: KATHOK KODHOK Dening Tangkisan Letug Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok... Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat.jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: "Oeeee. "Kang Letug. Tangise ora kaya biyasane. Nanging. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia. Dineng-nengi ben ora ngganggu..wee. Ngusap luh neng pipine. basa padinane campur. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti. nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama.
"We.. dheweke banjur ketok lega. Aku jan lagi buneg tenan lho. dijaga anakku iki." Aku omong nganggo basa Indonesia.. "Besok Pak Dhe belikan ya.." Teta jenenge ponakanku mau.
Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku. sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan. Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku. Lan aku banjur meneng anggonku nangis. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc. nanging. Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu. Ora let suwe. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku. Ibuku ora wegah ngresiki regedanku. Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku.Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. aku mung bisa ngguyu dhewe. sing nyedhaki
Lasirin karo plerak-plerok nggregetake. “Eeeee…. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. Lasirin ora nate keri. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. le. Kesel ragane. katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone. kesel pikirane. wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. wola-wali meh saben wengi. lan solah tingkahe Lasirin ing panggung. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak. penonton saya kranjingan lan gemes banget. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae. yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. sangsaya ketara pupus panalare. ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane. malah sok nganti kepentut-pentut. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. nang. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho gus. Ndhagel. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. Lasirin diangkah supaya terus tetembangan lan jejogedan sewengi natas.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan. si Marno Singkek kuwi. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. Bandha ora gableg. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih. Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan.
. Lasirin nekad nyaguhi. mesthi melu munggah pangung. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran tanggapane. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi. Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin. Sing nanggap uga melu gela. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati. nanging kethoprak komplit. sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane. Wusana dheweke minggat saparan-paran. Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. luwih-luwih dadi dhagelan. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur. he he he he he…. Kena-kenoa. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono. sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. Rokok. Wis ben. Cekake. Jenenge saya moncer. dheweke ora nate ngandhaake asal usule. Rombongan Kethoprak Mangun Budaya klakon kelangan bintange. Sing nonton dadi sepi. Dhuh Gusti. nanging wose padha marem banget atine. “Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusanwungkusan wujud apa wae. Jan ala tenan. Tekade arep mbujang selawase. tetembangane. karepe dhewe. Malah-malah amarga saking moncere. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung. Apa maneh rupa. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan. Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. lan uga kesel jiwane. yu. yen perlu hengga puput nyawane. Ora ana baguse sithik-sithika. sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin. Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi.Lasirin Dhagelan Kethoprak Dening: Masdjup (Ki Dhalang Sulang) Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. jajanan. Minangka ijole. Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. paribasane mbuwak mbuntel. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. bapake Pak Bandi. sahengga saya surut pamore. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. ketua rombongan sing saiki. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane. sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa. Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi. Dheweke ngerti banget underan perkarane. Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau.. nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae! Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. “Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi. kepuyuhpuyuh.
Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. mengko tak cobane…. Dene angka loro…. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!” Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane.. Tenan iki. Wis padha
mung iki siji-sijine syarat-sarengat amrih pakumpulan kethoprak Mangun Budaya bali moncer. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Lik. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. Lasirin gedheg-gedheg. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. lan ora nggigil maneh…. Laris manis. mesthine kudu melek bengi. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. karo sedhela-sedhela watuk menggehmenggeh... “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. “Beres. Lasirin bali manggung. Nganti sawetara wektu. Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. Pak Bandi unjal ambegan. Marno Singkek.”.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. lan uga…. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap.. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan. sajake wis padha lali carane. Yen pancen ngono tenan. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. mbakul gak dha gableg modhal. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. Kekarone dadi meneng-menengan. dheweke sing rumangsa paling luput. dheweke malah rumangsa dosa marang kanca-kancane ngethoprak kabeh. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Nardi Meler. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. Sing siji kepengin ngeman awak. Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. Ora kena melek bengi. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Landhung banget. Luwih-luwih sedina sadurunge. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Embuh carane. hengga rada lerem watuke Lasirin. Banjur nggigil maneh. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. yen wis waras…. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. Bisa nglancarake dalan pangane kancakancane. Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae.”. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. “Pisan…. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Pak
pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. kala-kala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. aku gelem bali manggung…. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi. Wis ta. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Pak Dhe! Tak sanggupi. Carane. lan dibocengake…. nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Pak Dhe. Ora ana dalan liya maneh. Macul wis dha wegah. Yen pengin dadi pegawe.ning ana sarate…. Sing dirimuk durung kumecap. awakku… wis gapuk kaya ngene…. “Ya wis…. wangsulane Lasirin sawise nimbang-nimbang sawetara. kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin. Kosok balen karo Pak
“Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. penthalitan. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis
tuwa kuwi. lan pethakilan ing ndhuwur panggung. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Mula Lasirin uga ora dijawil. apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan.Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. sing ditiliki katon gumlethak lara. “Sarate apa. Tangane
kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. aku welasana. Pak Bandi disawang satleraman. Bengi kuwi kepeksa
. Sepi. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan. nganti tekan panggonane sing nanggap… ya mung kuwi sarate…. nek pancen….
Keber ngarep dikerek mundhun. nembang.merdekaaaaa!. dikancani Pak Bandi lan Damin. para penonton padha genti ngrangsang
pengrawite. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti.***
. lan amplopan kanggo nyawer. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan. . Lasirin klakon ndhagel. nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin.merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. kajaba amung Gusti Kang Maha Suci. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok. Pancen bener. “Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. Swasana dadi rame semrawut. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. nglawak. Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan. uga karo ngangkat tangane.. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Bareng keber ngarep ditutup. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Banjur liyane padha kepancing niru. “Merdekaaaa!…. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis
padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton. ndhagel. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere.. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. “Hidup Lasirin! Hidup Lasirin! Hidup Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh.dipasangi Pak Bandi dhewe. Ing bengi iki
ora obah ora onthek kuwi. Pawongan sing nganggo sandangan putihputih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. nanging wis ora digubris babar pisan. Penonton padha lega atine. Kaya dudu sabaene. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. Swasana malik grembyang. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. Terus lan terus anggone nglucu. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. sinambi jogedan pethakilan.
“Mas.. bangêt…. “Lagi waé kók mas …. “Kók ngono? Åpå garwamu sibúk. yèn aku bocah kang “tahu diri”… bocah kang bisa ngêrtèni pênggalihé wóng tuwå. Njênêngan kuwi yå ånå-ånå waé. Råså iki ora gampang diapusi. ati iki ora biså gampang ditåtå. Dadi
sing isih gadis dele ne isih putih nek sing janda dele-ne wis ireng...regane wis ngerti to neng pasar? hari_qdoelKoordinatorLokasi : GunungkidulReputation : 3Join date : 20.04.11Subyek: Re: Musim Panen Palawija di Gunungkidul 2012
Raharjo17 Maret 2016 15.44Nuwun sewu Caritonipun mboten Trep kalih wonten ingkang Pakem
kalih ingkang keraton jogjakarta,,,nuwun sewu,,,,,BalasHapusJoko Raharjo13 Maret 2016 04.12Ko kirang pas benten kalih ingkang keraton jogjakarta,,,nuwun sewu,,,,,BalasHapusJoko Raharjo13 Maret 2016 04.12Ko kirang pas benten kalih ingkang
Lho, Pakdhe Maskur ngerti-ngerti kok wis
Gambar montase Perang Donya II. Miturut dom jam saka kiwa ndhuwur: Serdadu Pasamakmuran Britania ing Sahara; Warga China sing dikubur urip-urip déning Bala Dai Nippon; Bala Sovyèt nalika ofènsif musim adhem; Kapal indhuk Jepang sing nggawa montor-montor mabur; Serdadu Sovyèt ing Berlin; Kapal silem Jerman sing diserang.
Perang Donya II iku konflik paprangan paling gedhé sing tau ana ing Bumi. Perang Donya II iku wiwité ing 1 September 1939 lan rampungé ing 15 Agustus 1945. Senadyan mengkono uga ana sing kandha yèn sajatiné perang iki wiwité ing Asia saka konflik Cina-Jepang ing taun 1937.
Universiade mangsa adhem 2009 ka-XXIV dianakaké ing Harbin, Cina. Atlit mahasiswa saka 44 nagara mèlu partisipasi jroning tetandhingan iki.
Seleksi[besut | besut sumber]
Harbin pinilih déning FISU ing tanggal 10 Januari 2005 kanggo taun 2009 lan Erzurum taun 2011. Kutha-kutha iki mung loro-loroné calon.
saiki duwé papat stadion kanggo ulah raga ès internasional lan lima stadion kanggo latihan. Stadion sing wis kasebut ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universiade_mangsa_adhem_2009&
UniversiadeUlah raga ing Cina2009 in ChinaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 2 Maret 2016.
saking panjenenganipun Simbah Yai Ahmad Mustofa Bisri sampun tinimbalan deneng Alloh.
Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi media digital kasebat e-wayang.
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi.[1]
Sebutan Wayang[sunting | besut sumber]
Manéka Warna Wayang[sunting | besut sumber]
Wayang ing tanah Jawa[sunting | besut sumber]
Wayang ing tlatah liya[sunting | besut sumber]
Lakon Wayang[sunting | besut sumber]
Gagrag ing Tanah Jawa[sunting | besut sumber]
Delengen uga[sunting | besut sumber]
Pranala Njaba[sunting | besut sumber]
title=Wayang&oldid=191062"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholRintisanBudayaSeni
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.59, tanggal 16 September 2014.
Dina tanpa TV	Posted by j4w4 under Mbuh
setuju wae, TV tak lebokke kamar. Senajan isih isa distel nanging ora isa nyaut, lha wong ra ana antenene. Nek gelem jan-jane isa diwenehi antene njero, nanging ora nduwe, dadine ya tetep ora isa nonton TV.
Nganti dina iki durung ana komplain saka bocah-bocah. Jebul ra nonton TV ya ra papa. Sore wingi aku nelpun mboke cah-cah, tak takokke kaanane, lagi ngapa sore-sore ngene. Jelas ora padha nonton TV, nanging malah dha pit-pitan….ora dha
wayang golek purwa, wayang golek pakuan, wayang kulit Jawa Tengah, dan Yogyakarta, wayang golek
FUTSAL Piyaman, Wonosari, Gunung kidul, Yogyakarta, Indonesia
Awan Oort utawa basa Inggeris Oort Cloud kuwe bagain paling jaba sistem Tata Surya, dadi semacam selimut tata surya. Angger dibandingna karo bumi, Awan Oort kuwe dadi
sing duwe wujud orbit elip, sewaktu-waktu pedhek pisan karo srengenge lantes muter melebu nang Awan Oort kiye.
punika nora lawan si kopar lawan si kapir, sajroning dhadha punika ana perang bratayudha langkung rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun tindakaken turun-tumurun antawisipun: tumpeng, sekar setaman, sekar telon, pisang raja, jenang abrit,
kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
Pangucaping japamantra, nalika jaman rumiyin padatanipun taksih angginakaken basa Jawi Kina, nanging ing pungkasaning jaman Majapait ewah sacara Islam. Tuladhanipun: jaman rumiyin kawiwitan kanthi
ngucap Hong wilaheng, utawi niyat ingsun, nalika jaman para wali kawiwitan kanthi ngucap Bismillaah hirrahma nirrahiim…. lan salajengipun.
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening
kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika
kanamakaken ‘sirepan’, kyahi empu sareng kaliyan panjak utawi tangga-tepalih malah sok ugi kanca sesamining empu nindakaken tuguran ngantos subuh, sinambi linadosan nyamikan miwah unjukan. Nyamikan ingkang mligi
“jamasan”. 7. Dhuwung dipun kum ing salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu
supados guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi
prabawa ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh
Kelurahan Cengkareng Barat Kelurahan Cengkareng Barat Kelurahan Cengkareng Timur Kelurahan Cengkareng Timur Kelurahan Cengkareng
Mas..sampeyan iku nek maem bengi2
ingkang remen tuladha jawi utawi panatacara kangge upacara kirab temanten, meniko saged dipun pundut minangka kangge ageman bokmenawi sakwanci-wanci dipun kersakaken. TULADHA RUMPAKA (PANYANDRA TEMANTEN KIRAB I)Wus dumugi unggyan ingkang timuju. Ki Suba Manggala gya asung dhumateng putra temanten sarimbit mulya jengkar saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane Sri Narendra lagya cengkrama kalihan ingkang garwa ( lajeng mungel Ketawang Langengita Srinarendra laras pelog pathet barang )Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih, (1) rumpaka panyandra, (2) rumpaka
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, mila mboten mokal lamun ta kadang ……………………………………………….
sekalian engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, mila jejering manggala suba naming setunggal, sinamunging lampah kisuba manggala, talang pati inggih satriya
jejering satriya tama ingkang winengku tri prakawis :1. ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.2. ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.3. ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan, inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika sanget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten.Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi
alit-alit ingkang ayu-ayu warnane edipeni busanane, asung prlampita dhumateng putra temanten pinangka :P anutanA mrih temanten sekalianT ansah bisoaA sih, asah, asuh ingkang sartaH ayu, hayom, hangayemi.Ingkang lumaksana sawingkingipun patah skembaran lan punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekalian ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ……………………………….. saha Ibu …………………………………. Anggenya lumaksana tansah kekanthen asta bebasan renggang gula kumepyur pulut datan benggang Sarema, sapecak mangu satindak kendel ing sedya among meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggenya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambe kala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nuninggih pethanipun putrid dhomas, menawi wonten hing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho kalih emas punika kawan atus, jangkep
brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putrid ingkang pindha dhomas naming nemen ingkang nderekaken jengkaring putra temanten ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhumateng putra temnaten hingkang ginebeng nem prekawis inggih punika :1. wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap2. wahyaning raos hasmara mala inggih sengseming manah3. wahyaning raos hasmara tura inggih sengseming sih4. wahyaning raos hasmara gama inggih
pun putrid kang apindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit kalihan garwa esthining manah among jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinarengan karahajan ing jana loka prapteng loka baka.Ingkang lumaksana sawingkingipun sri penganten sekalian ingkang rama saha ibu pinangka jejering pethiting lampah ingkag ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombing birawaning manah ingkag rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekalian ingkang
akrami tansa manggiha raharja mulya. Wus dhungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung sasmita dhateng putra temanten
kasumanggakaken dhumateng para rawuh saha para lenggah nuwun.Saged dipun unduh wonten file pdf : panyandra-kirab-i1
iki. Koyo ora duwe gawean liane. Nek gelem gawe yo agomo dewe. ojo gowo gowo jeneng
Linkungan Prapatan Kalang Anyar, Kedaleman, Kramatwatu, 42432, Serang, Kec. Serang, Kota Serang, Banten 42116, Indonesia
MATIUS 13:34 | Paurukan Idane punika sami pidartayang Ida antuk pangande. Tan wenten sane kadartayang ring anake punika sane tan nganggen pangande.
wis ngalami ki...hahahahah konangan yoo..... yo aji mumpung kang.. mumpung winggi neng jogja.. nak sak iki yo golek mangsa neng njakarta.. SAPTO SARDIYANTOCama
lare transmigrasi meniko....Boso jowo "mboten
nongol pd kama??PUJAKESUMAnipun pak kicksawung meniko
nongol pd kama??PUJAKESUMAnipun pak kicksawung meniko benten kalian gadahan kulo, PUJAKESUMA kulo meniko PUtra JAwa KElahiran SUMAtra....... Dadi coro jagone ngono F1,
[Reply]	Narodho March 19, 2010 at 7:07 pm
kur usul yo ndang usul sak akeh2e.
la wong wi yo do duwe keperluan dewe2, nek gelem ngurusi yoh monggo. Nek mung usul kiy mbok di lakoni karo
idhofi panutan iro, kanjeng nabi sulaiman kang njukuk mustika langit lan bumi ing papan kene, kang den jukuk mustika langit lan bumi ing papan kene angsal pitulungane
sing iki tak nggo dewe, seprono-seprene mung dikon gawekne saiki yo wayahé nduwe dewe.
PENGEN? Order wae, dab.
pating saliwer. Langit asa tungkeb. Pating jelegurna sora gelap dina ponclot gunung
iwak mujaer yo cah. Awak e dewe ki wis podo pinter2 kabeh. Mulane sing podo teliti nek enek berita2 GHOIB ngono kuwi. Nek bayarmu sak itik yo wis ditrimo bae. Soale SOPO SING NGONGKON KOWE BIYEN DADI POLISI…????? Iyo Tooooh….Pikir en dewe…Ojo malah ra iso mikir mergo arep oleh duit
WIS KIDALANG AREP MANGKAT KERJO MANEH…
pada 12 Juni 2009 pada 10:35 am Lc 12
Senin, 03 November 2014 Kedadean kuwe wis kepetung jaman ja mejuja utawa wis jaman kuna lereng. Ora kuna lereng kepriwe ...
BesutWaca sarana basa liyaJawapulo ing Indonésia(Dilih saka Pulo Jawa)Jawa
sawijiné pulo ing Indonésia, jembaré ana 132,000 km², lan pendhudhuké ana 114 yuta jiwa. Pulo iki pulo sing padhet lan kebak dhéwé ing Indonésia. Kapadhetané ana 864 jiwa sa-km². Yèn pulo iki nagara, wus dadi nagara sing padhet nomer loro sadonya.
Saben propinsi ing Jawa mau banjur kabagi manèh dadi tlatah sing luwih cilik ya iku kabupatèn lan kutha (sadurungé Otonomi Laladan jenengé Pamaréntah Laladan Tingkat II Kabupatèn utawa Kotamadya).
Ana 2 suku gedhé ing pulo iki ya iku wong Jawa lan wong Sundha. Wong Jawa umumé manggon ing Jawa Tengah (uga Yogyakarta) lan Jawa Timur, wong Sundha ing Jawa Barat. Suku gedhé liyané ing pulo Jawa ya iku, wong Madura, wong Baduy, wong Samin lan wong Tengger.
Budhaya sing urip ing pulo Jawa umumé asalé saka budhaya India sing mlebu ing pulo Jawa liwat agama Hindu lan Buddha iku watara taun 400 M, sadurungé iku budhaya sing urip ya iku budhaya/peradhaban primitif. Saliyané saka India, uga ana prabawa budhaya saka China, Arab lan liyané uga saka agama-agama Islam, Kristen lan agama/kepercayaan primitif kaya Animisme, Kajawèn lan liyané.
Basa Jawa, dituturaké ing mèh sakabèh laladan ing pulo iki. Ing pesisir lor Jawa Wétan, saka Banten, Jakarta, Karawang, Indramayu, Cerbon, tekan Banyuwangi.
Basa Sunda, dituturaké déning kurang luwih 27 yuta jiwa ing tanah Pasundan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa&oldid=1081386"
Citra Kirana (lair ing Bogor, Indonesia, 23 April 1994; umur 23 taun). Citra Kirana iku salah sijiné aktris kang asalé saka Indonésia. Nalika sepisanan main filem, Citra Kirana akting ing filem FTV Janji Cinta. Saliyané iku Citra Kirana uga main ing sinetron Nikita.
Citra Kirana miwiti karir kanthi dadi finalis ing pamilihan GADIS Sampul nalika taun 2007. Citra Kirana tau main dadi Atika ing sinetron Safa dan Marwah. Jeneng Citra Kirana iku misuwur sawisé main dadi tokoh Vina.[1] Vina iku bocah wadon kang ayu kang diperkosa Ronal kang diperanke karo Boy Hamzah ing sinetron Ketika Cinta Bertasbih Spesial Ramadan.[1] Nalia sasi pasa, Citra Kirana uga kerep main sinetron ing RCTI.[1] Sinetron liyane kang dibintangi
^ a b c d (id)infoselebindo.com(dipunundhuh tanggal 4 September 2011)
IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
wohing geneng, jeneng, lan jumeneng. 9. Tumindak ala lan becik iku kanggo awake dhewe. 10. Aja kuminter mundhak keblinger.
nyuwun pangaksami nggih...mugi pasederekan kita tansah sinambung kanthi
sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah “
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maja,_Lebak&oldid=1064617"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn LebakMaja, LebakKabupatèn LebakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.34, 16 Juli 2016.
14].LINAK LIJO LINGGO LICA:lali anak lali bojo lali tonggo lali konco
15].duwit lan kringet mung dadi wolak-walik kertu
Miqdad bin Amr	Posted by j4w4 under Spiritual Tinggalkan sebuah Komentar Salah sawijining
marang sawijine pawongan. Bab iki disinauni saka Rasulullah SAW kang wis paring sabda: ” Atine manungsa luwih cepet umub katimbang isine priuk sing lagi umub…”
Piyambake asring nangguhke mbiji kang pungkasan marang sawijing wong nganti cedhak wayah matine wong mau. Tujuane supaya wong kang dibiji ora oleh utawa ora ngalami hal sing anyar
Gunggung artikel: 49.873Ora bisa ndeleng aksara Jawané?
Abu Hanifah, aliyasé El Hakim, (lair ing Padangpanjang, 6 Januari 1906 lan pati ing Jakarta, 4 Januari 1980) ya iku dhokter, pulitisi, juru roman, lan juru nulis sandiwara asal Indonésia. Ing taun 1928, Abu Hanifah dadi salah siji taruna sing mèlu Konggrès Mudha Indonésia. Dhèwèké lulusan Indische Art (Pamulangan Dhokter Indhia-Walanda) taun 1932 banjur mlebu pamulangan dhokter luhur ing taun 1962. Uga ing taun 1962, dhèwèké nampa jejuluk akadhemik dhoktor honoris causa saka Akademi Belle Artes Brazil. Pengalamané ndhokter ing Rimbu dadi latar wuri panulising roman Dokter Rimbu. (Waca terusané)
Wikipédia iku bauwarna sarwabasa sing kena dibesut, disalin, didum kanthi bébas déning sapa-sapa. Ing Wikipédia Jawa, tekan sapréné ana wong 30.304 sing tau njajal ndarma kawruh nganti dumadi ana 49.873 artikel mawa basa Jawa.
Wikipédia iku nampa sapa waé, kalebu sampéyan. Ayo padha mèlu paguyuban Wikipédia lan tembayatan nedya ngamardika ing kawruh!
Lukisaning Radèn Salèh taun 1840 gambar warak jawa tarung karo macan loro. Lukisan iki salah siji karyaning dhèwèké nalika nglembara ngideri Pulo Jawa.
1933 - Gestapo, wadyabala pulisi wewadi ing wekdal Nazi Jerman, dipundegaken.
1959 - Bapak Pendidikan Nasional Républik Indonésia, Ki Hajar Dewantara, tilar donya.
26 April 2011 Mesin tik pungkasan dipun produksi wonten ing kitha Mumbai, India déning Godrej & Boyce.
APIK MAS, TENAN APIK, APIK BANGET, SIP BANGET WIS POKOK'E THO SOPO AREP JAJAN GOLEKO NANG JAJAN DOT COMKOMENTAR TAMBAHAN. Mbokku rondho kentir kuwi jarene wong sing dodolan kupat tahu nang pasar baledono lt 2 sebelah kidul kamongko sing di ajak ngomong aku dewe aku yo wis neng wae, iku kanggo pelajarane wong urip. ora opo2 minongko kanggo HIKMAHE wong urip. Jatine mbokku loro kuwur, lalen lan wis tuwo, siki
engkang sampun dangu ninggalaken kuto Temanggung saget mangertos informasi jajan bilih kawulo wangsul dateng Temanggung kuto ingkang kulo sayangi.....Website meniko malah nambahi roso kangen...pingin enggal enggal wangsul dateng temanggung.bilih wonten sederek bade kenal langkung raket saget krirm kirim pawartos wonten alamat email yl_smd@yahoo.com. ugi saget wonten yanto,yuli-(ID) suwun yuliyanto lare kauman
Ndukung yo ndukung,tp ojo ngremehno lawan!!!
Ojo umuk,ojo takabur lan ojo jumowo.
wes ayem kabeh, mbah wiro sableng wayahe semedi dhisik yo………..slam Boromania kabeh
wedang kopi pahit, wedang kopi manis,
yaiku jinise tembung saliyane tembung aran, tembung kriya, lan tembung
kahanan, sing nduweni sawijining ayahan (tugas) kang tinamtu kanggo mangun
ukara, klausa lan frasa. Anane tembung ayahan ing sajroning ukara ora nduweni
fungsi minangka inti frasa utama, nanging nduweni sawijining ayahan kang
tinamtu, kayata minangka ancer-ancer, panyambung, panyilah, panerang ,
tuku legen ing Tuban. Tembung ing minangka ancer-ancer kang nelakake dunung utawa panggonan. Tembung ing
ora bisa diandhahake utawa ditambahi wuwuhan upamane dadi inge, ingekake, ming, lsp. Mbak Darmi lunga menyang Surabaya. Tembung
nduweni panemu liya tembung ayahan yaiku tembung sing nduweni makna gramatikal sing
ora bisa digandhengi wuwuhan (afiks) lan ora nduweni makna leksikal. Jinise tembung ayahan :
ancer-ancer, kata depan, preposisi. Tuladha : ing, marang, menyang, lsp.
3. Tembung panyilah, kata sandang, artikula.
Tuladha: si, pun, para, sang, lsp.
4. Tembung panguwuh, kata seru, interjeksi.
Tuladha: adhuh, adhuh biyung, yungalah,
panerang (penegas). Tuladha: ta, no, lsp.
makna sing tansah owah laras karo konteks ukarane (pemakainya). Makna leksikal
yaiku makna kaya kang kasebut ing bausastra. Tembung ayahan uga nduweni fungsi
Opština (kuthamadya) Vranje nduwèni padunung 87.288 jiwa (2002), 55.502 jiwa manggon ing wewengkon kutha. Luwih saka 93% padunungnya ya iku wong Serbia, lan 7% sisané dumadi saka wong Roma.
Vranje dumunung watara 350 km ing sakidulé kutha Beograd, ana ing èlevasi 480 m ing lembah Južna Morava lan nyakup laladan sing jembaré 859,9 km². Titik paling dhuwur ya iku ing opstina Vranje arupa Besna Kobila (1.922 m).
Putra laladan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.17, 11 Maret 2016.
'an Sun Apr 01, 2012 5:26 pm sing sabar ya ngger...ra sah dipikirke abot abot...kuwi biasa wae kok...mung kaya wong sunat... nek dikon sunat kabeh wong dha wegah wedi lara...ning nek wis disunat larane mung thithik... bar kuwi mariiii...dadi tenang wae...ra sah digawe abot...apa pingin
sing sabar ya ngger...ra sah dipikirke abot abot...kuwi biasa wae kok...mung kaya wong sunat... nek dikon sunat kabeh wong dha wegah wedi lara...ning nek wis disunat larane mung thithik... bar kuwi mariiii...dadi tenang wae...ra sah digawe abot...apa pingin
wiwit jaman dasamuka nyolong dewi sinta, diteruske jaman sam pek-intai, bablas tekan jaman
aku tresna kowe merga aku butuh kowe" aku tresna merga aku butuh kowe. tresna iki egois, cinta menang menange dhewe. gelem tresna
butuh kowe merga aku cinta kowe". tresna iki landesane rasa asih dudu kebutuhan. sing dicinta kena apa ora ya tetep cinta. dadi pedhot apa nyambung ora ngganggu rasa tresnane.kuwi cinta jaman dasamuka urip ninga, nek jaman saiki
aku tresna kowe merga aku butuh kowe" aku tresna merga aku butuh kowe. tresna iki egois, cinta menang menange dhewe. gelem tresna merga lagi butuh, nek wis ra butuh minggat. sing pemnting awake dhewe seneng, wong sing ditresnani seneng pa ora ora penting. 2. tresna dewasa (mature love) candrane " i need you because i love you/ aku butuh kowe merga aku cinta kowe". tresna iki landesane rasa asih dudu kebutuhan. sing dicinta kena apa ora ya tetep cinta. dadi pedhot apa nyambung ora ngganggu rasa tresnane.kuwi cinta jaman dasamuka urip ninga, nek jaman saiki
JAWA: Gusti Yésus ngandika: “Aja nggepok Aku, awit Aku durung sowan marang Rama-Ku. Lungaa nemoni sedulur-sedulur-Ku. Kandhanana: ‘Aku arep sumengka sowan marang ngarsané Rama-Ku, iya Ramamu; ing
Saderengipun mangga kita sareng ngaturaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha kuwaos inggih punika Gusti Allah swt. Amargi kanthi linuberan rahmat saha hidayanipun kita sedaya saged pinanggihan wonten wekdal ingkang saeu menika kagem mengeti dinten Kamardikan Republik Indonesia ingkang kaping 65.
Kita sedaya sampun mangertosi menawi Nagari Indonesia punika sampun saged sejajar utawi sami kaliyan Nagari maju sanesipun. Kathah sampun penghargaan utawi predikat ingkang dipun sandhang kaliyan Indonesia wonten tingkat Internasional. Ananging punapa saged Indonesia moncer kados sakmenika menawi mboten wonten pahlawan bangsa wonten warsa 1945? Menawi kados menika kita kedah instropeksi diri saha kedah nggadhah pambegan menapa ingkang sampun kita aturaken dhumateng bangsa kita.
Bapak, ibu Dewan juri saha sedherek-sedherek ingkang kula kurmati,
Wonten wekdal menika, wulan Agustus 2010, Indonesia sampun ganep yuswanipun ingkang kaping 65. Yuswa kados menika mboten sami kaliyan kahananipun Bangsa Indonesia luwih-luwih perjuwanganing pahlawan nagari. Taksih kathah warga masyarakat ingkang dereng ngraosaken gesang ingkang mulya wonten warsa menika. Ugi taksih kathah luwih saking setunggal ewu siswa/i Indonesia ingkang mboten nglajengaken sekolah amargi kiranging biaya saha inggilipun kebutuhan pokok luwih-luwih wonten kitha ageng kados to Kitha Malang menika. Punapa menika kamardikan hakiki ingkang sampun dipun sandhang Nagari Indonesia kurang luwih 65 warsa kepengker? Kahanan menika miturut
nggadhah partisipasi ingkang ikhlas kagem nglaksanakaken program pembangunan menika saha maringi tanggung jawab marang pamerintah.
Kangge ngisi kamardikan punika, kita minangka siswa/i Indonesia mangga sesarengan nggadhah rasa sosial dhumateng pepadha. Rasa sosial menika saged kita wujudaken kados:
paring kinurmatan marang guru-guru , tiyang sepuh, luwih-luwih pahlawan bangsa kita,
Menawi tiga menika minimal sampun ditindakaken kaliyan pemuda/pemudi Bangsa Indonesia, Insyaallah kamardikan bangsa ingkang mituhu saged dipun raosaken dening sedaya warga masyarakat Indonesia. Amargi sakmenika budaya globalisasi sampun kathah anjalarwonten jiwaning pemuda/pemudi Indonesia, mula budaya global ingkang negatif
Kula kinten sampun cekap ingkang saged kula aturaken. Kula ugi nyuwun gunging samudra pangaksami menawi wonten pitutur kula ingkang mboten sekeca wonten penggalihipun para rawuh sedaya. Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
Ing ngisor iki araning bature pandhita sapanunggalane dalah kuwajibane
pêpangkatane dhuwur dhewe, yèn katarima unggahe dadi dewa.
8. Wiku, kang wêruh saliring kaanan kabèh, utawa pancèn
9. Wasi, utawa wawasi, kang dadi juru pangadilan
kang wis omah-omah nyagatpat, pagaweane ngusung-usung utawa mêmikul
Brahmana (= pandhita sabrang) dene têgêse: bèrbudi, wicaksana tansah ulah
kalêpasaning budi, ambabarake cipta mana, iya iku wêwulang
Ing ngisor iki araning endhang sapanunggalane sarta dalah kuwajibane
dhewe-dhewe, kaya ta: 1. Endhang, jaka
utawa: abêtan, juru pangangsu sarta rêramban, 4. Abêtan priksani no. 3, 5. Obatan, wong lagi mondhok anyar, pagaweane dadi bêgajagan, jaga kongkonan
wis pinunjul dhewe kawruhe, 8. Sontrang, jaga dadi dhukun, 9. Dhayang, juru têtêbah sarta nyêbari kêmbang ing sanggar palanggatan, 10. Mêntrik, juru rêrawat samubarang,
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
pak Mars kaya ngene pasti mahasiswane dadi cepet pinter yo pak?
Tes komeng sangka speedyne SMPku .-= Postingan Wandi thok :
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: KTSP SDN Banjarmadu Karakter 2011-2012 (2)
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN
BANJARMADU KECAMATAN KARANGGENENG KABUPATEN LAMONGAN JAWA TUMUR.
SELAMAT DATANG DI SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN
KEGIATAN SISWA SDN BANJARMADU KECAMATAN KARANGGENENG KABUPATEN LAMONGAN JAWA TUMUR.
KEGIATAN SISWA SDN BANJARMADU KECAMATAN KARANGGENENG KABUPATEN LAMONGAN
perkoperasian Indonesia dengan sikap “ing ngarsa sung tulada, ing madya bangun karsa, tut wuri
bali nyang jaman jahiliyah. akeh wong sungkan ngibadah, kumrembyah kakehan cacah, ta betah ngampah hanjarah rayah, makarya wegah ning golek opah, lumuh ngalah dadi wong srakah, amal jariyah wis ora diarah, obah polah kudu mamah, ora mesakake wong lagi susah.
ana maneh slagane para priyayi, jarene demokrasi mung di nggo ngapusi ben iso korupsi. akeh wong lanang macak putri, yen dikandhani malah ngiwi-iwi ujare iki jaman emansipasi. akeh bocah ngebut nggegirisi, wong tuwo alesane ora ngerti yen ta anake wis bisa nyopir sendiri. ana maneh crita demokrasi, kang katembe rebutan ketua komisi. carut marut negara iki, amarga akeh piyayi mung mikir di pribadi saka kasus century nganti rebutan kursi.
kareben miris njur ngingis ingis, ketoke alus nanging wengis, wong pangkat lan sugih diaku waris, lambene tipis tembunge manis, ora isa mbedakke kharam lan najis, nggolekake gaweyan
Taman Nasional Ujung KulonUjung Kulon 1 Day TourUjung Kulon 2h/1mUjung Kulon 3h/2mUjung Kulon 4h/3mUjung Kulon 5h/4m
Wan Woo Wong ....Hostage (as Wong Wah Woo)
luhung, lan yen digatekake ngemot kawruh kang becik. Anehe, filosofi para lelulur iku saiki ing perangane wong katon kuna lan katinggalan ing jaman. Ing mangka, filosofi leluhur mau tan ilang lan tansah laku nganti akhir jaman.
“DADIYA BANYU, AJA DADI WATU”
Cekak, ning kebak piwulang kang luhur. Katon yen ta dinalar kanthi manunggaling rasa, iku kudu ngerti piye carane bisa dadi banyu.
Manungsa iku kudu bisa dadi banyu. Amarga banyu duweni sifat kang ngademake. Kabeh ciptaning Gusti Allah tartamtu mbutuhake banyu. Banyu kang duweni zat kang ora atos kayadene watu. Kanthi wujud lumer/cair, mula krasa alus yen ta kena pakulitan.
Beda karo watu. Watu asifat atos. Nadyan watu uga dibutuhake, tuladane kangga gawe omah lan liya-liyane.
Yen dinalar, watu nyatane pancen kuat. Nanging, wong waskita kang ngerti marang zat sakarone pranyata banyu luwih kuwat.
Banyu ora isa disuduk pedang, ananging watu anjur yen ta digepuk dening palu.
Kabeh pacoban lan masalah kang ngemu ing donya iki dirampungake kanthi ngelmu banyu, kathi lemah lembut, alus kayadene banyu. Aja ngrampungake masalah kanthi ngelmu watu kang atos. Yen ta ngrampungake masalah kanthi atos, niru atose watu malah gawe masalah maneh. Kayadene gepuk watu, watu lebur ning suwe-suwe wesi kang kanggo
wis tak jemper karo batre ABC kok ngece opo salut kang, ora ngece kang,,,kwi jenenge nggowo rejeki,,sopo ngerti sok iso tuku seng luweh apik!!!
Swargi Mbah Mat Abdul Haq Watungcongol,Muntilan Magelang ngendikan :"Wong thoriqoh kuwi wong sing ugemi dalane para leluhur poro ulomo kuno kuno, tegese: 'Ihhdinassyiroothol Mustaqiim' kuwi yo dalane wong thoriqoh sing diugemi poro
samping griyo Swargi Mbah puteri Nyai Gus Jogo Reso( Gunung pring muntilan) pernah dewuh,"Le! Wong thoriqoh mono koyo dene mayit, kang dikafani telung lapis, tho? Kafan lapis awal
wis ngadu marang Gusti Allah, iki kahanane jamaah sing akeh iki arep diapake, malah jamaah wis sumebar sak paran paran kuwi kudu diapakke, sak temenne jamane Romo mbah Mustaqim iku
Gamping Kidul Listen Download Jathilan Sekar Kencono Babak 2 (Putri) Live Gamping Kidul Listen Download Jathilan Sekar Kencono Babak2 Part 3 Live Temuwuh Kidul 2016 Listen
Wong makrifat puniki, datan sah alengur-lengur, karoban sih sanyata, kinarilan ing Hyang Widi, wus
dilimpahi sih sejati, diridloi Tuhan, telah ketemu luluh menyatu dengan Tuhan.
Jarumane ati kasampurnanipun, ingkang aran manah, aja pegat kudu eling, pan sakecap iku dadi edatira.
Dene laku satindak panrimanipun, tingal sakedhepan, tegese mring Islam yayi, kang anginum sacekukan iku iman.
Dene mangan sapulukan tegesipun, mung Allah kacipta, kalawan nyandhang sasuwir, pujinira kawayang sajroning driya.
Iya iku jatining urip riningsun, dipun ngrasa ing tyas, ya iku ingaran sumping, anetepi ing makrifat kang sanyata.
Datan ana ngamalira liyanipun, mung mosiking driya, dadya palyarak sayekti,
tembang “Suwe Ora Jamu”….
dadi aneh saiki… suryaden’s last blog post..Persetan Neoliberalisme
Kasti iku dolanan tradhisional kanggo bocah cilik mèmper karo dolanan utawa ulah raga bisbol (basa Inggris:baseball). Piranti sing diperlokaké arupa bal karèt sing gedhéné saukuran bal tènis nanging ora ana wuluné. Saliyané bal uga diperlokaké piranti arupa teken sing digawé saka kayu, padha karo bat ing ulah raga bisbol sing gunané kanggo namplèk bal. Ana manèh piranti sing diarani "hong", arupa telu cagak wesi apa kayu utawa pring minangka base-é. Hong sepisanan dipasang cedhak karo papan namplèk bal, déné hong kapindho lan katelu dipasang ing pojok sing dunungé adoh ing sisih kiwa lan tengen. Sawise pemain namplek bal kang diuncalake dening sing bagean nguncal saka tim kang wayahe jaga, dene sing namplek diwenehi telung kesempatan kanggo namplek sampek kenek. Sawise bal bisa ditamplek banjur mlayu menyang hong kang wis dicawisake olèh mlayu menyang hong kang cedhak olèh mlayu menyang hong kang adoh. Cara itungan nilaine yaiku saka akehe anggota tim kang isa mbalik menyang Home/omah asal tanpa kena bal
Tatacara[besut | besut sumber]
Mèh padha karo bisbol utawa sofbol]] dolanan kasti dumadi saka rong klompok. Klompok sing siji namplèk terus mlayu ngubengi lapangan lan bisa terus mlebu "omah" (kaya homerun). Klompok sijiné njaga lan nyegat playuné klompok mungsuhé. Bédané karo baseball ya iku yèn ing baseball mungsuhé mung dicegat terus ditèmpèli bal, nanging jroning kasti pamain jaga olèh mbalang (ngempuk) mungsuhé saka kadohan. Yèn ana pamain sing namplèk banjur mlayu utawa pamain liya sing mlayu saka hong siji menyang hong liyané kena empuk, klompoké banjur ganti klompok jaga, lan klompok sing jaga ganti mlebu omah lan namplèk bal mbaka siji. Saben pamain sing bisa mlebu omah antuk biji siji, mangkono saterusé sing antuk biji paling akèh ing pungkasan dolanan menang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 7 Januari 2017.
B. Senopati Ing Alogo D. Raden Senopati
owah-owahane leksem dadi tembung sarta tembung andhahan (kata turunan) kaya ing
1. Pati > pati, paten, dipateni, patenana, paten-pinaten, mati, mateni, mati-mati,
Tembung matenana babone (kata dasar) mateni.
Tembung mateni babone (kata dasar) mati. Tembung mati babone (kata dasar) pati.
ukara,”Waca buku iku!” sing ana “Wacanen buku iku!”.Semono uga ora ana ukara
Bumi (S) = 1 jagat (kb langit) 2 lemah, palemahan 3 bageane pegawean.
Wong bumi, tiyang siti = wong asal (dedunung) ing sawijining panggonan. Bedhah bumi = dhuwit opahane gawe
kluwat. Bumi pinendhem (pr) = andhap asor banget. Malik bumi (pr) = mbalik
jinise, gawean ing. 2 becik gaweane (jinise). Wis genah wis
tanah (pr) = wis terang yen wong becik sarta asli. Tanahe, tanahane = 1
dhasare, wis dhasar wewatakane; 2 pancen mula; tanahan = miturut tanahe (asale,
jinise) ; Saka ing tanah tanah = saka ing
NGELMU ANYAR: LEKSEM (01)
paramasastra basa Jawa lan tata bahasa Indonesia wujude mirip utawa meh mirip,
mula ngelmu kang ngrembaka ing basa Indonesia uga mrebawani basa Jawa. Akeh
istilah anyar ing tata bahasa Indonesia sing biyen ora ana, saiki dadi ana. Kamangka
lakune panemune ahli basa Indonesia iku banter banget. Meh saben dina ana
tembung manca kang “diserap” mlebu basa Indonesia, utamane tembung-tembung
Inggris. Sarehne paramasastra basa Jawa iku mirip karo basa Indonesia mula
paramasastra Jawa uga manut marang panemune para ahli tata bahasa Indonesia. Ahli
basa Indonesia iku kaprebawan saka ngelmu kang ngrembaka ana ing manca. Ahli
basa Indonesia mangaribawani ahli basa Jawa. Tuladha tembung-tembung uatawa istilah ing bab paramasastra
kang mlebu ing basa Indonesia, kayata: morfologi, leksem, leksikon, fonem,
morfem, inflektif, flektif, lsp.
kang arupa ngelmu kang madeg dhewe yaiku morfologi. Ing basa
nggampangake pangeling-eling lan supaya ora cawuh pangertene istilah-istilah kang
kang wis owah saka asale jalaran diwuwuhi, dirangkep, utawa dicambor.
proses afiksasi, reduplikasi, atau penggabungan; Tembung mawa wuwuhan Tembung
sing wis oleh wuwuhan utawa afiks (prefix (ater-ater), infiks (seselan),
ing dhuwur kadhangkala nduweni pengerten kang beda karo istilah kang kita prangguli ing jaman kawuri, utawa istilah kasebut nduweni pangerten
Definisi leksem ing dhuwur taktulis kaya asline, jalaran rada kewuhan anggonku nyalini dadi basa Jawa. Derivasi Zero. Saka
katrangan ing dhuwur bisa didudut pepunton (ditarik simpulan) yen leksem iku
1. Lungguh. Lungguh kalebu leksem. Leksem
lungguh diowahi dadi tembung lungguh. Katone ora owah, nanging satemene wis owah. Owah-owahan saka leksem lungguh menyang tembung lungguh
ing morfologi diarani derivasi zero. Owah-owahan saka leksem marang tembung nganggo proses morfologis (morphological
konsep proses morfologis iku proses pembentukan kata. Ing basa Jawa istilah sing cedhak diarani proses pangrimbaging tembung. 2. Turu. Leksem turu sawise ngalami derivasi zero dadi tembung turu. Sasuwene
liyane kang lumrahe karan tembung lingga sadurunge ngalami derivasi zero asal
saka leksem : omah, kali, gunung, dalan,
adeg, adi, adu, dadar, dadi,
sedhot, sedhep, sedya, tata, titi, tatag, unus, urus, untab, lan liya-liyane.
Owah-owahan leksem menyang tembung nanging wujude katon ora owah iku diarani derivasi zero. Katrangan:
kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha
Manusia "Super Dahsyat" ; Hizib NAQS ( Kam )
Posted on 16 Juli 2010 by NAQS Methode	>
LUH, Dipl.-Ing., A. Papaioannou,
mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan ,
menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho “
reffrain : Ngalor ngidul liwat toko ngumbah moto Masio mung senggal senggol ati lego Sopo ngerti nasib awak lagi mujur Kenal anake sing dodol rujak cingur
Jok dipikir angger podho gelem mlaku Jok dipikir angger podho gak duwe sangu Mangan tahu jok dicampur nganggo timun Malam minggu jok podho digawe nglamun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanjung_Raja,_Ogan_Ilir&oldid=1044284"	Kategori: Kabupaten Ogan IlirKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 15 Maret 2016.
ngerti juga...sing jawab anak buahku ngisor ini yo...thukmis opo? 4lief4KoordinatorJoin date : 03.06.08Subyek:
ngerti juga...sing jawab anak buahku ngisor ini yo...thukmis opo?===================================Thukmis kui Bathuk klimis, ...oalah ngono wae ora iso,...Tol...[ora tak teruske ]===================Rasah neng jakarta ,mulih wae,..neng
"Kados nopo ingkang dingendikaaken deneng bapak Bupati kolo wahu supoyo Rembang iki tetep kondusif, tentrem. Ojo sampe' ono
"Menungso iku kudu ngerti zamane. Zaman sak niki wayahe bank. Kuwe kok emoh bank, yo ora iso urip,"
SDN Banjarmadu Kecamatan Karanggeneng Kabupaten Lamongan oleh Tim Surve da...
KTSP SDN Banjarmadu Karakter 2011-2012 (3)
PROFIL SD NEGERI BANJARMADU KARANGGENENG LAMONGAN 1.
iki klebu Ganjaran opo Lelakon, wis pasrah wae, sing penting percoyo karo Sing Gawe Urip,
pasrah wae karo Gusti Allah seng gawe urip 'N ndue kabeh-kabehane kui
iki klebu Ganjaran opo Lelakon, wis pasrah wae, sing penting percoyo karo Sing Gawe Urip, Gusti Allah kuwi Maha Adil lan luwih ngerti endi sing apik lan endi sing elek kanggo umate.
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: PENDIDIKAN KARAKTER
DATANG DI SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN
‘’Nyuwun sewu poro pithik, panjenengan sedoyo dipun aturi enggal-enggal tindak saking mriki..!’’ Wallah, malah ‘krasan’
kendal : tenan yo ora gowo *sambil merokok*
kendal : jare ra kon gowo helm, piye to??
aku : gebleg ik cah iki. maksudQ ki kowe ra usah gowo helm kanggo aku. La iki aku wis gowo helm dewe.
aku : la terus kowe mau lewat ngarep Satlantas ??
aku : tak akoni juoss tenan awakmu. biasane neng ngarep satlantas kuwi bengi-bengi sering ono razia kendaraan.
kendal : mosok to ndes ?? *kaget*
aku : yo wis lah, wis bengi paling ra ono polisi.
iku pangrimbaging tembung sing mula sing bukane salah pangrimbag. Lugune proses
morfologis metanalisis iki tinemu ing basa Indonesia. Miturut panemune Prof.
Dr. E. Zaenal Arifin, M. Hum pangrimbaging tembung iki kanggo nerangake
“bentuk terikat” kang digandhengake karo tembung-tembung kang kasebut ing dhuwur.
Rehdene basa Jawa kaprebawan basa Indonesia lan tembung-tembung mau uga mlebu
ing basa Jawa, mula ora ana alane kita uga nyinau bab iki.
Jawa ana tembung pramugari kang asalae saka basa Kawi kang tegese : uger-uger, bebandhem, gegitik ( CF
Winter, 347), dene ing basa Jawa anyar ateges pengarep, panuntun (WJS Poerwadarminta, 510). Saliyane iku ana
tembung pramuka*), pramudita, pramoda lsp.
Jawa tembunge ambara utawa umbara, ing basa Jawa tegese
kang pangrimbage nganggo cara metnalaisis ing antarane tunakarya,
tunasusila, tunanetra, tunawisma, tunadaksa, tunagrahita, lsp.
pangrimbaging tembung nganggo cara analogi, yaiku ngrimbag tembung mirid saka
wujuding tembung kang wis ana. Satemene cara analogi iku akeh tinemu ing basa
uga nyesep tetembungan kang pangrimbage satemene mung ana ing basa Indonesia. Tembung
main, tukang bal-balan, tukang voli, tukang badminton. Tembung tukang ing
basa Indonesia lumrahe padha karo tembung kang oleh ater-ater pe kayata
TEMBUNG CAMBORAN UTAWA KOMPOSISI (03).
utawa nyambor (nyampur) yaiku proses morfologis kang ngowahi gabungan leksem
dadi satembung yaiku tembung camboran. Upamane, leksem (lingga) lare karo leksem (lingga) angon bisa dirimbag dadi tembung camboran
camboran kanthi migunakake proses morfologis komposisi dadi maratuwa. Kanthi dhasar conto-conto
kasebut bisa dibedakake antarane kumpulane tembung (frasa), kaya jaka tuwa
lan tembung camboran maratuwa, frasa bocah angon karo tembung camboran lareangon.
morfologis komposisi (ngrimbag ndadekake tembung camboran) rimbagane bisa awujud
mardika (bebas, panulise dipedhot) nanging uga maujud manunggal (kaiket,
camboran kang wujud mardika (bebas) ing antarane anak bojo, antem krama, balung gajah, balung peking, bedhah bumi, cacah
jiwa, candra sengkala, caruk banyu, gebyah uyah, gunggung kepruk, gugur gunung,
saroja kaewokake tembung camboran. Ing kawruh kasusastran Jawa tembung saroja
yaiku tembung loro kang padha utawa meh padha tegese dianggo bebarengan. Ing
kawruh morfologi tembung saroja kalebu tembung camboran, kayata ajur ajer,
arum wangi, amrik wangi, babak belur,
babak bundhas, bale somah, benceng
camboran kang nduweni surasa mbangetake, tuladhane kayata abang mbranang, adoh nglangut, ajur mumur, biru kecu, bunder kepleng, cedhak
nyangklek, cilik menthik, dawa nglawer, ijo royo-royo, ireng thuntheng, kecut
silu, legi anglek, munyer seser, padhang njingglang, pait nyethak, peteng
ndhedhet, putih memplak, remuk rempu, remuk bubuk, total jendral, lsp.
entar yaiku tembung kang nduweni teges dudu teges sawantahe, kayat gedhe
endhase, cupet nalare, lobok atine lsp. Nanging pangrimbaging tembung ing
antarane basa Jawa lan basa Indonesia beda. Yen ing basa Indonesia tuhu leksem,
tangan > entheng baune. kecil hati
camboran kang disesep saka basa Indonesia, kayata tunawisma, tunasusila, tunarungu, tunagrahita, tunakarya, pascasarjana,
Dec 02, 2008 11:18 pm njeh mbenjang mbak kulo mriku...awas nek ra dikek'i duit tenan _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo icedayKorLapLokasi : karawangReputation : 3Join date : 02.12.08Subyek: Re: BERBAGI.....!!!!!!!!!!!!!!!!! Wed Dec 03, 2008 2:23 am siti rahayu
urip, kuwi ora dijupuk seka njaba, ning seka njero. aku yakin sing padha ngaku uripe nelangsa iku mesthi ngrasakake golek dhuwit angel ning butuhe akeh... mula njur ngrasa uripe susah.kanmangka urip seneng apa susah kuwi ora ana gandeng cenenge karo dhuwit sing akeh utawa bandha sing turah. seneng susah kuwi pilihan. nek kowe milih susah ya uripmu susah ning nek kowe milih seneng, uripmu ya seneng. simbah biyen wis ngomong mbok uwong kuwi sing nrima ing pandum, lha kuncine seneng kuwi narima karo apa sing di duweni. sing saiki mbok dhuweni kuwi nikmatana...mesthi uripmu seneng. ning nek sing mbok dhuweni saiki ora mbok nikmati ning malah pingin nikmati sing durung mbok dhuweni, ya jenenge pancen kowe milih urip susah. nek dadi kodok wis oleh nyamuk ya nyamuk kuwi panganen tur nikmatana, pancen kuwi pangananmu. lha nek dadi kodok pingin
sing di duweki, tanpo berbagi materi ora bakal duwe arti, tanpo disyukuri ra bakal nemu kebahagiaan sing hakiki.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: BERBAGI.....!!!!!!!!!!!!!!!!! Sat Feb 04, 2012 1:56 am apa sing tak kandake neng nduwur dudu teori thok...aku duwe kenalan lumayan akeh sing penghasilane atusan yuta tekan milyaran sewulan, ning sambate padha wae karo sing ra dhuwe dhuwit... dadi tak simpulke dhewe seneng iku ora merga bandha... sacho_ekaPengawasLokasi : tangerang- bantenReputation : 36Join date : 03.11.08Subyek: Re: BERBAGI.....!!!!!!!!!!!!!!!!! Sat Feb 04, 2012 3:09 am Asmaraningtyas wrote:apa sing tak kandake neng nduwur dudu teori thok...aku duwe kenalan lumayan akeh sing penghasilane atusan yuta tekan milyaran sewulan, ning sambate padha wae karo sing ra dhuwe dhuwit... dadi tak simpulke dhewe seneng iku ora
pm artine ki yo ngunu kae lah... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
dhewe yo ra mudheng je mbah, lha wong gur niru2 neng tipi kae lho... AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: BERBAGI.....!!!!!!!!!!!!!!!!! Sun Feb 05, 2012 10:49 am wis gedhe aja sok tiru tiru, wis gedhe kwi kudu isa gawe dhewe tur nganggo gagasane dhewe (inovasi) ngono....
meMampir Dunk==> BolaDisini Juga ==> SiteOK Zone ===> BlogDengerin Lagunya ===>> my world masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: BERBAGI.....!!!!!!!!!!!!!!!!! Sun Feb 05, 2012 11:57 am gimbik wrote:Asmaraningtyas wrote:wis gedhe aja sok tiru tiru, wis gedhe kwi kudu isa gawe dhewe tur nganggo gagasane dhewe (inovasi) ngono....
NUWUN͵ TULISANE SAGET NAMBAH KAWRUH KULA BABAGAN NDUSUN ING
Ngisep dipun cukur burungpun gunging éndah wadon l...
Yobt tube Plumpy bump massive crotch bigtit
bigXvideos tube Marion and rita hawt kathok jero kaki
sssssssst… ojo nyebut merk mas, mengko aku tambah terkenal! 😛
Reply	sedjatee says:	20 May 2010 at 6:43 am	kepingkel-pingkel rasane…
yo maklum, wes dadi wong tuwek..
Kepingin ngrungokake lagune ? Klik sambungan ing kene !
SESELAN UM LAN ATER-ATER MA SARTA ATER-ATER AM ING...
GAPURA CANDHI BENTAR MINANGKA GAPURANING MASJID
Purwakanthi utawa puisi ya iku tembang utawa ukara kang ora nggenah basane utawa kalimate. Purwakanthi kang runtut basané jenengé purwakanthi basa, déné yèn ing sastra sinebut purwakanthi sastra. Purwakanthi bisa awujud ukara lumrah, bisa uga ngemot permen, esteh, utawa gembong. Tuladhane:
A.Purwakanthi swara (abab)[besut | besut sumber]
Purwakanthi swara ya iku unèn-unèn kang runtut idune (ababel) Tuladha:
Cabe cabean terong terongan sekilo 1000
C.Purwakanthi basa/lumaksita[besut | besut sumber]
Purwakanthi basa/lumaksita ya iku unèn-unèn kang nggilani saka rong gatra. Pungkasané gatra kapisan, dadi wiwitane gatra kapindho. Thuladha :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Purwakanthi&oldid=965771"	Kategori: ParamasastraLinguistik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 1 Maret 2016.
moco tata carane posting neng fkog aku lagi sadar nek perbuatanku ki memang ngelanggar aturan forum,,cobo kowe moco aturan posting neng fkog mas mungkin kowe iso ngerti neng
sing sabar yo....Matur Nuwun Mbak gyar...mugi-mugi pinaringan berkah lan gangsar rejeki saking Gusti Pangeran Ingkang Moho Kuwaos _________________Info
mas:@X: :@X:Lha iyo kang... aku kan lagi ajaran... seko pangkat wae kan ketok to?karepku mbok yo kethoprakan sik... koyo biasane "warga" GUNUNGKIDUL HANDAYANIora mung waton clap-clup / bras-bres, koyo wong ra duwe adat lan budoyo(sori yo kang yen aku isih kegowo-gowo mangkel)kok aku iso posting2 akeh, tur sak-kecekel-e kie maksut-e piye?menowo alasan-ku wagu, lan kleru, kan iso diweruh-i cara-cara-ne sing pener... (yo koyo sampeyan iki, sing apik ) heheheSing jelas, aku
Lha iyo kang... aku kan lagi ajaran... seko pangkat wae kan ketok to?karepku mbok yo kethoprakan sik... koyo biasane "warga" GUNUNGKIDUL HANDAYANIora mung waton clap-clup / bras-bres, koyo wong ra duwe adat lan budoyo(sori yo kang yen aku isih kegowo-gowo mangkel)kok aku iso posting2 akeh, tur sak-kecekel-e kie maksut-e piye?menowo alasan-ku wagu, lan kleru, kan iso diweruh-i cara-cara-ne sing pener... (yo koyo sampeyan iki, sing apik ) heheheSing jelas, aku wis ngaku salah, aku wingi2 pancen durung paham...aku mung ra seneng caran-e kang...asline ra kudu posting akeh akeh kok kang,,posting sithek wae
dewe aturane mlebu kene..ojo digebyah uyah...ojo dipadakke karo forum sebelah, iki isine wong
intropeksi, wes sesuai karo kaidah2 neng forum iki durung?.nek wis sesuai wae ijih digeguyu, dipaido, yo jenemge wae wong do lagi sinau bareng yo maklum..ning nek digeguyu, dipaido amergo nyimpang seko aturan yo kudu cepet2 instropeksi,, endi salahe trus dibenerke...suwun,ayo belajar bareng, ning ayo do taat aturan..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
asline njenengan meniko sing radi sensitif...TEnang mawon mas, cen nek wonten pendapat sing kirang mernani wonten penggalih nggih mboten sah dipun lebetaken wonten ngati.Wonten forum sing internet meniko lak mboten mangerti sinten lan dereng paham piyantune... Kulo nggih radi maklum nek kadang guyonan sing rodo mandes...Ning niki mawon wonten forum internet ngono mas.... Cobo nek njenengan ngumpul2 kaleh piyantun GK lan ngobrol, malah langkung
sejarahe.....Kenopo rodo kasar di bandingke wong Yogya, mesthine lak nek wong yogya alus ki jaman mbiyen kotaraja lak posisine ning Yogya...Nanging wong alus bahasane lan wonge, nek iso ojo nganti kapusan......... KAdang alus tumindak urung tentu alus ning ati....Baleni maneh, nek Gk kenopo wong2ane do kasar, kan ono
ora ono.Yo maklum wae mas, lan sing penting njenengan ra rasah sensitif lan ojo ngrumangsani di sengiti....Kan kabeh ki gur manungso sing salah ki luwih akeh tinimbang karo benere, lan nek iso njenengan kerep ngumpul2 wae karo kadang2 lan sanak GK ono ngendi.....Kuwi mengko
ngawur ben iso selesai ono kesimpulan ...dadi ora rebutan balung tanpo isi ...halah ....sori nek sok tau sedulur - sedulur ... :cheers:
Wong manungso ki wis jelas akeh lupute, ning yo kuwi iki aku arep cerito maneh......Kumpulan seko internet komunitas asal-usul daerah, sekolah, hobi, lan liyo-liyane kuwi apik
kuwi pas bareng ngumpul tur wis kenal akrab tambah apik... semono ugo yo ono sing rusak. Lan rusake kekumpulan mau, iso di sebabke.... rebutan wong lanang, wedok (sory ki rodo kasar= karang gur cerak ratu adoh banyu jek papanku ki)... Njur mengkone ono sing gur kepancing emosi, gek ngumbar2 arep metu seko kekumpulan.Ono maneh sengketa politik barang, golek tenar lan jeneng......Woh akeh mas... ketoke ra perlu di critake waelah, wong ijih bodo jek aku ki....Lha kekumpulan sing apik mau tiap2 menungsane (koyo aku dewe ki) siap di kritik lan ngritik... istilahe kerene kritik oto kritik.Lan ojo nganti opo sing di omongke mas Karak.. ono bebasane rebutan balung tanpo isi...Kuwi ra bener, podo wae to nek nggo rebutan kuwi..........
ngumpul2 wae......Aku dewe wae, dadi wong ndusun ra perlu isin ngumpul kok..... Yo kadang isin sithik ra po2....
BUKU PINTAR KABUPATEN WONOGIRI: Profil Wilayah Kecamatan
Pekalongaa pada Lomba Dongeng Bahasa Jawa Se Ex Karisidenan Pekalongan. Putra Jaya Komputer (PJK) Hardware, .Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil Lan Pitik Sing Rebutan EndogDiterbitkan pada Thursday, 27 April 2017 Pukul 0.5223 Feb 2014 Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing rebutan endog Endog pitik lehor rupane putih lan gedhi, endog pitik kalkun uga gedhi, nanging rupane putih Label: blog bahasa jawa, cerita cekak bahasa jawa .Cerita Pendek Bahasa Jawa: Kucing Sing Pinter
Nov 2012 Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh
lan jaran ing ngisor iki termasuk dongeng bahasa jawa sing perlu disimak kanggo pelajaran supaya ora sombong..Dongeng Bahasa Jawa: Kancil Lan Manuk Blekok Sing Wicaksana.Diterbitkan pada Thursday, 27 April 2017 Pukul 0.521 Ags 2015 Dongeng Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk Blekok Sing Wicaksana. Ing sasi pasa iki wis
sing becik ketitik sing ala ketara, titenana wong cidra mangsa langgenga dan sura dira jayaningrat lebur dening
iki. Nganggo tumaninahipun, sabarang kang ora becik, karam makruh singkirana,aywa ujub riya kibir, weruha sira yen umat, apes duweke sujanmi, Allah kang Kuwasa iku, ingkang karya bumi langit, datan ana ingkang madha, kabeh kagungan Hyang Widhi, kang karya beja cilaka, gawe urip tuwin pati.
Mupung sira durung lampus, ngelmu sarak dipunkesthi, anyinggahi barang ala, kang
utami, sapa kang anut parentah, mring sarak andika nabi, salamet ing donya kerat, matru nuwun sagung murid. Kang kasebut kitab mami, saking nabi Rasulullah, muni lan marentahake, sakehe umat Muhammad, lanang wadon sadaya, kang wus padha akir umur, wajib padha nglakonana. Ing salat gangsal prakawis, Subuh Luhur lan Ngasar, Magrib lawan Ngisa mangke, Subuh iku rong rekangat sujud mring Nabi Adam, mila sinujudan iku, amarga Jeng Nabi Adam. Bapa babune keh janmi, ingaken kalipah ing Hyang, salat luhur rekangate, pan liya patang rekangat , dene kang sinujudan, iya iku Nabi Yunus, pramilane sinujudan.
Dadia pangeling-eling, sakehe manuseng donya, lamun nemu susah gedhe,
sujud marang Mahamulya, ingkang amurbeng Alam, kadi Nabi Yunus iku, nalika inguntal mina. Aneng tengahing jaladri, sujud marang Mahamulya, bisa luwar cintrakane, de salat magrib punika,
Muhammad, umatira kinen sujud, Nabi kang sinebut ngarsa. Tegese lapal ashadu, asale raga puniki, amarga wong tuwanira,
Padha sumurupa dunung, anane nyawa puniki, kathahe mung tigang dasa, punjulira kalih iji, dunungira marang badan, anenggih sawiji-wiji.
Suksma wantah lungguhipun, ing badanira puniki, Nur Muhammad lungguhira, ana dene denmakani, yaiku dunungira, ing netra kalih puniki.
Suksma Nurbuwat puniki, lungguhe wadana yekti, Suksma Nurmeda lungguhnya, dumunung ing kuning kalih, suksma Nurmadi punika, lungguh lesanira iki.
Suksma Nursari puniku, dumunung tursina ardi, Suksma Nurjati punika , lungguh ing waja puniki, Suksma Rasa dunungira, ing dalem
Sang Luput Jati nggenipun, ing badan anyarambahi, sang Nur Jati lungguhira ing utek lenggahe pasti, Langgeng Buwana lungguh nya, ing bebalung kang den nggonni.
Sang lapal Buwana iku, ing puser kita puniki, Sang Hyang Jati lungguhira, ing daging pernahe penggih, Sang Marmaya lungguhira, ing ototira puniki.
Kang Bayu Papat alungguh, dumunung ana ing kulit, nyawa Mulya lungguhira, ing wewadi kita iki, Nyawa Kembar winastanan, ing gantungan den lungguhi.
Nyawa Liyan lungguhipun, ati kang mulya puniki, Nyawa
“Yen wus weruh tan weruh sireki
Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
IBW - Ing.-Büro für Bauwesen - Dipl.-Ing.(FH) Joachim Wahlen
IBW - Ing.-Büro für Bauwesen - Dipl.-Ing.(FH) Joachim
saw­ing, pre­ci­sion shear­ing, CNC laser cut­ting, CNC rout­ing, form­ing, bend­ing, bond­ing, flame pol­ish­ing, buff pol­ish­ing, edge fin­ish­ing, thread­ing, insert­ing,
Jayasuparta aliyas Jayaprasêtya kang katutup ana gêdhong kapatiyan, nalika ing
bathuk ciyut, mripat nglamuk, alis, pipi,
janggut, cangkêm, kuping sêdhêng, sarta saburining kuping kang kiwa rada
mangisor dadi sacêdhaking godhoh ana uci-uciné cilik, lambe biru saka madat,
kang bisa nyêkêl Jayasuparta mau utawa bisa ngaturaké katrangan,
nganti bisa kacêkêl, bakal manira paringi ganjaran rupa dhuwit kèhé rong atus
èpèk baludru irêng = sabuk kang digawe saka bludru warna
godhoh = kuping bagian ngisor sing empuk, yen wedok dibolong
lumrah (n) , limrah (k) = 1. sumebar warata
ingendi-endi sumrambah; 2. kaprah, ora nganeh-anehi; 3. ora cethil, gelem
nindakake kabecikan; dilumrahake : 1. diwratakake ; 2. diumumake; 3. dianggep
lumrah; kelumrah : kaprah; kalumrahan: lumrahing akeh, padatan sing lumrah;
= kalebu ing wewengkone, dadi sor-sorane; dibawahake = dirèhake ing, diwengku
marang; ora kebawah ora keprentah (pr) : ora dikuwasani babar pisan.
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG ARAN ( NOMINA, KATA BENDA)
jinise tembung kang mratelakake jenenge wong, papan panggonan, utawa barang lan
samubarang kang dianggep barang, sing ora bisa digandhengi tembung ora lan lumrahe dadi jejer utawa lesan
aran barang kasat mata (Nomina konkret)
aran barang ora kasat mata (nomina abstrak).
pagaweyan, kabecikan, kekendelan, katresnan, 3. Tembung
aran barang sing nduweni nyawa. Tembung aran kang nduweni nyawa utawa dianggep
a. Jeneng wong pribadi : Sunarti, Sujayana, Partana, Darminta, lsp.
Jeneng wong pribadi ora bisa dirangkep. b. Tembung aran
bengingehe, kluruke, jlegure, kropyake,lsp.
aran barang kang bisa dietung lan ora bisa dietung. Sing diarani tembung
sekolahan, banyu, kedhele, kacang, lsp.
hutan; Tuladha : jambu alas, jago kandhang, omah
tawon, kurungan manuk, kandhang dara, prajurit raseksa, Katrangan:
Tembung alas, kandhang, tawon, manuk, dara, raseksa tembung
tembung aran dudu kumpulan kolektif (nomina non kolektif). Tembung aran kumpulan yaiku tembung aran kang nuduhake
Ing basa Indonesia tembung aran kumpulan nduweni titikan bisa diganteni (disubstitusikan) nganggo tembung mereka utawa
Kamangka ing basa Jawa ora ana tembung purusa katelu jamak. Sing ana: dheweke,
piyambakipun, panjenenganipun kang nuduhake teges tunggal. Tembung aran kumpulan (Nomina kolektif) dumadi saka nomina dasar: tentara, siswa, murid, pulisi, prajurit, Tuladha:
VI diarak menyang alun-alun arep upacara 17 Agustusan.
guru tansah setya mulang muruk kabecikan marang siswa 4. Benggole brandhal iku dicekel pulisi dhek wingi sore.
tepung-tepungan, biji-bijian. Ing basa Jawa tuladhane : kekembangan, gegodhongan,
1. Ing taman Maerakaca akeh kekembangan maneka warna kang ngganda
2. Gegodhongan padha rontok jalaran wis telung sasi ora
Nomina bukan kolektif ) yaiku tembung aran kang ora bisa diprinci
aran predikatif (nomina predikatif) . yaiku tembung aran (nomina) utawa
tembung sesulih (pronominal) sing nduweni fungsi minangka wasesa (predikat).
Tembung sing dicap kandel iku kalebu tembung aran kang minangka wasesa
aran kriya (nomina verbal) Ing basa Indonesia diarani nomina
gawan, gaweyan, guneman, wacan,
tulisan, gorengan, pirembugan, sesembahan, lsp.
aran lingga (tembung aran kang awujud tembung lingga, nomina dasar)
saka samorfem. Tembung aran kang awujud tembung lingga diperang dadi :
meja, omah, minggu, taun, ukum.
dhuwur, barang, ngisor, jero, Selasa, Aminah, Januari, Selasa, Surabaya.
aran lingga khusus diperang : 1) Tembung aran kang
nduweni surasa ngelmu bumi (nomina geografis) Tuladha:
Bengawan, Sala, Kali, Citandui, lsp. 2) Tembung aran kang
Tuladha: Susanta, Jaka Mulyana, Sarjana, lsp.. 3) Tembung aran kang
: adhi, kakang, bapak, mbok, ibu,
keponakan, pulunan, embah, eyang, buyut.
: Senin, Selasa, Rebo, Kemis, Jemuah,
aran andhahan (tembung aran kang awujud tembung andhahan, nomina turunan)
cara: ditambahi wuwuhan ing tembung asale, dirangkep, lan
kapinteran, kaprayitnan, karampungan, kasekten, katentreman, kautaman,
kawicaksanan, kawigaten, kraton, Katambahan ater-ater
omah-omah, pepenginan, peprentahan, sesawangan, sesembahan, tetuwuhan, Dideleng saka kawruh ukara ( sintaksis), titikane tembung aran yaiku: a.Ing ukara kang wasesane tembung kriya, tembung aran nduweni
b. Tembung aran ora kena diingkarake nganggo tembung ora. Tembung kang kanggo ngingkarake tembung
aran yaiku tembung dudu. Tuladha ing ukara: 1. Bapakku dudu
c. Tembung aran lumrahe digandhengi tembung kahanan (adjektiva), lan bisa
3. Watu cilik-cilik diunggahake menyang prahoto.
girlsfuck-callporno.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.girlsfuck-callporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kuliahe taun ngajeng nggeh mboten nopo2..” (pah,
Pendhidhikan menengah umum[besut | besut sumber]
Pendhidhikan menengah umum diselenggarakaké déning sekolah menengah atas (SMA) (naté dikenal kanthi istilah "sekolah menengah umum" utawa SMU) utawa madrasah aliyah (MA). Pendhidhikan menengah umum diklompokaké jroning program studi miturut kabutuhan kanggo sinau sabanjuré ing pawiyatan luhur lan urip jroning masarakat. Pendhidhikan menengah umum dumadi saka 3 (tiga) tingkat.
Pendidikan menengah kejuruan[besut | besut sumber]
Pendhidhikan menengah kejuruan diselenggarakaké déning sekolah menengah kejuruan (SMK) utawa madrasah aliyah kejuruan (MAK). Pendhidhikan menengah kejuruan diklompokaké jroning bidang kejuruan didhasaraké marang perkembangan ilmu pengetahuan, tèknologi, lan/utawa seni, donya indhustri/donya usaha, katenagakerjaan (tataran nasional, regional utawa global), kajaba kanggo program kejuruan sing kagandhèng karo upaya-upaya palestarèn warisan budaya. Pendhidhikan menengah kejuruan dumadi saka 3 (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pendhidhikan_menengah&oldid=851757"	Kategori: Pendhidhikan miturut jenjangPendhidhikan menengah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 16 April 2013.
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadonâ€�.5. Adol
dereng saget maringi keputusan sak punika. punapa mangke, putri kulo taksih alit. menawi panjenengan sabar, nenggo kemawon. mungkin paling cepet setunggal tahun malih saget. putrane njenengan nenggo sekalian saget”
Sarjana 1 I Gusti Agung Ayu Gita Pritayanti Dinar 1 I Gusti Agung Ngurah Iriandhika Prabhata 1 I Gusti Ayu Agung Ariani 1 I Ketut Rai Setiabudhi weniger ... Sprache
87 DOAJ Directory of Open Access Journals
menika sampun sae saestu, sampun jangkep anggenipun ngandharaken tembung- tembungipun. Mugi- mugi salajengipun langkung sae malih :DI70%14/
banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis
eh sugeng mangayubagya, sampun dados anggotanipun KOBOI
ingkang kito tenggo-tenggo sedoyo mauidhoh hasanahipun............
sesepuh pinisepuh dusun Jepalo ingkang kawulo dereaken sedoyo fatwa-fatwaipun.
pemerintah, wiwit saking Bapak lurah ngantos dumugi Bapak RT ingkang kawulo
monggo kito sareng-sareng ngunjuakaken raos syukur dumateng Alloh SWT, ingkang
sampun pareng rohmat, ni’mat, taufiq, soho hidayahipun dumateng kito sedoyo
akhirat, kanti ridhanipun Alloh SWT. Amin Allahumma Amin.
ongko sepindah injih meniko : pembukaan .
ingkang ongko kalih waosan ayat –ayat AlQur’an
Dipun lajengaken acara ingkang ongko gangsal sambutan – sambutan
Wondene acara ingkang ongko pitu , Mauidhoh khasanah
Mekaten kolo wau menggah susunan acara pengaosan wonten
injih meniko : pembikaan , pengaosan wonten ing dalu meniko monggo
kito bikak sesarengan kanti waosan surotul fatihah , wondene pahalanipun kawulo
aturaken dumateng junjungan kito Nabi Agung Muhammad Rosulullahi SAW , lan sak
keluarganipun lan shohabatipun lan poro pejuang – pejuang agami islam ingkang
sampun ngerumiyini dumateng kito sedoyo lumeber dumateng tiyang sepah kito
ingkang sampun sumare wonten alam barzah , syaiul lillahi lahumulfaatihah .
Matur nuwun dumateng waosan surotul faatihah kolo wau
mugi – mugio dadosaken hikmah lan ngelancaraken pengaosan wonten ing wekdal
Kawulo lajengaken acara ingkang ongko kalih , waosan ayat
–ayat Al Qur’an, ingkang bade dipun waos deneng Akhinal Kharim
.......................... wekdal soho panggenan kawlo aturaken sumonggo .
Mekaten kolo wau menggah waosan ayat – ayat Al Qur’an
ingkang sampun dipun waos deneng Akhinal Kharim .............................
Kawulo lajengaken acara ingkang ongko tigo, waosan
sholawat Al-Barjanji, ingkang bade dipun waos deneng........... wekdal soho
Mekaten kolo wau menggah waosan sholawat Al-Barjanji
Sakmeniko dumawah acara ingkang ongko sekawan , waosan
mekaten kolo wau menggah waosan tahli ingkang sampun dipun ruusi deneng Akhinal
Kharim ....................... kawulo ngaturaken gungeng panuwun .
Kawulo lajengaken acoro ingkang ongko gangsal sambutan
saking panitia , ingkang bade dipun wakili deneng Akhinal Kharim ..............
wekdal kawulo sumanggaaken Mekaten kolo wau menggah sambutan saking panitia ingkang
sampun dipun aturaken deneng Akhinal Kharim....................... kawulo
Kawulo lajengaken sambutan b. Sambutan Wakil Siswa ,
ingkang bade dipun wakili deneng Akhinal Kharim ................. wekdal kawulo
Mekaten kolo wau menggah sambutan saking Wakil Siswa, kawulo
Sakmeniko kawulo lajengaken acara ingkang ongko enem
injih meniko istirohah , wondene istirohah bade dipun isi waosan sholawat
deneng Gema Al Amanah ....... wekdal kawulo sumanggaaken .
Mekaten kolo wau menggah waosan sholawat ingkang sampun
dipun waos deneng group Al Amanah kawulo ngaturaken matur nuwun .
Saklajengipun acara ingkang ongko pitu , acara ingkang
kito tenggo – tenggo , injih meniko , mauidhoh khasanah, ingkang bade dipun
asto deneng Ibu Jawahirinni’mah pramilo dumateng panjenenganipun wekdal soho
Acara demi acara pengaosan wonten ing siang meniko sampun
kalampah sedoyo .roh sak meniko dumawah acara ingkang ongko pitu , penutup ,
monggo pengaosan ing siang puniko kito tutup sesarengan kanti waosan
hendra	16/10/2009 at 4:18 pm	nuwun resepipun bade kulo cobi
Reply	hendra	16/10/2009 at 4:18 pm	nuwun resepipun bade kulo cobi
Balas	Baskoro berkata:	9 Januari 2010 pukul 23:16	hehe.. dudu CMS anyar, bro, biasa wae, dolanan sing tak ajarke kae.. suwe ra dolanan maneh.
no. 6, (795-819 M).8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M).10. Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M).11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu
Limbur Kancana,putera no. 11,(954-964 M).15. Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).17. Prabu Brajawisesa (989-1012 M).18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M).19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M).20. Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030-1042 M)Kecuali Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) - Darmeswara (no. 7) yang hanya berkuasa di kawasan sebelat barat Citarum, raja-raja
ing Dhukuh Candhi Pari Wetan, Desa Candhi Pari , Kecamatan Porong ,
Kabupaten Sidoarjo. Ora adoh saka Candhi Pari, kira-kira mung 100 meter.
Saka alun-alun kutha Sidoarjo dohe kira-kira 18 km, arahe kidul kulon.
saka bata, ukurane 8 x 8 meter, lan dhuwure 10 meter.madhep ngulon. Candhi iki
dumadi saka sikil candhi, awak, payon. Nanging wis ora wutuh maneh jalaran
jamur lan hawa kang ngandhut uyah. Ana ing awake candhi ana senthongan kosong,
sing mesthine isi Lingga – Yoni. Anane candhi iki ana sambung rapete karo
Candhi Pari sing dohe mung kira-kira 100 meter saelore Candhi Sumur iki. Ana
ing Candhi Pari ditemokake angka taun 1293 Çaka (1371
Adhedhasar wangun lan wujude mula dinuga Candhi Sumur iki didegake nalika abad
dislametake yaiku : Sikil candhi = 70 %, awake candhi = 40 % lan payon candhi =
ASAL-USULE CANDHI PARI LAN CANDHI SUMUR.
wong jenenge Kyai Gedhe Penanggungan sing urip ana gunung. Dheweke duwe adhi wadon wis warandha kang manggon
ing desa Ijingan. Kyai Gedhe Penanggungan duwe anak wadon loro , sing mbarep
Karo-karone manggon ing omahe Kyai Gedhe Penanggungan. Dene Nyai Randha Ijingan
duwe anak lanang karan : Jaka Walang Tinunu. Bareng wis dhiwasa Jaka Walang
Jaka Walang Tinunu takon marang mboke, sapa satemene bapake. Nanging Nyai
Randha Ijingan ora gelem blaka, mung kandha yen Kyai Gedhe Penanggungan iku
Tinunu kandha yen dheweke arep mbukak alas kanggo nggarap sawah. Panjaluke Jaka
Walang Tinunu diidini dening Nyai Randha Ijingan. Jaka Walang Tinunu banjur
budhal menyang alas dikancani dening Satim lan Sabalong, tumuju menyang
pedhukuhan Kedhungkras (desa Kesambi saiki ) . Jaka Walang Tinunu banjur lekas
mbabadi alas ing Kedhung Soka, saelore Kedhungkras, lan sisih kidule desa
Kedhungkras, ing sawijing wengi kancane Jaka Walang Tinunu yaiku Sabalong masang wuwu ing kali Kedhung Soka.
Esuke, wuwu sing dipasang Sabalong isi isi kutuk, sing diarani Dheleg. Sabalong
bungah banget, oleh-olehane mau dituduhake marang Jaka Walang Tinunu lan Satim.
jalma lan celathu, kaya lumrahe manungsa. Dheweke kandha yen biyen
iku sejatine manungsa dudu iwak kutuk, lan ngaku jeneng Sapu Angin. Sapu Angin ngaku dheweke biyen
ngawula marang sawijining pandhita saka Gunung Pamucangan. Dheweke kadosan
marang sang resi jalaran dheweke kepingin dadi ratu. Dheweke diparingi lilah
iwak, nganti dheweke klebu ing wuwu. Krungu kandhane iwak kutuk mau
Jaka Walang Tinunu rumangsa trenyuh atine, banjur kandha : “Sing sapa bakale
manungsa balia dadi manungsa”. Sanalika iku iwak kutuk mau malih wujud dadi
manungsa. Wujud jaka kang bagus rupane, meh padha baguse karo Jaka Walang
Tinunu. Jejaka malihane iwak kutuk mau banjur diwenehi jeneng : Jaka
Pendhelegan, lan diaku sedulur enom dening Jaka Walang Tinunu. Kekarone banjur
bingung mikirake bibit pari, jalaran dheweke ora duwe babar pisan. Dumadakan
dheweke eling kandhane mboke biyen yen mboke duwe dulur lanang yaiku Kyai Gedhe
Penanggungan. Jaka Walang Tinunu arep kandha marang Kyai Gedhe Penanggunga ora
wani, mula banjur kandha marang Nyai Gedhe, sabanjure diaturake marang Kyai
Gedhe Penanggungan. Nanging Kyai Gedhe Penanggungan ora ngolehi jalaran ora percaya
Gedhe Penanggungan – ya si Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin, bareng
weruh tekane jejaka loro kang bagus-bagus rupane lan ora nglalekake suba
Jaka Pandhelegan cuwa atine dene panjaluke ora ditampa mung diwenehi mendhang (kulit
pari yen ditandur ora bakal tuwuh). Kyai Gedhe Penanggungan bajur kongkon
marang Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin supaya njupakake mendhang.
njupukake mendhang njur dicampuri pari sing wos, sing isine bisa ditandur kanggo bibit. Mendhang sing
Pandhelegan. Kyai Gedhe banjur kandha :” Ya kuwi bibite. Wis saiki muliha”. Sawise
nampa mendhang sakarung Jaka Walang Tinunu lan Jaka Pandhelegan banjur mulih.
Kocapa, Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin njaluk lilah marang Kyai Gedhe
yen kepingin melu Jaka Walang Tinunu, nanging ora diidini dening Kyai Gedhe
Sangit pesen yen mengko wayahe tandur supaya ngabari marang Kyai Gedhe.
mendhang mau banjur disebar, ditampak (didhedher). Jaka Walang Tinunu lan Jaka
Pandhelagan digeguyu dening Satim lan Sabalong, jalaran mendhang mau ora bakal
thukul. Nanging Jaka Walang Tinunu ora ngrewes marang panyaruwene si Satim.
Pranyata mendhang mau bisa thukul kaya salumrahe bibit.
tampakan umur patang puluh lima dina , wis wayahe tandur. Jaka Walang Tinunu
banjur aweh kabar marang Kyai Gedhe Penanggungan yen dheweke arep miwiti tandur. Mula Jaka
nesu, lan uga kandha yen Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin wis dilamar
ratu Blambangan. Jaka Walang Tinunu lan Jaka Pandhelegan banjur mulih menyang
Kedhung Soka kanthi ati cuwa. Bareng ngerti yen anggone rewang tandur ora
Jaka Walang Tinunu oleh Rara Walang Sangit dene Jaka Pandhelegan oleh Rara
karo-karone ora ana omah. Dheweke banjur kandha marang Kyai Gedhe supaya nusul
lakune anake. Anggone nusul ketemu ana ing tengah dalan. Kyai Gedhe banjur
ngajak anake mulih menyang Penanggungan , nanging anake ora gelem. Wusane dadi
padudon. Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin puguh ora gelem bali. Jaka Walang Tinunu lan Jaka
Pandhelegan ora maelu apa sing ndadekake padudon jalaran prawan loro mau melu
saka karepe dhewe. Kyai Gedhe wusanane ngalah, bali menyang Penanggungan tanpa
Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin. Wong papat banjur nerusake laku menyang Kedhung Soka.
patangpuluh lima dina, sawahe kasatan banyu. Jaka Walang Tinunu banjur ngongkon
nesu , banjur arep mateni wong tuwa mau. Nalika arit arep
disabetake marang awake wong tuwa mau, Jaka Pandhelegan dumadakan semaput.
Sawise eling Jaka Pandhelegan rumangsa wedi banget marang kasektene wong lan
takon,”Sinten asma panjenengan Kyai ?.” Wong tuwa mau mangsuli,”Aku iki Nabi
Kilir sing ngratoni banyu .”. Nabi Kilir banjur
kandha,” Mangertenana Jaka Pandhelegan, wiwit dina iki jenengmu taksalini, kowe
nganggoa jeneng Dhukut Banyu. Mbesuk maneh yen wis rampung anggonmu tandur banjur gawea slametan supaya
duwe crita, nalika panen pari krana saka ambane sawah ,
Wong-wong sing padha derep ora mung saka tangga teparone wae, nanging uga saka
desa-desa sing adoh saka Kedhung Soka. Uga dicritakake sawise pari sing diadhep
dening wong-wong kang padha derep mau dieni, damen pari sing ana mburine wong
Dadi pari sing dieni ora ana entek-enteke. Asile panenan ditumpuk penangan
(lumbung) . Lan penangan iku manggon ing Candi Pari saiki-iki.
Majapait, Prabu Brawijaya lagi sekel penggalihe. Menggalih yen kraton Majapait
lagi ngalami paceklik. Tanduran pari padha puso., gabug ora isi. Lan akeh wong
tani sing padha lara. Lumbung Negara Majapait kothong. Mula akeh kawula
mireng kabar yen ing Kedhung Soka ana wong sing sugih sing duwe simpenan pari
akeh, banjur ngutus patihe supaya njaluk srah-srahan pari. Ing wektu iku uga
digawakake prau pisan liwat kidul wetane desa Kedhung Soka. Jaka Walang Tinunu sandika ing dhawuh. Pari-pari mau banjur dimot ing prau.
Sanajan wis kabeh prau dimoti pari wis kebak kabeh , nanging tumpukan pari ing
prau sing kanggo ngemot pari menyang Majapait saiki diarani DESA PAMOTAN. Prabu Brawijaya banget suka renaning penggalih,
banjur mundhut priksa sapa sing duwe pari mau. Sang Patih matur yen sing duwe
pari yaiku Jaka Walang Tinunu anake mbok Randha Ijingan. Sanalika Sang Prabu
eling lelakon dhek samana. Nalika mbebedhag ana ing alas banjur kewengen, nginep ing omahe mbok
dicritakake marang sapa-sapa, mung disidhem ing penggalih wae. Sang Prabu nuli
utusan nimbali Jaka Walang Tinunu lan bojone sakloron. Sawise ngadhep banjur
dipirsani kanthi tumemen. Sanalika iku uga percaya yen Jaka Walang Tinunu iku
utusan maneh supya nimbali Jaka Pandhelegan sakloron. Ing pangangkah arep
disengkakake ing ngaluhur. Yen ora gelem supaya dipeksa, nanging aja nganti
Pandhelegan wis krasa yen bakal ditimbali supaya sowan menyang Kutha raja
Majapait. Nanging dheweke ora gelem, pilih manggon ing desa wae. Bab iku
dirembug karo bojone. Sawise utusan saka kutha raja Majapait teka, dheweke
prentah supaya pra parjurit ngepung penangan. Sawise suwe dikepung ora
njedhul-njedhul banjur prentah ngosak-asik tumpukan pari. Pranyata Jaka
ilang lan ora bisa kacekel, para prajurit banjur nggoleki Rara Walang Angin,
arep digawa menyang kutha raja. Rara Walang Angin, nanging njaluk inah dhisik
arep njupuk banyu menyang sumur. Dheweke nggawa kendhi njupuk banyu menyang
sumur, “Prajurit, aku gelem kok gawa menyang kutha raja nanging tak njupuk
banjur tumuju menyang sumur, sawise teka ing wetane sumur, Rara Walang Angin
musna tanpa lari, ilang saragane. Para prajurit banjur bali menyang kutha raja,
matur yen Jaka Pandhelegan karo bojone muksa, ilang musna tanpa lari.
lelabuhan lan kasektene Jaka Pandhelegan ing papan kono banjur didegi candhi.
Papan panggonan ilange Jaka Pandhelegan didegi candhi sing gedhe sing saiki
karan CANDHI PARI. Dene papan ilange Rara Walang Angin didegi candhi luwih
Gambar : Pak Thain, juru kunci candhi Sumur sing kahanane kena stroke jalaran tiba nalika lagi ngresiki candhi.
kalindhih donal bebek, tom lan jerry
Srengenge durung katon njedul, nanging semburat abang ing sisih etan wus katon mbranang. Manuk-manuk pating bleber mangkat golek pangan ninggalke anak-anake, pating cruit nguntapke lungane biyunge, kanthi pangarep-arep gek ndang mulih terus ngloloh dheweke.
Esuk kuwi, Mbah Wongso uga katon menyang sawah nggawa pacul sing disampirke ing
kuwi Parja lagi nyapu latar sing kebak godhong jambu.
“Mruput, Mbah! Tindak sabin?”
“Genah nggawa pacul ngono, mosok arep njagong!” semaure Mbah Wongso sakkecekele.
Mbah Wongso sanajan wis tuwa nanging isih seneng guyonan. Malah ana sing ngarani Mbah Gaul.
“Penjenengan niku nggih aneh, Mbah! Nek kula mboten aruh-aruh mengke diarani cah enom mboten ngerti unggah-ungguh.”
“Ooo…ya wis, bener Le…, la kowe gek nyapu?”
“Mboten, Mbah. niki nembe dhahar!” Parjo mbales Mbah Wongso.
“Dhahar gundulmu kuwi, diamput!! Kakekane…lha kok malah mbales,” wong loro terus padha ngguyu.
Tekan sawah Mbah Wongso nyelehake pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran pari sing wis merkatak. Sawise
sanga esuk, Suminah anake wadon katon nggawa sarapan lan wedang teh sing ginasthel, legi panas tur kenthel. Kringet wis dleweran, weteng ya wis pating kluthuk njaluk diisi.
“Sarapan rumiyin, Pak!”
“Kene nduk, wah kebeneran banget. Wetengku wis kluruk terus je!”
“Wau sak derenge tindak kapurih sarapan riyin mboten purun, wong nggih sampun mateng sedanten.”
“Mangan kuwi paling enak ki nek wis luwe ngene kiyi!”
Mbah Wongso anggone dhahar katon dhokoh nyenengke tenan. Mula ora mokal sanajan wis sepuh isih katon gagah. Amarga olah ragane macul ora tau leren lan dhahare ya akeh tenan.
Bar dhahar terus ngunjuk benteran ginastel kalajengaken udud. Kesenengan sing keri kuwi jan-jane wis dilarang dening anake wadon.
“Pak, mbok ses-ipun dipun kirangi, nek saget malah mboten sah udud mawon, cobi njenengan waos nggen bungkus rokok niku.
Merokok dapat menyebabkan kanker,” durung rampung wis dipunggel Mbah Wongso.
padha nganggur, mbako ora payu, petani mbako klenger, pemerintah ora nampa pajek, jarene pajek saka rokok kuwi paling gedhe nduk? Lho, piye? Aku udud iki rak membantu pemerintah ta?”
“Penjenengan niku nek diaturi mesthi ngeyel, mengke nek gerah paru-parune mang raoske piyambak!” Suminah katon mrengut.
Ora let suwe sak rampunge Mbah Wongso dhahar, saka wetan katon wong loro lanang-wadon numpak pit montor nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso.
“Nyuwus pirsa, ingkang nggarap sabin niki sinten, Mbah?” wong wadon mau takon marang Mbah Wongso.
“Kula!” semaure Mbah Wongso.
“Penjenengan nyewa saben niki dateng sinten?”
“Lho, nyewa pripun. Sampeyan ampun golek perkara, niki sabin kula.
Kula tumbas pun sedasa tahun kepengker!
Nek penjenengan ragu, nyuwun dipun sekseni perangkat desa, napa sinten mawon sing ngertos babagan niki.”
Dina sing dipilih kanggo rembukan wis teka. Neng kono ana kanca-kancane Mbah Wongso, sing mangerteni sejarah tanah sawahe Mbah Wongso. Ing kono uga rawuh Pak RT lan Pak RW. Ora let suwe ana mobil mlebu pekarangane Mbah Wongso. Penumpange cacah papat. Sing loro wis dikenal Mbah Wongso, nanging sing medhun nggawa tas koper lan sing nggawa stopmap durung diwanuhi. Wong-wong mau padha rembukan gayeng nganggo bahasa Indonesia. Mbah Wongso mung domblang-domblong, ora mudheng apa sing diomongke. Ora wetara suwe sajake rembukan wis rampung. Nanging kabeh padha meneng.
“Pripun, Bu? Rak nggen kula ta sertipikat sing asli? Lha wong dituku nganggo dhuwit tenan, mbiyen tak rewangi adol sapi pirang-pirang arep diaku-aku, mesthi nggen kula sing asli,” Mbah Wongso katon yakin banget.
“Ngeten nggih, Mbah. Niki pun disekseni saking bapak-bapak ingkang mangertos babagan niki, babagan sertifikat, tibakipun ingkang asli menika e…e…, gadhahan kula, Mbah!” pawongan
2 Yohanes 1:3 | Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah, ngedunké berkahé, kabetyikané lan katentremané marang kowé lan aku kabèh, supaya awaké déwé bisa dadi siji terus bebarengan ing pituturé Gusti Allah lan ing katrésnan.
Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah, ngedunké berkahé, kabetyikané lan katentremané marang kowé lan aku kabèh, supaya awaké déwé bisa dadi siji terus bebarengan ing pituturé Gusti Allah lan ing katrésnan. Last Verse
Kadadosan ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Slawi, Temanggung, Wonogiri,
modif sisan kepiye Pah ?” jawabe piye Om?
By: k5538gl on Januari 27, 2015 at 11:50 am
wah, negoisasi tingkat dewa kie maz 😆
untung bojo-ku ra mudeng+mupeng montor anyar slamet–slamet
By: andhi_125 on Januari 27, 2015 at 12:02
niku pengen niko, nanging sak tenane pados ridho sing Maha Kuoso niku gampil, namung awak dewe mawon sing kurang ilmu, males sinau, monggo terus sinau moco ampun ndomblong mawon menawi pengajian, mugi" sedoyo kita saged paham ingkang bahasa
tanggapanipun Sat Jul 30, 2011 10:52 pm Yu Tuminem wis rampung durung le moco? hari_qdoelKoordinatorLokasi : GunungkidulReputation : 3Join date : 20.04.11Subyek: Re: Setujukah para sedulur
Indonesia...po dudu...? ---kang kapisan---opo ono empere ro memedi ono ing kawruh basa
mesthi dadi wedhi karo jenengan to kang?.. (Luwih
hantu, piye?Coba takonke Dhe!aku wis takon karo hantune jarene memedi kuwi ana werna loro1. jasad alus, iki golongan makluke pengeran sing dicipta kanggo pepak pepak isisning jagad. makluk iki kudune ra sah diwedeni anggep wae kaya ketemu kebo utawa sapi, utawa macan. sing penting nek ketemu ngati ati aja diganggu awit awake dhewe ora weruh piye carane nyratenine... ning racak racak wong pada wedi mula disebut memedi.... lha apa iki energi apa dudu ya aku ra weruh ning sing jelas memedi iki isa terus ana perlu energi (menungsa karo kewan ya perlu energi to?)2. wewayangane dhewe, racak racak wong pada gawe wewayangan dhewe ana pikiran mula ra ana apa apa wae wong wis keweden. lha
ngobati wasir kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
Raden Arjuna yaiku anak katelu saka Prabu Pandu lan Dewi Kunti utawa kerep disebut ksatria Panengah Pandhawa. Kaya wong, Arjuna bener dudu anake Pandu, nanging iku putra saka Dewi Kunti lan Batara Indra. Ing gesang Jawa, Arjuna iku simbol manungsa kawruh Tingga nanging ragu-ragu kanggo tumindak. Iku ketok yen nalika ilang semangat ing wektu bakal padha ngadhepi seduluré, lan guru-guru ing lapangan Kurusetra. Ugliness saka Arjuna tanpa guna. Kroso kuwat lan nggantheng, mudannya nalika dhèwèké dadi sethitik masalah. Arjuna nduweni dasanama minangka nderek: Herjuna, Jahnawi, ing Jisnu, Permadi minangka jeneng Arjuna nalika enom, Pamade, Panduputra lan Pandusiwi minangka putra saka Pandu, Kuntadi wiwit padha lan warisan panah, Palguna minangka apik ing ngukur kekuatan saka mungsuh, amarga ora magepokan karo property Danajaya, King Kariti saiki bertahta minangka raja ing swarga Tejamaya sawise kasil nyababaken King Niwatakaca, Margana amarga bisa mabur tanpa wings, Parta kang tegese nuntun panggawe becik lan sejahtera, Parantapa amarga rajin dikunjara, Kuruprawira lan Kurusatama amarga iku pahlawan ing Baratayuda, Mahabahu minangka gadhah awak cilik nanging gedhe kekuatan, Danasmara minangka tau nolak tresna apa waé, Gudakesa, Ankit, Kaliti, Kumbawali, Kumbayali,
Arjuna, Siwil enem driji telpon saka Prabu Kresna, Suparta, Wibaksu, Lahir, Pritasuta, Pritaputra, Indratanaya lan Indraputra amarga iku putrane Bathara Indra, lan Ciptaning lan Mintaraga iku jeneng digunakake nalika tapa ing gunung Indrakila. Arjuna dhewe tegese putih utawa cetha. Ing lair, nyawa Arjuna cahya nyoto teka metu saka guwa-garba lan mbukak munggah nang swarga, ing ngendi para malaékat Kawidaren. Kabeh angel ana tumiba ing katresnan karo nyawa Arjuna dijenengi Wiji Mulya. Suraking wong provoked bebendune Sang Dewa-dewa sing banjur nyerang wong. Lampu Mesem Mesem dadi tokoh manungsa nggantheng disandangi modestly. Ing mundhut saka nyawa saka awak saka Dewi Kunthi Arjuna nimbulaké sungkowo kanggo Prabu Pandu. Ing saran saka Semar, Pandu banjur pindhah munggah nang swarga, lan mbalekake putrané sawisé kang diwenehi dening tembung Guru kang. Wiwit enom, Arjuna wis tresnani saka sinau. Panjenenganipun sinau ing wong. Miturut masyarakat lingkungan lan bisa baen kawruh. Ing guru kalebu Resi Drona, saka panrimo Dona tak gegaman kuat disebut panah Cundamanik lan Arya Stamplat, kapindho kang Begawan Kripa, Begawan Kesawasidi, Rishi Padmanaba, lan akeh pertapa liyane kuat. Ing crita Mahabharata, Arjuna sinau ing ngalahake Prabu Niwatakawaca,, nanging crita wayang, iku hampit tau kasebut. Ing wayang marang Arjuna wis luwih saka 40 garwa, nanging mung sawetara sing kondhang lan kerep alluded ing pedalangan. Garwa Arjuna iku minangka nderek: - Endang Jimambang putra inggih menika Bambang Kumaladewa lan Bambang Kumalasekti - Dewi utawa Dewi Ulupi Palupi putra inggih menika Bambang Irawan - Dewi Wara Sumbadra putra inggih menika Angkawijaya utawa Raden Abimanyu. - Dewi Srikandi ora putra inggih menika - Dewi Ratri putra inggih menika Bambang Wijanarka - Dewi Dresnala putra inggih menika Bambang Wisanggeni - Dewi Juwitaningrat putra inggih menika Bambang Senggoto ing beujud buta - Endang Manuhara berputri Pregiwa Dewi lan Dewi Manuwati - Dewi Banowati berputri Endang Pergiwati (wungu dening Endang Manuhara) - Dewi Larasati putra inggih menika Bambang Sumitra lan Bambang Brantalaras - Dewi Gandawati putra inggih menika Bambang Gandakusuma - Endang Agus putra inggih menika Bambang Priyembada - Dewi Wisanggeni putra inggih menika Bambang Antakadewa - Dewi Supraba putra inggih menika
Babruvahana - Dewi Lestari ora putra inggih menika - Dewi Larawangen ora putra inggih menika - Endang Retno Kasimpar ora putra inggih menika - Dewi Citrahoyi ora putra inggih menika - Dewi Manukhara ora putra inggih menika Nomer bojoné Arjuna kang diduweni crita wayang gambar wong sing ora garwane murko utawa womanizer, nanging gambar sing Arjuna bisa nampa lan bisa ditampa dening kabeh pihak. Nalika enom, Arjuna tau wanted kanggo omah-omah Dewi Anggriani, garwane Sang Prabu Ekalaya utawa uga asring disebut King Palgunadi saka Paranggelung Kratoning. Ing wektu sing Arjuna sing kepengin kanggo nemtokke kang bakal mimpin kanggo lampus Dewi Anggriani amarga kang ana mung manut kanggo bojone. King Ekalaya sing ngerti tantangan Arjuna, nanging agung King Ekalaya ana luwih saka Arjuna. Arjuna banjur ngeluh kanggo Drona. Panjenenganipun mikiraken gurune wis bejat janji ora tau sebutno ora bakal mulang Pemanahan kanggo sapa liyane saka Arjuna. Panrimo saka Drona banjur tindak menyang King Ekalaya. King Ekalaya memang sing penggemar saka SAGE Drona, nanging amarga dheweke ora bisa njagong langsung, kang digawe patung Drona ing kedhatoné diajak laku dadn. Miturut Drona katon minangka soko pareng dening nginstall patung ana. Dadi tinimbang panrimo saka Drona banjur takon Ring Mustika Ampal sing wis ditempelake ing jempol King Ekalaya. Miturut driji Drona banjur Cut lan tempel driji ing Arjuna. Wiwit Arjuna wis enem driji ing tangan tengen. Punika ing basa Jawa disebut Siwil. Nalika patemon karo Arjuna maneh, King Ekalaya ilang. Ing wektu sing padha temen maujud sing padha wis tricked, banjur sadurunge dying ngandika bakal njupuk mbales ing Drona Baratayuda mengko ing perang. Arjuna wis akèh senjata lan senjata-aji-aji.Senjata Arjuna kalebu Arrow Nglumpang Bathara Agni sawise iku mbantu Batara Indra Agni marang alas kobong Batar Kandawa, Arrow
lan perhiasan saka Batara Indra, sawise kuwi sing nelukaké King Niwatakaca lan dadi King of
mecut Pamuk, panah Mergading lan liyane. Tambahan aji-aji diduweni Arjuna punika minangka
nggawe sumber banyu - Aji Mayabumi: bisa meperbesar Prestige ing pertempuran - Aji Bindrakhia Mundri / Maundri / Pangatep-Kepulauan Talaud: bisa nambah bobot awak - Aji pengasihan: kanggo bisa tresna marang dening wong - Aji Asmaracipta: nambah kemampuan yen panginten - Aji Asmaratantra: nambah kekuatan ing perang - Aji Asmarasedya: wani manambah ing perang - Aji Asmaraturida: meanmbah sanadyan kekuatan ing roso - Aji Asmaragama: nambah kemampuan kanggo ngleksanani romance - Aji Anima: bisa sethitik sing ora bisa katon - Aji bass: bakal entheng lan bisa ngawang - Aji Prapki: nganti goal sing dipengini ing kedhip saka mripat - Aji Matima / Sempaliputri: bisa ngganti wangun kang. - Aji Kamawersita: yen bisa dadi kuwoso, wonten ing Roman Arjuna tau bantuan Brunei Sagotra bebarengan uga karo bojoné nalika piyambakipun looking for a pack nedha awan kanggo Nakula lan Sadewa sawise acara Balesigala-gala. Dinuga ndadekake Brunei Sagotra gelem dadi kamenangan Pandawa tilas mengko ing Jayabinangun Baratayuda Perang. Sawise Pandawa diganjar Kandaprasta alas angker misuwur, Arjuna ketemu karo Begawan Wilawuk that're nemokake wong dheweke ngimpi. Nalika iku Begawan Wilawuk intangible buta nggawa Arjuna lan nikah wong wadon, Dewi Jimambang. Punika bilih iki ana garwa pisanan saka Arjuna. Angger-anggering Toret, kang dipun warisaken berhasiat lenga Jayangketon bisa ndeleng fairies yen ma ing kelopak mata. Lenga iki boon gedhe kanggo Pandawa, kang dealing karo Jin Yudhistira lan sedulur-seduluré padha ora bisa kanggo ndeleng mripat wuda. Arjuna banjur uga bisa kanggo ngalahake Jin Dananjaya wilayah Madukara. Jin Danajaya banjur nembus menyang awak saka Arjuna. Saliyane sing jeneng Dananjaya, Arjuna uga gained wilayah ing Madukara Kesatrian karo Patih Suroto minangka dadi Patihe. Nalika aku dadi kasingkirake 12 taun ing alas sawise kalah ing game dice Puntadewa Arjuna tau arep tapa ing gunung Indrakila karo jeneng Begawan Mintaraga. Panjenenganipun wektu sing padha ing Kratoning King Niwatakaca Manimantaka takon Dewi Supraba sing bakal bojoné. Ana ana siji sing bisa cocog karo agung dewapun King Niwatakaca lan dadi Patihe Umbra Mamangmurka. Miturut para dewa, mung Arjunalah sing bisa nelukake raja raseksa. Batara Indra banjur ngirim malaekat kanggo ngilangi pitu Begawan Mintaraga tapa. Malaekat
pitu wis mati ora ngatur kanggo mindhah pertapa saka lenggahan. Sawise malaekat pitu bali menyang swarga lan gagal laporan, dumadakan ana jumeneng raksasa gedhe sing ransacked gunung Indrakila. Miturut Ciptaning, ing Wuta sumpah menyang alam bébas Celeng. Banjur dipanahnya Celeng. Ing wektu sing padha panah saka pamburu dijenengi Keratapura. Sawise debat dawa lan gelut, iku dadi Arjuna ilang. Arjuna banjur temen maujud sing lika punika Sang Hyang Siwa utawi Guru. Banjur nyembah Guru. Miturut Bataar Master Arjuna diwenehi panah Pasopati lan takon asor King Niwatakaca. Dadi ngalahake King Niwatakaca ora gampang kaya mbayangke. Arjuna banjur nyuwun bantuan Batari Supraba. Kanthi rawuh saka Dewi Supraba menyang panggonan King Niwatakaca, nggawe King seneng banget amarga wong ora duwe keseng-sem karo dewi. King Niwatakaca sing wis lali Dharatan njawab kabeh pitakonan Dewi Supraba, nalika Arjuna ndhelikake ing bun dheweke. Pitakonan kang ngendi dumunung ing kekirangan King Niwatakaca, Raja tenang mangsuli, kelemahane ing ibu. Langsung Arjuna muncul lan marang King Niwatakaca. Kroso ing permainkan, King Niwatakaca mbanting Arjuna lan rages sacara ora kakontrol. Ing wektu sing Arjuna mung gagah bakal mati. Nalika Niwatakaca ngguyu lan umuk kakuwasan, Arjuna banjur culake Pasopatinya arrow hak menyang tutuk saka prabu lan tewaslah Niwatakaca. Arjuna lajeng dipunpromosikaken dhateng raja ing swarga Tejamaya, endi malaekat pitung dina (siji sasi ing swarga = siji dina ing donya). Arjuna uga bisa milih 40 wong dadi angel kang nggoda malaekat pitu uga klebu ing angel 40th lan uga Dewi Dresnala, Putri Brahma. Saliyane Arjuna uga nampa perhiasan makutha emas saka Batara Indra, panah Ardadali bhatara Kubera, lan akeh liyane. Arjuna uga diwenehi kesempatan kanggo ngirim panjalukan. Nyuwun sing Pandawa Arjuna unggul ing perang Baratayuda. Iki menehi munggah kanggo kritik kuwat saka Semar dianggep pejabat Arjuna unwise. Miturut Semar, Arjuna ngirim ora mentingake awake dhewe kanggo mikir kanggo aku lan ora mikir saka keturunan Pandawa liyane. Lan cen, kabeh putra Pandawa melu ing Perang Baratayuda mati. Nalika Arjuna lungguh dumadakan teka Dewi Uruwasi. Uruwasi dewi sing wis tiba ing katresnan kanggo Arjuna nyuwun garwanipun digawe. Arjuna nolak kanggo nyelehake iku mildly, nanging Dewi Uruwasi sing katresnan wuta tetep urgent. Amarga Arjuan isih nolak, ngukum Uruwasi Dewi bakal sissy mengko. Arjuna iki saddened dening ipat nglipur Batara Indra. Miturut Batara Indra bakal migunani mengko lan ora perlu disesali.Setelah bali saka Swarga, Arjuna lan sedulur-seduluré supaya nyamar ing negara Gathotkaca. Lan iki ngendi ipat saka Dewi Uruwasi migunani. Arjuna banjur dadi guru tari lan seni, lan dadi transvestite dijenengi Nawagaon Wrehatnala. Ing mburi nyamarake kang, Arjuna bali menyang jawata lan nampik Kurawa sing arep mnghancurkan Gathotkaca Kratoning. Arjuna banjur bakal dikawinke karo Utari Dewi nanging Dewi Utari Arjuna dijaluk sing dikawinke karo putra Abimanyu Raden. Senajan Arjuna iku nuntun panggawe becik, nanging isih ora bisa sampurna. Iki uneg-uneg ing cilik saka kasih. Nalika putrané Bambang Sumitra bakal nikah Dewi Asmarawati, Arjuna katon indifferent. Miturut Semar, banjur acara dijupuk liwat supaya partai tindak banget karo perayaan dewa mengadirkan lan goddesses saka swarga. Arjuna banjur weruh kekhilafannya picky ing syarat-syarat katresnan. A pawulangan bisa sinau ing mriki inggih punika minangka tuwane ngirim ora Pick lan milih katresnan marang anak. Ing perang Baratayuda Supreme senopati Pandawa Arjuna dadi sukses mateni akeh satriya Kurawa lan senotapi well-senopati liyane. Sing tilar donya ing tangan Arjuna antara liya Raden Jayadrata sing wis matèni anaké kang kinasih iku Abimanyu, King Bogadenta, Raden Citraksa, Raden Citraksi, Raden Bhurishravas, lan Adipati Karna. Isih ing Baratayuda, Arjuna kang wus mung ilang putra kinasih dadi demoralized, plus guru lan sedulur-seduluré siji tiba ing lapangan Kurusetra. Prabu Kresna banjur maringi pitutur sing perang ana mungsuh kanca-kanca, vokal utawa guru-murid kabeh wis nasibe lan kudu mèlu. Dhoktrin iki dikenal minangka Bagawat Gita. Kang ndadekake Roh saka arbitrator jawata Pandhawa munggah minangka bakal dealing karo Adipati Karna, seduluré lawas ibu padha. Sawisé perang rampung Baratayuda, Dewi Banowati kang hubungan dawa karo Arjuna banjur diperistrinya. Previous Arjuna wis kagungan putri Dewi Banowati. Ing wektu sing padha King Duryudana wiwit pitakonan sesambetan dheweke lan Arjuna banjur ngandika yen cah wadon bayi wis lair, iku putri saka Arjuna lan Banowati bakal diusir nanging yen iku cah lanang iku putrané. Nalika bayi lair ana ing kasunyatan wong wadon. Banowati banget panicky bab iku. Nanging kanthi Krishna, bayi diijolke sadurunge King Duryudana ndeleng iku. Bayi-bayi wadon sing banjur wungu dening Manuhara Dewi, garwane Arjuna liyane banjur dijenengi Endang Pergiwati. Amarga kang lair iku meh padha karo putri Dewi Manuhara dijenengi Endang Gendewa, banjur loro ing kula kembar. Minangka kanggo anak saka Dewi Banowati lan Sang Prabu Duryudana, Prabu Kresna banjur mundhut anak lan dijenengi Lesmana gandrawa Mandrakumara. Amarga piyambakipun putra saka gandrawa revered dadi manungsa, banjur Lesmana Mandrakumara duwe dispositive whiny lan Luwih bodho. Sayange kanggo Dewi Banowati ing wengi piyambakipun njupuk care saka Parikesit, piyambakipun matèni dening Aswatama sing sekuthon karo Kartamarma lan panrimo Kripa mateni Parikesit sing isih bayi. Ing dina kang padha Dewi Srikandi, lan Upapandavas uga matèni nalika turu. Begjanipun, bayi nangis lan nendhang Parikesit Pasopati senjata ing panggonan kang cedhak lan matèni Arjuna Aswatama. Arjuna sing sedih amarga Banowati wis matèni karo Dewi lan Srikandi looking for a putri sing padha marang Dewi Banowati. Putri punika Citrahoyi Dewi, kang uga garwa saking Raja Arjunapati prabu murid Krishna. Prabu Kresna iku responsif kanggo lan takon King Arjunapati submit bojoné kanggo Arjuna. King Arjunapati pelanggaran iku bakal tantangan perang Prabu Kresna lan ing perang King Arjunapati tiba sampyuh Dewi Citrahoyi Patih Uddhava lan banjur dadi garwane Arjuna. Sawisé disarèkaké ing pahlawan sing tilar donya ing perang lan aman saka King Puntadewa Baratayuda kanthi gelar Raja Kalimataya Astina, Arjuna mbeta metu tugas saka sadulur kang dening nggawe kurban Korban jaran disebut kurban Aswameda. Arjuna Astina diiringi dening tentara lan mèlu jaran jaran ngendi iku dadi lan karajan liwat kang jaran kudu tundhuk Astina, yen ora Arjuna lan pasukan kang bakal nyerang kerajaan. Jaran liwati Kratoning ana bisa ngalahaké. Arjuna banjur bali menyang mburi kang gesang marang Astina lan
iku sek iso melu jaman metallica jeh, arek saiki bedo, iki wes jamane peterpan, wes gak cocok le”.
Kaet isuk Carolina gak gelem mangan. Koyok biasane lek lagi mangkel de’e males mangan. Maman sing nyedeki, ngrayu-ngrayu de’e mung dipleroki, dikongkon ngaleh. Sepet motoe lek ndelok Maman jare. Arek lanang iku akhire ngaleh, ngalah, polahe gak gelem gawe Carolina selot mangkel. Sumpek terus nang kandang, akhire Carolina metu, golek
sampek sikile kesel. Howo sing selot panas, gak kroso lek wes awan, Carolina ngroso gulune garing, ngelak.
Dukuh Penceng mesti sepi lek awan-awan ngene. Warga sing akeh-akeh mung petani podo leren, leyeh-leyeh nang omah. Kate muleh sik males, akhire Carolina nang kali. Sakwise ngombe
wes mlengkung koyok ngene sik ae kon ngurusi wedhus sing gak jelas ngunu.
Maman : Gak jelas yok opo maksude sampeyan?
Emak : Kon iki opo gak iso mikir, gak isin? Kon iku wes gede, joko, lha mosok sik dolenan ae karo wedhus. Iyo lek dolenane genah, lha lek koyok
Carolina : Mas Maman, abot sakjane aku kate ninggal sampeyan tapi yok opo maneh ketoke iki sing paling apik
bayu bejo (00:40:22) : wah tetep enak Soto PAK MARTO, mantep tenan, katanya ini adalah sotone wong sugih….sing
maneh anake pak Paeran lek dudu awakmu. Opo bapakmu duwe anak liyo?”
“Opo’o sih mak?”
“Sik takon maneh. Ojo mubeng-mubeng koyok wong penceng, mumet aku ndelok awakmu. Anteng ngono ora iso tha? Lagian wes bengi, ndang turu kono.
nggo nyekolahno aku. Lek sampek aku ora lulus pasti wonge gelo, iso-iso ngamuk sisan.”
“Tapi ojo mikir koyok ngono, ora apik. Wes dungo ae lah, mugo-mugo lulus kabeh.”
“Pisan ae lho. Lagian sing penting lak lulus.”
“Karepmu, aku wes ngandani.”
penggaweane sinau. Wong yo awakmu ora tau ngewangi emak karo bapakmu golek duit ae lho. Sekolah thok, ngono lek ora lulus opo ora kebacut?”
“Saiki ora koyok biyen mak. Luwih angel,”
Ee buat ape ngolat-ngolet, lo tidur aje, hey..
Lebih baik, ayo kerje jangan lupe sholatnye
Endhog asin iku salah sawijining panganan khas Indonésia lan akèh tinemu didol ing tlatah Kabupatèn Brebes. Endhog asin iku kagawé saka prosès pengasinan kanthi ngekum endhog bèbèk utawa pitik ing campuran uyah lan bata kang wis didheplok. Prosesé kira-kira 2 minggu.[1] samenika kathah variasi raos
^ (id)Cara membuat telur asin enak
(id) Nilai gizi dan resep telur asin dari situs Warintek
ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Ngurip-urip Basa Jawa: UKARA PAKON (KALIMAT PERINTAH)
yaiku ukara kang isine supaya wong liya nindakake utawa tumandang apa kang dikandhakake utawa dikarepake.
1. Lumrahe wasesane nganggo panambang , -a, -na,
akna, -ana, -anana, -en
2. Nganggo tembung : aja, ampun, sampun, tulung,
nyuwun tulung, ayo, mangga, takjaluk, taksuwun, kula suwun, 3. Nganggo tembung : takaturi, kula aturi.
tandha panguwuh (!) ing pungkasane ukara.
panambang -a wantah wae, tegese uga mung
wantah wae, yaiku akon marang wong diajak guneman kaya kang kasebut ing tembung
2. Yen menyang sendhang mengko nggawaa timba kanggo wadhah banyu!
4. Kowe mlakua ngulon, aku takmlaku ngetan!
6. Mengko sore kowe mrenea takwenehi jajan!
7. Yen kowe melu kondangan mengko nganggoa klambi bathik wae!
mangkata dhisik, aku takmangkat keri-keri wae!
kawuwuhan panambang -na, -akna. Kanggo tembung kang nduweni wanda sigeg ing pungkasaning
tembung, tembung mau kawuwuhan panambang -na. Yen tembunge nduweni wanda menga ing pungkasaning tembung, tembung mau kawuwuhan panambang –akna. Tegese tembung pakon mau yaiku akon marang wong
sing diajak guneman kanggo keperluane wong sing diajak guneman. Ing basa
17. Yen kowe menyang pasar aku tukokna apem!
18. Yen kowe bisa nglakokake dhuwit, dhuwitku iki lakokna!
Panambang -ana dianggo nalika ketemu tembung kang nduweni wanda sigeg ing pungkasane
menga ing pungkasaning tembung. Tegese panambang -ana, -anana lumrahe nduweni teges wola-wali utawa ambal-ambalan.
19. Buku gambarku iki gambarana sakarepmu!
22. Bungkusan sing keri ana mau enggal balenana!
23. Tikus sing kena jiret kae enggal patenana!
24. Apa wae kang diprentahake marang kowe lakonana!
26. Buku sing ana meja kae, jupuken banjur gawanen
29. Nangka kuwi ambunen! Wis mateng apa
30. Lampu sing mati kae gantinen!
31. Gawanmu kuwi selehen ana ing dhuwur meja!
Panganggone tembung : aja, ampun, sampun.
Tembung aja, ampun, sampun , ngemu surasa nglarang utawa ngelikake supaya ora
nglakoni apa-apa kang kasebut ing larangan mau. Tembung aja dianggo
ing basa ngoko, tembung ampun dianggo ing basa krama, dene panganggone
tembung sampun ing basa krama kang nduweni teges luwih kurmat utawa luwih alus.
lunga-lunga saka kene yen aku durung bali!
35. Menawi tindak dhateng dalemipun pak Sam ampun dangu-dangu lho!
dipuntutup, tiyang-tiyang rak sami boten saged langkung!
Panganggone tembung: ayo, mangga, sumangga.
Tembung ayo, mangga, sumangga ngemu surasa ngajak yaiku akon melu (nindakake) apa-apa kang kasebut ing pangajak mau.
39. Man, ayo dolan menyang omahku!
kula dherekaken mirsani ringgit ingkang wonten wonten lebet!
41. Mangga pinarak wonten griya kula rumiyin!
42. Para rawuh dipunaturi jumeneng, sumangga!
kula aturi ngrahabi pasugatan ingkang sumadya wonten ing ngarsa panjenengan
tembung takjaluk, taksuwun, kula suwun.
Tembung takjaluk, taksuwun, kula suwun nduweni teges
panjaluk. Panganggone tembung takjaluk ana ing basa ngoko lugu, tembung taksuwun dianggo basa ngoko alus, dene
kowe gelem ngrewangi aku ngusung pari saka sawah menyang omah!
suwun panjenenga kersa rawuh ing griya kula dinten menika!
tembung takaturi, kula aturi. Tembung takaturi, kula aturi nduweni teges ngajak. Tembung takaturi dianggo ing basa ngoko
49. Yen kowe nyata lanang temenan, majua!
caweta sawonmu aku ora bakal mundur saka ngarepmu!
1. Ing basa Jawa pakon alus lan ora alus diwujudake ing unggah-ungguhing basa,
yaiku : ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu lan krama alus.
2. Tembung-tembung kang nganggo panambang -a, -na, -akna, -na, -anana, -en, -nen, lan tembung aja, ayo, takjaluk dianggo ing basa ngoko lugu kang kalebu sing
3. Tembung-tembung taksuwun, takaturi, dianggo ing basa ngoko alus.
4. Tembung-tembung mangga, kula suwun, kula aturi dianggo ing basa krama alus.
panambang -a, -na, -akna, -na, -anana, -en, -nen.
Yaiku ukara pakon sing nganggo tembung aja, ampun, sampun.
Yaiku ukara pakon sing nganggo tembung ayo, mangga, sumangga.
Yaiku ukara pakon sing nganggo tembung takjaluk, kula suwun.
iku kalakone kanthi laku; Lekase lawan kas; Tegese kas nyantosani; Setya budya pangekese dur angkara (Pocung)
Para mudha wajibmu padha estokna; Aja malang tumulih; Sinau kang giyat; Aja padha slewengan; Yen wus tamat lan mumpuni; Nulya tanjakna; Kanggo bangsa lan nagri (Durma)
Dedalane guna lawan sekti; Kudu andhap asor; Wani ngalah luhur wekasane; Tumungkula yen dipun dukani; Bapang den simpangi, Ana catur mungkur (Mijil).
Amenangi zaman edan; ewuh aya ing pambudi; Melu edan nora tahan; Yen tan melu anglakoni; Boya kaduman melik; Kaliren wekasanipun; Ndilalah kersa Allah; Beja-bejane kang lali; Luwih beja kang eling lawan waspada (Sinom)
Jacques Ellul (6 Januari 1912–19 Mei 1994) inggih punika satunggaling filsuf, sosiolog, teolog, lan anarkis Kristen. Piyambakipun nyerat sapérangan buku babagan "masyarakat teknologis", lan babagan Kekristenan lan pulitik, kadosta Anarki lan agama Kristen (1991) - ngandharaken bilih anarkisme lan agama Kristen sami-sami kanthi sosial ndhèrèk ancas ingkang sami.[1]
Salah satunggaling filsuf ingkang paling kathah mikir babagan nyaketi tèknologi saking sawijining titik pandhang ingkang deterministik, lan sapérangan malah ngendikakaken fatalistik. Ellul, ingkang dados profesor wonten ing Universitas Bordeaux, nyerat sakitar 40 buku lan atusan artikel sadanguning gesang. Téma ingkang dominan saking seratan - seratanipun inggih punika kados pundi ngrembag kamardikan manungsa lan iman Kristen ingkang
langkung tebih njajahi ba religiositas saking masyarakat tèknologis.[2]
Simple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 7 Januari 2017.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Jawa Timur, Bangkalan,
Jawa, “Nduk, ojo khawatir ora nduwe anak, sak jane anak yatim sak ngalam dunyo iku anakmu sing sejati, mongko openono koyo anakmu dewe”,
Jakarta[besut | besut sumber]
Ali Sadikin ya iku gubernur kang nduwèni jasa kanggo kang ngembangake Jakarta dadi kutha metropolitan kang modhèrn.[2] Ana ing pimpinane Ali sadikin, Jakarta dadi luwih modern
Bang Ali, kayata Taman Ismail Marzuki, Kebun Binatang Ragunan, Proyek Senen, Taman Impian Jaya Ancol, Taman Ria Monas, Taman Ria Remaja, kota satelit Pluit ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ali_Sadikin&oldid=1098883"	Kategori: Gubernur JakartaTokoh saka SumedangTokoh militèr IndonésiaMantri Transportasi IndonésiaTokoh Petisi 50Tokoh SundaKetua PSSILair 1927Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Prajurit Wirabraja, Prajurit Dhaeng, Prajurit Patangpuluh, Prajurit Jagakarya,
Keraton Yogyakarta Warung Bu Ageng Sate Klathak Pak Bari:
@Ayin: yo lumayan..tp kuwi angel mbentuke Yin..ra iso dicetak..dadi mung takjupuk trus takgawe bola2 nganggo tangan loro..trus takpress nang tangan juga..lha nek ning talenan malah lengket kabeh je..suwun resepe
sing gurih drpd manis2..hm..mungkin bs pake kulit wonton, tp jadine ya kayak pangsit goreng ya?
Bapak swargi nalika semana ora marisi bandha donya, ya jalaran ora duwe apa-apa, iya jalaran saka sekenge. Duwene mung keris iki siji ndhil ora ana tungggale. “Le, keris iki aja nganti ucul saka tanganmu,” ,mangkono welinge swargi bapak menehake keris marang aku, “Jalaran ya mung kowe sing dakanggep bisa utawa kuwat nyekel keris iki”. “Lha gunane kanggo apa, pak?” pitakonku marang bapak.“Kanggo kawibawan. Yen kowe kepingin ngerti apa sing ana sajerone keris iki tayuhen dhisik.”“Carane piye, pak?”“Ya wis mengko wae dakkandhani, saiki keris iki simpenen dhisik. Mung welingku rumaten sing becik”.Aku dhewe satemene ora pati ngerti ing bab-bab ngenani keris. Krunguku mung saka wong-wong sing nalika semana jagongan mertamu karo bapak, nalika aku isih cilik.Malem tanggal siji Sura aku kebeneran cangkruk ana ing cakruk cedhak omahku. Karepe mono ya arep melekan. Ing cakruk wis ana pak guru Darman, sing
keris”, kandhaku.“Ooorak ! Jaman kaya ngene kok isih ana wong ngingu keris. Keris nggo apa,”kandhane Sutar.“Lho ya aja ngono, Tar,”ngendikane pak Guru Darman.”Iku ngono ana sejarahe.”“Pripun, Lik ?” pitakone Katman uga ponakane pak guru Darman.“Ngene, rungokna,”pak guru Darman miwiti crita. “Keris iku keras. Digawe saka wesi werna-werna. Ana wesi Balitung, wesi Pulosrani, lan uga ana sing saka meteorit barang. Dadi bakale ora mung waja thok. Keris yen dikramakake tosan aji. Tosan saka tembung tos sing tegese atos, mangkono panemune mas Budi Palopo”, ngendikane pak guru Darman.“Budi Palopo sinten , Lik ?”“Iku lho, sastrawan Jawa Timur sing asli Gresik, iku.”“Napa sing mentas angsal hadhiah niku ?”“Lha iya.”“Turene, keris niku mengku piwulang sing dhuwur . Nggih napa, pak “ omongane Sutar nyela.“Lha iya , kanggone sing ngerti. Kanggone wong sing ora ngerti : La apa, jaman saiki rak jaman modern, jaman internet , isih ngingu keris. Takhayul. ”.“Lha tegese tos utawi tosan niku napa, pak?”“Tegese, wong iku kudu nduweni watak, jiwa utawa semangat sing keras. Ora bakal mundur yen gegayuhane durung kasembadan. Mula satemene aja pisan-pisan ngremehake wong Jawa. Wong Jawa iku yen wis kadhung nduweni gegayuhan mesthi tansah ngudi kaleksanane. Ketoke wong Jawa yen ngadeg ngapurancang, karo monthak-manthuk, injah-injih. Nanging yen duwe kekarapen, wooo .... aja pisan-pisan diremehake.”“Kados blangkon, nggih , Lik” pitakone Katman.“Karepmu ? ““Lurus ngarep, mbendhol buri.”“Ora ngono. Lha kuwi rak blangkone wong Yoja. Yen cara Sala rak trepes”“Ngoten niku mengku filsafat, napa boten, pak?” Sutar nyela.“Dingaren, Tar. Omonganmu kok rada dhuwur. Kaya wis tau mangan sekolahan wae. Kok nganggo tembung filsafat barang. Kaya ngerti-ngertia wae.”“Nggih boten. Kula niku rak namung ngrungak-ngrungokake tiyang ngomong mawon.”“ Ya yen digoleki mesthine ana. Aku dhewe durung ngerti. Ning yen omongan lurus ngarep mbendhol buri iku mung guyonane wong-wong wae.”“ Dadi ... niku boten temenan nggih ?”“ Dakkira ya ora. Coba delengen wae, blangkone wong Yoja, blangkone wong Sala, karo blangkone wong Banyumas. Rak beda ta ? Lha nek beda-beda kuwi tegese njur piye?”“ Tapi niku, Lik. Keris gadhahan kula niku tangguh Majapaitan, ibuke lare-lare bola-bali mblendhang-mblendhing mawon ““ Keris apa kuwi. Sakkrunguku kowe ki ra tau duwe keris ki. Apa hubungane keris karo bojomu ?”“Lha nggih keris kula sing siji niku.”“Waah, kowe ki guyon. Aja guyon ta ! Aku wiwit mau ngomong temenan mung koanggep guyon wae.”“Lha boten guyon dospundi. Mosok wiwit wau namung sepaneng mawon.”“Yen kerise bojomu kuwi, pancene kowe sing ora ndlomok. Mosok jamu nganggo endhog banyak pitu sakndhegan. Ya mesthi wae. Kok ya entek, gumun aku,” ngendikane pak guru.“Lha pripun, Lik. Wong hiburane nggih namung niku.”“Sing kebacut ki ya kowe kuwi ta. Jan ora mesak-mesakake bojone. Anak wis pitu barang , isih digenter wae. Mbok ya leren.”“Dospundi, bolak-balik hiburane nggih namung niku.”“Ya carane. Saiki rak ana KB, kowe ki ra gelem melu KB iku apa. Jarene pemrentah : Dua anak cukup, laki perempuan sama saja.”“Karep kula nggih ngoten, ning bojo kula boten purun. Turene boten penak.”“Pancene sing kebacut ki kowe kuwi, ta. Wong lanang kuwi pemimpin rumah tangga. Mung prekara ngono wae ra isa ngatur ki rak kebacut, ta. Wis mbalik. Mbaleni rembug mau. Nuruti Katman ora ana enteke.
saged tuntas. Kira-kira niki sebabe napa ?” pitakonku.“Lha nek iku, sing cetha wong Jawa wis ilang Jawane. Wis nglalekake pituture para sepuh. Kamangka pituture para sepuh iku akeh sing apik. Keris iku
keras, tegese sanajan ora nduweni kapinteran nanging saged mrantasi damel. Nek nurut sampeyan pejabat sing sakniki
kanggo mrantasi gawe. Ning ora keras, ya wusanane asile padha wae ora apa-apa. Keras iku gumantung marang mental. Yen pancene mentale lembek, diwenehana keris pirang-pirang, ya tetep lembek.”“Mbok menawi, kados tulisan Jawa niku. Yen dipangku njur mati.”“Ya isa uga. Lha saiki pikiren, saupamane pejabat mau wis akeh oleh-olehane, apa ya isa keras? Mulane, saiki iki jamane wong Jawa ilang jawane.”“Lha niku, Lik. Keris kok dilengkuk-lengkuk niku, karepe napa?” pitakone Kang Katman nyela omongane pak Darman.“Ngomong kawit mau kok ora enek kopine ta iki. Apa ra kecut?” pitakone Sukiman sing lagi teka nimbrung neng cakruk.”Dakrungokake kok sajake gayeng,”sambunge.“Ya jane ya kecut. Gayeng ki apa, mula ya ra krasa.”“Goleka kopi nyang warunge yu Tuminem, Man. Iki lho dhuwite”“Tiyang pinten, Lik”
menyang warunge Yu Tuminem sing ora adoh saka anggone cangkruk. Ora suwe Katman teka karo nggawa kopi karo nyangking tempe gembus sapiring.“Ewangana nggawa, Tar. Aja mung meneng wae,” pakone Katman menyang Sutar. Sutar gregah-gregah ngrewangi Katman. Sawise rampung banjur lungguhan maneh, katambahan Sukiman, mula sangsaya tambah gayeng.“Lha nek ngene rak gayeng. Mosok ngomong garingan thok. ““Kawit mau ya mung rokak-rokokan thok, nganti garing gorokanku”, kandhane Sutar.“Pun, ngga njenengan wiwiti malih,” ujare Sukiman miwiti omong.“Mau teka ngendi ? Teka lengkuk ya?” pitakone pak Darman. “Lengkuke keris kuwi diarani luk. Sanajanta atos nanging kena dielak-eluk, mula keris iku ana sing lurus ana sing luk. Keris-keris jaman Majapaitan lumrahe lurus. Dene keris jaman Mataram lumrahe nganggo luk. ““Contone ?” “Contone keris Nagasasra. Keris iki keris jaman Mataram, nganggo luk telulas. Naga kuwi tegese ula gedhe. Dene sasra tegese sewu. Nagasasra tegese naga sing cacahe sewu. Keris iki gambare kaya naga sing biuntute nglawer teka pucuk. Luke keris iku ana sing luk ana lima, pitu, sanga, sewelas, telulas lan sapiturute nganti luk sangalikur.Mula wong Jawa sejatine wong sing keras nanging senajana keras isih kena diluk, “ kandhane pak Darman karo nyruput kopine.“Kuwi tempene gembus iku panganen. Mengko ora ana sing mangan,” ngendikane pak Darman karo nerusake crita.“Sanajana luk, isih ana garis luruse, imbang antarane kiwa lan tengen. Dadi sanajanta lak-luk ning wong iku kudu tetep lurus. Iku minangka falsafahe wong Jawa bisaa nengenake marang keseimbangan, harmoni, utawa kaselarasan.” “Urip salaras karo alam. Salaras ing ngalam donya kalawan alam akhir, salaras antarane jagad cilik lan jagad gedhe, mikrokosmos lan makrokosmos.”“Makrokosmos niku napa, Lik?” pitakone Katman.“Mikrokosmos iku ya jagad cilik yaiku jagad sing ana sajeroning badan kita dhewe. Dene makrokosmos iku jagad gedhe yaiku jagad sing gumelar iki.”“Jane ngoten, tinggalane mbah-mbah riyin sae nggih, pak.”“Satemene tinggalane mbah-mbah biyen akeh sing mengku wasita sinandi, tegese pitutur sing ora dicethakake utawa digawe rahasia. Pitutur kang adiluhung. ““Njenengan niku kok pinter niku king pundi ta, pak?” pitakone Sukiman.“Lhah , aku iki jane ya padha wae karo kowe. Lha saiki rak ana alate, supaya wong ora bodho-bodho banget.”“Napa niku ?”“Lha iku .... internet”Jam rolas thet, kenthongan ditabuh dawa, nandhakake yen wis wayahe tengah wengi. Wong-wong sing ana ing cakruk padha bubar mulih menyang omahe dhewe-dhewe. Aku dhewe ora enggal-enggal mulih. Atiku sumpeg jalaran wis pirang-pirang sasi ora nyambut gawe. Mangka saiki aku nduweni kuwajiban ngingoni anake maratuwa. Dinane iki aku ora nyambut gawe. Golek gaweyan mrana –mrene durung oleh. Apa ora sumpeg ? Apa ya mung arep ngejibake maratuwa wae. Aku dadi wong lanang satemene rumangsa isin yen mung gumantung maratuwa.Krungu dongenge pak Darman mau aku njur kelingan marang welinge bapak nalika arep ninggale kae:” Le, keris iki rumaten, aja nganti pisah karo kowe “Aku banjur mlebu omah, keris warisane bapak dak jupuk saka lemari. Banjur dakunus alon-alon. Daksawang suwe tanpa kedhep. Rumangsaku ana swara dumeling ing kupingku: keris iku keras, keris iku keras. Kaya-kaya swara iku ora ilang-ilang saka kupingku. Sanalika aku eling.“Yen ngono, aku kudu usaha sing keras.... kudu usaha sing keras.....usaha sing keras”Esuke, kanthi ati madhep, karep kang mantep, lan ulat sumringah aku gegancangan budhal ...... golek pegaweyan.
ORA NYEBUT. Mangkono rasanane wong sing krungu dongenge lelakonku. Wiwit kampung pojok lor nganti pojok kidul, wiwit barongan pring pager desa wetan nganti barongan pager desa kulon, wiwit bakul-bakul sing biyasane liwat ngarep omahku nganti teka wong – wong sing padha cangkruk ning warunge Lik Giyem kabeh padha rasan - rasan. Padha ngrasani aku. Aku dadi kembang lambe, lambene wong sakampung. Yen wong sakampung lambene dadi siji kira-kira dadi lambe gajah apa lambe jirapah. Dadi wong kok nyebut, ingatase wis mambu lemah kok isih ngarepake Karti --randha lanjar kulon kali. “Umure pira ta Karti kuwi ?” pitakone Saiman marang Karjana nalika cangkruk ning warunge Lik Giyem.“Lha Karti kuwi ngono rak bocah wingi sore ta, patlikur apa wis enek?” Karjana genti takon.“Ya uwis ta. Wong laire Karti bareng laire anakku sing ragil. Saiki anakku wis umur nemlikur. Ya nek patlikur ya luwih” wangsulane Saiman ngyakinake Karjana.“Lha, ditinggal bojone wis pirang taun?” pitakone Karjana“Kok takon pirang taun. Kowe apa ora melu nglayat? Setaun bae durung enek.”wangsulane Saiman karo nyruput kopine.“Aku pas nyang ndi ta ya ? Jane aku ra tau lunga ki ?”“Lha embuh. Aku pa ngerti urusane uwong ?”“Nek durung enek setaun, ya lagi wae. Lara apa ta?”“Ya embuh. Jarene, maune mung sambat kesal-kesel ngono. Bareng dipriksakake dokter jarene wis parah.”“Sadurunge apa ra priksa dokter ngono ?.”“Jane ngono ya priksa, nanging kira-kira ora dirasa. Dianggep entheng. Sanajana lara, ketoke tetep nyambut gawe wae.”Pancene dadi randha kuwi ora kepenak. Apa maneh randha anyaran. Jarene Pak Dajus, kae lho pengarang sastra Jawa sing kondhang kae, randha iku rana-rene diendha. Tembung diendha kuwi nek manut wong Bojanegara tegese digunem. Apik digunem, ora apik sangsaya ndadi anggone nggunem. Mengko arep macak dirasani wong jare golek-golek, bojo lagi bar mati saiki bengesane wis menor-menor. Mengko nyandhang saanane ya dirasani, wong kok olehe ora ngajeni awake. Mbok sing rada macak sithik. Ya mbokmenawa ana wong ngesir , ora kucem ngono. Sarwa repot. Dadi
cocog.”“Ra cocog piye ? Wong pak Darna ya duwe bayar. Ya arepa kaya apa wae rak isih duwe pensiun.”“ Ora prekara bayar. Ya ketuweken. Coba gagasen. Pak Darna kuwi wis pensiun, tegese umure ya wis suwidak luwih. Karti lagi lagi umur kur-kuran. Apa ya cocok? Nek kanggoku ya ora cocok”“Tuwek rak ragane. Atine durung karuwan. Saiki lho yen ana wong weruh kaya Karti sapa sing ora kepencut. Dhasare kulite kuning mrusuh, awake gedhe dhuwur, lenjang-lenjang. Yen ana wong ora kepencut karo Karti kuwi wong munapeg ”“Nek aku, panggah ra cocog”, kandhane Saiman ngegegi omongane.“Ya uwong kok. Sapa ngerti atine wong. Kowe pa ngerti karepe pak Darna ?”“Ya nek karepe pak Darna kuwi ngene, nanging iki mung kira-kira lho. Anake ra ya wis mentas kabeh. Siji neng Jakarta, adoh nggone. Sing anak wedok neng Mediun, ya adoh, sing nomer telu melu bojone. Lha neng omah rak mung dhewe emple ora enek kancane. Keneka kanggo rasan-rasan. Karo maneh pensiune ben tumanja, saupama kanggo ngragadi anake wong ya oleh ganjaran.”“Ngono ya ngono, ning mbok golek sing sababag. Lha nek kaya Karti ya ora kanggo utawa dijak rasan-rasan ““Ora dianggo rasan-rasan, kanggo apa ?”“Lha ya embuh, wong rumah tangga rak ya akeh butuhe.”“Lha sing sababag sapa ?”“Soimah kuwi rak ya randha, umure kira-kira patang puluh tahun. Luwiha ya ora akeh”“Lha nek Soimah, kuwi bener umure ora enom banget, ning anake lima. Karo maneh isih kemriyek. Isih mbutuhake ragad akeh. Ya carane aku, ya pilih si Karti”Jane mono, sembarang omongane uwong aku ya ngerti. Ning ora dakpaelu. Ora
sore. Ra breduli wong alok-alok, sandhang pangan golek dhewe. Yen kanggoku sing penting cocoge ati. Kaya sing nate dakaturake marang para rawuh nalika aku masrahake penganten (aku ya kadhang-kadhang didhapuk dadi bageyan pasrah penganten) – ana tembang Asmaradana sing cakepane mangkene :Gegarane wong akrami,dudu bandha dudu rupa,nanging ati pawitane,luput pisan kena pisan,yen gampang luwih gampang,yen angel angel kalangkung,tan kena tinambak arta.Yen atine padha cocoge rak ora masalah. Ning ya pancene nek ora cocog, ya mung dadi perkara wae. Malah rak nate ana kabar neng TV, neng Malaysia, ana wong wadon umure wis wolung puluh taun luwih rabi karo jaka umur 30 taun. Sing kaya ngono rak ya marga saka cocoge ati ta.Karo maneh nek ana ngelu mulese, wong iku rak ora mesthi waras terus, yen umure padha tuweke , aku arep njaluk kerokan malah dikongkon ngeroki. Apa ora malah repot. Lha upamane sing siji isih enom, rak ya tandang gawe akas, dikongkon ngeroki ya rosa. Upamane maneh, sak wayah-wayah daktinggal mati, wis dak tinggali pensiun. Kenaa kanggo minangka pangane, kena kanggo uripe senajane ora akeh. Upamane daktinggal mati, terus kepingin rabi maneh ya ora apa-apa, wong ya isih enom. Mula kanthi dhasar gagasanku sing kaya mangkono mau, kenceng anggonku kepingin ngrabi si Karti. Aku kudu bisa ngrabi si Karti.Ing sawijining dina aku ketemu si Karti, dheweke mlaku karo nggawa gawan abot. Dheweke banjur dakendhegi ing sisihe. Mesin sepedha montor dakpateni. Dheweke noleh aku banjur takon : “Saka ngendi, Ti kok mbentoyot nggawa gawan akeh ?”“King peken, bibar blanja.”“Arep nduwe gawe, ta ?”“Niku lho dugi wilujengane simbok”“Lha dak terke piye ? Wong aku ya nganggur”Karti sajake ya bingung arep ngiyani , kepriye, yen ora diiyani, pancen dheweke repot. Aku banjur dheseg :“Lha ayo ta. Wong kowe ketoke repot ngono kok ?”Wusana Karti gelem dakgonceng. Aku banjur nyetater sepedha montorku. “Ya wis ayo,” pangajakku.Karti ora mangsuli, njur nyengklak wae ana goncenganku. Atiku njur krasa mbedhdodhog, sing maune mung sakepel, saiki kaya-kaya malih sagunung
mingkem.“Ti...” kandhaku mbukani rembug karo ngendhoni gas.“Napa pak ?” pitakone Karti.“Kowe rak randha,’“Enten napa ?”“Apa ra kepingin rabi maneh ta?”“Lha nggih teksih kepingin”“Aku ki ya dhudha. Wis suwe olehku ndhudha. Anak-anakku saiki wis ora ana sing neng omah.”Karti mung meneng wae, ora mangsuli.“Upamane, iki upamane. Ya aja dadi atimu . Upamane kowe dakrabi ngono piye ?” pitakonku.“Lhah...”“Lhah piye? Gelem apa ora ?”“Soimah niku rak nggih randha.”“Iya bener. Soimah anake kemriyek ngono. Kowe dhewe ya ngerti. Gek isih cilik-cilik pisan.”“Nggih boten napa-napa ta. Rak niku sing kathah pahalane ““Sing dakkarepake ki kowe, Ti. Dudu Soimah ““Lha kula rak nggih kepingin duwe anak”“Karepmu .... aku wis tuwa ngono ta. Ora isa nggawe anak. Tuwa ki rak wonge, Ti.”kandhaku.”Nek mung kepingin duwe anak wae ya dakgawekake”“Lha napa kiyat ?““Lho sembrana, iki gaman Majapaitan . Ra orane nek nganti mindho gaweni “Wong loro, aku lan Karti njur padha meneng. Ora nerusake rembugan sing lagi wae diomongake. Aku njur ngingetake dalan, untung wae dalane ora pati rame. Ora krasa, ngerti-ngerti wis teka ngarep omahe Karti. Sepedha banjur dak rem, mandheg. Karti banjur mudhun karo kandha :”Matur nuwun, pak”Aku banjur nggeblas, mulih. Atiku senenge ora kaya dina iki. Ora bisa dakgambarake. Neng omah njur nyanyi-nyanyi. Donya iki rasane padhang njingglang. Rumangsaku srengenge iki ora mung siji. Neng ngendi-endi ana srengenge. Wis suwe anggonku ngesir Karti ning lagi saiki bisa omong-omongan. Aku bisa nyuntakake rasaning atiku. Rasane mbedhodhog sagunung Merapi mbledhos.Sawise kedadean iku pirang-pirang dina aku ora ketemu Karti. Atiku krasa ora kepenak. Biasane mangkat menyang pasar mesthi liwat ngarep omah, saiki ora nate ketemu. Karti iki apa lara apa piye, apa lunga?. Jan aku kangen banget bisaa enggal-enggal ketemu. Aku liwat ngarep omahe ya ora nate ketok. Donya sing maune katon padhang njingglang saiki wis wiwit surem, wis wiwit remeng-remeng. Apa sadhela maneh bakal peteng dhedhet bali kaya maune ?Grobyaak ! Swara sepedha disendhekake pager rada banter. Aku nginguk njaba. Ana bocah cilik umur sepuluhan taun marani aku.“Pak, nyaosaken serat”“Saka sapa?” pitakonku.“King iyuuk”“Iyukmu sapa ta ?”“Yu Karti”“Kowe adhine Karti, ta?”“Enggih”“Ya. Kandhaa yen wis tak tampa ““Enggih. Pareng pak, nyuwun pamit .”“Ya.” Atiku wiwit ora kepenak,. Ana apa iki, kadingaren Karti menehi layang. Atiku wiwit dheg-dhegan. Layang banjur daksuwek amplope. Dak bukak lempitane, njur dakwaca. Isine mung cekak, mung saukara :”Nyuwun ngapunten dereng saged nampi pamundhut panjenengan”. Pet, sanalika peteng ndhedhet. Srengenge sing maune padhang kencar-kencar, saiki mati pet. Peteng dhedhet, peteng dhedhet. --------0--------Telung sasai saka kedadean iku, aku nduwe pakulinan anyar. Pesbukan. Wiwitane aku ya ora ngerti. Krungu omongane bocah-bocah enom, sing saben dina njonggol neng warnet, aku banjur tokan-takon marang bocah-bocah kuwi. Suwe-suwe aku ya bisa pesbukan dhewe. Aku mlebu warnet ngenteni sepine bocah-bocah enom. Biasane jam sanga bengi lagi sepi. Meh saben wengi ndhongkrok neng warnet. Mulih-mulih yen wis jam rolas, bareng warnete tutup. Idhep-idhep ngrewangi jaga warnet.Ing sawijining dina lagi mara menyang warnet, njur takon marang sing jaga :”Enten sing kosong, mas?
“Njenengan niku empun sepuh, lha kok pesbukan mawon”“Lha arep ngapa? Apa pesbukan iku mung kanggo wong enom wae?” wangsulanku. “Coba bayangna, neng omah ya ora sapa-sapa, sepi. Lha nek ning warnet rak akeh kancane.”“Lha nggih golek kanca ta, pak”“Sapa ?. Golekna ta !”Sing jaga warnet ora mangsuli, mung mesem wae.Saben pesbukan sing dakgoleki dhisik , mesthi wong wedok. Saben ana pesbuker wedok mesthi dak “add”, aku njaluk supaya dadi kancane. Aku nate krungu kancane anakku olehe jodho ya jalaran saka pesbukan. E, mbokmenawa aku oleh randha-randha saka pesbukan.Temenan, aku oleh kanca pesbuker, sawise dak “add”, oleh konfirmasi saka dheweke. Jenenge Sri Wahyuni. Bareng dak deleng profile, lajang, cocog. Tanggal lair taun ,wah ora ana. Alamat ,
Bareng dheweke pas OL langsung dak klik obrolan. Wis, ora perlu dakcritakake lakon lan kahanan sateruse. Dheweke setuju yen aku dadi bojone, senajana dheweke lagi umur kepala telu, lan aku wis pensiun. Malah-malah dheweke banjur takon kapan anggone nglamar menyang Magetan. Aku banjur cepet-cepet ngurus surat pindhah kawin. Daktujokake desane calon bojoku. Katrangan-katrangan sing perlu, cukup liwat HP. Layang cukup dak kirim liwat pos wae. Teka tanggal sing wis ditemtokake minangka ijabing penganten, aku lan dulurku sawetara mara menyang Magetan. Teka ing Magetan banjur dipondhokake ing omahe tangga sisih kulon. Ora suwe perias penganten teka ndandani aku. Aku njur kelingan bojoku sing wis tinggal donya, ya ibune bocah-bocah. Kelingan, gawang-gawang wewayangane bojoku. Ora ketang tresnane marang aku, saiki ndhisiki bali menyang alam kalanggengan. Sawise rampung anggone ndandani aku, perias pengantene nyangoni utawa nggawani aku gantal. Gantal iku linthingan suruh sing taleni benang sing lumrahe kanggo balang-balangan nalika penganten ketemu sepisanan.Suruh –bakale gantal – yen dikerata basa : kesusu weruh. Pancene aku kepingin enggal- enggal weruh pengantene wadon. Kepriye ya wujude ? Yen rupane ngono ya wis weruh nalika ndeleng poto profile. Nanging bleger wujude rak durung weruh babar pisan. Gendhing Kebogiro saka VCD player wis disetel, pratandha yen upacara panggih penganten diwiwiti. Pranata adicara mbiwarakake supaya penganten kakung enggal rawuh ing sasana pawiwahan. Aku enggal-enggal budhal menyang papan temune penganten. Ora lali suruh gantal sing maune dak kanthongi banjur dakcekethem. Alon-alon lakuku diayap para pengarak. Bareng lakuku wis teka ing papan temu dipethukake penganten wadon. “Lho .... lho .... lho .,”
godhong garing kang tumiba ing lemah akingpranyata ora ana.daktakokake marang tangga kulon, jarene ora katondaktakokake marang pulisi sing jaga prapatan, ora ana wangsulandaktakokake marang bakul dhawet ayu, mung digeguyu,daktakokake marang kere pinggir kali, ora mredulitakon marang sapa?marang lintang?o kadohanmarang gunung, marang mendhung, apa marang mega ing akasa?ah, ora kajangkadakpecaki dalan ledhu mangsa ketigadaksandhung, daksaruk, daksepak suket ing pinggir kalidak luru, mbok manawa isih karitansah dakarep-arep wangsulane lintang ing tawangtansah dakarep-arep wangsulane watu kang setya tuhumarang kali kang tansah setya ing janjimarang krikil kang tansah dakpecaki sangisore sikilwasana mung kandha ora ngertiora mreduliapa tresnamu isih
Jejer ing negari Astina.Prabu Suyudana miyos ing pancaniti. Ingkang sumiwi putra R Lesmana Mandrakumara, Dhahyang Durna, Patih Arya Sangkuni tuwin para
dhinawuhan nglampahi puter puja medal saking praja . Dhahyang Drona dhinawuhan andherek, dene Patih Arya Sangkuni dalah para Korawa amung kalilan nguntapaken. Sasampuning dhawuh lajeng kondur angadhaton,
srinata ngiras pantes mariksani ajaring bedhaya srimpi. Kasaru konduripun Sang Prabu tuwin Dhahyang Drona, lajeng pinethuk ing garwa miwah putra. Kekanthen asta lajeng binekta lenggah satata tuwin Dhahyang Drona . Sang nata imbal wacana dhateng garwa tuwin putra kawontenanipun ing pasewakan, lajeng tindak pambojanan. Sasampuning bojana lajeng santun busana, lajeng mijil ing jawi, Dhahyang Drona
ing paseban njawi. Patih Arya Sakuni tuwin para Korawa, R Arya Dursasana, R Kartamarma, R Durmagati, R Citraksa, R Citraksi, R Arya Jayadrata. Ginem : Anggenipun badhe nguntapaken tindakipun sang nata dhateng wana Krendhayana, denira arsa puter puja. Patih Arya Sakuni lajeng dhawuh siyaga, para Korawa sampun samekta sami wahana turangga, namung ngentosi miyosipun sang nata, titihanira rata kencana sampun mangarsa. Wiyosipun Sri Suyudana
pandhapi, ingadhep Patih Siwanda tuwin para punggawa ditya sawatawis. Ginem : Sang Prabu miyarsa warta bilih para ratu ing tanah Jawi sami puter puja wonten ing wana Krendhayana . Sang Prabu kersa angresahi
dhinawuhan angresahi para ratu tanah Jawi denira sami puter puja wonten ing wana Krendhayana. Ditya seluman lajeng sami pangkat, sang nata kondur angadhaton.Sigeg.Lampahipun para sata Korawa ing Astina, ingkang sami nguntapaken srinata Astina tindak dhateng wana Krendhayana sareng dumugi ing margi kapapag ditya
Abyasa lenggah ing pacrabakan, ingadhep ingkang wayah R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca miwah panakawan tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk tuwin para cantrik. Ginem : Sang Begawan andangu dhateng kang wayah kekalih. Sami matur uninga lelampahanipun para Pandhawa anggenipun muter puja : Sang bagawan Abyasa dhawuh dhateng R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca kadhawuhan sami mantuk, amit rinilan pangkat ingiring panakawan repat tetiga. Sang Begawan lajeng tindak ing pamelengan.6.Madeg ing wana tarataban. Ditya Jaramaya, Sadumia, Doramiya. Ginem : Anggenipun kautus , gustinipun kadhawuhan angresahi para ratu tanah Jawi ingkang
lajeng kapapag ditya tetiga. Pasulayaning rembag dados prang rame. Ditya seluman boten saged pejah lajeng krodha anamakaken muksala. R Angkawijaa tuwin R Arya Gathutkaca sareng sami kenging kemayan lajeng dados reca. Kyai Semar, Nalagareng , Petruk sami sumerep bendaranipun dados reca lajeng sami mantuk dhateng Madukara nedya atur pariksa.7.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Suyudana tuwin Dhahyang Drona , Patih Arya Sakuni tuwin para Korawa. Sri Suyudana tuwin Dhahyang Drona lajeng sami amiwiti puter puja. Patih Arya Sakuni lajeng wangsul mantuk dhateng ing nagari Astina tuwin para kadang Korawa lajeng sami pangkat.8.Madeg Sang Bagawan Lanowa, satriya atapa bisu. Lajeng kasaru rawuhipun Sang Prabu Suyudana tuwin Dhahyang Dorna. Sang begawan dinangu kendel datan mangsuli,. Sareng sinerapaken dening Dhahyang Drona matur menggah anggenipun tapa punika perlu napakaken mantu kula nama R Arjuna. Sang Prabu sareng miyarsa aturing sang begawan, Sang Prabu Suyudana langkung krodha. Sang Begawan pinejahan kuwanda muksa, tilar swara angancam benjing prang Bratayudha badhe males. Sang Prabu lajeng andumugekaken anggenipun puter puja.9. Madeg ing Madukara. Raden Arjuna lenggah kaliyan ingkang garwa dewi wara Sumbadra tuwin dewi wara Srikandhi. Kasaru dhatengipun Kyai Lurah Semar, Nalagareng, Petruk sarwi tawan-tawan tangis. Dinangu, matur tiwasing putra R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca, sami dados reca wonten wana tarataban. Awit perang kaliyan ditya seluman, lajeng kenging kemayanipun. R Arjuna sareng miyarsa turira Kyai Semar, Arjuna langkung duka arsa ngupadosi ingkang putra. Lajeng pangkat kadherekaken panakawan repat tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk.10.Sigeg. Ing wana tarataban. Lampahipun R Arjuna kapethukaken dening Sang Hyang Bethari Durga amancala warni pawestri endah kang warni nama Dewi Talimendang. R Arjuna uninga Dewi Talimendang lajeng kasmaran. Sang Dewi dipun ngungrum malajeng, binujung. Sang Dewi babar Sang Hyang Bathari Durga, lajeng paring sabda dhateng R Arjuna kados bantheng. R Arjuna lajeng dados bantheng, nanging meksa ambujung kemawon, sareng enget sumerep wujudipun piyambak lajeng anjetung kendel. Kyai Semar, Nalagareng, Petruk ugi nangis bingung katilapan bendaranipun. Lajeng nedya mantuk, bantheng dhateng ing nagari Dwarawati.11.Madeg ing nagari Dwarawati. Sang Prabu Kresna miyos ing pandhapi ageng, ingadhep ingkang putra R Samba tuwin R Arya Setyaki. Sowanipun Patih Udawa atur uninga ing njawi wonten bantheng ngamuk. Lajeng kapapagaken sang Prabu Kresna. Bantheng lajeng angrungkebi padanipun ingkang raka Prabu Kresna sarwi akathah-kathah. Sang Prabu lajeng
pangkat dhateng praja Nungsakambang.12.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa miyos ing pandhapi, ingadhep ingkang rayi R Arya Wrekodara , tuwin R Nakula, R Sadewa. Ginem : Sang Prabu arsa puter puja. Sang Prabu Puntadewa dhahwuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara tuwin R Nakula. R Sadewa sami dhinawuhan andherek dhateng ing wana Krendhayana, sampun sami samekta lajeng bidhal.13.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa. Wonten ing ngriku sami amanggih reca gajah pethak, ing nalika samanten patilasanipun R Gajahoya. Sri Puntadewa tuwin para rayi lajeng sami amatrap semadi. Boten antawis dangu rawuhipun Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra amaringaken panetepipun agami, utawi tulus anggenipun angratoni ing nuswa Jawi. Tuwin ungguling Bratayuda ing benjing. Sasampuning dhawuh Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra lajeng sami kondur ing kahyangan. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi sami kondur mring Amarta, lajeng bidhalan.14.Madeg ing nagari Nungsakambang. Sang Prabu Birawa miyos ing pandhapi , ingadhep Patih Siwanda. Kasaru rawuhipun Sang Hyang Bathari Durga, sampun lenggah satata. Ginem : Sang Hyang Bathari Durga paring uninga bilih raden Arjuna sirna. Sang Prabu Birawa suka panggalihipun, Sang Hyang Bathari Durga lajeng kondur makayangan. Katungka dhatengipun R Jaka Sungkana anumpak bantheng Andini , wonten ing alun-alun ing Nungsakambang angamuk. Sang Prabu Birawa krodha lajeng medal ing njawi panggih ayun-ayunan prang rame. Patih Siwanda lajeng dados sima gembong, ingaben kaliyan bantheng Andini lajeng babar R Arjuna. Sang Prabu Kresna lajeng angayat cakra, sampun lumepas kenging Prabu Birawa lajeng babar Sang Hyang Kala. Sima gembong kenging lajeng babar Hyang Kalayuwana, lajeng sami muksa dhateng ing kahyangan.15.Madeg Prabu Kresna tuwin R Arjuna. Ginem : Sasirnaning Sang Hyang Kala lajeng ngupadosi para kadang Pandhawa. Sri Kresna tuwin R Arjuna dumugi ing wana tarataban uninga reca kekalih bagus warnanipun, lajeng pinarepekan. Sareng sampun celak lajeng rinuwat, reca kekalih babar R Arya Gathutkaca tuwin R Angkawijaya. Dinangu, matur purwa madya wasana katur ingkang uwa Sri Kresna tuwin rama R Arjuna. Kang putra kekalih lajeng kadhawuhan andherek kondur dhateng nagari Amarta, lajeng sami bidhal.Lampahipun Prabu Kresna, R Arjuna tuwin putra R Angkawijaya R Gathutkaca dumugi ing margi kapanggih ingkang rayi Prabu Puntadewa tuwin kang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa . Ginem : Sri Kresna warta-winartan lejeng ingaturan kondur dhateng nagari Amarta , sadaya lajeng bidhal.16.Madeg ing nagari Astina. Sang Prabu Suyudana miyos ingadhep dhahyang Drona tuwin Patih Arya Sakuni. Ginem : Anggenipun mentas lumampah puter puja tuwin anggenipun mejahi pandhita tapa ingkang boten dosa. Sang Prabu rumaos manggih sesikuning jawata. Sang Nata esmu kaduwung sarta amireng pawartos bilih kadang Pandhawa anggenipun sami lampah puter puja angsal
Kartamarma, R Durmagati, R Citraksa, R Citraksi sampun sowan, lajeng kinen mangarsa. Sang Prabu dhawuh dhateng R Arya Dursasana sakadangira dhinawuhan angrampit ing praja Amarta. Sami sandika lajeng bidhalan, sang nata lajeng kondur ngadhaton.17.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi Prabu Kresna ingadhep para rayi, R Arya Wrekodara, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa tuwin para ;putra santana pepak. Ginem : sang Prabu Puntadewa ngaturaken anggenipun anglampah puter puja nalika wonten Krendhayana. Anggenipun semedi ing ngriku lajeng katurunan Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra andhawuhaken timbalanipun Sang Hyang Girinata. Sri Kresna miyarsa langkung suka ing galih, sang Prabu Kresna ngantos ngaturaken lelampahinipun nalika wonten ing praja Nungsakambang, katur sadaya. Lajeng kasaru gegering njawi dhatengipun para Korawa sami angrampit praja. Sang Prabu Puntadewa dhawuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara dhinawuhan mapag. R Arya Wrekodara lajeng medal njawi, dumugi ing njawi lajeng prang sampak. Para Korawa sami kasor lumajar sar-saran, R Arya Wrekodara lajeng wangsul dhateng pasewakan.18.Madeg Sang Prabu Puntadewa, Prabu Kresna, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa, R Angkawijaya, R Arya Gathutkaca para kadang Pandhawa pepak, tuwin para putra santana. Sowanipun R Arya Wrekodara ingkang mentas
ngarsa putra R Samba, santana R Wresniwira tuwin patih Udawa.Ingkang rinembag : Srinata sanget oneng dhateng para ari Pandhawa. Kasaru dhatengipun R Nakula, lajeng tumameng ngarsa. Sasampunipun lenggah satata , dinangu matur lamun dinuta ingkang raka nata Pandhawa, Prabu Yudhistira ngaturaken sembah pangabekti. Ingkang kaping kalih ngaturi pariksa menawi ing praja Amarta badhe kedhatengan mengsah saking Selaprewata, Maharaja Dermabirawa. Srinata Dwarawati kaaturan rawuh , bibaran tinangkil. Srinata arsa tindak lajeng jengkar kondur ngedhaton .2.Madeg ing Gupit Mandragini. Sang Padniwara tetiga, Dewi Jembawati miyos ing pananggap prabasuyasa, kaleres ler-wetan ingadhep dening Dewi Rukmini tuwin Dewi Setyaboma, sami amariksani bedhaya sarimpi ngiras pantes angentosi konduripun srinata. Ingkang rinembag kawontenanipun ing pasewakan. Srinata lajeng kondur angedhaton, lajeng lenggah satata. Srinata lajeng tindak dhateng ing pambojanan. Sasampunipun rampung bojana, srinata ngrasuk busana kaprajuritan lejeng tindak anurut kukusing dupa, andedel ngayuh ing gegana.3.Madeg ing Paseban Jawi. R Nakula, R Samba, Wresniwira, Patih Udawa. Rembag siyaga ing dedamel. Rekyana Patih Udawa ngundangi para wadya, sasampinipun samekta lajeng bidhal kapalan, sami nusul tindake Srinata.4.Madeg ing negari Selaprewata. Parbu Dermabirawa miyos siniwi ing wadyabala. Ingkang munggwing ngarsa ingkang rayi ing Kadipaten R Jayabirawa. Ingkang rinembag negari Amarta badhe pinukul prang rumyin, ingkang minangka senapatining ngayuda R Jayabirawa tuwin Bogabirawa. Sasampunipun
para punggawa ditya. Ingkang rinembag : denira arsa dhumateng Tanah Jawi nedya mukul prang ing Amarta. Lajeng angundangi para wadya ditya, sasampuning samapta lajeng bidhalan.6.Madeg ing wukir Ratawu. Sang Resi Abiyasa miyos ing pacrabakan, katamuwan ingkang wayah R Janaka tuwin repatira tetiga ingkang andherek. Rembag R Janaka ingutus ingkang raka Srinata ing Amarta Prabu Yudhisthira ngaturaken pangabekti tuwin ngaturaken uninga bilih praja Amarta badhe kedhatengan mengsah saking Selaprewata. Sang Resi dhawuh saliring kasujanan. R Janaka lajeng pamit wangsul, linilan. Parepat tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk sami andherek. Lampahipun dumugi ing marga kakapag barisan danawa saking Selaprewata . Pasulayaning rembag dados prang, rota danawa ingkang ageng sami pejah. Sadaya ingkang alit sami lumajeng sapurug-purug. R Janaka lajeng malebet ing wana kendel ing sangandhaping mandera angasokaken sarira. Ing ngriku senapatining yuda R Jayabirawa ingkang munggeng gegana, sumerep para wadyanipun pancakara kathah ingkang tiwas sanalika boten mawi taken, R Janaka binekta ing gegana inguncalaken. Dereng dumugi , tinampen R Bogabirawa. R Janaka cinempala, lajeng binucal dhawah
sami sirna boten katingalan. Amung sasirnaning mengsah , wonten suwara kapiyarsa. Ing gegana gumaludhug , mendhung peteng lelimengan. Boten dangu ing gegana lajeng padhang. R Janaka boten sakeca ing galih, lajeng lampahipun angiring parepat tiga, Kyai Semar Nalagareng Petruk.7.Madeg ing ara-ara Gendhaga. Ratuning satowana awarni dwipangga nama
Selaprewata Prabu Dermabirawa nglurug dhateng nagari Amarta, punika raja dwipangga nedya mbiyantu, awit ing ara-ara Gendhaga taksih kabawah ing Selaprewata. Sasampuning siyaga, buron wana sadaya lajeng bidhalan.8.Madeg ing nagari Amarta. Prabu Yudhisthira miyos siniwi, mungging pandhapa ageng. Ingkang mungging ngarsa kadang nata R Arya Werkodara, R Arya Nakula, R Arya Sadewa. Ingkang rinembag anggenipun praja Amarta badhe kancikan mengsah, sanget denira angarsa-arsa ingkang rayi R Dananjaya denira dinuta ngaturi pariksa ingkang Eyang Resi Abiyasa ing patapan Wukir Ratawu. Dereng watawis dangu, rawuhipun Srinata ing Dwarawati Prabu Kresna, lajeng lenggah satata. Sasampuning lenggah satata Sri Yudhisthira, R Dananjaya matur sasolahira dinuta, miwiti dumugining wekasan sadaya. Dhawuhipun Sri Kresna lajeng pinurih siyaga ing yuda sarta lajeng ambidhalaken wadyabala ing Amarta. Wadyabala ing Dwarawati sadaya anjagi sajawining kitha, R Arya Dananjaya dadya cucuking lampah, R Arya Werkodara mungging wuri sawadyanira kanthi putra R Arya Gathutkaca.9.Madeg ing negari Selaprewata. Prabu Dermabirawa nuju miyos ing pandhapi agung, siniwi para wadyabala. Ingkang mungging ngarsa Arya Birawa. Ingkang rinembag : Srinata angarsa-arsa ingkang rayi ing kadipaten R Arya Jayabirawa, tuwin R Arya Bogabirawa denira dinuta ngrumiyini ngepang praja Amarta. Punika sang Nata ing galih sampun karaos sumelang dene wantu-wantu sasmitaning jawata ing alun-alun katingal dhedhet pedhut lelimengan. Sasirnaning pedhut
ngriku Sang Prabu sampun anyana tiwasing ari kekalih. Boten dangu dhatengipun wulucumbu ingkang
tiwasing margi dereng ngantos dumugi ing nagari Amarta para punggawa ditya sami pejah dening satriya Madukara R Janaka. Wadya alit bibar sapurug-
rawuh ing Amarta. Sasampuning samapta lajeng bidhal wadyabalanira.10.Madeg ing pasanggrahan wates praja Amarta. Prabu Bathara Kresna , Prabu Puntadewa, R Arya Wrekodara, R Arya Dananjaya, R Arya Nakula, R Arya Sadewa tuwin para putra pepak sumiweng ngarsa.
yudanipun Prabu Dermabirawa,. Langkung rame mijilaken pengabaran. Dangu boten wonten ingkang kasoran, R Arya Wrekodara majeng analabung prang. Prabu Dermabirawa kenging kacepeng binanting nulya binucal tebih, dhawah ing siti ngadeg sesumbar. Lajeng malih warni pindha Arjuna, prang rame sami warni Arjuna. Kang pindha Arjuna kenging kacepeng dening sang Arjuna, binanting lajeng binucal dhawah siti. R Arya Gathutkaca lajeng anyandhak dhateng kang pindha Arjuna, ingidak-idak binucal tebih. Satanginipun, malih warni pindha
binucal. Sanalika santun warni pindha Werkodara, lajeng dadya prang kembar ing warna lawan R Arya Werkodara langkung rame, ngantos sami ngasta gada Rujakpolo. Para kadang sami kawekan ing galih mirsa solahing payudan. Sri Kresna lajeng tanggap animbali kadang waruju Pandhawa R Arya Nakula, R Arya Sadewa sami sowan mangarsa. Dhinawuhan sowan dhateng ingkang uwa Narpati Salya, nata ing Mandaraka ngaturi pariksa kawontenanipun ing payudan tuwin kautus nyuwun usada boten ketang warni toya satetes tuwin ron salembar janji saking ingkang uwa Prabu Salya punika lajeng kenging kangge sarana ing payudan. Raden kekalih lajeng pangkat gegancangan. Sigeg.11.Madeg ing nagari Mandraka. Prabu Salya pinuju gerah benter sanalika lumpuh sadaya, tinengga sang Prameswari Dewi Setyawati tuwin para putra Dewi Erawati, Dewi Surtikanthi, R Arya Rukmarata. Sami muwun dene gerahipun ingkang rama Nata sangsaya ngranuhi. Kasaru dhatengipun R Arya Nakula , R Arya Sadewa lajeng tumameng pura. Sasampuning lenggah raden kekalih wau sami amuwun angres sesambatipun. Dene ingkang uwa gerah sawatawis dangu boten mireng sarta ningali risaking sarira. Ing ngriku Prabu Salya kersa ngandika andangu, pulunan kekalih matur bilih dinuta kang raka Prabu Kresna tuwin Prabu Yudhisthira ngaturaken purwa madya wasananing payudan tuwin nuwun sarana. Ing ngriku sadangunira sareyan Prabu Salya sareng mireng aturira pulunan kekalih, lajeng gumregah wungu. Sarira katingal entheng nedya tindak ing palagan, pinambeng boten kenging. Lajeng pangkat boten karsa anitih amung tindak dharat binayang-bayang para putra kairing Patih Tuhayata para wadyanira sawatawis. Ciptaning driya rehning trahing prajurit katimbang pejah denira roga, aluwung sirna wonten palagan.12.Madeg ing pasanggrahan paprangan. Prabu Kresna, Prabu Puntadewa. Rembag sami emeng ing panggalih, dene denira prang kang rayi R Arya Wrekodara maksih dedreg dereng sami kasoran. Kasaru rawuhira Prabu Salya
ingkang dados raosing gerahipun benter, salira cape sadaya. Nanging kedah paripeksa ing payudan, ciptaning wardaya tinimbang seda jalaran sakit aluwung majenga ing rana. Para putra pinurih ambayang, lajeng linaksanan dumugi samadyaning rana. Para putra pinurih sumingkir tebih, Sri Salya lenggah sarwi gumeter ngasta warastra pinenthang. Ing ngriku katingal kang lagya yuda R Wrekodara kaliyan mengsah kembaring warna. Sri
kantaka ing bantala, babar warni Prabu Dermabirawa. R Arya Wrekodara dipunawe kang raka Prabu Kresna, lajeng mundur ing payudan.
Salya langkung gawoking driya dene mengsah sampun jompo sarwi barangkangan. Ing ngriku Sri Salya
Sukunira Prabu Dermabirawa cinandhak binanting kanteb, lajeng binucal tebih dhawah kalenggah. Wunguning kantaka, angadekaken pangaribawa warni-warni. Sri Salya boten kengguh , dangu-dangu Prabu Dermabirawa ngalumpruk tanpa bayu, sirna karosanira lajeng luluh. Sarira murca katingal dados rare alit sarwi celak Prabu Salya.Ing ngriku Prabu Salya boten pangling bilih punika Candhabirawa, lajeng pinurih buntun manjinga dhateng garbanipun Sri Salya binolehan tembung manuhara. Boten dangu rawuhira Sri Kresna, Prabu Puntadewa. Srinata kekalih tumut angreripih dhateng Candhabirawa. Candhabirawa mangsuli purun wangsul dhateng guwagarbanipun Sri Salya, nanging benjing Bratayuda lajeng kapapaga Prabu Puntadewa. Awit punika titising kang rama Bagawan Bagaspati rumiyin. Prabu Puntadewa nyagahi, Candhabirawa lajeng manjing guwagarbanipun Prabu Salya, saksana Prabu Salya waluya kadi ing nguni.
Arya Gathutkaca, prang sampak. Madeg ing pasanggrahan. Prabu Salya, Prabu Kresna, Prabu Puntadewa,
manungsa wis tanpa rasa rumangsaendhut blagedapa ngelun desasambat ngaruaranalika bumi rumangsa ewamanungsa nandhang kasangsayasejatine mung pratandhasupaya eling lan waspadaapa pancene wis lalimarang kang paring
culikaisih ana sing ngungasakae dhadha nalika liyan nandhang sangsaraisih ana sing angon ulat ngumbar tangan nalika liyan nandhang kasangsayanisih ana sing enak-enak mara eca nalika liyan mecati nyawaapa kepinginbumi kurdha ?Surabaya, 6 Nopember 2010.
Layang utawa buku Wirawiyata dikarang dening KGPAA Mangkunagara kaping IV rampung nalika Dina Kemis tanggal 1 Saban 1788 . Irah-irahane wis buku nerangake yen isine piwulang kanggo para prajurit. Wira ateges prajurit, bala, balakoswa, utawa bala tantra. Dene wiyata atege piwulang. Maksud utawa isine buku minangka piwulang kanggo para para putra wayah trah Mangkunegaran kang dadi prajurit . Dene isine buku kasebut yaiku:Pawitan lakuning prajuritKudu mantep atine, sarta tansah netepi kuwajiban, saguh manut marang pranataning negara.Prajurit dudu pakaryan kang paling abot, samubarang pegaweyan padha abote, jalaran nduweni tanggung jawab dhewe-dhewe, kabeh mau mung suwita marang ratu..Tujuwane prajurit iku urip mulya, padha karo wong tapa , kang nepi ing guwa-guwa. Kaya mangkono iku mung minangka dalaning kamulyan. Tujuwan mau bakal kaleksanan yen nganggo sarana. Lan kudu tansah eling marang para leluhur, yen saiki jejer dadi prajurit iku jalaran saka lelabuhane para leluhur.Aja rumangsa yen anggone dadi prajurit iku marga saka upayane dhewe.Yen saiki wis kesinungan drajat, kudu dilestarekake, diopeni aja nganti sembrana.Perlu dimangerteni kuwajibane para prajurit. Baris, jaga, les, sepeksi iku dudu pegaweyan nanging gladhen, kaya dene santri diwulang sembahyang.Aturan utawa paugeran kudu ditindakake klawan adil, yen ngliwakaken wajib kudu diukum, yen manut bakal oleh opah murwat karo karyane, kaya dene yen isih melu wong tuwa lamun salah iya disrengeni.Jejering panembah kanggoning para prajurit.Tumrape para prajurit, ora mung panembah bae kang minangka pangabekti marang Gusti, dene panggawe becik kang linambaran ati kang suci lamun katrima uga kalebu panembah.Jejering pati ing ngatase pra prajurit.Urip lan pati iku mung gumantung karsaning Gusti, ora pilih-pilih dalane. Sanadyan ditamani panah sewu, yen Gusti durung marengake iya ora bakal mati. Kanggone para prajurit pati sing utama yaiku mati ing satengahing palagan. Lakuning prajurit ing palagan.Nalika prajurit ana tengahing palagan kudu manut miturut marang pakoning senapati, ibarate panah kang dilepasake saka jemparing. Ora kena sakarepe dhewe, jalaran yen kaya mangkono bakal ngribedi senapati sarta gawe gidhuhing kanca.Pengrengkuhe marang tawanan.Tawanan perang kang nungkul ora kena dipateni.Lungguhe senapati.Senapati miangka wakiling ratu mbawahi para wadya lan pinatah pinatah Ratu disrahi ngreksa kaanane para prajurit. Pawongan kang pantes dadi prajurit.Pawongan kang bisa dadi prajurit kudu dicundhukake karo kaanane, sawijining prajurit mesthi bisa ngolahake sanjata, rikat, cukat lan trampil ing babagan ngelmu paprangan.Dene pamilihe kudu nyukupi sarat :Dudu trahing wong sudra, kalairane tunggal sanegara, tanpa cacad dhiri, otot balunge rosa,
dideleng kawujudane, lan ora duwe pekareman ala.Gegamane para prajurit kudu dicundhukake karo wandane :Prajurit kang nggawa gegaman panah kang pawakane sedheng, tandange cukat, trampil, gegaman tumbak kanggo prajurit sing pawakane lencir, mriyem sing pawakane dhepah, prajurit jejaranan kang pawakane gedhe dhuwur, sing sekti mandra guna
sayang, tukang pandhe, tukang kayu, mranggi lan kemasan.Kanthi maca buku-buku kuna kita bisa ngaweruhi kahanan, sejarah, politik , panguripan, basa lan sastra ing jaman kuna. Buku-buku kang isi pitutur kang becik sing isih cocok karo jaman saiki bisa dianggo, dene sing ora cocok disisihake.Yen panjenengan ngersakake maos Wirawiyata jangkep, panjenengan klik ana kene. .
nemen anggone nyakoti. Ora antara suwe pagaweane uwis, netepi pangarep – arepe, sarta andadekake bungahe isine putih lan isih becik , banjur dipangan mesthi legi rasane, awit wus nglakoni kangelane.
iku tresna marang awake dhewe. Malah saka tresnane, nganti kebacut ora gelem (wegah) ngakoni kaluputane dhewe, suwalike sing disenengi utawa sing diarep-arep mung tekane pangalembana tumrap dhirine.Wong kang rupak kawruhe :seneng diugung. Nanging ugung lan pangalembana iku ana bedane. Ugung utawa umpak mathuke pancen kanggo wong kang cupet kawruhe, awit pangrasane wong kang ngumpak utawa ngugung mau : nyata-nyata temenan muji dheweke.Wong kang jembar sesurupane , wis mesthi ora seneng diugung utawa diumpak , ewasamono bareng dialembana dheweke seneng, rumangsa yen nyata pancen wis sapantese dheweke nampa pangalembana mau.Kita perlu mangerteni bedane ngugung, ngumpak lan ngalembana. Mula saka iku gegaran kanggo sesrawungan kang premati yaiku wewaton “sapa bae seneng nampa pangalem” kaya kang kasebut ing Wedhatama “amemangun karyenak tyasing sasama”, lire agawe enake atine wong liya.Pepenginane utawa pangarep-arepe wong marang pangalembana utawa pangaji-aji (penghargaan) iku kaya dene wong kang ngorong nalika kepanasan. Mula yen ana wong kang menehi “banyu” dheweke banjur seneng lan gembira banget. Nanging kang luwih bisa seneng lan pamareme wong mau , yen paweweh arupa pangaji-aji mau diwenehake kanthi eklas, jujur, ora mung kanti ethok-ethok bae. Kita kudu entheng memuji marang kabecikan utawa kaluwihane wong liya, aja wigah-wigih nglairake kabungahan kita marang asile pegaweyane wong liya. Kita kudu bisa ngatonanke rasa-pangrasa melu gembira, melu bungah marang apa kang ndadekake kabungahaning liyan.Kawuningana, derenge manungsa enggone kepingin antuk pangaji-aji iku , yen ora kaleksanan bisa gawe angles lan putheking pamikire. Yen ora kabeneran, sisib sembire bisa gawe ngengleng , malah-malah sing kebacut bisa owah pikire.Mula saka iku, penting
wadine wewatakane siji-sijine wong, murih bisane kita bergaul, bisa mranani atine, bisa gawe legane atine, kang satemah kita dhewe kang bakal nemahi kauntungan , dene banjur sugih mitra lan ora ana kang ngrintangi marang tujuwan kita. Prasasat ora ana kang mungsuhi, nanging kabeh dadi mitra kang samapta mbiyantu.Dadi wose , kita kudu ngerti dhisik , yen saben wong iku seneng marang pangaji-aji utawa penghargaan . nanging aja nganti kliru marang
Ana sapi lanang papat , antara lawas padha ayem mangan nunggal sapangonan, sarta padha rukun nulak upayaning satrune kang luwih rosa, yaiku singabarong kang ngenggoni alas cedhak pangonan mau. Luwene banget sarta wus lawas anggone ndingkik memangsane kang padha lemu-lemu, ananging saben-saben ngaton nedya nubruk, kanggek dening sapi papat mau isih padha ngumpul, dadi tansah klinteran, ngarep-arep pisahe, awit ora kelar nyembadani sapi papat.
Singabarong tumuli weruh yen prakarane wis salin salaga, rumangsa bungah karo ndilati brengose, sapi
Tembung ajur ajer iku mono tegese kang sanyatane : bisa nandukake patrap agal lan alus, kang laras karo kang disrawungi. Kang diarani wong kang bisa manjing ajur-ajer, lire wong kang pinter anggone sesrawungan bisa campur karo golongan rupa-rupa, bisa kekumpulan karo kaum krama , nanging iya ora kidhung yen nuju ana ing pasamuwan para golongan dhedhuwuran. Bisa lelawanan rembug karo kaum tuwa utawa golongan pinisepuh, nanging iya ora kaku yen nuju sesrawungan karo golongan nom-noman utawa kaum liyane kang wis dudu sababage.Bisa manjing ajur-ajer tujuwane bisaa dadi wong kang sugih mitra, kang disenengi wong liyan, kang bisa gawe resepe atine sapa bae satemah kita dhewe bakal luwih seneng urip kita lan luwih gampang anggone golek kemajuwan.Sesrawungan utawa pergaulan ing jaman saiki, wis ora misah-misahake
enak kepenaking rasane ati kita, yen ana ing sajroning pasrawungan kita bisa nglarasake marang swasana ing kono. Yen nuju bergaul karo wong tuwa, bisa nanggapi rembuge, bisa ngempakake lan ngerti marang unggah-ungguh. Saiba sreg lan enake rasa pangrasa kita, yen sajroning pergaulan, kita oleh panganggep saka wong akeh, yen kita bisa manjing ajur – ajer, bisa gawe resep marang sok uwonga, bisa nyenengake wong kang lelawanan rembug utawa lelawanan pegaweyan karo kita.Ing jaman kuna, para leluhur kita wis ndarbeni ngelmu bisane wong manjing ajur – ajer . Saiki kita ngudi bisane ndarbeni pakulinan lan patrap ajur-ajer, ora nedya dianggo nindakake pakaryan kang sasar, nanging saperlu kanggo pawitan anggayuh kemajuwan.Manjing ajur – ajer minangka tuntunan bisaa kanggo sanguning urip kita ngambah laladan kabegjan, kang bisa aweh paedah tumrap dhiri kita lan uga tumrap bebrayan.Tegese tembung :manjing = 1. kw. mlebu, lumebu 2. wis mlebu (ora kena dicopot, diilangi) , rumasuk 3.wis klebu dadi ..... 4. ngrasuk ing (agama)ajur = 1. remuk 2. luluh ajer (ana ing barang cuwer) 3. rusak babar pisanagal = 1. ora lembut 2. kasar, wadhag.kaum krama = wong cilik,
wong-wong sawetara 2. pista mangan enak 3. kumpulan sarasehan 4. gegolonganing wong-wong tunggal agama (protestan)sababage = sabarakane, tandhing (mungguhing gedhene, umur-umurane.)satemah = wekasane tundhone.iba = mendahresep = 1. njalari seneng (kepenak) marang pandeleng (pangrungu) 2. suker, nggarap banyurumesep = mlebu ambles tumrap barang cuwer.darbe = duwepawitan = dhuwit kang dianakake (dianggo bebakulan lsp) laladan = tlatah,
Kabar sing paling anyar sing digiyarake ing TV , anggota DPR arep mlancong menyang njaban rangkah arep sinau tata krama. Ora baen-baen negara sing bakal ditekani anggota DPR mau, ora mung negara tangga teparone Indonesia bae nanging menyang Yunani, salah sawijining Negara Eropah sing arang-arang kocap. Aneh ning nyata. Kanthi anane kabar sing kaya mengkono banjur tuwuh pitakonan : Apa anggota DPR saiki wis ora nduweni tata krama ? Tata krama, basa Indonesiane sopan santun utawa etika sing dijupuk saka basa Inggris ethic. Apa ta sing diarani tata krama iku ? Tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape. Wiwit jaman jamajuja, wiwit jaman kuna-kuna bangsa kita kondhang nduweni tata krama sing alus. Ngomong-sangomong, tindak satindak diarah-arah supaya aja nganti nglarani atine liyan. Bangsa kita iku bangsa sing alus bebudene, sanajanta suwargi dokter Soetomo ing bukune Puspita Rinonce ngendika, bangsa kita isih kalah alus tinimbang bangsa Jepang. Iku wis dingendikake nalika taun 1937.
Tujuwane tata krama yaiku : memayu ayuning pasrawungan. Apa sing dikarepake ? 1. Mbeciki pasrawungane antarane sapepadhane anggota DPR, kayata : kepriye tata carane sidang, tata carane takon lan njawab pitakonan, tata carane ngajokake pikirane. Kanthi dhasar pikiran sing wening, lan ati sing becik. Lan sing perlu kanggo kepentingane rakyat. Lamun anggota DPR mung mburu kebutuhane dhewe-dhewe utawa golongane wis mesthi bae tetep bakal congkrah ing antarane anggota DPR. Mesthine aturan-aturan kang kaya kaebut ing dhuwur iku rak ya wis diatur wiwit biyen. Apa isih kurang ? 2. Mbeciki srawunge anggota DPR marang rakyat. Kamangka rakyat ing dina iki isih akeh sing uripe isih Senen Kemis, apa sing kaya mangkono ora natoni atine rakyat ? Yen atine rakyat wis ketaton, ya aja nyalahake rakyat yen rakyat ora seneng marang anggota DPR. Apa pancene anggota DPR menyang Yunani arep sinau filsafat ? Yen pancen ngono mbok ya tuku bae buku-buku filsafat sing di pajang ing toko-toko buku. Mula rasanane tanggaku neng warung kopi
enggoning semu. Tegese enggone semu : gampang ngertine marang pasemoning liyan, sanadyan ta ora dikandhani utawa dipituturi apa kang lagi dikandhut ing atine (karepe) liyan, wis bisa ngerteni. Bisa krasa. Upamane, nalika kita mara dhayoh marang tepungan kita, tanpa kabar luwih dhisik. Nalika kita teka ing omahe kono, wong kang duwe omah nuju dandan apik. Iku, kita kudu wis mangerteni yen kang duwe omah mau arep lunga, embuh menyang endi. Yen mangkono si dhayoh banjur kudu duwe rasa pangrasa dhewe, yen ora kena ngganggu kamardikane sing duwe omah mau. Yaiku
tuladhane wong ngerti ing semu. Weruh wong ulate padhang , bisa ngerti yen wongmau nuju nemahi kabungahan. Kepethuk wong lagi suntrut, ngerti yen lagi nandhang susah, dadi iya aja diajak sesembranan. Apa pangalembana “Jawa enggone semu” iku nganti saiki tumindak kanthi becik? Terus terang bae, yen kita wani mawas dhiri, saiki ora angger wong kena diparabi mengkono mau. Tandha yektine, ing masyarakat saiki ora kurang-kurang pangresulane wong-wong kang bekah-bekuh dene ketanggor wong kang ora weruh ing panarima, kang mblubud, kang ngapusi, kang rai gedheg, kang slura-sluru, lan sapanunggalane. Sawijining ibu mentas bae menehi pitulungan derma marang nom-noman kang jare perlu banget kanggo kabutuhaning uripe. Bareng wis dipitulungi, ndadak nom-noman mau ora nganggo kandha “terima kasih” ora barang. Pengalaman nalika lelungan menyang Jakarta numpak sepur, ana sawijining setasiun ana penumpang anyar, yaiku wong
nalika samono penumpange pancen kebak banget. Hawane panas, si bayi mau nangis, marga saka kepepet lan saka suk-sukan. Ing sandhinge ibu kang nggendhong bayi mau, ana priya papat kang lungguh ing bangku. Saka pangirane mengko rak salah siji saka wong
Nanging kabeh priya mau mung kandheg mangerti thok bae, ora tumindak tetulung. Ing wulang tata-krama kang becik, sabisa-bisa kita nulung marang wong kang kasusahan, kang ringkih lan kang mbutuhake pitulungan. Nanging prakteke ing saiki : arang kang tinemu kang mangkono mau. Mula saka iku, yen pancen kita nyata kita enggone semu, becike semune wong liya mau ora mung dingerteni bae, nanging ditanggapi, murih bisa laras karo lakuning kasusilan. Gek apa perlune kita ngerti marang semu, nanging ora nuduhake kawigaten kita? Apa paedahe ngerti marang rasaning atine liyan, nanging mung meneng lan nonton bae, ora aweh pitulungan, apese nuduhake perhatian? Padha miwitana nindakake apa kang kacetha becik, lan kang laras marang tata krama kita. Supaya sebutan “Wong Jawa enggone semu” mau ora mung kandheg ana ing tetembungan bae, ora mung kandheg ana ing umpak-umpakan bae, nanging tumindak, ana ing praktek, maedahi marang bebrayan. Kajaba iku iya banjur bisa ngangkat drajading kasusilaning bangsa. Dipethik saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953. .
Ana ing pamulangan, bocah-bocah saliyane diwulang kawruh liya-liya, becike iya diperdi bab tata krama . Upamane nalika teka mlebu sekolah ngadhep gurune , dilelatih matur : “Sugeng enjing, wilujeng enjing, sugeng sonten” lan sapanunggalane, apese iya manthuk tandha aweh hurmat. Nalika kasep mlebu kelas, kamangka wulangan wis lumaku kudu matur:”Nyuwun pangapunten, kula kasep jalaran jawah “.upamane. Ora kena mbludhus bae mlebu kelas terus lungguh bangkune.Nalikane nuju arep metu saka kelas marga arep menyang pakiwan, uapamane , ora kena ndadak metu mbludhus bae, nanging matur gurune dhisik: “Bu Guru, keparenga kula badhe dhateng wingking.”Yen sesuke arep ora mlebu, iya pamit. Dene yen ana keperluan dadakan nganti ora kober nyuwun pamit luwih dhidik, ing dina sesuke nalika mlebu maneh, enggal matur apa sebabe dene wingi ora mlebu.Ana guru kang nggresah, jare saiki iki, bocah-bocah angel wulang-wulangane bab tata krama. Kudune mung arep mbantah bae, awit kira-kira bae padha nduweni panemu yen tata krama iku kudu dibuwang marga tinggalane kaum feodal.Ana uga kang ngira, yen tindak tanduk kang sarwa alus iku dianggep tindake wong kang jirih. Kosok baline, tindak tanduk kang kasar dianggep patrape wong kang kendel.Bocah-bocah kang susila, ora ateges bocah kang jirih lan ora nduweni greget maju, nanging bocah kang bisa aweh pakurmatan marang sapa bae kang pantes dihurmati. Wedi sabarang tindak kang klebu larangan lan kang mitunani wong liya. Wani ngakoni kaluputane dhewe, nanging iya wani ngandhemi bebener lan tekade kang wis dadi keyakinane.Murid kang sopan lan ngerti marang tata krama iku :1. Yen
kanthi manthuk.2. Yen ketemu gurune ana ing toko utawa panggonan liya, ora ndadak ndhelik amping-ampingan wong liya, nanging panggah tenang kaya ora ana sapa-sapa. Yen gurune mriksani , malah banjur asung kurmat.3. Yen ana sajrone kelas, arep nyuwun pirsa wulangan, ora ndadak enggone ngaturi sarana suwat-suwit utawa tangane ngetheki kaya yen ngundang pitik kae. Nanging sarana ngacungake tangane sarta matur :” kepareng nyuwun pirsa”.Bocah-bocah iku ing tembe kang dadi kekembanganing bangsa. Iya nom-noman kang saiki iki kang bakal gumanti para sepuh enggone mbanjurake dadi panuntune bangsa. Mula saka iku , bocah-bocah kudu nduweni rasa-pangrasa marang ajining dhiri, ajining bangsa, kudu nggegulang tata-krama kang laras karo jamane. Aja gampang kelud marang adat pakulinan manca (luar negeri) kang ora mesthi mathuk marang tata cara kabangsan kita.Bocah-bocah kita becike padha nduweni semboyan :” Putraning bangsa kudu ngerti tata krama”.Aja dumeh wis dadi wong gedhe mardika banjur ora gelem nindakake suba sita lan unggah – ungguh marang wong tuwa lan gurune.Aja dumeh pemudha wis nate labuh bangsa, banjur ora perlu ngurmati sapadha-padha.Aja dumeh wis rumangsa pinter banjur rumangsa kudu diajeni, nanging lumuh ngajeni.Aja dumeh duwe pangkat dhuwur , banjur lali marang kamardikaning liyan lan ora ngurmati wewenanging liyan.Lire : Para murid, kajaba sregep ngundhakake kawruh,. supaya pinter ing bab wulangan, wasis ing bab kagunan , uga wajib ngerti marang tata-krama. Srawunge bocah-bocah kudu cedhak karo gurune nanging aja ninggalake tata krama lan suba sita. Ora kena matur marang gurune mung nganggo basa ngoko bae, kaya caturan karo kancane dhewe. Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953..
KRAMANE BOCAH MARANG WONG TUWA.
putra wayahe ora ana sing nyatheti ngenti dadi kepek, mung sakehing pitutur lan larangan dicathet ing sajroning ati, sarta banjur diturunake marang putra wayahe dhewe-dhewe. Kaya mangkono run – tumurun ing kalangane bangsa kita.Mung bae sapa kang wajib kita sembah (hurmati) wis pathokane kang tinulis , kasebut ing buku
sawiji-wiji, sembah lelima punika.Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih, marang mara tuwa, lanang wadon kang kaping tri , ya marang sedulur tuwa.Kaping marang guru sayekti, sembah kaping lima, marang ing gustinireki, parincine kawruhana.Dadi manut para sepuh biyen , kang wajib kita hurmati, ana lima , yaiku :1. Wong tuwa lanang lan wong tuwa wadon2. Mara tuwa sakarone.3. Sadulur-sadulur tuwa.4. Guru5. Panggedhe.Wis mesthi bae, pak-lik, bulik, pak dhe, budhe (uwa) eyang, buyut, sapiturute kalebu golongan wong tuwa mau, dene mitra tetepungan kang umure luwih tuwa iya patut kita ajeni, kayadene marang sedulur tuwa.Bapa biyung rama ibu wajib kita hurmati, marga iku kang minangka lantarane lair ing alam donya. Gusti Allah enggone nitahake manungsa lumantar bapa biyung, apa dene rak ya wong tuwa kita mau kang mrihatinake nalikane si anak isih ana kandhutan, kang ngupakara si anak wiwit, lair tumekane diwasa.Guru – kalebu guru agama – perlu dihurmati marga kang dadi lantaran kita golek kawruh lan ngangsu ngelmu, minangka gegaman kanggo nyambut gawe golek pangupajiwa lan dedalan sanguning pati.Kasebut ing Wulangreh, kang wajib sinembah kang nomer lima, iku : gusti. Karepe ratu lan para panggedhe liyane. Awit nalika jaman samana, dhapukane paprentahan isih sacara krajan. Balik saiki : ora . ing jaman demokrasi wis ora ngarepi tatanan paprentahan krajan, wis mesthi bae dudu ratu kang dikarepake , nanging panggedhe kang ngasta pusaraning praja, kang ngreksa kawibawaning nagara.Panindake tata krama ing jaman saiki wis mesthi karo jaman krajan. Ing jaman saiki wis ora perlu laku dhodhok, sembah jongkok , utawa nglesod nalika ngadhep marang panggedhe. Tata krama perlu dilarasake karo ajuning jaman .Wanita sing kodrate luwih ringkih katimbang priya perlu entuk pakurmatan. Kepriye carane ngurmati wanita ? Ing antarane : tumrap sabarang kang nyenengake wanita didhisikake, nanging tumrap sabarang kang makewuhi wanita dikerekake, contone :Ing pasamuwan, wanita diacarani lan dilenggahake dhisik Nalika antri karcis kudu sing priya sing melu antri, aja nganti sing wanita antri karcis dene sing priya mung nunggu bae.Nalika blanja, ora pantes yen sing putri nggegawa nganti mbentoyot dene sing kakung mung nglenthung bae.Nanging ing jaman demokrasi , iya aran luput yen wong-wong banjur ora ngarepi tata krama. Mung nedya tumindak sakarepe dhewe, tanpa suba sita lan tanpa ngelingi unggah-ungguh lan tata susila.Bangsa ngendi bae, tansah ngupakara murih tata krama bisane laras karo kahananing jaman, awit padha mangerti yen tata krama iku busananing bangsa.
techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.bacc.ing.elmag.ing.elmag. ing. el.mag.ing.el.techn.inf.ing.el.ing. el.bacc.ing.el.Bacc. ing. el	Početna
dipl.ing.el. / mag.ing.el.Informatika i telekomunikacije, instalacije,
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 11
rontok ora karu-karuan. Aku arep metu ora iso… Lawang ora iso dibuka. Lampu goyang. Tembok obah arep ambruk.
lenggah goyang. Lampu, tembok, kabeh goyang. Bumi koyo diputer. Kabeh terus podo njerit… ‘’Allahu Akbar…’’ tapi arep mlaku ora iso. La goncangane
napas. ‘’Wis yo, iki karo ibu wae…’’Ibu kemudian bicara. ‘’Ibu kuwi mau yo bingung. Ngerti-ngerti kok goyang kabeh. Arep obah ora iso. Arep nulung bapak ora iso… Ya Allah… Bareng kondisi tenang, ibu kondur. Eh, sepanjang jalan ketemu omah-omah sing rusak… Tekan ndalem, terase wis
Bapak.‘’Saiki sing lagi rame, jare ono tsunami. Jare banyune wis tekan Dongkelan…’’‘’Dongkelan?’’‘’Iyo. Iki uwong-uwong podo metu, mlayu ngalor
Ngurip-urip Basa Jawa: SESELAN UM LAN ATER-ATER MA SARTA ATER-ATER AM ING BASA JAWA KUNA LAN BASA JAWA ANYAR.
SESELAN UM LAN ATER-ATER MA SARTA ATER-ATER AM ING BASA JAWA KUNA LAN BASA JAWA ANYAR.
Gambar : Kawah gunung Kelud kang nalika jaman Majapait diarani gunung Kampud
Anyar iku minangka terusane (utawa asale) saka basa Jawa Kuna, mula
paramasastrane uga kaprebawan basa Jawa Kuna. Ora sethtithik tembung-tembung
basa Jawa Anyar kang padha utawa meh padha tegese karo basa Jawa Kuna, nanging
= kowe ; kita (J) = aku lan kowe
(JK) = mrentah, ngereh; muter (J) = ngubengake, ngelih
gada ; dhendha (J) = denda (BI).
ing basa Jawa Kuna gunane kanggo mangun tembung kriya tanduk (kata kerja
(konsonan) , mapane seselan UM ana ing saburine aksara kang kawitan, tuladha :
vokal) , seselan UM mapan ing sangareping aksara wiwitan, tuladha :
ing basa Jawa Anyar paugerane padha karo ing basa Jawa Kuna , kajaba sing angka
sing oleh ater-ater MA ing basa Jawa Anyar ora pati akeh :
kumayu > kemayu katandhingna karo kumaayu > kumayu > kemayu
hanuswara ing basa Jawa Anyar kanggo mangun tembung kriya tanduk. Tembung-tembung lingga
kang oleh ater-ater hanuswara AM yaiku tembung lingga kang kawiwitan aksara p, w
lan b. Tembung lingga kang apurwa vokal ora kena diwuwuhi ater-ater
Seni Tari Jawa kuwi awujud seni tari kang adi luhung, sakral lan relijius. TariJawa akèh jinisé, ing antarané Srimpi, Bedhaya, Gambyong, Wireng, Prawirayuda, Wayang-Purwa Mahabarata-Ramayana. Mligi ing Mangkunegaran kasebut Tari Langendriyan, kang njupuk saka crita Damarwulan.
Tari kang kawentar ing Kraton Solo antawisipun Bedhaya Ketawang lan Srimpi. Miturut Kitab Wredhapradhangga kang dianggep pangripta tari Bedhaya Ketawang iku panjenengané Sultan Agung (1613-1645) raja kapisan krajan Mataram. Tari Bedhaya Ketawang ora mung ditampilaké nalika jumenengan nata anyarananging uga saben taun sepisan ing dina jumenengan utawa Tingalan Dalem Jumenengan.
lawang. yen ing lawang warung kuwi wis misuwur buanget
qta dl. Suwun yo…Sampean pancen pakar njajan pisan, he..3x..tp rata2 arek malang pancen doyan mangan
taun iku (sopo sing gelem rek?) duwe kios cilik nang pasar. Mari ndekekno gembolane, de’e lungguh nang kursi (jelas, lha
Balasan Abdul Cholik****************
Olah nduk,cah ayu,kok pinter tenan tho awakmu.Tur ngerti kebutuhane wong tuwo.Iki dak jajal ya,nek ngene yo memang komentarku gak masuk di halaman samping.
Jossss…matur nuwun,andum slamet,segar waras yaaaa.
WANDI thok	17 Juni 2009 pukul 22:12	Koyone mung ethok-ethok sare kui, lha trus sing njupuk gambare yo sapa? Luwih pinter sutradarane. Mosok ngeblog nganti ngawe peta karo
pakde tulisan 18/6? Opo sing nggawe peta urung rampung pakde? Ojo kebacuten lho 😀 😀 😀 ^O^
Sugeng enjang mas.Lha ini dah muncul artkel baruku.Saya jam 3 dah bangun kok mas terus ngleptop.Matur nuwun,sugeng
NYEMAK BASA SUROBOYOAN JTV (2)
Redaktur JTV sajake anggone milih tembung ya saenake udele dewe. Apa buktine ? Contone ana ing ngisor
banteran mlayu. Panganggone tembung “adu” : adu dara, adu pitik, adu kaci, adu kekuwatanArek-arek gak gelem dipadakno sapi perahan apa maneh budeg. Apa karepe ukara iki? Sapi perahan (BI) tegese mung dipek untunge, yen sapi budeg tegese apa? bronfit nlebok : bronfite tiba. Tembung nlebok nduweni teges saka ndhuwur. Tuladhane : barange nlebok (logur), saka gendongan.Dhase kegeden utawa kesumbungen . Sing bener kegeden endas.Tembung iki kalebu tembung entar (kata kiasan ).Tembung entar yaiku tembung nduweni teges dudu teges salugune . Contone : dawa tangane, ora kok tangane dawa telung meter, tegese dhemen nyolong. Mati pangane tegese ora bisa golek pangan, ora kok pangane ilang nyawane. Wujude tembung watak (kata sifat disambung tembung aran (kata benda)).Bengkel mobil mau entek dibadog geni .
anak. gembong teroris = gembong saka tembung macan gembong sing tegese macan sing gedhe utawa pemimpine. Ucapane
mangkono apa sing bakal kedadean , apa kira-kira presiden ora nesu ?Juventus cangkrukan nang rangking telu. Cangkrukan tembung linggane cangkruk tegese kira-kira wong loro utawa luwih padha lungguhan banjur omong-omongan. Lha yen wong siji lungguhan iku arane tenguk-tenguk, upamane Candra tenguk-tenguk neng ngarep omah. Yen Juventus cangkrukan kira-kira suasanane kaya Cak Priyo lagi cangkrukan kae, Juventus lungguh banjur omong-omongan karo sing rangking loro lan rangking papatSaliyane wong gerang ya akeh arek-arek sing kenek lara sesek. Wong gerang tegese wong tuwa. Wong gerang benere wong tuwa .Kanggone wong Sala lan Yogya tembung iki lumrahe kanggone wong nesu, nyrengeni lan kasar banget. Panganggone gerang : sapu gerang, sikat gerang. Sapu gerang : sapu sing wis lawas , sadane kaku lan kari sitik. Yen wong gerang kira-kira ndase apa untune sing padha protol. Yen wong
Basa Suroboyoan yaiku basa sing dianggo wong-wong ing Suroboyo sakiwa tengene. Basa Suroboyoan arupa sub basa saka basa Jawa.Sub basa apa mung arupa dhialek isih perlu dirembug maneh. Basa Jawa sing saiki diwulangake ing sekolahan-sekolahan Suroboyo isih nganggo basa Jawa cengkok Jawa Tengahan yaiku Sala lan Ngayogyakarta. Miturut katrangan saka Wikipedia basa Jawa iku wiwit taun 1942 wis ora dianggo dadi basa resmi. Nalika samana ing tanah Jawa lagi dijajah bangsa Jepang mula basa resmi sing dianggo (mbok menawa ) ya nganggo basa Jepang. Lan nalika samana wis ana ada-ada nganggo basa persatuan yaiku basa Indonesia sing diikrarake ing taun 1928 nalika anane Sumpah Pemuda. Basa Jawa saiki ngalami kemerosotan, jalaran wis akeh wong Jawa wis ora bisa nganggo basa Jawa kaya dhek satus taun kepungkur. Mula yen ora diopeni bisa-bisa basa Jawa bisa ilang saka lumahing bumi. Upaya stasiun televisi JTV ing Surabaya ngangkat basa Jawa ing acara pojok kampung perlu diacungi jempol. Jalaran basa Jawa bisa mundhak drajate. Apa maneh jam tayange ana ing jam tayang utama. Paling ora wong-wong dikarepake nate ngrungokake basa sing kaprah ing Surabaya sakiwa tengene. Mung ana cacade sithik panganggone basa Jawa Suroboyoan mau ora dibarengi panaliten dening ahli-ahli basa. Mula ketara yen basa Jawa Suroboyoan mau ngawur lan sakarepe dhewe. Apa buktine ?Tembung “lara manuk pilek, lara babi pilek” kira-kira tembung mau dijupuk saka tembung “avian flu, pig flu” .Tegese tembung manuk pilek iku manuk sing lagi lara pilek, samono uga babi pilek. Kamangka muturut basa Indonesia utawa basa Jawa mesthine nganggo hukum DM (diterangkan menerangkan). Ora kaya basa Inggris utawa basa Sanskrit sing nganggo hukum MD (menerangkan diterangkan).Mula benere dadi “lara pilek manuk (pilek sing nyerang manuk), lara pilek babi (pilek sing nyerang babi). Penulis nate diprotes murid perkara tembung iki. Wangsulanku : tembung iku ora nurut aturan baku.Tembung “bedug dobol”. Benere bedug ndrandang.Bedug sing di tabuh ambal-ambalan. Lumrahe sing “dobol” iku silit, silite dobol. Tembung-tembung sing nganggo
dhumateng sedherek-sedherek ing Ranah Minang ingkang nembe nandhang dhuhkita ketrajang lindhu ageng.Mugi-mugi ingkang tinggal donya pejah syahid lan arwahipun katampi wonten pangayunaning Gusti Allah Ingkang Maha Agung, lan mugi-mugi ingkang taksih gesang tetep tabah lan tetep imanipun nampi cobi saking Gusti Ingkang Maha
mbak sepupune, Diah moro maneh nang omahe Wiji. Arek wedok iku
senengane. Gurung ngko lek onok sing dolen melu njagongi karo mlintiri kumise.”
Diah mesem krungu critane mbake. Arek wedok sing lagek ono
“Gak, Mbak. Aku wingi mbolos kae yo dolan karo koncoku kok, gak karo de’e.”
“Wong sing wis rumah tangga iku pengalamane luwih akeh, luwih pinter. Maksudku gak polos. Aku sih gak kenal, tapi lek wong sik nduwe bojo tapi wani hubungan karo wong wedok liyo iku wis iso dadi tanda
karo mbake. Lek mau mbake mung mesem-mesem, saiki wis mulai ngguyu-ngguyu.
“Akoa…akoa! Mijon…mijon!”
Ora kroso Diman wis separo perjalanan. Bakul-bakul munggah soko stasiun sing
Kethoprak wiwit bebukané awujud dedolanan para priya ing dhusun sing lagi nganaaké lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari, kasebut Gejog. Ana ing tembé kaéring tembang bebarengan ing kampung /dhusun kanggo lelipur. Saterusé ana tambahan kendhang, terbang, lan suling. Mula wiwit saka iku kasebut Kethoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Banjur ana ing tahun 1909 wiwitan dianakaké pagelaran Kethoprak kanthi paripurna/lengkap.
Pagelaran Kethoprak wiwitan sing resmi ing ngarepé masyarakat/umum, yaiku Kethoprak Wreksotomo, dipandhegani dening Ki Wisangkoro, sing mandhegani kabeh kakung. Carita sing dipagelarake yaiku : Warsa – Warsi, Kendana Gendini, Darma – Darmi, lan sapanunggalane.
Sawise iku pagelaran Kethoprak sansaya suwe dadi lan apike uga dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sawise Pagelaran Kethoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan.
Anane gegayutan karo pagelaran “teater” para narapraja, mula pagelaran Kethoprak, bisa dibedakake mengkene :
1.	Kothékan Lesung : awujud awal mulané Kethoprak lan dadi winih ing tembé mburi dadi pagelaran Kethoprak.
2.	Kethoprak Lesung Wiwitan : wiwitane saka kothekan Lesung ana tari-tarian lan jangkep karo carita , panguripané para tani .
3.	Kethoprak Lesung : Amujudaké pagelaran jangkep lan nganggo carita rakyat kaering gamelan kayata kendhang, suling, terbang lan lesung. Iki sing bakal dadi laire pagelaran Kethoprak.
4.	Kethoprak Gamelan : Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman ‘mesiran’ ( Baghdad ).
5.	Kethoprak Gamelan Pendhopo : carita-caritane ngemungake carita Babad, dipagelarake nganti seprené . Pagelaranne ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing ‘Pendopo’).
6.	Kethoprak Panggung : Iki pagelaran Kethoprak ingkang pungkasan , yaiku Kethoprak kang dipagelarake ana ing panggung kanthi carita campur, awujud carita rakyat, sejarah, babad uga carita adaptasi saka ing nagari manca ([[Sampek Eng Tay’’, Maling saka Bagdad lan sapanunggalane ).
Saiki bisa dipirsani Kethoprak Panggung ana ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Timur. Pagelarane dadi profesional kanthi amungut bayaran karcis , uga kanggone para nayaga (pemain ) lan pradangga (penabuh gamelan ) kethoprak wis dadi panguripan. Tehnik pagelaran lan carita digawé luwih apik lan ditindakake kanthi teges lan tumemen. Tuladha mau bisa dipirsani ana ing Kethoprak “Siswo Budoyo” saking Tulung Agung, Jawa Wetan kang wis misuwur ana ing ngendi wae, dadi klangenane masyarakat.
Rupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunakake swasana Indonesia, tuladhane karya Shakespeare : Pangeran Hamlet utawa
awujud carita pahlawanan, paperangan, carita nglempengake kabecikan adate ing pungkasan carita sing tumindake
dipadakake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogjakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging uga ana ageman kang awujud simbolis ,umpamane Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemmn pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebut “Mesiran” nganggo ageman sutra. Agemen Wayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa sisih pesisir Lor.
ananging cinampur ing liyan bisa arupa ageman batik, lan beskap uga surban (biasane nganggo uga jubah). Ageman basahan iki adate ana ing carita Menak utawa carita para wali/para ulama Islam ing sajerone praja.
Sing dadi ciri wancine Kethoprak : Carita kanthi para nayaga/pemain , kaering tabuhan (gamelan) ,Ageman tembang kang dadi tetenger kethoprak . Rembugan uga biasa nganggo tembang ,dadi tembang bisa mujudake dadi pangiring adegan, dialog, monolog ( rerasan dewe) utawa dadi
kempul lan gong bumbung utawa gong kemada. Gamelan jangkep adate nganggo suling utawa terbang. kanthi tambahankeprak.
Senadyan sing dianggo basa Jawa, nanging kudu nganggo “unggah-ungguh” basa. bisa nganggo Jawa biasa (ngoko), basa krama, lan Krama inggil.
Saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe “improvisasi” kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan. Mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane. Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu. Carita lan basa ora nganggo paugeran baku. Mula bisa kasebut Kethoprak ora jangkep.
a.	Bisa kanggo nanemake nilai – nilai kang luhur maring para penontone.
b.	Bisa kanggo nglestarekake lan nguri- uri budhaya jawa.
c.	Bisa kanggo ngladhi karukunan, kekompakane sapa wae kang melu ana ing pagelaran kuwi, kayata kekompakane wiyagane, para pemaine, lan liya- liyane
Miturut panemune ahli basa Jawa anyar sing lawas, ater-ater anuswara ana 4 yaiku : am (m), an (n), any (ny), ang (ng). Anuswara tegese : swara irung (nasal, sengau). Satemene ater-atere yaiku "a" katambahan nasal (N). Padha persis karo ater-ater "haN- " ing basa Jawa Kuna. Miturut panemune ahli basa Jawa saiki rumuse dadi :
Ater-ater anuswara (aN-) ngalami owah-owahan wujud yen sumambung ing tembung lingga. Owah-owahan wujud mau dadi : am (m), an (n), any (ny), ang (ng), lan nge. Dadi ater-ater anuswara iku ora mung 4 (papat) nanging 5 (lima). Panganggone :
Dianggo yen karaketan tembung lingga kang purwane swara mati
(konsonan) : b, p, w
amadhah(i) > madhah(i)
Ana tembung sing nyebal saka paugeran (pakajaban) kang
apurwa swara mati (konsonan ) w , yen karaketan ater-ater anuswara dadi ng,
am + wetu + (ake ) > ngetokake
am + wedal + (aken) > ngedalaken
Dianggo yen karaketan tembung lingga kang apurwa swara mati
(konsonan): d, dh, t, th
(konsonan) c, j, s
Katrangan : Tembung ing dhuwur yen katulis nganggo aksara Jawa (gagrag
Sriwedhari): anyjaluk, anyjupuk, anyjereng, anyjaga. Yen katulis nganggo aksara
Latin : njaluk, njupuk, njereng, njaga.
Ater – ater ang (ng)
Dianggo yen karaketan karo tembung lingga kang purwane swara
mati (konsonan) g, k, r, l, y, lan swara
kayata: dang, dus, dol, bis, cet, pel, bel, lsp
ang dadi nge wis mujudake ater-ater kang madeg dhewe. Dadi ater-ater anuswara
iku ana 5 (lima) : am, an, any, ang, lan
nge.Lugune, owah-owahan kang kaya mangkono iku niru basa Jawa Kuna. Mung wae
ing basa Jawa Kuna (bokmanawa) pangucape ora pati cetha, ing basa Jawa anyar
1. Ing tata tulis aksara Jawa (gagrag Sriwedari)
tembung kriya tanduk kang ditulis mung linggane wae (tanpa ater-ater) jalaran mburu guru
wilangan supaya trep, nanging tetep diwaca kaya yen karaketan ater-ater , kayata
: bedhah praja boyong putri kudu diwaca “mbedhah praja mboyong putri”.
tembung-tembung andhodhok, anjaluk, anggambar, anjugil , amburu, lsp. Sing ana
tembung ndhodhok, njaluk, nggambar, njugil, mburu, lsp. Tembung-tembung mau
mung kanggo ing tata tulis utawa ing kasusastran, kang lumrah kanggo ngetrepi
tembung mau njupuk , niru, utawa kaprebawan basa Jawa kuna, tuladha : nuwun, nandhang
, nayogyani, manembah, nambut, nusup, nusu, nungsung, nungsang.
5. Tembung ngalor, ngidul,ngetan , ngulon , dhapukane
aktif), tuladha : mangan, macul, mbalang, mbakar, ngombe, nggawe, ngundha, ngancing, numbak, nuntun, nabrak,
ndhudhuk, njarag, njiwit, njaga, njupuk.
oli! Sayang nang banyumas anane sing putih thok. 😦
By: sinbe on Mei 11, 2012 at 7:09 pm
wagghhh kudu muter main dealer purwokerto mungkin madan ana mbok By: warung DOHC on Mei 11, 2012 at 7:31
Wah njajal bungkus orange wis 1000km luweh
ilallooh 12 x / 60 x / 120 x
3. AJI MANIK SRAWANG INTI Riyadhoh : Bismilahirrohmanirrohiim Dzikir PEMBUKA CAHAYA NURANI Yaa Alloh Ya Robbi, Sarono kehagungan, Rohmat lan Ridlo Panjenengan, Ingsun nyuwun …… 1 x
SOLIMAN NINGING CIPTO CIPTOKU MANUNGGAL MARANG ALLOH, DUUH GUSTI ALLOH KULO NYUWUN TUMURUNIPUN RUH MALAIKAT JIBRIL AS. SUPADOS MADANGI SUKMO KULO, SUPADOS KULO PIRSO……….. P E T U N J U K
October 5, 2015 | wongedansurabaya	“Pingin anak lanang opo wedok?”
“Lanang ae, cek koyok sampeyan.”
Tarno mesem. Arek lanang sing saiki kuliah nang Surabaya iku ketok seneng.
“Ho oh, lanang ae cek iso njogo emake. Anakmu suk pasti lanang dna rupane mirip koen.”
“Kok mirip aku?” Lastri sing
“Ngko ae, sik yahmene.”
“Nggak ah, saiki ae. Emak mesti wis nggoleki iki.”
“Tapi ngko bengi rene maneh ya. Eh nang omah
ngadeg. Sakdurunge ngalih arek wedok iku mesem. Arek wedok iku manthuk sithik terus mlaku mulih. Sakjoke ditinggal Tarno, Lastri sing ora nerusno sekolah ngewangi emake dodolan nang pasar. Arek loro iku kerep janjian ketemu, ndelik-ndelik nang
Tangane Tarno sing mau umek karo keyboard saiki meneng.
“Lha lek iku sing ngerti awakmu dhewe. Tapi yo pikiren. Lek koyok ngene iki jenenge mlayu soko masalah, yo nambah masalah
Marni kae, mbuh uripku dadi opo.”
Saiki ganti Eko sing nglamun. Wong lanang sing biasane cengengesan iku ketok serius. Tarno sing ndelok rodo nggumun, ora biasa.
“Lek ancen saiki utekmu mbundet, yo nyingkrih dhisik. Mulih nang kampung kek, opo njaluk tugas luar kota sing rodok suwi. Adoh soko sopo ae sing nang uripmu, bojomu, anakmu, Lastri, cek koen iso mikir temenan, opo sing sakjane mbok pingini…”
Eko ngadeg. Wong lanang sing awake gedhe iku ngeluh boyoke.
“Oh iyo, lek oleh ngerti lho iki, opo’o biyen koen kok gak sido rabi karo Lastri?”
wektu lebaran th 2008 kepungkur,numpak santoso wis larang pas neng wonosari di oper nyang bus santoso liyane, ning koyone dudu bis santoso la wong ra ono tulisane santoso..tp
calo/agen bis santoso mumpung podo perlu bis dadi nggolek duit nganggo PT po santoso, lha wis sore jam 3 penumpang ora kebak tp tetep jalan..ono sekitar daerah patuk ngetem nggolek penumpang tambahan nganti 1 jam luwih, wis entuk penumpang lan wis kebak bis jalan..lha ono pertengahan dalan karcis kabeh penumpang di jaluk karo kernete ora ono sing di tinggali karcis.lha
ing bengkel biasa 1-2 jamwis ngono langsung mlaku meneh ing daerah ciamis-tasik keblasuk-blasuk..... dadi finish ing jakarta jam 09.00 pagi mangkat soko ngawen jam 12 awanWis pokoke sak umur umur urip ing indonesia ora pernah numpak bis merk - po bis opo wae ora tahu ngerasakke AMAN, NYAMAN, CEPAT, MURAH lan lia-liane...nuwun
seka ngendi to iku..._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Feb 20, 2012 1:59 am Seko ngendi2 koq kang..Wis ket biyen kwi..Wong sing neng panti
seneng-e mlaku-mlaku, eh, numpak ding 😆 motor anyar 😆
By: andhi_125 on November 20, 2014 at 4:53
anyar Cah angon - cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu - lunyu peneen kanggo ...
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.your-fuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Wayang Golek While the famous Javanese puppet play wayang kulit utilizes shadow, the Sundanese wayang golek
8206 1162 │ Chun Sing Hse, Wong Tai Sin
CERLEK 4: R – Wong Edan Suroboyo
August 28, 2015August 28, 2015 | wongedansurabaya	“Wis pamit kancane?”
“Yo pamit dhisik, mosok yo langsung lunga ngunu.”
“Iyo, tapi ngko lek Dewi opo Dina nggoleki, ngajak dolen?”
Wardiman nyawang anake terus nyawang bojone. Dina iki Wardiman kate budal nang Blitar, ndelok omah sing bakal dingoni keluargane.
“Yo wis gek budal, ngko Doni selak eruh,” omonge Siti.
Wardiman karo Wiji budal nang stasiun numpak montor. Wong loro iku numpak rencane kate numpak sepur sing isuk dhewe, tibake Wiji angel ditangekno. Doni wis dolan. Arek cilik iku sengojo ora dijak, ora dikandani cek ora melu.
Limang jam nang njero sepur Wiji mung nglamun karo wira-wiri. Wardiman meneng ae ndelok anake. Dheweke ngerti anake iku lagi ora penak atine. Abot ninggal omahe nang Surabaya, abot ninggal kanca-kancane.
Bokong rasane dadi tipis pas Wiji karo Wardiman tekan stasiun Blitar. Wong loro iku mlaku sithik, nyegat angkutan umum. Ora nang kuthone, bakal omahe Wardiman rada mlebu. Pas karo sing dipingine Wardiman. Wong lanang mantan pegawai iku pingin dadi tani karo bakulan ae.
“Ngapunten, Pak, tasih teng lepen niki wau. Pun dangu?”
Wiji ngelungno tangane nang wong lanang sing diceluk Pak Warsi karo bapake iku
Pak Eko manthuk-manthuk. Wong lanang umur seketan taun iku ngajak Wiji karo bapake mampir nang omahe ning bapake Wiji ora gelem ngrepoti. Wardiman pingin langsung ndelok omahe.
“Nggih ngeten niki, Pak.”
Wardiman mlebu kamar siji-siji. Kabeh ruangan dideloki nganti mburitan. Pawone amba.
khawatir. Ndek wingi nggih sampun kulo resiki, ning omah lawas nggih ngeten niki wontene. Tapi sedoyo tasih kiat, kayune sae
Ora patio dong opo sing diomongno bapake karo Pak Warsi, Wiji milih mlaku-mlaku dhewe. Arek wedok iku ngubengi omah sing pinggire dipageri karo tanduran iku. Mburi omah, ono kolam iwak cilik.
Wit pelem nang ngarep omah. Wit jambu nang cedek sumur. Masio nang ndeso, omah iki ketok lawas dhewe. Sebelah-sebelahe omahe wis gedong, tembokan kabeh. Bakal omahe Wiji separo sik kayu. Pawone yo mung gedhek.
Ora let suwi ono wong wedok sak umurane ibuke mara. Wong wedok iku bojone Pak Warsi, sing nduwe omah. Bu Warsi mara karo nggawakno teh.
“Mboten teng ndalem rumiyin, Pak, ngaso-ngaso.”
“Nggih, matur nuwun. Niki rencananipun nggih langsung ajenge nginep mriki. Pun saget nggih, Pak?”
“Saget. Serat-seratipun nggih sampun kulo urus. Mbenjang enjing teng kelurahan pun janjian kalihan Pak Lurah.”
“Tasih dereng wonten kasure, niku putrine mengke pripun lek bobok?”
Ngerti jenenge disebut, Wiji mung mesem. Wardiman njelasno nang Pak Warsi karo bojone lek wis nggawa gawan ngge persiapan nginep. Wong lanang iku yo ngomong lek bakal nginep kono nganti urusan surat-surate beres kabeh.
Tibake ngurus surat-surat lemah ora iso cepet. Masio wis padha cocoke ning ono ae urusane karo administrasi. Akhire Wardiman ngebel bojone nang Surabaya lewat tanggane. Siti dikongkon nyusul nang Blitar karo Doni.
Ora mung ngresiki karo mbenak-mbenakno diewangi tukang, Wardiman yo wis golek-golek perkakas. Ora tuku anyar, wong lanang iku milih nang pasar nggolek barang-barang bekas.
Kasur yo wis tuku telu, pas karo jumlahe kamar. Dheweke karo bojone, Doni siji, Wiji siji. Masio sik cilik ning Doni anak lanang, wis wayahe anake iku turu dhewe pisah ibu bapake. Ning pikire yo ora mungkin didadekno siji karo anake wedok.
“Ho oh, Doni sing tengah dadi lek bengi lapo-lapo krungu.”
Wiji nata kamare, masio perkakase sik akeh sing durung digawa.
“Perkakase nang omah diusungi rene kabeh?”
“Gak, sing penting-penting ae. Liyane diwehno uwong opo didol sing sik payu.”
Wiji mikir. Panggon anyar, arek wedok iku pingin mulai urip anyar. Lek wingi rada lara atine, saiki wis rada penak. Dheweke yo mikir, gelem ora gelem yo mesti pindah dadi ora ana gunane mangkel.
“Pak, mburi iku suk diisi iwak ya.”
“Ho oh, dibenakno dhisik. Bocor iku jare Pak Warsi.”
“Iwak Mas ya, Pak?”
“Ho oh, karo Nila cek iso dingge lawuh.”
Wiji mesem. Mbayangno nduwe kolam iwak arek wedok iku wis seneng. Nang Surabaya omahe sempit. Ojo’o dikei kolam, pekarangan ae ora nduwe. Pot kembang yo mung iso siji loro saking sempite.
Jam 12 awan sesuke, Siti karo Doni teka. Wong wedok iku nggawa tas gedhe. Wis dipeseni bojone lek omahe wis pitung puluh persen siap. Garek ngenteni surat-surat karo mbenakno sithik-sithik plus nata.
“Kate dolen nang ndi? Gurung ono kanca.”
“Jarno, cek golek kanca. Iku Wiji nang kene wis pirang dina gurung metu, mung melu metu lek golek panganan.”
“Iku adike dikancani,” omonge Siti nang Wiji.
Arek wedok iku mecucu sediluk ning yo budal. Doni wis playon. Arek lanang iku kesenengen. Durung tau eruh omah-omah pekarangane amba, akeh uwit.
“Ketoke mung ngenteni ijazahe Wiji metu terus langsung pindah.”
“Iyo, Pak. Lha areke yok opo?”
“Tak delok seneng-seneng ae, tapi yo mbuh njero atine. Wong meneng ae,
Kudu disiapno masio cilik-cilikan, sisan kenalan karo tangga-tangga.”
Wong lanang wedok iku mesem. Kaet biyen pingin kaya ngene, urip nang ndeso golek
Wiji nggendong adike mulih. Doni nang gendongane luh e dleweran.
“Dicakot pithik,” saure Wiji.
Siti karo Wardiman mesem krungu saurane anake. Siti nyandak anak lanange. Doni nduduhno sikile nang ibuke.
“Wis kate SMA mosok gak ngerti. Ana ta pithik nyakot uwong,” omonge Wardiman.
Wiji mecucu. Pas lagek mlaku-mlaku Doni ndelok pithik babon karo anak-anake. Doni sing kesenengen pingin nyekel. Jelase langsung dikabruk
April 12, 2013 | wongedansurabaya	“Tulung paku, Man.”
Rohman sing diceluk langsung ngelungno paku sak besek sing ono nang sandinge.
“Eh Mas, sampeyan wis krungu kabar rame-rame wingi kae gurung?”
“Iku, bojone Imin lak mlayu. Geger, Mas.”
Diman sing umek karo garapane pancet nerusno lek maku.
“Sri kae ancen nggak nggenah kok areke. Anake wis loro ngunu kok yo iso-isone kecantol lanangan liya, tangga dhewe maneh.”
“Lha karo sopo?” takone Diman.
“Mlayu karo Cak Slamet, bakul sate. Opo yo nggenah ngunu iku, padha nduwe anak bojone kok cek iso-isone.”
“Jalaran saka kulina iku, lak bakulane sandingan iku,” omonge Diman.
“Ho oh, wong warunge mepet ngunu. Ning nggumunku Sri ki kok yo gelem, lha Cak Slamet kae lak luwih tuwa timbang bojone.”
“Tuwa umure, liya-liyane lak gak ngerti koen.”
Kampung lagek geger. Sri sing ben sore dodolan pecel karo bojone nang ngarep pasar minggat karo Slamet, bakul sate ayam sing warunge jejer.
“Lha ning didelok rupane ae lak asline adoh ta Mas, Cak Slamet karo Imin. Imin sik enom, gagah. Lha Cak Slamet? Wis tuwa, rupane yo ngunu ae. Nduwe aji-aji be’e yo, Mas? De’e lak gak pisan iki sih mlayu karo bojone uwong.”
“Aji-aji werno abang,” saure Diman.
“Wedokan saiki dijak soro sithik ae angel eram, rupo wis gak ditontok maneh. Penting dompete kandel ae disasak.”
“Lha ning lak akeh saiki ngunu iku, Mas. Kae bojone Arif saiki yo gurung mbalik, jare kate pegatan malah.”
“Lha kae ngunu ancen sik arek, sik cilik.”
yok opo lek mimpin keluargane yo kudu dipikir, gak terus nyalahno.”
Rohman meneng. Wong lanang sing biasa ngewangi Diman iku ketok mikir. Nang kampung dheweke terkenal galak lek karo bojone.
“Lha Imin kae lak nggenah areke. Opo tau ta Mas arek iku genit-genit karo wedokan liya? Wong lek dijak nyangkruk ae gak tau gelem. Dasare wedokane ae sing gatel,” omonge Rohman.
“Yo embuh, mosok koen ngerti njeroane. Tangga yo mung iso nyawang ko njaba, sing nglakoni sing luwih ngerti.”
“Lek bojoku wani-wani kaya ngunu tak gibeng tenan. Lanangane tak bacok.”
“Ho oh trus koen mlebu penjara, anak-anakmu kleleran. Ngopi-ngopi kono sik, malah koen sing emosi.”
“Yo gak popo, harga diri iku, Mas. Bojone uwong, tangga dhewe maneh wani-wanine disosor opo gak ngejak tawur ngunu iku? Coba pikiren lek Mbak Wiji digowo mlayu lanangan, opo gak panas atine sampeyan?”
“Yo kono lek gelem nggowo mlayu, lek wonge gelem dijak mlayu sisan,” saure Diman enteng.
“Sampeyan ki kelembeken, Mas. Kucing garong kaya Slamet ngunu iku pisan-pisan kudu dikei pelajaran. Ojo-ojo bojone sampeyan yo tau digudo, Mbak Wiji lak kerep sih tuku sate ayam, nukokno Tomin?”
“Wis ojo tekan ngendi-endi, setruk koen ngko.”
Rohman melu-melu nyelehno garapane. Wong lanang sing umure telung puluh limo iku nyumet rokoke.
gedhek-gedhek. Rohman sik komat-kamit karo nyedoti rokoke.
“Min, jam piro iki sik gurung budal ae!”
“Iyo, iki kate budal,” saure Tomin.
Nang pawon Diman karo Rohman mangan sarapan sing wis dicepakno Wiji.
“Pitik kurang ajar, lombokku ojo mbok cucuki! Lak gak uwoh ngunu iku ngko!”
Wiji muring-muring ndelok tanduran lomboke dicucuki pitik.
“Wis dipakan kok sing ngrusuhi tanduranku, tak goreng kapok koen ngko,” omonge Wiji nang pitike.
“Lha iku pitik dibengoki opo yo ngerti, lak malah kaya wong edan,” omonge Rohman karo nyamuk-nyamuk mangan.
“Edano ngunu ngangeni, gak ono tunggale,” saure Diman.
“Ojo sampek digowo mlayu uwong, Mas.”
“Dibaleni maneh, ngajak geger opo yok opo koen iki?”
“Hahaha gak, gak wani aku, Mas. Percoyo aku karo sampeyan, karo bojomu. Wong galake kaya ngunu, mung sampeyan sing kuat
ngkok pas tibakno sing digowo mlayu diserahno eyang subur gawe sesembahan bojo sing ke sepuluh.
Reply	wongedansurabaya says:	April 12, 2013 at 9:04 am	wah, mbuh mane lek ngunu 🙂
sehinggo kito sedoyo saget kempal wonten meriki
mugi – mugiyo mbeto manfaat lan kesaenan
dateng kito sedoyo, kirang langkunge kulo nyuwon agengipun pangampun.
Sing tak simpen, neng njero hpku
Mergo aku mung biso nyawang fotomu..
--------------
Intro: Fm D# G# A#m D# G#
Fm Cm C# D# C
Mergo sing tak biso mung nyawang fotomu..
pasar wong lanang sing dadi blantik wedhus iku ketok ora tenang. Diluk-diluk nyawang jam, banjur nginceng hp-ne.
“Pak, meneng. Ojo umek ae koyok ngunu, mumet ndasku sing nontoki,” bengoke bojone sing jebule ngemati.
“Lapo sih? Aku lho gak lapo-lapo,” saure Tarji.
“Gak usah mbujuk. Awas lek ngko mendem, tak kunci omahe!”
“Sopo sing katene mendem? Aku lho wes gak tau mendem maneh.”
Endang neleh sisire. Wong wedok sing lagek nyemir rambute iku langsung nyawang bojone, ora, mentelengi.
Wong sugih kaya Bambang ora akeh nang kampunge. Kanca cilik sing wis dadi kontraktor sukses nang Kalimantan iku kaet teka wingi, nyambangi mak’e. Isuk-isuk pas Tarji nang pasar dheweke disms, bengi iki dijak pesta nang omahe Bambang. Kanca-kanca liyane wis dikabari. Sakjoke urip nang Kalimantan, Bambang jarang mulih, durung mesti setaun pisan. Ning ben mulih siji sing ora tau dilalekno, kumpul kanca-kanca banjur omben bareng. Itung-itung nostalgia jaman lawas.
maneh, ngaji-ngaji kono ojo omben ae sing dibelani.”
Tarji meneng. Ndelok bojone meneng,
masio wis diomeli ngalor-ngidul karo bojone, masio yo ngrasa lek omongane bojone ono bener pancet bingung. Wis telung taun Bambang ora mulih nang kampung. Ketemu thok yo ora mungkin. Mesti dheweke bakal diisin-isin kanca-kancane lek ora melu ngombe.
Jam pitu bengi Tarji selot bingung kaya pitik sing memeti, bingung kate ngendok. Hp-ne wis bola-bali muni, yo telpon yo sms. Kanca-kancane ngabari lek wis padha kumpul. Wis dipikir, Tarji kudu tetep budal. Ngombe segelas rong gelas lak ora bakal konangan bojone, ora nganti mendem.
“Ketoke selot penak uripmu saiki, Ji?” takone Bambang.
“Enak opo, sik ngene-ngene ae.”
“Ngene-ngene yok opo wong ketok selot subur ngunu. Opo mergo duwe simpenan nyar saiki?”
“Hahahahaaaha,” kanca-kancane ngguyu bareng.
“Simpenan opo? Siji ae gak entek,” saure Tarji.
“Opo yo sik enak? Gak ngloloti ta ngunu iku? Hahahaha.”
Ora nyauri, Tarji nambah sak gelas maneh, langsung dientekno.
“Lha Endang kae galake ngalah-ngalahi garangan. Ben dino lek ngomel wong sak kampung krungu. Mosok wani
“Hehehehehe, guyon Ji. Aku ki masio wedokan nang kono kene nduwe ning mung siji sing tak gandoli, mamahe arek-arek. Liyane kei duit, sesasi pisan diparani yo wis trimo. Mung ngge selingan, tombo stres mikir kerjoan.”
Jam sanga luwih, wong-wong lanang sing umure patang puluh luwih iku sik ae guyon karo ngubengno gelas. Wis pirang botol ae sing dibuka. Nang omah Endang sing ngerti bojone mesti nang omahe Bambang mung meneng ae. Anak-anake wis dikongkon turu kabeh. Wis tuwek, dikandani nganti lambene busanen yo ora bakal ngefek lek ora saka atine dhewe. Masio mangkel, Endang akhire milih turu.
“Gak popo ta? Iso mulih dewe?”
“Iso, aku lho wes apal dalan nang kampung iki.”
Jam sewelas pesta nang omahe Bambang kaet buyar. Tarji sing mau ora nggowo sepeda motor ora gelem diterno mulih. Wong lanang iku rumangsa sik kuat, pilih mlaku. Karo sempoyongan wong lanang iku nggeret sikile sing wis ora iso jejeg amarga wis ilang kesadarane.
Masio kecontalan wong lanang iku sik iso mlaku. Diluk-diluk awake limbung, nubruki uwit nang pinggir dalan, tiang listrik. Omahe wis cedek, kurang pirang omah thok pas moro-moro ono sing jenggong. Kaget, mangkel dijenggongi, Tarji langsung ngomel.
“Meneng, ojo rame ae!”
Jenenge asu lek ono wong asing sing ora biasa diambu lak langsung jenggong. Asune tanggane
“Aku ki Tarji, tonggomu! Asu!”
Krungu rame-rame asu jenggong, Endang sing tibake ora iso turu langsung tangi banjur buka lawang. Wis apal polahe bojone lek mendem, Endang marani omahe tanggane sing asune rame jenggong.
“Karo tonggone dewe ora apal, deloken sing temenan. Aku Tarji, blantik wedhus sing paling terkenal nang kampung iki. Pak’e Edi! Sik gak ngerti koen? Ancen asu!”
Ndelok bojone ngomeli asu, Endang gedhek-gedhek karo marani bojone.
“Oalah pak…pak, lha kok asu mbok seneni iku lapo? Lak koyok wong edan sampeyan.”
“Ki lho mak, wes tonggoan pirang taun mosok aku sik dijenggongi ae. Gak kenal karo Tarji, blantik wedhus, opo gak kurang ajar ngunu iku?”
“Wes pak, ojo diterusno. Lek anakmu ngerti lak isin ngko areke. Ayo mulih.”
iki. Kene ki lak wes tonggoan suwi, sik ae dijenggongi…”
“Ho oh, ancen asu!” saure Endang karo terus nyeret bojone
kanthi donga mugi-mugi dadosa lare ingkang solehah, migunani tumrap agama, bangsa lan nagari. Selamat Pak Sonny, Bu Rustri - Siyos majeng H-1 to?
Ns”,”wah persis tenan kuwi pancen si A, si L, karo si C, mosok nek misale dudu , wong sampe
ihiks...baksomu apik ik,yu...iso bunder seser..nggonku pating pletot njebabrut kabeh..hihihi
July 9, 2008 at 7:13 AM
hihihihi...kirain emang beneran rambutan dijadiin bakso :P
July 10, 2008 at 3:24 AM
2 Yohanes 1:10 | Mulané, nèk ènèng wong teka nang nggonmu nggawa piwulang liyané sing dudu piwulangé Kristus,
pinggir jalan bareng temen kos...qiqiiqqii
August 26, 2008 at 5:32 PM
lelemu iso cilik apik ngono..leleku
Yin..dadine aku nek tuku milih sing kuru2/cilik2..nggorenge api sedang ojo gede2 dadi ora mlengkung..ning yo rodo suwe matenge..
"kata") yaiku jinis tembung kang menehi katrangan marang tembung
liya, kaya tembung kriya (kata kerja, verbum) lan tembung kahanan (kata sifat,
adjektiva), tembung katrangan liyane, sing dudu tembung aran (kata benda, nomina) .
A. TEMBUNG KATRANGAN MITURUT WUJUDE. Tembung
lingga, sing arupa tembung andhahan, lan sing arupa tembung rangkep.
banget, banjur, bisa, biyen, bokmanawa, bubar, cetha, cukup, dhedhet, dhek, dhisik,
dungkap, durung, embuh, gampang, gelis, genah, iba, isih, jegreg, katut, kemput,
kerep, keri, kudu, kuna, kurang, lagi, langka, luwih, malah, mau, meh, melu, mempeng,
mendah, mengko, mesisan, mesthi, minangka, mligi, muga, mumpung, mung, nate, ndadak,
nuli, padha, pancen, pet, rada, saiki, sarwa, sesuk, tansah, temen, thok, tuna,
tuwuk, uga, ugi, wae, wareg, wingi, wis, Tembung katrangan sing arupa tembung andhahan.
anggone, katone, kebacut, kebeneran, kepingin, lumrahe, nedya, ngepasi, njegreg,
saanane, sabenere,sacukupe, sadurunge, sakabehe,
sawise, sejatine, sepisan, suwalike, wusanane, Tembung katrangan sing arupa tembung rangkep
kadhang- kadhang, kala-kala, kira-kira, kuna-makuna, muga-muga, muluk-muluk, pisan-pisan,
kuping, gulung koming, tuna dungkap, suk emben, dhek biyen, biyen mula, dhek
lingga. Tembung lingga loro kasebut arupa tembung katrangan gabungan ana sing
urutan, lan ana sing ora urut. Tembung katrangan gabungan sing
Awake dhewe iki mung manut wae apa sing kok kandhakake.
B . TEMBUNG KATRANGAN MITURUT PAPANE ING UKARA (PERILAKU SINTAKSIS) Panggonane ndhisiki tembung kang diterangake .
dhewe iki mung manut wae apa sing kok kandhakake.
C.TEMBUNG KATRANGAN MITURUT MAKNANING TEMBUNG ING UKARA (PERILAKU SEMANTIS) 1. Tembung katrangan drajat (adverbial kualitatif).
katrangan kang nggambarake makna sing gegandhengan karo undha usuk, drajat,
utawa mutu. Sing kalebu tembung katrangan iki antara liya: paling, banget, luwih, lan kurang.
tembung katrangan kang nuduhake cacah. Kang kalebu golongan iki yaiku : akeh, kathah, sethithik, sithik, sekedhik, kira-kira,
Tembung katrangan watesan (adverbia limitatif) yaiku tembung
katrangan kang nuduhake wates. Kang kalebu ing golongan iki yaiku: mung, wae, sakadare.
4. Tembung katrangan mratelakake arang-kerepe kedadean (adverbia
frekuentatif) yaiku tembung katrangan kang nggambarake kerep lan orane prastawa
katrangan iki : tansah, asring, arang,
arang-arang, kadhang-kadhang, kadhang kala, kala-kala, saben, kala mangsa,
5. Tembung katrangan mratelakake wayah (adverbia kewaktuan).
Tembung katrangan mratelakake wajah (adverbia kewaktuan)
wae, enggal-enggal, 1. Aku lagi wae lungguh
2. Bareng krungu swara bom, aku enggal-enggal mlayu.
6. Tembung katrangan laku (adverbia kecaraan).
dening tembung katrangan iku kedadean. Tembung katrangan kang kalebu golongan
premati, grusa-grusu, 1. Pak Sastra meneng-meneng
2. Jalaran ora cocog karo atine anggone nggarap grusa-grusu.
3. Jalaran wektune isih longgar anggone nandangi alon-alon.
7. Tembung katrangan kosok balen (adverbia kontrastif).
nggambarake maknane tembung utawa bab kang kosok balen karo kang dipratelakake
sadurunge. Kang kalebu ing golongan iki yaiku : malahan, malah, suwalike, 1. Dheweke ora nulung nanging malah menthung.
2. Kowe kuwi dikongkon ngalor kok malah ngidul.
8. Tembung katrangan pamesthi (adverbia keniscayaan)
tembung katrangan kang nggambarake maknane gegandhengan karo mesthekake kedadeane
prastawa sing diterangake tembung katrangan kasebut. Kang kalebu golongane
katrangan minangka panggandheng (adverbia konjungtif) yaiku tembung katrangan
karo klausa utawa ukara liyane. Tuladha tembung katrangan minangka panggandheng
dipek asile, arepa kekurangane iku mung sethithik.
ndarbeni sarat-sarat kasebut kang diwedharake ing buku iki. Sanajan ora sampurna nanging tumrape
kang temen-temen nedya mbeciki nasibe dhewe, istingarah wis nyukupi.
dakandarake panemune para ahli saka kedhokteran. Ewasamono ora kok mung para dhokter kang nduwe panemu kang mangkono
ing kulon pager. Sateruse digawa menyang kutha arep didol.
Marta akeh, ngolah sawah, adol kayu, nggawe mebel. Saliyane iku yen ana pesenan nggawe bata uga digawekake.
wae kang wus mardika, ora ana kang mbuwang tata kramane dhewe-dhewe. Suwalike padha ngupakara murih bisane
nindakake pegaweyan ing wektune kang tepat, aja nganti lungse utawa kasep, suwalike iya aja nganti kuwalahen lan kesusu-susu.
sing nggawe jaranan iku dudu pak Dira, nanging pak Sastra.
mung entuk juwara harapan wae, dhek wingi malah entuk juwara nomer siji.
nduwe tata-cara dhewe, nduwe tata-krama dhewe. Nanging umume ing kalangane bangsa kang wis maju padha bias nglarasake
lenggah ing pasamuan, bioskup, wayang wong, lsp kaun wanita diacarani lan
antri karcis kang wonge suk-sukan , kaum priya kang maju ana ngarep.
kang wis kasebutake, kaum wanita iku kudu oleh pakurmatan kang mirunggan.
PNS sawise cukup umure. Kajaba iku kudu oleh palilahe wong
saka iku, sapa wae kudu njaga aja nganti gawe pepalange wong liya.
saka iku, bocah-bocah kudu nduweni rasa pangrasa marang ajining dhiri,
iku kudu ditliti dhisik apa kursi lungguhan mau pancen dadi hak-e.
katrangan bisa kedadean saka tembung liya. Tembung katrangan sing kaya mangkono
katrangan saka tembung kriya (adverbia deverbal). Tembung
katrangan kang diandhahake saka tembung kriya : ngerti-ngerti, kira-kira, Tembung ngerti-ngerti diandahahke saka
adhiku mrana-mrene, ngerti-ngerti dheweke wis turu ana omah.
b. Pegaweyane akeh banget, kira-kira mengko sore dheweke ora mulih.
katrangan saka tembung kahanan (adverbial deadjektival).
katrangan sing diandhahake saka tembung kahanan (kata sifat). Tembung satemene, sadhuwur-dhuwure, saapik-apike diandhahake
katrangan sing diandahahke saka tembung wilangan antara liya: sithik-sithik, akeh-akehe, a. Sithik-sithik
kulon. Saka lumahing sagara dhuwure 525 meter. Manggon ana ing satengahe alas
Perhutani, mula hawane krasa adhem seger. Dalan
tumuju menyang Candhi Jalatundha gampang, bisa liwat Trawas terus mudhun
ngliwati alas Perhutani, bisa liwat Pungging banjur munggah, lan uga bisa liwat
Ngoro, Mojokerto. Dalane wis aspalan alus, bisa diliwati kanthi kepenak. Candhi
Jalatundha satemene dudu candhi nanging patirtan. Patirtan iki awangun pesagi kanthi ukuran 16 x 13 meter. Madhep ngulon.
Ing sisih kanan lan sisih kiwa, ana kolah cilik. Ing sadhuwure kolah cilik mau
ana wewangunan kang saya mendhuwur sangsaya cilik kaya wangunan candhi sing
Wewangunan iki satemene nduweni legokan (gowokan , relung) cacah loro sing ana
ing dhuwure legokan mau ana wewangunan rai Kala. Legokan ing dhuwur wis kosong,
sing bageyan sing ngisor ana reca naga kang kanggo ilen-ilene banyu saka tembok
kolah iki satemene matundha-tundha. Mula diarani Jalataundha kira-kira kolahe
matundha-tundha. Jala ateges banyu, tundha wis ngarani. Lan pucake ana ing
tengah-tengah minangka symbol kang nggambarake gunung Mahameru. Ing mitologi Hindhu
gunung Mahameru dianggep minangka gunung suci papane utawa kahyangane para
dewa. Anggepan kaya mangkono iku stemene wis ana ing jaman megalitikum kang nganggep
Jalatundha dianggep minangka lambange samodra kaya ing crita Amertamanthana.
Amertamanthana nyritakake dumadine donya saka pangebure samodra susu kanggo nggolek banyu suci tirta amerta utawa banyu panguripan.
Gunung Mahameru digubed dening naga Basuki, Adhedhasar crita iku kolah
Jalatundha dipadhakake karo segara. Dene tlundhakan pancuran kang awangun
bunder sing digubed naga nglambangake gunung Mahameru. Banyu kang metu saka
Van Stein Callenfels nduweni panemu yen patirtan Jalatundha minangka makam,
nanging uga ana ahli sing nduweni panemu yen patirtan Jalatundha dudu makam.
kuna kang awujud relief ing patirtan iki satemene wis akeh sing ilang lan akeh
sing rusak lan sebageyan wis akeh ora dimangerteni ing ngendi papane kang
sakawit. Relief-relief kang isih manggon ing papane kang sakawit mung kari telu
sumebar ing sawetara panggonan kayata ing Museum Pusat Jakarta cacahe ana lima,
lan ing plataran kantor BP3 Jatim ana siji. Bosch,
sawijining ahli sejarah wis kasil nata urutan panil relief ing panggonan kang
samesthine. Isine crita ing panil kasebut yen diwaca saka kiwa yaiku njupuk
saka crita Mahabharata lan Katasaritsagara. Crita Mahabhrata kang diukir ana
ing panil kasebut diwiwiti saka adegan Begawan Palasara nganti Prabhu
Janamejaya nalika nganakake kurban ula. Dene crita Kataritsagara nyritakake
Udayana lan ibune (Mrgawati) diselong (diasingkan) ing gunung Udayaparwa. Ing
crita kasebut nalika Mrgawati lagi mbobot Udayana dicolong dening manuk garudha digawa menyang
pucaking gunung. Ya ing gunung mau Udayana lair. Sawise pat belas taun diselong
wusanane Udayana bisa ketemu maneh karo bapake yaiku Prabhu Sahasranika. Saliyane
relief ing patirtan Jalatundha ana prasasti wujudw ukara mung cendhak nganggo
aksara Jawa Kuna cacah papat, yaiku : 1. Angka taun 899 Çaka ing tembok watu
2. Tembung “Gempeng” ing tembok watu ing
ahli sejarah sarujuk yen angka 899 Çaka iku angka kang nuduhake panggawene
patirtan Jalatundha. Yen pancen mangkono ateges ing wektu iku Udayana lagi umur
ngenani Mrgawati dicolong dening manuk garudha kira-kira nggambarake ngungsine
Udayana menyang tanah Jawa jalaran ing Bali lagi ngalami pralaya. Kedadean iku
bisa dideleng saka tulisan “gempeng” kang ateges lebur, rusak, dikubur, utawa
rasa sedhih. Dene tulisan Udayana lan Mregayawati kanggo njejegake kalungguhan
kanthi nyebut jenenge ibune. Udayana krama karo putri ratu tanah Jawa yaiku
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: NISN SISWA SDN BANJARMADU
BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN
February 17, 2011 at 2:57 am	Toyota Land Cruiser 105 GXL 2000 9,800,000
iku tenan opo ora seh mas bons?
wong cilik, wong cilik ora ono ajine. Omahe wis dinggo bludusan wong sak pirang-pirang tujuane opo, sing digoleki opo, sing due omah ki ora ngerti. (
ngomong pak, aku ditugaske soko kono pak, goleki barang koyo ngene pak, lha niku jenenge jelas. Ngerti-ngerti goleki turut mburi omah,
“Intine kulo sampun masrahke kali pak Husni, kalih pengacara, pripun supados angsal keadilan. Pakoke pasrah, kulo wong cilik nggeh ajeng nopo, koyoto sing wong gedhe sing jenengan critake wau, pengacara ngantos sakniki nggeh koyo ngoten. Nopo malih wong cilik kados kulo. (
Ilustrasi Bentuk Bangunan Jawa versi Karaton Surak...
istilahe mumpung enom, ora kayak inyong , wis ora bisa ngapa-ngapakna maning. mumet mikiri skripsi
wes adus ngko gatel kenek ramban.”
“Aku yo wes adus. Iki kate buwuh nang Lek Mi, ngko reget klambiku.”
“Bapak ora ono ta mak?”
“Bapakmu durung mulih. Ndang dipakan kono, duwe ingon-ingon kok ra gelem ngopeni. Opo jaluk
budal saiki!” ajak Mintho.
“Ora iso, emak lagi buwuh bapak yo durung mulih.”
“Lha yok opo? Wes dienteni iki karo Mat nang pos.”
“Salahmu dewe telat. Ora ono uwong nang omah,
durunge emakmu mulih kon wes nang omah.”
“Lha lek bapakku mulih yok opo?”
“Bapakmu lak yo mesti lewat pos dadi lek mulih awakmu pasti ngerti. Iyo ora?”
pesan Mintho yang melarangnya mengungkit masalah penyakit Mat Lontong.
“Ngene lho Noor, kon lak ngerti sih lek aku seneng awakmu ket biyen. Aku ngerti ketoke mungkin awakmu angel nompo aku tapi aku gak iso mbujuki perasaanku dewe lek aku ancen duwe roso nang awakmu. Wes suwi Noor aku mendem roso iki dan aku gak iso ngilangi roso iki. Selot suwe
“Hah? Yo ora iso Noor, jenenge wong
opo kon iki Noor kene kan wes dadi pacar mosok nyeluki Noor…Mat…Mat ngono? Gak romantis iku,” protes Mat.
ingkang dahat sadu ing budi, ingkang kapareng hanyelirani-hamakili penjenenganipun Bapak …….. Kawula pun ……… ingkang tinanggenah minangka dados duta panjenenganipun Bapak …….. sarimbit kaparenga unjuk atur: Ingkang sapisan kawula hangunjuaken suka-syukur ing Pangayuning Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hama-rengaken kawula dalah panjenengan sadaya saged pinarak hanjumenengi pahargyan ing kalanggahan punika. Kaping kalih Bapak ….. sarimbit hangutaraken salam taklim winantu pamuji rahayu katur dumateng panjenenganipun Bapak …… Jangkep kaping tiganipun, hanuhoni golong-gilingipun sadaya, anggenipun badhe hamurwani bebesanan, kanthi linambaran dhaupipun ingkang putra sesilih inggih punika ….. kaliyan putranipun Bapak ….. naminipun …… Ingkang kalenggahan punika, kawula sekadang sowan dinuta kinen hangirit calon pengantin : Anakmas …… katur ingarsanipun Bapak …… Ing salajengipun menggah kelampahaning ijab kabul saha panggih kawula sumanggaaken ing jengandhika. Minangka pari pumaning atur, bilih wonten sigug-kidhunging patrap saho kirang tata-kramanipun atur kawula, mugi panjenengan kapareng hangluberaken gunging samudra pangaksama, Satuhu. 2.
ingkang Maha Asih lan Maha Mirah. Kawula nuwun inggih. Kawula pun ….. ingkang hanyarirani makili panjanenganipun Bapak …. Ingkang tinanggenah kinen hanampi pasrahan ijengandika calon penganten anakmas …… ingkang badhe kadhaupaken kaliyan putranipun, sesilih ……. Gurawalan panami kawula menggah pasrah ijengandika Calon penganten punika. Salajengipun ing wekdal ingkang sampun kangkah. Panganten kakalih badhe ijab kabul kadhaupaken terus pinahargya kanthi upacara panggih. Wasana sumangga ijengandika hanjumenengi lan mahargya ngantos paripurnaning Upacara. Bilih wonten kirang sekecaning palenggahan dalah kirang ecaning pasugatan kaparenga panjenengan sadaya paring pangapunten kanthi linambaran sih katresnan. Winantu ing pangesthi mugi pangeran tansah hangayomana dhumateng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Kangel&oldid=69075"	Kategori:
Pranala mrénéPranala pinilihSumbangan panganggoLogDeleng golongan panganggoUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kaca	Basa liya
EnglishFrançaisPolski	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.59, 15 Sèptèmber 2007.
yo podo2 posting artikel iki, opo soale onok foto JAMAN MUDA-ne Pak Dhe Karwo yo? hahaha…. 🙂
setengah tuwek kebacut iku dadi korbane arek-arek lanang iku. Nang kasure sing wes bantat, kapuke wes gak empuk maneh, de’e uglak-uglik. Uteke diputer, golek coro nggo bales loro atine.
Shubuh meh mudun tapi motone Lik Tukirah durung iso merem. Ndase dipijet-pijet nggo nglemesno sarafe sing kroso tegang. Sik pancet gak iso turu akhire de’e tangi trus langsung nang pawon.
wes ketok kemedul. Ndas mumet ngene ancen paling enak rokokan, batine.
Lik Tukirah : Hahahaha! *moro-moro ngguyu banter* Entenono
misuh-misuh, gawe bosone jelase. Mangkel Ndemin gak ngroso malah selot sak karepe akhire arek lanang iku diidoni.
nyepot klambine trus diuncalno nang duwur watu, sandinge klambine Paimo Paimin. Arek telu iku saiki ketok dolenan banyu. Kadang cepet-cepetan nglangi nang seberang. Saking
Browse » Home » Warung Fakta
Ngurip-urip Basa Jawa: Candrasengkala (9)
Atur wangsulan dhumateng ibu Ana ingkang putranipun Insya Allah badhe lair Ing taun 2012 Masehi.Cara pangrakitipun sengkalan :2012 dipun walik 2102Tembung-tembung ingkang ngandhut angka taun 2102 inggih menika :2 = Kanthi, kinanthi; rena =seneng, kasmaran, asmara; dwi1 = Kenya; surya;
ngandhut sengkalan saged kula aturaken kados makaten :1. Dwi Putranta Jati Asmara.2. Dwi Surya Jati Asmara3. Dwi Putranta Luhur Asmara.4. Dwi Putranti Jati Asmarani.5. Renaningtyas Jati Asmarani .6. Renaningtyas Jati Asmaranti.7. Kinanthi Tyas Jati Asmarani.Katrangan :1. Angka 1 ngantos 3 menawi putra kakung 2. Angka 1 ngantos 4 menawi putra menika kaleres dhawah nomer kalih.3. Tembung Putranta, putranti tegesipun anakmu.4. Tamtunipun ukara ing sengkalan kaliyan kangge nami wonten bedanipun, menawi sengkalan tembungipun saged mardika dipunparingi ater-ater, seselan lan sanesipun, menawi name limrahipun cekap lingganipun.
ing basa Jawa anyar, ora ana alane nginguk ater-ater KA ing basa Jawa kuna. Ing
basa Jawa kuna ater-ater KA kang sumambung ing tembung kang apurwa swara mati
(konsonan) trape mung bares , tuladha : katon, karengo, katinghalan, kasiratan,
kasongan. Dene yen kasambung ing swara urip (vocal)
Kuna padha karo DI (DI Ind), WIS DI
(telah di ), utawa ora sengaja (ter, Ind). Ing basa Jawa Kuna ora ana ater-ater KE.
yen ora kejarag kalebu ater-ater KE. Nanging uga ana tetembungan sing sok
lira-liru antarane ater-ater KA lan ater-ater KE . Perlu dimangerteni yen ing
basa Jawa Kuna ora ana ater-ater KE. Umpamane tembung , KAOBONG, KOBONG lan
KEBONG. KAOBONG cetha tegese yen diobong, KEBONG cetha tegese yen ora
dijarag (disengaja) dibong, KOBONG ?
Dijarag apa ora ? Saliyane iku ana uga tetembungan kang apurwa vocal kang luluh
nanging ana uga tembung kang apurwa vocal sing ora luluh. Tuladha :
1. Kembang Adenium iku saiki wis ora tau KOCAP.
2. KOCAP kacarita ing negari Ngalengka, prabu
Dasamuka nembe lenggah siniwaka. Linggane UCAP.
3. Swara u miring KAUCAPAKE o. Linggane UCAP.
4. Kalungku KELI ing kali gedhe. Linggane ILI.
5. Banyu iki KAILEKAKE menyang sawah Kedhung Adhem.
6. Asune mati DIKELEKAKE kali. Linggane ILI.
ATER-ATER KA ING BASA JAWA ANYAR.
kang apurwa konsonan (swara mati) trap-trapane bares wae. Tuladha :
a. ka + tulis > katulis tegese ditulis.
b. ka + gambar > kagambar tegese digambar.
c. ka + jupuk > kajupuk tegese dijupuk.
d. ka + tigas > katigas tegese ditigas.
e. ka + sambung > kasambung tegese disambung.
kang apurwa swara urip (vocal) , swara urip ana sing luluh nanging uga ana sing
(kata kerja pasif), tuladha : kajupuk, katulis, kagambar, kagepok,
KA lan ater-ater KA luluh karo purwaning tembung lingga.
b. Ater-ater KA kanggo mangun rimbag ADIGUNA (KA +
en (konfik ka – en), tuladha : kadhuwuren (kedhuwuren), kalegen (kelegen),
Tembung KEDAWAN kalebu rimbag adiguna jalaran ngemu teges kaluwih-luwih. c. Ater-ater
+ LINGGA + AN) bebarengan karo panambang AN yaiku mangun tembung kriya tanggap kang
nduweni teges padha karo di + lingga + I , tuladha : katekan,
kadhupakan, kapurwakan, karaketan, kawuwuhan, lsp.
d. Ater-ater KA + LINGGA + AN uga nduweni guna (fungsi) mangun tembung aran (kata
e. Ater-ater KA lan panambang AN (konfik KA-AN) ana kang nduweni teges panggonan,
i. Aku kepingin banget dadi bupati, nganti saiki durung
Lamun nganti korup mring panggawe duduDadi panggonaning iblisMlebu mring alam pakewuhEwuh mring pananing
Parandene kabeh kang samya anduluUlap kalilipen wedhiAkeh ingkang padha
Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning atiYen tiniru ora urusUripe kaesi-esiYen niruwa dadi asor
February 20, 2015February 20, 2015 | wongedansurabaya	“Mampir kene lho.”
“Mene ae, selak dienteni iki.”
“Arek kok ayu ngunu, mbiyen bapake sunat ndok ndi?”
Diman mung mesem krungu omongane kancane. Isuk-isuk pas lagi nggarap kerjoan nang ngarep omah karo Eko, Eli sing kate budhal kerjo lewat.
“Lek aku gurung kawin ngunu…”
“Lapo? Gelem ta areke karo awakmu?” takone Diman.
“Hehehe…ketoke sih gak. Tapi yo usaha dhisik tho.”
Eko ngukuri gundule terus cengengesan. Kabeh wong lanang lek ndelok Eli komene mesti padha, ayu. Areke putih, mulus, yo ramah sisan.
“Pak, mangan sik, wes mateng,” bengoke Wiji saka njero omah.
“Ayo, sarapan sik,” ajake Diman.
“Opo’o wong wedok ki gak gelem diwayuh?” takone Eko nang Wiji.
Wiji sing lagek nyepakno omben ora langsung nyauri.
“Jumlahe wong wedok ki lak luwih akeh timbang wong lanang, lek siji oleh siji kan gak cukup?”
“Iso mblanjani gak? Ngge mangan ben dina ae ambekan senin kemis kok mikir bojo loro,” saure Wiji.
“Yo lek gelem nrimo iso lah.”
“Lha mosok pitik, kate dipakani thok.”
Diman meneng, ora melu-melu. Wong lanang iku ngenakno lek mangan.
“Umpane Mas Diman rabi maneh ngunu yok opo?” takone Eko.
“Tak bacok,” saure Wiji karo ngalih nang pawon.
Diman mesem. Eko ngukuri gundule.
“Bojo siji ae gak entek, kok kate golek maneh,” omonge Wiji.
Kaet jaman sik pacaran, Wiji karo Diman wes sepakat. Menawa ono salah siji sing wes ora iso utawa pingin barengan
langsung dibuwak terus golek sing anyar. Golek enake thok.
“Dolenan ndok njaba, Pak’e sik turu.”
Wiji ngandani anake sing isuk-isuk wes bengak-bengok dolanan dhewe nang kamar.
Durung mari lek mbengok, Wiji wes ngelungno anduk. Lali, wes mlebu jeding jebar-jebur tibake ora nggawa anduk.
“Kene,” omonge Wiji karo ngetungno tangane.
Diman ngewehno anduke nang bojone. Wong lanang iku kaet ae kate neleh anduk teles nang duwur kasur.
Diman cengengesan. Dijupuk kunci montore nang duwur tipi. Diman nyruput maneh kopine sing sik sithik nang duwur mejo. Mulih kerjo panganan wes nyepak nang duwur mejo.
“Pak’e mubeng-mubeng yuh,” omonge Tomin, nyedeki bapake sing kate mangan.
“Ngko. Pak’e sik
cek maem sik. Sampeyan mimik susu gak?”
Diman sing wes nyandak anake, ngambungi arek lanang iku nganti areke ngguyu-ngguyu.
“Pak’e kecut?”
“Kene Pak, sampeyan maem sik.”
Diman nelehno anake nang kursi sandinge.
“Mimik nggawe gelas ya?” takone Wiji.
Tomin manthuk. Arek lanang iku wes mangan dhisikan mari adus mau. Bengi lek anake durung turu, Wiji ngancani dhisik.
“Uwes ah, gek merem.”
“Wes bengi, Pak’e kesel. Mene.”
Tomin mecucu. Wiji sing ngeloni anake, turu nang
Kaya lek Wiji lagi ngajari utawa ngandani anake, Diman ora melu-melu utawa mbelani.
“Irunge Mak’e cilik,” omonge Tomin karo
“Jare Mak’e elek.”
“Gak….gak, Mak’e ayu, ayu sak lapangan…”
“Yo mesti wong musuhe wedhus thok. Ngeloni Pak’e
kawatir ro wong tuoku, nak ora bener opo sing
maklum ibu kari siji-siine wong tuoku,dadi rodho parno nak ngrungu gempa Sami mas..nopo malih kulo ngrasakke kelangan konco akrab
biyasane. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang.Bojone durung mulih saka nyambut gawe. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe, njekutsinau nyiapake ujian komprehensif.
Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti. Mulane ing kulawargane adhiku, basa padinane campur. Malah luwih akeh padhanganggo basa Indonesia. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. Bocah-bocahe padha ora seneng. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane, nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama.
Teta jenenge ponakanku mau, kepengin ditukokake klambi anyar. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae.
Krungu jawabanku mau, dheweke banjur ketok lega. Ngusap luh neng pipine, senajan ta isih mimbik-mimbik manja banget.
“Besok Pak Dhe belikan yang namanya celana kodok ya?
senenge ora mekakat. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok.
Sawatara crita bab kathok kodhok, pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah. Nanging,
kanca-kancaku. Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku.
Ora let suwe, nanging, sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku. Aku ora dinesoni. Ibuku malah
anak, sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding
dene panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.Kabeh : Inggih mangga, Kyai.Pacet : Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe ngangsu kaweruh wonten Padepokan Bonorowo ngriki.Mangga Jeng Pangeran !
saking Negari Majapahit.Mn. Sopal : Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.Bedalem : Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.K. Besari : Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.Anu Kanjeng, Pangeran, kula Tunggul wanci niki usum panen tela, pramila mbenjing yen kundur, kula aturi mampir dateng Tunggul.L. Peteng : Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.Kula mitungkas, saderengipun para murid ing Bonorowo sami buntas; kula ambali, sampun ngantos wonten ingkang sami madeg Paguron wonten panggenanipun piyambak-piyambak.Kula ajrih menawi wulanganipun badhe melenceng saking paugeran Padepokan Bonorowo.K. Besari : Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.Pacet : Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.Kuwi mono kleru Kasan Besari. Mula wiwit saiki lerenana anggonmu madeg peguron.K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.Kasan
ngelus dada.Pacet : Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.Kalang : Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.Nggih, kula sagahi, ning yen nganti Kyai Kasan Besari nganti mboten kersa sampun nyalahake kula. Sampun kepareng !Adipati Kalang berangkat, Tungka.Pacet : Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.Dumateng nakmas sampun wonten glagat ingkang kirang sekeca.Bedalem : Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.Pacet : O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.- Strat jalan :Peraga : 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin2. Datang : Kyai Kasan Besari dan Pangeran KalangDialog :Besari : Sing ngati-ati, cah !Kabeh : Nggih, Kyai !Datang Pangeran KalangBesari : Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?Kalang : Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.Besari : Lha sampeyan pripun ? Ngebotke kula napa ajeng sabela kaliyan Kakek-e Pacet ing Bonorowo ?Yen sampeyan mbaluhi Bonorowo nggih kedah gelut kalih kula.Kalang : Yen kula limbang-limbang, andika manggen leres. Tiyang sampun padha ijen, boten di dumuk keluputane wonten ngajenge tiyang kathah, mesthi kemawon sampeyan wirang.Besari : Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe wonten Raja pati. Mula wiwit
boten badhe wani bali malih.Lho, ananging, wonten pundi Makmas Pangeran Lembu Peteng kok kula mboten sumerap ?Sopal : Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang, nanging sakmenika duka malih, wonten pundi ?Pacet : Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti ketemu.Sopal : Sendika, Kyai.- Strat jalan :Peraga : Dagelan, geguyonan secukupnyaDatang : Pangeran Lembu PetengDialog :Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih, Den ? sajake kok kesesa ? Kamangka bojo kula teng tangsi, pripun mangke ?Dagelan b : Kenek perkara narkoba apa priye kok digawa Polisi ? Mula kang, wis dak
tangsi kuwi ora di ukum, le ! nanging …meteng – patang – sasi.Dagelan b : O, o, o, Astaghfirullah Harngadiiiim. Kaget aku, jebul teng tangsi kuwi meteng – patang – sasi.Iki mono
badhe ngersakaken dolanan menapa malih.Kb. Sore : Emban lan para dayang-dayang kabeh, aku wis rumangsa marem banget, dene wis pinter caos panglipur bisa dadi gumbiraning penggalihku.Coba saiki aku dak takon, kepriye anggonmu tata-tata ana ing pungkuran ? Utri coba aturna.Utri : Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.Kb. Sore : Lha yen kowe Cenil ? dak keparengake matur.Cenil : Semanten ugi kula, menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.Kb. Sore : Pagawean kang becik hayo padha dilestarekake, yen kowe rumangsa ora bakal dadi wanita kang piguna tumraping bebrayan agung.Nanging kowe Cenil lan Utri lan kabeh bae para dayang-dayang sapa
apa Ramamu, paman Bedalem ana dalem.Kb. Sore : Wonten, wonten ing pidaleman.Kalang : Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing papan kene.Gongsa mungel, Kalang masuk ke kiri, Pengeran Lembu Peteng datang.Lb. Peteng : Lik, rene-a Lik ! Yen ngono awake dewe iki keblasuk, …Nuwun sewu Putri, nyuwun duka, kula boten ngersos yen ing papan ngriki Taman keputren, pramila keparengna kula nyuwun pamit. Hayo-hayo, bali Lik.Kb. Sore : Boten, boten sampun kesesa, mapan panjenengan boten priksa.Mangke rumiyin, keparengna kula nyuwun priksa, sejatosipun panjenengan menika sinten ? Wonten kersa menapa ? lan badhe tindak pundi, Pangeran ?Lb. Peteng : Aku aran Pangeran Lembu Peteng, putrane Rama Brawijaya ing Modjopahit.Tekaku ing papan kene, aku nggoleki buron luronku, apa ing kene mau ana sawijining pawongan kang lumebu ? Terus sliramu kuwi sejatine sapa ?Kb. Sore : Wadhuh nyuwun gunging
Lungguha.Lb. Peteng : Ora apa-2 ngadeg bae, aku ora apa-apa kok.Kb. Sore : (sambil berdiri lagi), Menawi mekaten kula derek nepangaken. (Salam) Kula nami Rara Kembang Sore, putra putri Rama Bedalem ing Bethak.(Beri kesempatan dagelan action).Nuwun sewu, menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur dateng Mojopahit, boten ketang dados juru
mreneo … Boten menapa-menapa …Kaya ngoten niku ora apa-apa ! Mendah yen apa-apa, kowe ngedir-ngedirake dupeh
luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati Bedalem, ora nrimakake, kowe kudu mati saka
ing Tanggul Angin, tetanen prajurit lan laskarmu, marang sira Tih Danapati bali menyang Bethak.Kabeh : Sumangga
ngerti bendaramu Kanjeng Pangeran Lembu Peteng cumondok ana ngendi ?Jo Gelo : Waduh gusti putri, piye kang diaturake apa ora.Jo Rono : Matura, aturna bae.Jo Gelo : Sejatosipun Jeng Pengeran njegur ing salebeting lepen menika, malah Jeng Pengeran sampun seda, Gusti Putri …Kb. Sore : Piyee…wis seda ! saduh kepriye mula bukane ?Yoh, dak kira wis dikersakake dening Gusti Ingkang Maha Wasesa, mung bae kowe aja wedi kangelan, dak utus balia nyang Mojopahit, aturna bab iki ana ngersane sinuwun Brawijaya ing Mojopahit.Jo Lembung : Lajeng panjenengan bade tindak pundi Gusti Putri ? kabeh .. Inggih bade tindak pundi ?Kb. Sore : Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe donga dinonga wae.Dagelan : Mangga-mangga gusti.03. ADEGAN IV:OMAH DESA RINGIN PITUPeraga : 1. Kyai Becak2.
Pramada.Dialog :Bedalem : Sawise satata lenggah,
Kadipaten Bethak kene ?Danapati : Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.Para Nayaka, Sentana serta tamtamaning Negari sedaya sami saiyek saeka kapti, sami nyangkul
Lir-e paringa ganjaran marang kawula kang gedhe labuh labete tumrap Negara, kosok baline aja sira mawas endek duwuring kalungguhan, asor luhuring pangakat, sapa bae kawula kang luput
Nun inggih, tuhu leres dawuh dalem sinuwun.Bedalem : Yayi Pengeran Kalang, dipun sekecakaken lenggahipun.Dumateng andika Kakang Besari, boten wurunga bab sedane Pangeran Lembu Peteng mesthi bade kepireng ngersa dalem sinuwun Barawijaya ing Mojopahit. Kados pundi menawi sinuwun ngantos duka penggalihipun, Kakang.Besari : Leres ngendika panjenengan Kanjeng. Ananging sampun was sumelang, menawi wonten dukanipun sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, kula ingkang majeng dados tamenging Negari. Kula sampun anggadahi sipat kandel arupi tumbak nami Kyai Karangelang. Ampuhipun ngedap-ngedapi.
Matur nuwun Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten tidha-tidha malih.Bersamaan datang Patih
sinuwun Brawijaya ing Mojopahit lumantar Gusti Patih Pramada.Besari : Kula ugi ngaturaken wilujeng sarawuhipun.Pramada : Ya, ya, kabeh wae wis dak tampa, tibo-a sapada-pada.Dene tekaku ing kadipaten Bethak, diutus ngersa dalem sampeyan dalem Sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, mundut pirsa mula bukane dene Kanjeng Pangeran Lembu Peteng tumekaning seda ? Lan sapa sing nyedani ?Bedalem : Anu … eek, … Kanjeng Pangeran Lembu Peteng pancen sampun dumugine seda.Kalang : Nyuwun sewu, nyuwun sewu.Bab sedanipun Jeng Pangeran Lembu Peteng amargi lepat menggahing pranatan ing Bethak, sampun wani ngewat Nini Kembangsore putri dalem Kakang Pangeran Bedalem.Pramada : Lha terus sapa sing nyedani Pangeran Lembu Peteng ? Sepisan maneh sapa?Bedalem : Kula, kula, awit Lembu Peteng sampun wani madonaken Adipati Bedalem.Pramada : Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.Bedalem : Kula kinten mboten perlu sowan. Kula boten badhe sowan, amargi bab menika sampun rampung, sampun pas menawi Sinuwun Brawijaya, ngantos kalenggahan menika boten wangsul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada. Aku bakal nggunakake wasesaku, Bedalem kowe bakal dak sowanake dadi rangketan.Bedalem : Tatanen prajuritmu metua njaba.Patih
pasowanan.Bedalem : Kakang Besari, kula mundut tanggel jawab sampeyan, pripun yen wonten kedadosan kaya ngeten niki.Besari : Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan, kula pecahe sirahe Patih Pramada. Keparenga nyuwun pamit.- Strat jalan : Perang terjadi
ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.
Kalang, langsung jongkok dihadapan Pramada.Kalang : Wadhuh nyuwun pangaksami, sejatosipun boten kirang-kirang anggen kula matur ngersanipun Kakang Pangeran Bedalem, ananging atur kula tansah boten dipun dahar, Bab kedadosan menika kula boten tumut-tumut Gusti Patih.Pramada : Wis, wis, Pengeran Kalang nyatane kowe ora luput, yen Bedalem tumekane pati iku mono ngundhuh wohing penggawe.Kalang : O, mekaten, sanget kaluhuran sabda dalem, Gusti.Pramada : Sawetara Bethak komplang, mula Kadipaten Bethak dak pasrahake kowe Kalang. Sak leker genthonge, wewangunan kang rusak merga paperangan wangunen bali karo angranti dawuh-dawuh saka ngersa dalem
Pangeran Kalang- Prajurit BethakDialog :Mursada : Wis, wis, aja banget-banget anggonmu menggalih, semendeh-a marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis ngersakake.Ringgit : Ananging kenging menapa raosing manah kula tansah was-was, pindane milar bayi ing sapinggiring lepen, kang bok.Mursada : Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik. Kangbokarep ing pungkuran.Datang Pangeran KalangRinggit : Kene-kene Yayi Kalang, ya gene Yayi Kalang teka ijen wae, terus ana endi Kakang Bedalem kok ora bebarengan karo si Adi ?Kalang : Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur ing Palagan, dene Kakang Bedalem ugi dumugining seda.Mendengar berita Ringgit pingsan.
Kangbok, sampun sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.Kalang : Boten panenengan kedah kersa
Ringgit lan sapa kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu kowe, Mursada.Mursada : Yoh, aku bakal lunga, nanging Kalang bakal ana kedadeyan apa tumrap kowe. Ora bakal lana, Kalang !!!Mursada pergi, Kalang sedikit bergumam, datang para prajurit
ing Kadipaten Bethak.Jurit : Sendika, nyuwun tambahing pangestu.- Mego kali :Peraga : 1. Rr. Ringgit2. Datang : - Jurit Bethak- Pangeran KalangDialog :Ringgit : Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah kula ingkang nandang lelampahan ingkang kados mekaten.
Kangbok Ringgitttt … Aja! Aja! Ya gene kowe nekat nglaku.Yoh, menawa wis ginaris yen lelakon iki kaya ngene.Patih : Sampun, sampun Kanjeng, Rara Ringgit sampun njegur ing salebeting sendang, sampun dumugining seda, sumangga kula aturi ngeklasaken.Kalang : Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.Aku jaluk wiwit saiki ayo mbudi daya, nglumpukake para nom-noman nambahi wilangane prajurit, aku bakal misahake saka
Pramada2. Retno MursadaDialog :Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??Kabeh : Sampun, sampun Sang Empu.Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.Kabeh : Inggih, inggih Sang Empu.Datang Patih PramadaEmpu : Mangga, mangga, katuran pinarak. Sarawuhipun kula atur pambagya wilujeng.Pramada : Ya, hayo ayo, dak derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?Empu : Saderengipun kula ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.Pramada : Mangertia Sang Empu.Dene tekaku ing Gunung Cilik kene diutus ngersa Dalem Sinuwun ing Mojopahit, nakyinake, apa bener kowe nglumpukake nom-noman supaya dadi murimu ? Terus apa kowe wis nyuwun palilah ana ngersane dalem sinuwun Brawijaya ing Mojopahit ? Lan apa sing kok wulangake, Sang Empu ?Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.Pramada : Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.Mentrik : Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.Empu : Dak tampa, enggal aturna lumebu.Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?Mursada : Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.Pramada : Nanging ya gene sira ana papan kene ?Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.Pramada : Dikepenake
ora ngerti. Mangga…mangga ibu, lenggah ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.Datang Pangeran Kalang, sambil lampah dodok.Kb. Sore : Sopo sira wani munggah ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Menapa kula sampun eben ajeng kaliyan Sang Empu Winadi ?Empu : Wis, sira wis ana ngersane Ang Empu Winadi. Lan terus sapa sira, lan duwe kekarepan apa tekamu ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan lampah ndodok.Pusaka menika bade kula angge ngrebahaken Mojopahit, kedah manungkul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Kalang, coba tontonen sapa sing ana pangarepmu lan tontonen sapa aku !Kalang : Lhoooo Kembang Sore…to, panjenengan
disik, sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.Peprentahan suk siboyong sisih Lor, karo negranti dawuh-dawuh saka Majapahit.Hayo saiki
napi dharma'n jro, nike sampun sane mewasta warna...darmaning pengusaha, nike mewasta wesia warna...darmaning prajurit utawi pegawai negeri, nika wastane ksatria warna...kadi nike sinamianHapusBalasBuwik.com3 Mei 2014 00.15Becik pisan niki artikelne. Dumogi ajeg, ngiring
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
JenglOT...??? Fri Nov 14, 2008 9:46 am jarene nduwur endas ono pakune, njuk nek dijabut iso urip..Ndisik mantan bosku duwe...Secara ilmiah kuwi makluk opo yoo?wis ono penelitian durung?Mosok nek bangsa jin kok nyoto, lan iso dipegang2..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
jenglot ki yo sing tak kandake kwi kang,neng q durung pernah weruh ngo mata kepalaku,lha nek sampeyan pon nate perso nopo
aku ya durung pernah nate ketemu sing jenenge Jenglot kuwi mau. Nek ketemu yo arep nggo ngapa
ana foto jenglot kuwi ming ngapusi ya mas?JELAS NEK KUWI KANG NGAPUSI.......AKU ISO GAWE JENGLOT KANG...AREP PESEN PIRO KOWE,BIASANE TAK
JenglOT...??? Wed Jul 21, 2010 9:39 pm sak adohe apa sing isa tak pikir jenglot iku apus apusan. coba dipikir jarene jenglot iku maune manungsa utuh kaya awake dhewe terus sayay suwe sayay cilik. ning coba tontonen rambute...gedene isih pada karo rambute awakke dewe....awake sayay cilik kok rambute ora? utawa nek pancen rambute ora isa sdadi cilik rambute menungsa lak yo akeh....rambut jenglot iku mung sepiro? liyane ngandi? ana ana wae...diapusi wong we dho percaya?mula mas nek ono cerita sing aneh iku pikir ulang? merga sing
JenglOT...??? Sun Sep 05, 2010 8:52 pm mas jenglot kuwi kegunaanE kanggo opo ?
AKU PENGIN MUNTAHDELOK LELAKUNE MANUNGSA KANG KAYA LINTAHAKU WIS ENEGAKU WIS SENEPUNGGAH-UNGGUH SAIKI WIS RA DI ANGGEP
JAWAKU WIS ILANG RASUKANEUNGGAH-UNGGUH SALAH PATRAPEAPIK KANGGO AWAKE DHEWEELEK KANGGO LIYANE
AYO PARA MUDHA JAWAKUILANGKE ISIN MARANG BUDAYAMU DHEWESEJATINE BUDAYA IKI LARANG REGANEMULA AJA KANTHI ILANG NING TLATAHE DHEWE
﻿R Bagus Anom / R Adipati Kromodjoyo Adinegoro II, / " Kanjeng Genteng "
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: KTSP SDN Banjarmadu Karakter 2011-2012 (3)
MANUSIA". Sopo sing nggawe istilah iku? Menungso sing BENER kabehan'e cen ra ono, mesti ono salah'e...Peraturan dinggo negaske definsi sing BENER endi sing SALAH koyo ngopo...??Uring neng donya, sesrawungan karo menungso, yo mesti yo sing menilai yo menungso liayane (
MANUSIA "Ing jaman kemajengan kados sapunika angel sanget bentenanken pundi ingkang sae lan pundi ingkang leres, pundi ingkang halal lan pundi ingkang haram. Sedaya punika betahaken ngilmu ingkang saestu-saestu pun padosi saking sumber ingkang shahih. Masyarakat sapunika sampun mlebet tataran masyarakat 'Instant' lan ugi radi 'lodhang' tumraping sedaya tumindhak ingkang mboten sae, asring mboten ngangge landesan agami utawi undang2 kanggo mendet keputusan.Pramila estu badhe sae mungwing kita sedaya menawi semukawis tindak-tanduk, muna-muni ing pagesangan kita sedaya kedah hanggadahi penggalihan lan ugi kedah linambaran ngilmu ingkang cekap, supados saged mbentenaken ingkang leres lan
Mas Jimin sing paling Nggantheng, semono sik ketoke kuwi critane mbahku sing tak forward ning awkmu........Pingin jelase lan jlentrehane lebih tajam, akurat dan mantep.....Mengko bengi wae, critane.......Pesen jahe susu.... kandarPresidiumLo
"SING NGGAWE URIP"..nek sing nentokke bener lan salah yo tentune dudu menungso..menungso kudune gur nggawe tatanan tujuane mageri tumindak sing mestine ojo nganti nyimpang karo tatanan seko sing nggawe urip
to?lha dasare kuwi mau nek masalah kemasyarakatan yo mestine tatanan sing digawe menungso seko pengejawantahan/penerjemahan seko tatanan sing nggawe urip...dadi tetep wae ora nduwe hak, gur mewakili nek coro agomo islam yo utusan...monggo nek ajeng tumut mumet.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
kuwi isih ono ing ruang akale menungso...nuwun.. urun rembuk mawon... Sponsored contentSubyek: Re: Tulung, nyuwun penjelasan
Gusti, sanes kulo sing ngendikan 😛 …
nyuwun pangapunten ingkang kathah damel konco kulo setunggal niki 😛
Ngurip-urip Basa Jawa: RSBI KAYA NGAPA KABARE ?
sing nganggo cap taraf internasional enggal-enggal iki lagi dadi sorotan. PGRI nalika konferensi kerja nasional ing Bandung ndhesek pamarentah supaya enggal-enggal tumindak ngenani asil evaluasi
ningkatake mutu pendidikan. Anggota DPR kasebut nduweni inisiatif arep ngrevisi UUNomer 20 taun 2003 ngenani Sistem Pendidikan Nasional , kalebu uga pasal sing ngatur RSBI /SBI, sing miturut Raihan malah nyimpangake arah pendidikan nasional. Pendidikan sing becik mutune kudune bisa dinikmati sakabehe warga Negara lan ora mbedak-mbedakake kaya saiki iki.Apa sebabe RSBI iku larang ? Mendikbud Mohammad Nuh kandha yen sumbangan saka masyarakat kanggo biaya pendidikan ana ing RSBI pancen larang, jalaran sumbangan wali murid 63 % saka asil bea sing mlebu. Nanging kanggo mengkone , sekolah RSBI ora kena narik dhuwit sageleme dhewe , jalaran wis diwetokake Permendikbud No 60 taun 2011 sing isine larangan ngenani tarikan dhuwit ing SD lan SMP. Kanthi dhasar ukum kasebut yen sekolah RSBI kepingin narik bea saka wong tuwa, kudu oleh pasarujukan saka pamarentah kabupaten / kota lan propinsi.Kepriye mutune ?Ing wektu iki M.Nuh kandha, yen mutune sekolahan RSBI rata-rata 12% - 15% luwih becik tinimbang sekolah SSN (Sekolah Standar Nasional). Kahanan iki yen dibandhingake karo wragad sing ditokake dening wali murid kira-kira ora bandhing. Kanggo mangerteni kabisane para guru nganggo basa manca ing sekolah RSBI, Kemendikbud ngranking biji nganggo
Indonesia apa iku SMP, SMA, lan SMK, mung sawetara sekolahan wae sing bijine maremake .Kemendikbud ngranking 20 sekolahan saka urutan sing paling dhuwur . Kanthi cara grambyangan , para guru singnduweni biji TOEIC kurang saka 245 utawa biji paling endhek ana 6.607 wong. Tegese akeh guru sing bijine TOEIC-kurang maremake.Dene sing nduweni biji 300-345 ana 1.410 guru, biji 350-395 ana 851 guru, 400-445 anda 629 wong , 450-495 ana 398 guru. Biji sing paling dhuwur yaiku 10 guru sing oleh biji 900-945 poin. Pira cacahe sekolah RSBI ?Ing wektu iki
sing nganggo label RSBI sa Indonesia : SD RSBI ana 263 unit, SMP RSBI 51 unit, SMA RSBI ana 359 sekolah, lan SMK RSBI ana 352 sekolah. Miturut Mendikbud Pamarentah ora nedya mbubarake RSBI , jalaran bab iki minangka amanat UU No 20 taun 2003 ngenani Sistem Pendidikan Nasional lan PP No 17 taun 2010
kasebut wis diwiwiti. Sasarane , kabeh guru RSBI kudu S2.Kepriye Surabaya ?Asil evaluasi sing dianakake dening Kemendikbud marang sekolah RSBI ing Surabaya ing wektu kapungkur pranyata ora ana sekolah RSBI siji wae sing asile maremake. Adhedhasar evaluasi kasebut Pemkot nyetop ora bakal nambah RSBI anyar.Ing Surabaya dhewe, ing wektu iki
iso mlebu, terus tak pekso, tetep gak iso, tak dungoni, gal iso lapo2, akhire tak belekno batere hape, tak ces maneh baru isok maneh……
TEMBUNG CAMBORAN (KATA MAJEMUK, KOMPOSITUM) Cambor tegese campur, carub.
Dicambor tegese dicampur, dicarub. Camboran : 1. Campuran, kang wis dicampur;
2. Tembung loro utawa luwih didadekake siji nganti ateges sawiji, upamane :
naga + sari (WJS Poerwadarminta).
telung definisi ing dhuwur iku bisa didudut pepuntone (ditarik simpulan) :
dadi siji, ajeg panganggone (nduweni struktur (susunan) sing ajeg) kang
Nagasari : Naga tegese jinise kewan memper ula kang ana ing dongeng, sari
tegese pathi utawa inti. Yen tembung mau di gandheng, dadi jenenge panganan.
uga ing basa Jawa titikane: 1. Ora kena diseseli tembung
camboran manunggal (kata majemuk senyawa), yaiku tembung camboran sing panulise digandheng, ora
camboran tan manunggal (kata majemuk tak
candhak kulak (tegese wong laku dagang,
gundha (pringkilan ireng ing diyan ublik nalika diyan ublik murub)
laler mencok (arane brengos kaya brengose
(segitiga) lumrahe ing sangisore wuwung).
wong tuwa (tegese bapak ibu) Katrangan: *) Sakabehe tembung entar kalebu tembung
camboran. Sanepan yaiku unen-unen kaya paribasan kang ngemu teges kosok balen.
Upamane : lare angon, kodhok ngorek, laler mencok, kembang
camboran kang dumadi saka tembung aran + tembung kahanan (kata sifat)
Umpamane : dawa tangane, landhep pikire, gedhe endhase,
lonjong botor, lonjong mimis, anteng kitiran, bening leri, Tembung
Umpamane : tata krama , suba sita, Tembung camboran kang dumadi saka tembung kahanan
+ tembung kahanan Umpamane :enom-tuwa, gedhe-cilik, lanang-wadon
kayata: nagasari, semar mendem, jaga satru
Upamane : pangpel = pang + tempel (pang sing gampang sempal kaya pange wit
Tembung Garba uga diarani tembung Sandi. Sandi tegese sambung.
Dadi tembung sandi iku tembung – tembung kang disambung. Tembung Garba yaiku tembung loro utawa luwih digandheng dadi
siji, banjur salah siji utawa karo-karone wandane tembung luluh utawa suda
tembung lagi + antuk, tegese lagi + antuk (oleh). Tembung lagyantuk maknane
ing (di,BI) + rat (jagad). Maknane
tembung kalokengrat ora owah yaiku kondhang ing jagad, padha karo tegese
tembung unsur-unsur pandhapuke. Apa tembung garba kalebu tembung camboran? Dudu
! Sanajan tembung garba arupa gabungane utawa kumpulane tembung-tembung, tembung
garba dudu tembung camboran, jalaran tembung garba ora nduweni teges anyar.
(wong lanang sing durung rabi) + belek (jinise lara mata). Tembung jaka lan
tembung belek yen digabungake nduweni teges anyar yaiku arane lintang.
Jakabelek kalebu tembung camboran. TEMBUNG CAMBORAN LAN FRASA.
oleh bombongan saka pak Camat si Kancil banjur gedhe endhase.
pak Camat sing lawang ijo kae lho!.
Ukara angka 1 lan 3 nduweni teges wantah ora owah saka
tembung-tembung pandhapuke. Endhase gedhe maknane pancen bener-bener endhase
gedhe ora padha karo liyane. Endhas maknane tetep endhas, sirah mung wae ana
watesan yaiku gedhe. Watesan liyane kayata : pethal, buthak, benjo lll. Samono
tetep lawang, mung nganggo watesan ijo, ora abang, ora kuning, ora biru. Conto
Ukara angka 2 lan 4 nduweni teges anyar. Gedhe endhase tegese
sombong, umuk. Dene lawang ijo tegese penjara. Tembung kang kaya mangkono iku kalebu tembung camboran.
lare angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
lare angon-ula lare angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
lare-lare angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
lare angon-angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
angon-angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
miturut mas Bledheg, mung ara kaprah dianggo.
miturut paramasastra, salah miturut maknane (ora lojik)
miturut paramasastra, salah miturut maknane (ora lojik).
Punton : Tembung camboran, yen arep digawe reduplikasi sing
tegese “akeh” becike sing dirangkep inti frasa kang digandhengi tembung
camboran. Kayata : panganan-panganan randha royal, keris-keris nagasasra, ula-ula
Milango ing sarining potro kanggo milar panjenengan ing
MAT LONTONG: SERIAL AREK PENCENG bag 6 – Wong Edan Suroboyo
MAT LONTONG: SERIAL AREK PENCENG bag 6
nane sampek saiki areke ora ono nang omah, ora muleh.”
”Mendah tho Mak?”
”Lha nyapo aku mbujuki awakmu. Tak
”Iya tha. Wah nang ndi anakmu yu? Ngerti ora kon Min?”
”Ora ngerti aku Mak, aku wes suwi ora ketemu,” jawab Mintho.
”Biasane lak ngluyur karo awakmu?”
”Iyo tapi iki ora Mak, aku lho sinau terus. Minggu ngarep
mosok goro-goro ora ditukokno trus minggat. Memange lek minggat trus duwit iso ceblok ko langit, iso tuku kaos? Wong nggo mangan ae ben dino kudu ider ngene. Mbuh Noor pecah ndasku lek mikir arek iku. Tuwek tapi kok polahe sek koyo ngono.”
”Piye boi, Makmu percoyo kan?”
”Iyo Bang akhire oleh karo Mak. Aku wes bingung mau kate omong opo, lha wong Mak ora percoyo.”
”Sip lek ngono. Awakmu nggowo opo boi?”
“Onok’e telo Bang soale Pak’e mau kenduri trus dipangan bareng-bareng.”
sekar melati, aku kumbang nyidam sari…
Umpomo sliramu margi wong manis, aku kang bakal ngliwati…”
Kiman, wong lanang umur patang puluh anyaran sing kaet dadi duda rong taun iku, ketok bungah. Raine sing ireng njrungus amarga kringeten mari macul ora ngurangi aura seneng nang njero atine. Untune sing kuning mergo kakean ngrokok pating cemlorot ben dheweke mesem. Nang mburi omah, ngisor wit pelem, mangkring nang duwur lincak karo kipas-kipas banjur nyanyi-nyanyi ngene iki rasane kaya suwarga. Opo maneh ono wong ayu sing terus nggudo pikiran, munyer-munyer nang utek.
Tresna, wuyung, ora peduli umur. Kiman sing wis ora enom maneh jebule yo ora bedo karo arek sekolahan lek pas ngene iki. Wis seminggu luwih dheweke ngrasakno ono sing liya nang njero atine saben nyawang Rusmini, tanggane. Sapa sing ora kenal Rusmini? Wong wedok manis ginuk-ginuk sing durung ono rong minggu mulih saka Hongkong iku ketok selot ayu. Kulite sing biyen ireng saiki resik masio yo ora malih putih. Randa pegat iku mbalik nang kampunge amarga wis entek kontrak kerjone.
Kaet cilik kelara-lara. Rabi oleh setaun ditinggal minggat bojone sing kecantol wedokan liya garai wong wedok iku nekad dadi TKW. Setaun wingi bojone sing wis ora genah panggone moro-moro ngirim surat pegat nang omah. Rusmini sing lara atine selot jejeg tekade. Rong taun dadi babu nang negarane wong dibelani. Ben sasi ora tau lali ngirim duit nggo emak bapake. Omahe sing wis doyong dibenakno. Pak’e ditukokno sapi karo wedhus. Pingine ati ora mulih ning emake sing mung duwe anak siji, dheweke, ora kuat ngempet kangen. Anak wedok siji kok kesio-sio, pikire mak’e. Duwit piro ae digoleki ora bakal ono enteke, ngunu pesene mak’e sing akhire garai wong wedok iku mulih.
“Wong ayu, gelemo dadi bojoku…” Kiman ngomong dhewe karo ngguyu-ngguyu.
Ora marem mung mbayangno rupane Rusmini, Kiman nyandak hp-ne. HP merek cino sing ono tipine iku langsung diutek-utek.
sing dirasa pas karo isi atine saiki. Ora let suwi wong lanang iku mesem-mesem dhewe. Manut critane, dheweke saben dina kesel ngurus omah karo ibuke majikane sing wis jompo, sing rewele ora ketulungan.
Rong minggu nang omah akeh crita digowo Rusmini. Ben tanggane teka mesti dicepaki jajan banjur dheweke ditanggap, ditakoni pengalamane nang luar negeri. Manut critane, dheweke saben dina kesel ngurus omah karo ibuke majikane sing wis jompo, sing rewele ora ketulungan.
Kiman sing omahe mung kacek rong omah kerep mampir, ngretakno tanggane sing manis iku. Awale yo ora dirasa polahe Kiman yo ora pede. Masio randa, Rusmini sik enom, sugih sisan saiki. Kiman ngeling-eling awake sing mung macul penggaweane, duwe anak lanang siji sing wis SMP, masio ta dheweke yo ora iso diomong wong susah wong sawahe amba alias ora kere-kere nemen.
“Ho oh mas, lha karo sopo
Diempet-empet, mung nyolong-nyolong lek nyawang karo golek-golek kesempatan cek iso nyopo, ngobrol garai atine wong lanang iku kadang nelangsa. Lek seneng ae kudu diempet trus opo gunane dikei ati. Jare tresna iku picek, sak karepe dhewe tekane, ora iso dinalar kok seneng ae kudu diempet, ditepak-tepakno? Rong taun ditinggal mati bojone, Kiman nyasat ora tau cedek wedok liya. Sik Rusmini sing iso nangekno atine sing suwi beku.
“Duh wong manis, kudu yok opo aku saiki?”
Awan bengi mung nglamun. Mesam-mesem dhewe kaya wong pedot suwi-suwi yo ora betah. Akhire wis dipikir mateng-mateng, Kiman kate omong nang pujaan atine iku lek dheweke duwe rasa. Ora bakal mati ae, batine. Justru lek ora diomongno iso-iso dheweke mati penasaran, pikire. Bengi sik jam songoan, ning kampunge wis sepi. Anake lanang wis mlungker, turu. Kiman sing sik durung iso turu
ora ngerti sopo wong wedok sing dikarepi. Anake butuh emak, luwih maneh dheweke butuh kanca. Ben bengi ngeloni guling, paling banter mung iso diileri. Dihewek-hewek yok opo yo ora tau mbales, mung manut ae. Kiman pingin kanca sing
iku akhire metu. Lawange ditutup alon cek anake ora tangi. Sarunge dibrukutno, ngurangi ademe howo. Krembuk-krembuk dheweke mlaku nyedeki omahe Rusmini.
“Yahmene wes turu gurung yo areke?” takone nang awake dhewe.
Kiman sik kaet kate mlebu pekarangane Rusmini pas moro-moro krungu suwara saka samping omahe wong wedok sing digandrungi iku. Kampunge sing masio wis ono listrik ning lek bengi ngene pancet
patio jelas dheweke sik iso nangkep suwara saka lambene Rusmini.
“Iyo dek, sesuk aku moro maneh.”
Dengkule Kiman langsung lemes. Nang ngarep matane wong wedok sing diseneni ngambung pipine wong lanang liya sing kaet
Dzikir PEMBUKA CAHAYA NURANI Yaa Alloh Ya Robbi, Sarono kehagungan, Rohmat lan Ridlo Panjenengan, Ingsun nyuwun …… 1 x
NYUWUN TUMURUNIPUN RUH MALAIKAT JIBRIL AS. SUPADOS MADANGI SUKMO KULO, SUPADOS KULO PIRSO……….. P E T U N J U K
nyuwun kekiyatan, keajaiban lan Barokahipun Asmaa Ul Husna supados melebet lan
Ya Alloh Sarono Barokahipun Surat Iqro’ Ingsun Nyuwun Nur hidayah, kecerdasan, kefahaman lan doyo eleng dateng ilmu panjenengan, Supados
kanggo nuduhake barang utawa kang dianggep barang dideleng saka mapane purusa
kapisan, cedhak, rada adoh, adoh.: iki, kuwi, kae, ika,
sesulih panuduh pokok (pronomina demonstratif substantif). Conto: iki ,iku,
ika, kuwi, kae. 1. Buku
nuduhake papan cedhak, uga kanggo nuduhake rada adoh lan adoh.
sesulih panuduh papan (pronomina demonstratif lokatif). Conto: kene, kono,
kana, ngriki, ngriku, ngrika.
sesulih panuduh katrangan (pronomina demonstratif deskriptif). Conto: ngene,
mangkene, ngono, mengkono, makaten.
sesulih panuduh wektu (pronomina demonstratif temporal). Conto: saiki,
1. Saiki aku takmulih dhisik, mengko kowe menyanga omahku.
4. Samenika kula wangsul rumiyin, mangke sampeyan kula kengken dhateng
5. Samenika kula wangsul rumiyin, mangke panjenengan kula aturi tindak
ketemu bocah kuwi nalika isih nalika dheweke isih cilik, saiki kok wis semono gedhene.
menika gumun, panjenengan mundhut wiji terong samanten kathahipun menika badhe kagem menapa?
kanggo ngramakake tembung samene, samono, samana.
Rum 16:17 | Para sedulur, aku kepéngin ngélingké marang kowé, supaya pada awas lan ati-ati karo wong sing marakké tyongkrèh lan metyah pasamuan, uga marakké sedulur siji-loro ninggal dalané Gusti. Pada mulangké prekara-prekara sing ora tyotyok blas karo pitutur sing bener sing wis diwulangké marang kowé. Wong kaya ngono kuwi diedohi.
Rum 16:1717Para sedulur, aku kepéngin ngélingké marang kowé, supaya pada awas lan ati-ati karo wong sing marakké tyongkrèh lan metyah pasamuan, uga marakké sedulur siji-loro ninggal dalané Gusti. Pada mulangké prekara-prekara sing ora tyotyok blas karo pitutur sing bener sing wis diwulangké marang kowé. Wong kaya ngono kuwi diedohi. Last Verse
Sakjoke ngerti lek bojone disiri Trimo, Diman saiki rodok seje. Masio ora diketokno nang bojone ning wong lanang iku luwih perhatian. Lek biasane awan mulih kerjo jam
seneng. Wong wedok sing akhir-akhir iki kerep keweden iku ono koncone. Nang omah mung karo Tomin, Trimo kerep ndelik-ndelik moro. Kadang Wiji moro nang omahe moro tuwane, sisan ngancani
Sore mari nggarap kerjoane, Diman langsung adus. Anake sing wis adus dhisiki lagek ngenakno
motore bapake. Arek lanang iku wis lungguh anteng nang duwur sepeda motor. Kocomoto ireng, topi sing dipasang miring, Tomin koyok kate touring.
“Iyo, sabar, sik mlaku iki.”
Tomin lungguh nang ngarep, Wiji mbonceng mburi. Wong telu iku
Bengi, Diman sik ae nggudani bojone. Anake wis kaet mau merem. Arek cilik iku kesenengen mari ndelok sepur, mulih langsung njaluk mangan trus
Gak let suwi wong-wong podo teko siji-siji. Lek manut undangane sakjane kiro-kiro mung wong rong puluhan tapi sing teko tibake luweh akeh. Emak-emak podo
gak duwe ngunu kate bengesan barang. Nggo opo?
Sutini : Yo nggo golek bojo anyar lah, congok arek iki!
Paimin : Yo sopo sing gelem wong sampeyan sak gaban ngunu, iso-sio bojomu penyet.
Sutini : Woo, durung ngerti arek iki. Justru sing koyok aku iki enak sendenane. Ki lapo sih sakjane arek-arek iki melu, ngrusaki acara ae.
Lik Tukirah : Iyo, wong iki lho nggo wong
sing dianggep ngrecoki ae. Lha arek-arek lanang iku yo mekso, gak gelem ngaleh. Lik Kardi sing mung dewekan kewalahan. Rianti sing melu bengak-bengok
Pak Dukuh : Onok opo iki cek ramene?
Lik Kardi : Niki Pak Dukuh, arek-arek niki mboten purun ngaleh, ngrusui ae teng mriki.
Łazy (Jerman Lazy) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Łazy&oldid=1090783"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar cible...
20128;JLN.ARIA KEMUNING;PALEMBANG 20258;LR. JONSON;PALEMBANG 30111;JLN.ALI GATHMIR KEL.10 ILIR;
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: Laporan SD-SN
“Arisan opo maneh? Pancimu wingi wis lunas ta?”
“Arisan karo koncoku sekolah biyen, sesasi pisan.”
“Lha konco sekolahmu ndok ndi. Onok ta sing ndok kene?”
“Onok. Gak akeh, mung arek telu opo papat.”
“Mung sakmunu kok arisan. Lha lek mutus oleh opo?’
“Lha ditakoni kok? Arisan opo mung wong telu ngunu?”
“Yo mung dingge pas kumpul iku mau. Dadi ben sasi kene
disepakati, konco-koncone sekolah Wiji sing onok nang Surabaya kate ketemuan. Wong wedok iku ben bengi nyekeli henpone bojone mergo janjian karo konco-koncoke.
“Yo budhal dhewe kono, sing dolenan henpon awakmu kok.”
“Halah, males salin iki.”
Bojone ora gelem budhal, Wiji sing lagek nanggung SMS-an karo koncone akhire njupuk dompet, kate tuku pulsa.
“Lek klamben sing genah ta.”
“Jaremu ngene ae,” saure Wiji ora gelem kalah.
“Mangewu ae,” omonge Wiji karo mesem.
“Pak, atu tumbasno es.”
Tomin sing ngerti bapake kate metu njaluk ditukokno es.
Diman budhal. Ora mung tuku pulsa, wong lanang iku mampir cangkruk. Ndilalah lagi ono kancane nang counter henpon.
“Pecah iku ngko kocone.”
Minggu awan, Wiji sing wis janjian karo konco-koncone kate
Jenenge Diman paling ora seneng lek bojone macak, opo maneh lek trus lungo dhewe ora karo dheweke. Wiji karo kanca-kancane wis janjian ora nggowo bojone, ning lek nggowo anak oleh.
“Jaketan, panas iku ngko.”
“Kate ndok mal kok panas.”
“Yo adem tho, jaketan sing kandel timbang masuk angin.”
Sakjoke ketemu koncone kapanane, Wiji saiki selot seneng macak. Arisan sing wingi dijalukno nang bojone, tibake ora oleh duwit
tas, ora mesti. Sing jelas Wiji selot demen nang ngarep koco suwi-suwi.
Diman dudu ora seneng bojone selot pinter macak, ning kadang yo gemes. Kate klamben ae suwine ora umum.
“Awakmu ki lapo? Gak bosen ta ngunu iku?”
Lek wis ngunu sauane Diman akhire
Diman ora nyauri. Wiji nyedeki bojone. Glendotan, ngrayu.
Acara ketemuan sing awale mung sesasi pisan, ganti sesasi pindo. Lek biasane gantian nang mal utowo rumah makan saiki ditambahi nang cafe barang. Salah siji koncone Wiji ancen ono sing uripe wis penak. Dadi bojone wong sugih, dadi kerep ngebosi.
“Ji, koen eling Beni?”
“Halah, Beni sing kriting iku lho. Kapanane aku ketemu de’e. Saiki malih sip, Ji hehehe.”
“Koen gak pingin ta?”
Konco-koncone ngguyu. Konco-koncone Wiji saiki wis ora koyok biyen. Lek biyen lugu-lugu, saiki koyok artis kabeh. Pacakane, cekelane, masio ora kabeh seenak Dewi uripe.
“Lek oleh, tak kekno nomermu. Wingi wonge nakokno koen.”
“Ojo, iki henpone bojoku.”
“Gelem tak kei ta? Aku onok ndok omah gak tak gawe.”
Ora gelem mekso, Dewi akhire meneng, ora nerusno bab Beni. Ning konco-koncone Wiji iku pancet mbahas lanangan. Lek biyen awal ketemu mung kangen-kangenan, takok kabar, saiki bahasane wis selot akeh. Wiji malih ngerti kehidupan rumah tanggane kanca-kancane iku.
“Tumben wis mulih, gak salah jam ta?”
Nang omah Wiji disindir bojone. Mari salin, Wiji nggoleki anake. Tomin jebul wis merem.
“Lapo mulih-mulih mecucu ae? Pingin klambi?”
Wiji nyawang bojone. Wong wedok iku rumangsa salah. Uripe wis ora koyok biyen maneh. Saiki dheweke wis nduwe anak bojo, ora iso sak karepe dhewe kumpul-kumpul ninggal anak bojo. Ketemu konco lawas ancen nggarai seneng, ning Wiji
“Gak meri karo koncone?”
“Yo wis, aku tak sugih dhewe,” omonge Diman karo mesem. “Tak golek konco urip sing gelem dijak sugih.”
“Tak bacok!” bengoke Wiji.
Trap-trapane panambang A bares wae, utamane ing tulisan sing
1. Panambang A karaketake tembung lingga kang wanda
pungkasane awujud wanda menga (vocal),
Tembung-tembung kang wanda pungkasane arupa wanda menga kang karaketan
a. swara I lan E yen kawuwuhan panambang A owah dadi y
b. swara U lan O yen kawuwuhan panambang A owah dadi w
2. Panambang A karaketake tembung lingga kang wanda
a. Kowe aja ana kene, lungaa sing badoh kana !
kedhokan dhuwur iku, aku tak macul kene !
kana, sesuk esuk tangi sing esuk !
Tembung kang oleh panambang A kanggo ing basa ngoko . Yen prentah mau nganggo basa karma ukarane bisa diowahi :
1. Sampeyan ampun wonten ngriki, sampeyan kesah ngrika !
2. Sampeyan macul kedhokan nginggil, kula macul ngriki !
3. Sampeyan dandos , mangga mangkat samenika!
Yen wong sing diajak guneman mau anggone ngajeni kaluwih-luwih utawa banget
anggone ngajeni, ukara ing dhuwur diowahi nganggo basa krama alus, owah dadi :
1. Panjenengan sampun lenggah wonten ngriki, kula aturi tindak ngrika !
2. Kula aturi ngadi busana rumiyin , mangga tindak samenika !
3. Panjenengan kula aturi sare rumiyin, benjang enjang saged wungu enjang.
2. Panambang A kanggo mangun ukara sambawa kang
, yen ora bisa taneg, mung tiwas ngelu nyang sirah.
kae, mung mulih wong thok, ora nggawa asil.
dhek wingi, aku wis bisa tandur dina iki.
ii. Asata ta ya banjire, ngrekasane wong desa ora
dhuwit ta ya, utangku ben kesauran.
3. Ing basa rinengga, panambang A isih lumrah
b. Mugi-mugi kalepatan kula, linebura ing dinten riyadin menika.
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 17
WONG JOWO ASLI 100% Pangapunten kang agung pramilo seratan meniko ngantos ndadosaken mboten saenipun manah
bab basa, mligine ing Jula-juli (Suraboyoan) lan uga Banyumasan (kijing miring). tuladhane seni budaya ludruk Jawa Timuran, purwakane lakon
Nadyan ketoke rada saru, nanging yen ditrepake kanthi pas nuwuhake kreatifitas kang ora baen. Sindiran sosial, pinangka kritik masyarakat uga pamarentahan. Ing tembang
awan-awan jo mangan nangka, mangan duren digawe jamu
Jebul seni kuwi mau werna-werna, lan sing dadi paraga wong kang wasis ing babagan apa wae, dadi sing tari ora mung bisa nari, sing dhalang ora mung bisa dhalang. Para ludruk kejaba bisa nari uga akeh sing wasis ing babagn olah kasusastran.
Gus Mo duwe pangangkah, budaya kang adiluhung iki bisa tansah urip ngrembaka lir tuwuhing jamur ing mangsa udan. Ora ilang kasapu kahanan, mligine budaya kang ora trep
Tansah nemoni slamet sanajan ngambah papan sing wingit-wingit utawa papan sing angker. Kedadean iki wis ana seket taun kepungkur ing MojoagungAna bocah angon telu lagi Yadi, Saipul, karo Saleh padha angon sapine. Anggone angon ana ing sacedhake kuburan desa kono. Wis lumrahe kuburan ana Mojoagung , yen ing kono ana omah-omahan kanggo nyimpen bandhosa. Salah sijine bocah mau,
”Saipul karo Yadi alon-alon nyedhaki Saleh, banjur disikep arep dilebokake menyang bandhosa. Anehe, Saleh dhewe ora nolak, malah kandha,”Ora apa-apa, aku dakmlebu dhewe.”Temenan, bocah telu banjur mlebu menyang omah-omahane bandhosa. Saleh njur mlebu menyang bandhosa. Sikile dislonjorake kaya patrape wong mati. Tutupe banjur dikrukubake. Saleh banjur ditinggal mlayu. Ora suwe, Saleh bengok-bengok,”Tuluuuung, bukaken tutupe. Bukaken tutupe …”Saipul karo Yadi banjur gage-gage
pocongaaan. Ana pocongaaan.”Saipul karo Yadi padha bingung, njur golek kayu semboja mbukak tutup mau. Bareng dijugil nganggo kayu bandhosa kena dibukak. Ora sranta bocah telu banjur mlayu nggendring. Bareng wis rada adoh saka kuburan bocah telu mau banjur mandheg. Ambegane krenggosan. Sawise rada
awan kenthang-kenthang ana pocongan.”“Kowe ki ora percaya. Aku iki lho sing ndelok.”“Wis saiki ayo didelok maneh.”Bocah telu
Dening Sendang Mulyana Ana petinggi ngampleng andhahan. Ana partai politik polah, adate banjur mothah.Sing
rumangsa darbe kuwasa sumuk, adate banjur umuk. Mahasiswa regudugan pengin ngowahi kahanan, nanging malah antem-anteman lawan aparat keamanan. Kabeh padha adol gagah.
GAGAH, gedhe, dhuwur, pidegsa, pancen dadi idhaman. Apa maneh lamun kadunungan watak satriya, ber budi bawa laksana. Wanodya
ngendi sing ora bakal kepranan? Bab sesebutan gagah pancen asring magepokan marang lanang. Arang-arang wong wadon antuk sebutan gagah, kajaba sing bener-bener madeg dadi prajurit maju perang. Wong lanang gagah kuwi sing
tan gigrig tumekeng lalis. Dheweke nganti bisa dadi simbul kuncaraning Majapahit. Satleraman, wong gagah pancen kaanggep kadunungan
sipat teteg, tangguh, tanggon, bisa mrantasi samubarang gawe.
biyen. Jaman terus lumaku. Saiki sebutan gagah ora mung ditrapake ana ing gedhening awak (fisik), nanging bisa uga tumempel marang wong pinter, sugih, lan kuwasa. Wong pinter kuwi gagah, sebab bisa dadi parang pitakonane wong akeh saengga kuncara. Wong sugih kuwi gagah, sebab bisa dadi parang jujugane wong ngelih lan ngelak saengga kondhang.
Wong kuwasa kuwi gagah, sebab bisa ngerehake wong akeh saengga rampung pakaryane bebrayan.
Kepriye yen pinter nanging seneng minteri, sugih nanging malah
supaya wong liya wedi lan tundhuk kuwi patrapi cah ngarit
nanging tanpa arah-arah. Mesthi wae andhahan ora bakal males, lan beja banget ora nekat males. Umpama nganti kedadean wales-winales apa ora gawe wirange negara?
Pancen ora gampang dadi petinggi. Usus kudu diulur dawa sanajan ngerti andhahane curika. Ora
Nembe mlirik lan mlorok wae andhahan wis salah tingkah.
penyakit ugungan lan gagah-gagahan.Golek Gagah Nalika rakyat kamitenggengen, reregan mundhak tanpa landhesan sing cetha, malah kepara ana sing dolanan kahanan ngeruk keuntungan, partai-partai politik malah padha golek gagah. Kabeh mbengok atas nama rakyat. Kamangka, golek gagah kuwi bisa mbilaheni.
Ing jagat pewayangan, ana crita putra narendra arep golek gagah, nanging wekasane malah mati njrebabah. Lesmana Mandrakumara, putrane Prabu Duryudana, putra mahkota Ngastina,
sing wis tumekeng pralaya merga dikeroyok dening Jayadrata lan
ora ngerti sangkan paraning bilahi, nalika Lesmana Mandrakumara arep nigas janggane Abimanyu, pusaka Pulang Geni ing astane Senapati Pandawa kuwi lepas. Lesmana sing arep golek gagah malah mati njrebabah! Crita kuwi bisa dadi kaca benggala. Yen kahanan saiki ana sawijining wong utawa kekuwatan arep golek gagah, kudune mikir
mudhune rega sing dadi underaning prekara. Nanging, sapa sejatine sing dolanan kahanan kanggo kepentingane
dhewe, lirwa marang kepentingane bebrayan? Sing nyepeng panguwasa adate
recehan. Ora apaapa. Tinimbang adol gagah, tanpa arah-arah, mung gawe dredah. Ngugemi dhawuhe simbah: sapa sing gelem obah mesthi bakal
rosidridho	Ah, lek pas krungu bung tomo orasi ngene kok rasane ati kepiris ladeng seng landep… njur trus yaopo jaman perang mbiyen di tembus pluru yo? deg²an
sampe mateni dulure dewe, jek tas wingi arek² podo kepruk²an nang embong, lha opo yo ra eleng mbiyen leh ngrebut
nyerah, opo maneh mangan dulur dewe.. leh perang saiki ga kudu nyekel bedhil, tapi yo sak isohmu merangi guoblok lan misuhi nasibmu dewe,,
wes lah, lek koen jek ga percoyo, woconen, nek perlu rungokno orasine …
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.37, 6 Maret 2016.
February 19, 2014 | wongedansurabaya	Jenenge arek cilik, senengane dolanan. Opo ae, ora peduli apik opo elek, reget opo resik. Ngunu uga Tomin. Arek lanang umur patang taun iku paling pinter lek dolanan. Dolanan saka lek nukokno emak bapake, yo dolanan lek gawe dhewe. Mari dolanan kadang ngunu lek ora eruh emake langsung ngemplok panganan. Tangan mari ndemok opo-opo ora diisuhi dhisik, langsung nyandak opo sing ono nang duwur meja makan. Pisan pindo ora masalah, lha ndilalah wingi iku kok pas apese. Awake panas, watuk pilek ditambahi mencret. Komplit wis.
“Maem ya? Sithik ae,” Wiji ngrayu anake.
“Emoh huhuhu…” saure Tomin karo ndrenginging.
“Lemes ngko, gurung maem blas kaet isuk.”
“Emoh maem! Huhuhu…”
“Yo wis mik susu ae, ya?”
“Emoh, emoh kabeh!”
Wiji mrengut. Tomin sing ora penak awake nangis ae ora gelem meneng. Diluk-diluk watuk, trus umbelen. Wiji wis nggowo Tomin nang puskesmas karo bojone. Wis dikei obat masio ngombeknone kudu gelut dhisik mergo anake ora gelem. Lambe pait garai arek lanang iku ora gelem mangan opo-opo. Gelemo
Kaet awake ora penak, arek lanang iku ora gelem turu. Ora gelem mudun saka gendongane emake yoan.
“Mak’e kesel, karo Pak’e sik sediluk. Ngko karo mak’e maneh,” omonge Diman.
“Mak’e kroso ngising, sediluk ae,” omonge Wiji.
“Emoh, ojo dipekso! Huhuhu…”
Ora gelem diganteni, Wiji sing kebelet akhire nggowo anake nang WC. Bahno wis, pikire, timbang mbrojol.
“Min, pak’e tumbas preciken. Enak wis. Maem ya?”
Tomin gedheg-gedheg. Sampek bengi Tomin sik ae durung gelem mangan. Roti lek nukokno mbahe mau awan dipangan sithik, karo teh
Boyoke rasane kudu pedot. Nggendong Tomin sing awake montok ngene iki jelas abot.
“Bobok ya, tak keloni,” omonge Wiji.
Tomin meneng, matane sing biasane plerak-plerok ketok sayu, lemes. Diman nebahi kasur. Wiji ngletak karo
Setengah jam akhire Tomin meneng, turu.
Limang dina Tomin ora enak awak, akhire arek cilik iku waras. Isuk-isuk wis njaluk adus, mangan trus mlayu dolanan. Bedo anake bedo emake. Isuk iki mari ngurusi anake Wiji glundang-glundung nang kasur. Diman sing awan mulih kate mangan awan bingung ndelok bojone. Raine bojone kucel, ketok lek durung adus. Lambene sing biasane ora meneng mingkem dipet.
“Lapo koen, Mak? Anake wis waras kok gak seneng.”
“Yahmene gurung adus, sat ta sumure?”
Ora disauri. Diman sing mung sediluk lek istirahat akhire ngalih, mangan trus budal kerjo maneh. Bengi Tomin wis turu. Wis enak mangan turune yo penak.
“Gak tayamum sisan? Howo koyok ngene kok raup thok. Adus kono cek seger.”
“Awakku gak enak,” omonge Wiji karo selot mecucu.
Diman ndemok bathuke bojone. Rada panas.
“Lha lapo? Entek ta segone?”
Wiji gedheg maneh. Diman ambegan dawa. Wong lanang iku tangi.
“Pingin opo?” takone Diman.
“Sego goreng,” omonge Wiji rada mesem, rada mecucu.
Diman nyandak sepeda montore trus budal tuku sego goreng. Mari mangan sego goreng Wiji turu. Isuke Diman tangi dhisikan. Anake sing wis tangi mlayu nang omahe mbahe.
“Mak, gak masak ta koen?”
Wiji klugat-kluget. Awake sik durung enak.
“Loro temenan ta, Mak?”
Wiji manthuk. Diman ngukuri gundule. Ngurusi anake lara ono limang dina, Wiji akhire ambruk.
Wiji sing ora penak awake njaluki panganan sing enak-enak.
“Siji ae, lek sampeyan gelem yo tukuo sisan.”
Bengi Tomin dititipno mbahe. Wiji sing ora ngalih saka kasur sik uglak-uglik.
“Lha rotimu mau opo wis entek?” takone Diman.
“Uwes, kan kaet mau awan.”
Diman ora omong maneh, langsung budal.
“Pak, sego sambel enak paling yo?”
“Pedes, loro ngko wetengmu.”
“Malah enak, kan iso ndang kringetan. Tukokno, Pak.”
“Koen ki sakjane loro opo keluwen?” takone Diman.
“Loro kok kabeh-kabeh dipangan, kabeh-kabeh dijaluk.”
“Lha timbang loro gak enak mangan lak gak waras-waras?”
Diman meneng. Yo bener sakjane ning yo aneh. Wong lara kae lak lambene pait, mangan opo ae ora enak. Lha iki bojone malah sewalike.
“Ayo melu,” omonge Diman.
“Nang ndi? Loro kok dijak metu, ngko kenek angin malahan.”
“Wis manut ae. Adus kono tapi, ganti klambi, macak sing ayu, tak enteni.”
Wiji meneng. Disawang bojone sing metu saka kamar. Ora let suwi wong wedok iku metu, budal adus, masio wis bengi.
“Lha ngunu lak seger. Ayo,” omonge Diman karo mlebu kamar.
“Kok malah mlebu, jare dijak metu?”
Diman ngletak. Wiji sing bingung mung njegegeg nang lawang kamar. Diman ngawe bojone.
Wiji selot mecucu ning wong wedok iku manut. Dicedeki trus disanding bojone sing wis gletakan.
“Saknoe, rek. Loro? Ho oh?” omonge Diman karo ngrangkul bojone.
August 23, 2011 | wongedansurabaya	anake sing nulis. AMIN! (nyilih google)
Paimin lagi ae muleh soko sawah. Wong lanang sing ga patio ganteng iku lagi lungguh nang teras karo ngresiki pacule. Moro-moro soko pager ngarep, Ndemin cilik,
Ndemin : Emoh! Pak’e…hu…hu
Ndemin : Aku njaluk adek ae yo pak, cek iso dijak dolenan
Paimin : Yo, ngko tak gawekno.
Ndemin : Saiki ae pak, cek mas kapok ngko. Aku dolenan karo adek, de’e gak duwe konco
Paimin : Yo gak iso lek dewe,
Ndemin : Duwe ngunu lho, kae nang pawon lak akeh panci. Mbujuk, pak’e mbujuk! *kate nangis maneh*
Paimin : Gak mbujuk. Sing iso gawe makmu, pak’e sing ngewangi.
sing kaet soko pasar iku nggowo tas blonjoan. Ndelok anake lanang nangis bukane dicedeki malah dijarno ae. Ngerti mak’e teko Ndemin langsung tangi, nututi mak’e sing mlebu nang pawon.
Ndemin : Mak’e! *nyedeki mak’e sing lagi
gawekno adek, aku emoh dolenan karo mas, mas nakal.
Narti : Mak’e sik repot. Kono, dolenan karo pak’e
Ndemin : Emoh! Gawekno adek sik ngko gek dolenan.
Narti : Kandani sik repot kok. Wes ojo ganggu, mak kate masak.
Gak dianggep mak’e Ndemin nangis maneh. Paimin sing wes mari lek ngresiki pacul, krungu anake nangis maneh moro nang
Ndemin : *Ngrangkul mak’e soko mburi*
Ndemin sik sesengukan karo ngrangkul mak’e. Paimin sing ndelok anake rangkul-rangkulan karo bojone maleh kudu ngguyu, eling bedes nang bonbin. Wong lanang iku munggah nang lincak,
ganteng. Diewangi kok malah nesu, yo mak?
Narti : Hooh, mbuh pakmu iku.
Paimin : Emak karo anak podo pekoke!
Rumongso bakal oleh opo sing dipingine Ndemin mandek lek nangis, malah ngguya-nguyu saiki mbayangno iso dolenan karo adeke. Narti sik
Jare sopo? Aku lho gak nesu yoan.
Ndemin : Lha iku, lambene sampeyan koyok pitik kate nelek ngunu lho.
Ndemin : Yek! Pak’e batal! Pak’e gak poso!
Paimin : Pokoke lek gawe adek gak karo aku awas! Tak tinggal minggat!
Ndelok pak’e mrengut, nesu Ndemin selot seneng. Arek cilik iku joget-joget karo gudo pak’e. Narti sik umek karo masakane masio nang njero ati kudu ngguyu.
Aji Lintang Kamulyaan Angkatan XV (25 Nov ’16) Pelatihan Pelatihan Sedot Pusaka Aji Dampok Ngalam (Sisa 0) 25 Nov ’16 Pelatihan Khusus Murid: Pelatihan
KOWE” niku mboten niat nonjok njenengan mas asu, monggo to njenengan penggalih rumiyin, ingkang becik menggalih menika wancinipun mangke dalu kalian wiridan, ngEsa aken lan ngAgung aken asmanipun Gusti Alloh SWT… Sugeng menggalih mas asu…
September 13, 2007 at 8:18 am	Balas	Kagem
aku ??? suwon mbak iso ngomong akeh ng kene aku.,., blog e manteb tenan iso tak gawe
KARIR (19) PSIKOTES (4) KOLOM (22) RENUNGAN (17) TIPS (21) Paguyuban Penggemar Burung
kagem temen-temen engkang gadah putri 1. wedok2.taksih urip3. normal kados manusia limrahmbok kulo di orderke
lha sing boncengan ngalor ngidul wingi sapa?la niku mbok kulo je
JODOH Tue Jul 26, 2011 9:40 pm Asmaraningtyas wrote:ooo mbokmu to...ya wis tak ralat...gyar rung dhuwe bojo.... rung duwe pacar barang....asem tenan simbah iki,
Subyek: Re: CARI JODOH Tue Nov 08, 2011 8:34 am Asmaraningtyas wrote:gyar wrote:halah simbah iki ra wani, bodho bodho....saiki saikikarangmojone nengdhi, ngalor po ngidul,,,,,,,,,,,,ngalor....ning aja keterusen tekan semin mengko....Nek tekan semin mampir warung kulon terminal gan. wkwkwk._________________
melu ndaftar ki, golek bojo. mbok sikile tengen kabeh sing penting wedok
seng apik iki,dapet jodoh di WDC,,we kancaku siji ke piye kae,moso kor arep dadi hansip wae widjiumeCamatLokasi :
kekancingan peninggalan simbah putri dgn urutan sbb.
nuwun seratan Mbak Dian, nyuwun pirso manawi mboten klentu ingkang dipun serat Jenar Kebumen puniko mbok bilih masudipun Jenar Bagelen utawi Pagelen. ugi kulo nyuwun pirso punopo sampun wonten patih Danurejo wekdal Amangkurat ! jumeneng, punopo inggih dados garwonipun Raden Ayu Tanjung Tangling utawi Kleting Dadhu putro Amangkurat 1 mbok bilih mangertos kulo nyuwun pirso, …
Reply	masanto	February 6, 2012 at 8:54 am	matur nuwun sanget informasinipun kadang2 sedayana amargi kula dados mangertos kathah silsilah trah. kula inggih dipuncriosi kalih bapak lan siwo (pak dhe) bilih wonten eyang naminipun Wangsadrana lan Limas. Menawi Eyang Limas punika leres punika teng Gentasari, Kroya ingkang gadhah putra Sayan. Criosipun Eyang Sayan punika kakangmasipun eyang putri kula saking ibu: Sawiyem. Menawi eyang kakung kula naminipun Eyang Nayasa.
Dereng dangu kula nggih kepanggih kalih pengelola Museum Soesilo Soedarman ingkang wonten Gentasari, Kroya. Pengelola punika crios menawi Eyang Limas punika tasih rayinipun Eyang Dipakarsa. Eyang Dipakarsa punika
wonten makam bertuliskan Nyi Yudonegoro III. Nanging bapak kula mboten mangertos punika garwo Yudonegoro III ingkang nomoer pinten.
2) R.Bendara Kaleting (Kelenting) Kuning x Yudonegoro I
saking buku lan internet. Mbok bilih klinthu kula nyuwun pangapunten lan nyuwun koreksinipun. Kula remen ngempalaken sedherek2 amargi kula mboten mangertos trah lan keluargi kula dereng wonten pertemuan trah rutin amargi mboten pati mangertos punika.
penganten anyar Cah angon.. cah angon Penekno Blimbing kuwi lunyu-lunyu penekno Kanggo mbasuh dodot iro Dodot iro… dodot iro Kumitir bedah ing pinggir domdomono jlumatono Kanggo sebo mengko sore Mumpung Gedhe Rembulane
Lek biasane mulih kerjo Diman langsung mangan, sore iki wong lanang iku umek karo gawanane. Lek biasane mung nggowo mulih perkakas kerjoan, sore iki Diman mulih nggowo kerdus rada gedhe. Anake sing wis adus marani bapake. Arek lanang cilik iku pingin ngerti opo sing lagek diutheki bapake.
“Iti opo, Pak?”
Masio nyauri anake, matane Diman ora ngalih soko barang sing lagek diutek-utek. Bentuke kotak dowo, wernone perak, ono kabele. Wiji sing mau nyiapno panganan karo ombene bojone melu-melu nyedek.
“Dingge nyanyi-nyanyi, nontok pilem yo iso.”
“Oalah. Ko ngendi, Pak?”
“Ho oh, lahacia,” Tomin melu-melu nyauri.
Wiji nyebek. Wong wedok iku akhire ngalih, budhal adus nang jeding.
“Kabel. Ojo diemplok.”
Diman rodo mbengok pas anake lanang iku nyandak kabel trus kate dicakot. Tomin neleh kabel sing dicekel.
“Ojo, panas iku,” karo ngomong Diman njupuk solder sing kate dicandak anake. “Sampeyan dolen kono lho, ngko lek wis mari gek disetel.”
“Emoh, aku nontok Pak e.”
“Iyo tapi ojo dicekeli, panas iku. Nuk sing apik, kae kursine digeret rene karo sinau.”
Manut omongane bapake, Tomin sing mau ngadeg nang kursi gedhe nang ngarepa bapake njupuk kursi cilik sing biasane digawe sinau-sinauan. Arek lanang iku ngeret mejo belajare sisan. Cek ora ngrusuhi, Diman ngewei anake obeng sing ora digawe karo kotakan isi kabel werno-werni.
“Didandani iku. Suk lek gedhe pinter nyervis, gawe tipi dhewe.”
Tomin mathuk-manthuk. Wong lanang loro iku saiki umek karo cekelane dhewe-dhewe.
“Iyo, diluk engkas.”
Ora mung sore iki mau, wis rong dino Diman umek ae karo garapane. Ben mulih kerjo, wong lanang iku langsung anteng. Tomin sing seneng dikei kotakan kabel ora kangge melu-melu bapake.
“Yes, mari. Ayo, Min, dijajal sik.”
Diman ngadeg. Wong lanang iku saiki pindah nang ngarep tipi. Anake ngetutno nang mburine.
“Kasete ndi mau,” Diman clingukan.
player sing kaet wingi diuteki Diman akhire iso disetel. Tomin sing kesenengen langsung njoget-njoget, melu arek cilik-cilik nang njero tipi
“Yo iso, opo sing gak iso. Mene tukuo ndok pasar, lak akeh iku kasete.”
“Atu yo tumbas ya, Mak.”
“Tukokno sing dingge blajar iku lho, Mak, berhitung. Akeh wis.”
Ora mung jaranan, Tomin saiki nduwe kaset DVD akeh. DVD bajakan sing
gelem gantian. Arek cilik iku pokok wis tangi turu langsung nyetel DVD.
“Gantian, Min,” Diman melu ngandani.
Mulane pingin dingge hiburan, sisan dingge belajar anake. Suwi-suwi arek cilik iku ora gelem ngalih soko ngarep tipi. Apike arek iku saiki wis apal lagu-lagu. Itungane yo wis apik. Ning Diman ora pingin anake nang ngarep tipi ae,
iku nyanyi-nyanyi nang ngarep tipi karo gundule obah-obah.
“Mak, tuku sate gelem?”
“Emoh, atu melu.”
“Suwi iki ngko. Kate mampir ndelok sepur barang iki.”
Akhire Diman iso nggawe anake ngalih soko ngarep tipi, masio kudu atek nukokno sate. Jenenge barang anyar, Tomin sing kesenengen angel pisah. Ning suwi-suwi arek cilik iku gelem dolanan karo kancane maneh. Kadang-kadang ae arek cilik iku nyetel, ngrungokno lagu-lagu. Lek emake pas nyetel lagu utowo kaset senam, arek lanang iku meneng ae, ora protes. Sewalike melu joget-joget, nirukno
ingkang penggawehane ala bakal ngunduh wohing ala ugi, ananging santri ingkang manut
IKU NGUNDUH WOHING PAKARTI, BECIK KETITIK OLO KETORO, YEN TEKO OJO NEKO-NEKO OJO LENO OJO NAKAL, KAPAN AKU DADI WONG APIK, LAKU UTOMO ROGO NGUNTUNGAKE WONG LIYO
Pokoke wies tak lako’ke kabeh, awit soko sing nyenengi nganti sing
jarene keno belekSekolahe dhuwur dhuwur nyambut gawe pancen
diparingi cepekNopo maleh gambar kethek rambute entekPakde mbokde sampeyan opo ndelokKulo ngamen
tuwekMatur suwun diparingi cepekNopo maleh gambar kethek rambute entekPakde mbokde sampeyan
Prabu Pandhu Dewanata kagunga garwa aran Dewi Madrim lan Sewi Kunthi. Prabu Pandhu peputra lima lanang kabeh diarani Pandhawa. Artinya Prabu Pandhu Dewanata punya 2 istri namanya Dewi Kunthi dan Dewi Madrim. Prabu Pandhu punya anak 5 semua laki-laki disebut Pandhawa. ( Kulina Basa Jawa kangge Kelas IV, 2011)
Garwane Wekudara ana 3: Dewi Nagagini, Dewi Arimbi lan Dewi Urang Ayu. Karo Dewi Arimbi, Werkudara peputra Raden Gathutkaca, karo Dewi Urang Ayu peputra Raden
Antasena. (Kulina Basa Jawa kangge Kelas II,2011)
Arjuna Sasrabahu raja ing Maespati. Arjuna Sasrabahu uga kasebut Arjuna Wijaya. Garwane Arjuna Sasrobahu kang pisannan jenenge Dewi Citralangenisaka Tunjungpura, kang nomer loro jenenge Srinadi, putrine Begawan Jumanten saka Pertapaan Giriretna. Saliyane, dheweke uga nduweni bojo kang caacahe atusan. Ana uga kang dadi selire iku Dewi Citrawati
Wiji ngaduh, arek wedok iku nyekeli tangane. Diman sing lungguh nang sanding kaget. Wong lanang iku langsung nyandak tangane Wiji sing ngetokno getih. Dudu tangane sakjane, ning salah siji drijine. Wiji sing lagi mangan iwak bakar iku ora sengojo
loro iku nerusno lek jalan-jalan. Diluk engkas surup, wayahe srengenge mulih nang kandange. Wiji karo Diman lungguh nang pinggir pantai. Lanang wedok iku cekikikan, embuh opo sing diomongno.
“Kesel?” takone Diman pas mlaku mulih.
iki, mbledos-mbledos. Anake sing sik umur telung tahun iku lagi seneng mangan iwak pithik goreng. Meh ben dino njaluk digorengno.
“Lapo?” takone Diman sing krungu
Tomin cilik lagek dolanan nang omahe mbahe. Diman sing kaet mulih, kate mangan awan nggoleki bojone. Diceluki ngalor-ngidul
“Ditakoni meneng ae? Lapo?” takone Diman maneh.
“Tibo,” saure Wiji karo sik mecucu.
“Lha koen mau saka ngendi kok iso koyok ngunu?”
“Yo iyo, mosok becak mandeg tak tabrak,” saure Wiji mangkel.
yo ngomongo ojo koyok ngene. Ayo mangan sik, tak tukokno sego padang.”
TEMBUNG WILANGAN, KATA BILANGAN, NUMERALIA (2)
1.1. Tembung wilangan kolektif (Numeralia pokok kolektif). Tembung wilangan kolèktif yaiku tembung wilangan gumathok Num R
+ é/né, Num + an, ma +Num R . Conto : 1.1.1. Numeralia sing nduwèni panambang an 1.1.1.1. Ewon cacahé
ndadèkaké swasana dadi kisruh. 1.1.2. Tembung wilangané dirangkep banjur
1.1.2.1. Ora uwis-uwis anggoné nyawang prawan
1.1.2.2. Ora uwis-uwis anggoné nyawang prawan
1.1.2.3. Prekara “telu-teluné” mau wis diajokaké menyang pengadilan. 1.1.3. Tembung wilangan diwènèhi ater-ater
“ma”. Banjur disambung karo tembung rangkep.
1.1.3.2. Siaran televisi iku dideleng wong mayuta-yuta. 1.1.3.3. Wis mataun-taun
anggoné lara dèngkèken. Nanging ora ana tembung “ mapuluh-puluh, matus-atus,
1.2. Tembung wilangan distributif : yaiku tembung wilangan kang nduwèni teges baka lan bagéyan ing
saben-saben nomina. Tembung wilangan iki biasa diwangun kanthi ngrangkep
1.3. Tembung wilangan ora gumathok (Numeralia pokok taktentu), tembung wilangan kang nduwèni makna ora bisa diétung
kanthi pasthi. Kayata : kabèh, sadaya, sethithik, sakedhik, akèh, kathah, sawetara, sawetawis, sakabèhé, sadayanipun, sarupané,
sarupinipun. 1.3.1. Laré-laré sedaya kedah kempal wonten plataran
1.4. Tembung wilangan klitika. Numeralia pokok klitika. Ana uga tembung wilangan kang dijupuk saka basa Sanskerta.
1.5. Tembung wilangan ukuran (Numeralia pokok ukuran).
dawa. Upamané : 1.5.1. Ukuran dawa:
pecak = dawané tapak sikil saka pucuk driji jempol nganti teka
dawané saka pucuké tangan kiwa lan tengen nalika didhaplangaké, kilan = ambané pucuk jempol nganti driji enthik-enthik nalika èpèk-èpèk
urutan ana ing larikan. Wujudé ka + Num. Trap-trapané
ing ukara lumrahé dikanthèni tembung sing, kang, utawa ingkang
ing basa krana. Bisa uga yèn urut-urutan mau nganggo angka, uga disebutaké
angkané. Upamané : 2.1. kapisan, kapindho, katelu , lsp.
sabda saking tetuwaning pakempalan, ingkang angka tiga sabda tama saking panjenenganipun bapak … lsp.
wilangan golongan ékan yèn sumambung karo tembung golongan puluh, atus, èwu,
yuta, iji, lonjor, utawa sumambung karo tembung aran katambahan partikel ang,
-ng kajaba tembung wilangan siji lan wilangan nenem (nem) Tuladha:
puluh, telung atus, patang ewu, limang yuta, pitung leksa, wolung milyar,
sangang triliun, rong iji, telung lonjor, patang kodhi, pitung dhepa, wolung
siji yèn sumambung karo tembung wilangan golongan utawa tembung aran trap-trapané
lumrah waé, kayata : sapuluh, satus, saèwu
> sèwu, sadina, sadhepa, salusin, saomah, sagunung.
nem (nenem) yèn sumambung tembung-tembung mau ora diucapaké nemang atus nanging
cukup nem atus, ora nemang yuta nanging nem yuta.
kang luwih saka sanga yèn sumambung karo tembung wilangan golongan utawa
tembung aran trap-trapané lumrah waé, kayata: sepuluh lonjor, limalas jodho, satus pasang, suwidak ler, lsp.
nyebutaké utawa ngarani cacahing barang, ing basa Jawa lumrahé dikanthèni
golongané utawa sesipatané barang mau. Tetembungan kaya mangkono mau diarani tembung
wilangan golongan, ing basa Indonesia ana ahli kang ngarani kata bantu bilangan, tuladha:
ajar = tumrap jeruk. Adhimu wènèhana jerukmu rongajar waé, kanggo tamba péngin. Tembung “ajar” ateges
wilahané woh jeruk. bengkak, mata = tumrap peté. Pira olèhmu tuku peté sabengkak
ditalèni kayata: kayu sabongkok, blarak rong bongkok. Kardiman tuku kayu bong telung
candhik = tumrap suruh. Golèka suruh sacandhik waé,
dhompol = tumrap woh, kembang. Woh pelem telung dhompol sing manglung ngétan kaé sènggèken.
erep = tumrap daging irisan. Wong mantu anak wadon ngibaraté nitipaké
gagrag = tumrap cangkir, lumrahe sagagrag isinécangkir papat lan lambaran papat.
melu rebutan sedhekah bumi mung olèh jeruk rongiji.
sapi lsp. Rampatan suguhan iku saben sapiring
janjang = tumrap klapa. Pak Min ngundhuh krambil telung
kayata: pitik sajodho, manuk sajodho. Olèh-olèhku
nembung beras marang aku, sing arep takwènèhake apa. Aku dhéwé ora duwé beras salas-lasa.
lembar = tumrap kertas, jarit, sèng, utawa
lembaran liyané. Njaluka kertas koran salembar waé!
sing lembut tur dawa kayata: bolah, sada, rokok. Njupuka sada rongler kanggo
papah = tumrap blarak (godhong krambil). Apèka blarak telung papah kanggo nggawé képang.
pasang = rakitan tumrap sepatu, sandhal. Bapak mundhut sandhal telung pasang, sing sapasang
pengadeg = tumrap penganggo (klambi). Kanggo peningset calon pengantèn wadon diwènèhi
potong = tumrap klambi, clana. Yu Gimah mborong klambi pirang-pirang potong kanggo anak-anaké.
puluk = tumrap sega. Wiwit ésuk nganti iki wetengku during klebon
kebo, sapi, lan jaran. Mbah Darma wong
sing paling sugih ing désaku, sapiné waé ana kira-kira rong puluh rakit.
tumrap gamelan. Sekolahanku duwé gamelan telung rancak.
rémpang = tumrap jaé. Dheplokna jaé sarémpang kanggo
surup = tumrap let omah. Omahe Sarta karo omahku kira-kira leté mung limang surup.
tangkep = tumrap gedhang cacahé 2 lirang. Marni nyumbang menyang omahe Karti nggawa
gawan beras rong kilo karo gedhang setangkep.
jupukna kayu rong tengkel waé! tètès, gendul = tumrap barang cuwèr kaya banyu, lenga, lsp.
ujung = tumrap godhong gedhang. Kethokna godhong gedhang saujung waé!
= tumrap woh gedhang. Panèné gedhang akèh,
uyun, lonjor, ros = tumrap tebu. Dhongkèlna tebu sauyun waé.
wuli = tumrap pari. Ngedegné omah iku kudu disarati nganggo
wuwung = tumrap omah. Omahne mbah Karna gedhé banget, saka ngarep nganti tekan
Saiki lagi akeh dredah lan ontran-ontran saka akehe perkara “NARKOBA” lan uga “Terorisme”. Kahanan iki Polisi duwe kawigaten banget, amarga “NARKOBA” ngrusak generasi bangsa. Apa maneh akeh korban kang tiwas saben dina amarga panganan “laknat” mau.
Dina Jemuah Legi surya kaping 19 Mulud 1946, Kuntara Lawu lan ngepasi tanggal 1 Februari 2013 Polisi nganakake operasi layang-layang kendaraan, kayata rebues, lan liya-liyane. Mulane ing operasi iku Pak Polisi ngendheg pawongan putri kang katembe wayah beger (ABG) kang numpak montor roda loro lan mangkene pitakone kang durung kawios ing lesan:
Briptu Ganteng: “Sugeng enjang mbak, nuwun sewu ngampil kamardikan panjenengan anggenipun tindakan..”
Summi: “Sugeng enjang ugi Pak, mboten punapa-punapa, wonten punapa Pak….”
Briptu Ganteng: “Niki, nembe wonten razia serat kendaraan, mbak.”
Summi: “Oh, inggih Pak.” (kanthi polatan kang tan duwe dosa, cool nek jamane cah saiki)
Briptu Ganteng: “Pareng mirsani serat-serat ipun mbak?”
sedhep, sedya, tata, titi, tatag, unus, urus, untab, lan liya-liyane.
kampunge Diman lagek ketekan warga anyar. Jenenge Pak Widodo. Wong lanang umur patang puluhan iku pegawai pindahan sing saiki oleh tugas nang kelurahan. Pak Widodo sing pindah karo bojone manggon nang mes kelurahan sing suwi ora digawe. Dingge ngurus omah, Bu Widodo golek uwong ngge ngewangi ning durung nemu. Akhire sementara mergo mesakno, Wiji sing budal. Isuk mari
Pak Widodo seneng. Sabtu Minggu pas dheweke libur, arek cilik iku dijak dolanan, kadang ditukokno jajan karo dolanan. Wiji
Embuh saka endi olehe cerita ning kabar iku wis akeh dadi omongan.
“Yo ancen ayu sih, awake apik. Tapi suk lek tuwek kate melu sopo? Bondone dingge sopo?”
“Sugih kok manggon nang mes. Lapo gak tuku omah?”
“Mung sementara jare, gurung karuan suwi nang kene. Ngunu iku kok nggak rabi maneh yo Pak Wid kae. Wonge lho ngganteng, priyayi maneh, mesti akeh sing gelem, sik enom yoan.”
“Jare bojomu kerjo nang omahe Pak Wid yo, Man?”
“Yo nakale wong lanang opo maneh. Lek maen yo jelas gak, wong priyayi ngunu. Mendem yo gak.”
“Lha trus opo?” takone
maklum wong sugih, kakean macak kurang gerak. Bedo karo bojomu. Eh, pokoke ngunu lah, koen ngerti dewe,” omonge karo ngukuri gundul.
ngarep omah. Montor-montoran lek nukokno Pak Widodo. Nang kamar bojone lagi ngguya-ngguyu njajali klambi anyar.
“Apik gak, Pak?” takone Wiji nang Diman sing mlebu kamar.
“Lapo? Dikei iki, gak tuku dewe,” omonge Wiji.
Diman lungguh nang pinggir kasur. Disawang maneh bojone sing sik ngguya-ngguyu karo ngoco.
Wis sesasi Diman nduwe bojo loro. Wong lanangiku ben dino wira-wiri. Sedino nang omahe bojo tuwo, sedino nang sing anyar. Lek biyen Diman angel adus, saiki ora usah dikongkon wis sregep. Lek biasane wong lanang mari oleh bojo anyar lali karo sing lawas, ora ngunu ngge Diman. Ben nang omah lor, omahe karo Wiji, wong lanang iku mesti
Wong wedok sing rupane ayu iku ora seneng lek bojone mulih nang omah lor, opo maneh nggowo gawan akeh.
“Mas, awakku gak enak.”
ya, iki rasane ngliyeng, koyok kate semaput.”
“Lah, iki wayahe ngalor.”
“Halah, pisan ae. Ngelu iki
Beres. Ora usah kakean rayuan karo alasan, wong lanang iku iso nunggoni bojo enome.
“Mas, ayo mlaku-mlaku. Aku pingin golek angin.”
telu. Karo sepur-sepurane Tomin. Sumpah.
Diman akhire SMS Wiji, njaluk ijin ora iso moro ngalor maneh.
“Mak, Pak’e gak mulih?”
“Sik, kodoke ucul maneh.”
“Kodok dingge opo, Mak?”
“Yo gantian tho. Kan wis ngerti lek aku nduwe anak bojo.”
“Emoh. Aku ki lagi gak enak awak.”
“Ngombe obat, gek turu.”
Ora mung ngrayu, bojone enom wis ngancam ning mergo Diman wis kangen anake, wong lanang iku pancet budhal. Bojone sing mangkel akhire mung nangis nang kamar.
Ngerti bapake mulih nggowo sepur-sepuran, Tomin kesenengen. Arek lanang iku langsung dolanan karo sepur-sepurane.
“Nyoh, iki ngge awakmu.”
domateng Allah SWT. Taqwa engkang sak beneripun taqwa engkang saget mbeto qito lan panjenengan sami bahagia gesang ten alam dunyo lan akherat.
Hitam Gambar Mewarnai Robot Mewarnai Gambar Wayang Golek Nakula Gambar Wayang Kulit Gambar Wayang Kulit
wejangan kepada putra dan cucunya, dilnajutkan sungkeman. Kalimat kebiasaan saya waktu sungkem, ”Ngaturaken sugeng riyadi, Mbah. Nyuwun pangapunten sedaya kalepatan. Kaliyan nyuwun pangestu mugi-mugi saged dados anak ingkang sholeh,
apuruhita,Mangalap kawruh sejati,Nenggih Ki Ageng Tingkir,Kalawan Pangeran Panggung,Buyut Ngerang Ing Betah,Lawan Ki Ageng Pengging,Samya
anandhang weling,Mangkat ulama’ kalih,Datan kawarna ing ngenu,Wus prapta ing Lemah Bang,Duta umarek mangarsa,Wus apanggih lan
musyawaratan,Cundhuking masalah ilmi,Sageda nunggil seserepan,Sampun wonten kang sak serik,Nadyan mawi rericik,Apralambang
Inggih maksih Syeh Lemah Bang,Pangeran Siti Jenar angling,Matura Sunan Giri,SYEH LEMAHBANG YEKTINIPUN,ING KENE ORA ANA,AMUNG PANGERAN SEJATI,Langkung ngungun duta kalih duk miyarsa.
Gambar:Lokasi Sumatera Selatan Kabupatèn Ogan Komering Ulu.svg
Kabupatèn Ogan Komering Ulu iku kabupatèn ing propinsi Sumatra Kidul, kutha Baturaja iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 10.408 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Ogan Komering Ulu ketata saking 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ogan_Komering_Ulu&oldid=1102832"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KidulKabupatèn Ogan Komering UluKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 22 Oktober 2016.
sing penting isih enom,ayu,solikah,sugih..tur iso nggawekke adek sing ayu,ngganteng soleh solikah….
March 24, 2011 at 11:24 pm	lek umpomo kabul tenan ngono kuat ngayahi ra
pm kwi jenege teletubies,,ngomong2 film kae nang ndi yo?ora metu maneh,jane bocah2 cilik do seneng kae gek!! marwanLAKorLapJoin date : 26.01.12Subyek: Re: BERPELUKAN.....!!!!! Thu Mar 29, 2012 4:17 pm woalah.......remen juga ya mas....kasete
ngisor dewe ora mener lour!!! nyuwun sorry mas.....lagi galau.....galu ki opo toh mas... aku dewe yo ea mudeng kang,,kwi bahasa gaule cah2 sak iki!! widjiumeCamatLokasi :
ngisor dewe ora mener lour!!! nyuwun sorry mas.....lagi
Holy (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Indeks:Bahasa Inggris/General Service List ‎ (← pranala | sunting)
Indeks:Bahasa Inggris/British National Corpus/02 ‎ (← pranala | sunting)
Wiktionary:Kamus bahasa Inggris – bahasa Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Wiktionary:Kamus bahasa Inggris – bahasa Indonesia/General Service List ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/QamIDEN/h ‎ (← pranala | sunting)
Indeks:Bahasa Inggris/h ‎ (← pranala | sunting)
lha iyo ku sing tak golek'i ki............kunciKu ki pirang2 abad ilang....mboh di gondol kucing mbokne ki........horo golekNo mas...........karepe pengen golek kunci liyane ......
cocok iki............... wah aq siap dadi gantine mbak timbangane susah ndadak golei ki,po meneh wis pirang2 taon ilang,mending gek golek kunci
cocok iki............... wah aq siap dadi gantine mbak timbangane susah ndadak golei ki,po meneh wis pirang2 taon ilang,mending gek golek kunci anyar wae mbak,aq koyoe pas ki,cocok di coba wae kang.(
mbokne ki........horo golekNo mas...........karepe pengen golek kunci liyane ......tapi wedi nek ra cocok iki............... wah aq siap dadi gantine mbak timbangane susah ndadak golei ki,po meneh wis pirang2 taon ilang,mending gek golek kunci anyar wae mbak,aq koyoe pas ki,cocok di coba wae kang.(
Sejati] Sat Aug 09, 2008 12:59 pm pramono wrote:siwid wrote:pramono wrote:NuRie wrote:lha iyo ku sing tak golek'i ki............kunciKu ki pirang2 abad ilang....mboh di gondol kucing mbokne ki........horo golekNo mas...........karepe pengen golek kunci liyane ......tapi wedi nek ra cocok iki............... wah aq siap dadi gantine mbak timbangane susah ndadak golei ki,po meneh wis pirang2 taon ilang,mending gek golek kunci anyar wae mbak,aq koyoe pas ki,cocok di coba wae kang.(
“Emoh pokoke, sing ko kali,” omonge Wiji ngeyel.
Mari ketemon telat rong sasi, jalukane Wiji selot aneh-aneh.
usaha wes gak gelem,” omonge Wiji karo mrengut.
“Wou…arek iki. Yo tak pancingno nang kali tapi lek keluwen ojo nesu lho ya.”
ngurut dada ning ora dilakoni. Timbang ngko bojone selot mecucu mikir dheweke ora ikhlas akhire Diman mung ambekan dawa. Wong lanang iku manthuk trus nyiapno pancinge. Ora mung iku, Diman yo nyiapno banyu putih, piring karo sendok garpu. Masio njaluk dibungkus, Wiji ora gelem lek mangan ora nang piring atek sendok garpu. Wiji sing wis adus kaet tangi mung nyandak topi bunder. Lanang wedok iku budal nang kali sing ora patio adoh saka omah mlaku.
Kui segone tunggonono, ngomong dhewe kono njaluk lawuh opo.”
“Emoh, sampeyan sing ngomong. Aku ngenteni kene ae.”
bungkus opo rong bungkus awakmu?” takone Diman.
“Siji ae, kan ngko maem maneh karo lele.”
“Loro karo aku brarti,” omonge Diman maneh.
“Siji ae. Sampeyan ngko ngeteni lele. Mau kan wes masak sego,
Mari ngomong Diman mlebu nang warung trus pesen sego. Ora suwi dheweke mlaku mulih njupuk kloso. Wiji sing nunggu nang ngarep warung wis nyekel sego sak bungkus. Ora nganti sepuluh menit bojone wis mbalik karo nggowo kloso. Wong loro iku langsung nerusno budal nang
sik mecucu, wong wedok iku lara atine jalukane diguyu tangane. Diman sing ndelok bojone plerak plerok njajal ngerih-erih.
“Lah, gak dienteni lelene?”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Puglia&oldid=932784"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.15, 6 Agustus 2015.
Bermanfaat :)Kangkung, Petis kangkung, Kangkung Tumis, dll yg brkaitan dgn KANGKUNG, mgkn crita
sobeng rawa (7)Nguswaraganta wong ayu.Tembang ing dhuwur iku lumrahe kanggo mbawani Gendhing Perkutut Manggung. Wujude wangsalan. Batangane cangkriman ing dhuwur :1. Bathara Endra = nendra.2. Sapi = kaepi.3. Pangan = panggya4. Ngendika = andika5. Pagelaran = paran6. Dami = wak mami.7. Yuyu = wong ayu.
wis pratek'e mbiyennjur nek awak rasane dadi entengning kebak kesibukan dadi lali, tak wiwitanne meneh *matur suwun dielingke*_________________
entengning kebak kesibukan dadi lali, tak wiwitanne
wong sing duwe PT.. Ripto_waeKorLapLokasi : Bambu Apus,Ciputat (Cah_Kedungpoh )Reputation : 3Join date : 26.06.09Subyek: Re:
opo kang dadi solah bawane tansah nengsemake, mendah senenge lan bungah yen bisa nyandhing, nggarwa, karonsih marang kenya mau. kelingan nalika sepisan ketemu, tresnane wus tuwuh, kanthi
ngawuningani kabeh kahanan mau, banjur tuwuh rasa tresna, lan kesengsem marang kenya mau.
mung siji sing dadi pangaep-arepe, nuli nunggu janji ing nalika semana, aja mung nganti lamis amrih bisa kanggo sangur urip bebrayan pungkasane.
ngombe wedang jahe ana angkringane Mbah Mo. Aku lan dik Sum wis kansen bakal ngedate ana AMM. Cilaka, jebul angkringane Mbah Mo bengi iki ora dodolan. Golek sisik melik kenapa angkringan legendaris sing wis kebak crita maneka warna banjur prei sawetara. Panggraitaku mbok menawa Mbah Mo lagi mulih kampung, plesir lan liya liyane.
Jebul kleru kabeh, amarga Mbah Mo malah jagongan ana angkringan sing ora bukak mau. Amarga penasaran aku banjur takon marang Mbah Mo apa sejatine.
“Mbah, pripun niki kok mboten dodolan? Wah, tiwas kula wit wau mboten maem”, kandhaku marang Mbah Mo.
“Ealah, Mas Bei, Mbak Sum. Inggih niki mas, kula prei mboten dodolan rumiyin, modale cekak. Lha pripun kabeh rega bumbon mboten mung mundak, kepara ganti rega!” wangsulane Mbah Mo.
“Lha pripun mas, lha kalawingi nalika bawang rong puluh ewu men pas-pasan, lha sakniki ganti rega ngantos seket ewu langkung, dereng niki lombok kangge damel sambel sego kucing regane nggih ngoyak bawang, mas!” Mbh Mo anggone mbacutake sing ngendika.
“Inggih mbah, malah kula kepara dipun dukani Ibu, ‘ora susah masak-masak Sum, mengka tuku wae neng angkringane Mbah Mo apa tuku matengan ana Warung Sriti
leres ngendikane Mbah Mo, kabeh bumbon ganti rega mbah. Niki wau kula titip rolasan kalih OB sing biasane diparingi sambel kathah
muga-muga para penggedhe isa menggalih sengsarane wong cilik, rega bumbon lan bahan-bahan isa bali kaya wingi mas!”, pungkasane ature Mbah Mo jagongan bengi iku.
Bengi iku, aku lan dik Sum ora sida wedangan jahe ana angkringane Mbah Mo, amarga angkringane lagi prei merga kabeh bahan lan mbubon ganti rega. Cekake crita, aku lan dik Sum banjur ngabur pengin nyoba Warung Sriti, nadyan rada adoh papane. Ora suwe tekan warung Sriti, banjur aku golek lungguh sing becik kanthi view, pemandangan kang paling edi.
Denmas Gemboel, mangkono diundang. Den Gemboel uga crita yen ta warunge saiki sarwa salah, arep ngundakake rega wong wingi lagi mundak, nek ora diundhaki regane kamangka blanjane wis larang. Bubar mangan ana warunge Den Gemboel aku lan dik Sum banjur mangudarasa, rerasan wong lara sak dawane dalan. Merga bawang lan lombok kabeh padha bingung, ora mung
*seneng nyawang bannerku nang kene ketap ketip dewe*
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: Kegiatan SDN Banjarmadu
» Gojegan Jowo: Modus Ala Gareng Petruk
Gojegan Jowo: Modus Ala Gareng Petruk
Gegojekan Jowo: Cowok Modus ala Gareng Petruk - iki ngono cerito lucu nggo jagongan ngelantur boso Jowo. Sinambi cangkrukan nok gardu siskamling, paling penak pancen jigang ngobrol ngalor ngidul karo kancane. Tinimbang sumpek, nggarai stress... Luwih becik gegojegan / guyonan. Crito lelucon lucu, bedek-bedekan mbanyol utawa rasan-rasan sing
Wis, pokoke diaduk tumplek bleg dadi siji. Kayak gojek sing dilakonke Gareng mbarek Petruk iki. Petruk ketok lambene mecoco. Lungguh ndeprok nok pojoke rondan, sangga wang karo nglamun. Sajake atine nembe nandang bronto.. Istilah arek saiki lagi
nukokno gelang kalunge si Pariyem.” Petruk ambekan dowo. “Lha utange durung lunas, eh... saiki ndadak njaluk sempak gambar anggry
“Arep sampeyan ke’i ngono po piye?” Petruk mandeng Gareng penuh harap “Yo ra ngono...” wangsul Gareng karo mesam mesem. “Karepku, tak jalukno sempake Simbok trus digambari manuk emprit... Lak pada bae to? Hwakaka....” “Uedan..!! Gendeng...!!” Petruk misuh-misuh karo ngethaki sirahe Gareng. Arek loro kuwi njur ngguyu cekakakan bareng. “Mangkane, aku lak wis ngomong to... wong kere iku ra usah kemenyek pacaran barang...” ujare Gareng karo nyruput wedang kopi. “Pacaran iku nggarahi mumet!! Penak njomblo kaya
ngerti kahanane awakmu. Lak wis ngerti to, nek kowe iku wong mlarat? Kenek opo malah ngotot njaluk sing aneh-aneh ngono kuwi?” Petruk meneng. Kopine ora sido dimimik. Sirahe godeg-godeg karo mesem kecut. “Sak benere... iki salahku...” ujare alon. “Kok iso?” takon Gareng. Alise munggah tanda
iku, aku iki wong sugih.” “What?” Gareng kaget, sampek kopi sing arep diombe muncrat nok raine. Gareng misuh misuh karo mlaku nok jeding arep raup. Petruk sing sak benere gundah gulana, gak iso ngempet ngguyu kekelen ndelok raine Gareng godres wedang kopi. Pas iku, moro-moro Hpne Gareng muni. Ono telpon mlebu. Petruk njur mbengoki Gareng, “Ono telpon, Reng...!!” “Angkaten disik...!!” wangsulane Gareng teko njero kamar mandi. Tanpa ndelok jenenge sing
mboys ngapusi cewek modus macak dadi cowok sugih. Wis ra zamane, bro...
Kabupatèn TangerangJayanti, TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.56, 21 April 2017.
mudha tumuju marang budi kang luhur. Karya sastra iki mung cendhak wae, yaiku mung sak pupuh (Dhandhanggula), dumadi saka 48 pada. Saka babon asline kang tinulis mawa aksara Jawa, dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, ing taun 1979, kawetokake edisi aksara Latine kang transliterasine ditindakake dening Kamajaya.
Ing pada kapisan kaandharake menawa karya sastra iki tetembungane kawangun tetembangan, kanthi sastra campuran antarane Jawa lan Arab. Dene babon piwulange saka tanah Arab kasempalake saka kitab Sifat Ul Ulaka. Piwulang antarane Jawa lan Islam ora ana sisip sembire, sakarone jumbuh,
mudha menawa niyat nggayuh budi kang luhur, kang sepisanan den lakoni, yaiku tansaha laku becik. Tumindak kang bener, linambaran ati sabar. Ati kang sabar nyengkakake nggayuh ati kang suci. Saka ati kang suci iki bakal mancar kasukcen marang
kang ala, cumaket marang samubarang kabecikan lan bebener. Ora tedhas klawan pambujuke setan. Ati kang suci minangka pawitane. Nyedhak ndedonga mring Ingkang Kuwasa. Gusti enggal ngijabahi mring sadhengah panyuwunan.
Kajlentrehake yen wong kang luhur utawa asor budine iku bisa kasemak saka tandha-tandha ing badane, yaiku solah tingkah lan tetembungane. Wong kang wis putus bebudene, katandha nduweni sifat pitu, yaiku:
Nadyan diala-ala dening liyan, ora nedya genti gawe ala, malah kepara males kabecikan. Atine tansah binuka mring sasami lan sugih pangapura.
Atine tansah madhep manteb mring Gusti Allah. Ngregani marang wong kang gawe kabecikan marang dheweke. Andhap asor marang sapa wae. Ora nedya gawe pitunaning liyan.
Seneng marang solah tingkah kang becik lan nyingkiri panggawe kang ala.
Bisa ndhahar ature liyan kanthi tetimbangan kang permati.
Apa kang ingucap tansah dhidhasari dening tetimbangan kang gumathok.
Seneng olah pikir, tansah ndedonga, lan eling yen wong urip iku tekane ngendon bakal kapundhut.
Menawa ngalami musibah dilakoni kanthi sabar minangka ujian saka Gusti Allah.
Semono uga tandhane wong kang asor ing budi, uga dumadi saka sifat pitu, yaiku:
Yen guneman cal-cul ora dipikir kanthi permati lan sak gunem-guneme tansah natoni atine liyan.
Sombong, congkak, geleme srawung milih-milih wong, mung sing dianggep padha drajate wae sing disrawungi.
Kurang sopan santun, kepara gonyak-ganyuk ing pasrawungan.
Drengki, srei, jahil, methakil, seneng pradul, adu-adu, lan adol gunem.
Yen ketaman musibah kakehan sambat, ora sabaran.
Sabanjure katerangake, klebu laku utama jroning nggayuh budi luhur, ing antarane yaiku sifat tinarbuka lan ora ana kesele luru ngelmu, becik ngelmu kadonyan apa dene ngelmu agami. Drajat pangkat kang dhuwur durung njamin kamukten lan kamulyan. Kabeh iku mau isih kudu linambaran kanthi madhep manteb pasrah mring Gusti Allah. Manteb anggone bekti marang Gusti, pasa saperlune, tafakur kanthi ngurangi turu, sarta ndonga kanthi khusuk.
Saliyane iku, den simpangi anane maksiyat kang telu. Sing jeneng maksiyat iku ora mung malima (main, minum, madon, madat, maling), isih ana maksiyat sing luwih mbebayani tumrap jiwa. Maksiyat cacah telu mau yaiku potang kanthi nganakake dhuwit (lintah darat), nampa punjungan kanthi sarat (suap/pungli), lan goroh jroning bakulan (ngelongi timbangan). Maksiyat kang telu iku ngasilake dhuwit riba, kang ora pantes tumrap wong kang nggayuh bebuden luhur.
Dhuwit riba bisa njalari dalane pepati dadi peteng. Jroning sakaratul maut, riba ngaling-alingi lakune ati kang padhang, nuwuhake rasa bingung, samubarang dadi rumit, nyawa mlayu tanpa tujuwan, tanpa gondhelan, ora ana sing paring pitulungan. Mula diati-ati, amrih dalane pepati mengko padhang jingglang. Bener lan pener lakune ruh.
Budi luhur tumuju mring pepati kang padhang. Padhang atine, padhang dalane. Piwulang marang pepati kang padhang ora bisa digawe gampang. Sarate ngudi ngelmu lan kawruh rina klawan wengi, tarak brata ngedohke laku asor, ngendhaleni aluamah, nggusah sombong lan srakah, nyencang amarah lan supiah.
Ana maneh kang kudu disiriki. Aja sepisan-pisan ngehaki barang kang ora sah manut hukum, yaiku warisane wong cethil lan wong kang seneng gawe pitenah. Amrih ora nemoni kacilakan lan kasangsaran selawase.
iku mancarake kabecikan. Sing becik bakale nggawa manfaat, nekakake anugrah kang agung. Anugrah iku wahyu petunjuk saka Gusti Allah. Iki sing utama. Anugrah Gusti asipat asih lan rahman. Asih lan rahman mancarake eling. Eling mancarake makrifat. Makrifat ora liya mujudake asih saka Gusti Allah.
Sabanjure, laku kang kudu linakonan dening para mudha kang nedya nggayuh luhure bebuden, nuladhaa marang tindak-tanduke Nabi Muhammad SAW. Uga aja nganti keri nyinau sifate Gusti Allah cacah 20. Iku kabeh minangka jangkepe piwulang marang bebuden luhur tumrap wong Jawa kang ngrasuk agama Islam.
pak mbok blog iki di wei daftar isi, dadi yen meh golek artikel lawas adi gampang
yen ora yen mbahas mobil di ke’i kategori HOMOSEK apa MOBIL apa liyane, yen meh mbukak dadi gampang
kaya ngunu sing dirasakno Tomin. Pitulas taun dadi anak tunggal, Tomin kudu ngrayu-ngrayu lek pingin opo-opo. Salok dituruti, akehe malah mung diomeli. Ning dudu Tomin lek ora usaha dhisik. Masio kerep ditolak, arek lanang iku pancet semangat usaha. Ngunu iku yo ora moro-moro, kaet cilik arek iku iso diomong njalukan. Koncone nduwe jajan, njaluk. Tanggane nduwe tipi anyar, njaluk. Ngganti jegeg bapak emake. Apike Tomin lek njaluk ora tau nang wong liya, mesti nang bapak emake dhewe.tomin
Uwi? Onok, mbah yo nduwe nang mburi omah,” saure Wiji ora rumangsa salah.
“Iku cing umbul-umbul,” balene Tomin
mbuh ngko. Ayo mulih.”
Ora ditukokno, Tomin cilik mbengok-mbengok karo juding-juding balon. Wiji meneng ae, ora nggambres. Pas Tomin nangis, anake iku langsung dicandak, digendong trus dijak mulih. Awale arek lanang iku sik pancet nangis mbareng dimimiki emake suwi-suwi meneng dhewe.
Tomin sing wis iso ngomong teteh, jelas, selot pinter. Lek pingin opo-opo ora ngomong bapak opo mak’e dhisik tapi langsung nyeluk bakule. Cara iku digawe polahe lek omong dhisik mesti ora dituruti. Bakule diceluk, digawekno pesenane, gelem ora gelem bapak karo emake kudu mbayar.
“Siji opo loro pentole?” takoke bakul bakso.
“Telu!” saure Tomin karo nduduhno driji papat.
“Iku guduk telu, iku limo,” saure bakule.
“Ho oh, limo, sing akeh.”
Wiji sing ndelok saka omah anake nang ngarep lagi ngenteni bakul bakso nggawekno pesenane langsung siap-siap. Anake kudu diajari. Kakean njajan, mangane malih angel. Ora mung kuwi, bakul-bakul wis apal modele anake, akhire ben lewat omahe mesti dibanterno lek nawakno dagangan. Mlakune yo mesti dialon-alon.
“Lungo,” saure Wiji sing sengojo dandan karo nggowo tas.
“Lungo ndok ndi? Aku melu mak, tak entekno sik maeme.”
Tomin langsung nyelehno mangkoke. Arek lanang iku ngadek karo nyawang emake.
“Mak’e ojo nang Malaysia,” omonge Tomin karo kate nangis.
“Lha lek gak lungo sopo sing mbayar baksomu? Mak’e gak nduwe duit ngko ngge numbasno bakso karo jajanmu.”
“Pak’e sing mbayar.”
“Pak’e duite ngge tuku beras, tuku gulo. Wis entek ngge tuku jajanmu wingi yoan. Wis ojo nakal, ndok omah karo pak’e.”
Ndelok emake ketok temenan Tomin sing keweden ditinggal lungo mak’e langsung nangis. Bakul bakso sing kaet mau ngadeg nang sandinge gerobak dagangane mung meneng ae.
emoh ditinggal lungo….” Tomin nyekeli tangane emake karo nangis.
“Sediluk thok, paling setaun opo rong taun. Ngko mulih duite mak’e akeh, iso ngge tumbas jajan.”
“Emoh, aku emoh ditinggal. Aku gak jajan, gak nyuwun jajan maneh. Gak nduwe duit gak popo huhuhuhu…”
Wiji meneng. Wong wedok iku sik njegegeg. Anake sing nangis-nangis dijarno. Bakul bakso sing mau meneng ae mung iso ngukuri gundule karo mesam-mesem. Mari dilungi duit telung ewu bakul bakso iku langsung ngaleh.
“Pak’e tumbasno mobil remot.”
“Ban e sing piro?” takone Diman.
“Ngene,” omonge karo nduduhno drijine.
“Lha iku piro? Pak’e gak sekolah yo gak ngerti.”
“Papat no, pak’e ki gak pinter.”
no, mbarang-mbarang ki yo kudu dipikir dhisik. Apik opo gak, iso opo gak.”
“Ooo…ojo suwi-suwi yo, pak.”
“Yo mbuh, kan pak’e gak pinter.”
Mangkel pak’e ora ndang ngiyani, Tomin mecucu.
“Pak’e ki gelem nukokno gak?” omonge.
“Lha iyo iki sik dipikir.”
“Lek gak gelem nukokno yo wis, gak usah mikir-mikir.”
“Yo wis,” saure Diman kalem.
Mbedodok atine Tomin langsung ngalih. Arek lanang
Apa itu tembang Macapat? Ing pamulangan pawiyatan SD nganti tekan SMP sing lumrah diwulangake tumrap para siswa yaitu
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 11 Sèptèmber 2016.
iwak kang urip banyu tawa. Iwak iki asal saka Afrika, kang dumunung ana ing Afrika bageyan wétan,ing taun 1969 lan mangsa saiki dadi iwak pangigonan kang misuwur ing kolam-kolam kang misuwur ing Indonésia. Jeneng ilmiahé ya iku Oreochromis niloticus, lan jroning basa Inggris misuwur kanthi sesebutan Nile Tilapia.
Iwak nila ing wujud dedegé mèmper karo iwak Mujaèr, kang bisa urip ana panggonané ing banyu butheg.[1] sing mbédakaké kekaroné ya iku pérangan werna buntut kang semu abang.[1] Iwak nila (Tilapia) saka Indonésia misuwur dadi iwak sing paling apik sak donya.[2] Iwak iki saka Tlaga Toba, Sumatera Lor.[2] Rahsiané ya iku saka pambudidayané ana ing banyu tlaga kang jeroné nganti 50 mèter kanthi suhu ana ing dhuwur lan ngisor banyu kurang luwih padha.[2] Saka rahasiané iku ndadékaké iwak nila saka nagarané dhéwé ora mambu blethok, kang sabanjuré ndadèkaké apik kwalitasé.[2] Ing Bali iwak Nila iki bisa diingoni ana banyu rawa lan ana ing danau.[3] Saka kasil penelitian iwak Nila dadi komoditas unggulan nomer siji saka séktor perikanan sing bisa ngalahaké kerang kang manggon ana nomer loro.[3] Ing Kabupatén Purbalingga, Jawa Tengah akèh para kadang petani kang mauné ngingoni iwak Guramé, banjur malih dadi iwak Nila utawa Lèlè.[4] Amarga gampang payuné lan luwih ora gampang kaserang penyakit.[4] Saka sejarahé iwak Nila iku uripé saka segara.[5] Déné nganti tekan dina iki bisa urip ana banyu rawa (payau) amarga saka perkembangan jaman kang bisa diingoni déning manungsa.[5] Iwak iki bisa dadi alternatif saliyané iwak Kakap.[5] Kurang luwih limang wulan bisa dipanén kanthi kasil kang luwih unggul yén ta dibandingaké karo iwak Nila biasa.[5]
^ a b c d (id) [5] (Kaundhuh tanggal 7 Juli 2011)
Foto ikan nila merah, kaundhuh tanggal 27/05/11.
Foto ikan nila putih,kaundhuh tanggal 27/05/11.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.41, 3 Sèptèmber 2016.
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG NAMBUT LAN NYAMBUT.
Sarana kanggo anjangsana ing antarane para pangudi basa, para guru, lan
sambut : agem, candhak, nyandhak (CF Winter, 261)
nyambut : nyandhak, nyambut (CF Winter, 402)
3. Nambut (kw) : nampani, nyekel;
nyambut gawe (n) nyambut damel (k) : nindakake pegawean;
kesambut (kw) : 1 kecekel, 2 kecandhak; 2 kesambut ing prang, kesambuting yuda,
ing madyaning rana) : mati ana ing paprangan (Poerwadarminta, 542).
“nyambut” dianggo ing basa Jawa Anyar uga ing basa Jawa Kuna.
“nyambut gawe” luwih pas tinimbang “nambut gawe”, tembung nyambut gawe nduweni
“anambut kardi” bisa dianggo ing basa rinengga, basa sastra, tembang, utawa
“anambut silaning akrama” niru pangrakiting tembung ing basa Jawa Kuna,
“kasambuting rana” kang ateges mati ing paprangan njupuk saka basa Jawa Kuna, lan ora nate ana tembung
Ngurip-urip Basa Jawa: BU GURU LALI
Sing arep dakcritakake kedadean neng kutha Surabaya. Masalah kampunge utawa desane ora susah dak terangake, sing cetha Surabaya.Ana sawijining bu guru dak tulis wae bu Ani (jeneng singlon) mulang ana ing Sekolah Dasar. Bu Ani nalika semana ngelesi (les privat) bocah kelas loro ana ing sekolahan. Bubar mulang sing samesthine banjur wiwit mulang les bocah-bocah . Miturut ngendikane bu Ani les privat mau suwene rong jam. Les diwiwiti jam setengah siji.Sawise bocah-bocah les padha mlebu kelas, banjur diparingi soal, dikongkon nggarap muride. Bocah-bocah anggone nggarap ya temenan. Ora ana sing gojegan, ora ana sing rame. Pancene wis didhawuhi ora pareng rame. Dhasare muride ya pinter-pinter lan tansah ngestokake dhawuhe guru, mula kelase mau ya ora rame lan sing penting ora ana sing tukaran.Kocapa bareng kira-kira wayahe mulih, kira-kira wis jam setengah telu. Wong tuwa sing padha methuk, sing biasane lungguhan ana ing ngarep sekolahan goreh atine , wiwit padha takon. Wis jam setengah telu kok durung diulihake? Banjur ana salah sijine wali murid sing kepingin weruh, mlebu sekolahan. Bareng dideleng , lho gurune kok ora ana ? Wali mjurid mau nggoleki ngubengi sekolahan, di goleki mrana-mrene ora
nggoleki maneh ngubengi sekolahan, ketemu pak kebon sekolahan sing lagi turu neng dhuwur bangku, banjur diatkoni. Wangsulane iya ora ngertine. Pak kebon ora mulih ya merga nunggu bocah-bocah nganti rampung lese.Pak Kebon bareng ditakoni wali murid ya bingung banjur nelpon salah sawijining pak guru.sing mulang ana kono. Guru iki mau ya wis kondur wiwt jam siji mau, malah kondure paling keri dhewe. Rumangsa tanggung jawab pak guru mau banjur mara menyang sekolahan.“Dhateng pundi bu Ani, ;pak ?” pitakone pak kebon bareng pak guru teka ing sekolahan.“Aku ya ora ngerti. Aku mau rak mulih keri dhewe. Lha saiki apa bocah-bocahe apa durung diulihake?”“Dereng.”“Coba dak tilpune. ,” ngendikani pak Guru. Bareng ditilpun HP ne ora diangkat. Tilpun nganggo nomer omah uga ora diangkat. Batine, menyang ngendi wae bu Ani iki ? Pak Guru uga melu bingung.Ngerti kaya mangkono pak guru banjur ngendika karo
Bocah-bocah padha didhawuhi mulih. Wali murid akeh sing nggremeng. Pak guru banjur ngutus pak bon ,”Saiki njajal golekana menyang daleme !”Temenan pak bon banjur mara menyang daleme bu Ani. Saka kadohan bu Ani wis leyeh-leyeh ana ngarepan karo nyomak-nyamuk sajak mentas dhahar.“Bu Ani , panjenengan wau ngelesi napa mboten ?” pitakone pak bon.“O, iya. Aku lali !,” wangsulane bu Ani gragapan.Komentar sampeyan piye ca ? Dak tunggu !Ket: gambare nyilih.
Bu Ani umure piro tho Pak? lha kok wis pikun, kethoke isih
kondur ngantos kesupen puniko menowo boten tanggung jawab lajeng menopo tho ????
Arek wedok iku mbenakno lek lungguh. Ora ono sing salah ning arek wedok iku krasa ora penak bokonge. Dilut-dilut umek mbenakno lungguhe. Matane yo nyawang rono-rene.
“Kok opo sih? Trus piye?”
Wiji nyawang arek lanang sing lungguh nang ngarepe iku. Ora let suwi arek wedok iku ndelok jam nang lengene.
Arek lanang nang ngarepe Wiji raine malih.
“Oh iyo, sepurane, aku kate lunga, Di…”
Arek lanang sing diceluk Di iku kancane Wiji jaman sekolah, Hadi. Mulih kerjo Wiji kaget Hadi wis lungguh nang teras, ngenteni.
“Tak omongono awakmu yo gak kenal.”
Hadi kanca sekolah jaman Wiji sik nang kampung biyen. Kaet biyen ancen ngesiri. Saiki arek lanang wis dadi perangkat nang kecamatan.
“Aku temenan. Aku wingi mara nang omahmu…” Hadi ora nerusno lek omong.
“Sepurane tapi mari ngene aku kate lunga…”
Wiji meneng. Sakjane ngunu ora penak ngomong ngunu, ning Wiji ora pingin ono opo-opo. Diman wis ngomong kate nang kos. Wiji ora pingin arek lanang loro iku ketemu.
“Aku adoh-adoh rene mbok kon mulih? Aku bakal mulih ning ora saiki.”
“Yo pingin ae ngerti cah lanang sing mbok senengi.”
Saiki Wiji bingung temenan. Wiji wis ngerti modele Hadi. Jaman sekolah arek lanang iku terkenal nakal. Wong tuwane sugih, biasa dimanja.
“Gak mulih yo terserah, aku kate mlebu.”
Wiji ngadeg. Hadi melu ngadeg kate nggandoli Wiji. Ndilalah sing jenenge Diman njedus temenan.
Wiji ora nerusno. Arek wedok iku kaget ndelok Diman.
“Iki pacarmu?” takone Hadi.
Diman nyawang Hadi. Tangane dilungno, kate salaman.
“Anu…onok kanca. Iki Hadi, kancaku…”
Diman lungguh. Wiji sik ngadeg. Hadi yo
Wiji mlebu. Arek wedok iku wingi wis janjian karo Diman kate ngendangi Rini sing mlebu
“Kanca sekolah ta, Mas?”
Hadi manthuk. Diman ngetokno rokoke. Mari nyumet siji, Diman nawani Hadi. Hadi gedheg. Ora let suwi Wiji metu maneh. Arek wedok sing mau sik nggawe seragam kerjo saiki wis salin. Hadi nyawang Wiji. Ora atek seragam kerjo, Wiji selot ketok ayu nang matane.
“Aku pamit,” omonge Hadi karo ngadeg.
Diman melu ngadeg. Diman nyalami Hadi. Wiji melu nyalami.
“Nitip ora, ngge wong ngomah?”
Mari Hadi ilang karo montore, Wiji nyawang Diman.
“Urusane wong lanang,” omonge Diman maneh.
Wiji sik mecucu ning yo manthuk. Ndelok Diman karo Hadi jelas seje. Mergo anake wong sugih, kaet jaman sekolah Hadi kerep
arek loro iku mau. Arek wedok iku meneng ae, ora omong blas.
“Semaput ta?” godane Diman.
Wiji ora nyauri. Diman mesem. Arek lanang iku narik tangane Wiji terus ditemplokno nang bangkekane. Karepe cek arek wedok iku nyabuk. Wiji sik ora ngomong ning manut ae. Tangane loro karo nyekel bangkekane Diman.
“Ojo diculno,” omonge Diman karo ngebut.
Mulih saka rumah sakit, Diman ngajak Wiji mampir nang warung.
“Ngijoli kulitmu sing tak emplok wingi,” omonge Diman.
Wiji mesem. Seje karo arek lanang sing seneng duwe pacar ramping, Diman luwih seneng lek Wiji awake seger. Seneng mangan, ora atek diet. Wiji iso mangan opo ae sing disenengi.
Ning mergo sik penasaran, Wiji takon maneh perkara sing diomongno karo Hadi sore mau.
“Wou, pingin ngerti ae.”
“Halah, ngunu ae gak oleh. Aku lho ngerti modele arek iku. Kok iso mau meneng ae trus mulih. Sampeyan omong opo?”
Diman mesem. Disruput es teh nang ngarepe, garai Wiji selot gemes.
“Wes tak DP,” Diman akhire gelem cerita.
“Maksude?” Wiji durung paham.
“Tak omong koen wis tak jajal.”
Wiji menteleng krungu omongane Diman. Diman cengengesan.
maringi panjenengan tempat ingkang agung ,,ingkan dadosaken panjenengan
akeh sing seneng moco web saya ini walau hanya blog.
Balas	alex	9 Desember 2009 at 22:21	meski cuma blog yang penting dirawat sing apik, ya
ingkang sampun dipun amalaken kale romo yai asrori al-ishaqi, manfaat kangge kulo lan sedoyo santri nipun… tur saget ngamalipun sedoyo amalannipun, amin…
wonten IAIN sakniki stain.sakniki getun ngaos mboten katek,salam nggeh kalih pak,Rudi Arianto kiyambake niku bolo wonten pondok
Ngurip-urip Basa Jawa: PATILASAN KRATON MAJAPAIT (2)
Segaran, salah sawijine wewangunan wadhuk (kolam, belong,
balong) gawean manungsa ing jaman Majapait sing isih bisa kita deleng nganti
tekan seprene. Segaran iki ditemokake dening Ir. Henry Maclain Pont ing taun
1926. Segaran iki manggon ana ing Desa Trowulan, Kecamatan Trowulan, Kabupaten
Mojokerto. Segaran iki awujud pesagi dawa kang dawane 375 m ambane 125 m,
cara digosok-gosok (tanpa nganggo luluhan kapur utawa semen). Ana ing sisih
kidul wetan ana tulakan (bolongan kanggo ilen-ilen banyu, kalen) kanggo
Ilen-ilen utawa kalen iki saka Balong Dawa (balong, belong = tlaga) dene ing
sisih lor kulon ana tulakan kanggo mbuwang banyu tumuju menyang Balong Bunder. Balong (tlaga)
kasebut saiki wis ora kanggo maneh jalaran wis cethek katutupan endhut.
Miturut critane wong-wong sing manggon ana ing kono, nalika jaya-jayane Kraton
Mojopait, Segaran mau kanggo lelangen (seneng-seneng) sang Prabu lan kanggo nyugata
lan ngurmati para tamu saka mancanegara. Sawise kembul bojana andrawina wis
rampung, sakabehe piranti kang kanggo nyugata para tamu mau kaya tuwung
(mangkok), sendhok, piring lan sapaninggalane dibuwang ing segaran kanggo
Cerlek 1: Purwa – Wong Edan Suroboyo
August 19, 2015August 19, 2015 | wongedansurabaya	“Aku manut sampeyan, Pak. Sampeyan sing luwih ngerti apike yok opo.”
“Yakin awakmu gak popo?”
Siti ambekan dawa. Wong wedok iku lungguh, nyanding bojone.
Pegawai kelurahan iku kaet ae mulih saka kantore. Sepuluh taun luwih ngabdi dadi pegawai pemerintah, wis ngrasakno urip pindah-pindah kuta, wong lanang iku ngrasa wis ora cocok maneh.
“Arek-arek yok opo?”
“Yo paling nesu, anakmu sing mbarep kae. Kudu ninggal kanca-kancane, sekolahe, tapi ngko suwi-suwi lak mari dhewe.”
Wardiman wis tekad, pingin golek penguripan liya. Dadi pegawai jare uwong-uwong penak, gaji wis mesti olehe. Beras yo oleh jatah. Diajeni uwong, priyayi jare. Ora kabeh ngerti, Wardiman wis suwi ora betah kudu ndelok opo-opo sing ora cocok nang atine, pikirane.
“Anakmu wedok jatahmu sing ngomong yo, Bu? Aku gak tega.”
“Iyo. Wis gak usah dipikir, saiki siap-siap ae urusane diberesi.”
“Ho oh. Aku wis takon-takon kancaku, jare ana lemah didol. Wis ana omahe, gak amba tapi cukup ngge kene wong papat. Sing aku seneng, platarane lumayan amba, ana wit pelem karo jambune.”
“Ojo lali pawone, Pak, iku yo penting.”
“Tenang ae, ngko tak gawekno sing tepak, iso mbok ngge bal-balan.”
Siti ngadeg. Wong wedok iku mesem nang bojone. Ndelok eseme bojone, Wardiman saya yakin karo pilihane. Duwe pengawean, jabatan, ning lek atine ora tenang yo ora ana gunane.
(fotone silihan, anggep ae iki kampung
karo Wardiman wis nem belas taun omah-omah. Wong lanang wedok iku duwe anak loro, wedok karo lanang. Anake sing mbarep, umur limolas taun, saiki lagi wisata karo kanca sekolahe nang Yogyakarta. Arek wedok
adoh, Doni karo mbakyune kerep tukaran. Mbakyune sing wis ABG iku kerep gemes, kadang yo melek, pingin kaya adike sing
durung sekolah iku ancen nggemesno. Ora kaget lek akeh sing sayang.
Nang panggon liya, Wiji karo kanca-kancane lagi mlaku-mlaku nang Malioboro. Saya sore Malioboro saya rame. Kanca-kancane Wiji padha umek golek pernak-pernik
kresek gedhe nang Wiji. Arek wedok kanca sak bangkune Wiji iku ketok repot karo gawanane. Wiji nampani kresek karo rada mecucu.
“Kaya kate minggat ae,” omele.
“Yo iki titipane ibuku, gurung tanteku. Mari ngene kancani golek daster ya, aku gak iso nawar.”
“Yo pokoke kancani ae.”
Dewi, Wiji karo kanca-kanca liyane dikei wektu sore nganti bengi dingge golek oleh-oleh. Sak durunge arek-arek SMP iku mau wis nang Borobudur, Parangtritis, Museum Jogja Kembali karo Keraton Yogyakarta. Tengah wengi ngko rombongan saka sekolahane Wiji budal mulih Surabaya.
“Jam piro sih iki?” takone Dewi.
“Gak, ngko mari magrib kan kene nang Alun-Alun Kidul,” saut kanca liyane. “Ndi oleh-olehmu, Ji?”
“Gak tuku opo-opo arek iki, padahal yo disangoni ibuke,” Dewi sing nyauri.
“Males, abot. Nang omah yo iso tuku.”
Wiji ora nyauri. Sakjane pingin nukokno adike oleh-oleh tapi durung nemu. Arek wedok iku mumet ndelok uwong sakmunu akehe, dadi malih males
“Ngerti abot yo sik nambah maneh,” omonge lirih karo mlaku ngalih, minggir.
Arek wedok iku kecontalan nggawa kresek telu gedhe-gedhe. Minggir saka barisan asongan pinggir embong, Wiji kate nyebrang golek lungguhan. Wetenge krucuk-krucuk, luwe.
Ora nggatekno embong, Wiji sing kaet metu kate minggir meh ketabrak dokar.
Wiji nyawang sopir dokar sing mesam-mesem. Arek wedok iku langsung mlerok karo nerusno lek mlaku.
“Kene ae, penting iso lungguh.”
Wiji lungguh pinggir embong, nyanding bakul sate padang sing lagek ngetem.
“Satu, Pak,” omonge nang bakul sate padang.
Karo ngenteni satene, Wiji mesen es dawet ayu. Kanca-kancane sik ketok wira-wiri, umek golek oleh-oleh. Saya ngelu nyawang kancane, Wiji ngenakno lek ngombe dawet.
“Wou, malah ngenakno mangan arek iki. Kae lho wis digoleki Pak Heru, kon kumpul.”
Dewi karo Dina sing wis mari blanja ngampiri Wiji sing lagek
Dina nyawang Wiji sing ngenakno mangan. Wetenge melu krucuk-krucuk.
“Malah ngenakno, ayo!”
Wiji mbalekno piring karo mbayar satene. Dewi karo Dina wis nyandak kreseke dhewe-dhewe sing mau dititipno nang Wiji.
“Cepet,” Dewi sing ora kanten narik lengene Wiji, ngajak mlayu.
Ora ati-ati, Wiji sing kewaregen kecontalan lek nututi kancane, ketabrak sepeda. Arek wedok iku njlungup. Dewi karo Dina sing ngerti langsung mbengok.
Dewi karo Dina ngewangi Wiji ngadeg. Wong-wong sing rame nang Malioboro langsung nyawangi Wiji.
“Matane nyawang opo gak?”
Wiji sing wis ngadeg malang kerik nang arek sing nabrak dheweke. Sing nabrak mung mesam-mesem karo ngukuri gundule.
“Gak njaluk sepuro malah cengengesan…”
“Uwis, ayo, ngaleh ae,” omonge Dewi.
Arek sing nabrak Wiji sik pancet mesam-mesem. Umure ora beda adoh saka Wiji, sepantaran. Arek sing tibake
“Awas koen,” omonge Wiji karo menteleng nang arek sing nabrak.
Kanca-kancane arek sing nabrak Wiji melu mesem.
“Kapok we, Man, digoleki kowe ngko karo bapake.”
Arek lanang sing nabrak Wiji iku nyandak sepedae. Kanca-kancane sik meden-medeni karo ngguya-ngguyu.
“Lek bapake pulisi piye?”
“Ben,” saure arek sing nabrak Wiji.
Arek lanang iku sik nyawang Wiji karo kanca-kancane sing mlayu mara nang parkiran nggon bis rombongan sekolah parkir. Wiji sing masio wis adoh sik sempat noleh karo menteleng, garai arek lanang iku mesem maneh.
“Awas, tak rabi suk.”
cerita iki onok terusane, bersambung!
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.10
Dhewekan datanpa rowang, pindhane kang karya gesang.
Tan krasa wus ndungkap pinggir, umur wus angungak tembir,
Ing wuri ngendi sun udi , sumendhe lir sarah jladri.
Ngurip-urip Basa Jawa: UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA INDONESIA.
UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA INDONESIA.
Sadurunge ngrembug apa kang diarani ukara pitakon luwih dhisik ndeleng apa kang dikarepake
watesan (batasan, definisi) telu ing dhuwur iku didadekake dadi
wangsulan utawa nggenahake apa-apa kang wis dimangerteni dening sing takon
Nganggo tembung pitakon : apa (menapa), sapa (sinten), ing ngendi (wonten pundi), kepriye (kepripun,
kadospundi,) , geneya (yagene, kena apa, kenging menapa), endi, pundi, ingkang pundi,
arep dilakoni nganggo tembung : besuk, benjing, benjang.
wis dilakoni lumrahe nganggo tembung : Dhek kapan, kala menapa.
Kepriye kahanane wong –wong kang ngungsi saka endhut Lapindo ing wektu iki ? (Ngoko)
Kadospundi kawontenanipun tiyang-tiyang ingkang ngungsi saking endhut (lendhut) Lapindo wekdal samenika ?(Krama)
Mbak @Ria Nainggolan, panjenengan bisa matur marang ibu :1. Ibu, kula kepingin sanget panjenengan pundhutaken buku menika!.2. Ibu, kula kepingin kekesahan dhateng Gembira Loka kaliyan kanca-kanca.3. Padha karo no 1.4. Ibu, kula nyuwun idin badhe dhateng griyanipun Ayu.5. Ibu, kula boten saged
neng hotel meneh?” Mbok Djasmi
alias cinta monyet lek jare arek saiki. Mulih sekolah, arek SMEA iku ketok mbladus raine. Kringete ndrodos kabeh ketambahan lambene sing mecucu ae. Bapake sing yo lagek ae mulih dodolan mung nglirik anak wedoke iku.
Biasane mulih sekolah langsung nyandak piring, mangan. Awan iki Wiji sing ketoke lagi ora enak atine mung lungguh karo usrek ae. Jawane ngunu golek perhatiane bapak karo emake. Ning emake sing sik umek ngladeni bojone ora tanggap. Bapake yo mung meneng ae karo nyruput wedang.
“Pak’e…” mergo ora betah akhire Wiji nyeluk bapake sing
“Kene lek gak gelem mangan pijeti pak’e.” “Wegah,” saure Wiji. “Gak gelem mijeti yo sesuk-sesuk pak’e wegah kerjo, turu ae enak.” “Gak gelem kerjo yo wes, ben aku karo mak’e keluwen,” saure Wiji. “Wou…arek kok.”
Sik durung enak atine, Wiji nerusno lek mrengut. Disawang bapake sing ngenakno mangan. Masio luwe arek wedok iku males ndemok sego. Mari mangan, ndelok anake sing rupane sik njrungut, bapake Wiji gatel nakok.
Ora nyauri, Wiji malah selot mrengut. Emake sing wis mari karo urusane nang pawon akhire melu lungguh. Disawang ae wis ketok lek Wiji nurun bapake. Bapake sing wong etan lor ketok keras, banter omongane. Emake luwih kalem.
“Patah hati anakmu, pak,” emake Wiji melu ngomong. “Lha wingi kae lah uwis sih? Sik maneh?”
Wiji mecucu. Biyen pas dheweke sik cilik bapake mesti ngomong lek lambene iku kaya pitik kate nelek.
“Mangan kono lho, ngko lak enak atine.” “Yo gak kolu, lara ati kok kon mangan,” saure Wiji. “Halah, biasane yo ngentek-ngenteki ae.”
Wiji mbenankno lek lungguh. Ati ora penak, awak melu ora penak.
“Adus-adus kono lek gak gelem mangan. Ambumu kecut koyok ngunu, yo mesti ditinggal pacarmu. Arek wedok ki sing resik, wangi, enak disawang. Wis kecut prengat-prengut ae yo garai males.”
Krungu omongane bapake nambah sak senti maneh lambene Wiji lek maju. Lara ati malah diceramahi, batine.
“Arek wedok ki sing penting resikan, pinter masak, sregep, ngko lak akeh sing marani. Ngunu ae dadak gak doyan mangan barang, malah koen dewe sing rugi. Sing giras, sehat, seger ngko lak enak dewe atimu. Sesuk yo wes lali lek larane.” “Lek sing marani gak disenenge yok opo?” takone Wiji. “Halah, kakean milih. Emakmu mbiyen tak parani yo langsung gelem. Nyatane saiki yo enak tho, seneng,
wani karo embah.” “Jare sopo?” takone bapake.
“Aku lho ngerti emak mbiyen nduwe pacar sak gurunge pak’e lamar. Yo tho, mak? Aku lho dicritane Lik Yah.”
“Pacaran ngge opo, malah garai lara ati. Koyok koen saiki. Penting lak saiki. Lagian lek makmu nggak gelem karo pak’e koen yo gak onok saiki,” saure bapake ora gelem kalah. “Pak’e ora ngerti atine wong wedok. Ati ki penting, ora mung mangan ae sing dipikir. Wareg o lek atine ora penak.” “Lha buktine makmu yo penak-penak ae. Yo gak mak? Aku gak tau nglarani atine makmu. Tanggung jawab karo keluarga. Lek biyen karo pacare kae lak gurung mesti koyok ngene. Iso ae makmu ditinggal.”
Wiji meneng. Emake Wiji mung mesam-mesem.
“Gek adus kono trus mangan. Kramas sisan cek seger iku
nang pasar biasane wong lanang iku turu awan sak jam rong jam. Ndelok bapake mlebu, emake yo melu ngetutno bapake, Wiji melu ngadeg. Diambu awake. Bapake bener, kecut. Arek wedok iku akhire adus.
“Anakmu nang ndi, mak?” takone bapake Wiji mari tangi turu. “Iku nang kamar.” “Wis mangan?” “Uwis, mung inyak-inyik tapi wis dileboni. Iku mau yo langsung adus.” “Turu ta saiki?” “Ora, glebakan ae.”
Bapake Wiji mlaku nang mburi omah. Ora let suwi mbalik mlebu omah trus nang kamare anake.
“Ayo melu pak’e.” “Nang ndi?” “Mancing.”
Masio aras-arasen Wiji akhire melu. Timbang nang omah, atine yo sik durung enak. Wiji karo bapake budal nang kali numpak sepeda, boncengan. Mulane Wiji mung lungguh nang pinggir kali karo nglamun ning suwi-suwi ndelok banyu sing bening arek wedok iku akhire mudun, dolanan banyu.
“Pak’e ki!”
Wiji mbengko ndelok bapake nongkrong, ngising ora adoh saka lek dolanan banyu. Arek wedok iku langsung munggah karo mecucu. Bapake sing ndelok Wiji mrengut malah mung mesam-mesem. Nang omah, iwak olehe mancing langsung dimasak. Bapake Wiji ora mung pinter mancing ning yo pinter ngolahi.
“Enak gak?” takone bapake Wiji.
Wiji manthuk-manthuk karo nggragoti iwak olahane bapake.
“Kandani kok, mangan ae enak, timbang mikiri ati.” “Iki mau pakane opo, pak?” takone Wiji. “Yo iku mau sing pak’e tokno nang kali.”
Krungu saurane bapake Wiji langsung mendelik trus muntah-muntah. Arek wedok iki mlayu nang jeding.
“Pak’e njijiki!” bengoke.
Emak karo bapake Wiji mung ngguyu-ngguyu ndelok polah
Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Proszowice. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 43.561 jiwa.
KAJABA nglestarekake upacara pokok cacah wolu, tumeka seprene ing Karaton Surakarta uga isih tinemu sawatara upacara-upacara liya. Lan tumrap karaton, sing jenenge upacara adat ngono mesthi ora ninggal sesaji.
Sesaji saka tembung sajen. Tegese barang –mligine arupa dhaharan– sing diladekake. Tujuane kang baku kanggo sarana nyuwun kaslametan kanthi cara nyelarasake hubungan jagad cilik-jagad gedhe (mikro-makrokosmos). Geseh ing antarane kekarone dipercaya bisa mahanani rasa nora tentrem. Karana kuwi sesaji uga asring katelah caos dhahar utawa wilujengan.
Ora mung ing karaton, sesaji uga isih ngrembaka ing masyarakat. Wiwit saka ningkahan, kelairan, sripah, ruwatan, adeg omah, wetonan, panen, sedhekah bumi, tekan merti desa kena dipesthekake nggunakake sesaji. Wujud sing disajekake maneka-werna, gumantung keperluane.
Ing karaton, jinise sajen kepara bisa ngancik atusan, pating clekunik diwadhahi takir gedhe-cilik. Sakehing sajen kang digawe mau racake ora enak dipangan, kayata cok bakal utawa gecok mentah lan sapanunggalane. Terkadhang sajen uga dikompliti dhaharan sing dadi karemane para nata swargi.
Wujud lan jinise sajen gumantung marang tujuan, panggonan, sarta sapa sing diwenehi. Saben upacara ritual beda sesajine. Mula, ora saben uwong bisa gawe. Saupama ana, regenerasine uga klebu rekasa, awit banget mbutuhake ketlatenan, ketrampilan, keprigelan carane ngolah, sarta isih ketambahan kudu setiti. Ing Karaton Surakarta ayahan mligi iki katindakake dening abdi dalem Gandarasa.
Ritus sesaji ing karaton intine kaperang dadi rong golonan. Sesaji pepak ageng lan pepak alit. Sajen pepak ageng rupa sarta jinise dumadi saka ketan biru rinenggan enten-enten, sega putih, ingkung pitik bumbu areh, irisan timun, goreng dhele ireng, lombok ijo, brambang, uyah, tumpeng megono nganggo endhog sawiji, tumpeng asahan salawuhe kayadene ragi, tempe goreng, kripik paru, dhendheng sapi, sambel goreng ati, asem-asem, mihun goreng, krupuk urang, lan krupuk abang. Saben lawuh kawadhahan takir sudhi.
Sajen pepak alit arupa jajan pasar, gedhang raja utawa gedhang susu setangkap, irisan pohung, tela, tales, uwi, gembili, jenang abang-putih, jenang katul, ketan patang werna (abang, putih, ijo lan kuning) karenggan enten-enten, srabi putih gedhe-cilik, jongkong, hawug-hawug, gula jawa, sega tumpeng, sega golong sepasang, pitik goreng (perangan dhadha utawa pupu) pecel, jangan menir, jangan thokolan, sambel jenggot, lalapan godhong kemangi, gereh, tempe goreng, dhele goreng, sarta klasa bangka.
Becik sesaji pepak ageng utawa alit biasane dikompliti bekakak, tumpeng sewu, sarta bokor kanggo ngobong menyan madu utawa ratus wangi. Kajaba kuwi isih ketambahan ubarampe liyane sing ora nate keri yaiku dhuwit receh ing takir sudhi mligi. Werdine, yen salah siji utawa luwih jinise sajen ana sing tanpa disengaja kelalen ora digawe, para baureksaning karaton bisa tuku dhewe ing pasar gaib.
Akeh upacara karaton –saliyane upacara baku cacah wolu- kang mbutuhake sesaji mirunggan. Upacara-upacara kasebut antara liya labuhan, pengetan adeging nagari, ganti asma, ngesis ringgit, jamasan Kanjeng Nyai Setomi, lan gebyagan Bedhaya Ketawang.
Labuhan mengku teges mindhah utawa mbuwang sakehing bab utawa daya-prabawa ala kang bisa nekakake brahala tumrap panguripane manungsa. Mula kuwi sing kudu dipindhah lan dibuwang bisa arupa barang kang maujud lan ora wujud.
Ritual labuhan wis ana wiwit jaman karaton-karaton Jawa kuna. Wiwit mangsane Karaton Mataram kang sabanjure dilestarekake tumeka seprene, upacara iki biasane katindakake nalika ana jumenengan nata, kepyakan pangeranpati, pikraman agung, sarta keperluan-keperluan liyane manut dhawuh dalem sinuhun.
Tumrap Karaton Surakarta ing antarane sawatara panggonan kanggo labuhan, kang wigati dhewe yakuwi Segara Kidul, Gunung Lawu, sarta Gunung Merapi. Dene labuhan ing Dlepih sarta kadhangkala ing Guwa Wedhusan dalah papan liyane mung dhapur pelengkap.
Jaman para nata kawuri sadurunge labuhan katindakake ana Pesisir Kidul, para abdidalem sing kapatah merlokake nyekar pasareyane Panembahan Senapati ing Kutha Gedhe, makame Sultan Agung ing Imogiri, sarta leluhur liya kang sumare ing Girilaya lan Banyusumurup. Dene barang-barang sing dipisungsungake Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari arupa salembar nyamping cindhe cemeng, nyamping pandhan surat
diwadhahi dadi pirang-pirang pethi. Sawise donga diujubake abdidalem suranata, pethi kakentirake amrih kasaut alun tumuju tengah samodra. Manawa pethi ora bali minggir kesurung ombak, pratandha ketrima Kanjeng Ratu Kidul.
Nalika ana nata seda, sawatara tilas agemane katut dilabuh. Ing antarane arupa dhesthar wulung, sandhangan sasat dhampar patang pengadeg, singep pusaka dalem, panunggul mathak biru, songkok, panunggul cemeng tilas kanigara, lan songsong gilap.
Umume masyarakat nganggep kanjeng Ratu Kidul iku padha karo Nyai Rara Kidul. Tumrap karaton pangertene Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari kuwi dudu mung panguwasa mistis Segara Kidul wae, nanging uga kang ngratoni pedhanyangan sa-Tanah Jawa. Dene Nyai Rara Kidul iku patihe.
LABUHAN ing Gunung Lawu dileksanakake ing Arga Dalem, sawijining
pethak seret. Ujube kagem Kanjeng Sunan Lawu kanthi pangajab murih karaton lumebere rakyat tansah pinaringan rahayu kalis sawernaning bebendu. LABUHAN MERAPI
cakrike daramuluk, songsonge kuning seret. Ketambah ubarampe woh kambil watangan sengkelat wungu plisir ijo. Ujube kagem Kanjeng Ratu Sekar Kedhaton, Kyai Sapujagad, lan Raden Ringin Anom kang pinercaya mbaureksa Merapi.
Labuhan Segara Kidul, Lawu, sarta Merapi, njangkepi sesaji Maesa Lawung kang kalebu salah siji ing antarane upacara baku cacah wolu tumrap Karaton Surakarta. Samodra Kidul, trep karo arane, dumunung ing kidul Karaton Surakarta. Alas Krendhawahana ing elor, Merapi ana kulon, lan Gunung Lawu ing wetan. Kabeh mujudake unsur kekuatan alam ing keblat papat kang ngreksa kayuwanane karaton minangka pancer ing tengah.
Wiwit jaman kuna, konsep pajupat iki wis ana ing masyarakat, ing saben arah mata-angin dipercaya ana sing ngreksa, arupa wewujudan alam kang duwe daya magis. Sarana laku utawa upacara tinamtu sumber-sumber
Dlepih utawa Alas Kayangan iku petilasan pratapane Danang Sutawijaya nalika nggayuh wahyu karaton. Ing papan iki pepanggihane sepisanan karo Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari. Ratu Kidul saguh ngewang-ewangi sauger putra Pemanahan iku kersa digarwa. Tembene Sutawijaya sawise babad Alas Mentaok nganti dadi negara Mataram, madeg nata jejuluk Panembahan Senapati nggenteni Karaton Pajang sasurute Sultan Adiwijaya.
Sesaji ing Guwa Wedhusan, kalebu tlatah Bekonang, Kabupaten Sukoharjo, samengko wis arang katindakake. Nalika sugenge PB X tradhisi iki dilestarekake. Labuhan Guwa Wedhusan ujube kanggo Kyai Buto Ijo sarta Kyai Dhadhung Awuk. Kang dilabuh ing antarane kopi
Kyai Sapujagad kuwi? Paraga-paraga mistis iki bener-bener nyata apa mung dhapur karangan? Kanggone karaton, uwal saka telaah utawa analisa moderen, paraga-paraga mau dipercaya ana. Sawarga Sinuhun PB XII nate ngendika, “Tumrapku pribadi, lelandhesan wecane leluhur sing daktampa, tokoh-tokoh mau mligine Kanjeng Ratu Kidul kuwi nyata, dudu mung mitos.”
Buktine nalika mengeti tingalan jumenengane, ana saweneh tamu Walanda sing nyoba ngrekam beksan Bedhaya Ketawang nganggo handycam. Sawatara sasi candhake, panjenengane antuk kiriman kaset video saka Walanda, “Bareng dakputer isine dudu beksa Bedhaya Ketawang, nanging aluning Samodra Kidul sing jumlegur tanpa kendhat,” ngendikane sawargi. Liwat layange marang Sinuhun, pawongan Landa kasebut uga nelakake gawoke ngalami kaelokan kasebut.
Sawargi HB IX, Sultan Ngayogyakarta, kepara nate sapatemon langsung kalawan Kanjeng Ratu Kidul, nadyan ora diblakakake ana ngendi. Ing buku Tahta Untuk Rakyat kanggo mengeti 70 yuswane, Sultan ngendikakake sawise sesirih panjenengane klakon dirawuhi paguwasa gaib Samodra Kidul kuwi. Kepriye wujude? Sultan paring gambaran, “Ngepasi rembulan nedhenge munggah, Eyang Ratu Kidul katon pindha kenya kang banget endah ing warna. Amung mbarengi mbulan wiwit ngglewang, wiwit malih saya sepuh.” Iku tegese pepanggihan antarane Sultan lan Ratu Kidul ora mung sakedhepan netra, ning cukup taneg, paling ora separo wengi.
Tekan seprene perbawane Kanjeng Ratu Kidul isih banget krasa ing bebrayan. Akeh adat utawa tradhisi ing masyarakat pesisir kidul wiwit saka Jawa Kulon tekan Wetan, ora uwal saka pengaruhe paraga mistis kasebut.
Warga Parangtritis percaya kanthi nyuntak banyu degan menyang segara ing sasi Sura, Ratu Kidul bakal suka kawilujengan, ngedohake saka bebendu lan pageblug. Adat iki ing
becik lan para tukang ngundhuh kang mudhun liwat wot pring menyang guwa-guwa ing pereng-pereng karang padha slamet.
Ing pesisir papan wisata kabangun wewangunan sairip pendhapa kaca. Majang barang-barang kayata jarik bathik, slendhang, setagen, kacu, kaos, rasukan, udheng, lan sajinise. Jare penduduk iku pepenget marang pawongan sing wis kasil uripe, yen lali ngleksanani caos dhahar ngalap berkah, bisa nemahi musibah.
Kadang misaya mina ing Sukabumi, Cilacap, ing saben wektu tertamtu uga nganakake upacara ritual. Ing Jabar umume karan pesta laut, ing Jateng sedhekah laut. Ing Jatim, ing Munjungan, Trenggalek, ana adat longkangan minangka wujud syukure masyarakat marang Rara Putut sing manut
slarangan sing kaujubake kanggo Lara Lungit, mbarepe Ratu Kidul. Upacara adat ing Desa Sriganggam ujube kanggo Raden Jayengbaya, putra nomer loro. Tradhisi malangan ing Desa Sarimulya ujube kagem Raden Pramuda, putra nomer telu, lan adat jarakan ing Majasanga katujokakek marang Rara Sumala, anak nomer papat saka Kanjeng Ratu Kidul.
Kabeh mau mbuktekake gedhening pengaruhe Kanjeng Ratu Kidul ing tradhisi kapercayane masyarakat Jawa.
UWAL saka sistem kapercayan kang wis lumaku, bab Kanjeng Ratu Kidul uga ana kang duwe panemu menawa iku luwih mujudake basa perlambang. Nata minangka personifikasi utawa keturunan dewa wis dadi bageyane legenda karaton wiwit kuna-kunane. Prabu Erlangga ratu Kahuripan, umpamane, dicritakake kadidene titisane Hyang Wisnu. Mangkono uga Jayabaya nata agung ing Kedhiri. Kyai Ageng Tarub cikal-bakal kang nurunake raja-raja Tanah Jawa nggarwa widadari Nawangwulan. Panembahan Senapati kang
nata-nata saturune jinatukrama Kanjeng Ratu Kidul (mriksanana bab Labuhan Dlepih lan Bedhaya Ketawang).
Crita-crita mangkono mau, manut panemune para ahli sejarah, mujudake salah sijine sistem kanggo nguwatake utawa nglestarekake status quo kekuasaan. Nata digambarake minangka titah kinacek. Sasurute Demak Bintara, punjering karaton-karaton Jawa nglereg menyang pedhalaman. Cagak perekonomiane melu owah. Sing maune saka dagang lelayaran banjur ngendelake tetanen. Jroning mangsa transisi iki dinuga Mataram rumangsa perlu manfaatake mitos Kanjeng Ratu Kidul. Jroning konteks iki, manut saweneh ahli, Ratu Kidul dikarepake minangka simbolisasine segara. Lire, karaton bakal bisa ngrembaka sarta kuncara lamun bisa nguwasani samudra.
Saweneh gotek sing dipercaya ing karaton nyebutake, Sunan Lawu kuwi kembarane PB IX, putrane Sinuhun PB VI. Nalika PB VI yuswa 24 taun kakendhangake Walanda menyang Ambon (1830) sawise kadenangan mbantu perjuwangane P. Dipanagara. PB VI nilar garwa prameswari Kanjeng Ratu Hemas utawa Kanjeng Ratu Ageng kang nembe wawrat enom.
Nem wulan candhake, tanggal 22 Desember 1830, Kanjeng Ratu Ageng babaran ing Karaton Surakarta katengga KGPH Mangkubumi, kapernah raka kaipe. Bayi lair cenger, ning eloking lelakon tan ana wujude. Let sauntara keprungu maneh tangise bayi. Dipirsani KGPH Mangkubumi bayi kang lair sumusul iki
ana ing kanthil. Kanjeng Ratu Ageng dadi banget sungkawa. Akeh abdidalem kang padha tuguran melu prihatin.
Nuju sawenehing wengi muncul sawijining bocah umur-umuran ngancik jejaka kang sowan tanpa dingerteni sangkane. Rupa, prejengan, sarta dedeg-piadege ora slewah karo GRM Duksina. Iku ngono dipercaya bayi sing lair terus ora katon kae, sing jare banjur digawa Sinuhun Lawu lan kapundhut dadi putra kapatedhan asama Sunan Lawu, lan sateruse ngratoni alam gaib ing Gunung Lawu. Tekane karaton saperlu caos tamba marang keng
Sinuhun Pakoe Boewono IX (1861-1893). Karana iku sesambungan antarane Karaton Surakarta lan Gunung Lawu kuwi kena diarani duwe hubungan kekeluwargaan.
Banjur sapa sejatine Kayi Sapujagad lan Raden Ringin Anom sing tunggu Merapi kuwi? Nganti seprene pancen durung ditemokake cathetan asal-usule. Sing genah ora mung karaton, ning sakehing pedunung ing Merapi percaya banget yen gunung kasebut karaton kajiman.
Manut keyakinane penduduk, Paseban –papan kanggo labuhan– sing dumunung ing Gumuk Kendhit ing pereng kidul kuwi ora liya punjering Karaton Merapi. Kori utawa gapurane ing Gumuk Wutah. Dene Kinaharjo, desa persis sangisore puncak –minangka plataran alun-alun. Sinebut karaton kajiman awit dhanyang Merapi iku ora mung siji, nanging sanga, kang saben sijine duwe andhahan lan ayahan dhewe-dhewe:
Kyai utawa Eyang Sapujagad kabiyantu Kyai Branjangkawat lan Kyai Krincingwesi nguwasani
tugase njaga kesuburan sawernaning tetuwuhan gunung. Kyai Kartodimeja, senapati prajurit kajiman ayahane njaga rajakaya sarta kewan alasan kang urip ing alas Merapi. Kyai Petruk, jejibahane ngelingake warga liwat ilapat utawa
lan ekosistem alame. Kanthi mengkono bab-bab kang satleraman dinulu aeng lan nuwuhake pitakon, bisa digoleki wangsulane. Kapercayan kaya ngono uga ndayani tuwuhe rasa aman kanggo tetep dedunung ing kukuban kono, kang kerep sinebut mbebayani saking kerepe Merapi krodha.
Ancaman njebluge Merapi ora mung arupa lahar mengangah, ning uga “wedhus gembel” utawa awan panas sing kuwawa nggosongake desa saisen-isene. Ning padunung ing kono yakin nadyan Merapi temen-temen mbladhos, ora bakal ngrusak karatone dhewe. Nonton
Gumuk Turgo, gunung cilik kuwi kacarita luwih tuwa, malah isih kapernah bibine Merapi, mula uga katelah Gumuk Bibi. Mbledhosa sakayange, Merapi kuwi dipercaya ora bakal nglumpati bibine dhewe.
Sajroning wektu sangang abad, Merapi mbledhos ora kurang saka kaping 90, ning racake sing dadi kurban malah padhusunan sangisore Kinaharjo. Kacarita mbledhose sing hebat dhewe dumadi sewu taun kepungkur, ing taun 1006, sing nyababake puluhan candhi ancur kurugan
musnane sentra kabudayan Jawa kuna ing Jateng, lan Mpu Sindok banjur mindhahake kratone menyang pinggire Kali Brantas ing Jatim.
Saben 17 Sura, karaton nganakake sesaji dhukutan kanggo mengeti adeging negari dalem Karaton Surakarta Hadiningrat, mapan ana Bangsal Maligi. Ing adicara iki kawaosake dedongengan dumadine Karaton Surakarta kang kapethik saka pupuh-pupuh tembang Dhandhanggula ing Serat Pindhah Negari.
Wosing cita nyejarahake sawise Plered binedhah Trunajaya lan Sultan Amangkurat seda ana Tegalwangi, dening putrane sawargi, Amangkurat Amral, karaton dipindhah menyang Kartawani (Kartasura). Lestari nurunake nata papat, Kartawani wekasane uga nyusul ambruk nalika pecah geger Pacinan. Dening Sinuhun PB II karaton nuli kapindhah menyang Dhusun Sala sing sabanjure katelah Karaton Surakarta Hadiningrat. Boyong kedhaton katindakake tanggal 17 Sura taun Jawa 1670.
Sesaji dhukutan arupa sepasang bekakak, sega liwet, sega golong, ayam goreng apadene panggang, bandeng, jenang abang, putih, lan biru, ketan patang
lompong), pohung kathok (digodhog tanpa dionceki kulite), jeruk, kates, pisang, sarta sawo. Kajaba saka kuwi uga diadani barikan kanggo tulak balak.
Nonton tatarakite, sesaji dhukutan kang samengko dilestarekake kena diarani wis ngalami owah-owahan. Awit, sadurunge diujubake nganggo donga manut agama Islam minangka penutup, luwih dhisik diwaosake donga-donga agama liyane, yakuwi Kristen, Hindu, lan Budha. Minangka rerangkene sesaji, biyasane ing dina-dina candhake diananake labuhan ana Samodra Kidul sarta Gunung Lawu.
Nalika ana putra utawa putrining nata sing nembe lair adate dianakake upacara kanggo paring jeneng. Semono uga nalika ganti asma. Apa maneh yen sing ganti sesebutan pangeranpati sawise kajumenengake nata dadi Sinuhun Pakoe Boewono, wilujengane kaanakake kanthi semuwa manut pranatan sing wis lumaku.
Sawatara dina lebar dikepyakake jumeneng nata, Karaton Surakarta tan lali ngleksanani wilujengan ngapem (gawe apem) kagem KGPH Hangabehi sing sateruse ganti asma jeluluk Sampeyandalem Ingkang Sinuhun Kanjeng
ngebluk jladren kang ditindakake dening para rayi dalem. Apem sing digawe banjur disunduki kaya sate. Apem ing bageyan paling dhuwur kagawe rada gedhe. Dadi, wujude memper payung. Dawane ngancik sadedege Sinuhun Behi. Yen dietung cacahe luwih saka 500 apem. Iki mujudake pralambang yen nata mono kadidene payung agung, kudu bisa ngayomi, ngesuhi sarta ngayemi.
Ngisis ringgit utawa wayang kulit sejatine ora kalebu upacara ritual. Nanging kepriyea wae sing jenenge ngrumat pusaka ngono tetep ana pakeme sarta sarat-saranane dhewe. Kajaba wektune wis ditetepake, abdidalem sing kajibah ngayahi uga mligi.
Pusaka dalem ringgit ing Karaton Surakarta iku akeh cacahe. Antara liya kang kalebu baku yakuwi wayang kulit purwa Kyai Pramukanya komplit sakothak yasane sawarga PB II nalika isih ngedhaton ing Kartasura. Kyai Mangu, Kyai Kanyut, lan Kyai Pramukanya Kadipaten tilarane PB III. Dene PB IV yasa ringgit Kyai Jimat sarta Kyai Kadung. Wayang sing sinebut pungkasan iki nedhak Kyai Kanyut kanthi ukuran luwih gedhe watara limang sentimeter. Engga seprene Kyai Kadung kabiji minangka ringgit kang paling becik kualitas sunggingane, bedhahan, lan pola warnane.
Wayang-wayang pusaka mau saben sepasar diwetokake saka gedhong panyimpene saperlu diisis ing Sasana Handrawina dimen ora kepangan jamur.
Kanjeng Nyai Setomi kalebu pusaka sing diaji-aji karaton. Wujude mriyem. Gedhe lan cilike ora akeh kang weruh. Aja maneh warga umum, kadang sentana dhewe wae durung karuan pirsa. Mapane ana ing gedhong pusaka ing jero karaton. Nanging disimpen ing Bangsal Witana, Sitihinggil, katutup kanca santen rinenggan langse mori putih.
Jamasan katindakake setaun sepisan sawatara dina sadurunge Garebeg Besar. Abdidalem sing njamasi ora mung kalung samir. Luwih saka iku kudu nganggo sumping gajahngoling. Awit wis disumpah dening karaton, ora ana siji wae ing antarane abdidalem
siji saka sepasang mriyem gaweyane Portugis kang dipisungsungake marang Pangeran Jayakarta nalika jaman Demak. Nalika Sultan Agung jumeneng nata, mriyem sepasang kasebut kapundhut menyang Mataram, diseleh ana kiwa lan tengene Kori Brajanala, sing sabanjure katelah Kanjeng Kyai Setama lan Kanjeng Nyai Setomi.
Sateruse Kanjeng Kyai Setama diulihake menyang Kutha Inten ing Jakarta lawas, awit ujaring gotek, kerep mrimpeni. Mriyem iki samengko disimpen ana Museum Pusat, lan populer disebut Si Jagur. Dene Kanjeng Nyai Setomi tetep ana Mataram, lan tumekane seprene diwaris Karaton Surakarta.
Nitik saka jenenge, Setama lan Setomi kuwi mriyem gaweyan pabrik Santo Thomas utawa Saint Thome, tlatah kolonine Bangsa Portugis ing India kang saiki disebut Madras. Kabeh mriyem asil produksine pabrik iki racak tinengeran cap tulisan Saint Thome. Ilat Jawa ngucapake dadi Setomi.
Versi dongeng ngandhakake Setama lan Setomi kuwi mriyem pujan. Ing sawijining wengi kacarita sang nata ing Pajajaran nyumpena entuk pusaka sekti gegamane dewa. Awit mung dhapur ngimpi, nalika nglilir pusaka mau melu musna. Cuwa penggalihe sang nata. Mula, nuli ngutus patih nglari gegaman pamunah satru sekti mau.
Jibeg tan ngreti kudu nggoleki menyang ngendi, Ki Patih bebarengan lan garwa wekasane samadi kekancing lawang ana daleme. Kacarita sawatara candra candhake nata Pajajaran ngutus abdidalem nimbali Ki Patih saperlu didangu anggone ngayahi gawe. Kepatihan tinemu sepi. Utusan banjur mbukak kori kamar, katon ana mriyem sajodho malihane Ki sarta Nyai Patih. Mriyem sepasang kuwi sing sabanjure karan Kanjeng Kyai Setama lan Kanjeng Nyai Setomi.
Ing antarane maneka warna kesenian beksan kang tuwuh ngrembaka ana sajrone Karaton Surakarta, Bedhaya Ketawang kaanggep minangka pusaka sing paling diaji-aji. Katindakake dening kenya sanga, beksan iki digelar setaun sepisan mligi kagem ngrenggani tingalandalem jumenengan nata. Liyane wektu sarta adicara sing wis ditemtokake kasebut, Bedhaya Ketawang ora dikeparengake kanggo keperluan apa bae, apa maneh digelar ing sanjabane karaton. Ila-ila mengkene iki rapet gandheng-cenenge karo sejarah asal-usule beksan kasebut.
rakiting beksan ngubengi arah manengen –sinebut pradaksina– lenggahe Bathara Wisnu ing dhampar Balekambang.
Dening Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari beksan Lenggotbawa kawuwuhan paragane dadi cacah sanga, kang sabanjure kaparingan jeneng pusaka Bedhaya Ketawang. Beksan iki nggambarake rasa kasmarane Kanjeng Ratu Kidul marang Kanjeng Panembahan Senapati, nata kapisanan kang adeg Mataram. Adreng panyuwune Kanjeng Ratu Kencanasari, amrih kersaa Panembahan Senapati angedhaton salawase ing Segara Kidul nglenggahi dhampar sakadhomas balekencana tilarane Pabu Ramawijaya.
Panembahan Senapati nulak kanthi alus, awit mamang yen tembene ora bakal bisa bali mulih menyang sangkan-paraning dumadi. Nanging panjenengane sarta satedhak-turune para nata ing Tanah jawa saguh anggarwa Ratu Kidul. Karana kuwi Kanjeng Ratu Kencanasari manut diajak ngedharat menyang Mataram, mesisan ngajari abdi bedhaya beksan Bedhaya Ketawang. Purna paring piwulang, Ratu Kencanasari kondur menyang Segara Kidul. Saben malem anggara kasih panjenengane bali tindak Mataram saperlu nenggani abdi bedhaya kang nembe ajar beksan kasebut.
Dedongengan ing dhuwur bisa njelasake sebab-sebabe Bedhaya Ketawang mung digebyagake mligi kagem mengeti upacara jumenengandalem nata. Kajaba kuwi, uga kena kanggo mangsuli pitakonan kena apa ajar-ajaran beksan iki
kalebu beksan pikraman. Manjing rampung, loro ing antaraning pambeksa sanga adhep-adhepan. Menawa disetitekake solah-bawa, ukel, carane nyekel
Bab iki dadi luwih gamblang maneh manawa nyemak cakepan sindhene. Isine pralambang kasmarane Kanjeng Ratu Kencanasari sarta kepriye mungguh kuciwane rikala Panembahan Senapati tan kersa diajak ngedhaton ing
kentar-kentar, yen mati ngendi surupe, Kyai?”
Ana pamanggih gendhing Ketawang Ageng sing dienggo ngiringi beksan Bedhaya Ketawang tumeka seprene kuwi yasane Kanjeng Sultan Agung Hanyakrakusuma. Upama panemu iki bener banjur gendhing asli sepisanan Bedhaya Ketawang kuwi sing kepriye, ora dingerteni.
sabawane. Swasana sidhem premanem amung kapireng swarane angkuk kasilir ing samirana pindha unine kemanak gangsa lokananta. Bebarengan iku lamat-lamat keprungu swara gaib kinanthen tembang endah saengga ndadekake Kanjeng Sultan
Kanjeng Sultan Agung banjur dhawuh marang Panembahan Purubaya, Pangeran Panjang Mas, Pangeran Panji Mudha Bagus utawa
rinengga kemanak gangsa lokananta kagem lelangen bedhaya. Satengahe lagi mbabar reriptan kasebut karawuhan Kanjeng Sunan Kalijaga saperlu asung panjurung. Kepara Sunan Kalijaga kasdu melu cawe-cawe nganggit. Gendhing dipurwakani tembang Durma sinambung sekar Candra Wilasita, dipungkasi tembang Suraretna utawa Retnamulya. Manut panjenengane, mbesuke lelangen bedhaya iki bakal dadi pusaka sarta kapraboning nata ing Tanah Jawa.
Gendhinge Ketawang Ageng migunakake instrumen kemanak, kendhang, gong, kethuk, lan
Rerakite arupa centhung, garudha mungkur, jungkat jeruk saajar, cundhuk mentul, ngagem tiba ndhadha (rerangken kembang kang diklawerake tiba ana dhadha tengen), kalung penanggalan, gelang, lan kelat-bahu. Rias modhel paes penganten.
Paesan kuwi ora liya lambang kesuburan. Gambar wangun badhongan kabelah tengah ing bathuk mujudake stilisasi yoni. Dene godheg kawangun lingga. Ing jaman kuna kang dienggo paesan nggunakake godhong dhandhang gendhis. Rupane ijo royo-royo, ambune arum.
Para pambeksa Bedhaya Ketawang kudu sajrone kahanan suci. Sawatara dina sadurunge perlu sesirih. Kejaba pasa, uga ora lagi nggarapsari nalika gebyagan. Sesajine pepak ageng kaya kang sinebut ing ngarep.
Kepara jaman biyen para kakung, mligine para putra sentana padha siram jamas sadurunge marak sowan mirsani beksan pusaka Bedhaya Ketawang ing tingalandalem jumenengan nata. Nalika semana, umume para priya ngingu rikma panjang. Sawise dikramasi landha merang, rambut ditelesi nganggo banyu asem dimen lemes (fungsine sairip sampo kondhisioner saiki). Sawise kuwi dibilasi, nuli diratus kareben wangi lan cepet garing. Sasuwene mirsani beksa ora dikeparengake kumlesik. Awit Bedhaya Ketawang iku kena dikandhakake kegolong beksan samadi.
Panjenengandalem sadaya saged ugi maos dhateng : KUSUMA NUSANTARA ;
kaca 15 amargi kaca 1 dumugi 14 sampun ical (korup).
PUPUH DHANDHANGGULA (1) 1. Sowan kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gusti ngaturan kundure, …mring negari mentarum, jeng sinuwun sanget rudatin, tinilar panembahan, praja harahuru, dhawuh putra
andherek sarenga, menawi boten kadherek sarenga, menawi boten kadherek, sanisdhaya pinugut, cagak kopyah kawula gusti, dhuh gusti kuwelasa, ing kawulanipun, engeta mring putra Nata, tur kawula tumunten kundhura gusti, wisuda among putra. 3. Paranbaya dresananing runtik,tilar praja manglena mukweng, nepsu
bebalung …… seratan kabusak/ical)…… 4. mugya mulya ningalam dunyeki, ing …… (seratan kabusak/ical) …… raja Nara Nata, pikantuk lahir batine, amranani rahayu, putra wayah
kathah kathah aturnya putra di, manohara amrih liliya, ing penggalih sang wirage, jeng pangeran asma wuwus, lah ta uwis menenga kalih, ing reh aja dinawa, temah murung laku, ywa ngucap kang ora ora, luput apa sinuwun dhumateng
bara, sawetawis taun, pinareng bias sewaka, ora beda ing kana kene pan sami, kagungane Sri Nata.
Prabu, wau sakehing jalma, sakala ngungun ningali, dene datan nyana yen iku Kusuma. 2. kusuma terah mentaram, amindha mindha wong cilik, samya lumungsur
ingkang ngabdi tiyang karang. 3. semangke sampun pratela, jeng paduka gusti mami, mangsa purun linggih jajar,
kadang mitra wong tuwaku, …… (seratan kabusak/ical) ……, terusna kaya kang nguwis, ngaraha …… (seratan kabusak/ical) …… dunya. 5. padha asal saking adam, payo kene mrak lan mami, gumrumung matur anembah, gusti nuwun nuwun amrih, ya ta jalma sawiji, prenagati wastanipun, matur apundirangan, dhuh mongsa inggiha gusti, kula ingkang angawisi tiyang kathah. 6. upami wonten puruna, mendonong jajari gusti, kawula kang amelathas, tertamtu titiyang baring, dhasar tiyang ing ngriki, kathah boten sumrap ngurus, awit rumiyin mila, sampun kawula sanjangi, yen paduka trah Kusuma witaredya. 7. nanging sami boten gega, malah
adol tuwa adol bangkit, wong karang kabeh dicacad, tesmak bathok tan wruh gusti, mung dheweke pribadi, mangerti weruh ing ngurus, kapan nggone wewarah, kiprenasa jege urip, mung angempol amurih den mulenana. 9. gumampang arep melathas, jajal pelathasen mami, mumpung neng
mindha wong cilik, rehning samengko wis weruh, jeng Pangeran Bumidirja, iku keng paman sang aji, kangjeng Sunan kang ngedhaton ing mentaram. 11. padah den becik rumeksa, turuten sakarsaneki, bisuk yen sira kapriksa, ing kangjeng Sri Narapati, kaya uga maringi, panarima mring
temtu nglampahi, siyang dalu cumadhong reh sang bendara. 12. tan winarna laminira, wau ta gandhek kekalih, saben dina ngela ela, supadi jeng pangran lilih, kersaha anuruti, kundur dhumateng mentarum, ananging jeng pangeran, ing tyas lir prabata wesi, nora kiguh mring atur pamanohara. 13. putek
mamatur, gusti inggih kawula, andherek tumameng ngriki, kalilana mangestu pada paduka. 14. ulun temah tilar semah, pangran Bumidirja angling, lah iya sakarepira, serayanata kita ki, pira lawasing ngurip, mung sepanguneng dunyeku, senadyan ta
Nrepati, wasesa ngugung sakayun, wirasari anembah, leres jeng paduka gusti, lir angandika agraning ri tistheng praja. 16. gusti sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten
akathah tiyang babekti, angyaksaken dalem sawetawis gora. 19. rinenggo ing dutya
mundhut kinubur desa, ing lundhong lan dhatan apti, cinungkuba setya nutugken riyalat. 20. angabehi wirayuda, sakaliyan
lami dados rengked keksi, kathah lumiring tarukah, tan kirang sandhang bukti, barang tinanem dadi, wang wang katelah ran dhusun, nenggih ing pegandhekan, ewa mangkana gandheki, saben ratri sowan marang desa karang. 22. ubayanireng wardaya, menawi ing tembe lalis, nuwun kinubur ywa tebah, lawan pasareyan gusti, data tita ginupit, jeng pangeran
langkung jrih, angluri linestari, kadya mring kang rama wau, kuneng genti winarna, kanjeng susunan mentawis, sampun mireng,
kapedhak kalih lumaku, ngaturi ingkang paman, kundur mring nagri mentawis, kang ing ngagya
titihanya lumaris, kang paman ing badhenipun, kapedhak pinitungkas, angrapusa enggal lilih,
sinung wis makaduk inggil, rampung esthi winantil, tan kapinten panganipun, wong wong desa kagawokan, aselur sami ningali,
bantal. 31. kapedhak kalih lumampah, sowan mring karang wus prapti, pinanggihan ing jeng pangran, Bumidirja neng pendhapi, sugata sawetawis, pinapantes traping dhusun, wedang lan palawija, ketela uwi kembili, sawusira palastha liring smirana. 32. udangkara matur nembah, gusti kawula tinuding, putra paduka jeng Sunan, paduka dipun aturi, kundur dhateng mentawis, langkung satistis sinuwun, lan ngaturi titihan, dirada karya lumaris, jeng paduka kering ngalampah kawula. 33. angling
wong kalih, manira anuwun bendu, Allah during marengna, gampang masalah ing benjing, naming kita nuwun pangestu Narendra. 34.
wangsula, mring mentaram sang ta esthi, ing pangran Bumidirja, samongsa mongsa wus lilih, …… (seratan kabusak/ical) …… kapedhak andherekena. 36. serati nulya budhalan, wangsul mring nagri mentawis, kapedhak wangsul mring karang, angadhep ngarsaning gusti, winarya kang
surakarti, anjepeh ngarsa jeng pangran, setya ndherek wakitaki,ing donya prapta akir, jeng pangran ngastuti
kinarya, anulya dipun yasani, laminya tan ginupit, ri sampune nadyan dhusun, kathah dhusun kapedhak, de
cinungkub sumarma, duk jumeneng wus wewaling, apan naming piniyara, pinacakan juru kunci, dening putra kiyai, bekel kang anyepeng dhusun, rukun tiyang sadaya, pepundhen tineki teki, sumawana gandhek
Honggayuda, linulut tinuwi tuwi, marang sakehing jalmi, tan kirang niskaranipun, wit panjurunging kathah, nging kaetang bangsa alit, ing bangsaning kapriyayen sampun sirna. 44. sinigeg genti winarna, kangjeng susunan
liya punika akathah, para prawira mentawis, kang
wus karsaning suksma, bedhah keratin mentawis, kangjeng Sunan mangkurat tilar prasada. 50. sinengkalan lolosira, sirna ilang rasa jalmi, mangilen arereyongan, garwa atmaja lumiring,
nami, putra katri nembah budhal saha bala. 53. pangran Dipati taruna, taksih andherek sudarmi, rawuh
Dipati, madeg Narendra neng tegal, martalaya mugareni, mundhut bantu kumpeni, ing eyang tuwan gurnadur, jendral ing Batawiyah, mangun prang ngrebat negari, mengsah Trunajaya cidra ing ngubaya. 55. estu panyiptaning driya, pangran
kyai Honggayuda, Kuthowinangun winarni, sapta putra winilis, ingkang nenem somah sampun, ranya
PUPUH ASMARADANA (3) 1. wauta kijaka sangkrib, kyai Honggayuda putra, nenggih ingkang
kaprayitnan. 4. pendah ywa lingsem ngalkoni, kodra iradating Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap
pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha mangertiya. 10. lakone ki Jaka Sangkrib, liwat nggone
wong ngurip dadi kekere, cotho tan bangkit ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka sangkrib, siyang dalu monta drasa, tumplek amblek prih atine, limut nora umanon rata, angrasa bosen gesang, mung ngesthi marganing pati, mangunandik wardaya. 16. ya Allah kang maha Suci, kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados gegujengan, sinikang sanak sedulur, yayah rena karuh mitra. 18.
minggah, tapa kur munggeng pinggire, ngantak antak minta pejah, lamon ana wong liwata, anggiwar nutupi irung, lumayu balokekan. 23. ki jaka tumungkul nangis, dangu wus tan
pranawa katingal, estu wus purna katrape, tilase nora ketara, pra galba soteng jiwa, ki jaka mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat. 27. tuwuh nistuda mangesthi, kayatnan sireng dumadya, mangoneng ngeningken
mongsa wurung den ngis engis, sanak kadang kangastama, ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan. 29.
datan paitung, caritane santri wignya. 30. jan becike ngong angalih, jenenging bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang
pundi dalemipun, kyai guru bojong sekar. 38. tinedahken gya lumaris, prenahing pesantren prapta, pinuju
cingak keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha. 40.
dereng kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang. 42. ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa, nuwun kalajengena, mangkana kiyai guru, nglajengken denya mumulang. 43. kitab usul nahwu tafsir, takarub mantek jur miyah,
saka purantinya, nambrama mangun mitra, wecana kyai guru, anak ngong Surawijaya. 47. praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah piwucal, kiyai manthuk delinge, lah
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah ngunandikeng galih, iki wong genep petheknya, pinter tur kendel dhasare, pantes
ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate tiyang santri, prelu pinurih ngupaya, ngilmu kang dadi wajibe, nanging
satemenipun, lan ngilmu dereng benthikan. 55. anak den sabar ring kapti, barang reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut kersane kyai guru,
angurip urip mangke, dhumateng Surawiajaya, alon wijiling sabda, Surawijaya sutengsun, ywa susah kita ngajiya. 61. sinau caraning
sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan, lamon tan bangkit angelus, lan
gathuk, ngibarat bali ngibarat. 67. pundi kang den ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta
wong tan kewedan, gampil praptaning boga, napa jengandika ayun, madeg dadi kapruitan. 69. Surawijaya mangsuli, pan inggih kula tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti, wong ngurip urip darajat, lara lapa
inggih ngulah badan, sami ugi pajunipun, menggah tatraping sarasa. 74. anapon sinau santri, puniku
pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten sajatinipun, umatur Surawijaya. 76. lamon mengkatena aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng
rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana empernya. 81. kyai guru angling malih, mungguh babagan akherat, boten
sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84. sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun lumiring sapangreh, kyai guru wecana, sukur setya ing kula, lah mangke carita
temah kalingga nata, wecana kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing kalbu, sesirikaning makripat. 91. ati linyok ati sakit,
dadine manungsa lapli, khewan maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan,
dakwen panastenan. 95. ana dene ingkang sidi, ati tawajuh nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa tampa, sasmitanireng Sukmagung, pracihna makripatullah. 96. yen bisa bengkas ing tyas tri, wruh
prabeda sakeh kang anyar, eh anak den ngatos atos, kaliwat pakiwuh gawat, doning makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni,
sami, buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan
Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira kadunung, kaharjan singgih astama. 5. jer lagi winayar dening, Allah kang murba misesa, mung ywa lali panrimane, ening tyas
luluhur, tan kenane idoa. 8. dupeh ngong nora ngalami, duk jaman semana iya, pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha
trekadhang neng ngandhap pisang. 12. miwah emper kandhang sapi, tanapi emper gedhogan, gumlinting saestha
ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka sangkrib,
kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados
tilase nora ketara, pra galba soteng jiwa, ki jaka mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat. 27.
ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan. 29. amur ta lunga angaji, ngaji angajap akerat, kadonyan pira lawase, amung sagebyaring kilat, tan langgeng ananira, akherat datan paitung, caritane santri wignya. 30. jan becike ngong angalih, jenenging bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang cinarya,
Surawijaya andheku, ing latar ngandhap tritikan. 39. cingak keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha. 40.
dereng kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang. 42. ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa, nuwun
praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah piwucal, kiyai
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah ngunandikeng galih, iki wong genep
ngupaya, ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate tiyang santri, prelu
kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut kersane kyai guru, gya sinung pondhok pribadya. 57. dumunung neng kering panti, ri sampuning tigang dina, sinalinan busanane, kelangkung denira tresna, kyai guru tumingal, wit sangsara semunipun, mila gung winimbasara. 58. tan
lan malih sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan, lamon tan bangkit
anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik asilipun, paitan
kebintur, pratengkahe santri nistha. 71. pinten kadare wong santri, andum bathi dagang tuna, becik tingkah kapriyayen, brekat mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti,
angel, priyayi angulah praja, lan inggih ngulah badan, sami ugi pajunipun, menggah
away kapiran, wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten sajatinipun, umatur Surawijaya. 76. lamon mengkatena aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat, criyosipun para kaum, ngupados sangu palastra. 78. kyai guru
lampus, sangking pundi pambidinya. 79. lah mbok rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana empernya. 81.
wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit
sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing
tan nedahake, babaku kang ing ngupaya, temah kalingga nata, wecana kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing kalbu,
linyok adarbya, wong kang munapek sedarum, munapek bangsaning khewan. 92. dadine manungsa lapli, khewan maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud
wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa tampa, sasmitanireng
prabeda sakeh kang anyar, eh anak den ngatos atos, kaliwat pakiwuh gawat, doning makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni, niku jejer kadariyah, lamon parengan rengkuhe, dumadya wong
PUPUH MEGATRUH (4) 1. samantuke bujang nora tutur tutur, sinamar ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus, tapa ngluwat
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi, enir paningal pasal ro. 7. jroning ngurip lir panjutaba swareku, tistheng kundha gedhah rempid, datan kanginan sapangu, sayekti
ilang nggonira asakit, entasen jalma kang ngandon. 11. nglawat aneng karangmu sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi
swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge alanganggur, sukur yen temen kang kempi, baya pitulung
lendhang lendhang kesah ngidul, ngingsor wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang wus temtu,
angluwat tinon wus layu, sawang layon wondha putih, Nalagati lon matur, shuh sang mangun tarak brangti, lilanana sarira ngong. 17. yun mondhonge sampyan kula bekta mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur,
saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa
nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang sukmanon. 26. lamon sampun
karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken tyas batos. 28.
nekuk ngidul anjog kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng
langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir kancik,
binabidhung ing gendruwo. 42. rehayune keneng mala budheg bisu, suwung ati tuna budi, badan kurus weteng busung, bosok kulit daging mamring, kari tulang dadi jrangkong. 43. nanging
gampil, kaantep sajuga, ing purwa punapi, jer kita kang bedakena. 5. dadya saya sengkud
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani,
rumojong karya prang, sanggen mesanggrahan gusti, saos saos sanaos wega. 18. dupi lajeng mangetan wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing ngaben jurit, saweneh tinilar, kinen sami pacak
ingkang winursita, ki Honggayuda semangkin, ing kutho pinuju lagya. 25.
uninga langkung sih, andangu mring demang, werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho
gya nimbali, Honggayuda sowan ngarsa. 30. ngandika rum eh Honggayuda semangkin, wit parentah ingwang, sira dadia patinggi, anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi sabda jeng gusti, jeng pangran gya budhal ngetan. 34. Honggayuda
cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran. 36. mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang
tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman
lir kadi pinetik, Surawijayenggal, yatna ring sawiji wiji, panaul pan wus luwar. 47. ngungun astanira anggegem cumethi, tinurut ginrayang, satuhu
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus, tapa ngluwat jroning bumi, pejuritan gyaning dhusun, estu datan malih
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi, enir paningal pasal ro. 7. jroning
ngandon. 11. nglawat aneng karangmu sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana
bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang wus temtu,
sampyan kula bekta mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
dangu dangu, purneng bayu wus bisa sik, sang tapa gya lenggah alon. 20. Nalagati sanalika sakitipun, waras lan saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan
asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang sukmanon. 26. lamon sampun purna sumongga sakayun, kawula
luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken tyas batos. 28. ya ta lami Surawijaya dumunung, pejuritan ngusadani, risake
tunggilipun, kayu legine sakedhik, saruwal sigra ing nganggo. 31. nulya mangkat
kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng
baskara mepu, wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir kancik, kathah
karangbolong writ angker kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung
badan kurus weteng busung, bosok kulit daging mamring, kari tulang dadi jrangkong. 43. nanging mungguh manungsakang ingsi
dangu lumingling mangkya wruh, guthoko jro
matyastama. 13. kuneng ingkang lagya ngeningken pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa menganti,
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan, narubken para
binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing ngaben jurit, saweneh tinilar, kinen sami pacak baris, patinggi desa
ingkang winursita, ki Honggayuda semangkin, ing kutho pinuju lagya. 25. tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda dadya, suta mantune pangarsi, kyai demang wreganaya. 26. jeng
uninga langkung sih, andangu mring demang, werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing
iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari,
prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun,
wang wang kraton pindhah sangking ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran
setyaning tyas. 46. jroning karna yayah lir kadi pinetik, Surawijayenggal, yatna ring sawiji wiji, panaul pan wus
saking kaca 15 amargi kaca 1 dumugi 14 sampun ical (korup). PUPUH DHANDHANGGULA (1) 1. Sowan kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gusti ngaturan kundure, …mring negari mentarum,
putra nuwun aksama. 2. Wantos-wantos gusti jeng putra ji, ulun kinen andherek sarenga, menawi boten kadherek sarenga, menawi boten kadherek, sanisdhaya pinugut, cagak kopyah kawula gusti, dhuh gusti kuwelasa, ing kawulanipun, engeta mring putra Nata, tur kawula tumunten kundhura
amrih liliya, ing penggalih sang wirage, jeng pangeran asma wuwus, lah ta uwis menenga kalih, ing reh aja dinawa, temah murung laku, ywa ngucap kang ora ora, luput apa sinuwun dhumateng
rajeng, manira nyuwun bendu, durung bias seba wak mami, iya tapi rang bara, sawetawis taun,
ngabdi sewu sisip, kasamaran ing pandulu, gusti angapuntena, rila sarira ginitik, langkung awon ingkang ngabdi tiyang karang. 3. semangke sampun pratela, jeng paduka gusti mami, mangsa purun linggih jajar, rineksaha boten wani, yen mengkaten kang ngabdi, ing
seratan kabusak/ical) ……, jer iradating hyang Suksma, lalakone wong ngaurip, sira sak putu mami, kadang mitra wong tuwaku, …… (seratan kabusak/ical) ……, terusna kaya kang nguwis, ngaraha …… (seratan kabusak/ical) …… dunya. 5. padha asal saking adam, payo kene mrak lan mami, gumrumung matur anembah, gusti nuwun nuwun amrih, ya ta jalma sawiji, prenagati wastanipun, matur apundirangan, dhuh mongsa inggiha gusti, kula ingkang angawisi tiyang kathah. 6. upami wonten puruna, mendonong jajari gusti, kawula kang amelathas, tertamtu titiyang baring, dhasar tiyang ing ngriki, kathah boten sumrap ngurus, awit rumiyin mila, sampun kawula sanjangi, yen paduka trah Kusuma witaredya. 7. nanging sami
wuri, jaka tuwa bedhigul punuk trajumas. 8. si biyang ngameki prang, adol tuwa adol bangkit, wong karang kabeh dicacad, tesmak bathok tan wruh gusti, mung dheweke pribadi, mangerti weruh ing ngurus, kapan nggone wewarah,
mindha wong cilik, rehning samengko wis weruh, jeng Pangeran Bumidirja, iku keng paman sang aji, kangjeng Sunan kang ngedhaton ing mentaram. 11. padah den becik
wangsula pesthi lena, angur nungku aneng ngriki, ngabehi wirasari, wirayuda tan mamatur, gusti inggih kawula,
leres jeng paduka gusti, lir angandika agraning ri tistheng praja. 16. gusti sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten dangu, rengka nagri mentaram, ningali oyaging jalmi, amyang datan eca nadhah eca nendra. 17. angling
akathah tiyang babekti, angyaksaken dalem sawetawis gora. 19. rinenggo ing dutya boga, anging jeng pangeran maksih, karemtiti
lundhong lan dhatan apti, cinungkuba setya nutugken riyalat. 20. angabehi wirayuda, sakaliyan wirasari, anuwun
senengi, ri sampuning manggih nulya lineksanan. 21. yasa dhukuh tuwin pecal, lami dados rengked keksi, kathah
ewa mangkana gandheki, saben ratri sowan marang desa karang. 22. ubayanireng wardaya, menawi ing tembe lalis, nuwun kinubur ywa
anggeping jalmi, pangabektinya wisuda, mring kyai bekel langkung jrih, angluri linestari, kadya mring kang rama
kebumen tinengran, nglugas raga among tani, nulya utusan dasih, kapedhak kalih lumaku, ngaturi ingkang paman, kundur mring nagri mentawis, kang ing ngagya kapedhak ran udakara. 26. surakarti
ing badhenipun, kapedhak pinitungkas, angrapusa enggal lilih, wanti wanti dhawuh welinge jeng Sunan. 27. sanggya
wetanipun,esthi ngentu neng dhakah, demang desa den dhawuhi, karya pathok kayu kang kangge wantilan. 28. demang desa gurawalan, nulya ngerigaken kuli, akarya pepathok kekah, sinung wis makaduk inggil, rampung
sudhiya sugata, buktine para serati, sekul megana tuwin, wedang saka puranteku, serati senenging tyas, anyeret sarya memacit, merem melek nglegeweh liyangan bantal. 31. kapedhak kalih lumampah, sowan mring karang wus prapti, pinanggihan ing jeng pangran, Bumidirja neng pendhapi, sugata
kawula tinuding, putra paduka jeng Sunan, paduka dipun aturi, kundur dhateng mentawis, langkung satistis sinuwun,
wis pinareng seba,pira suwene lumaris, lah baliya wong kalih, manira anuwun bendu, Allah
Bumidirja, samongsa mongsa wus lilih, …… (seratan kabusak/ical) …… kapedhak andherekena. 36. serati nulya budhalan, wangsul mring nagri mentawis, kapedhak wangsul mring karang, angadhep ngarsaning gusti, winarya kang lumaris, kaunjuk Sri Pamaca, purwa madya ameksi, duk miyarsa jeng Susunan arda klana. 37. rumaos tiwas ing kirtya, menggah panjenengan aji,
pangran, setya ndherek wakitaki,ing donya prapta akir, jeng pangran ngastuti kayun, among pun udangkara nuwun tarukah pribadi, surakarti
ginupit, ri sampune nadyan dhusun, kathah dhusun kapedhak, de tilas mantilan esthi, amyanging wong katlah dhukuh kepathokan. 40. wau ta kang
jumeneng wus wewaling, apan naming piniyara, pinacakan juru kunci, dening putra kiyai, bekel kang
marang sakehing jalmi, tan kirang niskaranipun, wit panjurunging kathah, nging kaetang bangsa alit, ing bangsaning kapriyayen
mentawis, kang pralena madyaning prang, Trunajaya jayeng jurit, sampan kedhiri bali, mekasar prajuritipun, pan wus karsaning suksma, bedhah keratin
ranipun, waos ingkang satunggal, kyai palered nami, putra katri nembah budhal saha bala. 53. pangran Dipati taruna, taksih andherek sudarmi, rawuh
mugareni, mundhut bantu kumpeni, ing eyang tuwan gurnadur, jendral ing Batawiyah, mangun prang
Narendra. 56. wusanane pesthi ana, nahan dharita mangsuli, nenggih kyai Honggayuda, Kuthowinangun winarni,
sadaya ulah among tani, pangulate tan kirang bukti, rukun ing tyas tar seling, amung putra kang waruju, jalu
kijaka sangkrib, kyai Honggayuda putra, nenggih ingkang
ing dunya. 3. dening anak putu sami, buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan
yogya nguninganana, salir lalakon lulhur, cinatheta kaprayitnan. 4. pendah ywa lingsem ngalkoni, kodra iradating Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira kadunung, kaharjan singgih astama. 5. jer lagi winayar dening, Allah kang murba misesa, mung ywa lali
kuna kuna, labete para luluhur, tan kenane idoa. 8. dupeh ngong nora ngalami, duk jaman semana iya, pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing
sahunggyane lawan turu, trekadhang neng ngandhap pisang. 12. miwah emper kandhang sapi, tanapi emper gedhogan, gumlinting saestha
wong ngurip dadi kekere, cotho tan bangkit ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15.
mangunandik wardaya. 16. ya Allah kang maha Suci, kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet
palastra. 22. trekadhang kungkum ing warih,bakda kungkum nulya minggah, tapa kur munggeng
kadang kangastama, ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan. 29. amur ta lunga angaji, ngaji angajap akerat,
jan becike ngong angalih, jenenging bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang cinarya, binudi tandha wis
ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha. 40.
dereng kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang. 42. ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih
kyai guru, anak ngong Surawijaya. 47. praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah
pesantren, napa malih ing ngupaya, ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate tiyang santri, prelu pinurih ngupaya, ngilmu kang dadi wajibe, nanging
ring kapti, barang reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut kersane kyai guru, gya sinung pondhok pribadya. 57. dumunung
kasep pengarep arepe, umatur Surawijaya, kula sampun miyarsa, kala sampeyan mumuruk, pratela
pesantrenan, margine talabul ngilmu, lan malih sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan,
pundi kang den ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik
becik tingkah kapriyayen, brekat mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti, wong ngurip urip darajat, lara lapa pitukune, sanadyan lara lapaa, yen tumpang
pajunipun, menggah tatraping sarasa. 74. anapon sinau santri, puniku reh lalampudan, sangking tan conggah badane, karya miranti darajat, murih away kapiran, wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten sajatinipun, umatur Surawijaya. 76. lamon mengkatena aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat,
langgeng wonten akherat, criyosipun para kaum, ngupados sangu palastra. 78. kyai guru wecana ris, carita datan pinanggya, angawur awur kimawon, ngaji ngajap ngajap swarga, swarga jaman akherat, akherat bisuk nek lampus, sangking pundi pambidinya. 79. lah mbok rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring
aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit tingal tiningalan, rasa risi karasa, sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84. sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun lumiring sapangreh, kyai guru wecana, sukur setya ing kula, lah mangke carita ingsun, bongsa gelar myang ngibarat. 85.
amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga,
tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa, pambekane setan wutuh, karem sasar ambelasar. 94. anapon ran ati mati, wong kapir ingkang
tawajuh nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad,
prabeda sakeh kang anyar, eh anak den ngatos atos, kaliwat pakiwuh gawat, doning makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa
sangkrib, kyai Honggayuda putra, nenggih ingkang
anak putu sami, buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan
lalakon lulhur, cinatheta kaprayitnan. 4. pendah ywa lingsem ngalkoni, kodra iradating Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira
pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih
ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka
kang maha Suci, kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados
trekadhang kungkum ing warih,bakda kungkum nulya minggah, tapa kur munggeng pinggire, ngantak antak minta pejah, lamon ana wong liwata,
kangastama, ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan. 29. amur ta lunga angaji, ngaji angajap akerat, kadonyan
jenenging bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang
kitab, Surawijaya andheku, ing latar ngandhap tritikan. 39. cingak keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing
dereng kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang. 42. ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa,
Surawijaya. 47. praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah piwucal, kiyai
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah ngunandikeng galih, iki
ing ngupaya, ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate
reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun
sampuning tigang dina, sinalinan busanane, kelangkung denira tresna, kyai guru tumingal, wit sangsara semunipun, mila gung winimbasara. 58. tan
pere pere, pesthi terahing ngutama, sarta sampun kawang wang, pan duk tesmanireng semu, kendel kretarta antepan. 60. ki guru sedyaning kapti, yen pinareng sarta kodrat, yun angurip urip mangke, dhumateng Surawiajaya, alon wijiling sabda,
margine talabul ngilmu, lan malih sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan, lamon tan bangkit
ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik asilipun,
tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
nistha. 71. pinten kadare wong santri, andum bathi dagang tuna, becik tingkah kapriyayen, brekat mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging
ingsung angel, priyayi angulah praja, lan inggih ngulah badan, sami ugi pajunipun,
darajat, murih away kapiran, wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten sajatinipun, umatur Surawijaya. 76. lamon mengkatena aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados
bisuk nek lampus, sangking pundi pambidinya. 79. lah mbok rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana
babagan akherat, boten kenging cinariyos, pan aming wallahu aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit
jatining makripatullah, tan kena kawruh ambelok, sangking ing
kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing
manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa, pambekane setan wutuh, karem sasar ambelasar. 94. anapon ran ati mati, wong kapir ingkang kanggona, khewan lan setan
nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa tampa, sasmitanireng
mengkana uripa ingong, iku sanyatane Allah, lah iya urip kita, anane dumunung
jumenenge tamtu, pribadi tan lawan liyan. 100. mummasalah lilkhawadis, prabeda sakeh kang anyar, eh anak den ngatos atos, kaliwat pakiwuh gawat, doning makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni, niku jejer kadariyah, lamon parengan rengkuhe,
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab
satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge alanganggur, sukur yen temen kang kempi,
cinangking, lendhang lendhang kesah ngidul, ngingsor wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang
angluwat tinon wus layu, sawang layon wondha putih, Nalagati lon matur, shuh sang mangun tarak brangti, lilanana sarira ngong. 17. yun mondhonge sampyan kula bekta mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk,
dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun
nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang sukmanon. 26. lamon
kang tuhu, karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken
gumatos. 32. nekuk ngidul anjog kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng
langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir
durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing gendruwo. 42.
pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den
patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing
ingkang winursita, ki Honggayuda semangkin, ing kutho pinuju
pangeran puger uninga langkung sih, andangu mring demang, werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten
gya nimbali, Honggayuda sowan ngarsa. 30. ngandika rum eh Honggayuda semangkin, wit parentah ingwang, sira dadia patinggi, anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak
uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran. 36. mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang
ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram kapegat. 39. jeng susunan mangkurat tandya
prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing
lir kadi pinetik, Surawijayenggal, yatna ring sawiji wiji, panaul pan wus luwar. 47. ngungun astanira anggegem cumethi, tinurut ginrayang, satuhu wonda penjalin, laras sotaning sarkara.
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus, tapa ngluwat jroning bumi,
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi,
nggonira asakit, entasen jalma kang ngandon. 11. nglawat aneng karangmu sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge alanganggur, sukur yen temen kang kempi, baya pitulung ywang agung,
angluwat tinon wus layu, sawang layon wondha putih, Nalagati lon matur, shuh sang mangun tarak brangti, lilanana sarira ngong. 17. yun mondhonge sampyan kula bekta mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming
samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan
asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang sukmanon. 26. lamon sampun purna
karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken tyas batos. 28. ya ta lami
saruwal rumanti, manis jangan tunggilipun, kayu legine sakedhik, saruwal sigra ing
tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah
menjangan kancil, katerak malumpat bekos. 37. yen kaleson reren sangisor wreksa gung, yen arip turu gumlinting, ngangge karang ngulu watu, jroning tyas cinipta guling,
keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan, narubken para ngabei, lan patinggi desa desa. 17. sowan sarta sudhiya
katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing ngaben
saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing
gya nimbali, Honggayuda sowan ngarsa. 30. ngandika rum eh Honggayuda semangkin, wit parentah ingwang, sira dadia patinggi, anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi sabda jeng gusti, jeng pangran gya budhal ngetan. 34. Honggayuda wangsul mring kutho wismeki,
uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah
wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram kapegat. 39. jeng
nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran puger sudibya. 43. jenengipun sae
datang.suwun…Saudara2 saya pingin kupul2 bahkan bikin paguyuban Trah Raden Mas Jolang (SAMPEYAN DALEM INGKANG SINUHUN KANJENG SUSUHUNAN HADI PRABU HANYOKROWATI ING MATARAM
perbanyak berdzikir di malam hari. Berikut kutipannya.
mangan bakso...bakso tikus dudu kang ? k_lopPengawasJoin date : 08.06.08Subyek: Re: Mau Bengi Ngimpi Opo ?? Thu Apr 23, 2009 8:43 pm kliwon semin wrote:dewalangit wrote:ngimpi mangan bakso...bakso tikus dudu kang ?tikus
nulis nganti ngloler dawa nemen kaya welut sawah :ngikik:
nyonk ora sanggup maca nganti rampung ah.. tapi cah wadon angger wis ana njaluke jebule nganti kaya kuwe nemen yah… medeni sung :wedi:
bermanfaat..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... SAPTO SARDIYANTOCama
wongedansurabaya	“Min! Min! Pak, anakmu nang ndi?”
Diman sing kaet ae teka ora nyauri.
“Pak, ditakoki kok meneng ae.”
“Mak…Mak, mobilku ae gurung tak jagang wis mbok takoki anakmu, opo yo aku ngerti,” saure Diman.
“Mobile wong edan! Arek iku kaet mau gak ketok irunge.”
“Dolen paling, nang omahe Edi opo sopo.”
Diman lungguh nang kursi sing ono nang emper omahe.
“Lapo sih? Mbok yo mijeti aku kene opo ngawekno kopi timbang bengak-bengok ngunu kui.”
“Yahmene kok njaluk pijet, awake sik
Nggoleki anake ora temu-temu, Wiji mlebu omah. Ora suwi wong wedok iku metu karo nggowo gelas. Mari ngelungno gelas nang bojone, Wiji melu lungguh.
“Anak sitok ae kok kaya ngunu,” omonge Wiji.
“Lha koen dijak gawe sitok maneh gak gelem.”
“Sitok ae ndasku rasane kudu coplok opo maneh tambah.”
“Yo gak, mesti bedo.”
Wiji ngusapi kringete atek pucuk dastere. Wong wedok iku mari ngresiki omah, nyapu. Pingine anake lanang iku kon adus trus lagek dheweke cek klambine iso dikucek sisan.
Diman sing wis miber teka Jakarta lek ngipi ora obah. Bengi wis sepi nang kampung. Omahe Wiji
pingin ngrasakno wong loroan. Lek Wiji moro-moro luwe, njaluk mangan yo ora aneh. Wong wedok iku ancen seneng mangan. Diman dhewe ora tau protes. Dheweke malah seneng lek bojone iku seneng mangan. Mending njaluk mangan timbang njaluk sing aneh-aneh pikire.
Ngantuk, adem, gelem ora gelem Diman tangi. Wong lanang iku budal nang pawon trus mulai gawe sego goreng. Jenenge
“Dek, iki sego gorenge.”
Sing diceluk mulet sediluk trus anteng maneh.
“Lah malah turu. Iki lho wes mateng.”
“Huhuhu sampeyan iki lho, niat nggawekno gak sih?”
“Lha koen njaluk sego goreng wis digawekno malah turu.”
“Yo ngunu kuwi ojo dipangan, dijarno ngenteni aku tangi.”
“Yo gak enak, gak anget maneh. Gawe maneh kono lho, ngunu ae kok ribut.”
“Lha aku kate budal kerjo,” saure Diman.
Wiji mecucu. Atine lara sego goreng sing dijaluk mau bengi dipangan dhewe karo bojone.
“Yo, tak gawekno maneh. Entenono,” omonge Diman.
Ndelok bojone pasrah Wiji selot mangkel. Wong wedok
Ronggo Warsito sudah mengingatkan melalui puisi dan sajaknya berbunyi “zaman ne zaman edan, yen ora edan ora keduman, ananging sak bejo-bejo ne wong sing edan isih bejo wong sing eling lan was podo” (
Pertama.xlsx 11/26/16, 11:21 – Iibf #5 Diyah: Ngetik ngono sambil ngguyu mas fend, pdhal sy dewe yo ndak iso nyebutke potensi diri 11/26/16, 11:22 – Iibf #5 Diyah: Kantong plastik ngge opo e mas? Wadah
Lidya, mripatku mentheleng ndhelok rempeyekmu cedak buanget ii` ... fotone cetho gitu, hii .. koyok tenanan didepan mata. Pingin Lid,
ANGKRINGAN MBAH MO – NULADANI PANAKAWAN 01
Jakarta, nglarastenan – Malem Sabtu, dina kang wis ditunggu-tunggu, mligine kanggo aku lan dik Sum. Bengi iku ora lali mampir ana angkringane mbah Mo. Kaya padatan, saben Jemuah malem Sabtu acara ngrungokake wayang saka radio streaming mligine saka gglink. Kenapa seneng wayang? Amarga ing crita kang kamot jroning pakeliran mau akaeh pitutur kang becik, uga wewayangan kang diwedar dening dalang. Apa maneh nek wis tekan goro-goro, kabeh padha konsen ing pakeliran (yen nonton).
Ing pewayangan jawa, panakawan pinangka tambahan crita kang ka anggit dening pujangga jawa kang waskita kanggo syiar nalika semana. Mula beneh karo kang kaujub, tuladane lan pitutur ing tontonan wayang pinangka kanggo tuntunan (tulada).
Ginambar ing pakeliran pinangka abdi satria kang tindak utama. Nadyan abdi, semar ora mung dadi sembarang abdi, amarga Semar uga kadapuk dadi penasehat para satria mau. Ing crita Mahabharata semar pinangka abdi trah Resi Manumayasa lan sak piturute. Ing tanah jawa, crita babat Mahabharata apadene Ramayana Panakawan tansah nempel ing crita (lakon).
Semar ing filosofi Jawa malah sansaya dhuwur drajate. Semar ora mung dadi kawula, nanging panjalmane Batara Ismaya, yaiku sedulur tuwa Batara Guru (Dewane Dewa). Akeh pakem kang nggambarake Semar lan asal usule. Semar mapan ana ing pradesan kang karan Karangdembel (Karangkadempel). Karangdempel uga sanepan panggonan kang garing, nadyan mangkana merga jiwane Semar kang teguh, mestuti marang bebener, papan mau katon tentrem.
Semar uga duwe jeneng Badranaya, wondene Badranaya saka tembung bebadra / badra, yaiku amemangun dasar, naya / nayaka pinangka utusan, wakil. Ing pangajab, Semar bisa amemangun sifate manungsa kang becik mituhu apa kang wis ginaris dening Gusti. Semar, Haseming samar-samar, kang uga duweni pangajab pinangka panutan ing alam donya.
Semar kang wandane awujud kakung ora wadon uga dudu, yen kakung ning kagungan payudara kayadene piayai putri, mulane Semar mujudake simbol kakung lan putri. Semar astane sing siji tansah nunding, pinangka simbol kang tansah eling marang kang Maha Tunggal. Astane kang siji ana ing mburi mujudake simbol dene Semar iku netral.
Semar kang tansah nganggo kuncung kaya bocah, ing kene semar pinangka abdi kang biyantu marang sapa wae tanpa njaluk bebana, pengarep-arep kajaba kangkaujub mung berkahe Gusti Allah. Pitutur mau, mratelakake menawa manungsa iku kudu tansah nyuwun marang Gusti (ndhuwur) lan uga tresna marang sak padha-padha (Hablum Minallah lan Hablum Minannas).
Mula ora gumun yen ta wayang iku saka tembung wewayangan, gambarake apa kang ana ing donya lan apa tumindak kang becik bakal ketitik lan kang ala bakal ketara. Iki mau mung Semar, lan yen ta kababar kabeh bisa pirang-pirang dina lawase.
tansah mestuti marang Gusti, semeleh ora lali marang kang Gawe Urip (hablum minallah)
kudu bisa urip bebrayan kanthi tentrem (Hablum minannas)
nadyan duwe panguwasa, bisaa ngrasakake dadi kawula ora lali yen ta duwe panguwasa
sing iso moco ala bahasa Jawa. Update status Facebook nganggo teks ukoro (kata-kata) utawa tembung (kalimat) sing puol lucu kocak gokil
ngono iku jare akeh sing seneng amargo iso nggarai ngguyu ngakak kepingkel pingkel sampek mlungker koyo wong sempel. Mangkane arek nom jaman saiki hobi update status gak jelas. Sing penting eksis, akeh sing ngeLike mbarek comment. Opo tumon?Nek jare aku
guyon... Ojo nesu disik... Masio ayu / ngganteng nek purikan merengutan yo dadi ketok elek. Sing penting podo iso ngguyu cengengesan kayak wong edan.Ra sah kesuwen, yuk monggo dipun pirsani contoh teks status singkat super lucu koplak bin norak kanggo update status nok FB, Twitter, Gondes+, BBM, Path lan liyane iki. Sugeng gegojekan... Wak Wau....!! Alhamdulillah... akhire nduwe facebook.
Jamane saiki jaman edan. Wong edan do pesbukanRungokno pituture bu guru iki: Sekolah sing rajin cek pinter. Nek wis pinter ndang
plus nduwe gendhakan papat ae wis cukup lah....Witing tresno jalaran soko kulino. Witing pegatan jalaran soko
pesawat. Paling aman pancen numpak dokar. Alon-alon asal kesuwen...Wis ta lah... karo konco sing rukun. Ora usah podo tukaran. Nek ono masalah, sing waras ngalahWis rek... wis jam 12 bengi. Mandeko
ojo lali moco dagelan mbanyol boso Jowo utawa parikan jula-juli lucu boso Jowo. Sugeng ngguyu ngakak...
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: KTSP SDN Banjarmadu Karakter 2011-2012
JOGJA iCON - JOGJAICON - JOGJA FANS: BEDHAYA SANG AMURWABHUMI (Pagelaran Tari
dalang jaman dulu. kalau dituruti, semua anak cucu kita mesti diruwat : ontang-anting, kedhana-kedhini, pandhawa, lanang kabeh, wedok kabeh…
Menawi teng Jogja niku sami tapa bisu mubengi beteng Mas. Griya kula nggih teng njeron beteng, ning mboten nate melu mubeng. 😆
saking kaca 15 amargi kaca 1 dumugi 14 sampun ical (korup).
PUPUH DHANDHANGGULA (1) 1. Sowan kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gusti ngaturan kundure, …mring negari mentarum,
gusti sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten dangu, rengka nagri mentaram, ningali oyaging jalmi, amyang datan eca nadhah eca nendra. 17. angling
ing badhenipun, kapedhak pinitungkas, angrapusa enggal lilih, wanti wanti dhawuh welinge jeng Sunan. 27. sanggya duta
pere pere, pesthi terahing ngutama, sarta sampun kawang wang, pan duk tesmanireng semu, kendel kretarta antepan. 60. ki guru sedyaning kapti, yen pinareng sarta kodrat, yun angurip urip mangke, dhumateng Surawiajaya, alon
ngajiya. 61. sinau caraning santri, kaloreyan tanpa wekas, kasep pengarep arepe, umatur Surawijaya, kula sampun miyarsa, kala sampeyan mumuruk, pratela
tawajuh nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa tampa,
rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni, niku jejer kadariyah, lamon parengan rengkuhe, dumadya wong
kang pasthi, kamantyan limut nistuda, ambebana anggen anggen, kyai guru lon manabda, keh ngibarat trangena, kang tumiba ing pandulu, gandhengen lan
buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan
pere pere, pesthi terahing ngutama, sarta sampun kawang wang, pan duk tesmanireng semu, kendel kretarta antepan. 60. ki guru sedyaning kapti, yen pinareng sarta kodrat, yun angurip urip mangke, dhumateng Surawiajaya, alon wijiling sabda, Surawijaya sutengsun, ywa susah kita ngajiya. 61. sinau caraning
kongsiya kebintur, pratengkahe santri nistha. 71. pinten kadare wong santri, andum bathi dagang tuna, becik tingkah kapriyayen, brekat mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging
nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa tampa,
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus,
wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus, tapa ngluwat jroning bumi, pejuritan gyaning dhusun,
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi, enir paningal pasal ro. 7.
jalma kang ngandon. 11. nglawat aneng karangmu sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge alanganggur, sukur yen temen kang kempi, baya pitulung ywang agung, menawa iya sayekti,
wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang wus temtu, bungah kyai Nalagati, andara
angluwat tinon wus layu, sawang layon wondha putih, Nalagati lon matur, shuh sang mangun tarak brangti, lilanana sarira ngong. 17. yun mondhonge sampyan kula bekta mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya
pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang sukmanon. 26. lamon sampun purna sumongga
akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken tyas batos. 28. ya ta lami Surawijaya dumunung,
rumanti, manis jangan tunggilipun, kayu legine sakedhik, saruwal sigra ing nganggo. 31. nulya
anjog kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng
raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir kancik, kathah
memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing gendruwo. 42. rehayune keneng mala budheg bisu, suwung
juhud, sasedyanira lestari, prabawa bakuh tumangguh, was ketir ketir swwuh enir, nerak pringga baya wutoh. 45. lajeng denya lumaksana alas rungkud, ing blang konang den unggahi, dangu lumingling mangkya
matyastama. 13. kuneng ingkang lagya ngeningken pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa menganti, mangke mangsuli carita. 14. duk nalika pangran puger lan kang rayi, pangran Martasana, miwah pangran Singasarri, kairing sawadya bala. 15. wangsulipun sangking tanah tirta
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan,
mesanggrahan gusti, saos saos sanaos wega. 18. dupi lajeng mangetan wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing ngaben jurit, saweneh tinilar, kinen sami pacak baris,
ingkang winursita, ki Honggayuda semangkin, ing kutho pinuju lagya. 25. tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda dadya, suta mantune pangarsi, kyai demang wreganaya. 26. jeng pangeran puger uninga langkung sih, andangu mring demang, werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih
cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya
mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud
natrapken parentah, gancanging carita uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman
kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing
nagri arja karti karta. 40. wang wang kraton pindhah sangking ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati,
AGUSTI PUTRA), kawiwitan saking kaca 15 amargi kaca 1 dumugi 14 sampun ical (korup). PUPUH DHANDHANGGULA (1) 1. Sowan kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gusti ngaturan kundure, …mring negari mentarum, jeng sinuwun sanget rudatin, tinilar panembahan, praja harahuru, dhawuh putra padukendra, sakathahing lepat samar miwah lahir, putra nuwun aksama. 2. Wantos-wantos gusti jeng putra ji, ulun kinen andherek sarenga, menawi boten kadherek sarenga, menawi boten kadherek, sanisdhaya pinugut, cagak kopyah kawula gusti, dhuh gusti kuwelasa, ing kawulanipun, engeta mring putra Nata, tur kawula tumunten kundhura
penggalih sang wirage, jeng pangeran asma wuwus, lah ta uwis menenga kalih, ing reh aja dinawa, temah murung laku, ywa ngucap kang ora ora, luput apa sinuwun dhumateng kami, mandraweng
leh sun lunga sangking praja iki, nora marga serik miwah mrina, mung setya males
gawe linakyan. 8. becik ngasoa sireku kalih, yen wis aso lah nuli baliyo, matura maring sang rajeng, manira nyuwun bendu, durung bias seba wak mami, iya tapi rang bara, sawetawis taun, pinareng bias sewaka, ora
amindha mindha wong cilik, samya lumungsur linggihnya, nembah matur angrerintih, kang ngabdi sewu sisip, kasamaran ing pandulu, gusti angapuntena, rila sarira ginitik, langkung awon ingkang ngabdi tiyang karang. 3. semangke sampun pratela, jeng paduka gusti mami, mangsa purun linggih jajar, rineksaha boten wani, yen mengkaten kang ngabdi, ing karang katiban ndaru, karob samudra kilang, kagunturan wukir sari, …… (seratan kabusak/ical) …… tyas. 4. ngandika sang mindha sudra, kang …… (seratan kabusak/ical) ……, jer iradating hyang Suksma, lalakone wong ngaurip, sira sak putu mami, kadang mitra wong tuwaku, …… (seratan kabusak/ical) ……, terusna kaya kang nguwis, ngaraha …… (seratan kabusak/ical) …… dunya. 5. padha asal saking adam, payo kene mrak lan mami, gumrumung matur anembah, gusti nuwun nuwun amrih, ya ta jalma sawiji, prenagati wastanipun, matur apundirangan, dhuh mongsa inggiha gusti, kula ingkang angawisi tiyang kathah. 6. upami wonten puruna, mendonong jajari gusti, kawula kang amelathas, tertamtu titiyang baring, dhasar tiyang ing ngriki, kathah boten sumrap ngurus, awit rumiyin mila, sampun kawula
bedhigul punuk trajumas. 8. si biyang ngameki prang, adol tuwa adol bangkit, wong karang kabeh dicacad, tesmak bathok tan wruh gusti, mung dheweke pribadi, mangerti weruh ing ngurus, kapan nggone wewarah, kiprenasa jege urip, mung
mindha wong cilik, rehning samengko wis weruh, jeng Pangeran
kangjeng Sri Narapati, kaya uga maringi, panarima mring ngawakmu, umyang matur kikila, sandika temtu
supadi jeng pangran lilih, kersaha anuruti, kundur dhumateng mentarum, ananging jeng pangeran, ing tyas lir prabata
ri tistheng praja. 16. gusti sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten dangu, rengka nagri mentaram, ningali oyaging jalmi, amyang datan eca nadhah eca nendra. 17. angling
akathah tiyang babekti, angyaksaken dalem sawetawis gora. 19. rinenggo ing dutya boga, anging jeng pangeran maksih, karemtiti kariya lat, cinipta
nulya lineksanan. 21. yasa dhukuh tuwin pecal, lami dados rengked keksi, kathah lumiring tarukah, tan kirang
sowan marang desa karang. 22. ubayanireng wardaya, menawi ing tembe lalis, nuwun kinubur ywa tebah, lawan pasareyan gusti,
pangabektinya wisuda, mring kyai bekel langkung jrih, angluri linestari, kadya mring kang rama wau, kuneng genti winarna, kanjeng
nglugas raga among tani, nulya utusan dasih, kapedhak kalih lumaku, ngaturi ingkang paman, kundur mring nagri mentawis, kang ing ngagya kapedhak ran udakara. 26. surakarti kalihira, sarta pinaringan esthi, nem
nulya ngerigaken kuli, akarya pepathok kekah, sinung wis makaduk inggil, rampung esthi winantil, tan kapinten
wedang saka puranteku, serati senenging tyas, anyeret sarya memacit, merem melek nglegeweh liyangan bantal. 31. kapedhak kalih lumampah, sowan mring karang wus prapti, pinanggihan ing jeng pangran, Bumidirja neng pendhapi, sugata sawetawis, pinapantes traping dhusun, wedang lan palawija, ketela uwi kembili, sawusira palastha liring smirana. 32. udangkara matur nembah, gusti kawula tinuding, putra paduka jeng Sunan, paduka dipun aturi, kundur dhateng mentawis, langkung satistis sinuwun, lan ngaturi titihan,
wus lilih, …… (seratan kabusak/ical) …… kapedhak andherekena. 36. serati nulya budhalan, wangsul mring nagri mentawis, kapedhak wangsul
pinerih meneb wardaya. 38. kocapa kalih kapedhak, udangkara surakarti, anjepeh ngarsa jeng pangran, setya ndherek wakitaki,
nadyan dhusun, kathah dhusun kapedhak, de tilas mantilan esthi, amyanging wong katlah dhukuh kepathokan. 40. wau ta kang
caritanya, kundur ing rahmatullahi, cinarekan desa lundhong ing ngastana. 41. nora cinungkub sumarma, duk jumeneng wus wewaling, apan
kirang niskaranipun, wit panjurunging kathah, nging kaetang bangsa alit, ing bangsaning kapriyayen sampun sirna. 44.
kedhiri bali, mekasar prajuritipun, pan wus karsaning suksma, bedhah keratin mentawis, kangjeng
ing eyang tuwan gurnadur, jendral ing Batawiyah, mangun prang ngrebat negari, mengsah Trunajaya
pangulate tan kirang bukti, rukun ing tyas tar seling, amung putra kang waruju, jalu jaka tumala, pun Sangkrib
Honggayuda putra, nenggih ingkang wuragile, pinanjangken dharitanya, sanggya
ing dunya. 3. dening anak putu sami, buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan sapiturutnya pisan, yogya nguninganana, salir lalakon lulhur, cinatheta kaprayitnan. 4. pendah ywa
Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira kadunung, kaharjan singgih astama. 5. jer lagi winayar dening, Allah kang murba misesa, mung ywa lali panrimane, ening tyas sabar
tan kenane idoa. 8. dupeh ngong nora ngalami, duk jaman semana iya, pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha mangertiya. 10.
neng ngandhap pisang. 12. miwah emper kandhang sapi, tanapi emper gedhogan, gumlinting
ambilaeni, pesthi lamon wurung jalma, wong ngurip dadi kekere, cotho tan bangkit ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka sangkrib, siyang
nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados
nora ketara, pra galba soteng jiwa, ki jaka mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat. 27. tuwuh nistuda
ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala
sruni sinabrangan, wong ngadus tinakenan, sanak pundi
Surawijaya andheku, ing latar ngandhap tritikan. 39. cingak keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha. 40. pun
mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut kersane kyai guru, gya sinung
pamurihe, pramila kula kumedah, ngaos ing pesantrenan, margine talabul ngilmu, lan malih sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang
pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan,
ngibarat bali ngibarat. 67. pundi kang den ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus
awit sangking pinter ngaos, parentah wong tan kewedan, gampil praptaning boga, napa jengandika ayun, madeg dadi kapruitan. 69. Surawijaya mangsuli, pan inggih kula tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti, wong ngurip urip darajat, lara lapa pitukune, sanadyan
ngulah badan, sami ugi pajunipun, menggah tatraping sarasa. 74. anapon sinau santri, puniku reh
pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat,
ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat,
kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana empernya. 81. kyai guru angling malih, mungguh babagan akherat, boten kenging
sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84. sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun lumiring sapangreh, kyai guru wecana, sukur setya ing kula, lah mangke carita ingsun,
nata, wecana kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing kalbu, sesirikaning makripat. 91. ati linyok ati sakit, katrine ati
manungsa lapli, khewan maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa
ana dene ingkang sidi, ati tawajuh nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa tampa, sasmitanireng Sukmagung, pracihna makripatullah. 96. yen bisa bengkas ing tyas tri, wruh pembabaring kasidan, lestari trang panuggale, dat kang sumorot ing
prabeda sakeh kang anyar, eh anak den ngatos atos, kaliwat pakiwuh gawat, doning makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni, niku
buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan sapiturutnya pisan, yogya nguninganana, salir lalakon lulhur, cinatheta kaprayitnan. 4. pendah ywa
Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira kadunung, kaharjan singgih
pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha mangertiya. 10.
pesthi lamon wurung jalma, wong ngurip dadi kekere, cotho tan bangkit ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka sangkrib, siyang dalu monta
nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados gegujengan, sinikang
ketara, pra galba soteng jiwa, ki jaka mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat. 27. tuwuh nistuda mangesthi, kayatnan sireng dumadya, mangoneng
mongsa wurung den ngis engis, sanak kadang kangastama, ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan. 29. amur ta lunga angaji, ngaji angajap akerat, kadonyan pira lawase, amung
bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang cinarya, binudi
sinabrangan, wong ngadus tinakenan, sanak pundi
praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah piwucal, kiyai manthuk delinge,
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah ngunandikeng galih, iki wong
ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate tiyang santri, prelu
malih ngucap, tur niku satemenipun, lan ngilmu dereng benthikan. 55. anak den sabar ring kapti, barang reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing
sinalinan busanane, kelangkung denira tresna, kyai guru tumingal, wit sangsara semunipun, mila gung winimbasara. 58. tan
pere pere, pesthi terahing ngutama, sarta sampun kawang wang, pan duk tesmanireng semu, kendel kretarta antepan. 60. ki guru sedyaning kapti, yen pinareng sarta kodrat, yun angurip urip mangke, dhumateng Surawiajaya, alon wijiling sabda, Surawijaya
sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan, lamon tan bangkit angelus,
anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik asilipun, paitan ngupaya
mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti, wong
priyayi angulah praja, lan inggih ngulah badan, sami ugi pajunipun, menggah
wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten sajatinipun, umatur Surawijaya. 76. lamon mengkatena aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat, criyosipun para kaum, ngupados sangu palastra. 78. kyai guru wecana
sangking pundi pambidinya. 79. lah mbok rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana empernya. 81. kyai guru angling malih, mungguh babagan akherat, boten kenging cinariyos, pan aming wallahu aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit
sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84.
sukur setya ing kula, lah mangke carita ingsun, bongsa gelar myang ngibarat. 85. milane sun ngibarati, jatining makripatullah, tan kena kawruh ambelok, sangking ing
nedahake, babaku kang ing ngupaya, temah kalingga nata, wecana kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing kalbu,
adarbya, wong kang munapek sedarum, munapek bangsaning khewan. 92. dadine manungsa lapli, khewan maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa,
MEGATRUH (4) 1. samantuke bujang nora tutur tutur, sinamar ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus, tapa ngluwat jroning bumi,
denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir kancik,
gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing gendruwo. 42. rehayune keneng
rungkud, ing blang konang den unggahi, dangu lumingling mangkya wruh, guthoko jro
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben
prang, sanggen mesanggrahan gusti, saos saos sanaos wega. 18. dupi lajeng mangetan wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing
uninga langkung sih, andangu mring demang, werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming
sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong
jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran. 36. mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang
nguyuni kang rayi rayi, nagri arja karti karta. 40. wang wang kraton pindhah sangking ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra
sawiji wiji, panaul pan wus luwar. 47. ngungun astanira anggegem cumethi, tinurut ginrayang, satuhu wonda penjalin, laras sotaning sarkara.
kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge
gupuh, dandan pacule cinangking, lendhang lendhang kesah ngidul, ngingsor wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon. 15.
kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
dangu dangu, purneng bayu wus bisa sik, sang tapa gya lenggah alon. 20. Nalagati sanalika sakitipun, waras lan saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan sinten jujuluk, nauri kula tyang miskin, Surawijaya nganingsun, ambelayar tanpa panti, ngupaya marganing layon. 23. ngasih asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang
kawlasan dika maring ngong. 27. moga Allah paring wales tyas kang tuhu, karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten
yatneng tresna nalagati, ngungut sanget ing gumatos. 32. nekuk ngidul anjog kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng dangu, kacaryan reh ta kitaki, tumutur telenging batos. 33. malak mandar wimbuh ardanireng
wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir kancik, kathah
kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing gendruwo. 42. rehayune keneng mala budheg bisu, suwung ati tuna budi, badan kurus weteng busung, bosok kulit
ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan, narubken para ngabei, lan patinggi desa desa. 17. sowan sarta sudhiya kartala jurit, rumojong karya prang, sanggen mesanggrahan gusti, saos saos sanaos wega. 18. dupi lajeng mangetan wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe
semangkin, ing kutho pinuju lagya. 25. tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda
werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing mitra wangsanya, jeng pangeran gya nimbali,
anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi sabda jeng
carita uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran. 36. mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun
tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram
ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran puger sudibya. 43. jenengipun sae
ana kabeh. nyata, kelakon. apa nek ngomongke kabudayan sing nyata nyata ana jaman biyen ki ra sopan? apa isin ngakoni nek cen kaya ngono anane wong gK jaman biyen. coba pikiren meneh saiki sapa sing rumangsa paling
sing luwih bener meneh sing kaya ngapa? aja ujug ujug personal attack. diskusi ki sing diserang omongane dudu sing omong. rung tau mlebu forum ilmiah ya? neng nggon forum ilmiah
mangan nganggo pincuk, aku isih kerep ndenangi. Malahan, aku dewe nek pas lagi "kumat", mangan yo luwih enak nganggo wadah godhong, misale gudangan, utowo pecel.Nyang pasar mikul gaplek nggendong beras? Nah, iki sing aku pengen ngerti meneh. Pas aku karo konco2 menyang Wediombo, tekan daerah Girisubo jam 3 esuk, isih ndenangi wong do sliwar sliwer nyang pasar mlaku, jan apik disawang. Sayange uwong saiki emang golek efisiensine, nganggo kendaraan . Nek peper nganggo watu tanpo banyu isih dilestarikne nah iku sing aneh malahan mas, Nuwunsewu, mung melu urun
lan aborigin australia isih kaya kabudayan 5 -10 abad kepungkur. lha wong awake dhewe ki wis maju loh mas, masa upacara nyembah sing nunggu laut isih dilakoni. ya umpama diplesetke dadi 'upacara syukuran' kwi rak mung merga pikirane sing maju wis nulak ning atine rung wani ninggal merga isih percaya karo kuwasane sing nunggu segara kidul. arep nglakoni nyembah nyi rara kidul isin, arep leren wedi karo kwasane dhemit. mula nggo nyeneg nyenengke ati le muni "syukuran". lha kok seneng men dadi wong munafik ngono loh. iki jaman
termasuk suku indian neng amerika lan aborigin australia isih kaya kabudayan 5 -10 abad kepungkur. lha wong awake dhewe ki wis maju loh mas, masa upacara nyembah sing nunggu laut isih dilakoni. ya umpama diplesetke dadi 'upacara syukuran' kwi rak mung merga pikirane sing maju wis nulak ning atine rung wani ninggal merga isih percaya karo kuwasane sing nunggu segara kidul. arep nglakoni nyembah nyi rara kidul isin, arep leren wedi karo kwasane dhemit. mula nggo nyeneg nyenengke ati le muni "syukuran". lha kok seneng men dadi wong munafik ngono loh. iki jaman internet murah loh.Quote :Iki pandangan pribadiku dewe lho mas,
lan perlu dipikirke carane nglestarekke ki antara liya; basa jawa; basa jawa kwi saiki ' dalam proses bunuh diri', diganti basa endonesa. tembung tembung sing dienggo wong jawa saben dina wis 25 % nan kwi dijupuk saka basa endonesa, apameneh sing jeneng krama inggil wis meh cures, wayang lan gamelan; saiki arang ana bocah isa nggamel, wayang ya wis ajur mumur. wingi bar badha aku ngrungokke wayang saka kadohan (ora nonton langsung) walah basane dalange wis ra genah, satrane ora diopeni, pakeme ya wis ra kanggo, kethoprak ; iki teatre tradisional jawa sing wis meh angslup ing surya. tembang jawa, macapatan, tari tari, pranata mangsa, jamu jawa, palintangan, tulisan jawa, lsp. kabeh sing tak sebut kwi mau isine jatidirinr wong
lan perlu dipikirke carane nglestarekke ki antara liya; basa jawa; basa jawa kwi saiki ' dalam proses bunuh diri', diganti basa endonesa. tembung tembung sing dienggo wong jawa saben dina wis 25 % nan kwi dijupuk saka basa endonesa, apameneh sing jeneng krama inggil wis meh cures, wayang lan gamelan; saiki arang ana bocah isa nggamel, wayang ya wis ajur mumur. wingi bar badha aku ngrungokke wayang saka kadohan (ora nonton langsung) walah basane dalange wis ra genah, satrane ora diopeni, pakeme ya wis ra kanggo, kethoprak ; iki teatre tradisional jawa sing wis meh angslup ing surya. tembang jawa, macapatan, tari tari, pranata mangsa, jamu jawa, palintangan, tulisan jawa, lsp. kabeh sing tak sebut kwi mau isine jatidirinr wong jawa. nek kabudayan kwi ilang ilang uga wong jawa. mula saiki yo dipikirke...nek upacara nyembah ratu kidul ilang nurut aku kok ra masalah.Lha nggih mulo niku
pm Wah koq dadi rame ngene cah?..Seneng aq nek diskusi koyo ngene.. Asmaraningtyas wrote:ngono ya ngono mas...ning ya ra ngono. lha wong indian ki pancen suku asli amerika sing 'sengaja' disingkirke dari peradaban kok mas. ya isih wajar nek suku oindian kwi isih ngono
lan aborigin australia isih kaya kabudayan 5 -10 abad kepungkur. lha wong awake dhewe ki wis maju loh mas, masa upacara nyembah sing nunggu laut isih dilakoni. ya umpama diplesetke dadi 'upacara syukuran' kwi rak mung merga pikirane sing maju wis nulak ning atine rung wani ninggal merga isih percaya karo kuwasane sing nunggu segara kidul. arep nglakoni nyembah nyi rara kidul isin, arep leren wedi karo kwasane dhemit. mula nggo nyeneg nyenengke ati le muni "syukuran". lha kok seneng men dadi wong munafik ngono loh. iki jaman internet murah
Sep 06, 2012 1:52 pm nek jenenge ya ora thok lek nyembah ratu kidul ngono, biasane jaman biyen sebutane larungan, utawa tiap daerah dhuwe jeneng dhewe dhewe. mung tujuane ya kuwi nyembah sing nunggu segara kidul. lah tembung syukuran kwi
sinau nabuh gamelan, sinau maca jawa, sinau macapatan. ning saiki aku wis kecabut saka akar budaya jawa kuwi merga urip neng paran, wis ra isa meneh kaya kuwi. mung nek bengi ya isih ngrungoke wayang saka radio, wacanku saiki ya isih majalah basa jawa, saiki aku lagi nyoba nyinau meneh thek kliwere keris, wayang, batik. sithik sithik aku ya ngumpulke tembung tembung jawa sing ndak kenal, karepku arep gawe kamus basa jawa sing super lengkap nggo peninggalan anak turunku...... nadyan neng GunungKidul dhewe wong tuwa wis ra gelem ngajari basa jawa anake, malah dha nganggo basa
jenenge ya ora thok lek nyembah ratu kidul ngono, biasane jaman biyen sebutane larungan, utawa tiap daerah dhuwe jeneng dhewe dhewe. mung tujuane ya kuwi nyembah sing nunggu segara kidul. lah tembung syukuran kwi dicathekke wis keri keri iki dinggga ngaluske tembung.
sinau nabuh gamelan, sinau maca jawa, sinau macapatan. ning saiki aku wis kecabut saka akar budaya jawa kuwi merga urip neng paran, wis ra isa meneh kaya kuwi. mung nek bengi ya isih ngrungoke wayang saka radio, wacanku saiki ya isih majalah basa jawa, saiki aku lagi nyoba nyinau meneh thek kliwere keris, wayang, batik. sithik sithik aku ya ngumpulke tembung tembung jawa sing ndak kenal, karepku arep gawe kamus basa jawa sing super lengkap nggo peninggalan anak turunku...... nadyan neng GunungKidul dhewe wong tuwa wis ra gelem
jowo sing bener, mbok mangke sareng2 damel
kuwi sing tak arani.....Asmaraningtyas wrote: ya umpama diplesetke dadi 'upacara syukuran' kwi rak mung merga pikirane sing maju wis nulak ning atine rung wani ninggal merga isih percaya karo kuwasane sing nunggu segara kidul. arep nglakoni nyembah nyi rara kidul isin, arep leren wedi karo kwasane dhemit. mula nggo nyeneg nyenengke ati le muni "syukuran". lha kok seneng men dadi wong munafik ngono loh. iki jaman internet murah loh.lha nek mung arep sinau basa jawa ya wis gek diwiwti wae bareng bareng...piye carane
wae mas. Wis lali ilmu gulung … Tetakhir gulung jaman dadi
magnet super ….. Saiki wis lali mbah 😆
Arek lanang cilik loro iku diluk-diluk ndeloki jam. Gak mung pingin ndang riyoyo tapi yo mergo pingin ndang magrib cek iso buko. Sik jam setengah telu, suwe pikire Ndemin sing gede. Arek sing sik kelas loro esde iku mulai muter utek, golek
sakmunu akehe bahaya! Ngko lek onok sing jahat
korahane. Wong wedok umur telung puluh iku kate goleki anake. Durung sampek metu omah de’e ndelok Ndemin karo adike lagi nang teras, ngitung
Sutiyah : Jelas iku, sopo maneh sing diturun pekoke lek guduk bapake! Amit-amit jabang bayi. *ngelus-ngelus
Ndemin gede karo cilik sik nangis. Wingi pas nunggu buko arek lanang iku duwe ide cek iso oleh sangu akeh pas riyoyo.
October 5, 2014 | wongedansurabaya	“Mak’e!”
Tomin cilik sing kaet tangi bola-bali nyeluki emake, ning sing diceluki ora moro-moro, sik umek nang pawon.
Arek umur patang taun iku ngadeg nang nduwur kasur karo ngusrek-usrek matane. Mbedodok emake ora marani, kathoke diplorotno trus nguyuh. Wiji sing kaet mlebu kamar gedheg-gedheg karo ambegan dawa.
“Pinter. Pipis ndok kasur…”
“Lha mak’e cuwi,” sauté Tomin.
Ora kakean lambe, Wiji njunjung anake,
yo rumangsa salah wis diceluki bola-bali ora ndang moro.
“Pak, dulangen iku anakmu.”
Sore wayahe Tomin mangan, Wiji sing kate adus njaluk bojone ndulang anake.
Lek perkoro mangan Tomin ora angel. Opo ae diemplok kaya emake. Sakjane iso mangan dhewe ning kecer-kecer, akeh dolanane.
“Ojo mlumpat-mlumpat, mutah ngko.”
Dikandani bapake, Tomin cilik ora trimo. Dheweke langsung meneng karo
ngukuri gundule, ora iso omong opo-opo maneh. Jarno ngko ngenteni bojone ae.
“Melu pak’e opo mak’e?”
Dina iki riyaya kurban. Kaet isuk Wiji, Diman karo anake wis tangi, siap budal nang masjid. Tomin cilik digaweni kupluk.
“Melu mak’e.”
“Nuk kono ae, mak e solat sik.”
Tomin cilik manthuk. Ning dudu Tomin lek terus iso anteng, meneng ae. Wayahe wong ngomong amin, Tomin cilik mberok sak bantere. Wayahe emake sujud, arek cilik iku munggah nang nduwure, numpaki emake. Pas mak’e njuding, dheweke melu njuding, ngajak emake dolanan.
“Anteng,” omonge Wiji mari sholat.
Mari sholat ono ceramah. Tomin sing wis kesel ngenteni akhire ngalih, pamit nggoleki bapake sing sholat ning ngarep. Ora marani bapake, jebul Tomin dolanan karo arek-arek liyane. Arek-arek iku nutuki kentongan karo
ngeneki gunungan sandal sing menang. Rame maneh,
“Ojo rame, dirungokno kae ceramahe!”
“Atu ola,” omonge Tomin cilik.
“Iku opo? Ojo dolenan mercon.”
Mbuh Tomin cilik oleh saka endi, arek lanang iku tibake yo nyekel mercon sing durung disumet. Arek-arek cilik sing mau dolanan iku dikongkon lungguh anteng.
Wong sak masjid mbalik nginguk mburi maneh. Arek-arek cilik sing mau wis lungguh anteng buyar maneh.
selot rame, Diman akhire ngadeg ndelok. Nang ngisor uwit palem, nggon wedhus-wedhus sing kate dingge kurban, arek-arek cilik kumpul karo ngguyu-ngguyu.
“Mudun,” omonge Diman.
Diman nyawang anake sing lagek numpaki wedhus.
“Mudun,” omonge Diman maneh.
Wedi disawangi bapake, mangkel diomongi, Tomin akhire nesu. Ora mung nesu arek lanang iku yo nangis banter.
“Pak’e nakal!”
Mergo wong-wong wis podho ora konsen, buyar dhewe-dhewe, akhire ceramahe dimareni. Wiji
“Yo nontok, ojo ditumpaki koyok ngunu,” omonge Wiji.
“Karo pak’e, mak’e mulih dhisik.”
“Emoh. Pak’e nakal.”
Tomin cilik paling ora seneng lek bapake nesu. Disawang bapake kaya ngunu mau arek cilik iku wedi.
“Numpak kene,” omonge Diman karo nyekel pundake.
Tomin nyawang bapake. Lambene mecucu.
“Pak’e dadi wedhus?” takone Tomin lirih.
Wiji nyawang Diman, Diman ambegan dawa trus manthuk. Akhire Tomin gelem pindah saka emake nang bapake.
“Wedhus cilik,” omonge Diman lirih karo ndekek anake nang pundake.
“Hehehe…gak, aku wedhuse…” omonge Diman cengengesan.
artine ya kudu gelem nglakoni sayariat agama. biyen sak durunge oleh mbahmu wedok ki aku wis tak rewangi nyambut gawe niba tangi saka esuk uthuk uthuk tekan bengi...arep mangan we kok ra cukup...sering kaliren. bareng aku rabi oleh mbahmu kwi
nyekolahke...mula aja dho wedi rabi....biyen aku ya wedi jane... wong tak pikir urip ijen we rekasa lha nek duwe anak bojo rep dadi apa? eeeh
karo kang bowo lan kang eka..pokok e aq durung arep rabi..durung siap lahir bathin..rabi ki ora gampang.. wah...rung pengalaman we crita...tak kandani ya...wong rabi ki gampang..lha nek angel sager dha sinau sik nek arep rabi....tau krungu critane, ana wong rabi nggowo kepekan/contekan?ra ana to? ya mesthi ra ana wong rabi ki
Masakan Rusia inggih punika sébatan kanggè pintén-pintén masakan ingkang nyangkup hidangan istana Kakaisaran Rusia, masakan nasional Federasi Rusia, lan republik békas Uni Sovyèt kadosta Ukraina lan Kazakhstan. dados négara ingkang agéng ing donya ingkang ing kalih bénua, Èropa lan Asia, masakan ingkang sami sagèd gadahi rèsèp ingkang bèntèn-bèntèn gumantung kaliyan iklim lan wewengkonipun ing Rusia. Masakan Rusia ménika dipunprabawai masakan Perancis. Katarina ingkang Agung punika ngeremeni kabudayan Perancis lan datengaken koki saking Perancis.[1]
jumlah hidangan ingkang dipun anggep saking Rusia, kadasta sapi muda Orloff, sapi Stroganoff, ayam Kiev, lan Charlotte Russe inggih punika kasil kreasi koki Perancis. pinten-pinten hidangan saking jawi Rusia sampun dipunanggep dados makanan asli saking Rusia. Pelmeni asalipun saking Siberia, lan shashlik daging wedhus utawa domba dipunsinaoni saking suku-suku ing Pegunungan Kaukasus ing abad ke-19.
Panganan Rusia ingkang misuhur inggih punika sup shchi. Bahan dasaripun namung kubis lan bawang bombay. Sup punika dipunremeni amargi boten nepang bentenipun kelas, sugih utawa mlarat. tiyang Rusia tepang sesorah "Makanan kami inggih punika shchi lan kasha (bubur)" (
wekdhal syam daging, tiyang Rusia damel shchi saking sauerkraut. Hidangan istimewa kangge Natal inggih punika kutia, lan blini kangge
utama ing Rusia ing antawisipun inggih punika roti, kenthang, telur, daging, mentega,
saking kéwan ternak lan kéwan kasil ambebedag. sadaya panganan dimasak ing dapur lan boten ing hadapan tamu. menawi dipunhidangaken, makanan dipunpanggenake ing inggil nampan perak.[1]
Iklim asrep nyebapaken makanan dipunhidangken ing inggil meja secara urut. setunggal set hidangan dipunwiwiti saking pambuka (zakuski), sup, hidangan utami, lan hidangan pungkasan. Hidangan pambuka saged arupa
utama arupa daging (sapi, wedhus, utawa babi). Krim asam ingkang dipunsebat smetana punika penyedap utami ingkang dipuntambahaken ing sup utawi pelmeni.
Prabawa Asia Tengah[besut | besut sumber]
Hidangan utami ing makanan Rusia umumipun dipunmadang kaliyan roti. Miturut N.I. Kovalev, seorang sejarawan makanan Soviet, tiyang Rusia sinau damel roti ingkang dipunkembangaken klaiyan ragi saking suku nomadik Scythia asalipun Asia Tengah ingkang gadahi kuasa ing Rusia bagian selatan sapunika langkung saking 300 taun ing abad ke-7 SM. Prabawa sanes saking Asia Tengah inggih punika ombenan fermentasi susu kuda ingkang dipunsebat kumis. Nilai gizi ombenan punika sampun dipunmangertosi sejak zaman kina déning tiyang Asia,
Konstantinopel ing taun 945 mbeta serta beras, lan rempah-rempah kadasta cengkeh lan merica. Invasi Mongol mbuka malih Jalur Sutra ing Tiongkok, lan mbeta serta rempah-rempah enggal. pinten-pinten ing antawis kuma-kuma lan kayu manis dados bumbu ingkang wigati ing masakan Rusia.
Teknik fermentasi kubis dipunsinaoni tiyang Tatar saking Tiongkok, lan dipunagem kangge damel sauerkraut. Kubis sampun lawas dipuntepang tiyang Éropah Utara, ananging tiyang Rusia dereng mangertosi cara ngawetaken kaliyan uyah utawa toya uyah. sapunika, sauerkraut dados salah satunggaling hidangan ingkang wigati ing Éropah Utara lan Éropah Tengah.[2]
Prabawa masakan Perancis[besut | besut sumber]
ing wiwit abad ke-18, tsar Peter yang Agung ngizinaken mlebet peradaban Barat ing Rusia pramila masakan Jerman, Walanda, lan Swedia wiwit dados hidangan ing istana kaisar. Kalangan bangsawan sampun datangaken juru masak Éropah utaminipun saking Perancis.[3]
Koki imigran saking Perancis merdamel ing keluarga sugih, khususipun ing kalangan bangsawan sepanjang abad ke-18 lan abad ke-19.[2] benten saking sup Perancis ingkang dipundamel saking kaldu bening lan sayuran ingkang dipunalusaken, sup Rusia sapunika namung kentel . ing Rusia,
thumb|Kvass Makanan utami punika petani inggih punika serealia lan sayuran ingkang damel aneka warni bubur lan sup. Sup tradisional kadasta shchi, borscht, ukha, rassolnik,
Daging dibungkus lembaran saking adonan tepung terigu ingkang dimatangkan kaliyan cara direbus.
Daging utawi sayuran dipunbungkus tepung ingkang dipunmatengake kaliyan cara direbus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masakan_Rusia&oldid=1081460"	Kategori: Cacad CS1: invisible charactersMasakan RusiaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 4 Sèptèmber 2016.
March 4, 2015March 4, 2015 | wongedansurabaya	“Pak’e…”
Tomin sing biasane tangi langsung sepedaan, isuk iki nyedek-nyedek bapake sing lagek dandan-dandan montor.
Tomin mecucu. Arek lanang iku njaluk pangku bapake.
“Pak’e reged iki, oli thok.”
Masio reged, Diman akhire mangku anake.
“Lha kae wes duwe. Lapo akeh-akeh?”
“Kono sepedaan sik, Pak’e tak nerusno iki.”
ngerti anake mesti pingin sing werna-werni kaya takane kancane. Wingi-wingi anake ora protes, paling merga ono sing ngomongno.
“Elek yok opo? Rodane
Tomin nyawang sepedae. Nang matane anake, sepedae iku lagi sedih soale dheweke ora gelem ngajak dolanan.
“Sepeda kudu disayang, diramut. Sakno wes elek gak onok sing ngejak dolenan.”
“Kaya Mak’e?”
“Ho oh. Lek gak tak kanca sakno Mak’e kae. Justru sing elek kudu disayang, dijak dolenan.”
“Ho oh, dilabur ngko Mak’e.”
Wiji sing krungu omongane anak karo bojone watuk-watuk. Kurang ajar batine. Ning wong wedok iku meneng ae. Tomin gelem ngalih saka pangkune bapake. Arek lanang iku mlayu marani sepedae terus digawa nyedek bapake. Diman ngelungno serbet. Anak karo bapak iku saiki umek karo sepedae dhewe-dhewe.
Wiji ora kaya biasane, isuk-isuk wes adus resik.
“Emoh. Sampeyan karo Pak’e ae,” saure karo kate mlaku metu.
“Kate nang ndi?” ganti Diman sing takok.
“Nang pinggir embong, sopo ngerti ngko ono sing gelem nemu.”
Wiji nyandak tas sing biasane digawa blanja nang pasar.
“Gak usah. Mak’e elek. Sampeyan nang omah ae, karo Pak’e. Mak’e kate lunga.”
Kate ditinggal emake, Tomin langsung mlayu marani emake karo nangis. Arek cilik iku nyekeli pupune emake.
“Melu Mak’e…melu Mak’e!”
Tomin kroncalan. Arek lanang iku nangis banter. Diman sing mau meneng melu ngadek. Wiji nyandak anake.
“Jare emake elek?”
“Hu…hu…hu, melu Mak’e…”
“Mak’e ayu opo elek?”
“Sopo sing elek?” takone Wiji maneh.
Wiji mesem. Diman mung ngukuri gundule. Wiji sing mau krungu omongane anak karo bojone niat kate
Tomin manthuk. Wiji nggawa anake nang jeding. Pas nglewati bojone wong wedok iku nyebek, ngece.
Nuwun sewu mbak, nderek mringis. Kulo moco tulisane sampeyan mulai ulan mei edisi diman sak keluarga, sae telisane sampeyan.
Jun 09, 2008 6:11 pm Hemmmm...sing penting kwui penindakane sing bener....contone ojo nglarang wong udut....sing apik kuwi
Winter sr. Sejarah Pandhawa lan Korawa: miturut
mlerak-mlerok. Opo maneh, batine Nardi. Gak pingin nambah pikirane sing ruwet mergo kerjoan, Nardi langsung nyandak piring, kate mangan.
Mirah : Isuh dhisik kono lho, teko-teko langsung nyandak panganan!
Nardi : Resik kok, selak luwe.
Mirah : Lek diomongi lak mesti ngeyel. Lek loro weteng ojo sambat ngko.
Gak pingin bojone selot nyocot akhire Nardi ngalah, klunak-klunuk mlaku nang korahan. Mari ngisuhi tangane Nardi mbalik maneh nang mejo makan. Sik durung mbukak tutupe sego Nardi mandek, nyawang Mirah sing lungguh nang lincak gak adoh soko kursine. Bojone iku lagi umek karo klambi sing mari dientas soko jemuran. Raine ditekuk, kecut.
Nardi : Oalah Mak, mbok yo pisan-pisan ojo asem ae sayure. Gak bosen ta?
sing akeh sik baru tak kei eseman, sak njalukmu!
Nardi : Mrunu maneh mbaliki. Mbok dadi wong wedok iku sing akeh syukur. Sik duwe bojo sing
kesel mergo kaet isuk umek ngurus omah emosine yo lagi duwur. Gak kroso pas lagi tukaran, anake sing cilik, Ndemin II,
Kae lho, Makmu wes bengak-bengok, ndang kono dolen.
Ndemin II nyawang raine mas’e. Mari mas’e manthuk akhire arek lanang iku gelem ngaleh. Adik karo mas iku kate mbalik nang lapangan maneh, atine wes
sing rumongso pinter gelem muruk lan benderno sing bodo kanti sabar, sing rumongso bodo cetek ilmune kudu wani takon marang sing cukup lan pinter. salam lan sungkemku kanggo poro pinisepuh, sesepuh agomo. tak jaluk
Tari Seblang (Banyuwangi), Wayang Topeng (Malang), Ritual Tumpeng Sewu (Banyuwangi), Syiir Madura, Upacara Kasada (Tengger), Ludruk, Jaran Bodhag (Probolinggo), Topeng Dongkrek (Madiun).
NgUmPUl2 Yuk... Thu Mar 05, 2009 5:37 pm niki maksudte pripun mas/pak ?lha ngumpul niku ngumpulne sinten, gek sing ngumpul niku sinten, kalangan pundi ?
NgUmPUl2 Yuk... Fri Mar 06, 2009 11:25 am sabar mas lan mbak yu...Digoleki wae wonge dikandani apik2..kon moco meneh aturan2 posting..Mesakke priyayine maksute apik kok malah do dipaido..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ngenakno Makmu iki? Ora gelem kerjo, penggaweane ben dino nyonya-nyanyi ra jelas, nyangkruk koyok wong
saiki, kudu sabar. Engko lek aku iso mlebu tipi opo sampeyan ora seneng?”
“Ora. Lha kate lapo awakmu mlebu tipi? Wong tipi ae yo ra gablek. Wes ora usah aneh-aneh, ora usah mikir duwur-duwur lek ceblok mundak loro. Ndang kerjo, golek duit, golek bojo. Koncomu wes podo rabi kabeh, garek kon iku sing ora payu-payu,” kata Mak Ni kesal.
“Angel omong karo sampeyan iku Mak, ora nyandak. Wong urip iku yo kudu duwe cita-cita ojo mung trimo karo nasib.”
“Kakean cangkem. Lek ora kerjo trus kate mangan opo? Iyo lek Makmu iki iso urip terus, lek aku mati yok opo kon? Sopo sing kate ngopeni awakmu?”
Deloken tha, bedo karo arek-arek kene. Pinter macak sisan,” lanjut Mak Mi.
“Macak thok. Duwe anak lanang kok podo koyo
ora aku dewe sing isin. Mari jaluk gitar saiki kate jaluk tukokno kaos, opo dipikire mak’e iki bos.”
dadi perhatiane wong-wong. Masuk ora?”
“Sip iku Bang, setuju aku. Wes tak belani macak ganteng ngene. Sopo ngerti ngko ono arek ayu sing ndelok,”
Trowulan, Kabupaten Mojokerto. Wangunan Gapura Bajangratu awujud wangunan
“Paduraksa” yaiku gapura kang mawa payon. Gapura Bajangratu digawe saka bata,
saka watu andhesit. Ukuran Gapura Bajangratu 11,5 m X 10,5 m lan dhuwure 16,5
m. Jembare plawangan 1,40 m. Gapura Bajangratu nduweni swiwi ing kiwa tengene. Ana ing
sikile gapura ana relief kang nggambarake crita “Sri
Tanjung”. Payone awujud payon matundha-tundha sing ana reliefe awujud :
sirah kala kang diapit singa, relief srengenge, ula naga kang nduweni sikil,
yaiku ratu Jayanagara kang diwisuda dadi ratu nalika isih umur 15 taun. Ana ing
Gapura Bajangratu minangka lawang mlebu wewangunan suci (kang nganti saiki durung
ditemokake) kanggo ngurmati Prabu Jayanagara kang bali menyang Kahyangane
Wangunan Gapura Bajangratu kanggo mengeti (ngurmati) sedane
nggek2ne wong ae,,,,,wedos2, , , , ,
April 24, 2012 | wongedansurabaya	Sakjoke sepedae anyar, Ndemin 2 sing biasane males tangi saiki rodok sregep. Koyok isuk iki mau. Gak perlu ditangekno mak’e utowo mas’e, Ndemin 2 tangi dewe. Arek cilik iku budal nang jeding, adus trus ganti
“Lek aku mung siji sing pingin tak ganti, mak. Aku pingin cepet-cepet sunat cek iso ndang rabi karo awakmu.”
“Yo sampeyan iku sing kebangeten. Sunat ae nunggu lulus eSTeeM, gak isin karo mantrine.”
“He…he. Koen eling gak, mak, biyen pas awake dewe
iku ketok seneng. Narti sing sak durunge rodok ruwet pikirane wes seneng, ngguya-ngguyu. Wong loro iku gak kroso lek anake sing nomer loro wes
November 2, 2013 | wongedansurabaya	Jenenge wong bojoan, opo maneh wes taunan, elek apik pasangane mesti wis padha apal sifat lan kebiasaane. Ngunu ugo pasangan Diman Wiji. Tauanan rabi apike ora ketok apik eleke selot selot eleke. Ning mergo wis padha paham, nduwe komitmen yo kudu diatasi lek ora yo dijarno ae, ora dianggep perkara.
Lek ono kelakuane Wiji sing ora dianggep Diman iku ora liya kebiasane lek pas nang WC, ngising. Ora dianggep mergo lek dianggep iso garai mangkel dhewe. Lagian yo selama iki ora ngrugekno. Sing jenenge Wiji lek lagi ngising iso limang taun. Mbuh sing ditokno opo. Wong wedok iku senengane lek ngising mesti disambi, seringe
Kaya isuk iki, Wiji sing kaet isuk wis umek karo penggaweane wis nongkrong nang WC. WC sing panggone nang mburi dhewe iku sengaja dipisah saka jeding dan rada adoh saka pawon. Kaya biasa Wiji nggowo kumbahane, lumayan karo diucek-ucek pikire. Diman sing wis apal biasane yo ora protes. Lek pas bareng mulese wong lanang iku milih
“Nang emak kono lho, sik suwi iki,” saure Wiji.
Beda karo WC-WC sing biasane ditembok brukut teka nduwur, WC nang omahe Wiji mung ditembok sak duwure udele wong gedhe.
jak omong ae, lak maleh gak konsen iki.”
Mumet ngempet Diman njogrok nang ngarep WC. Raine abang ireng ngempet
gak oleh, sampeyan pulisi ta?”
“Woo arek iki. Ndang, ngko tak tukokno senenganmu wis,” omonge
“Gusti! Mak, lek gak metu koen ngko tak…”
Diman glagepan. Diusapi raine sing kenek banyu. Wiji nyeprot bojone atek pistol-pistolan banyu kaane anake sing keri nang
nggolek sing anyar mbuh koen ngko…”
“Gak hehe…ndang ta lah, selak lara iki.”
Diman ngeplak gundule dhewe. Wong lanang iku akhire ngalih. Disawang anake sing dolanan montor-montoran nang sanding pawon. Moro-moro Diman mesem, oleh ide. Ora suwi krungu suwara bojone bengak-bengok. Ora mung bengak-bengok Wiji sing ora iso mbukak lawang WC langsung mlumpat tembok karo gidro-gidro, mlayu nang pawon.
karo ulo gidik-gidik. Wong wedok iku mlebu nang jeding karo sik mengkirik. Nang njaba Diman mesam-mesem. Wong lanang
Awake ngowel. Jenenge wong lek wedi lak ngunu iku. Wiji paling wedi, gilo karo sing jenenge ulo. Ndelok nang tipi ae males opo maneh sing temenan.
“Mak’e dibujuki pak’e,” omonge Tomin cilik karo ngguya-ngguyu.
“Apa? !&*$#!!!”
Wiji sing rada cerdas langsung dong lek dheweke dikerjai bojone. Opo maneh pas ketok gundule bojone sing lagi nongkrong nang WC.
“Awas sampeyan, pak, titenono!”
Diman sing krungu bojone ngomel ngguya-ngguyu.
“Metu sampeyan, pak!”
“Metu, akeh iki. Arep ta?”
Wiji menteleng. Karo malang kerik wong wedok iku nyedeki WC. Diman sing wis siap langsung nembakno banyu saka pistole dolanane anake, mbales bojone.
“Golek perkoro karo aku sampeyan, pak. Kene tak ladeni!”
“Emoh, ngising ae enak hehehe.”
Wiji mangkel. Wong wedok iku nggondok dikerjai bojone.
“Oke. Jatahmu ngko bengi tak coret!”
“Yo mangan nang warung, warung akeh kok.”
“Guduk jatah iku. Awas lek njaluk kelon!”
Wiji ngalih karo cincing-cincing dastere. Diman sing nerusno nongkrong.
“Pikir ngko sing penting saiki wis lego,” omonge karo mesem.
Tomin cilik sing ndelok polahe mak’e karo pak’e mung gedhek-gedhek.
akhire awakmu gelem dadi pacarku. Rasane koyo ketiban mbulan, ora kuat aku nyonggo awakku dewe saking ora
ben dino tak impi-impi, mung awakmu ratune ati, siji ora bakal ono liyane. Paribasane njaluk mbulan tak sanggupi tapi awakmu ngerti lek iku ora mungkin, dadi njaluki opo
layang iki sesuk disambung maneh. Ojo lali lek katene turu dungo disik, mugo-mugo Mas iso melu
December 12, 2012December 12, 2012 |
“Tukokno lele nang pasar pak, sekilo ae.”
Krungu mak’e kate ngongkon bapake tuku lele, Tomin sing lagek uglak-uglik nang kasur langsung mbengok.
“Emoh lawuh lele mak, pitik ae.”
“Gak oleh koen iku mangan pitik, gatel,” saure Wiji.
“Sopo sing gatel, wong sunat kok gatel,” Tomin nyauri karo mecucu.
“Lha iyo, manukmu iku ngko sing gatel lek dipangani pitik. Mari sunat gak oleh mangan iwak pitik, endog yo gak oleh.”
“Aku lho gak seneng lele, ngunu
wingi manuke kecepit slerekan Tomin kudu disunat maneh. Arek lanang iku ora mlebu sekolah soale mlakune sik angel. Lek pingin mekso sakjane yo iso ae ning ora iso nggawe kathok, isone sarungan. Jelase Tomin ora gelem, isin. Mbuh mergo wis kegeden areke opo ancen Tomin sing manja, manuke Tomin ora ndang mbalik-mbalik. Ketoke arek iku malah kesenengen nang omah. Penggaweane ben dina mung nonton tipi, mangan, turu kaya raja.
Pak’e Tomin meneng ae. Wong lanang iku wis tuwuk lek ngrungokno anak bojone gembrah ben dina. Paling lek wis mangkel kaet melu omong. Nyandak sepeda motor Diman budal nang pasar. Sakjane lek karepe ati ngunu Diman pingin nduwe anak maneh. Lanang opo
koyok ngunu. Wong lanang ki mesti kakean polah ancene. Kere dikancani lek wes sugeh mesti lali, golek wedokan maneh. Nyenengno wong wedok siji ae gurung karuan iso, roba-rabi ae senenge. Njaluk dipuklek manuke,” omonge Wiji gemes.
“Mak…mak tipi ae mbok percoyo. Lha iku arek wedoke yo gelem kok. Lanange gelemo lek wedoke
Bengi jam wolu omah wis sepi. Udan kemricik garai wong aras-arasen metu. Wiji karo bojone wis
sanga luwih Tomin sing maune wis merem usrek. Ono sing ora enak nang awake. Arek lanang iku kate kukur-kukur ning wedi. Akhire klogetan dewe kaya uler kepanasen. Ora betah ngempet arek iku celuk-celuk mak’e.
“Mak…mak’e…gatel mak…”
Pisan pindo sing diceluk ora nyauri, wis keenaken lek turu. Wis ora betah
“Yo ikune sing gatel, opo maneh. Ojo dikukur, loro ngko huhuhu…”
“Lha koen mau mangan opo? Mangan opo pak arek iki mau?”
“Yo embuh. Aku mau mung nukokno
nyawang mejone anake. Kardus bekas roti dibukaki, wis kosong isine. Nang njabane didelok gambare.
“Iki lak nggawe endog, atek
NGALOR LAN NGIDULKIRANG LANGKUNGIPUN MEKATEN dedik cahyonoCamatJoin date : 11.07.08Subyek: Re: ARTI SAHABAT Mon Oct 13, 2008 11:48 pm trus menurut panjenegan sing saget koyo ngoten niku
PIYAMBAK DERENG ANGSAL "SAHABAT" SENG KADOS NGOTEN
Saesto panjene ganipun sampun wungu!
» Meme Lucu DP Jowo Jaman Edan
Meme Lucu DP Jowo Jaman Edan
Kumpulan gambar foto editan meme DP lucu boso Jowo iki mung gawe guyonan. Nggo kirim gambar lelucon waton ngguyu nok BBM, FB, Instagram, Twitter, Gplus lan liyane. Isine gambar kata-kata lucu, tembung pitutur kocak, unen-unen koclok, ukara bijak koplak lan sindiran mbanyol boso Jowo ing jaman edan.
gemblung iki, trus ajaken kanca-kancane perang gambar koplak. Sing ora mudeng arti bahasa Jawa, terjemahno dewe yo...Meme Jowo Lucu 1Jaman disik: cewek SMA nganggo seragam OSIS rapi. Ono arek lanang nyedak ngono wis pasang kuda-kuda
Nyenggol thithik joss!! Nek gagal nyenggol jarene: Try again.... Edan tenan!! Gambar meme iki nyindir arek wedok SMU jaman saiki sing ketularan budaya
Jowo Kocak 2Sing rodo waras nok jaman edan yo pituture Eyang Subur iku: Urip mung mampir ngombe karo rokokan.
sampeyan kirim kanggo nyindir bojo, pacar utawa wong wedok sing kakean omong. Mirip karo meme ndik ngisor ikiGambar Meme Jowo Edan 4Pitutur Jawa sakbenere: Sepi ing pamrih Rame ing gawe. Tegese, tumandang sing sregep ora ngarep pamrih. Kosok balene: Sepi ing pamrih Rame ing lambe. Kakean cocot!!Meme sableng iku cocok gawe ngilokake rekan kerja sing penggaweane ora beres, tapi seneng ngerumpi ngrasani kancane. Nek pingin dipecat, yo kirimen nok boss pisan. Wani opo ora?Foto Meme Jowo Ora
Ndadak ngaku wong sugih barang. Nek ketemon ternyata kere, opo ora ngisin-isini?Contoh crito ngakak komplit bab iki iso panjenengan pencet nok
sepatu karo wong edan iku. Mangkane, dikandani wong tuwek iku sing nurut. Dirungokno, ojo mangsuli. Nek kadung pegel atine, wong tua ya iso esmosi.Kumpulan Meme Lucu DP Jowo Jaman Edan wau mugi-mugi saget nglipur manah lan migunani. Nyuwun agunging pangaksami menawi atur kawula kasar tur vulgar banget. Sumangga mirsani guyonan, banyolan, lelucon lan dagelan edisi boso Jowo lintune
SIMBAH” Ing sawijining desa kang adem ayem, ana sawijining wong kang wis tuwa urip karo 3 putune. Uripe katon guyup rukun. (Karo diiringi instrument AYUN AMBING) Simbah metu saka omah lan lungguh ing teras ngarep lan nyeluk putune kabeh. Simbah : Cah bagus, cah ayu, mrinio nak kabeh putu-putuku. Duh!! Ning endi kabeh iki kok sepi. Simbah iki lho arep crita jaman cilike simbah (karo watuk-watuk) uhuk…huk…huk…!!! (Ora suwe saka iku, putu-putune simbah pada teka) Putu2 : (bebarengan) Inggih…mbah!! Sekedap…!! (karo mlayu menyang simbah) Ora suwe saka iku, putu2 mau teka lan lungguh sila ing ngarepe simbah. Salah sawijining putu ana sing mijeti gegere simbah. Simbah : Le, nduk, simbah iki wis tuwa, wis mambu lemah. Maringono yo bali menyang lemah…. Huk…huk…!! Mumpung simbah isih urip, simbah pengin crita… Putu2 : (bebarengan) Inggih…..mbah…!! Simbah : Rungokno sing temen ya, iki crita jaman cilike simbah… Huk..huk…!! (salah sawijining putu mijet kebanteren) Putu2 : (bebarengan) Inggih… mbah….!! (Ngubah setting karo suasana ing jero kelas lan ana 2 murid jenenge Sella lan Via sing wis ana ing kelas) Sella lan
manungsa po’o, aku ngelu ngrungoknone… Ucup : Iya… iya…. Sepurane… Eh,ngemeng-ngemeng kok isih padha ngomong dhewe!! Pak Guru wis rawuh lho!!! Sella lan Via : Endi..??? (karo nolek kiwa-tengen) Ucup : Iku lho… (karo nunjuk ngarep lawang kelas) Cepet lungguh ing panggonmu dhewe-dhewe, tinimbang engko Pak Guru angry…!! (karo langkah sewu, katelu murid kuwi lungguh ing panggone dhewe-dhewe) Pak Guru : (karo kacamata gedhe, gawe jas, nggawa tas koper, karo mlaku khase, Pak Guru mlebu
Sapa iku sing ngguyu..!! Aku krungu ana sing ngguyu
Waduhh… mati aku!!! Aku lho ora seneng karo pelajaran Basa Arab… Piye iki..??? Via : (mbisiki lan ngasut Ucup) wis, kowe turu wae… Ora ana gunane sinau Basa Arab… Kowe yo ora seneng kan karo pelajaran iku… Iya kan?? Ucup : (karo wajah rada bingung) Iya… ya!! Yo wis aku dak turu wae. (karo nyeleh sirahe ing dhuwur meja) Via : (karo ekspresi kaya setan) Ha…ha…ha…. Kenek kowe!!! (Sella lan
pinter-pinter kabeh… Sella lan Via : (bebarengan) Na’am ya ustadz…!!! Pak Guru : Kowe kabeh wis padha ngerti apa iku ism?? Ism iku kata sing diawali karo Al. Saiki soale, coba sebutna tuladha-tuladhane ism?? Saiki kabeh kudu njawab!!! Dimulai saka Sella…!! Sella : (karo deg-degan) Niku pak… niku pak… Napa nggih… ehm… Oh inggih..!! Tuladhane, al-
nggelengna sirahe) Ing sekolah, ora ning omah, ora ing lapangan, ngorok wae!!! Bruaakkkkk…!!! (Pak Guru nggebrak mejane Ucup) (Ucup
iku lapo wae se?!?!? Mulai subuh nganti subuh maneh turu wae!!! Lek kaya ngene terus, kapan kowe bisa maju??? Kapan bangsa iki mandiri yen rakyate kaya kowe kabeh!!! Ucup : Inggih... Yen kula sampun dados presiden Pak!!! Pak Guru : Sida donya iki kiamat le!!! (Sella lan Via ngguyu ngakak) Ya wis, yen ngono, coba saiki wenehana tuladha gatra ism?! Ucup : (ngomong lirih) Waduh mati aku!! Aku lho ora nyambung blas karo pelajaran iki... (Mbisiki Via) Heh.. Via apa iku ism?? Via : (Karo mbisiki Ucup) Ism iku yo pokoke kata sing diawali karo Al... Ucup : (rada ragu) ngono to... Via : Yo wis, pokoke ngono iku... Ucup : (karo wajah sing yakin banget) Inggih Pak!! Kula saged!! Ism niku kata kang awalane diawali ngangge Al... Lan tuladhane yaiku... alpukat, alkohol, almari, ehm... alakadarnya... napa maneh nggih??? Sella lan Via : (Karo ngageti Ucup, bebarengan) Alhamdulillah!!!! Pak Guru : Wis.. wis... Ucup, kowe kudu sianu sing sregep maneh. Yen ngene terus kowe bisa ora lulus..!!! ngerti kowe Ucup??? Ucup : (karo nunduk, lan nyuara alon) Inggih Pak... Pak Guru : Ya wis, wektu
bebarengan) Waalaikumsalam Wr. Wb. (Pak Guru metu saka kelas, murid-murid isih ing kelas, Sella lan Via
kowe, aku lan Via yo yakin kowe pasti bisa. Aku lan Via mulih dhisik ya... tetep semangat ya...!! (Arek telu mau metu saka kelas) (Setting sing beda, ing ruangan, ana kursi, meja, lan sak botol miras mereke vodka) Ucup mlaku alon-alon nuju ruangan iku. (Karo diiringi instrument Kenny G. Samurai, sing alon lan nyentuh) Ucup : (Karo wajah pucet lan putus asa) Aku wis ora bisa.... aku wis ora bisa apa-apa... Ora ana wong sing gelem nulung aku... Luwih apik yen aku ngombe iki... Ben aku bisa tenang... (Karo njupuk botol miras) Aku bisa nge-fly... (Mbukak tutup botol lan siap-siap
ombeen... Kowe bakal bisa dadi kancaku...
iki!! Gusti Allah ora seneng karo kelakauan sing dilakokake karo iblis lan keturunane.. Iblis : Heh!! Apa urusanmu ning kene!! Arek iki wis dadi kancaku!! Minggato kono!! Minggato dhewe kono!!! Malaikat : Ora!! Ora bisa!!! Arek iki turunane adam dadi aku kudu ngelindungi arek iki!! Minggato dhewe kono!!! Ucup : Huwaaaa...!! Wis-wis aja tukaran!! Bu Zuhro engko teka lho!! Gelem ta mlebu BK heh?!? Saiki lan
lan Malaikat moro-moro ilang) Syekh : Kun... mutafa’ilan ya Ibnu Adam... Kowe ora dhewekan, ilingo menyang Gusti Allah... Gusti Allah isih ana karo awakmu, sak temene Gusti Allah seneng karo hambane sing ndonga kang temen (terus Syekh iku ilang) (Karo diiringi lagu Asmaul Husna) Ucup : (ndeprok nadahna tangan lan nagis) Ya Allah Gusti... ula nyuwun pangapunten kang agung, panjenengan paringi kula dalan kang bener Ya Allah... Panjenengan dadosaken kula niki wong kang welas kang panjenengan welasi... Kula nyuwun Ya Allah... Panjenengan paringi kula gampil kangge ngadepi coba ing donya niki... Ya Allah... (Karo sujud ngarep lan nangis) (Hasil ujian wis diumumna, karo setting beda, Sella lan Via ngumpul karo wajah sumringah ora karuan) Sella : (Karo wajah sumringah) Horre.... aku lulus, aku lulus.... Akhire.... Delengen hasil ujianku iki, LULUS!!! Via : (Wajah sing ora kalah girange) Iya.. iya.... Delengen iki, aku lulus pisan!!! Alhamdulillah.... Tapi piye karo kasil ujiane Ucup ya?? Nganti saiki aku durung ketemu dheweke.. Sella : Iya, aku ya durung ketemu arek iku, muga-muga dheweke
Sella lan Via : (bebarengan) Waalaikumsalam..... Ucup : Woi.. Delengen iki kasil ujianku..... Aku LULUS!!! Sella lan Via : (
wetengmu mbledos!! Let’s go!!! Sella lan Via : (bebarengan) Ok. Let’s Go!!! (Setting bali ning teras ngarep omahe simbah, lan katelu putune lungguh ing teras) Simbah : Yo ngono iku na... critane simbah lan kanca-kancane simbah.... Huk..huk..huk.... Mula saka iku, dadi wong iki kudu sabar ngadepi coba ing donya lan aja lali ndonga marang Gusti Allah supaya diparingi gampang kabeh..... Putu2 : Inggih mbah.... Simbah : ya wis, saiki wis sore, wis wektune mangan, ayo padha mangan.... Putu2 : ayo!!! (Diiringi lagune Kenny G – forever in love. Simbah lan putu-putune mlebu ning jero omah) Akhire ngono iki critane simbah, kadang janma ing donya iki ora eling berhargane dheweke, yen kabeh dilakoni karo dalan pintas, sing diperoleh hasile ora bakalan maksimal, sakwalike, yen saben manungsa gelem
Pedot Maneh Speedy Iki Karepe Opo
koyok'e, jenenge wae sapi-----di, nek pas sehat trus gelem mlaku yo mesti timik-2 mlakunelokasine nok endi cak?pirang kilo adohe teko kantor cabang
Golong-gilig para dwija; Samya sengkut gya kridha mbangun nagri; Ing pe-ge-er-i satuhu; Basa jawa sinedya; Melu gladhen jurnalistik
Tegese kas nyantosani; Setya budya pangekese dur angkara (Pocung)
Dedalane guna lawan sekti; Kudu andhap asor; Wani ngalah luhur
ing pambudi; Melu edan nora tahan; Yen tan melu anglakoni; Boya kaduman melik; Kaliren wekasanipun; Ndilalah kersa Allah; Beja-bejane kang lali; Luwih beja kang eling lawan waspada (Sinom)
inten , cahyane manjing ono pilinganku kiwo tengen , sing
wongedansurabaya	Wis gawan bayi lek sing jenenge Wiji iku kurang seprapat alias ora genep. Lek arek wedok biasane anteng, isin-isin, sing jenenge Wiji meneng durung genep limang menit ae langsung gatel awake. Lambene iso meneng lek lagi merem, mangan utawa ora enak atine. Diman wis paham masalah iku. Pokok lambene wis mecucu mesti lek ora mergo mangkel yo luwe. Akeh-akeh mangkel mergo luwe. Isin mergo polahe bojone yo ora pisan pindo dirasakno Diman. Ning yo mergo wis paham iku mau Diman ora tau protes. Paling lek wis
ngebeki omah. Nang ngarep tipi Wiji nyanyi karo joget-joget. Wong wedok iku ancen seneng olahraga. Ora milih lari opo olahraga liya, Wiji luwih seneng nirukno pelatih aerobik sing akeh didol VCDne nang pasar.
“Se…senajan setaun tak enteni. Tres…tresnamu sing tak tunggoni…”
“Yo turu kono. Eh kok sampeyan wis mulih yahmene?” takone Wiji, ora sido ngalih.
“Ho oh, wis mari garapane. Kancani, Mak.”
“Yo sik, adus sik. Kringet ngene.”
“Gak usah adus, kancani yo, Mak,” omonge Diman maneh.
Wiji nyawang bojone sing ketok bedo isuk iki. ora nyauri wong wedok iku akhire melu bojone mlebu kamar. Awan pas anake mulih Wiji wis ayu. Diman sing sik ngenakno turu dijarno. Tomin sing sik SD mari mangan langsung dolan. Bengi Diman sik ae meneng. Masio ta ancen ben dino ora akeh omonge ning menenge Diman saiki bedo.
“Pak, sesuk golek iwak yuh.”
“Iwak hias, dikekno akuarium.”
“Halah, iwakmu wingi matek ngunu gak mbok openi,” saute Wiji.
mlebu kamar. Diman sing wis turu meh sedinoan bengi iki sik pancet ora ono omongan.
“Pak,” celuke nang bojone pas wis gletakan nang kamar.
nesu, Mak? Gak popo nesuo, mbok kabruk aku yo siap. Ancen aku salah, lalian, gak ati-ati.”
“Gak luwe kok nesu, yo sesuk ae lek luwe. Ayo turu, wis bengi.”
“Gak nesu temenan?” takone Diman ora percoyo.
“Limolas dingge opo? Siji ae,” omonge Diman.
“Dikekno malinge cek gak nyolong maneh. Dingge serep lek ngko ilang maneh,” saure Wiji.
Ngurip-urip Basa Jawa: KUWUK LAN MANUK CANGAK
kang ambeg julig, bareng teka, banjur padha tata lungguh, rampadane nuli
diwetokake, arupa jangan diwadhahi piring ceper. Ama pitik ambeg julig celathu
: “ Ki sanak, teka dika mriki banget
andadekake bungah kula, mugi dika trima becik. Daweg dika didhokoh, kaya yen
onten ing omah dika dhewe, daweg ta kula wiwiti, awit luwe kula banget. “
Kuwuk nuli sengkut ing pamangane , dhayohe
sarehning cucuke lancip, mung bisa mung bisa necep – necep bae, ananging tansah
ngatokake sumehing ulat, sarta aweh panarima marang kuwuk saking panyuba –
nyubane. Bareng arep mulih kalair karepe, genti angundang mangan marang kuwuk
ing omahe, kuwuk saguh anekani. Bareng tutug ing dina patembayane, kuwuk teka,
ditemoni kalawan ulat manis. Ananging ing nalika padha lekas arep mangan, kuwuk
muring – muring. Sebab dening apa muring – muring, apa ta rampadane ora
kapanujon ing karepe. Satemene daginge enak, sarta dirajang , ananging emane
diwadhahi guci, gulune dawa lan ciyut, cangak
Eliding dongeng mangkene : sing sapa dhemen
angerang – erang uwong, iku ,kerep nemu wewalesing pangerang – erang.
Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF Winters
dhokoh = 1. akeh sarta katon enak anggonae
(Macak) Yes – Wong Edan Suroboyo
November 6, 2012 | wongedansurabaya	“Pokoke kudu onok!”
Diman meneng. Bojone lek nduwe karep mesti kaya ngunu. Minggu isuk dheweke karo bojone oleh undangan manten. Wiji sing kaet oleh kabar langsung memeti, njaluk ditukokno klambi anyar. Ora mung iku, Tomin, anake sing wis STM njaluk melu, trus njaluk ditukokno klambi anyar sisan.
Awane durung kasil, bengi wayahe dibaleni. Nang kamar Wiji umek ae. Sengojo ancene. Wong wedok iku
“Halah pak, pisan iki ae lho. Ya?”
“Ben jaluk opo-opo ngomonge pisan iki ae…”
“Gak, temenan iki. Ya pak ya?”
“Lek aku ngomong gak, nesu?”
jalukno duite, wes gek merem.”
“Ho oh,” saure Diman.
Wiji sing maune mecucu langsung mesem. Wong wedok iku trus turu nyanding bojone.
“Kate tuku opo sih?” takone Diman karo ngrangkul bojone.
“Sing penting sesuk ayu, sampeyan mesti seneng. Sesuk
Marem karepe dituruti Wiji akhire turu. Sesuke mari dikei duit karo bojone dheweke langsung budal nang
“Sik, diluk maneh. Sampeyan dhisikan ae, ngko aku nyusul.”
Kesel ngenteni bojone karo anake sing ora mari-mari lek macak, Diman budal dhisikan nang omahe tanggane. Mari wis komplit rombongan langsung budal. Telung angkot di-charter
“Pak’e, enteni…” celuke Wiji karo kecontalan.
Amarga telat, Wiji ora iso sak angkot karo bojone. Dheweke sak angkot karo Tomin. Wiji sing nggawe sandal jinjit duwur kangelan lek mlaku nganti kudu dituntun karo anake. Diman sing kaet ndelok pacakane bojo karo anake pas mudun saka angkot langsung gedhek-gedhek.
“Ngunu iku ta sing mbok tangisi wingi?”
“Apik yo, iki lho koyok artis nang tipi-tipi kae. Sampeyan ae sing ndeso, gak ngerti fesyen ya, Min?”
“Ho oh,” saure Tomin karo mbenakno kacamatane.
“Artis opo? Ngerti tukang pijet sing biasa dituntun kae? Yo ngunu iku rupamu wong loro saiki.”
Kampung sing jare nggone wong sugih tibake luwih ndeso timbang kampunge dewe. Dalane durung aspal, sik lemah. Udan mau bengi garai dalan jembrek kabeh. Pas lagek mlaku, mara nang omahe sing duwe gawe, sandale Wiji keplentong, mancep nang lemah. Kacamata irenge garai wong wedok iku ora eruh dalan. Tomin sing kaet mau nggandeng mak’e yo ora sadar lek sepatune midek kubangan
selot isin maneh. Anak bojone saiki dadi tontonan wong akeh. Kabeh sing ndelok ngempet ngguyu. Diman marani anak bojone.
kok maleh ireng kabeh, reget,” Tomin melu ngrengik.
“Dicopot dhisik iku kocomotone, disawang sing genah.”
Ngurusi anak bojone, akhire Diman jaluk ditinggal ae. Timbang ngrusak acara, garai
mandek sik ngramut anak bojone sing ngrengik gantian.
“Oalah Gusti, nduwe anak bojo siji ae kok pedot kabele,” omonge
amarga wong iki asring gerah banjur nalika panjenenangipun saweg yuswa gangsal taun asmane diganti dadi Soekarno dening kang rama. Jeneng iki dijupuk saka warlord ing crita Bharata Yudha sing Karna. Jeneng "Karna" kanggo "Karno" amarga ing huruf basa Jawa "a" diganti dadi "o" nalika ater-ater "su" tegese "apik". Ing tanggal mengko yen dadi Presiden, ejaan jeneng diganti dening awake dadi Soekarno Sukarno amarga wong mikiraken penjajah jeneng Ejaan (Walanda). Dheweke isih migunakake jeneng Sukarno ing teken amarga teken punika teken sing wis kadhaptar ing teks Proklamasi Kamardikan Indonesia ngirim ora bisa diganti. Tembung punika menowo kanggo Sukarno Soekarno. Asal saka jeneng Achmed Sukarno Ing sawetara negara Kulon, jeneng iki kadhangkala ditulis Soekarno Achmed Sukarno. Perkara iki kedadean amarga nalika Soekarno wayah kawitan riko menyang Amerika Serikat, sawetara tiyang ingkang golek warta kanggo wonder, "Sapa sing sepisanan jeneng Sukarno?" Amarga padha ora ngerti Sifat sing mayoritas wong Indonesia kang mung migunakake siji jeneng mung utawa ora duwe jeneng kulawarga. Piye wae, wong banjur ditambahake ing ngarepe jeneng Achmed Sukarno. Iki utamané bener ing sawetara Wikipédia, kaya wikipedia Ceko, basa Welsh, Denmark, Jerman, lan Spanyol. Achmed Sukarno sebutno jeneng ing Gagal dening nalika ibadah kaji. Ing sawetara versi liyane, panentu kasebut ing ngarep jeneng Achmed Sukarno, digawa metu dening diplomat Muslim Indonesia sing nganakake misi manca ing upaya kanggo gain pangenalan negara kamardikan Indonesia dening negara Arab. LIFE IR. SOEKARNO Kanak-kanak lan taruna Soekarno Sukarno lair rama sing jenenge Raden Soekemi Sosrodihardjo lan ibuné Ida Ayu Nyoman Rai. Kekalihipun pepanggihan nalika Raden Soekemi sing ana sing sekolah guru SD diselehake ing Pribumi Singaraja, Bali. Nyoman Rai iku kraton baris saka Bali lan Hindus nalika Raden Soekemi piyambak Muslim. Padha wis anak wadon kang dijenengi Sukarmini sadurunge Sukarno lair. Nalika Sukarno cilik urip karo mbah kakungipun, Raden Hardjokromo ing Tulung, Jawa Timur. Piyambakipun sinau wonten ing pisanan ing Tulung nganti panjenengané pindhah menyang Mojokerto, ngiring tuwané ditugasaké ing kutha. Ing
ing Juni 1911 Soekarno dipindhah menyang Europeesche Lagere (ELS) kanggo nggawe kui luwih gampang kanggo bisa ditampa ing Hoogere Burger School (HBS). Ing 1915, Soekarno wis rampung pendidikan ing ELS lan kasil terus HBS. ing Surabaya, Jawa Timur. Sampeyan bisa ditampa ing HBS ing bantuan saka kancane bapaké sing disebut HOS Cokroaminoto. Tjokroaminoto malah marang papan perlindungan kanggo Soekarno ing panggonan asrama. Ing Surabaya, Sukarno akeh ketemu karo pemimpin saka SI, organisasi mimpin Tjokroaminoto banjur, kaya
banjur aktif ing organisasi pemuda Tri Koro Darmo kawangun minangka organisasi saka Budi Utomo. Jeneng organisasi banjur diganti dadi Jong Jawa (Java Youth) taun 1918. Saliyane kuwi, Sukarno uga nyerat ing dina rata-rata "Hindhia Oetoesan" dipunpimpin dening Cokroaminoto. Ing Wekasaneng H.B.S. Ing 1920, Soekarno terus Technische Hoge School (saiki ITB) ing Bandung kanthi njupuk jurusan teknik sipil lan lulus ing 1925. Nalika ing Bandung, Sukarno urip ing panggonan kang Haji Sanusi sing anggota SI lan
banjur pimpinan saka organisasi Indische Party. Gerakan Nasional Future Nalika taun 1926, Soekarno didegaké Study Club Kontraktor ing London kang asil inspirasi saka Indonesian Study Club dening Dr. Soetomo. Organisasi iki dadi cikal bakal Partai Nasional Indonesia, kang didegaké taun 1927. Kegiatan Soekarno ing PNI nyebabake dipenjara Walanda ing Desember 1929, lan mimpin menyang pledoi fenomena: Indonesia Sue, nganti dibebaske maneh ing 31 Desember, 1931. Ing Juli 1932, Soekarno gabung karo Partai Indonesia (Partindo), kang ing bagian sekedhik saka PNI. Sukarno iki maneh dipenjara ing Agustus 1933, lan diasingaké menyang Flores. Kene, Sukarno meh lali dening tokoh nasional. Nanging roh isih kobong minangka diwenehake ing saben huruf kanggo guru jenenge Ahmad Hasan Islam Uni. Nalika taun 1938 kanggo taun 1942, Soekarno dipunasingaken dhateng provinsi Bengkulu. New Soekarno ngasilake free nalika jaman penjajahan Jepang ing taun 1942. Penjajahan Jepang Ing wiwitan periode kolonial Jepang (1942-1945), pamaréntah Jepang wis ora ngeweruhi gerakan tokoh-tokoh Indonesia utamané kanggo "ngamanake" wontenipun ing Indonesia. Iku katon ing gerakan saka karakter 3A Shimizu lan Pak Angga kurang populer. Nanging pungkasanipun, ing manungsa waé pamaréntah pendhudhukan Jepang lan ing wektu sing padha nggenepi tokoh penting Indonesia kaya Sukarno, Mohammad Hatta lan liya-liyane ing sembarang organisasi lan institusi kanggo narik kawigaten ati saka populasi Indonesia. Disebutaké ing macem-macem organisasi kayata Jawa pagi sore, Wong Power Center (Son), BPUPKI lan PPKI, tokoh penting kayata Soekarno, Hatta, Ki Hajar Dewantara, KH Mas Mansur lan liyane kasebut lan katon supaya aktif. Lan pemimpin pungkasanipun nasional ing collaboration karo pamaréntah pendhudhukan Jepang kanggo entuk kamardikan Indonesia, senadyan ana uga gerakan lemah minangka Sutan Sjahrir lan Amir Sjarifoeddin amarga
sing malah sanadyan kita kerjo bareng karo Jepang ing kasunyatan kita pracaya lan dateng lan gumantung ing kekuatan dhewe. Panjenenganipun aktif ing efforts preparation saka kamardikan Indonesia, ing antarane kang dirumuske Pancasila, UUD 1945 lan basis dhasar saka pamaréntah Indonésia, kalebu nyusun teks proklamasi Kamardikan. Panjenenganipun ngojok-ojoki langkah aside kanggo Rengasdengklok acara Rengasdengklok. Ing taun 1943, Perdhana
Indonesia. Ing awarding lintang ndadekake pamaréntah pendhudhukan Jepang kaget, amarga tegese iku dianggep telu tokoh Indonesia kulawarga Imperial Jepang dhewe. Ing Agustus 1945, dheweké dijak dening Marshal Terauchi, Kepemimpinan militer ing wilayah Asia Tenggara Dalat Vietnam sing mengko nyatakake proklamasi kamardikan Indonesia punika bangsa Indonesia piyambak. Nanging kang keterlibatan ing badan diadegaké déning organisasi Jepang nggawe Sukarno iki dipuntudhuh dening Walanda ing collaboration karo Jepang, antara liya, ing kasus ambek khewan setan juhut. Perang revolusioner Soekarno karo tokoh nasional wiwit nyiyapake piyambak sadurunge proklamasi kamardikan Republik Indonesia. Sawise Hearing Komite Preparatory Work kanggo BPUPKI Kamardikan Indonesia, Komite Cilik dumadi saka wolung wong (resmi), Komite Cilik dumadi saka sangang wong / Komite Nine (kang mrodhuksi Jakarta Piagam) lan Komite PPKI Kamardikan Indonesia, Soekarno-Hatta netepake negara Indonesia adhedhasar Pancasila lan UUD 1945. Duwe ketemu Marshal Terauchi ing Dalat, Vietnam, ana Rengasdengklok acara ing
sing ngojok-ojoki antara liya soekarni, Wikana, Singgih lan Saleh. Ing nom-noman nuntut sing Soekarno lan Hatta langsung sing nelakaké kamardikan Republik Indonesia, kaya ing Indonesia dumadi vakum saka daya. Iki amarga Jepang wis nyerah lan pasukan sekutu wis ora teka. Nanging Sukarno, Hatta lan pemimpin gelem ing latar nunggu kajelasan gegayutan panyerahan Jepang. Alesan sanès inggih punika ing Soekarno akeh nemtokake wektu cocok kanggo kamardikan Republik Indonesia kang milih tanggal 17
janjian saka presiden lan wakil presiden dikonfirmasi dening KNIP.Pada September 19, 1945 panguwasa Sukarno bisa mutusake masalah tanpa acara getih Ikada Stadium Jakarta ngendi 200.000 wong bakal Freeport karo pasukan Jepang isih bersenjata. On rawuh Sekutu (AFNEI) dipimpin déning Letnan Umum.
uga nyoba kanggo mutusake masalah krisis ing Surabaya. Nanging, amarga provocation dibukak dening pasukan NICA (Netherlands) Allied ngisor. (Ing UK) bledosan acara 10 Nopember 1945, ing Surabaya lan matine Brigadier General AWS Mallaby. Amarga akeh provokasi ing Jakarta ing wektu, Presiden Soekarno pungkasanipun mindhah ibukota
ing taun 1945, inggih punika status Presiden minangka kepala pamaréntahan lan kepala negara (presiden / siji eksekutif). Sajrone revolusi, sistem pamaréntahan diganti dadi semi-presiden / pindho eksekutif. Presiden Sukarno minangka Kepala Negara lan Sutan Sjahrir minangka Perdhana Mentri / Kepala saka Pemerintah. Iku kedaden amarga saka edict wakil presiden No. X, lan sasi edict pemerintah November 1945 ing partai politik. Iki dijupuk kanggo Republik Indonesia wis dianggep negara liyane kang demokratis. Senajan sistem pamaréntahan diganti, ing wektu revolusi, posisi Presiden Sukarno tetep sing paling penting, utamané ing dealing karo Affair Madiun ing taun 1948 lan saiki Agresi Militer Belanda II sing mimpin kanggo Presiden Soekarno, Wakil Presiden Mohammad Hatta lan sawetara negara pejabat dipenjara ing Walanda. Senajan wis ana Pemerintahan Darurat Republik Indonesia (PDRI) karo ketua Sukiman Sumber, nanging ing kasunyatan kahanan internasional lan domestik isih ngakoni yen Soekarno-Hatta punika pamimpin sing sejati saka Indonesia, mung kawicaksanan sing bisa mutusake masalah regejegan antarane Indonesia lan Walanda. periode kamardikan
Indonesia. Nanging, amarga saka panjaluk kabeh wong Indonesia sing arep kanggo bali menyang negara kesatuan, banjur ing tanggal 17 Agustus, 1950, RIS maneh diganti Republik Indonesia lan Presiden Sukarno dadi Presiden. Tugas saka Pak Assaat minangka tumindak Presiden nyerahke bali menyang Ir. Sukarno. Posisi resmi Presiden Sukarno ana presiden sah miturut ukum, nanging ing kasunyatan kawicaksanan pamaréntah sawise rembugan karo wong. Mitos Duet Soekarno-Hatta cukup populer ing antarane wong-wong lan luwih kuat dibandhingake kanggo ing sirah perdhana mentri pemerintah. Munggah lan tiba saka kabinèt kang misuwur minangka "kabinèt kabèh jagung" nggawe Presiden Sukarno sistem multi peserta kurang pitados, malah nelpon iku "penyakit saka partai". Ora arang, dheweke uga melu kanggo mediasi konflik ing awak militer kang uga kena pengaruh munggah lan tiba saka kabinèt. Minangka acara 17 Oktober 1952 lan acara ing Angkatan Udara. Presiden Sukarno uga menehi akeh gagasan ing donya internasional. Badhan liwat pasrahaken ing bangsa Asia lan Afrika, isih ora merdika, nanging duwe hak kanggo poto-netepake, sabab presiden Soekarno, ing taun 1955, njupuk inisiatif kanggo ngatur Konferensi Asia-Afrika ing Bandung, kang mrodhuksi Dasa Sila. Bandung dikenal minangka Ibukutha Asia-Afrika. Ketimpangan lan konflik amarga "bom wektu" sing nilar negara kulon isih ngangap imperialisme
ing Konferènsi Asia-Afrika kang mimpin kanggo Gerakan Non-Blok. Thanks kanggo sawijining layanan, akeh negara-negara Asia lan Afrika sing éntuk kamardikan. Nanging sayangé, ana isih akeh sing nemu konflik ingkang dipun danguaken nganti dina iki amarga saka injustice ing mecahaken masalah, kang isih dikuwasani déning negara kuat utawa superpowers. Thanks kanggo Kajaba iku, akeh residents saka wilayah Afrika sing ora lali Sukarno nalika elinga utawa ngerti dadi Indonesia. Supaya kanggo nindakake privasi-aktif manca sawijining ing donya internasional, Presiden Sukarno dibukak akeh
Sabar lan trokal empun ngantos drengki srei, empun ngantos
nomor telpon sing iso di hubungi ndi mas? aku arep pesen koil karo cdi ori satria fu piye carane?
Posted in KULINER.	WAYANG DHEGLENG – POLITIK MENANGE DHEWE (2)
Nglarastenan – Lah ing kana ta wau, wus lumarap lampahira nyai emban, unjuk uninga mring ngarsaning Sang Dyah Ayu Woro Sucempluk. Nengna kawuwusa, ganti ingkang winursiteng kawi, ora kaya ingkang mapan ana ing gupit gajahmungkur, nganti kaya pandam kentir ing warih.
saking putri winongwong, nenggih Dyah Ayu Woro Sucempluk, mustikaning wong. Nyata ayu akarya lamong, akeh priya kang kepengen mboyong, dadi kembang lambe pating clemong, akeh kang gandrung
sangkuk, asta lir gendhewa tinekuk, driji kaya saya minggah saya mucuk, padharan ora mblendhuk, ponang pocong nyenthing munjuk, disawang saka mburi cundhuk, ngiringan yo mathuk. Ngarep, duwe bojo kaya Dyah Ayu Woro Sucempluk sewayah-wayah gathuk, awan sayuk, wengi njuk, luwih-luwih yen ta bar
Pendhak-pendhak Sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk miyos tinangkil, Sang
tunggal saking Joko Kademen, keplok imbal angedasih senggakan arebut wirama. Hamber hamblabar ingkang samya sumahap munggwing ngayun. Sinten ta ingkang mabukuh ngumala rum. Nenggih menika ingkang dados pamyawarane radio gglink, putri Ngadirojo Kidul ingkang kekasih Dewi Woro Rinjani, tan prebeda ayune klawan Madonna nalika isih timur.
Nalika ing mangke suwuking pradangga, ana tengara konduring Sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk. Gupuh-gupuh Sang Retna Dyah Ayu Woro
rawuhnya Sang Prabu Gedhang Kluthuk. Tinut ing wuntat ingkang kinasih Dewi Woro Rinjani miwah sanggya para parekan.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Kawula nuwun, nuwun, dereng sawetawis dangu kepareng rawuh Paduka Kanjeng Sinuwun, anjanur gunung dene radi randhat anggen Paduka miyos siniwaka, kula ngaturaken pangabekti, Sinuwun.
Prabu Gedhang Kluthuk: Yayi Ratu, tak tampa gawe bombonging rasa. Ora liwat pangestune pun Kakang tumrapa marang jenengpara, Yayi Ratu.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Dhahat kapundhi engga jimat paripih, Sinuwun.
Dewi Woro Rinjani: Rama Prabu, kula ngaturaken pangabekti mugi konjuk.
Prabu Gedhang Kluthuk: Rinjani anakku wong ayu moblong-moblong, ya tak tampa gawe bombonging rasa. Ora liwat pangestuku tampanana, Rinjani.
Dewi Woro Rinjani: Kapundhi engga jimat paripih, mugi andayanana kasantosan, Rama Prabu.
Prabu Gedhang Kluthuk: Yayi Ratu, sakdurunge munggah menyang sanggar palanggatan, aku kepengen madhang.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Nuwun inggih. Sedaya inggih sampun cumawis, menawi badhe bojana.
Prabu Gedhang Kluthuk: Golekna sambel cabuk lan besengek.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Nuwun inggih, nuwun inggih, sampun cumawis.
Prabu Gedhang Kluthuk: Sindhen klangenanku Nyai Bekel Kentring Manik yen ana kon nyambel kemangi karo cabuk, ben senadyan sambele cemplang, jare wingi saka ndesa mesthi nggawa cabuk.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Bat-tobat bat-tobat, mboten saged, mboten saged. Nyai Bekel Kentring Manik menika sagedipun Ela-ela nyekar “Janji Setya”.
Prabu Gedhang Kluthuk, Ratu Sucempluk manJing kedhaton kahiring sekar “Janji Setya”, kadherekaken Dewi Woro Rinjani. Emban Clinguk lan Glembukan kantun wonten njawi.
Nyai Clinguk: Anakku’ndhuk, anakku ngger sing moblong-moblong, kowe kok malah ndomblong nyawang Sinuwun kekanthen asta arep bojana andrawina ndhuk.
Glembukan: Oalahh, mak, makkk… Sinuwun bisa nggandheng astane Gusti Putri kaya mengkono kok aku bola bali sing di gandheng mung ember, saben dina mung ngangsu banyu.
Nyai Clinguk: O, anakku nduk…kowe kuwi limbuk kuno, jadul bola bali pol-pole ngono kuwi.
Nyai Clinguk: Mumpung Gustimu kepareng dhahar, saiki karo nunggu lorotan lan mumpung para pradangga komplit, sing gamel Mas Joko Kademen, sing wiraswara yo ana Pakdhe Padi, Mas Ganteng, Mas Dwi, Mas Tedjo sing wasis parikan lan liyo
minangka kocaping kang cinarita lan punjering kandha. Mugi tinebihna saking sukerta lan siku dendha
sitihinggil Kraton Awu Awu Langit, sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk lenggah ing dhampar dhenta kahadep para nayakane praja. Jibeg jroning wardaya awit sang nata menggalih kahanane praja.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Patih Mergosuloyo, sira adoh dak awe cedhak sun raketake ana ngersaning sun merga ana bab kang wigati, Patih” Pangandikane sang nata abot penggalihe kang ruwet jemblegur swarane emba Prabu Baladewa ing Mandura.
Melusuloyo: “Nuwun inggih sinuwun, keparenga mbabari manggalapati jengandika kula pun Melusuloyo”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Tih, Ti (patih lan manggalapati – red.), opo kupingmu bosok, opo kupingmu budheg? Tangise garwaku merga blanjane tak kurangi, meleka matamu kabeh lan ngertiya ingsun iki lagi sungkawa!”
Patih Mergosuloyo: “Lir ipun kados pundi sinuwun? Patih Mergosuloyo lan Manggalapati Melusuloyo namung belapati, nyengkuyung kersanipun sinuwun!”
Prabu Gedhang Kluthuk: “Saiki amrih garwaku ora marahi mumet, undhakna pajek, lan subsidi lengo marang kawula ilangana, lan kawula kabeh ganti nganggo lengo jarak, sok sopo sing ora sarujuk iki titah ratu tan kena wola wali, kunjara”.
Patih Mergosuloyo: “Sendika dhawuh, sinuwun”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Patih Mergosuloyo, metuwa njaba, aturana maju lenggahe Bapa Begawan Mungulegsego”.
Patih Mergosuloyo: “Nok-non, nuwun inggih ngestokaken dhawuh. Kepareng pamit madal pasilan”.
Lah ing kana ta wau, wus mundur palarasan rekyana patih Mergosuloyo. Dupi wus cundhuk ayunan klawan Sang Begawan Mungulegsego, tanggap ing piniji, sigra ngetap busanane, parandene paripaksa mangu-mangu ing penggalih.
Begawan Mungulegsego: “Nuwun, amit pasang kaliman tabik, sinebatna ing iladuni, dhumawah ing tawang-towang, linepatna ing tulah mangu. Sinuwun, cumanthaka pun bapa ing Ganjelawang, labet kula piniji dening Anak Prabu”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Bapa, suwiwi…eh suwawi kula aturi lenggah ingkang prayogi, badhe wonten atur ingkang kula unjukaken dateng Bapa”.
Begawan Mungulegsego: “Adhuh, beja kemayangan Anak Prabu, ngestokaken dhawuh Paduka Anak Prabu”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Bapa, dinten mangke Awu Awu Langit pun ketekkan duit, Nimas Ratu Dyah Ayu Woro Sucempluk nyuwun duit kangge teteki ing nagari manca, Yayi Dyah Ayu Woro Sukentring lan Yayi Dyah Ayu Woro Sujudheg uga nyuwun busana ingkang mompyor, amarga pun badhe riyaya!”.
Begawan Mungulegsego: “Lir ipun kados pundi Anak Prabu?”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Mekaten Bapa, duit kraton pun telas, nipis kamangka niku tangise keluwarga praja, pramila Bapa Begawan, Patih Mergosuloyo kalih Manggalapati
Anak Prabu, pun bapa badhe ngestokaken dhawuhe Anak Prabu murih lestarine bandha donya nagari Awu Awu Langit mriki”.
upacareng aji, rep regedeg nguncupaken asta minangka tandha pakurmatan. Yayah binayangkare kondure Sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk, binarung swarane tembang “NUNUT NGEYUP”. end/kd – kasambung…..
Posted in SASTRA.	KAWRUH JAWA – TEMU TEMANTEN (TULADHA JANTURAN)
Nglarastenan – Jagong temanten Jawa, ing kono aku lan dik Sum lungguh jejer nganti kaya kemepyur pulut melu jagong ing resepsi. Dik Sum kang pancen emba midadari
lan janturan (panyandra) dauping panganten (panggih).
Wus dumugi wahyaning mangsa kala, dumawahing kodrat saking panguwaosing Gusti ingkang Murbeng Dumadi, nalika sakmanten wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu tanapi wanita, ingkang sumedya anetepi jejering agesang, angancik alaming madya, amestuti ila-ila ujaring para kina ingkang dahat pinundhi pundhi,
ingkang tuwuh saking osiking panggalih, wondene tulus, saliring pangesti ingkang tumuju marang kautamen pinerangake.
Kawuryan sri panganten putri sampun jengkar saking sasana rinengga
kinanthi mring sasana ingkang pinanci, dene ingkang mungu ing wuri wonten jejaka tuwin kenya, angiring tindakipun penganten putri punika ingkang sinaraya angemban puspita adi
ingkang linambaran budi luhur pada sakala wonten daya pangaribawa ingkang ambabar
lawe wenang; sarta pinilih sedah ingkang matemu rose, ingkang amengku wredi srinandi; suruh yen dinulu seje lumah lawan kurepe, ananging
priya kang sawiji putri ananging lawun wus manunggal tekate bisa manunggal cipta, rasa, karsa, miwah karsane pinasti jatukramane.
bebrayan, datan nalingsir saking angger paugering kautamen, pinilih suruh ingkang matemu rose, mengku wredi mugi panganten
Mandap saking pasanggrahan, ingkang sarimbit gya mrepeki antiga cinaket ing
in BUDAYA LOKAL.	KAWRUH JAWA – PASRAH PANGANTEN KAKUNG (TULADHA JANTURAN)
Kanugrahan miwah sih wilasanipun Gusti Ingkang Maha Tunggal, mugi-mugi tansah sumandha
Puji syukur konjuk dhumateng Gusti Ingkang Maha Tunggal, ingkang sampun paring panuntun dhateng kula sapangiring panganten kakung saking Dhusun Turi, Wonogiri satemah saged sowan wonten papan mriki kanthi wilujeng nir ing sambekala.
Para pinisepuh, sesepuh saha para alim miwah para tamu sedaya ingkang kinurmatan. Ingkang kapisan, kula ngaturaken kabar kabagyan, Bapa Prasetioretno sekaliyan nuwun inggih rama saha ibunipun panganten kakung ugi ngaturaken salam kawilujengan katur Bapa Dwijoworo sekaliyan.
Kaping kalih sowan kula hanganthi panganten kakung anakmas Wan Prasetioretno saklajengipun kula pasrahaken dhumateng Bapa Dwijoworo sakulawarga lumantar Bapa Dwi Purnomo, sumangga anggenipun badhe hamiwaha. Kula saha Bapa Prasetioretno sakulawarga namung ndherek memuji, mugi-mugi pawiwahan menika saged lumampah kanthi rancag, lancar kalis ing rubeda.
Salajengipun waleh-waleh menapa, kula blaka suta, nglenggana, bilih panganten kakung menika taksih cubluk utawi kirang seserepan ing bab ngelmu gesang bebrayan agung, mila panyuwun kula dhateng Bapa Dwijoworo sakulawarga, para pinisepuh, sesepuh ing mriki kersa suka paring seserepan amrih gesangipun saged manggih kamulyan.
Makaten atur kula. Mbok bilih sowan kula sapangiring wonten klenta-klentunipun atur, ugi tandang tanduk ingkang damel kirang rena panggalih kula nyuwun pangapunten. Nuwun. Matur nuwun.
Posted in BUDAYA LOKAL.	KAWRUH JAWA -NULAT TEMBANG GUGUR GUNUNG
Nglarastenan – Nalika jaman isih timur, lelagon utawa tembang gugur gunung dadi tembang dolanan kang ngemot piwulang kang adiluhung. Gugur gunung tegese nglebur gunung, nanging ‘mustahil’ bin kalaksanan yen ta mung ijen tanpa rowang.
Tembang gugur gunung duweni ‘spirit’ lan ‘inspirasi’ marang kita kabeh, yen saktemene pakaryan kang abot bisa rampung yen ditindakne kanthi bareng-bareng. Ing crita wayang seri Ramayana (Rama Tambak) uga wis tinulis, tangeh ing lamun yen ta wanara bisa gawe kreteg ing samudra kang nyambung antarane Kraton Gua Kiskendha lan Kraton Ngalengka. Nanging pakaryan kang ketoke tangeh lamun mau kanthi semangat gugur gunung rampung, kang tembange gugur gunung mau unine mangkene:
Ayo kanca ayo kanca ngayahi karyaning praja
‘spirit’ Gugur gunung ora kaget yen ta nusantara bisa dadi negara kang kaeka adi dasa purwa, tegese eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh purwa wiwitan, nadyan akeh titahing jawata kang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi, kapit ing samudra akeh sing padha anggana raras.
Nusantara dadi nagara kang panjang punjung, pasir wukir loh jinawi
sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa tinuku, gemah kang lurnaku dagang, rinten ndalu tan ana pedote, labet
cukit tepung taritis, papan jembar katingal rupak saking rejaning nagari, karta kawula ing padusunan pada tentrem atine, mungkul pangulahing tatanen, ingon-ingon kebo sapi, pitik iwen tan ana cinancangan, rahina aglar ing pangonan, yen bengi mulih marang kandhange dhewe-dhewe, raharja tebih ing parang muka, dene para mantri , bupati pada kontap kautamane, bijaksana limpad ing kawruh poutus marang wajib pangrehing praja, tansah dhuwur kukuse adoh kuncarane, ora ana mung tanah Jawa kang sumujud, sanajan ing tanah sabrang akeh kang sumawita, tanpa kalawan karaning
mrih kuncara. Gugur gunung saiki malah tegese ngeruk isine gunung (mineral, mas, inten, lsp) sing maune munjung dhuwur dadi segara. Pasir wukir loh jinawi entek dening nepsu wong kang aluamah, mung pengen selak muluk kang
wus ilang, luntur punjung dhuwur ngisin-isini.
Nusantara ngungkurake pagunungan tegese negara kang secara geografis akeh gunung-gunung, kang ndadekake loh kang sarwa tinandur, ngeringaken pasabinan pocapa malah tuku menyang bangsa manca, wis ora prigel anggone tetanen. Ngayunane bandaran gedhe uga ora jumbuh marang jejuluk ing nagara bahari, lan kasunyatane malah mayuto-yuto ton di colong manca (pencurian ikan).
Jejel riyel apipit aben cukit tepung taritis ora
nyambung urip, ora kuwat tuku papan lan sandang. Ingon-ingon tan ana cinancangan, nanging kasunyatane saiki sandal wae ilang merga sudahe kahanan, nanging sing reja ingon-ingon sapi dadi dalan korupsi lan nglembuk wanita.
Mantri bupati kontap kautamane, mung ana crita pewayangan, amarga ora sethithik bupati sing tumintak nalisir kayata korupsi, lan tindak dursila liyane. Dhuwur kukuse, sing moncer mung utang, tumindak nista lan ala. Sing padha asok glondhong pangareng-areng arupa pajek mung entek di glembuki.
Mula semangat lan spirit gugur gunung mau piye sing arep ngecakne, yen arep di cakne ing kanggo tumindak dursilojuti yo kaya korupsi jama’ah kene iki, lan saiki angel lan susah para kadang mitra diajak kerja bakti, alesane werna-werna, mula bonuse oleh bena (banjir). Nek arep dicakne kanthi bener lan pener, ora mokal nusantara dadi nagara kang ana janturan kang becik ing dhuwur
Ngurip-urip Basa Jawa: ASU LAN KUCING LANANG
ing bendarane. Bareng asu, dhasar kang rumeksa ing omah,
seru panjuguge , yen kerah rosane ngluwihi, teka ora katiban sihing bendara.
Yen kang duwe omah mangan, kucing diwenehi kang enak – enak sarta empuk –
empuk, dene pandumaning asu mung roti bawuk lan banyu. Ananging ora antara lawas salin
lelakone. Anuju sawijining dina wus mangan, piring –
piringe durung disinggahake, diparani asu. Bareng lagi wiwit didilati , kucing enggal teka ambekis kambi makungkung, agawe
kageting asu. Pratingkahe kucing mangkono iku ngewak-ewakake banget, sarta
sarta agawe nepsune bendara, dadi sarana wewulang , sarta ngelingake ing
kethaha iku wus benere ora oleh samubarang kang becik.
Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF
santak (nelakake orang seneng, muring)
melik marang kabegjane liyan, ora seneng yen wong liya oleh kabegjan.
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita
sumawur ing jagad raya.Tundane:wiwit ana udan(13oktb-8nopb)27 dina.
6.Mangsa Kanem : Rasa mulya kasucian.Tundane:woh-wohan padha nedheng-nedenge mateng(9nop-2des)42 dina.
7.Mangsa Kapitu : Wisa kentir ing maruta.Tundane:akeh lelara udan deres ngrejeh(22des-2feb)43 dina.
8.Mangsa Kawolu : Anjrah jroning kayun.Tundane:kucing padha gandhik(3fep-28/29
Kasepuluh : Godhong mineb jroning kalbu.Tundane:kewan padha meteng(26mart-18aprl)24 dina.
11.Mangsa Destha : Tundane:manuk padha glogoh(19aprl-11mei)23 dina.
12.Mangsa Sadha : Mangsa mbediding/adem(12mei-21juni)41 dina.
4.Kaliyoga :wiwit tahun 78 masehi,tekan saiki lst.
1.Eka padmasari : ngombe arak sak sloki menyang coyo(rai)katon sumringah koyo kembang teratai
2.Dwi amartani : ngombe arak 2 sloki marakke kalis ing pepati.
3.Tri kawulo busono : ngombe arak 3 sloki,solahe wiwit nganeh-anehi ora koyo adate
4.Catur wanara rakem : ngombe arak 4 sloki,guneme wiwit ndleming(koyo kethek mere-mere ing uwit rukem).
5.Panca sura panggah : ngombe arak 5 sloki,atine tatag(kendel)ora duwe roso sumelang.
6.Sad gana weweko : ngombe arak 6 sloki,ilang pangati-atine.
7.Sapta kukila warsa :ngombe arak 7 sloki,njedindil koyo manuk kodanan
8.Asta sacara-cara :ngombe arak 8 sloki,solah tingkahe wis ninggal kasusilan
9.Nawa yaksa mati :ngombe arak entek 9 sloki,awake lemes,nglumpruk tanpa daya
10.Dasa yaksa mati :ngombe arak 10 sloki,wis ora obah kaya buta mati
ingkang dahat sadu ing budi, ingkang kapareng hanyelirani-hamakili penjenenganipun Bapak …….. Kawula pun ……… ingkang tinanggenah minangka dados duta panjenenganipun Bapak …….. sarimbit kaparenga unjuk atur: Ingkang sapisan kawula hangunjuaken suka-syukur ing Pangayuning Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hama-rengaken kawula dalah panjenengan sadaya saged pinarak hanjumenengi pahargyan ing kalanggahan punika. Kaping kalih Bapak ….. sarimbit hangutaraken salam taklim winantu pamuji rahayu katur dumateng panjenenganipun Bapak …… Jangkep kaping tiganipun, hanuhoni golong-gilingipun sadaya, anggenipun badhe hamurwani bebesanan, kanthi linambaran dhaupipun ingkang putra sesilih inggih punika ….. kaliyan putranipun Bapak ….. naminipun …… Ingkang kalenggahan punika, kawula sekadang sowan dinuta kinen hangirit calon pengantin : Anakmas …… katur ingarsanipun Bapak …… Ing salajengipun menggah kelampahaning ijab kabul saha panggih kawula sumanggaaken ing jengandhika. Minangka pari pumaning atur, bilih wonten sigug-kidhunging patrap saho kirang tata-kramanipun atur kawula, mugi panjenengan
sadaya awit saking Sih, Tuntunan Pepadang saha Pangayomanipun Gusti Allah ingkang Maha Asih lan Maha Mirah. Kawula nuwun inggih. Kawula pun ….. ingkang hanyarirani makili panjanenganipun Bapak …. Ingkang tinanggenah kinen hanampi pasrahan ijengandika calon penganten anakmas …… ingkang badhe kadhaupaken kaliyan putranipun, sesilih ……. Gurawalan panami kawula menggah pasrah ijengandika Calon penganten punika. Salajengipun ing wekdal ingkang sampun kangkah. Panganten kakalih badhe ijab kabul kadhaupaken terus pinahargya kanthi upacara panggih. Wasana sumangga ijengandika hanjumenengi lan mahargya ngantos paripurnaning Upacara. Bilih wonten kirang sekecaning palenggahan dalah kirang ecaning pasugatan kaparenga panjenengan sadaya paring pangapunten kanthi linambaran sih katresnan. Winantu ing pangesthi mugi pangeran tansah hangayomana dhumateng
NGGIH GUSTI KANG NGANTHI MAMI,
SUN NDEREK TEN PUNDI PUNDI,
KOYO KEMBANG SUKET ING ORO -ORO
SEDHELO MEKAR ENDAH, SEDHELO MANEH ALUM
DELENGEN JAGAD’E AKEH BENCONO
intermezzo:piyantun ngajogya, asring nyebut kuthane mawi tembung ngayoja, nyebut ukara inggih dadi injih, mula banjur sok ana guyonan:manja lenjah, yen lenjah aja lenjat-lenjutsing karepe:mangga lenggah, yen lenggah aja lenggat-lenggutnuwun sewu, piyantun!
ngetik karo ngantuk ahh.. (ben rame)
emoh ahh, gak enak sm senior 😛
menang keboku biyen nek ngunu…std iso 120 km/j…berarti masalah bobot rider nek iki wkwkwkwk
Hayah pitnah, paling jalan turun itu. Wkwkwk
ora jee…asli kuwi..tapi yo tetep kalah karo pulsar ls135 wkwkwkwk
Aku dewe yo mumet jee, kok isoh kalah ngono
CSc. Ing. J. Fiala, CSc. Dr. Ing. V. Pavlů Prof. Ing. J.Šroller, CSc. Doc. Ing. J. Soukup, CSc. Prof. Ing. V. Kohout, DrSc. Prof. Ing. J.Křen, CSc. Ing. J. Chochola, CSc. Ing. S. Hrabětová Ing. J. Procházka, CSc. Ing. M. Hochman Ing. B. Vokál, CSc. Prof. Ing. J. Moudrý,CSc Doc. Ing.
Wayahe wis meh surup. Candikala abang mbranang sumirat ing langit sisih kulon. Wong wong wis padha mulih anggone megawe. Sedina mbethethet nyambut gawe ana tegal lan sawah. Sing saka pasar malah wis mulih bedhug ndhrandhang mau. Sing reresik jogan latar wis padha rampung anggone nyapu. Latar jembar gilar-gilar ,. ora ana uwuh utawa godhong kemliwer, kabeh sinaponan resik. Kabeh padha ngrumat bale somahe dhewe-dhewe. Bebek, pitik lan rajakaya wis padha dikandhangake. Bocah-bocah wis bubar adus banjur salin sandhangan sing resik, ora lali kopyahe, padha budhal ngaji menyang langgar. Swasana ing desa kono katon asri, ayem lan tentrem . Ora suwe keprungu swara bedhug Mahgrib. Thing .. therenthing-... thing thing dheng.... dheng, thing therenthingthing ... dheng. Banjur keprungu swara adzan saka langgar cilik mau. “ Allaaaahu akbar , Allaaaahu akbar ...... Sing arep sembahyang menyang langgar wis padha budhal. Sadurunge imam teka para jamaah padha pujian. Bareng sing ngimami sembahyang wis teka, banjur diwiwiti sholat, diterusake dzikiran. Yen dirungokake saka kadohan , marakake ati
Sing diomongake ora genah. Saben wong teka dituding-tuding, diunek-unekake ora karu-karuwan. Wong-wong tangga teparo enggal-enggal gumrudug menyang omahe Siti. Byuk, wong-wong sing padha teka enggal ngebaki bale. Kabeh padha ngrubung Siti. Ora keri wong sing sembahyang padha mlayu plencing ninggalake imame sing isih nerusake dzikire. Wa Amat uga isih nerusake dzikire sing mung kari sethithik.“Iki mau kena apa ? Kena apa ? Kena apa ?” pitakone wong-wong sing lagi teka.“Nggih boten ngertos. Ngerti ngerti nggih kados ngoten niku. Ngececeng , awake kaku kabeh. Ora kena ditakoni” wangsulane mboke Siti. “Boten
”“Mengke gek bibar saking pundi saking pundi ngoten?”“Sedina ya neng ngomah ngono. Ora lunga-lunga. Nyambut gawe kaya biasane. Wayahe adang ya adang. Iki mau lho aku arep apek banyu ulu menyang sumur, arep sembahyang Mahgrib. Ngerti-ngerti awake kaku.”“Eee. Saderenge, nggih mboten duwe omong napa-napa?”“Nek karo aku ya ora nate ngomong apa-apa”Ora suwe Wa Amat mudhun saka langgar, mulih. Kaget weruh ana ngomah wis akeh uwong, uga weruh mantune ora kena ditakoni. Bingung apa sing arep dicandhak. Mlebu metu ngomah ora ana tujuwane. Ngerti yen Wa Amat bingung banjur ana sing ngrenahake.“Mbok cobi Wa, diundangke mbah Krama.”“Sudar mau menyang endi, ta ?” Wa Amat nggoleki Sudar, anake lanang ya bojone Siti.“Durung mulih ngono.”“Bocah ra nggenah, yah mene durung mulih. Mblayang menyang endi wae ya?”“Ma, Sarma , tulung undangna mbah Krama. ““Nggih, Wa.” Sarma enggal-enggal budhal menyang omahe mbah Krama nyilih pit montore Pak Darna. Pit montor enggal-enggal distarter tumuju menyang omahe mbah Krama. Ora suwe Sarma karo mbah Krama teka.Mbah Krama enggal-enggal njujug panggonane Siti. Banjur njaluk banyu putih. Banyu sagelas enggal diulungake marang mbah Krama. Sawise maca donga sawetara, banyu sing ana gelas diraupake menyang raine Siti, turahane dikongkon ngombekake.“Dos pundi, mbah ?. Kenging napa ?” pitakone Wa Amat menyang mbah Krama sawise nambani Siti.“Boten napa-napa,” wangsulane mbah Krama alon.“Niki mesthi enten sing serik kalih Siti. Cetha yen ngeten niki mesthi balangan”“Balangan napa ? Balangan jemblem, ta ?”“Njenengan tiyang sepuh kok guyon. Ampun guyon ta, mbah !”“Guyon dospundi ta ? Kula niki nggih ngomong tuwa ““Jelas niki enten sing sengit kalih piyambake. Wong larane mboten sabaene ngoten”“Pun saniki ngeten mawon. Bocahe niku njenengan beta teng kamar. Kajenge lerem. Kula tak nyuwun pamit”“Nggih, nggih mbah. Kula matur nuwun sanget. Nyuwun ngapunten lho mbah menawi enten lepat kula.”Mbah Krama banjur mulih. Ora lali Wa Amat nyelipake rokok rong mbungkus menyang sake mbah Krama. Wong-wong sing maune padha ngrubung padha mulih menyang omahe dhewe-dhewe.“Ma, Sarma. Terna mbah Krama kondur,” Wa Amat ngongkon Sarma.“Nggih Wa,” wangsulane Sarma banjur budhal ngeterake mulih mbah Krama. Sedina, ora ana kedadean apa-apa. Kahanan ing desa kono bali kaya wingi uni. Ayem tentrem. Dhasare desa kono adoh saka kutha. Adoh saka pasar. Adoh lor adoh kidul, adoh saka kerameyan. Kabeh padha nyambut gawe bali marang pegaweyane dhewe-dhewe. Mung kabar kesurupane si Siti isih dadi rembug tangga teparone. Isih ana sing rasan-rasan yen Siti kemangslupan setan. Ana sing ngomong Siti katutan dhemit belik kidul. Ana uga sing ngarani yen Siti disanthet uwong. Werna-werna panyakrabawane tangga-teparo marang larane Siti.Ganep sepasar. Siti kumat. Wayahe uga padha, ing wayah surup. Malah saiki luwih nemen. Sejene ngomyang , klambi sing dianggo didhedheli nganti suwek kabeh. Paribasan ora ana kain sasuwek wae sing tumemplek ning awake Siti. Uda bledreng. Saben ana wong teka, diarani setan sing arep ngganggu gawe ,”Setan alasan, ngapa kowe teka mrene, Minggata !” kaya ngono kuwi omyange, karo tuding-tuding marang saben ana wong sing arep tetulung. Ndleming ora ana entek-enteke. Ngerti bojone kumat kaya mangkono, Sudar trengginas. Bojone banjur diruket, dipithing, njur dijegal tiba klangsaran neng njogan wong loro. Pira banggane wong wadon, sarosa-rosane wong wadon mesthi isih rosa wong lanang. Sing weruh padha bingung, arep tetulung, tetulung sing kepriye, wong Siti wuda. Ya isin ya campur ....“Ma, Sarma, enggal paranana mbah Krama !” prentahe Wa Amat menyang Sarma. Kebatan Sarma budhal menyang omahe mbah Krama. Ora suwe mbah Krama wis teka. “Wis, culna bojomu, Dar ! Karo goleka banyu kana !” pakone menyang Sudar.Kaya biasane mbah Krama banjur nambani. Siti diraupi lan diombeni banyu. Ora suwe Siti katon ambegane sangsaya katon alon. Sing maune lamben nggeget-nggeget kaya wong nesu , wis sangsaya katon lumrah. Siti banjur dikongkon nggawa mlebu kamar.Sawise rampung anggone nambani mbah Krama banjur ngajak lungguhan ing meja. Karo ngombe kopi. Wong-wong wis padha bubar, mulih menyang omahe dhewe-dhewe. Sing keri mung Wa Amat – sing duwe omah—Sudar, Sarma karo mbah Krama.“Dospundi, mbah?”, pitakone Wa Amat mbukani rembug.“Ngeten, kula ajeng ngomong sampeyan rungokne. Bocah niku sejatine boten ,kenging napa-napa. Nggih boten kenging setan, boten kenging dhemit nggih boten dibalang tiyang.”“Mula,” mbah Krama nerusake.”Sampeyan dhik Amat, dadi wong tuwa mbok nggih sing ngerti. Ampun sok gampang ndakwa tiyang. Sampeyan niku enten ngriki dadi panutane wong sak kampung. Yen tiyange trima sampeyan dakwa, boten napa-napa. Yen boten trima, rak cilaka.”“Sing ping pindho, kowe Dar. “ genti sing dituturi Sudar. “Bojomu kelonana ... mengko rak waras! Bojomu mrene iki, jalaran ngetutake kowe. Kowe malah mburu senengmu dhewe. Kowe saben bengi ngombe menyang warunge Timan. Mulih-mulih tengah wengi, mendem. Sapa ngerti yen bojomu nduwe krenteg apa, nduwe kekarepan apa. Saiki samubarang larang. Golek pangan angel. Kowe ngerti yen bojomu ra duwe dhuwit ? Wong wadon wis gelem melu maratuwa wis saapik-apike bocah lho. Bisa ora kowe mareni tumindakmu ?”“ Nggih, mbah. Kula estokaken”Akeh-akeh mbah Krama anggone nuturi Wa Amat karo Sudar, yen ditulis kira-kira limang kebet isih kurang. “Ya wis. Sarehne saiki wis wengi aku tak nyuwun pamit.”Sawise kedadean sing kapindho iku Siti ora nate kumat babar pisan, Sudar ya mareni anggone mburu kesenengane dhewe ....
Kawula nuwun, dhumateng panjenenganipun para pepundhen para
sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu sampun pana ing pamawas, lebda ing
pitutur, keblat ing panembah, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten.
wicara, dwaraning kandha, kanthi cumanthaka marak mangarsa hangempil kamardikan
panjengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awit mradapa keparengipun
ingkang hamengku gati, nun inggih panjenenganipun Bapa/Ibu ……………..(ingkang
hamengku gati), kawula piniji hangembani wuwus minangka talanging basa, kinen
ngaturaken menggah wudharing gantha, babaring sedya, wigatosing gati ing
siyang/ dalu kalenggahan punika. Inggih kabekta saking mongkoking manah saha
karoban ing sih panjenengan sami, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih
manawi boten saged kawiyosing lathi, naming kandheg wonten ing jangga, mila lajeng
Nanging saderengipun kawula hamurwani lekas wekasing karti
gatining sedya, supados purwa madya wasana tansah manggih rahayu kali sing
rubeda nir ing sambekala, keparenga langkung rumiyin kawula ndherekaken
ngunjukaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT, ingkang sampun
kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning
bebrayan agung, katitik Rahayu Sagung Dumadi tansah kajiwa lan kasalira
dhumateng kula lan panjengan sedaya, saengga kita saged hanglonggaraken
penggalih, haminakaken wanci saha keperluan, rawuh kempal manunggal wonten
dalem pawiwahan mriki, kanthi pangajab saha hanunggil raos hangestreni saha paring
berkah pangestu dhumateng panjenenganipun Bapa/Ibu …………….., anggenipun angrakit
sekar cempaka mulya, hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka
Para lenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan madyaning
pawiwahan prasaja ing siyang/dalu kalenggahan punika, panjenganipun, Bapa/Ibu
…………………..ngambali ngaturaken sugeng rawuh, sinarengan raos panuwun ingkang
tanpa pepindhan, suka bingahing manah ngantos boten saged rinumpaka ing ukara,
menggah karawuhan panjenengan sami. Ing salajengipun mugi sekecakna pinarak ing
palenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih ngantos dumugi paripurnaning
Wondene menggah wigatosing gati panjenganipun Bapa/Ibu
………………hangaturi rawuh panjenengan, kados dene ingkang sampun kacetha wonten ing
serat sadhahan (kintaka wara), bilih panjenganipun Bapa/Ibu …………………, hanetepi
darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi, ngentas pitulus kenye putrinipun
ingkang sesilih Rara ……………………., jinatukrama/dhaup kaliyan Bagus ……………….., putra
kakungipun Bapa/Ibu …………………., ingkang pidalem ing……………Ingkang sampun kalampahan
ijab miturut satataning agami lan negari, panggih miturut satataning adapt
widhiwidana ingkang sampun lumampah ing ngriki, kanthi wilujeng kali sing
rubeda nir ing sambekala. Ingkang punka panjenenganipun Bapa/Ibu ……..,
mawantu-wantu panyuwunipun wonten ngarsa panjenengan sami, mugi wonteno suka
lilaning penggalih, paring jurung puja hastawa, puji hastuti dhumateng
penganten sarimbit, anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan, tansah
atut runtut, mangih bagya mulya ingkang sinedya, rahayuning ingkang tinemu,
basuki ingkang kaesti, enggal kaparingan pituwasing patembahan, momong putra,
kalampahan, karana sih pambiyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga
tepalih saha para tamu, ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa
kemawon, ingkang sanyata saged hangenthengaken sesanggeman, ingkang punik
pepindhan, mugi-mugi sih kadarman panjenengan dados ngamal kasaenan, saengga
pikantuka leliru ingkang satraju, miwah bebingah ingkang malimpah-limpah.
Minangka puputing atur, manawi wonten kuciwaning bojakrama
ingkang boten saged anuju prana, mbok bilih wonten anuh ingkang kirang wnuh,
anggen kula hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih
Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kawula matur,
wonten tuna dungkaping atur, tutur kelantur-lantur, saha wonten kiranging
nuwun sanget menggah waosanipun ingkang sanget migunani. Jalaran amargi maos ular2 panjenengan ingkang kalangkung
sugiono geger »	2 responses	»
Mujiono berkata:	April 4, 2016 pukul 18:18	salam kenal kang…
Aku cah Purworejo Geger… Dalan kidul Kantor Pos Uteran moro ngetan…
Tp saiki aku lungo neng golek rejeki neng Jakarta
kanggo mulyakake (ngruwat, pendharmaan) Bhre Wengker. Bhre Wengker iku ratu ing Negara Wengker sing isih kabawah ratu Majapait. Bhre Wengker seda taun
1388 M. Pangruwate dianakake 12 taun sawise ratu sing diruwat mau seda lan sawise
dianakake upacara Srada. Ing kitab Negarakertagama dicritakake nalika taun 1361 Ratu
Hayam Wuruk tindak menyang Surawana (Çurabhana)lan nyare ing Candhi Surawana.
4,72 m. Candhi Surawana madhep mangulon Candhi iki ora kaya lumrahe candhi-candhi
Majapaitan liyane sing digawe saka bata, candhi iki digawe saka watu item (batu
andesit, watu kali).Mung pondhasine sing digawe saka bata kang dhuwure 30 cm saka
pojok-pojoke candhi ana relief raseksa (gana) kang lagi lungguh lan nyunggi Prasawyapatha
Relief mau arupa sapi lan baya, manuk karo yuyu, singa lan wong tani. Kewan
arupa gajah lan warak, wong lan kethek, kidang lan manuk, asu ajag, ula naga,
dening punakawan cacah loro kang lagi manah celeng. Astane
Raden Arjuna nudingi panah lan asta kiwane malang kerik. Ing sacedhake celeng
relief saliyane iku kang nggambarake crita Bubuksah,
gambar wujud wong loro, sing siji lemu ginuk-ginuk sing sijine kuru aking kang
liyane nyritakake dongeng Sri Tanjung. Gambare,
ana sawijining wanita yaiku Sri Tanjung lagi nunggang iwak, wong lanang
(Sidapaksa) lagi lungguh, sikile kiwa ditumpangake ing sikil tengen,
nggambarake Pangeran Sidapaksa lungguh ing pinggir kali sing diliwati sukmane
Sri Tanjung. Ing saliyane iku ana gambar kembang trate (padma). Adhedhasar
candhi iki wis rusak banget, mung wangunan bagean sikil wae sing isih ketara
wutuh. Saiki candhi kasebut diopeni dening Dinas Purbakala.
Basa JawaBasa Banyumasan	Sunting interwiki	Halaman
sing lagek umbah-umbah iku moro-moro ndredeg. Wong wedok iku meh ae mbengok, nyeluk bojone ning didhisiki.
Ora penak. Wedi lek ono sing ndelok, Wiji akhire ngadeg. Umbah-umbahane dijarno. Wong wedok iku milih mlebu omah. Lawange dikunci.
Sakjoke Trimo ngomong lek seneng, uripe Wiji rasane ora tenang. Wong wedok iku bingung, wedi. Trimo saiki kerep ndelik-ndelik moro nang omahe. Biasane isuk, pas bojone budhal kerjo. Pingin ngomong nang bojone ning Wiji wedi. Trimo koncone Diman. Durung mesti bojone iku percoyo. Ngko misale bojone percoyo trus nesu Wiji yo bingung maneh, lek sampek wong loro iku gelutan. Akhire Wiji mumet dhewe. Wong wedok iku saiki selot males metu. Lek wis mari ngresiki omah, kabeh lawang dikancingi. Anake dijak dolanan nang njero omah.
Tomin sing bosen nang njero omah ngejak tuku jajan.
“Jajan opo? Wis maem ngunu kok.”
“Nyuwun Pak’e.”
Wiji ambekan dowo. Sakjane ngunu mesakno anake lek terus-terusan nang njero omah. Ning mbayangno Trimo nang njobo, wong wedok iku males.
“Emoh, karo Mak’e.”
Ora gelem budhal dhewe, Wiji akhire ngeterno anake tuku es nang tanggane. Mari tuku es, Tomin ora gelem mulih. Arek lanang iku njaluk dolan. Males nang ndi-ndi, Wiji akhire ngajak Tomin marani bapake.
Tomin nyedeki bapake, njaluk dipangku. Diman langsung nyandak anake lanang sing kenaken mangan es lilin iku.
“Wangine. Wis maem ta kok mimik es?”
Tomin manthuk. Arek lanang iku meneng ae diambungi bapake.
“Mak’e kangen sisan?”
Wiji sing kaet mau mung meneng ae, lungguh ora adoh soko anak bojone, nyebek. Sakjane dheweke ora seneng ngganggu bojone kerjo, ning mergo atine lagi ora enak wong wedok iku milih ngajak dolan anake nggone bojone kerjo.
“Yo kene lek pingin diambungi sisan, ojo mbegogok koyok ngunu.”
“Wis mangan ta? Semaput lho ngko. Ketok kuru ngunu awakmu.”
Durung Wiji nyauri bojone. Arif koncone kerjo Diman teko. Wong lanang iku mari tuku rokok.
“Tumben, Mbak. Kangen Mas Diman ta? Hehehe…”
Wiji mung mesem. Anake sing ngenakno karo bapake, ora gelem dijak mulih.
“Lha iyo, ditinggal rong jam ae wis kangen. Sik yahmene,” Diman melu nggudani.
Wiji ngadeg. Isin dingge guyonan wong wedok iku kate mulih.
“Kok kesusu, Mbak. Wis nang kene ae, aku yo seneng kok ditunggoni sampeyan. Lumayan onok pemandangan.”
Krungu omongane Arif, Wiji kaget. Wong wedok iku malih eling Trimo. Diman sing yo krungu meneng ae, dheweke sik ae ngambungi anake. Ngerti lek omongane rodok ora enak dirungokno, Arif langsung ngomong maneh.
“Loh lha iyo tho, ben dino aku mung nyawangi Mas Diman ae lak sepet pemandangane hehehe. Lagian mbujuk lek nyawang sampeyan gak enak, wong segere ngunu hehehe…”
Ora pingin diterusno, Wiji nyandak anake sing dipangku bapake. Wong wedok iku trus pamit mulih. Diman mbalik kerjo maneh. Arif sing ngroso ora penak atine langsung nyaluk sepuro.
“Sepurane lho, Mas. Guyon thok.”
“Yo iku mau. Gak nggudo bojomu.”
“Tapi temenan sih. Aku lek nyawang wong wedok sehat koyok bojomu iku seneng hehehe.”
Bojomu iku gak lemu yo, pas, semok hehehe. Duh, salah maneh.”
Arif ngukuri gundule. Rokoke disumet trus disedot.
“Kerjo…kerjo,” omonge nang awake dhewe.
Wiji kaet ae kate mlebu omah. Wong wedok sing mari marani bojone iku mau ora langsung mulih ning mampir nang omahe moro tuwane. Pas lagek mlebu pekarangan, wong wedok iku kaget
njero, maling. Ora mlebu Wiji selak pingin ngerti. Masio ora dikancing, ning Wiji yakin lawange mau wis ditutup brukut. Saiki lawang omahe mbuka sithik. Ora mlebu soko ngarep, Wiji milih nginguk lawang samping.
“Tutupan,” bisike alon.
Anake sik nang gendongane. Arek lanang iku liyer-liyer, ngantuk. Wiji mbalik nang ngarep maneh. Lawange dibuka alon, ombo. Lek misale ono uwong, paling ora lawange mbuka dadi dheweke iso ndang mlayu.
Wiji nyawang anake nang gendongan trus manthuk.
“Sik, tak jupukno.”
Tibake Diman mulih. Wong lanang iku mau nggoleki bojo karo anake. Mari mangan, Diman ora mbalik kerjo. Wong lanang iku malah adus.
“Gurung, pingin istirahat. Pingin turu.”
Ora nakok maneh. Wiji nang mburi ngorahi piring karo gelas sing mari digawe bojone. Anake wis nglipus nang kasur. Diman njejeri anake.
Wiji ora ngerti lek mau nang nggone bojone kerjo, Arif crito nang Diman perkoro Trimo. Arif sing yo koncone Trimo iku crito lek kerep dicurhati Trimo. Mari dicritani Arif, Diman ora enak kerjo. Wong lanang iku mikir-mikir opo ono hubungane karo Wiji sing rodok berubah, rodok meneng.
Wiji yo ora ngerti lek ben bengi dheweke kerep nglindur. Wong wedok iku saking wedine kerep ngipi elek trus nglindur. Diman sing ben dino turu nang sandinge ora ngomong, mung ngematno karo mikir opo sing nggarai bojone sing tukang turu iku nganti ora
wah mboten ngertos kulo mas, lha wong bingung calone katah sanget wonten pitu e , lha nek wong sing do gadah artho sami podo njago sedanten, mangkih sing badhe dipimpin nopo dijamin meningkat sedanten kesejahteraanipun”, menawi kulo nggih mas , mbok sing do duwe artho katah meniko sami podo bekerja sama mungkasi masalah – masalah ingkang pelik di
Aq Nuwun Pangapura Kesalahan Pitutur Uga Tindakanku Marang Kowe Muga2x Kabeh
February 11, 2015February 11, 2015 | wongedansurabaya	“Pak’e tumbas cepeda…”
Isuk-isuk Tomin cilik ngrengik. Mulih dolanan karo kancane, arek lanang iku pingin duwe
ngangkat Tomin karo ngambungi arek lanang cilik iku. Tomin sing selak pingin sepedaan kroncalan.
“Ati-ati,” omonge Diman karo nguduno anake.
“Dasterku iki lho, wes elek ya?”
Ora mbuka matane Diman nyauri, “Gak, apik.”
Kudune Diman paham mlakune omongane bojone, ning wong lanang sing wes ngantuk iku mau ora nyandak.
Diman ambekan dawa. Mosok iso ngomong ora. Akhire wong lanang iku manthuk. Wiji mesem.
“Ojo sepedaan njero omah, kono lho nang njaba,” omonge Wiji nang anake.
“Mejone ojo ditabraki koyok ngunu, keceblokan pot gundulmu mbuh ngko.”
Sore Wiji wes uring-uringan karo anake. Diman sing mari teka saka kerjoan lungguh karo nyruput kopine.
“Pak, kathokmu kok suwek ngunu?”
Diman ndingkluk, nyawang kathoke sing jebol dengkule.”
“Arek gaul yo ngene iki,” saure.
“Gaul apane. Suwek gak jelas ngunu.”
Wiji nyawang bojone. Wong lanang iku ora tau rewel perkara sandangan. Panganan opo ae sing disuguhno bojone yo mesti dipangan. Padha karo Wiji sing lek kadung seneng karo klambi sing rumangsane penak dingge terus, Diman yo kaya ngunu. Isuk-isuk wong lanang iku nggoleki kathoke sing jebol wingi.
“Mak, kathokku ndi?”
“Nang lemari, nang ndi maneh.”
“Kathokku sing wingi kae lho, gak onok.”
“Sing suwek wingi ka eta?”
“Iki,” omonge karo ngelungno kathok sing digoleki
wes ora pantes. Kaine yo wes elek, akhire dipotong dadi kathok endek.
“Mak, iki kathoke sopo?” takone Diman sesuke.
“Kathokmu, mosok kathokku sakmunu gedhene.”
Ora kakean omong, Diman njajal kathoke sing anyar. Pas.
“Mak! Maem!” bengoke Tomin.
“Gurung mateng, diluk engkas.”
“Sediluk ae, sasi ngarep dijupuk.”
“Yo cek pinter,” saure Wiji sukur.
“Duite ngge opo?” balene Diman.
“Ngge tuku kathok iki ta?”
“Gak kesusu, wong gak nggawe anting yo gak popo.”
“Aku yo pingin ngramut sampeyan, Pak, gak mung sampeyan sing ngramut aku karo Tomin.”
“Mak, maem!” Tomin nyedeki emake karo mangap.
Diman meneng. Wong lanang iku nerusno lek mangan terus budhal
Gendam Jagad Prana: “Bismillah ya rabbi,awang awang uwung uwung gedhene sepayung agung,jagad bumi tak kerso dadyo suwung,jim setan sato kewan podo kedhep podo lerep,ojo meneh bakale manungso sodo lilih sido luluh,ya iki gendam jagad prono,kang tak sedyo cipto nyoto,kang tak kerso dadi ono,,,,
Biiir..temulawakNggon ku mikir neng awak ngartii rusa..akRusaaaak..njobo njero,Sing tak pikir jebule koyo ngono!
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: Pengolahan Bahan Pustaka
"Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Prabu Suryodilogo". Namun upacara
Tikus Makmal Bionic Muluk-Muluk Tikus Makmal Memori Tikus Makmal Mind Over Matter Tikus
bisa nambah2 say..@Ayin: iya Yin, nek wis asin ra sah diwenehi uyah meneh..iki aku yo ra takwenehi uyah tp
Ostrzeszów (Jerman Schildberg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ostrzeszów&oldid=1090460"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.56, 14 Sèptèmber 2016.
wongedansurabaya	Diman kaet mari adus. Wong lanang iku langsung nyandak piring, mangan. Wiji sing lungguh nang ngarepe, nyawangi
gurung lunas wis peyok maneh pancine.”
“Wajan, guduk panci. Lagian iki wajane apik, teplon, gak katene peyok.”
kok. Iki model anyar. Ngko lek nyeplok endog iso bunder apik ngunu…”
“Yo tapi lek gurung lunas pancine, koen gak oleh njaluk daster. Gak oleh njaluk kutang…iku kutang sak ndayak opo gak iso diloakno. Mayan iku iso ngge tambah…”
“Kutang kok kon ngloakno, yo gak payu. Yo, Pak?” Wiji sing ngrayu.
“Iyo. Sak karepmu. Mari ngene aku dipijeti maneh.”
“Ho oh,” saure Wiji karo mesem.
Wiji ngadeg, mlebu kamar trus kate metu.
“Mbayar teplon, selak gak kebagian ngko.”
“Mene opo gak iso?”
“Selak entek, iki barang anyar, akeh sing nggoleki,” omonge Wiji karo cepet-cepet budal.
“Uwun uwik,” omonge arek cilik iku karo ngatungno tangane nang bapake.
iku kutha palabuhan ing Dèlta Kali Nil, Mesir. Kutha iki misuwur amerga ing kéné ing taun 1799 ditemokaké Watu Rosetta, sawijining prasasti ing rong basa, ya iku basa Yunani lan basa Mesir ing rong aksara. Padunung kutha iki kira-kira ana 60.000 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rosetta&oldid=1029290"	Kategori: Kutha ing Mesir	Menu navigasi
pemadaman wis bergilir.....Sing marai kuwi bahan bakar nggo Pembangkite wis susah entuke lan regane larang...dadi yo cen ngono....
Koncoku kapanane tuku, ndek showroom kethok kinclong, perfect, tekan omah didelok, lha kok bocel kabeh… athik ban’e
mlebu got di gotong wong 4 iso munggah..lha enteng je’..memang bentuk e’ lucu..tapi ga’ opo ,lha
November 1, 2014 at 6:12 pm	aku milih polygon wae mas iso tuku telu wis seneng…bondo pecel sepincuk wis iso tekan nggonku kerjo. pancen kesel tapi lumayan awak sehat. melu fitnes yo ora
doyan botok...tp saiki kok dadi pengen njajal heheheh
Lyra (/[unsupported input]ˈlaɪərə/; Latin kangge lyre, saking Yunani
inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor. RAsi lintang Lyra punika dipuntepangaken sepisanan déning astronom Yunani inggih punika Ptolemy wonten ing abad kaping kalih lan kalebet 88 rai lintang ingkang dipunakeni déning International Astronomical Union. Punika kalebet lintang ingkang pokok, Vega (Abhijit ing basa Sansekerta), pojoking segitiga musim panas, inggih punika salah satunggaling lintang ingkang paling padhang wonten ing langit. Rasi lintang Lyra punika dipunkiteri déning rasi - rasi lintang sanesipun. Ing sisih lor dipunkiteri déning rasi lintang Draco, Hercules, Vulpecula, lan Cygnus.[3] Lyra inggih saged dipuntingali saking belahan langit sisih lor saking musim semi ngantos musim gugur. Saking belahan langit sisih kidul, saged dipuntingali senajan boten patos cetha ing langkit lor wonten ing musim adhem.
Rasi lintang Lyra gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 286 drajat persegi lan ngewrat gangsal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet- planet. Rasi lintang Lyra saged dipuntingali wonten ing garis lintang ing antawisipun +90° lan -40° lan badhe ketingal sae dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Agustus. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang Lyra ing antawisipun inggih punika:
Alpha Lyrae inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika, ingkang langkung sae dipunmangertosi dados Vega, lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing langit lor lan kalebet gangsal lintang ingkang paling padhang wonten ing langit. Mapan wonten ing papan ingkang tebihipun 25 taun cahya, Vega inggih punika lintang kaping sepisan ingkang medal saking sistem galaksi Bima Sakti ingkang dipunpoto. Nama Vega maujud saking tembung Arab, "al-nasr al waqi" ingkang tegesipun garudha ingkang nukik.
Beta Lyrae utawi Sheliak, inggih punika satunggaling klompok lintang binar ingkang maujud saking kalih lintang tipe B ingkang kekalihipun mapan wonten ing papan ingkang caket.
Lyr (Sulafat), inggih punika lintang ganda ingkang tebihipun kirang langkung 635 taun cahya saking bumi. Komponen ingkang paling wigati inggih punika raksasa padhang tipe B, kanthi beningipun langkung padhang tinimbang srengéngé ping 2.100.
Epsilon Lyrae, ugi dipunmangertosi minangka The Double Double, inggih punika sistem lintang quadruple, kanthi gadhah kalih lintang binar. Epsilon Lyrae inggih mapan wonten ing jarak 162 taun cahya saking bumi, lan lintang punika saged minangka satunggaling titik ingkang saged dipuntingali kanthi mripat langsung.
Objek Lintang Lebet[besut | besut sumber]
Messier 56 (NGC 6779) inggih punika satunggaling kluster globular ingkang ukuranipun 84 taun cahya, ingkang mapan tebihipun kirang langkung 32.900 taun cahya saking bumi.
Messier 57 (NGC 6720), utawi dipunwastani ring nebula,[4] inggih punika kalebet planet bebula bipolar ingkang maujuds saking kempalan gas, ingkang mapan ing antawisipun beta lan gamma Lyrae.
Gliese 747AB inggih punika kurcaci abrit ingkang mapan caket kaliyan 17 Lyrae. Objek punika ugi dipunmangertosi minangka Kuiper 90 utawi 17 Lyrae C.
lintang ingkang wonten ing sakiteripun Lyra inggih punika rasi lintang Draco, Hercules, Vulpecula, lan Cygnus.[5]
Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng a
^ Levy 2005, k. 123.
^ (en)Lyra(dipunundhuh tanggal 17 Pebruari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 6 Oktober 2016.
ING-DiBa Sondertilgung ING-DiBa Tagesgeld ING-DiBa Telebanking ING-DiBa Visa ING-DiBa Watchlist ING-DiBa Wohnkredit ING-DiBa
ora gur nggo kalahan wae.. Sponsored contentSubyek: Re:
4.	Kethoprak Gamelan : Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman ‘mesiran’ (
seprené . Pagelaranne ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing ‘Pendopo’).
Rupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunakake swasana Indonesia, tuladhane karya Shakespeare : Pangeran
masyarakat bisa awujud carita pahlawanan, paperangan, carita nglempengake kabecikan adate ing pungkasan carita sing tumindake
dipadakake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogjakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging uga ana ageman kang awujud simbolis ,umpamane Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemmn pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebut “Mesiran” nganggo ageman sutra. Agemen Wayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa sisih pesisir Lor. Umpamane carita Angling Darma, Menak Jingga/Damarwulan.
Uga ana ageman kasebut basahan, yokuwi ageman kejawen ananging cinampur ing liyan bisa arupa ageman batik, lan beskap uga surban (biasane nganggo uga jubah). Ageman basahan iki adate ana ing carita Menak utawa carita para wali/para ulama Islam ing sajerone praja.
c.	Bisa kanggo ngladhi karukunan, kekompakane sapa wae kang melu ana ing pagelaran kuwi,
di pados ke mawon pakdhe, coba
Kabupatèn KaimanaKaimana, KaimanaKabupatèn KaimanaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh dhistrik ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 3 April 2016.
Ngurip-urip Basa Jawa: RANDHA KUNING KEDHUNG PRING
Anggone ndhudha wis rada suwe, kira-kira wis wolung taunan. Sawise ditinggal bojone tinggal donya durung ana pepenginan arep kawin. Anake kabeh ana lima. Wis padha omah-omah dhewe-dhewe, dadi ana ngomah mung ijen ora ana rewange. Sadurunge anake wedok sing ragil omah-omah ya isih ana sing masakke. Paribasan dhudha kalung, dhudha sing diopeni anak wedok, ora repot karo prekara pangan, karo prekara adang. Bareng saiki anake wis omah-omah lan digawa bojone pak Jana mung ijen wae. Susahe yen wayahe mangan kudu isih mara menyang warung. Wayah esuk ora ana sing nggawekake wedang, umbah-umbah ditandangi dhewe, samubarang pegaweyan kabeh ditandangi dhewe. Ya yen awak isih waras-wiris ora dadi ngapa. Upamane pinuju ana lara ngelune, sapa sing dijaluki tulung ngeroki, sapa sing mijeti, sapa sing djaluki tulung adang. Sakjane mono ya nduwe krenteg arep kawin maneh. Nanging yen kelingan bojone sing ditresnani banjur kendho. Rumangsa durung bisa ngepenakake bojone, bojone wis ndhisiki, mula sanajana bojone wis ana ing alam kubur isih rumangsa ora mentala. Nalika isih urip rumangsa bojone dijak lara lapa, urip ngrekasa ngragadi bocah-bocah sekolah. Kamangka ngragadi anak-anak sing lagi mbutuhake beya kanggo sekolah ora sethithik. Saiki bareng anake wis padha mentas banjur ndhisiki tinggal donya. Satemene mono anak-anake , dulur-dulure kabeh padha , dalah tangga-tanggane pisan padha menehi pratikel supaya enggal-enggal kawin maneh. Jarene ora becik yen ndhudha suwe-suwe. Setemene ing jerone ati ya isih kepingin, nanging durung ana sing cocok karo karepe.Saiki, sajake wis ana sing diangen-angen. Embuh prawan endi utawa randha endi sing dadi angen-angen. Ana ing atine sajake pak Jana kecanthol randha. Wiwit tepung randha saben dina rengeng-rengeng lagune kidungan modhel Kartoloan:Pring gadhing manglung nyang kali,Sapa wonge gak kudu ngethok,Randha kuning merak ati ,Sapa wonge gak kudu melok.Kidungan iku dibolan-baleni, nganti -- yen ana sing krungu -- bosen. Kira-kira isane pak Jana mung selarik iku. Mula sanajana mung salarik tetep wae dikidungake. Yen ora kidungan, banjur rengeng-rengeng bawa tembang gedhe “Nguswaraga”. Sampeyan ngerti tegese bawa iki? Kae lho sing
kang sobeng rawa,Nguswaraganta wong ayu.Pak Jana lageyane kaya jaka lagi kasmaran. Jane mono wis ora jamane. Wong umure pak Jana ya wis seket luwih. Jarene pak Jana katresnan iku ora mawang umur, ora enom ora tuwa padha. Ora lanang ora wadon ora ana bedane. Jaka apa dhudha ya padha wae. Rasa pangrasa ing babagan katresnan –jarene bocah-bocah saiki – universal. Katresnan iku ora mung kanggo jaka karo prawan thok. Mula ora aneh yen ana wong bebojoan wis puluhan taun banjur ngiwa, slingkuh, jalaran yaiku mau “tresna iku wuta”. Banjur kadhangkala nabrak-nabrak, barang becik njur ditabrak, nabrak pager ayu. Jalaran wis ora eling kiwa tengen, ora eling anak bojo, malah ana sing ora eling yen putune wis gemrayah.Kanggone pak Jana, yen bisa ya golek sing prawan. Ning ora sing umur las-lasan, utawa kur-kuran. Umur-umur samono kanggone pak Jana malah dadi penyakit, kaya parikan “kodhoke kalung kopat, boyoke sing ora kuwat”. Yen ana ya prawan, ya sing wis umur patang puluh lima munggah. Umur samono iku yen isih prawan durung nate rabi, mesakake. Durung nate ngrasakake nikmating donya. Mula pak Jana tansah milang-miling endi ana
dhewekan, kena kanggo kanca jagongan. Nanging pak Jana ya ora gelem yen prawan mau wis umur wolung puluhan.Ana maneh kesenengane pak Jana saliyane bawa Nguswaraga yaiku nyetel lagu Inggris lagune Paul Anka. Lagu iki kira-kira lagu taun pitung puluhan. Lagune pak Jana nalika isih nom-noman, sing biyen wis dilalekake saiki diapalake maneh.
Saben teka ukara I don’t like to sleep alone’ iku anggone nembangake rada dibanterake, sateruse ora ngerti mung ha he ha he wae . Mbuh ping pira pak Jana anggone mbolan baleni lagu mau.-------------- 0000 -----------------Jumirah, randha teles. Kondhang randha sugih brewu, mblegedhu, mubra –mubru blabur madu. Montore pitu. Samubarang
ana busike. Paribasan yen ana laler mencok ing kulite, kepleset saking alus lan lumere. Yen disawang saka kadohan ora kalah karo bocah-bocah saiki sing umur patlikur taun. Dhasar pinter macak, samubarang sing dienggo pantes, lamun mesem, biyuuuuuh –carane kethoprak--- agawe brantaning kang lagya mulat. Dedege endhek ora, dhuwur ya ora, ketara sedheng. Lamun dicandra saka mandrawa kaya widadari tumurun saka kahyangan. Mung wae kahyangane randha Jumirah : Kedhung Pring.Aloking wong akeh, randha Jumirah iku bau laweyan, anggere nduwe bojo mesthi bojone mati. Pancene ketoke ya kaya mangkono . Jumirah wis rabi ping telu. Nanging nganti saiki durung duwe anak, mula kena diarani randha lanjar, sanajana wis rabi ping telu. Mula awake ya isih weweg singset padhet. Anehe angger bojone mati montore mesthi tambah.Kanggone pak Jana kabar sing kaya mangkono ora digatekake. Iku tembung ngayawara sing ora kena dipercaya, ora klebu nalar. Jaman saiki sing petungan iku kudu nganggo logika, ora gugon tuhon kaya penganggepe wong akeh. Tembung kaya mangkono iku tembunge wong sing ora seneng karo Jumirah. Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang penacad. Kamangka ngalam donya anane loro, lanang karo wadon, sugih mlarat, seneng lan gething, awan lan bengi. Montor tambah lan ora saka anggone nyambut gawe. Yen anggone nyambut wekel, sregep ora kakehan polah mesthi dadine. Sanajana wong pinter yen anggone nyambut gawe keset, lumuh, ora temenan ya ora bakal kasil. Jumirah anggone nyambut gawe ya temenan, paribasan sirah dianggo sikil, sikil dianggo sirah mula ya wis pantes yen bandha iku pukji , nglumpuk dadi siji.Wayahe wong turu nglepus Jumirah isih melek ngenteni montor sing durung teka. Jam siji utawa jam loro bengi lagi mapan turu. Mula anggone kepengin ngrabi Jumirah wis mantep temenan. Ulat madhep ati karep. Tekade ngrabi Jumirah wis ora kena dipalangi maneh.Sawijining dina ana wong tuwa teka menyang omahe pak Jana, banjur takon.“Mas Jana, kula mireng panjenengan badhe angsal Jumirah, leres ta?”, pitakone wong mau.“Leres mbah. Enten napa ta?”“Nggih boten enten napa-napa. Kula namung dhapur ngelikake mawon.”“Enten napa kok sajake gawat?”“Jumirah niku gadhah pesugihan Nyai Blorong. Lha mengke nek njenengan sida dadi bojone Jumirah mesthi kangge lebon,”“Anu mbah, sing penting kula empun ngrasakake Jumirah,” wangsulane pak Jana sakecandhake.
“Loh, yo saksirku tho.”
Wiji nyedeki bojone karo neleh kopi nang ngarepe. Wong wedok iku
wis suwi yo. Tuku sing model saiki, slobokan kae lho, Pak.”
Diman nyruput kopine. Sore-sore leyeh-leyeh ngene paling enak. Awak wis resik, weteng wis wareg.
“Yo tukuo, duwite yo awakmu sing nggowo.”
sholehah aku kan kudu njaluk ijin suami.”
“Opo maneh, lambene lak mesti onok-onok ae.”
Nang kampunge kate dianakno pengajian ibu-ibu. Asline ngunu biyen wis ono ning mandeg pas ditinggal guru ngajine. Saiki Bu RT nganakno maneh, ben dino Senin sore rencanane.
Wis wayahe kate merem, Wiji njeluki bojone.
“Wingi pas pengajian diomongi lek kate gawe seragam. Bayarono ya.”
“Yo seragam pengajian, dadi lek pas ngaji klambine podo kabeh, apik.”
“Ngaji ki sing diapiki kelakuane opo sandangane?”
“Halah, Pak. Mosok liyane nggawe seragam aku gak nggawe dhewe.”
“Yo gak popo tho, malah apik seje dhewe.”
Wiji mesem. Oleh maneh. Wong nang pengajian sepakat kate gawe seragam. Kabeh anggotane masio ora diwajibno ning disarano melu pesen cek apik jarene.
Diman lagek ae mari adus. Wong lanang iku mung bebetan anduk, metu soko jeding. Ora ndang salin, malah mampir lungguh, nyandak panganan nang nduwur mejo.
“Halah. Gurung omong opo-opo.”
“Tapi aku wis ngerti, wis apal modelmu.”
“Sik istri sholehah gak?”
“Sithik, sik blajar.”
“Yo anggep ae iki ujian. Gak usah melu.”
“Lah. Awakmu manut omongane bojomu opo omongane koncomu?”
Lambene Wiji selot maju. Mari seragame anyar, wong pengajian kate nganakno ziarah Wali Songo. Diman sik ngenakno lek mangan gethuk. Wiji sing lungguh nang ngarepe mung nyawang karo mecucu.
“Awakmu ki biasa ngunu gak iso ta? Mbok koyok wong wedok liyo kae lho, anteng, manut
wis anteng, iki emake sing njaluk kudung lah, njaluk klambi anyar, njaluk piknik…”
“Yo opo ae. Pintere gak oleh, pamere akeh.”
Ora diolehi bojone, Wiji akhire mung meneng. Wis sedinoan wong wedok sing biasa akeh omonge iku meneng ae. Dheweke gelo ora iso melu. Kate budhal yo ora wani lek bojone ora ngolehi.
Bengi wayahe turu Wiji yo sik meneng ae.
“Jare sholehah, ditakoni bojone gak nyauri ngunu.”
Diman mesem. Wis gelem ngomong, batine.
Wiji sing turu nyingkuri bojone ora gelem obah. Diman sing saiki ngedep gegere bojone.
“Guduk gak oleh. Aku yo seneng-seneng ae awakmu melu. Tapi jajal pikiren, awakmu ngaji sik ping piro. Oleh opo?”
“Niatmu melu ngaji wingi opo? Jare pingin dadi bojo sing apik, sing opo wingi kae? Bojo sing apik, tambah pinter, kan kudune gawe ayem keluarga. Lha lek trus mung koyok ngene, njaluki iki, njaluk iko, lak gak tambah apik jenenge.”
Jenenge Wiji lek dikandani mbuh bener mbuh salah pokok lara ae atine. Wong wedok iku mbrebes.
“Aku ki yo seneng ae nukokno awakmu opo ae sing mbok jaluk. Aku kerjo yo dingge sopo? Tapi kan kudu dipikir endi sing luwih penting.”
Wiji ngusapi luh e, wong wedok iku membik-membik, ora wani nyuworo.
“Heh, Mak. Ojo meneng ae, kelebon awakmu ngko.”
Masio wis nduwe anak bojo, kadang Wiji ancen sik koyok arek cilik. Atine lek jare uwong ceklekan. Masio tho yo gampang marine.
“Wee, arek iki. Ngene iki yo pengajian. Masio gak ngerti agomo tapi lek mung ceramah ae aku yo iso. Mak…”
Wiji sik ora nyauri. Wis ora nesu tapi ora pingin omong.
“Yo wis, lek ancen awakmu…”
“Wis, meneng. Aku ngantuk.”
Diman durung mari lek omong wis disaut bojone. Ning wong lanang iku ora protes. Wis gelem nyauri artine atine wis enak.
“Hehehe, mbok aku diajari, dikandani. Istri sholehah kae mangane akeh opo sithik?”
“Yo gak onok hubungane karo mangan.”
“Akeh brarti? Maksude lek wis sholehah ki mangane yo pancet sregep koyok awakmu ngene?”
“Kandani gak onok hubungane kok. Mangan yo mangan ae.”
“Ouh. Lek ngunu bojoku sing biasa ae lah. Podho ae aku sing rugi lek panganane gak
Gak oleh ngunu iku karo bojone wegah-wegah. Sing apik lek nyauri ki.”
“Nesu. Sik lara atine iki mesti.”
Diman sing mau cengengesan ngudoni bojone moro-moro mbengok banter karo tangi. Wiji sing kaget melu tangi karo keweden. Krungu wong tuwone rame-rame, Tomin sing turu langsung melek trus nangis.
Diman nyandak anake, dielus-elus. Ora let suwi anake merem maneh. Wiji sing sik ndredeg lungguh nang nduwur kasur. Matane clingukan.
“Sepurane, uloku dhewe tibake hehehe…”
Mangkel, Wiji akhire turu maneh, langsung merem. Bojone sik cengengesan karo ngrangkul soko mburi, masio dijarno ae karo Wiji.
Dr Soemantri Hardjoprakoso seorang Penghayat Pange...
Yening ngucapang salam ring ajeng nenten pisan dados balik-balikang sekadi Swastyastu Om. puniki janten nenten becik utawi nenten
wenten polih pengater su meteges luwih, becik. Dados mateges kawentenan sane becik utawi
urun gambar kangIki korban banjir....opo korban liyane...?? kok neng tengah
kabeh,,lha wong sungai butek kebak bangke wong
sah dipilih maneh jare janjine wektu kampanye arep ngurusi rakyatee jebul nyurusi awake dewe_________________
Javanese Shadow Puppets: Wayang Kulit Jawa, Mahabharata Scene
Jawa Javanese Shadow Puppets: Wayang Kulit Jawa, Mahabharata Scene
Gusti Ingkang Murbeng Dumadi tansah aparing kasugengan,karaharjan,kanugrahan dalah rejeki ingkang murakabi sarta
Sesorah utawa pidhato utawa tanggap wacana ya iku njlentrehaké idhe utawa pokok pikiran kanthi wujud tembung- tembung kang diucapaké marang wong akéh. Tujuan lan isi tanggap wacana utawa pidhato iku werna- werna, ana kang tujuane kanggo menéhi hiburan, menéhi informasi, utawa ajak- ajak marang kang rungokaké supaya nindaki apa kang dikarepaké pemicara. Déné miturut kaanané, jinisé pidhato iku uga werna- werna, ya iku: kaanan resmi, setengah resmi, ora resmi, lan sapanunggalané. Kepriyé carané pidhato kang apik lan kasil bakal dijlentrehaké ing kéné. Wektu Pidhato pemicara iku digatekaké déning kabéh kang rungokaké. Kabéh kang ana ing pemicara saka klambi, rambuté, tekan carané mlaku ing podium digatekaké déning pamirengé. Kepriyé carané ngadeg uga ora luput saka pengamatanné pemireng pidhato iku. Apa kang ora pas saka pemicara bisa dadi bahan panacad déning para pemireng. Panacad iku nyebabaké pidatoné ora kasil kanthi apik.
1. Carané Nganggo Klambi. Klambiné kudu resik, rapi, sopan, lan jumbuh kaliyan kaanané pemireng pidhato iku. Carané nganggo penganggon utawa klambi kudu bener., umpamane: peciné ora miring, dasiné anggoné nalekaké wis bener. Jinisé klambi uga kudu nyesuaiaké karo pemirengé, yén pemirengé nganggo jas pemicarané beciké uga nganggo jas, yén pemirenge nganggo hem lengen dawa becike pemicarane uga nganggo hem lengen dawa.
2. Carané Ngadeg ing Podium. Sadurungé diwènéhi wektu déning wong kang macakaké pranata adicara, beciké pemicara lungguh ana papan kang rada ndelik. Aja lungguh ana ngarepé pemireng, amarga penampilané mengko ora duwéni kejut. Anggoné mlaku anuju podium kudu kanthi lumrah, ora digawé- gawé. Sadurungé ngomong, ambegan lan nyawang kabéh para pamirengé kanthi sumringah. Anggoné ngadeg kanthi jejeg lan aja nyenderaké awak ing podium.
3. Carané Nggocèki Mikrofon. Mikrofon kang ana standaré ora perlu digocèki bola- bali amarga bisa muni lan brebegi. Déné mikrofon kang ora ana standaré digocèki kanthi lumrah baé. Aja dolanan kabel utawa nggaya kaya penyanyi ing panggung. Mikrofon karo lambé aja kecedaken utawa kadohan.
4. Carané Pidhato. Carané pidhato iku ana papat, ya iku: maca naskah, ngapalaké, spontanitas, lan njlentrehaké utawa njabaraké kerangka pikiran.
Nulis Pidhato Babagan pidatho wis dipratelakaké secetha- cethané ing ngarep. Sadurungé gawé naskah utawa teks pidhato, amrih beciké gawé cengkorongané iku kaya ing ngisor iki.
Purwaka basa: atur pakurmatan, atur puja- puji, atur panuwun
Tujuan Pidhato[besut | besut sumber]
1. Menehi Hiburan. Pidhato jinis iki ditindakaké ana ing acara pahargyan. Déné tujuané ya iku supaya acara iku bisa sumringah lan meriah. Pemicara mung ngandharaké babagan kang gawé seneng lan bungah, uga nganggo basa kang santai lan raket.
2. Menéhi Kawruh. Pidhato iki isiné ngandharake babagan kang sacetha-cethané, supaya pamireng mangerti. Pemicara bisa nganggo conto, mbandingaké, nerangaké, lan liya- liyané kang kabéh mau gunané kanggo njelasaké marang pemirengé.
3. Ajak- ajak. Pemicara ngandharaké alesan, bukti, lan conto supaya pamirengé gelem nindakaké kaya apa kang dikarepaké pemicara. Pidhato iki umumé jinis pidhato kampanye arep
naskah kang wis disiapaké supaya ora salah anggoné pidhato lan naskah iku bisa kasimpen kanggo arsip. Pemicara ora bisa ngandharaké pidhatoné sakarepé dhéwé amarga wektune wis
3. Kaanan Ora Resmi. Pemicara bisa ngandharaké pidhatoné miturut tujuan utawa pemirengé.
4. Kaanan Liya- liyane. Sakliyané kaanan kang wis kaandhraké iku, isih ana kaanan kang uga duwéni prabawa marang cara ngandharake pidhato, ya iku pemirenge lungguh apa ngadeg, wektune esuk apa awan, anggone pidhato dhéwé apa karo wong liya. Contone, yèn pemirenge ngadeg pidhatone kanthi singkt
2. Pendekatan Moral. Pendekatan iki digunakake yèn pemirenge seneng melu kegiatan moral, apa meneh moral keagamaan. Pemicara bisa nganggo kutipan ayat kitab suci utawa sumber liya kang cocog.
3. Pendekatan Emosional. Pendekatan emosional bisa kagunakake yèn pemirenge kurang pendidikan. Pemirenge kang kaya mangkono gampang anggone nampa isi pidhato lumantar emosine. Mula, kudu disenggl nganggo semangat, kabutuhane, lingkungane, kasumehane, utawa liya- liyane kang bisa gawe gampang nampa isi pidhato iku. Pidhato mono bisa dileksanakake mawa teks, kang diarani metode membaca, bisa cara ngappalake teks, bisa sakcar ekstemporan ya iku ngapalake bagean kang pokok banjur ngembangake pangandikan nalika nglaksanakake pidhato. Ana uga cara impromtu, ya iku manawa pidhato sakcara ndadak utawa spontan, dadi ora ana persiapan. Saiki kang durung tampa giliran ngrungakake temenan. Gelem niteni lan migatekake basa kang becik. Dadi besuk tekan titi wancine diparingi giliran maju, pidhatomu:
Pamilihing tembung trep, ukara cetha, basane sreg, luwes, bener, becik.
Anggone medhar runtut sarta gembleng, yèn perlu wedharanmu metu kamoncerane utawa variasine.
Lagak lageyan, obah owahing pasemon, tandang grayang, obahing peranganing badan liyane sarwa pantes, mrabawani, lan mranani.
Aja lali: kedaling lesan kang mapan, pangucaping tetembungan kang bener, lagune wicara kang nemsemake.
^ (jv) Yatmana, Sudi dkk. Kabeh Seneng Basa Jawa 2 SMA Kelas XI. ISBN 979-746-455-5. Yudhistira.Jakarta. (2005:4, 27, 74-76)
menggunakan pranala magis ISBNArtikel Dhasar	Menu navigasi
srpskiSvenskaTagalogWalon	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 6 Oktober 2016.
berkumpul di Ngamarta. R.S. Subalidinata(Sumber baca: Pakem Padhalangan Lampahan “Makutharama” Ki Siswoharsojo. Ngajogjakarta, 1962)Artikel
Mahoni utawa Swietenia mahagoni, uga dikenal minangka West Indian Mahogany, iku spesies Swietenia, sing asalé saka Florida kidul, lan pulo-pulo ing Kuba, Jamaica, lan Hispaniola.[1]
Wit Mahoni klebu wit-witan sing ukuran sedheng lan thukul nganti 30–35 m dhuwuré.[2] Godhongé rèntèngan (pinnate), dawané watara 12–25 cm, papat nganti wolu godhong saben rèntèng, saben godhong dawané 5-6 cm lan ambané 2-3 cm.[2]
ing panggonan-panggonan kang cérak karo pasisir.[2] Saliyané iku mahoni uga katemokaké urip ing dalan-dalan dadi paru-paru jalan.[2] Tanduran kang asalé saka Hindia Barat iki bisa thukul ing pasir payau kang cerak segara.[2] Mahoni kalebu tanduran raunan kang dhuwuré kurang luwih 5–25 m.[2]
Mahoni nduwèni oyot tunggang, lan wit kang bunder, akèh pangé lan ana pulut ing wité.[2] Godhongé kalebu godhong majemuk kang bentuké sirip genep lan bulat telur.[2] Godhong mahoni pucuké lincip, pinggiré rata lan tulang godhongé nyirip dawana 3–15 cm.[2] Godhong mahoni kang isih enom wernané abang ananging sawisé tuwa wernané ijo.[2] Kembangé kalebu kembang majemuk kang thukul saka ketiak daun.[2] Ibu tangkai kembang bentuké silindris lan wernané coklat enom.[2] Kelopak kembang bentuké kaya sendok lan wernané ijo.[2]
Mahkota kembang bentuké silindris, kanthi rua kuning rada coklat, lan nduwèni limang lekukan.[2] Wijiné pipih utawa gépeng lan wernané ireng utawa coklat.[2] Mahoni ngembang sawisé umuré ganep pitung taun.[2] Woh mahoni bentuké kotak utawa bulat telur berlekuk lima lan awerna coklat.[2] Mahoni kalebu tanduran kang dimanfaatké kayuné kena kanggo perabot, ukiran lan nggawé omah.[2] Mahoni bisa ditengkaraké saka wijiné.[2]
Dasa nama[besut | besut sumber]
Mahagoni, maoni, moni.[2]
Nandur[besut | besut sumber]
Mahoni kalebu tanduran kang kayuné atos, ing basa Indonésia diarani tanaman keras.[3] Mahoni kalebu tanaman keras kang produktif kang nduwèni poténsi lan nguntungaké. Kang dadi daya tarik kanggo mbudidayakaké mahoni ya iku regané bibit murah, yèn wis ditandur ora angél anggoné ngopéni, lan sawisé thukul kayuné bisa didol kanthi rega kang larang saben kubik.[3]
Mahoni kalebu wit kang bandél tegesé ora mbutuhaké land clearing, mung ditandur banjur bisa urip lan thukul ngrembaka.[3] Mahoni gampang anggoné nandur amarga ora ana prédator kang bisa ngrusak, mahoni uga ora mbutuhaké pupuk kang akèh lan werna-werna.[3] Wit mahoni iki nduwèni sifat akomodatif karo wit liyané nganti taun kaping telu.[3] Yen umuré wis 11 taun mahoni wis bisa dipanén kanthi asil 3 méter kubik kayu saben wit.[3]
tujuwané kanggo ngajak para generasi mudha kanggo njaga lingkungan lumantar program penghijauan utawa kang biyasané diarani réboisasi.[4]
Mahoni bisa kanggo tamba penyakit darah tinggi utawa hiperténsi, ningkataké nepsu mangan, tamba demam, kencing manis utawa Diabétes méllitus, masuk angin, ekzema, rematik.[2] Mahoni uga ngandhut zat kimia kang diarani Saponin lan flavonoida.[2] Wiji mahoni uga bisa kanggo tamba gatel-gatel ing kulit.[2]
Wit mahoni dikenal kanggo bahan mebel lan furniture lan kanggo ngademaké dalan ing kota gedhé.[5] Biyasané woh mahoni dijarké tiba ing dalan-dalan.[5] Ing Malaysia, woh mahoni utawa kang diarani sky fruit bisa digawé vitamin lan obat-obatan alami.[5] Diarani sky fruit amarga wohe ngadeg madhep ing langit.[5] Kang nemokaké mahoni kanggo obat lan vitamin ya iku Dhoktor Larry Brookes, ahli bio kimia ing taun 1990-an.[5] Woh mahoni ngandhut Flavonolds lan Saponins kang bisa digawé ékstrak.[5] Flanovolds bisa nglancarak perédaran darah, ngurangi kolésterol, ngurangi lemak ing saluran darah, ngurangi rasa lara, lan aboh, uga
nigkataké gula ing darah lan njaga kaséhatan lan nglambataké pembekuan darah.[5]
Wit mahoni kalebu wit taunan kang bisa thukul nganti gedhé.[6] Mahoni kalebu tanduran kang akèh manfaaté.[6] Saliyané iku tanduran iki kalebu tanduran kang langka.[6] Ana uga mahoni kang nduwèni dhiaméter nganti 2, 5 meter, kayata ing Gunung Ijen, Banyuwangi.[6] Wit mahoni kerep kena tebang liar amarga kayune kang bisa didol nganti 30 yuta saben wit.[6] Saiki akèh panalitén kanggo neliti wit mahoni, amarga wit iki sang saya langka.[6] Wit kang apik bisa digawé indukan kanggo ngasilaké bibit kang apik.[6]
^ DANIDA Factsheet: Swietenia mahagoni
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x (id)http://www.iptek.net.id(dipunundhuh
werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
sami nitih bahita mentas hing gegisik. Dhekahan punika
“Digoleki dishik. Wong wingi aku sing ndekek kono kok.”
“Wes tak goleki mak tapi ora ono.”
Ojo ngono tha mak iki yo usaha, sampeyan opo ora seneng lek anakmu sregep nang langgar?”
“Paling awakmu kate njaraki arek-arek
Mas Bons, aku ki neng Tanjungpinang, arep golek inova ing jkt, iso njaluk tulung njenegan balik nama karo mutasine ra? nek iso piro tak transfer njenengan soale nek lewat biro jasa sekitar 3 jt, man eman duite..piye kang?
WEGAH WUNGU,BANYU ANENG NJANGAN,IKI PITUDUH SAYEKTI,IKU LAMUN DIPUN UDI APIK TENAN.
Yho dilakoni sek wae le, Gusti Alloh Maha Tahu, ra mungkin ngenei kabeh sing angel ngluwihi kemampuane hambaNe”sing penting jo lali ndongo sing akeh pas wayah 5 wektune, Insya Allah Gusti paring
omah 2-0. Nanging jroning pertandingan kasebut Andre akèh netokaké kaputusan kontroversial sing ngrugèkaké kubu Manchester United,
Insiden ing njerone kotak penalti Liverpool, Michael Carrick lagi nggawa bal terus langsung dijegal déning salah sijine pemain Liverpool, anehe iki ora dianggep pelanggaran kamangka iku kuduné diparingi hukuman penalti.
Lucas Ndahe sing wis bolak bali gawé pelanggaran mung diparingi pepènet waé, kuduné saora-orané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andre_Marriner&oldid=1100122"	Kategori: Lair 1971Wasit bal-balan saka Inggris	Menu navigasi
GEGURITAN – TELUNG WINDU (1B)
mânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 14 Februari 2017.
jawa seneng antri yah? antri berobat, antri terima zakat dan sumbangan… kirain antri sembako ajah yg lagi trend…
10 Februari 2009 pada 10:29 Leres Mas Go Iyech
Tiyang Jawo meniko kedah mangertosi jowo, jawi jiwo jiwi njih.
Menawi menilai tiyang meniko kudu kedah mawas diri rumiyen, menawi simbah jaman rumiyen kokn nekoni awake dewe dhisik, aku iki arep ngene, ngono wis pas opo durung.
Pasipun ingkang kados pundi ? mboten nglarani atinipun piyambak utawi tiyang sanes.
Kulo percoyo dateng sedoyo sedulur, anggenipun Mituhu/Pitados Dateng Gusti Allah, nanging kulo piyambak nembe
menemukan URIP niki. jadi belum Terwujud. Mulo Proses, Pemahaman meniko dereng wonten ajinipun menawi dereng
9 Februari 2009 pada 13:55 Mas mbak sirik niku napa ta?ampun gampil ngecap tiang sanes ngaten niku.menawi Gusti Alloh ngersaaken rak sedoyo saget mawon to,menawi panjenengan priksani kanti saestu jan-jane sedaya namung SABABIYAH kemawon,
paranormal namung saget ngobati kemawon,keputusan mari/sembuh namung kagunganipun Gusti Alloh.sepindah malih sedaya niku namung sababiyah kemawon.matur nuwun
duduk wong jowo yo?pantes pikiranmu cekak.koen nek ga percoyo,budalo le tak sangoni.supoyo atimu waras.koen anake wong jowo po ora?opo kue lali karo leluhurmu le?
nggawe koen nyerah sedurung bertanding! Angger koen yakin bisa tembus SPMB mlebu UI, Insya Allah ning UI akeh bantuan sing siap mbantu koen koq, wis akeh
“Selot pinter saiki. Suwun, Nduk.”
Lastri mesem. Sakjoke ditinggal Tarno selolah maneh nang Surabaya, Lastri sok dolan nang omahe
“Nyangkruk sik ae, timbang mumet.”
Tarno mikir. Akhir-akhir wong lanang iku selot males mulih. Alasane lembur lek ditakoni bojone. Anake wis ora tau dicandak. Arek cilik iku biasane wis turu lek dheweke teko. Rini sing biasane ngenteni dheweke
wis nduwe anak bojo. Konco-koncomu kae paling yo sik gurung lulus, lek gak malah wis DO.”
“Ayo. Mumpung anak bojoku lagi nang kampung.”
ngenakno lek nyedot rokoke. Arek-arek lanang iku mesem kabeh. Mung oleh eseman, SPG iku ngalih, pindah nang gumbulan arek nyangkruk liyane.
“Ayune rek, kapan iso oleh bojo koyok ngunu?”
“Raimu, Jon, kuliah wolong taun gak kelar-kelar mosok onok wedokan sing gelem karo raimu, cuk.”
“Kuliah gak penting. Tarno ae gak lulus yo iso oleh bojo ayu, kerjo
ora ono WC, Tarno moro nang nggon rodo peteng. Durung nganti teko nggone, matane ora sengojo nyawang salah siji SPG sing lagek towo
tp kabeh wonk iso dikalah ne .
Sapa wonge sing ora marem. Ing wektu aku ngedhaki mangsa pensiun, anak telu wis cemanthol kabeh arepa mung dadi PNS. Lan sing luwih agawe marem bocah telu kuwi mbiyen mlebune PNS kanthi lewat seleksi murni. Aku ora umuk, anakku cacah telu najan kabeh wadon nanging uteges encer-encer. Mbarepe, si Retno, dadi guru SMP. Wes omah lan duwe anak siji. Sing nomer loro, Sita, dadi staf pengajar ing LPMBK Malang. Pinaringan anak siji lan banjur omah neng daerah Sukun cedhak maratuwane.Lan sing ragil, Intan Pramesti, sing sanajan uga wes nyambut gawe, nanging durung ketemu jodhone. Pokoke, sing jenenge jodho, pati lan rejeki iku pancen urusane Gusti. Embuh kapan kono, Intan mesthi ketemu jodhone.
Nalika anyaran nunggoni omahe Intan, rasane sepi, merga durung duwe tangga lan antarane omah siji lan sijine empet-empetan tunggal tembok,ning durung kabeh dienggoni.Tegese isih suwung. Ning aku suwe-suwe kok ya krasan. Wektu kuwi aku kebeneran ngepel jobin teras. Lagi asyik, dadak dikagetake swara montor. Spontan aku ngawasake, jebul bocah lanang pawakan krempeng, rambute brintik. Dene wadone akulit kuning,rambute lurus ngrembyak sabahu, rupane ayu. Sing dijujug omah blok E no. 13. Sakawit aku ngira, bocah kasebut kakang adhi, anake sing nduweni omah.
Dadak let telung dina, wektu semono aku lagi nyapu jrambah. Ana sepedha motor maneh mlebu gang ngarep omah. Sing numpak remaja lanang wadon. Sing dijujug uga omah ing blok E no. 13. Sajroning sajam iku pada ngapa, aku ora ngerti. Rasa sujanaku dak lairake marang pak gito, penjaga malam. Pak gito iku sejatine dudu
perumahan. Omahe neng kampung, kaprenah sabrang dalan kkang nyidhat antarane kampung lan perumahan. Dining Pak Erwandi pemboronge perumahan iki dipasrahi minangka jaga malem. Minggu iki aku ora turu neng perumahan, awit aku dijaluki tulung supaya rewang.
Dina jum’at sore aku bali menyang perumahan
Nginjen saka cendhela, najan mung remeng-remeng, nanging mripatku wis bisa ndeleng. Manud wujude memper gendul wadhah miras. Gembleng niatku, pingin ngelaporake apa sing dak weruhi kasebut marang pak RT lan Pak Gito. Aku bali menyang omahe Intan nyandhak sapu niat nyapu jobin. Lagi nyandhak sapu, kupingku nangkep suara panggerenge sepeda motor. Sing liwat bocah wadon boncengan telu. Sing dijujug omah blok E no. 13, sak wise njagang motore neng teras, nuli mbukak lawang. Bocah telu lanang loro wadon siji mlebu omah! Atiku notol pengin nyandhet bocah kasebut aja nganti tumindak dudu. Neng yen ijin rasane ora kepenak. Yen ana mbandakalane, salah-salah aku dienggo bancakan. Arep ngajak warga perumahan liyane yen awan ngene iki padha mergawe. Perumahan kene rak ora sepira adoh karo kantor desa. Aku gage nglapurake apa sing dak weruhi. Lapuranku direspon becik, lan disaguhi enggal ngirim petugas. Petugas desa iku gegancangan tumuju omah blok E no. 13.
Tekan ngarep omah mandheg sedhela, sajak neling-nelingake. Lamat-lamtat keprungu swara sing nyujanani. Petugas desa loro kasebut langsung ndhobrak lawang. Bener pethekku, cah telu lagi padha pista miras! lan ndeleng sandhangane bocahe wadon awut awutan, cetha ora mung pista miras thok. Mesthi pista liyane.
Bocah telu mau di glandhang menyang kantor desa tanpa suwala. Aku ora melu, dadi ora ngerti proses sabanjure. Esuke entuk kabar seko kantor desa, jare sawise ditarap neng kantor desa, langsung di kirim menyang kantor
Punggol ↺ Hougang Street 21 (Loop)
– Punggol Temp Int NE17 PTC Punggol Field
ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit Budi, Auliya
tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe, jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
“ Darmogandul matur, nyuwun diterangake bab enggone Nabi Adam lan Babu Kawa pada kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud
jaman mbiyen mbahku rung sunat/jaman mbiyen pangeran diponegoro lagi blajar numpak jaran/jaman imam bonjol lagi latihan ngingu jenggot..Belanda ki dasare masih jauh nek seko wonosari..!! Dadi nek
ditentoke sok seloso legi tanggal 29 februari.....(sok kapan yo nek dino karo tgl semono kie..) _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
October 22, 2015October 22, 2015 | wongedansurabaya	“Cewek…”
Joko cengengesan. Arek lanang sing wis joko iku ngedip-ngedipno matane sing sebelah. Lastri sing lagek nunggu bemo iku
wedok sing moro-moro teko iku nyedeki Joko karo sing ngamuk. Wong wedok sing tibake bulike Joko iku ngetokno duwit soko dompete.
“Mangane wis tak cepakno, ngko dijak tuku es
ngunu lho, yo wis entek.”
Tukang becak sing mau mung mesem, selot ora iso ngempet ngguyu ndelok Joko karo Bulike.
“Koyok aku ngene iki opo sik payu dadi SPG?”
“Enak yo kerjoane, macak ayu, resik, bayarane akeh…”
“Enak sing nyawang, Mbak. Kesel ngadeg jam-jaman. Bayarane yo gak sepiroo, tergantung event-e.”
“Oleh-oleh opo? Sangu paling yo mepet lek ngewei.”
“Ganja hahaha…sak lembar rong lembar yo gak popo hahaha.”
“Yo iku golek masalah anyar jenenge.”
meneng ae. Nang njero atine pingin iso nglalekno Lastri ning roso kangene yo ora iso dibujuki.
Siro kepingin dadi ‘alim fikih kang weco
dene ilmu koyo opo khasil gak kangelan
den nyono wong kang urip nanging podho wong mati
Lan luwih tak teqodake luwih wajib den rekso
Lan aku manut khaqe mero mergo khaq barang mesthi
Dene wong sak podhoku lamun wong iku kleru
Ngrekso kawirangan senajan aku den wodo
Senajan ono ing lelungan ngeroso ino ngumboro
“Ndek jaman berjuang…njur kelingan anak lanang…biyen tak openi, ning saiki ono ngendi…”
Isuk-isuk Diman nyanyi nirukno lagu nang radio. Wong lanang iku lagek nyerbeti sepeda montore.
“Pak’e aku nduwe.”
Tomin cilik tibake mari nemu anake tikus. Cindil sing ono loro iku diteleh nang tangane, diduduhno bapake.
“Oleh ko ndi iku mau? Dibalekno, seneni Mak’e ngko.”
“Ko tono mau. Lucu ya, Pak?”
Diman nyawang tikus cilik sing ketok abang iku. Anake mesam-mesem ndeloki cindil sing mung klugat-kluget nang tangane.
“Reged lho iku. Kono dibalekno. Sakno ngko emake nggoleki.”
“Onok emake iti, Pak?”
“Yo onok. Kabeh anak ki nduwe emak, onok sing nglairno. Ngko lek emake nggoleki trus sedih, nangis,
“Digawekno kandang yo, Pak.”
“Lah, kandani sakno kok. Iku emake mesti nggoleki, nangis mesti saiki anake ilang loro.”
“Tikus iso nangis, Pak?”
“Yok opo lek tikus nangis, Pak?”
Diman meneng. Wong lanang iku rodo bingung lek kate nyauri anake.
“Sampeyan lek nangis yok opo?”
Ganti Tomin sing bingung. Arek lanang iku lambene maju-maju, irunge nyungir, matane kedip-kedip. Arek cilik iku epok-epok nangis.
“Nah, yo ngunu iku. Sakno tho?”
“Ojo, Pak. Iti koncoku.”
Diman nyedeki anake. Arek lanang iku dipangku. Tangan tengene sik nyekel tikus loro.
“Anak tikus jenenge opo?”
“Pedhet. Pak, digawekno kandang.”
Tomin ngrengik maneh. Arek cilik iku pingin
Gemes karo anake, Diman ngambungi arek cilik iku.
Tomin ganti nirukno bapake takok. Durung disauri, Tomin wis nyaut maneh.
“Lah. Kok Pak’e?”
“Pak’e anake wedhus.”
“Pak’e anake embah.”
Kesel takok, Tomin ngrengik maneh. Arek cilik iku sik ae pingin ngingu cindil iku.
“Iku ngko ngelak lho, mati lek gak mimik
karo makmu. Dibalekno yuk, sakno iku lho wis ngelak. Kangen emake sisan iku.”
Tomin sik durung gelem mbalekno cindil sing ditemokno iku. Arek cilik iku ngroso eman. Diman sik ngerih-ngerih anake.
“Pak, Tomin karo sampeyan?”
Soko njero omah krungu suwarane Wiji nggoleki anake.
“Ayo, adus. Gek maem.”
Wiji sing nyedeki anak bojone kaget ndelok ono cindil loro nang tangane anake. Wong wedok
anake mbengok-mbengok ora oleh dijupuk cindile, Diman bingung dhewe.
“Jupuken, Pak, dibuwak kono lho. Hiii…”
“Ayo, Min, dibalekno, selak mati iku ngko mbok cekel koyok ngunu, sakno.”
“Emoh aku ngko ngedusi sampeyan.”
Gilo dhewe, Wiji akhire milih ngalih. Bojone diupret-upret kon ngguwak cindil sing dicekel anake. Diman sik ngerih-ngerih anake.
“Tumbas iwak ae ngko. Iku cindile dibalekno nang emake.”
Dirayu-rayu akhire Tomin gelem ngewehno cindil loro iku nang bapake.
ngisor disiapake wae 150 juta...lantai wis keramik kw 1..... SAPTO SARDIYANTOCama
NJeng Sunan Giri ngandika, Bener kang kaya sireki,
Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi.
pinulung, Pulunge tanpa ling aling,
Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati,
Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani.
dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên
ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên
Kaca-kaca ing kategori "User ms-3"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.41, 1 April 2013.
Klayar mapan ana ing pinggiring samodra kidul kalebu wewengkon desa Kalak,
kecamatan Donorojo, kabupaten Pacitan. Papan wisata iki kalebu misuwur kanggone
wong-wong tanah Jawa, utamane kutha Pacitan. Kahanane saiki sangsaya tambah rame. Dalane uga nglenyer, aspalan alus,
ora adoh saka guwa Gong. Saka guwa Gong kira-kira mung watara 10 km. Ing desa Kalak
kono uga ana guwa Kalak kang misuwur kanggo nepi utawa tapa. Kaelokane
papan wisata pesisir Klayar iki yaiku anane banyu kang nyembur saka
sela-selaning watu karang nalika ana ombak gedhe. Semburan iki dijenengi
Seruling Samudera. Ana uga wujude watu karang kang saemper karo wujude Spinx
ombake segara kalebu gedhe, mula para wisatawan ora dililani adus ing segara.
Bab iku pancen mbebayani banget. Papan wisata ing kutha Pacitan kalebu akeh,
kayata Guwa Gong, Guwa Tabuhan kang watune bisa dianggo gendhingan. Yen
panjenengan kepingin selancar utawa surfer bisa tindak menyang pesisir Teleng Ria
utawa pesisir Srau. Yen kepingin lelangen banyu anget ora susah nggodhog,
nyemplung wae ana ing kolah Banyu Anget kang mapan ana ing kecamatan Arjosari.
Yen panjenengan kondur saka Pacitan aja lali mundhut akik kanggo oleh-oleh. Wis ta, pokoke jooozz.
rosidridho	Ah, lek pas krungu bung tomo orasi ngene kok rasane ati kepiris ladeng seng landep… njur trus yaopo jaman perang mbiyen di tembus pluru yo? deg²an nang ati opo yo podo karo pas ngrungokne
podo kepruk²an nang embong, lha opo yo ra eleng mbiyen leh ngrebut negoro ki ra gampang… lha kok yo mripate menungso wes gampang peteng…
nyerah, opo maneh mangan dulur dewe.. leh perang saiki ga kudu nyekel bedhil, tapi yo sak isohmu merangi guoblok
"Gendhukku sing wudele bodhong lonjong koyo utheke sing gondrong, diputer kuwi bener, nanging nek
pak lan uga ngaturi wilujeng kagem sedaya keluarga :-)
lirih: “Sing penting dhewek wis usaha karo ndonga. Gusti Allah mesti bakal mein sing paling apik. Ora usah nangis…”
seluruh Indonesia, termasuk Jawa, Sulawesi & Maluku
'+s+""+l+''+f.
“Ora ana kasekten sing madhani pepesthen, awit pepesthen iku wis ora ana sing
Panggonan nyambut gawene Sastra dina Sabtu lan Minggu pinangka dina libur, mulane Sastra Lemper kang duwe kekareman mancing angger wis dina Sabtu lan Minggu nyambut gawene mancing wae. Sabtu wingi Sastra Lemper oleh email saka bose, lan kanggo ndukung program negara mau ben sesuk Pemilu ora runyam mula kudu goleki maneh layang slebaran yen to sing nyambut gawe ana program kudu ora oleh ana
layang swara, lan maca isine mbok menawa ana sing wigati.
Kelingan layang swara (email, nek entuk email mesti muni pratanda ana layang kang mlebu) dina Sabtu, Sastra
maneh kuwi mbok sing ngati-ati. Sastra lan bose mung iso mesam-mesem nguningani kahanan
wengi padhang bulan. Silir bayu rinambat bawana. Lintang peteng damar langit. Gita gesang linampah manungsa.
October 28, 2015October 28, 2015 | wongedansurabaya	“Heh, pentol korek, lek ngising ki disentor ojo dijarno ngambang koyok ngunu. Njijiki.”
“Yo iku ponakanmu sing ngganteng dhewe, ngising dijarno kemampul gak disentor.”
“Aku ki lali, Lik, sumpah.”
Joko sing durung ngalih soko ngarep tipi mbela awake maneh.
“Iyo uwis. Kono gek adus opo lapo kono, ojo mung nontok tipi ae.”
“Yo wis ngerti ponakane kurang seprapat, sing sabar ta. Diajari sithik-sithik, sing apik. Lagian koen gelem ta anakmu melu-melu? Gelem yoan lek anakmu disentak-sentak?”
Marni mrengut. Wong wedok iku njegeg nang nggone lek ngadeg.
“Arek wis gak nduwe emak ngunu, saiki koen gantine.”
mbenakno seprei karo bantal cek iso dingge turu Dian karo putune.
“Lek umpamane anakku urip, paling yo ganteng koyok putune sampeyan, Mak.”
bapake ngganteng soale, putih, irunge mancung, matane sipit. Cino, Mak.”
Emake Lastri mung manthuk-manthuk. Wong wedok iku lungguh nang pinggir kasur karo nglempiti klambine putune sing wis mari diumbah.
“Urip, Mak, gak onok sing nyongko. Biyen tak pikir bakale apik-apik ae, tibake saiki koyok ngene.”
Dian sing mau ketok seneng malih sendu. Wong wedok sing umure sepantaran karo Lastri iku nglamun.
“Nyesel iku mesti nang mburi, pengalaman.”
“Kadang aku pingin mulih, Mak, kangen, tapi wedi.”
“Kabeh wong tuo sayang anake, pasti iso nompo opo onoke…”
“Gak, Mak. Lek aku sik koyok ngene mending
Ngurip-urip Basa Jawa: KAPUSTAKAN JAWI (3)
thukul basa Jawi Tengahan. Basa Jawi tengahan menika miturut Poerbatjaraka basa
Jawi antawisipun basa Jawi Kina lan basa Jawi jaman samangke. Thukulipun nalika
antawisipun: 1. Tantu Panggelaran, gancar. Nyariyosaken Bathara
Guru nitahaken manungsa ing tanah Jawi. Nalika samanten pulo Jawi taksih
gonjang-ganjing dereng tetep trepipun. Bathara Guru lajeng dhawuh dhateng para
dewa supados ngusung redi Semeru saking tanah Indhu. Redi lajeng kapogog
pucakipun lajeng kausung dhateng tanah Jawi, dhumawah ing kilen, tanah Jawi
lajeng njomplang. Redi kausung mangetan samargi-
pucakipun dados redi Semeru. Wiwit menika tanah Jawi saweg tetep
2. Calon Arang, gancar. Boten kasumerepan ingkang
ngarang. Dongengipun makaten. Mbok Randha ing Girah (Calonarang) nggadhahi anak
estri namanipun Retna Manggali. Sareng sampun ngancik diwasa boten wonten
ingkang purun nglamar. Mbok Randha mangkel, tiyang sanegari dipuntenung, kawula
ing Kadiri kenging pageblug, sakit sonten pejah, sakit sonten enjing pejah.
supados ngrampungi mbok Randha kalawau, nanging boten mrantasi damel. Sang Prabu lajeng utusan Mpu Baradah. Mpu Baradah kagungan murid Mpu Bahula. Mpu Bahula dipunutus nglamar Retna
Manggali. Kedadosan, dipunramekaken pitung dinten pitung dalu. Lugunipun Mpu
Baradah nggadahi sedya bilih Mpu Bahula kapurih nyolong kitabipun mbok Randha.
Sareng sampun pikantuk, tumuli dipunaturaken dhateng Mpu Baradhah. Sasampunipun
nyumerepi kitab wau, Mpu Bahula supados mangsulaken kitab wau ing papanipun
sakawit. Mbok Randha ngertos lajeng nesu. Mpu Baradhah dipuntantang adu
katiyasan, wasana mbok Randha Calonarang pejah.
3. Tantri Kamandaka, gancar. Isinipun cariyos
dongeng kewan kados Serat Kancil, babonipun mendhet saking Pancatantra, basa
4. Korawaçrama, gancar. Isinipun, Korawa badhe
kadamel males ukum dhateng Pandhawa. Bagawan Abiyasa dipunaturi nggesangaken
Kurawa sakancanipun, sareng sami gesang malih, nanging dereng ngantos males
5. Pararaton, gancar. Nyariyosaken gesangipun Ken
Angrok wiwit lair dumugi ngajal, ngantos risakipun Majapait
Ingkang awujud sekar (kidung) antawisipun : 1. Dewa Ruci, mawi sekar. Isinipun nyariyosaken
Sang Bima mangkat dhateng seganten, anggebyur. Kapanggih naga nami sang Nabatmawa
lajeng perang, sang naga pejah. Sang Bima dumugi ing pulo dunungipun sang
Dewaruci, kapanggih. Bantah sawetawis, lajeng sang Bima kadhawuhan mlebet
dhateng badanipun sang Dewaruci, uninga warni-warni lajeng dipunwejang. Dumugi
2. Sudamala, mawi sekar. Ing ngriki sampun wiwit
wonten sekar macapat. Isinipun bathari Durga dipunruwat dening Sadewa.
Sasampunipun sampun karuwat, rupinipun santun ayu malih. Kangge atur panuwun
dhateng sang Sadewa, sang Sadewa dipun paring nami sang Sudamala, ingkang
3. Serat Kidung Subrata, mawi sekar macapat.
4. Panji Angreni, mawi sekar. Isininipun :
Bageyang angka satunggal, nyariyosaken Raden Panji mundhut garwa dewi Angreni
salajengipun ngantos dhaupipun sang Raden kaliyan dewi Candrakirana.
Baeyan angka kalih nyariyosaken ratu ing Nusa kencana remen dhateng dewi
Ngrenasara. Sang dewi purun anggeripun dipunmaru kaliyan dewi Candrakirana.
Ratu ing Nusa Kencana nglurug perang dhateng Kadhiri, pejah dening sang Panji.
Bageyan angka tiga nyariyosaken, wonten pandhita ing Atas-angin tapa wonten ing
arga Jambangan. Gadhah anak estri name Bikang Murdeya, saha anak jaler 13.
Ingkang pambajeng nama Bambang Swatama. Bambang Swatama kepingin rabi angsal dewi
Candra Kirana. Sasedherekipun malih dados raden Panji sakadang-kadeyanipun.
Bikang Murdeya memba-memba Ragil Kuning, lajeng sami mangkat dhateng Jenggala,
rebatan dewi Candra Kirana. Perang kembar-kembaran, ingkang mindha-mindha
badhar saha pejah ing paprangan. Bikang Murdeya ugi badhar , lajeng kapundhut
5. Serat Sri Tanjung, mawi sekar. Serat Sri Tanjung
nyariyosaken dumadosing name kitha Banyuwangi. wonten lajengipun ….
2.Nanging awya kliruSumurupa kanda kang tinamtuNadyan mendak mendaking gunung wis pastiMaksih katon tabetipunBeda lawan
Nadyan bisa mbarenjulTanpa tawing enggal jugrugipunKalakone karsaning Hyang wus pinastiYen ngidak sangkalanipunSirna tata estining wong
dadyaSacipta-cipta tan polihKang reraton-raton rantasMrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng
3.Tinemune wong ngantuk anemu kethukMalenuk samargi-margiMarmane bungah kang nemuMarga jroning kethuk isiKencana sesotya abyor
sajroning jaman pakewuhSudranira andadiRahurune saya ndarungKeh tyas mirong murang margiKasekten wus nora katon
Sumini gedheg-gedheg. Anake, Gendut, lagek ngenakno mangan sego goreng sing dimasak emake turahan sego mau bengi.
diteleh nduwur mejo, sanding piringe Gendut.
“Gurung, diparani kono mari mangan. Minggu ngene lak biasane rodok awan.”
Mari ngentekno segone, arek lanang sing umure durung genep nem taun iku nyandak gelas banyu putih. Diglongong isine nganti entek. Banyu putih sing ora mlebu nang lambene dleweran netes soko kiwo tengen lambe.
“Ngombe kok koyok ngunu, koyok sapi.”
Gendut mesem. Dielus wetenge sing kewaregen. Didelok umure ancen sik cilik ning Gendut wis iso dijak omong lan tingkahe kadang koyok wong tuwek. Urip dhewe karo emake, Gendut ora koyok konco-konco seumurane sing mung seneng dolanan. Ben sekolah arek lanang sik wis mlebu TK iku biasa nggowo termos es lilin, gaweane Iyem, tanggane. Sumini, emake, ben dino nggawe jajan, koyok gorengan, kripik-kripik. Kadang Gendut melu nggowo, didol nang sekolahan. Akeh-akeh digowo emake dhewe, didol nang terminal.
“Wis siap, Mak?”
“Iyo. Ngko ojo lali langsung mulih, wis janjian karo Mbak Iyem kan?”
“Ho oh. Tapi aku isin.”
“Lha lapo? Klambine wis tak cepakno iku.”
Gendut meneng, ora nyauri maneh. Mari ngroso wetenge wis
soko pawon. Omahe Iyem karo Gendut ora adoh, mung keletan telung omah. Gendut sing wis biasa moro langsung bablas
“Ngko sido melu tho, Ndut?”
“Akeh koncone, asik-asik. Ngko koe iso dolanan karo sinau. Ah tapi sing penting iso dolanan kok.”
Iyem, arek wedok umur rong puluhan iku durung suwi urip nang Surabaya. Areke cilik, kenes, gampang kenal karo uwong.
“Wis gek mangkat kono, dienteni makmu ngko.”
Gendut manthuk maneh terus pamit mulih.
lanang iku ngewangi nggowo dagangan terus mulih. Sakjoke Iyem pindah nang sebelah omahe, meh ben Minggu Gendut mesti onok kegiatan. Biyen lek ditinggal emake dodolan paling mung dolanan karo koncone. Saiki dheweke karo konco-koncone lek Minggu dijak kumpul nang omahe Iyem. Kadang nggambar, kadang gawe dolanan, macem-macem. Ora jarang Iyem ngajak arek-arek cilik iku dolan rodok adoh,
“Kathokmu mlorot iku, dibenakne,” omonge Iyem karo mesem.
Gendut mesem, isin. Arek cilik iku mbenakno
Ing. Pericoli Paolo-ing. Trifone Bruno-geom.Damiano Dambra -­ing. Santamaria -ing.
January 29, 2013 | wongedansurabaya	“Mak, njaluk sangu.”
Wiji sing lagek nyapu ngrogoh sak dastere trus ngelungno limang ewuan siji nang anake.
“Tambahi Mak, olahraga ngko.”
Wiji ngrogoh sak’e maneh. Duwit ewu-ewuan nang sak’e metu. Kaet kate ngelungno loro nang Tomin, anake iku wes ngode atek tangane njaluk limo. Sik diitung karo Wiji, Tomin sing wis paham mak’e rada cetil langsung ngrayah duwit nang tangane emake trus mlayu budal.
Bengi wayah mangan, Tomin sing biasane mesti njaluk digorengno tempe anget njaluk ditukokno sate. Bapake sing kesel mari kerjo ora gelem. Polahe anake iku lek njaluk ora tau gelem budal tuku dhewe.
“Pak’e ki gak ngerti anake kesel kok. Aku lho mau olahraga nang sekolahan, kon mlayu
gerang ngunu mangan ae atek umek,” balese Diman.
Wiji sing mau lungguh meneng ae langsung ngadeg. Wong wedok iku mlebu nang kamar sediluk trus bablas metu. Tomin karo Diman sing ora ngerti ngenakno lek mangan, masio Tomin karo
“Mak, kene lho, mangan sik.”
Pancet ora ono suwara. Diman sing curiga langsung ngongkon anake ndelok Wiji nang kamar.
“Jarno ta, mak’e lho wes gedhe. Ngko lek luwe lak mangan dhewe,” saure Tomin.
“Ndasmu! Dikongkon wong tuwek nyauri ae. Kono deloken, be’e makmu semaput,” omonge Diman.
Durung nganti Tomin ngadeg, Wiji moro-moro mecungul karo nggowo bungkusan sing langsung diteleh nduwur mejo.
“Opo iki, Mak?” takone Tomin karo mbukak bungkusan.
“Asik, sate!” bengoke Tomin.
Wiji lungguh. Tomin sing kesenengen langsung njupuk sego maneh trus mangan. Diman nyawang bojone sing mung lungguh meneng ae. Mari ngunu disawang piringe bojone sing mung ono tempe goreng loro, ora ono segone.
Menenge Wiji garai Diman ora betah. Wong lanang sing wis paham bojone iku ngrasa lek ono sing ora tepak nang bojone iku. Dienteni sewengi bojone ora crita. Bengi masio usrek ae, ora turu-turu ning ora nyuwara. Isuk bojone yo tang kaya biasa trus langsung nyandak pengawean omah.
“Mak, anakmu gurung mulih,” omonge Diman sore kaet mulih kerjo.
“Ho oh,” saure Wiji karo nerusno lek nyapu emper.
“Kok ho oh? Gak kon adus? Wes surup, sik kluyuran,” takone Diman maneh.
“Ngko lak mulih,” saure Wiji.
Diman gedhek-gedhek. Dheweke selot yakin lek ono sing ora tepak. Bojone berubah. Lagek bingung mikir tingkahe bojone sing malih aneh Tomin, anake, klunak-klunuk teka. Arek lanang iku cengengesan lewat nang ngarep wong tuwane. Wiji meneng ae, nerusno lek nyapu. Biasane lek ngene ki anake iku mesti langsung dijenggongi karo bojone. Diman selot bingung.
“Wes mangan, Mak?” takone Diman.
Diman nyerah. Biasane lek meneng ngene iki lek ora mergo luwe yo mergo mangkele wis pol-polan. Lek luwe kok sing sregep ae, lambene yo ora mecucu. Garek siji, mesti lagi mangkel, pikire Diman.
Lek wingi bengi Wiji mung mangan tempe goreng loro, bengi iki wong wedok iku mung mangan sayur sop sing dimasak mau isuk. Ora atek sego,
“Mak! Sabukku gak onok!” Tomin mbaleni mbengok maneh.
“Goleki dhewe! Isuk-isuk wes bengak-bengok,” saure Diman sing wis mari lek nongkrong nang WC.
Masio mangkel karo anake Diman sing kaet tangi durung eruh bojone melu nggoleki.
“Mak! Mak’e!”
Diman mlebu nang kamar, ora ono. Metu nang njaba, ora ketok. Pas mbalik kate nang pawon Diman ndelok sikil mblujur.
“Mak! Mak! Koen lapo?”
Wiji sing digoleki anak bojone mblujur nang ngisore kursi tamu. Wong wedok iku ketok pucet, lemes.
“Min! Makmu Min!”
Diman ngangkat bojone trus diturokno nang kursi. Tomin sing ndelok mak’e jekengkeng langsung nangis.
“Mak, ojo mati. Mak, aku ngko karo sopo lek sampeyan mati?” tangise.
“Lek pingin opo-opo ki mbok ngomong, ojo meneng ae trus koyok ngene,” omonge Diman maneh.
gak tau mangan ki lapo, Mak? Lek nesu ki yo mbok ojo koyok ngunu.”
“Aku gak nesu, “ saure Wiji lirih.
“Lha trus lapo lek gak nesu?”
“Woalah Mak…Mak sing mbok dieti ki opo, sopo? Koen lemu ngene ki aku malah seneng. Lek koen kuru malah gak enak sendenane. Wes ta lah, gak usah aneh-aneh. Saiki maem yo? Pingin opo?”
“Lah, yo kudu pingin. Mangan Mak, mati temenan koen ngko lek gak gelem mangan. Tak tukokno sak njalukmu, tak gawekno, ngomongo pingin opo,” omonge Diman.
Wiji nyawang bojone sing lungguh nang ngisore karo ngelus-elus rambute.
“Aku pingin sampeyan seneng, Pak.”
“Aku seneng, aku wes seneng. Maem yo? Pingin opo?”
“Aku pingin sampeyan, Pak.”
“Lha aku ki ka’anmu wisan, pek-pek’en, tak wehno kabeh wes.”
Wiji mbrebes. Wong wedok sing pirang-pirang dina anteng iku tibake diet. Wis suwi dheweke ngrasa awake kelemon, pingin kuru. Ora mung iku wong wedok iku yo lagi blajar sabar, ora ngomelan. Diman sik ngelus-ngelus bojone.
“Siji maneh, ojo meneng ae. Nesu-nesuo lho gak popo, meneng ae malah kesurupan ngko.”
gek ngopo njenengan mas? Mas Dewe: Lagi maktah Gw: maktah? makan tahu? Mas Dewe: serrrrrrrrrrratuuuuuuusssssssss, cerdhas tenan cah siji iki.. wis ayu…koyo krisdayanti…..
nggih ngoten sithik2, mugi2 mangkih njagakke nek wonten sing ngelak nopo kagem gnjel weteng menawi perjalanan
mulakno wong Jowo wanti-wanti ojo nganti tilas sumur diurug maneh, maksude ben iso nggo resapan kuwi!
Ngurip-urip Basa Jawa: SERAT PEPALI KI AGENG SELA (4)
SERAT PEPALI KI AGENG SELA (4)
1.Ngelmu sarengat puniku dadi, wawadhah kang yektos, kawruh telu pan winengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, pramilane sami, sarengat rumuhun.2.Ngelmu tarekat punika dadi, dedalan kang yektos, lamun arsa wruh ing Pangerane, luwih angel marga saking sulit, ati sanubari, sejatine iku.3.Ngelmu kakekat puniku pasthi, weruh kang sayektos, ing wujude Pangeran sipate, nanging Allah tan kena kadeling, katingale ugi, neng sipatireku.4.Dene ngelmu makripat kang luwih, weruh kang samelok, den rumangsa iku ing uripe, sebab urip napas manjing mijil, yaiku sayekti, weruh kang satuhu.5.Lamun merem sipate Hyang Widi, katingal mancorong, lamun melek katingal ing Date, ing salwiring kang katingal kabeh, jembar padhang iki, pratandha Hyang Agung.6.Lamun sira kabeh wus mangerti, ngelmu papat manggon, poma aja mencungul ungase, dipun gemi tanapi den rempit, sayektiku wadi, lir gandrung mangun kung.Katrangan :Tembung sarengat, saking tembung syari’at (Arab) kang asale tembung syara’a. dene tegese tembung syara’a yaiku dalan kang tumuju marang sumbering banyu kang ora ana enteke. Syari’at uga ateges dalan sing lempeng, ora menggak-menggok, uga ateges dalan gedhe. Tembung syari’at miturut istilah tegese sakabehe pranatan agama sing ditetepake dening Gusti Allah kanggo ummat Islam saka Al Qur’an utawa Sunnah Rasulullah saw, sing arupa pangandikan, tingkah solah, utawa takrir ( katetepan).Maqom (tataran, kedudukan) kang paling awal kanggo nggayuh ma’rifat. Minangka dhasar lumadi (mengabdi) marang Gusti Allah, manungsa kudu ngerti dhasare yaiku sarengat (syari’at). Sarengat kanggo ngatur sesambungan manungsa kalawan Gusti Allah, sesambungane manungsa karo manungsa liyane, lan sesambungane manungsa karo jagad saisine. Ngelmune sarengat yaiku ngelmu fiqih, yaiku ngelmu tata carane ngibadah
Tataran (maqom) iku kudu diliwati sadurunge ngambah tataran sabanjure, lan tataran iku ora kena ditinggalake.Tataran kang kapindho yaiku tarekat. Tarekat saka tembung thoraqo (thariqa) kang ateges dalan lan nunggal teges karo suluk. Tarekat minangka dalan utawa laku kang tumuju marang ma’rifat Allah, mula ngelmu tarekat uga diarani ngelmu suluk, uga diarani ngelmu tasawuf. Ngaji ngelmu suluk kanggo ngaweruhi solah tingkahe napsu lan meruhi sipat-sipate napsu, napsu kang becik lan napsu kang ala.Wong kang ana sajeroning SULUK tegese ngudi anggayuh ma’rifat Allah iku kadhang-kadhang dibukak atine dening Allah engga bisa ngerti macem-macem rahasiane gegaweane Allah utawa rahasiane hukum-hukume Allah (Al Hikam, 43)Lakune kanthi latihan rokhani iku ing antarane dzikir lan wirid (wirid = ngibadah kang ditindakake ing wektu tertamtu.) lumrahe kanthi bimbingan shohib (shohib = guru tarekat, katrangan saka kitab tarjamah Al Hikam : yaiku guru kang paling bagus yaiku guru kang tansah nuprih sira, tegese gemati marang sira lan menangake sira ngalahake liyan. Ora krana siji perkara kang sira wenehake marang guru, tegese guru sing duwe melik marang pawewehe liyan)Kakekat (hakikat) asale saka tembung haqq kang tegese bebener. Ngelmu kakekat yaiku ngelmu kanggo nggayuh marang bebener. Kakekat iku minangka wohe sarengat lan tarekat, manungsa bisa weruh kang sayekti marang Gusti Allah kanthi paningale ati (bashiroh) dudu paningale badan wadhag. Jalaran Gusti Allah iku ora bisa kadeleng. Manungsa mung bisa ndeleng sipat-sipat gegaweyane Gusti Allah.Makripat (ma’rifat) asale saka tembung arofa kang tegese ngerti, weruh, kenal. Weruh marang Gusti kang nitahake. Makripat minangka tataran (maqom) kang paling dhuwur. Lamun manungsa bisa nggayuh tataran iki bakal antuk sesebutan Al Arifbillah. Kanggo nggayuh tataran iki angele kaliwat-liwat. Mula ora saben wong kang bisa nggayuh ing tataran iki. Wong kang bisa nggayuh tataran iku lumrahe diparingi karomah. Karomah yaiku keistimawaan sing ora diduweni wong awam. Wong kang nduweni karomah paningal atine dadi luwih tajem, bisa meruhi samubarang kang sumimpen ing sajroning prastawa utawa kedadean. Wong kang paningal atine tajem dhemen ndeleng tandha-tandha keagungane Gusti Allah, lan bisa ndeleng barang – barang sing dianggep gaib, lan banjur dhemen angen-angen (merenung) nganggo paningal atine sepira gedhene panguwasane Gusti Allah.Lamun manungsa wis mangerteni patang prekara iku aja nduweni watak ujub lan riya’ (sombong), kudu disimpen kanthi primpen, sabenere barang iku wadi (rahasia), lan tansah ngudi sangsaya parek ing ngarsane Gusti kaya wong kang lagi ketaman lara wuyung, gandrung-gandrung kapirangu .TEGESE TEMBUNG :yektos = yekti, temen.rumuhun = ruhun + um = 1. dhisik ; 2. biyen; dipunruhunaken = didhisikake; karuhun = dhisik, biyen.arsa = arep, aptimarga = margi (k), dalan, jalaran, sebab.deling = 1. cetha (katon, krungu); 2. (kw)tembung, gunem; didelingake = ditilingake, dirungokake temenan ; dumeling = cetha banget tumrap swara; 3. pring (k).
timbel utawa kuningan kanggo meruhi jejeg lan ora; sipat kuping = mlayu banter banget; sipat wong = saben (angger ) wong.melok = katon cetha banget.napas = 1. klawu sulak kuning (tumrap ulese jaran); 2 (Arab) = ambegan, roh (basa rinengga).manjing = 1. (kw) mlebu, lumebu; wis mlebu (ora kena dicopot); 2. ngrasuk ing (agama).mijil = 1. um + wijil = metu ; 2. arane tembang macapat.tuhu = 1. (kw) nyata, temen; 2. (basa rinengga) setya,
polatane = akeh kawruhe, akeh kupiyane; jembara kubure = pamuji marang wong mati muga-muga mlebu suwarga.padhang = 1. ora peteng; 2. wis dibabadi (tumrap palemahan); 3. resik, tanpa was sumelang; 4. terang, cetha (tumrap pangerti, prakara, pandeleng); padhang atine (padhang langite) = ora sedhih, katon seneng; padhang bulan = pinuju rembulan nerangi alam; weruh padhang hawa = lair (metu saka guwa garba); pepadhang = apa-apa kang njalari padhang; dipadhangi = disoroti supaya padhang; dipadhangake atine (pikire) = dilipur supaya ora susah, diterangake supaya ngerti.poma = mratelakake pakon (piweling) kang kalawan banget.ungas = umuk; diungasake = diumukake kabisane; kongas = (kw) 1. sumerbak ambune; 2. misuwur banget.tanapi = 1. lan (utawa) uga; 2. ananging.rempit = repit, winadi, primpen.gandrung = (kw) kasengsem, nandhang brangta; gandrung-gandrung kapirangu = kasengsem sarta kepengin banget ketemu karo sing disihi.mangun kung = sedhih jalaran kasengsem.Ana candhake !
luwih cepet ( podho wae ngeluh khan ??) 4lief4KoordinatorLokasi : njakartaReputation : 0Join date : 03.06.08Subyek: Re:
@ Yen ora iso boso jowo bukao kamus..
2., Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem
4. Karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo o
4. Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.
5. Adil kang sosial kangge sakabehe tiang Indonesia
saiki masalahe wis gratisan wae esih okeh sing males moco mas,,,hehehehe
edi subkhan berkata:	November 19, 2011 pukul 1:39 am	Yo ik, lha piye maning, minimal memfasilitasi &
Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan) - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
tuwuh ing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang kawah punikuKang rumeksa ing awak mamiAnekakaken sedyaPan kuwasanipun adhi ari-ari ikaKang mayungi ing laku kuwasanekiAnekaken pangarahPonang getih ing rahina
panedhaKuwasanirekuJangkep kadang ingsun papatKalimane pancer wus dadi
(jawi=jaba). Suraos 1 lan 2 boten wonten
kang……… ketok e wong 2 sing melu jardiknas kok sik durung mudhenk to ? ki piye?
Po peserta do turu nek pas pelatihan?
tulungagung enek ora to..! tak goleki nganti saiki
kapisan mung minangka purwaka; déné isi utawa wosé dumunung ing ukara kapindho.
madu, ngisep sekar. (ukara kapisan, 2 gatra).
sadurungé ukara kang isi utawa “wosé” dikandhakaké, wong sing nedya dikandhani
wis ketarik atiné, satemah banjur nggatekaké, bisa ngerti temenan marang
maksudé ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho).
sing bisa gawe parikan, mesti gawe gayeng lan gawe
131. Sing edan bisa dandan—Yang gila bisa bersolek.
132. Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.
khas[sunting | sunting sumber]
Ensiklopedi Umum. Yogyakarta: Kanisius, 1993.
Bocah-Bocah SINTESA sing paling aku cintai kabehen . . .kiye ana info NF nggo
September 23, 2014 | wongedansurabaya	Mari kawin, Wiji karo Diman ora langsung nduwe omah dhewe. Wong iku yo ora gelem nunut nang omahe Diman. Wiji Diman milih ngekos cedek pabrike Wiji. Kos sing mung sak kamar iku ukurane kurang luwih telu ping limo meter. Nang kos ora mung Wiji karo bojone sing nyewo. Ono sepuluhan kamar sing ukurane bedo-bedo. Kamare Wiji Diman lumayan jembar mergo dingge wong loro. Jedinge nang njero kamar, masio mung iso ngge lungguh wong siji, lek wong loro mlebu bareng ngadeg lagek iso.
Nang pojok mburi, sebelahan karo jeding digawe masak. Perabotan piring gelas sak kompore nang nduwur mejo cilik. Kasur cilik, ora atek dipan, nang ngarep mepet lawang. Lek bengi wong loro iku turu sebelahan karo montore Diman.
“Rodok rono ngendi maneh? Iki wis pinggir.”
“Lha trus aku mbok kon turu nang ndukur montor ngunu?”
Diman meneng ae. Wong lanang iku ngenakno lek turu.
“Lek kate turu ki adus sik.”
“Bahno, penting ngganteng.”
Wiji meneng. Ning mergo mangkel, bokonge bojone disamblek.
“Koen iki ngising opo topo?”
jedinge barengan liyane, mesti antri soale sing ngekos nang kono meh kabeh wong-wong pabrik, wong kerjo sing jadwale podho. Ora mung iku, Diman mikire lek jedinge njaba ngko bojone sliberan atek anduk thok utowo daster lek mari adus. Masio mbayare luwih larang ora popo ngge Diman, timbang ndase mumet mbayangno wong-wong
“Awas koen ngko bengi.”
Lek wis jam setengah wolu sampek jam papat sore kamare Wiji karo Diman sepi. Wong loro iku kerjo. Ning lek wis mulih kabeh, mbalik rame maneh.
“Wis dikandani anduke ojo diteleh kasur, teles.”
turu nyingkuri bojone. Wis dijaraki bojone ning wong wedok iku sik meneng ae, nesu.
“Sopo sing nyekeli? Yo sampeyan iku nyedek-nyedek.”
“Yo koen iku, aku lho meneng ae. Koen sing usrek. Kate njaluk ambung mesti.”
Diman mesem. Kate nesu, kate ngamuk, wong kamar mung sakmunu, kasur sak uplik yo gelem ora gelem pancet nempel.
Diman cengengesan. Wong lanang iku sik ae nggudoni bojone.
“Gusti! Koen ngentut yo?”
Wiji meneng ae. Diman lungguh terus ngadep kipas cilik ndok sandinge, golek angin.
“Mangan ulo ta koen mau?”
“Lara yo ngising kono, ojo ngracuni kancane.”
Diman nyawang bojone sing nerusno lek merem. Ngantuk, Diman mapan turu maneh. Tangane diteleh wetenge bojone sing turu nyingkuri.
“Gusti! Bokonge didepno tembok!”
“Turu, wis bengi,” omonge.
February 25th, 2012 at 19:57	| #25
February 25th, 2012 at 19:58	| #26
trus arane napa nggih, pak? jagoan & babonan??? :))
Lah kuwi, nek anak wedok kok durung ono istilahe
February 25th, 2012 at 22:56	| #27
weanku Padhangan, wedoke mbarep, adike lanang kabeh
ora ngomong maneh. Sampek saiki Marni durung percoyo lek ponakane sing plonga-plongo iku iso
nyusu-nyusu bulik karo paklike kon ngrabekno. Marni dhewe bukane ora gelem, ning sik mumet. Siji dheweke ora percoyo, isin, yo wedi arek umur sakmunu kok wis kudu rabi.
“Iku wis dijak nang dokter gurung? Wis dites?”
“Lha kok ngerti lek meteng. Sopo ngerti mung
dowo, akeh. Wong wedok iku durung iso percoyo lek pacare Joko temenan meteng, ditengi ponakane. Masio Joko wis gedhe, ning nang pikirane sik arek.
“Lha wingi lak wis tuku.”
“Mbok ngge main yo. Gak oleh, duso.”
anak lanang, ojo sampek koyok mase. Siji wis jebol, sing siji kudu dijogo temenan. Dieling-eling omongane bojone. Masio kadang mangkel, bojone dhewe
Lek wis ngunu sopo sing iso nesu. Masio kerep digawe gemes karo polahe, Marni paling ora iso lek wis kenek polah lucu anak lanange.
Nuwun Sewu Pak Moderator ... :l0(())((: Niki Bade laporan Kolo wingi ...Sami Ngempal Wonten Daleme Mas Manyul ...Ngucapaken Slamet amargi Sampun Kaleksanan Polokraminipun Mas Manyul...Sekalian Pepisahan Mas Manyul ditugasaken
Wonten Ambon) Thu Jan 08, 2009 5:01 pm Pardjimin wrote:wah signature Gandung kui rusuh.... tak udud sik wae, karo nunggu photo liane, lha wonge mung sithik ngunuh !! :!@#@!:Karang jenenge wae bocah...ben toke wae...Kok photoku ra ono yooo.... gandungOfficerJoin date : 14.03.08Subyek: Re: Sowan Ndaleme Mas Manyul(Manten Enggal)
jenenge wae bocah...ben toke wae...Kok photoku ra ono yooo.... Lha opo yo salah....?? Wonosingo Ngali KidulPengawasJoin date : 06.05.08Subyek: Re: Sowan Ndaleme Mas Manyul(Manten Enggal)
panggonan'e Wonosingo Ngali KidulPengawasJoin date : 06.05.08Subyek: Re: Sowan Ndaleme Mas Manyul(Manten Enggal)
Sekalian Perpisahan (Tugas Wonten Ambon) Thu Jan 08, 2009 8:09 pm wah.... wiwit oot maneh pokoke....
opo salah lehmu njupuk...Gek photomu dewe ki yo ra ono... Suwun Pak Dhe lha wong iki lagi
Suwun Pak Dhe lha wong iki lagi belajar nyotrek urung apik dadine ...Photomu sing bar madang di deleke Gimbik ndak nyaingi gimbik jarene gimbik hehe .... wah wah aku meneng wae
lehmu njupuk...Gek photomu dewe ki yo ra ono... Suwun Pak Dhe lha wong iki lagi belajar
Ngurip-urip Basa Jawa: BASA MADYA LAN BASA KRAMA
Minangkani pamundhutipun mas Jaka Lelana, saged kula aturaken ing
c. Sesebutan marang wong sing dijak guneman : dika,
salira (keng slira, sampeyan), pangkat utawa peprenahane.
c. Priyayi marang sanake kang kaprenah tuwa nanging
pripun ta m as, kok mung pijer seneng-seneng mawon. Seprika-sepriki kok boten
f. Priyayi marang sanake kang kaprenah tuwa nanging
seg kondur ta Mas, Napa kathah
pedamelan? Niki wau onten kengkenan saking toko, napa sampeyan siyos mundhut TV?
nanging panjenengan boten rawuh-rawuh. Kula kinten panjenengan boten saestu tindak
dipunmanah, menapa sebabipun bangsa kita menika dereng saged nata gesangipun.
Menawi saged pados arta radi lumayan sampun mindhak kesenenganipun.
sampeyan kedah gadhah idham-idhaman ingkang luhur, supados boten kacuwan
benjinge. Amargi tiyang sepuh boten kenging dijagakake salami-lamine.
Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Bangkalan
Karo nyauri, Lastri mlaku ngalih. Tarno sing ngadeg
“Lastri? Koen nang kene saiki?”
Sing ditakoni ora kalah kaget. Saking kagete, ora iso omong opo-opo.
“Koen lali ambek aku?”
Wong wedok sing jenenge Lastri iku gedheg. Tarno nyawang wong wedok ayu nang ngarepe karo rada ngowoh. Dheweke ora nyangka lek bakal ketemu Lastri.
Lastri gedheg maneh. Ora suwi wong wedok iku pamit. Tarno nyawang wong wedok iku soko pucuk rambut nganti sikil. Masio pacakane seje, rupane rada malih mergo atek make up, Tarno yakin iku Lastri, wong wedok sing tau nang uripe.
Ora iso turu, Tarno akhire tangi maneh.
Lastri, saiki dadi SPG nang mall. Ora kaget lek selot ketok ayu. Pacakane apik, resik, wangi. Biyen ora mungkin wong wedok iku nggawe klambi rok endek karo klambi ketat ngunu iku. Ora bakal wani lan ora bakal oleh.
“Ngko ojo lali dikunci lawange, aku wis nggowo serep.”
“Ho oh, mau bengi keturon.”
Lastri budal. Wong wedok umur rong puluhan iku mlaku nang embong ngarep, nyegat bemo.
“Bareng aku ae, kene.”
Lagi mlaku pirang jangkah, Lastri dikagetno karo suwara wong lanang soko mburi.
“Gak, numpak bemo ae.”
“Gratis iki. Wis ta lah kene ae, iki onok helm.”
Lastri gedheg. Anton, wong lanang sing nawani mbarengi ora liyo tukang ojek sing biasa mangkal nang embong ngarep kampung.
“Yo wis lah. Aku dhisik,” pamite karo bablas mlayokno montore maneh.
Mlaku maneh, Lastri dikagetno karo montor liyo sing moro-moro mandeg nang ngarepe.
Lastri nyawang wong lanang nang nduwur montor bebek. Helme teropong, ditutupi masker. Rumangsa ora kenal, Lastri nerusno lek mlaku.
Mari ngomong, wong lanang iku nyopot helme.
“Bareng aku ae, aku yo kate lewat kono.”
Lastri gedheg. Wis pirang-pirang dino Tarno muter-muter ae. Wong lanang iku nggoleki omahe Lastri, kepingin ngerti. Winginane bengi, Lastri sing mulih soko kerjoan dibuntuti.
“Koen sik mangkel karo aku?”
Lastri terus ae mlaku, ora nyauri. Tarno sing ditinggal mlaku bingung nyeret montore.
Ora pingin ditututi, Lastri mlaku cepet-cepet. Nang pinggir embong, tukang ojek sing podho mangkal nawani montore. Masio ngerti lek bakal ditolak, sik ae ojek iku nawani. Lastri ora tau budal kerjo ngojek. Bemo luwih murah. Isin akeh uwong, Tarno ora nututi Lastri nganti embong gede. Wong lanang iku milih ngalih.
“Mak, iki aku, Tarno.”
Tarno sing ora kasil mbarengi Lastri, milih moro nang omahe wong wedok iku.
“Saiki manggon nang kene, Mak? Wis suwi?”
Podho karo Lastri, emake yo ora seneng ditekani Tarno. Wong wedok umur meh seket taun iku ngalih ngunu ae. Dijarno Tarno sing ngadeg nang ngarep lawang kontrakane.
“Mak, sepurane. Aku mung pingin…”
“Gak usah ngganggu anakku maneh.”
Tarno ambekan dowo. Ora ono gunane nang kene saiki, pikire Tarno. Masio ora disauri, wong lanang iku akhire pamit. Diusap rambute dowone
iki gegelaran manusa sakti, jalma luwih, kawruhakena dening
kuwasanira nganaken saciptane kakang kawah puniku kang rumeksa ing awak mami anekaken sedya pan kuwasanipun
andadekaken karsane puser kuwasanipun nguyu-uyu Sumbawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane pancer wus dadi sawiji nunggal sawujudingwang
mawiwilan antuk tapal batas utami wates desa miwah wicara sane tiosan. Indike punika ring ajeng sampun sepatutnyane polih uratian, mangdane prasida ngerereh pemargi anggen nepasin kawentenan jagate. Antuk punika guru wisesa utawi pemerintah
tenan kuwi nggo rujakan..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
esok2 mangan yuyuentok2 wae kok yu.. t374bwnKoordinatorLokasi : CixarankReputation : 1Join date : 02.05.08Subyek: Re: BERBALAS PANTUN YUUKKK............ Fri Jun 27, 2008 11:30 am roso getun nabok weweraiso pantun ndelok wae_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
sing rumongso ayu pun aturi tumut..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
wonten blog kulo..monggo sowan rawuh wonten blog kulo...
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi Gusti Allah" 2.
wong kuwi otake wis koplak,jaman cilikane tibo seko gendongane mbokedadine yo ngono kuwi...
benakno” “kudu gelem introspeksi” “seng digawe iku utek dhisik, ojo ati dhisik” ae cek angel temen se . . . (lho akeh tiba’e)
ngipi nyipok gurune nang pinggir kali garai wedhuse, Carolina, loro. Cangkeme sing biasane
nyipoke. Ben kate mangan ramban, kadang yo sego polahe Carolina iki kerep dimanja karo Maman, de’e mesti kelaran. Sing biasane ngunyah mesti ping telung puluh telu saiki mung ping telu trus langsung dielek. Jelas iku gak apik nggo pencernaane Carolina. Saiki wetenge maleh kerep loro, mules.
Gak cuman loro awak, wedhus wedok iku yo loro ati. Yok opo gak loro ati, Carolina sing sik suci, durung tau dicipok wedhus lanangan gak iso ngelak pas cangkeme disosor Maman. Carolina sing masio sempat duwe roso nang Maman saking cedeke arek loro iku (arek karo wedhus iku maksude)
sebelah sing rodok manis. Goro-goro kedadean wingi kabeh bayangan romantise langsung rusak, ajur.
Loro awak ditambah loro ati sing durung oleh obate iku akhire garai awake Carolina kuru. Awake sing biasane semok, seger, maleh cungkring. Matane (red: dudu matamu lho yo, gak misuh iki) sing biasane cemlorot, ngalah-ngalahi matane maling sing lagi ngincer jemuran, maleh redup, gak semangat. Sediluk-diluk de’e watuk-watuk. Engrik-egrikenlah pokoke. Lek wes ngrasakno loro ngunu iku biasane Carolina mung iso mbrebes, ngelingi nasibe. Maman karo emake bukane gak ngerti lek Carolina loro tapi wong loro iku gak ngerti kate lapo. Nang Dukuh Penceng durung ono mantri kewan. Onok
pijet. Onok sing rodo sakti tapi dukun santet karo dukun pelet, lak gak nyambung a.
Isuk iki Maman wes nyiapno sego karo lawuh tempe goreng setengah mateng senengane Carolina. Arek joko iku rumongso gak enak ati, bersalah ngunu lah, wes gawe wedhuse soro. Gak mung nyiapno
berita Maman nyipok wedhuse wes nyebar nang warga sak Dukuh, kabeh wong ngerti. Rasane koyok disuwek-suwek raine ben ditakoni karo tonggo-tonggone.
Maman : Carol, maem yuk. Ki wes mateng segone (Mesam-mesem karo mamerno segone nang Carolina)
Maman : Ngko lek gak gelem maem luwe lho, loro wetengmu. Delok iki, onok tempe setengah mateng karo susu tajin senenganmu. Onok sambel bawange sisan, sip pokoke (tetep brusaha ngrayu)
Carolina : (Sik meneng ae. Mung matane mulai panas)
Maman : Kon ngerti dewe aku seneng Bu Rianti. Selawase urip durung
wayahe duwe mantu sing iso masakno, ngewangi resik-resik omah (Raine maleh melas, nelongso kelingan Rianti)
Carolina : (Mbrabak, kate nangis)
Maman : Bapak, aku wes gak duwe. Emak yo mung siji, gak ganti-ganti, ngunu iku rupane. Dulur, konco, yo mung awakmu. Arek liyo gak onok sing gelem karo aku. Saiki onok Bu Rianti sing perhatian. Kon gak seneng ta lek aku seneng? Aku ngerti aku salah. Diapak-apakno ancen kabeh iki salahku. Nasibku ancen elek. Kere, gak duwe opo-opo, sekolah moco yo ngunu ae, durung iso lancar. Saiki kon, sing biasane ngerti aku malah nesu, gak gelem mangan, nyikso awak (Mbrebes)
Carolina : (Ndelok Maman mbrebes telihe melu loro trus melu mbrebes sisan)
Maman : Aku gak mekso awakmu nyepuro aku tapi tulung ojo koyok ngene. Kon kudu
sik duwe kon karo emak. Lek kon gak gelem mangan, loro trus onok opo-opo karo awakmu trus yok opo nasibku ngko? Ngene ki
yok opo maneh, kudu tak tanggung wong ancen salahku dewe (Mbrebese selot banter, deres)
Carolina : (Melu-melu sengguk-sengguk ndelok dulur lanange nangis, gak tego)
Maman : Lek sampek onok opo-opo nang awakmu aku tak melu mati ae. Urip yo mung ngene ae, gak onok harapan.
Carolina : Mbekk! (Ngembek nada lembut karo nyawangi Maman)
Maman : (Krungu Carolina wes gelem nyauri, raine langsung sumringah, seneng) Kon gelem nyepuro aku kan? Wes gak nesu maneh kan?
Carolina : Mbekk! (Karo manthuk-manthuk)
Maman : (Saking senenge langsung ngrangkul Carolina, diambungi wedhuse iku) Suwun Rol, kon
Carolina : Mbekk! (manthuk-manthuk)
Maman : (Njupuk piring trus mulai ndulang Carolina)
Arek karo wedhus iku wes wawuh, mbalik koyok sakdurunge kedadean nang kali
nguntal sego ko tangane Maman digudo. Maman narik maneh tangane ngadoh ko cangkeme Carolina, garai wedhus wedok iku kecelek, tiwas kadung
mangap trus moro-moro tangane ditarik cek anake ngguyu). Emake Maman sing wes muleh ko sawah mung iso gedek-gedek ndelok polahe Maman karo wedhuse iku.
Carolina : Huekkkk! Huekkk! (Mutah. red: wedhus ki lek mutah huek-huek opo tetep mbek-mbek sih?)
Maman : Loh opo’o kon Rol? (Ngurut-urut gulune
Opo’o wedhusmu iku Man?
Maman : Gak ngerti Mak. Mari tak dulang kok mutah-mutah.
Emak : Oalah Man…Man, tok apakno wedhusmu iku? Ojok-ojok de’e meteng. Oalah Gusti, opo maneh iki. Oalah Man…Man, kon iku kok onok-onok ae. Duwe anak
BISNIS ONLINE PALING DAHSYAT 2013 ...!!!
JUAL TOTAL STATION TOPCON GTS 102==081219539224
JUAL TOTAL STATION TOPCON GTS 235N==081219539224
marang Gusti kang wis "gawe" bendungan lumantar pepunden/leluhur saka Majapahit....nalika jaman semana...jaman Majapahit
diwiwiti saka ngawa sajen panganan kaya sing nggon gambar..terus pemaiane ngumpul bakar menyan...mbuh ndonga apa terus da mlayu mlayu karo di cetheni ngidak idak tanduran neng tegalan.. rampung kuwi njur mangan mangan.. sakwise donga marang kyai tropoya sing jare nunggu kali kedung dawang... nek wong pinter ya mestine rak ya mikir kuwi ki do ngapa kok regijikan kaya bayi..lha apa nek dha regijikan ngono ki terus tekan ngomah tambah sugih? tambah pinter? apa tambah kinurmat rak ya ora to? kaya ngono kuwi nurut aku tumindak ora memper dilakoni wong sing mangan sekolahan... nek alsan budaya njuur budaya
terang terangan iki...wong gedangan arep nesu ya karepe wong aku mung elik elik marang kebecikan... wong amerika wis ngaku tekan mbulan kok malah iki isih ngajak nglestareke adat/ lan pemikiran jaman batu....
ngarep...sing t'tonton endhas-e....yo-iku....sapa bae sing gawe bendungan kuwi mesthine ganjarane akeh....sebab sawise ana bendungan...bendungan ngendi wae...ngendi papan...iso dimanfaat-ake banyune kanggo samubarang sing dibutuh-ake masyarakat sekitar....tanduran iso urip... yen wis panen....iso nggo dipangan anak-bojo...yen ana luwih-e...nggo para sedulur....yen isih ana maneh....iso di-
apik...sapa bae sing liwat....nganti patine sing gawe dalan...mesthine ora ana sing arep ngrusak dalan apik....lha...yen sing liwat kuwi ora apik....iku wis dadi pesthi-ne dalan.....kanggo liwat....
pikiran, gagasan lan artefak sing diasilake lan dibudidayakake kanggo njaga panguripaning manungsa. kanthi majuning jaman lan majuning pamikiran tartamtu kabudayan iku bakal owah lan gingsir. lha paraga (pelaku) budaya kaya awake dhewe iki kudu bisa ngatur (
lha kanggone wong jawa kathone lagi ngalami gegar budhaya, wong jawa lagi padha koplak, ana kebingunganbudhaya awit saka serangn
krama laln liya liyane wis ilang. gotong royong ilang diganti materialisme, biyen ana sambatan wong guyub rukun, saiki nek ra anan duite wong wis ora gelem mbantu wong liyane, biyen wong tuwa sayang karo sing
jare HAK asasi. iki kabeh mung tiru tiru apa jare TV. Nanging ngono wong jawa arep ninggal jati dhirine semprung ya isish owel tur ya ora bisa, dikayangapa wong jawa sing cilik cilik ireng ireng panganane beras karo thiwul, ngalami ketiga lan rendeng ora bakalan bisa sak wutuhe dadi bule, mula nadyan utheke wong jawa wis
rohe budaya jawa. gandeng rohe budaya jawa wis mati mula carane urip wong jawa wis wis ora memper wong jawa nanging wis saemper bule, ora dhuwe isin, wadon jawa wis ora isin meneh ngeler susu, pupu lan tempike kanggo
@AsmaraningtyasSiiiipppp......Mbah....yen t' pikir-2....kudune komen jenengan nang duwur iki...iso dadi topik anyar lho...Pancen bener.....njaluk karo sing liyane kang gawe urip ki kanggoku yo....ora jodho....Lha...ning...yen barisan-ne kuwi bolong-bolong....ora rapet....kan tinimbang di-enggo setan-demit...mendingan di-isi manungsa......bener ra-yooo...???Pokoke....simbah keren temen-na-nan....sip...sip...sip.....komen sing apik banget lho lurr...Para sedulur kabeh...iki mung rerasan kang di-niati gawe becik....sing wong Gedangan
nyembah wiit ringin. saktemene wong wong kuwi ya ora pati percaya neng jero atine kok..iki ana conto..caturan sing tak kira kira meneh. nadyan beda redaksine ning pada isine.iki
kali)wonge ndonga, mbah kula mriki dikenghken kuargane si anu..awit badhe anu..nyuwun ampun diganggu..rampung ndoga ngono terus aku sing anan cedhake muni "ya ngger"wonge ngapal donga karo njejaluk marang sing nunggu kali aku wis lali dongane apa wae..ning saben rampung ndoga tak jawab "iya ngger".tak kita pas rampung arep nesu karo aku..eh...ternyata malh dheweke muni ngene " halah mas mung saderma
kok" kwi wonge wae wis ra percaya sak teemen... mula mbok wis gek dilereni....welwh lha kok 20 tahun kepengker kang?? sak iki umure piro? lha jare isi
kepungkur. Ahli ekonomi amerika tahu kanda " there is nothing new under the sun" ra ana sing anyar sak ngisore srengenge. saiki ra beda
ngapunten sak derengipun...pun lumrah jenenge forum ki bedo argumen.. bedo penemu.. bedo yakine lan mesti yo akeh bedane..kagem pak pakboletus menawi mboten sarujuk nggih monggo dipun sanggah kanti sae.. mugi2 mboten kedowo-dowo.. kagem kang Asmaraningtyas nek racake montor ki nek mlaku rak yo mlebu gigi siji sik kang... alon-alon waton
ngguya nggyu ben ketok didelok uwong.... dadi ya nadyan bil hikmah tetap wae angel lan mesthi ana sing ora sarujuk... lha kuwi wis ukum alam kok..mung piwelingkku, oleh wae duitmu okeh, oleh bojomu ayu, oleh kowe pinter, oleh kowe baut
sapa ngguyu ndelikake sir kusir pong dele kopong disisil uwong....urip ki krasa mulya nek isih kuat ngguyu.. mula dadi wong ora pareng nekuk ulat nganti katon ulate peteng..... ulat peteng nuduhake urip sing sara....sumujud mung ing ngarsane sing kuasa... gawe ati dadi
Desa Boyolangu, kecamatan Boyolangu, kabupaten Tulungagung. Candhi iki
ditemokake nalika taun 1914, kang nalika iku wis kurugan lemah. Digawe saka
bata. Ing tengah candhi gedhe kang gedhe dhewe ana recane Gayatri (Rajapatni, Sri
Sri Kertanegara ing Singhasari. Reca mau dipayoni cungkup. Saliyane iku ana
watu umpak saka cacah wolu, mubeng ing sakiwa tengene candhi. Ing umpake watu
mau ditemokake tulisan angka taun 1289 Ç (1367 A.D.) lan 1292 Ç (1369 A.D.). Miturut
pangira-ira umpak watu mau minangka ganjel utawa umpak saka cungkup. Kanggo
ngurmati surude Sri Rajapatni dianakake Upacara Srada ing kutha raja Majapahit
ing taun 1284 Ç (1362 A.D.) ing wulan Badrapada ( Agustus – September ). Upacara
Srada dianakake rolas taun sawise Sri Rajapatni surud. Mula candhi iki digawe
candhi gedhe (candi induk) lan candhi perwara kang cacahe loro yaiku ing sisih
lor lan sisih kidule. Adhepe candhi mangulon. Candhi gedhe ukurane 11,40 m x
11,40 m. ing kono iku kang ana recane Gayatri. Ing candhi perwara kang sisih
kidul ana recane Nandi, Dwarapala lan Nandini. Ing reca perwara sisih lor ana
yoni kang disangga dening naga, reca Ganesa lan Jaladwara.
ngenani Candhi Bayalangu utawa Candhi Gayatri ing Negarakretagama, ing antarane
Esuk angkate Sri Narendra teka ing Bayalangu nginep telung wengi, tindake saka
kono liwat Kedhung Dawa, Rame lan Janapada wus kaliwatan.
ukara ing dhuwur ing pupuh 69 : 1 nerangake panggaweneCandhi
pandarman, Prajnyaparamita wus binerkahan dening sang pandhita Jnyanawidi.
iki Mpu Prapanca nerangake papan –papan kayata candhi, asrama, sima swatantra, tanah perdikan ,
prajnaparamita puri, sarta ing Bayalangu lagi dibangun. Kanthi katrangan kasebut panggawene candhi
prajnaparamita puri nalika Prabhu Hayam Wuruk isih madeg dadi ratu ing
dimakamake (cinandhi, dhinarmeng) nganggo cara Hindhu Siwa nanging uga dimakamake (cinandhi, dhinarmeng)
Maharajapatni cinandhi miturut agama Budha awujud Bodhisattwadewi
Prajnyaparamita. Tegese tembung Prajnyaparamita yaiku “kasampurnaning
kawicaksanan” utawa “sampurna wicaksana”. Saliyane Gayatri, reca
wanita) Prajnaparamita sing kondhang yaiku recane Ken Dhedhes kang ditemokake
ing Cungkup Putri sacedhake candhi Singosari dening D. Monnereau nalika taun
1819 A.D. Dene reca Ken Dhedhes saiki
lungguh ana ing padmasana (padma = terate) muja semedi kanthi ulah
dharmacakramudra (mudra ngubengake jantraning dharma). Mung wae reca Gayatri
Ingsun amatak ajiku si ajisokoingsun mancik bumine AllahYo aku anake Jan Banujan, aku Kilat Buwonosakabehing mungsuh ora padha waruh marang
Ingsun amatak ajiku si ajisokoingsun mancik bumine AllahYo aku anake Jan Banujan, aku Kilat Buwonosakabehing mungsuh ora padha waruh
tegil kepanasanKulo bekto wangsul dateng gedhong pangayomanojo obah... ojo polah...Yen ora ingsun kang ngobahakeSyarat
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blommenholm&oldid=1009073"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 5 Maret 2016.
ORA NYEBUT. Mangkono rasanane wong sing krungu dongenge lelakonku. Wiwit kampung pojok lor nganti pojok kidul, wiwit barongan pring pager desa wetan nganti barongan pager desa kulon, wiwit bakul-bakul sing biyasane liwat ngarep omahku nganti teka wong – wong sing padha cangkruk ning warunge Lik Giyem kabeh padha rasan - rasan. Padha ngrasani aku. Aku dadi kembang lambe, lambene wong sakampung. Yen wong sakampung lambene dadi siji kira-kira dadi lambe gajah apa lambe jirapah. Dadi wong kok nyebut, ingatase wis mambu lemah kok isih ngarepake Karti --randha lanjar kulon kali. “Umure pira ta Karti kuwi ?” pitakone Saiman marang Karjana nalika cangkruk ning warunge Lik Giyem.“Lha Karti kuwi ngono rak bocah wingi sore ta, patlikur apa wis enek?” Karjana genti takon.“Ya uwis ta. Wong laire Karti bareng laire anakku sing ragil. Saiki anakku wis umur nemlikur. Ya nek patlikur ya luwih” wangsulane Saiman ngyakinake Karjana.“Lha, ditinggal bojone wis pirang taun?” pitakone Karjana“Kok takon pirang taun. Kowe apa ora melu nglayat? Setaun bae durung enek.
uwong ?”“Nek durung enek setaun, ya lagi wae. Lara apa ta?”“Ya embuh. Jarene, maune mung sambat kesal-kesel ngono. Bareng dipriksakake dokter jarene wis parah.”“Sadurunge apa ra priksa dokter ngono ?.”“Jane ngono ya priksa, nanging kira-kira ora dirasa. Dianggep entheng. Sanajana lara, ketoke tetep nyambut gawe wae.”Pancene dadi randha kuwi ora kepenak. Apa maneh randha anyaran. Jarene Pak Dajus, kae lho pengarang sastra Jawa sing kondhang kae, randha iku rana-rene diendha. Tembung diendha kuwi nek manut wong Bojanegara tegese digunem. Apik digunem, ora apik sangsaya ndadi anggone nggunem. Mengko arep macak dirasani wong jare golek-golek, bojo lagi bar mati saiki bengesane wis menor-menor. Mengko nyandhang saanane ya dirasani, wong kok olehe ora ngajeni awake. Mbok sing rada macak sithik. Ya mbokmenawa ana wong ngesir , ora kucem ngono. Sarwa repot. Dadi randha ora ana benere.“Jarene, krungu-krungu diarepake pak Darna?”“Darna sapa ? Darna
kaya apa wae rak isih duwe pensiun.”“ Ora prekara bayar. Ya ketuweken. Coba gagasen. Pak Darna kuwi wis pensiun, tegese umure ya wis suwidak luwih. Karti lagi lagi umur kur-kuran. Apa ya cocok? Nek kanggoku ya ora cocok”“Tuwek rak ragane. Atine durung karuwan. Saiki lho yen ana wong weruh kaya Karti sapa sing ora kepencut. Dhasare kulite kuning mrusuh, awake gedhe dhuwur, lenjang-lenjang. Yen ana wong ora kepencut karo Karti kuwi wong munapeg ”“Nek aku, panggah ra cocog”, kandhane Saiman ngegegi omongane.“Ya uwong kok. Sapa ngerti atine wong. Kowe pa ngerti karepe pak Darna ?”“Ya nek karepe pak Darna kuwi ngene, nanging iki mung kira-kira lho. Anake ra ya wis mentas kabeh. Siji neng Jakarta, adoh nggone. Sing anak wedok neng Mediun, ya adoh, sing nomer telu melu bojone. Lha neng omah rak mung dhewe emple ora enek kancane. Keneka kanggo rasan-rasan. Karo maneh pensiune ben tumanja, saupama kanggo ngragadi anake wong ya oleh ganjaran.”“Ngono ya ngono, ning mbok golek sing sababag. Lha nek kaya Karti ya ora kanggo utawa dijak rasan-rasan ““Ora dianggo rasan-rasan, kanggo apa ?”“Lha ya embuh, wong rumah tangga rak ya akeh butuhe.”“Lha sing sababag sapa ?”“Soimah kuwi rak ya randha, umure kira-kira patang puluh tahun. Luwiha ya ora akeh”“Lha nek Soimah, kuwi bener umure ora enom banget, ning anake lima. Karo maneh isih kemriyek. Isih mbutuhake ragad akeh. Ya carane aku, ya pilih si Karti”Jane mono, sembarang omongane uwong aku ya ngerti. Ning ora dakpaelu. Ora
sore. Ra breduli wong alok-alok, sandhang pangan golek dhewe. Yen kanggoku sing penting cocoge ati. Kaya sing nate dakaturake marang para rawuh nalika aku masrahake penganten (aku ya kadhang-kadhang didhapuk dadi bageyan pasrah penganten) – ana tembang Asmaradana sing cakepane mangkene :Gegarane wong akrami,dudu bandha dudu rupa,nanging ati pawitane,luput pisan kena pisan,yen gampang luwih gampang,yen angel angel kalangkung,tan kena tinambak arta.Yen atine padha cocoge rak ora masalah. Ning ya pancene nek ora cocog, ya mung dadi perkara wae. Malah rak nate ana kabar neng TV, neng Malaysia, ana wong wadon umure wis wolung puluh taun luwih rabi karo jaka umur 30 taun. Sing kaya ngono rak ya marga saka cocoge ati ta.Karo maneh nek ana ngelu mulese, wong iku rak ora mesthi waras terus, yen umure padha tuweke , aku arep njaluk kerokan malah dikongkon ngeroki. Apa ora malah repot. Lha upamane sing siji isih enom,
Kenaa kanggo minangka pangane, kena kanggo uripe senajane ora akeh. Upamane daktinggal mati, terus kepingin rabi maneh ya ora apa-apa, wong ya isih enom. Mula kanthi dhasar gagasanku sing kaya mangkono mau, kenceng anggonku kepingin ngrabi si Karti. Aku kudu bisa ngrabi si Karti.Ing sawijining dina aku ketemu si Karti, dheweke mlaku karo nggawa gawan abot. Dheweke banjur dakendhegi ing sisihe. Mesin sepedha montor dakpateni. Dheweke noleh aku banjur takon : “Saka ngendi, Ti kok mbentoyot nggawa gawan akeh ?”“King peken, bibar blanja.”“Arep nduwe gawe, ta ?”“Niku lho dugi wilujengane simbok”“Lha dak terke piye ? Wong aku ya nganggur”Karti sajake ya bingung arep ngiyani , kepriye, yen ora diiyani, pancen dheweke repot. Aku banjur dheseg :“Lha ayo ta. Wong kowe ketoke repot ngono kok ?”Wusana Karti gelem dakgonceng. Aku banjur nyetater sepedha montorku. “Ya wis ayo,” pangajakku.Karti ora mangsuli, njur nyengklak wae ana goncenganku. Atiku njur krasa mbedhdodhog, sing maune mung sakepel, saiki kaya-kaya malih sagunung
saiki apa mengko, aku rada bingung. Arep ngomong karo Karti, gek maju gek mundur. Dhadhaku rasane dhug, dhug, dhug, dhug, njur dakwanek-wanekake, sanajanta cangkemku menga mingkem.“Ti...” kandhaku mbukani rembug karo ngendhoni gas.“Napa pak ?” pitakone Karti.“Kowe rak randha,’“Enten napa ?”“Apa ra kepingin rabi maneh ta?”“Lha nggih teksih kepingin”“Aku ki ya dhudha. Wis suwe olehku ndhudha. Anak-anakku saiki wis ora ana sing neng omah.”Karti mung meneng wae, ora mangsuli.“Upamane, iki upamane. Ya aja dadi atimu . Upamane kowe dakrabi ngono piye ?” pitakonku.“Lhah...”“Lhah piye? Gelem apa ora ?”“Soimah niku rak nggih randha.”“Iya bener. Soimah anake kemriyek ngono. Kowe dhewe ya ngerti. Gek isih cilik-cilik pisan.”“Nggih boten napa-napa ta. Rak niku sing kathah pahalane ““Sing dakkarepake ki kowe, Ti. Dudu Soimah ““Lha kula rak nggih kepingin duwe anak”“Karepmu .... aku wis tuwa ngono ta. Ora isa nggawe anak. Tuwa ki rak wonge, Ti.”kandhaku.”Nek mung kepingin duwe anak wae ya dakgawekake”“Lha napa kiyat ?““Lho sembrana, iki gaman Majapaitan . Ra orane nek nganti mindho gaweni “Wong loro, aku lan Karti njur padha meneng. Ora nerusake rembugan sing lagi wae diomongake. Aku njur ngingetake dalan, untung wae dalane ora pati rame. Ora krasa, ngerti-ngerti wis teka ngarep omahe Karti. Sepedha banjur dak rem, mandheg. Karti banjur mudhun karo kandha :”Matur nuwun, pak”Aku banjur nggeblas, mulih. Atiku senenge ora kaya dina iki. Ora bisa dakgambarake. Neng omah njur nyanyi-nyanyi. Donya iki rasane padhang njingglang. Rumangsaku srengenge iki ora mung siji. Neng ngendi-endi ana srengenge. Wis suwe anggonku ngesir Karti ning lagi saiki bisa omong-omongan. Aku bisa nyuntakake rasaning atiku. Rasane mbedhodhog sagunung Merapi mbledhos.Sawise kedadean iku pirang-pirang dina aku ora ketemu Karti. Atiku krasa ora kepenak. Biasane mangkat menyang pasar mesthi liwat ngarep omah, saiki ora nate ketemu. Karti iki apa lara apa piye, apa lunga?. Jan aku kangen banget bisaa enggal-enggal ketemu. Aku liwat ngarep omahe ya ora nate ketok. Donya sing maune katon padhang njingglang saiki wis wiwit surem, wis wiwit remeng-remeng. Apa sadhela maneh bakal peteng dhedhet bali kaya maune ?Grobyaak ! Swara sepedha disendhekake pager rada banter. Aku nginguk njaba. Ana bocah cilik umur sepuluhan taun marani aku.“Pak, nyaosaken serat”“Saka sapa?” pitakonku.“King iyuuk”“Iyukmu sapa ta ?”“Yu Karti”“Kowe adhine Karti, ta?”“Enggih”“Ya. Kandhaa yen wis tak tampa ““Enggih. Pareng pak, nyuwun pamit .”“Ya.” Atiku wiwit ora kepenak,. Ana apa iki, kadingaren Karti menehi layang. Atiku wiwit dheg-dhegan. Layang banjur daksuwek amplope. Dak bukak lempitane, njur dakwaca. Isine mung cekak, mung saukara :”Nyuwun ngapunten dereng saged nampi pamundhut panjenengan”. Pet, sanalika peteng ndhedhet. Srengenge sing maune padhang kencar-kencar, saiki mati pet. Peteng dhedhet, peteng dhedhet. --------0--------Telung sasai saka kedadean iku, aku nduwe pakulinan anyar. Pesbukan. Wiwitane aku ya ora ngerti. Krungu omongane bocah-bocah enom, sing saben dina njonggol neng warnet, aku banjur tokan-takon marang bocah-bocah kuwi. Suwe-suwe aku ya bisa pesbukan dhewe. Aku mlebu warnet ngenteni sepine bocah-bocah enom. Biasane jam sanga bengi lagi sepi. Meh saben wengi ndhongkrok neng warnet. Mulih-mulih yen wis jam rolas, bareng warnete tutup. Idhep-idhep ngrewangi jaga warnet.Ing sawijining dina lagi mara menyang warnet, njur takon marang sing jaga :”Enten sing kosong, mas?”“Enten, pak. Nomer gangsal”, wangsulane sing jaga.“Kula niku gumun lho, pak” kandhane sing jaga.“Gumun apa, mas ?” pitakonku.“Njenengan niku empun sepuh, lha kok pesbukan mawon”“Lha arep ngapa? Apa pesbukan iku mung kanggo wong enom wae?” wangsulanku. “Coba bayangna, neng omah ya ora sapa-sapa, sepi. Lha nek ning warnet rak akeh kancane.”“Lha nggih golek kanca ta, pak”“Sapa ?. Golekna ta !”Sing jaga warnet ora mangsuli, mung mesem wae.Saben pesbukan sing dakgoleki dhisik , mesthi wong wedok. Saben ana pesbuker wedok mesthi dak “add”, aku njaluk supaya dadi kancane. Aku nate krungu kancane anakku olehe jodho ya jalaran saka pesbukan. E, mbokmenawa aku oleh randha-randha saka pesbukan.Temenan, aku oleh kanca pesbuker, sawise dak “add”, oleh konfirmasi saka dheweke. Jenenge Sri Wahyuni. Bareng dak deleng profile, lajang, cocog. Tanggal lair taun ,wah ora ana. Alamat ,
Bareng dheweke pas OL langsung dak klik obrolan. Wis, ora perlu dakcritakake lakon lan kahanan sateruse. Dheweke setuju yen aku dadi bojone, senajana dheweke lagi umur kepala telu, lan aku wis pensiun. Malah-malah dheweke banjur takon kapan anggone nglamar menyang Magetan. Aku banjur cepet-cepet ngurus surat pindhah kawin. Daktujokake desane calon bojoku. Katrangan-katrangan sing perlu, cukup liwat HP. Layang cukup dak kirim liwat pos wae. Teka tanggal sing wis ditemtokake minangka ijabing penganten, aku lan dulurku sawetara mara menyang Magetan. Teka ing Magetan banjur dipondhokake ing omahe tangga sisih kulon. Ora suwe perias penganten teka ndandani aku. Aku njur kelingan bojoku sing wis tinggal donya, ya ibune bocah-bocah. Kelingan, gawang-gawang wewayangane bojoku. Ora ketang tresnane marang aku, saiki ndhisiki bali menyang alam kalanggengan. Sawise rampung anggone ndandani aku, perias pengantene nyangoni utawa nggawani aku gantal. Gantal iku linthingan suruh sing taleni benang sing lumrahe kanggo balang-balangan nalika penganten ketemu sepisanan.Suruh –bakale gantal – yen dikerata basa : kesusu weruh. Pancene aku kepingin enggal- enggal weruh pengantene wadon. Kepriye ya wujude ? Yen rupane ngono ya wis weruh nalika ndeleng poto profile. Nanging bleger wujude rak durung weruh babar pisan. Gendhing Kebogiro saka VCD player wis disetel, pratandha yen upacara panggih penganten diwiwiti. Pranata adicara mbiwarakake supaya penganten kakung enggal rawuh ing sasana pawiwahan. Aku enggal-enggal budhal menyang papan temune penganten. Ora lali suruh gantal sing maune dak kanthongi banjur dakcekethem. Alon-alon lakuku diayap para pengarak. Bareng lakuku wis teka ing papan temu dipethukake penganten wadon. “Lho .... lho .... lho .,” aku kaget setengah mati. Apa lemaha ora rata , kok bojoku anggone mlaku gejajigan ? Wadhuh, wadhuh, wadhuh...... bojoku sikile pincang.Surabaya, 30 Nopember 2010..
cerkakipun kok kados critanipun tangga kula wonten gang tanjung mrika ta pak Ugeng.Namung samenika priyantunipun taksih piyambakan.Benjing menapa tindak Magetan..... e.....Tulakan, kula purun ndherekaken...
ngono gelem maneh yoo?” pancingku.“Hmm,”
kesumpetaku dipanggawe wong sadino ping pitu ora tumomobalia marang kang manggawe ololi bali soko karsaning AllahIn
pinter , ojo nganti giadi iso nggombal cah ... :
saplokE ngerti targetmu akeh gek.. , mUuph ya.. sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja
wis tresno tenanan kui...ora perlu nganggo dirayu barang...wis ora perlu.... dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya
calo berkata:	27 Desember, 2008 pukul 9:36 pm	hmmmmm komen aja gmana hasil nya?
Agus berkata:	11 Januari, 2009 pukul 9:33 am	Assalamu’alaikum wr wb, pak sugeng sonten, Kulo pingen sanget tumbas obatipun (obat ngilangaken uwan), kulo sak niki merdamel wonten pulo Bintan celakipun Batam, punopo saget ngirimaken teng nggen kulo (pt honeywell indonesia d/a kawasan industri Bintan Industrial Estate (BIE), Lobam , Bintan, Kepuloan Riau)? Menawi saget ongkosipun pinten, kalian dos pundi caranipun? Kulo tenggo balesanipun, sak derenge matursuwon ingkang kathah.
Saben bengi nyawang konang, Yen memajang mung karo janur kuning, Kembang wae weton gunung, Pacitan sarwi jenang, Panas udan aling-aling caping gunung, Najan wadon sarta lanang, Minumane banyu bening, Dek jaman berjuang, Nyur kelingan anak alang, Biyen tak openi, Gek saiki ana ngendi, Jarene wis
Badhe taken ingkang teng gambar nginggil wau ingkang diagem bajaj pulsar biru niku tipe pinten nggih? Kesuwun..
By: Daniel Wicaksono on Oktober 4, 2012 at 6:01 pm
Ora Kabeh Sing Mbok Pengini Kuwi Kelakon. Kabeh Kersane Gusti #jowocurhat 4 Mar 15
iku ora iso ngendekno luh sing terus metu saka matane.
Nyolong ko Google, bagi yang punya rai: pinjem ya, Mas 🙂
“Iku lho onok sing nyeluk awakmu.”
Kancane Lastri sing ngadeg nang sandinge njawil lengene karo ngandani lek ono wong lanang nyeluki soko embong.
“Kaet mau lho iku, gak mbok tontok sik ta?”
“Aku dhisikan. Mene ojo lali, aku tuker lho.”
Lastri manthuk. Koncone sing jenenge Dewi mlaku nang embong, marani bojone sing wis mapak. Ditinggal dhewe, Lastri rada bingung. Bemo sing dienteni durung teko. Wong lanang sing mau celuk-celuk saiki nyedek.
“Aku kudu yok opo maneh cek koen gelem nyepuro aku?”
Wong lanang sing tibake Tarno iku gedheg-gedheg. Wis ping piro ae Tarno nemoni Lastri, ngajak omong ning Lastri ora tau gelem.
“Lek aku lungo, gak ganggu koen maneh, koen gelem nyepuro?”
Lastri manthuk. Ning dudu sepuro sing dipingin Tarno. Wong lanang iku pingin luwih soko mung sepuro soko Lastri. Ora ngerti opo ning dheweke pingin hubungane karo Lastri iso koyo biyen maneh. Tarno gedheg
akhire ngalih, ninggal Tarno. Ora pingin ditinggal, Tarno nututi. Wong loro iku cepet-cepetan lek mlaku. Sing siji cek iso ndang ngalih, sing siji cek iso nututi.
“Lek sampeyan koyok ngene terus, aku gak bakal iso nyepuro,” omonge Lastri karo mangkel.
“Aku salah, Las, aku ngerti. Aku pingin awake dhewe koyok mbiyen…”
Lastri mandeg. Krungu omongane Tarno kupinge langsung gatel. Raine ketok abang, ngempet mangkel. Disawang wong lanang sing raine mawut, kringeten iku.
“Biyen sing koyok opo?”
Lek biasane Lastri milih ngalih, saiki wong wedok iku ketok nantang. Sing ditantang malih bingung dhewe. Dikukuri gundule sing ora gatel. Rambute sing gondrong mobat mabit kenek angin. Ora oleh sauran, Lastri mbalik maneh, nerusno lek mlaku. Asline yo ora ngerti kate mlaku nang ndi, wong bemo sing dicegat durung teko-teko.
“Kopine diombe sik, Mas.”
“Gak kerjo ta sampeyan iki mau? Wis mulih yahmene.”
“Gak usah. Kate turu ae mari ngene.”
“Onok duwit gak, Mas? Pingin nukokno sepatu Dinda.”
Wong wedok sing ora liyo bojone Tarno iku mesem. Rini jenenge. Wong
takone karo ngelungno duwit satus ewu.
Rini manthuk. Pisan maneh wong wedok iku mesem.
“Gek diombe kopine trus turu, aku kate nang
Ora ngerti wayah, senengane SMS karo miskol-miskol. Ora ono sing dibales. Masio kadang gatel ning lara atine luwih gedhe. Lastri ora pingin ono hubungan maneh karo Tarno. Wis cukup opo sing dirasakno. Wis cukup atine digawe lara.
Durung Lastri ngletakno awake nang kasur, HP-ne muni maneh. Ngantuke langsung ilang. Lek biasane Tarno mung nguber dheweke, saiki wong lanang iku pingin ketemu anake. Disawang bayi lanang sing lagek ngenakno turu iku. Nduwe anak lanang montok koyo bayine, impiane Lastri karo Tarno jaman sik pacaran. Ning saiki wis bedo. Tarno tibake wis nduwe anak bojo. Ora krasa luh netes nang pipine.
“Nasibmu, Le,” omonge lirih karo ngambung bayine.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 13 Juli 2014.
salah? apa wong kuwe ora olih rindu?apa ? wong sing
Arep munggah po mudhun? Munggah wae
June 6th, 2012 at 02:22	| #34
mesakne sing nomer absen keri, tulisane gurune wis koyok cekeran pitik soale wis
Ojo mumet mas.. Supados gadah PR, blogipun dipun isi ingkang katah lan migunani tumraping liyan.. mugi-mugi wonten ingkang nge-link dados saged gadah PR ingkang eco Pingback: Tips SEO : Penggunaan
bisnis iku jan muantap tenan hasile,sing penting lahane luas apik tanahe subur cepet jare 4-5 th wis iso di panen.pohon lan daune juga nyenengke sing nyawang.Ijo royo-royo... SAPTO SARDIYANTOCama
htmkulo wau mboten sengojo ko nemu.wah nek bibit jati jane neng cerak daleme kulo "Rembang" katah sanget,.mangke cobi nek kulo mantuk, kulo tak pados info. Sponsored
kok koyo ngene rasane lagi kesandung asmara
“Piye iki lur mau esuk bar blonjo tuku tahu , tapi pas di iris isine coro (kecoak) si jajan tahu luwih ngati-ati lur , arep nggawe tahu isi kok mah wes ono isi coro ,#ojodibully lur mung crito ben se nggawe tahu luwih
Males, pingin metu! Saben wektu mesthi nang jera omah, rumangsa kaya ndara wae.
ngerti ora pithik mau melu kene.” “Yo, ana
Aku lan Rudi banjur mblayu, kene muter-muter gang kanggo
upaya bisa lolos saka makhluk iku. Akhire kita bisa lolos tepak pas tekan
Kongkonku Akhire, kula, Rudi lan Budi budhal nang Warnet bebarengan. Ndhek
parjalanan kita ketemu wong edan. Wah, aku duwe firasat
kampung pojok lor nganti pojok kidul, wiwit barongan pring pager desa wetan nganti barongan pager desa kulon, wiwit bakul-bakul sing biyasane liwat ngarep omahku nganti teka wong – wong sing padha cangkruk ning warunge Lik Giyem kabeh padha rasan - rasan. Padha ngrasani aku. Aku dadi kembang lambe, lambene wong sakampung. Yen wong sakampung lambene dadi siji kira-kira dadi lambe gajah apa lambe jirapah. Dadi wong kok nyebut, ingatase wis mambu lemah kok isih ngarepake Karti --randha lanjar kulon kali. “Umure pira ta Karti kuwi ?” pitakone Saiman marang Karjana nalika cangkruk ning warunge Lik Giyem.“Lha Karti kuwi ngono rak bocah wingi sore ta, patlikur apa wis enek?” Karjana genti takon.“Ya uwis ta. Wong laire Karti bareng laire anakku sing ragil. Saiki anakku wis umur nemlikur. Ya nek patlikur ya luwih” wangsulane Saiman ngyakinake Karjana.“Lha, ditinggal bojone wis pirang taun?” pitakone Karjana“Kok takon pirang taun. Kowe apa ora melu nglayat? Setaun bae durung enek.”wangsulane Saiman karo
enek setaun, ya lagi wae. Lara apa ta?”“Ya embuh. Jarene, maune mung sambat kesal-kesel ngono. Bareng dipriksakake dokter jarene wis parah.”“Sadurunge apa ra priksa dokter ngono ?.”“Jane ngono ya priksa, nanging kira-kira ora dirasa. Dianggep entheng. Sanajana lara, ketoke tetep nyambut gawe wae.”Pancene dadi randha kuwi ora kepenak. Apa maneh randha anyaran. Jarene Pak Dajus, kae lho pengarang sastra Jawa sing kondhang kae, randha iku rana-rene diendha. Tembung diendha kuwi nek manut wong Bojanegara tegese digunem. Apik digunem, ora apik sangsaya ndadi anggone nggunem. Mengko arep macak dirasani wong jare golek-golek, bojo lagi bar mati saiki bengesane wis menor-menor. Mengko nyandhang saanane ya dirasani, wong kok olehe ora ngajeni awake. Mbok sing rada macak sithik. Ya mbokmenawa ana wong ngesir , ora kucem ngono. Sarwa repot. Dadi randha ora ana benere.“Jarene, krungu-krungu diarepake pak Darna?”“Darna sapa ? Darna pensiunan guru SD kuwi ta ?” pitakone Saiman.“Iya. ““Lheh, ya ora cocog.”“Ra cocog piye ? Wong pak Darna ya duwe bayar. Ya arepa kaya apa wae rak isih duwe pensiun.”“ Ora prekara bayar. Ya ketuweken. Coba gagasen. Pak Darna kuwi wis pensiun, tegese umure ya wis suwidak luwih. Karti lagi lagi umur kur-kuran. Apa ya cocok? Nek kanggoku ya ora cocok”“Tuwek rak ragane. Atine durung karuwan. Saiki lho yen ana wong weruh kaya Karti sapa sing ora kepencut. Dhasare kulite kuning mrusuh, awake gedhe dhuwur, lenjang-lenjang. Yen ana wong ora kepencut karo Karti kuwi wong munapeg ”“Nek aku, panggah ra cocog”, kandhane Saiman ngegegi omongane.“Ya uwong kok. Sapa ngerti atine wong. Kowe pa ngerti karepe pak Darna ?”“Ya nek karepe pak Darna kuwi ngene, nanging iki mung kira-kira lho. Anake ra ya wis mentas kabeh. Siji neng Jakarta, adoh nggone. Sing anak wedok neng Mediun, ya adoh, sing nomer telu melu bojone. Lha neng omah rak mung dhewe emple ora enek kancane. Keneka kanggo rasan-rasan. Karo maneh pensiune ben tumanja, saupama kanggo ngragadi anake wong ya oleh ganjaran.”“Ngono ya ngono, ning mbok golek sing sababag. Lha nek kaya Karti ya ora kanggo utawa dijak rasan-rasan ““Ora dianggo rasan-rasan, kanggo apa ?”“Lha ya embuh, wong rumah tangga rak ya akeh butuhe.”“Lha sing sababag sapa ?”“Soimah kuwi rak ya randha, umure kira-kira patang puluh tahun. Luwiha ya ora akeh”“Lha nek Soimah, kuwi bener umure ora enom banget, ning anake lima. Karo maneh isih kemriyek. Isih mbutuhake ragad akeh. Ya carane aku,
kanggoku sing penting cocoge ati. Kaya sing nate dakaturake marang para rawuh nalika aku masrahake penganten (aku ya kadhang-kadhang didhapuk dadi bageyan pasrah penganten) – ana tembang Asmaradana sing cakepane mangkene :Gegarane wong akrami,dudu bandha dudu rupa,nanging ati pawitane,luput pisan kena pisan,yen gampang luwih gampang,yen angel angel kalangkung,tan kena tinambak arta.Yen atine padha cocoge rak ora masalah. Ning ya pancene nek ora cocog, ya mung dadi perkara wae. Malah rak nate ana kabar neng TV, neng Malaysia, ana wong wadon umure wis wolung puluh taun luwih rabi karo jaka umur 30 taun. Sing kaya ngono rak ya marga saka cocoge ati ta.Karo maneh nek ana ngelu mulese, wong iku rak ora mesthi waras terus, yen umure padha tuweke , aku arep njaluk kerokan malah dikongkon ngeroki. Apa ora malah repot. Lha upamane sing siji isih enom, rak ya tandang gawe akas,
minangka pangane, kena kanggo uripe senajane ora akeh. Upamane daktinggal mati, terus kepingin rabi maneh ya ora apa-apa, wong ya isih enom. Mula kanthi dhasar gagasanku sing kaya mangkono mau, kenceng anggonku kepingin ngrabi si Karti. Aku kudu bisa ngrabi si Karti.Ing sawijining dina aku ketemu si Karti, dheweke mlaku karo nggawa gawan abot. Dheweke banjur dakendhegi ing sisihe. Mesin sepedha montor dakpateni. Dheweke noleh aku banjur takon : “Saka ngendi, Ti kok mbentoyot nggawa gawan akeh ?”“King peken, bibar blanja.”“Arep nduwe gawe, ta ?”“Niku lho dugi wilujengane simbok”“Lha dak terke piye ? Wong aku ya nganggur”Karti sajake ya bingung arep ngiyani , kepriye, yen ora diiyani, pancen dheweke repot. Aku banjur dheseg :“Lha ayo ta. Wong kowe ketoke repot ngono kok ?”Wusana Karti gelem dakgonceng. Aku banjur nyetater sepedha montorku. “Ya wis ayo,” pangajakku.Karti ora mangsuli, njur nyengklak wae ana goncenganku. Atiku njur krasa mbedhdodhog, sing maune mung sakepel, saiki kaya-kaya malih sagunung
gumlethak ing paga ndhuwur pawondakosak-asik bothekan wadhah empon-empondakolak-alik ,mbokmenawa kaslempit ing sangisore godhong garing kang tumiba ing lemah akingpranyata ora ana.daktakokake marang tangga kulon, jarene ora katondaktakokake marang pulisi sing jaga prapatan, ora ana wangsulandaktakokake marang bakul dhawet ayu, mung digeguyu,daktakokake marang kere pinggir kali, ora mredulitakon marang sapa?marang lintang?o kadohanmarang gunung, marang mendhung, apa marang mega ing akasa?ah, ora kajangkadakpecaki dalan ledhu mangsa ketigadaksandhung, daksaruk, daksepak suket ing pinggir kalidak luru, mbok manawa isih karitansah dakarep-arep wangsulane lintang ing tawangtansah dakarep-arep wangsulane watu kang setya tuhumarang kali kang tansah setya ing janjimarang krikil kang tansah dakpecaki sangisore
kudu ngentenitumetese bun wanci bedhug ndhrandhang ?Surabaya, 21 Nopember 2010.
negari Astina.Prabu Suyudana miyos ing pancaniti. Ingkang sumiwi putra R Lesmana Mandrakumara, Dhahyang Durna,
Ginem : Sang Prabu suyudana angsal wangsiting jawata, dhinawuhan nglampahi puter puja medal saking praja . Dhahyang Drona dhinawuhan andherek, dene Patih Arya Sangkuni dalah para Korawa amung kalilan nguntapaken. Sasampuning dhawuh lajeng kondur angadhaton, Dhahyang Durna andherek srinata. Lajeng bibaran nangkil.2.Madeg ing gupit Mandragini. Sang padniwara Dewi Banowati lenggah ing pananggap prabasuyasa, ingadhep Dewi Lesmanawati
tuwin Dhahyang Drona, lajeng pinethuk ing garwa miwah putra. Kekanthen asta lajeng binekta lenggah satata tuwin Dhahyang Drona . Sang nata imbal wacana dhateng garwa tuwin putra kawontenanipun ing pasewakan, lajeng tindak pambojanan. Sasampuning bojana lajeng santun busana, lajeng mijil ing jawi, Dhahyang Drona tan kantun.3.Madeg ing paseban
Citraksa, R Citraksi, R Arya Jayadrata. Ginem : Anggenipun badhe nguntapaken tindakipun sang nata dhateng wana Krendhayana, denira arsa puter puja. Patih Arya Sakuni lajeng dhawuh siyaga, para Korawa sampun samekta sami wahana turangga, namung ngentosi miyosipun sang nata, titihanira rata kencana sampun mangarsa.
Nungsakambang. Sang Prabu Jayabirawa miyos pandhapi, ingadhep Patih Siwanda tuwin para punggawa ditya sawatawis. Ginem : Sang Prabu miyarsa warta bilih para ratu ing tanah Jawi sami puter puja wonten ing wana Krendhayana . Sang Prabu kersa angresahi denira sami denira puter puja. Sang nata lajeng animbali punggawa siluman, sampun mangarsa ditya Jaramaya, Doramiya.
ing pratapan Wukir Ratawu. Sang Bagawan Abyasa lenggah ing pacrabakan, ingadhep ingkang wayah R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca miwah panakawan tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk tuwin para cantrik. Ginem : Sang Begawan andangu dhateng kang wayah kekalih. Sami matur uninga lelampahanipun para Pandhawa anggenipun muter puja : Sang bagawan Abyasa dhawuh dhateng R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca kadhawuhan sami mantuk, amit rinilan pangkat ingiring panakawan repat tetiga. Sang Begawan lajeng tindak ing pamelengan.6.Madeg ing wana tarataban. Ditya Jaramaya, Sadumia, Doramiya. Ginem : Anggenipun kautus , gustinipun kadhawuhan angresahi para ratu tanah Jawi ingkang sami puter puja. Mangkana lampahira R Angkawijaa tuwin R Arya Gathutkaca ingiring Kai Semar, Nalagareng, Petruk saya celak lajeng kapapag ditya tetiga. Pasulayaning rembag dados prang rame. Ditya seluman boten saged pejah lajeng krodha anamakaken muksala. R Angkawijaa tuwin R Arya Gathutkaca sareng sami kenging kemayan lajeng dados reca. Kyai Semar, Nalagareng , Petruk sami sumerep bendaranipun dados reca lajeng sami mantuk dhateng Madukara nedya atur pariksa.7.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Suyudana tuwin Dhahyang Drona , Patih Arya Sakuni tuwin para Korawa. Sri Suyudana tuwin Dhahyang Drona lajeng sami amiwiti puter puja. Patih Arya Sakuni lajeng wangsul mantuk dhateng ing nagari Astina tuwin para kadang Korawa lajeng sami pangkat.8.Madeg Sang Bagawan Lanowa, satriya atapa bisu. Lajeng kasaru rawuhipun Sang Prabu
menggah anggenipun tapa punika perlu napakaken mantu kula nama R Arjuna. Sang Prabu sareng miyarsa aturing sang begawan, Sang Prabu Suyudana langkung krodha. Sang Begawan pinejahan kuwanda muksa, tilar swara angancam benjing prang Bratayudha badhe males. Sang Prabu lajeng andumugekaken anggenipun puter puja.9. Madeg ing Madukara. Raden Arjuna lenggah kaliyan ingkang garwa dewi wara Sumbadra tuwin dewi wara Srikandhi. Kasaru dhatengipun Kyai Lurah Semar, Nalagareng, Petruk sarwi tawan-tawan tangis. Dinangu, matur tiwasing putra R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca, sami dados reca wonten wana tarataban. Awit perang kaliyan ditya seluman, lajeng kenging kemayanipun. R Arjuna sareng miyarsa turira Kyai Semar, Arjuna langkung duka arsa ngupadosi ingkang putra. Lajeng pangkat kadherekaken panakawan repat tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk.10.Sigeg. Ing wana tarataban. Lampahipun R Arjuna kapethukaken dening Sang Hyang Bethari Durga amancala warni
malajeng, binujung. Sang Dewi babar Sang Hyang Bathari Durga, lajeng paring sabda dhateng R Arjuna kados bantheng. R Arjuna lajeng dados bantheng, nanging meksa ambujung kemawon, sareng enget sumerep wujudipun piyambak lajeng anjetung kendel. Kyai Semar, Nalagareng, Petruk ugi nangis bingung katilapan bendaranipun. Lajeng nedya mantuk, bantheng dhateng ing nagari Dwarawati.11.Madeg ing nagari Dwarawati. Sang Prabu Kresna miyos ing pandhapi ageng, ingadhep ingkang putra R Samba tuwin R Arya Setyaki. Sowanipun Patih Udawa atur uninga ing njawi wonten bantheng ngamuk. Lajeng kapapagaken sang Prabu Kresna. Bantheng lajeng angrungkebi padanipun ingkang raka Prabu Kresna
bantheng Andini lajeng tinumpakan. Lajeng pangkat dhateng praja Nungsakambang.12.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa miyos ing pandhapi, ingadhep ingkang rayi R Arya Wrekodara , tuwin R Nakula, R Sadewa. Ginem : Sang Prabu arsa puter puja. Sang Prabu Puntadewa dhahwuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara tuwin R Nakula. R Sadewa sami dhinawuhan andherek dhateng ing wana Krendhayana, sampun sami samekta lajeng bidhal.13.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa. Wonten ing ngriku sami amanggih reca gajah pethak, ing nalika samanten patilasanipun R Gajahoya. Sri Puntadewa tuwin para rayi lajeng sami amatrap semadi. Boten antawis dangu rawuhipun Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra amaringaken panetepipun agami, utawi tulus anggenipun angratoni ing nuswa Jawi. Tuwin ungguling Bratayuda ing benjing. Sasampuning dhawuh Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra lajeng sami kondur ing kahyangan. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi sami kondur mring Amarta, lajeng bidhalan.14.Madeg ing nagari Nungsakambang. Sang Prabu Birawa miyos ing pandhapi , ingadhep Patih Siwanda. Kasaru rawuhipun Sang Hyang Bathari Durga, sampun lenggah satata. Ginem : Sang Hyang Bathari Durga paring uninga bilih raden Arjuna sirna. Sang Prabu Birawa suka panggalihipun, Sang Hyang Bathari Durga lajeng
angamuk. Sang Prabu Birawa krodha lajeng medal ing njawi panggih ayun-ayunan prang rame. Patih Siwanda lajeng dados sima gembong, ingaben kaliyan bantheng Andini lajeng babar R Arjuna. Sang Prabu Kresna lajeng angayat cakra, sampun lumepas kenging Prabu Birawa lajeng babar Sang Hyang Kala. Sima gembong kenging lajeng babar Hyang Kalayuwana, lajeng sami muksa dhateng ing kahyangan.15.Madeg Prabu Kresna tuwin R Arjuna. Ginem : Sasirnaning Sang Hyang Kala lajeng ngupadosi para kadang Pandhawa. Sri Kresna tuwin R Arjuna dumugi ing wana tarataban uninga reca kekalih bagus warnanipun, lajeng pinarepekan. Sareng sampun celak lajeng rinuwat, reca kekalih babar R Arya Gathutkaca tuwin R Angkawijaya. Dinangu, matur purwa madya wasana katur ingkang uwa Sri Kresna tuwin rama R Arjuna. Kang putra kekalih lajeng kadhawuhan andherek kondur dhateng nagari Amarta, lajeng sami bidhal.Lampahipun Prabu Kresna, R Arjuna tuwin putra R Angkawijaya R Gathutkaca dumugi ing margi kapanggih ingkang rayi Prabu Puntadewa tuwin kang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa . Ginem : Sri Kresna warta-winartan lejeng ingaturan kondur dhateng nagari Amarta , sadaya lajeng bidhal.16.Madeg ing nagari Astina. Sang Prabu Suyudana miyos ingadhep dhahyang Drona tuwin Patih Arya Sakuni. Ginem : Anggenipun mentas lumampah puter puja tuwin anggenipun mejahi pandhita tapa ingkang boten dosa. Sang Prabu rumaos manggih sesikuning jawata. Sang Nata esmu kaduwung sarta amireng pawartos bilih kadang Pandhawa anggenipun sami lampah puter puja angsal damel. Sri Suyudana lajeng animbali para kadang Korawa. R Arya Dursasana, R Arya Jayadrata, R Kartamarma, R Durmagati, R Citraksa, R Citraksi sampun sowan, lajeng kinen mangarsa. Sang Prabu dhawuh dhateng R Arya Dursasana sakadangira dhinawuhan angrampit ing praja Amarta. Sami sandika lajeng bidhalan, sang nata lajeng kondur ngadhaton.17.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi Prabu Kresna ingadhep para rayi, R Arya Wrekodara, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa tuwin para ;putra santana pepak. Ginem : sang Prabu Puntadewa ngaturaken anggenipun anglampah puter puja nalika wonten Krendhayana. Anggenipun semedi ing ngriku lajeng katurunan Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra andhawuhaken timbalanipun Sang Hyang Girinata. Sri Kresna miyarsa langkung suka ing galih, sang Prabu Kresna ngantos ngaturaken lelampahinipun nalika wonten ing praja
praja. Sang Prabu Puntadewa dhawuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara dhinawuhan mapag. R Arya Wrekodara lajeng medal njawi, dumugi ing njawi lajeng prang sampak. Para Korawa sami kasor lumajar sar-saran, R Arya Wrekodara lajeng wangsul dhateng pasewakan.18.Madeg Sang Prabu Puntadewa, Prabu Kresna, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa, R Angkawijaya, R Arya Gathutkaca para kadang Pandhawa pepak,
pepak ingkang sumiwi, munggwing ngarsa putra R Samba, santana R Wresniwira tuwin patih Udawa.Ingkang rinembag : Srinata sanget oneng dhateng para ari Pandhawa. Kasaru dhatengipun R Nakula, lajeng tumameng ngarsa. Sasampunipun lenggah satata , dinangu matur lamun dinuta ingkang raka nata Pandhawa, Prabu Yudhistira ngaturaken sembah pangabekti. Ingkang kaping kalih ngaturi pariksa menawi ing praja Amarta badhe kedhatengan mengsah saking Selaprewata, Maharaja Dermabirawa. Srinata Dwarawati kaaturan rawuh , bibaran tinangkil. Srinata arsa tindak lajeng jengkar
konduripun srinata. Ingkang rinembag kawontenanipun ing pasewakan. Srinata lajeng kondur angedhaton, lajeng lenggah satata. Srinata lajeng tindak dhateng ing pambojanan. Sasampunipun rampung bojana, srinata ngrasuk busana kaprajuritan lejeng tindak anurut kukusing dupa, andedel ngayuh ing gegana.3.Madeg ing Paseban Jawi. R Nakula, R Samba, Wresniwira, Patih Udawa. Rembag siyaga ing dedamel. Rekyana Patih Udawa ngundangi para wadya, sasampinipun samekta lajeng bidhal kapalan, sami nusul tindake Srinata.4.Madeg ing negari Selaprewata. Parbu Dermabirawa miyos siniwi ing wadyabala. Ingkang munggwing ngarsa ingkang rayi ing Kadipaten R Jayabirawa. Ingkang rinembag negari Amarta badhe pinukul prang rumyin, ingkang minangka senapatining ngayuda R Jayabirawa tuwin Bogabirawa. Sasampunipun wineling, ari kalih lajeng sami lumengser saking ngarsa, srinata angadhaton.5.Madeg ing Paseban Jawi. R Jayabirawa, R Bogabirawa tuwin para punggawa ditya. Ingkang rinembag : denira arsa dhumateng Tanah Jawi nedya mukul prang ing Amarta. Lajeng angundangi para wadya ditya, sasampuning samapta lajeng bidhalan.6.Madeg ing wukir Ratawu. Sang Resi Abiyasa miyos ing pacrabakan, katamuwan ingkang wayah R Janaka tuwin repatira tetiga ingkang andherek. Rembag R Janaka ingutus ingkang raka Srinata ing Amarta Prabu Yudhisthira ngaturaken pangabekti tuwin ngaturaken uninga bilih praja Amarta badhe
Kyai Semar, Nalagareng, Petruk sami andherek. Lampahipun dumugi ing marga kakapag barisan danawa saking Selaprewata . Pasulayaning rembag dados prang, rota danawa ingkang ageng sami pejah. Sadaya ingkang alit sami lumajeng sapurug-purug. R Janaka lajeng malebet ing wana kendel ing sangandhaping mandera angasokaken sarira. Ing ngriku senapatining yuda R Jayabirawa ingkang munggeng gegana, sumerep para wadyanipun pancakara kathah ingkang tiwas sanalika boten mawi taken, R Janaka binekta ing gegana inguncalaken. Dereng dumugi , tinampen R Bogabirawa. R Janaka cinempala, lajeng binucal dhawah ing siti, kantaka. Wungu saking kantaka, amusthi Pasopati.
Ing gegana gumaludhug , mendhung peteng lelimengan. Boten dangu ing gegana lajeng padhang. R Janaka boten sakeca ing galih, lajeng lampahipun angiring parepat tiga, Kyai Semar Nalagareng Petruk.7.Madeg ing ara-ara Gendhaga.
Rembag : mireng pawartos bilih sang Nata ing Selaprewata Prabu Dermabirawa nglurug dhateng nagari Amarta, punika raja dwipangga nedya mbiyantu, awit ing ara-ara Gendhaga taksih kabawah ing Selaprewata. Sasampuning siyaga, buron wana sadaya lajeng bidhalan.8.Madeg ing nagari Amarta. Prabu Yudhisthira miyos siniwi, mungging pandhapa ageng. Ingkang mungging ngarsa kadang nata R Arya Werkodara, R Arya Nakula, R Arya Sadewa. Ingkang rinembag anggenipun praja Amarta badhe kancikan mengsah, sanget denira angarsa-arsa ingkang rayi R Dananjaya denira dinuta ngaturi pariksa ingkang Eyang Resi Abiyasa ing patapan Wukir Ratawu. Dereng watawis dangu, rawuhipun Srinata ing Dwarawati Prabu Kresna, lajeng lenggah satata. Sasampuning lenggah satata Sri Yudhisthira, R Dananjaya matur sasolahira dinuta, miwiti dumugining wekasan sadaya. Dhawuhipun Sri Kresna lajeng pinurih siyaga ing yuda sarta lajeng ambidhalaken wadyabala ing Amarta. Wadyabala ing Dwarawati sadaya anjagi sajawining kitha, R Arya Dananjaya dadya cucuking lampah, R Arya Werkodara mungging wuri sawadyanira kanthi putra R Arya Gathutkaca.9.Madeg ing negari Selaprewata. Prabu Dermabirawa nuju miyos ing pandhapi agung, siniwi para wadyabala. Ingkang mungging ngarsa Arya Birawa. Ingkang rinembag : Srinata angarsa-arsa ingkang rayi ing kadipaten R Arya Jayabirawa, tuwin R Arya Bogabirawa denira dinuta ngrumiyini ngepang praja Amarta. Punika sang Nata ing galih sampun karaos sumelang dene wantu-wantu sasmitaning jawata ing alun-alun katingal
Sireping pancawora mambet ganda, ing ngriku Sang Prabu sampun anyana tiwasing ari kekalih. Boten dangu dhatengipun wulucumbu ingkang kinanthekaken dados panganjuring lampah para barisaning wadya ditya nama Kyai Togog tuwin Sarawita. Sasampunira mangarsa , dinangu matur tiwasing margi dereng ngantos dumugi ing nagari Amarta para punggawa
kapanduk ing warastra, kawon lajeng musna boten katingal. Srinata titi pamiyarsanira sakalangkung duka yayah sinipi, amung anganta-
Srinata sedhiya nyarirani piyambak rawuh ing Amarta. Sasampuning samapta lajeng bidhal wadyabalanira.10.Madeg ing pasanggrahan wates praja Amarta. Prabu Bathara Kresna , Prabu Puntadewa, R Arya Wrekodara, R Arya Dananjaya, R Arya Nakula, R Arya Sadewa
tuwin para putra sami mijil ing njawi. R Danajaya majeng prang mapag yudanipun Prabu Dermabirawa,. Langkung rame mijilaken pengabaran. Dangu boten wonten ingkang kasoran, R Arya
tebih, dhawah ing siti ngadeg sesumbar. Lajeng malih warni pindha Arjuna, prang rame sami warni Arjuna. Kang pindha Arjuna kenging kacepeng dening sang Arjuna, binanting lajeng binucal dhawah siti. R Arya Gathutkaca lajeng anyandhak dhateng kang pindha Arjuna, ingidak-idak
kembar ing warna lawan R Arya Werkodara langkung rame, ngantos sami ngasta gada Rujakpolo. Para kadang sami kawekan ing galih mirsa solahing payudan. Sri Kresna lajeng tanggap animbali kadang waruju Pandhawa R Arya Nakula, R Arya Sadewa sami sowan mangarsa. Dhinawuhan sowan dhateng ingkang uwa Narpati Salya, nata ing Mandaraka ngaturi pariksa kawontenanipun ing payudan tuwin kautus nyuwun usada boten ketang warni toya satetes tuwin ron salembar janji saking ingkang uwa Prabu Salya punika lajeng kenging kangge sarana ing payudan. Raden kekalih lajeng pangkat gegancangan. Sigeg.11.Madeg ing nagari Mandraka. Prabu Salya pinuju gerah benter sanalika lumpuh sadaya, tinengga sang Prameswari Dewi Setyawati tuwin para putra Dewi Erawati, Dewi Surtikanthi, R Arya Rukmarata. Sami muwun dene gerahipun ingkang rama Nata sangsaya ngranuhi. Kasaru dhatengipun R Arya Nakula , R Arya Sadewa lajeng tumameng pura. Sasampuning lenggah raden kekalih wau sami amuwun angres sesambatipun. Dene ingkang uwa gerah sawatawis dangu boten mireng sarta ningali risaking sarira. Ing ngriku Prabu Salya kersa ngandika andangu, pulunan kekalih matur bilih dinuta kang raka Prabu Kresna tuwin Prabu Yudhisthira ngaturaken purwa madya wasananing payudan tuwin nuwun sarana. Ing ngriku sadangunira sareyan Prabu Salya sareng mireng aturira pulunan kekalih, lajeng gumregah wungu. Sarira katingal entheng nedya tindak ing palagan, pinambeng boten kenging. Lajeng pangkat boten karsa anitih amung tindak dharat binayang-bayang para putra kairing Patih Tuhayata para wadyanira sawatawis. Ciptaning driya rehning trahing prajurit katimbang pejah denira roga, aluwung sirna wonten palagan.12.Madeg ing pasanggrahan paprangan. Prabu Kresna, Prabu Puntadewa. Rembag sami emeng ing panggalih, dene denira prang kang rayi R Arya Wrekodara maksih dedreg dereng sami kasoran. Kasaru rawuhira Prabu Salya binayang-bayang. Nata kekalih gurawalan methuk. Sasampunira lenggah satata srinata kekalih matur punapa ingkang dados raosing gerahipun benter, salira cape sadaya. Nanging kedah paripeksa ing payudan, ciptaning wardaya tinimbang seda jalaran sakit aluwung majenga ing rana. Para putra pinurih ambayang, lajeng linaksanan
pinenthang. Ing ngriku katingal kang lagya yuda R Wrekodara kaliyan mengsah kembaring warna. Sri Salya
ing bantala, babar warni Prabu Dermabirawa. R Arya Wrekodara dipunawe kang raka Prabu Kresna, lajeng mundur ing payudan. Linipur, racuta kanepsonira. Prabu Dermabirawa lajeng sesumbar nyelaki mengsah, dupi tumingal Sri Salya langkung gawoking driya dene mengsah sampun jompo sarwi barangkangan. Ing ngriku Sri Salya
Gathutkaca, prang sampak. Madeg ing pasanggrahan. Prabu Salya, Prabu Kresna, Prabu Puntadewa,
njeblug krana manungsa karem ing cidrailat mengangah wedhus gembel mider angumbar pejahnalika bumi rumangsa ewasegara kinebur krana manungsa kerut gunem culikambandhang
tanpa maknapethite anantaboga mobat-mabitsing keprungu mung swara jeritnalika bumi rumangsa ewabanjir bandhang nerjang, krana
nandhang kasangsayasejatine mung pratandhasupaya eling lan waspadaapa pancene wis lalimarang kang paring sandhang
ana sing ngungasakae dhadha nalika liyan nandhang sangsaraisih ana sing angon ulat ngumbar tangan nalika liyan nandhang kasangsayanisih ana sing enak-enak mara eca nalika liyan mecati nyawaapa kepinginbumi kurdha ?Surabaya, 6 Nopember 2010.
pandhe, tukang kayu, mranggi lan kemasan.Kanthi maca buku-buku kuna kita bisa ngaweruhi kahanan, sejarah, politik , panguripan, basa lan sastra ing jaman kuna. Buku-buku kang isi pitutur kang becik sing isih cocok karo jaman saiki bisa dianggo, dene sing ora cocok disisihake.Yen panjenengan ngersakake maos Wirawiyata jangkep, panjenengan klik ana kene. .
Witing pari dimèn mari nggonku lara ati
daksingkap ing sangisore taplak meja,dakungkap sangisore kekep kang gumlethak ing paga ndhuwur pawondakosak-asik bothekan wadhah empon-empondakolak-alik ,mbokmenawa kaslempit ing sangisore godhong garing kang tumiba ing lemah akingpranyata ora ana.daktakokake marang tangga kulon, jarene ora katondaktakokake marang pulisi sing jaga prapatan, ora ana wangsulandaktakokake marang bakul dhawet ayu, mung digeguyu,daktakokake marang kere pinggir kali, ora mredulitakon marang sapa?marang lintang?o kadohanmarang gunung, marang mendhung, apa marang mega ing akasa?ah, ora kajangkadakpecaki dalan ledhu mangsa ketigadaksandhung, daksaruk, daksepak suket ing pinggir kalidak luru, mbok manawa isih karitansah dakarep-arep wangsulane lintang ing tawangtansah dakarep-arep wangsulane watu kang setya tuhumarang kali kang tansah setya ing janjimarang krikil kang tansah dakpecaki sangisore sikilwasana mung kandha ora ngertiora mreduliapa tresnamu isih
YAKOBUS 1:27 | Pangibadah kang murni sarta tanpa cacad ana ing ngarsané Allah, Rama kita, yaiku mitulungi bocah lola sarta para randha sajroning kasusahané lan njaga supaya awaké dhéwé aja nganti dijemberaké déning donya.
YAKOBUS 1:2727Pangibadah kang murni sarta tanpa cacad ana ing ngarsané Allah, Rama kita, yaiku mitulungi bocah lola sarta para randha sajroning
ongkang-ongkang wae wis kebanjiran dhuwit yo, apameneh nek ditambahi golek $ neng blog. Nyrupute mesthi luwih
sugih banda	KIDUNG ATI TANGISE BUMI →	PUJI-PUJIAN PENGINGAT	27
Mas Irfan,nuwun...wah tonggoku iki..... perumahan gn sempu rt pinten pak??? kulo tak sowan teng t4 e njenengan.hehehehahaa...la mbok nggeh,kulo
rt pinten pak??? kulo tak sowan teng t4 e njenengan.heheheacara
Dinka KeyboardDivehi KeyboardDuala KeyboardDzongkha Keyboard (
Hemmmm........ mbok mending golek meneh!!! Thik le koyo opo wae!!!! PrexndesKoordinatorReputation : 4Join date : 25.04.08
yo ra po2, rondo sugih yo malah karuan, umure sing wedok luwih tuwo ning dadi nomer 3 yo monggo mawon .KAri
tembang Macapat? Ing pamulangan pawiyatan SD nganti tekan SMP sing lumrah diwulangake tumrap
November 13, 2012 | wongedansurabaya	“Gak turu mak?”
Wiji meneng. Wong wedok iku malah nyingkuri bojone. Diman sing wis apal polahe bojone ambekan dawa, siap-siap. Dienteni suwi sik ora ono reaksi, ora ono suwara. Wiji masio mung iso
Ora salah. Ora let suwi sikile bojone iku mancal-mancal ora jelas.
“Lapo sih?” takone Diman maneh.
“Turu nyobo kono! Aku pingin turu dewe!”
Ora pingin ngembrah bengi-bengi Diman ngalah. Ditarik sarunge karo njupuk bantal siji trus krembuk-krembuk metu saka kamar. Ditinggal bojone ngaleh, Wiji sing mau ngongkon bojone metu selot banter lek nangis. Metune Diman saka kamar, manut ae, dianggep Wiji amarga wong lanang iku rumangsa salah, ngerti lek salah.
Isuk, Tomin siap-siap kate budal sekolah. Arek lanang iku kaet ae adus. Wiji sing sewengi utuh nangis isuk iku durung lega. Atine selot-selot lara pas ndelok bojone biasa ae, kaya ora ono opo-opo. Bengi ora iso turu, tangi turu mecucu garai darah tinggine kumat, pingin ngamuk ae.
“Mak, kunciku nang ndi?” takone Diman sing kate budal kerjo.
“Karo kunci sing ben dino digawe ae mesti lali, lek karo wedokan gak tau lali,” saure sengak.
Diman sing ora ngerti lek bojone sik nesu kaget krungu saurane Wiji. Wong lanang iku langsung mlongo. Sik mangkel, kadung wis metu akhire diterusno lek ngomel.
Sik kaget, Diman meneng ae.
“Jaremu biyen jangan kembalikan hatiku, taek! Lambemu kiwir-kiwir pak!”
Wiji sing wis ora kuat ngempet akhire nangis. Tomin sing lagek nggawe seragam nang kamare krungu mak’e bengok-bengok karo nangis langsung metu.
“Sampeyan wes lali pak, janjimu mung aku siji sing mbok tresnani. Janjimu mung aku wong wedok sing mbok pilih dadi mak’e anak-anakmu huhuhu…”
“Mak, lapo?” takone Diman sik bingung.
“Aku ngerti saiki aku wes ora ayu, ora enom maneh. Awakku yo wes sak mene gedene ning aku gak nyongko pak lek sampeyan tego karo aku. Sampeyan wes lali pak, sampeyan mendem, mendem wedokan!”
iki ora onok apa-apane. Lastri sik enom, sik kinyis-kinyis, masio ta rondo…”
Krungu ono jenenge tanggane disebut, Diman rada dong. Wingi wong lanang iku mbarengi tanggane iku sing lagek mlaku dewe mulih saka pasar. Masio durung jelas opo maksude bojone, paling ora saiki Diman wis duwe gambaran, bojone cemburu.
“Aku gak onok opo-opo karo Lastri mak. Wingi iku mung mbarengi thok, sakno mlaku panas-panas. Nulungi tonggo mak…” omonge Diman.
“Nulungi Rondo,” saute Wiji.
“Nulungi tonggo sing kebeneran rondo. Mosok ngunu ae gak oleh? Lha awakmu opo gak tau digandeng wong liyo?” tambahe Diman.
“Yo tau tapi aku kan gak rondo.”
“Lha opo pingin dadi rondo?”
ndelok wong tuwane tukaran akhire ora kuat meneng.
“Pak’e kebangeten,” omonge nang bapake.
“Meneng, ojo melu-melu,” saure Diman.
kalah, Wiji sing sik mangkel ora trima.
“Ojo golek alasan, pokoke sampeyan salah!”
sik membik-membik karo ngomel masio wis ora banter. Diman meneng, ora nyauri.
“Pak, mak, lek ancen kate pisah yo wis. Aku manut keputusane pak’e karo mak’e lek ancen wes gak iso bareng-bareng maneh. Aku mung njaluk siji, tukokno montor cek enak lek nang pak’e opo mak’e…”
“Sopo sing kate pisah? Meneng, ojo malah nambah-nambahi!” ganti Diman sing saiki mbengok krungu omongane anake.
“Aku tak mati ae timbang dadi rondo!” bengoke Wiji.
Krungu omongane anake, Wiji sing mau wis rada tenang maleh mangkel maneh. Wong wedok iku mlebu kamar trus njupuki klambine. Anake bener, mending pisah ae. Klambi nang lemarine dilebokno tas trus
“Menengo cangkemmu,” bengoke Diman nang anake.
Mangkel, isin, Wiji ndang-ndang metu karo nggowo bangkelane. Atine lara. Diman mburu karo nyeluki bojone. Kaet teka pager omah, Wiji mandeg. Matane ora sengaja nyawang wong wedok sing liwat nang ngarep omahe.
“Mbak Wij, kate nang ndi?” bengoke wong wedok enom nang duwur sepada motor.
Wiji ora nyauri. Lambene mangap amba. Diman mandeg, ngadeg pas nang mburine. Wong lanang iku melu nyawang Lastri sing lagek dibonceng wong lanang.
“Iku sopo?” takone Wiji nang bojone, lali lek nesu.
“Yo iku calon bojone Lastri. Arek kampung sebelah,” saure Diman.
“Wes kate rabi? Opo wes onok telung sasi?” takone Wiji maneh.
“Yo mbuh, urusane dewe. Ayo mulih.”
“Rondo sik oleh sesasi ae wes nggandeng lanangan, kate rabi maneh,” Wiji nggrundel dewe.
“Wes, gak usah ngurusi wong liyo,” omonge Diman karo nuntun bojone mbalik nang omah.
Tomin sing ngerti mak’e karo pak’e mbalik mung mlongo. Arek lanang sing ngadeg nang ngarep lawang iku nyawang pak’e karo mak’e. Pas wong tuwane wis
Wiji mecucu ning meneng ae. Wong wedok iku ngalih, mlebu nang pawon.
Isuk iki ganti Wiji njaluk tulung bojone tuku gas. Ndilalah kate masak gas’e entek.
nang kamar. Tibake Diman sik ngenakno lek turu. Ora omong opo-opo, Wiji mbalik nang pawon maneh.
Tomin sing kaet tangi ndelok emake nggawa tabung gas njaluk melu.
“Ndok omah ae, sediluk.”
“Kepet ngunu. Yo kene, ayo.”
“Mlaku dhewe, mak’e nggawa gas ngene, abot iki.”
Tomin ora gelem ngalah, arek lanang sing sik aras-arasen iku mekso njaluk gendong emake. Akhire gelem ora gelem Wiji nggendong anake. Tomin digendong sisih tengen, tangane sing kiwo nggawa gas.
“Atu dolen ya, Mak.”
Rada awan, mari mangan, adus, Tomin pamit emake kate dolan. Wiji sing kaet mari ngurusi omah iku mung manthuk. Lek pamit ngunu iku biasane Tomin dolan nang omahe mbahe utawa tanggane. Bojone sing lagek libur durung tangi.
“Dingge ngko bengi, Ji, tuku sisan,” omonge tanggane.
“Lha mosok turu ae kate make up-an,” saure Wiji.
“Loh, koen gak melu nang omahe Reni ta?”
“Reni?” Wiji sik durung dong.
“Wou, yok opo arek iki? Koen lak wis oleh undangane tho. Reni iku lak biyen kancamu pabrik sisan? Mosok koen gak diundang?”
Wiji ngeling-eling. Kapanane wong wedok iku oleh undangan saka kancane, Reni.
“Oalah, ho oh, sing undangan reuni iku kan?”
Jarang ketemu, Wiji karo kanca-kanca pabrike bakal reunian nang omahe Reni. Ora kabeh, ora akeh, mung sekitar wong sepuluhan, sisan syukuran omahe Reni sing anyar.
“Iyo. Budhal bareng tho? Wong loro ae ngko,
bojo. Ndok undangane lak ditulis ngunu.”
Wiji ngukuri gundule. Wong wedok iku lali temenan.
“Numpak bemo ae, pisan thok.”
Wiji manthuk trus pamit mulih. Nang omah wong wedok iku mikir. Bojone durung diomongi. Diman sing wis tangi lagek mangan. Ora ngomong bojone, wong wedok iku lunga maneh.
“Pecah iku ngko kocone suwi-suwi.”
Sore, mari mulih saka lunga, Wiji adus trus macak. Klambine nang lemari ditokno kabeh, dijajali siji-siji. Bojone sing nang
Wiji sik ora nyauri. Klambi sing kate digawe reunian wis nemu. Wong wedok iku wedakan trus bengesan.
“Kate lunga nang ndi?” Diman mbaleni lek takok.
“Tomin opo wis adus?”
Wiji wis ayu. Saiki wong wedok iku nyisiri rambute.
“Koen mari nyalon yo?”
Wiji manthuk. Awan mau wong wedok iku nang salon cedek omahe. Asline ngunu mangkel karo bojone sing pirang-pirang dina iki angel dijaluki tulung. Nang salon Wiji creambath.
“Gak usah, numpak bemo kok.”
“Lha lapo? Wong nduwe montor kok numpak bemo.”
Diman mandeg, wong lanang iku ora sido budhal adus.
“Ojo bengi-bengi, ngko digoleki anakmu.”
Wiji ora nyauri. Anake wis dititipno nang maratuwane. Mari lek macak, ngaca, wong wedok iku metu. Diman mung nyawang bojone.
Lek wis saurane gak-gak ngunu iku mesti nesu. Diman ngeling-eling. Ora ono sing salah. Rumangsane dheweke yo ora nyalahi. Mari ditinggal bojone Diman sing meh sedinoan mau turu ora iso turu maneh. Anake durung mulih, sik nang omahe embahe.
durung mulih. Anake diinguk nang omahe emake wis merem. Wedi lek malah tangi lek digendong mulih, akhire dijarno anake turu nang kono. Kate mangan aras-arasen. Diman ngambu awake dhewe. Wong lanang iku akhire adus maneh. Ora mung adus, wong lanang iku
ndi. Wong lanang iku mau lali ora nakoki bojone lunga nang ndi. Mergo ora penak atine, Diman mara nang omahe emake maneh. Karepe ngunu ndelok anake.
“Wou, dienteni gak mulih-mulih, malah nang kene.”
Wiji sing wis mulih saka reunian tibake ora langsung nang omah tapi mampir nang omahe maratuwane. Wong wedok iku lagek ngeloni anake sing wis merem.
“Ayo mulih,” omonge Diman.
“Tomin wis merem, tak turu kene ae.”
“Wou, tak gendonge.”
“Malah tangi ngko. Sampeyan ae muliho dhewe.”
Diman meneng. Ndelok bojone sik utuh, sik ayu, wong lanang iku ora gelem mulih.
“Ndang, aku selak ngantuk.”
“Ngantuk yo turu kono, wong garek merem ae,” omonge Wiji ora gelem ngalih.
“Ayo ta,” ajake maneh.
Wiji meneng ae. Wong wedok iku nerusno lek merem.
“Rodok rono, aku tak turu kene sisan.”
“Gak cukup, lugur ngko anakmu,” saure Wiji karo sik merem.
Diman nyawang bojo karo anake sing nggletak nang kasur. Kasure sing dinggone cilik, ora cukup lek dheweke melu turu kono.
“Mene tak terno lek kate nang pasar.”
“Ojo rame ae, wis bengi,” bengoke emake Diman saka kamare.
Jeneng tok podho, tapi tenang ae, wonge bedo adoh kok.. haha..
Iyo rasa-e, ganok fajar maneh soal e..
Reply	uMy	January 20, 2011 at 9:49 pm	wahahaha tak bayangno dadi sampean pasti kuageettt mass…ndelok jenenge dewe
nama punika ?Yening wenten, napi wenten konsekuensi nyane yening nenten melestarikan punika ?SuksmaBalasHapusBalasanbudi SRYAM pasupati1 Juni 2015 20.18ten wenten kewajiban....nanging Putra/
kafir, pancen wis keblinger wong sing ora melu kyai (mosok melu mantan kyai)BalasHapusBalasanAnonim31
Efése 61- 3Botyah-botyah, kowé uga wis dadi siji karo Gusti, mulané kowé kudu manut marang wong tuwamu. Kuwi pantyèn bener, awit mbiyèn-mbiyèné Gusti Allah wis ngomong ngéné: “Ngajènana marang bapa lan biyungmu.” Kuwi wèté Gusti Allah sing ndisik déwé sing nggandèng prejanjian ngéné: “Supaya kowé pada slamet lan uripmu nang jagat kéné bisa dawa umuré.” 4Sedulur-sedulurku sing pada nduwé anak, aja pada nggawé larané atiné anak-anakmu. Anak-anak kudu mbok rumati lan mbok wulangi sing apik, supaya bisa ngerti dalané Gusti. 5Sedulur-sedulur sing slaf, kowé pada manuta marang wong sing pada nduwèni kowé. Pada ngajènana lan nduwéa wedi marang wong-wong kuwi. Pada nyambuta gawé karo bungah, awit sakjané kowé kuwi nyambutgawé kanggo Kristus. 6Nanging aja namung nèk ditunggoni waé kowé nyambutgawé karo seneng, aja namung nggolèk lem-leman. Sing mbok labuhi kuwi sakjané Kristus déwé, mulané nyambuta gawé sing temen, awit kuwi karepé Gusti Allah. 7Mulané sedulur-sedulur sing slaf, nyambuta gawé karo bungah, awit kowé ora ngladèni manungsa, nanging ngladèni Gusti déwé. 8Dèkné sing bakal ngupahi kowé, awit Gusti Allah ngupahi kabèh wong sing nggawé betyik, ora dadi sebab wong kuwi slaf apa wong merdéka. 9Sedulur-sedulur sing nduwé slaf, kowé uga kudu sing apik karo slaf-slafmu. Aja digentak-gentak. Pada élinga nèk kowé lan slaf-slafmu kuwi nduwé Gusti sing tunggalé nang swarga. Dèkné ora pilih-sih. 10Para sedulur, kanggo penutup, saiki aku arep ngomong iki: Enggonmu nglawan Sétan kuwi aja nganggo kekuwatanmu déwé, nanging nganggo kekuwatané Gusti sing gedé. 11Kaya soldat sing arep budal perang kaé nganggo gamané kabèh, kowé uga kudu nganggo gaman-gaman kabèh sing sangka Gusti Allah, supaya kowé bisa kuwat mbales akal-akalé Sétan sing nglawan kowé. 12Awit kowé kudu ngerti para sedulur. Awaké déwé iki ora perang nglawan manungsa, ora, nanging awaké déwé iki perang nglawan roh-roh ala sing nang langit, kayadéné penggedé-penggedé lan pangwasa-pangwasa sing ngwasani jagat ing jaman sing ala iki. 13Mulané para sedulur, kowé kudu nganggokké gaman-gamané Gusti Allah kanggo mageri awakmu déwé. Dadiné kapan-kapan nèk Sétan nglawan, kowé bisa kuwat mbales lan nèk wis rampung perang, kowé ijik tetep kuwat. 14Pada ngadek sing jejek lan tata-tata ngéné! Kaping pisan: kowé kudu ngerti lan pretyaya marang piwulangé Gusti Allah, dadiné sak wantyi-wantyi kowé wis tata-tata lan bisa mbales mungsuhmu. Ora béda kaya sabuké soldat kaé sing nalèni saliné, supaya ora utyul. Kaping pindoné: namung barang sing betyik sing kudu mbok lakoni, awit kuwi mageri atimu, kaya soldat nèk nganggo tutup dada kaé. 15Kaping teluné: sak wantyi-wantyi kowé kudu wis tata-tata bisa ngomongi liyané bab kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, sing ngrukunké manungsa marang Gusti Allah lan marang sakpada-pada. Mulané kowé kudu kaya soldat sing arep budal perang kaé, sepatuné wis dienggo lan ditalèni. 16Kaping papat: ing kangèlan apa waé, pretyayaa nèk Gusti Allah bakal nulungi kowé. Ora béda kaya soldat nyekel tèbèngé kaé kanggo nutupi awaké. Dadiné nèk Sétan ngetyulké panah-panah sing ènèng geniné marang kowé, kowé bisa nampik. Tegesé, nèk Sétan arep nglebokké barang sing ora apik ing angen-angenmu, kowé bisa ngendek kuwi. 17Kaping limané: kowé kudu nduwèni pengandel sing mantep nèk Gusti wis nylametké kowé, ora béda kaya soldat nganggo topi sing atos kaé kanggo nutupi sirahé. Kaping nenem: nèk Sétan arep ngenèng kowé nganggo apusan, aja wedi, njaluka tulung marang Roh Sutyi, supaya kowé bisa mbales mungsuhmu nganggo pituturé Gusti Allah. Ora béda kaya soldat sing nglawan mungsuhé kaé karo pedang sing landep. 18Ya ngono kuwi enggonmu kudu jaga-jaga lan tata-tata, nanging aja pada lali iki: pada ndedongaa lan pada njaluka tulung marang Gusti Allah sak wantyi-wantyi lan ing prekara apa waé. Roh Sutyi sing ngréwangi kowé nèk kowé ndonga. Kowé uga kudu sing tata-tata, supaya sak wantyi-wantyi bisa ndongakké sedulur kabèh sing pretyaya lan aja pada kesel enggonmu ndedonga. 19Aku uga nyuwun pandongamu. Aku didongakké, supaya Gusti Allah ngréwangi aku lan aku bisa kendel ngomongké bab wewadiné Gusti Allah, yakuwi, aku kudu ngabari marang kabèh wong nèk Kristus teka nang jagat ngrukunké kabèh manungsa marang Gusti Allah lan marang sakpada-pada. 20Aku dipréntah Gusti Allah kongkon ngomongké bab kuwi lan kuwi sing marakké aku disetrap iki. Mulané aku ya didongakké tenan, supaya aku ora wedi ngomong, awit kuwi wis dadi penggawéanku. 21- 22Para sedulur, aku uga kepéngin ngomongi kowé kabèh nèk sedulur Tikikus tak kongkon nang nggonmu, supaya kowé bisa krungu kabaré bab aku iki. Kowé ngerti nèk sedulur Tikikus iki kantya sing tak trésnani tenan. Dèkné ya temen enggoné nyambutgawé kanggo Gusti. Mulané ya dèkné sing tak kongkon niliki kowé. Dèkné sing bakal ngabari kowé bab awaké déwé iki kabèh sing nang kuta Rum kéné. Dadiné kowé bisa ayem kabèh. 23Aku ndonga marang Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, supaya kowé kabèh bisa nampa katentreman, katrésnan lan pengandel. 24Tyukup seméné waé layang iki. Muga-muga Gusti Allah ngétokké kabetyikané marang kowé kabèh, sing
MALEM JEMUAH KLIWON – CERITA CEKAK
Nglarastenan – Gus Bei midak pedhal pit onthel sak kemenge, kabeh tenaga diketokake amrih banter onthele. Kedadeyan iku persis ing malem Jemuah Kliwon nalika Gus Bei ngeterake Ning Sumi, ngliwati kreteg kidul pratelan Ngadiraja. Kahanan kang peteng nambahi singup panggonan iku.
Pit Onthel merek “be nyicil” katon
grontol-grontol, mung merga pengen mbebungah marang Ning Sum kang dadi ganthilane ati.
Ning Sum ngerti, yen ta saktemene Gus Bei kuwi jirih yen ta mlaku bengi. Apa maneh akeh crita sing werna-werna, papan sing singup, sansaya mungkret lan njegrak githoke amarga wedi. Nalika iku bar resepsi
Bareng sawetara anggone ngidak pedhal, lan amerga wis kekeselen Gus Bei anggone ngidak pedhal pit sansaya kendho, lan uga wis cedhak omahe Ning Sum. Ngunjal ambegan dawa, Gus Bei thenger-thenger. Ning Sum ngerti yen ta kekasihe katon kesel banjur njupuk banyu menyang mburi.
Karo ngiling banyu setrum sing anyles (banyu es, Red.), Sum banjur takon marang
piye?” Ning Sum takon maneh.
“Mau ana klebat-klebat sing ngoyak awake dhewe, mula anggonku ngidak pedhal gas sak bantere. Apa maneh
iku mau rak jarikku sing kena angin ta mas, lha panjenengan banter sansaya ngibit ta ya!” Sum anggone nerangkake kedadehan ing bengi iku. end.
Inspirasi crita kajupuk saka kadadehan nalika Gus Bei isih cilik,
nuwun nggih pak, apik tenan power pointnipun.
Menawi wonten kagem pembagian nggih pak, ingkang bersusun punika!.
bayu KENTIR " ASY......" GOBLOG ! kentir aku kaget nmen ngerti ! pengin nangis aku !!!
berkelanjutan ora gur mandek, lancare pas jaringane anyar wae.. bareng wis rodo suwe mak pet alias rusak..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
adol kewan yo do ra ngresulo ki..."kagem tumbas toya ming cekap wedus setunggal" gaplexKoordinatorLokasi : KARANG DUWET,KARANG MOJO,CILEDUGReputation : 7Join date : 07.01.09Subyek: Re: Kekeringan, Warga Gunung Kidul
berkelanjutan ora gur mandek, lancare pas jaringane anyar wae.. bareng wis rodo suwe mak
wongedansurabaya	Wiji, bapak ibuke, karo Doni wis pindah omah. Arek wedok iku yo wis mulai daftar nang sekolah anyar, SMA. Doni adike yo melu didaftarno TK.
“Wis oleh kanca?” takone bapake pas mapak Wiji.
“Mlebu ae gurung kok.”
“Lha iku mau opo gak omong-omongan karo uwong blas?”
Wardiman meneng. Wong lanang iku isuk mau wis mulai golek-golek dagangan. Dheweke wis nyewo kios cilik nang pasar sing kate dingge dodolan.
“Bapak kapan mulai dodolan?”
“Mene budal dhewe ya lek ngurus sekolahan maneh. Wani kan?”
Wiji mung manthuk. Bapak anak iku tibake ora bablas mulih. Wardiman ngajak anak wedoke mampir nang alun-alun, kate cukur rambut. Wiji sing ngenteni bapake, lungguh nang ngisor uwit karo ngombe es.
Wardiman mesem. Disawang rupane nang kaca tukang cukur. Urip anyar, rambut anyar.
“Sami-sami. Nembe pindahan nopo, Pak? Kok kulo dereng nate
kanca sak pantaran. Seje karo mbake sing sik kerep mecucu, males. Ora mung akeh kanca, Doni sing mulai sekolah TK iku yo melu-melu kebiasaane arek ndeso, dolanan nang kali, angon wedhus. Doni saiki yo melu-melu kancane nyeluk ibuke Mak.
“Ngunu yo apik,” komentare Wardiman bab anake sing nyeluk bojone dadi emak.
Wiji nyebek. Arek wedok iku isin. Nang sekolahe ora
omahe, kate digawekno mobil-mobilan maneh.”
“Mosok iki gawe dhewe?”
“Wis ganteng, pinter sisan.”
“Lha iyo, mosok iyo sik jomblo. Masio sik golek lak yo milih sing ayu, pinter, sregep sisan.”
Wardiman ngadeg. Wong lanang iku nyedeki anake wedok.
“Anakku lho yo ayu, pinter yoan. Sregep, lek njaluk duwit…” omonge karo ngusap-usap rambute Wiji.
apik rupane. Awake gedhe duwur, resik sisan. Arek lulusan STM iku milih mbuka servisan nang omahe.
“Budi sing biasa angon wedhus iko lho, sing biasa ngajak Doni adus kali,” saiki ibuke sing nyaut.
Mangkel, Wiji langsung mecucu. Sing jenenge Budi umure sik sepuluh taunan. Arek sing wis ora sekolah iku ben dinane angon wedhus.
Wayang Wong (Buleleng), Topeng Sidakarya/Topeng Pajegan, (Tabanan), Legong Kraton (
bener wesa ganti ikiNang C meneh neng C meneh (nang C minoor)------------------------------------------------------Anakku Wis Isa Maca:Anakku sekolah neng TK B, bocahe wis pinter maca. Aku sueneng byanget. Sakwijining dina tak ajak blanja neng Giant, anakku njaluk jajan minuman ringan (softdrink).Nek jajan neng njero iso langsung diombe soale wis dibayar neng kasir njero, nanging neng bungkus jajane ditempeli stiker "PAID" sing artine wis dibayar dadi gak bakal dietung maneh karo kasir sing njaba.Terus tempelane mau diwaca karo anakku, trus dheweke ngomong , "Buk, aku gak gelem ngombe".Aku mendelik, pikirku wong njaluk jajan sing milih anakku dhewe kok
ndek kene, mlengak'o nduwur."Barto : "Ooooo....kowe to..opo'o kok nyeluk aku ?"Kuda : "Gak, aku cuma pingin njaluk tok."Barto : "Njaluk opo?"Kuda : "Tolong po'o to aku mene gowokno jaran sing ijik enom, tak kongkon ngantekno aku soale aku wes tuwo,wes gak kuat maneh ngadek ndek kene terus."Barto : "Ooooo..iyo mrene tak gowokno."Keesokannya barto
ayam tangane koyo tangane bajul?"Tukinem : "Kewan opo yo.....kewan ...gak eroh wis nyerah..."Paijo : "Yo gak ono kewan koyo ngono iku nem, ngono kok dipikirno"Tukinem : "Wah, raimu cak...cak"------------------------------------------------------Untung Ora Nganggo Kathok:Pas dina minggu rina adikku dikongkon ibu ngunduh klopo kanggo ngawe kolak, kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee...Ngene undangaane ibu,"Rin, aku undhuhno klopo kanggo kolak mengko.""Yooo bu mariki," jawape rina.Sedhelo engkas rina menyang buri saperlu menek wit klopo, bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gaekagete bocah lanang-lanang ing ngisore sing lagi jagongan. Banjur cah lanang-lanang moro kanti ndangak, trus rina nakoni,"Hee, kowe gelem klopo ta? opo degan?"Cah lanang-lanang ora jawab, tapi tetep
emoh, tak tawani degan yo emoh, tapi tetep nang ngisor karo ndangak ngono?""O,pancenkowe cah bodho ngono kuwi nginceng kathokmu, ndhuk-ndhuk!" jawab ibuke.Kanti roso seneng lan bungah tenan rina ngomong marang ibune,"Oalah yoo SELAMET TENAN, BU AKU MAU LALI ORA KATHOKAN NGONO...!"Ibune dadi
ireng kabeh.Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh. Mat Penceng bungah atine, ben ketemu wong wedhok dikongkon mbedhek
pohong (singkong):Pas jaman jepang pertama mlebu Indonesia, tentara Jepang patroli keliling Suroboyo. Trus tentara jepang mau ndelok akeh wong ngobong kayu ambek mangan-mangan.Wong-wong ditakoni ambek tentara jepang:
mbuh ora ngerti... pokoke Aku anake simbok karo bapak" (terus mundur kanti ndodok mergo ngompol !?)------------------------------------------------------Undangan:Nuwun wiyosipun kulo ngaturi pirso mbok bilih mboten wonten halangan mbenjing dinten Seloso Kliwon malem Rebo Legi wulan Bakdo wanci magrib kulo bade gadah damel islamaken utawi nyunataken utawi mbucal kulup bapakipun tole yuswo kinten-2 lahir jaman Jepang; kulo nyuwun ngapunten ingkang ageng margi panjenengan mboten pareng nginjen; dene mbok bilih tukang jagal utawi dokter ingkang nyunat mboten saged motol kulupipun kepekso kito sedoyo pados tukang graji kayu.Semanten rumiyin undangan kito mbok bilih wonten lepat kulo nyuwun sewu nembah suwun. Saking kulo Dulgento Tumut mahargya rawuh penjenengan Ir. Maerokoco Diplom. Ing. MLML.------------------------------------------------------
banjur ditakoni karo embokne"Miun keno opo kowe kok nangis ? Opo luwe durung mangan ?""Mboten bu kulo lak nembe ngeterke roti teng daleme pak Ngatno lah kulo malah
Randublatung wis kaloko dadi dokter gigi sing mumpuni. Loro untu opo wae pasti cespleng, untu krowok, untu pecah, untu gapuk, untu berlubang pasti mari. Isuk kuwi
pak dokter untu ..... eeehh dokter gigi.""Monggo pak Kuntjung ... kulo aturi lenggah rumiyin"Sak wise sak untoro wektu pak dokter metu karo nggowo uborampe."Sakit
ingkang tigang ewu kulo sukani kalih mendo (wedus) kulo, dene mendo kulo reginipun satus seket ewu, mbenjing wulan ngajeng wedus kulo ingkang meteng meniko medal cempe nipun, pramilo kulo aturi
awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mektitip salam gawe mbokmu yo Le.""Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili,
taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?." takok Muntiyadi penasaran."Sepeda . . ."------------------------------------------------------Sepuluh Ewu:Wonokariun ngejak gendakane, jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dokter Bunali."Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." takokdokter Bunali."Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki
Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa kamar sing ngisore sepuluh ewu ."------------------------------------------------------Mantan Supir:Mari jogo bengi Muntiyadi mulih
ndhuk " jare Wonokairun."Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh."Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk.." jare Wonokairun ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
"nggone Pak Bunali ndek Semarang" jare Pak kaji"sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur" jare sutaji maneh"Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur"jare Pak Kaji.Menene wong telu budal
cepet dadi sik isok mencolot mlebu nangsepurSutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalanGak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ...Wong sing
Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut.Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule iku
padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . ."------------------------------------------------------Nyumet Mercon:Kentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus.
nggawe cathok beras".------------------------------------------------------Angon Wedhus:Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus."Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?" jare Bunali"Yo lumayan " jare si Mbah"Pira kabehe, Mbah ?" takon Bunali maneh"Sing putih opo sing ireng ?""Sing putih, wis""Selawe"'"Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'"
ngelencer nostalgia numpak bronpit.Mari ngono, arek loro iku tekan
Wis oleh rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok
ngomong ngene, "Waduh Ning, yo pantes bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu."Jare Yuk Jah, "Dhudhuk aku sing
Kelvin Wong ....Peter (as Wong Siu)
Balap karung ya iku lelombhan dolanan tradisional kang misuwur ing dina dadi utawa Dina kamardhikan Indonésia saha misuwur ing sakubenge panduduk kutha lan dusun ing tlatah jawa . Sajumlah paserta diwajibake mlebu ing bagean sak lan mlayu ing garis pungkasan.
Lombhan balap karung uga dit pendatang dariiru ing mancanagara uga melu mainake ing papan lelombhan .[1]
balap karung.Diunduh ing tanggal 18 Agustus 2007 : 16:58 WIB
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.59, 3 Maret 2016.
ARTIKEL INIPelatihan Sedot Pusaka Aji Lintang Kamulyaan Angkatan XV (25 Nov ’16)Pelatihan Sedot Pusaka Aji Lintang Kamulyaan Angkatan XIV (5 Maret 2016)Pelatihan Sedot Pusaka Lintang Kamulyaan Angkatan V 2013Pelatihan Sedot Pusaka Aji Lintang Kamulyaan Angkatan XII (2015)Pelatihan Sedot Pusaka
ketiga katon kaya tangane wong kemlawe njaluk tulung. Suket-suket padha garing katerak ketiga dawa. Sesawangan ing ngendi –endi katon garing mekingking awerna soklat tuwa, pratandha wis suwe ora mambu banyu udan. Mung swarane gangsir ngenthir lan jangkrik ngerik nerak ing sela-selaning sepi ing tengah wengi. Swarane manuk dares lan dhokan saut-sautan wiwit sore ora leren-leren, gawe kekes lan mrindinge githok sing padha ngrungokake. Ora ana sabawane wong kemliwer. Kahanan
Plangkawati nanging lagi menggalih kahanan negara Ngastina kang lagi kataman dahuru. Para nayaka praja kang kondhang kautamane nembe saiki konangan boroke. Pranyata ora kaya sing
cedhak manglung kang adoh tumiyung ora karana ginebaging prang amung saking pepoyaning kautaman mung kari unen-unen. Akeh negara jajahan ing tepis wiring padha owah kiblate, mbeguguk angutha waton njongkeng
ing ulah kaprajan saiki padha sikut-sikutan. Golek slamete dhewe-dhewe.yen biyen padha girang gumuyu padha bancakan bandha negara saiki katon kucem. Jaman saiki negara Ngastina kena dipindhakake ngalami jaman kala rakatha utawa jaman lakune kepithing. Jamane para nayaka lakune miring. Ora ana sing sing wani ngatonake dhadhane. Iki lho dhadhaku, endi dhadhamu. Jamane para warangka praja ora wani ngendika bares, apa anane.Para warangka praja kang minangka dadi pandam pandoming kawula dasih pranyata beda, teba kosok balen pindhane lor karo kidul. Pangandikane mung lelamisan, ora nganti tumeka jroning batin. Kamangka ing saben –saben panggonan ditulis nganggo aksara Jawa gedhe-gedhe “Sabda lan laku kudu nyawiji, sing sapa jujur bakal luhur ,” mung kanggo samudana, mung kanggo abang-abang lambe. Sanajanta sesanti ditulis gedhe-gedhe ing
omah para kawula wiwit ing sajeroning kutha nganti para kawula alit sing manggon ing pucaking pagunungan. Jroning batin R Dursasana kepingin supaya negara Ngastina bisa pulih kaya mau-maune.Para kawula suyud marang para nayaka ora karana wedi dipidana nanging karana asih. Ing wektu iki para kawula ora rumangsa oleh keadilan. Akeh para kawula saka karang pradesan
Jalaran prajurit ing Tirta Tinalang andhahane Raden Kartamarma mikut piyambake, didakwa arep tinggal glanggang colong playu, ninggalake negara Ngastina. Kamangka piyambake arep mertamba menyang pertapan Dorawicara sowan menyang padhepokane begawan Ganda Maruta.“Lho, ingsun mung arep sowan menyang padhepokan Dorawicara”, ngendikane R Dursasana.“Boten kepareng gusti. Menika sampun dados pranatan ing negari Ngastina”, sumaure prajurit Tirta Tinalang.“Ingsun arep mertamba. Yen wis rampung sesuk esuk bakal bali menyang kadipaten. Ora bakal neka-neka”.“Boten kepareng. Menawi jengandika badhe tindak kedah wonten idi palilah saking Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun.”“Endi layang dhawuhe?”“Ha inggih boten wonten. Kula menika prajurit ingkang tinanggenah njagi tata tentreming negari. Sok sintena warangka praja utawi para nayaka lan para sentana dalem ingkang badhe tindak dhateng sajawining rangkah kedah wonten idi palilah saking Ingkang Sinuwun.Samenika jengandika kawula aturi kersa tindak dhateng sasana pradata ”“Salahku apa? Aku ora duwe salah apa-apa.”“Lha sumangga karsa. Mangke jengandika dhawuh wonten sasana pradata. Jengandika dipun lanjrad (landraad). Panjenengan dhawuh dhumateng para warangka praja ingkang tinanggenah ing prekawis menika”, wangsulane prajurit kang njaga tepis wiringing negara.Rumangsa kalah papan R. Dursasana nuruti karepe para prajurit diirit menyang sasana pradata. Apa maneh karcis palwa gegana sing menyang pratapan Doracara wis entek. Ora ana sing ngerti apa kang kedadean ing sajerone sasana pradata Watara kira-kira wayah sirep wong lagi dikeparengake kondur menyang kadipaten
praja. Ingsun wus rumangsa ora diwongake . Kamangka ingsun iki isih kadang pribadine Ingkang Sinuwun. Kena apa negara ora bisa ngayomi marang jenengingsun?”, mangkono pangandikane Raden Dursasana marang para juruwarta.“Negara Ngastina iki rusak jalaran saka pokale para nayaka sing nerak angger-angger negara. Ingsun wis ngendika si Dhadhap, si Waru sing dadi sumbere prekara iki, kudu dipriksa luwih dhisik. Mengko mesthi bakal kawiyak sapa sing dadi sumbering prekara.Ingsun isih tresna marang negara iki. Negara Ngastina ingsun bela nganti pecahing dhadha wutahing ludira”.“Gusti, sinten si Dhadhap lan si Waru?”pitakone juru warta.“Iku prekara gampang. Paribasan suwe mijet wohing ranti. Apa kurang cetha? Si Dhadhap iku inisiale BE A.ngerti. Pawongan iki sing penggaweyane ngrekayasa perkara ing negara Ngastina. Apa kurang jelas ?” pangandikane Raden Dursasana.“Jelas menika tegesipun dipun jejeli gelas lho Gusti ?”, kandhane juru warta.“He, aja glenyengan “Bambang Aswatama Sing rumangsa didumuk raden Dursasana kajiyat atine banjur enggal-enggal nganakake
prekara aku ngrekayasa perkara. Pancene tepungku karo para nayaka praja iya becik. Apa iku tegese aku ngrekayasa perkara ? Sing mesthi R Dursasana uga katut ing prekara iku. Paribasan tengu ing imbanging gunung katon ngegla, nanging gajah ing tlapukan ora cetha” “ Yen pancen
muleg kaya beluke rokok wong sakampung dadi siji. Uwel-uwelan campur bawur ora ana bedane. Sing salah lan sing bener katon ora ana bedane. Jalaran kabeh padha pintere.Dhandhang bisa dadi kontul, kontul bisa dadi dhandhang saking pintere para pokrul bambu. Para kawula padha bingung. Endi nayaka sing kena dadi panutan , endi sing kena dadi tuladha.Wetan gunung, kulon ya gunung, ning tengah-tengah ana segara. Ora mung wayange wae sing
nyuwun Petruk dipun dalaken.Gayeng menika, menapa malih dipun keliraken wonten istana negara, wah warangka praja mesthi mirsani. Matur nuwun gambaripun.
wuih... ngantos bingung kulo Pak dhe, dospundi niki cara ngomentari?jan critanipun puercis kados wonten pagelaran wayang
Pun, sakersane njenengan lah !
Menawi dalem raos-raosaken, kadosipun dalem sakmenika manggen ing Ngastina. Para nayaka ing nagari dalem njih pun sami laku miring.Mugi-mugi Pengeran saged paring pepadhang dumateng para nayaka praja menika supados nagari saged paring katentreman dumateng sadaya warga.
aku tau krungu grenenge ngenani durmagati (selagibisa, 3 apr 08)ruwet ta! sing ruwet maneh ki dalange! lha wong njur kudu ndhalang sing pakeme malih dadi bubrah kokapa ra rekasa!jare sing nonton (para siswa)sing leres niku sing pundi ta , ki?
Pancene dhalang nuruti "selera konsumen".Menawi ngangge pakem, ngendikane mbah Suro sampun boten pajeng. Bab leres lan boten, sesa-sesa dhateng ingkang mastani, menawi rujuk lan
Jago mapan ing dhukuh Jago, desa Tumpang, kecamatan Tumpang, kabupaten Malang.
Ana ing saburine pasar Tumpang. Saka kutha Malang dohe kira-kira 22 km prenahe
ing wetane kutha. Diukur saka lumahing segara papan iki kira-kira 597 m
dhuwure. Jalaran manggone ana ing desa Tumpang lumrah diarani candhi Tumpang.
katrangan ngenani sapa kang nemokake candhi iki, nanging candhi iki kacathet
Th Stamford Raffles. Sabanjure dianakake panaliten dening R.H.T Friederich
(1854), J.F.G. Brumund (1855), Fergusson (1876), lan Veth (1878). Dene J.L.A.
“Jago” asale saka tembung “jajaghu” kaya kang kasebut ing Negarakretagama lan
Pararaton. Candhi iki didegake saka dhawuhe Prabhu Kertanegara kanggo ngurmati
ramane Prabhu Wisnuwardhana utawa Ranggawuni. Prabhu Wisnuwardhana miturut
Negarakretagama surud ing taun 1190 Ç (1268 AD), dene miturut Pararaton ing
taun 1194 Ç (1272 AD). Pratelan
çakabda kanawawaniksithi bhatara wisnu mulih iɳ
Çaka langit sanga bumi bumi Bathara Wisnu kondur
panjenengane didharmakake ing Waleri awujud reca Bathara Siwah, saliyane iku
ratu 14 taun (lawase), sedane ing taun 1194, didharmakake ing candhi Jajaghu.
reca Amoghapasa pangejawantahane Awalokiteswara kang didherekake dening
para muride. Dene pandharmane Prabu Wisnuwardhana kang asipat agama Hindhu
mapan ing Waleri (Mleri), Blitar. Pratelan
sawise manembah maring bathara, ing wanci lingsir tindak menyang Jajaghu,
sawise sowan ing reca sanghyang Buddha (jinawimbha) sorene masanggrah,
asuke bali menyang Singhasari (supaya) ora sayah leren ing Bureng. Basa Indonesiane:
candhi Jago diwangun kaya “punden berundak”, emperan kang sungsun sungsun
panggonan paling dhuwur yaiku ing sungsun katelu. Kanggo mlebu menyang senthong
ing awake candhi liwat ana tlundakan kiwa lan tengen. Ukuran candhi Jago, dawane
23,71 m, amba 14 m, lan dhuwure 9,97 m. Candhi iki kalebu gedhe yen katandhing
14,2 m, ambane 9,5 m lan dhuwure 24,4m, sarta candhi Singasari kang nduweni
candhi 14 x 14 m pesagi lan dhuwure 15 m. Bisa-bisa dhuwure candhi Jago luwih
saka 25 m. Eman banget dene Negarakeretagama lan Pararaton ora nyritakake
candhi iki wis rusak banget. Sing kari mung bageyan sikile candhi, lan mung sethithik
perangan saka awake candhi. Payone candhi wis rusak. Wujud lan wangune payon
ora dikaweruhi, mung dinuga yen payone candhi Jago iki awujud kaya gunung Meru
utawa Pagodha (ing tebenging candhi ana ukiran awujud candhi kang payone
tumpang sanga). Nanging uga ana para ahli sing nduweni panemu yen payone candhi
Jago saka duk (ijuk). Ukirane
ngremit. Cakriking ukiran cakrik Majapaitan. Ing tebeng utawa temboking candhi ana
ukiran-ukiran kang awujud crita. 1. Ing tebeng emperan (teras) I : Saka pojok
lor kulon nganti pojok lor wetan diukir crita kewan (Tantri) yaiku crita
ngenani kura (penyu). Ana kura cacah
loro digondhol mabur dening banyak. Carane yaiku kura loro mau nyokot kayu
ngiwa nengen (Ana crita kang ngandarake yen cacahe banyak kang nggawa mabur
kura ana loro). Sawise kayu mau dicokot dening kura, lan uga dicokot dening
banyak, banjur digawa mabur. Ana ing dhuwur si kura dilokake dening asu ajag.
Si kura kepingin mangsuli. Bareng cangkeme mangap dheweke ucul saka kayu. Si
ing pojok lor wetan diukir crita Kunjarakarna, critane :
mertapa ana ing gunung Mahameru, dheweke kepingin banget dadi manungsa kang bagus
rupane. Dheweke banjur sowan menyang Begawan Wairocana, dheweke diparingi lilah
ndeleng neraka, panggoanane Bathara Yama. Ing kono dheweke krungu yen mitrane
kang aran Purnawijaya arep tumekaning pati lan bakal disiksa ing neraka.
Kunjara karna banjur sowan marang Begawan Wairocana, nyuwun lilah arep menehi
kaget bareng weruh neraka. Dheweke banjur bali menyang ngalam donya arep
pamitan karo bojone. Wusanane dheweke mati lan disiksa ing sajroning 10 dina ,
ora nganti atusan taun. Sabanjure diparengake bali. Pungkasane
crita Kunjarakarna lan Purnawijaya mertapa ana ing gunung Mahameru.
2. Ing tebeng emperan (teras) II:
3. Ing tebeng emperan (teras) II:
4. Ing tebeng emperan (teras) II:
wiwit saka pojok kidul kulon nganti pojok lor kulon : crita Parthayajnya, kang
diwiwiti saka crita main dhadhu. 5. Ing tebeng emperan (teras) III:
lor kulon, crita Arjunawiwaha. Uga dicritakake lakon Arjunawiwaha, sing
nyritrakake kramane raden Arjuna lawan Dewi Supraba. Dewi Supraba diganjarake
marang raden Arjuna jalaran bisa ngalahake sawijining raseksa kang aran
Niwatakawaca. 6. Ing awaking candhi ana crita : Kresnayana, yaiku perange Kalayawana
prasasti Manjusri, ing taun 1265 Ç (1343 AD) Adityawarman kang ajejuluk Arya
Dewaraja Mpu Aditya mbangun candhi tambahan lan nambahi reca Manjusri ing
candhi Jago. Reca kasebut saiki sumimpen ana ing Museum Nasional kanthi nomer
sangarepe candhi ana wewujudan sirah Kala, ora kaweruhan apa pancen asline
manggon ana kono, apa ana ing candhi. Lumrahe wewujudan Kala kang kaya mangkono
iku mapan ing sadhuwure plawangan. Gambar saka Wekipedia nuduhake yen pepethan
Kala mau cacah loro mapan apa sangarepe candhi madhep menyang jaba utawa ngungkurake
candhi. Nanging saiki adhepe rai Kala mau miring, ngadhepake dalan kang ana ing
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung
mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang
tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan
ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya
Sukiman sekalian kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng
sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang
puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Sukiman sekalihan anggenipun
hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih Hanum Sekaringtyas sampun kalampahan dhaup kaliyan bagus Panji Danang Kusuma putra kakungipun Bapa Waluya, rikala dinten kamis pahing
08.00 enjing wonten ing KUA Kec. Selogiri kanthi wilujeng nir ing sambekala.
para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun
kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged
hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Sukiman sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa
pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna,
saengga pikantuka leliru ingkang satraju miwah bebingah ingkang
sri penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun
para pinisepuh, sageda atut runtut dumugining kaken kaken lan ninen ninen,
rahayu widada kalis ing sambekala. Mugi-mugi sri penganten sekalihan enggal
pinaringan momongan ingkang bekti dhumateng Gusti, rama ibunipun, lan para
pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan
anggen hanampi ing menggah rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih
samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih
wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasatra,
wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata karma, kupat janure
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para
sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen,
tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
Kanthi pepayung budi rahayu, saha hangunjukaken raos suka
syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira
tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan
panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti
jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking
sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur
Sukiman ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking
sekalihan garwa ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah
wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan:
ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa Adi Suwarno boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra
temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing
Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Anto putra kakung Bapa Adi Suwarno kaliyan Rr Ayu
Dhumateng panjenenganipun Bapa Sukiman dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak
anggenipun ngaturaken angsal-angsal dalah upakarti, mugi lumeberna sih samodra
pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen
kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat
Joko ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking
panjenenganipun Bapa Sutiman sekalihan ingkang pantes katuran sagunging
ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa keparengipun Bapa
Mulyoko sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi
menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa
saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan
sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten
Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam
taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula
tampi, sa lajengipun dhumawaha sami-sami.
salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke
badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Mulyoko sekalihan garwa. Mboten kekilapan
panjenenganipun Bapa Mulyoko sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun
menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking
katresnan dhumateng Bapa sutiman sekalihan, mugi dadosa sarana raketing
wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun
Bapa Sutiman sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring
bojakrami anggen Bapa Mulyoko sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuhipun
panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kawula
minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah
Pambagyaharjo ing Adi Cara Nambut Silaning Akrami Assalamualaikum Wr. Wb. Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun
wangsitbawono, on January 20, 2010 at 10:02 pm said:	CLSA TP 5250?
Ra heran nek CLSA juga buang akeh.
rantasMrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng wirang jrih lalisIngkang cilik tan tolih ring cilikira
ingkang kerso nulis meniko amargi tulisan meniko sagen kagem kangge refernsi generasi muda ingkang upami di teliti sakmeniko sampun sami
jawi ingkang sajatinipun mumpuni…..kalihan sakedahipun kawula muda nguri uri kabudayan jaw…………..” Wah saya aja udah acak acakn nih basa jawanya “………….nuwun sewu pak kenging menopo mboten
ingkang kerso nulis meniko amargi tulisan meniko sagen kagem kangge refernsi generasi muda ingkang upami di teliti sakmeniko sampun sami mboten mangertos / paham kalian budaya jawi ingkang sajatinipun mumpuni…..kalihan sakedahipun kawula muda nguri uri kabudayan jawi…………..” Wah saya aja udah acak acakn nih basa jawanya “………….nuwun sewu pak kenging menopo mboten
koq mbarengi karo natalan, moga2 tukang jual obat kuat bisa nyusul ahhhh 😀
December 23, 2010 at 1:51 am	nitip salam ae yo mbah kanggo konco-konco
Yaa Alloh Ya Robbi, Sarono kehagungan, Rohmat lan Ridlo Panjenengan, Ingsun nyuwun kekiyatan, keajaiban lan Barokahipun Asmaa Ul Husna supados melebet lan manunggal ing Jasmani lan Rohani kawulo. 1 x
Ya Alloh ingsun Tawasul dumateng Kanjeng Nabi Muhamad S.a.w. supados maqbul
panuwun kawulo atas Ridlonipun Panjenengan. 1 x
hidayah, kecerdasan, kefahaman lan doyo eleng dateng ilmu panjenengan, Supados
Ferwerderadeel utawa Ferwerderadiel iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ferwerderadiel&oldid=1025113"	Kategori: Kutha Walanda	Menu navigasi
tegesipun, alip punika sastra, urip boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun kitabulla,natab mlebu ala wadi,tegese rahabapi, rahaba kang nganggo sampur, hudan lil muttakiina, yen wus wuda jalu estri, den mutena wadi ala jroning ala.
agami muchammad, saminipun agamine Nuh Nabi, nuh neh remeh kawruhipun, niku nabine bocah, remen rumat abang kuning nedi tuwuk,
diarani agama Srani iku tegese sranane ngabekti, temen-temen ngabekti mrang Pangeran, ora nganggo nembah brahala, mung nembah marang Allah, mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, ...”
Ngurip-urip Basa Jawa: LONGSOR ING TENJOLAYA
Kebon teh Dewata , desa Tenjolaya , Pasir Jambu Kabupaten Bandung, wis ana sadurunge Indonesia mardika. Mula bukane perkebunan iki didegake warga Negara Landa ing taun 1932 lan nalika taun 1956 dituku dening warga Negara Indonesia aran Badrudin. Kebon iki nembe ngalami longsor kang nggawa korban 44 , sewelas korban nganti saiki durung ditemokake. Para warga wis ngeklasake yen korban sing durung ditemokake , dikubur sacara masal ing panggonan kang kena longsor. Kebon teh Dewata iki mapan ing pegunungan, papan sing ditanduri teh arupa gunung-gunung cilik sing perenge rada lumayan jejege. Dene sing saiki ngalami longsor yaiku papan sing ora ditanduri teh,malah tandurane wit-witan gedhe. Sing nyebabake longsor lumrahe struktur lemahe, kemiringan, banyu kang kamot dening lemah kang ndadekake lemahe dadi lembek. Saupama udan nggrejih, pirang-pirang dina ana ing papan sing perenge rada jejeg kena dipesthekake yen lemah bakal longsor. Luwih-luwih yen mangsa ketiga sadurunge dawa banget banjur rendhenge rada ngeget . Lumrahe longsore cilik-cilik mung sa truck rong truck mung nutupi dalan, ora longsor gedhe kaya saiki iki. Sajege dadi perkebunan wiwit jaman Landa nganti saiki sing longsor nggawa kurban ya lagi pisan iki. Muga-muga kanggone para warga kang tinggal donya , arwahe ditampa dening Gusti Allah murwat karo ngamale, dene sing kaparingan slamet diparingi kuwat imane, lan tansah eling , tansah tekun anggone ngibadah marang ngarsane Gusti Kang Maha Kuwasa.Ing ngisor iki gambar-gambar ing kebon teh Dewata .Tendha-tendha kang katon kanggo nampung para korban longsoran.Gunung kang longsor katon mlewah, satemene dithukuli wit-witan kang gedhe.
pangan menyang afdeling Karangtengah.Sholat gaib kanggo memuji marang ngarsaning Gusti supaya arwahe antuk papan kang murwat.Calon dhokter saka tlatah Tenjolaya.Muga-muga kalakon apa sing digayuh.Korban longsor ing Tenjolaya wis wiwit golek ngelmu kanggo
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: Profil SDN Banjarmadu kec. Karanggeneng kab. Lamongan
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Paku Buwana I ( Pangeran Puger ) – memerintah Kraton Mataram tahun 1705 sampai 1719 – berputra Bandoro Pangeran Haryo(BPH) Diponegoro.
mangan kwaciKurungan papat lugur kesampluk sijiPancen lucu arek lanang zaman saikiDurung disunat kok wis njaluk rabiNgemah kedele karo semongkoLungguh ndodok
wayah esukModal dengkul po ra clingak clingukKepethuk jaran nok nggone
lawangKi Painur nyanggong nyang kebonOno gludhuk peteng mbongkar omahIki pitutur nggo arek lanang
Délusi ya iku keyakinan sing ora ana nanging amerga keyakinan iku kuat dadi malah kawalikan.[1] Ing ilmu patologi, délusi iku mumbul amerga adidasar saka informasi céklik utawa ora lengkap, omongan wong liya, dogma, ilusi, lan éfék saka persèpsi liyané. Dèlusi isa terjadi ing kontèks penyakit mèntal néurolgis, kajaba dèlusionis ora kalebu penyakit tartamtu lan wis ditemokaké akèh ing kontèks patologis gedhi (isa fisik
wong gendheng iku ora spèsifik, nanging wis ana saka awit sèwunan taun luwih. Psikiater lan Filsuf Karl Jaspers ing taun 1913, ning buku Psikopatologi umum, Karl Jaspers sing kapisan nganakaké telung kritéria utama kanggé keyakinan sing dianggep dèlusional[2], kritéria iku ya iku:
Kepastian (ana amerga keyakinan kuat utawa mutlak)
incorrigibility (ora obah nalika ana argumen sing luwih kuat utawa bertentangan)
ketidakmungkinan utawa kaluputan konten (ora mlebu utek, aneh utawa wis tau salah tetep dipitaya.)[3]
Selain iku, nalika keyakinan palsu dadi pangganggu nilai utawa kenyataan, iku musthi khayalan sing ora ngutek lan ora bisa dipitaya utawa dibuktikake leres napa ora. (contho: ana wong sing isa mlaku nganti bulan lan isa mbalik mane, wong iku mesthi dijenengi delusi)[4]
Tipe[besut | besut sumber]
Delusi aneh (Bizarre delusion): Sebuah khayalan sing aneh banget lan ora mlebuk otak blabar pisan, contho delusi iki ya iku: alien wis nggusak otak manungsa.
Delusi sing ora aneh (Non-bizarre delusion): sebuah khayalan sing bener nanging mesthi ora ana buktine utawa ora bisa terjadi. contho: ana wong sing ketemu artis idolane nanging nganti wong iku ngucap ora isa ketemu-ketemu.
delusi kongruen suasana hati (Mood-congruent delusion): Delusi iki isa kadadeyan amerga depresi utawa tekanan mental. contho: orang sing kena delusi iki pitaya yèn awake dadi nabi utawa dewa sing dhuweni kesaktian, isa terbang utawa isa nyelem ning njroning samodra.
Delusi suasana hati stabil (Mood-neutral delusion): Delusi iki sing ora ana hubungane karo emosial manungsa. contho: ana manungsa sing pitaya yèn pitik iku isa mabur, utawa ana pitik sing isa urip mane yèn wis dipotong.
Tema[besut | besut sumber]
Selain kategori, Delusi sering ngetokake sesuatu sing konsisten kaya tema. Kajaba delusi bisa dhuweni tema napa mawon, utawa tema-tema sing luwih umum. Ana akèh tema khayalan sing lumrah, ya iku:
Kontrol Delusi (Delusion of control): Delusi iki ya iku keyakinan palsu sing dipitaya ana wong, utawa akèh wong utawa energi liya ngendalikan pikiran umum manungsa, perasaan, impuls, utawa tindak tanduk.
Delusi Cotrad (Cotard delusion): keyakinan sing salah yèn ana wong sing wis mati utawa ora ana
ora tresna manèh marang slirahe lan ora ana bukti nyata kanggo menguatkan bukti.
Delusi perasaan bersalah: ya iku Delusi sing ndhuwi rasa bersalah akèh lan abot, manungsa sing delusi iki pitaya yèn awake dhuweni kelasalah sing ora isa manèh ditebus.
Delusi yèn uteke diwaca (Delusion of mind being read): delusi iki pitaya yèn salah sawijining manungsa isa waca pikiran ing uteke.
Delusi Referensi (Delusion of reference): manungsa pitaya yèn ana pratanda saka peryataan manungsa, peristiwa, utawa benda-benda ing lingkungan sekitare.
Erotomania: Delusi sing pitaya yèn ana manungsa sing tresna kaliyan awake.
Grandiose Religious delusion: keyakinan yèn manungsa iku enthuk ilham utawa dadi tuhan.[6][7]
Delusi Somatik (Somatic delusion): Khayalan sing kalebu fungsi tubuh, sensasi fisik, utawa penampilan fisik. Delusi iki pitaya yèn awake kena penyakit, abnormal lan liya liyane.
Parasit delusional (Delusional parasitosis): delusi sing ana ing manungsa, wong sing delusi iki pitaya yèn awake akèh serangga, nyamuk, lemut, lan liya-liyane. wong sing delusi iki biasane berobat ning dhokter lan keluhane ya iku dicakot kéwan ping akeh, ing
wong sing delusi iki pitaya yèn awake ora bisa sugih, mlarat terus.[9]
^ "Delusion". Princeton - Wordnet. Dijupuk 8
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 3 Sèptèmber 2016.
uga ora. Isih akeh wong sing keluwen ana ing negara sing lemahe subur iki. Sing jelas, negara iki panggonane para maling.
Ing wengi kuwi aku lan dik Sum ora lali njahe ana angkringane Mbah Mo. Dik Sum katon nggrantes mikir adine kang sing banget ditresnani. Ken, mengkono adine dik Sum mau di undang.
“Dik, ana apa dik kok beda kaya padatan?” pitakonku marang dik Sum.
Sumi ngelus ambekan, amarga mikirake adine sing banget ditresnani. Ken, bocah kang gaul, lan yen srawung ora mbedak-mbedakake bobot, bibit, bebete wong kang disrawungi. Ken bocah kang bagus
Dik Sum banjur crita komplit sesambungane asmara Ken lan kenya kang dadi kekasihe.
Rara Sulimbuk: “aku dudu munyuk mass…sampean liwat alas, trus lurus mengko nganti ketemu cakruk…. lha mburine cakruk iku..”
omahku, wis ketemu rung mas?” Ken (lega): “iyo … iki aku wis neng arep omahmu!….. “, jawabe Ken lan karo ngudarasa, “asem tenan iki yayang Sul nggawe
Reply	-=«GoenRock®»=- says:
Lha kok sing nari mbak-mbake yu-ayu, lusmulus ngono? Tur ono sing nganggo high heels maneh. Wak wak wak… Sayang kurang kompak sithik narine. Ayo Mas hunting maneh video2 kesenian lokal. Sip pokoke! 🙂
kiwo tengenSing nyawang kegiwangOpo maneh yen sing nyawang kang tumancepKumanthil ing telenging
#karo #kanca #maring #gunungselamet #liwat #blangbangan #serasa #dadi #pendaki#gunung
“Aku iso dewe,” omonge Tomin nang emake.
Arek sing wis mlebu TK iku ora gelem diewangi nggawe klambi. Wiji sing gemes, anake ora srak-srek, metu saka kamar njupuk sarapan ngge anake.
“Gek ndang iku lek sepatuan, telat ngko.”
“Gak opo, wis yahmene. Ben dino telat kok gak isin.”
Diman sing wis mari sarapan mlaku ngalor ngidul bingung.
“Yo wes, susune dientekno kono.”
Tomin cilik mlayu metu saka kamar, nyandak gelas susu irung babine.
“Enak,” omonge karo merem melek.
Wiji nyawangi anake karo ngemplok sego nang piring sing durung entek.
“Pak’e endi?” takone Tomin.
Ora let suwi krungu suwara montor saka ngarep omah. Diman sing mau manasi montor lali, langsung budal ae.
“Pak’e ki pikun,” omonge Tomin.
“Hush,” omonge emake.
Diman mesam-mesem nang duwur montor. Tomin cilik marani bapake.
“Diterno nang sekolah, ngko digowo nang pasar anake.”
“Ho oh, mosok ngunu yo lali.”
“Yo be’e anakmu kate mbok dol.”
“Yo gak. Ganteng ngene kok, lak eman. Budal sik. Ojo mbengak-mbengok ae, stroke koen ngko.”
Mari anak bojone lungo, omahe Wiji kaet iso tenang masio ora sepi. Karo ngresiki omah wong wedok iku seneng nyetel koploan terus nyanyi-nyanyi dewe. Sore pas anak bojone wis nang omah kabeh, omahe mbalik rame maneh. Rame karo polahe Tomin, rame suwarane Wiji mbengoki anak bojone.
Diman mbengok. Wong lanang sing wis merem iku ngaduh mergo awake disampluk lengene bojone.
“Gak melek gak turu umek ae,” omonge Diman
kesel kabeh, turu ora iso meneng. Diluk-diluk obah ae. Lek wis ngunu kadang Diman ngalahi turu ngarep tipi, timbang awake ajur disampluk sikil utawa tangane Wiji sing kaya debog iku.
“Pak, benakno pemeane. Puklek kae kayune,” omonge Wiji isuk-isuk.
Engka-engko lek jenenge Diman yo mesti lali. Budal kerjo kaya biasane, pemehane ora dibenakno. Wiji sing wis kesel ngomongi akhire ndandani dewe.
“Sementara,” omonge Wiji lirih, nang awake dewe.
Awan pas kate nontok jemuran,Wiji kaget. Klambine sing dipepe lugur kabeh. Polahe kayu sing digawe ganti puklek. Yo terang ae puklek, wong sing digawe ganti jemuran pancinge bojone sing kaet tuku winginane.
“Wou ciloko iki ngko. Iso diamuk bos’e,” omonge Wiji bingung dewe.
Sore, mulih kerjo, Diman sing kate njajal pancing anyar bingung nggoleki.
“Mak, ngerti pancingku gak?”
“Wou lha lekmu neleh ndok ndi?” takone Wiji epok-epok ora eruh.
“Wingi tak teleh kene kok. Mosok dingge dolenan anakmu?”
“Yo embuh. Digoleki kono dhisik.”
“Gak onok, wes tak goleki kaet mau. Sik anyar iku, larang sisan.”
Sak sore Diman umek nggoleki pancinge. Anake yo ditakoni. Jelas arek cilik iku ora ngerti, wong ancen ora ndemok.
“Mangan sik, Pak, iki tak gawekno senenganmu,” omonge Wiji karo mesam-mesem.
“Kok iso ilang yo, Mak? Perasaan kampung kene aman-aman ae.”
“Lali neleh paling sampeyan, pikun ngunu biasane.”
Diman meneng. Wong lanang iku terus mangan telap-telep. Sore iki Wiji masak sambel terong senengane. Mari mangan, Diman sing biasane dibengoki bojone kon adus, sore iki dijarno ae. Malah Wiji sing adus ndhisiki.
“Macak ayu kate nang ndi, Mak?” takone
Masio ngroso aneh ning Diman seneng. Wong lanang iku budal adus terus dipijeti bojone. Jarang-jarang bojone sing kaya garangan iku gelem alus ngene.
“Pak,” omonge Wiji karo mijeti bojone.
“Opo? Wou…ngerti aku, koen mesti njaluk tukokno kutang yo, tumben-tumben manis ngene.”
“Gak yo. Gurung ngomong wis dituduh,” omonge karo mrengut.
“He…he…he, lha biasane lak ngunu. Lek onok karepe ae manis-manis.”
“Yo wes gak sido.”
“Lah? Gak…gak, ngomongo wes. Lapo sih? Kate njaluk kutang opo daster yo
pokok ben dino manis ngene aku yo seneng ae nukokno gombal.”
“Gak njaluk gombal. Tapi ojo nesu lho ya,” omonge Wiji karo
bojone. Wiji sik terus mijeti. Masio ora iso nyawang matane bojone ning Wiji paham lek bojone iku mesti lagi mikir.
“Yo sesuk tuku maneh,” omonge Diman karo ambegan dowo.
Wiji mesem. Bojone ora nesu. Diterusno lek mijeti bojone karo mesam-mesem.
Januari 18, 2010 • 4:12 pm
Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake wong, komunitas utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, mohon perlindungan marang Gusti
isa dianggep yen upacara adat iki sejatine kanggo tolak bala utawa mbuang sial.
Upacara adat iki asale saka crita Bathara Kala yaiku buto sing doyan mangan menungsa. Bathara Kala iku putra Bathara Guru utawa putu para dewa.
Sendang apit pancuran utawa lanang, wadon, lanang, uga
Kabupaten Kudus • Kabupaten Magelang • Kabupaten Pati • Kabupaten Pekalongan • Kabupaten Pemalang • Kabupaten Purbalingga • Kabupaten Purworejo • Kabupaten Rembang • Kabupaten Semarang • Kabupaten Sragen • Kabupaten Sukoharjo • Kabupaten Tegal • Kabupaten Temanggung • Kabupaten Wonogiri • Kabupaten Wonosobo
Apa Pancen Ndonyadening : Khairisa Ramadhani PrimawestriApa pancen ndonya uwis ora adiluwis ora sanggup maringi kasempatanApa pancen ndonya uwis ngrusakngrusak sukma dadi alaApa pancen ndonya uwis ora bisa ngajaripentinge ngregani sesama manungsaApa salahe ndonyaNganthi manungsa saling mbunuhnjatuhake, ngancurakeApa manungsa uwis ora ngerti manehYen urip ing ndonya kuwi ora mung mikirakeawake dheweOra mung mikirake kepriye nggolek materikepriye supaya terus dadi nomer sijiNdadiake manungsa ora ndhuwe akal rasaSamestine dudu ndonyasing mesti disalahakeSamestine manungsangerti sejatine urip kuwi***
Sing arep dakcritakake iki kedadean nalika taun 1974 kepungkur, kira-kira 40 an taun kepungkur. Nalika samana aku isih bujang, manggon ing omahe mbahku pinggir kuburan Asemjajar, Surabaya. Wektu samono kira-kira wis jam setengah sepuluh bengi. Aku kentekan rokok. Kamangka toko-toko sing cedhak omahku wis padha tutup. Sarehne cangkem rasane kecut aku meksa
lewat dalan kampung rada adoh jalaran dalane mubeng, yen lewat tengah kuburan cedhak ning sepi ( ing tengah kuburan ana dalane cilik saka plat beton). Nalika semana kuburan Asemjajar durung dipager kaya saiki. Sanajana ana pagere ning kari uger-ugere kang digawe saka beton. Lan wektu semana kahanane isih peteng, sanajana ana listrik ning ya adoh. Wusanane dakpungkasi wae liwat tengah kuburan, Golek dalan sing cedhak.Budhal mlangkah menyang kuburan , atiku wis senak-senik ora kepenak, gek sida gek ora. Aku njur nekat, ee mosok manungsa dititahake paling sampurna, kalah karo bangsane lelembut. Budhal slamet mulih slamet .Temenan tekan warung sing dodol rokok ora ana kedadean apa-apa.Mulih saka tuku rokok aku liwat dalan tengah kuburan maneh. Mlebu bleng, ora ana apa-apa. Bareng kira-kira wis teka tengah-tengah kuburan, ana swara : “Iiiih….iiiih….iiihh,” kaya swarane wong ngguyu. Sanalika tanpa pikir aku terus mencolot ngono wae, nyoloti pathokan- pathokan maesane wong mati. Untunge, aku ora nabraki maesan, saupama nabrak rak ya babras kabeh. Lan wektu iku aku lagi kelingan yen mentas wae ana wong mati dikubur ana kono, durung telung dinane.
"Teka-Teki". Cacimpedan puniki anggen pangulir budi, rikala magagonjakan utawi macanda. Linggaipun: "cimped", artinipun:
“Lha niku mas, sakwise ngarep omah ono minimarket kuwi, kroso tenan mas omsete medun okeh”.
koyok ngene, suepi. Ga ngerti opo durung ngerti FUI ta?
WegigEinherjars	Posts: 1049	Joined: 26 Mar 2011, 04:59	Location:
wis nggawe dolanan aku. Kabeh dunyomu, omahmu mulai sing Kupang Gunung, Jombang sampai wismamu tak ringkes. Kudu kok serahno aku kabeh. Nek gak, tak sel sak
Ýmnos eis tīn Eleutherían) (Basa Jawa: Himne kabébasan), iku lagu kabangsané Yunani. Wiwitané lagu iki njupuk saka geguritan kang tinulis déning Dionýsios Solomós ing taun 1823 lan dumadi saka 158 pada (bait) saéngga dadi himne sing paling dawa sadonya. Ing taun 1828 Nikolaos Mantzaros banjur nggubah musik kanggo ngiringi geguritan iki.
Tahn 1865, rong pada pisanan resmi dadi lagu kabangsan Yunani lan sabanjuré uga dipigunakaké déning Républik Siprus. Miturut Konstitusi Républik Siprus, lagu kabangsan Yunani dinyanyèkaké ing sangarepé Presiden Siprus sing saka ètnis Yunani déné lagu kabangsaan Turki dinyanyèkaké ing sangarepé wakil presidhèn sing asal saka ètnis Turki, nanging wiwit taun 1963 lagu kabangsan Turki wis ora dianggo manèh sawisé warga Siprus ètnis Turki nyatakaké mardika saka pemerintahan Siprus.
Jawa[besut | besut sumber]
^ a b Rong pada pungkasan dibalèni kaping telu ing lagu kabangsan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 23 Maret 2016.
March 4, 2011 at 3:13 am	pak bons iki seneng kendaraan sing jangkung2,ora seneng kendaraan sing ndeprok2,yen ndelok artikele lohh..
March 4, 2011 at 4:15 am	lha di
Ora wani .. Ganti stnk ngko malah… Tp pengin kuning ireng kaya bumblebee sayange wis akeh sing ngaplikasi.. Akhire ireng waelah kaya sing nduwe By: Triyanto Banyumasan
TV6 (dipunluncuraken 1986, dipuntutup 28 Februari, 1987)
langkung asring dipuntepangi minangka M6, inggih punika sawijining layanan televisi Perancis ingkang minangka kagunganipun parusahan Métropole Télévision. M6 nyiaraken sinyal SECAM ing-inggil-toya, lan ugi wonten ing satelit siar Atlantic Bird 3. M6 ugi nyiarkan sinyal digital dhateng Swiss lumantar satelit siar W3A. Taun 2004, saluran punika dados layanan televisi pribadi ingkang paling kathah angka kalih ingkang dipunpirsani ing Perancis, sasampuning TF1.
Saluran TV sanès ing portofolio M6 ngliputi saluran terrestrial digital W9 lan saluran kabel digital M6 Music Hits, M6 Music
cekak ingkang dangu operasi, kados Turbo, CinéSix, dan E=M6,
janji bilih TF1 boten badhé nyiarkan program realita napa-napa. Ananging, sapérangan taun candhakipun, TF1 nandatangani kontrak kaliyan Endemol kanggé nyiarkan program sajinis punika. Endemol minangka parusahan ingkang sami ingkang damel Loft Story kanggé M6.[3]
M6 inggih punika salah satunggaling saluran televisi ing Perancis ingkang kagungan program fiksi ilmiah minangka bagéyan saking jadwal regulèeripun. Drama supernatural dipunsiaraken ing Setu wengi ingkang dipunsebut M6 minangka "la trilogie du samedi".
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.28, 27 Februari 2016.
January 25th, 2012 at 23:27	| #29
ampun cemburu kalih putrane to Pakdhe… Mboten cemburu nanging meri
ngawur lan ngelantur nanggepi perkoro ngadeg jejeg’e khilafah, iki uwong orane mbelo jamaah’e, tapi malah
totonen ilmu’mu, lik wis leres, baru nrocos’o.
Gawe jamaah: Khilafah kuwi mesti lan ora ngeraguake, ayo podho murup atine, amprih Khilafah ngadeg
nyambut gawe para pandhe. Dene pandhe yaiku wong sing pegaweyane nggawe pacul, arit,
bendho, lading, lan liya-liyane, utawa barang-barang (piranti) saka wesi.
Pandhe kang misuwur yaiku mpu Gandring sing nggawe keris pesenane Ken Angrok kang
sote mpu Gandring, keris gaweyane bakal mateni ratu cacah pitu. Ing tembung saiki wong sing pegaweyane nggawe
keris diarani empu. Ing basa Jawa Kuna empu nduweni teges : wong kang pinunjul ,
May 21, 2016 | wongedansurabaya	Gambar dari sini
“Pak, sampeyan gelem pecel?”
Diman sing wing numpak sepur, saiki wis tekan omahe moro tuwane.
“Enak tho. Sambele ki seje, jos.”
“Awakmu ki opo sing gak jos, kabeh panganan ae lak enak menurutmu.”
Wiji nyebek. Wong wedok iku paling seneng lek mulih nang omahe. Masakane emake, warung-warung nang kampune kabeh diubengi. Kangen.
mau isuk mergo blonjo dingge masak emake, awan iki wong wedok iku kate golek panganan.
“Pecel lele. Gelem, Pak?”
“Iki nang omah gak onok. Pecel lele lak penyetan lele, nang kene yo ngene iki, onok kuahe. Sip. Pedese mantep.”
Diman gedheg-gedheg. Ndelok bojone wis nyekeli piring maneh, wong lanang iku kroso wareg dhewe.
“Mbalik mene, Pak?”
“Iyo, ojo suwi-suwi, garapanku sik akeh.”
“Numpak sing jam piro?”
“Yo sak tangine. Ngko isuk-isuk males.”
Meh ae Diman njumbul. Wong lanang iku kaget, bojone moro-moro mbengok nyeluk bakul bakso sing lewat nang ngarep omah.
Wiji mung mesem ndelok bojone protes. Wong wedok iku mlayu nang ngarep pesen bakso.
“Sampeyan gelem, Pak?” bengoke ko ngarep.
“Iki enak, Pak. Langgananku kaet cilik.
“Iku ngko sik kate njajan maneh?”
“Ho oh, ngko bengi kate tuku punten pinggir rel sepur.”
“Mbok lek mangan ki diatur. Iku sakmunu akehe, sik kate njajan maneh.”
“Iyo entek tapi kan aku yo isin. Koyok lek ndok omah gak tau mangan ae.”
“Halah, yo gak. Emak lak yo ngerti aku ancen seneng mangan. Wong yo iku mau saloke sing nukokno emak, dingge sampeyan karo Tomin.”
Diman ambekan dowo. Mbahas panganan karo bojone ora bakal menang. Wiji ancen doyan mangan. Opo ae panganan mesti resik lek karo dheweke.
“Ngko nang alun-alun yuk, Pak?”
“Lapo? Mesti kate tuku es kae tho?”
“Ho oh. Wis suwi gak mangan iku.”
Diman ambekan selot dowo. Wong lanang iku ora tau masalah lek anak bojone seneng mangan. Wis gawan lair lek lambene bojone iku ora tau mandeg mamah.
“Ojo terpaksa tho lek nyauri.”
“Lha kudu yok opo?”
“Kan sisan ngajak Tomin, wingi pas mulih kan sik cilik gurung ngerti.”
“Sik cilik opo, wong riyoyo wingi yo sik pirang sasi.”
Emake Wiji mlebu omah karo nggowo piring. Wong wedok iku mari soko omahe adike.
“Iki lho digawekno jangan lombok karo likmu.”
“Iku mau kaet ngerti lek kowe mbalik sesuk. Didadakno.”
“Oalah, Mak, malah ngrepoti.”
“Yo gak. Wong lik’e iku lak ngerti senengane Wiji. Nyoh.”
kate mulih mampir sik nang Lik Tum. Iku mau aku dipeseni, mbuh kate digawani opo.”
Emake Wiji mlebu nang kamar. Wiji sik mesam-mesem. Diman gedheg-gedheg ndelok bojone.
“Iku yo kate dipangan saiki?”
“Ho oh, mumpung sik anget. Gelem, Pak?”
“Gak. Wareg aku nontoki awakmu mangan.”
“Hehehe…dikei, Pak, mosok gak tak tampani.”
“Ayu gak patio, ngentekno panganan senengane,” omonge Diman alon.
Mbak, nderek tanglet … yu wiji kuwi wong ngendi to ? Opo sekitaran mbitar raya ? Mergo koq panganane koyo nggonanku, pecel lele iku lele dimasak santen, tomat ijo, lombok e diutuhne trus ben sedep nggo godhong jeruk kro terakhir diwenehi godhong kemangi … trus
Ngurip-urip Basa Jawa: AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5)
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor ikiPANJENENGAN KLIK ANA KENE !AKSARA MURDA1. Murda = sirah (Walanda = hoofd,
ANA. Wondene kang lumrahe diarani aksara murda, utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA, yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh; kosok baline aksara alpaprana, yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik)2. Cacahe aksara murda (kang DIANGGEP aksara murda ) ana wolu, yaiku : Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Nya, Ga, Ba.3. Saben aksara Murda ana pasangane. Aksara Ca ora ana murdane , nanging pasangane ana , nanging saiki wis ora kanggoAksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121.4. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu, tegese kanggo pakurmatan. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda.Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur, jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Tuladhane , kayata :Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingratDewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama.5. Saiki jaman demokrasi . Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa, kayata raseksa, wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane , katulis nganggo aksara murda. Cukup nganggo aksara murda siji bae, aksara sing ngarep dhewe. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane , ya aksara burine ; yen burine ora ana murdane, ya burine maneh. Tuladhane,
Mung tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh, mangkene : GusTi AllahAKSARA SWARA1.
aksara : Pa dicerek, dadi lelirune re, Nga dilelet, dadi lelirune le Kalebu aksara swara, mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan, tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu.Panganggone aksara swara pa cerek lan nga leletrega ,rena, resik, marem, aremarem, marem, sarem, karep, pambarep, sareng, wulan Rejeb, angsal rejeki, katon regeng, sanget remen, dipun remet, damel rempeyekgelem, pelem, lembut, lemah, adol lenga, pelem legi, boten lenggah2. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, kayata :Agustus, Ibrahim, EspresOktober, Usman, Inggris3. Aksara swara ora kena dadi pasangan. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg, aksara sesigeging wanda iku kudu dipangku. Wondene aksara swara pa cerek dadine pasangan katulis jejer karo aksara kang dipasangi; aksara swara nga lelet dadine pasangan katulis ing sangisore aksara kang dipasangi; mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi.Wulan April, Pak Idris, Pangkat Opsihter, malem Rebo, Mas Umarsaid,mangan lepet4. Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara.5. Tembung manca kang ora dicethakake, luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca, lumrahe katulis tanpa aksara swara. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis AKSARA REKAN1. Aksara rekan cacahe ana lima, yaiku : kh, dz, f, z, ghGunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, luwih-luwih tembung Arab.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca, mung katulis nganggo aksara lumrah bae. Tuladhane kayata :Khatib yen ora dicethakake katibDzikir yen ora dicethakake dikir Faham yen ora dicethakake paham Zakat yen ora dicethakake jakatGhoib yen ora dicethakake gaib2. manawa aksara rekan karaketan sandhangan pepet, cecake telu dumunung ing sajroning pepet; dene yen karaketan sandhangan wulu, layar utawa cecak , cecake telu dumunung ing sisih kiwa, sandhangan wulu, layar, utawa cecak ing sisih tengen. Tuladhane :fitrah, farlu, dwifungsi, firman3. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg, sesigeging wanda iku kudu dipangku. Tuladhane :sampun faham, saweg dzikir, zakat fitrah, sumerep ghaib.ANGKA JAWA1. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das, wujude mangkene :1 = aksara ga 2 = aksara nga
angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing sakiwa tengene . Srana kang dienggo misah iku pada pangkat, mulane angka Jawa diapit-apit ing pada pangkat. Tuladhane :Sataun wonten :12: wulan.sawulan punika :30: dinten.Taun Masehi sapunika :20103. Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi , ing saburine angka iku banjur tanpa pada pangkat. Tuladhane :Mangkate jam :7, mulihe jam :10Putrane pak Guru :3, wayahe :8.Murid SMP ing sekolahanku :294,
badhe nyuwun pirsa pripun anggenipun/caranipun nyerat ngangge huruf carakan/hanacaraka ingkang leres/sae. Kula nembe sinau nyerat ngangge font carakan. Kula ingkang taksih bingung anggenipun nyerat ingkang huruf mati wonten tengah kata (menika dipun pangku punapa dipasangi), lajeng pasangan menika
banyolan Jowo ngakak lainnya ini: Gojekan Jowo Modus atau Dagelan Jowo
silsilah Kyai Zakaria II atau Mbah Djoego diterangkan sebagai berikut (RS. Soenyowodagdo, 1989 : 8). : Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Paku Buwana I (Pangeran Puger) memerintah kraton
September 19, 2014 | wongedansurabaya	Ora mung seneng masak karo macak, Wiji saiki ora kaya wingi pas durung meteng. Wong wedok sing biasane kaya garangan iku saiki meneng, anteng. Anake lanang siji-sijine, Fernando Tomin, ora tau dibengoki. Masio ora gelem dicedeki bojone ning Wiji yo ora ngabrukan maneh. Wiji saiki sabar.
Tomin mangap. Isuk iki arek cilik iku njaluk didulang emake. Selot ngalem saiki nang emake, mumpung yo dituruti.
“Ngko mulih sekolah nontok iwak yo, Mak?”
“Yo nontoko, garek ndok mburi omah ae.”
“Guduk iwake pak’e, elek kae. Kolame Benny anyar, onok air mancure.”
Tomin mesem, seneng. Diman sing lagek klamben nyawang anake, iri. Disawang bapake, Tomin langsung nyebek. Dudu ora seneng ndelok anak bojone akur, ning rasane aneh ae ngge Diman. Saiki lek mlaku mlebu omah rasane kudu jinjit ae cek ora ono suwarane.
“Bareng Pak’e gak?”
“Gak, aku mlaku karo Mak’e.”
sopo sing diarani sopo, pikire. Ora mung Wiji sing sabar, Diman saiki sing kudu luwih sabar. Diman budal kerjo. Tomin diterno emake
“Tinggal ngopi karo rokokan sik, ngko lak mari.”
Arif, konco kerjone Diman, ngelungno bungkus rokok.
Mari ngopi karo rokokan, atine Diman wis rada penak. Wong lanang iku nerusno kerjoane maneh.
Eko, tonggo sebelah omah mudun saka montor karo nyeluki.
“Man, ndang moleh. Anakmu…”
Diman sing lagek ngelus kayu bingung ndelok tonggone gupuh.
“Anakku lapo?” takone.
“Bojoku opo anakku? Sing nggenah ta?”
Ora kesuwen, Diman budal mulih mbonceng Eko. Ora moro nang omah wong jebul bojone digowo nang rumah sakit.
Tomin sing eruh bapake teko langsung njaluk gendong. Arek cilik iku kaet
IndonesiaPancasila (Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo olimo: mangan ra mangan sing penting
Kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabKaping tiga: Persetunggalan IndonesiaKaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.Kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe
nyangoni kowe?? Iku kowe masak dewe opo tuku neng warung??
Q : Masak dewe bu, lek tuku neng warung larang bu..
B : Kowe wes pinter masak saiki?? Neng kosan enek kompor to??
Q : Pinter opo bu, neng kosan mung enek heater thok..
B : Lha kok iso masak reno-reno koyok ngono..??
kiro kowe saiki wes pinter masak dewe.. Tibake mben dino mangan Indomie to?? Pantes ae awakmu koyok ngono??
Q : Tapi Indomie pancen enak.. Hehehe.
SERAT PAKELIRAN SEDALU NATAS KANTHI LAKON KARNA TA...
SERAT PAKEIRAN SEDALU NATAS LAMPAHAN KANGSA ADU JA...
PAKELIRAN SEDALU NATAS LAMPAHAN SEMAR BOYONG
SERAT PEDHALANGAN LAMPAHAN SESAJI RAJA SUYO
Tuscan Vines: Sing Cantaloro, Sing!
Kali pada ilang kedunge, iku tanda yen jaman Jayabaya wis
saka wetan, kulon, lor lan wong cilik sengsara lan mbendul,
17-Wong apik-apik padha kapencil. Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.
Akeh wong ngaku-aku. Njabane putih njerone dhadhu.
Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.
Wong mulya dikunjara. Sing curang garang.Sing jujur kojur.
26-Akeh barang haram. Akeh anak haram.
Juragan dadi umpan. Sing suwarane seru oleh pengaruh.
Wong cilik akeh sing kepencil. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.
Banyak orang berbuat angkara murka, mengagungkan tindak durjana
Wus ora bapa pra biyung, titik-ane nganggo kethu bengi,asirah watu geni, Pangapesane wanodya ngiwi-iwi jejuluk sarwa ageng edi.
37-Ana wong tuwa ahli tapa Ageng, muncul ing tengahing gunung Kendheng,
Ngrasuk sarwa cemeng, ambiyantu Ratu sing dirubung tuyul nggremeng,
Balas	Matur nuwun dumateng Allah SWT, ingkang sampun maringi kathah keni’matan dateng kulo lan skluwargo…
nganti ngintirno omah sak dusun. Gak cumak omah dusun thok sing melok kintir, omah regency apik-apik yo katut pisan. Situ Gintung sing biyene apik, dadi bundhas!
Ndelok banjir bandang sakmono gedhene aku dadi kelingan urusane Lapindo. Iku mau contone lek sing jebol bendungan banyu. Isok mateni ngant 50
ngajari masyarakat supoyo luwih tanggap marang bencana. Ket cilik wis diajari bahayane dolanan cedhek tanggul, nglangi nang kali sing aruse deres, ngedegno omah nang ngisor bukit sing rawan longsor.
Koyok-ane saiki wayah sing bener-bener tepak. Lek iso model nang Jepang ngono, ket cilik wis diuruk-i carane lek onok kedadean gempa, kebakaran utowo banjir.
wayah kanggo lelungan menyang omah mbah putri neng majene. Neng sepangjang dalan aku mawa keluarga cilikku menikmati banget dalan.
Sawise kui banjur kita arep ampir istrahat neng siji pinggir pantai neng daerah lapilli neng polmas neng pantai kesebut aku menikmati banget kahanan alam sing
gegodhongan sing arupa ijo melambankan ati sing cerah suwara kicauang manuk melambangkan ati sing bungah . Rasane seneng pisan dapatberkumpul kembal bareng keluarga sing ana neng kana .
Beberapa jam banjur kita pun bali menyang omah mbah putri ,sakwise nganti neng kana
lan adhi lekas mulih bali menyang sengkang rasane tenan abot
Supaya Burung Jalak Suren Makin Gacor
Beda saka manuk liyané, biasane starlings pakan suren stalls manuk ing pasar sarta neruske sapi / breeding. Iku cukup ono gunane ing perawatan, amarga iku ora banget nyenengake amarga manuk sing digunakake kanggo mangan voer lan ora banget alam bébas.
Malah dadi, please ora njupuk entheng care grafik sawijining. Amarga starlings suren arep perawatan isih mbutuhake sabar. Kene sawetara tips care starlings suren arep dadi swara sing luwih sregep utawa gacor.
Sawisé njupuk starlings suren ing pasar, manuk kudu disimpen ing ngendi iku sepi, adoh saka kegiatan manungsa lan kéwan. Iki kanggo nyegah manuk sing ora banget cingak lan wedi, lan kanggo nyedhiyani kesempatan kanggo ngganti menyang kandhang lan sakcedhake anyar.
Proses adaptasi kanggo starlings suren penting banget, amarga iku ora manuk umum sing ana swara docile lan industrious bisa ngganti swara ing alam bébas utawa langka amarga pemilik ora menehi kesempatan kanggo ngganti awit iku page
MATIUS 13:53 | Sasampune Ida puput nyritayang pangandene punika, raris Ida kesah saking irika.
WANGSA BAJRA WONG JAWA BUDDHA: Sanghyang Siksakandang Karesian
Blog niki minangka tambahing kaweruh tumpraping tiyang jawi ingkang taksih ngugemi
katiga pun. Ini babar ing pustakanipun: nora catur sagara wulan.*******
Jawa kang tetep ngugemi marganing urip Kabuddhan Jawi. Aku rumangsa perlu gawe blog iki kangga miranteni sesambungane para kadang Buddha, mligine wong
ngumpulake seratan piwulang Kabuddhan mau, sing akehe saka Gedung Kirtya, Bali. Nanging uga ana seratan mau kang tak kumpulake saka maneka warna jurnal, artikel, sisipan pustaka, disertasi lan sak panunggalane. Sakehing seratan kang tak pacak ing blog iki, durung tak werdekake. Saperangane malah wus ana kang semebar ing masyarakat kanthi werdi basa Indonesia; kayata Negarakrtagama, Pararaton lan Sanghyang Kamahayanikan. Aku tansah nglegana, menawa bangsa Jawa saiki meh wae keseser ing jagating bebrayan ageng (masyarakat ndunya). Wang Jawa arang banget duweni kabisan kang munjul ing tataran apa wae, malah basa lan kabudayan Jawa kena diarani wis meh surup surya. Minangka wang Jawa Buddha, aku tansah nelangsa mahanani kahanan kang kaya mengkana. Pramila aku ngajak marang para kadang Buddha Jawa, ayo pada nglestantunake basa lan kabudayan kita. Wis ora usah di ceritakake maneh kayangapa gumune bangsa manca marang duwure kabudayan kita. Gamelan, wayang, sandang panganggo, candi, tata trapsila lan sapepadane. Kabeh mau tansah oleh kawigaten gede saka bebrayan ageng. Amerga saperangan gede bangsa Jawa samangke wus nilar ‘Jawane’ karana wis anggilut agama lia, kahanan iku dadi saya
larahan parane, mung dadi tontonan luput, lelamisan lan malah dudu kabecikan tembene.Manungsa Jawa, budaya Jawa lan Kabudhan Jawa ing jaman kawuri wus dadi punjering kautaman mungguhing bebrayan Jawa. Sanajan ing mangke mung kari turase wae, nanging isih tetep bisa kanggo nggayuh kautamaning gesang lan karaharjaning nusa lan bangsa.Nuwun.
KATON BAGASKARA - Jogja, Cinta Tanpa Akhir
Intro :Gumregah Merapi anyundhul langitPadhang mbulan ing candhi PrambananKeraton pusering buddhiCandik ayu ing segara
sampeyan nginep di wisma ndak mbayar? 🙄 sayang ndak
Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik, Kabeh ...
hēpar) arupa kelenjar paling gedhé ing njero awak, manggon ana njero rongga weteng sisih tengen, peneré ing sangisoré diafragma. Ati iku sawijining organ ing vertebrata, klebu menungsa. Organ iki duwé peran wigati ing métabolisme lan duwé sapérangan fungsi ing awak/badan klebu panyimpenan glikogen, sintesis protein plasma, lan netralaké obat. Ati uga mrodhuksi bile, kang wigati kanggo pancernan.
Adhedhasar fungsiné, ati uga klebu minangka alat èkskrèsi. Iki amarga ati mbiyantu fungsi ginjal kanthi cara mecah sapérangan senyawa sing asifat racun lan ngasilaké amonia, urea, lan asam urat kanthi mupangataké nitrogen saka asam amino. Prosès pamecahan senyawa racun déning ati diarani prosès
ing ati diarani hepatosit, manggoni watara 80% volume ati lan nglakokaké manéka fungsi utama ati. 40% sèl ati ana ing
nganti ngrembaka dadi sèl parenkimal.[3] Sakwéné wektu mau, dumadi paningkatan transkripsi mRNA albumin minangka
dipanggoni déning 3 jinis sèl liya, kayata sèl Kupffer, sèl Ito, limfosit intrahepatik kayata sèl pit. Sèl non-parenkimal manggoni watara 6,5% volume ati lan mrodhuksi manéka substansi sing ngendhalèkaké
endositosis sing gedhé banget kanthi manéka ligan kayata glikoprotein, komplèks imun, transferin lan seruloplasmin. SEC uga duwé fungsi minangka sèl presenter antigen sing nyedhiakaké èksprèsi MHC I lan MHC II kanggo sèl T. Sèkrèsi sing dumadi ngliputi manéka sitokina, eikosanoid kayata prostanoid lan leukotriena, endotelin-1, nitrogen monoksida lan sapérangan komponèn ECM.
Sèl Ito ana ing jaringan perisinusoidal, arupa sèl kanthi akèh vesikel lemak ing njero sitoplasma sing ngiket SEC kuwat banget nganti mènèhaké lapisan gandha ing lumen lobus sinusoidal. Nalika ati ana ing kahanan normal, sèl Ito nyimpen vitamin A guna ngendhalèkaké kalenturan matriks èkstraselular sing diwangun mawa SEC, sing uga arupa kalenturan saka lumen sinusoid.
Sèl Kupffer ana ing jaringan intrasinusoidal, arupa makrofaga kanthi kamampuan endositik lan fagositik sing ngéramaké. Sèl Kupffer sadina-dina interaksi karo matérial sing asalé saka saluran pancernan sing ngandhut larutan bakterial, lan nyegah aktivasi èfèk toksin senyawa mau menyang njero ati. Paparan larutan bakterial sing dhuwur, utamané paparan LPS, gawé sèl Kupffer nglakokaké sèkrèsi manéka sitokina sing micu prosès paradhangan lan
IL-10, minangka rèspon kakebalan turunan jroning fasa infèksi primèr.
Sèl pit arupa limfosit kanthi granula gedhé, kaya sèl NK sing manggon ing ati. Sèl pit bisa ngindhuksi pepati sanalika ing sèl tumor tanpa
Sebutan medhis kang ana gandhéngané karo ati biasané diwiwiti nganggo hepat- utawa hepatik saka tembung Yunani kanggo ati, ya iku hepar.
Sèl punca[besut | besut sumber]
Saliyané hepatosit lan sèl non-parenkimal, ing ati isih ana jinis sèl liya ya iku sèl intra-hepatik sing asring diarani sèl oval,[5] dan hepatosit duktular.[6] Régénerasi ati sawisé hepatektomi parsial, umumé ora nglibataké sèl progenitor intra-hepatik lan sèl punca èkstra-hepatik (hemopoietik), lan gumantung mung marang proliferasi hepatosit. Nanging jroning kahanan nalika proliferasi hepatosit kacandhet utawa katundha, sèl oval sing ana ing aréa periportal bakal ngalami proliferasi lan diferènsiasi dadi hepatosit diwasa.[5][7] Sèl oval arupa wangun diferènsiasi saka sèl progenitor sing ana ing aréa portal lan periportal, utawa kanal Hering,[8] lan mung ditemokaké nalika ati ngalami cidra.[9] Proliferasi sing dumadi ing sèl oval bakal mbentuk saluran èkskrèsi sing ngubungaké aréa parenkima papan dumadiné karusakan ati karo saluran empedu. Epimorfin, sawijining morfogen sing akèh ditemokaké duwé peran ing akèh organ epitelial, katoné uga duwé peran ing pambentukan saluran empedu déning sèl punca hepatik.[10] Sawisé iku sèl oval bakal kadiferensiasi dadi hepatosit duktular. Hepatosit duktular dianggep arupa sèl transisi sing magepokan
Ing modhèl tikus kanthi 70% hepatektomi, lan indhuksi regenerasi hepatik kanthi asetilaminofluorena-2, ditemokaké yèn sèl punca sing asalé saka sumsum balung mburi bisa kadiferensiasi dadi hepatosit,[12][13] kanthi médhiasi hormon G-CSF minangka kemokina lan mitogen.[14] Regenerasi juga dapat dipicu dengan D-galaktosamina.[15]
Sèl imunologis[besut | besut sumber]
Ati uga duwé peran jroning sistem kakebalan kanthi akèhé sèl imunologis ing sistem retikuendotelial sing duwé fungsi minangka tapis antigen sing kagawa menyang ati liwat sistem portal ati. Papindhahan fasa infèksi saka fasa primèr dadi fasa akut, ditengeri déning ati kanthi ngedhunaké sekresi albumin lan ngunggahaké sekresi fibrinogen. Fasa akut
nuju ati lan bebarengan karo sèl Kupffer nyekresi sitokina sing gawé modulasi prilaku sèl Ito.[17] Sèl TH1 mrodhuksi sitokina sing ningkataké rèspon kakebalan selular kayata IFN-gamma, TNF, lan IL-2. Sèl TH2 suwaliké bakal mrodhuksi sitokina sing ningkataké rèspon kakebalan humoral kayata IL-4, IL-5, IL-6, IL-13 lan ningkataké rèspon fibrosis. Sitokina sing disekresi déning sèl
rèspon kakebalan asring ditélakaké kapolarisasi menyang rèspon kakebalan selular utawa humoral, nanging durung tau kaloroné.
Fungsi ati[besut | besut sumber]
Manéka jinis tugas sing dilakokaké déning ati, dilakokaké déning hepatosit. Nganti saiki durung ditemokaké organ liya utawa organ gawéyan utawa piranti sing bisa nggantèkaké kabèh fungsi ati. Sapérangan fungsi ati bisa digantèkaké kanthi prosès dialisis ati, nanging tèknologi iki isih terus dikembangaké kanggo perawatan panandhang gagal ati.
empedu sing nganti ½ liter saben dina. Empedu arupa cuwèran semu ijo lan rasané pait, asalé saka hemoglobin sèl getih abang sing wis tuwa, sing banjur disimpen ing njero kanthong empedu utawa dièkskrèsi menyang duodenum. Empedu
ngaktifaké lipase, mbiyantu daya absorpsi lemak ing usus, lan ngowahi dat sing ora larut jroning banyu dadi dat sing larut jroning banyu. Yèn saluran empedu ing ati kabumpet, empedu mlebu menyang parédharan getih saéngga kulit panandhang dadi semu kuning. Wong sing mangkono iku diarani nandhang panyakit kuning.
insulin-like growth factor 1 (IGF-1), sawijining protein polipeptida sing duwé peran wigati jroning pertumbuhan awak jroning mangsa bocah lan tetep duwé èfèk anabolik ing wong diwasa.
enzim arginase sing ngowahi arginina dadi ornitina lan urea. Ornitina sing kabentuk bisa ngiket NH³ lan CO² sing asifat racun.
trombopoietin, sawijining hormon glikoprotein sing ngendhalèkaké prodhuksi keping getih déning sumsum balung mburi.
Ing triwulan awal pertumbuhan janin, ati arupa organ utama sintesis sèl getih abang, nganti tekan sekitar sumsum balung mburi bisa njupuk alih tugas iki.
angiotensinogen, sawijining hormon sing duwé peran kanggo ningkataké tekanan getih nalika diaktivasi déning renin, sawijining enzim sing disekresi déning ginjal nalika dikawruhi kurangé tekanan getih déning
prosès glikolisis lan siklus asam sitrat kaya sèl ing umumé, ati uga duwé peran jroning metabolisme karbohidrat liyané:
Glukoneogenesis, sintesis glukosa saka sapérangan substrat asam amino, asam laktat, asam lemak non ester lan gliserol. Ing manungsa lan sapérangan jinis mamalia, prosès iki ora bisa ngonvèrsi gliserol dadi glukosa. Lintasan ditambah cepet déning hormon
dieculaké menyang getih minangka rèspon ningkaté kabutuhan ènèrgi déning awak. Hormon glukagon arupa stimulator utama keloro lintasan glikogenolisis lan glukoneogenesis nglirwakaké awak saka simtoma hipoglisemia. Ing modhèl
degradasi sèl getih abang. Hemoglobin sing kakandhut ing njeroné dipecah dadi dat wesi, globin, lan heme. Dat wesi lan globin didhaur ulang, éwadéné heme dirombak dadi metabolit kanggo dièkskrèsi bebarengan empedu minangka bilirubin lan biliverdin sing warnané ijo semu biru. Ing njero usus, dat empedu iki ngalami oksidasi dadi urobilin saéngga warna feses lan urin
Kamampuan ati kanggo nglakokaké régénerasi arupa sawijining prosès sing wigati banget supaya ati bisa pulih saka karusakan sing ditimbulaké saka prosès detoksifikasi lan imunologis. Régénerasi kagayuh kanthi interaksi sing komplèks banget antara sèl sing ana jroning ati, ing antarané hepatosit, sèl
pankreas, duodenum, hipotalamus.[21]
Hépatosit, iku sèl sing unik banget. Potènsi hépatosit kanggo nglakokaké proliferasi, muncul nalika dumadi kélangan massa sèl,[22] sing diarani fasa prima utawa fasa kompetènsi réplikatif[23] sing umumé dipicu déning sèl Kupffer liwat sekresi sitokina IL-6 lan TNF-
Ing fasa iki, hepatosit ngleboni siklus sèl saka fasa G0 menyang fasa G1.
bisa mènèhaké èfèk proliferatif utawa apoptotik, gumantung ing spesi oksigen réaktif lan glutathion, minimal 4 faktor transkripsi diaktivasi sadurungé hepatosit mlebu menyang njero fasa proliferasi, ya iku NF-
lan EGF[24] kanthi rong lintasan. HGF, TGF-
lan EGF arupa faktor patuwuhan sing asalé saka substrat serina lan protein logam[25] sing ngindhuksi sintesis DNA.[23] Lintasan pisanan ya iku lintasan IL-6/STAT-3 sing duwé peran jroning siklus sèl liwat siklin D1/p21 lan
lintasan PI3-K/PDK-1/Akt sing ngendhalèkaké ukuran sèl liwat molekul mTOR, saliyané minangka dat anti-apoptosis lan antioksidan.
Hormon tri-iodotironina, saliyané ngedhunaké kadhar kolesterol ing ati,[26] uga duwé kapasitas jroning proliferasi hépatosit minangka mitogen sing duwé peran ing siklin D1,[27] nambah cepet konsumsi O2 déning mitokondria kanthi ngaktivasi transkripsi ing gen ambegan nganti ningkataké prodhuksi spesi oksigen réaktif.[28] Sekresi ROS menyang njero sitoplasma hépatosit bakal ngaktivasi faktor transkripsi NF-
Ing sèl Kupffer, ROS jroning sitoplasma, bakal ngaktivasi sekresi sitokina TNF-
IL-6 lan IL-1 kanggo disekresi. Ikatan sing dumadi antarané katelu sitokina iki karo hépatosit bakal
sing diperlokaké hépatosit jroning proliferasi.[30] Stres oksidatif sing bisa ditimbulaké déning ROS uga karusakan sing bisa ditimbulaké déning manéka sitokina, bisa diilangaké kanthi asupan tosoferol (100 mg/kg) utawa senyawa panyandhet gadolinium klorida (10 mg/kg) kaya sing diduwèni déning sèl Kupffer, sadurungé stimulasi hormon tri-iodotironina,[31] éwadéné laju proliferasi hépatosit dikendhalèkaké déning kadhar etanolamina minangka faktor hepatotrofik humoral.[32]
Kamampuan ati kanggo ngèlakokaké régenerasi wis dikawruhi wiwit jaman Yunani kuna saka carita mitos ngenani sawijining titan sing jenengé Prometheus.[33] Kamampuan iki bisa sirna, nganti hépatosit ora bisa mlebu menyang njero siklus sèl, senajan kèlangan sebagéyan massané, yèn dumadi fibrosis ati. Lintasan fibrosis sing ora énggal éntuk parawatan, saya suwé bakal ngrembaka dadi sirosis ati[34] lan ngudokaké panandhangé kanggo nglakoni transplantasi ati utawa hépatèktomi kanggo tetep urip.
Régenerasi ati sawisé hépatèktomi parsial arupa prosès sing rumit banget ing sangisoré prabawa owah-owahan hémodinamika, modulasi sitokina, hormon faktor patuwuhan lan aktivasi faktor transkripsi, sing ngarah ing prosès mitosis. Hormon PRL sing disekresi déning kelenjar hipofisis ngindhuksi respon hépatotrofik minangka mitogen sing duwé peran jroning prosès proliferasi lan diferensiasi.[35] PRL mènèhi prabawa marang paningkatan aktivitas faktor transkripsi sing duwé peran jroning proliferasi sèl, kayata AP-1, c-Jun lan STAT-3; lan diferensiasi lan kareksané metabolisme, kayata C/EBP-alfa, HNF-1, HNF-4 lan HNF-3. c-Jun arupa salah siji protein panyusun AP-1.[36] Indhuksi NF-
ing fasa iki diperlokaké kanggo nyegah apoptosis lan micu derap siklus sèl sing wajar.[37] Ing wektu iki, peran retinil asetat dadi vital banget, amarga fungsiné sing nambah massa DNA lan protein sing dikandhut.[38]
Panyakit ing ati[besut | besut sumber]
Ati arupa organ sing nopang kalangsungan urip mèh kabèh organ liya ing njero awak. Amarga papan sing strategis banget lan fungsi multi-dimensional, ati dadi rentan banget marang tekané manéka penyakit. Ati bakal ngrèspon manéka panyakit mau kanthi ngradhang, sing diarani hepatitis
Asring uga hepatitis diwiwiti karo réaksi radhang patobiokimiawi sing diarani fibrosis hati,[39] kanthi
aminopeptida ya iku prokolagen tipe III,[40] dan CEA.[41] Fibrosis ati bisa disebabaké déning asoré rasio plasma HGF,[42][43] utawa amarga infèksi viral, kayata hepatitis B, patogen sing disebabaké déning infèksi akut sajenis virus DNA sing duwé fokus infèksi arupa cithakan transkripsi sing diarani cccDNA sing kametilasi,[44] utawa hepatitis C, patogen sarupa hepatitis B sing disebabaké déning infèksi virus RNA kanthi fokus infèksi arupa metilasi DNA, utamané liwat mékanisme ekspresi genetik berkas GADD45B, saéngga ngakibataké siklus sèl hépatosit dadi kacandhet-candhet.[45][46]
Fibrosis ati merlokaké pananganan seawal mungkin, kaya ing modhèl tikus, stimulasi proliferasi hépatosit bakal ngluruhaké fokus infèksi virus hepatitis B,[47] sadurungé ngrembaka dadi sirosis ati utawa karsinoma hepatoselular. Sawisé dumadi kanker ati, senyawa siklosporina sing duwé potènsi kanggo micu proliferasi hépatosit, malah bakal nyepetaké ngrembakané sèl kanker,[48] amarga sèl kanker ngalami hiperplasia hépatik, ya iku proliferasi
Hépatitis uga bisa diwiwiti kanthi defisiensi mitokondria ing njero hepatosit, sing diarani steatohepatitis. Disfungsi mitokondria bakal duwé dampak tumrap homeostasis senyawa lipid lan paningkatan rasio spesi oksigen reaktif sing ngindhuksi TNF-
Iki bakal terus ing pangendhepan lemak, stres oksidatif lan peroksidasi lipid,[51] sarta marakaké mitokondria dadi rentan marang pepati déning nekrosis akibat asoré rasio ATP jroning matrik mitokondria, utawa déning
Panyuwunan energi sing dhuwur ing kahanan iki nyebabaké mitokondria ora bisa mulihaké cadhangan ATP nganti bisa micu sirosis ati,[51] éwadéné peroksidasi lipid bakal nyebabaké karusakan ing DNA mitokondria lan membran mitokondria sisih njero sing diarani sardiolipin, kanthi paningkatan laju oksidasi-beta asam lemak, bakal dumadi akumulasi elektron ing respiratory chain komplèks I lan III sing ngedhunaké kadhar antioksidan.[50]
Sèl hépatosit apoptotik bakal dicerna déning sèl Ito dadi fibrinogen kanthi réaksi fibrogenesis sawisé diaktivasi déning prodhuk saka peroksidasi lipid lan rasio leptin sing dhuwur. Apoptosis kronis banjur dikompènsasi kanthi paningkatan laju proliferasi hépatosit, dikanthèni DNA sing rusak déning disfungsi mitokondria, lan nyebabaké mutasi genetik lan kanker.
Ing modhèl tikus, melatonin arupa senyawa sing ngedhunaké fibrosis ati,[52] sauntara ing modhèl klinci, kurkumin arupa senyawa organik sing ngedhunaké paraklinis steatohepatitis,[53] sauntara hormon serotonin[54] lan kurangé asupan metionina lan kolina[55] mènèhi èfèk suwaliké kanthi resistansi adiponektin.[56]
Disfungsi mitokondria uga ditemokaké ing kabèh patogenesis ati, saka kasus radhang nganti kanker lan transplantasi.[57] Ing kolestasis kronik, asam ursodeoksikolat bebarengan karo GSH silih sinergis minangka antioksidan sing ngreksa sardiolipin lan fosfatidil serina nganti nyegah dumadiné sirosis ati.[58]
Prabawa alkohol[besut | besut sumber]
Alkohol ditepungi duwé fungsi immunosupresif marang sistem kakebalan awak, kalebu ngredhem ekspresi kluster diferensiasi CD4+ lan CD8+ sing diperlokaké jroning njaga tahaning ati marang infèksi viral, utamané HCV.[59] Alkohol uga ngredhem rasio kemokina IFN ing lintasan transduksi sinyal selular, saliyané ningkataké résiko dumadiné fibrosis.[60]
Akèh lintasan metabolisme mènèhi kontribusi marang alkohol kanggo ngindhuksi stres oksidatif.[61] Salah siji lintasan métabolisme sing asring diaktivasi déning etanol ya iku indhuksi enzim sitokrom P450 2E1. Enzim iki nimbulaké spesi oksigen réaktif
luwih réaktif lan toksik. Sèl dendritik katoné arupa sèl sing paling kaprabawa déning kandhutan etanol ing njero alkohol. Ing pacobèn migunakaké modhèl tikus, etanol ningkataké rasio plasma IL-1
karo asam klorogenat lan lignan,[64] ing studi
disimpulaké minangka salah siji faktor pamudhun risiko dumadiné diabetes mellitus tipe 2,[65][66] penyakit Parkinson, sirosis ati lan karsinoma hepatoselular,[67] lan saya apiké toleransi glukosa.[64] Konsumsi kopi sacara kronis kabukti ora nyebabaké tekanan getih dhuwur nanging sacara akut ngakibataké paningkatan tekanan getih sauntara jroning selang wektu cendhak,[68] lan plasma homosisteina[67] saéngga bisa dadi ancaman kanggo panandhang
ing lintasan métabolisme ati,[69] sing asring disebabaké déning[70] infèksi viral, indhuksi obat-obatan, karacunan, kahanan iskemik, steatosis (akibat alkohol, diabetes,
enzim ati liyané, ya iku gamma-GT lan alkalina fosfatase.[74] lan mènèhi èfèk antioksidan lan
Tèknologi transplantasi ati arupa asil sing dikembangaké saka panlitèn ing sapérangan bidhang studi kadhokteran. Ing taun 1953, Billingham, Brent, lan Medawar nemokaké yèn toléransi kimerisme[79] bisa diindhuksi déning infus sèl hematolimfopoietik donor ing modhèl tikus.[80]
Nalika taun 1958 studi canine ngembangaké sawijining téori ngenani molekul hépatotrofik ing portal pambuluh walik ing ati lan nemokaké hormon insulin minangka faktor hépatotrofik utama saka sapérangan faktor liya sing ana.[81] Ing wektu sing mèh bebarengan téori ngenani transplantasi multiviseral lan ati uga ngrembaka saka studi imunosupresi sing nyinaoni algoritma empiris saka pangenalan pola lan rèspon térapis. Nalika awal 1960, dibuktèkaké yèn canine lan allograft manungsa nduwé toléransi kimersime sing bisa kaindhuksi otomatis kanthi bantuan imunosupresi, nganti akir 1962 disimpulaké kanthi klèru, yèn transplantasi nglibataké loro sistem kakebalan sing béda. Konsekwènsi kasimpulan kasebut dadi dogma yèn tolerogenisitas ati, dhasaré béda, ora mung karo sumsum balung mburi, nanging karo kabèh organ awak liyané.[80] Keklèron iki ora kakorèksi kanthi becik tekan taun 1990.[79]
Transplantasi ati sing pisanan dilakokaké ing Denver nalika taun 1963,[82] pisanan kasil kacathet nalika taun 1967 kanthi azatioprina, prednison lan globulin anti-limfoid, déning Thomas E. Starzl saka Amérika Sarékat, disusul déning kasilé transplantasi sumsum balung mburi manungsa nalika taun 1968.[79] Rentang wektu antara taun 1967 tekan 1979 nyathet kaping 84 transplantasi ati ing bocah kanthi 30% daya tahan urip tekan 2 taun.[82]
Nrembakané studi imunosupresi banjur mènèhaké kabecikan lan pangarep-arep urip luwih dawa kanggo pasien, antarané kanthi panggantian azatioprina mawa siklosporina nalika taun 1979, banjur kagantèkaké mawa takrolimus nalika taun 1989.[81]
Nalika taun 1992, dikembangaké téori mikrokimerisme leukosit donor[83] kanthi cakupan donor saka silsilah sing béda, sing mènèhaké pangarep-arep urip sing dawa banget kanggo panampa donor organ, sawisé dikawruhi gegandhèngan antarané aspèk imunologis saka transplantasi, infèksi, toléransi déning sumsum balung mburi, neoplasma lan kelainan otoimun, sing diarani minangka mekanisme seminal. Rèspon kakebalan lan toléransi kakebalan antarané organ donor lan awak ditemokaké arupa fungsi saka migrasi
langsung sawisé transplantasi rampung dilakokaké.[84] Ing modhèl tikus, sèl hépatosit donor ditemokaké asifat antigenik banget saéngga njalari rèspon panulakan, sing bisa dilakokaké sacara mandhiri utawa bebarengan antarané sèl T CD4 lan sèl T CD8.[85]
Kanggo iku diperlokaké terapi imunosupresif sing intensif sadurungé transplantasi dilakokaké, sing diarani preparative regimen utawa conditioning kanggo nyegah
guna mènèhaké ruwang ing njero sumsum balung mburi kanggo transplantasi sèl punca hematopoietik saka organ donor liwat terapi mielosupresif, kanggo kaseimbangan répopulasi sèl donor karo sèl asil diferensiasi saka sèl punca inang.
Diwasa iki, transplantasi ati dilakokaké mung nalika ati wis mlebu jenjang akir sawijining panyakit, utawa wis dadi disfungsi akut sing diarani fulminant hepatic failure. Kasus transplantasi ati ing manungsa
umum sing dipigunakaké ya iku transplantasi ortotopik, ya iku panempatan organ donor ing posisi anatomik sing padha karo posisi awal organ sadurungé. Transplantasi ati duwé potènsi bisa ditrepaké, mung yèn panampa organ donor ora duwé kahanan liya sing ngeboti, kayata kanker metastatis ing njaba organ ati, katergantungan marang obat-obatan utawa alkohol. Sapérangan ahli duwé pedoman ing kriteria Milan kanggo selèksi pasien transplantasi ati.
Organ donor, diarani allograft, biasané asalé saka manungsa liya sing nembé nilar donya akibat tatu utek traumatik (kadaverik). Tèknik transplantasi liya migunakaké organ manungsa sing isih urip, oprasi hepatektomi ngangkat 20% ati ing sègmèn Coinaud 2 lan 3 saka wong diwasa kanggo didonoraké marang sawijining bocah, nalika taun 1989.
(en) [1] Èksprèsi genetik sing diindhuksi déning
Usus alus (usus rolas driji, usus kosong, usus penyerepan)
PMB Bayem Kutoarjo. Lulusan tahun 2000, jika inget email dunk
Reply	wiwid says:	7 December 2008 at 6:22 am	Aku baca tulisan catur..tentang Parjo saiki lemu..trus ana jeneng2 sing aku kenal..karo Adityo aku isih kontak..
aku mbiyen SMA Pius..jenengku Wiwid Genthong..nek isih kelingan..
setyo tunjung tejo,bimantoro pituruh,purwanto,nasir,megulung,kristina megulung kidul,heni,arum ,ari ngandagan,sri nur yanti mbrengkol, lan isek okeh maneh sich sing isek kelingan.
podo nang endi iki yo? menowo ono sing isek kelingan karo aku agung priyanto bocah nggunung.
tri ismiarti, slamet majir(tentara), M Tohir majir, Yatiman, Ponidi 7ruh, titiek wisdarti kulon, alumni smean 1983, … mbah sampeyan putune wis piro..mbah… nopo tasik saged maos tulisan niki sing cilik-cilik…..
nyuwun pangapunten aku rodo lali jenengan iku mas joyo ingkang tiyang pundi..???
Reply	mas_joyo says:	4 March 2009 at 3:11 am	weittss….. lali
suyadi,sujiyo,gunawan,dwi lestari,tri rochani,muyatmi,ayo gabung nag kene saiki konco2 podo piye kahanane lan
lor)uti utami (cangkrep kidul)ninik,anek,cempe,simbah,ario,irma/singodranan,irma cowok lan sak kabehe cah penabur alumni 2002 sing pingin gabung,aq pgn ngerti nmr
Kagem Kang PARJO ,dalem nggih lulusan STM OTOMOTIF PANCASILA 97/98 kls MOE ,dalem sampun tlp/sms teng nomer panjenengan neng mboten saged, Sak niki wonten pundi? Kulo saweg mrantau tebih teng timteng, niki alamat email lan HP kawulo: mridantanta
NELPON JOKO CAH BAJANGREJO-BANYUURIP NO.081381524298 OPO EMAIL KU IKI “auliaeryanto@mail.com
ndalem.monggo dipun sareng2 gandeng kerukunane deso kemiri ampun sami pedot ingkang seduluran.
widodo cah sunter, lebaran wingi ra ono panjat debog donature wis ilang kabeh.Met idul adha. kiye
karo sing jenenge porjo city..nek enek apa 2 komen ke Ardyprasetyo68@yahoo.com
Reply	Roni Subari says:	14 February 2011 at 5:39 pm	Wah…wah…wah…, anak/putuku, lha mbok simbah iki golekno kanca-kancaku ya, simbah iki maune asal deso sukomanah sak kidul SD sukomanah, lha kanca sing tak goleki iku mesti wis sepuh-sepuh lha simbah iki smpne SMP Negri Purwodadi jebolan tahun 1976, lha nek putu-putu ku ngerti ya nyuwun tulung ya supaya sms 087 821 232 070 isa uga
Lha ya entuk banget, ta Mbak. Sajake Mbak Ati durung tau dijak sowan daleme embah kakung embah putri ya, kok ketoke asing banget karo papan asale rama ibu.
panjenengan aslipundi mas,maklum kantenan sampun sepuh dados pangemutan nggih saampun ragi kurang sinkron,menawi kawulo nggih namung dados lare kampung mawon,macul,buruh tandur,kangge
kidul kulon pora? Tokone Patkol saiki dadi cilik. Biyen aku ujian nasional SR th 1964 ya nang bakti mulia.
Reply	Sugeng Priyanto says:	31 May 2011 at 6:32 am	Nuwun sewu,saya juga sedang nyari teman2 sekelas saya dulu,kelas 3MA,STMN PWR Th 88,
Reply	suwarto says:	14 April 2012 at 3:56 pm	wong purworejo sak iki wis podo sugih – sugih umahe wis gedongan kabeh th 80 an biyen omah isih akeh dinding gedek ,anyaman bambu nek dipangan rayap podo bolong keno di intip wong sing lewat nelongso lampu teplok ,sentir bayu sumur ,aku nek mulih sak iki omah apik – apik lampu listrik dalan podo terang banyu ledeng tinggal buka kran seer wis mili dewi ora nimbo maneh koyok mbiyen capek deh . sak iki wis makmur kabeh iku yo perlu disyukuri nikmat alloh sing peparing kanggo kito kabeh,
Panjenengan dandosi jama'ah niki, lahir batin sarono manah sae lan suci, Ya Allah jama'ah nyuwun langgeng emut Panjenengan, Ya Allah jama'ah nyuwun pinter
linggih ngadhep jendela kamarku sing berembun amarga derasnya udan. Bengi iki adhem pisan, ditambah suhu ac sing kusetel 20 derajat celcius. Lan udan ora mandheg saka jam papat sore. Aku ora ngerti apa sing daknulekne wektu iki, mung meneng. Dumadakan...
”kak riri. Oleh mlebu?”
Jebulna carisa sing mengetuk lawang kamarku.
”mlebu ae, ga dikunci kok.” Tembungku. Carisa pun mlebu karo nggawa boneka teddy bear-nya. Dheweke linggih neng paturonku.
Carisa yaiku adhiku sing kedua—ya aku nduwe loro adhi--dheweke isih kelas 2 sd, ning dakakoni dheweke ayu.
”dadi, ana apa?” Takonku nuli muter kursiku ngadhepe.
”aku.. Aku meneh ngerjain pr. Terus aku denger Simbok-
berantemnya. Kowe ngerjain pr neng kamar kakang ae. Eh iya, geo endi?” Takonku.
” kak geo durung mulih. Ora tau kendi.” Jawab carisa.
Geo yaiku adhiku sing kapindho. Saiki dheweke mbeling semenjak hubungan Simbok-papaku dadi ora harmonis....
Dhisik, uripku sempurna. Tembung Simbokku, wayah cilik
sing sopan lan kabeh wong seneng nangku. Dekne kabeh sanuli pengen ngomong karoku. Pas anyak remaja, aku dadi sawong model saka agency kenal sing akeh job. Aku uga sawong aktivis neng smp-dak dhisik. Bapakku pimpinan upaden
kuwi menyang njaba kutha utawa njaba negeri. Saben minggu, kami dolanan golf bareng. Dakakoni kuwi nyenengna. Tentu aku nduwe akeh kanca, kabeh wong pengen kancan karoku. Dekne kabeh kandha, uripku keliwat sempurna. Ning kajaba kanca, aku uga nduwe beberapa mungsuh. Ya, dekne kabeh wong-wong sing iri karo kesempurnaan uripku, saorane ngono tembung kancaku. (Cerkak Bahasa Jawa )
Simak Ugi: Cerkak Bahasa Jawa Pendidikan Budi Pekerti
Nuli, uripku sing sempurna kuwi buyar pas aku kelas 1 sma. Amarga akeh kesalahpahaman, Simbok-papaku dadi kerep madu. Awalnya, dekne kabeh mung padha meneng pas pangan bengi. Ning suwe-suwe kaanan nambah parah, saben aku mulih sekolah utawa pemotretan, ora tau meneh dekne kabeh ngloro menyambutku. Mung salah siji saka dekne kabeh, amarga ket wektu kuwi sakarone arang ana neng omah. Nek ana Simbok, papa ora ana, ngono sawalike. Mung wayah bengi dina dekne kabeh ana neng omah.
Saben dina, ana wae keributan sing kedadean. Bahkan aku tau ndeleng baturku lagi nyapu guci sing pecah. Aku mengansumsikan kuwi amarga parapadu Simbok-papaku. Kami uga dadi ora tau dolanan golf bareng meneh, apalagi berlibur. Ya tuhan, geneya dekne kabeh mangkene?
Asihan adhi-adhiku, apalagi carisa. Dheweke isih cilik, ning untungnya parapadu wongtuaku iki ora mempengaruhinya menyang hal-hal sing ala. Liya karo adhiku sing pisan, geo. Dhisik dheweke anak sing becik, saorane nganti dheweke kelas 1 smp. Ya, tembung kanca-kancaku dheweke tampan mbasi ora pati cerdas. Dheweke idola neng sekolahnya.
Saiki dheweke kelas 2 smp, lan dheweke dadi ora krasan neng omah. Saben mulih sekolah dheweke ora tau teras mulih menyang omah, embuh kuwi dolanan skateboard bareng kanca-kancane tau dolanan videogames. Aku ora ngerti mesti lan aku ora praduli. Aku tau pitakon nange geneya dheweke dadi begini. Lan sanuli begini jawabane:
”kanggo apa aku mulih menyang omah mung kanggo krungu dekne kabeh madu? Kanggo krungu gelas sing pecah? Krungu tangisan carisa? Utawa krungu kok nyoba melerai dekne
nemu layang teguran saka guru bp neng tasnya, lan aku uga nemu vcd blue film neng kamarnya. Lan aku ngarep-arep ora nemu narkoba utawaa hal-hal larang liyane. (Cerkak Bahasa Jawa Persabatan)
Lan aku? Tembung kanca-kancaku, aku ngowah. Aku ora meneh nyenengna kaya dhisik. Aku luwih akeh meneng. Saben mangkat sekolah, raiku ora meneh segar kaya dhisik. Kantung mataku ireng, awakku gering, aku tau nyoba udud saking frustasinya. Tembung kancaku, udud bisa nyenengna pikiran. Lan aku uga ngongkonke mandheg saka donya model. Rasane keliwat munafik kanggo sanuli ngesem wektu pemotretan padahal wong-wong pun ngerti uripku saiki.
Ngonoa keluargaku saiki. Upaden bapak nyat ora bangkrut lan omahku ora disegel. Kuwi sinetron banget. Ning saiki, uripku adoh saka kesempurnaan.
Esuk iki, aku arep mangkat sekolah. Nganyak aktivitasku sabaene. Aku cepet menuju lawang lan
Aku cepet mlayu nggoleki Simbok-papa, dekne kabeh kudu menehake panggamblangan! Ning, aku ora temokake dekne kabeh. Nuli aku pitakon menyang baturku.
”bi, Simbok-papa endi?” Takonku.
”neng riri ga diasih ngerti? Dekne kabeh meneh ngurus apa ngunu... Simbok ra ngerti, neng.” Jawab pembantuku.
Aku ora njawab meneh. Pikiranku wis ora karuan. Kepriye nasib adhi-adhiku yen dekne kabeh bercerai? Durung cerai wae Simbok-papaku wis ora praduli nang anak-anake. Bahkan dekne kabeh ora ngerti yen geo dadi beringas lan aku mandheg dadi model. Dekne kabeh mung mentingna urusan dhewe-dhewe.
Ya, ora kanggo salawase sih, mung kanggo nyenengna pikiranku sing rusuh banget wektu iki. Aku wis ora saguh lan keputusanku wis bulat. Aku cepet nggenti klambi, mlebokake barang-barangku menyang tas ransel lan nulis layang kanggo adhiku.
”non riri arep kendi?” Takon Simbok cilik.
”hmmm dina iki ana kemempengan kemping, sesuk esuk aku bali.” Ucapku nggoroh. Simbok cilik ora curiga lan aku cepet menuju halte bus paling cedhak.
Nganti neng halte bus, aku cepet munggah bus jurusan menyang bandung. Aku arep menyang omah mbah putriku. Aku cepet mlebu bus lan linggih neng kursi sing kosong. Beberapa suwe banjur, teka sawong cowok sebayaku nganggo earphone lan dheweke linggih neng sampingku. Aku mung melirik sedhela nuli ora mradulekne dheweke. Ning, sedhela...
”hei, kowe radiv dudu?”
kuwi heran, nuli.. “ah! Kowe riri? Apa prungu? Suwe banget ora ketemu!”
”hahaha iya ya!” Seruku.
Ora dakkira, kami ketemu dikene. Ajaib. Radivansyah yaiku kanca smp-dak dhisik. Dheweke wonge becik banget, tau labuh aku wayah aku dipialani padha mungsuh-mungsuhku dhisik. Tenan nyenengna awake dhewe bisa ketemu dikene.
”dadi, kok dhewen?” Takon radiv karo menyodorkan sebotol banyu.
”ya, aku... Arep menyang omah mbah putri.” Jawabku singkat karo menyambar botol sing dheweke sodorkan.
”oh ngono.” Jawabe singkat. Dheweke ora curiga.
Nuli kami pun mengobrol babagan akeh hal sajrone dalan. Anehnya, pas barenge, rasane aku dadi seneng, aku nglalekne bubuh-bubuhku. Ngono gampange dheweke nggawe aku gumuyu, nggawe aku lali arep masalah abotku. Suwe-suwe aku mengantuk ning aku ora arep turu. Dheweke nuli nganggo earphone-nya karoku. Melantunlah tembang jazz sing nggawe aku keturon.
Ora krasa wis hampir nganti terminal bandung lan radiv pun nangekne aku.
”riri, wis hampir nganti! Tangi!” Tembung radiv.
Aku sethithik angob lan ya—suasana bandung wis krasa. Aku lan radiv mudhun saka bus. Aku sethithik muram amarga kudu misah karone.
”becika, nganti dikene lan aku arep menyetop taksi. Nganti temu!” Tembungku nang radiv lan dheweke melambaikan tangan. Anyar sajangkah aku mlaku, dumadakan dhadhaku krasa lara. Aku tiba lan ora bisa ndeleng apa-apa. Gelap.
Aku krungu siji suwara. Lan kuwi jebulna.. Radiv. Ngapa dheweke dikene? Diendi aku?
”kok neng rumah sakit. Dumadakan kok tiba. Ora ngerti ngapa.” Jawab radiv saarep dheweke bisa maca pikiranku. ”saiki awake dhewe nunggu laporan saka dokter.”
Rumah sakit? Laporan dokter? Aja-aja...
”ananda riri, kowe rekasa lelara flek paru-paru. Kanggo luwih
dekne kabeh ora narekne. Amarga lelara iki, aku kerep demam lan sesak ambekan pas bengi dina, diimbuh kadang aku udud.
Saiki, bahkan kanggo adeg wae aku ora kuwat. Kepeksa aku kudu nganggo kursi roda. Rencanaku menyang omah mbah putri wurung lan aku ora hubungi sijia keluargaku babagan iki.
Aku kudu nginep sajrone beberapa dina neng rumah sakit lan radiv sanuli ngancani aku. Dheweke sanuli nyurungna kursi rodaku, dheweke sahabat sing becik.
Dina-dina pun nuli. Aku tambah waras lan dokter ngolehake aku mulih, ning aku ora ngerti kudu mulih kendi. Apa? Ngapa dumadakan dekne kabeh dak ana dikene? Sedhela... Diendi radiv?
”ririii! Kowe ora apa-apa?” Bengok Simbok histeris nuli dheweke
ngerti apa babagan aku? Simbok ngerti aku kena flek paru-paru? Ora! Simbok sanuli
ri. Apura yen Simbok-papa ora nggatekake kowe sajrone iki. Apura yen keluarga awake dhewe dadi barantakan gara-gara iki kabeh.” Tembung Simbok.
Aku kaget. ”oke, nyakarep Simbok. Saiki, ngapa Simbok bisa nganti dikene?” Takonku pamasaran.
”radiv sing menelpon Simbok. Dheweke jaluk Simbok cepet kekene. Saiki, yo awake dhewe tilik radiv dhisik. Awake dhewe buyarke
”radiv ngapa, ma?” Takonku kaget.
”kowe aja kaget ya, ri. Radiv saiki lumpuh. Wayah kowe keterusan muter roda kursimu nganti menyang dalan raya, radiv nyoba menghindarinya nuli dheweke ketubruk mobil lan saiki dheweke lumpuh.” Simbok nyritani.
Aku tambah kaget. Kepriye bisa? Aku eling wayah aku menyang dalan raya lan radiv pun tiba. Ning dokter kandha dheweke ora apa-apa. Ngapa kaananne dadi kuwalik begini?
menikmatinya. Lan saiki, aku sing nyurungna kursi roda kanggo radiv, sahabatku. Cerkak Bahasa Jawa
Dadi sing isa diakses pengunjung iku mek sampek 8 tingkat
Lha sing liyane diblokir utawa disediakna gawe para Arkeolog…
Kutha iki jarene sakjane gawe nggen parlindungan...…
Terowongan Derinkuyu ini dawane kira2 8 Km....
Terowongan iku ngarah nang kutha ngisor lemah liyane ndik Capadocië:
jagat punika, titiang pacang saling panggihin
dihane sampun ical Ring jagat punika, titiang pacang saling panggihinRing jagat punika, titiang pacang saling
titiangNyawisang kamulian ring swargaRing jagat punika,
iyo, mangap sisan.. Hap. Seneng mbak, aku seneng nek perjalann darat trus suwe, wingi kurang sewa perjalanane... Mugo mugo isok kalayapan bareng
WANGSA BAJRA WONG JAWA BUDDHA: Juni 2009
jenengku Wongso Bojro. Aku wong Jawa kang tetep ngugemi marganing urip Kabuddhan Jawi. Aku rumangsa perlu gawe blog iki kangga miranteni sesambungane para kadang Buddha, mligine wong
ngumpulake seratan piwulang Kabuddhan mau, sing akehe saka Gedung Kirtya, Bali. Nanging uga ana seratan mau kang tak kumpulake saka maneka warna jurnal, artikel, sisipan pustaka, disertasi lan sak panunggalane. Sakehing seratan kang tak pacak ing blog iki, durung tak werdekake. Saperangane malah wus ana kang semebar ing masyarakat kanthi werdi basa Indonesia; kayata Negarakrtagama, Pararaton lan Sanghyang Kamahayanikan. Aku tansah nglegana, menawa bangsa Jawa saiki meh wae keseser ing jagating bebrayan ageng (
duweni kabisan kang munjul ing tataran apa wae, malah basa lan kabudayan Jawa kena diarani wis meh surup surya. Minangka wang Jawa Buddha, aku tansah nelangsa mahanani kahanan kang kaya mengkana. Pramila aku ngajak marang para kadang Buddha Jawa, ayo pada nglestantunake basa lan kabudayan kita. Wis ora usah di ceritakake maneh kayangapa gumune bangsa manca marang duwure kabudayan kita. Gamelan, wayang, sandang panganggo, candi, tata trapsila lan sapepadane. Kabeh mau tansah oleh kawigaten gede saka bebrayan ageng.
diparibasaake kaya kreta kang koncatan srati, mbandang tanpa larahan parane, mung dadi tontonan luput, lelamisan lan malah dudu kabecikan tembene.Manungsa Jawa, budaya Jawa lan Kabudhan Jawa ing jaman kawuri wus dadi punjering kautaman mungguhing bebrayan Jawa. Sanajan ing mangke mung kari turase wae, nanging isih tetep bisa kanggo nggayuh kautamaning gesang lan karaharjaning nusa lan bangsa.Nuwun.
hohohooho…….. lha kalo aku kok sing ga sreg bentuk,e sing guede tur amba kuwi tho mas… Tur bobote antep pisan…….. Hmmm, nyawang ae kok blas gak tertarik aku…….
Tapi nek bentuknya cilik imut2 aku yo seneng ae… xixiixixiixi…
Trus kaping pindhone, nek regane sak mono kari ditambahi sithik wis oleh ipad utawa netbook tho?? Malah fungsine yo luwih akeh… yo
ingkang sae-sae, pengeran ndandosi lahir batin panjenengan sarono manah ingkang sae lan suci, soho pinter olehe
warung kopi sing larang kuwi (mrono mung ono gratisan hahaha) pesen chai latte nggak liyaneReplyDeleteRepliesZulfa6 June 2015 at 19:09Sama *tossss* Ya, dijalanan Singapor banyak lassi dan Chai. Ojok tuku sing larang larang
Janma tama karya lajem ing pandulu Sasmitaning Hyang sejati Dalang lan wayang dinunung Panganggone Hyang Mawarni Karyo Upameng pandulon Kelir gumelar wayang pinanngung Asnapun makluk ing widi Gedebog bantala wegung Balencong pandoming urip Gamelan gending ing lakon. Batang pisang adalah Bumi.2. Blencong adalah lampu kehidupan. wayang
iso ngiro2 pisan, iki. Sopo weruh ana
dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking
Bismillahirrohmanirrohim. Allahuma sakati’I maut, badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus
sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.
Rabu Pon. Kasiyate mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi
sedina sewengi. Wiwite pasa dina Slasa. Mantra diwaca ping 7 saben ba’da salat fardlu. Yen arep dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan.
aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan
dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.
Ajian Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi, sawise pasa tutug 40 dina, banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Aji diwaca yen campuh perang sarta ngarepake campuh.
Mantra Sugih BandaIng wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken
iberan, kewan belehan lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung cukup 40 dina bae.
Mantra PamelingAllahu zat, allahu sifat, allahu asma,
oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
Mantra panolak tenung Tujuh LayarAllahumma kulhu buntet, kulhu balik,
mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Mantra Senggara MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka
begal durjana. Suksma nuksma, nyawa sirna, roh njendhel, rep sirep si jabang bayi katrem ing
dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.
Mantra Padhang AtineAti-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah.
. Nukat Gaib“Bismillahir rahmanir rahim. Ingsun wis
Aksara Pallawa utawa kadhangkala ditulis minangka Pallava iku aksara sing asalé saka India bagéyan kidul. Aksara iki wigati tumrap sajarah di Indonésia amarga minangka aksara babon sing nurunaké aksara-aksara Nusantara.
Ing tlatah Nusantara bukti paling wiwitan ya iku Prasasti Mulawarman ing Kutai, Kalimantan Wétan sing asal saka abad ka-5 Masèhi. Bukti tulisan paling wiwitan sing ana ing Jawa Kulon lan sekaligus pulo Jawa, ya iku Prasasti Tarumanagara sing asal saka tengahan abad ka-5, uga tinulis nganggo aksara Pallawa.
Jeneng aksara iki asal saka Dinasti Pallava sing naté kuwasa ing kidul India antara abad ka-4 nganti abad ka-9 Masèhi. Dinasti Pallava ya iku dinasti sing nganut aliran Jainisme.
Aksara Pallawa Nusantara jroning Gambar[besut | besut sumber]
Aksara Bugis |versi 4.1|1A00-1A1F[1]
Aksara Rejang |versi 5.1|A930-A95F[3]
Aksara Batak| in progress...|1BC0-1BFF[6]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aksara_Pallawa&oldid=1029809"	Kategori: Kulawarga aksara BrahmiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Kabel ing basa Inggris cable ya iku alat kang digunakaké kanggo ntransmisikaké sinyal saka sawijining panggon marang panggon liyané.[1] Kabel ana ing perkembangan jaman wis berkembang miturut jinis lan ukurané kang mbedakaké siji karo sijiné.[1] Miturut jinisé kabel dipérang dadi telu ya iku kabel tembaga (copper), kabel koaksial, lan kabel serat optik.[1]
Kabel wiwit ditemokake nalika manungsa mbutuhaké sawijining alat kang migunani kanggo ngubungaké sawijining perangkat karo perangkat liyané[1], lan kabel ditemokake wiwitane taun 1400an. Prosès penemuan kabel iki ora padha antarane kabel siji lan kabel sijine.[1] Penemuan kabel tembaga mbutuhake prosès kang paling suwé dibandingaké jinis kabel-kabel liyané, lan nganti ditemokaké tilpun sakbanjuré.[1] Penemuan kabel koaksial ngetutake penemuan kabel tembaga.[1] Nembe-nembe iki , kabel koaksial wis disempurnakaké manèh karo penemuan kabel serat optik kang tipis
Manfaat[besut | besut sumber]
Umumé kabel duwé fungsi dadi medhia transimisi kang perané kanggo nyepetaké nalika ana kiriman pesen.[1]. Kabel uga digunakake kanggo nyambungake listrik saengga iso fungsi nyalakeke listrik media elektronik opo
Keplasing turu dadi pasemoning badan wadag. Manawa wong pinudju turu, mangka bandjur ngimpi iku dadi pasemon, manawa roh durung iklas ninggal kahanan ing wektu rahina (awan), pasemon jen manungso ora
SUNKALANTAKA KLINGKANG KLINGKING GULUKU SADA IKING WETENGKU SACIPLUKAN WOYAH WAYIH GODONG IRAS NIAT INGSUN PAN NGIRIM
Mimpi →	Geguritan-Puisi Jawa : SISIK PANGGODHA	11
Amung tresna lan nirmala sing bisa njumenengake raga
nggugah gumregahake jangkah, kaya menjangan mlayu
Miyak ombak samodra nasib kanthi nggeret pengarep
ora gingsir rasaning ati ngukir asmamu yayi
iki senggawe gak turu Mas, nah pean ngomong emboh.
SanG BaYAnG	29 Oktober 2012 at 02:04	Iyo wis.., nek turu gak iso nggawe.
PurwokertoPA PurbalinggaPA MagelangPA TemanggungPA WonosoboPA PurworejoPA KebumenPA MungkidPA SurakartaPA KlatenPA SragenPA BoyolaliPA SukoharjoPA KaranganyarPA wonogiri
bejelbabfoto tante girang doyan sexkumpulan tante girang doyan sexfoto ml arisan brondongphoto tante arisan brondongfoto stw arisan bgl bacoltante girang jilbab doyan MLigo tante berondongxhamter kumpulan tante arisan photofoto
juragane. Gak tanggung-2 enteke nganti 2 M… Padahal masa kerjane sik entas telung minggu, tapi “pesangone” ngalah-ngalahi menejer Persebaya!
Ngono iku tetep ae sing salah juragane. Lha njupuk pembantu modal percoyo thok! Gak eruh juntrungane moro digawe. Kasus sing koyok ngene iki wis akeh contone. Pembantune dhewe jarang iso ketangkep mergane identitase yo gak tau jelas. Kadang-kadang lek ketangkep bukti-2 ne wis gak onok, dadi gak iso diproses. Ngopeni pembantu pancen gampang-2 angel. Lek pancen lagi butuh, opo ae dilakoni. Golek sampek
rempelo. Terus yak opo carane ben iso urip enak bareng pembantu?
Nomer siji sing sering dilalekno, ben onok pembantu anyar sing kiro-2 sregep kerjo lan gak rewel, ojok kesusu seneng dhisik. Jaluken KTP utowo Kipem utowo idetitas sing liyane, gawe
ning desaku nembe q sing nanggap ndolalak.dadi sing noton akeh bngt.oh ramene………….bar kuwi trs akeh wong sing pd melu2 nanggp
Mergo tonggo teporoku akeh embAh2 (lanang) saiki wis 3 – 4 turunan wis podo almarhum do dadi penari Angguk/jidur
Reply	dhuto polisworo says:	11 February 2016 at 8:23 am	salam dulur puworejo sedoyonipun, engkang wonten purworejo, punopo engkang wonten perantauan, sing penting asli purworejo lan podo senenge karo “jidur utawi angguk, utawi ndolalak” tetep bersatu murih nguri uri budaya purworejo umumipun, lan jidur/angguk/ndolalak khususipun, salam saking lare tunggulrejo/grabag kulo ngalami
Lagu Suliana Asmoro Remix Breakbeat Hola Hoop Lagu Tapsel Siboru Enggan Gesang Lengo Lan Banyu Jaki Lagu
Atunira taha managih Dening geng ing sakarya Kang sampun alebu Tan padhitane dunya Yen adol warta tuku warta ning tulis Angur aja wahdat 7 Kang adol warta tuhu warti Kumisum kaya-kaya weruha Mangke ki andhe-andhene Awarna kadi kuntul Ana tapa sajroning warih Meneng tan kena obah Tinggalipun terus Ambek sadu anon mangsa Lirhantelu outihe putih ing jawi Ing jro kaworan rakta 8 Suruping arka aganti wengi
Ywa sumambar angeng gawe Kawruhana den estu Sariranta pon tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
berikut, “Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare
cahayane koyok cahayane srengenge, kanggo madangi lakune urip ati ingsun, ono ing
koyok cahayane srengenge, kanggo madangi lakune urip ati ingsun, ono ing dunyo, ngati tumekane
kolame pikiran, cahayane koyok cahayane srengenge, kanggo madangi lakune urip ati ingsun, ono ing
Naberezhnaya Street 2. Irtyash Lake —
rung tau nduwe konco sing cangkeme koyo ngono! tur nek koyo ngono
pungkas Budi. [dhian] TMMD Sengkuyung Bangun Prasarana WargaTNI Manunggal Membangun Desa (TMMD) Sengkuyung
iki wayang innalillahi wa inna ilaihi roji'un, nanging iki yen ngene iki wong Jawa ora mudheng. Sak lajengipun Sunan Kalijaga musyawarah kaliyan Sunan Bonang
pocapané [srɛbrɛnitsa]) iku sawijining kutha lan munisipalitas ing wétan Bosnia-Herzegovina, dumunung ing èntitas Republika Srpska. Srebrenica iku kutha cilik ing pagunungan, kanthi indhustri utama pertambangan uyah lan papan adus banyu panas (spa). Sajroning Perang Bosnia, kutha iki misuwur dadi papan panggonan pambantéan sing dikenal minangka pambatéan Srebrenica. Ing tanggal 24 Maret, 2007, Déwan munisipal Srebrenica ngangkat résolusi kanggo metu (mardika) saka Republika Srpska; anggota ètnis Serbia ora mèlu mènèhi swara jroning résolusi kasebut.[1]
barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.28, 2 Maret 2016.
iki sopo, aku arep ngopo, mengko kepriye, weruhe kanthi tajon, dadine kanthi tiru - tiru. Becike kanthi tumandang". - Bapak
wis di utek-utek karo konco-koncoku + aku. Ehehehe. Sepurane. Nggak ngapak-ngapak tho? Sampeyan
pancen hobine nggali juglangan pas musim udan…
Onok dalan cilik butulan antara Manyar Tompotika lan Dharmahusada Indah sing minggu-2 iki wis mangan akeh korban.
Dalan cilik iku masiyo cethek, tapi vital mergane nyambung antara rong perumahan gedhe sing biasane dalane muter-muter mergane ditutup portal. Dadi wong-wong senengane lewat kono masiyo sempit. Opo maneh wis dibantu karo pengatur “cepek-an” dadi masiyo dalane cilik gak kanthi macet.
Liyo masalahe nek nang dalan sing dowone gak sampek seket meter iku digali telung bolongan nggo narik pipo utowo kabel (aku gak ketok jelas, sing terang wernone abang). Wis dalana sempit, bolongane
sing kiwir-kiwir. Untunge nang kono kok yo akeh wong kampung sing sek duwe welas asih. Gak perduli montor mersi opo bemo, kabeh metu melok nulungi. Untung ae
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 12 Maret 2016.
sugeng siyam romadhonmugi kito sedoyo dados tiyang ingkang
Ukuman Ratu ora adil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.
Reply	ndak berani nge-like… ardiantoyugo	September 10, 2013
Biar “krasan” neng kunu	Hmmm, UT	KuLo NiKi SintEn
ngelingono yen wus tuwo supoyo ora kuciwo
Mumpung isih sugih bondho dadyo wong sing lumo
Akhirat panggon sejatine Mung ngamal becik sangune
Reply rex_numpak cb150 ning seneng mbi R6 lan V46
September 2, 2014 at 12:20 pm	kurang (sithik) luwih (akeh) 12dtk pak..
macem lah.. Quote (yousuke)Opo perlu jurine ta amuk maneh? sing ni jauh lbih parah, skipp. amokki wae.. njengkelke tnan oq.. sistem debat e wae kacau.. margin e podo wae rak kanggo.. wong sing
memiliki photographic memory yang kuat. Bentuk keris tangguh Segaluh
Mas Ngabehi Wirasoekadga, abdidalem Keraton Kasunanan Surakarta, dalam bukunya Panangguhing Duwung (
puniki inggih punika pangeling-eling indik ilen karya, papeson miwah ayahan krama desa adat Buruan rikala nyambut piodalan ageng ring Kahyangan tiga.(kasurat olih Pan
ngalikub merik/ tumuli raris mamargi/ sairingan sami budal/ tan kocap ring henu/ rawuh maring jaba puri.Rawuh Saking
BAB 8 : BARISAN WADYABALA PRAJURIT
BAB 9 : MUNAH SATRUNING JAGAD
Krupuk Udang Sidoardjo (Garnalen Krupuk) (
smjer elektroenergetikadipl.ing.elBacc. ing. elbacc. ing. el.bacc. ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.el.bacc. ing. el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing elbacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc.ing.elMagistar inženjer elektrotehnikebacc.ing.
Reply	tatik bambang las says:	22 October 2009 at 9:52 pm	poro konco kabeh sak ndonya, khususnya alumni SMP N 5 Pereng Kutoarjo antara Th 1981 tekan 1983 wis podo sumembar ning iendi wae. Piye
akrep kale Junanto sing saniki nyambet damel…njogo Cipinang meniko….
mongggoh dipun teras aken angginipun similir similer…..
Kutoarjo menawi sami ngendiko Kawedanan Kutoarjo kathah sanget ingkang dados memori utawi sejarah kulo piyambak naliko taksih sinau ing SMP Muhammadiyah Kutoarjo kulo lulus taun ajaran 1993/1994. sinten ingkang seangkatan kalian kulo…?? monggo pinarak.
Reply	Eko Purwidianto, SE (Anto)
Menawi Kawedanan Kutoarjo mboten pangling awit wantek kawontenanipun. Kulo pendak setahun sepindah mesthi wangsul Kutoarjo. Ingkang nengsemaken wonten ngajengan Masjid Jami’ Kutoarjo kathah jajanan lesehan, dados kawontenanipun gayeng sanget. Kulo sanget kangen dumateng poro konco lulusan SD Semdal ugi SMP N 3 Kutoarjo, ingkang dugi sepriki mboten nate tetemon. Dumateng Mbak Zubaedah kados pundi kabaripun? Zamiral, Sri Purwaningsih, Erna, Heru ugi
von Fallersleben ing 26 Agustus 1841. Mélodhiné (gubahan Joseph Haydn) dijupuk saka lagu kabangsan Austria nalika iku,
lan isih arupa pecahan nagara-nagara lan laladan cilik-cilik sing durung manunggal. Ing lagu iki, Fallersleben nyatakaké kapénginané kanggo
kabèh, sadhuwuring kabèh ing donya) bisa dipangertèni dadi sawijining pangarepan lan ajakan kanggo para priyayi Jerman ngusahakaké
Pasukan Sekutu nyebaraké cara ndheleng yèn tembung utawa ukara "über Alles" (sadhuwuring kabèh) ing baris kapisan cetha nudhuhaké watek Jerman sing agrésif lan seneng perang. Amerga iku, nganti sepréné, lagu iki didheleng miring déning kabèh sing tau sengsara déning Perang Donya II.
Mula lagu iki dilarang sawisé taun 1945 (sawisé Perang Donya II). "Das Lied der Deutschen" dibalèkaké dadi lagu kabangsan Jerman Kulon. Sawisé Jerman Kulon manunggal karo Jerman Wétan manèh ing 3 Oktober 1990, namung pupuh ka-3 sing digunakaké dadi lagu kabangsan. Pupuh kapisan lan kapindho ora dilarang, nanging ora olèh dinyanyèkaké ing acara-acara resmi manèh.
Tèks lan alihbasa[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.35, 4 April 2017.
Keyboards, Gesang; Franz Gangl – Keyboards, Gesang;
windu sancaya dan di beri sengkalan : Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Tip Puasa weton Sedulur 4 limo pancer
Isine panganan, sing wes didongani karo kiai lan diamini karo para jamaah. Dadi masio lawuhe mung tempe tahu, rasane kroso enak mergane wes didongani.
Brekat iki didum nyang para jamaah. Ora lanang ora wadon, ora tiyang sepuh ora bocah cilik, kabeh podo entuk bagiane dewe-dewe. Didungani trus dipangan bareng-bareng. Bedo maneh lek neng kutho. Iki aku ndelok neng tipi, neng
Dadine maleh ruwet. Sing ndak entuk nonyol-nonyol nyang ngarep golek bagian daging kurban.
Wong neng ndeso akeh sing ngarani uripe mlarat. Nanging masio mlarat ora serakah
Kabeh wes nduwe kabudayane dewe-dewe. Sing penting rukun, ojo padu karo sedulur dewe.
Yowes semono ae tulisanku, lek sak upomo enek unen-unen sing ora kepenak, aku njaluk ngapuro. Sampun dados penggalihipun.
Oktober 30, 2008 at 3:58 pm
beh pak kapolri seneng nga pusi rakyate getun aku dadi polisi lak nduwurane koyo ngene
Raqib-‘Atid kang nulisi Gusti Allah Kang Ngadili
Jaran doyan mangan sambel.Horses will devour chili sauce.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Women will dress in men’s clothes.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.
nyetater montore cepet-cepet mangkat menyang omah Reno, sahabat cedhake sasaka linggih neng bangku SD. Dheweke rencana ameh sinau Fisika bareng neng omah Reno.
Sinau bareng karo Reno ngrupakne kebiyasan Mirna kawit linggih neng bangku SMP lan kebiyasan kuwi awet nganti dekne kabeh kelas XII. Nyat Reno klebu bocah sing cerdas njero pelajaran fisika neng kelase.
Nang wektu sinau bareng kuwi dekne kabeh uga ngobrol akeh hal babagan sing lagi ngetrend neng kalangan cah enom, kabar kabar babagan politik, nganti gosip babagan kanca-kancane sak sekolahan, ora luput saka omongan dekne kabeh.
Ning demene dekne kabeh ora tau ngomongna babagan sing jenenge tresna. Kanggo Mirna lan Reno katresnan bisa den upadi sawis awake dhewe ngasilke kasuksesan, demen miturut dekne kabeh uga klebu hal sing bisa mekewuhi pamulangan dekne kabeh mengkone. Dekne kabeh uga lagi njaga jaga ngadhepi ujian nasional sing wis cerak.
“Mir, kowe tau ngrasake demen?” takon Reno neng sela sela wayah sinau bareng dekne kabeh
“Emmm.. durung ki..” tembung Mirna nyantai.
“Dadi, kowe durung tau ngerasake kepiye rasane demen?”
“Hahahaha ngapa sih kowe Ren? Jatuh cinta ya?”
“Kowe kepiye sih Mir, ditakoni nyalah walik takon, nggo keguyu meneh”
“Uwis lah saiki dudu wayahe mikirke demen, demen lan demen, sinau ae dhisik gawe ngadepin UN”
Reno mung nganggepi ucapan Mirna karo mesem.
Kawit saka SMP Reno wis duwe rasa marang Mirna, sing ket SD wis dadi sohabat sejatine, ning dheweke ora tau ngomong marang Mirna, dheweke wedi nek dheweke ngomongke sing sabenere kuwi bisa ngrusak persahabatane ket dekne kabeh isih umbelan.
Reno uga ngerti menawa prioritas utama Mirna yaiku dadi wong sukses. Mirna uga ora tau kepikiran arep pacaran, miturute kuwi mung bisa ngambat sekolahe. Mula saka kuwi saprenea Reno ora wani nglorke rasa demene marang Mirna da mung ndemeni Mirna sawates jero meneng.
“Mir, ngapa akhir akhir iki kowe kerep muncul neng pikiranku, bahkan impenku?” tembung reno omong dhewe.
“Ngapa rasa iki terus wae nambah, padahal aku ngupadi ora menghiraukan rasa iki, lan luwih mentingna pelajaranku
pikiranku? apa kowe ngrasa hal sing wektu iki tak rasakne? aku wedi rasa demen iki mengkone nggawe persahabatan awake dhewe rusak”
Bengi kuwi dheweke ora bisa turu, Reno terus terbayang saka Mirna.
Ujian sing tinunggu tunggu wis teka, 3 minggu sadurung ujian neras, dekne kabeh kerep sinau bareng, ora jarang dekne kabeh uga padha memotivasi siji padha liya.
Saking kerepe dheweke lan Reno ketemu, ora ngerti ngapa rasa demen kuwi uga tambah kuwat, ora bisa dheweke ilangke, ning Reno tetep menomor loroke perasaane kuwi.
Dheweke uga pitaya mesti ana wayah sing pas kanggo nglorke perihal pangrasane marang Mirna. Toh yen jodo ra bakal nengendi endi ta?
“Nuwun Reno, dhuwur elmu sing kowe wulangna marang aku, uga motivasi motivasimu” tembung Mirna kanthi seneng. cerkak persahabatan jadi cinta dalam bahasa jawa.
“Hahahaha iya iya padha padha, nuwun uga wis ngajarin aku. syukur alhamdulillah ya Mir, awake dhewe lulus kanthi biji sing muasake” tembung Reno ora kalah seneng.
“Iya iya.. duuuh.. emang kowe sahabat paling becik kanggo aku” tembung Mirna, kanthi mendaratkan pelukan neng awak Reno.
Bener wae, Reno kaget karo apa sing Mirna lakoke.
“Aku demen kowe luwih saka sahabat Mir, aku demen nang awakmu , apa kowe ora ngrasake kuwi kabeh?” jero ati Reno celathu.
Dumadakan Hpne Reno muni, jebulna Mirna sing telepon. Dheweke ngajak Reno menyang perpustakaan kutha kanggo nggoleki siji buku, Reno meng iyakne ajakan Mirna.
Neng tengah diskusi dekne kabeh babagan babagan sing kaemot jero buku sing dijupuk Mirna, Reno ora mandheg- mandhege nguwaske raine Mirna sing katon manis kuwi.
kandha saiki. Gelem ora kowe dadi pacar ku?” tembung tembung kuwia metu saka Reno.
“Aja guyon ah..” jawab Mirna
“Ora aku ora guyonan, iki serius. Kepiye kowe gelem?”
“Sebenere aku uga demen karo kowe seprana, lan iya.. aku gelem dadi pacarmu”. jawab Mirna isin isin.
“Ning.. apura sadurunge aku ora tau ngomong babagan iki. Aku 5 dina meneh arep mangkat menyang Australia. aku ketampa kuliah neng kana” banjur Mirna
“Syukur lah yen ngunu, kuwi kan salah siji impianmu. Yen urusan hubungan awake dhewe, aja kuwatir aku sanuli jaga tresna iki, lan bakal sanuli nunggu kowe nganti kowe mulih mengko”
“Nuwun ya pengertiane no, aku uga bakal njaga tresna ku menyang kowe, senajan adoh”
terus leren ng gubuk nyawang bocah karo mangan
Bapak Sumber... Sedulur Papat Kalima Pancer 3x... Kawula pitados Sukma Sejati...
Pletiking Pangeran Kang Maha Suci... Kawula ngaturaken segala dosa lan kalepatan dalem... Dalem Nyuwun Ngapura... Niat ingsun badhe sinau ing Gusti lan ngresep ilmuning jabang bayi kawulo
usahakan sampai betemu mata / beradu pandangan mata.
pedagang si seneng olih duwit saben dina. Jere pegawai, pedagang si seneng, akeh bathine ora debatesi wektu kaya inyong kudu mlebu tit jam 7 mulih jam papat nampane duwit sewulan sepisan. Jere kontraktor, ayem-ayeme dadi wong tani refresing terus nang sawah ndeleng tanduran ijo royo-royo ora
sinawang” kuwe biasane pocapan sing sering keprungu menawa deomongna uripe lewih kepenak tinimbnag wong liya, lewih makmur jebar jebur. Mbuh pancen mungkur desawang kepenak ning sing nglakoni biasa baen, apa malah jebule lewih mumet tinimbang sing ngomongna kepenak kuwe. Pancen wong menawa nyawang wong liya rasane lewih kepenak tinimbang awake dewek, kayane dedeleng sekang njaba ora
keruwetan urip. Kabeh mulus urusane.Mulane sering pada mbatin, halah enggane inyong dadi kae, kepenak temen daen uripe.Ora rekasa kaya inyong siki.
Ning ya pancen bener ora ana pegawean sing gampang, kabeh pegawean mesthi nduweni tanggung jawab sing abot. Dadi guru ya siki pol akehe administrasine, kudu lewih pinter sekang muride,merga siki ngelmu apa baen bisa deklik nang internet, menawa guru gaptek bisa kewirangan nang ngarep klas. Detambah maning polahe murid sing sering mbedegel nang ati, jan kudu jembar banget segarane. Petani sing ora ana administrasi thirik-thirik kaya guru, ora kudu absen ya prihatin maring tengkulak sing dolanan rega kasil tani sekarepe dewek. Apa maning pedagang lan kontraktor mesthi lewih akeh premasalahane. Persaingane lewih abot. Jane kenangapa wong ngomongna wong liya lewih kepenak, mergane ora pada ngerti ruwet rentenge urusan kang deadepi. Menawa ngerti jane pada bareng-bareng nyemlong..ooo jane ora awake dewek tok sing pusiiing. Kae jebule ya pada baen inyong. Ningen ya ana sing malah bisa kosok baline, sing desawang ora kepenak jebule kepenak. Uripe rasane adem tentrem.Ora sengsara kaya sing dekira wong nek weruh sekang njaba. Jane manggua sing nglakoni kepenake kaya sing desawang. Naah...kuwe mau bisa menawa wong urip wis bisa nyukuri kabeh sing wis dewai marang sing aweh urip, mergane kabeh kahanan urip mesthi sing paling apik mungguhe awake dewek. Ora usah ngomong enggane inyong dadi kae, enggane inyong dadi kiye. Pokoke inyong ya inyong, inyong bisa kepenak ora kudu dadi kae.Pokoke dadi inyong sing arep mulya ya merga upadayane inyong karo pitulunge Pengeran.
Kabeh wong urip mesthi duwe masalah, kabeh mesthi nduweni renggan.Ora mungkin ora lan kabeh masalah uga mesthi bisa rampunge. Rampung masalah iki teka masalah liyane maning. Liyane rampung teka sing liya maning.Pancen uwis denashaken nang Alquran Surat As-Syarh ayat 6- 7sing artine “Menawa ana susah mesti ana gampange, lan menawa kowe rampung urusan siji, ngaliha maring urusan sijine maning”.
Dadi lawase wong esih urip mesthi esih ana masalah sing kudu deadepi. Mulane manggua nek agi nglakoni keruwetan pokoke delakonii baen, toli mengko ana pinggire, ana rampunge. Ora usah nggrundel ora usah kemrungsung.Matunuwun. Klilan. * Lilis Ujiyanti, mulang Bahasa
kulo nggih purun/ Teng emper kulo nggih
pm	wah… aku bola bali liwat kono nganti bosen, tapi rung tau mandeg ning kono ik..
btw, kok kowe milih sing penjuale ibu2 zam? ketoke kan akeh juga sing dodol mbak2
asem….urip koq isine mung dolan karo mangan…ckckckckc…
kowe jahat Jam! gak ngajak ajak aku nek jeng jeng [-(
ryanto says:	17 February 2009 at 5:12 pm	pancen enak tenan serabi ngampin iku…
jenengku Wongso Bojro. Aku wong Jawa kang tetep ngugemi marganing urip Kabuddhan Jawi. Aku rumangsa perlu gawe blog iki kangga miranteni sesambungane para kadang Buddha, mligine wong Jawa Buddha, ing pangangkah bisaa dadi sarana tambahing kaweruh. Awit aku mangerteni yen pranyata ora gampang nggoleki piwulang Kabuddhan kang sayekti tetinggalane para sujana tapa Jawa jaman kawuri. Mula saka iku aku wis mbudidaya ngumpulake seratan piwulang Kabuddhan mau, sing akehe saka Gedung Kirtya, Bali. Nanging uga ana seratan mau kang tak kumpulake saka maneka warna jurnal, artikel, sisipan pustaka, disertasi lan sak panunggalane. Sakehing seratan kang tak pacak ing blog iki, durung tak werdekake. Saperangane malah wus ana kang semebar ing masyarakat kanthi werdi basa Indonesia; kayata Negarakrtagama, Pararaton lan Sanghyang Kamahayanikan. Aku tansah nglegana, menawa bangsa Jawa saiki meh wae keseser ing jagating bebrayan ageng (masyarakat ndunya). Wang Jawa arang banget duweni kabisan kang munjul ing tataran apa wae, malah basa lan kabudayan Jawa kena diarani wis meh surup surya. Minangka wang Jawa Buddha, aku tansah nelangsa mahanani kahanan kang kaya mengkana. Pramila aku ngajak marang para kadang Buddha Jawa, ayo pada nglestantunake basa lan kabudayan kita. Wis ora usah di ceritakake maneh kayangapa gumune bangsa manca marang duwure kabudayan kita. Gamelan, wayang, sandang panganggo, candi, tata trapsila lan sapepadane. Kabeh mau tansah oleh kawigaten gede saka bebrayan ageng.
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (402489)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok... (3907)
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
el.techn.infmag.ing.el.techn.inf.mag. ing. traff.ing. računarstvamag. ing. el. tech. inf.Dipl. ing.
pemanggil kuntilanak persip. Mitos Kidung "Lingsir Wengsi" Lagu Pemanggil Kuntilanak - Trik Blog, SEO, Backlink, Persip Pekalongan. Jin
Angger dereng ngrungoake CURANMOR teko arek ASA…
Nang acara CURANMOR (Curahan Perasaan lan Humor)
Pengen ngerti critane???Langsung ndelok wae nang TKP…
Lek ngono rungoake bel wae saiki…
Pancen saiki cuacane mendung. Tapi,bu guru seneng banget ngajar kowe-kowe kabeh. Sekolah nang STM jan ora pantes kowe-kowe iki. Mlebu jam 7, jam setengah 8 sek nang terminal… Ya… jamane arek sekolah iku isine kudu belajar wae, aku lho sing ngajari sampek bosen! Tambah taun, muridku yo tambah akeh wae iki.. Opo’o yo?
Juman : Yo pastine ing kuburan to, bu…
B.G : Oh, iyo yo. Liban?
B.G : Masya Allah, teko murid 50 sing mlebu yo cuman 4… Opo kowe iki
B.G : Wis talah.. Tukaran maneh. Saiki ibu arep ngajarno matematika.
Juman : Opo, bu??? Matek-matekan??
Sumilah : Oh, matek-matekan yo? Aku yo pisan iso koyo ngono. Iki,
simbaaaaah…kepripun niki pasa kula wingi,di tampa kersane Gusti Alla mboten nggih…kula niki wong
PG Jenar mujudake salah sijine PG ing Hindia Belanda (Indonesia), sing melu bangkrut mau. Dhek jaman kencana rukmine PG taun 1929, PG Jenar uga melu darbe andhil, saengga ekspor gula saka Indonesia paling gedhe dhewe sadonya.
taun 1870, perkebunan tebu kang diurus swasta terus ngrembaka, saengga suiker fabriek (pabrik gula) madeg ing ngendi-endi. Ing Kab. Purworejo
mbangun PG ing Desa Plandi Kecamatan Purwodadi. Taun 1910 candhake pabrik kasebut wiwit
punika punapa taksih sugeng? Wonten Jakarta lenggahipun wonten pundi, sukur bage panjenengan priksa alamatipun. Kula kok kapiadreng saged pinanggih kaliyan Pak Kadir punika, mbok menawi saged kangge dhudhah-dhudhah cariyos jaman ingkang sampun
PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG
ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI”.
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane ,
Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih
ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun
Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat
Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku
disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe
diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi
Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon
metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa
Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran
kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah
banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis
mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari.
Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan
kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang.
Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur
Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang
copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur
Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon
wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng,
Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake
nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu
Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa
dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku
tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan
kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT.
wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong
jagad. Aluamah / Srakah :Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan
aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung
turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen
duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi,
sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja
nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi
krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade
Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing
rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun
Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
pancer. Sedulur papat adalah panakawan, lima pancer adalah ksatriya.
I.3. Asal Usul Sedulr Papat Kalima Pancer
Ugo marang asal-usule sedulur papat kang momong djalmo
Sak durunge Bumi Suci kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek nggawe ukom
kanggone djalmo monongoso. Bandjor Gusti ngetokake kuwasane nggawe
sukmo lan udjute rogo, kang ditetesake Gusti ing Bumi Suci.
1) Naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar-anyaran. Bandjur naliko djabang bayi
2) Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo,marang djabang bayi kuwi kang
3) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek rong sasi; Gusti ngetokake
4) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek telung sasi; Gusti ngetokake
kuwasane nggawe udjute Kulet, 4.)
5) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek patang sasi; Gusti ngetokake
kuwasane nggawe udjute Uthek, 5.)
6) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek limang sasi; Gusti ngetokake
7) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek enem sasi; Gusti ngetokake
kuwasane nggawe udjute Balong, 7.)
8) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek
pitung sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Rambut, Geteh lan Dageng, Lan
iki kang disebut Sampurnane Gusti, nyiptakake djalmo monongoso, deneng
Amergo kuwi, kanggone djalmo monongoso kang uwes luweh disik teko ono ing Bumi
Matur nuwun , marang Gusti Kang Moho Kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang di
ciptakake Gusti ing Bumi Suci kuwi uwes sampurno, Lan sirnakake bebayan kanggone
djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi ucul soko Bumi Suci, ora nandang
kasengsaran, amergo sengkalaning setan. Bandjur dusono Bopo lan Buyunge djabang
Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek wolong sasi; Gusti ngetokake
kuwasane nggawe asal-usule sedulur papat, ugo artine sedulur papat:
1. Geteh puteh artine: Welas asih ,
2. Bungkos artine: Kang nggawekekuatan ,
3. Ari-ari artine: Kang ndjogo sukmo ,
4. Geteh abang artine: Kang nglawan bebayan ,
Bandjur sak teruse Gusti ngetokake kuwasane nggawe djenenge sedulur papat kang
sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi,kang udjute koyo mengkene:
1. Djoborolo manggon ono ing [ kulite djabang bayi]
2. Makoholo manggon ono ing [balunge djabang bayi]
3. Hosoropolo manggon ono ing [nyawane djabang bayi]
4. Hodjorolo manggon ono ing [daginge djabang bayi]
5. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep
roso kanggone djabang bayi kuwi kang udjute koyo
Budi ing djerone Budi ono, [Pikiran]
Pikiran ing djerone Pikiran ono,[Roso]
Roso ing djerone Roso ono, [Sukmo]
Kahuripan ing djerone Kahuripan ono, [Ingsun],
yo ingsun sedjatine monongoso, kang diciptakake Gusti
Kang Moho Suci kang nggowo kasampuranane Gusti:
Moho Kuwoso Gusti, engkang pareng kasampurnane djabang bayi ing Bumi Mulyo
meniko, sakeng kuwoso Pandjenengan. Bandjur ucol sabdhoning Gusti kanggone ingsun,
ninggalake Bumi Suci, ucol soko dalan kang cilek bebarengan sampurno marang udjute
sedulur papat kang moho suci: Duh Gusti Kang Moho Suci kok kados mengaten Bimi
Mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sampurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggo
djalmo monongoso. Lan siro djalmo monongoso ora perlu wedi marang kahuripan ono
ing Bumi Mulyo iki. Awet urep siro ono ing Bumi Mulyo kene ora idjen kedjobo nggowo
kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulur papat kang asmane Djoborolo, Mokoholo,
Hosoropolo, Hodjorolo rino klawan bengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi
ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo kang diutos pareng warto kanggone
Bongoso Djowo, supuyo siro biso mangerteni lan ngelingi marang dino kang dadi
pengapesan siro, sak mbendinane ing dino Kemis bengi lan Minggu bengi.
Awet ing dino kuwi sengkalane siro teko soko Semoro Bumi, kang ndadekake kahuripan
siro ono ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh.
Amergo kuwi ngelingono marang udjute siro supoyo siro biso nduweni kasempurnan
marang kahuripane siro kang ditunggu sedulur papat ing Bumi Mulyo iki.
Aluamah, lanManuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah..
kalo bicara manekung ada kaitannyah dg ingkung,
ingsun ngawruhi kakang kawah adi ari ari aku njaluk jogoen rogoku budal
slamet mulih slamet ora onok halangan opo2
V.3.c. Meminta bantuan Sedulur Papat Lima Pancer:
Budoyo Pangestu Bangorejo Slamet Koplak Ngguyu Sampek Njungkel Njungkel
Omah ku lan deweke pancen cedhak Mung pirang-pirang jangkah saka gerbang omahku, aku wis nganti neng gerbang omahe. Ning dudu mung amarga kuwi aku gelem nunggune nganti 1 utawa 2 jam-an. Sahabatku kui
“ya uwis ayo!” Dheweke teras nggeret lengenku kanggo lunga. Tentu wae kanthi seneng ati aku manut wae. Lan akhire Aku lan Galang mandheg tepat neng ngarep tujuan sajrone iki. Stand cilik pangadol sosis bakar.
Kebiyasan ku lan Galag sadurung maju kanggo pesen yaiku bebarengan ngambu aroma gurih lan enak sing semerbak tekan irung nuli bareng padha ngucapke ukara lirih. “sosis bakarrr,”
Contoh cerkak bahasa jawa persahabatan - Sosis bakar. Kuwi alasan sabenere. Aku lan Galang sanuli tukune samulih sekolah. Kanthi urunan dhuwit jajan sing turah Aku lan Galang tukune lan mangane bebarengan mlaku mulih. Padahal wektu dak elingi saiki, rasa sosis kuwi padha karo umume. (Baca juga cerkak bahasa jawa tentang persabatan terbaru 2016)
Bokmenawa amarga Galang, sahabat paling becik selawase, nggawe sosis krasa beda neng ilatku wektu kuwi. Kebiyasanku lan Galang terus neras nganti lulus sma. Mbasi wis padha-padha tuwuh dewasa, ning wektu ana ing stand sosis obong iki, Aku lan Galang nglalekne kuwi kabeh. Nganti mubarang dina..
“Aku arep lunga,” jarene karo nyekeli jojohan sosis bakar karo mlaku.
“Menyang endi?” Takonku sing durung fokus amarga isih nglegena mangan sosis bakar kuwi.
“Pirang dina?” Takonku sing isih mangan sosis daripada ukara-ukara sing sahabatku omongake.
Galang mandheg mlaku. Nuli nyaka, ngadhep aku lan nguwaske mripatku.
Aku ora ngerti sakwise persahabatan Aku lan Galang lasan taun kapungkur, Galang ngono ala ndeleke lelara kanker pankrease sing wis menginjak stadium akhir kuwi. Lan gobloke aku, aku ngelingake. Mung berselang setaun kawit kelungane menyang amerika kanggo mbisakne pangobatan, aku kudu nekani acara panguburanane. Galang tilar,
Awale aku nyat nesu banget babagan apa sing wis kedadean. Miturutku Galang yaiku wong paling ala sadonya. Ning, hal iki mbanjur neng kesedhihan lan penyesalan sing njero banget kanggo aku.
Aku sedih banget. Aku dadi pangurung lan rutin nekani kuburane. Ngresiki suket liar sing mbeling tuwuh lan mekewuhi kebecikan kijinge. Kedadean iki nimbulke kebiyasan anyar kanggo aku. 7 taun nuli. Kebiyasanku kuwi terus mbanjur nganti nang akhire simbok pitakon.
“Tilik Galang, mbok,”
“Simbok serius. Kowe arep menyang endi?”
Aku meneng. Sabenere, aku ngerti pangarah saka pitakonan simbok kuwi. Ning aku sanuli lan terus mengalihke. Amarga nek nyat aku ngupadi kanggo njawab, dhadhaku bakal krasa sesek.
Aku ora seneng amarga nek dhadhaku sesek, Galang bakal muncul neng pikiranku. Lan dina iki, kanggo ping pisan jero 7 taun, aku ora nekani kuburane Galang, sahabat sing tak demeniku.
Aku nekani wit gedhe iki, neng kene dhisik Aku lan Galang
Wektu dheweke mlaku ngampiri aku. Nggeret lengenku. Mlaku bebarengan. Nuli nang akhire mandheg nang siji stand sing jebulna isih ana nduwe taun-taun kapungkur.
Dumadakan sacara ora eling aku wis ana neng kene iki lan mesan sosis bakar neng kana. Aku mung bisa ngesem cilik. Galang, Kanggo sahabatku sing ana neng kana.
Aku ngangenke kowe karo sosis bakar sing awake dhewe tuku lan pangan bareng. Aku kangen kowe. Tenan. Apa kowe uga kangen aku? Aku nganti
Sampeyan Dalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Paku Alam VIII : jangkep yuswo 90 tahun, 29 Mulud tahun 1930 (3 Agustus 1997). -
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 22 Oktober 2016.
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep
ana ngalas, utawa ing papan kang sakira ana ulane.
Allahu cahya mulya, sira sun kongkon, sira irupen cahyaning
nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe,
kulhuwallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet cupet karsaning
wong sabuwana bloloken ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.
Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning
loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune
rohingsun rohingsun dhewe Si…… (sebutna jenenge) tekaa enggal katemu aku. Lakune oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa
dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku,
Yen ana ing dalan begal durjana. Suksma nuksma, nyawa
tuna, cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.
Ati-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking
kulon BRI rasane wah jan dadi kangen maneh pengin dolan rono.Salam sugeng ndalu sedoyonipun.
Reply	Suwarto says:	15 June 2013 at 7:17 am	inget jaman mbiyen dadi pingin
menawi kulo wonten dalan mboten ngloroi nopo menawi yen ketemu mboten nyopo panjenengan,
Faking Release: Geraftaar (*ing...
suwun rawuhipun Mas Rahmat wonten blog kula, mugi-mugi Panjenengan tansah
nuwun, kulo sampun dnload...Mugi2 Gusti Allah ingkang mbales budi baik njenengan... Amiiin.....BalasHapusAno
sing ngopy niku lak tenger bilih artikel e Gus niku sae. pun sah muring2. pun sah mboten ridlo. wong kabeh niku sing duwe pengeran. kantun kuwat nopo mboten kulo njenengan niko, mung disawang dening Gusti Allah kemawon, tanpo di Sawang menungso. pancen ndonyo niku nggonne soro, susah, mboten
kyai munawwir ya ??- anonim : oh sae2 mawon .. kulo mboten sare kok . monggo bikak sareng2 hikam'e . insyallah hikam niku rupi pinten2 jemparing sing setunggal gendewone ananging sasarane mung setunggal mawon ....
maturnuwun gus, pun pak ngoten to, mnawi mastani, kulo tesih nem nggih an. nggih
krian ugi dipun tekananaken masalah ilmu alat, kados nahwu, sorof, balaghoh lan sak sanes-sanesipun. gus, sing inggil niku senes sare...., tape sareh.., adem mksd e, heeeeeeee......, ngapunten lo nggeh sakderenge, pun kladuk wani kurang dugoambok bilih wonten informasi, bilih abah kyai mustafit niku nasab e saking sayyid sinten, kok kulo tambah kpngin ngertos, ambok bilih abah njenengan mangertosi......, matur nuwun
ngapunten gus sakderenge, kulo ngaji hikam nggeh nembe kok, dateng darussalamah, cumak ingkang cabang klampis ngasem. maksude ungel njenengan niki nopo : " hikam niku rupi pinten2 jemparing sing setunggal gendewone ananging sasarane mung setunggal mawon " kulo dereng dong.. perkawis pralampito mniko... nuwun.... kawuningo bilih kulo niki lare saking wetan redi lawu, magetan peneripun,.... oooo nggih gus kesupi, ambok nek gadah kesempatan blog kulo dipun sambangi, nggih idep-idep tukar kaweruh, ngapunten kulo ndamel boso jawi, bilih boso mlayu sajak kok kirang prayogi, kados mboten ngajeni
mas, kok mboten di jawab, mbah kyai mustafit
bade nderek tangklet punopo wonten anak putu saking sido sermo ingkang
Ngelingono yen wus mlarat rino wengi mung sambat
Yen ngendiko ngati-ati Ojo waton angger muni
Agomo Islam Agomo suci, wong kang ora sholat bakale rugi,
ngono anake wong sing uripe nlongso, aliase mlarat ning ra popo, wong karang wis ginaris karo sing murbeing dumadi,mbok menawane isih ono sing gelem ngakoni yen ngerti luwih gelem njawil yo tak aturake gunging pinuwun sing tanpo upami. geneo saiye nyong isih gledek nang paran dene mengko nek wis wektune ngaso gledek yo
Surakarta (Solo) Tegal, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak,
Pelet Puter Giling Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo
Pelet Puter Giling Yogyakarta Kab. Bantul, Gunung Kidul,
Paradigma dangu ingkang ngginemaken menawi keluarga yaiku panggen paling sae konjuk mengembangkan karakter anak awiti dipuntakenakenaken. milanipun, sakmenika,
ngrupikaken panyelakan ingkang dipunanggep saged merangsang anak konjuk manah kritis, mengklarifikasi gagasan langkung diskusi, mawi memicu kebentukipun mentalitas gotong royong uga seni gesang rukun lebet masyarakat (hal 67).
Buku kaliyan pitu bab niki ngrupikaken afirmasi sabenan sekolah dados ujung waos pamucalan karakter.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, jmgonline.co.id Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
Mentog mentog wong mlakumu megal megol gawe guyu
Wong mlaku wae…kok megal megol..to tog
Yo ben to jago…wong mlakuku pancen kaya
ing Wedhatama, mrih tan kemba kakembeng ing pambudi,mangka nadyan tuwa pikun, yen tan mikani rasa, yekti sepi sepa lir sepah asamun,samasane pakumpulan, gonyak-ganyuk nglelingsemiTEMBANG
menguasai. Sajatine kang mangkono/wus kakenan nugrahaning Hyang Widi/bali alaming ngasuwung/tan karem karamean/ingkang sipat wisesa winisesa/ wu mulih mula mulanira/mulane wong anom samiJika lewat Pangkur Wedhatama
Aku seneng buah2an. Lek nang kene lumaan larang. Opo
angganira, ana uga angger ugering keprabon, abon-aboning panembah, kang kambahing siang ratri.
Wonten tembang ing nginggil saget kapendhet amanah saha piwucalipun mekaten:
Kita kedah ngangsu kawruh kanthi saestu supados saget manggihaken katentremaning batos.
Ngupadi ngelmu mboten wonten lerenipun, awit ngelmu menika terus ngrembaka seiring kaliyan perkembangan jaman.
Sansaya kathah ngelmu ingkang dipunpadosi sansaya kirang kathah babagan menapa kemawon ingkang dereng dipunmangretosi..
Ngupadi ngelmu ugi kedah dipunukur kaliyan kemampuan pribadi.
Ngangsu kawruh kedah matuhi angger-angger ingkang sampun dipungarisaken dening pamarintah.
Menawi badhe ngangsu kawruh ingkang sae-sae kemawon, supados saget dipuncakaken wonten ing bebrayan agung.
Kawruh ingkang saget dipunsinau mboten namung ingkang saget dipuncakaken dumateng diri pribadinipun piyambak kemawon, nanging wonten ugi paugeran-paugeran negari ingkang kedah dipuntindakaken sadaya masyarakat.
Menawi ngangsu kawruh kedahipun ugi jangkep, mboten namung kangge urusan kadonyan nanging ugi kedah ngantos ubarampe kangge ngibadah kedah dipun sinau kanthi saestu, amargi menika dipunginakaken menawi nindakaken ibadah ing siang dalu.
Kita kedah saget meper hawa nepsu dhateng sedaya ingkang gegayutan kaliyan kadonyan. Rumaos cekap, mboten ngaya menika saget damel sekeca ing manah.
Iku kaki takokena, marang para sarjana kang martapi, mring tepaking tepa
Wonten tembang ing nginggil saget kapendhet amanah saha piwucalipun makaten:
Sedaya ilmu menika kedah dipunpersudi kanthi saestu, menawi wonten ingkang dereng paham kedah dipunsuwunaken priksa dhateng para winasis ingkang mumpuni ing babaganipun.
Kedah dhateng tiyang ingkang mumpuni ing babaganipun, menika amargi kangge ngawekani bab-bab ingkang mboten sae ing tembe.
Tiyang sae menika titikanipun saget ngendhaleni hawa nepsunipun.
Kunci kangge saget ngendhaleni utawi meper hawa nepsu menika naming kanthi setunggal cara kemawon, inggih menika kanthi ngangsu kawruh agami.
Menawi badhe nuladha dumateng satunggaling piyantun sanes, kedah piyantun ingkang sakyektos sae saha pantes kangge patuladhan
Ingkang kedah dipunmangretosi kanthi saestu dumateng sinten kemawon ingkang nembe pados ngelmu inggih menika kedah kiyat anggenipun meper nawa nepsu
Ngupadi ngelmu / ngangsu kawruh mboten kedah dhateng piyantun ingkang sampun sepuh kemawon, nanging saget ugi dhateng piyantun ingkang taksih timur utawi ugi saget dhateng tiyang ingkang asor kastanipun
tembang ing nginggil saget kapendhet amanah saha piwucalipun makaten:
Sasampunipun pikantuk ngelmu agami kedah enggal-enggal dipuntindakaken wonten ing panggesangan.
Kuwajiban salajengipun ugi kedah nyebaraken kawruh menika dhateng tiyang sanes.
Mboten namung saget mituturi kemawon, nanging kedah ugi saget dados patuladhan ingkang sae supados saget milut tiyang kanthi kesadaran piyambak nindakaken ngelmu agami menika kalawau.
Nindakaken dhawuhing agami kedah ikhlas, tulus lair dumugi ing batos, wiwit gesang ngantos dumugining pejah.
Nindakaken dhawuhing agami mboten naming kangge diri pribadi, nanging kedah dipuntrapaken dhateng kluwarganipun ugi.
Ngelmu agami kedah dipuncepeng, dipundadosaken gegaranipun gesang ngantos dumuginipun pejah.
Menawi sampun saget nindakaken sedaya kalawau, sampun saget dipunwastani piyantun sepuh.
Sepuh ing mriki ingkang saget dipunsebat ulama, inggih punika tiyang ingkang saget meper hawa nepsunipun, langkung nengenaken panggesangan akherat, saget nebihi nepsu kadonyanipun, lan ugi kanthi tulus ikhlas nindakaken dakwah agami.
Sanesipun menika ingkang dipunwastani tiyang sepuh menika, tiyang ingkang saget ningali antawisipun bab-bab ingkang leres kaliyan ingkang
Re: Guyub Itu Bagaimana priaisy on Sun 17 Mar 2013, 06:19Mlaku terus! kalem yo ben! sing penting bareng kancane atine ayem. Kalah pitik menang pitik sing penting iso
Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I,
danlod madahi jadid moharam 95 - jadid95.irdanlod madahi jadid moharam 95 - jadid95.irdanlod madahi jadid moharam 95 danlod madahi jadid moharam 95 danlod madahi jadid moharam 95 danlod madahi jadid moharam 95Javad Moghadam - 2013 - Karbala khuname
Rahasia Proses Ternak Burung Kenari, Rahasia Proses Ternak Kenari,
Pizza gorèng (basa Inggris deep-fried pizza) iku pizza sing ora dibakar nanging digorèng mawa lenga panas. Panganan iki akèh didol ing Skotlandia. Senadyan mengkono, ing Italia, ya iku negara asal pizza, uga ana pizza sing digorèng (pizza fritta).
Ing Skotlandia, pizza gorèng wiwit populèr sawisé dasawarsa 1970-an. Pizza gorèng didol ing warung-warung panganan lan biasané digorèng ngono waé utawa dilandhesi glepung. Banjur olèhé mangan karo kenthang gorèng mawa minuman soda Irn-Bru.
EnglishEspañolPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 2 Maret 2016.
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU. TELENGING
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ...............(sebutkan
manik cemar uripmu wus kecekel dening aku. Diluk
Sir banyu urip banyu swarga, banyu swarga kanggo nyirep widadari, ayune widadari ayune .... (sebut namanya), asihe widadari asihe ..... (sebut namanya), kang jumeneng ing ati kula, Gusti Kang
ratu Segara Bayu, menehi suruh telu cacahe. Dak kinang, dak idokake ing
Ingsun matak ajiku si semar mesem, mut-mutaku ???????????????
pilinganku kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang ???????????????????? ing ?????????????? sanubariku.. ya iku si djabang bayi........
teka walas teka asih saking kersaning Allah, laillaha ilallah muhammad rasulullah.
Mutih 7 Hari, pati geni 1 hari di hari slasa kliwon.
ndayuh si jabang bayine.........(nama )
ojo ????????????????? welas asih karo aku yen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki
lan rasamu dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku.
Bolak balik menyang toilet karo anakku sing wedhok. Pas nggak nggowo obat mencret maneh. Naseebbb..
Puter Giling Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo
Garpu tala ya iku piranti kang wujudé memper kaya garpu ananging nduwèni bagéyan kang kaya untu cacahé mung 2 .[1] Garpu tala ndhuwèni wangun kaya huruf "Y" kanggo munculakée getaran utawa gelombang swara,[1] lan garpu tala nduwèni résonansi.[1] Ing frekuènsi tinamtu. Nalika dithuthuké ing sawijiné barang garpu tala bakal nduwéni résonansi.[1] Garpu tala nduwéni getaran nalika ana ing salah sawijining frekuénsi.[1] Umpamané nadha a kanthi frekuénsi 440 Hertz.[1] Awit frekuènsi iki tetep, garpu tala biyasané digunaké kanggo nyocogaké (menala) piranti musik liyané.[1] Alat musik iki kayata gitar lan piano.[1] Garpu tala bisa melar (memuai) nalika panas lan nyusut nalika kahanan hawa lagi adhem.[1] Nalika lagi nyusut utawa memuai frekuénsi kang diasilaké bakal owah.[1] Garpu tala kang nduwèni kualitas apik ora gampang nyusut apadéné melar.[1] Kanthi iki frekuénsi kang diasilaké bakal tetep standar.[1]
Garpu tala ditemokaké nalika taun 1711. Garpu tala ditemokaké karo musisi Inggris kang jenengé John Shore.[2]
Garpu tala dianggo amarga garpu tala bisa nggawé nadha kang murni.[2] Nadha kang diasilaké nduwéni vibrasi kang luwih kuwat, nadha iki kang dadi frekuénsi dhasar.[2] Kanggo nggawé nadha-nadha ing keyboard uga nggunakaké garpu tala.[2] Kanthi nggunakaké garpu tala nadha kang diasilaké bisa pas.[2] Garpu tala dadi piranti kanggo ngukur nadha siji lan sijiné nalika nggawé keyboard.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garpu_tala&oldid=989738"	Kategori: Piranti musik	Menu navigasi
lan Cocok iku mbak. Isok isok aku pesen maneh. heheh Betul iku Mbak, sambel iku sing nggarai
utawa kres ing tangga nada (F = 1 mol, f = 4 mol, dst)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 11 Maret 2016.
krama inggil and krama andhap. Some examples:
Ngoko: Aku arep mangan. ("I want to eat.")
sayang, wong tuwo ora setuju ,opo aku kurang lucu ,opo gusiku metu ,opo aku kedawan untu ha.ha.ha ojo nguyu lek nguyu seng mrongos awakmu
iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland, Walanda. Dunungé ana sakuloning Walanda ing pesisir Segara Lor. Kutha utawa gemeente iki nduwé padunung 61.292 jiwa. Gemeente iki ambané 31,06 km² lan saka iki kurang luwih 6,41 km² iku banyu. Kutha iki wewatesan karo Noordwijk, Teylingen, Oegstgeest, Leiden, lan Wassenaar. Ing tanggal 1 Januari 2006, Rijnsburg lan Valkenburg digabung marang Katwijk.
Katwijk iku dunungé kurang luwih 16 km saloring Den Haag lan 6 km sakuloning Leiden. Katwijk iku kutha pasisir sing kerep dianggo plesiran lan sawijining tilas désa nelayan. Mèmper kaya Urk lan Staphorst, Katwijk iku kerep dianggep minangka baluwerti kaum Protèstan kamangka wong-wong sing tangat marang agama bisa dianggep minoritas. Katwijk iku uga iku papan sungabé kali Rijn mili menyang sagara.
Punjer populasi[besut | besut sumber]
Katwijk iku dadi punjer populasi sing kapacak ing ngisor iki (cacahé padunung miturut kahanan tanggal 1 Januari 2005):
Katwijk aan den Rijn tegesé "Katwijk ing Kali Rijn" (5.916 jiwa)
Rijnsoever iku dunungé saloring Katwijk aan Zee. Sawétaning Katwijk aan de Rijn ya iku Rijnsburg lan sakiduling ya iku Valkenburg. Komunitas-komunitas iki saiki wis tuwuh dadi siji: Katwijk. Utamané Katwijk aan Zee iku nduwé karakter dhéwé, budaya séjé. Ing kéné, sawijining dialèk basa Walanda lawas isih diwicarakaké lan diarani Strand-Hollands utawa "basa Walanda pesisiran".
Katwijk iku papané ana ing pasisir Segara Lor, ing sungabing kali Rijn Tuwa. Ing jaman prasajarah, suku Jermanik Catten urip ing kéné. Jeneng Katwijk iku asalé saka jeneng Catten iki lan wijk sing tegesé "kampung" utawa "désa". Nalika jaman Romawi, kali Rijn iku wates lor Kakaisaran Romawi lan ing Katwijk ana kutha Romawi sing diarani Lugdunum Batavorum. Kutha iki diwangun nalika jumenengé Kaisar Claudius (41-54). Kutha iki kerep digandhèngaké karo kutha Leiden sing dunungé ana sisih wétan, nanging sajatiné papané ana ing Katwijk. Ing taun 1520 ana sawijining markas bala Romawi sing ditemokaké ing Katwijk lan diarani Brittenburg. Nanging markas iki kelelep ing sagara ing abad kaping 18.
Nalika Perang Donya II, mayoritas gedhong ing Katwijk aan Zee digempur Wadya Bala Nazi Jerman supaya bisa ngedegaké "Tembok Atlantik". Ing tlatah Katwijk, saya manèh sisih kidul saantarané wukir-wukir wedhi isih akèh bunker-bunker PD II. Bulevar ing Katwijk iku dibangun sawisé PD II.
Transportasi umum[besut | besut sumber]
Katwijk iku papan padusan segara, dadi nalika mangsa panas akèh wisatawan ngamanca, umumé saka Jerman sing padha teka. Mulané akèh hotèl ing Katwijk. Saliyané pesisir, ing Katwijk uga ana sawatara muséum lan gréja lawas. Muséum-muséumé antara liya ya iku Muséum Nelayan Katwijk, Muséum Spinoza lan Space Expo, muséumé ESA. Banjur uga ana muséum lokomotif kukus cedhak ing tlaga Valkenburg.
Witte Kerk utawa Gréja Putih, St. Andreas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.56, 11 Maret 2016.
Reply	Diajeng says:	3 August 2011 at 8:39 pm	Wah long bumbung asyik tenan… ben no aku cah wedhok aku nate lho nduweni lan dolanan long bumbung, pokoke weteng kencot ora kroso yen wis dolanan long
wengi ingkang kaesthi / Mrih tahayuning putrs/ /Lulus kang ginayuh / Sadaya ribed-rubeda / Linambaran kanthi sabar ing penggalih / Tuhu pantes sinembah /// Bapak ibu kang kula bekteni / Putra wayah nyuwun pangaksama / Sadaya kekilapane / Kanthi sungkemanipun / Ngaturaken Sugeng Riyadi / Mugi Alloh ta’ala / Ngebur dosanipun / Pikantuk
Pawelingku aja nganti lali / Anggonira mbangun bale wisma / Di bisa momong klawargane / Tindakna guyub rukun / Tansah eling wajib lan ngerti / Mring
Posted on 14/03/2012 by formulapurbalingga	clc-purbalingga.blogspot.com
“Rika sing urung munggah kaji, apa malah ora bakal munggah kaji, ning rika wis dadi wong sing seneng kurban. Rika mlarat, ning duitmu ora
Gue : “Lah, lha kowe ra
ngomong nak warunge ra gor siji tok. Ki dewe wes poto poto barang edan yake
mbak meh metu meneh. Meh alesan opo jal??”
Bar : “Yo omong we meh
dah, kok konco mu sing enom mung 2
bissmillahirrohmannirrohim... Sisaroden cempoko kurung ingsun ancek-ancek ing pucue gunung, hiyo ingsun lanang sejati,opo agamo iro,ingsun sodo lanang penjalin jikal,opo kuosone tak
ing sajrone piwulangan. Ancase supaya siswa mikir lan mangsuli pitakonan iku. Siswa asring ora bisa mangsuli pitakonan kang diparingake dening guru marga siswa ora ngerti ancas pitakonan iku. Guru asring maringi pitakonan kanthi teknik kang kurang trep. Babagan iku bisa ngalangi piwulangan, saenggo ancas piwulangane ora bisa kagayuh. Mula, kanthi panganggone teknik takon kang trep lan variatif siswa luwih gampang anggone mangsuli pitakonan kang diparingake dening guru. Undering perkara ing panaliten iki yaiku variasi teknik apa wae kang digunakake guru basa Jawa ing piwulangan wicara ing SMP se-Kecamatan Wangon? Ancas panalitene bisa ngandharake variasi teknik takon kang digunakake guru basa Jawa ing piwulangan wicara ing SMP se- Kecamatan Wangon. Panaliten iki migunakake pendekatan kualitatif kanthi metode deskriptif. Data panaliten iki awujud teknik takon guru basa Jawa ing SMP se- Kecamatan Wangon ing sajroning piwulangan wicara. Sumber data kajupuk saka kagiatan sajrone piwulangan wicara kang ditindakake dening guru basa Jawa ing SMP se-Kecamatan Wangon. Data dikumpulake kanthi teknik observasi lan wawancara. Teknik analisis data ing panaliten iki ana pitung tataran, yaiku observasi, wawancara, milih data, nganalisis data dilebokake ing tabel, ngrangkum tabel, ndeskripsikake data, lan nyimpulake asil analisis data. Asil panaliten nuduhake yen panganggone teknik takon guru basa Jawa ing piwulangan wicara ing SMP se-Kecamatan Wangon cukup variatif. Teknik takon kang digunakake dening guru basa Jawa SMP se-Kecamatan Wangon ing piwulangan wicara dibedakake dadi loro, yaiku teknik takon dhasar lan teknik takon lanjutan. Ing teknik takon dasar ditemokake enem teknik takon. Kang sepisan ndungkapake pitakonan kanthi cetha lan ringkes, ana patang variasi yaiku maringi pitakonan babagan makna, maringi pitakonan babagan lakon, maringi pitakonan babagan unggah-ungguh kang trep, lan panganggone tembung kanthi trep. Variasi teknik takon kang kaping pindho maringi acuan adhedhasar pengacuan pacelatho lan pengacuan sesorah. Ana telung variasi teknik takon kang kaping telu genti-genten mangsuli pitakonan yaiku menunjuk siswa kanthi langsung, menunjuk siswa kanthi maos dhaftar
adhedhasar panggonan lungguh, lan menunjuk siswa kang rame. Ana rong variasi teknik takon kang kaping lima maringi wektu kanggo mikir yaiku maringi wektu kanggo mikir kanthi dhewekan lan maringi wektu mikir kanthi rembugan. Kang pungkasan teknik maringi tuntunan ana telu yaiku mbaleni pitakonan kanthi wujud utawa cara liya lan basa kang luwih ringkes, maringi pitakonan liya kang luwih ringkes, lan patrapane ing wujud ukara. Ing teknik takon lanjutan ditemokake patang teknik takon. Sepisan teknik ngowahi tuntutan tingkat kognitif pitakonan ana loro yaiku owahan saka pemahaman (C2) marang penerapan (C3) lan owahan saka pemahaman (C2) marang analisis (C4). Teknik takon lanjutan kang kapindho yaiku nata urutan pitakonan dilakokake kanthi pengaturan urutan pitakonan saka gampang marang angel. Teknik takon kang kaping telu ana limang variasi yaiku njaluk siswa ngaturi alasan (maringi pitakonan alasan wangsulan), njaluk
njaluk wangsulan kang trep (maringi pitakonan babagan panganggone tembung kang trep lan maringi pitakonan babagan katrangan wangsulan), njaluk wangsulan kang luwih relevan (maringi pitakonan wujud krama saka sawijining tembung), lan njaluk wangsulan kang luwih kompleks (maringi pitakonan penerapan tembung lan menganalisis tembung). Teknik takon lanjutan kang kaping papat yaiku mujudake interaksi dilakokake kanthi maringi pitakonan marang siswa liya. Adhedhasar asiling panaliten ing dhuwur, panulis bisa atur pamrayoga (1) Luwih becik yen guru maringi pitakonan kanggo siswa nggunakake utawa migunakake teknik takon kang luwih variatif dijumbuhake karo kahanan nang kelas lan kebutuhan siswa, supaya siswa luwih gampang mangerteni ancas pitakonan lan luwih termotivasi kanggo mangsuli pitakonan guru. (2) Seyogyane guru luwih asring ngajukake pitakonan kanggo siswa kanthi ancas ngaktifake siswa kanthi individu utawa rembugan kelompok supaya keprigelan wicara siswa luwih mundhak. Guru prayogane ora nggunakake metode ceramah kang bisa ngurangi krenteg siswa ing piwulangan lan keprigelan wicara siswa. (3) Luwih becik guru ora mangsuli piyambak pitakonan kang diajukake dening guru utawa siswa liyane. Seyogyane guru bisa dadi pemantul utawa aweh kesempatan kanggo siswa supaya mangsuli pitakonan kang diwenehake. (4) Kanggo para calon panaliten, supaya bisa nglakukake penelitian lanjutan saka penelitian iki, tuladhane variasi katrampilan takon guru kang adedhasar pendhidhikan guru utawa variasi katrampilan takon guru ing aspek basa kang
ngobrol. Begitu ditinggal berdua, dia bilang "wis, ngomong ngganggo basa Jawa wae. Luwih penak. Tapi yen mengko pas bocahe teka,
Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri Handayani
kang misuwur banget ing taun kaping 20.[1] Jerry Siegel mulai nulis komik Superman karo Joe Suster (kanka rikala isih cilik) ing taun 1933.[1] Wiwitane, komik Superman dipublikasekake minangka komik strip, nanging ora ana kang kepincut.[1] Ing taun 1938 Superman wiwitane dipublikasekake, ing sawijining majalah komik.[1] Komik iki ndadekake bisnis komik dadi misuwur banget.[1]
Komik[besut | besut sumber]
^ (en) Jerry Siegel, coa.inducks.org. Diundhuh tanggal 11 Juni 2010.
Simple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 11 Novèmber 2016.
”Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng …….., Senopati Ing Ngalogo, Abdurahman Sayidin Panata Gomo, Kalifatulah Ingkang Kaping ………”.
tanaman kencur, obat herbal rimpang kencur, obat tradisional rimpang kencur, rimpang kencur adalah, rimpang kencur dan khasiatnya, rimpang kencur
Kayane, nang endi bae ora ana wong sing seneng angger kon ngenteni utawa ngantri.
cara nggo nglipur ati selagine ngantri, yakuweh HP-nan. Mbuh apa sing depencet, ning akeh-
padha takon-takonan blas. Jan uwis ora kaya urip nang Indonesia, ora kaya nang Jawa sing misuwur sumeh lan ramahe. Jajal baen dedeleng nang bank apa nang rumah sakit utawa panggonan layanan masrakat
Angger wong liya wis nang ngarep ya aja disrombol, salahe dhewek mangkate ora gasik, dadi ora bisa nang ngarep. Ora nyrombol ateges wis bisa ngregani hake wong liya.
ING Vysya Chalvai ING Vysya Madikonda ING
Việt Pisanan wektu, very first,first-ever, ing videos porn 24/7
Gunging Jago, Jago, Pisanan Wektu
19 Tahun Lawas, Cam, Pisanan Wektu
Kolese, Cum Dijupuk, Pisanan Wektu
Audisi, Gunging Bokong, Pisanan Wektu
Gunging Jago, Cowgadis, Doggy Gaya, Pisanan Wektu
Amatir, Bukkake, Ebony, Pisanan Wektu
Gunging Jago, Bokongé, Pisanan Wektu
Bokong Licking, Kasar, Pisanan Wektu
Gunging Klitoris, Klitoris, Pisanan Wektu
Ireng Butt, Cam, Ebony, Pisanan Wektu
Kasar, Creampie, Pisanan Wektu, Diwasa Silit
Budak, Dominasi, Sadism, Masochism, Setri, Pisanan Wektu
Pisanan Wektu, Diwasa Silit, Shorts
Creampie, Pisanan Wektu, Diwasa Silit
Pisanan Wektu, Mulut Lubuk, Moderate
Wings, Pisanan Wektu, Rumaja Silit
Pisanan Wektu, Krasan, Rumaja Silit
Kasar, Nemen, Pisanan Wektu, Diwasa Silit
Silit, Pisanan Wektu, Mulut Lubuk
Pisanan Wektu, Orgasme, Alat Vibrator
Dominasi, Pisanan Wektu, Lesbian Remaja
Pisanan Wektu, Diwasa Silit, Lanang Lanang Wadon
Pisanan Wektu, Diwasa Silit, Nyasarké
Pisanan Wektu, Atos, Rumaja Silit
Kasar, Pisanan Wektu, Lesbian Remaja
Nutup Sampe, Pisanan Wektu, Tato
Cute, Pindho Penetrasi, Pisanan Wektu, Walet
“Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta
nyiapno berkas gae ndaftar. Tangi isuk-isuk, siap-siap ngadeg sakwayah-wayah ngantri mbalekno formulir pendaftaran.
Iku lek penyakit-e sing ndaftarno sekolah. Lha lek sing munggah-munggahan, kabeh podho ngroyok koperasi golek buku pelajaran sing arep digawe nang kelas anyar, soale saiki sekolah
Aku dhewe terus terang yo melu kenek pandemi iki, tapi tak gawe seneng ae, wong cumak setaun pisan… Mangkane
leluhur ingkang sami nurunaken jabang bayine…. (diisi nama anak/orang yang diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti.(
kliwon, wunku sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan : Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono
“sedulurku sing lahir bareng sedino, sing ora lahir bareng sedino, sing kerawatan lan sing ora
Ying-Seong Fung / Yee Lai / Hok Sing Wong /
Legong Keraton Dance Bali & Gamelan Semar Pagulingan
Legong Kraton (Keraton) or Legong Lasem is one of the traditional Balinese dance. Legong Kraton
fian says:	11 August 2006 at 11:17 pm	mas, mas…. kulo niki tiang cilik, cuman golek rejeki mas… mboten badhe ngapusi cuman yo niku… indonesia kan negoro kreatif engkang cepet mbudidayan hehehe…., la nggeh nek ngoten nggeh mas, mas seng pinter-pinter niku ojo niru-niru nggeh…, yo podho gawe seng genah lan akeh manfaate… rak ngono tho… :d:d
(aku nulis opo.. kuwi, aku dewe rak mudeng je)
[-(:)>->:d< @};-:*:-&:-$:o):@)o->o-+|-):-h8->(*)(%)%-(:-j=d>=))~o)=))[-x;;):-< *-:):d:((<):)<):)<:-p=:);):-w[-(#:-s(~~)x(o=>o->(:|(*):-ss:-ss8->:-h>:/>:/>:/>:/%-(
Sibolga Utara, Sibolga - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Suroboyoan, Jawa Tengahan, Meduro, Osing, Banyumasan
'Dobol, endhog gak asin ngene jarene asin'
'Cak...cak. Endi sing jare peno asin iki. Endhog gak asin babar blas
'Bo.... sampiyan salah, dik'
'Lha iyo, sampiyan iku salah. Wong sepur durung budhal endok
ngedot, adane bayi ae. Karo maneh kukumu sing ireng iku onon endog-e cacing,
Wong telu mau diukum kudu golek buah-buahan nang alas. Nek wis oleh
dikongkon balik nang ratu, kepala suku Amazon.
senengane lek numpak montor mesthi ngebut... opo maneh saiki montore ganti RX-King sik anyar kinyis-kinyis... Leh numpak koyo cak Doohan... wis ta lah... pokoke gaya temen... kemethak ngono
Critane pas bengi-2... lagi enak-2e ngebut (lha iyo... opo se enake ngebut...) ngerti-2 ono wong wedok tuwek nyebrang dalan... langsung ae arek iku mau ngerem ndadak... ciii..ittt... ittt... (ojo' ditambahi 'il' yo..)
Untung montore sik anyar... rem-e sik manjur... cobak lek gak ngono yo wis nabrak wong wedok tuwek iku mau... bareng wis mandhek, arek iku trus marani wong wedok mau ambek rodo nesu... "Yo' opo se mbah... sampeyan iku gak tau mangan
jugak seneng. Dek-e ngirimi aku crito, njaluk tulung disurobayakno.
Mungkin nek jik bahasa indonesia gak patek lucu. mangkakno dek-e njaluk
Mat Pithi karo Saropah kepeksa cabut saka desane, merga panen-e gagal. Arek loro iki budhal nang Suroboyo.
Wong suroboyo kok diparani. Wong kota besar koyok Suroboyo iku kota
sing keras. Ojok cacak wong pengangguran, wong sing wis nyambutgae ae
iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ".
nduk Jepun moro nang nggone dokter. Pirang-pirang dino iki awak kroso kesel, weteng mules, mripat mbrebes terus ditambahi sirah ngelu. Pokoke rasane gak enak kae lho...
Dokter sing mrikso nggak iso nemokno penyakite Mat Pithi malah tambah gak mudeng... opo'o pasien siji iki kok koyok ngono.
durunge. Terapine yoiku Mat Pithi mesti ngoyoh ambek ngising, disimpen ndhuk tas trus didokok ndhuk basement
dianakno kontes dowo-dowoan peli. Akeh sing melok. Mat Pithi, arek Suroboyo, gak gelem kalah, jugak melok.
Peserta nomer 1, saka India. Munggah nok panggung, bungkak-bungkuk, ngekek-i hormat. Gak suwe klambine dibukak kancinge
gendhing wedhokan wis dikuasani. Jangkep limang wulan meguru, Mat Pithi diwekasi gurune " Mat..., ilmu sing mbok sinaui wis jangkep. Tapi lek koen kepingin ningkatno mane, koen topo wae ning Gunung Batok.".
mbah lanang mati ..." jare anake.
onok arek wedhok susune guedi nemen mak". Ning Saropah nuturi anak-e, "Ojok cidek-cidek arek wedok sing susune gedi, cung. Arek wedok koyok iku mono pikirane gak onok liya kecuali perkoro susune thok. Arek wedok sing susune gedi iku arek wedok goblok".
Klowor manthuk-manthuk. Koyok arek sing ngerti ae.
Mari ngono Klowor takon maneh, "Nek onok uwong sing gandule gedi, mak"
Jare mak-e, "Yo podho ae, cung. Setali tiga uang, jenenge. Wong lanang sing gandule gedi iku pikirane yo rusuhan thok. Sing dipikir gak liyo maneh ya cumak yok opo enak-e numpak-i wong wedhok thok. Endi tau mikir sekolah, tah nyambutgawe. Wong lanang sing gandule gedi iku yo termasuk wong goblog. Mene maneh, nek onok wong lanang sing gandule gedi, ojok mbok cidek-i, ya, cung. Ben dina sing dipikiri ya yok opo manfaatno gandule mau thok, cung".
sektine, njaluk sarat supoyo biso cepet sugih. Karo dukune Mat Pithi diwehi kerikil cacahe telu, jare pak dukun "Mengko yen wis tekan ngomah, opo penjalukmu sambi mbanting kerikil kuwi bakal dikabulno".
Tekan ngomah Mat Pithi njupuk kerikil siji, sambi siap mbanting kerikil ngomong karo bojone "Aku pengin montor bene gampang nek katene lunga".
Bojone ngalang-alangi "Ojo montor, njaluko omah ae, wong omahe iki wis katene rubuh".
anyar. Sing wedhok jenenge Saropah, arek Maspati, mBubutan kono. Arek loro iki pancen cocok, wis tah. Gak kenek-an. Podho ndableg-e, jugak podho kosrone. Gak oleh ketok nganggur. Kejawil thithik ngono ae wis nggeblag,
thithik ngono ae, wis diglandhang mlebu kamar. Malah kadang durung tekan kamar ae wis gak srantan maneh, Sak liyane manten anyar, wong ndik omah iku yo cumak wong loro mau thok.
Engko pas Saropah nguleg sambel, sing mesti tangane yo obah mbarek awak-e yo goyang-goyang. Ndelok susune bojone sing ketok mentul-mentul, gandule Mat Pithi wis
Sing siji jenenge Mat Pithi, sijine Dul Kimpong. Mbok..., wong loro iki pancen sobat kenthel buanget, nget, nget. Isok dipastekno, nduk endi ae onok Mat Pithi, mesti onok Dul Kimpong. Mancing bareng, tandak-an bareng, mbalon, sobo Bangunrejo, ya bareng. Pokok-e, wis gak onok rahasia sing salah sijine gak eruh. Lha yok opo, cak, pancen wis kuenthel-thel!
Wingenane dowo, wong loro iki rasan-rasan, jare ndik Wisma
wis akeh wong-wong sing nyritakno Melati iki. Disamping pancen arek anyar, jugak ayu lan awak-e koyok Sofia Lacuba sing lagek dadi perkoro soal pornografi iku. Sopo sing gak kepengin ngeloni, nek rupane koyok ngono iku
cilik. Dadi nek sak iki sabane nggone 'Pusat Perdagangan Barang Empuk dan enak' iku yo wis gak aneh maneh. Cilik-e mbiyen tau ngintip manten anyar sing kamare saka gedheg. pas ngintip wong main mau onok sing eruh, ya mantene iku dewe. Gedheg-e digablok, Mat Pithi klilipen.
terus dadi lan infeksine, mborok, abuh, terus kudu dicopot. dadi nek klirak-klirik ya cumak moto sing situk-e maneh. Sing neker, endi isok?
Nuruti kandane Dul Kimpong, kancane, ben bengi mata sing digawe saka beling mau dicopot terus dikum nang gelas. isuk-isuk tangi turu, banyu
Yuk Jah lungo perikso nang dokter
Perlombaan mateni genine lilin mbarek entut
Jancuk...! Jaranku Wedok !
Ojok cidek-cidek arek wedok sing susune gedhe !
Gandule Mat Pithi katut ilang ...
Menehono busono marang wong kang wudo, Menehono ngiyup marang wongkang kodanan.Menehono mangan marang wong kang luwe, Menehono busono marang
WANGSA BAJRA WONG JAWA BUDDHA: April 2009
maknanya. " Lir-ilir, lir-ilir tandure wis sumilir
Yo surako... surak hiyo..."
1. Ilir-ilir, Ilir-ilir, tandure wus sumilir =
Ingsun amatek ajiku aji asmoro geni kamahayuEwan ewan pusoko jiwo nyemplung marang dhadakuteko welas teko tresno, teko kedep teko asihsaking kersaning jiwo kamahayumantra
PAYUNG AGUNGuwang uwung gedhene sapayung agung,sun panahken barat lesus dadi tiba dadi udan,ngudani wong sejagad kauban kabeh,gedhe cilik lanang wadon kapir islam,jim,setan sato galak
SIRA JABANG BAYIjabang bayine si.........(nama cewe atau cowo),bisa kumpul karo sadulurku,apa maneh
sukma sejatibismillahirahmanirrahim,,cahaya mulya mulyaningsun urip ingsun,iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening nyawaku,teko kedep teko lerep teko nurut manut si.....................menyang aku cahya mulya mulyaningsun,urip ingsun,iya iku kang ngimpune nyawane si......wis kakekap dening nyawaku,teko kedep,teko lerep,teko nurut,teko manut si.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
gilar-gilar ing tengah,asih ayu leksono,yo moyo langgeng tan keno ing pati.gilar-gilar ing tengah,kepyur-kepyur ing ngarepku,remu-remu ing mburiku,lerep tengah,bunder kiwo.jabang bayine si…binti…(si…bin…/nama yang dituju+ayahnya) saiki asih
WANGSA BAJRA WONG JAWA BUDDHA: 2009
"Hah?? mundhut motor? motor nopo?"
Cello utawa kang nduweni jeneng jangkep Violoncello iku salah siji piranti musik kang anggone nganggo kanthi cara digesek. Piranti iki kagolong piranti musik kulawarga piyul. Wong kang nggunakake cello diarani cellis. Cello iku piranti musik kang misuwur ing minangka piranti musik
Wujude[besut | besut sumber]
Ukuran cello luwih gedhé tinimbang piyul, nangingluwih cilik tinimbang bas. Kaya kulawargane piyul, cello nduweni senar papat. Senar-senare dipaske saka nadadhuwur ning cendhek, A, D, G, lan C (A3, D3, G2, lan C2 ing notasi tala kang ilmiyah. Piranti iki kaya viola, nanging nadhane luwih cendhak, lan seperlima oktaf luwih cendhak tinimbang piyul. Piranti iki digunakake kanthi cara didekake ing antarane sikile pemusik kang lungguh, lan didekake ing endipin.
Cello iku piranti musik kang rada ruwet, kang kaperang saka akèh bageyan. Sanajan umume mung digawé saka ari kayu, lan bageyan-bageyan liyane digawé nggunakake logam-logam liya utawa bahan
sapinya. “Ngarit lek? piye kabare ?sugeng riyadi sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten, wong enom akeh salahe…”,
wah dadi pengin balik kampung mas,ngrasak ake asrine ndesoku,
rodo mudun yo..akeh sing isih seneng ngabdi pepunden,ayo podho eling wis wayahe nggolek sangune mulih
MACA LAN NEMTOKAKE GAGASAN TEKS WACAN
Wacan kuwi kadadeyane saka paragraph-paragraf. Saben paragraph duweni gagasan pokok (utama) lan gagasan penjelas.Gagasan pokok yaiku gagasan sing dadi intine informasi.Gagasan penjelas yaiku gagasan kang dadi informasi tambahan sing tujuane kanggo njelasake gagasan utama Lumrahe gagasan utama ana ing ukara wiwitan paragraph, tengah, utawa pungkasane paragraph NYEMAK TEMBANG KINANTHI Titikane ;1. mawa paugeran : 8u, 8i, 8a, 8i, 8a, 8i2. diarani tembang kinanthi sebab cakepane tembang bisa ginandheng dienggo nggerongi prasasat kabeh gendhing 3. watake : seneng, asih, tresna 4. mathuk kanggo medharake piwulang utawa crita kang ngemu surasa sih-trisna5. sasmitaning tembang : kanthi, gandheng, kanthet
KAWRUH SAPALA Tembang macapat uga sok diarani tembang cilik. Tembang macapat kang lumrah cacahe ana sewelas, yaiku : 1. maskumambang 2. pucung 3. mijil 4. kinanthi 5. asmaradana 6. durma 7. pangkur 8. sinom 9. dhandhanggula 10. megatruh 11. gambuh Tembang macapat kaiket ing paugeran : Guru gatra : Cacahe gatra utawa larik saben tembang sapada (sabait) Guru wilangan : Cacahe wanda (suku kata) saben sagatra Guru lagu : dhong-dhinge swara ing saben pungkasane gatra NULIS LAYANG PRIBADI Laying kiriman utawa laying iber ana warna telu :1. Layang Kitir : laying kang ringkes banget. Ditulis ing dluwang, ora nganggo diamplopi. Kang migunakake wong kang wis kulina banget marang wong kang dikirimi layang. 2. Layang Cekak : wujude kaya layang ganep, nanging mung cekak aos wae. Dadi luwih rowa ketimbang laying kitir, nanging luwih ringkes katimbang layang ganep. Lumrahe tanpa adangiyah. 3. Layang Ganep : layang kang ditulis ganep sarta nglungguhi paugeran. Ditulis ing dluwang kang apik sarta diamplop.
Paugerane Layang ganep1. Adangiyah : pandonga / pakurmatan ing wiwitaning layang 2. Satata basa : bebukane atur ing layang 3. Surasa basa : ijoan utawa surasane layang (isi)4. Wasana basa : panutuping layang 5. Titi mangsa : tanggal panulising layang 6. Peprenahan : sesebutan gegayutaning sedulur 7. Tapak asta : tandha tangane sing kirim layang 8. Asma cetha : jenenge sing
AlurAlur yaiku rangkaian kang mbangun utawa mbentuk crita saka awal nganti akhir. Urutan alur kabangun saka 5 fase, Yaiku : 1. Perkenalan, 2.
Amanat ing drama ana sing langsung tersirat, nanging umume sengaja didelikake kanti kasirat mungguhe panulis naskah drama kang duweni sangkut-paut. Nanging pentonton sing profesional bae kang sanggup nemokake amanat implisit kasebut.
BasaBasa kang digunakake ing drama sengaja dipilih pangripta kanthi ngebotake fungsine kanggo sarana komunikasi.Saben pangripta drama duweni gaya dewe-dewe ing
Saliyane kaiket karo milihe kosa kata, basa uga kaiket karo milihe gaya bahasa (style).Basa kang dipilih pangripta banjur dienggo ing panulise naskah drama, umume yaiku basa kang gampang dingerteni (bersifat komunikatif), yaiku ragam basa kang dienggo ing kauripan saben dina. Basa kang duwni kaitan karo situasi lingkungan, sosial budya, lan pendidikan.Basa kang dienggo dipilih kanti mengkene kanggo tujuan ngurip-urip crita drama, lan ngurip-urip dialog kang kedaden witara para lakon critane. DialogDialog yaiku tiruan saka
LatarLatar yaiku panggon kedadeane paristiwa kang diceritakake ing salah sijining drama. Latar ora mung ngerujuk kanggo tempat, nanging uga ruang, waktu, alat-alat, benda-benda, busana, sistem pakaryan, dan sistem kauripan kang duweni hubungan karo panggon kedadeyane paristiwa kang dadi latar critane.
Pituduh TeknisPituduh teknis yaiku rambu-rambu kang sengaja dicantumake kaliyan sang pangripta naskah drama kanggo penuntun penafsiran kanggo sapa bae kang kepingin mentasake drama kasebut.Pituduh teknis ing naskah drama bisa arupa paparan ngenani adegan lan adegan, profil lakon crita, latar
sijining kang dadi pikiran utawa bab kang dadi masalah.Pangripta drama, sadar utawa ora sadar pasti nyampekake pesen/amanat ing dramane. Amanat asifat kias, subjektif, lan umum. Saben wong bisa bae saling beda pendapat ing nafsirake amanat kang disampekake pangripta drama.
pribadi, ingkang kaandharaken saged menapa kemawon gumantung kabetahanipu...
BaYAnG	30 Oktober 2012 at 06:02	Balungane ijeh.., arep dogawe once.. 🙂
Balas	cumakatakata	30 Oktober 2012 at 06:04	yo gak usah dimasak Mas, di nyonyok karo rokok titik trus diwei kecap yo wes lumayan gurih kok..
ayu-ayu ojo kakean mrengut mergi mangkel.
sethithik, lha taman ngarep cumak sakuprit. hehehe. Aku iki yo lagi penasaran nyobak
njombla2 koyo numpak jaran kore,,mlayune sak karepe dhewe,,hehe
Reply	mas adjie says:	25 July 2012 at 11:29 am	matur nuwun infone mbah Suro…
Jawa Tengahan, Meduro, Osing, Banyumasan
Iki ngono ceramahe Kanjeng Sunan Gunung Klotok Wali ke 10....
Tapi sak iki Mat Pithi kepothokan. Lha yok opo, wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene gigawe nambakno untune sing lara. Bioskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo mbayar
Dadi direktur duwe sekretaris ayu tur sexy, jenenge Markonah.
Suwe-suwe Mat Pithi kepencut jugak sampek
pirang wulan sakwise Markonah budhal nang Itali, pas awan-awan Saropah teko omah telpon Mat Pithi nang kantor “cak, iki sampeyan oleh kiriman kartu pos teko Itali, tapi aku gak ngerti karepe”. Jare Mat Pithi “yo wis simpenen sik”
Mari kantoran, tekan ngomah Mat Pithi wis gak srantan maneh pengin age-age moco katu pose. Tapekno Mat Pithi
Reply	yogo says:	4 June 2009 at 7:27 am	ojo ojo ancene wis garis uripe ngono mas..Kabupaten sing denyut jantunge alon2
doyan dolar,aaah wis kok dadi blandang.Wasalam
Reply	samson says:	18 September 2009 at 9:10 am	Mas-mas, mbak-mbak, pak dhe lan bu dhe sing podo nyandang pangkat seko pametune porjo … kapan arep duwe gawe mau?
Yen tak etung-etung… sing peduli wis akeh lho… nopo podho ora kumpul wae… ayo mulai mbaleni nggarap potensi sing akeh kui.
Lan kula Ngaturaken Sugeng idul fitri, nyuwun pangapunten sedaya kalepatan kula lan kanca-2, mugi andandosna persederekan ingkang
menungsa karo alam, sing nggenahna maning umume dipimpin utawa dadi tanggungjawab pimpinan masyarakat.
ra kroso netes eluh neng pipiku upama tanganku dadi suwiwi
niki sae mbak, ajeng kula cobi wonten ndalem. Suwun
Neng mubarang esuk sing permai, neng siji areal sawahan sing becik, sawong petani kedelok adeg karo memandangi tanduran pari neng sawahe sing cukup amba ijo membentang.
Wis sesasi luwih pari neng tandur, saiki godhonge wis ngijo. Sakwise berkeliling neng antara pangora-pangora sawahe, matane kendheg nang suket-suket liar neng antara tanduran parine. Suket kuwi kedelok tuwuh subur lan bahkan luwih subur saka tanduran parine.
Dina tambah awan, srengenge tambah terik. Tanpa tunggu suwe, pak tani menyingsingkan lengen kelambine, mudhun menyang sawah lan ngawani rerumputan neng sela pamaren kuwi. Pangora demi pangora dheweke
dheweke menyeka raine karo lengen kelambine. Dheweke ora praduli karo panas sing ngobong lulange.
Tanpa krasa adzan dhuhur berkumandang saka kadohan. Dheweke kendheg sadhela, kemuadian njangkah menyang tepi, mlaku nyusuri pematang lan mandheg neng siji gubug cilik neng tengah sawahe. Dheweke kipas-kipaskan tudung neng endhase menyang raine sing kedelok kelelahan, hembusan angin sepoi-sepoi krasa menyegarkan awake sing ngabang lan teles saka kringet. Siji botol wedang dheweke raih, karo beberapa tegukan dheweke jamoni dahaga sing mau-mau dheweke rasakne.
mbukake, lan makane karo lahap, entek ora turah. Ah…, ebo nikmatnya pangan neng tengah sawah sing anyak ngijo karo angin sing sepoi-sepoi, diiringi kicauan manuk-manuk. Tenan alami pemandangan neng ngarep kana, hamparan ijo neng ngisor birune langit…
Sakwise rumangsa cukup leren, dheweke bergegas menyang siji kali cilik neng samping sawahe. Dheweke jupuk banyu wudlu, bali menyang gubug, nggenti klambi, lan …alloohu akbar! Dheweke adeg mengahadap kiblat karo kebak kekhusyu’an. Masya alloh, neng tengah sawahe dheweke tiada lalen kanggo bersujud ngadhep ilahi. Sakwise buyar sholat, dheweke pun mbanjurke pangerjane sing isih dawa, ngresikna suket-suket sing tuwuh neng antara tanduran parine.
Sakwise beberapa suwe, dumadakan langit ngowah werna, biru lan cerah sing ket esuk mradani angkasa dumadakan dadi mendung sing
tanduran sing tuwuh neng sawahan kuwi. Sadhela pak tani ngendhegake pangerjane, tertegun memandang sekeliling, sepi ora ana seoarangpun sing isih ana ing sawahan sekitarnya, banjur dheweke mbanjurke pangerjane meneh.
Udan kian deras, petir berderu neng angkasa memekakkan kuping. Pak tani tiada bergeming saka kemempengane, walau awake teles kuyup, karo pacul cilike dheweke terus nyusuri sela-sela tanduran parine, menggemburkan lemah lan njebol rerumputan sing tuwuh liar. Panas sing mau ngobong wis sirna lan nggenti adhem sing njojoh balung. Sapisan awake bergetar kaya menggigil, ning dheweke ora praduli, dheweke terus njangkah. Dumadakan siji kilat menyambar kaya neng ngarep raine,
Mengusap dhadhane karo berguman, “subhanalloh…”. Dheweke adeg meneng, bali dheweke pandangi kaanan sekeliling. Saadoh mata memandang, mung banyu udan sing kedelok, gegodhongan tertunduk nguwawa banyu, sunyi…, mung banyu udan sing krungu. Dheweke anyar eling tinggal awake sawong sing isih adeg neng tengah sawahan kuwi.
Kesunyian mencekam, tiada seekor jangkrik pun sing wani nyuwara, mung deru angin lan udan mawa petir sing silih nggenti bergemuruh. Dumadakan ati cilike celathu, “kowe kudu mulih, alam lagi ora bersahabat, kowe bisa celaka disambar petir…”. Banjur dheweke pandangi kabeh sudut sawahe, kedelok gegodhongan pari tertunduk kadhemen, dheweke menghela ambekan sadhela lan bergumam, “apaa sing kedadean aku arep tetap merawatmu wahai pari…, amarga aku pitaya mubarang dina esok aku mesti arep memanenmu”. Nuli, dheweke pun mbanjurke pangerjane.
Ora pira suwe banjur, sayup-sayup krungu suwara adzan ashar saka kadohan neng selasela suwara gemericik banyu sing anyak mereda. Pak tani ngendhegake kerjane, berlajan menyang tepi nyusuri pematang menuju gubug, membenahi bekal nuli njangkah mulih karo ati bahagia, ora praduli awake teles kuyup, adhem njojoh balung.
Mangkanaa perjuangan pak tani sing ora kenal lelah, ora praduli panas lan udan, demi tanduran parine sing pitaya karo mesti mbesuk arep dheweke panen. Dheweke pitaya mubarang dina mengko arep
awake dhewe jero mrangkani kuripan, awake dhewe kudu nduwe tujuan sing gamblang lan mesti sing arep awake dhewe capai esok suk emben, lan awake dhewe bulatkan tekad lan samubarang daya upaya kanggo mencapainya. Aja impi kabehe arep mlaku lancar tanpa rintangan. Nandur pari wae mesti suket arep melu tuwuh, mangkana uga pangimpen sing awake dhewe tandur, mesti uga arep dituwuhi semak lan ilalang. Yen semak lan ilalang ora awake dhewe resikna, bisa dadi pangimpen awake dhewe arep layu lan mati.
Dadi, sadurung awake dhewe ngeneni sukses, kuatkah awake dhewe ngadhepi coban lan rintangan sing menghadang??
Sadurung awake dhewe ngeneni sukses, tabahkah awake dhewe ngadhepi pangrekasan lan ujian urip?? Sadurung awake dhewe ngeneni sukses, bersabarkah awake dhewe jero ndalani proses?
kangen ummi, kangen ngerumpi bareng, kangen ke salon bareng, kangen diomel, kangen dikritik penampilanku, kangen curhat-curhat bareng, kangen
Tembung ora resmi dipigunakaké ing taksonomi manuk, nanging asring digunakake pengamat perburungan utawa ahli kanggo nggampangake identifikasi manuk.
Inggih, yen tledekan populer ing negara kita, kalebu ing Sapuan biru. Blue Sikatan manuk nanging uga kasusun saka sawetara jinis utawa spesies. Saben nduweni kaluwihan lan cacat.
Jinis Tledekan sing populèr nganti saiki mesthi gunung tledekan. Ana rong jinis tledekan gunung, yaiku
wayang golek Surakarta symbolic Tengul types of wayang Visnu Wahana Wasita Djati wayang Adam Ma'rifat wayang Dupara wayang Gedog wayang golek wayang Klitik wayang kulit wayang Madya wayang Pantja Sila wayang Purwa wayang Suluh wayang wong wayang-figure wayang-performance wayang-play wayang-puppet wayang-spectator wayang-theatre
BODHGAYA 8294144652 63 HOTEL NIKKO LOTUS
BODHGAYA 9481280810 65 SHAKYA GUEST HOUSE
BODHGAYA 0631-2200005 66 HOTEL PRINCE BODHGAYA 9534668619 67 NEPALI GUEST HOUSE
BODHGAYA 9006374975 68 NEW HAPPY GUEST HOUSE
BODHGAYA 9973654730 81 KUSUM GUEST HOUSE
Intro :Gumregah Merapi anyundhul langitPadhang mbulan ing candhi PrambananKeraton pusering
ada basa basinya biar serius gtu he he..
agus beye says:	4 November 2010 at 10:03 pm	Nyuwun pirsa menawi cariyosipun Raden Ronggo kados pundi,
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 29
Punggol Road, Punggol Field, Punggol Place, Punggol Central, Punggol Road, Punggol Central, Punggol Place, Punggol Field, Punggol
wis onok saiki. Kebetulan sing nulis bosku ewed.
Basa mujudake srana ekspresi ing “karya sastra”. Apik orane basa kang digunakake gumantung karo wasis orane pangripta anggone ngolah tembungtembung sing ana. Pangripta sajroning ngungkapake asil karya sastrane migunakake basa kang cocog karo “jiwa”, “emosi”, lan “apresiasi” basane. Babagan kasebut uga ana ing cerbung Salindri Kenya Kebak Wewadi anggitane Pakne Puri. Pakne Puri nduweni basa dhewe kang beda karo panganggit liyane. Babagan kang diudi ing panaliten iki yaiku kepriye
lan “kohesi”. Ancas panaliten iki yaiku mangerteni kaya ngapa lelewaning basa ing cerbung Salindri Kenya Kebak Wewadi karya
iki yaiku “stilistika” kang ngarah ing studi ngenani babagan lelewaning basa. Analisis panaliten iki yaiku ndhudhah
leksikal” utawa “diksi” kalebu tembung aran, tembung kriya, tembung kahanan, tembung katrangan, tembung camboran, tembung rangkep, panganggone basa Jawa dialek Cina, lan panganggone basa Asing. “Kategori gramatikal” kalebu jinis-jinis ukara lan frase. Analisis “bahasa figuratif” nemokake majas papat kang digunakake ing cerbung Salindri Kenya Kebak Wewadi yaiku “majas simile”, “majas personifikasi”, “majas metafora”, lan “majas metonomia”. “konteks” lan “kohesi” kang digunakake ing cerbung kasebut fungsine kanggo mangerteni hubungan ukara siji lan ukara liyane sarta njelasake maksud ukara. Cerbung Salindri Kenya Kebak Wewadi dikarepake dadi tuladha tumrap lelewaning basa kang digunakake nalika nganggit “karya sastra fiksi” tunggal jinis. Uga bisa dadi tuladha kanggo panaliten sadurunge. Cerbung iki uga bisa didadekake sarana
kepenak gajihe rutin saben wulan ora nggrengga rugi. Jere petani, pedagang si seneng olih duwit saben dina. Jere pegawa...
More:	 Ny Sri Haryati Sutedjo Anak Berkebutuhan
ingsun nglaras syi'iran/kelawan muji maring Pengeran/Kang Paring rahmat lan kanikmatan/rino wengine tanpo petungan[2x]. Duh, bolo konco priyo wanito/ojo mung ngaji syari'at bloko/nggur pinter ndongeng nulis lan moco/tembe mburine bakal sengsoro[2x]. Akeh kang apal Qur'an Haditse/seneng ngafirke marang liyane/kafire dewe gak digatekke/yen isih kotor ati akale[2x]. Gampang kabujuk nafsu angkoro/ing pepaes gebyare ndonyo/iri lan meri sugihe tonggo/mulo atine peteng lan nistho[2x]. Ayo sedulur jo nglaleake/wajibe ngaji sak pranatane/nggo ngandelake iman lan
tancepake ing njero dhodho[2x]. Kumanthil ati lan pikiran lan pikiran/mrasuk ing badan kabeh
diriyadhoi/dzikir lan suluk jo nganti lali[2x]. Uripe ayem rumongso aman/dununge roso tondho yen Iman/sabar narimo najan pas-pasan/kabeh tinakdir saking Pengeran[2x]. Kang anglakoni sekabehane/Alloh kang ngangkat drajate/senajan ashor thotho dhohire/ananging mulyo maqom drajate[2x]. Lamun palastro ing pungkasane/ora
ora ono/sowan marang sing Kuwoso, Biyen soko ngendi/saiki ono ngendi/besok maring ngendi/Tan liyo bakale mati, buku-buku
Lukas 9:26 | Sapa sing isin ngaku nèk dadi muridku lan isin ngakoni nèk nurut piwulangku, Anaké Manungsa uga bakal isin ngakoni wong kuwi, mbésuk nèk Dèkné teka ing sloroté kwasané, kwasané Gusti Allah Bapaké lan para mulékat sutyi.
Lukas 9:2626Sapa sing isin ngaku nèk dadi muridku lan isin ngakoni nèk nurut piwulangku, Anaké Manungsa uga bakal isin ngakoni wong kuwi, mbésuk nèk Dèkné teka ing sloroté kwasané, kwasané Gusti Allah Bapaké lan para mulékat sutyi. Last Verse
RAMAYANA RERONCEN BALUNGAN PAKEM CARIYOS RIN...
SALING INDONESIA: Inggil Anakku Sayang
carane gawe ketrampilan tangan sing wis nate kokpraktekke! b. Gawea pacelathon karo ibumu
Mali : Pang-ANAN model jaj-ANAN nggak enek to ji?
Celeng : Ji, rumus P=F/A iku gawe ngitung opo?
Maji : Iku gawe ngitung tek-ANAN leng. Ngono wae nggak ngerti.
bapake, iki ngopo bocah-bocah cilik nyeluki jenengku?
Pada ngapa kiye kang...deneng sepi bae kabare.....???Mboten sepi mas, dalem saben
Nyong telat apa ya.?Tp ya wis lah.. Kadung keton..Nyong kan Kebumen kie.. Apa nyong ulih melu gabung.. Nyong anu tembe blajaran ngingu pitik kie..Apa nang kene
nuwun ingkah kathah, akhi…Mbok menawi kula kathah
Wah Purworejo saiki wis koyo kota mati…isine mung tinggal mbah-mbah pensiunan, sing nom-noman yen dudu PNS,utowo guru yo petani atau pengangguran, golek pangupo jiwo ing Pwr susah banget, bab ekonomi tdk berkembang..dadi yen ngeling-eling kahanan ing tahun 70 an wis ra bakal ketemu…Bioskop Bagelen wis suwe tutup, semono ugo Pusaka, kali Bogowonto wis longko iwake, yen
gak salah anake Kaji Azhari juragan batik kulon Alun2, adine Hamdan, Iyo bocahe pancen ayu, lencir kuning (pa Adji byen naksir yo? he3x); Akeh cowok sing naksir deweke( tp
Reply	Ery Koesriyanto says:	21 June 2013 at 9:13 am	Jamane aku jaman sikil ora nyepatu, jamane kowe jaman sikil ora
December 2009 at 5:12 pm	wah enak bengget
Fachmi says:	23 January 2010 at 5:43 am	wah kok blenger ketoke,,,, aku luwih seneng sego
Sakjane ngono iku ngetokno lek dheweke bener-bener iso ngramal, tah, opo pancen kode etik, gak onok sing tau takon. Isone weruh yo suk lek wis taun baruan maneh. Omongane peramal-2 iku mau sing wis dicatet tahun iki, di cocokno! Lek akeh benere iku sing paling sakti… (mestine?)
Ucul soko opo ae sing wis diomongno lan piye prediksine, awake dhewe gak usah nanggepi serius-2. Mundhak jantungen lan bludreg-e kumat. Anggepen ae cerito karangan wong terkenal, dadi ngadhepi taun anyar yo kudu luwih ngati-ati lan bijaksana. Ojok lali umure wis tambah maneh, tambah tuwek kudune luwih becik kelakuane tinimbang taun sing saiki. Ojok lali
iku metu. Wis ongkose larang, ga iso waras maneh. Aku saiki ga percoyo karo rumah sakit iku, rumah sakit podo moto duit en.
saiki ketok-e kewalahan ngadepi dilema ngedhukno rego BBM. Lek diduk-no kakehen, pengusaha SPBU (sing wis sugih-2) mbengok-mbengok. Lek di dhuk-no sethithik, yo gak kroso opo-opo!Gak eruh piye carane ngitung, sing jelas Indonesia iki rodok plin-plan. Lek rego minyak bumi dunia munggah, kene bingung… Lek mudhun anjlok, kene yo mbingungi. Soale ket biyen lak wis eryh kabeh, sing di dol iku minyak mentah, sing dituku minyak mateng, alias wis rupo BBM. Dadi, munggah bingung, mudhun yo bingung.
Sing nemen sakjane yo pengusaha BBM. Nang koran-koran jarene rugi nganti M-M an (6,7 M tah? Duwik akeh iku!) mergone BBM di dhukno sampek ping loro. (teko 5500 dadi 5000)
Opo maneh sing berhasil nimbun nang gudang??? Wong ben bengi arep diunggahno rego BBM, nang SPBU mesti wis ngantri montor koyok buntute
bilikml “Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni, boya kaduman melik, kaliren wekasanipun, dilalah karsa Allah, begja-begjane kang lali, luwih begja kang eling waspada.” (Mengalami jaman gila, serba sulit
tit jam 7 mulih jam papat nampane duwit sewulan sepisan. Jere kontraktor, ayem-ayeme dadi wong tani refresing terus nang sawah ndeleng tanduran ijo royo-royo ora mikir speck ora mikir SPJ.
“Lah sawang sinawang” kuwe biasane pocapan sing sering keprungu menawa deomongna uripe lewih kepenak tinimbnag wong liya, lewih makmur jebar jebur. Mbuh pancen mungkur desawang kepenak ning sing nglakoni biasa baen, apa malah jebule lewih mumet tinimbang sing ngomongna kepenak kuwe. Pancen wong menawa
Ning ya pancen bener ora ana pegawean sing gampang, kabeh pegawean mesthi nduweni tanggung jawab sing abot. Dadi guru ya siki pol akehe administrasine, kudu lewih pinter sekang muride,merga siki ngelmu apa baen bisa deklik
baen, toli mengko ana pinggire, ana rampunge. Ora usah nggrundel ora usah
Civil Ing. Eléctrica Ing. Farmacéutica Ing. Geofísica Ing. Geológica Ing. Industrial Ing. en Informática Ing. Matemática Ing. Mecánica
Yogyakarta sultanate Kerataon make rules: 1918 No. RIJKSBLAD Yogyakarta. 16:"Sakabehi
earth kang ora ono tondo yektine kadarbe ing arbitrary liyo mawawa egendom dadi kagungane keratin earth Ingsun Ngayugjokarto
Sakabehi bumi kang ora ono tondo yektine kadarbe ing liyo mawawa wenang egendom
Balas	WANDI thok, on 29/07/2009 at 12:23 am said:	Jebule mung cerpen to, tiwas sing maca
Kutha Pematangsiantar iku salahsiji kutha ing Propinsi Sumatra Lor. Jembar wewengkon kutha iki ± 79,97 km² utawa --- hektar.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 22 Oktober 2016.
Indonesia, SMS Lucu, Teka-teki, Website Humor, Website Humor Indonesia, Primbon Pranala Primbon Malih. Artikel punika taksih tulisan rintisan … Sumber
Mantranya :Bismillahirohman nirokhim, Sangkan paraning dumadi, sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti, Mugo aku dadi asihing sak negoro putri, jabang bayine;...... (
mlaku linggihno, Karepno maring aku rino lan wengi, Ojo maneh jabang bayine si........ Oraho welas asih karo aku, Jin setan podo manut karo aku, Setan.. Dayang, Prayanganyo podo welas asih maring aku, si....... asih welas, welas asing, asing marang
kiwa tengen, sing nyawang kegiwang, ana maneh yèn sing
Paleo Diet: 5 Tips Pitulung Sampeyan Priksa Ngalih Sukses
Nalika sampeyan nggawe owahan kanggo tumindake biasa kalebu carane mangan, iku penting kanggo
" Mugi saking serat kedik menika saged maringi faedah kagem sederek sedaya"
May 30, 2012 at 12:15 pm	kudune sing nulis ngene ki aku dudu kuwe bud ahahahhaha
syem kedisikan sing butuh tesis… :D
May 30, 2012 at 5:26 pm	@ slamsr : hahaha.. ndesit… sing nggawe sopo kuwi template? nek ulang tahun ditukoke buku ms. word wae…
@ jeepban : yo nulis meneh to Jib, sing luwih apik, luwih mendetail, luwih komplit. nek tulisan iki kan namung waton thok..
dikomenin seneng e tenan. Ojok dibayangin mbak, hayoooo langsung meluncur mriki. Aku seneng Label e blog e sampeyan. mlaku mlaku, cem macem, jowo tenan :)
#Isi SMS >>>> KIRIM Ke 1166
Misal : Penipuan#085000123123#Bapak tukokno pulsa simpati ndisek 20rb iki No aku anyar bpk, 082334116587 Cepet saiki tak
kok mas. kabeh kebiasaan olo iso ilang
sing penting pns anyar yen ora iso ngurangi yo ojo nambahi.
kidul, sakdurunge diawali daerah Wonorejo ngarep Stikom. Rencanane arep ngobrak maneh pinggir kali Jagir sisih lor, karo jalan Nias sing
ndadekno pro ambek kontra soale kethok-ane warga gak siap, padahal tekan suwe wis dikandhani lek arepe digusur, saking ae wargane RODOK MOKONG mergo ngroso duwe HAK manggoni daerah stren sing pancen dadi favorit-e.
Sejak jaman-e Londo sakjane daerah stren wis diatur supoyo gak dienggoni. Kethok soko disain sing digawe nang lingkungan
gak duwe lemah gawe omah terus manggoni kono. Pemerintah kudune ndang mberesi stren kali – stren kali liyane, ambek maneh sing komit. Lek pancen wargane arep digusur, mestine area penampungane wes disediakno. Ojok nganti
Apa sih QNET Amoeba Ora Umum ? ~ Amoeba Ora Umum
Selat Sundha iku sawijining selat sing ngubungaké Pulo Jawa lan Sumatra ing Indonésia, sarta ngubungaké Segara Jawa karo Samudra Hindhia. Ing titik paling ciut, jembaré selat Sundha mung watara 30 km. Sawetara pulo cilik dumunung ana ing selat iki, antara liya pulo vulkanik Krakatau.
Minangka salah siji saka loro lintasan utama saka Segara China Selatan tumuju Samudra Hindhia (sijiné manèh ya iku Selat Malaka), Selat Sundha minangka jalur lelayaran wigati. Senadyan bebaya kayadéné ciuté selat lan watu karang, dawané Selat Sundha luwih cendhak tinimbang Selat Malaka saéngga kapal sing layar ing selat iki luwih aman saka serangan bajak laut.
Ing wiwitan taun 1942, ing selat Sundha kedadéyan pertempuran antara pasukan Jepang sing dipimpin déning Laksamana Muda
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selat_Sundha&oldid=1054627"	Kategori: Selat ing IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
wis suwi tenan orang weruh Semarang. Piye saiki dadi apa ya, isih kerep banjir rob, hawa panas. Piye kabare konco2 Undip, SMA 3, aku isih kelingan karo kanca
pentolan Semarang, Bachip, phd isih betah ning smg? simpang Lima ilang budayane ya? Isine mung kebak wong pada golek duit, nek biyen kebak wong pada golek sehat, mlayu2 minggu esuk, senam Jantung Sehat, mlaku2 sp Lima, wis pokoke
semarang mbiyen asik… saiki juga asik 😀
bob pisco says:	21 March 2016 at 11:40 pm	sekedar info kanggo kanca2 cah
[Purwa Langen Budaya_[Kidalang. Haji. Anom Rusdi_ Bahwa “
Kanoman dadi Tumbal Perang Brata ].,
ANYAR, PUNUKAN WETAN RT 05 RW 10 NGADILUWIH
kanjeng Sunankalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel,Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat,Kanjeng
munggah ing pundakku, Sira tangiya.Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya.Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya.Sang jakir putih kang munggah ing
Prof. Ing. Jan Šilar, DrSc.
( penjelasan tentang Wirid Hidayat Jati dlm bhs Indonesia ada di kolom komentar bawah ) nika warahing Hidayah Jati, ingkang nedahaken dunungipun pangkating ngelmi makripat, medal saking wirayating wiradat, wewejanganipun para wali ing Tanah Jawa. Sasedanipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa ambuka wewiridan ingkang dados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak. Wiyosipun inggih igu asal saking dalil, kadis, ijmak tuwin kiyas kados ingkang sampun kasebut wonten salebeting wiradat. Jangkeping ing murad maksuding wirid sadaya. Menggah papangkatanipun satunggal-tunggal kapratelakaken ing ngandhap punika.
Ingkang rumiyin : saangkatan kala jaman awalipun nagari ing Demak, para wali ingkang karsa amejang namung wewolu.
1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kedhaton ; wewejanganipun wisikan ananing Dat.
2. Kanjeng Susuhunan ing Tandhes ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.
3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung ; wewejanganipun gelaran kahaning Dat.
4. Kanjeng Susuhunan ing Benang ; wewejanganipun pembukaning tata malige ing dalem Betalmakmur.
5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram.
6. Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas.
7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati ; wewejanganipun panetep santosoning iman.
8. Kanjeng Susuhunan ing Kajenar ; wewejanganipun sasahidan. Ingkang kaping kalih : Ing saangkatan malih kala jaman akhiripun nagari ing Demak dumugi ing Pajang, para wali ingkang karsa amejang inggih namung wolu :
1. Kanjeng Susuhunan ing Giriparapen ; wewejanganipun wisikan ananing Dat.
2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.
3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin ; wewejanganipun gelar kahananing Dat.
4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur.
5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat ; kalilan dening Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga amiridaken wewejanganipun pambukaning tata malige ing Betalmakmur.
6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas.
7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus ; wewejanganipun panetep santosaning iman.
8. Kanjeng Susuhunan ing Geseng ; wewejanganipun sasahidan.
Dene wewejangan ingkang sampun kasebat ing nginggil punika suraosipun inggih nunggil kamawon, amargi sami wewiridan saking pamejangipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldhenta, sadaya.
Sareng dumugining jaman nagari ing Matawis (Mataram), panjenenganipun Nata Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, wewejanganipun wolung pangkat wau karsa kaimpun dalan saprabotipun pisan supados mutamdha ing suraosipun sadaya. Punika lajeng kababaraken dados wewejangan satunggal kemawon, sasampunipun mupakat kalihan kawruhing para ahli ngelmi, karsa dalem matah ingkang kalilan amridaken wewejangan makaten wau ing ngandhap punika : 1. Panembahan Purubaya
9. Pangeran Wonggo Menggah wewejangan ingkang sampun kaimpun dados satunggal wau wiyosing sami, asal saking nenukilan bangsaning kitab tasawup sadaya. Urutipun satunggal-satunggal asasandhan daliling ngelmi minangka pitedahan anggenipun mratelakaken pangandikaning Pangeran Kang Mahasuci dhateng Kanjeng Nabi Musa kalamullah, manawi manungsa punika minangka kanyataning Dat Kang sifat Esa. Makaten wau ingkang kawedharaken dados witing ngelmi makripat, dados wewiridaning para Nata, para wali kala ing kina, lajeng dipun kiyas dhateng para pandhita dados bebukaning wewejanganipun piyambak-piyambak. Sareng kaimpun dados satunggal saking karsa dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung ing Matawis punika mupakatipun suraosing ngelmi makripat ingkang kawejangaken sadaya. Wekasanipun ing ngalami-lami wewejangan wau punika wijang malih kados sanes-sanes suraosing pangawikan, margi saking kathahipun para wicaksana ingkang dados guru sami ambabaraken wewiridanipun piyambak-piyambak. Wonten ingkang miridaken praboting ngelmi makripat kamawon, malah terkadang wonten ingkang amedharaken patrapipun ngelmi telek kaliyan ngelmi patah sapanunggilipun ingkang bangsa ngelmi sesorongan sadaya.
Mila samangkedipunparsudi dhateng Kyageng Muhammad Sirullah ing Kedhungkol, inggih punika sakiduling Kedungpanganten, mawi ketengeran ing taun punika :
ngelmi makripat, serat andunungaken ing murad maksudipun pisan anurut wewejangan wolung pangkat kakumpulaken dados satunggal, kados ing ngandhap punika.
1. Wisikan Ananing Dat (Ingkang rumiyin wejanganipun Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadhaton )
Wejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :
Sejatine ora ana apa-apa ; awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji ; kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun ; sajatine Kang Maha Suci anglimput ing Sipat Ingsun, anartani ing asman-Ingsun amratandhani ing apngal Ingsun.
2. Wedharan Wahananing Dat (Wejangan ingkang kaping kalih, dening Kanjeng Susuhunan ing Tandhes)
Wejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.
Sajatine ingsung Dat kang Amurba Amisesa kang kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodrat-ingsun. Ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal-Ingsun kang minangka bebukaning Iradat-Ingsun. Kang dhingin Ingsun anitahaken hayyu aran Sajaratul yakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran
dhindhing jalal aran Kijab, iku kang minangka warananing Kalarat-Ingsun.
3. Gelaran Kahaning Dat (Wejangan ingkang kaping tiga, dening Kanjeng Susuhunan ing Majagung)
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring dat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking
Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa. Karana Ingsun anitahaken saka anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu. Iku kang dadi
Wejangan ingkang kaping sekawan, dening Kanjeng Susuhunan ing Benang
4. Pambuka Tata Malige Ing Dalem Betalmakmur
Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening dat minangka Betullah wonthen ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektrning kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.
Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun ;
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmakmur, iku omah enggineng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirahiku dimak, yaiku utek ; kang ana antraning utek iku manik ; sajroning manik iku budi ; sajroning budi iku napsu ; sajroning napsu iku suksma ; sajroning suksma iku rahsa ; sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran, nanging Ingsun Dat Kang nglimputi ing kahanan jati
5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukaram (Wejangan ingkang kaping gangsal, dening Kanjeng Susuhunan ing Muryapada)
Wejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iradating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dat, minangka Betullah wonten ing dhadhaning manungsa.
Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating dat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmukaram, iku omah enggoning Lalaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam. Kang ana ing sajroning dhadha iuk ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jiemn, yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran, anging Ingsun Dat kang anglimputi ing kahanan jati.
6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukadas (Wejangan ingkang kaping enem, dening Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat)
Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran Kang Maha Suci anngenipun karsa anjenengaken maligening Dat, nmanagka Betulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
Sajatine Ingsun nata malige sajroning Betulmukadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam ; kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutpah, yaiku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran angin Ingsun Dat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat
alam misal, alam ajesam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun.
7. Panetep Santosaning Iman (Wejangan ingkang kaping pitu, dening Kanjeng susuhunan ing Gunungjati)
Wejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak riwayating para wiliyullah, nukilan saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating tokid. Ingkang terus dhateng iktikad, pepiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun.
· Ingkang dipun wastani Pangeran meniko dateng gesang kita pribadi. Sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya. Tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi ; boten wonten. Mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung dating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep. Dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpawewangenan amung kaot lair batin kemawon.
· Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning dat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Kur’an makaten jarwanipun :
Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh , utusaning Dat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang
waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika dating Gustio, kanugrhan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenandumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet ; ing tembe wewangsulan.
Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados puytra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.
Ingsu ankeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun.
8. Sasahidan (Wejangan ingkang kaping wolu, dening Kanjeng Susuhunan ing Kajenar )
Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta ; bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangkesampun purun angakeni “ Jumeneng Dating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
Ingsun anekseni ing Dat Ingsun dhewe,
Satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun,
Lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun,
Iya Ingsun kang eling tan kena ing lali,
Iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji,
Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana
Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodrat ingsun. Menggah dunungipun makaten :
Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilulah, Muhammar Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika apngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipunbasakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten alam ing sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Serta boten kasupen ing Dat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten krkirangan ing apngal kita kang sampurna, dados pepuntoning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.
Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking adat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :
Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing
nyuwun kanti sanget kerso "ngemong" malih. Kraos benten sanget sakwekdelipun Nyai Budi mboten rawuh. Maturnuwun sanget sakderengipunBalasHapusBukan Hanya Kata Tetapi Karya24 Februari 2013 15.50kok mboten di
nulis nulis lan kutak kutik rikale tiang bengong ring kantor pengacara (pengangguran banyak acara) tiang hehe.......,
ainggih,, niki wenten tembang lan lirik lagu
sego krawu maneh kudu minimal 2 bungkus, yo... Btw, zaman saiki sing dodol sego isih krawuk2
iku sawijining kutha lan munisipalitas ing Bosnia-Herzegovina, kang dumunung ana ing tengah-tengahing Kanton Herzegovina-Neretva saka Federasi. Mostar dumunung ing pinggiré Kali Neretva lan minangka kutha paling gedhé kalima ing negara iku. Mostar dijenengaké saka jeneng kreteg tuwa ing kutha iku ya iku (Stari most) lan menara-menara ing sisihé, the
Kroat, banjur diadili ing Pengadilan Internasional (ICTY) amarga mrintahaké pangrusakan kreteg iki,lan dakwan liyané.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mostar&oldid=983105"	Kategori: Kutha ing Bosnia-HerzegovinaMostarKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
SMA 6 ingkang hanggung mastuti dumateng pepoyaning kautaman Bapak dalah ibu guru ingkang satuhu kinurmatan Saha siswa-siswi, kadang werda tumaruna ingkang satuhu bagya mulya
Rahmating Gusti ingkang murbeing dumadi mugi tansah tumedak saha tumanduk wonten ing sarira
kanti renaning penggalih nderek hanyengkuyung bab reresik wonten ing sakupengan sekolahan kita.Supados ndadosaken kahanan ingkang sehat, endah, edipeni, amrih nentremaken anggen kita sami ngangsu kaweruh wonten ing mriki Pramila sumangga smiha tansa nguri-nguri bab budaya reresik menika sageda hangrembaka ngantos dumugi generasi saklajengipun
pancen tenan gak onok sing mubazir. Saiki wae maem dadi anyi2 nggarahi akeh pilihan, yoo. ReplyDeleteRepliesZulfa25 August 2015 at 09:17iyo mbak, saiki akeh pilihan, arek
Download Mp3 Suara Kicau Burung Nightingale Download Mp3 Suara
kedadian iki iseh diselidiki. Wong sing dicurigai kui Rikmo Sadhepo mergo dhe e kui sing nyucukake keris se cakil Mudhoiso,”
“Walah, kok iso ngono kui pye? Rikmo sing ayu
rugi donya ora dadi opo, rugi akhirat bakal ciloko
Peleton iku satuan militèr kang dmadi saka 30 nganti 50 personil, lan biasané dipimpin déning personil militer kanthi pangkat letnan. Peleton dumadi saka loro nganti papat regu, lan béda-béda saka jinis satuan, lan uga gumantung marang negarané. Telu nganti papat peleton diwadhahi jroning sawijining organisasi kompi.
Komandan Peleton (Dan Ton) biasané diwengku déning personil militer kanthi pangkat Letnan Dua. Posisi Komandan Peleton biasané minangka panugasan pisanan, tumrap perwira kang lagi
Dharat Inggris, peleton dipimpin déning Letnan utawa Letnan Dua, kang dibantu déning siji Sersan. Peleton kabagi dadi telung regu kang saben regu duwé anggota 8 prajurit.
Jroning militèr Amérika Sarékat, peleton dipimpin déning Letnan Satu utawa Letnan Dua, kang dibantu déning sawijining Sersan Satu. Ing satuan infanteri, peleton senapan dumadi saka patang regu kang saben regu duwèni sanga prajurit..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Peleton&oldid=956531"	Kategori: Satuan militèrRintisan kanthi topik militèr	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.25, 27 Februari 2016.
NIKI BELUCCI Get UpALBUMKingdom Kome Cuts
mliginipun para Divas (para pegulat wanita WWE), ananging rencana punika dipunbatalaken lan ... 12 -1
dadi aku pengin mulih maaakkkk !!!!!!, opo maneh gulene kampung suburan jan tambah kelingan sing wiswis (kenangan sing ora biso dibaleni
Ing Kakawin Sutasoma wonten manggalanipun. Manggala puniki mamuja Sri Bajraj��ana ingkang intisarinipun punika kasunyatan. Menawi panjenengipun nedahaken sliranipun, mila medal sang sem��di sang Boddhicitta lan mungguh ing galih. Sasampunipun pinten-pinten yuga ing pundi Bathara Brahma, Wisnu kaliyan Siwah ngreksa ingkang dharma, inggih sapunika wonten ing Kaliyuga, sang Buddha
Tlaga Mono inggih punika tlaga ingkang éndah ing California, Amérika Sarékat. Dipunwastani éndah sanget amargi wonten tufa ing tengahipun. Tufa inggih punika sèdhimèn sèla ingkang kadamel nalika wonten jeblugan redi ingkang boten tebih saking ngrika.
Tlaga punika sampun wonten 760.000 taun kapengker. Bab punika ndadosaken tlaga Mono minangka tlaga ingkang paling sepuh ing Amérika Lèr. Wiwit 28 September 1994, tlaga punika boten pikantuk dipuntingali tiyang amargi kagem njagi stabilitas ing kainggilan lumahing toya ing tlaga punika.[1]
Arsenik Tlaga Mono[besut | besut sumber]
Tlaga Mono, inggih punika danau alkali lan hypersaline ingkang gadhahi konsentrasi nginggil larutan arsen. Felisa Wolfe-Simon, paneliti astrobiologi NASA, panyerat utami makalah punika, sampun nyinaoni menawi wonten wentuk kagesangan ingkang gadhahi basis arsenik ing danau punika . Ingkang mundhut sampel saking Danau Mono lan medium kultur ingkang kirang kadar fosfor, piyambakipun ngertos menawi wonten strain Gamaproteobacteria ingkang boten saged gesang, menawi boten ngginakaken
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Mono,_California&oldid=985487"	Kategori: Tlaga UnikTlaga ing California	Menu navigasi
begini: “Nda, nyuwun ngapunten, ngrepoti. Bapake arek-arek kecelakaan, anakku yo loro.
Dek iki mksdte opo too janee?? Km yg anak tehnik 😂 @rahutami
24-Apr-2017 03:08:56 AM @paramithaprima aku kok yo rodo rak mudeng ya mbak mit wkwkkwkwkwkwkkw 😄😄😄
wis tuwo nembe ngerti biso ngombe teh botol SOSRO, memang ra geblek duwit yoo..., jo
Balas	asep mulyadi, on 14 November 2009 at 1:36 pm said:	kulo nderek senebg gadah rencang pinter nuli nggeh kulo yo kepingin ngguru jenengan pripun , jenengan kerso nopo mboten suwuun nggih, salam kanggo
ngejawantah apengawak manungsa, apa surya padha Bethara Kresna, watak Baladewa, agegaman Trisula Wedha, jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur wirang… (Jayabaya: 159).
ing.struč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.bacc. ing. elo.bacc. ing. računarstvabacc.ing.secbacc. ing. logist.bacc. ing.
Cerkak bahasa jawa tema katresnan 2016 – Awal ati sing sethithik gelisah lan ora pati ngerti
Okonomiyaki?) ya iku panganan Jepang lan Koréa Kidul saka bahan ganmdum kang dijeri nganggo banyu utawa dashi, ditambah kul, endhog pitik, panganan laut utawa daging babi lan digorèng ing wajan ceper kang diarani teppan.
Okonomiyaki mujudake sawijining panganan teppanyaki kang bisa digadho utawa minangka lawuh bareng karo sega. Okonomiyaki kerep dipangan nganggo sendhok ceper kang diarani kote (hera) kang uga dianggo minangka sodet nalika malik okonomiyaki.
Ing basa Jepang, okonomi tegese "seneng-seneng" (kang disenengi, kang dikarepake) lan yaki tegese "panggang" (istilah "goreng" mung dianggo ing Jepang mung yèn panganan digoreng nganggo lenga akeh). Padha karo jenenge, ndhuwurane (topping) okonimiyaki bisa diowahi miturut kasenengane wong kang arep mangan.
Irisan kul dicampur karo adonan kayadene nalika nggawe puyonghai.
Irisan kol mung digletakake ing ndhuwur adonan kang diambakake ing panggorengan kaydene nalika nggawe panekuk.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Okonomiyaki&oldid=1119612"	Kategori: Olah-olahan JepangOlah-olahan KoréaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.48, 15 Februari 2017.
Ira Swara Tulus mp3 Ira Swara Wakuncar mp3 Ira Swara
khusus gawe “nggarap” wong liyo. Dino sing di “halal“no gawe nggudho utowo mbujuki wong, tapi sing
“guyonan” dadi hak-e SING KUASA. Yo ngono iku lek menungso wis kakehen “ngguyoni” uripe dhewe, opo maneh uripe sedulure. Bareng diguyoni tenanan karo SING DUWE DUNYO, gak iso ngomong liyane mek nangis lan pringas-pringis. Piye gak nangis wong moro-moro banyu nggrojok koyok Tsunami nang tengah kutho. Omah gedhe-cilik melok kintir, montor apik-apik nyangsang nang wuwungan, opo maneh mek menungso sing
wis wayahe jebol, ambrol, njeblug, ndlewer, mbledhos, yo pancen wis wayahe. Opo maneh lek menungso-ne melok-melok nambahi ngrusak. Wong ngrusak awake dhewe ae seneng (korupsi, nyabu, mabuk-2an, ngrokok de el el), opo maneh ngrusak liyane…
betull nek maring bulus kepenak lewat Goor mengalor nek mongso koyo ngene kepenak ndelok kiwo tengen ….koyo2 gemah ripah loh jinawi toto tentrem kerto raharjo
Reply	rakadewa says:	3 November 2008 at 2:43 pm	halah….aku lagek ngerti nek iku jenenge deso
BaYAnG	29 September 2012 at 05:44	Jare ben mateng.. 😀
Balas	cumakatakata	29 September 2012 at 19:42	tapi kan gak mesti ngunu Mas….
jarene di simpen nok njero beras yo iso mateng
cumakatakata	30 September 2012 at 03:44	jiaaaaaaaaaaaaah…..
lowo untune cilik2 mas, lek di pekso yo ngilu kabeh untune….
SanG BaYAnG	30 September 2012 at 03:49	Cilik tapi ruso kae ki. Lawong pring wae
sega seblindi sing kapiran ora melu bathir mlebu maring cangkem. Sega sing semangsang nang klambi utawa nang meja. Sega sing ora mlebu maring cangkeme anak utawa bocah cilik sing lagi
Kayane, nang endi bae ora ana wong sing seneng angger kon ngenteni utawa ngantri. Temenan kayane ora ana. Manggua teka langsung delayani. Ora ndadak ngantri kesuwen jam-jaman. Kabeh-kabeh wong sing agi ngantri mesthi rasane kesiksa banget. Ya angger ana kancane sing dekenal bareng-bareng ngantri, lumayan mandan bisa nglipur ati, rasane ora krasa suwe.
Ibuk,, kowe iseh neng rembang? Aku, yo enek opo?, Ibuk, Iki kartu pemilune wis dadi noblos nangkene wae, aku, yo sesok tak bali nek ngono, yawis brisik iki, teloponpun ditutup.
lan kanca-kanca sekelas lunga berlibur menyang pantai baron sing ana neng kutha jogjakarta. Tepate neng kabupaten wonosari.
Kita mangkat gebug 07.00 wib karo menyewa bus sing beruntungnya pas kanggo kita kabeh, amarga bus sing Aku lan kanca-kanca sewa lumayan cilik. Sanganti neng watesan antara magelang lan jogjakarta dumadakan bus sing Aku lan kanca-kanca munggahi mogok. Kepeksa Aku lan kanca-kanca kudu nunggu sopir membenahi bus tersebus nganti buyar sing wayahe lumayan suwe.
Aku lan kanca-kanca nganti neng pantai baron gebug 10.00sesampai neng pantain baron aku lan kanca-kanca ngono seneng, amarga neng kana awake dhewe bisa ndeleng kahanan sing seje karo biyasane. Awake dhewe ndeleng pantai sing amba, karo ombak sing wektu kuwi lumayan tenang. Aku lan kanca-kanca bisa bebas neng kana. Kabeh kanca-kanca dak kedelok ngono menikmati kebecikan neng kana.
Aku lan kanca-kanca ora segan-segan kanggo nglangi dann nelesi awak Aku lan kanca-kanca karo banyu pantai baron kutha jogja. Aku lan kanca-kanca ngono ucul nganti Aku lan kanca-kanca ora eling menawa Aku lan kanca-kanca berfoto lan becanda karo wong sing ora Aku lan kanca-kanca kenal. Ning Aku lan kanca-kanca ora menghiraukan kuwi.
Nganti wayah nunjukake gebug 12.00wib Aku lan kanca-kanca isih jugs nglangi neng pantai kuwi. Hinga siji saben siji saka Aku lan kanca-kanca nyoba ndhikiki kanggo buyar nglangi lan cepet nggenti kelambi neng panggon sing wis neng cawiske.
Sakwise buyar nggenti kelambi Aku lan kanca-kanca kabeh bergegas menuju panggon pangan, amarga rasa ngelih sing wis ora bisa neng kuwawa lagi.setelah buyar pangan, Aku lan kanca-kanca bergegas menuju puser tukon neng kutha jogja yaiku malioboro. Ning neng tengah dalan tiba-tibabus kesebut malik arah, aku bingung, jebulna tas kanca aku kari neng panggon aku lan kanca-kanca pangan.
Sakwise buyar kanca aku njupuk tasnya, Aku lan kanca-kanca mlanjutkan dalan, sanganti neng puser tukon sing kit a tuju. Aku lan kanca-kanca ora segan-segan kanggo memborong oleh-oleh khas jogjakarta. Lan tuku aneka souvenir lan panganan.
Cerkak Sanese: Cerkak Bahasa Jawa Liburan ke Bandung
Sakwise buyar Aku lan kanca-kanca bergegas bali menyang panggon bus Aku lan kanca-kanca parkir amarga wayah wis nunjukake oukul 18.00 wib. Dina kuwi Aku lan kanca-kanca kabeh ngono seneng.
Dina senin sanganti neng sekiolah aku lan kanca neng celuk saka guru bk lan guru wali kelas aku. Dumadakan Aku lan kanca-kanca kabeh neng takon macem-macem macam pitakonan babagan liburan neng kana. Amarga ana salah siji saka kanca Aku lan kanca-kanca sing ijin karo wong tuwane karo ora jujur menawa kuwi yaiku kemempengan Aku lan kanca-kanca dhewe artine kemempengan kuwi dudu kemempengan saka sekolah.
Aku lan kanca-kanca kabeh diwenehi layang saka sekolah, lan jebulna layang kuwi yaiku layang celukan kanggo wali murid. Karo kepeksa wong tuwa Aku lan kanca-kanca neng undang menyang sekolah ben ngerti masalah kesebut.
Karo pambengen kuwi aku menyesal lan ora arep mbalenane meneh. Lan arep luwih ngati-ati jero njupuk keputusan bareng kanca-kanca nek keputusan utawa liburan kesebut mung nyalah arep nunakne wong tuwa awake dhewe.
sogokan' kagem gampangake dalan manjing wonten suwarga dunya, sanajan punika nista lan ina. Hananging amengeti kahanan zaman edan, ingkang edan mawon boten
keduman, kedah langkung dening edan (super edan), punika dalil ingkang dipun ugemi tumprap urip bebrayan ing zaman sakmenika. Monggo dipun siapaken: sertifikat, sapi, tanah warisan dipun ijolaken SK PNS ingkang langkung minulya saking punapa mawon. Boten sah ngangge isen punika sampun jamak-lumrah, sakderengipun MUI ngedalaken fatwa haram dateng ihwal punika. boten sah sungkan, punika sampun dados pemahaman dening akathah. Mugi jenengan enggal-enggal cumawis dados sebabipun bubrah lan risak ipun pranata praja ing negri punika.Monggo
taun ngarep kk dungakne lancar jaya, paling enggak taun ngarep
Apik mongtor iki, tuku gawe bojoku ngojek arek2 budal mulih
to dikandhani wong tuwek ki sing manuk,eh…manut! Numpak montor ojo banter2 ndak marai tibo….:D
salahe dewe, durung mari larane wis ngebut maneh + ora ati ati. ora usah meksakake awak yen isih lara, gelar juwara ilang ijek ana taun ngarep, yen nyawa sing ilang ? Mendingan leren
Tasikmalaya, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Gerobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Purwodadi, Rembang,
Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal,
Oktober 22, 2007 at 6:29 PM
Balas	mbak linda, bingah sanget gadah keluargo koyo makaten, dungo pangestu panjenengan mugio keluargo kulo ugi makaten . matur sembah nuwon
"INDONESIA TUTUP BUKU_ GUNUNGAN ...
"INDONESIA TUTUP BUKU_ GUNUNGAN WAYANG PURWA SUNAN...
"INDONESIA TUTUP BUKU." Catatan Revolusi Kedewatan...
spirit of Tatang: spirit of Tatang: Sastrajinggakr...
SEMAR_ W.P Sunan Kalijaga_ Jawa indonesia.
umat manungsa lair kanthi hak-hak kang podho lan pinasthi lan kanthi kabebasan-kabebasan ing bakuning angger-angger (wewaton = undang-undang). Perserikatan Bangsa-Bangsa darbe komitmen (tekad nglaksanakake maujude janji lan kasaguhane) kanggo junjung luhur, nggrengsengake lan ngayomi hak-hak asasi umat manungsa marang saben pribadi (individu). Komitmen kasebut ingayatan saka Piagam Perserikatan Bangsa-Bangsa kang nukulake kamantepaning kayakinan para bangsa sa-donya tumrap hak-hak asasi umat manungsa ing bakuning paugeran sarta tumrap martabat lan ajining kamanungsan. Ing Pranyatan Umum ngenani Hak-Hak (umat) Manungsa, Perserikatan Bangsa-Bangsa nandhesake kanthi terwoco lan prasoja, hak-hak kang dadi darbeke saben uwong kanthi adil. Hak-hak kasebut, nyata dadi darbekmu kabeh. Kabeh mau, iyo hakmu. Kenali lan pahamana hak-hak kasebut. Supaya kasengkuyung mbiwarakake lan nglestarekake kanggo paugeran dhiri pribadhi sarto kanggo sapepadhane umat manungsa liyane.
MANIMBANG manawa hak-hak umat manungsa perlu antuk pangayoman kanthi pranatan lan tatanan angger-angger (undang-undang), amrih saben uwong ora kepeksa milih nglawan (mbrontak) minangka kupiyo kang pungkasan anggone ngrekodaya kanggo nglawan marang tindak daksiya lan panjajahan.
MANIMBANG manawa mekaring pamerdi panggulowenthahing sambung pamitran ing antaraning para bangsa saben negara perlu lan wigati dirembakakake.
minangka sawijining paugeran umum kanggo kasiling gegayuhan saben bangsa lan saben negara, dene kang katuju supaya saben uwong lan saben bebadan ing satengahing bebrayan (masyarakat), kanthi tansah eling lan ngugemi Pranyatan iki, tansah mersudi ngadani panggulowentah supaya rasa ngajeni lan ngurmati hak-hak sarta urip bebas kasebut saya mekar ngrembaka.
pakurmatan kanthi universal lan efektif, iya saka bangsa-bangsa ing Nagara-Nagara Anggota, kalebu bangsa-bangsa ing laladan kang kabawah panguwasaning angger-anggere (wewaton = undang-undang).
Saben uwong darbe hak tumrap hak lan kebebasan-kebebasan kang tinulis ing Pranyatan Umum iki tanpa pilih kasih, kabeh warata lan adil ing samubarang, kayata: beda bedaning ras, warnaning awak (walulang), beda-bedaning lanang lan wadon, basa, agama, politik lan panemu liyane, asal usul suku bangsa lan bebrayan, hak
internasional saka negara utowa laladan asal usuling sawijinging uwong, sanadyan saka negara mardika, laladan-laladan ing panguwasaning wali, jajahan utawa kang winengku ing kawasaning liyan.
1. Saben uwong kang dinakwa amargo dianggep nidakake laku nalisir saka undang-undang, dianggep durung nyandhang kaluputan sadurunge undang-undang mbuktekake kaluputane ing pangadilan kang tinarbuka, ing bab iki saben uwong oleh jaminan kang diperlokake kanggo mbelani hake.
2. Ora ana uwong siji wae kang kena dianggep luput nindakake nglanggar undang-undang utowo tledhor, kang ora mujudake tindak nalisir saka undang-undang nasional utowo internasional, ing titi mangsa tumindak mau linakonan. Ugo ora prayoga nemtokake paukuman kang luwih abod katimbang paukuman kang katetepake nalika tindak nglanggar undang-undang iku linakonan.
Ora ana uwong siji wae kang kena diregoni hak pribadine, kulowargane, bale wismane utowa sesambungane nampa lan ngirim layang kanthi sawenang-wenang; uga marang hak pakurmatan lan ajining diri. Saben uwong ndarbeni hak kaayoman dining undang-undang awit saka anane gangguan utowo tindak nalisir mangkono iku.
1. Saben uwong darbe hak tumrap bebasing tumindak utawa ora nindakake apa-apa ing sajroning laladan wewengkoning negara.
2. Saben uwong darbe hak ninggalake sadhengah negara, kalebu negarane dhewe, lan darbe hak bali maneh menyang negarane.
1. Saben uwong darbe hak ngupaya pangayoman marang negara liya kanggo pangayoman amarga anggone dadi buron.
2. Hak kasebut ora kena kaetrapake manawa anggone dadi buron iku nyata kang dadi sababe awit tumindak kadursilan kang ora gegandhengan karo politik, utowo karana tumindak kang nalisir karo tujuan sing baku saka Perserikatan Bangsa-Bangsa.
2. Ora ana uwong siji wae kang kanthi tanpa landhesan tatanan banjur kabatalake anggone dadi warga negara utowo ditampik hake kanggo salin dadi warga negara liya.
1. Priya lan wanita kang wus diwasa kanthi tanpa mawas bangsa, warga negara utawa agama, darbe hak nglakoni ningkah lan mbangun kulawarga. Kabeh nduweni hak kang padha ing babakan neningkahan, ing sajroning alam ningkah lan ing alam pepisahan/pegatan.
2. Neningkahan amung bisa dileksanani adhedhasar pilihan bebas lan temen-temen dadi pasarujukane penganten sakeloron.
3. Brayat/kulawarga iku sawijining tetunggalan kang alamiyah lan baku ing masyarakat lan anduweni hak pangayoman saka bebrayan (masyarakat) lan nagara.
1. Saben uwong duwe hak andarbeni bandha, kanthi pribadi utawa bebarengan karo uwong liyane.
2. Ora ana uwong siji wae kena dirampas bandhane kanthi sawenang-wenang.
Saben uwong darbe hak ingatase hak bebas mratelakake panemume, kalebu duwe hak bebas darbe panemu tanpo diregoni/diganggu, lan kanggo ngupaya, nampa sarta mratelakake informasi lan pamikiran
ingatase hak bebas ngumpul lan gawe paguyuban tanpa anane rudapeksan.
2. Ora ana uwong siji wae kang kena dipeksa lumebu ing sawijining pakumpulan /paguyuban.
1. Saben uwong nduweni hak cawe-cawe ing kaperluane pamarintah nagarane, kanthi langsung utawa lumantar wakil-wakil kang pinilih kanti bebas.
2. Saben uwong darbe hak kang padha kanthi kalodhangan kang padha bisa
gegayuhan iki kudu kawujudake kanthi cara anane pamilihan umum kang dianakake ing wektu kang tinamtu lan murni kanthi hak pilih kang umum lan sadrajat, kanthi pungut swara sacara wadi utawa kanthi pranatan liya angger bisa nanggung hak bebas anggone milih.
condhong marang tata pranatane lan sumber dayaning Nagara.
1. Saben uwong anduweni hak pagawean, hak bebas milih pagawean, darbe hak anane syarat-syarat nyambutgawe kanthi adil lan nguwohake kauntungan sarta nduweni hak ingayoman ing kahanane naliko ora nyambutgawe/nganggur.
2. Saben uwong kanthi ora kabedak-bedakake, darbe hak ingatase pituwas (opah, asil) kang padha tumrap pagawean kang padha.
3. Saben uwong kang nglakoni pagaweyan nduweni hak nampa opah/asil kang adil lan nguntungake/bathi, kang nanggung bisane dadi panguripan kang murwat kanggo dhiri pribadi lan ugo marang kaluwargane, lan manawa ana wigatine katambah ing lindhungan kaperluwan sosial liyane.
4. Saben uwong darbe hak nggawa lan ngleboni paguyuban-paguyuban pegawe kanggo ngayomi kaperluane.
Saben uwong nduwe hak ngaso lan libur, kelebu pranataning wanci nyambut gawe kang murwat lan dina libur kang pantes kanthi wewaton tumata, lan tetep nampa opah/pituwasing karya.
1. Saben uwong nduweni hak bisane urip kanthi murwat, kanggo kasarasan lan katentremane dalasan kulawargane, tan keri ing bab hak pangan, sandhang, papan lan pangopening kasarasan sarta kaperluan sosial sing dadi kabutuhan lan hak oleh tanggungan jaminan nalika ngalami nganggur, nandhang lara, cacat, dadi warondha, nyandak umur tuwa, utawa kahanan liyane kang njalari kacingkrangan, kang nyata ngluwihi daya kekuwatane.
2. Poro biyung (ibu) lan bocah-bocah darbe hak oleh pangopen lan bantuan istimewa (mirunggan). Kabeh bocah, kang lair ing sajroning tatanan ningkah utowo sanjabaning tatanan ningkah kudu
pawiyatan) tehnik lan jurusan umum kanggo saben uwong kanthi tinarbuka, saben uwong bisa lumebu ing pawiyatan luhur kanthi pranatan kang padha salaras karo murwat lan pantese.
2. Panggulowenthah kudu kaenerake amrih saben pribadi biso mekar kanthi omber, biso
tepa salira karo pepadhane, mekaring pamitran, paseduluran ing antarane bangsa-bangsa, bebrayan, ras apadene agama, sarta njalari kudu saya majuning Perserikatan Bangsa-Bangsa sajroning memetri lan nyipto bedhamen/pirukun.
3. Para wong tuwa, darbe hak utama sajroning milih pawiyatan papan panggulowenthah kanggo anak-anake.
1. Saben uwong duwe hak ngrasuk lan ambyur ing kiprahing kabudayan ing sadina-dinane ing bebrayan, ngresepi seni, lan bisa ngrasakake ngalami majuning urip lan paedahing kawruh.
2. Saben uwong duwe hak antuk pangayoman anggone kiprah lan makarya ing babagan ngelmu lan kawruh - kang arupa pangayoman marang kauntungan sing awujud moril utawa materiil, uga ing kasusastran utawa seni kang cinipta/asil karyane.
1. Saben uwong nduweni kuwajiban marang bebrayan/masyarakat, kang sanyatane ora ana papan liya kang bisa dadi papan mekaring kapribaden kanthi bebas sarta temen-tumemen.
2. Sajroning ngleksanani hak-hak lan kabebasan-kabebasane, saben uwong kudu mbangun miturut marang pranatan kang salaras karo undang-undang (angger-angger), kang isi ancas lan tujuwan sing ora ana liya kajaba mung amrih gumolonging niyat ngugemi lan ngurmati kanthi trep marang hak-hak lan kabebasan-kabebasan uwong liyane, kanggo mujudake syarat-syarat kang adil ing bab kasusilan, tertib tumata lan katentremaning umum, ing bebrayan/masyarakat kang demokratis.
3. Hak-hak lan kabebasan-kabebasan kasebut, kanthi alesan lan pawadan apa wae, ora keno dilaksanani nalisir karo ancas lan tujuwan sarta wewaton-wewatoning Perserikatan Bangsa-Bangsa.
Ora ana siji wae isi sajroning Pranyatan iki kena katapsir menehi kalodhangan marang sawijining Nagara, paguyuban utawa pribadi, kang awujud hak supaya oleh utawa murihake antuk pakaryan apa wae, utawa nglakoni tumindak kanthi tujuwan ngrusak hak-hak lan kabebasan-kabebasan wujud apa wae kang kapacak ing sajroning Pranyatan iki.
Ngene iki sakjane salahe sopo? sing masang opo sing ngekek-i ijin ben dipasang nang kono? Saiki dhelok-en dhewe, sedulur… Lek mlaku-mlaku utamane nag dalan-dalan protokol.
sakjane kudu luweh cepet tanggap. Ojok sampek nggarai onok korban maneh. Wingi ae pas lewat prapatan
wayang orang BlogCamp Budhoyo. Perange mantep tenan kui. Bareng layare ditutup, langsung podo jerit kabeh. Mudhoiso baturmu kui mati!!!”
kok rodo unik, bungkuse coklat Dop (bedo karo coklat2 liyane sing bungkuse kempling2), judule jowo banget sisan. Pas arep nonton ning 21 semarang, lha kok ning etalase wis ono coklat sing
alusan (bedo tenan.. coklat2 dlm negeri sing uwis2 biasane kroso ana pasire, artine campuran coklate orak akeh utowo prosese ora sempurna). Nek roso coklate dhewe, orak sah kakean omong juwara
kesurupan, saiki mergane kilangan bangku! Duduk perkoro dijupuk setan, tapi mergane Pengrajin sing nggarap bangku wes gak duwe jalan keluar maneh, mergane dibujuki karo sing menang TENDER!
ditolak… Akhire sing dadi korban yo murid-murid. Podho
dana kampanyenya durung entek, monggo dipun rembug yak nopo carane mbalekno bangku iku mau, ben arek-2 isok sekolah maneh, normale gak lungguh nang plester! Wong si pengrajin iku mau yo melok nangis atine…
Kulo niku menawi angsal undangan kumpulan wonten mbale deso, nopo ingkang dipun parengaken bapak Lurah menawi sampun dumugi nggriyo lali sedoyo nopo wau angsalipun, Kulo takeaken rencang-rencang ingkang nderek kempalan nggih wangsulipun sami kesupen, boro-boro kulo mas! Ingkang mboten lulus SD wong ingkan lulus SD kemawon sami kesupen”. (
Bapak Purnomo; ”....Mboten ngertos
ajeng nempur nanging sampun angsal bantuan sembako, nggeh terus mboten siyos nempur. Dadose duwite seng kudune damel nempur niki saget kegem dingge keperluan ekonomine kulo seng liayane”. (...sepertinya ya sudah meringankan beban saya to Mas. Waktunya beli beras
kulo nggeh mboten nentu niku lho mas. Setunggal ewu nggeh murah, nek enten duwet nggeh kulo bayar, nak mboten enten duwit nggeh kulo golekke utangan. Kebutuhane nggeh akehe Mas. Bojone kulo mboten kerjo, kulo nggeh mboten kerjo. Sebenere nggeh ngringanke tapi nggeh dereng
”Carane sagete angsal berase niku kulo nggeh diparani pak RT disokani girike niku. Damel tumbas beras teng Kelurahan. Yen awale pripun – pripun, mboten mangertos kulo Mas. ( Caranya bisa dapat beras Raskin itu saya didatangi Pak RT diberi Kartu pengambilan
Raskinne niku. Yen mboten mbeto niku nggeh mboten saget, dadose kale-kaleh kudu sami. Otomatis yen ngoten niku kan sampun kedaftar wonten Kelurahan to Mas!”. ( ....
dikemukakan oleh Ibu Slamet yang merupakan Responden masyarakat penerima manfaat Raskin: ”...nggeh mestine sampun kedaftar, yen mboten kedaftar nggeh mboten angsal uwose niku tho Mas! Nyuwun sewu, umpami mendete mboten mbeto girik’e niku nggeh mboten saget. Dadaose mpun wonten datane tiap bulan damel mendet uwos, ngoten niku Mas. Wong niku kulo angsale girik’e kemawon nggeh saking RT-ne, seng pundi girik’e niku asale saking Kelurahan. Dadose yen ngoten niku mestine kulo sampun kedaftar tho Mas!”. ( ...
lha kados pundi Mas! Lingkungan RW mriki pados tiyang seng mboten gadah nggeh saget, menawi enten mboten katah. Roto-roto tiyang kecukupan. Lha separone niku sedulur, naliko maringi girik girik kangge mendet uwos tiyang mboten gadah, tanggine sumirep, niku Mas! Pripun yen mboten diparingi, wong urip teng ndheso, nggeh to Mas!”. (.....
kelurahan kathah, lan uwose ontene mung niku, nggeh angsale mboten sami. Kados kulo angsale gansal kilo”. (......jatah
amargi tiyang seng mpun gadah nggeh angsal uwos raskin, niku rak ngurangi jatahe tiyang mboten gadah, nggeh Mas! Tapi nggeh mboten nopo-nopo, menawi kulo gek susah mriko nggeh sok mbantu”. (....
berase niku mboten wonten sedoso kilo kok Mas! Setunggal karung niku mboten wonten kaleh doso kilo, yen dibagi kaleh paling angsale nggeh mung sangang kilo.........” (
uwose niku mboten mesti Mas. Biasane niku malah teng nginggil tanggal sedoso. Pokokmen nggih yen mpun angsal girik saking pak RT, nggeh terus berase niku mpun saget dipendet wonten Kelurahan”. ( Sepertinya kok datangnya beras
”Mboten mesti niku Mas, dugine uwose. Nggeh sok tanggal sedoso, sok tanggal kaleh-welas, bisane niku nggeh teng nginggil tanggal sedoso, mboten mesti niku. Saking Kelurahan nggeh mengkeh angsal girik damel mendet berase wonten Kelurahan. Niku telate nggeh gampange angsale tanggal sedoso telate nggeh tanggal kaleh-doso ngoten niku Mas. Lha sakumpamane
doso dereng gadah arto, nggeh bingung kulo Mas. Bingunge mangane ajeng pripun? Dugine mboten mesti niku Mas, wonten Kelurahan mriki”. (Datangnya beras, tidak pasti itu Mas! Ya kadang tanggal sepuluh kadang tanggal dua-belasan,
Raskin: ”...wah, mboten ngertos niku Mas! Nggih yen sampun diparingi girik, nggeh kedah mendet wonten Kelurahan, biasane nggeh teng nginggil tanggal sedoso. Menawi kapan kudune berase niku diparingke, kulo mboten pati sumerep niku Mas. Seng penting niku mben sasine kulo saget angsal jatah”. ( ...wah,
Raskin: ”......mboten ngertos kulo Mas! Niku kan urusane wonten Kelurahan, pripun-pripune kulo mboten ngertos. Nggeh ngertose kulo niku angsal beras pendak sasine ngoten mawon. Yen kulo dewe niku bingunge nggeh yen berase sampun dugi, tapi dereng gadah arto damel tumbas berase niku”. ( .....
nggeh dicampuri rumiyen, ditumbaske uwos seng sae. Soalenipun, berase niku kadang cepet basi...”. (...kadang ya dicampuri dulu, dibelikan
berikut; ” ...nggeh pemikarane kulo, jatahe mboten saget ngliwet dados saget ngliwet, jatahe pikirane susah saget tentrem. Mergo nopo, saget kecukupan kebutuhane berase niku, termasuk saget ngayemke pikiran. Tambah senenglah, nopo maleh disokani beras mboten usah mbeto duwit, tambah senenglah. Wong diparingi beras regi murah mawon sampun seneng sanget”. (...
niki kulo kan saget ngirit duwite kulo. Dadose kulo saget
nggeh radi lumayan Mas! Beras sakniki regine gangsal ewu, lha yen teng mriki kan mung sewu sekilone. Dadosekan saget ngirit sekawandoso ewu, mpun saget ngringanke bebane kulo kaleh nyukupi kebutuhan berase keluarga kulo lah. Umapamine nggeh mas. Kebutuhane kulo kagem tumbas beras sedintene kan setunggal kilo, ben keluargane kulo saget ma’em ping tigo sedintien, nanging setunggal kilo gangsal ewu yen damel kulo kan nggeh berat tho Mas, wong jenenge nggeh tiyang mboten gadah, dadose niku kadang sedinten niku keluargane kulo nggeh ma’eme mung ping kaleh, mergo berase seng sekilo niku wau damel kaleh dinten. Lha yen enten bantuan berase niku kulo kan saget ngliwet sekilo damel sedinten, wong
sajakke nggeh sampun ngringanke bebane kulo tho Mas! Lha sakjane ajeng nempur nangning sampun angsal bantuan uwos, lajeng mboten siyos nempur, tho Mas! Dadose arto seng kudune damel nempur niku saget di damel kebutuhane seng liyo. Keyek mbayarke sekolahe lare kulo, damel nyumbang yen tanggine
niki perlu bener-bener angsal bantuan nopo mboten, terus saget didelok tiyang niki gaweane nopo? Seng angsal bantuan niki kan katah seng gaweane mboten tetep”. (...
Dadosipun kan nggeh mboten mesti gadah arto to Mas. Nah, wontene program niki kan paling mboten sampun mbantu
nggeh kedah dilanjutke tho Mas. Tiyang mboten gadah kados kulo ngeten niki kan terus njagakke kapan sembakone dugi, selak mboten gadah beras. Yen tiyang mboten gadah niku kan mesti ngarep-ngarep kapan dugine bantuane berase niku tho”. ( ...ya
sampeyan moco fatehah sing akeh, moco sholawat sing akeh, ben wong-wong sing “sok suci”
Sepatu ya iku lapik utawa barang kang digunakaké kanggo buntél sikil.[1] Biasané digawé saka kulit, karet, kain lspé.[1] Panggonan telapak lan tungkaké kandel lan atos.[1]. Saiki sepatu ora mung kanggo alas sikil, nanging wis dadi pérangan penting kanggo penampilané wong.[2]
Jénis séépatu kanggo wong wadon ana pirang-pirang, antarané:[2]
Open Toe Shoes:pucuké bukaan, bagian buri tutupan. Pasisirs kanggo acara formal utawa informal, untungé nganggo spéatu modèl iki ya iku sikil ora cépét kringétan.
Pump Shoes:Pump shoes diartiké
modhèl iki ya iku ana tali sing nggubét ing pergelangan sikil. Kérép disebut sepatu sandhal. Cocok digunakaké nalika nganggo rok modhèl A-line supaya ngetokaké kesan feminin.
Wedge Heel:Wedge Heel iki jénis sepatu sing duwé ukuran hak sing méh padha ing bagian ngarep lan mburiné.
Kitten Heel:Sepatu sing duwé hak cendhèk. Luwih cocog digunakaké ing acara kasual.
Stiletto:Bagian ngarep lancip lan duwé hak sing lancip uga dhuwur. Cocok dikombinasikaké karo gaun. Sepatu iki bisa ngetokake kesan feminin lan seksi.
Selop: sepatu sing uga disebut slipper iki duwé ciri-ciri bagiyan ngarep tutupan kaya sepatu nanging bageyan mburi bukaan, mirip sandal.
Sports:Sepatu kets. Sepatu sing biasané digunakaké nalika ulah raga.
Dress Shoe: sepatu jinis iki dienggo ing acara-acara formal. Mbiyén, sepatu iki wernané mung ireng. Nanging saiki wis ana wèrna coklat lan putih.
Casual Shoes: digunakaké ing acara-acara santai lan semi formal. Sing klebu sepatu jinis iki
Cara Ngrumat Sepatu[besut | besut sumber]
Bab-bab sing kudu digatekaké nalika ngresiki sepatu.[4]
Duwé sepatu luwih saka sepasang supaya bisa ganti lan supaya sepatu ora cepet rusak merga dienggo terus.
Resiki blethok sing nèmplèk ing sepatu nalika wis garing
Sepatu kulit[besut | besut sumber]
Resiki saka lebu lan regedan sawisé dienggo. Yen prelu lap nganggo lap sing rada teles. Tepuk-tepuk banjur angin-anginake sepatu nganti garing.
Aja lali menehi mointurizer sadurunge nyimpèn. Kuwi dilakokaké supaya sepatu ora garing.
Simpen sepatu ing njero plastik sing ditaléni rapet. Lebokaké ing kothak sing wis diwénéhi silika gel.
Sepatu sintetis[besut | besut sumber]
Resiki saka lebu lan regedan sawise dienggo. Resiki nganggo sikat, yèn prèlu lap nganggo lap sing rada teles. Aja dikumbah nganggo detergen.
Aja lali ménéhi silica gél ing jero kothak sing dienggo nyimpen.
Sepatu bahan kets utawa kanvas[besut | besut sumber]
Kumbah nganggo deterjen lan banyu. Bilas nganti bener-bener resik.
Semprot nganggo antiseptik sawise garing. Simpen ing kothak sing wis diwènèhi silica gel.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sepatu&oldid=1075566"	Kategori: SepatuRintisan mawa topik rasukanKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 29 Agustus 2016.
Sugeng Riyadi nyuwun ngapunten nek wonten salah kula .. Monggo kalajeng temen temen …..
14 October , 2008 at 7:33 pm
Ngaturaken Sugeng Riyadi – Sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten YD2EJG Beserta Keluarga SOLO
Assalamu’alaikum Wr Wb, kagem sederek sederek ingkang pados panggenan kangge Kost Bekerja, sekolah utawi kuliah wonten daerah Purwokerto, monggo kulo aturi pinarak wonten alamtat ing
ingkang pados panggenan Kost , wonten ing daerah Banyumas Purwokerto, monggo kulo aturi pinarak wonten alamat ing
Banjarsasri .kec purwodadi atau cp 085228827754.trims.konsultasi gratis
Reply	ndoro says:	1 December 2008 at 1:55 pm	pertamax
Reply	ndoro says:	1 December 2008 at 2:07 pm	Sugeng rawuh Griyo enggal sugeng tepang sedoyomawon
monggo kito sami bebrayan ngarmeaken purworejo ing dunyo maya supados rame
sugeng punapa kemawon warga kota pordjo, meniko kawula badhe nderek matur bilih raos remen sampun wonten blogspotipun tiang pordo. Sugeng makaryo mugi pikantuk rezki ingkang kathah, halal
am	Sugeng rawuh Griyo enggal sugeng tepang sedoyomawon
monggo kito sami bebrayan ngarmeaken purworejo ing dunyo maya supados rame kayoto blog2 komunitas papan atas sumonggo sareng2.
durung moco kabeh… mumet!!!! saiki wis jam setengah pitu…. wis kesel awake… akeh gawean…. aku online ning piss_white_blue@yahoo.com emailku wis ngerti kan….? delok wae ning buku tamu… ooo iyo… kabare lia kepiye saiki… wis rabi opo durung? matur nuwun wis
artja (12:36:56) : hai, salam kenal
isih coratcoret? mbok gawe komik kaya LAGAK JAKARTA…
sing wis tuwek umure, lha saiki, ditambahi
Kutho cilik sing wis cuilik ae sek diseseg-i di seseli karo atribut caleg. Templek kono-kene sak enake dewe. Lha mene lek wis wayahe di resiki, dadi opo sampahe rek?
Saiki nek dipikir, duwik piro wis diguwak-guwak nggo mejeng model baru ngono? Padahal sekolah-sekolah podho ambruk. Wong-wong akeh sing kaliren perkoro rego podho mundhak. Durung maneh sing omahe kintir kenek banjir Bengawan Solo!
Yak opo iki, Pak SBY? Genah ta carane ngene iki? Opo gak engkok lek wis njabat dadi DPR bakal calon tersangka korupi pisan??? Arep dadi
maneh sing jenenge premium langka. Opo mestine premium di lebokno nang museum ae!
Kadang-2 sing jenenge politik pancen kejem. Rego mudhun, tapi barange gak onok… Biyen iku laopo Pertamina diprivatisasi, dadine yo ngene iki, sak karepe dewe.
Jemaah Islamiyah, kadhangkala diéja Jamaah Islamiah iku sawijining organisasi militan Islam ing Asia Kidul-wétan sing ngupaya ngadegaké sawijining nagara Islam raksasa ing wewengkon nagara-nagara Indonesia, Singapura, Brunei, Malaysia, Thailand lan Filipina. Pamaréntah Amérika Sarékat nganggep organisasi iki minangka organisasi téroris, sauntara ing Indonesia organisasi iki wis dinyatakaké minangka "korporasi terlarang".[1]
Anané organisasi iki disélaki déning pemuka-pemuka agama lan para pulitisi kaya Hamzah Haz lan Amien Rais ngèlingi angèlé mangertèni antara aksi lan tujuwan sing bakal digayuh jroning saben aksi.
maknané "Kelompok Islam" utawa "Masarakat Islam" lan ing warta suratkabar diarani JI.
Jemaah Islamiyah disujanani ngayahi aksi pangeboman Bali 2002 ing tanggal 12 Oktober 2002. Jroning serangan iki, pelaku bom saka Jemaah Islamiyah disebut-sebut niwasaké 202 jiwa nyidrani sawetara liyané ing sawijining nightclub. Sawisé serangan iki, Departemen Luar Negeri Amérika Sarékat mratélakaké Jemaah Islamiyah minangka sing ngayahi serangan iki lan nyatakaké
Jamaah Islamiyah wewengkon Asia Kidul-wétan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 22 Oktober 2016.
Ajian Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi,
Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang bangsa
ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12
rohingsun dhewe Si…… (sebutna jenenge) tekaa enggal katemu aku. Lakune oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
bengi lan pati geni sadina sawengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Mantra Senggara MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng madhep
njendhel, rep sirep si jabang bayi katrem ing dlamakanku. Mantra kawaca sapisan karo mandeng
sendang ngrikoe boloesipoen warni kalih, ingkang doemoenoeng salebeting
anak sing kapiran ora kerumat, mbuh kerumat fisik lan psikhise. Bocah sing ora kerumat, ora dedhidhik kanthi bener ora bisa nggawa awake dewek nang ndi papan, bisa baen merga ora bisa paham
ningen metu ndadekna ora apik, ngotor-otori tok. Wong dewasa kudune bisa mikir menawa urip kuwe butuh bareng-bareng karo wong liya, ora nggayah urip bisa dhewekan.Kudune seneng grubyuk batir, kanggo plekara-plekara sing apik. Aja anane nang ngumah thok, apa mikir kepentingane dhewek thok.
Ya angger dadi upa sing out of the box aliyas upa sing beda karo liyane, bisa-bisa nembe tledik gigal wis ana pitik apa kucing sing ngadhangi, dadi senajan dhewekan upa kuwe manpangat kanggo makhluk liya, makhluk liya.***
batu,pemasteran kacer,pemasteran anis merah,pemasteran
Kutha Tasikmalaya iku salahsiji kutha ing propinsi Jawa Kulon. Jembar wewengkon kutha iki ± 471,62 km²
Kutha Tasikmalaya ketata saking 8 kacamatan, 69 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kutha iki
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
kintenipun mboten betah diingkari. Nagari utawi mukawis bangsa sanguh jugrug amargi pejabat uga sakunjukan rakyatnya mandamel mboten bermoral.
mukawis bangsa. Piyambake sedaya mboten nggadhahi cepengan lebet kegesangan nagari uga berbangsa. Sarehdenten punika, aos betah dipunwucalaken kajengipun generasi sakmenika uga ingkang badhe datheng saged mandamel sami kaliyan moral ingkang diharapkan.
Terwujudte manungsa Indonesia ingkang bermoral, berkarakter, berakhlak mulia uga manah pekerti luhur ngrupikaken tujuan saking pamungon manusia Indonesia ingkang lajeng diimplementasikan mlebet tujuan
jarwi ingkang sami kaliyan pamucalan moral uga pamucalan akhlak.
Pangertosan pamucalan manah pekerti miturut Haidar (2004) yaiku upados eling ingkang dipuntumindakake lebet saperlu nanemaken utawi menginternalisasikan aos-aos moral mlebet sikap uga prilaku pamawi wucal kajengipun nggadhahi sikap uga prilaku ingkang luhur (
artos menawi lebet pamucalan manah Pekerti, aos-aos ingkang kersa dipunbentuk yaiku aos-aos akhlak ingkang mulia, yaiku sampun ditanemipun aos-aos akhlak ingkang mulia mlebet badan pamawi wucal ingkang lajeng
sambotenipun saged ditempuh langkung sekawan alternatif strategi sacara terpadu.
Strategi setunggal piyambakipun kaliyan mengintegrasikan konten kurikulum pendidikan budi pekerti ingkang sampun dirumuskan mlebet sedaya piwulang ingkang relevan, paling utami piwulang agami, kwarganegaraan, uga basa (sae basa Indonesia kersaa basa daerah).
Strategi kaping kalih piyambakipun kaliyan mengintegrasikan pamucalan manah pekerti mlebet kegiatan sadinten-dinten ing sekolah.
Strategi ketelu piyambakipun kaliyan mengintegrasikan pamucalan manah pekerti mlebet kengungkukan ingkang diprogramkan utawi direncanakan.
Strategi kaping sekawan piyambakipun kaliyan mungu komunikasi uga kerjasama antawis sekolah kaliyan tiyang sepuh pamawi wucal.
Berkaitan kaliyan implementasi strategi pamucalan manah pekerti lebet kengungkukan sadinten-dinten, sacara teknis saged dipuntumindakake langkung:
A. Teladanan Lebet kengungkukan sadinten-dinten guru, sirah sekolah, staf administrasi, bahkan ugi pengawas kedah saged dados teladan utawi model ingkang sae kunjuk murid-murid ing sekolah. Dados tuladha, menawi guru kersa mucalaken kesabaran dhateng siswanya, mila riyen guru kedah saged dados sosok ingkang sabar dipunmajengan murid-muridnya.
Mekaten ugi nalika guru badhe mucalaken babagan wigatinipun kedisiplinan dhateng murid-muridnya, mila guru kesebat kedah saged nyukakaken teladan riyen dados guru ingkang disiplin lebet nglampahaken jejibahan panyambut damelanipun.
Tanpa keteladanan, murid-murid namung badhe nganggep ajakan moral ingkang katur dados samukawis ingkang ginem kosong belaka, ingkang ing akhiripun aos-aos moral ingkang dipunwucalaken kesebat namung badhe kendel dados pangasumerepan kamawon tanpa jarwi.
B. Spontan. Kegiatan spontan yaiku kegiatan ingkang dipunwontenaken sacara spontan ing kala punika ugi. Kegiatan niki biyasanipun dipuntumindakake ing kala guru nyumerepi sikap/tingkah pajeng pamawi wucal ingkang kirang sae, kados nyampyuh kaliyan kancanipun, nedha samukawis kaliyan mbengkok, mencoret dinding, mendhet barang gadhah tiyang benten, crios kasar, uga dadosipun.
Lebet saben kedadosan ingkang spontan kesebat, guru saged nanemaken aos-aos moral utawi manah pekerti ingkang sae dhateng para siswa, kados ta kala guru ningali kalih tiyang siswa ingkang maben/nyampyuh ing kelas amargi memperebutkan samukawis, guru saged mlebetaken aos-aos babagan wigatinipun sikap apunten-ngapuntenaken, sami ngaosi, uga sikap sami nresnani lebet konteks wucalan agami kalih budaya.
C. Teguran. Guru betah menegur pamawi wucal ingkang numindakake pandamel awon uga ngelingaken piyambakipun kajengipun ngamalaken aos-aos ingkang sae dadosipun guru
Tuladhanipun piyambakipun kaliyan penyediaan pambucalan, jam dinding, slogan-slogan ngengingi manah pekerti ingkang gampil kawaos dening pamawi wucal, uga tatanan/tata tertib sekolah ingkang ditempelkan ing panggen ingkang strategis dadosipun gampil kawaos dening saben pamawi wucal.
E. Rutin. Kegiatan rutinitas ngrupikaken kegiatan ingkang dipuntumindakake pamawi wucal sacara terus nerus uga konsisten saben kala.
Tuladha kegiatan niki yaiku berbaris mlebet ruang kelas konjuk mucalaken budaya antri, berdoa sadereng uga sasampun
menawi kepanggih kaliyan tiyang benten, uga ngresikaken ruang kelas panggen sinau.
Hambatan lebet pangasringan pamucalan manah pekerti ing sekolah Lebet realitasnya antawis menapa ingkang dipunwucalaken guru dhateng pamawi wucal ing sekolah kaliyan menapa ingkang dipunwucalaken dening tiyang sepuh ing griya, kaping asring kontra produktif utawi kedadosan dadugan aos.
Konjuk punika kajengipun proses pamucalan manah pekerti ing sekolah saged mlampah sacara optimal uga efektif, pihak sekolah betah mungu komunikasi uga kerjasama kaliyan tiyang sepuh murid berkenaan kaliyan macem-macem kegiatan uga program pamucalan manah pekerti ingkang sampun dirumuskan utawi direncanakan dening sekolah. Tujuanipun piyambakipun kajengipun kedadosan singkronisasi aos-aos pamucalan manah pekerti ingkang ing wucalaken ing sekolah kaliyan menapa ingkang wucalaken tiyang sepuh ing griya.
Simak Ugi: Cerkak Bahasa Jawa Pendidikan, Sekolah Lan Pendidikan Karakter
Kajawi punika, kajengipun pamucalan manah pekerti ing sekolah uga ing griya saged mlampah searah, sasaenipun menawi mbokmenawikaken tiyang sepuh murid badhenipun ugi
sekolah, nanging ugi saged ndherek mawi mendhet tanggel jawab lebet proses pamucalan manah pekerti anak-anak piyambake sedaya ing
gak becus golek duwik. Asmara: malem minggu sir2anmu ngidam ngelus2 gundule wong tekok
ibunya)Asih maring akuAja meneh kowe ora asiha maring akuWong
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU. TELENGING RASAKU,
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ...............(
KLINGKING GULUKUSADA IKING WETENGKUSACIPLUKAN WOYAH WAYIH GODONG IRASNIAT INGSUN PAN NGIRIM
Bismilah....Ingsun matak ajiku si semar mesem,mut-mutaku ???????????????pilinganku kiwa lan tengen,sing
ndayuh si jabang bayine.........(nama )ojo ????????????????? welas asih karo akuyen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki(gejuk bumi 3x)
Donat kalebu jajanan kang digawé saka trigu.[1] Saliyané iku ana uga donat kang digawé saka kenthang lan bahan liyané.[1] Donat lumrahé bentuké bunder lan ana bolongan ing tengahé.[1] Ananging ana uga donat kang ora ana bolongané tengahé.[1] Gawé donat kudu teliti, yèn ora, donat bisa ora dadi utawa mbegedat lan ora bisa ngembang.[1]
Ana aturan kang kudu digatégaké yèn arep nggawé donat.[1] Ragi kang arep kanggo nggawé donat kayata donat kenthang ora kena dicampur uyah utawa mentéga, awit raginé bisa mati.[1] Ragi kang mati ora bisa ngembangaké adonan.[1] Déné uyah lan mentéga dicampuraké sawisé adonan setengah kalis.[1] Carané ngoreng uga kudu ati-ati supaya ora gosong.[1] Yèn donat wis katon kuning rada coklat kudu cepet diwalik, mundhak gosong.[1] Yèn arep mènèhi margarin, coklat utawa méses kanggo hiasan kudu ngenténi donat adem.[1] Tujuwané supaya méses utawa margarin ora léléh.[1] Yèn kepéngin nggawé donat kang bunder, carané bisa nganggo sumpit.
lan carané nggawé donat kenthang ora béda adoh karo donat kang digawé saka trigu, ananging kanggo bahan dhasaré diganti kenthang.[1] Kenthang digodhog nganti empuk.[1] Sawisé iku banjur diocéki lan diuleg utawa dialusaké nganti kalis.[1] Kenthang kang wis dadi adonan banjur dicampur karo bahan-bahan liyané kayata gula, endhog, mentega cair kang wis dipanasaké. Yèn wis kabèh bahan dicampuraké banjur diulèni nganti kalis ora kelet ing tangan. Banjur ditutupi nganggo lap utawa kain teles kang resik supaya donate bisa ngembang. Adonan kang wis kalis dijarke nganti 2 jam suwéné. Yèn wis ngembang banjur dibentuk lan
Donat Ubi[besut | besut sumber]
Saliyané kenthang, ubi utawa téla rambat uga kena digawé donat.[1] Téla rambat uga kena dikonsumsi déning wong kang kena diabétes. Ubi (Ipomoea batatas) kerep diolah dadi jajanan, kayata goréngan.[1]
Kanggo bahan dhasar nggawé donat, téla rambat nduwéni tékstur kang lembut. Donat saka tela rambat iki uga diproduksi ing Cimahi, Jawa Barat.[1] Ora mung kanggo jajanan, téla rambat uga bisa gawé wareg.[1] Téla rambat uga nduwéni manfaat tumrap kaséhatan. Saliyané ngandhut serat, téla rambat uga ngandhut beta karoten, vitamin A, lan antioksidan kang bisa nangkal radikal bebas. Beta karoten utamané ana ing tela rambat kang rupané oranyé. Déné antioksidan akèh ditemokaké ing téla rambat kang rupané ungu. Saliyané iku téla rambat uga nduwéni oligosakarida kang fungsiné kanggo prebiotik lan uga ngandhut vitamin A, B6, E, lan K.
Donat saka téla rambat luwih empuk lan lembut teksturé tinimbang donat kenthang.Wernané uga macem-macem miturut werna téla rambat kang dianggo. Donat iki nduwèni ganda ubi kang khas.
Donat Coklat[besut | besut sumber]
uga biskuit utawa mari. Saliyané iku uga kena diwènèhi woh kayata anggur, jeruk, utawa woh
^ (id)http://resep.gramediamajalah.com/(dipunundhuh tanggal 6 Mei 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 29 Dhésèmber 2016.
Centro iku sawijining distrik tengah saka kutha Madrid, Spanyol. Jembaré udakara 5,23 km², kanthi padunung 148,714 jiwa lan kapadhetan 28434,8 jiwa/km².
Panggonan ing distrik Madrid[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Centro_(
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.19, 1 Maret 2016.
ngobrol, “isuk-isuk wis rame dalane yo mas, kabeh wong sibuk golek upo , golek rejeki, sampeyan kerjo nang endi mas?” , (baca:
“Ilang, jenenge kawula,Sirna datang ana keri,Pan ilangwujudira,Tegese wujude widi,Ilang wujude iki,Aneggih perlambangira,Lir lintang karahinan,Keserodotan sang hyang rawi,
blonjo plus maem tambah akeh. Tapi regane maemen yo luwih larang
tansah eling marang Pangeran. Pangerten pasrah yaiku tlaten ngupadi lan ngabangna keputusan marang Tuhan. Ditekanke menawa pangandel wong Jawa tradisional marang Tuhan kuwi wis nggetih
Soir budhe, lha wingi komendane lagi blank. dadine durung iso nggawe. tapi jo kuatir, logo wis iso di jupuk ning omahe kemendan Oki.
By: antio on November 27, 2008 at 2:49 pm
Kagem Mbak Fosil 99, nyuwun tulung di tambahi halaman kagem rencang2 sing ajeng nuliz biodatane.
By: antio on November 27, 2008 at 3:24 pm
hallo sedulur kabeh, aku ikutan yo…,
dumateng acara puniko amin…to..kamto…aq eling sliramu.paling u ra eling aq.liyut,pst seneng
baku[sunting | sunting sumber]
mudeng opo maksute tulisan iki, arep dadi
gak iso ngerti perasaan ue blas og mas”
”Nuwun poro miarso ,ngaturi kasugengan sugeng
“Cekap semanten obrolan Pak Besut dalu menika. Menawi boten wonten alangan setunggal punapa, saben Kemis lan Setu ndalu panjenengan saged kepanggih malih kaliyan Pak Besut lumantar radio. Wasana, sekali merdeka tetap merdeka…..
niki no hp kulo (081380110800), menawi bade padhos bahan kangge tulisan
bacc.ing.elmag. ing. geol bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.struč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.mag.ing.mechmag.ing.mech.mag.ing.mechmag. ing. mech.mag. ing. mech.	Početna
Wit cemara Natal kang wus suwé didadèkaké simbol riyaya Natal déning umat Kristen, pranyata kawiwitan udakara 1000 taun kapungkur. Bab iki kelakon nalikané Santo Bonifacius priyayi kang ngristenaké bangsa Jerman, ing tengah dalan nemoni wong-wong pagan (wong-wong kang nyenyembah brahala) lagi nyembah-nyembah marang wit èk.
Kanthi murka, wong suci mau kongkonan marang panggiluté negor wit èk mau. Lan kaelokan dumadakan kelakon ing kono. Ing tilasé tegoran kayu èk mau, kanthi nengsemaké njedhul thukulan wit cemara, liwat saselaning oyot wit Ek kang wus mati. St Bonifacius nganggep iki kadidene sawijining pratandha marang kaimanan Kristiani. Sabanjure, kanthi prastawa mau, wong-wong Kristen nganggep wit cemara ana gandhèng cènèngé karo kapercayan Kristen, lan pungkasané nggawa wit-wit cemara mau mlebu ngomahé.
Wong-wong Mesir kuna kang mbiyèn ngawiti pamujan marang wit-witan kang ijo. Nalikane teka mangsa adem, wong-wong Mesir nggawa godhong kurma lan ngrenggani omahe nganggo godhong kurma mau kanggo simbol kamenangan panguripan manungsa mungsuh pepati.
Wong-wong Romawi kuna béda manèh. Nambut mangsa adem, wong-wong Romawi nganaake festival kang sinebut Saturnalia, ing pangangkah kanggo memuja Dewa Saturnus, dewaning olah tetanen. Wong-wong mau ngrenggani omahe kanthi gegodhongan ijo lan lampu-lampu. Bocah-bocah uga kanthi suka parisuka bakal ijol-ijolan hadhiyah marang kancane. Ijol-ijolan hadhiyah iki uga dilakone déning wong-wong diwasa. Ing kapercayane, wong-wong mau menehi dhuwit (koin) kanggo kemakmuran, jajanan kanggo kabagyan, lan lampu-lampu kanggo nerangi pawongan sajroning nglakoni urip iki.
Maabad-abad kapungkur, ing tanah Inggris, dhukun-dhukun alas kang kasebut Druid nganggo gegodhongan lan ijo-ijoan kanggo nganaake ritual misterius nalikane mangsa adem teka. Dhukun-dhukun mau migunaake godhong holly lan mistletoe kanggo simbol panguripan langgeng, lan nemplokake pang-pang gegodhongan sandhuwuring lawang kanggo ngusir setan lan roh-roh jahat.
Ing jaman abad pertengahan akhir, wong-wong Jerman lan Skandinavia nandur wit-witan ijo sajroning omahe utawa ing ngarep lawange kanggo nuduhake gegayuhan kang becik marang mangsa semi kang bakal teka.
Rerenggan ing Cemara Natal[besut | besut sumber]
Legenda nyritakaké yèn ta Martin Luther kang kawitan gawé tradisi ngrenggani Cemara natal. Ing sawijining dina natal kang garing, udakara ing taun 1500-an, piyambake lelungan ngliwati alas kang katutup déning salju. Sawise sawatara suwe jumangkah, jangkahe kandheg déning kaendahaning sagrumbulan wit-witan cilik ing ngarepe. Pang-pange, kalabur salju, ting krelip nyunarake cahyaning wulan.
Nalikaning piyambake wus tekan ngomah, piyambake mundhut sawatara wit cemara mlebu ngomah, supaya bisa nyritaake pengalamane mau marang bocah-bocah. Sabanjure piyambake ngrenggani wit cemara mau nganggo lilin, supaya samper kaya kang kedadeyan ing alas mau. Ing jaman sabanjure, lilin-lin kang kasumet mau dipasang kanggo nggambarake cahyaning swarga sumunar padhang, cumlorot saka langit, nalikaning Yesus Kristus diwiyosaké ing Betlehem.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 4 Sèptèmber 2016.
Jean Paul Gaultier ya iku perancang mode asal Perancis.[1] senajan luwih dikenal minangka perancang mode, dhèwèké ora mung ngrancang busana larang kanggo pria lan wanita, nanging uga nyediakake sandhangan balet, sandhangan kanggo filem, lan uga adol minyak wangi.[1] Jean-Paul Gaultier lair ing Arcueil, Prancis tanggal 24 April 1952.[1] Gaultier ya iku anak tunggal saka pasangan akuntan kang ngarep-arepake dhèwèké dadi sawijining guru Spanyol.[2] gawéane
pirang-pirang omah mode.[3] Ing taun 1970, dia dadi asisten saka perancang Pierre Cardin. Sawise iku, dhèwèké nyambut gawé marang Jacques Esterel.[3] Ing taun 1974, Gaultier nambut gawé manèh marang Pierre Cardin lan dhèwèké dikirim ing Manila.[3]
^ a b c (Inggris)American Heritage
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jean-Paul_Gaultier&oldid=1112471"	Kategori: Cacad CS1: missing author or editorModeLair 1952Kategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 28 Januari 2017.
Reply	cah rowodadi grabag says:	25 July 2011 at 1:54 am	sugeng tepang sedoyo ….
Mbakungan jam 6 sore tekan lor pendowo jarene ono wong wadon arep melu bareng, dengan alasan kentekan bis ngalor…paklik yo seneng2 wae..dalam pikiran keno dinggo konco ngobrol
Tekan Buh Wesi Cengkawak..bocah wadon mau kondo yen arep ketemu sedulure di Mangunrejo..ndilalah paklik yo nurut wae..mulo sepeda motore dikon menggok kiri metu pinggir kali, dumadakan sak pandelengane paklik ing ngarep kethok ono wong lagi ewuh, lampune padhang gumebyar…terus paklik diaturi lenggah, cah wadon mau mlebu ra ngerti parane, ndilalah paklik ngantuk banjur keturon….bareng tangi kedandapan, ra ngertiyo lokasi ono kuburan cengkawak…gageyan dheweke nyengklak motor,
wong kaline cethek yo ora opo-opo, mung klambi dinas lan spd motor glopot lendhut. Mbengi kuwi kiro2 jam 12 paklik ora
pendowo ono wong wadon arep melu mbonceng, jarene kentekan bis ngalor, maka dengan senang hati paklik mboncengke wong wadon tadi. Sampe di buh wesi Cengkawak, wong wadon
WANGSA BAJRA WONG JAWA BUDDHA: Calon Arang (terjemahan Indonesia)
jojotawok blog: Menitik Kebudayaan Sejarah Wayang Golek
Acèh · Sumatra Lor · Sumatra Kulon · Bengkulu · Riau · Kapuloan Riau · Jambi · Sumatra Kidul · Lampung · Kapuloan Bangka Belitung
Jakarta · Jawa Kulon · Banten · Jawa Tengah · Yogyakarta · Jawa Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maluku&oldid=1119261"	Kategori: MalukuPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 14 Februari 2017.
Pangucaping japamantra, nalika jaman rumiyin padatanipun taksih angginakaken basa Jawi Kina, nanging ing pungkasaning jaman Majapait ewah sacara Islam. Tuladhanipun: jaman rumiyin kawiwitan kanthi ngucap Hong wilaheng, utawi niyat ingsun, nalika jaman para wali kawiwitan kanthi ngucap Bismillaah hirrahma nirrahiim…. lan salajengipun. (4.
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika kanamakaken ‘sirepan’, kyahi empu sareng kaliyan panjak utawi tangga-tepalih malah sok ugi kanca sesamining empu nindakaken tuguran ngantos subuh, sinambi linadosan nyamikan miwah unjukan. Nyamikan ingkang mligi
cariReply okkysuryanto 04/09/2015 at 12:51 good likeReply Fidelis Lungsi 25/09/2015 at 15:11 Mugi wonten Pengageng utawi saksinteno kemawon priyayi ingkang kerso mandegani lan kagungan greget nguri-uri kabudayan Jawi meniko supados tansah mletik ing satengahipun kabudayan sanes.Reply haniifah 05/10/2015 at 18:02 Ga ada yang saya cari !!!Reply Musthafa Kamal 26/11/2015 at 10:26 Ga ngertir nadanya….ga
Apik kok Sup…Wah aku ora nyongko awakmu iso nggawe pernak-pernik blog. awakmu kan arek elektro 99 kan? hehe, ojo gelem kalah karo arek IT. O iyo, mugo2 awakmu sih eling karo aku…
– ardinoto wahono (teknik kimia ITB ’99. Waktu TPB
sing wis di ngaji awakke dewe mbiyen di baca
“sampeyan wes tau moco kitabe wong HTI ora? lek dorong, saranku, wocoen disek”…..aku durung lek…
ndherek maca seratan Nostalgia panjenengan, kulo lare sukomanah namung sak meniko manggen wonten bandung, kulo lahir ing dusun sukomanah ugi sinau dumugi smp negeri 1 purwodadi (status negeri tahun pertama), kula tasih kemutan rumiyin ugi asring
pokoke jian kulo saged ‘flash back’.
Perkawis wayang kulit kulo kleresan sak meniko ndherek dados pengurus paguyuban pecinta wayang mapan wonten bandung, kemutan rumiyin nate wonten dhalang Pak Wandi (Ketangi) malah kulo gertos Ramane Pak Pujo asring dipun tanggap bersih dusun sukomanah, kulo cuntel ing babagan wayang kulit gagrak kedu meniko, kulo sedyo ngunggah dumateng internet wayangprabu.com menawi wonten vidio utawi audio nipun dalang-dalang kedu, awit radi trenyuh kepaten obor perkawis wayang gagrak kedu. Mbok menawi para kadang ‘pembaca’ komen meniko wonten ingkang kagungan kaset utawi video dalang-dalang wayang kulit gagrak kedu saget sesambetan kaliyan kulo lumantar e-mail roni.subari@yahoo.com utawi hp 087 821 232 070, Ing pangajab saged ndherek nguri-uri wayang kulit gagrak kedu supados saged lestatntun saged ka warisaken dumateng putro wayang ing jaman sak mangkeh.
Malah kulo gadah cita-cita menawi ke-umuran bade ndherek upload munculaken daerah-daerah ing sak indenging Purworejo ingkang tasih ngrumat seni budaya tradisional, supados Purworejo saged anggadhahi ‘nilai’ plus ing
angger keno ngono kuwi ..arek bertengkar karo tuan gedeh pun isin dewek ..seng apik, usah ngono
Kanjeng Sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng
Ingsun Sabetake atine Si …. (
asallamu allaikum,numpang lewat,,,bila anda membutuh kan susuk di tubuh/penglihatan jarak jauh hub mbh adi,boyolangu,tulung agung jatim,no,085335045133,
Roozbeh Latifi Ft Milad – tanhaye tanha
Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Cilacap, Kebumen, Wonosobo, Purworejo, Brebes.
Purwodadi, Demak, Kudus, Jepara, Pati, Rembang, Temanggung, Salatiga.
Indosiar Jogjakarta di Desa Ngoro-oro: Kec. Pathuk, Kab. Gunung Kidul, DI YOGYAKARTA, target: Kodya. Yogyakarta, Surakarta, Magelang, Kab. Magelang, Sleman, Kulonprogo, Bantul, Gunung Kidul,
Cah cilik sing apal mung koyo wayang # munggah panggung mlebu tv dadi hiburan.
Hmm…ketokè ono sing wis ngebet arep dadi manten iki..xixixi
Reply	kikie, on June 8, 2009 at 14:01 said:	saya baru mo mulai stase pertama, lu dah selesai….huuu ga asik…heheh 😀
gununge koyo irunge petruk…nek didelok seko piteran jelas banget…gununge mbangir condong ngiwo…
fayyaz Gunung condong karo Purbayan adoh ora yo? aku iki cah Sukogelap tapi durung pernah teko Condong. nek lewat deso Purbayan iso ora?
Reply	Bondhi says:	17 November 2009 at 9:39 am	Mas MT, panjenengan asal
diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati."Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani keprungu saka walike
Anjasmara gregah tangi. Pacare teka, edan ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, "Wulandari melu mapag mrene?"Sumani mangsuli alon: "Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung.""Lha kok kowe kandha pacarku mrene?" celathune Anjasmoro karo mrengut."Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani njegeges. "Kae....Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?""Edan kowe," tembunge Anjasmara karo njotos
pitakone Nanik karo marani kamare Anjasmara."Wis beres," wansulane Anjasmara alon."Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku," Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni."Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?" celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas."He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan," pembengoke Sumani."Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik," celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri."Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo,
bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku jejer dhik
rahasia. Lha terus leh nangkep kapan? Yen cathetanku wis komplit boss, taksimpen ana disket, taktengeri RHS. Iya, isih ana kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss." HP dipateni terus dikanthongi.Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga nyang Purwantara, sambene
Nanik sing nrenjel takon: "Ana apata mas, boss-e?""Biasa, kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting," jawabe Anjasmara."Lha kok isih semaya?" pitakone Nanik."Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?" wangsulane Anjasnggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit bocah ayu ya
kabeh dha ngguyu mak gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone
Durung pikiran liya. Yen dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-lorone sindhen
alon, karo mesem.Anjas mung mengo karo nggleges:"Pipimu kuwi lho, yen mesem dhekik
kejadian3/Genesis3/Purwaning dumadi3MURTADIN_KAFIRUN :: RUANG DEBATPage 1 of 1 • Share • Alkitab/kejadian3/Genesis3/Purwaning dumadi3 by Ontamekah on Thu Oct 10, 2013 10:53 amCerita Ular,adam dan hawa di surga edanAl kitab Dalam Bahasa Jawa asli: Kejadian 3/Purwaning dumadi 33:1 Padha-padha kéwan sing katitahaké déning Gusti Allah, ula kuwi kéwan sing sugih akal. Ula mau takon karo wong wadon, “Apa bener Gusti Allah ora marengaké kowé mangan wohing wit-witan kabèh sing ana ing petamanan iki?”3:2 Wangsulané wong wadon, “Wohé wit-witan ing petamanan iki padha olèh dakpangan,3:3 kejaba mung wohé wit sing ana ing satengahé petamanan; sing didhawuhaké déning Gusti Allah, ‘Aja kokpangan, malah kokgepok waé ora kena, supaya kowé aja padha mati.’ “3:4 Ula banjur kandha, “Kuwi ora bener! Kowé ora bakal mati!3:5 Gusti Allah enggoné ngandika mengkono mau merga pirsa yèn samasa kowé padha mangan woh kuwi, kowé bakal dadi kaya Gusti Allah, lan ngerti apa sing becik lan sing ala.”3:6 Wong wadon bareng namataké banjur kesengsem marang kaéndahané wit lan wohé mau, sing sajak prayoga dipangan lan bisa ngolèhaké kapinteran, mulané banjur methik woh mau, nuli dipangan. Sing lanang diwènèhi lan iya mèlu mangan.3:7 Sanalika iku uga pikirané wong loro mau kabukak, temahan padha weruh yèn wuda. Mulané banjur padha nggandhèng-nggandhèng godhong anjir kanggo nutupi awaké.3:8 Soréné bareng lan sumiliré angin, manungsa lan sing wadon padha krungu sebawané tindaké Gusti Allah lumampah ana ing petamanan, nuli padha umpetan ing antarané wit-witan, supaya ora konangan.3:9 Gusti Allah banjur nimbali manungsa, pangandikané, “Kowé ana ing endi?”3:10 Wangsulané manungsa, “Sareng kawula mireng Panjenengan tindak wonten ing petamanan, kawula ajrih, mila lajeng umpetan, awit kawula wuda.”3:11 Gusti Allah ndangu, “Sapa kang ngandhani kowé, yèn kowé wuda? Apa kowé mangan wohing wit sing ora Dakparengaké kokpangan?”3:12 Aturé manungsa, “Tiyang èstri ingkang Panjenengan paringaken dados sisihan kawula menika ingkang nyukani wohipun wit wau dhateng kawula, sarta lajeng kawula tedha.”3:13 Gusti Allah banjur ndangu marang wong wadon, “Apa sebabé kowé koktumindak mengkono?” Aturé wong wadon, “Sawer ingkang ngapusi kawula, temahan kawula lajeng nedha.”3:14 Gusti Allah banjur ngandika marang si ula, “Sarèhné kowé nglakoni kang mengkono kuwi, mulané kowé kena ing ipat-ipat merga penggawému. Ing ngatasé sarupané kéwan, mung kowé dhéwé kang nampani paukuman iki. Wiwit saiki lakumu bakal nlosor, lan kowé bakal mangan lebu sajegé uripmu.3:15 Kowé lan wong wadon iki bakal tansah padha memungsuhan; semono uga turuné wong wadon iki lan turunmu. Turuné wong wadon iki bakal ngremuk
Enggonmu mangan rejekimu nganggo nyambut-gawé abot, nganti tekan patimu, bali marang bumi asalmu. Sarèhné kowé kuwi lebu, mula bakal bali dadi lebu menèh.”3:20 Manungsa (Adam) awèh jeneng marang bojoné Kawa, merga wong wadon kuwi dadi lajering manungsa kabèh.3:21 Gusti Allah banjur yasa sandhangan saka welulang dianggokaké marang Adam lan Kawa.3:22 Gusti Allah nuli ngandika, “Saiki manungsa wis padha karo Kita, ngerti bab kang becik lan kang ala. Mulané saiki manungsa aja nganti methik sarta mangan wohé wit panguripan, temah urip ing selawasé.”3:23 Gusti Allah banjur nundhung manungsa saka petamanan Èden, kadhawuhan ngolah lemah kang dadi asalé.3:24 Sawusé mengkono Gusti Allah banjur mrenahaké malaékat Kerub ing sawétané petamanan Èden, karo nggawa pedhang murub sing tansah diobat-abitaké. Kuwi
Padha-padha kéwan sing katitahaké déning Gusti Allah, ula kuwi kéwan sing sugih akal. Ula mau takon karo wong wadon, “Apa bener Gusti Allah ora marengaké kowé mangan wohing wit-witan kabèh sing ana ing petamanan iki?”3:2 Wangsulané wong wadon, “Wohé wit-witan ing petamanan iki padha olèh dakpangan,3:3 kejaba mung wohé wit sing ana ing satengahé petamanan; sing didhawuhaké déning Gusti Allah, ‘Aja kokpangan, malah kokgepok waé ora kena, supaya kowé aja padha mati.’ “3:4 Ula banjur kandha, “Kuwi ora bener! Kowé ora bakal mati!3:5 Gusti Allah enggoné ngandika mengkono mau merga pirsa yèn samasa kowé padha mangan woh kuwi, kowé bakal dadi kaya Gusti Allah, lan ngerti apa sing becik lan sing ala.”3:6 Wong wadon bareng namataké banjur kesengsem marang kaéndahané wit lan wohé mau, sing sajak prayoga dipangan lan bisa ngolèhaké kapinteran, mulané banjur methik woh mau, nuli dipangan. Sing lanang diwènèhi lan iya mèlu mangan.3:7 Sanalika iku uga pikirané wong loro mau kabukak, temahan padha weruh yèn wuda. Mulané banjur padha nggandhèng-nggandhèng godhong anjir kanggo nutupi awaké.3:8 Soréné bareng lan sumiliré angin, manungsa lan sing wadon padha krungu sebawané tindaké Gusti Allah lumampah ana ing petamanan, nuli padha umpetan ing antarané wit-witan, supaya ora konangan.3:9 Gusti Allah banjur nimbali manungsa, pangandikané, “Kowé ana ing endi?”3:10 Wangsulané manungsa, “Sareng kawula mireng Panjenengan tindak wonten ing petamanan, kawula ajrih, mila lajeng umpetan, awit kawula wuda.”3:11 Gusti Allah ndangu, “Sapa kang
sisihan kawula menika ingkang nyukani wohipun wit wau dhateng kawula, sarta lajeng kawula tedha.”3:13 Gusti Allah banjur ndangu marang wong wadon, “Apa sebabé kowé koktumindak mengkono?” Aturé wong wadon, “Sawer ingkang ngapusi kawula, temahan kawula lajeng nedha.”3:14 Gusti Allah banjur ngandika marang si ula, “Sarèhné kowé nglakoni kang mengkono kuwi, mulané kowé kena ing ipat-ipat merga penggawému. Ing ngatasé sarupané kéwan, mung kowé
asalmu. Sarèhné kowé kuwi lebu, mula bakal bali dadi lebu menèh.”3:20 Manungsa (Adam) awèh jeneng marang bojoné Kawa, merga wong wadon kuwi dadi lajering manungsa kabèh.3:21 Gusti Allah banjur yasa sandhangan saka welulang dianggokaké marang Adam lan Kawa.3:22 Gusti Allah nuli ngandika, “Saiki manungsa wis padha karo Kita, ngerti bab kang becik lan kang ala. Mulané saiki manungsa aja nganti methik sarta mangan wohé wit panguripan, temah urip ing selawasé.”3:23 Gusti Allah banjur nundhung manungsa saka petamanan Èden, kadhawuhan ngolah lemah kang dadi asalé.3:24 Sawusé mengkono Gusti Allah banjur mrenahaké malaékat Kerub ing sawétané petamanan Èden, karo nggawa pedhang murub sing tansah diobat-abitaké. Kuwi kanggo njaga, supaya aja ana wong sing wani nyedhaki
Sing saha bae, sacara gembleng, boga hak nampa kaadilan ti pangadilan sacara adil
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1428″ pareng……
Ngarsa Sung Tulada, Ing Madya Mangun Karsa, dan Tut Wuri Handayani,
Mira Aulia Alamanda, anake Aming sing wadon, sing dadi inspirasine guritan berjudul "Ndhuk Anakku
nalika maca gurit ana "malsasa 2007" ing tbjt. (foto: anang s)**
nggawe angger buburey wes mateng gitakkey nang nduwurey. Annger emak yo tak lebokkey terus njero bubur, wong arek dipangan karo
analýzy 5/2006 Ing. Tušek POWER 5/2006 Ing. Zoubek POWER 5/2006 Ing. Bielko POWER 5/2006 Ing. Kučera POWER 5/2006 Ing.
menjauhi perkara yang baik.Bismillah, kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang
permohonan, di hadapan Dzat Yang Mahaagung.01. SYARIATMangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
ditulis.Wolu las kang dadi mufakat, rukun sahe nglakoni shalat, niat nejo, ngadek ingkang kiat, takbir banjur mahos surat, al-fatihah ampun ngantos
Kuasa.ZAKATLamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,ngedalaken
dipanggil Pak Haji.Kaji ugi dadi latihan, pisahing siro ninggal kadonyan, bojo, anak lan keluarga, krabat karéb, sederek sedaya, kanca, musuh dho
wakeh wong sing nganggep kyai-kyai (khususe sing ana ning kampung) iku ora weruh apa-apa. Wong “kota”, sing melu-melu oragnisasi semisal HTI, nganggep deweke sing bener. Padahal emebene weruh semit doang, ngomonge wis akeh, khalifah lah, khilafah lah, kaya wis weruh bener bae.wong sing nganggep. (
ingkang wonten Pituruh lan Kali Glagah Kemiri mboten nggih
BaYAnG	27 Oktober 2012 at 04:16	Wkxkxkxkx.., yowis.., saiki
TULADHA JANGKEP KAGEM PARA PANATA ADICARA
BUKU TULADHA JANGKEP KAGEM PARA PANATA ADICARA
Tuladha atur pambuka panatacara pasrah panampining lamaran
Tuladha aturipun pantacara badhe pambagyoharjo ing pahargyan lamaran
Tuladha aturipun panatacara saksampunipun pasrah lamaran ngancik panampi
Tuladha aturipun pantacara sasampunipun panampi pasrah lamaran
Tuladha aturipun panatacara badhe upacara kakung saking wisma palereman
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun pasrah panampining putra temanten kakung
seneng ndelok saiki suasanane wis resik soko baliho, masiyo gak kabeh diangkuti. Sek onok ae sing
wis wayahe coblosan eh… contrengan. Bengi iki kethok-e sik akeh uwong podho ngapalno jeneng-2nge caleg seng arep dicontreng. Onok seng nulis kerpek-an karo molak-malik koran soale eling RUPANE, lali JENENGE. Onok pisan seng sek tas sinau MOCO tulisan jeneng-2 partai. Seng lucu maneh, onok mbah-2 wis buyuten tangane latian NYEKEL BOLPEN ’nggo nyontreng!!!
Asli dari Pak Kapid	Secoret Tulisan	KuLo NiKi SintEn
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane
marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
3. Geni 8. Jin, Setan, Iblis, lelembut
5. Watu/Bebatuan ( Wesi, emas, 10. Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)
- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo - Kitab AI Qur’an
- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi - AI Fatikah.
Manowo kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud
Syahadat awal dedeg ¬adage Islam ono sajroning Ati - Nurani Manlingso.
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko
a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar - Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo - kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.
d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi - Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune ngulon tok, Bendi-ne wujud soko anane Badan,
kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
1. Roso : soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.
2. Roh : soko manunggale Uripe Kekewanan.
3. Nyowo : soko manunggale Uripe Kekayonan yo Tetanduran.
4. Atmo : soko Gondo Arum Asmane ( sampurnane Budi -
5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.
4. Roso kang wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang
B. Nyowo : Nyowo anane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang sinebut sake
Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,
2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,
c. Teliti, marang satindak - laku lan obah musike kahanan,
d. Awas, marang anane Gudo - Cuba - Pengaruh - Gangguan,
1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.
2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.
3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.
2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul - Ngendok - Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip
Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip
aakhiroti hasanataw wa qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane
Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan soko
sajatine yo anane Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen - angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud sarine pangangen - angen biso gumebyar sanaliko, netepi sampurnane Rogo Sejati kanggo nyukupi kabutuhan Kaluargane.
e. Kumpule ope kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo - Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen - angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.
Lek dirasakno, garis-2 iku mestine onok maksute. Supoyo kendaraan sing mandeg gak nglancangi garise. Soale mari garis iku biasane onok sing jenenge “zebra
maneh lek sampek mandege mangan prapatan, dadi lampu setopane gak ketok, akhire malah nggawe mangkel kendaraan sing nang mburine polae kudu ngebel-ngebel ngenteni mlakune….
Ojok lali, nek pancen arep cepet-cepet, yo mesti tertib. Wong sing melok motoGP ae mandege nang garis kok!!! Setuju?????
cocotan. Satria-satria pada muluk ngumbulake swara mangku wicaksana, kanmongko ora bisa njugil krikil sing nyandung lakune sikil. Njur, kudu pie..???
Ah.., gak sah di gagas, mending turu wae..!!!
Posting lirik ini di blog anda	Wayah wengi udan grimis ra uwis-uwis Banyu kang tumetes dadi saksi nggonku nangis Wong sing tak tresnani tego ninggalake aku Suwung jeroning uripku yen ora ono sliramu Sumilire angin tansah ndudut kalbu Roso kang tak empet agawe loro dadaku Liwat tembang kangen mugo biso dadi tombo Tombo kangen iki nandang wuyung rino wengi Liwat tembang kangen aku titip tresno Opo pancen sliramu uwis ora kroso Liwat tembang kangen aku titip sayang Tresnaku mring sliramu ora biso ilang Opo lali opo pancen wis ra ngerti Sak tenane aku mung tansah setyo ngenteni Ngenteni baline endah manise esemmu Liwat tembang kangen iki wujud katresnanku Wayah wengi udan grimis ra uwis-uwis Banyu kang tumetes dadi saksi nggonku nangis Wong sing tak tresnani tego ninggalake aku Suwung jeroning uripku yen ora ono sliramu Sumilire angin tansah ndudut kalbu Roso kang tak empet agawe loro dadaku Liwat tembang kangen mugo biso dadi tombo Tombo kangen iki nandang wuyung rino wengi Liwat tembang kangen aku titip tresno Opo pancen sliramu uwis ora kroso Liwat tembang kangen aku titip sayang Tresnaku mring sliramu ora biso ilang Opo lali opo pancen wis ra ngerti Sak tenane aku mung tansah setyo ngenteni Ngenteni baline endah manise esemmu Liwat tembang kangen iki wujud katresnanku Teks Lagu Yunita Lainnya
Lirik Lagu Yunita - Tembang Kangen | KapanLagi.com
Reply	Marso Permono says:	3 December 2011 at 11:53 am	Ass Wr Wb Purworejo pancen kondang dadi kelahirane dalang 2 kondang,koyo swargi KTCM asli jenar/plandi lan dalang kasepuhan swargi mbah jayeng asli popongan lan Ki Tarko kuthoarjo.
Dadi yo ora kaget yen saiki ono dalang perempuan seko purworejo, mugo sederek dipun
Pésta (saka basa Portugis festa) iku sawijining acara sosial sing dikarepaké kanggo pèngetan lan rékréasi. "Pésta" bisa asifat agama utawa ana gandhèngané karo musim, utawa ing tingkat sing luwih kawatesan, ana gandhèngané karo acara-acara pribadi lan kulawarga kanggo mèngeti utawa ngrayakaké sawijining prastawa kusus ing kauripan sing ana gandhèngané.
Pésta ing rong kasus pungkasan sing katulis ing ndhuwur iki biasa diarani slametan utawa bancakan ing basa Jawa.
Pésta&oldid=812369"	Kategori: Budaya	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.42, 9 Maret 2013.
28 - Jan - 2015 - slamet_darmaji - 11 Comments »
Jamane STM Sekolah nang STM YPP Purworejo, jaman semana durung akeh bocah seka kidul
Matur nuwun wes berkunjung, yo.... Duh gak nyongko tenan. Moga2 lek nang Njember
DeleteEllys Utami26 November 2015 at 17:55Mbak Zulfa, nek nang mBanyuwangi mampir omahku pisan yo.. Nek nang Lamongan opomaneh.... hehehe.. Iku prol tape wes dadi
memang wenak tenan. Deleteira27 November 2015 at 02:32Ho-oh, Mbak Ellys. Saiki akeh sing
Cerkak bahasa jawa tema katresnan 2016 – Awal ati sing sethithik gelisah lan ora pati ngerti pengen nggawe apa. Mau malem dheweke bali bukak bukak lamari, dheweke arep nggoleki buku basa Inggris ceritone. Buku jadul sing wis suwe banget gitu, dadi ya nyarinya radha rudatin.
"Macem-macem panggon wis den upadi, nganti ngublek ngublek lamari saka dhuwur ketuk ngisor, dhuwur, ngisor meneh, tetep ora ketemu. Kesel……" keluhnya karo menyusap kringet sing menetes neng pipine.
ndeleng ana buku catetan, siji buku catetan sing tuwa banget werna pink. Ndeleng samubarang sing karo werna cukup mencolok kesebut – saorane kanggo sawong wedok – dheweke ngono pamasaran. Ora arep nunggu, dheweke bukak, dheweke waca.
karo ngetoke sethithik gingsul neng eseme. (cerkak bahasa jawa)
Saka catetan sing dheweke waca, bikin dheweke keguyu keguyu geli, nglegena bahkan dheweke gumuyu dhewe kaya wong edan. Gimana nggak, isinya geguritan anak SD sing basane isih kewates, lan karo basa sing alakadarnya kuwi terciptalah siji geguritan peksan. "Hahaha. Nggak mung geguritan sih, ana coretan coretan cilik, babagan rasa dhemen dheweke dhisik."
Lan dheweke lagi eling, sabenere dheweke wis tau ndhemeni seseorang sadurunge lan kuwi wektu neng bangku sekolah dasar. Dumadakan dheweke meneng, tertegun kaya bali eling babagan apa sing lagi dheweke risaukan. Bener wae, dheweke bali ngeling rasa gelisah kuwi, siji pangrasa gelisah sing muncul ket temone karo Andi, anak alihan saka sekolah liya sing saiki linggih sebangku neng sma-nya.
Dheweke bali menatap buku catetan sing mau-mau dheweke waca. Ya, dheweke ngelingi senajan ora bener-bener bisa menghibur ning waca catetan masa cilik kuwi jebulna hiburan dhewe. Lan akhisnya dheweke pun dadi lali wayah. Dheweke pun bali eling menawa dheweke lagi nggoleki buku sing arep digunakne kanggo ngerjakne tugas pagawean omahe.
"Buku basa inggrisku uga durung ketemu. Waduw....!"
ris sing dheweke golek ana digudang… #dweeeeeng. Ning nggak nyesel uga udah ngublek ngublek lamari iki. Dadi ana elingan sing dhisik sempat kegentekne. Jebulna, masa SD kuwi… nyenengna.
Lan saka wektu iki, dheweke pengen nglestarekne cerito cerito uripe. Ben dheweke bisa macane meneh mbesuk, dadi hiburan, renungan karo bakal introspeksi awak saka macem-macem kaluputan. Cerkak bahasa jawa tema katresnan 2016.
2004: prof. Ing. Koloman Ulrich, PhD., EWE, doc. Ing. Jozef Lapos, PhD., Ing. Milan Čuraj, Ing. Jana Egrtov&aacute;,
2013: Ing. Anna Ďuršov&aacute;, Ing. Dominik Juskanič, Ing. Peter Krocsany
2014: prof Ing. Josef Vičan, PhD., prof. Ing. Vincent Kvoč&aacute;k, PhD., Ing. Jozef Reck&yacute;, PhD., EUR ING
Istri: "Mreneo, Pak... Tak semen
Gambar La Mojarra Stela 1, kolom paling kiwa nuduhake penanggalan sistem panjang kang tegese taun 8.5.16.9.7 utawa 156 Sadurunge Masehi [1]
Pananggalan Maya ya iku sistem pananggalan kang disusun déning sawijining bangsa kang dikenal kanthi jeneng Maya. Pananggalan iki diciptakalke nalika jaman Baktun kaping-6 (sekitar taun 747-353 SM)[2]. Puncak kajayaan saka peradaban Suku Maya ana ing taun 250-900 M. Suku Maya ndadekake pananggalan maya dadi pathokan lan ukuran kanggo nentokake kedadean kang dialami déning Suku Maya. Suku Maya uga nganggep tanggalane dadi wujud visual ngenani lakune wektu kang ngambarake kepiye urip iku.[3] Nganti tekan saiki saora-orane ana 20 sistem pananggalan Suku Maya lan 15 sistem wis disebarake ana kanggo disinauni, dene 5 sistem liyane isih dirahasiakake déning para pemangku adat Suku Maya.[3]
Saka 15 macem sistem kalender suku maya iku nyathet perobahan srengéngé, wulan, planet-planet kang katon, mangsa panen, lan uga siklus kauripan srangga.[3]
Saliyane iku ana uga Pananggalan Itung Dawa (Long Count) kang umuré 13 Baktun (siklus) utawa yèn diitung nganggo pananggalan Grégorian lewih saka 5.126 taun, ya iku diwiwiti nalika tanggal 11 Agustus 3114 Sadurunge Masehi (Kalender Gregorian) utawa 6 September 3113 Sadurungé Masèhi (Pananggalan Julian)[4] nganti tekan rampung ya iku tanggal 21 Desember 2012 Masehi (Tanggalan Gregorian).[3] Sistem Petungan Panjang iki migunakake basis petungan 20, dena tanggalan modern saiki
Prabu Dasarata Kathaksini Kalamarica Dewi Sukesi Jambu Mangli Jembawan Bukbis
penghobi burung kicau pasti tak asing lagi
at 04:54	Manjur ora iku kari sing ngecakne ro palilahing Gusti mas. sing penting di istiqomahne. Bismillahi kun fi kun.. #Macak dadi
at 02:28	Wa.., yen iku wis lali rasane au mas.. 😀
iki opo urung duwowo komentne mas?
SanG BaYAnG	6 Oktober 2012 at 03:41	Aku ya reti. Wong yo rung ndelok..wkxkxkx.. 😆
Kuwi judul lagu, dik. Rak tau reti tho? Lha kowe senengane lagu Indonesia wae. Sekali-sekali browsing lagu barat ngono kae 😉
jenenge KENYATAAN sing kudu iso diterimo nganti sumeleh ati. Gak usah nggawe ribut sampek ngrusak-ngrusak lan anarki. Wong hasil iki pancene dibutuhno nggo introspeksi, koyok ngene iki sakjane kahanan sing terjadi nang negorone
Saiki dipikir ae sing logis. Negoro iki lak sek tas ae mlaku normal. Wes ngono sejak pemerintahan anyar SBY tahun 2004 kepungkur, akeh kedadean gedhe sing dadi kawah condrodimukone pemerintah. Koyok tho, tsunami nang Aceh lan Cilacap, gempa gedhe nang endi-2, durung maneh sing masalahe gak mari-mari tekan saiki, Lapindo! Tapi yo ojok ndelok sing elek-2
pancen ngremenake amargi kathah sedulur tur kathah sumbangan ....BalasHapusAno
Balas	SanG BaYAnG	10 Desember 2012 at 03:16	Ah.., mboten kq mbakyu..
Meniko namung lelakon wonten ing serat kemawon kq..hehehe.. 🙂
Balas	Mila	7 Desember 2012 at 17:28	Tulisan
Ing. Alexandr Jančárek, CSc. Ing.
dewe durung masang nang ngarep omah, tonggoku wis masang :)DeleteReplyCumilebay MazToro20 June 2016 at 22:59Duch jadi kangen kampung halaman,
keris ki lha menawi pun ngertos njih dados empu njenengan,gadhah besalen piyambak,ndamel kodokan piyambak...
mangke geger produsen kodokan aeng tong2 ki 2012-08-06T03:16:04+07:00
Bathin▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬Suminten wonten pinggir margisadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
Leerdam iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Leerdam iku ing Walanda misuwur déning kéjuné Leerdammer kaas.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji supaya olèh gemeente sing ukurané
title=Leerdam&oldid=1105486"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Boso Jawi: Tulodho Pangandikan Atur Pambagyoharjo Ing pahargyan manten
pangeran ingkang maha agung, jalaran kula kumowantun ngadeg wonten ngajeng tuwin iring handika , sarta
nggempil kamardikan pangandikan handika sami, kang datan nyuwun idi palilah
Nun-injih mradapa awit saking keparengipun Bapa ....... (
ing manah ingkang dahat suka amarwata suta dene hangawuningani yenta para tamu
dalah para pepunden wus kebak ambalabar ngbaki sajroning sasana pawiwahan.
Pramila Panjenenganipun Bapa ...... (hamengku gati) datan kuwawi paring pangandikan,
namung kandeg madyaning Jangga, pramila sanadyan namung kanthi samudana panjenenganipun hamiji dateng diri pribadi kula, ingkang supadas hangaturaken babaring
sedya wudharing kandha wigatining pawiwahan ing titi lakenggahan puniki.
Namung sakderengipun kala minangkani pamunundutipun Bapa ..... (hamengku gati) langkung rumiyin kula
hangaturaken Pangalembana Panuwun miwah panyuwun wonten ngarsa dalem Allah SWT
ingka tansah paring nugraha kang agung dateng kita sami, kacihna ing titi
kalodangan punika kepareng mbabar daya pangaribawa ingkang agung tumanduk kula jengandika
sami, katitik kita sedaya taksih dipun keparengaken hangestreni sedyaning kang hamengku gati ing papan puniki kanthi kebak raos suka gumbiraning manah.
Panjenengan para Pepunden, para pinisepuh, ingkang Hanggung mestuti dateng
purnakarya saklebeting praja, ingkang satuhu pana ing pamawas tuwin lebda ing pitutur ingkang pantes nampi
pangemban - pangembating praja, satriya satriyanging nagari saha para
priyogung ingkang satuhu luhuring budi ingkang dahat kinurmatan.
pangarsaning agami para alim ulama, ingkang rinten pantaran ratri tansah sumandhing saha hanganggit kitabing wahyu ilahi pinangka keblating panembah Jati ingkang satuhu
Ingkang sepisan Panjenengan-ipun Bapa.... ingkang binantu sedaya Kulawangsa ngaturaken ageng-ing panuwun dene jengandika sami, sampun kepareng hamiji
wekdal, hanglonggaraken penggalih, saperlu minangkani atur sedahan kula, saperlu
hanjenengi / Hangestreni ing adicara panggih-ing putra pinanganten sarimbit samangke. Sarta nyuwun tambhahing donga
Sanggyaning para rawuh ingkang satuhu dahat kinurmatan, Panjenengan-ipun
Bapa .... (hamengku gati) dalah para kadang hamong tamu nyuwun lumunturing
jengandika kirang gupuh ananging mboten ateges sengguh namung jalaran kirang
wanuh, sarta hanggen kula ngaturi palengghan kirang trep dateng kalenggahan jengandika,
Para pinilienggah kang satuhu bagya mulya, Sanadyan sampun kepara randhat
Panjenengan-ipun Bapa .... (hamengku gati) hangaturaken kasugengan
awit rawuh jengandika sinartan atur panuwun kang tanpo pepindhan awit
paringipun cuilaning bondo handika, pinangka pambiyantu dateng bot repot kula
hamengku gati) datan kuwawi caos piwales malah kepara tangeh anggenipun
ingkang sakelangkung sembada saking ngarsa dalem Alloh
SWT. Sanggyaning para rawuh ingkang satuhu dahat kinurmatan
Sanajan pahargyan puniki sampun karancang tebih sak-derengipun, sarta ka
titi kanthi permati, ewodene taksih kathah kekirangan-ipun sahingga damel
cuwaning penggalih jengandika sami, pramila panjenenganipun Bapa .... (hamengku gati) nyuwun pangapunten
Pahargyan prasaja menika tangeh kelampahanipun menawi datan binantu saking sedaya
sanak kadang, tangga tepalih Panawung kridha , ingkang sampun paring iguh
pertikel dateng lumampahing pahargyan pukini, pramila datan wonten atur ingkang
pantes kula aturaken kejawi Atur panuwun ingkang tanpa upami dateng jengandika.
Mugi mugi amal soleh handika, pinaringan lelintu ganjaran nugraha ingkang
besan) ingkang gagah dedeg piyadege, sigit pasuryane dasar
alus laku jantrane, nun injih Bagus ....(
Sanggyaning para rawuh ingkang satuhu dahat kinurmatan, Pamundhut-ipun
kadang besan sutresna dinten kang wus kawuri, kinen hangijabaken ingkang putra
kaliyan anak kula pun Genduk ayu (manten
putri) sampun saged kula pinangkani, dene ijab sampun kelampah kula
tindaka-aken ing ari-kalenggahan punika, wanci tabuh ...... wonten ing papan
Pramila kanthi punika panjenenganipun Bapa..... (hamengku gati) kepingin hangaturaken cihnaning raos bingah-ing
manah dateng jengandika sami, kanthi ngaturaken pasegahan ingkang awujud
pasugatan unjukan sarta daharan ingkang sarwi perasaja. lumados ing ngarsa jengandika
(hamengku gati) kanthi andhap asorning manah nyuwun pangapunten dene
samangke pasegahan kula datan miraos, injukan kang kirang manis jalaran kirang
juruh, sarta daharan kang kirang miraos jalaran kirang lawuh. Sarta lumadosing
kirang iguh, namung gungan kula kepareng icalno raos jiguh lan pekewuh.
sekeca, ngantos dumugi purnaning pawiwahan panggih samangke.
Kula ingkang sampun kepareng matur, pinongka gantosing raga sinambeting
atur panjenengan-ipun ingkang hamnengku gati, kepanggih kirang wijang anggen kula
matur, nun-injih jalaran kiranging seserepan kula babagan reh-ing basa, sastra,
ukara, malah kepara nalisir saking angger-angger lan paugeran basa jawi kang
sanyata adiluhung, kanthi andhap asoring manah nyuwun agunging
September 2013 17.27sampun dangu kawula angupadi wedaran kados ing blog punika, matur swun lan nyuwun ijin copy paste atur ing nginggil.BalasHapusHaris Subagyo24 November 2013 04.50bilih handiko kesdu atur kang kaserat ing nginggil kasumanggakaken namung kulo nyuwun pitedah handiko kangge ndadosaken seratan kulo langkung sae maturnuwunBala
Kawruh Babagan Ngadi Sariro lan Ngadi Busono
Tulodho aturipun Pangdicoro Ing pabudaling layon
Kawulaning Gusti. Tema PT Keren Sekali. Diberdayakan oleh Blogger.
"Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar, Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar
wah nyuwun ngapunten, setunggal mawon kula boten gadhah, napa malih sewu
pet sabetake segara sat, pet sabetake ombak gede sirep, pet sabetake atine si ….bin… cep sido edan ora mari-mari yen ora ingsun sing
murai batu,pemasteran kacer,pemasteran anis merah,pemasteran
ingkang sampun kasil kaimpun dening Panitia Sejarah Trenggalek saha para sarjana sejarah Pawiyatan Luhur Institute Keguruan dan Ilmu Pendidikan (IKIP) Malang. Ingn ringkesan punika namung kawedharaken bab-bab ingkan baken saha ingkang premana kemawon. Wondene ringkesan punika kaperang dados 5 (gangsal) perangan :A. Jaman Pra PerdikanB. Jaman Perdikan : 1. Perdikan Hindu. 2. Perdikan Islam.C. Jaman Trenggalek Wiwitan.D. Jaman Trenggalek Ginarba.E. Jaman Trenggalek Wibawa.A. Jaman Pra PerdikanIng jaman Pra Perdikan utawi jaman Pra Sejarah, ing laladan Trenggalek ugi sampun kadunungan tetiyang ingkang kabudayanipun taksih prasaja sanget kados ing papan-papan sanes.Barang-barang kina ingkang sampun
pun. Barang-barang wau pinanggih ing papan panggenan ingkang limrahipun dados margi ambah-ambahipun tetiyang nalika samanten, inggih ing antawasipun Pacitan-Panggul-Wajak Tulungagung. Jaman punika kalebet Jaman Megalitikum utawi Jaman Neolitikum. B. Jaman PerdikanJaman Pra-Sejarah katutup dening Jaman Sejarah utawi Jaman Perdikan, inggih punika wancinipun tetiyang sampun tepang kaliyan sastra-tulis, senadyan wujuding tulis taksih prasaja. Ing jaman punika laladan Trenggalek kalebet wewengkon panguwaosipun mPu Sindhok. Minangka bukti sejarah sampun kathah prasasti yasanipun mPu Sindhok ingkang kapanggihaken dening para Sarjana Sejarah, ing antawisipun Prasasti Kampak. Wondene mPu Sindhok ngasta keprabon ing Jawi Wetan nalika Tahun 851 Saka utawi 929 Masehi.Saking Prasasti Kampak punika saged kawaos, bilih Trenggalek nampi kanugrahan kamardikan, inggih tlatah Perdikan Kampak. Kajawi punika Prasasti wau nelakaken jembaring panguwaosipun mPu Sindhok inggih punika : ing sisih Kidul ngantus dumugi ing Samodragung (Samodra Indonesia), inggih punika kalebet laladan Panggul, Munjungan saha Prigi. Dene ing sisih Eler ngantos ing tlatah Dawuhan, ingkang samangke dumunung wonten saelering kitha Trenggalek.Ing Prasasti Kampak wau ugi martelakaken bilih tanah utawi bumi punika satuhu tanah ingkang kamulyakaken; awit tanah utawi bumi punika mujudaken kanugrahan saking :Bathara I Sang Hyang Prasadha Kabhaktian I Pangurumbigyan I Kampak.Krajan Kahuripan nunten kalajengaken dados wilayah Krajan Kedhiri, ingkang kaasta dening para raja trah Airlangga. Dene raja Kedhiri ingkang pungkasan inggih punika Prabu Kertajaya ingkang ajejuluk Sri Sarweswara Triwikramamawatara Ninditya Srenggalancana Digwijayatunggadewa ingkang ugi katelah kawastanan Prabu Dhandhanggendhis.Inggih ing jamanipun Prabu Kertajaya punika, Trenggalek sampun wiwit kocap ing panggung sejarah lumebet ing jaman Perdikan. Minangka tandha yektinipun, inggih punika prasasti tetilaran yasanipun Prabu Kertajaya ing Kamulan, ingkang salajengipun katelah Prasasti Kamulan. Mawi angka Tahun 1116 Saka utawi 1194 Masehi.Ing sakawit Prasasti Kamulan punika pinanggih ing dusun Kamulan, Kecamatan Durenan, Kabupaten Trenggalek. Prasasti punika ingkang sisih ngajeng ngewrat ukara 31 larik, dene ing perangan sisih wingkin cacahipun ukara wonten 33 larik. Saperangan Prasasti wau mratelakaken bilih nalika samanten Prabu Kertajaya kapeksa jengkar saking kedhaton Kedhiri jalaran karoban ing mengsah. Awit saking asung pambiyantu dalasan lelabetanipun para kawula dasih ing Kamulan, Prabu Kertajaya saged unggul ing yudha nundhung lan mbrastha mengsah saking kedhaton Kedhiri, lajeng paring kanugrahan Tanah Perdikan dhateng kawula ing
priyantun ingkan sampun lebda ing kagunan budaya saha miturut wohing panalitinipun para ahlining sejarah, inggih namun Prasasti Kamulan tetilaranipun Prabu Kertajaya punika ingkang saged lan kiyat minangka pathok-ugering pandom kangge miyak – purwakaning Sejarah Trenggalek. Wondene payerat lan adeging Prasasti Kamulan punika dhawah ing wulan Bhadrawada perangan Suklapaksa, dinten Budha Kaliwuan tahun Saka 1116.Adhedhasar Prasasti Kamulan punika, lahir-adeging Trenggalek saged katetepaken inggih punika dhawah Rebo Kliwon tanggal 31 Agustus 1194 M.Jaman Perdikan punika kaperang dados kalih, inggih punika Jaman Perdikan Hindu lan Jaman Perdikan Islam. Ing Jaman Perdikan Hindu, kathah sanget wohing kabudayan ingkang awujud candhi, reca, lingga, yoni lan sapanunggalanipun. Tetilaranbarang-barang patilisan candhi-candhi wau taksih kathah pinanggih ing laladan Trenggalek, kadosta : ing Dompyong – Bendungan, Ngreco-Sukorame-Gandusari, Watulimo, lan sanes-sanesipun.Sapengkeripun Jaman Perdikan Hindu, kasusul Jaman Perdikan Islam, Inggih ing wekdal mekaring agama Islam punika perdikan-perdikan Hindu dados perdikan-perdikan Islam. Wonten ing Jaman Perdikan Islam, ingkang saged kacathet dening para Sarjana Sejarah namung kalih, inggih punika :1. Pondok Pesantren Sumbergayam ingkang kapetang sepuh piyambak.2. Paraga Menak Sopal, Ing Sela Nisanipun ingkang garwa, rinenggo mawi Candra Sengkala Memet ingkang saged kawaos “Sirnaning Puspita Cinatur Wulan” utawi tahun 1490 Saka, utawi tahun 1568 Masehi.C. Jaman Trenggalek WiwitanSaparipurnaning Jaman Perdikan Islam, lajeng ngancik Jaman Trenggalek Wiwitan. Menggah Jaman Trenggalek Wiwitan punika winengku ing lebeting tahun 1830 ngantos tahun 1932 M, wekdal samanten kebak owah-owahan ing tata kaprajan dening Walandi.Prastawa saderengipun tahun 1930 ingkang saged nggorekaken swasana bumi Tanah Jawi inggih punika VOC nalika samanten nindakaken pepejah, merjaya warga China kathah sanget. Prastawa punika misuwur nama “Geger Pacinan” utawi “Perang Pacina” ing Betawi nalika tanggal 10 Oktober 1740. Inggih kadadosan punika ngantor kuwawa nggegeraken Kraton Kartasura, awit Mas Garendi ingkang ugi katelah Sunan Kuning paring pitulungan dhateng warga China ingkang damel ontran-ontran, mengkang kuwaosipun Kraton Kartasura nalika tanggal 30 Juni 1742. Ngantos Sunan Paku Buwono II kepeksa jengkar, mlajar ngungsi dhateng ing Ponorogo. Awit saking lelabetanipun Bupati Mertodiningrat, Sunan Paku Buwono II saged mbrastha lan nyirep reretu ingkang damel ontran-ontran wau. Saking suka renaning penggalih, Sunan Paku Buwono II kepareng paring kanugrahan dhumateng Bupati Mertodiningrat, inggih punika putranipun ingkang asma Sumotruno, kajumenengaken Bupati ing Trenggalek. Inggih Sumotruno punika Bupati Trenggalek wiwitan; salajengipun urutan Bupati Trenggalek kados kasebat ing ngandhap inggih punika :1. Sumotaruno Bupati Trenggalek Wiwitan;2. Bapak Bupati Ngabehi Surengrono (ing Jaman Perang Mangkubumen) Prajanji Gianti nalika tanggal 13 Pebruari 1755, Kabupaten Trenggalek kaperang dados kalih, inggih punika :• Perangan sisih wetan kalebet Kabupaten Ngrawa, dene• Perangan sisih kilen kalebet Kabupaten
ingkang minangka panutuping Jaman Trenggalek Wiwitan.D. Jaman Trenggalek GinarbaIng Jaman Trenggalek Ginarba punika mboten katha prastawa ingkang saged kacathet dening para Sarjana, kajawi namung prastawa Penyerahan Kedaulatan utawi pasrahipun
dening Majoor Crew lan Karis Soemadi, wondene Pamerintah Republik Indonesia dipun
Nomor 20 Tahun 1950, Kabupaten Trenggalek hambawahi 4 (papat) Kawedanan, inggih punika :1. Kawedanan Trenggalek;2. Kawedanan Karangan;3. Kawedanan Kampak; lan4. Kawedanan Panggul.Wondene Bupati-Bupati ing Jaman Trenggalek Wibawa, inggih punika :1. Bapak Bupati Notosoegito;2. Bapak Bupati R. Lantip, wekdal punika sampun kadhapuk DPRS ingkang dipun sesepuhi dening panjenenganipun Bapak R. Oetomo;3. Bapak Bupati Moeprapto; Kanthi alelandhesan UU angka 20 tuwin angka 12 tahun 1950, sarta Peraturan Pamarentah angka 52 Tahun 1950, wangsul manunggaling tlatah Trenggalek dados kasunyatan saengga amangke punika. Dene ingkang sinengkakaken ing ngaluhur jumeneng Bupati panjenenganipun Bapak Moeprapto wiwit tanggal 27 Desember 1950 dumugi 21 Januari 1958, rikala Tahun 1951 inggih ing jamanipun BupatiMoeprapto punika bebrayan agung Trenggalek bebasan kadhos kedhawahan ndaru ing awanci siyang; dene Bapak Presiden RI ingkang Kapisan inggih panjenenganipun Ir. Soekarno inggih Sang Proklamator kepareng rawuh ing Kabupaten Trenggalek ingkang taksih enggal punika, malah kasdu medharsabdo ing Aloon-aloon Trenggalek;4. Bapak Bupati Abdul Karim Diposastro, Gegandhengan kaliyan
Koencahya, ingkang dipun amanaken dening Pamerintah, awit prastawa G 30 S/PKI.6. Bapak Bupati M. Hardjito, wiwit tanggal 1 Oktober 1965 ngantor 30 Januari 1967, inggih Bapak M. Hardjito punika minangka cucuking lampah jaman Orde Baru ing Kabupaten Trenggalek;7. Bapak Bupati Moeladi, wiwit tanggal 1 Pebruari 1967 ngantos tanggal 1 Oktober 1967;8. Bapak Bupati Soetran, wiwit tahun 1968 ngantos tahun 1975. Ing salebeting Pamerintahan Kabupaten kaasta dening Bapak Soetran, Kabupaten Trenggalek mujudaken Kabupaten wiwitan ing Jawi Wetan, ingkang saged nampi : “Parasamya Purnakarya Nugraha” ing tahun 1974. Sasampunipun Bapak Soetran kasengkakaken ing ngaluhur jumeneng Gubernur ing Irian Jaya, kelenggahan Bupati Trenggalek kapitadhosaken dhateng panjenenganipun :9. Bapak Bupati M. Ch. Poernanto, ngantos titi wanci tumapaking Bupati ingkang enggal;10.Bapak Bupati Soedarso, ngasta kalenggahan Bupati ing Trenggalek tanggal 4 September 1975 ngantos tanggal 2 Oktober 1985. Inggih ing salebeting pamerintahan kaasta dening panjenenganipun Bapak Bupati Soedarso Trenggalek saged manggihaken sejarahipun piyambak, inggih punika
Soeharto, ngasta kalenggahan Bupati Trenggalek wiwit tanggal 2 Oktober 2005 ngantos ing dinten samangke.Tuwuh lan ngrembakanipun Trenggalek punika tetela beda sanget kaliyan tuwuh lan ngrembakanipun Kabupaten sanes, sanadyanta sami-sami tanah paredenipun.Oyoding tembung Treng lan Gale punika cundhuk lan mungguh kaliyan wujud saha wataking bumi ing Trenggalek, ing wasananipun karana sala-kaprahing pangucap dados Trenggalek. Pramila saking punika, minangka pandonga saha pamuji ingkang hamungkasi ringkesaning “Sejarah Trenggalek” punika mijil sesanti : JAYA WIJAYAGUNG TRENGGALEK JAYATI.
berkata :"WES 2 ... PUTRO NJENENGAN NIKI MBOTEN SALAH . PANCEN KULO SING SALAH . WONG SHOLAT NGEDEP GUSTI ALLOH KOK MALAH ELING2 DAGANGAN SAYUR KULO .NIKU NAMINE SEMBAHYANG MBOTEN
mulai berkaca-kaca, serdadu itupun ppamit pulang ke markas, “Sampun, kulo
Ibnu Nafis ya iku penemu sistem sirkulasi getih.[1] Ibnu Nafis lair ing kutha Damaskus, Syria, yaun 1213 M.[1] Jeneng dawane ya iku Abu ‘Ala‘i ‘Alauddin ‘Ali bin Abi Hazam bin Nafis Qurasyi.[1] Nalika cilik, dhèwèké wis duweni minat nyinaoni bidang elmu pengetahuan lan sains.[1] Dhèwèké merguru karo wong-wong
dhèwèké nganakake lelana ana ing Kairo, Mesir.[1] Saliyane dikenal minangka nimpuna elmu fikih, filsafat, elmu basa, lan gramatika.[1] Dhèwèké uga apal Al Quran, lan nguwasai pirang-pirang hadis Nabi.[1]
getih kang wis di beningake lan diangetake déning jantung bageyan tengen.[2] Getih mau mili ing cabang-cabang kang paling alus, vena arteriosa, nganti kanthong-kanthong udhara (alveolus MS), saengga bisa nyampur karo udhara lan bisa nyampur.[2] Dene fungsine arteri venosa tumrap paru-paru ya iku gawa udhara kang wis nyampur karo getih, saka paru-paru tekan bilik kiwa jantung.[2] Ing panggonan iki diasilake substansi vital saka campuran
“Seneng iso mulih Njawa. Simbah mbiyen ora iso, merga ora duwe duit, saiki putune iso dolan mrene (
Mino lan Njingik bocah kelas telu SD. Lelungan numpak bis arep niliki Pakdhene.Mino : Rokok titipan Pakdhe endi
kae loh. Karo sisan tuku antimo je.Mino : La yo mesti raono. Wong golek rokok
ngungkung, Misal “ Ku…ku…ruyuuuk!”
Malik muni Detu, “ Ngungkung manuk Timuq!” Beterus manuk Timuq ngungkung. Misal “ Cit..
bacc.ing.elmag. ing. geol bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.struč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.mag.ing.mechmag.ing.mechmag. ing.
jeleh. Iki salah siji pengalaman pribadiku sing tak tulis nganggo bahasa jawa ngoko.
Aku bareng pirang-pirang kanca nglakoke plesiran menyang Bandung. Amarga rencana liburan aku lan kanca-kanca sing ndadak, alhasil rega sewa mobil larang nganti tekan 2 lipat saka rega biasane. Mbasi ngono tetap wae aku lan kanca-kanca nyewa mobil kesebut.
Rencanane aku lan kanca-kanca arep tilik menyang panggon-
Nganti separo dalan nuju Kawah putih, ning banjur aku lan kanca-kanca wurungna. Amarga situasi wektu kuwi bener-bener macet. Macete bener-bener tingkat dhuwur saduwur langit muehehe...
Nuli aku lan kanca-kanca nuju Situ Patenggang. Ngono nyedhaki kawasan Situ Patenggang, saka jero mobil kedelok tlaga sing becik tenan. aku lan kanca-kanca ora sabar cepet nganti kekana. Ngono nganti jebulna kahanane cukup rame lan kebak karo pandagang. Kami nuli bergegas menuju tlaga kono Patenggang. jebulna ora sabecik sing
akeh sampah. iki pamikir aku pribadi ya. (cerkak bahasa jawa leburan ke bandung)
Sabenere Situ Patenggang ngrupakne tlaga sing becik. ning demene reged. embuh kurange pengelolaan utawa nyat pengunjung sing teka mbuwang sampah sembarangan. Coba waos ugo cerkak Persahabatan Jadi Cinta dalam Bahasa Jawa.
Aku ora ngerti. aku mung ngarep-arep becik marang pengelola arepa marang pengunjung ben luwih meneh njaga kebecikan alam sing wis Tuhan ciptakan. demen wae yen panggon sing ngono becik kaya Situ Patenggang kudu ngurang kebecikane akibat wong-wong ora tanggung jawab sing mbuwang sampah sembarangan.
Kajaba mrono Patenggang, aku lan kanca-kanca uga menyang kebon Binatang Tamansari. Cukup seneng uga ana ing kebon Binatang Taman Sari ndeleng pengunjung karo kandang kewan-kewan ora kedaden puas deh ndeleng kewan-kewane.
Mubeng mlaku-mlaku nuju panggon wisata liya isih macet total, akhire aku lan kanca-kanca genti haluan karo wisata kuliner. anyak saka panganan pinggir dalan neng Pasir Kali, Desa gajah, omah Sosis, The Valley, nganti menyang Mal Paris Van Java.
Acara sabanjure tentu wae blanja oleh-oleh. Anyak saka brownies, banana roll, keripik lan
tetap wae sanuli dadi alternatif liburan sing nyenengake. Panggone sing ora adoh saka Jakarta tentu wae dadi aji luwih. Kajaba kuwi panggon-panggon makane kuwi sing bikin kangen. dadine saiki saben kekana, tujuane yaiku
Carane nggawe dhuwit online ing envato | Apa Market Envato | Carane Ndaftar ing Envato | Miwiti
ultureCarane nggawe dhuwit online ing envato | Apa Market Envato | Carane Ndaftar ing Envato | Miwiti EntukA
Papendrecht iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
“Ora popo Krip, pengin ngobrol ae”
“Iki lagi ndelok berita kok sumpek tenan suwe suwe urip neng
kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi
Prov.Jawa Timur - Kab. Banyuwangi, Jl. Surati 17, BanyuwangiFebruari 2008Bahasa InggrisReguler PT. TELKOM BANYUWANGI 133Edy Dwi
Banyuwangi, Jl.Letkol Istiqlah No.23 BanyuwangiJuli 2008Bahasa InggrisReguler Bank Buana Cab.Banyuwangi 164Dyah WardhaniP
Kabupaten Banyuwangi,Ds. Balak Kidul SonggonJuli 2008Bahasa InggrisReguler Kantor Desa Balak, Kec.Songgon 169HaidarL
Kabupaten Banyuwangi, Dsn. Krajan - RT.4/3 Giri,
Banyuwangi, Kec. Songgon, Ds. Balak Kidul RT 1 / 4Juli 2010Bahasa InggrisReguler SD NEGERI Balak Songgon 618Adytira
Banyuwangi, Kec. Songgon, Dsn. balak Kidul Rt.4/3Juli 2010Bahasa InggrisReguler Indomaret, Rogojampi - Banyuwangi 624Andi Dwi SeptianL
Propinsi Jawa Timur, Kab.Banyuwangi, Blimbing sari Kec. RogojampiJuli 2010Bahasa InggrisReguler Blimbing sari Airport,
Timur, Kabupaten Banyuwangi, Kec. Songgon KRajan Oktober 2011Bahasa InggrisRegulerProses pendidikan & Pelatihan 962Citra KumalasariP
saking enem ngantos sakmeniko dados ibu2 ... Outsaiders sejati meniko kedahe kados panjenengan
Iki crita pitik-pitik ndik peternakane Mat Pithi. Ndik kono onok 25 pitik babon karo situk pitik jago, tapi wis ngurak, tuwo. Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau, sing mestine wis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, Mat Pithi mutusno tuku jago situk maneh, sing jik enom.
Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo mau rumangsa kalah saingan. Biasane isok numpak-i babon selawe, hare... Iki kok onok arek nom. gak urung, babaon-babon yo ngrubung jago enom mau, kepengin ngrasakno dilakeni. Jago tuwo yo cemburu berat, guk ! Sopo gak mangkel, ndelok jago enom mau bolak-balik nyengklak babon-babon nganyeng mau iku.
Jago tuwo nyidek-i jago enom. "Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo-o. Mosok babon selawe dipek kabeh, rek...."
Jago enom, sumbung, ngomong "Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tah enggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok iku dewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyok ngono, lik...", sinis.
"Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-an selawe iku sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?"
"Gak isok, cak....."
"Wis, peno 20 aku limo ae", penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak.
"Gak isok. Selawe iku aku kabeh...", pitik enom jumawa.
"Wis, aku 2 ae, peno sing 23", pitik tuwo tambah memelas.
"Gak isok ! Titik !"
Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae gak kumanan babar blas. Kabeh dipek jago enom.
"Wis ngene ae", jare jago tuwo. "Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menang oleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo". Pitik jago tuwo nantang.
Nantang ? Batine jago enom. Pitik wis loyo karek matek-e ae kathik ngejak pertandingan ? Gak salah tah iki ?
"Ayo. Kate pertandingan opo, lik, tak ladeni"
"Mlayu !", jare pitik tuwo.
Mlayu ? Pitik tuwo koyok ngono iku ngejak balapan mlayu ? Wong mlaku ae wis srentengan ?
"Tapi aku njaluk syarat", jare jago tuwo.
"Aku lak wis tuwo, tah. Aku tak mlayu disik. Nek wis kacek 10 meter, kaet koen mulai mlayu".
Cumak 10 meter ? Lha masiyo seket meter, tah, pasti isok tak uber. Ngono batine jago enom. "Ya wis. Ayo !".
Pitik loro mau mulai ancang-ancang. Pitik tuwo mulai mlayu ndisik-i. Begitu kacek 10 meter, pitik enom baru mulai mlayu. Tambah suwe jarak-e tambah cidhek. Pitik tuwo ambegane wis senen-kemis, mlayu, tapi yo gak isok banter. Tambah suwe jarak antarane pitik tuwo mbarek jago enom tambah cidhek.
Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara bedhil "DER !". Pitik enom njengkang kenek bedhil manuk mau. Endase meh pecah keterjang timah pelurune bedhil manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ?
Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. "Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo. Gak gelem numpak-i babon, malah nguber-uber pitik jago tuwo thok !
Copyright 2010 Guyonan jowo suroboyoan, tombo ngantuk Cuk!
Jayanti essay Gandhi Jayanti Status Gandhi Jayanti 2016 Gandhi
koyo bapakne mung luwih ngganteng) umur :10bulan,ukuran 7,5 Kumbang jrwarna :jragem (koyo bapakne mung luwih bagoos)umur:11 bulan,ukuran 6,5-(7-) kondisi : siap merapat.6. user name : black_cocks nama : barkah surya k alamat : sukoharjo
ngobrol yo nek mbengi ngene kie..
Kae Oca gak sampean ladeni mas.., ancen perusuh lo wi.. hehehe.. 😀
Balas	cumakatakata	28 Oktober 2012 at 03:39	hahaaaaa…
Balas	cumakatakata	28 Oktober 2012 at 04:18	hohohooo…
Mriki sampun jam 2:40 je 🙂
Ely Meyer	27 Oktober 2012 at 03:42	ting mriki jam songo ndalu langkung kang, mripat kulo sampun kelap kelip dados
Ewon banyu udan mudhun sakjroning obrolan neng warung kopi Gamboel, adhem kaya ora nduwe arti. Aroma kopi wangi neng antara panggonan cilik sing diisi 3 wong sahabatku,
pak Haji, pak Ustadz Al hafidz lan sawong meneh sing sethithik ‘misterius’ yaiku Rifqi. Ketelu sahabatku iki yaiku sahabat sekelasku -dhisik, saka awal kuliah nganti akhire dekne kabeh lulus dhisikan.
Lagi nganti wektu iki aku isih cumbana karo proses kanggo ‘mung’ nganggo toga. Ora apaa, awake dhewe nduwe dalan dewe-dewe kanggo nikmati -ndalani urip. Meneh uga dekne kabeh ora tau rumangsakne dadi ‘mahasiswa veteran’ neng kampus, yen aku insya Allah uga arep rumangsakne lulus kaya dekne kabeh. Sapa sing luwih berpengalaman? Aku
“Endi pak, coba ndelok.” Suwara Rifqi karo nada panasaran utawa rumangsa butuh ngewangi aku ora ngerti, ning laptopku dijupuke lan dheweke teliti tembung saben tembung. Bengi kuwi aku kaya bocah TK sing
warung kopi yaiku panggon ngumpul sing nglegena, obrolan legi-pahit babagan negara, kaanan sosial, wedok karo demen yaiku tema sing kerep didiskusikan saka sakumpulan ‘bocah’ neng warung kopi.
Siji hal sing rekasa diuculake, apaa tujuan awal awake dhewe ngopi, arep tiba wayahe awake dhewe ngomongke babagan demen. Ya.. Ya, kuwi kaya awake dhewe nongkrong neng warung kopi ning pesene Vod*a utawa es teh. ‘Mlipir’. Contoh cerita cerkak tentang persahabatan bahasa jawa.
“Ji, paling akhir curhat ta melo, saiki isih karo sing kuwi?” Takonku karo lirih. Pak Haji banjur njawab, “wes, putus Dab”.
Suwarane krungu tegas ora setegar tatapane. “loh kok iso Ji?” Takonku pamasaran.
“Iyo, yo iso Dab. Dheweke luwih mileh kenalan anyare, sing dheweke kenal wayah dheweke haji, pangupadi rongsok!” Jawab pak Haji karo nyekeli cangkir kopine.
Aku ngerti, sinisme iki dudu kanggo makkah, utawaa pangupadi rongsok. Mripat ku lan liyane kanthi kompak tertuju marang sosok kaji saka cirebon iki.
Pak Ustadz lan Rifqi ndelehke laptopku, kaya-kaya skripsiku ora penting meneh utawa dekne kabeh nganggep skripsiku wis bener, embuh haha. Padahal kebeneran skripsi mung dosen pembimbing lan Allah sing ngerti. Sadurung pak Haji mbanjurke ceritone, aku bali ngeling wayah kuwi, nengendi awake dhewe isih semester loro.
Pak Haji sing saben bengi Jemuwah karo setia nyekeli handphone lan sanuli nunggu wedok kuwi kanggo komunikasi. Ya, amarga wayah kuwi, wedok kuwi isih neng pondhok. Dadi mung malaem Jemuwah wae dekne kabeh bisa komunikasi, kuwia saka handphone kancane.
Ora mung kuwi, ning pak Haji sanuli setia njero macem-macem hal, dheweke mbuktekne yen dheweke bener-bener bisa njaga komitmene. Lan nganti wektu iki, dheweke bisa. Aku iri. Contoh cerita cerkak tentang persahabatan bahasa jawa.
Udan mandheg, ning aku ora ngerti ngapa mendung isih katon neng langit utawa ora. Ora suwe pak Haji nyambung ceritone,
“Wingi dheweke.. Bla-bla-bla, padahal aku ngerti lanangan kuwi.. Bla-Bla-Bla, padahal bapakne wedok kuwi .. Bla-bla-bla.
Ning neng sisi liya, bokmenawa aku kudu eling awak,
utawa bokmenawa iki teguran amarga aku demenen makhluk-Nya ketimbang pencipta-Nya. Bla-bla-bla.” Ucap pak Haji karo nguwaske aku. Saiki aku ngerti, mendung isih ana sanajan peteng nutupi.
Saknalika kabeh dadi tiang-tiang kokoh kanggo sawong sahabat sing ‘dikhianati’ amarga mainset matrealisme. Muga-muga aku salah. Ning nyat kuwi sing kedadean, sepisan wae aku ora nduwe pangarah mengantagoniske wedok kuwi.
“Uwis Ji, ora usah sedhih. Ngerti dhewe ta, aku
saarep dheweke menuntunku lan kabeh wong kanggo bebarengan meloni ngguyu.
“Pak penyair, tukang galau, pye iki?” Dekne kabeh ngarep-arep jawaban saka wong sing bokmenawa salah, dekne kabeh nguwaske aku. Aku mung bisa celathu, “ngeculke yaiku puncak saka tresna.”
“kepriye awake dhewe rumangsa pede nduweni, lagekne awake dhewe dudu sing nduweni.” Bali dak banjurke ukaraku.
“Demen yaiku anugerah, dudu peksan. Dadi benke wae dheweke mabur saadoh apaa sing dheweke gelem, sajrone awake dhewe wis ngupadi dadi sing paling becik. Serahke akhire marang Allah.”
Aku gumuyu, amarga rumangsa sok bijak. Ning karo ngono aku ora meneh kedelok kaya cah TK.
Jawabanku ditegaskan meneh saka pak Ustadz lan pak Haji karo ayat-ayat suci al-Quran. Aku ora saapal dekne kabeh. Ning saorane jawabanku berdasar. Aku banjurke pitakonku,
“Ji, bokmenawa sing dheweke delok saiki kowe mung uler neng jaring laba-laba. Dheweke wedi nulung kowe, utawa ‘jijik’ kanggo nyedhaki kowe. Lan dheweke luwih mileh nulung kupu-kupu sing uga terperangkap, padahal kupu-kupu awale uga seekor uler. Lan sing kerep wong-wong lalekne yaiku rebutan nulung uler utawa kupu-kupu, ning ora tau mikir menawa laba-laba durung mangan.”
Ditinggalake lan mungkur yaiku masalah kanggo kabeh manusia. Embuh saiki utawa mubarang dina mengko, awake dhewe mesti ditinggalake utawa mungkur wong sing awake dhewe demeni utawaa sing ndemeni awake dhewe.
iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng daerah-daerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku
nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi,
mBok Nirbiyah lan Diah den age, batok bolu lan uyah ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.
Marang latar pojok lor prenahe, pra leluhur rawuh anyuwuki, meneng aja nangis, jabang bayi turu.
fajar yang terang)Kitab Suci berbahasa Jawa:Yesaya 14:12 Hé raja Babil, biyèn kowé kaya lintang panjer ésuk sing padhang soroté, nanging saiki wis tiba saka langit! Biyèn bangsa-bangsa koktelukaké, saiki kowé sing
^^vBalasHapuskalvin11/11/2011 2:58 PMMONITORKU MBLEDOSSSSBalasHapusangginablog11/11/2011 4:56 PMngomonge cas cis cus..medhog,e gak ketok ig hahahaBalasHapusZianputri11/12/2011 11:14 AMbang alit
luwih dikenal karo "DSK" (lair ing Neuilly-sur-Seine, Paris, Perancis, 25 April 1949; umur 68 taun) ya iku ekonom, pengacara, lan politikus saka Perancis lan uga dadi anggota Parté Sosialis.[1] Dhèwèké asale saka etnis Yahudi Sephardic lan Ashkenazic.[1] Periode 1951-1960, dhèwèké manggon ing Agadir, Maroko.[1] Sawise kadadeyan lindhu ana ing Maroko, dhèwèké pindah menyang Monako nalika taun 1960.[1] Dhèwèké balik menenh menyang Paris lan mlebu ing SMA nganti tekan olèh gelar Ph.D ana ing babagan ilmu
tenure.[2] Ana ing jaman Perdana Menteri Lionel Jospin, dhèwèké njabat menteri keuangan lan ékonomi Perancis.[2] Dhèwèké sukses ngurangi defisit publik, kang ndadekake Perancis bisa gabung karo Uni Éropah.[2] Dhèwèké mundur sawise dituduh nglakokake
ana ing pungkasane dhèwèké dinyatake bersih.[2]
^ a b c d "Strauss-Kahn Terjerat Soal Kriminal", Kompas (Jakarta), 16 May 2011 ^ a b c d e f (en) Dominique Strauss-Kahn, International Monetary Fund. Diakses pada 16 Mei 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dominique_Strauss-Kahn&oldid=1109630"	Kategori: IMFTokoh
Kabupatèn Halmahera Lor utawa jroning Basa Indonésia: Kabupatèn Halmahera Utara, iku kabupatèn ing Propinsi Maluku Lor, kutha Tobelo iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 24.983 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Halmahera Lor katata jroning 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kabupatèn: Halmahera Kulon | Halmahera Kidul | Halmahera Tengah | Halmahera Wétan | Halmahera Lor | Kapuloan Sula
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Halmahera_Lor&oldid=1103959"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMaluku LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 22 Oktober 2016.
KAMUS BASA JAWI ALUS SURAKARTA (Krama-Krama Andhap...
kesebut ngrupakne sekolah favorit neng daerahku kene. Aku lan kapindho kancaku Hernawa lan Sekar kedadeyan ngalahake saingan liya wektu tes mlebu.
Aku Sekar lan Nawa pancen saprana seprene wis niat kanggo bisa mlebu menyang sekolah anyar iki. Wektu dhisik Aku Sekar lan Nawa padha-padha nduwe tujuan mbisakne biji paling becik supaya bisa mlebu kanthi gampang menyang SMA iki, senajan sabenere masing-masing nduweni surungan lan tujuan liya sing beda.
Pancen, aku pengen banget sekolah neng sekolah anyar iki pisan amarga cedhak karo omahku. Sing kapindho, sekolah iki, nek dibanding karo sekolah liya, nduweni gedung sing cukup apik, taman becik lan parkir amba. Cukup cocok kanggo ngenak-enak yen meneh leren. beda karo aku, Nawa ngaku mileh sekolah iki awale amarga melu-melu aku, banjur dheweke uga ngomongke menawa ana alasan liya sing bener-bener gawe aku ngguyu.
"Neng kana akeh cowok sing bagus-bagus.... mengko awake dhewe buktekne dhewe ya...." ucap nawa kala nyritani. Ya, SMA Atap Atap nyat kenal nduweni murid sing
nawa, Sekar mlebu menyang sekolah iki kanthi alasan liya sing cukup nggawe kami ngesem lan gumuyu. Saben kami pitakon alasan dheweke pengen mlebu menyang sekolah iki dheweke mesti terus njawab karo hal den samya. Cerkak bahasa jawa pendidikan tema sekolah baru.
"Aku ora nduwe alasan liya..."
“Iya...pancen ngono, yen Melati dhemen gedunge sing becik, nawa dhemen cowoke sing kece-kece bedho karo aku..."
"Emang ngapa, nuli alasan mu apa...?
"Aku ora nduwe alasan liya kajaba amarga aku ora pengen kelangan sahabat-sahabat paling becik..."
".... haa, haa a aaa.... apa!!!"
"Oh.... cocwuit tenan..?!"
Sekar nyat bener, tanpa Aku Sekar lan Nawa elingi jebulna keputusan kanggo ndaftar neng sekolah iki dipengaruhi banget saka hubungan persahabatan. Ya, Aku Sekar lan Nawa nyat kaya wis ora bisa dipisahake, siji padha liya padha mempengaruhi lan padha berpengaruh. Saka macem-macem alasan sing ana jero awak jebulna masing-masing saka kami ngelingi menawa sabenere tetap pengen bareng lan ora kepisahake jero persahabatan iki.
"Ya, apaa sing awake dhewe dhemeni dikana awake dhewe tetap kudu dadekne sinau dadi tujuan akhir awake dhewe..."
"Bener tembung Melati, cowok cakep lan sekolah anyar sing becik mung bonus sinau awake dhewe wae..."
"Iya, aku setuju, diendia awake dhewe kudu tetap sinau lan sanuli bersahabat!!"
Kaya wis dadi ujar persahabatan kami neng sekolah anyar kuwi jebulna wis mbuktekne dhewe. Buktine wektu MOS sing kabeneran dianakne wektu wulan Ramadhan kami bisa padha pundhak mundhak, awake dhewe padha ngewangi.
Saiki masa orientasi siswa wis buyar, idul fitri lan amban pun wis dianakne, Nawa, Melati lan Sekar - wis jaga
nek rak gelem di ece lan di indhak2 ojo ndo ngindhak2..
mbok yo dasar sing nggolek perkoro karo wong indon ki sopo? lak sampeyan
hihihiihihi, nang endhi2 tetep wae yo, Zulfa. Sing dimaem Indomie... Dadi pengen nggawe. Dicampur endhog karo
Yo, Indomie iku rasane nempel di ati. Aku ora iso nggawe, ora Onok Indomie saiki. hik hik hik. Nek iku senengane Abbyne
jasa angkutan banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
Klaten, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo
ing jamaning pati, ing reh pêpuntoning tekad, santa-santosaning kapti.
ngelmu,lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning.
PatiKabupaten PekalonganKabupaten PemalangKabupaten PurbalinggaKabupaten PurworejoKabupaten RembangKabupaten SemarangKabupaten SragenKabupaten SukoharjoKabupaten
gratis lan pengurangan biaya talk time wis nggarai peningkatan kasus perselingkuhan. Bayangno ae, rek… free SMS… Angger nganggur, iso ae ngirim SMS Spam alias sampah nggo ngrayu uwong. Sing dikirimi nomere ngawur. Sukur-sukur entuk arek enom ayu. Lek entuk sing tuwek elek yo “nothing to loose” wong gak mbayar alias gratisan!
Durung maneh SMS tipu-tipu sing ngandhani lek awake dhewe entuk
mail sampah, bedane iki iso dilakoni karo sopo ae, mulai soko tukang becak sampek eksekutif pokoke duwe HP, waktu rodok nganggur, lan bondo nekat.
Arep selingkuh karo wong piro ae yo iso,wong gratis… Kari bejone awak, lali ta gak mberseni inbox utowo outbox ben gak ketemon bojo… Nek wis ngene, sing jenenge wong waras, tambah angel golek-ane!!
@kalinto_sing @nonkosan_sing @toki888_sing (
Wilayah :[sunting | sunting sumber]
iso moco qur’an lan ngerti sunnah ora sampeyan, perlu ditest memang wong iki. ora
Sifat Totipotensi ing Jaringan Taneman[besut | besut sumber]
Ingkang wonténè sifat totipotensi ing jaringan taneman kanggè pikoleh anaan seragam ing jumlah katah saha cepet. Sèl-sèl tanéman sagèd ajég asifat totipoten utawi gadahi potensi kebak, inggih punika sel-sel kasebut saged nahanaken potensi zigot kangge pikoleh sadaya bagian organisme mateng. Teori totipotensi dipunkemuaken déning G. Heberland ing
wortel ingkang utuh saking sel somatik, sel floem oyot wortel. Tahapan ing potensi sel-sel wortel pramila wujud piyambakipun enggal inggih punika dados: floem oyot taneman wortel dipunkethok alit-alit kira-kira 2 mg, dipuntambahake ing media bernutrein sel-sel belah, wujud kalus (jaringan ingkang dereng terdeferensiasi), kalus dipunpisahaken ing media nutrisi, kalus belah piyambak wujud embrio, kabentuk taneman enggal.
badhe tukul dados setunggal individu ingkang enggal, anaging ing metode kultur jaringan, sel utawi jaringan dipuntukulaken kangge wujud organisme ingkang gadahi bagian ingkang jangkep. Nutrien saha hormon tukul auksin lan sitokinin ing media pertumbuhannya, akan ngacu belah sel-sel pramila kedadosan pertumbuhan. Menawi asam dipunlukai, asam traumalin bakal nyembuhake luka. Nyukani hormon auksin ing luka kasebut nyebapake pambelahan sel ingkang kedadosan cepet lan wujud kepelan alus ingkang dipunsebat kalus ingkang dereng terdeferensiasi. Sel-sel kalus kasebut saged dipunrembagaken dados individu enggal. Punika kultur jaringan dipunrembaaken kaliyan tambahan hormon ingkang jumbuh kaliyan kabetahan kangge wujud taneman supados saged dipunrembaaken dados taneman enggal. Kauntungan ginaaken teknik kultur inggih punika : bebas nemtuaken bagian taneman ingkang badhe dipunkultur, wekdhal ingkang dipunbetahake relatif singkat, boten betahake ruang kelas ingkang jembar, cepet ngasilaken
panggenan katutup ingkang tembus cahya pramila bagian taneman saged ngatahaken piyambak lan generasi dados taneman ingkang jangkep. Prinsip utami saking teknik kultur jaringan inggih punika ngatahi taneman kaliyan ginaaken bagian vegetatif taneman ginaaken media buatan ingkang dipunlampahi ing panggenan steril. Metode kultur jaringan dipunrembakaken kangge bantu ngelangkungi taneman, mliginipun kangge taneman ingkang
nyingkirake,Nyapu jagad, Nyapu bumi, Nyapu geni, Nyapu toyo, lan nyapu angina,Sun sapokke marang jabang bayine……(
MantraNIYAT INGSUN AMATEK AJIKU SIJARAN GOYANG.TAK GOYANG ING TENGAH LATAR, CEMETIKU SODO LANANGUPET UPET KU LEWE BENANG.TAK SABETAKE GUNUNG JUGRUG WATU GEMPURTAK SABETAKE SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI.........PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
Vialidad y Transporte, Ing. Alfonso Linares
Sismos (COSICIV), Ing. Arnaldo Gutierrez.
Le nek kowe njaluk ae tak wenehi. wis sing sregep nyambut gawe. timbang angon sapi karo golek ungker. kowe cah endi? ning Blora gak ono gulo puteh.
Reply	kukuh says:	January 19, 2010 at 8:06 am	He he he… Enggeh PakDhe… Leres… “Sregep Nyambut Gawe” Kulo asline Arek SUROBOYO Dhe, Ada Job di CEPU. Nek ngunjuk kopi kothok kan ndamel gulo pethak Dhe?
saking Solo Raya,Manawi kepareng kawulo nyowon pun kenton aken Artilel2ngikang Bapak serat wonten website sedoyo injih Pak….Mtur nuwon
jawab: ngapunten dereng katah sing wis di gawe buku/pdf
jawaB; omahmu ngendi? apa dikirim ae. aku saiki netap di Malang. ke Blora kadang2 wae. wis dikirim pdf.
Reply	Herman says:	December 13, 2013 at 12:40 pm	pak soemarno,
Tembang kinanthi ngemu sifat : tresna, asih, seneng.
Chairil Anwar (Medan, 26 Juli 1922 — Jakarta, 28 April 1949) utawa lewih
Menguak Takdir (1950) (karo Asrul Sani uga Rivai Apin)
Muslimun : Layo rak ussah mbok tiru, urip iku mung ngarep-ngarep ridhone Allah Ta’ala,,mulakno sing diperintahke kui dilakoni nek sing dilarang kui diadohi..Aku dadi wong urip iku rak gelem petingkah sing ora2, mulakno nek ono wong sing
loro ngono…lha nek main enko mundak wathuk2.
nek copa jelas sriwijaya to…sriwijaya to sing kalah…jelas gak karu2an ki,wong awak dewe cah jonegoro je,omahe
yo pean tuku tisu akeh, bener lek dinggo persiapan ngelapi banyu naggis. teryata seng ngawe pean dhewe. ninu mbok yo di bagi tisu ne wi kawet mau kok naggis g mendhek2 :))
Gathotkaca kang kondhang kanthi sesebutan "Satriya Pringgodani"[1] lan "Alap-alap Pringgodani" iku, nalika isih jabang bayi jenengé Tetuka utawa Tutuka. Gathotkaca iku putrané Radén Werkudara (satriya Panenggak Pandhawa) patutan klawan Dèwi Arimbi, putrané Prabu Tremboko, ratu buta ing nagara Pringgodani.[2] Sekawit Arimbi iku uga wujudé buta wadon (raseksi), nanging bareng didandani déning Dèwi Kunthi terus malih dadi kenya sing sulistya. Mula Werkudara iya Brataséna uga banjur gelem ngepèk bojo Arimbi.[2]
Bareng wis suwé anggoné jejodhoan, Arimbi banjur nggarbini lan sabanjuré mbabar putra kakung wujud bayi manungsa setengah buta. Déning ingkang éyang, Abiyasa, jabang bayi Tetuka banjur diparingi "topeng" aran topeng waja kang mapan ana sajroné kulit sajabaning daging. Kanthi topeng waja iku, Gathotkaca malih dadi satriya kang bagus citrané. Nuli déning ramané, Brataséna, jabang Tetuka banjur kaparingan kekasih Radén Gathotkaca, kersané Radén Werkudara kinarya pepenget duk nalika tandhing pupuh klawan Prabu Arimba (kangmasé Dèwi Arimbi) kang kekaroné padha ngetog kekuwatan lan kadigdayan.
Tembung gathotkaca tegesé kumpuling kasantosan. Nalika lairé, nganti umur nembelas dina puseré jabang Tetuka ora bisa ditugel nganggo lelandhep wujud apa waé. Naning
Anaké[besut | besut sumber]
Gathotkaca banjur dadi raja ing Pringgondani. Garwané raja enom iku ana telu, ya iku:
Dèwi Sumpani utawa Dèwi Sumpaniwati, peputra Raden Arya Jayasumpena.
Dèwi Pregiwa, putriné Raden Arjuna kang banjur peputra Raden Sasikirana.
Ing sendratari, Gathotkaca asring katon ing Gathotkaca Gandrung. Tari iki nggambarké nalika Gathotkaca wuyung marang Pregiwa.
Gaman lan Aji-Ajiné[besut | besut sumber]
Narantaka = daya khasiyaté yèn ditamakaké gunung bisa jugrug lan segara bisa asat. Jalma manungsa kang ketaman aji Narantaka sanalika bisa ajur-mumur
Aji-aji Esmu Gunting kang daya kasektené yèn matèni mungsuh, Gathotkaca kanthi cara mancat pundhak lan nguntir guluné mungsuh nganti tugel.
Kotang utawa Klambi Antrakusuma daya kasektèné: Gathotkaca bisa mabur utawa ngambah gegana kanthi rikat banget (kebat pindha kilat, kesit pindha tathit).Mula Gathotkaca uga banjur kajibah njaga katentraman nagara Ngamarta saka dirgantara (yèn jaman saiki Gathotkaca iku kadidéné Angkatan Udhara). Iki uga dadi pralambang ing kaprajuritan, amarga sedulur liyané, Antareja lan Antasena kejibahan njaga dharatan lan laut.
Aji Brajadenta. Brajadenta asliné pamané dhéwé, nanging banjur manuksma mlebu ing èpèk-èpèké Gathotkaca sing sisih tengen.
Aji Brajalamatan. Brajalamatan uga jenengé pamané. Nalika palastra, Brajalamatan manuksma ing tangan kiwa Gathotkaca.
Aji Brajamusti. Brajamusti iku uga pamané. Nalika palastra manjing ing tangan tengené.
Aji Brajawikalpa. Kaya aji-aji liyané, Brajawikalpa iku seka pamané dhéwé kang manjing dadi rajah ing geger.
Para pamané kang dadi aji-ajiné, mauné mbrontak ing Pringgondani nanging bisa ditumpes déning Gathotkaca. Ana salah sijining pamané kang mbela Gathotkaca, ya iku Kalabendana. Nanging Kalabendana iku jujur, lan sawijining dina dipatèni déning Gathotkaca amarga ngomong sanyatané ngenani Abimanyu. Crita iki ana ing lakon Gathotkaca Sraya.
Ing Bharatayudha[besut | besut sumber]
Ing Bharatayudha, Gathotkaca bisa matèni Dursala, anaké Dursasana. Raja Pringgondani iki pancen ora bisa dipatèni nganggo gaman, kejaba mung panah Senjata Kunta. Nalika nugel ari-ariné, sarung Senjata Kunta kéri ana ing awaké Gathotkaca, mlebu ing wudel. Gathotkaca mati déning Adipati Karna kang dibiyantu déning Kalabendana. Pamané iki wis janji ora arep munggah swarga tanpa bareng ponakan kang paling disenengi. Crita Gathotkaca Gugur klebu carita sing miris lan kebak adhegan perang kang apik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gathotkaca&oldid=1025919"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.22, 11 Maret 2016.
o Wong sing ORA JUJURWong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo.o Wong GOBLOGWong sing ngempet ngentut sampai jam-2-an.( dadi udun ngko )o Wong sing JEMBAR WAWASAN’EWong sing ngerti kapan kudu ngentut.o Wong sing SENGSOROWong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.o Wong sing MISTERIUSWong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti.o Wong sing GUGUPANWong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut.o Wong sing PERCOYO DIRI (PD)Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.o Wong sing KEJEM (SADIS)Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone.o Wong sing ISINANWong sing nek ngentut terus ke’isinan dhewe.o Wong sing STRATEGISWong sing nek ngentut ning ngarep’e wong lio iso nylamurke entut’e nganti wong lio ora kepikiran maneh.o Wong sing BODHOWong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing metu.o Wong sing GEMIWong sing nek ngentut metune diatur sethithik-sethithik.( tit-tit-tiiitttttttttttttttttttttttttttttttttt )o Wong sing SOMBONGWong sing seneng ngambu entute dhewe, bature gak di bagehi.o Wong sing RAMAHWong sing seneng ngambu entute wong liyo.o Wong sing ORA RAMAHWong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-ngamuk.o Wong sing KE-KANAK-KANAK-ANWong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-blekuthuk.o Wong sing ATLETISWong sing nek ngentut karo ngeden.o Wong JUJURWong sing ngakoni nek awak’e bar ngentut.o Wong PINTERWong sing iso niteni ambune entut wong lione.o Wong SIALWong sing dientuti terus karo wong lio.o Wong sing KURANG KONTROL DIRIWong sing nek ngentut mesthi katutan ampase.o Wong sing ORA IKHLASNggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring-muring.o Wong sing GEMIWong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-endat dadi ping 7.( tut-tut-tut-tut-tutttttttttttt )o Wong sing SOK
dawa lan sajak ndandang gulo.o Wong RADUWE GAWEANNdiskusekake soal entut (kayata sing maca).Tambahan:Wong GENDHENG: Wong sing ngamati ciri-ciri-ne wong liya saka carane ngentut!( koyo sing moco )padakno karo sabendinone sampean sedoyo…hehehe….kakakakakaka…..mugo-mugo saged dados pengalamane sampean sedoyo….
HASIL SARASEHAN PENGHAYAT KEPERCAYAAN SE KARISIDENAN SURAKARTA | Manunggaling Raos Kapribaden
blayer-blayeran….,wis sak karepem seneng-senengo tapi tetep eling lan waspodo…! Suwun..
Keris Mpu Gandring ialah sebilah keris pesenan Ken Angrok. Ken Arok pesen keris kiye merga kepengin dadi penggede, sebab dheweke wis dikandani Pandita Lohgawe nek sapa baen sing dadi pendamping Ken Dedes mesthi dadi wong gedhe trus keturunane juga mengko bakal dadi Raja-Raja gedhe tanah Jawa. Ken Arok wis nyiapna siasat nek keris sekti kuwe
ialah pandai besi sing wis kesohor pinter nggawe senjata sing ampuh lan sekti. Dheweke manggon
rampung cepet. Mpu Gandring jane njaluk wektu setaun, ning merga dipeksa Ken Arok, dheweke nyanggupi ngerampungna limang wulan. Mpu Gandring kerja keras, disambi tapa lan tirakat, ben keris kuwe ampuh lan bisa cepet rampung.
Bar limang wulan Ken Arok teka ming Lulumbang nagih kerise. Jebule keris kuwe urung rampung urung rapi, Ken Arok langsung meradang, lan
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.45, tanggal 4 Oktober 2016.
dateng purwokerto lan ngajar wonten UNSOED, supados UNSOED tambah maju. Dados, sampeyan saged dhahar “Sego
1.130 km² (440 sq mi)
505 m (1,657 ft)[1]
240 km3 (58 cu mi)
Tlaga Toba ya iku tlaga (basa Indonésia: danau) vulkanik sing ukuran dawané 100 kilomèter lan ambané 30 kilomèter sing ana ing Provinsi Sumatra Lor, Indonésia.[2] Tlaga iki kalebu tlaga sing paling gedhé ing Indonésia lan Asia Kidul-wétan.[2] Ana ing tengahé tlaga iki ana pulo vulkanik sing jenengé Pulo Samosir.[2]
vulkanik sing diwutahake gunung iku jumlahe 2.800 km³, ya iku 800 km³ batuan ignimbrit lan 2.000 km³ awu vulkanik sing diperkirakake diterak angin ing arah kulon suwene 2 minggu.[3] Awu vulkanik sing diterak angin wis nyebar ing separo bumi, saka Cina nganti ing Afrika Kidul.[3] Kadadeyan iki kadadeyan nganti 1 minggu lan awune nganti 10 km ing dhuwur parmukaan segara.[3]
Kedadeyan iki agawe akèh wong-wong padha mati lan uga akèh kéwan-kewan lan tanduran sing padha mati.[3] Miturut bukti DNA, mbledose iku ndadekake jumlah wong nganti sekitar 60% saka jumlah populasi wong-wong kang ana ing donya, ya iku kurang luwih 60 yuta manungsa.[3] Sakwise iku dadi ana kaldera sing diisi banyu lan saiki dikenal dadi Tlaga Toba.[3] Tekanan menyang dhuwur déning magma sing durung metu ndadekake muncul Pulo Samosir.[3]
Dheleng uga[besut | besut sumber]
^ a b Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng WorldLakes
^ a b c (id)Danau - Toba (Dipuntingali tanggal 13 Juni 2011)
^ a b c d e f g h (id)Danau Toba (Dipuntingali tanggal 13 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Toba&oldid=1074978"	Kategori: Tlaga ing Sumatra LorKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
disebut endotoksin amerga terikat ing bakteri lan dicolake nalika mikroorganisme ngalami lisis utawa pecahé sel.[1] pira-pira uga dicolaké nalika penggandaan bakteri.[2] Komponen toksik ing LPS ya iku bagiyan lipid utawa lemak, kang disebut lipd A.[2]. Komponen lipid A iki dudu struktur
eksotoksin ya iku polipetida; enzim-enzim kang ngasilake LPS kasebut dikodekake déning gen-gen ing kromosom bakteri
ketimbang karo eksotoksin, nanging pira-pira organisme nduwèni endotoksin kang luwih efektif
digunakake minangka antigen sajrone vaksin.[2] Keberadaan endotoksin tanpa bakteri penghasile wis cukup kanggo
influenzae ya iku bagiyan saka mikroflora normal ing bagiyan nduwur saluran pernapasan ing manungsa. H.influenzae obah ing antarane sel-sel epitel ing saluran pernapasan kanggo nginvasi lan nyebapake
dadi masalah kanggone wong kang kerja karo kultur sel lan rekayasa genetika.[1] Mangka iku, dikembangake metode kanggo ndeteksi lan mengeliminasi endotoksin.[1] Prosedur kasebut kudu sensitif
endotoksin nganti 0,25 endotoxin unit (E.U.) utawa setara karo 0,025ng/ml.[1] Salah siji prosedur kang paling akurat ya iku uji Limulus amoebocyte lysate (LAL) kang andhedhasar
koagulogen).[1] Subunit-subunit kasebut bakal gabung mbentuk ikatan disulfida mbentuk gel beku.[1] Banjur dilakukake metode spektrofotometri kanggo ngukur jumlah protein kang tergumpal ing lisat kasebut kang ngendi isa dideteksi nganti 10pg/ml lipopolisakarida.[1][3] Tes iki isa digunakake kanggo ndeteksi endotoksin ing jero serum, cairan serebrospinal, wedang, lan cairan kanggo injeksi lan obat.[3]
^ a b c d e f g h i j k l Prescott LM,
Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Kayser
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 6 Oktober 2016.
Kabupatèn Merauke iku kabupatèn ing Propinsi Papua, Indonésia. Kutha Merauke iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Ulilin lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 45.071 km² utawa --- hektar.
5'00'- 9'00' Lintang kidul lan 137'30'- 141'00' Bujur wetan
Kabupatèn Merauke ketata saking 11 dhistrik, --- désa/kalurahan. Distrik-dhistrik ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Merauke&oldid=1102516"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
yu juminten nggelar kloso… dodol kupat ngarep gapuro…
meniko dinten bade poso… menawi lepat nyuwun pangapuro…
perlu ngereken wong liyo, sing penting urip ra ngelarani wong liyo,
Narpati Sugriwa iku paraga wayang ing wiracarita Ramayana. Dhèwèké putraning Resi Gotama lan Dewi Indradising wuragil Sasedhulur cacahe ana telu, ya iku Dewi Anjani, Guwarsa iya Subali, lan Guwarsi iya Sugriwa. Nalika isih anom Subali uga karan Anjana utawaAnjanarka.', dene Sugriwa uga sok karan Anjaningrat. Sugriwa iku maune wujud satriya bagus. Merga kepingin ndarbeni Cupu Manik Asthagina, banjur nggebyur ing telenge tlaga Madhirda (ing padhalangan karan tlaga Sumala) saperlu ngupadhi cupu mau, temahan wujude malih dadi kethek. Dene critane mangkene:
Mula bukaning Sugriwa[besut | besut sumber]
Sawijining dina, Dewi Windradi utawa Dewi Indradi kang wektu iku wis kawengku ing priya, Resi Gotama, lan malah wis peputra barang, kanthi sesidheman sapatemon karo Bathara Surya. Bathara Surya rumangsa marem marang Windradi anggone caos leladhi, mula banjur kaparingan pusaka wujud cupu jenengé Cupu Manik Astagina. Cupu mau uga banjur diparingake Dewi Indradi marang Anjani lan diwanti-wanti aja nganti kapriksan sapa waé, luwih-luwih kapriksan Sang Resi Gotama. Nanging sawijine dhina Guwarsa lan Guwarsi weruh cupu kang digawa aAnjani lan kepéngin nduwèni. Bocah telu mau banjur rebutan.
Mranggulangi kahanan mau, Resi Gotama banjur mbuwang cupu mau lan tumiba ing tlaga Sumala. Guwarsa lan Guwarsi nekad nyemplung tlaga, déné Anjani mung wani raup rai. Resi Gotama sepata yèn kelakuwan bocah telu mau kaya réwanda. Kocap mangkono, Guwarsa dalah Guwarsi dadi kebak wulu lan nduwé buntut kaya déné kethèk. Déné Anjani mung rainé sing arupa kethèk. Wiwit iku, Guwarsa banjur ganti jeneng Subali lan Guwarsi ngalih jeneng dadi Sugriwa.
Sugriwa lan Subali[besut | besut sumber]
Kadang loro iki mauné rukun-rukun waé. Sawijining dina, wong loro iki diminta sraya déning jawata supaya nyirnakaké Prabu Mahesa Sura, ratu buta asirah Maesa (kebo) ing nagara Guwa Kiskendha. Dene patihe jenenge Lembusura (buta sirahe sapi). Nalika semana Prabu Maesasura kongkonan patihe supaya nglamar Dewi Tara, satemah gawé geger kahyangan. Para dewa banjur minta sraya marang Subali lan Sugriwa supaya nyirnakake Maesasura sawadyabalane.
Nalika Subali arep mlebu ana nagara Guwa Kiskendha, weling karo Sugriwa kang nungga ana jaba. Mengko yèn iline banyu saka jero guwa rupane abang, iku ateges sing mati Maesasura lan Lembusura. Yen sing mili metu rupane putih, sing mati Subali.
Anggone perang rame banget, lan suwe. Wasana
basa Indonésia, otak) putih. Déning Sugriwa dikira Subali mati sampyuh, mula lawanbge guwa banjur ditableg. Sugriwa banjur munggah ing kahyangan nyuwun kanugrahan Dewi Tara. Dewi Tara iya banjur diparingake Sugriwa lan Sugriwa uga banjur jumeneng nata ana Guwa Kiskendha.
Subali kang isih ana jero guwa akhire iya bisa metu. Dhèwèké kandha yèn wis trima, nuli bali mbacutake tapabratane ana Sonyapringga kang banjur ambegawan kanthi peparap Resi Subali. Dasamuka kang nuju nganglang jagad kanthi ngambah gegana, nalika ngungkuli
nyuwita. Déning Subali, Dasamuka banjur kaparingan aji Pancasona, mula Dasamuka tambah digdaya.
Dhasar Dasamuka iku watake angkara murka, dhèwèké ora seneng yèn ana pawongan liya sing luwih sekti, senadyan iku gurune dhewe. Dasamuka golek cara kanggo nyirnakake Subali. Ya Dasamuka iki sing ngithik-ithik Subali supaya ngucik Dewi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Subali klakon ngrebut Dewi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Sugriwa banjur utusan Jembawan supaya golek pawongan sing bisa mitulungi dhèwèké lan mateni Subali. Jembawan kasil mboyong Raden Rama Regawa lan
Guhyawijaya. Sugriwa sawadyabalane (wujud kethek) banjur nyuwita marang Rama Wijaya ngrabasa nagara Alengka, saperlu numpes memalaning jagad kang sinandhang déning Dasamuka.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.58, 3 Sèptèmber 2016.
Rembulan rembulan ing dhadha langit kae rambute nglawer tekan dhadhaku apa sliramu ngerti rembulan liyane si tangan alus sing
Tumis Tahu Pedas Tumis Sawi Campur Ayam Sumatra
kok yo mbulet mbulet wae ra karuanyen sing media mau asli mung golek rating karo sponsor&#8230G.karo wong wong indonesia kie opo pancen dasare wis B***T
Kulo mboten ngertos bab tekhnik…namung kulo kagum kaliyan semangatipun panjenengan.Wonten ing yuswo sak monten taksih semangat. Luar biasa.Mbok menawi semanten rumiyin.sanes wekdal saget sinambung malih. Nuwun Wassalamualaikum. Wr.wb.
jawaB: waalaikumussalam wr wb’ piye test, apa
Modelem le le, dapurem koyo wis apik2o dewe. enek wong seneng anggitem ra entuk, neng
[Reply]	LUMUT August 12, 2011 at 8:27 pm
jo lali golek spongsor seng akeh, ojo ngandalno
Eling lan tanggung jawaba marang sakabehing tindak tandukmu dhewe...!
jowo nganggo anglo. Sing ra nguwati pengamene karo nunggune. Suwe temen pengamene sakploke mangan ìsoh 10 uwong. Dadi nggak nyaman jg
- Monday, 4 May 2009 at 10:22
Parkir Cilandak pundi, Mbak? Menawi menika nggih langkung eco dateng bakmi jawi langganan kula dateng inggil menika. Sami dangu masakipun, nanging bebas pengamen. Sumonggo, dipun cobi menawi kersa.
Karel Kloubek, Ing. Dr. Frantisek Lerche, Ing. Dr Vaclav Michal, Ing. Dr Zdenek Munki, Ing. Vladimir Mueller, MVDr Julius
Wiwit sore, tengah wengi nganti tekan wanci enjang Rakyat cilik lan pejabat mesthi
GOLEKANA tapake kuntul anglayang! Ngendi ana? Lan sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake.
lan nalare. Lire, aja dheweke gondhelan ing sakabehing gegondhelan sing saiki digondheli. Padha sawangen kuntul sing mabur dhuwur ing awang-awang! Kuntul mau ora tau nyawang tilas tapake. Merga pancen ing awang-awang mau tapake ya ora ana. Kuntul mau bisane mung miber. Lan bisane miber, merga awake kesangga, sanadyan ora ana sing nyangga. Kesangga ning rasane ora ana sing nyangga, ya kuwi karep sing winengku dening isbating ”golekana tapaking kuntul anglayang”. Lan sepisan maneh, ngrasaake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga bisa
ngalami dhirine iki sejatine kesangga sanadyan ora ana sing nyangga. Kawruh kasampurnan iki bisa diulur luwih dawa. Kaya dene aku bisa ngrasakake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga merga aku suwung saka sakabehing kekarepanku, aku uga bisa ngraksakake menawa aku iku duweni sakabehing yen aku iki ora duwe apa-apa. Utawa meruhi sakabehe, merga aku ora weruh apa-apa. Apa dene, aku iki ngrasake menawa aku ini temen ana, merga aku rila menawa aku ora ana. Yen kawruh mau wis winengku, sejatine aku wis lumebu ing
kebak ing kasekengan lan kajiret ing bandha-bandhuning kadonyan, tangeh bisa ngrasuk ing dating Pangeran mau
sasuwir, pujinira kawayang sajroning driya.” Peribasane, sanadyan mung sapulukan anggonku mangan, aku wis krasa tuwuk, anggere
sasuwir, iku mau wis turah-turah tumraping uripku, anggere dating Pangeran sing dakicipi, lan busanane dat mau sing daksandang. Mula wewadining tapaking kuntul anglayanglan ” kesangga ora sinangga” iku sejatine ya pasrah ing Pangeran. Nanging aku iki manungsa sing urip ing donya. Mula pasrah ing Pangeran ora liya tegese kejaba menehake awakku kanggo
ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka sakabehing jejiretan, mardika
didaftar dadi anggota korwil I yo ra popo sing penting dinehi
media wayang kulit binatang, kelir, kotak wayang, dodogan, keprak, blencong (lampu) dan diiringi oleh gamelan jawa. Seni tradisi Wayang Kancil
Wayang Sugino Siswocarito - Wahyu Windu Wulan
Wayang Sugino Siswocarito - Srikandi Mbarang Lengg...
Wayang Sugino Siswocarito lakon Madu Segara Takon ...
Wayang Ki Sugino Siswocarito Lakon Bronto Laras Tu...
Wayang Ki Sugino Siswocarito Lakon Bawor Dadi Guru...
Wayang Ki Sugino Siswo Carito Lakon Babad Alas Mer...
.-= lesnapurnawan´s last blog ..Gunung bromo =-.
Bambang Giatno Says:	23 Februari 2011 at 1:11 pm Sugeng Pepanggihan wonten Wibside Sobokarti, kula nyuwun gunging panuwun wonten penjenenganipun Bp.Cahyono dalah Bp.Sutrisno ingkeng sampun kepareng nampi dateng kula wonten Sobokarti.Inggih awit saking kadereng manah ingkeng mboten saget ical babagan budaya jawi mliginipun Karawitan saha Pedalangan.Inggih nyuwun duka ingkeng katah hambokbilih anggen kula nderek latihan wonten lowongipun mboten saget rutin lan hambokbilih Sobokarti wonten paridamel ingkang ageng kula suwun ngabari kula e.. mbok-mbok kula sabet nderek ambiyantu.
Balas	sobokartti Says:	2 April 2011 at 6:48 am Matur nuwun Pak Bambang lan nyuwun pangapunten nembe atur wangsulan. Kula remen sanget panjenengan kersa aktif wonten Sobokartti awit Sobokartti sanget mbetahaken priyantun kados panjenengan. Kula pitados awit saking cawe-cawe panjenengan Sobokartti badhe ngrembaka.
sanget wonten generasi penerus ingkang tansah nguri-uri kabudayan Jawi. Menawi dhateng Semarang kepengin sowan/mampir.
Balas	Ir KRTH H Hartono Wicitrokusumo,MM Says:	16 Desember 2011 at 9:18 pm Dherek tepang kulo saking Kalawarti mBangun Tuwuh, ingkang dipun terbitaken dening Yayasan Paguyuban Tridarmo Mangkunagaran.
Balas	Ninik Liestyati Says:	12 Januari 2012 at 3:33 pm Sugeng Sore
Dalem Tepas Darah, Kraton Yogyakarta | Tag:Add new tag, GBPH Joyokusumo, Kraton Yogyakarta, Penghageng Kawedanan Hageng Panitraputra, Raden Wedana Murtiwandowo, Romo
sing asalé saka bawana Afrika. Tetanduran iki klebu genus Hisbiscus asli saka dhaérah tropis Donya Biyèn, sing dipigunakaké kanggo prodhuksi serat kulit wit lan minangka infus.
Manéka jeneng[besut | besut sumber]
Ing Indonésia, tanduran iki diteépungi kanthi jeneng rosela utawa rosella éwadéné ing Australia, rosela iki ditepungi minangka rosella utawa woh rosella (rosella fruit). Ing wilahan donya liya rosela ditepungi minangka cannabinus hibiscus uga ditepungi minangka meśta / meshta ing India , Tengamora ing Assam, Gongura jroning basa Telugu, Pundi ing Kannada, LalChatni utawa Kutrum ing Mithila, Mathipuli ing Kerala, dagu baung ing Myanmar, krajeab (
dah utawa dah bleni ing bagéyan liya saka Mali , wonjo ing Gambia, zobo ing kulon Nigeria, Zoborodo ing Nigeria Lor, Chaye-Torosh ing Iran, karkade (
déning bangsa Arab kayadéné ing Mesir, Arab Saudi, lan Sudan, omutete ing Namibia, sorrel ing Karibia lan ing Amerika Latin, Flor de Jamaica ing Meksiko, Saril ing Panama, rosela, rosella, roselle, asam paya utawa asam susur ing Malaysia. Bangsa Cina ngarani wit iki minangka
Luo Shen Hua). Ing Zambia jroning basa ciBemba tanduran diarani lumanda, katolo jroning basa kiKaonde, utawa Wusi jroning basa chiLunda.
Rosela iku tanduran herbal taunan mawa kayu, tuwuh nganti 2-2,5 m dhuwuré. Godhong telu nganti limang cuping, 8–15 cm dawané, diatur ganti-ganti ing watang.
Diameter kembang 8–10 cm (3-4 inchi), werna putih nganti kuning pucet mawa bercak abang peteng ing dhasar saben petal, lan duwé klopak ndaging kuwat ing dhasar, ambané 1–2 cm (0,39-0,79 inchi), saya gedhé nganti 3-3,5 cm (1,2-1,4 njero), wohé yèn wis mateng ndaging abang lan cerah. Woh iki mbutuhaké wektu watara enem sasi kanggo mateng.
^ Miturut Kamus Besar Basa Indonesia, tanduran iki diarani ROSELA.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rosela&oldid=960953"	Kategori: KembangTetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan mawa topik tetanduran	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 28 Februari 2016.
Sega Ponggol kuwe sega bungkus. Bungkusane nganggo godong gedhang.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.24, tanggal 6 Mei 2016.
do dedongo wae mugo2 gek ndang teratasi.q ki koyo rep njembleng2 kae,drung musnah virus sing siji ehh teko meneh,pokoke tak kon nyaweni ben indonesia terbebas
jurusan kedokteran,” jawab Ayah Mas’ud.
“Saene Mas’ud dipun aturi wangsul. Larene niku ingkang
cilacap menyapa!! ^^ojo pda suku2an..sing penting ps bisa mangan lur...hehee sing damai2 bae y lur.. met berdamai saja hahaBalasHapusdep ari4 Oktober 2016 08.14Maaf nih nyak babe org betawi mpunya
Rembulan rembulan ing dhadha langit kae rambute nglawer tekan dhadhaku apa sliramu ngerti rembulan liyane si tangan alus sing banget w...
inggris.....dadi antarane tembung karo basane ora mathuk....mula yo ra jelas maksude....tau krungu...It is OK. no what what...lha sing duwur iku meh kaya ngono kuwi mung rada apik sithik.....basane indonesia tembunge
Cithakan:Kabanjahe, Karo Cithakan:Kabupaten Karo
IndonesiaKecamatan nang Sumatera UtaraKecamatan nang Kabupaten KaroKabanjahe, KaroKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Yo wis, tak omongke neng kene wae : menawi kepareng, bade nyuwun alamat ndalem/
di Indonesia, kudus, jepara, pati, batang, kendal, rembang, demak, yogja, purwodadi, pekalongan, tegal, jogyakarta, sleman, sragen, solo, salatiga, surakarta, cepu, blora, magelang, temanggung, purwokerto, pemalang, cilacap, brebes,
Alat Pengusir Tikus Murah Berkualitas Original
Bahari, Banyuwangi Kota Petualangan, Banyuwangi Ijo Royo-royo, Bumi Blambangan,
WATAK SESEORANG DIIDENTIFIKASI DARI WETON JAWA 1. Watak Lakuning Rembulan, Bumi Kapetak Lakuning Rembulan
Taun 2009 iki, andadeake taun kang anyar dadi sejarahe tumrap Ngalengka. Jalaran ratune wis ganti, amerga sifat ratue kang adigang, agigung, lan, adiguna yaiku sing jenenge Rahwana. Wong sing bisa ndadekake gonjang-ganjinge donya saisine iki, tuladhane: Rahwana akon prentah nyerang marang negara kang sugih minyake kanthi alasan sing ora bisa kabuktekake yakuwi jarene negara kang duwe senjata biologis kang aran Pemusnah Masal kang nggegirisi banget kanggo wong sadonya. Bejane titi mangsane Rahwana wis entek masa aktife dadi ratu. Ya kuwi wis kaping loro yen tambah siji maneh, waduh ora bisa dibayangake negara ngendi maneh sing bakal dadi korban sabanjure. Kanthi korban rakyat sipil sing akeh kang ora duwe luput uga kanthi ragad kang gedhe. Saka Pemilu taun 2009 iki, Ngalengka kacontreng Raden Wibhisana sing pinter sifate lan apik solah-bawane kang kapilih dadi ratu. Saka tangane kuwi Ngalengka sing maune negara kang semrawut, kejem, njajahi Negara liya saka retune Rahwana, saiki maleh dadi Negara sopan santun, amut pandam-pandom agami, saha gegebenganing sowang-sowang ing jagad iki. Krisis Multidimensi kang nyerang jagad iki, ora liya tinggalane Rahwana. Ing tangane Wibhisana iku bisa diatasi kanthi gapyak lan sumanak. Salah sijine ngirimake dhutane kathi program Pis and Smile….! saka Ngalengka marang kabeh negara ing jagad iki. Dhutane ora liya yaiku Ano-Women kang kapilih saka partimbangan kang Ranum kaya pelam gadhung he…. Ano-women iku ora liya anak nomer lorone Anoman lan Trijata nanging werna rambute Pink ora putih kuwi kang dadikake werna grapyak sing digawe asale saka rebondingan werna kanthi teknologi salon canggih ing negara Ngalengkadiraja.
ora bisa miber kaya bapake Anoman, Jalaran dheweke ana sekolah Tk nganti tekan Perguruan Tinggi ora ana ilmu sing kuna kaya ngono. Ananging pikirane ya…, marisi Anoman kang pintere njuru langit. Banjur lungane kepiye ta….? Jalaran Negara Pancawati kuwi arane negara kepuloan kang jembar segarane 2/3 yen dibandingake lemah karo segarane. Yakuwi sing ndadekake negara kang gemah ripah loh jinawi. Sidane Ano-Women numpak montor mabur kang arane wedhus balap racexxxs.
Tutuke ing Negara Pancawati Ano-women entuk sambutan anget saka murid SD Menteng 1 yakuwi bekas SDne Wibhisana nalika cilik isih ing Pacawati. Dina iku Ano-women uga patemon karo Ramawijaya kanthi sumanak, amarga dheweke kuwi sing dadi utusane Wibhisana, kaping pindhone dheweke ora liya anake Anoman sing wedok sing duwe jasa gedhe tumrap Ramawijaya. Ing Negara Pancawati ana pawiyatan lagu pop kang eksis, kondhang, lan njamani saben esuk jam sanga WNIK ing TV RCTI. Pawiyatan kuwi arane Dahsyat kang dipresenteri Trio gaul kang tansah gawe ramene lan lucune swasana. Ing pawiyatan iku Ano-woman ditampa kanthi sumanak lan grapyak. Dheweke paring salam saka Wibhisana kagem kabeh rakyat Pancawati. Ing pungkasaning pawiwahan iku, kanthi panjaluke si Ayu Maya dheweke bisa ngucapake salam kang unine “Salam terdahsyat untuk rakyat Pancawati…” Ing dina candhake siaran TV iku misuwur kang dibritakake ing Negara Ngalengka. Uga dadi kabanggaane ing pawiwahan Dhasyad iku. Ing Wulan April wingi Dhahsyat nganake nominasi lagu pop sing bisa manggoni tangga lagu nomer siji. Ano-Women uga entuk kanugrahan saka Dhasyat iku kang kategorine tamu terdahsyad. Lha kanugrahan kuwi diwakili dhuta Ngalengka ing Pancawati dheweke, kang nyampekake panuwun lan
ngekèki paseksi kanggo Aku. 10Pantyèn, kabar kabungahané Gusti Allah kudu digelarké ndisik marang saben bangsa. 11Nèk kowé dityekel lan digawa nang ngarep kruton, aja pada bingung bab sing kudu mbok omong; Roh Sutyi déwé sing bakal ngekèki tembung ing atimu ing wantyi kuwi. Kuwi sing kudu mbok omongké. 12Sedulur bakal ngandakké seduluré déwé lan bapak bakal ngandakké anaké déwé supaya dipatèni. Anak-anak bakal nglawan lan ngandakké wong tuwané supaya dipatèni. 13Wong kabèh bakal nyengiti kowé jalaran kowé nurut aku. Nanging sapa sing mantep terus tekan entèk-entèkané, kuwi sing bakal slamet.” 14Gusti Yésus neruské tembungé: “Kowé bakal weruh nggegilané karusakan nang panggonan sing dudu panggonané. (Sing pada matya iki mikira sing apik supaya bisa dunung.) Wong-wong sing nang Yudéa mblayua nang gunung-gunung, supaya kowé aja sampèk dipatèni. 15Wong-wong sing nang nduwur omah aja pada medun. Aja pada mlebu njikuk apa-apa. 16Sing ijik nang kebon, aja mulih njikuk salin. 17Melaské banget bakalé wayah kuwi kanggo wong sing meteng lan sing nduwé bayi. 18Ndongaa supaya sembarang iki aja sampèk tiba wayahé adem gedé. 19Awit bakal ènèng kasusahan gedé banget. Kawit Gusti Allah nggawé jagat iki tekané saiki durung tau ènèng kasangsaran kaya ngono gedéné lan sakwisé kuwi ya ora bakal ènèng liyané sing ngungkuli kuwi gedéné. 20Semunggoné kasusahan kuwi ora dityekakké karo Gusti Allah, mesti ya ora bakal ènèng wong siji waé sing slamet. Nanging jalaran melas marang wong-wong sing wis dipilih, Gusti Allah nyekakké wayah kasangsaran kuwi. 21“Lan nèk ènèng wong
Pewarta : Humas Banjarnegara	Pj Bupati Prijo Anggoro BR, Banjarnegara. (Foto: Humas Banjarnegara)
sing di golet ki sing karepe pye???
ana sing ayu, tapi ya mesti ono kurange…..ana sing ora ayu, wis apik tabiate, nko rung cocok rupane….. sing penting
tulang rusuke sing pas kro kekarepane, nek rung pas, yo pye carane ben iso sreg.. qn sing jenenge menungso ora sempurna, ana apike yo mesti ana eleke
tenan pokokke.. wis di mantebke.. ndang di lamar.. aku le moco nganti tak bolanbaleni.. nyenengke le.. bingung arep komen opo.. kwkwkwkwkwk
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah. SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang
karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen "Sedulur Papat" iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa
kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan
Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
JASSI-AnakKu :: Sampel Artikel: Pengembangan Model Modifikasi Perilaku
nggolek sing cidek..biasane ebesku pijet refleksi ndek
nggolek sing cidek..biasane ebesku pijet refleksi ndek turenla turen and tumpang iku podo adoh e....@lilo mak pijet e iku omah e ndek endi?
nggolek sing cidek..biasane ebesku pijet refleksi ndek turenla turen and tumpang iku podo adoh e....@lilo mak pijet e iku omah e ndek endi?ndk daerah malang kok....tapi ga ngerti ndk endi??seh tak takon kan ebes saya....soale biasae wonge moro2 muncul
karo jenenge ratna opo vivin nang kunu...engko sakdurunge sampeyan nang
Mardikakaken Panandhanging Sedherek | Jagad Jawa - Solopos.com e-Paper |
Boten karaos sampun ngancik 67 taun Republik Indonesia (RI) uwal saking panjajahing nagari sanes. Kados ing padatan, saben surya kaping 17 Agustus masarakat Indonesia mengeti Proklamasi Kemerdekaan RI kanthi kebaking raos suka syukur mring Gusti Allah. Dene minangka tema nasional ingkang dados punjering kawigatosan ing pengetan kamardikan 2012 punika babagan pangajab dhumateng kula lan panjenengan sadaya supados makarya kanthi tumemen murih hanggayuh kemajengan sarta ngindhakaken rataning asil pembangunan tumuju keadilan sosial ingkang saged ngukup sadaya lapisan masarakat. Temtunipun pangajab ingkang dados tema kalawau manawi dipunresepi kanthi saestu ngemot werdi ingkang luhur, awit gegayutan kalawan kawontenan ing masarakat ingkang saperangan taksih dereng saged uwal saking pepanthan garis kemiskinan. Kados sampun kawuningan, nalika wulan Maret 2012 kepengker cacahipun warga ing wewengkon Provinsi Jawa Tengah ingkang taksih kalebet ing sangandhaping garis kemiskinan ngantos dumugi 4,977 yuta warga utawi watawis 15,34 persen. Kawontenan punika taksih langkung sae tinimbang taun kepengker, ingkang cacahipun dumugi 5,107 yuta warga utawi watawis 15,76 persen. Awit saking punika, temtunipun pangajab ingkang dipunangkat minangka tema nasional kalawau mugi sageda damel tambahing semangat hambangun karya kanthi lelandhesan semangat Proklamasi 17 Agustus 1945.
Kaleres pengetan kamardikan RI (ingkang ugi asring sinebat pitulasan) ing taun punika caket sanget kaliyan riyaya Idul Fitri utawi Lebaran. Sanajan Idul Fitri yektinipun minangka dinten riyayanipun umat Islam, nanging kadosipun sampun nyawiji ing masarakat, malah kepara dados padatan ing saben taun lan masarakat mastani kanthi sesebatan bakdan. Caketipun lebaran kaliyan pitulasan punika pranyata nuwuhaken greget pitulasan karaos kados kirang makantar tinimbang bakdan. Manawi kula lan panjenengan boten selak, ing kasunyatan kathah masarakat ingkang langkung munjeraken kawigatosan tumrap kaperluwan bakdan tinimbang pitulasan. Greget masarakat anggenipun mengeti pitulasan raosipun kados “kawon” kaliyan greget anggenipun nyekapi kabetahan mangayubagya bakdan. Sumangga dipunpirsani wiwit pasar, toko, mal lan sapiturutipun, sansaya caket badhe lebaran sansaya kebak warga ingkang sami njujug pados sawernaning sandhangan lan panganan. Makaten ugi spanduk, baliho, ngantos dumugi SMS sarta maneka seseratan lumantar jagad internet kados dene Facebook, Twitter lan sapiturutipun, ketingal langkung mratah ing babagan seratan “minal aidin wal faizin” utawi tema lebaran tinimbang seseratan ingkang sipatipun heroik magepokan kaliyan pitulasan.
Mrangguli kasunyatan punika kalawau, punapa ateges semangat proklamasi luntur? Temtu kemawon boten lajeng makaten. Kawontenan kados makaten jalaran dhumawahing pitulasan lan dinten Idul Fitri kaleres caket sanget. Kajawi punika, semangat proklamasi lan nasionalisme boten namung kadulu saking babagan ingkang sipatipun heroik kemawon, nanging kedah saged dipunejawanthahaken kanthi pamawas langkung wiyar ing paberayan ageng minangka lelandhesan hambangun nagari salebeting ngisi kamardikan. Kalebet kawontenan sapunika, semangat proklamasi malah kepara langkung gampil rumasuk ing atmosfer lebaran lumantar tema ingkang dados pengetan kamardikan 2012. Wujudipun, ing tema kang nyebataken “ngindhakaken ratanipun asil-asil pembangunan” saged dipunmaknani minangka semangat ngenthengaken panandhang lan sangganipun para sedherek ingkang taksih kabilut ing sangandhaping garis kemiskinan. Liripun, para warga ingkang sampun ngraosaken asiling pembangunan kanthi kasembadan kabetahan gesangipun, mugi sami kersa paring kawigatosan, welas asih, sarta boten owel andum kabingahan lan rejeki. Dene wujudipun saged langsung dhateng para sedherek ing kanan–kerengipun ingkang betah pitulungan, utawi lumantar lembaga-lembaga sosial ingkang sampun madeg minangka sarana kagem sinten kemawon ingkang badhe sabiyantu mring sesami, kados dene Lazis, Bazis, Solo Peduli, lan sapanunggalipun. Ing pangajab, para sedherek kang kalebet golongan marginal kalawau lajeng saged ngincipi bingahing raos bakdan kanthi lega lan mardikaning panggalih ing nagari ingkang sampun 67 taun mardika punika.
drewangi mbolos gur nggo maen PS.... TempeKoordinatorJoin date : 19.12.08Subyek: Re: Gaji Pertamaku.... Sat Feb 14, 2009 4:23 pm Go nyarutang, sisane go mangan, sisane meneh go tuku gitar, saiki gitare tak plastiki tak
kabeh.saiki limolas ewu ora sedeng dinggo sedino ha iyo bu!!!opo opo dho mundhak kabeh..!!!mundak we wis
nggo urip dewe neng kos isih kurang hery bdyKoordinatorLokasi : bedoyo-jkt PPReputation : 5Join date : 19.04.09Subyek: Re: Gaji Pertamaku.... Tue Apr 28, 2009 12:09 am Piye yo...
kok sing gaji pertamane nggo nyewa bencong rung ana sing ngaku ya?_________________Trahing Kusuma Rembesing Madu Wijining Andanatapa GusNo M sadhamKorLapLokasi : Mendak sak wetan
endhel ajeg, batak, endhel weton, apit ngarep, apit mburi, gulu, apit meneng, dhadha,
sampun ngetop lan migunani tumprap nusa bangsa, nuwun sewu
nuwun ingkang kathah sampun kerso mapir lan nyerat wonten ing buku tamu meniko, nyuwun sewu dereng patos mangertos ingkang mas Abraham sampun serat puniko, kok sajak ndadosaken bombonging manah nggih nggih ?
Pawiyatan Kraton Surakarta - G.R.A. Koes Murtiyah
Artikel iki wis diusulaké dadi artikel pilihan. Sawijining artikel pilihan kudu arupa asil karya Wikipedia sing apik, lan ngebaki kriteria tinamtu. Mangga maringi komentar lan mèlu nyengkuyung ndandani kanggo ningkataké kualitas artikel iki.
Macapat iku tembang tradhisional ing tlatah Jawa. Saben pada macapat ndarbèni ukara salarik sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.[1] Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali[2], Sasak[3], Madura[4], lan Sunda. Sajabané iku macapat uga naté ditemokaké ing Palembang[5] lan Banjarmasin.[6] Adate macapat ngemu teges minangka maca papat-papat, ya iku cara maca saben patang wanda (suku kata).[7] Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana.[7] Ana praduga, macapat tuwuh ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané prabawa Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah.[8] Amarga ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis kawentar sadurungé teka Islam.[8]
Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat.[9]. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé.[9] Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama[10], Serat Wulangreh[11], lan Serat Kalatidha.[12]
Puisi tradhisional Jawa utawa tembang adaté dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé.[13] Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak.[13] Saliyané iku tembang tengahan uga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.[14]
Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat iku béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké.[13]
Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jinis, ya iku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng.
Macapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda.[7] Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana.[7]. Sawijining nimpuna Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions.[7]
Sajabané sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya ya iku tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroning aksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.[7]
Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dianggit d’ening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat".[7] Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu.[7] Miturut ujaring kandha maca-sa kalebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri.[7] Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé.[7] Maca-ro klebu tipe tembang gedhé ya iku cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara iku cacahing sukukata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara.[7] Maca-tri utawa kategori sing katelu ya iku tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.[7] Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.[7]
Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé.[15] Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan basa Jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam. Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tueuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar ya iku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira iku cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, ya iku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji wong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku
loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa.
A). Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika prabawa kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 )
B). Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu prabawa kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, ya iku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi ya iku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.
C). Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané prabawa Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki tradisi panulisan karya sastra jawa kuna lan pertengahan isih ana ing Bali.
Sekar Macapat utawa Sekar Alit[besut | besut sumber]
Macapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:
Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ana kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.
Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.
Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula iku wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yèn wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
Pocung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Sekar Madya utawa Sekar Tengahan[besut | besut sumber]
Sekar Ageng[besut | besut sumber]
Sekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, ya iku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuna.
Guru Gatra Guru Wilangan[besut | besut sumber]
Supaya luwih gampang mbédakaké siji lan sijiné guru gatra, guru wilangan lan guru lagu saka tembang-tembang mau, bisa ditata jroning tabel kaya ing ngisor iki:
Aja pijer mangan néndra (8/a)
Sigra milir sang gèthèk sinanggga bajul (12/u)
Perkembangan macapat[besut | besut sumber]
diwiwiti jawa purba nganti waara taun 1400. Kanggo sastra jawa pertengahan, wiwit taun 1400-1700, déné sakwisé taun kasebut nganti saiki diarani sastra jawa anyar. Karya sastrané ya iku, Tantu pangelaran lan Kidung Sundayana.
Sastra Jawa Zaman Islam[besut | besut sumber]
Jroning lembaran sastra jawa zaman Islam, ana telu pusaka sing judhulé migunakaké tembung Niti, sing maknané tuntunan. Ya iku Nitisewaka, Nitisruti lan Nitipraja. Katelu pusaka iku nadané padha, ya iku isi tuntutan. Nitisewaka dianggit ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, ya iku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré ya iku Pangeran Tumenggung Sujanapuro, sing miturut silsilah isih gantung siwuré R. Ng. Ranggawarsita.
Sairing karo sumebaré ajaran Islam, sacara ora langsung, prabawa kabudayan Islam agawé owah-owahan ing wangun puisi jawa. Saka kakawin sing mawa metrum India dadi kidung sing mawa metrum Jawa. Kalungguhan kakawin sing sadurungé minangka puisi resmi digantèkaké déning kidung. Nalika iku kidung dimanfaataké déning para intelektual Islam kanggo nyebaraké ajaran Islam ing pesisir lor ( Giri, Surabaya, Demak). Nanging, suwéning suwé kauripan kidung gèsèr uga saka Jawa menyang Bali, lan kalungguhané digantèkaké déning macapat kanthi gaya pesisiran lan muncul istilah macapat pesisiran.
ngalami pembangunan. Ing zaman Sultan Agung ana restrukturisasi kabudayan jawa. Kabudayan Jawa dikristalisasi lan dimantebaké, umpamané macapat dilestarèkaké lan dibakokaké strukturé, nanging uga dimodernaké, umpamané, kanthi pangowahan Kalèndher Jawa minangka asil rekayasa perpaduan taun Saka lan taun Hijriyah.
Sastra Jawa Zaman Surakarta Wiwitan[besut | besut sumber]
Zaman krajan Surakarta wiwitan, sastra Jawa ngalami zaman keagungan. Akèh banget asil sastra sing diciptakaké lan isiné uga manéka warna. Bab iki tuwuh saka pengayoman para raja sing pinuju mengku praja lan wektu semana Basa Jawa dipigunakaké minangka basa dinas pamaréntahan. Saliyané iku, para raja lan para satriya punggawané mèlu nggubah pustaka. Bab iki minangka stimulan tumrap para peminat lan sutresna budaya
Pakubuwana V, KGPAA. Mangkunagara IV, R. Ng. Sindu Sastra, KPA. Kusumadilaga lan liyané,minangka tokoh-tokoh pamaréntahan pinunjul lan mèlu ndhukung ngembangaké kasusatran Jawa saliyané para pujangga sing diwisuda. Sauntara sing bener-bener anggawa sastra jawa mlebu ing abad keemasan ing zaman kasebut ya iku R. Ng. Yasadipura I, pujangga pisanan kraton Kasunanan Surakarta Adiningrat. R. Ng. Yasadipura II utawa R. T. Sastranagara minangka pujangga Kasunanan sing kaloro.
Pesen jroning Macapat[besut | besut sumber]
Ing sajroning tembang macapat kakandhut angkah awujud pesen. I Made Purna mratélakaké yèn : “ manéka makna lan swasana sing dikandhut ing sajroning tembang macapat kanggo ngandaraké pesen utawa amanat. Kandhutan peswn sing kasusun jroning wangun tetalèn tembung mawa kaidah utawa pathokan sing baku “ Miturut Teeuw sing dikutip déning Laginem, miturut konsèp semiotik, karya sastra dianggep minangka otanam lan komunikatif. Komunikatif nduwèni makna yèn karya sastra
njlèntrèhaké manéka konsèp jroning macapat. Minangka sawijining pesen, macapat nduwèni ciri lan makna miturut angkah sing dikarepaké. Conto:
1. Serat Wulangrèh Isi serat iki luwih ditujokaké marang para pemuda. Ing sajeroné ana pesen ngenani kawaskithan, kapekaan marang tandha-tandha, kajujuran lan kasabaran, rasa urmat lan sapanunggalané.
2.Serat Tripama Isi pesen serat iki diandaraké liwat pralambang utawa penampilan lakon pewayangan minangka tuladha utawa simbul. Ana telu tokoh sing dadi tuladha ya iku Bambang Sumantri utawa Patih Suwanda saka epos Arjuna Sastrabahu, Kumbakarna saka epos Ramayana lan Adipati Karna utawa Basukarna saka epos Mahabarata. Miturut katelu tuladha kasebut, isi pesené arupa tuladha sipat satriya sing pantes dianut.
3.Wirawiyata Isi pesen iki ditujokaké marang prajurit amarga nyangkut masalah ajaran keprajuritan. Bab sing kakandhut arupa janji prajurit, disiplin, kataatan, katakwaan, ora anngak lan ora sawenang-wenang.
4.Serat Panitisastra Pokok-pokok ajaran utawa pesen sing ana jroning karya iku arupa adat istiadat, sopan santun, nilai karta lan derma, tenggang rasa, pendhidhikan anak minangka pendhukung nilai sosial wong tuwa lan sanak sedulur, kawruh kanggo ngandelaké katakwaan marang Gusti kang murbèng dumadi.
5.Wulang Estri Isi pesen jroning serat iki ditujokaké marag para wanita sing bakal nglakoni urip bebrayan. Supaya kauripan rumah tanggané apik, sejahtera lair batin, isterikudu mangertèni aturan rumah tangga, ngerti watak utawa sipat bojo, teliti, lan ora olèh ndhisiki kekarepané bojo. Ajaran iki disimbulaké kanthi paraga Dewi Adaniggar saka Cina, Putri Raja
Isi pesen jroning serat iki arupa ajaran moral tumrap kaum wanita jroning urip omah-omah. Konsep ajaran sing awangun deskripsi sifat, watak, prilaku istri Arjuna supaya dadi conto lan dituladhani déning kaum wanita. Istri Arjuna sing djadi
Wirangrong | Balabak | Gambuh | Megatruh
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 9 Maret 2017.
Ing. V&aacute;clav Mach, Ing. Miroslav Loutock&yacute;,
Ing. Bohumil Pech, Ing. Martin Mand&iacute;k, Ing. Anežka Najdekrov&aacute;, Ing. Svatopluk Z&iacute;dek, Ing. Bohumil
suwene wektu di entekke kabeh marang sliramusak nyata nyatane di delengke marang sliramusak kabehe kesenengan tak gawake kanggo uripe sliramusak kabehe kesalahan wis tak bener ke kanggo sliramusak akehe mimpimu tak wujud ke kanggo sliramusak akehe tresno aku nemu ing sliramu
tertarik karo rancangane opo karo wonge? hehe
Tapi pancen Dian iku wonge ayu, wis ora perlu nyewo model maneh..
anotherorion(Oktober 30, 2012 - 6:39 am)	Balas wah jyan pertanyaan retoris tenan kuwi
dadi rasul lan Gusti Allah ngétokké kabetyikané, awit miji rasul loro iki kanggo ngerjani penggawéané Gusti sing saiki wis rampung.
dadi rasul lan Gusti Allah ngétokké kabetyikané, awit miji rasul loro iki kanggo ngerjani penggawéané Gusti sing saiki wis rampung. Last Verse
Kanca-kanca kelas 9, adhik-adhik kelas 7 lan 8 sing daktresnani
Ingkang sepindah, monggo kita sareng-sareng ngucapaken Puja-puji sukur dhumateng Allah SWT ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah katitik ing wekdal punika kula panjenengan sedoyo sami saged makempal wonten ing SMPN 1 Babat,kangge angestreni perpisahan kelas IX, kanthi sehat walafiat boten wonten alangan menapa. Ingkang kaping kaleh ,sholawat ugi salam kita aturaken dhumateng Nabi besar Muhammad SAW ingkang sampun nuntun kita sedaya saking margi ingkang lepat dumugi margi ingkang leres inggih menika dinul islam. Ingkang saklajengipun,kula ngucapaken matur suwun sanget dhumateng para rawuh ingkang sampun rawuh dateng penggenan menika.
Para rawuh ingkang kinurmatan,kula minangka wakil siswa-siswi kelas IX ngaturaken gunggunging panuwun ingkang tanpa upami,awit kaiklasan tuwin katresnan Bapak/Ibu guru nggulawentah para siswa pramila saged ngerampungaken sedoyo ilmu ingkang sampun kaparingaken tigang tahun. Kula sakanca namung saged memuji, mugi-mugi amal lan kesaenan Bapak/Ibu guru sedaya pikantuk piwales saking Allah SWT,saha tansah pinaringan kasarasan. Boten kesupen kula sakanca ugi nyuwun pangapunten ,awit kula sakanca asring damel Bpak/Ibu guru kuciwa awit saking atur solah bawa kula sakanca ingkang boten mranani penggalih panjenengan.
Para Bapak/Ibu guru lan para rawuh, ing wekdal punika kula sakanca nyuwun pamit lan nyuwun donga pangestu,mugi-mugi sasampunipun medal saking pawiyatan ngriki kula sakanca saged ngelajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan candhakipun. Makaten ugi mugi-mugi adhik-adhik kelas VII lan kelas VIII saged kasil ngangsu kawruh kanthi kasil ingkang langkung sae.
Para rawuh ingkang kinurmatan, makten atur kula. Bokbilih wonten kirang sarta kalepatanipun , kula nyuwun agunging
#Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa
duwe bojo wong melaratRa mblanjani gawene sambatSeneng kumpul modal dengkul bondo
maturnuwun sanget rawuhipun dulur2 paser bumi khususe mas “sudarmawan ketua korlap paserbumi karo mbake sing lemu mbek sing kudungan ireng mau…ngapunten solah tingkahe dulur2 boro yen mboten ngresepape manah…SADAPE
[Reply]	DIDIK January 14, 2012 at 6:40
duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong Jowo
quote]waduh... ojok gelem ambek nganal koyok ngono iku Viiin...mosok
Soto Ayam Kraksaan Pak Koya (Hj. Mardiyah)
Cerita Rakyat Jawa Tengah: "Kanjeng Ratu Kidul "
Omah adat kuwi salah sawijining warisan kabudayan jaman dhisik kang kahanane arang banget ing jaman saiki. Masyarakat kutha Kudus lumrahe ngarani omah adat kuwi mawa jeneng omah pencu, amarga payon omah kang dhuwur ora kaya lumrahe omah liyane. Akeh kaistimewaan kang kinandhut ana ing sajroning omah adat Kudus ing antarane yaiku, komponen pembentuke, motif ukiran, madhepe wangunan, lan tanduran sing ana ing latar omah. Kaistimewaan-kaistimewaan kasebut nduweni jeneng kang kasusun saka satuan lingual kang awujud tembung lan frasa. Wujud tembung lan frasa iki kang bisa mujudake makna. Miturut pamikirane wong Jawa, jeneng kuwi makili kekarepan wong sing njenengi marang apa-apa sing dijenengi. Mula saka kuwi, akeh jeneng komponen omah adat Kudus sing nduweni
pendhekatan semantik, dene metodhe kang digunakake ing panaliten iki yaiku metodhe deskriptif kualitatif. Sumber dhata panaliten iki yaiku dhata lisan lan dhata
Sakliyane kuwi, supaya omah adat Kudus tetep dijaga, dilestarekake, lan dikenalake marang generasi penerus minangka upaya njaga aset asil kabudayan bangsa Indonesia lan kabudayan dhaerah Kudus khususe.
saka: Priambada, Anang Febri. 2011. Skripsi
Ing sawijining dina keluargane Pak Salim lagi rekreasi menyang kebun binatang, Pak Salim, bojone lan anak-anake seneng banget amarga dina minggu bisa kumpul keluarga lan rekreasi bareng, Pak Salim sabendinane kerjo dadi Polisi, wes bisa katebak yen Polisi jarang ana preine.Ing wektu kuwi Pak Salim ing perjalanan ngejak bedek-bedekan karo anake. "Nak, bapak iki kerjane ana ngendi jajal bedheken?" Pak Salim takon marang putrane. "Polsek Waruturi to pak!" Wangsulane putrane. "Hla bener sampeyan! sek, sek saiki tak takoni
Pak Salim. "Loh lha pinten to pak?" "Polsek kuwi yen didawakne opo le?" Pitakone Pak Salim "Kula mboten ngertos e pak.." semaure
SalimIng perjalanan, mara -mara ana cegatan momen, kabeh montor di endheg nalika arep diperiksa kalengkapane surate, ing ngarep wis katon polisi jentrek-jentrek ngadeg nyegati wong sing numpak montor lan mobil. Gilirane Pak Salim sing banjur di jaluki surat-surate karo wong lantas. "Pak, kula priksa kalengkapan surat-surate nggih.." Pulisi sing jenenge Edi nekoni Pak SalimPak Salim banjur ngetokake KTA (Kartu Tanda Anggota), "Niki pak..." semaure Pak Salim "Oalah pak, panjenengan polisi to, nggih sampun terus mawon pak, sek pak sek, kula kok koyok tau ngertos panjenengan to pak? Niki Pak Nur Salim Polsek Waruturi?" "Iyo Ed, aku jane yo wis eroh awakmu..." Pak Nur Salim nyemauri. "Oalah pak sepurane nggih pak nggih, loh niku putrane panjenengan?" pitakone Pak Edi. "Iyo ed iki putraku isih kelas 4 SD" Semaure Pak Salim. Pak Edi banjur marani anake sing lungguh ing kursi mburi, karo mbukak dompet lan ngelungake duwit sing wernane abang mawar yaiku 100 ewu. "Le iki le, gawe tumbas jajan yo le.." "Lohh, matursuwun om!"
Pak Edi.Banjur Pak Salim ngelanjutake perjalanane ing kebun binatang kae mau, bojone Pak Salim banjur
wae, wong sing ndue kenalan akeh tibakne dalane yo akeh yo pak, banjur sing dudu apa-apa ya angel utawa diruwet dalane." panyaure bojone Pak Salim.
dhuwite tilangan ora mlebu kantonge polisine tapi ngunu kuwi panggah wae yen ana sing ora ngerti carane mbayar online ya pada wae panggah dhuwite mlebu ing Polisi sing kena KANKER." penyaure Pak Salim. "Polisi kena KANKER napa to pak?" pitakone bojone Pak Salim. "Polisi Kangtong Kering buk!" wangsulane pak slamet ndagel.Banjur keluargane pak salim sing ana ing
mesthi sing wiwite sesawangan ora sengaja lan ora ana rasa apa-apa, banjur ing
pungkasan nglakoni urip bebarengan, katresnan pancen ora bisa kabedhek
lumakune, dene yen wis digarisake, yaiku sing bakal kedaden, seneng ora seneng,
bisa ora bisa, gelem ora gelem yaiku sing banjur kudu dilakoni. Dene rasa
kapeksan, saya suwi yen dilakoni dening kesabaran, ikhlas jumejer mbarengi saka
katon sugih, ayu, putih, pinter lan dhukur, kabeh ana ing njerone bocah wadon
iku mau, bocahe sabar lan ora kakehan polah. Shinta Anjani jenenge, bocah wadon
iki sering diceluk Shinta. Ing wektu iku Shinta isih kelas 2 SMA, isih jamane
bocah SMA kang nakal-nakale jare para guru-guru, tapi anggepan iku mau ora
berlaku kanggo Shinta, ket awal kelas 1 Shinta tansah sregep sinau, ora tau
nggatekake hal-hal sing senajan ora genah karepe, ing SMA Shinta tansah
disenengi kanca-kancane, Shinta senajan pinter tapi ora sombong ilmu lan sak
sembarange, yen ana ya dipara yen ora enek ya ora diana-ana.
sekolah, kaya kagiatan sabendina Shinta nyepakake kabeh piranti lan buku-buku
pelajaran ing dina kuwi, wektu nujukake jam 06.00 keprungu suwarane ibu nyeluk
jenenge “Shintaaa, kene sarapan disik.” Shinta semaur “Inggih
sing saben isuk marani ing ngarep omah. “Tiinn..tiinnn.” keprungu
langsung tumuju ing kelase, kelase sing ana ing sebrange lapangan basket nuntut
dheweke kudu mlaku lewat ing tengahe lapangan supaya cepet nyampek ing njero
kelas. “Duuuukkkk.” ana bal sepak sing ngenani sirahe Shinta, lan Shinta ceblok
ing tengah lapangan “Aduhhhh, larane sirahku, sapa ta isuk-isuk bal-balan iki.”
langsung ana bocah lanang sing marani dheweke sing ceblok, “Sepurane Shin, aku
ora ndelok nek kowe lewat iki mau, sepurane aku yo lagi ora enak ati.” Shinta
sing isih ngusuk sirahe ndelok bocah lanang sing wajahe ora pati nggenah ngadeg
ing jejere iku mau, “Sapa ta kowe?” semaure Shinta, “Aku Rama.” semaur bocah
lanang sing ngadek ing jejere Shinta, “Oalah Rama to, kowe iki isa ngati-ati
apa ora ta, we nggenah aku mlaku kok ijek mok saduk ae bale, kowe iki apa ra
seneng mbek aku? sengaja ta kowe nyenter bal ning sirahku ngaku ae!” semaure
Shinta nyeplos, “ Ora Shin, sumpah aku ora ngerti
gawakake.” semaure Rama ngerasa dheweke yen salah, “Ora usah,
ora perlu, maturnuwun!” Jawabe Shinta sing muring-muring, Rama sing ora
nggatekake omongane Shinta langsung nyaut buku-buku kandel sing ana ing
pondongane Shinta, lan ninggalake Shinta tumuju ing kelas, “Leh Ram, pie to
kowe iki!” Shinta sumaur karo mlaku ing mburine Rama. Sak tekane ing kelas, Rama nyeleh
orapapa kowe wes tak ngapura.” semaure Shinta alus, “Yowis maturnuwun.” jawabe
Rama. Jam pertama ing kelas diwiwiti, ing wektu iku pelajaran matematika, Rama
sing meneng ae karo dolanan hp ditunjuk marang gurune, “Rama, iya kowe le majua
kerjakno soal nomer 5 sing ana ing buku iku ing papan iki ya le.” Rama sing
kaget nyemauri “Loh pak, kok kula ta pak, kula mboten saget pak.” Gurune banjur
nyeneni Rama “Kowe iki sinau apa ora ta le, wong iki nggenah digawe PR, apa ora
mbok pelajari ning omah? wes saiki metua le, garapen ing njaba, aja mlebu yen
urung mari.” Rama semaur karo wajahe sing melas lan tansah mangkel “Nggih pak,
ngapunten.” Ing wektu iku kabeh murid banjur nyawangi Rama, Shinta ing kahanan
olahraga apa mesti ora pinter ing pelajaran? ora mesti, Cuma bocah iku mau
males, ora gelem njajal yen dheweke sakjane bisa. Rama bocah lanang sing ora
tau tenanan yen dijak ngomong, dheweke pancen ngganteng, sugih, nanging ora
seneng sinau, ing uripe mung bal-balan, ing sekolah Rama akeh disenengi dening
arek wadon-wadon. Saben dina ing sekolah Rama mung teko lungguh, guyon karo
kanca-kancane, ning kantin lan turu banjur mulih, sampek elek dheweke gak tau
berubah. Ing wektu iku Rama lagi lungguh-lungguuh ing ngarep kelas karo kanca-kancane,
ora sengaja Rama sing kesenengen guyon tangane nyenggol ngombe sing digawa
Shinta lan kanca-kancane teko kantin “Braakk.” Shinta sing kaget langsung nyelathu Rama ing panggon “Kowe iki
isa ati –ati apa ora ta! nek guyon gak usah nemen-nemen, apa uripmu mung kanggo
guyon? karo bal-balan? mbok ya sinau tatakrama kana la!” Rama sing dicelathu
mung isa ngelek idu lan njaluk sepura karo santai “Sepurane maneh Shin, aku ora
ndelok kowe liwat.” Shinta sing tambah gregeten banjur semaur “Ket biyen alasanmu
ora deleng ae,sing mbok deleng ing uripmu iku apa ta sak jane? heran aku karo
uripmu!” Rama sing ora trima marang omongane Shinta mau banjur nyemauri “Gak
usah ceramah! aja sok pinter kowe!” Shinta sing ora nggatekake omongane Rama
banjur ngaleh mlebu kelas, ing njaba Rama ditenangake marang kanca-kancane.
murid wis oleh mulih menyang omahe dhewe-dhewe, saka lawang katon sumebar
murid-murid sing pada mulih sekolah, dalanan katon macet lan panas, ing kahanan
kuwi Shinta sumpek amarga kahanan bis uwis kebek, “Pak..pak aja budhal ndisik.”
keprungu suwarane bocah lanang sing katon mbengoki supir bis, lan banjur bocah
lanang iku mau munggah, Shinta sing asik marang headsete ora ngerti yen ing
jejere wis ana sing manggoni, amarga Shinta ket mau nglamun wae “Nyesss” Shinta
kaget amarga ing lengene krasa adhem “Iki lo tak ijoli banyu ngombemu.” banjur
ngombene maneh marang Shinta, “Yowes, matursuwun.” semaure Shinta banjur nampa
ngombe sing diwenehi Rama, “Nah ngono lho, oh iyo Shin aku oleh njaluk tulung
apa ora? “ Pitakone Rama marang Shinta, “Njaluk tulung
aku isa westak sanggupake.” Semaure Rama tansah praupane sing ora ikhlas,
“Yowis sesok mulih sekolah gawanen bukumu matematika, ayo banjur sinau bareng.”
Semaure Shinta banjur mudhun saka bis amarga bise wis mandek ana ing ngarep
ing kelase Shinta olahraga, Shinta banjur males banget yen wayahe olahraga,
“Shin ayo ning lapangan, gurune mengko selak teko lho!” ajake kanca-kancane
Shinta, “Iyo mengko disek, aku isih nata bukuku iki lho.” banjur Shinta marani
kanca-kancane. Ing lapangan katon bocah lanang-lanang wes padha nyandhak bal,
Shinta sing katon fokus ndeleng Rama sing lagi bal-balan, ora sengaja Rama
nyawang Shinta sing lagi ana ing pinggir lapangan katon wedi kesenter bal,
“Shinnn, tak senter maneh ya?” Pitakone Rama guyon karo mbengok saka tengah
lapangan, Shinta sing ora nggatekake guyonane Rama mung mlengos wae.
Kanca-kancane Shinta sing nggatekake Rama katon omong karo Shinta podo takon
marang Shinta “Loh Shin kowe tau disenter bal Rama to?”, “Kapan Shin awamu
disenter bal karo Rama?”, “Biuh gak loro ta Shin?” , Shinta sing bingung banjur
ngaleh amarga Guru Olahraga yaiku Pak Riko wis rawuh, ing wektu kuwi Pak Riko ngulangake
ngenani bab bal-balan, Shinta mbatin ing njero ati “ Waduh, mampus aku ora isa
bal-balan.” Pak Riko ngendhika marang arek-arek “Cah, dina iki kabeh latihan
ndisik ngenani dasar-dasar bal-balan ya, minggu ngarep kabeh tes ngenai nyaduk,
nganti main ing lapangan.” bareng-bareng bocah-bocah semaur sopan “Nggih pak.” Ora kerasa bel sekolah sing nandhakake
jam ing pungkasan muni, murid-murid sumebar saka njero kelas, Rama sing katon
marani Shinta banjur ngelontarake pitakone “Sido kan?” Shinta banjur semaur “Iyo,
ayo Ram”, Rama banjur muter kursi sing ana ing bangku ngarepe sinta lan
lungguh, Dias kancane Rama katon bingung, biyasane Rama langsung mulih, tapi
mulih ta kowe?” pitakone Dias, “Ora, aku
arepe njaluk piwulang pelajaran matematika.” semaure Rama tenanan, “Apa Ram?
Matematika? aku gak salah krungu ta?” tambahe Dias, “Ora, aku arep sinau karo
Shinta! wes ndang mulih kana!” jawabe Rama, Dias ngaleh karo ngguyu cekakakan.
Shinta banjur ngelungake buku matematika marang Rama, lan Rama katon bingung
“Loh diapakne iki?” Pitakone Rama marang shinta, “Digarap to Ram, ditulis ning
buku lo ya, aja ing bathuk, ngerti?” Semaure Shinta karo guyon, “Loh Shin aku
gak ngerti iki pie nggarape?” Rama katon bingung sak bingung-bingunge. Akhire
ing kahanan kuwi Shinta lan Rama sinau bareng, saben mulih sekolah sak durunge
Rama latihan bal-balan bocah loro kuwi mau mesti nyempatake sinau bareng. Ing wektu iku kahanan katon mendung lan
udane wis katon grimis riwis-riwis, Rama sing rumangsa wetenge kemrucuk banjur
ngalih tanpa pamit, Shinta sing katon bingung sungkan arepe nekoni Rama sing banjur
ngalih tanpa sebab, Shinta mung iso mbatin ing njero ati amarga dheweke yo ora
wani. Setengah jam akhire Rama mbalik karo nggawa kresek gumandol ing tangane,
isine panganan sing dituku Rama ing ngarep sekolah amarga Rama ora betah luwe
“Shin iki lho mangano ndisik.” Rama ngelungkae panganan marang Shinta, “Iyo
Ram, matursuwun yo.” piwalese Shinta, ing kahanan kuwi Shinta ngewanekake niate
Riko guru olahragane, “Ram aku oleh njaluk tulung apa ora?” Pitakone Shinta
tansah isin, “Njaluk tulung apa Shin ngomongo?” piwalese Rama menyang Shinta,
“Aku wulangen bal-balan Ram, kanggo tes minggu ngarep, aku ora bisa bal-balan,
aku bingung kudu njaluk warah sapa maneh.” Kandhane Shinta, “Oalaaahhh ngenai
bab kuwi to? gampang Shin tak warahi bar ngene ing lapangan sekolah wae ya?”
Jawabe Rama santai, “Iyo Ram ora apa-apa ing lapangan sekolah wae.” wangsule
Shinta lega. Sak wise sinau Rama gentenan marahi Shinta bal-balan, Rama katon
seneng banget bisa marai Shinta bal-balan ing kahanan kuwi, “Saduken Shin bale,
sing banter!!” semaute Rama, “Menego kowe Ram, angel iki!!”. Dina dening dina
dilewati, Rama lan Shinta sing awale sekelas nanging kaya wong ora kenal ing
pungkasan banjur akrab lan cedek, wis katon nyata yen bocah loro kuwi mau
nduweni rasa, nanging bocah loro kuwi mau mutusake ora pacaran, panggah koncoan
nanging cedek. Ora mesti sing nduweni rasa padha iku
kudu pacaran, lan uga gurung tentu sing pacaran iku nduweni rasa sing padha.Setahun
kepungkur kalewati, Ujian Nasional wis dilaksanakake dening bocah-bocah SMA
kuwi mau. Ing sawijining dina prei Rama lan Shinta mlaku-mlaku menyang taman,
ing kahanan kuwi Rama lan Shinta padha saling tekon ngenani bab pribadine
dhewe-dhewe uga masa depane, Shinta ngawiti pitakone “Ram, gegayuhanmu iku
apa?” Rama njelasake, “Awit cilik kelas 5 SD aku wis metu les lan mlebu
sing luwih ngeyakinake? kowe ngerti dewe kan
bal-balan? kan aku ya ora mbolos to Shin? Banjur kowe sinau sregep, pinter matematika
mben ya apa mesti sukses? gurung ngerti kan? kabeh wong nduweni kaluwihane ing
bidange dhewe-dhewe shin, lan kabeh wong nduweni cara kanggo sukses
dhewe-dhewe!” Panyaure Rama jeru, Shinta sing rumangsa lara ati amarga jawabane
Rama iku mau banjur ngaleh tanpa pamit, Rama sing rumangsa dheweke emosi
ngejarake Shinta ngalih saka jejere. Sak bare kahanan kuwi mau, Shinta lan Rama
wis ora tau ketemu lan ora tau kontakan maneh amarga masalah spele yaiku bedha
pendapat ngenani bab gegayuhan urip. Apa bakale sing wis ilang ora bakal bali
menyang asale? yen wis dalan mulihe kabeh bakal bali kaya awale kaya takdir
sing kuwasa ding wis digarisake. Lima tahun kepungkur uwis kelalu, kahanan sing
cukup suwi nanging wektu kuwi cukup kanggo Shinta lan Rama nggayuh uripe
dhewe-dhewe. Ing wektu kuwi Shinta sing lagi ngelamun lungguh ing teras omah kaget amarga hpne muni,
nyatane ana sms sing mlebu isine yaiku yen dienekake reuni SMA. Kabeh sing
seangkatane Shinta banjur kumpul ing Gedung Pertemuan Keraton Indah, Shinta sing
katon seneng banget amarga pethuk kanca-kancane SMA ora sadar yen ing kono uga
ana Rama, kanca cedeke biyen. Ora sengaja pas Shinta guyon karo kanca-kancane,
Shinta ngunduri bocah lanang sing ana ing mburine, Shinta langsung noleh lan
njaluk sepuro marang bocah lanang iku mau “Sepp....” Panjaluk sepurane Shinta
mandheg amarga bocah lanang sing ing mburine kuwi mau Rama, Shinta banjur kaget
lan mbaleni pangandhikane “Sepurane aku ora sengaja.” Rama sing isih ora
percaya bakal ndeleng Shinta maneh iku mau tansah amung iso manthuk wae lan ora
ngomong apa-apa lan cumak bisa nyawangi Shinta sing uga terus nyawangi dheweke.
apikan karo Rama, saiki bocah loro iku mau uwis padha sukses amarga carane
dhewe-dhewe, lan wis padha dewasa nyikapi omongan sing biyen dheweke ora bisa
paham. Amarga bedha pendapat lan gagasan kuwi ora bakal misahakake wong, amung
misahake kahanan lan bisa kapethik pesen saka cerita kuwi mau yen kabeh wong
nduweni kealuwihane dhewe-dhewe, kabeh wong nduweni cara kanggo sukses lan nata
dalan uripe dhewe-dhewe, ora ana sing ora mungkin ing dunya iki yen kita kabeh
angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane
Ratu Adil iku sinengker, piningit. Mung wong sing kuwat nampa coba, betah ngelih lan ngelak, sarta meper mubale hawa nepsu sing bakal
cedhak tan senggolan.Ratu Adil iku, jalma limpat seprapat tamat. Wong linuwih. Dheweke luwih luhur, ngungkuli puncake gunung, merga ora owel ngedum donya branane tanpa pamrih. Dhadhane jembar, ngluwihi segara, merga sugih pangapura. Ora emban cindhe emban siladan, yen pinuju ngadili perkara. Pasuryane padhang sumringah, ngungkuli awan ndrandhang, merga karem menehi pituduh
kang bawa laksanaanetepi pangandika sabda brahmana raja Sumber Saka: Endraswara, Suwardi. 2005. Antologi Cerkak Senthir. Narasi: Yogyakarta [Crita Cekak Ratu Adil, kaca:124-126]
Gandhinagar ING Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo ---, sisi kidul batese karo --- uga, sisi kulon batese karo ---, sisi lor batese karo --- karo ---.
gak ngerti artinya ya?, hehehehehhe
Reply	De hoppus	March 3, 2012 at 2:38 pm	Kun = dadio sopo siro
wala Takun = Lan ojo dadio sopo siro
Wal keduwal, ora ngerti endi kang haram lan endi kang halal. Sak becik-becike jalma manusa iku kang akeh elinge, titi lan waspodo.
apa putih? Kang nyata wae tresna kerep gawe akeh wong tanpa daya, kalebu awakku. Kaya sing saiki nendheng nggubet ati. Kamangka crita tresna mau wis adoh dakliwati, nanging nalika tunggak mau daktemokake e jebul gelem semi maneh. Iki sing banget gawe mendhelong ing rasa. Ora kanyana patemonku klawan Mas Darman, dadi tenger trubuse maneh lelangen lawas sing wis tetaunan katinggal.
Rasa goreh wis kulina ngreridhu ati. Kalebu nalika wengi iki aku wis ngglethak ana papan peturon. Ora dakselaki ana rasa salah kang pindha ula mrambati dhadhaku. Geneya ora? Nalika turu ana sisihe bojo, ati iki kaduga mikirake wong lanang liya. Saiba kejeme. Nanging kepriyea wae aku ora kuwawa ngipatake wewayangane Mas Darman. Priya sing ora kurang sewindu kepungkur ngrenggani wewengkon uripku. Priya sing nate dakgadhang dadi imbanganku nlasaki mendhak-mendhukule urip iki. Nanging kepara aku milih Mas Doni sawuse aku rong taun katinggal menyang Batam.
Apa ngene iki rasane wong mangro tingal. Mbokmanawa mangkene uga rasa kang tumama tumrap saben-saben ati kang mblenjani. Thukul rasa salah sing kuwawa nyipta goreh ing dhadha. Ewasemana, rasa mau ora kuwawa nungkulake ati kang lagi gandrung. Rasa dosa pilih kadlesepake jero ing lempitan ati. Ngganjel pancen. Nanging ora
kamar nuduhake rasa sing kesel tindhih tumindhih. Mbokmanawa pakaryan kantor sing akeh dadekake awake sayah banget. Maneh rasa dosa ndhodhog dhadha, ing ngarepe bojo sing kasayahan awit sadina wutuh makarya nyukupi
ing omah iki, kanggo ngrasakake rasa endah semu sing saiki lagi nguwasani ati. Sepisan, sapa maneh yen dudu Mas Doni, priya sing luwih enem taun iki ngrenggani dina-dinaku. Priya sing kanthi sawutuhe makarya kanggo paweh kabagyan tumrap aku, wong kang dadi perangan uripe. Malah priya iki uga sing wis nandur wiji tresna lan ngasilake woh siji, sawijine Andit, anak lanang kang lucu lan saiki wis trubus dadi bocah kang cukup wasis. Kepara malah aku dhewe kang mutusake nalika kuwi yen dheweke kang wusana dakpilih katimbang Mas Darman.
Sing kaping pindho Andit, bocah sing saiki dadi salah-sijine rerenggan ing bale wisma iki. Geneya, aku tega ngenggokake kawigatenku tumrap bocah lugu iku sing saiki dakdum kanggo wong liya. Andit, pancen salawase iki sing kulina dakanggo piranti nuruti tindak culika iki. Kanthi pawadan njaga Andit, ngeterake Andit, nukokake Andit lan embuh alesan apa maneh kanggo Andit, sing sajane amung dakanggo sapatemon klawan Mas Darman. Ana saweneh rasa kang gumulung ana dhadha lan kuwawa gawe dhadha iki seseg, ewasemana aku tetep ora kuwasa ngipatake dhadhung asmara kang saiki nyeret uripku.
Sing kaping telune, awakku dhewe. Pancen rasa dosa, salah, culika, duraka, lan mayuta rasa lethek liyane kawistara wela-wela gumelar ana ngarep jangkahku. Rasa mau katon ngegla lan kala-kala mbudidaya ngeret jangkahku supaya ora nerusake laku. Nanging,
ngapusi awakku dhewe. Wusana sapatemon klawan Mas Darman lan bisa ngronce angen-angen sing nate dakpecaki sakloron iku sing wekasane dakbelani.
“Sepuranen aku Mas Doni, sepuranen ibu Dik Andit….,” pisan maneh ati iki kumlesik nelangsa. Ana luh mrembes ing mripat lan kaduga nelesi pipi ngelingi ana rasa dosa sing meh sagunung anakan nindhih dhadha. Edane, wewayangane Mas Darman uga kumlebat lan angel dakkipatake. Yen wis ngene iki banjur sapa sing kudu daksalahake? Apa kudu lelakon sing kudu daksalahake? Lelakon kang tanpa daknyana nemokake aku klawan Mas Darman?
Iya, ing rong wulan kepungkur, nalika aku bubar ngeterake Andit mlebu les piano, dakselakake blanja ana Mall Solo Baru. Ing tengah-tengahe aku milang-miling golek apa sing entek ana pawon kedadak ana priya pidegsa sing ngawasi lakuku. Mulane aku rumangsa risih, awit menyang ngendi wae aku jumangkah kaya-kaya tansah kabledig dening panyawange. Nganti ing sawijine kalodhangan aku nekat nyolong ulat kanggo ngerteni sapa satemene wong iku. Mak dheg ! Praupan iku, brengos tipis, panyawang landhep lan dedeg priya kang pidegsa. Iki sawijine pribadi sing kaya nate daksipati. Karepe mono aku kepengin ngerti sawutuhe sapa priya kuwi. Nanging jejering wanita, iku ora pantes, mula karep mau enggal dakwurungake.
“Retno…, njenengan Retno ta?” swara iki sing dadekake atiku sabanjure trataban.
sawuse kang pungkasan aku ngeterake dheweke nedya budhal menyang Batam. Aku krungu dheweke wis kulawarga ana kono. Nanging geneya, Mas Darman saiki ana Solo? Ijen pisan, lha garwane. Aku ora wani nlesih. Wolung taun lumaku lan ora ana sedhetik wae nate ketemu, ati iki isih trataban kayadene puluhan taun kepungkur. Natkala aku lan dheweke dadi kanca anyar ing sawijine SLTP ing kutha bengawan iki.
“Jeng Retno kaget, aku bisa ana kene?”
Aku mung manthuk karo mesem. Kaya pisanan kae nalika aku ketemu dheweke.
“Wis ana patang wulan iki aku mimpin proyek ana wilayah kene. Sasuwene iku aku ngarep-arep bisa kepethuk awakmu, ning lagi iki bisa kelakon. Piye kabare?” swarane panggah kalem kaya welasan taun kepungkur. Lan kang kalem kuwi sing dadekake aku kepencut nalika pisanan ketemu dhek semana.
“Apik mas, kabeh padha sehat-sehat,” wangsulanku cekak.
“Doni?” pitakone semu abot.
“Apik,” wangsulanku lirih.
“Doni pancen dadi wong begja, dheweke sing kasil darbeni awakmu.”
“Pancen, sepurane mas aku sing luput,” mripatku wiwit kembeng-kembeng. Rasa salah lir sagunung anakan gumandhul abot ing dhadha iki.
“Ora. Sliramu ora salah, jeng. Aku sing luput. Geneya aku nekat budhal Batam.”
“Mas Darman, kondur ijen?” aku nyoba ngenggokake laku kanggo ngipatake wewayangan lelakon lawas sing wiwit ngalela.
“Aku krungu jenengan ya wis kulawarga Mas?”
“Ya, tapi kulawargaku gagal.”
“Ah, kaya-kaya ora pantes kanggo dikandhakake,” Mas Darman nguncalake panyawange ing adoh sajanbaning mall.
“Sepuranen Mas yen pitakon iki dadekake jenengan sedhih.”
Mangkono iku sapatemon pisanan klawan Mas Darman. Anehe nuli kasusul patemon-patemon sabanjure. Patemon sing kliwat omber daktindakake, jalaran Mas Doni kulina tindak kantor lan asring sedina wutuh makarya. Pisan pindho aku ngrasakake kaku, nanging ing sabanjure kabotan kanggo nduwa kalamun Mas Darman nawani supaya aku nemoni. Embuh, ana rasa tentrem lan nengsemake nalika aku cerak klawan dheweke. Nalika bisa crita kenangan-kenangan lawas sing nate dakpecaki sakloron. Nggambar maneh wewengkon tresna kang nate mrucut dakkukuhi.
“Sepuranen aku Mas Doni,” sepisan maneh batinku kumlesik.
Pisan maneh daksawang praupane bojoku kang kulmeyang ing alam impen, datan ana polatan cubriya sethithika kang katlisip ing praupane. Dina-dina lumaku sarwa biyasa kaya padat saben. Pancen iki mbokmanawa kagawa anggonku tlesih lan rapi nglempit lelakon iki. Aja nganti ana lembaran lawas sing kaganda dening Mas Doni. Dina-dina lumaku aku kudu bisa maragakake yen ora ana apa-apa ing kulawarga iki.
Kadinene wengi iki aku uga tansah nyandhing turune, lan mengko nangekake dheweke nalika jam wis nuduhake setengah lima kanggo siap-siap budhal kantor. Rencanane dina iki budhal risik, ana patemon klawan saweneh pihak sing bakal makarya bareng. Minangka karyawan ing saweneh perusahaan swasta, Mas Doni kalebu pekerja sregep. Mula tansah cerak klawan pimpinane. Pancen ing pojok ati iki rumangsa mongkog duwe bojo kaya Mas Doni. Saliyane sregep, uga tekun. Prasasat ora nate ana masalah klawan papane makarya.
Ora kanyana wengi wis selot adoh. Jam sing cumanthel ing tembok wis nuduhake jam loro, ewasemana mata iki durung ngantuk. Malah ana rasa sumelang kanggo ngeremake mripat, aja-aja keblandhang lan ora bisa nggugah Mas Doni ing setengah lima mengko. Mak nyat, aku dadi kepengin nginguk ing kamare Andit, mbokmanawa kemule ora pernah.
Tekan kamare Andit, ora beda klawan Mas Doni, bocah kuwi uga polos, turu tanpa ana rasa apa-apa. Mripat lugu kang saglugut wae ora nggambarake rasa cubriya yen ibuke wis kaseret ing tindak nasar. Dakceraki mutiara ing kulawarga iki sing wis dadi perangan endah ana uripku. Daksun pipine kang alus, “Sepuranen ibu ya Nang,” batin iki kumlesik. Saiba gedhe tumpukan dosa iki, geneya ing saksisihe wong-wong kang tulus aku tega tumindak culika. Kepengin sepisan maneh dakaras pipine kanggo nebus dosa, nanging dumadakan aku digawe kaget dening swara saka kamare Mas Doni. Aku menyat lan age-age nuju kamar iku.
“Ana apa Mas?” nalika aku wis nyandhing Mas Doni sing sajak isih gugub.
“Batal, dina iki batal sapatemon klawan pihak sing nedya nggarap gedhung perusahaan,” kandhane Mas Doni karo isih nggegem
“Dheweke kontraktor sing rencanane bakal mbangun perluasan perusahaan, sing wektu iki uga lagi mbangun sawijine super market ing Solo kene. Iki aku nyimpen kartu namane lan ana potone,” age dakcandhak kartu nama sing diulungake Mas Doni.
Prasasat kaya kasamber petir ing tengah awan aku ora bisa ngendhani rasa kaget. Jebul wong kuwi Mas Darman. Dumadakan dhadha iki kaya kepenthung, klawan dakgegem kenceng kartu nama iku dakrenguh ing dhadha. Luh ora bisa dakampah dleweran sasat bendungan lagi jebol. Mesthi wae Mas Doni bingung, lan kebak tandha pitakon.
“Lho ana apa Ret, kok kowe nangis? Sapa Pak Darman iku? Apa sedulurmu? Apa kancamu? Apa ipemu? Apa…?” Makaping-kaping Mas Doni takon. Nanging aku ora bisa paweh wangsulan, anane mung gedheg lan gedheg.
Ewasemana aku ora kepengin ngurubake rasa cubriya sing kaya-kaya wiwit kacethik ing atine Mas Doni. “Aku mung mbayangake Mas, yen kabar kuwi tumama ing aku,” wangsulanku sakenane klawan ngrangkul dheweke.
“Ning kabar iki harak dudu kanggo kowe ta.” Mas Doni males ngrengkuh kenceng lan kaya bisa nampa wangsulanku.
Pisan maneh rasa dosa ndhodhog rasaku. Temene tangis iku dudu amarga kuwi. Ati iki ora kuwagang nampa ilange Mas Darman sing kaya angin. Nadyan ilange Mas Darman, pindha ilang uga mega sing salawase iki ngaling-alingi kaindahan rembulan uripku. Mbokmanawa kudu mangkene pungkasane laku. Mas Darman pancen wis dudu sewindu kepungkur, katitik geneya seda kanthi over dosis. Rasa sukur dakkonjuke mring Gusti, kang nggarisake Mas Doni minangka dermaganing katresnanku.
(Cerkak A. Arief Rachman, wis nate kamot ing Majalah Jaya
wah.. sing niki kula rumiyin nggih gadah, pakde… kula dol eh apjeng 200 ewu… lha ngge lare alit ndesani kadhos kulo nggih ageng sanget artonipun…
3 Gaya Penulisan (Style, Gagrag) Aksara
ketok urung2 ko’ wes mbok
Jaman Purba[sunting | besut sumber]
Sekitar taun 3000 SM ngantek 500 SM imigran sekang Mongol (daratan Cina) molai manggon nang wilayah Nusantara.
Jaman Kolonial[sunting | besut sumber]
Jaman Merdheka[sunting | besut sumber]
duwé sistem pambuluh sejati (kormus) nanging ora ngasilaké wiji kanggo réprodhuksiné. Alih-alih wiji, klompok tetanduran iki isih migunakaké spora minangka alat tangkar-tumangkar generatifé, padha karo lumut lan fungi.
Tetanduran paku kasebar ing saindhenging bagéyan donya, kejaba laladan salju langgeng lan laladan garing (ara-ara). Total spesies sing dikawruhi mèh 10.000 (diprakirakaké 3000 ing antarané tuwuh ing Indonésia), sebagéyan gedhé tuwuh ing laladan tropika teles sing lembab. Tetanduran iki cenderung ora tahan karo kahanan banyu sing winates, mungel mèlu prilaku moyangé ing jaman Karbon, sing uga ditepungi minangka wektu kaemasan tetanduran paku amarga ngrajani alas-alas ing bumi. Serasah alas tetanduran ing jaman iki sing dadi fosil saiki ditambang wong minangka batu bara.
Wanguné tetanduran paku manéka warna, ana sing arupa wit (paku wit, biasané ora ana cawangé), epifit, ngambang ing banyu, hidrofit, nanging biasané arupa terna mawa rizoma sing nggremet ing lemah utawa humus lan ental (basa Inggris frond) sing nyangga godhong kanthi manéka ukuran (nganti 6 m). Ental sing isih enom mesthi nggulung (kaya gagang biola) lan dadi sawijining ciri khas tetanduran paku. Godhong pakis mèh mesthi godhongé majemuk. Asring ditemoni tetanduran paku ndhominasi vègetasi sawijining papan saéngga mbentuk belukar sing wiyar lan ngesuk tetanduran liyané.
saka rong fase utama: gametofit lan sporofit. Tetanduran paku sing gampang dideleng arupa wangun fase sporofit amarga ngasilaké spora. Wangun génerasi fase gametofit dijenengi protalus (prothallus) utawa protalium (prothallium), sing awujud tetanduran cilik wujud lembaran werna ijo, mèmper lumut ati, ora duwé oyot (nanging duwé rizoid minangka panggantiné), ora duwé watang, ora duwé godhong. Prothallium tuwuh saka spora sing tiba ing papan sing lembab. Saka prothallium tuwuh anteridium (antheridium, organ pangasil spermatozoid utawa sel kelamin jantan) lan arkegonium (archegonium, organ pangasil ovum utawa sel endhog). Pambuahan mutlak merlokaké pambiyantu banyu minangka medhia spermatozoid pindhah nuju arkegonium. Ovum sing wis dibuahi tuwuh dadi zigot, sing yèn wis tekan titi wanciné tuwuh dadi tetanduran paku anyar.
Tetanduran wiji (Spermatophyta) uga duwé dhaur kaya mangkéné nanging wis ngalami evolusi luwih adoh saéngga tahap gametofit ora mandhiri. Spora sing diasilaké langsung tuwuh dadi benang sari utawa kanthong embrio.
Sacara tradhisional, Pteridophyta nyakup kabèh kormofita duwé spora, kejaba lumut ati, lumut tandhuk, lan tetanduran lumut. Saliyané paku sejati (kelas Filicinae), klebu uga paku buntut jaran (Equisetinae), rane lan paku kawat (Lycopodiinae), Psilotum (Psilotinae), sarta Isoetes (Isoetinae). Tekan saiki èlmu sing nyinaoni klompok-klompok iki disebut pteridologi lan ahliné disebut pteridolog.
Smith et al. (2006)[1] ngajokaké révisi sing cukup kuwat adhedhasar
pembuluh sing pisanan kapisah saka liyané, éwadéné paku-pakuan sarta tetanduran wiji ana ing klompok liya. sabanjuré katon yèn kabèh kormofita duwé spora sing kasisa kagabung sajroning saklompok gedhé, sing patut ditelakaké minangka anggota divisio tetanduran paku (Pteridophyta). Saka asil révisi iki uga katon yèn sapérangan paku-pakuan sing biyèn dianggep minangka paku primitif (kayata Psilotum) nyatané luwih cerak kekerabatané karo paku tunjuk langit (Helminthostachys), sauntara paku buntut jaran (Equisetum') padha ceraké karo paku sejati marang Marattia.
Divisi pungkasan iki nyakup kabèh tetanduran sing biasa ditepungi minangka paku sejati. Ing ngisor iki
pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
NB: jd jmlah uang Rp.125.000 ya bos
uang nya sdh qtransver ke rek BRI
[Reply]	cah njarjo October 11, 2010 at 3:25 pm
sing kaos polo ra nggawe maneh cah? werno ireng?
kebak pitakon, nyandang 7. Durma Tan mampu nggennyo ngoncati 8. Gambuh Sasmito bangun nyawang 9. Pangkur Caket
edanEwuh oyo ing pambudiLakune tan nimbang saru sikuDawane umur, tan …………Ngukir kayu becikDawane crita, mijil tekan wirangrongMung nlayon jroning ireng petengManungso dede kewanKang uripe ngetut angen-angenNgetutke lakune dina, rina lawan wengiBegjone kang laliLuwih begjo kang eling lan waspada“ ORA
Nambaih kaca astamiwa sing isine pranala-pranala sing migunani kanggo admin
Rahasia Mantera Pelet Dayak Jagoi Babang
Kitab Pusaka Aji Mantra Khusus Aliran Kejawen
Kebathinan, Kasepuhan, Kejaten, Asmara Binangun, Dsb.
Lha ranjine camargo ki koplak ye,, bagus cahyono sing sangare ngunu di coret,, sumardi mbe samsul huda bereng,, pemain sing iki duwe potensi nggo gowo persibo luweh maju bung. jane sing cocok di coret ki ARIS
Eklavya) inggih punika pangeran saking Nishadha-salah satunggaling suku ing India kuna. Eklawya punika anggadhahi pangajap sinau manah saking Begawan Drona.
Ekalawya&oldid=1118438"	Kategori: Paraga MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
Ibu Guru ngajar Bahasa Bali sane wangian titiang
punika pura kaempon utawi kasungsung olih masyarakat kabupaten utawi sami krame kabupaten ring pura punika magenah.
Pura teretorial kepah dados tiga inggih punika kapertama, pura Dalem inggih punika pura nyunsung Ida Betara Siwa. Kaping kalih, pura desa inggih punika pura sane nyungsung Ida Betara Brahma. Kaping tiga, pura puseh inggih punika pura sane nyungsung Ida Betara Wisnu. Pura teretorial puniki magenah ring soang – soang desa adat ring Bali.
ing ndhuwur kuda.Wong mangan wong,kayu gilingan wesi padha doyan rinasaenak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalahtan nindakake ukum Allah.Bareng jahat diangkat-angkat,bareng suci dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal,lali sanak lali kadang.Akeh
nladhung biyunge.Sedulur padha cidra,kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh,manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil,akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin.Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip,yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha
pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret.Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,ngumbar angkara murka,
tanpa bojo.Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak,akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang
Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener,pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu,wong mulya dikunjara,sing curang garang,sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang,wong judhi ndadi.Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham.Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi.Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat,sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe,sing cilik kecelik.Sing
mbrastha malaning rat,bakal ana dewaangejawantah,apangawak manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna.Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha.Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa,utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati.Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris,padha
kidul sisih wetan bener, lawase pitungbengi.Parak esuk banter,ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur.Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampalagi tumeka ing ngarcapada,ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca,arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha,apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang,nanging bisa
kaadhepake ngarsane kang Kuwasa.Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta.Idune idu geni, sabdane malati, sing
sumuruping gegaman.Mula den udia satriya iki,wus tan bapa tan bibi,lola wus aputus wedha Jawa.Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula :pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa
dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.Ingarsa begawan wong dudu pandhita.Sinebut pandhita dudu dewa.Sinebut dewa kaya manungsa,kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake,tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti jlentrehgawang-gawang terang ndrandang.Aja gumun aja ngungun,yaiku putrane
paring pituduh jangka kalaningsun.Tan kena den apusiamarga bisa manjing jroning ati.Ana manungsa kaiden katemu,uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.Aja serik aja gelaiku dudu waktunira,ngangsua
Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lanwaspada,ing jaman Kalabendu nyawa.Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa,dewa apangawak
nyembah kawula, agegaman trisula wedha.Para pandhita ya padha ngreja,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang.
Nuwun....Apik tenan iso malihan gawe Jeneng karo Kuncine ,,,,sUWUN
iso nggolek sek cedak wae,,jkrta mblenak i wiwidHanSipLo
tenan.. wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Polisi Tangkap Dua 'Tikus Kayu' Alas Getas
'Tikus Kayu' Alas Getas Wed Feb 15, 2012 11:23 pm kayune gede2 semono gek tikus2e sepiro gedene horo,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: Polisi Tangkap Dua 'Tikus Kayu' Alas Getas
tonggo2ne okeh sing keno kasus ngene tho??wah wah ra
Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami. Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo. Amien… (Bahasa Jawa)
Surat Keputusan Paguyuban Kulowarga Kapribaden Solo | Manunggaling Raos Kapribaden
OthersRahasia Pakan Burung Gelatik Supaya Gacorrahasia pakan burung gelatik supaya gacorPencarian rahasia pakan burung gelatik supaya
am nyahahahha.. kuwi donga kanggo sopo wae seng urung payu.. cah sokolimanKoordinatorLokasi : tangerangReputation : 0Join date : 06.08.08Subyek: Re: -=doa mencari jodoh =- Fri Sep 05, 2008 10:11 am donga kanggo
Subyek: Re: -=doa mencari jodoh =- Fri Sep 05, 2008 4:20 pm Quote :ning nang mburi ngamuk2 podo wae...yo seneng
mburi ngamuk2 podo wae...yo seneng to kangmas duwe
sesepuh sedoyo.. kulo new bie.. ajeng tanglet.. niki kulo angsal sms saking kangmas kulo.. rencange angsal terawangan kados ngaten:sms1: kata kyai petruk, jogja
kraton tengah ngalor ngidul tekan bantul. Jare eyang merapi, petruk karo syeh jumadil kubro, ijek dingengehi sleman separo. mungkin mbah petruk nuthuk gong e delok maneh. yo iki judule goro gorosms4 tgl 11/11/10: Gek Mau bengi aku diwenei weruh kerondo payungan mutho jek gowo penggowo-pwnggowo merapi akeh banget, miris nggegirisi nyaot menungso-menungso akeh banget, rasane koyo alam kehancuran. merinding tenan aku! tambah resah wader2 tambah mumet, mbah petruk jejogetanterus ra gelem leren. wis mboh arep dadi opo jogja. instruksi kepala PVMB mbah surono, akan erupsi lagi nyuwun terawangane lan
Fri Nov 26, 2010 2:02 am Sing penting jow lali bersyukur, njuk eling karo sing kuoso, lan
petruk jarene wis ora bakalan jebluk meneh, jogja wis aman,mergane wis disebari kembang wora wari neng pucuk'e merapi karo leluhure
mas tapi wis aman mergo ono sik nangani yo kuwi leluhure dewe,makane leluhur dewe pesen do kon ELING LAN WASPODO.tunggu wae 2012...........tapi dudu kiamat ibarate wayang goro-goro.....alam wis ora seimbang .antarane mikrokosmos karo makrokosmos/jagad alit
pm SMS ra mutu. Ra ono sing tembus. Nek isih
sowan ing daleme gurune, yaiku Sunan Wahdat. Dheweke sujud sasandhinge sukune
gurune sing manggon ana ing Dhusun Benang. Kaliyan njaluk pangapura, siswane
kuwi mau njaluk supaya diwenehi ajaran bab agama sing kapilih nganti tekan wewadine.
Sedasa taun Wujil meguru kaliyan Sunan Wahdat, nanging
durung entuk ajaran sing penting. Asale Wujil iku saka Majapahit, sing mergawe
kuasai sedaya piwulangan agama kalebet sastra Arab, ananging sedaya menika ical
dhereaken nafsu, saben dinten ngginaaken topeng ngntos bosen kawula tumindak
ngenani aksara tunggal miturut paham pangiwa lan panengen amargi sedaya menika
taksih wonten ing tatanan gendhing lan tatanan syair. Ningali sedaya menika
ingkang boten beta khasil, kawula kesah saking Majapahit, ananging dereng
pikantuk obatipun. Pramila saking menika kawula lelungan ing wekdal dalu
saperlu madosi kawigaten saking kasampurnan ing dalem sedaya tingkah laku.
Kawula sowan ing saben tiyang suci, madosi sarining urip, wekasing jati wenang,
wekasing lor-kidul, suruping surya lan bulan, reming netra lan kahanan akhir
“Sira Wujil kewanen matur sing ora-ora, nagih upah karana gedhene budimu maring
aku. Ora pantes aku diarani wong suci ing donya saumpama dol-tinuku ajaran
kitab. Luwih becik aku aja diarani ahli wahdat. Sapa wonge sing dol-tinuku
ajaran, kaya-kaya ngerti samu barange, wong mau diibaratke kaya kuntul sing lagi tapa sadhuwure banyu,
meneng ora obah, matane terus ngawasi, ethok-ethok alim ngerti mangsane, kaya
endhog sing putih ing jabane, nanging ing jerone kecampuran abang”.
dina malih wengi. Wujil mulai nglumpukake kayu bakar kanggo gawe geni ing
sangisore pertapaane Sang Wiku, yaiku ing pinggir segara ing Desa Benang.
Kahanane desa kuwi mau sepi nrintim, gersang ora ana panganan kang bisa
dipangan, anane mung ombak segara sing nabrak watu karang lan mbentuk gua sing
omonganku iki kowe mlebu neraka, ben aku dhewe sing mlebu sajerone, dudu sliramu.”
ngaturake sembah nuwun, “ngapunten Paduka, langkung becik kula piyambak ingkang
mlebet neraka”. Sedaya sampun mangertos tegesipun bok bilih guru lan siswa
menika boten nate benten paham, kekalihipun saekapraya.
Wujil, ati-ati urip ing donya, aja sembrana ing kalakuan. Ngertia yen sliramu
kuwi dudu kasajatian, kasajatian kuwi dudu sliramu. Sapa wonge sing ngenali
awake dhewe, kuwi padha karo ngenali maring Sing Kuwasa. Kuwi minangka dalan
ngertia kasajatiane salat, sembah, lan pujian. Kasajatian salat kuwi dudu isya’
utawa magrib. Kuwi mung bisa diarani sembahyang. Yen diarani salat iku sebab
dadi kembange salat daim lan minangka tatakrama. Endi sing sejatine diarani
sembah? aja nyembah yen ora katon sapa sing disembah. Akibate bakal kasor
derajatmu. Yen sliramu ora ngenali sapa sing disembah ing donya iki, kalakuane
kaya nulup manuk. Pelurune disebar, nanging manuke ora kena, ahire nyembah adam
sarpin. Sembahe ora ana gunane. Lan endi sing diarani pujian? Senajan akeh wong
kang muji rina wengi, yen ora dibarengi nganggo pituduhe bakal ora sempurna
hakikate pujian, sliramu kudu ngerti mlebu-metune sing nuduhake anane Sing
Kuwasa. Luwih bicik sliramu ngerti mlebu-metune ambegan lan anasir alus sing
jumlahe ana papat, yaiku bumi, geni, angin lan toya. Adam uga diciptaake saka
anasir papat, yaiku kahar, jalal, jamal, lan kamil kang ngandut sifat-sifat
Pengeran kalawan wolu unsur kauripan. Sifate ing jero badan mlebu-metu, yen
metu ngendi arahe, yen mlebu uga ngendi arahe. Enom tuwa kuwi sifat bumi. Yen
tuwa endi enome, yen enom ing endi tuwane. Unsur geni kuwi sifate kuwat apes.
Yen kuwat endi apese, lamun apes endi nggone kuwate. Ana maneh unsur angin
sifate ana lan ora. Yen ora endi anane, lamun ana kuwi endi orane. Anasir toya
kuwi sifate mati-urip. Menawa urip endi patine, lamun mati endi parane uripe.
urip kuwi ningali ing awake dhewe lan ora pegat pamujine. Ngendi sing minangka
kang muji lan kang pinuji, aja nganti sliramu ora mangerteni. Sebabe wong agung
luru sarira kuwi kanggo mangerteni kalawan nyata sajatining uripe ing donya. Ngertenana
sajatining urip. Raga iki kaya kurungan, becik dingerteni manuke. Bakal rusak
ora bakal kasil, yen sliramu pingin mangerteni becikana awakmu, manggona ing
panggonan kang sepi, aja kegawa ramening donya. Aja adoh-adoh nggoleki
kaendahan, kaendahan wis ana ing awakmu, malah-malah kabeh isine donya ana ing
kene, minangka pandulu Kresna Jati ing awakmu. Rina wengi awasana paningalanmu,
apa wae kasunyatane kang ana ing badan, kabeh kuwi minangka sifat pakaryan.
Bakal rusak sliramu sebab kadadean saka kekarepanmu, mula sing ora rusak kudu
kokmangerteni. Sampurnaning pandulu iku ora bakal rusak, anane kuwi nuduhake
anane. Sapa kang mangerteni perkara kuwi, anane dadi pujiane. Jarang kang weruh
Sayogyane sliramu Wujil, delengana awakmu dhewe,
kaya mlumah awakmu kuwi. Wujil yen sliramu mateni sing ningali sarira, solahe ngekang,
sing dikekang kuwi badane, sing dipentingake mung kekurangane, kuwi sing
dieling terus-terusan. Wujil kang weruh ing sarira iya iku weruh ing Pengeran.
Ora bakal cecaturan yen ora ana wadi sing diajarke. Ana maneh kang angyakteni,
temen-temen goleki sarira, ucapane ora nate luput saka kasucen, ora nate keliru
saka panggonane, ya kuwi kang aran lampah. Kahanane Pengeran kuwi beda karo
kahanane manungsa. sucikke kahanane Pengeran. Ana wong kang ngaku ngerti,
njaga paningale, ora nate turu. Kuwi mau minangka adedasar supaya bisa mateni
hawa nefsu. Aja mung krungu wae, temen-temen ing lampah kang suci. Kekajengan
lan kayakinan yen wis cetha mlebu-metune ora ana sing angel kaya motong pring
pikulan. Beda kaliyan wong kang ora ngerti. Paningale winates sebab dheweke ora
nampak wujude, ananging tetep ana. Miturut ajaran wong kang unggul Pengeran
kuwi ora manggon. Saumpama wong leren kanggo deleng, malah nduweni paningalan sing
sampurna. Ningali wujud sing umum sing katon wujud kang sejati.
Sliramu kudu mangerteni hakikat meneng lan muni. Yen
ora mangerteni, menenge ora ana isine. Yen muni aja kalawan suara kang seru,
diumpamakke kaya manuk beo mbetho, ora ana tegese. Menawa ngenani ajaran kang
wadi aja katon kaya wong pinter. Kuwi miturut ngendikane wong kang sampurna.
Apa gunane pasuryan kanggo wong kang ronda ing wektu bengi utawa kanggo wong
wuta. Kabeh mau ora ana gunane. Yen ora digunakake kanggo ningali kabecikan,
kepiye bisa weruh sarira. Asal kasampurnan kuwi saka muni lan ora mung meneng.
unggul, wong muji sedhela wae padha karo wong kang ibadah satus taun yen ngerti
carane. Umpamane wis ngerti carane muji, pujiane wis ora kepathok wektu. Wong
unggul sing liya ngendika yen muji kaya ngana padha karo sembahyang suwidak
tahun. Wis sampurna ragane amerga ora kepathok wektu. Kalakuane ing jero masjid
bisa dadi panutan, ora kaya sembahyange manuk bangau. Ora kena diselaki kabeh
Wujil takona! Ana wong muji rina wengi gedhe dampak
kabecikane, asal dilakoni miturut cara kang bener. Ngana kuwi padha karo
sembahyang rolas tahun.wujil sliramu bisa nglakoni. Sliramu kudu budidaya. Ana
maneh wong sing sembahyang sedhela duweni dampak kabecikan yen ngerti carane.
Kuwi uga padha karo sembahyang rolas tahun. Kuwi sing diarani tafakur. Menawa meneng
ing ngendi arahe. Sapa kang bakal njelasake munggah mudhune meneng lan muni
Wujil, wong kang meneng kuwi luwih becik. Kuwi
sembahyang kang tanpa winates lan ora kepathok wektu. Sampurna wong kang kaya ngono.
Ragane ora ana sing katinggalan, sampe kotoran lan uyuhe. Kuwi minangka lampah
sing sejati. Megurua karo wong kang bener-bener mangerteni kabecikan. Kuwi
pesene Nabi Muhammad SAW. Aja nyembah sira Wujil yen ora nyata sapa sing
disembah. Sembah lan pujianmu bakale muspra. Yen sing disembah kuwi nyata ing
ngarepmu, sliramau bakale ngerti yen anamu kuwi minangka Sing Maha Agung lan
anamu dhewe ora ana. Kuwi mau sing diarani meneng ing wong kang lagi muji.
Takona maneh Wujil, merga kelingan ora kabeh manungsa
ngerti kepiye kalakuane bisa rampung yen ora dilakoni. Sapane wong kang
nglakoni lan ora lali maring Gusti, kalakuane mau minangka tanda yen dheweke
entuk kmulyan kang gedhe saka Gusti Sing Maha Kuasa. Sapa kang ora gelem
dudu mbatin lan nyebut. Bekti sing utama kuwi ora kapathok wektu. Kabeh sing
dilakoni kuwi wujud sembahyange. Meneng lan muni uga kabeh obahe awake dadi
wujud sembah, sampe wudlu, kotoran lan uyuhe dadi sembah. kuwi sing diarani niyat
Niyat kuwi dudu basa lan swarane. Niyat nglakoni pakaryan sing katon kuwi
grenteg pikirane. Niyat kuwi dudu niyate, nanging niyat nglakoni panggaweyan
kuwi sing katon. Niyat nglakoni sembahyang kuwi ora ana bedane karo niyat
aturan. Padha ngandhalke kapinterane sing digunakake kanggo ngyakinke. Ngugemi
omongane. Sawise sembahyang magrib rame padha padu, akibate padha
penthung-penthungan nganggo jobahe sampe ucul ikete. Tukar padu ing jero
mesjid, akibate ora padha nyapa, lan sembahyang dhewe-dhewe. Kuwi hasil saka kesesatan
sing diugemi mung unine tulisan. Ora ngerti hakikate niyat. Kuwi akibate wong
sing bingung. Lanang wadon padha budidaya nggoleki niyat, ananging padha ora
Sliramu kudu njaga nefsumu. Yen wis koktaleni, aja
kakehan omong. Aja padha nuruti apa sing dadi kapinginane dhewe. Kuwi dalan
sing salah, sing diandhalke mung omongane dhewe. Terus-terusan ngandhalake
rebanane, mula yen rebanane dibuang mendhuwur padha antem-anteman.
Ketoke wis awan, serngengene wis metu saka sisih
wetan. Ratu Wahdat ngutus Wujil, “Wujil menea!, sliramu takutus lunga menyang
pondok putri. Satpada kongkon ngadhep.” Wujil langsung lunga maring pondok
putri. Sawise tekan ing pondhok putri, Wujil kepethuk kaliyan Satpada, banjur
ngomong, “Satpada aku diutus Kanjeng Sunan kanggo ngundang sliramu”. Satpada takon,
“kenapa esuk-esuk wis diundang? Aku dadi deg-degan”. Wujil mangsuli, “aku ora
ngerti alesane kenapa sliramu diundang Sunan. Becike sliramu cepet-cepet
Sunan. Ing satengahing dalan Satpada takon kelawan Wujil, Wujil sadurunge aja
salah tampa, aku arep takon kenapa sliramu diarani Wujil?” Wujil menggalih ing
batin, wanita kuwi ayu, pitakonane empreh, nanging ngemu perkawis. “ya aku
bakal mangsuli pitakonanmu, sebab aku diarani Wujil merga antarane jeneng lan
rupaku kuwi ora ana bedane. Aku ora kudu baleni lelakuku merga enem rasa jati
wis taklakoni”. Krungu wangsulane Wujil, Satpada ketok bingung, raine abang.
“Wujil sampeyan dudu Wujil sing saiki, nanging saka Majapahit”.
Wujil lan Satpada teka ing pertapaane Sunan Wahdat.
Kekarone padha lungguh. Sang Unggul takon kaliyan Satpada, “Kabar apa sing
kokgawa saka Juwana?” Satpada mangsuli, “Rayi panjenengan ingkang asma Seh
Malaya dados penari topeng ing Pati, laminipun pitung dinten”.
Kanjeng Sunan ngutus Wujil, “Wujil golekana kembang
teratai!” sawise entuk kembang teratai, dening Sunan Wahdat kembang kuwi mau ditulisi.
Ing sajrone diisi kaliyan kembang rambuyut sing digawe dadi sumping sureng
pati. “Wujil wenehke kembang teratai iki maring adikku, Seh Malaya. Iki sumping
kanggo wong kang main wayang. Wong kang dadi penari topeng uga pantes nganggo”.
Sawise diutus, Wujil langsung njaluk pamit lan lunga maring Pati.
Satekane ing pati, Wujil takon maring warga dusun apa
dheweke ngerti anane pemain gambuh kang misuwur sing jenenge Seh Malaya. Sing
ditakoni mangsuli, “bener ana wong sing jenenge Seh Malaya saiki main topeng
ing dusun Wasana Kidul. Akeh wong sing mersani pentase”. Wujil nerusake lakune.
saga kaliyan manik-manik sureng pati, diwenehi kembang melati”. Seh Malaya banjur
takon kaliyan Wujil, “apa tegese sureng pati kaliyan wiji saga ing sajrone kembang
teratai iki Wujil?” Wujil ngaturake sembah nyuwun pangapura lan matur, “Kawula
boten mangertos Gusti”. Seh Malaya ngendika lirih, “Sang Sesembahan saking
Muria duweni penggalih menawa kabeh panggawean kuwi ana lerene ing akhir pati,
isi tulisan mau. Seh Malaya trenyuh, atine rujit dening isi surat mau, akeh
kiasan, ngemu teges kang endah lan alus. bentuke bait kakawin sing dadi tembang
ing pungkasaning surat. Pungkasane serat iku mangkene. Nalika rayi ninggalake
griya lan kaluwarga, aku wanti-wanti supaya sliramu eling maring wejanganku. Sateruse
aku wenehi ngerti yen aku kepingin ketemu kaliyan sliramu. Rasa kangenku iki wis kaya wit-witan sing
ngarepake udan ing mangsa ketiga. Diibaratake kaya kumbang sing lagi ngarepake
sarine kembang. mabur kliyan nyuwara, kapingin ngerti kabecikan.
Sawise kembang terarai diwaca, kembang mau diselehke
banjur Kanjeng Seh lungguh nglamun. Wujil takon, “Kenging menapa Gusti lenggah
nglamun kados mekaten? Kawula kapingin mangertosi isi serat ingkang wonten ing
kembang menika”. Wujil Gustimu ngandhaake babagan lelakonku ing Mekah”.
Sateruse Wujil dijak mulih ing pondhoke Seh Malaya
ing Dusun Pagambiran. Randha-randha padha ngetutke. Wujil mlaku paling buri. satekane
ing pondok, Wujil dikongkon mangan bareng karo wong akeh. Sawise mangan wong
loro mau nginang. Nalika surya wis angslup, Seh Malaya ngendika, “Wujil lamun
sira mulih mengko, kudu kokkandhakake karo Gustimu apa sing bakal takomongake,
nanging kudu kokkandhakake nganggo omonganmu dhewe. Sliramu mesthi bisa
ngandhakake nganggo omonganmu dhewe. Aja kokkandhakake bilih kuwi omonganku”.
“Ngene Wujil, kenapa aku mbalik nalika lunga menyang
Mekah. Balik ing Malaka lan guru kondur ing Pase amarga diutus dening Molana
Magribi. Molana Magribi ngendika, “Becike sliramu bali amarga sing kokgoleki
ora ana ing Mekah. Mekah sing ana ing kulon kuwi Mekah tironan. Watu sing
digawe. Sing nggawe Nabi Ibrahim. Masyarakat Jawa yen koktinggalake bakal dadi
“ora ana wong sing mangerteni tujune Mekah kuwi.
Lamun wong kuwi mulai lelakune wiwit nom nganti tuwa tetep wae dheweke ora
bakal nemukake tujuane. Lamun ana sangune kanggo nuju Mekah lan dadi wali,
sangune kuwi larang banget, angel ditemukake. Dudu dinar. Sangune kuwi arupa
kendhel ing pati sarta sabar lan ihlas ing donya. Mesjid ing Mekah kuwi
ngubengi ka’bah. Gemandhul tanpa tali. Dideleng saka dhuwur katon langit ing
ngisor, sawalike dideleng saka ngisar katon bumi ing dhuwur. ndeleng kulon
katon wetan, ndeleng wetan katon kulon. Ndeleng kidul katon lor sing endah. Yen
ndeleng lor katon kidul sing cumlorot kaya matane manuk merak. Ka’batullah yen
ana wong siji sing sembahyang, namung bisa cukup kanggo wong siji kuwi. Lamun
ana wong loro nganti satus wonguga bisa cukup kanggo wong semono mau,
malah-malah cukup kanggo wong sadonya. Kuwi pesenku Wujil, kudu kokkandhakake
maring Sang Sesembahan. Kandhakake nganggo omonganmu dhewe, aja nganti katon
kaya omonganku. Menawa Kanjeng Sunan mundhut pirsa, kandhakake kalawan khurmat
Sunan Wahdat. Sawise teka ing pertapaan, Wujil ngerteni yen gurune lagi dzikir.
ngerti kahanan sing kaya ngana, dheweke lungguh lan meneng ora ngomong,
ngenteni gurune rampung dzikir. Kelingan tata cara menawa meguru. Wujil wis
ngerti tata cara kaya ngono merga wis suwe olehe melu Sunan Wahdat. Wujil
disapa dening Kanjeng Sunan, “aku seneng sliramu cepet bali”. Wujil namung
ngaturake sembah lan matur, “Seh Malaya boten ngendika napa-napa,
panjenenganipun namung ngaturaken sembah”. ketok pinter Wujil bisa njaga welinge
Seh Malaya. Sunan Wahdat ngerti tegese omongane Wujil, banjur Wujil disepura
Ngertia Wujil yen sadulurku kuwi sawangsule saka
Malaka omah-omah ing Garage (Cirebon). Ing kono dheweke nyucikake awake. Arane
panggonane penyucian kuwi Kalijaga, panggonane semedi. Suwene limang taun
dheweke nglakoni penyucian. Terus dheweke diboyong dening Ngawanggi ing Demak.
Anak lanange lunga saka omah. Anak sing paling unggul lan seneng nglakoni tapa,
ngurangi mangan lan ngombe. Wong tuwane kapingin ngayem-ayem anake, “aja kesusu
sliramu isih nom”. Omongan kuwi sing dadekake anake lara ati. Sang anak dadi
asring susah nganti sawijine bengi sang anak lunga saka omah tanpa pamit. Wong
tuwane susah. Kuwi sing dadi sebab kenapa Seh Malaya dadi penari topeng.
Tresnane kalawan anake sing dadekake dheweke dadi pemain gambuh ing desa sing
kuwi isih urip. Mati minangka kabekten kang paling utama, ora ana sing
dipikirke maneh merga bakal wangsul ing ngarsane Gusti. Yen sliramu isih
mikirake liya-liayane, sliramu ora bakal nemukake apa kang dadi tujuanmu. Yen
sliramu pengin nemukake, patenana dhisik nefsumu. Lamun sira wis nemukake apa
kang dadi tujuanmu kuwi bakal nemukake manunggaling kehendhak nyatu kaliyan
kehendhaking Gusti. Sliramu bakal bakal manunggal kalaiyan Gusti Pangeran.
Namung jeneng wae sing beda. Slirama bakal nyatu kalawan rasa, ing samu barang
apa wae bakal manunggal.sawise manunggal lan wis kokpasrahake urip lan matimu
tumrap Gusti ora ana larangan kanggo sliramu ngenani sandang pangan. Kehendakmu
kuwi manunggal kelawan kehendake Gusti. Wong sing ditresnani ora entuk milih.
Kuwi wujud manunggale rasa. Wong sing isih milah-milih kuwi wong sing isih ana
ing jaba lan ora ngerti apa sing ana ing jerone. Sembahyange disebar tanpa arah
sebab ora mangerti sing ana ing jero keraton, namung ngrungokake warta, sing
ngutus maring Satpada,”Satpada jikuka
kaca!” Satpada njikuk kaca lan menehake maring Kanjeng Sunan. Sunan Wahdat
ngendika, “selehake kaca kuwi ing wit waru, terus kuwe kabeh padha ngaca
bebarengan”. Wujil lan Satpada padha nindakake perintahe Kanjeng Sunan.
Satpadha ngomong, “kaca iki luwih gedhe tinimbang Wujil”. Patang jengkal ambane
kaca, nanging isih gedhe kaca tinimbang Wujil. Dening Sunan Wahdat, Wujil
diutus ngadek ing sangarepe kaca. Sing dikongkon terus nindakake perintah.
Ayang-ayange Wujil katon ing kaca nganti tekan kuncunge, kaya bocah cilik,
nanging raine wis kisut kaya kulit jeruk sebab wis tuwa.
Satpada ngomong, “Wujil sliramu ngadeg lan aku
lungguh, nanging aku lan sliramu tetep padha dhuwure. Yen sliramu dideleng kaya
bocah cilik sing raine kisut”. Sang Guru mesem, “Wujil wangsulana omongane Satpada
mau!” “Kala wau enjang kula sampun dipunsindhir dening
pituduh maring siswane, “Wujil lan sliramu Satpada delengen apa
sing ana ing kaca kuwi!” banjur Wujil matur, “Ing ngriku wonten kalih
ayang-ayang kang setunggal kekajengan”. Satpada nyaut, “Wujil kekarepanku lan
kekaepanmu ing ngendi manunggale?” Wujil mangsuli, “ora ana bedane antarane
lanang lan wadon yen ditemukake ing kaca kaya ditemukake ing kasur”. Satpada
nggreneng, “piye manunggale kawula Gusti, omongane Wujil kuwi keliru”. Wujil
mangsuli meneh, “ora ana bedane antarane lanang lan wadon, yen ditemukake ing
kaca ora diarani lanang lan wadon maneh”. Satpada ngomong maneh, “Wujil slirmu
nyindhir kaya wong kang duweni wujud normal”. Wujil mangsuli,”ora kuwi sing
takomongake, sliramu salah tampa”. Sunan Wahdat mesem, “menenga sliramu Wujil,
coba gatekake rupa kang ana ing kaca kuwi, delengen lunga lan tekane! Yen
ayang-ayang mau ana ing ngendi lungane, lamun ayang-ayang kuwi ilang ngendi
anane?” “Wujil ngadeka sliramu ing saburine kaca!” “Satpada coba gatekana,
delengen ayang-ayang kuwi, ayang-ayangmu lan ayang-ayange Wujil sing ana
ingkaca. Ing endi ayang-ayange Wujil saiki?” Satpada bingung lan matur, “Guru
sarasan. Ayang-ayangipun Wujil boten ketingal amergi piyambakipun wonten ing
Sang Sesembahan nglanjutake omongane, “Satpada
enggonana panggonane Wujil lan sliramu Wujil ngacaa!” Wujil banjur ngaca lan
ngematake ayang-ayange. “Wujil saiki ana apa ora rupane Satpada?” Wujil
mangsuli, “boten wonten Kanjeng Sunan, ingkang wonten namung rupa kawula”. “Lha
saiki rupane Satpada ana ngendi?” Wujil mangsuli kalawan khurmat, “ngapunten
Guru, miturut kawula ingkang bodho menika manunggalipun kekajengan kalih menika
wontenipun”. Nuli Sunan Wahdat takon maneh, “kepiye panjlentrehane babagan
kuwi?” Wujil mangsuli, “boten saged dipunandaraken malih tegesipun perkawis
Sunan Wahdat ngendika lirih, “Wujil bener omonganmu,
perkara kuwi namung bisa dijlentrehake kaya mangkene. Kalimat La Ilaha kuwi
ngemu isbat lan nafi. Sabenere ana lan ora ana kuwi sifate. Allah kuwi duweni
sifat ora ana, ananging ing ora anane kuwi Allah wis ana. Anane kuwi nakirah.
Nafi nakirah lan nafi jinis menika sifat Pengeran. Nafi lan isbat kuwi ora
pisah uga ora manunggal. Kekarone dadi siji lan dibatesi lafal Illa, kekarone
uga ora bisa mlebu ing lafal Allah. Mangertenana Wujil isbat kuwi mesthi
nuduhake ing musbate kaya antarane dalil madlul. Lafal Illallah diarani musbat.
Sifat musbat kuwi mutlak iku sing diarani ismullah. Ora ana Pengeran loro
lan dilakoni. Kuwi sebabe akeh wong sing meksa kekarepane, padha cekelan swara,
kaidah-kaidahe kudu teliti. Saraf lan nahwu disinaoni awan wengi, nanging
Wujil matur, “Kanjeng Sunan wonten dhalang ingkang asma Santun kang singgah
wonten ing Pananggungan badhe mentasaken wayang”. Sang Guru mangsuli, “Tilikana
pagelarane, yen deboge wis rusak, tugasmu genti deboge. Lan enggal aturi supaya
miwiti gendhing. Gamelane ditabuh. Dhalang miwiti mentasake wayang kanthi lakon
Bharatayuda sing asale saka penobatan Raja Daha. Nalika muji banjur ngandharake
babagan dadine Raja Jaya Baya. Naskah iki digubah taun 1529 Saka utawa 1607
Masehi. Wayang kang dimaenke nalika para dewa padha mudhun, yaiku Narada,
Janaka, lan Begawan Parasu sing dherekake lampahe Raja Kresna.
Sunan Wahdat enggal mijil saka griya nalika Seh
malaya sowan kaliyan dikancani muride, yaiku Luwung Salawe lan Wanakarta. Sawise
ketemu kabeh padha lungguh bebarengan, panganan diaturake, nanging tamune mau padha
ora gelem. Sunan Wahdat ngendika, “Aku ngerti yen sliramu wis teka Mekah rayi”.
“Inggih leres Kanjeng Sunan, kawula dugi Mekah nalika tapa ing Kalijaga. Mekah
menika awrat dipunmangertosi. Ombakipun ageng sanget, kula nitih perahu.
Toyanipun mlebet wonten ing sajroning perahu, lajeng perahu kula menika mlebet
ing sajroning toya, malah-malah mlebet ing bumi, nanging piweling saking guru tetep
pasir. Ombakipun ageng sanget kados bledeg nyamber. Suantenipun ombak kala wau
gemrudug kados gunung bledos, bumi goyang-goyang, surya lan rembulan boten
wonten cahyane, bintang-bintang sami mabur. Sasampunipun ngliwati padhang
pasir, lajeng dugi ing segara geni. Ombakipun kados bintang ingkang tiba. Angin
kenceng, gunung-gunung sami jugluk, kelukipun medalaken ambet bosok, kados
mesiu ingkang dipunbakar. Geni wolak-walik mbeta ambet belerang kados bledeg
nyamber. Wejangan ingkang awula pikantuk saking Guru tetep kawula ugemi. Lampah
kawula nemu kasil. Sasampunipun ngliwati segara geni kawula kedang ngaji, Basa
ingkang sami kaliyan seratan sanes. Menika ingkang njalari kathah siswa ingkang
pagelaran wayang diutus mungkasi. Seh Malaya lan siswa kekalih saha Wujil diaturi
bali ing pamujan, terus bebarengan tukar pikiran. Sawise kabeh padha lungguh,
Sunan Wahdat ngendika, “Rayi mangga bareng-bareng ngomongake pagelaran wayang
mau kanthi lakon Kresna Duta kang dijipuk kiasane kanggo Agama Islam”. Seh
Malaya mangsuli, “kawula boten mangertosi hubunganipun Jawa lan Islam. Semanten
ugi siswa kekalih ingkang boten saged sastra Arab, piyambakipun derek
Sunan Wahdat ngendika malih, “kiasan nafi lan isbat
kuwi rayi. Wayang tengen lan wayang kiwa. Sisih tengen kuwi minangka nafi lan sisih
tengen minangka isbat. Pandawa minangka nafi lan kurawa menika isbat. Anane
nafi kuwi disebabake anane isbat, uga sawalike. Perang kuwi ngrebutake musbat.
Kresna kang minangka dadi kaca kanggo kekarone. Menang lan kalahe gumantung
kaliyan kaca. Musbate kuwi negara sing dadi rebutan. Kurawa lan Pandawa
ngrebutake negara, kuwi kiasane. Sebab akeh wong kang tukar padu jalaran padha
ngrebutake nafi lan isbat, perkara iki bener-bener angel. Manungsa ora kena ngugemi
tulisan, amerga lahire tulisan iku saka pamikiran. Pamikiran ora mung siji.
Perkara iki sing bisa njalari dadi kesasar sebab akeh wong sing ngegungake
fahame.wong wis padha seneng yen wis bisa maca Qur’an. Yen sliramu pengin
ngrteni perkara iki delengen awakmu dhewe. Piye wujude aja nganti keliru sebab
padha karo tengah-tengah pring sing kebukak pucuke, garis tengah peluru, jaran
kang mlayu kenceng ing pathoke, utawa kembang lo sing ora nate alum”.
“Rayi mrenea! Wis suwe aku kangen karo sliramu”.
Kekarone padha rerangkulan, dhadha adu kalawan dhadha, rai lan irung padha adu,
sunan Wahdat ngendika maring Seh Malaya, “remke mripatmu lan aja mamang!” ora
#Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Sopo sing tekan saiki isih durung iso boso jowo...hayo ngacung!
opo toh? kok jek mbok nusu no APBD Wae, wong si mbok wae
Lo k pd karo aku..!
Q gak iso mlengak saiki..! Ky celeng hahahahahaha.
Tk dungakne tkn omah mugo2 persibo mng.
SUGENG RAWUH PARA SEDULUR TENG BLOG-GE KULO "GONDES" MUGI MUGI BERMANFAAT..............SUGENG RAWUH PARA SEDULUR TENG BLOG-GE KULO "GONDES" MUGI MUGI
Prajurit(1950), prambanan, primadi tabrani, Prof. Dr Mochtar Kusumaatmadja, Prof. Dr. Primadi Tabrani, Pulang Mancing(1960), purwakarta, relief candi,
pm wah...lha nganggo ilat kui luwih
lha carane kursus piye??? bayar ora???btw ra duwe duit kie... utang
Subyek: Re: Bahaya Menjilat Amplop Sat Nov 08, 2008 9:06 am rama3njoy wrote:siti rahayu wrote:rama3njoy wrote:ugh... ra iso bahasa inggris... tulung diartikan sisan Kursus dulu ama mbak pejuang......lha carane kursus piye??? bayar ora???btw ra duwe duit kie... utang
Bimasena, utawa Wrekodara, salah siji tokoh wiracarita Mahābhārata sing misuwur ing jagad pawayangan.
Kuku Bima, merk dagang minuman energi produksi Sido Muncul, Semarang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 14 Maret 2013.
abasa InggrisKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Wewarah dari saudara sepuh Bp. Anggoro | Manunggaling Raos Kapribaden
Wewarah dari saudara sepuh Bp. Anggoro
Bab-bab . Lampah-lampahipun tiyang mangudi “KAPRIBADI” puniko mekaten :
Kedah wonten sederek ingkan nuntun, kedah wonten ingkang mernah-mernahaken lan kedah dipun sukani semerep, kados pundi cara-caranipun, kados pundi patrap-patrapipun lan kados pundi kunci-kuncinipun.
Ingkan dipun wastani kunci inggih puniko, sarana lan patrap kados pundi supados sagetipun pinanggih lan pangandikan kaliyan SEJATINING PRIBADI utawi SEJATINING GURU ingkang wonten ing guwo garba panjenengan piyambak.Senajan anggen panjenengan bahde saget pangadikan kaliyan SEJATINING GURU puniko, kedah sarang pangadikan langkung rumiyin dating sederek panjenengan 4 perkawis.(Anasir salebeting badan)ingkang dipun wastani pengasuh 4 ingkang gadah watak lan warni piyambak-piyambak.
Wondeni nami-nami lan watak-watak ing sederek sekawan puniko kados mekaten: jroning badan puniko wonten prabot-prabot ingkang ginaaken ponco idro inggih puniko :
Kados ingkang kasebat ing daftar nginggil puniko nami watak lan panggenan saha wujud lan panca indranipun sadherek panjenengan 4 cacahipun ingkang badhe dados pengasuh pribadi panjenengan. Menawi panjenengan sampun lulut lan kulino,saged pangankan dateng sadherek panjenengan sekawan , lajeng dipun paringi wewarah-wewarah, piwulang-piwulang ingkang tumuju dhateng kasaenan lan kasampurnaan.Semanten ugi menawi panjenengan sampun pikantuk piwulang kathah-kathah saking saderek panjenengan sekawan cacahipun kasebat ing nginggil gantos-gumanthos, nembe panjenengan badhe pinanggih lan saget pangandikan dateng SEJATINING PRIBADI utawi SEJATINING GURU.
Guru sejati puniko ingkang badhe paring piwulang-piwulang dhateng panjenengan ingkan mboten owah gingsir. Inggih piwulang bab kasampurnaan lan kapribaden. Sampurnaning urip, Sapurnaning pati lan Sampurnaning Raos Kapribaden, lan sanes-sanes piwulang ingkang tumuju dhateng kasaenan lan kamanusiaan. Pramilo ingkang jejer dados GURU inggih panjenengan piyambak inggih puniko GURU SEJATI ingkang wonten guwagarba panjenengan.Wondene saderek utawi tiyang ingkan nuntun lan ingkang nedah-nedah aken cara-cara lan kunci-kunci badhe pangandikan kaliyan sedherek 4 lan Sejatining Guru kados kasebat ing nginggil puniko mboten kenging dipun anggep utawi dipun sebat GURU, WIKU utawi PANDITA, Nanging naming jejer Saderek sepuh.utawi sesepuh.sebab saderek utawi tiayang puniko ingkang mangertosi kunci-kunci dan patrap-patrapipun Kapribadenkala wau., Pramilo wajig dipin sebab Sesepuh, Nanging sanes guru.
Kanti sangu kapribaden tigang perkawis kasebat ing nginggil, lan dipun lambari sabar, tawakal, temen lan mantep, panjenengan tente badhe enggal saged kadunungan punapa ingkang dados tujuan lan panggayuh, inggih puniko saged mangerteni lan saged pangandikan dhateng “SUKMO SEJATI” utawi “ GURU SEJATI”.
Menawi panjenegan sampun saged pangandikan dating Sejatining Guru, panjengan mboten kengen salin slaga, kumingsun lan ngedel-endelake dhateng kapribaden panjengan puniko. Semanten ugi panjenengan kedah nilarake dhateng sifat-sifat lan watak-watak :
Malah panjenengan kedah soyo temen lan tumemen ngudi amrih sampurnaning Kapribaden Panjenengan, panjenengan kedah purun kanthi iklas ngamalaken kawruh kapribaden panjenegan kange kepentingan kemanusiaan, sepi ing pamrih lan mboten kenging nedha imbalan jasa awujud punopo kemawon.
Wewarahing Gaib ingkang alelantaran Guru sejati utawi Sukmo Sejati mboten kenging kangge makarti ingkang gadah tujuan awon, jahat, lelemeran, ugal-ugalan, coban-coban lan brangasan, nanging kedah kangge makarti ingkang gadah tujuan dhateng kebecikan, kaluhuran, karahayon, keslametan, kesucian,kesudarman lan kamanungsan, kangge anyengkuyung adeg jejeging Pemerintah lan Negari Republik Indonesia, tumusipun dhateng HAMEMAYU HAYUNG JAGAD.
Gandhengipun dhateng adeging wadhah Paguyuban Kulowargo Kapribaden puniko kulo saget nayogyani lan mangayubagyo, sebab kanti wontenipun wadhah kulowargo kapribaden puniko ateges bilih panjenengan sadoyo para penaganut kawruh Kapribaden badhe sak iyek sakeko kapti mlebet dateng satunggaling wadah kanti tujuan : Kerukunan lan Persatuan.
Ingkang ateges rukun lan bersatu, ngudi sampurnaning Kapribaden lan sesarengan ngamalaken kawruh kapribaden puniko kangge kepentingan nusa lan bangsa, masyarakat lan Pemerintah Republik Indonesia, menuju dhateng
sing arep.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Pengangguran Cabuli Siswi SMP Mon Feb 13, 2012 7:46 pm kuwi lak dek enom mbiyen, banjur wis sepuh lakyo suwalike,... _________________
ket mbiyen.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI sacho_ekaPenga
"Novel sing ditulis Mbak Dewi pancen bedo karo novel liyane sing ernah tak woco.
Kowe nganti tego mblenjani janji.(Kamu sampai tega ingkar janji) Opo mergo kahanan uripku iki.(
Sindang Agung Prabu Kertayasa, Resi Seuweukarma Taraju, Prabu Destarata Jaya Giri Palutungan, Cigugur (Shang Wreti Kandayun), Cipari (Raden Purbasora/Prabu Wijaya Kusumah), Gunung Keling (Prabu Watu Gunung/Prabu Pulasara), Winduherang (Keraton Pusat
Adhipati Karna utawa Basukarna iku ratu ing Ngawangga (Awangga), nagara cilik kebawah nagara Astina. Garwané asma Dèwi Surtikanti, putriné Prabu Salya ratu ing Mandaraka. Dèwi Surtikanthi iku mbakyuné Dèwi Banowati (garwané Prabu Duryudana), mula ing padhalangan Prabu Duryudana yèn ngaturi Prabu Karna, "Kaka Prabu Karna" utawa "Kaka Adipati Karna".
Adhipati Karna iku sedulur Janaka kang tunggal ibu nanging séjé rama. Ramané adhipati Karna iku aran Bethara Surya, déné yèn ramané Janaka iku Pandhu Déwanata, ibuné padha-padha Dèwi Kunthi.
Patuladhan saka dhèwèké nalika ana perang Baratayuda adhipati Karna iki ora mbéla marang prajurit Pandhawa, nanging sabiyantu marang prajurit Ngastina, jalaran dhèwèké kepéngin males budi kabecikan marang ratu ing Ngastina iya Sang Prabu Duryudana.
Duk rikala semana adhipati Karna lunga saka praja disiya-siya déning ibuné, kepara kelakon dilarung ing Bengawan Swilu gangga, sawusé ngancik diwasa arep mèlu mupu sayembara panah waé ora olèh, dupèh dudu putrané raja, rikala iku banget lingsemé lan lara atiné adhipati Karna, ing wektu iku uga Duryudana banjur maringi tanah perdikan ing Angga lan ngiras pasisirs diepèk dadi putra angkaté ratu ing Ngastina mau. Ing sajroné ati adhipati Karna aprasetya, "Iya seksènana bumi langit saisiné mbésuk kapan kelakoné aku bakal mbéla marang wong kang bisa paring dalaning kamulyan uripku iki".
Karna pancèn putrané Bathara Surya lan Dèwi Kunthi, mula Karna iku klebu drajating Wasu, ya iku manungsa setengah
prasasat timbang karo keprigelané Arjuna. Kejaba panah Kuntawijayadanu (Kunta Druwasa), pusakané Karna wujud keris aran Kiai Kaladete (yèn ing padhalangan gagrak Sala sinebut Kiai Jalak). Aji-ajiné Karna ya iku aji Kalalupa (bisa ngetokaké buta akèh banget), lan Naracabala (bisa ngetokaké gegaman manéka warna).
Tembung Karna iku dhéwé sejatiné duwé teges kuping, amarga lairé seka kuping. Critané mangkéné: nalika Dèwi Kunthi isih kenya naté meguru marang resi Druwasa kang sekti. Karo sang resi Druwasa, Dèwi Kunthi
dayané yèn diwateg bakal nekakaké déwa sing lagi sela. Welingé sang resi, Dèwi Kunthi ora éntuk ngrapal mantra iku sembarangan, yèn perlu temenan waé. Amarga péngén ngerti kasiaté mantra iku dina Dèwi Kunthi ngrapal mantra saka sang resi. Kabeneran Déwa sing lagi sela ya iku Bhatara Surya kang nguwasani srengéngé. Kocap kacarita Bhatara Surya seneng karo Kunthi. Nalika ngerti yèn Dèwi Kunthi anggarbini banjur Bhatara Surya mbudidaya supaya jabang bayi bisa lahir tanpa liwat guwa garba. Kanthi kasektenané Bhatara Surya, si jabang bayi bisa dilairké saka kuping utawa karna. Mula banjur diparingi asma Karna. (Basukarna).
Bayi Karna nuli diwadhahi kendhaga, banjur dikelekaké ing bengawan Gangga. Ing tembé bayi Karna ditemu déning kusir Adhirata.
Nanging miturut carita padhalangan jabang bayi Karna dadi puta angkaté Prabu Radeya ratu ing Pethapralaya. Sawisé diwasa Karna bisa jumeneng ratu ing Awangga, amarga bisa ngalahaké Prabu Karnamandra (Kala Karna), ratu ing nagara iki. Patihé Karna asmané Patih Adimanggala (Surahadimanggala).
Ing perang Bharatayudha, Karna mbélani Kurawa. Satriya iki ngerti yèn sejatiné Kurawa kang salah. Nanging dhèwèké ngugemi jejer ing satriya kudu mbela sapa wong sing mbiyèn mbela dhèwèké. Ing perang iku, Karna bisa maténi Gathotkaca nganggo pusaka Kuntowijoyondanu. Dhèwèké uga méh maténi Arjuna. Nanging panahé luput amarga Prabu Salya nyendhal jarané. Salya nalika iku dadi kusiré Karna, kang sejatiné mantuné dhéwé. Déné Arjuna dikusiri déning Kresna. Lakon iki kondhang kanthi irah-irahan Karna Tandhing amarga Arjuna uga macak kaya Karna. Ing kéné, Karna mati kena panahé Arjuna, kyai Pasopati.
Adhipati Karna iku paraga wayang sing kalebu antagonis ning bisa diarani simpatik. Dhèwèké bisa kaanggep anti hero. Kaya déné Kumbakarna, Adhipati Karna asring dadi panutan ing perkara nasionalisme.
Dasanamané : Basukarna, Basusena, Bismanthaka, iya Suryatmaja utawa Suryaputra kang mengku teges putrané Bathara Surya.
Uga Delengen[besut | besut sumber]
(id) Karna ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karna&oldid=1109375"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.19, 7 Januari 2017.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Larangan,_Brebes&oldid=1103123"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesLarangan, BrebesKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 22 Oktober 2016.
Ebisu?) inggih punika salah satunggaling Kami wonten ing kapitadosan tiyang Jepang. Tegesing tembung "Ebisu" utawi "Emishi" punika tiyang ingkang dugi saking segara, tiyang ingkang kesah tebih, utawi tiyang ingkang dugi saking papan ingkang tebih. Nama Ebisu punika kaserat mawi aksara kanji
Ebessan?), ugi kawéntar minangka dewa keberuntungan kagem para pedagang, pengusaha, lan nelayan [1].
Wonten ing jaman sapunika, Ebisu dipunpitadosi minangka salah satunggali saking Pitung Dewa Kabegjan (Tujuh Dewa Keberuntungan) [2]. Ananging sejatosipun, kapitadosan kasebut nembé dipunwiwiti saking pungkasan zaman Heian. Asal-usul Ebisu punika ewet sanget, paling boten wonten tigang andharan babagan indentitas lan asal usulipun Ebisu.[3]
Ebisu punika lare Izanami lan Izanagi ingkang anama Hiruko no mikoto (
Hiruko no mikoto?). Piyambakipun wiyos kanthi suku kalih ingkang cacat saengga sisah anggenipun mlampah. Hiruko minggah ing prahu lajeng dipunkenteraken dhateng segara déning tiyang sepuhipun. Arus segara lajeng mbeta prahu dumugi ing Nishinomiya. Bibas sampun dewasa, Hiruko dados dewa kabegjan kagem para nelayan lan pedagang. Sapunika dipunmulyakaken minangka Ebisu ing Kuil Nishinomiya, Prefektur Hyogo.
pamukiman énggal. Kejawi punika, piyambakipun pinter manggihaken sumber toya panas kanggé
Ebisu punika laré saking Ōkuninushi ingkang kagungan nama Kotoshironushi (
Kotoshironushikami?). Piyambakipun gadhah tugas minangka juru wicara para Kami.
Perayaan Ebisu[besut | besut sumber]
Kuil-kuil Ebisu ing wewengkon Jepang ngawontenaken perayaan taunan saben tanggal 10 Januari ingkang dipunwastani Tōka Ebisu (
Nokori Fuku? kabegjan ingkang tasih wonten)[4]. Kuil-kuil Ebisu nyade barang-barang minangka lambang kabegjan kadosta Kazari Kumade lan Fukuzasa supados dipunpundhut déning tiyang ingkang gadhah kekajengan tansah begja ing bisnisipun. Dene, Kazari Kumade lan Fukuzasa ingkang sampun dipunpajang nalika setaun ing griya utawi papan usaha kedah dipunbeta dhateng kuil Ebisu supados dipunkonduraken.
^ "Yaoyorozu no Kamigami". ffortune.net. Paramèter |accessdaymonth= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung)
^ "Ebessan nyūmon". Kotekoteland. Paramèter |accessdaymonth= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ebisu_(mitologi)&oldid=997303"	Kategori: Mitologi JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu navigasi
Mahabharata (Betawi) Kulit Satu arah: bayangan pada kelir
Mahabharata (Banjar) Kulit Satu arah: bayangan pada kelir
Mahabharata (Palembang) Kulit Satu arah: bayangan pada kelir
Kumpulan Tembang Macapat Dhandanggula “Buminatan” Sasmitane ngaurip puniki Apan weruh yen ora weruha Tan jumeneng ing uripe Akeh kan...
Kapitan Pattimura (1783 -1817) Kapitan Pattimura yang bernama asli Thomas Matulessy, ini lahir di Negeri Har...
Sampeyan Dalem Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksono Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senopati Ing Ngalolo Ngabdulrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Kaping X (
Semarang Barat kuwe salah siji kecamatan nang kota Semarang, Jawa Tengah, Indonesia.
Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.24, tanggal 2 April 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reipå&oldid=1012253"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
yo mlebu kanthonge pengurus PSSI kabeh. Ngono neh dienggo amal bhakti, ora ngarah!! Ndelok ndas ndasane wong pssi podho doyan duwit kabeh. Ojo maneh sing jenenge nurdin halit, intipe neroko wong kui
DANAWA, RAKSASA, SARWA DEWA, WIDYADARA-WIDYADARI, RUMANGSUK RING AWAK SARIRANKU, AKU ANGRANGSUK SARWA
kamar : ” Ngopo koe kok nggo acara nangis nangis barang,,ono sing ganggu koe po… Kene tak rampungke bocahe sing ngisruh mbi koe,,,Oraono sing ngisruh kok pren,,,Iki aq mau bar seko kost kost sane Indah,,,E njebule wis ono sing methuk tak tekoni arep di booking 2 hari je,,,ning x-urang…atiku gak kuat ndelok indah di booking mbi om om,,,
nyawang sing koyo ngono,,,Makane golek pacar ki sing cah apik apik,,,sesuk tak pesen q bu mardi,,,anak e kan ijih kelas 1 smp,,,tak tembung ke wae po pie,,sesuk nak wis gedhe arep mbok
Wes Bengi iki ANGOP waei Wes Wayah ei iki ANGOP kui wes Arip yo dang turu Ojo kelalen dungo sak urung nge Turu Maksud Ayat Da...
PUISI JAWA BY TIRANA ADUKA PENGURIPAN IKI Kabeh iso Urip Tapi Payah Pak Dhadi Menungso seng apik Angger Orak Gelem Ngaji Payah
Šelešovsk&yacute;, Ing. Jakub Zdebski, Ing.
***Warga Ngamuk, Patung Wayang di Purwakarta Dirusak
“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya
Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa,
mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R.
Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid
Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng
sejati, urip kang tan kena pati, hidup yang tidak terkena kematian.
“Syahadat Panetep panatagama, kang jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining
Apa pancen ra krasa aku nunggu anggonmu tekan
Mbok yo iling danya iki weke sopo
Niat nulung napa niat menthung kulo wong bingung
Nuwun sewu mas kulo badhe nderek pirsa
Nopo leres niki daleme mas joko
Ora kleru dik ning sliramu kuwi sopo
Jane lali mas opo yo mung reko-reko
Ora dadi ati dik aku pancen lali dik
Ojo dadi ati dik aku pancen lali dik
Bareng wis gedhe aku di sunting karo bu dokter
Sewu kutho uwis tak liwati sewu ati tak takoni
Nanging kabeh podho ra ngerteni lungamu ning ngendi
Wis tak cobo nglalekake jenengmu soko atiku
Sak tenane aku ora ngapusi isih trisno sliramu
Umpamane kowe uwis molyo lilo aku lilo
+ndhak pundhi mbak ayu badhe tindhak pundhi
Niki blonjo nopo mbakyu badhe pindahahan
-ampn gelo mas sampeyan ampun kuciwa
Berani sumpah horotoh nggak berani mati
Aja suwe – suwe anakmu tansah nekokke
Esuk awan bengi nangis kejer pengin nggoleki
Esuk awan mbengi nangis kejer ngejak nggoleki
Voc : WALGINAH dan KINARTO SADA
-prawane rada centil yuyune jowal –
-dhasare yuyu slebor kon ngidul malah ngalor
Janji weruh si randha ngangsung neng sendhang
Jago cilik tanpo cengger (jagone gundhul)
Anteng meneng melek nyemplung kungkungkum kali
Apa rs pirsa mas (mbuh ra weruh)
Apa ra pirsa mas (mbuh-mbuh ra ngerti)
Uwis tibo isih kok tibani andho
Trimo ngalah tak enteni sak elinge
Sopo wonge ora bingung adhuh aku bingung
Cilik gede podo kumpul rambut dewasa nganti gundhul
Jare blanja pamite kok ngumbah moto
O liyo liyo jare mrene jebul mrono
Dhuh adhuh adhuh kok janjine koyo ngono
Ora ngira ora nglegewa semana tegane atimu
Saiki kabeh ilang sirna kesalat geni dadi awu
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus
ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
Jarot, “Lha nggih amargo kulo mboten duwe ilmu kulo ajeng nyuwun tulung panjenengan.”
Dhalang ing donya pawayangan iku wong sing nggadhahi kaprigelan kusus mainaké wayang utawa sing pinter ndalang. Mbiyèn, ketrampilan iki diwarisaké turun-tumurun.
Dhalang nduwèni fungsi dadi sutradara, penulis lakon, narator, pemain karakter, penyusun iringan, pesinden, penata panggung, penari lan liyane dadi nduwé kemampuan akèh kanggo mimpin pagelaran.
Ana uga istilah dhalang jemblung sing ora nganggo perangkat wayang kanggo sarana carita ing nganggo tuturan kayata nuturaké dongeng.
Tembung dhalang asale saking Dahyang sing maknane mèmper karo tabib. Ing tlatah Jawa tembung iki uga duwé makna ngudal piwulang utawa ambeberaken elmu, aweh pencerahan kanggo pemirsane.
Dhalang Wayang Kulit uga kalebet pawongan ingkang anggadhahi kaprigelan pamijén (khusus) babagan andhalang. Dhalang bisa carita sedalu natas ingkang dipun sekuyung déning pengrawit, pesinden, ngginakaken gamelan, wayang, soundsystem, lan panggung.
Pakem carita ingkang kagelar estunipun kathah sanget ing antawisipun Ramayana lan Mahabarata saha carita asli Indonésia antawisipun Dewa Ruci, Sudamala lan sanesipun.
Ing sajroning pagelaran Dhalang uga anggadhahi-gadhahi kuwajiban (peran) ingkang kathah ing antawisipun dados aktor tunggal, pranata gendhing, sutradara, paraga (pemain), pranata sabet (gerak), pranata panggung, pranata keseniyan pagelaran, lan sanesipun.
Ing jaman kina Dhalang ugi sinebat Dhahyang ingkang ngemu werdi pawongan pinunjul ing babagan kebatosan utawi tembungipun sanes tabib, lan dados sesepuh ing bebrayan, sanak-dulur, tangga tepalih. Malah ing jaman kina Dhalang boten namung Mayang, nangging ugi laku darma paring pitulungan dumateng sanggya ingkang mbetahaken, lan ugi dados panggenan mundut seserepan babagan ruwet rentenging kulawarga menapa dene bab bebrayan agung.
Ing babagan ruwet renteng kulawarga Dhalang asring dipun suwuni pamangih menggah kawetahanipun tiyang sesomahan. Bab bebrayan agung saged katitik saking tradisi Dhalang mupu anak. Liripun keyakinan bebrayan (masyarakat) rumiyin menawi wonten bayi lahir mangka ing désanipun wonten Dhalang ingkang nembe mayang, pramila bayi enggal kasusulaken dateng panggung lan dipun pangku Ki Dhalang saha kaparingan asma. Ing wanci dewasanipun lare punika dados anak angkatipun Dhalang, saha Dalang gadhah kuwajiban moral nderek anggulawenthan lare punika ngantos diwasa.
Sekolah dhalang[besut | besut sumber]
Jurusan Seni Pedhalangan, Fakultas Seni Pertunjukan, Institut Seni Indonésia (ISI).
Bahasa BanjarEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 10 Maret 2016.
Cilacap, Rembang, Grobogan, Blora, Wonogiri, Demak, Purwodadi, Rembang, Pati, Gunung
Ananging Kratoning Allah sarta kautamané iku padha upayanen dhisik, nuli samubarang iku mau kabéh bakal diparingaké marang kowé.
January 28, 2010 at 4: 43 pm marang kerapu marang krap2 … krap koh
Kabupatèn Kutai KartaNagara jembaré 27.263,10 km² lan jembar wewengkon perairan kurang luwih 4.097 km² sing dipérang jroning 18 wewengkon kacamatan lan 226 désa/kalurahan, kanthi padunung cacahé 547.422 jiwa (2005).
Sacara geografis Kabupatèn Kutai KartaNagara dumunung antara 115°26'28" BT - 117°36'43" BT lan 1°28'21" LU - 1°08'06" LS kanthi wates-wates:
1.1 Dhaptar Bupati Kutai KartaNagara (klebu Bupati Kutai)
Kabupatèn Kutai KartaNagara minangka panerusan saka Kabupatèn Kutai sadurungé dimekaraké ing taun 1999. Wewengkon Kabupatèn Kutai, klebu Kutha Balikpapan, Kutha Bontang, lan Kutha Samarinda, sadurungé minangka
Kutai diowahi dadi Laladan Istimewa Kutai sing arupa laladan otonom/laladan istimewa satingkat kabupatèn miturut UU Darurat No. 3 Taun 1953.
Taun 1959, status Laladan Istimewa Kutai sing dipimpin Sultan A.M. Parikesit dibusak. Lan adhedhasar UU No. 27 Taun 1959, laladan ini dipérang dadi 3 Laladan Tingkat II, ya iku:
sawisé Mendagri ngrévisi SK Pengangkatan Awang Dharma Bakti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kutai_Kartanegara&oldid=1050401"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Kutai KartaNagaraRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
isBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 22 Maret 2016.
aku pingin pesen tapi karo sopo??
dhisik nek pesen aku lewat mbakmu..
tapi nek urusan Cyber mbakmu ra ngerti opo?
karo kelakson’e grenku iso murop maneh perkoro nyobak ngerijiki aki gawe bodrex……..cobak’en disek, ojo diombe
Horeeeee…iso dodol pentol maneh…..suwun yo mas…tip tip e apik…aku ga nggae oblek maneh cooookklk…pentollku payu
ayu rupane marakke wong lanang ngelu sirahe
jan ra bejo lasinem jan mesakno lasinem
kowe telat .. salahmu dewe ..lak wes tak kandani
kowe tak jak rabi .. malah mlayu.. malah mlayu
kowe telat.. wes telat tenan.. sokor ra
dijak ngene ngono lasinen sarwo gelem.. lha akhire telat weteng dadi kenceng
mumet sirahe lasinem mumet sirahe.. telat wulane lasinem telat wulane
jaka Thursday, 12 August,2010 at 3:25:44 pm · kulo nyuwun lagunipun kangmas didi kempot ingkang lagu saking basa indonesia dipun gantos basa jawa, matur nuwun
Malioboro iku papan pariwisata arupa dalan gedhé ing Daerah Istimewa Yogyakarta. Ing pungkasan sisih kidul dalan Malioboro iki dumunung istana Gedhong Agung, Pasar Beringharjo, lan Muséum Bèntèng Vredeburg. Ing wayah soré ing trotoar dalan Malioboro iki akèh bakul sing dodolan panganan kanthi didhasaraké ing lemah (lèsèhan). Kajaba kui ana ing kiwa tengen dalan Malioboro akèh bakul kang dodolan maneka warna barang khas Jogja kayata tas, kaos, batik, dompet lsp.
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 15 Maret 2016.
Bahasa Jawa Aku Orak Tegel Gawe Koyo Ngunu Men Aku Susah Orak Opo Mumpung Igik Waras Ngolek Sandang Pangan Seng Apik Ojo Ngawe
Kaping papat kudu weteng ingkang luwe (Yang keempat perbanyakkan berpuasa)
nang Talang 5 km sekan Kota Tegal arah maring Slawi. Tapi ati-ati saiki akeh nemen warung sauto sing ngarani
Cemlorot wulan padang pindo yayah rina
ingkang moho agung kumecap lati tumekeng dada ngilu
pucung ngadang ing dalanWirangrong nganggit crita pepindanTan wurung dadi dongeng ing
ba tha nga kang akhireBareng murka sukma raga pageteMangsuli crita kebak reronceAla becik dadi sanguineNeraka apa suwarga
muka BumiKinanthi:Dituntun, digandengSINOMTembang sinom pangeran katonNyangking rina wengi mbabar lelakonRikolo bayi banyu gege wus keprabonNajan gede nanging jiwa isih enomBedane wus ora turu nang pangkonPindo lakune dina mangulonSatindake dadi lakonSatindake dadi pitakonYwa nganti luput dadi layonSinom: Si-enom, nom-noman,
weruh manis pahit isening donyaLamun jroning jiwa tan pirsa panca driyaDadi menus……..
ramaAgni ngobong ati ngidung asmaraDadi lakon keprabon pinda rajaTerjemah:Hiasan tembang
dudu turu nglindurUrip kudu ngilo banyu bening sumurAti rasa pakarti wus tinandurOra akur pakarti udur kudu dicukurLakune ding ngepange arep mungkurKepesten nyangking kidung
ngangsu kawruhYen wus tumekeng raga pegatan ruhRaga sukma dumunung ora weruhGara-gara tan esti gusti paring
gumelar kebak pitakonJagat gumelar dikiro keprabonJagat gumelar kebak lakonJagat gumelar kersane Hyang
rembulanePumpung jembar kalanganeYo surak o surak horeGumebyar lintang nglaras ing tawangCemlorot wulan padang pindo yayah rinaUrip
lekuking irungAnak wis umur sekolah wurungDolan playon turut lurungAduh biyungDuh gusti ingkang moho agung
renguTawang klawuKudu nganggo apa ?Yen ana sing di luru ?Kepriye kudune ?Yen ora genah ?
Ponang jabang nembe mijil punikiGawe kesengsem ingkang nyawangGemlethak penak sareneNajan dalu wus larutKaton ayem ngrerujit atiSarta gegurit manahKang pirsa rasane wuyungKetaman si
nganthi karsa4. Sinom dalam pupuh dandanggula :Putra ingsun pepujaning atiSing prasaja aja cidraYwa jujur ing marganeDonya kebak reriduKudu tabah waspada katah ngelmiUrip ing marcapadaSampun katah kang di ugungTan kendat nggennya dedongaCobaning urip ana ing lakunirekiDoh rubeda lan bebaya5. Dandanggula :Pancen ribet yen nandang penggalihRuntut tansah ndandanggulaSaben rina lan wengineMlampah tebih datan lesuAndika mung anuruti atiLuwih
Lelimengan rembulan surya wus lariGanti crita ngumandang ing rasaAngrasani dak gesangeRaga sukma pisah sampunKanti ninggal crita nyawijiDados dedongenganRina kalawan ndaluPinda pengilone ngagesangUrip iku tansah titi ngati-atiSangu sawon ing ayunan
tumindak becik tan pirsaDadi menus manggih cilaka6. Dari nama tembang Asmaradana :Pepanjange tembang
lan ramaAgni ngobong ati ngidung asmaraKadya lakone Dewi Ratih Komajaya7. Dari nama tembang Gambuh :Gambuh iku
ngangsu banyu bening sumurHang rasa pakarti laku tinandurYen lagi catur mungkurEling tuwa eling
sapa yen kadung kepetak ngerongMlarat sugih, sing pangkat apa maneh garongNora mandang drajating uwongWirang wus jroning rongJagat gumelar kebak pitakonJagat gumelar kebak ing lakonJagat gumelar karsone Hyang ManonPan mangkono werdine wirangrong
ngadang ing dalanWirangrong nganggit crita pepindanTan wurung dadi dongeng ing dalanIku macapat paring
bandaAti kemitir mbedah nelongsoAti nagis ing tengahing sepiLingak-linguk kabeh wis sirnaTan mandeg lakune rembulanTan mandeg
pakartining ilmu luhung, 1—-2–2—-2—2-21–1-1 kang tumrap ing
balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun ing samudana, sesadoning adu manis .
Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi
sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha, prandene paksa kumaki.
ing jasad, amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok pancabaya, ubayane
saking liyep layaping ngaluyup, pindha pesating supena, sumusuping rasa jati.
WAYANG lan KABUDAYAN JAWI	| Tag: macapat, mingkar mingkur ing angkara, wedhatama
← Anjrah Ingkang Puspita Arum	Puisi Sederhana →
5 thoughts on “SERAT WEDHATAMA PUPUH PANGKUR (Karya : Mangkunegara IV)”	Tum berkata:	02/07/2013 pukul 20:34	Mingkar-mingkuring angkara,
adhi_wapistic: Watake Wong saKa wetOn Jawa
Hamzah Haz ingkang miyos ing Ketapang, Kalimantan Kilèn tanggal 15 Februari 1940 punika Wakil Présidhèn Républik Indonésia ingkang nomer sanga ingkang njawat wiwit taun 2001 sesarengan kaliyan minggahipun Megawati Soekarnoputri dhumateng kursi Présidhèn Républik Indonésia. Ing parté, Hamzah Haz sapunika njawat minangka Ketua Umum Parté Persatuan Pembangunan (PPP).
Ing Pemilu 2004, Hamzah Haz punika salah satunggiling calon présidhèn. Piyambakipun pasangan kaliyan Agum Gumelar.
Hamzah_Haz&oldid=1099205"	Kategori: Lair 1940Wakil Présidhèn IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 19 Oktober 2016.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Panjalu,_Ciamis&oldid=175668"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa BaratKecamatan nang Kabupaten CiamisPanjalu, CiamisKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Padasaka,_Candhimulya,_Magelang&oldid=1114221"	Kategori: Candhimulya, MagelangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 30 Januari 2017.
agoezt89CamatJoin date : 15.01.09Subyek: Re: ( pic ) nyawa
Lukas 9:16 | Gusti Yésus terus njikuk roti lima lan iwak loro mau. Sakwisé nyawang nduwur, roti lan iwaké terus diberkahi, terus dityuwil-tyuwil dikèkké marang para rasul, kongkon ngedum marang wong kabèh.
Lukas 9:1616Gusti Yésus terus njikuk roti lima lan iwak loro mau. Sakwisé nyawang nduwur, roti lan iwaké terus diberkahi, terus dityuwil-tyuwil dikèkké marang para rasul, kongkon ngedum marang wong kabèh. Last Verse
menawi mbak ratna kulo ngertos polanharjo nggih menawi mboten klentu hehehehe, amargi kulo nggih gadah rencang celak mriku mekaten..
kagem mba Ratna lan mas ganjar,mugi tansah pinaringan limpahan rizi ingkang kathah, tansah pinaringan pangayoman lan ridho saking Gusti Allah SWT, mugi dados keluarga ingkang
bedhaya, srimpi, wireng dan wayang wong
Bab Lakune Nitisake Wijining Dumadi Murih Tumuruning Wiji Kang Becik
Amratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti. Mungguh lakune nitisake wijining dumadi, iku
amarga panjaluk mau, yen kapiturutan, dadine rabine banjur dhemen marang lakine, ing wusana bisa mantep.
Narima, iya iku wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep.
Temen, iya iku wong priya kudu nuhoni ing semayan utawa sesanggeman, amarga manawa netepi ing janji, iku bisa mahanani katresnan, ing wusana dadi kedep.
Utama, iya iku wong priya kudu demen ngapura marang kaluputane rabine, amarga dadi wong priya iku manawa sabar demen ngapura marang kaluputan kang remeh-remeh, iku bakal mahanani tumemening rabine, ing wusana dadi gelem labuh.
Ana dene nyumurupi wewijangane wiji, iku kudu ngreti marang lakuning wektu karon-sih, dene lakune karon-sih iku uga ana petang prakara, iya iku: eneng, ening, awas, eling.
Eneng, iya iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.
Ening, iya iku atine kudu ening, dene paedahe bisa nikmat rasane lan manfaat. Amarga kaweningan mau bisa gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
Awas, iya iku kudu mulat kedep-liringing rabine, wektu karon-sih, kendho apa mempeng, utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
Eling, iya iku aja mikir liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung binuka bakuning rasa, tumuli duweya osik sumedya mbuka kadatoning rahsa, supaya rabine mau gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
Mungguh tuwuhing rasa iku jalarane ana loro prakara, iya iku: marahi lan meruhi.
luwih dhisik mangsetiya tumuruning wiji kang becik (teteping trimurti), kapantenga ana ing cipta.
Meruhi, iya iku aja nganti nerak wewalere, nanging malah mbumbonana kang prayoga. Dene wewaler iku: nyumurupi wewadining wanodya lan wewadining wiji. Kang diarani wadi mau katerangane mangkene: bab kang diarani tumindak rusuh, iya iku rusuh arep nyumurupi marang wewadining wanodya. Dene kang diarani elok, iya iku arep nyumurupi wewadining wiji.
Dene wadining wanodya bakuning rasa, iku wijang-wijange mangkene: ing sajroning baga iku ana kulite alus sarta sangisoring batuk baga ing jero
lengket ing semu katone mung siji, iya iku kang minangka let-letan banyu telung warna, iya iku: satengening urat iku dalan banyu sene, sakiwane urat iku dalan banyu suker (getih), mung tengahing urat loro mau iku dalaning banyu rahsa pita (kama). Dene urat loro iku ing dhuwur gathuk karo song, terusane anjog ing lawang kadatoning rahsa, lawang mau ngrukubi Sang Hyang Kamajaya (uwel), kang diarani uwel iku lawang kekandhanganing jabang bayi, wujude mung bening kaya kaca.
Mungguh kahanane song mau iya iku poking rasa, amarga samasa kagosok (kagepok) banjur mekrok, kaya dene kewan kintel saben kagepok banjur mlembung, mekroking song mau jalaran saka rasa keri, yen wis krasa keri iku bisa narik rosaning rasa nikmat. Dene lawang yen wis menga banjur kawawa nduwa, uwel, iya iku narik kekandhanganing bebayi. Kekandhanganing bayi mau yen nganti nyaut utawa nadhahi kamaning priya, iku adate tumrap wanodya awake mesti banjur krasa keri, gumriminging rasa temahan dadi cape (marlupa).
Urat kang anjog ing wadhuk iku kasamadan dening genining manusa kang arane Yitnamaya. Geni mau gedhene mung samrica, iya iku kang kawawa matengi pangan sajroning wadhuk, sarta kawawa nyepuhi wiji kang wis ngumandhang ing kekandhanganing bayi. Kandhang bayi iku manawa panyaute bener ora luput, nganti bisa ngamedi pucuking pasta-purasa (ngepuh kam), ing mangka kapinujon kasusupan wiji, iku banjur bisa kalebon mani, dene mani kang wis kumpul lawan wiji ana sajroning kandhang kono, iku mratandhani yen wiji bakal dadi, mula wong wanodya banjur ngandheg.
Ing sajroning ngandheg, upama kinaron-sih ing priya liyane iku wis ora bisa kasusulan wiji kang dadi maneh, kajaba kang nitis sapisan mau. Yen kurang pracaya katerangane kene ginawe kosok bali, kang minangka tandha seksine iya iku bapa manawa wis mati kajupuka balunge, anak kang isih urip kairisa wetokna getihe katetesna ing bebalunging bapa mau, mesti getihing anak banjur amblas (kasesep), manawa dudu getihing anak dhewe iku mesti ora kasesep (ora ambles ing bebalung).
Ambaleni wiji kang wis ngumandhang ing kekandhangan, ing
kasalad urubing Yitnamaya wusanane banjur kenthel, samasa wis kenthel banjur kumulit, yen wis kumulit banjur gana, nanging isih kakum ing banyu. Sajroning gana kakum ing banyu, iku banjur nurut bolonganing urat kang gandeng karo wadhuk. Mungguh kumambanging gana iku kaya dene banyu kang dumunung ing godhong lumbu.
Sawise mangkono gana banjur gatra kaya pepukiran ing manusa, gatra mau saya suwe saya mundhak gedhe lan mundhak kekuwatane, ing kono banyu kang kakuman gana banjur njendhel, jendhelaning banyu uga banjur mundhak sumaring maneh, ampase pada kelet ing kuliting bayi, dene sarine dadi kawah. Mula pepelinge wong tuwa-tuwa, tumrap wong wanodya kang ngandhut lagi masane gana, iku aja sok ngajangake solah-bawaning raga, awit manawa kepleseting wiji, iku bisa njalari gagar (kluron).
Samengko genti mratelakake wewadi wadining wiji ing nalika arep tumitis, sajatine sengseming atining bapa kang ketarik dening dayaning wiji mau mangkene: Manawa arep nitisake wiji iku kang luwih dhisik manuksma ana ing utek, lebuning wiji nurut lebuning napas, tumuli nuksma ana ing panon, banjur manggon ana ing pramana, ing kono wis
ana ing rasa, dene tumibane ing biyung iku mbarengi wetune rahsaning bapa, kang banjur katampan ing papane.
Lakuning wiji mau miturut wetuning swasana, ing kono banjur tempuk karo metuning rahsa (mani) banjur kacatok dening kandhangan, sawise mangkono wiji tumuli tumempel, ing kono kudrating Pangeran wis ora owah maneh, tumrap kadadiyane bocah ing tembe, lelakone sarta wewatekane, miturut tanceping cipta sarta rasaning karep wektu pepasihan, ana kang minangka tandha-yektine, iya iku wujuding rupa mesti mirib (memper) bapa lan biyung, sabab wektu sih-sinihan sisi lan sijien tunggal padha nancepake katresnan, kaya rahsa narik jiwa, mula anak iku uga kena sinebut layanganing jiwa, dadi wis tetela tanceping warna kang ana ing cipta iku mahanani warna, rahsaning karsa lan greneking cipta mahanani wewatekan lan lelakon, mula iya ana paribasan: Kacang manut lanjaran. Utawa: Ora ana banyu mili mandhuwur. Kang mesthi banyu mili mangisor. Karepe bebasan iku mangkene: Rupaning anak iku mesthi mirib wong-tuwane.
Samengko mratelakake wewijangane wiji kang katarik saka dayaning bapa, ing nalika lebuning wiji mbarengi lebuning napas, nuli sumimpen ana ing utek, banjur rembes marang panon. Kang diarani panon iku banyu sari iya sarining utek, pamanggone sajroning manik. Sawise wiji ana ing kono kawawa manuksma ing pramana sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana ndayani tunggal karep, yen wis nunggal garepe wiji narik daya surenging karon-sih, mangkono iku manawa cinegah dadi paedah, yen linantur dadi batur.
Tegese: Sing sapa nuju kasusupan wiji, mangka bisa nanggulangi karepe
anak iku manut empaning cipta, sarta urubing pramana minangka bahu (nguled), bumbu yen wis kauled ing bahu banjur kumpul, dene matenge saka daya Yitnamayaning biyung, dadi matenging panganan mau jenenge wis mapan, mulane mangkono, amarga urubing pramana iku manut mapaning cipta.
Saupama tanceping cipta matutuk rumasa kabeneran ing sapolah-polahe, urubing pramana sarta wiji mesthi biru muyek marakata, iku mahanani wewatekane anak ing tembe bodho ing budi, nanging becik atine.
Saupama tanceping cipta kadereng ing kabudayan, urubing pramana sarta wiji mesthi warna abang mbaranang mblerengi, iku mahanani wewatekane anak ing tembe landhep ing
Saupama tanceping cipta kang lagi nungkul ing puja brata, mangke katarima, urubing pramana sarta wiji mesthi warna ijo nom
Mungguh kang kasebut ing dhuwur kabeh mau, tumrap ala beciking wiji. Dene kandel-tipising wiji iku manut wancining karon-sih, nalika terangke mangkene: Yen wanci awan, wijine tipis, sabab ing wanci mau pramana nedhenge amer. Yen wanci bengi, wijine kandel, sabab ing
Kapriye carane nyumurupi wujuding wiji, sarehne wiji iku bangsaning alus, dadi enggone nyumurupi iya sarana alusing pandulu. Kang diarani alusing pandulu iku ana
prakara iku, lagi bisa nyumurupi wiji kang sawantahe.
Tumrap panengeraning wiji, iku kena disumurupi, mungguh beda-bedaning wiji lanang utawa wiji wadon, bakal dadining anak, wantu utawa kembar, apa dene dhampit. Terange mangkene: Yen wiwit arep
napas santer ing lenging irung kang tengen, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon kiwa, iya iku pratandha wiji lanang.
Manawa napas santer ing lenging irung kang kiwa, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon tengen, iya iku pratandha wiji wadon. Manawa napas santer ing lenging irung loro pisan (padha santere), iku mratandhani cumitaking wiji ana ing tengah-tengahing panon (manon), iya iku pratandha wiji wandu. Manawa eninging cipta rong pandurat suwene, iku bisa narik wiji loro, nalika karon-sih greget-santing sakarone tempuk (padha karepe), iku bakal mahanani anak kembar utawa dhampit. Nanging manawa kembar wijine cumitaking panon kang sasisih, yen dhampit wijine cumitaking panon kang kiwa tengen.
Kang ingaranan roh Idlafi, iku rohing wadon, nanging dumunung ana ing lanang. Sajatining wadon iku roh Kudus mulya, nanging rohing lanang, mapan ing wadon, kang mahasucekake ing jinem, padha mapan sajroninng junup, mula kawasa anuwuhake karkat dhewe-dhewe, amarga rohing wadon kaango lanang, rohing lanang kaanggo wadon, dadi saka anggone arep narik rohe dhewe-dhewe, ing wekasan aliru lambang sari padha carane, temah kawasa anganakake sifat, mula ingaran sanggama, tegese benering sawiji balaka, utawa saresmi, pikarepe campuring sari wor syuh dadi padha mareme, awit kasamadan dening Dzat-ing Pangeran Kang Amahasuci, anggone arep cumitak warnaning bapa-babu, mula kang pancen waskita marang rahsaning karon-sih, yekti bisa angarani sadurunge kababar.
Kaya ta, ing dalem salapan dina, sakaloron mau kang anduweni kumenyut dhisik sapa, saupama wanodya kang ngrasakake kangen dhisik marang priyane, tumekaning kalakon anitisake wiji yekti bakal lair putra priya.
Kaya ta, kang anduweni kumenyut dhisik kang priya, kangen marang rabine, tumekani nitisake wiji, sayektine bakal lair putra wanita, ananging kudu banjur
ing tembe wijine anduweni cacad, mungguh wujuding cacad iku warna-warna.
Manawa ing dalem saresmi mau anduweni ngeres ing panggalih semu duka, nanging ora kawedhar, ing tembe wijine kalabetan watak sugih napsu hawa, tarkadhang tiwas uripe.
Manawa salah sawiji ing dalem arep ngangkat saresmi, ana kang duwe ati sisip sathithik, ing tembe uga tumus wewatekaning putra, yen kang sisip kang wanodya, tumus marang wiji priya, manawa kang sisip kang priya, tumus marang wewatekaning wiji wanita, kabeh iku kalebu paniitihan, ing dalem salapan dina iku wajib katitika titikaning cipta, sarta rasa pangrasa ing dalem salapan dina mau, mula bayi lair iku angetung salapanan, manawa wis tumeka sataun aran bocah tawa lare, tegese kuwat, mula banjur angetung taun.
Saka wasiyat dhawuh wewelinge Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, prakara panitikan ora kena sembrana ngarah apa, malah ing sabisa-bisa angestiya peta, tegese ing dalem karkat mau bisaa banjur tampa-tinampaning cipta sasmita, dadi aran sakaroning atunggal, sarta kudu suci supaya becik tumusane, utawa bisaa pasang gelaring salulut, tegese kang wanodya aja nganti liya pancipta pangalembana marang priyane, sanadyan priyane iya anyiptaa marang wanodyane, aja angrasakake liya-liyane, iya iku wiji sajati premati.
Sawenehing wong sajroning saresmi karo bojo, ora mawa pepantengan sakaroning atunggal, malah anduweni liya panyipta, tarkadhang anggagas kasenengane dhewe, kang mangkono iku upama bisa dadi wiji, sok ambilaheni wong tuwa, iya iku kang ingaran anak agawe rusak, yoga karya rengkaning praja.
Dene prataping wong ajejodon mau, bisaa cadhang-cinadhang, tegese wajibing wanodya ora kena adreng ing panedya kudu dianggo wadi, priya iku wewenange angon cipta-sasmitaning wanodya, sakira ing dalem sadina kono ora ana sebab apa-apa, tanpa labet susah, apa dene sepi pakewuh, iku tandha yen Pangeran Kang Amahasuci anggone bakal nitahake wiji, wiji ing sasama, iya iku jatining Trimurti, akeh kang dadi anak anung angungkuli bapa. Sanadyan para luhur manawa kabeneran pakartining budi, kalayan nastiti, yekti bisa dadi. Dene kang agawe rusaking nagara, iya saka kurang saranta, temahane kurang prayoga lelegetaning ngaurip.
Sanadyan wis bisa narik wiji, ing mangka wiji kang sumurup mau wiji ala, iku uga kena dilebur sadurunge dadi wiji kang dumadi. Dene pratikele mangkene: ing sajrone karon-sih among ulahing swatata, manawa duwe niyat arep nurunake wiji, lan maneh ilafating wiji kang bakal tumiba kurang becik, mangka sajroning ulah swatata sem-ing karsa mau, utawa sajroning karon-sih nalika lagi kadereng kadhesek mempenging karep, iku kasurehna, aja kabacutake, ora-orane iya kagaweya gela utawa kemba, iya iku saran wudharing rahsa kasilipna mangisor utawa kawutahna ing sajabaning lawang. Sarana mangkono adate wiji ora bisa dadi amarga ora bisa katampan ing wadhahe ing wasana gagar utawa
Bapak aku uga kerep diajak mirengke wayang. Bapak iku duwe kareman mirengke wayang sing diputer ning radio, saben bengi yen arep sare Bapak mesti golek channel radio sing nggiyarake wayang. Nganti saprene, bab iku dadi pakulinanku utamane yen aku lagi kancilen, ora isa turu. Yen lagi kancilen aku terus nyetel radio, golek
kang paling daksenengi “Anoman Maneges” sing ndalang Ki Anom Suroto (mp3-ne saiki wis ana ing blog kagungane galuh). Emane, kaset iku kaset jilihan. Biyen aku isih kelingan aku nate nyuwun Bapak supaya ditumbasake kaset iku, nanging pranyata wis ora ana ing toko. Kanggo ngijoli, Bapak banjur utusan Mbakyu numbasake kaset wayang sing mirip karo lakon iku yaiku “Wahyu Trimanggala”. Mirip’e ana ngendi? Mirip amarga
kabare warassss nduk ayuuuu... wallaaaa kok enak temenn iwak mu kuwi... kepingin koyo wong meteng! uishh ora
ing para warga. Ing babagan wayang, ana unsur seni, hiburan lan ajaran moral.
Miturut ing babagan ngrembakane karya sastra, wayang diowahi dening panganggit
dadi crita cekak. Anane crita cekak uwal saka crita wayang kang sebenere.
Gegayutan antarane crita cekak minangka karya sastra anyar lan klebu crita
uatawa lakon wayang kang ana gegayutane karo teks liyane lan ndadekake anane
hubungan intertekstualitas antarane crita cekak karo lakon wayang. Hubungan
dadi unsur-unsur crita cekak lan wujud saka hubungan intertekstualitas iki
awujud kritik sosial kang ana ing crita cekak. Panganggit medharake kritik
ana gegayutane karo crita cekak ing intertekstualitas? Ancas sing arep kagayuh yaiku: Mangerteni intertekstualitas
iki nggunakake dhasar intertekstual yaiku nggandhengake teks crita cekak karo
teks liya. Punjere panaliten iki ngonceki crita cekak saka babagan kang
gegayutan karo intertekstualitas. Analsis wujud interteks ana ing crita cekak
nggambarake kahanan ana ing masyarakat. Teknik analisis datane nganggo
intertekstualitas yaiku nggandhengake teks crita cekak karo teks liyane. Kasiling
analisis panaliten iki antarane. Crita cekak minangka karya sastra ana
gegayutane karo karya liyane. Gegayutan iki sing dienggo dening panganggit
anggone nulis crita cekak. Ana ing wolu crita cekak iki, paling jumbuh karo
panaliti, ana wujud panyadapan (ekserp) yaiku; crita cekak “Bethara Kala” saka ruwatan,
crita cekak “Dhalang” saka Perang Baratayudha, crita cekak “Duryudana Gugat” saka
Perang Baratayudha, crita cekak “Semar” saka lakon “Semar Mbangun Kahyangan”, crita cekak “Reshuffle” saka kahanan
gegayutane karo wacana sosial kayata; panguripan, keseniantradisional,
pengembangan (ekspansi) ana; crita cekak “Bethara Kala” dari acara ruwatan, crita cekak “Dhalang”saka kontroversi pakem, crita cekak “Cakil
intertekstualitaskaro babagan sosial kayata; demokrasi, nggugat panguwasa,
nggampangake liyan, politik sing resik, manipulasi (modifikasi) ana; crita cekak “Bathara Kala saka ruwatan lakon “Murwakala”, crita cekak “Dhalang” saka Perang Baratayudha, crita cekak “Duryudana
sajroning crita cekak uga ana demokrasi, ngremehke liyan, nggugat panguwasa,
keamanan, curiga lan pemutarbalikan (konversi) ana; crita cekak “Dhalang” dari peristiwa Perang Baratayudha, crita cekak
“Suporter Taun Anyar” saka nakale remaja/masyarakat, uga ana gegayutane karo
wacana sosial kayata; demokrasi, dijlentrehake teks-teks kang
ana panyaruwe karo crita cekak. Panyaruwe kang diprayogakake saka panaliten
karya kang ana gandhenge karo karya liyane supaya bias dingerteni babone karya
mau. Kajaba iku, karya sastra kang ana isine babagan kritik uga didhukung
saka: Priyanto, Edi. 2011. Skripsi Unnes: Lakon
pupuh Kinanti, :· Nalika kesah punika / Ing
Kanca-kanca kelas XII, adhik-adhik kelas X lan XI sing daktresnani
kaping sepisan, monggo kita sareng-sareng ngucapaken Puja-puji sukur dhumateng
Allah SWT ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah katitik ing wekdal punika
kula panjenengan sedoyo sami saged makempal wonten ing SMAN 1 Babat,kangge
angestreni perpisahan kelas XII, kanthi sehat walafiat boten wonten alangan menapa. Angka kaping kaleh,sholawat ugi
salam kita aturaken dhumateng Nabi besar Muhammad SAW ingkang sampun nuntun
kita sedaya saking margi ingkang lepat dumugi margi ingkang leres inggih menika
kaping tigo,kula ngucapaken matur suwun sanget dhumateng para rawuh ingkang
4. Acara inti inggih puniko ceramah 5. Panutup
1. Kangge angawiti acar puniko monggo kita
sambutan. Sambutan kaping setunggal saking ketua panitia, ingkang badhe
dipunsampekaken dening....................Kagem.......................kulo
sumanggakaken. Matur suwun dhumateng................., Sambutan kaping kaleh saking
kepala sekolah SMPN 1 BABAT, inkang badhe dipunsampekaken dening....................Kagem.......................kulo
sumanggakaken. Matur suwun dhumateng.................,
kaping 3 maos ayat suci Al-Qur’an ingkang badhe disampek aken dening....................Kagem.......................kulo
ingkang kaping 4 ceramah dening bpk..............kagem bapak...........kito
sumanggakaken.matur suwun dhumateng........................mugi-mugi ceramah
5. Adicoro ingkang kaping 5 doa, kagem bapak...........kito
waosan doa kolonembi aminangkani paripurnaninipun adicoro. Bokbilih wonten
Endhel Ajeg, Endhel Weton, Apit Ngarep, Apit Mburi, Apit Meneg, Gulu, Dhada,
Kupat kuwi wadhah, wadhahing jiwa, papan panglebure rasa. Kupat, wis dadi kodrat gegambarane wanita. Wanita iku jarwane wadi, uga papaning semedi. Mula, yen mangan kupat, unen-unen para wegig, ora kena diuculi janure, nganti
begjane mawit yen isine dhempyah (mawur). Cak-cakane mangan, sangu laku papat (kupat). Sepisan, luber yaiku nindakake jatining rasa sarana bebas. Ora glenak-glenik, slinthat-slinthut, ngetut iramane kodrat. Kapindho, labor yaiku lire sawise bebas (sah), ora ana sing ngridhoni – kudu dikantheni nepsu suci. Katelu, lebur yaiku yen niyate wis suci mesthi wae panindake manteb sajiwa-raga. Kaping pat, lebar yaiku kabeh mau bakal nggawa akibat sing ora entheng, kudu wani nanggung rekasa lan kepenake.Dene lepet, kuwi lambange priya, anggone ngrahapi kudu diudhari. Jarwa dhosoke, lepat kuwi yen wis
Sibolga Hotels: Hotel Bumi Asih Pandan Sibolga, Sibolga, Sumatera Utara, Indonesia ~ Indonesia
kanggo mbantu para sedulur kito sing keno musibah gempa ning Padang.Nanging sebagian akeh durung nompo bantuan iku.Sak
tangkil ring Bali, dwaning manah nyane sungsut, ratunnya sampun lipia, ngamel jagat, peteng pitune ngeliput, memanah jaga tangkila,
Ngadeg dumun Gusti Ngurah, titiang ngemargiang subakti, cokor ratu kewasuha,
Gusti meninggalkan (saya), ada sekitar 3 bulan.
[6] saget degdeg, manah nyane luh sulatri, minab sangkan si jabang, tuwuh weteng tigang
darmaning ksatrya, apin lampus yan sampun melanin patut, karma pala menyantosang, jaga nyujur jagat suci.
"proyeksi"... lha piye bapak rak yo wis pirsa to? wingi tak telpun bapak jare lagi ngengeti jangan wingene sore dadi rung sempet ngungak primbon golek dina sing apik...lha mbok dikandani tgl enom wis mesthi mathuk... Mochamad
ingkar janji lalu sembunyi,,laguny bang iwan,,,
[Reply]	OpiE July 3, 2009 at 5:33 pm
Wes Pak ndang podo di gasak wae. wis
Datan sanes njeng suna giri rumuhun
Sayeng kaga we rekta kang muroni
awak,... mengko nek nganggo listrik malah kesetrum....=========================================Weh,..lha yo nganggo kayu kui aman dikandanai wong tuo ko maido wae,.. ==========================================Wis rasah di reply meneh, _________________
merasa merinding. Kidung Rumeksa ing wengiAna kidung rumekso ing wengiTeguh hayu luputa ing lara luputa bilahi
MarzukiWarung Lamongan / Pecel LeleWarung Lamongan Jl.
Dalem naming ngajak rencang rencang , ingkang sampun kuciwo , wonten panggenan usaha Network sanesipun ananging mboten mlampah , utawi mandeg .......Namung ingkang sampun mlampah wonten ing Network sanes , menawi KERSO NDEREK dalem wonten acara GRATIS DATENG KUALA LUMPUR mbenjeng tanggal 11 s/d 13 Maret 2009 naming betah ndamel PASPORT piyambak kaliyan Boarding pass wonten Bandara , Pesawat , hotel dll .GRATIS ....SINTEN INGKANG BADHE
Dalem naming ngajak rencang rencang , ingkang sampun kuciwo , wonten panggenan usaha Network sanesipun ananging mboten mlampah , utawi mandeg .......Namung ingkang sampun mlampah wonten ing Network sanes , menawi KERSO NDEREK dalem wonten acara GRATIS DATENG KUALA LUMPUR mbenjeng tanggal 11 s/d 13 Maret 2009 naming betah ndamel PASPORT piyambak kaliyan Boarding pass wonten Bandara , Pesawat , hotel dll .GRATIS ....SINTEN INGKANG BADHE NDEREK SAGET SMS EMAIL MANGKEH DALEM CAOSI wartos saklajengipun .....o gitu kalau beloh tahu ini officenya ten pundi?suwun_________________
gagal rekrut ivan kolev & rahmad darmawan, guyonan opo maneh sing
emboh raine podo rai gedek kabeh,mugo2 nek mulih podo kesasar neng pasar loak
duwit iku. Kudu dipikir tenan maslahe duwite rakyat. Inget wong bojonegoro ternyata g kabeh senenk persibo dadine krungu duwit kanggo persibo akeh wong
ing Polen. Kutha krajané ya iku Garwolin . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 106.363 jiwa.
Sugeng rawuh.... miss ngatiminAdminJumlah posting : 5153Join date : 15.07.08Age : 30Lokasi : Nenjap, Utab, oyoborusSubyek: Re: Leh gabung
pisan.......iki ra ngerti ae...jali iku gak iso ngomong jowo kok sek iomongi jowo
pisan.......iki ra ngerti ae...
dadi werdiBapa biyung pawitan titiNgrekso peparing gustiRina dumugeng wengiTan pegat piwulang sijiDupi karso Agomo ageming ajiDados priyayi ing
bayi banyu gege wus keprabonNajan gede nanging jiwa isih enomBedane wus ora turu nang
godaKarep duwur sundulangit kemul megoTan mampu ngudar panca driyaMung manis manis kang dadi sedyaTan weruh manis pahit isening donyaLamun jroning jiwa tan pirsa panca driyaDadi menus……..
ding ngepange arep mungkurKepesten nyangking kidung pangkurPangkur ngepange karep arep mungkurPinda lakune wus
uwongTiba wurung kadung kapetak ngerongJagat gumelar kebak pitakonJagat gumelar dikiro keprabonJagat gumelar kebak lakonJagat gumelar kersane Hyang
pinggirDondomono jlumatonoKanggo sebo mengko sorePumpung padang rembulanePumpung jembar kalanganeYo surak o surak horeGumebyar lintang nglaras ing tawangCemlorot wulan
wurungDolan playon turut lurungAduh biyungDuh gusti ingkang moho agung kumecap lati tumekeng dada ngiluApa iki jaman
lumakuLandunge nafas sukmakuNyiram adem mring karep kesusuEling welinge bapa biyungEling marang Hyang wikuBegjane
Fanérozoikum ya iku jaman géologi kanthi watu-watu kang ngandhut jasad lan urip kéwan kang akèh banget.[1] Zaman iki diwiwiti watara 545 yuta taun kepungkur nalika kéwan kang nduwé cangkang atos sepisanan tuwuh lan isih lumaku terus ing wektu iku. Jeneng Fanerozoikum diturunaké saka basa Yunani kang tegesé panguripan kang kétok (kehidupan kasat mata), amarga adhédhasar akèhé organisme wiwit bledhosan Kambrium. Zaman Fanerozoikum uga ditandhani karo tuwuhé kéwan-kéwan kang sepisanan tuwuh ana ing cathetan fosil.[2] Fanerozoikum dipantha dadi
Zaman Prekambium ora suwé iki dipantha manèh dadi eon Hadean, Arkean, lan Proterozoikum. Batesan kang trep antarané Fanerozoikum lan Prekambium rada kurang bisa dipesthèkaké. Ing abad kaping 19, batesané dipatok ing fosil sepisanan, ya iku metazoa. Nanging, ora suwé iki wis kasil ditemokaké atusan taksa
kang netepaké bates antarané prekambium lan fanerozoikum ing sawetara titik, (1) nalika trilobita lan arkaeociata wiwit metu sepisanan, (2) nalika Trichophycus pedum, salah sawijiningg organisme penggali kompleks sepisanan metu. Uga (3) metuné sawijining klompok organisme cilik kang nduwé cangkang kang diarani fauna kecil bercangkang. Telung titik bates iki béda yutanan taun antara siji lan sijiné.
metuné kéwan dharat, sarta perkembangan fauna modern. Sasuwéné periode iki, lempengan dharatan alon-alon nyawiji dadi sawijining klomok dharatan kang diarani Pangea. Sabanjuré kepisah dadi bentuk-bentuk bawana kaya saiki.
^ (id)Daftar kosakata geografi (diundhuh 6 Maret 2013)
^ drama Evolusi Tanaman sebagai Pemicu Oksigenasi di Bumi(diundhuh 8 Maret 2013)
pekalongan, purbalingga, purwokerto, purworejo, rembang, salatiga, sragen, sukoharjo, slawi, tegal, surakarta, solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, surabuaya, bangkalan, bangil, pasuruan, batu,
Rembulan rembulan ing dhadha langit kae rambute nglawer tekan dhadhaku apa sliramu ngerti rembulan liyane si tangan
bodho, loro ati muntab ka nepsoné, telu
gan- drung donya brana sugih, kapaté kepé ngin, ingkang sar- wa dudu.
lair ing Seoul, 25 Juni 1982; umur 34 taun) dheweké iku penyanyi lan aktor Korea Selatan, kondhang dadi penyanyi kang pinter anggoné njoged, Rain iku anduweni gawean dadi model lan perancang busana, lan pangusaha busana kang mereké Six to Five ning Korea lan Jepang, dheweké kondhang karo jeneng Bi kang anduweni teges udan ning basa Korea,[1] Dheweké kondhang dadi entertainer ora namung disenengi ning Korea, ananging uga ning nagara-nagara Asia.[1] Nalika dheweké esih cilik, Rain bocah kang isinan lan, ananging anduweni karemenan ning donya dance.[1]
Rain uga dikenal karo jeneng Bi, Pi, Yu lan Vu iki, tampil dance kaping pisanan nalika meluni acara show talent, dheweké esih ana ning bangku SD.[1] marga meluni latihan njoged ning sekolah nilai akademik ora patiya apik, nalika iku ibuné kena lelara diabetes, dheweké kudu mutusaké supaya fokus karo dunya dance apa sekolah amarga dheweké kudu ngurusi adhi wadoné, Jeong Hanna.[1] Akiré dheweké mutusaké kanggo luwih milih dance lan mlebu ning Anyang High School of
Ananging, boysband iki akiré bubar.[1] Rain akiré luwih milih kanggo mulai kariré dhewekan.[1] Debut solo kaping pisanané, diwiwiti nalika taun 2002 ning album kang diwenehi judul BAD GUY.[1]
Amarga debut albumé kang sukses dheweké olih tawaran kanggo main serial drama SANG DOO! LET'S GO TO SCHOOL.[1] Sukses dadi penyanyi lan aktor, anggawe dheweké nyoba anggawe album kang kaping loroné, ya iku HOW AVOID THE SUN, karo single jagoané Ways to Avoid the Sun.[1] Nalika taun 2004, amarga perané ning serial televisi FULL HOUSE, Rain dadi tambah kondhang ning masarakat, ora namung ning Korea ananging ning Asia uga.[1] Amarga perané mau, Rain olih penghargaan dadi Aktor paling apik ning ajang KBS Acting Awards.[1]
Albumé kang kaping teluné ya iku, IT'S RAINING kang dirilis nalika taun 2004 iki bisa kaedol luwih saka sayuta kopi ning Asia, lan iki anggawe album kang tembangan jagoané single It's Raining lan I Do dadi album palling sukses ning pasar Asia.[1] Ning taun 2005, Rain diundhang maring
Dheweké dadi sisi-sijiné Asia kang kaping pisanan diundhang.[1] Dheweké uga olih panghargaan dadi
Albumé kang kaping telu uga sukses, dibarengi uga karo kasuksesané ning konseré kang pisanan , Rainy Day, ning Korea lan Jepang.[1] Albumé kang kaping papaté dirilis nalika taun 2006, RAIN'S WORLD karo single andalané I'm Coming, In My Bed, lan Inside of You.[1]
Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
adhi_wapistic: SyaIr_KyaI Bisyri MusToFa ReMbanG
IKI SYI’IR KANGGO BOCAH LANANG WADON
KANGGO DALAN PADHA MLEBU ING SYURGA
BOCAH IKU WIWIT UMUR PITUNG TAHUN
KUDU AJAR TATA KEBEN ORA GETUN
KUDU TRISNA RING IBUNE KANG NGRUMATI
AJA KASAR AJA MISUH KAYA BUJANG
YEN WANG TUWA LENGGAH NGISOR SIRA AJA
YEN WONG TUWA SARE AJA GEGER GUYON
LAMUN SIRA NUJU MACA KUDU ALON
LAMUN SIRA LIWAT ANA ING NGAREP
LAMUN IBU BAPA DUKA BECIK MENENG
AJA MELU PADON UGA AJA GRENENG
##BAB AMBAGE WAKTU##
DADI BOCAH KUDU AJAR BAGE JAMAN
AJA PIJER DOLAN NGANTI LALI MANGAN
RAMPUNG SHOLAT TANDANG GAWE APA BAHE
ORA IYA MACA QUR’AN
TATA KRAMA LAN ADABE PADHA BAHE
## ING PSMULANGAN##
TATA TATA INGKANG RAJIN LAN RESIKAN
SUPAYA ING TEMBE DADI WONG UTAMA
ANA KELAS AJA NGANTUK AJA GUYON
WAYAH NGASO KENA AJA NEMEN GUYON
LAMUN BAPA ‘ALIM PANGKAT SUGIH JAYA
SIRA AJA KUMALUNGKUNG ING WONG LIYA
ARIKALA SIRA MADHEP RING WANG LIYA
KUDU AJER AJA MRENGUT KAYA BAYA
##KARO GURU##
MARANG GURU KUDU TUHU LAN NGABEKTI
SUPAYA ING TEMBE SIRA DADI MUKTI
##ANA TAMU##
TAT KALANE IBU RAM NAMPA TAMU
LAMUN BANGET BUTUH KUDU SABAR DHISIK
NGANTI TAMU MUNDUR DADI SIRA BECIK
## SIKAP LAN LAGAK##
ANAK ISLAM IKU MANGSA KUDU AWAS
AJA NGANTI LENA MENGKO MUNDHAK TIWAS
AKEH BOCAH PINTER NANGING ORA BAGUS
WONG TUWA GAK NGERGANI GAK NGAJENI
IMAM BONJOL TENGKU UMAR KANG KUNCARA
GUJENG SERBAN SASAT GUJENG IMAM BONJOL
SAK KANCANE HAI ANAKKU AJA TOLOL
MUDHA BEDA KARO KUMPUL YAI NE
ORA NULI MLANCONG GUNDHUL SHOLAT GUNDHUL
NGUDI ILMU SARTA PAKERTI KANG PANUT
ILMU AGAMA KANG NUNTUN LAKU BENER
IKU KABEH SAPA MENEH KANG NGAYAHI
KABEH MAHU GUMANTUNG ING SEJA LUHUR
KANTHI NGUDI ILMU SARTA LAKU JUJUR
KENE PUNGKASANE SYI’IR IKI
Lukas 181Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngekèki gambar marang para muridé, supaya pada mantep ndedonga tanpa semplak. 2Gusti Yésus ngomong ngéné: “Nang sakwijiné kuta ènèng rèkter sing ora wedi marang Gusti Allah lan ora perduli marang wong. 3Nang kuta kono uga ènèng randa sing bolak-balik teka nang nggoné rèkter kuwi njaluk apa beneré, enggoné nduwé karépotan karo wong liya. 4- 5Wis suwi rèkter mau ora gelem ngréwangi. Nanging entèk-entèké rèkter mau nggagas ngéné: ‘Senajan aku ora wedi marang Gusti Allah lan ora perduli marang wong, nanging jalaran randa kuwi teka waé ngrusui aku, apiké prekara iki tak urusané. Dadiné wongé ora bolak-balik teka waé lan mengko entèk-entèké ngamuk aku!’ ” 6Gusti Yésus neruské tembungé: “Pada dirungokké tembungé rèkter sing sak karepé kuwi. 7Nèk umaté Gusti awan-wengi pada njaluk tulung, apa Gusti Allah ora terus bakal ngekèki apa beneré marang umaté? Mosok Dèkné ijik arep ngentèni suwi menèh enggoné nulungi? Mesti ora! 8Ngandela, Dèkné bakal ndang ngekèki apa beneré. Nanging nèk Anaké Manungsa mbésuk teka, apa nang bumi kéné ijik ènèng wong sing nduwé pengandel?” 9Gusti Yésus terus ngekèki gambar liyané kanggo wong-wong sing nganggep awaké déwé wis apik lan ngepal marang liyané. 10Tembungé ngéné: “Enèng wong loro mlebu nang Gréja Gedé arep ndonga. Sing siji wong Farisi, sing liyané wong belasting. 11“Wong Farisi mau ngadek nang panggonan sing gampang kétok wong lan ndonga ngéné: ‘Duh Allah, aku maturkesuwun marang Kowé, awit aku ora kaya wong liya-liyané sing srakah, ngapusi, laku bédang lan ora kaya wong belasting kuwi. 12Saben minggu aku pasa ping pindo lan aku pawèh prasepuluhé pametuku.’ 13“Nanging wong belasting mau ngadek adoh, malah ndangak waé ora wani, namung ngantemi dadané karo sambat: ‘Duh Allah, aku wong dosa, mbok aku dimelasi!’ 14Ngandela, sak lungané sangka panggonan kono, pandongané wong belasting sing ditampa karo Gusti Allah, ora pandongané wong Farisi. Awit saben wong sing ngunggahké awaké déwé bakal diedunké, nanging wong sing ngedunké awaké déwé bakal diunggahké.” 15Wong-wong pada nggawa anak-anaké sing ijik tyilik nang nggoné Gusti Yésus, supaya ditumpangi tangan lan diberkahi. Kadung para murid weruh kuwi terus pada nyenèni wong-wong. 16Nanging Gusti Yésus nyeluk anak-anak ngomong: “Botyah-botyah kuwi mbok bèn mara nang nggonku. Aja dipenggak, awit Kratoné Gusti Allah kanggo wong sing kaya botyah-botyah iki. 17Elinga, wong sing ora manut kaya botyah-botyah tyilik iki ora bisa mlebu ing Kratoné Gusti Allah.” 18Enèng sakwijiné pinuntuné wong Ju takon marang Gusti Yésus: “Guru sing apik déwé, apa sing kudu tak lakoni supaya bisa nampa urip langgeng?” 19Saurané Gusti Yésus: “Kenèng apa kowé kok ngarani Aku apik? Ora ènèng wong siji waé sing apik, awit sing apik déwé namung Gusti Allah. 20Kowé mesti wis ngerti angger-anggeré kabèh: aja laku bédang, aja matèni, aja nyolong, aja goroh lan ngajènana marang bapa lan ibumu!” 21Wongé semaur: “Angger-angger kuwi kabèh wis tak lakoni kawit tyilik.” 22Sakwisé krungu tembung kuwi Gusti Yésus terus ngomong: “Ijik ènèng sak prekara sing kudu mbok lakoni, yakuwi, kabèh sak nduwému diedol lan duwité diedum-edumké marang wong sing ora nduwé lan kowé mesti bakal éntuk banda nang swarga. Sakwisé kuwi terus réné mèlua Aku.” 23Kadung krungu tembung kuwi wongé terus sedi, awit dèkné sugih banget. 24Gusti Yésus weruh nèk wongé susah banget, mulané terus ngomong: “Pantyèn angèl tenan kanggo wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah! 25Luwih gampang unta mlebu bolongané dom tenimbang wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 26Wong-wong sing ngrungokké tembungé Gusti Yésus mau terus takon: “Nèk ngono, lah sapa sing bisa slamet?” 27Saurané Gusti Yésus: “Apa sing mokal kanggo manungsa ora mokal kanggo Gusti Allah.” 28Rasul Pétrus terus ngomong: “Awaké déwé wis ninggal sembarangé awaké déwé lan mèlu Kowé!” 29- 30Tembungé Gusti Yésus: “Bener! Lan ngandela, saben wong sing ninggal omahé, bojoné, seduluré lan bapa-ibuné, jalaran nglabuhi kratoné Allah, wong kuwi mesti bakal nampa balesan ping pirang-pirang ing jaman saiki lan nampani urip langgeng ing jaman tembé.” 31Gusti Yésus terus nyeluk murid sing rolas didèwèkké terus ngomong: “Pada titènana! Awaké déwé saiki lunga nang Yérusalèm lan kabèh sing wis ditulis karo para nabi bab Anaké Manungsa bakal klakon. 32Dèkné bakal dielungké marang wong sing dudu bangsa Ju lan bakal diolok-olok, disiya-siya lan diidoni. 33Dèkné bakal dipetyuti lan dipatèni, nanging ing telung dinané dèkné bakal tangi menèh.” 34Nanging para murid ora dunung blas tegesé tembung kuwi mau kabèh, ora ngerti bab apa sing diomong karo Gusti Yésus. 35Dongé Gusti Yésus lakuné wis tyedek karo kuta Yériko ènèng wong lamur ngemis nang pinggir dalan. 36Kadung wong lamur kuwi krungu swarané wong okèh liwat kono, dèkné terus takon: “Enèng apa ta?” 37Enèng wong semaur: “Yésus sangka Nasarèt liwat kéné!” 38Wong lamur mau terus tyeluk-tyeluk: “Yésus, Anaké ratu Daved, aku mbok dimelasi!” 39Wong-wong sing nang ngarep kono pada nyenèni kongkon meneng, nanging wong lamur mau malah mundak banter sing tyeluk-tyeluk: “Anaké ratu Daved, aku mbok dimelasi!” 40Gusti Yésus terus mandek lan ngongkon nggawa wongé nang nggoné Dèkné. Kadung wongé wis nang ngarepé, Gusti Yésus terus takon: 41“Aku arep mbok kongkon ngapa?” Wongé semaur: “Gusti, aku kepéngin weruh!” 42Gusti Yésus terus ngomong marang wongé: “Ya, weruha! Pengandelmu sing maraské kowé.” 43Sakwat wongé bisa weruh. Wongé terus memuji Gusti Allah lan mèlu Gusti Yésus. Kabèh wong sing weruh lelakon kuwi mau uga pada memuji Gusti Allah.
memahaminya nggih nyuwun sewu … Boso Jawi …Meniko
cuman mikirin bikin anak meluluu…..
f : Lha wong namung anak adopsi, kok. Lha wong cuman anak adopsi, kok…
G : Tambah ora ketompo Makin ndak diterima….
f : Lho, lha kok … ? Lho, lha kok…?
G : Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawé Bikin anak aja males, apalagi kerja…..
G : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ? Kamu dah tahu kerjaanmu belum?
G : Kowé ora ketompo Kamu ndak diterima
G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?
G : Tambah ora ketompo Makin ndak diterima
k : Lho, lha kok … ? Lho…???
G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ? Kamu senengnya ngubek-ubek gossip kantor kan?
G : Kowé kerep loro ? Kamu sering sakit?
G : Kowé ora ketompo kamu ndak diterima
G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering Pasti bakal sering bolos, lha wong jarang sakit…
m : Wah, sakjanipun nggih asring Ya..
n : Lho, lha kok … ? Lho..?
G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to? Ngenték-entekké pulsa ! Pasti bakalan ndak kerja, kebanyakan pake internet, kan? ngabisin pulsa!!!!
o : Kenging nopo …..? Kenapa?
TRIMAU???_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
lanang po wedok??? gelem aku :ngakakk:lanang wedok sakjane podho lho kang, gur bedo casing wae wakakakak_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Comments Sapa ta sebenere Bathari Durga Iku?
Pitakonan iku nate dadi bahan rembugan rame ing papan pakaryan. Ing sawijining wektu, aku nyoba bukak buku anggitane S. Padmosoekotjo kanggo nggoleki sapa ta sejatine Bathari Durga iku. Pranyata usahaku iku mau bisa nggawa kasil. Ing buku anggitane Padmosoekotjo kaca 63-65, timbule Bathari Durga kacaritakake mangkene:
Kacarita ing sawijining dina Sang Hyang Jagadnata (Bathara Guru) nganglang jagad bebarengan karo Dewi Uma, padha nitih Lembu Nandini mahawan gegana. Ing wayah sandyakala tindake Bathara Guru lan Dewi Uma tekan ing sandhuwure segara, saelore tanah Jawa. Dumadakan Bathara Guru ketuwuhan nafsu kapengin saresmi karo Dewi Uma. Adrenging karsane Bathara Guru nedyasaresmi wis ora kena sinayutan, nanging Dewi Uma ora karsa nglanggati, amarga rumaos lingsem yen ta nganti kalakona lambang-sari ana ing gigire lembu Nandini. Dening Dewi Uma, Bathara Guru diaturi nyabarake panggalihe nganti sakondure ing kahyanganArgadumilah. Nanging karsane Bathara Guru wis ora kena dipenggak, mulane Dewi Uma tumuli dicandhak, banjur dipangku. Bareng nedya sinanggama, Dewi Uma nginggati. Bathara Guru wis kebanjur korut kamane. Amarga Dewi Uma nginggati, kamane Batahara Guru banjur tiba ing sagara. Ya kamane Bathara Guru iku kang wasanane banjur dadi Batahara Kala.
Nalika Dewi Uma pinangku dening Batahara Guru nedya sinanggama, nginggati karo ngendika : “Dhuh pangeran, guru laki kawula! Paduka punika satuhu mbawani bawana, sinembah-sembah ing sagung tumuwuh. Eman, dene paduka kok taksih gampil kawasesa dening rajah-tanah kados pambeganing DANAWA”
Saka mandining sabdane Dewi Uma, ing sanalika iku uga Bathara Guru banjur mawa SIYUNG kaya DANAWA. Bathara Guru rumaos kelingseman, enggal-enggal kondur menyang kahyangan. Sarawuhe ing Kahyangan Argadumilah, Bathara Guru banjur ajejuluk Sang Hyang Randhuwana (Amarga mawa siyung kang gedhene padha karo woh randhuwana).
Pamburine, amarga rumaos lingsem darbe siyung kaya danawa lan darbe putra awujud raseksa (yaiku Bathara Kala), Bathara Guru tuwuh dukane marang Dewi Uma. Sang Dewi kang dianggep dadi tuk-ing panandhang lingsem. Saka bangeting dukane Bathara Guru, nganti mentala milara marang Dewi Uma. Sang Dewi jerit-jerit asesambat. Nalika iku Bathara Guru ngendika “Heh Uma! Sira iku kena sinebut musthikaning ayu, nanging panjeritira kaya pangeriking RASEKSI“.
Saka mandining sabdane Bathara Guru, sanalika Dewi Uma salin warna asipat raseksi. Sak bangeting sungkawa lan lingseme, Sang Dewi kang wis awujud raseksi iku banjur ndhoprok nyungkemi padane Bathara Guru, nyuwun pangaksama karo muwun kelara-lara.
“Wis ta Uma! Aja karuna! Sira narimaa ing karsane kang murbeng pasthi. Sira salin warna raseksi, nanging mung wadhagira bae, sarta pinesthi bakal dadi jodhone si Kala; dene alusira tetep dadi garwaningsun”. Mangkono ngendikane Bathara Guru.
Ing nalika iku Bathara Guru rumaos keduwung, nutuh marang kliruning tindake dhewe. Sawise manggalih kliruning tindake sawatara suwene, Sang Hyang Jagadnata banjur mahas ing asepi manungku puja samadi, maneges karsane kang murbeng dumadi. Sanalika sirna kamanungsane Sang Hyang Jagadnata, tetep wus aran aran ngraga suksma, ora ana kang kadulu kajaba mung cahya kang nglimputi ing sakabehe. Sang Jagadnata waspada ing pandulu, priksa gawang-gawangan yen ingkang uwa Sang Hyang Caturkanaka, putrane Sang Hyang Darmajaka kadange Sang Hyang Wenang, kagungan garwa apeparab Dewi Laksmi wis apeputra 3. Sang Dewi banget sulistya ing warna, prasasat kembar lir jambe sinigar karo Dewi Uma nalika durung salin warna raseksi.Dewi Laksmi pineleng ing cipta dening Sang Hyang Jagadnata; let sakedhep netra mak jleg! Sang Dewi prapta ing ngarsane Sang Hayng Jagadnata. Dening Sang Hyang Jagadnata kang nalika samana isih ana ing sajrone muja samadi, yitmane Dewi Laksmi disasmitani pindhah marang wadhage Dewi Uma, lan yitmane Dewi Uma pindhah marang wadhage Dewi Laksmi. Wis karsane Allah Tangala, sasedyane Sang Hyang Jagadnata jinurungan. Sawise Dewi Uma kang wis asipat raseksi liron yitma karo Dewi Laksmi, Sang Hyang Jagadnata tumuli mudhar samadi, banjur negndika: “Heh Laksmi kang wus manuksma marang kang asipat raseksi! Sira ingsung patedhani aran Bathari Durga sarta ingsun tarimakake marang putraningsun si Kala dadia jodhonira. Dene sira Uma kang wus manuksma marang Laksmi, lestaria aran Umayi, tetepa dadi garwaningsun”.
punika buku lawas Mas, kula angsal saking perpustakaan pribadi eyang kula. Irah-irahanipun: Silsilah Wayang Purwa Mawa Carita Jilid 1 dening : S. Padmosoekotjo kacithak taun 1984. Mbokmenawi sapunika sampun boten kacithak malih. Namung cobi, mangke kula pados informasi rumiyin…
SES0K AQ…GAG MELU TRY 0UT Y0W GAG PATEK’EN
jari sakti(aris bachtiar) saiki kwi wes gag duwe kekuasaan blas¿ P0d0 kar0 pak yant0 lah… Saiki seng nyekel sk0lah Marmin kr0 dwi Ag0eng…hikz
aq wis suwe ra mulih ,aq wis 20th ra mulih gek koyo opo yogyaku saiki,aku melu seneng kreteg njetis wis dadi,top markotop…..
Amenangi jaman edan/ ewuh aya ing pambudi/ milu edan ora tahan/ yen tan melu anglakoni/ boya keduman melik/ kaliren wekasanipun/ ndilalah karsa Allah/ begja-begjane kang lali/ luwih begja kang eling lan waspada//
Cithakan kiye dilindungi sekang penyuntingan jalaran termasuk cithakan berisiko tinggi.
Monggo nggunakna kaca dhiskusi kanggo ngusulna perubahan.
Nang jero cithakan kiye ana siji utawa lewih fakultatif: deleng Kaca dhiskusi kanggo untuk perincian.
Cithakan kiye nganggo fitur sintaksis cithakan sing njlimet
njajal ngowahi cithakan iki kecuali Rika bener-bener yakin nek Rika kuwe mudheng cara nyetelé lan siap nggo mbeneri maning kerusakané angger hasilé ora sesuai karo sing dikarepna. Nek kepengin njajal-njajal kudu nganggo kothak njajal atawa kaca panganggoné Panjenengan dhewek.
Conto kosong sing teyeng dikopi: {{Tnavbar|Jeneng cithakan|mini= |nodiv= |plain= }} maring jerone cithakan kanggo nambahi fungsi navigasional sekang Tnavbar.
Ngetikna {{Tnavbar|Tnavbar}} hasile:
Ana akeh kaca sing nggunakna cithakan kiye. Mulane, Rika kudu ngati-ati nek arep nyunting cithakan kiye. Gunakna kothak njalal secara maksimal kanggo validitas suntingan ben fungsi keseluruhan Tnavbar ora keganggu.
sia ke Inggriskak (kakak)Indonesia ke Inggriskak (kakak)Terjemahan kak (kakak) di Inggriskak (kakak)
Wah sae tenan niku pak logis jossss pokoke Dipun share purun mboten
ingkang saget mandegani damel tread ingkang berkuwalitas gek monggo di lanjut malih..nek kados kawulo alit niku mangke bakale tiru2 sing pun dangu2...kuncine tetep
mas/mbakyu ojo seng….teseh nyusu teng mboke…. mboten apik niku…..apa kata dunia
sliramu ngerti rembulan liyane si tangan alus sing banget w...
Warna lokal yaiku lokalitas kang nggambarake ciri khas ing sawijine masyarakat ana ing daerah tartamtu. Pangripta sing dadi saperangane masyarakat iku, saka anggone nyipta karya-karya sastra mesthine ora bakal ninggalake warna lokal saka daerahe. Gegambaran warna lokal iki bisa didadekake dhasar kanggo wong sing maca ngerti ciri khas salah sijine lingkungan masyarakat ing daerah tartamtu. Adhedhasar iku, rumusan masalah ing panaliten yaiku Sepisan, ana ing unsur
absolut tegese teks kuwi bisa nduweni teges yen ta disambungake karo unsur-unsur liya sing ana ing njerone teks. Rong perkara ing skripsi iki,
kadhang misaya mina kanthi abrag kang modern, sepedha karo kendharaan, ojek karo nlapak sikil, pit montor karo sepedha jengki klawus, kreteg karo nyebrang ing
blangkon, semat lan pangkat; (6) sistem kaparcayan: Nyai Rara Kidul, primbon, dukun, Alloh, wong abangan, Gusti, lan Pangeran Kang Maha Kuwasa; lan (7) sandhangan Jawa yaiku blangkon, lan jarit. Pamrayoga kang bisa diandharake saka panaliten iki yaiku supaya bisa kanggo pathokan lan tambahan referensi ing
sastra Jawa aja ragu-ragu nggunake ide dhasar ing saben karya kanthi dhasar warna lokal daerahe dhewe. Saliyane iku warna lokal uga bisa bantu wong sing maca supaya bisa mangerteni ciri khas saka para pangripta uga ngerti asale saka daerah ngendi karya kuwi diciptake.
Wayang dumadi saking tembung wod "yang/hyang" angsal ater-ater wa-. Tegesipun roh ingkang saged damel beja cilakanipun manungsa. Wayang punika wewayangan utawi gegambaran watak lan jiwanipun manungsa. Wayang mujudaken pangéjawantahan pribadi manungsa. Wayang punika pagelaran nganggo bonéka ingkang umumipun katon éndah ing wewayangané lan dipunlampahaken déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebat saged ingkang awujud 2 dhimènsi utawa wujudé 3 dhimènsi. Ingkang wujud 2 dhimènsi umumipun dipundamel saking kulit (walulang), ingkang asring kulit sapi, utawi wedhus. Déné ingkang awujud 3 dhimènsi, lumrah dipundamel saking kayu ingkang dipunrenggani panganggo saking kain ingkang manéka warni adhedhasar karakter wayang kasebat. Ananging ing sawatara tlatah, ugi wonten ingkang dipundamel saking suket lan kerdhus, ananging wayang jinis makaten boten radi kathah dipuntemoni. Manut ing kemajuanipun jaman, sampun tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken média digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi média digital kasebat e-wayang.
Cariyos ingkang dipunlampahaken dipunpundhut saking épos Mahabharata kaliyan Ramayana ingkang ugi dipunsebat Wayang Purwa. Ugi wonten ingkang nanggap lakon cariyos-cariyos 1001 dalu saking tlatah Arab. Wayang ingkang kados makaten diwastani Wayang Menak. Pagelaran punika misuwur ing tlatah Jawa.
Sajroning pagelaran punika wayang ditancepaken ing debog (wit gedhang) ing sisih tengen lan kiwanipun dhalang. Ing tengah, caritané digelar. Sedinten sedalu lakon dipunwedhar.
Wayang punika boten namung sumebar ing Jawa kemawon, ananging ugi ing tlatah sanès ing Nuswantara. Pagelaran wayang sampun dipunakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dados karya kabudayan ingkang èdi pèni ing babagan cariyos dongèng lan warisan ingkang berharga sanget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwalikipun, UNESCO nyuwun supados Indonésia njagi (preserve) warisan punika.[1].
Para ahli dèrèng wonten ingkang saged masthèkaké kapan wayang wiwit wonten ing Indonésia. Ananging yèn mirsani prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kinten-kinten sampun wonten sadèrèngipun agama Hindu mlebet. Rikala samanten lakon wayang dèrèng nganggé cariyos-cariyos ingkang dipunpundhut saking India. Pagelaran punika dipunanggé sarana nyembah marang roh leluhur.
Sawetara anggitan sastra jaman Mataram énggal kathah ingkang nyerat prakawis sajarah wayang. Ananging, para ahli sajarah boten sarujuk marang menapa ingkang dipunserat wonten mriku amargi boten cocog marang cathetan lan tinggalan sajarah ingkang sampun wonten.
Prasasti paling kino wonten ing abad kaping IV Masèhi. Prasasti ngandhut ukara mawayang kanggé pagelaran pahargyan sima utawi bumi perdhikan. Katrangan ingkang langkung trewaca ing prasasti Balitung, udakara 907 Masèhi. Wonten ngriku dipunserat si galigi mawayang bwat Hyang macarita bimma ya kumara. Tegesipun kinten-kinten: Si Galigi ndhalang kanggé Hyang kanthi lakon Bimma Sang Kumara."
Agama Hindu ingkang mlebet ing Nusantara damel cariyos wayang bènten kaliyan aslinipun. Cariyos Ramayana lan Mahabharata wiwit dipunanggé kanggé dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), kathah cariyos saking India ingkang mlebet lan dipundamel gagrag jawanipun. Wayang wiwit nyebar ing pundi-pundi rikala Majapahit nguwasani Nuswantara.
Cariyos-cariyos ingkang aslinipun saking India punika pungkasanipun sampun gèsèh kaliyan sadèrèngipun. Para pujangga Jawa damel cariyos piyambak kangge mepaki menapa ingkang sampun wonten. Ing pedhalangan, cariyos-cariyos punika dipunsebat lakon carangan.
Rikala jaman Islam mlebet, Walisanga ugi nganggé wayang ing panyebaranipun. Ing jaman punika wiwit wonten Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah kathah ngepasi Mataram anyar. Walanda ingkang digdaya damel Kraton Surakarta ngracik kathah cariyos wayang kanggé nglelipur manah.
Indonésia mardika ugi nyumbang gagrag wayang ingkang manéka warni. Manéka warni wayang wau wonten ingkang tetep dipungelar ugi wonten ingkang namung gesang ing jamanipun piyambak. Wayang ingkang paling kathah dipunanggé inggih punika wayang kulit purwa.
Sebutanipun Wayang[besut | besut sumber]
Menawi dipunpundhut saking ukaranipun, wayang punika saking wewayangan, amargi pagelaranipun wonten ing wekdal wengi lan nganggé lampu. Ananging katrangan punika sampun boten saged dipunugemi malih. Wayang dados boten mligi bonéka ingkang wonten wewayangané. Wayang golèk ingkang dipundamel saking kayu boten ngandhelaké wewayangan. Ukara wayang sampun dados pagelaran bonéka ingkang dipungelar déning dhalang.
Umumipun, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang punika dipundamel saking tatahan kulit kéwan kanthi lakon saking Mahabharata lan Ramayana.
Manéka Warni Wayang[besut | besut sumber]
Wayang ing tanah Jawa[besut | besut sumber]
Wayang Bèbèr inggih punika wayang ingkang dipundamel saking kain utawi kulit lembu ingkang awujud bèbèran (lembaran). Saben bèbèran punika nggambaraken satunggal adegan cariyos. Menawi sampun rampung dipunlakonaken, bèbèrane dipungulung malih. Wayang punika dipundamel jaman krajan Majapait. Wayang punika pinangka saking Pacitan lan Gunung Kidul.[2] Wayang punika dipundamel kanthi kuwat ing bab rong dimensinipun kanthi seni lukis ing kanvas.[2] Tiyang-tiyang ingkang nglestarèkaken wayang punika inggih punika: Musyafiq kanthi damel wayang bèbèr ingkang narasinipun paraga-paraga wayang, Suhartono kanthi langkung nyiptakaken figur wayang ingkang corakipun dhekoratif lan ornamèntik, Agus Nuryanto damel wayang bèbèr kanthi saking awujud wayang purwa lajeng dipunabstraksi saking rèalitas gesangipun manungsa ing saben dintenipun.[2]
Wayang Golèk ugi kathah tiyang ingkang mastani wayang tengul. Wayang punika dipundamel saking kayu lan dipunrasuki kados manungsa. Sumbering cariyos dipunpundhut saking sajarah kadosta cariyos Untung Suropati, Batavia, Sultan Agung, Banten, Trunajaya, lsp. Cariyos wayang punika ugi saged dipunpundhut saking dongèng nagari Arab. Menawi péntas ingkang dados ciri khasipun wayang golék inggih punika boten nganggé kelir utawi layar kadosta wayang kulit.
Wayang Gedhog: Wayang punika wujudipun mèh sami wayang kulit. Ingkang dipundamel kirang langkung warsa 1400-an. Sumbèripun cariyos saking cariyos ratu ing Jawa, ing antaranipun Banten, Singasari, Mataram, Kediri, lsp. Wayang punika namung saged dipuntemokaken wonten muséum.
Wayang Menak inggih punika wayang saking kayu ingkang dipundamel persis (kawangun) tiyang.[3] Cariyosipun inggih punika babagan dakwah Islam kadosta: Wong Agung Jayengrana, Imaryana, lan Umarpadi.[3]
Wayang Kancil: Wayang punika ugi dipunwastani wayang Dupara.[3] Wayang ingkang dipundamel saking lulang. Cariyosipun sèrinipun Kancil.[3]
Wayang Wahyu: ugi kasebat wayang bibel punika dipunciptakaken déning Bruder Tèmothèos kanggé nyiaraken agama Kristen.
Wayang Jemblung: Wayang saking kayu ingkang dipundamel persis (kawangun) tiyang.[3] Wayang punika sumebar wonten ing laladan pesisir lor, Blora, lan Cepu. Cariyosipun babagan Cacad kados kethoprak.[3]
Wayang wong: Wayang ingkang dipunparagaaken déning tiyang ingkang wonten tarinipun. Sumbering cariyos saking Ramayana lan Mahabarata. Paguyuban ingkang misuwur kanthi pagelaran wayang wong inggih punika Ngèsthi Pandawa (Semarang), Sriwedari (Surakarta).
Wayang Potèhi: Wayang ingkang awujud bonéka alit-alit.[3] Cariyosipun mangsa jaman Kraton Tar-tar utawi Babad Cina.[3] Thio Tiong Giè inggih punika salah satunggaling dhalang wayang potèhi ing Semarang Tengah ingkang manggèn ing Désa Pesantrèn, Kelurahan Purwodinatan.[4] Panjenenganipun gadhah prinsip paribasan Cina Tiongkok ingkang dados semangatipun kanggé nglestarèaken Wayang potèhi punika: ”Tak ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi.”[4] Menawi wayangan panjenenganipun ngginaaken Basa Indonésia kanggé basa pengantar, benten kaliyan para sesepuhipun ingkang rumiyin ngginaaken basa Cina.[4] Ciri khasipun panjenenganipun ugi asring ngginaaken tembang campursari.[4] Thio Tiong Gie sapunika sampun yuswa 76 taun, kathah prihatinipun mikiraken kabudayanipun ingkang namung dipunpirsani déning saglintir tiyang ingkang kalah tebih manawi dipunbandingaken kaliyan jaman rikala semanten.[4] Langka sanget ingkang kepéngin nyinaoni wayang punika, ingkang dados generasinipun namung satunggal kémawon tiyangipun inggih punika Oei Tjiang Hwat ingkang asring ngancani menawi wayangan.[4] Para niyaganipun sami tebih sanget inggih punika saking Surabaya[4]
Panjenenganipun maringi tuturan "Yèn ta diwènèhi panjang umuré nganti 100 taun, dhèwèké bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahé digawé dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepéling-pepéling kang manfaati tumrap uripé manungsa."[4]
Wayang Dongèng: Wayang Dhongèng punika dipundamel saking dluwang ingkang dipungambari wayang awujud kéwan-kéwan. Wayang punika nyariyosaken babagan donyanipun kéwan ingkang dados sarana reflèksi saking donyanipun manungsa. Wonten ing wayang punika dipunsarujuki boten wonten ingkang dados dhalang ingkang lumrahipun tunggal dados sadayanipun paraga wonten wayang, lajeng sinten kemawon saged dados dhalang, ingkang saged prasaja gunemanipun.
Wayang ing tlatah sanesipun[besut | besut sumber]
Lakon Wayang[besut | besut sumber]
Gagrag ing Tanah Jawa[besut | besut sumber]
Pagelaran wayang ingkang sumrambah ing tanah Jawa damel variasi ingkang manéka warni. Variasi utawi jinis punika ingkang asring dipunsebat gagrag. Gagrag wayang ing tanah Jawa antaranipun:
Wayang&oldid=1078057"	Kategori: BudayaSeniKesenian JawaWayangSeni tradhisional saking JawaKesenian tradhisional IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 3 Sèptèmber 2016.
wah po iyo kang..???sampean wis oleh po rung???akeh bis nis ngene iki mung penipuan je kang.... hajar_ibnKorLapLokasi : Playen, GunungkidulReputation : 6
tau melu persis koyo sing disebutke neng duwor kae, wiz entuk +/- $180Pas ngenteni proses checkout/payment e jebul e
Duwe ibu mulia tenan.. Saged ngertos kahanan putrane.
Sing sabar ngadepi komentar2 ra nggenah. Nopo meneh nek seking sedulur piyambak. Ngatos-atos njawabe. (nek kulo nggih sikat mawon, mak cemeplos! boten sah pekewuh kaliyan sing mituwani. ampun ditiru nggih..)
nuwun panjenengan sampun kagungan wekdal kagem kulo. Mugi-mugi Gusti Allah maringaken sanes wekdal kepanggih malih.
Reply:June 8th, 2009 at 11:53 amWis saiki sing
akhire hantam hanteman sak karepe dewe, yo opo ora?
Persis sing wis tak tulis nang blog e sampeyan….Wong
Arjuna (Sangskreta Arjuna) iku paraga sajroning wiracarita Mahabharata. Miturut carita padhalangan, Arjuna iku putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing angka telu. Mula saka iku, Arjuna banjur sinebut satriya "Panengah Pandhawa". Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, ya iku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, ya iku Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa, saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu. Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata).
Dasanamané Arjuna,[besut | besut sumber]
Sifat Arjuna[besut | besut sumber]
Wayang saged dados sarana nggambaraken watak lan karakter manungsa. Ing cariyos Mahabharata, wonten tokoh wayang ingkang nggadhahi sipat ingkang ala lan becik. Ingkang becik inggih punika golongan Pandhawa, lan ingkang ala inggih punika golongan Kurawa. Tokoh Pandhawa punika Yudhistira, Bima, Arjuna, Nakula lan Sahadéwa. Nanging Pandhawa ugi nggadahi sipat ingkang kir ang becik, kadosta Arjuna.
Arjuna punika putranipun Prabu Pandhu kaliyan Dewi Kunthi, lairipun Arjuna punika kanthi mantra Adityahreda. Lajeng Arjuna lan sederekipun merguru kaliyan Drona. Kasilipun merguru kaliyan Drona punika Arjuna dados satriya ingkang pinter manah lan nggadhahi sipat ingkang tansah asih, remen tetulung, mancalaputra mancala putri sekti tanpa aji-aji, nglurug tanpa bala.
Arjuna ugi nggadehi sipat satriya lan nepati janji, mula Arjuna nate ngukum diri ngantos 10 taun wonten ing alas. awit saking sipat satriyanipun Arjuna dipunsebat Lelananging Jagad. Ananging, piyambakipun ugi nggadhahi sipat ingkang boten becik. Upaminipun inggih punika nalika Arjuna iri kaliyan Ekalaya ingkang langkung pinter anggenipun manah. Arjuna ugi asring ngagungaken dhiri.
Lelanang ing Jagad[besut | besut sumber]
Garwané Arjuna pirang-pirang, kabèh putri éndahing warna (ayu-ayu). Ana anak ratu, anak pandhita, anak déwa, anak taksaka (ula), lan sapituruté. Putrané uga pirang-pirang turta bagus-bagus, umpamané :
Dèwi Larasati/Rarasati, peputra Sumitra lan Brantalaras.
Dèwi Jimambang, anaké Begawan Wilwuk.\/Wilawuk ing pertapan Pringcendhani peputra Kumaladéwa lan Kumalasekti.
Dèwi Manuhara, anaké Begawan Sidanggana ing Andhongsekhar peputra Pregiwa lan Pregiwati
Dèwi Dresanala,putrané Bathara Brama, peputra Wisanggeni.
Bathari Supraba, putriné Bathara Indra, peputra Bambang Prabakusuma.
Dèwi Ratri (atmajané Prabu Yudhistira ing nagara Mertani), peputra Bambang Wijanarka.
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya, ya iku Banowati. Nanging sawisé rampung Bharatayudha, Banowati bisa dadi siji karo Arjuna, ora kétung mung sewengi.
Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya). Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké pirang-pirang bagus-bagus lan ayu-ayu). Yèn sing ditindakaké iku pakarti ala, asilé mesthi uga ala.
Arjuna wis naté bangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila, kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina, kanthi jejaluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan ya iku Prabu Niwatakawaca, ratu buta
Pungkasan Crita[besut | besut sumber]
Ing Bharatayudha, Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Abot rasané ati, merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa. Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan. Ing perang bharatayuda uga, Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané. Nanging putuné, Parikesit, dadi raja ing Astina. Sawisé perang, Arjuna pindhah dadi raja ing Bawanakeling, kang mauné dadi kratoné Jayadrata. Ing bubaran perang uga, kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah menyang kahyangan laku liwat Himalaya.
Wandané wayang[besut | besut sumber]
Wandané wayang Arjuna ana lima, ya iku wanda Jimat (anggitané Panembahan Senopati lan Sultan Agung Hanyakrakusuma),wanda Kanyut, wanda Kinanthi, lan wanda Malat. Yèn wayang Arjuna gagrak Yogyakarta wandané ana telu, ya iku wanda Janggleng (rai lan awak kuning/prada) kanggo adegan paseban, sedhih; wanda Yudhasmara (sunggingan rai lan awak kuning, kanggo adegan roman (percintaan); lan wanda Kinanthi (sunggingan rai ireng awak kuning kanggo adegan sawisé metu saka kedhaton utawa kanggo perang).
(id) Arjuna ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arjuna&oldid=1109396"	Kategori: Paraga wayangPandhawaParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.38, 7 Januari 2017.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.34, tanggal 2 April 2013.
marang sasami, kang anom kudu miturut, kang tuwa wajib angemong. 2)Tegese ngemong iku, amot mengku anuju mrih sarju, aywa ladak ing ulat wuwus lan wengis, manis arum yen pitutur, hangongak wenganing batos. 3)Tegese kang miturut, nuting pangreh ing bener rahayu, eling-eling wong urip tan lawas lalis, den gayuh hayuning kayun, ywa tinggal ganda lir
Mar 22, 2012 4:38 pm lha wong jenenge jurus fungsine ya nggo gelut...lha sing paling enak gelut goreng.... sacho_ekaPenga
sesama wong njowo ora entuk nyek-nyekan [ning nik wis kebacut yo ndang njaluk ngapuro]
Nyuwen ngapunten ndisik Kangmas Andy MSE
.-= eshape´s last blog ..Main Bola Yuk…!:-) =-.
Balas	Andy MSE says:	10/03/2010 at 2:56 pm	wah…
Cerkak) Gegojegan Lelakon Urip	January 6, 2012
Tak sawang kanthi kedhep tesmak, pawongan lencir ayu sing lagi nggandheng bocah udhakara umur 2 tahun ing njero toko buku ing sabrang saka kafe aku lungguh.
Esem iku aku ora lali, lan ora bakal lali. Esem iku isih kemanthil ing mataku senajan lelakon iku wus mungkur sepuluh tahun.
Dheweke dak kenal nalika Kerja praktek ana kantorku, wektu iku dheweke isih kuliah ana sawijining Perguruan Tinggi Negeri ana Surabaya lan wis semester akhir. Awale aku sering digodha karo kanca-kanca saruwanganku. Pancen wektu iku aku isih lajang. Nanging ora ana sing ngerti menawa aku wis duwe pacangan. Amarga aku pancen ora nate ngenalake utawa crita bab Asti, pacanganku marang wong kantor. Asti kuliah ana Yogya, kari ngenteni wisudha. Sauntara aku wis nyambut gawe ana Surabaya, dadi komunikasiku karo Asti amung lewat hape. Lan kala-kala aku nyambangi ana Yogya. Lan nganti saiki sesambunganku karo dheweke isih apik-apik wae, nanging embuh sakjane ana rasa sepa ing atiku marang pacanganku iki. Kadhang aku nakoni marang atiku, geneya rasa tresna iku ora nate ana ing atiku? Sing ana amung rasa welas asih, dheweke tanggaku putrane bulik Narti pensiunan guru SD, lan adhik kelasku ana SMA . Saka asring bareng budhal sekolah, saben dina tak ampiri. Aku dadi raket karo dheweke. Sering dijaluki tulung ngeterake menyang toko Buku, menyang omahe kancane belajar kelompok, lsp. Saengga wong-wong madani yen aku karo dheweke pacaran. Padhahal satemene ora ana rasa apa-apa antarane aku lan dheweke, saliyane pengen ngrengkuh dheweke kadidene adhiku. Aku welas marang dheweke amarga wis ditinggal bapake seda awit isih umur 2 tahun. Wektu cilikanku ibu sering ngutus aku ngeterake masakan utawa jajan sing di masak ibu menyang omahe. Dadi wajar yen aku nganggep dheweke adhiku. Saengga nalika wis padha gedhe aku bubar wisudha ibu nyuwun supaya aku gelem dipacangake karo dheweke, rasane aku ora bisa selak senajan jujur aku ora duwe rasa tresna marang dheweke. Nanging embuh rasane wektu iku ora ana pilihan liya kejaba dak trima usule ibu. Aku uga ora ngerti lan ora takon marang Asti apa dheweke duwe rasa tresna marang aku. Dheweke ora nolak berarti ya seneng karo aku, iku kesimpulanku. Sing jelas saiki statusku dadi pacangane wong, sedhela maneh sesambungan iki bakal karesmekake sawise Asti wisudha. Rencanane tahun ngarep. Nanging nganti saiki jujur wae tresna iku durung tuwuh ing atiku. Sanajan aku wis janji bakal bangun bale omah karo Asti. Urip pancen amung bisa mili urut ilining banyu. Ah apa ya ngono?
Esuk iku ing kantor, ana paraga anyar mlebu, tibake arep kerja praktek. Kanca-kancaku wis padha umyeg dhewe-dhewe. Maklum ‘barang baru’, bocahe pancen ayu lencir kuning mrusuh. Lan kaya biasane aku sing dadi sasaran di bebeda. Awale aku ya mung mesam-mesem wae amarga pancen ora pati nggatekake apamaneh dheweke wong asing. Aku pancen terkenale dadi gunung es alias ‘coolman’. Apamaneh yen ngadhepi piyantun putri. Kaya-kaya aku wis ora butuh. Awit pancen aku wis duwe Asti. Dadi ngapa maneh mikiri wanita liya. Perkara aku ora tresna karo Asti iku urusane atiku. Sedina-dinane sering aku dipoyoki, dipacang-pacangake kanca putri sing isih bujang, nanging amung dak langgati biasa-biasa wae. Nganti kanca-kanca ki jan gemes yen karo aku. Malah nate ditakoni rada sembrana, “Awakmu ki jane lanang tenan apa ora ta?. Aku mung ngguyu rada sora. Suwe-suwe kanca-kanca waleh dhewe ngadhepi aku. Nganti ketekan bocah ayu iku. Jenenge Maharani. Apik kaya pawongane. Suwe-suwe aku dadi caket karo Maharani, ya merga pokale kanca-kanca. Sering yen istirahat awan aku dikongkon mbarengi dheweke golek maem awan, aku ora kabotan,tak kira aku ya ora bakal kepranan karo Maharani lan kanggo nyenengake atine kanca-kanca, ben aku ora dipaido thok. Tak pikir amung sedina rong dina, pranyata Maharani praktek nganti sawulan. Akhire aku sing kepothokan ngeterake dheweke saben arep mundhut maem awan. Awale amung caturan biyasa, Dak takoni asale tibake saka Kedhiri, putrane juragan tahu takwa. Suwe-suwe caturan dadi gayeng, pranyata dheweke pawongan sing nyenengake. Bisa ngimbangi omonganku, ora ngira menawa dheweke jembar wawasane, ya masalah akademis, nganti masalah politik dheweke nyambung. Apamaneh hobine padha, maca buku filsafat. Aku malih dadi rada raket karo Maharani, nganti kanca-kanca padha moyoki, Lha Gunung Es kena watune. “Wah Gunung Es selerane ya dhuwur ya? Njaluke sing ayu, gandhes luwes”. Kaya biyasane mung dak langgati karo mesem, senajan saiki rasane beda, ana geter sing seje ing atiku. Dak ulati Maharani amung abang ireng pasuryane, nambahi ayune. Ah..Aku ora selak menawa aku mulai duwe rasa iku marang Maharani. Lan yen dak rasakake rasa iki ora keplok sesisih. Lagi iki aku ngrasakake geter sing seje
Kepengine cedhak marang Maharani . Yen caturan bisa krasan jam-jaman. Malah aku wis wani dolan menyang kos-kosane. Wis sering mlaku-mlaku bareng menyang toko buku. Dheweke uga ora kabotan mlaku jejer karo aku. Malah sering ngalem karo aku. Nanging ngaleme ora norak. Senajan sering metu bareng, maem bareng digandheng tangane wae dheweke ora gelem saengga aku uga banget njaga marang dheweke. Aku elok ing ngatase jaman kaya ngene isih ana piyantun wanita sing njaga kaluhuran iku. Iku nambahi respekku marang Maharani. Saya suwe rasane aku ora bisa kapisahake karo Maharani. Atiku wiwit goreh. Wiwit ora jenjem. Ana rasa abot kang nggandholi dina-dinaku akhir-akhir iki. Wiwit owel yen aku adoh saka Maharani. Aku ngerti tresnaku saya jero marang Maharani. Nanging aku uga ngerti menawa aku duwe janji marang wanita liya. Aku wis pacangan. Aku tresna Maharani nanging kepriye Asti? Aku kudu milih sapa? Aku bingung, aku wis kebulet dhewe karo dalan sing dak pecaki. Aku ora tega medhotake Asti nanging atiku kadung kegandholan Maharani. Nanging ing pojok atiku kandha aku ora bisa terus-terusan kaya ngene. Aku kudu bisa nemtokake sikap. Aku kudu duwe sifat satriya. Senajan ora nate ana tembung tresna kang kaucap saka lathiku marang Maharani, nanging patrap lan sikapku karo Maharani pancen ora bisa di dhelikake yen padha ana ati ing antarane aku lan dheweke. Kanca-kanca kantor malah wis padha njaluk undhangan nikahanku. Sembrana pancen, nanging aku ora selak yen wong liya mesthi bisa maca ana apa antarane aku lan Maharani. Aku rumangsa kedosan, bakal natoni ati suci iku. Nanging piye maneh, aku wis kadung duwe janji marang Asti, lan aku ora oleh selak saka kanyatan iku. Atiku dadi remuk, perih dhewe yen ngelingi lelakonku iki. Aku wis matur ibu, ibu mung bisa nuturi, “Iku godhane wong arep jejodhowan Le, nanging kabeh terserah kowe, yen pancen arep mbatalake pepacanganmu karo Asti, mung terus terang ibu lingsem Le?” Aku tambah bingung…ngung.
Akhire sawijining dina dakwanek-wanekake methuki Maharani, aku bakal nuntasake lakon iki senajan atiku tan kena ginambarake kaya ngapa rojah-rajehe. Sawise Sholat Maghrib aku ngetokake mobil tumuju kosane Maharani, ora krasa luhku mili…ah wong lanang kok gembeng, mesthine aku kudu bisa dadi satriya, ucape atiku. Tekan kose Maharani, Ibu kose mbagekake tekaku, pranyata Maharani lagi ana kamar. Mesisan nyuwun idin karo ibu kos arep
klangenanku, ana ngarep toko buku favoritku karo Maharani.
“Rani,” aku mbukani rembug, “Ana bab wigati kang pengin dak suntag, aku bingung Rani, bingung banget,” “Ana apa Mas, sajake wigati temenan,”kandhane alus.
“Mesthine sliramu wis ngerti kaya ngapa tresnaku marang awakmu”, pratelaku sinambi ndhingkluk ora wani nyawang pasuryane.”Tresnaku lair tumus ing batin marang sliramu Ran, rasane uripku ora bisa kepisah karo sliramu. Nanging Ran, satemene aku uga duwe janji marang wanita liya sadurunge tekamu. Jujur Rani, aku wis duwe pacangan.”Kanthi swara abot aku kudu nelakake kahanan iki marang dheweke. Saiki sirahku dak angkat dak sawang manther pasuryan tanpa dosa ing ngarepku. Dheweke mlengak sedhela, kaget ora ngira bab iki. Tanpa kumecap apa-apa, Maharani ndhingkluk. “Aku nyuwun pangapura Ran, sasuwene iki ora ana niyat gawe larane atimu, kowe ora bisa ngrasakake kaya ngapa ajure atiku saiki, ah saupama aku isih oleh milih, Ran.Nanging saiki wis ora ana pilihan kejaba aku kudu netepi janjiku marang Asti.” Sepi maneh, akhire Maharani nyuwara rada groyok,
“Ora dadi apa Mas, senajan aku uga abot, abot banget, lagi saiki aku bisa caket karo priya. Lan aku ora selak yen aku uga mambu ati marang panjenengan. Nanging nganti seprene sesambungan kita, panjenengan ora nate nelakake rasa tresna iku marang aku, lan lagi wengi iki kabeh kewiyak. Aku nyuwun ngapura Mas yen wis nggodha urip panjenengan sasuwene iki.” Eluh iku mbrebel alon ing pipine. “Aku rila yen Mbak Asti dadi pilihan penjenengan. Lan iku wis samesthine, panjenengan ora oleh cidra karo janji, awit iku ajining dhiri”, tambah groyok suwarane amarga nahan tangis. Eluh iku tambah deres. Aku ora kuwat melu mbrebes mili. Ora ngira atine uga jembar kaya wawasane.
“Aku nyuwun pangapura Rani, nanging aku pengin sliramu ngerti tresna iki ora bakal ilang saka atiku.”
“Ah panjenengan ora oleh ngono, bisa mirsani panjenengan bisa mulya karo Mbak Asti aku wis katut seneng, Mas, Nanging siji panyuwunku, panjenengan ora usah methuki aku selawase sawise iki, bakal dak simpen jero lelakon iki, Mas. Muga-muga panjenengan nemoni kamulyan ing tembe.”
kanggo ngilangi sepining ati, sering methuki Asti kanggo mbusak wewayangane Maharani, sanajan aku ngerti wewayangan iku ora bakal ilang, tresnaku kanggo Maharani selawase, senajan uripku kanggo wong liya. Akhire aku njaluk pindhah saka kantor Surabaya, aku ora kuwat yen kudu tetep kerja ana kantor iki, kantor kang kebak kenangan karo Maharani. Akhire aku pindhah
lan sawise nikahanku Asti dak boyong nang kana. Nganti sepuluh tahun mungkur saka sapatemonku terakhir karo Maharani, aku antuk tugas menyang Surabaya, sakjane aku rada aras-arasen, jujur aku tetep ora bisa mbusak lelakonku karo Maharani.Tatu iki durung pulih, lan aku ora pengen tatu iku kebukak maneh bakal nambahi ngerese atiku. Tresnaku marang Maharani, tresna kang tulus, tresna kang tanpa pamrih apa-apa senajan ta ora bisa sesandhingan omah-omah karo dheweke. Kaya tetembungan tresna ora kudu anduweni, ana benere karo lelakonku iki. Akhire kanthi rada kepeksa aku sida budhal menyang Surabaya, nganggo pesawat paling isuk. Tekan Juanda aku nuju hotel panggonanku nginep, lan cedhak karo kantorku. Rencanaku dina iki sawise urusan kantor mari aku kepengen niliki toko buku sing sering dak tekani karo Maharani, ah…Maharani maneh. Nganti saiki aku isih bisa minangkani panyuwune ora methuki dheweke. Lan muga-muga dheweke wis urip mulya karo sisihane lan anak-anake. Sanajan pengarep-arep bisa sesandhingan karo Maharani tetep ana ing pojok atiku. Maharani, kena apa jeneng iku ora bisa ilang saka telenging atiku. Ba’da Maghrib aku nyoba metu ngenggar-enggar ati, menyang toko buku kaya rencanaku isuk mau. Nalika mudhun taksi lagi eling yen kawit isuk wetengku mung klebon roti lan teh ing bandara, saiki lagi krasa ngelih. Akhire ora sida mlebu toko buku, aku mlebu kafe klangenanku ing ngarep toko buku iku. Pesen ayam goreng lalapan lan jus apel. Sinambi ngenteni pesenanku teka, aku ngiderake panyawang ndeleng suasana ing njaba, lan saka anggonku lungguh aku bisa nyetitekake kahanan ing toko buku ngarep iku. Ora sengaja mata iki kandheg marang sawijining pawongan kang nggandheng bocah cilik udakara rong taun. Maharani!!. Ya aku yakin iku Maharani !!. Aku ora bakal lali marang wanita kang wewayangane tansah kemanthil ing netraku. Maharani, isih kaya sepuluh taun kepungkur, senajan saiki wis nganggo jilbab. Malah nambahi perbawa lan anggune. Lan bocah cilik iku? Mesthi putrane, ah katone uripmu wis nemu kamulyan Rani, panguwuhku. Nanging sisihanmu kok ora katon? Aja-aja dheweke wis ijenan?Ah pikiran nglantur iku dak buwak adoh. Dak sawang terus wanita iku, nganti ora dak gape pelayan sing ngladekake pesenanku.
iku, panyuwune kudu dak langgar pisan iki. Aku kudu ketemu. Aku kudu bisa sapatemon karo wanita iku. Ah Maharani, pangapurane sing gedhe yen wektu iki aku wis ora bisa minangkani panyuwunmu, cah ayu. Aku kudu ketemu sliramu, kudu…kudu…! Ah.. akhire kanthi ora sranta aku ngawe peladen, dak ulungi atusan ewon, tanpa nyenggol panganan sing dak pesen. “Sepurane mas aku kesusu, yen ana susuke kanggo sampeyan wae, suwun ya?!” setengah mlayu aku nyabrang dalan mlebu toko buku, dak clilengi, katon Maharani isih asyik milih buku karo bocah cilik iku.
dheweke nyawang aku setengah ora percaya sapa sing diadhepi, nganti sauntara padha menenge, ora ana sing kumecap. Akhire aku mbukani rembug, “Pangapurane Rani, aku kepeksa nemoni awakmu, kaya kandhaku sepuluh taun kepungkur aku ora bakal bisa nglalekake sliramu.” Wanita ing ngarepku mung nggeget lambe, kaya nahan tangis, ana cahya perih ing netrane.
“Panjenengan wis nglalekake panyuwunku, Mas” kandhane alon.
“Sepurane Rani, yen ora kabotan, ayo lungguh sing rada kepenak, aja salah tampa Ran, aku mung pengen ngerti kabarmu, lan kahananmu saiki, sepisan maneh yen sliramu ora kabotan”
“Yen saiki aku ora bisa, Mas, anakku rada rewel, wis kesel arep bobuk, Mungkin sesuk wae jam kaya saiki ing kafe
wewayangane tansah ngreridhu uripku. Tresna iku wis kadhung nunjem kuat ing atiku, lan sawise sapatemon sore mau njalari aku perang batin, antarane seneng lan sedhih. Ah embuh.. amarga kesel aku keturon ing ndhuwure sajadah sawise tahajjud jam telu parak isuk.
Mari sholat maghrib, sore iku aku numpak taksi tumuju kafe panggonanku semayanan, Rani isih durung teka, aku nggolek panggonan sing ngadhep jendela nyawang pemandangan taman ing mburi kafe. Iki panggonan favoritku karo Rani. Ah Rani maneh…
“Sepurane, Mas rada telat, nitipne anakku menyang rewangku.”, swarane Rani saka mburiku, dak toleh, ah..wanita iki pancen sulistya ing warna. Nganggo busana muslim warna biru laut, ngisoran putih memplak, lan jilbab putih ana sulame pita biru. Aku mung mesem, mbagekake tekane, “Matur nuwun Rani, wis kersa rawuh ing kafe iki”.
“Priye kabarmu?” meh barengan aku lan Rani ngucapake ukara iku. Wong loro ngguyu bareng, “Siji-siji wae, saiki aku dhisik,”kandhaku.”Piye kabarmu saiki?, uripmu katon mulya,Ran”
“Alhamdulillah, ya ngene iki, aku apik-apik wae mas, lha panjenengan?” takone genti.
“Yah…kaya sing mbok deleng,”kandhaku
“Panjenengan rada kuru lo, saka sepuluh taun kepungkur Mas,”selane.
“Ah mosok iya?!,” kandhaku rada mongkog merga isih di perhatekna Rani. “Yen jareku ya pancet wae, sliramu sing malah rada kuru, nanging malah tambah ayu”, kandhaku rada sembrana. Dheweke mung mesem sinambi nyawang aku. ”Wiwit kapan jilbaban?” takonku
“Wiwit sadurunge wisuda” jawabe cekak. “Garwamu ora takon menyang ngendi sliramu saiki?” takonku rada ati-ati.
“Ora, Mas”jawabe cekak aos. Atiku angluh, embuh kena apa.
“Saiki ngasta ana ngendi kok ora nate katon ing kantor Surabaya?” takone kaya ngalihake omongan.
“Ya,aku pindhah nang Balikpapan, rasane abot urip tanpa sliramu, Ran, aku ora sanggup yen tetep ana Surabaya, lan uga ora apik kanggone awakku wektu iku.” Pratelaku jujur. Dheweke mung tumungkul.
“Putramu wis pira Ran?” takonku mecah sepining swasana, sing ndadak sepi nyenyet merga pratelaku.
“Siji” jawabe cekak aos maneh, “Mbak Asti putrane wis pira?”
“Durung ana Ran, durung dikersakNe.” Jawabku ampang.
Sepi mamring, kabeh kegawa karo alam pikirane dhewe-dhewe. Sawise jagongan ngalor ngidul, akhire sawise nuntasake pesenane maem, Rani nyuwun pamit, merga wis bengi. Aku uga pamit yen sesuk kudu bali menyang Balikpapan merga tugasku wis rampung. Lan aku ngajab liya dina bisa ketemu maneh. Dak tawani mulih bareng tibake dheweke wis nggawa mobil dhewe. Lan nalika dheweke nawani ngeterake aku menyang hotel dak tolak alus, ora pantes jejere wong lanang di terake wanita wis bengi pisan. Lan aku milih mbalik menyang hotel numpak taksi. Dak sawang mobil kijang Innova iku tleser-tleser ninggalake parkiran kafe. Ninggal atiku kang bali sepi. Rani ora salah, aku saiki kuru merga ora kaurus. Ah saupama dheweke isih legan, isih dhewekan mungkin wengi iki bakal ana crita anyar antarane aku lan dheweke, amerga Asti tilas pacanganku sing dadi bojoku tilar donya setaun sawise omah-omah. Kena kanker ati. Dadi pancen aku durung sempat diparingi momongan wis kedhisikan Asti tinimbalan ing ngarsaNe. Lan sawise iku aku nyoba nggoleki Rani, nanging kaya ana sing menging nganti sepuluh taun aku lagi ketemu Rani maneh. Nanging critane wis seje, dheweke wis urip mulya karo anak bojone. Lan aku bakal bali sepi maneh ngadhepi dina-dinaku.
Seje maneh critane Maharani, sawise metu saka plataran parkiran. Pikirane nglambrang adoh banget, “Ah katone dheweke wis urip mulya karo Mbak Asti, senajan durung diparingi momongan, saumpama dheweke isih ijenan kaya pengarep-arepku wingi”. Maharani kepengin ngrajut tali tresna iku maneh. Ah saumpama dheweke ngerti yen sepuluh taun iki Maharani isih ijenan wae. Lan anak sing mbok takokake, bocah lola sing ditinggal wong tuwane ing salah sawijining Panti Asuhan sing di donaturi selawase iki. Dudu darah daginge Maharani. Mungkin panjenengan ngira iku anakku, pangirane. Yen aku njawab anakku siji merga pancen aku wis duwe anak pupon siji, yen panjenengan takon garwaku apa ora nesu aku nemoni panjenengan tak jawab ‘ora’ merga aku pancen durung nate duwe sisihan. Aku keraya-raya golek gaweyan menyang Surabaya kareben bisa cecaketan karo panjenengan, nanging ing kene aku mung nemu sepi ora nate nemoni panjenengan. Ah lelakon urip, kaya gojegan, saumpama sore iku kekarone gelem blaka suta sejatine awake dhewe-dhewe
Hak cipta iku nyawisaké pangagem hak kanggo mbatesi panikelan ora sah seka èksprèsi asli (upamané literatur, filem, musik, gegambaran, piranti alus (software), topeng, lan liya-liyané.
Hak cipta iku béda akèh karo wujud liya saka properti intelektual, upamané patèn sing mènèhi hak monopoli kanggo invensi. Hak cipta iku dudu hak monopoli nanging kanggo nyegah wong liya kanggo tumindak sing nerak hak kasebut.
Ing Indonésia, prakara hak cipta ginaris ing Undhang-Undhang Hak Cipta, ya iku Undhang-Undhang Nomor 19 Tahun 2002.
Sajarah Hak Cipta[besut | besut sumber]
Konsèp hak cipta ing Indonésia iku tumurun saka konsèp copyright ing basa Inggris. Kawitané, copyright kacipta selaras karo ditemokaké mesin cithakan. Sadurungé mesin [[Guttenberg iku, prosès kanggo nyalin sawijining karya tulisan mbutuhaké tenaga lan béya sing mèh padha gedhéné karo ragad gawé asliné. Mula saka iku, para penerbit sing njaluk supaya ana paugeran sing mayungi karya cithakan bisa dikopi, ketimbang para pengarangé.
kawitané, hak monopoli kasebut diwènèhaké langsung marang penerbit kanggo ngedol barang cithakané. Hak kanggo pengarang (penganggit) lagi ana sawisé kabiwarakaké angger-angger copyright ing taun 1710 kanthi Statute of Anne ing Inggris. Angger-angger mau uga ngayomi para konsumèn bisa mardika sawisé prosès dol-tinuku. Paugeran iki uga ngatur hak `´ksklusif sing nyekel copyright, ya iku salawasé 28 taun. Sawisé masa kasebut, karya iku dadi duwéke umum.
Konvensi Berne ing taun 1886 sing pisanan ngatur prakara copyright ing antarané nagara-nagara sing nduwèni daulat. Ing konvènsi iki, copyright kawènèhaké otomatis kanggo karya kréatif lan panganggit ora kudu ndaftaraké. Salebaré sawijining karya kacithak utawa kasimpen ing sawijining medhia, si panganggit otomatis antuk hak èksklusif copyright karyané iku lan uga kanggo karya derivatif nganti si pengarang kanthi blak-blakan mratélakaké sewaliké utawa nganti copyright kasebut kadalu warsa.
Sejarah hak cipta ing Indonésia[besut | besut sumber]
Taun 1958, Perdana Menteri Djuanda mratélakaké Indonésia metu saka Konvensi Berne supaya para intelektual Indonésia bisa antuk paédah saka karyané, cipta lan karsa bangsa manca, tanpa kudu mbayar royalti.
kekayaan intelektual wus dadi piranti ing jagad dol-tinuku ing antarané nagara-nagara maju. Ing Indonésia, paugeran prakara hak kekayaan intelektual iki kawujudaké liwat Undhang-Undhang Nomer 7 Taun 1994.
Jangka wektu pangayoman hak cipta[besut | besut sumber]
buku, pamflèt, lan kabih karya tulisan liyané;
drama utawa drama musikal, tari, koréografi;
sakabèhé wujud seni rupa, kaya ta seni nggambar, seni patung, dan seni tatah;
ular-ular, kuliah pidhato, pranatacara, lan ciptan sabangsané;
tarjamahan, tafsir, saduran, lan bunga rampai;
lumaku salawasé urip pangripta lan terus lumaku nganti 50 (sèket) tauh sawisé pangriptané tilar ndonya. Yèn sing nduwèni wong 2 (loro) utawa luwih, hak cipta lumaku salawasé urip pangriptané paling pungkasan tilar ndonya lan katerusaké 50 (sèket) taun sabubaré.
program komputer, sinématografi, fotografi, database, karya saka alih wujud sing lumaku salawasé 50 (sèket) taun sawisé kabiwarakaké;
lumaku salawasé 50 (sèket) taun sawisé kababar pisanan;
Upama hak cipta kasebut duwèké utawa dicekel sawijining badan hukum, hak cipta lumaku lawasé 50 (sèket) taun sawisé kabiwarakaké.
Folklor lan saka kabudayan rakyat sing dadi darbèké bareng-bareng, lumaku tanpa wates wektu;
Ciptan sing ora konangan sapa sing nduwèni lumaku 50 (sèket) taun kawit pisanan kababar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hak_cipta&oldid=1111293"	Kategori: Wikipedia	Menu navigasi
patukoneki, wong dadi Wali utama, dudu brana panukune, mung lila setya lêgawa, tan mingsêr yen wus ngucap, sih mring Guru jrih
Hyang Agung, sun tan ngandêl basa swara.
mrang Pangeran Modhang, lamun wontên tiyang tilêm ing margi, kang dakar ngadêg kalangkung, Pangran nulya marentah, mring garwane kinen nggodha kang neng lurung, garwa sakawan tumandang, milih ingkang lindri manis.
anggodha sami, nanging datan rinasa, ingkang tapa turu, dakare malah anendra, amangkêrêt nggalinting langkung dennya lir, kang garwa mundur merang. (Keempat istri Pangeran Modhang) Sudah keluar dari keraton,
Suksma (Ruh). 8. Ya wus aneng ing sira pribadi, Kang Linuwih Purba Amisesa, aneng sira paesane, pama ngilo sireku, ing carêmin katon kêkalih, Jatine mung Satunggal, Wayangan kadulu, Ana ndulu Wêwayangan, saking tan wruh marang ingkang ngilo carmin,
Panutup, sagung kang Wali atapa, tan madhani brangtane marang Hyang Widdhi, lan wis ingsun tarima.
Hyang Agung, tan kêna kinayangapa, kaki sira duk durung winulang bangkit, sinihan ing Hyang
Alon matur Kangjêng Sunan Kali, Pan sumangga ngaturkên kewala, marginipun gampil angel, tan kenging was ing
tumut anututi, nut ing guru ngadêg suku tunggal, mateni pancadriyane, sakêdhap netra rawuh, prapteng Mêkah anulya panggih,
terkira. 39. Lon nauri Kangjêng Sunan Kali, Artine HU HUCULA kang
sarpa, aja mangsa salamine, Punang canthoka nuwun, Datan sagêd mangsuli kang sih, amung pakarya tuwan, arsa ngusung kayu, kula sagah ndhatêngna, mring Bintara yen sampun glondhongan Gusti, kawula
wus lami, tan engêt ing wardaya, supe prajanipun, wus amor lan
heran Kangjeng Suhunan (Kalijaga). 41. Nulya tindak tan dangu kêpanggih, lan muride kang aran Ki Supa, turune Empu kinaot, angsal sih gurunipun, mila Supa sêkti
manusia. 44. Kangjêng Sunan Kali ngandika ris, Luwih bangêt ing tarimaningwang, sira bisa nyêkêlake, marang ing ariningsun, Rasawulan kang wus alali, mring kamanusanira, saiki
atur sêmbahe, mring Rama lawan Ibu, Sang Dipati ngandika aris, Dhuh nyawa putraningwang, ingsun pan wus sêpuh, sira aja
lunga-lunga, ngadhêpana nagaranira ing Tubin, sun meh
Gunungjati, Sewu ing pamundhinipun, wrin rêrancangan rêricik, parabota amrih kawroh. Syeh Malaya pelan berkata, kepada (Kang)jeng Sunan Gunungjati, Sangat-sangat berterima kasih, telah diberi segala
lir batinipun kawêngku, iku njaring mring kitab, êmbuh nyatane samangkin, dene pan wus karoban ing pirang
amba nyuwun pitêdah, mangke dumunung ing pundi, nadyan
ingkang sinêdya, wontên parmaning Hyang Widdhi, sakala Nabi Kilir, prapta aneng ngarsanipun, apindha lare bajang, ganda ngambar marbuk wangi, duk mangeja apindha
kawula nyuwun têtanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring, lamat-lamat nyamut-nyamut, nglangut tanpa wêkasan, Ngandika Jêng Nabi Kilir,
tinggalku. 18. Ora ana paran-paran, mung asunya lawan ruri, têka sira kapi brangta, kaya raganingsun iki, apa kang den ulati, ing kene sêpen samun, Umatur Syeh Malaya, Makatêna boten lirip, rehning sampun dados
tan kalawan pitêdah, Ngandika Jêng Nabi Kilir, Kabeh cahya iku tunggal, kacatur aneng sireki, ya padha ananeki, mêmarah akarya dudu, kang rupa Cahya Abang, atuduh napsu kang bêcik, nganakake penginan panasbaranan.
Putih iku nyata, mung suci tan ika iki, grawira ing
saliring warna, iya aneng sira kaki, tuwin isining pratala, ginambar aneng ing dhiri, Jagad Agung myang Cilik, tan ana prabedanipun, purwaning catur yoga, kang cahya kapat pan sami, iya dadi tandha uriping
dumunung nggon sawiji, Dumununge kalingling,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krosno&oldid=1090514"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.58, 14 Sèptèmber 2016.
jagad bathara gung lewang lewung, setan apa yang merasuki mu ngger…. Eling ya ngger, dadi ratu kuwi ora gampang ning saiki akeh sing
becus ngurus rakyat. Anane mung gawe nggrundel rakyate. Kuwi apa sebabe thole? He?” kata Semar.
“Loh lah yo mesthi sebabe yen dadi ratu kuwi enak Ma. Makanya Ma, mbok Rama ndaftar dadi ratu, kayak kakang Petruk
Poro rawuh ingkang kawulo hormati, sak derengipun kulo maos Al-Qur’an langkung rumiyen kulo badhe matur bilih berbicara tentang khitan meniko ugi mboten terlepas bicara tentang kesehatan. Keranten hikmah ipun khitan ing antawisipun inggih puniko menjaga kesehatan kanthi ngicali kotoran utawi najis ingkang wonten ing pucuking Dzakar. Pepatah Arab ngendikaaken :
Ingkang artosipun : nuli ingsun paring wahyu maring sliramu Muhammad supoyo sliramu manut agamane Nabi Ibrahim . dene setengah saking syariat
ingkang minulyo, nami kulo ILHAM , kelas 6 Madrasah Ibtidaiyyah Darul Ulum 2. Wonten sekolahan sakderengipun pelajaran dipun
Ajarno poro anak-anakmu ingatase telung perkoro : Demen nabimu, lan demen keluargane lan demen moco Al-Qur’an. Pramilo Al-Qur’an badhe kulo waos milahi surat At-Takasuur dumugi surat Al-Fatihah, kersanipun bapak ibu kulo marem penggalihe. Daripada kulo mboten sido
bilih mirengaken tiyang maos Al-Qur’an meniko ganjaranipun sami kaliyan tiyang ingkang maos Al-Qur’an
mekaten Al-Qur’an ingkang badhe kulo waos mugi-mugi saged dados imam lan pembimbing kagem kulo lan keluargo kulo, soho keluarga hadirin sedoyo
pemanggilan templatSemua artikel biografiArtikel biografi Maret 2017Rintisan biografi IndonesiaSemua rintisan
sugeng rawuh kula siti latifah badhe nyariosakrn bab
Assalamualaikum Wr.Wb Sugeng rawuh ing blog.e kula :) Kula badhe nyriosaken
Wong Londo wae isa nglakokake gamelan lan tresna karo gamelane khase nggone dewe,, kita ...
Lakon kang dicaritakake dening dhalang ana ing pagelaran wayang, embuh lakon apa bae, urut-urutaning carita ajeg padha bae, mangkene:
Jejer (pathet nenem) = nggambarake getering cipta.
Kadhatonan, Sang Prabu tetemon karo Sang Prameswari, nggambarake manunggale cipta karo rasa dadi karsa, yaiku karsa nedya nganakake turun.
Bodholan (budhaling wadyabala), nggambarake polahe bayi.
Jejer Sabrangan, nggambarake bayi wis mundhak gedhe (dadi bocah) wiwit darbe pepenginan.
Perang gagal (perange wadyabala kang kasebut ing angka 1 lumawan wadyabala ing angka 5) durung ana pepati, iku nggambarake bocah kang durung diwasa durung bisa meper pepenginane ngendhaleni kamurkane. Salebare perang gagal banjur ganti pathet sanga
Jejer pandhita dipurwakani gara-gara, bambang (satriya nonoman) ngadhep pandhita, nggambarake bocah wis gedhe, tinarbuka atine kepengin nggilut kawruh ngangsu ngelmu, kanggo sanguning urip sabanjure.
Adegan ing madyaning alas : danawa 3 (lan Togog, tarkadang karo Saraita). Alas iku pralambanging pepeteng (petenging ati), danawa 3 nggambarake watak angkara-murka kang njalari petenging ati. Sang Bambang kepethuk danawa 3 iku, satemah dadi pancakara kang diarani perang kembang, wasanane danawa 3 iku mati kabeh. Iku nggambarake nonoman (pemudha) kang wiwit bisa ngendhaleni kemurkane, amarga wis nggilut kawruh ngangsu ngelmu. Salebare perang kembang banjur ganti pathet manyura. Tembung “manyura” iku asale saka tembung Jawa-kuna “mayura“, tegese : merak (araning manuk). Diarani pathet “mayura” (merak), jalaran pathet iku kanggone ing wayah “perak esuk“.
Perang brubuh mawa gendhing sampak, Ratu kang kasebut ing jejer sabrangan saawadyabalane teka ing nagara kang kasebut ing jejer kawitan (ing angka 1), satemah dumadi perang amuk-amukan (perang brubuh). Wasanane wadyabala saka sabrang saratune pisan sirna gempang tumpes-tapis. Manawa ratune iku malihane satriya utawa malihane putri, banjur badhar dadi rupane kang sejati. Kang mungkasi perang brubuh iku yen ing jamane Pandawa mesthi Bhima (Wrekudara) yen ing jamane Prabu Rama mesthi Hanuman. Bhima lan Hanuman iku sinebut Bayusuta, tegese anak angin, maksude : angin cilik, yaiku : napas (ambekan). Tandhange Bhima utawa Hanuman sajrone perang brubuh nggambarake napas kang ngukut sakabehe pancadriya nalikane manungsa ngalami sakarat (sakaratilmaut).
Kumpule para Ratu (sarta para rajaputra) kang kasebut ing jejer kawitan (ing angka 1) ngendikakake lega lan mareming panggalih dene wis bisa mbrastha rubeda, satemah ing sabanjure bisa ngalami tentrem-ayem. Iku nggambarake manungsa tinggal ndonya kanthi tentrem (Indonesia : meninggal dunia dengan tenang), amarga wis kalis ing sawarnaning rubeda.
angrawuhin premanca, punggawa, muang tanda mantri kabeh, bipraya mawosin panegarane ring Nusa.
Ngurah ring Pangkung Desa nia, sapunika makalawasipun.
Hana ta wong rawuh, maka ngaran Made Pukite, nanging pangungsine I Gusti Pangkung kalawaning meneng, muah I Pande Wesi ngiring pakayunan dane I Gusti Ngurah. muah I Manca, Pasek. Tur dane I Gusti Ngurah
ring panegara nia kadi sampun gapuk, mangda keni antuk dane ngelingin padruwean, dane I Gusti Sekartaji tumuli raris ngenyutin giri ageng, wastu murub ikang geni angabar – abar rawuh ring Sekar Angon, dening samangkana geseng ikang sarwa sekar, asing – asing geseng dening geni ikang giri muah sane tampek ring jurang, dane I Gusti Sekartaji maduwe. saluiring jurang dane I Gusti ring Pangkung madruwe. Sajawaning geseng dening geni, dane I Gusti ring Ped maduwe.
Nihan tingkahing pasemetonan para sununira Sri Dalem
abrsih sarira nganggo sarwa petak, muah wenang sarwa putus, yan tan mangkanabuduh pala nia. Muah dane I Gusti Ngurah maduwe punagi ring Khayangan, punagi dane angrancah aji 5000, mungkulan aji 500, jrimpen lanang talap 7, jrimpen wadon talap 9, nanging sami pada arep
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18hqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sawijine Syeh kang manggon ing dusun Jondang, udakara 3 km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine. Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah dhewe.
Ing sawijine dina, Syeh Jondang bali saka tegalan, nanging lagi saka omah, mula Ni Badralangu gumun. Ni Badralangu celathu, “Kangmas apa nggone buka tegalan wis rampung, sesuk wis arep ditanduri jagung ta?”
Krungu celathune garwane, Syeh Jondang mung mesem banjur mangsuli, “Ni Badralangu, tegalane durung rampung mula ya durung bias ditanduri.”
“Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas wiwit nggawe gambarmu.” Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis pinter nggambar mula asile ya apik lan maremake. Antarane pasuryane Ni Badralangu lan gambare ora ana bedane. Esuke Syeh Jondang bias nyambut gawe kanthi ati kang ayem tanpa grusa-grusu pengin mulih ngomah. Ing tegalan gambare Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut angin, banjur Syeh Jondang megawe kanthi sengkut.
nggoleki gambare garwane, nanging ora ketemu. Penggalihe Syeh Jondang dadi sedhih.
Syeh Jondang goreh atine nggone mikir kepriye carane supaya bisa nemoni garwane. Syeh Jondang duwe cara yaiku kanthi nyamar dadi tukang kentrung. Syeh nabuh kentrung karo ngubengi kraton lan asring ing keputren. Ni Badralangu reti yen kuwi Syeh Jondang, sigaraning nyawa sing banget ditresnani. Ni Badralangu jaluk marang Raja, ditanggapna tukang kentrung sing ora liya
nggoleki tukang kentrung kuwi. Kekarepane Syeh Jondang bisa keturutan, ketemu Ni Badralangu. Syeh Jondang ngnetrung ing kraton. Ni Badralangu jaluk marang Raja supaya tukang kentrung asring ditanggap ing kraton kanggo nglipur atine. Sinuwun nuruti apa wae kang dadi pepengine bakal bojone kuwi, nanging sinuwun ora reti yen kuwi mung akal-akalane Ni Badralangu supaya bias asring ketemu Syeh Jondang.
Nalika Sang Raja menyang segara, kanthi sesingidan Syeh Jondang mlebu kraton. Syeh Jondang ngagem rasukane Sang Raja sing ditinggal mau. Ni Badralangu gumun, pirsa pasuryane garwane sing mirip karo Sang Raja. Sinuwun sing sejatine Syeh Jondang kuwi gawe rantaman arep ngumpulke perjurit. Para perjurit ora ana sing cubriya yen sing ngendika kuwi dudu rajane. Syeh Jondang ngendika, “Ing wektu iki negarane dhewe ana ing bebaya, ana musuh sing nyusup ing negarane dhewe. Saiki musuhe dhewe nyamar ana ing teluk dadi tukang miyang. Mula ayo padha dicekel banjur dipateni, supaya negara kalis saka bebaya.
Sasha pirang british euro brit european cumshots w...
Diwasa kaose sikil lanang lanang wadon ngarep mute...
nggennya dedongaCobaning urip ana ing lakunirekiDoh rubeda lan bebaya5. Dandanggula :Pancen ribet yen nandang
rekasaEnggal-enggal pepuji mring Hyang WidiAngruwat rasane driya7. Gambuh
dandanggula :Lelimengan rembulan surya wus lariGanti crita ngumandang ing rasaAngrasani dak gesangeRaga sukma pisah sampunKanti ninggal crita
layonSambat sapa yen kadung kepetak ngerongMlarat sugih, sing pangkat apa maneh garongNora mandang drajating uwongWirang wus jroning rongJagat gumelar kebak pitakonJagat gumelar
pucung ngadang ing dalanWirangrong nganggit crita pepindanTan wurung dadi dongeng ing dalanIku macapat
mandeg nyawang lintangKeduwung tibo mburiKabeh wis di lakoniLara ati sambat gustiIku yen tiba warasLha nak
kang kebak angen-angen Jroning 5. Dandanggula sarwi manis Lelumban madune 6. Asmaradana Lelakone kebak
ing pambudiLakune tan nimbang saru sikuDawane umur, tan …………Ngukir kayu becikDawane crita, mijil tekan wirangrongMung nlayon jroning ireng petengManungso dede kewanKang uripe ngetut angen-angenNgetutke lakune dina, rina lawan wengiBegjone kang laliLuwih begjo kang eling lan waspada“ ORA MUNG
tanpa lesan kang tinujuSepiro cacahing darmaSoko Ha temeko ing Nga …?Apa di labur laku kang kudu…?Apa rinengga gurit peni …?Pinangka sanguSupoyo ora ketangsangIng kayu watuTinitah nyawang srengengeMesthine,Ora mung mampir ngombe JOKO LODONG23 Juli 1988
amenangi jaman edan “ oleh R. Ng. Ronggo Warsito.Amenangi jaman edanEwuh oyo ing pambudiMelu edan ora tahan Yen tan melu
diri gumantung ing lati7. Wong bener kalah karo wong sing eling. Wong pinter kalah karo wong sing awas.Di depan
Benyamin Chand Metr Mokab Eshgh -
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka [[Wikipédia {{{1}}}]].
Sampéyan kena mbiyantu Wikipédia nglanjutaké njarwakaké. Tiliki paugeran panjarwa kanggo artikel Wikipédia.[[Kategori:Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia {{{1}}}|GFDL]]
Lisensi Dokumentasi Bebas GPL (GNU FDL) sing nganggo basa Inggris ya iku sing ngiket sacara hukum. Terjemahan edisi basa Jawa iki dikarepaké bisa
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
lawakbubar gudril lara ngawakjenang beras bumbune ketumbar adasramane, ramadurung marem, durung maremwong seneng kurang rembugePada gudril, watu cilik jenenge krikillemud tingkrang marutu saba ning karangmurang muringwong seneng arang
Balas	“ga” lajeng pasangan “la” dipuntambahi ‘suku’, pasangan ‘la’ manawi dipuntambahi suku kedah dipuntulis wutuh, lajeng aksara “ga” dipuntambahi ‘suku’.
saged nulis ugo moco,nandjan mboten lncar,,saniki lamus tanpo tilas kegiles dening jaman kang brekasaan,,sembah nuwun ,,,bade ngudi kawruh melehhh…
sembah nuwun, kangge kangmas…mugi2 sedoyo tiang jawi sak nusantara mboten isin sinau nulis aksara jawi lan nglestarikn budaya jawi. Inggih pesen kulo munggu’o saged njenengan andhameli blog niki ngangge basa jawi kemawon.
Februari 12, 2009 pukul 10:03 pm
punika boten namun teng Nuswantoro kemawon lho mas..ingkang wonten Suriname nggih wonten lho..
sekeng sumatera ndue karep, blajar aksoro jowo kui, neng angel ngge mas….??
Mei 6, 2009 pukul 10:45 am
Balas	mas ?? kulo jawa sakeng sumatera ndue karep, blajar aksoro jowo kui, neng angel ngge mas….??
Mei 6, 2009 pukul 8:05 pm
Mas…… mbokyo enggal di paringi ben enggal keno kanggo nulis aksara jawa ing komputer antik iki, aku ki wong jowo
nuwun ingkang sanget, amergi wingi kulo kepanggih kaliyan rencang setunggal kabupaten kediri teng medan, larene nyuwun tulong teng kulo supados nulisaken asmanipun yugane ndamel aksara jawa, kulo nggeh radi kesupe amergi pon dangu mboten nulis aksara
Balas	Punapa saget pun paringi caranipun nulis ngangge mawi computer ? menawi saget kados pundi caranipun ?
iso nggago aksoro jowo……….????????ngapunten nggih
Desember 6, 2009 pukul 5:52 pm
dangu, amer pun dangu kulo nulis jawa pun lali bahasa jawa alus lan krama pun campur2, kulo pengen saget nulis jawa lan bhs kramo ingkang sae dos pundhi?
Balas	AI LOP YU BASA JAWA…..
Balas	matur suwun sanget nggih. Kulo tiang ngawi, dalem kulo teng cumahi. matur suwun sanget.
iso nulis jowo kanggo anak2ku mergo anaku ora iso ngomong jowo.aku saiki manggon neng kepri,sopo sing duwe
pr nulis jowo tapi mboten saget, tulisan kolowau jeneng paguyuban keluarga ingih mniko MAKMUR LESTARI, nyuwun tulung sinten gih engkang saget mbantu kulo, sak derengipun matur nuwun.
Juni 29, 2010 pukul 10:08 pm
Balas	Maturnuwun sanget sampun paring warto situs basa jawi. Mugi2 saged mbantu
Balas	Tulisan lan kabudayan jawa kudune diuri-uri, dipepetri dimen ojo ilang, ojo
Balas	wah sarujuk sanget lo…kanthi piwulang basa Jawa punika….nanging panyeratan latinipun ugi kedah dipun sinaoni awit kok kathah ingkang dereng leres…nuwun
Balas	aksara jowo ki angel j mas, ket SMP q ki mesti remidi nek wis kon garap soal aksara jowo, mbok kek’i piye carane ben iso sinau aksara jowo sing
masio aku gak 100% mahir.tapi sek seneng dulinan aksara jawa iki.
sing rumongso dadi wong jawa nanging ora iso nulis aksara jawa…. minggato soko tanah jawa….
Balas	boso jowo kudu iso,senajan wis dadi ,,,…opo yo????
belajar nulis aksara jawa” mbok bilih makaten ungelipun nggih….
dewe ko mas…nyuwun tulung di emailne nggih mas filosofi jawa ten inggil niku…suwun.
kulo seneng saking kulo dableg rumiyen dadose sak niki mboten saget.malah mboten apal,,, kulo ngroso getun,moso tiyang jowo mboten saget nyerat jowo niku pripun? insya Allah , sak niki kulo badhe belajar nyerat jawi malih,,, mugi-mugi saget.amien,,
September 9, 2012 pukul 6:24 pm
Balas	niki kulo rumiyen ngih saget nulis aksara jawa,pun pinten tahun mboten maosi maleh,buka internet
karo wong2 saiki, anakke wiwit bayi dipekso boso indonesia….ben mundak drajate, ben gensi jarene, ben koyo wong kutho…mbareng sekolah ono pelajaran boso jowo ora iso ngetutke pelajarane, neng ngomah njaluk warah karo wong tuwane….eeeee wong tuwane jebul yo ora iso, anakke
Balas	Ingkang badhe ginau maca lan Nulis Jawa mangga kula aturi gabung teng grup,http://www.facebook.com/groups/210322645675685
Balas	Menawi nyerat punapa maca kula taksih saget ananging kepripun menawi ngagem komputer, nyuwun tulung nggih mas …..
Februari 22, 2013 pukul 11:42 am
Balas	Ayo Belajar Nulis Aksoro jowo
Maret 1, 2013 pukul 12:55 am
Juli 29, 2013 pukul 1:05 pm
Balas	Aku setuju lan mbener ake yen tulisan ing nduwur kuwi yen
adicara ingkang badhe lumampah wonten ing pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika.Pranatacara Pahargyan ( Pengetan Ambal Warsa Palakrama ) Assalamualaikum Wr. Wb. Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang Maha Asih mugi kajiwa kasarira .Pranatacara WikipediaDiterbitkan pada Saturday, 11 February 2017 Pukul 2.17Pranatacara inggih punika satunggiling paraga ingkang
Titi laksana pahargyan ingkang katindakaken ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata adicara..Semangat....: Pranatacara MantenDiterbitkan pada Sunday, 9 April 2017 Pukul 8.48Titi laksana pahargyan ingkang katindakaken ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata
Pranatacara / Pranata adicara Pengantin Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang
Pahargyan ( Pengetan Ambal Warsa Palakrama ) Assalamualaikum Wr. Wb. Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang Maha Asih mugi kajiwa kasarira .-
biyung seneng ing atiBapa biyung nggendong rina wengi2. Dari nama tembang Maskumambang :Maskumambnag
ngidung asmaraKadya lakone Dewi Ratih Komajaya7. Dari nama tembang Gambuh :Gambuh iku paribasan gampang
kuburSifat tan bisa di waca ngawurIku werdi macapat dudu turu nglindurUrip ngangsu
ngerongMlarat sugih, sing pangkat apa maneh garongNora mandang drajating uwongWirang wus jroning rongJagat gumelar kebak pitakonJagat gumelar kebak ing lakonJagat gumelar karsone Hyang ManonPan mangkono werdine wirangrong
Maca cerita cekak (cerkak) apadene cerita landhung (cerdhung) iki padha bae. Pamacan iki kalebu jinising maca endah (susastra). Maca endah kajaba kudu ditindakake kanthi mredi kedaling lesan (lafal), lagune, lan nyilemi lelakon kang ginambar jroning karangan.
Cerkak utawa cerdhung kang mujudake asil pandaya cipta (kreatifitas) utawa rerekaning panulis dumadi saka bebakalaning critan kang arupa: (1) underan (tema karangan), (2) purusan lan watak-wantune (tokoh
padunung lan swasana (latar), (4) alluring crita (plot), (5) aneas (amanat), lan (6) pamawas (sudut pandang pengarang). Mula, yen arep nyaruwe sawijining cerkak kudu nyetiteni bebakalaning cerkak iku. Lha, yen arep nyaruwe pamacane cerkak, kajaba nyetitekake bebakalaning cerkak iku, uga nyetitekake kedaling lesan, lagune, lan panyileme lelakone.
pelajaran) lumrahe nyarap critan kang sumebar kanthi lesan. Critane digegandheng karo kadigdayan utawa kasektene wong kang kondhang-kawentar ing masarakat, ngenani dongeng lelembut, lan liya-liyane. Yen ngenaini kadigdayan lan kasekten, lumrahe digathuk-ghatukake karo kaanan utawa dumadine panggonan. Crita rakyat iku di senengi wong akeh awit ngandhut piwulang utawa tuntunan ngenani patrap kang prayoga ditiru, lan kang ora prayoga ditiru.
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki nganggo ukara kang ngarep!
Ing ngendi prenahe desa cilik Bekonang kang wekasane dadi kutha kawedanan iku?
Kepriye kaanane dasa Bekonang sadurunge taun 1900-an?
Apa kadigdayane kyai loro iku? Sapa kang menang ing tembene?
Geneya Kyai Kunang lan Kyai Hanggaspati padha pasulayan? Apa wujude?
Madha karo unen-unen kang endi kemenangane Kyai Kunang iku?
Apa ta mungguh karep tembung “gagasan” lan “pancuran” kaya kang kacrita iku?
Apa ta werdine tembung “bekonang” iku? Manut kasusastran, kalebu apa ta crita rakyat kang kaya iki?
Kalebu apa ta negesi tembung kang kaya mengkono manut piwulang basa?
Ing wektu saiki apa isih ana kutha kawedanan lan karesidhenan? Yagene?
Apa ta drajat utawa pangkat wedana lan residhen iku?
Kasusastran jawa karacik mawa basa kang mligi lan tata. Tetembungane dironce kanthi edi peni ndhapuk ukara gancar. Reroncening ukara ana kang bisa obah owah, nanging ana uga kang gumathok ora kena diowahi. Surasaning ukara ana kang
dhapuking ukara tinamtu, ajeg panganggone, ngemu teges entar, upamane: paribasan, sanepa, panyandra, isbat, lan cangkriman.
Paribasan iku unen-unen kang wis gumathokracikane. Teges kang kinandhut uga wis tartamtu mulane ora kena diowahi. Lumrahe paribasan iku ngemu teges kang entas (kiasan). Tegesing tembung lumereg (Ind: bergeser), gumantung ing surasane lan karepe kang kinandhut ing unen-unen.
Paribasan iku ngemu teges tetandhingan, pepindhan utawa pepiridan, saemper pasemon. Lumrahe, sing disemoni iku manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesmbunganing manungsa lan alam uripe.
Paribasan ana kang ingaran bebasan lan saloka. Paribasan diarani bebasan yen lereging teges ngenani sesipatan utawa kaanan kang gegayutan karo ulah kridhaning manungsa. Tuladhane, yen ana wong kang ngumukake kekuwatane, gumedhe, lan kuminter, dibebasakake: adigang, adigung, adiguna. Paribasan diarani saloka yen lereging teges ngenani sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake. Tuladhane, yen ana wong tuwa njaluk wulang karo anak disalokake: kebo nusu gudel.
Sanepa iku unen-unen kang ajeg panganggone, ngemu surasa tetendhingan, lan nduweni teges mbangetake kanthi nyurasa kosokbaline. Tuladhane, yen arep ngandhakake tatu sing
isbat iku unen-unen kang ajeg panganggone lan mawa surasa tartamtu. Isbat awujud racikaning tembung kang dhapuk ukara kang ngemu teges entar lan ngemu pasemon. Tembung isbat tegese katetepan, saemper paribasan. Tegese lumereg marang kawruh pilsapat lan pasemon, kayata: golek banyu apikulan warih, golek geni adedamar, nggoleki wekasing langit, lsp.
Cangriman iku unen-unen kang rinacik ing tembung kang tumata, surasane ngemu teges kang kudu dibadhe (dibedhek/dicape). Mula, cangkriman uga diarani badhean, bedhekan, utawa capean. Racikaning cangkrima iku ana kang adhapur ukara lumrah, lan ana kang sinawung ing tembang.
Manut wujud lan dhapukane, cangkriman dibedakake dadi telung warna, yaiku:
a. Cangriman kang adhapur rerakitaning tembung wancahan, kayata:
adhapur rakitaning ukara kang ngemu surasa irib-iriban utawa pepindhan, kayata:
– Ana piranti ing dhapur yen ketiban cecak bisa mabur apa iku? Wangsulane: kalo ( tulisan jawa kalo yen diwenehi tandha
– Ing sakdhuwure lawang ana cecake, nanging yen cecake lunga, lawange dadi kewan kang seneng wowohan. Kewan apa iku? Wangsulane: lawa ( ing ndhuwure tulisan Jawa lawang pancen ana tandha cecake, dene yen tandha cecake ilang
Geguritan iku sawijining dhapur susastra kang awujud iketaning basa kang memper syair. Mula ana sing ngarani geguritan iku syair Jawa. Tembung geguritan dumadi saka tembung gurita kang minangka owah-owahan saka tembing gerita. Dene gerita iku linggane gita, tegese tembang. Ing sakawit geguritan iku tinemu ing lagu-lagu dolanan.
Manut pandhapuke ukara lan pangiketing tembung, araning geguritan iku warna-warna, kayata:
Rong gatra sapada, diarani gita dwigatra
Telung gatra sapada, diarani gita trigatra
Patang gatra sapada, diarani gita caturgatra
iku rongga organ otot sing mompa getih liwat pembuluh getih déning kontraksi kanthi irama sing dibolan-
Permukaan Jantung[besut | besut sumber]
Ukuran jantung manungsa kurang luwih gedhéné sakepelan tangan priya diwasa. Jantung iku otot tunggal sing kasusun saka lapisan endothelium. Jantung papané ing njeron rongga thoracic, sawaliké balung dhadha/sternum. Struktur jantung mbélok mudhun lan sithik rada ngiwa.
Jantung mèh kabèh kakupeng déning paru-paru, nanging katutup déning selaput dhobel sing jenengé perikardium, sing temèmpèl ing diafragma. Lapisan sijiné nèmpèl kenceng banget marang jantung, éwadéné lapisan njabané luwih longgar lan mbanyu, kanggo ngendhani gèsèhan antarané organ siji lan sijiné ing njeron awak kang dumadi amarga obahan mompa jantung sing konstan.
Jantung dijaga ing papané déning pambuluh-pambuluh getih sing ngliputi laladan jantung sing rata/ndhatar, kaya ing dhasar lan ing pinggir. Rong garis pawilah (kabentuk saka otot) ing lapisan njaban jantung nedahaké ing ngendi dhindhing pamisah ing antarané sisih kiwa lan tengen serambi (atrium) lan bilik (ventrikel).
Struktur Internal Jantung[besut | besut sumber]
Sacara internal, jantung dipisahaké déning sawijining lapisan otot dadi rong wilah bagéan, saka nduwur mudhun,dadi rong pompa. Kaloro pompa iki wiwit lair ora naté kasambung. Wilahan iki kapérang saka rong rongga sing dipisahaké déning dhindhing jantung. Mila bisa disimpulaké yèn jantung kapérang saka patang rongga, serambi tengen lan kiwa lan bilik tengen lan kiwa.
Dhindhing serambi adoh luwih tipis tinimbang dhindhing bilik amarga bilik kudu nglawan gaya gravitasi bumi kanggo mompa saka ngisor munggah, khususé ing aorta, kanggo mompa nuju kabèh bagéan awak sing duwé pambuluh getih. Rong pasang rongga (bilik lan serambi bebarengan) ing saben wilahan jantung disambungaké déning sawijining katup. Katup ing antarané serambi tengen lan bilik tengen disebut katup trikuspidalis utawa katup godhong telu. Éwadéné katup sing ana ing antarané serambi kiwa lan bilik kiwa disebut katup bikuspidalis utawa katup godhong loro.
Cara Kerja Jantung[besut | besut sumber]
Nalika berdenyut, saben ruang jantung dadi kendho lan kaisi getih (disebut diastol). Sabanjuré jantung kontraksi lan mompa getih metu saka ruang jantung (disebut sistol). Kaloro serambi dadi kendho lan kontraksi sacara bebarengan, lan kaloro bilik uga dadi kendho lan kontraksi sacara bebarengan.
Getih sing kentèkan oksigen lan ngandhut akèh karbondioksida (getih reget) saka kabèh awak mili liwat rong vena paling gedhé (vena kava) nuju njeron serambi tengen. Sawisé atrium tengen kaisi getih, atrium bakal nyurung getih nuju njero bilik tengen.
Getih saka bilik tengen bakal dikompa liwat katup pulmoner nuju njeron arteri pulmonalis, nuju paru-paru. Getih bakal mili liwat pambuluh sing cilik banget (kapiler) sing nglilingi kantong udhara ing paru-paru, nyerep oksigen lan nglepasaké karbondioksida sing sabanjuré dihembusaké.
Getih sing akèh ngandhut oksigen (getih resik) mili ing njeron vena pulmonalis nuju serambi kiwa. Paredharan getih ing antarané bagéan tengen jantung, paru-paru lan atrium kiwa disebut sirkulasi pulmoner.
Getih ing serambi kiwa bakal disurung nuju bilik kiwa, sing saterusé bakal mompa getih resik iki liwat katup aorta mlebu njeron aorta (arteri paling gedhé ing awak). Getih sugih oksigen iki dicawisaké kanggo kabèh awak, kejaba paru-paru.
Sekitar Kaséhatan Jantung[besut | besut sumber]
Jantung iku organ awak paling wigati, amarga kagagalan organ jantung asring mèh njalari pepati. Masalah ing jantung dipérang dadi rong bagéan,
iku kaanan sing njalari jantung ora bisa ngayahi tugasé kanthi becik. Kaanan kasebut antarané:
Otot jantung sing lemah. Iki kalainan gawan wiwit lair. Otot jantung sing lemah marakaké panandhang ora bisa ngakokaké aktifitas sing akèh, amarga meksa kinerja jantung nganti kakèhen bakal marakaké rasa lara ing bagéan dhadha, lan kadhangkala bisa njalari awak dadi katon mbiru. Panandhang lemah otot jantung iki gampang semaput.
Anané celah antarané serambi tengen lan serambi kiwa, amarga ora sampurnané pambentukan lapisan kang misahaké antarané rong serambi nalika panandhang isih ing njeron kandhutan. Perkara iki njalari getih resik lan getih reget kacampur. Penyakit iki uga marakaké panandhang ora bisa nglakokaké aktifitas sing abot, amarga aktifitas sing abot mèh bisa dipesthèkaké bakal marakaké awaké panandhang dadi biru lan sesek ambegané, sanajan ora njalari rasa lara ing ndhadha. Ana uga variasi saka penyakit iki, ya iku panandhangé bener-bener mung nduwèni siji serambi.
Serangan Jantung[besut | besut sumber]
Serangan jantung iku kaanan sing njalari jantung babar pisan ora duwé fungsi. Kaanan iki biasané dumadi ndadak, lan asring disebut
pambuluh-pambuluh getih sing biasané ngilèkaké getih nuju otot-otot jantung kasebut kesumpel utawa dadi atos, déning lemak lan kolesterol, utawa déning dat-dat kimia kaya panggunaan obat sing kakèhen sing ngandhut Phenol Propano Alanin (ppa) sing akèh ditemoni ing obat-obat kaya Decolgen, lan nikotin.
Ing tembé wingking uga asring ditemokaké gagal jantung ndadak nalika wong iku nembé ngayahi aktifitas, kaya sing nyerang sapérangan atlit-atlit bal-balan misuwur ing donya ing tengah lapangan bal-balan[1]. Biasané perkara iku disebabaké déning pameksan aktifitas jantung sing ngluwihi ambang wates, utawa kurangé pemanasan sadurungé ngakokaké ulah raga.
Wong sing slamet saka sawijining serangan jantung sing parah biasané uga ngalami komplikasi ing bagéan awak liyané, kayata umpamané stroke. Biasané, wong sing slamet saka serangan jantung sing gawat mbutuhaké alat pacu jantung kanggo nyupport jantungé supaya ora dadakan mandheg.
Pananggulangan[besut | besut sumber]
Ora ana pananggulangan sing luwih becik kanggo nyegah penyakit lan serangan jantung, kejaba gaya urip séhat (kaya asring tangi luwih ésuk ora asring melèk kewengèn, lan ora ngrokok lan ora ngombé ombènan sing ngandhut alkohol), pola mangan sing séhat (ngakèhi mangan panganan sing ngandhut serat lan sayur/janganan, sarta ora kakèhen mangan panganan ngandhut lemak lan ngandhut kolesterol dhuwur), lan ulah raga sing kaatur lan ora kaluwihen. Nanging, ana sapérangan dat sing dipercaya bisa ngurangi utawa nambah résiko penyakit lan serangan jantung, ing antarané:
Sapérangan panliti nyebutaké yèn dat allicin ing Bawang Putih pranyata bisa mbiyantu njaga kaséhatan jantung. Panlitèn kasebut nedahaké yèn déning khasiat dat allicin, kategangan pambuluh getih saya kurang 72%[2]. Nanging sapérangan panliti liya ana uga sing nelakaké yèn ora ana gandhéngané antarané Bawang Putih karo kaséhatan Jantung. Ing studi sing dilakokaké marang 90 pangrokok sing awaké lemu, para panliti Éropah ngentuki yèn tambahan bubuk bawang putih sing suwéné 3 sasi ora ngatonaké perubahan ing kadhar kolesterol pangrokok mau utawa sapérangan tandha liya résiko penyakit jantung[3].
Studi mbuktèkaké yèn ngurangi ngrokok ora ngurangi résiko penyakit Jantung. Kanggo
nganti 25% lan résiko serangan jantung nganti 20% [6]
Cathétan lan Réferénsi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.40, 12 April 2017.
aplikasi wonten ing komputer ingkang ginanipun kanggé ngedit foto utawi gambar [1][2]. Photoscape punika kalebet piranti lunak gratis èditor citra ingkang dipunkembangaken déning MOOII Tech, Korea.Saking Photoscape punika kita sadaya saged:
sapunika kathah aplikasi ingkang wonten kanggé ngedit saha damel tampilan foto utawi gambar langkung saé kados Photoscape, Corel photopaint, Adobe Photoshop, lan sanès-sanèsipun. Ananging saking jinis-jinis punika Photoscape ingkang langkung gampil dipun-operasiaken déning tiyang awam. Amargi tingkat angèlipun andhap saéngga tiyang ingkang boten kagungan keahlian khusus babagan èditor gambar ugi saged ngginakaken [3].
Fitur Photoscape[besut | besut sumber]
Viewer: kanggé mirsani foto ing folder lan damel slideshow.
Photo Editor: kanggé nggantos ukuran, kecerahan, warna, white balance, koreksi latar, Bingkai, baloon, efek mosaik, nambah seratan teks, nyeselaken gambar, motong gambar utawi foto, filter, mbusak red eye, blooming, clone stamp
Photo-Batch Editor: kanggé mroses kathah foto langung dados satunggal.
Page : Nggabungaken kathah foto dados poster.
GIF Animation : damel gambar dados animasi GIF.
Screen Capture: kanggé nyimpen layar monitor dhateng file gambar.
Color Picker: kanggé milih warna saking layar piksel.
RAW Converter: kanggé konversi format gambar RAW dhateng format JPEG.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 6 Maret 2016.
Indonésia Jumat, 17 Agustus 1945 Taun Masehi, utawa 17 Agustus 2605 miturut taun Jepang, utawa 17 Ramadan 1365 Taun Hijriah diwacakaké déning Ir. Soekarno sing didhampingi déning Drs. Mohammad Hatta ing Dalan Pegangsaan Wétan 56, Jakarta Pusat. Prosès kanggo nggayuh proklamasi iki ora gampang. Sadurungé wis dibentuk sawijining panitia panyelidik, banjur ganti jeneng dadi panitia persiapan, sing diadani déning pamaréntah Jepang. Ing pungkasan Perang Donya II ya iku tanggal 12 Agustus 1945, Marsekal Terauchi wis ngandaraké marang Soekarno, Hatta lan Radjiman yèn pamaréntah Jepang bakal énggal mènèhi kamardikan marang Indonésia lan proklamasi kamardikan bisa dilaksanakaké jroning sawetara dina, gumantung cara kerja PPKI. Nanging para pemuda Indonésia wis ora sranta, saéngga kedadéyan Prastawa Rengasdengklok ya iku 'penculikan' Soekarno saperlu didhesek supaya énggal
Soekarno, Hatta minangka pimpinan PPKI lan Radjiman Wedyodiningrat minangka mantan ketua BPUPKI dimaburaké menyang Dalat, 250 km ing sisih wétan segara Saigon, Vietnam kanggo ketemu Marsekal Terauchi. Ana kabar yèn pasukan Jepang pinuju ana ing jurang kakalahan lan bakal mènèhaké kamardikan marang Indonésia. Sauntara iku ing Indonésia, ing
liwat Marsekal Terauchi ing Dalat, Vietnam, ngandaraké marang Soekarno, Hatta lan Radjiman yèn pamaréntah Jepang bakal énggal mènèhi kamardikan marang Indonésia lan proklamasi kamardikan bisa dilaksanakaké jroning sawetara dina, gumantung cara kerja PPKI.[1] Senadyan mangkono Jepang ménginaké kamardikan Indonésia ing tanggal 24 Agustus.
Ing tanggal 14 Agustus 1945 Jepang nyerah marang Sekutu. Tentara lan Angkatan Laut Jepang isih kuwasa ing Indonésia amarga Jepang wis janji bakal mbalèkaké kakuwasan ing Indonésia marang Sekutu.
Indonésia. Nanging golongan tuwa ora kepingin kesusu lan ora gelem ana wutah getih nalika proklamasi. Konsultasi diayahi jroning wangun rapat PPKI. Golongan muda ora nyetujoni rapat iku, ngèlingi PPKI iku badan sing dibentuk déning Jepang. Golongan muda kepingin kamardikan saka usaha bangsa kita dhéwé, dudu pawèwèh Jepang.
Soekarno lan Hatta bebarengan Soebardjo sabanjuré lunga menyang kantor Bukanfu, Laksamana Muda Maeda, ing Dalan Medan
nyambut kerawuhan rombongan iki kanthi ucapan slamet wis kasil ing Dalat. Sinambi njawab yèn dhèwèké durung
patemon Panitia Persiapan Kamardikan Indonésia (PPKI) ing jam 10 pagi 16 Agustus ésuké ing kantor Jalan Pejambon No 2 kanggo ngrembug sing magepokan karo persiapan Proklamasi Kamardikan.
Sedina sawisé iku, gejolak tekanan sing ménginaké pengambilalihan kakuwasan déning Indonésia tansaya ndadra, dilancaraké déning para pemuda saka manéka golongan. Rapat PPKI ing 16 Agustus jam 10 ésuk ora dilaksanakaké amarga Soekarno lan Hatta ora teka. Peserta rapat ora ngerti yèn wis kedadéyan prastawa Rengasdengklok.
Prastawa Rengasdengklok[besut | besut sumber]
Malaka sing kagabung jroning obahan pendhem kélangan kasabaran, lan ésuk umun=umun tanggal 16 Agustus 1945 bebarengan Shodanco Singgih, salah siji anggota PETA, lan pemuda liya, nggawa Soekarno (karo Fatmawati lan Guntur sing isih umur 9 bulan) lan Hatta, menyang Rengasdengklok, sing sabanuré misuwur minangka prastawa Rengasdengklok. Tujuané ya iku supaya Ir. Soekarno lan Drs. Moh. Hatta ora kaprabawaan déning Jepang. Jroning patemon iku para pemuda ngupaya ngyakinaké Soekarno yèn Jepang wis takluk lan para pejuang wis siap kanggo nglawan Jepang,
Jakarta, dina 17, bulan 8, taun 45
Pèngetan 17 Agustus[besut | besut sumber]
Saben taun ing tanggal 17 Agustus, rakyat Indonésia mèngeti Dina Proklamasi Kamardikan iki kanthi meriah. Wiwit saka lomba panjat pinang, lomba mbakal kerupuk, nganti upacara militer ing Istana Merdeka, kabèh bagéan saka masarakat mèlu partisipasi nganggo carané dhéwé-dhéwé.
apik tena yen ono program koyo ngene iki. Aku awit mbiyen ora patio iso nulis jowo
bos2 angsal mboten?? Nggandul neng lawang tekan nggon'e wae yo gelem.. Tapi ojo d slempitke neng pentil ban ya.. Mesakne.. Bocah cilik soale.. Nek nangis bingung lho.. Ndadak nggolek'e balon..ari deltaJendralJumlah posting : 1428Join date : 30.05.10Age : 32Lokasi : semarang Re: PAPAJI JAWA TIMUR
bos2 angsal mboten?? Nggandul neng lawang tekan nggon'e wae yo gelem.. Tapi ojo d slempitke neng pentil ban ya.. Mesakne.. Bocah cilik
sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae
selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
Prabu Susuktunggal).Didalam Babad Tanah Jawi dijelaskan : ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan
Gondangrejo Karanganyar# Grabag Magelang# Grabag Purworejo# Gringsing Batang# Grobogan Grobogan#
Nihonshi, 1 Maret 2012 JAMAN MONARKI AWAL Jaman Yamato
Banyu Kuning kuwi jenenge banyu madi yaiku banyu kang mrantandani bakal laire manungsa. Banyu Abang kuwi jenenge banyu wadi yaiku banyu kang mratandani kasuburan, ayom-ayem tentreme manungsa.Banyu Putih kuwi jenenge banyu mani yaiku banyu minangka sumbering kaendahan.Bayu Bening kuwi jenenge banyu manikem yaiku banyu kang njalari urip. Bayu papat iku mapan ing tlaga nepsu. Awake dhewe bakal bisa masuh nganti resik jiwa lan raga, anggere gelem nyawuk, njur usapen ana panggonan kang dadi tuking rereged.
Sumber Saka: Endraswara, Suwardi. 2005. Antologi Cerkak Senthir. Narasi: Yogyakarta [Crita Cekak Fitah, kaca:179 180]
Rohmatullahi Wa Barokatuh Sakderengipun kawulo nyerat engkang katah wonten riki, dipun tepangaken kemawon, Nami kawulo Slamet ” Soendoel ” Sanyoto. Menawi wonten Kota Magetan riki sampun biasa ngangge peparap Ki Sundul. Alamat lengkap kawulo inggih meniko Rt. 01 Rw. 01 Tlatah Desa Sundul, Kademangan Parang, engkah taksih tumut tlatah
A teyeng mengacu maring hal-hal nang ngisor kiyé:
Kaca/Halaman kiyé disambiguasi — isiné navigasi kanggo nuju nang artikel liyané sing mèmper utawa bisa artikel sing mèh padha jenengé. Angger ana pranala
Prefektur Hiroshima, arupa salah siji prefektur ing Wewengkon Chugoku, sing ana ing bagéan kulon Pulo Honshu, Jepang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.25, 1 Maret 2016.
Ojo disesali, ojo mikir kenopo aku dipindah, kenopo aku
diganti. Kuwi mengko malah gawe semangat kerja mudun lan isine mung mangkel
tok. Dengan dipindah maka jenengan semua harus berfikir piye carane ben luwih
Gambuh iku sajinising sekar madya.Gambuh punika ateges jumbuhaken (nggambuhi ateges nglarasaken) tegesipun ing gesang bebrayan kita kedah jumbuhaken ing kahanan, lan kawontenan ugi empan papan kalawau.
Tembang Gambuh punika rinakit lima gatra (larik) saben pada (bait)
Tuladha tembang gambuh[besut | besut sumber]
Tembang Gambuh mbok manawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku.
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 22 Oktober 2016.
anakku : “Golek Rejeki Akeh ora popo, sing penting kudu tetep Halal, yo ….!”
MNAME: ns1.soltanyounes.ir	RNAME: info.xmnservers.
Gendéra Gelderland (rasio 9:13; dibanding 2:3)
Gendéra Gelderland ya iku salah sijiné Gendéra kang ana ing donya kang kapengkar ing telu werna (triwerna) awujud horizontal biru, kuning (emas) lan ireng. Gendéra iki diresmikake lan digunakake lan wisuwur ing tanggal 15 April 1953 dèning
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 2 Maret 2016.
Trasi bumbu pawon digawé saka urang utawa iwak-iwakan segara, mawa cara fermentasi suwené proses fermentasi bisa nganti 20 dina[1]. Kagunan trasi kanggo campuran sambel utawa geganep sedhep-sedhepan. Werna trasi ana sing soklat manda-manda abang lan ana sing wernané manda-manda ireng gumantung bahan dasar kang digawé. Werna abang kasil saka trasi kang bahan utamane urang, yèn manda-manda ireng kagawé saka iwak.[2]. ciri khas saka bumbu iki yakuwi ganda sing nylekit. Nadyan gandane nylekit, nanging akèh wong-wong sing nganggo utawa merlokake. Kasunyatane, akèh sing padha seneng nggawé lan mangan lawuh sambel trasi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 29 Agustus 2016.
Niat Ingsun matak ajiku, pulunggana pulung sari, sun takokake petiku siwesi, gemebyar-gebyar
Gunging Éndah Wadon Jeng (34)
mulo mbok di woco seko nduwur..tetep wae kudu ono sing
sesepuhe kepencut pesbuk... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Bantul-WonosariReputation : 6Join date : 15.05.08Subyek: Re: KEMBALILAH PARA SESEPUH WDC!! Fri Feb 10, 2012 12:39 pm dwikoe wrote:sing siji wani we turah...lha, sing sijine, wani
pm pipit wrote:dwikoe wrote:dadi podho2 pas yaaa.....dados mazzzzz......... ben sing dho rumongso tuo mlumpuk........
padoshan,padosaan, padhoshan padosan dvd online, padhosan, podosan,
perkasa lil soale nyekel sembarang mesti ajur , nyekel pisang osi mecotot , nyekel gelas gelase pecah , nyekel mouse skrole mecotot , nyekel iku hihihihi cuklek ,
PETUNJUK CARANE LURU DINO KANGGO DUWE GAWE MANTU 1.Kudu weruh dino lan pasaran kelahirane sing arep diangkat.
lanang lan wadon. 4.Sakwuse di gunggunng kabeh banjur di bagi telu (3) kudu torah loro (2). 5.Banjur dino kang ditentoake
TINUTURAKE MAU KABEH. Ora mesti biso tibo becik kabeh. Kanggo nutup hal-hal sing kurang becik banjur dilengkapi sarat-sarat koyo kang katerangake ing ngisor iki. 1.Bancakan naliko ngirim do¶a ngaturi. Rupane bancakan ditentokake nganggo dino lan pasaran waktu gawe banjur di bagi enem (6). Yen turah 1.Corro 2.Dendo 3.Gunung 4.Jungkur 5.Segoro 6.Madu : Nganggo gemblong : Sego tumpeng : Sego buceng : Sego Kepyar : Dewet : Arang-arang kambang
2.Wektu gawe sing kagungan kerso lan sing di angkat podo gowo/ nggembol. 1.Pasaran kliwon 2.Pasaran
dienggo duwe gawe.11 10 3. b. Koyo ing ngisor iki : YEN TURAH 1 = Di tutur 2 = Demang kenduran 3 = Sanggar waringin 4 = Mantri sinarojo 5 = Macan
ING DALEM SASINE No 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Sasi Suro Sapar Mulud B.9 8.9 8.16 1.Awal M.20 20.5 7.28 11. Patokane podo koyo ing duwur iku.5 10.7 6. dadi ora nganggo nebtu dino lan pasaran.20 2.8 4.MILIH DINO KANGGO DUWE GAWE IKU KUDU NGERTI ISINE Dino lan pasaran koyo kang wis diterangake ing
slamet.PEPENGET : a. Banjur di bagi enem-enem.18 20 10.8 3.
VII.Dino rebo pungkasan suko sasi opo wae c.8 4. YEN TURAH 1 = Di
mung jupuk kang lajer bae yokuwi mung kudu ngaweruhi weton / kelahiran dino lan pasaran calon penganten lanang lan calon penganten wadon kagungan kabeh nuli kabagi limo turahe piro . 1.X.Pati 5.Sempoyong 5.PETUNG NGEDEGAKE OMAH IKU ONO LORO :1.Yoso 3. Candi 4.Sempoyong 4.Loro 4.Dono 3.Lungguh : Iki apik
Gampang kanggo golek rejeki : Dino buri diparingi kuat bangun maneh : Tetep kuat ora ngolah-ngaleh : Kerep aliyan lan kerep loro : Kerep kemalingan
Yen bangun omah : becik dino : sabtu wage .
aksoro di gunggung kabeh nuli di bagi pitu turahe piro .Cendono 5.KETERANGAN BAB SUNATAN Iki mung jumlah dino neptu .Pisang punggel 3. Sing di jupuk aksoro jeneng sing ngarep lan mburi.Sri : Kanggo wadon apik Kanggo lanang. omah-omah nganti gede 4.KETERANGAN BAB PANEMON.XIII. Apike bocahe slamet Alane bubar sunat bocahe bodo XV. isih cilik . 1.Pandito mukti :
XIV. Satuan iki jupuk bijine aksoro jenenge calon penganten loro.KETERANGAN BAB PERETUNG YOSO / BANGUN LIYANE OMAH BAKU Iku jupuk patokan dino lan
Seluman lanang 3. 1 6 11 16 21 26 2 7 12 17 22 27 3 8 13 18 23 28 4 9 14 19 24 29 5 10 15 20 25 30
KETERANGAN : Nomer 1. Bancak gawe tarub : 1.21.1 iku minongko patokan kelompok tanggal : 6. Pati wadon : Adat ora
: Tansah dadi padu : Ora suwe enggal mati
KETERANGAN BAB WATAKE MANUNGSO MENURUT NEBTUNE.N Dawut / Wajibe 3 igar / Do¶ane turun sih kinasih Hyang murbeng gesang. NEBTU CINDRONE NEBTU WATAKE WONG
7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
Bumi Gemi Angin Dukun Pandito setan Lintang pandito Lintang Rembulan Srengenge
bocah lanang kudu turah (2) Yen bocah wadon kudu turah (1) 2.Jupuke krikil / biji-bijian/ duwit logam sing jumlahe podo karo dino lan pasarane.Guno :
mandeg/rampung 5.patokane jupuk aksoro jeneng kabe aksoro jeneng: di bagi (6)
. ojo mandeg-mandeg yen during nemu luwengan kang kosong-kosong/ kosong jejer loro. XXV.paing = 5 + 9 jumlahe 14.XXIV.KETERANGAN BAB GAWE JENENGE: SING KANGGO PATOKAN JUPUK KASORO JOWO lan BIJINE AKSORO JOWO KOYOO IKI RUPANE. Dene kang
BAB LURU JAYANE WONG MENURUT DINO KELAHIRANE SABENSABEN WONG.Kanggo ppotonhan telu2 (3).Nganggo potongan enem (6).
karo sedulur : olo / drengki pasaran : apik / akeh pangapurane
Aksoro jowo lan bijine aksoro koyo kang kasebut duwur iki kanggo patokan gawe jeneng nganggo potongan limo (5) kabeh aksoro jeneng di gunggung banjur di bagi (5).Epek-epek : pinter lan biso nganggo : pinter wicoro lan bares : ora gelem ngalah wicarane : akeh kang podo seneng : uripe tansah di toto : biso
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
iku pangan dhasar sing wigati dhéwé sajagat. Nomer loro iku jagung lan nomer telu lagi beras. Gandum dadi salah siji jinis bahan pangan. Kayata bahan nggawe Roti, gorengan, lan jajanan.
Gandum asalé saka Timur Tengah lan wis dibudidayakaké kurang luwih 8.000 taun kapungkur. Anging bisané urip ana ing tlatah sing iklimé moderat.
Konsumsi gandum per kapita ing taun 1997 iku 101 kg, dipimpin déning Denmark karo 623 kg.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gandum&oldid=1008961"	Kategori: TetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel Dhasar	Menu navigasi
opo sing mbok kowe delok iku, sing mbok ulihono.indo : apa
ndeso, elek tenan, ra sopan, norak, ora patut dibaca ya dasar memang anak kampungan isone yo mung ngawur ora ngerti tata kerama, unggah ungguh, plendas plendus, ndeso, keras kepala, watone nulis . NJEPLAK , ora nganggo
Pocung iku tembang macapat kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.
Tembang Pocung duwe watak sembrana( main-main), gecul(lucu), lan mejang nasehat
Tembang pocung akehe gatra(baris) ana 4.
Guru lagu (suara /vocal ing pungkasaning tembang saben
Tan rumangsa urip seneng aneng donya Ngelmu iku kelakone kanthi laku
Maturnuwun kang artikele ya.. apik banget yakin seneng inyong macane kapan-kapan donan meng gonku ya mengko tak gawekna kopi ireng, kiye
yow?Jare cidera tenan to ra?Kuk mau g melu latihan tengak-tenguk tok?
[Reply]	Andie August 26, 2009 at 9:30 pm
Gol’e mboiz mau pas kiper’e hery…
Mbuh d bungkus g karo SA.Tp biasane sing maen’e magak2 sing d bungkus
Dumateng bpk Tawar mbok bilih angsal kulo bade mundut perso,
menopo Paguyuban Kapribaden sampun wonten teng ngayogyokarto,
Balas Paguyuban Kulowarga kapribaden cuma wonten solo, menawi
“Nanging benjing Allah nyukani, kerahmatan kang linuwih, Darma Ayu mulih harja, tan ana sawiji pertelanya. Yen
lawang, lha sing nyikat iku pokoke rambute model EMO ngono
lawang, lha sing nyikat iku pokoke rambute model EMO ngono lho, gak jelas soale lampune rodok remeng2 ... tapi jangan2 RENGONG sing nyikat yooalah.... remon kan sing
sampek di gawekno trit macem2, sampek digawekno crito macem2, sampek di wah akeh wes ... gak halasam ... sing temping suwon masih mengingat diriku sang
ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing.
mlebu neroko bareng2 kro sing gae misuhi BLI wkekekekekeke…
[Reply]	dilla May 30, 2009 at 4:28 pm
kuabeh..,tumplek blek wong jonegora sakdonyo..,huakakakaaa..,kabek kan seneng persibo. sampek kang nyoto ae iku seneng persibo ayo podo ndongo. mosok cah
margi kaleresan, kados margi nipun manungso engkang panggih kanikmatan, sanes margi nipun manungso engkang paduko benduni, lan ugi sanes margi nipun manungso engkang
utawa desa nang Indonesia kiye kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
SIREPTAK SABETAKE ATINE SI.........PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
cacah lima kuwi wis mlebu TV durung ya? nek uwis Gk wis mlebu TV maneh....
monggo sesarengan nyengkuyung kaendahan alam Gk ..Supados sakmangkih saged majeng
Mon Feb 20, 2012 2:42 am anyar bungkuse, jeroane expired 04.03.08... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
seh ngroso wong anyar ki!!!!!!!!!!!! opo meneh nduworku iki
meluu... melu seneng waelah, adoh soale.. :>:: _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Tue Feb 21, 2012 12:42 am wis sepuh wis ra ngawa HP, gawanane ganti teken ,.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
upu kuwi mbok tak melu tuku,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
isih cuti ketokke,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
pinyin: Yāpiàn Zhànzhēng), uga diarani Perang Anglo-Cina, kang kedadéyan ing taun 1839 - 1842 lan 1856 - 1860[1] minangka kedadéyan ribut perkara dhagang antarané Cina nalika Dinasti Qing musuh Britania Raya. Wiwitané opium kang dikirim saka India menyang Cina déning Britania gawé perkara déning pamaréntah Cina kang ngedegaké ukum perkara obat-obatan.
Cina kalah ing perang iki, kadadéyan iki kang ndadèkaké anané Perjanjèn Nanjing lan Perjanjèn Tianjin. Saka perang iki ndadèkaké Hong Kong dikuwasani déning Britania Raya.
Wiwit Macartney teka, dol tinuku kain sutra lan tèh déning Inggris saka Tingkok dibayar nganggo opium saka India. Amarga saka iku ing Tiongkok akèh wong kang seneng candhu, ing Tiongkok wong kang wis seneng candhu mundhak akeh. Banujur Tiongkok nekake candu saka Inggris. Ing wektu iku suwene 40 taun nekake candhu wiwite 1000 kothak dadi 40.000 kothak. Amarga opium iki, nagara dirugèkaké kanthi rong cara, sing pisanan kanthi cara mudhunaké SDM lan gawé sugihé bangsa kulon. Nalika wong sing wis seneng candhu nganti taun 1830-an nganti 10 yuta wong, mangka Kaisar Daoguang ngutus Lin Zexu (1785 ¡V 1850) supaya isa ngurangi babagan candhu iku. Banjur Lin ngobong candhu saka Inggris. Ing kana candhu uga diijoli nganggo dhuwek perak 10 tael lan teh 1 bal kango sa pethi candu. Lin uga wis tau gawé surat menyang Ratu Inggris supaya ngendhekake anggone ngirim candhu ing Tiongkok saka EIC (East India Company). Banjur Inggris ora sarujuk banjur perang karo Tiongkok. Banjur ana perang iku diarani perang Candhu.[2]
Sebab musababe Perang Candhu[besut | besut sumber]
Sasuwene pirang-pirang abad, wong Cina ora nduwe gegayutan karo nagara utawa dunia manca. Akèh pedhagang manca Éropah kang kepengin dhagang karo Cina utamanae amarga sutera lan porselen misuwur banget ing Éropah. Ananging, pamarentah Cina mung ngijinake dhagang ing siji pelabuhan, ya iku ing Goungzhou (Kanton). Kanggo ngakali masalah iki, wong kang dodol candhu saka manca wiwit nyelundhupake candhu marang nagara Cina, saengga padunung Cina kepeksa ngadol piranti-piranti larang ("berharga") kanggo dilintu karo candhu. Pamarentah Cina ngusahakake praktik iki. Taun 1839, pejabat Cina ing pamarentahane komisioner Dhuwur Cina ing Goungzhou, Lim Tse shu, nekani gudhang-gudhang Inggris banjur nyita lan mbakar 20.000 peti candhu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Candhu&oldid=1078494"	Kategori: PerangSajarahKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel ngandhut tulisan abasa Cina prasajaArtikel ngandhut tulisan abasa Cina padatan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.26, 3 Sèptèmber 2016.
podho di buru, dho ilang kabeh..pagahal ndisik nek esok2 ijih sering krungu manuk podhang, trus pithik alas barang,, saiki wuis punah kali ya?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
dhisik 2008 pas mulih nyang ngawen...we lha dalah isih akeh manuk kutilang lan tekukur lho .... neng sawah.. rumongso apik alam iki poro sedulur ... manuk berkicau jenis opo sing isih ono neng
isih akeh manuk kutilang lan tekukur lho .... neng sawah.. rumongso apik alam iki poro sedulur ... manuk berkicau jenis opo sing isih ono neng sawah, kebonan, alas, lan liyane...??? nek ngonq ki iseh ono kang tenkek buto karo
montor to? wong yo podo mangan segone ae,
heran sembarang nggo eyel-eyelan, koyo gak enek gawean liyo…
Kent galléros elején piés szmoking ing
ing, piés szmoking ing, díszgombos ing,
sampun dipun wedar Mbah Sabdo palon noyo genggong, yen wis wancine 500
dadi samprohan, blangkonan do dadi sorbanan, gotong royong wis podo ilang , anane mung gonthok-an. ayo bangkit bangsaku wong JOWO. MER…..deka ……
Brebes-Bumiayu – Cilacap – Cepu – Demak – Gombong – Grobogan –Jepara – Karanganyar-Kebumen –Kendal – Klaten – Kroya – Kudus – Magelang – Majenang -Pati – Pekalongan – Pemalang – Prambanan – Purbalingga – Purwodadi -Purwokerto – Purworejo – Rembang – Salatiga –Solo – Sragen – Surakarta -Tegal– Temanggung – SemarangJawa Timur : Banyuwangi –
ING Groep NV ING.AS (ING.N:
wech apik iki kang... suwun infone... mugo2 iso keliling ndunyo.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Mugo-mugo tansah kangsil opo sing dadi Cita-
Daśaratha) iku paraga ing wiracarita Ramayana.[1] Dasarata iku raja ing karajan Kosala, kanthi pusat pamaréntahan ing kutha Ayodya.[2] Angkatan perang kerajaan Kosala ora pernah kalah ing perang.[1] Dhèwèké iku raja putra Aja, katurunan Ikswaku lan kagolong Raghuwangsa utawa dinasti Surya.[1] Piyambake duwé garwa telu, ya iku Kosalya, Sumitra, lan Kekayi.[3] Saka garwané iku, Prabu Dasarata kagungan putra sing cacahé papat, ya iku Ramawijaya, Lesmana, Barata lan Satruguna.[4]
Nalika Prabu Dasarta isih enom, piyambake paling seneng berburu.[3] Piyambake bisa manah kanthi titis mung liwat swarane wae.[3] Ing sawijining dina Prabu Dasarata lagi "berburu" piyambake krungu swara kaya swarane gajah lagi ngombe.[5] Prabu Dasarata banjur ngarahake panah marang swara mau.[5] nanging Prabu Dasarata kaget barang krungu swara manungsa.[5] Piyambake wedi banget,awake ndredeg karo nyedhaki asale swara mau.[5] Prabu Dasarata kaget ora karuab nalika weruh ana nom-noman sing kena panahe mau.[5] Cah nom mau katon jengkel lan ngomong nek wong tuwane isih ngenteni dheweke.[3] Sadurunge mati, cah nom mau ngongkon Dasarata supaya ngeterake banyu marang wong tuwane sing wus tuwa lan wuta.[3]
^ a b c (id)Dasarata (diundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dasarata&oldid=1050626"	Kategori: Paraga wayangWayangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.38, 22 Maret 2016.
Gusti Blambangan, Ki Gusti Jong, Ki Gusti
IV. Sang Nateng Singasana / Prabu Winalwan / Ida Bhatara Makules, Raja IV & VII
V. Ki Gusti Wayahan Pamedekan, Raja V
pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha: Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam
uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan
Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun
baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku
Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming
santosaning pangandel : yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk
mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
paseksen : yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
Kapten Mulyadi No. 115 Pasar Kliwon, Surakarta
Tembung sandi sembarang kanggo $1 wis dikirim menyang $2.
Tembung sandi iki bisa diganti ing kaca salin tembung sandi sawisé mlebu
wonosari.com??? Wed Dec 24, 2008 6:42 pm Alon-alon waton kelakon...Slaman slumun slamet...Mengko mesthi okeh sing aktif...Mugo2.. akhmad subektiKoordinatorJoin date : 30.03.08Subyek: Re: ada apa dengan wonosari.com??? Wed Dec 24, 2008 9:22 pm maaf
rong dino ora aktif, jeneng menungso urip neng ndonya ya mesthi ono keperluane, tur yo ora iso
wonosari.com??? Sun Jul 26, 2009 12:09 am wah ada kemajuan... berarti...ayo semangat lagi lur...!!ben soyo rame forume, bensoyo akeh sedulure, ben nambah ilmune, ben soyo maju gunungkidule...opo meneh yo..???yo sing penting sing apik2
pm SING DUWE KONCO2 NENG FB DIJAK MRENE. . .AKU WIS NGEJAK 5 UWONG_________________
geni kuwi yen nggon wayang sing cuk karo Ontoseno kae. wiwidHanSipLo
geni kuwi yen nggon wayang sing cuk karo Ontoseno kae. jeneng e we plesetan koq kang.. Lha iki sing
sing cuk karo Ontoseno kuwi rak Wisang Geni (Gumbolo Geni) adoh ya wiwidHanSipLo
nganggo sepeda mesin, yen datar dipedal yen nanjak nganggo mesin,.. masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: BBM Naik Lagi....Capek Dech... Sun Mar 18, 2012 11:22 pm yen yow ge leren ngeyup.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Tue Mar 20, 2012 11:40 pm sing dho udud dikurangi, duwite nggo tuku bensin,.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
sing cedhak ro mbutgawene..._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
ing_10 Flagelle ing_11 Lavender ing_12 Tongues ing_13 Paturin ing_14 Swordleaf ing_15 Traveller's Joy ing_16 Centaurium ing_17 Saffron ing_18 Northern Frostroot ing_19 Forest Burnhand ing_20 Foxglove ing_21 Diptame ing_22 Eagleclaw ing_23 Friend to Foe ing_24 Anemone ing_25
ing_36 Grass Snake Tongue ing_37 Rattle Snake Rattle ing_38 Foodball ing_39 Pearl ing_40 Spider Gland ing_41 Scorpion Poison Gland ing_42 Trachidis Egg ing_43 Dragon Scale ing_44 Wolf Heart ing_45 Bear Claw ing_46 Boar Tusk ing_47 Wyvern Lacrimal Gland ing_48 Ripper Muscle ing_49 Zombie Thyroid ing_50 Werewolf Spinal Core ing_51
Azurit ing_70 Blood Stone ing_71 Magnesite ing_72 Sand Rose ing_73
Dalem Tepas Darah, Kraton Yogyakarta | Tag:Add new tag, GBPH Joyokusumo, Kraton Yogyakarta, Penghageng Kawedanan Hageng Panitraputra, Raden Wedana Murtiwandowo, Romo Murti, Serat
Tuladha gravitropisme ing sisa-sisa gudhang ngisor lemah ing vila romawi ing Taman Arkaelogi kang dumunung ing Baia, Itali
lan oyot tingkat candhake ora asifat gravitropik babar pisan lan urip kanthi arah kang ora beraturan.[1] Dadi sistem pangoyotan nalika urip jinejeran bisa njelajahi lemah luwih amba tinimbang yèn kabèh oyot urip lurus mangisor.[1] Salah siji hormon kang duweni peran ing mekanisme gravitropisme ya iku hormon auksin, kang duweni fungsi kanggo ndawakake sel oyot, ya iku nalika distribusi auksin ing sel oyot diatur déning gen-gen tertemtu ing tanduran.[2]
Watang lan pang kembang biyasane asifat gravitropil negatif, nanging responsne werna-werna banget.[1] Watang utama utawa watang wit bisane urip 180o saka pusat gravitasi bumi, dene cabang, pang godhong, rimpang, lan stolon
EMBO J 17(23):6903-11.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 4 Sèptèmber 2016.
Sing sregep yen nyambet gawe, ben cepet ngunggahi kaji…..
Geblek Friday, 20 May,2011 at 6:00:35 pm · di unggahi kaji
dumateng sesepuh, pinisepuh, para bapak, saha mas mas anggota jamaah yasin ingkang kawulo hormati ugi
Sepindah monggo kita tansah ngatah-ngatahaken sukur dumateng Alloh SWT, dene menopo kita taksih keparingan hidayah saha inayah sehingga saget makempal wonten griyo mriki khanti
Kaping kalih, sholawat saha salam mugi tetap kunjuk dumateng junjungan kita nabi agung muhammad SAW, mugi mugi kita termasuk golongan ipun tiyang-tiyang ingkang bejo
suwun atas rawuh panjenengan minangka undangan kulo, mugi-mugi rawuh panjenengan sedoyo dipun catet minangka amal kesahenan ingkang mbeto manfaat lan maslahat kagem kehidupan kita awet ndunyo ngantos akhirat mangke.
Kawulo nyuwun khanti keiklasan penggalih panjenengan supados nderek ndongak’aken dumateng arwah leluhur kulo ingkang sampun sumare wonten alam leluhur.
Mugi mugi amal panjenengan sedoyo tansah dipun coret minangka amal kesahenan wonten ngarso dalem Alloh SWT. Aamiin
Sak lajenginpun kulo nyuwun pangapunten ingkang katah bilih kulo mboten saget nyediakan palenggahan ingkang sekeco, utawi kirang gupuh anggen kulo nampi rawuh panjengan, lan mangke menawi wonten pasegahan ingkang kirang nuju prana dateng penggaling panjenengan sedaya, sepindah maleh kulo nyuwun pangapunten sak ageng-agengipun.
mbok bilih acara dalu meniko sampun paripurno lan panjenengan sedaya ngersaake kundur, kulo namung saget ndongaaken, mugi kundur panjenengan dugi dalem piyambak-piyambak tansah dipun lindungi Alloh. Mboten wonten aral setunggal menopo.
Mekaten saking kulo, menawi wonten klenta klentu atur
sekolah numpak pit. Amarga sing duwe pit mung Ruri, Mahmud, karo Patimah, kepegsa aku karo Ucup mbonceng kanca-kanca. Pit duweke Ruri anyar mereke BMX sing larang lan wernane ijo lumut, duweke Mahmud, pit Federal wernane abang lan duweke Patimah pit mini wernane ungu. Aku karo kanca-kanca ngepit pendak dina Senen amarga sekolahku adoh lan saben Senen mlebu esuk jalaran ana upacara.
”Wah dina Senen kudu tangi esuk,” pikirku. Klunthing….klunthiiing…thingngngngngngngng…, alarmku muni ning dhuwur sirahku. Aku tangi banjur menyang kolah, wudu banjur salat Subuh. Sawise kuwi aku isah-isah piring, gelas lan liya-liyane. Aku niliki jam sing tememplek ing tembok, pandom nuduhake 05.00 WIB. Aku cepet-cepet ning kolah maneh banjur adus. Udakara 15 menit aku wis rampung adus lan macak nganggo
”Rikk… Rikyyyy… Rikkk… ayo mangkat!” pambengoke kanca-kancaku sing ngampiri aku mangkat sekolah.
”Iya, sik, enteni ya!” bengokku.
Aku langsung mlayu metu nyedhaki kanca-kancaku. Aku mbonceng Mahmud. Kira-kira wis teka njaba desa aku kelingan durung pamitan
”O… ya wis, yen ngono ayo bali sik,” ujare Mahmud.
”Mah, Ru, Cup, iki aku arep bali ning omahe Riky, dheweke lali durung pamit ibune,” kandhane Mahmud marang kanca-kanca.
”O…ya, ya, ya.., aku karo kanca-kanca ngenteni kene, Mud,” jawabe Ruri.
Aku karo Mahmud banjur bali mulih, nuju omahku.
”Asalamualaikum? Ibu…!”
”Wa’alaikumsalam, ana apa, Le?”
”Kula wau kesupen mboten pamit kalih Ibu,” aturku matang ibu.
”Hla, ya ta, mulakne aja kesusu, durung sarapan barang ta?” semaure ibu.
”Inggih, Bu, mboten sarapan mawon, wekdalipun sampun siang. Kula nyuwun pamit, nyuwun donga pangestu nggih. Assalamualaikum?” astane ibu tak ambung.
”Ayo, Mud, selak telat sekolah,” kandhaku marang Mahmud.
Aku karo kanca-kanca ngebut. Tekan sekolahan, aku karo kanca-kanca telat. Upacara wis dianyaki. Gerbang sekolah wis ditutup. Aku karo kanca-kanca bingung. Ngenteni upacara rampung lan aku karo kanca-kanca lagi bisa mlebu. Aku karo kanca-kanca didukani bapak guru, lan diukum dhedhe ning tengah latar sekolah nganti sak jam.
Sawise bubaran sekolah lan tekan omah, ganti klambi, maem lan mangkat ngarit suket kanggo wedhusku.
“Cup…, Cup…, Ucup… ayo ngarit!” aku mbengok ngejak Ucup ngarit.
“Ya, enteni sedhela, Ki!” saurane Ucup.
Aku ngenteni Ucup ing dalan ngarep omahe. Ora sengaja aku weruh slebaran sing nemplek ing pager. Slebaran kuwi isine pengumuman arep diadani sepeda santai. Adicara sepeda santai iki diadani minggu ngarep. Wiwitane saka ngarep balai desa.
”Ayo Ki,” Ucup ngajak mangkat.
”Ayo, suwe banget ta, Cup?” pitakonku marang Ucup.
”Lagi maem kok, Ki,” jawabe Ucup.
”Cup, aku mau ngerti pamflet tememplek ing pager ngarep omahmu. Isine acara sepeda santai minggu ngarep sing kawiwitan ing ngarep balai desa, Cup. Ayo melu ndhaptar, Cup!” pangajakku.
”Hla, apa kowe apa duwe pit, Ki? Kok ngejak melu sepeda santai?” pitakone Ucup.
“Iya..ya..hemmmm, piye ya, Cup?” imbuhku.
mulih lan adus. Kaya biyasane wayah wengi aku sinau lan terus kepikiran sepeda santai. Aku banjur matur karo ibu.
”Bu, nyuwun sepedha anyar…!” aku nyuwun karo ibu.
”Ibu durung duwe dhuwit, Le.”
“Nggih pun, Bu. Mboten napa-napa.”
“Kok kadingaren njaluk pit ta, Le? Kanggo apa? Yen sekolah ya mbonceng kanca-kancamu ta?”
”Nggih, Bu. Kula nyuwun sepedha kangge tumut sepeda santai minggu ngajeng lan kangge sekolah.”
”Ibu lagi ora duwe dhuwit, Le. Ngene
Kaya biyasane esuk-esuk aku diampiri kanca-kanca mangkat sekolah. Aku crita karo kanca-kanca minggu ngarep ana acara sepeda santai sing kawiwitan ning balai desa. Aku ngejak Ruri, Mahmud, Patimah melu sepeda santai. Kanca-kanca padha gelem melu nanging pada bingung aku ora duwe sepedha kok malah sing ngejak. Aku nerangake marang kanca-kanca aku melu sepeda santai nggawa pit kebone bapakku. Kanca-kanca pada ngguyu cekakakan.
”Hahahahahaha..Ki, kowe arep nggawa pit kebo? Hehehehe….jadul,” kandhane Ruri.
”Jare ibuku rasah gengsi, apa anane wae, ngono Rur,” jawabku.
”Hla aku piye? Ora duwe pit..,” kandhane Ucup.
”Ya mengko mbonceng aku wae, Cup,” kandhaku.
”Ya, Ki. Nuwun hlo..,” jawabe Ucup.
Salebare mulih sekolah aku karo Ucup ngresiki pit keboku, pit keboku tak kumbah nganti resik.
”Hla, ya ngono ta, Le. Pit isih apik. Eman-eman, mosok arep tuku anyar. Kanca-kancamu pite apik ya ben. Pit kebo
pite dadi kinclong, apik banget. Ruri, Mahmud karo Patimah dumadakan teka ing omahku.
”Piye pit kebone wis mantep durung?” pitakone Mahmud.
dheg-dhegan lan rada isin mbayangke pite kanca-kanca apik-apik, BMX, federal, pit mini, hla kok duweku pit kebo. Nanging ora papa, kaya ngendikane Ibu,”Aja gengsi.”
“Ayo gelis, Cup. Selak telat.”
Tekan balai desa aku mrinding lan isin, kabeh pite apik-apik, merek anyar kabeh, sing jadul mung duwekku.
“Piye, Cup, liyane apik-apik, pitku sing kebo dhewe.”
“Ra papa, Ki. Sing penting happy.”
Sepeda santai diawiti. Kabeh pasarta entuk nomer kanggo njupuk doorprize, lan padha siyap-siyap nggenjot pit alon-alon. Ora disangka ning tengah laku ana panitia sing mbiji, mboh mbiji apa.
Sawise tekan garis finish kabeh pasarta leren. Nom-noman sing ngisi
“Berarti sing ning dalan kae mau mbiji pit sing unik,” pikirku.
“Mas-Mas, Mbak-Mbak sedaya niki badhe wonten doorprize kangge sepedha ingkang unik ing sacara sepeda santai menika,” ujare sawijining nom-noman anggota panitya.
”Ingkang angsal doorprize sepeda BMX inggih menika nomer urut 13,
sepedha. Aku maju karo mbrebes mili kelingan ibu ing omah. Aku gage-gage mulih pingin ngandhani ibu menawa aku entuk pit BMX. Atiku seneng banget. Aku karo Ucup mulih dhisik. Ucup tak kon numpak pit BMX. Aku numpaki pit kebo. Tekan ngomah aku matur ibu menawa aku entuk hadiah pit BMX.
Atiku seneng nganti teka wayah wengi. Pit keboku tak elus-elus lan tak resiki. Ing buku cathetan tak tulis tanggal lan dina nalikau aku nampa hadiah pit BMX, banjur gawe karangan asesirah Pit
vasakul, Krama jaava keel paremal
Lelagon Esuk-Esuk karya Kelompok Seni Kyai KanjengEsuk esuk tuku lenga nyangking botol (kanca,Kanca lawas dijak menyang kali (pelem),Pelem iku kecute
dolanan ora apik (tempolong),Silet iku dijupuk aja dicawuk (gawang),Gawang bal-balan jaringe arep prithil (penthung),Penthung wesi nggo nggebug sing dha korupsi (manga)
Lelagon Esuk-Esuk (klasik)Esuk-esuk srengegene uwis metu,Nywun pangestu pun putra badhe sinau, (Sibu)Nyangking etas ing jerone isi sabak,Grip lan sada wis cumepak ana kothak, (Bapak)Awan-awan srengengene ana tengah,Bungah-bungah kang wayah mulih
am iyo kui pinter kang kreatip tenan ra koyo aku gor kereaktif trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Tegal" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Tegal"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Tegal:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Kabupaten Brebes ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Banyumas ‎ (← pranala | sunting)
Basa Banyumasan ‎ (← pranala | sunting)
Pemerentahan ‎ (← pranala | sunting)
Banyumasan ‎ (← pranala | sunting)
Batik Banyumasan ‎ (← pranala | sunting)
Teh Poci ‎ (← pranala | sunting)
Plesiran Alam ‎ (← pranala | sunting)
Plesiran Sejarah ‎ (← pranala | sunting)
Propinsi Jawa Tengah ‎ (← pranala | sunting)
Sega Ponggol Setan ‎ (← pranala | sunting)
Kerajaan Galuh Purba ‎ (← pranala | sunting)
Mitos Pendakian Gunung Slamet ‎ (← pranala | sunting)
Sate Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Dialek Bumiayu ‎ (← pranala | sunting)
Dialek Tegalan ‎ (← pranala | sunting)
Babad Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Banyu Panas Guci ‎ (← pranala | sunting)
Entang Wiharso ‎ (← pranala | sunting)
Jalur Pantura ‎ (← pranala | sunting)
Pelabuhan Tegalsari ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Dialek Tegalan ‎ (← pranala | sunting)
Kecamatan Tegal Barat ‎ (← pranala | sunting)
Kecamatan Tegal Timur ‎ (← pranala | sunting)
Margadana, Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Plat nomer, komunetmas ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Wikipedia:Dopokan ‎ (← pranala | sunting)
Kupat Bongkok ‎ (← pranala | sunting)
Kota Tegal (kaca pangalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Brebes ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Pemalang ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Banjarnegara ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Purbalingga ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Kebumen ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Cilacap ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Jawa Tengah ‎ (← pranala | sunting)
Daptar kabupaten lan kota nang Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Kota Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Karanganyar, Kebumen ‎ (← pranala | sunting)
Banjarnegara, Banjarnegara ‎ (← pranala | sunting)
Banjarmangu, Banjarnegara ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Batang ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Blora ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Boyolali ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Demak ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Grobogan ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Jepara ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Karanganyar ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Kendal ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Klaten ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Kudus ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Magelang ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Pati ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Pekalongan ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Purworejo ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Rembang ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Semarang ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Sragen ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Sukoharjo ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Temanggung ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Wonogiri ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Wonosobo ‎ (← pranala | sunting)
Magelang ‎ (← pranala | sunting)
Kota Surakarta ‎ (← pranala | sunting)
Pekalongan ‎ (← pranala | sunting)
Kota Salatiga ‎ (← pranala | sunting)
Kota Semarang ‎ (← pranala | sunting)
Sekar Mayang, Patimuan, Cilacap ‎ (← pranala | sunting)
Purwadadi, Patimuan, Cilacap ‎ (← pranala | sunting)
Sidamukti, Patimuan, Cilacap ‎ (← pranala | sunting)
Saoto Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Patimuan, Patimuan, Cilacap ‎ (← pranala | sunting)
Guci, Bumijawa, Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Rawaapu, Patimuan, Cilacap ‎ (← pranala | sunting)
Donan, Cilacap Tengah, Cilacap ‎ (← pranala | sunting)
Tulis, Batang ‎ (← pranala | sunting)
Banjarejo, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Blora, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Bogorejo, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Cepu, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Japah, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Jati, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Jepon, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Jiken, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Kedungtuban, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Kradenan, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Kunduran, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Ngawen, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Sambong, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Tunjungan, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Batang, Batang ‎ (← pranala | sunting)
Bawang, Batang ‎ (← pranala | sunting)
Kendayaan, Ngawen, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Margasari, Sidareja, Cilacap ‎ (← pranala | sunting)
Pahonjean, Majenang, Cilacap ‎ (← pranala | sunting)
Ngawen, Ngawen, Blora ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Cithakan/Propinsi Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar kabupaten lan kota nang Jawa Tengah ‎ (← pranala | sunting)
Daftar kota nang Indonesia miturut jumlah penduduk ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Kota nang Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Kota nang Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Kota Magelang ‎ (← pranala | sunting)
Tegal Barat, Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Tegal Timur, Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Tegal Selatan, Tegal ‎ (← pranala | sunting)
Kota Pekalongan ‎ (← pranala | sunting)
Warung Pi'an ‎ (← pranala | sunting)
Wangon, Banyumas ‎ (← pranala | sunting)
Daftar kode tilpun nang Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Batalyon TNI ‎ (← pranala | sunting)
Batalyon raider ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:StefanusRA/Rika Weruh Ora ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Rika Weruh Ora/Januari ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Rika Weruh Ora/17 Januari ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Rika Weruh Ora/22 Januari ‎ (← pranala | sunting)
Basa Jawa Banyumas ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Tegal"	Menu navigasi
(Dilih saka Tomohon Timur, Tomohon)
[[Kategori:kacamatan ing Tomohon {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Tomohon Wétan (Basa Indonésia : Tomohon Timur), iku kecamatan ing Kutha Tomohon propinsi Sulawesi Lor.
Tomohon Kulon • Tomohon Kidul • Tomohon Tengah • Tomohon Wétan • Tomohon Lor
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 14 Maret 2016.
karo ahli gizi wae kang...wong aku yo lagi ngerti ikih..!! Yuli
bacc.ing.elmag. ing. geol bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.struč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.mag.ing.mechmag.ing.mechmag. ing. mech.mag. ing. mech.Mag.ing.mechmag.ing.
Yang terhormat Pengageng sasana Wilapa Keraton Surakarta Hadiningrat Dra. Gusti Kanjeng Ratu Koes Murtiyah Wandansari, M.
sugeng warsa enggal nggih pak. mugi Gusti Allah tansah pinaring rahayu dateng kita sedaya. 🙂
Hejis: he..he.. Inggih, mas Goen. Kawulo ugi ngaturaken sugeng warso enggal, mugiyo panjenengan sak kaluwargo tansah
hayam wuruk, ayam goreng tulang lunak hayam wuruk address, ayam goreng tulang lunak hayam wuruk
polahe kewan. Ana ing kapercayaan lamating kewan masyarakat percaya yen kewan
bisa menehi pratanda ana ing urip. Masyarakat Desa Sunggingsari tekan saiki isih migunaake lamating kewan kanggo salah
sawijining cara supaya oleh dalan urip sing luwih mituhu. Masyarakat uga ana
kang migunakake kapercayaan iki dadi cekelan utawa panutan urip.
kang diteliti ana panaliten iki yaiku; pratanda lan teges apa wae kang ana
kapercayan lamating kewan masyarakat Jawa, mligine masyarakat Desa
lamating kewan ing masyarakat Jawa, mligine masyarakat Desa Sunggingsari.
perkara ing dhuwur ancase panaliten iki; 1) kanggo jlentrehake pratanda-pratanda
kapercayaan lamating kewan masyarakat Jawa, khususe masyarakat Desa
teori kang digunakake yaiku teori semiotik kultural. Dene metode
kang dipigunakake ana ing panaliten iki yaiku metode deskriptif analitik,
kanthi migunakake pendekatan folklore. Anggone ngumpulake data
masyarakat Desa Sunggingsari. Sakwise data dikumpulke saka informan, banjur
data diolah ana ing proses analisis data kanthi migunakake teori kang wis ana
kanggo mbedah tegese saben pratanda, lan diterusake kanthi jlentrehake kasil
panaliten nuduhake yen ana ing masyarakat Desa Sunggingsari isih padha percaya
lan migunakake kepercayaan lamating kewan ana ing urip saben dina. Lamating
kewan dianggep wangsit utawa pratanda saka Gusti Allah kang migunakake
perantaraning kewan. Pada kepercayaan lamating kewan
anak, lan dadi aturan kang bisa ngawasi lan meksa masyarakat.
asil panaliten, pamrayoga kang bisa diwenehke yaiku kudu diuri-uri lan dijaga
babagan lamating kewan kang wis dadi perangan saka kabudayan asli Indonesia, mligine
kabudayan Jawa. Kapercayaan lamating kewan kalebu salah sijine warisan saka
leluhur kang duweni paedah ana ing urip. Wis dadi kawajibane wong enom supaya
ngerteni lan ngresepi apa sing ana ing njerone kabudayan iku. Dene bener lan
ora asile bali maneh marang Gusti Kang Maha Kuasa lan masyarakate dhewe.
Restu. 2011. Skripsi Unnes: Lamating Kewan
Kaca iki isi pituduh kanggo gawé referensi nganggo tembung kunci <ref> lan <references>.
1 Conto gawé 1 referensi - 1 cathetan sikil
Conto gawé 1 referensi - 1 cathetan sikil[besut | besut sumber]
Universitas Muhammadiyah Purwokerto (UMP) yakuwe pengembangan sekang IKIP Muhammadiyah Purwokerto.
AnakKula SriPenganten,Supados DadosKaluwargaIngkang BagyaMulyaWasan KulaSagotrahHangaturakenAgungingPanuwun SahaNyuwu LuberingPangaksamiSa
Tas Ngerti aku... Kolem... baxtiarPEMAIN U 19Jumlah posting : 435Join date : 19.11.08Age : 30Lokasi : ongiz irazSubyek: Re: Tips agar gebetan ngerti
Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
Iki gambare masjid menara Kudus jaman ndisik isih katon ijo, asri, asline..........
Wayange ana tokoh Bima, Ula naga, Anoman, Mbek Gathotkaca........
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Cite_journal&oldid=1057174"	Menu navigasi
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Ing
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.31, 13 April 2016.
Wadiyo....Rokok iku ora mung mbebayani tumraping kasarasaning badan, ning uga ala tumraping ekonomi keluarga lan negara. sing kudune duit isa nggo tuku susune bocah malah mung diobong ra guna...bapake lara anake kurang gizi, wong liyane yo isa melu ketularan penyakite utawa sak ora orane mesthi ngrasa ora penak yen sak cedake ono wong ngrokok. iki sing disebut Gusti Allah pangeran kanthi panyebut "Zholim", lire wong ngrokok iku daksiyo marang badan pribadine dhewe, dek siyo uga marang keluargane lan dek siyo uga marang wong liya. Mula yen aku iki kepatah dadi ulama mesthi bakal ndak ukumi karam rokok iku....babagan wong bakal nganggur yen, pabrik rokok ditutup. aku kok ora percaya.....wong tani sing nandur mbako..isih duwe lemah sing isa ditanduri tanem tuwuh liyane.....kari milih....Gusti allah wus paring maneka warna tanduran....sing tukang ngeter ngeterke mabko ning perusahaan...isih duwe mobil sing isa dinggo usaha angkutan liyane...sing duwe pabrik rokok..isih duwe papan, isih duwe perusahaan, isih duwe modal kanggo usaha liyane...karyawane/ lha kabeh usahah anyar iku rak yo butuh karyawan!!!! lha distributor? tukang warung? dll piye? yo dadi distributor brang liayne , sing duwe warung yo dodol sak liyane rokok....sing
nggeprasi jalur ijo wae Bang, macet yo macet, udan ya bene udan, lho kok malah melu nesu dewe to ki,”
“Ngger, Aneng kene dede pakaryanira. Ananging sejatine, pakaryanira aneng Keraton Demak. Wis, ngger, pamita marang ibunira, mangkata suwita marang Kangjeng Sultan Demak. Weruha, ngger. Sira iku bebakale Ratu
dipun tingali saking unggah-ungguhipun basa tuwin solah bawanipun tiyang Jawi
menika nedahaken menawi tiyang Jawi darbe watak/sifat ingkang ngasorake
sampun tilem, bapak ugi sampun sare, kula taksih ningali TV menawi embah
Guru, weteng kula sakit, kula badhe wangsul.
lakunipun tiyang Jawi menawi dipun tliti priksa kathah obahing badan/awak
ngluhuraken liyan (ngajeni tiyang sanes luwih-luwih tiyang ingkang perlu dipun kurmati.
Tiyang nem menawi liwat ing ngajengipun priyayi sepuh sanajan mlampah, utawi
nitih motor ananging sareng dumugi ing ngajengipun priyayi sepuh kala wau tanpa
mikir (reflek) alon-alon piyambak lajeng ndhungkluk mbungkukaken awakipun
saperlu atur pakurmatan, sanajan sasampunipun liwat bater malih. 2.
Tiyang ingkang sampun sami srawung, kenal, menawi kepanggih tanpa mikir
langsung manthuk, salaman, ngebel, nglirik, mesem menika minangka pratandha
dipun wastani ngertos marang Jawane, menawi tiyang Jawi ingkang ngertos marang
gesangipun, ngertos marang asal-usulipun gesang lan sujarahiupn gesang, sarta
mangertosi marang kuwajibanipun gesang. Jawa panggerahitanipun rasa.
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
mengko seng dijajah disik dewe meri, nek ditulis kabeh (jarene bu warsiyah) nggo ngeling2 nek bongso londho ki tau njajah neng kene 3,5 abad .
saiki po sek endi, soale kan tahun 1600 rung ono jeneng indonesia.cen yo ra nggenah ..jaman
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.23, 2 April 2013.
iku sawijining aksara sing digunakaké ing Tanah Jawa lan saubengé kaya ta ing Madura, Bali, Lombok lan uga Tatar Sundha. Aksara Hanacaraka iku uga diarani aksara Jawa nanging sajatiné ukara iki kurang sreg amarga aksara Jawa iku warnané akèh saliyané iku aksara iki ora mung dienggo nulis basa Jawa waé. Aksara iki uga dienggo nulis basa Sangskreta, basa Arab, basa Bali, basa Sundha, basa Madura, basa Sasak lan uga basa Melayu.
Nanging ing artikel iki ukara Hanacaraka lan aksara Jawa dienggo loro-loroné lan yèn ana ukara aksara Jawa sing dirujuk iku aksara Hancaraka.
Aksara Hanacaraka kagolong aksara jinis abugida utawa hibridha antara aksara silabik lan aksara alfabèt. Aksara silabik iki tegesé yèn saben aksara uga nyandhang sawijining swara. Hanacaraka kalebu kulawarga aksara Brahmi sing asalé saka Tanah Hindhustan. Déné wujudé, aksara Hanacaraka anané wis kaya saiki wiwit sa-ora-orané abad kaping 17. Aksara Hanacaraka iki jenengé dijupuk saka limang aksara wiwitané.
Étimologi lan legèndha asal[besut | besut sumber]
Aksara Hanacaraka jenenge dijupuk saka urutan limang aksara wiwitan iki sing uniné "hana caraka". Urutan dhasar aksara Jawa nglegena iki cacahé ana rongpuluh lan nglambangaké kabèh foném basa Jawa. Urutan aksara iki kaya mengkéné:
"Hana caraka" tegesé "Ana utusan"
"Data sawala" tegesé "Padha kekerengan"
"Padha jayanya" tegesé "Padha digjayané"
"Maga bathanga" tegesé "Padha dadi bathang".
Urutan aksara iki digawé miturut legèndha yèn aksara Jawa iku diasta déning Aji Saka saka Tanah Hindhustan menyang Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngripta urutan aksara kaya mengkéné kanggo mèngeti panakawané; Dora lan Sembada, sing setya nganti mati. Loro-loroné mati amerga ora bisa mbuktèkaké dhawuhé sang ratu. Mula Aji Saka banjur nyiptakaké aksara Hanacaraka supaya bisa kanggo nulis layang.
Sajarah aksara Jawa Hanacaraka[besut | besut sumber]
Aksara Hanacaraka iku baboné aksara Brahmi sing asalé saka Hindhustan. Ing anak bawana Indhia iku akèh rupa-rupaning aksara. Salah sijining aksara sing wigati iku aksara Pallawa saka Indhia sisih kidul. Aksara iki inaranan mengkéné miturut jenengé salah siji karaton ing Indhia kidul ya iku Karajan Pallawa. Aksara Pallawa iki digunakaké ing kiwa tengené abad kaping-4 Masèhi. Ing Nusantara patilasan sajarah arupa prasasti Yupa saka Kutai, Kalimantan Wétan tinulis nganggo aksara Pallawa. Aksara Pallawa iki dadi baboné kabèh aksara Nusantara, antarané aksara Hanacaraka uga aksara Réncong (aksara Kaganga), Surat Batak, aksara Makassar lan aksara Baybayin (aksarané saka Filipina).
Professor J.G. de Casparis, ya iku nimpuna paléografi utawa ahli ngèlmu sajarah aksara misuwur saka Walanda mérang sajarah tuwuhing aksara Hanacaraka ing limang mangsa utama[1]:
Aksara Pallawa iki digunakaké ing Nusantara saka abad kaping 4 nganti kurang luwih abad kaping 8. Banjur aksara Kawi Wiwitan dienggo saka abad kaping 8 nganti abad kaping 10 utamané ing Jawa Tengah. Aksara Kawi Pungkasan digunakaké sawisé abad kaping 10 nganti kira-kira abad kaping 13 ing Jawa Wétan. Banjur aksara Majapait iku digunakaké ing Jawa Wétan nalika jaman Majapait. Banjur sawisé karajan Majapait binedhah, muncul aksara Hanacaraka modhèrn sing uga kerep diarani aksara Jawa. Aksara ini banjur dadi kanggo ing saubenging Tanah Jawa, Tatar Sundha, Madura, lan Bali. Kabèh-kabèh aksara iki dadi sakelompok lan isih sakerabat. Nanging sajatiné ugi ana aksara liyané ing tanah Jawa sing luwih lawas lan isih dienggo. Aksara ini jenengé dadi aksara Buda.
Aksara Pallawa[besut | besut sumber]
Aksara Pallawa iku asalé saka India sisih kidul. Jinis aksara iki digunakaké ing kiwa-tengené abad kaping 4 lan abad kaping 5. Bukti kapisan panganggonan jinis aksara iki ing Nuswantara ditemokaké ing pulo Kalimantan sisih wétan ing cedhak tlatah sing saiki diarani Kutai. Banjur aksara iki uga digunakaké ing pulo Jawa ing Tatar Sundha ing prasastiné Tarumanagara sing katulis ing kiwa-tengené taun 450. Ing Tanah Jawa dhéwé aksara iki kagunakaké ing Prasasti Tuk Mas lan Prasasti Canggal.
Aksara Pallawa iki bisa dianggep baboning kabèh aksara ing Nuswantara, kalebu aksara Hanacaraka. Yèn dideleng aksara Pallawa iki rupané makothak-kothak. Ing basa Inggris prekara iki diarani nganggo ukara box head utawa square head-mark. Banjur mèh kabèh aksara tinulis nganggo apa sing kasebut mawa istilah serif. Serif-é tinulis ing sisih kiwa.[2]
Senadyan aksara Pallawa wis ditepangi ing Nuswantara wiwit abad kaping 4, nanging basa Nuswantara asli durung ana sing katulis ing aksara iki.
Aksara Kawi Wiwitan[besut | besut sumber]
Prabédan antara aksara Kawi Wiwitan karo aksara Pallawa iku utamané gayané. Aksara Pallawa iku ketara yèn sawijining aksara monumèntal sing kanggo nulis ing watu. Aksara Kawi Wiwitan katoné utamané aksara sing kanggo nulis ing rontal lan mulané bentuké dadi luwih kursif. Aksara Kawi Wiwitan digunakaké antara taun 750 nganti 925. Prasasti-prasasti sing katulis ing aksara Kawi Wiwitan cacahé akèh, kurang luwih 1/3 (sapratelon) saka kabèh prasasti sing ditemokaké ing pulo Jawa.
Ing Tanah Jawa, aksara iki paling tuwa ditemokaké ing Prasasti Plumpungan (cedhak Salatiga) sing kurang luwih ditulis ing taun 750. Prasasti iki isih ditulis ing basa Sangskreta.
Aksara Kawi Pungkasan[besut | besut sumber]
Kira-kira sawisé taun 925, pusat kakuwasan ing pulo Jawa dadi pindhah ing Jawa Wétan. Pangalihan kakuwasan iki uga katon prabawané ing jinising aksara sing kanggo. Mangsa aksara Kawi Pungkasan iki kira-kira saka taun 925 nganti 1250. Sajatiné aksara Kawi Pungkasan ora béda akèh ing wujudé karo aksara Kawi Wiwitan, namung gayané waé sing dadi rada séjé.
Ing sisi liya, gaya aksara sing kanggo ing Jawa Wétan sadurungé taun 925 uga wis béda karo gaya ing Jawa Tengah. Dadi katoné prabédan iki ora namung prabédan ing wektu waé nanging uga ing papan.
Ing mangsa iki bisa dibédakaké papat gaya aksara sing béda-béda: 1. Aksara Kawi Jawa Wétanan saka taun 910 - 950; 2. Aksara Kawi Jawa Wétanan saka jaman prabu Airlangga (1019 - 1042); 3. Aksara Kawi Jawa Wétanan Kedhiri (kurang luwih 1100 - 1220; 4. Aksara tegak (quadrate script) isih saka mangsa Kedhiri (1050-1220).[3]
Aksara Majapait[besut | besut sumber]
Ing sajarah Nuswantara mangsa antara taun 1250 - 1450 iki ditandhani karo dhominansi Majapait ing Jawa Wétan. Aksara Majapait iki uga nuduhaké prabawa saka gaya panulisan ing rontal lan rupané éndhah. Gayané semu kaligrafis. Conto utama gaya panulisan aksara iki bisa paling becik dideleng ing Prasasti Singhasari 1351 sing gambaré ana ing sisih kiwa iki.
Aksara Pasca-Majapait[besut | besut sumber]
Sawisé jaman Majapait sing miturut tradhisi Jawa nagara binedhah ing taun 1478 (candrasangkalané sirna ilang kretaning bumi) nganti pungkasan abad kaping 16 utawa awal abad kaping 17, kanggo sajarah aksara Jawa bisa diarani "jaman peteng". Amerga sawisé iku nganti awal kaping 17 mèh ora ditemokaké bukti panulisan. Ujug-ujug wujud aksara Jawa dadi bentuké sing modhèrn.
Senadyan mengkono uga ditemokaké prasasti sing wigati amerga dianggep dadi "missing link" antara aksara Hanacaraka saka jaman Jawa Kuna lan aksara Buda sing isih dienggo ing Tanah Jawa, utamané ing sakiwa-tengening Gunung Merapi lan Merbabu nganti abad kaping 18. Prasasti sing diomongaké iki diarani Prasasti Ngadoman sing ditemokaké cedhak Salatiga. Nanging conto aksara Buda sing paling tuwa diduga asalé saka Jawa Kulon lan ditemokaké ing naskah-naskah sing ngamot Kakawin Arjunawiwaha lan Kunjarakarna gancaran.
Wetoné Aksara Hanacaraka Anyar[besut | besut sumber]
Sawisé jaman Majapait, muncul jaman Islam lan uga jaman Kolonialisme Kulon ing Tanah Jawa. Ing jaman iki banjur muncul naskah-naskah manuskrip kapisan sing wis nganggo aksara Hanacaraka Anyar. Naskah-naskah iki ora namung katulis ing godhong palem (rontal utawa nipah) manèh, nanging uga ing dluwang utawa kertas lan awujud buku utawa codex. Naskah-naskah iki ditemokaké ing tlatah pasisir lor Jawa lan padha digawani menyang Éropah ing abad kaping 16 utawa 17.
Bentuké aksara Hanacaraka Anyar iki wis béda karo aksara sadurungé kayata aksara Majapaitan. Prabédan utama iku anané serif tambahan ing aksara Hanacaraka Anyaran.
Aksara-aksara Hanacaraka awal iki bentuké mèmper kabèh saka Banten ing sisih kulon nganti tekan Bali. Nanging banjur akiré pirang-pirang tlatah ora nganggo aksara Hanacaraka lan pindhah nganggo Pégon lan aksara Hanacaraka gaya Surakartan sing dadi baku. Nanging saka kabèh aksara iku, aksara Bali sing bentuké tetep padha nganti ing abad kaping 20.
Aksara Hanacaraka ing média cithak[besut | besut sumber]
Aksara Hanacaraka wiwit digunakaké kanggo nyithak buku ing purwané abad kaping 19. Tèknik médhia cithak wiwit ditepangi purwané ing Éropah ing tengahé abad kaping 15 ing kiwa-tengené tahun 1450. Sing kapisan ngripta iku Johannes Gutenberg saka Jerman. Mawa sistém Gutenberg iki, dadi sawijining tèks ora usah ditulad mawa tangan manèh déning sawijining juru tulis nanging bisa dicithak. Akibaté buku-buku bisa diprodhuksi massal lan éwadéné bisa diedol luwih murah lan panyebarané luwih jembar.
Bangsa Éropah wis padha nekani Nuswantara wiwit taun 1511, lan manyinaoni basa-basa pribumi ing tlatah kéné, nanging gagasan kanggo nyithak buku-buku mawa aksara pribumi lagi muncul ing purwané abad kaping 19. Sadurungé ana aksara sing maremi brayat umum, ana sawetara gagasan-gagasan sing muncul prekara aksara Jawa cithak sing apik saka sumber sing séjé-séjé. Ing kala semono pangripta aksara Jawa cithak iki dadi diprakarsani déning kelompok sing séjé-séjé ya iku: Raffles, pamaréntah Hindhia-Walanda, kaum panyebar agama Kristen (zending), lan para ngèlmuwan.
Kanggo aksara Hanacaraka Jawa, priyayi sing kapisan nggawé cithakan aksara Hanacaraka iku Thomas Stamford Raffles ing bukuné sing misuwur The History of Java (Raffles 1817). Nanging aksara cithak Jawa iki namung kanggo ilustrasi ing bukuné waé, ora kanggo nyithak tèks sing akèh.[4]
Van Vlissingen[besut | besut sumber]
Sawisé iku ing taun 1820, kepala Algemeene Secretarie ing Batavia, J.C. Baud mutusaké supaya ana mesin cithak mawa aksara Jawa. Baud banjur awèh paréntah marang sawijining nimpuna basa Jawa Walanda sing nalika iku manggon ing Surakarta, P. van Vlissingen supaya bisa ngrancang sawijining aksara cithak sing praktis tur apik. Van Vlissingen sarujuk lan nggawé sawijining modhèl aksarané. Nanging dhèwèké ing taun 1821 mulih menyang Walanda. Senadyan mengkono para penggedhé ing Batavia seneng marang rancangané lan Van Vlissingen sing wis ing Walanda dikirim layang supaya nerusaké gayuhé. Banjur wusanané ing Juni 1825 aksara cithak iki tekan ing Batavia. Wong-wong ing kana padha seneng amerga aksarané bisa kanggo nyithak tulisan tenanan lan tuladhané ya aksara sing kaanggep apik dhéwé kala iku: aksara Hanacaraka gaya keratonan Surakarta. Nanging senadyan mengkono uga ana kritik marang aksara cithak iki. Aksarané keciliken ukurané minangka rélatif lan akèh pada-pada saha sandhangan sing ora mèlu kacipta dadi aksara iki ora bisa kanggo nyithak tèks-tèks kasusastran, namung kanggo nyithak tèks-tèks biyasa waé ing koran. Kamangka rencanané mbiyèn olèhé nggawé aksara cithak iku supaya bisa nyithak buku-buku kasusastran.[5]
Brückner[besut | besut sumber]
Banjur kurang luwih ing mangsa sing padha ana sawijining juru dakwah Protèstan (Walanda zendeling) saka Jerman ajeneng Gottlob Brückner sing nduwé kapénginan nerjemahaké Alkitab ing basa Jawa. Brückner wis manggon wiwit taun 1814 ing Semarang. Alihbasa Alkitabé wis rampung ing taun 1821, banjur dhèwèké kepengin nyithak naskahé lan takon menyang pamaréntah kolonial apa bisa nggawé mesin cithak aksara Jawa ora. Nanging suwé ora olèh réaksi wusanané dhèwèké nggawé aksara cithakan dhéwé sing rampung ing taun 1831. Aksarané iki saliyané kanggo nyithak pretalan Alkitabé, uga dienggo nyithak pamflèt-pamflèt Kristen sing diedumaké ing Semarang taun 1831. Ing Semarang para padunung pribumi tibaké seneng banget marang tulisané nganti pamaréntah kolonial dadi wedi lan mbeslah apa sing turah. Banjur Brückner uga olèh pèngetan yèn Alkitab-Alkitabé uga bakal dibeslah yèn diedumaké. Wujud aksara Jawa gaya Brückner iki ditliti déning para nimpuna sastra Jawa kala iku ya iku C.F. Winter lan J.F.C. Gericke. Para nimpuna iki kurang seneng marang modhèl aksarané Brückner amerga kaanggep dudu cangkokan gaya Keraton Surakartan sing kala iku kaanggep apik dhéwé.[6]
Hē Kainé Ḍiaṭéké: tegesipun sakaṭah ing seratipun Prajanjiyan ingkang Anyar menggah ing maagusti Yésus Kristus - Gottlob Brückner - Srirampor (Serampore) 1829
Roorda van Eysinga, sawijining nimpuna sastra Jawa ing nagara Walanda uga tau ditugasi nggawé aksara cithak. Roorda van Eysinga banjur ngrancang sawijining aksara, rinéwangan déning Radèn Salèh. Aksara riptan Roorda van Eysingan iki rampung ing taun 1835. Nanging kasilé dikritik amerga rupané isih ala lan wujudé wujud aksara pesisiran, dudu aksara gaya Surakartan.
De Brata Joeda of de Krijg der Bharatas - mpu Sedah, Philippus Pieter Roorda van Eysinga 1849
Taco Roorda[besut | besut sumber]
Taco Roorda iku sing kapisan bisa nggawé aksara Jawa sing bisa dianggep suksès amerga aksarané ditampa déning para nimpuna sajaman lan tetep dienggo nganti luwih saka 100 taun. Aksara Roorda iki rampung ing taun 1838.
Taco Roorda iku sajatiné nimpuna basa Wétan Tengah kaya ta basa Ibrani, budaya Wétan Tengah, saha tafsir Prajanjian Lawas. Nanging dhèwèké dadi profésor basa lan sastra Jawa wiwit taun 1842 ing Delftsche Academie, akademi studi ‘Hinda’ ing Delft. Sawisé lembaga iki dibubaraké ing taun 1864, dhèwèké dadi
Pendidikan Pegawai Negeri Hindia'.[7]
Roorda dhéwé miturut panuturé dhéwé bisa nggawé aksara sing apik merga bisa niliki lan sinau saka pengalaman para pendahulu-né. Saliyané iku dhèwèké bisa nggambar mawa apik, mulané bisa nggambar konsèp cithakan aksarané. Banjur jinis aksara sing dienggo déning Roorda iku jinisé pancèn tepat, ya iku aksara Jawa gaya Karaton Surakarta sing kala iku dianggep apik dhéwé.[8]
lan purwané 1990-an, aksara Hanacaraka uga digawèkaké font ing kanggo panrapan ing komputer. Salah siji sing kapisan nggawé font aksara Jawa iku Willem van der Molen, dhosèn filologi lan sastra Jawa Kuna ing Univèrsitas Leiden Upaya integrasi diperlokaké supaya saben anggota aksara Jawa nduwèni kodhe sing mligi sing diakoni ing saindhenging donya. Jeroen Hellingman ngajokaké proposal ndaftaraké aksara iki jroning Unicode ing tengahan taun 1993 lan Maret 1998. Sabanjuré, Jason Glavy nggawé "font" aksara Jawa sing diédharaké sacara bébas wiwit taun 2002 lan ngajokaké proposal uga menyang Unicode.
Ing Indonesia Ermawan Pratomo gawé font hanacaraka taun 2001, Teguh Budi Sayoga ing taun 2004 uga gawé font aksara Jawa kanggo Windows (diarani "Hanacaraka") miturut ANSI. Matthew Arciniega gawé screen font kanggo Mac ing taun 1992 lan dijenengaké "Surakarta".[9] Sing anyar ya iku sing digarap déning Bayu Kusuma Purwanto (2006), sing bisa diékspor menyang html.
Nembé wiwit taun 2005 diayahi upaya nyata kanggo ngintegrasèkaké aksara Jawa jroning Unicode sawisé Michael Everson gawé code table sauntara kanggo didaftaraké. Kelambatan iki amarga kurangé dhukungan saka masarakat pangnggo aksara iki. Sabanjuré wiwit kaimpun dhukungan saka masarakat panganggo. Aksara Jawa Hanacara wektu iki wis dirilis jroning Unicode versi 5.2 (kagabung jroning Amandemen 6) sing metu tanggal 1 Oktober 2009.[10] Alokasi Memori Aksara Jawa (Javanese) ing Unicode 5.2.0 ya iku ing alamat A980 nganti A9DF[11].
Aksara Hanacaraka kanggo basa séjé saliyané Jawa[besut | besut sumber]
Hanacaraka uga dienggo nulis basa-basa liya, saliyané basa Jawa. Conto sing cetha banget tamtuné basa Bali. Basa Bali Kuna ditulis nganggo sawijining aksara sing bisa diarani séjé. Nanging mbokmenawa sawisé jaman Majapait, aksara Hanacaraka gaya Jawa dadi kanggo nganti sepréné. Dadi aksara Bali modhèrn iku yèn dirunut sarasilahé asalé saka aksara Majapait lan ora saka aksara Bali Kuna.
Sabanjuré aksara Hanacaraka sing diarani Carakan uga dadi dienggo ing Tatar Sundha wiwit abad kaping 16 nalika Mataram mbedhah karajan Sundha lan ngasta budaya Jawa saha agama Islam ing Jawa Kulon. Sadurungé iku wong-wong Sundha nganggo aksara Sundha sing senadyan isih sakrabat karo aksara Hanacaraka, nanging séjé rupané. Aksara Sundha iki luwih cedhak lan luwih mèmper karo aksara Buda. Carakan disinaoni ing Tatar Sundha nganti sawisé Perang Donya II. Ing sawetara pirang taun pungkasan iki ana obahan ing Tatar Sundha sing nyoba nrapaké panggunané aksara Sundha Kuna manèh.
Terus saka pulo Madura akèh ditemokaké naskah-naskah manuskrip ing rontal utawa dluwang. Akèhé pancèn tinulis ing basa Jawa, nanging aksara Hanacaraka uga ditrapaké kanggo nulis basa Madura. Utamané wiwit ing abad kaping 19. Saka pungkasané abad kaping 19 lan wiwitan abad kaping 20 uga akèh buku-buku mawa basa Madura ing aksara Hanacaraka sing kacithak.
Banjur ing wusana, aksara Hanacaraka uga kadhangkala dienggo nulis basa Melayu. Biyasané wujudé layang sing tinulis déning wong-wong sing dudu kalebu wong pribumi ing Tanah Jawa utawa Bali lan dadi ora nguwasani basa lokal.
Aksara Hanacaraka[besut | besut sumber]
Aksara Hanacaraka iku bisa dipérang dadi pamérangan gaya Jawa utawa gaya Sangskreta. Ing ngisor iki loro-loroné kapacak. Nanging sing kapacak ing ngisor iki aksara Hanacaraka baku gaya Jawa.
Pamérangan gaya Jawa[besut | besut sumber]
Aksara nglegena[besut | besut sumber]
Sandhangan swara[besut | besut sumber]
Sandhangan panyigeging wanda[besut | besut sumber]
Sandhangan panyigeging wanda iku sandhangan sing nggawé sigeging wanda utawa matèni swara. Sandhangan iki ana: layar, wignyan, cecak lan patèn.
Sandhangan wyanjana[besut | besut sumber]
Sandhangan wyanjana iku cacahé ana telu lan diarani cakra, keret, lan péngkal.
Pasangan aksara[besut | besut sumber]
Aksara swara[besut | besut sumber]
Aksara swara iku aksara swatantra sing nglambangaké vokal bébas. Ing Hanacaraka aksara iki ya iku: a, i, u, é, lan o. Banjur re (diarani pa cerek) lan le (diarani nga lelet) uga diarani aksara swara. Alesané amarga ing basa Sangskreta "re" lan "le" sing tinulis ṛ lan ḷ, kaanggep aksara swara. Mulané ora ana aksara swara sing nglambangaké pepet amerga ing basa Sanskreta ora ana pepet.
Aksara murda[besut | besut sumber]
Aksara murda ing panggunan basa Jawa saiki biasa dienggo dadi kaya déné huruf gedhé ing aksara Latin utawa dienggo nulis jeneng-jeneng sing dimulèni utawa dikurmati lan jeneng panggonan utawa nagara. Aksara murda uga diarani aksara mahaprana. Sajatiné aksara iki uniné béda karo sing lumrah, amerga mula-mulané piridan saka ing basa Sangskreta. Nanging tumraping basa Jawa dianggep pada waé pocapané, mung gunané dadi séjé.
Ing dhuwur iki bisa dideleng yèn ora kabèh aksara nduwé aksara lan pasangan. Banjur aksara sa ana loro cacah jinisé. Tulisan sa- ngrujuk ing aksara sing diarani sa kembang.
Aksara rékan[besut | besut sumber]
Gagrag[besut | besut sumber]
Miturut dhaérah asal Pujangga/Manuskrip, dikenal gagrag panulisan aksara Jawa :
Filsafat Paku Bawana IX[besut | besut sumber]
Filsafat hanacaraka kawedharaké déning Paku Bawana IX dicuplik déning Yasadirupa minangka bahan saraséhan sing kagelar ing Balai Kajian dan Nilai Tradisional Yogyakarta nalika tanggal 13 Juli 1992. Irah-irahan makalah sing kaasta Yasadipura ya iku 'Basa Jawi ing Tembé Wingking Sarta Aksara Jawi kang Mawa Tuntutan Panggalih Dalem Ingkang Sinuhun Paku Bawana IX' ing Kraton Surakarta Hadiningrat. Sajroning makalah iku dingendikaké déning Yasadipura (1992:9-10) yèn Paku Bawana IX maringaké wewarah adhedhasar hanacaraka lan sabanjuré, sing kapurwakan kanthi sekar Kinanthi. Ajaran/wewarah filsafat urip adhedhasar aksara Jawa iku ya iku:
ha-na-ca-ra-ka ateges ana utusan ya iku utusan urip, wujude napas sing kajibah manunggalake jiwa lan raganing manungsa. Karepe ana sing paring kapercayan, ana sing dipercaya, lan ana sing dipercaya kanggo makarya. Telung prakara iku ananging Allah, manungsa lan jejibahane manungsa (minangka titah).
da-ta-sa-wa-la ateges manungsa sawisé cinipta nganti tekan saaté tinimbalan, ora bisa nolak utawa éndha apadéné semaya. Manungsa lan samubarangé kudu ndhèrèk sendika dhawuh, nampa sarta nindakake kersane Allah.
pa-dha-ja-ya-nya ateges manunggale Dzat Kang Paring Urip (Khalik) karo sing diparingi urip (makhluk). Karepé cocog nunggal batine sing bisa disawang ing sajroné solah bawané adhedhasar kaluhuran lan kautaman. Jaya iku menang, unggul sing sabener-benere, ora mung menang-menangan utawa menang ora sportif.
ma-ga-ba-tha-nga ateges nampa sakabehing dhedhawuhan sarta larangane Allah Kang Maha Kuwasa (takwa). Maksudé, manungsa kudu pasrah, sumarah marang garising diwajibake, sanajanta manungsa diparingi wenang kanggo ngiradati, budidaya kanggo nanggulangi. Wusanané, kabèh mung ana panguwasané Allah.
^ Miturut bukuné: Indonesian Palaeography (De Casparis 1975)
(id)(jv) Font Carakan Font hanacaraka saged dipun download gratis.
Hanacaraka&oldid=1109433"	Kategori: Aksara JawaHanacarakaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.00, 7 Januari 2017.
Satrio "Billy" Budihardjo Joedono (lair ing Pangkalpinang, Bangka, 1 Dhésèmber 1940; umur 76 taun) inggih punika satunggalipun politikus Indonésia.[1] Panjenenganipun naté njabat dados Mentri Perdagangan ing Kabinèt Pembangunan VI periodhé (1993-1998) saderengipun Dhepartemén Perdagangan dipundadosaken setunggal kaliyan
Soeharto nalika taun 1996.[1] Panjenenganipun naté njabat dados Ketua Badan Pamariksa Kauangan (BPK) periodhé 1998-2003.[1]
Budihardjo Joedono punika salah satunggalipun tilas Guru Ageng Fakultas Ekonomi Universitas Indonésia, tilas pelaku manajemen, mliginipun manajemen pamaréntahan.[2] Panjenenganipun lulus sarjana saking Fakultas Ekonomi UI
lan gelar Doctor of Public Administration ing State University of New York at Albany (1971).[2] Panjenenganipun dados pegawé negeri sipil minangka asistén dosen ing FEUI nalika taun 1963 ngantos dados Guru Ageng ing mata kuliyah Téori Organisasi nalika taun 1987 lan anggota senat lan senat Guru Ageng FEUI (1987-1994), anggota komisi D Senat lan anggota Senat Dewan Guru Ageng UI (1987-2000), anggota Dewan Guru Ageng FEUI lan anggota Komisi B Dewan Guru Ageng UI (2000-2006) ngantos dumugi pensiun ing taun 2006.[2] Sasmapunipun pensiun, panjenenganipun tetep mucal ing Dhepartemen Manajemén Fakultas Ekonomi.[2]
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 19 Oktober 2016.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.58, 12 Februari 2010.
agronomijedipl.ing.agronomijeNina MišićDiplomirani inženjer agronomijeDipl. ing. Agronomije, smjer Vrtlarstvo...dipl. ing. agronomijedipl. ing. agronomijedipl. ing. agronomijeDIPL.ING.AGRONOMIJE	Početna
kafetaria), ngumpul kene rek, skalian absen!!!! Wed Sep 30, 2009 12:18 pm miss ngatimin wrote:lila diceluk sam reeek...wah, yo spurane mbak lil, lha poto propil'e sampeyan nganal, yo tak kiro nganal mahap.... lek ngunu aq nokat maneh, MotorNet iku
mbak lil, lha poto propil'e sampeyan nganal, yo tak kiro nganal mahap.... lek ngunu aq nokat maneh, MotorNet iku
[Reply]	Guus ciep's November 9, 2008 at 9:11 pm
1. Kanggo bapa SA(SartonoAnwar)ok sampeyan saiki wis dipercoyo wong bojonegoro,tulung
sampeyan ojo coba-coba tim,saranku yaopo maneh sampeyan ndang cepet
nggenjot ,polesen,raciken ben iso moncer,sak ora-orane tim persibo nongkrong divisi Utama
ojo sampai ngglorot(degradasi) tenan-tenan tak jaluk sampeyan sing temenan koyok-koyok
smpeyan Sartono 10 tahun sing kepungkur,sebab piye maneh persibo wis ngentekno APBD
saking Paguyuban Kejawen Kapribaden Tirto Husodo – Sidoardjo
” LIR HANDOYO PASEBAN JATI ” tansah dedonga jawa, monggo sami nguri-uri budaya jawi , menawi saget sampun ngantos laku manembah ke mawon , kedah ngrawat nopo kang diarani peninggalan seni jawi.
saking kulo.laku laku kang d tuju ora mblyu,sejatine urip tan mlayu mlyu ,enek e amung memayu hayuning bawono,manembah
Balas rahayu kulo remen kaleh ajaran romo herucokro semono
rososejati0 said this on	April 3, 2012 pada 9:20 am | Balas laku benering bener romo herucokro semon matur sembah nuwun romo sampun
amenangi jaman edan “ oleh R. Ng. Ronggo Warsito.Amenangi jaman edanEwuh oyo ing pambudiMelu edan ora tahan Yen tan
Tapsir tembang ilir-ilirLir ilir lir ilirTandure wus sumilirTak ijo royo-royoTak sengguh penganten anyarCah angon, cah angonPenekno blimbing kuwiLunyu-lunyu peneknaKanggo mbasuh
ning ojo ngono5. Aja dumeh6. Ajining diri gumantung ing lati7. Wong bener kalah karo wong sing eling. Wong pinter kalah karo wong sing awas.Di depan
tansah andhap asor mireng pitutur luhur poro pawong jawi kang upoyo uri - uri budhoyo...amugi paring berkahing Gusti....mumpung padang
perombakan. Victor Da Silva a.k.a Patrick Vierra
[Reply]	Adit wib May 20, 2010 at 11:50 pm
Lawan deltras,budal maneh g?
leg sangue mrepet,mending dcelengi sek,dgae sangu budal nang solo.
Kuatirq leg kyo bien maneh,.wes pasti klebu isl,moro2 onok kebijakan tekan pssi leg önok liga sakduwure isl.
WAYANG KULIT, CELENGAN BAMBU MOTIF WAYANG ( Kode : SQ.CLB-001 ), celengan dari bambu bermotif wayang, celengan
Parikan iku unèn-unèn kang dumadi saka rong ukara lan nduwèni purwakanthi ab-ab. Ukara sepisanan ukara kanggo narik kawigatèn, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara.
2 Manu ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu,
sing kadadean saka (8 wanda + 8 wanda) X 2
ukara kapisan mung minangka purwaka; déné isi utawa wosé dumunung ing ukara kapindho.
Tuladha: Tawon madu, ngisep sekar. (ukara kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukara kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik kawigatené wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi. Perluné, supaya ing sadurungé ukara kang isi utawa “wosé” dikandhakaké, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atiné, satemah banjur nggatekaké, bisa ngerti temenan marang maksudé ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho).
Manu ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, ya iku:[besut | besut sumber]
Parikan kang kadadéan saka (4 wanda + 4 Wanda) X 2[besut | besut sumber]
Ing. Marek Godla, Ing. Jozef Lipták, Ing. Daniel Novák & Ing. Ján
tp seng nguwatiri pssi gawe skenario maneh,
puppet, purwa, saloka, seni, serat, story telling, tradisi, wayang, yogyakarta. Bookmark the permalink.	← Dongeng Wayang
Susunane diselang-seling karo potongan gajih karo ati. Sate dibakar nganggo bara arang kayu utawa batok
Mbokan sedulur mlaku-mlaku neng alun-alun Tegal, coba mampir tuku sate congor rasane manteb nemen.... dodole neng tengah-tengah pasar alun-alun, sing dodol
ingusan): Sekar Pangkur kang winarna lelabuhan kang kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa ingkang tatakrama den keesthi siyang ratri Cuplikan
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo
Serpens ("sawer", basa Yunani Kuna
inggih punika salah satunggaling rasi lintang saking 88 rasi lintang modheren ingkang dipundhaptar déning International Astronomical Union lan ugi minangka salah satunggaling saking 48 rasi ingkang dipundhaptar déning Ptolemy. Serpens punika rasi lintang ingkang papanipun wonten ing laladan equator ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor.[1] Rasi lintang punika dipunpérang dados kalih bagéyan, inggih punika Serpens Caput (sirah ula) ing sisih kulon lan Serpens Cauda (buntut ula) ing sisih wetan. Ing antawisipun kalih bagéyan punika wonten Ophiuchus, serpent bearer.[2] Menawi dipungambaraken wonten ing representasi figuratif, badan ula punika dipungambaraken medal sak wingkingipun Ophiuchus ing antawisipun
Ser ing Serpens Cauda.[3] Dhaptar lintang ingkang paling padhang wonten ing konstelasi Serpens inggih punika Unukalhai utawi Cor Serpentis "Serpent's Heart", kanthi magnitudo ingkang cetha inggih punika 2,63.
Konstelasi sking rasi lintang Serpens punika gadhah area ingakng ambanipun kirang langkung 637 drajat persegi lan ngewrat gangsal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Serpens punika badhe ketingal sae menawi dipuntingali nalika jam 9 dalu ing salebeting sasi Juli.
Amargi Serpens dipunanggep dados satunggaling konstelasi, sanajan ta dipunperang dados kalih bageyan, urutan ingakng dipuntedahaken déning Bayer mlebet urutan ingkang paling terang ing antawisipun kalih bageyan kasebat. Namung salah satunggal saking lintang ing Serpens ingkang langkung padhang tinimbang sak protelon magnitudonipun ingkang ketingal, saengga konstelasi serpens punika boten gampil kangge dipuntingali.
Serpentis, ingkang dipunjenengi Unukalhai, inggih bageyan wonten sirahipun.
Serpentis, ugi wonten ing sirahipun konstelasi kasebat, ingkang punika inggih lintang gandha 210 taun cahya saking bumi.
Serpentis ugi dipunsukani nama Alya (utawi basa Arab ipun inggih punika "ula"), ingkang wonten ing bageyan buntutipun ugi kalebet lintang gandha. Lintang - lintang ingkang wonten ing bageyan sirah kaperang saking lintang
sanesipun ingkang wonten ing sakitering rasi lintang Serpens punika ing antawisipun wonten Corona Borealis, Bootes, Virgo, Libra, Ophiuchus, Hercules, Aquila, Sagitarius lan Scutum.
^ (en)Ser·pens (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
^ (en)Serpens (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
^ (en)The Constellations Serpens - The Snake (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serpens&oldid=1015313"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani Kuna	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.16, 8 Maret 2016.
layang kang idi Pangeran Sultan ing Demak. Kagaduha dening Mahdum Wali Prakosa
tindak dhateng ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak uni.Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
sapadha…padha…aring kene yak…..kiye acarane apik pisan…nyenengna ati..kanca kabeh di ajak
nyawang ora bisa nyandingWaru waru doyong rama, doyong mujur ngalorLunga ngendong mlaku gleyar
Balas	Kados pundi kbr ipun,mas,sugengke mawon nggih. Kulo namung ngucapaken raos ingkang sanget,margo tasik enten satrio bangsa ,ingkang purun ngertosi karyo bangso.Bilih percados mboten,amung ramalan.Sampun nggih kang mas ,lintu dinten waget dipun sambung melih,”yadi”
Balas	ayo sabtu pahing do ngumpul… 🙂
pmcocok kwi d masukne TV One (sekalian pengenalan ke khalayak kalau ada komunitas cyber)
nek sejarah takok sing nduwe web ae kang phoer, mosok sing duwe nganti ra ngerti
iku sing nulis yo blm tntnu wong kito (sfc),
[Reply]	rejz.boromania May 13, 2009 at 7:56 am
hihihihihi…. akhire lak yo ngaku2 dewe tho, iku paling yo cah sing biyen2 kae…
wis jelas khan sopo wong e?? nek uwis yo wis,
weteng luwih, arep mangan durung wayahe ngangso,arep turu lali ra gowo bantal+guling, Arep mlaku2
Absurdisme iku sawijining aliran utawa paham sajroning filsafat sing mratélakaké yèn upaya manungsa kanggo nemokaké makna jroning alam samesta wekasané gagal (lan mula saka iku diarani absurd), sebab makna kasebut ora ana, paling sethithik sing magepokan karo individu. Tembung "absurd" jroning kontèks iki ora ateges ora mungkin sacara logika (logically impossible), nanging luwih nduwèni teges ora mungkin sacara manungsa (humanly impossible).[1]
Absurdisme iku magepokan karo èksistènsialisme lan nihilisme lan nduwèni oyod saka filsuf Denmark abad kaping-19, Søren Kierkegaard. Absurdisme minangka sistem kapracayan lair nalika anané obahan èksistènsialisme, nalika filsuf lan panulis Aljazair katurunan Prancis Albert Camus oncat saka aliran filsafat kasebut [2] lan nerbitaké manuskrip The Myth of Sisyphus. Kahanan sawisé Perang Donya II nuwuhaké lingkungan sosial sing nyuburaké wawasan absurdisme, utamané ing nagara Prancis sing rusak amarga paprangan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Absurdisme&oldid=1082035"	Kategori: ÈkstènsialismeNihilismeFilsafatKategori ndhelik: Halaman
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 4 Sèptèmber 2016.
Pucuk Kab Lamongan 273 II-12-115 Rozanah Cahya Kurniawati P SMP Negeri 1 Babat Kab Lamongan 274 IV-30-011 Ryan Ridha
arek cilik2 iku brarti.. lilaliloPELATIH
orang tua..cek gak nglamak arek cilik2 ikuwuiihhh sampeyan ndhisik ngaji
kepareng kula badhe njamasi pusaka. Suci lair kalawan suci batin, manunggal jagad alit kalawan jagad ageng, saking kersaning Gusti“.
Gunung Noshaq nalika wulan juli 2009, dipunpundhut fotonipun saking base camp
Wulan sae kangge minggah : Juni, Juli,
Paminggah nomer setunggal : Toshiaki Sakai, Goro Iwatsubo saking Ekspedisi jepang
Pusat Kutha : Chitral, Pakistan[1]
Noshaq inggih punika gunung ingkang paling inggil, ingkang dumunung wonten ing Afghanistan. Gunung punika urutan nomer kalih inggilipun, wonten ing Hindukush. Papanipun wonten ing sisih leripun Pakistan, kaliyan gunung ingkang paling inggil wonten ing Kisaran, Tirich Mir. Gunung punika gadhah ruten ingkang sekeca dipunminggahi. Nalika wonten ing wulan Februari 1973 musim dingin, ekspedisi saking Polen saged minggah wonten ing gunung punika.[1]
Noshaq utawi Nowshak minangka puncak ingkang inggilipun urutan kaping kalih wonten Himdu Kush, sabibaripun Tirich Mir ingkang inggilipun 7.690 meter. Gunung punika papanipun manggen wonten ing watesanipun antawisipun Afghanistan kaliyan Pakistan. Sisih ler kaliyan sisih kilen gunung punika manggen wonten ing Afganiskan, lan sisih ler-wetanipun manggen wonten ing Pakistan. Noshaq minangka gunung ingkang paling inggil wonten ing Afganistan, papanipunmanggen ownten ing garis Durand minangka pratandha watesanipun Pakistan. Akses ingkang paling gampil tumuju dhateng Gunung Noshaq inggih punika lewat Chitral.
Paminggahan[besut | besut sumber]
Paminggahan ingkang kaping pisan punika nalika taun 1960 déning Toshiaki Sakai kaliyan Goro Iwatsubo, anggota saking ekspedisi Jepang. Paminggahan gunung punika lewat sisih wetan kidulipun Qadzi Deh Glacier. Paminggahan nalika musim dingin ingkang kapisan nalika taun 1973 déning Andrej Zawada kaliyan Tadeusz Piotrowskin, anggota ekspedisi Polen lewat sisih ler. Paminggahan kasebat saged dumugi puncak 7.000 meter. Utawi 22.966 kaki Paminggahan déning warga Afghanistan nalika wulan Juli taun 2009. Kalih anggota saking sekawan warga Afghanistan saking Koridor Wakhan saged dumugi uncak nalika tanggal 19 Juli.[2]
^ a b (en)[1](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Noshaq&oldid=1091522"	Kategori: Gunung	Menu navigasi
Preview Baratayuda & Kresna Gugah (2)
Ing. Jaromir Dusek, Ing. Karel Hartman, Hanus Keil, pro. MVDr Emanuel Kral, Karel Kloubek, Ing. Dr. Frantisek Lerche, Ing. Dr Vaclav Michal, Ing. Dr Zdenek Munki, Ing. Vladimir Mueller, MVDr Julius
rang Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
Cithakan:Kutha krajan propinsi Banda Aceh, kotamadya punika kutha krajan: propinsi Nanggroe Aceh Darussalam. Riyin kitha punika anami Kutaraja.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 30 Januari 2017.
Dalem Jenenge Panganggo Keprabon Ing Karaton Nagari
RitzenhoffDipl.-Ing. Jörn BöckerDipl.-Ing. Uta Kühne Dr.-Ing. Sandra Peters-ErjawetzDipl.-Ing. (FH) Thole
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.16, tanggal 11 Maret 2013.
Author: Ki !dar "ArJuna" / Label:
saka macem-macem masalah kesehatan, kanthi nggunakake tamba sing wis diwenehake karo gandum
“Yo wis Dhi, nek kowe anggep luwih apik yo ora usah
dipasang. Ora usah digawe,” (Ya
Edhie, piye kabare?” kata Bung Karno. “Patung Dirgantara nang endi?”
“Sampun rampung, Pak, (Sudah selesai, pak)” jawab
“Kok durung dipasang? tanya Bung Karno. Nyuwun pangapunten, Pak. Kulo sampun mboten gadah
koq nganggo ekstasi ? ojo ngono mas mengko iso koyo wiro, piye dadi ne.
PARAGRAF 1. Pengertian Paragraf 2. Unsur Paragraf 3. Struktur Paragraf
Penghageng Kawedanan Hageng Panitraputra Karaton Ngayogyakarta Hadiningrat | >>> Cakra Prabu Krisna @Hakim
melamar Ande-Ande Lumut, Mbok Rondo selalu bernyanyi, “Putraku si Ande-Ande Lumut… tumuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… Putrine sing ayu rupane… Kleting Abang iku sing dadi asmane.” Lalu Ande-Ande Lumut menjawab, “Duh ibu kulo mboten purun… Duh ibu kulo mboten medun najan ayu sisane si Yuyu Kangkang…”
“”Putraku si Ande-Ande Lumut… tumuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… Putrine sing elek rupane… Kleting Kuning iku sing dadi asmane.” Lalu secara mengejutkan, Ande-Ande Lumut menjawab, “Duh ibu kulo injih purun… Duh ibu kulo badhe medun najan olo mboten sisane si Yuyu Kangkang…”
Gambar:Gili Islands & Gunung Rinjiani, Lombok, Indonésia.jpg
Taman Nasional Gunung Rinjani (TNGR) iku ekosistem kanthi tipe alas udan pagunungan lan savana sing dumunung ing Pulo Lombok, Nusa Tenggara Kulon. TNGR ditetepaké dadi kawasan Taman Nasional liwat Surat Kaputusan Mentri Kehutanan No.280/Kpts-II/1997 kanthi wewengkon sing jembaré 40.000hA senadyan ing lapangan jembaré luwih saka 41,000hA.
ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 15 Maret 2016.
Bapak-bapak, Ibu-ibu menawi panjenengan gerah waja (lara untu), kula aturi ngunjuk Puyer Cap 16 caspleng khasiate. Puyer Cap 16 Prodoksi PT. BINTANG TUJOE. Saget dipun pundhut wonten ing took-toko, warung-warung ingkang wonten gambaripun Bintang Tujoe.
Wujud basane ngoko kabeh. Lumrahe dienggo omongan kanca karo konco sing wis kenal akrab utawa wong tuo marang wong nom sing wis kulino.
Amir : Danur, kwe wis mangan during ?
Danur : Durung Mir, kowe arep njajakake aku po ?
Wujud basane ngoko campuran krama inggil. Gunane kanggo ngomong kanca karo kanca nanging ngurmati antarane kanca nanging wis tuo bareng utawa kanca kentel wis pada dadi pegawe.
Pratama : Pak, iki arep ngendi, sadjake kok penting banget.
Didik : Arep nyang kantor, iki rak Bupatine arep rawuh nang kantorku.
La panjenengan arep tindak ngendi sadjake kok yo repot ngono.
Pratama : Iya, iki isih blanja kanggo slametane bapak, mengko sore panjenengan ya
1.) Sopan santun micara ngganggo telepon
Micara ngganggo telepon iku dibedake dadi rong werna yaiku : (1). Minangka pamicara, lan (2). Minangka mitra wicara
Pamicara iku wong nduweni prakarsa micara. Mulane, sadurunge micara wis ancang-ancang milih tetembungane amarga wis cetha sapa sing arep diajak micara kosok baline, mitra wicarane during ngenteni sapa sing ngajak wicara. Apa sing arep ngajak micara iku luwih tuo,
luwih enom, pangkat, apa perlu diajeni, babar pisan durong di ngerteni. Pamilihing tetembungan dumadi sanalikane nampa swara ing telepon.
Uluk aroh, kanthi takon arep nggoleki sapa
2.) Gatekna lan tandhingna tuladhane micarane nganggo telepon ing ngisor iki !
Peni : Ya…halo iki Peni, la koe
Slamet : Aku ape nyilih buku jawane Edi !
Peni : Ya ngko tak kandake Mas Edi !
Slamet : Wis ya Pen ? Da…!
Slamet : Sugeng esuk iki Mas Edi ?
Peni : Sanes, kula Peni, Panjenengan sinten ?
Slamet : Aku Slamet, Dhik Peni. Mas mu ana
Slamet : wis ya, Dhik ? matur nuwun lho, Sugeng esuk !
Awit sanajan ta mung kanthi maca, sapa bae bisa ngetuti jantraning jagat.
Bisa ngerteni owah gingsire jaman, bisa nonton polah tingkahe manungsa.
Mulane, ana sing ngadhakake yen maca iku padha karo mengakake jendelaning jagat.
Sayekti perlu banget sapa bae bisa maca kanthi gancang lan
(2) endhek-dhuwur persenan anggone mengerteni isi wacan.
Maca gancang saora-orane nemahake telung piguna, yaiku.
(a) nemokake pawarta (informasi) kanthi cepet.
(b) ngrambahi kehing kaca buku utawa wacan sajroning wektu kang cepet.
Gatekna Nut (pola) maca gancang tutburi iki minangka pandom.
Lakune mpripat mblandar saka dhuwur langsung mengisor tangan tengen utawa kiwa ora digunakake
Pandelenge mpripat lumaku saka pojok kiwa dhuwur menengen ngisor, ngiwa maning, nengen, lan
iku wujude paragraph kanthi maca ukara wiwitan lan pungkasaning paragraph, kaajab sing maca bisa ngerteni utawa nduga isine paragraph kasebut.
Lakuning mpripat mblender cepet. Saka pok kiwa nganti pok tengen saben larike suwene maca saben larik sathetik wae.
Yaiku ukara kang mung ngadeg dewe ora ono sambungane karo ukara liyane.
Wacana naratif yaiku wacana kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya-kaya wong kang maca nyekseni dewe utawa ngalami dhewe prastawa mau.
a. Narasi ekspositoris : wacana kang mong manehi katrangan lugu/apa anane. Upamane Jeksa nyritakake kadadeyan Rajapati ing Pengadilan.
b. Narasi sugestif : wacana kang ngracik kanthi runtut bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca.
Nalar mung kanggo nggayuh surasa (makna) yen perlu nalar diliwake.
Wacana kang nggambarke kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek). Objek mau kaya-kaya ana ngarepe wong kang maca.
Sajroning wacana eksposisi dibabarke ananing analisa proses nganggo
ngowahe panemune wong liya . Supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepke penulis/kang ngomong kanthi argumentasi penulis mbudidaya ngakit kasuyatan (fakta), kanggo mbuktekke yen
supaya wong tumindak jumbuh karo kang dikarepke dening kang celethu, iku uatwa ing wektu kang arep
Jebulane gambare calone kangmaseRama rama jaluk madhang lawuh uyahMoh madhang lawuhe uyah rama jaluk bojo sing dadi lurahRama rama, jaluk madhang lawuh trasimoh madhang lawuhe trasi ramaJaluk bojo sing dadi pulisiRama rama, jaluk madhang lawuh tahumoh madhang lawuhe tahu ramaJaluk bojo sing dadi bauRama rama, jaluk madhang ajang godhongmoh madhang ajange godhong ramaJaluk kanca sing gotong royongRama rama, jaluk madhang lawuh kripikmoh madhang lawuhe kripik
kulintang kembang kuyantiKurandangan goleti sing eman maningDongkel gelang jenenge bung alang alangWis ajege wong
MUGO2 WAE SING MANGAN DUIK E
ngerti uda negara lan tata krama kuwi prasasat ngumbah uyuh lan kotoran kang
rumangsa dheweke darbe pangkat, iku uga perlu diedohi. Ing
tembe yen wis ilang pangkate kari katon alane
kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik,
ngunu.Ning yaw mbuh kwi menungso sing
kejadian aq neng ngumah, pas rek sahur ki krungu uwong muni kepanasan ngunu.Ning yaw mbuh kwi menungso sing kepanasan tenin opo hura..Dadine
Gunungkidul Sun Sep 12, 2010 4:52 pm Ass. Wr. Wb.Leres meniko Mbah Asmaraningtyas, menawi masyarakat ingkang caket kaliyan peristiwa puniko soyo ajrih malah soyo seneng anggennipun damel isu ingkang mboten mboten.
yaw mbuh kwi menungso sing kepanasan tenin opo hura..Dadine yaw gak sido
saiki wis ora serem koyo biyen..Saiki gon q wis rame koyo kutho.. Sponsored contentSubyek: Re: Mayat Hangus Terbakar Ditemukan di Gunungkidul
C# D C# G C#
Mung donya sing aku weruh Uripku ojo duwe
bos. ngajukno pilihan, nah terus mben dipilih 4 soko sakmono akeh e kui… ora dipilih kabeh
pmDiwoco to diwoco beritane sing tenanan, ojo cuma isone komentar ae thok……nek trae ra seneng yo ora seneng. Wong dasare wong g seneng yo komentare yo elek
dewe durung ngerti sepak terjange(skill) pemain tsb wae kok bingung, mbok sing sabar. Contone saking sabar puolll akhire persibo melok level 1 ngono kok.
[Reply]	Bojone October 2, 2011 at 4:40
menunggukuRongkop, 14 Ocktober 2008 gaplexKoordinatorJoin date : 07.01.09Subyek: Re: PUISI CINTA Thu Mar 19, 2009 12:56 pm ASDD wrote:Kalung emas sing ono gulumu, saiki wis malih dadi biruLuntur koyo tresnamu luntur koyo atimuSaiki kowe lali karo akuKalung emas sing biyen tak tuku, tak pasrahke mung kanggo sliramu.Gede rasa tresnaku mung kanggo sliramuSaiki kowe banjur ninggal aku.Loro atiku atiku keloro-lororasane nganti tembus neng dodonangisku iki mergo kowe sing njalariKebangeten opo salahku iki, opo
Mar 19, 2009 2:41 pm Lha jelas do pinter2 no? Arako gur pakanane thiwul njur kurang banyu kae......Sing
jal nek Bethari Wilutomo nganti mothah
si tangan alus sing banget wasis ngracik jamu?
pupur, gincu, lan esem panjiret ati
dimen rembulan kae gelem leladhang ing taman selagine aku isih kongang nyipta geguritan
saka dhuwur, kabeh umat bisa makmur, Gunung Merapi kasuwur, ati tentrem wit ngaluhur,
Yo apik ngono,latihanne sing cepet ya!
Jatayu iku paraga saka carita Ramayana, putra saka Aruna lan keponakan Garuda.[1] Jatayu iku awujud manuk sing bisa ngomong kayadene manungsa.[2] Nalika Déwi Sinta diculik déning Rahwana dhéwèké weruh lan mbiyantu nulung Déwi Sinta.[1] Jatayu tarung anglawan Rahwana arep mbébasaké Déwi Sinta.[3] Akhire Jatayu kalah lan ora isa mabur manèh, nanging sadurungé tiba Déwi Sinta nitipaké ali-ali marang Jatayu supaya Rama bisa nggolèki Déwi Sinta.[3] Sawisé Jatayu kalah, Jatayu banjur ketemu Rama lan Laksmana sing lagi nggolèki Dèwi Sinta ing satengahing alas.[4] Sadurunge mati, Jatayu isih bisa nuduhaké ali-ali saka Dèwi Sinta.[3] Rama lan Laksmana nganakaké upacara pemakaman kanggo Jatayu.[5]
^ [1](diunduh tanggal 31 maret 2011)
^ a b c [2] (diunduh tanggal 4 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatayu&oldid=1024200"	Kategori: Tokoh RamayanaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.51, 11 Maret 2016.
adhi_wapistic: Cerkak_saking Bu Nini Klenyem
crita punika namung dhapur crita gojegan kanggo ngendhokaken syarap supados mboten metentheng, kados yen mirengaken crita jagading lelembut. Menggah crita wau mekaten : Supados nges kulo badhe ngoko kemowon : Ing sawijining dina, ana wong bebrayan sing nduwe anak lanang ontang-anting sing banget di ugung ing samubarange. Merga saking banget tresna lan gematine, anake mau mung di uja sakarepe. Ora di dhidhik, ora diwarahi apa-apa lan ya ora di sekolahake, mula bareng gedhe bocah kuwi babar blas ora bisa apa-apa. Geweyane dina-dina mung mangan turu wis ora ana maneh. Bocah mau dijenengi Purwo, ning gandheng saking bodho lan gobloge banjur padha diparabi Pengung. Pengung sing sedina-dinane mung mangan, turu kuwi awake dadi lemu kaya gendhon. Gandheng wis di wasa, mula wong tuwane kepingin si Pengung kaya bocah-bocah salumrahe ya kuwi di omah-omahake. Ning njur sapa sing gelem karo bocah sing ming kaya pong-pongan kuwi ? Kebeneran, tanggane wong tuwane Pengung ya dhuwe anak wedok sing mung ngelethek neng njeron ngomah wae. Gaweyan ngomah kabeh bisa nantandangi, ning emoh yen metu ngomah merga bocah kuwi isinan banget alias Clingus. Yen kepeksa nganti pethukan utawa ditakoni uwong, olehe semaur utawa mlaku ya ndhungkluk terus, ora wani nyawang sing ngajak omong. Ning bocah kuwi mungguh kekarepan lan pepinginan ya normal kaya wong lumrah. Cacade ya mung siji kuwi isinan utawa Clingus. Bareng Pengung ditari rabi, sak wise di ajak jagong manten (karepe wong tuwane, nek dadi manten kiya di dandani ngono kuwi), Pengung di tari rabi ya gelem. Saiki wong tuwane Pengung sing bingung. Gek cah wadon ngendi sing gelem dirabi wong koya anake kuwi ? Sidane kelingan anake tanggane ya si Clingus. E ya kalah cacak menang cacak, sapa ngerti nek bocahe sing ora tau srawung uwong kuwi gelem dijodhokake anake. Bareng Clingus di tari wong tuwane gelem nglakoni, wusanane njur padha dirembug. Pengung seneng banget nalika di dandani lan di ladeni panganan sing enak-enak, prasasat ora leren anggone ngemil. Nganti tamu-tamu padha nggeguyu karo manten sing ora duwe isin kuwi. Kosok balen karo Clingus, nalika ditemokake sasat kaya reca di lungguhake. Ora obah, ora wani nyawang tamu-tamu mung ndhungkluk wae. Pengung mono kaya dene jenenge wis ngarani, bodho longa-longo kaya kebo, sing ngertine mung mangan turu klinthong-klinhong dolan. Mula anane Clingus sing wis resmi dadi bojone neng ngomahe, ya ora teges kanggone Pengung. Clingus sing kahanan normal kuwi, neng ngomahe maratuwane apa-apa
ora ngerti. Clingus mung dianggep kanca urip sing manggon tunggal saomah, yen bengi nunggal sapeturan. Bareng wis dadi manten entuk setengah taun, Clingus ditakoni mara tuwane wis ana tandha-tandha arep bathi apa durung, Clingus mung gedheg. Mula wong tuwane Pengung ngandhani anake; “Le, bojomu kuwi ya di wori kaya bapak karo mbokmu kuwi, supaya kowe enggal duwe momongan”. Pengung meneng ngrungokake karo manthuk-manthuk, njur takon : “Olehe ngewori piye, pak ?” “Ngene ya Le, nek turu ben bebas kuwi ora usah nganggo sandhangan. Leh mu turu ngisor ndhuwur, bojomu sing ngisor, kowe sing neng ndhuwur, suwe-suwe suk kowe rak njur duwe anak” “O yoh pak, mengko bengi tak lakonane”. Bapakne Pengung gedheg-gedheg karo ngelus dhadha batine : Oh mesakake Clingus, jebul sprana-sprene kuwi isih wutuh, durung di owah-owah. Bareng genep sesasi, Clingus blokeran pijer mutah-mutah wae,
kandha : “Kula kalih kang Pengung di kengken tilem ngandhap (longan), kang Pengung tilem nginggil (ngamben), kula mboten betah pak, jrambahe niku anyes sanget. Sakniki kula
dhewe turu ngamben, kok bojone kon turu nglongan, pantes masuk angine terus. Wong tuwane Pengung judheg, banjur ngulir budi, piye bisane Pengung ngerti karepe bapakne. Wayah awan nalika sepi, bapakne Pengung ngawe anake. Bareng wis mara Pengung di kandhani : “Le, uwis, bojomu aja kon turu neng longan terus, mengko mundhak masuk angin dhudhuk. Saiki ganti. Iki kowe tak wenehi klentheng (isi kapuk). Nek kowe karo bojomu arep mapan turu, klentheng iki lebokna pusermu, njur bojomu kan turu mlumah. Klentheng iki pindhahen neng pusere bojomu, ning tanganmu lan tangane bojomu ora kena ndemok klentheng kuwi, dadi saka pusermu tempelna neng pusere bojomu nganti mlebu. Mengko suwe-suwe kowe rak duwe anak”. “Dadi olehku turu ya ora nganggo sandhangan, ta pak ?”. Bapakne manthuk-manthuk tandha ngiyoi. Batine : ah nek kanthi cara iki mesthi kasil. Tenan, nalika nindakake mindhah klentheng kuwi, Clingus sing normal wia mapan-mapanake awake, merga barange sing sensitif kuwi wis kesenggol-senggol pusakane Pengung, ning arep cawe-cawe isin lan wedi. Seje karo Pengung, punjere pikiran mung ana klentheng, janji klenthenge ngglindhing neng peturon njur leren, perlu mbenakake klenthenge. Mangka Clingus wis ngos-ngosan gulung koming, kepingin banget ngrasakake landhepe senjatane Pengung. Ning bola-bali mung gela. Merga Pengung ora tanggap.Wusana saking jengkele, Clingus njorogake Pengung nganti klumah neng ngamben. Esukke tanpa pamit, Clingus bali mulih neng nggone wong tuwane alias purik. Bapakne Pengung kaget nalika ngerti Clingus purik, mula Pengung banjur di dhedhes bapakne njur crita. Kandhane Pengung : “Pakone bapak kabeh wis tak lakoni. Clingus tak kon turu mlumah, aku mengkurep neng ndhuwure. Ning ya kuwi
ngglindhing, ambegane Clingus nganti cos-cosan, sajake ora sabar” kandhane Pengung jujur. “Njur ya mung ngono kuwi, Le ?” “Lha iya pak, ngerti-ngerti aku nglilir Clingus kok wis ra ana.” Krungu kandhane Pengung, bapakne banjur ngekep anake kenceng kebak trenyuh. Kandhane: “Yoh Le, bapak arep golek dalan ben Clingus gelem bali mrene”. Bapakne Pengung muter uteg kinanthen donga, muga-muga anake ngerti kaya salumrahe wong urip. Bapakne Pengung banjur lunga neng pasar kewan, baline wis nuntun wedhus lanang wadon sing lagi mbabrak (brai). Digawekke kandhang apik, sisih kandhang di wenehi amben sing kobet kanggo turu. Sawise dadi njur ngundang Pengung karo di kandhani ngene : “Le, rehne bojomu mulih neng wong tuwane, kowe saiki tak wenehi gaweyan ngingu wedhus. Wedhus iki ulatna sapari polahe. Wiwit saka ngarit kanggo pakane .... angon lan turu sandhingen ! Apa wae sing ditindakake wedhus sajodho iki gatekna mbok menawa ana paedahe kanggomu”. “Iya pak, aku manut”. Pengung pancen bodho .... goblok .... ning jujur tansah nggugu pakone bapakne. Saiki turune neng sandhing kandhang wedhus. Gandheng diperti ..... digemateni lan pakan sarta ngombene digatekake banget, wedhus sing lagi padha mbarak kuwi njur kawin. Lagi kuwi Pengung weruh sesawangan anyar, sing durung tau diweruhi, mula di jengglengi terus. Wusana wedhus kuwi meteng njur manak telu cempe-cempe sehat sing nyenengake. Suwe-suwe pikirane Pengung mletik lan tinarbuka. Jebulane sasuwene iki dheweke durung tau nindakake kaya pakartine wedhus sajodho kuwi marang bojone. Mula niyate Pengung arep marani bojone dikon mulih. Dheweke arep kandha yen sak suwene iki dheweke ora ngerti apa tegese bebojoan. Ya wiwit iku, Pengung lan Clingus urip bebrayan tentrem lan ora let suwe Clingus wis katon ngandheg.T A M A T 2. Salah_Sasaran saking Is Sarjoko (Nini Klenyem)(http://www.cerkak-jawa.com/critalelucon/89-si-pengung)
Mas Giman, crita punika namung fiktif, sekedhar kangge ndherek ngregengaken siaran lelangen. Sumangga kawaosna ! : Ing ndesa Jabalkat, ana sawijining randha enom duwe anak wadon siji sing wis ngancik diwasa. Gandheng uripe ya mung dhanyang buruh, mula anake mbok randha sing jeneng Inah, bareng wis lulus SD ya njur mogok ora gelem sekolah, dhasar bocahe ya ngerti yen kanggo mangan wae rekasa, apa maneh kanggo wragat sekolah. Inah lan mbokne, ing sadina-dinane nyambut gawe golek pangan dhewe-dhewe. Mbok randha buruh tandur apa derep, dene Inah buruh ngumbahi apa setlika nggone tanggane. Pokoke, lelorone golek pangan saentuke ning dhewe-dhewe jalure. Wis ana seminggu iki mbok randha dikongkon masakake pak Wigeno sing lagi nyambat ndandani omah, biyen gedheg diganti bata. Mbok randha mono senajan wis nduwe anak prawan, ning merga wonge tansah ngrumat awak, resikan lan seneng jejamu, mula ora mokal senajan wis umur telung puluh telu taun isih katon kempling, isih katon sedhep yen sinawang priya. Pak Wigeno sing wis ditinggal ngajal bojone udakara telung taunan kuwi, wis rumangsa kesepen banget. Mula anane mbok randha sing dikongkon masakake tukang ing omahe, sing saben ndina ana ngomahe kuwi kena kanggo tamba, senajan mung entuk nyawang, lan ngajak omong-omong yen pinuju sela lan sepi uwong. Pak Wigeno sok mancing-mancing gunem, e mbokmenawa mbok randha isih gelem yen diwengku priya. Merga nyatane pak Wigeno suwe-suwe ana rasa sir lan seneng karo mbok randha sing isih kempling lan sedhep kuwi. Ning gandheng mbok randha wong lugu, mula ora tanggap karo karepe pak Wigeno sing sok ngganyik ngajak omong kuwi. Ngertine majikane kuwi ya mung wong apikan ngono. Kejaba kuwi, senenge mbok randha ya anggone pak Wigeno nyah-nyoh dhuwit, ora ketang kuwi mung susuk olehe blanja. Pak Wigeno ngerti, yen mbok randha senengane mung tuku jamu, yen tuku jajan paling-paling ya mung gethuk thiwul sing mbejaji limang atusan. Yen Inah pas ora ana sing kongkon utawa mbutuhake baune, karo mbokne ya sok dikon ngrewangi olah-olah neng nggone pak dhudha. Semono mau dening pak Wigeno , Inah ya di wenehi persen utawa pituwas dhewe. Gandheng mbok randha ora tanggap karepe pak Wigeno , mangka pak Wigeno sejatine kepingin banget ngrumat (ngepek) mbok randha, mula pak Wigeno meneng-meneng mara neng dhukun njaluk pengasihan supaya mbok randha seneng lan gelem nanggapi karepe utawa dirabi. Mbah dhukun njur takon pak Wigeno : “Pak Geno, napa sampeyan ngertos kesenengane mbok randha ?” “O ngertos sanget mbah dhukun, mbok randha niku senengane mung ngombe jamu”. “Lha nek mung ngoten mawon gampang”. Kandhane mbah dhukun. “Sesuk sampeyan tuku jamu galiyan putri njur dibekta mriki, nek empun kula mantrani, sampeyan sukakake mbok randha kajenge diombe”. “O nggih mbah dhukun”. Tenan sawise pak Wigeno masrahake jamu njur dimantrani mbah dhukun, pak Wigeno nggawa jamu mau mulih njur diwenehake mbok randha karo kandha : “Gilo mbok randha, aku tuku jamu galiyan, nyoh ombenen ben awakmu waras, giyat olehmu nyambut gawe !”. Mbok randha nampani kanthi bungah tembunge : “Nuwun sanget pak Geno, mangkeh kula ombene”. Jamu ditampani njur digawa mulih, sawise rampung gaweyane. Tekan ngomah jamu diseleh meja, rekane arep diombe mengko yen wis arep mapan turu. Sore iku Inah uga mulih saka nyambut gawe, dikongkon meme gabah mbah Pawiro wetan kana. Mlebu ngomah weruh jamu neng meja, mangka mbokne lagi adus neng sumur mburi omah, Inah mikir : Wah sedina meme gabah awakku kok krasa kesel, ben jamune simbok tak ombene, ben mari kesel. Jamu diombe sepisan gusis, gelas digawa neng pawon njur di asahi. Rampung adus, mbok randha mlebu ngomah ora nglegewa nek jamune wis di ombe Inah, mula ya meneng wae. Kosok baline Inah, sawise ngombe jamu, kaya-kaya kok mung ketok-ketoen pak Wigeno wae, mula kandhane karo mbokne : “Mbok, sesuk aku tak melu nyambut gawe kowe ya, wong sesuk aku nganggur”. “Ya kena wae ta nok, aku ya seneng kok yen mbok re wangi”. Kandhane mbokne bungah. Nalika arep mapan turu mbok randha lagi eling jamune. Niliki ndhuwur meja wis ora ana, mbok randha njur takon Inah anake : “Nok, kowe weruh jamu ning meja kene ?” Gage wangsulane Inah : “Weruh mbok, wis tak ombe, jeneh aku krasa kesel je mbok” “O o ya wis nok, padha wae, jare pak Wigeno , kuwi ya jamu mari kesel, wong sing menehi dheweke”. “O dadi jamu kuwi mau pawehe pak Wigeno ta mbok ?” “Iya, ya lumrah ta nok, wong aku bebaune”. Inah njur mikir, genea sawise ngombe jamu kok njur ton-tonen wewayangane pak Wigeno ? Tenan esuke Inah melu mbokne nyambut gawe neng omahe pak dhudha. Inah gumun, genea yen weruh pak Wigeno atine kok rasane seneng banget. Bareng weruh tekane mbok lan anak kuwi, pak Wigeno takon mbok randha : “Piye mbok randha, jamune rak jos ta ? Mesthi keselmu njur ilang”. Gage panyaute Inah : “Wong kula sing ngobe pak Wigeno , tikna kesel, kula mboten taros kalih simbok”. “Dadi malah kowe ta Nah sing ngombe ?” “Enggih, nyuwun ngapunten nggih pak !” “Ora papa ..... ora papa Nah, lha kowe mrene ki apa ora di sambat tangga teparo kon ngumbahi apa setlika ?” “Mboten pak, malah kula kok njur kepingin mriki ngrencani simbok”. Dheg .... atine pak Wigeno bungahe ngayang batin. Ngarah mbokne kok malah kena anake. Kandhane : “Wista Nah, nek perlu kowe neng kene ngrewangi mbokmu terus, gaweyanmu cukup reresik njero ngomah karo blanja, uga nyepakake manganku. Mbokmu ben sing mangsak lan nyapu njaba”. “Enggih pak, ndherek mawon”. Ngono wangsulane Inah seneng banget.Saiki wis ana sesasi Inah nyambut gawe neng nggone pak Wigeno . Pak Wigeno saya mantep, yen aji pengasihane wis tumama neng Inah. Kerep wae Inah dijawil...... dijanggut meneng wae. Saben ndina sisa dhuwit blanjan sing njarag diluwihi, mesthi dikon ngepek kabeh, saya gawe bungahe Inah. Dheweke sasat kaya wis klebu wuwu. Dirangkul, diaras pipine, dijejeri lungguh mepet, Inah rasane mung seneng. Ning pendhak rampung nyambut gawe, Inah mesthi diajak mbokne mulih, sing mesthi wae ora bisa suwala. Mangka sejatine Inah kuwi wis sambung tresna karo Wagiyo sing nyambut gawe dadi tukang kebon sekolahan SD ing ndesane. Sakploke Inah nyambut gawe neng nggone pak dhudha, wis ora tau kelingan karo Wagiyo pacare. Kosok baline Wagiyo sing pendhak sore mara neng ngomahe, ngomah suwung, merga mbok randha lan Inah durung mulih. Merga wis kangen tenan, Wagiyo ngenteni samulihe. Bareng wong loro mulih, Inah ya terus nemoni kaya adat saben. Crita ngethuprus, anggone wis seneng nyambut gawe nggone pak dhudha, merga saben ndina Inah mesthi diwenehi dhuwit. Nyambut gawene sak karepe, tur diuja karo pak dhudha. Kerepe mung diajak lungguhan karo omong-omongan. Krungu pengakuane Inah mau, Wagiyo sing tilas bocah pondhok kuwi krasa, yen Inah mesthi wis diguna-guna karo pak dhudha. Mula niyate Wagiyo arep nawarake pelet mau srana njaluk pitulungan mbah Kaji, wong sing dianggep pinter ing samubarange. Tenan sawise Wagiyo sowan mbah Kaji, dening mbah Kaji didhawuhi pasa mutih telung ndina, njur diwenehi banyu putih sabotol. Dhawuhe mbah Kaji, banyu kuwi dikon ngombe Inah, turahane dikon ngecurke Inah neng pancen wedange pak Wigeno, karo kon muni ngene : “Peletmu ora mandi ..... (ping telu). Sawise kuwi Inah njur kon mulih adus kramas, karo aja entuk bali neng nggone pak Wigeno meneh”. “Nek Inah mboten nggugu pripun mbah ?”, pitakone Wagiyo ngemu samar. “Wis ta mengko angger wis tak sranani, mengko Inah rak manut apa pakonmu, janji welingku neng kowe wis mbok tindakake”. Ngono kandhane mbah Kaji. Bareng Wagiyo wis rampung olehe pasa, Inah kokya nurut apa pakone kekasihe. Lan wiwit kuwi ...... Inah wis blas ora tau kelingan pak Wigeno maneh. Embuh mengko piye nasibe mbokne sing sekawit disiri pak dhudha kuwi, ning jebulane salah sasaran. Mbok randha slamet, ning Inah anake sing kena guna-gunane pak dhudha,
^ Meinsma, J.J., 1903. Serat Babad Tanah Jawi, Wiwit Saking Nabi Adam Dumugi ing
Sampek elek, [sampek elek]
Many people will die from starvation in prosperous
Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara III, diantaranya Raden Ngabehi Yasadipura II (Raden Tumenggung Sastranagara, red),
Raden Ngabehi Ranggawarsita (Surakarta, 14 Maret 1802 - Surakarta, 24 Desember 1873), iku pujangga Jawa. Panjenengané asal saka kulawarga pujangga kraton Surakarta kang misuwur, ya iku kulawarga Yasadipura. Lair kanthi asma Bagus Burhan, dina Senin Legi, tanggal 10 jam 12 awan, wulan Dulkaidah, taun Be 1728, putra pambarep saka Mas Ngabehi Ranggawarsita (luwih dikenal minangka Pajangswara / Pajangsora), abdi dalem Panewu Carik
banget tembang macapat gaya palaran. Nalika Raden Ranggawarsita alit, asmanipun Bagus Burhan. Sawisé disapih Bagus Burhan banjur diasuh déning Empu Tanujaya. Sasampunipun makarya ing kraton asmanipun Ranggawarsita. Kauripan pujangga Ranggwarsita ana ing lingkungan kraton Jawa kang kebak konsèp logika, ètika, lan èstètika. Asil karya Raden Ranggawarsita punika babagan Babad, Filsafat keagamaan, primbon, sejarah pewayangan, peribahasa Jawa.
Sawisé umur 12 taun, Bagus Burhan kang durung bisa maca Kitab Al Qur'an, banjur dikirim menyang Panaraga saperlu meguru ngaji marang Kanjeng Kyai Imam Besari ing Gebang Tinatar. Nanging dhasar bocah nakal lan ugungan, wis luwih saka setaun ngaji, Bagus Burhan durung khatam Al Qur'an, aja manèh Al Qur'an, turutan waé uga durung khatam. Sidané, déning pengasuhé ya iku Ki Tanujaya, Bagus Burhan diajak ngumbara, lunga menyang tlatah Kedhiri, nanging pungkasané bali manèh menyang pesantrèn ing Panaraga. Sawisé disrengèni déning Kanjeng Kyai lan dilulu yèn kepingin dadi warok Kanjeng Kyai uga sanggup dadi perantara, Bagus Burhan ngrasa isin banget banjur nangis lan wiwit sadhar dhiri. Amarga isin mulih menyang Surakarta yèn ora ènggal bisa ngaji, Bagus Burhan banjur nglakoni tirakat, ya iku kanthi ngrendhem ing Kali Watu jroning patangpuluh dina, lan sedina mung mangan gedhang watu mentah siji. Sawisé tirakat patangpuluh dina suwéné, Bagus Burhan banjur éntuk kanugrahan dadi bisa lancar ngaji, malah diangkat dadi kapercayan Kanjeng Kyai Imam Besari.
Maguru marang Panembahan Buminata[besut | besut sumber]
Sawisé bali saka Panaraga, Bagus Burhan banjur dipasrahaké supaya ngabdi marang Gusti Panembahan ing Buminatan. Jroning ngabdi mau Bagus Burhan bisa mranani penggalihé Gusti Panembahan saéngga dianugerahi "pusaka" amanat saka Sri Baginda Pakubuwana III, ya iku arupa kasektèn kanggo nulak kang duwé niat jahat. Saliyané iku uga dianugerahi èlmu kendhali kakuatan jasmani lan rohani sarta kalantipan pancaindra. Pungkasané ing dina Senèn Pahing tanggal 4 Sapar taun Alip 1747 utawa kanthi candra taun Amuji suci pandhitaning ratu, Bagus Burhan bisa diangkat dadi juru tulis Kadipatèn kanthi asma Ranggapujanganom.
Ngumbara[besut | besut sumber]
Kanggo njerokaké èlmu lan kawruh, Bagus Burhan utawa Mas Rangga Pujanganom, banjur lunga meguru menyang padhépokan Kyai Ajar Sidalaku ing Tabanan, Bali. Ing padhèpokan iki Mas Ranggapujanganom diisi èlmu pandeleng batin. Miturut Kyai Ajar, yèn èlmu iku dipatrapaké bakal bisa ngerti bab kang durung dumadi, lan Mas Rangga Pujanganom bakal dadi sumber èlmu kawruh lan èlmu kawicaksanan saéngga bakal dadi pandhita utawa pujangga nagara. Mas Rangga Pujanganom uga diwedhar naskah-naskah Jawa kuna kang katulis ing rontal utawa kertas kayu, ya iku naskah kang digubah déning para empu, antara liya naskah Ramadéwa, Bimasuci, Baratayuda, Darmasarana, Aji pamasa lan sapanunggalané. Naskah-naskah mau isih tinulis jroning Sekar Ageng, nanging Kyai Ajar bisa mesthèkaké yèn Mas Ranggoyeda Pujanganom bakal bisa njarwakaké jroning basa Jawa kang bisa dimangertèni déning wong akèh.boten ngertos kulo nyuwon penggalih ipun sedoyo
Kaunggulan karya cipta[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.03, 25 Oktober 2016.
kaping lima nanging gagal terus. Saiki nyalonake maneh sing kaping enem kanggo pemilihan DPRD Surabaya. Isih optimis bakal dadi?
metu kampung, pasar, cangkruk karo nom-noman. Dheweke sengaja nekani warga saka omah siji menyang omah liyane kanggo golek simpati supaya mengko dicontreng ing Pemilu 9 April 2009. Priya kelairan Bengkalis, Riau, 20 Oktober 1950 kuwi anggone kampanye ora adol bagus pasang gambare sak dalan-dalan. Kamangka saiki usume para caleg adol bagus lan ayu kanthi pasang gambare ing pinggir dalan-dalan sing strategis, sing ngetokake ragad akeh. Nanging Bang Yusri cukup teka menyang omahe warga lan menehi sosialisasi Pemilu karo ngedum kartu nama sing ana fotone dheweke.
Yousri wiwit nyalonake dadi anggota DPR ing pemilihan 1987-1992, 1992-1997, 1997-1999 (periode iki pilihan kaping pindho), 2004-2009, lan sing pungkasan 2009-2014. Sakliyane teka menyang omahe warga, dheweke uga kampanye liwat cara sing modern yakuwi liwat internet kanthi mbukak akun Facebook. Garwane Ibu Ismarini iki gampang srawung lan grapyak menyang sapa wae. Senajan isih keturunan bangsawan suku Sikumbang, Kabupaten Agam, Sumatra Barat, ning bisa maneka werna basa dhaerah. Uripe kerep pindhah-pindhah. Nalika isih bocah nganti remaja manggon ing Bukittinggi, banjur kuliah ing Akademi Tekstil, Bandung. Sing paling suwe urip ing
wong Medura dheweke nganggo basa Medura, yen nekani wong Jawa nganggo basa Jawa. Dheweke bisa basa Jawa ngoko lan krama inggil. Kanggo mamerake kepinterane basa Jawa, priya sing ngrintis profesine dadi wartawan nalika isih kuliah ing Bandung kuwi saben riyaya yen ngirim SMS menehi ucapan Idul Fitri migunakake Basa Jawa alus mlipis marang wartawan JB. Ing Pemilu 2009 iki bapak sing kagungan putra lan putri telu kuwi melu nyaleg kang kaping enem. Iki prestasi kang ora baen-baen. Tlaten, tabah, sabar, sing patut entuk acungan jempol. Sebab senajan wis gagal kaping lima ning salah sijine pengurus Persatuan Wartawan Indonesia Jawa Timur kuwi ora mutung. Dheweke tetep setya lan ora oncat saka partaine, Golkar. Kamangka umume para kader partai yen kalah banjur ngalih menyang partai liyane golek kalungguhan sing luwih kepenak lan calon dadi. Apa sing ndadekake priya nggantheng kuwi tetep setya
dadi aku luwih tuwa tinimbang umure Golkar,” ngono wangsulane priya sing saiki njabat Wakil Ketua DPD Partai Golkar Surabaya kuwi marang JB karo ngguyu.
Sakliyane kuwi ana alasan liya sing marakake atine kecanthol
kerep menang lomba karya jurnalistik, uga kerep dadi pengurus PWI, konsultan media, lan saiki mbukak koran elektronik aran Radar Pemilu. Uga kerep nindakake tugas menyang dhaerah-dhaerah lan menyang jaban negara.
Yousri klebu wong sabrang sing duwe kawigaten gedhe marang kutha Surabaya. Dheweke nulis buku sejarah Surabaya lan tokoh-tokoh Surabaya. Ing bebrayan wartawan, ramane Rima Yulia Natazza, SH, M. Yudithira Saputra, lan M. Yudha Israputra kuwi priya sing bisa srawung karo sapa wae, karo sing enom, sing tuwa, lan sing sabarakan. Nanging ya ngono, yen entuk SMS saka Bang Yousri marakake ati trataban. Sebab biasane SMS sing dikirim wara-wara yen ana kanca wartawan sing lara utawa tilar donya.
“Nek entuk SMS teka Yousri mesthi kabar sing ora nyenengake. Nek gak ngandhani ana kanca sing lara ya ana kanca sing tilar donya. Nek mbukak SMS saka dheweke atiku mesthi dheg-dhegan, sapa iki sing kesusahan. Ning aku salut marang dheweke, sebab nek dudu dheweke sapa maneh sing gelem wara-wara? Iki ya pegaweyan sing mulya,” ngono komentare wartawan senior Arifin Perdhana nalika jagongan ing
kerjo jam 4 sore..pas arep bali ono uwong arep nyilih pit nggo tuku paku neng material..gandeng podho2 wong jowo bapak q yow percoyo2 wae karo wong kwi..padahal aq mbathin, opo ono material sing buka jam semene?..dienteni tekan rampung maghriban wong kuwi ora bali2..wedhi tekan ngumah kewengen akhir e aq boncengan
cerita2..rampung kerjo jam 4 sore..pas arep bali ono uwong arep nyilih pit nggo tuku paku neng material..gandeng podho2 wong jowo bapak q yow percoyo2 wae karo wong kwi..padahal aq mbathin, opo ono material sing buka jam semene?..dienteni tekan rampung maghriban wong kuwi ora bali2..wedhi tekan ngumah kewengen akhir e aq boncengan
saiki pit q sing ilang biyen wis intuk ijol motor 2 seko gusti Allah.. :) mrinding aki wid nek aku
ya mosok isa maca meneh..lha nek isa maca meneh wis tak terke neng baron to ya?mula sing isih dhuwe wong tuwa dha openana seneng senengna nek wis kasep kaya aku ngene isane mung getun.... Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: Berbagi
Berkesan Sun Mar 18, 2012 12:15 am kersane Gusti kie tanpa wates mbah, lha malah ngguroni wong sepuh to aku kie... tak ugemi
Berkesan Sun Mar 18, 2012 12:23 am yen wis berbagi koyo ngene iki, rasane plong ngurangi beban ning ati,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
lha yen iki barbagi kopi, njaluk loeerrr,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
nganggo gunting kuku sing neng gon tas jebul e iso..Yawis gek mlayu wae.. wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Berbagi
kok man eman...ngrungoke wayang wae nang GCD masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: Berbagi Pengalaman Yang Berkesan Tue Mar 20, 2012 11:38 pm kemajuan omben2nane saiki slimming tea, biasane lakyo mung teh tubruk to mbah,.. _________________
nganti mlaku wae goyang2,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: Berbagi
Dakon utawa congklak yakuwe salah sijine dolanan tradisional Jawa, umume bocah-bocah wadon kang mainke dolanan kiye. Nanging artine ora mesthi bocah lanang ora dolanan. Nanging pancen dolanan kiye ngutamakake ketelatenan lan dimainke ana nang sekitare omah dadi ora kaget yen bocah wadon sing seneng dolanan. Perangkat sing diguna aken yaitu papan dakon dan butiran biji atau watu cilik sing
mBalik ming[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.10, tanggal 28 Januari 2016.
dono Says:	6 Januari 2009 at 1:54 pm nyuwun pangampunten, menawi kulo wayang menika sanes “tontonan lan tuntunan”, awit tontonan wayang mboten saged kangge tuntunan, sebabipun menawi tuntunan menika kedah gumathok,lan nutun dumateng kautamen, wayang mboten saged, malah kathah dhalang ingkang mboten mangertos sejatine dhalang piyambak, ingkang sejatine saged kangge tuntunan menika inggih kitab suci Agama, menawi wayang cekap tontonan ingkang
ngarteakaken wayang sebagai tontonan / tuntunan monggo, sing baku niku ayo pada nguri-uri budaya ingkang adilihing , wong wayang niku gegambaran ndonya kok , mboten sisah didamel polemik, sing penting do senengo nang wayang nek perlu nanggapo…, nek do nonton wayang sing dideluk gur limbukan karo goro-2 thok wae kok do ribut, coba nontono nganti tancep
biasane sing ngono gelem nyucuk awak, trus kawinke darah burma sing gancang. dadine jago cepet pukul awak.yen wis hasil-gandengke pakoy, iso luwih sering
biasane sing ngono gelem nyucuk awak, trus kawinke darah burma sing gancang. dadine jago cepet pukul awak.yen wis
ngerti,,lah wong aku iki ga ngerti pakhoy iku sing piye ?
biasane sing ngono gelem nyucuk awak, trus kawinke darah burma sing gancang. dadine jago cepet
bhurma sek iso aku ngerti,,lah wong aku iki ga ngerti pakhoy iku sing piye ?
Umweltspolitik ISO 14001:2004 Zertifikat ISO 9001:2008 Zertifikat ISO TS16949:2009 Zertifikat ISO 14001 Zertifikat ISO 50001
lan ketoro...Olo ojo dianggep becik, becik ojo di anggep olo... dedik cahyonoCamatJoin date : 11.07.08Subyek: Re:
Dari Tolololpedia, ensiklopedia bebas berbahasa Indonesia.
[sunting] Tulis sampel ing Jawa script alias Hanacaraka (Kama Sutra Bab XVII)
Asia,Jepang,Koréa,Taiwan uga Éropah
Mi utawa mie ya iku panganan paling misuwur ing Asia, kususe ing Asia Wétan lan Kidul-wétan. Miturut cathetan sajarah, mie kapisanan digawé ing Cina nalika jaman pamarintahan dinasti Han. Saka Cina, mie nyebar tekan Jepang, Korea, Taiwan lan nagara-nagara ing Asia Tenggara tekan Éropah. Miturut buku-buku sejarah, ing Éropah, mie mulai dikenal sakwise Marco Polo nekani Cina lan nggawa jajan mie. Nanging ing perkembangane ing Éropah, mie saiki dadi pasta kaya kang kita mangerteni saiki.[1]
Sejatine seni nggiling gandum wis ana luwih dhisik ing Wétan Tengah, kaya Mesir lan Pèrsi. Asale, mie diproduksi kanthi manuwal, nembe taun 700-an ana mesin kanggo nggawé mie sing ukurane cilik nganggo alat mekanik. T.Masaki tahun 1854 bisa nggawé mesin kanggo nggawé mie mekanik kang bisa mroduksi mie kanthi masal. Sakawit iku, mie ngalami akèh perkembangan, kaya ing Cina mulai diproduksi mie instant kang jenenge Chicken Ramen lan ing ing Jepang jenenge Saparo Ramen (1962).[2]
Jinis-jinis Mie[besut | besut sumber]
Mie Seger, ya iku mi kang wis ora ngalami pangolahan lanjutan. Biyasane mung tahan sedina amarga kandhutan banyu kang dhuwur, ya iku 35%. Mi seger biyasane kanggo nggawé mi ayam.
Mie Teles, ya iku mi kang didol jroning kahanan teles. Kandhutan banyune dhuwur tekan 52% mula mung tahan 40jam.
Mie Garing utawa mi endhog, amarga proses nggawéne ditambahi endhog utawa glepung endhog. Bisa tahan suwe amarga kandhutan banyune mung 13%, biasa digawé bahan kanggo nggawé mi goreng..
Mie instan, mi kang paling pmisuwur, amarga praktis lan tahan luwih suwe. Kandhutan banyune mung 5-8%. Biyasane digawé mi godhog utawa mi ggoreng.[3]
Komposisi Mie[besut | besut sumber]
Komposisi bahane ya iku glepung terigu, banyu, endhog, uyah lan banyu awu utawa banyu ki supaya bisa kenyal.[4]
Cara Nggawé Mie[besut | besut sumber]
Proses nggawé sing kapisananan ya iku kabèh bahan dicampur dadi siji nganti dadi adonan. Banjurya adonan diuleni nganti adonan kalis, lunyu, lan transparan. Sakwise iku adonan dibentuk utawa diiris sesuai karo jinis mie kang arep digawé.[5]
Jinis-jinise Mie[besut | besut sumber]
Cellophane noodles utawa suun. Suun digawé saka campuran glepung kenthang lan glepung kacang ijo. Mie jinis iki teksture empuk banget, cocog kanggo olahan sop, suun goreng utawa kanggo isi pastel. Suun didol garingan, direndem jroning banyu panas nganti lembut lan suun wis siyap diolah.
Mie ndhog, digawé saka glepung trigu jinis hard wheat lan akèh nganggo endhog. Biyasane didol garingan kanthi wujud bunder utawa gepeng.
Hokkien Noodles utawa mie Hong Kong. Bentuke kaya mie endhog, bunder, lan alus. Biyasane didol kkanthi kaanan teles jroning wadhah kang kedhap udara. Mie iki cocog dogawé mie goreng atau mie godhog.
Ramen utawa mie kriting Cina. Didol jroning kaanan garing ing wadhah mie instan. Cocok diolah dadi mie goreng utawa mie godhog.
Rice stick noodles utawa kwetiau, digawé saka glepung beras lan banyu. Ing pasaran didol garing lan teles. Kwetiau cocog kanggo digawé kwietiau goreng utawa godhog.
Somen noodles asale saka Jepang, digawé saka glepung gandum lan lenga. Teksture alus lan rasane gurih. Somen didol garingan, bentuke kaya sada, cocog kanggo masakan Jepang kang digodhog.
Soba noodles utawa mi Jepang. Bentuke kaya mie somen nanging wernane klawu utawa ijo tuwa (ngandhut sari teh ijo), biasane didol garingan lan cocog kanggo didadekake mi godhog.
Rice Vermicelli utawa bihun, digawé saka glepung beras, wernane putih resik lan teksture alus, gampang mateng dadi ora perlu digodhog. Cukup dikum ing banyu panas. Biyasane didol garingan dibungkus plastik. Cocok kanggo soup lan bihun goreng.
Mie shoa, asale saka Cina. Digawé saka glepung beras, wernane putih lan gampang mateng, Cocok kanggo masak sop lan misoa goreng.
Wonton utawa kulit pangsit. Didol telesan dibungkus plastik. Bentuke segi papat, biyasane diolah kanthi macem-macem isi, bisa dikukus, digodhog utawa digoreng.[6]
kalori saka mie mung sithik dadi cocog kanggo wong kang lagi diet.[6]
Tips Ngolah Mie[besut | besut sumber]
Menawa tuku mie jroning kemasan, gatekake tanggal kedaluarsane, kawutuhan wadhah lan nomor register saka POM.
Godhog mie garing kanthi suwe lan umub, wektune sawetara 4-5 menit.
Mie teles akèh kandhutan banyune saengga gampang rusak. Jinis iki mung tahan sedina, sakluwihe, kualitas rasa, tekstur, lan hygiene bakal mudhun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 27 Oktober 2016.
kedadéyan ing Sierra Leone sing lumaku sajroning 11 taun antara taun 1991 nganti 2002 lan nemahaké korban jiwa 50.000 [1]. Perang iki diwiwiti tanggal 23
topik perangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 5 Maret 2016.
DIALEK KUDUSTembung “ora” (tidak) dadi “orak” , “wae” dadi “ae” Panambang (mu) dadi “em” dulurmu à dulurem, bojomu à bojonem, nggonmu à nggonem lsp. Tembung “jarke” dadi “jarna”, kepriye dadi “piye”, “dak” dadi “tak”, “saben” dadi “ben”. Basa Jawa Dialek Kudus Duweke sapa? Nggeke sapa? Deweke jarake wae?
Amargi, kula kaleres kesah Keranten kula saweg kesah. Sampeyan punika kados pundi? Sampeyan niku dospundi? Kok kaya ngono iku piye? Kok ngono iku piye? Saliyane iku uga ana tembung-tembung
“man” utawa “lik” (paman), “bi” (bibi), “kang” (kakak laki-laki), “yu” (kakak perempuan), Tembung “Jug,jug!” saka tembung “tajug” yaiku salah sijine panggonan ana makam Sunan Kudus. Akeh warga sing nadzar, sumpah, digawe saksi ana kono. ”Wah adohe sakjabalkerat!” (bukan main jauhnya) tembung jabalkerat iku saka tembung Jabalkat yaiku jeneng bukit sing ana ing Tembayat. “Iku wis ndek jaman baholak!” tembung baholak nyatane saka basa Sunda
Panguripan niki mbothen saged indah …..
Prasasat sukmaku tanpa awakmu Kasiih ….
Kang terus ngenehi kaendahan nang atiku ….
Kang terus ngenehi cahyo uripku ….
Mboten kadya kang aku kenal mbiyek ….
Teng pundi aku kudu goleki awakmu kasiiih ….
Gusti Allah, ingkang sampun kirimke bapak lan ibu kangge jogo kulo
Kang taseh mekar , Matur nuwun panjenengan Gusti ingkang
Semilir angen wates nggugah kangene ati
Kula kangen dening keangetan kasih sayang keluarga . . . . .
Cahyamu padang yen wengi kaya ing negri dongeng
Mawar,melati,kamboja kembang-kembang padha subur
Aku terus kangen marang cahyamu Anggitane: Kiki Purnamasari
Nepungake ati sajodho karoban kangen marang slirahmu
Cemlorot sliweran nalika alihan kumpleyang menclok ing sicamu asihku
Cahayamu gumebyar sinare gilar –gilar ing jagat raya
Marang katresnan lan kawigatenmu kamg semu tangan asihku
Walaupun loro ati seng awakmu wanehi kanggo aku
Seng mbasahi wit-witan seng ora layu neh
Seneng,sedih tetep bareng neng jagat iki.
awakmu sliramu cahyo ning atiku ooohh….kembang desa
lintang-lintang seng padang koyo atimu madangi atiku kelakuanmu ingkang becik astomu alus koyo atimu mesemu iku gawe aku ora biso turu
Sedya kah sliramu nerimo penggalihku niki sampainipun seda. . . .????
Yen tresno uga saget ndadosake kita ngrasa urip. . .
Krana slirahmu slalu nyirami cahya tresno
Amarga panjenengan sanged berharga ing sajroning uripku . . .
Matur nuwun kangge ingkang panjenengan parengaken dateng kula putramu
Enggenipun Romo kula ing enggenipun jenengan ingkang luwih sae …..
Awakmu gawe tresno atiku Ing jagat iki mung kowe sing biso ngrebut atiku Aku tresno kowe
Mung swaramu iku sing biso gawe adem atiku Mung cahyamu sing biso nerangi cahya ning pikiranku Sukmaku kanthi kraket karo sukmamu
Atiku bungah karna , Ing buwana bumi iki aku biso ketemu karo kowe Karna atimu sebening banyu lautan Ingkang soyo supen soyo jeru tresnoku karo kowe
Ibu…. Aku tresno lan sayang sekalian njenengan
Tapi nalika mega wengi nyelimuti wulan lan lintang
Sih tresno ku bakal langgeng sajroning sukmamu. . .
Panjenengan kadya badra kang kerep nyinari wengiku
Anggitane : Nur laili Sa’adah
Mripatmu, rambutmu, lambemu lan esemu
Lan ing papan ikilah aku ngrasakake tresna ingkang sebenere
Ing tengahing wengi iki mung cahya wulan kang setia ngancani agku
Ngancani atiku kang nelangsa amargi pisah saka slirahmu. . .
Nalika kelingan crita trena ku kaliyan slirahmu
Nalika mandheng kembang kang di kei saka slirahmu. . .
Jagat ku lan jagatmu saiki wes kepisah arak lan wektu
Aku pengen njegur ring segara supaya bisa nyusul slirahmu. . .
Lan bisa ngebuktike trenaku marang slirahmu . . .
saiki kwalik, nek awan AHO dadi lampu utama murup, nek wengi MAHO mergo ora weruh sing penting kasih sayang ngoahahahaha
Reply	ardiantoyugo on September 28, 2014 at 8:42 pm said:
diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo
Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng
ngeneh iki " arepo kwe malih dadi Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis
ngeneh iki " arepo kwe malih dadi Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki
panganan. wetengku dadi mules, karena lagi kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih,
tanpo mbayaralias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek piye?? dienteni 3 thn pasti dah gedhe .nekarep ngenteni semono suwene ngasi ngoyot seng nunggu... Pas lagi dhogrenengan ngene iki, ee.e.e.mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk
wong mesakne jarene klingsir bar kuwi..k_lop kewaregken, nanging Den Ayu iseh kelaparan..gandeng den ayu iseh kelaperan datang lah agoezt ngowo
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye kae ngomong...yen true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang
mbayaralias... ngutil njuk gedenangan terus di kon ngrabeni sik nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo
lha ora siutttt gozz......diomongi ngono agoest jebule..mutung trus muleh karo guneman "jane yo ayu ning ngomonge
senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok
ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..
nduwe warungnanging aku emoh, mengko ndak ..diseneni bojone,...Mendingan karo adinewae,adine iseh cilik kie gek piye??
senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep.... kandarPresidiu
muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi kawit smp, aku kelingan terus angger dolan neng ngomahe dijanganke lombok karo
karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo...._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis kebacut...pengen banget aku ki pak, pokoke nek ra karo kang rmlodang ora aku, masalae kang rmlodang kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo... kandarPresidiumLo
mak bedunduk sing duwe warung teko, terusdho dithuthuki siji-siji.njur do nlayu kabeh. Balik ning ngomah trusmumpet neng ngisor amben jebule neng kono ono..Nduk Mushe lagi mainbekel dadine,lagi penak main bekel
dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep sewengi. Alangkah..senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui mau teros ngomong ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol...kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......
ngrayu Den Ayu ngene iki gunemane agoezt...Den Ayu kowe gelem ora nek.... ngeroki gegerku soale
diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye kae ngomong...yen true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi langgam Dandang gulo koyo
senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke kandarPresidiu
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
kepinginmangan panganan sing luweh enak, neng piye maneh weteng wis ngelih, eeetak nyang warunge nduk mushe wae, ngiras pokoke wedangan teh tawar
dinyanyekke,kang Mantous kae,,,banjor kui Den Ayu langsung longo neng omahku, nginep sewengi. Alangkah..senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng...
kwe malih dadi Mak Lampir aku ora bakalan wedi...!!" krungu diejek ngunuh Den Ayu...jebule Den Ayu ra trimo teros muni ngene mosok ayune koyo ngene kok di padake koyo mak lampir...bareng ngunuh Den Ayu nangis kondho karo bapak e ngeneh iki... aku njaluk dimantu soale wis
kie ganteng tenan, deweke wis tak senengi
ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok
senenge kang Siwid,saking senenge ra reti nek bojone kang Siwid mureng2 teros muni ngene ki...Pye tow kang jarene Mbak Ayu ki rep tak kenalke ro adikmu lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui mau teros ngomong ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute
lha kok malah...kok pangan mentah2 , ngragas tenan jebule .Bar kui terus mulih jupuk alu nggo nuthuk Den Ayu, lha jebule Pipit karo Kesmi reti terus loparan nyang Kang Dewalangit, Kang dewa nesu langsung wae ngluruk nyang Bandung karo nggowo..celurit mboso tekan mbandung jebule gor arep....ngajak ngaret nggolek suket bareng2 karo....ngangon sapi neng cedak kali jebule neng kali ketemu karo...wong wedok2 sing lagi podho...umbah2 neng kali, lha kang Dewa langit neksir karo salah 1 ne wong ngumbai kui mau teros ngomong ngene... "mbak lagi ngumbahi ompol yo?" ayu-ayu kok isih ngompol, jebul sik ngompol..[color=blue].kuwi anak'e, amargo ngerti nek wis podho duwe anak Kang Dewa moh no,.. terus wedoan kuwi mau malah gantian naksir kang Dewa nanging Kang Dewa....pilih adine sik manis tur jik single ning,jebuli adine kuwi due leloro sing asale soko turunan'e mbah'e,dadi Kang Dewa.......mileh mbahe wae lah, semono ugo mbahe yo gelem karo kangdewa teros nglangsungke.. perjanjian sing isine...kesetiaan tresno seumur hidup neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall..._________________
neng jebulane..kabeh mau gur..janji palsu..ora nyono kang dewa banjo lungo neng terminal wonosari arep lunggo neng... guwo ngingrong arep terjun... tekan kono ngerti cah wedok rambute dowo, ditakoni..."dhik... kowe isih waras ora kok tekan guwo barang?lha mbok neng Mall...,wong wedok mau njawab " Idhiiih , gw waras banget , lo kali yg aga miring ?" terus bar kui wong wedok mau manthuk mertandake ora nolak yen di ajak dolan.bareng kui mau terus wong wedok mau mulih adus , dandan njur disemprot awake nganggu casablanca karo rexona , " biar PD " katanya dalam hati. Tapi.. , ora di nyono2 jebule ...marakke atine miris lha wong ternyata...wedokane kui mau digoleki seng lanang kon momong anake, tekne gor nangis wae.,,mbanjor tekan
tenan karo kowe kie" neng kok ngopo kowe mbiye kae ngomong...yen true lope mu ki nduk Mushe ojo2 kwe ki seneng numpak jaran karo nyanyi
Wayang Klithik Shinta | Kode produk : 413	Lihat	Call Us
Wayang Klithik Rama | Kode produk : 412	Lihat	Call Us
Wayang Klithik Werkudara | Kode produk : 411	Lihat	Call Us
Wayang Klithik Sadewa | Kode produk : 410	Lihat	Call Us
Wayang Klithik Nakula | Kode produk : 409	Lihat	Call Us
Wayang Klithik Gatotkaca | Kode produk : 408	Lihat	Call Us
kalairake ana ing tanah jawa. Aku digulawentah dening Bapa-Biyungku kanthi adat jawa, senajan ta nganti titi wanci iki aku ya durung bisa basa krama marang Bapa-Biyungku, nanging kabeh piwulang becik saka wong tuwa-ku mau banget nandes ing ati nganti seprene.
Nalika aku isih sekolah ana ing SMU, Bapakku langganan majalah kang kabeh surasane nganggo basa jawa. Majalah iku aran JayaBaya. Lan nganti seprene iya isih tetep langganan. Amarga aku kerep maca tulisan-tulisan mawa basa jawa, aku dadi ora kangelan yen ngucapake aksen-aksen jawa. Akeh lho…para muda saiki kang ora bisa maca tulisan lan nulis nganggo basa jawa.
Aku isih kelingan banget, nalika aku isih sekolah ana ing SD aku kerep banget diajak dening Bapakku nonton wayang kulit. Jaman semana wayang kulit durung kerep digiyarake ing televisi kaya saiki. Dadi bisane nonton wayang ya yen ana sing nanggap, umpamane duwe gawe mantu, sunatan, utawa pengetan 17 Agustus. Saliyane iku, biyen aku uga kerep banget nonton kethoprak. Wektu iku rombongan kethoprak kang lagi moncer yaiku Paguyuban Kethoprak Wahyu Budaya. Nalika iku (watara taun 1990an), sing duwe televisi ana ing kampungku durung akeh. Saumpama ana sing duwe, ya isih ireng putih (black-white) semono uga
dadi rame banget lan anggone nonton dadi sangsaya semangat, ora ngantuk.
Yen kelingan kabeh kedadeyan iku mau, aku rumangsa begja lan bungah banget. Aku tansah ngucap syukur marang Gusti,
des wae... Gelem ngene iki ra gelem yo
des wae... Gelem ngene iki ra gelem yo kebangeten!! kepeden kie mas bayou kie
des wae... Gelem ngene iki ra gelem yo kebangeten!! kepeden kie mas bayou kie Hu'uh jew mas soale aku biyen dek cilik tur yo melu
sepi ngene...Menyang ngendi Korwil2
Jawa.“Mbiyen, waktu aku durung kawin, kowe terus-terusan ngongkon
serabutan. Kanggo ngurusi awake dewe bae sik kangelan, opo maneh duwe anak? “Tapi kowe ora mikir tekan semono! Saben temu, sing mak omongke cumo kawin, anak, kawin, anak! Akhire aku kepeksan duwe anak, ben ora
sengojo durung nambah anak, kerno nguripi anak siji bae wis kangelan nemen. Tapi kowe ora ono ngertine. Saben ketemu sing mak cocotke cumo nambah anak, nambah anak, koyo kowe sing bakal nguripi. Ndewe ki ketemu mung cumo setahun pisan. Tapi saben ketemu, kowe dudu nggawe seneng, tapi malah nggawe susah. Cocotmu pancen celeng!
mawon nggih mboten nopo2.. 😀
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.54, tanggal 2 April 2013.
Kabupaten kiye anane antara 7°12' nganti 7°31' lintang kidul karo 2°31' ngantek 30°8' bujur wetan.
Kabupaten Banjarnegara ketata sekang 20 Kecamatan, 12 Kelurahan karo 266 Desa.[1] Kecamatan-Kecamatan nang Kabupaten Banjarnegara yakuwe:
sekolahan nang Banjarnegara sing wis standar nasional karo statuse rintisan
Sosial & Ekonomi[sunting | besut sumber]
title=Kabupaten_Banjarnegara&oldid=172284"	Kategori: Kabupaten nang IndonesiaKabupaten nang Jawa TengahKabupaten BanjarnegaraDialek Banyumas	Menu navigasi
[Reply]	Ngip May 5, 2009 at 11:40 am
Ojo manuk MANUKWARI…Manuk Emprit karo Manuk gerejo sing lincah ae iso di babat kok
cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus Mayansah wiyonoKorLapLokasi : TepusReputation : 6Join date : 26.08.13Subyek: Re: Sekali Merdeka Tetap Merdeka Sat Sep 21, 2013 7:03 pm Matur nuwun Mas gandung,
wilujeng siang, nuwun kawulo nuwun_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
pm Opo yo wis merdiko tenan to iki .....?Gene kok isih enek sik do keluwen mergo durung
Mayansah wiyonoKorLapLokasi : TepusReputation : 6Join date : 26.08.13Subyek: Re: Sekali Merdeka Tetap Merdeka Mon Nov 18, 2013 6:26 pm Dwi Putro wrote:Opo yo wis merdiko tenan to iki .....?Gene kok isih enek sik do keluwen mergo durung maem sedino nutuk...... 8) 8)hehe nuwun sewu iki mesthi
terwujud..._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
rakyat._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Lokomontip Rocket gawéané Stephenson taun 1829 sing menangaké tetandhingan Rainhill Trials ing jamané.
Lokomontip Uwab B-5112 ing Muséum Sepur, Ambarawa
Lokomontip uwab iku lokomontip sing tenagané nganggo uwab diasilaké saka mesin uwab. Sumber tenaga lokomontip iki arupa bahan-bahan sing gampang kobong kayata kayu bakar, batu bara utawa lenga. Lokomontip uwab wiwitan digawé déning Richard Trevithick surya 21 Pèbruari 1804, rong taun sabaré lokomontip ril digawé taun 1802 utawa lokomontip dalan digawé dhèwèké taun 1801.
Kawitané, lokomontip uwab dirembakakaké ing Britania Raya jroning abad ka-19 uga wahana ril dadi tetumpakan sing paling akèh dienggo nganti tengahing abad ka-20. Kawit purwaning taun 1900an, lokomontip iki alon-alon kaganti déning lokomontip listrik lan disel. Sepur ing Indonésia kawit taun 1867 ing Semarang wis nganggo lokomontip uwab sing akèh-akèhé gawéan Jerman, sanadyan ana uga sing gawéan Inggris, Amérika Sarékat lan Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lokomontip_uwab&oldid=941638"	Kategori: Sepur	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.22, 20 Novèmber 2015.
Tepuk Panu Putih-Putih Bundher-Bundher Neng Awak Gatel Tepuk Kampret Anak Lowo Jenenge Kampret
Javanese: gambar anggegana (gambar anggegana)
ktemu kr priyayi online gk . . . lha aq kenal trs klepek klepek kepencut maturnuwun dumateng sedhoyo rencang2 ingkeng sampun ngabudidoyo
ngandani h4sudra bukane melu2, kayane aku podo karo mas Pardjimin KartiyoKorLapLo
neng nggone mbah google ki malah masalah resep2 panganan seko wonosari..trus tak runtut2 jebule ono forume...wis cobo wae lah ndaftar..suwe2 kok tambah krasan..iso kenal
saking nyobi klik www.wonosari.com eh malah jebule lagsung terhubung kalian forum ppaleng gayeng sak gunung kidul,,,,,
lagunya Koes Plus Jo podho nelongso Jamane jaman rekoso, Urip pancen angel Kudune ora usah ngomel, Ati kudu tentrem nyambut gawe karo seneng, Ulat ojo peteng, Yen dikokon seng temen La opo to konco, Ati kerep loro, Ra gelem rekoso mbudi doyo Pacen kabeh podo pengen urip mulyo, Wiwitan rekoso pancen nyoto
JARENE WONG2 IKU GA ONO KUTHO NE YO MESTI NAK NDESO KABEH, KARO SAK KONCO GA AKUR OPO MANEH KARO SUPORTER
ngene ki podo ndelik dewe2 golek posisi sing
Tgl 9 sore temui aku trus mengko ngopi bareng karo anggota Cyber liane sing gelem melu!!!!
siji mas sing kembar kuwi lho,sing nganggo
[Reply]	kempet suroboyo March 27, 2009 at 9:13 am
Bal2an saiki ojo gampang tukaran ae,nek ngono trs
Lan aku nyuwun dungone marang gusti Allah swt
Tresnaku lan tresnamu kagubet ribet lan ruwet.
MBUKA BUKU ANYAR Aku milih mlaku ing Tengah deres e banyu udan
Marang wong kang tulus tresna aku Atise banyu udan
Orak dedi halangan kangge wujudake semangatku
Kulo ngeroso seneng na sampean ing sampingku
Kulo ngeroso trenyuh na sampean mboten
Awan kang semula cerah pun sakniki dadi redup
Ing dhuwur meja iki ku tulis geguritan kanggo sliramu
Tapi cinta ku rak sesipit mripatmu
Kangen lan rinduku kang selalu bertepi kangge sampean……..
Sukma mu lan sukma ku wes dadi siji ing sajroning ikatan cinta
Kayata bulan lan bintang aku karo awakmu mesthi bareng….
Kayata wit tresno ku iki sekokoh wit jati…..
Lan tresno ku iki selamane kangge sampean…….
Anggitane : Siti Munawaroh(B) KANGEN
Mripatmu kadya lintang ing wengi sing kang madhangi langit
Granamu apik kadya kembang mlati sing dereng megar
Lan swaramu kadya ron-ron ing enjing dinten sing kabur kanginan
Panjenengan kenes kaya madu sing nembe mundhut saking sarange
Napa niku reng jenenge Tresnaku marang slirahmu ?
Uripku seumpama segara es kang tiap tahun
Aku krasa sepi… Kanyata kembang ingkang alum
TRESNA KANG SEPISAN Esemmu ngobori atiku
Dek awan mbengi aku mboten nglalekke awakmu
Anggitane : Syafa’atul Udzma
SELALU WONTEN ING SOCA KU..
Mung sumilir angina wengi sing ngancani aku Fikiranku buyar,
Anggitane: Tuti A’lawiyah
Parasmu, sifatmu ingkang gawe awakku semangat
Tresna ku sajroneng atiku ora iso ilang
Cahyamu gawe aku kumelyang mboh ana ing ngendi
Aku ngrasa pingen cecaketan terus marang awakmu…
Aku mboten saged mbayangke yen aku pisah marang awakmu
Seng kaya rembulan seng bias madangi uripku…
Urip lan matiku,permata lan berlian atiku…
ngadepi dina – dina sesarengan yen seneng lan susah
Nalika sampeyan wis mboten kalian Sekar sing diparingi awakmu
Naliko iku aku ningali awakmu tasek jalan-jalan kalian wong wadok liyo
Atiku keroso panas Nelongso tak rasakke
Ing wulan iki aku kroso sepi tanpo dirimu
Uripku ngrasa luwih endah bareng slirahmu. Nalika awan peteng nutupi langit nan biru.
Naliko aku ningali ali-ali kang ngubengi ing jari.
Iku sampun dadi bukti, neng slirahmu tresna aku.
Inggal wengi aku ndongo kangge kebaikanmu.
Lan aku ngarep kito saget urip bareng slirahmu.
SENGKALAN Sengkalan yaiku pengetan wektu kang mawa kadadean utawa lelakon wigati, kang lumrahe angggone mengeti cacahing taun ora katulis nganggo angka, ananging nganggo tetembungan utawa gambar.
Ø Sengkalan Lamba: Sengkalan kang cacahing taun kang dipengeti mau kawujudake nganggo Tetembungan.
Ø Sengkalan Memet: Sengkalan kang cacahing taun kang dipengeti mau kawujudake nganggo Gambar. Jinising Sengkalan yaiku:
o Candra Sengkala yaiku sengkalan kang pangetunge manut lakuning rembulan (taun Jawa).
o Surya Sengkala yaiku sengkalan kang pangetunge manut lakuning srengenge (taun Saka / Masehi).
Tembung-tembung kang lumrah dianggo ing sengkalan yaiku tembung kang nduweni watak wilangan, kayata awatake wilangan:
Siji : Janma, manungsa, perangan awak manungsa utawa kewan kang cacahe mung siji, barang kang awangun bunder. Loro : Samubarang barang kang cacahe mesthi loro.
Papat : Banyu, barang-barang kang isine banyu, tembung-tembung kang duwe teges gawe.
Lima : Buta, panah, lan angina.
Nem : Araning rasa, sadpada, tembung-tembung kang ateges kayu lan ngemu surasa obah.
Sepuluh : Samubarane tembung kang ateges langit / dhuwur, lan tetembungan kag surasa ora ana.
Ancer-ancer surasa watake tembung kang kanggo gawe sengkalan yaiku:
1. Guru Jarwa / Dasanama : tetembungan kang bisa nunggal watak. 2. Guru Wanda : tetembungan kang padha wandane nunggal watak.
3. Guru Karya / Kriya : tetembungan kang ana gepol senggole kriya.
4. Guru Satra / Aksara : Vokal kang ana ing tetembungan.
5. Guru Warga : tetembungan kang isih ana sakulawarga.
6. Guru Sarana / Karana : tetembungan kang kanggo sarana / piranti kanggo ngarsakake.
7. Guru Darwa / Darbe : tetembungan kang ateges duwe.
8. Alandhesan Kanyatan : tetembungan kang nggambare kanyatan.
Kanggo nggoleki cacahing taun kang sinandi ana sengkalan ditegesi saka Buri ― Mangarep.
Sumber Saka: Yatma, Sudi.dkk. 2006. Kabeh Seneng Basa Jawa 3 (SMA Kelas XII). Semarang:Yudistira, Kaca: 73-74.
Yuk test Toefel Bareng2 free lho...
Gathot Thiwul Yu Tum, Makanan Khas Gunungkidul →	16 responses to “Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
lan marang klwarga lan shahabate #kang podo bagus sipat-sipate
isine donya nyleneh lan lucu # rakyate nyleneh pemimpin nglucu
sing sugih nyeneh sing pekir lucu # sing bodo nyleneh sing pinter nglucu
jarene doktor jare profesor # butak ing duwur tumeko ngisor
kok koyo bocah kang durung ndolor # rebutan sempak lan katok kolor
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sul­tan Hamengku Buwono I, memerintah Kraton
Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.Pajajaran pada jaman Siliwangi
sak niki ibu boten dewean maneh? kito
niki wonten neng Batam bu. Nanggung kangge wangsul.
maneh kuwi sandra, sido neng mrene nopo mboten. Niku bocah
Minem : Ya, ndoro, menawane , Mbak Sandra niku biso dadi artis ingkang
wonten investor ingkang purun mendanai. Website kito juga katah pengunjunge.
ipun sampun macem kanggeh nikah. Tek
saget secepete niku nikahe , bener tho bu?
Wayang purwa - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Akash Padhiyar | Open Source Developer At Akash InfoTech	akashpadhiyar.com
Akash Padhiyar Akash Padhiyar | Web &
Efése 31Para sedulur, mulané aku, Paulus, saiki nang setrapan iki jalaran aku nglabuhi kowé sing dudu wong Ju, supaya kowé bisa dadi siji karo wong Ju. Mengkono kuwi enggonku ngladèni Kristus Yésus. 2Kowé mesti ya wis pada krungu nèk Gusti Allah ngétokké kabetyikané marang aku, mulané Dèkné ngekèki penggawéan iki marang aku kanggo nglabuhi kowé. 3Gusti Allah pantyèn wis karep nduduhké wewadiné marang aku. Aku wis nulis bab iki kuwi mau, senajana namung tyekak waé. 4Nanging nèk mbok watya sing apik kowé mesti bisa ngerti apa dunungku bab rantyamané Kristus iki. 5Kawit jaman mbiyèn Gusti Allah durung tau nggelarké wewadiné iki, nanging saiki, lantaran Roh Sutyi, Gusti Allah wis ndunung-ndunungké bab iki marang rasul-rasul lan nabi-nabi. 6Wewadiné Gusti Allah iku ya iki: lantaran pretyaya marang kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus wong sing dudu Ju uga pada mèlu éntuk panduman sangka berkahé Gusti Allah sing kanggo wong Ju. Wong-wong kuwi digandèngké dadi siji, yakuwi badané Kristus lan uga pada mèlu nduwèni prejanjiané Gusti Allah. 7Aku saiki dadi peladèné Gusti Allah kanggo nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus iki jalaran Gusti Allah karep ngétokké kabetyikané marang aku lan milih aku. Dèkné sing ngekèki kekuwatan marang aku, supaya aku bisa ngerjani penggawéan iki. 8Aku iki sakjané wong sing tyilik déwé ing sak tengahé brayaté Gusti Allah, nanging Gusti Allah meksa gelem ngekèki penggawéan sing gedé iki marang aku. Aku kudu ngabari wong-wong sing dudu Ju bab kasugihané Kristus sing nggumunké lan sing ora kenèng didunungké. 9Aku kudu ndunungké marang kabèh wong kepriyé enggoné Gusti Allah nglakokké kekarepané. Gusti Allah sing nggawé langit lan bumi nyimpen wewadi iki pirang-pirang atus taun suwéné. 10Lah saiki pantyèn wis karepé Gusti Allah nggelar wewadi iki marang kabèh wong. Gusti Allah nganggokké pasamuané kanggo ngétokké sak wernané kaweruhé marang pangwasa-pangwasa lan penggedé-penggedé sing nang langit. 11Kuwi mau kabèh klakon lantaran Kristus Yésus, Gustiné awaké déwé, miturut kekarepané Gusti Allah, kekarepané sing langgeng. 12Para sedulur, kanggo awaké déwé saiki wis ora ènèng alang-alangé blas, awaké déwé bisa mara karo kendel nang nggoné Gusti Allah. Kuwi jalaran awaké déwé wis dadi siji karo Kristus lan pretyaya marang Dèkné. 13Mulané aku nyuwun marang kowé, aja pada semplak, senajana aku sangsara nglabuhi kowé. Kowé malah kudu bungah. 14- 15Mulané para sedulur, nèk aku mikirké kuwi mau kabèh, aku terus ndonga marang Gusti Allah Bapaké awaké déwé, sing dadi wiwitané kabèh brayat sing nang swarga lan nang bumi. 16Aku ndonga, supaya Dèkné nulungi kowé sangka kasugihané sing ora ènèng entèké lan lantaran Roh Sutyi kowé bisa nampa kekuwatan sing bisa ngantepké atimu. 17Dadiné Kristus bisa manggon ing atimu, jalaran kowé pada pretyaya marang Dèkné. 18Aku ndonga uga, muga-muga kowé kabèh bisa ngoyot lan mantep ing sakjeroné katrésnan, supaya bebarengan karo anaké Gusti Allah kabèh kowé bisa dunung sepira ambané lan dawané lan sepira duwuré lan jeruné katrésnané Kristus marang awaké déwé. 19Dadiné kowé bisa nitèni nèk katrésnané Kristus kuwi gedéné ora ènèng sing bisa dunung lan entèk-entèké atimu bakal kebek karo Gusti Allah déwé. 20Para sedulur, awaké déwé kudu ngluhurké Gusti Allah, jalaran Dèkné bisa nindakké ngungkul-ungkuli sing disuwun lan sing dipikir karo awaké déwé. Awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah bisa nindakké iki, jalaran kwasané saiki wis nyambutgawé ing uripé awaké déwé. 21Mulané, jalaran awaké déwé wis dadi siji ing pasamuan lan dadi siji karo Kristus, hayuk pada ngluhurké Gusti Allah slawas-lawasé! Amèn.
awit cilik wis di warahi carane padudon neng tipi lha gedhene njur piye??? rindhu nonton ketoprakan wae utawa reog
Fri Jun 05, 2009 8:50 am yen padho siap ayo bareng bareng gawe tipi wonosari, saben kecamatan duwe acara unggulan dhewe-dewe...
Rembulan rembulan ing dhadha langit kae rambute nglawer tekan dhadhaku apa sliramu ngerti rembulan liyane si tangan alus
amarga saben pangripta nduweni ciri khas lan carane dhewe-dhewe anggone ngungkapake ekspresi jiwa lan
Ing kumpulan cerita roman sacuwil Intan Ora Mlebu iki, Ary Nurdiana minangka pangripta
uga migunakake basa sing beda karo pangripta liyane. Kaistimewaan kasebut ana
ing lelewaning basa kang bisa dideleng lumantar diksi, struktur kalimat, lan majas ing sajroning roman Intan
ulang, lan penggunaan bahasa asing. Kajaba iku, diksi kang dgunakake ing kumpulan roman Intan Ora Mlebu migunakake tembung sing biasa dirungokake ing kalangane
migunakake tuturan sing prasaja kalawan tembung-tembung langsung, babagan iki
nggampangake sing maca kanggo mahami maksud sing arep disampekake
roman iki bisa diteliti maneh nganggo kajian sing liya. Cerita roman iki uga
LHA KUWI RAK BOJOMU THO? KOK ISO NING KONO??? (spoiler): Dudu, kuwi MANTAN bojoku.Vincent: OPPOO?! KOWE WES PEGATAN?!! JENGJENGG.WAVSayang
Apa Khabar pak SUMARNO, Panjenengan ingkang jumeneng ing sak leripun sentiong
jawaB ; saya tinggal di Malang Pak. nuwun.
Reply	jajang says:	March 5, 2012 at 10:28 pm	pak .klw motor 3f
dening para kadang nunggal roso lan kudu tapa (nglakoni) raga kudu resik (suci) supaya kasil kang dadi sedyane dewe-
Jenang Abang, Putih, Ijo, Ireng, Katul
Sega jawa di wenehi :gereh, tempe goreng diiris di glepungi, cenggereng, krupuk, kebo siji (jerohan), di wenehi lawuhan di sudi,
Kakawin Rāmāyaṇa punika kakawin ingkang isinipun wiracarita Ramayana. Kakawin punika dipunserat mawi basa Jawa Kina, dipunidhep para nimpuna dipundamel ing Jawa Tengah pungkasan abad kaping 9 M, kirang langkung kiwa tengenipun taun 870. Kakawin punika dipunwastani adikakawin amargi kaanggep ingkang kapisan, panjang piyambak kaliyan saking saénipun basanipun saking mangsa Hindhu-Jawi.
Sekar rupa kakawin punika salah satunggiling vèrsi Indhia ingkang kathah prakawis cariyos sang Rama kaliyan sang Sita, wiracarita agung ingkang vèrsi pratamanipun sanjangipun para pandhita dipunanggit déning Walmiki ing basa Sansekreta.
Prabu Dasaratha saking negari Ngayodya kagungan putra sekawan; Rama, Bharata, Laksmana saha Satrughna. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nyuwun pambiyantu Sri Paduka Dasarata mbébasaken pratapanipun saking para raseksa. Lajeng Rama saha Laksamana tindak.
Ing pratapan punika, Rama kaliyan Laksmana mejahi sadaya raksasa lajeng tumuju negari Mithila amargi wonten mriku pinuju wonten sayembara kanthi janji sok sintena ingkang mimpang saged nyunting putri raja anami Dèwi Sinta. sayembara ingkang kasebat inggih punika menthang gendéwa ingkang rumiyin sareng kaliyan wiyosanipun Dewi Sinta. Mboten wonten ingkang kuwawi menthang gendéwa kajawi Rama pramila saking punika Rama lajeng dhaup kaliayan Dewi Sinta sasampunipun Dewi Sinta dipun boyong kondur dhateng Ayodya.
Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu, amargi piyambakipun putra pammbajeng. Ananging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama ngendika manawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Senadyan kanthi awrat ing penggaih, raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. Lajeng Rama, Sinta kaliyan Laksmana tindak nilar kedhaton. Sasampun pinten wanci, prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Piyambakipun rumaos boten pasisirs dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun.
Lajeng Rama, Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Ananging Laksmana boten saged dipunrayu, malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Surpanakha duka lajeng wadul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. Piyambakipun saged mbujuki saha ngakèn Rahwana supados nyulik Sinta.
Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica, satunggiling raksasa kanggé nyulik Sinta. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang éndhah. Sinta katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Rama nilar Sita kalih Laksmana, tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Si kidang emas gesit sanget, boten saged dipuntangkep. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. Si kidang emas njerit kesakitan lan éwah malih dados raksasa, lajeng pejah. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngekèn Laksamana madosi. Laksmana boten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunlèhaken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngepèk piyambakipun. Wusananipun Sinta dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana.
Jeritanipun sang Sinta kapireng déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata, lajeng usaha nulungi Sinta. Anging Rawana langkung kiyat, saged ngalahaken Jatayu. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka, ing kedhaton sang Rahwana.
Lajeng Rama saha Laksmana tindak dhumateng kedhatonipun Rahwana. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman, satunggiling kethèk pethak, sadaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja.
ksmana]] saha Satrughna. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nuwun tulung Sri Paduka Dasarata mbébasaken patapanipun saking para raksasa. Lajeng Rama saha Laksamana tindhak.
Ing patapan mrika, Rama kaliyan Laksmana mejahi sadaya raksasa lajeng nuju negari Mithila amargi wonten mriku wonten sayembara. Sok sintena ingkang menang saged angsal putri raja anami Dèwi Sinta. Lajeng para pasarta dipunkèn ngrentangaken gandhéwa panah ingkang nyertani wiyosanipun sang Sinta. Mboten wonten ingkang saged kajawi Rama, lajeng kakalihipun krama lajeng wangsul dhateng Ngayodya.
Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu, amargi piyambakipun laré mbarep. Anging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama sanjang menawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. Lajeng Rama, Sinta kaliyan Laksmana tindhak nilar kedhaton. Sasampun pinten wanci, prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Piyambakipun rumaos boten pasisirs dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun.
Lajeng Rama, Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Anging Laksmana boten saged dipunrayu, malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Surpanakha nepsu lajeng pradul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. Piyambakipun saged mbujuki saha ngekèn Rahwana nyulik Sinta kaliyan ngepèk dados sèmahipun.
Jeritanipun sang Sinta karungu déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata, lajeng usaha nulungi Sinta. Anging Rawana langkung kiyat, saged ngalahaken Jatayu. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka, ing kedhaton sang Rahwana.
Lajeng Rama saha Laksmana dhumateng ing kedhatonipun Rahwana. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman, satunggiling kethèk pethak, sadaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja.
Conto tèks[besut | besut sumber]
Déning para nimpuna saha sastrawan, kakawin Ramayana dipunanggep sekar ingkang sanget saé ing basa Jawi Kina kados sampun dipunsebat ing inggil. Ing andhap punika sauntawis cuplikan saking seratan kakawin saha jarwanipun ing basa Jawi samangké.
Kiasan[besut | besut sumber]
paḍanira yar wéhaken ikang dâna,
inggih mekaten saminipun, menawi maringi dana,
Purwakanthi[besut | besut sumber]
Kagèt ta isining segantun sadaya, kados-kados ta ingkang naga dipunkocok-kocok lajeng njerit tangi.
lunghâ tang bâyu madres kayu-kayu ya katûb kampitékang Mahéndra,
ingkang manggèn ing mriku mlajeng kajrihan kados-kados dipunoyak déning satru sakti.
wintang tulya ng kusuma ya sumawur,
Sumebar dadi amba ta sari-sarinipun, kados-kados ta awan.
Gandhèng cènèng kaliyan tèks-tèks sanès[besut | besut sumber]
Kakawin Ramayana sasampunipun dipuntliti déning para nimpuna tetéla détailipun boten mèmper vèrsi-vèrsi Ramayana ing Nusantara sanèsipun, kados Hikayat Seri Rama ing basa Melayu, Serat Rama Keling ing basa Jawi Énggal kalihan uga relief-relief Ramayana ingkang wonten candhi Prambanan.
Pranyata bagéyan ageng kakawin Ramayana punika adhedhasar satunggiling karya sastra mawi sekar ing basa Sansekreta saking Indhia ingkang gadhah judul Rāvaṇavadha utawi langkung dipuntepangi mawi nami Bhaṭṭikāvya saking abad kaping 6 ngantos 7.
Ing sastra Jawi Énggal, kakawin Ramayana dipungubah malih déning kyai Yasadipura dados Serat Rama Kawi.
Dinas Pendidikan Dasar Propinsi DATI Bali, 1987, Kekawin Ramayana. 2 jilid. (Suntingan tèks kalih pretalan ing basa
jilid. (Suntingan tèks mawi aksara Latin kalih pretalan ing basa Inggris) jilid 1 jilid 2 jilid 3
P. J. Zoetmulder, 1974, Kalangwan. A Survey of Old Javanese Literature, The Hague: Martinus Nijhoff. Édhisi basa Inggris. (Resènsi, kaca 218-233) ISBN 9024716748
P. J. Zoetmulder, 1983, Kalangwan. Sastra Jawa Kuno Selayang Pandang, Jakarta: Djambatan. Édhisi basa Indonesia. (Resènsi, kaca 277-297)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kakawin_Ramayana&oldid=1119128"	Kategori: RamayanaKakawinKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 14 Februari 2017.
Posted by admin on September 11, 2011 · 2 Comments Sawise kurang luwih 2 minggu prei kanggo melu mengeti riyaya Idhul Fitri, nembe iki aku bisa posting maneh. Oiya, sakdurunge, aku ngaturake Sugeng Riyadi Idhul Fitri 1432 H, sedaya kalepatan nyuwun pangapunten.
Ing kalodangan iki, mp3 wayang kulit kang dak bagekake marang para kadhang kabeh isih yasane Ki Anom Suroto kanthi lakon Wasi Jaladara. Emane, aku nembe entuk 7 seri saka 8 seri kang ana. Proses mindah saka kaset pita ning mp3 uga rada angel, amarga makaping-kaping pitane ucul saka roda kaset kang wiwit pada mreteli. Sumangga sami dipun mirengaken…
Prabu Basudewa nembe nandhang sungkawa amarga menggalihake kahanan negarane, Mandura. Negara Mandura nembe wae uwal saka panguwasane Kangsadewa kang disirnaake dening Kakrasana lan Narayana. Nanging bareng wis bisa nyirnaake Kangsadewa, para putra Mandura mau (Kakrasana, Narayana, Dewi Lara Ireng) murca, ora kadenangan ana ngendi papan panggonane. Ing wektu kang pada, Bathara Narada mudhun saka khayangan saperlu mundhut bantuan Kakrasana kanggo nyirnaake Prabu Naga Prasanta lan adine kang awujud gajah kanthi sesilih Arya Yudhaketi kang lagi barang ngamuk ing Khayangan Suralaya. Prabu Basudewa banjur utusan Patih Saragupito lan Pragota supaya nggoleki papan dununge keng putra.
Sauntara iku, kanthi cara mbarang jantur para punakawan kasil sabiyantu Raden Permadi kang uga
manggon ing pertapan Rewantaka. Ing kana Raden Kakrasana nembe nglakoni tapa kanthi sesilih Wasi Jaladaran jalaran kepengin palakrama karo Dewi Erawati. Dening Narayana, Kakrasana diprayogaake supaya mupuh sayembara ing negara Mandaraka. Negara kagungane Prabu Salya mau nembe nganakaake sayembara kang surasane “sapa kang bisa mbalekake Dewi Erawati kang nembe cinidra dening
seri 1a & 1b punika jejer Mas…
nyuwun pangapunten sakderengipun, mangke menawi sampun ketemu enggal kula upload malih.
Wiyose,kanthi layang iki aku sakanca murid-murid klas 1 SMP N 3 Kebumen,aweh kabar marang kanca-kanca ing kene,manawa kahananku sakanca padha ginanjar wilujeng ora kurang sawiji apa.Panyuwunku marang Gusti Kang Maha Agung ,muga-muga kanca-kancaku ing kene uga tansah pinaringan slamet kalis ing sambikala.
Kajaba saka iku,manawa kanca-kanca ing kene padha sarujuk,aku sakanca kepengin nganakake tetandhingan bal-balan.Babagan iku kanggo
pitutur tumraping urip bebrayan. Conto tembung sesanti, tetembungane yaiku :
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karya, tut wuri handayani
Sawise kurang luwih 2 minggu prei kanggo melu mengeti riyaya Idhul Fitri, nembe iki aku bisa posting maneh. Oiya, sakdurunge, aku ngaturake Sugeng Riyadi Idhul Fitri 1432 H, sedaya kalepatan nyuwun pangapunten. Ing kalodangan iki, mp3 wayang kulit kang dak bagekake marang para kadhang kabeh isih yasane Ki
29 thoughts on “Kenapa Harus Berbohong ?”	danan panggih	February 22, 2012 at 3:46 pm	sopo sopo sing tego tego ne ngapusi kw mbak? endi endi wonge, aku pengin ngerti, ngko nek ketemu wonge de’e meh tak jajakke..
Reply	widyawidluv	February 22, 2012 at 3:48 pm	hahahahaha…apppahhh? tok jak ngapusi meneh ya mas?
adhi_wapistic: baTik lan PaKaian Adate kUdus
Ponang jabang nembe mijil punikiGawe kesengsem ingkang nyawangGemlethak penak sareneNajan dalu wus larutKaton ayem ngrerujit atiSarta gegurit manahKang pirsa rasane wuyungKetaman si tetukaDhuh kusuma pujaning wak mamiMugi gusti paring nugraha2.
Lakunira dalu dumugeng ratriBinareng gumelaring tawangSi ponang pinter lampaheuga bisa celaduPinda guru kang pinter ngajiTansah dadi pepujanGawe seneng bapa biyungIng swasana adat punikaAywa kongsi tresna ngoncatiNgati-ati nganthi
ngelmiUrip ing marcapadaSampun katah kang di ugungTan kendat nggennya dedongaCobaning urip ana ing lakunirekiDoh rubeda lan bebaya5. Dandanggula :Pancen ribet yen nandang penggalihRuntut tansah ndandanggulaSaben rina lan
mring Hyang WidiAngruwat rasane driya7. Gambuh dalam pupuh dandanggula :Gambuh iku pepalanging atiGawe
prau ing samodraPrasasat datan ana kang ngimbangiUrip dadi tanpa guna9. Pangkur dalam pupuh dandanggula :Pangkur iku wujud ngepanging pikirWayah mungkur
pucung sampun prapta12. Wirangrong dalam pupuh dandanggula :Lelimengan rembulan surya wus lariGanti crita ngumandang ing rasaAngrasani
Uji coba tgl 17 maine ndek ndi?
[Reply]sweedia Reply:September 13th, 2009 at 7:39 pmnah iyo kui bo, aku yo bingung pierre opo perry sah kolie
ketoke biyen jamane ndek Persikota perry yo jenenge, opo bedo wong
idwiki ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Yudha ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Juyamto ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Crimson~idwiki ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:R3ndy ‎ (← pranala | sunting)
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.44, tanggal 2 Juli 2014.
pupuh V Dhandhanggula bait 49: Telas wulangnya Sang Dewaruci, Wrekudara ing tyas datan kewran, wus wruh mring gamane dhewe, …’Habis wejangan Sang Dewruci. Wrekudara
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.43, 1 Maret 2016.
kabeh… mbuh ITS,UGM,ITB… sing podo guyub…
neng kantin sekolahantelong sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan di bring jabani marang gusti pengerankoyok
nyingkirake,Nyapu jagad, Nyapu bumi, Nyapu geni, Nyapu toyo, lan nyapu angina,Sun sapokke marang jabang bayine……(Nama
arek sing jenenge hanas iku ancen nakal ples njaluk di soale senengane jajane Chiwi.marai Chiwi terus hayo... endi
Jan 12, 2009 9:38 am arek jenenge Hanas iku ancen asline ndableg koyok kok. senengange
aku sampe sego entektrus mas ku mulih tekan
Pamedaran 2:6 | Nanging ya ènèng prekara siji sing apik, yakuwi, enggonmu pada waé karo Aku sengit marang prekara-prekara sing ditindakké karo wong-wong sing mèlu Nikolais.
Pamedaran 2:66Nanging ya ènèng prekara siji sing apik, yakuwi, enggonmu pada waé karo Aku sengit marang prekara-prekara sing ditindakké karo wong-wong sing mèlu Nikolais. Last Verse
kangen mring mitra sadulur, tanna warta nyata, akeh wong mlarat mawarni, daya deye kalamun tyase nalangsa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leland,_Norway&oldid=1005419"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 5 Maret 2016.
Sampéyan kudu mlebu log kanggo ngunggah berkas.
Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Endang Pregiwati.Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe.Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi Siti Sendari. Ancase Kurawa, Dewi Siti Sendari bakal didhaupake kalawan pangeran pati Astina sing jenenge Leksmanamandrakumara.Nalika Janaloka kacipuhan ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekarone didhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawa Sasikirna.Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante.Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawa Suyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati.
Wusana, Gathotkaca diluwari saka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung kadidene dhaupe anak raja.Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ing Indraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala.Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta, tegese anake para Pandhawa. Lan saka dhaupe Dewi Drupadi kalawan para Pandhawa banjur nurunake
Arjuna), Srutanika (anake Nakula) lan Srutakarman (anake Sadewa).Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika pasanggrahane Pandhawa dirabasa Kurawa, yaiku ing Baratayuda babak katelu utawa Ranjapan. Pancawala bebarengan para senapati Pandhawa ngadhepi panempuhe Kurawa.Nalika Aswatama nylundup mlebu wewengkon Karaton Astina sedya mateni Parikesit, Pancawala mati dening Aswatama. Pancawala raket
anake Prabu Salya lan Dewi Setyawati utawa Dewi Pujawati. Dene Dewi Setyawati dhewe ora liya anake begawan raseksa sing jenenge Bagaspati ing padhepokan utawa pertapan Hargabelah.Prabu Salya lan Dewi Setyawati nurunake anak cacah lima, yaiku Dewi Erawati (prameswarine Prabu Baladewa), Dewi Surtikanti, Dewi Banowati (prameswarine Prabu Duryudana), Arya Burisrawa lan Rukmarata.Ing lakon Alap-alapan Surtikanti dicritakake karaton Mandraka kalebon sawijining durjana sing tansah ngadani patemon kalawan Dewi Surtikanti. Maling agung kasebut raine mirip Pamade utawa Arjuna saengga Arjuna saguh ngrangket durjana kasebut.Ing taman Mandraka, Arjuna bisa sapatemon kalawan durjana sing mlebu ing karaton Mandraka. Arjuna kasil mangerteni jati dhirine duratmaka sing ora liya Suryaputra. Wusana Arjuna lan Suryaputra banjur andon yuda, adu kasekten.Nanging Suryaputra kasil dikalahake dening Arjuna lan uga kasil dirangket. Suryaputra banjur dipasrahake marang Prabu Salya. Sawise kasil ngalahake Prabu Karnamandra lan ngejeki krajan Awangga, krajan sing tansah ngreridhu lan ngganggu gawe katentremane Mandraka, Suryapurna utawa Karna banjur sinengkakake ngaluhur, dadi raja ing Awangga jejuluk Adipati Karna.Kasile Karna ngalahake krajan Awangga uga saka pambiyantune Arjuna. Suryaputra sabanjure dijodhokake kalawan Dewi Surtikanti. Nalika upacara pikramane Suryaputra lan Dewi Surtikanti arep digelar, Dewi Surtikanti njaluk supaya dipaesi dening sawijining jaka sing bagus.Arjuna sing ditetepake lan dipilih dadi juru paes tumrap Dewi Surtikanti. Karna lan Dewi Surtikanti nurunake anak loro, yaiku Warsasena lan Warsakusuma. Ing perang Baratayuda, Dewi Surtikanti mati lampus, belapati tumrap sisihane, Adipati Karna.Surtikanti mati sadurunge Karna gugur ing pabaratan, nalika nglawan Arjuna. Patine Surtikanti amarga klerune Adimanggala nalika matur marang Sutikanti sing kudune wose ngandharake yen Adipati Karna njaluk sedhah utawa suruh, nanging nalika diungelake dening Adimanggala wose dadi Adipati Karna seda utawa mati.Amarga klerune Adimanggala iku Surtikanti dadi sedhih banget lan banjur mutusake bakal bela pati marang sisihane kanthi cara mati lampus. Amarga kedadeyan kasebut, Adimanggala antuk paukuman pati saka Karna. Adipati Karna dhewe sing mateni Adimanggala.Wahmuka lan Arimuka sedulur kakang kawah adhi ari-ariDitya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji.Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana putri telu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisa ngalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencut marang kasulistyane putri telu kembar kasebut.Ananging saka raja-raja lan satriya sing melu patembayan ora ana sing bisa ngalahake kasektene Wahmuka lan Arimuka. Nalika iku Dewabrata utawa Resi Bisma diutus bapake, Prabu Santanu raja Astina kanggo melu ing patembayan kanggo adhine, Citragada lan Wicitrawirya.Bisma banjur adhep-adhepan kalawan Wahmuka lan Arimuka. Katelune banjur perang tandhing rame banget. Kanthi pusaka lembing Kyai Salukat, Dewabrata kasil ngalahake
Ditya Wahmuka lan Arimuka. Wahmuka banjur bali marang wujud asale yaiku kawah, dene Ditya Arimuka uga bali marang wujud asale, yaiku ari-ari.Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki iku anake Prabu Darmahambara, raja ing Giyantipura. Dewi Amba wus dipacangake lan Prabu Citramuka, raja nagara Srawantipura.
Nalika Bisma kasil mupu patembayan lan mboyong Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki, ing tengah dalan Dewi Amba njaluk marang Bisma supaya diluwari amarga wus dipacangake lan Prabu Citramuka saka nagara Srawantipura.Nanging nalika Dewi Amba kasil sapatemon kalawan Citramuka, raja nagara Srawantipura iku wus ora gelem maneh nganggep Amba minangka pacanange. Miturut Citramuka, Amba wus dadi hake Bisma sing menang ing patembayan kanthi ngalahake pasanggirine Wahmuka lan Arimuka.Amba banjur nyusul Bisma maneh lan njaluk supaya entuk melu tekan Astina. Nanging Bisma ora gelem nampa baline Amba minangka putri Boyongan. Dene Amba dhewe tetep ndhesek Bisma supaya gelem ngejak tekan Astina.Bisma banjur nesu lan ngancam Amba nganggo sanjatane. Lan tanpa sengaja, panah sing pinenthang ing gandhewane Bisma kanggo ngagar-agari Amba ucul saka jepitan drijine Bisma. Panah iku ngenani dhadhane Amba. Sadurunge mati Amba nyepatani Bisma yen dheweke bakal males patine lumantar sawijining prajurit wanita titisane.Sepatane Amba kawujud ing perang Bharatayuda babak kapindho utawa Tawur. Bisma gugur ing tangane Srikandhi, prajurit wanita saka Pandhawa, sisihane Arjuna. Nalika iku Srikandhi kasusupan sukmane Dewi Amba.Brajadenta nyawiji kalawan ragane GathotkacaBrajadenta iku anake nomer telu Prabu Arimbaka. Dadi Brajadenta iku ora liya adhine Prabu Arimba lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Tembung Brajadenta ateges sanjata saka gadhing.Brajadenta kerep makili Dewi Arimbi mimpin krajan Pringgadani, amarga mbakyune sing nglenggahi jejering ratu iku kerep dedunung ing Jodhipati ngampingi sisihane, Bima utawa Werkudara.Dewi Arimbi dhewe yaiku anake Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Saksurute Prabu Arimba, dheweke nglintir kalungguhan nata ing Pringgadani.Gumantine raja ing Pringgadani iku ditemtokake tumrap pangeran pati miturut sarasilah kulawarga sing tuwa dhewe. Amarga kuwajibane dadi prameswarine Bima, mula Dewi Arimbi kerep ngampingi Bima ing Jodhipati lan masrahake panguwasane krajan Pringgadani marang Brajadenta.Dewi Arimbi duwe kasekten bisa njilma saka wujud asline raseksa dadi putri sing sulistya ing warna. Kasekten iki kababar sepisanan nalika Arimbi sapatemon kalawan Bima.
Pungkasan uripe, Arimbi mati ing satengahing perang Baratayuda amarga mbelani anake, Gathotkaca sing gugur minangka senapati Pandhawa dening Adipati Karna. Wandane Dewi Arimbi iku Cicir.Suwening suwe ing telenging atine Brajadenta tuwuh pikiran kanggo ngrebut dhampar keprabon Pringgadani saengga dheweke bisa nguwasani Pringgadani, ora mung dadi wakile mbakyune. Brajadenta banjur madeg kraman kathi pawadan yen kalungguhan raja iku ora apik yen dipasrahake marang wanita.Lan miturut Brajadenta, panemune iku kabukten nalika Arimbi sing jumeneng ratu ing Pringgadani kerep ninggalake kuwajibane amarga kudu ngampingi Bima, sisihane, sing dedunung ing Jodhipati.Madeg kramane Brajadenta antuk panyengkuyung saka adhi-adhine, yaiku Brajamusti, Brajalamatan lan Brajawikalpa. Ananging ana uga adhine liyane sing ora sarujuk marang sikep lan tumindake Brajadenta iku.Adhi-adhine sing ora sarujuk nalika Brajadenta nglairake sikepe arep madeg kraman marang Arimbi yaiku Prabakeswa lan Kala Bendana. Wusana pangramane Brajadenya kasil ditindhes dening Gathotkaca, anake Dewi Arimbi lan Bima.Sabanjure Gathotkaca sinengkakake ngaluhur jumeneng nata ing Pringgadadi sawise ibune, Dewi Arimbi, masrahake dhewe panguwasane marang Gathotkaca.
Ing lakon Gathotkaca Kembar, Brajadenta kasil sesambungan asmara kalawan Dewi Banowati, prameswarine Prabu Suyudana, raja Astina. Nalika iku Brajadenta nyaru wujud kadidene Gathotkaca.Wusana Brajadenta mati dening Gathotkaca. Arwahe Brajadenta banjur nyawiji ing ragane Gathotkaca kanthi cara mrasuk ing untune Gathotkaca. Wiwit iku Gathotkaca duwe kasekten saksapaa sing kena cokot untune mesthi mati.Arepa Brajadenya wus nyawiji kalawan ragane Gathotkaca, ananging dheweke bisa urip maneh yen dibutuhake dening Gathotkaca. Lan saben dibutuhake, arwahe Brajadenta bakal mbiyantu apa gawene Gathotkaca. Lan pungkasan uripe, gugur ing palagan Baratayuda babak kaping papat, yaiku Suluhan utawa Gathotkaca Gugur.Wisanggeni lair wujud geni lan menjila dadi satriya pinunjulWisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin.Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake Prabu Niwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka.Wisanggeni lair saka guwa garbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.Wisanggeni uga kondhang minangka wayang sing mbranyak, raine bagus nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marang sapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus.Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati.Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan.Dewi Mustikawati njaluk wewaton gambaring jagad marang Wisanggeni lan Prabu Sitija. Yen Wisanggeni utawa Prabu Sitija bisa minangkani penjaluke iku, Dewi Mustikawati saguh dadi sisihane.Wusana Wisanggeni sing kasil nggawa gambaring jagad lan banjur dipasrahake marang Dewi Mustikawati. Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening Sanghyang Wenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati.Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisa nemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang.
Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeni yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati.Kabeh kulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, Dewi Dresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.Dene kawitane Arjuna rabi kalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba.
Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan Niwatakawaca.Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran.Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi Supraba kasil mateni Niwatakawaca. 0
sempurna Sat Jul 05, 2008 9:17 am koyo AC wae mas menyejukkan_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
MinangkabauBahasa MelayuNederlandsPolskiPortuguêsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 14 Sèptèmber 2016.
IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.11, 30 Januari 2017.
Sepuluh laku Preseya supaya kita sregep anggone maca kanthi Luar Biasa.1. Awit saiki aku temenanan niat la nana komitmen kanggo maca.2. Awit dina iki aku kepengin ngasah lan najemake akalku kanthi temen-temen sinau lan golek ilmu. Aku kudu asring maca, kontinu.3. Ora ana sing ora mungkin ing urip iki! Awit dina iki aku bakal terus ambudidaya apa sing takangen-angen lan cita-citakake kudu kasil, kanggo besuk dinaku kang luwih kepenak.4. Aku kudu nemokake cara lan style sinau kepiye supaya
karo apa-apa sing ngalangi aku kanggo bisa seneng lan ndisiplinake awaku karo wacanan.9. Aku kudu kerep maca buku-buku sing bisa ndadekake aku tambah ilmu kang apik. Banjur aku njupuk hikmah lan pelajaran sing ana ing jerone.10. Aku kudu iklas lan pasrahake sakabehane anggonku maca iki mung amarga Gusti Allah. Aku nyuwun supaya apa-apa sing takwaca iku bisa manfaati kanggo awaku lan wong liya.
Penafian tourporno.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tourporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Kawah Sikidang, Dieng Plateau & Warung Djadoel
saiki wis mangkrak ora kopen, eman lho ! mbok iyo dimanfaatake wis temenan wong gawene yo nganggo pangorbanan sing cukup ngagetake wong magetan dewe kalebu aku wong magetan sing ana kutho liya. matur nuwun ya dulur
indra says:	15 August 2014 at 21:36	suwun, tombo kangen..
sluku sluku batok batoke ela elo kiai kanjeng lagu indonesia cak nun kyai kanjeng musik kyai kanjeng sluku batok lagu kyai kanjeng
disekitar Gunung Tangkuban Perahu.“BismilahirrohmanirrohimNyai IteungKaki IteungSing IrengWijile KlenthengIngsun ora arep muter sapa-sapaKejaba muter si jabang bayine…..(
kasar uga diarani mèncrèt) ya iku salah sawijining penyakit minangka pendheritané ngalami buang air besar kang bentuké cuwèr lan luwih saka kaping telu in wayah sedina, biasané suwéné diaré nganti loro utawa telung dina, sakliyané iku fèsès utawa tinja pendherita uga nduwèni kandhuntan banyu kang ngluwihi bates, kira-kira 200 gram.[1] Ing donya kaping telu, diaré dadi panyebab kepatèn balita kang paling umum, uga dadi panyebab sedané luwih saka 1,5 juta wong saben tauné.[2]
Panyebab diaré[besut | besut sumber]
Ana pirang-pirang macem hal penyebab diaré, ing antarané panganan kang kena kontaminasi, obat-obatan lan stres uga bisa dadi panyebab diaré amarga diaré bisa dadi indikasi awal yèn pendheritané nduwèni penyakit liya. Kangèlan anggoné nyerna panganan uga bisa dadi panyebab diaré kronis. Panganan kang ora bisa dicerna kanthi sampurna bisa nyebabaké mual, diaré, kram weteng, gampang ngentut, lan biasané ing 30 menit bisa nyerang kekebalan awak.[3]
Faktor Infèksi: amarga anané infèksi ing saluran pencernaan utawa ing njaba alat pencernaan.
Infeksi Parèntal ya iku infèksi ing njaba alat pencernaan kayata: Otitis Media Akut (OMA), tonsilitis, bronkopneumonia, ensefalitis, lan sapanunggalané.[3]
Infèksi enteral ya iku infèksi ing jero saluran pencernaan kang dadi faktor utama panyebab diaré. Kang kalebu ing infèksi enteral iki ing antarané:
Faktor Psikologis: amarga rasa wedi, faktor kang siji iki biasané dialami déning wong kang wis dhéwasa, lan jarang dialami déning bocah cilik.[3]
Gejala Diaré[besut | besut sumber]
Gejala diaré ya iku fèsès kang cuèr kanthi frékuènsi kaping papat utawa luwih saben dinané, samangsa-mangsa uga kanthi gejala:
lan anané getih utawa lendir ing jero fèsès.[4]
Sakliyané iku uga bisa ngalami lara weteng lan kejang weteng, uga gejala gejala kaya flu kayata rada demam, nyeri otot utawa kejang lan mumet. Diaré bisa nyebabaké awak kelangan cuèran utawa elektrolit. Diaré biasané uga nyebabaké dehidrasi (kekurangan cairan awak).
Panyegahan diaré dadi salah sawijining dalan kang bisa dilakoni supaya adoh saka penyakit diaré kanthi èfèktif. Ngumbah tangan sakdurungé mangan utawa aktivitas liyané ya iku minangka cara kanggo nyegah diaré supaya virus ora nyebar.[5]
Cepakaké panganan kang wis dimasak utawa wis dipanasi. Yèn panganan durung diolah, panganan bisa disimpen ing lemari ès. Amarga manawa panganan ditinggal ing suhu kamar bisa nyebabaké bakteri cepet manak.
Kumbah perkakas masak lan mangan kanggo nyingkiraké panyebaran kuman marang panggonan liya.[5]
Akèh kasus diaré kang nular saka wong siji marang wong liyane. Tindhakan iki bisa ngréwangi wong supaya adoh saka diaré lan infèksi virus utawa bakteri liyané:
Ngrawat bocah utawa wong kang lara kanthi ati-ati, ngumbah tangan sakwisé ngganti popok bayi, ngréwangi wong liya kang ngango kamar mandhi utawa sakwisé ngréwangi wong liya ing jaba omah.
Ngélingaké bocah-bocah yèn kudu ngumbah tangan sakwisé nganggo kamar mandhi lan nalika arep mangan.
Nganggo perawatan nalika arep ngolah pitik utawa daging mentah, daging kudu di masak nganti mateng lan nganggo suhu kang disaranké.
disingkiraké. Jus utawa sari woh-wohan kang ora dipasteurisasi kudu disingkiraké manawa buah mau wis kena regetan saka kéwan utawa regetan saka kebon.
Ngati-ati nalika lunga menyang luar nagari lan selèktif nalika milih panganan lan ombèn-ombèn.[5]
lan uyah (elektrolit). Kanggo gejala ènthèng nganti sedeng bisa digunaaké obat-obatan ènthèng kanggo ngurangi diaré.[6] Kanggo kasus diaré kang parah ing bocah-bocah, wong ngandhut, lan wong tuwa sing bisa mbebayaaké yèn kélangan cuéran kang akeh, bisa diwenehi infus yang dibutuhake. Yen panyebabe keracunan panganan, perlu diwenehi obat-obatan kanggo mateni patogen kang ana ing usus
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 29 Agustus 2016.
Iku luwih becik tinimbang ngawula tumenggung. Kang partela ngenani dosa luwih agung Parek-parek kufur wong cilaka
huelok t’nan’ik, setaun…! eh, minggu iki libur akeh lunga menyang endi maneh, kang?
Reply ↓	bagonk said: April 4, 20073:08 pm	uedian… wes
Sasampunipun sawatawis dangu Kliksaya.com mijil nggegana, angenguwung sumundhul ing antariksa, wekasanipun wekdal samangke nyata sampun dumugi ing pralaya, kantaka sumungkur ing bantala,
ingkang kinurmatan. Nuninggih sakderengipun nyuwun agunging samudra pangaksami, mundhi dhawuh saking panjenenganipun kadang pranatacara bilih kawula ingkang piniji, kajibah angaturaken menggah wedharing sabdatama wulang utami dhumateng putra pinanganten sarimbit. Tuhu dereng darajat menawi kawula paring sabdatama, jer Sabda mekaten, boten wonten ingkang pantes hangagem, kajawi amung Gusti ingkang dados tuking samukawis. Bilih sabdatama makaten, mengku teges wulang utami dhedhasar sadaya Sabda-sabdaning Pangeran, ingkang sampun kawahya ing salebeting serat-serat suci. Nuninggih sanadyan kanthi awrating manah, karana kathah para winasis, para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh, ingkang sakelangkung lebda ing piptutur, parikedah boten saged hambantah, minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati, sawatawis suka wawasan ing babagan prayogining bebrayan. Tuhu pinanganten sarimbit, yekti langkung wasis dalah wiar ing pangertosan. Mbokbilih salebeting gesang
bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
dangu Kliksaya.com mijil nggegana, angenguwung sumundhul ing antariksa, wekasanipun wekdal samangke nyata sampun dumugi ing pralaya, kantaka sumungkur ing bantala, sirna musna prapteng lampus. Dupi ngawuningani kawontenan punika, paranpara ingkang sami hanawung karya, kinarya mitra-panyengkuyung satemah dadya kodheng salebeting driya. Sasat sinamber ing
sinapu ing maruta manda, bel mangalad ubaling dahana murup muntap jroning wardaya.
Yekti lamun amulat ingkang wus kawuri, lelampahan kadon mekaten pranyata sampun dados adat pakarti limrah, watak
punika sumangga sampun ngantos lenggah angutha waton, kandeg ing pambudi-daya, kalulun ing raos sungkawa, gya bangkit lumajar, golong-gilig wungkul sawiji ing janji tan kendhat anggayuh ingkang kinayun. Donga pamuji, manekung mring hyang Widhi anjampangi, mugi tinebihna sakehing satru dendha, cinaketna ing kayuwanan, lulus raharja ingkang
Gendhing Jawa Pangkur Pamijen Nyamleng Tenan
Sasampunipun sawatawis dangu Kliksaya.com mijil nggegana, angenguwung sumundhul ing antariksa, wekasanipun wekdal samangke nyata sampun dumugi ing pralaya, kantaka sumungkur ing bantala, sirna musna prapteng lampus. Dupi ngawuningani kawontenan punika, paranpara ingkang sami hanawung karya, kinarya mitra-panyengkuyung satemah dadya kodheng salebeting driya. Sasat sinamber ing
Kaca Wara-wara iki mratélaké prastawa-prastawa wigati ing Wikipedia basa Jawa.
^ Suwé: Suwéné wektu kanggo nambah cacahing artikel wiwit pencapaian sadurungé
28 Januari 2007 - IvanLanin mrogram supaya ana tombol tambahan ing kothak panyuntingan.
Wis ana Milis kanggo para sutresna Wiki jv diaturi gabung ing Milis iki minangka ajang silaturahmi, tukar pikiran, brainstorming, dhiskusi
marang akèh utawa kabèh wiki ngenani bab wigati, pratélan global bisa dijaluk ing meta:Global notifications/panyuwunan. Pangumuman bisa uga nganggo basa liya.
Kabèh pratélan Meta disinkronaké sacara otomatis, jroning kabèh wiki utawa mung sing kapilih waé.
Supaya duwé titik aksès sing padha, pesen utawa kabar dipacak ana ing Panganggo:WikimediaNotifier/notifications (dimirror, owah-owahan ing kaca iki bakal ditidhes (overwritten); pigunakaké kaca kapisah kanggo penerjemahan); panjenengan bisa nglebokaké kaca (kaca-kaca) iki kaya cithakan ing ngendi waé, umpamané ing village pump panjenengan, kanthi katrangan jroning basa panjenengan!
Pirsani ing Bab sing kerep ditakonaké endi sing cocog karo kaperluan panjenengan!
Nganggo SynchCrosswiki bakal luwih gampang kanggo gawé utawa nyinkronaké kaca kayadéné user scripts ing kabèh wiki!
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.56, 21 Novèmber 2015.
sisikeTega nyawang ora tega nundung, Kelingan kebecikaneSenggot semarang senggot, Nyidukena banyune kaliNgegot ayuh ngegot goletena sing pinter lenggerEeeehh, ana lagu
gotong royong tulung sawijiSenggot semarang senggot, Nyidukena banyune blumbangOra rugi duwit segobang, Ayo kanca
leh nanda sing kapane bareng nang pamekasan a iki ? apik2 bro nang ndi ae ga tau
IAST: kṛṣṇa,; diwaca [ˈkr̩ʂɳə]) iku salah siji déwa sing dipuja déning umat Hindhu,arwujud pria kulit peteng utawa biru tuwa, nganggo dhoti kuning lan makutha saka wulu merak. Jroning seni lukis lan reca, umumé Kresna digambaraké pinuju main suling sinambi ngadeg kanthi sikil sing ditekuk. Legendha Hindhu jroning kitab Purana lan Mahabharata mratélakaké yèn Kresna iku putra kawolu Basudewa lan Dewaki saka krajan Surasena, krajan mitologis ing India Lor. Sacara umum, Kresna dipuja minangka awatara (inkarnasi) Dewa Wisnu kawolu ing antara sepuluh awatara Wisnu. Jroning sawetara sekte Hindhu, upamané Gaudiya Waisnawa, Kresna dianggep minangka manifèstasi saka bebener mutlak, utawa pawujudan Tuhan,[1] lan jroning tafsiran kitab-kitab sing mengatasnamakan Wisnu utawa Kresna, kaya Bhagawatapurana, Kresna dimuliakaké minangka Kapribadèn Tuhan Sing Maha Tunggal.[2] Jroning Bhagawatapurana, Kresna digambaraké minangka sosok bocah angon anom sing mahir main suling, déné jroning wiracarita Mahabharata Kresna dikenal minangka sosok pemimpin sing wicaksana, sekti, lan mrabawani. Saliyané iku Kresna dikenal uga minangka tokoh sing mènèhi ajaran filosofis, lan umat Hindhu yakin Bhagawadgita minangka kitab sing ngamot kotbah Kresna marang Arjuna ngenani èlmu rohani.
Kresna sadurunge perang[besut | besut sumber]
Kresna iku sawijining paraga Mahabharata. Nalika isih timur, asmané Narayana. Ing pedhalangan, Kresna kondhang amarga lantip lan pinter micara. Karo Arjuna, Kresna kapilih dadi titisaning Bathara Wisnu. Raja ing kraton Dwarawati iki sawijining turuning Yadhu. Miturut padhalangan Kresna iku anake Prabu Basudewa, nata ing Mandura kang angka loro patutan karo Dewi Mahindra iya Dewaki. Kadange sepuh asmane Raden Kakrasana iya Prabu Baladrewa, dene rayine asmane Dewi Bratajaya iya Wara Sumbadra. Garwa-garwane ya iku Dewi Jembawati, putrine Resi jembawan ing pertapan Gandamadana, peputra Raden Samba Wisnubrata, Dewi Rukmini putrine Prabu Bismaka (Arya Prabu Rukma) ing Kumbina, peputra Dewi Titisari lan Raden Saranadewa (arang dikocapake) lan Dewi Setyaboma, atmajane Prabu Setyajid (Ugrasena) ing Lesanpura, peputra Raden Setyaka. Dewi Pratiwi (Pertiwi) putrine Sang Hyang Nagaraja ing kahyangan Sumur Jalatundha, peputra Raden Setija iyaPrabu Bhoma Narakasura, lan Siti Sundari. Miturut padhalangan, Kresna bisa jumeneng nata ing Dwarawati amarga bisa ngasorake yudhane yaksendra, Prabu Yudhakalakresna iya Kunjanakresna, nata Dwarawati kang pungkasan. Ing carita liya, ratu Dwarawati sing dikalahake Narayana iku jejuluke Prabu Narasinga Murti lan senopatine aran Raden Singamulangjaya kang uga banjur dikalahake déning Setyaki. Prabu Narasinga banjur manitis ana anggane Prabu Kresna, dene Singamulangjaya manunggal sajiwa karo Setyaki. Crita iki bisa ditemoni ing lakon wayng Bedahe Dwarawati. Dasanamane miturut padhalangan : Prabu Sri Bathara Kresna, Prabu Harimurti (
Ing Bharatayudha, Kresna dadi utusan kanggo Pandhawa menyang Kurawa. Kadadeyan iki ana ing lakon Kresna Duta. Dene nalika Arjuna arep tandhing lawan Adhipati Karna, Kresna menehi wejangan marang Arjuna. Arjuna rangu-rangu arep mangkat perang amarga arep tandhing karo sedulure dhewe.
Senjata Cakra : Panah awujud cakra (bunder kaya rodha) lan lancip ing pucuke.
Kembang Cangkok Wijaya Kusuma lan Wijayamulya: awujud cangkoking kembang kang bisa ngusadani wong lara utawa mati sadurunge wektune.
kresna[besut | besut sumber]
Narayana sakadang nalika isih timur dititipake marang Ki Demang Antyagopa lan Nyai Sagopi ing Kadhemangan Widorokandhang. Iki kanggo nyingidake supaya aja nganthi konganan déning Kangsadewa, putrane kuwalon Prabu Basudewa saka Dewi Maerah kang jumeneng adipati ing Sengkapura kang kepengin nguwasani nagara Mandura. Ya nalika ana ing Widharakandang iki, Narayana meguru marang Begawan
Cangkok Wijayakusuma lan kaca Paesan kang bisa kanggo ngawuningani kahanan sing bakal dumadi. Kejaba iku uga pinaringan aji "Kesawa" iya aji Balsrewu kang dayane manawa Prabu Kresna lagi duka banjur astane nyenggol bedhore Kesawa bisa triwikrama dadi brahala sagunung anakan sesilih Ditya Balasrewu. Sabanjure Sang begawan Padmanaba iya banjur manitis ana anggane Narayasa.
Prabu Kresna iku kawentar kadidene titising dewa Bathara Wisnu, dewa kang andhum kabahagyan lan keadilan. Mula ya wicaksana, waskitha, pinter, sekti mandraguna, sidik ing paningal lan yèn duka bisa malih buta brahala. Prabu Kresna banget tresnane marang adhine ipe, ya iku Arjuna. Kresna lan Arjuna iku nganthi kerep diibaratake kaya godhong suruh lumah lan kurepe, nadyan béda wujude nanging yèn digigit padha rasane. Ratu Dwarawati iki uga kondhang kadidene salah sijine paraga sing pinter (lihai) lan ahli strategi perang sing mumpuni. Nalika dumadine perang Baratayuda, Kresna dadi botohe para Pandhawa.
Ngarepe dumadine perang, tau minangka duta. Budhale menyang Astina nitih kreta dikusiri rayine, Setyaki. Ing Tegal Kuru lakune ditungka dewa cacah papat, ya iku Sang Hyang Narada, Sang Hyang Kanwa, Sang Hyang Janaka lan Ramaparasu kang ngersakake nyekseni anggone padha pirembugan.
Sawise Prabu Kresna tekan Astina, maune ditampa kanthi becik déning Prabu Duryudana sakadhang. Prabu Duryudana ya wis saguh mbalekake nagara Astina sigar semangka marang para Pandhawa. Nanging nalika para dewa mau wis padha kondhur makayangan, Duryudana njabel kesaguhane. Layang prajanjen kang wis ditapak astani narendra kekarone disebit-sebit. Lan oran mung iku wae, ratu Astina iku uga banjur paring sasmita marang Patih Sengkuni lan Pandhita Durna supaya dhawuh marang para Kurawa amrih ngrangket lan nyirnakake Prabu Kresna. Kurawa klakon nglarak Prabu Kresna menyang alun-alun nedya disirnakake. Mesthi wae Prabu Kresna banjur duka yayah sinipi, banjur triwikrama malih dadi brahala kang gedhene sagunung
gagrak Yogyakarta sing kalumrah kae, pangamuka Balasrewu uiku tundhone nggawa kurban Prabu Dhestharastra lan Dewi Gendari (bapa lan ibune para Kurawa) sedha sarimbit amarga kebrukan Baluwerti (beteng kedhaton)kang juruguk amarga pangamuke Balasrewu. Jugrugane beteng kang ngebruki Prabu Dhestarastra lan Gendari iku kinarya liwat playune para Kurawa kang dibujung brahala. Iki ateges, Prabu Dhstharastra lan Dewi Gendari pada wae diidhak-idhak déning para putrane dhewe, amarga anggone ora bisa ndhidik (nggulawentah) lan mulang-muruk bab kautaman marang para anak-anake.
Ana ing perang baratayuda, Prabu Kresna ngusiri kretane Arjuna nalika perang-tandhing lumawan Adipati Karna. Arjuna unggul yudhane, Adipati Karna gugur ketaman jemparing Pasopati.
Ing pakeliran, yèn Prabu Baladewa kondhang kadidene ratu sing pakulitane putih mulus alias bule tekan balung sumsum, Prabu Kresna iki pakulitane ireng. Cocok karo asmane, tembung "kresna"werdine pancen ireng. Ireng tekan getih, balung lan sumsume. Pungkasane carita, Kresna sirna saragane amarga kena putulahe sepata turuning bangsa Yadhu kang kudu tumpes.
Narasinga | Wamana | Parasurama | Rama | Kresna | Baladewa (Balarama) | Buddha | Kalki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kresna&oldid=1075974"	Kategori: Paraga wayangMitologi Hindhu	Menu navigasi
Kecamatan Margadana kuwe salah siji kecamatan nang Kabupaten Tegal. Kecamatan iku berbatasan langsung karo Brebes, tepate neng Kaligangsa. Makane Kaligansa dibagi loro, ana Kaligangsa Wetan melu Tegal, ana Kaligangsa Kulon melu Brebes.
Desa-desa[sunting | besut sumber]
Desa Margadana, lha iki sing nggo jeneng kecamatan
Desa Kalinyamat Kulon, yen iki desa sing jeneng liyane Bledho
Desa Sumurpanggang, bekas kecamatan mbiyen lan tempate terminal
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Tembang Macapat Dhandanggula “Buminatan” Sasmitane ngaurip puniki Apan weruh yen ora weruha Tan jumeneng ing uripe Akeh kan...
#Klaten, #Kudus, #Magelang, #Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Prabu Baladéwa jroning lukisan vèrsi India, gaya Rajasthan.
Jroning mitologi Hindhu, Baladéwa utawa Baladewa (Déwanagari:
Balarāma), kasebut uga Balabhadra lan Halayudha, iku sadulur tuwa saka Kresna, putra Basudéwa patutan karo Dewaki. Jroning filsafat Waisnawa lan sawetara tradhisi pamujan ing India kidul, Baladewa dipuja minangka awatara ka enem saka Maha Awatara lan klebu salah siji saka 25 awatara jroning Purana. Miturut filsafat Waisnawa lan sawetara pandangan umat Hindhu, Baladewa minangka manifèstasi saka Sesa, ula suci sing dadi ranjang Dewa Wisnu.
Baladéwa jroning pawayangan Jawa[besut | besut sumber]
Prabu Baladéwa iku ratu ing Mandura, putrané Prabu Basudéwa[1] lan Dèwi Rohini kang pembayun. Rayiné nunggal rama séjé ibu ana loro, ya iku Prabu Kresna[2] utawa Narayana) lan Dèwi Bratajaya iya Wara Sumbadra. Nalika isih timur jenengé Kakrasana. Prabu Baladéwa iku pakulitané putih (bulé), déné Prabu Kresna ireng thunteng tekan balung sungsumé. Mula kadang loro iku banjur sinebut gondhang kinasih. Prabu Baladéwa jumeneng nata ana Mandura nggentèni kalenggaheni ingkang rama, Prabu Basudéwa, lan diembani patih Pragota lan Prabawa. Pramèswariné asma Dèwi Erowati, putriné Prabu Salya ing Mandharaka. Karo Dèwi Erawati, Prabu Baladéwa banjur peputra kakung cacah loro, asma Radèn Wisatha lan Wimuka. Pusakané Prabu Baladéwa karan Sanjata Nanggala lan Alugara. Pusaka iku peparingé Bathara Brahma. Nalika isih timur, para putra Mandhura iku padha dititipaké ana ing Kadhemangan Widorokandhang, diaku anak marang Ki Antyagopa lan Nyai Sagopi. Putra Mandhura iku padha diseduluraké karo anaké Antyagopa ya iku Udawa, Rarasati, Pragota, lan Prabawa.
Kangsa adu jago[besut | besut sumber]
Anggoné Kakrasana (Baladewa), Narayana (Kresna) lan Bratajaya dititipaké ana Kademangan Widorokandhang iku amrih ora konangan Prabu Anom Kangsadéwa, nata mudha ing Kadipatèn Sengkapura. Kangsa iku putra kuwaloné Prabu Basudewa kang lair saka garwa Dèwi Maerah kang cinidra resmi marang ratu buta, Prabu Gorawangsa, nata ing Guwabarong, nalika Sang Dèwi lagi ditinggal tindak mbebedhak utawa grogol ing alas déning Basudewa. Mula Kangsa wujudé iya manungsa setengah buta: wataké wengis lan angkara murka, pingin ngendhih kawibawan nagara Mandhura. Semono uga Kangsa uga kepingin mateni putra-putrane Basudewa liyane kang dianggep bakal ngalang-alangi gegayuhane ya iku nguwasani nagara Mandhura. Carané: Kangsa nganakaké adhu jago. Sing dienggo totohan nagara saisiné. Jagoné saka Sengkapura (Kanoman) wujude buta gedhé apraceka Ditya Suratimantra, dene jago saka Mandhura (Kasepuha) ora liya Brataséna. Nalika ana adu jago iku, Kakrasana, Narayana lan Bratajaya iya nonton. Pancèn adon-adon iku ramé
tumeka pati déning Bratasena, kuwandhané digotong terus dicemplungaké ing tlaga Banyusemangka saéngga bisa urip manèh. Mengkono nganti wola-wali. Permadi iya Arjuna kang kawit mau ngulataké kangmasé anggoné tetandhingan karo Suratimantra Baladéwa kondhang nduwé watak jujur lan apa anané, nanging dhèwèké uga asring grusa-grusu lan gampang nesu. Ing antarané keturunan Yadu, Baladewa sing paling kèri mati. Ing Bharatayuddha, Baladewa ora mèlu.
^ Baladewa, tembi.org (diaksés tanggal 9 April 2011)
^ M.H. Nanda, Wayang, Bintang Cemerlag, Cetakan pertama, 2010.
(id) Baladewa ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
HindhuParaga MahabharataKategori ndhelik: Rintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
rembang purwodadi warisan sjs percabangan rel mati stasiun kota blora ke arah rembang purwodadi warisan sjs
Ayo podo dadi wong bhekti maring Gusti Kang moho suci
Gole tekan embuh kapan kito menungso ra bakal ngerti
Moloekat juru pati lirak lirik marang siro
Nggone nglirik angenteni dawuhe kang moho suci
Tumrap kanggo kabeh menungso gelem ra gelem bakal di gowo
Di enggoni sandangan putih yen wis budal ra biso mulih.
Tumpakane kereto jowo roda papat rupo manungso
Jujugane omah guwo tanpo bantal tanpo kloso
Omahe ra ono lawange turu ijen ra ono kancane
Di tutupi anjang- anjang diurug lan di siram kembang
Wong sing layat podo nelongso podo eling Podo rumongso
Parentahira Hyang Widi, kang dhawuh mring NabiyollahIng dalil kadis anggoneOjo ono ingkang sambrono, rasakno den karosoDalil kadis rasanipun, dadi padhanging tyas hira
This song (Macapat Asmaradana) tells
yo piye ki..?jane niate sing menehi kan arep
ingkang kita tulisaken wonten enjing menika. Njagi kawarasan mripat penting banget, amarga demen pisan pangaton awake dhewe ilang. Akeh sing ngomongke menawa neng panggonan Asia Tenggara pirang-pirang wong kena lelara mripat. Sadurung kedadean penyakit nang mripat, luwih becike awake dhewe njaga lan ngrawat kanthi bener.
Kaya neng ngisor iki kita usaha ngewangi kowe kanggo nemu apa-apa wae sing kudu dilakoke kanggo ngrawat mripat karo bener.
lumuwih, mula arep mbisa lelara sing bokmenawa gedhe.
Kajaba hal kuwi, awake dhewe uga butuh teka menyang dokter kanggo berkonsultasi karo teratur.
arep dadi Vitamin A sing becik banget kanggo njaga kawarasan mripat.
Nganggo Kaca Mripat Wektu berkendara, sinar srengenge, berolahraga, lan aktivitas liyane, cobaa kanggo njaga mripat tetap aman lan terhindari saka debu, mula kami menyarankan kanggo melindungi mripat mu saka hal kuwi.
Leren Cukup Padha kaya anggota awak sing liyane, mripat uga butuh leren sing cukup. Kaya nonton lan ngarep komputer njam-jam bangeta nggawe mripat cukup lelah, mula karo kuwi selangkanlah wayah sethithik kanggo nglerenke mripat sadhela karo ndeleng objek sing adoh. Ngapa karo objek sing adoh? Amarga karo ndeleng objek sing adoh mula ruang lingkup mripat arep bukak lan luwih nyenengna.
Pancen endog sugih banget arep Protein lan Vitamin. Endog uga memeliki Vitamin A sing temtu
krasa ana sing seje utawa yen mripat mu kelebonan benda-benda cilik, sabecike kanggo memeriksa mripat mu menyang dokter.
Mekaten artikel bahasa jawa tentang kesehatan ditulisake supaya dadi pamriksa tumrap kita sedaya. Ojo lali
Mas Sugeng Blog - Page 2 of 17
Bebasan Koyo Ngenteni Udan Ning Mongso Ketigo
pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang
Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro.
Nora eco dahar lawan ghuling, ibu niro rumekso ing siro,
karsane, tan ketang gombal tepung, rumeksane duk sira alit, yen sira kirang pangan nora ketang nubruk, mengko sira wus
dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget
kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat.
Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.
Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
anggepiro, dipun sabar jatmiko alus ing budi, iku lampah utama.
Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
Lawan malih wekas mami, anak putu butut ingwang, miwah canggih wareng ingwang, poma padha estokna, ing pitutur kang arja, aja ana wong tukar padu, amungsuh lawan sudara.
kathah kan purun, mejanani mring sira.
Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah, gecul mgrumpul bandhol ngrompol, nanging aja kalirua, babasan kaya ika, den waskitheng surupipun, babasan kaya mangkana.
wonten laren ngon maesa, saksana anulya anon, yen wonten sima punika, anglela ngara-ara, cangkelak anuli wangsul, apa
tumulyan sigra amedal wus prapteng jawi desane, wus prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha.
Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal.
Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane, tumulya sigra binabat, dhening
Lir-ilir, Lir-ilir, Tandure wus sumilir, Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar, Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi, Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore, Mumpung padhang rembulane, mumpung
terbaik..Bravo GUNUNGKIDUL..."SELAMAT HARI JADI GUNUNGKIDUL YANG KE 178." :cheers:Wuah, jian sae nikumas,Ning caranipun kados pundi Mas?menawi kagungan solusinipun, monggo dipun wedarraken mas...........
Gunungkidul Sun May 31, 2009 9:17 am Sugeng tanggab warso kagem "GUNUNG KIDUL" Handayaniengkang kaping 178, mugi-mugi sansoyo sepuh sansoyo mahanani dumateng kawulanipun ingkang gesang wonten tlatah "GUNUNG KIDUL" kususipun, lan kawulanipun engkang wonten sak njabanipun "GUNUNG KIDUL". Amien Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (
Sajake kopine enak tenan, soale Tomo muja-muji ngalem kopi sing disuguhake.
Darsuli banjur nyruput kopi amarga pnasaran marang rasane.
Darsuli : Iki kopi apa tho kok rasane rada kecut?
Tomo : Kuwi kopi istimewa, meh padha karo kopi luwak sing larang kae.
Darsuli : Woo ngono tho, kopi apa jenenge?
Tomo: Mengko yen wis metu bareng kotoran kucing, banjur gerusan kopi disaring, dikumbah terus dipepe nganti garing banjur digiling meneh nganti alus. Lha iki sampeyan sing pisanan nyoba kopi kucing loh, wong durung tau ana sing tak suguhi kopi kucing. Aku dhewe arep ngrasakke ora tegel je. Piye Kang, enak ora
emake djebeng tuku gendjer wadahi etas/ gendjer-gendjer saiki arep diolah.Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob/ Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob/ setengah mateng dientas digawe iwak/
araning dina pasaran sasi taun wuku windu wayah
aku seneng ireng, tapi nek kodok aku seneng sing IJO utowo
we wis koyo ngono awake.. wis tuwir, mas e.. tp ncen menyenangkan bin nagih kok. meski aku durung tau menek nggunung, tp sing jenenge hobi,
1) Rambu Penget (Ngelingake)
→ Puna = Ngerti, Kawan = kanca, wong/konco seng ngerti karepotane bendarane
Swantenipun alus, sareh/sabar boten kesesa wicaranipun
Swantenipun alit, remen gojegan, asring srembana nanging tetep titis ing wicara
Swantenipun radi ageng, alon, pinter damel lelucon, radi ngeyelan
Tuladha: Tumindak becik aja nganti diandheg, apamaneh nganti dialang-alangi ngrembakane
Tuladha: Sugih mlarat, enom tuwa, gedhe cilik, kabeh pada ing lapangan
Tuladha: awake dhewe kudu mikir, mikir, mikir lan mikir kanthi tenanan
Tuladha: Apa kowe arep mulih, apa kowe arep turu kene, apa kowe arep lunga, aku ora nggagas
Tuladha: Sikil meja, buntut masalah, rembug tuwa
Tuladha: Kancil lan Baya, Kura-kura lan terwelu
Tuladha: Gunung kuwi katon njenggureng kaya kaya ngampet kanepson
Tuladha: Kaya macan luwe, kaya kapuk diwusoni, kaya Baladewa ilang gapite
→ Tembung meh pada, digandheng tanpa tembung panggandheng
Guru Gatra → cacahe gatra (larik) ing setunggal pada (bait)
Guru Wilangan → cacahe wanda (sukukata) ing setunggal gatra (larik)
Gulu Lagu → tibaning swara ing pungkasane gatra (larik)
Sarapan dengan Lotek dan Gado-gado Teteg March 8, 2014Sarapan Pagi dengan Nasi Campur Warung Adi Sanur
Cerita Wayang Bahasa Jawa Kanthi Lakon Gatot Kaca
Gatotkaca akrab banget karo sepupune sing nduwe jeneng Abimanyu putra Arjuna. Sawijining dina Abimanyu rabi karo Utari putri kerajan Wirata, neng endi dheweke ngaku isih perjaka. Padahal wektu kuwi Abimanyu wis rabi karo Sitisundari putri saka Kresna.
Sitisundari sing dititipkan neng istana Gatotkaca krungu bojone wis rabi meneh. Pak-lik Gatotkaca sing nduwe jeneng Kalabendana teka memoni Abimanyu kanggo ngajak mulih. Kalabendana yaiku adhi wuragil Arimbi sing duwe wujud buta cebol ning nduwe ati polos lan putih. Hal kuwi nggawe Utari rumangsa cemburu. Abimanyu kepeksa nyupata nek bener awake wis sesomahan kajaba Utari, mula mbesuk dheweke arep mati dikeroyok mungsuh.
Kalabendana banjur memoni Gatotkaca kanggo nglaporke sikap Abimanyu. ning Gatotkaca justru nyrengeni Kalabendana sing dianggepe kewanen nyampuri urusan sepupune kuwi. Amarga keliwat emosi, Gatotkaca nganti nggebug endhas Kalabendana. Senajan panggawe kesebut dilakoke tanpa sengaja, ning pak-like kuwi tewas saknalika.
Korawa nang dina menyang-13. Esoke nang dina menyang-14 Arjuna kedadeyan mbalas matine putrane kuwi kanthi cara menggal sirahe Jayadrata.
Duryudana sedhih banget ing kepaten Jayadrata, adhi ipare kesebut. Dheweke meksa Karna nempuh markas Pandawa bengi kuwi uga. Karna banjur kepeksa mangkat
antrakusuma sing dheweke anggo bisa nimbulke cahya padhang.
Kaya apa kedadean peperangan ing cerita wayang bahasa jawa kanthi lakon gatot kaca gugur monggo kita simak sesarengan.
Peperangan bengi kuwi medeni banget. Gatotkaca kedadeyan mateni satuma Korawa sing nduwe jeneng Lembusa. Ning dheweke dhewe kelangan kapindho pak-like, yaiku Brajalamadan lan Brajawikalpa sing tewas bareng mungsuh-mungsuh dekne kabeh, nduwe jeneng
rumangsa kebingungan. Dhuwur pituduh bapake, yaiku Batara Surya, Karna kedadeyan nemu Gatotkaca sing asli. Dheweke pun cucul senjata Konta menyang arah Gatotkaca.
Gatotkaca nyoba menghindar karo cara mabur sadhuwur-dhuwure. Ning arwah Kalabendana dumadakan muncul nangkep Kontawijaya karo ngantekne kabar saka kahyangan menawa ajal Gatotkaca wis ditetapkan bengi kuwi.
Gatotkaca pasrah adhep keputusan saka para dewata. Ning dheweke duwe pesen supaya mayite isih bisa digunakne kanggo mateni mungsuh. Kalabendana setuju. Dheweke banjur njojoh puser Gatotkaca nggunakne senjata Konta. Pusaka kuwi musnah nyawiji karo wrangkane, yaiku kayu Mastaba sing isih ana ing jero weteng Gatotkaca.
Gatotkaca wis tewas saknalika. Arwah Kalabendana banjur nguncalke mayite menyang arah Karna. Karna kedadeyan mlumpat lan lolos saka pati. Nanging kretane
prajurit Korawa sing ana ing teparo. ora ketung akehe pira cacah dekne kabeh sing
pakaryan sing paling mulya. Guru bisa minterake bocah utawa sapa wae sing durung
pinter. Ngertekne wong sing durung ngerti dadi ngerti. Nglelatih bocah sing durung
bisa nganti dadi bisa. Ora ana pegaweyan liya sing mulyane kaya pegaweyane
guru. Apik alane bangsa, maju mundure bangsa gumantung ana ing tangane guru. Yen
bakal becik. Mula ing bebrayan pegaweyan guru antuk kalungguhan kang mirunggan
tansah disoroti. Saupamane ana guru sing tumindak kang kurang becik wis mesthi
dirasani ngalor-ngidul, “Guru kok kaya mengkono”. Mula dadi guru ora bisa bebas
murid dadi tanggung jawabe guru. Sopan santun utawa tata krama uga ditempuhake
marang guru. Mula yen ana wong tuwa weruh utawa mengerteni anake kurang becik
tingkah lakune , utawa sok mbantah marang wong tuwane, wong tuwa mau banjur
kandha: “apa ya kaya ngono kuwi wulang-wulangane gurumu ?”
mulang iku saiki bisa diarani mangan ati. Tugas administrasi guru sakdhabreg.
Tugas dinan kayata nggawe jurnal, ngabsen murid, nggawe RPP, nggawe program
mingguan, program semester lan program taunan. Durung yen arep ulangan, apa iku
ulangan harian, ulangan tengah semester, utawa ulangan akhir semester. Durung
yen bubar ulangan, koreksian numpuk. Ulangan sing sepisanan durung rampung
nganggo kertas salembar, njur ditumpuk. Nggawe soal anyar uga nggawe
kartu soal maneh. Bareng wis sepuluh taun, gudhange kebak mung perkara kartu
sekolahan swasta. Lumrahe sekolahan swasta – swastane bangsa dhewek- bocahe wis lungsuran saka sekolah negri. Tingkat IQ-ne wis cetha ora
padha karo sekolah negri, sing rata-rata bocahe pinter. Tingkat ekonomine wong tuwane rata-rata kagolong
tingkat menengah ke bawah. Wong tuwa tansah repot golek pangan kanggo nyukupi kabutuhan
saben dinane. Si bocah kena diarani ora oleh perhatian saka wong tuwane. Mlebu
sekolah karepmu ora mlebu sekolah karepmu, wong tuwane ora ngurusi.
lucu, ning ya agawe trenyuh. Sawijining wong tuwa murid – sawijing anggota provost
– teka menyang sekolahan, takon marang guru, “Pak,
wong tuwane isih nduweni kawigaten marang anake. Saupamane ora, terus banjur
mangkono, yen diwulang akeh sing ora ngrungokake. Guru ngomong ngethuprus,
muride uga ngethuprus dhewe. Yen ditakoni guru, ora bisa njawab, mung
ana kancane dikongkon guru menyang ngarep saperlu nggarap, kancane malah
nyuraki lan padha ngguyu. Tur guyune digawe-gawe. Mula bocah sing dikongkon mau
ora malah wedi nanging polahe sangsaya digawe-gawe, ndadekake jengkele si guru.
ngumpul ing ruang guru. Guru-guru padha guyon ing ruang guru. Ana guru sing
lagi teka, banjur ditakoni,”Saka tindak
tembung karo tembung, frasa karo frasa, kalusa karo klausa, ukara karo ukara.
panggandheng koordinatif yaiku tembung panggandheng kang kanggo nggandheng konstituen-konstituen kang
kalungguhane sadrajat. Tuladha : lan, sarta, utawa, nanging, kamangka, dene,
panggandheng subordinatif yaiku tembung pangandheng kang kanggo nggandheng konstituen -konstituen kang
yen, saupamane, supaya, arepa, kaya, jalaran, saengga, karo, tanpa, yaiku, sing,
korelatif; nggandheng loro utawa luwih unsur (tidak termasuk kalimat) kang nduweni status sintaksis sing
ukara. Ukara kang diwangun rada ngremit lan uga werna-werna, kadhang
sadrajat, kadhang tundha lan bisa uga ukara kang nduweni jejer luwih saka siji kanthi
uga, mangkono iku …saengga, kaya mangkono … saengga, embuh …. embuh, lsp.
4. Tembung panggandheng ing antarane ukara, kanggo nggandheng ukara loro, nanging ukara kasebut madeg
uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, kalal yen pinangana, pan manungsa dagingipun, yen pinangan pesthi karam.
gampang wong urip yen ora ngerti uripe. Urip kang kaya mangkono iku padha karo uripe kewan. Angur kebo daginge kalal yen dipangan, ateges kewan sing drajate asor wae isih nduweni paedah, lamun manungsa daginge mesthi karam. Manungsa titah sing paling mulya isih kalah asor tinimbang kewan Poma-dipoma
marang anak putuku kabeh, aja padha kurang pangati-ati. Aja mung katungkul golek bandha donya. Eling-elingen rina wengi , yen wong urip iku bakale mati.
kedadean saka swara O jejeg kabeh, conto: logo, loro, lodho, koplo, kodo, kono,
jodho, bojo, bodho, bongko, gogo, molo, mono, moto, toko, sotho, coro, cotho, tholo, rono, ngono, polo, lsp.
2. Swara O jejeg manggon ing wanda kapisan, conto
: obah, omah, osik, olah, oceh, oleh,
boga, bogang, bolah, dosa, donga, dora, donya, dongeng, godha, gora, jothak, johar, jolang, kodrat, kojah, kothak, lsp.
kang lumrahe wanda menga, conto: ayo, bedho, belo, kalo, paro, menco, gelo, teko,
mengo, bango, jago, gaco, lsp.
4. Wanda sigeg ing wanda wiwitane tembung diwaca
ronggeng, lonceng, longgar, lontar, monte, lsp O
1. Satembung kedadean saka swara O miring kabeh,
conto: bobok, bobok, borok, kolong, bolong, kopong,
jalaran kadayan dening O miring ing wanda burine.
2. Swara O miring ing pungkasane tembung. Lumrahe
kapok, kethok, demok, belok, jebol, dobol, lsp.
jenggotan, kethokan, jebolan, lsp.
sing nyebal ): dom-dom > dondom,
1. Kawuwuhan panambang an : blangko > blangkon, paro
> paron, jodho > jodhon, karo > karon, bodho > bodhon, lsp.
Tembung wanda pungkasan kang nduweni swara O jejeg yen oleh
kuru, lunyu, sungu, suru, tuku, turu, tuju, wluku, wulu, wungu, wuru, yuyu, 2. Ing wanda
Ing wanda pungkasan kang awujud wanda menga : ayu,
U jejeg owah dadi U miring, yen : 1. Kawuwuhan panambang an : sepaton, lagon, guyon,
guron, buron, tukon, turon, wungon, wlukon, lunyon, lsp.
balung, kalung, jagung, sarung, tarung, wadung, warung, parut, manut, janggut,
badhut, welut, sabun, katun, wangun, taun, watun, dhapur, kasur, atur, walur,
kalungan, parutan, wangunan, sabunan, watunan, taunan, lsp.
2. Kawuwuhan panambang e : kalunge,
jum’ah ingkang berbahagia, monggo ing saat-saat pinika kita tansah nambahi raos syu...
**** sms lebaran dan idul fitri ****
Kita itu komedian. Harus berani+jujur menertawai cacat&amp;amp;amp;
Ahok nambahke, kebijakan kuwi uga migunani kanggo ngirit dhuwit sangu pelajar. "Iki bakal nulung bocah-bocah supaya bisa nabung dhuwite nganti akhir taun," turene Ahok.
kuwi bisa mlaku sethithik utawa titip pit utawa diterna marang wong tuwa wis bisa numpak bis," tambah mantan Bupati Belitung wetan kuwi. Pawarta Bahasa
seorang Ratu ... 61 +6 wikipedia.orgSapu - WikipediaSapu sada ora bisa kanggo nyapu ana ing jobin kramik amarga lunyu lan mung bisa
3. Yen wong wadon wis ilang wirange, mulo
4. Enggal-enggal topo lelono njajah deso milangkori ojo bali sakdurunge patang sasi, enthuk wisik soko Hyang Widi
Reply	Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 8:38 pm Sing podo ngladeni paulus
pangucape lan bahasane ora ono sing nggenah iku uwong nek mung bebal isih mending tapi iki uwong edan
Reply	Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 8:48 pm Ojo podho ngladeni Iki uwong turunan setan arab / yahudi ..sing kalebon ras gendheng…. mbok menowo kakean sujud sampek jidate ngapal karo watu…sampeyan sedoyo biso2 podho melu
Reply	Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 9:18 pm Sing dimaksud arab kuwi persis dewek’e dewe kalebon jenis atawa ras sing gendheng mulane pangucape sak penak’e udelle dewe ora ono sing selaras karo qurane atawa injil……soale iki uwong lepas saka rumah sakit jiwa…lagi digoleki
Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 9:43 pm Mulane sak durunge komentar nang kene kuwi alquran dibaca kabeh karo hadist’e supoyo ngerti sejarahe nabi paling bejat sejak jamane abraham, musa ,sampek yesus ora ono nabi sing kaya ngono ..yo disyukuri wae wong penganute sing miliatan muji2
ngapalke ayat2 bahasa arab’e wae senadyan ora ngerti artine isine …lha nek sampek ngerti isine terus takon karo
Reply	Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 10:27 pm Hai wong muslim …nek sampeyan bangga karo alquranmu
hurupe dadi klop percoyo wae…agomo kok gawe dolanan … Sampeyan mesti podho percoyo dongenge aladin karo lampu wasiate plus jin kartubi…… Persis dongenge alquran sulaiman biso ngomong karo sato kewan…
manuk iso ngomong tetumbuhan iso ngomong…. duh mules wetenge leng arep nahan ngguyu… terus dongenge
Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 10:48 pm Iki sing jenenge maling
Reply	Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 11:02 pm Mbak Lia n Bangkara sampeyan ngladeni siotak keledai sialliens suwe2 biso.
melu kentir lha saka tulisane isine mung paulus2 wae ora ono kontek liyane tandane wong gendheng …. nanging wong siji kuwi
luwih apik nulis buku wae ki :DReplyDeletetansah kinantiNovember 12, 2014 at 2:44
musnah berkeping-keping. 7. Parandene kabeh kang samya anduluUlap kalilipen wedhiAkeh ingkang padha
Reply	kagemia says:	08/07/2015 at 1:51 pm	Alhamdulillah, matur nuwun mas sampun
mas sampun dilanjut. Mugi saged cepet mantun sakitipun mas. Tetep semangat nggih…
Kangkung Saus Tiram Tempe Bacem Nikmat Tumis Kangkung
Iki crita pitik-pitik ndik peternakane wak cumpring. Ndik kono onok 25 pitik babon karo situk pitikjago, tapi wis ngurak, tuwo.
Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau, sing mestinewis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, Mat Pithi mutusno tuku jagosituk maneh, sing jik enom.
Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo maurumangsa kalah saingan. Biasane isok
karepku tah, lek. Kate tak tumpak'i kabeh tah enggak, lakopo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok
'eTitek !"Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae
yowis blog ngene iki 🙂 ra jelas 😆
owyee, piye bul, wis 2 taon, iseh kanggo ora
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 4.061.841 descargas (3.114 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor37 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Mas Sugeng Blog - Page 3 of 17
jum’ah ingkang minulyo, monggo kita tansah muji syukur lan
ten margi ingkang leres niku boten kathah peminate nggih...susah nian pados tiyang le peduli njuk saget dijak berjuang merintis sareng2
Tiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 12 Maret 2016.
Galeri Wayang Pitoyo.com - Wayang Kulit Gagrak JawaTimuran
Wayang Indonesia to this Galeri Wayang site Wayang Kulit Gagrak JawaTimuran
1 2 » Halaman akhir »	Pilih kategori
publish gen kei ngeti artine opo mas. Aku yo luweh2 gak mudeng. 😆
Bapak, Ibu Dwija basa Jawi, ngaturi uninga bilih bahan ajar Pandhu Basa kangge kelas 7, 8, 9 semester ganep, taksih proses cetak. sumangga ingkang ngersakaken pesen saged sms utawi inbok (nyebataken smp lan gunggungipun) kersanipun awal semester saged kakintun. maturnuwun
3. Tampanana kanthi ikhlas apa sing sesuk bakal tumiba
ungkapan aslinya ing ngarsa sung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Hanya ungkapan tut wuri handayani
Senin, 18 Mei 2009 @ 6:32 pm
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani… ingkang kula apal*
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 22 Maret 2016.
yaiku medharake gagasan kanthi lisan ing sangarepe wong akeh. Sesorah uga diarani Medharsabda. Medhar tegese ngandharake, sabda tegese omongan. Urut-urutane sesorah: 1. Salam Pambuka Isine ngucapake salam marang para rawuh/tamu, minangka tandha sapa aruh lan pakormatan. Kawiwitan tembung nuwun utawa salam liyane. 2. Pamuji Isine muji syukur lan panuwun marang Gusti kang Maha Agung supaya adicara kang ditindakake bisa lancar, ora ana alangan saka wiwitan nganti rampung. 3. Isi/wigatining sesorah Ngaturake apa ancas/tujuane sesorah. Tuladha adicara pepisahan siswa kelas IX, pengetan dina Kartini, ceramah bab kabudayan, agama, politik lan sosial 4. Pangarep-arep Nyuwun donga pangestu marang para rawuh/tamu supaya apa kang dadi gegayuhane(cita-cita) bisa kaleksanan. Tuladha: sing lulus sekolah bisa oleh gawean, sing ulang taun (ambal warsa) bisa lancar sekolahe, sing dadi manten bisa tentrem anggone mbangun bale wisma, ceramah apa kang diandharake/diterangke migunani marang para tamu/rawuh 5. Panutup Isine nyuwun pangapura marang para rawuh mbok menawa anggone sesorah/pidato ana kaluputan ing bab basa lan tindak tanduk. Sesorah ditutup kanthi Salam utawa nuwun/matur nuwun. TULADHA-TULADHA SESORAH 1. Tuladha sesorah ambal
Ingkang pantes sinudarsana Bapak saha Ibu Guru, Ingkang kinurmatan Bapak/Ibu Karyawan, Para kadang wredha mudha siswa SMP Tunas Bangsa ingkang kula tresnani. Langkung rumiyin sumangga kula panjenengan ngunjukaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Mahawikan. Inggih awit sih nugraha sarta berkahipun, kula panjenengan saged pinanggih ing papan punika kanthi bagya mulya kalis ing sambekala Salajengipun, kula ingkang pinangka sesulihipun panitya, ngaturaken sugeng rawuh. Mugi-mugi rawuh panjenengan saged damel regenging swasana. Awit saking punika, kula ngaturaken agunging panuwun boten kesupen, kula ngaturaken gunging panuwun dhumateng Bapak Kepala Sekolah ingkang sampun paring idi palilah murih kaleksanananipun sedya pengetan ambal warsa SMP Tunas Bangsa ingkang kaping -60 ing kalenggahan siyang punika. Ugi kula ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Bapak/Ibu Guru sumarambah Para Karyawan ingkang kepareng paring iguh pratikel murih pratitising adicara punika. Atur panuwun ugi kula aturaken dhumateng para kadang wredha mudha siswa SMP Tunas Bangsa , ingkang asung sabiyantu ngantos adicara punika saged kaleksanan kanthi gancar. Para Bapak, Ibu, sarta kadang mitra ingkang satuhu bagya mulya. Bilih wigatosing gati , panjenengan kasuwun rawuh ing pahargayan ambal warsa SMP Tunas Bangsa kaping-60 punika kanthi ancas, mugi-mugi pahargyan punika saged dados pecuting lampah ing dinten-dinten samangke, ngandelaken tekad majengangaken panggula wenthah umumipun,
ambal warsa SMP Tunas Bangsa dalah pameran, bazaar, tuwin pentas seni, badhe kababar dening panjenenganipun Bapak Kepala sekolah . mugi-mugi kanthi wedharan samangke, mliginipun para siswa tumanggap ing karya bilih labuh labetipun para sesepuh tuwin alumni SMP Tunas Bangsa rikala semanten sanyata awrat. Ingkang tundhonipun saged nglajengaken semangatipun, pangurbananipun miwah ngukir prestasi ing tataran nasional punapa dene internasional. Awit saking punika, kula nyuwun dhumateng panjenenganipun Bapak kepala sekolah kersaa paring wedharan pengetan ambal warsa SMP Tunas Bangsa ingkang kaping-60 kalajengaken hambuka adicara pameran, bazaar, dalah pentas seni. Ing wasana, sugeng mriksani ngantos paripurnaning adicara. Namung kemawon, mbokbilih lampahing adicara punika kirang mranani penggalih panjenengan, panitya nyuwun agunging pangaksami. Dene kula pribadi nyuwun lumunturing sih pangaksami menggah solah bawa dalah panataning basa ingkang tebih
Assalamu’alaikum Wr. Wb. Panjenenganipun Bapak/Ibu Sena Nugroho ingkang satuhu dhahat kinurmatan. Kula pinangka talanging basa panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito wingking saking Toyan ,Wates , Kulon Progo Ingkang sepisan: Panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito saha para pinisepuh miwah sesepuh ing Toyan Wates Kulon Progo ngaturaken salam taklim katur panjenenganipun Bapak/Ibu Sena Nugroho miwah para pinisepuh lan sesepuh wonten ing tlatah Gunung Ketur, Pakualaman Ngayogyakarta mriki kanthi atur :
mriki tansah pinaringan berkah rahmating Pangeran, suka rahayu ingkang pinanggih. Kaping kalihipun: Kula ingkang tinanggenah masrahaken calon penganten kakung nama bagus Permadi atmajanipun Bapak/Ibu Hadi Sugito kanthi panyuwunan mugi keparenga kadhaupaken kaliyan pun rara Wara Subadra putrinipun Bp/Ibu Seno Nugroho. Kaping tiganipun : Saderengipun calon penganten kakung kula pasrahaken wonten ing ngarsa panjenengan, kula ngaturaken sesanti puja-puji pudyastuti ing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi mugi-mugi upacara ijab qobul miwah pahargyan wiwahan ingkang badhe katindakaken sageda kalampahan kanthi wilujeng kalis ing sambekala. Ing samangke calon penganten kakung kula pasrahaken ing panjenengan Ingkang punika , mbokbilih samudayanipun ingkang magepokan kaliyan tata cara ijab qobul sampun satata, keparengan ijabing calon pinanganten enggal katindakna. Wasana kula ingkang tinanggenah masrahaken putra calon panganten kakung bok bilih wonten kuciwaning atur miwah kiranging suba sita, nyuwun sih lumunturing samodra pangaksami, Nuwun. Wassalamu’alaikum Wr. Wb. 3. Tuladha sesorah Sripah Assalamu’alaikum Wr. Wb. Inna Lillahi wa inna illaihi rooji’un 3X Panjenenganipun Baraya ageng Bapak. Budi Santosa ingkang katemben nandhang dhuhkita ingkang dhahat kinurmatan. Panjenenganipun para ta’jizah kakung putri ingkang dhahat kinurmatan. Langkung rumiyin sumangga sesarengan boten kendhat ngaturaken puji syukur konjuk wonten Ngarsa Dalem Allah SWT ingkang sampun kepareng paring karohmatan dhumateng kula lan panjenengan sedaya awujud gumelaring kabagaswaran satemah saged kempal manunggal ing dalem duhkita mriki saperlu caos pakurmatan ingkang pungkasan dhumateng almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa. Ingkang salajengipun keparenga kula matur minangka sesulihipun warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana mriki Ingkang sepisan: Warganing
bebrayan nglenggana punapa ingkang panjenengan raosaken, punapa ingkang panjenengan sandhang, kita rerencang ngindhit sungkawa panjenengan mugi andayanana saged ngenthengaken raosing panalangsa lan dhuhkita. Kaping kalih: m Warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana sami anekseni, bilih nalika sugengipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa sae tumindakipun dhateng bebrayan, mungkul ing panembah lan ngibadah, boten nate damel sakserik dhateng sesami. Mila paseksen punika mugi kapriksanana ing Pangeran, satemah kepareng paring kanugrahan dhateng alusipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa. Kaping tiga: Warganing bebrayan ndherek memuji lan ndedonga, mugi-mugi Gusti Allah SWT, paring pangapunten sadaya dosanipun, paring ganjaran sedaya ngamal kasaenanipun, dipun paringana panggenan ingkang prayogi lan mugi kalebet seda ingkang khusnul khotimah. Amin. Dene kulawarga ingkang tinilar mugi kaparingana manah ekhlas, sabar lan pasrah, lila nampi panduming Gusti Ingkang Maha Agung. Cekap semanten atur kula minangka sesulihipun warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana, wonten kirang trapsilaning atur kula, kula nyuwun pangapunten. Bilahit taufiq wal hidayah.Wassalamu’alaikum wr.wb. Matur nuwun. 4. Atur panampi calon panganten kakung Assalamu’alaikum Wr. Wb. Panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito dalah rombongan calon besan saking Toyan Wates Kulon Progo ingkang dhahat kinurmatan. Kula ingkang tinanggenah pinangka talanging basa panjenenganipun Bapak Seno Nugroho kekalih: Ingkang sepisan : Ngaturaken pambagya rahayu wilujeng sarawuh panjenengan sedaya, ingkang sampun kanthi sugeng basuki ngiringaken calon penganten kakung saking Toyan Wates Kulon Progo dumugi ing wismanipun Bapak Seno Nugroho mriki. Ingkang kaping kalih : Menggah kasugengan saha salam taklimipun Bapak Hadi Sugito sarimbit sampun kula tampi kanthi atur: Wangalaikum salam Wr. Wb. Ingkang kaping tiganipun: Bilih pasrah panjenengan calon panganten kakung pun Bagus Permadi kula tampi kanthi suka pirenaning penggalih, lan samangke sasampunipun dumugi ing titi wancinipun miwah samudayanipun sampun satata ing gati badhe kula ijab qobulaken miwah kawiwaha kaliyan anak kula pun Rara Wara Subadra. Ingkang kaping
nyuwun tambahing donga pangestu para tamu sadaya mugi-mugi ijab miwah pawiwahaning putra pinanganten sarimbit tansaha manggih rahayu wilujeng lulus kalis nir ing sambekala. Wasana hambokbilih wonten kiranging trapsila, buja krama miwah cewet, kuciwa lan lacuting atur anggen kula nampi rawuh panjenengan sedaya, mugi diagung ing pangaksama. Wassalamu’alaikum, Wr. Wb. Tuladha isi (topik) sesorah: 1. Syukuran nalika dadi
enake dhewe! Ora mikir! iki sing mbok tangkep sapa, heh? Ngawur..ngawur!” Komisaris
Cithakan:Female adult bio - Wikipedia
( GAWE WONG SING NGERTI BOSO JOWO
ambek mrengut...)juki : jik onok kabeh???
pesen apa?Juki : Tahu campur siji..., ambek lontong balap'e sijiMcd : Aaaaarrrggghhhhhh..... ...................................................
### Telfon Kelima....###Juki : Hallooo..Mekdi??McD : Mesti koen..., kate lapo maneh iki???ngejak kesroh a!!!Juki : Pesen ayam reeekkkk!!! mosok pesen semen?!?!?!McD : oh trosss opo maneh?Juki : Ayam
NGABEKTI DUMATENG GUSTI | Cah nDeso
aku mbari diprotes ambek arek wedok Amrik...nulise wakeh....sampai rada bingung aku mocone...:). Iyo bong, wong wedok iku senengane langsung dadi...aku jadi mikir
arep mrana...saiki inyong urip ning sarawak negri jiran..sapa sing
Jul-2012 01:59mbokan ana bch wadon tegal sing ngrantau neng bekasi call aku ya 081285819102
25-Jul-2012 01:55kelingan yen kemah sekelas mbien.....turu bareng lanang wadon.....
17-Jul-2012 05:33kab. Tegal ... ngangeni lan
rendem ning banyu panas,,,,,esih sepi,,,
10-Nov-2011 14:33pengin adus maning kaya gemiyen kro batir sma banjar anyar
01-Jul-2011 13:21lah inyong dadi kemutan karo Biyunge,Bapane, sedulur lanang lan sedulur wadon kabeh
07-Jan-2011 05:47tegal is the best bgtttttttttt.,.,
28-Dec-2010 15:47Wis suwe ora maring Guci, kangeeeen.
Atis...Anget dadi siji, sayange areale ciut dadi ari bada difoto udara kaya dawet banjarnegara.
deh,aq seneng gadi wong TEGAL ra perrduli senajan akeh-
sing ngmong jare wong TEGAL ngmonge ngapak,,,kanggo kanca2ne aq sing neng Desa -
Apr-2010 09:24wis suwe ora ning gucci,enyonge dadi pengin ciblon neng banyu
22-Apr-2009 11:13maring guci bengi..... enak nemen apamaning gawa tarok bisa ,,, ngrembik. coy..........
22-Apr-2009 11:05wis pokoke kaya kue bae, ning balik luruh duwit pan maring mono karo taroke inyong sing ayune ora ketulungan sakabupaten tegal, .... salam hormat muqidi jamil diyanto bocah sidapurna . bocah gagah sakabupaten tegal.... guci ayem coming.....
02-Apr-2009 17:57aku juga wis kangen pengin ndang balik
17-Mar-2009 12:15i lop yu tegal,yakin sung.apa maning karo
ngo kanca-kanca cah jatinegara kususe cah luwijawa kidul
Dec-2008 00:07yakin sung ndeleng gambar guci gawe kangen nemen.
ndadake pengin balik terus aring tegal tercinta.
kangen karo si mbok,martabak kesenenganku,moci neng alun2 slawi+tegal,apa maning neng guci,
gawe nangis tok aku sing lagi neng solo.
aq wong dukuh waru .01 sing sering maring gucii... sopo waee sing durung nang gucii selekan maring guci.. mumpung durung
guci, wis bosen nemen nyong...ehh tpi langka bosene soale apik lan indah..banyune langka sing
q pengen adus bnyu angete!
21-Jun-2008 07:17q wis kangen nemen kro guci,wis pengin adus
saiki adoh sing umah aku tetep ingat guci soale
II. SÊRAT JAWI KINA INGKANG MAWI SÊKAR
Sêrat-sêrat ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, punika kajawi sêrat Ramayana saha sabageyaning sêrat Candakarana ingkang ngêmot piwulang sêkar, sadaya sami basa gancar, têgêsipun botên mawi sêkar. Ingkang kula aturakên sêkar ing ngriki punika ing jaman samangke dipun wastani sêkar agêng. Sêkar agêng ingkang kangge wontên ing sêrat-sêrat kina punika taksih miturut wêwaton cara Indhu. Dununging guru lagu têtêp botên kenging ewah sakêdhik-kêdhika. Nanging upami bab sêkar agêng punika kula aturna wontên ing ngriki, badhe kêkathahên papan, tur mêdhotakên uruting rêmbag. Amila samangke nglajêngakên ngrêmbag sêrat-sêrat kemawon rumiyin. Dene sêrat ingkang badhe kula aturakên ing ngandhap punika, dipun wastani kakawin, têgêsipun: mawi sêkar.
Sêrat punika anggancarakên nalika Sang Arjuna tapa, lajêng dipun pinta saraya dening para dewa, mêjahi ratu danawa, nama Niwatakawaca. Punika pêthikan saking cariyos Mahabharata bageyan angka 3 nama Wanaparwa. Sarèhne aluraning cariyos kenging dipun wastani misuwur sangêt, amila ing ngriki botên dipun panjangakên.
Sêrat Arjunawiwaha punika ingkang andamêl Êmpu KANWA, nalika salêbêting jumênêngipun Prabu Airlanggha, ratu ing tanah Jawi wetan wiwit kiwa têngênipun taun 941 dumugi 964 Çaka (1019 dumugi 1042 taun Masehi).
Êmpu Kanwa punika dipun alêm dening PROF. DR. KROM, baud; kêkidunganipun sae, basanipun inggih sae. Pancèn inggih yêktos makatên; nanging sêrat Arjunawiwaha punika manawi kapandhing kaliyan sêrat Ramayana ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, sabarang-barangipun botên dhawah sapalih. Dene anggènipun sêrat Ramayana dèrèng dipun alêm ing tiyang, punika awit dèrèng wontên ingkang sumêrêp têrang dhatêng saening isi saha kêkidunganipun.
Nalika taun 1850 sêrat Arjunawiwaha sampun kacithakakên mawi aksara Jawi dening DR. FRIEDERICH. [1]Kala taun 1926 sampun kacithakakên malih mawi aksara latin; sabageyan agêng ingkang botên pêtêng suraosipun, dipun prêtal ing basa Walandi. [2]
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên wosipun lêlampahanipun Prabu Krêsna nalika ambradhat Dèwi Rukmini. Mênggah gancaring cariyos makatên.
Dèwi Rukmini, putranipun Prabu Bismaka ing nagari Kundina, sampun kapacangakên kaliyan Sang Suniti, ratu ing nagari Cèdi; nanging ingkang ibu, Dèwi Prêtukirti kêpenging [3] kagungan mantu Prabu Krêsna. Malah Sang Rukmini ingkang dipun pilih pancèn inggih Prabu Krêsna. Wasana sarêng sampun mèh têmpuking damêl, Sang Suniti kaliyan Sang Jarasanda, sami dhatêng wontên ing Kundina. Prabu Krêsna botên dipun ulêmi, nanging dipun aturi enggal-enggal rawuh dening Sang Prêtukirti saha pangantèn putri. Sarêng sawêg rame-ramenipun
Pangantèn kakung saha bala tuwin Radèn Rukma, ingkang rayi pangantèn putri, sami nututi, prang. Radèn Rukma kirang sakêdhik kemawon katut pêjah kaliyan Sang Suniti. Dèwi Rukmini nyuwun gêsangipun ingkang rayi dhatêng Prabu Krêsna. Sang putri lajêng têrus kabêkta kondur dhatêng nagari Dwarawati.
Cariyos ing nginggil punika yèn wontên ing wayang, dados lampahan Krêsna Kêmbang utawi Nayarana Maling; nanging inggih sampun kathah ewahipun. Kados ta: pangantènipun jalêr yèn wontên ing lampahan wayang, pandhita Durna, kapangku Prabu Duryodana. Sang Jarasanda kaliyan Sang Suniti wontên ing wayang sirna tanpa lari.
Sêrat Krêsnayana punika kadamêl kala salêbêting jumênêngipun Prabu Warsajaya, ratu ing Kadhiri kala kiwa têngênipun taun 1026 Çaka (1104 taun Masehi). Ingkang andamêl nama Êmpu TRIGUNA. [4]
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên wosipun lairipun Prabu Dasarata ing Ngayodya. Gancaripun makatên:
Bagawan Trênawindu tapa; para dewa sami sumêlang bilih mangke ngêndhih kaendran. Widadari nama Dèwi Harini dipun utus Bathara Indra, supados anggodha. Sang Harini dipun sapatani dening Sang Trênawindu tumurun dhatêng marcapada, dados manungsa, lajêng dados putri ing nagari Widarbha, nama Dèwi Indumati, [5]putranipun Prabu Karthakesika.
Sasedanipun Prabu Karthakesika dipun gêntosi ingkang putra kakung, nama Prabu Boja. Sang prabu lajêng andamêl sayêmbaranipun ingkang rayi Dèwi Indumati.
Putranipun Prabu Ragu, nama Sang Aja, badhe ngêdêgi sayêmbara, tindak dhatêng nagari Widarbha. Wontên ing margi Sang Aja mêjahi liman, ingkang badhar dados widadari nama Sang Priyambada, lajêng ngaturakên tandha panrimah awarni panah, nama Wimohanastra.
Kajawi Sang Aja para ratu ingkang badhe ngêdêgi sayêmbara sampun sami dhatêng ing Widarbha; inggih punika ratu Magada, ratu Angga, ratu ing Anwanti saha ratu ing Anupa. Sasampunipun Sang Aja mênang sayêmbara, kapilih dados garwanipun Sang Indumati, lajêng kondur kaliyan garwa. Wontên ing margi Sang Aja dipun begal dening para ratu ingkang sami katampik, lajêng prang; nanging Sang Aja sagêd mênang, awit ngagêm jêmparingipun, Wimohanastra.
Sasedanipun Prabu Ragu, Sang Aja anggêntosi jumênêng nata; botên dangu kagungan putra kakung, kaparingan nama Sang Dasarata. Sarèhne sampun dumugi watêsipun, Sang Indumati
têgêsipun; mati dening kêmbang). Ing sasampunipun Sang Prabu Aja anjumênêngakên nata ingkang putra Sang Dasarata Sang Aja lajêng tindak dhatêng têmpuraning lèpèn Sarayu saha lèpèn Gangga; wontên ing ngriku sang prabu lajêng seda. Dumugi ing swarga kêmpal malih kaliyan ingkang garwa, Sang Indumati = sang widadari Harini.
Sêrat Sumanasantaka ing samangke dèrèng kacithak; punika ugi kadamêl nalika salêbêting jumênêngipun Prabu Warsajaya, nanging bujangganipun ingkang andamêl nama Êmpu Manoguna; bokmanawi taksih akrab kaliyan Êmpu Triguna,
bujangga agêng ing tanah Indhu kala ing jaman kina, nama Sang KALIDASA.
Sêrat punika nyariyosakên Bathara Kamajaya kobong. Mênggah gancaripun makatên:
Bathara Siwah sawêg tapa. Ing kaendran badhe kêdhatêngan mêngsah danawa, ratunipun nama Prabu Nilarudraka. Murih Bathara Siwah kondur dhatêng swarga, Bathara Kamajaya kapinta saraya dening para dewa supados anggodha sang Hyang Siwah. Sang Kamajaya murugi dhatêng panggènanipun bathara Siwah; Sang Hyang Siwah dipun jêmparing sêkar kaping-kaping, nanging botên migunani. Wasana Sang Hyang Siwah lajêng dipun jêmparing pancawisaya, inggih punika (kangên dhatêng) pamirêng sakeca, raos eca, raos grayang sakeca, ambêt-ambêtan eca, saha paningal ingkang sae. Bathara Siwah kataman jêmparing punika lajêng kraos kangên dhatêng ingkang garwa Dèwi Uma. Sarêng uninga bilih ingkang andamêl punika Sang Hyang Kamajaya, Bathara Siwah duka; Sang Kamajaya dipun pandêng ing tingal ingkang angka tiga,
Bathari Ratih mirêng bilih ingkang raka seda kobong, nusul dhatêng dunungipun ingkang raka; saking karsanipun Sang Hyang Siwah latu mubal malih, urubipun kados astanipun Bathara Kamajaya, ngawe-awe badhe ngrangkul ingkang garwa. Bathari Ratih dumugi ing papan ngriku lajêng bela, anggêbyur ing latu, seda.
Para dewa nyuwunakên pangapuntên Sang Hyang Kamajaya sagarwa dhatêng Bathara Siwah, sagêda gêsang malih, nanging Bathara Siwah botên marêngakên. Karsanipun Sang Hyang Siwah: Sang Kamajaya dumununga wontên ing manahipun tiyang jalêr, Dèwi Ratih wontên ing manahipun tiyang èstri, supados donya botên curês.
konduripun Bathara Siwah, nanging ambêkta gajahipun Bathara Indra. Bathara Siwah sawêg lênggah kaliyan Dèwi Uma; sang dèwi uninga gajah agêng sangêt, kagèt anjêrit ajrih. Bathara Siwah ngrêrêpa ingkang garwa, sarwi ngandika bilih sampun karsaning pêpasthèn, yèn putranipun Dèwi Uma mêdal kakung, nanging asirah gajah, inggih punika Bathara Ganesa. Sarêng jabang bayi lair, ratu danawa,
Smaradahana punika nyêbut namanipun Prabu Kamèswara ratu ing Kadhiri, titisipun Bathara Kamajaya, ingkang kaping tiga, saha kagungan garwa nama Çri-Kirana-ratu, putri saking nagari Janggala. Wondene Prabu Kamèswara punika, miturut sêratan sela, jumênêng ratu wontên ing Kadhiri wiwit kiwa têngênipun taun 1037 dumugi 1052 Çaka (1115 dumugi 1130 taun Masehi).
Nanging wontên malih Prabu Kamèswara II, jumênêng kala kiwa têngênipun taun 1108 Çaka (1185 taun Masehi). Para geleerden Walandi anggandhèngakên sêrat Smaradahana punika kaliyan Prabu Kamèswara II; kula piyambak nganggêp bilih ingkang kasêbut wontên ing sêrat Smaradahana punika Prabu Kameswara I. Inggih ratu punika, kintên kula ingkang wontên ing cariyos Panji misuwur nama Prabu Hinu Kartapati, awit ingkang garwa namanipun ugi mawi Kirana, inggih punika Dèwi Candra Kirana.
Prakawis kuwaliking nagari: wontên ing sêrat Smaradahana putri ing Janggala angsal ratu Kadhiri, wontên ing sêrat Panji putri Kadhiri angsal ratu ing Janggala, punika bilih ngèngêti kisruhipun sêrat-sêrat babad Jawi, kados botên dados punapa.
Ingkang andamêl sêrat Smaradahana punika anama Êmpu DHARMAJA. Nalika taun 1931 sêrat wau sampun kacithakakên mawi aksara latin, sabageyan agêng ingkang botên pêtêng suraosipun, kaprêtal ing basa Walandi[6]
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên prangipun Prabu Krêsna kaliyan Sang Bhoma. Mênggah gancaripun makatên:
Prabu Krêsna karawuhan Rêsi Narada, mundhut tulung supados nyirnakakên danawa, balanipun Prabu Bhoma, ingkang sami ngêpang kaendran. Sang Samba ingkang kadhawuhan tindak kaliyan bala sawatawis. Dumugi ing sukuning rêdi Himalaya, prang, danawa sirna.
Wontên satunggiling patapan sampun suwung saha risak. Sang Samba andangu gotêkipun kala rumiyin, kadospundi. Ingkang dipun dangu nama Puthut Gunadewa, jêjanggan muridipun Bagawan Wiswamitra. Sang Gunadewa matur bilih punika tilas patapanipun Sang Dharmadewa, putranipun Bathara Wisnu. Sasedanipun Sang Dharmadewa, garwanipun nama Sang Yadnyawati andumugèkakên tapa wontên ing ngriku, nanging botên dangu lajêng seda obong. Nyut, Sang Samba kèngêtan bilih Sang Dharmadewa punika kala rumiyin Sang Samba piyambak, lajêng
yèn Sang Yadnyawati sampun nitis dados putrining ratu ing Utara-nagara, lêstantun nama Sang Yadnyawati. Nanging ingkang rama ibu sampun seda, awit kêjègan dening ratu danawa, nama Sang Bhoma. Ing samangke sang putri wau dipun opèni dening Sang Bhoma.
Sang Samba lajêng dipun irid dening Sang Tilottama dhatêng panggènanipun Sang Yadnyawati kalayan dhêdhêmitan. Sang Samba pêpanggihan kaliyan sang
kratonipun ingkang satunggal, nama Prajotisa.[7]
Sang Samba wangsul dhatêng kadhaton kecalan Sang Yadnyawati, lajêng ngênglêng malih. Botên dangu Sang Narada rawuh, Sang Samba dipun prayogèkakên kondur dhatêng Dwarawati, sabab ing panggènan ngriku nyumêlangi.
Sang Samba kondur, gêrah. Prabu Krêsna miyos, nampi palapuran gêrahipun ingkang putra, ayêm kemawon. Botên dangu wontên dewa rawuh mundhut tulung, sabab Prabu Bhoma sampun saya nêsêg anggènipun badhe ngrêmêt kaendran. Prabu Krêsna nglurug prang, Sang Bhoma kawon, pêjah, kuwandanipun dhawah wontên ing sagantên; sang Samba lêstantun panggih kaliyan Sang Yadnyawati.
Mênggah ingkang andamêl sêrat Bhomakawya punika botên têrang. Namung ungêl-ungêlaning wiwitan mawi mêmuja Bathara Kamajaya kados sêrat Smaradahana. Amila DR. VAN DER TUUK inggih kagungan pangintên bilih sêrat Bhomakawya punika nunggil jaman kaliyan sêrat Smaradahana. Bab kawontênaning basa saha kêkidungan, botên anyulayani dhatêng pamanggih punika.
Sêrat Bhomakawya punika kala taun 1852 kacithakakên mawi aksara Jawi dening DR. FRIEDERICH.[8]Prêtalanipun ing basa Walandi kadamêl dening DR. TEEUW: Proefschrift 1946.
Sami-sami sêrat Jawi, sêrat Bharatayuddha punika misuwur piyambak. Ingkang dipun cariyosakên wosipun pêrangipun para Pandhawa mêngsah para Korawa. Sarèhne cariyosipun sampun misuwur; dados ing ngriki botên prêlu dipun gêlarakên.
Sêrat wau kadamêl kala salêbêting jumênêngipun Prabu Jayabaya ing Kadhiri, mawi sêngkalan sanga-kuda-suddha-candrama = 1079 Çaka = 1157 taun Masehi. Wondene Prabu Jayabaya punika miturut sêratan sela, jumênêngipun wiwit kiwa têngênipun taun 1057 dumugi 1079 Çaka (1135 dumugi 1157 taun Masehi).
Ingkang andamêl sêrat punika bujangga kalih. Ingkang wiwitan dumugi Prabu Salya mangkat prang, punika damêlanipun Êmpu SÊDHAH; salajêngipun Êmpu PANULUH.
Miturut gotèk, nalika Êmpu Sêdhah badhe mratelakakên ayunipun Dèwi Sêtyawati, garwanipun Prabu Salya, punika botên sagêd yèn botên mawi conto. Saking kaparêngipun Prabu Jayabaya, garwanipun, ingkang kaparingakên kangge conto. Wasana Êmpu Sêdhah kenging dakwa manawi kirang prasaja, lajêng dipun pêjahi.
Bilih cariyosipun Êmpu Panuluh piyambak, makatên: Sarêng Êmpu Sêdhah pangarangipun mèh dumugi miyosipun Prabu Salya prang, manahipun botên têgêl. Lajêng akèn dhatêng Êmpu Panuluh supados anglajêngakên. Cariyos punika kasêbut wontên pungkasaning sêrat Bharatayuddha.
Cariyosipun DR. GUNNING, sêrat Bharatayuddha punika, ing bab saening basa saha kêkidungan, kenging kapandhing kaliyan kêkidunganipun bangsa Yunani ing jaman kina. Sarèhne kula botên sagêd nitisakên bab punika, kula namung anyumanggakakên. Nanging bilih sêrat Bharatayuddha punika ing bab basa saha kêkidungan, sae, kula purun nêmtokakên.
Ing samangke taksih kathah ungêl-ungêlan saking sêrat Bharatayuddha ingkang kangge ing suluk wayang, nanging ungêl-ungêlan wau sampun risak sangêt.
Sêrat Bharatayuddha punika kala taun 1903 sampun kacithakakên dening DR. GUNNING mawi aksara Jawi. Prêtalanipun ing basa Walandi ugi sampun mêdal wontên ing tijdschrift DJAWA, taun 14 No 1 (1934).
Sêrat punika ugi damêlanipun Êmpu PANULUH, taksih jamanipun Prabu Jayabaya. Ingkang dipun cariyosakên, mèh sami kaliyan sêrat Krêsnayana, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Nanging inggih wontên bèntênipun sakêdhik, amila ing ngriki inggih kapratelakakên isinipun.
Wiwitan nyariyosakên saenipun nagari ing Dwarawati. Prabu Krêsna wontên ing patamanan kêrawuhan Bagawan Narada, paring dhawuh bilih Dèwi Sri sampun nitis wontên ing nagari Kundina, nama Dèwi Rukmini, putranipun Prabu Bismaka. Saking karsanipun Prabu Jarasanda, ratu binathara sangêt, Dèwi Rukmini badhe dipun paringakên dhatêng Sang Cedya, ratu ing Cèdi.
Prabu Krêsna sumêdya ambradhat Dèwi Rukmini, utusan abdi nama pun Priyambada supados angêdom-êdom wontên ing Kundina.
Dèwi Rukmini samantên ugi, inggih ngajêng-ajêng sagêda dhaup kaliyan titising Wisnu. Sang Dèwi sungkawa. Wontên cèthi nama Kesari, sumêrêp bilih sang dèwi nandhang asmara, nanging botên têrang dhatêng sintên. Ing satunggaling wêkdal pun Kesari mêdal, nuwèni tiyang sêpuhipun wontên sajawining kadhaton, wasana kêpanggih kaliyan pun Priyambada, taksih kaprênah sadhèrèk nak-sanak. Sawangsulipun pun Kesari dhatêng kadhaton, dipun bêktani sêkar dening pun Priyambada, supados kacaosakên dhatêng Dèwi Rumkini; sêkar wau kintunan saking Prabu Krêsna, kanthi sêrat rumpakan. Sang Rukmini kêdadak gandrung dhatêng Prabu Krêsna. Sabên dalu sang putri tindak dhatêng patamanan, nyamur gandrungipun, nanging malah saya granuhi.[9] Ing nalika punika Bagawan Narada ngandika dhatêng Jarasanda, bilih Sang Krêsna badhe ambradhat Dèwi Rukmini. Sang Jarasanda enggal-enggal nimbali Prabu Bismaka kaparingan kabar punika. Aturipun Prabu Bismaka, Sang Rukmini prayogi enggal dipun panggihakên kaliyan Prabu Cedya. Prabu Cedya kadhawuhan mirantos badhe dipun panggihakên, lajêng gêgancangan tindak dhatêng Kundina.
uninga dhatêng Sang Rukmini, yèn anggènipun mapag Sang Krêsna ing wanci têngah dalu.
Ing nalika punika ing kadhaton Kundina rame badhe têmpuking damél. Wasana wanci têngah dalu Dèwi Rukmini ambrosot mêdal saking kadhaton, kapapagakên dening Sang Krêsna lajêng kabêkta mlajêng. Icalipun sang dèwi kalapurakên dhatêng Prabu Bismaka, duka, lajêng dhawuh nututi, nanging Sang Krêsna sampun têbih.
Ing nalika punika para tamu ratu-ratu pêpak: Prabu Winda, Anuwinda, Bagadatta, Wiratha, Salya, Burisrawa, Ahuka, Jayadrata, Dantacakra. Sarèhne para ratu wau uninga manawi Prabu Krêsna punika sakti sangêt, amila lajêng dipun rêmbag. Sakawit Prabu Krêsna badhe dipun cidra kemawon. Prabu Jarasanda mrayogèkakên nêdha tulung dhatêng para Pandhawa. Sang Yudhisthira nyagahi, nanging Sang Bima botên rujuk; utusan badhe dipun tandangi; Sang Arjuna botên mrayogèkakên. Sarèhne Sang Yudhisthira sampun kêlajêng sagah, dados pitulungan kêdah dipun siyosakên.
Prabu Krêsna mirêng bilih badhe dipun lurugi para ratu samantên kathahipun, utusan Sang Udawa dhatêng Ngamarta, mundhut tulung. Prabu Yudhisthira botên sagêd, awit sampun kêlajêng sagah dhatêng Prabu Jarasanda. Patih Udawa wangsul, mawi dipun wêling supados Prabu Krêsna botên pêrlu sumêlang, awit saking agênging kasaktènipun.
Para Pandhawa têdhak dhatêng nagarinipun Prabu Jarasanda, ing Karawira, katampan kalayan hormat. Sasampunipun lajêng bidhal nglurug dhatêng Dwarawati. Para Korawa inggih ambantu.
Prabu Krêsna sampun tata-tata badhe mapagakên mêngsah. Botên dangu prang rame. Prabu Baladewa mêjahi mêngsah pintên-pintên. Sang Nakula saha Sang Sahadowa katut dipun pêjahi dening Prabu Baladewa. Sang Bima ngamuk, prang kaliyan Sang Baladewa, sampyuh. Sang Yudhisthira uninga bilih ingkang rayi tiga sami seda, majêng prang kaliyan Prabu Krêsna, Sang Yudhisthira kenging prabawanipun Prabu Krêsna, botên sagêd ebah ambêgêgêg kados tugu. Sang Arjuna mêngsah prang tandhing kaliyan Prabu Krêsna, Prabu Krêsna mèh kawon lajêng malih dados Bathara Wisnu; Sang Arjuna ugi dados Bathara Wisnu, palih-palih kaliyan Bathara Krêsna. Para dewa tumêdhak marêk dhatêng Bathara Wisnu. Sang Yudhisthira ugi ngabêkti, sarta nyuwun supados ingkang sami pêjah prang gêsanga malih. Bathara Wisnu nglilani. Wasana sadaya lajêng dhatêng ing Dwarawati ngurmati kramanipun Prabu Krêsna. [10]Êmpu Panuluh anggènipun andamêl sêrat punika botên lêt dangu kaliyan anggènipun anglajêngakên sêrat Bharatayuddha. Miturut cariyosipun piyambak tumrap ing pungkasaning sêrat Hariwangsa, sêrat punika tambenya pangikêtkw apèt lalêh = “têmbenipun anggèn kula ngikêt pados kêsêl”. Dados Sang Panuluh inggih taksih nèm. Pasaksènipun, sang êmpu taksih ngakên muridipun Sang Prabu Jayabaya.
Enggal mangke sêrat Hariwangsa sampun kacithakakên mawi aksara Latin saha prêtalanipun ing basa Walandi, mawi tapsir têmbung-têmbungipun, dening DR TEEUW.[11]
Sêrat punika ugi damêlanipun Êmpu Panuluh. Nanging ratu ingkang kasêbut ing sêrat wau nama Prabu Jayakrêta.
bokmanawi punika ratu ingkang anggêntosi Prabu Jayabaya. Nanging bab punika ing sayêktosipun dèrèng patos têrang.
Sêrat Gathotkacasraya punika gancaripun makatên: Nalika para Pandhawa nglampahi ukuman bucal 12 taun, Sang Abimanyu katitipakên wontên ing Dwarawati. Sang Abimanyu sagêd ngèngèr saha bêkti sangêt dhatêng ingkang uwa, Prabu Krêsna. Sang prabu inggih trêsna. Malah saupami Sang Abimanyu dhaupa kaliyan Dèwi Sitisundari, Prabu Krêsna inggih rêna kemawon. Ananging Dèwi Sitisundari sampun kêlajêng kapacangakên kaliyan Radèn Laksana-Kumara, putra ing Ngastina. Dene Sang Abimanyu pancèn inggih mêmpêng dhatêng Sang Sitisundari, sarta kangge nyamur gandrung, rêmênanipun mlampah-mlampah wontên ing wana.
Satunggaling dintên Dèwi Sitisundari inggih kagungan kêpengin tindak dhatêng wana, kaparingan lilah ingkang rama, lajêng mangkat kaliyan para pandhèrèk èstri. Prabu Krêsna piyambak ugi lajêng têdhak lêlana dhatêng wana. Kapinujon salêbêtipun mêdal mlampah-mlampah dhatêng wana punika Sang Abimanyu kêpêthuk Dèwi Sitisundari ngantos kaping kalih; têmtu kemawon bilih ingkang makatên wau andadosakên sampyêngipun Dèwi Sitisundari kaliyan Radèn Abimanyu.
Sarêng sampun wangsul wontên ing kadhaton, Dèwi Sitisundari kintun sêrat dhatêng Sang Abimanyu, pratela bilih botên sênêng yèn kadhaupna kaliyan Sang Laksana-Kumara; sêrat wau dipun kanthèni gantèn saha borèh. Radèn Abimanyu lajêng pados akal supados sagêd pêpanggihan radi dangu kaliyan sang putri. Sang Abimanyu samadi, kêrawuhan Bathara Kamajaya sagarwa, maringi sêkar, ingkang sagêd ngrêksa kawilujênganipun Radèn Abimanyu ing salêbêting pêpanggihan. Nalika Sang Hyang Kamajaya badhe muksa malih, punika Sang Abimanyu cèwèt botên ngaturi bêkti dhatêng Dèwi Ratih. Sang dèwi duka, Radèn Abimanyu dipun sapatani, nyuwun ngapuntên, inggih lajêng dipun paringi.
Radèn Abimanyu ing sasampunipun punika sagêd lumêbêt ing patamanan kadhaton, kêpanggih kaliyan Dèwi Sitisundari. Nanging jêbul konangan. Sang Baladewa mirêng, duka sangêt, Radèn Abimanyu dipun tundhung, lajêng kesah kadhèrèkakên pun Jurudyah. Wontên ing satunggaling candhi Siwah sang radèn nyipêng, wasana kêdhatêngan raksasa kalih. Sang radèn dipun cêpêng badhe dipun aturakên minangka dhaharipun Bathari Durga. Danawa kalih mabur ambêkta sang radèn saha pun Jurudyah. Dumugi ngarsanipun Bathari Durga, sang radèn badhe dipun dhahar, nanging botên saèstu, sabab sang radèn kêtingal bêkti sangêt. Wasana Radèn Abimanyu kadhawuhan dhatêng ing kraton Purabaya, kadhatonipun Radèn Gathotkaca. Sarèhne têbih, sang radèn kaliyan Jurudyah dipun gendhong danawa kalih wau, kabêkta mabur. Dumugi ing Purabaya sang radèn dipun sèlèhakên wontên ing patamanan. Wontên ing ngriku sang radèn kêpanggih kaliyan danawa, juru tamanipun Sang Gathotkaca. Danawa nêsu, nanging lajêng lilih manahipun, awit dipun pratelani, bilih Sang Abimanyu botên badhe andamêl rêsah, namung badhe sowan dhatêng Radèn Gathotkaca. Radèn Abimanyu kairid sowan Radèn Gathotkaca, pun Jurudyah ingkang anggêlarakên sapêrlunipun. Sang Gathotkaca sagah badhe mitulungi supados kêdumugèn karsanipun Radèn Abimanyu.
Sarêng sampun mèh têmpuking damêl, para Korawa ngarak pangantèn dhatêng Dwarawati. Sang Sitisundari sampun bingung, mèh badhe suduk salira, nanging angsal wisiking dewa, yèn badhe saèstu dhaup kaliyan Radèn Abimanyu.
Radèn Gathotkaca saha bala manangkat dhatêng Dwarawati, lêrêb wontên wana sacêlaking nagari. Radèn kalih Sang Gathotkaca saha Sang Abimanyu nitih kreta mabur anjujug ing patamanan, kêpanggih Dèwi Sitisundari. Ing jawi para tamu sampun sami suka-suka pista. Sang dèwi kaliyan Radèn Abimanyu kadhawuhan nitih kreta mabur, oncat saking kadhaton. Sang Gathotkaca botên kesah saking patamanan, badhe mêjahi Sang Laksana manawi dhatêng. Saoncatipun Dèwi Sitisundari kaliyan Radèn Abimanyu, Radèn Gathotkaca mindha-mindha Sang Sitisundari.
Raksasa nama Bajradanta, anakipun raksasa Baka, ingkang dipun pêjahi dening Sang Bima, badhe malês ukum. Akalipun Sang Gathotkaca dipun wadulakên dhatêng Sang Kurupati. Sang
pangantèn èstri. Sarêng panggih lajêng rangkulan, gapyuk; pangantèn jalêr ngangkah pêjahipun pangantèn èstri, ingkang èstri samantên ugi, nanging mênang pangantèn èstri, ingkang lajêng badhar dados Radèn Gathotkaca, mabur. Para Korawa sami lumajêng
Prabu Kurupati angêmpalakên bala lajêng prang kabantu dening Prabu Baladewa, mêngsah santana ing Dwarawati, kabantu Radèn Gathotkaca. Sarêng para Korawa kêtingal kêsêsêr, Prabu Baladewa triwikrama nênggalanipun dipun obat-abitakên mêdal sawarnining danawa, detya, raksasa, sapanunggilanipun.
Ing nalika punika Bagawan Narada tumêdhak, dhatêng dunungipun Prabu Krêsna, taksih wontên ing wana, dipun dhawuhi kondur. Prabu Krêsna lajêng ngrêrapu ingkang raka. Sasampunipun lilih lajêng botên wontên prakawis, tur Sang Abimanyu saèstu dhaup kaliyan Dèwi Sitisundari. [12]Êmpu Panuluh anggènipun andamêl sêrat Gathotkaca-çraya punika sampun sêpuh; sampun katawis anggènipun kêsêl wontên ing donya. Ungèlipun piyambak makatên: manggêh sadhana sang kawiçwaran asadhya kalêpasani sandhining mangö,
humulihèng Smaralaya, têgêsipun: “Yèn dipun wada, inggih badhe punapa malih; prêlunipun namung kangge sangu mantuk dhatêng swarganipun bathara Kama”. Taksih wontên malih, dumunung ing pungkasan: antuknya mrih amöh manah silung-lungan iki mulihèng Ananggabhawana, ri nglihnyan lêwas ing langö, têgêsipun: anggèn kula murih mêrês-mêrês manah punika namung kula angge badhe mantuk dhatêng jagadipun Sang Anangga (= tanpa badan = Kamajaya = pati), saking sampun kêsêl lami wontên ing kasênênagan.
Kula nuwun, cariyos ingkang makatên punika namung sagêd saking tiyang ingkang sampun sêpuh, kêsêl gêsang.
Sêrat Gathotkacasraya punika wiwitan sapisan, ingkang nyariyosakên satriya kadhèrèkakên ing panakawan. Kala Radèn Abimanyu kesah saking Dwarawati, punika dipun dhèrèkakên dening Jurudyah, Prasanta kaliyan Punta. Nanging miturut raos kula, têmbung Punta ing ngriki dede nama, punika sêsêbutan ingkang têgêsipun kados ing basa Malayu “tuanku” saminipun Puntadewa, punika pancènipun atêgês “tuanku dewa” lajêng dados namanipun Prabu Yudhisthira. Tunggilipun wontên ing sêratan sela inggih wontên: Punta hyang = Tuanku hyang.[13]
Pamanggihipun DR. V. STEIN CALLENFELS, bilih Gathotkacasraya punika lampahan wayang dipun dhapuk kidung, punika kathah lêrêsipun. Dados kala jaman Kêdhiri wayang punika sampun mawi panakawan. Anglajêngakên rêmbag, ing samangke ngrêmbag sêrat.
Sêrat punika isi piwulang bab sêkar, (sêkar agêng), anggêlarakên waton-watonipun saha namanipun. Mawi dipun sukani conto ngantos wontên warni 94. Dados kados sêrat Candakarana ingkang sampun kula aturakên wontên ing ngajêng piyambak.
Piwulang wau mawi dipun dèkèki ular-ular cariyos: putri dipun tilar kesah kakungipun. Sang putri dhatêng patamanan, kêpanggih maliwis sajodho, lajêng dipun têdhani tulung supados madosi kakungipun. Ibêring maliwis sagêd nyukani jalaran nyariyosakên rêrênggan ing wana sapanunggilanipun.
bilih sêrat wau damêlan kala jaman Kêdhiri akir.
Sêrat Wrêttasancaya punika sampun kacithakakên dening PROF. H. KERN kala taun 1875, mawi akasara [14]Jawi saha prêtalan ing basa Walandi. Sarêng kacithak malih wontên ing VERSPREIDE GESCHRIFTEN, kalêbêt ing deel IX, kaca 67, nanging sêratanipun dipun santuni sêratan Latin.
Ing salêbêting sêrat cithakan punika wontên pratelanipun cara Jawi, mungêl: “punika tatêdhakanipun sêrat Wrêttasancaya, cariyos ing pulo Bali: kala kina wontên satunggiling pandhita, darbe atmaja èstri wasta Dèwi Daruki, punika tinilar kesah anglês dhatêng lakinipun, lajêng nusul piyambak ngupadosi lakinipun, tanpa pamitan ing rama ibu, sarta samargi-margi gandrung-gandrung. Nalika punika ing pulo Jawi ingkang nama karaton agêng nagari ing Kêdhiri, nanging mèh ngalih dhatêng Pêngging, panjênênganipun Prabu
Pêngging, kaping kalih, ratu Jawi jaman Kêdhiri botên wontên ingkang nama Kusumawicitra. Punapa dèrèng kêpanggih kemawon?
Cariyos putri katilar ingkang kakung, lajêng kengkenan maliwis sajodho supados madosi, punika kalêbêt ing sêrat Ajipamasa jilid III pupuh 4, dumugi jilid IV puluh 1. Kadospundi dene cariyos ing Wrêttasancaya kêsasar dhatêng sêrat Ajipamasa, punika kula anyumanggakakên.
Taksih wontên malih sêrat damêlanipun Êmpu
punika wontên ing agami Indhu, saya malih ing agami Buddha, kalêbêt tiyang ingkang asor, ingkang awon sangêt, sêbab pandamêlanipun mbotên sanès, sabên dintên namung amêjahi kewan, sami-samining agêsang kados manusa. Ewadene sagêd minggah swarga. Mênggah gancaring cariyos makatên:
Wontên satunggaling juru ambêbêdhag, saanak-semahipun agêgriya ing wana. Ing satunggaling dintên tiyang wau kesah ambêbêdhag, nanging sadintên muput botên angsal kewan satunggal-tunggala. Mèh wanci sêraping surya tiyang wau ngêntosi wontên sapinggiring sêndhang, mbokmanawi wontên kidang mênjangan ingkang ngombe dhatêng sêndhang wau, nanging mêksa mbotên wontên. Sarêng sampun sêraping surya, pun juru ambêbêdhag ajrih mantuk, saking pêtênging wana sarta sumêlang manawi kadêkêp ing sima utawi kewan galak sanèsipun, amila lajêng sipêng wontên ing wana. Tilêm wontên ing ngandhap ugi ajrih, lajêng mènèk wit maja ingkang manglung dhatêng sêndhang. Wontên ing panging maja wau badhe tilêm inggih ajrih manawi dhawah. Kangge nylamur anggènipun ngantuk sangêt, tiyang wau lajêng mêthiki ron maja saking satunggal kacêmplungakên dhatêng sêndhang.
Kapinujon, ing salêbêting toya sêndhang wontên lingganipun, ingkang dumados saking kajêngipun piyambak. Ing mangka lingga punika pasariranipun Bathara Siwah. Kapinujon malih, sae-saening tiyang mêmuja dhatêng Bathara Siwah punika botên wontên kados tiyang nyèlèhakên ron maja dhatêng lingga. Kapinujon ingkang kaping tiga, ing dalu punika kalêrês dalu, ingkang dipun wastani Siwah-ratri, têgêsipun dalunipun Bathara Siwah. Sintên ingkang ing dalu punika natas, sadalu botên tilêm punika ganjaranipun agêng sangêt. Dados pun juru ambêbêdhag punika, botên kalayan dipun niyati, ing dalu wau nindakakên pamuja, dhatêng Bathara Siwah, ingkang prayogi sangêt.
Enjingipun, byar, pun juru ambêbêdhag mantuk, nglanthung kemawon. Rayat saha anak-anakipun sami ngajêng-ajêng; sarêng pun juru ambêbêdhag dhatêng, sayah, arip, lajêng dipun opèni dening rayatipun.
Enjingipun malih juru ambêbêdhag kesah dhatêng wana, madosakên têdha anak semahipun. Makatên damêlanipun ing sadintên-dintênipun, tansah mêjahi kewan. Danguning-dangu juru ambêbêdhag sakit, saya lami saya sangêt, wasana lajêng tilar donya. Rayatipun sambat-sambat. Mayit kabêkta dening sanak-sêdhèrèk dhatêng têngahing wana lajêng kabêsmi.
Nyawanipun pun juru ambêbêdhag wau wontên ngawang-awang bingung, pêtêng marginipun, awit saking pandamêlipun awon nalika gêsangipun. Bathara Siwah rêna sangêt dhatêng juru ambêbêdhag punika, saking kala rumiyin nate amêmuja ing panjênênganipun, nalika tiyang wau kêdalon wontên ing salêbêting wana. Amila Bathara Siwah utusan abdinipun supados mapag rohipun juru ambêbêdhag.
Ing nalika punika balanipun Bathara Yamadipati, pangagênging naraka, sampun rampung anggènipun badhe narik roh wau dhatêng naraka. Bala naraka mangkat murugi roh, nanging abdinipun Bathara Siwah ugi sampun sami dhatêng. Wasana lajêng rêbutan, dados prang. Balanipun Bathara Yamadipati kawon, mundur, rohipun tiyang juru ambêbêdhag saèstu kabêkta dhatêng ngarsanipun Bathara Siwah, kainggahakên swarga numpak wimana, tur kasungga-sungga. Bathara Yamadipati sowan gigat dhatêng ngarsanipun Bathara Siwah, lajêng dipun dhawuhi sapêrlunipun, kanthi katrangan.
Empu TANAKUNG anggènipun andamêl sêrat wau ugi sampun sêpuh. Wontên ing pungkasan cariyosipun piyambak
punika. Cêtha mokal yèn dipun rênanana ing tiyang kathah; (lah inggih kajêngipun. Sêdya kula namung) sagêda ical
Punika jêjulukipun Kèn Angrok sarêng sampun dados ratu wontên ing Tumapêl. Dadaos Êmpu Tanakung anggènipun damêl sêrat Lubdhaka punika, kraton Jawi sampun ngalih saking Kêdhiri dhatêng Tumapêl, taun 1144 Çaka (1222 taun Masehi).[16]Anggènipun Êmpu Tanakung andamêl cariyos kados makatên wau cêtha sangêt. Inggih punika pados pêndhok dhatêng Kên Angrok. Kên Angrok punika miturut sêrat Pararaton, ingkang badhe kapratelakakên ing wingking, kala ênèmipun tiyang awon sangêt: mêjahi tiyang, ambegal, ngrêbut rayating tiyang, lan sanès-sanèsipun malih. Sarêng sampun sagêd dados ratu, lajêng wontên bujangga ingkang andamêl cariyos tiyang awon sangêt sagêd minggah swarga. Punika Êmpu Tanakung têgêsipun pados sih dhatêng Kèn Angrok.
Dumugi samantên anggèn kula ngurut sêrat-sêrat Jawi kina, kula pêdhot rumiyin. Awit jamanipun Kèn Angrok, Prabu Girindrawangsaja, punika ing raos kula kenging kangge watêsipun sêrat-sêrat Jawi kina ingkang sêpuh kaliyan sêrat-sêrat Jawi kina ingkang nèm. Dados sêrat Lubdhaka punika kenging dipun wastani wuragilipun[17]sêrat-sêrat Jawi kina ingkang golongan sêpuh. Titikanipun kados pundi?
Kajawi saking titimangsa angka taun sarta namaning ratu ingkang kasêbut, ingkang golongan sêpuh punika ugi kêtitik saking lêlewaning basa. Wontên malih ugi kenging kangge titikan, inggih punika: babonipun sêrat-sêrat wau cêtha saking cariyos Indhu. Ingkang botên asal saking cariyos Indhu, babonipun ing Jawi kina sanèsipun, botên wontên. Lan malih sêrat-sêrat ingkang sêpuh punika kajawi bab ingkang gêgandhengan kaliyan sang ratu ingkang
kêpengin § Cêkakaning cariyos ing basa Walandi wontên ing TIJDSCHR. BAT. GEN., babak LVIII, mawi kacocogakên kaliyan gambar
SUDAMALA. § Wontên ing dongèng Jurudyah Prasanta punika dados Jodèksanta. Malah raos kula, Jurudyah punta Prasanta punika namanipun tiyang satunggal; nama wau têgêsipun: lurah dènmasan, Prasanta. Wontên ing sêrat Panji alias: Sêmar. aksara wontên § Kintênipun PROF. KROM, bilih Girindrawangsaja ing sêrat LUBDHAKA punika Kèn Angrok, pinanggih lêrês (TIJDSCHR. BAT. GEN., babak LVII, kaca 518). wuragilipun Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 2. Sêrat Jawi kina ingkang
Suryawikrama / Bhra Hyang Purwawisesa (Dyah Suryawikrama / Brawijaya III) [Majapahit Rajasa]
Sinyal yang keluar dari output VFO mestinya sangat kecil sekali Mbah, sehingga baru terasa jika radio kempitan dipepetkan ke VFO. Apa kira-kira output VFO panjenengan taksih kegedean saengga anakanipun kathah, utawi mbok bilih pre-driveripun kedah dipun elus-elus malih. Tegangan ingkang wonten kolektor transistor kawula kirang langkung mekaten Mbah: 2N2222=8,5V. 2SC1957=8,5V. 2SC1096=9V. Kopling VFO ke 2N2222=470pF. Ke 2SC1957=1500pF, ke 1096=2200pF. Dari 1096=4,7N(IRFP250) atau 10N(K2698).
R Bias ingang kawula ginaaken nggih
kaliyan skema ingkang kawula peroleh, mboten kawula owahi. Namung RFC, kopling lan R Emitor kemawon ingkang kawula cobi-cobi owahi sak kenginge.
Menika mbok bilih saget damel ancer-ancer utawi perbandingan kemawon Mbah, rumaos kula nggih mboten
21 Desember 2010 pukul 17:56	Pangestunipun, Mbah. Ngapunten menapa sampun dipun cobi kaliyan kawat email 0,3/0,4mm 60 lilit wonten tugelan ferit batang, kagem pengganti 2x 300mA? Utawi R bias pada dicopot keduanya (4K7 dan 10K). Kawula nate kelalen dereng masang R biasipun Driver, nanging saget mancar normal, bareng kawula pasang malah mboten purun mancar. Menika saestu. Jian pelanggaran tenan Mbah, ngantos sepriki kawula mboten saget paham sebab menapa kok saget dados mekaten.
sugeng dhalu mbah rojerrrrrrrrr matur sembah nuwon piwulangge mbah mugi2 dhadhoso jejimat lelampah kawula alit
setunggal, kathik sampun mboten saget ditunning mbok menawi pun klenger, dipun AVO nggih taksih sugeng menika pripun. Mbok ndamel Pemancar NPN mawon to mbah, mbah. Mboten susah padosipun onderdil. Mbaei isok-isooooook ae!
sekecakaken. Menawi wonten kekiranganipun nyuwun pangapunten ingkang kathah.
penjenengan menapa super-lokalipun Mas Nanang sing ngguanteng pol kuwi to?
Ngapunten, sugeng warsa enggal mugi langkung suksens sedayanipun. Ugi katur Mas Nanang, Mas Srundeng, Makde Toha, Mas Tomang, Mas Edo, Mas mas kabeh beh,
3 Januari 2011 pukul 10:38	Mboten sisah kuwatos Mbah, amargi kawula nggih migunaaken Belt 5A mawon, khusus kagem nyetrum IRFP250N. Osilator ngantos Driver kawula setrum ngagem Universal 5A. Modulasi OCL ngagem Belt 5A. Dados sedaya tigang trafo.
OT 426 saget mawon dipun ginaaken, ngagem modulator push-pull. Nanging bilih ngginaaken OCL langkung saenipun nggulung piyambak mawon. Sederek-sederek wonten nggegana kathah-kathah OT nipun sami nggulung piyambak. Amargi kejawi sampun angel padosanipun, OT426 ugi
19 Maret 2011 pukul 13:21	Upami celak, mekaten, kawula badhe sowan Kang Paimo, nyuwun suwuk. Supados mboten ismosi menawi balapan, sebab asring-asringipun
7 Juni 2011 pukul 19:33	Wilujeng dalu Mbah, pinanggih malih. Mugi panjenenganipun dipun paringi kasarasan kalis ing sambikala, lan ingkang baku mugi saget pinanggih wonten nggegana kanthi propagasi ingkang very-fair…
maneh koyo jaman nguprek-nguprek pemancar. Mbah kabul bojoku wong blitar lo….panjenenganipun lak piyantun blitar, blitar ingkang pundi.
Kaca-kaca ing kategori "Zingiberales genera"
oldid=362513"	Kategori: Zingiberales	Menu navigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.09, 16 Mèi 2010.
opo tumon, ono tuhan kalah gelut kaliyan manungso..?
menowo ngunu aku tak belajar silat ingkang
opo……Kulo boten ngertos @ Pade Edy wong ndeso ngaku sugih….umah sampeyan bilik…..ojo mimpi mau naik haji & umroh , mangan bae wis
Njero kamus gedhe basa indonesia karanke menawa karakter yaiku gawan, ati, jiwa, kepribadian, budi pekerti, panggawe, personalitas, sifat, aten-aten, temperamen, lan
Konsep budi pekerti jero pedoman iki dijupuk saka balitbang dikbud (1995) sing nggamblangna menawa budi pekerti sacara konsepsional
masyarakat, bangsa, lan negara. Budi pekerti sacara operasional ngrupakne mubarang panggawe positif sing dilakoke liwat kebiyasan. Artine, seseorang diwulangna samubarang sing becik anyak saka masa cilik nganti dewasa liwat latian-latian, kaya ta, cara klamben, cara ngomong, cara ngapa lan ngajeni wong liya, cara bersikap ngadhepi dhayoh, cara pangan lan ombe, cara mlebu lan metu omah, lan dadine.
iki ngeling menawa nglakoni pamulangan budi pekerti wis barang tentu ora bisa mung mentingna bakat gawan utawa mentingna faktor lingkungan ning sakarone padha berinteraksi.
Ben pamulangan bisa kedadeyan karo becik mula pamulang kudu meruhi bakat-bakat sing dipek saka pamawa wulang kanggo
Jero kamus gedhe basa indonesia panggawe sing tembung dasare payu. Payu yaiku tingkah payu, panggawe, tindak sungu, payu (barang dagangan). Panggawe yaiku tanggepan utawa reaksi individu sing terwujud neng obahan (sikap); ora wae awak utawa ucapan simpang.
reaksi, Siji panggawe utawa aktivitas. Siji obah utawa kompleks obah-obah. Jero pangerten paling amba, panggawe mencakup samubarang samubarang sing dilakoke utawa dialami seseorang. Ide-ide, pangimpen-pangimpen, reaksi-reaksi kelenjar. Jero pangerten luwih ciut mung mencakup reaksi sing bisa dibangeti sacara umum utawa objektif.
Karo mangkana bisa didefinisikan panggawe yaiku panggawe/tindakan lan tembungan seseorang sing sifatnya bisa dibangeti, digambarke lan dicatet saka wong liya utawaa wong sing mayokake dheweke
Saka konsepsi kesebut neng dhuwur, karakter nduweni cakupan sing banget amba. Yen pamulangan karakter kuwi dilakoke
wulang lan panggawe-panggawe iki sacara spesifik bisa didelok indikator-indikatornya. Sarehdene kuwi, jero nangi karakter bangsa sing
marang pamawa wulang, yaiku mulang budi pekerti karo cara mahamake, ngenerke, mengubah kanggo dadekne panggawe-panggawe pamawa wulang sing luwih positif utawa luwih becik.
Jero pedoman pamulangan budi pekerti iki sing diwulangna sacara yekti marang pamawa wulang berkaitan karo nem pilar
negara sing becik. Saka pilar-pilar dasar kesebut dimudhunke dadi sacacah dimensi panggawe lan saka dimensi-dimensi panggawe sing ana dipilah meneh dadi sacacah indikator-indikator panggawe sing bisa diukur. Demikin artikel bahasa jawa
Kategori Artikel Review - Mas Sugeng Blog
akeh godane, wong tuwo ora iso nyangoni opo-opo, mung iso nyangoni kepinteran lan dongake mugo-mugo opo sing dadi
Sumangga dipunwaos!	PROTA PROSEM KKM
RPP BASA JAWA KELAS IX FOMAT ENGGAL
(Hand out tumrap SMA kelas XI IPA/IPS)
Sing diarani tembang yaiku rumpakan utawa anggitan kang kaiket ing paugeran-paugeran tinamtu. Wujude tembang ing kawruh kasusastran Jawa bisa kabedakake dadi 8 yaiku:
e.Tembang Macapat (Sekar Macapat/Sekar Alit)
Kakawin yaiku tembang basa Jawa Kuna utawa Kawi. Tembung Kakawin saka lingga Kawi kang tegese penyair . Pujangga utawa penyair besar diarani Kawiswara. Dene tembung Kakawin dhewe dasanamane kawya, kang tegese syair, sanjak, puisi (S.Wojowasito, 1977)
utawa saben larike cacahing wanda (suku kata) ajeg padha
c. saben gatrane nduweni sipat guru (swara abot) lan lagu (swara entheng) kang ajeg padha.
• wanda (suku kata) mawa tandha (-)
• wanda (suku kata) swara e utawa o, au
• wanda sigeg (suku kata tertutup/suku kata mati)
• wanda urip cendhak kang sumambung konsonan rangkep:
Manut buku Wrettasancaya anggitane Mpu Tanakung jenenge Kakawin watara ana 94. Tuladha : Turagagati, Wisarjita,
1) Serat Ramayana /Ramayana Kakawin (Th. 910M)
Kaanggit jaman Dyah Balitung isine ana 6 kandha (Balakanda, Ayodyakandha, Aranyakandha, Kiskendhakandha, Sundarakandha, Yudhakandha)
Wosing crita : pencilkan Dewi Sinta dening Prabu Rahwana/ Dasamuka ratu ing Alengka. Rama lan Laksmana dibantu dening Sugriwa lan Hanoman
dalah wadyabala wanara (tentara kera) kasil ngrebut Dewi Sinta. Rahwana sawadyabalane nemahi tiwas.
Ing jaman kedhiri iki mujudake jaman kencana (jaman keemasan) mungguhing wohing kasusastran Jawa kuna, amarga akeh banget karya sastra kang
dianggit jaman iki. Ana kang awujud gancaran (prosa) apadene kakawin. Kang awujud Kakawin kayata:
1) Arjunawiwaha karyane ane Mpu Kanwa, jaman Prabu Erlangga Th. 1019 – 1042 M
Wose Crita : Arjuna tapa ing pertapan Indrakila disraya Dewa nyirnakake Prabu Niwatakawaca raja Himantaka kang bakal nglamar widadari Dewi
Supraba. Arjuna oleh anugrah panah Pasopati bisa mateni Prabu Niwatakawaca, wusanane Arjuna kawiwaha (dinikahkan) karo Dewi Supraba.
Kresnayana Kakawin, anggitane Mpu Triguna, jaman Prabu Warsajaya Th. 1104M.
Wose crita : Dhaupe Kresna karo Rukmini putrine raja Kundina.
2) Sumanasantaka Kakawin, anggitane Mpu Monaguna, Jaman Prabu Warsajaya
Wose crita : Nyaritakake dhaupe Pangeran Aja karo Dewi Indumati. Sawise nglairake Dasarata Dewi Indumati seda amarga
Mpu Dharmaja, jaman Prabu Kameswara I Th. 1115 – 1130M
Wose crita : Bathara Kamajaya (dewaning asmara) kaobong dening Sang Hyang Siwah (Bathara Guru) marga nggodha tapane. Dewi ratih garwane uga bela obong. Uga nyaritakake laire Bathara
Wose crita : Prabu Kresna disraya dewa mateni Prabu Bhoma. Sang Samba lara ngengleng kasmaran Dewi Yadyanawati.
5) Bharatayuddha Kakawin, anggitane Mpu Sedhah lan Mpu Panuluh, jaman Prabu Jayabaya, tahun 1157 M (1079 Saka)
Wose crita : Peperangan antarane Pandhawa mungsuh Kurawa.
6) Hariwangsa Kakawin, anggitane Mpu Panuluh, jaman Prabu Jayabaya Tahun 1135 -1157M)
Wose crita : Dhaupe Prabu Kresna karo Dewi Rukmini, memper karo Kresnayana.
7) Gathotkacasraya Kakawin, anggitane Mpu panuluh, jaman Prabu Kretajaya, tahun 1188M.
Wose crita : Dhaupe Abimanyu (putrane Arjuna) lan Siti Sundari (putrane Kresna) kang dibantu dening Gathotkaca.
8) Wrettasancaya Kakawin, anggitane Mpu Tanakung, jaman Kedhiri akhir
Wose crita : Isi piwulang bab tembang Kakawin, conto-conto jenenge kakawin kang cacahe ana 94.
c. Jaman Singasari (Abad 13 -14)
1) Lubdhaka, anggitane Mpu Tanakung, jaman Ken arok 1222M
Wose crita : Sawijining grema (pemburu) kang nalika mati bisa mlebu swarga amarga tau ngalami sawijining wengi “Siwah Ratri Kalpa”, tegese wengi kanggo Dewa Siwah.
Wose crita : Ana Buta aran Kunjarakarna kang kepengin ruwat dadi manungsa. Dening Wairocana, Kunjarakarna kadhawuhan sowan Bathara Yamadipati niliki papan paukuman ing naraka lan pasiksan ing naraka.
2) Negarakretagama Kakawin, anggitane Mpu Prapanca 1365, jaman Prabu Hayam Wuruk (1350-1389M)
Isine : Nyaritakake nalika Prabu Hayam Wuruk lelana menyang Blambangan lan ngubengi wilayah Majapahit. Sarta isi critane Gajah Mada sapunggawane anggone ndherekake raja Hayam Wuruk.
3) Arjunawijaya Kakawin, anggitane Mpu Tantular, jaman Prabu Hayam Wuruk (sampun sepuh).
Isine : Nyaritakake perange Prabu Dasamuka mungsuh Prabu Danaraja , lan perange Prabu Dasamuka mungsuh Harjuna Sasrabahu ing Mahispati nganti kepikute Dasamuka.
4) Sutasoma Kakawin/ Purusada-Santa, anggitane Mpu Tantular, jaman Prabu Hayam Wuruk.
Isine : Nyaritakake lelakone Raden Sutasoma kang bakal didhaupake lan didadekake ratu ing nrgara Astina nanging ora kersa, wusanane lunga saka kraton. Raja raseksa aran Purusada bakal korban 100 raja marang Batara Kala. Raden Sutasoma saguh dimangsa Bathara Kala dadi ijole 100 raja pinangka sesaji. Wusana Sang Purusada lan Bathara Kala sadhar awit saka kaluhuran budi Sutasoma.
Isine : nyaritakake nalika Pandhawa diina dening para Kurawa sawise kalah main Dhadhu kudu diukum 12 taun. Arjuna tapa ing Indrakila.
Isine : Piwulang budi pekerti, filsafat. Tuladha : Jun iku yen lokak banyune kocak-kacik, nanging yen kebak, anteng. Sapi iku yen swarane gedhe, seru, landhung, presane sethithik. Wong iku yen rupane ala, akeh polahe, akeh rekane, akeh wicarane (supaya katon bregas). Wong iku yen kurang pengajaran, wicarane sora, kenceng, ora ngenaki ati. 7) Nirathaprakreta Kakawin (Th.1459M), anonym.
Tuladha : Kang wis kalumrah dosane dhewe kang gedhe didhelikake, diumpet-umpetake aja nganti kawruhan ing liyan, nanging yen wong liya sing luput, sanadyan mung sethithik diuthik-uthik, diobral ing wong akeh. Lan maneh seneng atine yen weruh wong liya kataman susah, meri menawa wong liya nemu kabungahan, digolek-golekake lupute supaya tiba ing kasusahan. Nesu yen dicacad,
Kapas iku dadi barang suwek (kain) werna-werna. Enggone seje-seje iku sabab digawe ing wong, banjur diarani cita, lurik, sembagi, katun, sapanunggalane. Wujud siji-sijine ikubanjur dialem: tanahe apik, wujude becik. Ora weruh yen iku mau sajatine kapas, kang digawe warna-warna dening wong. 9) Harisraya Kakawin Kakawin. (Th. 1574M). Anonim.
Isine: Nyaritakake Mali, Sumali, Malyawan kang banget kumawasa wusana wani
menyerang) kaindran. Dewa Wisnu bisa numpes Mali lan Malyawan, dene Sumali mlayu ndhelik ing dhasaring samodra.
ugo iso nggolek-i foto-foto liyane ning kene iki TROPENMUSEUM utowo KITLV Akeh Sing Ndelok
miskinyo ora nek miskin tho..? wong nyatane dho nduwe hp ..sak iki tukang becak we gaweane fb an nganggo hp lho.. Mochamad NurahyaniCama
(Dilih saka Kategori:User jv-N)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Panganggo_jv-N&oldid=1121435"	Kategori: User jvKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.03, 2 April 2017.
prajurit/Lamun bisa sira anulada/Duk inguni ceritane/Andelira Sang Prabu/Sasrabahu ing Maespati/Aran Patih Suwanda/Lelabuhanipun/Kang ginelung tri pakara/Guna kaya purun ingkang den antepi/Nuhoni trah utama
ratunipun/Purune sampun tetela/Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri/Suwanda mati ngrana”
Raden KumbakarnaWonten malih tuladhan prayogi/Satriya gung negari ing Alengka/Sang Kumbakarna arane/Tur iku warna ditya/Suprandene nggayuh utami/Duk wiwit prang Alengka/Dennya darbe atur/Mring saka amrih keguh ing atur yekti/Dene mungsuh wanara
Kumbakarna kinen mengsah jurit/Mring kang raka sira pan nglenggana/Nglungguhi kasatriyane/Ing tekad datan sujud/Amung cipta labuh negari/Lan noleh yayah rena/Myang leluhuripun/Wus mukti aneng Alengka/Mangka arsa rinusuk ing bala kapi/Punapi mati ngrana
Sumaningrat(1743 - 1755)6. Kanjeng Kyai
Seneng sedih mangkel ngamuk sak sembarange….
Anakku lanang wis mulih maneh, oh, ati
Bagus, kabar apa kang kok-gawa saka kana?
Nyedhaka mrene, jlonet, ambruk ing pangkonan
Mara mrenea ngger anakku kang nate ilang!
Sulingmu kang lumuten wis dak-umbah sarana eluh
Angkaten maneh penmu kang tainen, asah
Dudu kang sarwa kecukupan ngisep kringeting liyan
Wingi konangan samdhing kayu tegoran sa-iji ing alas jati.
kentun via email kul nggih pak. vivisusanti198@gmail.com
Balas	sdwijosusastro	Januari 1, 2017 at 2:51 pm	Mangga kaaturan mlebet wonten ing “Gurit Bocah Lola”
geng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjanandhalangindonesiawayang.comtrianjarpriyanta.wordpress.com/
TK KARTIKA PERTIWI69833693 - TK KARTINI69833695 - TK KENANGA69833692 - TK
jamu ,"mBah...jampinipun dipun bungkus kemawon, mboten diunjuk mriki". "Lho..lha nggih, nopo njenengan sing arep
Anggaran ya iku sawijining rencana keuangan, kang awujud daptar rencana blanjan lan pendapatan. Iki uga kalebu rencana nyelengi, utang lan menehi utang.
Anggaran dai sawijining barang kang wigati ing babagan mikro ékonomi, amarga ing kono migunakake anggaran kanggo nggambarake marang-barang kang didol-tinuku. Anggaran uga dijarwakake sawijining rencana organisasi kang diwujudake ing angka-angka.
Posted on 14 January 2010 by mgmpjawapemalang	Sawenehipun pamanggih nyebataken bilih nyerat punika pedamelan ingkang angel lan awrat. Pamanggih kalawau wonten leresipun tumrap sinten kemawon ingkang naming ngangen-angen boten nindakaken.
Nyerat punika satunggaling pakaryan medharaken penggalihan/ide kanthi basa sinerat minangka srananipun komunikasi. Nyerat punika kalebet aspek keterampilan basa ingkang produktif (aktif medharaken basa). Gina pedahipun nyerat punika kathah sanget, kadosta : ngindhakaken kapinteran, nambah kreativitas lan daya piker, nuwuhaken raos kendel, saged minagka panyurung kangge ngempalaken kawruh.
Nyerat lan maos punika pakaryan ingkang sesambetanipun boten saged dipun pisahaken. Nyerat punika minangka srana medharaken penggalihan/ide. Dene maos punika minangka srana kangge nampi ide-ide lumantar seratan ingkang dipun waos. Maos lan nyerat punika ndadosaken panyerat dados pamaos, semanten ugi pamaos dados panyerat. Panyerat mninangka pamaos tegesipun rikala nyerat temtu panyerat maos seratanipun wonten kekirangan punapa boten. Dene pamaos minangka panyerat inggih punika rikala maos seratan pamaos manggihi suraos, ancas tujuwan wedharing panggalihipun panyerat. Panyerat ugi kedah kathah nindakaken pakaryan maos supados seratanipun saged nuwuhaken raos marang pamaos, amargi pamaos punika aktif nampi pesan (reseptif) saking seratan.
Tiyang medharaken gagasanipun salah setunggaling cara kanthi seratan, wondene gagasan menika kathahipun lumantar maos kaliyan nyemak. Dados tiyang nglampahi pakaryan nyerat menika mranata urutan gagasan saking maneka warninipun sumber saged ingkang awujud cithak utawi lisan.
Nyerat menika adaanipun lumantar sawernanipun tataran kadosta; purwaning nyerat, nyerat, lan purnaning nyerat. Jlentrehipun mekaten:
Tataran menika awujud rancangan kanthi nemtokaken bakuning seratan, ancas tujuwanipun, sasaranipun igkang badhe maos, madosi kawruh ingkang badhe dipun wedharaken lajeng nyusun gagsan lan katrangan dados setunggaling cengkorongan kang runtut.
Menawi tataran wiwitan kalawau sampun dipunlampahi ateges saged dipunwiwiti anggenipun nyerat. Kanthi medharaken cengkorongan gagasan kalawau dados paragraf utawi wacana.
Kangge gampilipun cak-cakan wedharing karangan kaperang dados tiga inggih menika purwaka, surasa lan wasana.
Purwakanipun seratan menika ingkang samangke saged njalari pamaos kepencut anggenipun gadhah raos nglajengaken maos seratan, mila bakunipun seratan saged wiwit dipunandharaken.
Surasa utawi isi menika mbabar sedya undheraning karangan, katrangan, gambaran lan bukti utawi alesan.
Purnaning seratan menika minangka ringkesan utawi mangsuli perangan ingkang wigatos, pamanggih lan panyaruwe ingkang dipun betahaken.
Tataran menika minangka panyampurnaning seratan, kanthi nliti tuwin ndandosi. Nliti seratan kanthi ngambali dipunwaos, ngraosaken, niti priksa basa tuwin ejaan tata tulis. Ndandosi saged kanthi namba, ngirangi utawi ngewahi saperangan seratan ingkang jumbuuh kaliyan bakuning seratan.
Nyerat menika salah satunggaling keterampilan ingkang kedah dipun gladhi, mboten ujug-ujug kemawon duginipun. Nyerat menika minangka atur kawruh, gagasan utawi katrangan dhateng tiyang sanes. Boten wonten ingkang angel sauger kersa nggladhi lan nyobi. Mangga katur para kadang dwija wiwit ginugah gumregah kersa
tutur punika ngucapaken samukawis mengku teges tumindak (ngaribawani,mrentah)
Presiden kaping telu Indonesia yaiku Bapak B.J Habibi. ”
tuturan punika. Tuturan ingkang dipunucapaken kanthi dipikir rumiyin
Yen aku lulus ujian kowe tak traktir ing pizza
akeh, aku arep gawe omah tingkat 3. “
Aquane wis entek, yen mangkat aja lali ing Indomaret ndhisik Nang. “
tindak tutur kangge ngaribawani mitra tutur. Wonten unsure ngojok-ngojoki utawi
Kula betahaken supados piyambakipun kersa ngampili kula arta. “
nuntut, ngakeni, nglaporaken, nedhahaken,
nyebataken, nyukakaken, paseksen, nyobi-nyobi.
Motore bakal tak jaluk yen ora dilunasi. “
Warna tas iku aku jaluk sing biru. “
Kala wingi kula ngertos Pak Lik tindak peken. “
ngajak, nyuwun, ngengken, nagih, Derek, ngrerepa, mroyogakaken, mrentah,
a. “ Ayolah ndang cepet mulih ! “
b. “ Ayo ndang mangkat kuliah selak udan ! “
a. “ Adhik pinter, ayo maem
dialem, dipuji, atur panuwun, nggrsah, nglepataken, lan atur sugeng.
a. “ Pinter banget tha dik
b. “ Ayu men ta kowe iku anake
b. “ Gara – gara kowe
a. “ Atos- atos nggeh nak
Mangke dalu kula ngampiri panjenengan Mbak Yu.”
wis talah…mengko lak awakmu yo koyok sing mbok omongno…….
sing pingin balik nang sby berbisnis….masio pingin tuku omah pisan nang jkt
yo duwe prinsip kyok sampeyan …tp saiki yo wes lah….urip urusane
Balas	league of legends riot points
Kangge pendataan lan persiapan pepanggihan pleno kabupaten, mila kasuwun bapak saha ibu ingkang dereng njangkepi sedaya identitas
dhewe apa copas,..?Wah nek aku ki ra iso ngopo2 jek mas, sing nggawe ki Sing Kuoso, yo ojo dadi atimu wae mas....Karang wong lahiran ndusun gek gede ning ndusun, lan sakiki yo ning ndusun....lha
dhewe apa copas,..?Wah nek aku ki ra iso ngopo2 jek mas, sing nggawe ki Sing Kuoso, yo ojo dadi atimu wae mas....Karang wong
dadi atimu...karang arep wingi kuwi arep lebaran haji, dadi lehku ngarit nggo pakan sapi ro wedus ki akeh. Nek
lanjoot,.... Gek sing romantis kuwi sing endi
pm suwe ura moco, kok wiez dadi okeh....kudu nyiapke utex iki, ben le moco nyambung
Gunungkidul Mon Aug 03, 2009 11:21 am Wes kang dadekno sak buku gek di endumke wae..mumet le arep moco. tulisane dadi
suwe ura moco, kok wiez dadi okeh....kudu
wrote:Wes kang dadekno sak buku gek di endumke wae..mumet le arep moco. tulisane dadi double.. :cyclops:Iyo kangTak lanjutke maneh..............Sepak-
namaning môngsa satunggal, | buda = budi, wuda. | Buda utawi buddha = dintên Rêbo (Skr. Budha = lintang merkoriyus). Sang Buddha (Skr. Buddha).
Roning: Godhong, | lingga: ron = godhong (Jawi Kina: rwan). Ngronake = ngèwêdakên.
Mèdi: Jubur, | luwih (saking: èdi), silit.
Iku: Buntut, | punika, buntut, (Jawi Kina:
anakipun jalêr bumi, inggih punika lintang Marês. Ing padhalangan Dèwi Pratiwi pêputra Sitija utawi Bomanrakasura).
Awani: Kêndêl, srêngenge, | lingga: wani (Jawi Kina: waani) = kawasa, purun, kêndêl.
Wungkulan: Wutuhan, bundêran, | lingga: wungkul = wêtah ingatasipun barang bundêr utawi cacah, intên ingkang dèrèng dipun pêcah.
Wulan: Rêmbulan, | rêmbulan, sasi, tanggal, namaning pisang.
Niyata: Yêkti, | (Skr. Niyata) = nyata, èstu utawi saèstu, yêktos, utawi sayêktos. Jati, yêkti.
Tunggal kabèh: Watak satunggal sadaya. | (Saking: tunggal + kabèh. Têmbung kabèh ing ngriki namung kangge anjangkêpakên guru wicalan. Ingkang kangge sangkalan namung têmbung: tunggal). | Tunggal = tunggil, satunggal, sami, awor.
Katrangan: 1. Candra ingkang atêgês rêmbulan. 2. Sasi = rêmbulan. 3. Nabi = wudêl. 4. Bumi = inggih bumi. 5. Mèdi = silit. 6. Iku = buntut. 7. Dara = wêtêng. 8. Eka = satunggal. 9. Wak, utawi awak = badan. 10. Siti = inggih siti, 11. Wulan = rêmbulan. 12. Tunggal = satunggal. Punika sadaya sampun têrang watak satunggal, amargi atêgês satunggal utawi cacahipun namung satunggal. Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: candra, dipun sambut ingkang têgêsipun praceka. Nabi = tiyang suci. Mèdi = sêmèdi. Iku = punika. Sasaminipun. Dene têmbung sanès-sanèsipun, milanipun kangge watak satunggal, makatên katranganipun:
Rupa, gadhah têgês warna, môngka têmbung condra utawi candra inggih gadhah têgês warna, punika rimbag guru jarwa.
Sasa, karimbag guru wanda saking: sasadara, têgêsipun rêmbulan. Utawi: sasa, punika atêgês lintang, inggih punika bangsanipun rêmbulan utawi bumi (planit), dados karimbag guru warga.
Dhara, ewah ing pakêcapanipun: dara (Skr. Udara) ‘ = wêtêng. Ing Bausastra W. dhara: inggih dipun têgêsi: wêtêng. Punika inggih kalêbêt rimbag guru wanda.
Buddha, sagêd saking budi utawi angên-angên, manungsa namung gadhah satunggal. Sagêd ugi saking Skr. budha = lintang merkoriyus, (mirsanana: sasa). Ugi sagêd saking Sang Buddha, awit Sang Buddha inggih namung satunggal.
Ron, dèrèng kêpanggih sababipun. Nanging ing Bausastra R. ugi sampun nganggêp watak 1.
Janma, sababipun watak satunggal, bokmanawi mêndhêt pêpiridan saking têmbung nabi ingkang ugi gadhah têgês tiyang.
Suta, bokmanawi saking Skr. janma, atêgês: lahir. Anjanma, têgêsipun: nitis. Lahir, nitis: punika ngwontênakên anak (suta). Nanging kula piyambak dèrèng marêm dhatêng katrangan punika.
Awani, utawi wani, ing Bausastra botên wontên têgês srêngenge, dados punapa sababipun kaanggêp watak satunggal dèrèng kasumêrêpan, nanging ing Bausastra R. sampun kasêbut kangge sangkalan watak satunggal.[8]
Wungkulan, saking: wungkul, têgêsipun wêtah: ingatasing bundêr. Bundêr punika pêpêthaning bumi utawi rêmbulan, milanipun kaanggêp watak satunggal, makatên ugi sadaya barang ingkang bundêr inggih kangge watak satunggal.
Niyata, têgêsipun nyata utawi yêkti. Ing pamanah: ingkang yêkti punika namung satunggal, manawi ingkang botên yêkti: langkung saking satunggal.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak satunggal punika kenging dipun wêwahi malih kados ing ngandhap punika:
I. Rimbagan saking têmbung-têmbung sadaya wau, kados ta:
Janma, dados: ratu, sadasa namanipun. Punggawa. Tuwin sadaya ingkang blêgêr tiyang.
Bumi, dados: êndhut, lêbu, sapanunggilanipun.
Wungkul, dados: bundêr, buwêng, jêbug, golong, tuwin sadaya ingkang bundêr.
Wani, dados: purun, sura, sudira, panggah, prajurit, sapanunggilanipun. Ugi dados: wanita.
Mèdi, dados: sêmèdi, manêkung.
Sawiji, dados: wiji, tuwuh. Makatên sasaminipun.
II. Ingkang têrang namung satunggal utawi kaanggêp satunggal, kados ta: jagad, rat, rahayu, arja, ati, urip, (nanging: mati = 0),
Drasthi: Alis, | R.: drasthi, botên pinanggih, ingkang wontên: drêsthi = alis, cidra (= dhêsthi). | W.: drasthi, lan: drêsthi, sami wontênipun = alis, cidra.
Lentangana: Lawan tangan loro | (kalih têmbung: lèn + tangana saking: tangan. Ingkang kangge sangkalan namung: tangan, sanèsipun namung
lingga: sêmbah sampun jarwa K.N. Nêmbah = nyêmbah.
Suku loro: Sikil karo, | (kalih têmbung: suku + loro, kalih pisan kenging kangge sangkalan watak kalih. Dados ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Suku (Jawi Kina suku) = sikil, sandhangan suku, sèkêt sèn, cagak. | Loro utawi: roro, saking: ro (Jawi Kina: rwa) = kalih.
1. Netra atêgês mripat, 2. Caksu ‘ = urênging mripat, 3. Sikara = tangan, 4. Buja = bau, 5. Drasthi utawi drêsthi = alis, 6. Locana = mripat, 7. Carana = athi-athi, 8. Karna = kuping utawi singat, 9. Karni = kuping utawi singat, 10. Talingan = kuping, 11. Mata = inggih mata, 12. Tangan = inggih tangan, 13. Lar = suwiwi, 14. Suku = sikil, 15. Loro = kalih. Punika sadaya sampun têrang watak kalih, amargi atêgês kalih utawi cacahipun kalih. Mênggahing sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: sikara, dipun sambut ingkang gadhah têgês arubiru. Buja = pangan, drêsthi = cidra, sapanunggilanipun, dene têmbung sanès-sanèsipun milanipun sami kangge watak kalih, makatên katranganipun:
Nayana, atêgês ulat, saking Skr. nayana, têgêsipun mripat, inggih punika sababipun kangge watak kalih. Nunggil misahipun têmbung wau inggih taksih cêtha: ulat = wulat = dêlêng. Mulat = andêlêng: mawi mripat.
Paksa, dipun têgêsi: uwang, ananging ing Bausastra R. sarta W. botên wontên têgês makatên, namung ing Bausastra W. wontên têgês: bau, sampun tamtu inggih punika sababipun dipun angge watak kalih.
Ama, ing Côndrasangkala sarta Bausastra R. botên pinanggih têgês ingkang nyababakên watak kalih, nanging ing Bausastra W. wontên, inggih punika têgês: mêksa, kapirid saking: paksa, utawi: pêksa, kasêbut ing nginggil, inggih punika sababipun têmbung: ama: wau kaangge watak kalih.
Anêbah, utawi nêbah, sababipun watak kalih, amargi gadhah têgês pakartining tangan, punika rimbagan guru karya.
Anêmbah, utawi nêmbah, inggih rimbagan guru karya saking tangan.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak kalih punika kenging dipun wêwahi malih kados ing ngandhap punika:
Mata, dados: mandêng, sapanunggilanipun. Nanging: uninga = 3, mirsanana pangrêmbag ing wingking.
Talingan, dados: pêrung, myarsa, sapanunggilanipun. Nanging: karungu = 6, mirsanana pangrêmbag ing wingking.
Carana, dados: rêngga, dalah andhahanipun têmbung rêngga.
Buja, dados: bujana. Karna, dados: karnan.
Loro, dados: karo, karoya. Lar dados: manglar. Caksu, dados: caksuh, makatên sasaminipun.
II. Ingkang têrang wujud kalih utawi kaanggêp wujud kalih, kados ta: pangantèn, kêmbar, gandhèng, kanthi, sapanunggilanipun.
wayang srikandi dalam bahasa jawa - Dewi wara srikandi yaiku putri prabu drupada neng cempalareja. Wayah remaja putri dheweke ngguru manah nang raden arjuna. Bacut terus dheweke neng jupuk bojo saka arjuna. Asal nguga srikandi ngguru manah nang arjuna. Wayah pengantin arjuna karo dewi wara sumbadra, srikandi teka ndeleng, dheweke delok panggawe menyang-2 pengantin kuwi, kegereta srikandi pingin dadi manten.
Wos Ugo; Cerita Wayang Bahasa Jawa, Arjuna Pandawa Lima Kang Tampan
Nang siji dina srikandi delok arjuna manah sing diwulangna nang rarasati, gundik sang arjuna, srikandi bacut terus teka ngguru manah nang rarasati. Ning sayekti kekarepan kuwi mung kanggo lantaran wae, ben bisa ketemu karo arjuna.
Panggawe srikandi sing mangkanaa iki dadekne murka dewi drupadi, permaisuri prabu puntadewa, kakang wedok srikandi didelok menawa panggawe srikandi kuwi ora becik.
Dewi wara srikandi dhisik dijambe saka raja prabu jungkungmardea neng negeri parangkubarja, nganti ramanda dewi wara srikandi prabu drupada tergiur tampa jamben kuwi, ning dewi wara srikandi bacut terus nggugat nang raden arjuna, dibelalah srikandi saka arjuna mawa jungkungmardea dipateni saka arjuna. Sakwise kuwi srikandi diperisteri saka arjuna karo kebiyasan kegedhen karo kawinan putera mawa puteri.
Aten-aten srikandi dadi aten-aten lanang, dhemen nang peperangan, diamargakne kuwi dheweke dipangarah puteri prajurit. Nganti periode wektu iki, wedok-wedok sing wani mbabagan mubarang hal sing ora becik, luwih-luwih sing babagan bangsa indonesia dipangarah
lan kebak karo eseman. Wayah dheweke nesu ora kedelok kenesone kuwi, parandene nekakake wedi nang sapa uga.
Waos Ugo: Cerita Wayang Mahabharata Kisah Arjuna dalam Perang Baratayuda
Srikandi sawong puteri sing seneng nesu, ning keneson kuwi lekas reda. Sinyal menawa dheweke tengah nesu, merujaklah dheweke mawa dipangan sembari ngomong atos ora berkeputusan. Nek banget nesu, ana sinyal memecah barang barang pecah sigar, kabeh manuk perkutut kenduwen arjuna diucul-uculake. Nang wektu srikandi tengah nesu iki, bisa digambarke nang ukara dalang, sing gampang nggumuyokake pandeleng.
Dijero perang baratayudha srikandi diangkat bacut terus panglima perang mungsuh bisma., panglima perang kurawa, nganti bisma tewas sakane,
Srikandi sawong puteri perwira sing sanuli melindungi kebekten bojo, neng periode safe mawa neng periode perang. Jebulnaa menawa dewi srikandi sawong puteri prajurit, ora mung perang nang rutinitas perang, nuli neng nglan perang baratayudha berperang uga dadi prajurit perwira. Sakwise baratayudha srikandi tewas saka aswatama, anak durna, gulune dipenggal wayah dheweke tengah turu nyenyak. Cerita wayang
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.your-fuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Cerita wayang bahasa jawa abimanyu – Ing njero perang Baratayuda, dikisahkan Abimanyu sengaja di delekake saka kapindho wongtuane lan didukung saka kadang Pandawa. Abimanya dadi pamaris tahta kerajan Amarta, dadine kaslametan Abimanyu dadi nduwe arti banget kanggo Keluarga kerajan Amarta. Abimanyu dadi simbul kemenangan Kadang Pandawa dadine prayogaa ing njero perang gedhe baratayuda kuwi dheweke didelekake neng panggon sing wadi banget dijaga saka bojone Dewi Utari lan emboke Woro Subodro dheweke ora oleh metu saka panggon kesebut.
Dewi Utari bojo Abimanyu kabeneran lagi ngandung, dadine dheweke ora arep ucul saka bojo sing demen mbasi sedhela wae. Kabeh wong tuwa Pandawa menehake “wanti-wanti” (pesan sing ora banget oleh dilanggar) marang Abimanyu, menawa dheweke ora oleh melu berperang mungsuh Kurawa.
Saben manungsa nyat nduweni kisah dhewe-dhewe. Sadurung sesomahan karo Dewi Utari sabenere Abimanyu wis nduweni bojo sing nduwe jeneng Siti Sendari. Nang wayah kenalan karo Dewi Utari Abimanyu ngaku dadi perjaka. Nang wayah kuwi Dewi Utaripun curiga lan maido marang Abimanyu amarga Dewi Utari kurang pitaya nek Abimanyu durung nduweni bojo. Amarga kebacut demen marang Dewi Utari Abimanyu kepeksa nggoroh, kanggo mitaya ke Dewi Utari dheweke nyupata : “Dewi Utari ingsun isih legan durung duwe kromo.., yen ora ngandel aku wani mati dikrocok gaman sewu”(Dewi Utari aku isih perjaka durung nduwe bojo nek maido aku wani supata mati ditumbak sewu pusaka).
Supata kegorohan Abimanyu disaksikan bumi, langit, segara, lan gunung. Saknalika krungu petir sing menggelegar..,, kilat menyambar-nyambar. Dewi Utari kepangan bujuk rayu lan supata palsu Abimanyu, dadine terwujud sakarone dadi pasangan bojo bojo.
Nang wayah kedadean perang gedhe antara pandawa lan kurawa Abimanyu ana nang persembunyian sing winadi. Saben manungsa nyat
rumangsa tentram, pangan ora selera, turokna ora bisa nyenyak. Sing dheweke pikirke mung “Tegal Kuru Setra” panggon sedulur-sedulur berjihad perang mungsuh kebatilan. Dadi sawong sing isih getihan enom atine keceluk, kanggo melu berperang dimedan laga kanggo labuh bangsa lan negara. Jero atine kedadean perang batin antara meloni pesan wong tuwa utawa labuh negara. Nek dheweke jaluk ijin marang bojone utawa emboke ing cerita wayang bahasa jawa abimanyu mustahil sakarone menehake ijin.
Waos Ugo: Cerita Wayang Bahasa Jawa Anoman
Abimanyu meneng awak termenung mikirke jangkah apa sing paling becik kanggo awake lan negarane. Jero kaanan kesebut dumadakan dheweke ndeleng seekor “undur-undur” (binatang cilik sing mlaku karo cara mundur biyasane ana nang lemah sing berdebu). Binatang kesebut menehake inspirasi marang Abimanyu kanggo cepet lunga menyang nglan pertempuran karo cara mundur-mundur, artine dheweke mungkur panggon persembunyiannya saka sethithik demi sethithik sakwise bojo lan emboke terlena cepet dheweke tumuli mlayu metu saka persembunyian menuju nglan pertempuran.
Abimanyu wis menganggo perang karo mengendarai jaran. Karo gagah wani dheweke cepet nempuh lan memporak porandakan mungsuhe yaiku para kurawa.
Senopati Kurawa Bagawan Durna ngumpulake para jendral kanggo ngenekake “briefing” apa sing menyebakan, jangkah/strategi apa sing kudu cepet ditempuh kanggo ngalahake Pandawa. Pakoleh saka briefing kesebut diputuskan strategi perang sing anyar. Apa sing marakake kekuwatan Pandawa dumadakan meledak-ledak jebulna ana perwira enom sing gagah wani yaiku cerita wayang bahasa jawa Abimanyu.
Bagawan Durna ngongkonke strategi yaiku Pasukan Pandawa kudu dipancing dipecah dadi 3 kanggonan,
mlayu kekidul kearah panggunungan. Tinggal Abimanyu dhewe ditinggal neng Tegal Kurusetra. Pasukan Kurawa nggunakne gelar perang “glepung gelang”. Abimanyu sing sawong awak dipancing kanggo mlebu menyang perangkap sing dirancang Bagawan Durna.
Bagawan Durna ngongkonke marang Adipati Karna kanggo cucul anak panah sing ditujukan menyang arah jaran sing ditunggangi Abimanyu. Jaran Abimanyu rubuh saknalika menyang lemah sakwise kena anak panah tepat ngenani gulune. Ati Abimanyu krasa teriris-iris sakwise meruhi jarane tewas kena anak panah. “ae mati dewe ora belani” (aja mati dhewe aku labuh kowe). Abimanyu cepet melompat karo nyekel siji pedhang mburu prajurit Kurawa. Siasat perang Bagawan Durna bener-bener kelakon, karo dipancing sawong prajurit Abimanyu mlebu menyang perangkap sing karan pasukan “glepung gelang”. Abimanyu sawong awak dikepung ewon prajurit sing mbentuk lingkaran gedhe karo anak panah jaga melesat saka busurnya.
Bagawan Durna menehi aba siji..,loro…,telu…., kabeh prajurit cucul anak panah kearah Abimanyu sing ana ing tengah-tengah. Abimanyu kena panah saka samubarang arah. Kabeh awak Abimanyu wis ora ana kanggonan sing ora kena anak panah. Getih mengalir nelesi awak Abimanyu. Manut kisah busur panah sing digunakne prajurit Kurawa sengaja digawe saka kayu “sempu”, kayu kesebut sing menyaksikan pas Abimanyu nyupata marang Dewi joged.
Kelanjutan ana cerita wayang bahasa jawa abimanyu bisa kita simak ing ngisor iki.
“Adinda Dewi joged ngandela marangku ora ana wong sing paling dakdemen kajaba awakmu …, rina wengi aku sanuli mikirke kowe, aku ora bisa ucul saka bayangan rupamu! Tembung Abimanyu.
“becik.., Kakang Abimanyu. Aku ngandel yen Kakang ndemeni aku.., ning Kakang Abimanyu wis nduwe bojo aku ora arep nglarani pangrasa wedok, amarga aku uga sawong wedok sing nduweni pangrasa.” Tembung Dewi joged
“aku isih perjaka Dinda.., aku durung sesomahan ! Abimanyu merayu.
“aku ora pitaya Kakang Abimanyu isih perjaka…!” Tembung Dewi joged
“yen Dinda ora pitaya …, aku wani nyupata sing disaksikan saka bumi, langit, gunung, samudera, lan kayu sempu iki.., aku nyupata menawa aku isih perjaka nek aku nggoroh aku wani mati karo dikrocok gaman sewu (ditumbak senjata sing akeh banget)” tembung Abimanyu.
Supata Abimanyu dadi doa sing disaksikan saka bumi, langit, gunung, lan samudera. Dadine ngati-atia nek awake dhewe ngomong ana pepatah ngomongke cangkemmu yaiku macanmu . Abimanyu ora bisa rubuh sanajan kena ewon anak panah amarga awake disangga saka ewon anak panah sing tertancap neng awake. Prajurit Kurawa cepet nyedhak amarga nduga Abimanyu wis mati adeg. Ora keri putera kuluk Kurawa Pangeran Lesmana Mandrakumara melu nyedhak ndeleng saka cedhak Abimanyu sing wis ora dadi manungsa kesebut. Karo tembung-tembung sing kebak kesombongan lan nglarakne Lesmana Mandrakumara menantang Abimanyu. Karo pongah dheweke nantang.
“turene kowe pasukan khusus…, hayo endi saiki kekuwatanmu . Jebulna kowe mung jago pitik potong…, ora ana apa-apane dibandingna karo aku. Hayo endi kekuwatanmu mungsuh aku..! Tembung Lesmana Mandrakumara.
Abimanyu mung ndungkluk isin, jero atine celathu patenana aku ben aku bisa mati sempurna dadi prajurit sing labuh kebeneran, keadilan, dadi prajurit sing “netepi kesaguhan” mati labuh bangsa lan negara. Eluh Abimanyu mengalir menetes neng sela-sela anak panah sing tertancap neng raine. Dheweke eling arep pesan bapake Arjuna lan emboke Sembodro sing amarga demen marange dheweke didelekake dipanggon wadi. Ning dheweke wis kebacut dadi korban peperangan. Abimanyu celathu lirih : “bapak….., embok…., aja nesu, aja sedhih …, ananda mati luwih dhikik…, aja salahake aku amarga aku netepi supataku.”
“aja nangis kok Abimanyu.., kok prajurit cengeng…, diendi kewanen kowe…, wektu iki kowe mesti arep mati…, aku nyupata nek kok mati bojomu sing ayu kuwi arep aku rebut, bojomu arep aku boyong menyang Kurawa..!” Tembung Lesmana Mandrakumara.
Krungu tembung-tembung Lesmana Mandrakumara ati Abimanyu dadi nesu amarga ana tembung-tembung arep ngrebut bojo sing dheweke demeni, bojo sing marakake dheweke rela mengorbankan samubarange. Kaya ana kekuwatan sing teka, dumadakan Abimanyu menebaskan pedhang sing isih dheweke
tumbak menyang arah dhadha Abimanyu. Abimanyu rubuh saknalika dhewekea mati donya. Kepiya crita lanjutan cerita wayang bahasa jawa abimanyu? Monggo sami-sami kita simak.
Waos Ugo; Cerita Wayang Bahasa Jawa Kanthi Lakon Gatot Kaca Gugur Kabar kepaten Abimanyu cepet nganti kekuping Kadang Pandawa. Dewi Sembodro embok Abimanyu teras mlayu menyang nglan pertempuran nggoleki jasad anake. Pasukan pengawal keluarga kerajan mburu Dewi Sembodro. Neng tengah lemah lapang ditemokake jasad anake sing kebak karo tatu “tatune arang kranjang”
“anakku sing malang…, geneya kowe maido celathon ibumu….,kalau kok mati embokmu melu mati wae……..” Sembodro tiba semaput cedhak jasad anake.
“Prajurit.., angkat Tuan Putri gawa menyang perkemahan” tembung Kresna.
Arjuna cepet mlayu melu nyedhak jasad anake amarga dheweke anyar teka saka panggon sing adoh mburu mungsuhe. “diendi anakku….., oh ngger…, geneya mangkene…., aja mati dhewe, aku arep membalas kanggo kowe, aku nyupata sadurung srengenge terbenam aku kudu bisa mateni Jayajatra yen ora luwih becik aku mati pateni awak karo mati obong(masuk kejero geni sing asale saka tumpukan kayu sing kaobong).”
Kabar supata Arjuna nganti uga menyang kuping prajurit Kurawa, kanggo ndhuwuri hal sing ora dipengenke Jayajatra kanggo sementara didelekake neng “Gedong Wojo” sak-werna bunker/tangen ngisor lemah sing panggone tersembunyi. Wong tuwa Jayajatra sing nduwe jeneng Bagawan Sempani sanuli berdzikir njaluk marang sang pencipta ben anake ora mati. Mung wae kadang dzikirnya ora padha amarga
Arjuna durung bisa membalas kepaten anake, Kresna sing dadi botohnya Pandawa rumangsa kawatir yen nganti srengenge tenggelam Jayajatra ora bisa dipateni Arjuna kudu netepi jiwa kesatriyanya karo mati obong. Kresna karo kekuwatan batine menciptakan mendung ireng gelap dadine katon dina wis hampir bengi. Dheweke jaluk kadang Pandawa kanggo njagakne kayu obong lan para prajurit ben mbengok sasero-serone. Suwara kuwi krungu nganti menyang perkemahan prajurit Kurawa amarga nduga dina wis bengi, prajurit Kurawa budhal nyedhak menyang saben genen pengen ndeleng saka cedhak Arjuna mati obong.
Cerita wayang bahasa jawa abimanyu ngisahake Jayajatra sing ana ing Gedong Wojopun krungu sayup-sayup Arjuna mati obong…!, Arjuna mati obong…!, Arjuna mati obong…! Pengen rasane dheweke meruhi apa sing kedadean. Jayajatra manekne awak mbukak jendela kanggo ndeleng apa sing kedadean saka walik jendela. Bagawan sempani ora endheg-endhege berdzikir marang Tuhan ben nganti srengenge tenggelam mengko anake slamet.
Kresna ngerti menawa Jayajatra ora arep mati nek bapake (
tembung-tembung = “anakku Jayajatra urip, urip, urip” dumadakan lalat hinggap dipupu Bagawan Sempani, sadhela dzikir Bagawan Sempani meneng sedhela, banjur karo njupuk ancang-ancang Bagawan Sempani nggebug lalat kesebut karo tangane “mati, mati, mati kowe” saknalika lalat ngowah wujud dadi Kresna karo celathu “Bagawan Sempani anakmu Jayajatra mati.”
mula tewaslah Jayajatra lan lunaslah supata Arjuna. Jebulna dina durung bengi, sakwise mendung ilang srengenge katon bersinar melu menyaksikan tewasnya sang angkara murka Jayajatra.
Cebloke Abimanyu jero perang Baratayuda jero khasanah budaya Jawa akibat supata palsu sing tau dheweke lontarkan marang Dewi Utari dadi panyinaon “ngunduh wohing pakarti, sing nandur kabecikan ngunduh kabecikan sing nandur ala bakale cilaka”.
Semoga kisah cerita wayang bahasa jawa abimanyu di
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.Harga Ranjang Rumah Sakit Pasien Murah Di Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
Mepes Hawa Nepsu ing Wulan SURO | Cah nDeso
Mugi GUSTI ALLAH tansah maringi eling lan waspodo dhumateng kito sami. RAHAYU
*)Sumber: http://kaweruh-
yaiku mustika, minangka dadi pramanane, yen bengi bisa kanggo madhangi, mripate katon mancorong.
Naga, darbe kasantosan linuwih, betah pati raga.
Naga andarbeni wisa mandi, Manawa manembur agawe sangsara.
Naga andarbeni pangraketan, yaiku plengketan bisa cepet ngambah ing witwitan.
Naga andarbeni aji nirmala, yaiku lenga sangkalputung aneng pethite, bisa nuntumake balung sungsum muwah kulit lan getah.
GAPURA WRINGIN LAWANG LAN BAJANG RATU.
Kaya padatan, esuk-esuk bocah telu mangkat sekolah bebarengan. Kang digunem sadalan-dalan warna-warna; kalebu ulangan kang bakal diparingake Ibu Guru Ambarwati mengko jam kaping sapisan. Yakuwi ulangan IPA.
Rumangsa akeh kang durung ngreti, sinambi mlaku Bambang maca buku, sinau IPA. Karo sadhela-dhela takon marang Junaedi lan Partana. Bambang goreh atine. Jebul akeh bab kang pancen durung dingerteni. Mula bola-bali takon marang kancane.
Ujug-ujug, klusud, glayar-glayar, breg, prak. Bambang kepleset kulit gedhang; tiba krengkangan; sikile keplengkang; bokonge kanteb ing pinggir dalan; bukune mencelat; drijine tangan tengen getihen kesaruk betonan; clanane reged lan kebarut-barut. Ngadeg wiwit krasa perih-perih. Bambang dieterake mulih digolekake obat abang. Sidane Bambang dipamitake, ora melu ulangan.
Wong tiba, kepleset, kesandhung kuwi lumrah. Nanging bab lelakone Bambang kasebut prayoga dadi pengalaman lan pepeling. Jer mlaku ing dalan karo maca iku sejatine klebu nerak tatakrama. Wis kabukten, yen kurang ngati-ati, bisa kacilakan, kaya Bambang kuwi. Wong mlaku karo maca ateges ora nggatekake sakiwe tengene. Kurang anggone nggatekake sapepadhane. Mung mburu karepe dhewe. Mung mburu cukupe dhewe.
Mula, dieling-eling, aja padha nganti nemahi bab kaya lelakone Bambang kuwi
• Aja mlaku karo dandan, mbenakake panganggo, ngilo karo jungkatan utawa pupuran!
• Mlaku ing dalan kanthi lumrah, ora ninggal pangati-ati. Ora menga-mengo. Ora ndhingkluk bae. Ora karo gojegan.
• Mlaku karo wong liya sabisa-bisa gawe tentrem lan ngayomi wong liya.
• Mlaku ngliwati wong liya kudu ngadhepi wong liya kasebut, aja ngungkurake.
• Mlaku ing omah aja nganakake swara kang mbribeni sing lagi turu. Luwih-luwih yen ana sing lagi lara.
• Mlaku ing dalan kang rame utawa dalan gedhe prayogane jejer loro-loro ora ngebaki dalan lan mlaku ing sisih kiwa, ora gojegan sakarepe dhewe, ngematake kahananing dalan kang diliwati, supaya ora kejeglong utawa kepleset.
• Menawa mlaku nglancangi wong liya, gelema uluk-uluk kanthi matur: ‘mangga’, ‘nuwun sewu ngrumiyini, lan sapanunggalanipun
• Mlaku ing ngarepe wong tuwa utawa wong kang lagi lenggahan utawa jumeneng becike matur: “Nuwun sewu. ndherek langkung” sinambi awak mendhak sethithik.
• Mlaku bebarengan karo wong tuwa utawa wong kang diajeni, awake dhewe ngaturi tindak dhisik, banjur nututi ing mburine. Saliyane iku nyaosi dalan utawa mbukakake lawang, kanthi leren sedhela ing sacerake
tatakramane wong mlaku. Tatakrama kang tumuju marang kabecikan, marang keslametan. Yen ora dienggo, yen ora digatekake, adate marakake mbilaeni. Yen ora ngati-ati dadi sembrana. Wong sembrana watake lena. Amarga ora ngati-ati, amrga ora nganggo tata karma, Bambang tiba
Dewantara, tokoh sing duwe lelabuhan mbangun jagading pendidikan ing Indonesia. Ki Hadjar Dewantara nalika isih timur asma R.M. Suwardi Suryaningrat isih kalebu dharah biru awit Panjenengane wayahe Kanjeng Gusti Paku Alam III. Perjuwangane Ki Hajar Dewantara diwiwiti minangka jurnalis ing pirang-pirang layang kabar . Nalika panjenengane nulis artikel kanthi judul “Als ik een Nederlander was “(Umpama Aku Dadi Wong Landa) ndadekake nesune Pemerintah Kolonial Belanda. Mula panjenengane banjur dibuwang ing Negara Walanda . Ki Hajar Dewantara Karo Douwes
lan Douwes Dekker — dijuluki ”Tiga Serangkai” . Panjenengane ngedekke Indische Partij, organisasi politik kaping siji ing Indonesia sing kanthi tegas nuntut Indonesia mardika. Ing jaman Jepang, perjuwangane Ki Hadjar Dewantara tetep makantar ora kendho . Karo Soekarno, Hatta, lan Mas Mansur, dijuluki “Empat Serangkai”, mimpin organisasi Putera. Nalika mardika, Ki Hadjar dadi Menteri Pengajaran Kapisan.
Tumapaking Hardiknas (Hari Pendidikan Nasional) kuwi pas karo dina
Jejere Ki Hadjar Dewantara minangka bapak Pendidikan Nasional wis kawentar amarga sukses ngesuhi pawiyatan Taman Siswa kuwi. Semboyan telung larik kang misuwur kanthi Tri Logi Kepemimpinan kanggo jagad pamulangan utamane ing tanah Jawa wis dudu barang sing aeng maneh. Telung prakara sing dadi semboyane Pendidikan Nasional kuwi dadi srana hanggulawenthahe para siswa ing pawiyatan kanggo lelantaran nggayuh idham-idhamane, yaiku sepisan, Ing ngarsa sung tuladha , tegese ing sangarepe para siswa guru kudu taberi maringi tuladha sing becik-becik . Kaping pindhone, Ing madya mangun karsa , tegese : ing tengah-tengahe para siswa guru kudu kuwagang nggugah semangate kanggo ngangsu kawruh linambaran tekad sregep sinau.Kaping telune, Tut wuri handayani , tegese guru minangka pamong kudu siyap siyaga ngawat-awati para siswane saka mburi kareben padha kuwagang madeg dhewe utawa mandhiri kanggo hanggayuh idham-idhamane sing luhur kang murabaki kanggo nusa lan bangsane.
ing kraton Ngayogyakarta. Gamelan Kyai Sekati dumados saking kalih prangkat gamelan, inggih punika gamelan Kyai Gunturmadu kaliyan Nagawilaga.
Gamelan Kyai Sekati dumunung wonten ing pagongan sisih ler lan pagongan sisih kidul ing kompleks Mesjid Agung Kraton Ngayogjakarta. Gamelan punika dipunthuthuk tanpa kendhat, kajawi ing wayah salat lan malem Jemuah dumugi salat Jum’at. Gendhing-gendhing ingkang dipunungelaken sedaya anggitanipun para wali sanga. Utaminipun Sunan Kalijaga, Sunan Bonang, Sunan Giri, lan Sunan Kudus. Gendhing-gendhing kala wau ancasipun kangge syiar agami Islam. Pramila nama-namaning gendhing ngangge basa Arab kanthi lafal basa Jawi. Tuladhanipun Salatun Subinah, Ngajatun, Sumiyah,lan Jaumi.
Ing Kalender Jawi, wulan Hijriyah Robiul Awal kasebat wulan Mulud. Sekaten utawi Garebeg Mulud kawontenaken dening Kraton Kasultanan Ngayogyakarta ing wulan Robiul Awal. Satunggal minggu saderengipun pengetan miyosipun Nabi Muha Muhammad SAW. Dening masarakat ing Surakarta lan Ngayogyakarta garebeg Mulud limrahipun kangge pisowanan.
Adicara ingkang baku inggih punika Garebeg Mulud utawi Pasowanan Mulud utawi Sekaten. Adicara punika awujud kegiyatan waosan utawi pengajian riwayat Nabi Muhammad SAW lan salawat Nabi. Adicara punika kawontenaken ing Masjid Agung Kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadingrat dening Kyai Kanjeng Pengulu. Biasanipun Sri Sultan utawi Sri Suhunan tedhak saperlu ngrawuhi adicara punika. Ing pasowanan punika Sultan caos sedhekah kangge para kawula ingkang dipun wastani nyebar udhik-udhik.
Enjingipun medal gunungan pinangka puncaking adicara Sekaten utawi Garebeg. Pareden Gunungan ing Sekaten punika awujud tumpeng ingkang isinipun sekul saha ubarampe saking asili bumi. Pareden utawi Gunungan tansah dipuntengga dening tetiyang ingkang badhe ngalap berkah. Sasampunipun dipundongani kangge keslametan, kawilujengan , kasantosaning raja , sentana miwah sedaya kawula, gunungan lajeng dados rebutan masarakat ingkang sampun andher nengga wiwit
tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia padha mengeti dina Sumpah Pemuda. Kadadean kasebut dipengeti saben taun. Amarga lelakon mau dadi daya kekuwatan kanggo nggugah rasa semangat lan tekade bangsa Indonesia anggone bisa uwal saka regemane kaum penjajah.
Ing sakawit bangsa Walanda tekane ana ing bumi Indonesia iku mung arep dagang. Gegandhengan nyumurupi kemakmurane negara Indonesia banjur tuwuh karepe kepengin nguwasani. Kabeh kekarepane mau banjur dileksanakake kanthi cara-cara kang kasar lan julig banget. Wekasane bangsa Walanda bisa nguwasani bumi Nuswantara sakisine nganti telung atus seket taun lawase.
Ana sawetara priyayi kang ngendika, manawa kalahe bangsa Indonesia dhek rikala nglawan Walanda amarga gegamane kalah modern. Bab iku mujudake Sawijining alesan sing kurang trep utawa kurang gumathok. Coba saiki kita priksani Perang Diponegoro. Pangeran Diponegoro anggone nglawan penjajah Walanda nganti limang taun suwene yaiku taun 1825 – 1830. Ing samengko kita bandingake karo Perang Dunia I kang suwene mung patang taun lawase yaiku taun 1914 – 1918.
Kanthi mangkono Perang Diponegoro bisa kanggo bukti manawa kekuwatan rakyat sing nyawiji dadi sawijining kekuwatan sing ampuh, ora gampang dikalahake. Bukti liyane maneh yaiku rikala perang kamardikan kabeh rakyat Indonesia anggolongake tekad nyawiji ngusir penjajah Walanda saka bumi Indonesia. Dadi cekak aose kalahe bangsa Indonesia anggone nglawan penjajah iku amarga ora ana persatuan lan kesatuan antarane bangsa Indonesia dhewe.
Gegandhengan bukti-bukti kang wis nyata manawa persatuan lan kesatuan iku mujudake gegaman kang ampuh, pemudha-pemudha kang wektu iku isih asipat kesukuan lan kedhaerahan padha nganakake konggres. Konggres Pemudha sing kapisan yaiku tanggal 2 Mei 1926. Dene Konggres Pemudha sing kapindho tanggal 28 Oktober 1928. Ana ing Konggres Pemuda sing Kapindho iku organisasi-organisasi
Ing wanci sore Ahmadi marani simbahe sing lagi ngaso ing emper pinarak ing lincak, bareng putune nyedhaki Mbah Marta banjur ngacarani ngendikane mangkene:
Simbah : Ana apa le, kok njanur gunung kowe nyedhaki simbah, apa ana bab kang
Ahmadi : Kasinggihan Mbah, saestunipun kula menika rak ngemban tugas saking Bapak Guru kula bab pasiten ingkang kangge tetanen, kamangka kula kirang paham bab pasiten wau!
Simbah : Lha apa sing ora kok ngerteni bab lemah tetanen mau?
Ahmadi : Pasiten ingkang saged dipuntanemi menika rak kathah sanget wujudipun ta Mbah, lajeng menika menapa kemawon Mbah?
Simbah : Pancen bener, lemah tetanen iku wujude maneka warna ing antarane sing
suwun Simbah kersaa paring katrangan satungal-satunggalipun bab pasiten kala wau!
Simbah : Sawah mono lemah sing ditanduri pari mawa galengan kang dileni banyu utawa katiban banyu udan, dene wujude sawah dhewe ana loro yaiku sawah sorotan lan sawah tadhahan.
Ahmadi : Menapa bentenipun sawah kekalih wau Mbah?
Simbah : Manawa sawah sorotan iku sawah kang diileni banyu saka irigasi, dadi senajan mangsa ketiga ya bisa ditanduri. Dene sawah tadhahan, iku sawah kang mung njagagake saka banyu udan, dadi bisane ditanduri ya mung ing mangsa rendheng.
Ahmadi : Salajengipun kados pundit katrangan sanesipun Mbah?
Simbah : Pategalan yaiku lemah sing ditanduri pala kasimpar, palawija utawa pala kependhem.
Ahmadi : Manawi pakebonan lan pekarangan menapa wonten bentenipun Mbah?
Simbah : Kekarone pancen lemah ing sakiwa tengene pomahan, nanging sing mbedakake mung jinising tanduran ing kono. Manawa pakebonan iku ana tandurane pala kependhem, pala gumantung lan pala kirna kaya dene tanduran ing ing pategalan. Dene pekarangan ditanduri tanduran sing ora suwe umure upamane kacang lanjaran, tomat, gedhang, kates lan sapanunggalane. Malah saiki pekarangan mung ditanduri kembang kanggo pepasren wae.
Ahmadi : Menawi sawah, pategalan, pekarangan lan pakebonan menika kula asring miring Mbah, nanging manawi , pagagan, babadan, talon, lan pagajih kok kula awis-awis miring, menika kados pundi Mbah?
Simbah : Pancen lumrahe bocah saiki wis arang-arang ngerti bab tetanen, mula aku bungah banget dene Bapak Gurumu isih nggatekake babagan tetanen iki. Mangkene ya le, pagagan iku sawah sing ditanduri pari gaga, ngarepake mangsa rendheng. Babadan iku palemahan sing sadurunge dadi sawah awujud alas lan dibabadi luwih dhisik. Talun iku sawah sing mapane ing pegunungan, tulas palemahan bera ing gunung. Dene pagajih iku palemahan ing sakiwa tengene kali utawa bengawan, sing kala mangsane lemahe dijupukake saka kali utawa bengawan mau, supaya kali bengawan mau dadi jero.
Ahmadi : Bab asiling tetanen Mbah, menapa menika pala kasimpar, pala wija, pala kapendhem lan pala kirna?
Simbah : Pala kasimpar iku, tanduran kang wohe ana ing sadhuwuring lemah kayata: semangka, waluh, bligo, jipang, timun, lan sapanunggalane. Yen palawija tanduran kang ditandur ing sawah saliyane pari, kayata: jagung, dhele, kacang brol, lan sapanunggalane. Manawa pala kapendhem iku wohe ana ing sajeroning lemah, tuladhane: kenthang, tela, gembili, uwi, tales, lan sapanunggalane. Dene pala kirna iku tanduran kang nduweni umur dawa kayata: pelem, duren, nangka, rambutan, klapa, lan sapanunggalane.
Ahmadi : Wah pranyata pangertosan bab tetanen lan pasiten wau migunani tumrap kula mbah, katrangan saking simbah menika badhe kula serat ing buku minangka njangkepi tugas saking Bapak Guru, pramila kula matur nuwun sanget dhateng simbah, ingkang sampun kersa mbiyantu
Nalika liburan sekolah semester setunggal taun 2008 kepengker kula lan rayi-rayi kula dipunajak bapak lan ibu kula nuweni bibi kula ingkang manggen ing Sala. Bapak mrayogekaken supados kula lan rayi-rayi kula gadhah pengalaman enggal anggenipun bidhal lan wangsulipun badhe numpak sepur Pramex. Mireng ngendikanipun Bapak makaten wau kula lan rayi-rayi kula remen sanget sebab kula dereng nate numpak sepur.
Bakda subuh kula lan rayi-rayi kula sampun dipungigah Ibu supados enggal enggal adus lan sarapan. Boten kesupen ibu nyawisaken sangu ingkang awujud tetedhan lan toya pethak kagem kanca nalika numpak sepur. Jam 07.00 bidhal dhateng Stasiun Lempuyangan. Pranyata nalika dumugi wonten ing Stasiun Lempuyangan sampun kathah tetiyang ingkang antri mundhut tiket sepur. Wonten ingkang mundhut tiket tujuan Jakarta,
sumuk boten benter, lenggah ing kursi kanthi mardika saengga saget ningali sesawangan ing sauruting rel sepur. Senajan mekaten nanging kula lan rayi-rayi kula rumaos remen sanget sebab menika mujudaken pengalaman sepisanan numpak sepur ingkang boten saget kula supekaken.
Wonten dalemipun Bulik Dewi kula nyipeng namung kalih dinten. Wangsulipun tumuju Yogja ugi numpak sepur Pramex. Nalika sepur Pramex lumebet lan mandheg ing Stasiun Purwasari kanyata sepur sampun
malah saya tambah kathah. Kula gumun lha penumpang penumpang saking arah Yogja menika badhe dhateng pundi, kok boten mandhap ing Stasiun Balapan kamangka Setasiun Balapan punika tujuan pungkasan menawi saking Yogja.
Anindya Siwi Sekolah/Kelas : SD N Rogoyudan/ V)
Sikil Buntung (Saka kadohan, Edi mlayu
“Anu….,ana…..ana….tabrakan, hiiiiiiii…ngeri pokoke.”
Budi : “Lha iya, sing ngeri iku apane?”
kledhang-kledhang Agus teka, banjur nrambul celathu)
Agus : “Ah, sing kleru ki Edi kok.”
Edi : “Lho Gus, kowe kok bisa nglerokake
asline pancen sikile buntung kok!”
Edi : “Piye? Karepmu ki buntung wiwit dhisik pa piye?”
Agus : “Lho, dudu karepku Ed, sing dakkarepake ki wiwit cilik pancen wis cacad buntung sikile.”
((Edi lan Budi mlongo terus ngguyu kepingkel-pingkel)
Durung suwe iki, ponakanku crita simbahe putri, nalika ditawani kaca mata dening tukang optik klilingan. “Mbah, pundhuti kaca tingal nggih. Murah-murah, lho. Mangke yen simbah sampun ngangge, pandelenganipun sansaya cetha. Utamanipun maca huruf, dalah angka-angka.” Ujare bakul kaca mata.
“Kangge menapa ta Mas?” Pitakone Mbah Krama.
“Simbah niku lho, guyon. Reginipun mirah lho Mbah. Mangkih njenengan saged maos kanthi cetha. Dicobi nggih Mbah?” Pandheseke bakule, karo ngetrapake kaca mata ing mripate Mbah Krama.
“Pripun Mbah? Sampun cetha? Hurufe tambah ageng ta Mbah?”
“Nggih, gantos sing niki!” Ujare bakule, kang anggone ngetrapake kaca mata nganti bola-bali.
Nganti punjul saka kaping lima , Mbah Krama tetep sumaur ora bisa. Bakule nganti judheg. Putune sing kawit mau ngawasake saka njeron omah, banjur metu.
“Mas…. Simbah kula niku buta huruf, boten saged maca nulis”, Kandhane karo ngguyu
Eluh sing krasa leleh nelesi pipine. Sabenere dheweke ora pengen nangis. Win ngrasa kuciwa kuwi sik wis meksa deweke kanggo nangis. Suwe pisan dheweke termangu neng dhuwur paturone.
Bayangan kanca-kancane sing arep ngucakpe slamet nggawe dheweke lumuh lunga sekolah. Nganti akhire krungu ketukan lembut neng lawang. Disusul karo celukan sing ngaranekne jenenge. Kuwi suwara embok.
Karo lumuh dheweke ngadeg. Tanpa sengaja dheweke noleh menyang arah pangilon. Lan dheweke kaget ndeleng matane sembab.
“Win.. Tangi, dong. Wis awan, nih,” celuk embok.
“ya, Mbok.. “ jawabe alon karo cepet-cepet mbrusak eluhe ben sembabe ngurang.
Win nampake embok ndeleng uga matane kuwi, sanajan embok ora ngematke dheweke.
Embok mung meluk karo berbisik. “slamet ambal warsa, Win … “
Tanpa pesta. Tanpa kado. Win menghela napas dawa. Dheweke ora wani nakonke kapindho hal kuwi nang embok. Padahal kabeh kanca sekelase ngerti yen dina iki dheweke ulang taun.
Win ulang taun Ana kebiyasan saka kanca-kancane, yaiku ntraktir jajan kanca sekelase pangan bakso lan ombe es teler neng warung pak Comel.
Yuli uga ngono. Sak-uga dheweke ulang taun, dheweke ngajak kabeh kanca sekelas pangan pitik goreng neng siji restoran.Sawadine Win uga pengen nggawe ngono. Win dheweke ora wani nglorke dheweke nang embok.
Amarga dheweke ngerti kaanan kedhuwitan embok. Dadi pegawai cendhekan, nang udhar tuwa mangkene tentu opah Papa wis nipis banget.
Waos Ugo: Pawarta Peringatan Sumpah Pemuda Bahasa Jawa
Jangkahe gontai wektu dheweke mleboni ruang kelase. Titi cepet nyerbu ngono ndeleng ketekane. “Nah, iki dheweke sing ulang taun. Slamet, ya!” Turene karo nyalami Win. “Nih kado saka aku.”
“Wah, aku nggak gawe acara apa-apa, “ tembung Win lesu.
“Lho? Nyate kado diwenehna mung nang acara pesta?” Sahut Titi.
Ana cerpen bahasa jawa acara ulang tahun Win mung ngesem ndeleng ketulusan kanca-kancane kuwi. Dheweke sing rumangsa bersyukur amarga ora ana sijia kanca-kancane sing nagih kanggo ditraktir. Bokmenawa dekne kabeh kabeh ngerti arep kaanan wongtua Win.
Nganti nang jam piwulang paling akhir. Ngono bel muni, Bu guru dumadakan ngumumake. “anak-anak, aja mulih dhisik.”
Anak-anak sing semula wis adeg cepet linggih bali. “dina iki ana kanca sing ulang taun,” tembung Bu guru.
Win dadi pucet. Astaga! Bu guru ngarani-nyebut ulang taune. Kepriye iki?
“amarga kuwi bu guru ngajak kowe kabeh kanggo ndungo bareng kanggo Win.” Rai Win tambah pucet.
Dheweke rumangsa cemas. Wedi yen kanca-kancane takon.!! Mung doa bareng? Win ora ana sijia sing ngeluh. Karo tenang dekne kabeh nundukkan sirah lan merem. Bu guru sing mangarepi donga.
“Nah, saiki ayo awake dhewe rayake ulang taun, Win..” Tembung Bu guru sakwise ngucapkan amin.
Jantung Win sarasa mandheg berdegup. Rayake? Aduuuuh, apa sih Bu guru iki. Dheweke ta ora tau ngomongke arep ngrayake ulang taune. Win dadi tegang.
Waos Ugo: Cerkak Bahasa Jawa Horor Menakutkan
Lan.. Lan.. Dheweke kaget wektu lawang kelas dibukak. Simbok mlebu karo nggawa sega tumpeng siji nampan gedhe.
Oh, simbok… pikir Win. Atine diliputi rasa seneng. Sanajan lauk sega tumpenge mung urap sayuran lan sambal goreng tempe, Win kabeh kanca sekelase nyerbu kanthi seneng. Sewentara Win ndeleng dekne kabeh karo mata neles
CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG LUWIH SAMPURNA, SAH DZAT SAH SIFATE SADEGE
kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat papat kalima tengah Ayo podo tumandango bebarengan Podo gawanen kalumpukno dadi siji. Saking kersane Allah Laa ilaaha illallah Muhammadurusulullah" (
Adapun doa Panguripan adlh sbb: HONG WILAHING JATI KUN FAYAKUN WAYANGANE SUKMO CAHYO CAHYO MANJING ROSO DEWO KANG MARINGI PURBO WISESO MARANG INGSUN
Oalaaah…….sing omahe wetan kali iku tah???
iyo, cedak nggone giyono kae lho
Giyono sing mbecak kuwi kan?? Opo Giyono sing dodolan nang pasar???
Ono 2 jenenge Giyono nang wetan kali kunu 😀
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
ndak ingkang krama inggil, krama lugu, ngoko alus, ngoko lugu? Menawi andharane njenengan menika dialek...dialek kaliyan
Nggendong Lali, Urip Namung Sawang Sinawang , Mangan Ora Mangan Kumpul, Alon alon Waton Kelakon, Ngono Yo Ngono Ning Aja Ngono,
wayang kulit, wayang golek, wayang klitik, wayang beber, wayang kardus, wayang rumput (suket), wayang janur, wayang Sasak, wayang Bali. Di samping wayang
Jabon ya iku salah sawijiné wit kang thukul ing wewengkon Asia.[1] Wit iki ana ing wewengkon Asia Selatan nganti Papua Nugini.[1] Ing Indonesia, wit iki uga dikenal kanti jeneng jabun, kelampayan, empayang, lan worotua.[1]
Wit iki banget dianggep suci kanggoné wong Hindu ing India.[1]
Jabon uga minangka sawijining alternatif investasi ing usaha tani.[1] Investasi usaha tani khususé kayu jabon iki pancèn pas, amarga ing Indonesia iku panggon tanah agraris.[1] Ing Indonesia uga akèh papan kang cocog kanggo nandur wit Jabon.[1]
Jabon iku jinis wit cahaya light-demander kang cepet thukulé.[1] Ing umur 3 taun dhuwuré wis bisa nganti 9 m lan diamèter 11 cm.[1] Ing umur 5-6 taun diamèteré bisa nganti 40–50 cm, diamèter thukulé antarané 5–10 cm/taun.[1] Ing alas, wit jabon naté ditemokaké dhuwuré nganti 45 m lan diameter luwih saka 100 cm.[1]
Wujud tajuk kaya payung sistem percabangan muter.[1] Godhongé ora kethel, pangé lurus silindris kang apik bentuké.[1] Werna kayuné putih krèm (kuning padhang) bisa nganti kaya sawo.[1]
Cara Nandur[besut | besut sumber]
Wit Jabon iki gampang cara nanduré.[2] Carané ya iku gawé blumbang kang bentuké krucut lan ambané 25 Cm x dawané 25 Cm x jeroné 60 cm, banjur blumbang diisi kompos+NPK 2,5 gr (campur) kanggo rabuk ngisor.[2] Rabuk iku mau kanggo oyot kang dawané 30 cm, banjur rabuk iku kecroki nganggo kayu kanggo nglebokaké winih kang wis siap ditandur.[2] Banjur yèn wis siap, winih Jabon dicopot saka pot trus diurug lemah campur kompos kira-kira 20 cm.[2] Yèn wis banjur digaris kiwa lan tengené winih kira-kira 10 cm kanggo panggon banyu.[2]
Cara Ngrawat[besut | besut sumber]
Kanggo ngrawat rutin cukup semprot nganggo Pèstisida /1 utawa 2 minggu sepisan nganti 3-5 wulan, supaya godhong ora dipangan uler.[2] Sawisé godhong cukup akèh, pèstisida wis ora perlu disemprotaké manèh.[2] Amarga godhongé wis akèh lan ora bakal
Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 6 Oktober 2016.
nyuwun pirso pak, punopo bu astu sekretaris ii lulusan ikip jogja?
Reply	Agus Sudismo, S.Pd., on 16 January 2009 at 07.10 said:	Assalamu’alaikum wr. eb.
Kagem alumni SPGN Pemalang, kados pundi kabaripun?
Wassalamu’alaikum wr. wb.
Pangestunipun Pak Agus… sedaya sami seger kewarasan
Nyuwun sewu, panjenengan angkatan taun pinten nggih?
ing tlatah Pemalang ingkang ngersakaken pesen saged sesambetan lumantar pengurus (ketua) utawi langsung mas adha (distributor). Bokbilih bibar riyadi nembe saged kakintun dhateng sekolah.
ingkang minulyo, monggo kita tansah muji syukur lan ningkataken taqwa kita
dumateng Alloh SWT. dalamarti ngelampahi sedaya dawuh-dawuhipun lan nebihi
nalikane wus den undang siro krono arahe sholat soko dino jum’at mongko
cepet-cepet siro eling marang gusti Alloh ,lan ninggalo siro kabeh ing
lajengipun punopo kito namung nglampahi sholat jum’at
lan kito namung pikantok piwales / ganjaranipun anggen kito sholat jum’at?
Hadirin ingkang kaulo hormati ,saestunipun kathah sanget
amalan –amalan utawi perbuatan ingkang kedah kito lampahi sakderengipun sholat
jum’at lan katah sanget fadilah utawi ganjaranipun perbuatan puniko ,kados
dhawuhipun gusti kanjeng Nabi Muhamad SAW,:
temene anggonku sholat jum’at iku luwih ndemenake marang ingsun tinimbang haji
jum’ati min ummati Muhammadin SAW”. Lan Allah njawab “Hei malaikat
ingsun podo neksenono siro kabeh saktemene imgsun wus paring pangapuro marang
kito ingkang dereng kerso nglampahi sholat juma’at. Keranten tiyang puniko
menawi mboten nngkampahi sholat jum’at
“Lan sinten tiyang ingkang tinggal sholat jum’at laping
telu kanti nuli nuli mongko ora ditompo persaksiane”.
Saklajengipun mangga kito sasreng sareng berdoa mugi mugi
kito sedoyo dening Allah tansah dipun paringi taufiq, hidayah lan inayah,
Allahumma amin yaa Robbal’alamin
sidang jum’ah ingkang berbahagia, monggo ing saat-saat pinika kita tansah
nambahi raos syukur kita dumateng Alloh SWT. ingkamg sanpun ndadosaken dumateng
kita sebagai umatipun gusti Nabi Muhammad SAW. lan ahami islam.
sakestu dipun reksa saking maksiat lan dipun ngapura dosanipun ingkang sampun
lan ingkang dereng kemawon tansah nyuwun ngapuro utawi tasah istighfar wonten
ing setiap dinten mboten kirang saking setunggalatus ambalan.
Keranten maksiat utawi dosa menika mboten perkawis
kerono deweke rumangsa wus paling bener opo sing diucapake lan opo kang wus
saktemene ingsun iku dzat kang akeh olehe paring pangapuro marang wong kang
perkoro kang wus siro lskoni, lan Allah iku dzat ingkang ngijabahi ing wong wong
kang wus pada iman lan ngamal sholeh”.
Saklajengipun menggah ahli hikmah: Sinten ingkang dipun
paringi sekawan perkawis mangka mboten dipun cegah saking sekawan perkawis ugi:
punika akhiripun monggo kita tansah mahos istighfar utawi nyuwun
pangapura dumateng Alloh SWT. wonten ing setiap saat lan wonten pundi kemawon,
sampun waleh-waleh lan anggen kita nnyuwun rohmatipun Alloh.
cetho �banget. Lha wong ketok teko kene...!!! Coba dibenerke..."
Sulaksmi (karo mesam mesem) : "Heeee... isin pak. Mosok mbeneraken teng mriki"
Pak guru : "Yo kudu sak iki... kapan maneh...! Ngopo koq ora nganggo BH...?"
Sulaksmi (tambah bingung... keringetan...) :"Dereng garing pak BH ne... nembe dipepe. Lha wong namung setunggal... heeee.."�
Korinta 131Para sedulur, iki bakal ping teluné enggonku teka nang nggonmu. Nang Kitab ènèng ayat sing uniné ngéné: “Saben kelahan bisané ketampa namung nèk ènèng seksiné loro apa telu.” 2Sedulur-sedulur sing pada nglakoni dosa lan uga liya-liyané, kabèh sing wis tak élingké dongé aku teka ping pindoné, senajan saiki aku adoh karo kowé, aku ngélingké marang kowé sepisan menèh: mbésuk nèk aku teka menèh nang nggonmu aku ora bakal ngéman sapa-sapa. 3Kowé bakal weruh déwé apa tandané nèk Kristus sing ngongkon aku tenan, awit nèk Kristus tumandang, ora kaya wong sing ora nduwé kwasa, nanging Dèkné bakal ngétokké kwasané lan bakal nggarap nganggo tyara sing keras. 4Bener, dongé Kristus dipentèng Dèkné kaya manungsa sing ora nduwé kekuwatan, nanging saiki Dèkné urip nganggo kwasané Gusti Allah. Aku ya rumangsa ora nduwé kekuwatan kaya Kristus, nanging kowé bakal weruh déwé nèk aku teka nang nggonmu, aku bakal kaya Kristus nganggo pangwasané Gusti Allah. 5Para sedulur, timbangen déwé uripmu, ijik pretyaya tenan marang Kristus apa ora. Disawang tenan atimu, ijik pretyaya apa ora. Kowé pada ngerti nèk Kristus manggon ing atimu. Nanging nèk kowé nimbang uripmu, menawa kowé nitèni déwé nèk pengandelmu luntur. 6Bab aku, aku pretyaya, nèk sakwisé kowé pada nimbang piwulang lan tindakku, kowé bakal nitèni déwé nèk aku iki rasul kongkonané Kristus. 7Pandongaku marang Gusti Allah, muga-muga kowé ora nindakké sing klèru bab sing tak omong kuwi. Aku ndonga, ora supaya ketara tenan nèk aku iki nindakké sak beneré, ora, nanging aku ndonga supaya kowé nindakké sing bener, senajan menawa kétoké aku klèru. 8Nèk kowé nindakké sing bener, aku wis ora usah mbenerké kowé. Aku ora bakal nglawan sing bener, pitutur sing bener malah tak turut lan tak labuhi. 9Aku malah bungah senajan kétoké ora nduwé pangwasa, janji kowé pada kétok mantep enggonmu pretyaya marang Kristus. Mulané aku ya ndonga supaya sembarang bisa dadia apik kabèh karo kowé. 10Yakuwi jalarané aku nulis layang iki marang kowé, saiki pumpung aku ijik adoh karo kowé. Dadiné nèk aku teka nang nggonmu aku ora usah nganggokké pangwasaku sangka Gusti lan nggarap kowé nganggo tyara sing keras. Awit Gusti ngekèki pangwasa marang aku kanggo ngangkat kowé, ora kanggo nyemplakké kowé. 11Ora liwat para sedulur, pada bungaha. Pada nglumui tenan supaya sembarang bisa dadi apik kabèh nang nggonmu kono. Pada nglipura sakpada-pada lan pada uripa sing rukun lan tentrem. Mengko Gusti Allah mesti bakal mberkahi kowé kabèh, awit Dèkné sing bisa ngekèki katrésnan lan katentreman. 12Para sedulur, pada salaman tangan marang sakpada-pada nganggo katrésnané ati. Sedulur-sedulur sing nang kéné karo uga pada kirim slamet marang kowé kabèh. 13Muga-muga kabetyikané Gusti Yésus Kristus, katrésnané Gusti Allah lan penuntuné Roh Sutyi mageri kowé kabèh. Paulus lan
V-Gel punika gel Jampi sing digunakake kanggo perawatan saka vaginitis, cervicitis, kaputihan.
Serat-serat kasusastran ingkang sinawung ing sekar babaran jaman kina, prasasat meh boten wonten ingkang mratelakaken namanipun sekar utawi pupuh ing sawantahipun. Sadaya sekar utawi pupuh namanipun dipun-sebutaken kanthi sasmita, ing¬gih punika ingkang kawastanan ukara sasmita namanipiin sekar.
Dunungipun ukara sasmita namanipun sekar punika wonten warni kalih, inggih punika: I. Wonten ing bebukaning pupuh, isi sasmita namanipun sekar utawi pupuh punika. II. Wonten ing we¬kasaning pupuh, isi sasmita namanipun sekar utawi pupuh candhakipun. Pupuh = kempalipun sekar sawarni ngantos pinten-pinten pada ingkang suraosing cakepanipun ing pada satunggal kaliyan satunggalipun wonten gegayutanipun.
Sekar sapada = Indonesia: sebait, Inggris: 1 couplet.
Sapupuh isi pinten-pinten pada, tarkadhang ngantos 50 pada utawi langkung.
Cakepan = tetembungan (ukara) kang tumrap ing sekar (Indonesia: syair).
1. Mamet prana reh: KAWUNTAT, kang winangun nalikanira nguni, sang pra kawi
kawi. (Lambangpraja – M.Ng. Mangunwi¬jaya).
Kawuntat = kawuri, kapungkur, sasmitanipun sekar Pangkur.
milalu milara ragane, lalyeng wirang kasereng ing kapti, nir yitnanta dadi, nistha temahipun. (Salokatama – Mangkunegara IV).
Wijil = wetu, wedal, wiyos, wahya, wedhar, sasmitan¬ipun sekar Mijil.
njeng Gusti Pangran Dipati, Arya Mangkunagara kang kaping pat.
5. Dhedhep-tidhem prabawaning ratri, sasadhara wus manjer
Memanise (saking tembung lingga: manis). Manis pu¬nika raosipun gendhis = gula = sasmitanipun sekar Dhan¬dhanggendhis utawi Dhandhanggula.
NgabehiYasadipura I). Pungkurira (lingga: pungkur), wanda kur ing sekar punika sasmitanipun sekar Pangkur. Dados, sasampunipun sekar Maskumambang, lajeng gantos sekar (pupuh) Pangkur.
gendhis (gula), sasmitanipun sekar Dhandhanggula; dados sasampunipun Pangkur lajeng gantos pupuh Dhandhanggula.
3. Megatruh: Tuliyane ing Lohkilmakpul rumuhun, pepancen sawiji-wiji, tan kgna owah sarambut, tulising badan puniki, aja mundur ing pakewoh. Mundur, wanda DUR ing sekar Megatruh punika sas¬mitanipun sekar DURMA. Dados, sarampungipun sekar Me¬gatruh, lajeng gantos pupuh DURMA.
4. Sinom: Bedhahe nagri Ayodya,
Arjunasasrabahu Raden Ngabehi Sindusastra). Anganthi (saking tembung lingga: kanthi) sasmitanipun sekar Kinanthi. Rados, sarampungipun sekar Sinom punika, candhakipun pupuh Kinanthi.
Gambuh samadi (Serat Jagalbirawa – Kusumadilaga).
6. Tembung Gambuh ing nginggil punika sampun temtu kemawon sasmitanipun
iki aku meh mati disruduk celeng ” jare Bunali.
“Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?” jare Brudin.
“Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?”
Ndhelok ngono, Kentus malih purik, “Waduh awakmu kok isok oleh getih
“Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! ” jare Kentir.
“Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?” takok Kentir.
“Yo kethok rek !! Sing cedhake
Asmuni Srimulat yo?” takok arek mau.
“Dhudhuk !. Ngawur ae.!!” jarene Bunali.
ngombe ASI opo susu botol ?”
“ASI pak dokter . . .” jare Yuk Jah.
“Wah lek ngono tulung aku prelu merikso susu
Wis mari merikso, doktere ngomong ngene, “Waduh Ning, yo pantes
Jare Yuk Jah, “Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter “.
“Lha sopo maneh lho ? .”
“Kulo nuwun, kenalno jenengku Wonokairun, omahku kiro-kiro rong kilo
seko kene. Aku katene ngundang sampeyan mangan-mangan ndhik om-
ahku jam pitu bengi. “. jare tamune Bunali.
“Wah ketepakan, aku wis sui gak gumbul wong maneh.
Wonokairun mbalik maneh, “Aku meh lali,
“Wah gak masalah, aku wis biasa ngombe” jare Bunali.
Jik tas mlaku, Wonokairun mbalik maneh, “Aku meh lali maneh, engkok
“Lho ketepakan iku, aku wis sui gak nyabu maneh,” jare Bunali maneh.
Wis tekan pekarangan, dhadhak Wonokairun mbalik maneh, “Sampeyan
“Opo maneh gendhakan, aku wis rong wulan nganggur, yo mesti ae arep
“Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni lakon limang taun
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, pada-
hal lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing
Jarene wong sing nyolong iku Wonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep.
Akhire Bunali nemokno cara cik malinge kapok.
Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok
tulisane ngene, “Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku
“Awas !!! saiki onok loro”.
“Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'”
“Podho…” jare Wonokairun ambek ngarit suket Bunali takon maneh.
“Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren
“Lha sing ireng ?” “Podho . . .”
“Lho Mun, sikilmu opoko ? ” takok Gempil.
“Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?” Muntiyadi genti takok nang
“Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko
Pas iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku
“Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ?
“Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku
iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku “. jare Gempil.
“Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk
“Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk” jare Gempil.
“Lho opoko ?” takok Muntiyadi. “Iku pas dino pertama aku nggawe
alon. Bareng didelok dhadhak supir taksine wis gak onok, tibake montore
Muntiyadi tambah gemeter pas ndhelok tibake taksine lagi ngeliwati
petal, raine gosong ambek untune yo podho bogange. Arek loro
bek ngisep rokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono
“Wok nemen kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok
“Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek
Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo. Dhadhak ndhik
Mari pamitan, Muntiyadi mampir nang rolak tuku kepiting diadhai kre-
sek. Mergo gopoh kabeh, pas katene mlebu pekarangan dhadhak kreseke je-
bol, kepitinge buyar kabeh. Ambek nggurak kepitinge, Muntiyadi bengok-
“Ayo cepetan sithik . .wis meh tekan iki ” Krungu bojone bengok-
“Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha
macem-macem lek lapuran .” jare pulisine gak percoyo.
“Saestu Pak, asli aku gak mbujuk “. jare Sutaji.
“Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret
“Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,
jarene ngelak. Lha sisane iku ditetesno mripate, jarene mripate
“Opoko ceritone kok dhe’e sampek isok nunut awakmu ?” takok pulisine
“Ceritone iku, dhe’e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek
rombeng, onok juragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewe-
dhewe kepingin ngiloni dhe’e.
Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku
dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe mbayar utange kaji
“Pak …..duwek rong juta iki dikekno sopo” ? Takok sutaji.
“nggone Pak Bunali ndek Semarang” jare Pak kaji
“sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur” jare sutaji maneh
“Ojo kuatir ….. gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion
“Sepure sek suwe rek …..ayok ngopi karo rokokan desek rek” jare Sutaji.
Pas suorone sepur muni banter teett…tetttt … arek telu mau kuaget.
Mari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepur. Gempil karo
Sutaji ketinggalan ndek mburi … akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan.
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ….. ha ..ha ..ha … Wong sing ndelok
“hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo’ o?” jare
satpame Sing kate lungo iku sakjane aku ….
Sing numpak sepur kok malah sing ngeterno aku …
Sore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Wonokairun. “Kulo nuwun. ” jare cewek iku ambek nyepot sandal.
“Oo monggo, monggo pinarak. “jare Wonokairun.
“Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?” takok ceweke.
“Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk ” jare Wonokairun.
“Yen ngoten, kulo ngerantos mawon ” jare ceweke maneh.
“Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk ” jare Wonokairun
ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu. Mari ngono tamune
Pas Wonokairun mulih, tibake cewek iku sing lungguh nang ruang tamu.
Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae.
“Ibu teng pundhi to Pak ?” takok cewek SPG iku.
“Bojoku lungo nang kuburan ndhuk” jare Wonokairun.
“Jam pinten mangke kondure ?” takok cewek iku maneh.
“Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih
ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi
meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.
Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil
“Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti”jare Sablah gak gelem
“Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene”jare Muntiyadi.
Mari jogo bengi Muntiyadi mulih numpak taksi.
Muntiyadi bingung “Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok
sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.”
“Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure
75. Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki main
“Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep, tulung aku ambek
bojoku diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main
Bunali, sak umur-umur lagek iki ono pasien njaluk sing aneh
koyok ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke
ae tah?” takok Wonokairun.
njaluk dipantau pas main. Bunali wis mulai ngersulo, tapi
Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa
sepedaan nang kene ?” takok Muntiyadi.
“Ngene lho pak, aku iki seneng olahraga nang pinggit laut, angine enak.”
cik rodhok abhot sithik yo tak gandholi pasir
Pikire Muntiyadi yo masuk akal penjelasane Togog iki. Mari KTPne
diperikso, akhire Togog diculno. Sisuke, Muntiyadi pethuk Togog sepedaan
Akhire pancen gak onok opo-opo, isine glangsing cumak pasir thok,
dhadhak pethuk Togog maneh. Tibake Togog iku sugih, montore
Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir. Ambek man-
“Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku
terjun pisan. Muntiyadi terus rundingan ambek anake, sopo sing kudhu
“Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo.
“Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas
ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun,
“Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. ” Bunali mulai
“Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk,
“Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. ”
“Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho
“Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-
gerung gak mari-mari ?” Bunali wis gak sabar meneh.
“Aku lali ndhik endhi omahku . . . .”
pangan, waduh sempel wong iki pikire. Seko pinggir embong Muntiyadi
“Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik” jare Muntiyadi ambek bengok-
“Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi
“Gak gelem aku cak, wong aku lagi enak-enak golek iwak “jare
sampah sembarangan? heheheReplyDeleteal-wildan blog26 November, 2010hahahahahaha,,,, sing jenenge manungso iku ora luput tekan salah lan doso.... y muga-muga ndang sadar sing ndi tempat sampah sing ndi
Menawi mboten ngertos monggo ditingali letak Pemalang. 🙂
July 20, 2012 at 4:57 pm	owalah pemalang to?
nggih kulo paham mas.. wong nate liwat mriko… nek dolan tah dereng 😀
Trijatha, putrine rayi wuragile Prabu Dasamuka, Wibisana, kang ing salawase iki tansah setia leladi lan njaga
garwa lan rayi ipene kadhustha ing duratmaka durung kinar yen bener. Wis kerep ana kabar sumebar kaya ngono mau, ning nyatane ora bener, mung kabar apus-apus, gaweyane para pajineman, utawa iya saka kersane Prabu Dasamuka. “Mila Kusuma
nedya ngupadi sisik melik saking sumber-sumber ingkang langkung kenging kapercados!” “Iya, mung dak wanti-wanti
kang ora disumurupi nyang endi arahe. Swasana ing negara Alengka wektu iku tintrim. Semune gegodhongan ing pang-pang nagasari, uga padha melu ngrasakake swasana kaya ngono mau. Katone ora ana kang obah. Padha meneng anjekutut. Angin uga ora sumiyut. Katut ngrasakake tintriming swasana, lan kaprabawan ing sumebaring kabar kang ngandhakake, ana satriya pinunjul ing bumi, putrane ratu binathara ing Ayodya, Prabu Dasarata, musna saka embanan, dinustha maling culika.
Sawise adoh olehe nilar Taman Argasoka, Trijatha rada njomblak bareng mireng ana swara aruh-aruh kang asal saka gegrumbulan kang rungkut: “Mandheg sik cah ayu! Arep tindak endi, kok ijen!” Trijatha saya njumbul kaget bareng ngerti kang uluk salam mau jebul Anoman. Lan, sapatemone Anoman karo Trijatha ora adoh saka grumbul rungkut kang sepi, ngelingake Anoman duk nalika: Anoman malumpat sampun, prapteng witing nagasari, mulat mangandhap katingal,
iku ora mung “wanodya yu kuru aking” ning uga kenya manis kuning kang ngaku sesilih Trijatha, putri Wibisana, isih tedhak turune pandhita linuwih Begawan Wisrawa kang kongang ngudhar kekerane Sastrajendrayuningrat Pangruwating Diyu. Malah citra lan wujuding kenya weweg manis kuning mau tansah kumanthil ing atine kethek putih kang aran Anoman, kang tau sinengkakake dadi putra angkate Sang Ramawijaya lan kaparingan peparab Ramadayapati.
Wiwit iku Anoman kapanduk ing rarasmara. Mung tansah diampet ana ing ati, ngelingi, sepisan: duk semana lagi ngemban tugas minangka dutane Sang Rama, lan kapindho, ngrumangsani wujud blegere mung kethek. Ambyar lelamunane Anoman bareng ngrungu swara pitakone cah ayu Trijatha, “Lho, ana apa dene jengandika ana ing kene. Ana parigawe apa?” Anoman bali sadar ing kanyatan, yen wektu iku mula lagi ngadhepi kuwajiban kang ora entheng,
ingawe supaya nyedhak banjur jinarwan bakuning lelakon. “Kok iya kebeneran banget jengandika Sang Ayu rawuh rene. Lungguhing prekara rak ngene. Nyaketa mrene ta, sun bisiki wewadi iki…!”
Alon olehe bisik-bisik ing talingane sang ayu, “Gusti pepundhen kita Sang Ramawijaya wektu iki kinunjara ing gedhung kukuh kasebut, sarta kang wektu iki jinaga dening munyuk putih iku!” ngono Anoman olehe bisak-bisik karo nudingi arahe gedhung kukuh pakunjaran sarta munyuk putih kang lagi nindakake tugas jaga. “Banjur kersa jengandika priye, Anoman?” Trijatha genti nalesihake prekara wigati mau, uga klawan klesik-klesik supaya suket godhong ora ana kang ngerti. “Ngene Sang Ayu, jengandika ethok-ethok ngastaa kendhi isi banyu, sengadi dienggo tamba salite junjungan kita kang ana
arep ngliwati munyuk putih kang tugas jaga njur diendheg. “Mandheg ora kena mbacut. Sapa bae ora kena liwat kene. Apa maneh yen arep nginguk pakunjaran. Ora kena. Lan ora bisa!” Trijatha manut, njur ngrerepa melas asih mothah supaya dililani sedhela bae ngaturake kendhi isi tambaning salit marang kang lagi kawlas asih kinunjara ing gedhung kasebut. Pamothahe mau sinambi wola-wali nyawang munyuk mau, lan—embuh apa sebabe – dene atine Trijatha kaya ketuwuhan rasa welas asih marang kethek kang tugas jaga kang ngaku aran Trigangga. Luwih-luwih wiraga lan swarane, nenangi rasa kangene marang sawiji kang katanem jero ana ing atine, ati wadon, atine ibu.
“Mbok inggih ta Ki Sanak, kula dipunparengaken sakedhap kemawon ngaturaken kendhi punika. Sakedhap kemawon! Lan, punapa Ki Sanak boten welas sakedhik-kedhika dhumateng sesamining titah ingkang saweg nandhang kasatan. Kamangka Ki Sanak, para kang kinunjara benjing enjing sampun badhe tinigas jangganipun, ateges badhe nemahi tiwas!”
Ngrungu pamothahe Trijatha mau, Trigangga rada nggronjal atine, lan tuwuh welase. Mung, mandheg tekan semono, tekan ing batin, dene tata laire kukuh olehe nindakake
karo paripeksa ngrebut kendhi saka tangane wadon mau.
Saiba kagete Trigangga, sawise kendhi pecah kang mula disengaja dening Trijatha, sumurup saka kendhi kang pecah mau muncul kethek putih kang madha rupa karo Trigangga, yaiku Anoman. Lelorone banjur padha bandayuda, adu atosing bebalung lan kandeling kulit. Pranyata, lelorone pancen darbe kasekten kang ora beda.
Pranyata, lelorone pancen padhadene darbe kasekten kang ora beda. Perang tandhinge munyuk putih lelorone mau njalari sumuking bumi, njur ndedel ing ngawiyat njalari para dewa padha melu krasa sumuk. Mula njur utusan Bathara Narada, salah siji tetungguling para bathara, supaya mudhun ing bumi, saperlu misah kang padha adu siyunge Bathara Kala.
bareng tumenga ing akasa, lan padha sumurup Bathara Narada nedya rawuh ing bumi, uga banjur leren olehe kerengan. Lelorone banjur padha-padha ndheprok, ngaturake sembah sesedhokan katur Bathara Narada.
“Mangertiya ulun nedya nglungguhake dhodhok selehing prekara ing panggonan kang bener. Eee… Trigangga, satemene Anoman iku wong tuwamu dhewe. Ramamu, bapakmu. Dudu wong liya. Dasamuka iku dudu apa-apamu….” Bathara Narada njur ngawe Trijatha supaya nyedhak. Sawise iku Bathara Narada mbacutake dhawuh, “Eee, Trijatha, satuhune Trigangga iku putramu dhewe, getih dagingmu dhewe, cuwilaning jiwa lan ragamu. Dadi, Trigangga, ibumu Trijatha, dene ramamu, Anoman….!”
Tetelune kang padha oleh dhawuh tumungkul, lan sanalika iku Anoman njur mak nyutt ngumbar lelamunane bali ing “kala-kala” kawuri, duk nalika para jejungguling para prajurit Suwelagiri, kalebu sang junjungan Ramawijaya lan Laksmana sasat ora bisa polah kabanda dening ula gedhe cilik, awit ketaman panahane Indrajid kang aran Nagapasa. Iki njalari Prabu Dasamuka banget olehe girang gumuyu, banjur bisa mesthekake yen sedhela maneh bakal unggul ing yuda.
Kanggo ngyakinake Dewi Sinta yen ora suwe maneh Ramawijaya dalah Laksmana bakal tumekaning lalis, Prabu Dasamuka ndhawuhake parentah marang sawenehing prajurit pajineman kang pinarcaya, ndherekake Dewi Sinta mirsani palagan kang lagi tinengeran ing ewon cacahing prajurit rewanda kang katon padha pepes atine jalaran kabanda ing ula sarta naga awit saka kekuwataning panah Nagapasane Indrajid, klawan nitih kreta pusaka Alengka, kang saben-saben tinitihan Prabu Dasamuka yen pinuju nganglang negara. Sanyata Dewi Sinta banget angluh penggalihe bareng mirsani kanyatan kaya ngono mau.
Banjur dhawuh marang Trijatha kang tansah setia leladi lan ndherekake, “ Yen ngono pedah
Luwung aku, sawise tekan ing Taman Argasoka maneh lampus dhiri, suduk salira. Mara Trijatha, dienggal cepakna patrem kagunganingsun…!!”
Jalaran ora bisa ngampah trenyuhing ati, eluhe Trijatha balambangan nelesi pangarasan kiwa-tengen. Banjur ature klawan mingseg-mingseg, “Saget ugi sadaya kalawau namung reka pandamelaning Uwa Prabu, kados ingkang sampun-sampun. Nyatanipun beda kaliyan sanyatanipun…!”
Sawise rawuh ing Taman Argasoka, lan pirsa Trijatha njur dandan ngrasuk busanane wadon pidarakan, Dewi Sinta ndangu klawan swara lirih, “Lho, sira arep menyang endi. Apa sira ora kepengin nyekseni anggoningsun nedya lampus dhiri, minangka pratelan setia tuhuku marang garwaningsun satriya Rama?”
“Mugi anggen paduka nedya lampus dhiri, dipun sarantosaken sawetawis. Trijatha badhe ngyektosaken leres botening punapa ingkang paduka pirsani ing palagan. Trijatha dereng yakin saderengipun angsal dhawuh saking rama Wibisana. Mila, keparenga kusumaning ayu leren wonten ing Argasoka. Keng abdi pun Trijatha nedya nungka pawartos dhateng bapa Wibisana….” “Iya Trijatha, ning aja suwe-suwe…!”
Nalika iku Trijatha mung pinjungan, rambut diudhar ngrembayah nutupi pamidhangan,
liyane kang awujud jrangkong, wedhon, ilu-ilu, wewe. Mung kang sok gawe mrinding lan mirise Sang Dewi, nalika mireng swarane manuk saba bengi, lan swara panguwuh saka buri, kang bola-bali nyandhet lakune, “Mandheg wong ayu. Lan aja kebat kliwat tindakmu. Dedalan kang arep sira liwati banget rumpil, akeh endhut kang kecampuran getih, kang bisa njalari ampeyan andika kajeglong ing lelowakan…!!” Bareng karo sumribiting angin bengi kang sepi, swara lamat-lamat mau sumriwing cetha ing talingane.
Ning suwe-suwe Trijatha kepeksa mandheg, bareng pundhake karasa kajawil ing tangan, mula njur noleh. Lan, saiba kagete dene kang tansah ngreridhu lakune mau ora liya Anoman, munyuk putih kang
“Lho, jengandika kok ana kene. Sapa kang wewarta?” Anoman bares yen ora ana kang wewarta. Kang wewarta atine dhewe. Krasa yen Trijatha lagi ing sajroning bebaya, nedya ngyakinake marang ramane ngenani sumebaring warta yen Sang Ramawijaya dalah rayine ora suwe maneh bakal tumekaning lalis.
“Yen ngono, mangga dakdherekake!”
andhampingi miyak petenging wengi kang sepi. Sadurunge tekan ing pasanggrahane rama Wibisana Anoman ajak-ajak Trijatha wijik dhisik ing kali cilik kang banyune grumrining lan kemricik ora adoh saka kono. Trijatha manthuk. Satemene pancen iya wis krasa risih. Sikile kang putih kebulet endhut kang angganda marus.
Sawise reresik njur mbacutake laku. Tekan ing pasanggrahan, rama Wibisana lagi mangun semadi, minta nugrahaning Bathara supaya para wadyabala rewanda dalah sesembahane ing bumi, yaiku Ramawijaya dalah Laksmana tumuli bisa wudhar saka bebandane ula lan naga. Kalorone kepeksa kudu sabar nyranti nganti wudharing semadine Sang Wibisana. Sawise wudhar anggone sesedi, ora saranta njur gapyuk rerangkulan. Kalorone padhadene nyuntak rasa kangen awit wis ana sawetara wektu suwene ora ketemu. “Nini Trijatha, nawung kawigaten apa dene sira ing bengi kang samun iki kusung-kusung sowan? Apa pancen lagi ngemban dhawuhe sang kusumaning ayu Dewi Sinta?”
nawung wigatos sanget. Inggih punika, badhe nakyinaken punapa estu Sang Ramawijaya dalah rayi, badhe tumunten tumekaning lalis, kaparawasa dening Uwa Prabu Dasamuka? Kusumaning ayu Dewi Sinta namung badhe percados bab warta kalawau –leres botenipun–saking dhawuh pangandika Njeng Rama!”
“Mangertiya Nini, kang sira suwunake priksa mau, satemene isih dadi sengkeraning Jawata Linuwih. Mung anut wisik kang sun mirengake ing sajroning mangsah semadi mau, lelampahane Sang Ramawijaya dalah sawadyabalane ing Suwelagiri kene, durung bakal buthek awit saka panggubeding ula lan naga mau. Ayo, padha bebarengan ngajokake panyuwunan marang Bathara, murih sadurunge pletheking surya sesuk esuk, ula-ula sarta naga gedhe cilik kang anggubed para wadyabala wanara, kalebu junjungan kita Sang Rama dalah rayi, istingarah wis bisa pupus, pepes, satemah nemahi lalis….!”
Sawise iku Trijatha kaya tinundhung dening keng rama, supaya tumuli bali ngaturake dhawuh pangandika mau marang Dewi Sinta ing Taman Argasoka. Anoman dikeparengake ndherekake
playuning mega-mega tipis kang padha balapan mlayu ana ing langit biru. Padhang sumilak, pinasren ing bulan moblong-moblong lagi mamerake cahyane kang bening rinubung lintang-lintang gedhe cilik tanpa wilangan cacahe, pindha mutiara kang sumebar ing bludru biruning langit. Trijatha binopong saya kenceng, sarta kinekep-kekep saya rapet, Trijatha anane tansah mung nglanggati ing karsane kang mbopong lan ngekep.
BONGSO JIN.MANUT MARANG INGSUN.MANUT SAKING KERSANINGALLAH.
Ralph Norman Angell (Holbeach, 26 Desember 1872 - Croydon, 7 Oktober 1967)[1] inggih punika salah satunggaling dosen, penulis, lan anggota parlemen kangge Parté Buruh Britania Raya[2]. Piyambakipun pikantuk Penghargaan Perdamaian Nobel nalika taun 1933 saking selebaran anti perangipun The Great
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.56, 15 Novèmber 2016.
in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Radzyń Podlaski. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 61.597 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Radzyń_Podlaski&oldid=1091452"	Kategori: Powiat ing propinsi Lublin	Menu navigasi
sakdurunge banjir bondeli, senengane nganggo sandal jepit no 10 lan ukuran celono 35, duwe bojo sithok lan mari mudhun mesin ping pindho wedhok kabeh
Tulisan Teratas	Sepiro Gedeneng Sengsoro Yen Tinompo Amung Dadi Cobo	Statstik Blog	25,479 hits
panutur kangge nuwuhaken samukawis ( status, kawontenan) ingkang anyar utawi
ngesahaken, netepaken, mbadharaken, nglarang,
Bocah wadon kuwi aja metu bengi – bengi. “
Aja numpak motor dhewekan, bahaya. “
Ya rana Nang, yen arep lunga saiki. “
Sedaya kalepatan panjenengan sampun kula pangapunteni. “
Bukune ana sing luwih apik maneh Fit ? “
Ateges ruwang tamune kedah disapu supados resik.
Nyuwun pangapunten, dinten punika kula boten saged ndherek kempalan. “
kawin seperangkat pirantos salat dipun bayar tunai. “
Dinten punika sidhang bab renovasi gedhung DPR kula
TULADHA TINDAK TUTUR (Bagian 1)
Lirik Lagu Berkibarlah Bendera Negeriku ciptaan Go...
Lirik Lagu Berkibarlah Bendera Negeriku ciptaan Gombloh
sing padha dadi kagungané Gusti Allah, merga katimbalan déning Panjenengané! Padha rasak-rasakna bab Gusti
“Yoh wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping-kaping yoiku, Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi Latar, Tulungagung Bakal dadi kedhung”
purwokerto banyumas, keladi tikus, Keladi Tikus Bandung, Sentra Keladi Tikus
19/08/2009 – 6:58 pm sugeng pepanggihan malih, mugi-mugi siam tahun punika saged ningkataken ibadahipun
20/08/2009 – 7:45 am Sugeng ngalaksono Siam.. kanthi wening ati..
Sumunaring suryo, pethak cinondro resik ing wardoyo ing Wulan Siam , nyuwun lumebering samodro pangaksami lan Sih sedoyo lepat kawulo, maturnuwun.
songo papat punjul enem menawi lepat nyuwun ngapunten..,
20/08/2009 – 10:59 am Sugeng Wulan Shaum..
walaupun Lemot, tapi AL-hamdulillah 100000000 % berhasil...
Q ngturake matur suwun ingkang mboten kaningga ingkan mboten upami. (
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.bigcockhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
dikon mangan dhuwite asil korupsi sak enteke,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Usul Hukuman Buat Koruptor Wed May 16, 2012 11:30 pm masipoeng wrote:dikon mangan dhuwite
iku akibate piye mbah,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
wayang semar bahasa jawa » Kisah » Cerita wayang asal usul semar bahasa jawa
Cerita wayang asal usul semar bahasa jawa - Jero naskah serat kanda dikisahke, panguwasa kahyangan nduwe jeneng sanghyang nurrasa nduweni loro wong putra nduwe jeneng
diwariske marang sanghyang wenang. Saka sanghyang wenang banjur diwariske marang putranya sing nduwe jeneng batara guru. Sanghyang tunggal banjur dadi pengasuh para kesatria turun batara guru, karo jeneng semar.
Waos Ugo: Cerita Wayang Lahire Hanoman dalam Bahasa Jawa
Jero naskah paramayoga dikisahke, sanghyang tunggal yaiku anak saka sanghyang wenang. Sanghyang tunggal banjur rabi karo dewi rakti, sawong putri raja lelembut kepiting nduwe jeneng sanghyang yuyut. Saka kawinan kuwi lair sebutir mustika berwujud antiga sing banjur ngowah dadi loro wong lanang. Sakarone masing-masing diwenehi jeneng ismaya kanggo sing nduwe lulang ireng, lan manikmaya kanggo sing nduwe lulang putih.
Ismaya rumangsa cendhek awak dadine nggawe sanghyang tunggal kurang berkenan. Takhta kahyangan pun diwariske marang manikmaya, sing banjur bergelar batara guru. Sementara kuwi ismaya mung diwenehi kelinggihan dadi panguwasa alam sunyaruri, utawa panggon tinggal tunggalan makhluk lembut.
Putra pambarep ismaya sing nduwe jeneng batara wungkuham nduweni anak nduwe awak bulat nduwe jeneng janggan smarasanta, utawa disingkat semar. Dheweke dadi pengasuh turun batara guru sing nduwe jeneng resi manumanasa lan mbanjur nganti
saka para dewa pisana. Dadi manut versi iki, semar yaiku putu saka ismaya.
Waos Ugo: Cerita Kresna dalam Wayang Bahasa Jawa
Jero naskah purwakanda dikisahke, sanghyang tunggal nduweni papat wong putra nduwe jeneng batara puguh, batara geger, batara nan, lan batara samba. Mubarang dina krungu prungu menawa takhta kahyangan arep diwariske marang samba. Hal iki nggawe ketelu kakange rumangsa iri. Samba pun diculik lan disiksa arep dipateni. Ning panggawe kesebut kawruhan saka bapak dekne kabeh.
putranya kesebut dadi ala rupa. Puguh nggenti jeneng dadi togog lagekne geger dadi semar. Sakarone dimudhunke menyang donya dadi pengasuh turun samba, sing banjur bergelar batara guru. Sementara kuwi nan mbisa pangapuran amarga awake mung melu-melu wae. Nan banjur bergelar batara narada lan diangkat dadi pamituduh batara guru.
Jero naskah purwacarita dikisahke cerita wayang asal usul semar bahasa jawa, sanghyang tunggal rabi karo dewi rekatawati putra sanghyang rekatatama. Saka kawinan kuwi lair sebutir antiga sing bercahaya. Sanghyang tunggal karo pangrasa kesal membanting antiga kuwi dadine pecah dadi telu kanggonan, yaiku cangkang, putih, lan kuning antiga.
Ketelune masing-masing menjelma dadi lanang. Sing asale saka cangkang diwenehi jeneng antaga, sing asale saka putih antiga diwenehi jeneng ismaya, lagekne sing asale saka kuninge diwenehi jeneng manikmaya. Nang mubarang dina antaga lan ismaya ngacek amarga masing-masing pengen dadi pamaris takhta kahyangan. Sakarone pun ngenekake perlombaan ngalon gunung.
Waos Ugo: Cerita Wayang Mahabaratha Bahasa Jawa Kanthi Lakon Prabu Santanu
Antaga ngupadi melahap gunung kesebut karo pisan telan ning justru ngalami kecelakaan. Cangkeme robek lan matane ngamba. Ismaya nggunakne cara liya, yaiku karo mangan gunung kesebut sethithik demi sethithik. Sakwise ngliwati bebarpa dina kabeh kanggonan gunung pun ngalih menjero awak ismaya, ning ora kedadeyan dheweke metokake. Pamburine ket wektu kuwi ismaya pun nduwe awak bulat.
Sanghyang tunggal murka meruhi ambisi lan keserakahan kapindho putranya kuwi. Dekne kabeh pun dihukum dadi pengasuh turun manikmaya, sing banjur diangkat dadi raja kahyangan, bergelar batara guru. Antaga lan ismaya pun mudhun menyang donya. Masing-masing nganggo jeneng togog lan semar. Mangkene cerita wayang asal usul semar bahasa jawa
Tags : asal usul semar dalam bahasa jawa,
(dok. http://www.solusidistribusi.com/detail_buk.php?jb=281)
tandha ping (X) ing aksara a, b, c, d
Balas	WANDI thok Says:	Juli 31, 2009 pada 9:43 am Mangstaaapp beks 😀
Den Mas Says:	Agustus 1, 2009 pada 10:49 pm wis entek pojokane hehehe…, komengku ning ngisor dewe wae
pm waduh mbiyen pas nglamar ra ngganggo tetek bengek koyo ngono kuwi. untunge ditompo lan saiki wis dadi
raentuk mlebu nda?' 'hla nopo?' tanya desika, 'mau aku kan jek mangan bakso neng jobo terus pak hadi metu teko ia 2 , hla aku langsung mbenekke klambi neng ia4 , pak hadi mlebu aku melu mlebu , terus pak
ancas kangge tugas mata kuliyah strategi pembelajaran lan kangge maringi pedhoman kangge para mahasiswa bakal dwija ingkang badhe nglampahi tugas ing piwucalan samangke.
Kula karep makalah punika saged anggadhahi faedah kangge pedhoman bakal dwija kaliyan para tiyang – tiyang pendidikan, lajeng kritik lan saran saking pamaos kula betahaken kangge nyaeaken makalah punika.
B. Hakekat Profesi Dwija………………………………………………..........…4
C. Syarat Dados Dwija ingkang Profesional………………………………......…5
pemerataan pendidikan, utaminipun mawi IMPRESS SD ingkang dipunadegaken
wekdal Orde Baru. Nanging, saking sacara kualitatif pendidikan ing Indonesia dereng kaasil ngadegaken karakter bangsa ingkang cerdas lan kreatif, punapa malih ingkang unggul. Kathahipun lulusan
menengah utawi perguruan tinggi, dereng kedugi ngrembakaaken kreativitasipun. Kangge sarjana taksih kathah ingkang boten saged ngasta sacara aktif wonten ing sektor formal. Saengga Keahlian lan profesionalisasi namung katingal minangka simbol ingkang lulusanipun boten profesional.
Minangka bakal guru, ingkang ing dalem basa Jawi guru dipuntepang ing sedinten – dinten minangka tiyang ingkang digugu lan ditiru, ingkang ateges tiyang ingkang anggadhahi karisma utawi wibawa saengga saged dipuntiru lan dipunteladhani. Pramila dwija utawi guru kedah anggadhahi sikap profesional supados pendidikan saged angsal asil ingkang maksimal, mliginipun kangge para lare - lare didikanipun. Dados dwija ugi kedah mangertos metode lan media ingkang mangkenipun dipunginaaken menawi wucal miturut kemampuan piyambakipun. Supados lare didik boten bosen ing
boten medal saking irah – irahan makalah, pramila panyerat watesi masalah – masalah ingkang badhe dipunjlentrehaken, inggih punika antawisipun :
1. Punapa ingkang dipunsebat dwija ingkang professional, hahekat profesi lan syarat dados dwija ingkang profesional?.
3. Punapa kemawon media – media pendidikan punika?
1. Kangge mangertosi punupa ingkang dipunsebat dwija profesional, lan syarat – yaratipun.
2. Supados mangertosi metode ingkang saged dipunginaaken ing dalem pasinaon.
3. Supados mangertosi media – media punapa kemawon ingkang wonten ing pasinaon.
profesi asalipun saking basa Yunani “ pbropbaino “ ingkang ateges nyebataken sacara publik lan wonten ing basa Latin dipunsebat “ profession “ ingkang dipunginaaken kangge panunjuk pranyata publik ingkang dipundamel dening tiyang ingkang anggadhahi maksud alungguhi ing
jabatan publik. Para politikus Romawi kedah anglampahi “ professio “ ing ngajeng publik ingkang maksudipun kangge netepaken menawi kandidat punika anggadhahi prasyarat ingkang dipunbetahaken kangge alungguhi jabatan publik.
Sacara tradisional, profesi ngandhut teges prestise, kinurmatan, status social, lan otonomi langkung ageng ingkang dipunparingaken masyarakat kangge piyambakipun.
Dictionary ngandharaken professional inggih punika tiyang ingkang anglampahi samukawis kanthi angsal epah, nanging ingkang sanes tanpi epah. Tegesipun profesionalisme inggih punika satunggaling terminology ingkang ngandharaken menawi saben pakaryan kedah dipunlampahi dening tiyang ingkang anggadhahi keahlian wonten ing bidangipun utawi profesinipun.Saben tiyang saged dados professional menawi piyambakipun anggadhahi kawruh lan kaprigilan karya wonten ing bidangipun.
1. Langkung ngutamiaken layanan sosial nglangkungi saking kautaman dhiri priyangga.
2. Masyarakat ngakeni menawi profesi punika gadhah status ingkang inggil.
3. Praktek profesi punika adhedhasar satunggaling kawruh ingkang mligi.
4. Profesi punika dipuntantang kangge anggadhahi kaaktifan intelektual.
5. Hak kangge anggadhahi standar kualifikasi profesional dipuntetepaken lan dipunjamin dening kelompok organisasi profesi.
Titikan – titikan profesi miturut More ( 1970 ) :
1. Tiyang profesioanal migunaaken wekdal kangge anglampahi pedamelanipun.
2. Piyambakipun terikat kaliyan timbalan gesang, lan wonten ing mriki piyambakipun anglampahaken pedamelanipun minangka saperangkat norma kapatuhan lan tingkah laku.
4. Piyambakipun nguwaosi kawruh ingkang migunani lan kanthi adhedhasar gladhen spesialisasi utawi pendidikan ingkang sanget khusus.
5. Piyambakipun gegayut marang syarat – syarat kompetensi khusus.
6. Piyambakipun angsal otonomi adhedhasar spesialisasi teknis ingkang inggil sanget.
punika salah satunggal profesi, ingkang ateges satunggaling jabatan ingkang betahaken keahlian khusus minangka dwija lan boten saged dipunlampahi kaliyan sembarang tiyang.
Kangge para dwija betahaken kawruh lan prinsip wonten ing piwucalan supados saged wucal sacara profesional, inggih punika :
1. Dwija kedah saged nggigah kawigatosan lare didik dhumateng materi piwucalan ingkang dipunparingaken sarta saged migunaaken media lan sumber piwucalan ingkang variasi.
2. Dwija kedah saged nggigah minat lare didik supados aktif wonten ing galih sarta madosi piyambak kawruh.
3. Dwija kedah damel urutan ( sequence ) ing dalem peparinagan piwucalan miturut yuswa lan tingkatan tugas para lare didik.
Dwija kedah nggayutaken piwucalan ingkang dipunparingaken kaliyan kawruh ingkang sampun para lare didik, supados lare didik gampil nampi piwucalan punika.
5. Mawi prinsip repetisi ing dalem proses piwucalan, dipunajeng – ajeng dwija saged jlentrehaken unit piwucalan sacara wantos - wantos saengga pamanggihan lare didik saged jlentreh.
6. Dwija wajib nggatosaken lan menggalih korelasi antawisipun piwucalan utawi praktik ing dalem gesang sedinten –dinten.
Dwija kedah tetep rumeksa konsentrasi sinau lare didik kanthi cara maringi kajembaran arupi pengalaman sacara langsung, neliti, lan saged mundhut kawruh ingkang dipunangsal piyambakipun.
8. Dwija kedah ngrembakaaken sikap lare didik ing dalem hubungan sosial, ing kelas utwai ing jawi kelas.
9. Dwija kedah nglebetaken bentenipun lare didik sacara individual supados saged mangertos pribadhinipun para lare didik.
kemajengan teknologi informasi ingkang sampun majeng, dwija boten namung tumindak minangka panyaos informasi, nanging ugi kedah kedugi tumindak dados fasilisator, motivator, lan pembimbing ingkang maringi kajembaran dhumateng lare didik kangge madosi lan ngolah informasi piyambak. Bilih punika, dwija boten namung kawates kaliyan prinsip piwucalan ingkang sampun dipunandharaken ing nginggil punika.
C. SYARAT DADOS DWIJA INGKANG PROFESIONAL
Prof. Dr. Zakiah Deradjat lan kanca – kanca ( 1992 ) nyebataken menawi dados dwija punika kedah anggadhahi syarat – syarat, kadosta :
1. Takwa dhumateng Allah swt. Minangka dwija ingkang dados teladhan kangge
para siswa, mila dwija kedah takwa dhumateng Allah swt.
2. Anggadhahi ilmu. Dwija ingkang boten gadhah wawasan ingkang jembar mula
ewed menawi interaksi kaliyan siswanipun, punapa malih kangge jaman semanten ugi kangge jaman selajengipun. Ing jaman sakniki para siswa sampun mikir bilih sumber kawruh kathah sanget, umpami saking TV, radio,
internet, diskusi lan sapanunggalipun. Mila dwija kedah anggadhai kawruh ingkang jembar supados bpten dipuntilaraken kaliyan siswanipun.
Sehat jasmani. Dwija ingkang gerah ndadosaken mboten semangat menawi wucal. Tegesipun, jasmani ingkang sehat sanget biyantu lancaripun proses
piwucalan, ndidik, lan maringi bimbingan marang para siswa.
solah bawanipun sae. Ancas pendidikan inggih punika andadosaken akhlak ingkang mulya marang dhiri priyangga lare didik lan puniki lamun saged dipunlampahi menawi dwija ugi anggadhahi akhlak mulya. Dwija ingkang boten gadhah akhlak ingkang mulya boten saged dipunpitados kangge dados dwija.
Dwija profesional boten ngraos kesel lan boten anggadhahi sifat iri, munafik, remen damel gerah ing manah, males, nesu – nesu marang tiyang sanes punapa malih marang lare didik.
Selajengipun ngenani syarat standar ingkang dipunsyarataken dados dwija profesional inggih punika :
minangka pedamelan profesi, sacara holistik inggih punika wonten ing tingkat paling inggil ing dalem sistem pendidikan nasional. Amargi dwija
ing dalem anglampahi tugas profesionalipun anggadhahi otonomi ingkang kiyat.Tugas dwija punika kathah,
siswanipun, maringi beji asil pasinaon para lare didik, ngrumantosi administrasi pasinaonan ingkang dipunbetahaken lan kagiyatan sanes ingkang wonten gegayutanipun kaliyan pasinaonan. Sanesipun dwija kedah tansah ngupados ningkataken lan ngrembakaaken ilmu ingkang dados bidhang studinipun supadoss boten katilaran jaman, utawi ing jawi dhinas ingkang wonten gegayutanipun kaliyan tugas sosial sacara umum ing jawi sekolah.
dwija ingkang tanggel jawab inggih punika dwija ingkang sadhar kaliyan tugas ( ndidik ) lan purun anglampahi tugas punika kanthi sae supados ancas pendidikan punika saged kawujud, boten madosi alasan kangge mungkiri tugasipun ( utaminipun amargi alesan ekonomi utawi kirangipun prasaja).
2. Dwija Profesional Tansah Ningkataken Kualitasipun
dwija boten dipuntilar kaliyan para lare didik mila dwija kedah tepang lan nguwaosi sumber – sumber pasinaonan modern ingkang
lan sacara riel dipunfaedahaken kaliyan masyarakat ugi para siswa.
Saenipun para lare didik miturut Anwar lan Sagala ( 2006 ) boten namung dipunwajibaken maos buku teks ing dalem satunggaling piwucalan mawon, amargi mawi cara mekaten dadosaken pemahaman dwija cekak ing dalem kajian gegayutan. Kelompok sinau utawi study group inggih punika cara ingkang cekap efektif kangge
sekawan sarta dipunjangkepi kaliyan sertifikat profesi. Ing Indonesia, asring kita pangggihi standar kangge para wiwitan utawi dwija enggal dereng saged dipunjangkepi. Nanging sasampunipun dwija punika aktif dados dwija, lajeng wonten usaha kangge njangkepi standar kasebut sacara sayekti kangge ningkataken kualitas dhiri, kadosta lajengaken studi utawi kagiyatan sanes ingkang saumpami.
profesional boten namung anggadhahi setunggal kompetensi kemawon inggih
punika dwija profesional, ananging dwija profesional samesthine anggadhahi kompetensi sanes.
Kompetensi ingkang kedah dipunanggadhahi dwija kangge anglampahi tugasipun wonten 4 inggih punika :
pedagogik inggih punika kamampuan kangge ndidik. Kangge kedugi utawi kompeten ing dalem ndidik kedah nguwaosi ilmu ndidik ( pedagogik ).
lajeng dipunjlentrehaken mawi pinten - pinten pengalaman sinau. Sedasa kamampuan dasar dwija punika :
1). Kedugi nguwaosi bahan piwucalan ingkang
Mantep lan stabil inggih punika anggadhahi konsistensi ing dalem tumindak miturut norma hokum, norma sosial, lan etika ingkang wonten.
2). Dewasa ingkang ateges anggadhahi kemandirian kangge tumindak minangka pendidik lan anggadhahi etos ngasta minangka dwija.
3). Arif lan wicaksana inggih punika pasrawungane anggadhahi faedah kangge para lare didik, sekolah, lan masyarakat.
4). Wibawa, inggih punika solah bawanipun saged maringi hal ingkang positif kangge para lare didik.
5). Anggadhahi akhlak mulya lan solah bawa ingkang saged dipuntiru kaliyan lare didik, tumindak miturut norma religius, jujur, ikhlas, lan remen maringi tetulungan.
profesional ugi dipunsebat kompetensi akademik inggih punika kedugi kangge nguwaosi materi utawi bahan wucal, ilmu, kawruh ingkang gegayutan
saged wucal ingkang sae, mila betah sanget nguwaosi ilmu, cara wucal ( metodhik ), inggih punika pripun wucal materi supados gampil dipunpahami
lan ngremenaken lare didik kangge pasinaon, ingkang dipuntepangaken mawi istilah PAKEM (
kaliyan tiyang sanes, kaliyan pimpinan, kepala sekolah, kepala dinas lan sanes – sanesipun. Lan kaliyan sesami/ingkang setunggal derajad ( kanca pendidik/dwija, tiyang sepuh lare didik, sarta lare didik.
inggih punika cara ingkang dipunginaakaen kangge nglimpementasiaken rencana ingkang sampun dipunsusun ing dalem kagiyatan nyata supados ancas ingkang sampun dipunsusun kawujud sacara optimal. Dados metode pendidikan inggih punika cara – cara ingkang dipunginaaken ing dalem kagiyatan pendidikan.
Ing dalem hal puniki, boten wonten metode ingkang paling sae lan paling leres kangge sedaya proses pasinaon, ateges saben metode anggadhahi titikan piyambak – piyambak, asifat spesifik, khusus. Lan kaasil utawi boten implementasi strategi pasinaon punika gumantung kaliyan dwija ingkang migunaaken metode pasinaon kasebut.
B. PERTIMBANGAN ING SALEBETING MILIH METODE PENDIDIKAN
ancas pendidikan dipuntemtuaken saking pinten – pinten faktor. Mila faktor – faktor kasebut puniki ingkang dados pertimbangan ing dalem milih metode pendidikan :
pendidikan ndherek nemtuakeen metode ingkang dipunginaaken. Ancas pendidikan ingkang benten mila metode ingkang dipunginaaken ugi benten. Umpami kangge jlentrehaken fakta – fakta utawi informasi langkung sae migunaaken metode ceramah, lajeng kangge pemecahan masalah langkung sae migunaaken metode diskusi.
metode pendidian ugi kedah manut kaliyan lingkungan ing pundi kagiyatan
pasinaonan punika kadadean. Lingkungan limrahipun wonten gegayutane kaliyan swasana lan fasilitas ingkang wonten, saengga cara anglampahi pendidikanipun ugi benten – benten. Umpami kangge wucal lare – lare dhusun dipunbetahaken metode ingkang benten kaliyan lare – lare kota , kangge nelayan, tani, buruh lan salajengipun.
Indonesia nate anglampahi pinten – pinten jinis kurikulum. Saking system lan kurikulum punika andadosaken model, pendekatan, lan metode pendidikan ingkang benten.khusus ingkang gegayutan kaliyan wekdal ingkang dipuncaosaken ing kurikulum, wekdal ingkang sanes ugi migunaaken
wekdal ingkang sanes. Umpami metodi diskusi, peparingan tugas, betahaken wekdal dangu, lajeng metode ceramah boten sae bilih wekdaipun dangu. Kangge wekdal enjing - enjing ceramah limrah taksih efektif, nanging menawi
didik. Umpami kangge Taman kanak – Kanak ngginaaken metode cariyos, nembang, lan dolanan. Kangge lare SMA lan Perguruan Tinggi ngginaaken metode diskusi,
ingkang sasaene punapa kemawon, tanpi kamampuan pendidik kangge ngawontenaken, mefasilitasi, lan lan anglampahi boten saged dados ingkang faedah. Umpami Metode ceramah nuntut dwija supados wicara. nyusun retorika, ngatur irama lan sanesipun.
C. JINIS – JINIS METODE PENDIDIKAN
Metode – metode ingkang saged dipungunaaken kangge piwucalan :
Metode ceramah inggih punika cara nyaosaken piwucalan mawi pitutur sacara lisan utawi jlentrehaken langsung dhateng para siswa.
b. Ceramah saged nyaosaken materi piwucalan ingkang jembar.
c. Ceramah saged maringi pokok - pokok materi ingkang betah dipunsinauni.
d. Mawi ceramah, dwija saged ngontrol keadaan kelas amargi dwija siruasi keas dados tanggel jawab dwija minangka penceramah.
e. Organisasi kelas mawi ceramah saged dipunatur dados langkung sederhana.
a. Materi ingkang ingkag saged dipunkwasai siswa minangka asil ceramah naming kawates kaliyan materi ingkang dipunkwasai dwija.
b. Ceramah ingkang boten migunaaken paragaan saged andadosaken verbalisme,
inggih punika “ penyakit “ ingkang dipunsebabaken saking proses ceramah.
c. Saged nyebabaken situasi ingkang bosenaken menawi dwija kirang anggadhahi kemampuan wicara ingkang sae.
d. Ewed kangge mangertosi punapa para siswa sampun mangertos marang ingkang sampun dipunjlentrehaken punapa dereng.
demonstrasi inggih punika metode nyaosaken piwucalan kanthi maragaaken lan nunjuaken dhateng para siswa ngenani proses, situasi utawi barang tartamtu, punapa menika seleresipun utawi namung niru kemawon.
Proses psinaon langkung ngremenaken, amargi siswa boten naming mirengaken nanging ugi saged ningali prastawa ingkang kadadean.
c. Mawi cara ngemati/ningali sacara langsung, siswa anggadhahi kesempatan kangge bandingaken antawisipun teori lan
b. Langkung awis amargi betahaken pirantos, bahan – bahan, lan panggenan ingkang
inggih punika metode pasinaon ingkang ngajengaken siswa marang satunggaling perkawis utawi masalah. Ancas metode puniki inggih punika mecahaken masalah, mangsuli pitakenan, nambah an mangertosi kawruh siswa, sarta kanggedamel keputusan ( Killen, 1998 ).
a. Ngrangsang siswa suoados langkung kretif, mliginipin ing dalem maringi gagasan lan ide – ide.
b. Saged nglatih siswa kangge nemukaken dhiri “ bertukar pikiran “ ing dalem ngajengi masalah.
c. saged nglatih siswa supados saged medalaken pendapat utawi gagasan sacara verbal.
a. Asring kadadean pamicara ing dalem diskusi dipunkwasai kaliyan 2 utawi 3 siswa ingkang anggdhahi ktrampilan micara.
b. Limrahipun pembahasan ing dalem diskusi saged liwar saking topic diskusi, saengga dudutanipun dados kirang jelas.
d. Asring kadadean benten pendapat ingkang asifat emosional ingkang boten saged dipunkontrol.
asalipun saking tembung simulate ingkang ateges ethok – ethok ( berpura
– pura/berbuat seakan - akan ). Minangka metode wucal, simulasi saged dipunateges cara nyaosaken pengalaman sinau kanthi migunaaken situasi gethokan kangge mangertosi ngenani konsep, prinsip, utawi ketrampilan tartamtu.
a. Saged dipundadosaken kangge sangu kangge siswa ig dalem ngajengi situasi ingkang seleresipun.
c. Saged andadosaken siswa wanton lan pecaya diri.
Nambah kawruh, sikap, lan ketrampilan ingkang dipunbetahaken ing dalem ngajengi pinten – pinten situasi sosial ingkang problematis..
a. Pengalaman ingkang dipunangsal saking simulasi boten tansah tepat lan sesuai kaliyan pranyata ing lapangan.
b. Pengelolaan ingkang kirang sae, asring simulasi dipundadosaken minangka hiburan, saengga ancas pasinaon ewed kawujud.
c. faktor psikologis kadosta raos lingsem lan wedos asring ngaruhi siswa ing dale\m anglampahi simulasi.
puniki kangge mitadosaken pasinaon khusus ingkang migunaaken kreativitas dwija kangge ningkataken kawigatosan para siswa ingkang ngremenaken.Minangka prosedur sinau, latihan asring dipunbentenaken saking praktik. Latihan wonten gegayutane kaliyan pangraosan ingkang lebet ( fiksasi ) ngenani asosiasi khusus kangge ngemutaken sacara otomatis lan praktik gegayutan kaliyan peningkatan. Umpami latihan ngucap, lan praktik nyerat.
bebas inggih punika satunggaling strategi ingkang penting ing dalem pasinaon ingkang nganjuraken ngagem pinten – pinten lingkungan sinau. Sinau bebas saged dipunwujudaken mawi sinau ingkang dipunrencanaaken ingkang dipunlampahi kaliyan tiyang individu ing ngandhap pimpinan dwija
– konselor, ingkang ngidentifikasi masalah, topik, utawi proyek.
dalem investigasi kelompok pelajar dipunbiyantu kangge garap pinten – pinten aspek saking kelompok utawi kelas kangge ningkataken kompetensi ing
ingkang badhe ningkataken kawruh lan kaprigilipun ing dalem kawasan isi ingkang khusus. Pendekatan laboratory
dipundefinisiaken minangka prosedur pasinaonan kaliyan bab pundi sebab,
akibat, hakikat, utawi gejala – gejala sosial, psikologi, utawi fisikal, dipuntamtuaken kaliyan pengalaman ing ngandhap kondisi ingkang terkontrol. Definisi ingkang saged dipunterapaken ing kawasan kurikulum ingkang boten sains.
proses lan evaluasi pasinaonan ingkang kapusat saking tiyang ingkang sinau. Metode puniki ngakeni bentenipun ing antawasipun individu, ingkang sacara nyata sampun wonten awit jaman Yunani kuno kaliyan dwija kadosta Socrates lan Plato.
dipunmaksud kaliyan metode tingkang aku inggih punika satunggaling pendekatan kangge ngewahi tingkah laku para pelajar ingkang badhe biyantu piyambakipun dados individu ingkang langkung produktif lan terarah.
asalipun saking basa Latin ingkang ateges antawis. Makna kasebut saged dipuntegesi minangka pirantos komunikasi ingkang dipunginaaken kangge bekta satunggaling informasi saking satunggaling sumber kangge panarima.
media inggih punika sadaya bentuk lan saluran ingkang dipunginaaken kangge maringi pesen utawi informasi. Menawi dipungayutaken kaliyan kagiyatan pasinaon mila media saged dipuntegesi minangka pirantos komunikasi ingkang dipunginaaken ing dalem proses pasinaon kangge bekta informasi saking pendidik marang lare didik ( Heinich, et al., 1996 ). Miturut Briggs ( 1970 ), media inggih punika sadaya bentuk fisik ingkang
saged maringi pesan saha ngrangsang lare didik kangge sinau.
pinten – pinten pangertosan media ing inggil, saged dipundudutaken menawi pangertosan media ing dalem pasinaonan inggih punika sadaya bentuk pirantos komunikasi ingkang saged dipunginaaken kange maringi informasi saking sumber marang lare didik ingkang anggadhahi ancas ngrangsang lare didik kangge ndherek kagiyatan pasinaon.
B. JINIS – JINIS MEDIA PENDIDIKAN
Klasifikasi media miturut Heinich dkk ( 1996 ) kanthi adhedasar bentuk fisikipun :
puniki asring dipunsebat minangka media pameran utawi displayed media. Jinis media ingkang kagolong media ingkang boten saged dipunproyeksiaken, inggih punika :
puniki dipunpryoseksiaken marang layar kaliyan ngiginaaken pirantos khusus ingkang dipunasmani proyektor ( overhead projector, slide projector,lan opaque projector ). Media ingkang kagolong media ingkang dipunproyeksiaken antawisipun :
audio arupi media ingkang fleksibel, mirah, praktis lan ringkes, saha gampil dipunbekta. Media puniki saged dipunginaaken, sae kangge kebetahan sinau kelompok utawi sinau individual. Ingkang
media audiovisual kanthi anggadhahi unsure gerak lan swanten, video saged dipunginaaken dados pirantos kangge biyantu
saged dipunateges minangka paket bahan wucal ingkang kasusun saking
pinten – pinten jinis media ingkang dipunginaaken kangge jlentrehaken satunggaling topik/materi tartamtu, ingkang dipunjangkepi kaliyan study guide, lembar kerja, lan modul. Tuladha multimedia kit inggih punika pirantos praktikum.
C. PERAN MEDIA ING DALEM PENDIDIKAN
dalem proses pasinaon media anggdhahi kontribusi ing dalem ingkataken mutu lan kwalitas piwucalan. Wontenipun media boten among biyantu pendidik ing dalem maringi materi wucalan, nanging maringi nilai langkung marang kagiyatan pasinaon. Kemp, dkk. ( 1985 ) jlentrehaken kontribusi media ing dalem kagiyatan pasinaon antawisipun :
1. Nyaosaken materi wucal andadosaken langkung standar.
3. Kagiyatan sinau saged andadosaken langkung interaktif.
4. Wekdal ingkang dipunbetahaken kangge pasinaon saged dipunkirangi.
6. Pasinaon saged dipucaosaken ing pundi lan kapan kemawon miturut kaliyan ingkang dipunpenginaken.
7. Ningkataken sifat positif lare didik lan proses sinau dados langkung kiyat/sae.
8. Peparingan nilai positif kangge pendidik.
ngenani peran media ing dalem pasinaon miturut kemampuan maringi wawasan ingkang kathah ngenani pemanfaatan ing dalem pasinaon.
ingkang sampun dipunjlentrehaken ing inggil saged dipunpundhut dudutan inggih punika menawi dados dwija professional kedah taat marang Allah swt, jembar kawruhe, solah bawanipun sae. Sanesipun punika dwija ugi saged migunaaken metode pasinaon miturut kemampuanipun piyambak lan ugi saged manfaataken media miturut fasilitas ingkang wonten supados para lare didik boten bosen ing dalem
Yo WIS, lek ngono kuwi tak panggil MAS WISNOE, beh keren men…wenak’e WIS ae…ha…ha…ha…wah ngko lek okeh ngomen’e awake ngerti….by
Minangkani panyuwunipun para kadang dwija basa Jawi, supados saged ngunggah rancangan pembelajaran basa jawi kelas IX, pangapuntenipun nembe saged kalampahan. Rancangan Pembelajaran menika namung minangka kangge tuladha dodos saged kajumbuhaken kaliyan kawontenan sekolah panjenengan piyambak. maturnuwun Sumangga ingkang ngersakaken saged ngundhuh.
RPP kls 9 KD 3.1 dan 4.1_Anoman
Perlu dipun gatosaken Pupuh Dhandanggula ingkang kaemot, mliginipun pada katiga gatra kasanga menika mboten jumbuh kalian guru wilangan lan guru lagunipun sekar Dhandhanggula
Reply	mgmpjawapemalang, on 25 August 2015 at 13.40 said:	maturnuwun sanget kang mas, panci leres menika kirang setunggal tembung “puniki”.
pitakoan ing ngisor iki kanthi milih wangsulan kang paling bener!
Beras dadi kabutuhane masyarakat, mula ya ora nggumunake manawa ora sethithik beras kang kudu dicawisake. Dene kang kajibah nyukupi beras ora liya para among tani, srana nggarap sawah nandur pari.
Pangolahe lemah kawiwitan gawe pawinihan. Cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan yaiku pari
dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni, yaiku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah dening luku. Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, bakda iku, lemah dilebi lan dileremake sawatara dina supaya suket lan gegodhongan padha bosok dadi lemi. Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake, lumrahe pak tani nampingi utawa nembok galengan supaya ora padha bolong, bisa wutuh, rapi lan rata.
Watara setengah sasi tandur wiwit ijo, mracihnani yen urip, diarani nglilir. Watara umur sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba kanggo ngilangi suket sing ngganggu, uga duwe tujuan nggemburake lemah. Bakda iku tanduran dirabuk. Ora antara sasi tandur dadi ijo royo-royo, gumadhung. Tandur mekar, mundhak gedhe lan dhuwur. Ora suwe maneh mlecuti, siji loro katon wulene. Dene yen wulen pari wis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen kang mentes padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak. Saya suwe pari saya kuning. Yen wis mangkono becike sawah disat supaya nyepetake pari padha tuwa. Sawise sesaji “wiwitan” dileksanani, pari banjur dipanen.
1. Damel pawinihan menika kajumbuhaken kaliyan menapa?
2. Apa lelabuhane para among tani marang masyarakat?
3. Apa karepe dene lahan didhayungake sawise diluku?
a. Supados suket tuwin gegodhongan saged enggal bosok..
4. Gawe pawinihan ing papan kang banyune angel, adate katindakake kanthi cara ngurit. Kepriye carane gawe pawinihwn kanthi cara ngurit?
b. Wiji didhedher ing lemah teles, wujud gabah kang wis nokol/thokol
5. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni. Apa karepe sawah disukoni?
6. Apa paedahe namping lan nembok galengan?
c. Supados ketingal sae lan nengsemaken menawi dipunsawang
d. Supados galengan boten bocor, ketingal rapi lan rata..
7. Watara pirang sasi tanduran katon ijo royo-royo utawa wis gumadhung?
8. Manawa wulen pari wis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen kang … padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak.
9. Gambar 1 ing ndhuwur mujudake piranti olah tetanen kang aran ….
10. Gambar 2 ing ndhuwur iku kalebu gambar piranti kanggo tetanen. Yaiku piranti kanggo ….
11. Margi saking Wonosari tumuju Ngayogyakarta menggak-menggok pramila dipunpasang rambu-rambu lalu lintas ingkang wujudipun gambar ….
Kabeh gambar ing pilihan wangsulan ing ndhuwur warna dhasare kuning
12. Gambar 3 mujudake tandha gambar rambu lalu lintas, yaiku kalebu jinising rambu ….
Gambar 4 warna dhasare abang, ana tandha garis putih tengah
14. Tandha rambu lalu lintas gambar 4 tegese ….
16. Ukara-ukara ing ngisor iki kang ora migunakake tembung camboran dumunung ing ukara ….
17. Jalma manungsa, sato kewan lan tetuwuhan iku kabeh titahing Gusti Kang Akarya Jagad. Tembung jalma manungsa, sato kewan kalebu tembung ….
18. Apa gunane tembung garba ing tembang macapat?
Esuk-esuk mbak ayu yo padha nutu,
19. Guru wilangan lan guru lagune gatra 1 tembang pocung ing ndhuwur yaiku … .
20. Pancen nyata Pak Tani panggawe boga. Tembung boga ing gatra 4 tembang pocung ing ndhuwur tegese ….
21. Wacan 3 ing nginggil manut wujudipun kalebet ….
22. Soroting surya krasa panas. Dasanamanipun tembung surya inggih menika ….
23. Kepriye wangsulanmu nalika ana tamu arep ketemu Bapak, ananging Bapak lagi tindak.
a. “Bapak kula kesah, kersane napa?”
b. “Bapak kesah, kersane napa nggih?”
c. “Bapak nembe tindak, sekedhap malih wangsul.”
d. “Bapak nembe tindak, sekedhap malih kondur!”..
24. Yen pinuju liwat ing ngarepe wong kang lagi lelungguhan, prayogane … .
a. Mlaku alon awak rada mbungkuk, karo matur “nyuwun sewu”..
b. Mlaku alon awak rada mbungkuk karo matur “mangga”.
c. Mlaku alon karo matur “nyuwun sewu”
25. Manut wujude rumpakan ing ndhuwur kalebu jinising tembang macapat pupuh … .
26. Anak putu aja lena. Tegesipun ukara ing gatra 2 tembang macapat ing nginggil tegesipun inggih menika ….
d. Putra wayah ampun ngantos kirang ing pangatos-atos..
27. Apa irah-irahane wacan ing ndhuwure?
28. Para among tani saiki akeh kang nindakake Panca Usaha Tani, kang duwe pangajab supaya kepriye?
c. Supaya anggone tetanen saya maju, asile saya tambah..
29. Swarane kaya guntur. Ukara iku manawa katulis nganggo aksara Jawa kang bener … .
Tulisan aksara jawa iku manawa katulis latin … .
Mugi gusti pangapuro sekatahing duso kulo
resik, putih lan ketok enom maneh. Mat Penceng bungah atine, ben
Pertama pas nang pasar atom onok ibu-ibu tuku kain.
“Ning, ayo bedhe’en piro
Penceng mbedhe’i maneh nang arek-
Pas dulin nang Delta Plasa, Mat Penceng antri pesen mangan nang
McDonald. Bareng oleh giliran, Mat Penceng ditakoni pelayane arep pesen
“Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe’en piro se umurku?” jare
“Kiro-kiro 27 mas” jare pelayane.
Lha pas arep mulih, nang parkiran Mat Penceng pethuk ambek nenek-
Lagek oleh rong putaran, Mat Penceng
wis mbalik nang simbah iku ambek bengok-bengok njaluk tulung.
“Mbah, tulung mbah !!!, aku diuber-uber satpam dikiro wong gendeng.
“Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek umurku,
opo rahasiane mbah?” takok Mat Penceng gak
Mari mangan, Bunali takok nang pelayane “Daging opo iku
“Aku gak gelem mbayar, lha mosok baksone onok kecoake” jare Bunali.
Pelayane akhire ngalah, Bunali gak perlu mbayar. Bunali sueneng akale
Pas katene mulih, Bunali protes maneh nang pelayane opoko kok pent-
Wonokairun akhire terpaksa mlaku mulih nang Sepanjang buntelan ko-
Aku kudhu isok mbales ngisin-ngisin wong elek iki,
Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno
nggilani !!!, Koen kiro aku iki homo tah mbah. Masio elek, aku
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuh-
misuh gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.
Koyoke supir taksine iku wis lali ambek Wonokairun.
Pas sampek Pacet, pacare njaluk indehoi nang njero montor.
Gempil njaluk time-out metu montor dhiluk apene rokokan.
Pas katene nyumet rokok, sekok kadhoan Gempil ndhelok onok wong
“Lho awakmu Pil, pancen aku lagi apes bengi iki, katene golek gendakan
Wis ngene ae, yok opo lek ijol-ijolan ae, montormu tak genti bane terus
Gempil, moro-moro onok wong kampung siskamling nggedhor kocone mon-
“He !!! Lagi opo awakmu nang kono ? “takok wong kampung mbentak
“Anu Pak, sak jane aku lagek weruh lek iki bojoku dhewe pas sampeyan
taun mulai cerito, “Paling gak uenak iku lek
Wak Nyo sing umure 70 taun gak gelem kalah, “Lho durung weruh kon
yo, paling gak uenak yo lek umur pitung puluh. Mangane kudhu bubur
bayi maneh. Mari ngono, ben arep longgo mesti mules kebelet setor, tapi
Wak So takok,”Lho peno yo anyang-anyanen koyok aku ngene yo ?”.
“Yo gak se, aku tetep isok pipis lancar ben isuk jam 6.
“Cak, aku melok seneng lek sampeyan ndhuwe pemikiran koyok ngono.
“Iyo tah dhik, ngomong opo wong iku nang awakmu? takok Muntiyadi
“Jarene, sampeyan iku imut-imut ambek seksi Cak, terus wong iku takok
dhewe, opo maneh isok muning mak tiing !. . .
“Bes, opo iku jenenge . . .” takok Togog anake Wak So pas ndhelok
“Aku yo gak weruh pisan nak . . .sak umur-umur lagek pisan iki onok
lawang wesi koyok ngene.” jare Wak
Wak So bingung ambek kemlecer ngematno arek wedhok iku.
Bunali pusing soale ben isuk ndhik kebon semongkone onok tembelek.
Akhire Bunali masang pengumuman sing tulisane ngene “Ini kebunku,
Dhadhak tulisane onok sing ngganti ngene “Ini pupukku, untuk
golekno sing liyane ae yo . . .”
“Aku kudhu pethuk ambek Sablah.” Wonokairun mekso.
Akhire Mamane ngongkon Sablah metu seko petarangan, tibake areke
“Mbah, sampeyan wis weruh tah lek taripku iku limang juta sekali book-
Gathik kakean cangkem, Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine
Mari ngono, Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu arena. Bareng
“Aku pingin pethuk ambek Sablah” jare Wonokairun.
“Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek taripku pancet limang juta
Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari dis-
“Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek tarifku pancet limang juta sekali
“Mbah, sampeyan iku cik lomane ambek aku, sak umur-umur gak ono
lansung ping telu. Seko ndheso endhi sam-
peyan Mbah ?” takok Sablah.
“Aku seko Sepanjang” jare Wonokairun.
“Lho iyo tah !!, aku ndhuwe dulur nang Sepanjang pisan.” jare Sablah
“Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu
“Cak rasane aku wis gak cocok maneh ambek sampeyan . .”jare Wiwik.
“Kaosmu tak pek gawe kenang-kenangan” jare Tatang.
“Lho ojok cak, iku kaos
“Iyo Cak, bapakku ben ndhino yo nakokno sampeyan terus “jare Wiwik.
“Iyo tah, waduh aku gak ngiro lek bapakmu
mari mergoki Bapak ambek Yuk Jah wong loro . . .” jare Tole
“Sik tak la, alon-alon lek cerito, longgo sing nggenah dhisik ..”jare Rom-
“Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak
“Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek Bapakmu
teko, ceritone lagek diterusno. Aku
“Yok opo se peno iku, wong aku sering tuku kok !” jare Romlah muring-
“Lho sampeyan onok contone tah ?” jare sing dhodhol.
“Yo!. Iki lho barange.”jare Romlah ambek ndhudhuhno wadahe deodor-
“Ning !! Iki ngono deodorant biasa sing kanggo kelek”jare sing dhodhol.
“Lho peno iku sing ngengkel ae, woconen tah tulisane iku.” jare Romlah
ambek njentit ngangkat roke sampek “bagian bawah”e kethok.
Romlah gelagepen, ambek Muntiyadi sirahe di-
“Wis saiki ngomongo maneh !!! Awakmu sik pingin pethuk ambek Gem-
pil tah ???!!!,” jare Muntiyadi maneh.
“Iyo cak . . .” jare Romlah.
Langsung sirahe Romlah didelep nang bak mandi luwih sui
“Iku sik gak sepiro. Mari dipecat, aku mulih gasik. Pas sampek omah,
“Wis gak usah dipikir. Bojomu lak pancen ngono kelakuane, pegaten
“Iku sik gak sepiro. Aku wis
“Opoko bojomu iku, wong tak dhelok bojomu iku tahes ngono lho.” jare
“Ngene lho Cak. Aku iki biasa njajan. Lha pas mari main malam
“Lha opo lho masalae ?” Cak So malih bingung.
“Mari tak ke’i seket ewu, dhadhak aku disusuki selawe.”
Mari kencan ambek pacare, Cak War kepingin rokokan.
Mari rogoh-rogoh celono, Cak War gak nemu koreke, terus takok pacare
“Koreke nang laci Cak. ” jare pacare Cak War.
Pas mbukak laci, tibake Cak War ndhelok onok fotone wong lanang
irunge mirip.” Cak War mbedhek maneh.
“Dhudhuk Cak, peno salah maneh. ” jare pacare.
“Lek ngono sopo wong iki ?” Cak War tambah penasaran.
“Wah . .pancen kebacut anak bojoku mosok lali ambek ulang tahunku
pokoke aku onok kejutan gawe sampeyan.” jare Yuk Ni.
Pas ditinggal ijenan, Cak Dri wis mbayangno
merem mbayangno bodine Yuk Ni ambek wudho kelesetan
ing saurut pinggiring lepen. Dumadakan mboten kajarag kancil ngidak keyong. Keyong lajeng ndhelik angslup ing griyanipun. Keyong mangertos bilih ingkang ngidak kala wau punika kancil. Keyong lajeng ngetilakaken medal saking griyanipun.
Kancil wicanten, Huh, mlaku kok klular-klulur kaya pratapa wong ora kolu tajin. Mbok setahun muput ora teka nggone!”
Keyong gumujeng, ing batin kepengin melehaken kancil ingkang kondhang sugih akal punika. Keyong lajeng mangsuli,”Cil,aja ngepal dhisik! Senajan lakuku klular-klulur kaya ngene, yen kotantang balapan mlayu durung karuan aku kalah.” Kancil rumaos dipun tantang, manahipun mrekitik, lajeng mangsuli,” Yong, yen mengkono sing nantang kuwi dudu aku, nanging kowe. Yen mengkono sing kokerepake, ayo dak ladeni. Kapan lan ana ngendi?”
Cekaking carios, kancil kaliyan keyong sampun sami sarujukipun bilih benjing-enjing sami balapan wonten ing lepen ngriku. Tebihing watawis kalih atur meter, batosipun kancil gumujeng lan ngungun, dene keyong kawantun-wantunipun nantang balapan mlajeng kaliyan kancil. Batosipun keyong ugi gumujeng bilih kancil badhe kalampahan kaweleh.
Enjingipun kalampahan kancil lan keyong sampun sami dumugi ing papan undhang,”Yong, kowe wis tekan ngendi?” keyong mangsuli, ”Aku ana kene. Wis tekan ngarepmu, ayo mundhak kadohan kalahmu!”kancil kaget dene keyong wonten ngajengipun. Plajengipun kancil radi dipun rikataken, kancil taken malih,”Yong, kowe wis tekan ngendi?” Keyong mangsuli, “Aku wis tekan pungkasan! Ayo cepet dakenteni, aja nganti kalah karo wong klular-klulur!”
Kancil rumaos kawon, mlajeng wangsul lan boten wanton kapanggih keyong. Sajatosipun mimpangipun keyong punika naming jalaran akal. Keyong ngajak sadaya kancanipun jejer-jejer lan ndellik saurutipun
Lawton,Gordon, Ing, Gibby, Pring, Moore,
metu maring lor kidul wetan. Sing manjhing sing urung niate kungkuban. Adoh basa basanin
angina sakelir Ngidul mebaret kulon, wetan mebaret mebalik kangan rah Sriyep sriyep mliwis putih naut pupulan
nganti saiki. Panjebar Semangat digunaaké dr. Soetomo kanggo nyengkuyung kamardikan Indonésia kanthi sesanti Suradira jayaningrat lebur déning Pangastuti. Ing jaman nalika kababar, Panjebar Semangat dianggep ora lumrah amarga migunaaké basa Jawa ngoko. Soetomo, pangadeg Boedi Oetomo, nduwé panemu yèn basa ngoko bisa gampang diserep déning wong cilik lan luwih égalitèr. Sekawit, majalah iki dipimpin déning Imam Soepardi nganti sédané ing taun 1963. Saiki, Panjebar Semangat (kang asring dicekak dadi PS) kapimpin déning Moechtar.
Kalawarti iki klebu institusi pers paling tuwa sing isih urip tekan saiki ing Indonésia. Mangsa-mangsa awal mung bisa nyithak 2.000 èksemplar. Nanging ing taun 1936, Panjebar Semangat bisa nyithak 6.000-12.000. Mula ora anèh yèn kalawarti iki onja ing antarané médhia liyané.
Ing jaman Jepang, Panjebar Semangat kudu tutup sawetara wektu lan lagi bisa kacithak manèh ing taun 1949. Terbitané sansaya ndedel dadi 88.000. Ing taun 2000, majalah iki nyithak 20.000-an èksemplar.
Majalah iki kasebar ora mung ing Jawa utawa Indonésia waé, ananging uga nganti Suriname, Kaledonia Anyar, Malaysia, Thailand, Burma, lan Vietnam.
Ing warsa 2013 Panjebar Semangat pikantuk bebungah saking Musèum Rékor Donya Indonésia minangka kalawarti kang nggunakaké basa laladan paling tuwa ing Indonésia. Bebungah iki diparingaké déning MURI ngepasi ing dina ambalwarsa Panjebar Semangat kang kaping 80, ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panjebar_Semangat&oldid=1105504"	Kategori: Pers basa Jawa	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.14, 23 Oktober 2016.
dheweke nembe ngracuni kuripan kanthi sikap lan panggawe ala. Sopan santun ndelokake kwalitas kepribadian sawong menungsa. Tambah cendhek ati lan tumindak dadi sawong menungsa, mula dheweke badhe tumindak sopan lan santun kanthi tulus lan kebak ngandel awak.
Cekak Budi Pekerti Bahasa Jawa Tentang Sopan Santun
Sopan santun yaiku kanggonan saka panggawe awak sing terekspresi saka kwalitas sak njero moral. Moral kuwi dhewe ngrupakne sawijining sing dipakolehake saka ati nurani, sing diekspresikan jero panggawe lan cara mikir. Sawong menungsa sing nyopan santun cendhek, biyasane sangka dene kwalitas moral awake sing cendhek. Lan hal iki diamargakne, ati nuraninya terisi kanthi aji-aji negatif.
Kanthi tambah ora praduline wong-wong kanggo sopan santun jero kuripan, nunjukake ilange ati becik jero kuripan. Lan masalah iki, mesti badhe dadi sawijining sing ala jero pamotan kuripan sosial sing luwih tertib ugo harmonis. Tanpa sopan santun, wong-wong badhe kelangan laku becike jero ngladeni kuripan.
Waos Ugo: Contoh Cerita Liburan Tugas Bahasa Jawa
Sopan santun yaiku energi positif, sing bisa nyiptake kuripan pribadi sing luwih nduwe kwalitas. Amarga, wektu sawong menungsa nduweni sopan santun jero sikap lan panggawe, mula dheweke nembe ngulakne energi becik marang wong liya, lan wong liya sing rumangsakne energi becik kesebut, atine dadi luwih praduli kanggo ngladeni energi sopan santun. Artine, wong-wong sing sopan santun sanuli mbisakne pangandel luwih saka wong liya. Sopan santun dudua panggawe sing ngethok-ethok becik kanggo siji kepentingan, ning ngrupakne tumindak saka sikap cendhek ati, sing dikuwatake saka etika lan integritas pribadi jero konsistensi panggawe.
Sopan santun bisa dadi duwe sapa wae. Ning, kanggo nduweni sopan santun dadi kanggonan saka panggawe kepribadian sing becik, sawong menungsa kudu ngrawat kwalitas morale kanthi aji-aji kuripan positif sing etis, nuli diungkapkan jero integritas pribadi sing konsisten kanthi sikap cendhek ati kanggo ngladeni kuripan.
Sopan santun dipakolehake saka kwalitas wong becik, sing bener-bener urip kanggo mujudtake rasa bekti awake nang wong liya; liwat tata basa, sabar, ekspresi lan panggawe liyo sing santun.
Sopan santun badhe dadi tambah ngaruh kanggo kebecikan awak dhewe lan wong liya. Wektu sawong menungsa bisa ngembangke ati nuranine kanggo tata krama kuripan, sing ngajeni wong liya, lan bersyukur dhuwur apa sing diduweni, tanpa ana pangrasa ora dhemen marang sing liya.
Polda Jawa Tengah memanggil ulang Pengageng Sasono Wilopo Keraton Surakarta Gusti Kanjeng Raden (GKR) Wandansari alias Koes Murtiyah
dipuserke ing njaba kutha Pinrang, yatu neng Pantai Lowita Tasiwalie Kecamatan Suppa.
lan infrasturuktur dalan kajaba panorama pantai sing becik.
Mengkone bakal ana atraksi budaya, yaiku mappadendang, Marrodo, Mattojang lan Simponi Kecapi, diomongke sacacah pihak gelem teka ing pantai Lowita, yaiku pangarep ASITA
dianakake ing pinggir segara, atusan siswa sekolah sak Kabupaten Pinrang melu ngrameke acara saka kalangan pemuda kanthi klambi adat saka
nuju Enrekang diaji luwih efisien wayah lan antara dadine dalan menyang Malimpung arep diambakne maneh.
becik dipegunungan arepa segara kari dibenahi, ngonoa panggon panggon jajan panganan khas Pinrang ana ngendi-endi lan Hotel nduwe lintang telu bakal dibukak ing sasi desember sing bakal
Basa iku minangka sarana kanggo komunikasi, kanggo nglantarake marang sawijining maksud utawa kekarepan marang wong sing diajak guneman. Basa uga dadi sarana kanggo nglairake panguneg-uneg kanthi cara nulis utawa maca. Mula anggone nggunaake basa kudu trep ora kena tumpang suh, kudu mangerteni marang sapa sing diajak guneman. Mula basa iku duweni unggah-ungguh. Dene unggah-ungguhing basa iku sabenere akeh banget nanging sing lumrah digunakake iku ana 4 yaiku:
Wujude: Tembunge ngoko kabeh ora ana kramane.
– Kowe mengko sore sida ngampiri aku les?
– Dhik, yen arep ndelok pameran, aku mengko tulung ampirana ya!
Wujude: Tetembunge ngoko kacampuran karma inggil.
– Dhik, sliramu mengko nek kondur arep nitih apa? Apa kersa
– Aku mau ngundhuh pelem akeh, Panjenengan apa kersa dakaturi?
Wujude: Tembunge madya (ater-ater lan panambange karma)
a. Kanggo marang kanca sing wis kulina, padha drajate lan ngajeni.
c. Priyayi marang sedulure tuwa kang luwih cendhek drajade.
– Sampeyan niku manawi kesah dhateng kantor napa taksih kiyat mbekta
– Napa ndika saking desa ngriki mawon to mas?
Wujude: Tetembungan krama (ater-ater lan panambang krama)
– Kula badhe matur dhateng ibu, bilih manawi saestu sowan dhateng
– Tindak-tandukipun kanca kula ingkang naminipun Edo punika lucu
Tegese tembung ngoko, yen ditlusur saka tembung koko, oleh ater-ater ng-, tegese ngoko padha karo ngowe, kang tegese nyebut kowe marang wong sing diajak guneman. Kanthi mangkono, tembung ngowe /ngoko mengku teges ora nganggo pakurmatan.
Saliyane tembung ngoko, ana tembung krama sing mengku teges ngurmati utawa luwih ngajeni.
Tembung ngoko lan krama iku panganggone mengku karep werna loro, yaiku :
a. Tembung ngoko : godhong, pari, klambi
b. Tembung krama : ron, pantun, rasukan
2. Kanggo nyebut tataraning basa miturut undha-usuke:
b. Basa krama : Kula badhe kesah rumiyin.
Adhedhasar katerangan ing dhuwur iku, tembung ngoko ora padha karo basa ngoko, semono uga tembung krama ora padha karo basa krama. Cethane maneh, tembung beda karo basa. Mung bae perlu dimangerteni yen tembung basa ing pasrawungan padha tegese karo tembung krama. Contone kaya ing ukara loro ngisor iki :
(1) Omonganmu sing keri kuwi basakna.
(2) Omonganmu sing keri kuwi kramakna.
Adhedhasar undha-usuk panganggone, sing pokok basa Jawa dipilah dadi rong tataran, yaiku basa ngoko lan basa krama. Tembung – tembunge uga kaperang dadi rong werna, yaiku tembung ngoko lan tembung krama. Mung bae, amarga basa sing rong tataran iku isih bias dipilah-pilahake maneh, tembung krama sing dienggo uga bisa warna-warna. Ana sing diarani tembung krama madya, krama enggon-enggonan, krama desa, krama inggil, lan krama andhap. Ing perangan liya isih ana tembung ngoko, nanging ora werna-werna kaya tembung krama .
Tembung ngoko iku cacahe akeh dhewe ing antarane tembung-tembung liyane. Kejaba tembung thok sing ora ana kramane, tembung-tembung liyane sing dudu tembung ngoko mesthi ana tembung ngokone. Tuladhane, tembung krama abrit, dalu, lan sakit duwe tembung ngoko abang, bengi, lan lara. Semono uga tembung krama inggil sare, rikma, lan grana ana tembung ngokone, yaiku turu, rambut, lan irung. Saliyane iku, tembung kasar kaya modar, mbadhog, lan nyekek kang uga kalebu tembung ngoko.
Ana maneh tembung liyane sing uga kapetung tembung ngoko, yaiku tembung ngoko sing ora ana tembung kramane. Dadi tembung ngoko sing dikarepake iku uga dianggep minangka tembung krama. Gandheng karo kanyatan sing kaya kuwi diarani tembung ngoko krama utawa krama ngoko. Tuladha: tembung tempe, kamar, lan kewan, ngoko lan kramane padha bae.
Banjur apa titikane tembung ngoko kuwi? Ora kabeh tembung ngoko ana titikane. Mung saperangan bae sing bisa diterangake titikane adhedhasar wujude tembung iku sing katon. Upamane adhedhasar ater-ater (awalan) utawa panambang (akhiran) sing ana ing tembung iku. Lire, tembung-tembung sing oleh ater-ater di-, panambang –(n)e, utawa –(k)ake lumrahe kalebu golongane
tembung ngoko sing liyane rada angel diterangake amarga ana gandhenge karo dumadine tembung krama saka tembung ngoko iku. Cethane, akeh tembung krama sing dumadine amarga anane owah-owahan swara ing tembung ngoko. Mula saka iku, tembung sing durung ngalami owah-owahan swara iku bisa klebu golongane tembung ngoko.
Cacahe tembung krama mesthi bae luwih sethithik tinimbang cacahe tembung ngoko awit ora saben tembung ngoko ana tembung kramane. Kosok baline, saben tembung krama mesthi ana tembung ngokone. Kajaba iku, tembung ngoko-krama sing wilangane akeh banget uga kapetung golongane tembung ngoko.
Ora kabeh tembung krama bisa diterangake titikane. Mung saperangan bae sing bisa diterangake, upamane, adhedhasar tetenger ing ngisor iki:
Kena dipesthekake yen tembung sing ole ater-ater dipun-, panambang –(n)ipun, utawa –(k)aken klebu golongane tembung krama.
Tembung-tembung ngoko-krama uga bisa diwuwuhi ater-ater utawa panambang iku amarga tembung kuwi pancen bisa dadi tembung ngoko lan bisa dadi tembung krama.
Owah-owahan swara iku bisa diterangake kanthi njejerake tembung krama iku karo tembung ngokone. Tembung sing wis ngalami owah-owahan swara kalebu tembung krama, dene tembung sing dadi asale, sing durung owah, diarani tembung ngoko.
Yen diarani tembung krama ngono bae, sing dikarepake yaiku sakabehing tembung sing dadi kramane tembung ngoko. Saperangan bisa dititeni sarana titikan kaya sing wis diterangake ing dhuwur, dene tembung krama sing liyane ditemtokake adhedhasar panganggepe masarakat. Lire, sawenehing tembung iku diarani tembung krama apa dudu, sing nemtokake masarakat. Bisa uga sing ing kene dianggep tembung krama, ing liya panggonan dianggep dudu tembung krama. Mula saka iku, krama enggon-enggonan (dhialek) kaya kuwi uga klebu golongane tembung krama. Contone: mantun (rampung), tungkas (weling) , dhekeman (kedhele), lan kirangan (ora ngerti)
Klebu uga golongane tembung krama yaiku tembung-tembung sing diarani krama desa. Nitik saka arane, tembung-tembung iku lumrahe sing nganggo wong-wong desa, dudu wong weton sekolahan, utawa dudu kulawarga priyayi. Tembung-tembung sing wis krama malah dikramakake maneh, dene tembung sing kudune ora kena dikramakake uga dikramakake. Contone: tembung krama ajrih lan jawah dikramakake dadi ajros lan jawuh, dene jenenge panggonan Kaliurang, Semarang, Wonosari, Madura dikramakake dadi Lepenurang, Semawis, Wonosantun, lan Medunten.
Ana maneh tembung krama sing diarani krama madya. Masarakat akeh sing ngerti marang tembung iki amarga pancen kerep dienggo ana ing pasrawungan saben dinane, yaiku ing pasrawungan mardika sing ora kawengku ing kaanan resmi, tata cara, utawa paugeraning guneman sing kenceng. Mula ora nggumunake menawa tembung krama madya kuwi akeh sing awujud wancahan utawa tugelane tembung krama sing umum, sing dianggep luwih becik. Conto ing ngisor iki bisa aweh gambaran bab wujude tembung krama madya sing dikarepake iku lan tembung krama sing dianggep luwih becik.
Adhedhasar andharan ing dhuwur, saora-orane ana telung golonganing tembung sing klebu ewone tembung krama, yaiku (1) krama enggon-enggonan (dhialek), (2) krama desa, lan (3) krama madya. Tetelune dianggep ora mathuk yen dienggo guneman ing basa Jawa sing samesthine awit ana tembung liyane sing dianggep luwih mapan lan luwih becik. Kanthi mangkono, yen tembung sing dianggep luwih mapan lan luwih becik iku diarani tembung sing baku, tembung sing telung golongan iku kena diarani tembung sing ora baku.
Wujude tembung krama inggil beda banget karo tembung krama. Lire, akeh tembung krama sing wujude bisa digathuk-gathukake utawa ana empere karo tembung ngokone, nanging yen tembung krama inggil babar pisan ora ana empere karo tembung kramane lan uga tembung ngokone.
Tembung krama inggil digunakake kanggo ngurmati utawa ngajeni wong sing pantes dikurmati utawa diajeni. Bab iki jumbuh karo anane tembung krama inggil, yaiku krama kanggo aweh pakurmatan marang wong sing dikarepake kanthi cara ngluhurake wong iku (inggil ; dhuwur, luhur). Mula saka iku, cacahe tembunge winates, upamane:
(a) Tembung kang mratelakake pakaryan : sare, dhahar, wungu, tindak
(b) Perangane awak : grana, asta, rikma, palarapan
(c) Tembung tata pernah : panjenengan, rayi, eyang
(d) Barang darbe utawa panganggo : dalem, asma, lancingan
Wujude tembung krama andhap uga ora beda karo wujude tembung krama inggil . Semono uga ancas panganggone ora beda karo tembung krama inggil, yaiku kanggo ngurmati utawa ngajeni wong sing pantes kinurmatan utawa ngajenan. Mung bae, beda carane. Tembung krama inggil digunakake kanggo ngluhurake wong sing dikarepake, dene tembung krama andhap digunakake kanggo ngasorake dhiri pribadine wong sing guneman utawa sing ngurmati (andhap; cendhek, asor).
Cacahe tembung krama andhap ora akeh, malah mung sethithik banget, yaiku mung winates ing tembung-tembung sing mratelakake pakaryan. Contone : matur, nyuwun, lan nyaosi.
Banjur apa titikane tembung ngoko kuwi? Ora kabeh tembung ngoko ana titikane. Mung saperangan bae sing bisa diterangake titikane adhedhasar wujude tembung iku sing katon. Upamane adhedhasar ater-ater (awalan) utawa panambang (akhiran) sing ana ing tembung iku. Lire, tembung-tembung sing oleh ater-ater di-, panambang –(n)e, utawa –(k)ake lumrahe kalebu golongane tembung ngoko.
Titikane tembung ngoko sing liyane rada angel diterangake amarga ana gandhenge karo dumadine tembung krama saka tembung ngoko iku. Cethane, akeh tembung krama sing dumadine amarga anane owah-owahan swara ing tembung ngoko. Mula saka iku, tembung sing durung ngalami owah-owahan swara iku bisa klebu golongane tembung ngoko.
Cacahe tembung krama andhap ora akeh, malah mung sethithik banget, yaiku mung winates ing tembung-tembung sing
Ateges Dewekne Isih Sungk... (1697)
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
ndudohi.....wis anggep wae pacarmu ndisik, gek sing marake arep akad ki grogi opo to yooo....Wis mas, ra sah grogi.....
wis anggep wae pacarmu ndisik, gek sing marake arep akad ki grogi opo to yooo....Wis mas, ra sah grogi.....gek
dewe yo urung ngalami nikah dadi yo ra iso ndudohi.....wis anggep wae pacarmu ndisik, gek sing marake arep akad ki grogi
NIKAHIPUN LAN KAWINIPUN ......BIN.... KANTI MAS KAWIN KASEBAT TUNAIWASALAM,matur suwun masukanipun mas... berarti iso latihan seko saiki, wis ono contekan kalimat
berbahasa jawa dan sangat fenomenal, Al Ibriz
“sira aja keliru nerjemahaken ayat iki, upamane kaya mengkono “wong mlebu agama iku merdika, mlebu agama islam yakana, mlebu agama nashrani yakana, mlebu agama budha ya kana, jalaran maksud ayat iki ora mengkana, balikke maksud mangkana, tumraping wong kang
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:DKI&oldid=1121575"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 4 April 2017.
Kowe kan weruh dhewe yen aku jarang sinau, jarang nyatet, ulangan entuk elek terus.
Rencanane ngene, kesok sore kan guru-guru lan kepala sekolah wis padha mulih, sekolah sepi lan ruang kepala sekolah gak ana kuncine, kan? Nah, awak dhewe mlebu ing ruang kepala sekolah lan langsung nggoleki soale. Ya apa?
Nanda : Aaaahh… Ayo wes! (ngrangkul Dwi)
Nanda : Ayo, Wi! Kowe sing njupuk soale! Aku sing njaga nang jaba.
Nanging yen ana wong liya mlebu utawa ndelok langsung ngomong nang aku yo! Aja mblayu!
ing ruangan kepala sekolah lan ndeleng Nanda) Leh, iku kan Dwi muride Bu lida. Sing sijine iku sapa
Dwi lan Nanda langsung metu lan mulih. Kesok dinane wektune ujian…
Bu Lida : (mlaku tumuju ruang guru)
Pak Ardi : Ah, iku Bu Lida. Aku
elek terus, saiki malah nyolong. Wesss…!!!
Dwi : Sadurunge awak dhewe njaluk ngapura, Bu!
Nanda : Iya, Bu! Awak dhewe ngelakoni iki amarga wedi gak isa ngerjakno ujian lan mengko
Pean seneng karo foto Lumajang Jaman Dahulu? Yen kurang LEGO Pean ugo iso nggolek-i foto-foto liyane ning kene iki TROPENMUSEUM utowo KITLV Akeh Sing Ndelok
Mei 2010 pukul 10:14	suwun pak jambul… maklum omahe neng perumahan, dadi yo kangelan mbentang
ingkang isinipun Salam lan Pakurmatan), Pamuja (ingkang isinipun inggih punika Puji Syukur), Isi (Ingkang isinipun Latar Belakang, Isi lan Kesimpulan), Pangajab (ingkang isinipun Pangarep-arep) lan Panutup. Ing nginggil menika tuladha sesorah wonten ing Penyuluhan Bebaya Rokok.
Panjenenganipun Ibu ………………………… Minangka kepala …………………………. ingkang satuhu kinormatan. Bapak, ibu guru saha karyawan ingkang dahat kinabekten. Adik-adik siswa ……………………… ingkang tansah bagya mulya.
Sumangga sareng-sareng panjenengan lan kula ngaturaken puji lan syukur dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuaos. Ingkang sampun paring kesarasan, karaharjan tuwin kabagyan dhateng penjenengan lan kula. Satemah saget makempal wonten ing papan menika kanthi wilujeng boten wonten alangan setunggal menapa.
Sakmenika kathah tiyang ingkang remen ngrokok. Saking bapak-bapak, tiyang ingkang sampun sepuh, bocah sekolah malahan balita ugi wonten. Rokok menika satunggaling barang cilik ingkang
ingkang tumuju kulit satemah saget damel kulit ketingal langkung sepuh utawi keriput lan kulit
ingkang dipunsebabaken deneng ngrokok. Sumangga kita jagi kasarasan. Kita singkiri ingkang naminipun rokok menika.
Ing pungkasanipun atur, mangga sareng-sareng nyenyuwun dumateng Gusti ingkang Maha Wikan, mugi-mugi wonten ing …………………………. menika boten wonten ingkang ngrokok lan menawi wonten mugi-mugi enggal-enggal nebihi kebiasaan ingkang ala menika.
Purwa tegese wiwitan, kanthi tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda utawa tembung ing saburine. Tuladha :Kudu jujur yen kowe kepingin makmur.Ana dina ana upa, ana awan ana panganKala kula kelas kalih, kalung kula kolang-kaling keli ing kalen kilen kulaPak Kreta, nunggang kreta mudhun kreteg Kretasana.Ing ukara kasebut ana swara kang runtut saengga kepenak dirungokake yaiku swara “ur”. Ana ing ukara kapindho ana swara kang runtut yaiku swara “a” lan swara “ an”.Ing ukara nomer telu lan papat sing runtut aksarane (tulisane) utawa sastrane. (ka lan la )Purwakanthi ana werna telu yaiku :1. Purwakanthi guru swara: yaiku purwakanthi kang runtut swarane.2. Purwakanthi guru sastra : yaiku purwakanthi kang runtut sastrane utawa tulisane.3. Purwakanthi lumaksita utawa ana sing ngarani purwakanthi guru basa : yaiku purwakanthi sing tembunge ing ukara sadurunge dibaleni maneh ing ukara candhake. Tembung guru ing kene tegese paugeran utawa pathokan. Purwakanthi guru swara ateges purwakanthi kang nganggo pathokan swara. PURWAKANTHI GURU SWARA1.
jarak mrajak, tunggak jati mati.23. Wastra bedhah kayu pokah (paribasan).24. Anut grubyug ora ngerti ing rembug (paribasan).25. Wong busuk ketekuk, wong pinter keblinger.(paribasan).26. gumarenggeng anggereng anggeng gumrunggung (Wedhatama)PURWAKANTHI GURU SASTRA1. Para mudha kudu nduweni watak tata titi tatag tutug lan tanggon.2. Dhasare wong jejodhoan yaiku bobot, bibit, bebed.3. Sing sapa salah bakale seleh.4. Durung acundhuk acandhak (paribasan).5. Garang nanging garing (paribasan).6. Sanajan ora keris yen keras (paribasan).7. Sluman slumun slamet.8. Yen tan mikani rasa, yekti sepi asepa lir sepah samun (Wedhatama).9.
longkanganipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si pingging (Wedhatama).10. Kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, (Wedhatama).PURWAKANTHI LUMAKSITA1. Lela lela linali saya kadriya, driyasmara marang risang kadi Ratih, Ratih ratu ratuning wong Cakrakembang, kembang
lumaku.Bapang = blabag njepapang dipaku ing cagak (dianggo tetenger nuduhake dalan, katrangan jenenge desa lsp.Kepradhah = diukumOncong = urubing obor.Bandhol = gegedhuge wong ala, maling
dhumateng ibu Ana ingkang putranipun Insya Allah badhe lair Ing taun 2012 Masehi.Cara pangrakitipun sengkalan :2012 dipun walik 2102Tembung-tembung ingkang ngandhut angka taun 2102 inggih menika :2 = Kanthi, kinanthi; rena =
seneng, kasmaran, asmara; dwiDadosing nami ingkang ngandhut sengkalan saged kula aturaken kados makaten :1. Dwi Putranta Jati Asmara.2. Dwi
Kinanthi Tyas Jati Asmarani.Katrangan :1. Angka 1 ngantos 3 menawi putra kakung 2. Angka 1 ngantos 4 menawi putra menika kaleres dhawah nomer kalih.3. Tembung Putranta, putranti tegesipun anakmu.4. Tamtunipun ukara ing sengkalan kaliyan kangge nami wonten bedanipun, menawi sengkalan tembungipun saged mardika dipunparingi ater-ater, seselan lan sanesipun, menawi name limrahipun cekap lingganipun.
mring pakewuh, uwohe panggawe awon.3. NGAjapa tyas rahayu, ngayomana sasameng tumuwuh, wahanane ngendhak angkara kalindhih, ngendhangken pakarti dudu, dinuwa tibeng doh.4. BEda kang ngaji pupung, nir waspada rubedane tutut, akekinthil tan anggap anggung tut wuri, tyas riwut rawat
sinerung ing goroh.5. Ilang budayanipun, tanpa bayu weyane ngalumpuk, saciptane wardaya ambebayani, ubayane ora payu, kari kataman
wus, wahanane jaman owah angowahi, yeku sangsaya pakewuh, ewuh aya kang linakon.9. SIdining kala bendu, saya ndadra
tidhem tandhaning dumadi, bejane ula dhohulu, cangkem silite anyaplok.13. DHUNGkari gunung – gunung, kang geneng – geneng padha linugrug, parandene tan ana kang nanggulangi, wedi kalamun sinembur, upase lir
dudu jatining Hyang Manon.15. SUpaya padha weruh, kinon mawas ing sajroning taun, windu kuning kono ana wewe putih, gegamane tebu wulung, arsa angrabaseng wedhon.16. RAsane wus karasuk, miwah kesuk kalamangsanipun, kawisesa kuwasane para
wayu, yuwanane turun – tumurun tan enting, antuk barkahing Hyang Agung, den ngering saenggon – enggon.18. TAtune
jro mesi dinar sabagor.19. Amung padha tinumpuk, nora ana rusuh colong jupuk, rajakaya cinancang aneng jawi, tan ana nganggo tinunggu, parandene tan cinolong.20. DInaring durta katut, anglakoni ing panggawe runtut, tyasing katrem kayoman
mring pakaryan saregep tegen nastiti, ngisor ndhuwur tyase jumbuh, tan ana waon – winaon.22. NGRATani sapraja gung, keh sarjana sujana ing kewuh, nora kewran mring wicara agal – alit, pulih duk jaman rumuhun, tyas teteg teguh tanggon .Katrangan :Kula aturi mriksani sandi asma ingkang wonten wiwitaning pada.Raden Ngabehi
ngedoh ora gelem kumpul.Amituhu = nggugu.Arda (Sangs. Kawi)= 1. Pangangsa – angsa, ngangsa, murka, hawa nepsu, 2. Banget, kaluwih – luwih.
Dicuwak nganggo tangan, disodhogake (dicengkah) ; 2. Ditampik, dibadhal (tumrap dhawuh), ditanggulang dibalekake.Nir = 1. Ilang ; 2. Tanpa.Anggung = 1. Unine perkutut ; 2. Tansah, pijer.Rawat = 1. Ngrumat, nyimpen; rawat duka (rawat piker) = tansah nandhang susah (nepsu); rawat luh = kembeng – kembeng arep nangis; rawat wadi = simpen wadi; dirawati =
gangsuling tembung = salah (kleru) tetembungane.Gupita = 1. Anggitan , karangan tembang 2. Tetembungan 3. Karangan.Harjanti = arjanta , reja , slamet.Jamhur = jumhur, pinunjul ing kawruh, .Wasita = warsita, pitutur, wewarah, kandha.Sidi = sampurna, kelakon kang sinedya.Limpad = putus amumpuni ing .. (kawruh, lsp).Ngradon = ngrebda, ngendi – endi ana.Kaladesa = mangsa kang prayoga.Limut = lali.Sapangu = sadhela.Udrasa = tangis, luh.Kemat = tenung.Ula dhoulu = ula endhase loro, buntute awujud endhas. ( mung ana ing dongeng)Kaluwung = kuwung.Praba = 1. Sorot, cahya 2. Gambar pepethaning sorot (cahya) kang ngupengi endhas. 3. Rerenggan wayang ing saburine geger (saemper gambar swiwi).Warih = banyu, tirta, we, her.Ngrabasa = ngrusak.Wisesa = kuwasa luhur, kang nguwasani.Wahya = wetu, wedhar.Tuntum = pulih gathuk kaya maune, pulih tumrap tatu.Mesi = ma + isi = isi.Rajakaya = rajaning kaya, kewan bangsane kebo, sapi, jaran.Durta = 1. Julig 2. Ala, piala.Darpa = 1. Wani, kendel 2. Galak, umuk.Kewran = kewuhan.Rumuhun = jaman biyen, dhisik.
jumat enem neptuneki,setu sanga neptunya.Tembang dhandhanggula ing dhuwur kanggo ngapalake neptune dina lan
MARENG TENGGARENG.Ing wayah sireping lare,Neng latar kekadhar dhewe,Purnama manjer prenahe,Katon jembar kalangane.Padhange kaya rina,Sing dolan wis nora nana,Kari Pak Iramenggala,Ngraras kawasaning Suksma.DHANDHANGGENDHIS1.
saniskara.8. Dyan umimba punggawaning ratri, riyap-riyep ri Sang Panjer Rina, lir pasrah pangawasane, denya rumekseng dalu, pangasoning sagung dumadi, wus sedheng pinardiya, ngayati
wilis, samantara kawuryan, Hyang Surya wus mungup, ngancik pucaking aldaka, larut mirut tedhuhing dalu kalindhih, sumeblak tanpa sesa.10. Anglur selur lakune wong tani, sareng mangkat maring papasaran, pating
kesusu amburu apa, yen wong murka anggake kudu ndheweki, wus turah durung nrima.12. Nora menget adile Hyang Widdhi, denya mandum jatining pangrasa, tan pisan baukapine,
rampung tanpa prakara.14. Ayem guyem kang kaya wak mami, repet-repet wus berag neng beran, ngadhang segering srengenge, molah nglalatih balung,
sakehing kang sinebut, omben-omben ingong kilani, mangsa silih nyundhula, lan segering banyu, mengko nadhah lan janganan, sambel rawit lalaban timun lan metir, segane beras anyar.17. Setham-sethom segere kapati, yen wus
ngundhuk, tentrem rasaning tyas ingwang, mung kumandel kinemulan ing Hyang Widdhi, bleg-seg tanpa
kadhar = turu ing sajabaning omah.ratri = bengi, wengi.siang ratri = rina wengi.ngraras = nglaras; diraras-raras = digagas-gagas.dhedhet = kandel sarta peteng (tumrap mendhung)tidhem = surem, sirep; tidhem premanem = sirep tanpa
kambengan (k) = 1. papan kang kanggo adu-adu; 2. buwengan ing rembulan utawa srengenge.kekalangan = mabur mubeng-mubeng sumiwi = seba.bale
seduluring ratu.sajuga = sijiharya panjersurup = lintang panjer sore.pramukya = pramuka, pangarep.sawega = samekta, sumadhiya.sawegung = kabeh.pringganing ratri = bebayaning wayah bengi.pringga = bebayanganglang pringga = tansah ngawekani (njaga) yen ana pakewuh.pringganata = prajurit kang njaga kaslametane sang nata.rat = jagad3. Awor mawurahan =
kayadene ngalih panggonan.lintang kemukus = lintang kang mawa buntut sumorot, bintang berekor.lintang lanjar ngirim = lintang kang cedhak karo gubug penceng.5. Udadi = waudadi, segara, jaladri, jalanidhi, sumewa = simiwi, seba, ngadhep maranggiyota = prau, baita, palwawringin sungsang = wringin oyode ana dhuwur.praba = sorotmarakata = jumerut,
rembulan nedhenge bunder.purnama sidi = rembulan wutuh tanggal 14, 15. , gunggung neptune dina lan pasaran iya 14, 15 upama jumat paing = 6 + 9 = 15, kemis pon = 8 + 7 = 15, rebo pon = 7 + 7 = 14, rebo kliwon = 7 + 8 = 15.ngancala =
sedyasidikara = dongadisidikara = didongani9. Tanggap = gita, gapeora nanggapi = ora nggape.nanggap wayang = nganakake tontonan wayangtanggapan = tontonantanggap warsa = wiyosantanggap sabda = wangsulan karangan ing layang kabarnaketi = nyaketi, nyedhakidumipeng rat = dipa + um ing rat = sumorot ing jagadgraning arga = pucaking gunungwilis = ijoaldaka = gununglarut = ilang, katut ilining banyumirut = mengkerettedhuh = 1. timbreng; 2. mendhung; 3. lerem tumrap prahara.
sakabehing titahtumameng masakala = teka ing sawektu-wektupinuntu = dipikir kanthi
katon kucinge = mathekel katon otote gedhe.ris = aris , alon.tembeyayan = tembeyan, sapisan16. Kadang konang (pr) = seduluran sing diaku mung sing sugih.mangsa silih sundhula = mangsa nganti
turahan. 43.Sinambung – sambunga pasthi, dadi panganggo prayoga, mbuh sabuk kotang myang epek, apese kanthong lan kopyah, suwek-suwekanira, ginanthet akanthi patut, dadya ran Antakusuma.44.Kaya-kaya ora nganti, rekasa yen mung kinarya, mangan sega jangan bae, anane si ora lana, ubayane mbalenja, bejane kakehan saguh, sok uga age sidaa.45.Agap-gapan kudu
saking wus rumasa luput, dadi manggung palengosan.48.Mulane sun ora sudi, dadi greji kojat nistha, bener kuna pocapane, sagung wong kang bangsa kriya, dadi luhur tan bisa, saking remeh melikipun, myang adoh ing pamicara.Tegese tembung :angur = luwih becik,
ajeg.sambat = 1. njaluk tulung; 2. ngesah dening krasa laraprayoga = becik, pantes.myang (kawi)= karo, lan.epek = 1. sabuk kang digawe bludru, wlulang
nganggo kanthi, karo (dengan, bi)antakusuma = kotange antareja.kinarya = karya + in = digawe.lana = lestari, ora owah gingsir.mbalenja = ora nuhoni anggone semayan.age = enggal, rikatagap-gapan = gas-gasan , sarwa kesusucidra (sangsk.)= 1. ora setya, ora nuhoni janji; 2. pangapus , krenah, pitenah.nganiaya = milara kanthi siya, tumindak sawiyah-wiyah.angresaya = njaluk tulungraryalit = rare + alit = bocah
nyrengeninguwus = kandha , omongnguwoske = ngomongake, ngandhakakeora sudi = suthik, emoh.kojat = kondhang, misuwurkriya = tukangtembung kriya = tembung kang mratelakake solah (tandang)remeh = sepele, tanpa aji.ana candhake ..
ingaranan, arane mungguh ta ingsun, ingsun iki lagi dunya.6.Neng dunya kang sugih puji, puji tegese pamuja, muja iku
wong nemu becik, kang samya anuwun rahmat, kang cukup iku pujine, poma den padha estokna, gelem nora gelema, kajaba kang nora sarju,
borong karepira.10.Gusti Allah ngudaneni, marang makhluk sadayanya, kang ala tanapi sae, nadyan rambut para sapta, apan wus nora samar, ala becik mung jinurung, nora pegat ciptanira.Tegesing tembung : Poma = mratelakake pakon (piweling) kang kalawan bangetDrengki = meri (melik) marang kabegjaning liyan, ora seneng yen wong liya oleh kabegjan.Dahwen = seneng nyaruwe (cawe-cawe)Arja = 1. Reja; 2. Slamet.Tekeng = teka + ingAmrih = supaya,
lsp) ; 3. Alam saisine lan sakaanane; dikodratake : ditakdirake, dipesthekake ing
digdaya sarta sugih aji. Rahayu = slamet, begja, luput ing kacilakan utawa kangsangsaran.Sarju = condhong atine, kalawan senenging atiNgudaneni = meruhiTanapi = 1. Lan (utawa) uga; 2. Ananging.Para = 1. Panerang kang mratelakake akeh,
ngedolake mas inten lsp; Sapta = pitu.Samar = 1. Katon ramyang-ramyang, ora katon cetha; 2. Durung weruh (ngerti) kalawan terang; 3.
mbutuhake srawung karo liyan. Awit siji lan sijine kudu sesambungan: gethok tular, tulung tinulung, sambat-sinambat. Wiwit jaman kuna – makuna , uripe manungsa pancen wis padha sesrawungan lan gegrombolan. Kejaba ta ana wong kang arep urip ora kaya salumrahe, arep menjila, mertapa, utawa urip ijen ana ing tengahing alas, ora mikir sandhang pangan lan keperluwan , --- bisa uga wong kang kaya mangkono mau ora mbutuhake marang pasrawungan.Nanging tumrape umum, kang urip ing bebrayan, kang mangku bale omah, kang sesambungan lan kulawarga, --- gelem ora gelem , kudu sesrawungan karo liyan. Wiwit nindakake pegaweyan kanggo kebutuhan dhewe ing sajroning omah ing sajabaning omah, nganti pegaweyan ing kantor , pasar, plabuhan, pabrik, tegal sawah, lsp. Kita mesthi mbutuhake srawungan lan tenagane liyan.Malah-malah tumrape wong kang arep anggayuh kemajuwan ing laladan pegaweyane, bab sesrawungan iku kudu digatekake banget. Disinau kanthi temen-temen supaya mangerti marang wadi-wadi , nuli ditindakake kanthi becik, murih bisane karahayon saka enggone pinter sesrawungan , sokur bage bisa antuk kauntungan.Manut panitipriksane Lembaga Carnegie, nyata yen asile gegayuhane wong ing laladan pegaweyane iku : 15% saka kawruhe vak, yaiku kawruhe kang ditindakake , dene kang 85% saka enggone pinter sesrawungan karo liyan, luwih-luwih karo wong kang gegayutan karo pegaweyane.Samono pentinge kawruh bab sesrawungan utawa pergaulan. Nanging nalikane kita isih bocah isih sekolah biyen ora nate oleh wulangan kasebut. Mengkono uga ing kapustakan kita, para leluhur kita ora ninggali kitab wewarah ngelmu srawungan kang kena kita enggo tuntuna urip ing sajroning alam rame iki. Ing Wedhatama mung ana tinemu pepindhan, kepriye tunane (rugine) wong kang kidhung (kaku) ing bab sesrawungan kang amarga kurang sesurupane . sanadyan tuwa pisan , nanging yen ora ngerti marang ubeng ingering jaman, yekti sepi asepa lir sepah samun, samangsane pakumpulan, gonyak-ganyuk nglelingsemi. Mangkon kasebut ing Wedhatama.Dadi wong kurang kawruhe, yen srawungan karo wong akeh, sikepe gonyak-ganyuk ngisin-isini. Utawa cara tembunge kang lumrah : lingak-linguk kaya kethek ditulup.Mula saka iku , kawruh sesrawungan utawa pergaulan iku sajatine perlu banget kita udi. Awit yen kita kasil bisa nindakake kanthi becik, bisa narik perhatian lan sympatiene (sengseme) wong kang kita ajak srawungan, bakal bisa nekakake karahayon tumrap kita, lan iya bisa nekakake kauntungan lan kabegjan tumrap pegaweyan utawa
rondon pari,(6)Paran margane wak mami,Kepiting kang sobeng rawa (7)Nguswaraganta wong ayu.Tembang ing dhuwur iku lumrahe kanggo mbawani Gendhing Perkutut Manggung. Wujude wangsalan. Batangane cangkriman ing dhuwur :1.
kepara sedheng. Yen campur sing dhuwur ora katon endhek, yen campur sing endhek ora ketara dhuwur. Ayu, ora, elek ya ora, ya tiba sedheng. Nanging lamun mesem, biyuuuh, angujiwat njalari ati sing ora kuwat. Wong wadon wae yen nyawang padha kesengsem, apa maneh wong lanang, mesthi kegiwang. Lali anak lali
sekar kedhaton, mengkono candrane si dhalang. Ning yen kandhane bocah-bocah saiki --bodine nggitar. Jenenge asli Dyah Retnaningsih, sing kondhang nganggo jeneng singlon Nelly --nenek lincah. Diparabi kaya mangkono ora nesu, jalaran ya jeneng kuwi sing marahi dheweke kondhang teka ngendi-endi. Jeneng komersial. Diparabi nenek jalaran wis duwe putu. Jalaran pakulinane ambyur neng jagading seni mula pasuryane isih katon enom. Upamane ditandhingake karo sing umur telungpuluhan wae ora bakal kalah. Dhasar pinter ngadi sarira, dandan, mula ora aneh ana yen ana jaka sing kepencut.Pegaweyane sing baku dadi guru SD. Karo aku sa sekolahan. Mula aku ya sering ketemu. Sejene dadi guru dheweke dadi penyanyi. Ora aneh yen digoleki ing omahe arang-arang ketemu. Jalaran asring ditanggap mrana-mrana. Wayah wulan Sapar, Mulud utawa Besar, wulan becik kanggone wong duwe gawe, arang nate ana omah. Wong super sibuk. “Mau bengi bubar manggung ya bu ?”pitakone bu Narti nalika kumpul sadurunge
kaya remuk.”“Lha ngono kok ya dilakoni lho?”“Piye maneh, wong aku ya seneng,” wangsulane bu Nelly manehi alesan.Pancen wong seneng iku ora kena dipaido. Seneng marang samubarang apa bae. Sakehing cara, bandha, donya, tenaga lan ragad digunakake kanggo nguber kasenengan. Seneng bal-balan, ora eman yen ngetokake dhuwit kanggo tuku karcis bal, sanajan anake durung ditukokake susu. Malah-malah mung
kudu antri maneh. Malah ana sing antri karcis semaput nganti tumekane tiwas. Kanggone wong sing ora seneng bal-balan, kahanan kaya mengkono iku aneh. Mung prekara bal-balan wae kok direwangi nganti tumekane pati, mbok ya uwis , nonton neng TV rak ya padha wae, yen cilaka sing rugi ya awake dhewe. Pancene rada aneh bangsane awake dhewe iki, mung adol karcis bal wae kok ya ora bisa. Apa maneh ngurusi bal-balane. Karo maneh saiki akeh “pecinta bal” padha demo, supaya penguruse bal-balan mundur. Meh saben kutha ana demo bal. Mung prekara bal wae bisa
Alesane werna-werna. Pancene yen wis suwe anggone mimpin nanging ora nduweni prestasi, luwih becik mundur wae. Ora gelem mundur kuwi apa sing digondheli ? Lha yen pancen bisa korupsi neng bal-balan ye embuh ? Apa pancene ana aturane sing ngandhakake pengurus kudu seumur hidup ? Yen pancene ora ana, ya kudu mawas dhiri, legawa, pasrahna marang wong sing luwih ngerti lan bisa ngatur bal-balan.Seneng bandha donya uga mangkono. Nyambut gawe paribasan sikil digawe endhas, endhas digawe sikil, sing dipikir mung numpuk badha. Dhuwite ora nate kecer. Saking gemine keladuk cethil. Ora gelem nanjakake dhuwit yen pancen ora ana keperluan sing penting banget. Dhuwit oleh-olehane diperdil tliti banget. Asile, sebageyan kanggo mangan, sebageyan kanggo
sebageyan kanggo jaga-jaga manawa awake lara, kanggo tuku jamune, lan sebageyan kudu ana sing disimpen minangka celengan tembe mburi. Weteng ditaleni singset nganti kaya-kaya ora bisa ambegan. Jaaan adil banget. Kaya dongenge bangsa Cina – para Hoakiau -- nalika sepisanan ngajawa. Pangan saben dinane mung bubur nyel. Ora mangan – mangan sega yen durung bisa gawe omah gedhong. Pancen uripe ya kepenak, saka jalaran anggone setiti sarta nyambut gawe mempeng.Bu Guru Nelly seneng neng babagan seni, seni campursari. Kegiatan saben dinane ora ana lerene. Esuk mulang, sore isih ngelesi privat, bengi latihan campursari. Apa maneh yen arep ana tanggapan, saben bengi kudu latihan. Mula ora mokal yen awake krasa kesel. Kanggo njaga supaya awake fit mula kerep ngombe jamu. Langganane jamu ngarep pasar gedhe.Kumpulane campursari Bu Nelly durung patia gedhe, nanging wis wiwit dingerteni tangga teparo. Bu Nelly nduweni swara sing becik. Yen dirungokake sarta dilaras swarane nggrantang turut usuk. Mula wiwit asring ditanggap wong duwe gawe. Bubar tanggapan atine seneng banget. Ora muspra anggone latihan saben wengi. “Aku ki gumun lho bu. Panjenengan wis duwe putu, ning awake kok kaya isih umur telungpuluhan ki resepe apa bu ?” pitakone kanca nalika lungguhan ing ruang guru.“Apa lho, lha biyasa wae “, wangsulane bu Nelly.“Ora duwe resep khusus ngono ta ?”“Resep khusus apa lho. Pokoke seneng, ati ayem, ora mikir sing aneh-aneh. Rak ya wis”, kandhane bu Nelly karo nyepakake buku-buku sing kanggo mulang. Anggone ngomong banjur diterusake, “Ngene lho bu. Wong ambyur ing jagading seni iku nganggo paugeran telung prekara yaiku : wiraga, wirama, lan wirasa.”“Apa kuwi ?”, bu Narti nyelani.“Wiraga, solah bawane awak utawa raga nalika nembang. Wong nembang iku ora kena kaku njekengkeng, kaya wong ngeden. Paugeran iku kudu digatekake temenan. Mula wong sing ambyur ing jagading seni kudu ngudi supaya awake tetep seger. Aja nganti kuru- kurune semangka”“Maksude ?”“Yaaa, kaya tong ngglundhung.” Kanca-kanca padha mesem. “Wirama ?”“Penyanyi kudu ngerti iramane tembang, endhek dhuwure swara, not, pathet utawa kunci. Swarane aja nganti blero,. Dene wirasa, bisa ngematake utawa ngrasakake isine utawa surasane tembang. Bisa mbedakake lagu sing gembira karo lagu sing agawe trenyuhing ati. Lan iku diwahyake ing praen utawa pasemon, yen basa Indonesiane mimik”.“Waaah, esuk-esuk wis dha kuliah seni ta ki mau ?”, kandhane pak Hardi sing wiwit mau mung meneng wae.“Timbang ngrasani alane uwong, rak marahi dosa ta, pak”, kandhane bu Narti.“Wis saiki dha ndang mulang, kae lho wis bel.”Bapak lan bu guru padha enggal-enggal tindak menyang kelase dhewe-dhewe.Karo mlaku menyang kelas, aku nggagas omongane bu Nelly, wirama, wiraga, lan wirasa. Saupama maknane dijembarake, bisa kanggo paugeran manungsa urip neng alam donya. Manungsa urip manut wiramaning alam, kang digarisake dening Gusti Kang Maha Kuwasa. Alaming bocah iya kudu dilakoni kaya dene bocah. Alame wong diwasa lan alame wong tuwa, iya kudu dilakoni kaya dene wong diwasa sarta wong tuwa. Wong tuwa iku sabisa-bisa kudu nyedhaki marang kang Maha Kuwasa. Tuwa iku yen dikerata basa dadi kari ngenteni metune nyawa. Tindak satindak, tembung satembung kudu tansah dijaga. Aja nganti nglarani atine liyan. Pancene ya ana wong tuwa sing ora bisa dadi tuwa. Tingkah lakune isih kaya bocah wae. Manungsa ora bakal bisa ngowahi kodrat.Wiraga, manungsa dititahake urip neng alam donya, wiwit ana ing guwa garbaning ibu sangang wulan sepuluh dina, banjur lair cenger ngerti alam padhang, anduweni raga kang ringkih. Dening ibu didama-dama, diopeni, digegulang lan digulawenthah supaya ing tembe mburine bisa dadi manungsa kang utama, bisa njunjung drajate wong tuwa, migunani tumrap nusa, bangsa, agama sarta negara, kaya sing disorahake dening mbah Modin nalika maringi ular-ular jagong bayen pitung bengine.Jejer dadi bocah tumekane diwasa, otot bayune tambah dina tambah rosa , wasana dadi bocah kang jangkep dadi manungsa kang sampurna. Sing lanang dadi manungsa kang gagah prakosa, dene sing wadon mencarake kasulistyane, mencorong prabane. Mratandhani yen wus samekta mencarake wiji supaya bisaa babar, mekar mratah ing saindenging bumi. Lamun umur setengah abad mendhuwur sing maune otot bayune rosa gagah prakosa, bayune saya suda, banjur bali ringkih kaya bocah cilik maneh. Ing wasana bali sowan marang pangayunaning Pangeran. Ya iki sing diarani sangkan paraning dumadi – samubarang kang asale tuwuh saka Gusti banjur bali menyang pangayunaning Gusti maneh.Wirasa, praboting urip kang tumanduke ana ing sajroning ati. Manungsa bisa mahyakake rasa seneng lan susah, enak lan kepenak, tresna lan gething. Saben manungsa mesthi kedunungan rasa. Mung manungsa ora mesthi ngerti lan weruh marang dununge lan tumanduke rasa sejati sejatining rasa. Mula bab iki manungsa perlu ngudi lan ngupaya ana ngendi dununge lan tumanduke rasa sejati mau. Saben manungsa mesthi kepingin enak lan kepenak. Satemene rasa enak lan kepenak iku mung saka condhonging rasa. Rasaning rasa antarane manungsa siji lan sijine ora bakal padha. Ana pawongan sing bisa ngrasakake enak lan kepenak kanggone barang utawa kahanan nanging seje karo wong liyane. Kamangka barang utawa kahanan sing dirasakake mau padha. Mula yen miturut pamanggihe KGPAA Mangkunagara IV manungsa urip -- ora mung kanggo para panguwasa utawa pejabat --- kudu tansah amemangun karyenak tyasing sasama. Sapa kang bisa ngepenakake rasaning atine wong liya, bakal disuyuti lan dikurmati ing jagading pasrawungan. Ora krasa aku wis tekan ngarep kelasku. Aku banjur mlebu,
pancen seneng karo bu Nelly.Nuju sawijining dina, sabubare rapat guru , ana kesempatan omong-omongan wong loro. Sauntara ora ana kanca liya, aku takon marang bu Nelly.“Bu, panjenengan ora kepingin krama maneh ta ?” pitakonku marang bu Nelly.“Ya isih pak, ngapa ta ?”“Ya ra ngapa-ngapa. Aku ki rak dhudha ...” durung tutug anggonku kandha wis disaut dhisik.“Ra sah macem-macem, aku wis duwe pacar,” wangsulane rada sengol.“O, ya uwis,” aku banjur klithih-klithih nglungani. Bubar kedadean dina iku ana owah-owahan anyar. Lageyane bu Nelly seje karo biasane. Saben esuk hp ne wis muni klinthing-klinthing. Wiwit teka dhog neng sekolahan nganti bel mlebu kelas, hp wis muni ora kurang ping sepuluh. Kanca-kanca nganti apal. Saben hp ne bu Nelly muni kanca-kanca padha alok, “Hallo, panggilan pacar “. Dilokake kaya megkono bu Nelly mung mesem wae. Aku dhewe satemene ya krasa yen bu Nelly kepingin nuduhake pacare marang aku, karo sajak ..... ngece. Aku nya mung trima meneng. Arep ngapa ? Sanajanta ing jeroning atiku krasa mangkel.--O—Liburan semesteran wis kliwat. Bocah-bocah wis padha sekolah maneh kaya adat saben. Plataran sekolahan rame bocah-bocah padha playon. Kabeh padha katon seneng, miwiti semesteran anyar. Ora suwe bu Nelly rawuh. Ora kaya biasane. Biasane nitih sepedhah montor saiki mung nitih becak wae. Mlebu ruang guru mripate katon kaca-kaca. “Ana apa, bu. Sajake kok katon sedhih ?” patakone bu Narti kanca kenthele.“Aku kapusan,” wangsulane bu Nelly.“Kapusan apa?”“Pacarku .......”“Pacare kena ngapa ?”“Dheweke nyilih dhuwit limang yuta jarene kanggo ngurus surat.”“Lha terus ....”“Ya daksilihi,” wangsulane bu Nelly.“Terus ....”“Nganti saiki ora bali-bali.”Kanca-kanca mung meneng wae, kabeh padha pandeng-pandengan.“Ra sah dipikir, bu. Dhuwit kena digoleki..”bu Narti ngedhem-edhemi.“Ora dipikir piye ?. Wong sepedhah montorku ya katut.”“Haaah.” Aku mlenggong.
Wong Jawa iku enggone semu. Tetembungan iku iku wis kaprah keprungu ing kalanganing bebrayan Jawa. Nanging kanthi majuning jaman kaya-kaya tetembungan iku mau saiki mung kari dongeng wae. Wong-wong Jawa ing bebrayan Jawa sing saiki wis akeh sing kanthi blak-blakan, wis ora sungkan –sungkan gelem nglairake rasaning atine. Sanajana mangkono isih akeh sedulur-sedulur Jawa sing isih ngugemi tetembungan ing dhuwur mau.Ing ngisor iki ana crita : Ana sawijining wanita numpak sepur karo nggendhong anake sing isih bayek, lagi nangis kepiyer. Ora oleh lungguhan. Ing sacedhake kono ana kursi kang dilungguhi nom-noman. Wis suwe wanita mau anggone mbudidaya supaya bayine gelem meneng. Nanging tetep ora gelem meneng.Geneya si biyung ora gelem nglairake rasaning atine ? Geneya ora nembung marang wong-wong kang lungguh ing cedhake, upamane : “Menapa kepareng kula ndherek lenggah sakedhap kemawon, supados anak kula boten kepepet-pepet ?”“Menawi dhangan ing penggalih mugi kersaa maringaken lenggahan sakedhap kemawon. Mangke menawi anak kula sampun kendel nangis, panjenengan kula aturi pinarak malih.”Wis dadi adat pakulinan kita : lumuh
Pancen mangkono, rasaning ati kang ngandhut kauntungan tumrap kita dhewe,. kita lumuh nglairake. Rasaning ati kang ngemu keperluwan kita dhewe, kang bisa menehi kauntungan marang kita, manut kasusilan, pancen kurang prayoga kita lairake. Kajaba yen kepeksa.Balik rasaning ati kang bisa gawe senenge liyan, sanyatane prayoga kita lairake. Rasaning ati kang ora njalari kapitunaning liyan malah perlu kita lairake sarana tetembungan. Upamane mangkene : sedulur nampa paweweh saka tepungan wujud barang (bakal klambi, sepatu lsp) apa awujud panganan, apa liyane (buku-buku). Sedulur
Matur nuwun, kesuwun, sakalangkung nuwun, utawa liyane maneh.Yen rasane ati mau ora dilairake, wong sing weweh ora ngerti kepriye mungguh panampane kang diwenehi barang. Ana kalane rasaning ati mau ora dilairake sarana tetembungan, nanging sarana sasmita bae, upamane : mesem, apa manrhuk-manthuk. Sing weweh iya wis ngerti, nanging kang mangkono mau kurang netepi kasusilaning pasrawungan.Kang becik iku, lairna rasaning ati kanthi tetembungan kang cukup kehe, becik iketane, resep rungone, --- murih bisa gawe senenge atine liyan.Cekaking atur yen kita kepengin nglungguhi kasusilan , pokoke ngudia kanthi sabarang tindak-tanduk lan muna muni bisane gawe senenging atine liyan.
kena ingaran,wong golek sandhang pangan,baya enak adol apyun,tembunge yen sekolehan.39.Sing wis-uwis gelis sugih,sengga balorong balaka,tan susah mring gunung Creme,janji lumrah marang tangga,ngagungaken welasan,kaya nora kongsi ingsun,kaonangan mata pita.40.Melangku yen ora waris,
upamane : baya wis karsaning Pangeran = ayake wis karsaning Pangeran. 2. apa, sapa, ngendi baya = lah gek apa, sapa, ngendi. Baya
rinengga) = rukun nganti tekan ing mati pisan. Kebaya-baya (basa rinengga)= tansah nadhang cilaka. IV. Baya (kw) = janji (ubaya). sekolehan = untung, mujur.sengga = saengga, kayabalorong = 1. Lorek ireng putih 2. Nyai Blorong (dongeng) = makhluk gaib sing bisa ndadekake sugih.balaka = blaka (kn), 1. waleh, kandha ing sabenere; 2. wantah, ora nganggo apa-apa. kongsi = 1. nganti; 2. pakumpulan dagang lumrahe bangsa Cinamata pita = pulisi sandi, intelijen.melang = sumelang, kuwatir.waris (warisan) = yen nindakake pegaweyan lsp. tansah sempulur lan slamet. Ndugal kewarisan = senadyan nindakake sing ora becik, ewadene tansah kebeneran.waris (Arab) = 1. wong sing wenang nampani tinggalane wong sing ajal ; 2. anak sing wenang nggenteni pangkate bapakne.warisan = barang-barang tinggalane wong ajal.wuruk (kn) = 1. tukang nglakokake kreta utawa grobag;wuruk (kw) = 1. kreta ; 2. pedhet.wuruk (kn) = piwulang, pituturwurukan = 1. wulangan; 2. tledhek blajaran.wuruk sudi gawe (kn) = gawe geger.sabeng = saba + ing.wayuh (kn) = duwe bojo (entar : guru, pegaweyan) luwih saka siji.mekuwon = manggon ing; masanggrah.trungku = kunjaranas = 1. ora sida laku; 2. wis dianggep
SERAT PEPALI KI AGENG SELA (2)
Ageng lan kabeh piranti gamelan digunakne kanggo nyawiske Gending-gending, biyasane kanggo kanggo iringan musik nang pementasan wayang becik wayang lulang arepa wayang wong, Ketoprak, jogedan-jogedan Jawa lan liya-liya. ana dene Gamelan Jawa kanggo penyajian gending jero karawitan bisa dipupuran dadi pirang-pirang repertoar yaiku :
Soran : Gending-gending karo volume tabuhan sing atos, kekabeh perangkat gamelan ditabuh kajaba Suling , Gender, Gambang, Siter, lan Rebab. Swara Gamelan jenis iki dicawiske karo tempo tanggung, Seseg lan antal.
Lirihan : padha karo jenenge, Penyajian Gending luwih lembut lan alon karo kekabeh waditra (Instrumen) ditabuh ning sing luwih diutamakne yaiku Gender, Gambang, Rebab, Siter lan Suling karo tempo sing beda-seje, ana dene penyajian karawitan lirihan bisa dipupuran meneh berdasarkan ricikan sing dikanggokake, antara liya: gadon, nyamleng, siteran, genderan, lan liya-liya.
ana uga Gamelan Ageng sing digunakne dadi piranti upacara yaiku:
Gamelan Sekati sing nduweni jeneng Kanjeng Kyai Gunturmadu lan Kanjeng Kyai Guntursari, biyasane neng tabuh jero perayaan Sekaten yakni dianyak udhar 5 Mulud nganti 12 Mulud. kajaba ditabuh kanggo ngelingi weton lan wafat Nabi Muhammad SAW, uga kanggo menyambut dhayoh agung, supitan/tetsan putra/putri Sultan lan sakarsa Dalem. Instrumen sing ana jero gamelan sekati awak saka: 2 gong ageng, 1 bedug, 1 kempyang, 1 saron demung, 2 sarong ricik, 2 sarong peking, 1 sampur, lan 1 bonang.
Gamelan nunggang sing nduweni telu nada, Gamelan iki awak saka 4 racakan berisi telu buah bonang
CANDHI PRAMBANAN	Posted on November 16, 2010	by taoefiq27 Candhi Prambanan punika dumunung wonten ing dhusun Prambanan, kalebet wewengkon ing Dhaerah Istimewa Yogyakarta iring wetan.Prenahipun ing sakilen Klaten,kalebet ing wewengkon Kabupaten Klaten.
Candhi Prambanan punika sampun kondhang wonten ing saindhenge nuswantoro,malah dumugi ing mancanagari.Mila kathah para turis ingkang sami ngalembana bilih Candhi Prambanan punika nengsemaken sanget.
Candhi Prambanan ugi katelah nama candhi Lara Jonggrang.Candhi Prambanan utawi candhi Lara Jonggrang punika tilaranipun kabudayanipun tetiyang ingkang ngrasuk agama Hindu kala jaman kina.
Wonten ing cariyos,pandemelipun Candhi Prambanan utawi Candhi Lara Jonggrang punikadipun damel dening Sang Prabu Daksa kangge nyimpen awu jenasahipun Sang Prabu Balitung.Ing cariyos damelanipun sang Prabu Rakai Pikatan,kangge mulyaaken asmanipun ingkang garwa Sang Dyah Ayu Pramodhawardhani.
Candhi Prambanan utawa candhi Lara Jonggrang punika kedadosan sangking candhi ing cacahing kathah sanget.Candhi-candhi punika dumunung wonten ing plataran ingkang kinepung pager tembok.Ing plataran tengah wonten candhi cacahipun enem,larikanipun mangidul.Ing sisih kilen wonten candhi tiga mandhep mangetan.Ing sisih wetan ugi wonten candhi tiga madhep mangilen.Dene larikan sisih kilen ingkang tengah nama Candhi Syiwa.Larikan sisih wetan,ingakng tengah nama Candhi Nandhi,ing salebetipun Candhi Nandhi wonten recanipun arupi lembu utawi lembu Andini,titihanipun Bathara Syiwa.
Candhi syiwa punika sukunipun wonten gambar tatahan ingkang mbeberaken cariyos Ramayana.Wiwit Raden Rama mimpang anggenipun nglebeti sayembara lajeng nampi ganjaran Dewi Shinta,ngantos dumugi pandamelipun bendungan ingkang tumuji dhateng nagari Alegka ingkang dipun damel dening bala wanara.
Candhi Syiwa punika wonten kamaripun cacahing sekawan.Kamar sisih wetan wonten recanipun Bathara Syiwa Mahadewa.Kamar sisih kidul wonten recanipun Sang Agastya.Kamar sisih kilen wonten recanipun sang Ganesya.Kamar sisih ler wonten recanipun Bathari Durga,ingkang kesuwuripun nama Lara Jonggrang.Ngeningi Lara Jonggrang punika wonten dongenipun piyambak.
kebudayaan tilaranipun nenek moyang punika ateges nedahaken bekti kita dhateng Bangsa lan
Kyai. B. : Elo! Babal bunder manglung kali. Ana kabar apa, Dhoyok? Apa anakmu omahmu kebanjiran? Dh. : Ora, Kyai. B. : Keplindhes sepur? Dh. : Ora, Kyai. B. : Dom jala, Mbok coba, kandhakna sing terang! Dh. : Hem! Aku mentas dadi anake wong akeh akeh, Kyai. B. : O, genahe kowe kuwi mentas rabi maneh, Dhoyok? Dh. : Ora, kyai. Bremara wismeng bantala, kyai. Dak matur, nanging kelor wana, Aja Eru (serik atine), Kyai. B. : Ora, Dhoyok. Dh. : Hem, Kyai! Mau esuk kesuwen olehku ongkang-ongkang, pacitane jadah-jenang. B. : Ongkang-ongkang kathik nganggo
Sarehne wis awan, dhuwet alit rerentengan. Sowanku mlayu-mlayu, Kyai. Tujune ana becak. B. : E, kowe duwe samben, Dhoyok? Dh. : Ora, Kyai. Aku ora mbecak. Nunggang becak, Kyai. B. : Wah! Saiba anggonmu ngedhangkrang. Teruse kepriye, Dhoyok? Dh. : Ya kuwi, Kyai! Bareng tekan
rangkulan karo kancane. Pring dhempet, tanpa kandha-kandha, aku diutahake: glogok. B. : O, memelas! Kowe tiba, Dhoyok? Dh. : Hem, Kyai! Aku meh nyungkemi Ibu Pretiwi. Wong sapirang-pirang, petis manis, ngucap bebarengan: “Anakku, ngger!” (Padmosoekotjo, 1988 : 23 – 24) Wangsalan ingkang
prayoga Babal bunder manglung kali (Lo) = Elo Dom jala = coba Bremara wismeng bantala (tawon kang manggon ing lemah =
memper(kaya) cangkriman, nanging batangane wis disebutake pisan sanajan mung sinandi(ora diblakakake) Tuladha: Roning mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso. Roning mlinjo: godhong mlinjo=so;ngaso Jenang gula ya ndhuk, kowe aja lali. Jenang gula: glali(
wonten lepat kawula. Jenang sela(watu): apu(apuranta) Wah mbok ora ngeyong kali, ngece. Ngeyong kali (ece) Lagi nggodhong gedhang garing(klaras) kang. Lagi nglaras wedangan nasgithel sinambi ngrungokake campursari. Kethek putih(Anoman), wong anom aja wedi kangelan. Yen lagi ana wong tuwa ngendikan kuwi aja nglemah bengkah(tela) mundhak saru, senengane
kang muroni, Nyenyambi kalaning nganggur, Wastra tumrap mustaka, Pangikete wangsalan kang sekar pangkur, Baon saben ing nawala
latuhan opo ? Arip : latihan gamelan ing sekolahanne Pacelathon 2 Ridho : ono opo yu kuwe tekan kene ? Ayu : aku mung pengen nggentha dara kuwe Ridho : hah ? Opo kuwi tegese nggentha dara ? Ayu : mosok kuwe ora reti ? Iku lo, aku mung pengen nyawang kuwe Ridho : oalah, kuwe kangen yo karo aku ? Haha Ayu : ih, ogah ya do !! Pacelathon 3 Parno : seko ngendi wae to kuwe kuwi ? Anake : saking main ps pak Parno : dienteni kawit mau ora bali-bali Anake : kulo nyuwun sewu pak, wonten nopo pak ? Parno : sing ngenteni nganti nyaron bumbung ngenge Pacelathon 4 Sugeng : ijek ileng karo aku rak jeng ? Ajeng : aku pernah nyawang kuwe ? Sopo ya ? Sugeng : aku kancamu TK biyen, kelingan rak ? Ajeng : oalah, Sugeng aku dadi mandhan rawa karo kuwe Pacelathon 5 Sujiwo : mbak nek antri sing rapi mbak Ani : mriku sinten ? Kulo mbonten kenal Sujiwo : yo maksute ojo nglemah bengkah mbak
yo macet wae wong yo kahanan.6. Do tak kon nandur pari trus tak tuku kanthi rego luwih larang.7. Tak kumpulke wong2 pinter tak kon mikirke negoro trus tak tinggal turu.dll akeh
danirachmat	Hehehehehe. Mangkane mbiyen ora tau melu balbalan soale kudu ngonthel sejam soko kampus lek arep
Piwulang Astha Brata iki beda karo Piwulang Astha Brata ana ing carita wayang Wahyu Makutha Rama utawa Nalika Bharata mejang Gunawan Wibisana ngenani jejering pemimpin anggone ngasta bawat pusaraning praja. Hastha Brata iki kasebut ana ing wasiat Cupu Manik Astha Gina, yaiku ngenani 8 pandom laku tumrape wong Jawa, yaiku : Wanita,
Tegese wanodya kang sulistya ing warna, mujudake simbol kaendahan kang ora winates. Kaendahane ora mung winates ing rupa, nanging tekan jroning ati, endah lair tumusing batin. Utawa bisa diarani Lahang karoban manis, saengga dadi kaendahan kang sampurna. Kaendahan wanita sampurna iki dadi lambang gegayuhaning manungsa. Saben manungsa kang nduweni gegayuhan luhur diibaratake kayadene wong lanang kang kepengin nduweni wanita kang sulistya ing warna pinangka jatu kramane. Kanthi nduweni gegayuhan kang luhur mau ateges saben manungsa kudu mbudidaya kanthi sinau, nyambutgawe, lan ikhtiyar kanthi wekel ora kenal sayah lan gampang nglokro kanggo nggayuh gegayuhan mau. Wanodya kang puspita diarani juwita, jarwo dhosoke “sarju wani ditata”tegese wani mbelani ing bebener lan ora gampang nglokro
Garwa, tembung iki bisa dijarwo dhosoki sigaraning nyawa
Lire garwa kakung mono pinangka sigaraning nyawa garwa putri, lan suwalike garwa putri minangka sigaraning nyawa sing kakung. Wong kang wus bebojowan iku sajiwa rong raga utawa rong awak. Garwa pinangka simbol manawa manungsa iku supaya bisa nyawiji klawan lingkungane, sedulur-sedulure, lan masyarakat kiwa tengene. Kabeh manungsa kudu dianggep kekancaning urip kang nunggal nasib, lan uga bisa urip ana madyaning bebrayan kanthi rukun lan tentrem, padha asah, asih lan asuh, antarane siji lan sijine pepindhane kaya wong bebojowan kang “sehidup semati” atut runtut pindha “mimim lan mintuna”.
Wisma, utawa omah. Yaiku papan panggonan tumrap sawijining kulawarga . Kabeh kang ana ing njero omah kasebut padha nonop angeyup saka panasing srengenge, telese banyu udan, sarta adheme hawa wengi. Sakliyane iku omah uga nduweni fungsi kanggo nyimpen bandha apa wae kang didarbeki dening kulawarga. Pinangka papan kanggo manggon, omah tansah diata lan diatur kanthi rapi dening kang manggon, mengkono uga saben wong perlu niru marang sipate omah, yaiku bisa nampa sapa wae kang mbutuhake marang pangayomane, bisa kanggo madhahi lan ngatur kabeh prakara, sarta bisa tumindak wicaksana anggone ngatur manut kahanan, wektu sarta papan
Turangga, Jarwo dhosoke tetumpakane prang para punggawa Jaran utawa kuda tetumpakan perang para prajurit iku nduweni sipat gagah, kuat, lan lincah saengga bisa mlayu banter utawa rindhik, bisa mlumpat, ngguling-ngguling manut prentahe kang nunggangi lan uga bisa nglumba lan nrajang apa wae kang dadi pepalang kang ana ing ngarepe. Polahe kuda tumpakan para prajurit perang iku pinangka pralambang napsu jasmani manungsa, supaya manungsa iku kudu tansah nglenggana menawa jasmani, pacadriya, lan napsu manungsa iku tansah dikendhaleni dening jiwa lan budi luhuring manungsa. Jiwa lan budi kudu bisa nguwasani lan ngatur nafsu jasmanine manungsa, saengga manungsa bakal bisa urip kanthi tentrem. Ananging manawa manungsa ora bisa ngatur, ngendhaleni hawa napsune mahanani uripe bakal bubrah tanpa guna.
Curiga, Jarwo dhosoke curi lan raga
Curi mono tegese watu kang lancip kang banget mbebayani tumrap jasmani utawa awake manungsa menawa digunakake kanthi kleru . Ananging manawa digunakake kanthi samesthine, kanthi bener lan pener malah bisa ngayomi manungsa saka sakehing bebaya. Curiga uga sinebut keris. Keris iku digunakake pinangka gegamane para raja lan satriya ana ing olah kridhaning perang utawa gladhen perang. Keris iku uga pinangka simbol kapinteran, keuletan, lan ketrampilan. Manungsa anggone ngadhepi tantangan urip perlu tansah nggunakake
Wong Jawa jaman biyen umume nduweni kesenengan ngingu manuk perkutut, pamrihe bisa dirungokake anggunge kanggo nglelipur ati. Anggunge perkutut kang “kung” kanyata bisa mahanani senenging ati sok sapaa kang ngrungokake. Anggunge manuk perkutut kang “kung” iku minangka simbol swarane manungsa kang nduweni budi luhur. Manungsa diajab bisoa celathu kang kepenak dirungokake, ora natoni atining liyan. Sadhengah kan diucapake supaya terang trewaca, mentes, lan bisa dimangerteni dening kang diajak wawan rembug, satemah angenakaken tyasing sasama.
Waranggana utawa ronggeng mono wanita kang njoged ana ing panggung kang dikubengi dening penonton (pengibing). Sawijining penonton (pengibing) kang ketiban sampur kudu melu njoged manut iramane ronggeng, supaya ronggeng ora mengo marang penonton (pengibing) liyane. Jalaran yen ora mangkono si ronggeng mau bisa kagodha dening pengibing priya papat cacahe kang ngiringi ana ing sakiwa tengene ronggeng mau. Joged ronggeng iku pinangka simbol manawa manungsa iku nalika nduweni gegayuhan kang luhur tansah ana godhane. Wondene panggodha kang ana ing uripe manungsa iku ana patang prakara, kang dilambangake pengibing priya cacah papat, yaiku sepisan napsu amarah kang metu saka kuping utawa pangrungu. Kapindho napsu aluamah, napsu kang metu saka tutuk utawa kanikmatane rasa utawa srakah. Katelu, napsu supiah, napsu kang metu saka mripat utawa pandeleng. Kapat napsu mutmainah, yaiku napsu kang metu saka irung utawa pangganda. Manawa manungsa bisa ngendhaleni
tanpa laras bakal ngetokake swara kang ora karu-karuwan lan ora kepenak dirungokake. Ananging menawa ditabuh kanthi wirama lan pathet kang gumathok, bakal ngetokake kang laras , harmoni sarta kepenak dirungokake.
Saperangkat gamelan mau sejatine pinangka simbol saka sawijining masarakat kang dumadi saka mayuta-yuta manungsa kang nduweni sipat, watak lan kekarepan kang beda-beda. Manawa saben wong nuruti karepe dhewe tanpa aturan kang baku, ndonya bakal kaco sarta rusak. Nanging suwalike manawa kabeh manungsa padha urip kanthi tumata lan manut aturan kang baku
wektu iki kiraku jumbuh karo semboyane negara kita “Bhineka Tunggal Ika, tan Hana Darma Mangrwa”kang ing wektu iki menawa ora diwaspadani bakal rowak-rawik amerga ana pehak-pehak kang pancen ora seneng marang ke-Bhinekaan.
Kepemimpinan (leadership) minangka perangan wigati kanggo mujudake peradabane bangsa supaya bisa luwih maju. Sarat baku kanggo maujudake kepemimpinan sing becik kanthi cara weruh lan mangerteni etika kepemimpinan. Indonesia nganti jaman saiki isih diadhepake krisis maneka bidhang, wiwit ekonomi, politik, budaya,kasarasan , lan kamanungsan sing tumekane gilir-gumanti. Salah sawijine krisis sing paling katon yaiku krisis kepemimpinan. Kahanan kepemimpinan ing Indonesia saya suwe saya mirisake. Watak, wantu, lagu, lan lageyan para pemimpin ing jaman modern iki akeh sing kurang prayoga malah nuwun sewu padha darbe sipat “Sengkuni”. Ingatase padha-padha nduweni kalungguhan utawa kepengin nggayuh kalungguhan, nanging kanthi cara-cara kang nalisir saka etika lan padha ngrusak saka buri.
Para kawula ing wektu iki kliwat angel menawa nggoleki pemimpin sing wicaksana, ngabdi marang rakyat sarta merakyat lan trep klawan
sing ngandhut piwulang moralistik dirasa dibutuhake. Piwulang moralistik ngenani prinsip kepemimpinan sajrone tradisi Jawa diandharake ing maneka reriptan kasusastran, salah sawijine yaiku ana ing piwulang Asthabrata.
Piwulang Asthabrata iku ana ing siklus carita Ramayana tinemu nalika Ramawijaya paring pitutur marang Bharata nalika ngganti jumeneng nata ing Ayodya lan Wibisana nalika dadi nata ing Alengka utawa Singgela sawise surude Prabu Dasamuka. Dene ing siklus Bharatayuda tinemu ing Lakon Wahyu Makutharama, yaiku nalika Begawan Kesawasidi (Kresna) mejang Arjuna ngenani sesanggeman sarta kwajibane ratu (pemimpin) marang kawulane. Piwulang iki bisa minangka pandom, dene wosing piwulang pemimpin kudu mengkoni lan nuhoni watake dewa 8 sarta 8 sipat unsur alam. Tembung Asthabrata saka tembung “astha” kang tegese wolu, lan “brata” tegese laku. Dene jlentrehe mangkene:
Srengenge iku ora pilih kasih, kabeh sing ana ing alam donya diwenehi cahyane, diwenehi panguripan. Srengenge ora molah-malih tansah jumedhul ing sisih wetan lan angslup ing sisih kulon. Ateges dadi pemimpin kudu adil, ora pilih kasih, ora mbau kapi, aja emban cindhe emban siladan, aja gampang molah-malih panemune, esuk dhele sore wis dadi tempe, tansah teteg lan nuhoni marang sakabehing ucape, supaya andhahane ora dadi bingung. Ora gampang cidra ing janji kaya nuhoni sabda pandhita ratu, sakabehing parentah lan ucap tan kena wola-wali.
Rembulan mono maweh pepadhang jroning ratri. Padhang jingglang sorote maweh daya adhem lan jinem nanging uga dadi cecoloking laku. Aja mriksani para kawula amung sarana swasana kang padhang, nanging jroning peteng uga gagapana, endi sing marakake dadi pepeteng sirnakna sarana sengseming rasa adhedhasar gelem kurban kang sepi ing pamrih, rame ing gawe. Kanthi mangkono , pemimpin iku kudu paring pepadhang marang kawula sing nandhang peteng (susah atine), kaya rembulan madhangi jagad ing wayah wengi.
Lintang pinangka rerengganing akasa ing wanci ratri . Lintang bisa kanggo pandom tumrap para among tani sarta misaya mina, sunare pating galebyar. Kabeh mau menehi pralambang manawa pemimpin dadia lintang sing tansah menehi sesuluh marang andhahane, bisa membat mentul pamikire trep karo kahanan, alus budi pakartine landhep panggraitane, njunjung sesanti Ing ngarsa sung tuladha, bisa kanggo patuladhan para andhahane, ora seneng pamer, lelemeran, ngumbar tetembungan sing bisa nuwuhake congkrah wong siji lan sijine.
Mendhung bakal nuwuhake udan ing ngendi wae, ora milih papan sing dhuwur lan sing cendhek, sing subur utawa sing bawera. Pemimpin kudu bisa paring dalan tumujuning kamulyan lan katentreman para kawulane, adil paramarta, kersa paring ganjaran marang sapa wae sing bisa gawe tentrem lan pinunjul ing samubarang karya, uga paring paukuman marang sapa wae sing pancen luput, tanpa pilih sanak kadang, wong cinaket lan kudu bisa mbedakake wong sing api-api tresna lan wong sing pancen gelem bela lair lan batine. Aja gampang kegiwang dening tetembungan becik ing laire, sebab kabeh mau bisa dadi racun.
Lemah iku tansah dedana lan gawe bungahing manungsa. Sanajan diidak-idak sawenehing titah, dipaculi malah kadhang kala dirusak, lemah ora tau serik, ora sambat nanging malah dadi sumbering panguripaning titah ing ngalam donya iki. Tegese pemimpin iku ora gampang nesu, menawa diwenehi panyaruwe utawa kritik lan pamrayoga/saran, nanging pemimpin kudu sabar kaya dene lemah. Kajaba iku pemimpin kudu seneng weweh marang sok sapaa wae, marang wong sing diayomi, ora cethil, ora owelan, kudu ikhlas lair lan batine. Saengga wong sing ana sakiwa tengene rumangsa antuk panguripan saengga dadi tentrem uripe. Uripe bisa migunani wong liya. Sabecik-becike wong urip, yen bisa migunani uripe kanggo wong liya.
Watak iki ana sambung rapete karo kawibawan. Pemimpin kudu bisa aweh pepadhang marang andhahane utawa sapa wae sing lagi nemu reruwet kanthi ati sing sareh lan pangarah-arah. Yen ana sing kemeren saengga ndadekae kaduk wani kurang deduga, drengki srei, jegal-jegalan ing antarane siji lan sijine, pemimpin kudu bisa ngrampungake nganggo kawibawane, ndandani tumindak kang nistha, njejegake bebener. Ora mung bisa ngluputake nanging kudu bisa menehi tuladha sing bener lan utama.
Watake banyu iku tansah adhem, mili mangisor uga dadi sumbering panguripan. Tegese dadi pemimpin kudu bisa ngayomi andhahane, satemah andhahane rumangsa ayem, adhem, lan tentrem. Kajaba iku solah bawa, muna-muni tansah angenaki ati, kudu duwe ati segara ora gampang nesu yen kacenthok tembung sing ora cocog karo kekarepane, ora gampang srengan marang andhahane, bisa momot lan kamot. Menawa ana prekara kudu ditlusur luwih dhisik, aja gampang nibakake pangancam marang wong sing dianggep luput. Kudu bisa milahake tumindak nistha, madya lan utama kanthi pikiran kang wening.
Kaya wataking angin alon-alon rinasa sumilir. Ora kawistara tansah ngawat-awati sakabehing tumindake andhahane. Nanging yen bisa aja nganti andhahane rumangsa yen diawat-awati, yen cubriya ya aja dikaton-katonake saengga andhahane dadi ora jenjem anggone nindakake pakaryan. Pemimpin kudu bisa manjing ajur-ajer. Aja mung ngawasi andhahane sing tumindak luput ( miturut dheweke ) ngelingana menawa manungsa iku tansah kanggonan luput lan lali . Yen ana andhahan sing parawadulan, kudu ditlesih lan dititi priksa luwih dhisik. Manawa ana sing kaanggep luput wenehana pangapura kanthi legawa, bebasan sing jembar segarane.
(Saka maneka warna sumber ; Foto Ilustrasi : Bagawan
Upacara Ngabekten ing Kraton Ngayogjakarta mujudake salah sijining tradhisi kang ditindakake setaun sepisan ing tanggal 1 sawal. Ngabekten minangka ngungkap rasa bekti antarane kawula marang ratu gustine, utawa abdi dalem marang Ngarsa Dalem, ing sajroning sasi Sawal, kanthi ngaras jengku (ngambung dhengkul.
Wektu upacara Ngabekten ing Kraton ngayogjakarta kapilah dadi rong perangan, yaiku jam wolu esuk tumeka jam sewelas awan, tumrap abdi dalem asipat bupati. Dene wanci jam siji awan tumeka rampung, tumrap abdi dalem kang pangkat wedana. Kang kalebu abdi
bupati, yaiku abdi dalem kang pangkat kalungguhane pangeran sentana kang sesebutane kangjeng Pangeran Harya (KPH), bupati nayaka kang sesebutane Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), bupati sepuh utawa bupati kliwon kang sesebutane Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), bupati sesebutane uga Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), bupati anom sesebutane uga Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), lan riya bupati anom sesebutane raden riya utawa mas riya. Dene abdi dalem Kraton Ngayogjakarta ana rong perangan, yaiku abdi dalem punakawan lan abdi dalem kaprajan. Upacara ngabekten mapan ing Bangsal kencana kraton Ngayogjakarta.
Busana kang diagem Ngarsa Dalem utawa Sultan wektu upacara Ngabekten yaiku busana kejawen mataraman. Dene para abdi dalem ngagem atela putih, utawa beskap putih mawa tandha pangkat miturut kalungguhane. Tandha pangkat kasebut mapan ana ing perangan ugel-ugel lengen atela sisih kiwa lan sisih tengen, wujud ukelan kang disebut “Ters”
Lakuning upacara Ngabekten kawiwitan kanthi miyose Ngarsa Dalem saka Praba Yeksa kairing gendhing Prabu Mataram laras slendro lan ladrang Raja Manggala laras pelog kang katabuh bebarengan kanthi wirama soran. Gendhing Ladrang Prabu Mataram lan Ladrang Raja Manggala iku mujudake gendhing pakurmatan tumrap miyose Ngarsa dalem ing sajroning upacara. Sawuse Ngarsa Dalem lenggah, upacara Ngabekten tumuli kawiwitan. Para abdi dalem banjur maju kanthi urut saka abdi dalem kang pangkat lan kalungguhane paling sepuh, yaiku pangeran Sepuh (KGPH) kasusul dening para pangeran lan kasambung dening pangeran sentana, bupati nayaka, bupati kliwon, bupati anom, lan riya bupati anom.
Para abdi dalem kang bakal ngabekti iku kawiwitan kanthi nyembah banjur nyopot dhuwung kang disengkelit ditinggal ing papan palungguhane. Dene sawuse tekan Bangsal Kencana kanthi lampah pocong utawa nglasut. Sawise tekan ing sangarepe Ngarsa Dalem banjur nyembah lan ngaras jengku. Sabubare ngaras jengku banjur nyembah lan mundur watara telung jangkah, nyembah maneh tumuli bali tumuju papan palungguhane sekawit kanthi lampah pocong lan lampah dhodhok kaya nalika maju sekawit. Satekaning papan palungguhan sekawit tumuli nyengkelit dhuwung kang sabanjure mapan lungguh maneh. Dhuwung, utawa keris tumrap abdi dalem Kraton Ngayogjakarta mujudake tandha pangkat kalungguhan, awit ana abdi dalem kang durung wenang ngagem dhuwung utawa keris.
Abdi dalem kraton Ngayogjakarta kang wus dikeparengake ndherek Ngabekten, yaiku abdi dalem kang duwe pangkat kalungguhan paling cendhek utawa wedana. Dene sangisore wedana isih akeh abdi dalem Kraton Ngayogjakarta kang duwe pangkat kalungguhan, yaiku panewu, lurah, ngabei, bekel, lan abdi dalem kang durung duwe pangkat kalungguhan yaiku jajar. Para abdi dalem kasebut senajan durung dikeparengake ndherek Ngabekten, nanging dikeparengake ndherek sowan palataran, kanthi ageman klambi kurung utawa pranakan lurik warna biru tuwa.
Upacara Ngabekten ing Kraton Ngayogjakarta nganti saiki isih katindakake, nanging ora ateges kraton Ngayogjakarta iku nglestarekake faham feodalistik, nanging kanggo nguri-uri adat kabudayan Jawa kang adiluhung warisaning para leluhur kang mujudake kapribadening bangsa. Jalaran adeging Kraton Ngayogjakarta ing jaman saiki wus ora mujudake punjering paprentahan negara, ewa semana isih dadi punjering kabudayan Jawa kang prelu dipepetri. Mula adeging Kraton Ngayogjakarta kang dumadi saka Ngarsa Dalem, para sentana dalem, abdi dalem iku mujudake saka guru, pilar-pilar lan tonggak tumrap kabudayan Jawa. Dene anane abdi dalem kraton Ngayogjakarta ing jaman saiki ora ateges ngabdi marang ratu, nanging ngabdi
Mengenal Kraton Ngayogjakarta Hadiningrat. Yogyakarta: Warna Grafika.
Ana ing kabudayan Jawa, keris nduweni kalungguhan kang kinurmat, dudu gegaman rucah, remeh, utawa wantah. Sanjata tusuk iki nduweni wangun lan kaendahan pamor kang ngedab-edabi. Keris uga dadi sarana ganepe budaya spiritual. Ing jaman kawuri, ing madyaning bebrayan Jawa tradisional malah ana penganggep kalamun sawijining priyayi Jawa durung diarani sampurna menawa durung nduweni limang perkara yaiku : Curiga, Turangga, Wisma, Wanita, Kukila.
Curiga, tegese keris tembunge liya dhuwung, wangkingan yen basa kawi katga. Turangga, tegese kuda, titihan utawa jaran yen ing jaman saiki kendharaan. Wisma, tegese omah; wanita maknane garwa utawa bojo. Kukila tegese lugu manuk oceh-ocehan, manawa jaman biyen manuk perkutut, mula ora aneh banjur ana gendhing
tembung simbolik “manuk” mono satemene tumrap priya Jawa tradhisional kudu bisa nangkep sarta ngrasakake kaendahane olah seni utawa nduweni sikep apresiasi marang seni.
Curiga, utawa keris, mujudake lambange priya kang dewasa sarta sentosa amarga
kuwawa ngayomi dhiri pribadhine, kulawarga, nusa lan bangsane.
karo sing diaanggo dening para prajurit, abdi dalem, perwira. Sing beda ora ngemungna wilahane nanging uga ricikane keris, rerengganing keris nganti jejangkepe keris, malah anggone nganggo wae
nduweni keris uga bisa dititik saka warangka keris. Warangka keris kang diagem ratu, mesthi wae beda karo warangka kang dienggo tumrap tataran sangisore. Tumrape satriya, kang kalumrah nganggo warangka gagrag kasatriyan. Para punggawaning praja biyasane uga yasa warangka kadipaten. Ana kurang luwih 25 wujuding warangka ing jaman kawuri. Lan warangka iku uga kena kanggo titikan tataraning pangkat kang kagungan. Kepara wewengkon asale keris uga bisa katitik saka warangkane, apa sing kagungan saka Ngayogyakarta, Surakarta, banyumas, Jawa Timur, Madura utawa Bali. Salah sawijining “keunikan” keris dumunung ana ing ricikane kang ngremit. Awit kabeh gegambaran utawa pralambang ana ing keris (wilahane, warangka, utawa prabote kabeh ngemu pralampita utawa teges dhewe-dhewe).
Saka ukiran utawa deder utawa gagange keris, wus bisa kawruhan tataran pangkat kang kagungan. Tumrap bebrayan Jawa Ana rong gagrag ukiran keris kang manjila yaiku gagrag Surakarta lan gagrag Ngayogyakarta. Saliyane iku uga ana gagrag warangka utawa ukiran njaban rangkah Jawa, kayata Madura, bali, Lombok, sulawesi lan Melayu.
Ing wewengkon Kraton surakarta ing kaman kawuri ana ukiran tungggak semi gagrag paku Buwono utawa Yudowinatan kang mligi diagem dening Ingkang Sinuwun. Pendhok utawa sarunge wilah kanthi werna kemalo abang, ijo soklat lan ireng uga kena kanggo nitik tataran pepangkatane kang ngagem. Kemalo werna abang mligi kagem Ingkang Sinuwun lan sentana utawa saora-orane nayaka praja pangkat bupati. Kemalo werna ijo kanggo para nayaka mantri. Kemalo werna soklat kanggo para bekel utawa administatur madya sapengisor. Dene pendhok ireng diagem para abdi dalem, utawa para kawula cilik.
Ana uga tuladha sawene abdi dalem utawa kawula cilik kang entuk ganjaran utawa paringan saka raja amarga saka labuh labete kang gedhe tumrap negara awujud keris kanthi tinatah mligi. Sawijing tuladha keris kanthi ganja kinatah emas mawa “Kinatah Gajah Singa”, iku paringan Ingkang Sinuwun Sultan Agung Hanyakra Kusuma marang para perwira kang wus kasil numpes Pemberontakan Pragola saka tlatah Pati Pasantenan. GAMELAN, DHALANG, WAYANG
sing ngendika, gamelan tuwuhe jaman Demak. Ana maneh sing ngendika gamelan lan seni nggamel iku tuwuh jaman Majapahit, jamane Patih Gajah Mada lan rajane. Yen nlusur sarana nitipriksa gamelan kang ana saiki lan sing kalebu gamelan tuwa. Kaya-kaya gamelan sing diarani tuwa dhewe iku, jebule isih kalebu enom , jalaran jaman kuna uga wis ana gamelan. Yen macani prasasti cathetan kuna, candhi-candhi sing umure atusan taun, ing kono bisa katitik anane jeneng-jeneng ricikan gamelan saiki.
terbang gedhe” . Ing layang kang isi crita tokoh-tokoh Mahabarata sing karacik nganggo basa Jawa kuna, uga tinemu araning tetabuhan kang saiki klebu ewoning gamelan. Crita Mahabarata Jawa kuna ditulis nalika sugenge Prabu Darmawangsa (taun 990 – 1007), raja kedhiri uga akeh tembung araning gamelan kang tinemu ing layang kang ditulis jamane Prabu Erlangga (1019-1042), Prabu Warsajaya (1104), Prabu Jayabaya (taun 1130 – 1160), raja Kadhiri, jeneng unen-unen utawa gamelan iki kayata: beri, curing (klinthing, lonceng cilik), garantung (gambang), gong, gubar (kempul), kangsi (rebab),
Istilah gamelan asale saka tembung “gamel” (Jawa kuna), tegese “cekel”. Mbokmenawa amarga sawise ditabuh (dithuthuk) banjur dicekel (dipekak) kaya yen nuthuk saron utawa slenthem, barang iku suwe-suwe katelah “gamelan”. Istilah Jawa kuna-ne “tabeh-tabehan”, lan ana manes istilah “tamara”. Tembung “tamara, tamra”, Jawa kunan-ne ateges “tembaga”. Gamelan iku biyen-biyene kagawe saka “tamra” (tembaga). Ana maneh gamelan kang digawe saka kuningan, basa Sansekerta-ne “kamsa” owah dadai “gangsa”, kang sabanjure dadi tembung kramane (dasanamane) tembung “gamelan”. Ana maneh istilah “pradangga” tumrap gamelan. Basa Jawa Kuna-ne “mredangga”, yaiku araning tabuh-tabuhan kang memper kendhang gedhe, tambur.
Ora biyen ora saiki, gamelan ana gandhenge karo kesenian wayang, karawitan, niyaga, sindhen, lsp. Tembung “wayang, ringgit” wis ana wiwit jaman kabudayan kuna. Ing layang Ramayana ing kono ana istilah “mawayang, angringgit”, tegese “mayang”. Sing sok mayang sebutane “widu”. Kajaba mayang widu uga bisa nggamel lan ngidung (nembang). Sing gawene mayang saiki diarani dhalang. Istilah dhalang wis tinemu, apese wiwit jaman Kedhiri, kamot ing layang Kresnayana, katulis jamane Prabu Warsajaya. Istilah “dhalang” iku jenenge abdine Bima, kasebut ing layang Nawaruci (jaman Majapahit). Abdine Bima ana loro, yaiku Semar lan Dhalang. Abdi iku kuwajibane momong Bima lan nyathet piwulange para resi gurune Bima.
Ing layang Arjunawiwaha, karangane Empu Kanwa, jamane Airlangga (1019 – 1042), tinemu syair Jawa kuna kang diarani “kakawin”. Ing sajroning kakawin sapada ngandharake mangkene : “Ana wong padha nonton wayang (ringgit), padha nangis lan sedhih. Wong-wong iku ora ngerti (rumangsa), manawa wayang iku mung wujud lulang diukir, bisa obah lan guneman. Ora ngerti obah lan gunemane iku mung semu”. Ing layang Sumanasantaka karangane Mpu Monaguna, nalika jamane Prabu Warsajaya, raja Kadhiri, nyaritakake nalika Pangeran Aja (putra raja Ayodya, bapakne Dasarata, embahne Rama) kawisudha, wong-wong kang padha rawuh ing panggung jumeneng kaya wayang dijejer (disimping).
Pangripta layang Jawa kuna kang mawa irah-irahan Partayadnya, isine nyaritakake Arjuna mangkat lumaku menyang pertapan ing guwa kang dumunung ing gunung Indrakila, nyritakake pasawangan ing alas: Wit-witan jejer-jejer, sinawang kaya gelaring wayang, langit minangka kelir, srengenge minangka blencong, angin sing ngobah-obahake.
Istilah “niyaga” sakawit ateges “panggamel”, wong sing nabuh gamelan. Tembung “niyaga” utawa “nyaga”, tegese “panuntut laku”, “panganjur” (L. Mardiwasita), “sing main gamelan” (Prof.Dr. P.J. Zoetmulder). Tembung “niyaga” saiki owah dadi tembung “wiyaga”, sing tegese “panabuh gamelan”
Tembung “karawitan” Jawa kuna asale saka tembung “rawita”. Tembung “rawita” asale saka wod “raw”, tegese “ywara, muni”. Dadine tembung “rawita” tegese nyawa utawa muni uga. Saiki dadi istilah “karawitan” Jawa anyar, kang karepe ngemu teges “samubarang kang magepokan karo seni swara”, mligine swaraning gamelan.
Istilah “gending utawa ganding” (diwaca: “gendhing”), uga wis tinemu ing prasasti kuna, lan buku-buku Jawa kuna. Dene “gending” iku sawijining piranti (instrumen) kang muni sarana dijimpit driji utawa dimainake dening tangan. Mula ana istilah “ganding rawanahastha” , “tegese gendhing muni karana tangan” Lan Gendhing Rajaswala. Saiki akeh banget araning gendhing kang sesambungan karo unining gamelan.
Tembung “sindhen”, Jawa kuna “sindhen”, asale saka tembung
isi pasemon lan dhapur kakawin utawa saloka (seloka/sloka) isine memper karo paribasan, bebasan, saloka, lsp.
Ing basa Jawa kuna uga ana istilah “uyu, manguyu”, tegese “muni sing ora ana lerene”. Upamane swaraning kombang, mbrengengeng ora ana pedhote. Ing jaman saiki ana pahargyan manten uga asring keprungu “gendhing manguyu-uyu” kanggo ngurmati rawuhe para tamu.
Kanthi landhesan kang kabeber ing ngarep, bisa dijupuk dudutan : Ing kabudayan Jawa kuna wis dikenal anane piranti (instrumen) kang saiki diarani “gamelan” Budaya pawayangan uga wis ana, lan pakelirane. Saperangan istilah kuna teka saiki isih urip.
Aja maneh kok wong umum, wong sing ora pati dhong ketha-kethune wong mantenan. Klebu tamu-tamu sing mung rawuh jagong, absen, kithing-kithing ngasta kadho, dhahar, terus kondur. Bubar salaman karo mantene, njur byur-nyebar menyang daleme dhewe-dhewe. Apa hikmahe jagong manten, ora dibundheli. Ora ana sing nyanthel babar pisan. Paling mung kelingan mantene mau jian ….. uayu, lan baguse uleng-ulengan. Wis! Mgono iku
duwe gawe mantu bae durung karuwan menawa damang surasane “manten”
Malah kepara tukang ular-ular manten, sa-MC-ne pisandurung mesthi bisa ngudhari kanthi gamblang tegese “manten”. Akibate ora mokal yen mantene dhewe uga “Jas bukak iket blangkon, sama juga sami mawon, alias babar blas ora dhong”. Kaladuking panemu, lha wong sing tau dadi manten wae ora ngerti maknane istilah “manten”, apamaneh wong kang durung dadi manten. Tembung “manten” ana sing negesi kanthi jarwa dhosok “teman (kanca) sing dienteni. Teman mono karepe kanca urip. Urip bebrayan sing tansah dianti-anti. Kanca urip bebrayan durung dianggep sah yen durung dadi manten. Mula wis samesthine yen manten antuk kalungguhan istimewa ing jagading urip bebrayan, omah-omah. Malah swargi Mukidi Adisumarto dhosen Basa Jawa IKIP Yogyakarta (saiki UNY) paring pratelan menawa manten kuwi klebu salah sijine prastawa urip kang wigati. Amarga klebu prastawa kang “aji”, banjurana kang duwe panemu manten mono minangka “galenganing urip” (watesing urip/batas hidup). Dadi lantaran manungsa anggone bakal mlangkah marang donya sabanjure.
Van Gennep ing buku “Les Rites de Passage” (Jaya Baya nomer 20, 1990) mratelakake : Ing urip bebrayan kuwi ana lelakon kang diarani “rites de aggregation”, ”Upacara miwiti urip anyar”, kayata manten. Dadi bisa dipahami manawa urip sadurunge dadi manten, kalebu tataran urip lawas. Lire urip sing isih gumantung marang wong liya, yaiku wong tuwa. Dene urip sawise dadi manten klebu urip anyar, lire kudu bebadra dhewe, urip mandireng pribadi, urip anyar kang kebak tantangan abot.
Manten uga kena diarani “srana mlangkah urip kang kukuh bakuh” Urip sentosa, ora gampang katrejang angin, bebasane.
iku dzat kang paring rejeki sing duwe kekuwatan pengkuh bakuh, santosa [QS. ADZ DZARIYAT 51:58] Landhesan ayat ing dhuwur, bisa dinuga yen tembung “manten” iku ingsetan saka basa Arab “matiin”. Kajaba iku, S. Prawiroatmodjo ing Kamus Kawi Jawa, mratelakake tegese tembung “anti” (diarep-arep/ dienteni) lan tembung “antya” (kaluwih-luwih/banget). Manawa istilah “manten kuwi kapirid saka tembung “anti” lan “antya” kirakku ya ora adoh banget. Amarga jejering manten iku tansah banget dienteni, diantu-antu dening sapa bae.
Prof. S. Wojowasito ing Kamus Kawi – Indonesia negesi tembung kang memper karo “manten” yaiku “mantwa, mantya, mantyan” sing tegese: “sateruse”, karepe manten kuwi kanggo urip salawase, yaiku urip ing donya tekan akherat, kaya yen ana ing jagading pakeliran prasapane Dewi Setyawati marang Prabu Salya ya Narasoma anggone nglabuhi tresna saka donya prapteng delahan. Tembung telu mau uga cedhak karo seratane WJS Poerwadarminto ing Bausastra Jawa, kaca 183 yaiku tembung : “kamantyan, kang mingsed dadi “kemanten”. Tembung “kamantyan” mono dumadi saka tembung “kama + antya + an. “Kama”, tegese tresna (love), “antya”, tegese pungkasan utawa kaluwih-luwih. Gerbane “kamantyan” duwe surasa “tresna kang pungkasan, tresna kang kaluwih-luwih”
Wong kang mantenan asring disebut duwe gawe “mantu”. Durung ana alesan sing pas bab hubungane istilah “manten lan matu”. “Mantu” bisa ditegesi kanthi jarwo dhosok: sing dieman-eman wis metu. Lire ing jaman biyen bocah wadon iku disengker utawa dipingit, bareng uwis dadi manten lagi oleh metu. Manawa tembung mantu lan manten digathukake, katone ngemu surasa menawa manten kuwi pinangka sarana ngluwari sengkeran kanggo nempuh brayat anyar, nempuh urip salawase, sateruse. Mung wae teges ngono mau isih dhapur gagap-gagap. Kiraku isih ana surasa kang luwih trep lan mathis. Sapa kang bisa ngudhari? Perlu lho, kareben calon manten, mantan manten, tukang ular-ular, lan MC dhong tenan. Wasana, “Dadi manten iku seneng, nanging aja seneng dadi manten”
Amrih kabudayan Jawi tansah ngrembaka lan lestari tuwin saged paring sumbangsih ing jagading pariwisata kaajab sedaya warga masyarakat kadosta: paguyuban seni budaya saking tataran dhusun, desa, kalurahan, lan kecamatan, kalebet bebadan ingkang tansah nggilut ing jagade seni kabudayan Jawi, lan pawiyatan-pawiyatan saking tataran SD, SMP, SMA punapa dene PT ing saindhenging laladan Propinsi DIY kedah cancut taliwanda, gumregah ndherek nyengkuyung pembangunan seni kabudayan.
Para panggilut kabudayan Jawi rumaos prihatos, menawi ing titi wanci punika sakperangan warga, mliginipun para kaneman lan siswa SD, SMP, SMA punapa dene mahasiswa sampun boten saged ngginakaken basa Jawi alus, ingkang linandhesan unggah-ungguh lan subasita. Sejatosipun boten namung basa Jawi kemawon ingkang tansaya susut masyarakat panyengkuyungipun, nanging ugi basa dhaerah-basa dhaerah sanesipun nasibipun ugi sami.
Manut asiling panaliten UNESCO, saben tahunipun wonten 10 basa ing donya ingkang cures jalaran kecalan masyarakat panyengkuyungipun. Dene basa Jawi yektosipun taksih kalebet aman awit tumeka ing titi wekdal sapunika basa Jawi taksih dipunginakaken dening cacah jiwa 77,75 yuta, Madura: 13 yuta, Minangkabau : 6,5 yuta, Bali : 3,8 yuta, Bugis: 3,5 yuta, Aceh: 3 yuta, Betawi: 2,7 yuta, Sasak: 2,1 yuta,
enggal-enggal nindakaken paniti priksa wonten ing desa-ngadesa, makarya sesarengan kaliyan Dinas kabudayan Kabupaten Kota sa DIY saperlu damel rancangan tuwin kegiatan. Punapa dene paring dana beya, pelatihan-pelatihan, kalebet ngadani pagelaran seni budaya. Ngayogyakarta ingkang kaloka pinangka “Kota Budaya”, punjering kabudayan Jawi saestu sugih maneka warni seni tradhisional ingkang saged mimbuhi kuncara pinangka papan plesiran wisatawan dhomestik punapa dene wisatawan manca negari.
Wohing kabudayan Jawi ingkang sampun meh kasilep, kepara kerut kabuncang awit pangaribawanipun globalisasi saged kadhudhuk saha kadhudhah malih pinangka atraksi budaya kangge nyugata para wisatawan, kadosta kesenian rakyat: Nini Thowok, Kethek Ogleng, Andhe-Andhe
sanes-sanesipun. Kalebet atraksi dolanan tradisional, kadosta Gobag Sodor, Jethungan, Benthik ingkang ngandhut nilai-nilai kearifan lokal. Upacara-upacara tradhisional ingkang mirunggan kados dene Upacara Cembengan ing Pabrik Gula Madukisma boten namung dipunpriksani warga masyarakat ing sakiwa tengenipun Pabrik Gula, nanging ugi
ingkang plesir ing tlatah Ngayogyakarta. Sedaya wau menawi tansah dipunkupiya amrih gesang lan ngrembaka
ingkang dipundhaku Malaysia, temtunipun para panggilut kabudayan Jawi mliginipun kedah boten namung dipun-sikepi rumaos prihatos, ananging kadadosan punika wau malah saged sarana mawas dhiri tumrap bangsa Indonesia. Pramila boten namung nglepataken tiyang sanes, menawi kita ingkang anggadhahi kemawon kirang marsudi lan ngleluri. Nanging rahayunipun ing tahun 2009 bebadan dunia UNESCO sampun netepaken bilih bathik pinangka budaya asli kagunganipun bangsa Indonesia. Malah saderengipun UNESCO ugi sampun ngakeni lan mbiyawarakaken bilih Dhuwung lan Ringgit wacucal purwa pinangka “Warisan utawi “Pusaka Budaya Dunia”. Kanthi kanyatan punika kedahipun kita jejering tiyang Jawi lan bangsa Indonesia boten namung rumaos mongkog, nanging ugi sengkut gumregut, makarya saeka kapti ndherek
sdwijosusastro pada Maret 27, 2012 in Uncategorized
4 responses to “GAGASAN”	Subandi, S.Pd	November 2, 2012 at 9:52 am	sugeng pitepangan Pak, wak blogipun sae menika
Balas	sdwijosusastro	Januari 18, 2013 at 1:50 pm	Matur nuwun jempolipun Mas Bandi, Langkung sae kagungan panjenengan Mas Bandi
Balas	Juni Putra Nugraha	Januari 21, 2013 at 3:55 pm	Sugeng pinanggih malih Pak Jarno….. Sampun sawetawis dangu mboten pinanggih
Balas	sdwijosusastro	Januari 22, 2013 at 12:17 pm	Sugeng pinanggih Mas Juni, kados pundi kabaripun, taksih wonten Putat?
dipunserat alamat serat elektronik menawi nersakaken artikel
Pulo Nusa Penida ya iku sawijining pulo kang ana ing kidul-wétan Bali kang dipisahaké déning Selat Badung.
History of Nusa Penida, Nusa Lembongan & Nusa Ceningan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Nusa_Penida&oldid=985247"	Kategori: Pulo ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.35, 2 Maret 2016.
gantal loro. Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken ing kendil tumuli, nganggo lawon putih, karya lemek iku.
Brebes-Bumiayu – Cilacap – Cepu – Demak – Gombong – Grobogan – Jepara – Karanganyar-Kebumen – Kendal – Klaten – Kroya – Kudus – Magelang – Majenang -Pati – Pekalongan – Pemalang – Prambanan – Purbalingga – Purwodadi -Purwokerto – Purworejo – Rembang – Salatiga – Solo – Sragen – Surakarta -Tegal – Temanggung – Semarang
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Provinsi La Spezia.
VènetoTiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 28 Maret 2013.
zoon, "kéwan" utawi tegesipun "kéwan pertengahan") inggih punika salah satunggaling saking era géologi ing eon Fanerozoikum. Mesozoikum inggih punika zaman gesang pertengahan ingkang lumampah udakawis 140 yuta warsa.[1] Zaman punika dipuntandhani kaliyan tuwuhipun jinis reptil raseksa, kadosta dinosaurus ingkang panjangipun 12 m kaliyan atlantasaurus ingkang panjangipun 30 m.[1] Kejawi punika, jinis peksi lan kéwan nyusoni ugi sampun ngrembaka ing zaman punika.[1] Kahanan iklim lan cuaca ing zaman mesozoikum sansaya dangu sansaya saé tinimbang zaman sadèrèngipun.[2]
Kahanan jaman[besut | besut sumber]
Mesozoikum dipuntandhani kaliyan kagiyatan tektonik, iklim, lan evolusi.[3] Bawana-bawana kanthi alon ngalami éwah-éwahan saking sami nyawiji setunggal kaliyan setunggalipun dados kadosta kahanan sapunika.[3] Éwah-éwahan punika nuwuhaken spesiasi lan manéka werni pangembangan evolusi ingkang wigati sanèsipun. Iklim anget ingkang kadadosan ing sadangunipun periode ugi nyepeng peran wigati kanggé evolusi lan diversifikasi spesies kéwan énggal.[3] Ing pungkasanipun jaman punika, dhasar-dhasar pagesangan modern wiwit kawangun.[3] Mesozoikum kadadosan kirang langkung 180 yuta warsa dangunipun, antawisipun 251 ngantos 65 yuta warsa kepengker. Jaman mesozoikum dipunpérang dados tigang era, inggih punika Trias, Jura, lan Kapur.[3]
Ing jaman mesozoikum dipunprakirakaken wiwit gesang kéwan-kéwan amfibi kaliyan reptil.[4] Ukuran kéwan-kéwan punika ageng kadosta, dinosaurus, tyranosaurus, lan sajinisipun.[4] Dipunprakirakaken ugi, ing jaman punika dèrèng wonten tiyang ingkang gesang amargu kahanan alam ingkang dèrèng saé, saéngga tiyang boten saged tahan gesang ing jaman punika.[4]
Pamérangan Jaman[besut | besut sumber]
Mesozoikum kadadosan kirang langkung 180 yuta warsa dangunipun, antawisipun 251 ngantos 65 yuta warsa kepengker. Jaman mesozoikum dipunpérang dados tigang era, inggih punika Trias, Jura, lan Kapur.[3]
Zaman Trias[besut | besut sumber]
Zaman Trias lumampah wiwit 245 ngantos 208 yuta warsa kepengker. Nama Trias dipunusulaken déning F. Von Albertu, salah satunggaling ahli géologi saking Jerman. Nama Trias punika dipunpundhut saking parkembangan endapan Mesozoikum ingkang wonten ing cekungan Jerman, ingkang salajengipun dipunanggep minangka laladan tipe kanggé Sistem Trias'. Sanadyan wonten katrangan ingkang jangkep lan kathah ingkang ngandhut fosil malah dipuntemokaken ing Amerika bagéyan kilèn, Amerika bagéyan wétan, lan Kanada. Sistem Trias punika kapérang dados tigang bagéyan, inggih punika Trias ngandhap, Trias tengah, lan Trias inggil.[3]
Ing Indonésia bagéyan wétan ing jaman Trias kadadosan prastawa genang segara ing bagéyan ngandhap ingkang padatanipun kawangun saking watu klastik ingkang wonten butiran kasar. Antawisipun inggih punika breksi, konglomerat, watu pasir, serpih, napai, lan gamping. Saking prekawis ingkang sami Fasies watu Trias ing pulo-pulo Indonésia wétan punika saged dipunpundhut dudutan bilih pulo-pulo kasebat sabotenipun kalebet ing setunggal lingkungan sedimentasi ingkang ngalami pamudhunan utawi dipunwastani laladan pelamparan Geosiklin Banda. Geosiklin Banda punika manjang tumuju arah barat daya ingkag salajengipun nyambung kaliyan Geosiklin Westralia, déné ingkang tumuju arah kilèn nyambung kaliyan Geosinklin Danau.[3]
Zaman Jura[besut | besut sumber]
Zaman Jura lumampah wiwit 208 ngantos 145 yuta warsa kepengker. Nama Jura sepisanan dipunangem ing taun 1799 déning A. von. Humboldt, salah satunggaling ahli géologi saking Jerman. Panalitiyan kanthi intensif nalika punika dipuntindakaken ing Inggris. Nama sistem punika dipunpundhut saking nama Pegunungan Yura ingkang mbentang saking Perancis ngantos Swiss. Panggenan punika ingkang salajengipun dipunginakaken minangka laladan tipe kangge sistem Jura.[3]
Zaman Kapur[besut | besut sumber]
Zaman Kapur lumampah wiwit 145 ngantos 65 yuta warsa kepengker. Ciri zaman kapur inggih punika wontenipun satunggaling pengendapan susut segara - genang segara - susut segara. Sadangunipun zaman kapur ngrembaka manéka jinis pagesangan. Sawetawis minangka lelajenganipun saking zaman Jura, uga wonten pengembangan pagesangan ingkang énggal.[3]
^ a b c (id)Zaman Mesozoikum(dipunundhuh 2 Maret 2013)
^ (id)Sejarah Perkembangan Makhluk Hidup(dipunundhuh 2 Maret 2013)
^ a b c d e f g h i j (id)Masa Mesozoikum(dipunundhuh 3 Maret 2013)
^ a b c (id)Keberadaan Awal Manusia di Bumi(dipunundhuh 3 Maret 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.45, 25 Maret 2016.
pojokan. “Ngapa kowe bengi-bengi grumutan mrene, arep nyolong
Posted on 16 September 2009 by mgmpjawapemalang	Sinta Dustha
Ing kedhaton Ayodya, Sri Rama masrahake kraton saisine marang adhine, Raden Barata. Raden Barata sejatine ora melik lan ora kepengin dadi ratu. Nanging Sri Rama meksa adhine dadi ratu amarga wis kalah janji marang bapake. Raden Barata saguh dadi ratu kanthi sarat Sri Rama kudu ninggal trumpah utawa sepatune minangka simbol panguwasa. Trumpahe Sri Rama banjur diseleh ing dhampar kencana lan disembah kaya patrape kawula nyembah ratune. Sri Rama, Dewi Sinta, lan Laksmana banjur ninggalake praja lan urip ing alas Dhandhaka.
Ganti kang cinarita, Prabu Rahwana ing kraton Alengkadiraja lagi gandrung-gandrung kasmaran marang Dewi Widawati. Manut sasmitane dewa, Dewi Widawati wis nitis marang Dewi Sinta. Prabu Rahwana banjur mbudidaya kepriye carane bisa ngrebut Dewi Sinta saka tangane Sri Rama. Dumadakan Ditya Kala Marica ya Buta Cakil sowan atur palapuran menawa Dewi Sinta lan Sri Rama, saiki mapan ing alas Dhandhaka. Prabu Rahwana banjur budhal mabur menyang alas Dhandhaka, dene Cakil malih dadi kidang kencana kanggo nggodha Dewi Sinta.
Ing alan Dhandhaka, Dewi Sinta weruh ana kidang kencana sing apik banget. Dewi Sinta banjur nyuwun supaya kidang dicekel kanggo ingon-ingon. Sri Rama banjur budhal ngoyak kidang kencana, dene Laksmana dipasrahi njaga keslametane Dewi Sinta. Wis sawetara wektu Sri Rama ora bali-bali mula Dewi Sinta banjur utusan Laksmana supaya nggoleki Sri Rama. Laksmana ora gelem mangkat amarga dheweke wis janji arep njaga keslametane Dewi Sinta. Dewi Sinta nesu karo ngunek-unekake Laksmana.
“Laksmana, kowe kuwi ora duwe rasa kamanungsan. Kakangmu wis lunga sawetara wektu ora ana kabar, kowe takkongkon nggoleki kok ora gelem. Kowe seneng menawa Kangmas Rama cilaka? Apa kowe pancen ngarepake aku dadi randha banjur arep kokukup dhewe ngono ?” ngendikane Dewi Sinta karo nutuh marang Laksmana.
Laksmana kaget. Dheweke ora ngira menawa mbakyune ipe arep nutuh dheweke nganti kaya mangkono. Laksmana banjur nibakake sumpah, “Dhuh Kakangmbok, babar blas kula mboten nggadhahi pikiran kados mekaten. Kangge mbuktekaken kasetyan kula dhateng Kakangmas Rama, kula sumpah wadat mboten badhe krama. Kula badhe ngestokaken dhawuh madosi Kangmas Rama, nanging weling kula, sakesah kula, Kakangmbok sampun ngatos medal saking garis menika.”wangsulane Laksmana karo gawe bunderan ing lemah ngubengi Dewi Sinta. Laksmana banjur budhal nggoleki kakange.
Prabu Rahwana sing terus-terusan namatake Dewi Sinta saka suwalike mega, banjur ambyuk mudhun nyedhaki Dewi Sinta. Dheweke banjur ngrayu Dewi Sinta arep dipek bojo. Nanging Dewi Sinta ora gelem. Prabu Rahwana nesu, Dewi Sinta arep dipeksa. Durung nganti nyenggol Dewi Sinta, Rahwana mencelat kontal kena dayane bunderan sing digawe Laksmana. Bola-bali kaya ngono, suwe-suwe Rahwana duwe akal. Prabu Rahwana malih dadi wong ngemis sing njaluk kawelasan marang Dewi Sinta. Dewi Sinta lali marang welinge Laksmana. Dheweke banjur metu saka bunderan nyedhaki wong ngemis mau. Prabu Rahwana enggal malih dadi wujud asline banjur nyaut Dewi Sinta digawa mabur. Dewi Sinta mung bisa bengok-bengok karo sambat nangis-nangis.
Sambat lan tangise Dewi Sinta keprungu dening manuk Jatayu sing lagi nganglang jagad. Manuk mau banjur ngabruk Rahwana saperlu arep tetulung marang Dewi Sinta. Jatayu didugang mencelat dening Rahwana banjur dipulasara. Pungkasane Sang Jatayu nandang tatu abot, wulune dibrodholi dening Rahwana. Jatayu tiba nglayang gumebruk ing ngarepe Sri Rama lan Laksmana sing lagi kebingungan nggoleki Dewi Sinta. Jatayu banjur nyaritakake kedadeyane, nanging gandheng tatune abot, durung nganti ngrampungake critane, Sang Jatayu kebacut mati. “Sinuwun, Dewi Sinta dipundhustha dening Ratu Alengka ….” kandhane Jatayu sadurunge mati. Sri Rama lan Laksmana banjur nggoleki papane Ratu Alengka.
Eny Sagita - Ngamen 9 ( Budhal Nyambut Gawe ) | Download Lagu Eny Sagita - Ngamen 9 ( Budhal Nyambut Gawe )
Sagita - Ngamen 9 ( Budhal Nyambut Gawe ) at here. Mp3 Eny Sagita - Ngamen 9 ( Budhal Nyambut Gawe )
Baraya ageng Bapak. Budi Santosa ingkang katemben nandhang duhkita ingkang dhahat kinurmatan.
Panjenenganipun para ta’jizah kakung putri ingkang dhahat kinurmatan.
Keparenga kula matur minangka sesulihipun warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana mriki
Warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana ngaturaken ndherek bela sungkawa, awit sedanipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa.
Kita warganing bebrayan nglenggana punapa ingkang panjenengan raosaken, punapa ingkang panjenengan sandhang, kita rerencang ngindhit sungkawa panjenengan mugi andayanana saged ngenthengaken raosing panalangsa lan duhkita.
Warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana sami anekseni, bilih nalika sugengipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa sae tumindakipun dhateng bebrayan, mungkul ing panembah lan ngibadah, boten nate damel sakserik dhateng sesame.
Mila paseksen punika mugi kapriksanana ing Pangeran, satemah kepareng paring kanugrahan dhateng alusipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa.
Warganing bebrayan ndherek memuji lan ndedonga, mugi-mugi Gusti Allah SWT, paring pangapunten sadaya dosanipun, paring ganjaran sedaya ngamal kasaenanipun, dipun paringana panggenan ingkang prayogi lan mugi kalebet seda ingkang khusnul khotimah. Amin.
Dene kulawarga ingkang tinilar mugi kaparingana manah ekhlas, sabar lan pasrah, lila nampi panduming Gusti Ingkang Maha Agung.
Cekap semanten atur kula minangka sesulihipun warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana, wonten kirang trapsilaning atur kula, kula
Panjenenganipun Bapak/Ibu Sena Nugroho ingkang satuhu dhahat kinurmatan.
Kula pinangka talanging basa panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito wingking saking Toyan ,Wates , Kulon Progo
Panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito saha para pinisepuh miwah sesepuh ing Toyan Wates Kulon Progo ngaturaken salam taklim katur panjenenganipun Bapak/Ibu Sena Nugroho miwah para pinisepuh lan sesepuh wonten ing tlatah Gunung Ketur, Pakualaman Ngayogyakarta
dalah warga bebrayan ing mriki tansah pinaringan berkah rahmating Pangeran, suka rahayu ingkang pinanggih.
Kula ingkang tinanggenah masrahaken calon penganten kakung nama bagus Permadi atmajanipun Bapak/Ibu Hadi Sugito kanthi panyuwunan mugi keparenga kadhaupaken kaliyan pun rara Wara Subadra putrinipun Bp/Ibu Seno Nugroho.
Saderengipun calon penganten kakung kula pasrahaken wonten ing ngarsa panjenengan, kula ngaturaken sesanti puja-puji pudyastuti ing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi mugi-mugi upacara ijab qobul miwah pahargyan wiwahan ingkang badhe katindakaken sageda kalampahan kanthi wilujeng kalis ing sambekala.
Ing samangke calon penganten kakung kula pasrahaken ing panjenengan . Ingkang punika , mbokbilih samudayanipun ingkang magepokan kaliyan tata cara ijab qobul sampun satata, keparengan ijabing calon pinanganten enggal katindakna.
Wasana kula ingkang tinanggenah masrahaken putra calon panganten kakung bok bilih wonten kuciwaning atur miwah
Panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito dalah rombongan calon besan saking Toyan Wates Kulon Progo ingkang dhahat kinurmatan.
Kula ingkang tinanggenah pinangka talanging basa panjenenganipun Bapak Seno Nugroho kekalih:
Ngaturaken pambagya rahayu wilujeng sarawuh panjenengan sedaya, ingkang sampun kanthi sugeng basuki ngiringaken calon penganten kakung saking Toyan Wates Kulon Progo dumugi ing wismanipun Bapak Seno Nugroho mriki.
Bilih pasrah panjenengan calon panganten kakung pun Bagus Permadi kula tampi kanthi suka pirenaning penggalih, lan samangke sasampunipun dumugi ing titi wancinipun miwah samudayanipun sampun satata ing gati badhe kula ijab qobulaken miwah kawiwaha kaliyan anak kula pun Rara Wara Subadra.
Kula sadaya nyuwun tambahing donga pangestu para tamu sadaya
Wasana hambokbilih wonten kiranging trapsila, buja krama miwah cewet, kuciwa lan lacuting atur anggen kula nampi rawuh panjenengan sedaya, mugi diagung ing pangaksama.
Wassalamu’alaikum, Wr. Wb.
Para pinisepuh, para sesepuh ingkang satuhu kinabekten.
Para rawuh kakung sumawana putrid ingkang satuhu kinurmatan.
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken ngaturaken puji syukur konjuk dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang sampun kepareng paring kawilujengan dhumateng kula lan panjenengan sami katitik ing titi wekdal menika saged kempal manunggal ing papan menika kanthi wilujeng nir ing sambekala.
Para lenggah kakung miwah putrid ingkang satuhu kinurmatan,
Kula minangka wakilipun Bapak Wisnu Brata sagotrah ngaturaken pambagya sugeng rawuh, sarta ngaturaken panuwun ingkang tanpa upami dene panjenengan sedaya sampun kersa nglonggaraken wekdal rawuh ing adicara syukuran menika.
Kados sampun kapacak wonten ing serat ulem, bilih ing dinten menika panjenenganipun Bapak Wisnu Brata sakulawarga sanget suka bagya karana putranipun ingkang asesilih pun Anakmas Wulandari sampun saged lulus anggenipun sinau wonten pawiyatan luhur Universitas Gajah Mada lan sampun
amrih Anakmas Wulandari saged ngayahi wajib awit samenika sampun katampi dados peneliti wonten ing Museum Sonobudoyo, sarta pinangka presenter wonten Jogja TV ingkang magepokan kaliyan budaya Jawi.
Bapak/Ibu Wisnu Brata sakulawarga nyuwun pangapunten bokmenawi anggenipun ngacarani rawuh panjenengan kirang mranani ing penggalih. Salajengipun para rawuh kasugata kanthi dhahar kembul kanthi ladi pribadi (prasmanan) minangka syukuran Anakmas Wulandsari, sinambi nglaras Campursari Gayeng Regeng ingkang dipun pangarsani Mas Teja saking tlatah Klaten Jawa Tengah.
Wasana kula pribadi, bokmenawi anggen kula matur kirang ing reh
pinisepuh wonten ing Desa Putat ingkang pantes sinudarsana
Panjenenganipun Bapak/Ibu , sanak kadang, para wiranem, anak-anak kula, miwah wayah-wayah kula ingkang tansah ngleluri budaya Jawi.
Langkung rumiyin sumangga kita sedaya tansah muji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, dene ing wekdal menika kita sedaya saged kempal manunggal ing Bale Desa Putat menika kanthi wilujeng tanpa manggih alangan setunggal punapa.
Para kadang warga Desa Putat ingkang kula tresnani.
Bersih Desa utawi Rasulan ingkang katindakaken menika pinangka wujud raos syukur kita dhumateng ngarsanipun Gusti Allah, awit Gusti Allah sampun keparing paring kanugrahan dhumateng kita awujud panen ingkang sae miwah kathah asilipun. Bab menika temtu kemawon inggih karana panjenengan sedaya anggenipun mungkul miwah tekun anggenipun ngolah pasiten kanthi tlaten, saengga asilipun saged karaosaken sesarengan.
Kita sedaya nindakaken bersih desa menika sampun atusan taun kepengker, kanthi turun tumurun nguri-uri budaya leluhur. Sanajan jaman sangsaya majeng mugi-mugi adicara menika tetep lestari.
Kajawi mujudaken raos syukur ugi pinangka sarana kangge ngandelaken miwah nyambung pasedherekan ing antawisipun kulawarga setunggal lan satunggalipun tansah guyup rukun ing madyaning gesang bebrayan.
Para rawuh makaten ingkang dados atur kula, muga wonten paedahipun tumrap kita sedaya. Wasana mbok bilih anggen kula matur wonten kekiranganipun, mugi diagung ing pangaksami.
ingkang satuhu kinabekten. Bapak Ibu Guru ingkang dahat kinurmatan. Kadang kula sagung kelas tiga ingkang kula tresnani.
Puji syukur tansah katur dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Luhur, ingkang sampun paring kanugrahan, rahmat saha hidayah tumanduk dhumateng kula panjenengan sami.
Kadang kula, kangmas mbakyu kelas tiga ingkang kula tresnani ingkang sakedhap malih badhe nilaraken pawiyatan punika. Awrat sajatosipun kula minangka wakilipun kelas setunggal kalih, anggen kula ngaturaken panampi atur pepisahan saking kadang kelas tiga sedaya. Hamung awit saking unen-unen menawi wonten pepanggihan, badhe wonten pepisahan. Jer kula panjenengan sami namung manungsa limrah boten kewawa nyelaki pepesthening Gusti Ingkang Maha Agung. Pramila pepisahan punika kedah dipun tampi kanthi lila legawaning penggalih.
Raka mas kelas tiga ingkang kula tresnani, kula dherek bingah, bombong saha mongkog dene panjenengan sedaya sampun kasil medal saking pawiyatan punika kanthi nganthongi Tandha Tamat Belajar. Kula boten kewagang nggondheli anggen panjenengan badhe nglajengaken wonten ing pawiyatan ingkang langkung inggil. Kula minangka wakil saking kelas setunggal lan kalih ngaturaken gunging panuwun, dene raka kelas tiga sampun ikhlas paring pitedah saha bimbingan ingkang boten sakedhik paedahipun. Kula boten saged atur lelintu punapa-punapa, namung ngaturaken puja pangastuti dhumateng Pangeran, mugi-mugi panjenengan antuk piwales ingkang langkung murwat saking Gusti Ingkang Maha Agung. Mugi-mugi ingkang badhe nerusaken dhateng pawiyatan ingkang inggil sageda katampi, ingkang badhe nyambut damel mugiya dipun gancaraken dening Gusti Ingkang Murbeng Gesang.
Raka mas kelas tiga ingkang kula hormati, minangka wakil kelas setunggal lan kalih, kula nyuwun gunging samodra pangaksami, menawi wonten ing pasrawungan nalika ing pawiyatan punika kathah klenta-klentu saha gonyak-ganyuk nglelingsemi.
Kula cekapi atur panampi pamitan punika. Saking kula pribadi, mbok bilih wonten keladuking wicanten, kula tansah nyuwun samodra pangaksama.
Miyos saka garwa Dèwi Umaranti têlu: Sakra, Mahadewa, Asmara. Miyos saka Dèwi Anjani siji: Anoman (Sênggana).
saka cahya gumêbyar aran Mulat sing tiba ing Kaendran.
Kahyangan: 1 Jonggringslaka-Bathara Guru. 2 Ekacakra-Surya. 3 Argadumilah-
kêpanasan, ajang pêrang ing Suralaya. 5 Jamurdipa, gunung ing Suralaya, kawahe diarani Candradimuka, lahare kawah diarani Endhut Blêgêdaba. 6
mawa wit wringin-kurung sakêmbaran. Wit ing Paparjawarna iku tau disuwun ngampil Pandhawa, dianggo kêmbar-mayang nalika Janaka-Sumbadra binayangkare. Wringin-kurung ing Yogyakarta (alun-alun lor) uga diarani Dewandaru lan
marang: Arjunasasrabau ing Maèspati, Ramawijaya ing Pancawati, Krêsna ing Dwarawati, Jayabaya ing Kêdhiri, Anglingdarma ing Malawapati, Panjiputra ing Jênggala lsp. 2 Bathara Cakraningrat, yèn nitis kasêbut Wahyu Cakraningrat, yaiku Wahyu
4 Nata binathara Pt = ratu kang kinurmatan kaya dewa. 5 Ngudang siyunge Bathara Kala Bs = nantang sudukan (nganggo kêris). Manut dêdongèngan, siyunge Bathara Kala dicabut dening Bathara Guru lan disabdakake dadi kêris Kalanadhah, têgêse: sing dianggo nadhah (mangsa, mangan) Bathara Kala; kêris Kalanadhah iku
kasêktène lsp. 3 Basudewa Pd = Ratu Mandura kang pêputra Kakrasana, Nayarana, Sumbadra, Kangsa (Satêmêne Kangsa putrane Prabu Gorawangsa Ratu Guwabarong kang mimba warna Basudewa lan sapatêmon karo Dèwi Maherah, garwane Basudewa). 4 Dewabrata Pd = putrane Sêntanu kang miyos saka Dèwi Gangga. 5 Dewakasimpar Pd = lakon wayang nyritakake dhaupe Sêmar karo Dèwi Kanastrèn putrane Prabu Sasrasudarma Ratu Pulorajapêthi. 6 Puntadewa Pd = Yudhisthira, Ratu Amrêta. 7 Pandhudewanata Pd = Ratu Astina kang pêputra Pandhawa. 8 Nakula Sadewa Pd = sumênde lan warujune Pandhawa. 9 Isih kinêkêr ing dewa Pb = isih sinimpên ing dewa, durung ana titah
hyanghyanging bawana = Pt kaya dewaning jagad, maksude: kang pununjul dhewe ing sajagad, kang bagus dhewe lsp. 5 Priyangan = para + hyang + an = panggonane para hyang, papane para dewa. Manut dongèng, para hyang wis tau rêraton ana ing Jawa-Kulon, nagarane aran Mêndhangkamulan, kratone dumunung ing gunung Pangrango (Gêdhe), sing jumênêng
lsp.). 3 Naraka = jahanam.
Atma. 1 Atmaja Kw = atma (jiwa) + ja (lair) = jiwa sing lair (dadi anak). 2 Suryatmaja Pd = Surya + atmaja = putrane Surya, kapundhut putra-angkat Prabu Radeya ing Pêthapralaya, pamburine jumênêng Adipati ing Awangga. 3 Narpatmaja Kw = narpa (ratu) + atmaja = putraning ratu.
Jiwa. 1 Cacah-jiwa = kèhe wong sing
nganyut tuwuh, mugut tuwuh, nglalu pati, ngêndhat. 9 Talang jiwa Br = talang pati, ngêtohake pati dianggo bêbantên utawa tawur. 10. Padu Jiwa dikanthongi Pb = pintêr banget ngikal basa sing dianggo prakaran (padu), prasasat wis nganthongi carane padu si Jiwa. (Dèk jaman biyèn ana wong aran Jiwa sing baud bangêt ngikal basa, nganti manawa prakaran, sanadyan luput, toging êndon bisa mênang). 11 Manuk jiwa-jiwa = manuk dewata.
Nraka. 1 Nraka-jahanam = nraka sing ora kapenak dhewe. 2 Dadi intiping nraka Pt = ana ing
Bomapati. 4 Wong wadon iku swarga nunut nraka katut Pb = bêgja-cilakane wong wadon iku mung gumantung marang sing lanang (bojone).
Nyawa. 1 Nyawa saringan Pt = wong (bocah) wis tau lara bangêt, wasana bisa waras; utawa: ana ing
barangmu ora olèh dakjaluk, kowe mêsthi dakpatèni. Pangeran Sambêrnyawa = R.M. Said (Mangkunagara I).
Suksma. 1 Prabu Suksmandhadhari Pd = Ratu ing Giripura malihane Sumbadra, patihe Kandhimurti lan Surèngraras (malihane Srikandhi lan Rarasati). 2 Dèwi Sumbadra panuksmane dèwi Sri Pd = Sumbadra titise Dèwi Sri. 3 Ngraga-suksma Pt = ngoncatake jiwa saka badan-wadag. 4 Sinuksmèng wardaya Br = digagas lan dilêbokake ing ati (nalika maca).
Suwarga. 1 Swarga ginawe ayu Br = têka bêcik têmên. 2 Wis nyuwarga Pt = wis mati. 3 Swargi Ranggawarsitan Ki = jênate. 4 Swargane wong duwe anak lanang Pt = bêjane utawa kapenake. 5 Swargabandhang Pd = arane nagara, sing jumênêng Ratu
Pd = arane buku kang nyritakake darah Barata (Pandhawa) nganti têkan muksane, isine 18 parwa (mulane uga diarani Asthadasaparwa; parwa = perangan, bab), yaiku: 1 Adiparwa, 2 Sabaparwa, 3 Aranyakaparwa, 4
Br = anane (dadine) sarana dipuja, kayata bungkuse Wrêkudara dipuja dening Bagawan Sêmpani dadi Jayadrata. 3 Pêpujan Br = sêsêmbahan,
inggih punika salah satunggaling saluran televisi 24 jam non-stop ingkang dipungadahi déning Disney. Program-program saking saluran punika katah dipuntujuakèn kanggè pemirsa anak-anak, praremaja, remaja, lan keluarga. Sanèsipun punika, Disney Channel ugi mproduksi pintnè-pintèn filemnya piyambak. Disney Channel punika
lan dipunkelola dèning Disney-ABC Television Group, sèbuah divisi saking The Walt Disney Company. Jaringan televisi punika bermarkas ing Burbank, Kalifornia, cerakan kaliyan markas Disney.
Masa kini[besut | besut sumber]
Ing taun 2002, Disney Channel ngèlampahi kaèwahan ing piyambakipun lan npèangakèn logo ènggal kaliyan grafis ingkang langkung saè. Karater lan identitas Zoog sèrta website (zoogdisney.com) mbotèn dipunginaakèn malih. Disney Channel dados npèangakèn ing taun-taun kapungkasan kaliyan program Disney Channel Original Series, kadasta That's So Raven, program kaliyan rating ingkang inggil kanggè serial produksi piyambak.[1] That's So Raven ndamèl sejarah ing pundhi kanggè kawiwitan serial ing Disney Channel ingkang nggadahi total episode ngantos 65 mènawi nggayuh angka 100 episode. Program unggulan sanesipun
ugi ndamel pinten-pinten filem kadasta High School Musical lan The Cheetah Girls 2.
Logo[besut | besut sumber]
Logo muncul ing kiwen ngandap layar. Kaliyan tampilan transparan nanging tetap katingal pramila boten ngganggu penonton. Ananging wekdal katamtu logo ingkang nggadahi warni (biru) menawi ing pesan ingkang dipunmunculaken ing layar. Ing wanci katamtu, logo muncul kaliyan tema katamtu. Tradisi punika dipunwiwiti ing Oktober 2006.
Katerangan candhaké ana ing: Daftar acara yang disiarkan di Disney Channel
Menawi ngusung asma Disney, Disney Channel boten mberataken piyambakipun ing tayangan-tayangan karakter klasik Disney kadasta Miki Tikus, Donal Bebek, utawi Gufi. Karakter-karakter punika namung muncul ingkang sabetahake kemawon, biasanipun ing filem utawi serial House of Mouse. Program-program ingkang sapunika dipuntayangaken ing Disney Channel antawisipun That's So Raven, Phil of The Future, Even Stevens, lan Lizzie McGuire. Sanesipun ugi tasih wonten katah acara sanesipun kadasta komedi situasi My Wife and Kids lan According to Jim.
Film produksi Disney Channel[besut | besut sumber]
1983[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 28 Januari 2017.
Cithakan:Kutha krajan propinsi Kutha Pontianak iku kutha ing Propinsi Kalimantan Kulon, Indonésia, uga dadi kutha krajan propinsi. Kutha iki uga duwé jeneng Kutha Katulistiwa
Kutha Pontianak dumunung ana ing sisih kulon Propinsi Kalimantan Kulon. Kutha iki nduwèni jembar wewengkon 107,82 km2,[1] ing sajroning koordinat 0°2'24" LL - 0°1'37' LK utawa pas katulistiwa lan 109°16'25" - 109°23'04" BW.[2]
Kacamatan sing paling sempit ya iku Kacamatan Pontianak Wétan, jembaré 8,78 km2.
Okèhé padunung Kutha Pontianak kanggo taun 2008 ya iku 543.996 jiwa, padunung lanang okèhé 277.138 jiwa lang sing wédhok okèhé 266.858 jiwa.[3]
Kacamatan sing paling akèh padunungé ya iku Kacamatan Pontianak Kota, cacahé 120.763 jiwa.
Kacamatan sing paling sithik padunungé ya iku Kacamatan Pontianak Kidul-Wétan, cacahé 50.866 jiwa.
Kacamatan sing paling padhet padunungé ya iku Kacamatan Pontianak Wétan, kapadhetané 8.498 jiwa/km2.
Kacamatan sing paling arang padunungé ya iku Kacamatan Pontianak Kidul-Wétan, kapadhetané 2.369 jiwa/km2.
^ Letak geografi ing situs Pemko Pontianak
Pontianak Kidul • Pontianak Kidul-Wétan • Pontianak Kulon • Pontianak Kota • Pontianak Kota • Pontianak Wétan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 30 Januari 2017.
HomeMustika Sesepuh Manunggaling Kawulo Gusti Mustika Sesepuh Manunggaling Kawulo Gusti Mustika Sesepuh Manunggaling Kawulo Gusti
Nggih Pak Frans, kedaeh nggih saged dipun pundut teng Bulan Juli ugi Pak…monggo taken langsung
saking UNY : Mulyana, Suwardi Endraswara, Afendy Widayat.
Tembung “acara” biasane digunakake kanthi serampangan pinangka jarwan basa Indonesia “ acara”. Ana ing tradhisi Jawa, mligine ana ing mantenan utawa sesorah liyane, kaanggep kurang trep. Tembung “adicara” dipigunakake ana ing acara ritual kang sipate gumbira, bungah, seneng, ropyan-ropyan. Dene ana ing acara kang sedhih, susash lan sakral luwih becik migunakake tembung “upacara”.
Tembung “adicara” uwis bener, nanging tembung “lain-lain”, luwih prayoga manawa kaganti tembung ”manasuka, adiwarni, utawa mancawarni”
“Ambal warsa” saka tembung “ambal = bali”, lan “warsa = taun. “Ambal Warsa” ateges “dibolan-baleni saben taun” yen basa Indonesia “Ulang taun”.
“tanggap warsa” saka tembung “tanggap = ngadhepi” lan “warsa = taun”
“tanggap warsa” = rame-rame mbeneri taun anyar yaiku saben tanggal 1 Sura. Mula kang trep menawa kanggo negesi “ulang taun = ambal warsa” dudu tanggap warsa.
3. Akhir-akhir iki, kari-kari iki, akir-akir iki — ing wektu-wektu pungkasan iki
“akhir-akhir iki, akir-akir iki ” lan tembung “kari-kari iki “, mujudake jarwan saka basa Indonesia “akhir-akhir ini”. Dene basa Jawa kang trep “ing wektu-wektu pungkasan iki”
– Akhir-akhir iki akeh sumur sing wis padha asat banyune (pengaruh basa Indonesia)
– Ing wektu-wektu pungkasan iki akeh sumur sing wis asat banyune (luwih trep lan njawani)
“antara liya” mujudake jarwan saka basa Indonesia “antara lain”. Dene sing bener yaiku “antarane”
– Piranti tukang iku, antara liya: graji, pukul cathut, lan pacul (luput)
– Piranti tukang iku, antarane: graji, pukul, cathut, lan pacul (bener)
– Klambimu kuwi ora bakalan garing yen ora panas. (luput)
– Klambimu kuwi ora bakal garing yen ora panas. (bener)
7. Bisa uga (bisa juga, juga bisa)
– Kajaba bisa nyanyi, Siman bisa uga dadi pranatacara. (luput)
– Kajaba bisa nyanyi, Siman uga bisa dadi pranatacara. (bener)
8. Caos lebetan, caos input —caos pamrayogi
“caos lebetan” lan “caos input” pengaruh basa Indonesia lan basa manca dadi durung kalumrah ing basa Jawa. Malah tembung “caos lebetan” nduweni teges “mligi” lan “lekoh” (seksual). Tuladha:
– Nuwun sewu, kula badhe caos lebetan ngengingi perkawis menika (luput)
– Nuwun sewu, kula badhe caos input ngengingi perkawis menika (luput)
– Nuwun sewu, kula badhe caos pamrayogi ngengingi perkawis menika (bener)
Tembung iki satemene nduweni teges kang padha, nanging menawa kapirid saka paramasastra tembung “cumawis” luwih trep amarga anane seselan”um”. Tembung “cemawis” dipigunakake ing basa lisan utawa pacelathon.
– Sedaya rakiting dhedhaharan sampun cumawis wonten ing panti boga.
Tembung loro iki asring gawe bingung ana ing tata tulis. Ing basa Jawa kang kalumrah migunakake “cocog” (konsonan /g/ luwih manteb), manawa sing dikarepake “mathuk, selaras”
– Aku rada cocog karo panemune Pak Adi. (mathuk)
– Dlamakanku sikil kecocok eri. (ketusuk)
Tembung “dede” (krama) = dudu (ngoko) = bukan (basa Indonesia); nuduhake bedane jeneng wong, aran, lan liya-liyane
Tembung “sanes”(krama) = liya (ngoko) = lain (basa Indonesia); nuduhake beda-bedane pandarbe.
12. Dereng berpengalaman — taksih cubluking kawruh, taksih bodho mbaliluning manah, taksih kopong ing pangawikan, taksih tebih saking kasampurnan, tiyang cedhak watu adoh ratu, taksih sepi ing pangawikan.
“didukung” saka basa Indonesia, yen ditulis cara basa Jawa “didhukung”. Sateme ing basa Jawa wis ana sing tegese padha yaiku “disengkuyung”
14. Dipunbikak, dipunmilai —- dipunawiti, dipunwiwiti
“dipunbikak, dipunmilai” tembung iki jarwan saka basa Indonesia “dibuka, dimulai” dadi ora bener manawa dipigunakake dening pambiwara. Semono uga tembung “dipunawiti” kurang pener manawa kanggo miwiti adicara/upacara dening MC amarga tembung “dipunawiti” mono satemene saka tembung “dipun + awit + i”. Tembung “awit” bisa ditegesi “jalaran, amarga” Dene tembung kang trep yaiku “dipunwiwiti” saka lingga “wiwit”
– Sumangga adicara ing siyang punika dipunbikak kanthi waosan basmallah. (luput)
– Sumangga adicara wiwahan ing dalu punika tumuli dipunmilahi. (luput)
– Sumangga adicara wiwahan siang punika tumunten kita milai (luput)
– Sumangga adicara wiwahan ing dalu punika tumunten dipunwiwiti (bener, pener)
15. Dipunmulyakaken …. ingkang satuhu minulya
Tembung “dipunmulyakaken” antuk pangaribawa saka basaIndonesia “dimuliakan”. Iki ora trep menawa dipigunakake ing basa Jawa, amarga tembung iki dipigunakake kanggo wong sing wis jenat. Kaya dene kuburane dimulyakake kanthi dikijing utawa dicungkup. Dene manawa kanggo wong sing isih sugeng/tamu nganggo tembung “ingkang satuhu minulya”
ringkasan wayang ramayana dalam bahasa jawa di bawah ini. Kisah Ramayana diawiti kanthi anane sawong nduwe jeneng Rama, yaiku putra Prabu Dasarata ana Kosala kanthi ibukotane Ayodya. Telung sedulur tirine nduwe jeneng Barata, Laksmana lan Satrukna. Rama lair saka bojo pisan Dasarata nduwe jeneng Kausala, Barata saka bojo enom nduwe jeneng Kaikeyi mawa Laksmana lan Satrukna saka bojone kawitelu nduwe jeneng Sumitra. Dekne kabeh urip rukun.
Kawit remaja, Rama lan Laksmana meguru marang Wismamitra dadine dadi
duwe Prabu Janaka, dheweke dibebungahi putri pambarepe kanthi jeneng Sinta, lagekne Laksmana dirabekne kanthi Urmila, adhine Sinta.
Sakwise Dasarata tuwa, Rama sing direncanakan kanggo gumantekne dheweke dadi raja, wurung sakwise Kaikeyi ngelingna ujar Dasarata menawa sing berhak dhuwur tahta yaiku Barata lan Rama kudu dibuwang sajrone 15 (lima las) taun. Dhuwur dasar ujar kuwi kanthi lapang dhadha Rama lunga ngembara menyang alas Dandaka, sanajan dialangi emboke arepa Barata dhewe. Kelungane kuwi dimeloni saka Sinta lan Laksmana.
Ning kelungan Rama nggawe Dasarata sedhih lan akhire mati. Ringkasan wayang ramayana dalam bahasa jawa kanggo ngisi kekosongan singgasana, para pandhuwur kerajan sepakat ngalungguhan Barata dadi raja. Ning dheweke nolak, amarga nganggep menawa takhta kuwi duwe Rama, sang kakang. Kanggo kuwi Barata dimawani parajurit lan punggawane, njemput Rama ana alas. Wektu ketemu kakange, Barata kanthi nangis nuturke perihal kepaten Dasarata lan nggetuni kekarepan emboke, kanggo kuwi dheweke lan para punggawane njaluk ben Rama bali menyang Ayodya lan munggah takhta. Ning Rama nolak mawa tetap nglakoni titah bapakne lan ora nyalahake sang embok tiri, Kaikeyi, sisan mbujuk Barata ben gelem munggah takhta. Sakwise nrima sepatu saka Rama, Barata bali menyang kerajan lan ngujar arep nglakokake pamerentahan dadi wakil kakange.
Akeh coban sing diadhepi Rama lan Laksmana, jero pengembaraane ana alas. Dekne kabeh kudu ngadhepi para buta sing ngresahake masyarakat ana sekitar alas Kandaka kuwi. Mungsuh sing nganyelke yaiku Surpanaka, raksesi sing mengenke Rama lan Laksmana dadi bojone.
Pamburine, irung lan kuping Surpanaka dibabat nganti putus saka Laksmana. Kanthi nguwawa lara lan isin, Surpanaka nggugat marang kakange, yaiku Rahwana sing dadi raja buta ana Alengka, kanthi mbujuk ben Rahwana ngrebut Sinta saka tangan Rama. Kanthi bantuan Marica sing ngubah awak dadi kijang kemasan, Sinta kedadeyan diculik Rahwana lan digawa menyang Alengka.
Manuk Jatayu sing ngupadi ngalangi, mati saka senjata Rahwana. Sadurung akhire mati, Jatayu isih sempat nyabarke nasib Sinta marang Rama lan Laksmana sing lagi nggoleki dheweke. Sakjroning nggoleki Sinta, Rama lan Laksamana ketemu panggedhe kera sing nduwe jeneng Sugriwa lan Hanuman. Dekne kabeh naleni persahabatan jero dhemen lan duka. Kanthi bantuan Rama, Sugriwa bisa bali ana Kiskenda sakwise kedadeyan ngalahake Subali sing lalim. Sakwise kuwi, Hanuman dikongkonke kanggo ngewangi Rama nggoleki Sinta. Kanthi pasukan kera sing dipanggedheni Anggada, anak Subali, dekne kabeh lunga nggoleki Sinta.
Dhuwur pituduh Sempati, kakang Jatayu, dekne kabeh menyang pantai kidul. Kanggo ketuk Alengka, Hanuman mlumpat saka puncak gunung Mahendra. Setibanya ana ibukota Alengka, Hanuman kedadeyan nemoni Sinta lan nyabarke menawa Rama arep cepet mbebaske dhewek e. Sabaline saka Alengka, ringkasan wayang ramayana dalam bahasa jawa Hanuman lapor marang Rama. Strategi penyerbuan pun cepet disusun. Dhuwur saran Wibisana, adhi Rahwana sing mbelot menyang pasukan Rama, digawea wot nuju Alengka. Sakwise wot dadi, berhamburanlah pasukan kera nyerbu Alengka. Akhire, Rahwana lan pasukane ajur. Wibisana banjur dinobatkan dadi raja Alengka, gumantekne kakange sing mati jero peperangan. [sing nggeret lan nganti wektu iki populer banget ana Jawa, yaiku anane wulangan babagan kepriye sakudune sawong ngongkon siji kerajan utawa negara saka Rama marang Wibisana, sing dikenal kanthi aran Asthabrata.
Sakwise kedadeyan mbebaskan Sinta, lungaa Rama lan Sinta mawa Laksmana lan kabeh pasukan (klebu pasukan kera) menyang Ayodya. Ana ibukota negera Kosala kuwi, dekne kabeh disambut kanthi meriah saka Barata, Satrukna, para embok Suri, para punggawa lan para prajurit, mawa kabeh rakyat Kosala. Kanthi disaksikan saka dekne kabeh, Rama banjur dinobatkan dadi raja
Ramayana sabenere dijupuk saka cerito sing konon kedadean ana daratan India. Wektu kuwi daratan India dikalahake saka India segaran sing uga karan lemah Srilangka utawa arang, sing jero pawayangan karan Alengka. Tokoh Rama yaiku pahlawan negeri India daratan, sing banjur kedadeyan nglumpuk kekuwatan rakyat sing dilukiskan dadi pasukan kera pimpinan Prabu Sugriwa.
Lagi lemah sing direbut panguwasa Alengka dilukiskan dadi Dewi Sinta (jero basa Sanskerta nduwe arti lemah). Jero penjajahan saka negeri liya, umume sawijining aturan negara lan budaya lan bangsa arep nggenti lan ngowah tatanan, sing digambarke ngrupa kesucian Sinta sing diragokake.
sing ditayangno iku nyontoh program-program tv ne wong luar negeri. Lek sing apik gak po po dicontoh tapi sing elek-elek ojok
iki sing goblog iku hiburan gendeng mosok kartun – kartun dilebokne kartun iku hiburan gendeng kabe film iku hiburan fungsi TV iku opo ? hiburan kan ! ancok iku
iku sing gk trimo tulisane admin ki
Unduh Karaoke Sing & Record (gratis) Android - Download Karaoke Sing & Record (Kerjanya)
» Unduh Karaoke Sing & Record (gratis) Android - Download Karaoke Sing & Record
Unduh Karaoke Sing & Record (gratis) Android - Download Karaoke Sing & Record
Suluk Linglung Kanjeng Sunan Kalijaga | Cah nDeso
Ing. Alexander GyalokayDipl.-Ing. Thomas Heinle, BDADipl.-Ing. Markus
mugi Gusti Ingkang Murbeng Dumadi tansah anglunturaken sih welasipun dhumateng kita sedaya… amiin.
Filed under: Uncategorized |	« Selamat Nyemak crita wayang »
Surodirojoyoningrat lebur dening pangastuti (surodirojoyoningrat= angkara murka alias jahat, pangastuti= pamuji rahayu, menyembah
Hydrus (/[unsupported input]ˈhaɪdrəs/) inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Rasi lintang Hydrus punika sepisanan dipundamel déning astronom Walanda, Petrus Plancius saking asiling observasi Pieter Dirkszoon Keyser lan Frederick de Houtman ing abad kaping enem welas.[1] Nama Hydrus ing basa Latin gadhah teges "ula banyu lanang". Nama punika ugi asring dipungayutaken kaliyan ula Lesser lan ula banyu alit, déné nama punika kados ingkang kaserat wontne ing Uranometria kagunganipun Johann Bayer ing taun 1603.[2][3] (Ula banyu ageng inggih dipungambaraken déning rasi lintang Hydra).
Rasi lintang Hydrus gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 243 drajat persegi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Lacerta punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +8° lan -90° lan paling saée dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Nopember. Hydrus mapan wonten ing sisih tengen ing antawisipun awan Magellanic.
Rasi lintang punika boten gadhah kathah lintang ingkang dipunparingi nama lan ngewrat objek langit bagéyan lebet ingkang lemah sanget. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Hydra punika inggih namung gadhah magnitudo tiga lan wujud segitiga wonten ing langit. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Hydrus inggih punika lintang beta Hydri, satunggaling lintang ingkang padhang ingkang mapan paling caket kaliyan kutub langit kidul. Lintang punika kalebet lintang jene radi oranye ingkang tebihipun kirang langkung 24,4 taun cahya.
Alpha Hydri, inggih lintang kurcaci kelas F ingkang umuripun kirang langkung 810 milyar, ingkang tebihipun 71 taun cahya saking bumi.
Gamma Hydri, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga ing rasi lintang punika, ingkang tebihipun 214 taun cahya.
Objek langit bagéyan lebet ingkang paling narik kawigatosanipun para panaliti wonten ing rasi lintang Hydrus punika inggih, IC 1717, ingkang sak punika kawontenanipun sampun boten dipunmangertosi malih. Objek punika dipun observasi lan dipundhokumentasikaken déning astronom Danish, John Louis Emil Dreyer, ananging boten saged dipuntingali wonten ing koordinat ingkang dipunparingaken déning piyambakipun, ingkang mapan caket kaliyan eta-2 Hydri, satunggaling lintang raksasa jene kanthi sistem planet. Hydrus ugi ngemu saperangan objek ingkang saged dipuntitiki, ingkang wujudipun alit, caket lan nebula ingkang radi padhang, NGC 1511, lan galaksi elip ingkang alit, NGC 1473.
Chamaeleon lan Musca. Rasi lintang Hydrus ugi dipunkiteri déning rasi lintang sanesipun kados ta rasi lintang Dorado, Eridanus,
^ "Hydrus (Water Snake)". Chandra X-ray Observatory. Dijupuk 10 July 2012. ^ Staal 1988, k. 243.
^ Hydrus(dipunundhuh tanggal 18 Pebruari 2013)
Matéus 201Gusti Yésus mulangi ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo wong sing nduwé kebon dreif. Esuk mruput wongé wis budal nggolèk wong sing kudu ngerjani keboné. 2Kadung wis pada setuju bab bayarané saben wong sedina, wong-wong terus dikongkon budal nyambutgawé nang keboné. 3Kira-kira jam sanga ésuk sing nduwé kebon lunga menèh terus weruh wong siji-loro nganggur nang lataré pasar. 4Sing nduwé kebon mau terus ngomong marang wong-wong sing
Oh ya,,,ndeso mana kok belum ada akses telpon dan internet ??
Whualah Buu,Bu. yg berbobot itu yg mana? niki namung cah ndeso mboten gadhah sing ajar2an ngginakke internet mawon kok, Bu. Lha nggih ndeso ing satunggaling Dati II DIY lah Bu, nek teng celak kitha rak nggih sedaya saged ng-akses gampil. Mboten kula sebutne ten mriki mangkih nek kulo sebutne mindhak konangan identitas kula lengkap. 🙂 Kagem njawab menawi kepareng kula badhe kintun dhateng e-mail Ibu. .. Bu.., kula pengagum Pak Herry -ingkang tansah sederhana nanging efisien. Salam kagem Pak Herry mugi tansah pinaringono lancar anggenipun mimpin kitha Ngayogya.
Senin, 6 Oktober 2008 @ 9:22 pm Dab
tulisane sebagian njelehi, sebagian ra penak diwoco babar blas,
endi sing njelehi, endi sing penak. dadi luwih
penjenengan Nata. Ugi Putra Wayahdhalem sedaya. Kaw...
Pak Temuk.Kabaripun.Mugo waras. Wes arek ngundi, ojo meriang. Sak iki ojo wedhi omong seng bener. Wong seng orak ngerti toto keromo ojo di
pangejawantahe Sang Hyang Asmara lan widadari Bathari Renggani Asih , lah punika narendra ing Sriwedari , ingkang ajejuluk Prabu Harjunopati . Maksih mudha tumaruna wus jumeneng narendra , denya akekadhar ing udyana sarimbit lan ingkang garwa ingkang asesilih Dewi Citra Hoyi , Mangkana wijiling pangandika :
_”Nimas garwaning pun kakang, Citra Hoyi. Mangkene mulyane rasaku nganti ora bisa digambarake nganggo wewujudan apa wae , sabab nggonku duwe gegayuhan ingkang mokal kasembadan ewadene dadi kasunyatan . Kaya ta lelakone pun kakang duking wingi nggonku tinilar mukswa dening rama – ibu . Miturut para brahmana kabeh wus tumekaning seda, nanging aku duwe panganggep yen rama ibuku mukswa. Marga rama ibuku sawijining garwa lan guru laki ingkang wus tetunggalan kawruh lan ngelmu kasampurnan, padha-padha siswane Pandhita ing Sokalima ingkang apeparab Resi Druna . Dene wong tuwaku kang wis padha mukswa biyen angedhaton ing tanah Nisadha ya ing Paranggelung ajejuluk Prabu Palgunadi . Sedane nalika semana miturut dedongengane para sesepuh kang maksih sugeng tandhing perang lan pamadyaning Pandhawa ingkang akekasih Raden Janaka , padha-padha siswane eyang Pandhita Druna . Kanjeng rama tumekeng seda , kanjeng ibu sumusul alampus dhiri . Nganti dewasane pun kakang wus ora bisa nungkuli kaya ngapa ta wujude rama lan ibu , mung kari nemu
dipambengi maneh kaya ngapa aku bisa nyumurupi wujude rama ibu . Rehne pati uripe manungsa iku kapuba kawasesa dening para dewa , nalika semana pun kakang munggah marang kahyangan . Wuse bisa lumawan tandhing kalawan ingkang ajejaga lawang Sela Matangkep yaiku Sang Hyang Cingkarabala lan Balaupata , pun kakang bisa ngambah ing Guru Loka . Dene kang tak sebut Guru Loka ingkang sasana ing kono rajaning dewa yaiku Sang Hyang Jagad Giri Pati ya Sang Hyang Bathara Guru . Saengga tilar kasusilan nggonku teka munggah ing kahyangan nampa
mbarengi ana dewa ingkang bakal nampa pidana . Dene dewa kang bakal nampa pidana mau uga dak kawruhi yen dewa mau ora dadi lan ora sida nandhang pidana sawise ana
lelabuhanku aku uga duwe panyuwun supaya ruwat nggonku asipat raseksa, dening Begawan Dhudha Kesa kabeh mau dileksanani nanging kagungan aprejanji “Samubarang ingkang didhawuhake Sang Begawan Dhudha Kesa aku ora wenang suwala” sawise dhawuh mangkono pun kakang uga ngaturake kasaguhan unine mangkene : “Menapa-menapa ingkang wonten ing kula panembahan, boten ingkang ngemungaken awujud gumelaring brana picis senajan gesang kula pinundhut paduka panembahan, kula caosaken tangan kalih boten anggrenjel sarambut “. Atur kesaguhanku marang guruku Begawan Dhudha Kesa sineksen dening geter lan pater . Wuse rampung sineksen jagad saisine pun kakang kaget , jebul ingkang apeparab Begawan Dhudha Kesa mau sesinglone ratu Dwarawati ingkang ajejuluk Prabu Bathara Kresna, aja maneh ta sesinglone ratu Dwarawati upamane Begawan Dhudha Kesa mau sesinglone wong cilik ongklak-angklik, wong pidak pajarakan , wong sudra sampali , loro-loro saudon telu saurupan , nanging aku wus kabacut saguh , apa sing dakucapake bakal dakleksanani . Nanging nalika semana Begawan Dhudha Kesa durung darbe pamundhut apa-apa senajan wus jugar dadi narendra Dwarawati saklimah
Sagitta inggih punika satunggaling rasi lintang ingkagn mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Konstélasi punika inggih kalebet alit ingkang kalebet tigang konstelasi ingkagn paling alit wonten ing langit.[1] Sagitta inggih punika nama Latin saking "panah". Sagitta inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang dipundhaptar déning astronom Ptolemy ing abad kaping kalih. Amargi wujudipun ingkang kados panah, kathah budaya ingkang paring teges kanthi senjata, ing antawisipun inggih punika saking: Yunani, Romawi, Ibrani, lan Pèrsi.[2]
Mitos Yunani[besut | besut sumber]
Ing mitos bangsa Yunani, Sagitta inggih pralambang saking senjata ingkang dipunginakaken déning Heracles kangge mejahi manuk garudha, ingkang dipungambaraken kanthi rasi lintang Aquila, wondene Zeus sampun dipunkirim kanggé mendhet atinipun [[Prometheus minangka satunggaling ukuman amargi piyambakipun sampun nyolong geni saking Olympus.[3] Wonten ing mitos sanesipun, Sagtta inggih satunggaling panah saking Heracles ingkang saged nembak manuk - manuk Stymphalian ingkang minangkag dumadi ingkang gadhah ceker, sewiwi, lan cucuk wesi, ingkang dhahar dhagingipun manungsa..[4] Astronom saking Yunani, Eratosthenes ngandharaken bilih Sagitta ingkang makili panah Apollo ingkang dipunginakaken kanggé merjaya Cyclopes amargi piyambakipun sampun malsukaken bledhegipun Zeus ingkagn dipunginakaken kangge mejahi putranipun Apollo. Lan mitos sanesipun inggih punika minangka satunggaling panah ingkang kagunganipun Eros, dewa katresnan.
Sagitta boten gadhah kathah lintang ingakng padhangipun langkung saking sekawan magnitudo. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang sagitta punika inggih Gamma Sagittae, ingkang minangka tetandha saking panah. Punika kalebet lintan kelas M ingkang arang dipunpanggihaken, satunggaling raksasa abrit, lan saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Gamma Sagittae tebihipun kirang langkung 275 taun cahya lan gadhah cahya ingkang langkung bening ping 640 tinimbang cahyanipun srengéngé. Delta Sagittae, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ingkang gadhah magnitudo sekawan, ingkang tebihipun kirang langkung 450 taun cahya. Komponen ingkang wonten inggih punika cahya raksasat kelas M lan kurcaci kelas A. Alpha Sagittae, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga, inggih punika raksasa padhang werna jene, ingkang tebihipun kirang langkung 475 taun cahya. Lintang punika sampun nate njeblug kaping sekawan lan langkung padhang ping 340 tinimbang srengéngé. Lintang punika ugi dipunmangertosi kanthi nama tradhisional, Sham utawi Alsahm ingkang tegsipun inggih panah. Beta Sagittae inggih punika lintang raksasai jene kelas G ingkang wujudipun meh sami kaliyan srengegne, ingkang tebihipun kirang langkung 467 taun cahya. Sagitta gadhah sepasang objek langit bageyan lebet ingkang narik kawigatosanipun para panaliti. Messier 71 (NGC 6838) inggih punika lintang padhang ingkang punika kluster lintang ingkang amba ingkang saged dipuntingali wonten ing atanwisipun delta lan gamma Sagittae. Lintang punika tebihipun kirang langkung 18.000 taun cahya. NGC 6839, inggih punika satunggaling gugus lintang kompak ing Sagitta, ingkang ngewrat kirang langkung magnitudo sewelas kanthi wonten sewelas lintang.
sanesipun ingkang wonten ing sakiteripun Sagitta inggih punika Vulpecula, Hercules, Aquila, lan Delphinus.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 6 Oktober 2016.
Agamamu opo kek…???
Wong ra ngerti, lek ngomong yo mesti kliru!!!
Ngilo disik..lek perlu adus pisan ben waras uteg-e…
Balas	where is your love? said,
Gogon utawa Margono (lair 31 Dhésèmber 1960; umur 56 taun) dikenal dadi salah sawijining pelawak senior grup Srimulat.[1] Rambut kuncung lan kumis ala Caplin ndadekaké jenenge dikenal lan laris nampa job.[1] ing Srimulat Gogon setingkat karo Tarzan, Tessy, Timbul, Kadir, Nunung lan Doyok.[1] Ning perjalanan kariré, Gogon kesandung masalah, wektu dheweké ketangkep basah karo Pulisi lagi nggunakaké narkoba.[1] karo kang dadi sigaring nyawané utawa bojoné ya iku, Tri Kusni Handayani (37).[1] Gogon ditangkap ing omahé dhewé ning Perumahan Papan Anggegana Mas Blok U, No. 18, RT 8/1 Kalurahan Selapajang Jaya Kacamatan Neglasari Kutha Tangerang nalika
kabebasané karo mubengi kutha lan mlebu metu mal kang ana ning kawasan Bekasi lan Bogor.[3] Dhèwèké uga diundhang déning para kanca, kayata Tukul Arwana kanggo tampil
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 4 Sèptèmber 2016.
15.10-16.10 - Pentas Reog KALASUTRA Tembakromo, Ponjong
16.20-17.20 - Pentas Jathilan SETYA MANUNGGAL Gedangsari
21.30-02.00 - WAYANG KULIT KOLABORASI 3
Adipati Metadiredja I / R Adipati Bratadiningrat (Wedana Bupati Kanoman Banyumas)904/6 <64> ♂ Kanjeng Pangeran Adpati Arya Mertodiredjo II [Bratadiningrat - Banyumas]
Patih Sindusenan/Panewu Pinisepuh Kepatihan Surakarta948/6 <64> ♀ R Ayu Tjakradipura [Bratadiningrat - Banyumas]
iya urip sajtoning pejah,urip bae selawase,kang mati nepsu iku,badan dhohir ingkang
Wong adol :” Niki sêjinahe mung kulä tuku gutuk!”
Wong tuku ;” Tobil, tobil, duwèk kulä niki sing cilik-cilik mêkètên, botên olèh
gutuk. Kula bok dikä têmpili sèkêt mawon!”
Wong adol ;” Ambaknä wong le ora ngetung kangèlan kuwi, olèh kulä theyol niki
pangandheng kang mratelakake teges pilihan. Tuladha: apa, menapa, utawa, utawi.
lan/saha tata krama: sopan santun kaesthi: diupaya siyang: awan ratri: bengi Struktur metrum tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru lagune Pada: 1. 8 a 2. 11 i 3. 8 u 4. 7 a 5. 12 u 6. 8 a 7. 8 i b. B. Guru gatrane : 7 gatra Isining Tembang Pangkur: Tembang pangkur kang dicritakake, lelabuhane tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik, prayogane ngertenana, adat waton iku kudu dingerteni, lan ana ing tata krama, diupaya awan bengi (Serat Wulangreh, Paku Buwana IV, ing Sri hartuti, 2007 : 29 – 30) sekar: tembang pangkur: araning tembang macapat winarna:dicritakake lelabuhan: pangorbanan kanggo: dianggo tumrap wong: manungsa prayoga: becik urip: gesang (krama) ala: elek becik: apik puniku: iku adat: pakulinan waton: aturan/paugeran/pathokan dipunkadulu: dingerteni miwah: lan/saha tata krama: sopan santun kaesthi: diupaya siyang: awan ratri: bengi Struktur metrum tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru lagune Pada: 1. 8 a 2. 11 i 3. 8 u 4. 7 a 5. 12 u 6. 8 a 7. 8 i b. B. Guru gatrane : 7 gatra Isining Tembang Pangkur: Tembang pangkur kang dicritakake, lelabuhane tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik, prayogane ngertenana, adat waton iku kudu dingerteni, lan ana ing tata krama, diupaya awan bengi
ingkang kula tresnani, menika kula aturaken Kisi-Kisi Uji Kompetensi Bahasa Daerah, mugi-mugi migunani. Sumangga dipunklik link ing ngandhap menika matur
ngersakaken latihan soal UKG online saged klik link ing ngandhap menika, namung winates mapel tartamtu, basa jawa boten wonten.
banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan yaiku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu.
Sinambi ngenteni gedhene winih, Pak Tani nuli nggarap sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni, yaiku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah dening luku. Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, bakda iku, lemah dilebi lan dileremake sawatara dina supaya suket lan gegodhongan padha bosok dadi lemi. Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake, lumrahe pak tani nampingi utawa nembok galengan supaya ora padha bolong, bisa wutuh, rapi lan rata.
1. Damel pawinihan menika kajumbuhaken kaliyan menapa? Baca
SMP Kabupaten Gunungkidul ing babagan tembang macapat, kala dinten Kemis tanggal 10 Mei 2012 dipunadani Sarasehan Tembang Macapat ingkang mapan wonten RBC CULINARY. Sarasehan menika dipunpandhegani dening panjenenganipun Ibu Dwi Endang S, S.Pd.,M.M.(Kepala Sekolah SD Piyaman 1). Nalika mbikak sarasean ngendikakaken bilih Sarasehan Tembang Macapat menika nggadhahi ancas kangge ningkataken kompetensi Guru SD/SMP babagan tembang macapat saha kangge nguri-uri amrih lestantun saha ngrembakanipun seni tembang macapat. Wonten ing sarasehan menika ugi dipunrawuhi panjenenganipun bapak Dwiyanto Budi Utomo Kasie Kebudayaan Dinas Kebudayaan Provinsi DIY. Bapak Dwiyanto Budi Utomo kagungan pangajab bilih sasampunipun sarasehan saha gladhen tembang macapat menika, ing samangke para
Menawi ngersakaken sofware ingkang saged ngonvert saking TV dhateng PC sumangga klik link ngandhap menika!
Caos info	PARA KADANG INGKANG NGERSAKAKEN GAMERCAHS SUMANGGA KLIK LINK ING NGANDHAP MENIKA KANGGE NGIRANGI STRESS !!!!!!
menika kula aturaken 100 Keyboard Shortcuts kangge WIin XP, sinaosa sampun kalebet ketingglan makaten, mugi-mugi wonten paedahipun.
April 5, 2016April 5, 2016 trianjarpriyanta
Manut owah gingsire jaman, ragam basa Jawa saiki mung kapantha dadi loro, yaiku basa ngoko lan basa krama. Basa ngoko kapantha maneh dadi loro: ngoko lugu lan ngoko alus. Basa krama uga kapantha dadi loro: krama lugu lan krama alus. Bedane ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu lan krama alus kaya kang kaandharake ing ngisor iki.
Ngoko lugu wujude kabeh tetembungane migunakake tembung ngoko. Ngoko lugu digunakake kanggo omong-omongan antarane wong sing wis kekancan akrab lan wong tua marang anake.
1) Kowe mengko ana ngomah apa ora?
3) Kowe sida melu bapak menyang Sala apa ora Le?
4) Mengko bengi sinau bareng ana ngomahmu ya?
Ngoko alus wujude tembung-tembung ngoko kang kacampuran tembung krama kanggo ngajeni wong sing diajak guneman/omongan. Ngoko alus biasane digunakake kanggo omong-omongan antarane wong tuwa kang wis akrab nanging isih padha ngajeni, wong tuwa marang wong nom sing diajeni, lan kanggo ngomongake wong sing diajeni.
1) Pak Parna saiki wis rawuh apa durung?
2) Panjenengan arep tindak menyang Gunungkidul dina apa?
3) Mas Parja arep siram saiki apa mengko?
4) Wingi Pak Lik rawuhe nitih motor mabur.
Krama lugu wujude kabeh tetembungane nganggo tembung krama nanging wuwuhane isih migunakake wuwuhan basa ngoko. Krama lugu biyasane digunakake dening bakul ing pasar menawa omong-omongan karo wong kang arep tuku.
4) Bapak kondure mangke jam kalih.
Krama alus wujude kabeh tetembungane krama kabeh. Krama alus digunakake kanggo wong nom menawa matur marang wong tuwa, anak buah marang pimpinan, lan wong sing durung kenal.
Esuk kuwi, mbah wongso uga katon menyang sawah nggawa pacul sing disampirake ing pundhake. Tangane kiwa katon kelap-kelip amarga ing slempitane driji ana mawane. Klempas-klempus sadalan-dalan katon nikmat banget.
Wektu kuwi Parja lagi nyapu latar sing kebak godhong jambu.”Mruput, Mbah! Tindak Sabin?”
“Genah nggawa pacul ngono, mosok arep njagong.” Semaure Mbah Wongso sakecekele. Mbah Wongso sanajan wis tuwa nanging isih seneng guyonan. Malah ana sing ngarani Mbah Gaul.
“Panjenengan niku nggih aneh, Mbah! Nek kula boten aruh-aruh, mangke diarani cah enom boten ngerti unggah-ungguh.”
“Oo, ya wis bener Le. Lho kowe gek nyapu?”
“Boten Mbah, niki nembe dhahar.”Parjo mbales Mbah Wongso.
“Dhahar gundhulmu kuwi! Lha kok malah mbales.” Wong loro padha ngguyu.
Tekan sawah Mbah Wongso nyelehake pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran pari sing wis merkatak. Sawise ngentekake udute. Mbah Wongso terus mak nyat ngadeg, terus mbabati suket sakiwa tengene tanduran pari. Sukete diklumpukake kanggo pakan wedhus.
Udakara jam sanga esuk, Suminah anake wadon katon nggawa sarapan lan wedang teh sing ginasthel, legi panas tur kenthel. Keringet wis dleweran, weteng ya wis pating kluthuk njaluk diisi.
“Kene Ndhuk! Wah kebeneran banget. Wetengku wis kluruk terus, je!”
“Wau saderenge tindak purih sarapan riyin boten purun.Wong nggih sampun mateng sedanten.”
“Mangan kuwi paling enak ki nek wis luwe ngene kiyi.”
Mbah Wongso anggone dhahar katon dhokoh nyenengake tenan. Mula ora mokal senajan wis sepuh isih katon gagah. Amarga olahragane macul ora tau leren lan dhahare ya akeh tenan. Bar dhahar terus ngunjuk benteran ginasthel kalajengaken udud. Kesenengan sing keri kuwi janjane wis dilarang dening anake wadon.
“Pak, mbok sesipun dipun kirangi. Nek saget malah mboten sah udud mawon. Cobi jenengan waos gen bungkus rokok niku! Merokok dapat menyebabkan kanker….”durung rampung wis dipunggel Mbah Wongso.
“Rak dapat menyebabkan, ta? Jarene Pardi wingi kae, dapat menyebabkan kuwi tegese ora mesthi. Iso lara iso ora, iyo ta? Jarene nek wong –wong ora udut, pabrik rokok isa bangkrut, karyawane padha nganggur, mbako ora payu, petani mbako klenger, pemerintah ora nampa pajeg. Jarene pajeg seka rokok kuwi paling gedhe, Ndhuk? Lho, piye? Aku udut iki rak membantu pemerintah, ta?”
“Panjenengan niku nek diaturi mesthi ngeyel. Mengke nek gerah paru-parune mang raoske piyambak!” Suminah katon mrengut.
Ora let suwe sarampunge Mbah Wongso dhahar,saka wetan katon wong loro lanang-wadon numpak pit montor nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso.Wong loro mau terus nyelehake heleme terus mudhun nyalami Mbah Wongso lan Suminah.
“Nyuwun pirsa, ingkang nggarap sabin niki sinten ,Mbah?” Wong wadon mau takon marang Mbah Wongso.
“Panjenengan nyewa sabin niki saking sinten?”
“Lho, nyewa pripun? Sampeyan ampun golek perkara, niki sabin kula. Kula tumbas pun sedasa taun kepengker! Malah wonten surate, surtipikat niku,lho!”.
“Pak, jenenge sertifikat!” Suminah njawil bapake.
“Nggih ngoten niku!” Semaure Mbah Wongso.
Oleh keterangan saka Mbah Wongso, wong loro lanang-wadon mau padha ulat-ulatan semu gumun.
(Mutiyara Basa Jawa 3: 61 – 62)
B. Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki nganggo basa krama!
1. Sebutna unggah-ungguh basa kang ana ing pethikan cerkak ing ndhuwur!
2. Nalika Parja ngeruhi Mbah Wongso migunakake basa apa?
3. Basa apa kang digunakake Suminah nalika guneman karo Mbah Wongso?
4. Mbah Wongsa anggone rembugan karo Suminah migunakake basa apa?
5. Basa apa kang digunakake wong lanang wadon nalika guneman karo Mbah Wongso?
Tembung-tembung ing ndhuwur, sawise ketemu kramane, tembung nomer 1 tekan 10 gawenen ukara!
Ukara-ukara ing ngisor iki owahana manut unggah-ungguh basane!
1. Panjenengan niku nggih aneh, Mbah! Nek kula boten aruh-aruh, mangke diarani cah enom boten ngerti unggah-ungguh.
2. Boten Mbah, niki nembe dhahar.
3. Wau saderenge tindak purih sarapan riyin boten purun.
4. Nek saget malah mboten sah udud mawon.
Caos info	Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1. Tembung liya Pranatacara kaya ing ngisor iki kejaba…. a. pambiwara b. pranataadicara c. pranata titilaksana d. juru paniti priksa 2. MC iku cekakan saka tembung …. a. Mastery of Ceremony b. Mastery Ceremony c. Master of Ceremony d. Magester of Ceremonial 3. Pranata adicara menika salah satunggaling paraga ingkang nggadhahi jejibahan … . a. caos seserepan dhumateng para rawuh b. caos panglipur dhumateng ingkang rawuh ing adicara c. nglantaraken titilaksana ing satunggaling adicara d. atur pangandikan ing salebetipun adicara 4. Supados saged ngolah basa lan sastra pranatacara kedah saged mangertos … . a. paramasastra b. unggah-ungguh c. tatakrama d. unggah-ungguh lan tatakrama 5. Kanthi pangertosan paramasastra pranatacara/pamedarsabda saged ndhapuk mocap, tembung, ukara, wacana kanthi laras lan leres. Laras tegesipun … . a. pranatacara saged ngrantam trep kaliyan kawontenan saha swasana. b. pranatacara saged ngrantam saha mbabar titi laksana trep kaliyan kawontenan saha swasana. c. Saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. d. Pranatacara saged nguwaosi kawontenan kanthi sae. 6. Teks sesorah kang isine ngucapake salam marang para tamu minangka tanda sapa aruh lan pakurmatan, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Panutup 7. Teks sesorah kang isine memuji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Asih supaya acara saged kalaksanan kanthi lancar, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Pamuji 8. Nalika sesorah wirasa dipatrapake karo swasana, upamane layatan boten sami kaliyan syukuran. Aja nganti gojegan. Kang ngono iku ateges wong sesorah iku nggatekake … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 9. Nalika sesorah swantenipun ingkang trep, boten keseron, boten bengok-bengok, lan boten kelirihen, tegesipun tiyang sesorah menika nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 10. Tiyang
grapyak, ora besengut. Ateges nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 11. 1
Urut-urutanipun sesorah ingkang leres inggih menika … . a. 2, 3, 5, 1, 4 b. 4, 3, 1, 2, 5 c. 4, 2, 1, 3, 5 d. 4, 1, 3, 2, 5 12. Keparenga kula ingkang piniji panitya supados ngaturaken urut reroncening upacara Pelantikan Pengurus OSIS SMP N 1 Wonosari Pereode 2014/2015. Tembung piniji tegese …. a. didhapuk b. dijaluk c. diprayogakake d. ditindakake 13. Kula minangka pranata adicara, mbok bilih wonten galap gangsuling atur saestu kula nyuwun pangapunten. Tembung galap gangsuling atur tegese…. a. kaluputan panggonan/ papan b. kaluputan anggone matur/ngomong c. kaluputan wektu d. kaluputan sandhangan/ dandanan 14. “Dhumateng Bapak
basuki. Tembung “basuki” tegesipun …. a. alangan b. diajeni c. diormati d. slamet 15. Perangane pranatacara kang isine njaluk pangapura mbok menawa anggone matur/ngomong ana kaluputan , diarani …. a. Pambuka b. Isi c. Ngatuarke acara siji mbaka siji kanthi wijang/cetha d. Panutup 16. “… kanthi pinayungan karaharjan, tebih saking rubeda nir ing sambekala.” Tembung “sambekala” tegese ….. a. rahayu b. alangan c. slamet d. raharja 17. Waspadakna ukara ing ngisor iki! (1) Kupat janure tuwa menawi lepat nyuwun pangapura. (2) Jenang sela wader kalen sesondheran, apuranta yen wonten
apuranta sedaya lepat kawula (4) Kupat kecemplung santen, menawi lepat nyuwun pangapunten. Kang kalebu wangsalan kanggo nutup adicara yaiku …. a. (1), (2) b. (3), (4) c. (2), (3) d. (1), (4) 18. Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinormatan, sumangga adicara menika kapungkasan kanthi dedonga miturut kapitadosan sowang-sowang, ndedonga kasumanggakaken ……………. cekap. Tembung sowang-sowang tegese …. a. madhep mantep b. dhewe-dhewe c. sesarengan d. bebarengan 19. “Wusananing atur dhumateng pengurus OSIS Pereode 2014/2015 ingkang sampun kalantik, kula ngaturaken sugeng makarya, mugi tansah manggih karaharjan, rahayu ingkang pinanggih, widada ingkang jinangka. Ukara “widada ingkang jinangka” tegese …. a. kaleksanan kang dikarepake b. ora ana alangan sawiji apa c. ngepenakake ati d. tansah nemu keslametan 20. Sawahe jembar-jembar, parine lemu-lemu. Menawi dipunserat ngangge aksara
Nuwun Sewu boz…Link Panjenengan sampun kulo pasang, nyuwun tulung menawi jenengan ngertos caranipun saget
mriki mboten wonten ingkang galak sampun jinak sedoyo, mampir kene mulih
Majapait sangsaya suda kekiyatanipun. Sasampunipun Majapait sirna lajeng thukul
kraton Demak ingkang agaminipun Islam. Serat-serat ing Jaman Islam antawisipun : 1. Het boek
van Bonang , gancar (taksih ngangge basa Jawi tengahan nanging isinipun bab
agami Islam). Ukaranipun ketularan basa Arab lan ugi wonten cengkokipun basa
Melayu, kadosta : ana pon (adapun). Ukaranipun kados makaten :
basa Jawi tengahan. Isisnipun menggah bab agami Islam. Pethikanipun kados
Bagindha Ali – raliyallahu nganhu – tinakenan dening wong : Ya Ali, punapa bot
saking langit, punapa kanga lo saking bumi, punapa kang atos saking watu,
punapa kang kaliwat sugih saking samudra, punapa kang kaliwat atis saking
naraka Jamanirah, punpa kang kaliwat pait saking upas ? // Maka sumaur bagindha
– raliyallahu nganhuma : kang andhalih ing lemahing
saking bumi, ka 3 atining wong munapek iku kaliwat atos saking
watu, ka 4 ati kang kana’at iku kaliwat sugih saking samudra, ka 5 ratu kang
kaniaya iku kaliwat panas saking api, ka 6 teka anglarani atining wong, iku
kaliwat asrep saking naraka Jamanirah, (ka 7 ) kang darana iku kaliwat pait
3. Suluk Sukarsa, ngangge basa Jawi tengahan, mawi
sekar, nanging sekar cara Jawi Kina, sekar sloka , lampah wolu-wolu kaping 4, sampun boten mawi guru
lagu. Ingkang dipuncariyosaken bab mistik. Pethikan bab pungkasan kados makaten
Dhandhanggula, sampun wiwit wonten sekar macapat. Isinipun piwulang awujud
cariyos. Ingkang dipuncariyosaken, satunggaling patih nama sang Koja-jajahan ,
bekti sanget dhateng ratunipun, ngibadah, adil lan wicaksana. Sakin saening
peprentahanipun, sang ratu, raja Mesir asih sanget dhateng sang Koja-jajahan,
ngantos anjalari sengitipun para ageng sanesipun. Ing wasana para ageng kalawau
mados-madosaken lepating sang patih. Yektos trekahipun para pangageng saged dados; patih
Koja-jajahan dipunpejahi. Mayitipun medal karamatipun, ingkang nelakaken bilih
sang apatih boten dosa. Sang Prabu uninga ingkang makaten punika, sdhih sanget
panggalihipun, gerah lajeng seda. 5. Suluk Wujil. Sekaripun Dhandhanggula, Mijil, lan
wonten sekar agengipun inggih menika sekar ageng Açwalalita. Serat menika ngemot
Wujil, tiyang cebol tilas kalangenanipun ratu ing Majapait; ingkang kaping
pinten utawi ingkang pundi boten dipunterangaken. Ingkang dipunwejangaken bab
6. Suluk Malangsumirang, mawi sekar. Serat menika
dipuncariyosaken damelanipun Sunan Panggung nalika lumebet ing tumangan (latu
kangge patio bong) , minangka paukumaning paprentahan nagari ing Demak, saking
anggenipun angrisak sarak. Isinipun kawruh kasampurnan.
7. Serat Nitisruti, mawi sekar. Isinipun piwulang
kasaenan. Wonten candrasengakalanipun : Sarasa sinilem ing jaladri –
bahnimahastra candra sangkala, (1534 Ç = 1612 M). Wonten ingkang mastani
Karanggayam ing Pajang. 8. Serat Nitipraja, mawi sekar. Dipunwastani
adhinipun Nitisruti. Sabarang-barang niru serat Nitisruti. Isinipun piwulang
dhateng para luhur ing nagari , bab pangulahing praja saha angemong dhateng
9. Serat Sewaka, mawi sekar. Isi piwulang dhateng
tiyang ingkang ngenger. Wonten sengkalanipun : jalma-paksaka- wayang- buwana (
= 1699 M), jamanipun Sinuwun Mangkurat . Basanipun sampun ngangge basa Jawi
samangke. 10. Serat Menak, mawi sekar. Babonipun serat Menak menika saking Parsi,
kadadosaken basa Melayu, nama Hikayat Amir Hamzah, sawegkajawkaken nama Serat
Menak. Cariyosipun kawiwitan : Kanjeng Nabi Muhammad andangu dhateng bagindha
Abas kados pundi lelampahanipun bagindha Ambyah, ingkang wonten ing serat Menak
karan Wong Agung. Ingklang dipuncariyosaken : memengsahanipun Wong Agung Menak
kaliyan prabu Nursewan ing nagari Madayin. Wong Agung agaminipun Islam, sang
Nursewan taksih kapir. Mangka Wong Agung wau krama angsal dewi Muninggar,
11. Serat Rengganis, mawi sekar. Serat menika
pangeran Kelan, wonten ing negari Mukadam, wasana kacepeng
dening prajuritipun Mukadam dipunukum wonten ing sumur wisa, lan salajengipun.
12. Serat Manikmaya, mawi sekar. Serat menika
damelan jaman Kartasura, ingkang andamel Kartamusadah. Isinipun kathat ingkang mendhet saking Tantu
Panggelaran. Serat manikamaya mratelakaken bilih sang Manik menika dados
bathara Guru, sang Maya dados Semar. Miturut Poerbatjaraka wonten wewahan
enggal , menggah cariyosipun Aji Saka. Ungelipun kados makaten :
Empu Brahma-kedhali sampun ayoga, wasta sang Anggajali, Anggajali putra, jalu
Punika kang mencaraken aksara Jawi …. Lan salajengipun.
dipuncariyosaken wiwit nitahaken donya. Ingkang dumados rumiyin : cahya lajeng
kenthel dados sesotya, lajeng dados toya, lajeng unthuk, unthuk menika ingkang dados langit pitu, bumi pitu.
Lajeng mratelakaken nalika Nabi Adam dipundamel, dumadosipun Ibu Kawa; iblis
anggodha, salajengipun Nabi Adam lan Ibu Kawa tumurun dhateng bumi, makaten
dipuncariyosaken warni warni. Ing ngriki campuripun cariyos Islam lan cariyos Jawi. Kawiwitan nalika Nabi Adam
sampun peputra kathah. Karsanipun Nabi Adam putra ingkang sae kadhaupaken
kaliyan putra ingkang awon.; ibu Kawa kersanipun ingkang sae angsala ingkang
sae. Lan slajengipun. Ing serat Kandha ugi nyariyosaken dumadosing para dewa. wonten lajengipun ….
Kelud), redi Kawi, redi Arjuna, redi
Kemukus, pucakipun dados redi Semeru. Wiwit menika tanah Jawi saweg tetep
Majapaitan), kadosta : 1. Brahmandapurana, mawi sekar. Nyebat namaning
2. Kunjarakarna, mawi sekar. Isinipun sami kaliyan
ingkang dipunraos bilih menika arupi seselan. Ing serat Witaradya pupuh 29 damelan R Ng
DIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI”. Kakinten menika pendhetan saking
langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged
kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika.
dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah.
lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan
sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha
waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun
cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi
dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.
makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya.
Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan
Monggo engkang remen kulo aturi pinarak,,belajar nyinden hehehe kulo niki Ngapunten Njeeehh kathah klentune😭😭💃💃💖💖🌹🌷😍😍
Warga desa Jajar Kecamatan Gandusari Kabupaten Trenggalek nduweni adat tiban. Upacara iki minangka sarana nenuwun marang Gusti Allah supaya diparingi enggal udan. Upacara iki ana wiwit jamane mbah-mbah biyen turun – temurun nganti saiki.Upacara iki dianakakake nalika mangsane ketiga dawa. Desa Jajar mapan ing pegunungan. Sajroning mangsa ketiga warga ing desa Jajar kangelan golek banyu. Sumber-sumber utawa tuk-tuk padha asat, suket padha garing , kayon padha rontok. Para among tani ora bisa nenandur, kamangka panguripane warga desa kono sing paling akeh padha tetanen. Sawah –sawah ora ana oncoran utawa ilen-ilen saka kali, dadi mung tadhah udan. Apa maneh ketiga ngerak , utawa ketiga dawa, sangsaya sangsara panguripan ing desa mau. Kahanan kaya mangkono iku diarani mangsa paceklik. Mula warga desa padha nenuwun marang Kang Maha Kuwasa supaya diparingi udan kanthi upacara tiban Sadurunge upacara tiban dianakake rembug warga, andum gawe, sapa-sapa sing kapatah nggolek ubarampene upacara. Kayata golek sada aren (sing arane kadi ), ubarampe paling pokok ing upacara tiban. Sada aren mau dienam , digawe pecut sing diarani
padha sayuk rukun gotong royong nyambut gawe, ora ana sing sulaya. Kabeh padha tumandang . Pancen rasa manunggal lan rasa gotong royonge warga isih diuri-uri lan dilestarekake nganti saiki. Yen ana warga sing mbutuhake pitulungan , ora kabotan warga liya padha urun pitulungan. Ing dina sing wis ditemtokake para warga padha menyang lapangan (ara-ara). Kajaba sing dadi paraga tiban, utawa jago sing bakal tarung, akeh wong-wong sing padha nonton. Sabanjure panitia utawa plandhang (uga sebutan kanggo paraga sing ngatur ing pagelaran tayub) wiwit mbukak acara.Diwiwiti ana pawongan loro utawa jago maju ing tengahing kalangan. Jago mau dijupukake saka papan kosok balen, upamane jago saka desa sisih lor dimungsuhake jago saka desa sisih kidul. Sisih wetan dimungsuhake sisih kulon. Nanging para warga sing nonton uga diolehake tarung ing antarane sing padha nonton. Sadurunge tarung diwiwiti, plandhang menehi katrangan tata carane tarung. Perangan-perangan awak sing kena dipecut lan ora . Para jago kudu bisa mecut bageyan dhadha. Para jago mau mung oleh mecut kaping telu. Jago-jago mau banjur diwenehi pecut. Tarunge mung ligan bae, ora nganggo klambi kanthi diiringi gamelan sing prasaja bae kedadean saka kendhang, saron lan kanggp gonge (kenthongan) sing digawe saka pring.Tarunge diwiwiti kanthi salaman dhisik, mengkono uga sabubare tarung uga dipungkasi salaman., supaya aja nganti ana sing lara ati ing sanjabane kalangan. Yen ana jago sing kena pecut, sing padha nonton banjur surak rame. Kanggone warga desa upacara tiban sejene kanggo sarana nenuwun uga kanggo ngramekake kahanan padesan sing saben dinane tansah sepi.
mesthi akeh sing kudu ngomongkanggone sing rumangsa bener , sanajanta omong sing ora bener, kudu dadi bener apa maneh ngomong beneromong liya, dudu
dianggep nduweni watak wilangan.1. Watak siji.a. Tembung kang nduweni teges “ siji” kayata : iji, wiji, tunggal, tunggil, eka, juga.b. Tembung kang nduweni surasa mung siji, kayat : jati (sajati, sejatos), nyata (sanyata), yekti (sayekti, sayektos), Gusti, lsp.c. Jenenge perangane awak sing cacahe mung siji, kayata : dhara (weteng), nabi (wudel), iku (buntut).d. Barang sing awangun bunder, kayata : bumi, srengenge, rembulan lsp. Bunder iku dianggep wungkul, tegese isih wutuh siji.e. Wong lan dasaname, kayata : wong, manungsa, janma, jalma.f. Rerimbagane tembung-tembung kang kasebut ing a nganti e.2. Watak loro.a. Tembung-tembung kang ateges “loro”, kayata : loro, kalih, dwi.b. Tembung-tembung kang ngemu surasa “loro” , kayata : kembar, penganten, kanthi lsp.c. Perangane awak sing cacahe loro, kayata : tangan, suku, swiwi, lar, lsp.d. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti c.3. Watak telu.a. Tembung-tembung kang nduweni teges telu “telu”, kayata : telu, tiga, tri.b. Geni lan dasanamane, kayata : geni, bahni, pawaka, lsp. Ujaring kandha leluhure Ijajil iku asorot warna telu : abang, kuning, lan biru.c. Kahanane geni lan kang gegayutan karo geni, kayata : panas, murub, padhang, geseng, kukus, sorot, obor, lsp.d. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti c.4. Watak papat.a. Banyu lan dasanamane (tirta, warih, udaka lsp). Ujaring kandha , banyu iku ana warna 4 (banyu saka bumi, saka langit, saka manungsa, saka kewan)b. Tembung-tembung kang ateges 4 , kayata : papat, sekawan, catur.c. Kahanane banyu, kayata : bening, suci, tawa, lsp.d. Kang ngemu surasa banyu lan sing isi banyu, kayata : bun, jawah, seganten, tlaga, sumur, lsp.e. Kang ateges “gawe, karya” , kayata : gawe, karti, kardi.f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.5. Watak lima.a. Tembung-tembung kang nduweni teges “lima” , kayata : lima, gangsal, panca, Pandhawa.b. Buta lan dasanamane , kayata : danawa, yaksa, ditya, raseksa, lsp. Buta iku kalebet pancabaya, tegese bebaya warna lima 5, yaiku : bebaya saka dewa, saka manungsa, saka kewan, saka raseksa.c. Angin lan dasanamane, kayata : samirana, bayu, maruta, lsp. Karimbag saka “pancaroba” = angin saking 5 panggonan ngerobi, yaiku angin saka keblat 4 lan saka ndhuwur. Utawa karimbag saka “pancarowa” , angin saka 5 panggonan awor dados dadi siji. d. Jemparing lan dasanamane (panah, sara, hru, lsp) . Jemparing iku kalebu gegaman kanggo pancakara (perang) sing ateges nindakake 5 perkara, yaiku : mara cangkem, mara tangan, mara sikil, mara bandhem, mara gegaman.e. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti d.6. Watak nenem. a. Tembung-tembung sing ateges nenem, yaiku : nenem, sad.b. Jenenge kewan asikil nenem (sadpada), kayata : kombang, tawon, anggang-anggang, lsp.c. Kang ngemu surasa 6 , kayata : naya, winayang (mangsa 6 ), retu (saretu = 6 taun).d. Tembung-tembung : geger, oreg, oyag, obah, gonjing, moyag-mayig, karimbag guru jarwa karo retu.e. Jenenge rasa ,
sara sejati ( bungah, susah, tentrem, lsp). Nanging kang lumrah dianggo sengkalan : sarkara lan dasanamane (manis, legi).f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.7. Watak pitu.a. Tembung-tembung kang ateges “pitu” , yaiku : sapta, pitu.b. Gunung lan dasanamane (wukir, parwata, aldaka, lsp) . Miturt laying Darmasonya ing antariksa ana jagat jeneng “sapta prawata” (ateges gunung pitu) , dienggoni para dewa lan resi gana. Ing sadhuwure jagat iku dununge jagate Bathara Wisnu.c. Turangga lan dasanamane (kuda, kapal, aswa, lsp).d. Pendhita lan dasanamane (wiku, muni, suyati, lsp).
ajejuluk Nata Binathara Sri Maharaja Kano seneksen dewa 9, brahmana 8, pandhita 7, mula dewa awatak 9, brahmana 8, pandhita 7.e. Swara dianggep nduweni watak 7, sebab cacahe aksara swara Jawa ana 7, yaiku : a, I, u, e, o, e, re, le.f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.8. Watak wolu.a. Tembung-tembung kang nduweni teges wolu , kayata : wolu, astha.b. Wasu (basu), sebab cacahe
sawer) uga ateges ratuning gajah.d. Naga lan dasanamane (ula, taksaka, sawer), karimbag guru-dasanamane karo “basu”, sebab tembung “ basu” uga ateges ula.e. Pujangga (bujangga), sebab kajaba ateges wong kang wasis ing babagan basa lan karangan , tembung “Pujangga (Bujangga)” uga ateges ula. Ana maneh sebabe pujangga awatak 8, amarga pujangga kasinungan limpad (kapinteran) warna wolu : 1. Awicarita (wasis crita, ndongeng), 2. Mardawalagu (wasis ing babagan tembang lan gendhing), 3. Mardawa basa (wasis ing babagan dasa mardu-mardawa), 4. Mandraguna (wasis ing babagan kagunan warna-warna), 5. Parameng sastra (ahli ing babagan sastra, ahli basa), 6. Parameng kawi (ahli ing babagan reriptan, ahli ngarang), 7. Nawung kridha (alus rasa pangrasane nganti bisa nanggapi marang krentege atine wong liya), 8. Sambegana (utama banget uripe).f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.9. Watak sanga .a. Tembung-tembung kang nduweni teges 9 yaiku : sanga, nawa.b. Dewa lan dasanamane (jawata, lsp)c. Tembung kang nduweni surasa “bolong , mlompong, ora rapet”, kayata : dwara, wiwara, gapura, dalan,
lsp.e. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti d.10. Watak das.a. Tembung-tembung kang surasa “ora ana” utawa “wis ora ana” utawa “wis ora wutuh” kayata : mati, ilang, sirna, tanpa, datan, telas, nir, brastha, surud, sempal, swuh, ruska, lsp.b. Langit dan dasanamane (akasa, gegana, dirgantara, ngawiyat, lsp) sebab langit (sing awarna biru) salugune ora ana.c. Sing ngemu surasa “ing langit” , kayata : dhuwur, luhur, inggil.d. Kang ngemu surasa “ngener langit “ , kayata : mumbul, muluk, kombul, mesat, mletik, tumenga, lsp.e. Suwarga , sebab ing pangrasa dununge suwarga iku ana ing ndhuwur.f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.Tembung-tembung kang watak wilangane mbingungangke .Akeh tembung sing watak wilangane bisa mbingungake ,
karo margana, ateges jemparing. Dalan watak 9 , karimbag guru jarwa karo terus, bisane “terus” jalaran ana dalane.4. Mulang watak 7 , karimbag guru karya karo pandhita (Mulang iku pakaryane pendhita, ing jaman biyen).
“jaman”, lan ing jaman iku ana 4 : 1. Kretayoga, 2 Tirtayoga, 3. Duparayoga, 4. Kaliyoga.9. Ati watak 1, karimbag guru dasanama karo
lakuning manungsa ing alam donyagawe gendra udreg-udregan tanpa tanjadadi pepucuking uru-ara , kanggo sapa ?duraka ngambra-ambraadoh saka kang gumantung jroning dhadhaperkara,
Pangrimbage Tembung –tembung sing di anggo sengkalan.Pangrimbage tembung-tembung sing dianggo sengkalan ana wolung warna, siji-sijine mawa tembung GURU. (Guru = patokan, wewaton, paugeran).1. Guru dasanama , awewaton dasanama yaiku tembung sing padha tegese , dianggep padha watak wilangane , kayata : langit karo awang-awang, padha dene watak das (nol).2. Guru sastra , awewaton sastra (tulisan). Sing tulisane padha dianggep watak wilangane padha , kayata : esthi tegese gajah nanging uga nduweni teges sedyaning ati, dianggep watak wilangane padha, padha dene nduweni watak 8.3. Guru wanda , awewaton wanda (suku kata). Sing nduweni wanda padha dianggep padha watak wilangane, kayata : dadi, karo waudadi (segara), padha dene watak 4.4. Guru warga, awewaton warga . Sing tunggal warga (golongan), dianggep watak wilangane padha, kayata : menyawak , karo cecak, tunggal warga kewan rumangkang (reptile), dinggep padha watak wilangane , padha dene 8.5. Guru karya , awewaton karya (pakarti). Barang (perangane awak) karo pakartine dianggep padha watak wilangane, kayata : mripat karo mandeng, dinggep padha watak wilangane , padha dene 2 (mandeng iku pakartine mripat).6. Guru sarana, awewaton sarana. Barang karo saranane (sarana kanggo apa, piranti kanggo apa) dianggep padha watak wilangane, kayata : jemparing karo perang, padha dene nduweni watak 5. (Jemparing iku srana kanggo perang).7. Guru darwa, awewaton darwa (darwa = kahanan, watak, sipat). Barang karo darwane (watake) dianggep padha watak wilangane kayata : geni karo panas padha dene nduweni watak 3. (Panas iku darwane (sipate ) geni.8. Guru jarwa , awewaton jarwa (maksude jarwa rasa). Tembung karo jarwane (jarwa rasa) dianggep padha watak wilangane, kayata : geger karo obah (oreg), padha dene nduweni watak 6. Geger iku ngemu surasa obah. Saupamane ana gunung njeblug, wong wong padha obah (oreg) bingung pating bilulung, satemah nuwuhake geger. Yen wong-wong padha meneng bae, ora padha obah (sanajanta ana gunung njeblug) , mesthi ora geger.Pamrayoga :1. Nganggoa tembung-tembung sing lumrah dianggo sengkalan, aja nganti migunakake tembung sing angel ditegesi dening wong liya.2. Aja nganti migunakake tembung sing mbingungake watak wilangane.3. Ukara sengkalan sing becik iku sing surasane bisa mranani, tegese : surasane ukara sengkalan bisa salaras karo bab (kedadean) sing disengkalani.4. Ukara sengkalan sing mranani iku bisa ngemu surasa : kekudangan, pangarep-arep, pangalembana, pamuji, panacat, panalangsane ati, lsp. Mawa-mawa (nurut) sing disengkalanii.
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, Tut wuri
Posted on 1 December 2009 by mgmpjawapemalang	PARIBASAN
Wujudipun punika ukara wantah boten sinamun ing upami, ajeg panganggenipun, tembung-tembungipun boten saged dipunewahi nggadahi teges salugunipun.
Adigang, adigung, adiguna tegesipun remen ngendelaken kekiyatan, panguwaosipun, lan kepinteranipun.
Ancik-ancik pucuking eri tegesipun tansah was sumelang, tumindak ingkang tansah ngadhut bebaya.
Angon ulat ngumbar tangan tegesipun ngulataken kawontenan, menawi limpe banjur dicolong.
Becik ketitik ala ketara tegesipun bakal cetha pundi ingkang tumindak leres kaliyan lepat ing tembe wingkingipun.
Busuk ketekuk, pinter keblinger tegesipun ingkang bodho lan ingkang pinter sami manggih cilaka.
Ciri wanci lêlai ginawa mati tegesipun Pakulinan ala boten saged diewahi ngantos dumuginipun seda.
Ila – ila ujare wong tuwa tegesipun manut marang pituturipun tiyang sepuh.
Buntel kadud, ora kinang ora udud tegesipun buruh nyambut damel upah borongan, boten angsal dhahar kaliyan ngunjuk.
Dahwen ati open tegeipun nacad nanging gadhah melik (raos pepinginan) ingkang dicacad.
Didhadunga medhot, dipalangana mlumpat tegesipun pikajengan ingkang boten saged dipunpenggak.
Bebasan inggih punika unen-unen kang gumathok, ajeg panganggenipun, ngemu suraos pepindhan, ingkang dipun upamikaken sipat, tindak tanduk, utawi kawontenanipun tiyang. Ukaaranipun adakanipun dipunwiwiti mawi tembung kriya.
Ancik-ancik pucuking eri tegesipun tiyang ingkang tansah gadhah raos was sumelang.
Adhang-adhang tetese embun tegesipun nJagakaken barang mung sakangsalipun.
Adol lenga kari busik tegese dum dum barang, nanging ingkang andum boten angsal bagiyan.
Anak molah bapa kepradhah tegesipun tiyang sepuh ndherek repot amargi tumindakipun lare.
Arep jamure emoh watange tegesipun purun sekecanipun boten purun rekaosipun.
Abag-abang lambe tegesipun gunemipun mung lamis. Kocak tandha lokak tegesipun tiyang ingkang umuk tandha menawi kirang kawruhipun.
Mburu uceng kelangan deleg tegesipun nguyak barang sepele kecalan barang ingkang aji.
Katon cepaka sawakul tegesipun dipunremeni dening tiyang kathah.
Mbuwang rase nemu kuwuk tegesipun nyingkiri piawon, nanging malah manggihi piawon ingkang langkung awon.
Dudu berase ditempurake tegesipun urun rembag nanging boten selaras kaliyan ingkang dipun rembag.
SALOKA Saloka inggih punika unen-unen ingkang gumathok, ajeg panganggenipun ngemu suraos pepindhan, ingkang dipunpindhakaken punika tiyangipun. Ukaranipun adakanipun dipunwiwiti tembung aran.
Asu gedhe menang kerahe tegesipun tiyang ageng/gadha panguwaos menawi gadhah perkawisan kaliyan tiyang alit limrahipun lajeng dipun mimpangaken.
Ati bengkong oleh oncong tegesipun tiyang gadhah niyat awon angsal srana kangge tumindak.
Belo melu seton tegesipun naming anut grubyug boten ngertos rembag.
Dhalang karubuhan panggung tegesipun tiyang ingkang kawelah ing ginemipun cepklakep.
karo basa anak-anak wektu iki klebu neng lingkungan sosial, basa sing kurang becik neng ugo neng media sosial," turen Ridwan Kamil neng ruang kerjane Balai kutha, dina Selasa (25/08) kepungkur.
miturut Ridwan Kurikulum Pendidikan Karakter butuh kanggo nyegah lan supaya ora akeh meneh bocah-bocah umur sekolah ngomong kasar senajan neng media sosial.
"Disdik wektu iki nembe tahap jagan kanggo
"Luwih prihatin meneh akeh sing ora apal pancasila malah ana bocah nganggep Soekarno-Hatta kuwi sawong siji. Luwih medeni meneh neng media sosial, kerep ditemokake wong tumindak ora becik nanging
Inulin ya iku jinis fruktan utawa polimer fruktosa (rante gabungan monomer fruktosa) kang akeh-akehe ngandhut sekitar 35 unit fruktosa kang diubungake siji lan sijine ing rante lurus déning pangiket
glikosida (karbon 2 saka salah siji fruktosa diubungake karo karbon 1 fruktosa sadurunge).[1] Saben inulin nduwèni glukosa ing pucuk wiwitan rante.[1] Struktur saka inulin ora tansah arupa rante lurus, nanging uga bisa ngepang kaya inulin kang asale saka oyot tanduran Chicorium intybus kang ngandhut sithik pangiket
ing rante utamane lan kala-kala pang-pang endhek.[2] Inulin akeh-akehe ana ing umbi dahlia lan articok Jerusalem lan uga ing pirang-pirang spesies liyane (nanging
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Inulin&oldid=1031526"	Kategori: FruktanPolisakaridaKategori ndhelik:
menggunakan pranala magis ISBNRintisan mawa topik kimia	Menu navigasi
beres hehehe…. sumangga saged mirsani gambar ngandhap, gambar aplikasinipun.
#ning emane yen ora diroot aksara Jawa sing tampil nang keyboard ora pati cetha 🙂 🙂
Cara kaping kalih android kedah diroot, menika rade ribed sekehik 🙂 😉
aplikasi ingkang dibetahaken wiwitan inggih menika rooter kangge ngeroot, menika saged kingroot, frama, superSU lan sanesipun taksih katah saged ngunduh piyambak wonten play store. aplikasi Ifont kangge install font nusantara supados tampilan keyboard lan aksara Jawinipun langkung cetha. O keyboard honso lan Jawa keyboard, MyAlpha.
Ingkang kawitan android dipunroot, menawi sampun kasil mangke wonten lambang/icon super user (superSU) kados wonten nginggil. instal ifont, instal ugi font nusantara.
katur kanca dwija ingkang badhe instal sumangga saged manggihi ketua MGMP, pangapunten menika postingan rade boten jangkep bokbilih, keleresan draft seratan saha file aplikasi ingkang dibetahaken sedaya wonten flashdisk ical dados boten saged kaposting.
kupat siniram santen, menawi lepat nyuwun pangapunten. badhe
Posted on 2 December 2015 by mgmpjawapemalang	Katur sedaya para kadang Dwija Basa Jawi SMP ing tlatah Pemalang, kasuwun ngisi formulir pendataan guru. Formulir saged kaundhuh ing FORM ANGGOTA MGMP SMP
Sasampunipun kaisi kasuwun dipuninbok malih wonten email mgmp_jawa@yahoo.com.
panjenenganipun Bapak Sarno minangka pengawas, babagan lelandhesan anggenipun
saged ngunggah rancangan pembelajaran basa jawi kelas IX, pangapuntenipun nembe saged kalampahan. Rancangan Pembelajaran menika namung minangka kangge tuladha dodos saged kajumbuhaken kaliyan kawontenan sekolah panjenengan piyambak. maturnuwun Sumangga ingkang ngersakaken saged ngundhuh.
Artikel bahasa jawa lingkungan - banyu ngrupakne zat sing paling penting jero kuripan sakwise udara. Sekitar telung prapat kanggonan saka awak awake dhewe awak saka banyu lan ora sawonga bisa nguwawa urip luwih saka 4-5 dina tanpa ombe banyu. Kajaba kuwi, banyu uga dikanggokake kanggo mangsak, misuh, adus, lan ngresikna regedan sing ana neng sekitar omah.
kanggonan-kanggonan awak seseorang. Beberapa organ awak ma­nusia sing ngandung akeh banyu.
Saben dina kurang luwih 2.272 liter getih diresikna saka ginjal lan sekitar 2,3 liter diproduksi dadi urine. Saluwihe diserap bali mlebu menyang aliran getih. Jero kuripan sadina-dina, banyu dikanggokake antara liya kanggo
Kanthi mangkene mugo kita sedaya saget sami-sami njaga kelestarian lingkungan sepados banyu tansah gampil dipun temokaken. Artikel bahasa
Wayang Kulit (Dewa Ruci by Ki Manteb, 2/10)
pondok maos GUYUB "cangkruan"
Mas Hartoto, Mas Kiswoyo, Pak Sugeng, Mas Hariyono, Uchikawa, lan Adik'e Mas Hariyono
Romo setiadji lan roho Henri ing cakra TV
bopo biyung.....jabang bayi.............kun fa yakun kersane gusti
cipto, roso, karso lan kuwoso..........
kenang-kenangan ingkang dipun tulis deneng pengamat sastra saking negari samurai
gabro hermawan saputra - sakdherenge........
gabro hermawan saputra - sak sampun nipun
fitria irawati - kecah - keceh...
Dr. Gregory Pincus (lair 9 April 1903, seda 22 Agustus 1967) inggih punika ahli biologi saking Amerika Serikat ingkang wiwit damel pil kontrasepsi.[1] Pil punika nggadhahi fungsi ingkang awrat minangka panyegah mbobot tumraping tiyang estri.[1] Tiyang ingkang mbiyantu kerjanipun Pincus saengga saged damel pil kontrasepsi inggih punika Margaret Sanger, Dr. Min-Chueh Chang, lan Dr. John Rock.[2] Biolog saking Amerika punika nggadhahi peran ingkang awrat awit sampun nemokaken pil kontrasepsi.[2] Awit pil punika nggadhahi manfaat ngendalikaken perkembangan penduduk donya ingkang saya dangu saya kathah.[2]
Lair lan Sekolahipun[besut | besut sumber]
Gregory Goodwin Pincus lair ing Woodbine, New Jersey saking kulawarga ingkang nganut agami Yahudi. Panjenenganipun lulus kuliah ing Universitas Cornell ing taun 1924. Pincus nglajengaken kuliah ing Universitas Harvard,[1] lan pikantuk gelar dhoktor.[2] Taun 1927 ngantos 1930, panjenenganipun dhateng Universitas Cambridge ing Inggris.[1] Pincus sampun nate ndherek panaliten ing pinten-pinten lembaga, kalebet ing Harvard lan Cambridge.[1] Pincus ugi dados mahaguru ing Clark.[1] Taun 1944, panjenenganipun mbiyantu Worcester Foundation kagem panaliten biologi, lan ugi nate dados pimpinan laboratorium.[1] Panjenenganipun sampun nyerat langkung saking 250 kertas kerja ilmiah lan buku The Eggs of Mammals, buku Conquest of Fertility, taun 1965.[2]
Panjenenenganipun tilar donya ing taun 1967 nalika yuswanipun 64 tau ing Boston.[1][2]
^ a b c d e f g h "Dr. Pincus, Developer of Birth-Control Pill, Dies". New York Times. August 23, 1967. Dijupuk 2007-07-21. Dr.
Tokoh miturut Michael H. HartLair 1903Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 18 Oktober 2016.
Gunging éndah wadon mom aku wis dhemen jancok
"Saiki kon tak takoni, ngentut iku apik opo elek na?"
dumno karo awakmu na,barang lek apik iku luweh becik yen dibagekno??...." Karo mbayu ngedoh
"Prediksi kuwi beda karo ramalan. Ramalan iku gak ilmiah merga sumbere wangsit, wisik utawa saka
wong kang saleh kancanana,Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe,Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe,Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyembadani.
Gamelan jawa ngrupakno saperangkat alat sing biyasane lumpukan saka alat musik gong, gambang, celempung, kenong, mawa pirangpirang piranti liyane, keistimewaan saka musik gamelan yaiku suarane sing lembut lan kaya sengaja nekakne kahanan ketenangan ana ing jiwa sing
Komposisi gamelan diciptake kanthi pirang-pirang aturan, sing awujud saka pirang-pirang puteran lan pethet. Diwatesi saka siji gongan mawa melodine. Diciptakan jero unit sing awak saka 4 suwara nada. Komponen sing utama piranti musik gamelan yaiku: logam, pring, lan kayu. Masing-masing piranti nduweni guna dhewe jero pagelaran musik gamelan.
Sejarah gamelan jawa saka kepadhangan gusti puger putra p.b. xii, lan serat wedhapradangga saka keraton surakarta sing pisan tinulis saka raden
saka raden ngabehi prajapangrawit nang taun 1874. Menawa gamelan lair ing jawa ping pisan yaiku gangsa raras salendro.
Taun 167 sang hyang guru utawa sang hyang jagatnata menehake ijazah ngrupa swara karengeng jagat, swara kesebut asale saka gamelan lokananta utawa lokanata. Manut
gendhing (kemanak), pamatut (kethuk), sauran (kenong), teteg (kendang ageng) lan maguru sing saiki karan gong.
Neng taun 187, krungu swara matenggeng karna, saka sang hyang indra / surendra, lan diwenehi jeneng salendro, ricikannya tetap ana 5 karo swara tembang sekar kawi / ageng. Nang taun 336 saka sang hyang indra racikan gamelan diimbuh karo salundhing utawa kempul, lan gerantang sing saiki karan karo gambang.
Nang pirang-pirang panggonan tembok candi borobudur bisa didelok jenis-jenis instrumen gamelan yaiku: kendang nduwe tali sing
kendang nduwe bentuk kaya periuk, siter lan kecapi, simbal, suling, saron, gambang. Nang candi prambanan bisa didelok gambar relief kendang silindris, kendang cembung, kendang bentuk periuk, simbal , lan suling. Neng kana digambarke menawa gamelan digunakne dadi pangiring joged, upacara kerajan utawa kagaman.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja
vidhananya pras tulung sayut, tumpeng, bubur, mwah tumpeng agung 1, iwak guling bawi, itik
widhi-widhananya pras tulung sayut, tumpeng, bubur, mwah tumpeng agung 1, iwak guling bawi, itik wenang, saha raka-raka panyeneng tatebus.
saubengipun donya. Wonten kaca punika, sinten kémawon ingkang ngersakaken
ngasta Wikipédia ing basa Jawi saged amujudaken. Saged mawi basa Jawi krama
utawi saged ugi ing basa ngoko. Ananging manawi saged, langkung saé nyerat mawi
“Sugeng rawuh ing www.sastrajawa.com, panggonane golek2 artikel basa, sastra,
lan budaya Jawa”; Ngurip-urip Basa Jawa (http://nguripuripbasajawa.com/)
Beras ketan iku wujude pada beras biasa, sing dimasak dadi panganan ing sabèn dina, nanging beras ketan iku yén dimasak rasane luwih kenyal lan kèlét. Beras ketan uga dadi bahan panganan tèlès kayadene ketan salak. Ketan salak iku jajanan saka ketan kang rasane legi. Ketan salak uga diarani ketan tetel. Akèh jajanan sing bahan dhasaré saka beras ketan, tuladhane jadah, ketan tetel, lan jajan teles liyané.
Beras ketan uga isa digawé glepung. Glepung beras ketan iku isa digawé bahan jajanan teles uga jajanan garing. Tuladhane jajan teles sing digawé saka glepung beras ketan ya iku ondhe-ondhe, klepon, bugis, lan sapanunggalane. Sak liyane iku, beras ketan uga isa digawé tape ketan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Beras_ketan&oldid=1078445"	Menu navigasi
iki mesthi sing nduwe seneng sing dawa-dawa kiye. Dawa tur bingung sisan karepe apa 😀 ^O^
rful sing gambare wong wedok nggowo HEADPHONE gawe nutupi dodo, wes ilang....yoo???
Nganugraha tattwa kawruh, tattwa gama Hindu Bali,
Bocah Raffi iki neng yo kuwi diubengi wong wedok ayu ora mandek tekan tuo, kiwo tengene wong wedok akeh
Ora cukup mapan mbek siji, paling ora dekne karo wong telu
Wong wedoke teko dewe. Bocah iki ora golek wong wedok, wong wedok teko dewe
Ning bocah ini tanggung jawab, apik atine karo wong wedok
soko ngisor :A:soko ngendi B:Bj harjoA:ngendi kuwiB:kr MojoA:ngendi kuwiB:gn kidulA:ngendi kuwinek tkn kene isih ngendi kuwi,kudu curiga 1.ojo ojo isone mung muni ngendi kuwi2.dudu wong indonesia, soale gk ki terkenal lho...yen deweke isih maido ...kaploki wae wkwkwkwkwwkwkwk endiKorLapJoin date : 01.01.09Subyek: Re: Apa jawabanmu (buat yg di perantauan). Fri Sep 18, 2009 3:50 am hery.s wrote:biasane ngono yen
soko ngisor :A:soko ngendi B:Bj harjoA:ngendi kuwiB:kr MojoA:ngendi kuwiB:gn kidulA:ngendi kuwinek tkn kene isih ngendi kuwi,kudu curiga 1.ojo ojo isone mung muni ngendi kuwi2.dudu
asale. Nek wis, neng ngendi bae, ditakoni sapa bae jawabe ya mung siji : Gunungkidul. Tanpa ewuh pakewuh, wigah-wigih, apa maneh isin gengsi. Nek aku bangga karo Gunungkidul. Lan SDM GUnungkidul wis terkenal: ulet, pekerja keras, pinter lan jujur! Salam saka Malang! Aku wis
marakke gawe abange kuping.Biasane takon neng GK isik larang banyu ora,isik okeh wong do nggantung ora,isik adus bareng sapi ora dll.Tapi itulah tanah tumpah darah kita,sing tetep gawe kangen.Matur nuwun.Aku njawabe tergantung karo sing takon. ;) Yen kiro2 ngerti daerah jogja tak jawab Gunungkidul, tapi yen sing takon kiro2 ga ngerti koyo to wong bugis, batak dll tak jawab jogja. :king: saryoWargaJoin date : 29.11.09Subyek: Malunya jadi orang Gunung Kidul......! Sun Nov 29, 2009 11:10 pm
roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
ora nganggo isin, malah bangga lha wong bos,
karuan ngerti. Mula mesthi tak jawab gunung kidul. aku ra peduli ngerti gunung kidul po ara, mesthi tak peksa ngerti gunung kidul. seumur umur rung tahu aku ngaku wong yogya utawa wong wonosari. mesthi aku ngaku gunung kidul.ning nek
mbiyen neng International SOS (AEA) Cipete. Saiki lumrah liyane wong wes
Posted on 7 December 2009 by mgmpjawapemalang	SAUPAMI PARA DWIJA KERSA NYERAT?
Seratan punika minangka panyaruwe katur kadang dwija mugi kersa amiwiti anggenipun ngulinakake nyerat.
Kenging menapa boten kathah dwija ingkang kersa nglampahi nyerat utawi damel seratan? Menapa leres dwija boten gadhah kemampuan kangge nyerat? Wangsulanipun bokbilih maneka warna. Nanging menawi ningali kawontenan, taksih sekedhik sanget dwija ingkang kersa nyerat. Sampun malih menawi nyerat wonten media massa, Koran utawi sanesipun, kangge nyerat damel karya tulis kemawon rade kawratan.
Sejatosipun menawi kersa damel karya tulis piyambak menika satungaling aktivitas kangge pengembangan dhiri dwija salebetipun ngaktualisasikake lan ngekspresikake dhiri. Bokbilih budaya nyerat ing kalangan para dwija taksih rendah utawi kirang. Idialipun para dwija menika kedah kersa lan pinter nyerat? Kenging menapa mekaten?
Menawi ditingali saking prespektif guru minangka subjek minangka praktisi pendidikan, para dwija kagungan potensi ingkang ageng sanget. Inggih amargi para dwija gadhah maneka pengalaman pribadi babagan system lan model pasinaonan ingkang dipun lampahi. Guru/Dwija saged nyerat babagan duka cita dados guru. Saged ugi nyerat bab sisi-sisi kehidupan guru. Lan sanesipun.
Minangka objek, kathah tiyang ingkang ngrembag bab guru minangka bahan seratan, langkung-langkung sasampunipun wonten sertifikasi guru. Kathah sorotan lan kritik ingkang katujokaken marang para dwija, nanging menggah cuwonipun seratan-seratan menika kathahipun malah sanes saking para dwija piyambak. Menggah mbombingi malih menawi seratan menika dipun serat para dwija piyambak, saged andadosaken proses pembelajaran kangge sedaya kemawon.
Sejatosipun kathah hikmah lan keuntungan ingkang saged kapendhet saking pakulinan nyerat.
Ingkang wiwitan, kegiyatan nyerat minangka satunggaling aktivitas ingkang saged nuwuhaken motivasi kangge para dwija, nalika seratanipun dipun publikasiaken wonten media massa adakanipun nuwuhaken raos bombing lan mongkog lajeng tuwuh raos kepenging anggenipun nyerat malih. Bilih para dwija sampun termotivasi lan pikantuk nilai tambah (added value) amargi saged kagolongaken wonten kelompok intelektual.
Kaping kalih, nyerat menika saged ndadosaken dwija dados tiyang pembelajar amargi para dwija ingkang kersa nyerat temtu kemawon nglampahi maos. Maos ingkang minangka sumber kangge bahan referensi, literature lan ugi minangka realitas sosial. Dwija ingkang remen nyerat nuwuhaken pakulinan nyinau bab cara ngidentifikasi perkawis, sinau bab nganalisis sarta ngasah kemampuan madosi solusi. Kegiatan kados menika ingkang saged ndadosaken para dwija kagungan watak kritis, menawi menika saged kelampahan, kesan wontenipun guru ingkang kesed saged sirna.
Kaping tiga, pitados utawi boten, nyerat menika saged nuwuhaken keuntungan popularitas. Para penulis ingkang asring nyerat wonten media massa adakanipun lajeng dikenal tiyang kathah. Ketambahan malih bilih seratanipun ngandharaken perkawis ingkang narik kawigaten ingkang tansah dados pangeling-eling.
Kaping sekawan, mbokbilih nyerat menika saged minangka srana kangge nambah pengahsilan. Menawi boten pitados cobi kemawon, sertan panjenengan dipun kintun wonten media massa, menawi dipun muat mangke temtu badhe kaaturan pituwas minangka gantosipun kertas.
Kaping gangsal, minagka nilai tambah saking nyerat kangge para dwija inggih menika saged nambah poin angka kredit kangge usul PAK. Cobi bayangaken kemawon pointnipun 2, langkung ageng saking anggenipun ngajar setunggal semester.
Ketingalipun boten wonten istilah telat kangge miwiti nyerat, para dwija saged ngembangaken kreativitasipun, kathah srana lan cara kangge para dwija saged nyerat. Para dwija inggih gadhah kathah perkawis ingkang mbetahaken langkah analisis lan solutif? Bokbilih ngewahi paradigma pembelajaran langkung cepet menawi para dwija kathah anggenipun maos lan ngekspresikaken asilipun waosan menika wonten seratan kanthi wujud menapa kemawon?
Mendah mbombongi manah menawi para kadang dwija kersa nglampahi pakulinan nyerat…
Mangga kanthi nyerat kita cobi membangun diri.
Wusananipun kupat siniram santen, bokbilih wonten tetmbungan ingkang lepat nyuwun pangapunten.
Naradipa. Têgêsipun wong kang amadhangi, wijangipun nara: uwong, dipa: padhang, dene panjênêngan ratu amadhangakên pêtênging kawula, kados ta angrawat kang acacad, tiyang malih sato, tuwin sawarnining tiyang ingkang salah kadadosan sapanunggilanipun pinaripurna, angganjar dasih ingkang kaslamêtan, marasakên ing asakit, mulyakakên ing apapa.
Hèrêyangsa. Têgêsipun piniji ing dewa, wijanganipun hèrhyang: dewa, sang: piniji.
Narendra. Têgêsipun gêgununganing wong, wijangipun nara: uwong, endra: gunung.
Sri. Têgêsipun bagus, ayu, mila têmbung sri, kangge dhatêng sêsêbutan ratu priya ratu putri.
Dene ing Dewanagari, ingkang kangge inggih amung prabu, raja, ratu, nata, narendra, narpati, bilih tanah Ngarab sêsêbutanipun sultan, têgêsipun inggih botên bèntên akalihan têmbung Jawi: susuhunan utawi sinuhun, dene sêsêbutan kangjêng wênang dhatêng kakung wênang dhatêng putri, kajêngipun inggih ingkang bagus utawi ingkang ayu, têmbung ratu inggih wênang dhatêng kakung, inggih wênang dhatêng putri.
Narèswari. Têgêsipun ratu dhêdhuwuraning wadon, wijangipun nara: wong, sarèhning tumrap ratu èstri dados katêgêsan pawongan, iswari: ratu wadon.
prakawis, nistha, madya, utama, nisthanipun dene anyumêrêpi dhatêng ngalit, madyanipun anyumêrêpi dhatêng têngah kados ta: bupati sapanunggilanipun, utamènipun dene angêmban dhawuhing ratu.
Pradhara. Têgêsipun têngah antaraning pangagêng, awit dhara, gadhah jarwa antara agêng.
Spijkenisse iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 22 Oktober 2016.
yaiku mulang bocah-bocah wadon supaya bisa pinter maca lan nulis, duwe ketrampilan, lan bisa urip mandhiri ora beda karo kaum priya. Sawise kartini ngedekake sekolah kanggo kaum wanita ing Rembang,
Tembung sing kalebu tuladha aksara o jejeg yoiku…. a.toko b.dhondhong c.gendhong 2. Sopo seng duwe buku gambar Tandha wacan seng bener ukoro ing nduwur yoiku tandha…. a.pakon b.pitakon c.titik 3. Menthok – menthok iku kalebu tembang…. a.dolanan b.guyonan c.
Amrullah Ora akeh cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur anggone mumpuni ing
unen-unen utawa ukara –ukara kang kerep keprungu, kang surasane kosok balen.
Katone ngunggul-unggulake, ngalem, memuji marang wong sing diajak rembugan, nanging
sejatine ing sajroning ati ora kaya sing dilairake. Tetembungan kaya mangkono
pawongan loro wis suwe anggone kekancan, saben dinane wong padha tepung raket, dadi
salumrahe wong sing durung tepung. Ing sawijining dina wong mau dadakan anggone
sapa aruh nganggo basa karma mlipis. “Kok
kadingaren mas, mase sampun dangu boten tindak mriki, wonten kersa menapa?”.
Mesthi wae sing disapa dadi glagepan, kisinan, tingkahe thingak-thinguk kaya kethek
padatan . Swasana kaya mangkono iku ngemu surasa yen anggone sapa aruh iku adoh
saka ngurmati tamu kaya padatan, kaya wong lumrahe kekancan.
uga tetembungan ing imbal wacana (pidhato) sing kaya mangkene : Kula sowan ing
ngriki, tebih saking negari, tebih saking tata trapsila sarta udanagara paribasan
adoh ratu cedhak watu, bokbilih anggen kula matur wonten ing ngarsa panjenengan
kula ingkang kirang tata trapsila, kula nyuwun gunging sih samodra pangaksama”.
Tetembungan “adoh ratu cedhak watu” ngemu surasa ngasorake awake dhewe, lan
dirungokake , nanging nduweni surasa kosok balen. Anggone ngrakit ukara kang
runtut, trep undha-usuking basa, mesthi dudu wong sing lumrah, mesthi nduweni
kaluwihan, apa maneh omahe gedhong magrong-magrong sungsun pitu. Pancen perlu
ngasorake awake dhewe nanging aja nganti keladuk. Aja nganti dikira kepingin
uga keprungu tetembungan : Kula menika tiyang bodho, cubluk sawernining
kagunan. Bokbilih panjenengan kersa maringi pepajar, kersaa paring dhawuh dhumateng kula. Kamangka wong iku
mau sawijining ahli basa. Apa kang dilairake cengkah karo batine.
kaya mangkono iku ing bebrayan Jawa, sing katone ngunggulake marang wong sing
batine rumangsa luwih pinter katimbang wong diajak ngomong mau. Ora ana rasa
tulus ing sajroning ati. Kahanan kaya mangkono bisa ndadekake pasrawungan dadi
seneng marang wong sing diajak guneman, anggone mangsuli diklerak-klerokake,
ora tulus tumus nganti sajroning ati. Mula jejere wong urip ing alam donya iku luwih becik sing
prasaja. Aja drengki aja srei wong urip bareng sabumi.
1. Adigang, adigung, adiguna tegese wong kang ngendelake
opak: Barang kang sejatine ora patut dipangan, meksa dipangan. 10. Ciri wanci lelahi ginawa mati: Kelakuan ala marine yen wonge
wis mati. (lelahi = lelewa) 11. Dahwen pati open: Nacad supaya wong
liya ngemohi, perlune barang sing dicacad iku arep diepek dhewe. 12. Digebyah uyah padha asine: Dianggep
didakwa, sarehne rumangsa nindakake panggawe ala atine meksa ora kepenak. 27. Lebak ilining banyu: Wong
munggwing cangklakan: Satru sing cedhak banget. Satru
mungsuh. 65. Sirat-sirat madu: Tetembungan manis
mung kanggo ngenaki ati. 66. Suwe mijet wohing ranti: Pegaweyan
sing gampang banget ditindakake. (ranti = tetuwuhan endhek sing uwohe
Kepinteran ilang merga ora tau kanggo, utawa: samubarang
adu arep karo wonge ora wani muna-muni. 75. Welas temahan lalis: Welas marang
seneng maca Omahku ing dalan Rajawali Bapakku asmane Pak Jono Ibuku
lagi,yo salae dewe kikiki,,)
PRIPUN PARA SENIOR MPUN SARUJUK SEDOYO MNOPO BOTEN NIKI?
dientekake kanggo dolanan bareng adhine Sinta lan Febri kucing cilike. Ndeleng aktivitas sing dilakoke Hadi pas liburan, bapake rumangsa mesake. Dadine nduwe pangarah kanggo ngajak Hadi lan keluargane kanggo plesiran.
Pas keluarga Hadi ngumpul nonton televisi, bapak celathu, ”hayo sapa sing gelem plesir?”. “Aku. aku. aku!” Seru Sinta adhine Hadi karo ngangkat driji. “Bapak arep ngajak kowe plesir neng siji panggonan”, tembung bapak sing nggawe pamasaran. “Ngenid pak? Panggunungan, utawa metu kutha?” Jawab Hadi karo nebak-nebak.
“Luwih seru meneh sing mesti, ning kowe kudu njaga-jaga lan tangi mruput” tembung bapak. “Asyekkk” seru kapindho kakang - adhi kuwi.
Esuk dinane Hadi wis tangi mruput lan siap-siap. Dheweke sumaguh banget pisan. Pas kuwi bapake wis njagakne motor sing arep kanggo kanggo
tujuan, Hadi kaget pas dheweke lan keluargane mung berlibur neng tlaga ora adoh saka omahe.
Ora kaya kanca-kanca sing plesir neng panggon sing apik lan becik. “Aja sedhih Le, iki jane nyenengna!” Tembung bapake marang Hadi. Wektu kuwi bapak ngajak Hadi lan Sinta nglangi neng tlaga lan nggoleki iwak.
Nyekel iwak nyenengna banget. Sakwise oleh iwak, dekne kabeh mangsak iwak kuwi neng pinggir tlaga lan nembang bareng. Tenan nyenengna pisan plesiran iki. Senajan mung plesir neng siji tlaga cedhak omah
Sawitri satunggaling novel India ingkang dipungarap cara pakeliran ringgit wacucal dening Sang maestro Ki Nartosabdho, ing ngandhap menika cuplikanipun ingkang saestu nges sanggitipun sang Maestro:
“mBok kula dipun dongengaken”.
“Sakjembar-jembare kawruhku isih jembar kawruhe si adhi , karana si adhi sugeng ana ing praja, pun kakang urip ana ing pertapan cedhak watu adoh ratu”.
“Ewadene nadyan makatena kula maiben, jer kula tingali basa susila tuwin sastra ingkang waradin ngendikaken wau amranani raos kula kenging saged kangge titikan bilih kakang mas sugih carita”.
“Upamane apa ingkang kok takokake nimas?”
“Saderengipun jagad wonten toya menika ingkang wonten menapa?”
“Sadurunge jagad ana banyu , kang luwih dhisik kang ana rasa”.
“Rasa wau dumados saking menapa?”
“Rasa iku dumadi saka geteraning swasana”.
“Menapa ta menggah gamblangipun, kakang mas kula aturi paring dhawuh!”
“Ana ing wewarah suci dening para brahmana, dening para nimpuna, dening para sugata, dening para sujana sarjaning budi anyebutake yen ta bandha ing jagad sayekti tan kena pinetung bakal kapan ilange lan dhek kapan dumadine yaiku geganthaning mujudake sorot telung prakara. Kang bisa andayani sarta kang bisa dumadi alus kang ingaran suksma, dene mungguh sorot telung prakara iku mau sorote sang hyang candra sang hyang surya lan sang hyang kartika gumelar kang sarta dumadine andayani uriping sagung tumitah yaiku ingkang aran sang hyang suksma sejati “.
“Surya , candra tuwin kartika wau sinten ingkang yasa?”
“Pitakonmu mau nganggo dhasar apa?”
“Dhasar kula samukawis ingkang wonten mesthi kedah wonten ingkang ngawontenaken”.
“Kowe duwe panemu sakabehing kang ana mesthi ana kang anganakake ing ngarep wis tak pratelakake tetelu bandha kodrat kang dumadi saka dayaning swasana dudu petungane manungsa kanggo panganteb-anteb kang sarta kanggo kapitayan yen tetelu mau awit saka purbane Kawasa”.
“Ana ing ingkang kene ingkang takkarepake purbane kawasa yaiku Sang Hyang Taya”.
“Menapa ta dene winastan Sang Hyang Taya?”
“Sang Hyang Taya, taya iku tegese suwung, nanging nadyan suwung mawa sipat”.
“Ingatasipun suwung kok nggadhahi sipat menika menapa saged kabuktekakaen?”
“Yen kowe kepengin ngrasakake sipat-sipate sang hyang Taya, suwung kang sejatine ana yaiku wis karasa ana ing saranduning badanira, yen ta sira rumangsa sapa kang angobahake tlapukane netra, sapa kang nyurung lakuning getih, sapa ingkang anjalari lumakune huswa tegese ambegan, kabeh mau ora bisa kadarbe ingkang anduweni, mungguh cethane nadyan si adhi lan pun kakang kasandhangan kaya ingkang wis tak ucapake siji netrane bisa obah, loro getihe bisa lumaku, telu ambegane bisa lumadi. Tetelu mau sayekti angel yen ta digrejah, apa ta ingkang anjalari lan sapa ta ingkang gawe. Ana tata gelar amung bisa dicandhaki kabeh mau lantarane rama ibu. Mula ing wulang-wulang suci wis anyebutake sembah catur. Tegese sembah papat angka siji nyembah marang rama ibu kang wis dadi lantarane dumadi, angka loro nyembah marang kadang wredha ingkang wus suka pituduh sarta momong wiwit jabang bayi prapteng dewasane. Angka telu nyembah marang sang guru nadhi kang wis peparing ngelmu kawruh kang banget andayani sarta murakabi ingatase urip, dene kaping papat nyembah Marang Panguwasa Agung kang wus kuwasa anggelar jagad saisene , si adhi aja nganti kleru tampa apa ta sembah catur, nyembah Hywang Widi nadyan ngisor papane sayekti iku ana nduwur dununge, nganti angel lamun dinumuk nganti kurang gamblang lamun diarani ngisor lan ndhuwur arah sayekti wis bisa dirasakake. manungsa uripe tumumpang bumi nanging manungsa uripe kayoman ing akasa, yen ngonoa wis pranyata yen Sang Hyang Taya iku ya yangga ning ya angayomi”.
“Ingkang nyangga wau upami dipun wastani menapa saged, miwah ingkang winastan nyangga wau gumelaripun menapa?”
“Gumelare ana patang prakara yaiku dumadine bumi , geni, banyu, lan angin”.
“Menapa menika wonten sambung rapetipun kaliyan dayaning agesang?”
“Ana ing kuwadhagan sayekti manungsa tan bias urip yen datan antuk dayaning patang prakara , yaiku dayaning bumi , geni , banyu , lan angin”.
“Dayanig bumi menika murakabi wonten ing kuwadhagan ing wewengkon menapa?”
“Dayaning bumi sayekti banget paedah kajaba ing tata gelar kanggo tancebing urip, sayekti ing bumi kono mujudake papan-papan kang yen kinedhuk ora bakal kalong bumine nanging bisa dijupuk paedahe ya kuwi wujude tanem tuwuh lan sapepadhane, nadyan sesotya, mutyara jumerut pepelikan bangsane kencana kabeh mau dumadi ana telenging pratala yaiku dayaning bumi mujudake sawijining bandha kang pengaji ing antarane urip jroning ana alam padhang”.
“Wonten sambung rapetipun kalian dahana ingkang sampun paduka dhawuhaken?”
“Dahana kuwi tegese geni, geni mono maweh daya panas”.
“Ingatasipun daya benter kok anggesangi menika mapan wonten ing pundi?”
“Anane pun kakang bisa ngucap yen ta daya panas anguripi kabeh ingkang dumadi mbutuhake rasa kang mateng. Ana ing kene ingkang tak karepake ora mung matenge rampadan, nanging matenge rasa pangrasa ya amarga dayaning geni bisa duwe ambeg pangrleburan lan bisa duwe ambeg pambrastha , mbrastha marang apa lan sapa wae kang
tumraping urip sayekti manungsa tan jangkep uripe yen datan daya panas”.
“Bentenipun menapa surya kaliyan hagni, sami-sami benteripun miwah tebih panggenanipun ?”
“Surya panase amadhangi, nanging yen geni panase anguripi”.
“Upami ikang madhangi miwah ingkang aggesangi sampun dados satunggal?”
“Yen kang amadhangi sarta ingkang andayani wis dadi sawiji, yaiku ingkang dadi dayaning ngaurip marga kawruhana yen si adhi kepengin nyoba dayaning geni ana ing urip kekisikan sariramu sakojur durung nganti sakedheping netra si adhi wus krasa panas sarirane yaiku dayaning geni ya sang hyang hagni kang wus rumasuk ing jasaading manungsa,
“ Lajeng toya , murakabi wonten ing pundi , toya menika tumrape ngagesang?”
“Banyu mau satemene andayani uripe manunsa wiwit saka reresik raga, reresik rasa , ngurip-urip tanem tuwuh ngejogi ingkang asat, nyirami ingkang kering nyeyubur ingkang aking , gawe semi ingkang layu. Yen jagad koncatan banyu ra wurunga saenggon-enggon keh para titah ora ngemungake janma manungsa senajan wulu-wulu walang ataga kathah kang padha nandhang kasrakat. Kasrakat ing kene dak werdekake padha nandhang salit , ora mung saliting aneng gondhang nanging keh kang padha ngorong adil , mangka adil iku satemene among sawiji adil kang sawiji mau ora bias kadulu ing netra nanging yen dirasakake adil iku mau ngadeg jejeg jagad kayoman ing adil bakal tentrem”
“Inggih, lajeng angin. Angin menika kados pundi ?”
“Angin. Ana ing tepa palupi basa kekilasan kang during winardi, angin iku mung wujuding saloka manungsa bias manjing ajur-ajer . Nanging nyatane lair batine ngaurip sayekti ora bias jejeg adege manungsa yen tan antuk dayaning Sang Hyang Maruta . Ana ing kono angin sawijining paugeran baku kanggo nitik mati uriping manungsa kayata ingkang manggon ana anggane si adhi. Sang Hyang maruta kang sasana ing kono yaiku ingkang ingaran ambegan ya ingkang ingaran bajraherawana . Manungsa sayekti bias ditemtokake mati uripe yen ta dititik lakuning ambegan , Sawitri………….”
“Kenging menapa kok kendel ……………”
“Adhuh wonten punapa, Raden…………..!”
“Sawitri………. Endi papan kang ayom……..nganti kaya dideres wetune kringetku, paningalku wus kurang padhang, pangrunguku wus kurang cetha , pangucapku kurang trewaca, panggandaku wus kurang landhep , pamikirku bingung …..napasku wis kurang ajeg
kang wus jinangka ing dewa, Yen ta umure Bambang Satyawan mung kari setaun . Prapteng mangke sampun dumugining mangsa kala .
dangu-dangu boten kuwawi angglawat . Dhawah plak kapidara nanging keketeg kang taksih makarti . Mustaka pinangku Sang Dyah
Sawitri among magep-magep aneng tenggak, mulat ingkang raka Bambang Satyawan wus asawang kunarpa. Wauta ingkang mijil
kaladuk kamiwelasen nyawang marang Dewi Sawitri ingkang anggung ngredatin ……………………………………………………”
+ “Eeee, hong wilaheng awignam astu, em…em… we lha , Sawitri- Sawitri
-“ Kowe sapa makhluk, Kowe sapa Kang teka tanpa sangkan?”
+“Oooo, ya ora jeneng mokal yen ta kowe durung nyumurupi , kawruhana ulun iki dewa, ulun iki dewa ingkang duwe wewenang nyekel pangrantunan. Upamane tekaku ora kok sumurupi Ora
pukulun, mugi diagung ing pangangsama paduka jer nembe katemben menika kula sumerep upami kaladuk kirang dedugi-prayogi miwah kiranging tatakrami sinten malih ingkang kedah ngluberaken pangaksama kajawi namung paduka, pukulun…”
+“Iya…..ya….ya, ora dadi ngapa . Mung kang dadi gumune atiku, sapa wonge kang daktekani kuwi mesthi kaget, ning yen kowe ingatase katekan dewa kok ora obah ora mosik sebabe apa?”
-“Inggih, raos kaget kula, kula ginakaken kangge angageti bojo kula pun Satyawan , samukawis sajawine tiyang kalih menika kula
wus pinanthi awit panguwasaning kodrat, yen ing dina iki Satyawan kudu dakjabut nyawane . Perkara swarga-nraka ing tembe bakal dietung sarana lelabuhan nalika uripe hem….,
“Pukulun, Satyawan menika manungsa sanes sabangsane sato!”
+“Apa ta sababe dene kowe ngucap ngono, heem?” -“Ing ngatasipun satungaling jawata ingkang wenang angejur luluh dhateng para titahipun, teka paduka badhe nindakaken dak sawenang-wenang , anjabut nyawanipun Satyawan , sarana anggen paduka namakaken pusaka bindi, menapa boten menika satunggaling bab ingkang siya-siya dhateng sasamining titah?”
+“Eeeee….. Ya, iki mung prabot heem. Bindi ora bakal daktamakake marang Satyawan , iki mung prabot…… Dadi, priye wae tetep Satyawan uripe mung tekan semene” _“Pukulun, keparenga sampun katindakaken anggen paduka badhe anjabut nyawanipun bojo kula pun Satyawan” +“Iya aku welas marang tangismu, nanging……..yen ta aku nganti luluh kang sarta aku kengguh nyumurupi tetesing waspamu , aku ingkang nandhang bebendu dening Sang Hyang Jagad Giri Nata. Mula ya wis ora ndadak akeh-akeh sing kok rembug, dina iki wis kala mangsane Satyawan kudu dakjabut nyawane”
“Dhuh pukuluuuuuuuun………. kados pundi, pukuluuuuuuuuuun……….!”
Yayah nyendhal tali wangsul . Sang Hyang Yama denya njabut nyawane Bambang Satyawan. Gumletakhing kwandha tinampanan astane Dewi Sawitri temah pinangku mustakane. Sanalika ing akasa ana mendhung lumayang
kekablak ana ing antariksa . Dhasar nalika semana bedhug tengange wancinipun, mila panase angempleng-ngempleng yayah mlethek-mlethekna larapan. Manuk merak kang ora sethithik cacahe samya kekablak ana ndhuwure kang nandhang katriwandhan , angeyubi sarta amayungi . Mupus pepes jroning manah Dewi Sawitri, nanging
digegabah dening Sang Hyang Yama dene teka wantala anjabut titah kang tanpa dosa. Sakala jinunjung mustakane Bambang Satyawan binantalan sela gilang , nyat jumeneng Dewi Sawitri nyancutake kanang sesondher , nggemprang anungka Sang Hyang Yama …………………………..Sampak Tlutur
heemm. Apa kowe murina marang patine guru lakimu heeem, Saitri?”
“Pukulun , wonten ing pepali sampun saged katampi tiyang ingkang sapejagong kliwat saking setengah dinten menika srawunging kekadangan boten beda kaliyan kadang tunggal yayah rena “
“Lha iya, pancen. Wong kang guneman luwih saka setengah dina kuwi srawung tanceeping rasa-pangrasa ora beda kaya sedulur tunggal yayah rena , mula kowe arep ngapa heeeeeh, Sawitri?”
“Inggih, jawata menika nyathet tuwin neniteni dhateng lelabuhane titah punapa boten?”
“Lha iya. Dewa kuwi amung tansah nyathet sarta aniteni lekas-lekasing para titah . Yen ta titahe mau jroning urip nglakoni kautaman swarga mulya kang bakal cinadhangake. Ning yen ta titahe mau jroning urip amung nindakake panasaran murih gawe daredah saengon-enggon ya amung naraka yomani papan dunung!”
“Pukulun nalika nitahaken Sawitri punika , punapa sampun dipuntiti priksa salaminipun gesang lelampahan kula?”
“Lha iya genah wis daktiti priksa, heemmm! Kowe sawijining wanita kang runtut ing samubarangmu : Siji, ora tau nyimpang saka kautaman; loro kowe bekti marang rama ibu , kaping telune kowe setya marang guru laki , nyatane nalika kowe bakal dhaup kalawan Si Satyawan kowe wis ngerti yen Satyawan umure mung kurang sataun ewadene krentege atimu kok bacutake wekasane bisa kasembadan !” “Tiyang ingkang tresna dhateng krentegipun piyambak mangka dipunwujudi tanpa kengguh dhateng samukawis menika dipunwastani tiyang ingkang kados pundi?”
“Luhur-luhuring drajad manungsa kuwi yen ta wis bisa tresna marang rasane dhewe , ngajeni marang atine dhewe , manteb marang gegayuhane dhewe . Jer para dewa amung tansah tumingal marang polahe para titah, endi kang manteb sarta endi kang teteg bakal nampa nugraha !”
“Menapa gesang ingkang kados Sawitri wau sampun satrepipun kedah nampi nugraha?”
“Urip kang kaya kowe sayekti bakal antuk nugrahaning dewa. Ora kok bakal, nanging nyatane wis kasembadan !”
“Kasembadan uripmu bisa mulya , jenengmu bisa wibawa lan nyatane kowe kinodrat dadi putra-putrine narendra !”
“Punapa kamukten ingkang saged kasawang sarana netra walaka wau genah mukti lair batos?”
“Ning lumrahe kuwi kang kudu digoleki, heemmm !”
“Kula kepengin gesang wau saged ngraosaken kamulyan nanging boten kawatesan ing dhiri kula pribadi . Benjing anak putu tuwin turun kula saged ta ngraosaken kamulyaning domados awit saking kasempyok lelampahan miwah awoh saking
“Lha iya kuwi bener, heeemmm. Kuwi gegayuhan kang utama nyatane bisa klakon, bakale kowe heeemmm . Besok anak putumu bakal ngrasakake kamulyan, heeemmm!”
“Kamulyaning anak putu kula dipunsebabaken?”
“Saka gedhening lelabuhanmu marang jagad saisine !”
“Calonipun kula benjang peputra pinten ?”
“Kowe besuk ginaris kudu duwe anak satus cacahe!”
“Ngaturaken genging panuwun tanpa upami , dados benjing kinodrat anggadhani anak satus cacahipun ?”
“Iya, pancen kudu ngono !”
“Piyik menika dumados saking punapa?”
“Piyik kuwi dumadi saka endhode dara, heeemmm!”
“Ingkang ngendhog menika dara jaler menapa dara estri?”
“Sing ngendhog kuwi dara wadon!”
“Dara pawestri menika ngendhog dipunsebabaken….?”
“Nggone srawung kalawan dara lanang!”
“Menawi kula punapa saged peputra ingatasipun kula punika randha?”
“Woo iya, eeheemmm. Prayogane kowe kudu golek pangayoman maneh kang asipat guru laki !”
“Prasetyaning manah kula boten kepengin winengku priya langkung saking satunggal kajawi namung Satyawan !”
“Lha yen ngono , tetepe kowe ya dadi randha!”
“Menawi makaten dewa menika menawi ngendikan entheng bobotipun?”
“Kowe kok ngarani entheng bobotku?”
“Sakawit pukulun menika paring dhawuh menawi kula kedah anggadhahi anak satus tegesipun kula kedah kasembadan anak-anak!”
“Pancen kowe kudu duwe anak satus!”
“Ingkang saged anjalari kula anak-anak ?”
“Kowe kudu srawung lan priya!”
“Priya ingkang kula tresnani sampun pejah!”
“Kowe kudu golek priya liyane!”
“Kula boten kepengin winengku priya langkung saking satunggal!”
“Yen ngono kowe tetep dadi randha!”
“Ooo iya, kalah aku, haaaa…………Aku wis krasa , wong manteb, teteg kaya kowe kuwi mesthi bakal entuk nugraha “
“Yooohhh….. wiwit dina iki daksembadani panjalukmu, kowe tetep dadi bojone Si Satyawan!”
“Menapa wonten jamak limrahipun kula tiyang gesang kedah rinabi tiyang pejah?”
“Satyawan saiki uriiiiip kowe kuwi ta heeeeeeehhhh…………
Gregah kaya wungu saking nendra Bambang Satyawan. Rerangkulan asta lan sang garwa Dewi Sawitri , sakedhap-sakedhap ingarasan astane Bambang Satyawan dening Dewi Sawitri . Sewu tresna dadi sawiji . Jer sayekti kabeh mau tan kena ginantha ing lair batin sanadyan pati wus cinadhangake . Nanging awit saka srune wiradat bisa ngendhih
ngamuk ayo ayo konco iku lagu lagu dolanan keno digawe sing penting gawe jogetan
merga katimbalan déning Panjenengané! Padha rasak-rasakna bab Gusti
Caos info	Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1. Tembung liya Pranatacara kaya ing
of Ceremony d. Magester of Ceremonial 3. Pranata adicara menika salah satunggaling paraga ingkang nggadhahi jejibahan … . a. caos seserepan dhumateng para rawuh b. caos panglipur dhumateng ingkang rawuh ing adicara c. nglantaraken titilaksana ing satunggaling adicara d. atur pangandikan ing salebetipun adicara 4. Supados saged ngolah basa lan sastra pranatacara kedah saged mangertos … . a. paramasastra b. unggah-ungguh c. tatakrama d. unggah-ungguh lan tatakrama 5. Kanthi pangertosan paramasastra pranatacara/pamedarsabda saged ndhapuk mocap, tembung, ukara, wacana kanthi laras lan leres. Laras tegesipun … . a. pranatacara saged ngrantam trep kaliyan kawontenan saha swasana. b. pranatacara saged ngrantam saha mbabar titi laksana trep kaliyan kawontenan saha swasana. c. Saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. d. Pranatacara saged nguwaosi kawontenan kanthi sae. 6. Teks sesorah kang isine ngucapake salam marang para tamu minangka tanda sapa aruh lan pakurmatan, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Panutup 7. Teks sesorah kang isine memuji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Asih supaya acara saged kalaksanan kanthi lancar, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Pamuji 8. Nalika sesorah wirasa dipatrapake karo swasana, upamane layatan boten sami kaliyan syukuran. Aja nganti gojegan. Kang ngono iku ateges wong sesorah iku nggatekake … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 9. Nalika sesorah swantenipun ingkang trep, boten keseron, boten bengok-bengok, lan boten kelirihen, tegesipun tiyang sesorah menika nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 10. Tiyang sesorah kedahipun
nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 11. 1
Urut-urutanipun sesorah ingkang leres inggih menika … . a. 2, 3, 5, 1, 4 b. 4, 3, 1, 2, 5 c. 4, 2, 1, 3, 5 d. 4, 1, 3, 2, 5 12. Keparenga kula ingkang piniji panitya supados ngaturaken urut reroncening upacara Pelantikan Pengurus OSIS SMP N 1 Wonosari Pereode 2014/2015. Tembung piniji tegese …. a. didhapuk b. dijaluk c. diprayogakake d. ditindakake 13. Kula minangka pranata adicara, mbok bilih wonten galap gangsuling atur saestu kula nyuwun
wektu d. kaluputan sandhangan/ dandanan 14. “Dhumateng Bapak
ingkang tansah winantu ing suka basuki. Tembung “basuki” tegesipun …. a. alangan b. diajeni c. diormati d. slamet 15. Perangane pranatacara kang isine njaluk pangapura mbok menawa anggone matur/ngomong ana kaluputan , diarani …. a. Pambuka b. Isi c. Ngatuarke acara siji mbaka siji kanthi wijang/cetha d. Panutup 16. “… kanthi pinayungan karaharjan, tebih saking rubeda nir ing sambekala.” Tembung “sambekala” tegese ….. a. rahayu b. alangan c. slamet d. raharja 17. Waspadakna ukara ing ngisor iki! (1)
lepat nyuwun pangapunten. Kang kalebu wangsalan kanggo nutup adicara yaiku …. a. (1), (2) b. (3), (4) c. (2), (3) d. (1), (4) 18. Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinormatan, sumangga adicara menika kapungkasan kanthi dedonga miturut kapitadosan sowang-sowang, ndedonga kasumanggakaken ……………. cekap. Tembung sowang-sowang tegese …. a. madhep mantep b. dhewe-dhewe c. sesarengan d. bebarengan 19. “Wusananing atur dhumateng pengurus OSIS Pereode 2014/2015 ingkang sampun kalantik, kula ngaturaken sugeng makarya, mugi tansah manggih karaharjan, rahayu ingkang pinanggih, widada ingkang jinangka. Ukara “widada ingkang jinangka” tegese …. a. kaleksanan kang dikarepake b. ora ana alangan sawiji apa c. ngepenakake ati d. tansah nemu keslametan 20. Sawahe jembar-jembar, parine lemu-lemu. Menawi dipunserat ngangge aksara
GLADHEN SOAL UTS BASA JAWA KELAS IX SEM 1
Oktober 22, 2014Oktober 22, 2014 trianjarpriyanta
Caos info	GLADHEN SOAL UTS BASA JAWA KELAS IX SEM 1
Pilihen wangsulan kang bener kanthi cara ngirengake bunderan (l) ing sangareping aksara a, b, c utawa d ing lembar wangsulan kang cumawis!
digosok. Indra mesam-mesem. Dheweke ngilo ing slebor montore kang kincling meling-meling. Wayangane pancen katon cetha nanging wujude ya pating plethot urut karo wujude slebor montor. Sirahe Indra dadi dawa. Lucu.
“Wis jam setengah pitu Ndra, ndang mangkat mengko telat!” Simboke Indra ngelingake karo madhahi tela pohung ana ing bagor. Sedyane arep digawa menyang pasar.
“Hemm… iki ya wis arep mangkat, njaluk sangune Mbok!” Indra wangsulan karo ngadeg nguncalake gombal suwekan ana pojokan.
“Kae anane mung limang ewu, aku lagi arep adol tela iki ana pasar, muga-muga wae wae
entek nggo tuku bensin Mbok…..” Indra mecucu.
Ora let suwe Indra wis nyangklong tas ireng lecek. Ing pinggir ana gambar tengkorake. Motor banjur distater, ora suwe Indra banjur nggeblas. Ibune gedhek-gedhek karo unjal ambegan.
1. Tokoh utawa paraga kang ana ing pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
a. gurune Indra, mbakyune Indra lan Indra
2. Latar papan ana ing pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku …
3. Miturut pethikan cerkak ing ndhuwur, kedadeyane dumadi ing wanci …
4. Miturut pethikan cerkak ing ndhuwur, watake Indra iku ….
5. Watake mboke Indra manut pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
6. Sadurunge maca cerkak nggatekake olah vokal, kayata ….
a. Latihan pocapan a, e, i, o kanthi bener
7. Maca cerkak kudu bisa mangerteni watak lan sesipate paraga kang ana ing crita. Kaya mangkene iki tegese nggatekake ….
8. Tuladha lelewaning basa (gaya bahasa) antitesis ana ing ukara …
a. Sugih mlarat, enom tuwa, gedhe cilik, kabeh tumplek bleg ing lapangan.
b. Tumindak becik aja nganti diandheg, apa maneh nganti dialang-alangi ngrembakane.
c. Awake dhewe kudu mikir, mikir, mikir lan mikir kanthi tenanan
d. Apa kowe arep mulih, apa kowe arep turu kene, apa kowe arep lunga, aku ora nggagas.
9. Sadurunge nulis cerkak prayogane luwih dhisik ….
crita – wiwitan mendhane pradondi – wusana crita – thukule pradondi (konflik).
11. Atmaja anggone maca cerkak apik. Obahe awak sangsaya nambahi cetha surasane crita. Kaya mangkono iku tegese Atmaja nggatekake ….
12. Nalika maca cerkak, Atmaja nganti netesake luh, swarane keprungu katon sedhih banget. Kaya mangkono iku tegese Atmaja bisa ngetrapake ….
13. Nalika maca cerkak uga kudu nggatekake munggah-mudhun, alon cepete, uga seru lirihe swara. Iku tegese nggatekake ….
14. Tuladha tema kanggo cerkak kang njupuk saka kahanan lingkungan omah(masyarakat) yaiku ….
ing ngisor iki tulisen ganepana nganggo tembung kang trep!
17. “Crah agawe bubrah, rukun
rukunHg[ws[nTo[so.
18. Paraga ing carita kang watak wantune becik, tansah mbiyantu paraga diarani paraga
19. Tuladha lelewaning basa ingkang kalebet epizeuksis inggih menika ….
b. Dhuwite negara digondhil tikus dhasinan.
c. Awake dhewe kudu mikir, mikir, mikir lan mikir kanti tenanan.
d. Polatane ndamar kanginan 20. “Atiku rasane mak ces kaya nemu banyu sewindu.” Ukara iku mugunakake lelewaning basa kang diarani ….
21. “Tembunge pedhes ngabangake kuping.” Ukara iku migunakake lelewaning basa ….
22. Tumindak becik aja nganti diandheg, apa maneh nganti dialang-alangi. Ukara iku migunakake lelewaning basa ….
23. Urutaning carita saka wiwitan nganti pungkasan diarani ….
24. Papan lan wektu dumadine crita ing cerkak arane apa?
Asih unjal ambegan bareng kumbahan sing pungkasan rampung diucek. Sabun buthek tilas kumbahan disuntak, diganti banyu resik kanggo mbilasi. Nalika nedheng-nedhenge lagi mbilasi. Asih kelingan welinge ragile mau esuk sadurunge mangkat sekolah.
“Aku sesuk gawekna kolak ya Mak!”. Mangkono panjaluke.
Kelingan panjaluke anake kuwi, Asih ora nerusake mbilasi. Dheweke banjur menyat saka papan mirunggan sing sok gawe umbah-umbah sing ana cedhak sumur iku. Mumpung isih esuk, Asih banjur gage ngadeg saperlu blanja kanggo gawe kolak.Ranti ragile kuwi wiwit cilik angel mangan. Awake cilik nanging tujune isih gelem modot, dadi ora kalah dhuwur karo sabarakane.Mula Asih kerep nuruti yen Ranti njaluk digawekake panganan.
26. Tema kang trep karo pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
27. Watake Asih manut pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
28. Latar papan ing pethikan cerkak iku ….
29. Latar wektu kang digambarake ing pethikan cerkak mau yaiku ….
30. Kang dadi sebab Asih enggal tuku bahan kanggo gawe kolak yaiku ….
31. Carita kang kawiwitan saka wingenane, banjur nyritakake wingi tekan saiki diarani ….
32. Paraga kang tansah sulaya lan ora seneng karo paraga utama diarani ….
33. Gawe cengkorongan crita iku sawise nemtokake ….
34. Lakuning crita iku ana perangan kang diarani tetepungan, yaiku nyritakake ….
35. Dene perangan konflik iku nyritakake ….
Kurang mareme aku banjur tuku tiket numpak prau rakit. Sawise penumpange cukup, nahkoda ngelingake supaya kabeh penumpang nganggo klambi pelampung. Prau wiwit mlaku
kiwa tengen sinambi ngresepi sesawangan kang endah nengsemake. Ocehing manuk jalak, kacer lan thilang uga asring keprungu malah jare nahkoda prau yen lagi beja bisa ngawruhi elang jawa kang kala-kala golek mangsa ing kali. Kira-kira setengah jam prau rakit kali menyang dermaga. Udakara jam 10.00 pengunjung wis akeh banget, papan parkir sepedha motor lan mobil wis meh kebak. Bakul-bakul wis pirang-pirang ana bakso, soto, siomay, sprite, fanta lsp.
36. Bab apa kang dicritakake ing pethikan cerkak ing ndhuwur?
37. “Ocehing manuk jalak, kacer lan thilang uga asring keprungu malah jare nahkoda prau yen lagi beja bisa ngawruhi elang jawa kang kala-kala golek mangsa ing kali.” Tembung ngawruhi tegese ….
38. Ukara-ukara ing ngisor iki kang cocok karo isine crita yaiku ….
39. Manut unggah-ungguh basa kang digunakake ing pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
40. Yen ana panggedhe kang kang seda akeh kang bela sungkawa. Tembung bela sungkawa tegese ….
Pak Wita Kere olehe mati wis suwe, nututi sing wadon kang ndhisiki ninggal alam iki. Anake mung siji jenenge Sabariman. Nanging nalika isih cilik tansah lelaranen wae, dening wong tuwane dielih jenenge, jeneng sakecekele wae yaiku Belo. Dadi cetha, Belo dudu anak jaran, nanging anak manungsa.
Nunggak semi wong tuwane wis padha Jenat, Belo uga dadi kere ing pasar. Umure saiki telulasan taun, dedege lencir, awake kuru aking, igane katon nggambang, rupane
paribasane njajah desa milangkori ora oleh gawe, wetenge sing sambat njaluk ganjel kudu ngampet sawetara.
“Den …… nyuwun kawelasan ……., kalih dinten kula dereng kambon sekul”. Wong sing ditembungi sajak ora ngrewes marang pisambate mung liwat wae ora noleh. Bola-bali BelO njaluk kawelasan wong sing liwat sangarepe, ana wong kang noleh kanthi ngucap ”Sori …. ora duwe dhuwit cilik”. Wong mau banjur nerusake lakune. Belo tetep kaliren tanpa ana wong sing peduli. Anggone ngampet ngelih nganti keturon.
Jam papat sore Belo Nglilir, weruh wong padha ngadeg, lanang wadon, gedhe cilik sauruting ratan. Belo kelingan yen sore iku bakal ana tamu agung, rawuh saka manca negara tindak ing Ngayogyakarta.
“Wadhuh-wadhuh gagahe”. Aloke Belo nalika montor iku liwat sangarepe. Samburine ana iring-iringan montor lan mobil, sing nonton padha sorak, mratandhani yen tamune wis teka temenan. Wong-wong padha ngawe-awe tandha kurmat lan gembiraning atine.
Lakune montor lan mobil sing liwat wis entek. Belo nglumpruk tanpa daya, dening wong sing weruh Belo diangkat lan dipasrahake mobil Palang Merah sing jaga sacedhake ratan kono. Awake Belo sing ringkih ambruk, ora kuwat nahan nyawa kanggo urip sateruse .
Esuke wong-wong padha alok sawise maca layang kabar, yen ana bocah mati ndadak, ora dingerteni ahli warise. Belo dadi kondhang, ing atase kere bisa mlebu koran, mesthi wae ya beda yen ana penggedhe yen dikabarake sedane, mesthi akeh sing bela sungkawa.
41. Sadurunge diganti jeneng Belo, jeneng maune Sabariman. Apa sebabe dening wong tuwane banjur diganti Belo?
42. Wong tuwane Belo iku biyen dadi apa?
43. Nunggak semi wong tuwane sing wis padha jenat, Belo uga dadi kere ing pasar. Apa tegese tembung Jenat ing ukara iku?
44. Anggone njejaluk saparan-paran paribasane njajah desa milang kori. Njajah desa milang kori tegese ….
45. Crita cekak si Belo iku anggitane/karangane sapa?
46. Apa sebabe Belo dadi kere?
48. Apa sebabe Belo dadi kondhang?
a. Amarga ing atase kere Belo mlebu koran
49. Yen ana panggedhe kang kang seda akeh kang bela sungkawa. Tembung bela sungkawa tegese ….
50. Jam papat sore Belo nglilir, weruh kang padha ngadeg, lanang wadon, gedhe cilik sauruting ratan. Belo banjur kelingan menawa sore iku bakal ana apa?
Estunipun menika ingkang mengestoni inggih menika sedaya kaluarga agung AM 80 meter sak Nuswantara.. drug dhug dhug. Bilih menawi ingkang minulya rama yai Memedi sampun lilih anggenipun tapa nyolder pemancar AM 80 meter, bingah manah sedaya kaluarga, ing pengajat mugi kridhanipun panjenengan saget dados manfaat mring sasami, ingkang nresnani
Wis to pokoke dituruti wae wejangane Wak Kabul / Jack Lanangan sing ana wedaran
kanggo 80 meter ya nilaine saka 560pF-1500pF. biasane aku nggawe 680pF lan lilitane biasane nggawe koker 8 mm, 20-35 lilitan kawat motor tape. aku gak weruh detail piro pase diametere, pokoke
radio balap SSB, 3710 Mhz. ana 4 Mhz ana BBC sing gemlandang. lan uwek2 SSB sing ana sak bare iku biasane 7Mhz, SSB 40 meter.
nggawe VFO iku gampang nek ana frekuensi countere,
Kawuh )9. Ki Gusti Sangian ( Bermukim di Banjar Ambengan )10. Ki Gusti Den ( Bermukim di Banjar Ambengan ) [sunting] XIII. Ida Cokorda Sekar / Ki Gusti Ngurah
Gusti Ngurah Rai Penebel ) [sunting] XIV. Ida Cokorda Gede, Raja XIV berputra : 1. Ki Gusti Nengah Timpag2. KI Gusti Sambyahan3. Ki Gusti Ketut Celuk [sunting] XV. Ida Cokorda Made Rai, Raja XV berputra : 1. Ki Gusti Ngurah Agung
Rupawan10. I Gusti Ngurah Putra Wartawan11. I Gusti Ngurah Alit Aryawan12. Sagung Putri Ratnawati13. I Gusti Ngurah Bagus Grastawan14. I Gusti
BerandaPosts tagged 'AKSARA JAWA'	AKSARA JAWA	BUNYI VOKAL AKSARA JAWA
Januari 16, 2012Januari 27, 2012 trianjarpriyanta
Caos info	AKSARA JAWA	BUNYI VOKAL AKSARA JAWA
SANDHANGAN (BUNYI VOKAL A ) AKSARA JAWA
assalamu'alaikum warohmatullohi wabarokatuh , sugeng rawuh poro pamiarso engkang wilujeng ,
obah polahmu manut karsakutrisno asihmu kantil marang akusungkemo nyawamu marang nyawakusongko doyo kersane alloh kang ono ing buluh perinduora pati-pati ucul kejobo songko niatku
3805 S TEAKWOOD DR NAMPA, ID
3811 S TEAKWOOD DR NAMPA, ID
Nanging yen sira nggeguru kaki, amiliya manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes guronana kaki, sarta kawruhana.
kurang mangan. 2 Nitipake daging saêrêp Pb = têtêmbungan kang lumrah diucapake dening wong kang masrahake anake wadon marang wong lanang kang ngalap bojo. 3 Mêwahana ratdaging kayuwanan Br = (pangèstunipun gusti) ndayanana
Kulit. 1 Kulit-ayam = kulit kang tipis bangêt (lapisan kulit kang dhuwur dhewe). 2 Gêdhèg kulitan = gêdhèg saka kuliting pring, kosok-baline: gêdhèg
Dasanama: Rambut = rema, wèni, kesa, roma, sinom, jatha (uga atêgês, siyung).
Atêgês rambut (mawa rambut utawa wulu): Alis (imba) sadhuwure mripat. 2 Idêp (ibing) ing tlapukan. 3 Sinom (weni) ing dhuwur bathuk. Yèn sing cêndhak-cêndhak jênênge kêtêp. 4 Lungsèn = rambut ing sadhuwure bathuk gadhuk karo gêlung (sing mawa lungsèn kayata Janaka). 5 Athi-athi ing sandhing kuping. 6 Brêngos ing sadhuwuring lambe. 7 Godhèg ing pipi. 8 Cambang sing ngêbaki pipi. 9 Jenggot ing janggut. 10 Wok ing tênggok (sangisore janggut). 11 Simbar utawa bris ing dhadha. 12 Ingus ing sajrone irung. 13 Jêmbut ing pawadonan utawa planangan. 14 Kèlèk ing cangklakan. 15 Wulu-puhun utawa wulucumbu ing jêmpol sikil. 16 Wulu-kalong utawa wulu-langsêp, wulu lêmbut alêmês. 17 Wulu-sètan, rambut (wulu) sing dununge manjila. 18 Brewok = godhèg kêtêl dawa. Wangune gêlung. 1 Kondhe = gêlung lumrah (wanita Indonesia sing akèh-akèh agêlung kondhe). 2 Têkuk = gêlung sing mung ditêkuk bae, pucuke dislêmpèdake ing poking rambut. 3 Kadhal-mènèk = gêlung-
sapisan Cd = njlirit kaya wangune rêmbulan nuju tanggal siji (sasi Jawa). 3 Wêlas tanpa alis Pb = iku paribasan sing wis kêlantur, bênêre muni: wêlas têmahan lalis = wêlas marang liyan kang wusanane agawe kasangsarane. 4 Alise ngroning imba Cr =
gathuk alise kiwa lan têngên, amarga nêpsu. 9 Mung saalis Pp = mungsajlirit, cilik bangêt, upamane tumrap iris-irisan jênang. 10 Mawa sipat alis = nganggo pulas irêng ing alise (sing digawe saka mangsi bak utawa cêlak).
Athi. Athi-athi ngudhup turi Cd = kaya
jenggot = sambêl parudan krambil. 3 Bubut-bubut jenggot Pt = ora tau nyambut gawe abot, kapenak bangêt uripe. 4 Nadyan akeh kawulaningsun kang sakêpêl sisih rawise, pinangku jenggote Pd = sanadyan kawulaningsun akèh kang wis tuwa lan jalaran saka tuwane iku wis sugih pangalaman … (Ukara iku lumrahe isih ana têruse kang surasane ngalêmbana marang wong sing dijawawansabda Sang Prabu).
Gombak. 1 Ora gombak ora kuncung ambêke kaya tumênggung Pt = mlarat lan ora nduwèni kaluwihan apa-apa, nanging ladak bangêt. 2 Radèn Ajêng Gombak = putrane putri bupati Kêdhiri sing kagarwa
tumêngèng tawang Cd = pucuke mlêngkung mayuk mandhuwur, uga sok ditêmbungake idêp ngêtonggèng. 4 Paku idêp = paku kang cilik bangêt.
Kuncung. 1 Sata kuncung Ws = mêrak. 2 Kuncung nganti gêlung Pb = wiwit cilik nganti tumêkane diwasa (tuwa). Jaman biyèn kabèh bocah lanang kuncungan, manawa wis diwasa banjur gêlungan; yèn ikêt-ikêtan gêlunge banjur dadi mondholan.
Lar. 1 Lar panjawat = lar gêdhe ing swiwi. 2 Ngêlar kombang Pp =
bisa njumantara (Gathutkaca). 6 Gagak nganggo laring mêrak Bs = wong cilik sing uripe, panganggone lsp kaya wong gêdhe. 7 Tautate ngrupak jajahaning mungsuh, ngêlar laladaning rowang Br = wis tau nêlukake mungsuh lan nagarane diaturake marang gustine (muwuhi jêmbaring laladane gustine). 8 Kinêbutan ing lar badhak Pd = dikêbuti nganggo tepas gêdhe sing digawe saka
Rambut. 1 Rambut nyambêl wijèn Pp = pating plêlik sêlap putih. 2 Rambute wis mabluk Pt = wis akèh bangêt uwane (wis tuwa). 3 Rambut bajang Pt = rambut sing wiwit lair durung tau dicukur; samangsa dicukur, panyukure nganggo upacara. 4 Kumrambut = wis mèh kênthêl (tumrap kilang sing digênèni arêp digawe glali utawa gula). 5 Ora nggrantês sarambut pinara pitu Br = babar-pisan ora sêrik ing ati. 6 (Rambut) jumambak manak, jumêbêng mêtêng Pb = wong wadon kang drêman bangêt, sugih anak. Sabên rambuting anake wayah jumambak duwe anak manèh, nalika rambuting anake jumêbêng wiwit mêtêng. (Jumêbêng = ngarêpake jumambak). 7 Tapa
iku bangsa sukêt sing tuwuh ing rawa, gêdhene watara sadriji, dhuwure nganti 2 m.
Sinom. 1 Sinoman = wong nonoman sing dadi paladèn ing omahe wong duwe gawe. 2 Sinome micis wutah Cd = kaya picis wutah, yaiku pating kruwêl bundêr-bundêr ana
sandhangan wulu kang pamacane kudu dawa (ing sastra Jawa). 3 Wulu wêtuning bumi = kabèh pamêtuning bumi, kayata pari, palawija lsp. 4 Mawulu = arane paringkêlan kang kaping nênêm. (
kathik bisa mabur Ck = manuk bubut ana wulune (darbe wulu), manuk kathik bisa mabur. 12 Macan galak wulu
bayu gêdhe, dalan gêtih ing gulu. Ngêtokake adaini = nandangi pagawean kanthi kamêmpêngan.
tinumpuk Bs = ngrabèkake anak lanang luwih saka siji bêbarêngan. 7 Ngumpulake balung pisah = njodhokake bocah sing isih kaprênah sanak murih rakêt olèhe saduluran. 8 Madu balung tanpa isi Bs = ngrêmbug prakara sapele nganti rêgêjêgan. 9 Mbalung usus Bs = kêkarepan kang kêndho-kêncêng; pêpindhane usus, yèn nuju warêg kêncêng amênthêng-mênthêng, nanging sadhela bae (ngêlih) banjur ngalumpruk, kêndho. 10 Wis rumasuk ing balung-sungsum Pt = wis manjing ing sanubari lan angèl ilange, kayata: kayakinan, katrêsnan lsp.
11 Wangsalan sing nganggo têmbung “balung” kayata: Balung pakèl, alok-alok huse (Pelok). Balung jagung, saguhku isih janggêlan (Janggêl). Balung janur, sapa jujur sida luhur (Sada). Balung krambil, trêsnane ethok-ethokan (
durung wêruh banyu, durung kèl. 8 Prabu Yudhisthira agêtih putih = suci panggalihe. 9 Ora nggêtihi Et = ora mbêbayani (tumrap mungsuh). 10 Gêtih cinelung balung cinandhi Pb = têtêmbungan kang lumrah diucapake samangsa wong sumurup raja-tatu utawa
amarga wis tau digawe wirang dening Kurawa (Dursasana), yaiku nalika Pandhawa kalah main dhadhu karo Kurawa.
Angsa. Durga ngangsa-angsa Pb = wong kêthaha, wong angkara-murka.
Ati. 1 Lara ati Et = sêrik. 2 Agawe pinggêting ati
kurang pracaya marang tindak-tanduking liyan. 8 Atine njêlu Pt = anyêl bangêt. 9 Atine êmpuk Et = gampang dijaluki. 10 Ngenaki ati Et = agawe sênênging ati. 11 Dhangan ing ati Pt = sênêng, lêga-rila. 12 Têrusing
kowe disihi. 16 Pulung ati = lêgokan ing dhadha pênêr lan dununge ati. 17 Mungkar atine Et = banjur dadi mantêp bangêt. 18 Matêng ati Pt = sing matêng lagi ing jêro (tumrap wowohan). 19 Mulung atine Et = tuwuh rilane gêlêm mènèhi. 20 Nglunthung atine Et = têrus bae gêlêm manut-miturut. 21 Tinarbuka atine Et = olèh wêwêngan kang njalari bisa ngrêti marang bab kang maune dianggêp angèl. 22 Runtuh atine Et = tuwuh wêlase lan banjur gêlêm têtulung. 23 Atine lurus Et = jujur, ora gêlêm slingkuh. 24 Gumantung tuntunging ati Br = tansah kelingan (marang kêkasih). 25 Ati bengkong olèh oncong Pb = darbe sêdya ala olèh dalan prayoga. 26 Atine mêtu wulune Pb = tuwuh drêngkine, panastèn lsp. 27
kenyut dening pangiming-iming, marga sumurup barang apik, rupa ayu lsp. 29 Gumlêdhêg atine Et = mangkêl bangêt nganti
dening wong (tumrap wanita diêsir dening priya, yèn priya diêsir dening wanita). 32 Satru ati Pt = mungsuh mung ing batin. 33 Ulat madhêp ati karêp Pt = wis lawas olèhe kêpengin, lan ing batin tansah ngarêp-arêp. 34 Dahwèn ati opèn Pb = nglairake panacad marang barang supaya wong liya ngêmohi, prêlune nêdya dialap dhewe. 35 Kang dadi pandam-pandoming ati Br = kang gawe padhanging ati lan tuduh dalan kang tumuju marang panggawe bêcik. (Pandam = pêpadhang, diyan. Pandom = piranti tuduh keblat utawa wêktu). 36 Wis kêcêkêl lambe-atine Pb = wis disumurupi watak-
kawruh utawa ngèlmu, satêmah dadi pintêr. 46 Cilik atine = cilikan atèn = gampang wêdine. 47 Gêdhe atine Et = tatag. 48 Lamba atine = atine ora rangkêp Pt = kurang prayitna. 49 Punuk ati Bs = wong sing guru-alêman. 50 Nugraha ati kirda Bs = priya wèwèh apa-apa marang wanita liya (dudu sadulure dhewe) kanthi pangarêp-arêp supaya wanita mau tuwuh rasane sih-trêsna. 51 R.A. Patah Ati (utawa Rara Bêruk) = anake wadon Modin ing desa Matah sing kagarwa R. M. Said (Mangkunagara I). 52 Lobok atine = momot, sabar.
Batin. 1 Lair-batin Pt = ya laire ya batine, ora mung lêlamisan. 2 Macak ngayang batin Pt = manganggo sarwa bêcik (mompyor bangêt).
Brangta. Kandhuhan brangta Kw = kandhuhan rimang, kedanan,
kanthi bangêt. 3 Genjah ing budi Pt = ora antêpan. 4 Tuna ing budi Br = bodho. 5 Wong ahli budi Br = wong pintêr. 6 Awak pèndhèk budi ciblèk Bs = turunewong
mbrêngêngêng tumrap ing ukara kang sinawung ing têmbang, kayata ing ukara “bêdhah praja boyong putri”, têmbung “bêdhah” lan “boyong” kudu duwaca “mbêdhah” lan “mboyong”. Samono iku manawa tinulis ing
ati. 2 Kêpranan Kw = kêkênan atine (ing têmbung kang agawe sênêng). 3 Mranani = nggawe sênênging ati.
Punggung. 1 Mudha-punggung Kw = bodho bangêt. 2 Ngamuk punggung sura tan taha, nirbaya nirwikara Br = ngamuk kanthi nekad bangêt ora wêdi apa-apa. 3 Amèk punggung Pb =
sing dipikir. 4 Ciptawalaha Pd = jaran pangiriding kretane Krêsna (kabèh cacahe papat, yaiku: Ciptawalaha, Abrapuspa, Sukantha lan Senasêkti). 5 Mêsu cipta Br = ngulirbudi, kanthi ngêtog pambudidayane. 6 Ciptaning = Arjuna nalika tapa ing wukir Indrakila (ing guwa Witaraga), Witaraga = Jawa-Kuna atêgês: panyandhêting hawa napsu.
Utêk. 1 Utêke mati Et = ora bisa migunakake pikirane. 2 Utêkmu ana ngêndi? Pt = kapriye pikiranmu, apa ora kanggo mikir? 3 Ora polo ora utêk Pb = gêblêg bangêt, babar-pisan ora
bisa nyakup sakabèhing kawruh . 3 Sinuksmèng wardaya Br = dilêbokake ati (batin), ing nalika maca.
Wirang. 1 Diwêwirang = digawe supaya isin. 2 Kuwirangan = nandhang isin. 3 Wirang mbêbarang Pb = wong sing ngandhakake kuwirangane. 4 Utang wirang nyaur wirang Pt = wong agawe wiranging liyan diwalês wirang. 5 Wêdi wirang wani mati = tinimbang urip
njero: Berkas ora ditemokaké nèng panyimpenan sawetara.
SAR Brimob Kompi 25 di lereng G.Semeru.
sumber Share this article : Label:
Monggo warga Lumajang yen kate numplekno unek2ke iso neng kene pokoke sing sopan
ngamuk. Tenang wae, kukuke wis tak kethoki
punika dumunung wonten ing dhusun Prambanan, kalebet wewengkon ing Dhaerah Istimewa Yogyakarta iring wetan.Prenahipun ing sakilen Klaten,kalebet ing wewengkon Kabupaten Klaten.
Candhi Prambanan utawa candhi Lara Jonggrang punika kedadosan sangking candhi ing cacahing kathah sanget.Candhi-candhi punika dumunung wonten ing plataran ingkang kinepung pager tembok.Ing plataran
ingakng tengah nama Candhi Nandhi,ing salebetipun Candhi Nandhi wonten recanipun arupi lembu utawi lembu Andini,titihanipun Bathara Syiwa.
Candhi Syiwa punika wonten kamaripun cacahing sekawan.Kamar sisih wetan wonten recanipun Bathara Syiwa Mahadewa.Kamar sisih kidul wonten recanipun Sang
Sarehne Candhi Lara Jonggrang utawi Candhi Prambanan punika tilaranipun kebudayaan nenek moyang kita, mila perlu kita jagi amrih lestantunipun turun-temurun.Memetri kebudayaan tilaranipun nenek moyang punika ateges nedahaken bekti kita dhateng Bangsa lan
opo sing kiro2 apik… nek pancen wes ora biso
Mung Sayang, sejarahe mbiyen Kartini ngaji Qur’an ing ngarsane Simbah Sholeh Darat – Semarang mboten nate dipun terangaken dening guru-guru wonten sekolahan, leres? (soale gurune dew era tau ngaji, hahaha)
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.your-fuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
karo bledek, duueeerrrr … hehe. Watu iku di celupno nang
sing nyekel kalkulator langsung ngitung. “Dadi, Cak. Lek gak saiki selak didhisiki wong liya. Pi’i dijak yo Cak.
Juki sing kerjone angon sapi, lek mangkat esuk molih sore. Pas nggiring sapine mlebukandang kok kurang siji. Juki nggolek'i muter-muter gak ketemu-ketemu.Akhire Juk menek uwit'e cipluk'an bek'e ta sapine iso ketok teko ndukur.tapekno gak ketok jugak.Pas arep mudhun Juki
wis gak sabar.Krungu sumpahe Bendot, yuk jah langsung ngangkat rok'e (tibakno gak nggae kathok)."Wuik..... apike rek..... sak ndunya ketok kabeh" jare Bendot.Juki krungu onok omongan ngono, langsung mbengok nyauti "cak cak, tulung delokno sapiku cak.kiro2 ketok tekok njero kono pisan gak?"
abote wong mikul jambe. Lugur siji gelundungan. Abot – abote wong nyambut gawe. Ta ewangi dhodhol kidhungan.
“Lha, sagedipun taruna Dayak niku wonten Magelang, nangkepipun kados pundi?” (Taruna Dayak
Apa kowe kabeh tau maca cerita rakyat Sangkuriang bahasa jawa ? Yen nganggo basa Indonesia mestine kabeh wis pada tau maca lha iki nganggo ...
Gendhing dan Catatan Eling-eling – Banyumasan Nyi Sugino Siswocarito Padhang
Dhandhanggula – Dhedhep Tidhem Saking Ki Sugino Siswocarito Dhedhep tidhem prabawaning ratri Sasadara wus manjer kawuryan
(====Ronggowarsito====) Iki sing dadi tandane zaman kalabendu 1. Lindu ping pitu sedina 2. Lemah Lemah bengkah 3. Manungsa pating galuruh, akeh kang nandang lara 4. Pagebluk rupa-rupa 5. Mung setitik sing mari akeh-akehe pada mati Zaman kalabendu iku wiwit yen, 1. Wis ana kreta mlaku tanpa jaran 2. Tanah jawa kalungan wesi 3. Prau mlaku ing nduwur awang-awang 4. Kali ilang kedunge 5. Pasar ilang kumandange 6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman 7. Jaran doyan sambel 8. Wong wadon menganggo lanang Zaman kalabendu iku koyo-koyo zaman kasukan, zaman kanikmatan donya, nanging zaman iku sabenere zaman ajur lan bubrahing donya. 1. Mulane akeh bapak lali anak 2. Akeh anak wani ngalawan ibu lan nantang bapak 3. Sedulur pada cidro cinidro 4. Wong wadon ilang kawirangane, wong lanang ilang kaprawirane 5. Akeh wong lanang ora duwe bojo 6. Akeh wong wadon ora setia karo bojone 7. Akeh ibu pada ngedol anake 8. Akeh wong wadon ngedol awake 9. Akeh wong ijol bojo 10. Akeh udan salah mangsa 11. Akeh prawan tuwa 12. Akeh randa ngalairake anak 13. Akeh jabang bayi nggoleki bapake 14. Wong wodan ngalamar wong lanang 15. Wong lanang ngasorake, drajate dewe 16. Akeh bocah kowar 17. Randa murah regane 18. Randa ajine mung sak sen loro 19. Prawan rong sen loro 20. Dudo pincang payu sangang wong Zamane zaman edan 1. Wong wadon nunggang jaran 2. Wong lanang lungguh plengki 3. Wong bener tenger-tenger 4. Wong salah bungah-bungah 5. Wong apik ditampik-tampik 6. Wong bejat munggah pangkat 7. Akeh ndandhang diunekake kuntul 8. Wong salah dianggap bener 9. Wong lugu kebelenggu 10. Wong mulya dikunjara 11. Sing culika mulya, sing jujur kojur 12. Para laku dagang akeh sing keplanggrang 13. Wong main akeh sing ndadi 14. Linak lija lingga lica, lali anak lali baja, lali tangga lali kanca 15. Duwit lan kringet mug dadi wolak-walik kertu 16. Kertu gede dibukake, ngguyu pating cekakak 17. Ning mulih main kantonge kempes 18. Krungu bojo lan anak nangis ora di rewes Abote kaya ngapa sa bisa-bisane aja nganti wong kelut,keliring zaman kalabendu iku. Amargo zaman iku bakal sirna lan
Lha kuwi secara hukum opo wae, nak wis salah tho? Kudune kuwi disadari, ora malah golek alasan sing ra jelas juntrungane. Opo meneh malah nyalahke liyan. Jarene wong
meneladani semangat juange kan kudu ngerti mereka ki perjuangane nggo opo, ya to????
nggo opo emange??? nggo gawe museum???
lha wong aku ki ‘mbendino’ neng mesjid iki kok, ngerti
iki tetep bertahan ngene wae, terus kehidupane yo mung ngene ki wae, lha suk anak putune mung entuk cerito ngene…”le…simbah tak cerito yo…mbiyen ki
digowo yo macem-macem…lha kae buktine ono mesjid perak…kae ki bangunane isih podo asline lho le…kegiatane yo isih koyo mbiyen ra berubah men kowe iso do tak ceritani ngene ndak simbah di arani ngapusi kowe…”
ngono po yo karepe???
tapi nek masjid iki berkembang, kabeh wae, ora mung neng kene, suk ceritane dadi ngene ki….”le…simbah arep cerito…mbiyen ki Kotagede ki dadi kiblate gerakan Muhammadiyah lho…saiki yo isih to?…kae buktine ono mesjid perak…mbiyen ki bentuke ora ngene…terus ono gempa dek tahun 2006, terus rusak, lha terus mesjide di bongkar, didandani sik luwih apik lan kukuh,
sampun pakdhe mbokdhe bapak ibu paklek bulek mas mbak,
(padahal emang F*********H***, ST lho, welah malah promosi)
nyobi sakmeniko saling merendahkan hati kiyambak2…
(wah ketoke bahasane waton salah kiy… ora
1. opo yo Takmir karo mas Adin arep dikunjoro karo PCM (disidang… diukum)
2. opo yo nek wis diukum… mak bedunduk mesjide ngadek maneh (koyo sik mbiyen)
3. wong wis gebacut.. yen aku yo mung iso ngomong nirokke wong sik ngaku pinter ing abad millenium iki :
aku yo salah tur ngisin-isini… wong mung iso omong doang… ramelu urun.. ra melu cincing kathok… ngangkat boto.. nekani rapat (wong aku yo dudu sopo-sopo.. kok njaluk diundangi rapat… wakkakakak)
dibangun lagi, po kuncup nduwur nggok toa kae.. yo kuncupe dipasang meneh..ya pokoke
we sing do durung tau reti bentuknya iso dibangun meneh kok msok mesjide iki ra iso dibangun koyo asline. nah kui takono mas arkeolog carane mbangun candi meneh.., kan kui cuma perkiraan ta, salah po ra yo perkiraanku..kira-kira bentuk candine mbiyen ki koyo ngunu,
takmiripun..otre???!!
saya kentwae, tinggal di seram barat,Ambon
Nyuwun sewu lan nyuwun ngapunten nek disebut melu-melu. Namung pengin nderek urun rembug..
Aku lagi wae bali jogja terakhir ki lebaran wingi
endi? wong wes roto karo lemah kok saiki?” lho? lha le jemaah nengdi? yo ono sing dinggo jemaah neng kidule, turno iseh ono sholat tarweh mbengi opo ora aku ra ngerti, tur yo wes memeng arep mrono, ra tegel ndelok kahanane mesjid perak saiki…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Molly_Dunsworth&oldid=1111885"	Kategori: Lair 1990Aktor Kanada	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.39, 28 Januari 2017.
Berlin Kulon iku jenengé tlatah kulon kutha Berlin saka taun 1949 nganti 1990. Tlatah iki kasusun saka sèktor sekuthu Amerika Serikat, Britania Raya lan Prancis sing diputusaké ing taun 1945. Sektor Uni Sovyèt dadi Berlin Wétan.
Berlin Kulon iku kabèh mbiyèn diubengi sèktor-sèktor Sovyet, dadi sawijining enklave. Para sekuthu kulon diwèhi jaminan koridor udhara, anging ora diwèhi jalur dharat, dadi dienggo balesan réformasi monetèr lan pulitik ing bagéyan kulon, wong-wong Sovyet bisa medhot hubungan dharat lan ngisolasi Berlin Kulon. Mula banjur wong-wong sekuthu dipimpin déning Amerika Sarekat mènèhi pitulung liwat hubungan udhara. Delengen artikel Blokade Berlin kanggo informasi luwih akèh manèh.
Ing tanggal 13 Agustus 1961 pamarènntah Jerman Wetan mbangun Tembok Berlin kanggo ngisolasi wong Berlin Kulon saka Jerman Wétan. Sawisé iku para padunung Berlin Kulon namung bisa lunga saka Berlin Kulon menyang Jerman Kulon.
Ing tanggal 26 Juni 1963, Presidhèn John F. Kennedy mara menyang Berlin Kulon lan mènèhi pidhatoné sing misuwur mawi ukarané
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.07, 6 Maret 2016.
Bokong. 1 Bokong tepos = ora mblêndhuk, lèpès, sabab kurang daging. 2 Bokong nyênthing = kêpara cilik rada nyonkat.3 Bokong bundêr = wangune ngèmpêri tampah utawa tèbok. 4
awangun kaya panjang-ilang (iki wangun sing apik dhewe). 5 Kandêl bokonge Et = sugih. 6 Kongêl = sikile dawa, gêmbunge cêndhak. 7 Kakkong = sikile cêndhak, gêmbunge dawa; dadi kosok-baline: kongêl. 8 Nyangga bokong Pt = wanita sing mèlu sêtiyar murih slamête sing lanang olèhe cêkêl-gawe.
Dhodhok. 1 Dhokkur = ndhodhok + mungkur. 2 Dhodhok acung-acung Pb = ora nglakoni panggawe ala dhewe, nanging tuduh-tuduh omah sing prayoga dimalingi.
Jaja. 1 Jajabang mawinga-winga Cd = dhadhane mangangah abang kaya
lumrahe lungguh). 4 Dalane nggêgêr sapi Pp = têngah dhuwur ing pinggir êndhèk (mlêngkung). 5 Pinggirane klasa nggêgêr wêlut Pp = nglingir. 6 Golèkana gêgêre punglu Ib = mratelakake gawat lan angêle ngèlmu gaib. (Punglu = mimis).
Kandhut. 1 Ala kandhutane Et = ala watake. 2 Ngandhut 4 sasi = nggarbini, nggantung sari, mêtêng. 3 Ngandhut watu Pb = ngincim-incim marang liyan. 4 Ngandhut godhong randhu Pb = mencla-mencle gunême.
Kurêb. 1 Kumurêb ing abahan Br = masrahake pati-uripe. (Abahan = ganjêling gulu
bêbesanan kaping pindho, dhisike urun wadon banjur urun lanang. 4 Mbathok mangkurêb Pp = mlêngkung tumrap lumahing dalan, têngah dhuwur ing pinggir êndhèk. 5 Godhong mangkurêb lumahna, sing mlumah kurêbna Pt = golèkana sing titi. (Ukara iku lumrahe dingêndikakake dening ratu sing dhawuh
Pundhak nraju mas Cd = rata, padha kiwa-têngêne. 3 Njunjung pundhak Pt = nglairake ora ngrêtine marang bab sing ditakokake. 4 Nglangkahi pundhak Bs = matur marang dhêdhuwuran tanpa lantaran lêlurahe.
Pusêr. 1 Pusêrbumi Pd = nagarane Wong Agung
ngandhakake wadining liyan. 2 Nggêpok wangkong Pb = gunêman nganti ngrêmbug utawa nyrèmpèt cacade wong sing dijak gunêman.
Wêtêng. 1 Wêtêng dhedhuk Pt = wêtêng gêdhe ludhuk, wêtêng gêdhe akeh tadhahe
njêbèbèhake tangan ing sadhuwur mripat supaya ora silo pandulune. 2 Nikêl asta Br = nguncupakên asta = nyêmbah. 3 Kajonjang sumangga asta Br = manawi badhe dipun-kêthok tangan kula, sumangga; maksude pasrah pati-urip. 4 Tapak asta Ki = tandha tangan; uga atêgês: lorodan, turahan pangan. 5 Asta candhala
Awe. 1 Sêdhakêp ngawe-awe Bs = katone mênêng, satêmêne sing ajak-ajak tumindak ala. Utawa: wis marèni padatane ala, satêmêne isih kapengin nindakake manèh. 2 Mulane jênêng para adoh ingsun awe, cêdhak ingsun rakêtake Br = mulane kowe
kalani Pt = nglawan, tur panglawane ora gampang dikalahake. 3 Rok-bandawala-pati Kw = pêrang tandhing nganti ana sing mati salah siji. 4 Lawanan banda
nyakrawati bau-dhêndha Kw = ratu kang prasasat ngêrèh jagad (kuwasa bangêt). 3 Bau-laweyan = wong wadon sing darbe cacad dhêkik ing poking
marga wong sing dadi andêl-andêle wis ora ana. 7 Yèn kowe bisa nyêmpal bauku kiwa-têngên, kêna Sumbadra dadi garwamu (Sêsumbare Baladewa) = manawa kowe bisa ngalahake aku, kêna Sumbadra koboyong. 8 Saking
pinidana. 9 Enthèngan bau Pt = sênêng têtulung rumagang ing gawe. 10 Bandha bau Pt. = mung pawitan bau, tanpa kapintêran. 11
pangrêngkuhe marang siji lan sijine. (Pine = beda. Kapine = dibeda, digawe kacèk). 16 Dirgabau Pd = danawa mawa bau dawa sing ditatas tangane dening Ramawijaya nalika ngupaya Sinta, danawa malih warna dewa lan dhawuh marang Ramawijaya supaya mratapa
Gayuh. 1 Nggayuh-nggayuh luput Pb = kang dijangka ora klakon. 2 Nggayuh tawang Pb = wong sèkèng darbe panjangka gêdhesing mokal kalêksanane. 3 Gêgayuhan
Kanaka. 1 Kêthik kanaka Pt = ora tau nyambut gawe, kapenak uripe. 2 Sarpakanaka Pd = rasêksi
kanaka putung Pl = pralambange Sunan Mangkurat Têgalarum kang misuwur siya, nganti akèh andêl-andêling nagara kang tumêka ing tiwas
Kuku. 1 Kuku pancanaka Pd = kukune darah Bayu. Dewa, manusa wanara sing kasinungan daya bisa mangrèh bayu (angin) padha mawa kuku pancanaka (Bathara Bayu, Wrêkudara, Anoman). 2 Sakuku irêng Pp = cilik bangêt; yèn ditrapake ing katrêsnan, katrêsnan sing ora êntèk-êntèk, widada; pêpindhane kuku irêng,
Sapikul sagendhongan Pb = dundum waris miturut wêwaton: pandumane wong lanang tikêl lorone pandumane wong wadon. 2
putung, sing rawe-rawe rantas Br = kabèh sing ngegol-egoli sêdyane, kêna disirnakake. 3 Putung kasawatna, rêmuk kasawurna Pd = prasêtyane punggawa marang ratu, lumrahe punggawa kang nêdya nindakake ayahaning
Sangga. 1 Disangga pangane Pt = diwènèhi pangan. 2 Atine sangga-runggi Pt = sujana, ora pati pracaya. 3 Ora kêna disangga miring Pt = ora kêna digêgampang. 4 Abot sanggane Pt = ora gampang. 5
Payung sèrèd Pt = payung upacara sing mawa corak putih, kuning lsp ing pinggire. 2 Adu jago seredan Pt = jago sing kalah dadi darbèke wong sing mênang jagone. 3 Nyèrèd pring saka pucuk Bs = pagawean gampang dadi angèl,
Wagah = yèn mlaku dhêngkule manjaba (mangun aksara O). 3 Kêncèt = sikile sing siji luwih dawa tinimbang sijine. 5 Lumpuh = ora kuwat nyangga awak, satêmah ora bisa mlaku. Pakartining sikil: lumaku, lumayu, njêjak, mancal, nêndhang, ongkang-ongkang, ngidak, sila lsp.
Adêg. 1 Adêg-adêg = praboting aksara Jawa, uga diarani ada-ada. 2 Adêg-adêg antêp = anggêr ngadêg banjur tiba. 3 Adêg-adêg saka = mubêng sêsêr katone nganti kaya ora obah. 4
kaya tugu sing diaji-aji, yaiku kaya rêca). 5 Mati ngadêg Pt. = mati isih nggêjêjêr (saka wêdine karo mungsuhe, marga kagèt lsp). 6 Madêg senapati = dadi senapati. 7 Ngêdêgake sayêmbara = nganakake sayêmbara.
Bêgagah. 1 Sikil mbêgagah = mêngkang, mêthanthang. 2 Tinimbang mati mringkus luwih bêcik mati mbêgagah Pt. = tinimbang nungkul marang mungsuh (ora wurung tumêka ing pati marga dipatèni utawa mati-ngênês dening disiya-siya),
Dhêngkul. 1 Pawitan dhêngkul Pt = ngabotohan tanpa pawitan dhuwit, sing dianggo udhu totohan
dirangkul (tumrap bocah wadon), têgêse wis ngancik diwasa. 7 Gawene mung ngêkêp dhêngkul Pt = ora gêlêm rumagang ing gawe. 8 Kêndhangan dhêngkul Pt = ngenak-enak ora nyambut gawe (marga pagaweane wis rampung).
Jêjêg. 1 Pangadilane jêjêg Et = adil, ora bau kapine. 2 Pikirane
Br = turune wong asor, sudra. 3 Pidak sikil jawil mungkur Pb = wong kang wis kêkêthikan. 4 Ora
bisane kêna. 8 Ngaturake kidang lumayu Bs = nuduhake kamelikan kang nglêngkara bisane kêcêkêl. 9 Dhadhakan nglayoni = rêmbug kang ngèrèni, rêmbug susulan kang murih wurunge lsp.
Laku. 1 Laku ngiwa Pt = atindak sèdhèng (tumrap wanita). 2 Turune wong ahli laku Pt = turune wong sênêng tirakat (pêndhita). Têmbung “laku” ing ukara iku ora atêgês lakuning suku, nanging lakuning kalbu. 3 Nulada laku utama Pt = nirua tindak kang luhur. 4 Wong sing lara wis lêlaku Pt = sêkarat. 5 melua salaku jantrane Pt = apa sing ditindakake kowe melua nindakake. 6 Sumur lumaku tinimba Bs = wong sing kumudu-kudu ditakoni. 8 Gawene nglakokake dhuwit Et = ngutangi dhuwit sing panyaure mawa anakan. 9 Kêbo lumaku dipasangi Bs = wong sing njarag supaya diwènèhi pagawean abot. 10 Dohe lakon karo gêthèk Pt = dohe manawa dilakoni dharat mbutuhake wêktu 1 ½ awan. 11 Manggung dadi lakon Pt. = tansah ngalami ora kapenak, sangsara. 12 Dhalang ora kurang lakon Pb = wong iku lumrahe ana-ana bae akale, ora bisa kêntèkan akal. 13 Trimaa sing nglakoni mangsa trimaa sing momong Pt = sanadyan wong sing disiya-siya trima, Gusti Allah mêsthi ora bakal marêngake lan bakal malêsake. 14 Lakon Bratayuda Pd = lakon wayang nyaritakake pêrange darah Barata (Pandhawa karo Kurawa). 15 Panah salakon = cacahe papat. 16 Krêtu cilik salakon = 120. 17 Krêtu gêdhe salakon = 52. 18 Domino salakon = 28. 19 Keputungan laku = ora bisa nêrusake ihtiyare. 20 Sastralaku = patrape maca utawa gunêman, aksara swara diucapake mawa
gunggunging kêcape ana 4 x 12 = 48 kêcap, 2 Sastra lampah = Mr. sastra laku.
Langkah. 1 Nglangkahi sadulur tuwa Pt = ndhisiki omah-omah, olèhe omah-omah luwih dhisik tinimbang sadulure tuwa. 2 Nglangkahi titir Bs = nyêkêl durjana tanpa pamit marang wong sing nguwasani panggonan dununge durjana.
Lumpuh. 1 Lumpuh ing sastra Et = wuta ing sastra, ora bisa maca lan nulis. 2 Korêpsi iku nglumpuhake nagara Et = agawe ringkihing nagara. 3 Lumpuh ngidêri jagad Bs = wong sèkèng
Lunga. 1 Lunga pêrang putung watange Pl = pralambange Radèn Fatah nênêlukake para adipati kang durung ngrasuk Islam dibiyantu para Wali lan para mukmin, akèh wong mukmin sing tumêka ing tiwas. 2 Alêlungan datan kongsi bêbasahan kêsêlak kampuhe
krama Pt = murang tata, nyimpang saka tata-krama, diksura.
Pada. 1 Pada kang kanggo ing adangiyahe layang-kiriman warna têlu: I Pada andhap … tumrap layang marang wong tuwa (dhêdhuwuran). II Padamadya … tumrap layang marang sapadha-padha. III Pada-luhur … tumrap layang marang wong nom (andhahan). 2 Pada kang kanggo ing têmbang (kang tinulis ing sastra Jawa) warna papat: I Pada-gêdhe, awujud pada-madya … kanggone ing sabên wêkasaning padane têmbang, unine mangajapa. II Purwa-pada … kanggone ing wiwitaning carita kang sinawung ing têmbang unine bêcik. III Madya-pada … kanggone ing wêkasane pupuh manawa arêp ganti pupuh anyar, unine mandrawa, têgêse: tangèh utawa adoh (tangèh tumêkane tamat). IV Wasanapada …
sebait). 4 Pada lingsa = pada siji (kanggo panutuping gatra). 5 Pada lungsi = pada loro, kanggo panutuping ukara. 6 Pada pangkat = pada kang dianggo ngapit-apit angka Jawa, utawa dianggo tandha manawa arêp nyêbutake barang luwih saka loro kanthi urut-urutan lsp. 7 Pada pacak = awujud das ingapit-apit pada lungsi, dianggo panutup ing crita gancaran
panggonan). 13 Ngraup pada Br = ngrungkêpi sikil (lumrahe marga rumangsa kaluputan, njaluk pangapura).
Pancal. 1 Pancal panggung = sikile papat pisan mawa ulês putih, nanging ulêsing awake ora putih (tumrap jaran). 2 Kêpancal sêpur Pt = kasèp ing angkate sêpur, kêtinggal sêpur. 3 Mancal donya Pt = tinggal donya, mati. 4 Wanita mancal priya Pt = wong wadon ngêmohi marang sing lanang. 5 Prau mancal = mangkat lêlayaran. 6 Mancal kêmul Pt = mangan ing wayah sore (ora patia warêg). 7 Nyêmpal sambi mancal Bs = njupuk barange wong sing dipondhoki (utawa wong sing tunggal saomah) banjur lunga.
Para. 1 Pêpara = lunga midêr-midêr prêlu ngenggar-enggar ati sarana bêdhag-pikat. 2 Mara-awak Pt = mara-bau = têka ing omahe wong prêlu rewang nyambut gawe, nanging ora nggawa piranti. 3 Mara-uni Pt = têka ing omahe wong sing lagi repot (dandan-dandan) ora têtulung, mung prêlu ngobrol. 4 Mara dagang ing pasar = dêdagangan ana ing pasar. 5 Mara dhayoh = têka ing omahe wong prêlu tilik lsp. 6 Mara tangan Pt = milara nganggo tangan. 7 Janma mara mati, sato mara mati Br =papan sing sangar bangêt, manawa ana manusa utawa kewan sing ngambah ing papan iku tumêka
sandhungane Et = kêrêp nêmu alangan. 3 Sandhung-lamur = daging rajakaya kang dumunung ing dhadha. 4 Sandhung watang Pt = prakara sing ora kêna
Sikil. 1 Sikil bumbung mata laron Pt = unèn-unèn sing lumrah dianggo mêmoyok gajah. 2 Dadi sikil Pt = marakake bola-bali kudu lumaku marani, niliki lsp. 3 Sikil digawe êndhas, êndhas digawe sikil Pb = kanthi rêkasa bangêt, bêbasan nganti nungsang njêmpalik.
Suku. 1 Suku-dirga = suku-mêndut = sandhangan suku kang aswara dawa. 2 Ngraup suku Br = ngrungkêbi sikil, lumrahe marga rumangsa kaluputan (njaluk pangapura). 3 Sidhakêp asukutunggal, nutupi babahan hawa-sêsanga Br = carane muja samadi, tangane sidhakêp, sikile dadi siji (rapêt), kabèh dalane hawa-napsu kang cacahe 9 ora makarti. (Babahan hawa-sêsanga yaiku: mripat 2, kuping 2, cangkêm 1, bolongan irung 2, palanangan utawa pawadonan 1 lan jubur 1). 4
Disuku = ditrapi sandhangan suku (tumrap aksara Jawa).
Tapak. 1 Tapak jalak = corekan prapatan minangka lêlirune tandha tangan. 2 Tapak-paluning pandhe Br = kabèh gêgaman kang saka wêsi. 3 Tapakdara = kayu sanggan dêbog sing dianggo nyimping wayang. 4
sasi iki = tanggale siji sasi iki. 7 Tumapaking gawe = wiwit tumindaking gawe. 8 Nggolèki tapake kuntul
mangan kang gênti ajang, ajang siji dianggo wong loro gêntenan: uga atêgês: wong loro kang lakune untap-untapan bae.
Tilas. 1 Tanpa tilas Pt = tanpa lari, tanpa tabêt, ora ana tandha-tandhane babar pisan. 2 Ngalap tilasane Suta Pt = ngêpèk randhane Suta. 3 Mbuwang tilas Pt = nindakake apa-apa dianggo nutupi panggawe ala sing mêntas dilakoni. 4 Namuntilas Pb = ngidaki tapake maling, ngilangi tapaking
mêndat-mêntul. 2 Satindak sapêcak Pb = doh-cêdhaking sadulur; sadulur sing wis adoh ngibaratake satindak, sing isih cêdhak dingibaratake sapêcak. 3 Gliyak-gliyak yèn tumindak Pt = sanadyan kanthi alon nanging têrus ditandangi, suwe-suwe mêsthi klakon rampung. 4 Ngêdohake tindak dudu Pt = nyingkirana panggawe ala, aja nglakoni panggawe ala.
Kewan atracak wungkul = kewan atracak siji (jaran, kuldi lsp), kosok-baline: kewan atracak bêlah, yaiku kewan kang tracake mawa sigaran (kêbo, sapi lsp).
Tut. 1 Tut wuri ndayani Pb = panuntun (Guru, wong tuwa) kang mènèhi kamardikan bab ada-ada marang sing dituntun, mung mènèhi pituduh utawa pamrayoga ing saprêlune, nanging bisa njalari gêdhening wohe ada-ada mau. (Ada-ada = inisiatip). 2 Nututi balang wis tiba Bs = nusuli gunêm kang wis diucapake utawa kasaguhan kang wis dijanjèkake. 3 Nututi layangan pêdhot Bs = ngarah baline barang sapele kang wis ilang, saupama sêdyane bisa kalêksanan ora gathuk karo rêkasane. 4 Rasa ngangsu, randha
sikil kang manawa dianggo mlaku katon mênga amarga engkar.
Undur. 1 Mundur mapan Pt = ulah mundur (
Kinanthi	Suluk Pedhalangan	Rimbag Bawa	Wangsalan	Arsip	Maret 2012
Pasang Iklan di Blog Sugeng.ID - Mas Sugeng Blog
cemeng goodeng: maksud CEMENG GOODENG
cemeng goodeng?? nk tau kew..
2 KORINTUS 12:1 | Tiang patut nyumbungang dewek, yadiastuja indike punika nenten becik.
nongol si om om kwkkwkwkww...om onlen di mana? pesbuk lg? nyari jodo lg xixixiixixReplyDeleteBLOGGERUSERMarch 24, 2009 at 6:19 AMThanks i can go for it now.ReplyDeletendopMarch 24, 2009 at 9:58 PMpanganan opo to iki...*macak gak mudeng padahal pancen gak mudeng
TNI Angkatan Laut iku bagéyan saka Tentara Nasional Indonésia sing tanggung jawab ngenani operasi laut, dipimpin déning Kepala Staf TNI Angkatan Laut, sing wektu iki diwengku déning Laksamana Tedjo Edy Purdiyatno, SH. Kakuwatan TNI-AL wektu iki kapérang jroning 2 armada, Armada Kulon sing pusaté ing Tanjung Priok, Jakarta lan Armada Wétan sing pusaté ing Tanjung Perak, Surabaya, sarta siji Komando Lintas Laut Militer (Kolinlamil). Saliyané iku uga mbawahi Korps Marinir. Sumber prajurit TNI AL didhidhik lan dilatih ing AAL lan
Wighna Tan Sirna" sing maknané "ora ana rintangan sing ora bisa diatasi". Korps iki sacara resmi diadegaké tanggal 31 Maret 1962 déning Presiden Indonésia Soekarno kanggo mbantu jroning masalah Irian Jaya. Pasukan khusus iki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 4 April 2016.
Sêrat punika inggih sêrat Brahmandhapurana ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng (No. 4) nanging dipun wangun mawi sêkar saha dipun cêkak. Dados ing bab cariyosipun inggih nama dede barang enggal. Mênggah lêlewaning basanipun ugi anêdahakên bilih sêrat wau ênèm.
Makatên ugi sêrat punika, inggih sêrat Kunjarakarna ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng (No. 16) Kawangun mawi sêkar. Nanging kawuningana, sanadyan ing bab cariyosipun ugi nama dede barang enggal, nanging panataning têmbung-têmbung ing sêrat punika sae sangêt. Kula maos ngantos gadhah raos kados tiyang ngingêtakên oncèn-oncèn sêsotya; tur inggih namung têmbung limrah punika kemawon. Emanipun dene sêrat punika dèrèng kacithakakên.[1]
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên kawontênan ing karaton Majapait, nalika jumênêngipun Prabu Hayam Wuruk, ratu binathara ing tanah Jawi, jumênêng wiwit taun 1272 dumugi 1311 Çaka (1350 dumugi 1389 taun Masehi). Sabageyan agêng, sêrat wau ngêmot pratelan nalika sang prabu têdhak pêpara dhatêng tanah Balambangan, lajêng kondur mampir dhatêng Singasari (Tumapêl). Kajawi punika ugi ngêmot bab babad sawatawis, bab wilujêngan, pasamuwan, tatananing nagari lan sanès-sanèsipun.
Ing sadèrèngipun sêrat NAGARAKRÊTAGAMA kasumêrêpan, cariyos Majapait punika namung mligi alêlandhêsan sêrat-sêrat babad Jawi. Sarêng sêrat NAGARAKRÊTAGAMA sampun dipun sinau, angsal-angsalanipun
gamblang. Namung pratelan ing sêrat-sêrat babad wau mèh sadaya lajêng pinanggih botên kenging dipun pitados.
Sêrat NAGARAKRÊTAGAMA punika kêkidunganipun sae, basanipun ugi sae. Dene ingkang andamêl nama Sang PRAPANCA kala ing taun 1287 Çaka (1365 taun Masehi). Sang Prapanca nalika ing wêkdal punika dèrèng angsal sêsêbutan êmpu, awit taksih dados candidaat
Ing samangke sêrat wau sampun kacithakakên, ing sakawit mawi aksara Bali[2] lajêng kacithak malih mawi aksara latin, dipun prêtal dening PROF. KERN ing basa Walandi, mawi katrangan sawatawis kathah saking PROF. DR. KROM.[3]
Gancaring cariyos makatên: Sang Hyang Buddha nitis dhatêng putranipun Prabu Mahakètu, ratu ing Ngastina, nama Radèn Sutasoma. Sang radèn, sarêng sampun agêng, ngibadah sangêt, rêmên dhatêng agami Buddha (Mahayana). Badhe dipun kramakakên saha dipun jumênêngakên ratu, botên karsa. Ing wanci dalu sang radèn lolos saking nagari; kontên-kontên ingkang dipun kancingi, sami mênga piyambak-piyambak kangge langkung sang radèn. Sarêng lolosipun sang radèn kasumêrêpan, ing kêdhaton gègèr, sang prabu saha sang paramèswari sami susah, dipun rêrapu ing akathah.
Ing satunggaling wêkdal sang prabu kaul, bilih sagêd mantun gêrahipun, badhe nyaosi dhahar dhatêng Bathara Kala, ratu satus. Sang Sutasoma dipun aturi dening para pandhita supados mêjahi ratu punika, nanging botên karsa. Bathari Prêtiwi mêdal saking dhasaring siti, tumut ngaturi sang radèn supados mêjahi sang Kalmasa-pada, nanging sang radèn mêksa botên karsa. Malah anglajêngakên tindakipun badhe tapa. Wontên ing margi kêpanggih danawa asirah gajah, damêlipun ugi nêdha tiyang. Sang radèn badhe dipun têdha; sarêng kagêlut, danawa dhumawah ing ngandhap, kêtindhihan sang radèn, awratipun kados katindhihan ing rêdi. Danawa sirah gajah kawon, lajêng dipun wulang agami Budha; botên kenging amêmêjahi; danawa sirah gajah miturut lajêng dados murid. Salêbêtipun anglajêngakên lampah, kêpanggih naga, ingkang badhe ngancap dhatêng sang radèn. Danawa sirah gajah ngadhangakên badanipun, kapulêt ing naga; sarêng sampun, naga lajêng ngalumpruk dhawah ing siti, sêbab kenging prabawanipun sang radèn. Sang naga inggih lajêng dados murid. Dumugi satunggaling jurang sang radèn kêpanggih sima èstri badhe nêdha anakipun. Sang radèn ngêndhak kajêngipun; sima biyung wangsulanipun, luwe sangêt sampun botên sagêd angsal kidang mênjangan, amila badhe nêdha anakipun piyambak. Sang radèn lajêng ngandika: “aku wae panganên, anakmu mêsakake”. Sima èstri lajêng anggêmprong sang radèn katubruk, dipun cakot jajanipun, kasêsêp rahipun, kraos mak clês kados
layonipun sang radèn, namung badhe sumêdya pêjah thok.
Bathara Indra rawuh, sang radèn dipun gêsangakên malih. Sang radèn nutuh dhatêng Bathara Indra, dene sampun sêkeca têka dipun gêsangakên malih. Wangsulanipun Bathara Indra, yèn sang radèn botên sugêng malih, mangka pun sima èstri kalajêng pêjah, punika anggènipun sang radên wêlas mitulungi dhatêng anak sima wau botên wontên têgêsipun, awit sima alit inggih botên wande pêjah dipun tilar biyungipun, botên wontên ingkang nêsêpi. Bathara Indra muksa, sang radèn lajêng paring piwulang.
Prabu Purusada lajêng mindha-mindha pandhita, ngêmis dhatêng Ratu
sampun jangkêp satus, para ratu lajêng dipun caosakên dhatêng Bathara Kala, nanging sang bathara botên karsa dhahar, sabab, kirang miraos; kêpengin dhahar Ratu Ngastina, Prabu Sutasoma. Sang Purusada nglurug dhatêng Ngastina; para putranipun ratu ingkang sami ngungsi dhatêng Ngastina, sami prang kaliyan balanipun Prabu Purusada. Wasana Sang Sutasoma prang tandhing kaliyan Sang Purusada. Dangu-dangu, rèhne namung dipun tandhingi sabar, Ratu Ngastina kenging kabêkta dhatêng ngarsanipun Bathara Kala. Sarêng badhe dipun dhahar, aturipun sandika, anggêripun para ratu 100 sanèsipun sami dipun luwari. Mirêng ingkang makatên punika, Bathara Kala rêna sangêt panggalihipun; Sang Purusada trênyuh manahipun dening lila-lêgawanipun Prabu Sutasoma, lajêng tobat, mantun nêdha ulam tiyang, tur para ratu ingkang 100 sami dipun luwari sadaya.
Mênggh babonipun sêrat Sutasoma punika wontên ing tanah Indhu misuwur sangêt. Ing salêbêting sêrat Ramayana saha Mahabharata inggih wontên cariyos punika. Makatên ugi ing salêbêting kapustakan agami Budha.[4]
Makatên ugi filosofie-nipun inggih têrang manawi sêrat Parthayadnya punika tumut grupipun sêrat jaman Majapait têngahan dumugi akir. Mênggah ingkang dipun cariyosakên, lêlampahanipun para Pandhawa ing sasampunipun kawon main dhadhu; gancaripun makatên:
Prabu Yudhisthira rêmbagan pundi ingkang badhe dipun dunungi. Sang Bima usul, prayogi ngamuk kemawon; pêjah gêsang sampun kantênan, botên amêmanjang wirang. Kêpanggihing rêmbag, Sang Arjuna kadhawuhan tapa. Sang Arjuna mangkat dhatêng rêdi Indrakila, mampir dhatêng patapanipun Bagawan Mahayani ing wana Wanawati. Sarêng sampun lumampah malih, Sang Arjuna wontên ing wana kêpanggih Dèwi Çri, wahyuning kraton Indraprastha, kesah saking kêdhaton, awit saking tindakipun Prabu Yudhisthira kirang prayogi. Sang Bathari Çri sagah wangsul dhatêng kadhaton anggêripun dipun rêksa ingkang sae. Dèwi Çri sasampunipun maringi pitêdah, lajêng muksa. Sang Arjuna lajêng kêpanggih kaliyan Bathara Kamajaya. Sang Arjuna dipun paringi wulang saha dipun ngandikani bilih badhe manggih pakèwêd saking danawa nama pun Nalamala, sirahipun tiga; satunggal sirah gajah, satunggal sirah danawa, ingkang satunggal malih sirah garudha. Sang Kamajaya sasampunipun
ngancap, Sang Arjuna samadi, lajêng katingal asarira bathara, danawa ajrih, lumajêng, nanging mawi ngancam bilih badhe mêdal malih mbenjing yèn sampun jaman Kaliyuga.
Sang Arjuna nglajêngakên lampah dumugi patapanipun Bagawan Wyasa (Abiyasa); ing sasampunipun matur yèn kautus ingkang raka Prabu Yudhisthira tapa dhatêng Indrakila, Bagawan Wyasa maringi piwulang saha pitêdah prênahipun rêdi Indrakila. Sang Arjuna lajêng tapa wontên ing ngriku.[5]
Mênggah ingkang andamêl sêrat Parthayadnya punika botên kasumêrêpan. Nanging ing wiwitipun wontên têmbung ingkang sajak nama, inggih punika Sang
ing langêning kidung kêna ditiru kêkidungane dening wong akèh. Dados Widnyatmaka ing ngriki dede nama, namung têmbung wantah kemawon.
Têmtunipun ing sêrat ingkang langkung sêpuh inggih wontên utawi kathah piwulangipun; nanging mêksa katingal bilih caritanipun punika taksih dados wos. Piwulangipun botên angglêbêg kados sêrat ingkang nèm-nèm. Wontên ugi panggenan ing salêbêting sêrat ingkang sêpuh ingkang karaos nglèwèr, kole-kole saking pajangging lêlungid, rêrênggan utawi piwulang; nanging panggenan wau sabageyan agêng katitik bilih punika sêsêlan utawi wêwahan enggal. Beda kaliyan sêrat-sêrat ingkang badhe kaaturakên ing ngandhap, punika pancèn mligi isi piwulang, dados botên mawi lakon. Inggih punika sêrat:
Wong iku yèn rupane ala, akèh polahe, akèh rekane, akèh wicarane (supaya katona brêgas). Wong iku yèn kurang pangajaran, wicarane sora, kêncêng, ora ngenaki ati.
Nalika taun 1871 sêrat Nitiçastara Kawi kacithak malih saking dhawuhing Pamarentah Walandi. Dhapukanipun sêrat punika beda kaliyan sêratipun R. v. Eysinga. Nitiçastra 1871 punika mawi jarwa, surasa. Dene risaking ungêl-ungêlanipun botên kawon kaliyan Nitiçastra R.v.E. Wah malih Nitiçastra 1871 punika, wontên sêsêlanipun enggal. Inggih punika pupuh 1 pada 4, ingkang mungêl: ri wahyaning masa-kala enz. Pada 10 bcd, ingkang mungêl: yyan tapa subrata enz. Wontên malih ungêl-ungêlan sêsêlan enggal, ingkang misuwur sangêt wontên ing jaman klênik Jawi, inggih punika: sura sudira jayanikang rat syuh brastha têkaping ulah darmastuti; wontên ing pawicantênan saha wontên ing sêrat Witaradya pupuh 29 pada 3 saking wingking,[6] dados: sura dira jayaningrat lêbur dening pangastuti. Tunggilipun sêsêlan taksih kathah.
Ing sêrat Saridin nyariyosakên bilih sêrat Nitiçastra punika yasanipun Êmpu Widayaka aliyas Aji Saka. Pratelan punika mbotên pêrlu dipun galih; punika inggih namung omong-kosong kemawon. Ing samangke sêrat Nitiçastra isi 15 pupuh gunggung 120 pada sampun kacithakakên mawi aksara latin, saha pêrtalan ing basa Walandi lan katrangan sawatawis.[7]
Warna-warna ênggone nyamah marang wong; wong sing wis kasêbut bêcik atine dinyana-nyana (ala); ora nganggo taha-taha ênggone nacad marang wong kang dhêmên nindakake kautaman. Unine karo gêdhag-gêdhik lan angrèmèhake mêngkene; “Wong sing nggolèki Gusti Allah, kalayan niba tangi, mubang-mubêng (pikire), iku wong bingung, bodho; sangsalane dene durung wêruh ing sajatine”.
Sipatipun ingkang kasar awujud donya, kaanggêp wangun rêdi. / Yèn karingkês dados Mèru (rêdi Himalaya). / Yèn karingkês malih dados mèru (kados ing tanah Bali). / Yèn karingkês malih dados tiyang. //
Ing pungkasanipun wontên angkanipun taun (candrasangkala), saking moncèripun ngantos botên cêtha. Angkanipun 1000 cêtha, tiga (atusan) inggih cêtha, lajêng wontên têmbung Çruti = 4; punika punapa dasan punapa ekan, botên cêtha. Cêkakipun sêrat Dharmaçunya punika mawi angka taun, yèn botên 1304 inggih 1340 Çaka (1382 saha 1418 taun Masehi). Kangge pungkasanipun pangrêmbag bab sêrat-sêrat Jawi wiwit kina dumugi jaman Majapait, ing ngriki badhe kula aturakên sêrat.
Sêrat punika dede piwulang kadosdene Nitiçastra, Nirarthaprakrêta saha Dharmaçunya; isinipun kados ingkang kathah-kathah sampun kaaturakên ing ngajêng, cariyos, lakon, pêndhêtan
sakalangkung kawasa. Kados adatipun, balanipun sami ngrisak patapan. Dangu-dangu Sang Mali sasadhèrèk badhe ngêndhih kaendran.
Anggèn kula nutup bab sêrat Jawi kina ngangge sêrat Hariçraya punika sabab sêrat wau mawi
kathah panggenan ingkang sêsêlan, ingkang anggladrah, tur pêtêng suraosipun. § VERHAND. BAT. GEN., babak LIV. § VERSPR. GESCHR., babak VII, kaca 231 dsl
§ Mariksanana KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, babak III, kaca 121 saha babak IV kaca 149. § Cêkakaning cariyos ing basa Walandi wontên
11 Desember 2010 pukul 13:06	Leres, persis kaliyan ingkang kawula alami. Pripun Geng Srundenge, taksih eksis menapa sampun
27 Desember 2010 pukul 22:09	Sendika dhawuh Boss, sampun. Mangga diprisani wonten postingan ngandhap piyambak. Suwuuuuuunnnn..
nggawe OCL utawa OTL, lan OT ne gulungan dewe biasane asile gampang muni tur linier nangkring di atas carrier, li-ceng-pik-di-sang-lir, lima dan kenceng, apik tur gedhi
Sugeng makarya, bilih wonten klentunipun matur, pangapunten ingkang agung, nuwun.
rejeki ingkan uakeeeehhh….he..he…,nyuwun sewu bade taken maleh mbah…kawat ingkang kangge ndamel link couplinge ngangge ukuran pinten mm…? nyuwun sewu sanget mbah kulo katah taken amargi kulo tembe bade ndamel pemancar 80meter menika…
17 Mei 2011 pukul 19:50	0,6mm Mbah, 0,5mm juga boleh ndak apa-apa.
29 Desember 2011 pukul 13:30	sugeng siang wak kabul…nyuwun sewu wak kabul…bade taken…transistor 1957 kok panas sanget nggeh mbah teras 2166 panase anget2 kuku…padahal kulo sampung njiplak persis sekemane wak kabul…nopo wonten ingkang salah nggeh mbah…matur suwun mbah
pak kabul…isih rame yo sing do experimen…wis suwe ora exprerimen..tak melu dolanan maneh, muncule neng fqeq 4-4.5 yo…? tak gawe pesawate sik,komponen ndak masalah….stok lama isih komplet,neng tokoku.. tak cobane sik,mungkin sing lali ilmu RFe
Upacara Pelantikan Pengurus SMP Tunas Bangsa Periode 2014/2015
Nanging saderengipun kula ngaturaken rantamaning adicara punika, sumangga kula dherekaken ngonjukaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT , ingkang sampun paring karohmatan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saengga
kinurmatan , makaten menggah urut reroncening Upacara Pelantikan OSIS SMP Tunas Bangsa Periode 2014/2015. Kasuwun wontena suka lilaning penggalih Bapak – ibu tansah hanjenengi ngantos dumugi pungkasaning adicara menika Nuwun, nuwun, matur nuwun.
Pramila dhumateng Pengurus OSIS enggal, kula aturi majeng ing sasana ingkang cumawis saperlu nindakaken upacara
pamikir, saha gangsar anggenipun ngayahi sesanggeman punika.
Tumapak adicara candhakipun atur sapala pangarsa OSIS enggal. Dhumateng pangarsaning Pengurus OSIS enggal, panjenenganipun Mas Bagus Panggah Widagdo kula sumanggakaken.
pungkasaning adicara, panutup. Kula ingkang piniji pinangka pambiwara ing Upacara Pelantikan Pengurus OSIS Periode 2014/2015 punika ngaturaken agunging panuwun saha nyuwun pangaksami mbokbilih kathah kalepatan anggen kula ndherekaken lampahing adicara punika. Wusananing atur dhumateng Pengurus OSIS Periode 2014/2015 ingkang sampun
sadurunge Masehi. Wong Mesir kuna migunakake kucing kanggo njaga pari ing
Ing wektu iki kucing dadi salah sawijine kewan kang akeh diingu ing wong.
Kucing sing garis turunane dicathet kanthi resmi diarani kucing TRAH utawa galur murni (pure breed), kayata :
kucing Persia, kucing Siam, kucing Manx, lan kucing Sphinx. Saliyane iku arupa
linulutan dunya. 15. Dhadhane dalèr putih têrus ing buntute, watêke ala, aran: baya ngangsar
gêringên kang ngingu, nyarang anak, nyuda priya? 18. Yèn ana kucing duwe unyêng-unyêngan ing êndhas, ing dhadha sarta ing
gigir, watêke bêcik bangêt, kang aran kucing candramawa utawa rêkathasura,
1. Indhung-indhung, iku wong kang lagi mondhok, pagaweane
dhewe, yèn katarima unggahe dadi dewa.
kalêpasaning budi, ambabarake cipta mana, iya iku wêwulang kang mijil saka
osiking ati, mulane sinêbut: sujana.
Ing tanah Jawa kang sinêbut aran: brahmana, iya ana, dadi
dhewe-dhewe, kaya ta: 1. Endhang, jaka kongkonan sarta ngladèni.
Dêdungik, pêpingitan bakal dadi garwaning ajar, iya iku pandhita wadon
Menika wau ingkang saget kula aturaken, kethah kirangipun kula nyuwun pangapunten. Jenang sela wader kalen sesonderan, apuranto yen wonten lepat kaula. Matur Nuwun,
roromunting (Gusti Kanjeng Ratu Ageng – permaisuri Sri Sultan HB VI) di bukit pengklik prambanan sleman yogyakarta.
24/09/2016 | CIPTO KEBONROWO, PUCANG, PEKALONGAN
25/09/2016 | JLN. KALIMANTAN, PODOSUGIH, PEKALONGAN
27/09/2016 | GULANG MEJOBO, KUDUS
29/09/2016 | MASJID TEGALSARI JETIS,PONOROGO, JATIM
TAPI aq dikandani wong jowo sing waskito jare sesok ono wong sing mbelo wong sido rejo nerusno perjuanganku nglawan londo…tapi dipateni konco sak pegurone karo senjatane londo sing jenenge peluru emas sing dibacem karo lengo celeng…..yo gara gara duwet karo wadon mane….wis
Ageng Nis berputera Ki Ageng Pemanahan (Ki Ageng Mataram).
Mugi handadosna kahuningan sarta wonten klinta-klintu kulo nyuwun samodra pangaksami.
PADUKA SINUHUN PRABU BRAWIJAYA V PAMUNGKAS
Hingkang Sinuhun Prabu BRAWIJAYA V, memperistri :
Radin, Panembahan Ramawijaya, dan Raden Ayu Purbaya III.
3. Kanjeng Ratu Kulon, sebagai prameswari dari Paduka Sinuhun Prabu Hamangkurat Agung ing
miwah jumeneng Ratu. Pindha Kang Maha Suci, hangejawantah dadi Sang Prabu. Lir Njeng Rasullolah nguni, wus kaliyang nunggal. Mula mintaha Barkah kemawon.
2. Gusti Raden Ayu Suroloyo, di Brebes.
10. Gusti Kanjeng Ratu Maduretno, garwa Pangeran Hindranata.
11. Gusti Raden Ajeng Kacihing, dewasa sedho.
12. Gusti Pangeran Hario Hadiwijaya, sedho Kali Abu.
13. Gusti Raden Mas Subronto, wafat dalam usia dewasa.
15. Gusti Pangeran Hario Mangkubumi, Paduka Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana I.
Sing aku ngerti malah dadi tambah ngerti kok mas dolan neng kene. Nyambung ora yo. Hahaha hak. 😆
Balas	~noe~ Says:	September 16, 2009 pada 5:56 pm dolan neng kene endi
Cerkak gemar menabung dalam bahasa jawa - Nandurke kebiyasan nabung kuwi pancen dudu prakara sing gampang. Aakeh wong sing sambat
sing ditunggu-tunggu akhire teka uga. Nanging Hadi ora
lha nduwek’e kuwi sopo neh sing mbanggakan nak ora sing nduwe wong wis di pilih
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping
Wenehana tandha () ing salah sijining aksara a, b, c utawa d ing lembar wangsulan kang cumawis!
malang kadhak nantang kang tan kawagang,
2. Mudha prakosa lelara datan temama. Tembung datan tegesipun … .
3. Manut geguritan ing ndhuwur, ana pira jeneng lelara iku?
4. Tembang mijil ing ndhuwur kang guru wilangan lan guru lagune 10 e dumunung ing gatra … .
5. Guru wilangan lan guru lagune gatra 5 tembang mijil iku … .
6. Tembang mijil iku ana pirang gatra?
b. Guneman waton metu tanpa dipikir dhisik.
8.gepSinau. Tulisan jawa iku manawa katulis latin … .
Tradhisi rasulan utawa bersih desa utawa merti dhusun nganti tekan saiki isih tetep dilestarekake dening masyarakat ing Gunungkidul. Adicara kasebut diadani saben taun sepisan, sabubare mangsa panen. Rerangken acara rasulan ana kang diadani sacara gedhen-gedhenan, ana uga kang mung prasaja. Kang baku wus kacakup kabutuhan utawa perlune. Maneka warna kesenian tradhisional lumrahe digelarake ing adicara rasulan mau. Ing antarane Reyog, Dhogeran, Jathilan, Wayang Kulit, Campursari, Kethoprak lan liya liyane.
Masyarakat tumplek bleg, melu ambyur ngregengake rasulan. Sawernane jinis panganan melu dicawisake kanggo ngramekake tumekane acara rasulan ing desane dhewe-dhewe. Rasulan iku ditindakake duwe ancas minangka sarana caos atur panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa, amarga sasuwene setahun kepungkur wus diparingi kasarasan, keslametan, rejeki sarta diparingi asil panen kang murakabi.
11. Andharan ing ngisor iki kang minangka underaning rembug paragraf 1 wacan 2 ing ndhuwur … .
a. Tradhisi rasulan nganti tekan saiki isih tetep dilestarekake masyarakat Gunungkidul.
b. Adicara Rasulan diadani ing saben taun sepisan sabubare mangsa panen.
c. Rerangken adicara Rasulan diadani kanthi cara gedhen-gedhenan.
12. Rerangken adiacara rasulan ana kang diadani sacara gedhen-gedhenan, ana uga kang mung prasaja. Tembung prasaja tegese …
13. Manut wacan ing ndhuwur, kapan adicara rasulan ditindakake?
14. Apa ancas tujuwane tradhisi rasulan ditindakake?
a. Atur panuwun marang Gusti kang Maha Kuwasa supaya tansah diparingi kasarasan, keslametan lan rejeki.
b. Atur panuwun marang Gusti kang Maha Kuwasa supaya taun ngarep diparingi panen kang luwih murakabi .
c. Atur panuwun marang Gusti kang Maha Kuwasa supaya taun ngarep diparingi kasarasan, keslametan, rejeki lan panen kang murakabi.
d. Atur panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa amarga setahun kepungkur wis diparingi kasarasan, keslametan, rejeki lan panen kang murakabi.
16. Tembang pocung iku katitik isine kalebu cangkriman. Apa batangane cangkriman iku?
17. Purwakanthi iku dibutuhake ing sajrone gawe geguritan utawa tembang. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake purwakanthi guru basa/lumaksita yaiku … .
a. Asung bekti, bektine kawula marang Gusti.
b. Ruruh, rereh, ririh ing wewarah.
d. Kudu sregep sinau, sapa sing kepengin maju.
18. Pratelan-pratelan ing ngisor iki kang migunakake purwakanthi guru sastra yaiku … .
c. Lamun wonten cicir cewet kuciwanipun, kula nyuwun pangaksama.
19. Tarna saiki uripe kepenak, kabeh kabutuhane wis dicukupi maratuwane, omah digawekake, kendaraan ditukokake, gaweyan wis digoleke , bebasane … .
20. Dewi anggone maca geguritan pancen apik tenan, pocapane cetha, las-lasan, ora gumremeng tur kendel. Maca gegurutan kaya Dewi iku ateges nggatekake … .
21. Sanajan Doni anggone maca geguritan cetha pocapane, nanging dheweke ora nggatekake isine geguritan/ora dirasakake jroning ati. Geguritan kang isine susah malah diwaca karo mesam-mesem. Anggone maca geguritan Doni iku ateges ora nggatekake … .
Tulisan aksara jawa menika menawi kaserat latin … .
a. Doni tangi adus dandan, banjur mangkat sekolah.
b. Doni tangi, adus, dandan, banjur mangkat sekolah.
c. Doni tangi, adus, dandan banjur mangkat sekolah.
d. Doni tangi adus dandan banjur mangkat sekolah.
23. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung camboran yaiku … .
a. raja brana, bala pecah, gulu banyak
d. sayuk rukun, akal budi, bibit kawit
24. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung camboran yaiku … .
a. Karo sedulur iku sing guyub rukun, aja mung tukaran wae.
d. Ibu mundhut semar mendem kanggo arisan mengko bengi.
25. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung kosok balen yaiku … .
a. Gedhe cilik, lanang wadon, tuwa enom kabeh padha nonton reyog ing Bale Desa.
b. Tarmi iku bocahe ayu tur pinter tata krama.
d. Ulah raga iku bisa ndadekake awak tansah bagas waras.
26. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung khusus yaiku … .
a. Yen nyabrang dalan gedhe kudu ngawasake kiwa tengen akeh kendaraan!
Ukara-ukara ing ndhuwur kang migunakake tembung umum ukara … .
28. Minggu kepungkur Pak Lurah sakulawarga tindak Jakarta. Miturut surasane ukara iku kalebu ukara apa ?
1. Mangga dipunentosi ngriki kemawon!
2. Buku kuwi tatanen maneh sing rapi!
3. Ora pareng rame simbah lagi sare!
4. Mangkata saiki wae supaya ora telad!
5. Ayo padha matur Pak Guru saiki wae!
Ukara-ukara ing ndhuwur kang kalebu ukara pangajak yaiku … .
30. Uikara-ukara ing ngisor iki mujudake ukara pitakon yaiku … .
a. Wacanen resep saka Pak Dhoter iku!
31. Saiki umurku 10 taun. Ukara iku manawa katulis nganggo aksara jawa kang bener …
a. ?saikiaumu/ku;40;taun,
b. ?saikiaumu/ku;30;taun,
c. ?saikiaumu/ku;20;taun,
d. ?saikiaumu/ku;10;taun,*
32. Warga masyarakat padha sayuk … ndadani dalan kang rusak. Tembung kang trep kanggo ngganepi ukara iku … .
33. Ukara-ukara ing ngisor iki migunakake tembung saroja, kejaba … .
d. Aku wingi mangan randha royal entek papat.
34. Anak kudu bekti marang wong tuwa. Apa dasanamane tembung anak?
a. tanaya, yoga, siwi, sunu
b. rama, sudarma, sudarmi, yayah
c. biyang, indhung, rena, wibi
d. dwija, muni, resi, wiku
36. Sukma nuju kaendahan agung. Apa tegese tembung Sukma ing pethilan geguritan iku?
37. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake seselanan um yaiku … .
a. Dadi bocah aja sok kumawani marang wong tuwa.
b. Para mudha ageng sanget sumbang surungipun tumrap kemajenganing bangsa.
d. Dadi wong iku aja gumedhe, mundhak disengiti kanca
1. Dheweke pancen bocah wadon sing kumayu dhewe ing kelas VIII A.
2. Degan krambil kae pancen kumeruk.
4. Kabeh padha gumuyu nalika nonton dagelan ing televisi.
Seselan um ing ukara-ukara ndhuwur kang teges ”duwe panganggep” yaiku … .
39. Ukara-ukara ing ngisor iki endi kang migunakake seselan er?
b. Yen disawang saka Pathuk lampu-lampu ing Ngayogyakarta pating kerelip.
40. Ukara ing ngisor iki kang migunakake seselan el dumunung ing ukara … .
a. Aja mung mangan wae, awakmu wis kelemon!
b. Lampu kae yen disawang saka kadohan mung katon kelap-kelip.
c. Pasar malem ing alun-alun kae lampune pating gelebyar.
d. Yen didukani Bapak adhiku mripate mung kelap-kelop.
41. Tuladhane ukara sambawa kang nduweni teges upama yaiku … .
a. Mangkata esuk mau, aku ana kancane.
b. Mangkata saiki, mundhak telad!
c. Wis enggal mangkata, ora susah ngenteni aku!
d. Mangkata ta wae, aja mangu-mangu kaya ngono iku!
42. Ukara sambawa kang nduweni teges sanajan dumunung ing ukara … .
a. Pintera ya ngger sekolahmu, kareben kasembadan apa kang dadi gegayuhanmu!
c. Lulusa ya ujianku kanthi biji sing apik!
d. Lulusa ngono, wong tuwaku seneng banget.
43. Ukara-ukara carita ing ngisor iki kang nggambarake kahanan kang wis mesthi … .
a. Kang ngagem bathik kae dudu Bapak Kepala Sekolah.
c. Adohe anggone mlaku wingi kira-kira 5 km.
44. Ukara-ukara ing ngisor iki ukara carita kang nggambarake kahanan kang durung cetha, kejaba … .
a. Bapak anggone rawuh mbok menawa mengko sore.
45. Lho kok njanur gunung, kadingaren panjenengan mampir, ana prelu apa? Njanur gunung karepe … .
II. Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki kanthi cekak aos!
46. Golekana tegese bebasan ing ngisor iki!
47. Apa cangkrimane kanthi batangan/bedhekan ing ngisor iki?
48. Tulisan aksara jawa ing ngisor iki tulisen latin!
?sepiai=pm]ihr[mai=g[w.
49. Gawea ukara nganggo basa krama migunakake tembung homonim ing ngisor iki!
50. Ukara ing ngisor iki tulisen ngango aksara jawa!
tuku, moco sedino, tapi kok malah kuciwo! ono sing rung rampung nurut aku, tapi mbuh nek wong pinter2 sing moco! hehehe….Azam kui adine 3, sing ragil nang pesantren, tapi wektu Ibune sedha kog ra ketulis piye reaksi adine kui…yo iyo sih sing dadi tokoh utamane Azam, tapi kan dadi ra penak diwocone…
Trus piye yo, aku ki dudu mahasiswi po termasuk wong terpelajar, tapi tokoh2 utama sing apik2 mesti sing duwe titel2 dhuwur, mahasiswa terpelajar, wong2 terpandang, dadi rasa2ne wong2 kaya aku iki elek tenan, nang ngisor tenan, ra diperhatikno….
tapi pancen buku iki apik tenan…mung yo kui rung sempurna, “tiada gading yang tak retak” kui jarene…
neka, tembung Deputi Meteorologi BMKG Pak Yunus.
"Sing butuh diwaspadani yaiku udan sing manut model, manut prakiraan, bisa mudhun liwat tengah wengi jero siji nganti telu dina neka. Yen intensitase luwih gedhe saka saiki, mula kaananne bisa luwih ala.
lebat anyak ngguyur Jakarta lan sekitare ket Minggu bengi nganti Senin (9/2) tengah wengi. Banyu mbludak lan mbanjir neng seantero kutha.
Ora dilaporkan anane korban jiwa, ora uga karusakan nduwe arti. Tumeko sore, banyu susut neng pirang-pirang panggonan kutha.
Banjir iki durung separah banjir nang taun 2012 lan 2013 kala mben. Nanging banyu ugo meh tekan Istana Merdeka -sing isih ditinggal Presiden Jokowi sing nglakoke dinas menyang telu negara ASEAN. Untunge, luapan banyu mung ketuk dalanan plataran istana, ora nganti mlebu. Yen nganti ketuk Istana Negara mangka suasana bakal luwih parah saka iki.
Mugo wae udan ora patio deres maneh saengga banjir ana jakarta tahun iki bisa alon-alon surut lan kegiatan warga bisa mlaku kaya biasane
angker kepati-pati apa ta tandhane, aja ta ingkang janma ditya sato peksi, sanadyan ta mega mendhung ngungkuli luhuring asrama padha pyak hanganan hangering. Saenggon-enggon wahyu ndharu pating pancorong, teja pating pancurat, maweh sengsem kang samya tumingal. Hawa nikmat wus kinodrat, hawa adhem akarya jenjem, dhasar mangku talaga ingkang toyane wening biru maya-maya. Ora jeneng mokal lamun ing kono ugi winastan giri tirta madya, giri tegese gunung tirta banyu madya tengah. Ing pucuk
kinarya angelebi sabin-sabin, parandene tirtaning talaga mboten nate asat, anggung amegung awit saking purbaning Hyang Agung.
Sinten ta ingkang ndaweg angasrama ing kono tetela punika panenggak Pandhawa, satriya ing Ngunggul Pawenang
ataga padha konjem satemah sengsem rumaos marem denya nampi wewangsoning sang maha pandhita anenggih sang Bima Suci. Dene ri kalenggahan punika ingkang kepareng nangkil cecaketan namung pandhita ing Kendhalisada peparab Begawan Anoman ya Anjani Putra. Watawis sampun pitung dinten pitung ndalu denya abawa raos tan ana pedhot-pedhote;
“Mungguh saka petunge pun kakang, kurang luwih anggone padha bawa rasa wus ndungkap pitung dina pitung bengi. Jroning pitung dina pitung wengi pun kakang lan si adhi nyata wus sembada hanacak tri ratya kang tegese, sumingkir saka kanikmatane turu, adoh saka kanikmatane amboga, nyirik ngrasakake segering warih. Ora ana kang padha digunem nggone si adhi duwe gegayuhan kepengin memayu hayuningrat murih katentremaning sagung dumadi ingkang wus padha urip tumumpang bumi. Hanut sabdane si adhi gegayuhan mau kanggo sadhengah, ora ngemungake manungsa, kalebu uriping sato wana sarta thethukulan apadene urip kang bisa ginelar sarta kang maksih kinengker”
“Bener kabeh kandhamu ora ana kang kliru”
“Mung ngene yayi, pun kakang rumangsa luwih tuwa, sebabe umure luwih akeh laire luwih dhisik, nanging tuwane pun kakang iki yen pun kakang dhewe kang anganggep tuwa tuwas tanpa pituwas, keladuk piyangkuh krana kurang pituduh, ngasorake dhiri sabab keladuk wedi. Mula ibarate wong
samodra, tegese kaya dene wus bisa nyumurupi sakubenging jagad raya. Kayadene wus kederan den ideri, kabeh wus kinemot lan kinemat sakjroning ndriya, ngibarate wus bisa
saniskara ya ingkang agal ya ingkang lembut, ya gumelaring kawruh ya gegebenganing ngelmu”
kanthi dhasar pitakon kasurung rasa panalangsa labet nggone kepengin idhep marang sawiji-wiji kang maksih kineker ana jroning panggalihing si adhi, magepokan kalawan anggon-anggon kang wus dianggo bebarengan. Si adhi lan pun kakang yen nyawang penganggon ibarate kaya dene wong kang ngadeg ana sakngareping kaca wirangin, nyawang gatra gantha kang sarta wewayangane jebles sarambut tan ana kang geseh. Sabab
ngawruhi werdine kang padha dianggo, anggon-anggone pun kakang lan anggon-anggone si adhi wiwit saka gegelung nganti tekan gegelang. Yayi, mara enggal werdekna mungguh kepiye karepe sing peparing dhek semana!”
“Iya, yen pancena anut pranatan wong kang tinemu enom trep yen kudu meguru marang ingkang luwih tuwa, nanging ing kene
adhiku, jiwa ragane pun kakang sakwutuhe tak pasrahake marang si adhi. Ngibarate wujud rampadan si adhi kang wenang angolah, mateng lan mentahe pun kakang iki mengko gumantung purba wasesane si adhi”
“Mara gage wiwitana apa kang kok takokake?”
“Kaya dene kang mapan ana palarapan, si adhi lan pun kakang nganggo pupuk emas iki biyen padha-padha mung derma nampa paringan. Nanging jeneng kang sarta werdine apa dene daya pigunane pun kakang rumangsa isih kurang pertitis yen tan ngocapa. Bisane adoh saka ringa-ringa, mbok ya si adhi tumuli tutur hanatar marang pun kakang!”
“Pupuk kang padha dianggo bebarengan, pupuk emas kang rineka jejaroting asem saktemene minangka pratandha wong kang nduweni pupuk iki, nadyan ing tata gelar wujude agal nanging bebudening rawit tanpa beda
“Agal lan rawiting bebuden dititik saka solah bawa kang sarta budayaning kang sumandhing”
“Sing kok karepake budaya iku apa?”
“Sing kok sebut endah iku apa?”
“Endah mono saktemene ana pirang-pirang bab. Endah ana ing srawung kudu genti angajeni, endah ana panganggon kudu anut cara kang isih lumaku, endah ngrumangsani dadi kawula kudu ngerti treping panembah. Pirang-pirang kaendahan kang lumadi ana manungsane saktemene dadi teken umpamane lumaku lunyu, dadi obor yen lumaku peteng”
“Banjur kaendahan kang dianggep agal?”
kang kurang prayoga disawang, upamane nglungguhake ragane yen pinuju lungguh dhewe ana ing omah lan pinuju lungguh ana tengahing bebrayan, yen pinuju lungguh netepi wajib ngawula ing ratu lan yen pinuju anglenggahake rasane manembahing Gusti, kabeh mau kudu bisa mbedak-mbedakake anut carane panembah kang wus dadi kapiandele sapa wae kang sanyata ora dadi larangane jagad. Bisa dititik endah sarta ora endahing raga ya sabab saka bisa milah-milahake palenggahaning raga, umpane yen pinuju ngeblatake panembah saknyatane wis ana cara-cara kang tinemtokake dening pranataning panembah awaton kapiandelaning dhewe-dhewe kang ora dadi laranganing jagad. Yen ta obahing raga nalika matrapake panembah mau adoh saka rasa susila saktemene ing kono bakal nampa bebendune widhi, tumraping dewa keluputan tumraping bebrayan ora bakal dianggep, luwih-luwin yen dheweke ngaku sawijining satriya kang banget piguna tumraping bangsa lan negara yen cak-cakane mangkono
lair batin yaiku kang sinebut manunggaling kawula gusti, loro-lorone atunggal tegese nadyan loro pisah papane ning rasane nyawiji”
**) Wonten candhakipun (“sumping pudhak sinumpet”)
Seratanipun : Lekik Wardoyo‎ ke kawruh jawa
Dupi sampun anampi wedharan werdining pupuk emas jejaroting asem saking sang Bima Suci, mangkana pangandikane sang Begawan Anoman:
“Ya jagad dewa bathara, gamblang pun kakang nggone nampa wedharanmu yayi. Sakbanjure, sumpinge si adhi ora beda karo sumpinge pun kakang kang sinebut sumping pudhak sinumpet.
nadyan dumadi dadi manungsa, nanging wong kang wis sesumping pudhak sinumpet mau kadunungan beda lan liya-liyane mengku kawruh tan prabeda panunggalane Sang Hwang Otipati. manungsa diwenangake ngawruhi dalaning gaib, manungsa diwenangake ngawruhi kahanan kang ora sakmesthine, manungsa bisa nyumurupi samubarang kang maksih aling-aling, manungsa diwenangake jagading asura, manungsa diwenangake ngawruhi jagading gandarwa,
Otipati iku ora gatra, ora gantha, ora wujud, ora cetha, gumelare dadi panguwasa gaib, yaiku kang sinebut Sang Hwang Otipat”
“Yen ngono kang kok karepake sinebut mengku kawruh panunggaling Sang
duwe panguwasa kaya Sang Hwang Otipati wenang yasa jagad?”
“Dudu mangkono kang tak karepake. Mengku kawruh panunggaling Sang Hwan Otipati tegese wis bisa ngrasakake pirang-pirang kang cinipta dening Sang Hwang Otipati. Manungsa kudu percaya marang panguwasa gaib, panguwasa agung, kudu keblat panembahe marang kang anyipta jagad, Hyang Maha Agung kang tetela sifate adil”
“Adile, sifat kang wis bisa dirasakake dening manungsa sadhengah. Yen ta kakang Anoman krasa sapa sing ngedhepake netramu, sapa sing nglakokake getihmu, sapa kang nglakokake napasmu, kabeh panguwasane Sang Hwang Otipati”
“Nek ngono apa iku makhluk kang dhuwur dhewe?”
“Yen kakang Anoman takon makhluk kang dhuwur dhewe ora bisa didumuk sarana cetha”
“Lha kok si adhi bisa angocap lamun iku kang anypta jagad?”
“Sing tak karepake anyipta jagad mau dudu kang yasa jagad kang gumelar iki, kang anyipta jagad mau kang wenang angiseni jagad”
“Wujude yaiku uripmu, uripku, uripe sadhengah”
“Weladalah jagaaad dewa bathara. Mangkono ta werdine sumping pudhak sinumpet”
**) Wonten candhakipun (“anting-anting panunggul maniking toya”)
menggah surasane sumping pudhak sinumpet, sang Anoman nglajengaken pitaken dhumateng san Bima Suci:
“Si adhi ngagem anting-anting panunggul maniking banyu, dayane apa lan mengku surasa kepiye?”
“Anting-anting panunggul maniking banyu aweh daya perbawa, perbawa iku tegese padhang. Sapa ingkang kedunungan anting-anting panunggul maniking banyu ora kasamaran nyawang sawiji-wiji, nadyan ingkang agal, ingkang lembut saniskara wus kecakup”
“Hmmmm mangkono yayi. Lha saiki, bedane apa yen si adhi kalung nagabanda yen pun kakang kok ora?. Kekalungmu kang rineka wujuding nagabanda tegese ula gedhe, iku biyen sing maringi sapa lan piye mungguh dayane?”
“Ora bisa tak kawruhi jer aku linahirake saka bungkus wis nganggo iki, dene dayane anyembuh rasa kewanen adhedhasar
wulan. Duwe sorot kang tan prabeda kaya padhange sang hyang wulan. Sorot ing kene dudu sorot kang bisa
iku warata saindhenging badan, rahsa iku amung nyawiji mapan ana memaniking karep”
“Jagad dewa bathara… pancen dhuwur temen bocah iki. Dadi umpamane nempuh bebasan kebo nusu gudel ora jeneng mokal, nyatane isen-isen kang kok anggo, si adhi bisa anggelarake sarana pratitis”
**) Wonten candhakipun (“paningset
sampun amedhar dhumateng sang Anoman menggah punapa ta werdine pangagem ingkang wujud pupuk
Nanging pranyata taksih wonten malih ingkang badhe disuwunaken dhumateng sang Bima Suci, punapa ta suraosing pangagem saklajengipun. Mangkana pangandikane sang Begawan Anoman:
cenenge piye antarane tali karo pasaban mau?”
“Manungsa adoh njajah desa milang kori anjalak paningal, nanging uriping manungsa ditaleni dening kodrate kahanan. Mula manungsa yen wis ngawruhi bab kaya kang wus tak kandhakake mesthi ora lali klawan asale. Manungsa kudu ngawruhi marang asale, asale tinitahake kudu bali marang kang nitahake. Manungsa kinodrat lair, urip lan mati, mati mono wus dadi pasangane ngaurip. Rehning PATINING MANUNGSA IKU AMUNG KANGGEG ANA ING RAGA, SUKSMANE KUDU NGADHEP MANEH ANA NGARSANE KANG AKARYA JAGAD. Mula sadurunge tekaning pati manungsa kudu wajib tata-tata aja nganti kenger keblating manembah, aja keblasuk ana ing jagading angkara murka, nanging meleng ing tekad sawiji tumuju marang karahayoning urip, wiwit saka tata trapsila nganti tekan panembahe, nganti mbesuk ndungkap kamuksane, saengga bisa mbedakake dununge kawula lan gusti”
“Kok disebut kawula lan gusti mau, sing disebut kawula iku sapa lan gustine sapa?”
“Saktemene iku amung wujude saloka, saloka iku bebasan. Dene kawula iku ingkang gumelar bisa kasat netra, gusti iku ingkang kineker ingkang wajib sinembah. AJA PISAN-PISAN KLERU PANEMBAH, MULA AJA NYEMBAH MARANG KANG SEJATINE DUDU SESEMBAHAN”
“Oo… ngono. Siji maneh dhi, banjur kampuh bang bintulu kang wujude abang, ireng, kuning, putih. Warna papat mau mengku surasa kang kepiye?”
“Abang dununge kanepson, ireng dununge kasantosan, kuning marang kabiraen, putih marang kasucen”
“Iya, amarga putih iku dhasar. Dhasar kang putih mono saktemene bisa didadekake apa wae miturut kang arep ndadekake, dene maknane yaiku wijining manungsa. Wijining manungsa sakdurunge kumrembyah wis urip luwih dhisik, bakal ala becike tumindak, nistha utamaning pakarti, gumantung ana panuntune lan gumantung ana panggulawenthahe, gumantung ana karepe”
“Lha apa ora kawasesa dening kodrat?. Kodrat iku kalawan uripe dhisik ngendi?”
“Kodrat mono saktemene ana loro. Siji kodrating kawasa, tegese linahirake wis kudu mengkono, upamane kayadene wong kang nandhang sukerta. Loro, kodrat amarga ketarik ing wewengkon, upamane nadyan wong mau suci nanging yen kengguh saliring panggodha bebasan mau wong ora dadi suci amerga kasempyok dening pirang-pirang durangkara kang anggung sumandhing”
“Jagad dewa bathara, yen mangoko nglakoni urip iku kudu ngati-ati. Dhuh yayi Bima Suci, ora bosen-bosen anggonku ngrungokake wejangane si adhi, lega rasaning tyas pun kakang, nadyan saktemene isih akeh kang bakal ingsun takokake. Nanging yayi, yen ta mung aku dhewe mengko liyane ora
Wong enom eyo apik ngesop. Pak Temuk wes ora keno mangan akeh.
acara acara papaji nahhh itu podo o bantu ojok iso ne bengak bengok hal sing gak perlu tapi nek enek kegiatan podo mlayu dewe dewe podo sibuk dewe dewe
Ooo cah gendeng iki enak e ngelek ngelek Muhammad. Kuwalat kowe!
Ndak ranggeh thuthuk saron tugel garane
(lakon : the dream of javanese inslander)
dhuwur lan adoh. Panganan kedhemenane yaiku kodok. Kajaba kuwi dheweke dhemen belalang, ulat wit, lan bekicot. Kuntul bersahabat karo kethek. Kuntul kerep ngewangi nggoleki tuma kethek. Nek lelungan adoh, kuntul biyasane maburke kethek. Ning, kethek sing licik lan khianat sanuli pengen enake wae.
Tau kethek ngresaya kuntul kanggo golek iwak neng siji kolam. Sawentara kuntul tandhang gawe, kethek pangan nganti wareg. Sakwise buyar, kuntul mung mbisa kanggonan sethithik, amarga sakanggonan wis disembunyikan luwih-luwih dhisik saka kethek. Dhuwur payon sing mangkana, kuntul wis mesti lara ati. Ning ora nganti ngongkonke hubungan. Dekne kabeh katon rukun-rukun wae. Nganti nang mubarang dina kethek pengen ngapusi kuntul meneh.
Kethek pengen lunga menyang pulau medang sing kenal buah sawonya. Ning kepriye carane kanggo bisa mrana amarga Kethek pitaya ora ana sijia saka kancane sing arep nyilihake prau marange. Siji-sijine harapan yaiku kuntul. Dheweke nggoleki budi kepriye ben kuntul arep maburke dheweke menyang
tembung kethek. “sanganti neng medang mengko aku arep nggawe prau saka lemah liat”. “apa Kethek saiki wis ngono pinter dadine bisa membikin prau?” Takon kuntul karo nada ora ngandel.
“wis suwe aku lunga menyang negeri wong-wong pinter sinau nggawe prau. Saiki aku anyar bisa nggawe prau saka lemah liat”, jawab kethek. “sing penting, kuntul kudu ngewangi aku ngumpulake lemah liatnya,” banjur kethek.
sing ngijo. Neng dhuwur geger kuntul, kethek wis membayangkan buah-buah sawo sing harum ambune lan legi rasane. Kethek ngongkon kuntul mabur luwih cepet. Ning, apa daya. Kuntul kecapaian, ora bisa mabur luwih cepet meneh. Apalagi kethek terus-nerus ngajak catur-gunem karo linggih enak neng dhuwur geger kuntul. Karo turah tenaga sing ana, akhire dekne kabeh nganti menyang pulau medang. Karo napas terengah-engah kuntul mendarat karo slamet. Dekne kabeh ngaso sedhela menikmati pemandangan becik neng pulau sing sunyi kuwi.
Sawentara kuntul isih kelelahan sakwise mabur karo bubuh awak kethek sing abot. Kethek wis ana ing dhuwur wit sawo karo rai berseri. Dheweke melompat saka wit sawo sing siji menyang wit sawo sing liya.
dheweke nangkep kepiting cilik sing liwat neng cedhake. Ning, amarga kuntul ora biyasa pangan kepiting, wetenge krasa radha mual. Sawentara kuwi, kethek wis keturon neng dhuwur wit. Wetenge katon mbiru tanda
Panjenengan remen ngrambah jagading “dunia maya”, samenika internet sampun dados barang kang limrah lan boten aeng malih kados-kados sampun rumaket minangka kadang. Internet saged minangka papan kangge madosi informasi Kawruh menapa kemawon ingkang wonten sakupengipun kita.
Kangge para pandhemen Facebook lan situs jejaring sosial sanesipun kados dene yahoo, koprol, tagged, twitter, lan panggenan utawi situs chatting sanesipun samenika saged ngginakaken aksara Jawi kangge posting update status. Sinaosa taksih winates namung kangge komputer kanthi browser mozilla firefox, nanging sampun saged suport ing linux boten namung windows kemawon.
Wonten ing facebook kathah grup ingkang mligi kangge sinau maca lan nyerat aksara Jawi, sumangga kangge gladhi saged mlebet kemawon minangka anggota grup.
Supados komputer panjenengan saged kangge nampilaken lan nyerat aksara Jawi mila kedah kainstal rumiyin aksara carakan anyar tuwin keyboardipun, kanthi download wonten link
Kangge pangeling-eling menawi panjenengan sampun kasil nginstal, panyeratipun ing samangke supados boten ketingal tumpuk menawi gantos baris kedah mawi tombol shift+enter dipuntekan sesarengan kangge pindah baris ngandhapipun.
Wandi thok Says:	Oktober 27, 2009 pada 9:19 pm Aku yakin, bejitu TEKABE RAWUH, mas Wisnu enggal-enggal
aku saiki nanggis mergo kelilipan.... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
sing ngalah kie lho... po ra kuwalik... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo 4
>Wirausaha Online Modal Nol Rupiah
dicekel neng Ngayogyakarta dina Selasa (25/8/2015) wingi. S diduga due hubungan karo wong telu sing sadurunge wis dicekel neng Solo, Jawa tengah, pirang-pirang ndina nuli.
"Iki pakoleh pengembangan kasus sing neng Solo,"
taun) lan Giyanto alias Gento neng Solo.
Dekne kabeh ngrencanake njebloke bom neng pirang-pirang panggonan. Yaiku kuil Budha Kepunton ing Solo kaitane karo isu Rohingnya, Mapolsek pasar Kliwon lan kantor polisi liya neng wilayah Surakarta, mawa gereja neng wilayah den samya.
Dekne kabeh cawise mileh wayah aksi nang tanggal 17 Agustus 2015 utawa pas nang pengetan dina kemerdekaan Indonesia kanthi njebloke bom sing dikendhalekne kanthi sistim timer.
Informasi sing diklumpuke menawa S sadina-dina njaga konter hanpdhone duwe Ibad karo dicurigai melu ngewangi ngrakitan bom.
Luwih banjur Suharsono nggamblangna, saka informasi neng lapangan S nduweni kabisan ngrakit bom. "Indikasi (katut) jaringan kuwi, kabisan neng bidang kuwi (ngrakit bom)," turene. wektu iki,
Nanging aku amung biso nggonku nyimpen roso,
Nandang roso kangen, kangen marang sliramu..
Nangis sak bendino aku nganti asat eluhku,
Wong ayu sak tenane aku ngerti roso atimu,
CANDHI SINGHASARI, TAMAN BOBOJI LAN CANDHI SUMBERAWAN.
ana ing pinggiring samodra kidul kalebu wewengkon desa Kalak,
Dr. E. Zaenal Arifin, M. Hum pangrimbaging tembung
Jawa tembunge ambara utawa umbara, ing basa Jawa tegese uluk, awang-awang, lelana, nguja (CF
Winter, 49). Pangrimbaging tembung-tembung kang kaya mangkono mau diarani
yaiku proses morfologis kang ngowahi leksem utawa gabungan leksem dadi cekakan.
Lang bonang kumtasbir = walulang kebo lanang dikum,
tembung nganggo cara analogi, yaiku ngrimbag tembung mirid saka
68. Wong wadon lacur ing ngendi-endi— Di mana-mana perempuan lacur
Tombo ati iku limo perkarane1. Moco Qur'an Lan Maknane2. Sholat Wengi Lakonono3. Wong Kang Sholeh Kumpulono4. Kudu Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe
Kawignyane Wong- Agung puniki pan sedasa warn yen tan bisa, nistha kuciwa dadine, dhihin karem ing ngelmu, kaping ­kalih
pitune kudu wruh ing- gendhing, kaping wolu apan kudu bisa, tembung kawi tembang gedhe, ping sanga bisa iku, olah yudha gelaring jurit, wignya angadu bala, ping sadasanipun,limpat pasanging grahita, wruh sasmita traping kramaniti ; wruh saniskareng- basa.
ponang Liman (8), Lan Turangga (7) , Angrasa (6) Wani (1), Kangjeng-Pangeran Dlpatya, Arya Amengkunagoro, sampun nekad karsarnipun, pisah lan rama sang
Gusti (R.M. Said) kawula di­utus pamanda
iso ngene piye sig..??
kok iso ono “balas” ngene ki…
piye sig carane..???
fauzansigma berkata:	Juli 15, 2009 pukul 1:12 pm	sing monyet sopo
OthersAtur Pasrah Pengantenatur pasrah pengantenPanganggening Basa Jawi Ingkang Laras Lan Leres Dening Drs. Krt. Supardjo Hadinagoro, M.hum.Diterbitkan pada Saturday, 8 April 2017 Pukul 2.12Pambuka Ngantos dumugi ing titi wanci wekdal punika, basa Jawi minangka salah satunggaling basa dhaerah ing Indonesia taksih dipunangge dening bebrayan Jawi wonten ing pasrawungan. Kajawi wonten ing ….-
kanggo aku luwih angel tinimbang Basa Indonesia. Nanging amarga aku iki wong
Jawa, lan calon guru Basa Jawa, mula kudu bisa nyengkuyung ngrembakakake karya
njangkepi ayahan mata kuliyah GEGURITAN jurusan Pendidikan Basa dan Sastra Jawa
ing IKIP PGRI Semarang, awit saka paribasan “ Yoga anyangga yogi “, kang ateges
murid nirokake piwulange gurune “. Lan tujuan umume kanggo melu nyambung umure
Ing wusana, akeh kurange saka tulisan geguritan iki,
mula aku nyuwun panyaruwe saka kanca – kanca lan para pamaos.
kanggo mujudake buku iki. Mula aku ngucap maturnuwun kang saakeh – akehe kanggo
SWT amarga awit ridhanipun aku bisa ngrampungi ayahan iki.
Ibu, Adhi, lan kulawarga aku kang wis nyengkuyung marang karyaku lan kang
Nuning minangka dosen mata kuliyah geguritan kang sampun mbimbing lan uga
Mung mikir kasenengan dhiri Rakyat sangsaya sengsara
maca kanthi gemi setiti lan ngati – ati.
sunah lan maca Qur’an Allah
Yen bias gawe pralaya Ngandhut bahan sing bahaya.
kaukir ayat – ayat Al – Qur’an
Laily (Zakiyah/Lely/Lalik/Lelik ) lair ing Batang, 24 Maret 1992, anak pambarep
tulen. Sawise lulus saka SMA Negeri 1 Subah – Batang taun 2010, dheweke
Sastra Jawa (PBSJ) kang wektu nulis geguritan iki lagi semester 5B .
têtuwuhan sing umure ora nganti puluhan taun (katès, gêdhang). 4 Pala kirna = têtuwuhan wohe gumantung sing bisa nganti puluhan (atusan) taun (nangka, durèn lsp). 5 Pala kêpêndhêm = têtuwuhan wohe ana sajrone lêmah (dianggêp woh), kayata:
Alang-alang. 1 Alangalangkumitir = kahyangane Sang Hyang Tunggal. 2 Ora ngrêti alang-ujure = ora ngrêti sing njalari anane kadadean; ora nyipati patine. 3 Sing malang-malang putung, sing rawe rantas = kabèh sing ngegol-goli disirnakake.
Bawang. 1 Bawang lanang = bawang cilik tanpa siyungan. 2
sing embet-embetan tanpa wasana. 2 Bathok bolu isi madu = wong asor, nanging sugih kaluwihan.
Dhadhap. 1 Dhadhap kêtuwuhan cangkring Bs = prakara bêcik ana sing njalari ala. 2 Suta, Naya, Dhadhap, Waru, Niti Pt = ngandhakake wong sing durung ngrêti jênênge. 3 Mbok randha Dhadhapan Bb = randha sing dingèngèri Dèwi Sêkartaji (Kèn Limaran, Candrakirana).
rupane. 2 Sadulur jambe-suruh Pb = dudu sadulur, nanging manjing wis dadi sadulur. 3 Dakkinange jambe suruhe Pt = dak lamare.
Jamur. 1 Jamur tuwuh ing waton Bs = samubarang sing elok alangka. 2 Arêp jamune moh watange Pb = gêlêm ngrasakake enake
jarak mrajak, tunggak jati mati Bs = turune wong asor dadi gêdhe, turune wong luhur dadi cilik. 4 Keyong gondhang jarak
gadhung = ijo-nom. 2 Ula gadhung = ula awarna ijo. 3 Digadhung = diêndêmi gadhung: entar: diapusi. 4 Gadhung-mlathi = corake ikêt (ijo ing têngahe putih). 5 Gulune
bosok galih asêm Pt = unèn-unèn sing lumrah iucapake[2] manawa wong kêpêthuk mayit kang arêp dikubur.
Kacang. 1 Kacang mangsa tinggala lanjaran Bs = wêwatakane bocah lumrahe padha karo wong-tuwane. 2 Wêdhus kacang Pt = wêdhus cilik. 3 Taine ana kacange dicuthiki Pb = wong kang petung bangêt marang bandha (cêthil bangêt), nganti dilakoni atindak nistha. 4 Kêmbang-kacang Pp = perangane wilahan kêris ing sandhing lambe-gajah. Uga arane lagu (kroncong).
Kêdhêle. Esuk kêdhêle sore tempe Pb = gunêm
wong sèkèng darbe panjangka gêdhe; panjangka sing ora majad, nglêngkara.
Lêmpuyang. Durung ilang pupuk-lêmpuyange Pb = dipadhakake bocah cilik (durung duwe pangalaman).
Lombok. 1 Lombokên = krasa panas marga mêntas nggêpok lombok. 2 Kapok lombok Pt = kapok sadhela banjur wani manèh. 3 Lombok rawit = lombok cilik (nanging pêdhês bangêt).
Lumbu. Enggak-enggok lumbu Pb = mung manut marang
Gupak pulut ora mangan nangkane Pb = rêkasa ora kêpanduman pituwase.
Nila. Embuh si nila êmbuh si êtom Pt = yèn wong nyatur alaning sadulur, sing luwih ala êmbuh sing dicatur êmbuh sing nyatur. 2 Nila-krama Kw = takon kanthi urmat. 3 Anila Kw = angin (padhalangan: patihe Prabu Sugriwa ing Guwakiskêndha sing nyedani Patih Prahastha ing Alêngka). 4
silahe ratu (wayang); uga atêgês: pari-sarunge. 5 Wong wudunên iku sugih pari Bld = paringisan (kêrêp pringisan, yaiku manawa wudune kêgêpok apa-apa). 6 Pari-krama Kw =
panêmbunge kanthi sêmbranan (kaya ora tênanan). 14 Wadung pari Ws = ani-ani. 15 Sapari-polahe = sabarang tindak = tanduke. 16 Yèn ana gawe pari gawe = yèn ana bab sing kudu ditandangi. 17 Parikêsit = ratu Astina putrane Abimanyu; arane corak bathikan.
Pudhak. 1 Kempole ngêmbang pudhak Cd = awarna putih. 2 Pudhak sinupit Pt = dodotan ing sisih têngên mung sadhuwur dhêngkul. 3 Tunjung putih sêmune pudhak sinumpêt Pl = pralambange
perangane awak sisih dhuwur obah ngiwa-nêngên (kaya obahe pucang marga kanginan, pantiyang-pantiyang). 2 Mucang Kw = nginang. 3 Sêkar pucang Ws = mayang (ukara candhake: sèwu bêgja kêmayangan). 4 Pucangan = patrape Dèwi Kilisuci utawa
saparo kanggo Pandhawa, sing saparo kanggo Kurawa).
Singgang. Gambrèt singgang mrakatak ora ana sing ngênèni Bs = prawan kênès ora ana sing nglamar, marga ora ana priya sing gêlêm ngalap bojo.
Suru. Kêpêngkok pagêr suru Pb = nêmu rêribêd dadakan. (Suru = bangsane wit cocor-bèbèk).
Suruh.1 Suruh ayu Pt = suruh pilihan dianggo sajèn utawa srananing dhukun. 2 Grêgêt-grêgêt
wong loro sing kaananing laire, rupane lsp. katon beda, nanging darbe tekad padha (kayata: Krêsna karo Janaka).
Têbu. 1 Maling nêbu sauyun Pb = wong-wong nunggal saomah sing atawak ala kabèh (maling, kècu, garong, tukang kutil lsp). 2 Têbu tuwuh socane Pb = prakara wis bêcik banjur ana sing nyetani. 3 Milih-milih têbu Pb = nêdya milih sing luwih bêcik jêbul malah olèh sing luwih ala.
Têki. 1 Rai têki Pb = ora idhêp isin. 2 Cobolo mangan têbu Pb = bodho bangêt (gêblêg) ora pantês mangan sêga, pantêse mangan sukêt (têki). 3 Emping têki = êmping saka bonggoling têki (luwih larang tinimbang êmping mlinjo, lan luwih enak).
pagawean sing gampang bangêt ditindakake. 2 Timun wungkuk jaga imbuh Bs = wong bodho (dudu wong sing kalêbu pêng-pêngan)
Timun mungsuh durèn Bs = wong sèkèng mêmungsuhan karo wong santosa. 5 Timun wuku gotong wolu Pl = pralambange R. Sutawijaya (
Buyut Wirasraba, Ki Panjawi, Tumênggung Mayang, Adipati Batang lan Pangeran Made Pandhan.
Cêpaka. 1 Katon cêpaka sawakul Pt = disênêngi dening wong akèh. 2 Nyandhunga cêpaka sawakul Pt =
Kawak uwi Pt = wong tuwa bangêt (wis ora ana kanggone). 2 Lilit-uwi = tali iratan pring sing diplintir. 3 Tumbak lilit-uwi = tumbak sing landheyane diêcèt lorèng-lorèng.
katak (dumunung ing cangklakaning godhong). Widara anyang. Pucung kluwak. Gêbang krandhing. Bêngkowang bêsusu. Pandhan
Babal. Babal bundêr manglung kali Ws = êlo, lumrahe ukara candhake
Mbathok mangkurêb Pp = wangune dalan ing têngah dhuwur. 3 Bathok bolu isi madu Bs = wong asor. nanging sugih kapintêran.
Bêras. 1 Bêras wutah arang mulih ing takêre Bs = samubarang sing wis owah ora bisa pulih kaya maune. 2 Dudu bêrase ditêmpurake Bs = udhu rêmbug sing ora
Duk. 1 Duk sandhing gêni Bs = wanita kumpul priya (gampang tuwuhe panggodha). 2 Duk ing nguni Kawi = dèk biyèn.
Gabah. 1 Polahe kaya gabah diintêri Cd = padha uyêk-uyêkan bingung pating bilulung. 2 Gabah sinawur Pb = wong sing ora duwe papan tartamtu. Uga arane coraking bathikan. 3 Gabah arang = bêras sing
moh nyuwèk Pt = wis wêgah sapa-aruh. 2 Lawas-lawas kawongan godhong Pb = wong ngabdi lawas-lawas mêsthi ora kanggo. 3 Cangkêm rusak godhong jati krasa opak Pb = sanadyan barang sing ora pantês dipangan mêksa dipangan, saking nggragase. 4 Aling-aling godhong waringin Pb = nutupi panggawene ala nganggo cara sing gampang dingrêtèni dening liyan. 5 Kaya ngandhut godhong randhu Pb = rêmbuge mencla-mencle.
sing wis mati. 4 Nggugat kayu aking Pb = nggugat wong sing wis mati. 5 Wastra bêdhah kayu pokah Br = kêtaton nganti putung balunge. 6 Kayu buntêl
Kawul. Ngagar mêtu kawul = nggêgasah, ora pasah.
Kêmarung. Ngrêgêm kêmarung Pb = momong wong sing angèl watake lan bisa mbêbayani (
tansah diucapake. 4 Kêmbang sêpasang = anak 2 wadon kabèh. 5 Kêmbang paès = kêmbang sapisanan (lumrahe ora dadi woh).6 Kêmbang-asêm = ulêse
mijiki pangantèn utawa dianggo sajèn). 13 Aras-kêmbang = gampang tampa sihing liyan (bêndarane, panggêdhene).
Kêcik. Kêcik-kêcik yèn wudhu Pb = sanadyan barang
pangantèn, yèn tumrap layon (wong mati) diarani gagarmayang. 3 Mayangkara = Anoman. 4 Disêndhal mayang = dicabut ngêgèt (tumrap nyawa). Mr. kaca 74.
Mêndhang 1 Mêndhang kêbaratan Br = kleyang kabur kanginan, wong ngulandara. 2 Mêndhangkamulan Pd = kraton sing dhisik dhewe ing Jawa-Wetan dumunung ing puncake gunung Mahendra (Lawu), sing jumênêng Ratu Bathara Guru, patihe Rêsi Narada. 3 Mêndhanggana Pd = kratone Bathara Indra nalika jumênêng Ratu ing puncake gunung Sêmèru ajêjuluk Maha Raja Sakra. 5[3] Mêndhangpura Pd = kratone Bathara Wisnu nalika jumênêng Ratu ing puncake gunung Slamêt (wukir Gora sakidul Têgal) jêjuluk Maha Raja Suman.[4] Mêndhanggora Pd = kratone B. Bayu nalika jumênêng Ratu ing puncake wukir Karang (ing Pulo Bali) jêjuluk Maha Raja Bima.[5]
Sada. 1 Sada lanang = sada sing ana kasiyate. 2 Kêndhalisada = padhepokane Anoman. 3 Nguyuh
bocah wadon uga ditêmbungake: pêcah pamore). 3 Kasur-sari = paturon sing endah (mawa kasur lan sinêbaran sari utawa kêmbang). 4
minum sasloki (cahyane sumringah kaya sarining kêmbang). 12 Srigunung = katone bêcik manawa saka kadohan, kosok-baline: Sri-taman utawa sripante. 13 Jinêm-sari
ing kahyangane Wisnu;uga arane patamanane para ratu sing katitisan Wisnu, uga arane kêbon kewan ing Sala (madêg taun 1901).
Sêkar. 1 Sêkar kadhaton = têtunggule para putri ing kraton, yaiku: putri kang sêpuh dhewe miyos saka pramèswari. 2 Sêkartaji Bb = putri Daha kang uga asma Candrakirana kagarwa Panji Putra ing Jenggala. 3 Sêkardwijan Pd = jaran sêmbrani titihane Wong Agung Menak. 4 Sêkar Wijayakusuma Pd = kêmbang sing diênggo sarat jumênênge Ratu (Solo lan Yogyakarta), pamêthike saka pulo cilik
Tunggak: 1 Tunggak kêmadhuh Bs = tilas mungsuh utawa maru. 2 Ditunggakake Pt = dianggêp tunggak, wong sing disapèlèkake bangêt. 3 Nunggak sêmi Pt = nganggo jênêng (pangkat utawa sêsêbutan) padha karo wong sing digênti. 4 Nunggak bojo Pb = ngrabèni randhane sadulur tuwa. 5 Ukiran tunggaksinêmi = ukirane kêrsis Ki Sangkêlat (
tansah didahna saka awakku (aja nganti nyêdhak marani aku).
Woh. 1 Ngundhuh wohing panggawene Pt = wong iku mêsthi nampa olèh-olèhane panggawene. 2 Sawat abalang wohe Pb = ngarah wanita sarana lantaran sadulure wanita sing
sing bisa kacakan robing sagara. 8 Alas pajatèn = alas sing ditanduri jati. 9 Alasane ora maton Pt = pawadane ora gumathok,
olèhane. 2 Surak mbata rubuh Pp = surake wong akèh bêbarêngan. 3 Mantu mbata rubuh Pb = mantu luwih saka siji dibarêng. 4 Tulisane mbata sarimbag Pp = tulisan Jawa sing awangun pêsagèn-pêsagèn (ora ngêtumbar). 5 Sitinggil binatarana Pd =
yèn ditêrak nyilakani. 8 Dadia dalan suthik ngambah Pt = wis moh sapa-aruh.
Desa. 1 Dêsa mawa cara, nagara mawa tata P = siji-sijine panggonan nduwèni tata-cara dhewe-dhewe. 2 Ngambah desa milang kori Pb = njajah têkan ing ngêndi-êndi, nganti têkan papan sing cilik lan sêpi uga diwigatèkake kaanane.
Jagad. 1 Jagad-traya Kw = jagad têtêlu (donya, swarga, nraka). 2 Jagad-pramudita Kw = jagad pramuditaya = jagad rat. 3 Jagadnata = Bathara Guru. 4 Jagad dewa-bathara Pd = têmbung sabawa, diucapake manawa krungu lêlakon utawa sumurup kadadean sing ora agawe sênênging ati. 5 Kang Murbèng-jagad = Gusti Allah. 6 Sapujagal = godhong kelor; uga arane mriyêm (ing Solo). 7 Lêlêthêk rêgêding jagad Br = gêla-gêlahing bumi = wong ala (durjana lsp). 8 Pancuran mas sumawur ing jagad
grawah ora mili Bs = katone loma, satêmêne cêthil. 3 Srama pinggir jurang Pb = pawèwèh sing bisa agawe cilakane wong sing wèwèh lan uga wong sing diwènèhi. (Kajaba pawèwèh sing adhêdhasar T.S.T.).
Gili. Wong sing lumaku nggili Pp = ndlidir tanpa pêdhot.
gunungan Pb = bathuk sing ing dhuwur sêmu lancip (kaya gunungan wayang). 5 Ngontrakake gunung Pb = misuwur bangêt, nggumunake bangêt, kayata: wong sèkèng bisa ngasorake wong sêntosa, wong bodho bisa ngasorake wong pintêr lsp. 6 Wong gunung, adoh lêsung cêdhak lutung Pt = wong gunung kurang ngrêti udanagara. 7 Bocah gunung mêthik kêmbang kliru mbayung Pt = priya cubluk milih wanita (jodho) sing bêcik kliru olèh wanita ala. 8 Gunung gêni = gunung sing ngêtokake gêni. 9 Gunung guntur = arane tênunan (lurik). 10 Gunung sapikul = arane ali-ali amripat têlu (mripat sing têngah
sing lancip, maksude; icipana. 14 Sri gunung x Sri taman.
Kawah. 1 Banyu kawah Pt = banyu sing mêtu saka guwa-garba ing sadurunge bayi lair. 2 Kakang kawah adhi ari-ari Pt = tinimbang jabang-bayi, laire banyu kawah luwih dhisik, ari-ari luwih kari. 3 Bubak-
Kutha. 1 Mbêguguk ngutha watu Pb = kêlantur: mbêguguk ngutha waton = mbangkang ing parentah. (Kutha = bètèng). 2 Akutha saksi Pb = sumendhe ing paturaning
Lurung. 1 Lurung buntung Pb = narka durjana ora bisa nglari, dadi tanpa cihna. 2 Sadawanane lurung isih
d) Lunga pêrang putung watange = Radèn Patah mêrangi para bupati
Pangeranpati putrane Mangkurat Têgalarum nalika ndhèrèkake lolose ingkang rama kanthi panggalih
m) Panji loro sêmune Pajang – Mataram = pralambang anane ratu loro, yaiku Sunan Pakubuwana III lan Hamêngkubuwana I.
n) Rara ngangsu randha loro anututi pijêr atukar = satriya oncat saka kraton (Radèn Mas Said?) ditututi wadyabalane ratu loro (R. M. Said jumênêng ing
Rat. 1 Sajagad-rat = sajagad kabèh. 2 Kalokèngrat Kw misuwur ing jagad. 3 Musthikèngrat = kang pinunjul dhewe ing jagad; uga atêgês: arane têmbang Gêdhe (laku 15. pêdhotan 4.4.7). 4 Kaum ningrat = bangsa luhur, kosok-baline: kaum krama. 5 Murdaningrat Kw kêpalaning jagad, sing ngratoni jagad. (Sing dicaritakake mangkono kayata: Ramawijaya). 6 sastrajendra ayuningrat, pangruwating rasêksa-diyu Kss = piwulang (ngèlmu) linuwih sing agawe tata-têntrêming jagad, nyirnakake dur-angkara-murka. 7 Suradira jayaningratlêbur dening pangastuti Kss = supaya bisa dadi wong kuwasa (jaya, mênang) bisa ngêrèh jagad, kudu wani mêpêr kamurkan, lan kamurkan bisane lêbur dening panêmbah (darma panggawe bêcik).
Jagra angkara = njaga kamurkan, mêpêr hawa-napsu. Winangun = ditata. Sarjana marjayèng wèsthi = wong linuwih (bisa) nyirnakake bêbaya (yaiku kamurkan). Puwara kasub kuwasa = wasana misuwur kuwasa. Wasita jro Wedha = wêwarahsajrone buku piwulang luhur. Ring janma di kang winangun = marang wong linuwih kang wis ditata uripe (ora angkara-murka). Kumênyar wimbaning rawi = gumêbyar kaya plêthèking surya. Prabangkara dumipèng rat = sorote nyunari jagad. Menang kang sarwa dumadi = cêtha kabèh saisine jagad. Ambêk santa paramarta = (wong sing ora angkara) watake alus agawe adhêming liyan.
mangsa Kasa akèhwit-witan sing brindhil (godhonge rontog). 2 Sotya sinarawèdi Cd = mangsa Dhèstha (Kasawelas) akèh manuk ngloloh.
ana teh sing digawe cha yen (es teh), cha ron (teh panas)dsb….[cha=teh]….rasane beda….tak goleki ning supermarket gak ono sing dodol.
ning resto PHUKET jogja teh-e ora koyo ning Bangkok, lagi wingi kancaku ngandhani nek teh-e kuwi wis campuran
aneh…koyo jamu…suwe-suwe enak..koyo juga teh jepang…pisanane aneh amis-amis…suwe-suwe yo enak 😀
Lir-ilir, Lir-ilir,Tandure wus sumilir,Tak ijo royo-royo,Tak sengguh penganten anyarCah angon - cah angon,Peneken blimbing kuwi,Lunyu-lunyu yo penek'en,Kanggo mbasuh dodotiraDodotira - dodotiraKumitir bedahing pinggir,Dondomono, JlumatonoKanggo seba mengko soreMumpung jembar kalangane,Mumpung padhang rembulaneYo surak'o surak hore....____Walaupun hanya bersifat tembang 'dolanan', Tembang "Lir -
Ing alas, ana Kelinci misuwur bisa mbukak cepet banget. Panjenenganipun julukan runner paling cepet ing alas, malah kabeh kewan uga ngakeni iku. Nanging sayangé, duwe Fame ing Kelinci ndadekake wong dadi gumunggung lan amba tumuju. Panjenenganipun tansah umuk kemampuan ing ngarep saben kewan ing sasi wong. Panjenenganipun tansah mlayu cepet, supaya lebu miber watara lan digawe kewan ing laluinya bakal mati.
Ing sawijining dina, ana klompok kéwan sing padha imbal. Padha joked lan sambungan crita bab crita lucu padha wis tau ngalami. Kéwan padha penyu, snails, lan uga Snail. Nanging tengah Dagelan kelangan-kelangan, dumadakan Kelinci teka lan mbukak cepet. Bledug Course kloter ndadekake trio iki watuk.
"Hi Kelinci .. kita ngerti sing bisa mbukak cepet, nanging yen sampeyan bisa uga appreciate kanca watara sampeyan?". Matur penyu karo gangguan. Ngorong marang pangandikane tortoise, Truwelu mandegake lan nyedhaki wong-wong mau. "Sapa ngapa? Apa aku kudu ngrungokake tembung saka komunitas kewan alon kaya sampeyan? Sampeyan kudu wis cemburu amarga sampeyan ora bisa mbukak minangka cepet kaya aku iki, lan mung bisa penjilat alon adoh. Hahahaha ..". Tinimbang moyoki Kelinci tembung.
Krungu taunts Kelinci, tortoise dadi ngamuk. Durung nampa sing piyambakipun lan kolega ing dilecehke supaya. Sampeyan ora njaluk Kelinci rumangsa .. Yen kowe wani, ayo kang lomba. Aku manawa aku bisa kanggo ngalahake sampeyan .. ". Tantangan penyu. Hearing sing tantangan, Kelinci ngguyu karo sikap ngina." Sampeyan? Ngalahake kula? hahahaha .. Sampeyan durung turu, nanging wis delirious. Dhasar penyu bodho .. Wah, supaya njaga jeneng apik amarga impudence Panjenengan, akau'll menehi wulangan ing meaning kamenangan lan kacepetan. "Wangsulane Kelinci.
Pungkasanipun, padha mutusaké kanggo lomba. Snails njabat minangka hakim ing baris wiwitan, nalika snails padha ing baris Rampung kanggo ngawasi sing pisanan. Lan lomba iki diwiwiti. Kelinci gampang mimpin lomba, mlaku adoh ahead saka tortoise alon crawling. Iki ndadekake ngguyu Kelinci malah ngina, nanging tortoise tetep nyoba lan ora bakal nyerah. Dheweke isih mlayu karo kabeh kang, ketjobo kanggo marga saka awake lan kanca-kancané.
dongeng bahasa jawa kelinci lan bulus menceritakan tentang kisah keduanya, selamat menyimak kembali.
Mirsani ono bulus, njedhul maksud kepengin weruh ing ati Kelinci. Bener, kurang sawetara langkah adoh Kelinci wis ngrambah ing baris Rampung. Nanging kepengin dipoyoki tortoise luwih saka iku, banjur mutusaké kanggo ngaso ing sangisore wit cedhak baris Rampung. Lan nalika tortoise wis urip sawetara langkah adoh saka garis Rampung, bakal cepet sadurungé iku. Mesthi iku mesthi bakal nggawe penyu ora kentekan niat menyang lan bisa taunting wong ing ora.
Ing kadohan, tortoise isih nyoba kanggo mbukak liwat mundur. Ngetokake profusely, nanging iya ora memperdulikanya. Apa maneh nalika kadohan Dèkné weruh Kelinci sing ngaso ing sangisore wit minangka yen taunting wong, nggawe penyu njupuk bungah lan tansah mbudidaya. Penyu Kangge, kelinci wis nunggu ing wit-witan dadi banget bosen. Amarga langkah penyu sing cukup alon, iku njupuk wektu dawa kanggo penyu teka ing baris Rampung.
"Ah .. supaya ngantuk .. Luwih aku turu kanggo nalika ngenteni penyu teka kene. Denagn mindhah supaya alon, njupuk wektu dawa kanggo wong kanggo nyekel kula." Ngandika Kelinci lan banjur ambruk asleep. Nanging online wonten ing wit cantik kelangan ing ditambahaké karo breeze ndamu lanang cantik seger, digawe Kelinci cukup soundly asleep. Malah panjenengané ora weruh nalika Turtle malmpah kepungkur. Nalika dheweke tangi munggah, iku kasep. Penyu wis menapakan langkah terahirnya tengen ing baris Rampung supaya Kelinci ora bisa ndhisiki iku. Pungkasanipun, Kelinci arrogant dikalahaké déning tortoise.
banyu, aggènipun winardèn makatên punika, dene manusa asal saking kanyatahaning banyu.
http://www.solopos.com/forumwayangSugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjanandhalangindonesiawayang.comtrianjarpriyanta.wordpress.com/
Manungsa puniko kedah sumerep ing Baitu’llahipun, badanipun manungsa puniko Baitu’llah ingkang sayektos, yasanipun ingkang moho kuwaos, milo kedah dipun rekso. Sinten sumerep asaling badanipun, sumerep budi-hawanipun inggih puniko ingkang saged kangge tulodo.
Jagad puniko raganing gusti ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibing manungsa manut datheng eling budi karepan lan kawruhipun.Jagading manungsa puniko sampun mengku alam sahir kabir, sampun pepak: akhirat, swarga, neraka, arasj kursi. Pejahing manungso ingkang utami puniko nemahi tigang perkara: putus, tilas, pulih. Wujudipun risak, nanging ingkang risak naming ingkang asal saking roh idlafi, uripipun langgeng naming rogo pisah kaliyan sukmo.
Dene gusti allah puniko mboten kanta mboten warna, wujudipun naming asma, nglimputi wonten donya tuwin akhirat, tepangipun amung kados cahyaning lintang lan rembulan. Kepanggihe cahyo murub dados satunggal, mboten pisah mboten kumpul, tebih mboten mawi wangenan, tebih mboten panggihan. Naming dzatipun nglimputi sadaya wujud.
Manungsa raganipun asal nutfah, sowan hyang latawalhudja, manawi panggenan sampun sepuh, nyuwun ingkang enggal, dados mboten wongsal-wangsul ingkang dipun wastani pejah gesang.Urip tetep langgeng mboten ewah gingsir, ingkang pejah naming raganipun, manawi raganipun sampun sepuh, sukmanipun medal, nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang samoun sepuh. Nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manungsa puniko langgeng mboten ewah gingsir. Inking ewah puniko makaming raos rogo wadag ingkang asal saking roh idlafi.
Jagadipun tiyang puniko guwo sir cipto namanipun, dipun bekto datheng pundi-pundi mboten ewah, umuripun sampun dipun pastekaken, mboten saged ewah gingsir, sampun dipun serat wonten lochil-makful. Bejo cilakanipun gumantung wonten ing budi nalar lan kawruhipun.Raga puniko dipun ibarataken baita, dene sukmonipun inggih tiyang ingkah wonten baita wau, inking nedahaken pandomipun, manawi baitanipun lumampah nangging salah pandomipun tamtu manggih celaka, baita pecah tiyngipun rebah. Pramilo kedah mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, padeso kawruh ingkang katah, kawruh nyoto ingkang sampurno. Kawruh kasunyatan ingkang saged kangge sangu gesang, gesang langgeng ingkang mboten saged pejah.
Madosi asal mulaning dumadi, kasunnyatan jati. Ngelmuning gusti allah puniko sampun wonten githokipun piyambak-piyambak, wujudipun puji tok, dudu puji karenteging ati, dudu puji ingkang metu saking lesan, nanging puji jatining kawruh, kang ngawruhi sejatining urip, urip dadi wewayanganipun dzating pangeran, manungso biso opo? Mobah mosik mung sadremo nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku metu seko ing osik, osik metu soko ing cipta, cipta metu soko ing karep, karep metu soko ing budi, budi iku dzate kang maha agung, Agung iku wis samekto, tanpa kurang lan wuwuh, ora arah ora enggon. Mboten tebih mboten celak, kita wayanganipun wujud sipating sukmo, dipun anggep sariro tunggal, budi hawa badan. Tiganipun sareng tumindakipun, mboten pisah inggih mboten kumpul. Kantun asmo nglimputi badan, mboten enem mboten sepuh, mboten pejah mboten gesang, gesangipun nglimputi salebeting pejahipun. Pejahipun nglimputi salebeting gesangipun, langgeng salaminipun,
Mungguh dasaring kawruh ono sak perangan perkoro:Sarak yaiku sataring ngaurip yoiku: nampik-milih, iktiyar lan manggaota.
Sari’at yaiku saringane kawruh agal-alus.
Tarekat yaiku kang nimbang lan nanding bener luput.
Hakekat yaiku wujud kersaning Allah, ingkang ngobahake sarto ngosikake budi, eruh ora kasamaran ing sawiji-wiji.
Milo wajibing manungso nyinau warna-warna sastra paringe kang maha kuwoso supados sugih pangerten lan elingan, saiggo mangerti dawuh lan wangsite pangeran. Biso metik who kawruh lan who budi, pametike sak piro sakgaduke. Sastraning gusti Allah iku nglimputi ing njero, lan manut wujud, yaiku kang diarani sastra urip, manungsa ora biso anggayuh, sadadyan para auliya, anggone ngayuh yo mung sakgaduke.
Yen manungso arep weruh sastraning gusti Allah, tulisan-tulisan ing sakperangan sastra suci kang ono ora keno di tonton nganggo mripat lair, kudu ditonton nganggo mripat bathin, yen mangkono lagi biso katon.
Gusti allah iku mung sawiji, nanging dzate ngrambahi sakkabehing wujud, yen ndeleng kudu nganggo ati kang wening, ora keno kacampuran pikiran kang warno-warno, sarto kudu kang meleng anggone mawas, supoyo ora kleru karo nyatane. Mulo welingku marang siro kabeh, ngupoyoo kawruh kang nyoto, yaiku kawruh kang gandeng karo kamuksan.
nyengkuyung marang kasarasane untu lan tutuk jalaran gusi mujudake dalan mlebu metune bakteri menyang njero wang ing sakiwa tengene oyote untu. Gusi gunane ngayomi balung lan oyote untu, njaga dununge untu, mbiyantu mesem, lan uga bisa me­ngaruhi marang kasarasane badan sacara sistimatis kayadene jantung, paru, lan pankreas.
Nanging, adhedhasar katrangan saka Organisasi Kesehatan Donya (WHO), salah siji saka wong loro diwasa ing saperangan gedhe jagad raya iki nandhang radhang gusi. Gingivitis (radhang gusi) mujudake sa­lah siji gangguwan kasarasane tutuk sing paling umum ing donya. Sing dadi sebab gingivitis umume yaiku pakulinan kang
nganggo benang (flossing), lan ora ajeg mriksakake untune menyang dokter gigi.
Karang utawa plak mujudake oyot saka radhang gusi. Plak kabentuk saka nglumpuke mikroorganisme kang ana ing untu. Mikroorganisme iku bakal mbentuk
ningkatake iline ge­tih menyang gusi kang nuwuhake tandha-tandha radhang gusi.
"Perkara iki umume dumadi amarga panumpuke plak ing gusi kang ora diresiki saengga gusi dadi ngradhang, banjur dumadi anane peradhangan kaya­dene gusi
Kang dadi sebab dumadine radhang gusi, adate krana pakulinane pawongan kang ora njaga kasarasane tutuke. Kejaba iku, masalah iki uga kerep dumadi ma­rang pawongan kang dhemen udud. Kan­dhutan nikotine
Saliyane iku, kandhutan tar ing njero asepe rokok melu ngundhakake kalodha­ngan dumadine radhang gusi. Tar meneb ing lumahing makutha lan oyote untu sa­engga papan sing ndhuwur makuthane untu dadi kasar lan plak gampang kelet ing untu. Panumpuke plak iki nambah re­siko kabentuke karies (rusake untu) Tumrape sing lagi lara diabetes nduweni resiko kang padha marang radhang gusi. Kadhar gula dharah kang ora bisa diken­dhaleni nyebabake sing lara diabetes ndu­weni resiko luwih dhuwur nandhang masalah kasarasane tutuk akibat kompli­kasi arupa kandele pembuluh dharah.
Umume, gingivitis kang ora diopeni duwe resiko nyebar jaringan ing sangi­sore gusi lan balung (periodontitis) saeng­ga untu gampang copot. Sanajan durung dipahami sawutuhe, kahanan periodontitis kerep
Emane, isih akeh masyarakat Indonesia kang ora paham menawa gusi ge­tihen iku minangka salah siji tandha-
umume nembe golek dalan metu­ne (so­lusi) gusi nggetih nalika ka­hanane gusi wis kadhung rusak. Kandhang jaringan
ma­sya­rakat ngerti carane nyegah. Si­katan kanthi ajeg sedina kaping pindho klawan migunakake odhol khusus kanggo ngejur plak mujud­ake salah siji cara kanggo nyegah kang paling trep," tandhese.
Gingivitis utawa radhang gusi bisa ndadekake penyakit gusi kang temenan. Yen ora digatekake, penyakit gusi akhire bakal nyebabake infeksi lan copote untu. Njaga karesikane untu mujudake cara kang paling apik kanggo nyegah penyakit gusi lan njaga kasarasane gusi. Priksa untu ajeg saben taun wigati banget, na­nging pangrumat ing saben dinane uga luwih wigati. Ing ngisor iki tips supaya gusi tetep sehat.
1.Ora udud lan mertahanake diet kang sehat. 2.Aja ngeret-eretake untu, utama­ne wayah turu. 3.Sikatan suwene rong me­nit sethithike sedina kaping pindho. 4.Gunakake benang untu kanggo ngresiki sela-selaning untu, lan 5.Tutuk dibilas/ kemu nganggo antiseptik tutuk suwene 30
rembang tegal pemalang wonosobo wonosari rembang
MLIWIS LANTARANING TEPANGIPUN PRABU NALA KALIYAN DEWI DAMAYANTI
Kacarita Prabu Nala, putrane Prabu Wirasena Narendra bangsa Nisadha, wis
suwe , tembang rawat-rawat ujaring bakul sambewara lamun Dewi Damayanti putra-putrine Prabu Bhima Narendra ing Widarba, kang banget sulistya ing warna. Manawa cinandra suwarnane Sang Dewi, bebasan “kurang candra luwih warna”, mula layak kalamun Sang Dewi dadi “panjang –kidungane” para narendra ing manca praja, luwih-luwih para rajaputra kang durung nambut silaning akrama.
Sanajan Prabu Nala durung tau priksa wewujudane Dewi Damayanti, nanging jalaran karoban pawarta sulistyaning Sang Dewi, Sang Prabu kandhuhan brangta marang sekaring kadhaton praja Widarba.
Ing sawijining dina Prabu Nala ameng-ameng ana ing taman nglelipur kasmaraning galih marang Sang Dewi Damayanti. Nganti suwe Sang Prabu anggone mubeng-mubeng ana ing tamansari mriksani kekembangan maneka warna. Dumadakan Sang Prabu priksa mliwis-mliwis kang lagi sisik ana ing sapinggire botrawi. Kanthi alon-alon Sang Prabu nyedhaki botrawi, ngindhik-indhiki mliwis-mliwis kang lagi slisik mau, wasana banjur …………………. ceg, byur! Mliwis-mliwis mau disaut, kena siji, dene liyane padha mabur. Mliwis kang kena disaut Sang Prabu bisa tata jalma.
“Gusti, mugi wonten sih-wilasa paduka kersa paring gesang dhateng kawula. Manawi kawula paduka gesangi, kawula sendika ngestokaken dhawuh paduka. Sanajan paduka utus dhateng nagari manca ingkang tebihipun pinten-pinten yojana, kawula sendika” Mangkono ature mliwis marang Sang Prabu.
Prabu Nala : “E, mliwis! Apa temen ujarmu iku? Apa sawise ucul saka astaningsun, kowe ora nyidrani janji?”
Mliwis : “Gusti, sanajan wujud kawula kewan, kawula dereng nate ngucap dora. Kawula ajrih dhateng bebenduning Jawata”.
Mliwis tumuli diuculake, banjur ndhekem ana ing ngarsane Sang Prabu, ora gelem lunga.
“E, mliwis! Saiki kowe ingsun kutus menyang nagara Widarba, ketemua Dewi Damayanti. Ana ing ngarsane Sang Dewi, kowe critaa kaananingsung , di nganti Sang Dewi kandhuhan brangta marang ingsun . Wondene caramu nenangi kasmarane Sang Dewi marang ingsun, sarana tetembungan kepriye, pikiren dhewe”. Mangkono dhawuhe Prabu Nala.
Mliwis matur sendika, banjur mabur nggayuh gegana, ngener negara Widarba. Satekane ing nagara Widarba, mliwis njujug ing taman. Nalika iku Dewi Damayanti lagi lenggahan ana ing pantisari, diadhep para cethi. Mliwis mencok ana ing sacerake pantisari, njalari kagete Sang Dewi lan para cethi. Mliwis diceraki Sang Dewi , banjur dicekel manut wae.
“Gusti Mahadewi! Kawula ndherek kemawon paduka asta, nanging mugi sampun ngantos dipunsiya-siya”.
Mireng tetembungane mliwis mangkono mau, Dewi Damayanti sapendherekke padha gumun.
“Kowe kuwi mliwis saka ngendi, kok bisa tata jalma?”. Mangkono pandangune Sang Dewi.
Mliwis : “Kawuningana, Gusti Mahadewi! Kawula klangenanipun Prabu Nala, narendra binathara ingkang ngratoni bangsa Nisadha.”
Damayanti : “E, dadi kowe ingon-ingone Prabu Nala, ingon-ingon sing ucul, ta?”
Mliwis : “Boten makaten, Gusti Mahadewi! Kawula punika klangenan umbaran, liripun tanpa dipun-cancang, tanpa dipun-kurung, milanipun saged saba ngantos dumugi ing ngriki. Prabu Nala marengaken kemawon kawula saba dumugi ing pundi-pundi, boten nate ndukani. Pambekanipun Sang Prabu punika sakalangkung utami, tur bagus ing warni, Saking sulistyaning warninipun, Sang Prabu boten namung dados “panjang-kidunganipun” tetiyang sanagari, nanging ugi dados “sekar lathinipun” para putri ing manca nagari. Sandhung jekluk, tiba kabruk dalasan samidene priya, kathah ingkang kasmaran dhateng Sang Prabu, Narendra ingkang dereng nambut silaning akrami punika. Awit saking punika, kathah putri saking manca nagari ingkang sami ngunggah-unggahi dhateng Prabu Nala, nanging dereng wonten ingkang dados panujuning penggalihipun Sang Prabu”.
Midhanget ature mliwis mangkono mau, Dewi Damayanti kang dhasare lagi nedheng diwasa, sanalika mak nyut, kumenyut penggalihe, katetangi kasmarane marang Prabu Nala.
“Hlo, mliwis! Para putri sing padha ngunggah-unggahi Sang Prabu rak ya ayu-ayu, ta; lha kok ora ana sing ditampa. Apa Sang Prabu pancen ora kersa nambut silaning akrama?”. Mangkono pandangune Dewi nambut silaning akrama sampun adreng sanget, nanging dereng wonten putri ingkang ndadosaken panujuning panggalihipun. Para putri ingkang ngunggah-unggahi inggih sami sulistya ing warni, nanging, nuwun sewu Gusti Mahadewi! Manawi katandhingkaliyan paduka, para putri punika nama taksih kuciwa ing warni. Punapa malih ingkang sami kaliyan kasulistyaning paduka wontena, ingkang miribkemawon boten wonten”.
Damayanti : “Ah! Kowe kuwi aran njunjung ngentebake marang aku, mliwis”.
Mliwis : “Boten makaten, Gusti Mahadewi! Atur kawula punika namung sanyatanipun”.
Damayanti : “Manawa pangalembanamu marang aku mangkono iku lair-batin, ora mung kanggo abang-abang lambe wae, mara mratelakna kaya mangkono marang Prabu Nala.”
Mliwis : “Sendika, Gusti Mahadewi. Kaparenga kawula madal pasilan.”
Sawise matur mangkono, mliwis banjur mabur, bali ing padunungane Prabu Nala. Mliwis ngandharake wawan guneme marang Dewi Damayanti, saka wiwitan nganti pungkasan ora ana kang keliwatan
Kajaba para narendra saindhenging bawana, Bathara Indra, Bathara Baruna, Bathara Yama lan Bathara Agni uga midhanget sulistyaning putri kadhaton negara Widarba Dewi Damayanti, saka Bathara Narada. Awit saka iku , nalika Prabu Bhima Ratu Widarba ngadani sayembara pilih kanggo mikramakake Dewi Damayanti, dewa 4 kasebut padha melu ngleboni sayembara pilih.
ngleboni sayembara pilih ing Widarba. Priksa suwarnane Prabu Nala, para dewa 4 padha meri.
“E, Prabu Nala! Para Dewa 4 iki mundhut gawenira, supaya bisa kaleksanan kang sinedya.” Mangkono ngendikane Bathara Indra.
Prabu Nala: “Pukulun wonten kersa paduka badhe badhe dhawuh punapa, kawula sendika ngestokaken”.
Bathara Indra: “Mangkene, Prabu Nala. Sira ketemua Dewi Damayanti, tekakna dhawuh ulun, supaya ana ing madyaning sayembara pilih dheweke milih dewa 4 iki salah siji, pinangka jatu kramane”.
Prabu Nala : “Pukulun, mugi keparenga ngluberaken samodra pangaksama, kawula kepeksa boten saged ngestoaken dhawuh paduka makaten punika, sebab kawula ugi badhe nglebeti sayembara pilih.”
Bathara Indra : “Wo, Prabu Nala! Dhek mau jenengkita wis saguh nedya ngestoake dhawuh ulun, saiki jebul ora saguh. Ingatase ratu, ora kena mencla-mencle mangkono iku. Manawa kita tetep lenggana, mesthi kena ing sapu-dhendhaning jawata.”
Jalaran wedi, Prabu Nala kersa ngleksanani dhawuhe Bathara Indra, ature mangkene : “Pukulun, kawuningana! Ing sakubengipun cepuri kadhaton Widarba dipunjagi prajurit sakalangkung santosa. Kadospundi kawula saged manjing kadhaton, terus dhateng kaputren manggihi Dewi Damayanti?”
Bathara Indra: “Amarga antuk sabda ulun, jeneng kita mesthi bisa manjing ing dhatulaya tanpa kawruhan dening prajurit sing jaga”.
Ngendikane Bathara Indra mangkono kepara yekti. Prabu Nala bisa manjing kaputren Widarba tanpa kasumurupan prajurit kang padha jaga. Nalika Prabu Nala lan Dewi Damayanti gathuk ing tingal catur netra, kekarone padha dene kumepyur penggalihe pindha panjang putra dhumawah ing sela, padha dene kayungyune.
“Jenganika punika sinten sinambating wangi, lan wonten wigatos punapa manjing ing kaputren?” Mangkono ngendikane Sang dewi.
Prabu Nala : “Yayi Dewi, wruhanira! Ingsun iki Prabu Nala, ngemban dhawuh timbalane Pukulun Bathara Indra, ndikakake nemoni sira. Ana ing sajroning sayembara pilih bakal ana dewa 4 kang melu ngleboni sayembara, yaiku : Bathara Indra, Baruna, Yama lan Agni. Dhawuhe Pukulun Bathara Indra, sira ndikakake miliha dewa 4 iku salah siji minangka garwanira.”
Sawise ngendika mangkono, Prabu Nala banjur oncat saka kaputren, terus miyos saka dhatulaya, banjur marak para dewa 4 , ngaturi priksa marang Bathara Indra kabul wusanane dinuta.
Ing sayembara pilih, nalika Dewi Damayanti bakal nemtokake pilihane, rumangsa ewuhaya kecipuhan, sabab ing antarane para narendra lan para rajaputra kang padha ngleboni sayembara pilih mau ana Prabu Nala cacahe 5 kang sarwa-sarwi jebles padha.
Mangkene panglocitaning galih Sang Dewi : “Aku arep milih Prabu Nala. Nanging lima iku endi Prabu Nala kang sejati. Gek kepriye bakal polahku mengko, manawa pamilihku nganti kliru. Prabu Nala lima iku, sing Prabu Nala sajati mesthi mung siji, dene sing papat liyane, mesthi para dewa kang padha mancala warna Prabu Nala. O, iya! Aku kelingan wewarahe para leluhurku dhek biyen, bab
Sawise nggagas mangkono, Dewi Damayanti banjur maspadakake Prabu Nala lima mau saka siji, nganti sawatara suwene. Bareng uwis titi pamriksane , Sang Dewi jengkar saka pelenggahane karo ngasta oncen-oncen kembang , nuli dikalungake ing janggane
Kabupatèn Sumbawa Kulon (basa Indonésia: Kabupatèn Sumbawa Barat), iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha Taliwang iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumbawa_Kulon&oldid=1102600"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara KulonKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
Sępopol (Jerman Schippenbeil) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sępopol&oldid=1090862"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
rukmawati muksa » Kisah » kisah wayang bahasa jawa » kisah wayang berbahasa jawa » Kisah Wayang Bahasa Jawa Rukmawati Muksa
sing wis dadi dewa bergelar Batara Brahma-am. jero temon kuwi, Batara Brahma-am ngongkonke Resi Parasara kanggo ngguru marang sawong bidadari petapa neng gunung Mahendra sing nduwe jeneng Begawan Rukmawati. Batara Brahma-am nyeritoke menawa awake ket cilik bareng sang adhi, yaiku Dewi Srini, wis diasuh lan digedhekne saka Begawan Rukmawati kesebut kayakne anak dhewe.
sakwise Batara Brahma-am bali menyang kahyangan, Resi Parasara pun mangkat menuju gunung Mahendra karo didampingi panakawan Kyai Semar, Nala Gareng, Petruk, lan Bagong. sangantine neng kana dekne kabeh disambut saka Begawan Rukmawati sing nduweni pandeleng tajam lan teras meruhi jati awak Resi Parasara.
dhikik kala Begawan Rukmawati kerep dadi tumpuan pitakonan nek para raja mbisakne masalah. sairing berkembangnya zaman, jeneng
wong. ora kinira, dumadakan wae muncul Resi Parasara sing pengen ngguru menimba elmu marange.
Begawan Rukmawati pun mulangna samubarang kepinterane marang Resi Parasara nganti akhire sang murid diyektekne lulus. neng liya pihak, Resi Parasara lagi kahyun-hyun ndeleng kayon gurune sing sawong bidadari kuwi. Resi Parasara wis nduwe umur patang puluh taun, ning ping anyar iki dheweke rumangsa kegeret marang sawong wedok. karo kebak rasa isin, dheweke pun manekne awak nglorke pangrasane marang Begawan Rukmawati.
Begawan Rukmawati ora bisa nrima demen Resi Parasara amarga telu hal. pisan, amarga Resi Parasara yaiku muridnya. kapindho, amarga Resi Parasara yaiku turun Prabu Parikenan sing ora liya yaiku anak angkatnya dhewe. ketelu, amarga Begawan Rukmawati rumangsa wis wektune dheweke mencapai muksa, nyiji karo semesta.
Resi Parasara rumangsa kuciwa bercampur isin. ning, Begawan Rukmawati menghibur, menawa ora suwe meneh Resi Parasara arep njodo karo sawong wedok sing mirip karone. sakwise berpesan mangkana, Begawan Rukmawati pun dijemput kereta emas sing mudhun saka angkasa. dheweke nuli
kayu obah/Wiku pitweng gunung/Gajah wewolu rumangkang/
(1960-12-07) 7 Dhésèmber 1960 (umur 56)
lair 7 Desember 1960) iku aktor, sutradhara, lan penulis naskah Prancis-Tunisia. Dhèwèké nglekasi kariré
abasa Inggris minangka paraga sopir taksi Ashade ing filem psikologi taun 2005 Sorry, Haters. Film kasebut dadi "filem pilihan resmi" ing fèstival filem Toronto lan American Film Institute.
lan FIPRESCI Prize ing Festival Film Cannes 2013.[1][2][3]
Filmografi pilihan[besut | besut sumber]
TunisiaParaga PrancisSutradhara PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripArtikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa ArabArtikel Wikipédia mawa tenger VIAFArtikel Wikipédia mawa tenger LCCNArtikel Wikipédia mawa tenger GNDArtikel Wikipédia mawa tenger BNF	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 28 Januari 2017.
_Laweyan,_Surakarta&oldid=11786449"	Kategori: Laweyan, SurakartaKelurahan di Kota SurakartaKelurahan di Jawa TengahRintisan bertopik geografi SurakartaKategori
Jayanagara seda ing taun Çaka “Api-api Tangan Tunggal”
Patine Juru Demung ing taun Çaka “Arta Guna Paksa Wong”
Semi diprajaya ing soring wit randhu ing taun Çaka
“Nora Weda Paksa Wong” 1240 (1318 M)
Kuti ing taun Çaka “Bhasmi Bhuta
Nangani Ratu” 1250 (1328 M)
taun Çaka “Sanga Turangga Paksa Wani” 1279 (1357 M)
Upacara paçraddhan agung ing taun Çaka “Pat Ula Ro
Tunggal” 1284 (1362 M ). Sang patih Gajah Mada seda ing taun Çaka “Gagana Muka
Matendu” 1290 (1368 M) Gajah Enggon madeg dadi patih ing taun Çaka “Guna Sanga
Paksaning Wong” 1293 (1371 M).
Nuli ana gunung anyar ing taun Çaka “Naga Leng
Karnaning Wong” 1298 (1376 M ) .
Guntur pamadhasih ing taun Çaka “Resi Çunya Guna
Tunggal” 1307 (1385 M )
Çaka “Gagana Rupa Nahut Wulan” 1310
Wekasing Suka seda ing taun Çaka “Medini Rupa Rameku” 1311 (1389 M )
Guntur (longsor, banjir ) ing wuku Prangbakat ing taun
Çaka “Mukaning Wong Kaya Naga” (?)
1317 (1395 M) . Gajah Enggon mati ing taun Çaka “Çunya Paksa Kaya
Janma” 1320 (1398 M)
disarekake ing Lung, dharmabhiseka ing Goriçapura ing taun Çaka “Naga Loro Nahut Wulan “ 1328 (1406 M).
Patih Gajah Maguri seda ing taun Çaka 1332 (1410 M) . Guntur ( banjir , longsor) ing wuku Julung pujut, ing
taun Çaka “Kaya Weda Gunaning Wong” 1343 (1421 M)
Gajah Lembana seda ing taun Çaka “Pawanagni
Nilagni Çitangsu” 1351 (1429 M)
Gusti Kanaka seda ing taun Çaka “Paksa Wihat Gunaning
Raden Gajah diprajaya bhre Wirabhumi ing taun Çaka
“Bhuta Manah Antelu Tunggal” 1355 (1433 M)
Bhre Daha madeg ratu ing taun Çaka “Manawa Pancagni
Wulan” 1359 (1437 M)
Bhre Parameswara seda ing Wisnubhawana ing taun Çaka
“Nagaganaagni Çitangsu ( Naga Gana Agni Çitangsu ) 1368 (1446 M)
Bhre Wengker madeg dadi ratu, ajejuluk bhra Hyang
Purwawisesa, ing taun Çaka “Brahmana Saptagnyanahut Wulan (?) 1378 (1456
Guntur ( banjir, longsor ) ing wuku Landhep ing taun
Çaka “Pat Ula Telung Wit “ 1384 (1462 M)
Bhre Daha seda ing taun Çaka “Gana Brahmanagni Tunggal “ 1386 (1464 M)
Kaya Tunggal” 1388 (1466 M) ,
Bhre prabhu seda ing Kedaton ing taun Çaka “Kayambara
Pararaton tamat. Telas tinulis ing Icchasada ing
Çelapenek, ing taun Çaka ; “Wisaya Guna Bayuning Wong” 1535 (1613 M ).
TEMBUNG KANG ANA ING PARARATON :
Majapait ing situs Trowulan lumrahe digawe saka bata kang ditata tanpa nganggo semen
November 21, 2014 at 1:25 pm	di binaung ASPAL NGELOMBOT KABEH nganti akeh sing dlosor
Ora suwe banjur teka uga Raden Durgandana lan Kyai Dasa neng sawijining pulau, dekne kabeh bungah banget ndeleng Dewi Durgandini wis mari saka lelarane. Raden Durgandana celathu menawa bapak dekne kabeh, yaiku Prabu Wasupati pirang-pirang ndina sing nuli weneh pituduh dewata menawa Dewi Durgandini wis mari saka lelarane. Prabu Wasupati ugo ngongkon Raden Durgandana kanggo mapah Dewi Durgandini mulih menyang kraton Wirata. Nanging, Durgandana kaget amarga Dewi Durgandini ngaku wis nduweni anak saka tumendake karo Resi Parasara.
Raden Durgandana nesu lan nuduh Resi Parasara dadi pendeta mbudi cendhek sing wis ngrusak kesucian mbakyune. Dheweke ugo nempuh Resi Parasara kanggo ngilangake nesune. Resi Parasara kepeksa ngadhepi tempuhan Raden Durgandana kanggo labuh awak. Sakwise tandhing radha suwe, Resi Parasara akhire kedadeyan ngalahake Raden Durgandana.
Sanajan wis kalah, Raden Durgandana tetap nyikil Resi Parasara dadi pendeta ora mbudi sanajan nduweni elmu sadhuwur langit. Krungu kuwi, Resi Parasara ora nglawan meneh amarga dheweke ngelingi kesalahane sing ngumbar hawa nafsu. Dheweke banjur ngeculke Raden Durgandana lan njaluk ngapura marang pengeran saka Wirata kesebut.
Resi Parasara nuli ndedongo lan mengerahkan kesaktiane kanggo nggawe Dewi Durgandini bali dadi prawan kaya cawis maneh. Sakwise kuwi, dheweke nuli ngajak Resi Indradewa lan Dewi Watari bali menyang Padepokan Bimarastana karo nggawa kepitu anake.
Anto Sugiyarto (Mantho’us) lan Harjana (adhik Mantho’us) seniman saka Gunung Kidul ngenalake musik campursari gagrag anyar nalika iku Mantho’us nandhesake menawa manunggaling unsur pentatonis lan diatonis ana ing musik campursari ora mung waton nyampur, nanging anggone nyampur unsur musik kekarone kudu bener lan pener. Senajan campursari mujudake gabungan unsur pentatonis lan diatonis nanging campursari iku dudu keroncong, dudu
Soimah Pancawati, lan liya-liyane kang ngeblat CSGK. Mula ora jeneng aneh menawa Mantho’us antuk sebutan Sang Maestro Campursari.
Paraga kang nglagokake campursari diarani wiraswara (kakung) utawa swarawati(wanita). Anggone nglagokake mardika (bebas) lire bisa kanthi lungguh, ngadeg, bisa diselingi omong-omongan, sing baku seneng gumyak lan nges swasanane. Mula campursari bisa lumebu ing adegan limbukan lan gara-gara (
Sekar Gendhing : Ela-Ela Gandrung, Perkutut Manggung, Ayun-ayun, Sinom Parijatha, Pangkur, Ayak-ayakan
Pocung Kagok Ketanon, Pangkur Ngimpi, lsp.
Langgam Campursari : Nyidham Sari, Setya Tuhu, Yen Ing Tawang, Kelinci Ucul, Petis Manis, Ngimpi, Luntur, Jenang Gula, Caping Gunung,Petis Manis, lsp.
Share this:TwitterFacebookSukai ini:Suka Memuat...	One response to “Campursari”	Ping balik: Campursari | Ngudi Kawruh Basa Jawi
kelamaan ngiri ntar muter2.. sekali-kali nganan lah..
*mboh nangkep opo gak ambek guyonanku iki* XDDD
dani	Hahahahaha. Ngerti kok guyonane. Sekali-sekali nganan ben ra muter terus. 😛
TUMPENG 503 SDN TUMPENG 03 Desa Tumpeng Kec. Wonosari 504
kesregepan tangan sing dipakolehake awak saka macem-macem macam bakal, salah sijine saka lulang. Karo bakal dasar lulang, bisa digawe seni tatah sungging sing nggunakne lulang dadi ndheweke kreatif. Produk sing dipakolehake ngrupa wayang lulang, kipas, hiasan dinding, miniatur wayang, kaligrafi,
lulang yaiku kesregepan sing madokake seni lan sejarah wayang lulang. Iki diamargakne kanggo nggawe wayang lulang dibutuhake kekarepan sinau sing dhuwur, keuletan lan rasa kedemenan sing dhuwur karo cerito pawayangan. Wayang lulang dadi salah siji warisan leluhur khususnya saka kraton yogyakarta diharapkan dadi contho warisan sing dijaga lan dikuwawaknekne demi keterasan kanan wayang
Industri kesregepan tatah sungging ngalami perkembangan saka taun menyang taun. Industri kesregepan iki wis kenal nganti menyang
lulang sing teras digunakne kanggo proses panggawen wayang lulang tanpa liwat proses kimiawi. Lagekne lulang split yaiku lulang sing wis liwat proses kimiawi neng pabrik. Lulang sing digunakne kanggo nggawe wayang lulang biyasane asale saka lulang kebo, sapi, lan wedhus. Sakanggonan gedhe lulang disakakne saka daerah ngagetan (jawa wetan), sukoharjo, solo, segoroyoso (yogyakarta) lan magelang.
Pengolahan lulang Direndam karo banyu sajrone siji dina nganti lunak. Banjur direntangkan utawa dipentangkan karo nggunakne tali lan pigura kayu sing kuwat. Sabanjure lulang kesebut dijemur neng ngisor terik srengenge nganti bener-bener garing. Lulang sing wis garing cepet ditipiskan karo cara dikerok. Kanggonan sing dikerok yaiku kanggonan rambut (kanggonan njaba) lan turah-turah daging sing isih nggathuk (kanggonan jero). Lulang dikerok karo nggunakne pisau utawa pethel sethithik demi sethithik sacara ati-ati.
Lulang kanggonan jero dikerok dhisik lan luwih akeh dikurangi ben disakakne lulang sing nduwe kwalitas. Sakwise kuwi, anyar dibanjurke pengerokan lulang kanggonan njaba. Pengerokan lulang kanggonan njaba mung sethithik wae amarga nek dilakoke pangurangan kemulan lulang sing dipakolehake arep dadi gampang patah nek dilipat. Nek butuh, nang kanggonan iki mung diilangna rambut-rambute wae lan diresikna karo banyu. Ana beberapa metode sing digunakne kanggo nggampangna pengerokan rambut nang lulang, kaya merendam lulang karo banyu mendidih, lan karo nggunakne banyu kapur sadurung dipentangkan. Torehan pisau nang proses pengerokan mung dilakoke siji arah saka dhuwur mengisor. Sakwise lulang ditipiskan, turah-turah kerokan diresikna karo banyu lan kanggonan sing dikerok dilembutake karo amplas. Sabanjure, dijemur neng panas sinar srengenge meneh nganti garing sacara ngrata.
tepi sketsa ditatah dadine disakakne bentuk dasar. Tahap sabanjure yaiku nglembut tatahan dasar lan nggawe kombinasi sing becik jero terawangan cahaya. Sakwise kebentuk wayang sacara kasar, mula kanggonan rai lan detail liyane neng kanggonan sketsa jero anyak ditatah. Proses iki penting banget amarga berpengaruh nang karakter wayang sing dipakolehake. Sakwise liwat tahap iki, wayang sing dipakolehake kesebut karan putihan amarga durung diwernani.
Putihan kesebut diwernani karo nggunakne pamerna sintetis, yaiku cet sandy colour, lan nggunakne lem. Sakwise buyar dicet lan disempurnakan, wayang lulang diwenehi penyangga karo nggunakne sungu kebo utawa pring.
Turahan potongan lulang sing karan karo leresan umume bisa digunakne dadi bakal rambak (krupuk lulang) lan dadi dipupuk
RAGA LUWIH – SUKSMA SEJATI Seratan menika kapisungsungaken dhumateng Swargi Raka Mas Suyoto ingkang murud ing kasidan jati rikala dinten Kamis Pahing, 5 September 2013 Risang Maha yogi, Sawusnya samadi, Munggweng pacabrakan,
Wus dangu ningali, Wijiling sasangka,
Apan nyata Pandhita linuwih, yata wau Resi Mayangkara…………
Wus dangu denya cegah dhahar lan nendra Resi Mayangkara ya Begawan Mayangga Seta, Tanana ingkang cinipta
sadhela –sadhela kraos asrep.Kang mangkono sayekti pinangka pratandha lamun wus datan ajeg lampahe ludira .Langkung-langkung wus ana keketeg jaja butul prapteng walikat. Resi Mayangkara wus kraos salebeting penggalih bilih Sang Hyang
ResiMayangkara, pisah suksma lan ragane ……
luputku apa dosaku apa dene Sang Suksma Sejati parikudu
tindakake. Kawruhana sejatine uripira iku amung kawengku ing jenengingsun, nadyan sira
makarti yen datan antuk pangayomaningsun, yaiku Sang SuksmaSejati……
BW : Yen ngono ayo padha satata luwih dhisik …..
BW : Heh Sang Suksma Adi, Ora ngira yen ta saya dewasa , saya ngrebda nggonmu duwe cak-cakan angundhamana marang raga ingkang wus amadhahi saliring karenteg kang sarta tekadmu , nadyan ingkang menceng sarta ingkang jejeg . Aku wis ngrumangsani krembyahing tangan
nanging kawuningana nadyan mangkonoa , sira uga wus tetela gedhe lelabuhane . Pirang-pirang kang dadi krentege Sang Suksma Sejati, kepengin apa wae sarta bakal lunga menyang ngendi
Sang Suksma Sejati bisane tumuli klakon yen ta utusan si raga, dene kang mangkono sayekti wis bisa ditetepake yen ta si raga mono gedhe paedahe kang sarta raga mono uga dijupuk daya gunane . Yen sira anggung angundhamana kaya kang wus kok-ucapake sayekti tan wurunga amung bakal gagar wigar tanpa karya saliring kang sira jangka sarta ingkang sira gayuh. SSJ : Heh , Sang raga luwih, pangucapmu purwa, madya, wasana samendhang wus datan karempit, nanging kawruhana tumraping kodrat ingkang bisa angucap mono sayekti amung Sang Suksma Sejati , ewadene sira ableger raga asipat wadhag koncatan Sang Suksma Sejati parandene bisa angucap ora sabab saka ngapa awit saka gedhene parimirma Sang Suksma Sejati marang raga kang uga wus ngatonake lelabuhane , jroning padha loro-loroning atunggal kumrembyah ing arcapada. BW : Iya….Aku wis bisa ngakoni sakabehing kang kok-ucapake , nanging kaged dene Sang Suksma Sejati parikudu oncat saka papan kaya wus tega atilar arcapada , kalebu wantala daksiya marang raga kang wus bebarengan urip kalawan Sang Suksma Sejati . Menyang ngendi bakal tekadmu heh Sang Suksma Sejati aku emoh keri.
SSJ : Heh raga luwih kawruhana, sayekti angribeti yen ta nggoningsun nedya munggah sarta sumengka ing Guru Loka sinartan kekurungan kang wujude tan prabeda kaya sira , ya nadyan ingarep sira wus bisa angucap nuduhake pirang-pirang lelabuhan ingkang wus kok-wenehake marang ingsun , nanging bot-bote kahanan sayekti bakal gawat kliwat-kliwat . Uripe manungsa kang coba-coba wani anglawan kodrat , mula, pancena jeneng ingsun ora tega sarta wantala ninggal marang sipatira, yen ta nganti kesuwen nggonira koncatan Sang Hyang Suksma Sejati, tan wurunga raga kari nggalinting amung dadi memangsane wrejit cacing , mulya-mulyane amung dadi sarah nyang endi parane kejaba amung kudu kentir ing
kendhat ambudidaya nyenyuwuna marang panguwasane Kang Akarya Jagad sirnane sipatira balia marang ing ajal kamulanira!
BW : Whe lha kok ngono? Yah…..Kabeh mengko ingkang kok-prentahake bakal dak-lakoni nanging sadurunge
BW : Sadurunge tumiba ing bapa – biyung , aku – kowe sinebut apa?
SSJ : Sadurunge tumiba ing bapa – biyung , aku lan sira sinebut karsaning Hyang BW : Sawise sinebut Karsaning Hyang , banjur apa jenenge?
SSJ : Wuse tumiba ing bapa – biyung saka karsaning Hyang, ing kono mujudake sawijining atma.
SSJ : Atma iku roh linuwih BW : Sawise gumelare dadi atma, banjur apa mengko wahanane?
SSJ : Wise dadi atma tumuli agatra mujudake makarte budi.
BW : Sawise wujud makartine budi gumelare dadi apa?
SSJ : Sawise mujudake pakartine budi ing kono bakal ana thethukulan kang awoh yaiku wujude kulit, daging , gatih, balung , rambut lan pirang-pirang perangane badan . Nanging sayekti iku durung urip.
BW : Bisane urip kudu diayomi dening apa?
SSJ : Kawuhana , heh raga luwih, bisane urip kudu kayoman , ingkang sinebut hawa Tri Murti . Tri tegese telu, Murti tegese pepadhang. Cahya telu ingkang gumilang wus nyawiji ya ing kono sinebut wahyu nungkat gaib. Nungkat tegese wiji, gaib – samar , wiji samar kang kinandhut ana guwa garbane ibu sayekti ing mangkono kadadeyan saka pirang-pirang prakara kaya kang wus dak-ucapake ing ngarep. Dene mungguh kuwadhagane bisa gatra kang sarta gantha kena daya patang prakara yaiku bumi geni banyu lan angin . Bumi geni banyu lan angin sayekti andayani sarta maweh daya mujudage sipat gatrane manungsa . Yen ta pitung prakara wus manunggal nyawiji bisa kadulu ana wewujudan kang tanprabeda kaya tawon gumana , dewasane wujud kaya pratima dhenta , tegese golekan gadhing , sayekti ing kono wus kadunungan dayane ngaurip srana wus bisa tetunggalan klawan Sang Hyang Suksma Sejati. Mula ana sawijining kaelokan kang ora bisa digagabi nganggo nalar , senadyan urip mono mbutuhake daya pitung prakara surya candra kartika bumi geni banyu lan angin parandene jabang bayi kang kinandhut ana guwa garbane ibu wis bisa urip , yaiku kang sinebut uripe Pramana. Uripe Pramana kang sinurung dayaning kaelokan, dayaning andupara, dayaning rasa gaib sayekti ing benjang uga bakal bali marang mula mulih mulanira , sarta kawruhana heh raga luwih , salawase jagad isih nggunakake tembung ana sayekti bakal ana ingkang anganakake. Rehne dumadi saka ora ana manungsa kudu gelem ngakoni yen kudu bali marang ora ana. Sarta yen ta manungsa wus kandel marang panembahe sarta eling marang ingkang
Resep Gabus Pucung Betawi BUMBU Enak
I.ADAT NALIKA JISIM DIPUN BIDHALAKENIng wekdal sapunika taksih kathah para sedherek Jawi ingkang ngugemi adat sarta tata cara warisan para luhur, ananging ugi kathah adat sarta tata cara kina ingkang sampun dipun tilar. Minangkani pamundhutipun salah satungggaling sutresna Jawi ing babagan sakiwa tengenipun bab nalika wonten jisim ingkang badhe kabidhalaken, adat sarta tata cara kina ingkang taksih saged dipun prangguli ing satengahing bebrayan agung Jawi ing antawisipun kados ing ngandhap punika :1.Brobosan ; inggih punika menawi ingkang tilar donya punika tiyang sepuh, para anak putu dipun brobosaken ing sangandhaping bandhosa ingkang sampun dipun angkat. Kathahipun kaping tiga. Tujuwanipun : supados kita nyumerepi dumadosing kita ing alam donya punika lantaran saking tiyang sepuh. Kaping kalih anak putu sampun ngeklasaken dhumateng ingkang sampun tilar donya sowan dhateng ngarsaning Gusti ingkang Maha Kuwaos.2.Saderengipun jisim dipun bidhalaken wonten adicara mecah kendhi ingkang isinipun toya kacampuran sekar.3.Nalika jisim dipun bidhalaken wonten pawongan ingkang mbekta senthir ngantos dumugining regol, kulawarganipun memuji supados ingkang tilar donya sageda padhang, boten kepetengen ing tengah margi.4.Sesarengan kaliyan mbekta senthir margi ingkang dipun langkungi jisim dipun saponi, meh sami kaliyan angka kalih bilih kulawarganipun memuji supados margining ing alam kubur sageda resik, boten wonten alangan 5.Mecah gendheng , nalika jisim dipun bidhalaken kulawarganipun lajeng mecah gendheng ing pangangkah supados rohipun ingkang tilar donya boten purun wangsul dhateng alam kasar malih jalaran griyanipun sampun risak, utawi dipun risak. 6.Mecah piring , meh sami kaliyan mecah gendheng supados rohipun ingkang tilar donya boten purun wangsul dhateng alam kasar masalahipun kulawarganipun sampun boten purun nampi lantaran piringipun ingkang dipun angge ajang sampun dipun pecah. 7. Menawi ingkang tilar donya jaka utawi prawan , tegesipun dereng nate emah-emah lajeng dipun damelaken gagar mayang (sanes kembar mayang kangge penganten ) kaliyan dipun sangoni ayam ingkang taksih lancur (menawi jaler) lan taksih dhere (menawi estri). Ayamipun dipun culaken sasampunipun layon dipunpetak.8.Menawi dumugi malem dinten geblagipun ingkang tilar donya jedhing utawi kolah kedah dipun kebaki. Ing ngriki wonten kapitadosan bilih rohipun ingkang tilar donya wangsul dhateng griya. 9.Wonten kapitadosan bilih roh ingkang tilar donya nalika :a.Tigang dinten, taksih sare wonten panggenan nalika geblagipun.b.Pitung dinten, taksih wonten ing salebeting griya.c.Kawan dasa dinten, nembe pamit ninggalaken griya. Ing bab punika percados utawi boten nyumanggakaken.Adat sarta tata cara ing nginggil wonten ingkang sampun boten dipun angge nanging ugi kathah ingkang sampun boten angge utawi ical. Kados adat utawi tata cara brobosan taksih kathah dipun lampahi ing tlatah Pacitan, Madiun,Lamongan ngantos Surabaya. Ananging tata cara kados mbekta senthir, nyaponi margi, mecah gendheng, sarta mecah piring sampun boten pinanggih. Miturut katrangan sedherek kula ingkang wonten Baturetna, Wonogiri adat mecah gendheng sarta mecah piring taksih wonten namung mligi priyantun ingkang sugih utawi taksih wonten trah sentana dalem. Kanggenipun brayat ingkang sanes trah sampun kathah ing nilar. Namung ugi perlu dipun kawuningani bilih ingkang nami adat sarta tatacara punika tamtu owah gingsir kabekta saking owah gingsiring jaman.II. WASITA SINANDI.Saleresipun kathah wasita sinandi (petuah tersembunyi, pitutur sae ingkang boten melok) ingkang sae , menawi dipun takeni menapa sebabipun namung dipun wangsuli “ora becik” kadosta :1.Aja mangan ing tengah lawang.2.Aja mangan kanthi nyangga piring.3.Aja nglungguhi bantal mundhak wudunen.4.Aja ajang layah, mengko yen dadi penganten mundhak udan deres.5.Aja payungan, nganggo caping (capil) ing njero omah.6. Yen nyapu sing resik, yen ora resik mengko mundhak brengosen.7.Tuku lenga tanah (lenga gas) aja ing wayah bengi.8.Aja nyapu jogan ing wayah bengi.9.Aja nggawa ujungan godhong gedhang menyang jero omah.10.Menawi wonten bledheg kaca-kaca paesan (cermin) kedah dipun tutupi.11.Aja turu kasur tanpa sprei.Taksih kathah wasita sinandi sanesipun ingkang dereng katuraken, mangke kula sambet ing wekdal sanesipun. Nuwun.
sekar wangiklebating sampur pratandha bela konjuk ingkang sowan ing pangayunaning Gusti,sugeng tindak, pak gesang.prasaja,pangandika alus manuhara,nanging
ndhudha wis rada suwe, kira-kira wis wolung taunan. Sawise ditinggal bojone tinggal donya durung ana pepenginan arep kawin. Anake kabeh ana lima. Wis padha omah-omah dhewe-dhewe, dadi ana ngomah mung ijen ora ana rewange. Sadurunge anake wedok sing ragil omah-omah ya isih ana sing masakke. Paribasan dhudha kalung, dhudha sing diopeni anak wedok, ora repot karo prekara pangan, karo prekara adang. Bareng saiki anake wis omah-omah lan digawa bojone pak Jana mung ijen wae. Susahe yen wayahe mangan kudu isih mara menyang warung. Wayah esuk ora ana sing nggawekake wedang, umbah-umbah ditandangi dhewe, samubarang pegaweyan kabeh ditandangi dhewe. Ya yen awak isih waras-wiris ora dadi ngapa. Upamane pinuju ana lara ngelune, sapa sing dijaluki tulung ngeroki, sapa sing mijeti, sapa sing djaluki tulung adang. Sakjane mono ya nduwe krenteg arep kawin maneh. Nanging yen kelingan bojone sing ditresnani banjur kendho. Rumangsa durung bisa ngepenakake bojone, bojone wis ndhisiki, mula sanajana bojone wis ana ing alam kubur isih rumangsa ora mentala. Nalika isih urip rumangsa bojone dijak lara lapa, urip ngrekasa ngragadi bocah-bocah sekolah. Kamangka ngragadi anak-anak sing lagi mbutuhake beya kanggo sekolah ora sethithik. Saiki bareng anake wis padha mentas banjur ndhisiki tinggal donya. Satemene mono anak-anake , dulur-dulure kabeh padha , dalah tangga-tanggane pisan padha menehi pratikel supaya enggal-enggal kawin maneh. Jarene ora becik yen ndhudha suwe-suwe. Setemene ing jerone ati ya isih kepingin, nanging durung ana sing cocok karo karepe.Saiki, sajake wis ana sing diangen-angen. Embuh prawan endi utawa randha endi sing dadi angen-angen. Ana ing atine sajake pak Jana kecanthol randha. Wiwit tepung randha saben dina rengeng-rengeng lagune kidungan modhel Kartoloan:Pring gadhing manglung nyang kali,Sapa wonge gak kudu ngethok,Randha kuning merak ati ,Sapa wonge gak kudu melok.Kidungan iku dibolan-baleni, nganti -- yen ana sing krungu -- bosen. Kira-kira isane pak Jana mung selarik iku. Mula sanajana mung salarik tetep wae dikidungake. Yen ora kidungan, banjur rengeng-rengeng bawa tembang gedhe “Nguswaraga”. Sampeyan ngerti tegese bawa iki? Kae lho sing kanggo mbawani gendhing “Perkutut Manggung “, cakepane mangkene :
lageyane kaya jaka lagi kasmaran. Jane mono wis ora jamane. Wong umure pak Jana ya wis seket luwih. Jarene pak Jana katresnan iku ora mawang umur, ora enom ora tuwa padha. Ora lanang ora wadon ora ana bedane. Jaka apa dhudha ya padha wae. Rasa pangrasa ing babagan katresnan –jarene bocah-bocah saiki – universal. Katresnan iku ora mung kanggo jaka karo prawan thok. Mula ora aneh yen ana wong bebojoan wis puluhan taun banjur ngiwa, slingkuh, jalaran yaiku mau “tresna iku wuta”. Banjur kadhangkala nabrak-nabrak, barang becik njur ditabrak, nabrak pager ayu. Jalaran wis ora eling kiwa tengen, ora eling anak bojo, malah ana sing ora eling yen putune wis gemrayah.Kanggone pak Jana, yen bisa ya golek sing prawan. Ning ora sing umur las-lasan, utawa kur-kuran. Umur-umur samono kanggone pak Jana malah dadi penyakit, kaya parikan “kodhoke kalung kopat, boyoke sing ora kuwat”. Yen ana ya prawan, ya sing wis umur patang puluh lima munggah. Umur samono iku yen isih prawan durung nate rabi, mesakake. Durung nate ngrasakake nikmating donya.
rembugan, kena dijak gremeng-gremeng yen wancine lungguh dhewekan, kena kanggo kanca jagongan. Nanging pak Jana ya ora gelem yen prawan mau wis umur wolung puluhan.Ana maneh kesenengane pak Jana saliyane bawa Nguswaraga yaiku nyetel lagu Inggris lagune Paul Anka. Lagu iki kira-kira lagu taun pitung puluhan. Lagune pak Jana nalika isih nom-noman, sing biyen wis dilalekake saiki diapalake maneh.
Saben teka ukara I don’t like to sleep alone’ iku anggone nembangake rada dibanterake, sateruse ora ngerti mung ha he ha he wae . Mbuh ping pira pak Jana anggone mbolan baleni lagu mau.-------------- 0000 -----------------Jumirah, randha teles. Kondhang randha sugih brewu, mblegedhu,
kaduk ketara ijo. Alus , mulus ora ana busike. Paribasan yen ana laler mencok ing kulite, kepleset saking alus lan lumere. Yen disawang saka kadohan ora kalah karo bocah-bocah saiki sing umur patlikur taun. Dhasar pinter macak, samubarang sing dienggo pantes, lamun mesem, biyuuuuuh –carane kethoprak--- agawe brantaning kang lagya mulat. Dedege endhek ora, dhuwur ya ora, ketara sedheng. Lamun dicandra saka mandrawa kaya widadari tumurun saka kahyangan. Mung wae kahyangane randha Jumirah : Kedhung Pring.Aloking wong akeh, randha Jumirah iku bau laweyan, anggere nduwe bojo mesthi bojone mati. Pancene ketoke ya kaya mangkono . Jumirah wis rabi ping telu. Nanging nganti saiki durung duwe anak, mula kena diarani randha lanjar, sanajana wis rabi ping telu. Mula awake ya isih weweg singset padhet. Anehe angger bojone mati montore mesthi tambah.Kanggone pak Jana kabar sing kaya mangkono ora digatekake. Iku tembung ngayawara sing ora kena dipercaya, ora klebu nalar. Jaman saiki sing petungan iku kudu nganggo logika, ora gugon tuhon kaya penganggepe wong akeh. Tembung kaya mangkono iku tembunge wong sing ora seneng karo Jumirah. Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang penacad. Kamangka ngalam donya anane loro, lanang karo wadon, sugih mlarat, seneng lan gething, awan lan bengi. Montor tambah lan ora saka anggone nyambut gawe. Yen anggone nyambut wekel, sregep ora kakehan polah mesthi dadine. Sanajana wong pinter yen anggone nyambut gawe keset, lumuh, ora temenan ya ora bakal kasil. Jumirah anggone nyambut gawe ya temenan, paribasan sirah dianggo sikil, sikil dianggo sirah mula ya wis pantes yen bandha iku pukji , nglumpuk dadi siji.Wayahe wong turu nglepus Jumirah isih melek ngenteni montor sing durung teka. Jam siji utawa jam loro bengi lagi mapan turu. Mula anggone kepengin ngrabi Jumirah wis mantep temenan. Ulat madhep ati karep. Tekade ngrabi Jumirah wis ora kena dipalangi maneh.Sawijining dina ana wong tuwa teka menyang omahe pak Jana, banjur takon.“Mas Jana, kula mireng panjenengan badhe angsal Jumirah, leres ta?”, pitakone wong mau.“Leres mbah. Enten napa ta?”“Nggih boten enten napa-napa. Kula namung dhapur ngelikake mawon.”“Enten napa kok sajake gawat?”“Jumirah niku gadhah pesugihan Nyai Blorong. Lha mengke nek njenengan sida dadi bojone Jumirah mesthi kangge lebon,”“Anu mbah, sing penting kula empun ngrasakake Jumirah,” wangsulane pak Jana sakecandhake.
Sing arep dakcritakake kedadean neng kutha Surabaya. Masalah kampunge utawa desane ora susah dak terangake, sing cetha Surabaya.Ana sawijining bu guru dak tulis wae bu Ani (jeneng singlon) mulang ana ing Sekolah Dasar. Bu Ani nalika semana ngelesi (les privat) bocah kelas loro ana ing sekolahan. Bubar mulang sing samesthine banjur wiwit mulang les
setengah siji.Sawise bocah-bocah les padha mlebu kelas, banjur diparingi soal, dikongkon nggarap muride. Bocah-bocah anggone nggarap ya temenan. Ora ana sing gojegan, ora ana sing rame. Pancene wis didhawuhi ora pareng rame. Dhasare muride ya pinter-pinter lan tansah ngestokake dhawuhe guru, mula kelase mau ya ora rame lan sing penting ora ana sing tukaran.Kocapa bareng kira-kira wayahe mulih, kira-kira wis jam setengah telu. Wong tuwa sing padha methuk, sing biasane lungguhan ana ing ngarep sekolahan goreh atine , wiwit padha takon. Wis jam setengah telu kok durung diulihake? Banjur ana salah sijine wali murid sing kepingin weruh, mlebu sekolahan. Bareng dideleng , lho gurune kok ora ana ? Wali mjurid mau nggoleki ngubengi sekolahan, di goleki mrana-mrene ora ketemu. Wali murid banjur takon menyang bocah-bocah sing padha les: “ Ke mana bu Guru ?”.Wangsulane bocah-bocah: “ Nggak tahu, tadi keluar”.Wali murid mau nggoleki maneh ngubengi sekolahan, ketemu pak kebon sekolahan sing lagi turu neng dhuwur bangku, banjur diatkoni. Wangsulane iya ora ngertine. Pak kebon ora mulih ya merga nunggu bocah-bocah nganti rampung lese.Pak Kebon bareng ditakoni wali murid ya bingung banjur nelpon salah sawijining pak guru.sing mulang ana kono. Guru iki mau ya wis kondur wiwt jam siji mau, malah kondure paling keri dhewe. Rumangsa tanggung jawab pak guru mau banjur mara menyang sekolahan.“Dhateng pundi bu Ani, ;pak ?” pitakone pak kebon bareng pak guru teka ing sekolahan.“Aku ya ora ngerti. Aku mau rak mulih keri dhewe. Lha saiki apa bocah-bocahe apa durung diulihake?”“Dereng.”“Coba dak tilpune. ,” ngendikani pak Guru. Bareng ditilpun HP ne ora diangkat. Tilpun nganggo nomer omah uga ora diangkat. Batine, menyang ngendi wae bu Ani iki ? Pak Guru uga melu bingung.Ngerti kaya mangkono pak guru banjur ngendika karo wali murid, : “Sudah pak sekarang dipulangkan saja. Sekarang sudah hampir jam empat.” Bocah-bocah padha didhawuhi mulih. Wali murid akeh sing nggremeng. Pak guru banjur ngutus pak bon ,”Saiki njajal golekana menyang daleme !”Temenan pak bon banjur mara menyang daleme bu Ani. Saka kadohan bu Ani wis leyeh-leyeh ana ngarepan karo nyomak-nyamuk sajak mentas dhahar.“Bu Ani , panjenengan wau
padhang ngenthar-ngenthar, wiwit bar subuh isih durung menyat saka lungguhe, dheweke mung tansah dhelog-dhelog lungguh kursi neng emper ngarep. Mikirake Hapsari -- anake wedok sing siji ndhil ora ana tunggale. Sekolahe mono pancen ya dhuwur wong ya lulusan pawiyatan luhur – Unair - perguruan tinggi sing kondhang neng Surabaya. Rak ya dhuwur tenan ta . Anak wedok sithok di gadhang-gadhang ing tembe mburine bisa ngopeni yen dheweke wis tuwa. Bisa dingengeri yen wis ora kuwat nyambut gawe. Satemene mono pak Harja pensiunan pegawe negeri. Dadi thithik-thithik ya duwe bayar dhewe, thithik-thithik ya duwe pengasilan dhewe dadi ora bakal ngrepoti anak putu.Nalika isih cilik didama-dama , dilela-lela, digadhang-gadhang supaya yen wis gedhe bisaa njunjung drajate wong tuwa. Saben dina tansah dijaga, dikempit ngalor ngidul aja nganti ketaman lelara. Gawang-gawang isih kelingan neng angen-angen patlikur taun kepungkur, cumithak neng pikiran ngendikane pak Modin nalika disuwuni tulung paring ular-ular nalika anak wedok iki disepasari, dipepuji muga-muga dadia wong sing soleh lan solihah migunani tumrap bangsa lan negara.Nalika mlebu sekolah, saben esuk wis dicepaki sarapan. Awan wayahe mulih saka sekolahan gage-gage diptehuk. Buku-buku dicukupi. Pokoke sakabehe kebutuhane sekolah aja nganti nguciwani. Bu Harja uga asring nemoni guru-gurune mbokmenawa ana prekara ana ing sekolahan, anake wedok sitok iki aja nganti ngisin-isini. Semono uga nalika Apsari kuliah. Sing saiki dipikir ora prekara sekolah, nanging anggone milih bakal jodhone. Pak Harja wektu iki wis duweni angen-angen, wis nduweni pilihan calon mantu. Rumangsane anggone milihake jodho wis pas. Calon mantune mau ya nggantheng, bagus, anake wong cukup ya wis cekel gawe pisan. Calon mantune nyambut gawe dadi Angkatan Laut. Pangkate ya ora endhek banget ning ya ora dhuwur banget - sersan – apa isih durung cukup? Kanggone pak Harja ya wis matur nuwun banget. Cara bobot, bibit, bebet ya wis timbang. Pak Harja dhewe biyen mung anake kopral. Kopral jaman revolusi, kopral jaman perjuangan. Pak Harja wis manteb banget marang bakal mantune sing Angkatan Laut iki. Dhasare tingkah lakune ya becik, tindak-tanduke ora nguciwani, marang wong tuwa kurmat. Apa ora seneng?“Ngaten pak, menawi mangke kula tamtu jodho kalih adhik. Sedaya wragad lan bea kuliahipun kula tanggung. Upamia mangke es satune sampun mantun lajeng badhe nglajengaken sekolah malih kula inggih sagah ngentosi, ” kandhane calon mantune nalika anake wedok isih kuliah biyen. Anake wedok dhewe wis dilamar, dheweke ya ora nolak, bareng ditari wangsulane mung nggah-nggih wae.Apa ya ora seneng nduwe calon mantu sing tanggung jawab? Jejere wong tuwa tansah ngrenahake supaya anak bisa urip kepenak, ora bakal wong tuwa arep njlomprongake anake. Paribasan sagalak-galake macan ora bakal nguntal gogore. Sanajanta pak Harja pegawe negeri, nanging mung golongan loro. Pira ta bayare pegawe negri golongan loro? Kanggo nyekolahake nganti rampung kuliah rasane wis menggik menthol. Yen wis wayahe mbayar SPP mloya-mlayu golek utangan mrana – mrene, golek sabetan ngalor ngidul. Upamane mung kanggo mangan wae lan mbayar SPP ne wae kira-kira wis cukup. Ning kanggo tansportasi saben dinane, mangkat mulih mbemo, tur ora mung sa jalur, kudu ganti bemo ping telu saben budhal menyang kampuse, durung mengko yen wayahe mulih. . Apa maneh yen wis wayahe praktek, beaya praktek kudu ditanggung dhewe. Arep nukokake pit montor ya dhuwit saka ngendi? Arep melu kredhit pit montor isih kudu nyicil omah. Mula ya angen-angen kredhit pit montor kandheg neng angen-angen.Calon anak mantu wis meh saben dina dolan menyang omah. Dadi srawunge calon mantu karo kulawarga ya wis apik, malah sedulur-sedulure, wong tuwane - calon besan - ya becik. Kanca-kanca kantor ya akeh sing ngerti yen bakal mantune pak Harja iku sersan. Kanca kantore pak Harja apa dene kanca kantore calon mantu wis akeh sing ngerti. Yen pinuju ketemu ana kantor, calon mantu padha diguyoni kancane , “Kae lho Man, calon maratuwamu tukokna rokok. Mosok wiwit mau mung meneng wae,”mangkono kancane anggone ngguyoni. Kaya dikongkon wae calon anak mantu banjur kluyur-kluyur menyang kantin tuku rokok. Apa yen kaya mengkono ora seneng ?Dina iki Hapsari lagi kena godha. Budhal nyambut gawe ana dalan digodha karo bocah lanang. Pancen ya lumrah bocah lanang kepingin kenal banjur nggodha karo bocah wadon. Saben liwat dalan iku bocah lanang wis nyegat ana ndalan. Suwe-suwe Hapsari rumangsa risi, banjur kandha marang bapake.“Ngene lho ndhuk. Ya pancene kowe saben dina kowe digodha, kowe ngomonga karo calon masmu. Wong kowe ya wis dilamar. Ya mengko kareben diterake. ““Mas rak nyambut gawe pak,”“Ya kandhaa wae. Yen kowe digodha.”Temenan sorene calon mantu teka menyang omahe pak Harja kaya biasane. Hapsari banjur kandha .“Mas, aku lho saben dina digodha bocah. Aku risi, mas,” kandhane Hapsari menyang calon mantu.“Sapa dhik ?”, pitakone “Pokoke aku saben mangkat utawa mulih nyambut gawe mesthi dicegat lho mas.”“Ya, gampang mengko coba dak delenge.”Wiwit dina iku saben mulih saka kantor Hapsari mesthi diawat-awati dening Sumantri. Sedina rong dina ora ana kedadean apa-apa. Ganep dina kang katelu bocah sing biasane nggodha saka kadohan wis ketok ngadeg neng pinggir dalan. Bareng wis cedhak wiwit nggodha.“Mulih dhik ?” pitakone marang Hapsari.“Inggih mas, “wangsulane Hapsari nanggapi pitakone.Sangsaya suwe anggone nggodha sangsaya nemen. Malah wani nyekel-nyekel tangan barang. Hapsari njerit. Saka mburi Sumantri sing wiwit
Sumantri sereng.“Ngapa kowe ngganggu aku ? Iki rak pacarku,”“Apa ? Pacar?. Iki wis dak lamar ,”Ora mung cukup omongan wusanane wong loro mau tukaran, antem-anteman. Leren anggone tukaran jalaran dipisah wong sing ana sakiwa tengene kono.Suwe saka kedadean iku, ana owah-owahan sing ora sabaene, paribasan mbalik satus wolung puluh drajat , salin slaga, malik grembyang. Saiki Hapsari wis ora gelem nemoni maneh yen Sumantri mbeneri dolan menyang omahe pak Harja. Malah wis nate kawetu tembunge yen ora seneng karo Sumantri.Jejere wong tuwa mangerteni anake nduweni kelakuwan sing nganeh-nganehi dadi bingung, ora ngerti apa sing arep ditindakake. Atine sumpeg. Ing sajroning batin thukul pitakonan werna-werna, apa kena oyod mimang? Pak Harja rumangsa isin karo calon besan sing nitip-nitipake anake, uga rumangsa isin karo kanca-kanca kantor. Kabar wis kadhung sumebar teka ngendi-endi. Mula banjur golek rekadaya kepriye bisane anak wedok bali kaya wingi uni. Saben dina anake wedok tansah ditutur-tuturi, yen ora pak Harja dhewe ya bojone. Disrengeni bola-bali ora mempan, dituturi ora pasah , nganti judheg atine. Pak Harja banjur golek rekadaya liya. Saben ana wong tuwa ditekani dijaluki tulung supaya nambani (yen kena diarani lara ) anake wedok. Saben wong pinter diparani dijaluki donga supaya bisa waras. Anggone nekani wong tuwa, wong pinter, wong ngerti ora mung siji loro. Yen dietung kira-kira wis rong puluh enggon. Ya yen mung sakutha. Ana wong kandha neng Majakerta ana wong pinter, diparani. Neng Lamongan ana wong tuwa, diparani, neng Jember ana ngerti diparani. Sampeyan bisa ngira-ira pira enteke dhuwit kanggo nekani wong pinter mau. Paribasan entek ngalas entek ngomah. Sanajanta kaya mengkono durung ana sudane. Jibeg rasane. Nuju sawijining dina anake wedok kandha :”Pak aku tak matur ya pak, ning aja disrengeni.”“Arep kandha apa ?“Sesuk sore bapake Mas Sus arep tindak mrene, arep nglamar.”“Mas Sus iku sapa?” pitakone pak Harja.“Mas Sus iku lho pak, sing gawene nyegat aku neng dalan.”“Sing ditempilingi masmu biyen ?” “Iya.”Krungu kandhane anake wedok sing mengkono rasa atine pak Harja kaya disamber gelap, mung bisa sambat :” Dhuh Gusti, nyuwun ngapura,” banjur semaput ora eling apa-apa. Sby, 11 Mei 2010.
tanpa tandha bakal sudamung golek upa o, Gusti ...nyuwun ngapurasuket teki nyengunguk padha celulukkrungu sambate ati tumetes ing lemah padhaskekayon padha takon menyang ngendi jangkahing sikil nuruti derenging ati.watu-watu
Gusti .... nyuwun ngapuradalan ikibiraten pedhut anggubel lakutuntunen marang papan kang tanpa
gingsiring kahanan dadi seksi sepur lempung isih mlaku turut lurungnanging dalan iki isih tetep kaya
neng ndhuwure sirah. Kekayon ora ana sing obah. Lemah sawah padha bengkah, suket-suket garing, kali lan ilen-ilen sawah wis mekingking padha pecah kira-kira sejangkah. Udan sing diarep-arep wis telung sasi ora njedhul. Langite katon biru, ora ana mega ora ana mendhung , pratandha ora ana ungup-ungupe udan bakal teka. Wong-wong sing ngingu rajakaya padha sambat, bingung golek suket, bingung golek rambanan sing kanggo pakan kewan. Malah –malah ing wektu iki – kandhane wong-wong Karangkidul- sakniki-niki paribasan wedhus mangan wedhus, sapi mangan sapi. Lho kok ngono ? Saiki wedhuse didol, banjur dhuwite diukokake suket kanggo pakan. Malah-malah saiki tegalan sing dianduri suket, luwih akeh asile katimbang ditanduri pari utawa jagung. Mula ora aneh yen bakul suket sugih dadakan. Angin ora obah, samirana datan lumampah- kandhane dhalang -- nyebabake panase awak sangsaya mundhak. Satemene wis rada suwe kahanan desa Karangkidul panas, ora mung panase hawa njaba wae, dalah panas ing njerone
Lurah celeng ....... lurah genjik. Lurah celeng ...... lurah genjik !!!“ karo padha nggawa kertas amba ditulisi werna-werna. Ana uga sing digambari tikus gedhe lan ana tulisane “Koruptor nggrogoti dhuwit negara”. Ana sing tulisane “lurah lengser saiki uga. Lurah Karangkidul korupsi dhuwit Bandes, bantuan desa ”. Lan werna-werna tulisan liyane sing isine nggugat Lurah Karangkidul kudu enggal dilengserake. Sing bengak-bengok ora mung siji loro nanging saakehe sing padha melu arak-arakan. Yen dirungokake saka kadohan kaya lomba paduan suara. Ana sing menehi aba-aba karo nggawa corong sing digawe saka seng sing dklunthung. Ngepok cilik pucuke gedhe.Ing satengahe arak-arakan mau pemimpine gembar-gembor : “Sedulur- sedulur, sampeyan setuju yen lurah Karangkidul lengser ? “pitakone sing pidhato.“Setujuuuuuu !!”, wangsulan barisan arak-arakan, banjur disusul bengak-bengok maneh. Mangkono bola-bali.“Lurah ora kena kanggo panutan, Lurah korupsi. Sampeyan setuju lengser ???”, pitakone bola-bali. Njur diwangsuli dening anggota arak-arakan bareng “Setuju lengser ......setuju lengser “, swarane bareng ambal-ambalan kaya mecah-mecahna kendhangan kuping.Barisan arak-arakan mau mlaku menyang latar
tetep ana sing mimpin bengak-bengok supaya semangate para demosntran ora kendho, sebageyan maneh nggawe daden geni ing tengahe latar. Genine mubal-mubal. Hansip sing biasane njaga keamanane kantor Kelurahan bisane mung meneng wae, ngadeg ngejejer ora obah, jalaran wis ora kuwawa nolak utawa ngatur wong-wong sing demonstrasi. Salah-salah ketiban bogem mentah. Pak Lurah wektu samono mbeneri ora ana neng kantor. Jarene pak Carik lagi rapat menyang kecamatan. Nanging sing demonstrasi isih tetep bengak-bengok karo ngenteni tekane pak Lurah bali saka kecamatan.“Pak Carik, mengke sampeyan kandhakke pak Lurah. Yen pak Lurah boten purun lengser . Kula sakanca ajeng mbekta kanca sing luwih kathah,” ancame Kadiya pemimpin demo iku.Pak Carik mung meneng bae. Para demonstran banjur nerusake pidhatone , suwe-suwe demonstran krasa kesel banjur padha mulih karepe dhewe-dhewe.Sorene, neng
marang Kadiya.“Beres, Pak,” wangsulane Kadiya. “Nek perkara ngoten-ngoten niku njenengan srahne kula mawon.”“Lha teruse piye ?”.“Njenengan boten sah bingung-bingung. Sing penting enten nikune.”“Nikune apa , Ya ?”, pitakone pak Wira.“Nggih bayaran. Njenengan niku boten ngerti napa ethok-ethok boten ngerti. Lha nek njenengan boten purun mbayar, kula nggih boten napa-napa. Namung kula golek juragan liya. Dospundi ?”“Ya aja ngono, Ya. Aku percaya karo kowe.”“Lha pripun ?,” pitakone Kadiya.”Kula rak nggih nyambut gawe. Nek kula mboten oleh
njenengan sida dados lurah , napa kula njenengan angkat dados carik ? Rak boten ta ?”“Ngene lho Ya. Yen perkara kowe nuntut diangkat dadi carik ana aturane dhewe. Yen aku dadi lurah, aku ora bisa ngangkat kowe dadi carik. Iku dudu wewenangku, pengangkatan iku wewenange kecamatan. Kowe rak ngerti dhewe. Upamane aku dadi lurah,....kuwi nek dadi lho. kowe mengko dak kon nggarap bengkok kidul sekolahan kae. Bengkok lurah rak akeh ta. Gelem apa ora ? Sing penting lakumu kuwi aja nganti ketok yen aku sing ngongkon.”“Soal niku ampun kuwatos, kula mengke sing kordinasi kalih korlap liyane. Kados korlap dhukuh Sendhang, dhukuh Sekar, dhukuh Janti,” kandhane Kadiya. “Ya wis sakarepmu .Nek ngono saiki kowe daksangoni. Saiki ya mung sethithik , karo mengko tukokna rokok anak buahmu”“Lha korlap-korlap sanese dospundi ?” pitakone Kadiya.“Gampang. Mengko daksangonane dhewe. Nyoh iki tampanana !”, kandhane pak Wira karo ngulungake lembaran abang-abang rada akeh.“Nggih. Nek ngoten kula nyuwun pamit.”Kadiya sakancane banjur mulih. Ana ndalan sangu sing ditampa saka pak Wira mau banjur didum sakancane sing ngadhep bengi iku. Dhayohe pak Wira dina-dina iki mlebu-metu gilir gumanti ora ana kendhate. Kamangka biasane ora kaya mangkono. Arang-arang ana dhayoh menyang omahe pak Wira. Jalaran pak Wira sanajanta kalebu sugih ing Karangkidul ning disiriki tangga. Amarga tangkepe marang tangga ora semanak. Kepara anggak, sombong ngedirake bandhane mula ora aneh yen pak Wira ora nate ketekan dhayoh. Kabar yen pak Wira arep nyalon lurah dudu barang sing wadi, dudu barang rahasia maneh. Ora mung sumebar ing dhukuh Krajan wae nanging wis sumebar warata ing desa Karangkidul. Malah-malah kabar mau wis sumebar tekan kecamatan. Sawise kedadean demonstrasi iku kahanan ing desa Karangkidul ora ana tentreme. Saben dina ana wae sing demonstrasi. Antarane dhukuh ing desa Karangkidul kaya-kaya wis ana jadwale. Dhisik dhukuh Krajan, banjur Sekar, Sendhang lan Janti banjur bali dhukuh Krajan maneh.Telung sasi sawise iku klakon lurah Karangkidul lengser. Salengsere lurah Karangkidul banjur dianakake pilihan , milih lurah anyar. Wis kena dibadhe yen sing dadi lurah anyar ya pak Wira. Ora kacaritake lakune pilihan, sing cetha pak Wira wis nandur wong-wong sing kena dipercaya kanggo nggiring swara supaya milih dheweke. Pak Wira anggone cucul dhuwit uakeeeh banget. Atusan yuta. Kanggone pak Wira dhuwit samono kuwi dudu apa-apa. Sing penting kepilih. Ngadhepi pilihan pak Wira dana driyah ora karuwan akehe. Bral-brol ora etungan. Saben wong teka menyang omah , mulihe banjur disangoni. Sing lanang disangoni rong puluh ewu, sing wadon sepuluh ewu. Neng kono dikongkon mangan sawarege udele. Telung sasi saka pilihan lurah, desa Karangkidul ana ontran-ontran maneh. Swasana ing desa Karangkidul sing maune wis tentrem bali geger. Esuk uthuk-uthuk wayahe wong-wong budhal menyang sawah wong –wong padha nggrumbul neng pinggir sawah karo lungguh galengan, ora enggal-enggal tandang gawe, sebal-sebul rokokan karo ngrembug
karo mandheg. “Wis krungu kabar ?”“Kabar apa, Kang ?”“Lurahmu”.“Lurah sapa . Lurah Wira ta ?. Kenek apa Lurah Wira ?” pitakone Kadiya ngangseg.“Mau bengi lurahmu di tangkep,” kandhane Kartija.“Lha ngapa ditangkep ?”.“Lha kowe ki apa ora ngerti tenan pa piye ?. Genah ndhekemi randha teles kulon kali ngono lho.”“Randha Sarmi?”, kandhane Kadiya sajak ora percaya.” Wah, lurah ra genah.” Sauntara wong-wong padha meneng-menengan ora ana sing ngomong.“Lha karepmu piye ?” pitakone Kartija mbukani omongan maneh.“Lha piyeee? Sesuk ....... yaaa...... demonstrasi maneh, golek juragan anyar,” kandhane Kadiya karo nglungani grombolane wong-wong
neng P4an po P3an to...cah enom-enom mesti do thethek neng kono... soale kakangmas kulino methuk aku ning prapatan. Waduh prapatan ngendi yo iki, aku tak melu tethek men tambah rame lan
aku ning prapatan. Waduh prapatan ngendi yo iki, aku tak melu tethek men tambah rame lan ketemu
kuwi diajeng... :?: :?: :?: milih endi sliramu?? [/
wae lah. t374bwnKoordinatorLokasi : CixarankReputation : 1Join date : 02.05.08Subyek: Re: TEMPAT PALING RAME DI SETIAP DESA Wed Aug 27, 2008 4:54 pm jenenge whe neng ndeso, nek sing rame yo nek eneng tontonan : wayang, kethoprak campursari...dll., termasuk nek eneng mbayenan..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... giadi_pcsCamatLokasi : sudirman jakpusReputation : 3Join date : 14.07.08Subyek: Re: TEMPAT PALING RAME DI SETIAP DESA
ketemu mbak pipit... piye ngunuh kuwi diajeng... :?: :?: :?: milih endi sliramu?? :scratch:
kuwi diajeng... :?: :?: :?: milih endi sliramu?? :scratch: siapa cepat dia dapat wae lah. lha aku mung nganggo grand ki piye ko? wah kalah disek mesti aku gor numpak angkot mas....rep nututi ndadak nyambung2 angkot'e....urung nek kelangan enggok...Yowis aku
dapat wae lah. lha aku mung nganggo grand ki piye ko? wah kalah disek mesti aku gor numpak angkot mas....rep nututi ndadak nyambung2 angkot'e....urung nek kelangan enggok...Yowis aku nyerah ae... aku ra due doyo upoyo... Aku jane yo gur mlaku..nyebrang kali meneh..ning kayane aku paling cepet lha nek mlaku ki liwat mburi luwih cepet soale nebras.nek numpak motor opo angkot mubeng 2 jam,gek nek mlaku ming 15 menit..hayoh piye kuwi..????? sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja
cepet lha nek mlaku ki liwat mburi luwih cepet soale nebras.nek numpak motor opo angkot mubeng 2 jam,gek nek mlaku ming 15 menit..hayoh piye kuwi..????? Wis aku nek karo mas Bayou tetep kalah,,rep numpak motor, angkot, po mlaku ke..wong aku ra ngerti
pm Quote :Soale kowe wes jadwal ngancani kardimin nek cakrok yojan, kok ngerti .. sopo iki.? Quote :wooo lha japrax ki senengane malah ora taraweh, mung tunggu cakrokjan cah nom saiki ki
minangka kepala dusun ……….. ingkang satuhu kinurmatan. Bapak ……………… minangka ketua takmir Masjid …………….. ingkang satuhu kinabekten. Bapak, Ibu lan sederek sedaya ingkang tansah bagya mulya.
Sumangga sareng-sareng panjenengan lan kula ngaturaken puji lan syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT. ingkang sampun paring kanugrahan dhumateng penjenengan lan kula, satemah saget makempal wonten ing Masjid ……………….. kagem tolabul ‘ilmi ing dalu punika. Salawat lan salam mugi tansah kaparingna dhumateng Rasulullah Muhammad SAW ingkang tansah kula panjenengan sami antu-antu safaatipun wonten ing yaumul qiamah.
Nyuwun pangapunten kula kumawani munggel pangandikan sawetawis. Nun inggih awit kula ingkang kadhawuhan ndherekaken lampahing pengaosan “Pengetan Nuzulul Qur’an” wekdal menika.
Saderengipun adicara kawiwitan, keparenga kula ngaturaken rantamaning adicara wonten ing dalu menika.
Kaping kalih Waosan Kitab Suci Al-Qur’an.
Adicara angka tiga Atur Pangandikan Saking Takmir Masjid …………………..
Minangka pratandha purwaning adicara sumangga sesarengan nyuwun wonten Ngarsa Dalem Allah SWT, mugi lampahing adicara ing dalu punika pinaringan wilujeng, kalis saking rubeda tuwin sambekala, sumangga kula dherekaken maos basmalah.
Salajengipun, ndungkap adicara ingkang angka kalih, inggih punika waosan Kitab Suci Al-Qur’an ingkang badhe katur deneng sedherek ……………….. Dhateng panjenenganipun sedherek ……………….. sumangga.
Kula aturaken angunging panuwun dhateng panjenenganipun sedherek ……………………….. ingkang sampun maos Kalamullah Al-Qur’an. Mugi-mugi amal kesaenan penjenengan pikantuk ganjaran ingkang matikel-tikel saking Ngarsa Dalem Allah SWT.
Adicara angka tiga atur pangandikan saking takmir Masjid ……………………. Dhumeteng panjenenganipun Bapak …………………. pusering kawigatosan sumangga.
Sampun paripurna atur pangandikan saking takmir masjid, mugi ndadosna pamreksa ing sadayanipun lan dateng Bapak …………… kula aturaken agunging panuwun.
Titilaksana salajengipun Inti Pengaosan dhumateng Bapak Ustad …………………… sasana wicara sumangga katur lan samangkeh ing pungkasanipun
tumpangsuh aturipun Bapak Ustad ……………………… minangka Inti Pengaosan dalu punika. Mugi-mugi ndadosno tambahing seserepan lan saget ningkataken iman lan islam panjenengan lan kula. Dhateng panjenenganipun Bapak Ustad …………………… kula aturaken angunging panuwun.
Adicara kantun setunggal, inggih punika panutup. Sumangga acara menika kita tutup sesarengan kanthi maos tahmid.
Mboten kesupen mbokbilih anggen kula ndherekaken lampahing adicara punika kathah atur saha tindak-tanduk ingkang mboten ndadosaken renanig penggalih, kula nyuwun lumunturing sih pangaksami.
Kondur pangjenegan sedaya, kula nemung saged ndherekaken kasugengan, mugi tansah rahayu ingkang
maeng njaluk tambahan rong ewu setengah. Alasane, sing rewu gawe
iki sing kepet-kepet, Mas Nuz. Payune wedhus ae gurung mesti. Lha iki opo-opo wis ketok cepak mundak pisan.
MN: Lha iku nak yo presiden pilihane peno dewe seh, Cak? Opo maneh peno wingi nak termasuk te-es-e. He….7x
CG: Lha hiyooo…. Yok opo wong iku. Janjine mbiyen ngunu, lha kok ngene kenyataane. Mosok biyen janjine iku digawe ipok-ipokan thok?
MN: Ha….7x. Peno iku yok opo seh, Cak? Mosok janji calon presiden kok ipok-ipokan. Terus kathek dadi presiden, opo yo presiden ipok-ipokan?
CG: Gak ngunu maksute. Awake iki nak wong cilik seh? Dijanjeni sing apik-apik, nak yo percoyo ae.
CG: Yo iku, kene mikire deweke ancene apik temenan. Dadakno malih koyok ngene.
MN: Yo wis, Cak. Wis keblacut. Mugo-mugo ae deweke ijik iling ambek janjine. Opo maneh janji nang bangsane dewe. Gak wurungo mene-mene nang akhirat janjine mesti ditagih ambek Gusti Allah.
CG: Yo wis, mbuh lah! Yok opo tambah nasipe awakku iki. Untung ae ibukne arek-arek gelem ngrewangi aku nyambut gawe. Urip cek gak soro-soro nemen.
MN: Iyo. Sing penting maneh, dungo dinungo yo, Cak. Mugo awak iki tetap waras-wiris. Babahno ta kabeh rego dadi larang. Sing penting kene isok tetep ngerem kekarepan. Opo maneh ancen awake iki termasuk urip sing dipas-pasno.
CG: Iyo. Bener ngunu ancene.
 Alas gung liwang-liwung = wana ageng lan jembar sanget.
 Alas greng = wana ageng kang kebak gegrumbulan lan bebondhotan kang njalari rungkud lan peteng.
 Alas gledhegan = wana ageng kang menawa keterak ing angin ageng kapireng suwantenipun gledheg-gledheg.
 Alas gerotan = wana ageng kang kathah kekajenganipun ageng, menawa keterak angin ageng kapireng suwantenipun gerot-gerot, inggih punika suwantenipun kajeng-kajeng ageng kang sami gegosokan.
 Alas roban = wana kang saged keroban (keluberan) toya saganten, menawa sagantenipun pinuju rob. (Dados, wana kang dunungipun celak saganten).
 Alas trataban = wana gegrumbulan, boten kathah kekajeng¬anipun ageng.
 Nusup ngayam-alas = nusup-nusup gegrumbulan lan bebon¬dhotan kados lampahipun ayam wana.
 Ngalasake nagara = tumindak sapurun-purunipun piyambak, tanpa ngengeti wontenipun angger-angger nagari (hukum).
 Wanadri (wana + adri = alas lan gunung) = wana ageng.
 Wanawasa = I. Wana ageng (jembar). II. Dedunung ing wana.
 Wanantara = wana ageng, telenging wana ageng.
 Wanakirun = (saking tembung: Nakir wa Nakirun) = na¬manipun malaekat kang tengga kubur.
 Sumawana = lan malih, punapa dene.
 Welut wana = sawer. Menawa mina kang memper ula = welut.
 Gajah ngidak rapah = tiyang kang nerak wewaleripun piyambak.
 Gajah tumbu kancil mati ing tengah = kang pasulayan tiyang ageng, kang ngalami cilaka tiyang alit (andhahanipun).
 Semut ngadu gajah = tiyang alit ngeben tiyang ageng (supa¬dos sami pasulayan).
 Bathang gajah = tilas tiyang ageng (tiyang kuwaos).
 Nggajah elar = sarwa ageng sarta sentosa tekadipun; kaduk ageng panjangkanipun.
 Setan nunggang gajah = tiyang kang namung ngangkah sakecanipun piyambak.
 Gajah ngoling = namaning wangunipun sumping, limrahipun sumping agemipun para
tegesipun wonten limanipun, kathah limanipun, ugi ka¬wastanan nagari Kurujenggala (Yen Jenggalaretna =
ireng) = anak¬ipun lelurahing srati Buyut Dirada namanipun DIRANA madeg kraman, kepikut, kacancang ing wit wringin madyaning alun-alun, wasananipun pejah dipun-
 Macan guguh (Tegesipun lugu: sima ompong) = tiyang ageng kang sampun ical panguwaosipun.
 Macan galak semune curiga kethul (Lambang praja) = pralam¬bangipun nagari Majapahit, Prabu Brawijaya Nata binathara, nanging para
kepethuk pangagengipun kang sampun mangretos dhateng sedyanipun.
 Kekudhung walulang macan = aling-aling tiyang kang ga¬dhah panguwaos, supados gampil kaleksananing sedyanipun.
 Nguthik-uthik macan dhedhe = ganggu-camel tiyang kang sampun lilih nepsunipun.
 Macan gadhungan = sima malihanipun tiyang.
 Macan kombang = sima awarni cemeng saged mancolot tebih (inggil).
 Macan gembong = sima ageng, limrahipun badanipun loreng-loreng.
 Macan tutul = sima kang badanipun mawa tutul-tutul ce¬meng.
 Singamulangjaya = Setyaki, Wresniwira, kasatriyanipun ing Lesanpura (Sajatosipun Wresniwira sanes nama, tembung punika ateges: pahlawan Wresni).
 Singanagara = legoco, tukang nindakaken ukum pejah (Indo¬nesia: algoco).
 Singanebah = namanipun gendhing. Singa wonga = sadhengah tiyangipun.
 Singa ranu = singa kang adedunung ing toya, inggih pu¬nika baya.
 Bebanthenging praja = agul-agulipun nagari.
 Tandange kaya bantheng kataton = tandangipun nggegirisi sanget.
 Nyundhang bathang bantheng = njunjung tiyang ageng kang sampun apes.
 Andaka ketaman wisaya = tiyang prakawisan, sareng rumaos badhe kawon lajeng minggat.
 Nglancipi singating andaka = nenangi nepsunipun tiyang sara¬na dipun-waduli punapa-punapa kang njalari boten se¬nenging manahipun.
 Sandhing celeng boloten = (Cedhak kebo gupak, sandhing ki¬rik gudhigen) = sesrawungan kaliyan tiyang awon.
 Sawan celeng = sakit ayan, yen angot gumuling ing siti lan cengkemipun muruh.
 Lumpat kidang = nggarap padamelan boten urut, woten kang dipun-langkungi.
 Ngaturake kidang lumayu = nedahaken rejeki kang angel pangalapipun.
 Mburu kidang lumayu = mbujeng rejeki kang dereng tem¬tu saged kegayuh.
 Kethek saranggon = gegrombolanipun tiyang awon.
 Rampek-rampek kethek = nyanak-nyanak tiyang awon temtu badhe ketaman piawonipun.
 Udan kethek macan dhedhe = jawah, nanging srerengenipun katingal.
 Ditemu kuwuk = dipun-wales (dipun-prawasa) dening meng¬sahipun nalika pinanggih wonten ing papan kang prayogi dipun-engge namakaken piwales.
 Mbuwang rase oleh kuwuk = nampik barang awon, angsal ba¬rang kang langkung awon.
 Nrenggiling api mati = katingalipun kados boten mraduli dha¬teng bab kang saweg dipun-rembag, nanging salugunipun nggatosaken sanget.
 Kumenthus ora pecus = sugih kasagahan (umuk), nanging boten mrantasi damel.
 Nyalulu nruwelu = dhateng ing griyanipun tiyang gadhah
“kahanan donyo ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajadira, awit sumangsa ana wolak-waliking jaman ora
jebule kowe tho sing jenenge dimas Khuncung, aku isih eling wektu iku bu Wandi (nama populer ibuku)ngundang aqiqah kelahiranmu. Aku tonggo mburi daleme ibumu. Aku melok ndongo lho dimas. Jebule jeneng tenanmu iku Roostamhadi tho… koq koyo ora njawani ngono….he….he….”, balasku: “injih kangmas, wah matur sembah nuwun lho nandalem koq taksih kemutan kulo…”.
podo edan kabeh neng dunio iki wes yok bareng2 bongko wae....
Mas Sugeng sblm situs ini sugeng.id. apakah sblmnya mas-sugeng.blogspot.com?
Manuk karo janggut putih khusu ing gulu memang akeh munggah ing rega pasar. Biyèné manuk iki ing pasar didol bab 25rb nanging saiki nganti atusan ewu kanggo mayuta-yuta. Mbok faktor contributing iku kurang umum ing kompetisi alam bébas, lan dadi luwih spesies manuk iki. Yen sampeyan penggemar manuk jenggot cucak ngisor tips Milih lan Ngrawat Birds Cucak Jenggot sing kita rangkuman saka macem-macem sumber.
Boten kados manuk ngginakaken suara liyane, akeh manuk hobbyist sing luwih kaya wadon saka lanang. Alesan manuk jenggot cucak gacor Badhak wadon luwih kerep tinimbang lanang. Supaya luwih efektif yen digunakake kanggo manuk memaster liyane wayahipun. Nanging drawback punika swara manuk jenggot cucak wadon liyane monoton lan kurang mawarni-warni yen dibandhingake karo lanang. Carane kanggo mbedakake manuk cucak jenggot lanang lan wadon sing:
Mas-mas.. mbak-mbak.. nek-nek-, kek-kek, mbok ayu-mbok ayu, wong lanang wong wadhon, kao udah ngenet ingat anak bojo, inget makan, inget sing gawe urip, nglolor kayak kaset rawut….
kurang wulang wuruk, tumrape wong tanah JawiLaku lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoniTegese Aksara, iku guru kang sejatiThe Macapat above talks about Aksara Jawa (
Jiaaah. Nyumbang doa wae yow ahaha
Wit wingi ono komen wong sing mlebu spam ku juga e.. Pdhl biasane ora.
Cara Pindah dari WordPress ke Blogger - Mas Sugeng Blog
@NRP @saiki_maskmen @sakina_naatan
Kabupatèn Nduga iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Papua, Indonésia. Kabupatèn iki diwangun tanggal 4 Januari 2008 miturut Undhang-undhang nomer 6 taun 2008 bebarengan karo pambentukan 5 kabupatèn liyané ing Papua. Peresmian déning Mendagri Mardiyanto ing tanggal 21 Juni 2008.[1] . Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± km² utawa --- hèktar.
Lor : Kuyawage, Balingga, Pirime, dan Makki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Nduga&oldid=1102542"	Kategori: PapuaDhaptar Laladan Tingkat IIRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pedagang pakan burung, Suryadharma Ali sempat menengok Iwak Manuk Rawapening, warung penganan khas
IndonesiaRUMAH LUWIH HOTELGianyar, IndonesiaBali Safari & Marine ParkGianyar, IndonesiaBali Safari & Marine ParkGianyar, IndonesiaKlungkung PalaceKlungkung, IndonesiaKlungkung PalaceKlungkung, IndonesiaKamasanKlu
Hasnan nggamblangna, esuk iki jarak pandang ngala nganti mung 500 meter amarga kabut keluk mergo keobongan alas.
"Ppandangan kewates, nggawe loro pamaburan saka jakarta durung bisa ndarat. Kapindho pesawat wektu iki iseh muter-puter neng wilayah Pekanbaru," tembung Hasnan.
Berita Basa Jawa Ngoko Loro Pesawat Ora Bisa Ndarat Ana Pekanbaru Mergo Keluk
mung 500 meter nggawe kapindho pesawat kerekasan kanggo ndarat. Nganti saiki kapindho maskapai kuwi isih muter-puter neng langit," tambah Hasnan.
Waos Ugo: Pawarta Bahasa Jawa Program Budi Pekerti Diresmeke Menteri Pendidikan
Lagekne kanggo jadwal kemangkatan ket gebug 06.00 wib ora ngalami kendala. Pisana dikemuli keluk kandel, hal kuwi ora mekewuhi
kasenengan dolan menyang alas. Saben dolan ora keri gamane kang awujut panah. Saben dina saba alas ora ngetung adoh cedhake saka omahe, lan ora ngetung awan utawa bengi. Lakune ijen tanpa kanca, nasak alas munggah mudhun jurang ora weah sing dikarepake mung seneng atine ora ngrusugi tanggane lan kancane, sarta ora ngruska lingkungan. Yen ora kepepet ora bakal mateni kewan alas. Menawa lakune diganggu gawe, panahe lumepas ngenane kewan sing gawe ganggu lakune. Nom-noman mau jenege Arya Damar. Isih jaka durung duwe bojo, mula lumrah yen arang banget ana ngomah. Mulih mung saprelu tilik omah lan resik-resik sawetara, yen wus rampung banjur lunga menyang alas maneh. Kaya ngono lelakone Arya Damar. Nganti kanca-kancane wis padha duwe bojo kabeh.
Sasuwene ana alas, anuju padhang bulan, Arya Damar nginep ana alas. Dheweke wedi yen diganggu kewan galak, mula anggone turu menek uwit. Sajrone ana dhuwur uwit, dheweke ora bisa turu ngati tengah wengi. Lamat-lamat keprungu swarane wong wadon padha sesukan, padha ngguyu cekikian, sajake seneng atine. Nanging menawa dirungokake, swara mau cat krungu cat ora. Ghandeng kahanan wengi, dadi swara mau nadyan adoh bisa keprungu. Nanging dununge durung ngerti. Niyate bakal kepingin ngerti, mula nggone menek rada mendhuwur, dadi bisa weuh kiwa tengene rada adho.
Panyawangane pancen bisa nyawang ngendi-endi, nanging nadyan krungu wara, ora ketemu dununge utawa asale. Wengi iku padhan bulan, megane katon padhang ora ana mendhung, ewadane sing digoleki durung ketemu, mula niyate arep turu. Lagi entuk sakliyepan, kurungu swara guyu cekikian lan sajake swara wanita, jenggirat melek byar, nelingake kupinge, nlusur panyawange, suwe-suwe ngerti yen swara mau dununge ora adoh sala papane menek. Sangisore wit gedhe ana sendhange. Arya Damar mudhun alon-alon. Lakune nyedhaki sendhang, kanthi ngati-ai supaya ora dingerteni tekane.
Sacedhake sendhang ana grumbul. Dheweke banjur madheg, nyawang ing sendhang ana wong wadon padha adus lelumban. Arya Damar nyedhaki lan njupuk sandhangane siji digawe ndelik.
Krungu swara jago kluruk, cekat-cekat wong wadon mau padha gage mentas saka sendhang nggoleki sandhangane. Bareng wis ketemu banjut padha mabur singgalake sendhang. Anehe ana siji sing ora busua mabur awit sandhangane didhelikake Arya Damar. Anggone nggoleki mubeng-mubeng, kepeksa ora ketemu. Bocah wadon mau banjur ambruk nangis. Krungu tangise, Arya Damar nyedhak lan nukungi aweh sandhangan, supaya ora kadheman. Sawise iku banjur diajakmulih menyang omahe Arya Damar. Dene sing diajak mung manut wae, sajake wis pasrah marang lelakone.
Esuk kuwi omahe arya Damar kebak tamu tanggane, nyatake yen Arya Damar entuk wong ayu. Bareng wis nyata kabeh padha senneng atine. Lelakon sakbanjure ora kacarita, nyatane wektu iku kuwi Arya Damar wis duwe bojo ayu. Ora let suwe banjur duwe anak, dijenengake Arya Kedhot.
Panguripane saya becik, srwung kro tangga uga becik. Prakara pangan, sandhang lan kabutuhan liyane ora kekurangan. Arya Damar diweling aja pisan-pisan menyang pawon lan
ana apa, pari ing lumbung ora kalong mangka saben dina dimasa, kepengin ngerti mula Arya Damar bukak dandang. Atine kaget jalaran njero dandang mung ana pari sawuli. Ya bener yen parine ora kelong. Bareng bojone teka, dandang dibukak, pari isih wutuh tegese dibukak wong lanang. Nanging Arya Damar ditakoni ora ngaku. Kanthi mangkono bojone banjur nyambut gawe luwih mempeng nutu parine kanggo kebutuhan saben dinane. Suwe-suwe pari entek, weruh sandhangane biyen Arya Damar. Sakdurunge bali menyang kahyangna meling, yen anakae nangis supaya nyawnag rembulan. Dene bojone mapane ana ing satengahe bulan.
sakbanjure ora kacarita.sawise tuwa Arya Damar pamitan marang anake, yen dheweke arep tapa ing gunung, minangka panebus dosane marang ibune Arya Kedhot.
Manut dedongengan ing Madura, ya Arya Kedhot iki sing miwiti anane ratu ing Madura.
November 17, 2015 at 4:36 PM
maturnuwun mas, kulo cobi iku coro nambah font ing photosop, mugi2 khasil e saeWisataTempat
Sugeng mahargya Natal 2007. Mugi Natal ing tahun punika,
Sibolga, (Analisa). Pemimpin Bank Indonesia Sibolga, Muhamad
Elingo poro Mnungso.Tiap dino umur disudo,mati kui ra mesti tuo.Juru pati lirak lirek mben dino,mulo kui podo elingo.Yen siro iku bakale lungo,tindakno printae agomo.Ojo lali sing limo,jo mung ngerat bondo dunyo,ben suk mlebu surgo.Suk nek neng srgo jo lali hpne digwo,ben iso sms lan telp konco2. Slmt th
kitesurf~ing, horseback rid~ing, kayak~ing,mountain bik~ing, ziplin~ing, hik~ing, swimm~ing
"gerah napa sampeyan bu?'' Jare doktere.
"Iki lho dok, wis sak wulan iki
onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek
gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni " jare yuk Lati.
"Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere.
"Obatopo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Lati.
"Obat kopok.." jare dokter e mangsuli.
Wis tak kandani ora percoyo, nih rupane persis koyo
Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan banjur lampune mati, dhadhi petengan dhedhet banget.
Gak suweh moro-moro onok suoro pipi disun,terus mari ngono suorone wong dikaplok PLAK..!!!.
" Wah cen hebat arek wedhok sebelahku iki, isok njaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan??".
Singarek wedhok sebelahe yo mbatin pisan,
"Gak salah tah, sing ngesun mau iku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek sing disun hahaha"
Arek mahasiswa iku karo ngempet ngguyu melu mbatin pisan,
"Kapan maneh rek, isok ngaplok kolonel gak athik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tanganku dhewe.whahahaha".
wonosari rembang cirebon boyolali temanggung pati rembang tegal
Sumangga ingkang ngersakaken materi TOT Pemanfaatan TIK kangge Pasinaon basa Jawi saged ngundhuh rumiyin. Dene kangge gladhi samangke wonten program pepanggihan MGMP minangka sosialisasi bokbilih badhe dipunlampahi semester ngajeng, amargi wekdalipun sampun mepet lan wonten kegiyatan penyusunan soal UKK kangge kelas 7 lan 8. Saha informasi saking MKKS badhe ngawontenaken sosialisasi kurikulum 2013 kangge sedaya guru kelas 7 lan 8. Maturnuwun
neng alas Parewana, Resi Parasara mertapa mengheningkan cipta. dheweke bertekad ora arep rabi nek ora karo wadon sing nduwe rai mirip Begawan Rukmawati.
Ndina-dina kapungkur Resi Parasara bertapa tanpa pangan lan ombe, nganti nang mubarang pas neng dhuwur endhase hinggap loro ekor manuk pipit sajodo. Kapindho manuk kesebut ora mung hinggap, ning uga bersarang neng dhuwur endhas Resi Parasara. Dina demi dina nuli, si manuk wadon pun ngendhog telu butir nganti akhire menetas kabeh.
Ning, manuk lanangan lan manuk wadon kuwi ora arep merawat lan menehi pangan ketelu anak dekne kabeh. Resi Parasara ketangi saka samadinya lan ngupadi nyeluk si manuk lanangan lan wadon ben bali menyang sarang dekne kabeh. Ning, sapasang induk manuk kesebut justru mabur ngadoh, nggawe Resi Parasara tambah kesal lan bergegas mburu karo nyekel
manuk pipit kuwi mencok saka wit siji menyang wit liyane, seolah dekne kabeh pengen dolanan buru-buron karo Resi
Nang wektu kuwi Resi Parasara ndeleng sawong tukang prau nduwe rai ayu ning mambu amis nyedhaki awake. Tukang prau kuwi ngaku nduwe jeneng Rara Amis sing nawakne awak kanggo menyeberangkan Sang Resi. Resi Parasara terkesima amarga rai tukang prau iki padha persis karo Begawan Rukmawati sing didemenane. Tanpa akeh pitakon meneh, dheweke pun munggah mendhuwur prau lan njaluk diseberangkan kanggo
menyang endi, ngono uga ketelu anak manuk sing ana neng tangan Resi Parasara uga melu lenyap. Sangantine neng seberang, Resi Parasara ngurungna pangarahe kanggo mudhun lan njaluk supaya diterna nyusuri kali Jamuna wae. Rara Amis manut lan nglakokake prau padha panjaluk Sang Resi.
Resi Parasara padha pisan ora jijik adhep ambu awak Rara Amis, ning justru rumangsa iba. Dheweke pun nawakne awak kanggo nambani lelara prawan kuwi. Rara Amis ndhewekekne karo kebak pengharapan. Resi Parasara nuli
Amis rontok lan ngowah dadi sak-werna lumpur sing banjur dilemparkan menjero kali saka Resi Parasara.
Sementara kuwi, sapasang induk manuk pipit lan ketelu anake sing wis musnah mau ngowah wujud dadi Batara guru, Batara
Resi Parasara karo Dewi Durgandini (Rara Amis) amarga dekne kabeh ditakdirkan njodo lan mudhunke sawong putra sing mbesuk dadi
Pawarta Bahasa Jawa | Kesenian Wayang Kulit Kedah Diuri-Uri
kesenian iki umume diawiti saka kedemenane utawa hobi marang wayang kulit. Persoalane, neng era modern iki ora akeh bocah enom sing gelem nglestareke kebudayaan asli Indonesia iki.
Kaya dening Festival Dalang Cilik ing pengetan HUT Kemerdekaan RI kaping 70 sing digelar neng Pendopo Kabupaten Semarang, neng Ungaran, tlatah Provinsi Jawa tengah, anyak Rebu (12/8/2015) iki. Miturut Hernowo, saakeh 19 dalang enom sing makili 19 kecamatan sing ana neng daerah iki melu dadi peserta ana Festival iki.
Waos Ugo: Artikel Bahasa Jawa Usaha Nglestareke Wayang Kulit
Senajan isih enom, para pamawa iki wajib nampilke lakon-lakon 'abot' sing biyasa ditampilke para dalang senior utawa profesional. "Babagan iki kanggo mbiyasakne lan ngupayake kanggo nglestarekne seni budaya lan regenerasi dalang," turen Hernowo.
Dheweke uga nggamblangna, ana lima lakon pilehan sing kudu dimainke para dalang cilik iki. Pilihan iku yaiku 'Kumbokarno ceblok', 'Sintha Obong', 'Wiroto Parwo', 'Karno Tanding' lan 'Abimanyu Ranjab'. Nah ana Festival iku para dalang kudu milih ameh nampilke crita wayang sing endi.
Pihak juri yaiku Widodo SKar saka UNNES, Bambang
sanggit lakon, sanggit gending, pamentasan klebu dodokan lan kesusastraane.
Dheweke uga ngujar, para dalang ing festival iki bakal mbisakne prioritas kanggo saben pagelaran wayang kulit sing dianakne saka Pemkab Semarang. "Kanthi ngono, regenerasi dalang iki bakal tambah optimal kanggo bisa mainke lakon- lakon gedhe," tambahe. Pawarta Bahasa Jawa Kesenian Wayang Kulit.
total station topcon gts 255n, jual total station, topcon, gts 255n, topcon jakarta
JuaL!!! Total Station Topcon GTS 255N @riki_rahayu = (WA) 0819231983.
Duwe tlale kang dawa kena kanggo jupuk apa wae kang dadi kebutuhane. Duwe kuping amaba, yen mlakuu kumlebet kaya gendera. Duwe sikil kang kuwat tur gedhe. Duwe gadhing kena kanggo gaman yan memungsuhan. Luwih-luwih karosane ora ana sing madhani kabeh kewan. Nanging kena apa Gajah kena diapusi? Jalaran ora duwe kapitneran, mung ngendelake karosane, mula ora ane kerep diapusi.
Dina kuwi panas banget, Kancil krasa ngelak arep ngombe ora ana banyu tur adoh kali lan sendhang. Kapinujon secedhake kono ana wit klapa awoh ndadi, akeh janjangane kalapa tur isih degan. Nanging dheweke ora bisa menek. Pungkasane mung ndhodhok sangisore wit klapa. Pangarep-ngarepe mbokmenawa ana sing tiba. Nanging nganti suwe ora ana sing tiba, atine saya susah, malah nambahi rasa ngelake.
Kapinujon gajah liwat kono, banjur aruh-aruh Kancil,
nganti awan, meksa ora ana sing tiba. Gajah krungu kandhane Kancil najur melu lungguh kao omong-omongan. Nyritakake werna-werna, nganti Kancil nemu akale. Kato nyawang Gajah, wiwit sak sikil nganti mandhuwu rtejane tlalane sing ora tau mandheg obah terus. Panemune pancen Kancil ora bisa menek wot klapa, nanging gajah sing mesthine bisa ngranggeh nganggot tlale lha kok mung meneng wae. Mula banjur kandha: “Jah, Gajah, apa tlalemu kuwe kena dianggo njupuk barang?”, pitakone Kancil. “O, talleku iki ta, bisa banget, gunane tlale iki bisa kanggo njupuk pangan, kanggo nyawatake barang lan kena kanggo njupuk banyu ngombe!”, wangsulane Gajah sajak ora ngerti karepe Kancil. “o, ngono ta, nanging aku durung tau weurh anggonmu jupuk lan nyawatake barang lan anggonmu ngombe”, Kacil nerusake pitakone. “we, lha Kancil bodho, ngono wae ora percaya lan njaluk buktine!” Kandhane Gajah lan takon marang Kancil: “ cil, apa kowe njaluk dibuktekke ampuhe tlaleku iki? Yen pancen ngono, apa karepmu!” Krungu kandhane Gajah mangkono, Kancil mikir, banjur mangsuli: “Jah, yen ngono coba jupuken klapa ing dhuwu rkuwi banjur sawatna sing adoh, yen bisa tenan aku lagi ngandel!”,
bisa nyawatake barang!”, wangsulane Kancil.
Gajah ngadeg jenggirat, ngobahake tlalene ngiwa nengen, lan maendhel mandhuwur nyapit klapa siji, bajur diontang-antingake disawatake nganti adoh, bleber …blas. Mangkoko bola-bali, nganti sakjanjang entek disawatake Gajah. Weruh klapa disawatake, lanwis akeh, Kancil kandha: “Wis, wis, Jah aku saiki ngandel yen kowe bisa ngundhun klapa.”
Bubar kandha mangkono kancil pamit lunga, sing saperlu nggoleki tibane klapa
dioyak lan yen kecandhak bakal ditakoni karepe yen ora ngaku pancen patrape iku ngapusi mula Gajah bakal males
pirantos. (Skr. wisaya = samukawis ingkang katuju ing pancadriya utawi kajangka. Wisaya =
yaksa = namaning bôngsa satêngah dewa, juru gêdhongipun Hyang Kuwera. Ugi jêjulukipun Hyang Kuwera piyambak).
glundhung, gumingsir, namaning wangunipun kêcik, bantal gilig, gêmbung.
Lima: Gangsal, | sampun jarwa N = gangsal, K.
Katrangan: têmbung: pandhawa, panca, sarta lima, punika sampun têrang atêgês gangsal, sarta inggih limrah kangge sangkalan. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun kaangge watak gangsal, makatên:
Buta sarta yaksa, sami atêgês danawa, milanipun sami kaangge watak gangsal, kapanggih ing pambudi: amargi danawa punika kalêbêt golonganing pancabaya, langkung malih tumrap satriya lêlampah (mirsanana: lakon wayang). Dene ingkang dipun wastani pancabaya utawi pakèwêd gangsal punika kasêbut ing Bausastra R. inggih punika: bêbaya saking dewa, saking manungsa, saking kewan, saking jin, saking setan.
Wontên kaol sanès: milanipun danawa punika watak gangsal amargi manawi pêrang solahipun warni gangsal. Wusana sumangga para nupiksa. Ing sadèrèngipun angsal katrangan ingkang langkung sampurna, kados-kados katrangan ing nginggil punika salah satunggal kenging kangge garan pangèngêt-èngêt.
Têmbung sanès-sanèsipun, anggènipun nêgêsi ing Sêrat Côndrasangkala kathah ingkang pinanggih sulaya kalihan têgês ingkang kawrat ing Bausastra. Ing mangke ingkang kula angge garan ngupadosi sababipun kaangge watak gangsal, miturut têgês saking Bausastra, kados ing ngandhap punika:
1. Tata, 2. Wisaya, 3. Indri, 4. Maruta, 5. Pawana, 6. Samirana, 7. Bayu,[22]
punika sadaya sami atêgês angin, sarta kangge sangkalan watak gangsal. Têmbung-têmbung wau ugi kenging dipun sambut atêgês sanès, kados ta: tata, dipun sambut atêgês: trap. Wisaya = piranti, makatên sasaminipun. Dene sababipun angin punika kaangge watak gangsal, amargi gadhah nama ingkang mawi: panca, inggih punika: pancawara, pancaroba, ugi: pancaruba, Mal: pantjaroba, sadaya wau atêgês angin agêng utawi prahara. Dene anggènipun mawi: panca: wau tamtu kemawon wontên gangsalipun. Ing Sêrat Kawi Dasanama Jarwa anggènipun nêgêsi: pancawara = angin pakêmpalan gangsal, saking têngah, inggih punika ngandhap nginggil, kalihan saking keblat sêkawan. Manawi kaudhal têmbungipun, panca = gangsal. Wara = wor. Lan: roba = rob. Dados: gangsal panggènan awor, utawi gangsal panggènan ngêrobi.
Têmbung: gati, gadhah têgês tata, milanipun watak gangsal ingkang tamtu inggih karimbag guru jarwa saking: tata: ingkang atêtês[23] angin wau.
1. Sara, 2. Bana, 3. Margana, 4. Warayang, punika sami atêgês panah N. jêmparing K., lêlandhêp, utawi dêdamêl. Milanipun lêlandhêp utawi dêdamêl punika sami kaangge watak gangsal, amargi dêdamêl punika pirantosing kêrêngan utawi pôncakara, punika rimbagan guru sarana. Dene têmbung pôncakara punika manawi dipun udhal saking: pônca + kara. Skr. panca = gangsal + kara, utawi: kaara = nindakakên. Dados: nindakakên gangsal bab. Miturut cathêtanipun swargi Radèn Panji Puspawilaga, guru Kwik Sêkhul ing Surakarta: pôncakara = mara cangkêm, mara tangan, mara suku, mara bandhêm, mara dêdamêl.
Wisikan, lingganipun: wisik, gadhah têgês ulah. Sababipun kangge watak gangsal ingkang tamtu karimbag guru jarwa saking: gati, ingkang ugi anggadhahi têgês ulah.
Gulingan, ing Sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi angin mêdal paturon, ing Sêrat Kawi Dasanama Jarwa inggih kasêbut gulingan têgêsipun angin andhasar nyakecakakên sare. Nanging ing Bausastra botên pinanggih têgês makatên wau. Dene sababipun kaangge watak gangsal, ingkang tamtu karimbag guru jarwa saking: wisik, ingkang ugi anggadhahi têgês guling.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak gangsal punika kenging dipun wêwahi malih rimbaganipun têmbung-têmbung sadaya wau, kados ta:
Bangsanipun lêlandhêp, dados: sayaka, sutiksna, lungid, cakra, manah, saking: panah, sapanunggilanipun.
Danawa, dasanamanipun: rasêksa, rasêksi, diyu, wil, sapanunggilanipun, lan: galak.
Angin, dados: sumilir, sumribit. Lan, dasanamanipun: sindhung, prahara, barat, sapanunggilanipun.
Wisik, dados: winisik, wuruk, (nanging: wulang, wêling, wangsit = 7, mirsanana bab pangrêmbag ing wingking).
Guling, dados: sare, sumare, turu, turon.
Masa: Môngsa nênêm, | masa utawi môngsa = wêktu, peranganing wêktu, (Skr. maasa = wulan, saprakalih wêlasipun sataun). Panêdhanipun kewan
kangge sangkalan watak nênêm. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Sad = nênêm, (Skr. sath). Sadpada utawi satpada = kombang, kinjêng, tawon, (Skr. sathpada = tawon, namanipun ingkang asuku nênêm). Sadrasa = raos nênêm. Rasa = pindha, upami, kados,
banyurasa. Rahasya = rahsa, wados).
Winaya: Anggang-anggang, namaning môngsa nênêm, | ing Bausastra R.: winaya = nyolong. Ing Bausastra W.: botên
mega, awang-awang, piyambak, jalêr, dewa, gatra, calon, ungkêr, tawon, kawasa, sagêd, langkung, kosok wangsulipun gini, namaning dewa ingkang ngratoni wana lan kewan galak, wujud. (Skr. Gana = mega. Gana = pangiringipun siwah).
Rêtu: Kawor, uyêk-uyêkan, |
saking: raras + nêm. Kalih-kalihipun kangge sangkalan watak nênêm. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Raras, R.: rêrês, riris, rurus.
Prabatang: Kayu rubuh malang nèng dalan, | uwit rêbah, uwit gumlethak ing siti, ugi: wangke tiyang gumlethak ing sadhengah panggènan = bathang. (Mal.: batang = lajêr).
Kilating kanêm: Lêlidhah ing môngsa kanêm, | (kalih têmbung: kilating, saking: kilat + kanêm, saking: nêm. Kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak nênêm. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kadadosakên kalih larik). | Kilat = kirat, clèrèt, gêlap, blêdhèg,
punika sampun têrang atêgês wicalan nênêm sarta inggih kenging kangge sangkalan. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun kangge sangkalan watak nênêm, makatên:
Masa utawi: môngsa, miturut têgês saking Bausastra botên wontên ingkang nyababakên gadhah watak nênêm. Têgês saking Sêrat Côndrasangkala: botên marêmakên manah. Wusana kêpanggihipun wontên ing têmbung madumôngsa (Skr. madhumaasa) têgêsipun: lentemaand (mirsanana Bausastra R.: Madu). Sababipun watak nênêm, amargi: madu: punika têgêsipun lêgi, sadaya ingkang atêgês lêgi: watak nênêm. Bokmanawi ingkang têgês lentemaand punika ingkang anjalari ing Sêrat Côndrasangkala nêgêsi môngsa nênêm.
Rasa, ingkang gadhah watak nênêm punika ingkang têgêsipun kraos, ngraosakên, katranganipun makatên:
Ing Sêrat Côndrasangkala ugi ngêwrat têmbung-têmbung: 1. Lona, 2. Mla, 3. Tikta, 4. Kyasa, 5. Dura, 6. Sarkara, punika sadaya namanipun raosing ilat, sarta satunggal-satunggalipun manawi kangge sangkalan inggih watak nênêm. Ananging punapa ingkang nyababakên têmbung rasa watak nênêm punika saking raosing ilat warni nênêm wau. Kintên kula dede, amargi raosing ilat punika sayêktosipun kathah: 1. Lêgi, 2.
sapanunggilanipun, 2. Raosing pamirêng utawi talingan: ngrangin, brêbêg, sapanunggilanipun, 3. Raosing paningal utawi mripat: asri, blêrêng, sapanunggilanipun, 4. Raosing pangênyam utawi ilat: lêgi, gurih, asin, sapanunggilanipun, 5. Raosing panggêpok utawi badan: kasab, kêri, gatêl, sapanunggilanipun. Kawêwahan: 6. Raos sajati utawi raosing manah: bingah, susah, trênyuh, sapanunggilanipun. Inggih raos nêm warni punika ingkang nyababakên têmbung: rasa: gadhah watak nênêm, sarta satunggal-tunggalipun namaning rasa, manawi kangge sangkalan inggih watak nênêm.
Nama-namaning raos dalah têgêsipun ingkang kasêbut ing Sêrat Côndrasangkala sami pinanggih gèsèh kalihan ing Bausastra, punika botên karêmbag ing ngriki. Dene nama-namaning raos wau ingkang limrah dipun angge sangkalan namung satunggal: sarkara, dalah dasanamanipun: lêgi, madu, manis: sapanunggilanipun.
Winaya, ing sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi anggang-anggang utawi namaning môngsa nênêm, nanging ing Bausastra R. têmbung wau têgêsipun: nyolong, ing Bausastra W. botên pinanggih. Nene[25] têmbung: naya, Bausastra kalih-kalihipun wontên, nanging botên wontên têgês-têgês kados ing Sêrat Côndrasangkala punika, namung ing Bausastra R. wontên sêratanipun: môngsanaya, ananging dipun sukani tôndha pitakèn (?) kapratelakakên kasêbut ing sêrat Paramayoga karangan Rônggawarsitan.
Katranganipun pancèn sêratan: winaya, punika lêpat, lêrêsipun: winayang (winayanggana), nanging aksaranipun: nga, ingkang dipun sigêg ing aksara: ya, kêcaruk ngandhapipun, katut dhatêng têmbung: gana.
Ing Sêrat Ariwara, kaca 24, amratelakakên namaning môngsa kanêm = naya = winayang. Nanging manawi têmbung: winayang: wau sababipun watak nênêm namung miturut waton saking sêrat Ariwara, dèrèng sagêd marêmakên manah, amargi botên angsal pasaksèn ing Bausastra. Dene saking pamanggih kula, sababipun têmbung: winayang: punika watak nênêm amargi gadhah têgês dipun ebahakên. Mayangi = sêkarat ingkang ngrêkaos, utawi kathah polahipun, limrahipun jalaran pêjah kêdadak. Uyang, uyang, wiyang, wuyung, poyang, moyang = susah, utawi obah atine, ora jênjêm. Wayang-wuyungan, poyang-payingan = bilulungan, atine lan badane tansah obah, ora jênjêm. Ugi: goyang = obah, Mal.: gojang. Dene sababipun têgês ebah punika watak nênêm, mirsanana katrangan ing ngandhap.[26]
Gana, sababipun watak nênêm amargi atêgês tawon. Makatên ugi: anggas, sababipun watak nênêm dening atêgês walang. Sadaya wau kaewokakên bangsaning sadpada (asuku nênêm). Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès.
Rêtu, miturut Bausastra R. ugi atêgês etangan taun 1 rêtu = 6 taun. Ing Bausastra ngriku sajakipun malah nêrangakên sababipun têmbung: rêtu: gadhah watak nênêm punika inggih saking têgês nêm taun wau, katrangan wau têrang lêrêsipun. Kajawi saking makatên, têmbung: rêtu: punika ugi gadhah têgês pait, môngka pait punika watak nênêm, amargi namaning raos. Katrangan punika kalih-kalihipun kados kenging dipun angge sadaya. Wusana nyumanggakakên para nupiksa.
Hoyag, têgêsipun obah, punika rimbagan guru jarwa saking: rêtu, amargi têmbung: rêtu: ugi anggadhahi têgês obah, botên têntrêm, sasaminipun.
Karêngya, têgês ing Côndrasangkala kirang lêrês. Dene sababipun watak nênêm amargi atêgês sêdhih (= raosing manah). Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung: karêngya: wau inggih kenging dipun sambut atêgês karungu.
Raras, miturut Bausastra W. ugi anggadhahi têgês raos, sêngsêm, brôngta, sampun têrang gadhah watak nênêm. Dene têgês ing Bausastra R. ugi nunggil misah kemawon kalihan: raos, kados ta: rês, rêrês, ngêrês, angrês, ngrês-rêsi. Rurus, lurus, kamirurus, kamilurus, kamilurusên, kêmlurusên. Punika sadaya raosing manah.
1. Tahên, 2. Wrêksa, 3. Prabatang, sababipun gadhah watak nênêm amargi atêgês kajêng (kayu), punika rimbagan guru jarwa saking têmbung: anggas, ingkang ugi gadhah têgês: glinggang = têgoran wit-witan utawi kajêng. Dene têmbung tahên wau tumrapipun sangkalan inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès.
Kilat, sababipun kaangge watak nênêm, awit kajawi pakêcapanipun mèh sami kalihan: ilat, têgêsipun ugi nunggil misah kalihan ilat. Têmbung: lidhah, kawi: atêgês kilat. Lidhah K.I. atêgês ilat. Dene: lidhah, ilat, punika sababipun gadhah watak nênêm karimbag guru sarana saking: rasa, amargi lidhah punika pirantos angraosakên.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak nênêm punika kenging dipun wêwahi malih rimbaganipun têmbung-têmbung wau, kados ta:
Rasa, dados: karasa, carêm,[27] sapanunggilanipun.
Raras, dados: rinaras, angraras.
Kilat, dados: kumilat. Makatên sasaminipun, lan:
Hoyag, dados: hoyig, obah[28] osik[29] lan sanès-sanèsipun.
kuwi nduwe jeneng raden putra. Raden putra kesebut nduweni sawong permaisuri sing ngono becik lan sawong selir sing ayu. Ning selir kesebut rumangsa iri marang permaisuri lan dheweke rencana hal ala marang permaisuri.
“kudune sing dadi permaisuri kuwi yaiku aku, lan aku kudu nggoleki cara supaya bisa nyingkirake permaisuri”. Kondho selir kesebut.
Selir kuwi nduweni cara kanggo nyingkirake permaisuri kanthi cara kongkonan tabib ing istana. Selir ngethok-ethok lara lan cepet nyeluk tabib istana. Tabib banjur ngomongke menawa ana sing ngracuni wedang selir sing loro kui.
“wong kuwi ora liya yaiku permaisuri raja dhewe”. Kondho si tabib.
Raja banjur nesu pas tabib ngomong mangkono lan langsung ngongkonke sawong patih kanggo mbuwang permaisuri menyang alas.
Kongkon kuwi langsung dianakne lan kanthi cepet uga sang patih kuwi mbuwang permaisuri sing lagi meteng menyang alas. Ning sang patih ora arep matenine amarga dheweke ngerti menawa kabeh iki ngrupakne pangarah ala selir.
“tuan putri aja kuwatir, aku arep nyabarke marang baginda yen tuan putri wis aku pateni”. Kondho sang patih.
Sang patih banjur mateni kelinci kanggo njupuk getihe lan ngoleske ana pedhange supaya raja ora curiga marang dheweke. Raja banjur seneng krungu permaisuri wis dipateni.
Pas wis beberapa bulan, laira sawong anak lanang sing ngono tampan lan cerdas nduwe jeneng cindelaras. Saka cilik dheweke dolanan bareng kewan-kewan sing ana ing alas. Sutau dina pas dheweke dolanan seekor rajawali nibakne siji endog.
“hemmm.. Rajawali kuwi becik banget, dheweke sengaja menehake endogne nangku”. Kondhonya.
Sakwisene telung minggu, endog kuwi akhire netes, lan cindelaraspun merawat anak pitike kanthi becik lan sregep. Pitik kuwi tuwuh kanthi apik lan kuwat banget. Ning ana siji keanehan nang jago kesebut sing ngono nggumunake cerita rakyat bahasa jawa cindelaras.
“kukuruyuuuuk… tuanku cindelaras, omahe ana tengah ngalas, atapnya godhong kambil, bapake raden putra”. Kondho sang pitik.
Cindelaras rumangsa gumun kanthi pitik kesebut lan kanthi cepet dheweke ngingu pitike kanthi luwih becik meneh dn ndelokake dheweke marang emboke. Sakwise kuwi, banjur embok cindelaras nyeritoke kepriye dheweke bisa nganti lan manggon neng alas. Sakwisene dheweke meruhi cerito emboke, cindelaras bertekad kanggo nyeritoke kabeh eleke selir bagindanekuwi kanthi teka menyang istana.
Sakwisene si embok ngijinake cindelaras lunga, dhewekea akhire lunga kanthi dikancani jagone kuwi, ning neng tengah dalan ana wong sing lagi nggugat pitik lan dheweke ditantang kanggo nggugat.
“hei, yen kok wani yo adunen jagomu kuwi kanthi pitikku”. Kondho dekne kabeh
“becika“. Jawab cindelaras.
Ning jebulna pitik cindelaras ngono ampuh lan dheweke bisa ngalahake kabeh pitik-pitik sing ana. Lan kabar babagan pitik cindelaras sing ampuh kuwi nganti menyang kupinge sang raden putra lan dhewekea ngongkon hulubalangnya kanggo ngundang cindelaras.
“aku ngadhep paduka”. Kondho cindelaras kanthi santun.
“anak iki ngono tampan uga cerdas, kayane dheweke dudu turun rakyat biyasa”. Pikir sang raja.
mula separo saka bondho sang raja arep diwenehke cindelaras.
Kapindho jago kuwi padha gelut kanthi perkasa, ning jero wayah sing singkat jebulna pitik sang raja kalah. Para panonton bengok-bengok lan njagoke cindelaras uga pitike.
“becika, aku ngaku kalah. Lan aku arep nepati ujarku nang kowe . Ning sapa kowe iki cah enom?” Takon sang raja.
Cindelaras langsung mbisiki nang pitike kuwi lan pitike langsung kluruk.
“kukuruyuuuuk… tuanku cindelaras, omahe neng tengah ngalas, atape godhong kambil, bapake raden putra”. Pitik kui mbalen-baleni kluruke.
“opo kuwi bener?”. Kondho sang raden.
“bener baginda, jeneng ku cindelaras, embok ku yaiku permaisuri baginda”. Kondho cindelaras.
Banjur sang patih menghampiri lan nyeritoke kabehe marang sang raja apa sing kedadean nang permaisuri.
“aku wis nglakoke kaluputan”, lan aku arep memberkan hukuman setimpal marang selirku”. Kondho sang raden.
Sang radena akhire murka lan mbuwang selire kuwi menyang alas, karo mangkana sang raden njaluk apura karo ngekep cindelaras dhuwur kabeh kesalahane kuwi. Raden putra lan hulubalang akhire njemput permaisuri menyang alas lan akhire raden putra, permaisuri uga cindelaras rahayuning ngaurip bareng. Lan pas raden putra mati, cindelaras sing dadi panggenti raja. Dheweke ndadekake negerine adil lan makmur. Mangkene cerita rakyat bahasa jawa cindelaras ditulisake.
↑ Ragunan Zoo, auf www.indonesia-travel-guide.com
Ukaraku iki rak ora nyangklak ta, bapak
Tembangku iki rak ora ampang ta, bapak
(Jaya Baya No. 15, Desember 1971)
Ora arep dak-sirep kumandhange lagu perih iki
(Jaya Baya No. 38, Maret 1972)
Saben emper toko lan longe kreteg kabeh wis dipageri ruji wesi
Sesuk sore ril-ril sepur kuwi ya mesthi wis dipageri
Ora perlu dak-pikir sesuk bengi aku kudu turu ngendi
Anggere aja kok-rampas maneh kertu-kertuku ceki iki
(Panyebar Semangat No. 5, Februari 1973)
Piye, Ibu, umpama bocah kae dipek mantu?
(Panyebar Semangat No. 47, November 1973)
– Kowe keplantrang, mitra, kowe keplantrang.
Wit-witan lan rerungkudan ora nate nyingkur atiku adreng nganti wangsulanku:
– Ah saiba abote sesangganmu, manungsa
(Jaya Baya No. 39, Juni 1974)
Kawahya ing pawayangan, tumrap satriya sajati,
Aweh peling supaya, enget kasatriyaneki,
Yen satriya datan kodal, wawarah tindak utami,
Panakawan temah oncat, nora sudi dadi kanthi,
Tan pilih sudra papa, kanggonan tekad
Lena datan ngengeti, bathok bolu isi madu,
Enggepe sapa padha, angunggung dhiri pribadi,
Yen salah sijine misah, esuh kendho sada cicir,
Isine amung ecrah, mula den-udi manunggil
Santosaning panakawan, ngembani satriya adi,
(Sumber: Corbeil, J.C. & A., Archambaut. 2004. Kamus Visual Indonesia - Inggris; Internet: Alp & Image)
Panjenengan, kan masalah MANUNGGALING KAWULO GUSTI. Supaya Panjenengan bisa MANUNGGAL DENGAN ALLAH, ya Panjenengan
Robet (jeneng samaran) iku nom noman sing dhelok meneh arep kawin ambek gadis sadesone neng daerah pelosok,dek daerah gunung kidul
nom noman sing isih mambu kencur dalam hal "seng ngono kuwi"
Dewekke bingung,trus banjur pengin sinau lan njaluk nasehat marang wong-wong sing wis pengalaman rabi.
Sajak koyo Joko Tingkir,Robet lungo menyang Imogiri, numpak getek nyusuri kali Opak nang omahe dulure sing dadi ' Lurah Imogori '.
Yo ngerti dewe, yen Lurah mesti pengalaman lan nduweni jam terbang sing mestine luwih dhuwur tentang "yo sing ngono kuwi".
Tanpo basa-basi Robet mau katek crito nganti rampung lan ngutarakke maksud te. yo ngene iki nasehate Juki.
"Wis to bet mumpung waktune isih 2 wulan meneh, ono apik-e "barang" mu kui gedeno dhisik" .Ambek roko'an Juki njelasno,Carane "konok'ane" di celup nganggo teh Wayu (teh wayu yoiku teh sing wis suwe kiro-kiro sewengi neng njerone teko/poci lan kasiate nggo nggedhekne "opo wae" sing di celup sak njerone teh wayu
Karesidenan Pekalongan[sunting | sunting sumber]
Karesidenan Semarang[sunting | sunting sumber]
mung golek untung dewe. Demi rupiah DP motor digawe murah, opo ra cah2 cilik do ngambek ng wong tuwone jaluk motorr…
payah kabeh, jamanku skolah mlaku 10km wae rak masalah, yo tetep iso sarjana..
September 16, 2014 at 10:32 am	dah beda jaman om,
jum’ah ingkang berbahagia, monggo ing saat-saat pinika kita tansah
Lan monggo kita tansah ningkataken raos taqwa dumateng
Alloh SWT. sarana ngelampahi sedaya dawuhipun lan nebihi sdaya
awisan-awisanipun,lan monggo nambahi taubat kita mumpung kita tasih gesang saha
prayogi mbok bilih kita sebagai umatipun ingkang dereng tamtu maqom kita mboten ourun taubat wontwen ing setiap wekdal utawi setiap saat.
ngelampahi malsiat lan dosa ingkang mboten kita sengaja lan bahkan kita sengaja.
ingkang ketingalan, kados dening nyolong, madon, minum, madat lan judi.
Ananging maksiat punika katah sanget ingkang sifatipun sanget sirri. Utawi
mboten ketawis, kados dene sifat hasut, riya’ ta’jub lan takabbur.
Mila saking puniko laku maksiat puniko mboten dipun
lampahi tiyang tiyang ingkang mboten mangertos hukum, balik ingkang katah malah
tiyang tiang ingkang mangertos hukum sering nglampahi maksiat ananging
piyambakipun mboten keraos, kados dene merekayasa dalil soho memanipulasi dalil ingkang supados piyambakipun mboten
syaiton utawi iblis ingkang ungelipun mekaten:” Aku ngrusak menungso kanti
maksiat kan dosa ananging manungso ngrusak marang aku kanti kalimah tauhid lan
istighfar, tetapine aku ngrusak manungso kanti hawa nafsune sing akhire
manungso iku mau ora kroso, lan manungso mau akhire duweni penyana yen awake
oleh petunjuk lan sakteruse deweke ora gelem nyuwun pangapuro lan istighfar,
sampun waleh waleh anggen kita istighfar utawi nyuwun pangapuro dumateng Allah
S W T. sinahoso dosa kita puniko istilahipun sampun sundul langit sak kebake
bumi, ananging pangapurone Allah puniko ngemot marang sekabehe langit l;an
bumi. Lan ambok bilih kito sakestu taubat nyuwun pangapuro temtu taubat kito
Keranten Allah SWT. sampun ndawuhaken lan sampun nulis
wonten ing ‘arsy sekawan ewu tahun sakderengipun nitahaken makhluk ingkang
gelem taubat lan wus iman lan ngamal sholeh “.
Al-Qur’anul Karim malih dhawuhipun Allah :
“Allah iku dzat kang nrima taubat sangka pira pira
kawulane lan paring pangapura songko piro piro alane, lan Allah iku perso ing
berdo’a ) mongko piyambakipun mboten terhalang saking ijabah ( kasembadan
panyuwunanipun ). Dawuhipun Allah wonten ing Al-Qur’anul Karim Surat Al- Mukmin
ingkang dipun paringi purun mahos istighfar utawi pangapuro, mongko
pinyambakipun saking maghfiroh(ampunan), Dawuh ipun Alloh wonten ing Al-Qur’an
syukur , mongko mboten terhalang tambahe nikmat tumrap piambak ipun . Dawuh
ipun Alloh wonten ing Al-Qur’an surat Ibrohim ayat 7:
ngapuro mongko piyambak ipun mboten terhalang sangking ijabah/ dipun sembadani
do’a lan taubatipun . Dawuhipun Alloh wonten ing Al-Qur’an surat As-Syuro’ ayat
saking punika akhiripun monggo kita tansah mahos istighfar utawi nyuwun
dadosaken golonganipun tiang muttaqin, zahidin, lan shodiqin, lan mugi-mugi
datang bukan sembarang datang, tapi untuk silaturahmi”
“Amenangi zaman edan, ewuh oyo ing pambudi. Melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni. Boya kadum melik, kaliren wekasanipun. Ndilalah karsa Allah, begjo-begjane lali, luwirah begjo kang eling lan waspodo”
Ing pojok alas kandhel, ana urip klompok koloni semut. Saben awan lan wengi gentur lan diwayuh. Ngewangi saben liyane lan gantian karo saben liyane, sing kabeh padha nglakoni kanggo kesejahteraan rombongane. Ing pinggir alas uga tingal macem-macem kewan liyane. Padha uga makarya gentur minangka kang mungguh proyek.
Ana temonggo Ring-ring berfrovesi minangka weaver a. Panjenenganipun wove macem-macem kain sutra ayu karo net for sale lan bisa digunakake minangka jas dening paraserangga liyane. Banjur ana klabang Mada, piyambakipun nyambut damel Pelayan serangga kanggo tujuan cepet.
Banjur ana uga mabur , dheweke dianggo minangka wong uwuh, reresik uwuh sing wilayah tetep resik. Lan akeh serangga liyane karo macem-macem proyek. Nanging ana siji serangga sing banget keset. Panjenenganipun punika walang Lulu. Panjenenganipun kedah kepéngin lan gegayuhanipun dhuwur. Nanging mung seneng apik lan ngimpi tanpa gelem nyambut gawe.
Panjenenganipun sanget mesthi kemampuan, lan mesthi sukses. Supaya proyek saben dinten mung kanggo apik lan nyoba kanggo nulis lyrics lan musik ing piyul. Mesthi, amarga aspires dadi walang musisi misuwur. Nanging kadhangkala, yakin sing wus ora imbang karo talent cekap lan ora arep nampa input saka wong. Panjenenganipun felt ana wong liyane sing bakal ngerti music utawa periode depanya, supaya tau gelem nampa saran saka wong.
Waos Ugi: Cerita Wayang Lahirnya Sengkuni dalam Bahasa Jawa
Waktupun lunga dening mangsa lan katahan ganti. Ora aran paceklik wis meh rampung lan mangsa nyedhak. Semut lan kéwan liyané ngengkel bisa hard kanggo nyiapake pangan ing preparation kanggo mangsa. Ora ana sing istiméwa saka semut. Semut sing dikenal kanggo serangga paling industrious. Senajan padha bisa kaya pengangku barang, padha banget hard-digunakake lan tansah bantuan liyane saben. Déné walang ing Lulu isih kelangan karo biola tanpa lagupun sing kang digawe.
"Hi Lulu walang, yen sampeyan ora bisa kanggo preparation ing mangsa? '. Takon semut siji dina.
"Apa sampeyan ngerti? Aku ora minangka pinter sing. Iki lan serangga sing aku duwe bakat lan pinesthi minangka musisi gedhe. Boten kados semut kaya sampeyan padha pinesthi minangka kuli lan wong sethitik. Dhasar guna .. hahaha ". Lulu ngandika boastfully walang.
"Nanging tanpa siap-siap, sampeyan bakal nemokake iku kanggo ngadhepi mangsa. Mangsa rauh teka. Yen sampeyan ora siap-siap, sampeyan bisa mati kaliren. Aku mung nyoba kanggo maringi pitutur kanca ". Semut ngandika sabar. Kepiye klanjutan saka dongeng bahasa jawa semut lan walang pemalas iku bisa sesaringan kita wiyos ing ngandap menika.
"Apa kowe ora nganggep minangka kanca, amarga aku tau arep dadi kanca karo sampeyan. Lan calon wong amba kaya kula, uga ora perlu saran saka semut. Saiki pindhah sampeyan .. !! Sampeyan lagi gangguan aku konsentrasi ing nggawe lagu ". Karo muni atos Lulu walang jenis repel semut iku.
Semut malah banjur mengko kabur walang karo jantung Lulu ngraos kuciwa. Saran apik ora ing dianggep. Malah ing planggaran lan kasepakatan. Nganti semut lan malah banjur aran babras.
Mangsa pungkasanipun rawuh. Serangga lan kéwan liyané di kupeng mandhekake Proyek kang lan tetep ing omah-omahé mulyo. Karo Penyetor cekap, padha ora ana maneh hawatir liwat mangsa dawa. Nanging nasib ngelawan ngalami dening walang. Panjenenganipun kaliren lan ngemis kanggo pangan saka panggonan siji liyane supaya urip. Dheweke uga ora duwe papan kanggo tetep wong kang kanggo turu ing sembarang panggonan lan marang kadhemen pait.
Nganti sawijining dina, kang teka ing omahe semut sing pisanan kang ngrèmèhaké lan moyoki.
"Hi kanca semut, aku iki kaliren. Bakal sampeyan nuduhake pangan sethitik kanggo kula? ". Ngandika walang.
"Nuwun sewu, aku ora duwe beggar kaya paling kanca. Aku mung cukup pangan kanggo kulawarga dhewe. Pancen, ngendi pangan tho nganti sampeyan beg? ". Takon semut. Bener kang dikenali walang. Tapin amarga saka pain ing jantung, kang ana indifferent, lan nyamar ora wanuh marang Panjenengane.
Waos Ugi: Cerita Wayang Mahabharata Bahasa Jawa Kanthi Lakon Prabu Santanu
"Ngapunten .. sak mangsa paceklik, aku lagi nulis sibuk. Aku ora duwe wektu kanggo golek pangan ". Lulu mangsuli.
"Apa sampeyan bisa nulis lagu?". Takon semut maneh.
"Aku wis nggarap lagu ..". walang mangsuli karo eseman lan sethitik bangga.
"Inggih, banjur .. wektu saiki sampeyan muter lagu ditulis dening sampeyan lan dansa karo bungah. Mugia lagu bisa nggawe sampeyan wareg ". Semut ngandika minangka lawang ditutup.
Walang Lulu mung bisa ngadeg kaget ing lawang. Panjenenganipun getun wis duwe karakter ala ing tumindake.Saiki bisa nguripake marang ing dening sing sapisan ingkang dipunsengiti. Nanging iku weruh, Getun mengko iku ora ana guna. Lan saka wektu iku, walang Lulu sinau akeh iku. Lan prajanji kanggo nyoba kanggo dadi luwih apik lan becik.
Ngabdi Marang Sugriwa Bayi kawujut kethek putih sing ngrupakne putera Anjani dijupuk saka Batara Bayu nuli diangkat dadi anak. sakwise pamulangane buyar, Hanoman bali menyang donya lan ngenger nang pak-like, yaiku Sugriwa, raja kethek Gua Kiskenda. wektu kuwi, Sugriwa entas dikalahake saka kakange, yaiku Subali, pak-lik Hanoman liyane. Hanoman kedadeyan ketemu Rama lan Laksmana, sapasang pangeran saka Ayodhya sing lagi ndalani pambuwangan. sakarone banjur tandhang gawe padha karo Sugriwa kanggo ngalahake Subali, lan bareng nempuh negeri Alengka mbebaskan Sita, garawane Rama sing diculik Rahwana murid Subali.
Nyerbu Alengka Pisan-tama Hanoman nyusup menyang istana Alengka kanggo menyelidiki kekuwatan Rahwana lan ndeleng kahanan Sita. neng kana dheweke nggawe kerusuhan dadine tangkep lan dihukum obong. sawalike, Hanoman justru kedadeyan ngobong sakanggonan embok kutha Alengka. kadadean kesebut kenal karo aran Hanoman Obong. sakwise Hanoman bali menyang panggon Rama, pasukan kethek pun mangkat menyerbu Alengka. Hanoman tampil dadi pahlawan sing akeh mateni pasukan Alengka, kaya ta Surpanaka (Sarpakenaka) adhi Rahwana. Mangkene cerita wayang bahasa jawa anoman ing wayah nyerbu alengka kang dadi crita sing terkenal.
Mungsuh Rahwana Ing njero pertempuran paling akhir antara Rama kewalahan menandingi Rahwana sing nduweni Aji Pancasunya, yaiku kabisan kanggo urip lestari. ping saben senjata Rama menewaskan Rahwana, saknalika kuwi uga Rahwana bangkit bali. Wibisana , adhi Rahwana sing memihak Rama cepet njaluk Hanoman kanggo
pitaya yen Rahwana isih urip neng ngisor gencetan gunung kesebut, lan saben wektu bisa cucul roh kanggo nggawe kerusuhan neng donya.
Beberapa taun banjur sakwise Rama mati, roh Rahwana meloloskan awak saka gunung Ungrungan nuli ngajawa kanggo nggoleki reinkarnasi Sita, yaiku Subadra adhi Kresna. Kresna dhewe yaiku reinkarnasi Rama. Hanoman mburu lan ketemu Bima, adhine pepadha putera angkat Bayu. Hanoman banjur ngenger marang Kresna. dheweke uga kedadeyan nangkep roh Rahwana lan ngurunge neng gunung Kendalisada. neng gunung kuwi Hanoman bertindak dadi pertapa.
Moksa Hanoman nduwe umur dawa banget nganti jeleh urip. Narada mudhun ngabulke penjaluke, yaiku "pengen mati", angger dheweke bisa nutugake tugas paling akhir, yaiku ngrukunake turun kenem Arjuna sing lagi perang sedulur. Hanoman banjur ngremeng karo jeneng Resi Mayangkara lan kedadeyan ngomah-omahake Astradarma, putera Sariwahana, karo Pramesti, puteri Jayabaya. keluarga Sariwahana karo Jayabaya katon jotakan sanajan dekne kabeh padha-padha keturane Arjuna. Hanoman banjur ngadhepi mungsuh Jayabaya sing nduwe jeneng Yaksadewa, raja Selahuma. jero perang kuwi, Hanoman tiba, moksa bareng ragane, lagekne Yaksadewa bali menyang wujud asale, yaiku Batara Kala.
pitik jago ing ngguri omah, nangekake Diah kang isih turu ing kamar. Kabukak mata kang amba ing raine Diah lan ketok ayu mbok menawa lagi tangi saka turune lan durung mambu banyu iku.
Diah banjur tangi lan adus, amargo deweke kudu sekolah isuk iku. Diah yaiku murid kelas 2 SMP ing deso Mangunkarso. Dheweke nduweni akeh prestasi kang nyenengake wong tuwane. Nanging, kahuripane mesoso awiwit dheweke di tingal bapake lunga. Iku anggowo kasangsaraan kang nyikso Diah lan si mboke.
Sauwise Diah adus, dheweke salin lan mara ing pawon. Dheweke marani Si mbok kang isih masak lemper.
“Mbok, panjenengan mboten usah merdamel malih. Kersane kula mawon kang merdamel kangge mboke. Panjenengan sampun sepuh.”“Ojo nduk, kowe kuwih becik sinau ing sekolahan. Si mbok isih kuwat kok”
Diah anyoba ngganteni simbkok kang dadi bakul lemper. Nanging, si mbok amung pingin anake dadi wong pinter kang ora susah kaya dheweke. Diah ora bisa ngomong apa – apa maneh. Dheweke banjur pamit marang Si mboke.
Ing dalan, Diah tetep kapikiran marang Si mboke kang uwis tuwa lan kudu manguripi kaluargane. Diah langsung wae netesake eluh ing matane. Diah nangis amargo dheweke ora biso mergawe apa – apa kanggo si mboke. Lan
mandhekake eluh kang netes ing pipine, dheweke banjur mlayu balik lan ndeleng Si mboke kang di tabrak Motor iku.
ing ngarep omah. Dheweke tambah bingung ngenani wong kang sepi lan lawang omahe durung kabukak. Dheweke langsung ndobrak lawang omahe lan meneng sedhelo.
Sorot ing mripate Diah nggambarake bocah kang lagi sedih lan karenyuh. Dheweke ora bisa nahan eluhe maneh nganti semaput wayah dheweke angerteni Si mboke wis di tutupi jarik.
***Matane Diah kabukak, lan nambahi bingung dheweke, amaego ora ono uwong siji – sijio kang ungguni dheweke. Ora suwe
Dheweke lagi eling yen dina iku tanggal 13 Maret, yaiku ulang tahune. Nanging, Diah tambah sedih amargo Si mboke meninggal ing Dino kalahirane.
Suara kuwi mau tambah suwe tambah rame. Lan dumadhakan lawang kamare kabukak, lan banjur mlebu sadulurane Diah. Diah tambah di kagetake karo tekone Si mbok kang isih seger kuwarasan nggawakake lemper jumbo kang di encepake lilin angka 15 ing ndhuwure. Si mbok banjur ngomong “Sepurane Si mbok nggawe kowe nangis kaya ngene. Selamet
“Layang ingsun Kangjeng Sunan Giri dhawuha marang putra ningsun Senapati ing Mataram lan dhawuha marang putra ningsun Pangeran Surabaya. Liring layang, nggonira bakal perangan iku ingsun ora nglilani, krana bakal akeh pepati, ngrusakake wong cilik. Ing mengko sira loro miliha: isi lan wadhah. Yen sira wis padha milih isi lan wadhah mau ing sasenengira dhewe-dhewe, tumuli padha atuta, lan padha sukura ing Allah. Lan ing mbesuk, menawa ana kersaning Allah, sira padha tinitah luhur utawa andhap, narimaa ing pepesthen. Titi.”
nampani wadhah iku wis kebeneran. Wadhah iku negara, isi iku uwonge. Ing semangsane uwong ora nurut marang kang duwe bumi, mesthi bakal
Dedeh Ngaji Bareng Perempuan Banyuwangi, Tumpeng Sewu Kemiren, Seblang Bakungan, International Tour de Banyuwangi Ijen, Festival Anak Yatim, Festival Wayang Kulit, Kebo-keboan Aliyan & Alas Malang, BEC, Festival Ngopi Sepuluh Ewu, Festival Gandrung Sewu, Banyuwangi Jazz Festival, Festival Kuwung, Festival Ngarak 1771 Ancak, Malam Apresiasi Seni Banyuwangi, Agro
ing Kabupatèn CilacapCipari, CilacapKacamatan ing Jawa TengahKabupatèn CilacapKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 14 Februari 2017.
ing.aedif., bacc.ing.mech.bacc. ing. comp.bacc. ing.
ora dadi soal yen nganggo tanda (-) nang nama domaine sampean iku…
soale selain sing disebutake sampean iku, ono juga website organisasi sing nganggo tanda minus, iki contone : www.hizbut-tahrir.or.id
so mantab lah pokoke… lanjotake bae…
sing dumunung ing kutha Surabaya, Jawa Wétan. Madeg ing taun 1954, Unair minangka salah siji PTN pinunjul ing Indonésia. Wektu iki ana luwih saka 21.949 mahasiswa kadaftar ing Unair. Ing taun 2009, ana 13 fakultas lan program pascasarjana ing universitas iki.
Manajemen ) dumunung ing kawasan Mulyorejo, Surabaya Wétan. Taun 2015, Universitas Airlangga diparingi panghargyaan saka Webometrics, mlébet kategori Universitas ingkang saé ing urutan sékawan (4) [1]. Miwiti taun 2014 surya Juni, universitas kang ngamot lambang Amertha iki buka kampus anyar ing Banyuwangi ingakang jenengé kampus
^ (id)Panhargyaan Universitas ingkang saé ting Indonésia(Kaundhuh tanggal 2 Desember 2015)
^ (id)Universitas Airlangga PDD Banyuwangi(Kaundhuh tanggal 26 Januari 2016)
^ (id)UNAIR gadhah sékolah vokasi(Kaundhuh tanggal 23 November 2015)
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.07, 18 Oktober 2016.
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.bigcockhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Gadhung,_Jakarta_Wétan&oldid=1120320"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanPulo Gadhung, Jakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsPolskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.49, 4 Maret 2017.
yasinahnaf	“Monggo ingkang priyayi yogjo lan sak sekitaripun dipun persani articel meniko, Peta Yogyokarto…
Ingsun iki Yehuwah, yaiku AsmaningSun, Ingsun ora bakal maringake kamulyaningSun marang wong liyane
linuwih dll kuwi intine padha, jeneng jeneng iku mung kanggo mbedakake miturut tingkat spirituale manungsa kang kaparingan kanugrahan dening
Duh bolo konco!.. Priyo wanito, ojo mung ngaji sareat bloko!..
Gur pinter ndongeng nulis lan moco, tembe mburine bakal sangsoro!….
Akeh kang apal, Qur’an haditse. Seneng ngafirke marang liyane!…
Kafire dhewe gak digatekke, yen isih kotor ati akale!…
Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking ALLAH ingkang Maha
wis iso trek…. themes iki elek bgt, nganggo sing biasa wae… sinau ng kene lho
Wah jebul sak beguron yo hehehe. Nggalekan biasanya nggrumbul ning 4,3 Mas, oscillatore nggawe kristal kabeh. Masiya wis ora ana regenerasi nanging 80meteran AM isih rame TUCH, bayangan lawas kabeh. Hahahaha. Sing bayangan anyar ya saya
oo..saiki konco-2nggalek podo nggawe krital to berarti ora biso pindah-2.aku ketemu blok sing mbahas soal 80 an iki jan seneng tenan de kabul sambil bernostalgia eling dik jaman ramene wong ngebrik biyen saiki
yèn durung anjêbrol aran: patrêm, angkuping patrêm: mancung, gagange: dolèr, pêntile: bluluk, yèn wis isi banyu: cêngkir, yèn wis wiwit isi lamat-lamat aran: kêmringêt, banjur: kêmêruk buntut, banjur: dêgan, dawêgan, banjur kêmendho utawa gêmobor, banjur kiring utawa garing, tutuping gantilan krambil aran: kêcèr, kulite: sêpêt, cangkoke ing jêro: bathok, bungkusing wit: tapas, pange: papah, yèn wis ana ngisor sarta wis dikêthoki aran: bongkok, cringihing papah: sada, iya iku kang katuwuhan godhong: blarak.
Kelor, godhonge yèn ginawe jamu aran: limaran Kluwih, kêmbange: ontèl, utawa:
wong wadon kang mêntas duwe anak, wohe ginawe jamu wong lara nguyuh, mung kêmbange kang ora kanggo.
dhuwur: bêngkowang, yèn pinangan matèni, dhangkèle kang aran bêsusu.
Blimbing, kêmbange: maya . Kêmbang blimbing pinêthik bali ing têmbing, maya-maya sira.
kayu trêmbêsi, wohe kaya kara, nanging rasane pait, ora kalap gawene.
Nagasari, wite aran: naga, kêmbange: sari, wohe: gandhèk
mung kacèk godhonge kang bongkot buntu, kaya godhong trate.
Talok, kêmbang sarta wohe kaya gandri.
Tangkil = so alas, têgêse: so tuwuh ing alas, nanging godhonge ora enak kinêla dening ora tau diundhuh, rasane langu.
Siwalan, kêmbange kaya manggar, wijine aran: kêling.
woh sarta wijine kaya kêmlandhingan, nanging luwih cilik, sanadyan wite gêdhe.
Wêru, mèmpêr kaya têkik, mung kacèk godhonge ômba, wohe gèpèng kaya kêmlandhingan.
Prèh, ora ana bedane pisan-pisan karo waringin, nanging ora duwe sulur.
Jaran, mèmpêr kaya blimbing wuluh mung beda wite putih sarta godhonge rada ômba.
alas, kêmbang woh sarta wijine padha kaya kluwih mung kacèk sêmu abang.
Baga, mèmpêr kaya kayu sêrut, nanging wit pange padha mawa ri.
dewi - omah ndeso apik yoo...
nina - aku golek duren ndisek yoo.....
ara, ayo dolanan halamane jembar...
lesehan uenak'e pol....
blonjo yuk... batik tekle blangkon jamu dawet
mb yayuk rooswindo, ara, rawi, dewi
kurang LEGO Pean ugo iso nggolek-i foto-foto liyane ning kene iki TROPENMUSEUM utowo KITLV Akeh Sing Ndelok
Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga
kangge nuwuhaken samukawis ( status, kawontenan) ingkang
Pada saat kartini menikah dengan Bupati Rembang R.M. Joyodiningrat, Simbah Kyai Sholeh Darat
Padhang bulan… padhange koyo rino… rembulane.. sing awe-awe… ngelingake.. ojo podo turu sore… rene tak critani kanggo sebo mengko
am Moco judhule wae aku wis mbatin iki mesthi
cacah sajrone kurun wayah taun 2015 nganti 4 November iki. Kadadean kobongan anyak ningkat ket bulan September lan
iki sing paling kerep kedadean yaiku kebakaran palemahan, alas, lan panggon pambuwangan sampah.
Faktor penyebab kobongan kuwi dhewe yaiku amarga cuaca ekstrem ditambah aktivitas masyarakat wektu ngobong sampah utawa turah pakoleh panen tebu, ning durung nganti geni padam wis ditinggalake ngono wae. Dadine geni cepet merembet mergo cuaca sing panas lan tiupan angin.
“Kanggo wilayah Sleman, alas sing kerep kobong neng lereng gunung Merapi, lan Prambanan. Yen pangarangan sing paling akeh kedaden neng Depok, penyebabe akeh amarga hubungan cendhak arus listrik,” padhange, Rabu (04/11/2015).
Karo dhuwure cacah kadadean kobongan neng Kabupaten Sleman, jebulna ora diimbangi salah sijine karo armada damkar sing ana. Wektu iki UPT Damkar Kabupaten Sleman nduweni 2 armada tanki banyu lan 5 unit mobil damkar. Ning saka kelima mobil kesebut, mung 2 mobil wae sing kondisine isih becik lan
“Telu isih bisa kanggo ning ora optimal. Kemenjanganke dheweke kokehan kuwi neng instalasi mesin pompane. Nyat beberapa mobil kuwi wis suwe, sing paling suwe ana taun 1996 ana uga sing taun 2004,”
mulya’aken. Mboten kesupen dumateng sedoyo poro pengantar kemanten ingkang kawulo hormati. Shoho poro hadirin lan hadirot ingkang kulo hormati.Wonten ing mriki kawulo minongko wakilipun Bapak Shohibul Hajat utawi ingkang kagungan dalem, langkung rumiyin kulo nglahiraken puji lan syukur dateng Alloh SWT, ingkang sampun paring pinten-pinten Rohmat Taufik shoho Hidayah dumateng kito sedoyo. Sehinggo kito saget keroyo-royo, guyub lan rukun, sami rawuh wonten ing dalemipun Bapak Hamid puniko, kanthi kawontenan ingkang sehat wal afiat.Shoho Rohmat lan Salam bahagia Alloh mugio tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito Nabi besar Muhammad SAW. Ugi dumateng poro ahli keluarga lan poro sohabatipun, mugi-mugi atas kerawuhan kito sedoyo ing saat meniko andadosaken sababiyahipun kito mbenjang pikantuk syafaatipun kanjeng Nabi. AminPoro Rawuh Ingkang Kulo HormatiWonteng ing mriki kawulo minongko wakilipun Bapak ..... ingkang kagungan dalem sepindah kawulo ngaturaken sugeng Rawuh, dumateng poro tamu-tamu sedoyo, sami ugi sangking undangan walimatul Ursy, utawi poro pengantar kemanten. Dene punopo panjenengan sedoyo kerso ngrawuhi undanganipun Bapak ..... sekeluarga boten kesupen Bapak .... sekeluarga ngaturaken gunging panuwun ingkang kathah.Ingkang kaping kalih
nyuwun agunging pangapunten dateng hadirin sedoyo mengenai kekirangan sangking segi nopo kemawon. Sami ugi sangking segi panggenan, papan pinaraan, pasugatan, shoho poro sinoman ingkang sami leladen, lan monggo hidangan ingkang sampun kasediaaken meniko kito ni’mati utawi kito dahar kanthi dipun kawiti mawi upacara Bismillahirrahmanirrahim. Monggo dipun dahar sa’wontenipun.Poro rawuh ingkang kawulo hormati !Sa’lajengipun kolo wahu Bapak wali utawi tiang sepuhipun penganten putri sampun masrahaken putro-putrinipun, dumateng keluarga mriki, khusus ipun dumateng Bapak ... selaku tiang sepahipun penganten putri inggih puniko ingkang asmo ....... Pramilo ing mriki kanti raos maremipun penggalih shoho bingahipun manah,
penyerahanipun kolo wahu kulo trami kalean asto kaleh. lan langsung mulai saat meniko kemanten kaleh kolowahu kulo akehi dados putro kulo kiambak lan dados
rawuh ingkang kulo hormati !Ingkang pungkasan mbok bilih acara meniko mangke sampun paripurno, menawi panjenengan wonten ingkang kerso jagong, kawulo inggih nyumbanggaaken, ugi malah matur nuwun. Dene menawi terus kundur kawulo mboten saget nyangoni menopo-menopo, namung saget ndonga’aken, mugi-mugi kundur panjenengan saking griyo mriki, ngantos dumugi dalemipun piyambak-piyambak, kalian Alloh dipun paringi wilujeng, mboten wonten alangan punopo Amien.Akhiripun kangge kulo, kulo cekapi semanten kemawon, kirang langkungipun anggen kulo matur, sedoyo kelepatan kulo, kulo nyuwun agunging pangapunten.
lha wong ndadak golek utangan ) ngapunten mas, lha wong niki nembe makan siang dados dereng sanggup berkata2 yang indah.brarti ana tunggalane maning kye.."weteng ngelih
dadine kuwi........Bedo ro awke dewe to....thiwul sing garing we...malah seger ning lambung.... Nduk MusheeKorLapLokasi : Kepek 1
opo sing kiro2 apik… nek pancen wes ora biso Senin – Sabtu Kumpule, dimaksimalke sing ono disik, disambi gole solusi sing ora ngebotke anggota / peraturan sing siki wes
iki ki opo? Jaman saiki isik onok sing koyok WC! Iki, ki tulisane.
Opo ki pating pecothot.. aduh malah potol.
Kali Mobile, Alabama, lan Coosa, sakjané iku siji kali, mung dibédakaké miturut laladan ilèné.
Kali Alabama, ing nagara bagéan Alabama, Amérika Sarékat, iku kawangun déning Tallapoosa lan Coosa, kang nyawiji watara 6 mil sakdhuwuré Montgomery.
Kali iki mili mangulon tumuju menyang Selma, banjur mangidul nganti, watara 45 mil (72 km) saka Mobile, lan nggabung karo Tombigbee, dadi Mobile lan Tensaw rivers, lan pungkasané mlebu menyang Pesisir Mobile.
Iliné kali ini akèh mènggak-ménggoké. Ambané watara 200 nganti 300 m, lan jeroné antara 1 nganti 2 m). Dawané kali iki diukur kanthi survé géologi ya iku 502 km, lan kanthi pangukuran steamboat ya iku 676 km.
Kali iki mili ngliwati tlatah tetanèn lan alas ing nagara bagéan Alabama, lan ril sepur ngubungaké karo tlatah panambangan ing Alabama Lor-tengah.
Kali iki wigati banget tumrap tuwuhing ékonomi ing tlatah iki jroning abad ka-19 minangka sarana transportasi barang. Kali iki isih dipigunakaké kanggo ngangkut kasil tetanèn nanging ora pati wigati kaya jaman biyèn marga anané jaringan dalan lan ril sepur. Kali Alabama, Coosa, lan Tallapoosa minangka papan dunungé suku Indian Creek sadurungé dipindhahaké ing wiwitan abad ka- 19.
Millers Ferry Lock lan Dam ing Kali Alabama ing Wilcox County, Alabama, watara 15 km lor-kulon Camden
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Alabama&oldid=1054347"	Kategori: KaliKali ing AlabamaKali ing AmérikaGeografiKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 25 Maret 2016.
Jurnalistik utawa jurnalisme (saka tembung journal) ing basa Indonesia kasebut “kewartawanan”, yaiku cathetan bab kadadean sadina-dina, uga bisa diarani surat kabar. Journal yaiku saka istilah basa Latin diurnalis sing ateges wong kang nyambut gawe jurnalistik.
Ing Indonesia, istilah “jurnalistik” biyen diarani “publistik”. Istilah-istilah kuwi mau biasa diwolak-walik, nanging beda asale. Ing saperangan kampus ing Indonesia wis tau nganggo istilah kuwi mau amarga kiblate marang Eropa. Amerika banjur ngganti publistik dadi jurnalistik. Publistik uga dinggo ngrembug Ilmu Komunikasi.
Kewartawanan bisa diarani coretan kapisan jroning sejarah . Pawarta kerep ditulis nalika pungkasaning wektu , nanging biasane diowahi sadurunge dibabar.
yaiku paring palaporan kadadean kanthi andharan sapa, apa, kapan, ana ngendi, ngapa, lan kepiye (ing basa Inggris diarani 5W+1H) uga ngandharake kawigaten lan akibat saka kadadean utawa kang lagi trend. Kewartawanan nyakup pirang-pirang media kayata: koran, televisi, radio, majalah lan internet minangka tamu anyar ing jagading pawarta .
Kawitane, komunikasi tumrape manungsa gumantung karo komunikasi gethok tular. Cathetan sejarah kang gayut karo penerbitan media masa lair amarga penemuan mesin cithak dening Johannes Gutenberg.
Nanging akhire ana limang media kang oleh izin terbit: Asia Raja, Tjahaja, Sinar Baru, Sinar Matahari, lan Suara Asia.
Kamardikan Indonesia nggawa berkah kanggo kewartawanan. Pamarentah Indonesia nganggo sarana komunikasi kanthi Radio Republik Indonesia. Nalika arep Asian Games IV, pamarentah nglebokake proyek televisi. Saka taun 1962, Televisi Republik Indonesia lair
Majalah Tempo minangka conto sing ketara ing sensor kekuasaan iki. Kontrol dicekel saka Departemen Penerangan lan Persatuan Wartawan Indonesia (PWI). Bab iki kang banjur nuwuhake Aliansi Jurnalis Independen kang mendeklarasikan diri ing Wisma Tempo Sirna Galih, Jawa Barat. Saperangan aktivis dilebokake ing kunjara.
Titik kaleluasan pers wiwit krasa maneh nalika BJ Habibie ngganti Soeharto. Akeh media massa tuwuh lan PWI ora mung dadi sawijining organisasi profesi. Kagiatan
Mangga kaaturaken mlebet ing :http://www.solopos.com/jagad-jawa
Nindakake dhawuhe Gusti Yohannes Siyamta, calon pustakawan UAJY
Kamis, 10 Januari 2013 10:00 WIB Nikah dadi manten utawa ewuh mantu dadi peranganing upacara kang penting kanggone wong Jawa. Upacara kuwi dadi sarana nindakake dhawuhing Gusti murih mekar lan ngrembakaning sujanmi sarta lestari lan rahayuning bawana. Kajaba kuwi, ing upacara mantu uga dadi sarana manunggalake pribadi kang beda ing jenis, watak wantu sipat lan brayate.
Katandhingake saka kajat utawa ewuh liyane, ewuh mantu iki rinasa dadi luwih penting. Brayat kang amengku gati rumangsa bombong lan mongkog menawa bisa ngadani utawa nindakake ewuh mantu mau saka purwa, madya lan wasana kanthi rancak, regeng sarta semuwa.
Ing buku Tata Upacara dan Wicara Pengantin, Dr Suwarna ngandharake menawa urutaning upacara mantu kaperang dadi telu, yaiku sadurunge mantu, tumapaking gati lan sabakdane mantu utawa pasca mantu. Kapisan, perangan sadurunge mantu. Ing perangan iki, ana adicara nontoni, lamaran, asok tukon, peningsetan lan sesrahan. Kapindho, rerangkening adicara ing tumapaking gati ing antarane majang tarub, siraman, midodareni, ijab lan panggih sarta pawiwahan.
wis ditumplek blek rakete peni. Tarub kang dumadi saka sapasang tebu ireng, rong janjang cengkir gadhing, rong tundhun pisang raja, rong iket pari sarta tetuwuhan liyane kang kaentha-entha minangka gapura, aweh pratandha yen kajat ewuh mantu sumadya kawiwitan.
Tebu nduweni teges anteping kalbu, cengkir gadhing ditegesi kencenging pikir, gedhang raja aweh pratandha yen penganten mengkone minangka raja lan ratu sanadyan mung sadina dene pari lan tetuwuhan lliyane minangka pralambang subur lan makmur, amrih sing kagungan kersa sumrambah penganten lan kulawangsane uga bakal makmur, widada, tulus lan raharja. Yen tarub mau wis mawujud mula banjur trep marang tegese yaiku ditata kareben murub.
Siraman, diadani ing wanci sore sadurunge midodareni. Siraman mono makna sing wigati yaiku sesuci. Ora mung ngudi resiking raga nanging, uga nggayuh resiking ati. Dene bab midodareni, maknane jaman semana calon panganten putri ngantu-anti tedhaking widadari kang tumurun dadi cahyaning panganten. Manut gotheking wong akeh ing jaman semana, Widadari mau anggone tumurun tabuh 12 wengi, mula banjur calon penganten putri ora kena mapan sare sadurunge tabuh rolas, amerga widadarine durung mudhun.
Nanging ing jaman saiki prayoga menawa malem midodareni iki digunakake kanggo nyenyadhang berkahing Pangeran kanthi donga utawa sembahyang, amrih adicara sing bakal digelar bakal lancar lan lancar uga bale somah sing bakal dibangun dening penganten sarimbit. Penganten muslim ngadani pengajian dene umat Kristen lan liyane ngadani sembahyangan.
Ijab lan panggih mujudake upacara kang baku ing ewuh mantu. Jaman saiki ijab ditindakake murih sah miturut tatacara agama lan sah uga miturut pranataning nagara. Sing ngrasuk agama Islam nindakake ijab kabul bisa ing omah, masjid utawa KUA. Kang ngrasuk kapitayan Kristiani (Kristen lan Katholik) nampa berkah utawa sakramen ijab ing greja. Mengkono uga umat liyane nindakake tata cara manut tuntunan kapitayane. Sakbakdane sah sacara agama lan nagara dibacutake kanthi upacara panggih.
Pawiwahan, minangka tandhaning puji syukur krana berkahing Pangeran sarta nyuwun pangestu marang para tamu murih brayat kang binabar anyat tansah rukun lan pinaringan berkah lan manggih rahayu. Wujud syukur iki adat sabene dipungkasi kanthi anyugata para tamu kanthi kembul bojana. Kaping telu, sabakdane mantu biyasane diadani adicara sepasaran penganten utawa boyongan. Ditindakake sepasar
kang kababar dening Time Almanac 2011 ngandharake lamun katitik saka akehing pawongan kang migunakake lan katandhingake karo basa-basa liyane ing saindenging jagad (sadonya), Basa Jawa mapan ing urutan kaping 12. Dene urutan kapisan tumekaning kaping lima yaiku: basa Mandarin, Spanyol, Inggris, Arab lan Hindi.
Andharan iku gawe bungah ing manah, bombonging pikir lan mongkog ing ati tumrap wong Jawa. Basa Jawa nyata ngedap-edapi lan manjila! Nanging apa ya kaya ngono sanyatane? Apa basa Jawa isih duwe daya lan piguna ing panguripaning wong Jawa saben dina? Geneya ing jaman saiki akeh panemu yen wong-wong Jawa ora seneng migunakake lan ora bisa micara basa Jawa?
Pakar filsafat lan budaya Jawa ing Sekolah Tinggi Filsafat (STF) Driyarkara, Romo Franz Magnis Suseno, nate ngandharake menawa paugeran lan wedharan kang kamot jroning budaya Jawa wis luntur merga pangaribawaning jaman modheren (modernisasi). Kacihna ing jaman saiki sansaya akeh wong sing ora seneng migunakake basa Jawa.
Kanggo ngawekani kahanan iki, penjenengane paring pamrayoga amrih basa Jawa tetep digunakake lan dilestarekake lumantar pamulangan-pamulangan ing sekolahan. Karana pamrayoga iku lan ngiras pantes ngejawantahake asiling Kongres Bahasa Jawa mula ing wektu iki wus kaleksanan. Basa Jawa manjing dadi Kurikulum Muatan Lokal ing tataran pamulangan SD tumekaning SMA. Lumaku ing tlatah
kanggo nggenepi gunggunge jam pamulangan. Yen kang disampiri duwe rasa seneng lan gelem ngudi murih kawruh basa Jawane laras lan leres (baik dan benar), para siswa bakal antuk kawruh basa Jawa kang bener lan bakal seneng migunakake basa Jawa.
Kosok balene, yen sing disampiri mau ora seneng, leleh-luweh, amarga rumangsa dudu ayahane, banjur anggone mulang mung sageleme dhewe, malah ana sing mung manut kunci–ora preduli kunci mau bener utawa luput–hla rak dadi cotho. Para siswa ora bisa lan ora mengerti, tundhane rumangsa angel lan bajur ora tresna marang basa Jawa.
Kejaba pamulangan utawa sekolah, brayat utawa kulawarga (Jawa) nduweni jejibahan melu nguri-uri lan njaga lestarine basa Jawa. Pocapan lan sesambungan jroning brayat–bapa, biyung lan para putra–prayoga banget ngulinakake lan migunakake basa Jawa. Ora-orane yen bakal rugi lan ketinggalan jaman.
Malah manut panemuku, para putra bakal duwe kaprigelan migunakake basa kang maneka-warna (multibahasa). Saora-orane, prigel basa Jawa amarga sinau lan migunakake ing omah. Dene ing sekolahan tambah kaprigelan basa liyane. Ing antarane Indonesia, Inggris, Arab, Mandarin, lan sapiturute.
Ing bebrayan agung, basa Jawa uga isih piguna lan nduweni daya.
upacara liyane, wong-wong Jawa rumangsa sengsem lan marem migunakake basa Jawa. Malah jroning pangibadah (pengajian lan sembahyangan), wong-wong Jawa rumangsa rumesep uga kanthi migunakake basa Jawa.
Kanthi andharan iki cetha menawa basa Jawa nyata isih andayani lan migunani tumrap pribadi lan bebrayan agung. Emane, ing pungkasaning 2012 ngancik taun 2013, kahanan iki bakal malik grembyang. Saperangan kanca–para guru basa Jawa–was-sumelang lan kuwatir aja-aja ing Kurikulum 2013 mengkone, mata pelajaran (mapel) Basa Jawa bakal diilangi, dikurangi utawa digabung ing mapel Seni lan Budaya. Kabeh isih dadi pradondi lan durung cetha!
Rikala para guru Basa Jawa mau ngajak rerasan lan sambat babagan iki, aku dhewe–kang uga lulusan Program Studi (Prodi) Basa Jawa nanging ora makarya ing pamulangan–mung bisa ngeyem-eyemi, caos pamrayoga lan urun rembug. Basa Jawa–lan basa dhaerah liyane–kawit biyen mula ora nate lan ora bakal kalebu ing kurikulum nasional (kurnas).
Asiling Kongres Bahasa Jawa kaping papat (2005) nduweni pangaribawa (pangaruh) becik utawa positif tumrap mapel Basa Jawa. Yen taun-taun sadurunge ing tlatah
Kanggo mangun kapribadening para siswa lan njaga lestarining basa, sastra lan budaya, becik lamun pamulangan Basa Jawa–lan basa dhaerah liyane–tetep dilestarekake minangka muatan lokal kaya sing saiki wis lumaku ing
menggalihake lan nggatekake babagan iki! Aja malah melu munthes lan mateni.
Dene yen kepeksane kudu ngurangi utawa malah bakal manunggalake jroning mapel Seni lan Budaya, kudu enggal-enggal ditata kanthi titi lan permati. Cak-cakane pancen ora gampang. Awit kudu manunggalake para guru sing wis ana kanthi kaprigelan mandhiri kang siji lan sijine ora padha. Ing antarane seni musik, seni tari, seni lukis, seni drama lan basa Jawa (dhaerah).
Taun Pelajaran 2013/2014 sing jarene kudu wis nindakake Kurikulum 2013 wektune sansaya ngangsek lan wis cepak. Petunjuk pelaksanaan lan petunjuk teknis (juklak lan juknis) kanggo kaleksanane babagan iki kudu enggal kababar lan kewedhar. Muga-muga tulisan iki dadi salah sawijining sumbang saran, dudu saran sumbang. Nuwun.
Kamis, 23 Agustus 2012 08:53 WIB | |
Apura-ingapura. Nitik saka pandhapuking tembung, apura-ingapura kalebu tembung rangkep kang nduweni teges ing antarane siji lan sijine tansah nindakake pakaryan. Nyuwun lan paring. Sing siji nyuwun pangapura lan sing disuwuni pangapura uga banjur maringi pangapura.
Padatan becik sing kelakon saka jaman semana tumeka saiki kacetha ing tradhisi sesalaman ing dina Riyadi Lebaran utawa dina Bakda. Karana owah gingsiring jaman, patrap lan tumindake sethithik ana bedane antarane jaman semana lan jaman saiki.
Jaman semana patrap apura-ingapura ing dina Riyadi Lebaran diarani ujung. Cak-cakane yaiku sok sapaa sing kepernah enom sowan marang kang luwih sepuh. Ora cukup mung sowan lan salaman. Patrape yaiku sowan, salaman kanthi sungkem – ngranu pada utawa ngambung dhengkul – sarwa matur, “Sowan kula wonten ngarsanipun ……., saperlu badhe ngaturaken sedaya kalepatan kula. Tembung kula saklimah, lampah kula sajangkah tuwin tindak-tanduk ingkang damel sengkeling manah, mugi kalebura ing dinten Riyadi menika.” Banjur kang kapernah tuwa paring wangsulan, “Semana uga aku, wong tuwa ya akeh lupute. Muga-muga kaluputanku lan kaluputanmu kalebura ing dina kang becik iki.”
Wekti iki ing kahanan kang sarwa modern, apura-ingapura tetep lestari lan katindakake nut jaman lan kalakone. Patrape sarwa ringkes lan praktis. Tetep mijekake wektu kanggo sowan lan ketemu, nanging ora banjur sungkem lan ujung kaya jaman semana. Biasane amung sesalaman kanthi ngandharake tetembungan “sugeng riyadi”, “kosong-kosong”, “padha-padha’, lan sapanunggalane. Malah yen ora bisa sowan lan ketemu, silaturhami iki banjur katindakake kanthi sesambungan lumantar telpon, sms, piranti jejaring sosial lan liya-liyane.
Ana padatan becik kang kelakon ing kampungku jroning nglestarekake apura-ingapura. Bakda sholat Ied, saben baryat padha sungkem lan apura-ingpura ing omahe dhewe-dhewe. Sawise sesalaman nunggal sabrayat, udakara tabuh sanga esuk, kabeh warganing kampung – gedhe-cilik, enom-tuwa – ora mandeng suku, budaya lan kapitayan padha ngumpul dadi siji. Sawise adicara kabukak kanthi puji pandonga lan wedharan sarwa singkes babagan Riyaya Idul Fitri, wong-wong kang wis padha kumpul mau, banjur mubeng warata siji lan sijinine sesalaman ngaturake sugeng riyadi lan apura-ingapura.
Kanthi andharan mau, cetha menawa Riyaya Idul Fitri utawa Lebaran sing tansah dipengeti ing sasi Syawal ora mung dadi pengetan wajib tumrap kaum muslim. Umat liyane kanthi kapitayan apa wae uga melu ngriyayakake. Riyaya kuwi dadi sarana nyupeketake kekadangan utawa dadi srana kanggo nyambung tali silaturahmi ing antarane para warga. Senadyan beda ing kapitayan, ing riyaya iki padha sesalaman apura-ingapura.
Ing negara kang wargane dumadi saka maneka warna suku, basa, budaya lan agama, kahanan kaya mangkene iki becik lamun tetep dilestarekake. Yen kahanan kaya mangkene iki tetep lestari bakal
sulaya, nanging dadi pratandha lan wujud nyata kalakone semboyan bhineka tunggal ika.
Ganda wangi sekar melati, ngambar arum sekar setaman. Sugeng
geng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjanandhalangi
mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
EnglishFrançaisItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 28 Januari 2017.
Rayanto on Thu 28 Mar 2013, 08:35Ana apa kiye... Gelut maing.. gelut maning... Sirah'e ra' mumet opo.. Ngeyel2an koyo ngono...Wes jan.. Sing apik.. sing guyub.. Aja sikut2an kayak kuwe.. Aja sak karepe dewe.. Ngisin2i didelok karo konco2 sing ora ngerti blas.. Keterbukaan monggo, tapine aja kebablasan, urusan 'dapur' ora mesti digawa2 nang forum.. Lha wong melu mangan bareng2, arep cuci tangan karo buang sampah kok ora gelem melu, konco2ne dewek sing diobok2.. Dudu maksute 'ngumpet2i', tapine dudu kabeh urusan organisasi diler-ler kayak kiye.. Seleseken sing apik, ditakonke apik2, lunggah bareng2 sambil ngupi2, kumpul sing guyub..
sinetron terus di mimbar bebas.........sifate wong kui cuma 2 apik lan elek cumo dewe kudu seimbang soale sifate menungso kui ora ono sing sempurno,
19.00 – 19.25 45. Singo Budoyo
Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1)
"Yen kowe ora pracaya, kowé bisa takon siji saka penasehatku .. dheweke dari penasihat ku kang tak percaya ". Mangsuli Kancil maneh. "Sopo kui? Ngendi aku bisa takon penasehat sing tok omongke kui". Kancil banjur njawab. "Wow .. iki sampeyan ora ngerti utawa wis gagah ora ngerti? Sing genggem, dheweke penasehat dipercaya kula. Yen nganti ana apa-apa karo aku, banjur aku bakal ora cilaka ora bakal ngapura dheweke ". Mangsuli Kancil karo dipikir saka sok galak. Singa wiwit ing dijamin, mamang, dheweke wiwit kena pengaruh apa sing dicritake Kancil. Apa liyane, singa ora kalebu kewan anyar ing ngalas iku. Supaya dheweke ora ngerti tengen bab kabeh kang ana ing ngalas. "Apa iki tenan ngandika sethitik kewan? Apa rajamu? Lan apa crita iku kabeh bener? ". Takon singa marang Kelinci.
Pada babak berikutnya diceritakan kancil mencoba mengelabuhi Singa supaya
"Koe arep njaluk bukti? sawetara dina kepungkur, aku uga wis ngalahake akeh singa kaya sampeyan amarga kemaki ana hutan iki. Aku isih tetep sirahe ing bolongan ing pinggiran kali minangka mbukteke kanggo kéwan liya sing pada gawe kekacoan ing ngalas. Yen sampeyan pengin bukti, sampeyan bisa teka karo aku. Nanging yen munggah kana aja nganti getuni, amarga kabeh sing sumurup lan rahasia bakal kulawarga ku .. ". omong Kancil. Nanging sanadyan iku diwiwiti ing dijamin, wedi, bangga iku singa dipeksa wong kanggo pindhah tangan. "Inggih .. sing wedi. Nanging yen dadi metu sing padha nasaraké kula, sampeyan loro bakal cilaka kabeh". Ngandika singa. Kelinci dadi hawatir sethitik.
Pungkasanipun, Kancil, Kelinci, lan singa mlaku menyang pojok kali ing tengah alas. Padha menyang bolongan ing pinggiran kali, bolongan ana sethitik jero lan peteng. Mung bayangan saka suryo srengenge kang ndadekake banyu cetha banget ing bolongan iku dadi mengilap kaya pangilon. "Nah, saiki sing wis teka .. .. nyedako dhewe singa menyang bolongan kui. Ing bolongan sing wingi aku njaga sirah singa aku kudu mangan. Iku supaya éca, lan aku ora arep mbuwang kesempatan yen ana singa liyane aku bisa kanggo mangan maneh. Ngandika Kancil. Karo raos wiwiti mangu lan wedi, singa iki wani katon menyang bolongan. Wedi kang digawe wong wani kanggo ndeleng cetha. piyambakipun mung nyoba kanggo Ndeleng piyambak. Nanging carane cingak piyambakipun nalika ngeleng ing bolongan iku pancene sirahe singa ora mlebu. Tanpa nunggu isyarat, singa langsung kesusu adoh ing wedi. Amarga iya ora arep dipangan dening Kancil kaya singa ing bolongan.
Ndelok kedadean kui Kancil lan Kelinci mung bisa ngguyu. padha bisa kanggo wong bodho siasat singa cantik arrogant. Bener, ing bolongan sing ora ana apa-apa nanging cukup banyu langit supaya dadi kaya kaca. Amarga singa mung Ndeleng, dheweke ora sadhar yen sirah singa kang ing bolongan iku bayangane dhewe. Lan sepisan maneh, Kancil wis ngatur kanggo nyimpen tema. Senajan dhèwèké ndalang dadi raja hutan, iku bisa dadi Kancil punika raja nyata. Ora amarga kekuatane, nanging amarga saka gathekan lan tresna ngewangi kewan liya.
melati. Iku tuladhane ukara…. a. ngoko alus b. krama alus c. ngoko lugu d. krama inggil 3. Cacahe sandhangan panyigeg […]
trahpugeranbulletin.	Sugeng enjang Rama Poeng,
Mugi bulettin punika saged dados piranti rumaketing komunikasi para pinisepuh, putra, wayah trah Pugeran. Awit saking pamanggih kula, bullettin elektronik punika piranti ingkang gampil kangge komunikasi tumraping para anggota trah lan ugi priyantun ingkang taksih kagungan kawigatosan dumateng trah Pugeran. Kula ngaturaken pambagya wontening bulletin punika, utaminipun katur Rama Poeng, Rama Choeng, ugi Dhimas Rinang, ingkang sampun kersa maringi kalodhangan wekdal kangge angupayaaken ngluhuraken asma trah Pugeran. Mugi bulletin punika saged wonten manfaatipun lan langgeng. Mugi Allah SWT tansah paring rahmat dhumateng para trah sedayanipun.
Sugeng ngunjuk teh lan dhahar pisang goreng ing enjang punika.
Lawanging ratu, | kori agung, regol (Skr. gopura). Ugi: lêlancip munggul, inggil, nglayang ing awang-awang.
samun, | guwa, alangan, (Mal.: ragoe = kisruh). Ngragoni = ngalang-alangi. Ludra: Aluraning dewa, | rudra utawi rodra = jêjulukipun Bathara Guru, (Skr. rudra = jêjulukipun Siwah, lan panjalmaning Siwah). | Rudra, rodra,
Têrusan: Lawang butulan, | lingganipun: têrus (utawi: trus), = kabul, tètès, bablas, butul, têmbus.
Yèku ôngka: Inggih punika wêwilangan, | (punika botên gadhah watak wicalan sanga. Wontênipun ing ngriki namung kangge
Bolonganing badan, | (kalih têmbung: hawa + sêsanga saking: sanga. Nanging punika lêpat, lêrêsipun: nawa sanga, utawi nawa sêsanga, botên: hawa. Têmbung sanga ing ngriki minôngka katranganipun têmbung nawa, mirsanana: Bausastra R.: nawa, lan Belletrie: babah. Manawi dipun lintu: nawa + sêsanga, kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak sanga, sarta prayoginipun kêdah kasêrat dados kalih larik). | Nawa = sanga (Skr. nawa), padhang, mancorong, ugi saking: tawa. | Sanga = gorèng, sangan, wajan, wicalan sanga. Sanga-sanga = putranipun Sêtyaki.
Katrangan: têmbung: nawa lan sanga, punika sampun têrang atêgês wicalan sanga, sarta inggih kenging kaangge sangkalan. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun gadhah watak sanga, makatên katranganipun:
1. Trustha, 2. Trusthi, 3. Gapura, 4. Wiwara, 5. Dwara, 6. Wilasita, 7. Guwa, 8. Rago, 9. Lèng, 10. Rong, 11. Song, 12. Têrusan, 13. Babahan, punika sadaya sami atêgês bolongan utawi kawontênan ingkang bolong, dene sababipun bolongan kaangge watak sanga punika kapirit saking bolonganing badan ingkang kawastanan babahan hawa sanga, inggih punika: mripat 2, talingan 2, grana 2, lesan 1, wêwados 2. Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: trustha, dipun sambut atêgês bingah, makatên sasaminipun.
Têmbung: muka kalihan, gônda, miturut têgês saking Bausastra kasêbut ing nginggil, kados botên wontên ingkang nyababakên gadhah watak sanga. Wontên ingkang ragi kenging kamanah, dene muka punika ugi gadhah têgês lesan (cangkêm) sarta gônda punika pirantosipun mawi grana. Ananging punapa lesan kalihan grana punika ingkang nyababakên watak sanga, dening punika kalêbêt babahaning badan. Kintên kula botên. Amargi babahaning badan sanès-sanèsipun botên watak sanga. Mripat sarta talingan sami awatak kalih, mèdi watak satunggal.
Dene saking pamanah kula, têmbung kêkalih wau sami rimbagan guru wanda saking: ambuka. Dipun suda wandanipun ing ngajêng dados: mbuka, muka. Dipun suda wandanipun ing wingking dados: ambu = gônda. Caraning pangrimbag ingkang makatên wau sampun kêlimrah sangêt, kados ta: waudadi, dados: dadi, dadya. Margana, dados: marga, margi. Sapanunggilanipun. Dene têmbung: ambuka, punika botên katut kawrat ing Sêrat Côndrasangkala, ananging sampun têrang rimbagan saking: wiwara: sapanunggilanipun ingkang atêgês kori, sarta inggih kêlimrah dipun angge sangkalan watak sanga. Wusana nyumanggakakên para nupiksa, sokur manawi ing wingking sagêd manggih katrangan ingkang langkung sampurna.
Nanda, têgês ing Bausastra sulaya kalihan ingkang kasêbut ing Côndrasangkala. Dene ingkang têgêsipun mèmpêr Côndrasangkala, ing Bausastra kasêrat: anda. Ananging kalih-kalihipun (nanda, lan: anda) botên anggadhahi têgês ingkang kakintên sagêd nyababakên têmbung wau gadhah watak sanga. Dados, sababipun têmbung: nanda: kaangge watak sanga punika inggih namung mirit têgês ingkang kawrat ing Sêrat Côndrasangkala ingkang wingking piyambak, inggih punika: namaning môngsa kasanga, ananging botên angsal pasaksèn ing Bausastra. Ing Sêrat Ariwara kaca 24 ugi kasêbut: nanda = jita = kasanga, ingkang tamtu Ariwara wau mêthik saking Pustakaraja karangan Rônggawarsitan.
Ludra, ingkang dipun kajêngakên ing Côndrasangkala punika lêrêsipun: rudra, utawi rodra = jêjulukipun Bathara Guru, dados atêgês dewa. Milanipun dewa kaangge watak sanga punika mirit saking Jawata nawa sanga, inggih punika dewa pangagêng sanga, salah satunggalipun wontên ingkang jêjuluk Maha Yakti, (mirsanana Bausastra R.: nawa, lan: yati). Ing cariyos Jawi kasêbut: Jawata sanga, Brahmana astha, rêsi pitu, (mirsanana katrangan ing nginggil: pandhita watak pitu, lan: Brahmana watak wolu). Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung: rudra: wau inggih kenging dipun rimbag dados: ludra: ingkang atêgês galak.
Gatra, dipun têgêsi lèng gangsir, nanging têgês ing Bausastra botên makatên, sarta têgês ing Bausastra wau botên wontên ingkang kakintên sagêd nyababakên gadhah watak sanga. Manawi têmên atêgês lèng gangsir utawi gangsir, sampun samêsthinipun gadhah watak sanga, amargi lèng punika atêgês bolong, gangsir atêgês babah, inggih bolong. Emanipun botên angsal pasaksèn ing Bausastra. Wusana pinanggih ing pambudi, gatra wau rimbagan guru wanda saking: catra gatra, utawi: citra gotra, kalih-kalihipun jêjulukipun dewa, (mirsanana Bausastra R.: catra, lan: citra). Manawi pamanggih wau lêrês, dados sababipun kaangge watak sanga ugi kapirit saking jawata sanga kadosdene têmbung rudra ing ngajêng wau.
Wêwahan: kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak sanga punika kenging dipun wêwahi malih kados ing ngandhap punika:
I. Ingkang atêgês bolong, kawontênan ingkang bolong, sarta ingkang magêpokan kawontênan wau, kados ta: kori, pintu, butul, ambuka, manjing, mênga, (nanging: nênga lan tumênga = 0), sapanunggilanipun.
II. Ingkang atêgês dewa, kados ta: dewa, jawata, sapanunggilanipun. (Mirsanana bab pangrêmbag ing wingking).
III. Rimbaganipun têmbung-têmbung wau, kados ta:
Lèng, dados: anglèng, cèlèng, (Mirsanana Pustakaraja. Cèlèng mati = 09).
Gônda, dados: wangi, arum,[39] marbuk,
lingganipun: barak = maling kewan. Ambarak = nyolong kewan = ambradhat. Barakan = kewan colongan, kanca, mitra, (lan: pantaran. Bratakesawa).
Adoh: Têbih, | sampun jarwa, wodipun: doh.
Ing langit: Ing langit, | saking: ing + langit. Têmbung: ing, ing ngriki namung kangge anjangkêpakên guru wicalan). | Langit, sampun jarwa = uruh, awang-uwung.
Anatan: Katon tan kagayuh, | (ing Bausastra botên pinanggih, wontênipun kalih têmbung: ana + tan, nanging têmbung: ana, botên kenging kangge sangkalan watak das, ingkang kangge namung têmbung: tan). | Tan, utawi datan = botên. Tanpa = botên ngangge. Tansah = botên pisah, utawi: botên pêdhot.
Windu: Tumbuking taun, | wayu, têpang, langkung, etangan wolung taun, windu sumur, (Skr. windu, bindu = cêcêk), Mindu = anggagas ingkang sampun kalampahan, gumun. Kawindu = kadaluwarsa. Windon = pintên-pintên windu, utawi = pamindon: pirantos ambubut.
Anèng wiyat: Langit kang amor lan mêndhung, | (panggarbaning: ana + ing + wiyat, nanging têmbung anèng ing ngriki punika namung kangge anjangkêpakên guru wicalan, botên kenging kangge sangkalan watak das, ingkang kangge namung têmbung: wiyat). | Wiyat = awang-awang, langit, (Skr. wiyat) lan:
ing + gêgana, sirna lan gêgana kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak das. Ungêl-ungêlan punika pancènipun inggih prayogi kasêrat dados kalih larik. Nanging têmbung: gêgana: lajêng rangkêp, amargi ing nginggil sampun wontên têmbung gêgana. Milanipun manawi dipun sêrat dados kalih larik, têmbung gêgana ingkang ngandhap prayogi dipun lintoni sanès têmbung, upami: akasa). |
saking: sagunging + das, têmbung: sagunging, botên tumut gadhah watak das, ingkang gadhah watak das namung têmbungipun: das). | Das utawi êdas = ical, sirna, têlas, inggih: das = 0. – Ngêdasi = ngrampungi.
Wwalang:[40] Mêsat, | ing Bausastra: walang = namaning gagrêmêt utawi ibêr-ibêran (
wancak driya). Alangan (walang sangkêr).
Kos: Anggusah, | (botên pinanggih ing Bausastra, wontênipun: kas, kalihan: kasa). | Kas
namung minôngka pitêdah manawi têmbung-têmbung ingkang kapratelakakên ing nginggilipun wau sami kaangge sangkalan watak sadasa = watak das).
Katrangan: 1. Sonya, 2. Gêgana, 3. Adoh, 4. Langit, 5. Tan, 6. Wiyat, 7. Widik-widik, 8. Sirna, 9. Das, punika sadaya milanipun sami kaangge sangkalan watak das, amargi sami atêgês: suwung, ical, têlas, botên, botên katingal, sarta awang-awang: ingkang ugi botên balêgêr wujud. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun gadhah watak das, makatên katranganipun:
Boma, ingkang dipun kajêngakên ing ngriki ingkang tamtu: byoma, utawi: bomantara, (bomantarala), ingkang sami atêgês awang-awang. Mila inggih kenging kaangge sangkalan watak das, kaanggêpa rimbagan guru wanda saking têmbung wau, sanajan lajêng gadhah têgês sanès inggih kenging.
Barakan, ing Bausastra botên pinanggih têgês: tan katon, kados anggènipun nêgêsi Côndrasangkala. Têgês ing Bausastra botên wontên ingkang kakintên nyababakên gadhah watak das, sarta ing Bausastra R. inggih botên nyêbutakên manawi têmbung wau kangge sangkalan watak das, ananging ing sêrat-sêrat Jawi sampun kêlimrah ngangge têmbung wau kaangge watak das. Wusana pinanggih ing pambudi makatên: barakan = pantarran utawi pantaran. Ingkang gêgayutan kalihan têmbung wau kados ta: tar, tatar, tara, antara, pantara, (mriksanana Bausastra R.) sami gadhah têgês: antawis = watak das, utawi gadhah têgês: botên = inggih watak das. Tan pantara ngèsthi tyas = 1800 (Wedhayatmaka – Rônggawarsitan).
Windu, kula botên andungkap punapa sababipun kaangge sangkalan watak das, têgês-têgês saking Bausastra sarta saking Côndrasangkala botên wontên ingkang kenging kakintên nyababakên gadhah watak das, nanging ing Bausastra R. sampun nganggêp manawi têmbung windu wau kangge sangkalan watak das.
Malêtik, sababipun kaangge watak das, ingkang tamtu amargi gadhah têgês manculat = manginggil utawi: nêbih.[41]
Wwalang, ing Côndrasangkala dipun têgêsi mêsat, ing Bausastra kasêrat: walang, atêgês gagrêmêtan utawi ibêr-ibêran. Sababipun kaangge watak das bokmanawi amargi walang punika manculat utawi malêtik = manginggil = sakêdhap katingal sakêdhap botên. Katrangan punika kalêbêt anèh, amargi manawi kapiritakên walang gagrêmêt, sayêktosipun langkung mèmpêr kangge watak nênêm, dening sukunipun nênêm. Sarta anèhipun, punapa sababipun dene sami kasêrat wwalang.
Upami: wwalang: punika dipun udhal, têgêsipun saya anèh. Wwal + ang. Wwal = wol = cebol. Ang = lêsu, lungkrah, aang. – Upami: wwalang: punika sami kalihan: wolang, têgêsipun inggih botên mèmpêr watak das. Wolang = wêling, utawi: wêkas, malah kalêbêt watak pitu. Mugi ing wingking sagêd manggih katrangan ingkang langkung sampurna.
Kos, ing Bausastra botên pinanggih, dene têmbung: kas, têgêsipun botên mèmpêr gadhah watak das. Ingkang tamtu kos punika saking Skr. Kaas, têgêsipun: sumorot, ewahipun dados Skr. Aakaasa, têgêsipun: hawa, awang-awang, dadosipun têmbung Kawi: akasa, utawi: kasa. Dados, ungêl-ungêlan: kos, wau inggih kenging kaangge watak das, dening atêgês akasa, botên atêgês anggusah kados ing Sêrat Côndrasangkala.
Wêwahan: kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak das punika kenging dipun wêwahi malih kados ing ngandhap punika:
I. Ingkang atêgês suwung, ical, têlas, botên, botên katingal, utawi ingkang kaanggêp makatên, kados ta: nir, wuk, musna, pêjah, muksa, sat, sêmpal, risak, syuh, brastha, tanpa, swarga, lan sanès-sanèsipun.
II. Ingkang atêgês nginggil utawi tumanduk manginggil, kados ta:
artine kui loh sing iso bikin sedulur kabeh guyub lan
tatoan. Cewek sisan. Sopo kuwi, ora usah disebutne lak yo uwis weroh dewe to.
sugeng rawuh… | bulletin trah pugeran
bulletin trah pugeran GPH.PUGER (1858-1929), putra Sri Sultan HB VI Yogyakarta
diroot aksara Jawa sing tampil nang keyboard ora pati cetha 🙂 🙂
Ijen • Banyuwangi Jazz Festival • Festival Kuwung • Gandrung Sewu
Sego Tempong • Sego cawuk • Rujak soto • Pecel pithik • Kesrut •
pagelaran wayang kampung sebelah wks sosialisasi pilbup demak 2015 kpud demak pagelaran wayang kampung sebelah wks sosialisasi
scuter. kabeh pating cemantel nggilani kae, padahal wong-wonge
Asring wontenipun lomba maos geguritan tumrapipun para siswa, mila kedah dipun mangertosi aspek menapa kemawon ingkang kedah dipun pahami dening para peserta lomba.
– Sajiwa antawisipun ingkang maos kaliyan ingkang dipun waos.
– Paham sawetahipun, boten naming satugel-satugel peranganipun wos saking geguritan ingkang dipun waos.
– Teges ing suwalikipun simbul ing geguritan lan swasananipun
1 Andheg à boten namung unjal napas, nanging teges
2 Anggenipun mlebet/wiwitan minggah panggung mitayani boten.
sing uenak tur kepuenak ki yo ” diaturi”. he he he
Nek iso ki dadi P K D ,tur meh kabeh yo P K D,sing ngarep
P K D = Pegawe Karepe Dewe :
Tuladha Pawarta Basa Jawa - Jobsvacancy.net > HomeCPNSBankBUMN & BUMDTips & Tricks Home » » tuladha pawarta basa jawaInformasi dan referensi tentang artikel yang anda cari yakni tuladha pawarta basa
bacc.ing.elmag. ing. geol bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.univ. bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.univ. bacc. ing.
layar kaca21 layar kaca 21 indonesia layarkaca 21 layar kaca 21 net Dramamu me layar kaca lk21 goblin yhs-
Kaya adat saben ngarepake subuh aku wis ngengrengake ceret kanggo gawe wedang apadene gawe sarapan sarupa-rupane kanggo ganjel weteng. Pancen sajeg jumbleg wiwit aku omah-omah karo Indri sisihanku sing dak nikah wis 17 taun seprene ora tau jenenge ngganggu bojoku sing isih njintel turu karo ngeloni anakku ragil. Ora mung iku wae malah kepara aku ora tau ngrepotake bab urusan umbah-umbah sandhangan apadene nyetlika, kabeh daktandangi dhewe. “Yen bisa dilakoni dhewe kena apa ndadak prentah wong liya” iku prinsipku.
“Kula kepengin maringi conto dhateng ingkang wayah Nita menapa dene Citra Bu!” Kandhaku mantep.
“Rak wonten pitutur luhur ta Bu: ‘Tuladha iku luwih aji tinimbang sewu pitutur’, nah Nita kaliyan Citra menika rak sampun ngancik remaja ingkang mbetahaken sosok panutan ingkang saged dipunconto boten namung prentah utawi pitutur kemawon. Kula boten kepengin ‘Lambe satumang kari samerang” jlentrehku sajak ngguroni ibuku.
“Nah samenika rak sampun wonten buktinipun, Nita kaliyan Citra menika saben bibar nedha mesthi ngesahi ajangipun, ugi purun ngumbahi sandhanganipun piyambak boten sisah kula prentah”.
Mangkono iku wangsulanku nalika sawijining dina aku disendhu ibuku, geneya apa-apa kok klethekan dhewe, kaya ora duwe bojo wae. Nanging
Rampung sarapan agahan aku nyawisake ubarampe kantor. Montorku siji thil Legenda tahun 2001 dak tuntun metu, daklapi lan dakpanasi. Nalika aku ngelapi montor iki aku mbatin “Oalah sing jenengane guru, bisa duwe montor wae kok ndadak kredhit BPD limang taun, njur kapan bisa ngiseni omah tanpa kudu kredhit kaya tanggaku sing katone ora nyambut gawe ning kok paribasane “dikeruk ngetuk, disusruk mumbul” ngono, aku nyilih
Gunungkidul sing adohe udakara 30-an kilometer. Iku wis ajeg dak lakoni 20 tahun seprene. Jam pitu kurang limalas menit aku wis tekan sekolahan. Lagi tekan ngarep ruang guru kancaku Demange Nglipar , Pak Wardaya takon:
“Duwe kerdhus pira Pak?”
ora tau diklat kok ditakoni kerdus”. Wangsulanku
Pancen kanggone Pak Wardaya istilah “kerdhus” iku kanggo nyebut “sertifikat pelatihan”. Malah istilah “kerdhus”iki wis akrab banget kanggone kanca guru ing
portofolio taun iki!” jawabe Pak Wardaya manteb.
“ Trus kancane sapa wae!”, pitakonku.
“Wong enem: aku, kono, Pak Prap, Pak Tono, Pak Purwo, Pak Agus!”, jawabe. “Ngadhepa Pak Kepala, nyuwun surat undhangan pembekalan neng Dinas Kabupaten!”
prentahe kaya bos. Sawise tas dak selehake aku age-age ngadhep Pak Kepala Sekolah.
“Selamat nggih Pak, panjenengan angsal giliran taun niki!” ngono ngendikane Pak Kepala Sekolah karo ngulungake tangan tengen.
“Matur nuwun Pak!” jawabku.
“Rak pun angsal kabar saking Pak Wardaya ta Pak?”, panyuwun pirsane Pak kepala. “Sampun Pak, nanging kula malah bingung Pak, menapa ingkang badhe kula lebetaken wonten ing dokumen portofolio?” jawabku.
“Lha nggih sing njenengan gadhahi, napa sertifikat pelatihan, piagam kejuaraan lare-lare, rak kathah to Pak?” ngendikane Pak Kepala Sekolah.
“Walah Pak, menawi gadhah kathah boten bingung!”
“Lho Pak Tegar rak sampun 20 taun mucal, ta Pak, mosok boten kagungan sertifikat
pelatihan?” Miterange Pak Kepala sajak ora percaya karo keteranganku.
“Nggih menika Pak, kula nggih gumun, saben wonten diklat mesthi nggih namung kagem
Bapak ibu guru ingkang ngampu mata pelajaran ebtanas kemawon, kok boten nate ngawontenaken pelatihan kangge para guru basa Jawi , ingkang dipun
Ubleg-ubleg kok namung guru-guru ingkang mata pelajaranipun kangge Ebtanas!” wangsulanku sajak protes karo pemerintah.Sawise nampa undhangan
“Lha kok akeh temen, sajake ora tau diklat !” Panambungku sajak ora percaya.
“Lha ora akeh piye, lha wong
dakpigunakake kanggo bongkar-bongkar file ing lemari TU. Nanging Sertifikat Pelatihan taun 1994 lan 1995 ora daktemokake. “Banjur neng ngendi lehku deleh ya” Grenengku.
“Pak Yanto, file PAK taun 96 napa tesih onten nggih Pak?”
“Nggih cobi jenengan podosi teng lemari gudhang nika!” pamrayogane Pak Yanto.
Aku banjur tumuju gudang lan ngorak-arik file PAK sing wis kumel kucem dening bledug malah akeh saperangan file-file PAK mau wis kepangan rayap.
“Nah……..candhak!” Pambengokku karo jogedan kaya Petruk suwe ora ketemu karo Gareng. Atiku rasane mak ces kaya nemu banyu wayu sewindu.
“Lumayan, iki sertifikat pelatihan taun 1994 pola 100 jam, bijine lumayan akeh!” Jawabku nalika ditakoni Pak Yanto geneya aku kok jogedan.
“Banjur sing taun 1995 pola 150 jam neng ngendi ya? Apa neng ngomah?”Pitakone batinku karo aku ngeling-eling anggonku simpen sertifat mau.
Budhal Sekolah motor age-age dakblandhange sakayange kareben cepet tekan ngomah. Bubar sholat Duhur lan mangan age-age rak buku dakudhal-udhal kanggo nggoleki Sertifikat Pelatihan. Dakklumpukkake mung ana 7, wiwit taun 2000-nan. Sing tahun 1995 meksa durung ketemu.
“Bu, ngerti sertifat pelatihan ora bu?” Pitakonku marang Indri bojoku.
“Boten ngerti Pak, Lha le deleh wonten pundi?” Wangsulane Indri karo nonton TV
“Ya ketoke neng kene , neng rak buku dadi siji karo sertifikat liyane!”
“Lha biyasane jenengan nek nyimpen layang penting niku rak teng njero koper wesi niku
Koper wesi tinggalane simbah banjur dakbukak, dakwetokake isine ana ijasah, BPKB, SK Capeg, lan SK-SK liyane. Nanging sing dakgoleki ora ana, ora ketemu!!
“Bocah-bocah padha ngerti ora ya Bu?” Anakku Nita lan Citra daktakoni ora ngerti malah bojoku lan anak-anakku
mangka dokumen A kuwi kudu asli kalebu sertifikat-sertifikat pelatihan uga kudu asli, ora oleh poto kopy!” Aku nerangka bojoku lan anak-anakku. Dumadakan nalika aku, Indri, Nita lan Citra ngethuprus ngandhakkake bab sertifikasi, anakku ragil Gilang teka, tangan kiwa nggawa kertas tangan tengen nggawa gunting karo omong:
“Pak gawekke topeng Batman!” Celathu mangkono karo ngulungake kertas sing wis diguntingi. Kertas daktampani jebul……….Gandrik! putune Ki Ageng Sela Kertas sing wis diguntingi Gilang anakku ragil mau jebul Sertikat Pelatihan sing
Sangiran iku situs penggalian arkéologi kang dumunung ing Pulo Jawa ing Indonésia. Tlatah iki jembaré watara 48 km² lan dumunung ing Jawa Tengah, udakara 15 kilometer saloré Surakarta ing lembah Bengawan Solo. Ing taun 1996 diakoni minangka salah siji situs warisan donya déning UNESCO.
Ing taun 1934 antropologis Gustav Heinrich Ralph von Koenigswald miwiti neliti tlatah iki. Sajroning penggalian ing taun-taun sabanjuré fossil saka nènèk moyang manungsa, Pithecanthropus erectus ("Java Man", saiki diklasifikasi ulang minangka bagéan saka spesies Homo erectus), ditemokaké ing situs iki. Watara 60 fossil manèh, ing antarané fosil Meganthropus, uga ditemokaké ing tlatah iki.
Dumunung ing désa Krikilan,Kecamatan Kalijambé ( + 40 km saka Sragèn utawa + 17 km saka Solo) Sangiran Dome nyimpen puluhan èwu fosil saka jaman pleistocen ( + 2 yuta taun kapungkur). Fosil-fosil purba iki minangka 65 % fosil hominid purba ing Indonésia lan 50 % ing saindenging donya. Nganti dina iki wis ditemokaké luwih saka 13.685 fosil 2.931 fosil ana ing Museum, sisané disimpen ing gudhang panyimpenan. Minangka ’World Heritage List (Warisan Budaya Donya). Museum iki nduwèni fasilitas-fasilitas antara liya :ruang pamèran (fosil manungsa, kéwan purba), laboratorium, gudhang fosil, ruang slide lan kios-kios souvenir khas Sangiran.
Kaistiméwaan Sangiran, miturut panelitèn para ahli Géologi jaman biyèn ing jaman purba minangka hamparan segara. Akibat prosès géologi lan akibat jeblugan Gunung Lawu, Gunung Merapi, lan Gunung Merbabu, Sangiran owah dadi dharatan. Bab iku dibuktèkaké kanthi anané lapisan-lapisan lemah pambentuk wewengkon Sangiran sing béda banget karo lapisan lemah ing panggonan liya. Saben lapisan lemah kasebut ditemokaké fosil-fosil miturut jinis lan jamané. Umpamané, Fosil kéwan segara akèh tinemu ing Lapisan lemah paling ngisor,sing biyèn arupa segara.
360° Panorama muséum Sangiran ing tur warisan donya
thumbnail imagesSitus arkéologi ing IndonésiaSitus Warisan Donya ing Indonésia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 25 Maret 2016.
cepet leleh maklum semarang mak nyoss panasnya.for my beloved husband :sugeng ambal warsa ..mugi2 kasembadan sdaya
Ing. Monika Deneva Ing. Peter Kicko
ndek cilik mbiyen aku sok mimisan, lagek ngerti ki_________________I
Kebo Kyai Slamet,’’ kata Wakil Pengageng Sasono Wilopo Keraton Surakarta, Kanjeng Raden Aryo (KRA) Winarno Kusumo, Konon, saat Paku Buwono II mencari lokasi untuk keraton yang baru, tahun 1725, leluhur kebo-kebo
Niyatingsun dhahar, rowaningsun tapa kang dhahar. Niyatingsun sare, rowangingsun tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Malaekat Jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan ras, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna. Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumuah Pahing. Mantra diwacayen arep mamangan, supaya manawa diracun ing wong,
Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya Ian buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubawa&oldid=1090521"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tekan nggone salon, Parmi ngomong : "wis koen ngenteni nang montor ae...aku isin nek mbok terno mlebu... engkok koen dikiro gendakanku..."
"yo wis Mi, nek ngono koen mlebuo ijen ae...aku dewe yo isin nek diarani gendakanmu ..., wong koen dewe wis tuwek ngono".....�
Parmi mbalik nang montor; "sik...dorong, rame bek'e " .....�
Ngenteni setengah jam, Parmi mudun maneh, mlebu nang salon. Trus mbalik maneh : "Sik dorong..... cik akehe wong pengin ayu iki� ....
Bareng wis ping limo mlebu metu gak sido-sido nyalon, suwe-suwe Parjo curiga :
"Koen eruh soko endi nek dorong Mi... wong ket mau gak onok wong sing mlebu metu teko salon iku?....�
jare Parmi (ambek mrengut) :
"Kene koen melok aku nek gak percoyo.... tekan ngarep lawange salon :
"lha iku ditulis nang nggone lawang koco iku�
tulisan opo (karo njundul batuk'e Parjo)..... ?
lha iyo lak dorong se...koen kok gak ngandel, gak percoyo!".
Parjo (karo mbatin : diaaamput!!!):
("Waduh Mi...Mi:' (...iku ngono
tandha ping (X) ing aksara a, b, c, d utawa e kang paling bener!
Jawa Krama Sansekerta Indonesia Ngoko Bima duwe teges .
bungah kuciwa medeni gagah prakosa satriya Bima iku satriya ing .
Amarta Astina Jodhipati Madukara Sawojajar Ibune Bima jenenge .
Antasena Antareja Werkudara Pandhu Bayusutha Rusake moral iki saya ndadra amarga wong-wong saiki dadi gampang goroh. Tembung ndadra tegese .
bobot ngrembaka bejad wengis rusak Tembung goroh kosok wangsule yaiku .
Latar kae enggal sapunen Yen isih wani jotosen sirahe Coba oyaken pit montor kae Jenengmu sapa?
Nalika menyang Semarang ana mobil tabrakan Sapa sing ora gelem munggah kelas. Kalebu ukara .
carita sambawa sananta pitakon retorika pitakon lumrah Ukara sambawa kuwi ukara sing isine pengarep-arep, saupama, lan .
Duren sing wis mateng undhuhen Mandheg dhisik apa piye?
Mbok panasa ya supaya gabahku garing Mengko sore aku arep dolan menyang omahmu
Gawea tuladha ukara Pakon Pemenging!
karo anak rika wis padha seneng, sak umpama digoleken dina apik piye?”
Tengger Ruwatan :1.Pras 72.Pitra 73.Tumpeng Among 14.Tumpeng Ireng 15.Tumpeng Kendit 16.Tumpeng Ungkur-ungkuran 17.Jenang Mancawarna (abang, kuning, ireng, biru, sengkala, arang-arang kambang).8.Pala pendhem werna 79.Pala Gemantung werna 710.Banyu sumber 7 sumber11.Banyu segara12.Banyu tape13.Iwak segara
kulo.....matur nuwun saget.kobiltu... yo jaga kesatuan RI untuk anak cucu....awak wis sepuh wis ngamalaken Bismillah Arrahman Arrahim.... ora keliwat Fatihah.....mugi2 sing barokah.. amin salam IndraBalasHapusHati Putih28 Desember 2013 10.59Ass wr wb Mas Khoirul Astian
KAJI TAUFIQ tmcblog sing ngompori berarti wak kaji Taufiq kudu tanggung jawab nek akeh sing
Asmorobangun (Sanggar Wayang Topeng) Dj. Kedhungmonggo, Ds. Karang- Pandhan Kec. Pakisaji Malang 65162 Ph. 0341 805075 Pimp. Karimun DA. Suroso CP. Suroso Barong Winong (Yayasan Reog)
akhire nyruput kopi iku mau, soale penasaran karo rasane.
Bendot : "Iki kopi opo tho, kok rasane rodo kecut?"(ambek melek merem kadu mutah)
Komentar pada “ora et labora wp”
WANDI thok Says:	Agustus 3, 2009 pada 4:55 am Punika komeng ingkang nomor setunggal nggih? 🙄
Balas	KangBoed Says:	Agustus 3, 2009 pada 11:52 am monggo
dilewati orong yang dituju.Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji
Pengen bgt jis kul lg,tp duite sopo?njaluk bpk ibuk yo wis isin,
Mengko wae 2 thn lg,kiro2x,he2x,,kt kul lg,nak mobil pak warsono wis didol yo nyater angkot wae gowo nek
kaéndahané. Mangkono uga mungguh wong sugih iya bakal sirna ing sajroné sakèhing
lagi kasmaran karo sopo toh, ning nggone noe katon, ning kene katon. Kasmaran lak yo sah2 wae to mas noe? kekekek…
Tandha rina arsa ginanti hyang ratri
Temboke dasih kang wus swargi Isih eling nalika layon binopong-bopong
Nguntabake tindakmu ing tapel watesing garislana iki
Binangun nambah aruming sejarah bangsa kang tanpa pungkasan!
(Panyebar Semangat no. 34, Oktober 1963)
(Jaya Baya No. 18, XVII, 5 Januari 1964)
Ya ben ta petenge wengi nyebar sepi-sepi
Teneh apa, apa maneh sing mesti diranti
Teneh apa, apa maneh sign mesti ditunggu
(Jayabaya no. 42, Juni 1964)
Iya sating jiwaku kang nglembara luru tamba
(Gotong Royong no. 15, II, November 1964)
(Jaya Baya no. 28, 21 Maret 1965)
Ngelus dhadhane ijah milang gubug-gubug dhoyong
Ning wis ilang keli ing banjire Ciliwung iki
Nangisi patine si biyung lungane si bapa
“panget ingkang Piagam Kanjeng ing Ki Rangga Gede ing Sumedang kagadehaken ing si Astrawardana. Mulane sun gdehi peagem, sun kongkon anggraksa kaagengan dalem siti Nagara Agung, kilen waten Cipamingkis, wetan
anunggoni lumbung isina Pun Pari Limang tkes punjul tiga welas jait. Basakala tan anggrawahani piagem, lagi lampahipan Kyai Yudha-bangsa kaping kalih ki wangsa Taruna, ingkang potusan Kanjeng Dalem Ambakta tata titi yang kalih ewu, Wadana nipun Kyai Singaperbangsa, kalih ki Wirasaba kang dipunwadanahakeun ing manir. Sasangpun katampi dipunrenahakeun Waringinpitu lan ing
Reply	wiropendekarmuslim Says:	September 19, 2012 at 9:28 am ((_))
adi Says:	September 19, 2012 at 7:46 am manggo adu argumeentasi nanging sing santun2 mawon ngih sampun ngantos
PUNIKA KAWÊDALAKÊN SASARÊNGAN KALIYAN INGKANG BASA INDONESIA
Ingkang dipun wastani kapustakan Jawi, punika sadaya sêrat-sêrat carita, dongèng-dongèng ingkang ngangge basa Jawi.
Wondene basa Jawi punika kagolong basa Austronesia; inggih punika basa-basa ingkang kangge sawarnining bangsa pribumi ingkang dêdunung ing kapuloan iring kidul-wetaning jagad Azia: watês lèr wiwit pulo Formosa mangidul; watês kilèn wiwit pulo Madagaskar bablas mangetan ngantos dumugi jagad Amerika-kidul iring ingkang kilèn. Sarèhne nama Austronesia punika botên patos kêrêp kapirêng, ing ngriki kula santuni nama Indonesia.
Nalika taun 1884 DR BRANDES[1] sagêd nêrangakên bilih bangsa-bangsa kasêbut ing nginggil wau ing jaman kinanipun sangêt, basanipun satunggal; katrangan punika mawi landhêsan panandhinging basa-basa wau.[2]
Nalika tahun 1889 DR H. KERN ngudi malih ing bab têtandhingan basa, ngantos sagêd nêrangakên bilih asal-usulipun bangsa wau, kala taksih kêmpal ngangge basa satunggal, wontên ing tanah Cêmpa, ing samangke kalêbêt tanah Indo-China.[3]
Malah saking pangudinipun P. W. SCHMIDT kenging dipun kintên-kintên bilih asal-usulipun bangsa Indonesia punika kala kinanipun sangêt, saking Asia-têngah; nanging bab punika dèrèng patos têrang.[4]
Ingkang sampun kenging dipun anggêp, inggih punika bangsa Indonesia punika kala rumiyin nate kêmpal dados satanah, inggih ing tanah Cêmpa wau. Bab punika botên namung angsal pasêksèn saking panandhinging basa kemawon; pangudinipun DR. VAN STEIN CALLENFELS, DR. VAN DER HOOP lan sanès-sanèsipun ing bab dêdamêl sela; pêthèl sela, bedhor sela sapanunggilanipun, inggih ugi nêdahakên, bilih pokok-tanahipun bangsa Indonesia punika ing tanah Cêmpa, malah radi ngalèr-ngilèn sakêdhik; dados ing tanah Cina iring kidul.[5]
Awit saking pisah panggenan, danguning dangu sagolong-golongipun wau lajêng botên mangêrtos dhatêng basanipun golongan sanès; sabab pêpêcahaning basa wau lajêng tuwuh piyambak-piyambak. Basa Indonesia ingkang wontên tanah Filipina dados basa Filipina, ingkang wontên tanah Jawi dados basa Jawi, Sundha lan Madura, makatên salajêngipun.
Wondene aksara Jawi ingkang dumugi sapriki taksih kangge, punika kala rumiyinipun aksara Indhu bêktanipun bangsa Indhu ingkang sami dhatêng wontên ing tanah Jawi, kintên-kintên kala wiwitanipun taun Masehi. Aksara Indhu wontên ing tanah Jawi punika ing sakawit, namung prêlu kangge nyêrati bêtahipun tiyang Indhu piyambak, kados ta sêrat-sêratan bab dagangan kaliyan bangsanipun piyambak, sapanunggilanipun. Wondene ingkang dipun angge punapa basa Sanskêrta punapa basa Indhu sanèsipun, punika botên têrang; ewasamantên wontên ancêr-ancêripun sakêdhik, inggih punika sêratan ing tanah Jawi ingkang pinanggih sêpuh piyambak, punika basanipun basa Sanskêrta.[6] Sarêng dangu-dangu tiyang Indhu wontên ing tanah Jawi rabi tiyang Jawi, lajêng anak-anak, tamtunipun anak-anakipun wau basanipun inggih basanipun biyungipun, utawi basanipun rencangipun dolan, inggih punika lare-lare Jawi dêlês. Danguning dangu, sarêng bangsa Indhu pranakan ing tanah Jawi sampun saya kathah, lajêng wontên golongan ingkang basanipun padintênan basa Jawi, nanging kêcampuran têmbung Sanskêrta saking bapak-bapakipun. Wondene sinyo-sinyo saha noni-noni Indhu wau sampun layak kemawon, bilih ing sasagêd-sagêd sami dipun ajar maos lan nyêrat aksara Indhu, dening bapakipun piyambak-piyambak; sarêng sampun kathah pranakan ingkang sagêd maos saha nyêrat aksara Indhu, lajêng wontên, ing sakawit namung kados cobèn-cobèn, sêratan Indhu kangge nyêrati basa Jawi. Panyobi punika sajakipun sagêd tumindak kalayan botên patos angèl. Sarêng sampun tumindak, mêsthinipun inggih wontên tiyang Jawi tulèn ingkang sumêdya sagêd maos tuwin nyêrat aksara Indhu wau, lajêng sinau, ing sakawit namung kangge kabêtahanipun tiyang satunggal kalih tumraping dêdagangan. Saya malih sarêng bangsa Indhu, kabêkta saking langkung pintêripun katimbang tiyang Jawi, sagêd nglêbêtakên kawruhipun dhatêng tiyang Jawi, pun Jawi punika lajêng rumaos bêtah, dados sumêdya nyinau kawruh Indhu. Wondene kawruh punika kala jaman samantên ingkang têmtu agêgandhengan kaliyan bab agami. Inggih awit saking makatên punika, milanipun tiyang Jawi lajêng kathah ingkang masuk agami Indhu. Sapisan katut ing kawruhipun, kaping kalih saking tumangkaripun pranakan Indhu, ingkang saya lami saya mèh botên wontên bedanipun kaliyan tiyang Jawi tulèn.
Bangsa kelih[7] golongan wau anggènipun murih jêmbar saha lêbêt pamulangipun babagan agami dhatêng tiyang Jawi, utawi dhatêng pranakanipun, sami ambêkta sêrat bab agaminipun piyambak-piyambak. Mangka sêrat-sêrat wau kintên-kintên mawi basa Sanskêrta. Amila tiyang Jawi, sanadyan botên kathah, inggih wontên ingkang nyinau basa Sanskêrta. Sarêng tiyang ingkang sampun sagêd dhatêng kawruh Indhu rumaos kapêksa utawi sêdya mulang dhatêng bangsanipun ingkang botên sagêd dhatêng basa Sanskêrta, inggih lajêng ngangge basa Jawi, nanging sampun kêlajêng kêcampuran têmbung-têmbung Sanskêrta sawatawis kathah, kangge nêrangakên bab utawi barang ingkang dèrèng wontên jawinipun.
Nalika basa Jawi kina wiwit kasêrat sapisan, punika sampun kêcampuran têmbung-têmbung Sanskêrta sawatawis kathah. Sêratan sela ingkang pinanggih sêpuh piyambak ngangge basa Jawi kêcampuran têmbung Sanskêrta, punika mawi angka taun 731 Çaka 809 taun Masehi;[8] pinanggihipun wontên ing Diyèng; wiwit titimasa punika salajêngipun dumugi jaman samangke basa Jawi kenging dipun wastani têrus lajêng dipun sêrat mawi aksara Indhu. Têmtunipun sêratanipun saya lami saya ewah, wiwit wangun Indhu tulèn ngantos dumugi wangun ingkang kangge ing jaman samangke; dene ewahipun wau namung saking sakêdhik sangêt.
Papan ingkang tulèn saking jaman kina, ingkang pinanggih wontên sêratanipun Jawi, punika awujud tugu sela utawi balebekan têmbagi. Wontên ugi ingkang awujud balebekan mas utawi salaka. Mênggah ingkang tumrap sela utawi têmbagi, punika ingkang kathah-kathah ngêmot piyagêm paringipun satunggaling ratu dhatêng sawênèhing dhusun, kaparingan wêwênang ngadêg piyambak, têgêsipun kaparingan autonomie, kados ta wênang botên ambayar pajêg dhatêng nagari; wênang mêndhêt pajêg dhatêng tiyang ingkang dêdunung salêbêting dhusun ngriku saha nêdha beya dhatêng sawarnining pakaryan ing salêbêting wêwêngkonipun, utawi beya lêbêt-wêdaling dêdagangan. Bokmanawi dhusun ingkang makatên punika ing jaman samangke kenging dipun wastani dhusun mardikan.
Dene ingkang balebekan mas, utawi salaka, punika isinipun ingkang kathah pêpujian utawi rajah-rajah, ingkang kêrêp, pinanggihipun wontên salêbêting cupu sela, wadhah awu mayitipun para luhur. Cupu sela punika ingkang kathah pinanggih wontên sangandhaping candhi. Dados gathukipun kaliyan ingkang kasêbut nginggil; dhusun ingkang kaparingan autonomie wau kawajiban ngrêksa candhi, têgêsipun ngrêksa pasareyaning lêluhuripun sang prabu.
Sanyatane skabehing wong iku tresna marang awake dhewe. Malah saka tresnane, nganti kebacut ora gelem (wegah) ngakoni kaluputane dhewe, suwalike sing disenengi utawa sing diarep-arep mung tekane pangalembana tumrap dhirine.Wong kang rupak kawruhe :seneng diugung. Nanging ugung lan pangalembana iku ana bedane. Ugung utawa umpak mathuke pancen kanggo wong kang cupet kawruhe, awit pangrasane wong kang ngumpak utawa ngugung mau : nyata-nyata temenan muji dheweke.Wong kang jembar sesurupane , wis mesthi ora seneng diugung utawa diumpak , ewasamono bareng dialembana dheweke seneng, rumangsa yen nyata pancen wis sapantese dheweke nampa pangalembana mau.Kita perlu mangerteni bedane ngugung, ngumpak lan ngalembana. Mula saka iku gegaran kanggo sesrawungan kang premati yaiku wewaton “sapa bae seneng nampa pangalem” kaya kang kasebut ing Wedhatama “amemangun karyenak tyasing sasama”, lire agawe enake atine wong liya.Pepenginane utawa pangarep-arepe wong marang pangalembana utawa pangaji-aji (penghargaan) iku kaya dene wong kang ngorong nalika kepanasan. Mula yen ana wong kang menehi “banyu” dheweke banjur seneng lan gembira banget. Nanging kang luwih bisa seneng lan pamareme wong mau , yen paweweh arupa pangaji-aji mau diwenehake kanthi eklas, jujur, ora mung kanti ethok-ethok bae. Kita kudu entheng memuji marang kabecikan utawa kaluwihane wong liya, aja wigah-wigih nglairake kabungahan kita marang asile pegaweyane wong liya. Kita kudu bisa ngatonanke rasa-pangrasa melu gembira, melu bungah marang apa kang ndadekake kabungahaning liyan.Kawuningana, derenge manungsa enggone kepingin antuk pangaji-aji iku , yen ora kaleksanan bisa gawe angles lan putheking pamikire. Yen ora kabeneran, sisib sembire bisa gawe ngengleng , malah-malah sing kebacut bisa owah pikire.Mula saka iku, penting banget kita meruhi wadine wewatakane siji-sijine wong, murih bisane kita bergaul, bisa mranani atine, bisa gawe legane atine, kang satemah kita dhewe kang bakal nemahi kauntungan , dene banjur sugih mitra lan ora ana kang ngrintangi marang tujuwan kita. Prasasat ora ana kang mungsuhi, nanging kabeh dadi mitra kang samapta mbiyantu.Dadi wose , kita kudu ngerti dhisik , yen saben wong iku seneng marang pangaji-aji utawa penghargaan . nanging aja nganti kliru marang
Ananging pangarahe tanpa wekas , mitra papat kang rukun mau tansah angisab-isab marang
awit sapi papat kang maune tansah rukun, andadekake ing kaslametane , wasana padha crah, amarga dening sulaya remeh, kang ora antara lawas nukulake ewa lan gething, dadi ora gelem kekumpulan maneh, mblayang dhewe-dhewe adoh parane.
satru munggeng cangklakan = mungsuh sing cedhak (isih sanak
nandukake patrap agal lan alus, kang laras karo kang disrawungi. Kang diarani wong kang bisa manjing ajur-ajer, lire wong kang pinter anggone sesrawungan bisa campur karo golongan rupa-rupa, bisa kekumpulan karo kaum krama , nanging iya ora kidhung yen nuju ana ing pasamuwan para golongan dhedhuwuran. Bisa lelawanan rembug karo kaum tuwa utawa golongan pinisepuh, nanging iya ora kaku yen nuju sesrawungan karo golongan nom-noman utawa kaum liyane kang wis dudu sababage.Bisa manjing ajur-ajer tujuwane bisaa dadi wong kang sugih mitra, kang disenengi wong liyan, kang bisa gawe resepe atine sapa bae satemah kita dhewe bakal luwih seneng urip kita lan luwih gampang anggone golek kemajuwan.Sesrawungan utawa pergaulan ing jaman saiki, wis ora misah-misahake antarane kaum wanita lan kaum priya. Mula saka iku , wajib kita kaum wanita lan kaum priya padha mangerti kepriye cara-carane bergaul manut sopan – santun, lan mangerti uga sepira gedhening paedahe sesrawungan kang ora ngliwati watesing kasusilan.Saiba enak kepenaking rasane ati kita, yen ana ing sajroning pasrawungan kita bisa nglarasake marang swasana ing kono. Yen nuju bergaul karo wong tuwa, bisa nanggapi rembuge, bisa ngempakake lan ngerti marang unggah-ungguh. Saiba sreg lan enake rasa pangrasa kita, yen sajroning pergaulan, kita oleh panganggep saka wong akeh, yen kita bisa manjing ajur – ajer, bisa gawe resep marang sok uwonga, bisa nyenengake wong kang lelawanan rembug utawa lelawanan pegaweyan karo kita.Ing jaman kuna, para leluhur kita wis ndarbeni ngelmu bisane wong manjing ajur – ajer . Saiki kita ngudi bisane ndarbeni pakulinan lan patrap ajur-ajer, ora nedya dianggo nindakake pakaryan kang sasar, nanging saperlu kanggo pawitan anggayuh kemajuwan.Manjing ajur – ajer minangka tuntunan bisaa kanggo sanguning urip kita ngambah laladan kabegjan, kang bisa aweh paedah tumrap dhiri kita lan uga tumrap bebrayan.Tegese tembung :manjing = 1. kw. mlebu, lumebu 2. wis mlebu (ora kena dicopot, diilangi) , rumasuk 3.wis klebu dadi ..... 4. ngrasuk ing (agama)ajur = 1. remuk 2. luluh ajer (ana ing barang cuwer) 3. rusak babar pisanagal = 1. ora lembut 2. kasar, wadhag.kaum krama = wong cilik,
suker, nggarap banyurumesep = mlebu ambles tumrap barang cuwer.darbe = duwepawitan = dhuwit kang dianakake (dianggo bebakulan lsp) laladan = tlatah,
sing dikarepake ? 1. Mbeciki pasrawungane antarane sapepadhane anggota DPR, kayata : kepriye tata carane sidang, tata carane takon lan njawab pitakonan, tata carane ngajokake pikirane. Kanthi dhasar pikiran sing wening, lan ati sing becik. Lan sing perlu kanggo kepentingane rakyat. Lamun anggota DPR mung mburu kebutuhane dhewe-dhewe utawa golongane wis mesthi bae tetep bakal congkrah ing antarane anggota DPR. Mesthine aturan-aturan kang kaya kaebut ing dhuwur iku rak ya wis diatur wiwit biyen. Apa isih kurang ? 2. Mbeciki srawunge anggota DPR marang rakyat. Kamangka rakyat ing dina iki isih akeh sing uripe isih Senen Kemis, apa sing kaya mangkono ora natoni atine rakyat ? Yen atine rakyat wis ketaton, ya aja nyalahake rakyat yen rakyat ora seneng marang anggota DPR. Apa pancene anggota DPR menyang Yunani arep sinau filsafat ? Yen pancen ngono mbok ya tuku bae buku-buku filsafat sing di pajang ing toko-toko buku. Mula rasanane tanggaku neng warung kopi
Manut kapustakan Jawa, jare wong Jawa iku enggoning semu. Tegese enggone semu : gampang ngertine marang pasemoning liyan, sanadyan ta ora dikandhani utawa dipituturi apa kang lagi dikandhut ing atine (karepe) liyan, wis bisa ngerteni. Bisa krasa. Upamane, nalika kita mara dhayoh marang tepungan kita, tanpa kabar luwih dhisik. Nalika kita teka ing omahe kono, wong kang duwe omah nuju dandan apik. Iku, kita kudu wis mangerteni yen kang duwe omah mau arep lunga, embuh menyang endi. Yen mangkono si dhayoh banjur kudu duwe rasa pangrasa dhewe, yen ora kena ngganggu kamardikane sing duwe omah mau. Yaiku kita kudu kaniyatan kita maradhayoh utawa sanajan lungguh, iya mung saperlune bae. Kaya mangkono tuladhane wong ngerti ing semu. Weruh wong ulate padhang , bisa ngerti yen wongmau nuju nemahi kabungahan. Kepethuk wong lagi suntrut, ngerti yen lagi nandhang susah, dadi iya aja diajak sesembranan. Apa pangalembana “Jawa enggone semu” iku nganti saiki tumindak kanthi becik? Terus terang bae, yen kita wani mawas dhiri, saiki ora angger wong kena diparabi mengkono mau. Tandha yektine, ing masyarakat saiki ora kurang-kurang pangresulane wong-wong kang bekah-bekuh dene ketanggor wong kang ora weruh ing panarima, kang mblubud, kang ngapusi, kang rai gedheg, kang slura-sluru, lan sapanunggalane. Sawijining ibu mentas bae menehi pitulungan derma marang nom-noman kang jare perlu banget kanggo kabutuhaning uripe. Bareng wis dipitulungi, ndadak nom-noman mau ora nganggo kandha “terima kasih” ora barang. Pengalaman nalika lelungan menyang Jakarta numpak sepur, ana sawijining setasiun ana penumpang anyar, yaiku wong wadon kang nggendhong anake isih bayi ora oleh papan lungguh , marga nalika samono penumpange pancen kebak banget. Hawane panas, si bayi mau nangis, marga saka kepepet lan saka suk-sukan. Ing sandhinge ibu kang nggendhong bayi mau, ana priya papat kang lungguh ing bangku. Saka pangirane mengko rak salah siji saka wong
Ana ing pamulangan, bocah-bocah saliyane diwulang kawruh liya-liya, becike iya diperdi bab tata krama . Upamane nalika teka mlebu sekolah ngadhep gurune , dilelatih matur : “Sugeng enjing, wilujeng enjing, sugeng sonten” lan sapanunggalane, apese iya manthuk tandha aweh hurmat. Nalika kasep mlebu kelas, kamangka wulangan wis lumaku kudu matur:”Nyuwun pangapunten, kula kasep jalaran jawah “.upamane. Ora kena mbludhus bae mlebu kelas terus lungguh bangkune.Nalikane nuju arep metu saka kelas marga arep menyang pakiwan, uapamane , ora kena ndadak metu mbludhus bae, nanging matur gurune dhisik: “Bu Guru, keparenga kula badhe dhateng wingking.”Yen sesuke arep ora mlebu, iya pamit. Dene yen ana keperluan dadakan nganti ora kober nyuwun pamit luwih dhidik, ing dina sesuke nalika mlebu maneh, enggal matur apa sebabe dene wingi ora mlebu.Ana guru kang nggresah, jare saiki iki, bocah-bocah angel wulang-wulangane bab tata krama. Kudune mung arep mbantah bae, awit kira-kira bae padha nduweni panemu yen tata krama iku kudu dibuwang marga tinggalane kaum feodal.Ana uga kang ngira, yen tindak tanduk kang sarwa alus iku dianggep tindake wong kang jirih. Kosok baline, tindak tanduk kang kasar dianggep patrape wong kang kendel.Bocah-bocah kang susila, ora ateges bocah kang jirih lan ora nduweni greget maju, nanging bocah kang bisa aweh pakurmatan marang sapa bae kang pantes dihurmati. Wedi sabarang tindak kang klebu larangan lan kang mitunani wong liya. Wani ngakoni kaluputane dhewe, nanging iya wani ngandhemi bebener lan tekade kang wis dadi keyakinane.Murid kang sopan lan ngerti marang tata krama iku :1. Yen kepapag gurune ana
manthuk.2. Yen ketemu gurune ana ing toko utawa panggonan liya, ora ndadak ndhelik amping-ampingan wong liya, nanging panggah tenang kaya ora ana sapa-sapa. Yen gurune mriksani , malah banjur asung kurmat.3. Yen ana sajrone kelas, arep nyuwun pirsa wulangan, ora ndadak enggone ngaturi sarana suwat-suwit utawa tangane ngetheki kaya yen ngundang pitik kae. Nanging sarana ngacungake tangane sarta matur :” kepareng nyuwun pirsa”.Bocah-bocah iku ing tembe kang dadi kekembanganing bangsa. Iya nom-noman kang saiki iki kang bakal gumanti para sepuh enggone mbanjurake dadi panuntune bangsa. Mula saka iku , bocah-bocah kudu nduweni rasa-pangrasa marang ajining dhiri, ajining bangsa, kudu nggegulang tata-krama kang laras karo jamane. Aja gampang kelud marang adat pakulinan manca (luar negeri) kang ora mesthi mathuk marang tata cara kabangsan kita.Bocah-bocah kita becike padha nduweni semboyan :” Putraning bangsa kudu ngerti tata krama”.Aja dumeh wis dadi wong gedhe mardika banjur ora gelem nindakake suba sita lan unggah – ungguh marang wong tuwa lan gurune.Aja dumeh pemudha wis nate labuh bangsa, banjur ora perlu ngurmati sapadha-padha.Aja dumeh wis rumangsa pinter banjur rumangsa kudu diajeni, nanging lumuh ngajeni.Aja dumeh duwe pangkat dhuwur , banjur lali marang kamardikaning liyan lan ora ngurmati wewenanging liyan.Lire : Para murid, kajaba sregep ngundhakake kawruh,. supaya pinter ing bab wulangan, wasis ing bab kagunan , uga wajib ngerti marang tata-krama. Srawunge bocah-bocah kudu cedhak karo gurune nanging aja ninggalake tata krama lan suba sita. Ora kena matur marang gurune mung nganggo basa ngoko bae, kaya caturan karo kancane dhewe. Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953..
wayahe ora ana sing nyatheti ngenti dadi kepek, mung sakehing pitutur lan larangan dicathet ing sajroning ati, sarta banjur diturunake marang putra wayahe dhewe-dhewe. Kaya mangkono run – tumurun ing kalangane bangsa kita.Mung bae sapa kang wajib kita sembah (hurmati) wis pathokane kang tinulis , kasebut ing buku “Wulangreh” karangane
sembah lelima punika.Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih, marang mara tuwa, lanang wadon kang kaping tri , ya marang sedulur tuwa.Kaping marang guru sayekti, sembah kaping lima, marang ing gustinireki, parincine kawruhana.Dadi manut para sepuh biyen , kang wajib kita hurmati, ana lima , yaiku :1. Wong tuwa lanang lan wong tuwa wadon2. Mara tuwa sakarone.3. Sadulur-sadulur tuwa.4. Guru5. Panggedhe.Wis mesthi bae, pak-lik, bulik, pak dhe, budhe (uwa) eyang, buyut, sapiturute kalebu golongan wong tuwa mau, dene mitra tetepungan kang umure luwih tuwa iya patut kita ajeni, kayadene marang sedulur tuwa.Bapa biyung rama ibu wajib kita hurmati, marga iku kang minangka lantarane lair ing alam donya. Gusti Allah enggone nitahake manungsa lumantar bapa biyung, apa dene rak ya wong tuwa kita mau kang mrihatinake nalikane si anak isih ana kandhutan, kang ngupakara si anak wiwit, lair tumekane diwasa.Guru – kalebu guru agama – perlu dihurmati marga kang dadi lantaran kita golek kawruh lan ngangsu ngelmu, minangka gegaman kanggo nyambut gawe golek pangupajiwa lan dedalan sanguning pati.Kasebut ing Wulangreh, kang wajib sinembah kang nomer lima, iku : gusti. Karepe ratu lan para panggedhe liyane. Awit nalika jaman samana, dhapukane paprentahan isih sacara krajan. Balik saiki : ora . ing jaman demokrasi wis ora ngarepi tatanan paprentahan krajan, wis mesthi bae dudu ratu kang dikarepake , nanging panggedhe kang ngasta pusaraning praja, kang ngreksa kawibawaning nagara.Panindake tata krama ing jaman saiki wis mesthi karo jaman krajan. Ing jaman saiki wis ora perlu laku dhodhok, sembah jongkok , utawa nglesod nalika ngadhep marang panggedhe. Tata krama perlu dilarasake karo ajuning jaman .Wanita sing kodrate luwih ringkih katimbang priya perlu entuk pakurmatan. Kepriye carane ngurmati wanita ? Ing antarane : tumrap sabarang kang nyenengake wanita didhisikake, nanging tumrap sabarang kang makewuhi wanita dikerekake, contone :Ing pasamuwan, wanita diacarani lan dilenggahake dhisik Nalika antri karcis kudu sing priya sing melu antri, aja nganti sing wanita antri karcis dene sing priya mung nunggu bae.Nalika blanja, ora pantes yen sing putri nggegawa nganti mbentoyot dene sing kakung mung nglenthung bae.Nanging ing jaman demokrasi , iya aran luput yen wong-wong banjur ora ngarepi tata krama. Mung nedya tumindak sakarepe dhewe, tanpa suba sita lan tanpa ngelingi unggah-ungguh lan tata susila.Bangsa ngendi bae, tansah ngupakara murih tata krama bisane laras karo kahananing jaman, awit padha mangerti yen tata krama iku busananing bangsa.
Miturut katranganipun Prof. Dr. R.M.Ng. Poerbatjaraka wonten ing Kapustakan Jawi ingkang nganggit Serat Wicara Keras punika Kyahi Yasadipura II. Kamangka wonten serat ingkang kula aturaken punika ing samakipun cetha kaserat :karanganipun Mas Ngabehi Sastra Wikrama (Yasadipura III) nanging taksih kasimpen , dereng sumebar, wekdal Mas Ngabehi Sastra Wikrama tilar donya saweg kagiyaraken. Wonten ing Buku Kapustakan Jawi boten wonten katrangan ngengingi Kyahi Yasadipura III punika sinten.Katrangan ing ngandhapipun "saking kapareng Dalem Ingkang Sinuhun Kang Jeng Susuhunan Ingkang Kaping IV ing Surakarta.Ingkang kadhawuhan macak Ngabehi Sastra Wiguna." Buku punika kababar dening Tan Koen Swie ing Kediri taun 1926, kaecap dening pangecapan De Bliksem Solo.Isinipun buku punika kedadosan saking 8 (wolung) pupuh inggih punika :1. Sinom kedadosan
isinipun sami kaliyan ingkang dipun ngendikakaken Prof. Dr. R.M.Ng. Poerbatjaraka bilih sampun kacetha ing namaning serat punika “Wicara Keras = catur kenceng ingkang nedahaken bilih kyainipun duka uninga dhateng kawontenanipun negari Surakarta ingkang pating blangkreh.Miturut panjenenganipun Prof. Dr. R.M.Poerbatjaraka bilih buku punika sampun kacithak mawi nama ONDHE-ONDHE PATIH. Pancen wonten pupuh Dhandhanggula pada kapisan wonten ukara “Iku ondhe-ondhening pepatih ....” salajengipun. Tembung ondhe-ondhe sanesipun ateges tetedhan ugi ateges pepindhan, upama utawi kaya.Menawi penjenengan ngersakaken maos ngantos tamat kula aturi klik wonten ngriki .
Patrap utawa carane wong enggone ngadeg, lungguh, caturan (guneman), mlaku bisa dadi titikan , kepriye mungguh jiwa lan pribadine wong mau.Yen wong kesinungan jiwa luhur lan kapercayan diri pribadi , sikepe anggone ngadeg, lungguh, caturan,mlaku lan liya-liyane, mesthi beda karo sikepe wong clingus, kang ora nduweni kapercayan , lan kang kurang kaprawirane.Dhek biyen, yen kita caturan (matur) karo wong kang kita kurmati, swara kudu lirih, nganti meh ora keprungu. Awit manut panganggep nalika samana, wong matur sarana swara kang saya lirih, dianggep saya sopan, saya netepi tata-krama.Nanging saiki, ngadeg jejeg lan matur (caturan) sarana swara terang, cetha trawaca, tatag titis gampang dipirengake, iku dudu patrap kang kasar. Malah nuwuhake rasa simpati lan bisa ngunggar disiplin ing sajroning sanubari kita dhewe.Kang dikarepake sikep kang tegak, jejeg, ing kene ora kok patrap kang njekengkeng kaku kaya reca, nanging sok dikantheni solah bawa kang ngresepake.Badan kang jejeg mratandhani dununge jiwa lan pribadi kang santosa.Yen panjenengan nuju lenggah ing pasamuwan utawa ana ing kantor, mangka ana wong kang teka marani ngethungake salam, panjenengan kudu menyat ngadeg saka kursi: nampani salame wong mau.Yen nuju nonton wayang wong, bioskup utawa tontonan liyane, aja cecaturan seru-seru kang nganti ngganggu kasenengane liyan. Elinga yen wong-wong liya kang padha nonton iku padha ngematake apa kang dideleng lan kang dirungokake.Yen nalika lungguh ing kursi kang jejer-jejer, mangka ana wong mentas teka liwat, panjenengan aja kabotan menehi dalan sarana narik mundur sikil panjenengan. Suwalike , yen panjenengan dhewe kang liwat, ngliwati sangarepe wong-wong kang wis lungguh dhisik, olehe mlaku kudu ngarah-arah aja nganti ngidak sikil, apadene ora ana alane karo kandha :”nuwun sewu”.Sadurunge lungguh, becike ditliti temenan dhisik, apa kursi kang arep dilungguhi iku pancen nyata dadi hake. Supaya aja nganti kleru. Awit yen nganti kleru, dudu hake dilungguhi, mengko yen dipindhah, mundhak ngisin-isini.Nonton tontonan sarana bengok-bengok utawa suwit-suwit, klebu pratingkah kang ora sopan.Lungguh ing restoran, ora kena migatekake banget-banget (mandeng, ndeleng suwe) marang wong-wong liyane kang ana kono.Lungguh ing gerbong, tram, kudu ngelingi kabutuhane penumpang liyane. Dadi panggonan lungguh kanggo wong loro aja diijeni utawa dienggo ndokok barang.Wong kang sedhela-sedhela menyat saka papane lungguh ing papan umum, wira-wiri, sedhela-sedhela tolah-toleh ngiwa nengen utawa memburi, bisa gawe ora senenge atine liyan.Mula saka iku, ing ngendi bae, kita kudu njaga sikep lan tindak-tanduk kita, supaya aja nganti gawe seriking liyan, aja ngganggu kasenengan utawa kamardikaning liyan.Kudu
WULANGREHAnggitan : Ingkang Sinuwun Sri Pakubuwana IVGambuh.Candhake ...12.Yen wong anom puniku,kakehan panggunggung
wong anom iku yen kakehan panggunggung malah dadi bodho bisa-bisa owah pikire. Yen dialem banjur methentheng kaya wudun arep njebrot)Tegese tembung :nggunggung = ngalem sing keladuk, ngompak, ngonggrong.kumprung = bodho banget.pengung = 1. (kw) suwung, kothong 2. bodho banget.angoling = jempalikan, owah pikire.13.Ing wong kang padha nggunggung,pan sepele iku pamrihipun,mung warege wadhuk kalimising lathi,lan telesing gondhangipun,reruba alaning uwong.(Wong sing padha nggunggung pamrihe mung wareg wetenge lan telese gondhange, kanthi ngala-ala marang liyan)Tegese tembung :gondhang =
gandhung = pitgondhang kasih = anak loro siji kuning sijine irengreruba = 1. paweweh kanggo golek pamrih 2. besel. 14.Amrih pareka iku,yen wus kanggep nuli gawe umuk,pan wong akeh sayektine padha wedi,tan wurung tampa pisungsung,adol sanggup sakehing wong.(supaya cedhak , yen wis dipercaya banjur umuk yen wong akeh satemene padha wedi, banjur adol sanggup marang sakehing wong)Tegese tembung :pan = 1. jer 2. rak 3. ananging.adol sanggup = nyanggupi15.Yen wong mangkono iku,Nora pantes cedhak mring agung,Nora wurung nuntun mring panggawe juti,Nanging ana pantesipun,Wong mangkono didhedheplok.(Wong mangkono ora pantes cedhak karo wong agung, jalaran tan wurunga mesthi ajak-ajak marang panggawe ala. Wong kaya mangkono iku pantese didheplok)Tegese tembung :juti = ala, piala16.Aja kakehan sanggup,Durung weruh tuture angupruk,Tutur nempil panganggepe wruh pribadi,Pangrasane keh wong nggunggung,Kang wus weruh amalengos.(Aja kakehan sanggup, during weruh bae omongane wis ngethuprus. Omong jarene kaya-kaya wis ngerti dhewe. Rumangsane akeh wong ngalem, nanging sing wis weruh sejatine banjur mlengos)Tegese tembung :angupruk = ngethupruknempil = 1. tuku sathithik 2. melu nunut.17.Aja nganggo sireku,Kalakuan kang mangkono iku,Datan wurung tinitenan den cireni,Mring pawong sanak sadulur,Nora nana kang pitados.(Kowe aja nganggo kalakuwan sing kaya mangkono, ora wurung dicireni marang sanak sadulur, wusanane ora ana sing percaya).Tegese tembung :Datan = tan, oraPawong = wong Pitados = pitaya, percaya.
gagak, bodho nanging ambeg semangkeyan. Ing sawijining
banjur malendhungake gulune, isin kekumpulan karo panunggalane kang padha ireng, nggoleki merak kang bagus ing rupa. Ananging luput pangarep-arepe , awit sakehing merak anampik. Bebodholan elar kang dianggo mau banjur padha didhedheli , sarta kang nganggo ditundhung tumuli. Bareng wus didhedheli tuwin
Sarehning disingkang-singkang kanthi pangundhat-undhat , sarta panunggalane ora ana kang melasi, banjur misah karo kang akeh-akeh, wasana mati ngenes.Liding dongeng mangkene : “ Wong kang gelem kekumpulan karo para gedhe, amarga kalimput ing raja brana lan kamulyan, iku awekasan asring disawiyah wiyah dening para gedhe mau sarta ora diajeni ing pepadhane.Tegese tembung :ambeg = nduweni wataksemangkeyan = umuk, ngunggul-unggulake kaluhurane (kaluwihane), sombong.semuwa = ngengreng, kton sarwa becikdisamuwakake = diramekake.pasamuwan = karamean ing pista.ditundhung = dikon lungatumuli = nuli,
mutyaradisawiyah = disiya-siya, disepelekake banget.Ing ngisor iki ana dongeng kewan utawa fabel sawetara, kanthi irah-irahan :1. KANCIL KANG PADHA MIRIS.2. ASU AJAG LAN SINGABARONG.3. WONG LARA.4. MENJANGAN, JARAN LAN UWONG.5. KUWUK BUNTUNG BUNTUTE.Yen kepingin maca, kliken ana kene !Dipethik saka : Layang Dongeng Sato Kewan,
KRAMA , ING NGENDI DITINDAKAKE ?
Tata krama iku ora mung katindakake yen pinuju lelawanan (srawungan) karo wong liya bae, nadyan ing omahe dhewe iya perlu katindakake. Ana ing omahe dhewe kita kudu nindakake tata lan tertib, perlune kanggo tepa tuladha marang anak-anak kita lan kulawarga saisine omah.Wong kang sopan, yen nuju numpak sepur, ora bakal lungguh jigang utawa ndheseg papan lungguh hake wong liya, dienggo ndokok barang gegawanane . Yen ana kantor, perlu memburi (turas) utawa menyang kamar mandi, sawise bar keperluwane , iya banjur gelem nyiram (ngresiki) kaya yen nalikane mlebu ing kamar mandi utawa jambane dhewe.Mengkono sikepe wong kang ngerti tata krama. Jiwane ora bakal ngideni nindakake patrap kang nyulayani marang budi luhure. Aja dumeh sepur iku dudu duweke dhewe, olehe nganggo banjur sakepenake bae.Aja dumeh kakus umum iku duweke kota praja lan kanggo keperluwane wong akeh , olehe nganggo banjur ora mikir marang kebersihane.Aja dumeh meja kang dienggo nulis iku duweke kantor , olehe nganggo ora nate diresiki.Aja dumeh nginep ing hotel lan wis rumangsa nyewa, olehe mbebuwang tegesan rokok ora didokok ing wadha awu, olehe idu sa-enggon-enggone. Bab idu, yen ora perlu-perlu banget, aja idu. Yen ta kepeksa upamane amarga mambu ganda kang bacin, lagi katindakake. Samono mau kudu nyisih papan kang kiwa utawa migunakake kacu kanggo nutupi tutuk. Ing ngendi bae, wayah apa bae, kita kudu nduwe pendhirian : tindak satindak , rembug sarembug kudu dijaga tata kramane. Aja duwe panemu yen tata krama mau kanggo sapa, ana pituwase apa ora, ana sing nliti apa ora, nanging duwea pendhirian yen : tata krama iku pirantine prikamanungsan.Wewatone : aja gawe seriking liyan, aja ngganggu kasenenganing lan kamardikaning liyan sarana tindak tanduk , solah bawa lan rerembugan kang ora netepi tata krama . Yen kita ora seneng nemoni lelakon saka pratingkahe wong liya, kita aja nindakake apa-apa kang wis nate gawe gelaning ati kita mau.Ing omah kita dhewe, sanajan ora ana pranatan tinulis, iya kudu duwe duga prayoga. Aja rame-rame nalikane tangga teparo wis turu. Aja ngunekake radio nganti dipolake bae ing wayahe tangga teparo ngaso, apa maneh apa maneh yen dheweke mau nuju gerah utawa kesripahan.Wong kang ngerti tata krama, nalikane ana ing pasrawungan :1. Ora bakal sisi. Yen kepeksa arep sisi, menyat metu dhisik, utawa saora-orane nyisih utawa mengo dhisik. Olehe sisi klawan migunakake kacu.2. Ora bakal angop klawan ora nutupi tangan. Malah yen bisa , nyingkir dhisik sinamun ing samudana, supaya ora ngetarani.3. Ora bakal ngureki irung nganggo drijine, utawa ngureki kuping nganggo cucuk –curek.4. Ora bakal tudang-tuding , nudingi wong secedhake panggonane.5. Ora bakal ngethoki utawa ngresiki kuku selagine jejagongan karo tamune.6. Ora bakal lungguh karo sikil edheg utawa jigang ing sangarepe wong-wong kang durung ditepungi utawa wong kang pantes dihurmati. Ana candhake ….Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953..
Ana sawijining wong desa, banget susahe ing ati, dene anak-anake lanang padha congkrah, amarga saka gegethingan sarta padu. Ora ana dina kaliwatan tanpa padu, sakehe wewulangan ing bapa ora migunani. Anuju sawijining dina, anake lanang tetelu diundang. Bareng wis padha teka ,bapake celathu : “Angger, iki aku duwe barang ginawe nandha karosanmu, lagi pamataraku kowe padha rosa-rosa . Enya iki sada sabengkek, mara, sapa sing kelar nugel, dakganjar jaran siji. Anak-anake nuli nugel, genti-genti ngarah, nuli nugel bengkekan sada, kalandhesake ing dhengkul, angetog karosane , ananging telu pisan ora nguwisi, sadane siji ora ana kang coklek.Bapake celathu maneh :” Aku wis ngira yen ora bisa tugel. Mara, saiki bengkekane dak uculane
celathu : “ Satemene angger, sada iku upamane awakmu. Yen kowe kukuh rukun karo sadulurmu, amesthi ora gampang tumiba ing tiwas, dene yen kowe congkrah , ora wurung nemu bilahi.”Liding dongenge mangkene : Rukun agawe santosa , congkrah andadekake rusak.Tegese tembung :congkrah = crah, pasulayan, ora rukun.nandha = kanggo tandhapamatara = pamawasku, pangirakusabengkek = sabongkokmara = 1. coba ta 2. teka nyedhaki, 3. merang, mbage 4. nguwisi = ngrampungikukuh = 1. santosa, kuwat, kengkeng 2. kenceng kekarepanetiwas = 1. nemahi kacilakan 2. ora kebeneran.Ing ngisor iki ana dongeng kewan utawa fabel kanthi irah-irahan :1. WONG DESA LAN MANUK CANGAK2. WONG WADON LAN ANAKE ISIH CILIK TUWIN MACAN TUTUL3. KULDI DIMOMOTI JARAN.4. ASU AJAG LAN WEDHUS BEROK.5. MANUK GARUDHA LAN GAGAK.Yen kepengin maca kliken ana kene !.
MIGUNANI TUMRAPING LIYAN-II (Iklan unik dari Koran KR Jogja) MIGUNANI TUMRAPING LIYAN-I (
nembe nandhang ribet panggalihipun jalaran menggalih putra panenggak ingkang mijil bungkus ing kabucal wonten ing wana Wandalaksana.
Arya Prabu Yamawidura, kaprenah rayinipun Prabu Pandhudewanata kautus sowan wigatos badhe Bagawan Abiyasa ing Pratapan Saptaarga. Pisowanipun mengku wigatos badhe nyuwun pitedah bab kawontenanipun ingkang wayah bungkus badhe dados senopati, prawira tetunggiling prajurit pinangka tamengipun kadang Pandhawa.
Sasampunipun tarwaca sadaya dhawuhipun, sang Resi Arya Prabu Yamawidura dalah Puntadewa kadhawuhan wangsul wonten ing nagarinipun. Wangsulipun Arya Prabu Yamawidura dalah Puntadewa pinarak wonten wana Wandalaksana saperlu nakyinaaken kawontenipun bungkus.
Nalika semanten, ing kahyangan jonggring saloka ngleresi Bathara Guru ndangu dhateng Bathara Narada ing babagan wontenipun gara-gara ing ngarcapada. Bathara Narada matur bilih wontenipun gara-gara ing ngarcapada jalaran putra nata ing Ngastina Prabu Pandhudewanata lair bungkus lan ing wekdal punika kabucal wonten wana Wandalaksana. Bathara Guru lajeng dhawuh dhateng Dewi Uma kadherekaken Bathara Narada supados paring luwar dhateng bungkus.
Kacariyos ing pratapan Heruwana, sang gajah Sena nembe muja semedi nyenyuwun kanugrahaning Gusti amrih saged manunggil kaliyan manungsa ingkang luhur bebudenipun. Bathara Bayu tumindhak lan paring dhawuh bilih panyuwunipun Sang Gajah Sena badhe kasembadan kanthi srana Gajah Sena kedah saged paring pitulungan ngruwat bungkus. Dhawuhipun Bethara Bayu kaestokaken dening Sang Gajah Sena.
Dewi Uma lan Bethara Guru sampun dumugi ing Wandalaksana. Salajengipun Dewi Uma mlebet ing salebetipun bungkus, paring ageman dhateng jabang bayi. Nalika semanten Sang Gajah Sena ugi sampun dumugi ing wana Wandalaksana, Gajah Sena enggal-enggal tumadang damel. Bungkus dipun idak sarosanipun ngantos pecah. Pecahing bungkus, mijil jabang bayi ingkang sampun mepeg diwasa lan sampun mangagem ageman komplit.
Ponang jabang bayi ingkang sampun mepeg diwasa kala wau dening Gajah Sena taksih dipun idak-idak lan dipun gandhingi. Ponang jabang bayi mboten kraos sakit lan mboten pecah, malah mindhak-mindhak karosanipun. Gajah Sena dipun suwek dening jabang bayi ngangge kuku pancanaka, sanalika pejah. Sukmanipun Gajah Sena manjing jasadipun ponang jabang bayi, dene bungkusipun musna katut ing prahara.
Saged kasembadan gegayuhanipun Gajah Sena sagedipun manunggal ing tiyang ingkang luhur bebudenipun. Dewi Uma kaliyan Bathara Narada wangsul dhateng kahyangan. Arya Prabu Yamawidura lan Puntadewa nyowanaken sang Bima, inggih sang Bratasena, marak ing ngarsanipun sang Prabu Pandhudewanata Ing Ngastina.
opo meneh omahku neng karang rejek, metune mung nek bengi? kadang mesti nglembur nunggoni banyu
Di NKRI, benar sekali masih kita jumpai banyak raja. Keraton-keraton di Nusantara
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kalimantan Timur.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 14 Maret 2013.
06. Keuskupan Sufragan Tanjung Karang01. Keuskupan Agung Makassar
(====Ronggowarsito====) Iki sing dadi tandane zaman kalabendu 1. Lindu ping pitu sedina 2. Lemah Lemah bengkah 3. Manungsa pating galuruh, akeh kang nandang lara 4. Pagebluk rupa-rupa 5. Mung setitik sing mari akeh-akehe pada mati Zaman kalabendu iku wiwit yen, 1. Wis ana kreta mlaku tanpa jaran 2. Tanah jawa kalungan wesi 3. Prau mlaku ing nduwur awang-awang 4. Kali ilang kedunge 5. Pasar ilang kumandange 6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman 7. Jaran doyan sambel 8. Wong
cinidro 4. Wong wadon ilang kawirangane, wong lanang ilang kaprawirane 5. Akeh wong lanang ora duwe bojo 6. Akeh wong wadon ora setia karo bojone 7. Akeh ibu pada ngedol anake 8. Akeh wong wadon ngedol awake 9. Akeh wong ijol bojo 10. Akeh udan salah mangsa 11. Akeh prawan tuwa 12. Akeh randa ngalairake anak 13. Akeh jabang bayi nggoleki bapake 14. Wong wodan ngalamar wong lanang 15. Wong lanang ngasorake, drajate dewe 16. Akeh bocah kowar 17. Randa murah regane 18. Randa ajine mung sak sen loro 19. Prawan rong sen loro 20. Dudo pincang payu sangang wong Zamane zaman edan 1. Wong wadon nunggang jaran 2. Wong lanang lungguh plengki 3. Wong bener tenger-tenger 4. Wong salah bungah-bungah 5. Wong apik ditampik-tampik 6. Wong bejat munggah pangkat 7. Akeh ndandhang diunekake kuntul 8. Wong salah dianggap bener 9. Wong lugu kebelenggu 10. Wong mulya dikunjara 11. Sing culika mulya, sing jujur kojur 12. Para laku dagang akeh sing keplanggrang 13. Wong main akeh sing ndadi 14. Linak lija lingga lica, lali anak lali baja, lali tangga lali kanca 15. Duwit lan kringet mug dadi wolak-walik kertu 16. Kertu gede dibukake, ngguyu pating cekakak 17. Ning mulih main kantonge kempes 18. Krungu bojo lan anak nangis ora di rewes Abote kaya ngapa sa bisa-bisane aja nganti wong kelut,keliring zaman kalabendu iku. Amargo zaman iku bakal sirna lan gantine joiku zaman
Tulisane Kang UcupPoso wis entuk rong minggu, weteng luwe wis mulai ora kroso. Racun ing awak wis dibuangBanjur kemaruk, ujub, takabur....Rumangsaku awak luwih seger, sehat, otot kawat balung wesi. Ngibadah soyo grengseng.. kumudu-kudu enggal katam lehe moco Quran. Tarweh ojo nganti bolong. Umuk setengah sombong. rumongso wis dingapuro dosa-dosane.Rumangsa dadi wong kang cinaketan lan diasihi karo Gusti Allah.Rumangsa ora ono meneh sing salah kudu dipenerake.Elinga kowe..... menawa mengkono terus, Gusti Allah bakal njewer kowe.Lah harak tenan, tan kocapa naliko mung mergo ono
Pamanggone aneng pangesthi rahayuAngayomi ing tyas weningEninging ati kang suwungNanging sejatining isiIsine cipta sayektos
sehinggayang jahat disukai dianggap utusan Tuhan. 8. Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning atiYen tiniru ora urusUripe kaesi-esiYen niruwa dadi asor
Iku lagi sirap jaman Kala BenduKala Suba kang gumantiWong cilik bisa gumuyuNora kurang sandhang buktiSedyane kabeh kelakon
pangandikane labet anggung kengetan rusake kadhaton Ngalengka setahun kepungkur kang nalika semana kobar satemah kabur, amarga wohe nggonku kibir, nganti genine sumamburat ing antariksa, yen tak sawang kaya wujude kawah kang nedheng njeblug saka gunung. Kobare kadhaton Ngalengka duking uni dening kethek putih, bedhes Anoman , kongkonane Rama Regawa saka Gunung Maleawan . Kepengin nyoba, angon limpene pun kakang , diwiwti saka nggone njujug Taman Arga
nedhenge sinandhang ora bakal mendha niscaya marajalela angombra-ombra . Tekane Anoman bedhes putih kang nalika semana dikongkon dening Rama
ing mangsa kalungguhan iki diogreh-ogreh dening pakartine Rama Regawa kena tak upamakake nedhenge mapan ana sangarepe lawang kapunahan . Marga saka iku yayi, ora jeneng mokal yen ta jeneng ingsun apadene si adhi , menapa dene sampeyan paman Prahastha kudu nengenake kaprayitnan lair batin , ngibarate sedhiya payung sadurunge udan , nyawisake tasik sadurunge
aja nganti kelebon trubusane satru thukulane mungsuh kang padha nindakake
kadeyan kalebu kabeh putra-putraningsun Ngalengka Diraja . Dina iki dak jaluk lilane atimu aja nganti lena, nanging tetepana nggonmu prayitna lair batin . Aja nganti kadadean –kedaean ingkang
saka sapa-sapa , ananging tinemune anempuh bebasan ngundhuh wohing panggawe ngrasuk wohing pakarti”. Dasamuka : “Yohhhhhhhh piyeeeee……Kowe tutur –tutur kaya
nempuh bebasan ngundhuh wohing pakarti , ngrasuk wohing panandur, upamane perkara apa wong jarot heh…………!!!!!!?”
Kumbokarno : “Kumbakarno ora bakal mulang muruk marang kakang prabu, nanging ingkang bakal dak aturake , marang paduka kakang prabu ora liya amung wewangson apadene pangandikane para winasis kang kabeh mau dadi pepali kang sarta pepeling marang sapa wae kang
kang mangkono samengko tinemu ana salira paduka kaka prabu….”
Dasamuka : “Iyaaah……piye mara age sira ngucapa tak rungokke , sing cetha ucapmu hem……”.
Kumbokarna : “Bakal kaya ngapa gedhene dedosan yen ta kakang prabu wis kepareng coba-coba angrusak pagerayu, ngogak-ogak turus ijo kang sarta ngubak-ubak banyu bening . Dene aturku kang mabgkene nganggo ukur kamanungsan . Ing atase manungsa ukurane ya manungsa . Kira-kira upama kakang prabu nglakoni kaya Rama Regawa , nedhenge posah-pasihan lan bojone wekasan bojone cinidra dening priya liyane mono upama kaka Prabu kepriye?”
Dasamuka : “Tak pateni wonge !!”
Kumbokarna : “Upama wonge wani?”
Dasamuka : “Tak jejuwing kuwandhane!!”
Kumbokarno : “Tegese kakang prabu wis trep kalawan sajatining manungsa, dadi manungsa iku yen digegarap kayadene si Rama anane ya mung serik, runtik , wekasan dadi susah…….!!”
Dasamuka : “Heeeeemmmmm!! Ning kosik, kowe ngerti pilah-pilahe drajad kamanungsan apa ora, ibliisss!!?”
Kumbokarno : “Upamane kepriye?” Dasamuka : “Rama kuwi wong ngendi , hemmm?”
Kumbokarno : “Iyaa….nadyan ing mangsa kalungguhan iki tansah lelana ana turut ngalas , nanging miturut gothek , Rama Regawa iku uga dudu wong cilik ongklak-angklik , dudu wong lola saudon telu saurupan , nanging maksih trahing kusuma rembesing madu , atmajendra ing nagara Ayodya putrane Sri Dasarata tinemu pembayun, dadi tumrape drajad aku bisa ngarani lan kaka Prabu mau amung mor misah “
Dasamuka : “Dasaratu kuwi ratu ngendi?”
Dasamuka : “Ngalengka Diraja karo Ayodya kuwi negara kepriyeeee??!!”
Kumbokarno : “Ayodya iku amung tiba sapra satuse “
Dasamuka : “Wong kang mung negarane cilik apa bakal ngungkuli wong kang negarane gedhe? Iku lagi kang mung sinawang ing tata gelar, durung
Dasamuka : “Pun kakang kok anggep kurang tepa selira kaya kang kok andharake , nrithik ucapmu, kaya bethet sewu andum memangsan, kowe nggunakake tembung kang becik-becik, ngogak-ogak turus ijo, hemmmm……ngubak-ubak banyu bening, ngrusak pagerayu . Manungsa kang petunge tinemu ganjil kaya kowe kuwi ora jeneng mokal yen ta selawasmu urip kesinungan guooblog kowe yaa!!! Dasarata kuwi manungsa apa dewa? “
Dasamuka : “Rama kuwi manungsa apa dewa?!!”
Dasamuka : “Kowe eling ora , kowe eling apa ora? Nalikane pun kakang jumeneng narendra ing Ngalengka Diraja lagi pirang taun lawase , pun kakang wus angucap: Jagad iki aja ana manungsa kang pinunjul kajaba mung Rahwana Raja , jagad aja ana wong sekti kajaba mung Dasamuka, jagad aja ana wong prewira kajaba amung Dasamuka, jagad aja ana wong duwe wewenang kajaba amung Dasamuka , jagad aja ana wong sugih kajaba amung Dasamuka , heemmmm!!!! Pun kakang senadyan mung sipat manungsa yen mung nelukake mangsa wae ora
sing dak kanthi mung kowe karo Si Gunawan , kowe eling ora wong guooblog hemmm??!!”
Dasamuka : “Bareng pun kakang munggah marang kaendran kowe nyumurupi dewa-dewa biyen padha ngapa ?”
Dasamuka : “Kowe guooblog hemmmm . Dewa-dewa nggone padha mabur pating kleper bareng ngungkuli mustake pun kakang dhawah plakkk!!! Padha luntak ludira nekuk dhengkul, nguncupke tangan , ngangklungke gulu, teluuuukkk marang pun kakang pasrah pati urip . Nganti dewa kang nalika semana wingwrin kang sarta tintrim nyawang kasudirane pun kakang , awit saka lega-legawaning penggalih
rabekake entuk widadari ayu. Yen kowe manungsa sing genep panca driyamu kudu matur nuwun karo aku, malah semu mulang!! . Angka telu Bathari Triwati tak paringake Gunawan . Angkara murkaku saben wong wadon tak gandrungi, titi mangsa aku duwe Sinta iki dadia tamba mari nggonku lara branta . Karepku Sinta ana Ngalengka Diraja dadia srana ngendhakake angkara murka kang wis pirang-pirang taun dak tindakake nganti dhengkleh-dhengkleh kaya ngene iki. Kowe ngerti ?”
Kumbokarno : “Iya, nanging…..”
Dasamuka : “Nanging piyeeee??”
Kumbokarno : “Kaka Prabu mau wis kepareng dhawuh wenang dhaup widadari . Ing atase manungsa bisa dhaup kalawan widadri tegese manungsa pinunjul , dadi upamane kaka prabu ora kepareng ngrusak pager ayu , mangka kepingin nggarwa widadari maneh kiraku kasembadan tur bakal pinaringan kanugrahan dening dewa ora nglarati atine liyan, ora nyangsarakake uripe liyan, nanging kaka prabu keturutan apa gegayuhane kang sarta
sembada ngrabekake kowe lan adhimu Si Gunawan. Nanging telenging rasa aja kok reh nganggo rasamu , rasane Dasamuka dudu rasane Kumbakarno , nadyan ana widadari sewu adhampyak-dhampyak padha ngejawantah, pun kakang ora kepengin ngliriiiiiik, jagad iki wis kelangan wong ayu , ora ana wong ayu kejaba amung Sinta. Sinta kuwi manggone ana nyawane Dasamuka, hemmm…..Yen Sinta musnah Dasamuka punah . Kowe ngerti…..?”
Kumbakarno : “Ya wis , yen ngono kaka prabu ora prelu nggresula, perkara kobonge kraton Ngalengka
Diraja kowe kabeh padha ngrasakna, padha nyandhanga, padha turua kepenak , padha mangana sing enak nanging
Dasamuka : “Kowe maju, ana apa Gunawan, hemmm?”
Gunawan : “Kula nuwun sewu, ila-ila ing nguni , sinabetna ing ila duni, linepatna sapu dhendhaning abathara dadosa tulak sarik. Badhe atur kula ing mangke sewu-sewu genging kalepatan diagung ing pangaksama paduka kanjeng kaka prabu …..”
dedununge Rakyan Sinta ana Ngalengka Diraja . Yen nganti kowe kaya kadangmu Si Kumbokarno wani angucap dhasare ngundhamana marang pun kakang padha karo kowe duwe panguwasa ngungkuli pun kakaaaaang…..!!”
Wibisono : “Dhuh, dhuh kaka prabu…..Saderengipun kawedal atur kula, kala wau kula sampun matur sewu-sewu gunging kalepatan diagung pangaksama paduka……”.
Dasamuka : “Aku wis mangsuli “Ana luputmu dak ngapuraaaaa…….!!!”
Wibisono : “Mangka menggah sayektosipun ingkang badhe katur ing ngarsa paduka kaka prabu menika boten sanes inggih magepokan kaliyan dedunungipun Rekyan Sinta wonten ing Taman Arga Soka kadhaton Ngalengka Diraja” .
Dasamuka : “Lha iya, kowe rak melu nguwatke ta, kowe melu seneng, kowe melu nguwatke , kowe melu ngukuhke, kowe melu ngreksa ketentremane, kowe melu angayomi, kowe melu njaga kiwa tengene kang sarta kowe melu gawe keslametane Sinta, ngonooo?!!”
Wibisono : “Kaka prabu, senadyan anggen kula badhe angrakit ukara mangke benten lan kakang mas Kumbokarno , nanging deleging suraos mbokmenawi inggih namung sami …..!!!”
Dasamuka : “Wo ngono, upamane priye?”
mratelakaken bilih Rama Regawa menika satunggaling titah panjalmaning Sang Hyang Wisnu jawata ingkang wenang andum kabahagyan !!”
Dasamuka : “Wo ngono? Trus aku ra kena kepriyee?”
Wibisono : “Para titah , idheping tekad mbokmenawi boten wonten sanes namung panembah tunggal kajawi namung dhateng ingkang amurba wisesa jagad tuwin dhateng utusane dewa inggih menika Sang Hyang Wisnu . Sang Hyang Wisnu prajuriting para dewa, Sang Hyang Wisnu senapatining para dewa, Sang Hyang Wisnu pandheganing para dewa, tuwin Sang Hyang Wisnu dewa dewataning adil, ingkang anggadhahi wewenang angadili sinten kemawon ingkang pantes anampi adil . Menawi kaka prabu anjarag dedosan, menika menapa boten ajrih dening sesikuning Sang Hyang Wisnu , ingkang tansah tumingal dhateng pakarti miwah tumindaking sagung tumitah . Boten ngemungkaken ingkang sipat manungsa senajan kutu-kutu walang ataga ingkang kumrembyah, kumlawe, rumangkang miwah gumremet sadaya sampun kawuningan dening panguwaosipun Sang Hyang Wisnu . Menawi Sang Hyang Wisnu ngantos kalajengaken anggenipun bramantya agening deduka boten ngemungaken dhateng salira paduka kaka prabu piyambak , nanging boten wurung para kadang ingkang boten sumerep kenthang kimpule lelaampahan purun boten purun kedah ngraosaken kasempyoking aradan awit saking pakartining kanjeng kaka prabu!!
Dasamuka : Woo, ngono? Kowe ngucap , yen ta Rama pangejawantahe Sang Hyang Wisnu kang wenang andum kabahagyan . Yen kowe ngerti sing jenenge bahagya ki piye ?”
Wibisono : “Bahagya menika katentremaning lair –batos”
Dasamuka : “Ngono…..!!! Kowe ngerti uripe Rama Regawa ana alas kuwi tentrem apa ora, hemm…. yen pancen nyata-nyata dheweke titising Sang Hyang Wisnu geneya nganti lena , yen nganti nyata-nyata panjenengane Sang Hyang Suman kang ngejawantah geneya bojone dicolong uwong kok dheweke ora weruuuh…..!!! Gene nganggo dhasar pirang-pirang perkara kang dak kandhakake mau mokal yen ta Si Rama mau titising Wisnu. Upamane titising Wisnu aku ya ora wedi, kuwi upamane . Bab angka loro, yen ta nganti ana bramantyane Sang Hyang Wisnu kang wus salira Rama Regawa kuwi kandhamu wong kang jirih ing getih wedi matiiii…..tan wurunga ora ngemungake pun kakang kang kasempyoking dedosan nanging gelem ora gelem para kadang kabeh kasempyoking aradan padha melu nampa pidanane Sang Hyang Wisnu. Upamane ngono saiki tak takoni “Urip bebrayan mau ibarate kaya apa ?” Wong urip bebrayan luwih-luwih Ngalengka Diraja ki bebrayan gedhe , bebrayan agung ngibarate kayadene mina kang urip ana ing balumbang, yen banyune balumbang panas , kabeh kudu gelem ngrasakake panas. Yen banyune adhem kabeh kudu ngrasakake segeer katentremane Ngalengka Diraja kowe melu ngrasakake wibawa ngglenggem , mathem , marem, wis rumangsa jenjem nanging geneya durung karuwan ana bebaya lagi ana gelagat kang ora kepenak kowe wis jirih. Nganti kowe njulukake Regawa nganti tekan ngawiyat, pun kakang rumangsa kok-asorake drajade katimbang Si Rama Regawa . Kaya ngono mau kowe kuwi menungsa apa sato, hemmm…?!! Kowe ngerti sona, sing gawene njegog. Sona kae yen rina wengi dipakani kalawan sing makani ora tau lali malah saya kandel katresnane , nanging geneya kowe kuwi manungsa tur kulit dagingku, kowe kuwi warisku nanging kena ngapa ana glagat-glagat kang durung cetha bakal rusake Ngalengka Diraja wis duwe cara-cara kang sarta cak-cakan kowe ngendhakake pun kakang , cukup iki wae, aja kok pindho, hemm…!! “
Wibisono : “Kaka Prabu, inggih kula menika upami dipunetang saking umur dereng sepintena , menawi dipunurut saking silsilah kula menika ragil pinanggih enem. Nanging menawi kula ngengeti satungggaling satriya menika kula kinten boten wonten awonipun kula kedah mastani satunggaling prakawis ingkang nyata, ingkang leres inggih kula ucapaken leres, ingkang lepat inggih kula ucapaken lepat”
Dasamuka : “Bener, kowe satriya lha sing kok kandhakke bener sapa, sing kok ucapke luput sapa ?”
Wibisono : “Inggih menawi kaka prabu puguh santosaning penggalih boten saged kula endhakaken srana atur ingkang sanget angrerepa menika tegesipun kaka prabu menika angemaha mapan panggenan ingkang kula raos lepat “
Dasamuka : “Wis muni meneh!!”
Wibisono : “Kanjeng kaka prabu menika anemaha mapan panggenan ingkang lepat , nyatanipun mokal ta kaka prabu kok boten ngertos ing reh angger-angger , mokal paduka ngantos sumingkir ing reh bebener, ewadene nadyan atur kula wau kados bethet sewu andum memangsan, parandene saklimah boten kadhahar kaka prabu, nanging senajan makatena kula tetep boten badhe mendha menawi taksih kapareng sowan ing ngarsa paduka badhe ngginakaken sewu cara miwah sewu srana anggen kulabadhe ngengetaken klintune penggalih kaka prabu sampun ngantos kedlarung-dlarung . Jer para winasis sampun nate paring wewangson ungelipun makaten : “Manungsa aja anggung maciya-ciya , Sang Hyang jagad Pratingkah
Dasamuka : “Gunawan!!!! Sepet mripatku aku nyawang kowe , jengkel rasaku nyumurupi kowe , nadyan kowe kulit dagingku , nadyan kowe sedulurku tunggal rama ibu, nanging tumrape Dasamuka kowe dadi kliliiip…….Ora ngerti tinemune bareng kowe uwis
ngogreh-ogreh katentremane pun kakang . Wiwit ing dina kalungguhan iki wis dadi karampungane yen ta jeneng ingsun ora kepengin nyumurupi Si Gunawan kudu minggat saka Ngalengka Diraja . Ora ndadak nganggo tak wangeni pirang kedhepan netra yen ta mengko sedhela maneh kowe ora minggat saka Ngalengka Diraja, bakal tak pagas gulumu kowe……..!!!!”
Indrajid : “Oh dewaji, dewaji sumendhal raosing manah kula…….”
Dasamuka : “Jiid….arep ngapa kowe, nangis, cingeng kaya bocah, jejeg sisan kowe!!! “
Indrajid : “Boten kula kok rebah-rebah pisang awit saking aturipun Paman Gunawan , nanging wonten ing petang , kula radi tumut ngleresaken , jer nyatanipun paduka menika badhe menapa kewala saged kasembadan , namung saprekawis sampun ngantos angrisak pager ayu kemawon, aturipun Paman Gunawan ingkang samanten kathahipun boten tinampi kanthi leganing penggalih malah anuwuhaken dedukaning paduka. Rama dewaji kula nyuwun pangapunten, keparengan animbali pun Paman Gunawan malih supados kepareng seba ing negari Ngalengka Diraja!”
Dasamuka : “Huuss!!…..srenggala
pidanane kaka prabu, upamane ditugel guluku aku sendika nglakoni , jer kiraku ora dadi alangan apa-pa yen kaka prabu kepareng nugel gulune Kumbokarno , wong nyatane wewenang Ngalengka Diraja sawutuhe ana astane kaka prabu , mung yen padha-padha ngelingi …..”
Dasamuka : “Ngelingi apa ?”
Kumbokarno : “Negara Ngalengka Diraja tinggalane kanjeng eyang Sumaliraja , marang kanjeng ibu Dewi Sukesi . Angka loro yen ta kaka prabu ngelingi, aku lan kaka prabu putrane pandhita linuwih yaiku kanjeng rama Begawan Wisrawa , ora mung pandhita lumrah, nanging raja pinandhita nyatane tau jumeneng narendra ing negara Lokapala . Kanjeng eyang Sumaliraja nggone tilar kamukten negara Ngalengka Diraja biyen ora mung mligi pinaringake tunggal marang kaka prabu, nanging aku isih eling yen ta negara Ngalengka Diraja , kanikmatane negara Ngalengka Diraja ora mung kagem paduka piyambak nanging kudu warata marang kabeh para kadang kadeyan. Mbuh sapra pirane, mbuh akeh mbuh sithik, mbuk gedhe mbuh cilik Gunawan iku satriya Ngalengka Diraja uga anduweni wewenang anane Ngalengka Diraja geneya kaka prabu bareng ora kecocokan ing penggalih , kok cuthat kaya wrejid cacing , kok getak kaya kidang menjangan , kok gesah kaya manuk , wooo…. lha aku sing melu
pawong mitra, kulawarga kang adoh – kang cedhak ingkang coba-coba wani marang panguwasane ratu Ngalengka Diraja, luwih-luwih wani angendhake kekarepane kaka prabu ora diaku kulawarga Ngalengka Diraja” .
Dasamuka : “Kowe kelingan ? Kowe eling?”
Kumbokarno : “Iyaa, mung karepku ora kuwi….”.
Kumbokarno : “Pranatan kang padha ditapak astani jaman kae, rumangsaku kaka prabu kuwi tindake metu garis-garise kautaman. Ora ngawruhi yen ta jebul kabeh mau singlar saka kautaman . rehne kaka prabu wus wantala nundhung Gunawan saka Ngalengka Diraja kang nyatane ora luput, ora wurunga yen ta aku kesuwen ngadhep bakal kesempyok ing aradan nadyan aku ora luput , bakal kok anggep dosa, gunane apa kesuwen
Dasamuka : “Minggataa Ibliiss!!”
Prahastha : “Angger-angger gusti kula ingkang sinuwun, Ngger….”.
Dasamuka : “Paman Prahastha kaya bocah, dleweran ngoten niku wonten napa, hemmm? Sampeyan niku wis gerang , wus
Prahastha : “Inggih, nadyan kados pundi kula namung wonten sahandhap panguwaos paduka ingkang sinuwun , namung dipun-lepataken menawi kula boten sawetawis asung pepenget dhateng paduka angger ….”
Dasamuka : “Inggih pripun ?”
Prahastha : “Kalih-kalih badhe pinanggih , menawi kula ngakeni satunggaling patih inggih sampun samenthinipun kedah ngengetaken dhateng kelimputipun ratu gustinipun , menawi kula ngengeti satunggaling bapa paman paduka ugi boten lepat menawi kedah ngengetaken dhateng badhe kelimputing anak – kepenakan kula….”
Dasamuka : “Nggiiih…..rong perkara kula tampa, sampeyan ngucap sawijining patih inggiih, sampeyan ngaku pak cilik inggiiiihh, mapan kepara nyata !”
Prahastha : “Wonten ungel-ungelan makaten “Rukun gawe santosa, yen crah gawe bubrah” kula boten nginten bilih lelampahan menika dumadosipun rinten dalu namung daredah samadyaning kulawarga, labet saking gesehing pemanggih paduka kaliyan pamanggihipun para kadang-kadang paduka anak kula Kumbokarno menapa dene penakan kula pun Gunawan. Gelagat ingkang makaten wau benjing badhe awoh menapa ?”
Indrajid : “Inggih kanjeng dewaji, kaluruhan timbalanipun kanjeng eyang Patih Prahastha , ngibaratipun menika tatu dereng kelajeng lebet , maksih gampil tinambal dening pambudi daya , menapa boten tumunten samukawis ingkang sampun kadhawuhaken wau kajabela wangsul , boten perlu paduka tega dhateng paman Gunawan menapa dene paman Kumbokarno….”
Dasamuka : “Kowe bayi tak keplak kowe ya, hem. Bayi nuturi bapakmu , kowe kuwi dha isa ngapa . Dadi yen bapakmu dawa umure ki kowe dha ra seneng ta? Aku ki bisa golek wong ayu liyane Sinta, yen cocokku perkara kuwi njur kepriye?” Indrajid : “Menika nate winengku dening Sang Regawa laminipun kalih welas tahun….”
Dasamuka : “Rolas tahun ya ben…..Loro-loro gati , telu-telune ngemor , tegese….. coba aku kepengin leladi marang paningalku nyawang sawijining kaendahan , kepengin maremake rasaku nyawang sawijining wanodya ingkang kebak ing rasa susila lan kebegan ing rasa budaya , katelune, Jiiiiiiiiiiiid!!”
Indrajid : “Nun, ….wonten dhawuh….”.
Dasamuka : “Tututana pamanmu Gunawan . Cara priye, srana apa lan budidaya sing endi kang bakal kok tandukake marang pamanmu , supaya pamanmu ora sida lunga saka Ngalengka Diraja , nanging kanthi janji yen pinuju sowan ana ngabyantaraningsun aja nganti rembugan lan merekake dedunungane Sinta ana
bubar golek slamet utawa golek bantuan anggone arep mungsuh Kompeni. Jalaran Kompeni pancen julig banget anggone nindakake perang, nganti Pangeran Diponegara bisa kapikut lan bisa dikalahake.
Ana sawenehe pendhereke keplayu nganti tekan wewengkon Jawa Wetan sisih lor, aran Temanggung Jayanegara kadherekake abdi aran Dhukut. Sejatine abdine wis didhawuhi yen ora kuwat ndherek supaya menyang asale. Nanging wis kadhung duwe jiwa semangat juang bela negara lan bangsa, mula niyate dilabuhi tekan pati yen durung bisa nelukake mungsuh Kompeni. Tumenggung Jayanegara dhawuh, yen ditandhingi kanthi srana gaman kang isih kuna iki ora bakal menang. Jalaran Kompeni duwe gaman kang apik modheren lan akeh.
Lakune Tumenggung Jayanegara lan abdine ngalor-ngidul munggah gunung mudhun jurang, ora genah tujuwane. Nganti awake rusak, jalaran kurang pangan lan ngaso. Mula sawetara suwene ing sangisore wit gedhe kang edhum leren, padha mangan saanane kang digawa. Bejane ing kono cedhak sendhang kang bening banyune, mula anggone golek ngombe ora kangelan. Rampung mangan Tumenggung Jayanegara dhawuh, “E, Dhukut, wis sawetara suwe aku lan kowe golek cara nelukake Kompeni, nanging takwawas wektu iki durung wektune, mula mengko aku dherekna sowan menyang Padhepokane Bapa Rajegwesi, kirane kowe isih kelingan dalane”, dhawuhe Tumenggung Jayanegara. “Inggih kula taksih kemutan marginipun, pramila mangga enggal bidhal mumpung taksih wonten surya”, wangsulane Dhukut.
Bubar rerasan banjur budhal mengidul nrajang gunung gamping, banjur mudhun nganti tekan sacedhake kali bengawan banjur menggok ngetan. Ora watara suwe wis tekan laladan padhepokan Rajegwesi, sing dituju. Tekane Tumenggung Jayanegara lan Dhukut, ndadekake kagete Kyai Rejegwesi, jalaran pancen Tumenggung Jayanegara iku siswane sing manut lan pinter, wis sawetara taun ora ana katon. Mula tekane ndadekake bungahe Kyai Rajegwesi. Sawise ngabarake keslametane, Tumenggung Jayanegara ngandharake sakawit ndherek Pangeran Dipanegara mungsuh Kompeni. Nanging bareng Pangeran Dipanegara kabujuk lan banjur dikunjara, atine Tumenggung serik banget awit akale Kompeni. Nganti keplayu golek bantuan anggone mungsuh Landa. Dene Kyai Rajegwesi mung meneng lan ngrungokake kabeh critane Tumenggung Jayanegara. Rampung critne Tumenggung Jayanegara, Kyai Rajegwesi paring dhawuh yen wektu iki durung wancine, mula prayoga leren ana Rajegwesi sawetara. Dene sing didhawuhi amung manut dhawuhe Kyai Rajegwesi.
Nganti meh setaun Tumenggung Jayanegara lan Dhukut abdine leren ing Rajegwesi, ing kono nindakake apa sing didhawuhake Kyai Rajegwesi yaiku nyuwun pangayomaning Pangeran lan pituduh supaya bisa mbelani Negara lan bangsa. Nanging nganti wektu iku durung oleh wangsit, kepara Kyai Rajegwesi dhawuh, gandheng yuswane dungkap sepuh, ing mangka kagungan ingon-ingon wujut kebo siji, supaya Tumenggung gelem ngopeni, lan samangsa kebo mau lunga, supaya ditutake menyang ngendi tujuwane. Yen kebo mau leren, ya ing kono dununge Tumenggung Jayanegara kudu leren lan gawe desa. Dene yen kebo wis mati sepaya dirukti samesthine.
Batine Tumenggung Jayanegara sedhih banget, jalaran Kyai Rajegwesi iku gurune kang tresna marang siswane, mangka wis dungkap sepuh, sarta bakal ninggalake padhepokan. Trenyuh banget atine lan rada bingung antuk dhawuh, “Apa ana manungsa didhawuhi ngetutake kewan?”, jrening batin. Nanging kabeh mau pancen sajak ana kang wigati, mula kabeh dhawuhe bakal ditindakake. Luwih-luwih dhawuhe guru.
Tekan dina kang wus katetepake, kebo diuculake, dene Tumenggung Jayanegara lan Dhukut ngetutake ing burine saka kadohan. Lakune sedina, rong dina, seminggu, sesasi, rongsasi nganti meh setengah taun lakune kebo isih ditutake. Nanging dayane wis tuwa tur ora kopen pangane, kebo suwe-suwe ambruk. Sadurunge ambruk noleh sing ana buri, ngawasake Tumenggung lan Dhukut, kaping pindho, banjur kebo mati. Weruh kebo wis ora obah Tumenggung Jayanegara nututi lan marani dununge. Bareng ngerti kebo wis mati, banjur dirukti apa mesthine manut dhawuhe Kyai Rajegwesi.
Rampung anggone ngrukti kebo, banjur golek papan sing prayoga banjur wiwit babat-babat gawe pasanggrahan. Suwe-suwe akeh para warga kang teka., sajake ya pandhereke Pangeran Dipanegara, nganti dadi desa lan
padha gawe omah lan gawe tegal sawah supaya ditanduri pangan kanggo nyukupi kebutuhan. Kabar kinabaran para warga sya akeh kang manggon ing kono, nanging desa mau durung ana jenenge. Mula usule kabeh warga supaya Tumenggung Jayanegara sing gawe jeneng. Penggalihe kelingan ngendika, KEBO JAYANEGARA, tegese kebone Temanggung Jayanegara. Mula jeneng mau banjur karacik ke-BO, JA – NE – GA – RA; Banjur diringkes dadi jeneng BOJANEGARA. Ing besuk yen ana rejane jaman, papan iki dijenengake
kanggo nggugah rasa semangat lan tekade bangsa Indonesia anggone bisa uwal saka regemane kaum penjajah.
(Djarot Heru Santosa, 2008:73).
1. Underaning rembug (ide pokok) paragraf 1 wacan ing ndhuwur yaiku ….
a. Saben Saben tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia padha mengeti dina Sumpah Pemuda.
c. Amarga lelakon mau dadi daya kekuwatan kanggo nggugah rasa semangat lan tekade bangsa Indonesia anggone bisa uwal saka regemane kaum penjajah.
d. Dina Sumpah Pemudha dadi daya kekuwatan kanggo nggugah semangat lan tekade bangsa Indonesia bisa uwal saka penjajah..
2. Amarga lelakon mau dadi daya kekuwatan kanggo nggugah rasa semangat lan tekade bangsa Indonesia anggone bisa uwal saka regemane kaum penjajah. Tembung uwal ing ukara iku tegese padha karo tembung ….
3. Kabeh kekarepane mau banjur dileksanakake kanthi cara-cara kang kasar lan julig banget. Tembung julig ing ukara iku tegese ….
4. Ukara-ukara ing ngisor iki, kang wasesane migunakake tembung lingga yaiku ….
5. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kang kalebu tembung lingga yaiku ….
6. Ukara-ukara ing ngisaor iki kang tembunge karaketan ater-ater hanuswara ….
a. Nuwun sewu, kula dhateng kelas rumiyin.
c. Anggone tumandang dilandhesi rasa seneng lan iklas.
7. Aku kesusu kudu enggal tekan ngomah, olehku mlaku liwat ngarep daleme Bu Lurah kang pinuju lenggahan ana teras, anggonku mlaku becike ….
b. Alon-alon, uluk salam lan aruh-aruh..
8. Manawa para siswa ketemu Ibu Guru ing pasar kepriye anggonmu padha aruh-aruh?
a. “Bu, tumbas menapa?”
b. “Bu, nembe tumbas menapa?”
c. “Bu, ajeng mundhut menapa?”
d. “Bu, badhe mundhut menapa?”..
9. Manawa tetepungan karo kanca kang umure luwih tuwa, kepriye manut unggah-ungguh basane kang bener?
b. Nama Kula Etik, griya kula Wonosari..
c. Asma kula Etik, griya kula Wonosari
d. Nama kula Etik, dalem kula Wonosari
11. Mlaku bareng ing dalan gedhe prayogane ….
a. Mlaku siji-siji, yen jejer aja luwih saka loro..
b. Mlaku siji-siji, yen jejer becike luwih saka loro
12. Yen mlaku kakung putri becike ….
13. Kaya padatan esuk-esuk bocah telu padha mangkat sekolah bebarengan. Tembung padatan tegese ….
14. Ing ngendi papan, wektu, wong padha nindakake tatakrama. Mung wae kudu eling papan siji lan sijine ora padha cak-cakane. Kabeh mau trep karo unen-unen ….
15. Nalika numpak bis, sacedhakku lungguh ana priyayi sepuh kang jumeneng, becike Aku ….
b. Aku lungguh, amarga isih adoh anggonku mudhun
c. Aku ngomong karo kernete supaya digolekake lungguhan.
d. Aku ngadeg, papanku dakcaosake priyayi sepuh sacedhakku mau..
16. Nalika mlaku becike tansah nggatekake tata krama supaya ora disendhu wong liya. Tembung liya disendhu yaiku ….
17. Wong mlaku kudu nggatekake tata krama supaya kepriye?
18. Sapa aruh perlu ditindakake nalika ….
19. Yitna yuwana lena kena, tegese sapa kang ngati-ati bakal slamet dene
Nindakake tata krama iku padha karo nggunakake pangati-ati, deduga lan prayoga. Kabeh tumindake wong urip iku becik yen tansah nganggo deduga, prayoga, pangira-ira, pangati-ati, reringa, weweka. Kabeh kuwi tegese padha . Ingkang Sinuwun Pakubuwana IV ing bukune Wulangreh paring dhawuh menawa duga lan prayoga iku katindakake yen pinuju lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu, mangan, sebab duga lan prayoga iku pirantining urip kang ora kena ditinggalake.
20. Apa dhawuhe Sinuwun Paku Buwana IV ing buku Wulangreh?
a. Nindakake tata krama iku kudu nggunakake duga lan prayoga..
b. Nindakake tata krama iku ora nganggo duga lan prayoga
21. Deduga, prayoga, pangira ira, pangati-ati, reringa, weweka, kabeh kuwi padha tegese. Tembung liya kang duwe teges padha diarani ….
22. Wulang reh paring dhawuh manawa duga lan prayoga iku katindakake yen pinuju …
a. lumgguh, ngadeg, mlaku, omong
b. lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng
c. lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu
d. lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu, mangan..
23. Aja dumeh duwe panguwasa banjur tumindak adigang adigung lan adiguna. Tumindak adigang adigung adiguna iku tegese ….
a. Wong kang ngendel-ngendelake kekuwatane, kaluhurane lan kapinterane..
24. Kebo nusu gudel. Apa tegese unen-unen iku?
25. Sanajan mung ana ngomah, mlaku uga nganggo tatanan. Ukara iku manawa didadekake basa krama kang bener ….
a. Sanajan namung wonten nggriya, tindak ugi nganggo tatanan.
b. Sinaosa namung wonten nggriya, tindak ugi ngangge tatanan.
c. Sanajan namung wonten nggriya, mlampah uga ngangge tatanan.
d. Sinaosa namung wonten nggriya, mlampah ugi ngangge tatanan..
26. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake krama alus yaiku ….
a. Kula dipundhawuhi ndherekaken Bapak Kepala Sekolah mundhut kertas..
b. Aku didhawuhi ndherekake Bapak Kepala Sekolah mundhut kertas.
c. Kula didhawuhi ndherekake Bapak Kepala Sekolah mundhut kertas.
d. Kula dipundhawuhi ndherekaken Bapak Kepala Sekolah tumbas kertas.
“Lha, sampeyane neng opo?” jawab bundaku. “Mumet banget karo gemeteran koyo iki. Cok e kerono mau pas ngangkuti pari ra nganggo topi dadi
wong urip anggendhong lali | Den elingo urip iku | Prayoga ingkang prasaja ||
(1952-07-06) 6 Juli 1952 (umur 64)
Kristiani Herrawati (lair ing Yogyakarta, 6 Juli 1952; umur 64 taun).[1] Kristiani Herrawati luwih dikenal kanthi jeneng Ibu Ani Bambang Yudhoyono.[1] Ani Yudhoyono ya iku Ibu Nagara Républik Indonésia.[1] Ani iku garwané Presiden Indonésia kang kaping enem kang jenenge Dr. H. Susilo Bambang Yudhoyono (SBY).[1]
Kluwarga[besut | besut sumber]
Ani Yudhoyono lahir nalika tanggal 6 Juli 1952.[2] Ani dadi anak kang kaping telu saka sedulur kang cacahé pitu.[2] Ani yudhoyono iku anak saka
karo SBY nalika tanggal 30 Juli 1976.[2] Nalika iku SBY lagi wae dilantik dadi Perwira TNI lan dadi lulusan kang paling apik.[2]
Ani Yudhoyono tau kuliyah ing Jurusan Kedhokteran ing Universitas Kristen Indonésia, ananging nalika taun kang kaping telu, Ani metu amarga palakrama karo SBY.[2] Sawise iku Ani banjur nutugaké kuliyah ing Universitas Merdeka lan lulus kanthi gelar Sarjana Ilmu Pulitik nalika taun 1998.[2]
Kagiyatan sosial lan pulitik[besut | besut sumber]
id)presidenri.go.id(dipunundhuh tanggal 26 Juli 2011)
Kristiani_Herrawati&oldid=1101330"	Kategori: Susilo Bambang YudhoyonoTokoh Kutha YogyakartaIbu lan bapak nagara IndonésiaLair 1952Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.32, 22 Oktober 2016.
Tikus Terbaik | H. 0811 37 2227Alat Pembasmi Tikus Elektrik | H. 0811 37 2227 Jual Perangkap Tikus Elektrik | H. 0811 37 2227 Pembasmi Tikus Alami | H. 0811 37 2227 Racun Tikus Paling Ampuh | H. 0811 37 2227 Page(s) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 470 471 472 473 474 475 476 477 478 479 480 481 482 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556 557 558 559 560 561 562 563 564 565 566 567 568 569 570 571 572 573 574 575 576 577 578 579 580 581 582 583 584 585 586 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597 598 599 600 601 602 603 604 605 606 607 608 609 610 611 612 613 614 615 616 617 618 619 620 621 622 623 624 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 635 636 637 638 639 640 641 642 643 644 645 646 647 648 649 650 651 652 653 654 655 656 657 658 659 660 661 662 663 664 665 666 667 668 669 670 671 672 673 674 675 676 677 678 679 680 681 682 683 684 685 686 687 688 689 690 691 692 693 694 695 696 697 698 699 700 701 702 703 704 705 706 707 708 709 710 711 712 713 714 715 716 717 718 719 720 721 722 723 724 725 726 727 728 729 730 731 732 733 734 735 736 737 738 739 740 741 742 743 744 745 746 747 748 749 750 751 752 753 754 755 756 757 758 759 760 761 762 763 764 765 766 767 768 769 770 771 772 773 774 775 776 777 778 779 780 781 782 783 784 785 786 787 788 789 790 791 792 793 794 795 796 797 798 799 800 801 802 803 804 805 806 807 808 809 810 811 812 813 814 815 816 817 818 819 820 821 822 823 824 825 826 827 828 829 830 831 832 833 834 835 836 837 838 839 840 841 842 843 844 845 846 847 848 849 850 851 852 853 854 855 856 857 858 859 860 861 862 863 864 865 866 867 868 869 870 871 872 873 874 875 876 877 878 879 880 881 882 883 884 885 886 887 888 889 890 891 892 893 894 895 896 897 898 899 900 901 902 903 904 905 906 907 908 909 910 911 912 913 914 915 916 917 918 919 920 921 922 923 924 925 926 927 928 929 930 931 932 933 934 935 936 937 938 939 940 941 942 943 944 945 946 947 948 949 950 951 952 953 954 955 956 957 958 959 960 961 962 963 964 965 966 967 968 969 970 971 972 973 974 975 976 977 978 979 980 981 982 983 984 985 986 987 988 989 990 991 992 993 994 995 996 997 998 999 1000 1001 1002 1003 1004 1005 1006 1007 1008 1009 1010 1011 1012 1013 1014 1015 1016 1017 1018 1019 1020 1021 1022 1023 1024 1025 1026 1027 1028 1029 1030 1031 1032 1033 1034 1035 1036 1037 1038 1039 1040 1041 1042 1043 1044 1045 1046 1047 1048 1049 1050 1051 1052 1053 1054 1055 1056 1057 1058 1059 1060 1061 1062 1063 1064 1065 1066 1067 1068 1069 1070 1071 1072 1073 1074 1075 1076 1077 1078 1079 1080 1081 1082 1083 1084 1085 1086 1087 1088 1089 1090 1091 1092 1093 1094 1095 1096 1097 1098 1099 1100 1101 1102 1103 1104 1105 1106 1107 1108 1109 1110 1111 1112 1113 1114 1115 1116 1117 1118 1119 1120 1121 1122 1123 1124 1125 1126 1127 1128 1129 1130 1131 1132 1133 1134 1135 1136 1137 1138 1139 1140 1141 1142 1143 1144 1145 1146 1147 1148 1149 1150 1151 1152 1153 1154 1155 1156 1157 1158 1159 1160 1161 1162 1163 1164 1165 1166 1167 1168 1169 1170 1171 1172 1173 1174 1175 1176 1177 1178 1179 1180 1181 1182 1183 1184 1185 1186 1187 1188 1189 1190 1191 1192 1193 1194 1195 1196 1197 1198 1199 1200 1201 1202 1203 1204 1205 1206 1207 1208 1209 1210 1211 1212 1213 1214 1215 1216 1217 1218 1219 1220 1221 1222 1223 1224 1225 1226 1227 1228 1229 1230 1231 1232 1233 1234 1235 1236 1237 1238 1239 1240 1241 1242 1243 1244 1245 1246 1247 1248 1249 1250 1251 1252 1253 1254 1255 1256 1257 1258 1259 1260 1261 1262 1263 1264 1265 1266 1267 1268 1269 1270 1271 1272 1273 1274 1275 1276 1277 1278 1279 1280 1281 1282 1283 1284 1285 1286 1287 1288 1289 1290 1291 1292 1293 1294 1295 1296 1297 1298 1299 1300 1301 1302 1303 1304 1305 1306 1307 1308 1309 1310 1311 1312 1313 1314 1315 1316 1317 1318 1319 1320 1321 1322 1323 1324 1325 1326 1327 1328 1329 1330 1331 1332 1333 1334 1335 1336 1337 1338 1339 1340 1341 1342 1343 1344 1345 1346 1347 1348 1349 1350 1351 1352 1353 1354 1355 1356 1357 1358 1359 1360 1361 1362 1363 1364 1365 1366 1367 1368 1369 1370 1371 1372 1373 1374 1375 1376 1377 1378 1379 1380 1381 1382 1383 1384 1385 1386 1387 1388 1389 1390 1391 1392 1393 1394 1395 1396 1397 1398 1399 1400 1401 1402 1403 1404 1405 1406 1407 1408 1409 1410 1411 1412 1413 1414 1415 1416 1417 1418
PEMETAAN STANDAR KOMPETENSI DAN KOMPETENSI DASAR
Crita cekak luwih praktis lan komunikatif katimbang karya sastra liyane kalebu kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut. Crita cekak-crita cekak kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut duweni tema kang mirib lan ngemu nilai- nilai, mula perlu dirembug struktur naratipe sarta nilai-nilai kang ana ing sajrone supaya para maos luwih mangerteni isine. Prekara kang dirembug yaiku kepiye struktur naratipe lan nilai-nilai apa wae kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut. Gegayutan karo prekara kasebut panaliten iki duweni tujuwan kanggo mangerteni struktur naratip lan mangerteni nilai-nilai kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut. Panaliten iki nggunakake metode struktural naratip kang kadhasarake saka teori strukturalisme naratip. Data panaliten kajupuk saka wolung crita cekak kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut kang ngandhut nilai-nilai. Wolung crita cekak kasebut yaiku “Sunar Dewanti”,” Banjire Wis Surut”, “Mojang Kamojang”, “Kasep”, “Panjaluke Mbak Widya”, “Lien Nio Atimu Putih, “Turis”, “Cacat”. Sumber data panaliten iki yaiku buku kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut kang gunggunge ana 17 crita cekak. Asil panaliten kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut struktur naratipe arupa prastawa lan wujud.
kang diduweni karo liyan, gela, ngregani kapribaden bangsa, gemati karo wong liya, bekti marang wong tuwa. Tindakan Pak Frans ngeterake Sunar bali ana ini crita cekak “Sunar Dewanti”. Midun ora mriksakake bojone sing lagi mbobot ana ing crita cekak “Banjire Wis Surut”, Kurniasih milih manggon karo wong tuwane ana ing crita cekak “Mojang Kamojang”, Karmanto sing wis suwe ora ngirimake naskahe ana ing crita cekak “Kasep”, Yudha nulung Lien ana ing crita cekak “Lien Nio Atimu Putih”, Bu Retno ngrumati Uci ana ing crita cekak “Panjaluke Mbak Widya”, Aku tukar pikiran karo turis ana ing crita cekak “Turis”, Andika nggolekake jodho kanggo Karmanto ana ing crita cekak “Cacat”. Kedadeyane yaiku bojone Midun mlebu rumah sakit, sesambungane Sunar lan bapake apik-apik wae, Kurniasih pisahan karo Istanto, bojone Karmanto minggat, Bu Retno ditemoni sukmane Mbak Widya, Karmanto ora
bekti marang wong tuwa, tanggungjawab, gemati karo wong liya, gampang percaya karo wong liya, pinter srawung, sregep. Latar kang digunakake yaiku ing desa. Nilai-nilai kang dikandhut yaiku nilai sosial kang arupa tulung tinulung, asih, ngedum apa kang diduweni karo liyan, prasetyane kekancan, pasarujukan, lan gemati karo wong liya. Nilai ketuhanan kang arupa syukur, pasrah lan percaya alam gaib. Nilai budaya kang arupa nuntut ilmu, ngregani budayane bangsa lan makarya. Nilai moral kang arupa tanggung jawab, bekti marang wong tuwa, gela, lan gedhe ati. Saran kang diwenehake saka asil panaliten yaiku struktur naratip kang dikandhut ing sajrone kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut ana apike bisa digunakake pathokan supaya para maos luwih mangerteni crita kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut banjur nilai-nilai kang dikandhut ing sajrone kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut ana apike bisa digunakake kanggo tuladha saben dina.
Kata Kunci Kumpulan Crita Cekak, Struktur Naratif,
pak kabul.. sampeyan kok uapik temen seh… gambare kumplit tenan.. sampeyan ga wedi kalah iwak-iwak, nek kabeh iso nggawe
nuwun katur Rama-yai Bedjo, senior kawula ingkang sampun keraya-raya rawuh wonten wepsait-ipun kawula sami. Ingkang dipun suwun mugi Rama-yai Bedjo taksih bergas waras mboten kirang beras lan ugi ingkang utami peksinipun tansah akas trengginas.
Bab ingkang panjenengan aturaken menika nyuwun duka menapa mboten kuwalik, amargi raosipun ingkang kedah ngangsu kaweruh sejatosipun menika malah kawula sami, dados ketawisipun mboten patut bilih menawi kawula sami ingkang ngasik saran. Hananging menawi dipun paringaken kawula namung saget ngaturi menawi Rama-yai Bedjo kersaa nyobi pemancar ingkang migunaaken Mospet kemawon, amargi sedaya panyuwunipun gampil dipun padosaken srana leles wonten Pasar Loak utawi pesen kaliyan Tukang Rosok.
Semanten rumiyin atur kawula bilih menawi wonten atur kawula sami ingkang mboten patut dipun waos mugi dipun paringaken pangapunten ingkang kathah.
Mboten. Menika desas desus kemawon. Mboten wonten ingkang nggesah utawi ngusir sinten kemawon ingkang kersa mlebet palagan AM 4,1MHz. Mboten wonten pangkat kasta lan sapanunggale amargi sedanten sami sak nasib lan sak hobby, ngelak memitran lan pasaduluran ingkang
wong ndeso ndak punya hape, yang punya anake Rukayah, itupun sukak digonta-ganti nomernya maklum jenenge bocah..
Ngrakit pemancar kadang pancen nganyelne telih Dhe, mulane sing sabar lan aja lali nembah marang Gusti Ingkang Maha Agung supaya gangsar anggene nglampahi pacoban. Sing pungkasan salam kanggo sak kabehing kadang mitra ing tlatah Njawa bagian kulon dhewe utamane Kadipaten Karang Kedhempel.
26 Desember 2010 pukul 19:08	mboten nopo-2 de wong yo lek menawi wonten lek niki no hpne kang jumali 081359221660 jane no kalih sing siji sik lali.mengke lek wonten info no hp konco blitar sing taksih ngebrik njenengan paringi bade kulo sukakne makde orong-2.nggih leres dhe nggawe pemancar kadang nggawe judeg tenan.kulo
on biasane jam pinten kulo monitor dereng mireng.ingkang sampun termonitor lek paijo tulungagung terus malih saking kediri jelas banget kulo monitor dateng MERAK-BANTEN
26 Desember 2010 pukul 20:54	Ngapunten MakDhe, kawula dinten-dinten menika dereng saget nggegana amargi pring cagak antenipun dereng dugi, dados dereng saget nginggahaken anten. Dados leres menawi penjenengan mboten mireng swanten kawula sak kluwarga. Ingkang penjenengan maksud saking tlatah Tulungagung menika mbok bilih Mbah Bono danyangane wolung-puluhan wiwit jaman Niyama taksih dibangun. Lajeng saking Kediri mbok menawi Lik Hari utawi Lik Panji utawi Mas No (Mbah Singo).
Bab GDS-ipun mosfet nggih ketawisipun kok nggih sampun leres. Cobi mawon dipadosaken tiyang sepah, awit kahanan kados mekaten ketawisipun sampun mboten sebaene, kawula kuwatos gek-gek pemancaripun penjenengan kenging sawan.
Ingkang pungkasan kawula aturaken matur sewu sembah nuwun bilih sampun dipun paringi prisa nomeripun BOXER. Mbenjing cobi kawula kengkenne tolene miskol piyambakipun inggih menika BOXER Jumali Radio Orong-orong.
26 Desember 2010 pukul 23:04	ha ha ha opo nggih ngoten kenging sawan la wong ndamel rangkain sing lawas mawon nggih dereng muni padahal komponene nggih sami ingkang rumiyin cuma kulo protoli trs di rakit ulang malih ingkang damel osilator a495 trs bufer a715 driver a699 final b755 cuma ingkang ganti kabelipun lek rumiyim feeder 300 om kulo ganti kabel tilpun kados njenengan la jebule mboten saged di tuning .sakniki pados kabel feeder dereng angsal mpun susah.paling-2 sak niki namung monitor mawon damel tombo kangen teng 80an nggih sambil nglanjutne le eksperimen
27 Desember 2010 pukul 08:12	Sampun, dipun kubur mawon angen-angen pados feeder Federal 300 ohm. Awit sakmenika sampun mboten wonten toko ingkang kersa kilaan kabel kados kala wau. Mboten wonten ingkang badhe mundut kejawi penjenengan kemawon tok til. Menika aranipun cinten sik pun.. hahahahahaaaaaaa haiyaaaaaa…
Leres ndamel kabel tilpun, teng pundi-pundi gampil padosane lan mboten larang. Kabel tilpun menika jian kathah sanget pigunane, sejene kagem memehan, ugi saget dados kenuripun anten langkung-langkung dados kenur daipul sepalih lambda. Menawi kersaa inggih saget
kuwi dudu propesor sing teteh bab teori ilmiah Mbah, putumu iki mung pedhotan kondektur bis sing ngertine bab premi, setoran, trayek, rit. Dadi jalaranne ngebroom kuwi yo sak lek nyebut, nerangne sing ilmiah ndak iso, isane asil saka pengalaman langsung
7. C pada emitor Buffer njaluk diowai, digedhakne utawa dicilikne.
8. Mangkane arah gulungan Trafo daya, trafo OT lan Choke diupayakne podho/searah, kanggo ngawekani kahanan sing ora dikarepake koyo to mbengung..lsp.
neh saiki.goro-2 nemu bloke makde kabul pengin ngebrik neh lek wis iso mancar normal terus nerusne eksperimen bayangan anyar sing gawe mosfet sing
nggih mboten dados menapa, saget mawon sampun kuwatos. Sampun kersa nyetrum Final ngagem trafo piyambak menika sampun sae, dados mboten mbebani supply kagem RF Pre Amplifier lan unit-unit
saking rubeda, panjang yuswa awet timur, awet
Inggih sampun sak mestinipun, sedaya kabeh beh ingkang sampun keraya-raya rawuh wonten blog kawula inggih angsal kumlot setunggal-setunggal. Termasuk kawula piyambak huaaaakkk.. Menawi mboten komanan nggih paron kaliyan lintunipun. Pokoke ora jotosan.
Inggih matur nembah nuwun salamipun sampun kawula aturaken. Salam balik katur pak camat tuwin bu camat ingkang wonten sak
prau gabus, kumambanging watu item, mungguhing jumeneng nging sang ratu adil, aneng kraton katangga, pasare ana ing lurah binatu, hiya Herucakra, iya Tunjung Putih, iya Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
sabdane malati, sing mbregendhul mesti mati. ora tuwo, enom padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
sadina. ora bisa diapusi marga bisa maca ati. wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa mbah-
mung angandelake trisula. sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan. sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda” – Jayabaya 168.
gela, iku dudu wektunira. Nganggo simbol ratu
Nyuwun agunging samudra pangaksama Bapak saha Ibu dwija basa Jawi SMP ing tlatah kabupaten Pemalang, bilih softcopy tuladha perangkat pembelajaran kurikulum 2013 kelas 7 lan 8 saha KTSP kangge kelas 9 ingkang kalawingi wekdal pepanggihan MGMP kabupaten wonten ing SMP Negeri 2 Pemalang dipunbagi pranyata wonten ingkang salah copy file, mliginipun kangge RPP kelas 9 semester
tular kaliyan kanca dwija ingkang kersanipun sami pirsa. Maturnuwun
ing SMP menika. Awrat sejatosipun kula minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu anggen kula ngaturaken panampi atur perpisahan saking raka kelas sanga. Awit, raka kelas sanga ingkang sampun kula anggep sedherek piyambak. Samenika badhe oncat saking SMP. Nanging kados pundit malih ingkang sampun kaaturaken wakil raka kelas sanga bilih wonten pepanggihan temtu badhe wonten pepisahan. Jer kula panjenengan sami naming manungsa limrah mboten kuwawa nyelaki pepestening dumadi.
Raka kelas sanga, kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi
nuwun panjenengan kersa paring pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur pudya pudyastuti wonten ngarsane Penmgean mugi sedaya kesaenan panjenengan angsal pinwales ingkang samurwat saking Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Mugi-mugi ingkang gadhah angkah badhe nglajengaken sekolah SMA saged katampi ing sekolah ingkang dipunremeni. Kula sakanca nyuwun pangapunten ingkang kathah, bokbilih anggenipun srawung kaliyan raka kelas sanga kirang angggenipun subasita tuwin tata karma.
Wasana kula cekapi atur panampi pamitan menika menawi wonten kiranging atur kula tansah nyuwun ganging pangaksama.
tawon iku duwe entup. Bareng tawon gula antuk bebungah dihadhiyahi gaman kang ampuh, kabeh banjur duwe entup minangka gaman yen ngadhepi mungsuh. Nalika semana gula dhisik dhewe anggone duwe entup, dedongenge mangkene:
Tawon gula iku pancen sregep nyambut gawe, ngati bsia gawe madu kang rasane legi, mula dijenengake tawon gula. Dene madu iku akeh gunanae kaya ta kanggo obat bocah yen lara panas, diombeni madu panase sirep. Bisa kanggo jamu, dicampur susu powan karo endhog. Lan liya-liyane.
Saking sregepe tawon nganti bisa gawe madu akeh banget. Warga tawon wis nganakake andum yaiku endi sing golek pangan, lan endi ding gawe madu. Sing lumrahe dijenengake tala. Sawise ajer ora njendhel lagi jeneng madu. Gandheng entuke gawe madu akeh, lan wus cukup kanggo kebutuhanae dhewe, banjur atur pisungsun marang dewa paring bebungah, jalaran tawon iku sregep lan gnerti marang dewa, mula bakal diparringi apa sing dikarepake. Kapinujon asung pisungsun tawon ditakoni: “E, tawon kowe wis nindakake dhawuh dewa lansregep nyambut gawe, ii dewa bakal paring menyan gkowe, kowe butuh apa?” Pitakone dewa. “Aku butuh gaman sing ampuh, jalaran omahku akeh sing ngganggu. Dadi yen duwe gaman bsia kanggo nglawan mungsuh, supaya ora nganggu gawe marang tawon sawargane. Lan ora mung tawon gula, nanging kabeh warga tawon duwe gaman, jalaran gaman iku perlu banget”, wangsulane tawon.
Tawon dikandhani menawa kabeh panajaluke bakal dituruti, ana akbiate. Mula sasi candhake tawon sawise teka
mung kelaran ora amti. Dene sing ngentup malah bisa mati, amarga gawe laraning liyan, minangka panebus dosane, krungu kabar mau tawon rada gela, nanging kepiye maneh barang wus kebacut, mula kabeh akibat wus dingerteni dening warga tawon. Sing namakake entupe bakal mati.
Dhikik kala, ana siji keluarga sing rahayuning ngaurip. Dekne kabeh nduweni sawong puteri sing diwenehi jeneng bawang putih. Ning nang mubarang dina, embok bawang putih tiba lara lan akhire mati. Sakwise kedaden kuwi, bawang putih urip dhewe karo bapake. Bapak bawang putih yaiku sawong pandagang sing kerep lelungan adoh. Amarga ora tega mungkur bawang putih dhewen neng omah, akhire bapak bawang putih ngongkonke rabi meneh karo sawong randha. Randha kesebut nduweni siji anak sing diwenehi jeneng brambang.
Sabenere pangarah bapake yaiku ben bawang putih ora kesepen lan nduweni kanca sing ngewangine neng omah. Ning
Saiki, embok tiri lan brambang bersikap tambah ala nang bawang putih. Bahkan wayah ngaso bawang putih uga tambah kewates. Saben dina dheweke kudu ngladeni kabeh
Pas nganti omah, brambang nyrengeni bawang putih amarga selendangnya ora dheweke temokake. Dheweke ngongkon bawang putih nggoleki selendang kuwi lan ora oleh mulih sadurung mengarepe. Akhire, bawang putih nyusuri kali kanggo nggoleki selendang kuwi. Nganti larut bengi, selendang kuwi durung uga dheweke temokake. Pas tengah nyusuri kali, bawang putih nelihat siji gubuk, jebulna gubuk kuwi dihuni saka sawong mbah putri sebatang kara. Bawang putih akhire njaluk izin kanggo nginep sabengi.
Mbah putri kuwi cukup gemati, dheweke ngayo bawang putih kanggo nginep. Mbah putri kuwi uga narekne perihal babagan bawang putih, lan kepriye dheweke nganti neng panggon kuwi. Bawang putih pun nyeritoke nasib sing dialamine, nganti mbah putri sing krungu kuwi rumangsa iba. Jebulna, selendang sing den upadi bawang putih ditemokake saka si mbah putri. Lan mbah putri kuwi arep ngabangna selendang kuwi karo syarat bawang putih kudu ngancanane sajrone seminggu. Bawang putih nrima tawan kuwi karo seneng ati.
Wayah seminggupun nuli, lan saiki wayahe bawang putih kanggo mulih. Amarga sajrone tinggal dikono bawang putih sregep banget, mbah putri kuwi menehake selendang sing dhisik dheweke temokake lan menehi bebungah nang bawang putih. Dheweke dikongkon mileh diantara loro buah labu kanggo dheweke gawa.
menolak, ning amarga pengen ngajeni paweweh, bawang putih akhire mileh labu sing cilik karo alasan wedi ora kuwat nggawane. Lan mbah putri kuwi mung ngesem krungu alasan kuwi.
Sakwise kuwi, bawang putiha cepet mulih lan ngabangna selendang kuwi nang brambang. Sakwise kuwi dheweke cepet menyang dapur kanggo nyigar labu lan mangsake. Ning ebo kagete dheweke, amarga pas labu kuwi disigar, jebulna labu kuwi berisi emas mata sing akeh banget. Sacara ora sengaja, embok tiri bawang putih ndelenge lan teras merampas kabeh emas kuwi. Dudu mung kuwi, dheweke uga meksa bawang putih kanggo ngawake dhewekne saka endi dheweke mbisa labu ajaib kuwi. Bawang putiha nyeritoke kabeh kedaden sing dialamine.
Krungu cerito bawang putih, muncul pangarah ala neng benak embok tiri sing serakah kuwi. Esok esuke, dheweke ngongkon brambang kanggo nglakoke hal den samya kaya sing silakukan bawang putih, dheweke ngarep-arep arep bisa nggawa mulih labu sing luwih gedhe dadine isinya luwih akeh.
Singkat cerito, brambang sing lumuh kuwi tiba neng gubuk mbah putri, lan dhewekea tinggal dikono sajrone seminggu. Ning amarga sifatnya sing panglumuh, dheweke mung nglumuh-lumuhan wae lan ora arep ngewangi pagawean si mbah putri. Lan pas wis wayahe mulih, dhewekea neng kongkon mileh labu dadi bebungah. Tanpa mikir dawa, dheweke teras njupuk labu sing gedhe lan cepet mlayu mulih
kawruhan saka bawang putih lan wedi nek bawang putih jaluk kanggonan, dekne kabeh ngongkon bawang putih misuh dikali. Sakwise kuwi dekne kabeh mlebu kamar lan menguncinya karo rapet.
Karo ora sabar, dekne kabeh cepet nyigar labu kuwi. Ning dinjaba dugaan, dudu emas sing ana dijerone. Ngliyakne labu kuwi dikebaki ula, kalajengking, kelabang, lan macem-macem kewan mbisa. Karo cepet kewan-kewan kuwi metu saka labu lan menggigit kapindho anak lan embok serakah kuwi. Dekne kabeh ora bisa kabur, amarga lawang kamar dekne kabeh kunci rapet lan dekne kabeh tutup karo lamari saka jero. Akhire, dekne kabeh mati neng jero kamar bareng keserakahan dekne kabeh. Sakwise dekne kabeh mati, kewan-kewan mbisa kuwi kenyap ora berbekas. Demikian Cerita Rakyat
Ingkang wigatos dipun mangertosi bilih menawi D895 namung saget dipun setrum kirang langkung tigang ndasa gangsal volt lan amperipun nyuwun radi ageng. Ugi sogokanipun ketawisipun nyuwun ingkang radi ugal-ugalan. Menawi tampilan akhir wonten nggegana, menika kathah paktor ingkang ndadosaken alit-agengipun radio brik kula-panjenengan.
Bilih wonten klentu utawi lepatipun kawula sak kluwargi anggenipun matur, nyuwun gung-ipun pangapunten.
Cekap semanten atur kawula, kupat-lepet bungkuse janur, andum slamet
Ngene Wak Guru, ngguk kene Hurup J kuwi diwaca K, lha 35 kuwi gambare WEDHUSSS haahahahaaa
2 Oktober 2010 pukul 17:56	Ha….ha….JBL35 artine Kabul Wedhus…..ha…ha…
2 Oktober 2010 pukul 18:22	Ojo banter-banter Wak, iki rahasia
pukul 10:28	nyuwun didamelaken /dirakitaken amargi mripat sampun soak ningali r mblaru pinten nggih mas kawinipun matur nuwun mugi2 mboten duko awit kulo betah sakestu
19 Oktober 2010 pukul 15:59	Wah….meniko masalah gampil….pak.
Paling beayanipun mboten ngentekne pitik 1, yo mbah…
21 Oktober 2010 pukul 22:08	Perkawis menika leresipun panjenengan petang piyambak kaliyan
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo , Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Th. de Salis. Sejatine reca mau arep
unga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Unsur_kimia_kang_asalé_saka_jeneng_panggonan&oldid=1091539"	Kategori: Daftar mawa topik kimia	Menu navigasi
Cemara Indah Hotel (Bromo Tengger Semeru National Park) -
Artikel bahasa jawa – Usaha nglestarekake wayang kulit pancen angel dilakoni akhir-akhir iki. Salah siji tantangan sing diadhepi wayang kulit wektu iki yaiku tambah ngurang cacah tiyang engkang minat. Makake sethithike generasi enom sing mahami wayang nggawe pamor tunjukan wayang ngurang.
Kanggo njawab tantangan kesebut, pamerentah Kabupaten Jombang liwat Dinas Kebudayaan nggelar pagelaran wayang manggon neng Alun-alun sing dimeloni saka pirang-pirang dalang cilik, enom lan dalang tuwa utawa dewasa sing diwakili saka Ki Bahana Bela Binanda.
Suyanto, Pak Bupati Jombang, njero sambutane ngomongke menawa kepradulen lan pembinaan mangkene temtu ngrupakne suntikan semangat kanggo dalang cilik arepa dalang enom, dadine awake dhewe ngarep-arep babagkan iki bisa nyurung para dalang cilik lan dalang enom kanggo ningkatake
kesenian pedalangan karo nglakoke panglatian lan pembinaan marang bocah-boach sing nduwe potensi ing bidang seni dalang iki dibutuhake banget. Kaya pementasan dalang cilik sing dipentaskan nang bengi dina iki nduwe tujuan kanggo ningkatake
budaya sing ora gelem tau mandheg njero arti nrima lan mengadopsi sing positif wae, nolak sing negatif mawa tetap njunjung aji luhur budaya bangsa kita sedaya. Aja nganggep kesenian tradisional wayang kulit kuwi dadi kesenian kuna lan kesenian ndeso, aja kalah karo bangsa asing sing wis anyak kegeret karo budayan awake dhewe lan anyak sinau marang kabudayan iku. Artikel bahasa jawa usaha nglestareke wayang kulit.
Related : Artikel Bahasa Jawa | Usaha Nglestareke Wayang Kulit
dipunginakaken kangge ngolah biji. Lan NYUWUN SAMUDRA PANGAKSAMA bilih file ingkang dipuncopy
saking panjenengan-Ipun Gusti Ingkang Maha Kuwasa mugi kajiwa kasarira kulla lan panjenengan sadaya, waradin sagung dumadi.Nuwun!Panjenenganipun ingkang satuhu kinabekten, para sesepuh dalah pinisepuh ingkang anggung mastuti dening pepoyaning kautamen.Para pangembaning pangembating praja satriyaning negari, ingkang kinarya pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.Sumayana sanggyaning paa rawuh kakung miwah putrid, ingkang kinurmatan.Langkung rumiyin ngengeti kula sedaya titah sawantah ingkang pinurba kawasesa dening Gusti Ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga angunjukanken puja lan puji syukur dhumatheng panjenengan-Ipun ingkang sampun kepareng ngrentahaken sih lan rahmat-Ipun wah malih kawilujengan saengga kula sedaya anjenengi ing ratri menika kanthi winantu ing suka basuki mintua ing salami-lami. Amin.Kanthi linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturakken sewu agungin pangaksama ,mugi kepareng kula cumanthaka marak sowan angempil kamardikan panjenengan sedaya ingkang saweg wawan pangandikan, inggih awit awrat ngemban dawuhipun kadang kula sepuh kakangmas ,,,,,,,,,, , kula piniji minangka tetalanging atur, supados angaturaken menggah wigatosing gati pepanggihan prasaja ing ndalu menika.Minangka purwakaning atur, ngambali atur sugeng rawuh, kairing agenging agenging panuwun ingkang tana upami, dene panjenengan sedaya sampun kepareng rawuh saperlu paring panjurung panguwon tirakat ing dalu menika, mratandhani bilah semanten angenging raos sih katresnan panjenengan dhummateng Kakangmas Wisnu sakulawarga. Ing saalajengipun mugi kasekecakna lenggah pinarak ing wekdal menika kanthi mardika lan gumbiranign wardaya, saperlu nglajengaken panguwon tirakat sakeparengipun.Wondene menggah wigatosing gati wonten kalodhangan pahargyan prasaja ing dalu menika, kepareng ngaturi uninga bilih rikala dinten Kemis Pon tangal … wanci tabuh ….. wonten ing RSKIA Wismarukti , kadang kula sepuh kakangmas ……….. pinaringan momongan mijl pawestri, ing ndalu kalennggahan menika kaleres jangkep salapannan dintenipun. Ibu dalah ponang jabang bayi keparingan rahayu wilujeng mboten wonten alangan satunggal menapa. Wondene pun jabang bayi kapatedhan tetenger Christina Blessy, ingkang menika dhumateng para rawuh keparenga tambahingdonga pamuji, mugi-mugi kadang sepuh kula kakangmas Wisnu sabrayat tansah kaparingan sih lan rahmat-Ipun Gusti Ingkang Maha Kuwasa saha pun jabang bayi ing akhir tembengipun dadosa lare ingkang utami utawi saleh, bekti dhateng Pangerenipun menapa dene bekti dhateng tiyang sepuh kekalih, miwah piguna dhateng masyarakat migunanipun dhateng nusa lan bangsa. Amin.Minangka pungkasaning atur . mbokbilih wonten kuciwaning boja krami anggen kula nampi menggah rawuh panjenengan sedaya, inggih ingkang mranata palenggahan , caos pasugatan menapa dene para putra anggenipun atur leladi kirang mranani ing penggalih, mawantu-wantu kadang kula sepuh kakangmas …. nyuwun lumunturing sih samudra pangaksami.Mekaten ugi kula pribadi minangka tetalanging basa, mbokbilih wonten keladuking patrap lan pangucap, tuna dungkaping paramasastra ingkang mboten ndadosaken sarjuning penggalih panjenengan sedaya among caos atur kupat duduhe santen, sedaya lepat nyuwun ngapunten.Sugeng dalu.
Fatimatuz Zahro binti Muhamad Rosululloh SAW.
tahun 1651 Masihi panjenenganipun Sultan Agung Abdul Fatah lingsir
keprabon lan Kasultanan, dipun turunaken dateng putranipun inggih puniko Maulana
wakilaken dateng putranipun ingkang asmo Adipati Ishaq gelar Sultan
panjenenganipun nerami wasiat saking ramanipun, inggih puniko Sultan Agung
Tirtayasa, wasiatipun menawi tindak dateng Mekah Maulana Mansuruddin mboten
paring mampir-mampir. Saksampunipun Maulana Mansuruddin rampung anggenipun
ngelampahi ibadah Haji , naliko kondur dateng MBanten penjenenganipun khilaf
kalian wasiatipun ingkang romo, lajeng mampir dateng pulau Manjaki laladan
negari Cino. Wonten salah satunggaling riwayat Maulana Mansuruddin wonten
ing pulau Manajaki laminipun watawis kalih tahun, mundut garwo ratu Jin, lan
wonten pulau Manjaki panjenenganipun Sultan wakil inggih puniko Adipati
Ishaq ing Banten kinging bujukipun Walandi ngantos Sultan wakil wahu dipun
angkat lan dipun dadosaken Sultan ingkang resmi. Tapi Sultan Agung Abdul
Fatah Tirtayasa boten sakrujuk lan kedah nenggo rawuhipun Sultan Maulana
Mansuruddin. Kawontenan ingkang kados makaten wahu lajeng timbul riyokese
kekacauan. Ngantos wonten satunggaling wekdal wonten bita ingkang labuh wonten
ing pelabuhan Banten, ingkang ngaken-ngaken bilih Sultan Mansuruddin
sampun rawuh saking Mekah lan ngasto angsal-angsal saking negari Mekah, lan
ngaken Sultan Abu Nasor, ngantos kathah rakyatipun ingkang percados,
ananging Sultan wakil inggih puniko Pangeran Adipati Ishaq mboten
percados keranten ingkang dateng pelabuhan Banten puniko Sultan Mansuruddin
palsu, lajeng Sultan wakil sowan dateng ngarsanipun Sultan Agung Fatah ingTirtayasa,
matur bilih ing Banten kedatengan Sultan palsu lan ingkang dados Sultan palsu
puniko mboten sanes inggih Rojo Pendito katurunanipun Rojo Jin saking
pulau Manjaki. Akhiripun Sultan Agung Abdul Fatah duko sanget ugi Sultan
Bawang. Wonten peperangan puniko akhiripun Sultan Agung kesasar
palsu lan peperangan ing Banten puniko kepireng dining Maulana Mansuruddin
ingkang taksih wonten ing pulau Manjaki, lajeng panjenenganipun eman kalian
ingkang katah inggih puniko ngelanggar wasiatipun tiang sepuh. Saksampunipun
taubat wonten ing Baitulloh, taubatipun Syekh Maulana Mansuruddin dipun
terami dining Alloh, sarto dipun paringi ilmu ingkang sampurno ngantos dipun
paringi ilmu kewalian, lajeng panjenenganipun imut lan kapingin kundur dateng
tanah Jawi (Banten), sarono kodrat lan irodatipun gusti Alloh panjenenganipun Syekh
Maulana Mansuruddin anggenipun kundur dateng Banten miyos lan sarono
selulup wonten ing salebetipun sumur zamzam lan terus muncul wonten ing
Ciwulakan, Cimanuk. Saksampunipun puniko lajeng panjenenganipun rawuh dateng
kampung Cikurma, lan mundut garwo Nyai Sarinten kagungan putro asmo Muhamad
Sholih, sahinggo panjenenganipun Syekh Maulana Mansuruddin
katelah Kiyahi Abu Sholih, selaminipun wonten ing Cikurma kegiatanipun Syekh
Maulana Mansuruddin mboten wonten sanes namung mucal syari’at agami Islam.
Mboten antawis dangu Nyai Sarinten garwanipun Sultan Mansuruddin
saking Caringin Labuhan peputro setunggal. Wekdal panjenenganipun Syekh
Maulana Mansuruddin anggiyaraken syari’at agami Islam wonten daerah
Pekalongan, inggih puniko wonten ing pasisir laut, kaleresan wonten ing
salebeting perjalanan ing satengahing wono Pakonmanitung, Syekh Maulana
Mansuruddin istirokhat wonten ing sangandapipun wit waru kalian hadamipun
inggih puniko Ki Jemah sarono nyandaraken saliranipun wonten pangkalipun
wit waru puniko, nanging mboten kanyono-nyono wit waru puniko lajeng ngadek
jejeg lan terus kados patrapipun tiyang ingkang cahos khurmat tunduk dateng
ngarsanipun puniko wali ngantos samangke wit waru puniko mboten wonten ingkang
lempeng. Boten antawis dangu anggenipun Syekh Maulana Mansuruddin
istirokhat, lajeng midanget wonten suwantenipun singo ingkang njerit kesakitan
leresipun wonten ing sapinggiripun seganten, keranten sukunipun dipun jupit
puniko wali lan nyuwun pitulungan. Wakdal samanten Syekh Maulana Mansuruddin
saiki wis dak tulungi mulo siro saiki kudu sanggup lan janji yen siro lan sak
anak buah iro sakturun temurun ora keno iri dengki lan ganggu gawe marang anak
putuku turun temurun. Simo wahu sagah lan janji, lajeng kalian
daerah pakon, inggih puniko: 1) Ing pojok kulon ingkang
dipun ratoni dining Ki Mahadewa, 2) Ing gunung inten ratunipun asma Ki
Bima Laksana, 3) Ing pakon Lumajang dipun ratoni diding Raden
Singobarong, 4) Ing gunung Mangajaran dipun ratoni dining Ki Buligik
Jaya, 5) Ing daerah Majua dipun ratoni dining Raden Patri, 6) Ing
daerah pakon Manitung piyambak dipun duduki dining ratunipun sedoyo Simo wahu,
inggih puniko Si Pincang atawa Raden Tampang Langlang Buana,
Mansuruddin anggiyaraken syari’at agami Islam wonten ing daerah pakidulan,
panjenenganipun lajeng kundur dateng Cikadun kalian hadamipun Ki Jemah.
Akhiripun wonten ing tahun 1672 Masihi panjenenganipun Syekh Maulana
Mansuruddin pupus yuswo lan dipun sareaken wonten ing
kawedanan Puntang, Serang. 2) Cibulakan wonten
ing kampung Huluca’i, deso Paku Handap, kecamatan Cimanuk, kabupaten
Pandegelang. 3) Nyai Sarinten Pesarehanipun wonten ing Cikaro’i,
kecamatan Cimanuk, kabupaten Pandegelang. 4) Ujung Kulon,
kawedanan Labuhan, kabupaten Pandegelang, puniko pusatipun perguruan pencak
silat macan. 8) Daerah Majua panggenanipun wonten ing diso Maju,
kecamatan Sakeni, kawedanan Menis, kabupaten Pandegelang. 9) Pakon
pesarehanipun wonten ing kampung Kuncang, deso Kadukadung, kecamatan Cimanuk,
Kasultanan : 1) Syarif Hidayatulloh, inggih wali ingkang ongko songo
kutomadyo Malang. 6) Pangeran Ja’faruddin inggih Syai’uddin pesarehanipun
wonten ing Warungdowo, Pasuruhan. 7) Pangeran Muhamad Alim inggih Syamsuddin
Kethek tangi, celathua kuntul, “kethek, kowe wis wareg neng kene. Panganan berlimpah. Kodok lan belalang sing kowe ujarke ora ana neng kene. Sarehdene kuwi, aku ora bokmenawa tingggal neng kene. Aku arep bali menyang desa halamanku. Karo buah sawo sing berlimpah neng kene, kowe bisa urip pitu mudhunan. Sarehdene kuwi, sesuk aku arep mulih. Aku arep nyaritakne marang warga Kethek babagan alas sawo ndak.
“aja ngono,” tembung kethek. “endi bokmenawa aku urip dhewen neng kene.”
“ning aku ora bokmenawa urip neng daerah tanpa kodok mangkene,” jawab kuntul radha jengkel.
“yen ngono becika. Ayo maburke aku mulih menyang desa barengmu ,” ujar kethek. “apura kethek, suwiwiku durung ngono mari kanggo bisa mabur karo bubuh awakmu . Aja meneh mabur karo kethek. Mabur dhewe pun durung mesti kuwat.”
“yen ngono awake dhewe tunggu wae nganti kowe mari bali kekuwatane.” Kuntul njawab, “endi bokmenawa aku kudu nunggu. Apa sing kudu aku pangan? Apa aku kudu mati kengelihan neng kene Sawentara kowe nduwe buah sawo sing berlimpah? Aku kira kowe bisa mulih dhewe karo prau. Kowe bisa nggawe prau ta.”
Kethek ndungkluk isin. La eling arep kegorohane. Sabenere dheweke mung nduwe sethithik keahlian nggawe prau. Ning, amarga isine marang kuntul, dheweke celathu, “yen ngono ewangi aku nggoleki lendut. Mengko aku sing nutuk.”
Waos Ugo: Cerkak Budi Pekerti Bahasa Jawa Tentang Sopan Santun
Singkat cerito cerkak bahasa jawa dengan unsur intrisiknya, prau kuwi wis dadi. Dekne kabeh nyurung menyang tengah segaran, lan mangkata dekne kabeh ngloro. Kethek mrau karo pangrasa wedi pisan.
Mesti wae kuntul bisa mabur nek prau kuwi hancur diterpa ombak. Kebokmenawan kanggo hancur nyat ana, amarga prau kuwi mung digawe saka lemah liat saka Kethek sing ora ahli.
Sawentara kuwi, dekne kabeh wis berlayar adoh menyang tengah segaran. Pulau sumbawa dadi desa halamannya wis katon saka kadohan. Dumadakan badai bertiup karo kencang. Udan pun mudhun karo lebat. Ombak segaran bergulung-gulung menerpa prau dekne kabeh. Jero wayah sing singkat, prau kuwi pecah berantakan. Kuntul cepet mabur, lagekne kethek karo rudatin payah nyoba nglangi. Ning, awake sing cilik ora bisa mungsuh derasnya arus lan gedhene gelombang segaran sing kian mengganas. Akhire, kethek mati ditelan ombak segaran. Segaran tenang bali. Nun neng dhuwur langit katon
^^^^ yup bener…sing kelihatan ndeso banget ya yang nulis kata-kata jorok ato kotor, ada c*cot, ada b*cot, ada s*lit…
Nov 26, 2008 9:22 pm iseh tetep podo wingi jew....telung dino ra ganti setelan, podo terus..._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo erickKorLapReputation : 1Join date : 31.05.08Subyek: Re:
medalakna kabeh, hingayon ring segara, iniring dening mwang sakrama desa kabeh, saha widhiwidana, mangga rarapan ring Sanghyang Baruna, telas lebur ring samadya,
Wayang Prabu tuwin kaputer lan kapidhangetaken lumantar radio. Senajan file 1 boten wonten nanging wosing cariyos tetep kecepeng lan runtut. Langkung resik langkung stereo………..Tumrap pandhemen KNS sejati rugi menawi boten mampir lan DL lampahan menika….. 1. ING PASEWAKAN Harjuna Sasrabahu : “Kakang Patih Suroto, trep kalawan ingkang kaaturake dening Tumenggung Sura Gupita, ing wurimu wus ngadhep, ana manungsa kang pekiking warna, maksih mudha tumaruna, prayogane trep kalawan lumadine pranatan, sira ingkang ingsun wakilake tetakon marang manungsa kang nembe prapta , jeneng lan pinangkane sarta apa wigatine , dene boya ingsun timbali wani munggah marang sitinggil”. Patih Suroto : “Lha dalah, menapa sampun kelilan ingkang abdi kepatihan sawetawis mingsed saking palenggahan paduka gusti kula kanjeng sri narendra” HSB : “Aja ndadak nganggo reringa tak pasrahake ing sira anggonen saprayogane”
PSR : “Ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami. Heh Gus….Kowe bocah ngendi “ Sumantri : “ Inggih, paduka menika sinten?”
PSR : “Aku iki pepatih wasesaning praja ing Mahispati, wewakile gustiku kanjeng sinuwun Sri Harjuna Sasrabahu , jenengku Patih Surata”.
SMT : “inggih, kalilana matur ing ngarsa paduka kanjeng patih , kula
cah kana jebulane. Wis kondhang cah kana , sing lanang-lanang ya luwes, sing wadon manis , marga ana naluri jaman purba kono kulina ditedhaki para dewa . Dewa kang padha tedhak ing kono katrem, lerem, konjem, kerem kalawan wanita-wanita ing kono . Jebul tedhak turune ya bagus-bagus . Lha perlumu?”
SMT : “Inggih, sumebaring pawartos ingkang lumebar waradin saindhenging jagad raya , lumahing bumi kurebing ngakasa tetela jagad tan jangkep kalih luhur-luhuring narendra, kajawi namung narendra ing Mahispati Sri Harjuna Sasrabahu . Gregeting manah ingkang katarik sumebaring pawartos ingkang tetela boten saged pinambengan malih , esthining raos ancasing sedya parikedah anggen kula kepengin angayom ing negari Mahispati mawi sarana, nedya puruhita ing ngarsa paduka Gusti kula kanjeng sinuwun Sri Harjuna Sasrabahu . Sampun malih ta
menawi wonten keparenging penggalih Gusti kula sinuwun, boten badhe suwala sendika anglampahi”.
PSR : “Wee lha dalah bocah iki anelangsa temen hem….. Srantia dhisik ya Gus dak aturake Sang Prabu…….”Keparenga munjuk atur sri narendra, bilih lare wau ngaken saking Patapan Jatisarana. Menika keblatipun mangilen saking nagari Mahispati , ngaken nami Bambang Sumantri , yogane Begawan Suwandagni . Dene esthining manah namung kapidereng kapiluyu kalayu-layu anggenipun kepengin suwita dhateng sahandhap pada paduka kanjeng Sri narendra”
HSB : “Kakang Patih Suroto, wong nampa suwitane wong iku kudu adhedhasar jroning swasana kang padhang . Kawruhana Surata , kiraku dina iki durung bisa nampa, jalaran jeneng ingsun lagi nandhang prihatin . Apa ta mungguh wose prihatin karana nggoningsun tansah
negara kang padha tunggal kersa hangayunake Dewi Citrawati. Tumrap aku tetulung saliring reribet kudu dak-utamakake sarta dak-dhisikake , ewadene mengko yen wis klakon nggonku tetulung karepotane negara Magada , ora kok ngemungake ngukup Dewi Citrawati , nanging ana sawiji-wiji ingkang piguna . Bakal saya luhur drajade manungsa yen gelem tetulung kang sepi ing pamrih, Sumantri dina iki durung dak-tampa, kowe kandhaha yen jeneng ingsung lagi nandhang reribet, mengko rampunge reribet iki gampang “.
PSR : “Gus…..aja dadi ati ya, suwitamu durung ditampa ; Sepisan , wong kang suwita ing ratu iku luwih pakewuh ora kena minggrang-minggring kudu mantep sartanipun , setya tuhu maring gusti, manut miturut sapakon , kuwi pawitane. Kapindhone kowe bakal ditliti wiwit saka pepucuk weni nganti tekan jejempol pada. Ora disawang ingkang bisa kadulu wujuding ragamu, nanging disawang ana ing kajiwanmu. Marga akeh wong bagus ngungkuli kowe nanging bebudene asor saenggon-enggon gawe kisruh , saben papan gawe daredah . Nanging ya ana kang rada kuciwa ing wujud nanging pakartine luhur bisa ngadhemi sarawung ing sasama . Dadi mengko
gusti kula Sang rekyana Patih , menapa kula kalilan anyaketi , sumungkemIing pepadanipun Gusti kula, Sinuwun Sri Harjuna Sasrabahu ?”
PSR : “Ya, dak-aturke dhisik ya….Kados pundi Sinuwun?”
HSB : “Ya-….ya Kakang Patih Suroto , supaya rada caket
ngabyantara Paduka Gusti kula kanjeng sinuwun . Purwa, madya, wasana ingkang sampun paduka dawuhaken , samendhang boten wonten ingkang karempit , sampun kula dhadha salebeting manah . Sanget-sanget ing atur panyuwunan kula , mbok inggih paduka sampun ngantos tindak ing negari Magada, sampun ngantos kesesa ing penggalih nandhingi kridhaning para narendra manca nagari. Inggih manawi paduka menang” (……ndrodhog slepeg nem…….)
Pocapan Gumregel jroning panggalih risang Prabu Harjuna Sasrabahu , midhanget aturipun Bambang Sumantri ingkang ketingal ngilani dhadha , anyolok netra, nepuk bun-bunan . Eling-eling wong agung boten ngemungaken agunging kawibawan ngantos dumugining raos penggalihe tetep agung . Cuwaning penggalih boten katitik saking tepunging wimba , namung denya mengkeraken lenggahipun ingkang samya sumewa ,
dene jagad ana manungsa kang kaya Sumantri . Ora maido baguse rupa , ora maido genepe kasusilan , nanging kuciwa kaladuk duwe ambeg cumanthaka andhisiki karsa . Wani gegabah marang asmane Prabu Harjuna Sasra . Aja
oh Sumantri, Sumantri …..Salawas-lawase ingsun tumitah ing marcapada katemben iki nyumurupi manungsa sepisanan rasaku wus tresna . Sanadyan Bambang Sumantri sayekti wong mbuh kanane , bareng tumenga katon pasuryane padhang jingglang tanprabeda kaya pangeja wantahe Sang hyang Asmara . Gemregel rasaku tuwuh rasa katresnan , upama aku bocah kaya ajelih-jelih nyawang Sumantri nngone kaladuk cumanthaka, katresnanku kang sagunung padha sakala gempal , awit saka kuciwa ucapmu kang kaladuk cumanthaka gegabah marang asmane narendra . Kakang Patih Suroto……Sumantri tak-lilani marang Magada , nanging salinana
“Nggonku maringi panganggon marang Sumantri ora jeneng aku ambebagus , nanging aja gawe kuciwane praja Mahispati yen ta para narendra nyumurupi Sumantri iku dutaningsun , mangka panganggone ora beda kaya wong sudra , ingsun kang kalingseman …….Tungkanen Sumantri, jeneng ingsun kondur angedhaton!!!!!”
PSR : “Kok padhakke gunemen karo mbahmu ya, hemmmm!!!!!!” Aja waton kumecap , hemmm……Aja waton angucap, nanging ngucapa sing nganggo waton . Ketrucut ucapmu!!!! Cuuul, cumanthaka , kumalancang , nandyan dirungokake satleraman kowe ngeman ingkang sinuwun, nanging sejatine kaya ngono mau kowe murang tatakrama , we lha dalah kapinujon gustiku ingkang sinuwun nedhenge sabar darana , upama lagi ketemben deduka , woooo digantuuung kowe heeemmm!!!!………….
SMT : “Upamia makaten sampun samenthenipun jer kula menika tiyang alit anandhang lepat dhateng tiyang agung kedah cinadhangan ukum
sinuwun kowe dinuta ing Magada . Siji nelukna para narendra kang padha ngepung
“Lha ya ora iku Pak. Ki mau cah-cah dha arep teka. Sing mbarep ika lho Pak. Sing kerja nang Kalimantan. Arep mrene
ongkose.. Sampeyan arep mangkal ndek biasane ta?
manungso kuwi g ono sing sempurno, kabeh kuwi lak yo wis d titahke karo sing moho kuoso...lan manungso lak gur sak dermo nglampahi...sing penitng lak yo, kudune eling lan sabar......sing marai kabeh mau, nek d gawe gampang soyo gampang ning nek angel soyo angel....Lan kabeh tindakan lan pekerjaan enek ndonyo kuwi gur godaan, lan mbake gur di cobo kuat opo ora....Kan sing d arani dewasa
Thu May 08, 2008 1:51 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote: Padune ae do arep ngrayu...Ati2 mbak akeh sing ning Forum iki podo ngrayu.....sing penting ati2 ae mbak....aku bukane ngiri sih g.......Cen manungso kuwi g ono sing sempurno, kabeh kuwi lak yo wis d titahke karo sing moho kuoso...lan manungso lak gur sak dermo nglampahi...sing penitng lak yo, kudune eling lan sabar......sing marai kabeh mau, nek d gawe gampang soyo gampang ning nek angel soyo angel....Lan kabeh tindakan lan pekerjaan enek ndonyo kuwi gur godaan, lan mbake gur di cobo kuat opo ora....Kan sing d arani dewasa kuwi iso mrantasi masalah lan iso dadi panutan.Aminn ojo seru2 pakdhe !!!! _________________Sucika
Thu May 08, 2008 3:26 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote: Padune ae do arep ngrayu...Ati2 mbak akeh sing ning Forum iki podo ngrayu.....sing penting ati2 ae mbak....aku bukane ngiri sih g.......Cen manungso kuwi g ono sing sempurno, kabeh kuwi lak yo wis d titahke karo sing moho kuoso...lan manungso lak gur sak dermo nglampahi...sing penitng lak yo, kudune eling lan sabar......sing marai kabeh mau, nek d gawe gampang soyo gampang ning nek angel soyo angel....Lan kabeh tindakan lan pekerjaan enek ndonyo kuwi gur godaan, lan mbake gur di cobo kuat opo ora....Kan sing d arani dewasa kuwi iso mrantasi masalah lan iso dadi panutan.Aminnaku ra ngrayu pakde aku wes duwe anak cilik kok, ngrayu arep nggo
akeh sing ning Forum iki podo ngrayu.....sing penting ati2 ae mbak....aku bukane ngiri sih g.......Cen manungso kuwi g ono sing sempurno, kabeh kuwi lak yo wis d titahke karo sing moho kuoso...lan manungso lak gur sak dermo nglampahi...sing penitng lak yo, kudune eling lan sabar......sing marai kabeh mau, nek d gawe gampang soyo gampang ning nek angel soyo angel....Lan kabeh tindakan lan pekerjaan enek ndonyo kuwi gur godaan, lan mbake gur di cobo kuat opo ora....Kan sing d arani dewasa kuwi iso mrantasi masalah lan iso dadi panutan.Aminnaku ra ngrayu pakde aku wes duwe anak cilik kok, ngrayu arep nggo ngopo hayo?Hayo sopo reti d nggo jangkep2an maneh.....sukarno ae sing ke itung ono 6, aa gym ae 2yo gpp to yoo...kenen iki gur kari ndereke ae.. daRintoDonaturLo
tidak iyo kuwi, bukane ndongake elek neng nak eneng sing luwih apik ngopo orajarene wong engres way not GulangLurahLo
wrote:tp nek ono sing lebih balik kenapa tidak iyo kuwi, bukane ndongake elek neng nak eneng sing luwih apik ngopo orajarene wong engres way notkoyone eneng sing promosi kie..... :P :P_________________Sucika
suasanane wis terasa kang.. hawa damai tentrem ayem:) nikenKoordinatorJoin date : 19.01.09Subyek: Re: SIAP-SIAP SAMBUT RAMADHAN... Fri Aug 07, 2009 10:49 am lha y saking ayeme nganti nk esuk ro bengi atis tenan nur cahyoKoordinatorJoin date : 07.04.08Subyek: Re: SIAP-SIAP SAMBUT RAMADHAN...
Sumangga ingkang ngersakaken daftar minangka peserta lumantar pos-el: kongresbudayajawa@gmail.com.
wiwit 1 Juli 2014-20 Oktober 2014. Peserta ugi saged ngintun
Saeed Faghedi – Tanha Omide Man
samubarang sing wis kebacut, lan ajo sumelang marang samubarang sing durung
Ha – Huripku Cahyaning AllahNa – Nur Hurip cahya wewayanganCa – Cipta rasa karsa kwasaRa – Rasa kwasa tetunggaling pangrehKa – Karsa kwasa kang tanpa karsa lan niatDa – Dumadi kang kinartiTa – Tetep jumeneng ing
Dhuwur wekasane endhek wiwitaneJa – Jumbuhing kawula lan GustiYa – Yen rumangsa tanpa karsaNya – Nyata tanpa mata ngerti
MEMAYU HAYUNINGRAT: *Anyambet wartane Ki Jaka LodhangSkeng pujangga wreda kang wis kundur ing alam kelanggenganSigra paring dhawuh mring sang pujangga tarunoKinen nyambung pawarto kang
*Sopo wae kang gesangipunDemen cidro tumrap jagad lan sesamiMesthi yekti bakal
kendhat kinendhatAmargo wus dadi kersaning bethoroSopo nandhur mesthi bakal ngundhuh patrape
kawruhArgo meniko gunung, sipating gunung inggih hinggil lan wingitDene Kawruh meniko kaparingan weruhSampun bontos
*Pungkasaning atur Ki Pujonggo TarunoNGAsto BEbener pinongko HIdayahKInen nDUpak LilipING jagadMEmayu hayuning buwonoSumurup JatinIng DewoSun Suwun Marang Gusti Kang Akaryo JagadKatondho sengkalan KORI LANGIT BINUKO ING NETROPraptanyo owah gingsiring jaman anyarTanah jowo nuswantoro
pujonggo, kabeh beboyo lan sambekoloSamyo ngemasi dhewe-dheweBumi Langit sak eko proyoSabiyantu marang kridhane
judul Ora Oraha & Wis Mbandreng.
contentSuhartono Subagio bapake joko duwe anak limo sing apik dewe dijenengke adi joko sing berbudidewe dijenengke joko budi sing slamet dewe dijenengke joko widodo sing bunder dewe dijenengke joko purnomo sing
pantes wong podo ayune ... ha ha ha (batine bu kawitel sing diaku sedulure kawitel dudu joko tapi bojone) joko wis ben wae wong diaku apik 9 Juni
sopo sing ora mangkel sarung thok sing diemut emut sopo sing ora sebel isine sarung sing
Purdjiantono Bapake Joko wis nggawe anak meneh, sak iki anake wis enem .. Jenenge sopo
Suharjanto Muljono Tembang mijil JokoTingkir Sigro milir Sang gethek si nonggo bajul Sekawandasa kang njageni Ing ngarsa miwah ing pungkur Tanapiing kanan kering Sang gethek lampahnyo alon 2 Juli
Sugeng Tomo: wis pokoke podo slamet, sugeng, wilujeng raharjo kabeh wae Djoko: guyon nesu,
Amir Sardhono JOKO JUDEG KARO ANAKKE SING LIMO. Joko : “Sing jenenge joko Kendil kuwi sopo?”. Tono : “Mosok karo anakke dewe wis lali, ….. Joko Kendil kuwi anakmu sing ragil”. Joko : “Ooo kuwi sing ragil, kerdil, dekil lan ireng?”. Tono : “Jarene senengane Gudeg … nek ora dikei nangis gero-gero???”. Joko : “Mikirin anakku sing limo biso blugreg, kuwi nek ora dicekoki GUDEG, dadi JUDEG!!!”. Tono : “Oooo kuwi koyo bapake
mugi Panjenengan paring dumateng kawula lan keluarga kula kamulyan ndonya akherat, bejo donya akherat lan slamet
ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, Menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo. 17
tenan kuii kang..nek tenan koyo ngunu ora nganggo suap” nganti 250 jt..gex ndang gawe omah kang njaluk karo komandanne hhe kidding
January 17, 2015 at 12:30 am	Semoga pekerjaanmu tulus mebgabdi
Just another WordPress.com site	Nyambut damel karo
Basa Indonesia punika Gupi, ulam sewu, ulam céré, utawi suwadakar (Poelicia reticulata) inggih punika salah satunggaling spesies iwak hias ingkang paling kawéntar wonten ing donya. Amargi saking gampangé adaptasi lan makembang biak. Wonten ing papan-papan ing Indonesia ulam punika dados ulam ingkang liar ngebaki parit-parit.
Ulam Guppy punika asalipun saking ulam rawa kanthi nama Poelicia reticulata guppy. Ulam punika makembang biak kanthi cara manak lan boten kedah wonten ing toya ingkang resik kanthi ukuran ph tartamtu kanggé gesangipun. Menawi sampun cekap oksigen lan panganan ulam Guppy saged urip.
Ulam hias Guppy ugi kawéntar kanthi nama millionfish gadhah warni ekor utawi buntut ingkang macem-macem. Menawi dipunparingaken wonten satunggal papan, ulam punika kados werni kluwung. Wonten ing laladan-laladan tertamtu ugi gadhah nama piyambak-piyambak kanggé nyebut ulam punika kadosta gepi (Betawi), bungkreung (Sunda), lan cethul utawi cithul (Jawa) [1].
Ulam Guppy kala rumiyin asring dipunanggep minangka ulam parit awit asalipun saking rawa. Daya tahan tubuhing ulam Guppy inggil saengga sami kaliyan iwak lélé ingkang kala rumiyin dipunanggep penunggu septik tank.
Jinising ulam Guppy[besut | besut sumber]
Induk ingkang jantan gadhah warni ingkang cerah, awak ramping, sirip punggung ingkang langkung dawa, lan gadhah gondopodium (tonjolan dawa wonten ing sakwingkingipun sirip weteng ingkang kalebet modifikasi sirip anal arupi sirip dawa). Kanggé induk betina gadhah awak ingkang lemu, warninipun kirang cerah, sitip punggung alit, lan sitip weteng arupi sirip ingkang alus.
Kejawi saking warna, wujud dasar saking buntut ulam Guppy punika manéka warni, inggih punika :
poecilidae kanthi ukuran alit. Ulam jantan lan betina déwasa gampil anggènipun mbedakaken saking ukuran, wujuding awak, lan saking warnnipun (dimorfisme seksual). Dawaning awak ulam betina kirang ing antawisipun 4-6 cm, bilih ingkang jantan langkung alit kirang langkung 2,5 - 3,5 cm. Ulam guppy jantan kagungan warni ingkang cerah lan manéka warni, mliginipun ulam kanthi jinis hibrida. Ulam guppy ingkang liar warninipun langkung biasa ananging ingkang jantan tetep manéka warni kanthi 2 titik ireng kados mata wonten ing sisih awak ingkang setunggal wonteng ngandhaping sirip punggung bilih setunggal malih ing nginggiling sirip dubur. Ulam guppy betina ingkang liar kagungan awak tambun kanthi warni kuning radi coklat lan susunaning sisik maujud pola kados jala (reticulata = kanthi pola jaring utawi jala) lan wetengipun gendut kanthi warna putih [1].
Ulam guppy punika dipunpanggihaken déning Robert John Lechmere Guppy ing Trinidad nalika taun 1866 [1]. Albert C.L.G Gunther ing taun kasebut ugi maringi nama ulam kasebut kanthi sebutan Girardinus guppii kanggé paring pakurmatan dhateng sang panemu. Ananging kasunyatanipun ulam kasebut sampun dipundeskripsi langkung rumiyin kanthi nama sah Poecilia reticula déning Wilhelm Peters nalika taun 1859, saéngga nama Girardinus guppii namung pikantuk status minangka sinonim (junior syninym). Ananging nama ingkang kanggé umum lan sampun kawéntar inggih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Guppy&oldid=1083218"	Kategori: Iwak hiasIwakKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 4 Sèptèmber 2016.
Cerita Rakyat Bahasa Jawa Cindelaras Lan Pithik Jago
tansah tak eling-eling,Sawijining dina kang nggawa katentremaning ati,Aku lan sliramu nyawiji, dadi siji, nyanyekake tetembangan
Sakmeniko kulo nyambut damel wonten PT.HASKON CITRA PERDANA Konsultant.Ingkang alamatipun wonten pulau Batam negari Indonesia Tercinta meniko.Lha kulo piyambak asline inggih saking Semarang,tepatipun daerang Cinde Barat.Nggih...saestu leres nggen mriku.Cinde Barat niku nginggile pasar kambing (Java Mall)Niko lho,ingkang wonten wit ringine ageng sanget...Lha griyane kulo (eh griyane bopo/biyung kulo) caket ngriku.Nanging
YOHANES 6:1919Sasampun parasisiane malayar sawatara limang kilo dohipun, dane ngantenang Ida Hyang
jinggo teko karo pengawale seng ngang go pakain ijo me thok anae raja neng seng dadi minak jinggo ora nyeremi malah guyok no. pas iku damar wulan teko teros minak jinggo reti nak iku damar wulan teros perang karo minak jinggo pertarunganen sengit nanging pertarungane dimenang no minak jinggo perkorone minak jinggo due senjata sekti seng iso dingenggo ngalahno damar wulan teros damar wulan kalah teros minak jinggo lunga sakwise iku damar wulan reti nak minak jinggo seneng karo
damar wulan. Damar wulan lang song nantang minak jinggo perang minak jinggo teko teros perang karodamar wulan perkoro senjatane minak jinggo
ojo protes.k***** tenan kowe kabeh.emang joe sandy kae pinter,dadi ojo iri.
Lha,iyo tho.wong gak seneng yo menenng wae….ndhadhak kkakehan BACOT ASU.wong dheweke yo ora iso,
luwih suku bangsa sing ana neng bumi Indonesia. Saka suku suku iki banjur kebentuk mubarang budaya sing beda antara siji padha liya. Budaya Indonesia nyat sugih banget ning, pira akeh budaya sing bisa awake dhewe karanke saka samangkana akehe budaya sing dipek Indonesia ? Bokmenawa jawaban awake dhewe mung bisa dietung karo driji. Ironis nyat. Ning iki keyekten sing ana. Awake dhewe, panerus generasi bangsa, saarep cuek adhep budaya awake dhewe dhewe. Awake dhewe kudune nglestarekne dheweke. Ning geneya awake dhewe nyalah ora praduli lan mengabaikannya ?
Neng era globalisasi iki budaya budaya kulon gampang banget mlebu menyang Indonesia. Kebudayaan iki tuwuh lan berkembang karo pesat neng Imdonesia. Awake dhewe, selaku generasi enom, luwih ndhemeni arep budaya iki ketimbang budaya asli awake dhewe. Awake dhewe rumangsa luwih PD lan rumangsa luwih gaul nek niru budaya kulon.
Kasus liya yaiku masalah babagan pangakon budaya awake dhewe saka Malaysia. Tentu awake dhewe geram arep negara tangga sing karo saenake mengklaim budaya budaya awake dhewe kaya reog ponorogo, joged pendet, bathik, tembang sayange lan liya-liyana ing contoh artikel bahasa jawa tentang kebudayaan. Iki ngrupakne tamparan atos kanggo awake dhewe kabeh, rakyat Indonesia khususnya para generasi enom. Awake dhewe ora bisa mawa merta nyalahake Malaysia sing wis mengklaim budaya awake dhewe. Awake dhewe dadi rakyat Indonesia uga kudu eling arep kaluputan awake dhewe. Awake dhewe kudu introspeksi awak awake dhewe.
Pira akeh saka awake dhewe sing sadurunge praduli nang budaya asli Indonesia sadurung kedaden mangkene iki ? Kanggo kuwi ayoa awake dhewe padha padha merenungkan jero ati awake dhewe.
Nek nyat wayang lulang salah siji budaya sing awake dhewe duweni geneya kudu isin kanggo nontone? Nek nyat bathik kuwi uga kanggonan saka budaya awake dhewe, geneya rumangsa isin mulanane? Wis sakudune, awake dhewe bangga arep budaya awake dhewe dhewe. Amarga bangsa liya pun iri adhep apa sing awake dhewe duweni.
Pradulia adhep budaya awake dhewe, budaya Indonesia. Awake dhewe kudu bangga dadi wong Indonesia ! Bangga arep budaya Indonesia sing beragam ! Iki budayaku! Indonesiaku! Saiki nasib bangsa Indonesia ana neng tangan awake dhewe, para pemuda dadi wenehana sing paling becik kanggo Bangsa awake dhewe,
Jarene ngene “Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak
Jare ewangku “Peno kepingin didhulit sambel tha
“Pinter bu guru..” jare anake wong dhodhol mracang.
suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha
Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni am-
bek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.
“Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh” jare doktere.
“Wis enakan tah ?” takok doktere.
“Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki
“Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep ikiyo” jare doktere.
“Obat opo maneh iku pak dokter ?” takok yuk Jah.
onok suorone blas… “Whuik jerune…,” jare Sakri
“Watune kurang gedhe be’e, cobak kelopo” jare Nasip. Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.
Sepiii gak onok suorone…. “Whuik jerune…,” jare Sakri
“Sik golek sing luwih gedhe maneh,” jare Nasip.
sepur. Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu lobang.
Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone… “Cik jerune lobang iki..” jare Sakri Moro-moro seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk
arek loro. Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loro iku.
“He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!”, takok Wak Dri.
“Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku” jare Nasip.
“Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku, wedhusku mau tak cancang ndhik betone rel sepur ”
Uwar ambek Joko koncoan apik, karo-karone kerjo ndhik Lanud Juanda
“Adem-adem ngene enake ngombe yo” jare Uwar.
“Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe
“Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak
tah ?” Uwar mulai gunggungan.
Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur. Wis tuwuk
pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae
“Lho opoko masalae ..?” Uwar bingung.
“Soale aku saiki ndhik Banjarmasin..”
Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketokane rocker.
moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi peten-
gan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh.
Sing ibu-ibu iku mau mbatin, “Wah hebat arek wedhok sebelahku iki,
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan, “Gak salah tah, sing ngesun
sakit. Jare doktere asmane wis kronis,
Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mri-
pate thok sing ketap-ketip. Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno
nulis. Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas
nerusno ndungone. Gak sui mari ngono
mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.
batik sing digawe pas mbah Jo mangkat. Lha ndhik sake lak onok titipan
“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin
“Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama,
aku kepingin ndhuwe dhuwik sak karung,” jare Kayat
percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.
“Saiki …. aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sem-
“Meremo dhiluk..” jare jine.
Ting… Pas melek moro-moro Kayat wis nang njero omah
“Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing teme-
nan cik gak getun” jare
rame ambek keroso awake dicekel-cekel. Tapi kok mambu iwak pindang,
Bareng melek, Kayat kuaget lha kok wis nang tengah pasar, tibake Kayat
Gak keroso enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi.
“Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu
“Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan”
“Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sam-
peyan pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken”jare Kusen ambek ngetokno
Bojone Cak No sueneng gak karuan, “Sing iki pisan cak… gae bonus”,
“Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol..”
“Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rongatus
“Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan
Munawar gak moleh tapi langsung nang bengkel mbenakno sekok sepeda
Lek Sapari mek salin thok terus budhal mancing.
lagi turu ambek bosse. Mari ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh
sing gak gelem “Gak wis, gathik!!!. Kapok aku”.
“Lho opoko kon iku.?” takok konco-koncone.
“Soale wingi aku meh konangan..”
Pak Imron ndhuwe anak wedok jenenge Romlah. Anake iki waduh uwayune pol.
Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge
iki areke mbethik. Masio Nakal tapi Soleh iku areke sregep, dikongkon sembarang mesti gelem.
“Pak.. pak, iki lho sandale sampeyan,”
“Pak .. pak, sampeyan ngono ae kok ngamuk, iki lak cuma kulit mongso
Akhire Bapake Romlah gak sidho ngamuk didem-demi Soleh. Gak suwe
Soleh, “Leh . Soleh, iku lak
“Pancene sampeyan iku gendeng Pak !! ” jare Soleh ambek nangis.
Bapak ngedhuk sumur cik tambah jeru, lha terus lempunge digawe nguruk pekarangan.
Ambek mboke Romlah ditakoki, “Opoko awakmu iku, pencilakan koyok
Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Rom-
“Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku
krungu akeh arek cilik-cilik bengok-bengok ambek kotekan ngene..telulas
teng teng teng… telulas crek crek crek… telulas teng teng teng . . .
blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang
“Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone
arek iki Ji, mari kon kelamuti tah Ji ?”.
areke”. Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh.
“Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
“Awakmu wong anyar yo ?” jare konco anyar iku.
“Iyo . . .” jare Togog.
“Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditang-
gung, klambi dijatah, turu gak mbayar. Opo maneh ndhik penjara iki
“Lho cik enake. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog.
“Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling
Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone bi-
asane arek anyar sing dikongkon dhadhi bandare “,
digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara.
dikongkon ngentekno bir limang botol”, jare koncone Togog.
botol ae sik kuat aku” jare Togog.
“Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang
awakmu nyabu ndhik hotel, pasti digerebeg terus dilebokno pen-
jara. Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh.
“Wah sip lek ngono. Lha malem Jum’at acarane opo ?
iki cak “, jare koncone Togog.
“Lho opoko masalae ? ” takon Togog.
“Soale malem Jum’at, malem Sabtu ambek malem minggu iku acarane
madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke “.
awake dhewe. Amarga pancen bahaya narkoba kanggo kawarasan lan masa ngarep pancen oraa sethithik. Bakal akeh
karo pangerten definisi narkoba iki yaiku kabeh barang zat sing yen dimlebokake menjero awak ngaruh fisik lan psikologi (kajaba panganan, banyu, utawa oksigen).
Sawentara miturut undang-undang no 27/1997 sing dipangarah karo narkotika yaiku zat utawa jamu-jamon sing asale saka tanduran utawa dudu tanduran becik sintesis arepa sistematis, sing bisa mudhunke utawa owah-owahan kelingan,
iki ing perkembangane tambah akeh. Wong kang nggunakake narkoba kuwi umume nduwe umur antara 11 nganti 24 taun. Artine umur kesebut dheweke umur produktif utawa umur pelajar.
Awale pelajar sing nggunakake narkoba biyasane diawiti karo kenalane lan udud. Amarga kebiyasan udud iki kayane wis dadi hal sing lumrah neng kalangan pelajar wektu iki.
Waos Ugo: Dongeng Bahasa Jawa Timun Emas
Saka kebiyasan iki, pergaulan terus ningkat, apa maneh pas pelajar kesebut awor lingkungan wong-wong sing wis dadi pencandu narkoba. Awale nyoba, nuli banjur ngalami ketergantungan.
Dampak negatif penyalahgunaan narkoba adhep anak utawa remaja pelajar antara liya yaiku :
Owah-owahan jero sikap lan kepribadian. Kerep membolos, mudhune kedisiplinan lan aji-aji piwulang. Dadi gampang tersinggung lan cepet nesu. Kerep angob. Ora mradulekne kawarasan awak. Dhemen maling kanggo tuku narkoba.
Pamulangan moral lan kagaman kudu luwih ditekankan marang para pemuda pelajar lan genereasi panerus bangsa Indonesia. Amarga salah siji
dadine panggawe ala mangkene ikia akhire dekne kabeh lakoni.
Mangkene artikel bahaya narkoba dalam bahasa jawa ditulisake supaya bisa dadi pamriksa tumrap kita sedaya.
Sing iki ngomongi indah..Suk kebo q tak jenengi indah wae lah.. Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: Indahnya Kebersamaan Tue Mar 06, 2012 2:18 pm wiwid wrote:masipoeng wrote:indah nek kebone nggo ngluku ning sawah,.. Singi iki ngomongi kebo..adrianGP wrote:indah koyone mau sekolah je!! Sing iki ngomongi indah..Suk kebo q tak jenengi indah wae lah.. opo nduwe kebo kwe ,, wiwidHanSipLo
kleru wong ketokke nganggo klabi lurik koq,.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI widjiumeCamatLokasi : BEKASIReputation : 9Join date : 21.12.11Subyek: Re: Indahnya Kebersamaan Thu Mar 08, 2012 5:49 pm hus aku nganggo ireng... _________________
Puntadewa yaiku putra pambarep saka Prabu Pandudewanata lan Dewi Kuntinalibrata. Sayekti Puntadewa ngrupakne putra kapindho saka Dewi Kuntinalibrata. Akibat Ajian Adityaredhaya wulangan Resi Druwasa, Kunti sempat meteng, sawektu sadurung kedadeane sayembara pileh. Nuli putranya sing neng metokake saka telingga sing dijenengi Karna dibuwang lan banjur diasuh saka sawong sais kereta nduwe jeneng Adirata.
Waos Ugo: Cerita Wayang Mahabarata Bahasa Jawa Leluhure Pandawa lan Kurawa
Sacara resmi nyat Puntadewa yaiku putra Prabu Pandu lan Dewi Kunti ning sayekti dheweke yaiku putra Dewi Kunti lan Batara derma, dewa
saka Resi Kimindama sing dipateni Pandu wektu cumbana jero wujud kijang. Ning akibat saka ajian Adityaredhaya, Dewi Kunti lan Prabu Pandu isih bisa nduweni turun kanggo ngasilke panerus takhta kerajan. Puntadewa seduluran papat wong, loro sedulur saembok lan 2 sedulur ngliya embok. Dekne kabeh yaiku Bima utawa Werkudara, Arjuna utawa Janaka, Nakula utawa Pinten, lan Sadewa utawa Tangsen.
Puntadewa nduweni dasanama (jeneng-jeneng liya) yaiku Raden Dwijakangka dadi jeneng remengan wektu dadi buwangan sajrone 13 tahung neng kerajan Wirata, Raden Darmaputra amarga ngrupakne putra saka Batara derma, Darmakusuma, Darmawangsa, Darmaraja, Gunatalikrama, Sang Ajatasatru, Kantakapura, Yudistira, lan Sami Aji, julukan saka Prabu Kresna.
lan dilarani atine. Saka para dalang dheweke tinunggalake jero tokoh getihan putih jero pawayangan bareng Begawan Bagaspati, Antasena lan Resi Subali dadi perlambang kesucian ati lan bisa mateni nafsu-nafsu alane.
nduwe mungsuh karo nak-sadulur dekne kabeh, Kurawa, sing didalangi saka pak-lik saka para Kurawa sing uga ngrupakne patih saka kerajan Astinapura, Patih Harya Sengkuni. Sanajan Pandawa nduweni hak dhuwur
Adipati Destarastra karo disaksikan saka tetua-tetua kerajan kaya, Dang Hyang Dorna, Patih Sengkuni, Resi Bisma, Begawan Abiyasa, lan Yamawidura karo ujaran ketulis ben kerajan Astina diserahkan marang Pandawa sakwise dewasa, lan Destarastra mbisakne separuh saka wilayah Astina. Ning dhuwur hasutan Patih Sengkuni mula banjur Kurawalah sing nglinggihi takhta kerajan.
nganti nang perang gedhe Baratayuda Jayabinangun. Sanajan Puntadewa yaiku manusia mbudi luhur ning dheweke nduweni kebiyasan ala yaiku dhemen main.
Cerita wayang tokoh puntadewa dalam bahasa jawa Mbesuk kebiyasan ala saka Puntadewa iki marakake para Pandawa ana jero kerekasan gedhe. Hal kesebut dikisahkan dadi iki: wektu kedadean konflik antara Pandawa lan Kurawa babagan perebutan kekuwasan kerajan Astinapura, Kurawa sing didalangi saka Sengkuni menantang Pandawa kanggo dolan main dadu. Nang dolanan kesebut, para Pandawa ngugane mung bertaruh dhuwit, ning suwe kesuwen, Puntadewa mempertaruhkan kerajan, bojo, lan nang akhire pandawa dhewe wis dadi hak duwe kurawa (sadurunge Puntadewa bareng adhi-adhine kedadeyan ngawakake kerajan sing asale saka alas Mertani, siji alas angker sing dipanggoni saka raja lelembut sing nduwe jeneng
mudhun tangan lan menehi solusi karo mbebungahi Pandawa siji alas angker nduwe jeneng Wanamarta kanggo mengindari perang sedulur
sing megah, lan Prabu Yudistira mawa putrinya, Dewi Ratri utawa para dalang uga kerep ngaranine Dewi Kuntulwilanten nyiji neng jero awak Puntadewa sing getihan putih. Ket wektu kuwi ugaa Puntadewa nduwe jeneng Yudistira.
Sadurunge, sakwise Pandawa kedadeyan lolos saka kadadean Bale Sigala-gala, diendi dekne kabeh dijebak dimubarang purocana (sak-werna istana saka kayu) karo alasan Kurawa arep ngabangna separo saka Astina, ning jebulna
Bima sing ngelingi hal kuwi karo cepet nggawa sedulur-sedulur lan emboke mlayu menuju terowngan sing diiringi saka garangan putih nganti nang Kayangan Saptapertala, panggon Sang Hyang Antaboga, saka kana Pandawa nuli mbanjurke dalan menyang Pancala, diendi lagi dianakne sayembara gugat jago
Dewi Drupadi. Barang sapa kedadeyan ngalahake Gandamana, arep berhak dhuwur Dewi Drupadi, lan sing kedadeyan jero sayembara kesebut yaiku Bima. Bima nuli ngabangna Dewi Drupadi kanggo diperisri kakange. Sumber sing liya ngaranekne menawa sakwise ngalahake Gandamana Pandawa isih kudu mateni naga sing tinggal neng ngisor wit mengen. Banjur Arjunalah sing karo panahe kedadeyan mateni naga kesebut. Saka Dewi Drupadi Puntadewa memilki sawong putra sing diwenehi jeneng Pancawala.
Jero masa buwangan kesebut ana siji kisah sing nggambarke kebijaksanaan saka Raden Puntadewa. Nang mubarang dina Puntadewa ngongkonke Sadewa kanggo njupuk
Nuli Arjuna lan akhire Bima. Kabehe ora ana sing bali. Akhire nyusua Puntadewa. Sangantine neng telaga dheweke ndeleng ana buta gedhe karo adhi-adhine sing mati neng tepi telaga. Sang buta banjur celathu nang Puntadewa menawa barang sapa arep ngombe banyu saka telaga kesebut kudu saguh njawab teka-tekinya. Takonane yaiku apa sing wektu cilik nduwe sikil papat dewasa nduwe sikil loro lan sakwise tuwa nduwe sikil telu? Punta dewa njawab, kuwi yaiku manusia, wektu cilik
mlaku karo kapindho sikile lan sakwise tuwa manusia sing anyak bungkuk mbutuhake teken kanggo penyangga awake. Sang buta nuli narekne nang Puntadewa, nek dheweke bisa nguripake siji saka kapapat sedulure sing manakah sing arep neng jaluk kanggo diuripake?
Puntadewa njawab, Nakula lah sing dheweke jaluk kanggo diuripake amarga nek kapapate mati mula sing turah yaiku sawong putra saka Dewi Kunti, mula dadi putra pambarep saka Dewi Kunti dheweke njaluk Nakula, putra pambarep saka Dewi Madrim. Karo mangkana keturuanan Pandu saka Dewi Madrim lan Dewi Kunti tetap ana. Sang buta puas banget karo jawaban kesebut nuli nguripake
lan nuli ngowah dadi Batara derma. Puntadewa bisa wae njaluk Arjuna utawa Bima kanggo diuripake dadi sedulur kandung ning sacara bijaksana dheweke mileh Nakula. Mubarang wulangan sing becik diterapkan jero kuripan yaiku keadilan lan ora pileh asih.
Akibat kalah dolanan dadu, Pandawa kudu nrima hukuman dadi buwangan sajrone 13 taun. Lan
terucaplah supata Dewi Drupadi sing ora arep ngramas rambute sadurung diwisuh saka getih Dursasana,
ngremeng dadi rakyat biyasa neng mubarang kerajan nduwe jeneng Wirata. Dikana Puntadewa nuli dadi ahli politik lan tandhang gawe dadi panyelathon ora resmi raja sing nduwe jeneng Lurah Dwijakangka. Cerita wayang tokoh puntadewa dalam bahasa jawa Puntadewa nduweni jimat paninggalan saka Prabu Pandu ngrupa payung Kyai Tunggulnaga lan tumbak Kyai Karawelang, keris Kyai Kopek, saka Prabu Yudistira ngrupa Sumping prabangayun, lan Sangsangan robyong sing ngrupa kalung. Nek puntadewa nesu lan tangane ndhemok kalung iki pangan saknalika kuwi ugaa, dheweke bisa ngowah dadi buta nduwe jeneng Brahala utawa Dewa Mambang sagedhe gunung anakan lan sing bisa meredakannya munga titisan Batara Wisnu sing uga bisa ngowahi awak dadi Dewa Amral. Kajaba kuwi Puntadewa uga nduweni pusaka nduwe jeneng Serat Jamus Kali.
Waos Ugo: Kisah Wayang Bahasa Jawa Rukmawati Muksa
Banjur dhuwur bantuan saka Werkudara, adhine, akhire Puntadewa dadi raja gedhe sakwise ngenekake sacawis raja Suya sing ditekani saka 100 raja saka mancanegara. Karo mangkana Puntadewa dadi sawong raja gedhe sing arep dadi anutan kanggo raja-raja neng donya.
Nang Perang gedhe Baratayuda Jayabinangun, Puntadewa dadi senapati perang pihak pandawa ngadhepi raja saka kerajan Mandraka, Prabu Salya. Puntadewa pun akhire behasil mateni Salya sanajan sebenaranya dheweke maju kemedan perang karo abot ati. Wektu perang Baratayuda kedadean pun, Puntadewa tau nglakoke tindakan tercela sing ngakibatake senapati perang Kurawa sing uga gurune, Dang Hyang Dorna mati. Dikisahkan dadi iki, wektu para pandawa kedadeyan mateni gajah Estitama, seekor gajah duwe Astina.
Drona sing remeng-remeng krungu “….tama mati!” Dadi bigung, bokmenawa wae Aswatama, putranya wis mati, lan mlayu menuju pesanggrahan Pandawa, Drona ngerti bener sapa sing kudu ditakoni, Puntadewa, sawong raja sing sajrone uripe ora tau nggoroh. Wektu kuwi Puntadewa dhuwur anjuran Kresna ngaranekne menawa Hesti (karo nada lemah) lan tama (diatoske) nyat wis mati, Drona sing krungu hal kuwi dadi tambah panik amarga manut pangrungone sing wis kabur, putra tunggale wis tewas.
Drona pun banjur tewas saka Drestajumena sing mamanggal gulune wektu Drona jero keaadaan ling-lung. Jero hal iki bisa neng amek siji piwulang menawa jero urip iki siji kejujuran pun ora bisa dilakoke sacara separo-separo, nyat Puntadewa ora tau nggoroh, ning sikap separo-separo kesebut ugaa sing mangakibatkan kepaten guru gedhe Astina kesebut.
Sakwise buyar Baratayuda, Puntadewa dadi raja neng Astina sedhela karo gelar Kali. Nuli neng gentekne saka putu saka Arjuna sing nduwe jeneng Parikesit karo gelar Prabu Kresnadwipayana. Sakwise tuwa, Puntadewa nuli mangarepi adhi-adhine kanggo munggah menyang Puncak Himalaya kanggo mencapai nirwana. Dikana siji poro siji bojo lan adhi-adhine mati, nuli mung dheweke lan asune lah sing nganti neng lawang
sakwise perdebatan dawa asu kesebut ngowah dadi Batara derma lan melu menyang nirwana bareng Puntadewa. Cerita wayang tokoh
taun 2015 nuli dadi piwulang pangaji kanggo Dinas Kesehatan(Dinkes) kutha Jogja. Luwih-luwih, musim pangudan taun iki beda karo taun nuli. Udan lan panas ora nentu sing nggawe lemut aedes aegypti kanthi gampang
Penyakit lan Kenyehatan Lingkungan Dinkes kutha Jogja Yudiria Amelia nggamblangke, pihake terus nglakoke usaha kagem antisipasi. Tujuane kanggo ngurangi daerah endemis demam berdarah. ”Isih terkendhali. Ora kaya lima taun nuli,” turene, wingi 26 Januari.
Taun nuli, banjur dheweke, wilayah endemis dhuwur uga ngalami owah-owahan. Yen taun 2014 kasus paling dhuwur neng Wirobrajan, Wirogunan, Sorosutan, lan Mantrijeron. Nanging, nang taun 2015 papat kelurahan endemis dhuwur neng daerah Sorosutan, Klitren, Muja-Muju, lan Kricak. Diaturke, nganti awal wulan Januari taun iki, wis ana sapuluh kasus demam berdarah neng jogja.
Waos Ugo: Berita Bahasa Jawa Kapolda DIY Ngajak Merangi Teroris
”Daerah kanthi endemis dhuwur kudu luwih siap nglakoke antisipasi. Nanging pangrekasa sing tilar donya uga dadi pamriksa kita, apa ana keterlambatan penanangan utawa apa penyebabpe,” padhange.
Padha karo pengalaman taun-taun sadurunge, kasus demam berdarah akeh ditemokake wulan Januari nganti tekan wulan Maret. Iki barengan karo intensitas musim udan sing ningkat. Sawentara didasarake saka umur, pangrekasa paling dhuwur umur pitu (7) nganti rolas (12) taun.
Dhuwure kasus demam berdarah nganti angka kepaten sing tekan 1 persen, melu dadi
sumber daya kanggo ngantisipasi kedaden linuwih,” tambahe.
Kejaba kuwi, saben lelaran kanthi gejala sing mirip karo demam berdarah, kudu cepet diperiksakan menyang fasilitas kawarasan isoh puskesmas utawa rumah sakit. Gejala kesebut ngrupa suhu awak ningkat utawa panas nganti tekan telung (3) dina. ”Apamaneh, yen sempat kedadean pamudhunan suhu ning banjur bali panas maneh,” gamblange.
Direktur utama RS Jogja Tuty Setyowati njaluk masyarakat kanggo ngecek yen ana anggota keluarga sing ngami panas luwih saka telung (3) dina. Iki supaya kondisi pasien wektu dilebokake menyang
Sumangga ingkang ngersakaken silabus bahasa Jawa SMP kurikulum 2013 saged kaunduh.
Wondene RPP jangkep kangge kelas 7 lan 8 kurikulum 2013 saha kelas 9 KTSP mangke saged kacopy wonten ing pepanggihan MGMP.
Katur para kadang Dwija basa Jawi ing Pemalang,
Bilih asilipun rapat anggota lan pengurus ing smp n 3 Pemalang sampun gumolong Studi Budaya MGMP Basa Jawi ing tahun menika badhe dipunwontenaken benjang surya kaping 15 sasi oktober 2009 kanthi tujuwan:
Kangge cethanipun para kadang Dwija Basa Jawi saged mundhut pirsa wonten ketua subipun.
Pandawa 19, 32, 116 pandita 5 Pandu Wiguna 278 Panembahan Giri Laya 139 Panembahan Ratu I 139 Panembahan Ratu II 139 Panembahan Seda ing Krapyak 141 Panembahan Senopati 173, 141 Pangeran Antasari 151 Pangeran Arya Jepara 136 Pangeran Benawa 140 Pangeran Jayakarta 202 Pangeran Jepara 136 Pangeran Jimbun 132 Pangeran Mangkubumi 143 Pangeran Natakusuma 144 Pangeran Puger 142 Pangeran Sabrang Lor 133 Pangeran Samber Nyawa 143 Pangeran Samudera 150 Pangeran Sekar Seda
Sampun Dereng Pripun Sinten Bahasa jawa saya adalah Sinten Panjenengan
wayang Mahabharata khususnya berbahasa jawa. Selamat menyimak.
Rara Amis saiki wis mari saka lelarane lan dheweke nampa bmatur nuwun marang Resi Parasara. Neng liya pihak, Resi Parasara tergetar atine wektu mengusapkan kunyit menyang sekujur awak Rara Amis. Dheweke pun nerus padhang wis tiba demen marang prawan kuwi. Sawalike, Rara Amis uga rumangsa tiba ati marang panulunge kesebut. Sanajan Resi Parasara wis nduwe umur patang puluh taun luwih, ning raine tampan banget karo awet enom amarga tlaten bertapa saben wayah.
Nang wektu kuwi prau sing dekne kabeh tumpangi berlabuh neng siji pulau cilik sing manggon neng tengah kali Jamuna. Resi Parasara lan Rara Amis pun mendarat neng pulau kesebut. Dekne kabeh padha-padha ora kuwasa nguwawa nafsu birahi dadine nglakoke hubungan awak neng kana. Sadurunge, Resi
nganti pecah dadi loro. Resi Parasara lan Rara Amis kaget lan rumangsa nyalah amarga petir iki mesti teguran saka dewata dhuwur perzinahan sing wis dekne kabeh lakoke. Rara Amis pun nerus padhang menawa awake nduweni jeneng asli Dewi Durgandini, putri Prabu Wasupati neng kerajan Wirata. Resi Parasara menyesal amarga kemanuten hawa nafsu dadine lali pitakon babagan asal-usul Rara Amis. Sakudune dheweke pitakon luwih dhisik sapa wong tuwa prawan kuwi, dadine bisa ngajokake lamaran sacara resmi marang Prabu Wasupati neng kerajan Wirata, dudune berzinah mangkene. Sawalike, Dewi Durgandini uga rumangsa nyalah amarga ora nerus padhang ket awal marang Resi Parasara babagan jati awake.
Saiki, Dewi Durgandini wis ngandung anak saka Resi Parasara. Sangang wulan sakwise kadadean kuwi, dheweke bayen sawong bayi nduwe lulang ireng , ning nduweni embing-embing arupa putih resik. Resi Parasara eling marang Brahmana Wyasa sing dhisik nyiji menjero awake lan nduwe pangarah arep lair bali dadi anake. Mula, Resi Parasara pun menehi jeneng mirip Brahmana Wyasa kanggo putranya sing anyar lair kesebut, yaiku Raden Abyasa. Amarga dheweke nduwe lulang ireng lan dilairke neng tengah pulau, Dewi Durgandini uga menehake jeneng liya, yaiku Raden Kresna Dwipayana.
Salatiga – Babadan – Karang jati – Mranggen – Tuntang – Ambarawa – Purwodadi – Grobogan – Batang - Pedurungan - Sampangan - Tembalang - Gunung Pati Wed, 29
“Nadyan netra tansasmita, lathi tanwicara, hamung aksara tinata minangka duta. Bebeging manah nyuwun gunging pangapurandika lan sugeng
rena ing penggalih kawula nyuwun agunging samudra pangaksama lahir trusing batos, mugiya tansah winengku ing karahayon lan widada ing sambikala.”
“Rinengga suminaring surya dinten fitri cinandra resik ing wardaya, katur sugeng
“Kondur sami-sami kanthi linambaran tulus saha andhap asoring manah kula ugi ngaturaken sedaya kalepatan mugi sageda kalebur ing riyadi suci punika. Mugi Gusti Allah paring
kaping kalih kula ngaturaken sugeng riyadi sedaya lepat kula nyuwun pangapunten lan sageta kalebur
Jamaah idul fitri ingkang kaulo hormatiMonggo ing dinten meniko kito tingkatake maleh taqwo kito dateng alloh SWT kanti ningkatake ngelampai kewajiban2 ingkan dereng saget
Tumis » Resep Tumis Kangkung Saus Tiram Terasi Hot Plate
Resep Tumis Kangkung Saus Tiram Terasi Hot Plate
Resep tumis kangkung beraneka ragam jenisnya. Tumis kangkung
KEUTAMAAN MEMBACA AL QUR'AN DIBULAN SUCI RAMADHAN
bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong
gak ngerti opo2 kabeh sing ngrumat yo bigbos ning ngomah, aku nek muleh
aj buat nyaingin vixi atau byson dgn model seperti KTM 125
Manteb kie..tinggal ngenteni rego lan rupone…saiki fokus golek layang
menuju tempat upacara. kalajengaken adicara sadean dhawet. sing tak tresnani. Wondene pangandikanipun ibu dhumateng putranipun mekaten : Ibu : Anakku ngger Dyah «««««««««««« tampanana dhuwit. tampanana rejeki peparinging Gusti lumantar rama lan ibu. nanging angguwang sesukering anakku. tumuju dhumateng papan
katanem wonten sangajenging dalem.8. tumunten kaparingaken dhumateng ingkang putra calon penganten putri.
kawiwitan saking para pinisepuh. Sasampunipun rikma kapotong dening ingkang rama. tinengeran pamecahing
tumpeng. lajeng diparingi lawuh. Wekasing sedya. muga-muga kena kanggo pawitane uripmu. kaparingaken dhateng keng ibunipun putra calon penganten putri. oleholehane dodol dhawet. sebelum acara pahargyan. Ingkang ibu
pamore anakku jabang bayine Dyah «««««««««««. ngestokaken dhawuh. Sasampunipun pegas rikma. Mertui. lan iki jajan pasar maneka warna. manjing ing madyaning sasana upacara Kalajengaken adicara pangabekten atur bektinipun putra calon penganten putri
naminipun putra calon penganten putri). Mekaten pangandikanipun ibu dhumateng putranipun. rahayu uripe.
Kaya lan Sura Guna : sugih kabisan Kaya : saged ngendalekaken asil Sura : pun wani utawi kendel Sadaya gegayuhan saged kaleksanan. jahil methakil. sawanda lan saekapraya) Sarupa : kekalihipun rumaos menawi garwanipun punika bagus/ayu piyambak Sajiwa :
karsa. samubarang nora bakal bisa kelakon´ Gemi. Ngati-ati Gemi : ora gelem ngetokake waragat kang ora perlu Nastiti : weruh ing petung. rila legawa narima trusing batos garwa satunggal boten telas salaminipun. Temen tobating rila Tepa ing rasa : tepa menika ukuran. wedi ing kewuh. Tengen Rigen : bias nata amrih tata lan prayoga Mugen : manut sapakon. sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes Dana ing tepa : rasa pangraosbmakaten punika. kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman ³Sapa wani ing gampang. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami
Tepa ing rasa. adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa. panasthen. Mugen. kamiopen Temen
dahwen. sajiwa. ingkang esthinipun mamrih jembaring pasrawungan. miwah ngrembakaning karukunan. reh kawajibanipun tetep beda Dana : saged jagi asmanipun satunggal-satunggalipun Dhendha : adiling
dhumateng sasaring tumindak satunggal-satunggalipun Malima (Momong. Dhendha Sama : pengrengkuhipun sami-sami ahli waris sami Beda : nadyan darajat padha. Menawi tumrap raosipin boten sekeca ing prayogi. ing idhep hamung mamrih saya indhaking darajat brayat lan kulawarga. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae. kanthi temen tresna garwa. Murakabi) Momong : sage ding ngarsa sung tuladha. panasthen. Kajwi dhawuh ugi saged nuladhani Momot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengaan. rasa punika pangraos. adatipun nyaketaken sih tresnanipun kakung Guna. adatipun saged sumingkir saking watak srei drengki. sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes Dana
Kaya lan Sura Guna : sugih kabisan Kaya : saged ngendalekaken asil Sura : pun wani utawi kendel
. Mursid. kamiopen Temen tobating rila : tumrap kakung. cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami
Tepa ing rasa. kanthi boten mbenten-mbentenaken derajat lan pangkat Mursid : landep ing panggrahita.Baksana : dhedhaharan ingkang jumbuh kaliyan wulu. Momot. Dana ing tepa. ugi boten gampil bombing menawi kaalembana Momor : gampil ing pasrawungan. ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan Murakabi : boten among kangge kabetahaning brayat kemawon
Secatur (sarupa. Beda. adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun
pamonging gesang kekalih Saekapraya : kedah jumurung dhateng karsa. martobat sampun tuman rabi malih. wedalipun Sama. ing madya mangun karsa.
Beda. Murakabi) Momong : sage ding ngarsa sung tuladha. tan gampil serik lamun cinacat. boten wigah-wigih. Nastiti. ugi
saged jagi asmanipun satunggal-satunggalipun Dhendha : adiling ukum. kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman ³Sapa wani ing gampang. Kahartan. boten cengkah kaliyan tegesipun kautaman. Kajwi dhawuh ugi saged nuladhani Momot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengaan. nora rongeh Tengen : teteg utawi tawakal Kabrayan. ing idhep hamung mamrih saya indhaking darajat brayat lan kulawarga. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae. tut wuri handayani.
ora gelem ngetokake waragat kang ora perlu Nastiti : weruh ing petung. ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan Murakabi : boten among kangge kabetahaning brayat kemawon
hanggadhahi watak budi luhur Sasana. Dhendha Sama : pengrengkuhipun sami-sami ahli waris sami Beda : nadyan darajat padha. kanthi boten mbenten-mbentenaken
Wahyaning mangsa kala wus ndungkap paripurnaning adicara jumbuh kaliyan urut reroncening adicara purwa. Akhirul kalam. tumuju wiwaraning wisma pawiwahan. mugi wilujeng dumugi ing ndalem...
panjenenganipun Bapa/Ibu «««««««««. wangi wus hangarani. Gleyong laras pelog pathet nem )
bilih anggenipun hanampi menggah karawuhan panjenengan sami. menawi wonten keladuking patrap lan pangucap nyuwun pangaksami. Matur nuwun.
tambahing berkah pangestu. wasana sampun kalampahan kaleksanan dening kulawangsa. Jengkaring putra temanten sarimbit
saking tepas wangi.8. Sepindhah malih tahu kecap Purwasari. kisruhing paramasastra.
Puspawarna. kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala.Wb. Semanten ugi kula minangka pangendhaliwara. cawuh kliruning basa. mboten langkung kawula handherekaken sugeng kondur. sinartan sesanti jaya-jaya wijayanti. kasuwun panjenenganipun
tinuntuna ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya.
kirab kasatriyan pada upacara penganten adat jawa. nuninggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetepi upacara pasrah. ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan
sinegeban sindur dening ingkang rama. mengku pralampita dhumateng putra temanten mugi tansah manunggal cipta. pangudasmaraning driya ingkang dereng kawijil ing lesan. Berikut ini salah satu rerepan dengan tembang sekar sinom. 8.
kepareng hing mangke penganten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng pinangka sulih salira Bp. inggih sasana rinengga. 9.
Widhi. paminta kapranan kalbu. sinung prabawa maya.
. hamemayu sesame. sumunar lir Dewa-Dewi. Tindake sang sinatriya. uga muna lan muni. mrabawani kang mriksani. wiraga mengku prabawa.Rerepan Kangge
Ingkang hangukir jiwa lan raga. Sri penganten sakarone. jinangkung ing Hyang Agung.
binger jroning wardaya karana wus bangkit hangentasi karya mulya wangsul mring papanira sowangsowang nedya lerem salira kanthi suka pari suka sumangga nun nuwun. mahargya marang putra. bapak ««««««««««. ingkang sampun dhaup. dahat edi sanyatane. Rina wengi tansah hangesthi.
.ing akhir manggih Swarga di. saniskara ingkang kaesthi.
unggyan ingkang tinuju. guyub rukun ing bebrayan. sinten kang nembe mantu. wiji mulya kinarya ngrengga Nagara. amrih bisa lestari widada. subamanggala gya sung sasmita mring sri temanten nulya kalenggahaken wonten sasana adi. REREPEN UPACARA
Kuwat nampa panandhang. Panyungkeme kang putra sayuga. Uripira migunani mring sesame. Adohna tukar padu. Nggonira jejodhohan.
lan Ibu, monggo kito ndongo nenuwun dateng Alloh SWT mugo-mugo kito tansah pinaringan taufik lan hidayah dening Alloh SWT sahinggo saget nglampahi perkawis ingkang dipun perintah dening Alloh SWT kanti sak sae-sae nipun, lan saget nebihi larangan-laranganipun Alloh SWT.
Sahinggo kito saget wilujeng ing ndonyo lan akhiraot.Amiin…Yaa Robbal ‘Alamiin..
ilmu hipnotis.SAK DURUNGE ALLAH GAWE BUMI PEPITU,LAN LANGIT SAP PITU,ALLAH NURUNAKE LAFAL ALIF KANG TUMURUN ONO ING TENGAH-TENGAHE JAGAD.WUJUDTE ALIF IKU NURUL ALLAH.KANG
kriya lingga (verba dasar) yaiku tembung kriya sing durung katambahan wuwuhan,
durung dirangkep, lan durung dicambor nanging wis bisa dianggo ing ukara utawa
bisa madeg dhewe ing ukara. Tuladha : a. N goko: adus, tangi, turu, lungguh, weruh, lunga,
karma inggil/ karma andhap : tindak, bethak, wungu, siram, ngendika, sare,
dhahar, lenggah, jumeneng,priksa, lsp.
kriya andhahan (verba turunan) yaiku tembung kriya sing wis oleh wuwuhan,
anuswara (A- +(N) + dasar): mangan, mbalang, nulis, nuthuk, nggambar,
ngangsu, nyambel, nyapu, lsp.
1. Wedhusku mangan parine Lik Tumi.
ngangsokne, nyambeli, nyambelake, nyambelne, nyaponi,
2. Yu Ginem nyapokake latare mbah Darma, jalaran mbah Darma lunga menyang
latare Yu Sarmi, jalaran aku mau wis kandha ngiyani.
a : aklambi, akudhung, ajejuluk, 1. Sing
1. Raden Dursasana dinugang dening raden Werkudara.
2. Pentil-pentil kang padha gogrog jinupukan dening bocah angon.
vii. Seselan um: munggah, mumbul, miring, gumuyu, gumregah, gumandhul, gumantung, Seselan
um lumrahe kanggo mangun tembung kriya tanpa lesan (verba intransitif). Tuladha
2. Montor mabur iku mumbul ing awang-awang. 3. Para prajurit umiring
b. Krana dirangkep: kukur-kukur, gegujengan, kekudhung, usap-usap, mangan-mangan,
ngombe-ngombe, dolan-dolan, mlayu-mlayu, Tuladha ing ukara:
i. Sukir kukur-kukur sirahe sing ora gatel.
(dak)gawa, tak (dak)takoni, tak (dak)silih, tak (dak)tuku, tak (dak)salini,
3. Sawahe pak Lurah wis taktuku.
(kok)gawa, ko (kok)takoni, ko (kok)silih, ko (kok)tuku, ko (kok)salini, lsp.
lingga lan tembung kriya andhahan, ana uga tembung kriya kang dumadi saka
i. Tembung kriya denominal (Verba denominal) yaiku tembung kriya (verba) kang kedadean saka
tembung aran (nomina). Tuladha: manak,
mbayi, natah, nggraji, malu, ngebis, mbecak, ngepit, ndhuwurake, nggedhekake,
3. Mbah Guna lagi ndhuwurake pondhasi omahe.
ii. Tembung kriya deadjektival (Verba deadjektival)
kedadean saka tembung kahanan (ajektiva). Tuladha: ngelus, nggedhekake, ndhuwurake, nyilikake, marasake, 1. Lik Sirin lagi ngelus garapane sing isih kasar.
2. Marni nyilikake klambi menyang tukang jait.
iii. Tembung kriya deadverbial (Verba deadverbial) yaiku tembung kriya (verba) kang kedadean saka
: mbangetake, ngarepake, ngluwihi, lsp.
“tembung”) yaiku tembung sing mratelakake sawijining tingkah (perbuatan) ,
anane barang(keberadaan) , lan ap-apa kang nate dialami(pengalaman) , utawa nduweni
makna sing tansah ngalami owah gingsir. Jinise tembung iki lumrahe dadi wasesa
Adhedhasar lesane, kang lesan mau tembung aran ing ukara
tanduk (kalimat aktif), lesan mau bisa dadi jejering ukara ing ukara tanggap. Tembung kriya bisa diperang dadi rong
1. Tembung kriya mawa lesan (verba transitif)
yaiku tembung kriya sing mbutuhake lesan. Lumrahe jejere nindakake apa-apa kang
kasebut ing wasesa.Tembung kriya mawa lesan (verba transitif) bisa diperang
dadi: a. Tembung kriya ekatransitif (verba
ekatransitif, verba monotransitif) yaiku tembung kriya kang digandhengi
lesan kang cacahe mung siji. Tuladha ing ukara : 1. Pak Jayus nulis crita cekak.
Tembung kriya nulis, maca, lan mbangun iku kalebu tembung kriya ekatransitif
jalaran ing burine tembung mau mung digandhengi lesan. Lan uga lesane ing ukara
tanduk mau bisa didadekake jejer ing ukara tanggap (kalimat pasif). Tuladha
liyane: ndeleng, ngangkat, nggawe, nurun,
2. Dagangan ing dhuwur prahoto diangkat para buruh.
dwitransitif, verba bitransitif) yaiku tembung kriya kang ana ing sajroning
ukara tanduk digandhengi tembung aran cacah loro. Sing sisji arupa lesan (obyek), dene sing sijine arupa jangkepan (pelengkap). Ukara tanduk (kalimat aktif):
2. Adhiku sing wadon diwacakake buku dongeng bapak.
Tembung nulisake, macakake, nukokake kalebu tembung kriya dwitransitif
jalaran ukara kasebut nduweni lesan (obyek) lan jangkepan (pelengkap). Lesane
yaiku adhik, adhiku sing wadon, lan putune. Coba katandhingna karo ukara ing
Ing basa Indonesia predikat (wasesa) langsung digandhengi obyek
(lesan), nanging ing basa Jawa ora mangkono. Lesan ana ing saburinen jangkepan
2. Adhiku sing wadon diwacakake buku dongeng
3. Putune ditukokake gethuk dening mbah Surip.
kriya mandatransitif (verba semi transitif, verba ditransitif) yaiku tembung kriya
kasebut diwenehi lesan kena, ora diwenehi lesan uga kena. Tuladha
4. Bapak lagi maos koran ana ing kamar tamu.
Ukara angka (1) lan (3) ora nganggo
lesan (objek), dene ukara angka (2) lan (4) nganggo lesan (objek). Panganggone
kriya tanpa lesan (verba intransitive, verba tak transitif, kata kerja
tandur, tangi,tapa,teka,tindak tanduk,tukar padu,tumindak,
2. Saben esuk olah ragawan iku mlayu-mlayu.
3. Dhek wingi ratu ayu sajagad iku padha langen ing pesisir Kuta.
nduweni tembung aran ing saburine wasesa sing bisa dadi jejer ing ukara
tanggap. Coba gatekna ukara ing ngisor iki 4. Wit trembesi iku thukul ing plataran.
5. Cantrik Janaloka pamit arep nerusake lakune menyang kutharaja.
(5) ora nduweni tembung aran kang minangka lesan (objek), dene ukara kang angka
(6) ana tembungaran yaiku “montor”. Nanging tembung “montor” mau dudu lesan
(objek) ing ukara kasebut jalaran ora bisa dadi jejer ing ukara tanduk.
kriya tanpa lesan mawa tembung ancer-ancer (verba intransitive berpreposisi)
yaiku tembung kriya tanpa lesan sing digandhengi tembung ancer-ancer (kata
a. Para misaya mina silem nganti teka dhasaring segara.
d. Lik Sarmini lagi tandur jagung ing sawahe pak lurah.
Jenengan liyane Raden Janaka antara liya : Arjuna, Permadi, Pamade, Kombang Ali-ali lan isih akeh maneh. Dheweke iku Pandhawa sing nomer telu. Amarga Pandhawa iku ana lima lan Janaka iku nomer telu, mula dheweke uga disebut panengah Pandhawa.	Janaka iku pinter manah, sekti, lan uga pinter perang. Senajan awake cilik lan sawangane tumindake nglemer, nanging sejatine trengginas lan trampil, saben perang mesti
12.	Pak Bardi pegaweane nebang kayu ing alas, mula diarani ....
13.	Dadi bocah aja seneng colong ..., mundhak ora duwe kanca.
15.	Senajan wong liya, yen ana usahane melu ngrasakake. Ukara ing dhuwur yen diparibasake ...
c.	Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan.
19.	Pak Guru durung rawuh, aku wis ....
20.	Pak Guru	:	“Kenangapa kowe wingi ora mangkat sekolah, Na ?”
Pak Guru	:	“Saiki bapakmu ing endi ?”
Nana	:	“Wonten griyo sakit”.
a.	Bapak badhe gerah.	c.	Bapak sampun gerah.
b.	Bapak saweg gerah.	d.	Bapak ketingalipun gerah.
21.	Watak drengki srei, jail ... kudu disingkirake saka ati.
25.	Piweling utawa pesen kang ana ing crita, diarani ....
30.	Sing dadi kusire Arjuna ing perang Baratayuda jenenge ...
Tulisan jawa ing dhuwur iku wacane .... 32.	Nulis laporan panaliten iku nggunakake basa kang ....
33.	Manawa ora sarujuk tumrap perkara kang diandharake wong lia awake dhewe bisa ngajoakake tanggapan kang awujud ....
34.	Cerita Kancil lan Keong iku klebu jenise cerita ....
III.	Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi bener!
36.	Aranana sapa bae kang kalebu pandhawa !
37.	Tulisen nganggo aksara jawa ukara ing ngisor iki !
Mugi bulettin punika saged dados piranti rumaketing komunikasi para pinisepuh, putra, wayah trah Pugeran. Awit saking pamanggih kula, bullettin elektronik punika piranti ingkang gampil kangge komunikasi tumraping para anggota trah lan ugi priyantun ingkang taksih kagungan kawigatosan dumateng trah Pugeran. Kula ngaturaken pambagya wontening bulletin punika, utaminipun katur Rama Poeng, Rama Chunk, ugi Dhimas Rinang, ingkang sampun kersa maringi kalodhangan wekdal kangge angupayaaken ngluhuraken asma trah Pugeran. Mugi bulletin punika saged wonten manfaatipun lan langgeng. Mugi Allah SWT tansah paring rahmat dhumateng para trah sedayanipun.
Mangayubagyo kagem Bulletin Pugeran. Mugi-mugi saged kagem ajang silaturahmi kagem para saderek Trah ingkang sampun semebar seantero jagad raya.
Wayang Golek (Wooden Puppet) shows, Wayang Kulit (Leather Puppet show), and Wayang Wong (
CkLahWalah, walah.... yo bener, pamane iki sogeh putu. Keperiye meneh. Arek nggolek kebon sawit duite rak cokop. Lagi pun wes ditukoni wong Sg Manila...
makam eyang kulo ttrs meteseh, mung nek pun ngertos didawuhi meneg ojo ngaku2 nek boten diakui, ampun golek2 ning nyatane boten digoleki,
hai wong wong kabeh pean ugak usah percoyo karo umungan iku mergo kiamat iku sing ngerti amuk
Opo sing ngeramal wis ngungkuli sing kuoso yoiku ALLAH SWT,ALLAH ki kunfayakun mesti dadi kapan wae ALLAH gelem mbok detik saiki opo menit engko dadi.mbok ngelingi sing gawe urip.
Wong saiki karo sing urip2 do ora ngelingi soyo meneh karo leluhur.tondo2 kiamat ki yo wes ono buktine akeh koyo to ayat2 suci podo disudo,menungso akeh sing ra rukun wadon pengen dadi lanang lanang pengen dadi wadon,korupsi akeh,
Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang panacad. Sesrawungan ing bebrayan agung ora luput karo rasa seneng lan rasa gething. Yen wong mau seneng marang sawijining wong mula anggone ngalembana ngibarate nganti
amek kurang golek. Manungsa, iku mesthi nduweni kaluwihan nanging uga nduweni kekurangan. Wong sing dicacad entek amek kurang golek mau, ora mung nduweni kekurangan wae, nanging uga mesthi nduweni kaluwihan., sing kadhang kala ora diduweni dening wong sing dialem. Wong sing dialem
Kyai Moch Da’i:: saiki bukaen sirate ono ing kalbu kalbu ono ing ati, supoyo ngerti
sing jogo akeh podho turu lan lali, akhire gawe
wong sing eling,isih bejo wong sing waspodo,Sabejo2ne wong sing waspodo,isih bejo wong sing
seneng karo wong sing resik dan Sampurnane laku ono ing ikhlas, roso lan rumongso
supaya ngerti bener salahe ilmu (furqon-tafakkur),siapno Lakumu (sair was suluk) supaya ngerti hakekate ilmu (Zikr
Bumine wus grak-grek(gempa) wong ndhuwur podho bingung, pejabate podho sambat.bumine njaluk dongane wong sing ikhlas, jejeg lakune supoyo sagedo mbiyantu
Pesan Gajah Mada::saiki wus kudune gereng e koyo macan, guyune koyo macan, nanging kasih sayange yo kudu koyo macan.Simbol Macan
bacc.ing.elmag. ing. geol bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.struč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.mag.ing.mechmag.ing.mechmag. ing. mech.mag. ing. mech.Mag.ing.mechmag.ing.
sia ke InggriseksploitasiIndonesia ke InggriseksploitasiTerjemahan eksploitasi di
Blabag kapur ya iku blabag kang digawé saka kayu lan bisa ditulisi sarana kapur tulis.[1] Blabag ing jaman biyèn digawé saka lembaran tipis watu tulis kang wernané ireng utawa klawu.[1]
Blabag tulis saiki digawé saka lembaran blabag kang dicèt.[1] Blabag tulis biyasané wernané ireng utawa ijo.[1] Blabag tulis jaman saiki uga ana kang digawé saka blabag putih lan carané nulis nggunakaké spidhol.[1]
Blabag biyasané digunakaké ing sekolah-sekolah lan institusi pandhidhikan utawa palatihan.[1] Tulisan utawa gambar kang digawé nganggo kapur tulis gampang dibusak.[1] Biyasané dibusak nganggo lap kang teles utawa busak blabag tulis.[1] Busak blabag tulis biyasané digawé saka salembar karpèt kang ditémpélaké ing kayu.[1] Déné tulisan kang digawé saka kapur tulis kang teles biyasané luwih angél dibusak.[1] Prodhusèn blabag biyasané nganjuraké supaya blabag tulis anyar kang lagi dituku kudu dikebaki karo corèkan-corèkan kapur tulis dhisik[1] Sawisé corèkan-corèkan dibusak, blabag tulis banjur siap digunakaké.[1] Kapur tulis kang digunakaké nalika nulis ing blabag biyasané nduwéni werna putih.[1] Saliyané werna putih ana uga werna-werna liyané kayata abang, kuning, ijo, ungu, oranye, biru.[1] Kapur tulis kang digawé saka blabag nduwéni éfék samping ya iku kapur tulis kang dianggo digawé saka gipsum saéngga ngasilaké akèh awu nalika dianggo nulis lan dibusek.[1]
Sanajan prodhusèn ngandharaké yèn kapur tulis kang digawé bébas lebu, sebagéyan wong tetep kurang seneng karo blabag tulis kang digawé saka blabag.[2] Awu kapur kang diasilaké nalika nulis bisa nyebabaké alérgi utawa bisa nyebabaké penyakit asma.[2] Blabag kang wernané ireng saiki wis akèh sing diganti karo blabag tulis kang wernané putih.[2] Blabag kang wernané putih iki biyasané diarani blabag spidhol.[2] Blabag spidhol iki ora nggunakaké kapur tulis ananging nggunakaké spidol.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)tekno.kompas.com(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
^ a b c d e (id)sentrakantor.com(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
Delegen uga[besut | besut sumber]
oldid=1084479"	Kategori: Pandhidhikan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 11 Sèptèmber 2016.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Bali.
► Panganan Bali‎ (3 Kc)
► Provinsi Bali‎ (2 Kt)
Kategori iki isi 27 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 27 kaca.
Nampa-lam (22°24'0"N 96°37'0"E)
Nampa-lam (22°22'0"N 96°41'0"E)
Setya10/7/13nek lepet kuwi si silep kan mlepet, salahe sopo wae ra ilok di sebarno, disimpen sing apik ya mas boku, nek kabeh nganggo filsafate wong jowo iki, infotainment ra payuDeleteBoku no Blog10/7/13@anisayu_ Amiin...@ Agus Setya_
utawa Heo Cho-hui (1563-1589) ya iku sawijining sastrawan kang ana ing Korea ing mangsa pemerintahan Dinasti Joseon.[1] Heo Nanseolheon asale saka kulawarga sastrawan ing kampung chodang, Gangwon.[1] Dhèwèké duwé addi lanang kanthi jeneng Heo Gyun kang uga minangka sawijining sastrawan misuwur Joseon.[1][2] Ing mangsa mau mung sithik wanita kang duwé kalodhangan sinau nulis senajan asale saka kulawarga sujana.[1] Wanita kudu ngurus rumah tangga lan ora diijinake nuduhake keprigelane ing jaba omah.[1] Nanging, Nanseolheon bisa sinau bareng karo sedulur lanange.[1]
Nalika umur 15 taun Nanseolheon kawin karo Kim Seong-nip nanging kawinane ora dadekake kepenak amarga bojone kerep mabuk-mabukan lan ora peduli.[1] Ibu mertune yga ora patiya seneng.[1] Nanseolheon ngalirake anak lanang lan wadon, nanging kekarone mati.[1] Malah sawise iku Nanseolheon ngalami keguguran.[1] Marga uripe rekasa lan ora kepenak, Nanseolheon ngesokake kabèh kasengsarane ing buku lan tulisan nganti tumekaning pati.[1] Asil karyane akeh-akehe ngenani kasengsarane npanguripan kang dilambangake banyu.[1]
^ (en)Notable 16th-Century Poetess, koreatimes. Diundhuh tanggal 12 Juni 2010.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heo_Nanseolheon&oldid=1086492"	Kategori: Kalairan 1563Kapatèn 1589Juru gurit KoréaJuru gurit basa KoréaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.18, 11 Sèptèmber 2016.
nglakoni sesuci lan ngadani slametan. Upacara iki syarat kang wus ditindakake para leluwure kawit biyen lan minangka sarana supaya manungsa bisa nyawiji lan nguwasani alam, kalebu roh-roh kang manggon ing alas wingit Nangka Dhoyong. Dene Nyi Niti bakal nyoba ‘rembugan’ karo Nyi Gadhung Mlathi; dhanyange Alas Nangka
Nalika ing Mataram kang jumeneng nata Sinuwun Panembahan Senapati, Bantul wis ana kang ngasta bawat. Laire jeneng Bantul ana gandheng cenenge karo lelakone Ki Ageng Mangir nalika arep sowan marak marang marasepuhe ora liya Panembahan Senapati.
Manut crita babad, Ki Ageng Mangir kang nyekel paprentahan ing tanah perdikan Mangir, ora kersa seba menyang Mataram. Ora ngakoni panguwasane Panembahan Senapati ing Mataram. Mesthi wae gawe judhege Panembahan Senapati. Yen digebag perang, mesakake kawula cilik kang ora ngerti kenthang kimpule dadi kurban. Patrape Ki Ageng Mangir kang kaya mangkono mau jalaran panjenengane kagungan sipat kandel awujud Tumbak Baru Klinthing kang ngedab-edabi.
Panembahan Senapati kagungan pamomong Ki Juru Mertani lan pepatih dalem Ki Mandaraka. Kekarone kondhang sugih akal, sugih rekadaya. Yen Ki Ageng Mangir diadhepi kanthi nggecak perang, ngerigake prajurit Mataram sagelar sepapan bisa ora becik kedadeane. Yen dienengke wae ora gelem mara seba uga ora becik tumrap kawibawan jejeg adege paprentahan Mataram kang nembe wae madeg.
Ki Mandaraka duwe akal, supaya Panembahan Senapati nggunakake cara alus.
Ageng Mangir. Sawise cetha kabeh pangandikane Ki Mandaraka, Putri Pembayun nyendikani dhawuh.
bebarengan karo sawetara abdi banjur budhal menyang tlatah Mangir. Nanging kabeh namur laku dadi tukang mbarang ledhek. Ider njajah desa milang kori. Wong-wong Mangir padha kesengsem marang jogede
nganti kepireng Ki Ageng Mangir. Ki Ageng Mangir nuli utusan nimbali ledhek barangan mau angkahe ditanggap kanggo sukuran merti desa. Bareng ledhek wis ana ngarepe Ki Ageng Mangir, panguwasa perdikan Mangir iki sakala gonjing atine, miring sedyane kesengsem kamitenggengen nguningani kasulistyane si ledhek barangan . Apa maneh bareng priksa jogede kang luwes asring mbalang liring Ki Ageng Mangir, saya
ndherek kersane Ki Ageng Mangir. Klakon Putri Pembayun dadi garwane Ki Ageng Mangir. Ki Ageng Mangir babar pisan ora ngira lan ora priksa yen garwane kuwi satemene putri putraning mungsuh sing tekane menyang Mangir mengku karep nelukake Mangir tanpa perang.
Sawise sawetara suwe dadi garwane Ki Ageng Mangir, Putri Pembayun mbobot. Bebarengan karo kuwi ana prajurit sandi saka Mataram kang ndheseg supaya Putri Pembayun enggal tumandang.
Sawise ditimbang-timbang, wusanane Putri Pembayun blaka yen dheweke kuwi satemene putra-putrine Panembahan Senapati. Nalika krungu, sakala Ki Ageng Mangir duka. Putri Pembayun dijempalani, Putri Pembayun babar pisan ora suwala paribasane ditigasa jangga sumangga kersa ing astane Ki Ageng Mangir. Nyumurupi Putri pembayun kang mung pasrah kawimbuhan nyawang sulistyane sang putri , Ki Ageng Mangir lilih dukane . Malah ing liya wektu kanthi pawadan panjaluke si jabang bayi sing ana ing kandhutan, Ki Ageng Mangir diajak sowan seba ing Mataram. Wiwitane Ki Ageng Mangir ora kersa , awit petungane yen sowan mungsuh ora wurung ana ing Mataram dipateni, cilice dilorobake ana pakunjaran. Putri Pembayun matur yen bakal nanggung kawilujengane Ki Ageng Mangir. Lan saking pintere ngrimuk, wusanane Ki Ageng Mangir kersa sowan ing Mataram.
Senajan arep sowan marang marasepuh, nanging amarga kabeh durung cetha Ki Ageng Mangir tetep nganthi prajurit Mangir sagelar sepapan. Kanggo ngawekani yen ana gawe parigawe ing Mataram.
Margaatine Ki Ageng Mangir ora pati jenjem, olehe nata barisan mung waton wae. Barisan mlaku tanpa nyawang larase wong baris. Nanging bareng tekan sawijining papan, nalika Ki Ageng Mangir mriksani barisane, disawang kaya kurang becik.
Wong-wong kang padha baris kuwi, sing cendhek lan sing dhuwur campur dadi siji. Mula yen mlaku barisan kuwi dadi katone MENDAT – MENTUL . Barisan diendheg banjur ditata, sing dhuwur dadi siji karo sing dhuwur, sing cendhek dadi siji karo sing cendhek, kaya lumrahe wong pacak baris.
Kanggo pepenget, yen ana rejane jaman papan kene ndak jenengi BANTUL njupuk saka tembung panataning baris kang MENDAT – MENTUL, ngono sabdane Ki Ageng Mangir.
Barisan banjur nerusake laku tumuju Mataram. Crita sabanjure wis padha kawuningan, yen wusanane tekan Mataram, sirahe Ki Ageng Mangir dening Panembahan Senapati kejeblesake ing sela gilang papan siniwakane Panembahan senapati. Mangkono kuwi asale
tenan karo kahan iki, Yo sepisan maneh nyuwun karo sing kuoso supoyo
Taman Nasional Way Kambas inggih punika taman nasional kannge nglindungi gajah ingkang dumunung wonten ing tlatah Lampung, ing kacamatan labuhan ratu, lampung timur, Indonésia. Kajaba ing 'Way Kambas, sekolah gajah ugi saged dipuntemokaken wonten ing Minas, Riau. Gajah sumatera (Elephas maximus sumatranus) ingkang gesang ing kawasan punika kantun sekedhik cacahipun. Taman Nasional Way Kambas jumeneng nalika taun 1985, minangka sekolah gajah kang angka pisan wonten ing Indonésia. Namanipun rumiyin" Pusat Latihan Gajah (PLG)" ananging dereng dangu, ewah dados "Pusat Konservasi Gajah (PKG)" ingkang gadhah ancas saged dados "pusat konservasi gajah dalam penjinakan, pelatihan, perkembangbiakan dan konservasi". Dumugi sapunika PKG punika sampun nggladhi antawisipun 300 gajah ingkang sampun kasebar wonten ing Indonésia. Wonten ing Way Kambas ugi wonten "International Rhino Foundation" ingkang tugasipun njagi warak supados boten punah.[1]
Cathethan Suku[besut | besut sumber]
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 30 September 2012)
IndonésiaLampungRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 5 Maret 2016.
Dita :	“Iya. Saiki tambah apik nemen.
Kiye hasile mbokan pingin pirsa.” (Karo nuduhake HPne)
Duta :	“Iya apik, nyuwun entuk? Transfer nganggo bluetooth.”
Dita :	“ Bisa, gagiyan aktifna bluetooth-e!”
Angger nyong senenge pas numpak prau sewan,
Dita :	“Pancen hebat Widuri saiki,
arane beh tambah top markotop Widuri
pintumaaf bagiku.“MINAL AIDIN WALFAIDZIN” = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun.Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandraresik ing wardaya.Mangayubagya dinten riyadin ........H.Nyuwun
dhateng panjenengan. …. ngaturaken sugeng idul
jiwa, winayah ing lekasing ati suci,sumusul lumunturing nugraha jatining sedya.Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin.Semoga persahabatan kita terus langgeng
pm Quote :Soale kowe wes jadwal ngancani kardimin nek cakrok yojan, kok ngerti .. sopo iki.? Quote :wooo lha japrax ki senengane malah ora taraweh, mung tunggu cakrokjan cah nom saiki ki jan payah sisan rondo tekan kepek ae prax, trs neng nggoran sisan aku ki wes tuo di.. wes ora nom.. giadi_pcsCamatJoin date : 14.07.08Subyek: Re: TEMPAT PALING RAME DI SETIAP DESA Fri Sep 12, 2008 5:12 pm [quote="japrax"]Quote :Soale kowe wes
pm rak ngono piye ojo lali le ngo oleh2 sing akeh men mbah
berarti ijol2an oleh2 iki apikke , lha aku ki wong lanang yo ra patut nggowo
rak ngono piye ojo lali le ngo oleh2 sing akeh men mbah jani kebagianseng penting slamet wae lah.. paling rame yo no pasar.. SAPTO SARDIYANTOCama
sing do boyongan?po ra sambatan kok tonggo2 do ora ono sing ngerti?
kekadhar dhewe,Purnama manjer prenahe,Katon jembar kalangane.Padhange kaya rina,Sing dolan wis nora nana,Kari Pak Iramenggala,Ngraras kawasaning Suksma.DHANDHANGGENDHIS1. Dhedhet tidhem prabawaning ratri, sasadara wus manjer kawuryan, tan kuciwa memanise, menggep Sri Nateng dalu,
sinamar neng busana, kasarireng Prabu, jroning praba marakata, sinung tandha pindha widadari ngantih, neng soring wringin sungsang.6. Kang saweneh punggawa piniji, asung penget
pangasoning sagung dumadi, wus sedheng pinardiya, ngayati panggayuh, iyeging panambut karya, datan liyan Hyang Surya
mungup, ngancik pucaking aldaka, larut mirut tedhuhing dalu kalindhih, sumeblak tanpa sesa.10. Anglur selur lakune wong tani, sareng mangkat maring papasaran, pating krengkot pikulane, weneh sikep waluku, maring tegal sawahe sami, si
tawang, mina neng jro kedhung, sajege sun dadi bocah, durung wikan rasaning badan nglelentrih, mung bingar
keneng sawabing ebun, kang sinebar ing maruta ris, woring sorot tembeyan, doyananing banyu, Hyang Surya
mangsa silih nyundhula, lan segering banyu, mengko nadhah lan janganan, sambel rawit lalaban timun lan metir, segane beras anyar.17. Setham-sethom segere kapati, yen wus enak weh kuwating raga, apa maneh jalukane,
tenggareng = tenggereng, penther, srengenge ora kalingan mendhung.kadhar , turu kadhar = turu ing sajabaning omah.ratri = bengi, wengi.siang ratri = rina wengi.ngraras = nglaras;
langitcakra = bunderan, rodha, gegaman awujud rodha paring caringih.cakra manggilingan = tansah mubeng kaya ubenge cakra.cakrabyuha = gelaring perang.winulat = dideleng2. Ngawengi = ngubengikalangan (ng) =kambengan (k) = 1. papan kang kanggo adu-adu; 2. buwengan ing rembulan
panjersurup = lintang panjer sore.pramukya = pramuka, pangarep.sawega = samekta, sumadhiya.sawegung = kabeh.pringganing ratri = bebayaning wayah bengi.pringga = bebayanganglang pringga = tansah ngawekani (njaga) yen ana pakewuh.pringganata = prajurit kang njaga kaslametane sang nata.rat = jagad3. Awor mawurahan = worsuh, campur adhuk.narmada = kali, bengawan, benawiangragancang = mbegagah, malang kadhak.nyuwak = nyuwek.sikareng laku = ngalang-alangi laku.mangka pralampita =
mawa buntut sumorot, bintang berekor.lintang lanjar ngirim = lintang kang cedhak karo gubug penceng.5. Udadi =
dicritakake.lintang jaka belek = bintang mars7. Rawi = srengengehyang purnama = rembulan nedhenge bunder.purnama sidi = rembulan wutuh
nggape.nanggap wayang = nganakake tontonan wayangtanggapan = tontonantanggap warsa = wiyosantanggap sabda = wangsulan karangan ing layang kabarnaketi = nyaketi, nyedhakidumipeng rat = dipa + um ing rat = sumorot ing
banyumirut = mengkerettedhuh = 1. timbreng; 2. mendhung; 3. lerem tumrap prahara.
tumuwuh = sakabehing titahtumameng masakala = teka ing sawektu-wektupinuntu = dipikir kanthi jerodemang = lelurahing bekel, sesebutaning sawenehing abdi
ngilekake getihngirih kalen = ngresiki kalen.kukila = manukmina = iwakmisaya mina = golek iwak15. Nartani = mbarengikalintang = katonmathekel katon kucinge = mathekel katon otote gedhe.ris = aris , alon.tembeyayan = tembeyan, sapisan16. Kadang konang (pr) = seduluran sing diaku mung sing sugih.mangsa silih sundhula = mangsa nganti
lungo koq, neng omah wae.. Wkwkwk 😛
Wah lg di Batam to? Salam buat adikmu yg kinyiz2 itu.. Btw,
sing mumpuni. Babagan kuwi kanggo ningkatke kwalitas saka anak Indonesia neng wayah sing badhe dateng.
wektu sing arep teka. Amarga kuwi kanggo mulang sawong dadi guru PAUD sing dikarepake dudu tugas sing gampang, lan mbutuhake ugo pengorbanan sing ora sithik,” Mangkana turene
Kanggo ngebaki kewasisan akademik pamulang Pendidikan anak Usia Dini (PAUD) yaiku kudu nduweni
sagedhe 21.3 yuta. Wektu iki neng Indonesia, angka partisipasi kasar PAUD miturut data BPS
Anak Usia Dini arepa pamulangan dasar sing sadurunge wis dianakne neng telung (3) provinsi yaiku, Sumatera Utara, Riau, lan
awak dewe wes mari. Upahe awak dewe wes diundakno. Saiki, aku titip. Ayo kerjo sing temen, gawe masa depane awak dewe
Kanjeng Raden Adipati Danurejo I / ? (Patih Cakrajaya, Sumowijoyo) [?] d. 17995201/5 <4+14> ♂ 13. Kanjeng Gusti Pangeran Haryo Kusumoyudo [Hb.1.7] (Bendoro Pangeran Haryo Adikusumo I) [Hamengku Buwono I]
Gusti Kanjeng Ratu Kedhaton ? (Bendoro Raden Ayu Adipati Sepuh, Cakraningrat II) [?] b. 1750 d.
Raden Ronggo Prawirodirjo II / Kanjeng Raden Tumenggung Mangkudirjo (Pangeran Dipokusumo / Raden Ronggo Dangkal Maispati)
w Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Paku Alam I [Hb.1.6] (Kanjeng Pangeran Haryo Notokusumo) [Hamengku Buwono I]
Kanjeng Raden Tumenggung Sasrodiningrat I ? (Kanjeng Raden Tumenggung Sasronegoro) [?] d.
Kanjeng Raden Tumenggung Yudokusumo [?] 3122/5 <4+6> ♂ 27. Bendoro Raden Ayu Yudokusumo II [Hamengku Buwono]
Kanjeng Raden Tumenggung Joyodiwiryo [?] 3624/5 <4+?> ♀ 29. Bendoro Raden Ayu Pringgoloyo / BRA Juru [Hamengku Buwono]
Kanjeng Raden Tumenggung Purwodipuro [?] 4429/5 <4+15> ♀ 32. Bendoro Raden Ayu Ronodiningrat [Hamengku Buwono]
Kanjeng Raden Tumenggung Ronodiningrat [Hamengku Buwono] 4530/5 <4+18> ♀ 2. Gusti Kanjeng Ratu Bendoro / Gusti Raden Ayu Inten [Hamengku Buwono]
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Aria Mangkunegara I (Pangeran Sambernyawa) [Mangkunegara] b. 7
Gusti Kanjeng Ratu Wadhan [Gp.Hb.3.3] [?]
Gusti Kanjeng Ratu Hemas [Gp.Hb.3.1] ? (Prawirodirjo) [?]
Yogyakarta, Imogiri1322/6 <24> ♂ Kanjeng Pangeran Adipati Danurejo II / Kanjeng Raden Tumenggung Mangkunegoro [Danurejo I]
614/6 <19+39> ♂ 11. Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Mangkudiningrat [Hamengku Buwono II]
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangku Buwana III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu'llah ingkang Yumeneng Kaping, Sultan of Yogyakarta, by his wife, Ratu Kinchana/Ratu Ibu, daughter
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Raja Raja Paku Alam II, by his principal consort, Bandara Radin Ajeng Ratna Supira/Gusti Kanjeng Ratu Anum/Gusti Kanjeng Ratu Anum, twenty-fourth daughter of H.H. Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun
Gusti Bendoro Raden Ayu Maduretno ? (Gusti Kanjeng Ratu Prawirodirdja III) [Hamengku Buwono]
6421/6 <19+35> ♀ 14. Gusti Kanjeng Ratu Hangger Krama [Hamengku Buwono II] Ir. H. Hilal Achmar Lineage Study
6522/6 <19+?> ♀ 15. Bendoro Raden Ayu Kartodipuro
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Paku Alam II [Pa.1.1] / Pangeran Suryaningrat (Raden Tumenggung Notodiningrat) [Paku Alam I] b. 25
Kanjeng Pangeran Haryo Purwonegoro / Kanjeng Pangeran Haryo Purbokusumo [Hamengku Buwono III]
Raden Mas Sutawijaya [Cakraatmaja] 13989/6 <27> ♀ Gusti Kanjeng Ratu Kencono [Hb.1.?] / Gusti Kanjeng Ratu Hageng [Gp.Hb.3.1] [Hamengku Buwono I]
Kanjeng Raden Tumenggung Mangkuwijoyo / Pangeran Adipati Mangkudiningrat II [Hamengku Buwono] b. ~ 1800
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangku Buwana III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu'llah ingkang Yumeneng Kaping, Sultan of Yogyakarta,
Gusti Kanjeng Ratu Ratnaningrum [Ga.Hb.4.7] [?]
Gusti Kanjeng Ratu Kencono [Gp.Hb.4.1] / Gusti Kanjeng Ratu Agung (Gusti Kanjeng Ratu Hageng) [Danurejo II]
Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario (KGPAA) Prabu
17826/7 <51> ♂ Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Paku Alam IV / Raden Mas Nataningrat (Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Surya Sasraningrat) [Pakualam II]
Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Surya Sasraningrat bergelar Prabu Paku Alam
Bantul, Special Region of Yogyakarta14928/7 <132+75> ♂ Kanjeng Pangeran Adipati Danurejo V / Kanjeng Raden Tumenggung Gondokusumo (Kanjeng Pangeran Haryo Juru) [Danurejo II]
Kanjeng Raden Tumenggung Sosrowinoto ? (Kanjeng Raden Tumenggung Wiryodipuro) [?] Hilal Achmar Official Link
Kanjeng Raden Tumenggung Danukusumo / Kanjeng Raden Tumenggung Danuhadiningrat [?] 15637/7 <53+53> ♀ Bendoro Raden Ayu Wiryokusumo [Hamengku Buwono III]
Kanjeng Raden Tumenggung Wiryokusumo ? (Kanjeng Raden Tumenggung Purwonegoro) [?] Hilal Achmar Official Link
15738/7 <53+72> ♀ Bendoro Raden Ayu Kartonadi [Hamengku Buwono III]
Kanjeng Raden Tumenggung Sosrodipuro [?] 20465/7 <53+61> ♀ Bendoro Raden Ayu Dipowiyono [Hb.3.30] [Hamengku Buwono III]
Kanjeng Raden Tumenggung Dipowiyono [?] 20566/7 <136+53!> ♀ Bendoro Raden Ayu Sosrowinoto II [Hb.3.31] [Hamengku Buwono III]
Kanjeng Raden Tumenggung Ronowinoto [?] 20768/7 <116> ♀ Bendoro Raden Ayu Suryo Sastraningrat [Hamengku Buwono II]
процRaden Suryaatmaja / Diponingrat/ Pangeran Adipati Anom/Raden Mas Sudiro Kromo/Kanjeng Pangeran Adipati Diponegoro (1807).
Kapan anane gamelan? Wangsulane para sedulur warna-warna. Ana sing ngendika, gamelan tuwuhe jaman Demak. Ana maneh sing ngendika gamelan lan seni nggamel iku tuwuh jaman Majapahit, jamane Patih Gajah Mada lan rajane. Yen nlusur sarana nitipriksa gamelan kang ana saiki lan sing kalebu gamelan tuwa. Kaya-kaya gamelan sing diarani tuwa dhewe iku, jebule isih kalebu enom , jalaran jaman kuna uga wis ana gamelan. Yen macani prasasti cathetan kuna, candhi-candhi sing umure atusan taun, ing kono bisa katitik anane jeneng-jeneng ricikan gamelan saiki. Uga kalebu buku-buku utawa layang-layang kuna karanBalitung, raja Mataram Kuna, tinulis istilah “padahi”, kang dikarepake tabuhan kang aran “kendhang, tambur, terbang gedhe” . Ing layang kang isi crita tokoh-tokoh Mahabarata sing karacik nganggo basa Jawa kuna, uga tinemu araning tetabuhan kang saiki klebu ewoning gamelan. Crita Mahabarata Jawa kuna ditulis nalika sugenge Prabu Darmawangsa (taun 990 – 1007), raja kedhiri uga akeh tembung araning gamelan kang tinemu ing layang kang ditulis jamane Prabu Erlangga (1019-1042), Prabu Warsajaya (1104), Prabu Jayabaya (taun 1130 – 1160), raja Kadhiri, jeneng unen-unen utawa gamelan iki
lonceng cilik), garantung (gambang), gong, gubar (kempul), kangsi (rebab), kemanak, kendhang, ronji(angklung), salukat (saron peking), salunding (gender), suling, tudhung (suling gedhe).
Tembung “sindhen”, Jawa kuna “sindhen”, asale saka tembung “sindhi” oleh panambang –an. Tembung “sindhi”, tegese “pasemon”,
karo paribasan, bebasan, saloka, lsp.
Jujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane: yen putih dikandhakake putih, yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora mbathi, ora korupsi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolih kanggo awake dhewe, kanggo keluarga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi lan ati nuranine pancen ora keduga menawa arep tumindak ora jujur.
Sebab-sebab sing nggiring wong tumindak ora jujur werna-werna. Tumindak ora jujur iku ana sing kanggo nutupi kekurangan. Kanggo nutupi sipat kesed, wegah tumindak, utawa ora gelem kangelan. Upamane bocah ora mlebu sekolah kandhane diliburake amarga gurune padha rapat, mangka bocah mau ora mlebu sekolah amarga durung nggarap PR. Bocah diutus wong tuwane tuku gula the, nanging nalika mulih ora nggawa apa-apa. jare marga dhuwite ilang, mangka satemene dhuwit mau mung kanggo jajan.
Umume tindak ora jujur iku disurung pepinginan oleh alis utawa keuntungan sing akeh sing tanpa rekasa. Nalika ulangan bocah sekolah sok padha nurun kancane utawa mbukak buku kepekan supaya oleh biji sing apik. Supaya cepet sugih akeh pejabat sing padha korupsi. Supaya kepilih dadi wakil rakyat, utawa calon Gubernur, bupati, utawa wali kota, calon pejabat mau padha ngobral janji-janji sing satemene calon-calon mau dhewe isih ragu-ragu apa bisa ngleksanani apa ora.
Ing kalangane para among dagang, pancen ngalem utawa ngumbul-umbulake dagangane iku wis jenengan lumprah. Pancen ya ora jujur, ning pancen ya wis mangkono iku sing jenenge pariwara utawa iklan. Wong liya kena percaya kena ora. Lha, politik sing diiklanake iku ya kaya dene barang dagangan, yen percaya ya tukuwa, yen ora ya aja tuku.
Tindak ora jujur iku bisa kedadeyan ing babagan apa bae: ing babagan jurnalistik, ing babagan ilmu, ing babagan politik, ing babagan penelitian, surve, pelaporan, pertanggungjawaban keuangan lan liya- liyane. Ing babagan olah raga utawa sport ya asring ora sportif, pertandingan sepak bola asring diterusake adu jotos. Saya-saya ing babagan kasukan utawa perjudian. Ing crita wayang lakon Pandhawa Dhadhu, Pandhawa kalah entek-entekan amarga akal licike Patih Sengkuni.
Mawas lan tumindak kang jujur iku pancen ora gampang. Manungsa tarkadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung wong sing bisa mawas dhiri klayan obyektif, sing bisa nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikire iku jujur apa ora. Sipat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip, supaya wong tansah bisa tumindak jujur. Ing keri-keri iki ing sekolahan-sekolahan diadani anane ”kantin utawa warung kejujuran”. Kantin iku ora dijaga, sapa sing arep tuku bisa njupuk barang lan nglebokake dhuwit sarega karo barang sing dijupuk mau. Kanthi mangkono para siswa dikulinakake mbayar apa mesthine, ora ngapusi, utawa ngurangi regane. Warung kejujuran iku uga becik kanggo gnglelatih supaya para siswa padha jujur. Yen kejujuran iku wis tumanen ing ati nuranine sadhengah uwong, kebiasaan goroh, ngapusi, tekan korupsi mbokmenawa bisa diilangi.
Ing kalangane umat Katolik yen rumangsa wis tumindak salah ana kuwajiban ngaku dosa. Ing masyarakat Indonesia umume ing riyaya lebaran ana kebiasaan apura ing apura mungguh sakabehe kaluputan. Kupat, jare ”ngaku lepat”, iku dadi pasugatan sing khas ing riyaya lebaran. Emane sing akeh-akeh mau mung mandheg dadi ucapan, kurang dihayati utawa didadekake sarana kanggo ngresiki ati. Yen kaluputan mau disadhari lan ora ditindakake maneh, harkat kamanungsane wong Indonesia bisa mundhak dhuwur.
(Penulis : Sujarwo, Suara Merdeka , Minggu ke 2 Maret 2009 )
enggal-enggal nindakaken paniti priksa wonten ing desa-ngadesa, makarya sesarengan kaliyan Dinas kabudayan Kabupaten Kota sa DIY saperlu damel rancangan tuwin kegiatan. Punapa dene paring dana beya, pelatihan-pelatihan, kalebet ngadani pagelaran seni budaya. Ngayogyakarta ingkang kaloka pinangka “Kota Budaya”, punjering kabudayan Jawi saestu sugih maneka warni seni tradhisional ingkang
Wohing kabudayan Jawi ingkang sampun meh kasilep, kepara kerut kabuncang awit pangaribawanipun globalisasi saged kadhudhuk saha kadhudhah malih pinangka atraksi budaya kangge nyugata para wisatawan, kadosta kesenian rakyat: Nini Thowok, Kethek Ogleng, Andhe-Andhe Lumut, Dhadhung Awuk, Montro, Kuntulan, Ndolalak, Jathilan, Rodat, Kethoprak, Rinding Gumbreng saking Gunungkidul lan sanes-sanesipun. Kalebet atraksi dolanan tradisional, kadosta Gobag Sodor, Jethungan, Benthik ingkang ngandhut nilai-nilai kearifan lokal. Upacara-upacara tradhisional ingkang mirunggan kados dene Upacara Cembengan ing Pabrik Gula Madukisma boten namung dipunpriksani warga masyarakat ing sakiwa tengenipun Pabrik Gula, nanging ugi para wisatawan ingkang plesir ing tlatah Ngayogyakarta. Sedaya wau menawi tansah dipunkupiya amrih gesang lan ngrembaka temtu saged mimbuhi kuncara lan ajuning perekonomian rakyat.
Magepokan kaliyan pawartos, seni bathik, Reyog lan Lagu Rasa Sayange ingkang dipundhaku Malaysia, temtunipun para panggilut kabudayan Jawi mliginipun kedah boten namung dipun-sikepi rumaos prihatos, ananging kadadosan punika wau malah saged sarana mawas dhiri tumrap bangsa Indonesia. Pramila boten namung nglepataken tiyang sanes, menawi kita ingkang anggadhahi kemawon kirang marsudi lan ngleluri. Nanging rahayunipun ing tahun 2009 bebadan dunia UNESCO sampun netepaken bilih bathik pinangka budaya asli kagunganipun bangsa Indonesia. Malah saderengipun UNESCO ugi sampun ngakeni lan mbiyawarakaken bilih Dhuwung lan Ringgit wacucal purwa pinangka “Warisan utawi “Pusaka Budaya Dunia”. Kanthi kanyatan punika kedahipun kita jejering tiyang Jawi lan bangsa Indonesia boten namung rumaos mongkog, nanging ugi
Perlu kawuningan bilih seratan menika kapendhet saking buku SULUK PEDHALANGAN , anggitanipun swargi S. Padmosoekotjo , terbitan PT. Citra Jaya Murti ing Surabaya 1979. Tandha-tandha ejaan ing teks asli basa Jawi Kina boten kula tedhak awit kula dereng nggadhahi perangkat lunakipun. Nuwun.
Ya ing kono mau papan padunungane Dewi Bhanumati manawa sare karo Prabu Duryyudhana.
Jenenge tembang kakawin ing ndhuwur sardulawikridhita , tegese dolanan macan (sardula = macan;
wikridhita = dolanan). Isine nyaritakake candrane endahe kadhaton Hastina ing wanci bengi pinuju padhang
Tembang ing ndhuwur kanggo sulukan laras slendro pathet nem ageng ing jejer kawitan. Kepara luwih mathuk
Lan mathis maneh manawa kanggo jejeran kawitan negara Hastina .
Asri nengsemake kahanane dalan kang ngener tumuju bangsal sarasehan Hastina,
Panjenengane kepethuk karo Parasurama, Kanwa, Janaka bebarengan tindake karo Narada;
Dewa papat mau padha melu mbiyantu pakaryane Sang Prabhu Kresna.
Nalika iku Sang Gathutkaca kadhawuhan mapagake (lumawan) putrane Bathara Arka (Karna),
Dening Kresna, Parta (Arjuna) banjur ngalembana marang kasektene Gathutkaca,
Sang Gathtutkaca sanalika katon mongkog atine kanthi gumbira marak (marang ngarsane Sang Kresna),
Sarwi matur : “Kawula rumaos begja, amargi wonten dhawuh (paduka) dhumateng kawula”.
Tembang kakawin iki nyaritakake nalika Gathutkaca kadhawuhan Prabu Kresna lumawan Sang Karna ing madyaning paprangan Bharatayuddha ing dina kaping 14.
Gunane tembang kakawin ing ndhuwur ana ing pagelaran wayang purwa kanggo Ada-ada Greget
Wancine meh ndungkap raina srengenge ing imbang wetan katon abang kaya abanging mripat kang lagi lara,
Ocehing manuk engkuk ing wit kanigara kaya suwara pangrengiking kidung wong kang nandhang branta,
Tembang kakawin ing ndhuwur iku jenenge Wisarjita. Isine nyaritakake candrane alam ing Hastina ing wanci bengi ngarepake gagat rahina.
Nalika iku Prabu Kresna kang dadi dutane para Pandhawa nyare ana ing suyasa padalemane Sang Widura, durung nindakake ayahan rembugan karo Kurawa.
Sekar Wisarjita ana ing pagelaran wayang purwa kanggo sulukan sasmita gantine Pathet Sanga ing Pathet Manyura.
Tembung manyura ing basa Jawa kuna lan Sansekerta tegese manuk merak. Dadi Pathet Manyura tegese pathet merak , mulane diarani pathet manyura, sebab pathet iki digunakake manawa wis perak esuk watara wiwit jam 03.00 esuk. Ing jaman kuna (nalika buku Bharatayudda iki ditulis mbokmenawa ing wanci perak esuk iku manuk merak wis padha nyengungong).
Ana ing donyaning seni karawitan, tembang kakawin ing ndhuwur dadi Sekar
ana ing cakepan utawa ing pakecapan para dhalang lan wiraswara padha diucapake angga rapuh. Iki luput sebab tegese dadi beda, yen kadi netra ning ogha rapuh tegese kaya abanging mripat beleken, nanging yen kadi
Ing saben sapada kajupuk rong gatra. Dene pada kang angka papat kajupuk telung
MEDALI WUWUS, dêduka marang sira, ingaran wong tuna budi, dhêstun têmên tan bisa mungkasi karya.
Katon cabaring dinuta, angapêsakên ing gusti, pae duk lagi
SINGA WREGIL, PASTHI JANGGA DHENDHANYA MANGAMBAK BAYA.
Tembang patang pada kasebut isine : Nyaritakake nalika wadyabalane Prabu
banjur namakake aji kamayan sari tumanduk marang wadyabala ing Mamenang sanalika sirna budine banjur ora bisa micara mung padha mesam-mesem karo grenengan swarane kaya angungrum marang wong wadon.
Wondene tembang Sinom SIGRA KANG BALA TUMINGAL sapada kang kerep digunakkae ing suluk pedhalangan ( ada-ada, jaranan/budhalan, lsp) iku gandheng kajupuk saka perangan-perangan tembang Sinom kang cacahe ana papat mau, mula iya rada kecipuhan angggone nggoleki surasane tembang Sinom “SIGRA KANG BALA TUMINGAL” mau. Mboknemawa para sutresna kang luwih pana ing babagan iki bakal medhar surasane tembang mau kasumanggakake.
Nganti seprene uga durung kawruhan kapan lan sapa satemene sing ada-ada nggubah utawa yasa tembang Sinom patang pada dadi sapada kasebut. Ana ing pamulangan tembang kasebut
(kangmijil saka lesane) pandhita linuwih mbrengengeng
Saka akehing lintang kang sumewa (ngadhep)
hana pwang anak ing yayah mwang ibu lèn uwanggéh paman ,
Nalika Sang Arjuna nyumurupi barisane Kurawa dheweke katon trenyuh
Yaiku panah geni kang mawa wisa kagila-gila ampuhe
Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudi
yen tan melu anglakoni,boya kaduman melik
Dasamuka : Wuse mari sawetara kangene , kaule pun kakang wus bisa kasembadan , samangsa si adhi bali sowan maneh marang kedhaton bakal dak-kanthi bebarengan kembul bojana handrawina nganti nutug, nyatane kabeh wus padha kepadhane ati . Si adhi ya nganti wareg, pun kakang uga tuwuk. Liya kang padha dirembug,
sekawit papat cacahe . Siji, pun kakang tinemu pembayun, loro sira, katelune Sarpa Kenaka, kapate si Gunawan Wibisana . Nanging sawise ilang siji, yakuwi adhimu Gunawan Wibisana ana susulan maneh , kang mesthine si adhi kudu ngawruhi lan melu ngrasakake lelakon iki . Durung wae dak-kandhakake marang si adhi ketemben iki . Adhimu Sarpa Kenaka mingkisake lengen , nyancutake sesondher, ngungalake dhadha , nyeblakake bebahu,
mungsuh , nadyan Sarpa Kenaka duwe kabisan kang sarta kagunan bebasan pinter ngetung cacahing lintang, jembare langit . Pira bobote wanodya, krubyuk kabotan pinjung tandhing lan Anoman kang wus ngawruhi marang daya pengapesane
Diraja , gelem ora gelem pinugut yuswane si adhi awit saka kasempyok durangkarane sedulur tuwa kang tanpa nganggo petung reh kamanungsan , Ooooo, kaka prabu. Patine Sarpa Kenaka yen ta disawang satleraman kendhih dening daya pangaribawane Anoman, nanging yen ta dirasakake nganggo rasa kang jero, yektine kaka prabu dhewe kang mateni. Upamane kaka prabu ora nyengker lan ora nyidra garwane Rama Regawa kang aran Sinta didunungake ana Taman Arga Soka, kiraku ora ngurbanake sedulur wadon kang cacahe amung sawiji !
Dasamuka : Cukuuuup….!! Cukup, durung rampung nggonku ngucap kowe ngundhamana kang ora –ora dak-tampa kanthi legawaning atiku , ning durung cukup, heeem. Sarpa Kenaka mati , kowe sedulur lanang . Kowe sedulur lanang kang gagah perkosa, sentosa dhadha bebahumu, piye rasamu yen kelangan sedulur wadon mung siji?
Kumbokarno : Iya…aku ora wegah, ora bakal awewigih yen bebela patine Sarpa Kenaka, nyirnakake kabeh wadya Rewanda!!
Dasamuka : Lha rak ngono, kuwi kang dak-jaluk. Angka loro Paman Patih Prahastha, Nadyan wus lalu yuswa bebasane kempong perot jambul wanen ora jejeg adege yen datan cinuwak ing teken, nanging dheweke ngrumangsani yen sawijine satriya Ngalengka Diraja ,
nanging nalika semana dipalangana malumpat, didhadhungana medhot, nandhingi kridhane para rewanda, kang sekawit . kang sekawit!!, Heeh Kumbakarno ….. kang sekawit!! Ora sethithik cacahe para wanara kang ludhes keles dadi tandhes amarga tinarajang pangamukke paman Patih Prahastha. Nanging , iblis Gunawan, adhimu sing tok-tresnani ngajokake senapati kethek kang mung sagegem gedhene aran Si Anila apangkat patih . Sakawit amung dinggo dolanan dening paman prahastha, nanging embuh apa ta sababe. Heh Kumbakarno , nanging apa ta sababe Si Anila kuwat ambedhol tugu , ambedhol tugu
santosaning panggalih kaka prabu nggone ambegugug, nggegegi rumangsa gagah nyengker Rakyan Wara Sinta , nganti nuwuhake peperangan gedhe , mula kaka prabu ngibarate kriwikan durung kebajut dadi grojogan ilining banjir
nggonmu gelem manglung rasamu, tumungkul pambeganmu , nglenggana ing reh kaluputanmu, balekna Sinta ana astane Regawa , yen kaka prabu kepareng palakrama maneh , aja ta amung sipate jalma lumrah , nadyan silih hapsari ing kaendran kiraku ora mengko-mengko , kapara keh kang padha rebut ngarep kepengin winengku garwa dening kaka prabu. Ooooo….kaka prabu kaparenga engeta!
Dasamuka : Kowe dudu manungsa ya hem…?, Jiid……..!! Ora ana gunane kowe nyubya-nyubya pamanmu . Ora ana gunane kowe nyungga-nyungga manungsa kang tan wruh idhepe kabecikan, lan Jiid…..!! Aja tok-anggep iku sawijining
macukiling bale – bale longan , heem….!! Ora pantes cinaket wong agung , senengane mung arep ongkang-ongkang sedhakep sila tumpang , duwe watak mangsa bodhoa. Manungsa kang kaya kowe genep loro kaya kowe Ngalengka Diraja ambleg, ibliis…!!
Kumbokarno : Iyooh…..borong nggonmu paring deduka, aku amung ndherek !
Dasamuka : Mung saiki ngene , kowe saka Panglebur Gangsa tak-timbali mau kajaba kangen , pun kakang kepengin takon : Kumbokarno kuwi wong ngendi? Kumbokarno kowe wong ngendi, hem…? Kumbokarno : Yen isih
Kumbokarno : Kaka prabu Rahwana Raja Dasamuka : Yen ta , heh Kumbokarno….yen rama – ibu ora ana sing wenang mranata kang sarta masesa para kadang-kadang kang isih padha ditinggal iki, sapa kang darbe wajib?
Kumbokarno : Ana naluri kang wus kadlarung lan kaplantrang dadi pranatan, sedulur lanang kang tinemu pembarep sayekti trep dadi sesule sudarma. Ya mung kowe kang tak-anggep bapa sarta bapakku apadene pangayomanku!!
Dasamuka : Lha…. rak ngono, hem….Gene waras!! Ora gingsir angen-angenmu, kowe waras, ya !! Kowe waras….!! Broool….. kowe digedhekake dening dayaning bumi , geni, banyu Ngalengka Diraja, hem….!! Yen kowe nyumurupi, yen netramu ora bawur, nalarmu ora kuwur, lakumu ora ngawuuur lan kowe dudu manungsa sing nagur. Aku arep takon : ucapmu kang kaya katemben kalair iki mau apa bisa tak-tuhoni ?
Kumbokarno : Aku dudu wong loro telu saudhon. Tumrape Ngalengka Diraja aku dudu wong mbuh kanane!!
Dasamuka : Lha, rak ngono…..Yen ngono , Ngalengka Diraja kowe melu nduwe ya?
Kumbokarno : Ngalengka Diraja aku melu nduwe!!
Dasamuka : Cocok….!! Ngalengka Diraja kowe melu nduwe, dhasarmu apa kowe kok muni
Kumbokarno : Aku melu ngrasakake seger!!
Kumbokarno : Kang anjalari panas kaka prabu….!!
Dasamuka : Kowe guoblog ya, hem….!! Kowe mendho*), hem….!! Kowe tetela manungsa kang tan idhepe kawruh ora tau gegulang ngelmu, heemm…!! Karepku nadyan wujudmu buta, nanging nduwea watak satriya. Kowe kuwi buta satriya !! Ringkese rembug kowe aja ngucap kang dudu-dudu, aku njaluk tetepana sawijining satriya, yen ta kowe manungsa Ngalengka Diraja kang dilairake ing kene , kene ya bumi iki , bumi Ngalengka Diraja iki diidak-idak dening kethek. Bumi Ngalengka diraja diidak-idak dening kethek, samengko wis padha pacak baris ana ing Giri Swela, hem…!! Wis caket
dicecedha dening manungsa sajagad, kowe dierang-erang dening manungsa sajagad, kowe diisin-
amung pepayung kajirihan….!! Kajirihan….!! Dasamuka : Kowe dienteni, kabeh wadya wanara nggone ngigit-ngigit kepengin tekamu, aja mung mandheg ana kondhang, nanging nyatakna kaprawiran kang sarta kasantikanmu, gunakna kanggo mrewasa , kanggo mangrurah,
mengko bakal jumangkah sikilku , jer nyatane iku dadi jejibahan . Ingatase satriya yen gelem wiwit tumandang gawe sarana diprentah iku durung sawijining kuwajiban kang sejati . Nanging aku duwe panjaluk!!
Dasamuka : Panjalukmu apa, lha rak ngono….? Apa si adhi kepengin nitih rata inten ingkang turangga wolu ?
Kumbokarno : Dudu iku kang tak-jaluk!!
Dasamuka : Gajah titihane pun kakang?
Kumbokarno : Ora kulina numpak gajah!!
Kumbokarno : Ora esuk, ora sore yen Rakyan Wara Sinta tok-balekake ana tangane Rama Regawa mengko tak-tundhunge kethek-kethek saka ing Giri Swela, yen nganti ana tan trimane Rama Regawa
ya gedhohanmu hem…, atimu, bebudenmu. Alu biyen nate ngingu srenggala….!! . Kowe ngerti srenggala? Aku tau ngingu sona….!! Kowe ngerti sona? Sona, sing gaweyane njegog , kae yen ta pendhak dipakani, diprentah apa wae dening kang makani manut . Atase kowe manungsa keweh….keweh….lagi wae bubar pista raja , wareg gelem ngrasakake , seger gelem nyandhang, nanging aneng rekasane kowe mingkuh. Gunane apa aku mangan bareng karo kowe …..!!
Lir kinetap duka yayah sinipi, jaja bang mawinga-
lha kok jebul tekan semono kakang prabu!! Ngundhamana barang sing wis klebu weteng, yooh….gunane apa aku mangan yen manganku ora sarana ulat kang becik , yen nggonku mangan peparinge manungsa kang ora lila lair batin, ora wurunga bakal malang ing tenggak. Yen kowe ngundhamana perkara pangan, sing wis mlebu wadhuk , nyooh …. sawangen tak-utahke kabeh…..!! —————-
Tunggal Dewa Sinuhun Rama Agung 13. Eyang Sepuh Prabu
SYEH HAJI KAISAN 11.SYEH HAJI SILAIMAN GUNUNG SINDUR 12. SYEH KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR 13.SYEH KYAI
CERITA CEKAK (CERKAK)"AWITING TRESNA"
Wengi iku udan gedhe, lan gludhug dher – dheran . Neli wis siap – siap arep mbabah turu. Dumadakan lampune mati ndadekake swasana ing kamar peteng ndhedet. . Kenya ayu kang saiki kelas XII SMA iki pancen awit cilik wedi karo swasana kang peteng. Mula dheweke ora bisa merem turu. Kaluwargane ya wis padha turu kabeh. Ora kelangan akal, Neli banjur ngumpakake lampu senter ing HP-ne lan mlaku tumuju pawon njupuk lampu teplok kanggo madhangi kamare. Bareng wis nemu lampu teploke, Neli langsung balik maneh ing kamar lan langsung turu.Isuke , Neli mangkat sekolah diter bapake numpak motor nganti tekan
Amarga lungguhan ing bis wis kebak, dheweke kepeksa ngadeg. “ Ora apa- apalah ngadheg pa’a. Muga – muga cepet tekan sekolah.” Gunem Neli ing jero ati.Ing sekolahan Neli duwe kanca kang wis akrab banget , yaiku Siti lan Indri. Telu karone paribasane “ tumbu oleh tutup “, wong kekancan sing cocok banget. Nanging sejatine Neli bocahe yen kancanan karo sapa wae, ora milih - milih kanca. Namung sing wis akrab ya karo bocah loro kuwi mau. Bareng tekan sekolah, Neli cepet – cepet mlebu gerbang supaya ora telat anggone mlebu kelas. Pelajaran baka pelajaran dilakoni nganti bel wayahe bali keprungu..Sorene maneh Neli ana kegiyatan kumpulan organisasi pemuda ing desa. Iki kumpulan pertama kang dianakake, amarga maune organisasi pemuda ing desane macet amarga cah – cah enome akeh sing padha kerja , dadine ora ana wektu kanggo nggerakake organisasi iki. Bocah lanang wadon padha kumpul bebarengan ana ing bale desa.“ Ehemm….dhewekan Nel ? “ pitakone bocah lanang karo nyodhorake teh gelas marang Neli.“ Oh iya mas, kanca – kancaku akeh sing ora teka, lagi padha sibuk jare.”“ Oh ngono ya. Ya wis ora apa-apa. Sesok maneh kon mangkat kumpulan ya. Supaya organisasi iki aktif maneh, dhewe kudu sregep. Organisasi iki rak ya akeh manfaate kanggo dhewe lan wong liya. Dhewe isa mbantu – mbantu wong liya amarga ana organisasi iki. Organisasi sosial lan kemanusiaan. Ngono lho Nel.hee…hee….”Neli mung manthuk – manthuk tok. Dheweke bingung arep ngomong apa. Lha kon ora bingung piye. Lha wong dheweke dicedhaki karo Anto, ketua organisasine. Umure kacek lima taunan karo Neli. Wis wonge bagus, pinter, solah bawane apik. Cah wadon sapa wae yen weroh mas Anto mesthi ora kemedhep. Mas Anto kuwi ibarate Arjunane desa iki.Wektu Anto lagi pidhato sambutan ing ngarep, Neli blas ora pisan – pisan mbuang raine ing ngendi – ngendi kajaba mung mandengi priya iku. Malah sok – sok pikirane mblandrang adoh. Yen dheweke mboh kapan mangsane duwe kekarepan bisa dadi bojone.Pidhatone wis rampung, banjur Anto jumangkah nyedhaki Neli. “ Dhooor….”“ Astaghfirullah..” Neli kaget ora karuan lan nembe sadhar yen dheweke kuwi ngalamun.“ Sajake kok lagi seneng.Wiwit mau tak delok kok ya mesam – mesem
sithik.“ Kesengsem karo pidhatone apa karo sing pidhato?”“ Hee..hee…mas Anto isa wae guyonane ki.”Isuk, awan bengi sing ana ing pikirane Neli mung Anto lan Anto.Padhahal sakdurunge, Neli ora tau ngrasakake kaya iki. Neli ya ora tau pacaran. Dirasakake, pancen dheweke ki kepincut tresna. Nanging dheweke arep ndisiki ngomong tresna karo Anto iya dirasa – rasa ora kepenak dhewe. Amarga pakulinane rak kudune lanange ndisik sing ngomong. Sebenere atine wis ora sabar pengin ngerti piye perasaane Anto karo dheweke. Mbok menawa Anto jebul padha wae seneng karo dheweke.Isuk – isuk gasik Neli nyirami wit kembang ing jaba omahe. Kembange akeh sing padha garing, amarga wis pirang – pirang dina ora ana udan ditambah ora tau disiram. Wit – wit kembang kang akeh gawe Neli kesel lan pengin cepet rampung anggone nyirami.“ Neliii...Neeel….” saka adoh
kaya wong edan wae.”“ Iki lho Nel, aku dititipi sesuatu karo cah bagus”. Celatune Lilis karo niru gayane artis Syahrini wektu ngucap tembung sesuatu iku.“ Cah bagus sapa to?”“ Wis diwaca wae, ngko kowe ngerti dhewe. Ya wis Nel, aku bali ndhisik, aku arep
salembar kertas kuwi ing bageyan ndhuwure katanda saka Anto. Surate diwaca nganti premati. Dibolan – baleni maca nganti ping telu. Kaya – kaya dheweke ora mudheng mboh apa ora
piye. Ngene Nel ceritane, aku seneng karo sliramu wiwit aku ketemu sepisanan karo kowe ing organisasi. Nanging aku ewuh. Aku wedi yen ngko aku iki malah ngganggu sekolahmu. Kowe rak ya kudu fokus sinau kanggo ujianmu iku. Apa kowe nrima rasa tresnaku iki? Apa kowe kersa dadi pacarku?Krungu ucapane langsung saka Anto, atine Neli sansaya trenyuh. Banyu mripate mili nelesi pipine
kuwi mas. Aku gelem dadi pacarmu. “ Wangsulane Neli karo ngusapi pipine sing teles. “ Lha sampeyan saiki ing ndi mas? aku pengin ketemu.”“ Aku saiki kerja ing Jakarta. Aku nunggu kowe lulusan bar kuwi aku bali desa maneh ketemu kowe Nel.”Tuut…tut…tut…dumadakan telpone mati. Bareng dicek jebul pulsane Neli entek. Nanging Neli ora sedhih. Amarga saiki wis cetha. Priya sing mbiyen di impen – impen dadi bojone pranyata bener – bener seneng karo dheweke, lan tetep setya nunggu dheweke nganti lulusan.
Kangge pemut menapa ingkang wekdal pepanggihan MGMP kalawingi dipunngendikakaken panjenenganipun Bapak Sarno minangka pengawas, babagan lelandhesan anggenipun
ing ngarsanipun Gusti Ingkang Akarya Jagad bilih kita sami taksih dipunparingi anugrah lan karunia awujud seger kewarasan.
Para kadang lumantar seratan punika mugi saged kangge srana ngraketaken paseduluran lan guyupipun kegiyatan MGMP Basa Jawi mliginipun ing kabupaten Pemalang.
Sumbang surung saha panyaruhe para kadang sedaya, dipun antu-antu kangge kemajenganipun blog punika. Sawenehipun seratan ingkang kapacak mbokbilih wonten ingkang mboten kasebat sumberipun lan mbokbilih wonten seratan ingkang kirang mranani nyuwun gunging samodra pangaksami. Nuwun
Tepangaken, kula Herry. Kawula menika tiyang Pemalang nanging samenika kula ngajar wonten ing Fakultas Sastra Universitas Andalas Padang. Sakmenika kawula gadhah pamikiran babagan kurikulum mulok Sumatera Barat. Menawi boten kawratan, kawula nyuwun tulung dipun kirim kurikulum Basa Jawa SD lan SMP. Menika kagem penelitian kawula. Sampun kawula padosi wonten internet boten kepanggih. Kawula nyuwun Bapak Ibu Pengurus saged ngalodhangaken wakdal kagem ngirim kurikulum menika lan kula nyuwun wekdal kagem diskusi bab menika.
saderengipun ngapunten sanget mbokbilih dereng saged minangkani menapa ingkang dados
panyuwun panjenengan, amargi keleresan cathethan kawak
tembang sinom	SINOM GRANDHEL Laras Pelog Pathet Nem Nuladha laku utama, Tumrape wong tanah Jawi, Wong Agung ing
ratri , Amemangun karyenak tyasing sasama . (Cakepan Serat Wedhatama, Sri Mangkunagara IV) Tembung wigati a.
banget g. Tanapi = uga h. Ratri = bengi 3. Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki! a. Sapa sing kudu ditulad manut tembang kasebut? b. Ngeksiganda iku ngendi? c. Apa sing diudi Panembahan Senapati d. Apa tegese amemangun karyenak tyasing sasama? 4. Isi tembang Niru/nyonto tumindak utama/becik Kanggo wong tanah jawa Ratu ing Mataram Panembahan Senopati Tumemen nanggone ngudi/ngupaya Kanthi tapa brata/prihatin Ing awan bengi Supaya ndadekake tentreming ati 5. Pesan moral tembang – Niru/nyoto tumindak becik/utama – Nyuda/nahan hawa nepsu 6. Struktur metrum tembang sinom: a. Guru gatra: 9 b. Guru wilangan lan guru lagu
total station, topcon, es 55, jual total station topcon es 55, total station jakarta
Jual Total station topcon ES 55 = (WA) 0819231983 = RIKI 13
total station topcon es 55, jual, total station, topcon es55, distributor topcon
Jual Total station topcon ES 55 (WA) 0819231983
Mboten Mbah, dereng wantun, Radio Gembok Ireng taksih dereng
Obrolane njlimet ra karuan, aku soko losari brebes, kpngen nyoba dolanan sw1 80m, cuman sw kit-e rak ndue, yen tuku dadi ono pora ning toko elktrnik, lan regone spiro? Suwun. . .
3 Februari 2013 pukul 22:36	Wah, kawula kok mboten mangertos bab wonten-mbotenipun kit dolanan SW1 80 meter band wonten toko. Ingkang wonten Blog menika namung reka daya piyambak, sami kaliyan kagunganipun rencang-rencang sanes. Lha mangga to menawi kersa nyobi piyambak nak-nuk nak-nuk mbangun brik-brikan ala
Cara Memasang Meta Keywords di Blogger - Mas Sugeng Blog
September 19, 2012September 19, 2012 trianjarpriyanta
MATERI PELAJRAN	materi tembang pangkur, tembang pangkur	Tembang Pangkur, Cengkok Kasmaran, Laras Pelog Pathet Nem (B. Arintoko, 1981 : 22 – 23) (Serat Wulangreh, Paku Buwana IV, ing Sri hartuti, 2007 : 29 – 30) sekar: tembang pangkur: araning tembang macapat winarna:dicritakake lelabuhan: pangorbanan kanggo: dianggo tumrap wong: manungsa prayoga: becik urip: gesang (krama) ala: elek becik: apik puniku: iku adat: pakulinan waton: aturan/paugeran/pathokan dipunkadulu: dingerteni miwah: lan/saha tata krama: sopan santun kaesthi: diupaya siyang: awan ratri: bengi Struktur metrum tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru lagune Pada: 1. 8 a 2. 11 i 3. 8 u 4. 7 a 5. 12 u 6. 8 a 7. 8 i b. B. Guru gatrane : 7 gatra Isining Tembang Pangkur: Tembang pangkur kang dicritakake, lelabuhane tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik, prayogane ngertenana, adat waton iku kudu dingerteni, lan ana ing tata krama, diupaya awan bengi (Serat Wulangreh, Paku Buwana IV, ing Sri hartuti, 2007 : 29 – 30) sekar: tembang pangkur: araning tembang macapat winarna:dicritakake lelabuhan: pangorbanan kanggo: dianggo tumrap wong: manungsa prayoga: becik urip: gesang (krama) ala: elek becik: apik puniku: iku adat: pakulinan waton: aturan/paugeran/pathokan dipunkadulu: dingerteni miwah: lan/saha tata krama: sopan santun kaesthi: diupaya siyang: awan ratri: bengi Struktur metrum tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru lagune Pada: 1. 8 a 2. 11 i 3. 8 u 4. 7 a 5. 12 u 6. 8 a 7. 8 i b. B. Guru gatrane : 7 gatra Isining Tembang Pangkur: Tembang pangkur kang dicritakake, lelabuhane tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik, prayogane ngertenana, adat waton iku kudu dingerteni, lan ana ing tata krama, diupaya awan bengi
ingkang kula tresnani, menika kula aturaken Kisi-Kisi Uji Kompetensi Bahasa Daerah, mugi-mugi migunani. Sumangga dipunklik link ing ngandhap menika matur nuwun.
Pangolahe lemah kawiwitan gawe pawinihan. Cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan yaiku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu.
Gunungkidul ing babagan tembang macapat, kala dinten Kemis tanggal 10 Mei 2012 dipunadani Sarasehan Tembang Macapat ingkang mapan wonten RBC CULINARY. Sarasehan menika dipunpandhegani dening panjenenganipun Ibu Dwi Endang S, S.Pd.,M.M.(Kepala Sekolah SD Piyaman 1). Nalika mbikak sarasean ngendikakaken bilih Sarasehan Tembang Macapat menika nggadhahi ancas kangge ningkataken kompetensi Guru SD/SMP babagan tembang macapat saha kangge nguri-uri amrih lestantun saha ngrembakanipun seni tembang macapat. Wonten ing sarasehan menika ugi dipunrawuhi panjenenganipun bapak Dwiyanto Budi Utomo Kasie Kebudayaan Dinas Kebudayaan Provinsi DIY. Bapak Dwiyanto Budi Utomo kagungan pangajab bilih sasampunipun sarasehan saha gladhen tembang macapat menika, ing samangke
Manut owah gingsire jaman, ragam basa Jawa saiki mung kapantha dadi loro, yaiku basa
Basa krama uga kapantha dadi loro: krama lugu lan krama alus. Bedane ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu lan krama alus kaya kang kaandharake ing ngisor iki.
Ini Wayang-ku,.. Mana Wayang-mu?!Event Wayang, Fotografi Wayang, Wayang Heritage ...
berikut:narendara ingkang kinasih ing dewa, kinawula ing
paring payung kang kudanan, paring teken kang kelunyon, paring obor kang kepetengan Terjemahan:Raja
lakon yakni: Pragolomurti, Petruk dados Ratu, Rabinipun Angkawijaya, Joyosemadi dan Pregiwo-Pregiwati. Pembacaan kandha
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.watch-xxx-online.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
bisa nandhang pirang perkara kang ora becik. Iku amarga omong pancen ora gampang, ora mung waton ngucap? Apamaneh, apa kabeh sing dilakoni kudu diomongke?
Wus dadi kasunyatan yen tambah dina sansaya susah golek panutan. Krisis kepemimpinan iku ora liya amarga para pangarsa praja sansaya luntur kaprebawane. Kabeh mung golek benere dhewe, tanpa mikir kawulane. Beda kaya nalika dheweke nyebar janji nalika arep pilihan. Temtu wae, janji iku disebar lumantar omongan. Rakyat kaya-kaya wis luntur rasa katresnan marang bangsa sing biyen direbut hak kamardikane.
Ajining dhiri gumantung ana ing lathi. Wis cetha yen pancen omongan sing duweni aji, mung omongan sing becik tur migunani. Dudu omongan tanpa guna, kepara waton omong. Yen ora isa omong becik, ya luwih becik meneng wae. Yen ngerti ora bakal bisa nglakoni, aluwung ora menehi janji.
Ana uga wong sing (mung) seneng omong. Omong tanpa paugeran, apa maneh ora isa dipercaya amarga pancen beda, antarane sing dilakoni karo sing diomongke. Ing kene, sajroning kabudayan Jawa ana unen-unen jarkoni, isa ujar (omong) nanging ora isa nglakoni.
Luwih nyilakani yen sing waton omong iku wong sing dadi pangemban-pangembating praja, pemimpin negara, utawa punjere adil. Mesthi wae kabeh tindak-tanduk ora bakal bisa dipercaya. Banjur, iku uga njalari negara dadi bubrah. Kapitayan rakyat marang pangarsane praja sansaya ilang. Amarga pokale wong sing ora nduweni tanggung jawab marang omongane dhewe.
Sastroatmodjo wis akeh paring katrangan. Ing antarane, nalika ngendika, pemimpin ora kena mencla-mencle. Iku amarga kabudayan Jawa wis menehi tuladha; sabda pandhita ratu tan kena wola-wali. Pemimpin ora kena tumindak sapenake. Apa maneh mung mikir awak utawa kelompoke dhewe.
Saliyane iku, miturut Prof Sudijono, pemimpin uga kudu nduweni kawicaksanan. Pemimpin kudu isa memangun komunikasi kanthi luwes karo sing dipimpin. Supaya ora nemu rubeda ing tembe mburi.
Mantan Rektor Unnes iku uga ngendika, supaya perkara sing wis dadi tujuan bebarengan bisa kalaksanan, antarane sing mimpin lan sing dipimpin kudu nduweni telung perkara, yaiku pituah, pitutur, lan pitulungan. Ing tataran pituah utawa petuah, pangarsa lan kawula kudu tansah ngelingake. Pemimpin sajrone nglakoni kwajiban uga kudu gelem dikritik. Iku supaya sing ana ing ngisor ora nutupi apa sing dadi kurange ndhuwuran.
Tujuan uga bakal gampang digayuh nalika siji lan liyane paring pamanggih kanggo ngupaya bebarengan. Rembug pancen dadi sarana kang murakabi. Rembugan nganggo
cara pitulungan, kabeh dikarepake bisa tulung-tinulung. Wis dadi perkara sing lumrah menawa sajrone makarya sesarengan ana kurange, nanging kepriye carane kekurangan iku dimaknani dadi luwihe wong liya. Kabeh nyawiji nggayuh tujuan supaya negara dadi kuncara.
Banjur, saka akeh bab ing ndhuwur, kaya-kaya wis ora ana perkara sing isa kanggo mbiji kaprebawan pemimpin saliyane nyawijine ati, lathi, lan pakarti. Kanthi cara kaya mangkono, pemimpin
iku, Jawa nduweni istilah lamis. Tumrape sesrawungan, wong sing dhemen lamis uga ora bakal dipercaya. Jalaran pancen seneng apus-apus sing agawe gela lan rugine liyan. Kabeh wis gamblang dijlentrehake ana cakepan langgam Aja Lamis sing kerep dirungokake.
Aja sokgampang janji wong manis yen ta amung lamis/becik aluwung prasaja nimas ora agawe gela/tansah ngugemi tresnamu wingi jebul amung lamis/kaya ngenteni thukuling jamur ing mangsa ketiga/aku iki prasasat lara tan antuk jampi/mbok aja amung lamis kang uwis dadine banjur kikis/akeh tuladha kang dhemen cidra uripe rekasa/milih sawiji endi kang suci tanggung bisa mukti.
Kabudayan Jawa uga ngajarake supaya tansah nduweni rasa lembah manah. Lumantar cara ora ngunggulake dhiri pribadi, ora iri marang sukses lan majune liyan, lan atur kurmat marang sapada-pada. Adhedhasar iku, apa sing wis lan bakal dilakoni nyatane ora kudu diomongke. Iku jalaran bisa diarani umuk, utawa mung gedhe omongan. Luwih-luwih durung nganti dilakoni kok wis digembar-gemborake.
Kanthi teknologi lan informasi sing sansaya maju, wis samesthine bebrayan uga tambah kritis marang sakehing kahanan. Aja nganti mung kanggo alat wong-wong sing nduweni kepentingan tanpa gelem tanggung jawab sawise ngembat pusaraning adil. Ya, ora ana liya cara sepisan sing bisa dilakoni yaiku bebarengan ndeleng kerja nyata sing wis dilakoni.
Dhoni Zustiyantoro	Basa Jawa sansaya ora nduweni papan panggonan. Kebukti, ing satengahing kulawarga lan bebrayan Jawa, basa Jawa kaya-kaya wis ora dadi basa ibu. Nganggo basa Jawa sing bener lan ketata saiki mung dadi pangangen-angen sing wis angel kewujud. Kanthi cara sing kepriye, basa Jawa bisa tetep bisa kuncara ing satengahe pasrawungan global?
Kahanan sing nggegirisi iku ora mung ana ing satengahing bebrayan lan kulawarga, ing sekolahan, muatan lokal (mulok) Basa Jawa mung disia-sia. Iku amarga ing Kurikulum 2013 sing durung watara suwe mlaku iku, wektu sing dialokasikake sansaya mepet. Ing kelas, Basa Jawa ing kurikulum anyar digabung karo Seni dan Budaya.
mung ana 2 jam. Banjur, kepriye nasib pelajaran Basa Jawa yen wektune ing kelas sansaya cupet amarga digabung karo pelajaran liyane?
Mligi ing Jawa Tengah, Basa Jawa dadi mulok ing sekolah amarga Surat
Pancen, mahasiswa sing kepengin kuliah ing jurusan iki uga ora sithik. Saben taun, kanggo conto, Jurusan Bahasa
satemene uga isih dikarepake dadi benteng moral kanggo para siswa sing saiki morale sansaya ngwatirake. Kebukti, akeh tindak kriminal awujud nyolong, nganti tindakan asusila sing
Nanging, pemerintah kaya-kaya ora temenanan anggone ngecakake peraturan. Sanadyan akeh lembaga pemerintahan utawa swasta padha menehi alokasi sedina wajib nggunakake basa Jawa ing instasine, nanging ing tataran pendidikan, pemerintah dianggep durung temanan utawa pancen durung regulasi utawa aturan kang bisa dadi paugeran supaya basa Jawa saorane tetep dadi sarana komunikasi.
Ora ana liya, kanggo njejegake kahanan sing kaya mangkono, pemerintah daerah (Pemda) pancen kudu gumregah ngrampungi perkara. Sacara formal, kudu digawe aturan sing bisa dilakoni lan dikawal dening sapa wae. Kanthi rasa handarbeni, basa Jawa ora mung dadi tanggung jawabe pemerintah, nanging uga bebrayan.
Luwih-luwih ing Jawa Tengah, Basa Jawa nduweni payung hukum sing luwih kuwat. Iku amarga wiwit taun 2005, basa Jawa wis diwajibake minangka salah siji
lan kritis marang kebijakan pemerintah. Bebrayan uga kudu melu nyawang kahanan ing daerah, pranyata yen ana sing ora trep karo sing ana ing kasebut, kita duwe kwajiban nglapurake.
Ngenani gonjang-ganjing perkara pasinaon basa Jawa ing sekolahan, ana kabar paling anyar kaya dimuat koran Suara Merdeka, 2 Agustus 2013. Basa Jawa bakal diajarake ing kabeh jenjang sekolah, wiwit SD nganti
propinsi iki. Sadurunge, kaya diandharake ana ndhuwur, pemerintah ora bebela marang basa daerah, utamane basa Jawa.
Nanging, sawise ana penguatan kaya mangkono, tetep ora elok yen mung pasrah bongkokan ngandhalake pasinaon basa Jawa karo sekolahan. Tegese, minangka wong sing luwih nduweni wektu sing luwih akeh karo anak, wong tuwa uga kudu nduweni kawigaten sing luwih.
sajroning kabudayan Jawa ora mung dientuki saka sanjerone pager sekolah.
Pancen wis samesthine kita melu urun-rembug babagan kahanan basa Jawa minangka salah siji wujud kabudayan Nuswantara sing sejatine bisa agawe kuncara lan diajeni dening bangsa liya. Sadurunge angen-angen iku kawujud, basa Jawa kudu dadi tuan rumah ing laladane dhewe.
Momod Inside : Kiat Menghadapi Anggota Milis yg Nakal | Ayusa's Weblog
Ojo Ngrumangsani Pinter, Tapi Kudu Pinter Ngrumangsani
asalipun saking Afrika Kilèn, inggih wit-witan pangasil lisah nabati ingkang utami tinimbang wit-witan pengasil lisah nabati sanèsipun.[1] Klapa Sawit dibekta déning Walanda dhateng Indonésia ing taun 1848.[1] Nalika semanten wonten sekawan wit Klapa Sawit ingkang dipuntandur ing Kebun Raya Bogor (Botanical Garden Bogor), kalih wit asalipun saking Bourbon, Mauritius lan ingkang kalihipun saking Hortus Botanicus, Amsterdam, Walanda.[1] Wiwitanipun wit punika dipunginakaken kangge wit-witan hias. Pambudidayaan kangge komersial nembé dipunwontenaken ing taun 1911.[1]
Tiyang ingkang ngrintis pakebunan Klapa Sawit ing Indonésia inggih punika Adrien Hallet (saking Belgia), salajengipun déning K. Schadt ingkang dados pratandha wontenipun pakebunan klapa sawit ing Indonésia.[1] Pakebunan klapa sawit ingkang kapisan wonten ing Deli lan Acèh ing Pulo Sumatra.[1] Jembar pakebunan punika ngantos 5.123 Ha.[1]
Sampun dangu, klapa sawit nggadhahi peran ingkang awrat tumrap èkonomi Indonésia lan kalebet salah satunggalipun komoditas andelan ingkang saged ngasilaken devisa nagara.[2] Sasanèsipun ngasilaken kontribusi ingkang ageng dhateng devisa nagara, mangfaatipun ugi relatif minggah ing saben taunipun. Taun 2003, kathahipun devisa ingkang dipunasilaken saking industri punika ngantos US$ 2,6 miliar utawi 4,3% saking sadaya ekspor Indonésia ingkang
Klapa_Sawit&oldid=1121938"	Kategori: ArecaceaeTetanduran indhustriKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.24, 12 April 2017.
nyuwun pirsa, punapa ibu nyerat artikel puniko setahun namng kaping tigo? Kok artikelipun sampun 4 sasi mboten owah-owah,
Aneka Macam Lakon Wayang Kulit,Aneka Macam Lakon Dalam Pakem Wayang, Aneka Macam Lakon Dalam Pakem Wayang Purwa. Pakem Ringgit Purwa
Filamen intermediat ya iku bageyan saka karangka sel (sitoskeleton) kang duweni diameter antarane 8 nganti 12 nm, luwih gedhé tinimbang diameter mikrofilamen nanging luwih cilik tinimbang diameter mikrotubula, kang duweni fungsi kanggo nahan tarikan (kayata mikrotubula).[1][2] Filamen intermediet kasusun saka pirang-pirang jinis kang saben jinise disusun saka subunit molekuler
padha karo kabèh sel eukariot.[1] Dibandingake mikrofilamen lan mikrotubula kang kerep dibongkar-pasang ing pirang-pirang macem bageyan sel.[1] Filamen intermediet kalebu piranti sel kang luwih permanen.[1] Perlakuan kimiawi kang mindahake mikrofilamen lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Filamen_intermediat&oldid=1097533"	Kategori: Biologi selRintisan topik biokimiaKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 6 Oktober 2016.
ngrasakna priatin. Nek mangan ora enak banjur jengkel, ora ngerti sejatine wong mangan kuwe
sing penting bisa nyukupi kahanan. Angger dideleng jere kurang mangan, angel
mangan koh awake lemu, kandel, atos, ora kaya jaman gemiyen lemu merga kurang
gizi dadi awake amoh, isi banyu thok. Lur kabeh, menungsa neng
ndunya ana sing kurang mangan, ana sing mriyangan, ana sing ditinggal lunga
bojo. Kabeh mau contoh wernane urip, ben rika pada emut siji karo liyane kon
pada tulung tinulung karo sabar, tur kemutan karo gusti Allah.
kangelen mangan, kanggo contoh nek ana wartawan ngliput nyiarna banjur nembe
padha ngerti, padahal ya saben dina awake dhewek ngerti neng ngarep tokone
dhewek, ana tukang becak ora narik rong dina, ora mangan uga ora bisa ngirim
penggalangan dana nggo wong mriyang kaya neng tivi nggo artis. Nek disiarna, ditulis
gawe nlangsani, ya banjur atusan juta pada mbantu. Padahal dhewek ngerti saben
dina ana wong mriyang arep mati neng rumah sakit, ora teyeng mbayar merga ora
duwe BPJS, utawa wis entong dunyane didol nggo mbiayani penyakite. Kabeh mau nandakna nek menungsa
kuwe kudu di trending-na. Mulane gusti Allah gawe acara Wulan Ramadhan, ben
menungsa ngerti nek bareng-bareng puasa ya dadi ringan. Pahalane merga
kepatuhan uga percaya karo perintah Gusti Allah. Ana haji senajan larang ya
pada mangkat. Kuwe kabeh contoh kepriwe gawe daya kanggo nguatna kepercayaan
wong sing kena penyakit gula merga nek sega beras akeh banget ngandung gula uga
trigliserida. Nek dipangan wektu mbengi merga ora dinggo aktivitas sing
sega tela sega jagung neng pinggir dalan apa neng saben warung, ya mestine
banjur laris, ora diomong kere. Jane gawene sing mandan ribet sing marakna wong
pada males ora gelem ngopeni panganan kuwe. Mulane sedulur, mayuh pada kemutan
maning sejatine urip, arep nggo mangan apa arep mangan kanggo urip.
angger kewolak-walik pada gemrungsung kewlakaren, kabeh mayuh kerja nggo golet
duit. Dudu merga duit awake dhewek kerja. Nulis go gawe cerita, dudu merga ana
cerita awake dhewek nulis, dadi bisa pada kreatif, inovatif. Siki jaman wis milenium,
ning kebutuhan menungsa esih pada, merga akeh sing kelalen kebutuhan dasar,
akhire banjur tuku liyane disit. Kaya wong nduwe mobil ora mikir mbensini karo
ngrawate. Bocah sekolah njaluk hape, kelalen nek sejatine tuku buku lewih apik
timbang tuku hape kanggo wong sing lagi nuntut ilmu.
uga milih bupati, milih gubernur, arep merga aweh uwur akeh banjur kelalen
nggadekna bangsane dhewek, apa arep kepriwe. Aset bangsa wis akeh sing didol
neng pemimpin bangsa sing korup, akeh pulau didol maring wong liya, merga
pimpinan bangsane model kaya kuwe mung mikirna wetenge karo kelompoke dhewek.
Ora mikir bangsane dhewek. Aja dipilih aja ditiru sing
Ngerti Aku iku Sopo iso PM opo DM dek iki :
opo Kon Message aku ndek email ku iki >>> lek
pangucape kaping pindho.Tembung rangkep kaperang dadi 3, yaiku :1. Dwi Lingga yaiku tembung kang diucapake kaping pindho kabeh linggane. Dwi Lingga kaperang dadi 3 warna, yaiku : 1. Dwi Lingga salin swara yaiku tembung kang diucapake kaping pindho ing linggane nanging diucapake kanthi swara kang bedo. tuladha : mloka-mlaku, ngomba-ngombe, wira-wiri, lsp. 2. Dwi Lingga wantah 3. Dwi Lingga semu2. Dwi Purwa yaiku tembung kang dirangkep wandane ngarep. tuladha : kekancan, lelayu, sesambat, lsp3. Dwi Wasana yaiku tembung kang wandane wekasan dirangkep. tuladha : cengingir, cengenges, lsp.
urip sampeyan apik bgt,kerso menehke ilmu marang liyan,tak dongakno sampyan tambah
nyuwun sewu dagelan Basiyo ingkang Sampek Engtay dereng pun upload gih, kula pengin ngrungoken e, nuwun,
Pudi Utomo 03 Nov 2016 18:04 PM
Isi Pesan # 425 Lokasi : madiun
kulo ngaturaken gungin panuwun kagem ki demang. awit sampun nguli uri kabudayan jawi. mugi web ki-demang saget ngremboko lan saget dados pawulang kagem anak putu kito sak meneiko ngantos mbenjang akhir.
Darmadi Prasojo 31 Oct 2016 22:26 PM
Isi Pesan # 424 Lokasi : Wonosobo
Mugi kanthi wontenipun web ki-demang.com saged dados pandom tumrapipun sutresna budaya jawi, satemah budaya lan basa jawi tansah mgrembaka dumugi jaman mbenjang.
Darmadi Prasojo 31 Oct 2016 22:22 PM
Isi Pesan # 423 Lokasi : wonosobo
Web ki-demang.com saged dados pandom sedaya sutresna kabudayan jawi. Isinipun pepak lan jangkep, mugi budaya jawi saged lestantun lan ngrembaka dumugi jaman
nuwun sanget dhumateng Ki Demang ingkang sampun paring ngilmu lan panglipur dhumateng kul
o,mugi-mugi Ki Demang angsal karaharjan ingkang kathah sanget....
Medi Rahkmi wangi 10 Oct 2016 14:51 PM
matur nuwun, sampun pikantuk seserepan ingkang migunani, hanambahi pepaking kaweruh kulo
Karman 30 Sep 2016 13:50 PM
Isi Pesan # 417 Lokasi : Mangkutana,Sulsel
Matur nembah nuwun sanget amargi saget kangge panglipur menggah mari kangen ing Njawi.
vellita nadya 29 Sep 2016 4:12 AM
Isi Pesan # 416 Lokasi : cilacap-jawa tengah
puji syukur kulo aturaken bilih kulo angasal tambah ngilmu lan panglipur,matur nuwun
namung nembe menika kula matur. Nyuwun duka, niatan kula namung kangge sinau babagan budaya Jawi, mboten wonten tujuan sanes... sepisan malih nyuwun idi palilahipun lan ngaturaken agenging panuwun.
Kula Aslar, S.S. Guru basa Jawi saking MTs Negeri Teras, Kabupaten Boyolali.
Pudwiyanto 26 Sep 2016 12:22 PM
Isi Pesan # 414 Lokasi : Ngawi-Jawa Timur
Maturnuwun sanget, kathah ngelmu ingkang saged kula sinau lumantar web menika. Mugi tansah lestantun lan sansaya ngrembaka
Purbodjati, Dr., M. S. 24 Sep 2016 9:43 AM
Isi Pesan # 412 Lokasi : Magetan-Jawa Timur-
puji syukur kulo aturaken bilih kulo angasal tambah ngilmu lan panglipur, matur nuwun
saking seratan panjenengan ingkang sanget migunani tumrap kula, mugi Gusti tansah mberkahi panjenengan sakulawangsa, nuwun
tenan kuwi ketok'e....iso dikirim rak mbakyu neng semarang? nek neng semarang kuwi mesti wes dipresto, dadi iso
Pelatihan iso 9001 Gratis | Pelatihan iso 9001 Sucofindo | Pelatihan iso 9001 ppt | Pelatihan iso 9001 Di Bandung | Pelatihan iso 9001 Surabaya | Pelatihan iso 9001 di Yogyakarta | Materi Pelatihan iso 9001 ppt | Biaya Pelatihan iso 9001 | Biaya Pelatihan iso 9001
CapBrake Master CylinderBrake Proportioning ValveBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake
bot ip block flooder 11/5/2013, 4:16 pm
bot ip block flooder 13/5/2013, 1:10 pm
bot ip block flooder 13/5/2013, 4:50 pm
bot ip block flooder 13/5/2013, 5:42 pm
bot ip block flooder 13/5/2013, 10:13 pm
bot ip block flooder 16/5/2013, 12:54 pm
bot ip block flooder 16/5/2013, 4:31 pm
bot ip block flooder 16/5/2013, 4:32 pm
Klojen (*), Bakalan Krajan, Polowijen, Kidul Dalem, Bunulrejo, Kesatrian ^FR
SMAN : 4 -Domisili : Kel. Blimbing, Rampal Celaket, Karang Besuki, Bareng,
contohnya..namung nek kagem wong cilik koyo kulo,nggih
Lima paraga iki turunane Prabu Pandhu kang dadi raja ing Astina. Pandhu disepata dening dewa bakal mati yen saresmi karo garwane. Pandhu nerjang wewaler lan banjur mati. Dewi Madrim, garwane, melu belapati, kamangka nalika iku lagi nggarbini. Nalika suduk salira iku lair Nakula lan Sadewa kang kembar. Dene Yudhistira, Bima, lan Arjuna lair seka Dewi Kunti. Sadurunge karo Pandhu, Dewi Kunthi nate nglairake bayi kang banjur diwenehi jeneng Suryatmaja. Pandhawa dadi satru Kurawa ing Bharatayudha. Dene, Suryatmaja melu Kurawa nglawan sedulur-sedulure dhewe.
Pandhawa, ing budaya Jawa, mlebu wong-wong kang kudu diruwat. Yen ora diruwat bakal dipangan Bathara Kala.
Jeneng Yudhistira, ing crita Jawa, asline dianggo dening raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas kuwi. Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo dening Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani.
Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwe bojo kang padha, yaiku Dewi Drupadhi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala.
Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunthi. Dasanamane, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut padhalangan “mateg aji Panggendaming dewa” kang aran Puntawekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa Lawanan). Rehne bab mau rinasa kurang trep ing bebrayan Jawa, mula dening para pujangga kita banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Mulane ing crita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing negara Pancala iya Cempala. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala.
Ing versi Mahabharata India, Yudhistira pinter olah kaprajuritan lan gagah nalika perang. Yudhistira iku artine raja prajurit. Nanging ing crita Jawa, Yudhistira iya Puntadewa iku kondhang kadidene titah ludira seta. Kang mengkono mau kagawa saka watake sing jujur, salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yen dijaluk wong liya diwenehake. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati.
Minangka tuladha, ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan), Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing negara Buluketiga. Sang Prabu ya manut. Dhirine dipasrahake. Ngenani wewatakane paraga siji iki, oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Awit akeh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah.
Ing lakon Baratayuda, Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung, kabeh Pandhawa rumangsa bingung. Sebab, dikaya ngapaa wae Pandhita Durna kuwi gurune Pandhawa. Apa hiya murid arep wani marang gurune ?
Untung Prabu Kresna ora kurang iguh pertikele. Terus sing didhawuhi ngadhepi Pandhita Durna iku putra Pancala, Raden Dhresthajumena. Kresna mung dhawuh marang Werkudara supaya merjaya gajah titihane senopati pengampinmg (Prabu Prameya) kang aran Gajah Esthitama. Sawise gajah kelakon mati dikepruk gada Rujakpolo, kabeh wadya Pandhawa banjur kadhawuhan alok yen Esthitama mati. Pamirenge Pandhita Durna sing mati mau Aswatama. Mula Pandhita Durna banjur nglumpruk otot bebayune, kaya wis kelangan daya. Kanthi ati sing bingung, urna banjur takon mrana-mrene, kalebu marang para panakawan, marang Werkudara, arjuna, Nakula, sadewa, lan sapitutrute. Kabeh anggone mangsuli padha gelem dhora yen Aswatama pancen mati. Durna akhire takon marang Puntadewa. bareng ditakoni kaya mengkonmo mau mesthi wae Sang Prabu bingung banget, mosok arep goroh ?
Dibisiki karo Prabu Kresna yen kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apa-apa, nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. Kresna golek cara liya, supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi”sing lirih banget wae, dene anggone ngucapake tembung “tama”sing cukup sero.
Tenan, diucapake dening Prabu Puntadewa ngono kuwi. Saka pangrungune Pandhita Durna, Aswatama mati, mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa, ning Sang Prabu banjur digandheng Kresna sumingkir saka papan
dayane, menawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki, sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang.
Ing pungkasaning crita, Puntadewa munggah swarga bareng karo sedulur-sedulure. Puntadewa bareng karo asune moksa sing pungkasan. Tinimbang Pandhawa liyane, raja iki luwih resik atine. Ora kumalungkung, ora sok kuwasa, jujur, lan ngugemi agama kanthi ngati-ati.
Ing sorga, Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka. Dheweke njaluk supaya melu mlebu neraka. Kamangka, para Kurawa malah enak-enak ana surga. Jebul kuwi mung sawetara. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing surga amarga ana sawetara kabecikan, nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka.
Bima utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut Pandhawa. Mula Bima iya banjur sinebut satriya Panenggak Pandhawa.
Miturut Kitab Mahabharata, Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. Ramané bebisik Bathara Bayu, déwaning angin. Kacarita, sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. Awit saking kageté, Bhima mrucut saka gendhongan, tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. Anèhé dudu sirahé Bhima sing pecah, nanging malah watuné sing ajur mumur. Bhima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Krungu tangisé Bhima iki, macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila, satemah mlayu sipat kuping.
Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu, yakuwi Bathara bayu dhéwé, Anoman, Liman Situbandha, Garudha Mahambira, Sarpa Nagakuwara, Gunung Maenaka, lan Ditya Jajawreka. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu, mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning angin).
Aji-ajiné aran aji bandhungbadawasa, Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. Gegamané kang kondhang yaiku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Bima ora gelem basa karo sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip.
Ing pungkasan crita wayang, Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka.
Arjuna iku menawa miturut crita padhalangan, putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing nomer telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya “Panengah Pandhawa”. Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa, saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu. Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata).
Dèwi Jimambang,anaké Begawan Wilwuk.\/Wilawuk ing pertapan Pringcendhani peputra Kumaladéwa lan Kumalasekti.
Dèwi Ratri (atmajané Prabu Yudhistira ing negara Mertani), peputra Bambang Wijanarka.
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya, yaiku Dèwi Banowati. Nanging sawisé rampung Bharatayudha, Banowati bisa dadi siji karo Arjuna, ora kétung mung sewengi.
Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya). Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké pirang-pirang bagus-bagus lan ayu-ayu). Yèn sing ditindhakaké iku pakarti ala, asilé mesthi uga ala.
Arjuna wis naté mbangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila, kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina, kanthi jejuluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan yakuwi Prabu Niwatakawaca, ratu buta saka negara Manik Ima-Imantaka.
Ing Bharatayudha, Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Abot rasané ati, merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa. Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan. Ing perang baratayuda uga, Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané. Nanging putuné, Parikesit, dadi raja ing Astina. Sawisé perang, Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling, kang mauné dadi kratoné Jayadrata. Ing bubaran perang uga, kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah menyang kahyangan laku liwat Himalaya.
Kandhi Wrahatnala (nalika nylamur laku dadi banci)
Sepiangin = bisa mlaku tanpa napak lemah banteré pindha angin.
wayang Arjuna ana lima, yakuwi wanda Jimat (anggitané Panembahan Senopati lan Sultan Agung Hanyakrakusuma),wanda Kanyut, wanda Kinanthi, lan wanda Malat. Yèn wayang Arjuna gagrak Yogyakarta wandané ana telu, yakuwi wanda Janggleng (rai lan awak kuning/prada) kanggo adegan paseban, sedhih; wanda Yudhasmara (sunggingan rai lan awak kuning, kanggo adegan roman (percintaan); lan wanda Kinanthi (sunggingan rai ireng awak kuning kanggo adegan sawisé metu saka kedhaton utawa kanggo perang).
Nakula iku sawijining paraga Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi , dewane tabib. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwe kembaran kang jenenge Sadewa. Beda karo Yudhistira, Werkudara, lan Janaka, Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Nalika Pandhu palastra, Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek dening keris.
Raden Nakula kuwi satriya kembar kemanikan. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma iya Prabu Salya nata ing Mandaraka.Ing Mahabharata, Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih padha cilik-cilik, Nakula kuwi arane Pinten, lan kembarane Sadewa aran Tangsen. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat, Kaya jenenge, Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron kuwi titise dewa kembar, Bathara Aswan lan Aswin, dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa, Werkudara, lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi.
Nalika dumadine perang baratayuda, Prabu salya melu Kurawa. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe Prabu Duryudana, nata Astina. Nalika mireng yen kang madeg senopati agung Prabu salya, para Pandhawa padha bingung. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel, Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa supaya marak ing ngarsane Prabu salya, api-api nyuwun dipateni wae. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane kuwi. Malah banjur atine rumangsa keranta-ranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang, yakuwi Pinten lan tangsen iku. Mung merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi, bayi kembar kuwi nadyan dudu putrane dhewe tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe.
Mula Salya banjur paring dhawuh marang nakula-Sedewa supaya bali, lan meling supaya sing methuake yudane, Prabu Puntadewa. Temenan, bareng tempuking yuda, Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa. Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus kalimasada. Kasatriyane Nakula kuwi ing Sawojajar, dene Sadewa ing Paweratalun. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). Dewi Srengganawati lan Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala, dewane bulus, ing Narmada Wailu. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat, dicritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga, Nakula-Sadewa palakrama anthuk Endhang Suka lan Pradapa,
Pramuwati. Yen pinuju pisowanan ing Amarta lungguhe Nakula Sadewa ngapit ingkang raka Prabu Puntadewa lan kekarone padha ngapurancang.
Sadewa utawa Sahadewa iku sawijining paraga wiracarita Mahabharata. Nalika cilik jenenge Tangsen. Dheweke salah sijining Pandhawa. Tangsen iki jenenge wit-witan kang godhonge bisa digawe obat. Kaya dene sedulur kembare, Nakula, Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. Wiwit isih bayi, Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola, tanpa rama-ibu. Satriya iki tinitisan Bathara Aswin, dewane tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Bareng karo Nakula, Sadewa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta. Ing sawetara crita wayang, Sadewa lantip ing sasmita. Umpama Kresna ora ana, Sadewa kang sulih golek upaya. Nalika mboyong Dewi Srengginiwati seka Gisiksamodra, Sadewa kang bisa mbabar sayembara ngenani “sejatining lanang, sejatining wadon.” Jejodhoan iki nurunke putra Widapaksa utawa Sidapaksa.
Ing lakon liyane, Sudamala, Sadewa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali maneh dadi ayu. Ing versi India, Sahadeva iku pinter pedhang. Ing Bharatayudha, Sahadeva kang bisa ngalahake lan mateni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni). Ing crita pedhalangan, Sangkuni dipateni dening Bima.
Ing lakon “Babad Alas Mretani” Sadewa entuk aji Purnamajadi seka Ditya Sapulebu. Aji iki bisa gawe wong sing nduwe eling apa wae kang wis kelakon lan ngerti apa kang kedaden. Posted by
Reactions: Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
nuwun sanget, kawula ingkang cubluk ing kawruh pewayangan pikantuk seserepan ingkang sanget migunani, mirungganipun magepokan kaliyan jejibahan kawula ing pawiyatan. NuwunReplyDe
mewujud Kresna datang ke Sawarga Maniloka membawa kabar penghinaan Gatotkaca
PrambananPereng Sumberharjo Prambanan Kab. SlemanTelp. ???SMP N 3 PrambananSriningsih Gayamharjo Prambanan Kab. Sleman(0274) 7103988SMP N 4 PrambananSambirejo	Sambirejo Prambanan
wong Jawa iku bakal ilang Jawane……???
tegese ilang sifat-sifat lan kepribadian kejawaane. Yen wis ilang Jawane kaya-kaya ya wis duduwong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing kaya apa?
Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tinartu. Upamane: wong Jawa iku basa ibune basa Jawa, kesenian, tradisi lan kabudayane tradisi, kesenian, lan kabudayan Jawa. Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis orakaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa? Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong Jawa.
Sifat-sifat kang tumurun marang anak-putu bisa dibedakake dadi rong werna, yaiku warisan biologis lan warisan sosial utawa kabudayan. Satemene sing bisa diwariske langsung iku ya mung warisan biologis. Rehne turune wong Jawa ya nduweni sifat fisik lan biologis kadideme wong Jawa, upamane: kulite nyawo mateng, rambute ireng lurus, irunge rada pesek, lan liya-liyane.
Dene warisan sosial iku warisan sing bisa diwarisi sranasinau utawa liwat sosialisasi. Tanpa sinau utawa srawung karo padha-padha wong Jawa, ya ora bisa basa Jawa, ora tepung karo kesenian Jawa.
Warisan biologis iku wis kunandhut ana gen utawa bibite. Rehne bibite wong Jawa, ya marisi sifat fisik dalah potensi-potensi mental Jawa. Wong Jawa sing digulamenthah lan digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial. Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku yasing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ana Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transrnigrasi ing luwar Jawa.
Basa lan kabudayaan Jawa iku tansah ngrembaka lan owah-gingsir nuting jaman kelakone. Kabudayaan Jawa iku perlu diuri-uri supaya lestari lan isih tetep dadi warisan kanggo anak-putu, mung bae kabudayaan mau besuke mesthi wis beda karo kabudayaan Jawa saiki, nanging ora ateges menawa wong Jawa banjur ilang Jawane. Ya mung “Jawane” wong Jawa besuk mbokmenawa wis beda karo “jawane” wong Jawa saiki. Pancen ana bae wong Jawa sing ora njawani, sauger wong Jawa iku isih ana, kajawaane mbokmenawa uga tetep isih ana,
Dadi, tetembungan “wong Jawa ilang Jawane” ora bisa disurasa kanthi wantah bae. Sing genah keiawaanewong Jawa iku owah-gingsir nuting jaman kelakone. Pamiara lan panguri-uri iku perlu, nurih kajawaan mau ora adoh mlencenge.
Gutasi dapat diamati sebagai titik-titik air di tepi daun.
Gutasi inggih punika prosès ngélépas toya ing wujud cair saking jaringan ron .[1] Istilah gutasi kawiwitan dipunagém dèning Burgerstein.[1] Gutasi kédadosan ménawi ing kahanan siti ingkang jumbuh pramila nyérap toya inggil ananging laju penguapan utawi transpirasi rendah utawi ménawi penguapan toya angèl kédadosan amérgi dhuwuripun kelembapan maupun udara.[1][2] Proses gutasi kédadosan ing struktur ron sami stomata ingkang dipunasmani hidatoda.[2] Gutasi saged diamati kaliyantukulè tètès-tètès toya ing pinggir ron ingkang kasusun teratur.[1]
Tingkat kédadosan gutasi ménika rendah dipunbandingakén kaliyan transpirasi.[1] Gutasi ugi langkung wontén obsérvasi saking transpiirasi .[1] Titik-titik toya ing pinggir godong kédadosan amérgi gutasi ing injing asring luput anggènè négésaké dados embun.[1]
Mèkanismé[besut | besut sumber]
Médalipun toya ngèlampahi prosès gutasi kédadosan amérgi wontén tekanan positif oyot.[1] ménawi laju transpirasi rendah, oyot lajéng nyérép toya saha minéral, sahingga toya ingkang mlébét ing jaringan langkung katah menawi dipunucalakén mèdal.[3] kahanan ingkang botén dukung kédadosan tékanan oyot kadasta suhu asrép saha lémah ingkang garing ngambat kédadosan gutasi.[1]
Ménawi transpirasi kédadosan ing stomata, mila gutasi kedadosan ing struktur khusus ingkang asmanipun Bila hidatoda.[1] Hidatoda asring dipunsébat dados sebagai stomata toya.[1] Hidatoda panggènanipun ing ujung saha ing pinggir godong.[1] ménawi mékatén, titik-titik toya badhè ketingal ing ujung saha pinggir godong.[1]
Gutasi ménika asring kédadosan ing ndalu, ananging kédadosan ugi ing injing..[1] Laju gutasi ménika dipunmangertosi ing tanduran Colocasia nymphefolia.[4] Gutasi ingkang katah kèdadosan ing tanduran toya, herba, saha sukèt-sukètan.[4] Gutasi inggih punika pembesaran tetesan toya, dipunsèbapakèn déning tekana oyot ing tanduran katamtu. A-12
Kualitas Toya Kasil gutasi[besut | besut sumber]
Titik-titik air ingkang medal saking jaringan godong ngelampahi prosès gutasi botén toya murni.[1] pintén-pintén sényawa ingkang dipunmangèrtosi terlarut ing dalém.[1] pintén-pintén sényawa dipuntemuaken terlarut ing titik-titik toya kasebut inggih punika enzim, gendis, asam amino, vitamin, serta mineral kadasta P, K, Na, Mg, lan Fe.[1]
Bénténipun gutasi dan transpirasi[besut | besut sumber]
Pintén-pintén bénténipun utaminipun gutasi ing transpirasi inggih punika:[3]
Pelepasan toya saking jaringan tanduran ing wujud titik-titk toya (cair)
menawi wekdal ing sinar matahari (ngelampahi stomata) (ngelampahi kutikula utawi lentisel)
Efek gutasi Kanggei Tanaman[besut | besut sumber]
Gutasi boten gadahi prabawa ingkang signifikan kangge kelangsungan gesang tanduran.[1] ananging, gutasi dipun mangertosi saged nyebapaken luka ing ron.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s (en) Rajan,
ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
Wassenaar iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Wassenaar iku gemeente sing sugih dhéwé ing Walanda. Wisma Duta Indonésia, dalem dinesé Duta Besar Indonésia papané ana ing Wassenaar.
Nggugu karsane priyangga, nora nganggo peparah lamun angling,lumuh ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu,
Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah,
nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung
bangkit tur bangsaning luhur, lah iya ingkang
iku boreh paminipun, tan rumasuk ing jasad, amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok pancabaya, ubayane
pindha pesating supena, sumusuping rasa jati.
dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan
saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki,
dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe pada wibawa.
Ambawani tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki, Rehne ta sira Jawi, satitik bae wus cukup, aja
sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani,
kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.
Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-
Basa ngelmu, mupakate lan panemu, pasahe lan tapa, yen satriya tanah Jawi, kuna-kuna kang
anguwus-uwus, uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.
Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing
warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.
pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.
badanipun, otot daging kulit balung sungsum, tumrah ing rah memarah antenging ati, antenging ati
panduming dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.
Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok
kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.
kang sayekti katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa
ngukut, ngiket ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup,
yitna kayitnan kang mitayani, tarlen mung pribadinipun, kang katon tinonton kono.
Nging aywa salah surup, kono ana
kang wengku winengku, wewengkone wis kawengku neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.
Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping
rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.
Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi teguh, sarta
minangka pandaming kalbu, inkang buka ing kijab bullah agaib, sesengkeran kang sinerung,
Endi manis endi madu, yen wis bisa nuksmeng pasang semu, pasamaoning hebing kang Maha Suci, kasikep ing tyas kacakup, kasat mata lair batos.
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking
mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.
Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, raksana kang tuwajuh, aja kongsi kabasturon.
Karana yen kebanjur, kajantaka tumekeng saumur, tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep
reksa muka, kekes srabedaning budi.
Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti
sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
Kunanging budi luhung, bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala
Obat Hammer Of Thor Asli Cod Magelang 081228077899
Obat Hammer Of Thor Asli Cod Magelang 081228077899 Temanggung Di Jawa Timur Meliputi :
Etnokartunologi : Rambo Gondrong dari Lereng Merbabu (Nank Ngablak Stories) Ajining Diri Saka Pucuke
padesan, bocah-bocah cilik asring padha gelut rebutan dolanan utawa jajanan. Nganti direwangi jiwit-jiwitan, padu, lan tukaran. Kanthi cara sing mangkono, apa sing dipengini dikarepake bisa kasembadan.Rumangsa dheweke sing paling bener, liyane kleru.
Ya, jenenge wae bocah. Sing tuwa kudu maklum marang tumindak sing kaya mangkono. Bocah, sing miturut ilmu kedokteran umure 5-11 taun iku, mung mentingake karepe dhewe. Durung bisa mikir kanthi cara nalar lan kepriye carane supaya ora ngrugekake liyan.
Ana ing kabudayan Jawa disebutake yen sing diarani bocah pancen “durung dadi Jawa lan durung njawani”. Diperlokake wektu nganti
Driyarkara, Frans Magnis Suseno. Ing salah siji kalodhangan rerembagan, piyambake ngendika yen tataran paling dhuwur sajrone kabudayan Jawa yaiku “ngerti isin”. Kanthi ngerti marang isin, wong Jawa wis bisa diarani diwasa, bisa mbedakake endi kang ala lan becik, kelebu ora sapenake golek benere dhewe.
Panyerat buku Etika Jawa (1996) iku uga nyebutake yen kabudayan Jawa tansah mentingake sikap selaras. Sajrone urip bebrayan, wong Jawa nyiriki perkara kang bisa ndadekake konflik terbuka, ngetokake adu omongan lan fisik. Mula saka iku, tumindak kanthi cara paring kurmat marang sapepadhane dadi perangan kang penting. Kabeh iku mau isa dilakoni mung kanthi cara ora mentingake benere dhewe lan ora gampang kagodha dening kanepson.
Golek benere dhewe ora bakal kedadeyan yen manungsa Jawa sajrone urip ing bebrayan tansah nengenake etika. Amarga, tumindak kang ala sejatine ora bakal nduweni papan panggonan. Amarga bebrayan ndadekake etika dadi sawijining perangan kang penting. Yen ana sing niyat ngrusak paseduluran, kita kabukti duwe daya tahan. Bebrayan Jawa nduweni
antarane bab beda-bedane agama, suku, kapercayan, nganti bedane panemu. Nanging nyatane, sepisan maneh, bebrayan Jawa isih nduweni sipat selaras marang liyan. Lan bab sing kaya mangkono ora teka kanthi cara ujug-ujug. Pentinge etika dadi bab kang rumangsa kudu tansah dijaga sacara turun-temurun. Wiwit isih cilik, bocah sing durung Jawa asring dikandhani yen “aja ngono”, “ora ilok”, “ora pareng nakal”, “kudu manut marang wong tuwa”, lan liya-liyane.
Saka nilai-nilai kang tansah diinternalisasi iku mau, maneh-maneh sikap keselarasan lan etika dadi perangan kang penting. Bocah, minangka “manungsa anyar” sajrone bebrayan Jawa, ora nyiptakake kahanan kang anyar saengga bisa ngganggu marang keselarasan lan etika. Nanging dheweke kudu bisa njaga kabeh kang wis ana kanthi cara manut marang kahanan kang wis ketata.
Mula saka iku, sawise diwasa bakal mangerteni yen nyatane sipat golek benere dhewe iku dadi perangan kang ora mung mbebayani tumrap dhiri pribadi, nanging uga bab kang ora disarujuki dening “kahanan”. Selaras lan etika nduweni tujuan yen kabeh kudu ketata ana papan panggonan kang samesthine. Yen wis kaya mangkono, kabeh tumindak kudu dilakoni kanthi dilambari cara kang wis disarujuki bebarengan. Ora maneh nggugu marang apa kang sing dikarepake pribadi lan kelompok.
mudha sing isih nengenake bab kanepson sajrone tumindak uga diarani “durung ngerti” yen durung nganggo rasa. Ana unen-unen, “Jawa nggoning rasa”.
Kepriye karepe? Rasa ndadekake manungsa ngerti marang
diciptakake dening Gusti Kang Murbeng Jagad: manungsa, alam, lan wujud kang ora katon lan sok ora bisa dijabarake nganggo cara akademis.
Apa kabeh cara-cara mau bisa dilakoni ing bebrayan kang sansaya modern, wis ninggalake bab kang sarwa tradisional iku? Ing kene sejatine diperlokake sipat ngalah, ngalih lan ngamuk. Ya, bab sepisanan sing maneh-maneh kudu dilakoni ora ana liya kajaba ngalah lan ngalih. Kanthi mangkono sing
Ana uga panemu kang nyebutake, “yen mung manut, apa bakal bisa maju lan kreatif?”. Tanpa ngubah kahanan kang wis ketata, ora bakal bisa ana bab anyar kang ditemokake. Ing bab iki, sejatine tetep diperlokake sikap rukun lan kurmat.
Sing kudu dilawan yaiku tumindak rukun marang kahanan kang ora samesthine. Tegese, menehi kesempatan lan permisif marang tumindak sing wis cetha ngrugekake liyan. Ing kene, pemerintah nyatane sing kerep ora selaras maneh marang bebrayan. “Benere wong akeh” sing sejatine dadi bener kang sejati, malah ora nduweni daya yen wis ngadhepi ukum lan alat-alate panguwasa.
Mula, sajrone kahanan kaya mangkene, kita kudu luwih bisa nyawang dhiri-pribadi. Nyatane, apa kang dadi kekarepan kudu ditindakake nganggo cara samesthine – supaya selaras, njaga etika, lan aturan. Nanging, yen wis kliwat saka wates lan bener ora bisa dijejegake, kita duwe hak kanggo ngamuk!
Tuku pandure piro tah? Lek’e mung sithik apa ya gelem pabrikan nge’i tot? Seje maneh lek’e tuku rong atusan. Yo gelem2 wae.
APA MANING AKEH, KUDU LEWIH GEDE AMAL SODAKOHNYA. BERKAH BAROKAH,RIDHONE GUSTI ALLOH”
SIPP…..WONG IRENG, KOE DADI
ANGON ngiring ngajegang bali melarapan antuk mebasa bali sane becik, seneng ring tembang
Kecamatan Imogiri, Nambangan Kecamatan Bambanglipuro, Wonodoro Kecamatan Mulyodadi, Dusun Ponggok II Kecamatan Jetis dan Glagah Lor Kecamatan Banguntapan.
kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
Mengenai Sang Murbeng Dumadi, Kaki Semar mengatakan "Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan,jaman,bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi"
Jawa : 1. Sopo sing Dumeh bakal keweleh 2. Sopo sing adigang bakal keplanggrang 3. Sopo sing Adigung bakal kecemplung 4. Sopo sing Adiguno bakal ciloko 5. Sopo sing Becik bakal ketitik 6. Sopo sing salah bakal seleh 7. Sopo sing Temen bakal Tinemu Eling Lan Waspodo
Luwih,Luwih soko Ono 2. Kang Kebak,Luwih dening kebak 3. Kang suwung,Luwih dening Suwung 4. Kang Pinter, Luwih dening Pinter 5. Kang Sugih, Luwih dening Sugih..
Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran	Details	Category: Pranata Cara	25. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran
25. Tuladha Aturipun Panatacara SasampunipunPanampi Pasrah Lamaran
anthi trewaca cetha atur panampi saking panjenenganipun Bp ___________ minangkã sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni paniti priksa sarana ingkang kapasrahaken saha kaleksanakaken paragan saking duta saraya (ingkang pasrah) dhumateng panampi pasrah, ujuding arta miwah jene salajengipun kaaturaken dhumateng ingkang mengku gati, kaleksananing sedya kasumanggakaken.
Etnokartunologi Ajining Diri Saka Pucuke Lathi, Ajining Raga Saka Busana, Ajining Ngartun Saka Karya.
10 Fakta Unik Gerak Jalan Mojokerto Suroboyo 2016
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Os,_Hordaland&oldid=875035"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.02, 16 Novèmber 2013.
Berkas mawa jeneng "$1" wis ana nèng gudhang berkas bebarengan, lan ora bisa diganti.
opo ‘neh…. fallout karo gears of war game senenganku lho don….. dolan dhisik…. gek komntar… (halah)
Kok God of War 2 ora dolebokke tow..??? Sadise poll lho Don…!!! Kok aku ngerti..?? Aku wis tamat 11
Rievaulx Abbey inggih punika dhuwur saking lembah kali ingkang gadhahi makna kakiyatan lan wigatinipun monastisisme ing Inggris. Rievaulx Abbey inggih punika Cistercian ingkang paling ageng, gadhahi kirang langkung 150 biksu.[1] Rievaulx Abbey dumunung ing lembah ingkang endah lan nentremaken. Rievaulx (dipunucapaken "Ree-vohl") inggih punika Cistercian setunggal wihara ing lèripun Inggris lan runtuhanipun inggih punika ingkang dados atmosfer ing laladan punika. Rievaulx Abbas dipunmaknai dados katentreman lan katenangan gesang.
saking Clairvaux ing Perancis kagem murugi Wihara Rievaulx. Gereja no setunggal saking situs punika, dipunwangun c.1135 ing 1145, menawi model griya ibu ing Clairvaux lan dados pangiritipun fungsional wekdal.
Amargi prasaja, mila dados salah satunggalipun wihara ingkang paling sugih ing Inggris abad partengahan lan dados wihara ingkang no setunggal ing lèripun Cistercian. Rievaulx ing ngandhap Castle Helmsley, ingkang gadhahi siti paling kathah
Dumunung: 2 1 / 4 mil kulon Helmsley ing margi alit ing B1257 punika. OS Peta 100, ref SE 577849 Yorkshire, Inggris
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rievaulx_Abbey&oldid=1015620"	Kategori: WiaraWisata ing InggrisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Slovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 8 Maret 2016.
ImagesGandhi Jayanti 2015 Wishes2 October 2015 SpeechGandhi Jayanti 2015 DPGandhi Jayanti 2015 SongsGandhi Jayanti 2015 Live
Gandhi Jayanti 2015 Gandhi Jayanti 2015 Short Status Gandhi Jayanti 2015
buka_kurung)(kutip_miring)(nama_field)(kutip_miring)(tutup_kurung) values (buka_kurung)(
ingkang dipún paparakên wóntên 80. - Salajêngipún KBJ III ingkang dipún adani ing Ngayogyakarta, kanthi téma: ‘Dêngan Bahasa dan Sastra Jawa kita bangún Manusia Indonesia
kathah ingkang ngawóntênakên studi kapústakan ingkang sambêt kaliyan téma tuwín topikipún kongrès. Ingkang sajatosipún wigati tumrap kongrès basa Jawi inggíh mênika kiprahipún SDM ingkang bêbådrå wóntên ing kongrès. 243 makalah ingkang kagêlar wóntên KBJ, sagêd dipúnsêbat ‘artåkåyå' kabudayan
lan sanès-sanèsipún ingkang tansah sinau, nyinau, jingglêngi, ngandarakên sadåyå bab ingkang sambêt kaliyan båså lan sastrå Jawi. Asilipún kongrès
jumangkah nindakakên sadåyå ingkang kasêrat wóntên rékomèndasi kongrès. Babagan cumawisipún wragad lan anggaran dadós prêkawís ingkang wigati tumrap ayahan mênikå. Asil-asil sanèsipún Sasampunipún KBJ I kêlampahan dipún adani wóntên Sêmarang, kathah pårå pakar båså lan sastrå Jåwi ingkang lajêng nggadhahi gagasan prêlunipún nindakakên rékomèndasi kongrès. Yayasan Studi Båså Jawi Kanthi lair wóntên ing taún 1992.Ndungkap umuripún ingkang sampún 14 taún kathah sangêt ayahan ingkang dipún tindakakên ing babagan båså, sastrå lan budåyå Jawi. Kiprahipún pårå
nimpunå ingkang kålå samantên ‘olah pikír' wóntên ing kongrès. Kajawi mênikå, ugi lair rubrik Mardi Jawi wóntên ing Suara Mêrdeka ingkang sampún lumampah puluhan taun lan dipún wragadi déning pamaréntah Provinsi Jawa Têngah.Kurikulum båså Jawi ing pamulangan
Limbangan Jadi Desa Minapolitan | RADAR Banyumas
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 227
kasingkat: Deltras) ya iku klub sepak bola profesional kang markase ana ing kabupatèn Sidoarjo, Jawa Timur. Klub kang anduwèni jejuluk The Lobster iki ing taun 1989 wayah diadhekake jenenge Gelora Dewata '89 kanthi markase ana ing Bali. Gelora Dewata diadhekake déning pengusaha HM. Mislan. Gelora Dewata pindah marang Sidoarjo ing musim kompetisi 2001. Wiwit pira-pira pertandingan awal Divisi Utama LI 2001, kanthi migunaake jeneng Gelora Putra Delta.[1]
Gelora Delta Putra banjur ganti nama dadi Delta Putra Sidoarjo utawa Deltras lajeng (taksih taun 2001 uga). Ing 2003 tumeka wayah iki, status kepemilikan kaubah saka HM. Mislan marang pamaréntah kabupatèn Sidoarjo. Ing 2011, Pemkab kaubah jeneng dadi Delta Raya Sidoarjo.
Pemain [2][besut | besut sumber]
Cathetan: Gendéra nuduhaké tim nasional pemain miturut peraturan FIFA. Pemain bisa waé duwé luwih saka siji
Persebaya Surabaya · Persik Kediri · Persita Tangerang · Persitara Jakarta Lor · PSIS Semarang · PSMS Medan · Bontang FC
2008 · 2009–10 (h) · 2010–11 (h)
Dhaptar klub · Dhaptar stadion · Dhaptar pemain · Dhaptar pelatih · Dhaptar kompetisi
IndonésiaSidoarjoRintisan bertopik klub bal-balanKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
DeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.35, 11 Sèptèmber 2016.
Maxman Tablet Penjual Obat Kuat Magelang Di Jawa Timur Meliputi :
durunge Manungso dumadi/utowo sakdurunge manungso lair ono alam ndonyo..manungso iku durung duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk/tetenger) ateges durung ono (utowo ORA ONO).
sak wise manungso lahir/dumadi ..lagi duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk) ateges ONO, yen mangkono manungso iku asale ORA ONO banjur ONO lan mbesuk bakal bali ORA ONO.maneh utowo (NIRWONO)/SAMPURNO .
kawedar mdamel boso ngoko..supados saget dipun penggalih ..sedulur ingkang mboten saget kromo..inggil..pangapunten .
DENE syarat 2e kanggo bisane anggayuh papan kang bakal tekan sejatine urip kang langgeng mau.ora ujare sopo2 nanging amung anetepi kawruh kang temen2 lahir bathin di weruhi yo iku jeneng kaweruh,ateges temen2 weruh jeneng kaweruh.
syarat 2 iku bener dudu bener tumrape manungso..hananging bener tumrape (........) WONG JOWO ORA WANI NYEBUT ASMANE AMARGO NJANGKAR /ORA SOPAN...yo iku gusti kang akaryo jagatgumelar..
PANGERTEN BAB ROSO LAN ROS ROSING ROSO yoiku pirantine urip... ROS ROSING ROSO yoiku getetane tetenger (utowo pilah2 ing roso) tegese roso iki ,roso ngene,roso ngono,roso mau kabeh..kawengku ing roso sawutuh
ROSO SEJATI yoiku roso kang ora biso owah gingsir.
pilah pilahing roso sarono ros rosing roso.....roso mau kabeh kelet lengket ing badan alus lan wadag..
ono ing kene krasan ono ing kono krasan ..ono ngendi2 krasan, semono ugo roso gething,roso tresno,gemes ,pegel ,dendam, susah,bungah,iku mau ono ing ROSONING ATI (manah)
ROSO kojur,mujur,eling,lali,getun,iklash,welas asih,nelongso..puniko .ono ngendi-ngendi ono lan ugo kroso ing bathin/budi/angono iku kalebu ROSONING PIKIR
rehne wis cetho kabeh ROS ROSING ROSO,conto yen jangane kurang asin..lha iki cukup ditambahi uyah,ora susah banjur pegel..lan yen pekoro jangan kurang uyah bae banjur pegel ,nesu,lan muring-muring..yo iki sing di arani durung weRUH (ngerti) marang ROS ROSING ROSO
'PANGERTEN BAB (REH MANGUKUT/WARONGKO MANJING CURIGO'
ateges badan alus,banjur linambangake WARONGKO MANJING CURIGO
(SEPI HOWO AWAS LORONING ATUNGIL/ATUNGGAL) "BAB TEMBUNG KEBATHINAN" Tegese:OLAH BATHIN/NGOLAH BATHIN..ingih puniko ngladi tumindak engkang sae sae..jumbuh..antarane tumindak lan pangucap jumbuh lair lan bathine supoyo manungso gesang iku biso sampurno uripe ono donyo aherat tansah tumindak samubarang kabecik an ninggal sekabehing laranganipun GUSTI ING MOHO SUCI.
GUSTI iku soko tembung bagus ati utowo (bagusing ati) ati kang bagus iku ati kang resik suci/dumunung ono hyang widhi (gusti kang akaryo jagat ) mulo manungso yen biso nyucek ake atine lurus tumindak e luhur budine ,temen suci,/resik. ateges biso njumbuhake lahir lan bathine yo iku sing di arani manunggale kawulo lan gusti.
kang di arani tembung ghaib iku tegese sawijining barang kang SAMAR. barang kang samar iku tegese,sawijining barang kang ora keno di grayang nganggo tangan,kang ora keno di deleng nganggo mripat,kang di arani cedak tanpo senggolan wadoh tanpo wangenan,gedene sak mrico binubut.
manunggale kawulo lan gusti yo iku kang di arani LORO 2 NE ATUNGGAL temenan kang sinebut AMOR.
"TELU NING ATUNGGAL (DUNUNGE) ONO "
ONGKO 7 =(PITU) lungguhe ono dino akad,senin,seloso,rebo,kamis,jum'at,sabtu /onone kulit,daging,balung,sungsum,otot,lan getih.
ONGKO 8 =(WOLU) tegese ojo uwal marang barang kang sing perlu ,tamtunipun tindak ingkang sae sampun ngatos lirwa ake ,lungguhe ono SEWINDHU 8 wolong tahun (WALI WOLU).
ONGKO 9- (SONGO) iku pangertene bayi iku topo ono guwo garbane ibu suwene 9 sasi (umumipun),
lungguhe ono ing wali wolu songo tinari/tinutup.
ONGKO 10=(SEPULUH) dumadi soko ongko 1 lan 0...ongko iki wis paring sasmito marang manungso yoiku kumpule kawulo lan gusti,kang diarani SILIH -SINILIHAN.tegese= urip yen ora nyilih/nganggo ROGO
wis ora mobah mosik,tanpo aji,terange maneh,ongko 1,(siji) yen ora nganggo ongko nol (0) ora biso muni ongko sepuluh.
ONGKO 15=(LIMOLAS) tegese URIP NGURIPI LIMANG PRAKORO.
NGURIPI WALI 8 KAJOBO NGURIPI ROGONE UGO NGURIPI KALUHURANE/ASMANE. contone... nganti sak iki isi NGGONDO ARUM KALUHURANE LAN ASMANE.
HA,NO CO,RO KO,
SEWELAS(11) soko :aksoro BA....NGA.iku manggon ono sifate wong wadon sebab,wong wadon duwe bolongan sewelas (11) kacek 2(loro)karo wong lanang,lungguhe ono ing tetek.
conto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen
rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.
conto maneh: kembang iku ambune wangi nanging yen di pangan rasane pahit.
2.AMARAH :lungguhe ono empedu (peru) wujude getih ,rupane abang wateke,keras ,angkoro murko/brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.
5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIP KATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP.
KEBLAT PAPAT(4) LIMO (5) PANCER ING TOTO LAHIR
ROSO,segarane KUMOLAH , arane HYANG WIDHI.
4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR
banyune NUR KISMOYO, segarane IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).
6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (
KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.
7.BAYI UMUR 7 WULAN AKSORONE (THO) disebut WARINGIN SUNGSANG banyune TALI ROSO,ROSO TALI,
KANG SINEBUT AYU LINTANG AL GHONIYYU.
2. INDRO LOKA:ono ing ati/manah/poncodriyo.
3.DJONO LOKO : ono ing syahwat(blegere ono ing zdakar.
yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku
kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU ILMU TANPO LAKU.
tegese wates/antoro. wates antarane ALAM ALUS lan ALAM KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,gatrane bakal manungso,
!.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing wetan..putih rupane asal usule
sing manggon ono ing kulon ...kuning rupane asal usule soko sari patine banyu duweni sifat sufiah kang aran (..........)
3.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing lor ireng rupane asal usule soko sari patine angin kang duweni sifat aluamah kang aran (...........)
4.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing kidul abang rupane asal usule soko sari patine geni kang duweni sifat amarah kang aran(...........)
6.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing
kakang mbarep adine wuragil...kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo sejati..
tes putih soko bopo tes abang soko
lungguhe ono batinku kang suci ,kanggonan wekasan URIP SEJATI,kang aran DAT lan SIFAT weruh sakdurunge winarah tetep madhep manthep langgeng sak kodrat ingsung dadio sak ciptaningsun..
conto:begawan wisrowo iku wiku tur luhur...kaluhurane di percoyo marang prabu SUMALI...ananging keno opo putrane
iku pandito(resi) ugo putro BEGAWAN BARAT WOJO keno opo watake culiko palsu lan drengki..
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning
manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci.
MULO BUKANE JAGAD AGUNG SANGKAN PARANING DUMADI
wewujudan 3 telung warno mau sakteruse kumpul dadi siji ono ing antarikso,katiup ing angin soko duwur-mangisor,soko kidul-mangalor,soko etan -mangulon,suwe-suwe geni,banyu,howo mau mandeg,ono ing tengah2e jagad,GUMANTUNG TANNPO CANTELAN,yo wewujudan iku mau kang di arani MAHMA. SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2
panas,adem,lan hawa(netral) sak durunge manunggal dadi siji wujud DAT, doyo kasebut sumebar ngebak'i antarikso (AWANG-UWUNG)utowo yen sak iki diarani(ATOM,ELEKTRON,NEUTRON).
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus yoiku,SUKSMO,dene
tumangkarane ora liiwat hukum kelahiran....(kodrat kelahiran nanging liwat hukum sabda
kumpule ROSO,CIPTO,LAN KARSO,mujudake DAT.sing asale soko doyone trimurti(SURYO CONDRO LAN KARTIKO).iyo DAT iku suci meh podo karo sucine hyang MOHO SUCI,jalaran pancen DAT mau asal soko dayane GUSTI (keno disebut
kojur ,gusti sing moho AGUNG nguwasani jagad sak isine dene DAT nguwasani badan wadag sak isine.iyo DAT mau sing dadi utusane GUSTI ,
kabeh panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo mangkono mau mungguh lungguhe hukum KARMA kabeh manungso kari ngunduh wohing pakarti (PANGGAWE)
SREHNE datt mau (dat abadan suksmo) nandang karma (olo utawi apik) mulo DAT kudu dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake ing alam gumelar iku mesti nandang
ora keno karma ateges isih saliro abadan alus/batara,ono ing alam alus/kadewatan miturut hukum sabda.
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur
sing diarani MANI (SPERMA).MADI ,WADI,MANINGKEM,SUKSMO,ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.
TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane
kahananku,bakal badan wadagku kang telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan
sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku .
ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo.
megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGEN...G NAPAS.sak teruse tangggal 1 poso slametan MEGENGAN,GEDANG APEM.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku isih
koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,
hayuning bawono ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi kulo lan panjenengan sami..
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh pakarti luhur manungso jati ,mahening suci
Pathak Warak1 Oktober 2010 13.20mugi Gusti Pengeran Tansah Pinaring Rahayu Lan Kawilujengan Dumateng Panjenenganipun..Rahayu Sagung Dumadi.
FALSAFAH GATOLOCO Ngemot Falsafah Kawruh Kawaskitan Miturut babon aslinipun ... Mijil Prana putek kapetek ngranuhi, wiyoganing ba...
OLAH KEPRIBADIAN AGUNGPAMBUDI72 JIWA (7 ASPEK JIWA) jiwa
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 8 Maret 2013.
topik.. Artikel koq angel men tho mudeng’e…
kopet kuwi tegese wong kang bubar buang hajat njur ora reresik. Mesthi wong mau mlakune mekeh-mekeh kaya wong bar disunati tur ora isa kebat.
dipunsebat Pulo Mojo inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonésia ingkang dumunung udakawis 2,5 km ing sisih lor Pulo Sumbawa.[1] Ambanipun Pulo Moyo kirang langkung 350 km2, kanthi dhuwuripun paling inggil 671 meter, lan garis pasisir nipun 88 km. Ing administratif, pulo punika kalebet wewengkon Kabupatèn Sumbawa, Nusa Tenggara Barat, Indonésia. Pulo Moyo kalebet ing désa Labuan Aji saha Desa Sebotok, kacamatan Labuhan Badhas, Kabupatèn Sumbawa, propinsi Nusa Tenggara Barat. Miturut cathetan astronomis-ipun, Pulo Moyo mapan wonten ing titik koordinat 17º27’43” - 117º35’42” Bujur Timur dan 8º9’36” - 8º23’19” Lintang Selatan.
Pulo Moyo mapan wonten ing sisih loripun saking Pulo Sumbawa Besar. Ambanipun Pulo Moyo inggih punika kirang langkung 32.044,86 hektar kanthi cacahipun pendhudhuk miturut sensus pendhudhuk taun 2010 inggih punika 1.944 tiyang.[2] Pulo Moyo sak punika sanpun dipun dadosaken Taman Wisata Alam Laut kanthi ambanipun ngantos 6.000 hektar wiwit dipun wedalaken surat keputusan menteri kehutanan dan perkebunan no. 308/KPTs-11/1986 nalika tanggal 29 September 1986 ing ngandhap pengendalian Badan Konservasi sumber daya alam Nusa Tenggara Barat. Ing Pulo Moyo wonten 6 dhusun ingkang wonten pendhudhukipun, inggih punika:
Pulo Moyo taksih gadhah raman buru ingkang ambanipun kirang langkung 22.000 hektar, dados taksih kathah potensi wisata ingkang saged dipun padosi saha saged paring kontribusi dhateng Pamaréntah Laladan Nusa Tenggara Barat saha masarakat ing sakiteripum. Taman buru ingkang mapan ing pulo Moyo punika sae sanget dipun dadosaken papan wisata amargi ing salebetipun taman taksih wonten maneka warna flora saha fauna, mliginipun manuk Cacatua Sulphurea saha manuk bertong.
Iklim ing Pulo Moyo inggih padatanipun iklim tropis kanthi curah udanipun ing antawisipun 1250 mm/th ing laladan ingkang andhap ngantos 1500– 2000 mm/taun ing laladan dataran inggil. Jinising siti ing pulo Moyo punika inggih siti regosol
^ (id) [1] (dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Moyo&oldid=1049644"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara BaratKabupatèn Sumbawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 19 Maret 2016.
Gank 3G | Ayusa's Weblog
Ojo Ngrumangsani Pinter, Tapi Kudu Pinter
Siaran Langsung TV: Rekaman Video Dangdut Karawitan Cokek Gayeng Tembang Kangen
Pelatihan iso 9001 Gratis | Pelatihan iso 9001 Sucofindo | Pelatihan iso 9001 ppt | Pelatihan iso 9001 Di Bandung | Pelatihan iso 9001 Surabaya | Pelatihan iso 9001 di Yogyakarta | Materi Pelatihan iso 9001 ppt | Biaya Pelatihan iso 9001 |
Ngisini ae, nulis okeh seng salah,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alex_Borstein&oldid=1106709"	Kategori: Lair 1973Wong uripLair 1971Rintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.52, 11 Novèmber 2016.
@tatianadrummond : THANKS FOR LIKE & COMMENT AT HIS PHOTO ^_^
lagek eruh iki aku...muaantabz iki masbro..iku kewan opo?
granthi o nodi psichici. Mula bandha è associato a brahma granthi, uddiyana bandha a vishnu granthi e
jalandhara bandha a rudra granthi. I granthi
diajak mlaku-mlaku lan ditraktir rujak cingur yo … sing lomboke 10 hehehehehehehe
57 Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Paripurnaning Gati
un inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih panjenenganipun Bp __________ sekalihan, jengkaring putra temanten binarung ungeling gangsa ladrang gleyong laras pelog pathet nem sumangga, nun nuwun.Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kula nampi wewarah mawantu - wantu ngaturaken tebah siti sekul binuntel roning kalapa, apuranta mbok bilih wonten
pawiwahan punika saged dipun wuwuhi utawi dipun kirangi punapa dene dipun ewahi manut miturut kabetahan tuwin kawontenan (swasana).
diluncuraké tanggal 11 April 1970. Apollo 13 ngalami masalah pisanané saprangan wektu sawisé paluncuran, tepaté nalika bagéyan saka rokèt Saturn V, ya iku S-II utawa tingkat kaloro (sing duwé 5 mesin panyurung), ing ngendi panyurung nomer 5 mandheg tandang gawéné 132 detik luwih awal saka samesthiné,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 2 Maret 2016.
JD MONYET??? ================================ Ono kupat nyemplung santenmenowo lepat nyuwun pangapunten Mlaku-mlaku ning segoroning segoro dino selosoyen aku duwe salah lan dusoaku nyuwun
utawa kutha Ngayogyakarta utawa Ngayogyakarta Hadiningrat utawa cekaké kutha Yogya iku kutha krajan propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta. Kutha iki naté dadi kutha krajan Indonésia ing jaman revolusi. Saliyané iku kutha iki minangka kutha krajan Daerah Istimewa Yogyakarta, sing dipimpin déning Sri Sultan Hamengkubuwono X lan Pangeran Pakualam. Yogyakarta dikenal minangka kutha pelajar, amarga amèh 20% padunung produktifé arupa pelajar lan ana 137 perguruan tinggi. Perguruan tinggi sing diduwèni pamaréntah antara liya Universitas Negeri Yogyakarta, Institut Seni Indonésia Yogyakarta lan Universitas Islam Negeri Sunan Kalijaga.
Bagéan saka kutha Yogyakarta, ya iku Kotagedhé, tau dadi pusat Kasultanan Mataram antara 1575-1640. Kraton (Istana) Sultan sing isih duwé fungsi jroning makna sing sakbeneré ya iku kraton Kasultanan Yogyakarta, sing dadi pecahan saka Mataram.
Madegé Kutha Yogyakarta diwiwiti kanthi anané Prejanjèn Gianti ing tanggal 13 Februari 1755 sing ditandatangani Kompeni
Prejanjèn Gianti iku mau: Nagara Mataram dipérang dadi loro : Setengah isih dadi Hak Krajan Surakarta, setengah liyané dadi Hak Pangèran Mangkubumi. Jroning prejanjèn kasebut uga Pengèran Mangkubumi diakoni dadi Raja ing setengah laladan Pedalaman krajan Jawa kanthi Gelar Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alega
Ngawen, Sela, Kuwu, Wanasari, Grobogan.
Sawisé rampung Prejanjèn Pembagéyan Laladan iku, Pengeran Mangkubumi sing kagungan gelar Sultan Hamengku Buwono I sigra netepaké yèn laladan Mataram sing ana ing sajroning kakuwasané iku diwènèhi jeneng Ngayogyakarta Hadiningrat lan kutha krajané ing Ngayogyakarta (Yogyakarta). Katetepan iki diumumaké ing tanggal 13 Maret 1755.
Panggonan sing dipilih dadi kutha krajan lan pusat pamaréntahan iki ya iku alas sing disebut Beringin, sing wis ana désa ciliké ya iku Pachetokan, lan ana sawijining pesanggrahan sing jenengé Garjitowati, sing digawé déning Susuhunan Paku Buwono II lan jenengé banjur diowahi dadi Ayodya. Sawisé panetapan kasebut diumumaké, Sultan Hamengku Buwono sigra mrintahaké marang rakyat supaya mbabad alas mau kanggo diadegaké sawijining Kraton.
Sadurungé Kraton iku dadi, Sultan Hamengku Buwono I ngersakaké manggon ing pasanggrahan Ambarketawang laladan Gamping, sing pinuju digawé uga. Manggon sacara resmi ing papan mau ya iku tanggal 9 Oktober 1755. Saka papan iki panjenengané tansah ngawasi lan ngatur pembangunan kraton sing pinuju digarap.
Setaun sabanjuré Sultan Hamengku Buwono I ngersakaké mlebu Istana ayar kanggo ngresmèkaké. Kanthi mangkono wis madeg Kutha Yogyakarta utawa kanthi jeneng utuh ya iku Negari Ngayogyakarta Hadiningrat. Pesanggrahan Ambarketawang ditinggal déning Sultan Hamengku Buwono lan pindhah menyang Kraton sing anyar. Peresmiané lumangsung ing tanggal 7 Oktober 1756[1]
Kutha Yogyakarta dumunung ing satêngahing Propinsi DIY, kanthi watês wewengkon:
Wewengkon Kutha Yogyakarta gumêlar ing antarane 110o 24I 19II nganti 110o 28I 53II Bujur Wétan lan 7o 15I 24II nganti 7o 49I 26II Lintang Kidul kanthi dhuwuring èlevasi rata-rata 114 m sadhuwuré lumahing segara.[2]
Kutha Yogyakarta katata jroning 14 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Yogyakarta ya iku:
Danurejan • Gedhongtengen • Gandakusuman • Gandamanan • Jetis • Kotagedhé • Kraton •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.16, 22 Maret 2016.
ditemokaké ing kabudayan Bali, Madura, lan Sundha. Yen sinawang saka kerata basa, macapat iku maknané maca papat-papat. Macané pancèn rinakit saben patang wanda (suku kata). Tembang iki kira-kira lagi ana ing pungkasaning jaman Majapahit lan wiwitan Walisanga nyekel kuwasa. Nanging iku ya durung mesthi, amarga ora ana tulisan gathuk kang bisa mesthèkaké. Macapat akeh dienggo ing sapérangan Sastra Jawa Tengahan lan Sastra Jawa Anyar. Yèn disandhingake karo Kakawin, aturan-aturan ing macapat luwih gampang. Kitab-kitab jaman Mataram Anyar, kaya Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, Serat Wirid Hidayat Jati, Serat Kalatidha, lan liya-liyane dirakit nganggo tembang iki. Aturan-aturan iku ana ing:
• Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.
Asmarandana diracik saben pada (bait) ana 7 gatra (larik). 8-a, 8-i, 8-é, 8-a, 7-a, 8-u, 8-a
Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Saben pada (bait) ana 10 gatra (larik).
10-i, 10-a, 8 –é, 7 –u, 9 –i, 7 –a, 6 –u, 8 –a, 12-i, 7 -a
Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha – padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
Saben pada (bait) ana 7 gatra (larik).
12-a, 7 –i, 6 –a, 7 –a, 8 –i, 5 –a, 7 -i
ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni
Tembang Gambuh mbok menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku.
Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah
Maskumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat dewasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarane emas lan kumambang. Ana kang nganggep yen Maskumambang iku tembange wong lanang, dene yen wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umume isine kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara.
tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonesia “rasa sakit hati karena rindu”) .
Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
Saben pada, tembang iki ana nemang gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu : 12u, 8i, 8u, 8i, 8o.
Ing jajaran tembang Macapat, Mijil umume diselehke ing ngarep. Saben pada, tembang iki ana enem gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu;
10-i, 6-o, 10-é, 10-i, 6-i, 6-u
Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha – padha.
Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Tembang Pucung mung ana patang gatra (larik) saben pada (bait).
12-u, 6 –a, 8 –i, 12-a
Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.
Saben pada, tembang iki ana sanga gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu:
8 – a, 8 – i, 8 – a, 8 – i, 7 – i, 8 – u, 7 – a, 8 – i, 12 – a
lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1428? pareng……
sakdurunge luput kula klentir ing banjir pangapura. ====================================
81, Jalan Bumbak Banjar Anyar, 80361, Bali, Indonésie -
Awan nyuling bengi nyuling.Sulinge arek Sidoarjo.Awan eling bengi eling.Sing dieling iku sopo.
Lagi njajal parikan iki.Ojo diguyu…Anyaran soale.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stęszew&oldid=1090684"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Pelatihan iso 9001 Gratis | Pelatihan iso 9001 Sucofindo | Pelatihan iso 9001 ppt | Pelatihan iso 9001 Di Bandung | Pelatihan iso 9001 Surabaya | Pelatihan iso 9001 di Yogyakarta | Materi Pelatihan iso 9001 ppt | Biaya Pelatihan iso 9001 | Biaya Pelatihan iso 9001 Serang Murah | Biaya Pelatihan iso 9001 Serang Profesional | Biaya Pelatihan iso 9001 Serang Bermutu | Biaya Pelatihan iso 9001 Serang
jumeneng roroning atunggil, dumung manunggal kalayan Gusti. Saka kersaning Gusti.
Sandhangan Wyanjånå wóntên 3 (tigå) : Cåkrå, Kêrêt lan Péngkal.
Sandhangan Cåkrå, dipun sêrat ing sak-ngandhapipún aksårå nglêgêna ingkang dipún sandhangi,
endi sing atene di update. Saiki konsen ae karo sing ndek wordpress.com karo dgk.or.id sing airputih.or.id dipikir keri sek ae
inggih punika salah setunggaling jinis jamur Ganoderma lucidum.[1] Lingzhi punika salah setunggaling taneman ingkang saged kanggé tamba kanker.[1] Miturut buku Pengobatan Herbal Tiongkok ingkang dipuntulis taun 56 SM, jamur kayu punika kalebet taneman obat nomer setunggal saking 365 obat kalebet gingseng.[1] Lingzhi kalebet kategori superior awit saged kanggé tamba mawarni-warni penyakit, saged njagi badan saha saged dipunkonsumsi kanthi boten wonten efeksampingipun.[1] Wonten kanthah jinis jamur kayu, wonten ingkang saged dipundhahar kadosta jamur kuping, jamur tiram, jamur gigit, saha shiitake.[1] Ananging wonten ugi jamur kayu ingkang boten saged dipundhahar kadosta lingzhi saha jamur saking genus Ganoderma.[1]
Lingzhi saged tuwuh ing dhaérah-dhaérah wonten ing donya kalebet ing Indonésia.[1] Lingzhi saged tuwuh ing taneman saha kayu ingkang sampun gapuk utawi wit ingkang sampun pejah.[1] Lingzhi nggadhahi wujud kados payung ananging boten nggadhahi lengkungan ingkang sampurna.[1] Lingzhi nggadhahi pang ingkang langkung cendhak tinimbang wohé.[1] Woh Lingzhi saged nggadhahi dhiamétér ngantos 30 cm.[1] Wujud payungé sami kaliyan wujud ginjel.[1] Kandelipun woh Lingzhi antawis 2-5 cm.[1]
triterpenoid kadosta ganoderat.[2]Triterpenoid punika nggadhahi khasiat saged nglemesaken otot polos pembuluh darah saha saged njagi viskositas utawi kekentalan darah.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)rumahkanker.com(dipunundhuh
no.462 Edisi Mei 2008, kaca 17]
Dokter Mata : dr. Bhima Pratjahja – Sp.M – Pekalongan,5 / 5 ( 1votes )You need to enable JavaScript to voteLokasi Dokter Mata : dr. Bhima Pratjahja - Sp.M - PekalonganPrakter Dokter di RSUD Kraton Kabupaten PekalonganAlamat : Jl. Veteran No. 31Pekalongan -
Kuwi Pohong (Boso Suroboyoan) Pas jaman jepang pertama mlebu Indonesia, tentara Jepang patro...
Masyarakat padha nenandur lidah buaya umume kanggo pasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias. Durung akeh kang migunakake kanthi...
JUAL ALAT BANTU SEX WANITA DI MAGELANG PENIS GETAR GOYANG Di Jawa Timur Meliputi :
nggawe jaket kandel kok.""Lho gapopo cek tambah anget.""Ojo, engkok kamu sing kademen, engkok sakit lho.""Gapopo lek aku, kamu sing ojo sakit.""Ga mampir maem bareng arek-arek tah
nuwun, Mas Wid. Jembar papan Jenengan wonten mrika. Sugeng pinanggih malih. Adhimu lanang, Dhoni Zustiyantoro.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Solear,_Tangerang&oldid=1064811"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangSolear, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 16 Juli 2016.
Saiki Kusuo no Psi Nan 8413 Jan 2017 Saiki Kusuo
Tumpang sari inggih punika satunggaling cara utawi usaha nandur manéka warna jinising tanduran wonten ing papan lan wekdal ingkang sami, anggènipun nandur punika dipunatur kanthi larikan-larikan tanduran. Penanaman model punika saged dipuntrepaken wonten kalih utawi langkung tanduran ingkang relatif seumuran, tuladhanipun jagung kaliyan kacang utawo saged ugi kanggé tanduran kanthi umur ingkang béda [1].
Kanthi cara tumpang sari punika saged ngirit béaya anggènipun ngolah lahan ugi nginggilaken kasiling panèn. Teknik punika sejatosipun boten béda kaliyan ngolah lahan biasa. Ananging para petani kedah njadwal wekdal nandur jinis-jinis tanduran ingkang badhé dipun-budidaya kanthi permati. Tuladhanipun para petani badhé nandur kembang kol, sawi, lan lombok petani kasebut kedah mangertosi sifating tanduran-tanduran kasebut [2].
Faktor lingkungan[besut | besut sumber]
Menawi badhé nenandur kanthi tèknik tumpang sari kanthi saé punika kedah nggatosaken faktor-faktor lingkungan ingkang wonten prabawaipun dhateng tanduran inggih punika kawontenan toya, cahya srengéngé, lan ama penyakit [1][2]. Anggènipun nemtokaken jinising tanduran ingkang badhé dipundamel tumpang sari lan wekdal nandur punika kedah dipunjumbuhaken kaliyan kawontenan toya. Perkawis punika kanthi ancas supados tuwuh lan produksinipun tanduran saged maksimal.
kesuburan lemah punika kedah dipungatosaken awit ngindari panyerepan hara lan toya wonten ing satunggal pétak lahan antar tanduran. Wonten ing pola nandur tumpang sari punika langkung sae milih tanduran ingkang oyotipun jero lan ingkang gadhah oyot ingkang cendhek. Sebaran srengénge ugi wigati sanget kanthi ancas supados tanduran ingkang dipundamel tumpang sari pikantuk cahya ingkang cekap amargi kagungan
ing pola tandur tumpang sari langkung sé dipuntandur tanduran ingkang kagungan jinis ama lan penyakit ingkang béda-béda. Pérangan punika kanthi ancas supados boten dados inang saking ama lan penyakit anduran sanès ingkang dipundamel tumpang sari.
Untungipun pola tumpang sari[besut | besut sumber]
Sistem nandur kanthi pola tumpang sari punika kathah untungipun katandingan kaliyan nandur kanthi ngginakaken pola tandur monokultur. Untungipun kados wonten ing ngandhap punika :
Wonten ing satunggal lahan saged pikantuk produksi langkung saking satunggal komoditas.
Kombinasi maneka warna tanduran saged nyiptakaken jinis tanduran ingkang dados stabilitas biologis saéngga saged ngirangi serangan ama lan penyakit saha nglestantunaken sumber daya lahan mliginipun kesuburan lemah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 4 Sèptèmber 2016.
2 Yohanes 1:7 | Para sedulur, pada ngertia nèk guru penasaran pirang-pirang wis pada njedul lan pada ndlajahi jagat. Wong-wong kuwi ora ngakoni nèk Gusti Yésus Kristus wis teka nang jagat rupa manungsa. Ya wong-wong kuwi sing kenèng diarani Tukang Ngapusi apa
yo mas....jane arep tak leske gambar kro sampeyan ben ora gdrugal koyo pak'e....masalahe adhoh je....kekekeke...
dianggep nganggo cara kang ora alus lan ora ketata bab basa lan laku, tansah diremehake. Iku uga amarga kabudayan pesisiran ora kasil saka keraton utawa papan kang luwih elit. Kabudayan pesisiran nyatane isih dadi reh-rehane kabudayan Jawa.
Saka papane, kabudayan pesisir mawujud saka bebrayan kang mapan sadawane pesisir segara. Mula saka iku, karakter sing kasil saka papan sing sacara geografis mapan ana pesisir iku dianggep keras, saka apa sing
nganggo tembung lan cara “kebak ing semu” sajrone pasrawungan, pesisir kaya-kaya wis ora jumbuh lan slewah saka adat-kabudayan sing kudune diugemi.
Nanging sing kaya mangkono nyatane ora bisa kabeh dibenerake. Sajrone sarasehan Selasa Legen kaping 47 ing Universitas
Miturut piyambake, kabudayan pesisir malah dadi pathokan kabudayan liya, awit saka lugu lan asline.
Kabudayan pesisir, miturut Suyanto, ora bisa uwal saka watak keras lan
nganti seprene pasinaon lan kabeh sing diteliti mlayu ana keraton, istana sentris. Banjur, bebrayan nduweni pamanggih yen kabudayan sing kasil saka papan kono dianggep paling mapan, adiluhung, dhuwur derajade. Sanjabane keraton, dianggep ora patut kanggo patuladhan utawa sing kudu ditindakake.
Suyanto uga ngendika, kabudayan pesisiran sejatine luwih “realis” tinimbang liyane. Amarga pancen wujude isih asli lan ora kecampur karo kabudayan liya. Malahan akeh kabudayan saka pesisir Jawa sing
Perkara sing ora beda uga kedadeyan ana ing salah siji perangan kabudayan Jawa, yaiku pakeliran. Dhalang saka Rembang, Ki Sigid Ariyanto ngendika, kesenian pakeliran pesisiran wis ora ana wiwit tahun 1965. Musababe, ora ana liya, pemimpin wektu semono kang nduweni kepentingan politis.
Miturut Ki Sigid, wektu semono, para dhalang sing gesang ing pesisir dianggep ora maju yen ora nganggo cara Surakarta. Pamawas sing kaya mangkono ndadekake dhalang-dhalang padha ora kersa maneh ngasta wayang nganggo carane dhewe, gagrag pesisiran. Sing isih ngugemi banjur ora payu ditanggap, ora bisa urip saka kesenian.
Sajrone sarasehan iku, Ki Sigid nyuba ndhudhah maneh pakeliran cara pesisiran Lasem. Pancen dheweke ngakoni yen ora duwe sumber kang cukup kanggo bisa nyuguhake pakeliran iku. Nanging, lakon “Prabu Badhog Basu” sing disuguhake ing sarasehan iku, miturute bisa dadi wiwitan anggone tansah ngupaya supaya pakeliran pesisiran tansah ngrembaka.
Ing perkembangane, dhalang sing nduweni prestasi minangka penyaji lan panyanggit paling apik ing Festival Wayang Indonesia 2008 ing Yogyakarta iku uga ngendika, ora mung bakal nglakokake maneh apa sing wis tau ana. Nanging, saisa-isane bakal nut lakuning jaman lan garap pakeliran. Iku supaya lakon-lakon pakeliran tansah ditresnani lan dadi kawigatene bebrayan Jawa.
Kajaba saka iku, pakeliran pesisiran uga kudu tansah didhudhah maneh, wiwit saka wayang, sumber crita, nganti garap iringane. Ora mung kanggo nguripke maneh, nanging minangka salah siji perangan kabudayan kang penting, pakeliran cara pesisir mujudake bebrayan sing
khas Lasem nduweni ukurane luwih cilik tinimbang gagrag Surakarta, Yogya, utawa Banyumas. Saliyane iku, tatahane uga luwih amba lan warnane luwih cetha, kayata ijo, kuning, lan biru. Iku,
sing kaya mangkono pancen sok julig, bisa ngowahi sujarah lan apa wae sing kira-kira ora menehi paedah tumrap kuwasane.
Ing garap pakeliran, jan-jane Lasem wis nduweni gagrag dhewe. Kabukti sajrone pakeliran, sing uga digunakake ana gagrag liya, ana pathet lasem, ayak-ayak, srepeg, lan sampak lasem. Nanging karana apa, gagrag Lasem bisa ilang, ora ana sing mangerteni, lan sithik sumbere? Perkara iku, mbokmenawa pancen kudu dijlentrehake
Budayatau pulo jalaran sandiwara sakab?h? iki, Gunggung bakal sing propinsi uga
Korinta 121Para sedulur, aku ngerti nèk ora ènèng gunané, nanging aku kepeksa neruské enggonku gemunggung. Saiki aku arep ngomongké bab weweruh lan pamedaran sangka Gusti. Jaréné kuwi sing diegulké karo wong-wong kuwi. 2Aku kenal sakwijiné wong Kristen sing patbelas taun kepungkur diangkat mlebu nang swarga sing duwur déwé. Aku ora ngerti embuh sak awaké, embuh namung nyawané. Namung Gusti Allah sing ngerti. 3Aku ngerti tenan nèk wong iki diangkat mlebu Pirdus, embuh sak awaké, embuh ora, aku ora ngerti. Namung Gusti Allah sing ngerti. 4Nanging aku ngerti nèk nang kana wong iki krungu swara-swara sing ora bisa didunungké nganggo tembungé manungsa lan manungsa ya ora kelilan ngomongké bab kuwi. 5Wong kuwi kenèng tak gunggung, nanging aku ora bakal nggunggung awakku déwé, sing nampa weweruh kuwi. Awit nèk aku nggunggung awakku, aku namung kepéngin ngomongké karingkihanku sing ora kenèng digawé pamèran. 6Nanging semunggoné weweruh-weweruh kuwi tak gawé pamèran, iku ya ora klèru, awit klakon tenan. Mung aku luwung ora ngomongké bab kuwi, mengko ndak wong-wong pada ngajèni aku jalaran aku éntuk weweruh-weweruh kuwi. Karepku, nèk wong-wong ngajèni aku ya namung jalaran weruh uripku, apa sing tak lakoni lan apa sing tak wulangké. 7Supaya aku ora gemunggung lan mamèrké pengalaman-pengalaman sing nggumunké kuwi, Gusti Allah nglilani pernyakit nekani awakku; rasané kaya eri nyotyok dagingku. Nèk tak rasakké, kaya-kaya kuwi gamané Sétan kanggo ngantemi aku. 8Sampèk ping telu aku sambat marang Gusti, nyuwun mbuwang pernyakit kuwi sangka awakku. 9Nanging Gusti malah semaur ngéné: “Aku ora bakal mbuwang pernyakit kuwi, nanging kabetyikanku bakal nulungi kowé, kuwi wis nyampèni. Awit pangwasaku ketarané ing karingkihanmu.” Mulané nèk aku kudu pamèr, aku malah seneng ngomongké bab karingkihanku, supaya aku bisa ngrasakké kekuwatané Kristus nyambutgawé ing aku. 10Para sedulur, kanggo nglabuhi Kristus aku seneng ngalami apes. Aku gelem disepèlèkké, aku gelem kangèlan apa dipilara lan aku gelem ngalami kasusahan liya-liyané. Awit ing waktu apes Gusti bakal nguwatké aku. 11Para sedulur, aku rumangsa nèk omonganku kaya omongané wong bodo, nanging pantyèn kowé sing meksa aku. Sakjané kowé sing kudu ngomong nèk aku sing bener. Bener aku iki dudu sapa-sapa, nanging aku ora kalah karo rasul-rasul sing mbok anggep gedé déwé kuwi. 12Awit ya wis tyeta tenan tandané nèk aku iki rasul kongkonané Kristus. Wujuté kowé déwé wis kerep weruh enggonku nindakké mujijat-mujijat lan tanda-tanda sing nggumunké, kanggo ngétokké kwasané Gusti Allah. Nanging kowé ora pada nggatèkké. 13Apa ènèng kurangé enggonku nggatèkké marang kowé nèk dipadakké karo pasamuan liya-liyané? Bener ènèng kurangé, awit aku ora njaluk urunan marang kowé. Nèk kuwi mbok anggep salah, aku ya njaluk ngapura marang kowé. 14Saiki aku wis tata-tata arep niliki kowé menèh, ping teluné. Nanging aku ora bakal njaluk urunan, awit dudu barangmu sing tak golèki, ora. Sing tak golèki kuwi ya kowé déwé. Apa ya botyah sing kudu ngrumati wong tuwané, mesti ya wong tuwané sing ngrumati anak-anaké. 15Mulané aku ya malah bungah nèk aku bisa ngréwangi kowé karo sak nduwéku. Mbok uripku déwé waé aku ora éman kanggo nglabuhi kowé. Kétoké katrésnanmu marang aku malah suda, jalaran katrésnanku marang kowé mundak. 16Nanging wong-wong sing ora seneng karo aku ngomong: “Pantyèn Paulus ora dadi renggan, nanging dèkné pinter ngakali kowé.” 17Para sedulur, apa tau aku nggolèk bati lantaran sedulur-sedulur sing tak kongkon nang nggonmu? 18Aku ngongkon sedulur Titus niliki kowé bareng karo sedulur Kristen liyané. Apa sedulur Titus ngakali kowé? Lak ora ta? Kowé déwé ngerti nèk sedulur Titus karo aku ora séjé pikirané lan tumindaké kanggo kowé. 19Kowé menawa wis suwi mikir nèk aku iki mbenerké awakku déwé. Ora para sedulur, awit Gusti Allah ngerti nèk kabèh sing tak omong iki manut karepé Kristus. Sembarang sing tak lakoni namung kanggo mbangun kowé tenan. 20Awit aku sumelang, wediku mengko aku teka nang nggonmu, terus nemu kowé séjé karo pengarep-arepku. Apa menawa kowé nemoni aku séjé karo pengarep-arepmu. Aku wedi nèk mengko nèk aku teka terus nemu kowé pada tukaran apa pada mèri marang sakpada-pada, pada nesu apa namung ngurusi uripé déwé-déwé, apa pada ngèlèk-èlèk, nyatur apa nyombongi sakpada-pada apa nindakké sing rusu. 21Aku pantyèn wedi para sedulur, mengko nèk aku teka nang nggonmu terus Gusti Allah marakké aku krasa isin nang ngarepmu. Menawa aku bakal sedi mikirké sedulur pirang-pirang sing mauné nglakoni dosa, nanging durung ninggal klakuan sing kotor kuwi, kayadéné laku bédang lan klakuan liya-liyané sing ora pantes.
wis ana 200 wit sing ditegor kuli-kuline. Panegore diwiwiti saka elor, wis ngliwati Cêrita Cêkak -  
AKA 300 wit sanakembang sing diborong Rp 5.000.000,- dening juragan kayu bakar, wis ana 200 wit sing ditegor kuli-kuline. Panegore diwiwiti saka elor, wis ngliwati warung satene Abu Bakri, malah wis kliwat adoh mengidul tekan cedhak pasar Kedungadem. Nanging wit sanakembang ing ngarep warunge Abu Bakri isih meger-meger. Weruh mengkono, Mansur, Satpol PP Kecamatan sing
Bakri ipit-ipit mbakar sate. "Ngene iki gak apik sawangane." "Lho! Pengijoan kok ora apik. Kowe kuwi pejabat, tembungmu kok kwalik. Sing bener ah, yen omong. Apa apik yen panas enthak-enthak kaya lor kae?" "Ngene iki sing dirasani ala wong kecamatan. Dikira wong kecamatan sing pilih kasih. Kabeh ditegor kok sing iki ora, bisa dimerekake kiwa-tengen," semambunge Mansur klepat nglungani, mancal sepedha motore, ngethihir ngidul. Atine cekot-cekot dipancal rembug Abu Bakri tilas kancane sekolah ing SMA, lulus taun 1970. Cekot-cekote ati dijunjung enggone dadi pejabat njalari Mansur saya adreng enggone kepengin ngrubuhake sanakembang iku. Apamaneh antarane Mansur lan Abu Bakri wis biyen mula ora pati cocog. Mula nalika adu arep sedhela mau, kekarone wis padha ngatonake kakune gunem. Mansur saya ita-itu, takon marang kuli-kuli. Geneya wit sanakembang ngarep warung sate kuwi durung ditegor? "Panci ken nilar." "Sing ngakon?" "Juragan." "Kok ngono?" "Lha nggih duka." "Endi juragane?" "Tiyange mboten mriki. Dugine mriki namung kala-kala. Nginguk sekedhap lajeng kesah, adate. Mesthine dugi mrika-mrika wong borongane kathah teng
ketemu juragan, arep diatag supaya negor wit iku supaya ora gawe merine toko-toko lan warung-warung liyane. Nanging kapan bisane ketemu juragan sing jare kuli sabane mrana-mrana? Saka ora sabare, ing dina candhake, Mansur mrentah Kabul, Pol PP andhahane supaya ngrampungi wit sanakembang kuwi. "Wit iki wis
Misuhi Mansur sing muni jare wit iku kliwatan. "Yen ora ana wit iki, ya panas tenan dhik, Kabul. Tur ya kena nggo tamping angin, wong yen udan angine ya ngana kae." "Ya, mBak. Apamaneh angin saka kidul kulon. Banter kaya ngobrak-abrik, medeni wong," Kabul numpangi. "Nalika pemboronge nyate ing kene, ditakoni pake Tari kuwi. Wit semono kuwi yen dadi kayu bakar adole payu pira?
anak bapake Tari, semaut karo nyedhaki Kabul. "Wit iki, wiwit nalika ditandur, sekilan dhuwure, aku sing ngrumat. Taksirami esuk-sore. Tak slumbungi supaya aman. Malah tak rabuk barang supaya gelis ogol." "Ya ta, kudu ngono. Sapa sing rumangsa cedhak, ngrumat. Soale ra ana petugas khusus ngrumat pengijoan kaya ing kutha. Ing ndesa,
bareng gedhe, ndadak kepeksa nuku. Apa ora lucu? Warung kok nuku pengijoan supaya ora ditegor. Yen Mansur mempeng arep negor, kon mrene dhewe wonge. Tak adhepane. Aja mung kongkonan uwong," semambunge Abu Bakri sumengit. Merga ketungka wong njajan, kepeksa dipunggel enggone omong. Saumpama ora, Abu Bakri kepengin omong dawa ngenani Mansur miturut panyawange. Mansur sing ngepalani Satuan Polisi Pamong Praja kecamatan iku sajak gumedhe rumangsa dadi pejabat. Marang tilas kanca-kancane sekolah sing ora kesampiran pangkat, nyawang wae kaya suthik, apamaneh aruh-aruh. Mangka biyen sekolahe bodho. Ya mung saka nasibe sing apik bisa nylingkrik dadi pejabat. Dadiya pejabat ya maklum wong pancen ora tau pinter. Watege seneng memperalat wong yen dheweke ora mampu ngujudake kekarepane. Mengkono isi rembuge Abu Bakri sing kepeksa durung kawetu awit ketungka wong njajan. Abu Bakri butuh ngladeni mbakar sate lan Kabul terus pamitan. Satekane kantor, dikandhakake yen wit sanakembang iku wis dituku Abu Bakri. Ewasemono Mansur bisa ngunggahi rembug. "Sing dituku rak uwite?!" "Lha napane?" "Lha lemahe?! Isa Bakri nuku?!" "Sitine,
iku, dalan PU. Jalan kabupaten. Kantor kecamatan wenang nata lan ngatur kabeh wit ing pinggir
atasane. Ngajak rembugan yen wit sanakembang ngarep warung sate iku dimerekake wong akeh. Senajan wit iku wis dituku Abu Bakri, nanging ora akeh wong sing ngerti. Ngertine, isih ana wit gedhe meger-meger, ndadekake gela, meri. Yen iku dijumbar, toko-toko, warung-warung lan omah-omah mangku ratan sing meri, bisa wegah ngrumat pengijoan anyar sing lagi arep ditandur bakale. Camat Riadi manut. Gawe surat panggilan marang Abu Bakri supaya ngadhep menyang kantor kecamatan. Nanging Abu Bakri sing nekani panggilan, kukuh nggondheli sanakembange. Senajan Camat saguh ngijoli tukone Rp 25.000,- Abu Bakri meksa nulak. "mBoten namung perkawis arta, pak Camat. Arta selangkung kemawon , saged dipun padosi sawetawis jam. Nanging kangge nggesangaken wit ngantos semanten agengipun, mbetahaken wekdal ingkang lami." "Mangke ugi wonten peremajaan pengijoan, mas Bakri." "Menika rak angen-angen. Khayalan," tumanggape Abu Bakri gawe kagete Camat. Durung nganti Camat mangsuli, Mansur sing diajak nemoni, kumecap," Ora mung khayalan. Bibite wis ana. Malah apik-apik katimbang mung sanakembang. Maoni, johar, sanakeling lan liya-liyane. Ing mburi kantoran cedhak sumur. Kena dideleng yen ora percaya." "Ora perlu ndeleng. Aku wis percaya yen mung soal bibit. Nanging piye bisaku percaya yen bibit sing durung ditandur iku mesthi urip?" "Ya mesthi urip yen dirumat apik," "Apa maneh slamet urip tekan gedhe ngrembuyung, rak durung mesthi. Iku rak lagi ditandur ing angen-angen. Lagi dikhayalake. Mulane takarani khayalan. Mangka wit sanakembang ing ngarep warunguku wis nyata ana. Sing wis ana kok kudu ditebang, diganti khayalan sing isih embuh," semambunge
Mongsok kedah dipun tenggani polisi?" "O..., ngaten? Mangga menawi badhe ngginakaken panguwaos. Sinten ingkang badhe kautus nebang, nyumanggakaken menawi sampun kagalih saestu. Nanging kula inggih badhe minggah dhateng kantor kabupaten. Menapa kula lepat numbas pengijoan saking pemborong?" Nanging sabubare patemon iku, ora tau ana kuli tebang lan polisi sing nekani sanakembang kuwi. Abu Bakri ora ngerti, apa sebabe perkara mandheg kaya kepunggel. Apa Camat kuwatir marang ancamane gugat mendhuwur? Apa Camat sing wis wegah mikir awit saka akehe pegaweyan liya sing luwih penting? Bisa uga Camat luwih mikir bab enggone arep gawe pematusan air
mambeg, amber menyang ratan yen udane deres banget. Kanggo ngawekani prakara iku, programe Camat, kalen saurute dalan sapengalor perlu dibangun amrih playune banyu bisa rancag. Nanging nganti Camat Riadi pindhah saka Kedungadem, pematusan air iku ora ana wujude. Ora tau ana watu, pasir, semen lan kawur sing teka kanggo keperluan iku. Mula Abu Bakri nyuwara sauni-unine marang Mansur,"Gampang yen mung nebangi wit. Nganti gundhul, dadi dhuwit." "Dhuwite embuh,. aku ora ngerti." "Rak kowe sing dadi Ketua Panitiane." "Ya. Ning aku ora weruh rupane dhuwite. Samber nggelap, ora weruh, nganti wonge minggat." "Kowe wong kene. Padha karo aku, asli wong Kedungadem. Apa kowe seneng yen dalan ing Kedungadem panas kaya diobong srengenge?" "Ya ora seneng. Jenenge wae Kedungadem, cocoge ya kudu sing adhem." "Durung yen udan angin. Omah-omah pinggir dalan sing maune nduwe tamping wit, dadi enthis-enthis , ilang tampinge. Isih beja yen mung nglingkap gendhenge. Yen omahe kemratag diuntir angin, piye? Kowe putra dhaerah, dadi pejabat, kok glewo. Kowe kudu awas. Aja mung manut yen Camatmu akal-akal sing gawe rusake dhaerahmu." Abu Bakri kaya mumpung ketemu Mansur padha ijen. Car-cor kaya kepengin nyuntak sakehing rasa cuwa lan mangkele. Mansur kaya ora serik diuman- uman. Anane mung cungar-cungir, gebes, mlengeh, ngguyu lan genti moyoki sakenane. Mengkono kekarone katon raket, kaya eling marang enggone nate dadi kanca sekolah tunggal klas ing SMA. Abu Bakri isih terus nguman-uman nganti Mansur nyelani," Wis, wis...Ngundamana wong kok ora kira-kira. Dupeh pinter omong, ulet rembugmu, emoh dikalahake." "Nyatane pancen ngono. Kowe arep mbantah piye? Endi dhapure pengijoan sing jare arep nyusul ditandur? Ya ora ana nyatane." "Bibite mawut. Ana sing garing. Ana sing rusak. Ana sing ilang digawani wong-wong. Bibit maoni rak apik. Johar ya apik kayune. Akeh wong seneng. Dicolongi," wangsulane Mansur banjur sumingkir saka wis suwe enggone rembugan. Lagi sawetara jangkah lakune Mansur, ditututi Abu Bakri.
mesthi ngerti." "Lha kowe ngancam arep munggah nyang kantor Pemda. Rak kojur yen kedawa-dawa dirungu tekan ndhuwur. Konangan enggone mangan pengijoan." "O..., ya uwis!" [*](Kepacak ing Jaya Baya, No. 33 , tanggal 18 April 1999) Cathetan : kukuh = 1)
Etnokartunologi : Napak Tilas Gowes Lamongan-Pacet 12 Oktober 2002
Ajining Diri Saka Pucuke Lathi, Ajining
12Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa916-942menantu no. 11
Suroboyoan Cuk…#3(telu)#
Dino iku Cak Manto kethok bungah. Kaet isuk mau, ambek mesam-mesem dewe deke mlebu ruangan nyar. Ancen dino iki wonge munggah pangkat, dadi manajer nyar nang PT.Thingak-Thinguk, duweke Cak Gabus. Karyawan nang kono wis
gawe kabeh! Aku gak gelem onok sing males-malesan moco koran, main game utowo chattingan. Ayo kerjo golek duwit kabeh!’
Mari ngono, anak buahe podho ngadep kerjoane dewe-dewe. Onok sing mecucu soale kerjoane akeh, ono sing wedi tenan karo ndredheg, soale wonge wis tuwek. Waduh, pokoke suasana tegang lah. Onok sing rasan-rasan kalo tolah toleh, terutama wong wedok-wedok iku. Biasa ibuk-ibuk.
Jam 11 awan, Cak Manto metu maneh teko ruangan. Karepe arep inspeksi mendadak (koyok Presiden SBY, maksude, masiyo seje level..adoh malah). Keliling teko bangku pojokan sampek pintu keluar. Nang kono onok arek lanang mesam-mesem cedhek lawang. Eruh ngono, Cak Manto langsung marani arek mau, langsung diseneni.
‘Heh, koen enak men. Koncone podho kerjo ngetuwel, koen malah ngguya-ngguyu nang ngarepe lawang. Ayo, kerjo
Sing diseneni malah mesam-mesem, manthuk-manthuk. Ngerti ngono, Cak Manto tambah ngamuk, ‘Koen gak eruh yo aku iki bos nyar nang kene. Ojok atek macem-macem koen, opo koen njaluk dipecat, hah??’
Diseneni koyok ngono iku, arek iku tetep mesam-mesem. Wah, malah ndadi wonge.
‘Yo wis, gak usah kesuwen koen. Koen tak pecat, iki tak kei pesangon limang atus ewu. Wis yo, ndang mulih saiki, sesuk gak usah mbalik maneh. Lek nekat tak celukno satpam.’ karo ngomong ngono, Cak Manto ngekekno duwit teko dompete. Arek iku karo manthuk-manthuk langsung ngloyor. ‘Suwun Pak’ ,
jenenge langsung mlaku nang ngarepan. ‘Yo, pak. onok opo pak?’ jarene takzim.
‘Iku mau, karyawan nang kene mau tak pecat. Saiki gawekno surat pemecatan yo, ben sesuk diterno Kardi nang omahe.’ jaluke Cak Manto.
‘Lho sing ndi pak?, Cak Sadimin bingung. ‘Lho, arek iku mau sing nang cedhek lawang kene mau, tak delok males gak karuan, koncone kerjo kok malah mesam-mesem. Akhire tak
Kamulyaning uripiku dumunung anaing tentreming ati....Monggo dipun suraos.Nuwun.
Jo ngono masâ€¦..ojo ngonoÂ (ojo nggono)
sleeperrider23 Wkwkwkwk.. Raiser sing rodo mundul lhoo… Kan ono
Adhikarta Blog Iyo. . iki wes due,
KHASIAT: Godhong Luntas Biso Aweh Waras
SRONO – Sacara tradisional, godhong luntas digunakne dadi jamu mudhun panas, jamu watuk, lan ngilangna ambu awak ( ing bentuk jamu ngombe cekiken kaya teh ) saka aktivitas biologi sing diteliti, godhong luntas berkhasiat dadi antikejang ( antispasme ) , mengurangi daya nurokake saka phenobarbital, marekake tukak lambung ( ulkus duodenum ), mateni kuman ( antiseptik ), lan
Akeh kepati-pati wit kersen sing deleh neng pinggir dalan. Dadine kajaba dadi panggonan sing isa digunakne kanggo berteduh, Wong ugo isa karo gampang anggone menikmati buah kersen sing ana. 315 more words
Kebo iku sawijining kéwan sing isih klebu jroning subkulawarga bovinae. Kebo liar utawa diarani uga Arni isih bisa ditemokaké ing
Kidul, Afrika Lor, lan Éropah. Kebo liar akèh urip lan ditemoni ing Asia Kidul-Wétan, senajan asal-usul kebo iki isih dipitakokaké.
Saiki populasi kebo liar ing Asia wiwit medhun lan dikuwatirké yèn ing mangsa ngarep ora ana manèh populasi kebo liar sing bisa ditemokaké. Kebo diwasa bisa duwé bobot watara 300 kg nganti 600 kg. Kebo liar bisa duwé bobot luwih, kebo liar wadon boboté bisa tekan 800 kg lan kebau liar lanang bisa nganti 1200 kg. Bobot rata-rata kebo lanang ya iku 900 kg lan dhuwur rata-rata ing bagéyan pundhak kebo ya iku 1,7 m. Salah siji ciri sing mbédakaké kebo liar karo kebo dhomèstik ya iku yèn kebo dhomèstik duwé weteng sing bulet. Kanthi anané pacampuran keturunan antarané kebo-kebo karo populasi sing béda, bobot awak kebo bisa manéka warna. Kebo diprakirakaké asalé saka Asia Kidul.
Klasifikasi kebo isih durung cetha. Sapérangan autoritas nglompokaké kebo minangka sawinijing spesies Bubalus bubalis kanthi telung subspesies ya iku Kebo kali (B. bubalis bubalis) sing asalé saka Asia kidul, Kebo (B. bubalis carabanesis) utawa kebo rawa sing asalé saka Asia kidul-wétan lan Arni utawa kebo liar (B. bubalis arnee). Jinis liya biasané isih kerabat cerak karo subspesies iki. Kebo rawa sing bisa ditemokaké ing Asia kidul-wétan duwé 48 kromosom. Kebo kali duwé 50 kromosom. Keturunan saka loro subspesies iki bisa ditemokaké lan bisa ngasilaké keturunan, senajan kebo-kebo mau ora bisa tangkar-tumangkar karo sapi sing duwé 60 kromosom.
Susu kébo akèh dipigunakaké déning manungsa. Contoné minangka bahan kèju Mozzarella. Daging kebo uga arupa asil èkspor utama ing India. Senajan mangkono daging kebo kurang disenengi ing Asia amarga atos. Kulit kebo asring dipigunakaké uga minangka sepatu lan hèlm pit motor.
Asia iku papan asal kebo. 95% saka populasi kebo ing donya ana ing Asia. Akèh nagara-nagara Asia sing gumantung marang spesies iki, dialap dagingé, susuné, utawa tenaga kerjané. Nalika taun 1992 populasi kebo ing Asia diprakirakaké nganti 141 yuta. Kadhar lemak saka susu kebo iku dhuwur banget. Ana loro subspesies sing urip ing Asia ya iku kebo kali sing bisa ditemokaké ing Nepal tekan ing kadhuwuran 2.800 m, lan kebo rawa sing urip ing dhataran asor. Kebo bisa urip kanthi èfisièn jroning mangsa-mangsa kekurangan pakan, sing marakaké kéwan iku tahan urip. Kebo asring dipigunakaké kanggo ngluku sawah, amarga kebo bisa obah ing lendhut adoh luwih apik tinimbang sapi.
Ing alam liar mung sethithik populasi kerbo liar sing isih urip. Kebo liar India bisa ditemokaké ing India, Pakistan, Bangladesh, Nepal, Bhutan lan Thailand. Kebo iki duwé sungu sing gedhé banget mawa rata-rata ukurané 1 m. Senajan mangkono kebo sing ditembak nalika taun 1955 duwé sungu sing ukurannya saka pucuk siji tekan pucuk sijiné tekan 4,24 m. Iki uga salah saji sebab ngapa kebo arang diserang déning kéwan pamangan daging. Macan iku salah siji kéwan pemangan daging sing isa matèni kebo sing boboté tekan 1000–1200 kg. Lan mung macan sing wis pengalaman bakal nyerang kebo ing bagéan sikil luwih dhisik. Yèn diserang kebo bakal ngadhang macan nganggo sungu lan irungé sarta mbentuk barisan. Kebo uga ditepungi minangka kéwan sing asring nyerang senajan ora diprovokasi. Iki nyebabakaké kebo isih dadi kéwan sing bisa mbebayai kanggo manungsa.
Saiki populasi kebo liar diprakirakaké tekan 4000. Senajan jroning gunggung iki uga klebu jinis campuran lan kebo liar sing wis didhomèstikasi. Diprakirakaké uga yèn mèh ora ana manèh kebo liar sing urip ing alam liar.
Australia[besut | besut sumber]
Kebo pisanan ditepungaké ing kawasan lor Australia sing banjur lolos saka dhomèstikasi. Status iki nyebabaké kebo ing Australia dadi kéwan buron. Ing pulo Melville kebo asring didadèkaké objèk buron, ing papan iki ana watara 4000 iji populasi kebo. Kebo uga urip ing Arnhem Land.
Kebo urip utamané ing bagéan sing mbanyu lan ing mangsa udan kebo bisa nyebar jroning kawasan gedhé. Kebo ing Australia bisa duwé wangun sing béda saka kebo ing Indonésia, papan asalé kebo iku.
Éropah lan Wétan Tengah[besut | besut sumber]
Kebo ditepungaké ing Afrika Lor lan Wétan Tengah watara taun 600 Masehi. Ing jaman pertengahan kebo digawa menyang Éropah lan saiki bisa ditemokaké ing Bulgaria lan Italia. Kayadéné ing Asia kebo ing kéné uga urip ing lapangan sing vegetasiné arang. Kebo-kebo iki dadi bahan pangan, sarta bahan invèstasi kanggo kulawarga. Ing sapérangan laladan kebo uga dadi bagéan saka fèstival taunan. Jinis sing urip ing kéné umumé ya iku kebo kali, senajan amarga isolasi genetis kebo-kebo iku bisa duwé wangun sing béda. Susu kebo iki uga dipigunakaké minangka bahan keju Mozzarella.
Kebo saliyané dipigunakaké minangka pangasil susu lan daging uga asring dipigunakaké tenagané. Ing Minangkabau, Sumatra Kulon, susu kebo uga diolah dadi dhadhih (sajinis yoghurt). Tléthong kebo bisa dipigunakaké minangka rabuk utawa bahan bakar yèn digaringké.
Bison Amérika uga asring disebut buffalo (mèmper karo sebutan water buffalo kanggo kebo), iki sabeneré ora trep. Bison sing kapérang saka bison Amérika lan bison Éropah isih ana pautané karo kulawarga bovinae liar, cerak karo Yak, sarta hubungané luwih adoh karo sapi lan banthèng. kulawarga buffalo nyakup kebo, tamarau lan anoa ing Asia sarta buffalo Afrika.
Miturut legenda ing Filosofi Tiongkok, Lao Tzu ninggalaké negeri Tiongkok liwat terusan Han Gu kanthi nunggang kebo.
Miturut mitologi Hindhu, déwa Yama ya iku déwa pati uga asring digambaraké nunggang kebo.
spesiesKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 8 Maret 2016.
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi
belosungkowo sak lebet lebetipun, mugi Gusti tansah maringi kekiyatan kangge kulowargo ingkang dipun
“Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marang kang kaliren;paring sandang marang kang kawudan;paring payung
Suku bangsa serumpun ing Kalimantan (Rumpun Banjar) :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Melayu&oldid=1056452"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.04, 4 April 2016.
Reepicheep (pocapan jroning Basa Inggris /ˈriːpəˌtʃiːp/) inggih punika satunggaling tokoh fiksi ing buku ingkang dipunserat déning C. S. Lewis,
NarniaRintisan mawa topik fantasiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
NederlandsNorsk bokmålPolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 28 Januari 2017.
Bedhug iku arané tetabuhan sing wujudé saèmper teteg gedhé lan lumrahé dianggo tengara sembahyang ing mesjid.[1]. Bedhug ing tlatah Jawa umum ana ing Mesjid utawa Langgar uga biasa dienggo ing pagelaran gamelan misale gamelan sekatenan. Bedhug sing dienggo kanggo piranti gamelan Jawa rada jarang ditabuh lan isa dianggep kelompok perkusi ing musik modern.
Wujud bedhug iku silindher, pada karo kendhang ning ukuran sisi-sisi sing ditabuh pada.
Akèh maneka warna ukuran bedhug, malah ana sing diarani bedhug raksasa, yèn sing dianggo ing pagelaran musik gamelan adaté cilik ning luwih gedhé tinimbang kendhang ageng.
Swara bedhug iku luwih rindhik tinimbang kendhang, gedhé ciliké swara bedhug gumantung ukurané, bedhug sing gedhé banget mesthi nduwé swara luwih gedhé.
Istilah lan fungsi[besut | besut sumber]
bedhug maghrib iku kanggo tandha mlebu wektu salat maghrib
bedhug ramadhan umumé kanggo nangi'ke wong mangan saur
^ Kamus Basa Jawa (Kanisisus 2011:54)
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang •
Panerus • Panembung) • Gambang • Slentho
Bedhug&oldid=1083314"	Kategori: MesjidGamelan JawaBedhug	Menu navigasi
Bahasa BanjarEnglishBahasa IndonesiaPortuguêsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 4 Sèptèmber 2016.
Yo sak mampumu ae olehe nyunatne.Ojo dipekso lek ora
perang Bharatayuda, dheweke diperjaya dening Bima. Awake ajur-mumur lan dibuwang. Nanging, sipate sing licik tur seneng adu-adu dipercaya ora bakal ilang nganti kukuting donya.
Sadurunge iku, Bima setengah mati golek cara supaya bisa ngilangi nyawa mungsuh bebuyutan para Pandhawa. Sengkuni duweni kasekten. Nganggo cara apa wae, nyatane Bima ora bisa merjaya.
Ing dina pungkasan, yaiku kaping 18, Semar paring dhawuh yen kelemahan Sengkuni ana dubur. Jalaran biyene ya mung perangan iku sing ora kena minyak tala, pusaka tilarane Pandu sing dititipake menyang Dretarasta kanggo Pandhawa. Minyak tala wektu iku dadi rebutan anak-anak Dretarasta, ya para Kurawa. Nanging dhasare Sengkuni duweni pepinginan gedhe kanggo duweni pusaka, dheweke banjur nyenggol wadhah sing lagi digawa Dretarastra. Cupu sing isine minyak tala wutah sanalika. Sengkuni banjur wuda lan ngguling-nggulingake awak sadhuwure minyak. Hasile, dheweke dadi sekti. Kulite kandel lan kebal marang gaman awujud apa wae.
Ora mung tekan kono. Kasunyatan uga mbuktekake yen akeh tumindak sing nggambarake sipat sing ora mung kaya mangkono mau. Pawongan sing duwe jeneng asli Harya Suman iku uga tau nyuba ngrubuhake Gandamana, patih ing negara Ngastina. Wektu iku, Pandu sing mimpin Ngastina aweh tugas marang Gandamana supaya golek katrangan, apa ya bener, raja Pringgadani sing aran Tremboko ngirimke surat tantangan marang. Jalaran Pandu pancen mangu-mangu, durung isa percaya yen anak saka Sang Hyang Herumaya sing isih tedhak turun Sang Hyang Wenang iku ngajak perang.
Durung nganti tekan papan sing arep dituju, Gandamana wis weruh perang ampyak antarane Ngastina karo Pringgadani. Dheweke ora melu mbela negarane kepara malah ngadhem-adhemi supaya kabeh ngrampungi perang. Gandamana duwe kapitayan yen perang iku mung saka kleru pangerten. Nanging, Gandamana malah disurung dening prajurit Pringgadani supaya mlebu aneng luwengan. Kaya-kaya luweng iku wis disiapake kanggo dheweke.
Gandamana isih ora nglawan. Sajroning perangkap iku mau, Gandamana arep dipendhem. Tremboko teka, prajurit
salah siji sentana Ngastina, Sengkuni, sing duweni pepinginan gedhe kanggo ngrubuhake posisi Gandamana sing wektu iku dadi patih. Dheweke sing dadekake negara gonjang-ganjing lan gawe skenario sing ora becik.
Nanging kudu diakoni, maneka warna cara sing wis dilakoni karo anak Prabu Suwala iku mujudake dheweke duweni pemikiran sing mentes. Ora kabeh wong duweni strategi sing kaya mangkono. Emane, pancen strategi iku digunakake kanggo perkara sing ora becik.
Ora suwe sawise kedadeyan “Gandama Luweng” iku mau, Pandu malah mecat patihe. Maneh-maneh iki saka pokale Sengkuni. Pancen
Gandamana. Mangka, Gandamana wus misuwur dadi patih sing mrantasi gawe. Setya-tuhu marang negara Ngastina tansah dibuktekake. Nanging kasunyatane beda. Pandu percaya karo Sengkuni dadi patih.
Lungguh ana ing dhampar kepatihan, Sengkuni mesthi wae gawe ontran-ontran supaya keluwarga Pandu karo Dretarastra tansah mungsuhan. Apamaneh sawise bapak para Pandhawa seda. Saya-saya kanggo ngganti pucuk pimpinan Ngastina,
sijine acara sing digawe ana Bale Sigala-gala. Sawise padha kumpul neng papan kono, bale banjur diobong. Niyate supaya Pandhawa musnah
kalah kudu lunga menyang alas 12 taun suwene. Kulawarga Pandhawa kaya-kaya tansah dadi reh-rehane para Kurawa.
Nanging, nalika Sengkuni isa ngrayu Pandhita Drona
sejati dening Bima, dhawuh supaya nglakoni sakeh pacuban sing ora lumrah dilakoni manungsa. Saka iku, Bima malah entuk –kaya sing asring dicritakake dalang– kawruh sejatine urip, yaiku Dewa Ruci.
Pancen kasunyatan, kanthi sipate sing kaya mangkono, Sengkuni mujudake pawongan sing dhemen adu-adu lan golek benere dhewe. Nadyanta wis kalah, menawa sakeh lelakon mau kudu tansah ana ing papan endi wae.
Yen wayang sakothak ora ana dheweke, menawa ya ora bakal ana “ala becik bener luput klawan beja”, kaya sinerat neng tembang Durma. Kanggo sarana pangeling-eling tumrap sing lagi ngupadi memangun bebrayan agung, ngupadi dadi janma sing tansah ngadohi sipat-sipat sing dianggep ala. Utawa malahan Bharatayuda lagi ginelar.
PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL (1) PANGLIMA PAMUNGKAS JAGAD (1) PARMALIM (1) PARTIKEL PARTIKEL TUHAN (1) PATI
seneng nikung.. opo meneh nikung konco dewe 😅
belasungkawa awit sedanipun bapak Subarto, mugi arwahipun manggih kalancaran anggenipun sowan Gusti. Mugi Gusti ugi paring kasabaran saha kekiyatan dumateng mas Ipung lan mbak Ratna, dhalah sadaya kaluwarga. Amien. Nuwun kabaripun
mesem dewe deke mlebu ruangan nyar. Ancen dino iki wonge munggah pangkat, dadi manajer nyar nang PT.Thingak-Thinguk, duweke Cak Gabus. Karyawan
Rodo suwe, mulai akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur nang tambak.
Masalahe, tambake iku isine dhudhuk iwak tok, tapi boyo precil, nyambik, bajul anakan sing sakbangsane iku.
Mergo dienteni gak onok sing wani njegur, hadiahe digenti dhadhi Kijang Avanza anyar gres.
Filed under: RenuNGan, pildacil, Puasa, Religi
Suroboyoan Cuk…..#1(siji)#
Mbah Pa’ul Angon Wedhus
Pas isuk mau Imron pethuk Mbah Pa’ul lagi angon wedhus.
“Mbah, waduh wedhuse sampeyan akeh yo?” jare Imron.
“Yo, lumayan..” jare Mbah Pa’ul.
“Pira kabehe, Mbah” takon Imron
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Category:Catacombs.
Katakombe iku kuburan kang ana ing sangisoré lemah ing pirang-pirang kutha ing Kekaisaran Roma, khususe ing kutha Roma.[1] Awale kuburan iku digunakake kanggo kuburan kaya biyasane, banjur digali dadi lorong-lorong dawa sangisore lemah nganti pirang-pirang tingkat. Nyarekake wong seda iku wis dadi warisan tradhisi saka mbah buyute wiwit dhisike isih kafir.[2] Nanging, banjur iki dijupuk déning wong-wong Kristen. Tembok-temboke lorong iku digunakake kanggo kuburane wong-wong kang duweni iman lan ruang-ruang gedhé kanggo patemonan ibadat rahasia nalika penganiayaan kang dilakokake déning pamaréntah Romawi ing abad pisanane wong Kristen (abad 1 nganti tekan abad abad 4) saka zaman Kaisar Valeranius. Wong-wong Kristen meneng-meneng kumpul ing katakombe-katakombe San Sebastiano ing sajabane tembok kutha Roma kanggo njaluk parlindhungane Rasul Petrus lan Paulus kang mayite disarekake ing katakombe iki.
Pamilihan panggonan ing batu kang diarani lemah tuffa, iku lemah kang kurang atos, nanging wis kena udara garing banjur dadi atos. Katakombe dibangun wiwit abad 2. Ing abad 4, katakombe digunakake kanggo upacara kanggo mengeti para saksi iman utawa martir Kristen kang seda sajroning penganiayaan. Sawise abad 7 peratalat ibadat ing katakombe dijupuki déning suku Langobard lan pirang-pirang penyerbu lan akèh para martir kang dipindhahake menyang penggonan-panggonan kang luwih aman ing abad kaping 9. Sawise iku, katakombe ora kaurus nganti tekan abad kaping 16.
^ (Basa Indonésia)Adolf Heuken., Ensiklopedia Gereja jilid IV K-KI,Jakarta: Yayasan Cipta Loka Caraka. 2005
(Basa Inggris)The Catacombs of Saint Callist
Drainase buruk, Jalan Utama Purwokerto-Ajibarang Tergenang | RADAR Banyumas
» KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 01)
Swasana samaptaning yuda kang gumuruh ing madyaning Kuruksetra ginambar wontening Perangan Kapisan inggih punika Kurawa lan Pandhawa kekalihipun kadang tunggal wredha ananging samya memungsuhan. Kekalihipun anggadhahi senopati kang prakosa asikep gegaman lan piandel ingkang ngedab-edabi. Risang Arjuna haniti priksa wadyabala kalayan Risang Kresna kang pinatah minangka kusiring rata lan lakuning urip. Dumadakan Sang Arjuna rumaos kejot wontenipun
pangangen-angen tuwuh gegambaran leburing wewangunan, tatanan lair lan batin kang karana dumadining perang iki. Arjuna tan kepingin tandhing yuda mateni sanak kadange dhewe amarga dadi mungsuhe. Ora karana wedi nanging rumangsa sedhih lan dosa. Arjuna kudu milih ing panggonan kang angel, antarane panalangsa lan panandhang.
jagading manungsa, ya kayadene wadhaging manungsa, yaiku uriping manungsa, ing kono sipat ala lan becik tansah rebut papan lan nguasani sakabehe. Pancen urip iku perang, perang antarane kabecikan lan kawicaksanan lawan kanisthan lan angkara. Gegambarane Kurawa dipapanake ing papan kang ala lan salah, ewadene Pandhawa didunungake ing panggonan kang becik lan bener. Mula saka iku Kurukse¬tra uga diarani Dharmaksetra, yaiku panggonan ing kono bab kang bener lan kawicaksanan utawa Dharma kang langgeng iku kudu ditohi
6. //Lan ugi Yudamaniu kang pideksa / Uttamauja kang gagah prakosa / putra-putra Subadradewi
ing bebener, ora bisa mbedakake ala lan becik, bener saha luput. Lumrahe kang kasenggol digunakake, ora mengerteni sapa sejatine kang becik lan luwih becik, rumangsane kang caket iku bener sakabehe. Kanthi kahanan mangkono iku dheweke ora bisa ndulu babar pisan, mula ora bisa mrentah kayadene ratu. Ing kono kraton diprentah dening Duryudana sasuwene Anak-anak Pandhu ana ing pasetran, kanggo nggenepi prajanjen kang wus den putusake. Hananging Duryudana ora gelem menehake kraton kang kudune dadi darbeke Putra Pandhu, ya Pandhawa, kang miturut prajanjen kawuri. Pokale Duryudana iku dadya mulabukaning Perang Agung Trah Bharata, ya Bharatayuda.
7. //Salajengipun kawuningana duh Bapa Guru / Pandhita ingkang tuhu wicaksana / para Manggalaning yuda ing barisan kita / kagem paduka kawula sebataken para-para//:
8. //Sepindah paduka Bapa Guru, lajeng Bisma / Karna tuwin Kripa,
dudu kusir kang ana, nanging Kusir pinunjul kang ngendhaleni lakuning kreta, ora liya yaiku pribadining manungsa. Jagading urip iku kayadene kreta kang sineret jaran papat cacahe. Jaran papat iku nggambarake nepsu kang bareng uriping manungsa. Mungguh babare mangkene:
Sapisan, Jaran awujud Cahya Ireng iku nggambarake Sipat Angangsa, nuwuhake luwe lan salit saha ngantuk. Dununge ana ing weteng, dalane ing tutuk.
Kapindho, Jaran awujud Cahya Abang iku nggambarake Sipat Brangasan, nuwuhake kamurkan, iri lan nesu. Dununge ana ing Empedhu, dalane ing talingan.
Katelu, Jaran awujud Cahya Kuning iku nggambarake Sipat Birahi, nuwuhake kangen, pepenginan, rasa bungah. Dununge ana ing Limpa, dalane ing paningal.
Kapat, Jaran awujud Cahya Putih iku nggambarake Swasana Katentreman, nuwuhake watak loba ing kabecikan, kautaman lan kaluhuran. Den wujudake : pasa, tapa nganti lali marang kekuatane. Dununge ana ing Balung, dalane ing Grana.
10. //Mboten kintenan kathahing wadyabala kita /, pun pandhegani dening Bisma / Andulu kathahing wadya kawuningan / Barisanipun Bisma//
11. //Jejeg angadeg jroning barisan / sira, samaptaa ing
sungu / ngumandhang sesarenga / umyung gawe giris//
14. //Wus madeg sanginggiling rata / abyor sineret Turangga Seta kalih / Kresna lan Arjuna ugi / samya niup Sangkala jaya//
Kreta, den umpamakake kaya dene titihan budi pakertine manungsa. Dene Turangga den umpamakake kaya dene pancadriya, Tali sumampir gigiring turangga minangka pangekang pancadriya iku dhewe. Kusir, sejatine panuntun jiwa. Jiwa kang tansah
Cakramanggilingan, mubeng tan ana pedhote, ora ngerti ngendi purwa ngendi wusa¬nane. Beja cilaka iku wus ginaris, bareng ruji-rujining rodha. Bungah lan susah ora kena den merekake, yen wus pesthine bakal teka dhewe, yen durung pesthine dioyaka ora bakal kecekel. Ora usah nggege mangsa, menawa wus wancine… sapa kang bisa selak ? Pecut dadi panjurung ing laku, uga dadi tandha lan ngelingake manawa lakuning urip ora lumaku ing dalaning bebener.
15. //Sangkala Pancajania pun kumandhangken Kresna / Sangkala Dewadatta dening Arjuna /
sungu saha sangkala, mratandhani prang den wiwiti. Ing barisan Kaurawa, hamung Bisma kang haniup sangkala, dene ing laskar Pandhawa, lelimane haniup sangkala lan uga Kresna. Dene Sangkala iku minangka pambrongot jiwaning prajurit lan minangka tengara siaganing prang.
Sangkala Sankham, kagungane Bisma, ginawe saka cangkang. Sangkala Pancajania, tegese pamekak pancadriya, kagungane Kresna, digawe saka bebalung yaksa samudra. Sangkala Dewadatta, tegese nugrahaning dewa, kagungane Arjuna, wujude cangkang. Sangkala
Sugosa, tegese swara ngrangin, kagungane Nakula. Sangkala Manipuspaka, tegese sekar mu¬tiara, kagungane Sahadewa.
Sangkala minangka pratandha purwaning yuda, lan uga nggambarake tengara wiwitaning urip manungsa. Purwaning urip, nalika lahir sinar¬tan tangis. Ing madyaning gesang, tansah lir gumanti guyu lan tangis. Wusananing urip, praptaning ajal kapaes kanthi eseming lathi tumrap manungsa kang buntas kewajibane urip.
Jabang bayi linair ing bumi kanthi anggawa tangis, amarga nyumurupi manawa dheweke katemben nilarake alam langgeng lan kudu miwiti urip ing alam maya. Kamangka, ing alam langgeng kahanane sarwa ajeg, kalis ing sipat owah gingsir lan kasirnan. Ing kono, ora ana sayah, ora ana luwe, ora ana rusak, ora ana sedhih, ora ana lara, ora ana pati. Dene ing alam maya ya ing donya iki, kang langgeng hamung siji yaiku “sipat owah gingsir” iku dhewe.
Isining donya hamung sarwa semu, kang pinter bisa lali, kang digdaya bisa lena, kang dhuwur bisa kajlungup, lan kang urip kudu mati. Akeh-akehe manungsa padha lali marang kanyatan iki, satemah para manungsa tansah :
# padha rebut bandha kang yektine bisa sirna,
# padha rebut drajad kang wusanane kudu seleh,
# padha rebut menang kang pepuntone kudu mati.
sakrepmu, sejatine sira bakal ngundhuh wohing Pakarti,
# Trenanana kang siro karepake, sejatine kudu pepisahan,
# Uripa sakarepmu, sejatine sira bakal mati.
Manungsa kang lali ing kene, tegese lali marang sangkan lan paraning dumadi. Dheweke saka jagad liya, parane marang jagad liya, ing donya iki hamung makarya lan tumindak saperlu ngudi sanguning urip ing alam kalanggengan.
Tumrap manungsa kang eling, yektine urip ing alam maya iki hamung ngenteni kumandhange sangkala kang kapindho, yaiku tengara akhiring alam maya lan uga pratandha wiwitaning alam langgeng. Manungsa kang mangkono, kanthi eseming lathi mungkasi ing donya kang hamung sagebyarring thathit bebasane. Dene, manungsa kang lali bakal kejot lan nembe emut manawa kudu tanggungjawab marang abeh amal kang den lakoni.
minangka senapatining prang asikep panji kanthi lambang Hanuman sang Wanara Seta. Hanuman dadi pralambange Lelabuhan, Sucining manah, lan
kathah saged ngasoraken kanthi kasantosan lan agunging panguwaos kalamun katandhingaken ka¬layan dayaning Bebener, Raos pasedherekan, Welas asih lan Luhur budi. Kajayan badhe rinegem lamun Kresna sumandhing, karana Kresna minangka lambang Jejeging Adil lan Marganing Bebener”.
Sawise matur kang mangkono, Arjuna age samapta gati sawega diri
Wirotama, Surengrana, Sudibya, Santika sarta Bawa Laksana.
Arjuna uga asring sinebut Bharata (trahing Bharata), Dananjaya (jaya ing bandha-donya),
duh Gusti Hamangku Bumi / mring Kresna, Arjuna humatur / Aturipun Arjuna / Lampahna rata tumekeng madya / madyaning barisan leloro, Kresna!//
22. //Amrih sun bisa nyumurupi / kang samya siaga, kadereng campuh / kang kudu sun adhepi samengko / jroning payudan iki//
23. //Lan bisa nyumurupi dhewe / kang samya carub wor, bebaris ing
kagambarake manungsa kang nduweni watak kaku, angkuh, licik, loba lan samubarang budi candhala. Nanging dheweke uga duwe watak sura, julig, brewu. Kabeh tumindake hamung nuruti nepsu angkara, ora mikirake raharjaning praja kepara nyengsarakake kawulane, kang dipikir mung seneng, weteng, deleng.
Kaku : ora kober ngrungu atur pemute wong liya.
Angkuh : rumangsa ora ana kang ngungkuli kuwasane kajaba awake dhewe.
Licik : ngakali wong liya mamrih menange dhewe.
Loba : kepengin ngrengkuh samubarang kang kadulu.
Brewu : mbebuwang bandha tanpa guna mung golek mareme dhewe.
asring weweh dana, sanadyan mung kanggo kasukan.
Duryudana minangka pangareping Kekuatan Angkara perang lawan para putra Pandhu. Lelorone minangka putra siswa Mahaguru Drona. Pandhawa minangka pralambang Kekuatan Luhur yaiku sipat wani, resiking ati, rasa narima, kang kabeh iku dadi watake Pandhawa.
Sejatine manungsa, nduweni Jiwa ing jro sanubari kang kagambarake laku jantrane Kresna, tansah nuntun marang dalaning bebener. Uga nyandhang Budi Luhur kang kagambarake pakartine Pandhawa. Sipat Angkara uga ora bisa sirna saka pribadine manungsa, kayadene patrape Duryudana sago¬trah.
Wimbane Kaurawa lan Pandhawa iku minangka brayat dhewe, Sipat Angkara lan Budi Luhur iku lelorone tansah
24. //Duh, Paduka Ratu Gusti kula / mireng pamundhuting Arjuna ingkang makaten / Kresna hamapanaken adiratanya / ing madyaning barisan kekalih//
25. //Ing sangajenging Bisma lan Drona / lan pra manggalatama / Sabdaning Kresna : “Sawangen Arjuna / trah
27. //Lan Kunthiputra ugi andulu / para marasepuh, kanca-rowang / sadaya sanak-kadang jejeg humadeg / jroning barisan kekalih//
28. //Kanthi agenging raos panalangsa / raos duhkita kawiyos ing lesan / Aturipun Arjuna / Ndulu sanak-kadang, duh Kresna / bebaris siaga magut yuda//
29. //Krasa pepes otot-bebayuku / krasa kaku lathiku / gumeter
kuwawa ngadeg maneh / lan manahku peteng lelimengan//
31. //Ingsun andulu pratandha ala / duh Kresna, tan ana becike / aku merjaya sanak-kadang / jroning paprangan samengko//
Arjuna sigra tumingal marang siji-sijine sanak-kadang, uga para guru humadeg ngaglah siaga tetandhingan. Rasa rangu-rangu wiwit tuwuh jroning ati. Ranguning tyas sangsaya gedhe, amarga sanak-kadange kabeh mapan ing lelorone bebarisan kang bakal tetandhingan, Kaurawa iku kadang tungal wredha lan
sumelang, sedhih lan sonya campur bawur dadi siji, satemah marbawani Sang Apekik kendel kadya reca. Sejatine, jro kahanan kang kaya mangkono iku dadi margane bisa wruh Karsane Kang Mahakuwasa.
32. //Ingsun ora kepengin menang / uga ora kraton ora kamulyan, Kresna / apa paedahe kraton lan kamulyan / lan urip iki sisan, duh Gowindha?//
Arjuna datan nyumurupi prakara kang luwih prayoga katimbang tumindak mrajaya sanak-kadange dhewe. Dheweke arsa ngluwari dhiri saka kamulyan lan endahing kadonyan.
Panganggepe Arjuna, mrajaya titah iku dosa sanadyan mrajaya marang titah kang hambeg budi candhala. Sanandyan tetembungan “mrajaya” iku katulis kanthi Anjana Kencana ya kudu dosa. Nanging aluwaran ing yuda iku dudu patrap
menang ing antarane Kaurawa lan Pandhawa kanggo mburu kamulyan lan kadonyan kanthi sesinglon mBelani Raharjaning Praja lan Kamulyaning Kawula. Nanging nyatane … Yen menang, kang bisa ngrasa kamulyan hamung para satriya. Jaya utawa asor, padha bae tumrap kawula hamung kasangsaran kang sinandhang. Mangkono mungguh panganggepe Arjuna marang kejeme perang, sanadyan pamawas mangkono iku nora kudu bener sawutuhe.
33. //Padha kanggo sapa den samya rebutke / kraton, kamulyan lan sesukan / ana ing kene samapta ing prang /
Janma kang wruh marang kawajibane urip kudu nindakake Pancadarma :
1. Bekti mring Pengeran Kang Maha Agung,
* Amarga panjenengane maha peparing, sabarang titah asale saka Pengeran, bali marang Pengeran.
* Catur Sembah minangka wujud bektine : Sembah Raga, Sembah Cipta, Sembah Jiwa lan Sembah Rasa.
* Amarga Bapa-biyung minangka lantaran uripe manungsa ing donya, uga kang nggulawenthah, sarta Guru Kapisan.
* Wujud bektine : Mikul dhuwur – Mendhem jero.
Mikul Dhuwur, tegese nindakake kang dadi pituduh lan wasiat, sarta njaga asmane wong tuwa.
Mendhem jero, tegese anak kudu bisa nyimpen wewadi.
* Amarga Dheweke minangka lantarane manungsa bisa ngrasa swarganing donya.
* Wujud bektine : tan prabeda bekti marang Bapa-biyung. 4. Bekti marang Guru,
* Amarga Guru kang maringi pituduh, satemah kang ora wruh dadi wruh, ora bisa dadi bisa, bodho dadi pinter.
* Bekti bisa den wujudake, kanthi nuladhani kang dadi pakartine, nindakake amanate, nyingkiri wewalere, ngamalke ngelmune.
* Amarga panjenengane dadi sulihing Bapa-biyung, papane sambat lan sebut yen Bapa-biyung wus nora sembada.
* Bektine : nyambung tali paseduluran, bantu-binantu ing sadhengah bot-kerepotan.
35. //Aku ora nedya numpes dheweke / sanadyan dheweke mateni aku, duh Kresna / nadyan kanggo teteluning jagad / apa maneh mung mbutuhi mayapada iki// 36. //
putra Drestarastra / wus trep, kepriye kita bakal mulya / sawise numpes brayate dhewe, duh Madawa?//
38. //Sanadyan mungguhing dheweke / kang jiwane ginubel sipat loba / tan wruh dosa mrajaya kulawarga / tan ngerti kiyanat numpes rowang//
39. //Genea kita ora eling / dosa kang mangkono iku, duh Kresna / Eling marang kalimputan / numpes kadang-kulawarga pribadi//
Tetep puguh pangrasane Arjuna. Sanadyan Kaurawa wuta ing bebener amarga jiwane kasaput ing nepsu loba, nanging mrajaya Kaurawa iku dosa. Karana, Kaurawa kang reged jiwane diprajaya dening Pandhawa kang resik jiwane, ya ing kene papane Dosa.
40. //Manawa kulawarga wus ajur / lan wus lebur paugeran
uriping titah iku wasesaning Pengeran. Sabarang kang urip iku wus kinanthen rejeki, pakarti, panyandhang, laku lan pituwasing kardi. Pakartine titah, wujud pakarti luhur lan ala iku kanggo nggenepi Jangkaning Jagad.
Manungsa Tama iku ora gelem ngrusak sanadyan mung wujude omah rayap amarga saka pangati-atine. Nanging janma kang asor budi tega gawe rusaking tatanan lair lan batin tanpa kinanthen rasa dosa, kepara rumangsa jaya kalamun bisa gawe piala.
Cilik mateni semut, gedhene mrajaya manungsa iku ora ana utamane, kajaba hamung dosa pikolehe. Prastawa paten-pinaten iku kudu ana lamun kanthi dhedhasar nggenepi Jangka iku mau. Cethane mangkene : Mrajaya titah kanggo mamrih jejeging Bebener iku pakarti luhur, nanging mateni wong manawa hamung nuruti hardaning nepsu iku angkaramurka.
Arjuna ora gelem numpes Kaurawa manawa hamung pengin oleh kamulyan kang wujude negara lan panguwasa. Ing kene Arjuna datan trep mapanake pakarti mateni utawa numpes Kaurawa, Bener nanging durung Pener. Arjuna mapanake pakarti iki ing wujude “mateni kadang dhewe”, kang kudune den papanake wujude “mbengkas angkaramurka”. Ya ing kono, pacoban kang awrat iku dumadi manawa nyirnakake brayate dhewe. Kayadene manungsa kang jaya manawa merangi satru, nanging tanpadaya lamun kudu perang lawan nepsune dhewe.
Arjuna minangka jejering satriya, kudu bisa nyirnakake rasa asih mring satru, amarga pakarti “numpes Kaurawa” iku dadi kawajibane Sang Satriya muhung njangkepi darmaning satriya, mbengkas angkaramurka lan mbelani jejeging adil.
Akehe manungsa nuladhani pakartine Arjuna kanthi mapanake ing
manungsa …, Sejatine, sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. Yitna yuwana lena kena, tansah kinanthi ing saben pakarti.
para putra wus tinilar. Samengko ing jaman edan, wujuding wanita tan luwih aji timbang barang, barang kang kanggo rinasa nikmate, disawang kaendahane, kasade marang kang mbutuhake. Amarga kang biyene Wadi, saiki ora den aling-alingi, kapara den pamer¬ake ing papan kang ora samesthine. Swarganing manungsa aneng ngandhap¬ ing suku wanita, wus ora trep maneh. Martabat Ibu kang minangka Guru Kapisan mungguhing manungsa wus sirna. Wasitane para Winasis, Jejeg lan enggoking bebrayan agung iku gumantung ana wanita. Manawa Wanita wus ora jejeg maneh, banjur kepriye bebrayan agung bisa jejeg ?
Ya mangkono iku kahanane Jaman Edan. Swasana jro Kala Bendu, Pituduh ora digugu, Tuladha wus ora ditiru, Kang ura dianggep maju, Candu padha diluru, Pra mudha lirwa sinau, Kang bener dianggep kliru, Kang salah bisa gumuyu, Kabeh marga dadi lunyu, Kang
Bendhu puniki, Kala Suba kang gumanti. Suradira Jayaningrat Lebur Dening Pangastuti.
Sudra-Brahmana iku trap-trapaning catur kasta, kang jangkepe ana Brahmana, Ksatriya, Waisia lan Sudra. Kasta ing kene kanggo milah-milaha jejibahane wong roning bebrayan gung. Pamilahe jejibahan ing bebrayan agung uga
anggawa / brayat lan para jagale maring naraka / suksmaning leluhur tiba lara / kabeh donga, banyu lan boga tan ana maneh//
43. //Dosa lan leburing trah iki / andadekake rubuhing bebrayan gung / adat keluarga lan khukum kasta / ajur-mumur tinindhes durangkara//
44. //Kita kabeh wus mangerteni / duh Janardana, papan tumrap manungsa / kang budaya lan paugerane rinusak / yaiku ing naraka yekti//
45. //Oh, sepira gedhe dosane / hangrencana mateni kadang-brayate dhewe / hamung karana rasa pengin nguwasani / melik kedaton lan kamulyan//
46. //Mungguh ingsun luwih prayoga manawa / Kaurawa kanthi asikep gegaman / katamakna marengsun ing payudan / ingsun datanpa sanjata, pasrah// [1]
Oleh Mas Kumitir Wus kacarita ing ngarep manawa Arjuna tansah rangu-rangu jumangkah prang karana jiwa kasatriyane lan dosa kang bakal sinangga. Mangkono iku minangka gegambaran sejatine polahing jiwa manungsa kang ngancik sangareping kori tumuju tataran batin kang luwih dhuwur.
Arjuna mbeguguk ngutha waton nora gelem maju perang, hananging Sri Kresna tansah nglelipur uga ora mbenerake manawa dheweke sedhih lan mangu-mangu manahe.
Ing kene Kresna njlentrehake manawa kang wus Wruh ora bakal sedhih ing pati, urip apadene…, sabab manungsa mesthi mati. Ing paprangan kang mati hamung wadhage nanging satemene jiwa iku datan sirna. Kang Wruh, sejatine nora mateni sapa bae. Wajibe satriya iku njejegake Bebener, ngundhuh kamenangan ing donya iki lan kabagyan ing mbesuke, lan perang ing madyaning yuda iku ora agawe dosa. Kelangan Kasatriyane luwih asor tinimbang pati.
Sejatine pati iku salin raga, lan jiwa kang cumondhok ing raga bakal oncat mring raga liya, pindhane lukar busana hangrasuk busana liya. Nerna ciptamu tumuju mring Kasucen Jati, makarti tanpa nggegadhang nugraha, sumarah mring Kang Maha Suci.
1. //Dumateng Arjuna, kang kerem ing raos welas asih / kanthi soca akekembeng waspa / lan rinujit manahnya / Madhusudana micara makaten//
2. //Saka ngendi tekane sedhih lan nglokro / ing kahanan kaya mangkene iki / patrap dudu kaya satriya / tan luhur lan nglelingsemi, oh Arjuna//
Arjuna maksih duwe rasa welas marang kadang-brayate yaiku Kaurawa kang bakal den adhepi. Rasa welas kang mangkono iku nora trep kalayan sipating satriya, sipate Wangsa Arya. Kamangka Wangsa Arya iku tansah nyandhang
Drona / kanthi warastra ing payudan / mangka piyambakipun patut kula pepundhi, Arisudana//
5. //Ing jagad punika, kalangkung sae gesang nistha / katimbang mejahi para gurudibya / nadyan keblinger nanging tetep guru kula / mrajaya piyambakipun sami kalayan gesang adus getih//
6. //Kawula mangu-mangu, pundi kalangkung sae / numpes piyambakipun punapa kula katalikung / para putra Drestarastra kang kita kedah perjaya / lan mboten pantes urip, sampun angadhang //
7. //Semple manah kula, puthek pamikir kula / babagan jejibahan, kula nyuwun pitedah paduka / kawedharna mring kula kanthi
hanyirep pancadriya punik / Nadyan saumpami kawula regem kawiryan lan panguwaos / datan pepindha sarta wasesaning kahyangan//
Arjuna nora bisa nglakoni urip mulya manawa kudu adus getih, jalaran urip kang mangkono iku sejatine kanisthan, kasangsaran, angkara lan nerak jejeging adil. Arjuna ora mung nglokro, was-sumelang lan mangu-mangu nanging uga nyadhong pituduhe Sang Gurusuci. Amarga hamung Kresna kang bisa paring pepadhang, lan uga bebener murih bisane ndulu endi bener lan endi luput.
Kresna jejuluk Sri Bhagawan, piyambake kang medharake Wewadining Jiwa, amarga Jiwa minangka bab kang siningit lan suci, ora sadhengah titah bisa wruh. Ing kene Kresna mengku karep supaya Arjuna bangkit kasa¬triyane, nuduhake marganing urip lan gya murwani karya minangka jejer¬ing satriya.
11. //Sira sedhih tumrap wangsa culika / nanging sira micara budi pakerti / Sang Luhur Budi kalis ing duhkita / ya tumrap sasama lan kang sumare//[1]
Janma Luhur Budi ora bakal sedhih nyumurupi kahanan apa bae, awit panandhang lan patine manungsa kudu kalakon. Iku ora ateges sirna sipat asih marang sasama, nanging kapara kudu mangkono.
12. //Tan ana wektu, kang ing kono / ingsun sira lan para raja iki ora ana / lan tan bakal ana saat ing kono / ananing ana tan bakal purna sanadyan sawise urip iki//
Ukara kang muni “ingsun, sira lan para raja” ing kene dudu sipat badan wadhag, nanging Jiwa (uga asring sinebut Jagad Alit) kang mapan jron¬ing raga, minangka peranganing Jiwaning Jagad Gedhe.
Sejatine Jiwa iku titahing Pengeran kang linair ing alam langgeng, mula Jiwa kalebu “perangan sejatine ana”, “Sejatine Ana” ora liya ya muhung Pengeran. Mula ing kene Jiwa katelah “perangan”, lan kang “ana” iku ora bakal sirna. Dene raga iku cinipta ing jagad maya, ya kalebu ing perangan sejatine “ora ana”, mula dheweke kudu nyandhang sipat owah gingsir lan pepuntone bakal sirna yen wus tekan mangsa kala, kalane pepisahan lan Jiwa.
13. //Sawise mapan ing raga iki / wiwit kuncung nganti gelung / tan wurung jiwa mring raga liya malumpat / Sang Luhur Budi datanpa kengguh//
14. //Sesambungan lan badan wadhag, oh Arjuna / nuwuhake adhem lan panas, suka lan sangsaya / lan kabeh iku teka-lunga, datan langgeng / mula sangganen, Kunthiputra//
Yektine rasa seneng lan sedih iku tuwuh lan subur amarga di openi lan den kulinakake dening raga. Nora tembung trep manawa manungsa kudu seneng kalamun lagi katurutan lan sedhih manawa lagi cabar kakarepane. Manungsa bisa darbe rasa anteng jatmika lan padha sampurnanya ngadhepi leloro prakara, amarga hamung rasa Kumingsun kang kaprabawan dening pakulinan iku. Kumingsun iki tansah makarti sasuwene jiwa kinunjara dening raga, lan gumantung marang kawruh lan pakartine jiwa iku dhewe. Kalamun Jiwa wus mardika, satemah wening ing cipta, lan bakal ngadhepi sakabehe (seneng lan sedhih, adhem lan panas) kanthi prasaja lan sampurna, amarga dheweke wruh manawa sabarang kang teka iku bakal lunga.
15. //Manungsa kang ora kengguh / oh Arjuna, kang tansah jroning duhkita / lan suka, kang Jejeg kapitayane / wus trep langgeng gesangnya//
Urip langgeng iku nora padha kalayan kabeh titah ing jagad iki. Urip kang mangkono luwih luhur katimbang urip lan pati, ora nyandhang seneng lan sedhih, adhem lan panas, tan kaprabawan sadaya prastawa. Gesang langgeng iku wujude sampurnaning cipta tumuju manunggaling jiwa lan Jagad Ageng kang abadi.
16. //Kang ora ana, ora bakal ana / kang wus ana, bakal ana salawase / Lelorone hamung bisa den mangerteni / dening manungsa kang wruh Sejatine Bebener//
17. //Kawruhana, kang anglimputi samudayane iki / tangeh rinusak, tan ana kang bisa nyirnakake / Sejatine, tan kajamah kasirnan//
18. //Badan wadhag – kang madhahi / kang langgeng, tan rinusak / lan tan winates – bakal musna / mula tumandanga, he Bharata//
Kang sinebut “Sejatine” utawa “Kang Sejati” ing kene tegese Jiwa, mula sinebut Sejatine amarga tan bisa den nalar kanthi kawruh kaprah, nanging nembe bisa dimangerteni kanthi Kawruh Sejati, ya Ngelmu Hakikat. Dene, Raga iku dudu wujud sejati nanging hamung wewayangan, lan nora bisa gepok senggol kalayan sipat kalanggengan apamaneh kudu manunggal. Raga mangkono cinipta saka anasir papat, lan Jiwa saka Nur. Nanging tumrap manungsa kang wruh marang jejibahan, ora jeneng aneh manawa Raganya nyandhang sipat langgeng.
Raga kataman rusak lan sirna, jiwa kalis sipat mangkono. Mula, padha makartia mumpung jagad maksih padhang lan raga durung sirna, amarga Jiwa bisa makarti uga migunakake titihan raga. Titi mangsa sirna raga, wus puput wektune makarti. Urip pindha mampir ngombe suwene.
19. //Kang ngira Jiwa iku bisa gawe pepati / lan kang duwe panyangka yen Sejatine bisa dipateni / lelorone iku cubluk sayekti, amarga / Kang Sejati iku kalis saka sipat merjaya lan pinerjaya//
20. //Kang Sejati iku ora linairake lan mati / yen wus ana ora bakal ora ana / Sejatine ora linairake, langgeng salawase / Kang Sejati ora sirna sanadyan raganya mati// 21. //Kang Wruh, – Kang Sejati datan sirna / langgeng, tanpa lair, tanpa owah / Kepriye bisane, he Parta / mateni lan ngupaya pati-Ne//
22. //Kayadene sira lukar busana / lan ganti barang kang anyar / mangkono Jiwa ninggal raga lama /
ora owah / Yen wruh Sejatine mangkono / mesthine sedhih datan sinandhang//
Jiwa kalangkung luhur tinimbang sabarang anasir, langgeng lan tangeh dinalar. Jiwa datan murba lan kapurba dening pakarti, uga nora kapra¬bawan dening owah gingsiring pikir, urip lan raga. Kabeh wuwujudan bisa owah, teka lan lunga, nanging Jiwa tetep panggah salawase.
26. //Manawa dadi pangiramu mungguh / Jiwa tansah lair lan mati / ananging, oh Satriya asanjata dibya / samesthine haywa sira nalangsa//
27. //Tumrap kang lair, pati iku wus pesthi / tumrap kang mati, lair iku kudu / mangkono iku sayektine ora bisa den selaki / mula sira datan pantes nandhang roga//
Nadyan pati tan bisa diendhani, nanging ora ateges kudu mbenerake dumadine rajapati, nganyut tuwuh lan paprangan. Janma tan bisa ngarep-arep petine manungsa kanthi wawaton manawa kabeh titah kudu mati. Tumrap Jiwa sampurna, nora bakal nggege mangsa jangkaning jagad.
28. //Titah iku ing purwane datan katon / mung katongton ing madya kala / lan samar ing wusanane / genea mesthi sedhih, he Bharata//
Purwane lan wusanane, titah iku nora wujud, dene anane ing kala madya ya jroning jagad iki, ora liya hamung wawayangan. Mula, aja manungsa cilike mrabawani gedhene ngendhaleni Jiwa. Kang mangkono aja nganti dumadi.
29. //Ana titah wus andulu sipat Agung-Nya / ana kang micara Kawibawan-Nya / lan uga hangrungu Wisesa-Nya / hananging nora sawiji kang wus krungu mangerteni//
Nora kathah kang wruh, mireng lang micara babagan Jiwa, karana ora akeh kang rila laku jejeg ing kapitayan lan makarya tanpa pamrih. Akeh kang kepengin mgregem sejatining bebener, nanging dheweke nyandhang rangu lan miyur. Manawa kalis ing rarangu, keh-akehe samya mupus amarga awrating panyandhang jro lumaku ngudi sejatining bebener iku.
30. //Kang mapan ing sadhengah titah / nora bakal bisa kaperjaya / Saka iku, oh Bharata, aja ngumbar wiyoga / ing patine titah singa-singa//
31. //Eling mring kawajibanira / sira aja nganti miris / Tumraping satriya tanana kang luwih mulya / kajaba ngrungkebi jejeging adil//
32. //Mongkoging para satriya, oh Parta / piniji labuh nagara / tanpa den upaya ugi / kori kaswargan wus
Tetembungan ”perang” lan ”satriya” mengku karep lair lan batin. Perang njejegake bebener tata lair mbelani nusa, bangsa lan agama, uga minangka perang antarane ala lan becik. Sapa kang selak kanthi wawaton kiyanat, miyur lan jirih iku dosa.
Satriya mangkono nora hamung amarga manungsa linair satriya, nanging luwih katujokake marang “darmaning satriya” kang den wujudake ing sipat lan pakarti.
34. //Kridhamu bakal dadi pocapane kawula / lan tumrape janma kang linuhung / kelangan kawiryan iku / luwih nistha tinimbang pralaya//
35. //Para satriya gung bakal nganggep / sira ngucireng yuda / lan uga kang biyene hamujakrama / samengko ngesorake kanthi pangina// 36. //Akeh pangundhamana marang sira / dening para satru / ngala-ala lan ngina katiasanmu / Apa ana kang luwih nyedhihake katimbang iku//
37. //Umpama tiwas, sira bakal manjing swargaloka / utawa yen jaya, sira bakal ngisep maduning donya / Mula agya bangkit, Kunthiputra / gelengna tekad, hamagut yuda//
38. //Kanthi pianggep suka lan duhkita / bathi lan rugi, jaya lan asor,
Sejatine Satriya jroning paprangan hamung sasangu tekad lan kapitayan, datan nggegadhang jaya, seneng, donya, panguwasa lan swarga. Manawa wus mangkono Satriya, seneng lan sedhih, jaya lan asor tan prabeda. Satriya bisa makarti ing kahanan singa-singa, kalis ing
ana sambekala datan purna / nadyan sethithik dharma iki / satemah kalis ing rasa giris//
41. //Santosaning cipta, Kurunandana / tumuju marang pangajab sajuga / Hananging kang maksih kapirangu / megar ambyar tanpa wusana//
42. //Tembung ngayawara lan samudana / kaucap para Sankuni / ngrasakake kang sinerat ing Kitab / lan pratela : ” ora ana liya kajaba iki !, he Arjuna//
43. //Nepsu pribadi lan kaswargan dadi pangajabnya / bakal lair utama minangka kanugrahan / Lan kang weh pitutur yekti / nedya ngupadi kamulyan jati//
44. //Kang ciptane maksih kengguh / marang pepinginan kamulyan lan panguwasa / kinunjara piwulang kang mangkono / ora manther, tan patut laku samadi//
budimu marang kasucen yekti / luwarana dhirimu saka wisayane kadonyan, manunggal lan Jiwa//
Sakabehe isen-isen jagad iku darbe watak telung prakara kang sinebut Triguna. Triguna saka tembung Tri tegese telu, Guna tegese sipat utawa watak. Sapisan, watak lantip, padhang, resik, bungah, lan anteng. Kapindho, trengginas, carub wor, nepsu, sedhih, sarta leget. Dene kang Katelu, cubluk, peteng, reged, kebluk, lan mati. Dadi, raga utawa wadhag nduweni siji antarane tetelu sipat iku.
Kresna mamrih supaya Arjuna luwar saka Triguna utawa cethane uwal saka pangiketing sipat, sandhangan lan watake raga, uga kalis saka kunjarane Loroning sipat, yaiku ala-becik, seneng-sedih, adhem-panas, lsp.
46. //Wimbane sendhang ing tlatah banjir / karoban warih sadhengah papan / mangkono iku Kitab Suci / tumrap brahmana kang wicaksana//
47. //Kawajibanmu samengko hamung tumindak / makarya datan kinanthen pamrih / Aja sapisan nugraha kang kaesthi / uga aja mung kendel dadi parane karti// Ukara “makarya datan kinanthen pamrih” iku nora ateges “makarya tanpa ngarep-arep pituwas”, sabanjure kalis ing sadhengah panjangka, kaya gegambaran iki : Wong olah tetanen kang sregep nggarap sawahe, nalika wus wancine panen, karana ora ngarep-arep kasil, banjur pari kaobong. Ora… dudu mangkono, karepe ! Werdine mangkene : Pepucuking panjang¬ka manungsa iku makarya lan tumindak murih luwar jiwane tumujweng kamardikan langgeng, manunggal lan Sejatine Jiwa. Mandheg lan nora nggape marang kawajiban sarta tanpa makarya lan tumindak, uga dudu mangkono. Amarga makarya kanthi pamrih nugraha utawa nora ngape marang kawajiban mangkono, lelorone ateges ngumbar jiwane satemah jiwa tansah kinunjara.
48. //Nerna ciptamu marang kasucen yekti / Makartia datanpa pamrih, Dananjaya / teguhna mring guna lan uga tiwas / karana, teguhing jiwa yaiku marga//
kawiryanira lamun ngemungken karya / tanpa teguhing budi, he Dananjaya / Sumaraha marang Kang Maha Pirsa / muspra kang ngarep-arep pituwasing karya//
50. //Kang wus manunggal kanthi budi suci / prasaja mring ala lan becik / mula, tindakna yoga / amarga mung Yoga kang waskitha ing karya//
Janma kang wus meneb jiwane, datan kasampiran pamrih pribadi ing sakabehing pakarti, saka iku dheweke luwar saka sipat asor lan ang¬kara. Ciptane prasaja, satimbang, wening, nora rinegedan dening sipat, sandhangan lan watake raga.
51. //Janma kang jiwane manunggal lan Kang Maha Pirsa / tan nggegadhang pituwasing pambudi / Ngluwari dhiri saking pangiketing kalairan / tumeka papan ing kono kalis ing kasangsayan//
52. //Manawa ciptamu wus bisa luwar / saking wewayanganing kadonyan / sira bakal teguh marang / kang wus lan bakal kapiarsa mengko//
53. //Manawa warta mamrih tumpangsuhing ciptamu / jejeg tan miyur maneh / tansah samadya ing samadi / iku ateges sira wus ngancik yoga//
Manungsa kang kalis ing pangiketing kalairan, dheweke wus mapan ing tataran Kamardikan, ing kono bakal kalis ing sadhengah kasangsayan.
Warta, ya prakara kang wus-nedheng-bakal kapireng, ing kene tegese Kitab suci. Manungsa kang wus Meneb, tan mbutuhake maneh kitab suci, karana dheweke wus mapan ing tataran luwih luhur, lan kang kaserat ing Kitab suci wus manunggal ing cipta, wicara lan pakartine.
54. //Punapa pratandhaning manungsa wicaksana / lan teguh kapitayan ing samadi, duh Kesawa / Kados pundi pambudinipun, micara / tata lenggah, miwah lampahipun//
55. //He Parta, yen manungsa nyirnakake / saliring nepsu kang tuwuh jro atine / lan suka hamung kanthi bekti mring Jiwa / mula dheweke den arani manungsa kang teguh kapitayane//
Manungsa kang ngumbar hardaning nepsu, mburu apa kang kudu den mangsa, sejatine dudu nepsune kang rinegem, kepara jiwane kang kajaring dening nepsu, kaya ula kang binungkus kulite dhewe. Mula, manungsa kang wus luwar saka kunjaraning nepsu, gegembarane kaya Ula nglungsungi.
56. //Janma kang datan sedhih jroning sungkawa / jroning suka tan bungah kalangkung / kalis ing nepsu, nesu lan ajrih / mangkono iku kasebut wong suci teguh kapitayan//
57. //Kang ora nduweni pepinginan apa bae / suka lan sedhih tan ginape / Nadyan kamulyan lan kasangsayan sinandhang / den arani nduweni teguhing Jiwa//
58. //Pindhane Penyu nggeret sikile lumebu ing awakke / dheweke meper lelima pancadriya / saka sadhengah pepinginan / mangkono Jiwa yen wus teguh//
Nepsu, nesu lan wedi iku godha tumraping jiwa, seneng lan sedhih iku kalebu peranganing nepsu. Janma kang wus luar saka tetelu godha iku pepuntone bakal kalis ing prabawaning seneng lan sedhih. Ing titi mangsane bakal ngrasa yen seneng lan sedhih iku tan prabeda, iku tegese wus bisa ngendhaleni dhiri, nguwasani godha kang sawau tansah hanglimputi.
Manawa kamulyan nedheng rinasa, becike aja
adhepana kanthi prasaja, aja mung yen mekrok lan wangi tansah den pupuji, yen aking tebih kabuang. Mangkono manungsa kang wus meneb, satimbang ing kahanan suka lan duhkita tan prabeda.
59. //Kang bisa ngendhaleni hawanepsune / pepinginane sirna, nanging rasa kapang maksih sinandhang / lan kapangnya iku uga bakal sirna / lamun Kang Maha Pirsa hangejawantah//
60. //Sanadyan dheweke Sang Luhur Budi / wus kanthi sawutuhing pambudi,
kasirnakake. Nanging manungsa kang wus meper hawanepsune, keh-akehe maksih nyandhang pepinginan ing atine. Saka iku, nora hamung pancadriya, uga jiwa kudu kapeper dimen bisane manunggal. Yen jiwa wus manunggal kalayan seja¬tining jiwa, iku margane Pengeran Hangejawantah.
61. //Sawise bisa ngendhaleni sakabehe / dheweke kudu lungguh kanthi nering cipta marang Ingsun / Karana, kang bisa ngendhaleni pancadriya / den wastani nduweni teguh kapitayan//
Tetembungan “Ingsun” tegese Pengeran Kang Maha Pirsa, kang den lisanake dening Kresna. Sabdane Kresna, sadhengah upaya iku muspra kalamun nora kinanthen nering cipta lan datanpa lalandhesan bekti mring Gusti. Lakuning Jiwa, datan hamung nering cipta lan meper hawanepsu, uga kudu kanthi adrenging karsa lan laku bekti kang datan kendhat.
62. //Yen ciptane tansah tumuju marang kadonyan / mula, pepinginan wus tuwuh / Lan pepinginan iki nuwuhake nepsu / lan nepsu agawe nesu//
63. //Saka bramantya nuwuhake petenging pikir / petenging pikir nuwuhake lali / lali agawe rusak marang ciptanira / cipta tan tumata iku purwane kasirnan//
Nepsu iku daya kang ngedab-edabi. Manungsa bisa ngregem kamulyan lan kawiryan sundhul wiyati amarga dayaning nepsu. Nepsu uga kang bisa njlomprongake manungsa marang jurang kasangsaran. Nepsu kang cabar panjangkane dadi nesu kang
Nepsu gawe nesu, nesu gawe petenging pikir, petenging pikir gawe rusaking pikir, pupuntone rusaking pikir agawe sirna. Sirna, ing kene mengku karep sirnaning budi luhur lan tuwuhing budi candhala. Ya mangkono iku kang sinebut Mati sajroning urip, utawa Pati sadurunge mati.
Mangkono mulabuka dumadine budi candhala iku saka pikir, kanthi lon-lonan rumesep jroning jiwa, nora amung mrabawani, kapara nguwasani.
64. //Nanging janma kang teguh kapitayan / sanadyan urip ing madyaning kadonyan / tansah ngendhaleni nepsu, kalis ing seneng lan serik / ngregem katentreman jro jiwane//
ngumbar hawa-nepsu, ora duwe kasantosan / jiwane getas, tan bisa ngancik nering cipta / Datanpa nering cipta, tangeh katentreman ginayuh / tanpa katentreman, ing ngendi ana kamulyan//
67. //Manawa cipta wus kerem ing pancadriya / kerem uga kawruh kabecikane / kadya bayubajra hanrajang / baita kerem ing samudra//
68. //Mula, janma kang bisa ngendhaleni / pancadriya saking saliring nepsu / pepinginane iku, he
manungsa. Bisane hamung den kendhaleni lan dikuwasani dening jiwa kang prakosa. Tetembungan “Mahabahu” tegese satriya asanjata sekti, ya Arjuna. Werdine : Arjuna iku nyandhang sanjata jiwa kang prakosa.
69. //Apa kang peteng tumrap kabeh titah / iku padhang mungguhing kang Wruh ing jiwa / awan tumrape titah / iku bengi mungguhing kan Wruh ing jiwa//
70. //Wimbane kali mili mring samudra / nadyan tansah kisenan banyu nanging nora obah / Mangkono manungsa teguh jiwa ngancik katentreman / nanging dudu manungsa kang ngumbar hawa-nepsu//
Tumrap lumrahe manungsa, sejatine bebener iku katon peteng, nanging mungguhing Manungsa Wicaksana bebener iku padhang njingglang sinawang. Dheweke bisa weruh wuwujudan kang maksih samar tumrap manungsa liya, bisane mangkono amarga migunakake Pramana Jati.
Tumrap ngakathah, siang iku minangka saat kanggo ngupaya kamulyaning urip. Kamulyan mungguhing kang Wicaksana hamung bisa ginayuh ing sonyaning ratri. Jiwane tansah wungon rikala jiwa manungsa padha turu. Ing wayah awan, kalane manungsa nggugah pancadriya, sang Wicaksana kapara nutupi babahan hawa sanga.
Gegambarane Manungsa Wicaksana iku kadya samudra kang nora kaprabawan dening ilining banyu saka maewu-ewu tuk. Mangkono manungsa kang wus ngregem Katentreman Jiwa datan kaprabawan dening polah-tingkahing nepsu kadonyan kang lir-gumanti mrepegi sasuwening urip.
71. //Manungsa kang amberat saliring nepsu / lan
kasucen yekti, he Parta / Dheweke kang wus ngancik drajad iki / nadyan tumekeng lalis, tan sumelang maneh / lan ngancik kaswargan manunggal lan Pangeran//
Manungsa kang wus amberat hawanepsune, nora darbe pepinginan marang samubarang kanggo agunging dhiri, lan ora duwe rasa duwe. Kanthi mangkono katentreman kang rinaos, kalis ing suka lan sedhihing urip. Sabdane leluhur : “Kasarasan iku kabagyan kang linuwih, Marem jro kaprasajan iku bandha kang matumpa-tumpa, Kapitayan iku rowang sejati, Swarga iku kamulyan sejati”.
Manungsa kang tumeka ing swarga iku mapan ing alaming Pengeran Kang Maha Agung, ing kono manggon salawase sumandhing lan Penjenengane.
1. //Duh Janardana, manawi menggah Paduka / ngelmu langkung utama tinimbang pakarti / Kenging punapa Paduka dawuh mring kula / nglampahi tumindak deksia punika, duh Kesawa//
2. //Sabda Paduka samar mungguhing pamikir kawula / Pramila, wedharna mring kula kanthi trawaca / Namung sawiji margi ingkang saged kula lampahi / amrih ginayuh kamulyan sejati//
Pianggepe Arjuna manawa perang, paten-pinaten iku kejem, galak lan kasar. Nadyan mungguhing satriya mateni satru iku sawijining kawaji¬ban, nanging Arjuna nora gelem tumindak mangkono, amarga nora tega mateni sanak-kadange dhewe.
Kang wus kawedhar dening Kresna kawuri kurang trawaca munguhing Arjuna kapara wudhar pamikire. Saya bingung rasane Arjuna nampa piwulange Sri Bhagawan. Ing kono kaya-kaya Sri Kresna gandharake manawa tumindak kanggo njangka nugraha iku luwih asor drajade tinimbang
Manawa ngelmuluhur luwih becik kanggo nggayuh kamulyan langgeng tinimbang makarya, mula apa gunane tumindak ?, Luwih-luwih tumindak gawe pepati ing paprangan. Mangkono pitakone Arjuna, lan heweke adreng nyadhong pituduh kang temen saka Sang Guru.
3. //Wus dak andharake nalika samono, he Anagha / Satemene ana loro marganing panjangka / marganing ngelmu tumrap para wasis / marganing karti tumrap para misaya//
Sejatining Bebener iku tan ana loro, nanging Bebener iku bisa ginayuh kanthi marga kang loro. Kang Kapisan, kanthi cara nggegulang ngelmu lan kridhaning batin tumrap para winasis. Kang Kapindho, kanthi cara bekti ing karya tanpa ngarep-arep pituwas tumrap para kang makarya. Lelorone bakal antuk pikoleh kang padha tumrap panjangka kamulyan langgeng. Leloro marga iku nora bisa madeg dhewe-dhewe, kapara kudu padha lung-tinampan.
4. //Janma tan bisa nggayuh kamardikan / karana kendel datan makarti / uga tan bisa nggayuh kasampurnan / karana nyingkiri karya//
Ana panganggep manawa jroning nggayuh kamardikan kudu nilar sakabehing tumindak dimen luwar saka kunjaraning pituwas. Samono uga kanggo nggayuh kasampurnan, manungsa kudu nyingkiri sakabehing pakarti, amrih pituwas datan ana, saingga ana tetembungan “Nora perlu makarti, yen wus jatahe bakal teka dhewe”.
Dudu mangkono kang dadi karsane Kresna ! Kamardikan ing kene dudu mardika tanpa karya, nanging mardika saking pangiketing karya iku dhewe. Lan, Kasampurnan kang den karepake yaiku ora kudu sumingkir saka pakarti, nanging sumingkir saka nepsu lan pepinginan pikantuk pituwas karya.
5. //Tan ana kang datan makarti / sanadyan hamung sakedheping netra / Karana kanthi tanpa daya manungsa / tinitah makarti dening Jangkaning Jagad //
Salawase urip ing donya, manungsa datan bisa uwal saka tumindak. Mikir iku ya tumindak, mlaku lan makarti iku uga tumindak. Cekak aose, urip iku sawijining tumindak. Manungsa tan bisa endha, dheweke nora bisa oncat saka prakara iki, saka sipat lan khukum prakriti (jagad).
6. //Kang lungguh, meper pancadriyane / nanging ciptane tansah nrawang kanikmatan / yektine bingung, nyelaki dhiri / lan den arani Sang Sankuni /
7. //Nanging manungsa kang bisa ngendhaleni / pancadriya lan ciptane, he Arjuna / Lan makarti tanpa pamrih pribadi / yaiku Manungsa Tama//
8. //Makartia kaya kang wus ginaris / amarga obah iku luwih becik tinimbang mandheg / Yen sira datan makarti / nyukupi urip bae tangeh kalakon//
Bisa bae manungsa ngeremake netrane amrih nora nyawang saliring kaendahan, uga nutup tutuke supaya ora mangan kang sarwa eco, nanging manawa maksih ngumbar pikirane lan pepingane nora den kendhaleni, dheweke bakal cabar anggone ngenebken sejatine “Laku”. Samono uga, bisa bae manungsa meper pikiran lan pepinginane, yen maksih ngumbar panca¬driya, mula dheweke iku nora wruh apa sejatine Laku iku.
Meper pancadriya iku minangka pambukaning pamekak pikir lan pepinginan, utawa kanthi tembung liya, meper barang lair iku pambukaning meper barang kang batin.
Pamepering pancadriya dening pamikir iku banget piguna kanggo reresik jiwa saka nepsu lan pepinginan. Meper pancadriya ora teges kudu ninggal saliring tumindak. Ing kene piguna kanggo nggayuh manthering pakarti pancadriya marang tumindak lan pakarti kang jejeg.
Kanthi mangkono, pamikir bisa manther ing pakaryan lan bekti kang luwih sampurna datanpa mbutuhi dhiri priyangga. Pakarti kang mangkono iku nuwuhake kamardikan jiwa saka kunjaraning kadonyan.
Saben manungsa darbe jejibahan dhewe-dhewe. Para Wasis kudu ngamalake kawruhe jroning makarti, Satriya kudu nggenepi darmaning satriya, samono uga Sodhagar dadi babalung tumrap bebrayan gung, sarta Taruna kudu mangerteni yen minangka babalung tumrap nagara kang den gegadhang mengkone bisa mandhegani lumakuning tata praja samangsane purna para wredha.
Kresna medharake sejatine Laku marang Arjuna iki pamrihe dimen Arjuna mangerteni mungguh Laku kang kudu den lakoni minangka jejering sa¬triya, amarga sawatara iki Arjuna maksih bingung, sedhih, rumangsa dosa. Bisane mangkono karana Arjuna durung bisa milahake, pundi Lakun¬ing Satriya, lan pundi Lakuning Brahmana.
9. //Kajaba kanggo panjangka bekti / donya iki kinunjara dening Kodrat Pakarti / Mula, makartia kanggo ngabekti / tanpa pamrih pribadi, he Kunthiputra//
Sakabehing isen-isening jagad iku kinunjara dening kodrat pakarti. Nanging, manawa pakarti katindakake tan kasampiran panjangka pribadi, yaiku hamung kanggo bekti lan ngabdi, mula kunjara tan kuwawa nguwasa¬ni manungsa.
10. //Nalika samono Pengeran nitahake manungsa / kinanthen kodrat lan paring dhawuh / “Kanthi iki sira bakal nurunake brayat / lan iki sapi minangka panguripanira”//
11. //Mula, memujia mring Jawata / mugyantuk berkahing Dewa / Kanthi tepa salira kang mangkono / sira wus ngregem Kawicaksanan Jati//
Manungsa lan sagung titah kudu manembah marang Pengeran, amarga seja¬tine Pengeran nitahake manungsa iku hamung supaya manembah marang Panjenengane. Yektine, manembah marang Pengeran iku kanggo manungsa iku dhewe, lan dudu butuhe Pengeran. Pengeran datan luwih agung manawa kabeh titah tansah manembah, lan nora dadi luwih asor lamun kabeh titah lirwa ing sembah, amarga Pengeran iku Maha Agung saka Karsane. Tan ana daya kang bisa mrabawani Panjenengane.
Ora kena ora, manungsa kudu manembah, amarga Urip, Panjangka, Pakarti, Pituwas, Begja lan Cilakaning manungsa iku paparinging Pengeran. Manungsa hamung nduweni siji prakara yaiku pamilih, milih tumindak utawa mandheg, milih menggok utawa jejeg, milih abang utawa ijo. Pikolehe manungsa wujud begja utawa cilaka iku paparinging Pengeran, lan karana pamilih iku mau. Manawa bener pamilihe, kabegjan pikolehe, lan manawa luput ing pamilih ambabar kacintrakan. Manungsa hamung ngu¬paya, Gusti kang wenang maringi. Manungsa Tama hamung nyandhang dwi rasa, Sukur ing kabegjan lan Narima ing panandhang. Luwih utama manawa janma bisa tansah Sukur ing lelorone. Manembah iku yektine mujudake rasa Sukur tumrap apa kang wus den tampa.
Dadi, pakarti iku mesthi, sembah iku kedah. Makarya nemu nugraha, yen lirwa ing sembah uripe sajatah, temen ing sembah uripe turah. Janjine Pengeran, sapa manembah bakal ngrasakake urip kang luwih becik ing donya lan wurine. Kanthi tembung liya, Pengeran bakal peparing marang manungsa, Pengeran bakal peparing kathah marang manungsa kang manem¬bah. Dene wujude sembah iku ana patang prakara :
Sembah raga iku pakartine wong amagang laku, sesucine asarana saking warih, katindakake ing wektu kang ajeg, wantu
Sesuci tanpa banyu, amung nyunyuda hardaning kalbu, pambukane tata titi ngati-
nganggit yen ginigit nora dadi, marma den awas lan emut, mring pamurunging lalakon.
wus tanpa tuduh, mung kalawan kasih batos. Meloke ujar iku yen wis ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
12. //Amarga kanthi pamujanira / Jawata arsa paring berkah mring kabagyanira / Lan sapa kang nora narima marang nugrahaning Dewa / sejatine patrape pandung//
13. //Kang becik dhahar sawise upacara ngabekti / bakal kalis saliring dedosa / yen nyamaptakake dhedhaharan hamung nyukupi dhiri pribadi / mangkono iku tegese nguntal dedosa//
14. //Karana pangan, titah urip / karana udan, tetedhan tuwuh / karana bekti, tumurun udan / lan bekti iku dumadi saka karya// 15. //Kawruhana, dumadine karya iku saka Pengeran / Pengeran ya Kang Maha Tunggal / Mula Pengeran kang nyakup sakabehe / tansah mapan sumandhing mring bekti//
16. //Kang datan melu ngubengake rodhaning urip / tansah urip jroning dedosa / ngumbar hardaning nepsu, he Parta / iku urip muspra yekti//
Rodhaning urip kadya cakramanggilingan, lir gumanti antarane begja lan cilaka, bungah lan susah, tan ana pedhote. Rodhaning urip lumaku karana Jagad Alit lan Jagad Ageng lumaku bebarengan. Kang sinebut Jagad Alit yaiku manungsa, dene Jagad Ageng yaiku Bumi, Langit lan saisine utawa Alam. Manungsa lan Alam, lelorone nduweni gandheng-ceneng kang tan kena kapilahake. Manawa Budining Manungsa rusak datan mrabawani Alam, nanging rusaking Alam nemahi uriping manungsa abosah-baseh.
Pancen, agawe rusaking alam iku dudu tindak angkara, nanging iku pakartine janma cubluk. Lire, ngrusak alam iku ya ngrusak dhirine dhewe. Mula, datan ana prayogane manungsa makarti kang bisa agawe rusak mring alam. Yektine, nora ana manungsa kang tumindak luput, kang ana yaiku manungsa kang tumindak bener nanging durung pener.
17. //Nanging kang tansah ngabdi ing Jiwa / lan narima peparing-Nya / bagya urip kalayan Jiwa / tan maneh
20. //Kanthi pakarti mangkono / Janaka lan Para Satriya ngancik kasampurnan / Murih kamulyan lan kaluhuran ing donya / sira uga kudu nindakake kawajibanira//
Manungsa kang sabar lan narima jroning bekti sarta rila ing pangorbanan bakal luwar saka pangiketing karya, manunggal lawan Pengeran wusana nggayuh kamulyaning urip. Pakarti kang yekti luhur, iku manawa katindakake tanpa nggegadhang nugraha pribadi. Uga, pakarti kang kinanthen pangorbanan minangka tandha bekti, iku luhur kalangkung tinimbang karya kang maksih kasampiran mareming pribadi. Amarga kabeh iku ngentasake manungsa saka samudra pasucen sarta kasampurnan cipta lan jiwane.
Pakartine manungsa luhur tansah nindakake kawajibaning urip hamung mamrih kabagyan lan kamulyaning bebrayan agung kanthi laku milujengake jagad saka ubaling angkaramurka. Prabu Janaka, raja Mithilanagri ya sudarmane Dewi Sinta, pantes sinudarsana. Rasa ‘’Ingsun” lan “Kagungan ing-Sun” wus aluwaran. Saka iku, rikala kraton lan saisine kerem ing samudraning dahana, kang kawedal ing lesan “Datan ana kagungan-ku kang kobong !”
21. //Samubarang pakartine Manungsa Tama / para janma tut ing wuri / Samubarang tuladhane / dadi panutan titah ngakathah//
Manungsa lumrah tansah tut wuri lakuning janma pinunjul wiwit jaman biyen mula. Janma pinunjul mangkono linair supaya nggawa pepajar tumrap pamikir lan titah ngakathah jroning urip ing donya. Ana kang linair dadi Bhagawan, Pendheta, uga dadi Nabi kang kabeh iku minangka panutan tumrap manungsa kang urip ing jagad.
22. //Tan ana pakarti kang kudu Ingsun tindakake / tan ana pituwas kudu Sun jangka / ing Triloka, he Parta / nanging Ingsun tansah makarti//
23. //Amarga, Parta, manawa Ingsun / ora tansah makarti, tan ana pituwas / Janma ing sadhengah papan sadhengah prakara / bakal tut wuri lampah Ingsun//
24. //Manawa Ingsun kendel ing karya / lebur tanpa dadi jagad iki / lan Ingsun minangka Marganing Karusakan / nyirnakake sadaya titah//
Ing kene Kresna minangka Utusaning Pengeran ngandharake manawa Dheweke nora darbe panggayuh babar pisan, kajaba hamung mamrih bisa mujudake lan nuduhake pakartine manungsa tumuju marang kasampurnan lan kamulyan langgeng sarta nggulawenthah jagad lan njaga amrih kalis ing kasirnan.
25. //Kaya si cubluk makarya amarga nugraha / mangkono samesthine kang wasis makarya / nanging datanpa pamrih pribadi, he Bharata / kajaba muhung raharjaning manungsa//
26. //Haywa manungsa kang wicaksana / mbebingung si cubluk makarya angangsa / kajaba hamung andulu kang pada makarya / sinambi weh tuladha makarya bekti//
Kresna arsa aweh pepeling manawa para janma kang wicaksana aja nganti mbebingung lan gawe kendho kapitayane manungsa kang cupet kawruhe. Amarga, sanadyan para manungsa iku datan wasis nanging nora bisa selak saka rasa tanggungjawab marang pakarti, pangabekti lan katresnane dhewe-dhewe. Bisa bae amarga cubluk, satemah makarti kang nalisir saka angger-angger. Marang kang mangkono iku perlu piwulang lan panun¬tun amrih jejeg laku lan pakartine. Kawruhana, tumrap manungsa kang mangkono iku, kapitayan marang Pengeran luwih kandel katimbang pra¬cayane marang sapadha-padha. Lan, amrih manungsa bisa nyandhang budi kang luhur, nora bisa ginayuh ing sakedheping netra nanging kedah den upaya kanthi sathithik mbaka sathithik
kumingsun / panganggepe : “Ingsun iki sang pakarti”//
28. //Nanging tumrap kang wruh, he Mahabahu / bedane Jiwa lan sipat guna / eling manawa Guna hamung mrabawani mring Guna / lan kalis ing pangiketing pituwas karya//
29. //Kang kentir ing apus-kramane guna / kinunjara ing pepinginan kang dadi pikolehe / Tumrap kang wruh, haywa sira njlomprongake / kang cupet ing kawruh//
Guna (sipat/watak) iku watesing kamardikan kang tuwuh amarga anane lair lan swasana kanan-kering kang bisa mageri. Kawruhing manungsa bisa mahanani megar utawa mingkuping kamardikan kang winatesan guna iku mau. Kawruh mangkono bisa rinegem amarga pakarti sasuwene urip, kayadene dumadine jagad iki amarga ana mobah-mosiking wuwujudan sarta owah-gingsiring kahanan kang kabeh mau sangkane saka Kang Maha Tunggal.
Manungsa kang nora mangerteni sejatining Guna, sagung pakartine kasam¬piran panjangka lan pikolehe digawe dhewe, nora luwih. Tumrap kang Wruh, bakal bisa luwar saka kunjaraning Guna kang tegese luwar
ing nepsu pepinginan lan kumingsun / singkirna rasa miris, lan sigra sira amagut yuda// Kresna minangka Utusan, medharake Pangandikaning Pengeran weh piwulang marang Arjuna, kinen sumarah ing sagung pakarti jiwane marang Jiwa kang mapan jro ragane. Kanthi pasrah kang mangkono, Arjuna bakal myumurupi manawa pribadine iku hamung sarana lan sejatine Sang Pakarti iku Jiwa, satemah jirih nora kasandhang maneh.
31. //Kang tansah tut wuri piwulang-Ingsun / kanthi sawutuhe kapitayan / sarta kalis saliring wewujudan / uga kalis ing kunjara karya//
32. //Kang mungkur ing piwulang-Ingsun / ora mung nyimpangi / uga ora ngrumangsani lan sirna kapitayan / Kang mangkono, dheweke wuta ing kabecikan//
33. //Ing kalane kang wicaksana tumindak / mituhu sipat-sipat kawicaksanan / uga titah samudaya mituhu kridhanya / prakara kang pundi bisa rampung kanthi kaprawasa//
Kresna ngrumangsani manawa akeh manungsa kang nalisir saka piwulang-Nya. Mangkono iku amarga saka sipat lan patrape manungsa dhewe, nadyan kang wasis apadene si cubluk. Manungsa mangkono iku maksih kinunjara dening sipat guna, mula akeh kang micara : “Aku nora bisa nindakake, amarga nora trep marang sipatku”, yekti kinunjara dening kadonyan saingga nora bisa dipeksa.
Sejatine, piwulang iku mau maksih bisa katindakake. Cipta lan karsa kudu den ner-ake murih kagayuh pamepering nepsu nganti mangsakala kang ing kono Rereget nora kasandhang dening Jiwa, nanging kapara Sesuci kang dadi Pakartining Jiwa.
34. //Tresna lan serik marang sawijining pepinginan / mapan ing pepinginan iku dhewe / Haywa sira asor dening lelorone / amarga leloro iku hamung pepalang yekti//
Krungu iku pakartine talingan, weruh iku darbeke netra. Bisa bae manungsa seneng utawa sengit marang kang kapireng lan kadulu, nanging kudu mangerteni manawa seneng utawa sengit iku mau amarga saka pangra¬sa jiwa. Manawa manungsa kinunjara dening tresna lan sengit, iku tegese manungsa kinunjara dening pangrasane. Ing kahanan mangkono iku, urip wus tanpa kiblat lan sirna ciptane, tan prabeda kaya satokewan. Pangrasa jiwa iku kang kedah den asorake.
35. //Prayoga nindakake kawajibane dhewe / sanadyan tan sampurna rampunge / katimbang kawajiban liyan sanadyan kanthi becik / katimbang kawajiban liyan kang ngutawatiri//
Kresna arsa nyemoni Arjuna manawa aluwung njejaluk katimbang perang mrajaya kadang. Njejaluk ing kene tegese, nilar kadonyan lan teteki ngudi jatining bebener, dene nedha lan nginume kanthi ngranti pawehing liyan.
Kang mangkono iku nora dadi karsane Kresna, amarga Arjuna iku jejering Satriya, tegese dheweke duwe jejibahan kang kudu den ayahi jroning pabaratan, kayadene wong tani darmane nggarap tegal-sawahe, dwija darmane kanthi weh piwulang ing pasinaon, lsp. Manawa ana manungsa kang nilar kawajibane lan ngayahi pakaryaning liyan, bebrayan gung bakal kisruh, lan ing ngarsaning Pengeran ajining pikoleh saka darmaning manungsa iku hamung aneng greget bektine kang den papanake ing karya iku dhewe. Greget kang kapapanake ing karya iku nyuceni jiwa nyaketake mring kamulyan langgeng.
36. //Duh Warsneya, punapa ta / ingkang anjurung manungsa tumindak dosa / pakarti kang datan jumbuh ing sanubari / kados-kados kanthi paksa//
Miturut pamawasing Arjuna, manungsa asring rumangsa kapeksa nindakake sawijining pakarti kang kosokbalen kalawan kekarepane dhewe. Akeh manungsa kang makarti ala nanging nora bisa selak manawa jro atine rumangsa manawa
nesu, iku nepsu / tuwuh saka sipat guna / lelorone agawe sirna, hamung dosa yekti /
ing lebu / kadya bayi jro guwa garba ibu / mangkono Jiwa kasaput ing nepsu//
Ngendikaning para wasis, manawa nesu iku tuwuh saka nepsu, uga bisa kasebut loroning atunggal. Nesu iku dumadi amarga nepsu kang nora keturutan.
Ana gegambaran Jiwa kang kasaput ing sipat guna ( nepsu lan nesu ) miturut tatarane. Jiwa kang kasaput sipat guna nora pati kandel kagam¬barake Geni
Pangilon kasaput lebu, tegese mbutuhake upaya kanggo nyingkirake lebu amrih pangilon bisa katon maneh. Dene, tumrap sipat guna kang kaliwat kan¬del, pindhane Bayi jroning guwa garba, amrih bayi lair kanthi wilujeng kudu ana upaya uga kudu sabar ngenteni titimangsa. Kawruhana, sipat guna iku dadi sandhanganing manungsa, mula tan ana manungsa kang luwar saka sipat guna. Iku tegese, upaya nyingkirake sipat guna ya kudu dilakoni.
39. //Katutup korining kawruh, Kunthiputra / tumrap kang wasis wicaksana / dening hawa nepsu kang yekti hangangsa / kang minangka satru satuhu//
Hawa-nepsu iku satru sejati tumrap manungsa. Tumrap manungsa kang cekak kawruhe, hawa-nepsu nora nggegirisi kaya kang rinasa dening manungsa kang wasis. Wong bodho den reridhu dening nepsune hamung sawatara, amarga dheweke nora pinter ngudhari ruwete. Nanging, wong wasis bakal langkung kasiksa dening ubaling nepsu. Amarga, saya den upaya nuruti hardaning nepsu, kepara ngambra-ambra nepsu ambrongot, ibarat geni digrujug lenga. Pancen, Nepsu iku satru sejati !
40. //Pancadriya, wardaya lan cipta / iku minangka titihane / kanthi kawruh wus kasaput nepsu / tuwuh jroning raga jiwa kang bingung//
Manawa nepsu wus nguwasani pancadriya, sabanjure bakal nguwasani
kendhalenana pancadriyanira / lan sirnakna nepsu kang adus dedosa / panglebur sadhengah kawruh lan kabecikan//
42. //Kang ngandharake pancadriya iku agung / kang luwih agung yaiku ati / kang ngluwihi nurani yaiku kawaskithan / kang agung kalangkung iku Jiwa//
43. //Dadi, nyumurupi yen Jiwa kalangkung agung / kanthi meper jiwanira kanthi Jiwa / sirnakna satru kang awujud nepsu / kang nora gampang den asorake, he Mahabahu//
Ngendhaleni pancadriya, nurani lan cipta iku wajib. Nanging upaya kang mangkono iku datan bisa sapisan kajangkah. Rasa rumangsa kudu den wiwiti kanthi kawruh meper pancadriya, mekak pepinginan lan pungkasane ngendhaleni cipta.
Laku meper pancadriya iku dudu barang gampang, nanging yen wus kasil, iku dadi margane bisa ngendhaleni nurani lan ciptane amrih bisa nyu¬murupi manawa dhirine iku kalebu peranganing Jiwa kang langgeng. Pepuntoning laku, manawa nepsu wus
Kanggo kagunaan liya saka Gnome, pirsani Gnome (disambiguasi).
Proyek GNOME iku sawijining lingkungan desktop sing klebu paling akèh digunakaké para panganggo sistem operasi Linux. Wiwitané, proyèk iki nduwé panganggkah gawé sawijining lingkungan desktop komputer sing mayar (gampang) digunakaké lan klebu piranti alus sing mardika miturut Free Software Foundation. GNOME ya iku proyek internasional kanggo nyiptakake krangka, aplikasi piranti lunak kanggo desktop, lan uga bisa ngatur pambanjeran, penangonon file lan manajemen tugas lawang (windows).
uga dianggo ing akehe Sistem Operasi Unix-Like, akehe Linux lan OpenSolaris desktop.
sing memper kaliyan Microsoft OLE.[3] Nanging akronik iki wis ora kanggo manèh[4]
kaliyan Miguel de Icaza lan Federico Mena[5] awujud proyek piranti lunak bebas kanggo ngembangake lingkungan lawang lan aplikasine.[6] aplikasi iku digarap amergi saka pengembang K Desktop. Lan saiki nyata lan bisa dianggo kanggo software pengembang berbasis data. ngandelake toolkit Qt Widget Toolkit sing wektu iku nganggo lisensi piranti lunak proprietary.[7] ing panggonan saka Qt toolkit, GTK+ dipilih kanggo basis sistem lan
GNOME, dijupuk 2012-12-12 Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=GNOME&oldid=1003098"	Kategori: GNOMEProyek GNUX Window SystemAntarmuka penggunaGUIRintisan mawa topik tèknologiRintisan mawa topik Sistem Operasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 5 Maret 2016.
Kawula nuwun, Panjenenganipun para alim para kyai ingkang rinten dalu tansah sumanding kitab suci wahyuning illahi, mirungganipun dumaten panjenenganipun bopo kyai……….soho kyai sanesipun ingkang mboten saget kawulo sebat asma setunggal lan setunggalipun, minangka panuntun kiblating panembah, satuhu luhuring budi ingkang sampun pono ing pamawas lebdo ing pitutur ingkang pantes pinundi soho kinakbeten. Panjenengani
pinisepuh ingkang hanggung mastuti dematen pepoyaning kautaman satuhu luhuring budi ingkang dahat kinurmatan.Panjenenganipun para priyagung dharmaning nata, para sarjana sujaning budi. Para pangemban pangembating praja para satriyaning negari, minangka pamdam pamdoming para kawula dasih, ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Para kadang sutrisna mudha wreda ingkang pantes sinudarsana, punapa dene para tamu kakung sumowono putrid ingkang dahat kalingga murdaning akrami. Kanthi linambaran pepayung budi rahayu, miwah ngaturaken sewu agunging aksama, mugi keparenga kawula hambuka wenganging wicara dwaraning kandha nun inggih mradapa awit saking keparengipun ingkang hamengku gati (Bp………), kawula piniji hanjejeri minangka pangendali wara, saperlu mratitisaken murih rancaking titi laksana adicara pawiwahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.Saderengipun kawula ngaturaken menggah urtut reroncening tata adicara, murih purwa madya wasana tansah manggihi rahayu kali sing rubedo nir ing sambekala, sumangga langkung rumiyin kawula derekaken manungku puja, ngunjukaken sembah puji syukur wonten ngersanipun Gusti ingkang murbeng dumadi, awis agung barokah saha rahmatipun Allah SWT ingkah sampun rumentah dumateng kito sedaya, sehinggo kito saget hanglonggaraken penggalih kempal manunggal wonten ing sasana pahargyan mriki saperlu hanjenengi saha paring berkah pengestu dhumateng panjenenganipun bapa/ibu……………….. (ingkang mengku gati) anggenipun hanetepi dharmaning sepuh
basuki. Para rawuh para lenggah ingkang dhahat kinurmatan, wondene menggah urut reroncening tata adicara ingkang sampun rinacik, rinacang, rinumpaka dening para kawulawangsa nun inggih :- Minangka
temanten kakung - ………………..Mekaten menggah urut reroncening tata adicara pawiwahan prasaja ing ratri kalenggahan punika, pramila sumangga kito wiwiti adicara ingkang sepisan nin inggih purwaka kanthi waosan suratul fatihah, wondene pimpinanipun kawula aturaken dhumetheng panjenenganipun Bp………………….. dhumatheng panjenenganipun ing wasana wekdal kasumanggaaken. Nuwun!Matur nuwun kawula aturaken mugi - mugi khanthi waosan suratul fatihah kalawau adicara ing pahargyan punika saged kalampahan khanthi nir ing sambekala, nir ing sansoyo sak panginggilipun kali sing rubedo. Para rawuh para lenggah ingkang pantes sinudarsana, waosan ayat - ayat suci Al Qu’anul karim badhe kawaos dening bp…………………. Wekdal kasumanggaaken.Sanadhan wus paripurna waosan ayat suci Al Qur’an dening tetuwangga ingkang
henelahi. Mratandani katarima pamintane mring gusti, mbabar kanugrahan suci, tumanduk panjenenganipun ingkang hamengku gati, ingkang
lumintu dhumatheng para rawuh kakung sumawana putri.Para lenggah kakung putrid ingkang satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur pasrahipun saking duta saraya badhe/calon kadang besan. Wondene ingkang pinangka sulih salira nun inggih panjenenganipun Bp….……. Wekdal kasumanggaaken.Mekaten para lenggah kakung saha putrid, atur pasrahipun Bp. ……. pinangka duta saraya ing kalenggahan punika, khanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandika kaduk ruruh hangarah prana ingkang salajengipun pasrah badhe katampi panjenenganipun Bp. ……….. minangka sulih sarira Bp. ……………. Sarimbit (ingkang mengku gati) wekdal kasumanggaaken. Nuwun!Kanthi cetha terwaca atur panampi saking panjenenganipun Bp. ….. minangka sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni khutbah nikah wondene ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Bp. …………….Paripurna khutbah nikah saking panjenenganipun Bp. ……… ingkang salajengipun ngancik tata upacara akad nikah /ijab qobul. Minangka wali ingkang dipun sarirani panjenenganipun Bp………….. saha Bp. …………. Ing salajengipun dhumatheng panjenenganipun para-para ingkang piniji sasana swasana kawula sumanggaaken, sumangga! Para rawuh saha para lenggah ingkang dahat kinurmatan. Ngancik adicara salajengipun nun inggih waosan donga/haspungkara. Wondene ingkang piniji kepareng badhe ngaturaken donga panjenenganipun Bp. …………… ingkang punika, sasana wekdal kasumanggaaken, sumangga!Sampun paripurna waosan donga dening tetuwangga ingkang piniji. Mugi-mugi panjenenganipun Bp. ………….(ingkang mengku gati) anggenipun hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi tetepa winengku ing suka basuki, semanten ugi temanten sarimbit anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan tansah sakinah, mawaddah, warahmah, atut runtut, ayem tentrem, bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinemu.Para rawuh saha para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, kados sampun paripurna tata adicara ing siang/ndalu punika, wiwit purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng kali sing rubedo nir ig sambekala.Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan ing ri kalenggahan punika, mila awit awal ngantos dumugi akhir kathah kekilapanipun saha kirangipun labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen ngaturaken agenging sih samudra pangaksami.
Zustiyantoro	Aku kulina krungu swara adan, wiwit isuk nganti bengi. Ora ana bab kang ganjil yen krungu swara saka mesjid utawa musola iku. Nanging awan mau, swara iku ora takpengini babar blas. Adan lamat-lamat krungu saka jero luwengan. Neng jerone ana awakmu sing wis ora duweni daya.
Dina Minggu, aku mesthi wae tangi rada awan. Aku biyasa tangi jam 8 utawa jam 9 ing dina iku, yen ora ana tanggungan utawa
ngulinakna awak mikir kanthi mempeng. Ngrampungi tanggung jawab utawa nggarap apa wae sing sekirane nggawe utek iki ora mandheg anggone mikir.
Setu malem Minggu, aku maca buku ana kamar. Rencana nulis esai ngenani kasus Anas Urbaningrum sing lagi gayeng dikabarake neng media, dadi salah siji bahane. Apa maneh dheweke sering ngomongke Sengkuni, salah siji tokoh ing pewayangan sing misuwur duweni watak licik. Saya semangat olehku arep nulis kanthi referensi Jawa. Jan-jane sapa ta, sing dikarepake karo Sengkuni karo Anas kuwi?
Sawise maca saperangan artikel nggo referensi ana internet, aku banjur turonan. Jane mripat wis krasa sepet. Mbokmenawa merga wis rong dina iki aku maca meh tanpa leren. Ya kuwi salah siji kesenenganku. Maca apa wae, utamane kabar berita utawa buku-buku sastra.
Ora sida nulis, aku malahan keturon. Aku mung sempet nuliske judhul “Mencari Sengkuni di Balik Jerami”. “Walah, juddhul kok gelap,” batinku. Lawang kamar kos sing isih bukakan, angin mlebu semribit, sansaya cepet mripat
iki aku tansah kelingan awakmu. Sedulurku sing wis pirang-pirang minggu ana rumah sakit. Pungkasan taktiliki karo kanca-kanca, awakmu sansaya kuru. Mula saka iku, yen kelingan, aku mesthi wae ngenes. Ora sanggup bayangke apa sing lagi mbokrasake. Nanging embuh kena apa, wektu-wektu iki sansaya kepikiran awakmu, kanca sing wis takanggep sedulurku dhewe.
Ya embuh kena apa, yen ana sing takon, “kabare Ranu kepiye?” aku mesthi wae rada jengkel. Aku sejatine ora pengin kelingan. Kepengin ora eling awakmu, kepengin awakmu ndang tangi saka paturonanmu sing wis mbokturoni pirang-pirang minggu iku.
Ing Rumah Sakit Tugu Semarang, aku sakanca tilik. Ya mesthi awakmu ora kepengin ditiliki, aku ngerti. Merga awakmu sering ngomong, “mengko nek dha mboktinggal mulih aku ndhak nangis”. Aku paham. Mula sadurunge budhal, aku rembugan karo kanca-kanca yen niyat tilik iki aja dikabarake nyang awakmu uga keluargamu.
Awakmu lagi sare nalika aku sakanca tekan ruang perawatan. Ora kepengin ganggu, aku sakanca mung pengin jagongan neng jaba wae. Nanging awakmu malah tangi. Aku sakanca nyuba ngajak guyonan, nyuba kaya ora ana apa-apa, kaya biyasane biyen. Ragamu katon saya kuru. Apa maneh awakmu ngaku yen wis ora doyan mangan. “Manganku ora kuwi,” kandhamu sawise weruh perawat ngeterake piring karo segelas susu dhele. Nanging susu dhele isih gelem mbokombe. Takelungake, taksangga sirahmu supaya rada isa tangi banjur ngombe ombenan sing wernane putih iku mau.
Sasi Agustus taun 2006, aku wiwit mlebu kuliyah ana kene. Jurusan bahasa Jawa ora tau dadi kekarepanku. Aku pengine dadi mahasiswa seni, sing isa sapenake dhewe, kaya neng tivi-tivi kae. Ben dadi wong terkenal. Nanging mbokmenawa Gusti wis nggariske sing kaya mangkene. Kesadharan iki mau lagi ana nalika aku semester 3. Nalika aku wiwit seneng karo organisasi lan kegiyatan kampus.
Awakmu luwih dhisik melu organisasi merga wiwit semester siji manggon ana kampus. Sering mbokceritakake yen awakmu ora duwe kos merga didhawuhi Bapakmu manggon ana daleme Pakdhemu neng Mangunsari. Yen ndilalah liwat kana, aku sering mboktuduhake daleme pakdhemu kuwi. Jebul sing ngarepe ana motor didol akih kuwi ta. Nyatane awakmu malah seneng manggon ana ruang UKM (unit kegiatan mahasiswa) Kesenian Jawa sing ana gamelane neng gedung B2 kae. Sepisanan aku weruh, jero ruwangan semrawut. Kaya-kaya dudu panggonan sing lumrah kanggo menungsa.
Nanging iku sing jalari aku melu tresna karo kampus. Neng kana uga manggon mas-mas senior lan kakak kelase dhewe. Sering dolan mrana aku dadi saya akrab. Aku ya dadi sering turu neng ruwang iku.
Saliyane dadi kanca sekelasku, awakmu ya dadi patner keja neng organisasi. Awake dhewe dadi bala kenthel. Sering lunga bareng, mangan bareng, nganti akeh sing ngarani soulmate. Awakmu yen jaluk pertimbangan mesthi menyang aku. Lha rumangsamu aku ki pinter apa piye?
Seneng-susah urip neng kampus wis taklakoni bareng karo awakmu. Kabeh ngakoni yen awakmu pancen pinter. Nanging tetep wae ora isa wisuda luwih cepet ta?
pinter, nanging aku pantang nyepeleke tanggung jawab. Kelebu kuliyah sing kudu takrampungake. Sasi Desember awakmu ngoyak-oyak aku supaya ngrampungake skripsi. Aku gelem. Awake dhewe sepakat arep wisuda bareng sasi April. Wektu iku awakmu luwih
Sanalika awakmu potong rambut pendhak dina sawise ujian skripsi. Iku merga jaremu didangu karo salah siji pengujimu, “lha kapan olehmu potong?” kandhamu. Potonganmu sing dadi gundhul dadekake kanca-kanca kudu ngguyu wae saben ketem. Merga awakmu sing lemu ketambahan sirah gundhulmu.
Pancen nasibe wong ora ana sing ngerti. Kabeh saka kersane Gusti kang Mahawicaksana. Manungsa mung duweni wewenang kanggo ngupaya. Sawise iku, Gusti kang nemtokake sekabehane. Yen dadi, ya bakal dadi.
Wektu isuk, taun wingi, kaya adat saben acara neng kampus iki mesthi nganggo klenengan utawa beksan. Awake dhewe sakanca dipercaya ngisi, yen ra salah iku acara Warakawuri, kumpulane mbah-mbah sing wis dha pensiun saka kampus kene. Mesthi wae acarane gayeng, kaya adat sabene. Apa maneh sing rawuh para dedengkot, syukur yen dha kersa mberkahi nyekar utawa ndherek nabuh gamelan.
Sadurunge budhal nyang panggon pentas, yaiku neng auditorium, dhewe didhawuhi kumpul neng UKM. Isuk mruput wis mulih sik menyang kos merga arep adus. Aku wis dhisiki lan tekan kampus. Awakmu nyusul.
Neng UKM, aku sakanca wis tata-tata, nganggo jarik, beskap lan blangkon. Nanging saperangan uga ana sing durung teka, kelebu awakmu.
Nalika awakmu didhawuhi nglamar dadi dhosen kontrak ana jurusan, aku ngaturke selamat. Dina iku awakmu langsung gawe surat lamaran lan nglengkapi kabeh dokumen sing dibutuhake. Aku melu seneng. Kancaku seperjuangan dadi dhosen. Hebat kowe, Ndhut.
Ora let suwe, aku ya entuk lowongan ngajar ana salah siji SMA neng kutha Semarang. “Lumayan, kena kanggo sinau lan urip neng kene,” batinku. Awake dhewe padha-padha mlaku. Sadurunge dadi guru, aku uga nglakoni dadi penjaga warnet. “Selamat bekerja,” kandhamu nalika budhal nyang warnet. “Aja diarani nyambutgawe,” wangsulanku. Wektu kuwi,kanggoku menawa sing diarani nyambutgawe ya sing kepenak. Kelebu awakmu sing wis dipercaya ngajar ana jurusan.
Sajerone kesibukan dhewe-dhewe, aku lan awakmu isih aktif ana UKM. Melu rewang-rewang lan menehi solusi kanggo kanca-kanca sing padha takon bab organisasi. Iku merga awake dhewe rumangsa melu duweni. Awake dhewe sepakat, ora lila yen nganti UKM dileboni barang sing ala utawa niyat sing ora becik.
Aku sakanca kaget sanalika bareng krungu pambengok seru, “tulungi! tulungi! tulungi!”. Aku sing lagi nganggo jarik lan
awakmu mbengok sambat sikil tengenmu lara. Aku sakanca nggotong kanthi ati-ati. Awakmu isih wae mbengok sambat lara. Digawa menyang jero UKM, kamar kidul.
Ora let suwe, awakmu jaluk tulung kon ngundangke tukang pijet. Bapake sing langganan dirawuhake. Awakmu dipijeti, isih wae sambat lara. Aku sakanca budhal kelenengan ana audit. Ngayahi wajib sing kudu ditindakna.
Aku mung isa nggrantes yen kelingan awakmu. Kepengin nangis. Aku sering ditakoni kanca-kanca, “lha endi soulmate-mu?”, “endi pacarmu?”. Ah, aku ya ngerti kanca-kanca manehi parapan ngono iku merga ngerti cedhake awake dhewe. Kanca kenthel sing kulina neng endi-endi bareng. Takdongakake ndang mari, Ndhut.
Jam 8 luwih 19, Minggu isuk, aku ditelepon karo adhiku wadon. “Mas, pun ngertos dereng? Mas Ranu boten wonten,” kandhane. “He?! Ya wis, mas takgolek info, adhik neng kos wae ya,” wangsulanku. Ora nganggo adus, aku banjur mlumpat saka panggonku turu. Lunga menyang WC sedhela, merga weteng ndilalah krasa rada mules. Banjur kuwi telepon Mas Widodo. “Takampiri, Mas. Aku neng kontrakane jenengan.”
Numpak motor, kaya-kaya aku wis ora duwe daya babar blas. Awakku lemes. Tekan kontrakan Mas Wid, piyambake sing taksuwun neng ngarep. “Aku lemes, Mas,” aturku.
Dalanan Trangkil nganti Kariadi dilalap kanthi ngebut. Sawise motor diparkirke, aku lan Mas Widodo mlaku cepet. Nerabas taman tumuju ruanganmu sing Mas Wid wis ngerti merga wingi wis tilik. Sanalika aku lemes. Awakmu wis dibuntel slimut. Diadhep karo Bapak, Ibu, lan Ommu. Sawise mlebu salaman karo penjenengane, aku milih neng jaba merga ora kuwawa weruh awakmu. Aku kaya-kaya ora percaya awakmu wis gelem dikayangonoke. Sing takngerteni, awakmu kelebu wong sing tangguh neng kahanan apa wae.
Aku kulina krungu swara adan, wiwit isuk nganti bengi. Ora ana bab kang ganjil yen krungu swara saka mesjid utawa musola iku. Nanging awan mau, swara iku ora takpengini babar blas. Adan lamat-lamat krungu saka jero luwengan. Neng jerone ana awakmu sing wis ora duweni daya.
Ben wae pundhakku krasa pegel merga melu ngangkat krandha sing isine awakmu, Ndhut. Ben wae. Kringet gobyos, mruntus, sirah rada puyeng merga wit isuk mau durung kelebon apa-apa. Apa maneh aku isih durung percaya awakmu kok ya cepet ninggalke aku sakanca.
Neng jero mobil Bapakmu, mau isuk pas negeterke awakmu mulih, Ommu ngendika akeh. Jare awakmu isih gelem crita, wingi, Setu isuk, nalika piyambake lagi wae rawuh neng Kariadi. Nanging ngendikane Ommu, Setu bengi awakmu wis ora gelem ngomong. “Wong
Wis, embuh, embuh, aku ora kepengin ngrungokna luwih akeh ngendikane Ommu kuwi. Aku milih merem. Aku ethok-ethok merem wae. Niyatku kepengin ngeterke awakmu mulih. Embuh mulih menyang endi. Ya, takterke ya, Ndhut. Wis, aja neteske eluh wae.
… Gusti, menawi taksih dipunkeparengaken nyenyuwun, paringana papan ingkang sae kagem kadang kula menika.
Senin, meh rahina, isih neng tritis kene.
Ōsaka-jō?) iku salah siji istana kang ana ing Taman Istana Osaka, distrik Chuo-ku, kutha Osaka, Jepang. Istana Osaka ana ing pucuk sisih lor laladan Uemachi, mapan ana ing panggon kang paling dhuwur tinimbang liyane.[1][2]
Istana Osaka iku bangunan peninggalan budaya klang dijaga déning pamarintahan Jepang. Menara utama Istana Asoka dadi simbole kutha Osaka. Istana Osaka iku kalebu panggon kang paling disenengi para turis nalika dolan ing Jepang.[2]
Istana Osaka digunakake dadi istana uga benteng wiwit jaman Azuchi Momoyama nganti jaman Edo. Istana Osaka kanga ana saiki kaperang saka menara utama kang diubengi tembok dhuwur lapis loro lan diubengi kali, kali kang jero (Uchibori) lan kali jaba (Sotobori). Banyu kang digunakake kango ngaliri kalidijupuk saka Kali Yodo kang ngalir ing sisih lor Istana Osaka.[2] Miturut wong Jepang jaman biyen, Istana Osaka (
Ōsaka-jō utawa Ōzaka-jō) ana ing propinsi Setsu (jeneng jaman biyèn kanggo Osaka lan sakiwa tengene), Higashinari Goori, Osaka. Miturut gantine karakter aksara Kanji kang digunakake kanggo nulis kutha Osaka ing basa Jepang, jeneng istana Osaka ditulis
mboten saget melek, ki. Meripate tansah kudu merem wae.
dadose nggih, ngantuk mboten ngantuk tetep bade ngradinaken pedamelane… 😀 😀
Reply	kakaakin says:	September 20, 2011 at 10:52 am	Hahaha… beneran deh…
Nglewati perdebatan sengit, ing taun 1983 Amerika Serikat (AS) setuju kanggo mènèhi jaminan bantuan keuangan lan tèknologi nanging kanti syarat riset lan pengembangan dilakokaké ing AS wondéné Israèl amung diijinaké kanggo kegiatan produksi. Alih tèknologi dijanjikaké dilaksanaké sacara bertahap.[2]
Perusahaan AS kang dilibataké antarané Grumman Aerospace (saiki Northrop Grumman) kanggo nggaawe struktur pesawat kang digawé saka bahan komposit kayata swiwi, canard lan buntut. Banjur Lear-Siegler lan Milco kanggo sistem kendali Fly-by-wire, Hughes kanggo sistem avionik lan
kanti daya dorong luwih saka 9 ton.[2]
Nganti pertengahan 1986 baé, AS wis sumadya dana ora kurang sak milyar dollar (nilai nalika iku) nganti nggawa implikasi ing tingkat pulitik antarané
kanti terlibaté AS sajrone proyek pesawat tempur Israèl kasebut, mituruté, pesawat tempur Israèl bakal dadi saingan abot ingpasaran pesawat tempur kanti produk déwéké dhéwé luwih-luwih F-16 ing ngedi LAVI bakal digawé . Senajan sebeneré amerga pesawat tempur LAVI akèh ngandung komponèn gaweyan AS, mangka mesti bakal merlokaké ijin ekspor AS yèn Israèl niat ngedol marang nagara liya kang mestibaé bakal luwih angel dol. Ditambah manèh, yèn ora isa ngèkspor pesawat kasebut, maka rega kang diperlukake kanggo mroduksi LAVI bakal dadi luwih larang kang ateges bakal mbebani keuangan Israèl dewe.[2]
Kanggone Northrop, kbotan kasebut diajukake akibat "lara ati" amerga
ditolak pamaréntah AS kanti alesan pesawat kasebut ora diajukake kanggo njangkepi kebutuhan kekuatan udara AS ateges kanggo nagara-nagara "dunia ketelu" kanggo ngganti pesawat F-5 kanti pesawat aer kangteknologine wis mutakhir kanti rega luwih murah. Ing sajrone negeara Israèl kasebut, proyek LAVI dadi pitakonan luwih-luwih akèh tekanan kanggo ngendeg.Angkatan Darat Israèl kabotan amerga dhèwèké membutuhke dana kanggo persenjataan lan pengembangan tank tempur Merkava kanggo nggantekni armada tank e. Sewentara Angkatan Laut luwih mbutuhake pengadaan kapal patroli cepet kanti peluru kendali. Sewentara akèh kalangan ing Angkatan Udara dhéwé kang luwih cenderung milih pesawat-pesawat AS kang biasa ditangani kaya F-15 Eagle lan F-16.[2]
Diendeg[besut | besut sumber]
Sakwisé nglewati pira-pira macem tekanan lan perdebatan, Israèl akhiré ngendeg pengadaan pesawat tempur LAVI ing wulan Agustus 1987. Saka telu prototype kang dikasilaké, loro prototype kang wis kasil ngalahaké 82 ambalan uji penerbangan akhiré ora mabur manèh. Sewentara pesawat ketelu kang isih aktif akhiré digunakaké minangka technology demonstrator (TD) kanggo IAI kanggo proyek peremajaan utawa up-grade pesawat-pesawat lawas kang isih
ing pesawat LAVI uga digunakaké sajron pengambangan pesawat tempur J-11 kang dilakoni déning RRC.[2]
Senasib kanti proyek LAVI kang dikembangaké déning Israèl, Taiwan ngalami hal kang padha sajroné panggawéyan lan pengembangan pesawat tempur IDF Ching Kuo nalika upayané kanggo mahami F-16 sajroné rangka memodernisasi Angkatan Udarané kanggo ngadepi RRC amerga sajroné pemgaweyane anggone nglibatake
Teluk I, IAI ngundang redaktur pelaksana majalah aviasi terkenal Aviation Week and Space Technology David North kanggo terbang bareng penerbang uji LAVI TD, lan nulis penilaiane sajrone majalah edisi 25 Maret 1991.
Miturute, kokpit LAVI kansunyatan luwih sederhana lan gampang dioperasikake lan ngurangi beban kerjane penerbang
tempur kang setara gaweyan kulon kayata Mirage 2000, lan F-16 luwih
duwur sajrone konfigurasi standar nganti 2000 km/jam. kanggo Mesin nggunakake mesin turbojet
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.46, 3 Sèptèmber 2016.
"Isine permen yo...".
"Pinter bu guru.." jare anake wong dhodhol mracang.
Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas kadone
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895) 10. Windusakti Prabu Déwageng (895 – 913) 11. Rakeyan Kamuning Gading
to. Pantesan, kok kawulo rasanipun sampun kenal dangu kaliyan njenengan.
Njenengan pinarak wonten mriki mawon, nggih. Ngancani kawulo.
kawulo ndongaaken, njenengan saged kados Mbah Yai Usman: saged ndamel pesantren
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 1 Maret 2016.
wigati ing piwulang basa Jawa. Salah sijine yaiku siswa bisa nulis karangan narasi. Saka asil observasi lan wawancara karo guru basa Jawa, bisa dikaweruhi yen keterampilan siswa nulis karangan narasi isih cendhek jalaran “media” utawa cara pasinaon sing dinggo guru isih kurang trep. Guru isih nganggo cara pasinaon sing pas lan nengsemake, yaiku kanthi nganggo cara conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat. Gegayutan karo perkara mau, mula perkara sing diudi ing paneliten iki yaku (1) kepriye mundhake ketrampilan siswa nalika nulis karangan narasi kelas X.7 SMA N 1 Batang sawise nganggo “strategi” ATM (Amati, Tiru, Modifikasi) kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat. (2) kepriye owahing tindak tanduk solah bawa siswa kelas X.7 SMA N 1 Batang sawise entuk pasinaon kanthi nggunakake “strategi” ATM kanthi “media” conto cerkak majalah Panjebar Semangat. Tujuan paneliten iki yaiku (1) njlentrehake mundhake ketrampilan siswa kelas X.7 SMA N 1 Batang nalika nulis karangan narasi kanthi “strategi” ATM kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat. (2) njlentrehake owahing tindak tanduk solah bawa siswa kelas X.7 SMA N 1 Batang sawise entuk pasinaon kanthi nggunakake “strategi” ATM kanthi “media” conto cerkak majalah Panjebar
ing majalah Panjebar Semangat. Paneliten kelas iki dileksanakake nganggo rong siklus. Ngumpulake “data” nggunakake cara “observasi” (“observasi” ketrampilan nulis karangan narasi lan tindak tanduk siswa sasuwene pasinaon), “jurnal”, lan “wawancara”. Cara nganalisis “data” yaiku nganggo “teknik kualitatif” lan “kuantitatif”. “Teknik kualitatif” digunakake kanggo nganalisis “data kualitatif” (tindak tanduk), lan “deskriptif persentase” digunakake kanggo nganalisis data ketrampilan nulis karangan narasi. Asil saka paneliten nuduhake yen ketrampilan siswa nulis karangan narasi mundhak. Ing “tahap prasiklus”, guru isih nganggo cara pasinaon sing “konvensional”, saengga asile 62.06 sabanjure dileksanakake siklus I kanthi nganggo “strategi” ATM (Amati, Tiru, Modifikasi) kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat asile 67.09, nanging kala siklus I isih kurang latihan nulis karangan narasi nganggo “strategi” ATM (Amati, Tiru, Modifikasi) kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat sing isih arang digunakake sainggo siswa isih butuh penyesuaian karo “media pembelajaran”
yaiku dadi sregep lan semangat anggone sinau nulis karangan narasi, sakliyane kuwi mawa nggunakake cara “strategi” ATM (Amati, Tiru, Modifikasi) kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat siswa bisa luwih ngerti kepriye nggunakake lan nerapake “aspek” sing kalebu ing cerkak sing bener. Panyaruhe saka paneliti yaiku (1) guru basa Jawa saged manfaatake “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat dadi salah sijine cara pasinaon kanggo siswa; (2) kanggo para paneliti basa lan sastra bisa nggawe paneliten sing padha nanging nganggo “strategi” lan “media” sing beda, saengga bisa digunakake kanggo
Bokongé (94637)	Bokongé Bolongan (23447)	Bokongé Cam (933)	Bokongé Sialan (29334)
Dhadhane (49662)	Dhengkul Gadis (341)	Dhewe (27875)	Dhewe Aceh (33391)	Dhewe Nyedhot (53)	Dhokter (9233)	Dhuwit (20299)	Dhuwur (4296)	Dhuwur Definisi (230843)	Diaper (711)
Alam Susu (27183)	Gunging Bokong (158750)	Gunging Burungpun (15893)	Gunging Ireng Jago (24437)	Gunging Jago (215628)	Gunging Klitoris (756)	Gunging Penthil (3644)	Gunging Susu (458904)	Gunging Éndah Wadon (86080)	Gunging Éndah Wadon Jeng (23)	Gunging Éndah
Wawancara (6027)	Wayang (567)	Web Kamera (143593)	Wedding (691)	Weteng (1461)	Wings (35741)	Wired Burungpun (72)	Wisata (2073)	Wiwik (2042)	Wong Kanthi Burungpun (363)	Wulu (2716)	Wulu Kurang (8687)	Wulu Narik (3714)	Y Yahudi (94)	Yunani (475)	Z Zombi (158)	Á África (10467)
Tarusbawa (menantu Linggawarman, 669 – 723)
Harisdarma, atawa Sanjaya (menantu Tarusbawa, 723 – 732)
Rakeyan Banga (739 – 766)
Rakeyan Medang Prabu Hulukujang (766 – 783)
Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa2 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Lobi3 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Lobi4 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites -
Suites - Idaho, Nampa, Restoran19 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Restoran20 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa
"URIP KUWI KUDHU ISO NGRASAKNO, DHUDHU
umpamane gelem ngaji diri bab sing ndadeke memolo iku sumingker dewe. utowo gelem olah roso. sejatine sikso, surgo, kepenak
Ing. Ivan Mašín Dr. Ing. Jan Kvarda Dr. Ing. Jiří Lopata Dr. Ing.
kudu maem, lek ga gelem yo engkok ae aku gampang takgolek, saiki balik sek
kukus mangkuk?) ya iku masakan Jepang kang digawe saka campuran endhog pitik lan dashi kang dikukus ing mangkuk. Panganan iki disuguhake samangkoke minangka panganan pambuka.
Cara nggawe lan ngukuse kudu ngati-ati supaya ing Chawanmushi kang wis mateng ora ana busane. Endhog dicampur karo dashi, nanging ora dikocok nganti nemen. Tutupe kukusan dilambari kain lan kudu dijembreng sithik nalika ngukus supaya endhog ora atos.
Chawanmushi wis dikenal ing Jepang wiwit jaman kuno. Panganan iki mujudake suguhan saben mangsa. Ing mangsa panas disuguhake adhem, nanging yèn mangsa adhem disuguhake nalika anget-anget. Tekstur chawanmushi alus kaya puding custard disenengi bocah lan wong tuwa.
Chawanmushi kang njerone dicampur udon diarani Odamaki mushi (Odamaki udon).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chawanmushi&oldid=1118343"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 31 Januari 2017.
7°56′30″S 112°57′00″E﻿ / ﻿7.94167°S 112.95000°E﻿ / -7.94167; 112.95000Koordhinat: 7°56′30″S 112°57′00″E﻿ / ﻿7.94167°S 112.95000°E﻿ / -7.94167; 112.95000
Gunung Brama (cara Indonésia: Gunung Bromo, asal saka tembung Sangsekerta brahma) ya iku gunung geni sing kapernah ing Pulo Jawa, Indonésia.
Gunung Brama dhuwuré 2.392 mèter saka lumahing segara sing nyrambahi patang kabupatèn: Prabalingga, Pasuruan, Lumajang, lan Malang. Wangun awak Gunung Brama memper antarané lembah lan ngarai minangka kaldhéra utawa segara wedhi déning jembar sakubengé kurang luwih 10 kilomèter pasagi.
Gunung Bromo nduwèni wangun kawah kathi garis tengah ± 800 meter (lor-kidul) lan ± 600 meter (wétan-kulon). Déning laladan sakubenge arupa bunderan kathi garis tengah 4 km saka puser kawah Bromo.
njeblugé gunung Bromo, 22 Januari 2011 jam 5.30 esuk
Sajarah njeblugé gunung[besut | besut sumber]
Ing abad XX, gunung kang misuwur dadi panggonan plesiran iku, njeblug (mbledhos) kaping telu, kanthi interval mangsa kang ajeg, ya iku 30 taun. Njeblug sing paling nggegirisi ing taun 1974, déné jeblugan kang pungkasan iki ana ing taun 2011.
Sejarah jeblugan Bromo: 2011, 2010, 2004, 2001, 1995, 1984, 1983, 1980, 1972, 1956, 1955, 1950, 1948, 1940, 1939, 1935, 1930, 1929, 1928, 1922, 1921, 1915, 1916, 1910, 1909, 1907, 1908, 1907, 1906, 1907, 1896, 1893, 1890, 1888, 1886, 1887, 1886, 1885, 1886, 1885, 1877, 1867, 1868, 1866, 1865, 1865, 1860, 1859, 1858, 1858, 1857, 1856, 1844, 1843, 1843, 1835, 1830, 1830, 1829, 1825, 1822, 1823, 1820, 1815, 1804, 1775, dan 1767.
maintenanceGunungGunung ing Jawa WétanPapan wisata ing Kabupatèn PrabalinggaPapan wisata ing Kabupatèn PasuruanPapan wisata ing Kabupatèn MalangPapan wisata ing Kabupatèn LumajangKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.11, 5 Mèi 2016.
Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Bangkalan
Shodaqoh luwih umum makna saka zakat utawa infak.Karana shodaqoh sacara umum ora tumuju ing menehake utawa mbagikake banda.Nanging shodagoh nyakup sakabehané amal utawa panggawean kang becik ing babagan tulung tinulung marang wongkang merlukake lan mbutuhake (diangep ora ndhuwe). Ing jroning hadits digambarake kayamengkene , “Menehake esem utawa nguyu ing saben ketemu sadulur ya iku kagolong shodaqoh.”
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 2 Maret 2016.
kepanjen. tp malemnya… biuh koyo digepuki!hehe
jarang mas, lek malem minggu biasane akeh ‘bekicot nemplek’ nang gor… kwakakakakakakaka
wis..bekicot’e gae cah nom ae,awak ndewe iki wis wayahe mari sing ngunuiku 😀
pas make helem ga bro?? wah sayang mesti fairing e,,
iki, nek jik ono wektu panjenengan saget moco
wae bali, dheweke mbonceng Mas Bambang lan didhunke ngarep omah. Saka njero keprungu suara
srawung, karo copet ya srawung.”
Kang Marto : “Huss! Bu, nek omong ki ra waton!”
Bu Marto : “Waton apa? Cen nyatane kaya ngono kok. Mas Bambang ki cen apikan, njur anakmu ki ya copet tenan”. Somat : “Alah! Mung pisan wae kok njur dicap. Aku nyopet mung pisan mbok. Gek sasi pasa wingi kae. Kuwi sing melu
mingkem ora? Rembugan bab nyopet yo ndadak mbengok-mbengok, alon sithik isa ra? Krungu kiwa tengen rak ya ra kepenak!”
Bu Marto : “Wis kana lek adus. Njur ning ngomah wae, rasah lunga meneh. Bocah kok ra isa ning ngomah sak jam wae. Minggatt terus…”
Somat : “Sak sirku to Mbok! Awak-awakku dhewe, sikil-sikilku dhewe, nyawa-nyawaku dhewe”.
Kang Marto : “Mat! Cangkemmu ditata! Omong karo mbokne kaya omong karo gali pasar!”
Somat : (Mlebu ing kamar, njawab seka njero kamar) “Kula ra ngomong ro gali pasar pak. Ning karo Bojone Gali pasar!”
(Bu Marto mlebu perangan njero omah, Pak Marto meneng.)
Kang Marto : (nyeluk bojone) “Nah! Nah!..,”
panci ning kompor. Ngapa ta?”
Kang Marto : “Tuju enamku mau ning ngendi?”
Bu Marto : (Teka ning ruang tamu karo nguncalke rokok 76 ning meja) “sing udud ki kowe kok aku sing takoni, goleki dhewe pa ra isa? Padhakke babu wae.”
Kang Marto : “Kok malah ngejak padu ta kowe ki? Bedane bojo karo babu ki, nek bojo dituroni kon meteng, nek babu ki dituroni ning aja nganti meteng.” Bu Marto : (Mbalik mlebu njero)
Kang Marto : “Kaya kowe mbiyen, mbabu
tamu karo nesu) “Pak! Ra ngayawara lho kowe ki. Arep golek perkara meneh? Nek omong ki naganggo dipikir! Dhasar wong ra mambu sekolahan ya ngono kuwi.”
Kang Marto : “Sekolahmu ki apa? SR ya ra rampung wae kok.”
Somat : “Wis to mbok. Nek pancen mbiyen tau dituroni Koh Liang ya ngaku wae, wong bapak ya nrima kok. Nek pancen ora, ya rasah diwangsuli. Kaya ra apal. Cangkeme bapak kawit mbiyen ya ngono kuwi. Wis, aku tak metu dhisik.”
Bu Marto : “Rasah mabuk-mabukan meneh!’
Somat : (sambi bablas metu omah) ‘Mabuk ya ra papa angger ora matengi uwong!”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anastacia&
Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1995"
ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
mbayangno, mbesuk putuku dadi dokter.... numpak mobil putih koyok kancamu wingi dit. Lek aku loro putuku dewe sing ngerumat. Tak dungakno yo le ndang dadi dokter. Mumpung uti sik urip"..
Ronggowarsito, ia menyatakan[38]:
“sajatining ingsun anata malige ana sejeroning Baitul Makmur, iku omah enggoning paramean ingsun, jumeneng ana in sirang Adam. Kang ana ing sajeroning utak manik; sajreroning utak manik iku napsu,
“Sajatining ingsun anata malige ing dalem Baetul Muqadas. Iku omah enggoning pasucen ingsun, jumeneng ana ing “kontoling”
ana pangeran anging ingsun, dat kang meliputi kahanan jati. Jumeneng
inggih punika ingkang dados santosaning iman… ingsun anakseni satuhune ora ana pangeran anging Ingsun. Lan anakesni satuhune Muhamad iku utusan ingsun”.
maringi sithik2..., karepe sing maos ben
amnesia - 01/18/2012 iso nggo ngupil ra? Balas	ipanase - 03/31/2012 . ra isoooooooooo
Balas	9.	Pak Bambang Nunggang Jaran - 01/18/2012 kowe ngracuni aku, mbok njaluk konco2 kon ngracuni kowe ben duwe
Sing ndi maneh? soale akeh info
lubare nyambut gawe mampir mene ndhisit. Mengko yen preinan anake dijak mene,” kisah
Biltong inggih punika tetedhan ingkang arupi daging garing mawi bumbu ingkang asalipun saking Afrika Kidul. Tetedhan punika saged dipundamel saking maneka jinis daging kadosta : daging sapi, daging asil saking buruan utawi manuk unta saking peternakan. Biltong punika dipundamel saking filet daging mentah ingkang dipuntugel setunggal arah kalihan serabut otot utawi dipuniris kanthi nugel serabut otot.
Tetedhan punika mèmper kaliyan dhèndhèng amargi sami-sami arupi daging garing mawi bumbu, ananging bummbu, rasa lan proses anggènipun damel punika bènten. Nama dhaharan punika asalipun saking Basa Walanda, inggih punika bil (Basa Indonésia: tanjung) lan tong (tugelan utawi ilat)[1] amargi katingal kados lidah asap.[2] padatanipun Biltong dipunsadé kanthi wujud kepingan dawa utawi dipuntugel dados kepingan alit saéngga gampil menawi dipundhahar. Raosipun radi asin, legi lan radi alot.
Biltong langkung asring dipundamel mawi aging sapi. Kanggé tugelan paling saé, has jero langkung kathah dipunginakaken. Sanajan bagéyan sapi sanèsipun saged dipundamel, ananging asilipun boten patos saé.
Manuk unta (werna daging abrit terang, mirip sanget kalihan daging rusa)[3]
Biltong lan dhèndhèng[besut | besut sumber]
Daging ingkang dipunginakaken langkung kandel; padatanipun daging biltong dipuntugel kanthi kandel 1 inci - ananging saged ugi langkung kandel. Déné dhèndhèng punika langkung tipis tinimbang biltong.
Bumbu ingkang dipunginakaken kanggé damel biltong punika cuka lan sarem. Ugi proses damel garing, maringi sarem wonten ing biltong saéngga tèkstur lan rasa saking biltong punika langkung alus. Dhendheng dipundamel garing mawi sarem lan mrica.
Pangginaan[besut | besut sumber]
Biltong punika dipundhahar minangka cemilan. Ugi saged dipuntugel kados dadu supados dipunmasak kanggé sop lan ugi kangge jangkepan kagem biskuit lan roti. Saperangan restoran mewah ngginakaken biltong minangka topping pizza. Ugi wonten keripik kenthang mawi rasa biltong. Biltong saged dipunginakaken kanggé mamahan bayi. Sapeangan toko nyade biltong ingkang boten dipunparingi bumbu supados dimamah déning bayi kanggé ngrangsang waja.
Mei 2003. Dijupuk 23 September 2008. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 14 Maret 2016.
Maskumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat diwasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarané emas lan kumambang. Ana kang nganggep yèn Maskumambang iku tembangé wong lanang, déné yèn wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umumé isiné kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara.
utawa kacekak dadi PKS iku parté pulitik ing Indonésia. Parté iki nggayuh supaya peran agama Islam dadi luwih gedhé ing kauripan umum sadina-dina ing Indonésia. PKS saiki dipimpin déning Tifatul Sembiring.
PKS mulané didegaké minangka Parté Keadilan ing tanggal 20 Juli 1998 mawa Nurmahmudi Ismail kamangka dadi présidhèné sing kapisan. Parté Keadilan banjur fusi karo Parté Sejahtera dadi Parté Keadilan Sejahtera amerga isih kekurangan electoral treshold 2%. Ing Pemilihan Umum DPR-RI taun 2004, PKS menang 7,3% swara utawa 45 saka 550 kursi. Kasil iki 1,4% luwih dhuwur tinimbang ing taun 1999. Nalika iku Hidayat Nur Wahid dadi kepala MPR lan mudhun saka kursi kaprésidhènan parté. Nalika iku PKS nyengkuyung utawa ndukung Susilo Bambang Yudhoyono dadi présidhèn. Pendukung PKS paling akèh ana ing kutha-kutha gedhé, utamané ing Jakarta.
Idéologi[besut | besut sumber]
PKS iku kerep digandhèngaké karo obahan al-Ikhwān al-Muslimūn utawa obahan paseduluran Muslim sing asliné saka Mesir. Pemimpin kader parté uga akèh sing naté sinau ing Mesir.
PKS nduwé program sing kepéngin ndendha para durjana sing ngédaraké narkoba luwih abot. Saliyané iku PKS anti karo pornografi lan pornoaksi.
#Pekalongan, #Pemalang, #PurNusaNusa Tenggara Barat ngga, #Purworejo, #Rembang, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Magelang, #Pekalongan, #Salatiga, #Semarang, #Surakarta, #Tegal, #JawaTimur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Nggawe Nesu Anggur (Free 940 Videos) Nggodha (Free 40947 Videos) Nggumunke (Free 13568 Videos) Ngidoni (Free 2512 Videos) Ngimpi (Free 3684 Videos) Ngiringan (Free 3483 Videos) Ngisep (Free 448880 Videos) Nglanggar (Free 504 Videos) Nglangi (Free 1306 Videos) Nglarani Silit (Free 391 Videos) Nglengo (Free 25318 Videos) Ngobahke Driji (Free 120830
sing ora seneng? Sapa wae bakal mongkog lan bombong nalika dianggep bisa menehi pengurbanan tumrap sing dilabuhi. Kepiye carane? Apa mung kandheg ing kasekten-kasatriyan?
Pancen ora kabeh bisa nduweni watak satriya. Iku amarga nggayuh bab sing kaya mangkono ora gampang. Perkara iku Jawa nduweni unen-unen, satriya (akeh-akehe) mung wong sing mijil saka trahing kusuma rembesing madu wijiling atapa. Mangkono iku sing bakal bisa nduweni ruh kasatriyan.
Dene kanthi kasekten, wong ora mung dadi luwih percaya dhiri, nanging uga bakal gawe wedine mungsuh lan sengseme kanca. Mula wong banjur padha ngudi piye bisane sekti. Ana kang kanthi gladhen amrih saya limpad lan rosa, nanging uga kanthi nambah kekuwatane jiwa.
Banjur, yen ngrumangsani ora kasil saka “sarat” kasebut, apa ora ora bisa dadi satriya? Apa pancen ora bisa dadi wong sing tansah berjuwang ana laladan apa wae sing wis dadi bageyane?
Nanging, mengko dhisik. Jawa uga tansah tinarbuka marang sakehing kahanan. Arepa dadi apa ing tembe mburi, gumantung karo sing nindakake. Tembung pungkasan biasa digunakake kanggo memotivasi bocah nom-noman ing jaman saiki.
Kanthi cara sing kaya mangkono, dikarepake para pangudi bisa melu nduweni, melu ngurban, lan wani marang kahanan sing bakal diadhepi.
Saliyane iku, satriya uga kudu nindakake sipat dhasar yaiku kabeh perkara kang becik, utawa yen ilat Jawa klasik nyebut ambeg paramarta. Pancen bener yen bener kuwi isa diarani relatif amarga saben wong bisa wae beda panemu ngenani bener lan luput. Nanging, sajrone nemu bener kudu adhedhasar sakehing bener kang fungsional.
Tegese, bener amarga bisa nindakake laku adil,
cinipta yen kaprebawan tansah diudi. Kanthi cara mangkono, satriya bisa jejege adil lan dadi patuladhan sing bisa ngembat pusaraning adil.
Nanging miturut Widodo Brotosejati, dhosen ing Jurusan Seni Drama Tari
mesthi wae padha karo priyayi sing gesang ing jaman biyen. Priyayi sing mumpuni, uga asring sinebut empu, iku wis ora ana ing jaman saiki. Apa jaman kasatriyan pancen wis klewat?
Pranyata, panemu sing kaya mangkono mau uga pancen dibuktekake karo kahanan. Asring disebut ana crita rakyat, serat, babad, nganti sing
drajat pangkat mung sampiran, lan nyawa mung gadhuhan. Sing kersa bebela, pasrah marang Gusti kang Mahakawasa.
Widodo banjur nyebutake empu ana bidhange dhewe-dhewe pancen kabukti minangka panutan ing jamane. Tuladhane, ing babagan kagunan ana Ki Martapengrawit, Narto Sabdo, lan Ki Tjakrawarsita, sing misuwur minangka pangripta lan empu gending Jawa. Ing babagan kasusastran Jawa,
kita sing gesang ing jaman saiki bisa nduweni kemampuan sing padha. Iku amarga kabeh sing kepengin nggayuh jan-jane nduweni kesempatan lan sarana sing kudune luwih jangkep, amarga jaman sansaya modern. Perkara sepisanan sing bisa ditindakake kanggo miwiwiti, ora ana liya kajaba mung nduweni rasa wani. Kanthi cara sing kaya mangkono, ora mokal yen bangsa kita bakal nduweni (watak) satriya ing bidhange dhewe-dhewe.
Ing crita wayang, ana Ekalaya sing tansah ora nrimakake marang kemampuan sing dinduweni. Nalika dheweke kepengin bisa dadi pemanah unggul ngluwihi Arjuna, Ekalaya nyuba meguru marang Drona. Nanging guru Drona ora ngersakake Ekalaya dadi murid.
Drona nulak Ekalaya dadi murid ora tanpa sebab. Miuturut Drona, Ekalaya ora pantes nyaingi kadigdayane Arjuna amarga ya mung nganti wektu semono, Arjuna nduweni kasekten luwih, awit pancen dadi murid sing tansah ditresnani.
Ditulak dadi murid, Ekalaya ora cilik ati. Dheweke olah kridha jemparingan ana tengah alas gung liwang-liwung. Amarga tansah kepengin meguru karo Drona, ing kono, dheweke uga banjur nggawe patung gurune iku mau.
Sarana kang winates iku mau malahan ndadekake Ekalaya gelem temen anggone sinau. Ketrampilane pranyata bisa mgluwihi Arjuna sing tansah digadhang-gadhang karo guru Drona.
Pengeboman kedadeyan ing tanggal 5 Agustus 2003 watara jam 12.45 WIB ing kawasan Mega Kuningan, Jakarta Kidul, Indonésia. Jeblugan iku asal saka
Sani. Jeblugan kasebut niwasake 12 jiwa lan 150 tatu. Akibat prastawa iku, Hotèl JW Marriott ditutup sajroning limang minggu lan bukak manèh tanggal 8 September 2003.
(id) KOMPAS: [1], [2], [3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bom_JW_Marriott_2003&oldid=1119178"	Kategori: Rintisan mawa topik sajarah IndonésiaIndonésia ing taun 2003Terorisme taun 2003Terorisme di IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 14 Februari 2017.
iketaning basa kang memper syair. Tembung geguritan asale saka tembung gurita kang diowahi saka tembung gerita, linggane gita ateges tembang utawa syair. Geguritan iku uga bisa kasebut puisi bebas, kang kalebu salah sawijining asile kabudayan Jawa modern sing duwe ciri ora kaiket ing wewatonan guru gatra, guru wilangan lan guru lagu kaya dene tembang Macapat. Nganggit (ngarang) geguritan iku bisa wujud ngandharake (mahyakake) pengalaman pribadi utawa gegambaran kahanan sing tinemu ing masyarakat, utawa panguripaning manungsa ing alam donya manut jaman kelakone. Dene sing diutamakake ana ing geguritan yaiku :
2. Cacahing gatra (baris) mentes (ringkes)
3. Migunakake basa kang endah (basa rinengga), kayata :
aksara swara kang trep lan pas saengga bisa nuwuhake irama kang endah.
Maca geguritan iku meh padha karo maca puisi utawa deklamasi, sing kudu digatekake nalika maca geguritan yaiku :
pitung gatra sapada = gita sapta gatra
 Syair wolung gatra sapada = gita hastha gatra
1. Geguritan tradisional di purwakanthi ukara “Sun Gegurit”
Motor, truk, kan bus nyemplung kali
ing ngarso sungtulodho , ing madya mangun karso , tut wuri handayani
mbak Indri saiki ngasto neng Event Organizer daerah nusukan…jadi
Padahal kipas angin yo wis onok lan wis munyer bianter, nanging howo kok isih pancet panas ae.Opo iki mergo wulan Suro awal yo.
katahipun murid, uyaring pawarti, pinten-pinten atus.
Endek cilik remane barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunti
apan blorok kuninge semu bang, asungsun tiga pontange, bongkot tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur
saking palenggahan, samya pindah neng wurine guruneki, nyingkiri punang ganda.
Guru tiga waspada ningali, mring wujuja ingkang lagya prapta, kawuryan mesum ulate, sareng denira nebut, astagafiru’llah
Janma ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng achirat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekasingwang.
nanging tan kawetu ngungkapi gembolanira, kleletipun sajebug sigra ingambil, den untal babar pisan.
ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah jan...mi, jenengmu iku haram.
Gatoloco ngucap tannya aris, dene sira pada latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku
sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.
Gatoloco menjep ngiwi-iwi, gya gumujeng nyawang Guru tiga, sarwi mangkana ujare, syara’ira kang kliru, sapa bisa angelus wadi, yekti janma utama, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadana kliwon bupati, liyane ora bisa.
Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip
kungkum sangang wulan, ora kulak kawruh, satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.
lamun becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.
Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi
pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor
kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.
Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu teka silit, titenana kewala, iki
turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun,
Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan angklakoni maling, yen gelem mulangana.
Nalar bangsat paturane maling, yekti dadi melu kena siksa, Gatoloco pamuwuse, yen sireku tan purun, amulangi mring jawab maling, payo pada cangkriman, nanging pamitengsun, badenen ingkang sanyata,
ngucap, dalang wayang lawan kelir, balencong endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh,
ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, ‘Abdu’ljabar asru muwus, heh Ahmad ‘Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.
Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora ngucap nanggap kelir, ora ngucap nanggap balencong lan
linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake saw...iji-wijining wayang.
Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji
cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.
marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.
San...tri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.
Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gelap.
tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa
tan ana buntut sawiji, basa asu ma’na asal, buntut iku wus ngarani, ingsun jinising janmi ora buntut lir awakmu, balik sira
tanah Jawa, kabawah mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.
Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami,
Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang
pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.
tan kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.
Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama
lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadaya, sira agama punapi,
toya (slira), prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca
suwe sun-anteni, guru ngendi srayanira najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun
anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.
Kuranipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Angling Kyai ‘Abdu’ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon
katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing syara’ Rasulu’llah , ingkang leres dipun wadung lemah putung, yen pokah rebah binubrah, agami den
mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal
Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.
Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana,
Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung,
geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacana jroning driya, apa baya pancen duwe lara gemblung, dene pijer ura-ura, becik kudu diasori.
jangji sira-tebus pribadi, mengko yen wus mendem ingsun, tumuli
Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare ketu-mami, lagi nganggo patang taun,
dadi kebul, kebule mrasuk mring badan, sumrambah dadi nyegeri.
Jenang sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger dadi rosa mlaku, nanging ingkang
mrica kecut dedompolan (wuni), sagendinge sun-ladeni.
Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih dipun sangkelit, nulya nitik karya latu, ngakep rokok tegesan, tegesane sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.
Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu
dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.
Dadi arang ingkang tawar, yen kacampuh obat kalawan mimis, ora wurung kena bendu, mimis glintiran
dzatu’llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah
Besari ngandika, sira wani mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.
wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.
Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira santri
saking naluri, sayektine kabisanmu, mung kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Apa ora nemu dosa, iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur, Kyai Guru
Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih
wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.
Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute, ingsun wedi bok kinira, anampik sihireng Hyang manawa nemu
Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake peteng iku,
marang Kang Murbeng ‘alame, tatkala patang raka’at, kabeh pada nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.
Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya luhure srengenge, pramilane lama-lama, tumurun saya andap, daja asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.
Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.
Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun
Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul,
Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira
metu mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.
Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi
panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak, linggih langgar karo udut, ngenteni prentahing Allah.
Sakala Hasan Besari, sidakep kendel kewala, puwara alon wuwuse, wus dadi prasetyaningwang, kalamun bantah kalah, kabeh iki
Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana,
Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena ingowahana, papestene dewe-dewe, mulane becik narima, aywa katungkul sira, urip iku bakal lampus, aneng
Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong ‘ilmu, tan
lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.
Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan duwe belik, iya kene iya kana, iya ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya ngandap iya nginggil.
Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong ngangsu pikulan warih, kampuh putih tumpal petak, kampuh ireng tumpal langking.
Tumbar isi tompo iku, randu alas angrambati, mring uwit sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.
Kang wus sawural Allahu, iku aran salat daim, ana maneh ingaranan, martabate kasdu kuwi, lawan ta’rul ta’yin ika, mangretine kasdu kuwi.
Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul
dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.
mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.
Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira, pramilane
ika, ing tingale wali mukmin, pira martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.
Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.
Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira,
ketuking nutu upama, wedale pangucapneki.
Nyata ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang sajati.
Martabate bumi iku, saurana tri prakawis, dzating roh idlafi ika, kaping pindo roh jasmani, kaping telu
dzatu’llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, loro-loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.
iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang sira, dimene imbuh mangreti.
ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.
Ana ingkang gumuyu, kapok kawus santri
Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir, sadaya santri ing gunung binantah kawruhnya kawon.
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus
Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewala, lir bisu mung clumak-clumik, malah angiwi-iwi, lingak-linguk kukur-kukur, dereng purun cantenan, nudingi mring cantrik estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkono.
Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang,
mundur, isih cuwa atiku pan durung lega.
Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng wiku, lamun
Mlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami, lan soale gustiningwang, Retna Dewi Lupitwati, soale emban cantrik, yen sira ngreti sadarum, najan rupamu ala, gustiku Sang Lupitwati, apa dene para ceti cantrikira.
Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco
Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman kuwi, Gatoloco
bisaa, ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-
padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,
Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik,
mangkene cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.
prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat. Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah. Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar. Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.
Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong
pakarti benjing, kalamun ing rahmatu’llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.
Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani, Dudulmendut mundur sigra, sarwi awacana aris,
mbuh luput iki, sun-badenen diajeng cangkrimanira.
Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun, rumasa
sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer bandera, kekalih pating karingkih, lan badenen,
Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang. Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi
Ngemot Falsafah Kawruh Kawaskitan Miturut babon aslinipun .
Jayeng sastra empaning lelungid (carik), sirik ageng
pratikele, wanita tindak dudu, kuda mijil ing Tamansari (
gawe eram ingkang ningali, pantes yen piniyara, talatahing laut (muwara),
purnama siddhi (grahana), bebayi sah kang saking tuntunan (puput), graitanen sauntase, ingkang
sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus
pangrembe (penget), cipta tyas tan kawetu (graita), kang wus lepas graita lantip, nget-enget ing
rambat (katela) gancaring wong ngringgit (
Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh.
sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.
Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku
Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem af’alu’llah,
satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.
Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan,
ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.
Harmonika iku piranti musik kang anggone nganggo kanthi cara disebul. Piranti iki kagolong piranti musik kang gampang anggone nggunakake. Carane mung disebul lan disedhot wis isa ngasilake suwara kang apik. Harmonika asale saka piranti musik tradhisional Républik Rakyat Cina kang arane Sheng kang wis digunakake kira-kira 5000 taun kepungkur wiwit kekasaran Nyu-kwa.
Wujud awal saka Buschmann saiki ditiru lan diowahi dadi luwih apik. Salah sijine ya iku harmonika kang digawé déning Richter kang dadi modhel harmonika moderen. Nalika taun 1826 dhèwèké gawé jinis harmonika kanthi 10 bolongan tetep lan 20 plat geter kanthi bedakake plat sebul lan plat sedhot.
MusikSeniPiranti Musik SebulRintisan kanthi topik musik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.03, 3 Sèptèmber 2016.
ora gumun nak ra anyar wekkkkk....nak sing anyar gek pamer...sing akeh sensei.tak promosikan ben rame deviantmu
dumugi i upami lare sami ngadheg, i ingkang dados wonten ing tengah. Abcdef sami kapeng ngepang i kaliyan gegandengan, lajeng
dawah ing dhog : manjur, tudingipun i dawuh sinten nggih punika ingkang gantos dados, mekaten salajengipun awongsal-wangsul ngantos
2. Lagu Locici Trasnkrip Lagu  Locici Locici, locino, lolobah, lolondo Keterangan  Punika namung lagu kemawon
3. Lagu Ris-irisan Pandhan Transkrip Lagu Ris-irisan Pandhan Ris-irisan pandhan dheradhan dhendhe dhempa  mencok dhendhen dempa  magleng  kedul dangnam ana jago wareng  sego golong 
bokong methok susune bunder seger 
Keterangan  A dumugi D upami lare sami ngadeg kupeng agagandengan, sareng wiwit lagu, lajeng
dumung: sikil ngethok-thok tanganipun kiwa malangkerik punapa malih awakipun sami kadengkek kakenngiwa ˩˩ Sareng lagu dumugi : lambang bonyok-nyok gentos tanganipun tengen malangkerik awakipun kadengkek
45.Prabu Hayam Wuruk (Brawijaya II) MAJAPAHIT MENGALAMI ZAMAN KEEMASAN
48.RADEN ANGKAWIJAYA (Damarwulan) BRAWIJAYA V MAJAPAHIT TERAHIR
Penafian newxporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
KAWRUH KEJAWEN: Sampurnaning Urip, Sampurnaning Pati
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 235 dinten 1296 menit kapungkur.
Tlaga Matano punika satunggaling tlaga ingkang wonten ing Sulawesi Selatan, mliginipun wonten ing sisih kidul Pulo Sulawesi ing kutha Sorowako, Kabupaten Luwu Timur. Tlaga punika dipunubengi déning pagunungan Verbec ingkang winatesan kaliyan Propinsi Sulawesi Tengah lan Propinsi Sulawesi Tenggara [1]. Tlaga punika jeronipun 600 meter (1.969 kaki), 382 meter ing saknginggiling permukaan laut. Miturut WWF, tlaga punika tlaga paling jero ing Asia Tenggara saha paling jero nomor wolu ing donya[2].
Wonten ing Basa Dongi inggih punika basa asli Sorowako, Tlaga Matano ateges mata air. Amargi tlaga punika kadhapuk saking èwunan mata toya ingkang medal amargi obahan tektonik ( lipatan lan tugelan kerak bumi ) ingkang kedadosan ing sekitar laladan litosfir. Miturut panalitèn, tlaga ingkang kedadosan awit saking bentukan alam ingkang wonten ing Sorowako punika kalebet langka ing donya. Amargi mbetahaken wekdal kirang langkung 4 juta taun supados lipatan lan tugelan kerak bumi punika kaisi toya lajeng dados tlaga. Tlaga ingkang kados mekaten punika ugi wonten ing Tlaga Laut Mati ing Lembah Jordan, Mesir lan Death Balley, Amerika Serikat [1].
Tlaga Matano punika mapan wonten ing pinggiran Sorowako ingkang wiyaripun dumugi 8.218,21 Ha. Sumber mata toya tlaga punika saking kolam kanthi ukuran 8 x 12 meter ing Désa Matano. Perangan pinggiran tlaga punika sapunika dipundamel dados papan rekreasi kados Pasisir Ide, Pasisir Kupu-kupu, lan Pasisir Salonsa. Tlaga Matano punika kagungan panorama ingkang èeksotik, toya ingkang seger lan pemandangan pinggiran tlaga ingkang kathah wit-witan saéngga katingal asri lan éndah. Wonten ing Tlaga Matano punika ugi wonten sarana rekreasi ingkang dipunjangkepi kaliyan fasilitas kadosta kayak, banana boat, jet ski, kapal pesiar saha wonten papan kados gasebo, bungalow, restoran, taman kanggé dolanan laré, lan tasih kathah malih [3].
Kaunikan Tlaga Matano[besut | besut sumber]
Kejawi amargi wontenipun Tlaga Matano punika saking prastawa alam ingkang langka, tlaga punika ugi gadhah kaunikan sanèsipun. Kaunikan kasebut inggih punika Tlaga punika asipat isothermal ingkang ateges suhu toya ing permukaan lan suhu toya ing dhasaring tlaga punika béda kirang saking 2 derajad Celcius. Ing celakipun Desa Matano ingkang wonten ing sekitar tlaga punika wonten mata toya ingkang medal saking dhasaring tlaga. Ing Tlaga Matano kanthi jero 200 dumugi 300 meter wonten kolam iwak kanthi indikasi aliran gravitasi ing dhasaring tlaga. Kejawi punika kaunikan sanèsipun punika ing tlaga punika wonten flora lan fauna ingkang endemik ing Sorowako, dados boten
Tlaga_Matano&oldid=1082159"	Kategori: TlagaKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 4 Sèptèmber 2016.
Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan, Kabupaten Pekalongan, Kabupaten Batang, Kabupaten Tegal, Kabupaten Brebes, Kabupaten Pati, Kabupaten Kudus, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Jepara, Kabupaten Rembang, Kabupaten Blora, Kabupaten
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Kabupatèn Sumba Kulon iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Waikabuak iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Sumba Kulon katata jroning 15 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Ananging kanthi anané pamekaran wewengkon anyar ya iku miturut Undhang undhang RI nomer 3 taun 2007,[1] bab Pambentukan Kabupatèn Sumba Tengah, cacahing kacamatan ing Kabupatèn Sumba Kulon kari 12, ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumba_Kulon&oldid=1102765"	Kategori: Nusa Tenggara WétanDhaptar Laladan Tingkat IIKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 22 Oktober 2016.
gosong ora, yo?” timpal Lady Cempluk sambil ngekek. “Woalah, Buk.. Buk.. Lha wong blonjo rong puluh ewu kok arep mbok bayar karo omah sak isine..,” ujar Jon Koplo. Gendhuk Nicole
ingkang sampun kerso nindaaken jejibahan nguri-uri (mligi kagem Mas Hardoyo) sarono nenepi nyembah kalian ngagungaken SANG JAWOTO ingkang nitahaken jalmo menungso lan bumi langit. mugio GUSTI tansah maringi karahayon, seger waras lir ing sambe kolo sak lami-laminipun kagem sederek sadoyo ingkang
sampeyan sampun sedheng nggih. mosok wonten suarane mboten wonten uwonge. Wis gendheng ki bocah” Nah lo… yang luar jawa g ngerti…. (Nanya ama yang ngerti ya -red)
panjenengan semua penuh barokah buat keluarga nggih mas,semoga rezeki panjenengan
koq sik pancet yo mediun. coba cah cah kuwi lungo adoh / merantau ben ngerti nek ilmune kuwi gak onok apa apane. sik akeh wong pinter.
omah..lha rak ciloko to.Kanjeng..
mesthi sing enom digadhang-gadhang isa nata praja. Marang kanoman, sing wis―rumangsa―sepuh banjur duweni pengarep-arep kang gedhe. Nanging, kepriye yen para sepuh wis ora bisa menehi tuladha kang becik tumrap nom-noman sing digadhang-gadhang isa dadi pangawaking praja?
Ora mung susah golek sandhang kalawan pangan, kasunyatan uga buktekake yen wolak-waliking jaman uga susah golek panutan. Para-para sing wus dipercaya kawula minangka pangawaking praja, saya ora ngerti tata-trapsila. Kabeh mung golek benere dhewe. Banjur, sapa maneh sing bakal dadi kurbane yen ora wong cilik.
Nalika semana, Raden Patah sing wus misuwur minangka penggedhe Majapait dadi sultan ing kadipaten Bintara. Kadipaten sing disengkuyung dening para
ditinggalake lan diperangi saengga ambruk. Patah pancen bisa nata negara anyare, negara sing maune mung dadi reh-rehane Majapait. Sejarah Jawa nyathet ambruke negara sing umure 185 taun iku kanthi sengkalan “sirna ilang kertaning bumi”, utawa taun 1400 miturut petung Jawa.
Ambruke Majapait ora liya merga kepemimpinan Jayanegara. Merga ora duwe kapabilitas minangka raja, dheweke ora bisa momong lan ngemot kawulane. Padha karo jeneng asline sadurunge mimpin praja yaiku Kalagemet, tandang grayange uga klelat-klelet. Liyane iku sejarah uga nyathet watake sing kurang becik sajerone mimpin; ngugu karepe dhewe.
Merga duweni watak sing kaya mangkono, Majapait saya ora tambah bala malah kepara tambah mungsuh. Pungkasane, Jayanegara diperjaya dening
nggugu karepe dhewe kanggo sarana nggedhekake wetenge dhewe. Ora gatekake apa sing dikersakake para kawula minangka sing diwakili.
Pancen wus tinulis ing tembang Asmaradana yen sandhang lan pangan wus ana bageyane dhewe-dhewe. Nanging yen ta ora obah, apa ya bisa mamah? Apa maneh mung ngandhalake “wong melek kang sabar narima”. Ing
lan tentreme negara. Luwih saka iku, pemimpin uga kudu bisa nampa marang sakehing kekurangan sing ana lan mengku kekurangan mau. Sawise mangerti, kudune akeh kekurangan iku ora banjur dibabar marang liyan, nanging cukup dimangerteni dhewe. Karo tansah ndandani lan ngupaya, sakeh tindak-tanduk, uga tansah njunjung drajat awake dhewe, kulawarga, luwih-luwih negarane dhewe.
Ngenani “kepemimpinan gagal”, crita wayang uga menehi tuladha. Ora mokal yen para Kurawa misuwur ala lan licik tumindake amarga bapake ora weruh. Ya, pancen Dretarastra iku wuta, mula ora bisa momong Kurawa sing cacahe satus kanthi becik. Satus anak sing kasil saka guwa garbane Gendari iku kepara malah mungsuhi Pandhawa sing dadi anake Pandu, kakange Dretarastra dhewe. Ya iku sing njalari dadi perang sing paling misuwur sajagad abuh, Bharatayuda.
Nanging kepriye maneh yen (nuwun sewu) wuta njalari ora bisa momong lan ngemot kanthi samesthine. Saliyane perang sing ujare Bathara Narada wus ditakdirake bakal
ngandhalake lapuran saka Sengkuni sing dipercaya paring palapuran. Lha emane sing dipercaya iku mau duweni sakeh kepentingan, mula ya ature digawe-gawe, manut karo karep lan benere dhewe. Luwih-luwih yen ora mung wuta paningale, nanging nganti batin lan rasane uga melu wuta.
Watak “lantip ing panggraita” mbokmenawa pancen kudu diduweni para pemimpin sing dadi pengarep-pangawaking negara. Tentu wae iku ora bisa diduweni kanthi cara gampang. Saorane para luhur wus paring tuladha nyata saliyane lumantar tembang, serat, lan babad.
Ananging luwih saka iku kabeh, antarane pemimpin lan sing dipimpin kudu padha mangerti. Kayadene aturan sing digawe dening pemimpin kudu adhedhasar kahanan, ora mung nggugu karepe dhewe. Semono uga sing dipimpin, kudu gelem nglakoni sing wis disarujuki bebarengan. Supaya ora congkrah anggone ngecakake. Yen
Filed under: Uncategorized — smiley Melanie @ 1:29 am Sugeng Rawuh di blog kula,,,
menawi boten ngrepoti,, kula nyuwun pitulung comment teng ngriki nggih…
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Khalifatullah Ngabdurrahman Sayiddin Panatagama Ingkang Jumeneng Ing Negari
Michel Eugène Chevreul (31 Agustus 1786 - 9 April 1889)[1] inggih punika kimiawan Prancis ingkang nyambut damel naliti asam lemak, babagan aplikasi awal praktik seni sarta èlmu pangetahuan. Kawentar amargi nepangaken asam margaric sarta ngrancang wujud saking sabun ingkangang kadamel saking lemak kewan serta uyah. Piyambakipun gesang ngantos yuswa 102 taun sarta sampun dados pelopor wonten ing
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 22 Juli 2013.
Hillegom iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Hillegom iku papané ana ing tlatah kembang umbi Walanda. Jeneng Hillegom iku dijupuk saka jenengé sawijining biara sing mbiyèn ana ing kéné lan jenengé Hijlighem.
Gustave de Molinari (3 Maret 1819, Liège – 28 Januari 1912, Adinkerke) punika satunggiling ekonom ingkang miyos ing Belgia ingkang sesambetan kaliyan ekonom laissez-faire liberal Prancis kados déné Frédéric Bastiat lan Hippolyte Castille. Panjenenganipun mapan ing Paris, ing taun 1840, panjenenganipun mundhut bagéyan ing salebetipun "Ligue pour la Liberté des Échanges" (Free Trade League), animasi déning Frédéric Bastiat. Ing pesaréyan tilar donyanipun taun 1850, Bastiat dipungambaraken Molinari minangka panerus karya-karyanipun. Taun 1849, boten dangu sasampunipun révolusi taun sadèrèngipun, Molinari nerbitaken kalih karya: setunggal essai, "The Production of Security", lan setunggal buku, Les Soirées de la Rue Saint-Lazare, nggambaraken kados pundi satunggaling pasar ing kaadilan lan pangreksan saged nguntungaken nggantosaken negari.
Réferènsi lan cathetan[besut | besut sumber]
BelgiaSekolah Liberal PrancisEkonom klasikKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
topine wis do miring kabeh… aku anggo helm wae lah ora melu2 anggo topi miring…
Pelatihan iso 9001 Gratis | Pelatihan iso 9001 Sucofindo | Pelatihan iso 9001 ppt | Pelatihan iso 9001 Di Bandung | Pelatihan iso 9001 Surabaya | Pelatihan iso 9001 di Yogyakarta | Materi Pelatihan iso 9001 ppt | Biaya Pelatihan iso 9001 | Biaya Cari Pelatihan iso 9001
kaliyan sampeyan..saged mboten?? POMayor
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.06, 8 Maret 2013.
iso kang biasane warase di ambung disek karo wong
iso kang biasane warase di ambung disek karo wong ayuMajang nang embong malang ae kangSopo ero onok wong sing
ing.logist.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing eluniv.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.mech.univ.
sepisanan ing Inggris– rong minggu kepungkur, dadekake donya kelangan salah siji pejuang wanita. Donya
nelangsa. Para wanita ing jaman kolonial kaya-kaya ora duweni hak-hak sing samesthine. Wanita mung kanggo reh-rehane para walanda sing wektu iku njajah bangsa Indonesia.
wingking. Wanita ora bisa duweni posisi strategis apa maneh pengaruh ing pemerintahan. Kelebu hak dhasar kaya pendhidhikan lan golek ngelmu.
Kartini uga iri nalika ngerti kondisi sosial-masyarakat ing Eropa wis bebas lan mardika nganti tekan pemikiran lan golek pakaryan. Dheweke durung bisa nrimakake adat sing nyebutake wanita ora kudu sekolah, dipingit, dirabi karo wong lanang sing ora dikenal, lan dimaru. Iku uga sing ditulis Pramoedya Ananta Toer ing buku “Panggil Aku Kartini Saja” (1997).
diapalake. Agama, miturut panemune, dudu alesan kanggo sarana adu-adu utawa beda panemu. Apamaneh, agama uga sing jalari wong lanang benerake poligami. Kanggo Kartini, kaya-kaya wis jangkep panandhange para wanita ing negara iki.
Saka crita para wanita pejuang iku mau, pancen wis ora jaman yen wanita mung tansah dadi pelayan lan sisihan sing becik. Nanging luwih saka iku, pawongan sing sering digambarake ing crita-crita kethoprak kebak ing sulistya warni iku uga kudu bisa momong lan ngemot sapada-padane. Kaendahan wanita uga katon mencorong nalika bisa nata praja among kawula.
Sejarah lan crita wis akeh aweh buktekake ngenani wanita kang bisa kaya mangkono. Apamaneh ana unen-unen “ana ing mburine priya hebat ana wanita sing luwih hebat”. Salah sijine ing pakeliran ana lakon “Dewi Sri”.
Wektu semana, Ngamarta kena bebendu. Ora mung angel golek sandhang lan pangan, sakehe perkara antarane para pangawaking praja negara iku uga dadekake sansaya gawe swasana tambah ricuh.
Kabeh kedadeyan iku merga Dewi Sri, putri Prabu Maha Punggung ninggalake negara klairane. Dewi Sri duweni sipat sabar lan wicaksana. Dewi Sri misuwur minangka lambang makmur lan santosaning bumi.
Sang Dewi ana ing negara Pratalaretna sing lagi dikuasai dening raja Darmasara. Karana uripe sing kecukupan lan kepara malah diarani sugih, akeh uga sing kepengin dadekake Dewi Sri minangka sisihan. Ing negara iku, dheweke dadi rebutan. Nanging, Nagatatmala, anak Sang Hyang Anantaboga, sawise entuk pitulungan saka Begawan Abiyasa isa mboyong Dewi Sri balik menyang Ngamarta. Sawise iku, negara Ngamarta dadi tentrem lan sejahtera kaya maune.
Ana maneh Dewi Srikandi, wanita sing misuwur wasis anggone olah kaprajuritan lan hunakakae senjata panah. Iku amarga dheweke meguru saka Arjuna sing banjur dadi sisihane. Ing ing perang Bharatayuda. Srikandi kadhapuk minangka senapati perang Pandhawa ngganteni Resi Seta, satriya Wirata sing seda
kang duweni pengaruh ing bidange dhewe-dhewe. Sawise generasi iku, sapa
Pujakesuma Labuhan Batu, 1 Nopember 2008. Oleh: Dr. Purwadi, M.Hum. Dhandhanggula PujakesumaPujakesuma ingkang
mumpuni, sarjana sujana ing budi, kebak ilmu sipating kawruh, putus ing reh
gumuruhtambur suling gung maguru ngungkungbinarung ing krapyakmyang watang agathikkang kapyarsa swaranipunlir ombaking
sungguh andhap asor, alus jatmika ing budi,
putra raja Majapahit, Sinuwun Prabu Brawijaya V, seorang narendra gung binathara, mbaudhendha nyakrawati.
Kanjeng Pangeran Diponegoro mesti dibawa. Kanjeng Pangeran Diponegoro di waktu
nyantosani,setya budya pangekese dur angkara.Angkara gung neng angga anggung gumulung,gegolonganira,
Benere wong urip, eling marang uripe.Lupute wong urip, lali marang uripe.Benere wong lali, ngudi kawruh kasunyatan.Lupute wong lali, lumuh ngudi kawruh kasunyatan.Wajibe wong urip, rumeksa ing uripeInane wong urip, ora rumeksa marang uripe.Asaling pangudi, gelem rumangsa.Asaling lumuh, tan bisa rumangsa.Dadi wajib pecak pisanWong urip kudu rumangsa kawula.
bener kang sejati. Ojo nganti malah golek benere dhewe-dhewe. Iku bener kang biso njlomprongake. Mulo podho sregep
selamanya), (5) wong enom mati uripe titip sing
urip. Bayi uda nangis nger niku sukma ketemu raga. Dadi
mulane wong niku mboten mati. Nek ninggal sandangan niku
nggih. Kedah sabar lan trokal sing diarah turune. Dadi wong
tau seneng karo arek MojoarumDhewe’e nduwe jeneng Indah LaminatingrumTiba’e dhewe’e gak koLu karo akuAlasane dhewe’e “Raimu koyo garpu”
Aku terus takon marang ibu bapake“Ibu bapak menopo mboten
tetep nekatMbiyen apeL maLam minggu saiki maLam jumatTapi nek mbiyen aku apeL nggowo apeLTapi nek saiki aku nggowo
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-pornomovs.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek
Hoi hoi hoi mpek2 e ojok d bahas maneh 😀
Mpek mpek opo to mas, kok podo bancakan aku ora disisani.,
Iku mpek2 e SUPRA DOHC..!!
wiiis kesruh tenan poro rawuh..mpek2 e
Yen bola-bali mung tansah nitis wae bali urip dadi manungsa maneh kang kasinungan urip bungan lan seneng, kanggo opa istingarohe, awit ana ing alam donya mono uripe ora suwe, lire ora suwe nganti
Dadi yen ta nganti ora nyumurupi jamaning pati, uripe tanpa guna.
Lakune pikire tuna dungkap ing jaman akerate bakal ora kopen, sekarate mesti bakal suwe, suwe marga kudu tansah nuruti kaperluane wae, lekasing patine ngrekasa lan katentremaning ati ora ana. Anane mung tansah bingung lan liwung sarta ora idep ing dalane, mula mengkono awit ora mikir marang beda-bedaning kahanan sarta nyingkur marang tataning agama.
Mangka kang kudu dienut iku agama kang luwih suci kang bisa nuceni Dzat lan sipat, ya sipat kang murah ing salawase. Mula ing reh iki kudu sing bisa mikul lan pikulane kudu sing satimbangan, aja ana layanane sing abot sisih. Ing saupamane krenah pangupayaning sandang lan pangan, dipinter ngembat bebarengan, ora kena ditinggal siji.
Yen ngebotake salah siji uga kena. Tumrap wong sing nengenake marang pangan, saben dina kudu nyambut gawe, murih bisane mangan wareg, awit pangan iku cagaking ngaurip. Mung wae uripe kudu mawa tekad amrip bisa kacukupan. Anyukupi jabo-jero. Dadi samangsa dibabar bisa katora ing kaluwihane, ngugemi budaya sing sejati.
Kanyatan mungguhing ngaurip iki titikane saka gebyaring sandangan, ing saenggon-enggon ora bakal ngisin-isini. Nanging kudu disumurupi pamrihe sing sejati. Aja nganti kadrem ing kaendahan wae sanajan mengkono kudu kaudi murih bisane kacekel, mung wae pangudine ora prelu saben dina kudu sing kalawan sabar lan telaten.
Bungur (Lagerstroemia) iku sajinis tanduran awujud wit-witan sing misuwur minangka wit pangayom dalan utawa pekarangan. Kembangé werna abang nom utawa jambon, yèn megar bebarengan katon éndah.
Ana rong jinis bungur sing populèr: bungur biasa/gedhé (L. indica), wité gedhé dhuwur nganti 8m, lan bungur jepang (L. faurieri) sing luwih cilik, awujud perdhu. Bungur gedhé biyèn uga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.06, 1 Maret 2016.
Werna wèb ya iku werna-werna kang dipigunakaké jroning ngrancang kaca wèb, lan uga cara ndèskripsèkaké lan spesifikasi saka werna-werna kasebut.
Perancang wèb duwé kabébasan jroning milih werna kang bakal digunakaké kanggo èlemèn-èlemèn dokumen wèbé. Werna-werna kang dimaksud bisa dispesifikasèkaké nganggo triplet RGB jroning format heksadesimal (disebut uga minangka triplet heksadesimal). Cara liya ya iku kanthi ngarujuk werna-werna kasebut nganggo jenengé jroning basa Inggris, nanging cara iki mung wates kanggo werna kang wis dikenal utawa dirumusaké. Kanggo variasi-variasi werna liya umumé dipigunakaké piranti lunak grafik utawa perkakas werna. Ing sisih tengen iki conto sawijining palet werna kang dumadi saka 2048 werna.
Jroning HTML[besut | besut sumber]
Jroning kaca wèb kang nganggo format HTML werna-werna wèb bisa dipigunakaké liwat dhéfinisi stil (style) sawijining entitas. Mèh saben entitas HTML diwasa iki ndhukung panggunaan stil.
Nyoto kuwi ditakoni wis dek tanggal 2 April 2009 kok yo ora dijawab ki piye…..horok…….
Lha wong Sawal lgs tak telpon, aku lali ngetik’e, 😀
iki kok podho ora ono sing podho teko jagongan neng kene tho Mas Nyoto, opo perlu digawe perpu ben dho mampir, yen ora rapat kabinet disik opo, Mas Herman yen Joko Murdowo opo isih neng ngastino opo wis pindah neng alengko saiki, matur nuwun
lha itulah istimewanya, konco2.. sih podo keblinger nang “PESBUK” ng’lali karo omahe dewe…
wekekekekekek….Joko murdowo isih neng jejerku mas doso……durung pindah ngendi ndi…… ayo kapan neng solo, aku krungu krungu jare arep golek omah neng solo dinggo besuk yen pensiun…
amargi sakdangunipun puniko kulo sampun kedangon wonten paran, Pangestu panjenengan, nyuwun sewu…………( guyon lho Mas)
Yo mausk’e..masuk tapi akal2ane iku sing huangel…scr teknologi sistem cloning bisa direkayasa, misal suket di cloning dg
Bude, crito panjenengan iki nambah dawa daftar kanca-kanca kang nasibe padha. Sabar, ya, Budhe ( e . . . . ngapunten ) Budhe kok dituturi!
iso dolan bareng2. Yowes tambah tuo, yo
mulai mikirke uripe dewe. Ha nggih pripun, sok2 rasane kelangan tenan. Kowe
kankkunk - 04/30/2012 kok ngono yo?
Balas	44.	frontdiskbrake - 04/30/2012 numpak becak ra nganggo peleg
Balas	45.	zhe - 04/30/2012 Ruwet iki. .
menangaké Leone d'Oro ing Fèstival Film Internasional Venesia kaping 66,[1], dadi filem Israèl kapisan sing menangaké pamulèn iku. Film iki durung ditayangaké sacara amba. Ing Israèl dhéwé filem iki dianggep kontrovèrsial. Film iki dinominasèkaké kanggo Ophir
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 31 Januari 2017.
nang eropa. Nang kana ana tukang cukur wis tua tapi apikan banget. Sawijining...
Sawijining dina Daplun dolan maring warung ciu. Deweke banjur pesen inuman sing merekna teler kuwe. “Mas inyong njaluk ciune...
Ben Awake GeringKamis, 22 Desember 2016 - 08:43
Daplun sing awake lemu banget kepengin gering carane
sekretaris. Mbarang dites akhire ana wong wadon lima sing lolos...
Ndarani MandorJumat, 11 November 2016 - 09:52
Sore kuwe Daplun karo Kemplu agi padha dhopokan. Kambi ngopi lawuh medange tales dirawun wong loro
karo bojone sing jenenge Daplun. “Kang kayane dewek bakal duwe anak lho.., inyong wis...
Daplun sing sekang Sumatera agi preian nang Purwokerto. Deweke wis suwe pengin ngerti tanah leluhure, senajan
Ana ing Desa Kajoran ana sawijing carita kang gawe eram, yaiku dumadine watu kang diarani WATU CEGER’.
Nalika jaman samana ana ing dhusun Kewao, Desa Karanggayam durung ana gunung sing gedhe. Sahingga andadekake para dewa duwe krenteg kepiye carane bisane ana gunung gedhe bisa manggon ana padhukuhan kana. Suwening suwe para dewa nganakake parepatan, ngrembug bab anggone arep gawe gunung gedhe ana desa kana. Mupakating para dewa banjur sarujuk menawa dina iku uga arep dileksanakake anggone arep gawe gunung.
Wiwit saka watu-watu kang gedhe banget diangkut/ digawa dening para dewa mau. Kang gawe eram anggone nggawa watu-watu mau ora nggunakake piranti kang samestine nanging nggunakake kayu sing diarani kayu tepus. Kayu tepus iki wujude kayadene wit laos nanging kayu tepus kang digunakake dening para dewa mau kayu tepus kang ukurane gedhe.
Nalika para dewa lagi sengkut anggone nyambut gawe nggawa watu-watu gedhe mau, dumadakan padha sanalika kaget amarga ngepasi meh wektune gagatrahina kira-kira jam 3 isuk wis ana salah siji warga desa kang tangi lan makarya kaya biasane yakuwi nenun lawe/benang sing digawe saka
mula anggone nyambut gawe ngangkuti watu-watu gedhe mau ora dibacutake maneh. Banjur ngumpulake piranti sing dianggo kanggo nyambut gawe mau dadi siji, lan bali menyang kahyangan dene watu gedhe sing lagi digawa lan mapan ana ing satengahnig kali di tinggal semprung ngono bae.
Piranti utawa alat-alat sing bubar dianggo gawe gunung sadurunge para dewa lunga menyang kahyangan maneh dikumpulake lan disimpen ana ing
kegawa ilining banyu lan watu gedhe mau panggah NGECENGGER ana ing satengahing kali mau. NGECENGGER tegese bisa ngadeg sanajan mung disangga nganggo watu cilik. Suwening suwe wong-wong desa ana kana banjur ngarani watu mau WATU CEGER/CENGGER saka anggone panggah ngadeg
ing edbài tập về adjectives ending ing and ed tinh tu tan cung bang ing va edadjectives ending ing or eds ed ing verb endingss es ed ing endingsteaching s ed ing endingss ed ing
Port Jackson, utawi ingkang kasebat déning Sydney Harbour, inlet Pasifik, 12 mil (19 km) kanthi panjang lan wiyaripun 21 mil persegi (55 km persegi). Port Jackson inggih punika salah satunggalipun pelabuhan ingkang paling sae ing donya lan dados pelabuhan ingkang paling utami ing New South Wales, Australia.
Nggadhahi kajerohan minimum lan maksimum 30 kaki (9 meter) lan 155 kaki ing toya cethak, lan foreshoresipun dados panjang, langkung saking 150 mil, fasilitas docking ingkang panjang. Dermaga utaminipun inggih punika caket saking distrik bisnis Sydney. Lawang kagem mlebet (1,5 mil lebar) inggih punika antawisipun lèr lan kidul, ing pundi wonten stasiun angkatan laut lan
gadhahi wentuk cabang inlet ing kilèn lan lèr.
Sydney Harbour Bridge (1932), inggih punika pelabuhan ingkang paling ageng ing donya jinis baja-arch, kanthi jangkah 1.650 meter, nyambungaken Sydney ing pasisir kidul kaliyan pinggir lèr.
Sydney Opera House (1973), ingkang gadhahi desain sae, dumunung ing Bennelong Titik wetan jembatan. Ing taun 2007 dipundadosaken situs Warisan Dunia UNESCO. Pelabuhan wonten ing taun 1770 dipuntingali déning Kapten James Cook, ingkang gadhahi asma kinurmatan Sir George Jackson, inggih punika sekretaris Admiralty.[1]
Double Bay lan Rose Bay inggih punika laladan gesangan subur ing sisih wetan pusat kitha Sydney ingkang dados laladan waterfront elite. Laladan ingkang sami gunung karang punika inggih punika papan kagem golongan manengah lan golongan dhuwur Sydney.[2]
^ (en)www.britannica.com(dipuntingali tanggal 27 September 2011)
^ (id)wisata.kompasiana.com(dipuntingali tanggal 27 September 2011)
tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan indonesia 90an, tembang kenangan indonesia 80an, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan nostalgia indonesia, tembang kenangan full, tembang kenangan
loro.Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken ing kendil tumuli, nganggo lawon putih, karya lemek iku.Tiga bait
nang sak jagat kabèh, terus pada nepung panggonané para umaté Gusti Allah lan kuta sing ditrésnani karo Gusti Allah. Nanging terus ènèng geni medun sangka langit, matèni wong-wong kuwi. 10Lah Sétan, sing nyasarké wong-wong, terus dityemplungké nang segara geni lan lirang, yakuwi panggonané kéwan lan nabi palsu. Nang kono bakal pada ngrasakké lara awan-wengi, slawas-lawasé. 11Aku terus weruh dampar gedé putih lan sing njagongi dampar kuwi. Bumi lan langit pada ilang sangka ngarepé lan wis ora kétok menèh. 12Aku terus weruh wong-wong sing wis pada mati, gedé-tyilik, pada ngadek nang ngarepé damparé. Nang kono ènèng buku-buku sing wis kebukak, terus ènèng buku liyané dibukak, yakuwi Buku Panguripan. Wong-wong terus pada dikrutu miturut penggawéné kaya sing ketulis nang buku-buku mau. 13Segara masrahké wong-wong mati sing nang njeroné. Penggedéné Pati lan kratoné Pati uga pada masrahké wong-wong mati. Wong-wong mau kabèh pada dikrutu miturut penggawéné déwé-déwé. 14Sakwisé kuwi Pati lan kratoné Pati terus dityemplungké nang segara geni. Segara geni kuwi diarani pati sing kapindo. 15Sapa sing jenengé ora ketulis nang Buku Panguripan dityemplungké nang segara geni kuwi.
penganten anyar, Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi, Lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro-dodotiro, Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono jlumotono kanggo seba mengko sore, Mumpung jembar kalangane mumpung padhang rembulane, Yo surako surak
rokok'e ora tau ocol.sak isine ndonyo metu -bareng kepule rokok."Men,saben wong duwe kumpulan,sing sugeh kompol podo sugih,sing bal-balan kompol seneng bal-balan lan sing dodolan yo duwe kumpulan podo dodolane.awakmu karo aku sabendhino ngopi bareng kok gak ono sing nggunem yo min ?"ngguyune kang slamet jebol -gedek warung'e mbak Ucik."ngomong kumpulan iku duweke wong mapan kang,wong cilik iku dadi pelengkape wae.lawong - cilik dikumpulno gawe ngramekno thok terus moleh dikek'i sangu wis cukup.nek butuh maneh -yo digawe".mripate mbak ucik abang
nglamun."min min,awakmu karo aku yowis tadire.ndungo ae sing akeh tirakat gawe anak putu.gak enak -awake dewe,mugo mugo enak nang anak putu.kopine kang slamet karo pak gimin wis sat."wis min aku tak narik becak,ndungakno lancar yo!"kang slamet mancal becake mlayu ngalor.
Tangituru durung sikatan durung ngoyo wis rame karo kucing,goro goro iwak ati kate gawe sarapan digondol alek kucing blorok duwek'e sudiro tonggo mepet.
ngomel atiku rasane phedot.opo meneh ibumu iki.kekisuk orah pedot pedot ghocei bapak.kulonuwun,
"badeh dateng kuto pak,pados bantal guling"sudiro mesam mesem."yo.yo manten anyar".sirahe pak gimin manthuk manthuk.sudiro ngelungno bungkusan roti kukus gaweane bojone."namung roti pak".wis dadi kebiasaane
» Syair Jayabaya: MERAMAL TANDA Zaman KALIYUGA
Syair Jayabaya: MERAMAL TANDA Zaman KALIYUGA
pemanasan global - 03/23/2012 wah enten tiyang wonogiri damel blog…wonogiri ne pundi maz brow.
Balas	37.	pemanasan global - 03/23/2012 wah enten tiyang wonogiri damel blog…wonogiri ne pundi maz brow..?
Balas	ipanase - 03/23/2012 2. wonogiri
Kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budaya pangekese dur angkara.
“Kulo nuwun Eyang, kulo ingkang
melahirkan anak13. Akeh jabang bayi nggoleki bapake13. Banyak bayi yang lahir tanpa bapak14. Wong wodan ngalamar wong lanang14. Perempuan melamar laki-laki15. Wong lanang ngasorake, drajate dewe15.
aku mbayangno, mbesuk putuku dadi dokter.... numpak mobil putih koyok kancamu wingi dit. Lek aku loro putuku dewe sing ngerumat. Tak dungakno yo le ndang dadi dokter. Mumpung uti sik urip"..
Yahya, Wa ila Syaikhina Mujiz Kyai Muhammad Ibnu Mu’thi Al-Fatehah
11. Ila Hadrati Kanjeng Pangeran Benowo, Kanjeng Pangeran Diponegoro, Syech Basarudin, Mbah Sunan Kuning, Syech Magelung Sakti, Mbah Wali Bujuk Tumpeng,
marang Sumsum, Balung, Getih, Daging, Otot, kulit, ulu, rambut lan utek manjingo marang Paningal, pangambu, pangrungu, pangucap, panjongko, pangasto lan pangrosoku
dicetak miring adalah jejernya:Dhek wingi aku dolan menyang Solo.Kasugihane ora ana kang ngungkuli.Panulise kurang cetha.Enggone arep tindak
ukara tanduk); wasesa ing ukara tanggap (kalimat pasif); wasesa ing ukara-
kawung.Wasesa dari tembung kriya mawa lesan, contoh: Sudagar iku nawakake dagangan. Kata-kata: nggodhog, naboki, nawakake,
sing isih kelingan marang ngendikane bapak swargi?Sinten tiyangipun ingkang boten badhe tresna dhateng putra piyambak.Kula sampun jengkel dhateng sadaya pratingkahipun ingkang murang tata punika.
padha tangisan. (tembung wisesana)bocah iku mbodhoni. (tembung tanduk –i kriya)c. wasesa saka tembung sesulih (wasesa dari kata ganti)kang ko-goleki ... iku apa.Bocah kang pinter dhewe ... endi?Iki ... layang kang ketlisut.d. wasesa saka tembung wilangan (
Gareng mangan saiki apa mengko?Suk emben aku sabrayat arep mangan enak.Wasesa mangan
arep mangan.c. kanggo titimangsa kang kepungkur (waktu
leren, nganti theyol sikile.b. Enggone ngabekti sru sumungkem, kongsi konjem ing siti. Bocah iku dipilara, nganti biru erem.c. Katrangan
Pagaweane wis meh paripurna.Katrangan Temening Tumindaka. Katrangan temening tumindak (keterangan kesungguhan tindakan). Contoh: Satemene aku durung kober sowan.b. Katrangan
ora nyana babar pisan yen kowe bakal teka.d. Katrangan pangajab (keterangan harapan), contoh: Muga-muga keparenga kabeh panyuwunmu.e. Katrangan pangajak (
Bocah, klambi ireng kae,mangan sega goreng restoran Sala, kok cimat-cimit.Rikala taun kepengker, tiyang-tiyang ing kampung gayam, sami kasdu ngempalaken arta kathah sanget, minangka dana kasangasaran bena. Kalimat yang lengkap terdiri dari jejer, wasesa, lesan,
KONVEKSI TANGERANG, KONVEKSI DI TANGERANG, KONVEKSI KAOS DI TANGERANG , SABLON KAOS TANGERANG, KONVEKSI KAOS ...	Jasa Konveksi | Sablon Baju, Kaos Promosi Murah *
taufik lan hidayah dening Alloh SWT sahinggo saget nglampahi perkawis ingkang dipun perintah dening Alloh SWT kanti sak sae-sae nipun, lan saget nebihi larangan-laranganipun Alloh SWT.
Mrau nang kalen, kalene Bogowonto.
Tagged: bogowonto rafting, sungai bogowonto
jigrang rokok'e ora tau ocol.sak isine ndonyo metu -bareng kepule rokok."Men,saben wong duwe kumpulan,sing sugeh kompol podo sugih,sing bal-balan kompol seneng bal-balan lan sing dodolan yo duwe kumpulan podo dodolane.awakmu karo aku sabendhino ngopi bareng kok gak ono sing nggunem yo min ?"ngguyune kang slamet jebol -gedek warung'e mbak Ucik."ngomong kumpulan iku duweke wong mapan kang,wong cilik iku dadi pelengkape wae.lawong - cilik dikumpulno gawe ngramekno thok terus moleh dikek'i sangu wis cukup.nek butuh maneh -yo digawe".mripate mbak
titijang, kawulaning ratoe, wedana kalih welas desane wong tigang atoes, den perdikakaken dening wong
Saatnya Naik ke Gunung | Ayusa's Weblog
jaman luwe. Wong sing ora luwe rasah melu-melu luwe. Kudu tetep mangan. Sak begja-begjane wong mangan, isih begja wong sing kelakon mangan ing warung kene. Mulane ojo kapok mangan. Mengko ndak luwe maneh.
wuaduh...aku yo njaluk jatah roti mlenuk2 iki... inuk ik ketoke ijolan karo
Mori Riyo?) miyos 24 Desember 1986 ing Aoi-ku, Shizuoka, Jepang inggih punika penari balet lan ugi instruktur tari saking Jepang.[1] Panjenenganipun dados Miss Universe ing tanggal 29 Mei 2007.[1].
Amargi ibunipun nggadhahi kursus kelas tari, wiwit alit Mori nggadhahi cita-cita dados penari. Riyo Mori wasis dansa wiwit yuswa sekawan taun.[2] Panjenenganipun sinau ing Quinte Ballet School of Canada lan Centennial Secondary School ing [[Belleville, Ontario|Belleville]], Ontario, Kanada.[2] Panjenenganipun dados tiyang èstri saking Asia ingkang sepisanan menang gelar Miss Universe awit taun 2000 sasampunipun Miss India Lara Dutta.[2] Panjenenganipun ugi dados tiyang èstri kaping kalih saking Jepang sasampunipun Akiko Kojima ingkang dados Miss Universe ing taun 1959.[2]
minangka wakil saking Jepang ing adicara kontes Miss Universe ing Meksiko, lan menangaken gelar Miss Universe sasampunipun ngalahaken Miss saking Brazil, Venezuela, Korea, lan Amerika Serikat.[2] Riyo Mori dados Miss Universe kaping kalih saking Jepang sasampunipun Akiko Kojima ingkang dados Miss Universe ing taun 1959.[2]
dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkoné.Gouvernement
Raad, lide ana telu yaiku: Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda.Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokaké wewenang Paréntah Inggris tumrap karajan karajan mau.Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing
dadi duwèking Gupermen Inggris.Nalika kang nyekel Tanah Jawa ganti Paréntah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilèrèhi Daendels, ngesur kepraboné Sultan Raja.Sultan Sepuh mau ing sakawit ngréwangi wong Inggris anggoné ngluangaké wong Walanda, nanging olèhé tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisané tetep jumeneng Sultan manèh, dadi ora pisan marga saka tresnané marang Paréntah Inggris; sajatiné malah sengit uga.Sultan sepuh ngudi banget marang pulihé kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyèn.Ora lawas Crawfurd ngerti yèn Sunan Sala iya nedya mungsuh Paréntah Inggris.Raffles tumuli teka nggawa wadya bala, Sultan Sepuh dibuwang menyang pulo Pinang (tahun 1812).Sultan Raja ditetepaké manèh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging jajahané kang sapérangan dijaluk Paréntah Inggris sarta bandhané Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan.Nalika pembedhahé kraton Ngayogyakarta, wong Inggris olèh pitulungan Pangéran Nata Kusuma.Minangka ganjarané Sang Pangéran dijumenengaké Pangéran mardika, ngerèh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangéran Adipati Paku Alam.Saka kersané Raffles, Sang Pangéran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Paréntah Inggris.Nalika pambedhahé Ngayogyakarta, Raffles olèh katrangan, yèn Sunan Sala pancèn wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Paréntah Inggris.Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiané Raffles.Jajahan Surakarta kayata: sapérangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi méliké Gupermèn Inggris kèhing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon baé, pranatan ngladèkaké wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabéyan sekètèng diliyer marang Gupermèn.Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasané déning Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Bornéo Kulon, Palémbang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarèhné ana pametuné timah, banjur didadèkaké tanah Gupermèn, mari dadi jajahan Palémbang.Mungguh sedyané LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Sélebes kang ora klakon.Raja Boné, kukuh banget nggoné anggegegi panguwasané.Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokaké gegaman menyang Sélebes, nanging ora olèh gawé.Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur dipérang dadi 18 Parésidhènan.Pranatan gugur gunung, ladèn wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning préntah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg "landrente".Kèh sathithiking pajeg manut lemahé, yèn loh, pajegé nganti saparoné pametu.Yèn cengkar terkadhang mung seprapaté. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan.Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi ladèn mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawé ing alas pejatèn isih diterusaké padatan lawas.Raffles uga arep ngilangi anané batur tukon lan pamujangan (pandelingschap).Wiwit tahun 1812, wong ngingu
tukon.Polisi ora diwenangaké ngukum batur tukon kang mung marga panjaluking bendarané.Marga ananing pranatan mau suda banget kèhing batur tukon, malah pamujangan wis dilarang babar pisan.Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi.Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakaké pradatan ubengan,
ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.Ing tahun 1814 Napoléon kalah perangé, Nederland bisa mardika.Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.Ing tahun 1816 Raffles digentèni Luitnant Gouverneur John Fendall.Let sawatara sasi John Fendall pasrah jajahan marang Commisaris Generaal, yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja
wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar mau diparingi wewenang kaya déné VOC. biyèn, temahan malah ndadèkaké kapitunané sudagar partikelir.Wasana Nederlandsche Handel maatschapij ora bisa mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki.
“Pira kabehe, Mbah” takon Imron maneh.
“Wik, cik akehe. Lha sing ireng?”
“Podho…” jare Mbah Pa’ul ambek ngarit suket.
“Pirang kilo mangane sakdinoan?”
“Yo kiro-kiro limang kiloan.”
Imron bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng,
Karo kukur-kukur rambut masiyo gak gatel, Imron nekat takon maneh.
“Mbah, opoko lek tak takoni kok perkoro wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng
barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabane sampeyan podho terus. Sakjane onok opo?”
“Ngene lho, sing putih iku wedhusku..”
“Lha sing ireng?” takon Imron penasaran.
pamit, “Kula bidhal nggih, paaak.” (saya berangkat ya paak-red)
Tapi kini, tidak lagi. Takkan pernah lagi…
kucingku telu, kabeh lemu-lemusing siji abang lan sing loro klawutak pakani lontong kabeh meang meongaku seneng ndhelok aku nganti ndomblong
Serasa masih terngiang-ngiang suara bapak mengajarkan lagu dolanan bocah
mugaa kasarasan, kamulyan, kabagjan iku tansah nyawiji
jiwa ragaku Kaya bledek nyamber Kang tansah dadi lelakonku Rina wengi tansah memuji Duuuh gusti Paringana kekiatan Angen kawula jumangkah Ngayoh niat ingkang suci Pikantuk tresna sejati Kang tuhu tulus lahir batin Nganti
tiyang politikus Afrika Selatan lan mantan aktivis anti-apartheid. Dlamini-Zuma punika Menteri Keséhatan Afrika kidhul saking taun 1994 ngantos taun 1999 ing ngandap kepresidenan Nelson Mandela, lan dados Menteri Luar Negeri saking tanggal 17 Juni 1999 ngantos 10 Mei 2009 ing ngandap kepresidenan Thabo Mbeki lan Kgalema Motlanthe. piyambakipun dipungantos ing panggènan Menteri Dalam Negeri ing Kabinèt Presiden Jacob Zuma, mantan suaminipun, ing tanggal 10 Mei 2009.
ing tanggal 15 Juli 2012, Dlamini-Zuma kapilih dados kètua umum Komisi Uni Afrika. panggènanipun punika dadosakèn wanita ingkang wiwit natè nyèpéng jabatan kasèbut.[1]
Kauripanipun[besut | besut sumber]
Dlamini-Zuma asalipun saking etnis Zulu lan lahir ing Natal, Afrika Selatan. piyambakipun punika anak sulung saking wolung bersaudara. ing taun 1967, piyambakipun ngerampungaken pendidikan SMA nipun ing Amanzimtoti Training College lan saklajengipun studinipun ing Universitas Zululand kaliyan jurusan Zoologi lan Botani. Dlamini-Zuma saklajengipun pikoleh gelar sarjana ing bidang sains (BSc) lan saklajengipun miwiti karier kedhokteranipun ing Universitas Natal.
Ing masa kuliahipun ing wiwit taun 1970, Dlamini-Zuma secara meneng dados anggota aktif (kemudian dilarang) ing Kongres Nasional Afrika (ANC). ingkang wanci sami, piyambakipun ugi dados anggota saking Organisasi Pelajar Afrika kidhul lan dipunangkat dados wakil ketua ing taun 1976.
Dlamini-Zuma ngerapungaken kuliah kedhokteranipun ing Universitas Bristol ing taun 1978. piyambakipun lajeng merdamel dados dhokter ing Rumah Sakit Pamaréntah Mbabane ing Swaziland, ing ngriku piyambakipun kepanggih kaliyan calon garwanipun, Jacob Zuma. ing taun 1985 Dlamini-Zuma
keséhatan anak di Universitas Liverpool. Saksampune lulus, piyambakipun merdamel kangge Komite Keséhatan Laladan ANC lan saklajengipun dipunparingi amanat kangge dados direktur ing Health and Refugee Trust, sebuah organisasi non-pamaréntah ing Inggris. ing masa negosiasi Konvensi kangge Dhémokrasi Afrika kidhul (CODESA) ing taun 1992, Dlamini-Zuma dados anggota Komite Penaséhat Gender. saksampune pemilu wiwit Afrika kidhul taun 1994, piyambakipun dipunangkat dados Menteri Keséhatan ing kabinet Presiden Nelson Mandela.[2] Dlamini-Zuma ugi nate ditawari jabatan dados Wakil Presiden Afrika kidhul dateng Thabo Mbeki saksampune piyambakipun cerai kaliyan Jacob Zuma, ananging piyambakipun nolak saksampune wicanten kaliyan anak-anakipun. panggenan punika lajeng dipuntawaake lan dipuntampi déning Phumzile Mlambo-Ngcuka, sementara piyambakipun dipunserahi jabatan dados Menteri Luar Negeri.[3] saklajengipun, ing kabinet Zuma ing taun 2009, piyambakipun njabat dados Menteri Dalam Negeri. ing wulan januari 2012, Dlamini-Zuma dipuncalonaken dados ketua Komisi Uni Afrika, ananging kalah ing pemilihan déning Jean Ping.[4] saklajengipun, ing pemilihan kaping kalih ing tanggal 15 Juli 2012, Dlamini-Zuma kasil ngungguli Ping kaliyan pikoleh 37 suara, utawi 60% saking total suanten. Kemenangan ugi dadosaken Dlamini-Zuma dados wanita pertama ingkang nate njabat dados ketua Komisi Uni Afrika.[5]
Lair 1949Rintisan biografi politikusKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
ssalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung, mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh.Panjenengartipun Bp ___________ (ingkang pasrah) menggah lekasing pangandika panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae, handadosaken suka bingahing manah, salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenengariipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker, mugi laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti ingkang Maha Agung. Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) tansah tumadhah lubering pangaksama, karana kiranging suba sita, kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi panjenengan sarombongan.Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi purnaning pawiwahan ing wekdal punika.Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr.Wb.
Horeging bumi akarya rusaking pekarangan lan pategalan. Tanem tuwuh padha garing anggagrag. Sawah-sawah padha nela, dadi pandhelikane gegremetan mawa wisa. Sato iwen lan iber-iberan nglayung tan antuk memangsan. Pageblug njeblug sadalan-dalan. Jisim ambalasah. Bawana sintru. Peteng dhedhet! Bareng karo tibaning ukara peteng kang diucapake
nylorotake lampu senter. "Ing swasana peteng, nuli ana cahya ijo cumlorot saka akasa, gumebyarrrrrrr...., miyak petenge jagad!" semambunge dhalang ndhodhog kothak ngeget. Gendhing sampak manyura
Pardi. Adate, yen Sutilah kanggo ing tanggapan, Pardi kang trampil nabuh gamelan, sok kecangking. Nanging merga dhalange wis nggawa pangrawit komplit, Pardi mung trima nonton. Penonton kebak.
kang ngengkreng kawistara dilarasake karo kondhange dhalang saka njaban dhaerah, Ki
kacritakake, horeging bumi awit saka akehe nagara kang bengkah kobong dening kobaring geni kamurkan. Akeh pandhita kang wis ilang rehing rasa panembahe. Akeh guru kang wis bengkong, ora kena kanggo patuladhan. Para sentana lan para
sisa-sisane pating crongat, mureng, isih ngebulake asep ireng kumendheng. Akeh kawula lan para among tani kang padha kekes atine. Midak wawa-wawa panas. Pating njlerit ngeres-eresi. Waaaaauta..., wus kaweca ing
bandhung gedhene. Amung kari panguwasane Jawata kang bisa nyirep mranata kanthi anurunake wahyu. Sapa kang
suka dedana marang kawula kaya kang ditindakake dening Lesmana Mandrakumara, putra Nata Hastina. Rikala iring-iringan kreta kang kebak rajabrana ngambah bulak dawa, Lesmana mlolo kamitenggengen sumurup kasulistyane wanodya kang ngadeg ing sapinggiring dalan sepi. Lesmana mudhun amrepegi sarta banjur ngulungake mas picis satompo munjung. Weruh wanodya iku nolak paweweh, Harya Sangkuni nututi mudhun, nuli muwus," Iki rejekimu, nDhuk. Tampanana. Iki kabegjanmu dene kowe keparingan luwih akeh. Kowe sapa jenengmu lan ngendi omahmu?" "Kula Srimuhani, saking Sampang-Buntalan, Kyai." "His, ra tau ngulang ngaji kok mbokundang Kyai. Undangen wae Oom. Iki bapa pamanku, Sri," semaute Lesmana. "Kowe ra perlu wedi. Iki dudu kredhit, nDhuk ,nanging mligi bantuwan. Bantuwan kesejahteraan, ngono. Bantuwan saka kraton kanggo ngentas bot-repote kawula. Lho, rak apik ta? Iki tegese, tata panguripane kawula banget digatekake," wuwuse Sangkuni mlengeh, katon saperangan untune kang ompong. "Menapa dana driyah menika mboten amargi kadereng wontenipun pamrih sinandi? Awit saenget kula, sampun dangu bebrayan alit rekaos gesangipun. Teka nembe sapunika wonten kawigatosan." "Lho, lho... Kosik, kosik..," semaute Sangkuni, Patih Hastina. "Kula mireng reraosing tiyang samargi-margi, dana driyah punika awit wontenipun lekas anggayuh wahyu. Dedana kados mekaten punika nami mboten tumus saking tulusing manah. Namung dhapur ulas-ulas krana wontenipun sedya. Menawi mekaten, sengara wahyu
Bomanarakasura saka Trajutrisna melu angadhang wahyu, Uga Somba saka Paranggarudha, Dewasrani saka Tunggulmalaya, lan Lintang Ireng saka Ngawu-awu Langit. Nanging kabehen padha gagar wigar panjangkane. Kari Arjuna kang isih maneges. Srimuhani mlayu-mlayu mrepegi Arjuna. Semu krenggosan napase, ngaku dioyak-oyak pawongan arep dirudapeksa." Kula kamigilan,kula ajrih. Kula nyuwun sih pitulungan paduka, Raden." "Perang iku totohane nyawa. Apa pituwase yen aku bisa ngayomi kowe?" "Kula ngangge sesupe, gelang kalung saha ali-ali. Punika pituwasipun." "Yen mengkono, kowe ngregani jiwamu nganggo ajine barang. Apa kok ulungake yen jiwamu taktuku tikel ping telune barang-barangmu kuwi." Srimuhani ora gage semaur. Sauntara meneng, banjur kumecap," Raden, keparenga kula andongeng. Mugi kersoa mirengaken sarta kula bandhe nyuwun priksa, leres lan mbotenipun dongeng punika." "Hiya, kepriye?" "Tiyang sepuh kula nate anggula wenthah kula mekaten. Yen kowe tetulung marang liyan, kudu resik atimu. Sithik aja kedunungan pamrih kepengin antuk sembulih saka wong kang kok tulungi. Kabecikanmu ora ana ilange. Kang Akarya Jagad kang bakal asung nugraha matikel-tikel. Ing kono kowe bakal ngrasakake jatining kamulyan. Panggula wenthah kados mekaten punika kadospundi? Leres menapa mboten?" Arjuna legeg. "Kadospundi?" pandhesege Srimuhani. "Kuwi wis bener," wangsulane Arjuna kecipuhan. "Ujaring tiyang sepuh kula, darmaning satriya punika, asung teken dhateng sok-sintena ingkang kalunyon. Asung tudhung dhateng tiyang ingkang kepanasen, tuwin asung pepadhang dhateng pawongan ingkang kepetengen. Teka paduka kalawau wentala mundhut pituwas dhateng kula. Kula sampun tanggap ingkang paduka kersakaken, bilih paduka ngajab pasrahing jiwa raga kula." "Kowe aja murang tata. Lungaa saka kene. Kuwi mung saka keladuking rasa pangrasamu," bantahe Arjuna kewirangan. "Apa dupeh dadi lelanange jagad. Bojone akeh, ampirane saenggon-enggon. Saben tetulung wanita, karepe njaluk opah rasa. Oalah...,Golek wahyu kok isih kanggonan napsu." Arjuna muntap, ngunus curiga. Srimuhani malih cahya ijo gumebyar amblerengi. Oncat mlesat. Arjuna ambruk kapidara, kaya dilolosi bebayune. Akeh penonton kang mlengok. Awit manut crita kang uwis-uwis, janji Arjuna melu ngupadi wahyu, mesthi kenane. Banjur, sapa baya kang patut kepanjingan wahyu? "Ing mangka wis ora ana satriya liyane. Sapa bakale sing kewahyon?" cluluke saweneh penonton. "Ya embuh, wong aku ya rung tau ruh lakon ngene iki. Ra ngerti nek mengko ana satriya liyane sing lagi muncul," wangsulane kanca liyane. "Ah, apa ya nyandhak wektune, wong wis meh parak esuk." "Dhalang rak wis kira-kira njereng wektune. Soal sapa sing oleh wahyu, aya embuh, kari apa jare dhalange. Arepa Gareng pincang, tangan cekot, kera mripate, nek digawe beja dening sing gawe lakon, bisa wae Gareng oleh wahyu," kanca liyane nrambul.
Pating braok, ngucap sauni-unine. "Ya mesthi menange ta, wong dhalange melu main!" "Kok terus dipek dhewe! Lhah! Lhah!" "Apa ngono kuwi! Thik ngono carane! Huuuuu...!" "Elek! Elek!" "Lho...! Boma metu! Boma metu! Hut, hut...! Somba barang!" "Lintang Ireng ya metu! Dewasrani ya metu! Lha. lha...!" Paraga-paraga kang cabar anggayuh wahyu padha obah metu saka kothak. Padha urip, nabrak-nabrak. Nglabrag, ngamuk ngebyuk, nyampluk-nyampluk dhalang lan pangrawite. Panjak gender sambat keculek cempurit mripate. Boma lan Lintang Ireng, luput disaut panjak
Saperangan wayang saka simpingan kiwa lan tengen padha bedhol. Obah polah katut murina. Kabeh pangrawit pating bleber nyauti wayang-wayang kang ngrangsang. Polahe pangrawit neraki gelas piring lan gamelan, nuwuhake swara pating klemprang. Pating klonang, pating kloneng, pating glembreng lan pating jlegur. Saya kisruh. Saya
sesegen saka wedine. Gelunge meh wudhar, kebayake suwek, jarite nglingkap. Dhalange kang rumangsa bisa nubruk wahyu, butuhe wahyu. Ora ngreken panyedha, ora maelu loking swara njaba. Gegere panggung wiwit sirep. Wayang-wayang kang murina wis entek karingkus, kalebokake kothak, banjur dikunci.* (
Wong papat iku mau mulai pucet kepoyoh-poyoh royokan parasut.
Lha masalae parasute iku mek telu, padahal wonge onok
iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mek
titip salam gawe mbokmu yo Le."
"Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas
NamokiHisi NampeyoFannie NampeyoIris Youvella NampeyoMarty & Elvira NampeyoDextra Quotskuyva Nampeyo
ora bakal migunani. Ya mung kanthi cara sing mangkono, ngelmu bakal tansah ngrembaka lan akeh paedahe tumrap bebrayan. Nanging, pranyata ora kabeh bisa ngecakake apa kang wis disinaoni. Apamaneh, dhuwure elmu pranyata dudu jaminan bisa nduweni tumindak kang utama.
Para leluhur wis asring paring pitutur. Salah sijine ing tembang Pupuh III Pocung sajrone Serat Wedhatama anggitane KGPAA Mangkunagoro IV. Ing kono dipratelakake yen ngelmu iku kalakone kanthi laku/lekase lawan kas/tegese kas nyantosani/setya budya pangekese dur angkara.
Pancen, ngelmu becike kudu dilakoni. Amarga saangel-angele wong golek isih angel anggone nindakake. Duwe ngelmu yen ora
Iku amarga, kanthi ngelmu kang dinduweni, manungsa bisa luwih ngerti. Ngerti kapan kudu tumindak sing bisa migunani marang bebrayan. Saka kene, ana proses long live
esoterik. Tegese, ora kabeh digamblangake lan bisa uga mung dadi wewaler sing kudu diadohi. Iku uga kang sinebut filsafat rasa. Pemikiran sing kaya mangkono dudu mung kasil saka olah pikir sing asipat eskplisit lan tinarbuka. Tembang sing nggunakake basa kang kebak simbul lan sanepa, miturut Geertz, bisa dadi salah siji cara kanggo ngajarake ngelmu.
Ananging, kasunyatan uga mbuktekake yen kwalitas “ngelmu formal” ing negara iki ora sansaya nuduhake bab kang nyenengake. Ideologi pendidikan sing digadhang-gadhang bisa ndhasari maju lan berkembange manungsa, nyatane malah ora akeh sing gawe manungsa sing satemene migunani.
Perkara sing kaya mangkono wis ora wewadi maneh, nanging kudu dimangerteni supaya dadi rancangan
Ngenani cara golek ngelmu, Ki Hadjar Dewantara nduweni konsep marang para guru supaya ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut
Sawise iku, guru uga kudu menehi energi lan semangat supaya siswane tansah gumregah anggone ngudi elmu. Ing kene uga bakal ana proses mendidik. Siswa diajarake rasa tresna marang sapepadhane, alam, luwih-luwih marang bangsa lan negarane. Yen wis nyawiji sing kaya mangkono, kaya-kaya ora bakal akeh maneh konflik sing bakal thukul lan njalari perkara kang luwih gedhe ing mburine.
Maneh-maneh guru nduweni peran sentral, kudu luwih ngerti lan bisa momong. Sing pungkasan, ing mburi, guru uga wajib menehi daya kekuatan supaya siswa tansah berjuwang ing bidange dhewe-dhewe. Ana perangan psikologis kang tansah diwangun antarane guru lan siswa.
Sing ora mung pinter, nanging uga bisa nglakoni apa kang wis rumangsa dadi tanggung jawab morale. Ngerti kapan bisa migunani marang bebrayan.
Sajrone Serat Wedhatama, Mangkunagoro IV uga njlentrehake lumantar tembang Sinom. Supaya nduweni martabat, manungsa kudu nduweni saorane salah siji saka telung perkara, yaiku pangkat, bandha, lan ngelmu. Yen ora, manungsa bakal ora luwih migunani saka godhong jati kang garing, aji godhong jati aking.
Nanging uwal saka perkara iku, siswa sajrone sinau uga asring ora diwenehi papan panggonan kang nyukupi kanggo ngecakake apa sing tansah diudi. Sarana, kelebu kesempatan kang sansaya cupet, gelem ora gelem kudu didandani yen kepengin ngelmu luwih ngrembaka.
Bab iku pancen ora dadi perkara anyar. Amarga siswa lan nom-noman sing lagi ngudi elmu dianggep durung wancine, nggege mangsa, apamaneh “bocah enom ngerti apa”. Ya kuwi ngendikane para-para kang wis (rumangsa) sepuh.
Nanging, kepiye adate yen nyatane sing wis sepuh lan mapan bab ngelmu nyatane ora bisa menehi patuladhan? Krisis tokoh, sing saiki asring disebut-sebut, uga bukti yen ngelmu nyatane ora kabeh dadi laku. Kamangka, keteladhanan wis dadi perkara kang wajib yen kepengin para siswa lan generasi mudha bisa nerusake pembangunan negara. Sumangga, ing ngarsa sung tuladha. (Suara Merdeka, 22/9/2013).
☆Andhan ko ankh det, kodhin ko kaya
keplok tangan wis teka dhewe suguhane Halah... wes gak seng ngunu2 iku mas...
Etnokartunologi : Tribute to A Rafiq (1948-2013)
sing arep bukak warung dadakan wis padha nyicil nyeleh mejane ana pinggir-pinggir dalan cedhak omahe Tarmijan, ing pamrih supaya ora kedhisikan bakul liyane. Cêrita Sambung - Ting
RENGENGE isih rada dhuwur. Nanging wong-wong sing arep bukak warung dadakan wis padha nyicil nyeleh mejane ana pinggir-pinggir dalan cedhak omahe Tarmijan, ing pamrih supaya ora kedhisikan bakul liyane. Kabeh padha njagakake tumetese rejeki ing gebyagan wayang mengko bengi. Dhasar wiwit esuk mau langite katon sumilak padhang nandhakake yen sedina iki mengko mbokmenawa ora bakal ana udan. Apa maneh ujaring kandha sing dipercaya nulak udan Mbah Wakijan sing jenenge wis kondhang tekan ngendi-endi. Siwerane mandi lan ampuh, jarene.Sadurunge peteng sakiwa tengene omahe Tarmijan wis malih kaya pasar malem cilik-cilikan saka akehe bakul. Wiwit warung dadakan sing ngedhep wedang lan panganan nganti bakul dolanan lan maneka warna jajan bocah kayata sagon, glali, rembesi lan liya-liyane.Saya bengi swasana saya regeng. Lampu-lampu petromaks pating klencar puluhan cacahe, isih ketambahan maneh oncore bakul-bakul kacang goreng sing racake mung nggelar klasa kanggo lemek, lesehan.Ing plataran omahe Tarmijan, genjot jembar sing olehe gawe kanthi gotong royong sing digantung ing saben pojokan. Rontek saka dluwang maneka warna uga wis dipasang ngubengi panggung. Sateruse, katon mikropun modhel bathok rong iji gumandhul ana tengah udakara rong meter luwih dhuwure.Ing sisih kulone genjot utawa panggung wayang, ana maneh genjot rada endhek sing wis ditatani gamelan rong prangkat, pelog lan slendro. Padha karo ing panggung wayang, ing panggonan gamelan kono uga dicepaki mikropun sing cacahe malah luwih akeh, telung iji. Siji digantung ana dhuwur gender dene sing loro diglethakake ana klasa, sing bakale digunakake siji
ngendi-endi, binarung suwarane tangise bocah-bocah sing penjaluke ora dituruti dening wong tuwane. Ing petengan saburine pager bata keprungu swarane bandar dhadhu lagi ngocok dhadhune, dikupeng wong-wong sing padha tombok ngedu nasib.Nalika para pengrawit wis mapan siyaga ing panggonan dhewe-dhewe, sebageyan penonton sing umume bocah-bocah wiwit ngangseg maju nyedhaki panggung, rebutan golek panggonan ngarep dhewe. Let sedhela gamelan talu, ngiringi suwarane waranggana sing jenenge cukup moncer ing tlatah kono. Krungu unine gamelan, bocah siji loro sing pancen kulina pencilakan padha munggah genjot banjur jogedan pating jligut sapolah-polahe.Jam setengah sanga Tarmijan sing wis macak bregas katon munggah panggung saperlu aweh sesorah. Lan bokmenawa pancen wis semayan sadurunge, salah siji saka mikropun sing ana dhuwur panggung mlorot mudhun sing nuli ditampani dening Tarmijan.Olehe menehi sambutan ora nganti ngentekake wektu sepuluh menit jalaran weruh yen penonton semono kehe kuwi ora pati ngrungokake. Mung bae sadurunge mudhun dheweke isih kober mbengok ngunggar semangat,“Ganyang kabir ...! Ganyang Nekolim ...! Hidup rakyat ...!”Minangka pambuka, pagelaran diwiwiti kanthi nyuguhake tari Genjer-genjer sing olehe latihan cukup suwe. Nanging jebul ana pepalang, sindhene durung bisa tembange. Nanging Sugeng sing utege klebu encer cepet tanggap. Karo sila ngedhep kendhang dheweke kongkonan ngundang Gemi sing lagi nunggoni pemain wayang sing lagi paes lan dandan.“Eneng apa, mas ...?” pitakone Gemi saka jaba genjot.“Sampeyan munggah rene, oleh bageyan nembang wong sindhene rung isa.”“Emoh, ah! Isin aku. Karo maneh aku lak rung tau nyekel sepeker!”“Wis ta, ra usah wedi. Engko karo tak tuntun,” Sugeng nggedhekake ati. Pungkasane Gemi manut banjur munggah genjot nyedhaki lungguhe Sugeng. Mike sing gumlethak dicandhak rada minggrang-minggring samar kesetrum. Tembang diwiwiti nganggo buka gender sing banjur disaut cakepan dening Sugeng sing kepeksa ngendhang jalaran tukange kendhang durung wani ngendhangi joged sing pancen isih anyar kuwi. Gemi gage mbarengi. Nanging larase gamelan jebul ora cocog karo suwarane, kepethiten. Sidane Gemi kepeksa ngeden kanggo madhakake suwarane karo laras gamelan.Tujune kok banjur ana remaja putri loro nyedhaki genjot karo tetembangan mbarengi iramane gamelan. Bocah-bocah mau tibane wis padha apal marga saka kerepe ndeleng latihan neng omahe Mbah Jumali, lan kebeneran suwarane uga pas karo larase gamelan. Sugeng gage ngawe bocah loro mau supaya munggah banjur lungguh awor Gemi. Tembang Genjer-genjer kanthi iringan gamelan wis mlaku apik. Nanging nganti sawetara sing padha njoged durung ana metu senjaan Sugeng wis makaping-kaping menehi aba-aba nganggo kendhange. Nanging jalaran sing nged padhane durung atu dikendhangi, dadine ora ana sing ngerti. Sugeng sing wis kringetan nuli mbisiki penabuh peking sing ana burine dijaluki tulung ngandhani sing njoged supaya enggal metu.Let sedhela penari limang paang kuwi wis njedhul saka walike slambu banjur mlaku urut kacang ngunggahi panggung lan mapan maut panggonane dhewe-dhewe kaya nalika latihan. Tanpa nganggo ngenteni aba-aba saka kendhang jalaran pancen ora ngerti, Sunthi pasangane Midi wiwit njoged mung nganggo pathokan iramane tembang. Weruh kancane sing manggone ana tengah wis wiwit, Midi lan bocah liyane uga banjur melu-melu. Tujune kok Sunthi sagandhengan rada ngerti irama, saengga senajan tanpa ngreken aba-abane kendhang jogede bisa katon apik. Sing kaya ngono mau mesthi bae gawe bingunge pelatihe. Nanging Sugeng enggal tanggap. Sidane dheweke malah banjur ngetutake solahe sing njoged. Dheweke wis nglenggana yen kabeh mau dudu salahe bocah-bocah, jalaran sasuwene latihan pancen ora tau nganggo diiringi kendhang.Tujune penonton semono kehe kuwi kok ora ana sing ngerti yen suguhan tari kuwi wiwitane rada semrawut. Buktine nalika
mudhun saka panggung, surake penonton prasasat mabta rubuh. Gemi si pesindhen dadakan uga melu keplok kebak semangat, tanpa maelu yen mikropun sing dienggo mau tumumpang ana pangkone. Kedadeyan wis cetha, suwara keploke Gemi keprungu banter banget ing corong sing ditaleni ana pang wit nangka ing pojok plataran.Sateruse adegan mbaka adegan bisa lumaku kanthi becik. Ngadhepake parak esuk iringane gamelan wis tekan pathet manyura. Ing dhuwur pangggung lagi nyuguhake adegan paling pokok, Prabu Anom Gathutkaca lagi adhep-adhepan karo Bomanarakasura. Sugeng sing nalika melu latihan sepisanan gawe gelane wong akeh, bareng wis main tenan kok bisa luwih apik. Antawecanane uga wis ora pating slengkrah. Sing kaya ngono mau jalran saka tlatene mister Suhadi sing tansah aweh pituduh lan mbenerake sing kurang apik. Tujune Sugeng sing maune rumangsa pinter kok banjur manut.Gemi sing isih timpuh cedhak panjak kendhang prasasat kedhep tesmak olehe nyawang sapari polahe si Boma Sugeng. Dene Gathutkaca sing sandhangane luwih mabyor maung disawang arang kadhing. Lucune, jroning batin Gemi kok malah njagokake supaya Boma sing bakal unggul jurite senajan wis ngerti yen mengkone ratu Trajutrisna kuwi bakal kasoran. Nanging embuh, batine kok tetep ngeyel mujekake supaya Boma sing menang.Kaya lumrahe pagelaran wayang, sadurunge perang tandhing antarane wayang-wayang gedhe keh-kehe diwiwiti nganggo nembang isi panantang. Semono uga perang tandhinge Boma mungsuh Arimbiatmaja nalika kuwi. Boma ndhisiki nembang kanthi solah briga-brigi.“Keparat si GathutkacaArsa ngrayah praja mami ...!”Nanging nalika
mandheg dadakan karo nekem sirahe nggon kuping tegen. Let sedhela si Boma katon ndheprok karo mrecing-mrecing kaya ngempet lara.Meruhi kedadeyan sing nyebal saka skenario mau Suhadi sing bengi kuwi sing dadi dhalang cepet tanggap, banjur mencolot munggah panggung. Disusul wong-wong liyane pating brubul metu saka tobong. Kabeh padha kepengin nyatakake ana kedadeyan apa satemene.Upama nalika kuwi mbeneri ana penonton anyar sing lagi teka, mesthi bingung weruh adegan kaya ngono kuwi. Gek lakon apa kok ana wayang sepirang-pirang nglumpuk dadi siji. Ana sing pacakane isih ganep, ana sing ora nganggo irah-irahan, malah ana uga sing raine isih paos nganging kok mung sarungan. Ing antarane wong-wong kuwi katon Gemi lagi ndheprok, sikile kaya theklok ora kuwat nyangga awake. Ing jaba panggung, tanpa ana sing ngabani penonton sepirang-pirang padha gemrudug nyedhak.Sing padha ngrubung dadi saya kaget bareng weruh ana getih ndlewer saka sela-selaning drijine Sugeng sing sajak wis tanpa daya. Suhadi banjur aba supaya Sugeng didhabyang melbu menyang omahe sing duwe gawe.Let sedhela ndhuwur panggung wis sepi, kari Gathutkaca Yanto ngadeg kijenan jalaran kelangan mungsuh. Dumadakan dheweke weruh ana barang gumlethak ing panggonan sing kanggo ngadeg Boma mau kae. Tanpa mikir dawa barang nyleneh mau dijupuk banjur digegem. Sawise kuwi tanpa nganggo njoged apadene sabetan, Gathutkaca sing mentas menang sadurunge perang nuli ngluntrung mudhun saka genjot nyusul liyane menyang jero omah.“Piye ...?” pitakone marang Parman sing wis ora nganggo congkop lan irah-irahan Cakil.“Wis ra apa-apa, kok. Ming nggon buri kuping gosong, eneng tatune. Tujune kok ketutupan sumping, upama ora lak sida blai tenan. Sing dadi pitakonan, kira-kira barang apa sing ngenani sirahe dhik Sugeng kuwi mau,” tembunge Parman kanthi bathuk njengkerut kaya ana sing dipikir.Gathutkaca Yanto manthuk-mnathuk, barang bunder olehe nemu ana dhuwur genjot mau isih digegem rapet, krasa anyes ana epek-epek.Ing wektu candahake saka pengeras suara keprungu swara pengumuman. Wose nerangake yen pagelaran wayang wong kepeksa dipunggel tekan semono, ora bisa tutug nganti enteke lakon. Kanthi ati ngendhem rasa gela, sebageyan penonton sing dumadi saka wong tuwa lan wong wadon katon ngedhohi panggung banjur metu saka plataran. Nanging sing akeh-akeh tetep durung gelem mingket, isih kepengin weruh ana apa satemene.
Pambagyaharjo	Details	Category: Pranata Cara	21. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo
21. Tuladha Aturipun Panatacara SasampunipunTata Adicara Pambagyaharjo
kakung putri ingkartg satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur pasrahipun saking duta saraya badhe / calon kadang besan. Wondene ingkang pinangka sulih salira nun inggih panjenenganipun Bp ___________ wekdal kasumanggakaken
Kapethik saking : Tuladha Jangkep Kagem Para Panata AdicaraRinakit dening : Soenarwan Hadi Poernomo, Latimin Winoto Adi
iki mung jarene wong2 kae lho..
Wis..jan ampun lak ngerti ojob iki,tapi yo gak popolah,ojob yo
Arti sak tenane yoiku ontong, kembange gedhang.He he ojo ngguyu
durung biso ngranggeh Tebahna dadha ... jembarna paseduluran Aja keladuk sesongaran Mundak karoban mungsuh..... Elinga,.....?! Sepira dohe urip lan mati kuwi ? Mung sak nyari Sakwise kuwi kabeh padha ketriwal Bandha donya ... Lunga Drajat pangkat ... Minggat Kadang kinasih ... sedulur sinarawedi Memule pamrih ... ngoncati Kari roh sing arep nyawiji marang gusti Mula piwelingku,........
Des 01, 2008 @ 20:10:06 lek oleh mbok aku pesen siji…si suzi
Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin. ( Bahasa Jawa ) Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiri kapan wae lebarane,
wis + tuwo,,, btw, wis gek nggolek KTP!G’ mo ngomong apa2 coz Q g’ pinter
sing ueeennaaaakk???huahaha...
iyo cak,iku maksud e,pasar iwak patuha ato patua,mbiyen pas dolen mrono iwak arwana e lumayan akeh,huehe...
btw lek nang gunung sari akeh ta sing ngedhol arwana???
wah ga eroh saiki cak... nek ndisek lumayan akeh 2013-01-23T14:43:32+07:00
ngeset tank anyar gawe nest project Akeh project e iki p'lurah.
diajarin ngelem kayu buat aquascape wow... dapet ilmu nih...
Quote:Original Posted By dwardneh ►
ya bu :) 30 Dec 13 Bayu Skak @Moektito ANYAR!! Anget iki Rek!! --> BAYU SKAK - AREK WEDOK <--
Puniku sih rahmatu’llah,
index.php?title=Oegstgeest&oldid=1101999"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
arek njaluk tulungan, awakku arek tuku genteng. sopo2 sing iso ngae tau tulung email nang awakku.
cerkak Sampjuh (Panjebar Semangat, 17 Maret 1956).
Njono banjur mak prek, melu lubgguh ing satjedake. Karepe Warsinem arep nglungani. Ning lagi bae menjat, tangane bandjur digeret. Bareng lungguh maneh, djanggute bandjur dijdiwit mak
Mlebu toilet, clana dakbukak, kathok njero dakcincingke, dakcurake… ndadak angel metune. Pancen aku duwe penyakitan kaya ngono. Angger mbayangake arep mlebu jedhing, rasane ora kena diempet, bareng wis cucul, diedenke uyuh angel metune. Ngono uga ing toilet kuwi. Metune mung sithik-sithik, kudu sabar yen ngenteni nganti tuntas. Ning
PROCOMIL SPRAY OBAT KUAT SEX SEMPROT Di Jawa Timur Meliputi:
durung tau weruh toilet sing iso nyiram dewe ngono 😀
langit says:	June 26, 2007 at 3:16 pm	kelamaan dipedalaman itu mas..hehehe 😀
Epat says:	June 26, 2007 at 3:51 pm	#dheche : ndeso..!!! hahaha senengane iku
ing taun 1878 sing asalé saka Zolochiv, Galisia, saiki ing Ukraina. Tèksé iku kawangun saka sangang pupuh lan judhulé Tikvateynu serta tegesé "Pangarep kita". Ing tembang iki Imber nganggit panemuné lan pangrasané sawisé Petah Tikva, diadegaké. Petah Tikva iku salah sawijining pamukiman Yahudi kapisan sing diadegaké ing Palestina Ottoman.
Lelagon iki dibabar sapisané ing buku Imber sing nduwèni irah-irahan Barkai ("Lintang Ésuk"). Sawisé iku tembang iki diangkat dadi laguné Hovevei Zion lan sabanjuré laguné Gerakan Zionis nalika ing Kongres Kapisan Zionis ing taun 1897. Tèks tembang iki banjur diowahi déning padunungé Rishon LeZion lan sawisé iku uga isih bola-bali diowahi manèh.
Aransemèn déning Shmuel Cohen ing taun 1888 iku mbokmanawa adhedhasar sawijining lagu rakyat Romania sing dhèwèké tau krungu nalika isih cilik ing Romania, mbokmanawa lagu Carul cu boi ("Gerobak Sapi") utawa Cucuruz cu frunza-n sus ("Jagung mawa godhong tegak").
Sadurungé pangadegé Nagara Israèl[besut | besut sumber]
Sawijining manten anggota Sonderkommando lapor manawa lagu iki dinyanyèkaké sacara spontan déning wong-wong Yahudi Céko sadurungé mlebu kamar gas ing kamp konsentrasi Auschwitz-Birkenau ing taun 1944. Nalika nyanyi lagu iki, wong-wong iki dipulasara déning para anggota Waffen SS.
Diangkat minangka lagu kabangsan[besut | besut sumber]
Nalika nagara Israèl diadegaké ing taun 1948, Hatikvah diproklamasèkaké sacara ora resmi minangka lagu kabangsan. Nanging lagu iki ora dadi lagu kabangsan sacara resmi nganti November 2004, nalika Knesset utawa parlemèn Israèl netepaké amandemèn ing Undhang-Undhang Gendéra lan Lambang. Sawisé iku undhang-undhang iki diarani Undhang-Undhang Gendéra, Lambang lan Lagu Kabangsan.
(en) National Anthem of Israèl: HaTikva
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 14 Sèptèmber 2016.
Elektabilitas Fran–Bambang Terus Naik | RADAR Banyumas
Gajih utawa ''lipid'' uga bisa diarani minyak hewani ing suhu ruang, ucul saka awujud kang kenthel lan cuèr.[1] Ing jero awak, gajèh bisa kanggo sumber ènèrgi kang èfisièn.[2]
Miturut Bloor, gajih bisa diperang dadi telung warna:[2][3]
Gajih sederhana, ya iku campuran ester asam lemak lan sapérang
CH3(CH2)5CH=CH(CH2)7CO2H
CH3(CH2)7CH=CH(CH2) 7CO2H
CH3(CH2)4CH=CHCH2CH=CH(CH2)7CO2H
Kanggo sumber energi(nduweni kandungan 9 kkal/g)[3][5]
Mbangun mémbran sèl lan bisa diliwati sapérang bahan kang mlebu lan metu saka sèl [3]
Kanggo ngayomi organ-organ kang wigati utawa kanggo winates jaringan ing jero awak [3]
njagaawak saka pangaru-aru njaba kayata: suhu, borok (infèksi) lan liya-liyané [3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.14, 1 Maret 2016.
saking Klepu alumnine nggih wonten sing hebat kados panjenengan. Conggratulation…
Namung kula kok prihatin la kok SMP kita dulu sudah ditutup.
Sugeng siang Mba Dwi, Kasinggihan Mba, dalem putranipun Pak Basuki. Bapak sae kemawon Mba, sasampunipun pensiun sapunika menekuni tanaman anggrek wonten ndalem. Matur sembah nuwun nggih Mba Dwi. Remen sanget
Nyuwun tulung, kula nggih nembe pados
nyariyos ngangge basa sunda meski kadang taksih belepotan. Maturnuwun Kang…mugiyo amal jariyahipun diganjar kasaenan saking Gusti
2. 1 iket godhong pohung (dijupuk godhonge wae). 3. 150 gr tauge (resikna pucuke banjur direndem nganggo banyu anget). 4. 1 timun (diiris tipis-tipis). 5. 250 gr godhong bayem.
Bahan dienggo gawe bumbu kacang : 1. 300 gr kacang lemah (sangrai). 2. 1 sdt gula
jawa. 3. 100 ml banyu mateng. 4. 5
lombok rawit. 5. 3 siung bawang putih. 6. 2 cm kencur. 7. ½ sdt trasi
(diobong). 8. 1 sdt banyu asam Jawa. 9. ½ sdt uyah. Carane nggawe :
1. Lembutake kabeh bahan-bahan sing dienggo gawe bumbu kacang.
2. Sakwise kuwi godhog setengah mateng kabeh sayurane kaya kacang lanjaran, godhong pohung lan godhong bayem nuli angkat lan ditiriske. 3. Sabanjure, siapne piring banjur kabeh sayuran kaya kacang lanjaran, godhong pohung, tauge, irisan timun, lan godhong bayem ditata ing piring.
4. Nuli, tuangne bumbu kacang sing wis dilembutake mau ing dhuwur sayuran
kuwi mau. 5. Cawiske Pecel bareng irisan lontong lan kerupuk.
Dhandhang GulaSasadara huwus panglong iki / Parandene mancorong baskaraSumelet kelet panase / Kabeh wong padha bingungSalang tunjang angkara sirir / Ananging kang pinanggyaGeni mulad murub / Bumi bengkah luru
kajangka dening pra winasis / Nagri mami kalungge sapendhahWong jawa ilang jawane / Nyingkur pepakon luhungWusanane ibu Pratiwi / Rumaos yen katilarDatan den pailu / Dhuh Gusti Sang Murbeng jagadMugi krenan paring lejar lan udani / Dhumateng abdi
yekti / nanging abdi padukaJalma punggung cubluk / pramilanta nyuwun wucalKados pundi lampahing pambudi / sumangga mawarsitaSinom1 . Ingsun pranataning jagad/ maha welas maha asihTanpa wates tuhu tresna / tumrap titah kang ngabektiLan setya angugemi / marang angger dhawuh IngsunFhuh nguni Ingsun serat / ing watu loh cacah kalihSun paringke marang Musa dhutaning wongMarwa hawya melang driya / Ingsun krenan ngijabahiPanyuwun
Setuju mboten nggih pak menawi Kejawen dados agomo resmi ing indonesia, kulo nyuwun pemangihipun awit Kejawen meniko pepak sampun saget dados agami ingkang sae mboten namun dados adat kemawon, agami meniko lahir saking adat nggih pak pripun pemnaggihipun???http://kejawen-religion.blogspot.com
kSetuju mboten nggih pak menawi Kejawen dados agomo resmi ing indonesia, kulo nyuwun pemangihipun awit Kejawen meniko pepak sampun saget dados agami ingkang sae mboten namun dados adat kemawon, agami meniko lahir saking adat nggih pak pripun pemnaggihipun???
Menawi pemanggihipun kulo, kulo mboten setuju Kejawen dados agomo resmi dhateng Indonesia. Awit, Kejawen meniko sanes agomo, tapi faham, ajaran utawi falsafah gesang dhateng ngalam ndonya.
nuwun sewu...SPD cekap damel falsafah kemawon, falsafah urip wonten ati kito masing-masing. nopo maleh wonten kahanan ndonyo ingkang kados mekaten.
Koe Medot tresnoku demi lanangan liyo
Yowes ora popo insyaallah aku iso lilo
Aku welasno tiwas, aku mesakno aku
Gor kanggo awakmu seng cocok neng atiku
Nganti atiku njerit atimu ra bakal krungu
Digawe Nggo Tangan (185650 movies)
_Jepara&oldid=1051592"	Kategori: Batealit, JeparaKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 23 Maret 2016.
Hayo sopo sing tau nglakoni urip jaman ngene ndek malang?
Nakam Gatot, cenil, bledus, karak, rujak gobet, jenang grendul, Kokam. Opo
opo,..sampe saiki aku gak ngerti..
JagoKoreanRumaja SilitMom Aku Wis Dhemen Jan...Asia Cilik RemajaBurungpun NdilatAsia Murid
Penafian agedtubeporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.agedtubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
bukune isih indi durung terbit, wes kerep ki turu neng Mushola2, turu neng perko, neng ndalan, neng seput, nggembel neng Bangkok wes tau, turu neng terminal
remen karo kabudayan jawi,mosok awake dewe sek wong jowo malah do padu dewe, kiro2 ngono kui maksude
Reply	bimo says:	26 November 2012 at 19:53	hahaha duwis cuma teori di mana
nuwun sa-nget sampun pinarak dateng griyo kawulo.......mugi-mugi wonten manfaatipun, menawi wonten kalepatanipun, nyuwun ngapunten ingkang katah ngih....... :)
Etnokartunologi : Ngabar: Ngarikatur Bareng (Ngartun part 28) Ajining Diri Saka Pucuke Lathi, Ajining Raga Saka Busana, Ajining Ngartun Saka Karya.
Dadio pasangan seng isoh nggawe yangmu lali karo masa lalune,...
...lewih ndeleng sepiro gedene roso tresno kuwi. Senajan koe ono seng ndue aku tetep tresno karo koe. Sekang adohan aku ndongakno koe , ndonga sing isine udu mung
...masih kotor. Golek sampurnaning urip lahir batin lan golek
« Last Edit: April 14, 2013, 05:46:10 pm by Ki Demang Saba Lintang »
nanging yo sek kroso kebak ae wetengku, terus tembus nyang boyok rasane cekot-cekot.
Enake opo mudik ae yo golek tombo. Arepe sambat sopo maneh la wong nok kene ora nduwe sopo-sopo.
Lek nyang dokter muesti divonis kon operasi. Aku emoh malah nambah-nambahi pengeluaran ae engko kanggo biaya dokter sing
#Pekalongan, #Pemalang, #PurNusa Tenggara Timur ngga, #Purworejo, #Rembang, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Magelang, #Pekalongan, #Salatiga, #Semarang, #Surakarta, #Tegal, #JawaTimur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
berkompeten, soale rak ono sing jenenge menungso sing ora iso opo-opo", kata bapak saya meyakinkan. Saya cuma terdiam.
"Ya, yok opo iki?",
Pelatihan iso 9001 sgs indonesia Palembang | Biaya Pelatihan iso 9001 sgs indonesia Palu | Biaya Pelatihan iso 9001 sgs indonesia Palangkaraya | Biaya Pelatihan iso 9001 sgs indonesia Pontianak | Biaya Pelatihan iso 9001 sgs indonesia
Jalandhara bandha = hagespæring Jalandhara bandha (
Kesultanan[sunting | sunting sumber]
Penguasa Kesultanan: Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengkubawana Ingkang Jumeneng Ka-... Suryaning Mataram Senopati-ing-Ngalaga Langgeng ing Bawono, Langgeng, Langgeng ing tata Panatagama (pasca Sabdaraja)
Pewaris takhta Kesultanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangku Negara Sudibya Rajaputra Narendra ing Mataram
Kanjeng Radèn Harya Tumenggung (KRHT) ; putra
Mas Radèn Harya Tumenggung (MRHT) ; putra
th. 1979, monggo ajak temen2 seangkatan panjenengan geguyuban rame2 wonten blog mriki, sopo ngerti
Dalem niki inggih nembe pados kontak rencang2 alit panjenengan angkatan 1992, mugi kepanggih sakingo saget kempalan malih, paling mboten lewat blog puniki…
Nuwun sewu, kulo alumnus Lulusan tahun 1986/1987 kelas IIIC ingkang rumiyin wali kelas ipun P.Sali. Nyuwun informasi mbok bilih wonten rencang-rencang seangkatan kula, monggo
ten Purbalingga kasepen mboten wonten rencang-rencang smp 7 rumiyin. Cobi mangke kulo klinong-klinong (surfing) ten alamat ingkang panjenengan
piye kabare fern….? isih eling karo unggul kanca kelas 1D …?
Pak Slamet, Unggul, Choki. Njenengan kabeh taksih kemutan dateng kulo mboten. Bocah cilik, pinter sing
skr ombaknya guede2 tur akeh “boyo”ne….xixixiiiii…:P
Wah menawi dipun cakot boyo sampun asring mung
o…inggih mas, benjang mei 2010 badhe wonten acara Ulang Tahun Emas SMP 7 Solo. Alumni 1989 badhe tumut berpartisipasi, menawi berkenan Paspitu 79 ugi saged berpartisipasi mas.
kulo mboten. Bocah cilik, pinter sing bagus dewe. Bagus Susilo Wardoyo. IE,
KAWRUH KEJAWEN: Membangun Kepribadian Bangsa Berbudaya Buceng Guyub
sing ngelanggar marka.. ngono yo di nengno ae.. durung pas wayahe lampu mati nang bangjo..gak main kok ancene.. ngono nek
|Pesan Nasi Tumpeng | Catering | Box | Prasmanan mikailla Pesan Nasi Tumpeng | Catering | Nasi Box | Prasmanan untuk wilayah Jakarta, depok, tanggerang dan Margahayu Monggo Catering: Nasi Tumpeng Kuning catering.monggoagung p nasi tumpeng kuning Nasi Tumpeng
pesan nasi tumpeng Margahayu nasi tumpeng ny hendrawan pesan nasi tumpeng
Pesan Tumpeng Margahayu Profile Vidio vidio @pesantumpengMargahayu Catering Tumpeng, Harga Nasi Tumpeng, Harga
Slamet mertamu nang omahe faisol disuguhi Kopi.jarene kopine enak tenan, soale faisol ngelem kopi sing disuguhno. Slamet akhire nyruput kopi soale penasaran rasane.
Slamet : ” iki kopi opo tho, koq rasane rodo kecut?”…..
Faisol : ” iku kopi istimewa, meh podo karo kopi luwak sing larang iku.”
Slamet : ” woo ngono tho, kopi opo jenenge?”..
Faisol : ” kopi kucing, aku gawe dewe..”
Slamet : ” opo iyo, koq jenenge kopi kucing?”
Faisol : ” soale diolah lewat kucing, kopi luwak kopine dipangan luwak, ndisik sakdurunge diolah, kopi kucing iki dipangan kucing sakdurunge diolah dadi kopi bubuk. Aku terinspirasi karo kopi luwak, cuma ben gampang aku gawe kucing ae…”
Slamet : ” Kucing doyan kopi to, Sol?”
Faisol : ” Sakjane yow ora, kopine tak gerus rodo kasar, trus tak campur ikan asin, mari ngono tak pakakno kucing.”
disaring, dikumbah terus dipepe sampek garing, terus digiling maneh sampek halus. Lha iki kebetulan awakmu sing pertama nyubak kopi kucing, wong yo durung onok sing tak
Samengko ingsun tutur, Sembah catur supaya lumuntur,
Dhihin raga cipta jiwa rasa karsa, Ingkono
Suwe ora jamu, jamu godhong telo.Suwe ora ketemu, temu pisan gawe gelo...Ayo mi, digawe ngguyu wae :d
Tuesday, October 23, 2007 9:53:00 PM haaa akeh rasane konco
Niki Belucci - Anal Payload (2009)
Pabrik kapur ing Tagogapu, Padalarang, Bandung Kulon ing taun 1920-an
kawujud ing bagéyan njero segara kanthi kahanan watu-watu kang ngandhut lempengan kalsium plates (coccoliths) kang kawujud déning mikroorganisme coccolithophores.[1] Kapur biyasané uga ditemokaké ing batu api lan chert kang ana ing kapur.[1]
Watu kapur utawa kang diarani watu gamping kawujud saka pirang-pirang cara.[2] Cara organik, cara mekanik, lan cara kimia.[2] Watu kapur kang ana ing alam akéh-akéhé kawujud saka cara organik.[2] Watu kapur jinis iki kawujud saka cangkang utawa omah kerang lan bekicot, foraminifera utawa ganggang kang ngendhap.[2] Saliyané iku uga kawujud saka kéwan-kéwan koral utawa kerang.[2] Watu kapur rupané ana sing putih susu, klawu enom, klawu tuwa, coklat nganti ireng.[2] Werna iki gumantung saka mineral kang nyusun watu kapur.[2]
Mineral karbonat kang umumé ditemokaké ing gamping ya iku aragonit (CaCO3).[2] Mineral iki kalebu mineral metastable.[2] Diarani mineral metastable awit ing wektu kang tinamtu bisa malih dadi kalsit (CaCO3).[2] Mineral liyané kang umumé ditemokaké ing watu kapur utawa dolomit ya iku Siderit (FeCO3), ankarerit (Ca2MgFe(CO3)4), lan magnesit (MgCO3).[2] Ananging mineral iki ditemokaké kanthi jumlah mung sithik.[2]
Kapur gunané bisa kanggo bahan bangunan, industri karét, industri ban, dluwang, kanggo nggawé kapur tulis kang kena kanggo nulis ing papan tulis kang wernané ireng, lan liya-liyané.[2] Indonésia kalebu nagara kang lemahé ngandhut kapur kang cacahé akèh lan sumebar ing meh kabéh pulo-pulo ing Indonésia.[2] Ananging akéh-akéhé cadhanagn watu kapur ing nagara Indonésia manggon ing Sumatra Barat.[2]
^ a b c d (id)oase.kompas.com(
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 10 Novèmber 2016.
Pelatihan iso 9001 Gratis | Pelatihan iso 9001 Sucofindo | Pelatihan iso 9001 ppt | Pelatihan iso 9001 Di Bandung | Pelatihan iso 9001 Surabaya | Pelatihan iso 9001 di Yogyakarta | Materi Pelatihan iso 9001 ppt | Biaya Pelatihan iso 9001 | Biaya Pelatihan iso 9001 Banjarmasin Murah | Biaya Pelatihan iso 9001 Banjarmasin Profesional | Biaya Pelatihan iso 9001 Banjarmasin Bermutu | Biaya Pelatihan iso 9001 Banjarmasin
Pelatihan iso 9001 Banjarmasin Palembang | Biaya Pelatihan iso 9001 Banjarmasin Palu | Biaya Pelatihan iso 9001 Banjarmasin Palangkaraya | Biaya Pelatihan iso 9001 Banjarmasin Pontianak | Biaya Pelatihan iso 9001 Banjarmasin
Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki Depth
ya patut dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
Listen NowRadio Persada FM 97.2 Mhz Lamongan, Regional radio. Lamongan, Indonesia. Radio Lamongan, Jawa Timur.
Tapi dienteni, tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merindhing ndhelok boyone mangap-mangap kabeh.
Akhire ambek Cak Sidiq hadiahe ditambah maneh, Avanza anyar gres karo ditambahi sepeda montor V-Ixion nyar gres pisan.
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Wong-wong cumak tolah-toleh sepi meneng kabeh, onok sing udur-uduran karo koncone deewe. Moro-moro sing jenenge Muchsin
karo boyo, nyambik pating nggrundhel karepe dewe.
Kiro-kiro petang puluh limang menitan, akhire Muchsin tampil sebagai pemenang.Cumak yo ngono, awake dhedhel kabeh klambine pating pecothot gak karuan, karo ambegan gedhe.
Sidiq maneh, Muchsin tetep gak gelem.
“Wis ngene ae, awakmu njaluk opo taqk turuti,”jare Cak Sidiq gak gelem kisinan hadiahe ditolak arek jik wingi sore mau.
“Yowis, Cak. Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene,” jare
wae dites, Jo. Jenenge wong golek
Tenson-minzoku?) inggih punika suku bangsa (kelompok ètnis) asli ingkang dominan mapan wonten ing nagara Jepang.
Suku Yamato punika istilah ingkang wiwit dipunginakaken saking pungkasan abad kaping 19. Kanthi ancas kanggé mbédakaken antawisipun penduduk ing dharatan Jepang saking kelompok-kelompok ètnis minoritas sanèsipun ingkang sampun mapan wonten ing wewengkon
ètnis kasebut kadosta suku-suku Ainu, suku Ryukyu, suku Nivkh, suku Ulta, sarta ugi tiyang saking Korea, tiyang Taiwan, lan tiyang aborigin Taiwan ingkang sampun mlebet dados warga Kekaisaran Jepang ing wiwitan abad kaping 20. Nama "Yamato" punika asalipun saking Tahta Yamato ingkang sampun wonten ing Jepang nalika abad kaping 4. Sejatosipun Yamato punika nama dhaérah asal wonten pundi tiyang-tiyang Yamato ingkang kapisan mapan lan netep wonten ing Prefektur Nara [1].
Wonten ing abad kaping 6, suku Yamato minangka salah satunggal saking kathah suku saking manéka asal usul ingkang naté mengkolonisasi Jepang wonten ing zaman prasejarah wiwit damel nagara kanthi model kathah nagara ing Cina ingkang saking dinasti Sui lan dinasti Tang inggih punika pusat prabawa pulitik wonten ing Asia ing kala punika. Nalika prabawa Yamato kasebut sansaya wiyar, basanipun kasebut lajeng nggantos Basa Jepang kuno lan dados basa umum ingkang dipunginakaken kanthi wiyar. Déné Basa Ryukyu saking Kepuloan Ryukyu punika sampun kapisah saking Basa Jepang Kuno ing antawisipun abad kaping 3 lan abad kaping 5.
Wonten sapérangan kontroversi babagan menapa badhé mlebetaken suku Ryukyu minangka bagéyan saking Yamato. Lajeng nglampahi indetifikasi suku Ryukyu minangka satunggaling kelompok ètnis ingkang independen utawi Suku Ryukyu minangka sub-grup ingkang sareng kalihan Yamato punika kalebet ètnisitas Jepang amargi kathah ingkang sami ingkang celak ing babagan genetika lan basa (linguistik). Shinobu Origuchi (
Origuchi Shinobu?) gadhah pamanggih bilih suku Ryukyu punika "proto-Jepang" (
gen nippon jin?), déné Yanagita Kunio damel prakiraan bilih Suku Ryukyu punika sub-grup ingkang mapan lan netep wonten ing Kepuloan Ryukyu. Lajeng babagan gelombang migrasi ingkang utama éwah dhateng ler kanggé mapan lan netep wonten ing kepuloan Jepang lajeng dados suku Yamato.
Konsep «keturunan murni» minangka satunggaling kriteria kanggé keunikan Yamato minzoku wiwit dipunrembag kirang langkung ing taun 1880 wonten ing Jepang. Inggih punika kirang langkung nalika sapérangan ilmuwan Jepang wiwit
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Yamato&oldid=1081501"	Kategori: Suku bangsa ing JepangDémografi JepangKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
siji siji iki… Dadi sendu ngene iki…
zaqlutv berkata:	Maret 12, 2012 pukul 2:22 pm	sopo kui sing
jaman sakmono.saiki piye bocah2 sak angkatanku podo
Lamun siro tangi amungsuhi ora bakal kuwat nglawan ingwang kuwalahan siro kabeh ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang ingwang ingkang moho luhur siro kabeh podo gesang bagas waras datang kurang sandang bukti saumur urip
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kuping dibolongi lodek, awak di orek2,,sing cacat we kepengen normal lhaa
Kali Minho, Minho (Portugis: [miɲu]) utawi Mino (Spanyol: [miɲo], Galician: [miɲo]) inggih punika kali ingkang paling dawa wonten ing Galicia, Spanyol, ingkang antawisipun kirang langkung 340 km.[1]
Nama punika asalipun saking basa Latin Minius, ingkang tegesipun cinnibar, timah utawi vermillion, sejatosipun teges punika, "sungai merah." Wonten ing pinggir kali minho punika dipun ginakaken kangge ngileni kebon anggur saha tetanén, sanesipun ugi kangge ngasilaken listrik tenaga toya, saha ugi tandha watesipun Spanyol saha Portugal. Sumber saking kali Minho wonten ing antawisipun 50 km leripun Lugo wonten ing Galicia, wonten ing saklebeting papan namanipun Pedregal saking Irimia. Kali punika wonten ing kidulipun tembok kutha Romawi tua saha mili dhateng kidul pas wonten ing lembah lajeng ngaler saking Ourense. Kalih dasa kilo leripun Ourense wonten ing Os Peares, Minho nampi toya saking anak sungai utamanipun, inggih punika Sil. Lajeng saking Ourense, kali punika mili kilen kidul dumugi watesipun Portugis caket Melgaço. Wonten salah satunggaling bendungan ageng ing Frieira caket kutha Ribadavia. Minho mèrang Portugal kaliyan Spanyol ingkang kirang langkung 80 km. Lembah ingkang dipun ileni Minho punika kalebet laladan ingkang subur sanget, saben meteripun punika dados papan tetanduran kadasta jagung, kenthang, kol utawi namung suket. tanduran ingkang paling kawentar wonten ing laladan punika inggih punika Vinho Verde ingkang tegesipun tanduran ingkang medalaken cahyo, ingkang dipun produksi wonten ing laladan Monção saha Melgaço.
Kali punika dipun wiwiti saking Pedregal de Irimia dumugi Sierra de Meira, kirang langkung 695 m wonten ing nginggiling samudra, ing kotamadya Meira, wetanipun provinsi Lugo, lajeng mili wonten ing laguna Fonmiña (di kotamadya A Pastoriza). Laguna punika dunungipun wonten ing propinsi ingkang sami. Kali Minho lajeng mili wonten ing Galicia massif saha arga Cantabrian saha pegunungan Leon, lajeng laladan rainiest wonten ing Ujung Iberia, kali Minho punika dados salah satunggaling kali ingkang pokok ingkang mili saking lereng Atlantik. inggih punika anak
cariyos tradhisi lisan saking Galicia karakter mitologi ingkang wonten ing cekungan Minho Rio, kadasta feiticeiras (penyihir), para Xarcos ingkang wonten ing sumur ingkang papanipun ing sedaya DAS saha ulam-tiyang amfibi ingkang saged gesang wonten ing dharat saha ing toya.
^ (id)Swasana sumuruping surya ing kali minho
Kali_Minho&oldid=1015454"	Kategori: Kali ing SpanyolKali ing PortugalKali internasional Éropah	Menu navigasi
Pelatihan iso 9001 Gratis | Pelatihan iso 9001 Sucofindo | Pelatihan iso 9001 ppt | Pelatihan iso 9001 Di Bandung | Pelatihan iso 9001 Surabaya | Pelatihan iso 9001 di Yogyakarta | Materi Pelatihan iso 9001 ppt | Biaya Pelatihan iso 9001 | Biaya Pelatihan iso 9001 Sucofindo Murah | Biaya Pelatihan iso 9001 Sucofindo Profesional | Biaya Pelatihan iso 9001 Sucofindo Bermutu | Biaya Pelatihan iso 9001 Sucofindo Berkualitas | Biaya Pelatihan iso 9001 Sucofindo
Sèptèmber 1946 ing yuswa 69 taun[2]) iku sawijining fisikawan, astronom, lan matematikawan Inggris.
kaloro (Second Wrangler) ing univèrsitas kasebut kanggo jurusan matématika (Mathematical Tripos) nalika taun 1898. Dhèwèké banjur mulang ing Cambridge, nanging nalika taun 1904 pindhah menyang Universitas Princeton lan mulang minangka dhosèn matématika terapan. Nalika taun 1910, dhèwèké bali mulang ing Cambridge.
Jeans, bebarengan karo Arthur Stanley Eddington, arupa pangadeg èlmu kosmologi ing Britania Raya. Jeans iku wong pisanan sing duwé spékulasi ngenani kosmologi kahanan tetep nalika taun 1928, adhedhasar hipotesis pangritan matèri sing lumaku terus ing alam semesta.[5] Téori kasebut katolak nalika taun 1965, nalika dumadi panemon marang radhiasi kosmik gelombang mikro latar wuri, sing sacara wiyar ditafsiraké minangka pratandha bakal kanaané Big Bang.
Jroning èlmu fisika, istilah instabilitas Jeans lan hukum Rayleigh–Jeans dijenengi adhedhasar jenengé.
^ Sir James Jeans 1938 (buku cithak ulang 1931 saka èdhisi 1930):
“Minangka pratelan pamintaning titah konjuk Gusti kang akarya jagat, mugikanthi gumelaring budaya beksan Bedhaya Santi Mulya, Gusti ingkang murbeng dumadi maringana kamulyan dumateng Songsong Agung, paran para, nayaka praja, dalasan para kawula tlatah
haiyoo, blas ra modal, cangkeman thuook, ra maturnuwun, wis mulih
Transaksi UMKM Pratista Harsa Kian Sepi | RADAR Banyumas
Diwiwiti nalika taun 1647 ana ing Krajan Mataram (Nalika samana kang mrentah ana ing Kartasura yaiku Kangjeng Susuhunan Amangkurat I) ana perang rebut nagara, salah siji Pangeran kang melu ambalela yaiku Pangeran Alit rayine Kangjeng Susuhunan Amangkurat I, sadurunge ana ontran-ontran Trunajayan. Nalika samana pangamuke Pangeran Alit nggegirisi andadekake akeh padhusunan kang rusak bosah baseh, kalebu 12 dhusun kang salah sijine disesepuhi dening Kyai Lurah Wanaita. Akeh para patinggi desa kang nalika samana kamiweden amarga saka pangamuke Pangeran Alit mau banjur lunga ngoncati babaya golek slamet dhewe-dhewe.
Nalika kuwi Kyai Lurah Wanaita uga oncat lan mlayu golek slamet, nganti tekan sawijining alas kang banjur dibabat didadekake padhusunan. Suwe-suwe papan mau dadi rame, akeh wong-wong saka desa liya kang manggon ana kana. Awit para warga padhusunan mau racake/akeh-akehe nyambut gawe olah tetanen lan nyebar winih sawernaning tetanduran, mula desa anyar mau banjur katelah nama desa PAWINIHAN.
Desa Pawinihan kalakon dadi desa kang reja, kabeh tetuwuhan bisa thukul ana kana. Nuju sawijining dina Desa Pawinihan ketaman sawijining penyakit kang mbebayani kang disebabake dening para lalembut utawa siluman. Wong-wong nalika samana ngarani prastawa mau PAGEBLUG. Esuk nandang lara, banjur sore utawa wengi wis tumeka ing pati. Sore utawa wengi ketaman lara, isuk banjur mati. Nganti warga ana kana meh entek ketaman penyakit mau utawa dipangan dening para danyang utawa lalembut kang ngreridhu desa Pawinihan.
Nusantara nalika samana pancen lagi akeh prakara, awit saka panjajahan Walanda. Ana sawijining paraga kang nduweni kekendelan ambalela marang Walanda yakuwi Untung Surapati kang mengkone ana sesmbungane karo dumadine Desa Clapar. Miturut carita wiwitane Untung Surapati ambalela menyang Walanda kaya mangkene :
Nalika jaman samana ana ing Batawiyah utawi Betawi ana bocah umur 7 taun kang ora dimangerteni sapa jeneng asline, bocah mau minangka budak belian kang asale saka Bali lan ditemukake dening Kapiten Van Beber (prawira VOC) nalika ngayahi tugas ana Makassar, Sulawesi Selatan. Kapiten mau banjur ngedol bocal mau menyang Prawira VOC liyane yaiku Kapiten Mur amarga kakurangan beaya. Wiwit nalika bocah mau dadi andhahane, karir utawa pangkat lan kasugihane prawira Walanda mau saya mudhak cepet banget. Dheweke nganggep manawa bocah kang ditemokake mau kang menehi ‘kauntungan’ tumrap uripe, sahingga bocah mau banjur dijenengi Untung.
Kapiten Mur duda putri siji kang umur-umurane padha karo Untung. Jenenge bocah wadon mau Suzanne. Kapiten Mur nenuku Untung supaya anake wadon mau kang wis piatu ditinggal ibune ana sing ngancani kanggo dolanan lan guyon saben dinane. Untung bocah kang pinter srawung, sahingga ora nganti suwe bisa tepung rumaket banget karo Suzanne. Wiwit saka dina iku, bocah sakloron tansah runtang-runtung bebarengan, nalika swasana seneng apadene susah. Sesambungan kang cedhak mau pungkasane nuwuhake winih tresna antarane untung karo Suzanne, nganti bocah loro mau bener-bener ana sesambungan tresna tanpa dimangerteni dening wong tuwane Suzanne utawa kapiten Mur.
Nalika ngancik umur 20 taun, Untung nggarwa Suzanne kanthi cara sesidheman. Nanging sesambungan tresna mau ora antara suwe banjur kadenangan dening wong tuwane Suzanne. Prastawa mau ndadekake Kapiten Mur murina utawa murka, sabanjure Suzanne dibuwang ana sawijing pulo sacedhake Batawiyah dene Untung dilebokake ana ing kunjara. Ya wiwit wektu kuwi gethinge Untung marang Walanda saya ndadra. Nalika ana ing sajerone kunjara dheweke mbudidaya narik kawigatene para tawanan liya.
Wektu iku Untung duwe gagasan kepiye carane bisa lolos saka papan kunjara mau. Gagasan mau banjur dikandhakake marang tawanan liya.
“Kabeh sedulur-sedulurku sanusa sabongsa! Kompeni Walanda wis ora bisa dijorake bae anggone terus anjajah kita. Mula kita kudu metu saka papan pakunjara iki lan kumudu kudu bisa ngungsir Walanda saka tanah wutah nagara kang banget kita tresnani iki” mangkana pangajake
Wong-wong mau rumangsa menawa gagasane Untung kuwi ngayawara utawa impen kang tangeh lamon kelakone.
“Eee, Kisanak! Apa ya bisa klakon awake dhewe bisa metu saka papan kunjara kene? Dene papan iki dijaga rapet dening para serdadhu kompeni kang pepak sanjatane, kayata bedhil lan sapanuggalane?” kadhane salah siji tawanan.
“Aja was sumelang sedulurku kabeh,” sumaure Untung, “aku kang arep njangkepi utawa menehi kowe kabeh sanjata bedhil. Aku nduweni simpenan/tabungan kang cukup kepara malah luwih menawa amung kanggo tuku sawernaning sanjata kayata bedhil.”
Krungu katrangan mau, para tawanan liya banjur sarujuk. Kanthi maneka cara, wong-wong mau pungkasane banjur bisa nyekel bedhil kumplit samimise. Pungkasaning carita, wiwit dina iku uga pambalelaning Untung lan para tawanan diwiwiti saka pakunjara. Kanthi sikep gegaman arupa bedhil, Untung bebarengan karo para tawanan liya ngamuk lan kasil njebol lawang kunjara. Sipir utawa kang karya njaga kunjara ora kuwawa nyidhem pangamuke wong-wong mau, banjur njaluk binanton saka sardhadhu Walanda. Amarga kalah cacah utawa jumlah, pungkasane Untung lan para tawanan kadhesek banjur ngungsi ana sajroning alas. Ana ing alas mau dheweke ngimpun kakuwatan kanggo ngreridhu Kompeni Walanda.
Untung bebarengan karo wadyabalane tansah goragodha/ gawe onar ing saben wengine, wiwit saka dhaerah siji menyang dhaerah liya sahingga
nyaritakake lelakone anggone ambalela marang Kompeni Walanda. Sultan Ageng Tirtayasa banjur menehi panjurung lan mrayogakake supaya Untung sowan menyang Kasultanan Cirebon.
“Sowana menyang Cirebon banjur nyuwun pengayoman marang Sultan Cirebon!” mangkana pangandikane Sultan Banten. Pungkasane, Untung lan prajurit andhahane tumuju menyang Cirebon. Ing satengahing dalan, kapethuk karo Raden Surapati, putra angkate Sultan Cirebon.
“Eee, kabeh padha mandhega!” ature Raden Surapati. “Ngakuwa sapa lan duwe karep apa kowe kabeh teka mrene” pitakone Raden Surapati.
Untung sabanjure nyaritakake kakarepane sowan ana ngarsane Sultan Cirebon. Raden Surapati bebarengan karo prajurit pangiringe sumadya arep nglantarake sowane Untung ana sangarepe kang rama.
“Ya tak keparengake sowan, aku dhewe karo prajuritku kang bakal ngeterake, nanging ana sarate. Kowe kabeh kudu masrahake sanjata menyang prajuritku”, mangkana ature Raden Surapati.
Untung sedya nampa sarat mau, kajaba menawa sanjata kagungane dhewe kang awujud patrem. Untung ora gelem masrahake sanjata mau menyang Raden Surapati. Nanging Raden Surapati ora narimakake, dheweke kepengin sanjata kang diagem Untung uga dipsrahake menyang Raden Surapati. Amarga Untung tetep bakuh ora gelem masrahake sanjatane, pungkasane kelakon dadi perang gedhe
Untung lan saprajurite budhal, mlaku nerusake tumuju menyang Keraton Kasultanan Cirebon. Nalika tekan ana ing keraton, Untung banjur nyaritakake kabeh prastawa sing nembe dialami kalebu lalakone nalika kapethuk karo Raden Surapati lan andadekake prang gedhe nganti tumeka tiwase Raden Surapati. Midhanget kabar saka Untung mau Sultan Cirebon ora banjur murina lan malah nrima Untung kanthi becik. Panarimane Sultan Cirebon ora mung cukup samana, malah Sultan uga kepareng menehi jeneng “Surapati” kanggo dheweke. Ya wiwit nalika kuwi Untung banjur duwe jeneng jangkep Untung Surapati. Cukup suwe Untung manggon ana ing Cirebon, Sultan uga menehi pamrayoga supaya tumuju menyang Mataram saprelu angabdi ana ngarsane Kangjeng Sunan Mangkurat II ing Kartasura. Sawise tekan ana ing Kartasura, Untung ngaturake panyuwunane anggone arep ngabdi ana ngarsane Kangjeng Sunan Mangkurat II.
“Ingsun bakal nampa pasuwitanmu marang aku, nanging ana sarat kang kudu kok leksanakake yakuwi kudu kasil nyidhem kraman/pamberontakan kang lagi lumaku ana ing laladan Banyumas,” mangkana pangandikane Kangjeng Sunan Mangkurat.
Tanpa andedawa anggone mikir, Untung Surapati nampa sarat mau. Dheweke karo prajurite sigra budhal menyang laladan Banyumas. Sawise kasil nyidhem kraman mau, Untung bali menyang Kartasura banjur nampa ganjaraning Ratu arupa pangkat senopati prang. Sauntara iku Kompeni Walanda kang ana ing Batawiyah krungu kabar menawa buron Untung Surapati manggon ana ing Kartasura, banjur ngirimake prajurite para sardhadhu kangge nyekel Untung Surapati.
Sawijining dina, ana telik sandhi kanthi gupuh sowan ana ngarsane Kangjeng Sunan.
“Nyuwun pangapunten Dalem Kangjeng Sinuwun! Prajurit Walanda kathah cacahipun saweg budhal mriki. Prajurit kompeni wau sajakipun nganthi gegaman ingkang jangkep.” atur palaporane telik sandhi/mata-mata Mataram mau.
Midhanget kabar saka telik sandhi mau, Kangjeng Sunan Mangkurat II banjur nimbali Untung Surapati saprelu ngadep sowan ana ngrasane.
“Ee, Untung Surapati! Gawaa prajurit sacukupe. Kowe Ingsun dhawuhi supaya methukake Kompeni Walanda saiki uga,” parentahe Kangjeng Sunan.
“Sandika, Kangjeng!” wangsulane Untung Surapati.
Sawise nyiapake prajurite, Untung Surapati banjur budhal menyang watesing laladan Kartasura. Nalika wadyabala kompeni Walanda wiwit lumebu Kartasura, Untung Surapati lan bala prajurite diuntapake andadekake campuh perang kang rame banget, kadadeyan mau kira-kira dumadi wulan Februari taun 1686. Wektu kuwi prajurite Untung Surapati binanton saka Pangeran Puger kang diutus dening Kangjeng Sunan Mangkurat II. Pangeran Puger dikantheni pusaka kraton yakuwi tumbak Kangjeng Kyai Palered lan nggunakake busana kang memper karo Untung Surapati. Sahingga Kapiten Francois Tack kang nyenapatini prajurit Walanda ngira menawa kang diadepi mau Untung Surapati. Kanthi pusaka kraton tumbak Kangjeng Kyai Palered, pangeran Puger kasil mateni Kapiten Francois Tack, nalika Kapitan Francois Tack ora bisa mudhun saka jaran tumpakane, sabanjure kahanan banjur udan deres banget, dene prajurite kang isih ana tumpes dening Untung Surapati lan wadyabala.
Sawise kasil ngalahake kompeni Walanda, Untung Surapati enggal kadhawuhan dening Kangjeng Sunan Mangkurat II supaya ngrebut Pasuruan. Cekaking crita Dheweke lan prajurite kasil ngalahahe Bupati Pasuruan kang asmane Anggajaya. Banjur Untung Surapati sinengkakake minangka Bupati ing Pasuruan kanthi sesebutan Adipati Wiranegara. Sadawane dadi adipati, Untung Surapati tansah nggugah semangate para kawula/rakyate supaya lumawan marang kompeni Walanda. Nganti wola-wali kompeni Walanda ngupaya bisane numpes kridhane Untung Surapati nanging meksa ora kasil.
Sauntara kuwi ana ing kraton Kartasura, Kangjeng Sunan Amangkurat II tumeka ing jangji utawa murud ing kasidan jati/seda, sahinggga nuwuhake perang rebut nagara. Nalika samana Pangeran Puger kianat lan banjur nyuwun biantu saka kompeni Walanda. Kanthi binanton saka prajurit kompeni Walanda, piyambake kasil ngalahake Amangkurat III. Piyambake banjur winisuda dadi Ratu ana ing Kartasura kanthi sesebutan Kangjeng Sri Susuhunan Pakubuwana I, kanthi payengkuyung saka kompeni Walanda. Dene Amangkurat III kang den ungsir dening Pangeran Puger banjur golek pengayoman marang Untung Surapati ing Pasuruan.
Setaun candhake, bebarengan antarane prajurit kompeni Walanda, Kartasura, Madura lan Surabaya kang tinindhihan/disenapateni dening Kumendhan Goovert Knole lumebu Pasuruan lan banjur nuwuhake prang gedhe. Paprangan kang rame banget dumadi ana ing Beteng Bangil. Ya ana ing paprangan iki prajurit Pasuruan banjur kadhesek, dene Untung Surapati dhewe nandang tatu abot. Banjur kandha marang para andhahane supaya nyebarake pawarta menawa piyambake/
satemene isih sugeng lan sumingkir bareng karo sisaning prajurite.
Untung Surapati terus lumaku mangulon, dene kang dituju yaiku Kartasura, nanging sadurunge kasil mlebu menyang Kartasura piyambake wis diadhang dening prajurit kompeni Walanda, sahingga Untung Surapati ora mbacutake menyang Kartasura nanging banjur nerusake anggone lumaku, arah kang dituju mangulon, kanggo ngendhani pangoyake prajurit kompeni mau. Wiwit saka Ngayogya, Purworejo, nganti tekan laladan Kebumen, sabanjure tumuju menyang desa Pawinihan.
Ana ing desa Pawinihan Untung Surapati ketemu karo sesepuhing desa yaiku Kyai lurah Wanaita. Kyai Lurah Wanaita iki sajane asale uga saka Mataram, yaiku nalika ana prastawa perang rebut nagara antarane Kangjeng Susuhunan Amangkurat I karo rayine kang asmane Pangeran Alit. Akeh para punggawa lan patinggi desa kang lumayu golek slamet dhewe-dhewe, awit saka pangamuke Pangeran Alit mau, kalebu Kyai Lurah Wanaita kang lumayu banjur teka ana ing sawijing panggonan salore Kebumen lan mbabad alas ana kana, dhusun mau banjur
ana desa Pawinihan kana, nanging ana sarate yakuwi kudu bisa nyidem sawenening lalara utawa PAGEBLUG kang lagi sumebar ana ing desa Pawinihan. Untung Surapati nyaguhi lan cekaking carita, desa Pawinihan banjur sirna saka sakehing babaya/lalara kang miturut wong-wong desa kana disebabake dening sakehing lalembut kang ngreridhu desa.
Sawise klakon manggon ana ing desa Pawinihan, Untung Surapati banjur gawe pesanggrahan/padhepokan lan mengkone katelah nama Panembahan Untung Surapati.
Suwe-suwe telik sandhine Walanda mangerteni menawa Untung Surapati cumondhok ana ing desa Pawinihan, mula banjur nguntapake wadya balane prajurit kompeni saprelu nyekel Untung Surapati/Panembahan Untung Surapati. Nalika prajurit kompeni ngancik ana ing desa Pawinihan, Panembahan Untung Surapati dhewe sing ngadhepi, kanthi busana cara tani. Ana kana dikandhakake menawa ora ana wong neneka saka papan liya. Nanging amung para among tani kang mapan ing desa Pawinihan kana. Kompeni Walanda ora pracaya, nanging sawise Panembahan Untung Surapati mrasajakake lan kanthi daya kasektene nyulap utawa nyirnakake paningale para wadya kumpeni, papan sing maune wujud ALANG-ALANG banjur diganti wewujudan tanduran PARI kang subur amba bawera. Prajurit Walanda banjur pracaya, menawa ana desa kana pancen pakaryane amung olah tetanen lan ora ana wong neneka kaya sing dikarepake dening kompeni Walanda mau. Pungkasane Walanda klakon lunga tanpa asil saka kana.
Ing sawijning dina Panembahan Untung Surapati ngandika menawa ing mbesuk rejaning jaman desa Pawinihan kasalina nama desa CLAPAR, awit saka
tembung : SAKECLAPAN katon PARI. Nganti saiki desa mau isih tetep lestari kanthi sebutan Desa Clapar lan ora nggunakake maneh nama Pawinihan.
Sabanjure Panembahan Untung Surapati lestari madhepokan/cumondhok ana desa Clapar nganti
Kepadhangan. Miturut crita Mbah Kepadhangan/Panembahan Untung Surapati mbukak laladan kang saiki katelah nama desa Clapar taun 1701M. Dadi tekan taun 2011 saiki udakara wus ngancik 310’an taun.
Pesareyan Mbah Kepadhangan manggon ana ing Dhukuh Depok ing sisih paling dhuwur. Ambane pesareyan udakara 350 meter pesagi. Lan ana papan kana (ing sisih ngisor) uga ana sendhange kang katelah nama Sendhang Beji kang miturut crita bisa kanggo marasake wong edan. Mbah Kepadhangn uga nduweni sawernaning pusaka kayata keris dhapur Jalak kang diarani Kyai Wulung, patrem kanthi dhapur lontop kang uga diarani Kyai Lontop, keris dhapur kebo Lajer kang diarani Kyai Banjor, tumbak dhapur Carang Glagah kang diarani Kyai Blabar, umbul-umbul lan bende pengalab-alab. Kaya umume pusaka liyane, nalika wula-wulan tinamtu kaya wulan Sura barang-barang
sing kelet nang “untu”.. isin pas katene ngguyu…
TOLUNG CAK MESAKE KONCOKU, WIS USUL NGANTI PING TELU KOK DAK
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Ngrakit tembung andhahan - Wikimedia Incubator
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Ngrakit tembung andhahan
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa JawaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Ngrakit tembung andhahan
Kaya déné basa Indonesia, basa Jawa uga migunaaké ater-ater, sisipan, lan panambang. Tumrap paugeran kang digunaaké wis kababar "Ejaan Bahasa Jawa tahun 1991." Éwasemana, isih akèh sing durung mangerti marang paugeran baku iki.
Basa Jawa modern sing saiki kanggo pocapan padinan uga isih nganggo ater-ater, sisipan, lan panambang seka basa Jawa sadurungé (basa Jawa anyar, tengahan, lan kuno).
Ater-ater iku pocapan tambahan kang ana ing ngarep tembung lingga. Ater-ater iki ing antarané:
Hanuswara (n, ny, m, ng)
maknané yèn wis dirakit karo tembung-tembung lingga utawa tembung andhahan liyané.
mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing
Balas	ipanase - 09/29/2011 terang2an,,,,,,wong kamera soner k700i, salah sing nyetel,,…
Bener yen banyu iku berkah saka Sing Gawe Urip. Tanpa banyu, ora ana makhluk kang bisa urip. Nalika manungsa tansah nyeyuwun berkah tanpa kendhat, Gusti uga Mahamurah lan menehi apa sing dikarepake: banyu ora kurang, luwih, nganti turah.
Pungkasane, kabeh pirantine urip dadi keli dening banyu kang ngentirake sekabehane. Dalan ketutup, ora bisa dilewati. Omah padha kelem, alat transportasi ora bisa mlaku. Ora sithik kurban manungsa, ora kuwawa nglawan derese banyu. Kabeh karana banyu kang sejatine dipercaya dadi sumbere kemakmuran lan kaberkahan. Banjur, yen wis kaya mangkene, sapa sing salah?
Yen disawang kanthi cara hakekat, banyu-banyu iku sejatine ora bisa mulih marang papan kang dituju. Ora beda kaya dene manungsa, banyu ya mung saderma lewat ana papan-papan kono. Nanging, awit saka pokale manungsa sing ora bisa ngopeni dalan banyu kanthi samesthine, banyu banjur nyasar, ora maneh dadi berkah lan sawayah-wayah bisa dadi musibah. Ya karana manungsa sing padha srakah.
Kanggo pangeling-eling, kabudayan Jawa sejatine wis akeh menehi pitutur yen dilakoni kanthi samesthine, bisa nyelarasake antarane urip bebrayan lan alam. Contone, unen-unen “urip mung mampir ngombe”. Ora beda karo prinsip banyu sing mung lewat iku mau, uripe manungsa ana ing alam dunya mung sedhela, suwene
Kanggo njaga lan nglestarekake alam, wiwit biyen manungsa Jawa tansah ngupadi supaya bisa urip selaras karo alam. Buktine, nganti saiki isih akeh ditindakake ritual lan tradisi sing ana gegayutane karo upaya nglestarekake. Ana bersih desa, sedekah desa, merti bumi, nganti sedekah laut. Sesanti
dinane, alam wis menehi panguripan kang ora bisa diitung cacahe. Ritual sing adate uga digunakake kanggo sarana resik-resik kampung iku uga sarana mujudake rasa sukur: tanpa pitulungane Sing Gawe Urip, manungsa mung dadi makhluk kang ringkih lan tanpa daya.
alam dadi murka: banyu bisa “playon” ana ngendi wae, jurang padha jugrug, banyu segara munggah ana dharatan.
Kasunyatan sing kaya mangkono mbokmenawa sing dimaksud Ranggawarsita minangka jaman kalabendu. Kanthi “ciri” sing wis gamblang, kaya-kaya jaman kalabendu sejatine wis katon. Jaman sing dipercaya minangka jaman edan amarga kabeh sarwa kuwalik, ora samesthine, lan wis owah saka adat sabene.
Ranggawarsita akeh nyebutake pratandha jaman kalabendu, ing antarane “kali ilang kedhunge”: kedhunge wis ilang, wis ora ana watese, kabeh dadi kali, banyu isa mili lan isa ana ing ngendi-endi. Ing kene, kali ora bisa maneh nampung banyu sing teka lumantar udan gedhe.
Awit saka kahanan sing kaya mangkono, temtu kahanan liyane sansaya gegirisi. Buktine sing uga wis kedadeyan, uga dipratelakake yen “lemah-lemah padha bengkah lan longsor, manungsa pating guluruh, akeh kang nandhang lara, pageblug rupa-rupa, mung setitik sing mari, akeh-akehe padha mati”.
Pancen, kabeh iku kedadeyan amarga ora bisa njaga keselarasan karo alam. Wektu sing dipercaya minangka tanda-tandane jaman edan lan kalabendu wis teka, menawa wektu sing pas kanggo nyawang kahanan dhiri-pribadi. Ora kanggo nyalahake sapa-sapa, ora kanggo golek benere dhewe.
Banyu dadi sarana wiwitan sekabehane. Kelebu ing agama, banyu wis nyawiji dadi sarana pasucen sajrone ngibadah. Ing crita wayang purwa, Bratasena uga didhawuhi guru Durna supaya golek tirta pawitra sari, yaiku sejatine banyu sing mapan ana samudra minangkalbu. Sanajan iku mung perlambang.
Ing tradisi Jawa, banyu uga akeh digunakake minangka sarana ritual. Contone ing ngantenan, ana sing diarani siraman. Calon nganten nindakke siraman nganggo banyu sing dijipuk saka pitung sumber. Pangajabe, supaya sajrone memangun bale wisma penganten kaloro bisa urip harmonis. Kaya dene banyu kang bisa mapan ana ngendi wae, nyelarasake karo papan sing dadi panggonane.
Nanging, ing wektu kang bebarengan karo pahargyan, sapa wae kang ngadani acara iku mesthi ora kepengin satengahing acara ana udan. Udan gedhe temtu bakal dadekake acara kang wis disiapke lan butuhake prabeya akeh iku ora mlaku kanthi samesthine.
Kanthi pepinginan iku, sing kagungan kersa bakal jaluk tulung marang pawang udan supaya banyu udan ora tiba ana sakupenge kono. Anane udan uga bakal ngalangi tangga lan sedulur sing bakal rawuh ana pahargyan. Yen tetep isih udan, dipercaya ana syarat sing kurang utawa ana tumindak sing kudu dilakoni.
Pancen bener, banyu dikarepake dadi berkah. Nanging ing wektu kang bebarengan, banyu uga bisa nyirnakake kekarepane sapa wae kang tumindak ala lan kurang becik marang alam lan
Etnokartunologi : Legendary Keroncong Singer: Gesang (1917-2010)
nyoto jare jeng watik wis buka wordpress.com tapekno ora iso coment jare, piye jal aku sakjane ngono yo mung ngawur tapi yo iso masuk to coment-nya. Oke mudah2an gambar
Konco-koncoku kabeh ono ngendi wae, Kang Herman lan Kang Nyoto ono acara opo maneh, kok podo adem ayem kabeh, opo sibuk nunggu dilantik Tim Sukses, kok ora ono kabare, GBU
telpon nang Kudus dicritane macem2, polisi podo polisi tembak2 an karepe dewe, nganti ono seng matek, lha rakyate piye
Sibolga Tapanuli Tengah: LKPj Walikota Sibolga 2008
Balas	adrian - 04/11/2012 opone sing diwenehi gemuk opo oli sithik kuwi?
Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Hello world! Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,jogja, Yogyakarta, Prambanan.
arek suroboyo...piye kabare? ono sing ronda ra iki bocah2 e?sugeng
Procomil Spray Obat Tahan Lama Sex Magelang Di Jawa Timur Meliputi :
sopo sing bakale slamet yoiku wong sing kang eling lan kang
Mangda Ida gelis rawuh. Mijil saking luhuring langit.
Sampun madabdaban sami. Maring giri meru reko.
konco dolan gek isih enom dhisik … piye Mas
penjenengan kerso gabung wonten ing blog Paspitu dipun sekecakaken…lajeng kangge kadang kulo Agung Raharjo matur nuwun informasinya, kito pinanggih mangke tgl 26 Desember 08 dalu, lajeng kangge sedoyo kadang Paspitu leres menawi Watik puniko mboten nggadahi dokumen foto ingkang kagungan puniko ketua Paspitu Mas Joko Pamuji awujud film sanes foto, menawi foto ingkang gadah nggih ingkang mbeto piyambak piyambak, mugi dados wuningo, nuwun matur nuwun……..
cah sumber, cah nusukan, cah purwoprajan
Aku sekarang di Mojokerto Jatim sejak 18 tahun yg lalu
Nuwun sewu dumateng ingkang kagungan blog puniko
nderek langkung kagem nyambung pasederek’an
buat mas bambang sigit alumni 84 (3A) rasane aku weruh sampeyan tapi mungkin lali , aku alumni 84 tapi lali aku kelas 3 opo hahahahahaha (maklum wis tuo)
jeng Watik, jeng Kus Wardani, and sapa neh yo..? Sukses dech buat semua. amin.
Haalaaah… ja ngono kowe Wal.. Jelas ra lali to yo karo sliramu.. Piyayine ramah nyenengake, sapa sing iso lali?.. Pa
penjenengan (dibagekke) monggo monggo… dipun sekecak aken sinten ingkang bade dipun ajak wawan rembag…….monggo………………..
@ watik pancen yo pantes nek dadi anake cak Nyoto yo mung pitakonku bojone sing endi cak nyoto kuwi yen anake barep watik….he…he….piss
Nyoto ning opo yo ora pekewuh…. kabeh sing nyonggo jeng watik, sapiro piro nek do urun sithik sithik (ojo ditonton nomilae lho) kuwi tegese ketok grubyug gotong royong..ngono lho….aku setuju reunian diselenggarakan di surabaya…ayo sapa takut…asal pas prei wae…..
Sugeng dinten Peh Cun….. Matur nuwun
Aduh … aduh aku dirasani ……. didongakne apik2, matur nuwun 10X he he …..kuwi sing jenenge jeng Rina nek ketemu arep tak jiwit nganti abang bang ….nggemeske senengane nggoda. Mas Agung R, JJFM
dadi Motivator andal, lan yen pengin tambah enom ono Mbak Sri
disik soko Mas Herman ben semangat supoyo bener2 Mas Nyoto, ngono lho
nyoto iku durung reuni wis mendem dhisik dadi bayangane sing apik-apik tok, gawe lapangan terbang neng nduwur omahe dewe-dewe ae mudun langsung ruang tamu opo setuju………….?????
wong sing arep mertamu lak mestine kudu adus2 disik to, huwahahaha….
halah senengane do berkhayal sing iso dilakoni ki opo dilakoni disik ora sah muluk2 ngono brow……….wakakakakakakak
koq nggugahi wong lagi mimpi indah… hwehehe.. lha yo to.. ya ok, ntar malem mulih mbutge tak bukake maneh blog iki… qt bercengkerama, right..?
setuju abis jeng, qt ber “ceng-
mak nyut… lajeng eling rikolo 32 th kepengker.. panj lan kulo diupun arak kaliyan p Marno, dhateng batik
pr, hehehe…. nuwun, sugeng enjang. BTW, dhik Tanto, panj kagungan FB mboten njih ? nuwun.
pajenegan ugi sadulur sedoyo tambah sugih tur kepenak uripe, lak makaten to Bung…..xixixiiii:P
lan Bapak Ibu Guru ingkang kula hormati, ugi para kanca ingkang tansah di Rahmati Allah. Wonten kesempatan ingkangberbahagia punika, mangga kita tansah ningkataken Taqwa kita dating Allah SWT. Malah-malah wonten wulan syawal punika wulan ingkang
luwih sahe tinimbang dinten-dinten ingkang sampun kawuri. Soalipun kita sampun dipun gembleng sewulan muput ngelampahi siyam lan ibadah lintu-lintunipun wonten ing wulan Ramadhan.
Pramila, mangga kita bukti aken menawi tingkah laku lan kehidupan kita luwih sahe ketimbang ingkang sampun-sampun. Intinipun kita ningkataken Taqwa kita menuju langkah ingkang langkung sahe. Mugi-mugi kita tetep pikantuk Rahmat lan Hidayah saking Allah SWT. Amin
Cekap semanten atur kawula mbok menawi wonten kesalahan ingkang kirang mranani dumateng penggalih panjenengan sami, kula nyuwun pangapunten ingkang sak
pesan nasi tumpeng Margahayu nasi tumpeng ny hendrawan pesan nasi tumpeng di jakarta barat harga nasi tumpeng mini daftar harga nasi tumpeng.
agagah prakosa, Tan ana kang malanga, Parang muka samya teluk, Pan sami ajrih sedaya,
Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu punika, Anitis ana ing kene, Ing Sang Prabu Jayabaya, Nalikane mangkana, Pan jumeneng Ratu Agung, Abala para Narendra,
Lajeng angguru sayekti, Sang-a Prabu Jayabaya, Mring Sang raja panditane, Rasane Kitab Musarar, Wus tunumplak sadaya, Lan enget wewangenipun, Yen
Ecis wesi Udharati, Ing tembe ana Molana, Pan cucu Rasul jatine, Alunga mring Tanah Jawa, Nggawa ecis punika, Kinarya dhuwung puniku, Dadi pundhen bekel Jawa.
Raja Pandita apamit, Musna saking palenggahan, Tan antara ing lamine, Pan wus jangkep ing
dhateng ardi Padhang, Kang putra lan keng rama, Sakpraptanira ing gunung, Minggah samdyaning arga.
Wonten ta ajar satunggil, Anama Ajar
Jayabaya, Cangkrameng ardi wus suwe, Apanggih lawan ki Ajar, Ajar ing gunung Padhang, Awindon tapane guntur, Dadi barang kang cinipta.
anggelak janji, Cupet lelakoning ratu, lya ing tanah Jawa, Ingsun pan wus den wangeni, Kari loro kaping telune ta ingwang.
Awit perang padha kadang, Dene pametune bumi, Wong cilik pajeke emas,
kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
Swidak gangsal taun sirna, Pan jumeneng Ratu adil, Para wali lan pandhita, Sadaya pan samya asih, Pametune wong cilik, Ingkang katur marang Ratu, Rupa picis
Semune lambang Cangkrama, Putung ingkang watang nenggih, Wong ndesa pajege sandhang, Picis ingsun den suguhi,
Angempek tanah sethithik, Lawas-lawas tumut aprang, Unggul sasolahe nenggih, Kedhep neng tanah Jawi, Wus ngalih jamanireku, Maksih turun Mataram, Jejuluke kang negari, Nyakrawati
suguhi, Mring ki Ajar Gunung Padang, Arupa endang sawiji, Samana den etangi, Jaman sewu pitung atus, Pitung puluh pan iya, Wiwit prang tan na ngaberi, Nuli ana lamate negara rengka.
Akeh ingkang gara-gara, Udan salah mangsa prapti, Akeh lindhu lan grahana, Dalajate salin-salirt, Pepati tanpa aji, Anutug ing jaman sewu, Wolung
kembang saruni, Mring ki Ajar iku mau, Ing nalika semana, Mulya jenenging narpati, Tur abagus eseme lir madu puspa.
Langkung arja jamane narpati, Nora nana pan ingkang nanggulang, Wong desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati, Mung metu
Iku mulih jenenge Narpati, Wadya punggawa sujud sadaya, Tur padha rena prentahe, Kadhatone winuwus, Ing Kediri ingkang satunggil, Kang siji
Prenggi ber budi kras anglangkungi, Tetep neng tanah Jawa.
tinundhung dening ki Patih, Sirna sabalanira.
Nuli rena manahe wong cilik, Nora ana kang budi sangsaya, Sarwa murah tetukone, Tulus ingkang tinandur, Jamanira den
puniku, Ja majuja tabatulihi, Anuli larang udan, Angin topan rawuh, Tumangkeb sabumi alam, Saking kidul wetan ingkang
Kabupatèn Karangasem iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih wétan pulo Bali, kutha Amlapura iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 839,54 km² utawa --- hèktar.
8°00'00" - 8°41'37,8" Lintang kidul lan 115°35'9,8" - 115°54'8,9" Bujur wetan
Bali menyang: Propinsi Bali Cithakan:Kabupatèn Karangasem Cithakan:Propinsi Bali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Karanga
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 30 Januari 2017.
Warangal ING Vysya Warangal ING Vysya Peddapendyala ING
Ronggowarsito dalam bentuk tembang “Sinom” di
Netes elohku mili deres neng pipi Dek opo iki bukti katresnanmu marang aku
Koe ninggal lungo tanpo sebab bahkan ora nesu
Netes elohku mili deres neng pipi Mas pangapurane kanggo awakku
Ing. Civil, ing. Mecánica, ing. Industrial, Ing. Espacial, ing.
Wiwitan Taun[besut | besut sumber]
Colom miyos wonten ing Kota Guatemala, putra saking Antonio Colom Caballeros Argueta lan Yolanda Ferraté. Piyambakipun minangka putra ingkang angka 4 saking 5 sadhèrèk. Pakdhénipun, Manuel Colom inggih punika satunggaling Walikota Kota Guatemala ingkang dipunpejahi déning militer nalika taun 1979 boten dangu sasampuning pambentukan parté pulitikipun dipunremikaken.[1] Piyambakipun ugi bapak saking Antonio Colom Szarata, pemain bass saking sawijining band pop rock Guatemala, Viento en Kontra.[2] Piyambakipun lan garwanipun ingkang kaping 3, Sandra Torres, pisahan nalika taun 2011. Sasampuning pikantuk gelar insinyur industri saking Universitas San Carlos (USAC), piyambakipun dados satunggaling pangusaha ingkang kagayut wonten ing
sadèrngipun pindhah dhatêng pulitik. Makili UNE (Unidad Nacional de la Esperanza) wonten ing Pemilihan Umum Guatemala, 2003 (pemilu presiden 2003), piyambakipun kawon saking Óscar Berger nalika tanggal 28 Desember 2003. Berger inggih minangka kandidat ingkang berhaluan kiwa lan menangaken pemilu presiden wiwit dhémokrasi dipunpulihaken nalika taun 1985.
Pemilihan Umum 2007[besut | besut sumber]
Piyambakipun minangka salah satunggal saking 2 calon ingkang dumugi tahap kaping kalih wontên ing Pemilihan Umum Guatemala, 2007 (pemilu presiden) tanggal 9 September 2007 sesarengan kaliyan calon Partido Patriota, Otto Perez Molina. Nalika jam 10:00 dalu wekdal sapapan wonten ing dinten pemilu, Colom dipunnyatakaken minangka presiden ingkang ènggal dipunpilih kanthi pikantuk swara langkung saking 5 poin persentase, 52,7% dumugi 47,3%, saking swara langkung saking 96% ingkang sampun dipunètang saking papan-papan pamendhetan swara ,[3] lan dados presiden pisanan Guatemala saking sayap kiwa langkung saking 53 taun kapungkur.
Sadanguning kampanye prèsidèn, Colom ngedika bilih piyambakipun kapéngin ngirangi kanisthan kanthi nangangi kamiskinan [4] wonten ing Guatemala. Wiwit pemilu, Colom sampun damel manéka upaya kanggé mapanaken retorika punika dados kasunyatan, miyaraken program sosial lan akses tumrap kasarasan, pendidikan, lan jaminan sosial, ingkang sedayanipun sampun maringi kontribusi kanggé minggahipun bab standar gesang kaum miskin Guatemala.[5][6]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 21 Oktober 2016.
Nusantara nalika samana pancen lagi akeh prakara, awit saka panjajahan Walanda. Ana sawijining paraga kang nduweni kekendelan ambalela marang Walanda yakuwi
“Kabeh sedulur-sedulurku sanusa sabongsa! Kompeni Walanda wis ora bisa dijorake bae anggone terus anjajah kita. Mula kita kudu metu saka papan pakunjara iki lan kumudu kudu bisa ngungsir Walanda saka tanah wutah nagara kang banget kita tresnani iki” mangkana pangajake Untung.
Para tawanan banjur cingak nalika krungu gagasan lan pangajake Untung mau. Wong-wong mau rumangsa menawa
dhewe bisa metu saka papan kunjara kene? Dene papan iki dijaga rapet dening
arep njangkepi utawa menehi kowe kabeh sanjata bedhil. Aku nduweni simpenan/tabungan kang cukup kepara malah luwih menawa amung kanggo tuku sawernaning sanjata kayata bedhil.”
Untung bebarengan karo wadyabalane tansah goragodha/ gawe onar ing saben wengine, wiwit saka dhaerah siji menyang dhaerah liya sahingga teka laladan Kasultanan Banten. Untung sigra sowan ana ngarsane Sultan Banten yakuwi Sultan Ageng Tirtayasa lan nyaritakake lelakone anggone ambalela marang Kompeni Walanda. Sultan Ageng Tirtayasa banjur menehi panjurung lan mrayogakake supaya Untung sowan menyang Kasultanan Cirebon.
“Sowana menyang Cirebon banjur nyuwun pengayoman marang Sultan Cirebon!” mangkana pangandikane Sultan Banten.
sapa lan duwe karep apa kowe kabeh teka mrene” pitakone Raden Surapati.
Untung, dene Raden Surapati tumeka tiwas ketaman sanjata kagungane Untung kang awujud patrem.
Sawise iku Untung lan saprajurite budhal, mlaku nerusake tumuju menyang Keraton Kasultanan Cirebon. Nalika tekan ana ing keraton, Untung banjur nyaritakake kabeh prastawa sing nembe dialami kalebu lalakone nalika kapethuk karo Raden Surapati lan andadekake prang gedhe nganti
Cirebon ora banjur murina lan malah nrima Untung kanthi becik. Panarimane Sultan Cirebon ora mung cukup samana, malah Sultan uga kepareng menehi jeneng “Surapati” kanggo dheweke. Ya wiwit nalika kuwi Untung banjur duwe jeneng jangkep Untung Surapati.
Cukup suwe Untung manggon ana ing Cirebon, Sultan uga menehi pamrayoga supaya tumuju menyang Mataram saprelu angabdi ana ngarsane Kangjeng Sunan Mangkurat II ing Kartasura. Sawise tekan ana ing Kartasura, Untung ngaturake panyuwunane anggone arep ngabdi ana ngarsane Kangjeng Sunan Mangkurat II.
Sawise nyiapake prajurite, Untung Surapati banjur budhal menyang watesing laladan Kartasura. Nalika wadyabala kompeni Walanda wiwit lumebu Kartasura, Untung Surapati lan bala prajurite diuntapake andadekake campuh perang kang rame banget, kadadeyan mau kira-kira dumadi wulan Februari taun 1686. Wektu kuwi prajurite Untung Surapati binanton saka Pangeran Puger kang diutus dening Kangjeng Sunan Mangkurat II. Pangeran Puger dikantheni pusaka kraton yakuwi tumbak Kangjeng Kyai Palered lan nggunakake busana kang
Kanthi pusaka kraton tumbak Kangjeng Kyai Palered, pangeran Puger kasil mateni Kapiten Francois Tack, nalika Kapitan Francois Tack ora bisa mudhun saka jaran tumpakane, sabanjure kahanan banjur udan deres banget, dene prajurite kang isih ana tumpes dening Untung Surapati lan wadyabala.
Ana ing desa Pawinihan Untung Surapati ketemu karo sesepuhing desa yaiku Kyai lurah Wanaita. Kyai Lurah Wanaita iki sajane asale uga saka Mataram, yaiku nalika ana prastawa perang rebut nagara antarane Kangjeng Susuhunan Amangkurat I karo rayine kang asmane Pangeran Alit. Akeh para punggawa lan patinggi desa kang lumayu golek slamet dhewe-dhewe, awit saka pangamuke Pangeran Alit mau, kalebu Kyai Lurah Wanaita kang lumayu banjur teka ana ing sawijing panggonan salore Kebumen lan mbabad alas ana kana, dhusun mau banjur katelah nama desa Pawinihan.
Kyai Lurah Wanaita kandha menawa dheweke gelem narima Untung Surapati ana desa Pawinihan kana, nanging ana sarate yakuwi kudu bisa nyidem sawenening lalara utawa PAGEBLUG kang lagi sumebar ana ing desa Pawinihan. Untung Surapati nyaguhi lan cekaking carita, desa Pawinihan banjur sirna saka sakehing babaya/lalara kang miturut wong-wong desa kana disebabake dening sakehing lalembut kang ngreridhu desa.
banjur gawe pesanggrahan/padhepokan lan mengkone katelah nama Panembahan Untung Surapati.
Ing sawijning dina Panembahan Untung Surapati ngandika menawa ing mbesuk rejaning jaman desa Pawinihan kasalina nama desa CLAPAR, awit saka prastawa nalika Panembahan Untung Surapati kang nyipta ALANG-ALANG dadi tetanduran PARI kang subur amba bawera. CLAPAR saka tembung : SAKECLAPAN katon PARI. Nganti saiki desa mau isih tetep lestari kanthi sebutan Desa Clapar lan ora nggunakake maneh nama Pawinihan.
Sabanjure Panembahan Untung Surapati lestari madhepokan/cumondhok ana desa Clapar nganti tumeka surud ing kasidan jati lan disarekake ana desa Clapar. Panembahan Untung Surapati uga katelah nama Mbah Kepadhangan.
Miturut crita Mbah Kepadhangan/Panembahan Untung Surapati mbukak laladan kang saiki katelah nama desa Clapar taun 1701M. Dadi tekan taun 2011 saiki udakara wus ngancik 310’an taun.
Pesareyan Mbah Kepadhangan manggon ana ing Dhukuh Depok ing sisih paling dhuwur. Ambane pesareyan udakara 350 meter pesagi. Lan ana papan kana (ing sisih ngisor) uga ana sendhange kang katelah nama Sendhang Beji kang miturut crita bisa kanggo marasake wong edan. Mbah Kepadhangn uga nduweni sawernaning pusaka kayata keris dhapur Jalak kang diarani Kyai Wulung, patrem kanthi dhapur lontop kang uga diarani Kyai Lontop, keris dhapur kebo Lajer kang diarani Kyai Banjor, tumbak dhapur Carang Glagah kang diarani Kyai Blabar, umbul-umbul lan bende pengalab-alab. Kaya umume pusaka liyane, nalika wula-wulan tinamtu kaya wulan Sura barang-barang pusaka mau uga dijamasi.
Note: nuwun sewu dumateng warga desa clapar, lan pepundenipun mbok bilih nyadur sejarah meniko katah klerunipun
Yagan (pocapan jroning Basa Inggris /ˈjeɪɡən/) (sekitar 1795 – 11 Juli 1833) ya iku sawijining
pendudukan Britania Raya ing Perth, Australia Kulon.[1] Sakwise Yagan dadi pemimpin ana ing saperangan perampokan ing kawasan pedésaan, pihak pamaréntah nawakake hadiah dhuwit kanggo kang bisa nyekel Yagan, urip utawa mati.[1] Sawijining
marang wong pribumi kang ora adil lan kadang-kadang uga bisa dijenengi kejem.[1] Misuwur ana ing Australia, Yagan dadi salah siji pahlawan kanggo wong-wong suku Noongar.[1] Sirahé Yagan dipenggal kanggo diijolaké karo hadiah dhuwit kang ditawakake déning pamaréntah.[1] Salah siji pejabat pamaréntah banjur ngawa Sirahé yagan menyang London, Inggris lan Sirah mau banjur dipamêraké dadi salah siji "objek antropologi kang narik kawigatên".[1] Sirahé yagan banjur disimpen suwé sakdurunge dikuburaké ana ing Kutha Liverpool nalika taun 1964.[2] Suku Noongar njaluk marang pamaréntah ingris kanggo mbalekake Sirahe Yagan marang kulawarga Suku Noongar, merga agama lan status Yagan kang penting ana ing kbudayaan Noongar.[1] Taun 1993 kuburane Yagan bisa ditemokake lan patang taun sakbanjure Sirahe Yagan banjur dijupuk lan dibalekake menyang Australia.[1] Wiwit saka iku banjur warga Perth debat mengenani cara paling apik kanggo kepala Yagan kanthi hormat, lan ing sasi Juli 2010 Banjur Sirahe Yagan dikubur ana ing sawijining upacara tradisional ing Australia Kulon,
mlaku utawa pit onthel, semono uga nek nang greja, setu sore, grejane saiki luwih apik, saka gambare… nek ana sing anyar bisa dimuat maneh.
Mugi tansah binerkahan saking Gusti. Matur nuwun sampun kersa rawuh pinarak malih.
wis suwe ora mulih Kolowenang. Aku kangen kanca-kanca kabeh
Rm mardi saiki ditugaske nandi ya ….(sampean catur tiyang pundi nggih)
sampun dangu kula nggih mboten nderek misa wonten greja klepu ..biasanipun setahun sepindah kula wangsul yogya, …niki sampun 2 tahun mboten wangsul yogya …menawi mboten wonten wonten alangan bulan juni punika kula bade wangsul yogya ..kangen kaliyan greja klepu …misa basa jawi …..kula remen …… oh nggih nderek nepangaken ..kula aslinipun ngagul-agulan ….sapunika kula ..merantau wonten kutha sewu sungai ..(borneo) …..asma kula cah …..matur suwun
Matur nuwun Mas Cahyo sampun kersa pinarak lan nyerat wonten blog punika. Mugi pangajeng-ajeng Mas Cahyo saged kalampahan kondur ing wulan Juni punika. Ngaturaken sugeng
Airbrush ya iku cara ngelukis kanthi migunnakake udara tekanan ndhuwur kanggo nyemprotake cat kayata (kanvas,mobil, motor, tembok lan wangun liyané kang bisa digawe media lukis.Teknik airbrush migunakake piranti utawa alat khusus kang nduwèni mata pena kanthi ukuran kang werna-werna kanggo kasilake jinis semprotan kang dipinggini,mulai saka titik tumuju kang liyané.
Ing zaman pra sajarah manungsa purba wiwiti ngolah rasa estetikanné kanthi nerjemahake daya imajinasi kang ana ing jroning pikiran kanggo orek-orek lan ngambar kanthi saderhana.Semanauga kapisanan kang wiwiti ngelukis airbrush ing taun 1876 dèning panjenengané Francis Edgar Stanley saka Newton Massachusetts
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 2 Maret 2016.
uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun samudro pangaksami lan pitrahe ampun lali
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1428H.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.Amien…
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.12
iku wong ra nrimo ing pandum, wis dadi
Sejarah Bangunan Museum Prabu Geusan Ulun Sumedang...
SUTAWIJAYA / PANEMBAHAN SENOPATIMAS JOLANG / PANGERAN SEDA ING KRAPYAK MAS
“Padha-padha lonthe mbok sing akur”, “teronge sing mulus ya”, atau “susu saka plothotan susumu dhewe”. Tak ayal,
Gusti kang moho mekso,marang ukum kang dadi kekarepane,ugo gusti kang pareng sekso marang sopo kang tumindak
siro bongso jowo sejatine nduweni pangomongane gusti kang moho kuwoso kang pareng pepadange kahuripan,supoyo dalan siro kang peteng biso dadi padang,anangeng siro bongso jowo malah ngalekake pangomongane gusti kang tinulis ono kitab joyoboyo
(Kalian bangsa Jawa sejatinya dipelihara Gusti
kabeh uwes ono ing rogo siro lemah kang mahune gareng biso telesake ,ugo lemah kang mahune teles biso siro garengake yen siro kuwi percoyo marang kuwasane gusti,sebab kahuripane bongso jowo kang ora percoyo marang gusti bakal nemokake
ciptaan Gusti. Agama (tuntunan) Jawa dan isi kitab Joyoboyo yang ditulis bangsa Jawa bakal aku sirnakan dengan kuasa Gusti yang maha suci)
(Sebab sabda dari Gusti yang sudah kutulis di kitab Joyoboyo
datang di jagad dengan membawa agamanya Gusti) HOSOROPOLO
kabeh manungso biso mangerteni opo kang wis katulis ono kitab joyoboyo,sejatine ora ono manungso,khususe jowo,kang urep nista lan rekoso.sejatine manungso kudu kenal sopo sejatine asmone gusti,sing pasti dudu koyo kang umum di pujo lan puji sakbendinane koyo kang wis umum.ayo dulur podoh golekono sopo sejatine asmone gusti kang sejati...?
Menungso:menus2 kokean dosa...gusti kui ono ing rasane menungso seng paling resiij 15 Juni 2013 12.10
Manungsa: manunggal'e rasa... Manungsa iku sampun di
kabeh wis ono nang kitab al quran.kitab sing terakhir.ora ono kitab suci maneh sing di turuno kejobo alquran.Mugo mugo dadi ilmu sing migunani....suwun.
Tomo: Eh kang, yen miturut sampeyan, rakyat karo pejabat kuwi penak endi?
Wawan: Yo penak pejabat to. Terhormat, kajen keringan, macak resik, bayarane gedhe tur ceperane akeh.
Gawe Arek - arek Suroboyo ayo podo nunjukno tempat wisata sing spesial nang Suroboyo ben wong nang Forum iki sampe kepingin n ngiler ndelok kuto suroboyo iku akeh
Ampel kabeh wong Jatim iku podo akeh sing mrono terutama wong meduro n Jawa Timur bagian Utara. 3. Taman Hiburan
#Pekalongan, #Pemalang, #PurNusa Kupang ngga, #Purworejo, #Rembang, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Magelang, #Pekalongan, #Salatiga, #Semarang, #Surakarta, #Tegal, #JawaTimur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
green, SEKAR WULUNG MEUBEL & BAMBOO HOUSE Pekalonganjatengpromo promo Sekar Wulung
menyebut-nyebut “benci dan cinta itu beda tipis lho”
Pikirku… “Masak Sich? Perasaan beda banget dech” hehehehe…
Reply	Insan Gumelar Ciptaning Gusti says:	June 24, 2015 at 11:04 am	Nama: Insan Gumelar Ciptaning Gusti
Georges Auguste Escoffier (28 Oktober 1846 – 12 Februari 1935) inggih punika satunggaling juru masak Perancis lan panulis buku kulinèr ingkang nyederhanakaken métode masak tradisional Perancis peninggalan Marie-Antoine Carême sarta nyiptakaken sistem organisasi wonten ing dhapur.[2] Sistem organisasi kasebut kainspirasi saking formasi ingkang dipunginakaken wonten ing militèr lan dipunkenal minangka sistem brigade utawi brigade de cuisine.[2] Sistem brigade yaksih dipunginakaken utamanipun wonten ing hotèl-hotèl ageng.[2] Kontribusi sanès saking Escoffier wonten ing donya kuliner inggih punika karyanipun ingkang gadhah irah-irahan Le Guide Culinaire (Pandom Kulinèr) ingkang minangka rèferènsi bab kulinèr Perancis.[2]
Karièr[besut | besut sumber]
Awal Karièr[besut | besut sumber]
Nalika masa alitipun, Escoffier nedahaken karemenan babaganm seni ingkang utama amargi piyambakipun remen nggambar.[3] Ananging mekaten, bapak Escoffier kagungan rencana sanès kanggé piyambakipun.[3] Amargi rumaos anakipun boten saged gesang saking seni saèngga piyambakipun mbekta Escoffier dhateng Nice nalika piyambakipun taksih umur 13 taun.[4] Ing mrika Escoffier nyambut damel wonten ing Le Restaurant Français, ingkang minangka restoran kagungan pakdhénipun.[4] Rèstoran kasebut sampun dipunbikak wiwit 1856 lan taksih wonten dumugi taun 1910.[5] Piyambakipun nyambut damel wonten ing rèstoran kasebut dumugi piyambakipun kapanggih kaliyan Monsieur Bardoux, ingkag saweg dhateng ing Nice, nalika piyambakipun umur 19 taun.[5] Bardoux ngajak Escoffier saperlu nyambut damel wonten ing ing sawijining rèstoran kagunganipun wonten ing Paris ingkang nama Reine Blanche.[5] Rèstoran kasebut lajeng dados rsètoran ingkang kondhang lan dipunkenal kanthi sebutan Le Petit Moulin Rouge.[5] Escoffier sarujuk kaliyan tawaran saking Bardoux lan nalika taun 1867 piyambakipun dipunangkat dados Chef Garde Manger lajeng 3 taun candhakipun piyambakipun dados Kepala Bagèyan Saos.[5]
Masa perang[besut | besut sumber]
Nalika Perang Perancis-Prusia kadadosan ing Juli 1870, Escoffier dipundhawuhi saperlu dados juru masak kanggé pasukan Perancis.[5] Piyambakipun dipuntugasaken kanggé saperlu masak kanggé Marsekal Achille Bazaine ingkang dipundunungaken wonten ing Kali Rhein.[5] Sasampuning Bazaine masrahaken Metz dhateng Jerman, Escoffier dipunbekta dhateng Wiesbaden minangka tahanan perang.[5] Ing mrika piyambakipun ugi nyambut damel minangka juru masak kanggé Marsekal Mac-Mahon lan para staffipun ingkang ugi dipuntahan ing papan ingkang sami.[5] Escoffier dipunbébasaken lan wangsul dhateng Paris nalika masa Komune Paris inggih punik April 1871.[5] Piyambakipun lajeng nilaraken Paris lan dumunung wonten ing Versailles saperlu nyambut damel dhateng Marsekal Mac-Mahon.[5]
Sasampuning perang[besut | besut sumber]
Sasampuning perang pungkasan, Escoffier wangsul dhateng pedamelan ingkang sampun dipuntilaraken wonten ing Le Petit Moulin Rouge lan dados Kepala Juru Masak wonten ing mrika dumugi taun 1878.[3] Piyambakipun nyambut damel ing mrika sadanguning musim panas déné wonten ing musim dingin piyambakipun ngisi wekdalipun kanthi nyambut damel wonten ing kidul Perancis.[5] Taun 1874, Escoffier kekancan caket kaliyan aktris Perancis Sarah Bernhardt lan ndedikasikaken Pêches L'Aiglon ciptaanipun kanggé Sarah.[5] Piyambakipun naté nyambut damel ing sapérangan rèstoran sadaéréngipun mundhut satunggaling réstoran ingkang nama Le Faisan d'Or (Manuk Pegar Emas) ing Cannes.[3] Rèstoran kasebut dipunlampahaken Escoffier namung sadangu 2 taun lan bangunanipun lajeng dipunséwakaken kanggé tiyang sanès.[3] Sasampuning nutup rèstoranipun, Escoffier mbikak sawijining usaha katering ingkang dipunsukani nama La Maison Chevet wonten ing Palais Royal utawi Istana Raja.[3] Usaha katering kagunganipun asring nangani adicara jamuan dhahar ingkang dipunadani wonten ing istana.[3] Pedamelan ing Palais Royal damel piyambakipun ngenal Monsieur Paillard ingkang lajeng nawakaken pedamelan ing rèstoran La Maison Maire kagunganipun.[5]
Sadanguning gesangipun, Escoffier nyerat sapèrangan buku kulinèr.[3] Karya-karya ingkang natè dipunpublikasikaken déning Escoffier inggih punika:[3]
dhèwèké iku aktor saka Korea banjur pindah maring Amerika nalika umuré 2 taun.[1] Gedhé ing Easton, Pennsylvaia.[1] Kim lulusan saka
ing laboatorium Doctor Octavius kang ngintukaké panghargaan pemenang Best Picture saka Acadeny Award.[1]
Ning taun 2005 Kim dinobataké dadi sawijining wong lanang paling seksi ning majalah People.[1] Ora namung
judule THE KING AND I kang digawe ana ing London, Inggris.[1] Banjur ning sasi September 2010 Kim uga tampil manèh ing filem HAWAII FIVE-O Five meranake lakon Chin Ho Kelly.[1]
Nalika taun 2010, Daniel mainaké peran ning filem kang judulé DEATHGAMES.[2] Bebarengan karo aktor-aktor kondhang saka hollywood.[2] dibintangi déning Kellan Lutz lan Samuel L Jackson.[2] filem kang nyaritakaké babagan tarung tekan mati ora
ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Dibentuk tahun 1974,dari Forest Hills,New York. Awalnya, Ramones mulai ngeband cuman
Gusti Agung, Ki Gusti Nginte, Ki Gusti Jelantik, Ki Gusti Pinatih, Ki Gusti Dawuh, Ki Gusti Lanang, Ki Gusti Tapa Lare
nek ning Jepang 2 conference iso cepet kuwi, opo menh nek waton conference 🙂
ning Jepang lab. bebas, arep turu lab., adus ning lab. masak ning Lab. yo oleh
Hyang Aji Kretket, Sang Hyang Geni Sara, Sang Hyang Sara Sija Maya Hireng, Sang Hyang Siwer Mas, Sang Hyang Sumedang, Sang Hyang Surya Siwa, Siwa Wijaya, Surya Sumedang, Surya Tiga Murti, Weda Sulambang Geni. Bookmark the permalink.	←
ngrusuhi jarno wae. Anggepen kurang sajen pakde. Lek pancet geger uncali menyan beres wis.
terahir kang,, kudu irit bbm, bingung yo.. jalok motor seng iso mlayu buanter tp kudu irit bbm, westo kang wong indo iki ancen yo ngono???
Sak luwiye iku mesti jalok rego murah haihahahahhahaiii…!!
Pekalongan Kajen Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Bangkalan
Spritus utawa denatured alcohol, methylated spirits ya iku etanol kang ditambahi bahan kimia supaya mendemi/beracun kanggo nyegah supaya diombe manungsa. Spritus digunakake kanggo bahan bakar nalika kemah lan kanggo manasake lenga setroli nalika nguripake lampu petromaks.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Spritus&oldid=1067179"	Kategori:
kasebut “gugus bakteri streptokokus A”.[1] Lara gorokan jinis iki namani gorokan, amandel (kelenjar sing cacahe loro wujude lonjong ing gorokan, ing mburi cangkem), lan bisa uga kothak swara (laring). Gejala umum kalebu panas, lara gorokan (uga sinebut pancingen), lan abuhing kelenjar (sinebut kelenjar getah bening) ing gulu. Lara gorokan Streptokokus nyebabake 37 kasus lara gorokan sing kedadeyan marang bocah cilik.[2]
Lara gorokan Streptokokus nyebar lumantar senggolan raket karo panandhang. Supaya 100 persen yakin yèn wong ketaman lara gorokan Streptokokus, sawijining tes sinebut kultur gorokan prelu dilakoni. Ewasemono, tanpa tes kasebut, kasus sing memper lara gorokan mengkono bisa ditemtokake saka gejala sing tuwuh. Ing kasus-kasus sing memper utawa wis pesthi, antibiotik (obat sing mbrastha bakteri) bisa nyegah penyakit mundhak parah lan bisa nyepetake kasarasan.[3]
Gejala umum lelara iki ya iku pancingen, panas luwih saka 38 °C (100.4 °F), nanah (barang cuwer sing wernane kuning utawa ijo) ing amandel, lan abuhing kelenjar ing gulu.[3]
Sirah ngelu (mumet)[4]
Bidhuren (kulit pating plenthing abang) ing awak utawa ing njero cangkem utawa gorokan (gejala sing ora lumrah nanging kusus ing jinis lelara iki) [3]
Wong sing nandhang lara gorokan Streptokokus bakal nuduhake gejala ing sedina nganti telung dina sabanjure senggolan karo wong liya sing ketaman penyakit iki.[3]
karo panandhang. Wong akèh sing nglumpuk dadi siji ing saenggon, kayata ing militer utawa sekolahan, bisa nyepetake sumebaring penyakit ki.[5][7] Bibit penyakit sing wis garing lan tinemu ing lebu ora bisa njalari wong lara. Bibit teles, kaya ta sing tinemu ing sikat untu, bisa marahi wong lara nganti sasuwene 15 dina.[5] Bibit-bibit penyakit iki bisa urip ing pangan senajan arang kedadeyane, lan bisa nyebabake lara marang wong sing mangan pangan mau.[5] Rolas persen bocah sing ora nuduhake gejala lara gorokan iki nggawa bibit GAS ing gorokane.[2]
Nemtokake lara gorokan Streptokokus[besut | besut sumber]
Saprangkat wewaton sinebut Modhifikasi Sekor Centor digunakake kanggo nemtokake cara nambani wong sing nandhang pancingen. Adhedhasar limang wewaton klinis, sekor Centor nandhani iya orane lara gorokan Streptokokus kedadeyan.[3]
Angka siji dipasangake ing saben wewaton ing ngisor iki:[3]
Suhu badan luwih saka 38 °C (100.4 °F)
Nanahen utawa abuhing kelenjar ing gorokan(amandel)
Umur durung nyandhak 15 (angka siji dikurangi tumrap umur luwih saka 44)
Tes laborat[besut | besut sumber]
Sawijining tes sinebut kultur gorokan ya iku cara utama[8] kanggo mesthekake iya orane wong nandhang lara gorokan Streptokokus. Kabecikan tes iki nemtokake lelara kasebut kabijen 90 nganti 95 persen saka sakehing wong sing dites.[3] Bisa uga nggunakake sawijining tes sinebut tes kilat Strep (uga sinebut tes kilat dheteksi antigen utawa rapid antigen detection testing/RADT). Tes kilat Strep asile luwih cepet ketemu tinimbang kultur gorokan nanging mung bisa menehi asil becik 70 persen saka sakehing wong sing dites. Tes kaloro mau bisa imbang nemtokake lelara yèn panandhang ora kena lara gorokan Streptokokus (ya iku ing 98 persen saka kabehing wong sing dites).[3]
Kultur gorokan positif (liya ukara, sing nemtokake lara oraning wong) utawa tes kilat Strep, ditambah gejala lara gorokan Streptokokus nuduhake tuwuhing lelara kasebut.[9] Wong sing ora nuwuhake gejala ora perlu dites kultur gorokan utawa tes kilat. Gunggung persen tinemtu saka populasi kasebut ngemot bakteri Streptokokus ing gorokan nanging ora nganti
bisa kedadeyan ing kahanan lara liyane. Mula, nemtokake lara gorokan Streptokokus bisa angel dilakoni
pancingen biasane luwih memper lara gorokan sing disebabake déning virus tinimbang lara gorokan Streptokokus.[3] Abuhing kelenjar (kelenjar limfe) ing gulu ditambah pancingen, panas, lan kelenjar sing tambah gedhé (amandel) ing gorokan bisa uga tuwuh ing lelara liyane, sinebut mononukleosis infeksiosa.[10]
Panyegahan[besut | besut sumber]
Oprasi amandel bisa dadi cara pangobatan kanggo wong sing kerep nandhang lara iki supaya ora tuwuh manèh.[11][12] Nganti taun 2003, yèn lara gorokan Streptokokus kedadeyan nganti ping telu luwih ing wektu setahun, oprasi amandel dianggep sing paling trep dilakoni.[13] Ewasemono, nunggu kanthi waspada uga bisa.[11]
Lara gorokan Streptokokus sing ora diobati biyasane mari ing sauntara dina.[3] Panggunan obat(antibiotik) nyendakake wektu tuwuhing gejala wetarane nganti 16 jam.[3] Pangobatan nganggo antibiotik nduweni tujuan utama ya iku ngurangi risiko
Obat-obat iku mau bisa mandi yèn diwenehake sajroning wektu 9 dina wiwit gejala tuwuh.[6]
Pangobatan rasa lara[besut | besut sumber]
Obat kanggo ngurangi rasa lara, kayata obat sing ngurangi abuh (non-steroidal anti-inflammatory drugs, utawa NSAIDs) utawa obat sing ngudhunake panas (parasetamol, utawa asetaminofen), bisa mbantu ngenthengake rasa lara sing tuwuh bebarengan karo lara gorokan Streptokokus.[14] Steroid bisa uga dianggo [6][15], memper kaya salep utawa balsem sing arane lidocaine.[16] Aspirin bisa dianggo karo wong sing wis diwasa nanging ora prayoga kanggo bocah amarga bisa ningkatake risiko penyakit aran sindrom Reye's sing bisa nyebabake oncating nyawa.[6]
Obat antibiotik[besut | besut sumber]
Antibiotik sing umum digunakake ing Amerika kanggo nambani lara gorokan Streptokokus ya iku penisilin V. Obat iki populer amarga aman, regane murah, lan mandi.[3] Obat sing arane amoxicillin luwih disenengi ing wewengkon Éropah.[17] Nagara India, sing nduweni risiko luwih dhuwur tumrap tuwuhing panas rematik, milih obat suntik sing arane benzathine penicillin G minangka obat utama sing dianggo.[6] Antibiotik sing bener bisa nyendhakake wektu rata-rata tuwuhing gejala (ya iku telu nganti limang dina) dadi mung sedina. Obat-obatan iku mau uga bisa ngurangi sumebaring lelara iki.[9] Utamane
karo efek samping sing bisa tuwuh sabanjure[5]. Obat antibiotik ora prelu diwenehake marang wong diwasa sing séhat lan nuduhake reaksi negatif marang obat kasebut.[18] Antibiotik kanggo lara gorokan Streptokokus kudu diresepake luwih dhuwur tinimbang prakira parahing kedadeyan lelara iki lan kacepetan sumebare.[19] Obat eritromisin (lan obat-obatan liyane, kaaran macrolides) prayoga kanggo wong sing alergi parah karo penisilin.[3] Sadurunge nganggo penisilin, jinis obat sing arane sefalosporin bisa digunakake kanggo wong sing alergine luwih entheng.[3] Infeksi Streptokokus uga bisa nyebabake abuhing ginjel. Kahanan kaya mengkono tetep bisa tuwuh arepa antibiotik wis dianggo.[6]
Bakale Lelara Iki Sabanjure[besut | besut sumber]
Gejala lara gorokan iki biyasane malih apik, ing watara telu nganti limang dina, diobati utawa ora.[9] Pangobatan nganggo antibiotiik ngurangi risiko tuwuhing lelara sing luwih serius lan nyegah sumebaring lelara iki. Bocah bisa langsung mangkat sekolah manèh ing wetara 24 jam sawise ngombe antibiotik.[3]
lan panyebaran penyakit[besut | besut sumber]
Pancingen (utawa faringitis), ya iku sajembaring kategori lelara sing bisa nuwuhake
biyasane disebabake déning virus. Nanging, bakteri Streptokokus grup A beta-hemolitik nyebabake 15 nganti 30 persen lara pancingen ing bocah lan 5 nganti 20 persen ing wong dewasa.[3] Kasus-kasus kasebut umume kedadeyan ing sarampunge musim dingin lan wiwitane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lara_gorokan_streptokokus&oldid=1081000"	Kategori: Cacad
et al.Kabeh artikel pilihanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 3 Sèptèmber 2016.
lan pantês dadi têtimbangan lan réfêrènsi ing ulah kaprajan wêktu iki. Kanthi cathêtan utåwå wêlingan: tèks kudu nggatèkaké karo kóntèks.
mbek kelobok'en.. padahal nggolek sing pas kie angil lho.. wong pas tuku kie rumangsane wis cilik.. basan tekan omah kok isih lobok.. aku diet seprono prene sing langsing mung drijine...
Sinawung resmining kidung.Sinuba sinukarta,Mrih ketarta pakartining ngelmu luhungKang tumrap ing
ngaurip puniki,yekti ewuh yen nora weruhatan jumeneng ing uripe,sakeh kang ngaku-aku,pangrasane pan wus utami,tur durung wruh ing rasa,rasa kang satuhu,rasaning rasa punika,upayanen daraPon, sampurneng dhiri,ing kauripanira.Jroning Qur’an nggoning rasa jati,nanging pilih wong kang uningaa,anjaba lawan tuduhenora kena binawur,ing
Nanging yen sira nggeguru kaki,amiliha manungsa kang nyata,ingkang becik martabate,sarta kang wruh ing khukum,kang ibadah lan kang wirangi,sokur oleh wong tapa,iya kang
Serat Wulang Reh.MijilDedalané guna lawan sekti,kudu andhap asor,wani
{{{1}}} at The Anatomy Lesson by Wesley Norman (Georgetown University)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:NormanAnatomy&oldid=822407"	Kategori: Cithakan pranala njaba medis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 11 Maret 2013.
Buwana V(Sunan Sugih)1823 - 1830Pakubuwana VI(Sunan Bangun Tapa)1830 - 1850Paku Buwana VII
1822 - 1855Hamengku Buwana V(Sunan Ménol)
1819 - 1826GG. v. d. Capellen1826 - 1830Luit GG. de Kock
alikané sédané Kangjeng Sultan Hamengku Buwana III ing tahun 1814, pangéran patiné lagi yuswa 13 tahun.Saka karsané Kangjeng Tuwan Luitnant Generaal Raffles, Pangéran Paku Alam I tinanggenah angembani kaprabon;Pangéran Paku Alam iki becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda.Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa.Sing dadi lelajering golongan mau Pangéran Dipanegara.Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu.Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan.Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa.Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar.Pangéran patiné lagi yuswa 2 tahun.Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam.Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt.Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara.Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik.Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara .Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah.Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané.Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda.GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké.Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké.Bandha kasultanan banjur cumprang camprèng banget.Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred.Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik.Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké.Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten"Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik.Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara.Iku banget ndadèkaké panggrantosé Sang Pangéran.Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur mempeng ana ing Sélaraja baé, rina wengi anggentur panuwuné, sinambi ngaji Kur'an lan maos babad kuna.Pangagemé sarwa ireng (wulung).Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané".Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon.Para kang kecuwan pikiré klumpuké ing kono.Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura.Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané.Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya
ing Magelang.Sarèhné Dipanegara kukuh enggoné njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikéndhang menyang Menadho, ing tembéné dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 séda.Senadyan Pangéran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850.Merga anané kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalongé jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermèn bae kang mati 15.000, déné wragadé perang 20 yuta rupiyah.Supaya yèn ana kraman aja nganti gedhé manèh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelèn lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora mèlu barang barang malah urun prajurit, éwadéné jajahané Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermèn, kang mengkono iku murih tentreming negara.Kangjeng Sunan mesthi baé ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan utusaning résidhènt Surakarta nuli dikéndhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman.Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, ndèrèk marang karsaning Gupermèn, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermèn.Ing sawusé ana kraman Dipanegara, katon yèn pamérangé jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahané ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit.Wasana tansah ndadèkaké pasulayan lan yèn ana kraman gampang tumularé ing liyan jajahan, mulané watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata manèh.
Sing.8.1.17085.x64.ru_ascet.iso (1.00 GB) Sing.8.1.17085.x86.ru_ascet.iso (748.03 MB)
Category: Pranata Cara	50. Tuladha Aturipun Panatacara Ngancik Upacara Kirab
anjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan winastan kirab kanarendran, badhe manjing
50. Tuladha Aturipun Panatacara Ngancik Upacara Kirab
anjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan winastan kirab kanarendran, badhe manjing wonten sasana busana arsa ngrucat busana kanarendran hangrasuk busana kasatriyan.Keterangan:Panatacara ngaturaken paraga kirab wiwit suba manggala ngantos pethiting lampah inggih rama ibuPara lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan rerepen Dhandhanggula, sumangga, nun.
kok kangen tenan bareng bukak web iki….wah jan elok tenan kotaku saiki…matur nuwun dumateng
Posted by paspitu in Kabar dari teman.
(lair Blora, Jawa Tengah; 8 Juni 1979) yakuwi pemain pebulutangkis ganda putra asal Indonesia
bareng wis lumaku wolung sasi pindhah bali manèh menyang SMP 7 Solo. Pengalaman Luluk, pemain asal klub bandminton PB Djarum iku antara liya ing Piala Thomas (2004 lan 2006) sarta Piala Sudirman (2003 lan 2005), déné prestasi paling dhuwur naté dadi ranking I Dunia nalika taun 2004 bebarengan karo pasangan
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
karem ing ngelmu, kaping kalih bisa angadji, ping tiga bisa nca ja, ping sekawanipun, kudu alul anenurat, kaping lima wignyaa nitih turanggi, ping neme bisa beksa.Ping pitune kudu zeruh ing gending, kaping wolu apan kudu bisa, ternbung kawi tembang
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
HK people celebrate Christmas in Lan Kwai Fong(
mungkin wes bioso omongane karo anak2 ngomong koyo ngunu..isuk ki pun aku orak reti topik opo seng aku arek nulis...gor saja arek ngelepaske gian ngomong jowo neng
enek pitu..mantune seng telu uduk wong jowo.
memang angan2 arek ngolek bojo wong jowo,
kulo PrasetyoBilih kuloBadhe nindakaken jejibahan lan kewajiban kuloMinongko anggota KPPS lan petugas keamanan TPSKanthi sak sae-saenipunSelaras kaliyan
kedadeyan sawetara sasi kepungkur, gemerah karo sing lanang perkara sms njaluk kiriman pulsa kanthi nyeluk “papa – mama” kae, Marpuah jian ngati-ati tenan anggone nyikapi Cêrita Cêkak -  
aploke kedadeyan sawetara sasi kepungkur, gemerah karo sing lanang perkara sms njaluk kiriman pulsa kanthi nyeluk “papa – mama” kae, Marpuah jian ngati-ati tenan anggone nyikapi kahan­an. Witekna ora piye, esuk, awan, sore malah bar Magrib barang hapene sing lanang klebon sms saka “mamae” sing tundhone mung njaluk pulsa. Perkara regane pulsa ora apa-apa, bareng lek nye­luk kanthi sebutan mesra “papa” wadon sapa ora kobong ondheroke? Meh selawe taun mbangun bebrayan nganti duwe anak telu, putu loro, durung tau nyeluk mama-papa. Paling banter tekan “mas” ngono wae yen dhong neng ngarepe wong akeh. Biyasane ya cukup “pakmu-mbok­mu”. Malah, Diman, wong lanang se­tengah abad kuwi luwih kerep ngundang “ninek” marang Marpuah sing sejatine lagi umur ngancik 45-an kuwi.Selawase urip jejodhowan meh sepra­pat abad, ora tau gemerah sing nganti ke­dawa-dawa kaya dhek abene. Iya lek mung salah paham anggone nggulawen­thah bocah-bocah utawa nata njero ngo­mah wae kuwi biyasa. Crita anggone bubar tandang gae neng jaitan utawa sing wadon kesel nandangi pawon terus kebablasen padudon kuwi lumrah. Bubar gemerah ngono kuwi banjur sorene metu runtang-runtung menyang warung maem tahu lonthong, ngombe sodha gembira, wuaah… adhem kabeh! Rukun maneh.Lha yen rasa jubriya lan cemburu berat kuwi ya klebu lumrah tumrap wong bebojowan. Katresnan kuwi pancen apike dibumboni rasa cemburu supaya ana gregel-gregele samangsa
Purik! Kurbane iya anak-putune dhewe. Keluwargane dhewe! Lha bareng sing wadon ya nampa SMS isine padha, banjur padha klejingane?“Mosok aku diceluk papa?” grenenge sing wadon karo nggleges. “Iki rak genah ngawur!”“Halah, jajal lek sing nampa SMS kuwi aku? Kobong janggutmu!” Diman nyaut wegah kalah ngglegese. Karo isih ngem­pet guyu lanang sing kondhang humorise kuwi neruske, “Gek apa ya tumon, wong kena urusan pulisi jik kobere njaluk pulsa? Kok ra njaluk dhuwit?”Lanang wadon kuwi banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Cablek-cablekan pupu. Lek wis ngono kuwi kaya-kaya bali mudha maneh. Lali gaweyan. Lali ngenget jangan barang!“Sing lucu meneh kuwi
macakake sms sing tulisan basa Jawane akeh salahe kuwi saka nomer hape 081998261277 banjur di­ulungke bojone.“Yen nitik unine sms kuwi jian akeh mo­kale, Nek. Sepisan, wong sms nganggo kartu M3 kok ngakon ngirim pulsa neng nomer kartu AS. Kapindho, yen pancen kena urusan pulisi nyangapa ora gelem ditilpun? Katelune, wong jelas jik kena per­kara dadi urusan pulisi kok kober-kobere njaluk pulsa kuwi dienggo apa? Kaping pate,…”“Kaping pate, bapakku wis mati entek slametane kok jare kenek urusan pulisi. Lha kuwi bapak sing endi maneh?” pa­munggele
mantune sing bagus iki. Iya ra, Pakmu?” wadon manis kuwi ndu­leg pundhake sing lanang sambi ngguyu maneh disambung guyune sing lanang.Lanang-wadon sapasang iki yen wis kadhung guyon jian gawe merine pasang­an liyane. Anggone guyub rukun dadi re­rasane liyan. Yen kadhung meneng, sing lanang nggethu tandang gawe njahit. Yen senggang samulihe saka kantor kecamat­an sing wadon ngewangi masang benik utawa ngesum itikan. Marpuah minangka staf kantor kecamatan wis klebu nduweni jabatan. Wong ya nduweni ijasah sarjana, saiki wis kepala seksi. Kanthi pangkat Pe­nata Muda golongan ruwang III/a. Gajine wis lumayan mula kena kanggo nambah kayane sing lanang ngragadi kuliyah anak-anake.Anak wadone sing mbarep, Winarti, wis nyambut gawe neng Polindes mi­nangka bidhan desa. Sing nomer loro uga wadon, Minarsih, jik kuliah neng Salatiga. Embuh, ngapa tekan Jawa Tengah barang wong neng Jawa Wetan wae ya enek kam­pus akademi perawat. Biyen jare daf­tare golek sing akeh peluang ketampane.Wis semester loro iki. Seminggu kepung­kur bocahe tilik ngomah. Mesthine saiki seng­kud melu kuliyah. Winginane tilpun jare wis wiwit akeh tugas praktikum.“Ibu aja kaget, saiki putrane wis di­tangani dokter neng rumah sakit Sala­tiga.” Kuwi antara liya ukara sing banget gawe kejote Marpuah. Tilpun suwara lanang saka sabrang ngabarake yen anak wadone, si Minar, kacilakan nalika tumuju ing Puskesmas. Mesthi wae sanalika Mar­puah kaget banget.“Terus saiki aku kudu piye, Mas?” pita­kone nalika rada mendha saka anggone nangis. Suwarane isih
sawise nampa telpon saka sabrang kana. Embuh, saka sapa.“Tenang wae Bu, tenang. Putrane wis wiwit eling kok, kajaba sikile ana sing tatu. Sajake mung patah tulang biyasa,” kan­dhane wong lanang ing telepon mau.“Biyasa piye ta, Mas! Patah tulang kok biyasa? Sing genah ta? Huuuu… huuu.. Pakmu! Pakmuuu…gendhuk iki piye Pak­muuu?? Huuu…!”
Marpuah dirungu saka seberang kana.“Ibu?” pitakone wong lanang kuwi alus, wiwit nganggo basa krama “Asmane Ibu sinten?”“Mar…
maneh. Nggero-nggero, kepara sora. Kanca-kanca padha ngarih-arih. Ngakon sabar. Tawakal. Nyebut asmane Gusti Allah.“Ngaten, bu. Hallo,…ibu
Diman.”“Nggih, kula Biyanto. Perawat griya sakit. Saniki ibu wonten pundi? Caket kalih bapak? Napa pingin tilpon putrane? Kalih dokter sing nangani?” pitakone Biyanto kuwi mrutug ae.“Mboten, eh,
katrangan rena-rena saka dhokter Sujono. Wiwit kedadeyan tabrak­an, papane, nganti sapa sing nggawa mara menyang rumah sakit lan saiki dirawat ing kamar Bogenvile nomer 2. Rada suwe Marpuah anggone omong-omongan karo dhokter kuwi.“Sampun digips kok, Bu. Bapake ka­purih tenang mawon. Mangga enggal tindak mriki mawon mbeta kabetahan sing cekap,” pamrayogane dhokter Sujono.Marpuah isih nlesihke anake. Sajake wiwit arep negosiasi. Marpuah goncang jiwane. Nanging, sawise Mbak Tutik nye­dhaki lan nuduhke SMS saka
sadhar, kamangka isih omong-omongan karo dokter Sujono ing kana.“Pripun ta Bu? Wonten napa? Cobi sam­peyan ngomong kalih perawat kula niki wau!” kandhane dhokter Sujono kuwi masrahake hape marang Biyanto.“Halloo…halloo..ibu Marpuah? Kula Biyanto wau bu, pripun? Yen Ibu mriki kula rantos. Nanging putrane betah obat-obat­an bu. Secepatnya. Pripun, napa mboten mesakne?”“Sampeyan betah arta pinten Mas Yanto?” suwarane Marpuah wis ora groyok maneh. Marpuah oleh kekuwatan, ketoke wis tatag. “Kula transfer mawon. Pinten nomer rekeninge?”Krungu pitakone Marpuah. Biyanto sing ana seberang kana krasa uga wiwit oleh angin. Ancang-ancang nyebutake jum­lah dhuwit sing pantes kangge pe­rawatan lan tukon obat-obatan wong ka­cilakan. Marpuah sing isih dadi rubungan kanca-kancane ing kantor wiwit gelem ngombe banyu putih gelasan sing mau di­cepakne Mbak Anif. Kahanan kantor kuwi wiwit tentrem. Marpuah ora mbe­ngok-mbengok histeris maneh.“Pinten Mas, sayuta cekap?” takone Mar­puah. Krungu penawaran saka Mar­puah kuwi, kanca-kancana padha mle­ngak. Kok kendele Mbak Puah iki dolanan dhuwit?“Wadhuh, lek semanten namung obat tigang resep Bu. Kangge peralatan lintune lan cadhangan
percaya marang dhe­weke sing wis ngupakara Minar. Suwarane Yanto kuwi dirungu kanca-kancane Mar­puah sakantor, uga Pak Sekcam. Awit sengaja dibanterke spekere.“Mbak Puah apa wis kagungan dhuwit samono akehe kuwi?” pitakone Pak Sek­retaris kecamatan kuwi ragu-ragu.“Sampun Pak. Yen kirang mangke ngam­pil Bapak, nggih?” Marpuah mesem. Ampang wae wangsulane.Pak Sekcam tambah ora mudheng karepe andhahane iki. Mula banjur me­neng, ora neruske takon sanajan isih akeh sing kudu ditakokne. Minangka atasan Pak Sekcam jelas ora kepengin anak-bu­wahe kliru ing petung, sing tundhone malah dadi rekasane! Mesthine ora mung pak Sekcam wae. Kanca-kancane uga ora kepengin kedadeyan ala tumiba lan di­sandhang Mbak Marpuah sing wektu iki lagi ketiban kasusahan.“Tigang yuta, Bu. Niki kula
modhel ngono kuwi saiki wis usum. Lek ora diakali ganti bajingan ngono kuwi ora kapok!” Marpuah ngun­dhama­na, dhadhane sing weweg ketok munggah-mudhun. Katon yen tas ngem­pet masalah.“Kok Mbak Puah wani mutuske ngono, piye yen dhik Minar kacilakan tenan?” takone Mbak Nia nyedhaki.Marpuah mesem, ora aweh wangsul­an. SMS saka Diman, bojone sing ditampa mbak Tutik wis dadi kunci jawabane. Nalika Marpuah histeris mau mbak Tutik tilpun Pak Diman, crita apa anane. Pak Diman kasil omong-omongan dhewe karo Minarsih sing kahanane slamet, seger ku­warasan tanpa sawiji apa.Warta kacilakan mau mung apus-apuse wong candhala.
nggon2 murah neng purwokerto. nemune sing
11. X-Men 2 — Wong Lanang Saru
lurah duwe hak lan kwajiban ngatur lan mimpin kawulane murih bisa ketata samubarange. Saliyane iku, lurah ora mung dijaluk bisa dadi pengarep marang sakehing perkara ing tengahing bebrayan, nanging uga dituntut bisa dadi stabilisator lan dinamisator. Nanging, lurah uga ora beda karo liyan: bisa luput lan kurang.
Banjur, yen kaya mangkono, apa bedane antarane sing mimpin lan sing dipimpin? Pangkat sing akeh diimpenke iku bisa dilungguhi wong-wong sing (mung) nduweni kesempatan lan strategi pemenangan sing apik uga. Kasunyatan uga buktekake yen bandha uga dadi salah siji faktor sing bisa nglantarake supaya bisa menang. Nadyan jaman sansaya modern, dhuwit kaya-kaya isih dadi ukuran. Apamaneh ana unen-unen, “yen ora ana dhuwite, ora takpilih!”
Nanging, ora ateges wis ora ana lurah sing tansah berjuwang supaya kawulane bisa urip luwih kepenak. Sing tansah merjuwangake hak-hak lan menehi solusi sawijing perkara. Uga, sing lila lan bisa mbuktekake cara-cara mimpin sing ora mung bisa kebak janji ing ngarep. Apamaneh, lurah sing nalika wis kepilih bisa bebas mrana-mrene ngrungokake swara kawula kanggo nemtokake aturan lan kebijakan, tanpa akeh aturan sing malah dadi watesan.
Sajrone artikel Memudarnya Demokrasi Tradisional, Yumiko (1983) ngandharake yen sejatine demokrasi cara tradisional ing Jawa pancen beda karo demokrasi cara Barat. Ing Barat, demokrasi digunakake kanggo tujuan keadilan sosial, ekonomi, lan politik. Saliyane iku, ndadekake saingan wajar antar-warga ing bebrayan.
antarane sing mimpin lan sing dipimpin, kaya garis lurus. Lurah bisa sawayah-wayah menehi dhawuh utawa pamundhut sing kudu ndang dilakoni marang kawulane. Kaya kekarepane bapak marang anak.
Iku sejatine sing bedakake antarane Jawa lan Barat. Jawa ora nduweni pihak sing sacara resmi menehi kritik. Amarga Jawa nduweni tradisi rembug, lurah bisa ngrampungake kabeh perkara kanthi jaluk ide lan pamawase kawula lan sing dianggep ahli ing bidange. Ing kene, ana
kanggo mujudake apa dadi pangangen-angen. Ing kene uga bakal katon, jaman nyatane wis nulak lurah sing otoriter lan anti-kritik.
Banjur, kanthi cara kang mangkono, apa lurah ora nduweni kaprebawan? Amarga ora mbeda-mbedakake, kaya-kaya ora ana watesan antarane sing dipimpin lan sing mimpin.
Ing tataran kasunyatan, bebrayan bisa mirsani lan mbiji lurah sing tansah nglakoni apa kang diomongake. Iku sejatine kang sinebut nyawijine ati, lathi, lan pakarti. Antarane swara batin, apa kang diucapke, lan pakaryan sing ditindakake lurah, pancen kudu nyawiji, ora beda. Rasa kurmat marang lurah bakal dibangun
kanggo golek bandha, utawa sajrone mimpin bakal mbalekake “modal” lan tujuan politis liyane. Ing negara demokrasi, sing rakyat sejatine dadi “lurahe”, bisa wae lurah ditulak utawa dijaluk supaya mudhun saka jabatane.
Pemimpin sing “ora makarya” iku uga sing ndadekake rasa kapercayan sansaya luntur. Kasunyatan demokrasi ing jaman modern, partisipasi aktif ora sansaya tambah. Milih lurah lan wakil sing bakal dadi “kongkonan” ora dadi perkara kang dienteni lan diramekake. Ora liya, perkara kang kaya mangkono uga bukti yen akeh lurah sing mung dadi alat pulitik lan nduweni
ditujokake marang desa. Lurah sing kaya mangkene mung dadi mesin birokrasi.
Pancen, saliyane kurmat marang sapa wae kang dadi lurah, rakyat kudu sacara aktif menehi kritik kanggo majune desa. Mung kanthi cara kang tinarbuka, desa lan kawula bisa raharja.
Apa yang Anda Harapkan, Itulah Doa Anda
January 31, 2017 12:57 amReply	ora tau ndeleng sing ngandika, nanging katon ing apa
iso ora..?? wis suwi gak mangan gethuk
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Paus Deusdedit punika, ngasta jabatan Paus Gréja Katulik Roma antawis taun (615-618).
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 8 Maret 2013.
iso 9001 Bangka Sucofindo | Biaya Pelatihan iso 9001 Bangka sgs indonesia | Biaya Pelatihan iso 9001 Bangka sgs | Biaya Pelatihan iso 9001 Bangka Tangerang | Biaya Pelatihan iso 9001 Bangka Tanjung Pinang | Biaya Pelatihan iso 9001 Bangka
akal budi—Banyak orang gila, jahat dan hilang akal budi. Wong cilik akeh sing kepencil Amarga dadi korbane si jahat sing
Lucu! Meme Dimas Kanjeng Bermunculan
María Eva Duarte de Perón (langkung misuwur kanthi asma Evita (7 Mei 1919 – 26 Juli 1952) punika garwa nomer kalihipun Présidhèn Argentina Juan Domingo Perón (1895–1974) lan Ibu Nagari Argentina wiwit 1946 dumugi sédanipun taun 1952. Éwasemanten panjenenganipun boten naté sacara resmi kapilih dados tokoh pulitik, amargi dados Ibu Nagari panjenenganipun pungkasanipun kagungan langkung kathah kakuwaosan lan prabawa ing pamréntahan katimbang sinten kémawon, kejawi garwanipun. Ing antawis kaum papa lan kelas pekerja Argentina, panjenenganipun kagungan wibawa ingkang boten kathah tandhinganipun ing sakjawining monarkhi
Evita ndamel Yayasan Eva Perón, yayasan amal ingkang damel éwonan griya lan sekolah kanggé kaum èstri lan kaum papa lan kanggé ingkang kaping sepindhah wonten ing salebeting sajarah Argentina njamin boten wonten katimpangan ing pangreksan kaséhatan kanggé warginipun. [1]. Evita ugi mimpin madegipun Parté Peronis Perempuan, ingkang arupi parté pulitik èstri kaping sepindhah ing nagarinipun.
Taun 1951, panjenenganipun ngawontenaken kampanye supados saged nyalonaken dhiri dados Wakil Présidhèn Argentina. Perkawis punika dipuncandhet déning militer Argentina, kaum èlit, lan pungkasanipun déning garwanipun piyambak. Menawi Evita kapilih, panjenenganipun badhé dados wakil présidhèn èstri ingkang kaping sepindhah ing donya. (Gelar punika pungkasanipun dhawah ing tangan garwa nomer tiga Perón, Isabel Perón, ingkang ironisipun ngupados niru Evita.) Ing taun 1952 Evita pikantuk gelar resmi "Pamimpin Rohani Bangsa".
Evita ugi tokoh ingkang kontrovérsial sanget ing mangsa sugengipun, malah ngantos sepriki. Éwasemanten namung enem taun langkung panjenenganipun mlebet ing pulitik Argentina, ing wekdal semanten panjenenganipun dados punjering gosip lan kabar angin. Ing salebeting
perkawis Eva Perón punika ingkang paling rumit saking tokoh pulitik modhérn pundi kémawon. [2].
Samangsa gesangipun, Evita punika pawèstri paling kuwaos ing nagarinipun. Kathah sajarawan sarujuk bilih panjenenganipun tetep ingkang paling kagungan prabawa ing sajarah bangsanipun lan ing saindhenging Amérika Kidul. Ing wekdal sédanipun, panjenenganipun punika pawèstri paling kagungan prabawa ing
Biografi Eva Perón[besut | besut sumber]
Mangsa alitipun Eva[besut | besut sumber]
María Eva Duarte miyos ing Los Toldos, kitha alit ing Propinsi Buenos Aires. Panjenenganipun punika setunggal saking gangsal tiyang anak haram nanging ingkang dipunakeni saking setunggaling juru masak ingkang boten naté krama, Juana Ibarguren (1894-1971) lan ingkang kagungan tanah tetanèn (ranch) Juan Duarte (1872-1926). Wekdal taksih alit, Eva Perón dipunagengaken ing Junín boten tebih saking Los Toldos.
Pindah dhateng Buenos Aires[besut | besut sumber]
Ing yuswa 15, Eva Duarte tindak dhumateng Buenos Aires. Lajeng wonten kontrovérsi kadospundi panjenenganipun tindak mrika. Vérsi populér nélakaken manawi panjenenganipun dipunasta dhateng kitha ageng punika déning Agustín Magaldi (punika vérsi ingkang muncul ing musikal Andrew Lloyd Webber, "Evita"), sauntawis sanèsipun nélakaken manawi panjenenganipun dipunbiyantu déning ibunipun.
Nalika dumugi mrika, Eva Duarte ngadhepi kawontenan ingkang awrat kanggé gesang tanpa anggadhahi pendhidhikan formal lan tanpa konéksi. Sasampunipun mataun-taun berjuwang, pungkasanipun panjenenganipun pikantuk pedamelan dados aktris radio lan filem, lan main wonten ing melodrama mirahan sarta opera sabun Radio El Mundo. Pungkasanipun panjenenangipun kagungan perusahaan radio punika lan dipunanggep dados aktris radio ingkang kagungan bakat. Sacara teratur panjenenganipun muncul wonten ing program drama sajarah populér Perempuan Agung dalam Sejarah lan ing mriku panjenenganipun kapatah dados
ing acara amal kumpul dana kanggé korban lindhu San Juan. Kekalihipun palakrama ing tanggal 21 Oktober 1945. Sasampunipun palakrama, sadaya filem Eva dipunlarang ing saindhenging Argentina. Wekdal semanten, tiyang Argentina boten remen manawi para pulitikus sesambetan kaliyan para penghibur, punapa malih ingkang miyos ing sakjawining palakrama lan nyambut damel wonten ing opera sabun.
Mboten dangu sasampunipun palakrama kaliyan Eva, Juan Perón dipuncepeng déning mengsah-mengsahipun ing pamréntahan ingkang ajrih menawi kaliyan panyengkuyunging kaum miskin (descamisados) lan kaum buruh, popularitas Perón saged mudharaken popularitas Présidhèn ingkang kuwaos.
Eva asring dipunalembana amargi ngorganisasi pepanggihan-pepanggihan massa kanthi maéwu-éwu tiyang ngantos mbébasaken Juan Perón saking pakunjaran tanggal 17 Oktober 1945. Vérsi perkawis prastawa punika dipunpopuléraken ing musikal Andrew Lloyd Webber, "Evita". Nanging kathah sajarawan sarujuk menawi perkawis punika boten mungkin dumados. Wekdal semanten, Eva namung aktris. Panjenenganipun dèrèng kagungan prabawa pulitik kaliyan manéka werni sarékat buruh ingkang nyengkuyung Perón, lan panjenenganipun boten pados dipunremeni déning kupengan sacelaking Perón utawi kathah para pamilik perusahaan filem lan radio. Nalika Juan Perón dipunkunjara, Eva Perón dumadakan kécalan panyengkuyung saking kathah tiyang. (Serat-serat kekalihipun nalika Juan dipunkunjara nedahaken bilih kekalihipun sejatosipun nimbang-nimbang kanggé nilar Argentina sasampunipun Juan kabébasaken, menawi leres panjenenganipun badhé bébas. Kekalihipun ajrih menawi Juan Perón malah manawi badhé dipunsédani nalika ing pakunjaran.)
Nyatanipun, dhémonstrasi ageng ingkang mbébasaken Perón saking pakunjaran dipunorganisasi déning manéka werni sarékat buruh, kados Konfederasi Umum Buruh, utawi ing tembé wingking dipunkenal CGT. Dumugi sapunika, tanggal 17 Oktober dipnanggep dinten préi kanggé Parté Kaadilan ing Argentina (dipunriyayaaken dados Día de la Lealtad, "Hari Kesetiaan", Dinten Kasetyan).
Kampanye Présidhèn Juan Perón[besut | besut sumber]
Eva Perón ngawontenaken kampanye ageng-agengan kanggé garwanipun ing upadosipun dados Présidhèn taun 1946. Kanthi acara radio mingguan, panjenenganipun nyiaraken pidhato-pidhato kanthi retorika populis ingkang kiyat lan nganjuraken kaum miskin supados manunggal kaliyan obahan Perón. Éwadéné panjenenganipun sapunika cekap sugih saking acara radio lan modelipun, panjenenganipun nyoroti mangsa alitipun ingkang miskin minangka cara kanggé nedahaken solidaritasipun kaliyan kaum miskin.
Eva ndhatengi saben pojok nagarinipun, dados wanita kaping sepindhah ing sajarah Argentina ingkang miyos sacara umum ing acara kampanye kaliyan garwanipun. Panampilan Eva sesarengan garwanipun asring damel duka kaum sugih, militer, lan tiyang ingkang wonten ing lingkungan pulitik. Nanging panjenenganipun populèr sanget ing masarakat, ingkang ngenal saking radio lan filem, saéngga dados alat ingkang èfèktif kanggé pikantuk kawigatosan saking kaum miskin lan pawènèh swantun kelas buruh Argentina. Ing wekdal gesangipun punika kanggé sepindhahipun piyambakipun nganjuraken rakyat Argentina nyebat piyambakipun sanès minangka "Eva Perón" namung "Evita" kémawon, inggih punika wangun diminutif (kasayangan) ing basa Spanyol ("Eva Alit").
Juan Perón kapilih Présidhèn, Evita aktif ing pulitik[besut | besut sumber]
Pidato Eva Perón ing balkon Casa Rosada, Buenos Aires taun 1951
Sasampunipun Juan Perón kaping sepindhah kapilih dados Présidhèn taun 1946, Evita wiwit mundhut peranan pulitik ingkang pinunjul ing pamaréntahan, lan pungkasanipun malah langkung populèr katimbang wakil Présidhèn ing samudaya bidang, kejawi urusan militer. Asring dipuntélakaken bilih panjenenganipun dados langkung kagungan kuwaos katimbang garwanipun, nanging punika kalangkung-langkungaken. Namung kanggé wekdal ingkang sekedhap kémawon, sapérangan wulan pungkasan gesangipun lan ing wekdal rakyat sedhih nalika sédanipun, Evita dados langkung populèr katimbang garwanipun.
Peran utami Evita ing pamaréntahan Peronis inggih punika nyiptaaken pangkultusan pribadi dhumateng garwanipun, ingkang panjenenganipun agungaken, malah ngantos langkung katimbang kaliyan Kristus. Evita nélakakken bilih saben Peronis kedah sumadya pejah kanggé Perón. Perkawis punika ingkang pungkasanipun ngrisak Perón lan ngasoraken obahan Peronis. Midhangetaken pangalembana Evita ingkang kalangkung-langkungaken kanggé garwanipun, sekedhik kémawon kritik dhumateng Juan Perón kanthi gampil dipuntafsiraken boten patriotik. Evita malah ugi nélakaken sacara tegas bilih tiyang Argentina
bilih namung wonten satunggil tiyang ing obahan kita ingkang kagungan sumber terangipun piyambak. Kita sadaya gumantung ing terang punika. Lan tiyang punika inggih Perón!" - pidato Eva Perón taun 1951.
Tur Pelangi[besut | besut sumber]
Nalika "Wisata Pelangi" ing Éropah 1947, Eva Perón dados setunggal-setunggaling Ibu Nagari Amérika Kidul ing sajarah - dumugi sapunika - ingkang gambaripun dados samak ngajeng Majalah Time.
Ing taun 1947, Evita ngawontenaken "Tur Pelangi" ing Éropah ingkang kathah dipunpublikasèkaken. Piyambakipun pinanggih kaliyan sap tiyang Argentina sapérangan kepala nagari, kalebet Francisco Franco. Angkahipun inggih punika ngawontenaken kudhéta hubungan masarakat kanggé rézim Perón ingkang sasampunipun Perang Donya II sansaya dipunanggep fasis. Evita dipunsambet ing Spanyol; ing mrika piyambakipun jiarah wonten ing pusara monarkh absolutis Spanyol sepindhah, Ferdinand lan Isabella.
Spanyol ing sandhaping Franco taksih dèrèng pulih saking [[Perang Sadulur Spanyol]|Perang Sadhèrèk Spanyol]; ékonomi otarkis lan embargo PBB tegesipun bilih nagari punika boten saged maringi dhedhaharan dhumateng rakyatipun.
Ing kunjunganipun dhateng Spanyol punika, Evita mbagèkaken arta kertas 100 peseta dhumateng saben laré miskin ingkang dipunpanggihi ing lelampahanipun. Piyambakipun lajeng pinanggih kaliyan Paus ing Roma, lan salajengipun nerasaken kunjunganipun dhateng Paris. Namung ing Spanyol Evita dipunsambet kanthi positif sanget. Ing Prancis lan Italia, panjenenganipun dipunsambet kanthi réaksi campuran.
Tur punika wiwitanipun dipunrancang kanggé nyakup kunjungan dhateng Inggris kanggé ngunjungi kulawarga kerajaan. Nalika dipunwartosaken bilih kulawarga kerajaan boten saged manggihi Evita ing wekdal ingkang dipunkersaaken, lan bilih kunjungan Evita boten badhé dipunsambet déning kulawarga kerajaan sami wigatosipun kaliyan kunjungan resmi Ibu Nagari Amérika Sarékat, Eleanor Roosevelt, Evita lanjeng mbatalaken, kanthi alasan sampun sayah sanget.
Sasampunipun kundur dhateng Argentina saking Éropah, panampilan Evita dados langkung prasaja. Piyambaikpun boten muncul malih kanthi gaya rambut nalika piyambakipun taksih dados bintang filem. Wiwit wekdal punika, rikmanipun dipuntata mawingking kanthi gelung [3]. Rasukanipun ugi dados langkung prasaja. Ing ngriku, panjenenganipun ngupados tampil minangka tokoh pulitik ingkang langkung serius saéngga panjenenganipun tampil ing sangajenging umum kanthi ngagem kombinasi rasukan bisnis ingkang prasaja.
Éwahing citra punika sesarengan kaliyan fokus ing karya amal, utawi ing istilah Evita, "bantuan sosial". Salajengipun panjenenganipun ndamel Yayasan Eva Perón, lembaga kanggé mbiyantu kaum miskin. Kagiyatan punika populèr sanget lan maringi sumbangan ingkang wigatos kanggé masarakat. Sapérangan griya sakit lan griya yatim ingkang dipundegaken déning Yayasan punika awèt kawontenanipun ngantos tebih sasampunipun sédanipun Evita ingkang taksih anem. Yayasan punika ugi nginggahaken kakiyatan pulitikipun ing Argentina lan boten lami salajengipun panjenenganipun ndamel cabang Parté Kaadilan khusus kanggé kaum pawèstri. Ing taun 1949, Evita dados tokoh nomer kalih paling kagungan prabawa ing Argentina.
Pungkasanipun, Evita dados pusat piyambak, kultus pribadi ingkang mawiyar. Foto lan asmanipun énggal mawon muncul ing pundi-pundi, kanthi stasiun sepur, satunggiling kitha ("Ciudad Evita") [4], lan malah satunggiling lintang ing langit dipunwastani mawi asmanipun. Senadyan panjenenganipun kagungan dhominasi lan kakiyatan pulitik, Evita kedah ngatos-atos supados boten nggerogoti peranan simbolik ingkang wigatos saking garwanipun. Evita kedah ngatos-atos ngeleresaken tumindak-tumindakipun kanthi klaim bilih sadaya punika "dipunilhami" utawi "dipunsengkuyung" déning kawicaksanan lan semangat Perón. Senadyan panjenenganipun asring dipunanggep kagungan ambisi, Navarro lan Fraser klaim (op. cit.) bilih sadaya ingkang dipunlampahi Evita pungkasanipun dipunpapanaken wonten ing saandhaping tujuan-tujuan lan sasaran ingkang langkung ageng, inggih punika agenda pulitik garwanipun.
Senadyan Evita dipunsembah déning pangikutipun para kelas buruh, piyambakpin dipunsengiti sanget déning kelas menengah Argentina ingkang ageng sanget cacahipun lan ugi déning kaum élit sugih ingkang kagungan orientasi dhumateng Inggris. Kaum élit ngina latar wingkingipun ingkang miskin lan asoring pendidikanipun. Kathah ingkang ngraos bilih minangka pawèstri panjenenganipun kalangkung aktif ing pulitik. Evita piyambak ngrujuk dhumateng kaum élit kanthi alok-alok minangka "kaum Oligarkh". Piyambakpipun ugi dipunkenal minangka pendendam. Piyambakpipun asring mecat saking kalangan celak Peronis sinten kémawon ingkang nedahaken sekedhik kémawon tandha-tandha ka-botensetya-nan sacara sampurna dhumateng mandhat ingkang sampun dipuntetepaken déning Evita lan garwanipun.
Evita séda taun 1952 ing yuswa 33[besut | besut sumber]
sawijining hysterectomy dhumateng Eva ing wulan November 1951 lan manggihaken bilih kanker sampun nyebar ing saceraking organ pelvis . Mila, gesangipun boten saged dipunslametaken.
Kados èstri sepindhahipun Juan Perón, Eva Perón séda amargi kanker cervic (senadyan sapérangan sumber ngaken amargi leukemia), ing yuswa 33 taun. Nalika Eva séda, publik Argentina nélakaken bilih Evita yuswanipun namung 30 taun.
Matur nuwun kang! print spooler ra aktif njaluk d restart wes tak restart bola-bali rakeno, jebul masalahe sepele. matur nuwun tenan! saiki wes
besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya.Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp. ___________ sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharjo, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika.Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalam Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing kalenggahan punika maksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika Bp ___________ sekalihan lumantar kula hangambali atur, sugeng rawuh awit karawuhanipun para pepundhen miwah para pinisepuh langkung - langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih.Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganganipun Bp ___________ sekalihan, karana ing pangajab sami - sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp ___________ sekalihan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bg ___________ panjenenganipun Bp_____________ sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rr ___________ manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanakaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha wallimahan.Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp ___________ sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sadaya hanggenya Bp ___________ sekalihan, badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.Hambok bilih Bp. ___________ sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sadaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp ___________ sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panatacara.Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
Tuduhna para panganggo sing lagi nyunting lan sing nyunting kaca sing padha
Kawignyane wong Agung puniki, pan sadasa warna tan bisa, nista kuciwa¬dadine, dihin karem ing ngelmu, kaping kalih bisa angadji, ping tiga bisa nca ja, ping sekawanipun, kudu alul anenurat, kaping lima wignyaa nitih turanggi, ping neme bisa beksa.Ping pitune kudu zeruh ing gending, kaping wolu apan kudu bisa, ternbung kawi tembang
Kanjeng Sultan Hagung menambak Segarajasa. Pada wayang itu bertulisan: KAPAL SEMBRANI JASANIPUN KANGDJENG SULTAN HAGUNG NALIKA BENDHUNG SEGOROJOSO".3. Wayang-wayang yang „s6da" (istilah wayang
contentPidato Perpisahan SekolahAssalamualaikum Wr.Wb Ingkang dahad kinurmatan Bapak Kepala Sekolah SMP Negeri 1 Karanganyar, Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco -konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan,
kita sedaya saget sesarengan kempal ing adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Ing wekdal menika keparenga kula jejer wonten ngarsa panjenengan minangka wakiling konco-konco kelas 9 SMP Negeri 1 Karanganyar. Sepisan ngaturaken matur pamartunuwun dhumateng sedaya bapak ibu guru ingkang sampun nggulawanthah kula sakonco selami tigang warsa satemah saged lulus saking pawiyatan menika. Kula sakonco boten saged bales kasaenan panjenengan sami. Mugi Gusti ingkang maha kawasa paring leliru. Ingkang angka kalih kula sakonco nyuwun pamit saking mriki saprelu nglajengaken sekolah ingkang dados tujuan kula sakanca,menggah kula sakanca sageda dados tiyang ingkang migunani kagem keluwarga ugi bangsa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adhik-adhik kelas 7 kaliyan 8 supados sinau ingkang sregep supados saged mujudaken cit-citanipun saingga saged dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten anggen kula matur. Klenta-klentuning atur, tuwin solah bawa ingkang tumanduk
janeh mung pengin silaturahmi bae, karo kanca kabeh wong majenang aku janeh wis kangen karo
Glathik utawa gelatik ya iku manuk oceh-ocehan salah siji genus jinis manuk emprit, kang ing antarane kalebu spesies glathik jawa (P. oryzivora) lan glathik timor (P. fuscata) kang nduweni rupa saemper, nanging glathik timor nduweni ukuran luwih cilik.
Manuk iki urip nggrombol, nyenengi papan kang tenggar lan akèh suket, pangane wewijen (serealia) utamane pari.
Manuk iki nduweni ciri pipi kang werna putih, endhase ireng, cucuke werna abang lan kandel.
jaman ing mongko ing jaman iku tetukon mung nganggo godhong. Iyo ing jaman kuwi akeh menungso kang bakal kelangan sifate, lali karo jatidirine. Mulo sing ngati-ati yo le, siro tansaho eling lan waspodo, ojo nganti lali tansah manembah marang sing gawe urip" (Cucuku,
ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadiné Islam terkadhang sok kepeksa.Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor.Iku putrané Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun.Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara,Ing tahun 1513 nglurugi Malaka.Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn.Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin
Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.
Blue_cool C-004 (14:20:46) : 020…lhaaa udu sireu tah sing nulis 006
mr.youngman c 007 (20:33:18) : @ momod . . .
Cithakan navigasi KoreaCithakan navigasi sajarah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 11 Februari 2017.
karo atik manten ayartelung ulan mlaku.srengenge wis mentas panase pak gimin dorong modon.gaman karo arit - diungkal nang pojokan
pak,pados bantal guling"sudiro mesam mesem."yo.yo manten anyar".sirahe pak gimin manthuk manthuk.sudiro ngelungno bungkusan roti kukus gaweane bojone."namung roti pak".wis dadi
karo kaanan sing manékå warnå niat lan ayahan kanggo nyusún payúng hukúm dadi kandhêg. Wêktu iki tumrap brayan ing bumi Nuswantårå wis duwé payúng hukúm sing luwih antêp lan mantêp yåkuwi pasal 32 UUD sing wis di-amandemen. Uniné: ' 'Nêgara mênghormati dan mêmêlihara bahasa daérah sêbagai kêkayaan budaya nasional'. Bab anané payúng hukúm arupå Pêraturan Daérah pancèn prêlu sinau ånå ing brayan lan tlatah Pasundan. Pamaréntah tataran Provinsi Jawa Barat wis duwé Pêraturan Daérah cacah têlu. Yåkuwi:(1) Perda
Ayusa's Weblog | Ojo Ngrumangsani Pinter, Tapi Kudu Pinter Ngrumangsani
heli, pak Presiden ke China untuk kerjasama, Tni latihan bareng sama Us…… so tetep eling lan waspodo
CIALIS 50MG OBAT KUAT SEX PRIA Di Jawa Timur Meliputi:
Sibolga Tapanuli Tengah: IMI Sumatera Utara (Sumut)
karepe uwong ngomong opo aku gak ngoros, sing penting iki uripku, iki dalanku dewe, wes biasa karo
Selanjutnya : 12 Campuh Perang ngantos Dumugi Pejahipun Dasamuka	13 Wibisana Gumantos Dados Ratu Ngalengka
sing mumpuni. Loro untu opo wae pasti cespleng, untu krowok, untu pecah, untu gapuk, untu berlubang pasti mari. Isuk kuwi ketamon pak Kuntjung sing rambute koyo Ronaldo pemain bal soko Brasil sing juara bal-2-an sak donyo.
"Kulo nuwun pak dokter untu ..... eeehh dokter gigi."
"Monggo pak Kuntjung ... kulo aturi lenggah rumiyin"
Sak wise sak untoro wektu pak dokter metu karo nggowo uborampe.
"Sakit menopo pak ?" Takonne dokter Tarto
"Niki lho pak dokter ... untu kulo niki sedut
"Anu pak ... niki kenging arto go jing."
"Go jing niku pinten ?"
"Go jing ... niku gangsal ewu pak."
" Ngaten pak .... uwun sewu ... kulo gadah arto namung kalih ewu; ingkang tigang ewu kulo sukani kalih mendo (wedus) kulo, dene mendo kulo reginipun satus seket ewu, mbenjing wulan ngajeng wedus kulo ingkang meteng meniko medal cempe nipun, pramilo kulo aturi ngetung rumiyin menggah saenipun dados pak dokter gadah utang dateng kulo satus patang puluh pitu ewu."
"Ngaten pak Kuntjung .... saenipun untu ingkang ngandap kulo cabut gangsal, dene ingkang nginggil kulo cabut sedoyo, dene sisanipun bade kulo cabut ngenjing, dados impas bapak mboten utang kulo mboten utang" Pak Kuntjung nesu, rai bang ma-wingo-2 kuping megar,
Wah…sampeyan piye tho!!??
Sing bener moco’ne seko ngisor ning dhuwur karo kanan ning kiri…..dadi’ne :
“SETAN DIBAWAH KAKI SURGA”
Lah wong tulisan’e wae ning m’buri ora ning ngarep, dadi’ne yo….leh awak’e dhewe moco kudu ke-walik jg tho….wkakakaka……
[bad: he wong edan,nomere(
Tembung Lingga lan Andhahan	(02) - B. Bab Rimbag (Kedadosanipun Tembung)
Rimbag jinisipûn kathah sangêt.1. Rimbag Tanduk:punika têmbúng ingkang angsal atêr atêr anuswara (suwara irung): m, ng, n, ny.
Selanjutnya : 02 Bab Rimbag (Kedadosanipun Tembung)	(03) - C. Ater ater, panambang, seselan lan tegesipun.
Wisésana inggih punika tembung tembung ingkang angsal panambang "an". 01. Entan éntan kados : gunungan, pasaran, kalèn.02. Pirantos kanggé : kukusan, garisan, ayakan.
Selanjutnya : 03 Ater ater, panambang, seselan lan tegesipun	(04) - Bab II - Ukara Lan Pangudhalipun.
Ingkang dipun wastani ukara inggih punika rerangkèning tembung sawatawis ingkang saged mujudaken / nglahiraken gagasanipun tiyang.A. Péranganipun ukara:
Selanjutnya : 04 Ukara Lan Pangudhalipun	(05) - B. Warni warnining Ukara
I. Miturut Pandapukipun, Ukara, wonten: 1. Ukara genep (ukara lamba). 2. Ukara boten genep (ukara gothang). 3. Ukara rangkep (ukara majemuk).
Selanjutnya : 05 Warni warnining Ukara	(06) - II. Ukara Miturut Suraosipun
Miturut suraosipun ukara kapérang:a. ukara carios (carita)b. ukara pitakènc. ukara pakèn (pakon)
Selanjutnya : 06 Ukara Miturut Suraosipun	(07) - Bab III - Panyilahing Tembung (Jinising Tembung)
A. Jinising tembung kalarasaken kaliyan basa manca.1. Tembung Kriya (Verb); sadaya tembung ingkang nerangaken tumindak padamelan: nulis, mucal, nyawang, lan sapanunggilanipun.
Selanjutnya : 07 Panyilahing Tembung	(08) - Bab IV - Panyeratipun Basa Jawi Mawi Aksara Latin
A. Panganggènipun Aksara Ageng: 1. Kanggé nyerat irah - irahan (bab). 2. Aksara ing wiwitaning ukara. 3. Kanggé nyerat nama mandiri.
Selanjutnya : 08 Panyeratipun Basa Jawi Mawi Aksara Latin	(09) - Bab V - Unggah Ungguhing Basa
A. Katrangan: Basa Jawi punika pepak sanget, ngantos tiyang manca manawi badhé nyinau basa Jawi asring rumaos kewalahan, amargi saking kathahing sinonim tembung Jawi,
Iki tingkahe mangda dadi binarupa,katon dening wong sabumi; iki pradatanya,away hima hima ring payogan. Sane metu ring sarira
unggwanya, Usus agung dadi warak,kelod kawuh unggwanya, Ungsilane dadi nagha pasa,kawuh unggwanya, Amprune
miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh). Ngembani wuwus karsanipun
miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh). Ngembani wuwus karsanipun Bp ___________ sekalihan, ing hari kalenggahan punika kula piniji pinangka sulih salira nampi pasrahipun saking Bp ___________ minangka cundhaka badhe / calon kadang besan sutresna, minangka purwakaning atur kula ugi ndherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit sih wilasa miwah barokah ingkang tansah sinandhang panjenengan sadaya dalasan kula.Nun inggih panjenenganipun Bp ___________ ingkang pantes sinudarsana (ingkang pasrah) sadaya atur pasrah panjenengan hambok bilih sampun mboten wonten ingkang karempit, kanthi raos suka ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan lumantar kula.Nun inggih atur salam taklim saking badhe / calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami - sami. Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka renaning manah, ing mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihari (mengku gati).Atur panyuwunipun saking badhe / calon kadang besan menggah ijab panggihipun badhe / calon temanten mangke badhe kateksanakaken, ijab wanci tabuh ___________ panggih wanci tabuh ___________ mboten kekilapan panjenenganipun Bp ___________ sekalihan amung ngaturaken panuwun menggah sadaya peparingipun badhe / calon kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bp ___________ sekalihan (mengku
mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih kasuwun panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Pepuntoning atur kula hambok bilih kirang hanuju prana anggen kula nampi labet kula hangglenggana kiranging seserepan saha kirang pana dhumateng wewatoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) sumrambah para lenggah sadaya mugi keparenga hangandhapna agunging pangaksama.Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Nuwun.
dimainke. Joseph ora gelem, nganti dheweke ditawani biola iku bakal diijoli buku. Pungkasane, Joseph gelem menehake biola amarga ngerti yen buku iku mau isine ramalan masa depan.
Pedhotan crita iku diparagakke Ki Slamet Gundono ana RRI Semarang, 17 Agustus 2011. Crita kanthi irah-irahan L’Histoire du Soldat, utawa Crita Pahlawan iku diiringi musik orkestra sing dimainke para wasis saka Prancis. Kolaborasi antarane Gundono sing mainke wayang gaweyan dhewe lan iringan sing bisa nyawiji, ndadekake para pamirsa ora bosen,
Semarang, 17 Maret 2011. Nalika iku, dheweke dipercaya karo Teater Lingkar ngisi acara rutin wayangan Jumat Kliwon. Ora kepengin padha karo dhalang-dhalang liyane, dheweke nggawe kolaborasi karo maneka warna tontonan. Ora mung wayang kulit, nanging uga tari, teater, kelebu acara pertandingan bal-balan. Wektu iku pancen lagi rame pertandingan bal.
Kelir sing kanggo dhalang mung lumrah digunakake kanggo mainke wayang, karo Gundono disulap kaya dene
lakon “Tali Rasa Rasa Tali”, nanging sing seneng bal uga ora ketinggalan.
Pangarsa Teater Lingkar, Maston, nduweni pamanggih yen “kelakuane” Gundono sing kaya mangkono ora bisa diarani ngrusak pakem. Gundono, miturut Maston, nduweni pakeme dhewe, sanajan ora ana sing bener-bener anyar. “Yen diibaratke, entuk iwake nanging ora buthek banyune. Critane bisa dimangerteni, nanging ora ngrusak tatanan,” kandhane Maston.
Sewu”. Crita iku, ngendikane Maston, jumbuh karo kahanan saiki: sansaya akeh wong rumangsa dadi Semar, seneng menehi wejangan nanging abot olehe nglakoni. Sanajan wis ngerti endi sing kleru, endi sing bener.
Ora mung pinter nyanggit utawa nggawe alur crita, Gundono, sajrone pentas, uga bisa nggawe tokoh-tokoh alternatif. Watak
suket. Amarga saliyane iku, dheweke uga ngripta wayang air, wayang tanah, nganti wayang kondom. Wayang tanah, kaya ditulis Koran Tempo (7/1/2013), minangka laku protese nalika ngerti kahanan lemah
nggunakake sandhal jepit, botol air mineral, nganti alat masak manci, dadi “wayang”.
Nanging, Gusti Kang Mahanyanggit Crita luwih kuwasa. Minggu, 5 Januari 2013 udakara jam 8.30, Gusti ngersakake Gundono dadi crita: kondur ing kasedan jati. Dheweke wis kesel crita, kepengin dicritani lan kepengin ngerti sejatine crita. Gundono wis kecathet dadi tukang crita. Ora liya, Gundono
sampeyan( suwun mas)…heee. tapi wes aq coba tetep gag iso mas..
* Kaping kalih : Tiang ingkang Adil lan beradap.
* Kaping sekawan : Kerakyatan ingkang dipun pimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan ingkang diwakilkan.
* Kaping gangsal : Adil ingkang sosial kangge sakabehe tiang Indonesia....
olih mbok??sing nulis nyong,,sing maca rika. blas ga niat nulis buat pelecehan bahasa. monggo njenengan sing
Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 30 Januari 2017.
Etnokartunologi : Hidup di Jogjakarta (part 1) Ajining Diri Saka Pucuke Lathi, Ajining Raga Saka Busana, Ajining Ngartun Saka Karya.
Geguritan) | Puisi Boso Jowo PETENGING WENGI sumribit angin ngelus langit sore manuk sriti bali ing pucuking cemara nganti tekaning wengi sing nyenyetBergerilya
Nglebur iku désa ing Kecamatan Jiken, Kabupatèn Blora, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nglebur,_Jiken,_Blora&oldid=1105064"	Kategori: Jiken, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.12, 23 Oktober 2016.
Salem • Sirampog • Songgom • Tanjung • Tonjong • Wanasari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bulakamba,_Brebes&oldid=1046197"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesBulakamba, BrebesKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.30, 15 Maret 2016.
pak tani gowo dipan.tak sepurani mas farhan
tak kei duwik dinge tuku koro
iki piye to ket biyen dodolan sego goreng gak ono bathine belas ?! Lha wong bathine entek kanggo mbayari kredit komputer karo listrike wae .. )
inggil kejawen disebut;"Betoro Kresno kerso bade rawuh dateng Jawi,TutWuriHandayani ngrewangi Jokowi". (Semoga),he he,..
Yesterday at 2:10am · Like · 1
Slamet2 Pe,,,,ndang rabi Pe…konco2 liyane wis duwe
LELUHUR	SILATURAHMI BANI TRUNOREJO	ALAMATKUJln.Gunung Sahari Raya 41 A08567-417-19712-01-1984Blog Stats	18,644 hits
KURS BCA	LEGENDA GUNUNG WURUNG TLATAH KARANGSAMBUNG KEBUMEN
Gunung Wurung mujudake sawijining gunung cilik kang ana ing wewengkon desa Parang, Kecamatan Karangsambung Kabupaten Kebumen. Katitik saka wujude gunung iki kalebu ‘unik’/aeng amarga saka dhuwure kang udakara mung 80 meteran lan ora nduweni ‘puncak’ kang paling dhuwur. Miturut masyarakat sakupenge kana, gunung iki digawe dening para dewa saka kahyangan. Nanging sadurunge rampung anggone gawe gunung mau wis konangan manungsa sahingga para dewa banjur murungake anggone gawe gunung mau. Jangkepe crita legenda Gunung Wurung mangkene :
Nalika samana ana ing tlatah kang saiki kalebu wewengkon kecamatan Karangsambung ana desa cilik kang mujudake wewengkon awujud lemah kang lempeng utawa datar, ora ana siji-sijia punthukan utawa gumuk kang katon ing sakupenge kana.
Nuju sawijining wengi kang sepi nyenyet, lan swasana kang tintrim mau, para sesepuh desa katon nglumpuk nyawiji ndedonga menyang para dewa ing kahyangan. Kanthi khusuk para sesepuh mau njaluk supaya digawekake gunung kang manggon ana ing sacedhake kana. Ora kenyana panjaluke para sesepuh desa mau dikabulake dening para dewa. Malah miturut para dewa mau anggone arep nggawe gunung mau bakal diwiwiti dina sesuke lan bakal ambutuhake wektu sawengi. Nanging kanthi syarat/perjanjen ora kena sijia bae manungsa utawa
lan menehi kabar kang nyenengake mau marang kabeh warga ing desa kana kalebu syarat utawa perjanjen kang kudu dileksanakake.
“Eee, para wargaku kabeh! Mangertia lan nuruta apa kang bakal tak prentahake marang kowe kabeh, menawa wiwit mengko sore wayah suruping srengenge, mlebua ana ngomahe dhewe-dhewe lan ora dikeparengake sapa bae kang metu ngomah nganti srengenge njedhul dina sesuke!” kandhane salah siji sesepuh desa kana.
“Nuwun sewu Bapa! Perkawis utawi alangan punapa ingkang badhe nemahi dhusun kita? Kenging punapa para wargi dhusun boten kenging medal saking griyanipun piyambak-piyambak” pitakone salah siji warga desa kanthi swara groyok lan bingung. “Mangertia para warga desa kabeh menawa para dewa kepareng arep nggawekake sawijining gunung kanggo awake dhewe lan sijia ora ana kang dikeparengake meruhi anggone para dewa mau nyambut gawe nyipta
wis mlebu omahe dhewe-dhewe kepara lawang dikunci kanthi rapet. Ora antara suwe, para dewa saka kahyangan tumurun menyang desa mau saprelu miwiti nyambut gawe nyipta sawijining gunung ing wewengkon salore desa. Wiwitane para dewa ngedekake saka-saka kang bakuh utawa kuat.
Sawise saparo wengi nyambut gawe, para dewa wis rampung anggone mbangun saka-saka kasebut. Para dewa mung kari ngurugi lemah sahingga mengkone mujudake sawijining gunung. Para dewa nyambut gawe tanpa ana swara kumecap lan terus tumandang gawe nganti meh parak esuk tanpa rasa kesel. Nalika dina ngarepake esuk, panggawene gunung mau meh rampung, mung kari ngrampungake anggone ngurugi lemah kang isih ana sisa sithik. Lan nalika para dewa isih ibut anggone nyambut gawe, dumadakan saka dalan kang tumuju desa, ana bocah wadon kang mlaku tumuju menyang kali Luk Ulakang mapan ora adoh saka papan anggone nggawe gunung mau. Tibake, bocah wadon mau ora mangerteni pawarta saka sesepuh desa ngenani larangan para warga metu saka omahe wengi kuwi. Awit, nalika pawarta mau diwetokake, dheweke ora melu kumpul lan ora ana warga kang menehi ngerti bab/perkara anggone para dewa arep nggawe gunung mau.
Bocah wadon mau teka lan tumuju menyang kali saprelu arep ngumbah/mesusi beras kanggo dimasak dina iku. Dheweke mlaku tanpa nggatekake kahanan sakiwa tengene awit swasana kang isih peteng. Nalika wiwit mecaki dalan cilik kang rumpil tumuju kali, dumadakan dheweke kaget awit ana sangarepe bocah wadon mau ana gunung.
“Hah, kenangapa dumadakan ana gunung ing kene, awit dina-dina sadurunge papan iku isih lempeng ora ana gununge. Aduh Dewa ! Apa aku ngimpi ya?” guneme bocah wadon kanthi swara lirih lan gumun ora percaya karo apa kang ana ing ngarepe.
Nanging, nalika meruhi akeh wewujudan kang medeni kang lumaku kanthi cepet sinambi nggawa watu-watu gedhe tanpa kumecap, bocah wadon mau banjur mlayu ninggalake kali kanthi kamiweden.
“Tuluuuuuuuung .. tuluuuuuuung. Tulungiiiiiiii aku! Pambengoke kanthi swara kang seru.
Bocah wadon mau terus mlayu tanpa maelu/nggatekake kahanan awake, sahingga beras kang arep dipesusi mau dibuwang ngono bae. Sahingga ndadekake beras mau wutah sadalan-dalan ana ing sakupenge gunung mau. Miturut crita beras mau banjur malih wujud dadi watu kang memper wujude beras.
Para dewa kang krungu panjerite bocah wadon mau dumadakan kaget, dheweke padha mangerteni menawa pagaweyane nyipta gunung mau wis diweruhi manungsa.
“Warga ing desa kene wis kumawani nglanggar perjanjen kita. Ayo tinggalke bae papan kene!” pambengoke salah sijine dewa menyang dewa liyane.
Pungkasane para dewa mau banjur ninggalake papan kana lan ngendheg anggone nyambut gawe bali menyang kahyangan. Kamangka anggone nyipta utawa nggawe gunung mau wis meh rampung, sahingga wurung panggawene gunung mau. Lan wong-wong ing kana banjur nyebut gunung mau kanthi sesebutan GUNUNG WURUNG. Watu-watu kang wujude kaya beras tekan saiki isih ana, miturut panaliten saka LIPI KARANGSAMBUNG watu mau disebut watu DIABAS lan dumadine gunung mau amarga saka watu intrusi, materi watu kang sadurunge arupa bahan cair, pijar, lan panas kang asale saka magma ing kandhutan bumi kang arep njedhul ana ing salumahe bumi, nanging kebacut adhem/”membeku” sadurunge
golek sing rodho beneh lan waras.2. Akuwarius - Penggawean sing
Ledeh kabeh, kakehan keplek.Asmara: bolak balik ditolak mertuwo.4. Ariyes - Penggawean sing cocok: ngedusi wedhus, mbecak.
kapusan konco dewe. Njaluk diruwat.Asmara: gak payu2, ganti pelet e ae.6. Gemini - Penggawean sing cocok: Nyuluh welut, golek bekicot.Keuangan: ngedoli warisan mertuwo.Asmara: gak jelas sir2an e lanang wedok, mbuh sing endi.7. Kanser - Penggawean sing
dadi tukang golek beling.Keuangan: gak becus golek duwik.Asmara: malem minggu sir2anmu ngidam ngelus2 gundule wong tekok Ngawi.10. Sekorpio - Penggawean sing cocok: Ngelapi genthenge tonggo.Keuangan: podo mlarate, dikuras copet.Asmara: duwe sir2an nggrik2en..11. Sagitariyus - Penggawean sing cocok: Ngresiki kakus, nek ono wektu nyopeto.
“Meraih Mimpi” versi Indonya “Sing To The Dawn” | Ayusa's Weblog
sangat megah, “di mana ini Kyai..?” Tanya Habib Sepuh, “Monggoh njenengan pirsoni piyambek niki teng pundi..?” jawab Mbah Hamid.
Bojoku lan aku, arep nggunakake medium iki kanggo mreksanono marang bab panggawé becik saka ibu Clara Alderman etangan Company.Kita tau panginten kita bakal ing gesang ketemu wong kaya Mrs Clara, Dheweke permata langka lan Gusti Allah ngutus. Aku Yura njupuk wektu kanggo mreksanono marang bab Mrs Clara, amarga dheweke pungkasanipun kurban apa ora ana siji maning bisa.Bojoku lan aku banjur menyang utang massive karo tetiyang ingkang kalepatan dhateng lan Bank, lan kita ngupaya silihan saka rong perusahaan silihan beda, nanging kabeh teka boten; tinimbang padha nggawa kita menyang liyane utang lan mungkasi munggah ninggalake kita nyuwil nganti aku teka ing kontak karo Mrs. Clara, dheweke nawakake silihan malah sanadyan ing kawitan aku wedi iku bakal mungkasi munggah minangka perusahaan aku wis Applied kanggo, dheweke wis ora kaya wong . Saiki kita wis pungkasanipun dienggoni utang kita lan miwiti bisnis anyar karo dhuwit ngiwa liwat saka silihan.Hubungi Mrs Clara liwat salah siji saka email ngisor.claraloans@financier.com utawa sampeyan uga
Ngarsa Dalem ngersakaken wos kangge keperluan lare-lare ingkang sami
Pelatihan iso 9001 Gratis | Pelatihan iso 9001 Sucofindo | Pelatihan iso 9001 ppt | Pelatihan iso 9001 Di Bandung | Pelatihan iso 9001 Surabaya | Pelatihan iso 9001 di Yogyakarta | Materi Pelatihan iso 9001 ppt | Biaya Pelatihan iso 9001 | Biaya Pelatihan iso 9001 Malaysia Murah | Biaya Pelatihan iso 9001 Malaysia Profesional | Biaya Pelatihan iso 9001
lare - 02/03/2012 poto nduwur dewe, mbiyen ngger
top… lha wong balapan rung rampung kok artikel wes dadi…..
kuwi sing ndek duwur kuwi onok opo ora sing prise 1,2,3 suwun kank polae pingin nyobak bo prise 1,2,3
XOTICX 2 berkata:	26 Maret 2016 pukul 12:35	ok mas silahkan menuju room seputar bandar online disa tertera
Koleksi Wayang Pentas Kami - klik disini!
saikine riko wis sing ono, digowo wong liyo
perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.
4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun,
putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.
2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung
Hyang Manon, yen sira panata syarak, sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira.
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba
kapingin uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.
16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut pungkur, lumebeng ing wana wasa.
lumajar, dene sutane ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten Wali ngidang, Syeh malaya
Bramantya Sang Maha Yekti, sasumbar sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih
6. Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan mlipir, jurang sengkan nrajang, wauta lampahira, prapteng
kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
uninga ing lampahira, Syeh Malaya prihatin, arsa wruh hidayat, apan terah tinerah, sukma sinukma piningit, tangeh manggiya yen tan nugraha yekti.
13. nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.
14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha,
ugi, yen durung wruha arane busana di.
21. Atur sembah pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh
gumantung tanpa centhrlan, apa iku kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.
2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun, Syeh Melaya duk miarsa, langkung ajrih
gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.
7. Byar katingal madhep Nabi Khidir, Syeh Melaya Jeng nabi kawangwang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta
13. Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.
16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya maring kawuwusing
19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga.
23. Datan melu suka lan prihatin, iya nora melu lara
1. Nabi Khidir rum, wor perlambang esmu neki, umpamane wong
ghaib, nuqod ghaib duk ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika, ghoib iku
9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang
junub lan jinabat, johar awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan,
angawang anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa, ya Allah Muhammad ciri, iya kawulane haram, lamun puasaha iki.
29. Lan haram kawulanipun, lamuna sidqoha iki, lan kawulanipun haram, iya yen munggaha
Allah, ya Allah-Allah kang urip, den af’ale iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati.
32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya, johar awal khoiroti, iya uwis jenengira, yeku pangasan kamil.
35. sarta lawan badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk urip sampurna,
38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh
pan tegesipun, kang gumilang ning baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi sadurung neki.
41. Sirik ana wujudipun, ing panrimba ran johar ning, kapingneme johar
45. Lir kelir lan wayangipun, wayang tan ngawruhi kelir, hiya junub sunar-awedya, kang resik jisim mireki,
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir badan neki, dene wus wruh ujar ika, sakeh warana
suwarga neraka iki, feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.
kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.
58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh
mayit iku, sasmita sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
62. Saking bapa saking babu, Ba pangeran tunggal katri, yeku sasmita tlung dina, kang titipan pitung ari, mulih iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.
63. Pan taukhid makrifatipun, titipan sedasa katri, iku iya
65. Kadi pundi semonipun, sami wrasta ing sakehing, Allah Muhammad pan tunggal, nyatus tunggal wujud neki, sasmita oleh ing cahya, cahyane Muhammad jati.
1. Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten
2. Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den
rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara mangsa, iya ananipun, pan wus
8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing
ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya desra nampani, tan kena ngendelena, hing warah lan euruk, den sanget panguswanira, badanira wasuhen nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.
11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang
15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing hargane, pan sampun medal gupuh,
kerup, hing pangawikan manah deng lungit, ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet
pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.
25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati, keron tan kasamaran, milah wawor sambu,
ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk
sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, mring shohabatipun,
nguni uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus pesthi anggepe nyata, iku wahyu nugraha dhawuh
33. Kudu tinut sak ujare iki, dene lumakua sinembah, nengt pucuk gunung enggone, swaranira
blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh
mangsa weruha, tanpa rupa kang ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma.
kang miyak munggeng pohan, geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu
geni kelawan kukus, saking kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang
nulya sirna, Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.
41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing
ingemasan, lulus saking badane kasturi jati, pepanase tyas sirna.
42. Wus mangkono Syeh Melaya mulih, wus
satriyan, linakon winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan
Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.
46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning tunggal.
47. Datan samar satibane pati, kang sampurna kang sinelir ika, tanana keksi wujude, kasampurnan puniku, pan wus karta
punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora
Budaya | Tag: jaman berjuang, langgam Jawa, syair lagu
donya, ora eling sak kabehe, matek yodene ra nggowo opo2.
Senin, 3 Januari 2011 @ 12:39 am Akeh2e manungso kuwi nek kanggonan seneng njur lali…nek ra kleru ono unen2 “wong seneng iku anggendong lali”, dipol2ke aluamahe, supiyahe lan amarahe. sedane ora khusnul khotimah nanging su’ul
Nggih mbak, dereng mantun soale, dadose badhe medhal kayong mboten penak. titantitin says:
iku sapunika // wis pira-pira nandhani // suprandene Wali Sanga // akeh kaliru nampi // mangkya ingaran urip // besuk den arani lampus // mangka Sri Lemahbang // rinten dalu mardi budi // guna dibya ing kawruh muksaning
sekawan // kang wus bijaksana kakiki // Juga wasta Ki Busana / Ki Wanabaya kekalih / Ki Canthula kaping tri // Ki Pringgabaya ping catur // punika kang wus pana // Pramanem tekad sawiji // mantep tetep kamulyan ing tembe gesang.
Donya ingaranan pejah // mengku ala lawan becik // lara kepenak myang bagya // cilaka nraka suwargi // tetep sajroning pati // marma kabeh kang wus gilut // ngraket kawruhnya Jenar // rinten ratri minta urip // tan kawawa nglakoni pati neng donya
panggenan benjang // urip langgeng tan pantawis // ping catur panggenan pejah // kang linakon ing semangkin // lawan malih paring wrin // jumenengnya Kang Mahaluhur // dadine bumi kasa // para murid ingkang tampi // kathah siswa kang nglalu golek
Ing pasar geger puyengan // wong nekad ngupa prakawis // mamrih songkolan tabokan // pepenthungan ngunus keris // gya konjuk sri Bupati // tumulya dhedhawuh mikrut // kacekel
krama // mung ngupadi dalan urip // nora kuwat lama nglakoni palastra.
kanca-kanca mami // ana dene kawruhanmu // sira keneng pitenah // pembujuknya Wali mukmin // kang supaya ngereh tan nganggo prabeya.
sadarpa ngungun ing galih // dupi kathahing prakara // saben-saben tampi warti // ing mancapraja desi // ana wong liwung reh dudu // ngrusak arjeng pranata // ngayu pati lir punagi // wong
ngelmi // marang dhukuh Krendhasawa // ring wismeng Pangran Sitibrit // pethuk myang slajeng warti //
patih berkata : “Wahai sang Raja ..
Paduka pribadya pangya // matur pramodaning wali // wonten durtaning wali // wonten durtaning Agama // murang pranataning dini // rehning puniku mukmin //tur antuk asma kasebut // Pangeran tandha muktas // kawruh susilaning Gami // ngatas karsanira Kangjeng
Pethuk narendra busana // rumanti tindak ing Masjid // tantra prapta tur
boten kiyat // kadangon rumaket pati // tandang bisana beg durga // yayah rasmala met pati // salajengipun manjing // panjara neng buwi layu // sampun kathah lepiya // mekaten wahywaning pamrih // dene dhusun ayom sami ngrampok
kendhat siyang ratri // kula upadi kang murwa // weh kawruh mekaten panggih // jeng Pangeran Sitibrit // kang kondhang jumeneng guru // kagugu para mudha // temah mursaling urip // reh wejangan donya punika
sampun matur trang // amta lajeng sowan mriki // ngasta karsa sarehning bangsa uliya.
tindaking nagari krami // pinten bobotnya Seh Jenar // Sunan Benang ngandika ris // bener jebeng narpati // kudu rembug Wali Wolu // Sebab Pangran Lemahbang // wus jumeneng wali luwih // yen
jadwal wayang magelang, jadwal wayang museum sonobudoyo, jadwal wayang purworejo, jadwal wayang sasana hinggil dwi abad, jadwal wayang seluruh indonesia, jadwal wayang suprodjo hadi, jadwal wayang surabaya, jadwal wayang suran, jadwal wayang tulungagung, jadwal wayang yogyakarta, ki adjie dwi santoso, ki yuwono lebdo carito, wayang durasi singkat sonobudoyo
← Jadwal Pagelaran Wayang Bulan Desember 2016 (
Mbedakake lanang lan manuk wadon Pleci dianggep angel kanggo wong sing ora ngerti carane kanthi mbedakake Pleci jinis, mila saking punika kita bakal nggawe sethitik prabédan antarane lanang lan wadon Pleci kanggo sampeyan. Ing Plecimania mesthi arep dadi lanang ngreksa calon gacoan Pleci nanging akeh sing bingung milih plecimania wadon Pleci kanggo cas Pleci kurang hawa nepsu utawa mung mung kanggo koloni. Maca bab munggah lan Lower Birahi Pleci
Pleci manuk yen "mriwik" iku mesthi lanang nanging yen wis dianggep lawas lan kacamata ora bukak "ngriwik" bisa uga ateges iku wadon Pleci. Nemtokake jinis lanang utawa wadon Pleci manuk ora gampang, iki amarga Pleci utawa mripat spesies monomorphic manuk (wangun, werna, lan struktur padha). Ornitology malah ahli ora bisa nemtokake yen iku mung katon saka ayahanipun. Amarga Pleci iku spesies manuk monomorphic, supaya yen sampeyan pengin kanggo nemtokake jinis lanang utawa wadon bisa katon saka prilaku / prilaku manuk lan swara nalika singing. Nanging, cara iki uga mung wong tartamtu bisa ngerti, nalika isih awam utawa pamula iku bakal angel banget. Kanggo sing kita bakal menehi sawetara nalika katon karo mata saka pamula.
wiwit diperlokaké katun padha asring digunakake kanggo olahraga jinis manuk ngginakaken suara, utamané watu murai, cucak ijo, walnuts, starlings suren, and so on.
Ora mung iku, kicaumania sing seneng lomba manuk kang uga "obliges" gaconya supaya duwe jenggot utawa katun stuffing cucak moto, kanggo nambah wonten Booms swara dadi luwih mawarni-warni lan nindakake f ing lomba.
Wong sing dipigunakaké kanggo dadi manuk memaster seneng bandha manuk asli, yaiku jenggot cucak lan / utawa katun gunshot wis gacor. Mesthi needed ora biaya cilik.
Kanthi perkembangan teknologi iku saiki, manuk wayahipun memaster mung nggunakake swara masteran saka rekaman swara manuk mung, supaya ora mbutuhake perawatan lan free.
JABANG BAYI,OJO SIRO SUGIH-SUGIH TANGIS,OJO SUGIHBEKOLAH,OJO SUGIH LEWO,OJO WANI WANI BOPO BIYUNG SIRO,OJO WANI WANIMARANG GURU SIRO LAN SEDULUR SIRO KABEH.
sedih tenan 2. nek ngerti yo tak neng2i nuh, mesakne, tak hibur, nek cwek ayu tak elus2 [/color]iki sing marai OTT... d wadah'i neng bagor wae cah'e_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
pertingkahe dewe, misale maling sendal ning mesjid trus ketangkep jur digebuki yo anyel nek perlu melu nggepuk'i sisan...._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
PusatReputation : 5Join date : 29.05.08Subyek: Re: pertanyaanku.... Fri Oct 10, 2008 7:41 pm dwikoe wrote:pengumuman.....aku lagi sedhih sithik....ning... durung nganti nangis lho.....
ngatur papan kangge masang Alif. (Masang Alif punika inggih kedah mawi sarana lampah. Boten kenging kok lajeng dipun canthelaken kemawon, lajeng dipun tilar kados mepe
GEBYAR SEPISAN SAKEHING CAHYO PODHO SIRNO,GEBYAR PINDHO SAKEHING
iku salah sijining kutha lan distrik metropolitan ing South Yorkshire, Inggris lan minagka mung siji kutha ing South Yorkshire. Jembaré ya iku 367,94 km² lan penduduké jumlahé 520.700 wong (2005) [1].
Sheffield mbentang ing tengah akehé bukit. Pusat kutha ya iku ing ngendi Kali Sheaf ketemu Kali Don. Kutha iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sheffield&oldid=967725"	Kategori: Kutha ing InggrisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangArtikel pamukiman butuh didandani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.15, 1 Maret 2016.
Hanuman Jayanthi 2017Hanuman Jayanthi WishesHanuman Jayanthi
Bapak, Ibu para rawuh lan para rayi ingkang kula hurmati. Kaparenga ing wekdal menika kula ngaturaken agunging panuwun saha sugeng rawuh wonten ing adicara mitoni.
Panjenengan sedaya kaaturan rawuh ing wekdal menika, inggih boten sanes amargi raos syukuripun bapak Zainul Ma’arif dhumateng ngarsanipun Gusti, amargi sadangu mangun bale wisma sampun ngajeng-ajeng momongan utawi putra ing dalem kulawarganipun.
Samenika pangajeng-ajeng menika sampun kalampah kanthi tetenger mbobotipun garwanipun ingkang sampun ngancik pitung sasi. Pramila saking menika Bapak Zainul Ma’arif sakulawarga nyuwun donga pangestunipun saking para rawuh, supados jabang bayi ingkang taksih wonten madaran menika pinaringan selamet, semanten ugi ibunipun. Lan mugi-mugi anggenipun lair dipunparingi gancar, lancar, sarta selamet kekalihipun.
pisan-pisan….peng piro wae nek banyune PDAM iku wernone gak karuan…..salah metune wis ngincrit-ngincrit….Yo’ opo PDAM ojo mbangun instalasi saluran banyu tok..!!! sing paling penting sumber banyune yo di upaya’no……!!!
Balas	Rizal Sasak permalink	Oktober 29, 2007 5:18 am	Yo pisan-pisan lak gak popo mas ngombe
tamèh éling bilih sirå kabèh horak sanès turun Pand(h)åwå, lan huwis nyipati kabrokalan krandhah
Serat Uri-uri Pambudi, Ki Samin menulis anjuran “… sartå mangertos dhateng tembung kawi punikå kasaged anggampilaken pangertosan anggènipun remen maos buku karanganipun pårå linangkung ing jaman kinå” (
dhateng larasing sekar ageng ingkang asri kagem ambawani gendhing” (mengerti akan irama tembang besar
Rånggåwarsitå piyambak sampun nglampahi, ngebleng kanthi angeningaken ciptå…” (… Rånggåwarsitå
Perang Dipånegårå (1825-1830) di Yogyåkartå.
“Pepakem nyariosaken wiwitanipun ing Dhukuh Sumber Wangi kataneman tiyang tetigå ingkang nåmå Nåyå Santikå, tuwin ingkang garwå Dyah Ayu Sumarti, tuwin kadang tunggil Båpå Guru tuwin tunggal perjuangan ingkang nama Surå Sentikå. Sedåyå kålå wau bekas prajuritipun Kanjeng Pangéran Dipånegårå.”[15]
panggesangan lan sami ngungsi dumugi Dhukuh Sumber Wangi… dados jiwå… ngantos dumugi
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.amateurhqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
← Wayang Kreasi Digital (11) – Bala Maespati	Jadwal Pagelaran
Dhandhang Gulo Gedong Kuning Dhawah Ldr. Sekar Ngewuwung Kalajengaken Srepeg (Sl.9) 22:48
Ldr. Parawisata (Sl.9) 6:40
Artikel kanthi basa campuranFilem 2004Kategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
terbiasa ngirim ke luar pulau.BalasHapusAnonim2 Agustus 2012 18.17menawi wisanggeni punopo wonten mas..???... trus reginipun pinten menawi dumugi
Nonton TV online Indonesia Gratis! | Karyanipun Cah nDesa
Damec Jiří, prof. Ing., CSc.Dokoupil Libor, Ing., Ph.D.Eichmeier Aleš, Ing., Ph.D.Filipi Viktor, Ing.
Sing soro lak umpomo mbujuk’an koyok kasus’e sampeyan iku…
Yo iki sing bener. Pisan-pisan polisi diantemi wong sipil. Biasane wong sipil sing diantemi polisi. Tapi ketok’ane gak keroso antemane tukang parkir iku mau. Buktine polisine gak ngelawan. Dianggep dicokot
Lakon Wayang – Kresna Kembar (Ki Kukuh Bayu Aji) – Part 2
Lakon Wayang – Kresna Kembar (Ki Kukuh Bayu Aji) – Part 1
Lakon Wayang – Gareng Gandrung, Ki Sikin Hadiwarsono
Wong 41 Tiwas Saben Dina Bebayane narkoba, saya ngincim bangsa Indonesia. Saka asile panaliten kang katindakake dening Badan Narkotika Nasional bebarengan karo Universitas Indonesia nyebutake, wong 41 tiwas saben dinane utawa wong 15 ewu tiwas saben taun
nuduhake, ing tahun 2000 – 2003 cacahe pengguna watara wong 5 ewu setaun. Nanging ing semester kapindho taun iki cacahe ndrebala dadi wong 16 ewu. Direktorat Narkotika lan Psikotropika Brigjen Indradi Tanos nambahake, cacahe dhuwit sing diblanjakake kanggo tuku narkoba uga mundhak akeh. Taun 2005 cacahe dhuwit sing dienggo tuku narkoba ditapsir Rp. 8 trilyun. Nanging ing taun 2006 iki gunggunge mundhak dadi Rp. 11,3 trilyun . Kanggo mbrastha
isine pawawartos kang irah-irahane “Merga Narkoba, Wong 41 Tiwas Saben Dina”.
Asiling nulis tanggapan ditulis nganggo aksara jawa (saparagraf)
punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha
ing aksara a, b, c, utawa d sangarepe jawaban kang trep !
Jenengan liyane Raden Janaka antara liya : Arjuna, Permadi, Pamade, Kombang Ali-ali lan isih akeh maneh. Dheweke iku Pandhawa sing nomer telu. Amarga Pandhawa iku ana lima lan Janaka iku nomer telu, mula dheweke uga disebut panengah Pandhawa.	Janaka iku pinter manah, sekti, lan uga pinter perang. Senajan awake cilik lan sawangane tumindake nglemer, nanging sejatine trengginas lan trampil, saben perang mesti menang. Gamane antarane keris pulanggeni lan panah pasopati. Dheweke uga duwe aji panglimunan sing bisa ngilang.
1.	Jenengan liya Raden Janaka yaiku ....
a.	prigel ngolahake gada	c.	duwe kuku pancanaka
18.	Yen ora bisa, aja (pinter). Tembung ing jero kurung kudune ....
Tulisan jawa ing dhuwur diwaca .... a.	Parti tuku gule.	c.	Sarti tuku gule.
b.	Partini tuku gethuk.	d.	Sartini tuku gethuk.
a.	Mbah kakung maca buku.	c.	Mbah kakung maos buku.
b.	Bukune mbah kakung diwaos.	d.	Waosane mbah kakung buku.
II.	Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung-tembung kang mathuk!
27.	Bapak kondur saking Semarang ... sepedha motor.
28.	Ibu sampun siram, Tini wis ....
29.	Keris Pulanggeni iku gamane ....
38.	Apa wae syarat-syarate kanggo nulis laporan kang becik ?
39.	Tulisen 3 bae tanduran kang kalebu pala kependhem !
40.	Bapak mulih saka kantor jam lima sore.
wrote:ajiku sri wedoro esemku dewi suprobo,liringku dewi ratih,sing andulu sing andeleng teko kedhep tako karep teko tunduk teko teluk teko manut teko miturut marang badan saliraningsun.......ritual
dewe iki sugih bandha wong wedok model sing kepiye wae ayune mesthi gelem karo awake dewe.
kalih omah 3 miliiar wau ugi mboten laku nggih... ??? He...he...BTW maturnuwun sampun paring wewarah.
pm di trimo opo anane wae mas,sing penting mituhu..,tamadu',mbudidoyo... ( Jodo - Pati - Rejeki --> Gusti sing pinesti... ) Agus susanto1999
trimo opo anane wae mas,sing penting mituhu..,tamadu',mbudidoyo... ( Jodo - Pati - Rejeki --> Gusti sing pinesti... )
ya mung sia sia. semono uga yen ming usaha terus tanpa linambaran donga ya ora bakal kasil merga MANUNGSA MING BISA NGREKA
usaha ya mung sia sia. semono uga yen ming usaha terus tanpa linambaran donga ya ora bakal kasil merga MANUNGSA MING BISA NGREKA LAN JANGKA,
tolak..ora usah melek wengi2...
Dhandhang gula Wardining kang sasmita jinarwi Wruhing kukum iku watekira Adoh marang kanisthane Pamicara puniku Weh re...
Lodoyong, Ambarawa, Semarang, Jawa Tengah 50611, Indonesia
Telp: +62 298 592581 38. Apotek Purwodadi
Purwodadi, Grobogan Regency, Central Java 58111, Indonesia
gedhé . Usus alus . Vulva . Vesikula seminalis
Balung selangka (clavicula) . Balung pupu (femur) . Balung lengen ndhuwur (humerus) . Balung uwang (mandibula) . Balung dhengkul (patella) . Balung pengumpil (radius) . Tengkorak (cranium) . Balung gares (tibia) .
Arteri . Lambé . Diafragma . Peritoneum . Rambut . Saraf . Vena
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.44, 19 Maret 2013.
sajroning ngahurip,iya urip sajtoning pejah,urip bae selawase,kang mati nepsu iku,badan dhohir ingkang
Wong wadon nglamar wong lanang—Perempuan melamar laki-laki.Wong lanang ngasorake drajate
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan—Banyak orang mati lapar di samping makanan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe
sengsara.Sing edan bisa dandan—Yang gila bisa bersolek.Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan
Ronggowarsito’s works: Bambang Dwihastha : cariyos Ringgit Purwa Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr. Sajarah Pandhawa lan Korawa : miturut Mahabharata, beserta C.F. Winter sr.
Suyudana iya Sri Kurupati.Dheweke ratu Kurawa ing Nagara Ngastina,Duryudana duwe sedulur satus. Duryudana susah amarga senopatine sing aran Basukarno gugur. Prabu Salya munggah dadi pemimpin perang utawa senopati perang. Nanging Salya sing duwe aji Candra Birawa uga gugur dening Prabu Yudhistira.
Matine Salya ndadekake Duryudana ora mung susah, bingung, lan nggrantes. Duryudana bingung kepingin nylametke nyawane. Dheweke banjur mlayu ndhelik ing njeron tlaga. Duryudana enggal dioyak dening Yudhistira. Yudhistira takon Duryudana supaya milih mungsuhe. Suyudana banjur milih nantang Werkudara.
mliwis. Padha pintere, padha ubete, padha trampile, padha gagahe, lan uga imbang sektine. Nalika Sri Kurupati lena, Bima nggebug
2. Perange Duryudana lan Werkudara rame banget, sebabe ana ing ngisor iki, kejaba……
4. Pak Guru nembe tindak ana ing sangarepmu, kamangka kowe selak kesusu kudu nglancangi tindake Pak Guru. Kepriye tata kramamu ?
a. Meneng wae ora sapa aruh ethok-ethok ora weruh.
c. Uluk-uluk, umpamane : “Nuwun sewu Pak ngrumiyini .” Karo ulat kang sumeh.
d. Uluk-uluk, umpamane : “Nuwun sewu Pak ngrumiyini .” Karo ulat kang mbesengut.
Ukara-ukara ing ndhuwur kang kalebu paugeran kanggo nulis Wara-wara yaiku ana ing ukara nomer…
7. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung kosok balen yaiku…
a. Tarmi iku bocahe ayu tur pinter tata karma.
b. Gedhe cilik, lanang wadon, enom tuwa kabeh padha nonton reog ing Bale Desa.
Maskumambang ing dhuwur kang guru wilangan lan guru lagune 6a dumunung ana gatra …..
9. Guru wilangan lan guru lagune gatra 1 tembang Maskumambang iku……
10. Tembang Maskumambang ing dhuwur ana pirang gatra ?
11. Dhuh anak mas sira wajib angajeni.
13. Ukara ing ngisor iki tuladha ngucapke pangayubagya utawa ucapan selamat….
a. “Sliramu bakal ndak tulungi !”
b. “Nyuwun pangapunten kula mboten saged sowan, Pak!”
c. “Nuwun sewu, kepareng kula ndherek langkung !”
d. “Aku melu bungah lan mongkog dene sliramu menang lomba tembang macapat !”
15. Ukara-ukara ing ngisor iki tembung kang kacetak miring oleh ater-ater Hanuswara…
a. Yen arep tuku buku basa Jawa mengko daksuwunke dhuwit ibu.
b. Ani lagi nyapu latar rikala kancane padha teka neng ngomahe.
c. Anton lan Toni lagi padha dolanan jaranan.
d. Purwa didukani gurune amarga ora nggarap PR basa Jawa.
16. Gathutkaca menika putranipun Bima, dene Wisanggeni menika……..sang Arjuna.
a. Atmajanipun c. Rayinipun b. Wayahipun d. Ramanipun
17. Kepriye tata kramane menawa kowe rumangsa kleru marang wong kang durung kok tepungi…
a. “Aku njaluk ngapura….Aku cetha kleru !”
b. “Menawi wonten lepatipun kula nyuwun pangapunten !”
c. “Aku pancen kleru mula apuranen kaluputanku !”
d. “Ya wis…Aku njaluk pangapura !”
Ukara menika menawi kaserat ngangge aksara jawi ingkang leres…
19. Ukara ing ngisor iki tembunge kang kacetak miring oleh ater-ater Tripurusa…
a. Layang wingi kae apa wis dikirim Dhik ?
20. Ukara ing ngisor iki tembunge migunakake pepindhan…
a. Aja pijer mangan nendra, aja mung mangan turu.
c. Mangsa ketiga arang udan, dene ing mangsa rendheng akeh udan.
d. Tono lagi mulih saka sekolah, bareng Bapake kang lagi kondur saka kantor.
21. Bu Tirtakusuma : “Gus…, tuku buku Kawruh Basa Jawa, njaluk dhuwit pira?”
Wangsulane Bagus kang bener miturut unggah-ungguhing basa yaiku….
a. “Aku njaluk telungewu wae, aku wis duwe Rp 500,00”
b. “Kula njaluk telungewu mawon, kula wis gadhah Rp 500,00”
c. “Kula nyuwun telungewu mawon, kula sampun gadhah Rp 500,00”
d. “Kula nyuwun tigangewu mawon, kula sampun gadhah Rp 500,00
Ukara-ukara ing ndhuwur kang migunakake tembung andhahan yaiku ukara nomer…
23. Tembang ing ngisor iki kalebu tembang macapat, kajaba….
24. Sapa sejatine sing ngarang aksara Jawa iku ?
26. Apa tegese Ha na ca ra ka ana ing aksara jawa ?
27. Apa tegese Pa dha ja ya nya ana ing aksara jawa ?
28. Ukara-ukara ing ngisor iki bener miturut panulisane, kejaba…
a. Andhini wedi rikala didukani Pak Guru
29. Yen nanggung ragad sekolah, aku gelem !
30. Bu, nuwun sewu, nyuwun wekdal kangge wara-wara sekedhik !
32. Pak Karta : “Kula nuwun….!”
Martini : “ Mangga…….!”
Pak Karta : “Bapak ana ndhuk….?”
Wangsulane Martini kang trep miturut unggah-ungguh yaiku…..
a. “Bapak lagi teng nggene Simbah, Pak !”
b. “Bapak nembe teng nggene Simbah, Pak !”
c. “Bapak nembe dhateng panggenanipun Simbah, Pak !”
d. “Bapak nembe dateng panggenanipun Simbah, Pak !”
Ukara-ukara ing ndhuwur bener miturut panulisane, yaiku ukara nomer…
34. Aku wingi sore neng nggone Simbah nggawa duren.
a. Kula wingi sonten dhateng panggenanipun Simbah ngasta duren.
b. Kula wingi sonten dhateng panggenanipun Simbah mbeta duren.
c. Kula wingi sore dhateng panggenanipun Simbah ngasta duren.
d. Kula wingi sore dhateng panggenanipun Simbah mbeta duren.
35. Nalika Bima golek banyu ketemu Pandhita ing pinggiring sendhang kang kebak……
a. toya c. api b. surya d. candra 36. Yen mangan ora kena kecap, bapak paring tuladha nalika lagi….
Dasanamane mangan miturut unggah-ungguhing basa ana ing ukara ndhuwur yaiku…
Menawi kaserat ngangge aksara jawi ingkang leres…..
39. Ing geguritan ndhuwur mau golek ngelmu kanggo apa ?
Tembung mangan menawa diudhari manut pandhapuking ater-ater Hanuswara yaiku….
a. m + pangan c. m + angan
b. m + mangan d. ma + ngan
43. Ukara ing ngisor iki minangka tuladha wong kang lagi getun…
a. “Wah …atiku nelangsa, amarga saka tingkahku, akeh wong kang cilaka !”
b. “Menawi wonten lepatipun kula nyuwun pangapunten.”
c. “Kupat janure tuwa, yen lepat kula nyuwun pangapura.”
d. “Sepira luputku aku njaluk pangapura, ya….!”
45. Dheweke sekolah……. nyambut gawe tunggu toko.
46. Wong kang gelem aruh-aruh marang wong liya, iku ateges wong kang duwe unggah-ungguh becik. Tuladha sapa
a. “Hebat…. sliramu juwara lomba maca geguritan ! ”
b. “Nuwun sewu ndherek langkung, Pak !”
c. “Mangga, Bu…!”
d. “Kok ketingal kesesa, badhe tindak pundi Pak !
47. Amargi ……, menawi sekolah kula namung……
Gegepana ukara ing ndhuwur manut unggah-ungguh basa kang becik !
48. Simbah …… bakmi goreng, rikala kula nembe…. saking sekolah.
jadwal wayang januari 2017, jadwal wayang jawa barat, jadwal wayang jawa timur, jadwal wayang kediri, jadwal wayang ki sukron suwondo, jadwal wayang ki sunarpo, jadwal wayang magelang, jadwal wayang museum sonobudoyo, jadwal wayang purworejo, jadwal wayang sasana hinggil dwi abad, jadwal wayang seluruh indonesia, jadwal wayang suprodjo hadi, jadwal wayang surabaya, jadwal wayang suran, jadwal wayang tulungagung, jadwal wayang yogyakarta, ki adjie dwi santoso, ki yuwono lebdo carito, wayang durasi singkat sonobudoyo
Langsung menyang: navigasi, golèk	Runutna owah-owahan pungkasan ing wiki iki ing kaca iki.
Tuduhna owah-owahan pungkasan 50 | 100 | 250 | 500 ing 1 | 3 | 7 | 14 | 30 dina pungkasan iki.Delikna suntingan sithik | Tuduhna bot | Delikna panganggo anonim | Delikna panganggo mlebu log | Delikna suntingankuSaiki nuduhaké owah-owahan wiwit tanggal 03:17, 27 April 2017
Balèkna pilihan Sumber artikel iki saka kaca situs web: "http://jv.howtopedia.org/wiki/Astamiwa:Perubahan_terbaru"
Hiasan Dinding Lukisan Wayang Kerajinan Kulit Handmade
Pak Suryo pengrajin wayang membuat hiasan dinding lukisan kulit ukir batik Hiasan dinding wayang dari pengrajin wayang kulit SURYO ...
“lha ngopo arep mulih cepet2? wis ora duwe duit , tanggal tuwo ngene?” dijawab
Ora, iki arep ngeloni anak ku wis wengi”
” halah ngeloni anak opo anak, bar ngeloni anake trus ngeloni sing ngopeni
Lenggah madyeng pandhapa Sang Aji / lan kang garwa munggwing nging dhadhampar
/ panganten estri kalihe / munggwing ngarsa Sang Prabu / duk wineling kang putra kalih / winuruk ing masalah / angladosi kakung / Prabu
kinondhang Sang Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita kasub / wicaksana alus ing budi /
musthikane wong sabumi / taruna nateng Jawa //
Marma babo dibegjanireki / sinaruwe mring prabu Jenggala / pira-pira
ing maripe / ing Jawa nggoning semu / wit sasmita wingiting
ing sawarnanipun / lan sinung cahya murwendah / Citrawati sinembah ing wido dari / Putri Adimanggada //
kakung / mila prabu ing Mahespati / katekan garwa dhomas / saking garwanipun / putri Manggada kang ngajap / sugih maru akeh putri ayu luwih / yen ana kinasihan //
Mring kang raka Prabu Mahespati / Putri Manggada sigra
sor-soran sakawan / Citrawati saking panjunjungireki / tinurut dening raka //
nini jaman mangkin / ingkang dadituladan utama / putri Manggada anggepe / suraweyan Sang Prabu / manthuk- manthuk atudhang- tudhing/ putra kalih gung nembah /ing rama Sang Prabu /poma nini dipun awas / pan wano dyaden cadhang karsaning laki / den bisa nuju karsa //
Aja rengu ing netra den aris / angandika Prabu Geniyara / tan kapirsan andikane / mung solah
Tan kawetu mung ciptaneng batin / nisthanira tan wus saking driya / durjana iku ambege / pasthi den bubuk mumuk / bumi langit padha nekseni /
nalutuh ing sajagad / dosane gendhukur / wido
ing priya den angkah / branane wus den wehake /sayekti duwekingsu/ iku anggep wong trahiyoli / luwih nisthaning nistha / pakematan agung /dudu anggepe wong krama / baberan duba ruwun setan kaeksi / dudu si pating jalma //
Setan kere pan anggawa lading / thethel–thethel balung
wus binuwang / jejenising jagad kabeh / bebete wong anglindur/ tanpa niyat duwe pakarti / buru karep kewala / mring darbeking kakung / sanadyan pepegatana / duwek iku jer wus dadi duwek mami / jer ingsun wus
Yeku budi satus trahiyoli / papalanyahan murka anungsang
/ nyilakani ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat
Saya lamun di suka ing Widhi / dadi manggih apureng delahan / kalamun
marang laki yen sira ginawa benjing / mulih mring lakinira //
Sampun telas pitutur sang Aji / ing Tarnite Prabu
demang. Katon demang Imogiri, Patalan, Padokan, Sewon, Brosot lan sawetara demang liyane maneh. Sapatemon iku katon bingar. Racak polatan-polatan bening mratandhani lamun padha winengku swasana seneng.
“Para demang kabeh, rak sami wilujeng, enggih kang?”. Ki Ageng asung pambagya.
“Wilujeng Ki Ageng. Inggih Ki Ageng, wilujeng…” Saur manuk wangsulane para demang. Katon akrab tumrap sesambungane siji lan sijine.
ngaturaken puji syukur konjuk Gusti Allah tumrap sedaya kemirahane. Mmmm, lha enggih ta kang, bumi kita sing subur ngoten, bumi merdika wiwit jaman Kasultanan Demak Bintara ngantos jaman Kasultanan Pajang, lha kok saniki ajeng dikuwasani Panembahan Senapati, napa nggih mathuk ngoten niku. Saseneng-senenge diregem liyan, kita luwih seneng dadi wong merdika. Rak enggih ta?”
pantes maringi selingan hiburan sing padha gladhen yuda, kados pundi yen kita ngawontenaken seneng-seneng andrawina bersih desa, napa dospundi namine ngriku. Pokoke seneng-seneng ngoten lho.”
Usulan ditampa. Banjur saur-manuk maneh bab tontonan sing patut sinugata kanggo panglipur. Ana sing usul supaya nganakake tontonan wayang kulit, kethoprak, dhagelan, wayang-wong. Ana uga sing usul
Tidhar kanthi tetuwane rombongan Ki Kramadangsa.
Kabeh sing ana pendhapa kadipaten Mangir seneng banget nonton ledhek iku. Swarane apik, jogede alus, kathik rupane ayu banget. Eman dene Ki Ageng ora marengake kanggo janggrungan. Dadine para mudha mung bisa ngulu idu, kemecer marang ayune ledhek Raminten. Nganti wengi tontonan iku ginelar.
Bareng bubaran, Ki Ageng nyandhet Ki Kramadangsa, supaya rombongane nginep ana dalem kadipaten wae. Sing dicandhet manut. Bareng kahanan wis wengi sepi, Ki Ageng Wanabaya kawetu pangandikane marang Ki Kramadangsa yen kepengin nggarwa Raminten, sebab mula Ki Ageng durung kagungan sisihan. Sawise liwat sawetara tetimbangan lan Raminten saguh, kelakon Ki Ageng Wanabaya dhaup kanthi pahargyan prasaja. Sawetara wektu Ki Kramadangsa lan rombongan nginep ana Mangir, nuli pamit bali menyang lor gunung Tidhar.
Sabanjure ledhek Raminten kelakon dadi Nyai Ageng Wanabaya. Penganten anyar sakloron katon rukun lan padha tresnane. Sawise sawetara sasi Nyai Ageng Wanabaya mbobot wetara rong
rembulan kalingan mega? Age matura Nyai!”
“Kangmas, kula kangen dhateng tiyang sepuh kula.”
“Lha ya lumrah ta, anak kangen marang wong tuwa. Yen pancen kangen mesthine ya kudu tilik, lan aku wajib ngeterake. Sebab saka Mangir menyang Tidhar iku cukup adoh.”
“Nuwun sewu kangmas, keparenga kula matur, nyuwun pangapunten saderengipun. Yektosipun griya kula sanes saleripun arga Tidhar lan Ki Kramadangsa sanes pepundhen kula.”
“Lha temene asalmu saka ngendi, wongtuwamu sapa?!”
“Kula menika Putri Pembayun atmajanipun Ingkang Sinuwun Panembahan Senapati ing kitharaja Mataram…!”
Tratap, kaya sinamber gelap sayuta penggalihe Ki Ageng.
Langsung wae garwa kang rinangkul ing pangkone iku dieculake, Ki Ageng ngadeg nyat, netra kocak ngondar-andir mratandhani yen banget nawung duka.
Ora nyana babar pisan yen sing banget ditresnani iki jebul anake mungsuh, sing niyat
dados garwa panjenengan. Kula bekti lan tresna dhateng panjenengan lair batos. Malah jabang-bayi ingkang wonten kandhutan kula punika satuhu
dukane Ki Ageng, awit nyatane Ki Ageng tresna banget marang garwane. Nuli dipupus mbokmenawa wis tinakdir Ki Ageng dadi mantune ingkang Sinuwun. Saengga nalika keng garwa ngajak tuwi rama-ibu menyang kraton, Ki Ageng Wanabaya ora bisa suwala.
Srana nitih kreta Ki ageng sekaliyan garwa sida budhal tumuju kutharaja Mataram ing Kuthagedhe. Lulus raharja kreta mlebu ing alun-alun Mataram. Mandhap saka kreta, ing pagelaran paraga agung kekalih dipapag Ki Mandaraka (Ki Juru Mrentani).
Ing kono Ki Mandaraka asung pamrayoga, ora pantes Ki Ageng sowan marasepuh kok nggawa tumbak Kyai Barukuping. Mula tumbak dititipake marang Ki Mandaraka, bakal jinaga kanthi becik. Ki Ageng Wanabaya ora suwala.
Grapyak semanak Sinuwun Panembahan Senapati nampa sowane putra lan putra-mantu. Sawise kapanembrama lan Putri Pembayun atur sungkem, nuli kadhawuhan menyang pungkuran, awit keng ibu selak kangen.
Putri Pembayun. Nanging kepriye mabneh, kabeh mau jeneng wis kebacut. Keng garwa sing banget ditresnani ora bakal bisa urip maneh.
Sing separo ana jero beteng (minangka putra-mantu), dene sing separo ana saknjabane beteng (minangka mungsuhe negara Mataram). Pranyata taktik lan iguh pretikele Ki Mandaraka kasil kanthi becik.
Hiasan Wayang Kulit Ukir Batik Motif Lukisan Wayang Orang Frame Kayu Jati
Bima suci lukisan Wayang Orang on kulit ukir batik
keturunan ingkang soleh lan solikah, gampil anggenipun pados sandang pangan, dipun berkahi sedayanipun saking Allah Swt. Amin yaa robbal ‘alamin. (macanWong7). Kus Lare wonosariKoordinatorLo
IWAN DANA & MBAK PIPIT AYU Sun Nov 04, 2012 8:50 am selamat nggeh mas iwan + mba pipit mugi2 mboten wonten alangan nopo2
wiwid blengo urusono kae,,,,kesuwen je sek lebe-lebe ki hemm.. Kudu di suwuk sik cah kae.. Wkwkwk.. Gur turut menyundul thok gak wani turut menyusul.. Hemm piss yo kang wiwid Kus Lare wonosariKoordinatorLo
OBAT PERANGSANG WANITA POTENZOL CAIR AMPUH Jawa Timur Meliputi :
mengko werdi panjang punjung / slamet lan raharjo ibu pertiwi ibu bumi / saking serakah lan angkara ning manungso / putih iku pralambang sucining kalbu / mugi dayanana mring
keduki, sedaya nuruti serakahe kapital / ora krungu opo nutupi pangrungu pengembating praja / sajak ora do peduli, ndulu lan nggulati gelare kahanan / wis rong
WendlandDipl Ing in Apenburg-WinterfeldDipl Ing in ClenzeDipl Ing in KüstenDipl Ing in LemgowDipl Ing
» Wayang - Koleksi Audio wayang, ebook dan MP3 klenengan
Wayang - Koleksi Audio wayang, ebook dan MP3 klenengan
WAYANG Kumpulan koleksi cerita wayang, audio wayang, Gending Jawa dan Klenengan
Serat Padhalangan 26 (Bhs Indonesia Ringkasan)
skalian dikirim wonten email kulo nggih mas. Ndasku wes buthuk tenan utak atik nang warnet 4 jam ra dadi2. Kon ngajari sing jogo warnet nganti polone anget yo ra dadi2.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.girlsfuck-tube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
yo wis ra nganggo mikir 2x langsung gas poll mulih kampung soale nek wis
tuku dawet mbek pecel, karo tape gronjol_________________NRIMO ING PANDOEM
Fri Nov 14, 2008 1:00 am nek kangen nyang angkringan, ngombe wedang pacitan tempe bacem..._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
leyeh-leyeh karo ngopi,bayangane wes koyo neng sawah..Enak tenan..IDEM_________________MPAN NGGO
dhoweh212KorLapLokasi : Batam/S'PoreReputation : 0Join date : 19.05.08Subyek: Re: Kalau kangen kampung
"Yowis nginep omahmu wae bar, tak sms ibuku sik"
"Waduh, aku telat krsan ki bar. Mosok aku muk iso jupuk sks sitik, tak kira ki isih iso. Njuk
wis dadi rahasia umum yo mas, wong cilik ora
navigasi militèrKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontalKothak navigasi nganggo warna latar wuri	Menu navigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 14 Maret 2013.
@Zamroni AB: maturnuwun sampun kersa mampir Pak, nyuwun pangapunten mbok bilih panggenanipun damel mboten renaning penggalih
Spesifikasi / Ukuran / Sample lukisan wayang kulit Baladewa lukisan wayang kulit ukir batik limar
pigura lung cunduk 75x105cm Kresno kreasi lukisan
Pandawa - Kurawa - Kresna wayang limar ekslusif ukuran
"wong sing kasar2 cangkem2ku nyapo we bingung...???koe ngelengne aq, wong koe lo sopo q...???mangan yo ra njaluk raimu su...kog ngomongi aku... mlebu kuping tngen mtu kuping kiwo..._________________
19 Otel (Lumut) arasında 13. sırada Lumut Country Resort Jalan Titi Panjang, Lumut 32200,
dadi saru apa,anggere wis pawitane,sarate gampang kewala,mung ngawasi wetara,lire yen awangun kojur,ngundur-undur sukur mijan,Tegese tembung:myang = miwah, lanngawasi wetara = ndeleng sangat, wektu.lire =
tan nganti nandhang utang,untung bae etangipun,ngimpun duweke wong liya.Tegese
mlarat.Ora nganti nandhang utang. Etungane tansah untung, ngumpulake donyane wong liya).33.Menang dhuwit seneng ati,banjur bae ngumbar suka,jajan juwadah karo ndhog,anggegotho iwak limpa,tansah prentah nganggo pah,pan mangkono watakipun,botoh yen menang dolanan.Tegese tembung :anggegotho = mangan akeh.pah = opah.pan = kaya(Yen menang atine seneng. Banjur ngumbar kasenengan. Jajan juwadah, endhog, iwak limpa. Yen prentah mesthi menehi opah. Pancen kaya mangkono iku watake botoh yen lagi menang).34.Sakkal kono menang ati,kabeh kang padha kayoman,muni rempeg yen budi ber,iku kang dadi tyas ingwang,nanging wadane ana,botoh yen pinuju kabutuh,betah dadi budi harda.Tegese tembung:sakkal = sanalika.rempeg = racak, akeh lan bareng.budi ber = ber budi, becik atine (tindake)tyas = ati.wada = cacad, ciri.harda = nepsu, karep, culika (?)(Sanalika rumangsa bombong, kabeh sing padha dak ayomi, padha kandha yen aku nduweni tindak utwa ati kang becik. Nanging ana cacade, botoh yang lagi butuh, sok gelem laku culika.)35.Utang silih tanpa ulih,tinagih adol gemblengan,nggege gugatan den age,lo, kuwi alanira,luwih maneh manawa,kekrepen kalah mbalubut,gelem anggadhung lan culika.Tegese
isin.anggadhung = ngapusi, curang (?)culika = kianat, tindak sing ora bener.(Utang selang wis ora nate mbalekake. Yen ditagih ngajak tukaran, mamerake kadigdayane. Nantang-nantang ngajak padu. Ngono kuwi alane dadai botoh. Luwih-luwih kekerepen kalah, sok gelem ngapusi lan main ora bener (curang)).36.Lirira bisa mbesiwit,ing kono konangan ingwang,mungsuhku bareng adege,rebut gebug tabok
bricik.ingwang = ingong, ingsun, aku.(Tegese, bareng aku nakalan konangan mungsuhku, banjur ngadeg kabeh, padha gebhug-gebugan, tendhang-tinendhang ora nganggo pilih-pilih papan, satiba malange pokoke ajur. Awak sakojur dhedhel dhuwel).37.Tan ana ngeman sawiji,kajaba mung lega lila,ngantia sing
tembung:mbubuh = nambahi.sung = asung, aweh.(Ora ana sing padha ngeman, saliyane lega lila, arepa nganti ajur. Menehi kurmat maneh gelema marang wong kang laku culika. Yen ana wong teka, malah nambah-nambahi, apese aweh tembung ala).38.Wis nora sida preduli,dadi botoh yen kaetang,sayekti akeh alane,saking tan kena ingaran,wong golek sandhang pangan,baya enak adol
Wis ora sida bae, dadi botoh iku yen dietungake satemene akeh alane. Saking kena diarani wong golek sandhang pangan, iku luwih enak
BayaAnggitan R. Ng RonggawarsitaAsmaradana.26.Salin bae enak dadi, dhedhalange wayang purwa,pacake rada mandhireng,dhiriku oleh panguja,uger uwis kaojat,yen Jayengbaya pinunjul,tutuking carita purwa.27.
kapengin drajating dhalang,tur durung ana luwange,wong oleh pangkat pratiwa,katrima nggone ndhalang,dadi botoh bae ingsun,sok
sisip,ingkang taberi prihatos.(Aja sira leren-leren anggone golek laku kang becik(slamet), dalane seneng lan slamet, supaya bisa kelakon sing digayuh. Kalis saka tindak sing ora bener. Sing sregep prihatin.)Tegese tembung:aywa = aja.pegat = pedhot.budyayu = budi + ayu = tindak, pikiran sing becik.marga = dalansuka =
bisa ketemu, golekana sing temen, tlitinen aja nganti kleru, rasakna sajroning ati, tanggapa supaya manggon).Tegese tembung :
ngerti.3.Pamanggone aneng pangesthi rahayu,angayomi ing tyas wening,eninging ati kang suwung,nanging sajatine,isine cipta kang yektos.(Manggone ana ing pambudidaya becik (slamet), ngayomi ati sing resik, beninge ati sing suwung nanging sejatine isi, isine yaiku cipta sing
kalbu,yen den owah neniwasi,kasusupan setan gundhul,ambebedhung nggawa kandhi,isine rupiyah keton.(Lakonana kanthi sabaring ati, yen nganti owah bakal tiwas (cilaka), jalaran kalebon setan gundhul, sing nggodha karo nggawa kandhi isine rupiyah lan ringgit).Tegese tembung :kalbu = atineniwasi = nyilakanikasusupan = kalebonambebedhung = nggodhakandhi = kanthong saka kain.keton = dhuwit ringgit. 1 ringgit = 2,5 rupiyah.5.Lamun kongsi korup mring panggawe dudu,dadi pakuwoning eblis,klebu mring alam pakewuh,ewuh pana ninging ati,temah wuru kabesturon.(Yen nganti melu sing ora bener, dadi panggonane eblis, mlebu marang papan kang sarwa ribet, ora ngerti marang eninge ati, wusanane mendem ora eling).Tegese tembung :Lamun =
kuping,kinepung panggawe rusuh,lali pasihaning Gusti,ginuntingan kaya mernos.(Ora empan marang tuntunan supaya becik, becike ati mau ngingggati (ilang), banjur dikupengi tindak sing ala, temahan lali marang rahmating Gusti, wusanane rojah-rajeh kayu kerdus diguntingi).Tegese tembung :kengguh = keguh, kena, owah, obah, tetep bae. keguh = ka + iguhpamardi =
padha sujud,kinira yen Jabarail,kautus dening Hyang Manon.(Sanajana mangkono kang sing padha ndeleng, ulap kaya kelilipen wedhi. Akeh wong padha sujud, dikira malaikat Jibril sing diutus dening Gusti Allah).Tegese tembung :parandene = suprandene, sanajan mangkono.andulu = ndeleng.8.Yen kang uning marang sejatining kawruh,kewuhan sajroning ati,yen tan niru ora arus,uripe kaesi-esi,yen nirua dadi asor.(Yen wong sing weruh sejating ngelmu, dadi kewuhan ing jerone ati, yen ora niru ora diajeni, uripe disiya-siya. Yen niru wusanane dadi asor).Tegese
kalamun temen tinemu,kabegjane anekani,kamurahaning Hyang Manon.(Ora percaya marang rahasiane Gusti Allah, sing anggelar samubarang (langit lan bumi), Yen kowe temen-temen mesthi ketemu apa sing digayuh, kabegjan bakal teka, mangkono iku kamurahane Gusti Kang Maha Wikan).Tegese tembung :anggelar = ngeblakake, nyiarake, medharake.sakalir-kalir = samubarang (sing ana ing langit lan bumi)10.Anuhoni kabeh kang duwe panyuwun,yen temen-temen sayekti,Allah paring pitulung,nora kurang sandhang bukti,saciptanira kalakon.(Minangkani kabeh kang padha nenuwun, yen panyuwun mau temen-temen, Gusti Allah bakal paring pitulungan. Ora bakal kurang sandhang lan pangan. Kabeh pepenginane kelakon).Tegese tembung :Anuhoni = an+ tuhu + an + i = minangkani, netepi janji.sandhang
Arab) = pitulungan.warana = aling-aling.angalingkap = mbukak, mbiyak , nyingkap, terbuka.12.Para janma sajroning jaman pakewuh,kasudranira andadi,daurune saya ndlarung,keh tyas mirong murang margi,kasetyan wus ora katon.(Wong-wong ing jaman pakewuh, candhala (budi ala) sangsaya ndadi, pakartine sing ala tambah ndadi, akeh ati sing nerak aturan, kasetyane ora katon).Tegese tembung :janma = wong, nara, manungsa, jalma, menus, manusya.sudra = asor, candhala.dauru = rusuh, ora
dirasakake ana tandha-tandha kang nyata, ati tansah ngrasa sedhih. Ngambar -ngambar banget welase, sorote jaman sangsara ).Tegese tembung :katuwone = ka + tuhu + an + e = kanyatane,
ngambar-ambar, kawedhar, kawetu.14.Waluyane benjing yen wis ana
ngesthi sawiji (1877 ? ), nganggo sabuk lebu kaya wong edan, tansah ngglibed karo tudang-tuding, ngetung sakabehe wong).Tegese tembung :waluya = waras, mari, lebarwiku = pandhitangesthi = melengake cipta.majenun = edan.anacahken = ngetung.15.Iku lagi sirep jaman Kalabendu,Kalasuba kang gumanti,wong cilik bisa gumuyu,nora kurang sandhang bukti,sedyane kabeh kelakon.(Iku mau sirepe jaman Kalabendu, banjur ganti jaman Kalasuba. Wong cilik bisa gumuyu, nora kurang sandhang pangan, apa penjaluke kelakon).Tegese tembung :sandhang bukti = sandhang pangan.sedya = karep.Jaman Kalabendu = jaman nalika akeh wong nandhang sangsara jalaran dibendu dening Gusti Kang Murbeng Dumadi.Jaman Kalasuba = jaman nalika wong-wong ngalami kabungahan (seneng-seneng).16.Pandulune Ki
enggon.(Pamawase ki Pujangga durung kemput, mulur kaya benang ditarik, nanging jalaran kaserang umur, nyedhaki jaman kalanggengan, bali marang sajatine panggonan (akhirat).Tegese tembung :kasidan = sidda = lestari, langgeng, abadi.17.Amung kurang wolung ari,emating pati patitis,wus katon neng lokil makpul,angumpul ing madya ari,amarengi ri Buda Pon.(Mung kurang wolung dina, pas wektune pati, wis katon ana Lauhil Mahfud, mbarengi ing tengah ari, nuju dina Rebo Pon).Tegese tembung :patitis = pas, tepat.18.Tanggal kaping lima antarane luhur,Sela
wektu luhur, wulan Sela taun Jimakir, wuku Tolu, Padewan Aryang, Paringkelan Jagur, windu Sangara).19.Cinitra ri Buda kaping wolulikur,Sawal ing taun Jimakir,candraning warsa pinetung,nembah muksa pujangga ji,Ki Pujangga pamit
Tegese tembung:cinitra = citra + in = dikarang, diripta, dianggit.candra = 1. rembulan, wulan, sasi, sutengsu, sasadara, sitaresmi. 2. candrasengkala = tetembungan sing ngemu angka taun.warsa = 1. taun 2. udan. Canthuka warsa = kodhok nalika ing wektu udan.
ditemokake sekarat ing jero toko. Wis watara telung dina maling mau ora bisa metu, ora mangan lan ora ngombe. Nalika ditakoni dheweke ngandhakake menawa maling mau ditawan dening gendruwo.Wakil Kepala Kepolisian Malaysia ngandhakake yen si maling apes mau dipergoki dhewe dening sing duwe toko, sing ditinggal mudhik nalika lebaran Idhul Adha. Jalaran mesakake, banjur diundangake ambulans digawa menyang rumah sakit.Associated Press ngandhakake yen si maling bola-bali nyoba metu saka toko, nanging tetep ora bisa. Jalaran ana gendruwo sing ndhusur-ndhusurake menyang lemah. Wusanane maling sing umure 36 taun iku wurung lan kaliren jalaran telung dina telung bengi ora mangan lan ora ngombe."Saben arep mlayu, rumangsaku ana gendruwo sing njongkrakake aku", kandhane maling mau marang polisi.Saiki dheweke dirawat ing Rumah sakit Kemaman Hospital kanggo mulihake awake.Piye ca, yen gondoruwo sa donya iki atine apik kaya mengkono mesthi ora bakal ana maling !(
September.4.Mangsa Kapat :Candrane : Waspa kumembeng jroning kalbu. Waspa = eluh, kumembeng = kembeng, kebak, kalbu = ati. Pindhane eluh kebak ing jerone ati. Sumber padha garing. Awal mangsa labuh.Umure : 25 dina. 18 Sptember - 12 Oktober.5.Mangsa Kalima :Candrane: Pancuran mas sumawur ing jagat. Mas pindane udan. Wiwit ana udan. Para among tani wiwit padha
Udan wiwit akeh lan deres.Umure : 43 dina. 9
akeh, akeh wong lara.Umure : 43 dina. 22 Desember - 2 Pebruari.8.Mangsa Kawolu :Candrane : Anjrah jroning kayun. Anjrah = sumebar, warata; kayun = karep, kapti. Pindhane akeh pangarep-arep. Para among tani padha ngarep-arep asile tanduran. Wit pari padha mbledug.Umure : 26 dina. 3 Pebruari - 28 Pebruari.9.Mangsa Kasanga :Candrane : Wedharing wacana mulya. Wedhar = wetu; wacana = pangandikan, swara, uni; mulya = mulia, endah. Pindhane akeh swara kang keprungu endah, kepenak. Garengpung padha muni, gangsir padha ngethir, jangkrik padha ngerik.Umure : 25 dina. 1 Maret - 25 Maret.10.Mangsa Kasepuluh :Candrane : Gedhong mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha
Candrane : Tirta sah saking sasana. Tirta = banyu; sah = ilang; sasana = panggonan. Pindhane wong-wong ora kringeten
IVKinanthi9.Padha gulangen ing kalbu,ing sasmita amrih lantip,aja pijer mangan nendra,ing kaprawiran den kesthi,pesunen sariranira,sudanen dhahar lan guling.(Atimu padha latihen supaya lantip (pinter) marang sasmita. Aja dhemen mangan lan turu. Pesunen (prihatin) awakmu kanthi nyuda mangan lan turu).10.Dadia lakunireki,cegah dhahar lawan guling,lan aja kasukan-sukan,anganggoa sawatawis,ala watake wong suka,nyuda prayitnaning batin.(Nyegah mangan lan turu supaya dadi laku (kebiasaan), lan aja dhemen seneng-seneng, oleh seneng-seneng nanging sauntara bae, jalaran seneng-seneng iku marakake suda prayitnaning ati).11.Yen wis tinitah wong agung,
cedhak-cedhak karo wong ala kelakuwane, jalaran ora wurung bakal nulari (kalakuwane sing ala.)12.Nadyan asor wijilipun,yen kalakuwane becik,utawa sugih carita,carita kang dadi misil,iku pantes raketana,darapon mundhak ing budi.(Sanadyan wong cilik yen kelakuwane becik, iku pantes dicedhaki. Utawa sing sugih carita sing bisa kanggo patuladhan (conto) supaya mundhak budimu (nalarmu, kelakuwanmu).13.Yen wong anom wis tamtu,manut marang kang ngadhepi,yen ngadhep akeh bangsat,datan wurung bisa juti,yen kang ngadhep keh durjana,nora wurung bisa maling.(Yen wong (ratu) enom iku mesthi manut sing ngadhep (nayaka, menteri). Yen sing ngedhep iku bangsat mesthi katut dadi ala, sing ngadhep maling mesthi dadi maling).14.Sanajan ta nora milu,pasthi wruh solahing maling,kaya mangkono sabarang,panggawe ala puniki,sok weruha nuli bisa,yeku panuntuning iblis.(Sanajan ora melu-melu, mesthi weruh solahe maling, kabeh penggawe ala iku yen kulina diweruhi, banjur klakon dadi muride iblis).15.Panggawe becik puniku,gampang yen den lakoni,angel yen durung kalakyan,aras-arasen nglakoni,tur iku den lakonana,mupangati badaneki.(Panggawe becik satemene gampang yen wis (gelem) nglakoni, nanging angel yen durung dilakoni, alesane aras-arasen lsp.Upamane dilakoni bakal mupangati marang awakmu).
sumilir,tak ijo royo-royo,tak sengguh penganten anyar,cah angon, cah angon penekna blimbing kuwi,lunyu-lunyu peneken,kanggo masuh dodotira,dodotira kumitir bedhahing pinggir,dondomana jlumatana,tak nggo seba mengko sore,mumpung gedhe rembulane,mumpung jembar kalangane,ya suraka surak horeee.Tembang ing ndhuwur kalebu salah sawijining tembang sing saben wong Jawa mesthi bisa nembangake. tembang dirungu dsaka mbah-mbah biyen, lan ing saben panggonan diotembangake dening bocah-bocah. Budaya tutur sing dialami dening wong wong boiyen jalaran durung akeh buku lan cathetan mula keprungune turun temurun. Banjur thukul sapa sing nyiptakake tembang iku?Ana panemu sing sing nyiptakake Sunan Drajat, ana maneh panemu sing ngandhakake yen sing ngarang tembang iku Sunan Kalijaga, lan ana maneh panemu sing liya. Jalaran ora ana cathetan sing bisa dianggo pathokan mula sawetara iki durung bisa nemtokake sapa satemene sing ngarang tembang iku, utawa karan anonim (tanpa dikaweruhi)Apa satemene maknane tembang iku ?Nalika mumbul-mumbule agama Islam ing tanah Jawa, para wali nyiptakake tembang iku sarana kanggo dakwah. Contone Sunan Kalijaga nyiptakake lakon wayang Jamus (Jimat) Kalimasada yen diwerdeni saka tembung Kalimat Syahadat. Mula ora mokal yen sing nyiptakake tembang Ilir-ilir iku ya para wali.Dene maknane tembang Ilir-ilir mangkene :Ilir-ilir, tegese tangia, bangkitlah. Ajak-ajak supaya para nom-noman lan wong-wong padha gumregah saka anggone turu, saka anggone karem ing kahanan sing lawas, tandang gawe kanggo nungsung kahanan sing anyar. Tandure wis sumilir, tandurane wis padha nglilir, wis tangi, wis urip. Wiji kabecikan, utawa kader-kader nom-noman sing ditandur wis ngatonake wujude, wis maujud. Rupane ijo royo-royo kaya ijo penganten anyar. Dhek jaman biyen penganten anyar dianggoni klambi ijo minangka simbol panguripane manungsa kang ibarate tanduran kang lagi thukul.Bocah angon penekna blimbing kuwi, bocah angon ibarate para mudha sing ngopeni, ngawal sumebare agama nggayuh gegayuhane manungsa kang diibaratake blimbing. Blimbing nduweni
Angka 5 dhewe nduweni tafsir warna-warna upamane : rukun Islam, sembahyang limang wektu, tambane ati ya limang prakara. Sanajan lunyu, angel, kudu tetep diupayakake.Kanggo masuh dodotira, minangka kanggo nyuceni sandhangan sing dianggo, sandhangan kang awujud lair utawa sandhangan kang wujud batin.
ing pinggir, nalika samana sandhangane wis bedhah, wis suwek mula sandhangan mau kudu didondomi, dijlumat, diapiki supaya dadi becik.Kanggo seba mengko sore, mumpung gedhe rembulane, mumpung jembar kalangane, kanggo ngadhep marang Gusti Allah, Pangeran kang murba amisesa uripe manungsa.Ana maneh tapsir liya, yaiku nalika adege Negara Republik Indonesia bocah angon sing dikarepake yaiku para pemimpin kayata : Bung Karno, Rajiman Wedyadiningrat, M. Hatta, Abikusna Cakrasuyasa, M. Yamin lsp mujudake lan netepake dhasar negara yaiku Pancasila (sing diibaratake blimbing) , negara sing bakal didegake yaiku
dadi,topeng tanggon tetanggapan,angreceh carut cangkeme,dhasar jogetku wis kondhang,kalamun dadi klana,yen kang seneng padha kenyut,nyatane asung meruba.(Isih luwih enak dadi topeng sing kondhang. Mangan enak ora ana lerene.Dhasare aku wis kondhang yen njoged klana. Sing seneng padha katut, nyatane dheweke menehi persen)20.Rupa dandanan adi-adi,terkadang tur-atur arta,kecukup sakala bae,mulih nopeng katon kapang,pra bedhang padha ngadhang,kang akeh mung bangsa bakul,bakune kang baresetan.(Arupa dandanan kang endah-endah, terkadhang sok menehi dhuwit sing cukup sanalika iku uga, mulih saka tanggapan, para bedhang wis padha ngadhang. Ning akeh-akehe para bakul. Pokoke seneng dandan).21.Prapteng panti durung nganti,nggaleyeh
nanging kang dadi sumelang(Durung nganti tekan omah, leyehan banjur didabyang, kabeh rebutan arep mijeti, wis ora nganggo gigu. Aku rumangsa diuja, kaya-kaya dadi panggedhe. Nanging sing dadi sumelangku ...)22. Saupama aku lagi,
rai, kaya lilin lembau abang, raiku bengep kabeh. Mendah isinku. Bareng takwaspadakake ana priyayi luhur jumeneng. Astane
Cacahe wuku ana 30 , saben saminggu sepisan ganti wuku yaiku :1.Sinta : Sipate kaya pandhita, kekarepane gedhe, ora sabaran, butarepan.2.Landhep : Akeh-akehe becik rupane, uga nurun marang anake, terang atine, seneng nepi, tegas, seneng pamer, landhep pikire, dhemen madhangake pikire liyan.3.Wukir : dhemen tetulung marang wong sing kekurangan, ora dhemen diungkuli, nduweni bakat dadi panggedhe, dhemen pamer, disenengi wong akeh, pinter micara, wekel nyambut gawe.4.Kuranthil : gampang nesu, disenengi wong akeh, kukuh kekarepane, boros, dhemen lan wekel nyambut gawe, disihi dening ndhuwurane.5.Tolu : Kukuh kekarepane, teguh atine, sabar, yen nesu ora gampang diendhakake, dhemen tetukon lan dhemen plesir, ulet, angkuh, sombong, kadhang kala gelem ngapusi, betah melek.6.Gumbreg : kenceng atine, pepenginane kudu kaleksanan sanajanta kudu korban akeh, budine luhur, mbuntut arit, disenengi kulawarga lan kadang kadeyan, sregep golek ngelmu.7.Warigalit : lumrahe becik rupane, disenengi wong akeh lan punjere kawigaten, bisa-bisa rabi luwih saka sepisan, butarepan, arang sanja marang tangga teparo, dhemen prihatin, seneng nepi, disenengi wong akeh, kadhang nduweni watak drengki.8.Warigagung : akeh wicarane, akeh sing seneng, abot sanggane, kekarepane dhuwur, kabegjane ana mburi, keras atine, andhap asor, tansah nduweni semangat sing gedhe.9.Julungwangi : sombong lan ora seneng diungkuli, manis tembunge, samubarang pegaweyan bisa mrantasi, dhemenyar, pinter gawe barang aden-aden, dhemen tetulung ananging kudu diweruhi wong akeh.10.Sungsang : napsune gedhe, gampang nesu nanging uga gampang lilih, nduweni daya kekuwatan sing gedhe, lila legawa lan tanpa pamrih, kenceng kekarepane, sok usil.11.Galungan : grapyak semanak, ngamale gedhe, boros, ora bisa anteng, kepingin pegaweyan sing digarap enggal-enggal rampung, wasis micara, disenengi wong wadon, gampang kena pengaruh.12.Kuningan : nduweni pangaribawa sing gedhe, nduweni daya magis, luhur budine, guneme kepenak, gemi sok keladuk medhit, dhemen ing papan kang sepi, gampang nesu, isinan.13.Langkir : nepsune gedhe, kukuh budine, nduweni watak satriya, cengkal, drengki, kendel lan perwira, sapa sing cedhak mesthi kaprebawan.14.Mandhasiya : kukuh budine, pegaweyan kepingin enggal-enggal rampung, ora sabaran, gampang nesu, ora gampang menehi pangapura, tegan, kamulyane saka anggone gemi, akeh rejekine.15.Julungpujut : pasrawungane apik nanging sok nduweni karep sing ora diwedharake, ora akeh omonge, yen wis kadhung nesu ora gampang lilih, tekade gedhe, dibutuhake wong akeh, tindake sing becik dipuji wong akeh, alus budine.16.Pahang : gedhe omonge, ora gampang percaya marang liyan, ngati-ati, pedhes omonge, kadhang-kala nduweni watak drengki, demen tetulung kanggo kebecikan, boros, dhemen prihatin, nduweni watak suci.17.Kuruwelut : Luhur budine, landhep pikire, guneme mentes, ngati-ati, wekel nyambut gawe, dhemen nuduhake awake dhewe, resik atine, nduweni watak satriya.18.Marakeh : pasrah, gathekan, wani ngadhepi bebaya, grapyak semanak, cedhak kamulyane.19.Tambir : nduweni pangaribawa sing gedhe, gedhe kekarepane, lahire kadhang beda karo batine, gemi keladuk medhit, angkuh, dhemen ngomongake sing gedhe-gedhe, guneme pedhes, ngibadahe kenceng.20.Madhangkungan : pinter, landhep pikire, guneme mentes, pasrah, mantep atine, ngurmati lan ngregani marang ndhuwurane, dhemen bandha donya, ora dhemen papan sing rame, dhemen banyu, grusa-grusu lagi dipikir ing buri, kuat imane lan setya tuhu.21.Maktal : lumrahe bcik rupane, manis wicarane, setya tuhu, kenceng atine, rejekine katut karo drajate, seneng mystik, diasihi dening wong agung.22.
Manahil : ora kakehan gunem, dhemen mamerake awake dhewe, ngati-ati, andhap asor, ulet nanging kadhang sok boros, trampil, kadhang sregep kadang males (kesed).24.Prangbakat : kenceng atine, sregep, yen duwe barang digemeni, nduweni watak satriya, ora gampang dieluk, ing ngarep anteng ing mburi kedandapan, rejekine cukup, rada sombong.25.Bala : nyambut gawe sesidheman, pinter ndadekake wong liya kabujuk, diwedeni wong karana tindak tanduke, tegan, akeh omonge, dhemen semedi.26.Wugu : jembar budine, dhuwur ngelmune, nduweni pangaribawa sing gedhe, disenengi wong wadon, kendel, gemi, tliti, butarepan, nengenake awake dhewe kaladuk medhit.27.Wayang : lumrahe becik rupane, dhemen nyambut gawe, atine pindha segara, momot, disenengi wong wadon, welas asih, tliti, alus budine, gampang tetulung nanging kudu diweruhi wong akeh, anteng, akeh rejekine, sombong.28.Kulawu : wateke kenceng, welas asih marang sapadha-padha, kabegjane gedhe, lila legawa, terus terang, kekarepane kenceng, nduweni bakat ngarang.29.Dhukut : lumrahe becik rupane, kenceng atine, nduweni watak satriya, pinter, setya tuhu, tansah rasa sujana, gemi keladuk medhit, diasenengi wong akeh, dhemen guyon, yen ora cocok angel dicedhaki, kabgejane ana buri.30.Watugunung : dhemen prihatin, akeh gegayuhane, ora seneng diungkuli, percaya marang barang-barang gaib/ mystik, dhemen mbukak wadine wong liya, disenengi kanca, dhemen
Pujangga amengeti,mesu cipta matiraga,mudhar warananing gaib,sasmitaning sakalir,ruweding sarwa pakewuh,
anglakoni prihatin, nyingkap aling-aling kang ora kasat mata, sasmitane samubarang kang ndadekake ruwed, samubarang sarwa pakewuh, sawise kasingkape aling-aling, sang Pujangga minangka dadi wakiling Hyang Widdhi kanggo medharake kahahane donya.)2.Mangkya darajating praja,kawuryan wus sonya ruri,rurah pangrehing ukara,karana tanpa palupi,atilar silastuti,sarjana sujana kelu,kalulun Kalatidha,tidhem tandhane dumadi,ardayangrat dening karoban rubeda.(Saiki darajating (martabat) negara, katon wis suwung, rusak tatananing negara, jalaran ora ana tuladha (conto) sing becik , kabeh ninggalake aturan (tatanan). Para sarjana (wong pinter), para sujana (wong becik) katut kaelun jaman Kalatidha. Wis ora ana tandhane ngaurip, wong sanagara kelem padha nandhang sangsara (alangan)).3.Ratune ratu utama,patihe patih linuwih,pra nayaka
punggawa apik kabeh. Ewasamono ora bisa dadi sarana ilange jaman Kalabendu, malah sangsaya ndadra kasangsaran sing disandhang. Beda-beda
ing karsa tanpa weweka.( Sang Pujangga kawetu tangise lan rumangsa trenyuh, sedhih kataman wirang (?), jalaran kena fitnah, ing sajrone pasrawungan (masyarakat). Tembung manis kanggo panglipur atine Sang Pujangga nanging sejatine golek pamrih kepingin entuk asil, temahan atine seneng nganti ilang pangati-
arep didadekake pangarsa (panggedhe), nanging wekasane malah kancrit (ora katut). Yen dipikir temen-temen, paedahe apa dadi pangarsa yen mung nggedhekake luput lan lali, wusanane malah dadi jalarane sangsara)6.Ujaring Panitisastra,awewarah asung peling,ing
sing temen, jujur malah kasingkur. Mula pedahe apa nggugu kabar sing ngayawara, mundhak ngreranta ati. Luwih
kanggo conto, kanggo nimbang ala lan becik. Satemene akeh banget lelakon sing kanggo tamsile (ibarat) wong urip. Wekasan narima ing takdir, puluh-puluh nglakoni kaelokane donya).8.Amenangi jaman edan,ewuh aya ing pambudi,melu edan nora tahan,yen tan melu anglakoni,boya kaduman melik,kaliren wekasanipun,dilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,isih begja kang eling lawan waspada.(Ngalami jaman edan, sarwa ngewuhake pikir, arep melu edan ora tahan, nanging yen ora melu, saupama ora nduwe melik, wusanane kaliren. Dilalah kersaning Allah, begja-begjane sing lali isih begja sing eling lan waspada).9.Samono iku bebasan,padu-padune kepingin,enggih mekoten man Dhoplang,bener ingkang angarani,nanging sajroning batin,sajatine nyamut-nyamut,wis tuwa arep apa,muhung mahas ing asepi,supayantuk parimarmaning Hyang Suksma.(Wong duwe panemu kaya mangkono iku rak wong kepingin,"Ya ngono man Dhoplang ?", pancen bener sing ngarani. Nanging ing jerone batin adoh banget. Wis tuwa arep apa?. Luwih becik ngedohi praja (manggon ing papan kang sepi), supaya antuk asihe kang Maha Kuwasa)10.Beda lan kang wus santosa,kinarilan ing Hyang Widdhi,satiba malanganeya,tan susah ngupaya asil,saking mangunah prapti,Pangeran paring
ihtiyar.(Beda karo sing wis santosa, dililani dening Hyang Widdhi. Sanajan satiba malange ya ora susah golek asil. Saka mangunahe (pitulung) Gusti, jalarane saka sapepadhane titah, sakabehane tansah oleh (begja, untung), sanajan
Dilakoni sakadare, ora ngaya, anggere ora ndadekake prekara. Jalaran ana riwayat sing ngandhakake ikhtiyar iku satemene ndadekake karahayon. Disambi golek, mbudidaya kanthi paugeran awas lan eling ).12.Ya Allah Ya Rasulullah,kang sipat murah lan asih,mugi-mugi aparinga,pitulung ingkang martani,ing alam awal akir,dumununging gesang ulun,mangkya sampun awredha,ing wekasan kadipundi,mila mugi wontena pitulung Tuwan,(Ya Allah, Ya Rasulullah, kang kagungan sipat welas lan asih, mugi-mugi panjenengan paring pitulungan, ing alam awal (donya?) lan akhirat. Kadospundi jejering gesang kula, kamangka kula sampun sepuh. Kawontenan negari punika kados pundi Gusti, mugia panjenengan paring pitulung).13.Sageda sabar santosa,mati sajroning ngaurip,kalis ing reh aru-ara,murka angkara sumingkir,tarlen meleng malatsih,sanityasa tyas mamasuh,badharing sapudhendha,antuk mayar sawatawis,borong angga suwarga mesi martaya.(Sageda kawula sabar santosa, pejah salebeting gesang, kalis saking ara-uru, sadaya angkara murka saged sumingkir. Boten sanes kawula namung nggolongaken tekad, mugi manah kawula tansah pinaringan sesuci (kasucian), supados ical sapudhendha (siksa), saged entheng sawatawis. Sang Pujangga pasrah jiwa nenuwun kaswargan ingkang isinipun boten owah gingsir (abadi)).Cathetan :1. Kala = jaman, wektu. Tidha= tidha-tidha, ragu-ragu, tansah kuwatir.2. Ing ukara pungkasan saben wanda kapindho tinemu sandi asma : bo RONG angGA suWARga meSI marTAya = Ronggowarsita.
Pamedhare wasitaning ati,cumanthaka aniru pujangga,dhahat mudha ing batine,nanging kedah ginunggung,datan
padhanging sasmita.Tegese tembung :pamedhare = pamulange, ngandhakake,
ngaurip puniki,mapan ewuh yen ora weruha,tan jumeneng ing uripe,akeh kang ngaku-aku,pangrasane sampun udani,tur durung wruhing rasa,rasa kang satuhu,rasaning rasa punika,upayanen darapon sampurna ugi,ing kauripanira.Tegese tembung:ewuh = ribet, ora kepenak, repot.tan jumeneng = ora ngenggoni, ora mangerteni,
ingkang uninga,kajaba lawan tuduhe,nora kena den awur,ing satemah nora pinanggih,mundhak
yen sira nggeguru kaki,amiliha manungsa kang nyata,ingkang becik martabate,sarta kang wruh ing kukum,kang ngibadah lan kang wirangi,sokur oleh wong tapa,ingkang wus amungkul,tan mikir pawewehing lyan,iku pantes sira guronana kaki,sartane kawruhana.Tegese tembung:wirangi = wara' , wong kang ngedohi larang (
tan wurung tinggal wektu,panganggepe wus angengkoki,aja kudu sembahyang,wus salat katengsun,banjure mbuwang sarengat,batal karam nora nganggo den rawati,bubrah sakehing tata.Tegese tembung:
temen ing jaman samangkin,ingkang pantes kena ginuronan,akeh wong jaja ngelmune,lan arang ingkang manut,yen wong ngelmu ingkang netepi,ing panggawening sarak,denarani luput,nanging ta asesenengan,nora kena den wor kakarepaneki,papancene priyangga.Tegese tembung:samangkin = saiki, sekarang.ginuronan = diguroni, digurui.jaja = adol, menjajakan.asesenengan = manut karepe dhewe-dhewe,
kakarepaneki = kakarepan + iki = karepe iki, kehendaknyapapancene = jatah, takdir.priyangga = dhewe, sendiri.8.Ingkang lumrah ing mangsa puniki,mapan guru ingkang golek sabat,tuhu kuwalik karepe,kang wus lumrah karuhun,jaman kuna mapan si murid,ingkang padha ngupaya,kudu anggeguru,ing mengko iki tan ora,kyai guru naruthuk ngupaya murid,dadia kanthinira.Tegese tembung :mangsa = waktu, jaman, waktu.
kang duwe kardi,sawise den suba-suba,sakancaku wareg kabeh,banjur manggon ing pagongan,lungguhku aneng ngarsa,natap
yayah kerut ing pangraras,obah kabeh sarandhune,ana kang nggeterken asta,tanapi molah jangga,janggilengan monthak-manthuk,munthukku ora
tumpa-tumpa.14.Sabubare banjur mulih,bareng bari ronggengira,ngiras main karo ngombe,ngumbar swara turut marga,lakuku geluyuran,anggepku kaya kumendhur,mung kacek tan nganggo srempang.15.Atiku seneng kepati,bisa main tanpa beya,biyen-biyen mbok mangkene,awakku uwis kepenak,pan ora kedhungsangan,tur tinut sakeh kancaku,prasasat wis meh madana.16.Nanging melangku sathithik,yen nuju kanggo nayuban,nabuhi priyayi akeh,ga ana sawiji ingkang,mbeksa mundhut gendhingan,kang arang kanggo ing tayub,aku rada palingukan,17.Dhedhasare aku iki,kabeh gendhing durung bisa,banjur disawat hergelek,mak pres
keras, tuak.sindur = kain.tebok = tampah cilik.tampah = wadhah sing digawe saka nam-naman pring wangune bunder.tumpa-tumpa = tumpuk-tumpuk, bola-bali, ambal-ambalan, berulang-ulang.bari = barek (Sby), karo.ronggengira = tandhake, tledheke, sing njoged, penari.ngiras = njajan ing warung(restoran).
lamun bisa samya anuladha,kadya nguni caritane,andelira sang Prabu,Sasrabau ing Maespati,aran Patih
Yogyane (becike) para prajurit, kabeh bisa niru (nyonto) kaya dongengan jaman kuna, andel-andele sang Prabu Sasrabau ing negara Maespati, sing asmane Patih Suwanda. Lelabuhane (jasa) kang diantepi dening patih Suwanda marang negara digelung (diringkes, dipadukan) dadi siji yaiku: guna, kaya, purun, nuhoni (ngantepi) trahing wong utama.2.Lire lalabuhan tri prakawis,guna bisa
domas,katur ratunipun,purune sampun tetela,aprang tandhing lan ditya Ngalengka aji,Suwanda mati ngrana.(Tegese lelabuhan telung prakara yaiku : 1. guna, bisa mrantasi gawe supaya dadi unggul, 2. kaya : nalika paprangan negara Manggada, bisa mboyong putri dhomas, diaturake marang ratu, 3. purun : kekendale wis nyata nalika perang tandhing karo Dasamuka, ratu negara Ngalengka, patih Suwanda
keguh ing atur yekti,de mung mungsuh wanara.(Ana maneh conto sing prayoga (becik) yaiku satriya agung ing negara Ngalengka sing asmane Kumbakarna. Sanadyan wujude buta, parandene kepengin nggayuh kautaman. Nalika wiwit perang Ngalengka dheweke nduwe atur marang ingkang raka supaya Ngalengka tetep slamet (raharja). Dasamuka ora nggugu guneme Kumbakarna, jalaran
purun,amung cipta labuh nagari,lan nolih yayah rena,myang leluhuripun,wus mukti aneng Ngalengka,mangke arsa rinusak ing bala kapi,punagi mati ngrana.(Kumbakarna didhawuhi maju perang, ora mbantah jalaran nglungguhi (netepi) watak satriyane. Tekade ora gelem, mung mikir labuh negara, lan ngelingi bapak ibune sarta leluhure, sing wis mukti ana ing Ngalengka, saiki arep dirusak bala kethek. Luwih becik gugur ing paprangan.)5.Yogya malih kinarya palupi,
patuladhan yaiku R. Suryaputra ratu ing negara Ngawangga. Karo Pandhawa isih sadulur seje bapa tunggal ibu. R. Suryaputra suwita marang Prabu Kurupati ing negara Ngastina. Didadekake manggalaning (panglima ) prajurit Ngastina nalika ing perang Bratayuda.)6.Minungsuhken kadange pribadi,aprang tandhing lan sang
jinemparing,sumbaga wirotama.(Dimungsuhake karo sedulure dhewe, yaiku R. Arjuna (Dananjaya).
anggone ngetog kasudiran (kekendelan). Wusanane Karna gugur kena panah. Kondhang minangka prajurit kang utama).7.Katri mangka sudarsaneng Jawi,pantes lamun sagung pra prawira,amirita sakadare,ing lalabuhanipun,aja kongsi mbuwang palupi,manawa tibeng nistha,ina esthinipun,sanadyan tekading buta,tan prabeda budi panduming dumadi,marsudi ing kotaman.(Conto telu-telune mau minangka patuladhan tanah Jawa. Becik (pantes) yen sakabehe para perwira nuladha sakadare (sakuwasane). Aja nganti mbuwang conto, jalaran yen tibaning apes dadi ina. Sanadyan tekade buta, ora beda kalawan titah liya, nggolek kautaman.)Tegese tembung :yogyanira = becike, sebaiknya.
lir = kaya, teges, makna, arti.saneskareng = saneskara + ing = samubarang, sakabehe, sembarang.karya = gawe,
kasudiran = kekendelan, kasekten, kesaktian.jinemparing = jemparing + in = dipanah.sumbaga =
Yes Ismie Suryaatmaja.Suwe mripate wong tuwa iku mandenge pegane rokok kang kebule nggembuleng mendhuwur. Panyawange prasasat tanpa kedhep, sauntara wong lanang patang puluh taunan lungguh ing ngarepe kanthi patrap urmat banget. Sanajan karo ndhingkluk nanging lambene sedhela katon nggawe esem, ngetarakake menawa atine dhong kalegan."Dados ponakan ndika empun mantun estu ?" kawetu pitakone wong tuwa iku sawise padha meneng-menengan sauntara.Sing ditakoni manthuk mantep nglegakake. Banjur " Enggih, malah saniki empun playon barang. Ing mangka seminggu kepengker wekdal kula sowan mbah mriki kados empun mboten enten pangarep-arep malih. Tujune kula enggal sowan. Lajeng sasampunipun mbahe paringi omben-omben kok terus bentere lajeng ical. Sauntawis tigang dinten empun purun nedha. Lha wau , seg kula budhal sowan ngriki larene empun gobag .... "Mbah Truno manthuk-manthuk. Ing semu sajak kalegan dene anggone dadi dhukun wis bisa aweh pitulungan marang wong kang mbutuhake senajan dheweke durung nduweni bukti kang temen marang bab marine si bocah. Nanging marang wong kang ana ngarepe iku dheweke wis percaya temen, satus persen dheweke percaya banget."..... lha sowan kula niki mbah, sakliyane badhe ngaturake raos panuwun ingkang tanpa upami, kula atas namine ingkang nggadhah anak badhe sakedhik ngaturi barang ingkang mbokmenawi kangge mbahe boten wonten ajinipun. Nanging ewa semanten, mbah, ingkang kula suwun mugi-mugi mawon mbahe kersa nampi ..... "Ing dhadhane wong tuwa iku banjur tuwuh pitakon rupa-rupa. Gek banjur apa ya sing bakal diwenehake? Salawase iki, anggone dadi dhukun durung tau duwe panjaluk neka-neka marang wong kang njaluk tulung, apa maneh yen sing njaluk tulung ora duwe, ketang welase marang wong kang kesrakat, senajan dheweke iku wis tetulung meksa uga atine krasa ora jenjem nyawang kerepotane wong kang ditulungi."Kawuningana mbah, tiyang ingkang njenengan tulung menika kapetang tiyang cekap. Sabinipun wiyar, samanten ugi pategilanipun .....Meneng sedhela, mbah Truno nyawang tamune kawetu pitakon: "Lajeng kersanipun ??"Tamune dhehem-dhehem."Ngaten ...... ?? sarehne njenengan menika sampun saged marasake yogane, saking kersane pak Narko, bapake pun lare menika, saking bingahipun njenengan badhe pun aturi hadhiah balungan griya komplit"Setengah ngangkat alis mbah Truno njengkerutake bathuk. Setengah ngungun dheweke nyawang tamune ...."Balungan griya jati, mbah" tamu iku nandhesake. Banjur nggrayahi sak klambi, ndudut kertas tik wis lencu, nuli dibeber ana ing sangarepe wong tuwa dhukun Truno."Niki wangune gambare balungan griya sing ajeng diaturake teng njenengan. Ageng mbah, griyanipun wangun dara kepeg. Sakanipun ngrolasan inggilipun meh sekawanan meter"Maneh maneh mbah Truno manthuk. Guneme tamu kang kebak esem lan pangalembana iku ngububi atine dadi mbedhodhog. Apa maneh bareng kertas tik lencu iku diulungake marang dheweke , mripat tuwane kepeksa nylileng, nyawang garis- garis mblawur ."Nek griya niku mang tambahne teng ngajengan ngriku ........ " tambahe maneh " Mesthine kados ndhapa klurahan, tambah bregas. Kula kinten ukurane nggih sami kok mbah, mrika kalih welas, griya mriki kinten kula nggih sakmonten wiyare"Mbah Truno manthuk karo muni nggah- nggih."Leres, leres, nak. Griya ngriki pancen samonten ukure wiyar. Bab panjange wingking mesthine rak boten kangge ta ?""Enggih, lha sakniki kantun
komplit ukuran semono ora kurang saka rega setengah yuta. Aran wong ora mbeneh menawa mbah Truno ora ceket-ceket
wong loro padha meneng-menengan. Padha dene ngenam gagasan. Bali maneh mbah Truno mandeng kebule pega. Bareng lan iku nom-noman tamune wis muni maneh."Ning niki ngeten, mbah ......." mandheg sedhela, katone si tamu dadi katon rangu-rangu."Wonten napa ? " sumelane mbah Truno nggatekake."Anu, ng ........ anu, mbah. Nek saking kajenge tiyange niku griyane ndang ajeng diboyong mriki. Kajenge ndang boten gadhah tanggungan. Lha niku nek mbahe kersa ragad-ragad kangge ngangkut supados mbahe sing nyekapi "Dipikar-pikir mula ya ora akeh nemen ragade. Pira ongkose ngangkut balungan omah ing jaman tanpa pungli ngene? Paling banter ora bakal ngentekake dhuwit telung puluh ewu. Mula mung mikir sedhela terus gumregah njupuk dhuwit cacah sakmono, disangokake sing wis ngadeg terus pamitan mangkat mulih .............."Rong minggu kapungkur tamu kuwi uga mara dhayoh mrono. Panganggone clana pamatex wis
saking Mbiren, mbah. Nyambut damel kula teng Perhutani. Onten perlu penting ??""Lha lajeng pentingan napa ?? " mbah Truno nanggapi tamune."Nggih namung ajeng nyuwun pitulungane mbahe mawon. Kula niki jawine ngaten empun bosen dados mandhor. Empun enten dasanan taun nggen kula dados mandhor. Ewadene ngantos sakniki kok mboten saged mindhak-mindhak pangkat kula ......"Mbah Truno mesem. Sithik akeh dheweke wis bisa tanggap marang karepe tamune."Niyat kula ancen pados sawabe njenengan mbah.Sinten ngertos saged jodho""Kula niki boten saged napa-napa kok estu !" kandhane mbah Truno ora ana niyat ndhuwurake awak."Biasane sing ethok-ethok mboten isa niku, mbah, tandhane nek njenengan niku mila isi. Ngibarate ngelmu pari. Saya mentes isinipun saya manglung uwitipun"Mbah Truno wis ora bisa kumbi maneh. wekasan dheweke uga ngaku apa anane, manawa dheweke pancen wis suwe nglakoni dadi dhukun ing tlatah iki. Tamu anyar mau katon mesem sumeh. Lha mulihe temenan klakon nggawa barang gembolan saka kono.Banjur let seminggu ngono mbah Truno kaget. Tamune minggu wingi teka maneh, sangu ulat luwih sumeh maneh. Tekane ora nglenthung, ing tangane nyekel bungkusan gedhe. Oleh-oleh kanggo mbah Truno mesthine, ketara sawise lungguh srog buntelan gedhe iku banjur diulungake."Sekedhik angsal-angsal kangge mbahe. Niku wau sing mbetani tiyang estri. Criyose luwung kangge kanca nginum wedang ........." kandhane tamune."Jane mboten usah repot-repot " sambunge mbah Truno karo ngguyu seneng dioleh-olehe tamune."Niki ngoten lho mbah" tamune nyambung rembug. "Angsal pangestune mbahe sampun keturutan sedya kula. Wiwit dinten Setu wingi kula sampun nampi serat tugas enggal sing wose diangkat dados mantri.""Sokur-sokur ........." sambunge mbah Truno karo manthuk-manthuk mongkog atine dene sembur suwuke cespleng."Ning anu, mbah, dhateng kula niki nggih badhe ngrepoti sekedhik malih. Penakan kula sakit nemen empun sawatawis lamine. Sinten ngertos nek niki ugi cocog kaliyan sawab njenengan ?"Mbah Truno mesem. Lan sawise menehi gembolan lan omben-omben tamune mulih. Diuntabake mbah Truno nganti tekan pager ngarep omah. Let seminggu maneh, ya minggu iki mau tamu kuwi teka maneh. Tekane nggawa kabar gembira, saliyane ngabarake bab marine ponakane tamu iku uga bakal menehi hadhiah omah marang mbah Truno. Ketang saka senenge lan mongkoge mula panjaluke tamu iku bab dhuwit kanggo ongkose angkutan banjur dikontani. Dene dina lan jam pangkate sak enggone uga wis dipetung pisan dening mbah Truno amrih lakune gancar tanpa alangan apa-apa .................Srengene wis mengleng ngulon. Wis kliwat bedhug awan, sing dienteni durung teka. Sing ngenteni wiwit nggresah, polatane peteng, rasa cuwane wis ora kena didhelikake maneh. Kathik anggone bola-bali misuh.Wiwit esuk mula dheweke nyegat ana kono, sakderma nuruti pakone maratuwa. Tamu
ing antarane jam bedhug awan, ateges kuwi ing antarane jam rolasan. Lha ngene iki nganti jam telunan ngene kok durung ana mencungul. nDhak montore bobrok ngono swara batine muni. Nanging nganti surup rep meksa uga sing dienteni durung teka. Mulih, wetune
tekane mantu kanthi kebak pangarep-arep."Piye ?""Ajeng dibadhog pethel mbok menawi tiyange " wangsulane mantune setengah sengol."Lho ......... kepiya ta ?""Ketingal irunge mawon mboten ""Lha terus ??""Boten ngertos ?! Sinten namine tiyang niku ??""Jenenge ?? Ah .......... mbah Truno kaya dientup kalajengking, njenggirat kaget. Dieling-eling meksa ora eling. Pancen, saktemene dheweke sasuwene iki durung nganti takon sapa jenenge tamu nyalawadi kuwi ............(
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Gamelan.
Kategori iki isi 8 anak kategori. Ana ngisor iki
► Piranti gamelan‎ (27 Kt, 2 Kc)
► Piranti gamelan Jawa‎ (3 Kt, 2 Kc)
Kategori iki isi 23 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 23 kaca.
LatinaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.05, 13 Dhésèmber 2015.
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART
Kerajinan Wayang Kulit asli khas Jawa. Suryoart sedia aneka karakter wayang dengan kategori wayang pentas dalang, hiasan, souvenir,
RADEN BRATASENA / WERKUDARA wayang kulit ukuran du...
pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!” Nanging Kancil sajak kemeren nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!” Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane Kancil setengah meksa. Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora
nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“ Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “ Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku.
tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni. Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
KANGGO AKU SING ORA DUWE DAYA IKI
DUH GUSTI,,,KANG MAHA KUASA
Kulo nuwun, kagem poro kadang ing SOLOPOS kulo nderek bingah dene SOLOPOS soyo dangu samsoyo Kawentar Asmanipun, Sukses kagem SOLOPOS……….
- Asrama = pratapan ngiras pawiyatan. - Balekambang = omah satengahe segara utawa
blumbang. - Balemangu = omah papan pangadilan. - Bango = omah papan dodolan. - Bangsal = omah gedhe lan endah. - Gedhogan = kandhang jaran. - Gredhu = omah panjagan. - Greja = pasembahyangan Kristen. - Gubug = omah panjagan ing sawah lsp. - Gupit = gupit mandragini = gedhong pasarean
pamejangan. - Padhepokan = omahe pendhita. - Pagupon = kandhang dara. - Pantisari = omah ing tengah patamanan.
- Pawiyatan = pamulangan, pacrabakan, madrasah (saka tembung Arab 'darasa'
sing ateges 'sinau'). - Pesanggrahan = omah palereban (ing gunung). - Pranji = kandhang pitik. - Ranggon = gubug dhuwur ing tengah alas. - Tangsi = omah saradhadhu. *Kapethik saka buku 'Sarine Basa Jawa' ingkang kadhapuk dening S
Kemmu no shinsei?, Pamerintah anyar Kemmu) ya iku periode ana ing sejarah Jepang kang kadadéyan antara taun 1333 nganti tekan 1336.[1] Sawise Keshogunan Kamakura kalah, Kaisar Go-Daigo mbalik meneh angone ngekel tahta ya iku nalika taun 1333, lan ngedegake pamaréntah anyar kanthi kakuwasaan kang pusate ana ing tangane kaisar.[1] Kemmu ya iku jeneng jaman anyar kang diwiwiti taun 1334.[1] Istilah "Restorasi Kemmu" ya iku saka terjemahan istilah kang padha, Kemmu no Chūkō (
Restorasi Kemmu?) kang digunakake ana ing Jepang nganti tekan sadurunge Perang Donya II.[1] Saperangan sejarawan uga nyebutake yèn periode iki dadi periode Pamaréntah Kemmu (
Kemmu seiken?).[1] Pamaréntahan otokrasi kang dijalanake déning Kaisar Go-Daigo kanthi ora mesti dirasakake déning para samurai.[1] Pamaréntah Kaisar Go-Daigo pungkasane ditumbangake Ashikaga Takauji nalika taun 1336 kang uga dadi tanda rampunge periode Restorasi Kemmu.[1] Sadawane pamaréntahan ana ing jaman Kamakura, ppamaréntahan Keshogunan Kamakura anaing
prastawa invasi Mongolia marang Jepang (1274 lan 1281), situwasi pulitik ana ing negeri dadi ora stabil.[2] Kelompok kang antipamaréntah wiwit ana perobahan ing provinsi-provinsi.[2] Keshogunan uga wiwit kelangan
kanthi geganten.[2] Nalika taun 1318, Kaisar Go-Daigo kang asale saka garis keturunan Daikaku-ji munggah tahta.[2] Kaisar Go-Daigo duwé kepenginan kanggo mbalekake sistem pamaréntahan kang kakuwasne langsung ana ing tangan kaisar kaya nalika rezim Engi-Tenryaku yang dijalanake déning Kaisar Murakami lan Kaisar Daigo ana ing jaman Heian.[2]
^ a b c d e f g (id)repository.usu.ac.id
^ a b c d e f g (id)cangkok.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Restorasi_Kemmu&oldid=1082216"	Kategori: Sajarah JepangJepang	Menu navigasi
of ceremony (MC), pambiwara, pranata adicara, pranata titilaksana, utawi pranata laksitaning adicara. Regeng, rancak, nges lan botenipun satunggaling adicara saperangan ageng dados tanggel jawabipun pranatacara . Pranata adicara menika salah satunggaling paraga ingkang
nglantaraken titilaksana ing satunggaling upacara adat temanten, kesripahan, resmi/formal, pepanggihan, pasamuan, pengaosan, utawi pentas lan sapanunggalanipun. Sarat ingkang baku dados pranatacara utawi pamedharsabda wonten 3: 1. Olah swara Olah swara utawi swanten ingkang sae dipunwastani gandhang. Gandhang tegesipun sera boten mbrebeki, lirih tansah angenaki. 2. Olah raga lan olah busana Pangolahing raga magepokan kaliyan sikep, solah bawa, kasusilan lan subasita. Sinengkuyung busana ingkang pantes 3. Olah basa lan sastra Supados saged ngolah basa lan sastra pranatacara/pamendharsabda kedah mangertos paramasastra. Kanthi pangertosan paramasastra pranatacara/pamedarsabda saged ndhapuk mocap, tembung, ukara, wacana kanthi laras lan leres. Laras tegesipun pranatacara saged ngrantam saha mbabar titi laksana trep kaliyan kawontenan saha swasana. Leres tegesipun prantacara saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. SESORAH Sesorah ing Basa Indonesia pidato tembung liyane sesorah medhar sabda. Medhar tegese ngandharake, sabda tegese omongan. Dadi sesorah yaiku medharake gagasan kanthi lisan ing sangarepe wong akeh. Bab sing kudu digatekake wong sesorah : A. BASA Basa sing digunakake kudu laras karo patrap, kahanan lan sapa sing diadhepi. Basa krama digunakake menawa ngadhepi para sesepuh, resmi utawa khusus. Basa ngoko digunakake menawa ngadhepi bocah-bocah. Basa sing digunakake kudu runtut, patrap pamilihing tetembungan lan gampang ditampa. Uga bisa nggunakake basa kang endah manut susastra. Urut-urutanipun sesorah : 1. Salam Pambuka Isine ngucapake salam marang para tamu minangka tanda sapa aruh lan pakurmatan. 2. Pamuji Isine mamuji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Asih supaya acara
lan sapanunggalane. 4. Pangarep-arep Isine nyuwun donga pengestu dhumateng para rawuh, supaya apa kang digayuh saged kalaksanan. Upamane : dadi temanten saged rukun lan tentrem kulawargane nganti kaki nini. 5. Panutup Isine nyuwun pangapunten menawa wonten kalepatan kekirangan anggone nampa para rawuh. Lan ngaturake panuwun marang para rawuh ingkang sampun kersa nglonggarake wektu rawuh ing acara kasebut. Dipungkasi kanthi nuwun utawi salam. B. ISI Isinipun kedah mentes, patrap karo kahanan wektu iku. Isi sing diandharake boten kadaluwarsa, narik kawigaten sing ngrungokke. Ing isine sesorah saged ugi nggunakake geguritan utawa tembang kangge selingan supaya sesorah bisa luwih apik. C. Solah Bawa Solah bawa ingkang patrap lumrahe astane ngapurancang. Menawa sesorahe nggunakake mimbar, astane tetep wonten sadhuwuring mimbar. Kejaba iku solah bawa kudu dipatrapke karo busana. Busana aja katon nyleneh, aja nganti warnane nyenther (nyolok mripat), lan busana saged dipatrapake kaliyan swasana. Wonten malih ingkang kedah digatekake nalika sesorah : 4 W : 1. Wicara Wicara nalika sesorah kedah cetha, tegese ora bindheng. Upamane kudu cetha bedane a, o, t,
Praen ulat sumeh, grapyak, ora besengut. 3. Wirama Nalika sesorah wiramane ingkang patrap, boten keseron, boten bengok-bengok, lan aja kelirihen. 4. Wirasa Nalika sesorah wirasa dipatrapake karo swasana, upamane layatan boten sami kaliyan syukuran. Aja nganthi gojegan. TULADHA PRANATA ADICARA ING
kinabekten. Wonten ngarsanipun Ustadz … ingkang dahat kinormatan. Warga masyarakat Desa … ingkang kula tresnani. Langkung rumiyin sumangga kita ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT, ingkang sampun paring karaharjan saha kamulyan dhumateng kita sedaya saengga wonten ing wekdal menika kita saged makempal wonten ing Bale Desa ….. menika saperlu ngawontenaken Pengetan Maulud Nabi ing taun menika, kanthi nir rubeda kalis ing sambekala. Namung saderengipun adicara kawiwitan, langkung rumiyin kula minangka pranata adicara badhe ngaturaken menggah urut-urutanipun adicara pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika. Adicara ingkang sapisan pambuka Adicara ingkang kaping kalih atur palapuran saking Ketua Panitia Adicara ingkang kaping tiga atur pangandikan saking Bapak Lurah Adicara ingkang kaping sekawan Pengaosan ingkang samangkeh badhe kawedharaken dening panjenenganipun Ustadz ….. saking …. Adicara ingkang pungkasan inggih menika panutup. Makaten menggah tata rakiting adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika. Kaum …. ingkang kinormatan, sumangga adicara ing wekdal menika enggal kawiwitan. Adicara ingkang kapisan inggih menika pambuka. Sumangga adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika kita bikak kanthi waosan Basmallah sesarengan. ….. Mugi-mugi kanthi waosan Basmallah kalawau Gusti Allah paring rohmat dhumateng kita sedaya saengga wiwit purwa madya lan wusananipun saged lumampah kanthi sae boten wonten alangan satunggal menapa. Acara salajengipun atur palapuran saking ketua Panitia. Wonten ngarsanipun Bp. …. kula sumanggakaken. ………………….. Makaten atur palapuran saking ketua panitia. Kita ngancik adicara ingkang kaping tiga inggih menika atur pangandikan saking Bapak Kepala Desa. Wonten ngarsanipun Bapak ……… kula sumanggakaken . ……………………………………………………………………………….. Adicara salajengipun waosan Ayat Suci Al Qur’an. Dhumateng sedherek/adhik/Bpk ………….. kasumanggakaken Para ….. ingkang kinormatan salajengipun kita ngancik adicara ingkang kaping gangsal inggih menika Pengaosan ingkang badhe kaandharaken dening panjenenganipun Ustadz ……… kasuwun wonten ing pungkasaning pengaosan ing samangke Ustadz …. dipuntutup kanthi donga keslametan. Wonten ngarsanipun Ustadz …… kasumanggakaken. Makaten pengaosan ingkang dipunandharaken dening panjenenganipun Ustadz …. Mugi-mugi pikantuk ganjaran saking Gusti Allah. Amin Para …… Kita ngancik acara ingkang pungkasan inggih menika panutup. Namung saderengipun adicara ing wekdal menika katutup, kula ingkang kajibah nglumantaraken tata rakiting adicara ing wekdal menika mbok menawi wonten atur saha patrap ingkang boten nuju prana kula nyuwun agunging samudra pangaksama. Sumangga adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika kita tutup kanthi waosan Hamdallah seserangan. Alhamdulillah … Wassalamu’alaikum Wr.WB. TULADHA PRANATA ADICARA ING
ingkang satuhu kinabekten. Wonten ngarsanipun Ustadz … ingkang dahat kinormatan. Ibu Bapak Guru saha Karyawan TU ingkang kula ormati. Para siswa Kelas VII, VIII, IX ingkang kula tresnani. Langkung rumiyin sumangga kita ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT, ingkang sampun paring karaharjan saha kamulyan dhumateng kita sedaya saengga wonten ing wekdal menika kita sedaya saged makempal wonten ing papan menika saperlu ngawontenaken Pengetan Maulud Nabi, kanthi nir rubeda kalis ing sambekala. Namung saderengipun adicara kawiwitan, langkung rumiyin kula ingkang kajibah nglumantaraken tata rakiting adicara ing wekdal menika, saderengipun adicara kawiwitan langkung rumiyin kula ngaturaken menggah urut-urutanipun adicara pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika. Adicara ingkang sapisan pambuka Adicara ingkang kaping kalih atur palapuran saking Ketua Panitia Adicara ingkang kaping tiga atur pangandikan saking Bapak Kepala Sekolah Adicara ingkang kaping sekawan Pengaosan ingkang samangkeh badhe kawedharaken dening panjenenganipun Ustadz ….. saking …. Adicara ingkang pungkasan inggih menika panutup. Makaten menggah tata rakiting adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika. Para … ingkang kinormatan, sumangga adicara ing wekdal menika enggal kawiwitan. Adicara ingkang kapisan inggih menika pambuka. Sumangga adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika kita bikak kanthi waosan Basmallah sesarengan. ….. Mugi-mugi kanthi waosan Basmallah kala wau Gusti Allah paring rohmat dhumateng kita sedaya saengga wiwit purwa madya lan wusananipun saged lumampah kanthi sae boten wonten alangan satunggal menapa. Acara salajengipun atur palapuran saking ketua Panitia. Wonten ngarsanipun Bp. …. kula sumanggakaken. ………………….. Makaten atur palapuran saking ketua panitia. Kita ngancik adicara ingkang kaping tiga inggih menika atur pangandikan saking Bapak Kepala Sekolah. Wonten ngarsanipun Bapak ……… kula sumanggakaken . ……………………………………………………………………………….. Adicara salajengipun waosan Ayat Suci Al Qur’an. Dhumateng sedherek ………….. Kasumanggakaken Para ….. ingkang kinormatan salajengipun kita ngancik adicara ingkang kaping gangsal inggih menika Pengaosan ingkang badhe kaandharaken dening panjenenganipun Ustadz KH ……… kasuwun wonten ing pungkasaning pengaosan ing samangke Ustadz …. dipuntutup kanthi donga keslametan. Wonten ngarsanipun Ustadz KH …… kasumanggakaken. Makaten pengaosan ingkang dipunandharaken dening panjenenganipun Ustadz …. Mugi-mugi pikantuk ganjaran saking Gusti Allah. Amin Para …… Kita ngancik acara ingkang pungkasan inggih menika panutup. Namung saderengipun adicara ing wekdal menika katutup, kula ingkang kajibah nglumantaraken tata rakiting adicara ing wekdal menika mbok menawi wonten atur saha patrap ingkang boten nuju prana kula nyuwun agunging samudra pangaksama. Sumangga adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika kita tutup kanthi waosan
Nuwun, Kanthi kinurmatan Ketua OSIS sarta kabeh para kanca pengurus OSIS sing sutresna. Minangka pranatacara aku njaluk lilah ngandharake acara rapat ing rapat OSIS iki. Nanging sadurunge ayo padha ngaturake puji syukur mring Gusti kang Maha Welas lan Asih kang wis paring kanugrahan marang kita kabeh. Mungguh acara sing bakal dirembug karantam kaya mangkene : Sepisan, pambuka Kaping pindho, tanggap wacana ketua OSIS Dene acara kang kaping telu, ndhapuk panitya inti study tour, Kaping papat, usul-usul saka para kanca. Sing pungkasan, panutup. Mangkono mau para kanca, rantamaning acara rapat ing dina iki. Mangga enggal diwiwiti supaya enggal bisa rampung. Ngancik acara sepisan, pambuka mangga diwiwiti kanthi kanthi ndedonga manut agamane dhewe-dhewe supaya rapat bisa lancar lan kasil karo ancas tujuanane. Ndedong kawiwitan. ————————-ndonga —————————- Matur nuwun, ……………… (cukup) Acara kapindho, tanggap wacana dening ketua OSIS. Katur Mbak Aji Sukmawati, sumangga. ————————tanggap wacana ——————– Mangkono mau tanggap wacana saka ketua OSIS , muga-muga kita bisa nindakake. Amin. Sabanjure kita bakal ndhapuk panitya inti study tour . Kanggo ndhapok panitya inti,Wektu sacukupe dakaturake Mas Bayu Putra minangka wakil ketua OSIS. Sumangga. ————————ndhapuk panitya inti ———————– Para pengurus OSIS sing sutresna. Panitiya inti wis kadhapuk kanthi rancag. Aku ndherek mangayubagya, muga-muga bisa nindakake tugase kanthi becik, satemah study tour bisa kaleksanan kanthi sukses. Acara sabanjure usul, panemu, pamrayoga lan liya-liyane. Sinambi nampa usulan , para kanca kang wis nampa nyamikan lan unjukan mangga didhahar lan diunjuk kanthi mardika. Sumangga kanca-kanca sing padha usul, bakal dicathet dening sekretaris inti. Rembugan usul dipimpin dening ketua inti anyar sing lagi wae kadhapuk, sumangga. ———————–usul-usul ————————– Kanthi muji syukur rapat bisa rampung lan ndhapuk panitya inti study tour. Sabanjure panitya inti duwe tugas matur marang Pak Andri Sulistya minangka pembimbing OSIS, kepriye mungguh kiprah sanjure. Tumrap panitya inti, aku minangka wakile para kanca lan siswa ngaturake sugeng makarya. Para kanca kanthi pamuji syukur marang Gusti kanthgi ati seneng lan bombong acara rapat wis kaleksanan. Aku minangka pranatacara yen ana atur kang ora nyenengake utawa ora runtut ukara kang dakaturake aku nyuwun pangapura. Sadurunge katutup mangga panitya inti maju ngadeg jajar saperlu nampa jawat asta pinangka tanda pangayubagya saka para kanca. Sumangga acara ditutp kanthi pamuji syukur manut tatacara agamane dhewe-dhewe. Sumangga. —————————donga panutup ———————- Matur nuwun. Cengkorangan (krangka) wicara pranatacara 1. Salam pamuka 2. Sapa aruh marang tamu sing rawuh 3. Ngajak muji syukur mring Gusti 4. Maca rantamaning acara 5. Nglantarake acara/adicara mbaka sawiji kanthi wijang 6. Mungkasi acara/adicara, kanthi njaluk pangapura yen ana lupute nalika ngayahi dadi pranatacara 7. Salam panutup Tembung-tembung wigati ing teks wicara pranatacara: pranatacara = wong kang nglumatarake sawijining adicara rantaman = rancangan sih sutresna = kang di
TR lagi arep ngguyang motore nang ngarep omah. Dumadakan ana manuk kenari njege­greg cedhak ban motor mburi. "We lha dalah rejeki nomplok tenan iki. Esuk… esuk wis entuk manuk, ketekan manuk kenari" batine TR seneng banget. Mulane dheweke gage nangkep manuk kenari kuwi mau alon alon banjur diamanake. Bareng wis kecekel, dheweke bingung arep diselehake ngendi amarga ora duwe kandhang manuk. Mulane TR terus takon tangga teparo kiwa tengen mbokmenawa duwe kandhang manuk sing lagi ora dinggo alias nganggur. Tiwas wis mubeng seser eeh tibakne ora ana asile. Akire TR bali mulih eh lha kok tekan prapatan ketemu karo tanggane let telung omah, jenenge Kardi.
"Saka ngendia ta kowe kok sajak sibuk banget wira wiri" pitakone Kardi.
"Bar seka mubeng seser golek kandhang, Di golek kandhang manuk, nanging ora nemu, ora ana sing nganggur."
"Wooo…lha nggonku nganggur siji kae, nggonen wae, sik ya tak jupukne. Apes tenan aku wingi tuku kenari siji wae ehh lha kok malah ucul mabur mbuh neng ngendi, nganti sak yahmene durung ketemu, apess apess…" ceritane Kardi sajak sedhih lan kuciwa. Blaik…TR langsung nyekel bathuke sing lagi ora panas.
"Ealah Di, Kardi aku rasida nampa rejeki nomplok iki. Lha jebul manuk kenari iku duwekmu ta? Mau isuk pas arep ngguyang motor aku nemu kenari menclok nang cedhak ban motorku. Wis ayo kowe menyang omahku wae, kenarimu wis ketemu, rasida kelangan kowe Di". Ealah, apa
pengalamane Pak Darmo dhek sasi Agustus 2014 kepungkur. Pak Darmo iku warga adiyuswa (lansia) ing Gereja Kristen Jawa Blotongan, Salatiga. Umure 71 taun, isih aktif leladi ing Greja lan antar jemput putu-putune sing sekolah ing SD/SMP. Kanggo nunjang aktivitase, Pak Darmo mrana mrene numpak sepedha motor.
Dina Setu Kliwon, 9 Agustus 2014 dina siale/apese Pak Darmo. Ing dina iku watara jam 8 esuk Pak Darmo numpak sepedhah motor metu saka ha­laman greja tanpa mandheg utawa mengo ne­ngen, mblandhang bae menggok ngiwa ora nganti etungan menit, brak… k… sepedha motore Pak Darmo ditabrak sepedha motor saka mburi sing ditumpaki pemudha sing lakune banter tur ora nganggo direm.
Sarehne Pak Darmo rumangsa luput merga kurang ati-ati lan ya sepedha motor loro ara nganti ambruk, Pak Darmo lan pemudha sing nabrak saling memaafkan lan padha neruske laku dhewe-dhe­we.
Pak Darmo ngalami tatu cilik (luka ringan) ing kempol tengen, ora dirasa lan diobati dhewe. Nanging bareng telung dinane, lukane dadi abuh lan geseng, mula terus dipriksakna neng dhokter umum sing trus dirujuk nang dhokter bedhah ing RS Puri Asih Salatiga. Miturut dhokter bedhah, sukune ora infeksi, ning ana pembuluh dharah balik sing pecah. Sawise dipriksa diwenehi resep, dinasehati saperlune, Pak Darmo diweling 5 dina maneh supaya bali kontrol!"
Pak Darmo kontrol dikancani Bu Darmo, nalika oleh giliran Pak Darmo mlebu ditutake Bu Darmo. Durung nganti lungguh kursi, Pak Dokter takon, "Pak, sukune sampun digantung?" Pak Darmo sing ngadeg nganggo krek loro (kiwa tengen) matur nyang dhokter "Sampun Pak dhokter, lha niki kula gantung, yen mboten kula gantung ngaten, raosipun sakit sanget, senut-senut". Pak dhokter mesem, trus ngaturi Pak Darmo lan Bu Darmo lungguh ing kursi pasien, Pak dhokter trus ngendika, "Pak, biyasanipun menawa suku abuh ngaten, suku dipun gantung seminggu sam­pung kempes. Lha niki suku Bapak dereng kempes abuhipun, sebab salah gantung Pak". Pak dhokter njur maringi conto, nggantung sikil abuh iku, yen turu sikile di wenehi bantal 2 utawa 3 ben luwih dhuwur posisine tinimbang jantunge. Pak dhokter ya mrakteke yen lagi nonton tv sikile karo pisan diunggahake nang meja apa dipan. Pak Darmo lan Bu Darmo manthuk-manthuk lan dhong bab klirune nggantung sikil lara. Digantung iku ora dingisorake nanging malah diunggahake. Apa tumon sikil digantung kok malah diunggahake? Pak dhokter ya ngendika, awit Pak Darmo iku wis lansia, sikile lara ora cepet mari, alias rada suwe. Nanging puji Gusti, saiki Pak Darmo wis mari, sawise sesasi istirahat nang ngomah. Pak Darmo wis aktif maneh lan janji jroning ati bakal urip luwih ngati-ati.
Prastawa iki dumadi wis suwi, nanging yen dicritani Bu Likku meksa isih kudu ngguyu kepingke-pingkel. Critane mangkene : Wektu kuwi wancine Bu Likku kondur saka kantore. Sarehne ngasta titihan sepedha motor mulane Bu Likku menyang papan parkiran.
Ora watara suwe, ana pa­wongan putri menganggo klam­bi sarwa apik. Sarehne du­rung tau ngerti sapa pawo­ngan kuwi, Bu Likku namatne nganti premati. Saka ageman kang digunakake ketara resik tur isih apik.
"Sapa pawongan kuwi." Batine Bu Likku.
Bu Likku kang isih penasa­ran, pancet namatne pawong­an putri kang STW (setengah­e rada sepuh) kuwi mau. Sajake sing digatekne ngerti. Ora ngira lan ora nyana babar pisan keprungu
Sakala Bu Likku ngunclug nitih sepedha motore karo ndhingkluk. Ora wani nyawang pawongan mau.
"Oalah tibakna kuwi mau wong gendheng ta? Layak cetha yen pupurane merok-merok" Critane Bu Likku sinambi ngguyu kepingkel-pingkel, semono uga aku kang lagi dicritani.
ngipun neptu dinten lan pasaran, lajengdipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi :muharramneptunipun
langkungsaking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun.Menawi sisa :1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dadospanguripani
botenkenging dipun perintah, malah mrentah.PETUNG PANCA SUDAWATAKING MANUNGSA SAKA DINA KALAIRANEDina AhadLegi : Sumur SinabaPaing : Wasesa SagaraPon : Bumi
Nyuwun gunging pangaksami bilih wontenngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.PETUNG PANCASUDAKangge nikahake temanten.Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kangprayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahakepanganten, miliha dina kang becik
Kutha Bau-Bau iku kutha ing Propinsi Sulawesi Kidul-Wétan, kutha-kutha liyané: Kendari lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kutha iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kutha Bau-Bau katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kelurahan. Kecamatan-kacamatan ing kutha iki ya iku:
Betoambari • Bungi • Kokalukuna • Murhum •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bau-Bau&oldid=1102680"	Kategori: Sulawesi Kidul-WétanRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.47, 22 Oktober 2016.
ing jaman era globalisasi mujudaken salah satunggaling kabetahan ing donyaning pendidikan mliginipun ing Indonesia. Kathah pamanggih saking para linuwih bilih karakter bangsa Indonesia samenika kirang ngremenaken. Awit kawontenan ingkang kados makaten, pramila pendidikan karakter ing sekolah wiwit PAUD dumugi Perguruan Tinggi. SMP N 1 Wonosari minangka Rintisan
Joseph Priestley (13 Maret 1733 - 6 Februari 1804) iku filsuf lan ahli kimia kabangsan Inggris. Lair ing sawijining dhaérah cedhak Leeds, Inggris ing tanggal 13 Maret 1733, Priestley sakbeneré ora naté sinau sains sacara formal. Nanging, Priestley minangka wong sing tansah gigih jroning sinau. Sikapé sing tolèran lan liberal dadi salah siji modhal kasuksèsané. Modhal iku klebu cara mikiré sing tansah kepingin weruh lan ora naté marem tumrap sawijiing karya. Bab iki kabukti saka taun-taun kauripané sing ora naté sepi saka prèstasi, klebu sawetara tulisan sing diasilaké saka cabang ilmu sing béda-béda.
Ing yuswa usia 28 taun, Priestley sing wektu semana kapilut babagan basa, ngasilaké tulisan sing udhulé The Rudiments of English Grammar (Dasar-dasar Tatabasa Inggris). Tulisan kasebut minangka panjelasan Priestley ngenani tata basa Inggris, kaya sing disinaoni dina iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.05, 24 April 2015.
tiba ringkel Jian malah gawe penasaran..Dina apike ki kapan?..Sing liyane wis dow ngerti durung ya?.. AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: Hanacaraka Mon
sedo nopo arwahipun tesih wonten ing sak lingkungan nggriyo mbah???? AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputa
Peniti utawa dom canthèl ya iku jinising dom kang dilengkapi mawa pir sederhana lan cathelan. Canthelan iki nduweni guna dobel, ya iku kanggo nyanthelake supaya dom ora gampang ucul, lan kanggo nyingidake pucuke dom kang lancip.
Peniti kuna asal saka Mycenaeans wiwit abad ka-14 sadurungé masèhi (pungkasan jaman Mycenaean III). Dikenal kanthi jeneng fibulae (fibula) lan dipigunakaké kayadéné fungsi sing padha karo peniti modhèrn. Faktané, fibulae pisanan ing abad 14 lan 13 sadurungé masèhi awangun kaya peniti sing saiki.
cipta peniti iki wis didol kanthi rega $400.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Peniti&oldid=967337"	Kategori: Piranti	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 1 Maret 2016.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Koordhinat: 45°10′0″N 19°40′0″E﻿ / ﻿45.16667°N 19.66667°E﻿ / 45.16667; 19.66667{{#coordinates:}}: ora bisa luwih saka siji tag utama per kaca
Basa Hungaria: Tarcal, basa Latin: Alma Mons) iku sawijining gunung ing sisih lor Syrmia, Serbia, kadhangkala diarani uga the Jewel of Serbia amarga alam lan pemandangané sing éndah. Sebagéan cilik gunung iki ing sisih kulon klebu wewengkon Kroasia.
Fruška_Gora&oldid=973090"	Kategori: Kaca mawa tag koordinat cacatIUCN Category IIArtikel ngandhut tulisan abasa HungariaGunung ing SerbiaTaman Nasional ing SerbiaGeografi VojvodinaSyrmiaKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa Latin	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.59, 1 Maret 2016.
Baliang dados pidarta, sané madué artos inggih punika : pawedaran pikayun ring sajeroning pagubugan utawi ring sajeroning acara mangda sang
mapidarta. b. Pidato punika kawangun antuk : 1. Pamahbah utawi pendahuluan Pamahbah punika
sane kawedar ring ajeng anak sareng akeh mangdane napi sane kawedar punika prasida nudut kayun sang
lan pamuput pidarta. 3. Pidarta inggih punika
jaman kapalih dados kalih Prosa Bali Purwa taler Prosa Bali Anyar. Kasusatran Bali Kasusaatran mawit
ajahan sane luih utawi becik tur mabuat. b. sajaba gegendingan. Kasusastran Bali Purwa Kasusastran Bali Purwa
. sane ngranjing kasusastran gancaran(prosa) inggih punika: 1. miwah panawa. Lingsa mateghes labuh aksara suara sane pinih untat. panawak. Kawangun antuk kawitan. sloka. Kidung (sekar madia/tembang tengahan). Pendidikan. Usada/ ilmu kedokteran tradisional. Kidung mawit saking Jawi tur nglimbang ring Bali tur ngangen basa Bali Tengahan/jawa tengahan. Kakawin (sekar ageng) Kabanda antuk uger-uger guru laghu. Tattwa carita kapalih malih dados inggih punika: Foklor/
PR). Sane ngranjing kasusastraan tembang inggih
miarsayang . Wirama inggih punika intonasi suara sané anut ring punggelan lengkara mangdané prasida kapiragi lengut. mangdané prasida nudut kayun para pamiarsa. Wicara inggih punika ngeninin indik topik utawi téma pidarta sané pacang kabaktayang. 2. Wesata inggih punika
Inggih punika . Kruna Satma Papadan Ngerasang Arti Conto : • Berag tegreg • Putih sentak • Selem denges 2. Kruna Satma mawit saking kruna (sa + Atma) sané madrué pangertian pinaka “kata senyawa utawi kata majemuk”. Kruna Satma Kruna Satma inggih punika angkepan kalih kruna utawi
inggih punika : 1.Kruna Dwiwesana inggih punika kruna-kruna sané kecapé ring ungkur kapingklalihang saha maweweh pangater pa-. pakebyar-byar. Kruna Satma papadan kapalih malih dados kalih soroh inggih punika : a. d.
durung polih wewehan napi-napi.tur kruna lingga kapalih dados limang soroh inggih punika kruna lingga akecap. kruna lingga kalih kecap. Kruna tiron Inggih punika kruna-kruna basa Baline sane sampun polih wewehan sane marupa pangater. inggih punika kruna-kruna sane linggannyane
kecap. Wangun kruna basa Bali wenten lalima inggih punika a.
babali punika? 3. napi seni wali punika? 2. Lakon. 5.IX. Duke riin wayang kulit pinaka seni wali. sinalih tunggil ajahan Panca Sradha agama Hindune. Wayang kulit pinaka seni babali. Instrumen e. Cerita sane lumrah kaanggen
inggih punika saluir ajah-ajah utawi kaweruhan sane becik.
kesusastraan Bali 3. Dadosnyane kasusastraan mateges kawentenan ajah-ajah sane luih utawi becik.
saking tatacara nglimbakang utawi tatakrama mlajahin susastra punika. kaanggen
.Tatujon mlajahin utawi nyelehin kasusastraan Baline kadi ring sor: 1. mangda sida nguningin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wieliczka&oldid=1090520"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Nanging Gusti Allah wus ngatingalake sihe marang kita, awit Sang Kristus wus nglampahi seda kanggo kita, nalika isih padha kawengku ing dosa.
Sabab manawa sarana tutukmu kowe ngakoni yen Gusti Yesus iku Gusti lan atimu pracaya yen Gusti Allah wus mungokake Panjenegane saka ing antarane wong mati, kowe bakal kapitulungan rahayu.
Awit pituwase dosa iku pati, balik sih peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita.
Pitaken: Kados pundi kulo nampi pangapunten saking Gusti?
Wangsulan: Lelampahaning Para Rasul 13:38 nyariosaken, �Milanipun ndadosna ing kauninganipun para saderek, margi saking Panjenenganipun punika panjenengan sadaya sami kawartosan bab pangapuntening dosa.�
Punapa punika pangapunten lan kenging punapa kula mbetahaken?
Tembung �pangapunten� tegesipun mbusak ngantos resik, paring pangapunten, mbatalaken utang. Nalika kita lepat dhumateng satunggaling tiyang, kita nyuwun pangapunten saking tiyang kalawau, supados sesambetan kita saged kapulihaken malih. Pangapunten mboten dipun sukakaken margi tiyang ingkang nyuwun pangapunten punika pantes dipun apunten. Mboten wonten satunggal kemawon tiyang ingkang pantes kaapunten. Pangapunten punika pawujudan saking tresno, kamirahan lan sih rahmat. Pangapunten punika pancasan mboten mendhem sengit tumprap samukawis ingkang katindakaken dening tiyang dhumateng panjenengan.
Kitab Suci martosaken dhumateng kita bilih kita sadaya mbetahaken pangapunten saking Gusti. Kita sadaya sampun dosa. Kohelet 7:20 nyariosaken, �Sanyatane ing bumi iki ora ana wong kang mursid: Kang nglakoni penggawe becik lan ora tau nglakoni dosa!� 1 Yokhanan 1:8 nyariosaken, �Saupama kita padha ngaku ora duwe dosa, dadi padha ngapusi awak kita dhewe lan ora kadunungan ing kayekten.� Sadaya dosa puniko sajatosipun pambalilo dhumateng Gusti (Jabur 51:6). Saengga, kita sanget mbetahaken pangapunten saking Gusti. Menawi dosa-dosa kita mboten kaapunten, kita sadaya badhe nglampahi kasangsaran langgeng ingkang katempuhaken karana dosa-dosa kita (Matius 25:46; Yokhanan 3:36).
Pangapunten � Kados pundi anggen kula ngupados?
Kita ngaturaken panuwun, Gusti ingkang Maha asih lan Maha mirah, kepingin sanget paring pangapunten dhumateng dosa-dosa kita. 2 Petrus 3:9 nyariosaken, �Panjenengane nyabari kowe, sebab karsane aja nganti ana wong kang nemu bilai, nanging supaya kabeh wong padha bali sarta mratobat. Gusti kepingin paring pangapunten dhumateng kita, milanipun Panjenenganipun nyawisaken margi pangapuntenan kangge kita.
Namung satunggal paukuman ingkang adil tumprap dosa-dosa kita inggih punika pejah. Bagian kapisan saking serat Rum 6:23 nyariosaken, �Awit pituwase dosa iku pati ....� Pejah ingkang langgeng punika pituwas saking dosa-dosa kita. Gusti, wonten ing rancanganipun ingkang sampurna, rawuh dados manungsa, Yesus Kristus (Yokhanan 1:1,14). Yesus seda wonten ing kajeng salib nanggel paukuman ingkang kedahipun kita tanggel � pejah. 2 Korintus 5:21 mucal kita, �Panjenengane kang ora tepang karo dosa wus kadosakake marga saka kita, supaya ana ing Panjenengane kita kabenerake dening Gusti Allah.� Yesus seda wonten ing kajeng salib supados nggantosaken kita nampi paukuman ingkang kedahipun kita tampi! Wonten ing Allah, sedanipun Yesus nyawisaken pangapuntening dosa kangge saisining jagad. 1 Yokha-nan 2:2 martosaken, �Lan Panjenengane iku kang dadi pangruwate dosa kita, lan ora ngemungake dosa kita bae, nanging malah iya dosane wong sajagad kabeh.� Wungunipun Yesus martosaken kaunggulanipun saking dosa lan pejah (1 Korintus 15:1-28). Pinujia Gusti, karana sedanipun lan wungunipun Yesus Kristus, bagian kapindo saking Rum 6:23 dados kasunyatan, �Awit pituwase dosa iku pati, balik sih peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus Gusti kita.�
Punapa panjenengan sami kersa nampi pangapunten tumprap dosa-dosa panjenengan? Punapa panjenengan rumaos lepat ingkang mboten saged ical ing salebeting manah? Pangapunten tumprap dosa-dosa panjenengan sumadia menawi panjenengan masrahaken manah lan kapitadosan panjenengan wonten ing Yesus Kristus. Efesus 1:7 nyariosaken, �Sabab iya ana ing
tetebusan, yaiku pangapuraning dosa, manut gunging sih-rahmate.� Yesus ngluwari utang dosa kita supados kita saged kaapunten. Ingkang perlu panjenengan tindakaken inggih punika namung nyuwun pangapunten dhumateng Gusti wonten ing Yesus Kristus, pitados bilih Yesus sampun seda kangge ngruwat panjenengan, lan Gusti bade paring pangapunten dhumateng panjenengan. Yokhanan 3:16-17 isi wartos endah punika, �Awit dene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng. Sabab Gusti anggone ngutus Kang Putra ngrawuhi jagad iku ora supaya ngadili marang jagad, nanging supaya mitulungi rahayu marang jagad.�
Leres, gampil sanget. Panjenengan mboten saged nindakaken punapa-punapa kangge ngupados pangapunten. Panjenengan mboten saged tumbas pangapunten saking Allah. Panjenengan namung saged nampeni, kalayan kapitadosan, saking sih rahmat lan kamirahanipun Gusti. Menawi panjenengan sumadia nampi Yesus Kristus dados Juru wilujeng panjenengan lan nampeni pangapunten saking Gusti, panjenengan saged ndedonga kalayan pandonga punika. Pandonga punika, utawi pandonga sanesipun, mboten bade milujengaken panjenengan. Namung pitados dhumateng Yesus Kristus ingkang nyawisaken pangapuntening dosa. Pandonga punika namung cara kangge mujudaken kapitadosan panjenengan dhumateng Gusti lan kangge ngaturaken panuwun dhumateng Panjenenganipun karana pangapunten ingkang dipun paringaken panjenengan. �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa dhumateng Paduka lan kawula pantes kaukum. Nanging Yesus sampun nanggel paukuman ingkang kedahipun kawula tanggel saengga kalayan kapitadosan dhumateng Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula mratobat saking dosa-dosa kawula lan pitados dhumateng Panjenenganipin kangge kawilujengan kawula. Matur nuwun dene Paduka sampun paring pangapunten! Amin!
Punapo panjenengan sampun damel pancasan tumprap Kristus sarana punapa ingkang sampun panjenengan waos? Menawi sampun, sumangga klik wonten ing seratan �Kula sampun nampi Kristus dinten punika� ing ngandap.
Awit dene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan nanging nduwenana urip langgeng.
Sabab anggonmu padha kapitulungan rahayu iku saka sih rahmat marga pracaya lan iku dudu wohing pambudidayamu, nanging peparinge Gusti Allah, iku dudu wohing panggawemu: Aja ana wong kang gumunggung.
wis nglairake kita maneh tumuju marang urip kang kebak ing pangarep-arep lumantar wungune Gusti Yesus Kristus saka ing antarane wong mati.
www.gotquestions.org/Jawi - Wangsulan pitaken-pitaken Kitab Suci!
kangkung terasi, sayur kangkung kuah, Tumis Kangkung, tumis kangkung spesial
ingkang kedadosan saking 3 regu putra lan 3 regu putri. Para peserta LT IV menika minangka wakil Kwarcab Gunungidul ingkang kapilih awit saking prestasinipun nalika
3. Wau saderenge tindak purih sarapan riyin boten
Puniko wuwulu bathin, wulune sukma kang linuwih, awulu banyu sejati panancanging Allah,
linuwih, shalate sampurna sajati, Allahu Datullahi, eningku dadi shalat, usiku dadi puji, terus Donyo rawuh Akherat, Allahu amachak,
Allah delamakanku, sedheku Datullahi ing dhodoku, Ismullah sawetuku, urip pangucapku,
kerasa, soya wisesa jaleg, tekane paran-paran, ananingsun dewe, tangkep sanaku kabeh, iya ingsun kang ngedhaton ing
Pangeran Giri, kurungan Mas saking raga ancik-ancik sapucuking awang-awang, selo ing royat, lungguh ing wulan, angurungi lintang, iya iku kang rumeksa, kang dumadi iku kabeh, Dat jating ing ayunan, tamat.
saking pangandikane Pangeran Giri kedhaton, ngelmu kang ginawa mati, iku loh ngelmune gedhong sukma tutup sukma, purba wasesa, liyep ing
19. Puniko ngaweruhanane ngelmu tedhak saking Pangeran Ngampeldento, ingkang
winejangaken bab ngelmu chak, ing patitis sing patekah, tegese patekah iku sarira, aja khandeg ing lapel lan maknane kewala den teka ing jatine, aja kasamaran ing tingaliro, utawi BIS iku tegese embun-bunanku,
tegese MIL iku rahsaning Allah, tegese ALHAMDU iku urip tan kena ing pati, iku tegese LILLAHI iku cahyaku, tegese ROBI iku cahya wudelku, tegese NGALAMIN iku napasku, tegese ROHMAN, ROHIM iku limpaku, tegese MALIKI iku dhodhoku, tegese YAUMIDDIN iku jejantungku, tegese IYAKA iku kerana susuku, tegese NAKBUDU iku wetengku, tegese IYA KANASTAQIN iku bauku, tegese IHDINA iku pangucapku, tegese SIRATOL iku lak-lakan pepatil ing ilatku, tegese MUSTAKIM iku ula-ulaku, tegese SIRATOLADINA iku kaketeku, tegese AN NGANTA iku Budiku, tegese NGALAIHIM iku wentiaku, tegese WALLA iku suworoku, tegese LALIH iku puruku, tegese AMIN iku wujud sira metu
teko ngendi, metu saking dino kakalih, apa tegese dino kekalih, rahino lan wengi, apa gegoworiro, adhep lan apa pangiringiro karep, lan apa gandersaniro pangandiko, lan apa umbul-umbuliro pangandiko, lan apa braise sarto pagaweyaniro, abener lan
sira wis arabi, sampun, lan sapa waline, Waliyullah, lan sapa sing ngiring sira, Nabiyullah, lan sira tarimai
waktu Luhur iku makame ana ing uteg, rupane putih, lintange
iku tangine lintang johar, Malaikate Jabarail, sekabate Abubakar, Rohe Roh Sultani, nepsune Mutmainah, idere kang wektu
sekabate Ngumar, Rohe Roh nabati, nepsune Lumawah, idere wektu ngasar, iku maring endi, maring jasat.
wektu Maghrib, iku makame ana ing ati, rupane ijo, metu saking endi, metu saking Sirullah, iya iku
Utawi wektu Ngisa iku, ireng rupane, tegese dinadekaken saking ora
Ngali, Rohe Roh nepsani, Neptune tina Roh, idere wektu Ngisa, iku ana ngendi, maring uteg Kambual.
Ikilah nyatakaken lapel, Allah kang den panjingaken Shalat limang wektu, mangka iki, lah rupane Allah makripat, Hi, tegese ngaweruhi, ALIP
iku tegese sarengat, tegese barang panggawe olo lan becik iku sarak arane, LAH awal iku tegese tarekat, tegese kang den tunggalaken, utawi Alah lungguh ing Shalat, Shalat iku aksarane LAM,AKHIR, utawi Ruku iku aksarane LAM, AWAL utawi ngadeg ing Shalat iku akeh arane ALIP, tamat.
Ikilah Bab nyatakaken aksarane wektu limang prakara, kang dhihin ALIP, lan kapindo LAH, lan katelu ACHE, lan kaping pat MIM, lan kaping limo DAL, mangka aksarane lelimo iku
utawi wektu Subuh iku patang rekangat, aksarane LAM, utawi Ngasar iku patang rekangat, aksarane ACHE, utawi wektu Maghrib iku telung rekangat, aksarane MIM, utawi wektu Ngisa iku patang rekangat aksarane DAL.
Rasull, lahire Manungsa lamun durung weruh asal-usule Manungsa lan kalimah loro, tanpa dadi kanthi kenthel idune, Shalat sak ngumure, ……sailhing banyu, malehua
ing geni, dikanthi geseng lesane, numbula ing langit, amblesa ing Bumi Shap pitu, yen durung weruh asal-usule kalimah loro iku mekso kupu…..lamun weruh iya iku sejatine Mukmin, luwih sampurna elinge, ingkang dhihin timbule kang kari kanga ran jenenge kawula,
ing makripatullah, ajur dadi suwargo kabeh, teteg
arane banyu dadi suci, iline banyu Dat kumala, sirane banyu mulya jati, tugeng wusesa, sampurnane banyu, ananiro ananingsun, uripiro uripingsun, banyu aja sira takon, Huk, Wus, pinasthi dadi kemilikan ingsun, lahir bathin atas pangandikane
neraka, cangkemku dedalane suwargo, alisku kiwo maghrib arane,, alisku tengen masrig, suryo kembar arane moto, ara-ara tarwiyab arane kuping, gunung tursina arane irungku, telaga kalkaosar arane pipi, ketebig lambe nduwur, sarepil arane, lambe ngisor sela matangkep, awot ogal-agil arane
ilat, dinding jalal arane tangan, baliga arane dhodo, lintang kembar arane susu, Allah arane puser, segara rante arane ula-ula, traju jusna arane bebokong, pusakane
ngarno tugu kalih arane pupu, sapi gumarang arane dedengkul, kusis kursi arane kempol, telik jati arane enthik-enthikan, Sullalahu ngalaihi
sira wong ngendi, tiyang lembut anyar dateng kulo, dating ngendi omahiro, tengahan, sira manut ing sapa, manut ing mukmin lanang mukmin wadon, Islam lanang Islam wadon, sira idep bapakane, Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratul Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratullah, sira idep kakekne, kakekira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Widayatullah, sira idep Ibunira, inggih uninga, Nyai Ageng Hartati, lar ngendi Pangeranira, inggih panjenengan Dalem, Gusti ingkang
mbabar, ing Mekah ingkang lenggah ing destar ngandape cemara putih, kang jumeneng sewidak tahun langkung tigang warsa,
puniko kitab makripatullbatin, binasakaken jawa, mulane binasakaken jawa ora wenang kejem ber pisah-pisah karana ngelmu iku kekabeh, pilih pandhita ingkang uninga, utawi sarate angulati ing Alam iku patang prakara, kang karihin arep kabuki ing Alam nasut, tegese sarengat, sarta
lakune, utawi anapun lakune sarengat iku, Shalat, siyam ing wulan Ramadhan, Zakat, pitrah, lan Haji, lan anganggo ingkang sarwa suci, lan mangan ingkang Halal, lan sakehe ingkang kecap ing ngelmu pekih, iku lakune sarengat, lan ora weweh ing liyan, lamun durung cukup ing deweke dewek, lamun den gitik dening wong omales, mangka alenggah ing ngalam nasut.
sarate kang kapindo, iku arep kabuka ing ngalam jabarut, tegese tarekat, lan netepi ing mangan, ing lakune kang karihin, awuwuh lakune tarekat, iku amangan ing deweke dewek, lan aweweh ing liyan, lan sakehe kang kocap, ing ngelmu tarekat, lamun den gitik,.dening wong suka tur ora males, mangka alenggah ing ngalam Jabarut.
anapun sarate kang kaping tigo, iku arep kabuka ing ngalam malakut, tegese Hakekat, mangka anetepi ing lakune karana kang karihin, lan wuwuh
seru malih, ing lakune ing liyan, lamun den gitik dening wong suka tur ora amales, mangka alenggah ing ngalam malakut.
anapun sarate kang kaping pat, iku arep kabuka ing ngalam laut, tegese makripat, mangka maksih anetepi lakune kang karihin, mangka wuwuh seru malih lakune kang dhihin, mangka ora ora mangan ing dewek, lan aweh ing liyan, lamun den gitik dening wong iku suka tur aweh opah, mangka alenggah ing ngalam Laut, utawi sawune mengkana iku, mangka angwikanana ing ananing Nur, mangka Nur iku gumantung ana ing ngarab, mangka ingaranan kandillullahi, lan ingaranan lintang betal makmur, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, ing turune, mangka Bapa iku akarep ma…marang biyung, mangka karep karanane, iku karep ingsun, mangka tumurun Nur iku, merak maring balunging gigir, ingaranan sulbiyah, mangka tumurun ana ing ati, mangka ingaranan Sirullah, tumutun
ana ing kalam, birahi, ingaranan nukat Ghaib, iku jenenge
iku ……dening Allah Ta’alla, yen dadiya bedah, lan pinasti lanang wadon, utowo dawa cendake ngumure, olo lan becik, duraka ageng alite, utowo pakir miskin, utowo durjana, lan arane iku, pinasti sakabehe, ora nana keliwatan sawiji-wiji, iya iku jenenging Iman sadrah,
bigenah iku pati, tegese pati iku anduweni Roh, ora kawetu mapan, ana ing gedhong kinuchi, kuncine anduweni puji, tan metu ana
telung prakara, iku sawiji, Roh lan alam, lan Budi, kolake johar awal Nurbuat kang Amoco
Rasull, iku dino rebo, genep satus pat likur dino, ingaranan insan kamil, iku jenenge Ratu Prabu Satmata, tegese, ana
wani, terkanap, lan kaping limo graua kiwa, lan kaping nam talingan karo, lan kaping pitulesan.
ingkang aran Bumi pepitu ing soring tenggak kang karihin susu tengen, lan kapindo susu kiwa, lan kaping telu wudul, lan kaping pat dakar-utowo
parji, lan kaping pitu pupu kiwa, iku jenenging, Ikhtidal, mangka ingaranan Betal mukadas, genep patang wulan iku ing ingaranan dino kemis, genep patang wulan ingaranan Achirad, iku wornone iya tabeng tengen mangka rincik iku dadi batus rong puluh mangka rincik malih, malih dadi sewu, mangka rincik malih dadi saputuse wewilangan, mangka dadi sak Qur-an, mangka genepe ora kurang sak isine jagad, iya iku jenenge Shalat jumengah, iku pakumpulan, ing sak isine jagad kabeh, mangka Allah Ta’alla njenengaken suwargo lan neraka, ing jerone Manungsa, tegese suwargo iku dhodo, sajeroning dhodo iku ati, sajeroning
wiyasi rahsa kang sabenere, iku kanga ran malire, atundha-tundha ing suwargo.
kang aran neraka iku sak dasaring Bumi sap pitu, tegese neraka iku kang
nurut napsu kang olo, ingkang ingaranan wot siratol mustakim
Allah Ta’alla andadekaken ing jeroning Manungsa, sawiji sarengat, lan kapindo tarekat, lan kaping telu Hakekat, lan kaping pat makripat, tegese sarengat iku kulit, tegese tarekat, iku daging, tegese Hakekat iku balung, tegese makripat iku sungsum, maniko Allah Ta’alla iku andadekaken wektu lelimo, kang karihin wektu subuh jenenge rekaat, kalih , utawi subuh kang kaping kalih lan
wektu Ngisa patang rekangat, atuduh ing kuping kalih, lan netra kalih, sipate kodrat, Nabine Musa warnane ireng, jenenge Neptune
anapun wulan kekalih welas iku atuduh ing sarira, kang karihin lustung,
lan grana kalih, lan nitra kalih, lan susu kalih, lan suku kalih.
kanga ran kubur Rasullullah iku ing luhuring dhodo, iku ireng-ireng ing netra, iku ingaranan segara Maryam, iku peputihing netra, segara supiyah, kang ingaranan, segara tawa, iku sore ngaras, kang ingaranan segara asin, iku sakehing getih.
ingkang aran Shalat jumungah, iku sametune sarirane kabeh, kalawan tegese mimbar iku jantung, lan tegese mikrot iku sarirane anapun kang ambawa iku nurbuat, utawi anapun, tegese mesjid iku baden, utawi
anapun jenenge sekawan ing masjid, iku tittipan kang sekawan, sawiji pangulu, tegese uripe, lan kapindo ketip, tegese pujine, lan kaping telu
modin, tegese nepsune, lan kaping pat, merabot, tegese budine, mangka Achmad iku sujud, ingandap iku jenenge kiram mangka Achmad iku dino jumengah, tegese pakumpulane sak isine
patliku sewu, iku cahyane Nabi Muhammad, kabeh karana kang Roh poro Nabi, Nabi kabeh asal saking Roh Nabi Muhammad, utawi asal saking Nabi Adam utawi Nabi Muhammad iku genep ora ana kurang sarira, waja
mangka iya iku ingaranan lungguh, ing Shalat lungguh kang akhir, iku jenenge Takhiyat, tegese takhiyat iku genep kabeh, saisine jagad, ora ana kang kurang utawi kang ingaranan lungguh ing netrane sujud roro iku, antaraane langit lan Bumi, utawi anapun kang ingaranan tasbeh iku aden-adene sakehe bebalung, kabeh satus
prakara utawi anapun Nabi Muhammad iku tanpa pegat, tinilikan Rohmat dening Allah Ta’alla, nyoto ing wujude, lan date, lan sipate, lan afngale mangka ingaranan Masjidilharam.
anapun tegese Salawat iku tegese wus nyata Muhammad, iku langgeng ora ana suwunge, mangka tegese sahadat iku tanggal Allah lan kawulane, nyata
Allah iku ing jerone paesan, iku jasad, mangka iya iku kang anekseni yen Allah iku maujut, mangka dudu Allah kang nyata, ing jero paesan kewala, wewayangan, tegese wewayangan iku Rohilapi, kang nyata Muhammad.
Muhammad iku sampurna jasate, mangka ingaranan dino septu, mangka ingaranan salam, tegese salam kang tengan iku jenenge Rohilapi, lan salam kang kiwa, iku jenenge jasate, mangka wus sampurna dinane lan wulane, mangka sawise medal saking kaluwan jinaten tangis angruwit amiyat lelangse, anjerit kepati, tegese amuji Allahu Akbar.
sarta medharing tangan, mangka sawise, tumeko ngumure sadino sawengi, iku jenenge WaliYullah, sawuse kalunta-lunta kang paningal iku jeneng mukmin, tumeko ing satus dino iku jenenge pikir, bisa mengkurep iku jenenge Pandito, bisa lungguh iku jenenge Ratu, bisa ngucap iku jenenge Cil, bisa lumaku iku jenenge pipa, utawi tuwane Johar, iku ing
dewusa, mangka lamun tumeka tingandasa tahun, iya iku tengah nuwuh.
sakehe wong ngakil balik iku, sami angalampahana pakoning Allah Ta’alla, Ashalat sira ing limang waktu den aja pegat lan siyam ing wulan
Ramadhan, lan angalampahana Zakat pitrah, lan munggah Haji, panyipta ngalam nasut, dadi pangrungune, dadi pangambu, dadi pangucap, kang dadi ati ngalam kudus,
anedha mikat nyawa, iku awetu balane nyawa lan ing tiga ingsun anedha mikat tuwan, demi ingsun angandiko si cahya iku wedele, mangka anyawa iku apitekur nyawane kang tengen, nyawa iku anutupi kupinge kang tengen, anutupi kuping kiwa.
Malaikat pangawikan ngelmu awaling anggeguru kang sampurna, wiyase pamugih sampun sak dhateng pinarima ing ati, puniko wiyasing pati, mapan
ora beda ing patikalawan urip, iku kang dhihin padhanging pati, lan kaping pindo petenging pati, lan kaping telu kang ginawa mati, lan kaping pat rowanging pati, lan kaping limo rahsaning pati, lan kaping nem kang pinanggih ing pati, lan kaping pitu paraning pati, lan kaping wolu enggoning pati mangka jawabe, utawi anapun padhanging pati iku sinung awus ing wujutullah, kang sadoyo wisesa, utawi anapun petenging pati iku dene kagenten ing karen wusesaning Datullah, kang langgeng ing keratone utawi
pinanggih ing pati iku kersaning ingkang purba, iku mulih sadurunge ana, anapun enggone pati iku purbane
anapun dununge sembah iya iku maring ora, lan endi bayaning sembah iya iku lamun ora apangeran, lan endi rusaking sembah iya iku lamun ora nyata, kang den sembah, lan endi patining
mas Allah tun, apa kang tinemu ing Dalem Shalat, yen nemua ing Allah, mangka Jabariyah arane, yen ora ana ingkang den temu ing dalem shalat iku, sia-sia shalate, mangka jawabe, kang tinemu ing dalem shalat, iku, adeping sembah, kang sinembahaken dening Allah, maring kiyambakira, wong
anembah ing Allah, lan adohe iku kelawan sembah kang awal, iku adoh saking Allah, lan adohe iku kaya wong kapir, saking suwargo, tegese wong
anembahan ing Allah, kelawan sembah kang blaka, iku mokal, yen tekoa ing Allah, upamane kaya wong kapir, iku mukal, yen manjingo ing suwargo.
kerana Nabine wong anembah ing Allah iku kaya wong anulup manuk, kudu arep weruh ing patitising, yen ora weruh ing patitise apa manuk iku ora ana kelawene, kena elare bae, tegese ora kok patitis manuk iku, kaya mengkana wong anembah ing Allah, iku yen ora weruh ing patitise ana kelawan tuna, iya iku amulet ing liyane Allah, lan apa kalane kaliwat, iya iku mulat ing Allah, wus weruha ing patitising panembahan, ing awakira dewek.
Puniko kawikanana denira setuhune ngelmu iku kabeh, pitung puluh pitu, mangka kang pitung puluh loro iku maksih sipat kang setengah krena den arani setengah, dene iku masih ujar kewala, tegese ora tekan kratone Allah Datullah, kerana den arani meksih setengah utawi kang tekan kratone Datullah iya iku mertobat pitu, iku ngelmu kang teko, atuduh maring sadurunge Allah, andadekaken Roh ilapi iku kang den tuduhaken,
den ing ngelmu mertobat, ameruhaken wiwitane jagad kabir lan jagad sahir, iku kang den tuduhaken, ing mertobat, dene kenyataan ing Dat, sipat, afngal, asma Allah, utawi kang kariyin, iku ingaranan mertobat, akadiyah, mangka akadiyah iku pitu, prakara kang dhihin akadiyah gaibul guyub arane, iku peteng-apeteng tegese sadurunge ana anebut nama Allah, tegese selagine Dat ingkang, kagungan ingaranan mertobat,
peteng-apepeteng kagungan ingaranan ghaibul guyub iku uripe alip, lan akediyat ghaibulah, guyub iku iya
ing dheweke, iku uripe Dal, Akadiyat uruniah, iku wiwitane Allah Allahi, apa pangaken Dzat, apa ing He, Min, uripe iya Neptune roro, atuduh maring Dzat lan sipat, lan akadiyah iya iku uripe Allah, anyatakaken rahsa bathin lan rahsa lahir, kang ana Muhammad lan Muhammadiyah utawi iku kabeh Lacahya ajali abadi, lan iya iku kabeh durung ana Roh ilapi, pan durung ana iku ora
sipat, lan ingaranan abu arwah, tegese bangsa arwah iku dhedhekihing manungsa kabeh, iya iku kenyatakan ing Dzat, sipat, asma, afngal,
tanapas iku angin, kang tetep ana ing jisim, pujine Amanehu, nupus iku kang nrambahi ana ing jisim lan Roh, pujine Hu Hu, basa napas iku lungguhe ana ing uteg, napas lungguh ing puser, tanapas lungguhe ana ing jajantung, nupus
ing Kudus ngendiko, dening Pangeran ing Kali Jogo ana ing Masjid Demak ajajar lan Sultan, andiko Pangeran ing Kalijaga ingkang
karuhun amejeng ing rahsa purba, ingkang ngandiko pangeran anak pangulu
ing Demak, rahsa purba puniko pekeniro, esak
ghaib, pamanggihe iku wong aningalai ing Allah, tan kelawan tetebang wus podo, ing rupa kang mulya, kang weruh kang lenggo gening awus rupa jati, iku reke kaya taun ingkang rupa Rasullullah tingkah ing Allah, iya
iku dening ora ana, apan nuju aningolara ing Allah Ta’alla iya anyataken ingkang nyawa Rasullullah , yo Ahmad tingalana rupaningsun tinalanga osikara, osik ingsun, sing sapa weruh ing sira, utawa awus ing wartaniro, aweruh wong iku, weruh ingsun, iya iku kawulaningsun, kang ingsun karepaken menowo ana kawulaningsun, ujar ingsun, aningali lan mata kepala, iya paningalai
ingsun, uga kang ningali ing deweke, sun mapan sakusike, ananira ingsun
uga mapan ingsun, nyata ing sawiji-wiji, iya iku kamulia ningsun, anadene rupa kamulianingsun ing rupa sawiji-wiji, ora rupa roro, yen ana rupa roro, ana lelawananingsun, mapan sira ora roro lan ingsun, iya tingalana lan ingsun, lan sira ngucapa, wahdahulasyarikAllahu tanggal ingsun lan sira, Dzatan loro, yen ana kawulaningsun sami uningo ingsun, iya iku lan gentayaningsun, tanggal ana niro lan kejatene umatiro, lan yo iku tanggal ing anaingsun, iya iku
lan kamulianiro, sira kang ingsun kasihi mapan yuwih sira saking umatiro sedoyo, lan umatiro ora loro lan kawula yektine pengaruh kang utomo.
sayogyo winejangaken wong kang dereng geguru ing wong, ingkang dereng nggerahito ing ngelmu Rahsa, yen kapiyarso ing wong kekalih, yen tan uningo anapun ora karena pinuju amiyarso kakentan sami nguningani ing titipan, menowo tan kececep ing raos soko iku, lan tarekat sampun amusawerah, lamun ora weruh kang sinembah dening kang uningo kedah kaprabotan selawiring
lan sampun amuwus warah marang wong kibir, kerana dadi melu kibir wekasan dinendon marang pangeran jan kanduhan iblis
ana ing Kalijaga angandika maring pangeran kudus, duk ing ajajar, alenggah kelawan Sultan ing Demak wonten masjid kang rumahun amejang ngelmu Rahsa purba kang bandadekaken pangerang ing Kalijaga, maring Kiayi panghulu ing Demak, rasa purba
rasa purba iku awus-awusing rupane, ana estune karone ora bastu dening dudu paningale mahluk, puniko teteping paningal, lan den awus rupane, wewayangan iku aja kumalamar, inggih puniko minangko rupa jati, rupa purba, kiyai pangulu sang rupa iya rupane, minagka rupa sabenere, Sultan amiyarsa, ingkang andiko pangeran ing Kalijaga, tinaken ing ngutus Hyang ingsun, dening Sultan adisandi sira amiyarsa denira anging ghaib, kang andiko Jeng Sultan, abebisik, utawi ingsun amiyarsa anging ingsun, maturingsun ing Sultan inggih reke rupajati.
Puniko gentining nyata ing Rasullullah, rasa purba iku reke Rasulullah,
demi rupaning nyawa nyata rupaning Allah, ora owah kang rupa suwung, anging rupa kang katingal lan yakin aja takon ing deweke kang andiko Sultan, piro kehe wong kang ana ing surambi, iku aturingsun ing
purba iku puniko tanana kehing sapari polah kerana ora manembah malih, dene nyata kang sinembah, aja kasmaran awusno rupa kang tanana sami-samine, wus nyata rupa pekeniro dewek, pakeniro tingalana rupa pekeniro, sakeh rupa tuwan suwung mangka teko rupa kang tan owah, wahyu jatining aningali ing deweke iku tan ana mata kepala lan moata kalbu, sirna sakehe paningal kang bastu kang suwung, iya iku aningali ing deweke, kang andika Sultan maring kiyai pangulu,
reke sami dipun cari angwikani iku tingkahe ngelmu jati, kang sabenere,
lan kawulane iku adoh, lsn ireng-ireng netral
kelawan sira iku pun mokal makripat, aja meksih etung wusasune pangeran mangka teko wong iku ing
lan ingkang aran nyata iku enggone madu, ora liyan ingkang aran madu iku iya manis, iya madu iku ingkang ingaranan kiyambake, ingkang ingaranan iya pangucapira iku Allah, iya iku dudu panguckaping mahluk, krana dene sira mahluke, dadi pangucapiro iku pangucape Allah kang sejati, nyata meksih kapurba, durung sampurna kaweruhe, iya anging sira kang sejatine, kang ora owah langgeng kang purba wusesa, mapan wujud ira iku wujude Allah.
sira iku nakluke dadi sejatine pangucape, yenta sira dene durung weruh iku durung weruh, iku durung sampurna kaweruhe, iya iku kang sejati kang
adoh gingsir, langgeng purba karsa wusesa dadi wujud ira iku, ingaranan
Wujudullah, uripira iku uriping Allah, tegese mahluk iku kadi wayang tumrapang kelir sejati, kang kawuningan kelir anging wayang kewala, ingkang ana, ingkang urip, ingkang molah, anapun pinasthi ingkang aran kelir sejati iku iya iku kang katrapan wayang, ora kena anarana kolir sejati, krana suwung ingkang mengkana ana si kelir ingkang katrapan wayang, iku kalangan dening wayang iku krana jamane kelir iku dene katrapan wayang, iya iku amer, anging aran manuke, anapun ingkang durung
oleh wejanging guru ingkang sampurna yekti meksi awedi ing ujar iku, krana dene durung anduga pangawusa, meksih katungkul, ing roro, nadyan anggegurua yen kemba-kembayen durung trimo katrimo ing kalbune ingkang suci temahan mesti bingung pangaweruhe wong iku, dene durung weruh ing panarima iku winastaning guru, iku pemawusane den nyata aja owah pangeran denira ngelmu rasa iku den anunggal, wujude wis manunggal tokit
arane ran riniwariwa malih sampun kapungkur sakehe sauiskara kabeh, waluya mulih maring jatine, dadi ing papan turune iku dadi pangaweruhe kabeh krana den sampun-sampun atunggal tingale, inggih puniko Shalat arane.
Shalat limang wektu iku meksi apegat, iya ikut tet kalane wektu Shalat lamun bakda Shalat, kaya perang ing sawate, yen ingkang sampun weruh ing
Allah, iku ora kala-kala , ora pegat wektune, kadi tapake toya mili sacakraning gilingan.
78. Yangne ora pegate Shalat aja sira
tekan iku ora kala-kala wektune kewala, ing turune iku minangka shalate, unine ambakane mijil sumping ambekane iku dadi shalat arane, iku tan pegat amuji ing wujutullah, lan lamun uga sampurna kabuki nyataning kupur, mangka sampurna kaweruhe wong iku, mangka ingerasanane rarasan ingkang ica-ica lan ngguguwa ing ngelmu iku aja esak, aja gerik,
aja tasbeh panggrapa lawan lumampah-lumampahe, anging den weruh kalih lan wayang, puniko kathah miyarsa, sampun pakeniro dhewe, iku pepetan menowo aja salah tompone wong ingkang anggeguru iku, meksih kang gawe
ngamal, nastiti iku ingkang kalbu ing naraka, weksane manjing suwargo lawan kersane pangeran, anging ingkang sampurna awake ora weruh suwargo naraka kang den temu tanapi ingkang nyata ing Allah iku ora ana uningo suwargo naraka ikuden teksih aneng pengayunane Allah Ta’alla, lan wong iku lamun den kasihi dening Gustine dumadekan amanggih guru ingkang sampurna, dadi tan uninga ing rupa madhus. Dene sampurna nyata ing rupa kang langgeng, ikulah karone kang ora ningali, anging lamun ora aingalana ing liyane tumingal, ing Allah, mapan iku tingale wong ahli Tauhid. Iku tan agenti satingale dadi jumeneng paningal ingkang sejati kewala, mapam kelingan dening mahluke, lan aja sira ngayun-ayun ing suwarga lan neraca, angayun-ayun ing sihing Allah, tanapi tapa ngapura iku oko sira angayun-ayun sapa ingkang ngapura lan sapa ingkang ngapura,
mapan wujud tanggal. Wahdahula syarikAllahu jatining genting nunggalaken ing paningal inggih paningal punika reke mutakalim. Wakid arane iku lah sirna tingale mahluk, lamun uga wong iku wijenengaken makripat durung sampurna pangaweruhe, durung manunggal meksih uninga wedine, aja anguningani wedine ing jerone Shalate, yen sampurna sanadyan
sampurna shalate nadyan ngetung sampurnane shalat pun dereng sampurna, mangka matur kiyai selawuse ing pangeran Kalijaga, kados pundit Kanjeng sejatine Takbiratul Ikhram andadekaken pangeran Kalijaga kiyai salawuse,
Utawi sampurna baden iku ingaranan sampurnaning wulu, tegese jobo jero iku Allah.
87. Utawi sampurnane junub iku sapelungguhan sira kelawan Allah, iya iku kabeh ingkang katuju dening wong urip, tan kewetu ing wong akeh, aja pisan-pisan
kawetua, tetapi lamun ora mangkone iku, mangka ora weruh wong iku ing Allah, kerana iku angulati ing Allah iku kaya wong angulati angin.
88. Utawi Apngalullah iku jasad kita.
tegese arep milang-milang ing dosane, den kaweruhi ing rahina lan wengi, kathahe sangang puluh papat, tan pegat ing rahia lan wengi, sakehe manungsa iku kaya apa ta yen luputa ing dosa wong iku, anging wong tetelu ingkang luput ing dosane malaekate
sawiji Nabi, lan kapindo Wali lan kaping telu mukmin, apa dene kang dadi margane luput ing dosa iku saking patang prekara. Ingkang dhikir Nikmatuldat, lan kaping pindo Nikmatu sipat, lan kaping telu Nikmatu Afngal, lan kaping pat Nikmatu rasa. Lan tegese bangsa nikmatu Dat iku angrasa yen maune.iku arane Allah. Lan teruse nikmatu sipat iku dene angrasa yen sipatira iku sipate Allah, lan tegese bangsa nikmatul Asma iku, dene angrasa yen anira iku arane Allah, lan tegese afngalono nikmatul afngal iku dene angrasa panggawe nira iku panggawene Allah, iya
iku araning luput ing dosa, dene tan anguningani ing mahluke nulis pestine iku arane Datullahi, rupane Sipatullahi arane Allah, polahe afngalullah, tegese mangkana iku sapa ingkang anduweni lan sapa ingkang dinusan, mapan kahanan tanggal, tan roro ingkang durung anduga ingkana ingkang meksih angrasa anane mahluke, iya iku ingkang meksih amilang-milang ing dosa, sabab durung oleh wangsite guru ingkang sampurna.
anapun mertabating Roh iku pitung perkara ingkang dhihin Roh jasmani, iku mulane aran jasmani, dene dadi pakumpulane Roh iku kabeh.
Shalat jumungah, tegese Shalat jumungah pakumpulan, tegese Bangsa pakumpulan iku, iya panembahing baden kang tan ana pegat enggone limang waktu, kaya luhur, ngasar, maghrib, lan ngisa, lan subuh.
kaping telu iku Shalat Kaji tegese Shalat kang narimo, kaya panembahing
Roh kang tanana pegat, madep marang kahanane Pangeran.
Lan kaping pat iku Shalat Ismu Ngalim tegese Shalat kang siningkep kaya-kaya panembahing rahsa
ing sira kabeh, kelawan nenem perkarane ingkang dhihin memetu saking awakira, iya cahya kang warna, cahya kaya mega kang putih, ing jerone iku malaikat, panggonane iku luwih kuning, lan jasate iku luwih putih, mangka ngucap rarasane iku kaya para Nabi, mangka aja andulu ing jerone iku.
kapindo metu saking awakira iku, cahya kang warna, cahya iku ijo, lan ana ing jerone iku ula, kayak manuk ingkang luwih putih, lan miber kaya jaran sembrani, mangka ngucap ingsun iki burak mangka aja andulu iku.
98. Lan kaping telu rupane kayak wong lanang bagus
rupane lan arum suwarane, iku kaya gelap lan paningal kaya kilat, metu saking cahya kemira iku kaya geni, saking kupingira karo iku geni, mangka aja sira plih.
kaping pat teka ing wong, iku kaya wengi ingkang peteng, mangka anerus cahyane iku kaya kaca lan ing jerone iku mutiara, ingkang kabuki ing cahyane iku kaya rupane manungsa anenungkaken denira ing atinira ing dalem sedhela, mangka wajib amumekna nira, ing anak putunira, aja saksira aningeli cahya putih, iku cahyane wong mukmin, sekarat hana iku papat, ujuh, riya, kibir, sumengah, mangka pasat maning nyawa iku, mangka angetokaken nyawa iku apa ing dadene pangerane maligi, mangka aningali cahya ijo, ingkang dhihin arupa kaya wong ayu, lan kapindo arupa guru, Lan kaping telu arupa Pandita, Lan kaping pat arupa Ratu, Lan kaping limo arupa anak Nabi, mangka
kehe, ingkang dhihin cahya abang cahyane
wong Yahudi, cahya kuning cahyane wong Nasrani, cahya ireng cahyane setan, mangka pesat maning
ingkang ora ana keraman ingkang katingal mangka amaca sahadat sekarat, jiwa linge
panunggaling Roh, iku urip panunggaling iman, iya
sekarat panunggaling Iman, iya sekarat panunggaling tingal, iku makripat, ing Dat panunggaling wujud mutlak, panunggaling bumi iku puser, mangka pesat maning nyawa iku satingkahing oleh olihan sawedaling
saking cangkem, nyawa iku nuli angemban, dene Malaikat Salmail, nyawaa iku binekta dhateng ngawiyat, wong ahlul iman iku metu cangkem, nyawane wong ahlul tokit iku metu ing ngirung, nyawane wong ahlul makripat metu saking embun-embunan nyawane.
100. Yangne ingkang metu saking embun-embunan iku mangsrun ing Roh skapingi,
yangne, yangne panguwusane angimpi, lawange retna kusuma iku sasar, unggahe wong iku, ingkang ametu ing ngirung iku mangaran ing sukma, lawange jagad kasturin kang metu ing cangkem iku kang amangeran ing Datullahi.
wirasane tekhir iku wewelu, aksarane ingkang dhihin iku Alip Mutakalimun wakid, Lan kaping kalih Lam Jahidah, lan kaping telu LamTahdil lan kaping pate subadiyah lan kaping lima Alip Kurupul wakin, Lan kaping nem Kab Kabirhu, Lan kaping pitu Wawudiyah, Lan kaping wolu HE. Rabiul Darajat, mangka sadurunge katrapan sastra iku meksi pangucaping tunggal. Asmaning Alip ingkang Agung iya iku kodrat Illahi, iya iku kang ingaranan sembahyang.
Lan anapun sampurnane Takbir iku ora ana ingkang anduweni tingalane kawula iku dening kawimbuhan dening sipat basar, dadi sirna tinlata ngale kawula iku anging sihing Gusti kawula.
anapun wirasaning Niat iku tetiga, kang dhihin iku aksarane NUN, Lan kaping kalih YA, lan kaping telu HE, utawi Hakekate NUN iku cahya utawa Hakekate YA iku rahsa, utawi anapun Hakekate TM iku ngera, iku ora ana urip roro, ora nana pati roro.
Utawi kandu takrul takyin iku dadi juru basane niyat, niyat iku metu saking wujud, iku metu saking sir, sir iku metu saking Hakekating niyat,
niyat iku metu saking Hakekate iman, iman iku metu saking Hakekate TE, Tokit iku metu saking Hakekating urip iku metu saking pucuking Alip, Alip iku metu saking Wujutullah.
108. Cahya, Khayun, Cahyane khayun, khayun iku minangka uriping
sastra, cahya mutakalimun-mutakalimun minangka pangandikane sastra, Alip-Alip iku minangka cahyane, baka-baka iku minangka kalanggenging anatra, punika sampurnama
ing dalem baka, tegese Muhammad iku cahya kang sinimpen ing dalem kidam,
Utawi ingkang birahi iku sipatullah, ingkang binaraekaken iku datullah,
anyatakaken ing kagunganira, enggoning anyatakakeun iku sifat patang prakara, ingkang bangsa ghaib. tegese sifat iku asring dat, mangka datullah iku angandikaken sastra jroning karsa, ingkang minangka mangsine iku cahyane sipat kahar, ingkang minangka papan cahyane sipat
jamal ingkang minangka kalame iku cahyaning sirat jalal. Ingkang anulis
sastra iku sipat afngal. Ingkang angarupaken sastra iku sipatullah, kun
mangawu jida payakun kuluhar jakun,
tegese kawula gunti, mangka iya iku banyuning mangal, iku ingkang dalil atira baniyah, enggone rahna
kang sampurna, tegese rahsa sampurna, Tegese rahsa sampurna iku Rasullullah, iya iku ati kang timulia Allah, ia Illah ha Illahu, iku sampuraning rupa anggone anyatakeun. 111. Utawi sampuraning Esir iku wujut karep, iya iku nyata ing kandu takrul takyin. 112. Utawi sampuraning sakarat iku ora ana patining kawula lan urip ing kawula iku kawimbaban dening sipat kayat.
Utawi anapun tangane shalat iku takiyat, dudu takiyat kang wiraca ing papan lan tulis, tegese ora ana pangaran anging pangeran ora ana kawula anging kawula, tegese ora ana roro, iku sampurnaning takiyat, kerana
dene andarbeni polah, krana lungguh shalat iku dene nyata yen kawula, iya iku ingkang aran shalat dakim, iya
iku ingkang karan ngilmu iladuni. Utawi anapun yayah ing si jisim iku sujud tegese sujud iku, ingkang ngadeg angsal saking api. Tegese api cahya jarnah, ingkang rukuk iku angsal saking angin tegese angin napas, ingkang metu ing ati po’ad, ingkang sujud angsal saking banyu, tegese banyu urip, tegese rasa kang mulia ingkang lungguh iku angsal saking bumi, bumi kang ora kena rusak, Tegese bumi arane johar akhir, tegese ingkang sujud iku Adam, tegese Adam iku sadurunge ana bumi langit iku Adam arane.
sahadat 7 prakara, ingkang dhihin sahadat sarengat, enggone ing lesan, kaya
kuping, kaya lamakbuda Ilallah, ora ana ingkang-sinembah, anging Allah, lan kaping tiga sahadat hakekat enggone ana ing irung, kaya: lama ujuda ilalah, tegese ora ana kang anganakaken nangging Allah, lan kaping pat sahadat makripat, enggone ana ing netra kaya ; layak ripAllah hu ilAllah, tegese ora ana ingkang weruh anging Allah Ta’alla, lan kaping lima sahadat batin, enggone ana ing ati: kayalahu, Allah ing atine, lan kaping nem sahadat ga’ib enggone ana rahsa, tegese elinge atine ing Allah, kaya hu – hu –hu, lan kaping pitu
Punika Bab ROH: Utawi roh iku sawiji, anadene mertabat iku papat, ingkang dhihin Roh pangeran, iya iku ingkang pinangeran Roh Kudus; iya iku kang anduweni sipat papat; kahar, jalal, jamal, Kamal. Lan kapindho, iku Roh
Lan kaping tiga iku Roh Rukhani; iya iku rohe sekathahing para wali lan para mukmin kabeh Lan
Kaping pat: Roh JASMANI: Iya iku rohe sekathahing para wali lan para Mukmin kabeh rupane, Roh ingkang narima,.Lara kepenak ingkang weruh, ing
ana, tatkala aturu katon ana ing dalem pengimpen. Lan Roh ilapi iku Roh
Kanjeng Nabi Muhammad lan jisime iku, Ruchani lan Roh ilapi iku bayangane sakehe roh lan bayange sakehe ingkang dumadi kabeh, mangka jagad iku ora jumeneng yan ora maujut rah ilapi. 123. Utawi anapun sipate Allah iku papat: kahar, jalal, jamal, kamal, iya iku DATE ARANE, Tegese sipat KAHAR iku wusesanira. Tegese sipat JALAL
ingkang nelakaken iku sipat papat. Metu saking sipat DATIYAH, SIPAT KAHAR iku metokaken
PAPAT iku anom tuwa Utawi tertantune SIPAT JALAL iku kuwat lan apes
Lan Kaping pitu Jakate BADAN. Lan kaping wolu jakate SIKIL Utawi anapun jakate MATA iku aningali maring Allah. Utawi anapun jakate KUPING iku miyarsakaken Dhawuhing Allah. Utawi anapun jakate CANGKEM iku angucapkeun Kalimah Kalih Kaya lapal laillah haillah Muhammad Rasullah Utawi anapun jakate GULU iku atinggal ingkang karam lan mangan kalal. Utawi anapun jakate ATI iku MADHEP MARING ALLAH Utawi anapun Jakate ROH iku PASRAH MARING ALLAH
BISMILLAH HROHMANIROHIM Sang guna adun cahya, medal saking Allah, banyu kodratullah
laillaha ha illallah, Muhmmad rasullah. 128. PUNIKA PAWARIHARE DEWI
ingsun. Ingkang hababan iku hanyawa, ingkang anduweni nyawa kabeh.
saking rohilapi, amulyakaken ing datatullah, ingsun ratuning estri, kang luwih suwarga sejati ingsun adus banyu suci, kang adus baden jasmani kosokan nyawa ruhani, amulyakakeun rasaning datullah, anggonira sempurna.. 136.
sayidina sak piljanati, tegese anekseni ingsun, satuhune ora ana pangeran anging Allah, lan anekseni ingsun, satuhune dewi patimah iku putrane wadon kanjeng rasullullah, ingkang dadi gustine wong wadon ana ing dalem suwarga. 137.
PUNIKA KAWIKAMAHA JATINING WADON, tet kala durung ana bumi langit suwarga lan neraka, durung ana jatine wadon, meksih wonten kakilahi Ta’alla, nyatane ing makyumat lagi kinaraakaken anane, dene ora lanang, ora anak-anak ora anganakeken, ora bapa ora babu, anane saking ora, dadi
ana, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, mangka ana wong wadon iku ana ing dalem suwarga, lan
dadi ratune wong wadon sejagad iku kabeh. Mangka jinulukkan makdum kiyar, dene tan ana rowange, mangka jinulukan sariyah dening iku minangka minulyaken dening Allah. Jinulukan Tupiah dene minangka panutane wadon kabeh, sing sapa wong wadon ora weruh jenenge wong wadon iku. barang panggawane ora sah, yen idhep ing jenenge wadon iku sarirane iku minulyakaken aneng suwarga, wong iku dening Allah Ta’alla weruha yen ari weruh sapertine kewan ing lungan. 138.
Punika ngawekani bab ngelmu rasa, utawi ingkang kita kawikani iku angsaling rahsa, iku saking nurbuwat, mangka iya iku ingaran nan NURULLAH, mangka tumuran Nurullah iku saking ngaras, ana ing Betalmakmur
mangka tumuran saking betalmakmur, ana ing betalmukadas ana ing dhinding Jalallullah, mangka acampuh olu jalallullah, mangka tumurun saking dhinndhing jalal, ajejuluk ana sagara rante, ajejuluk rapatullah, mangka tumurun saking segara rante ana ing sulbi, ajejuluk sulbiyah, mangka tumurun saking sulbi ana ing kalam napsi, ana ing Betulah campuh Asmaragama, arane rasa roro dadi sawiji, mangka ajejuluk rahsaning Allah, acampuh manikem kelawan rahasa ing daginge wadon. Iku ingaranan sirollah, mangka dateng ing patang puluh dina
arupa getih kampel, mangka iya iku ajejuluk
iku dening ingkang tetulung. Iku den awus, mangka gandhang jabang bayi iku, tinurunken ing talam. Mangka ngumure patang wulan ingaranan MURBAHING
gumelar ing jagad kabeh, ingkang ana ing sirah kabeh, iku ora ana anduweni rahsa. Jumenang rahsaning Allah, iya iku rahsa, ingkang karsa jisim iku, tatkala wus angunwikani ing rahsa iku saking nurbuwat, mangka sampurna tekade, tetapi iku dudu parasan. Ingkang karsa ing nalane, jisim iku ingkang aran rahsa mulya ingkang karsa ing nala sawiji-wiji, mangka dadi ananira iku kabeh ana ing Allah,
kala sawiji-wiji ingkang kita kawruhi iku nyatane ananira,
iku ingkang sabenere, dene tan pisah lan jisim kelawan eroh, lan ora pisah kelawan Allah, aja sira samar aningali ing ananira dewe, krana wus nyata ingksng saking pangakening Allah, iya iku ingkang sira tandrikaken, ingkang sira panggih panggih donya lan akhirat, ingkang pangadikane Nabi Salalahu ngalahi wusalam. Mangka sing sapa ora anguwikani ing hasalerahan, dudu amatingsun, nyata wong iku lamun mati kaya matine canthoka, sebab dene ora angunwikani, angsal-ungsule rahsa,
Ashadu anla ila la illAllah, iklam. Anekseni
ingsun, ora ana pangeran anging Allah, tegese lamun takikan lilmakdubi,
piwujudi illal pardulladi, uwal kalikul ngalam, bikakiil ngalam.Tegese;
ora sira ingkang sinembah iku ing dalem wujude sinembah, iku ingkang agawe, ingkang nganakaken ing sinembah kelawan sabenere iku. Yangne
iku amsa Qur-an. Tegese sahadat iku rahsaning roh, tegese sembah iku adhaping roh, tegese pangabekti iku mengku ning roh, lampahing ngati-ati iku niyat
roro, jenenging ati iku eling adhaping ati iku PANARIMA. 141.
PUNIIKA BAB SUHUL apa kang tinemu ana ing dalem shalat, iku yen sing anemua ing Allah iku jabariyah, yen nemua ing kawula kadariyah jenenge yen ora onoa ingkang den temu ing dalem shalat iku siya-siya shalate, mangka jawabe; ingkang tinemu ana ing dalem shalate iku adheping sembah,
ingkang sinembahken dening Allah maring kiyambakira, lan malih sual apa
ingkang tinemu ing dalem patine, sing banemua ing Allah jabariyah, yen anemua kawula mangka kadariyah, yen si ora ana ingkang den temu mangka kapir patine, iku jawabe ingkang den temu ing dalem pati iku adhaping sih ingkang kinasihan dening Allah. Mangka sir nenepi dening asma Allah lan rasa rumasa sir nenepi dening maha suciyane Allah. Lan
malih sual apa ingkang kang sinembah, lan panembah iku, mangka jawab; ingkang aran sembah iku nugraha wusesanira, lan ingkang aran penembah iku panarimaning sih nugrahanira. Lan
malih suci apa ingkang ran rekad, mangka jawabe ingkang sinawa adhapa angestokaken ing Allah lan ingkang supangat nabiyullah. Lan ana sual malih, apa pesthine tekat, mangka jawabe; pangestuning roh ingkang sinung awus dening Allah.
asma Allah lan abagalu. AS HADU ANLA ILA HA ILLALLAH MUKHAMADUR RASULLAH
SUN ANGAWRUH ORA ANA INGKANG AGAWE
ana ing dalem tokid. Lan kerep ing jerone tokid. Saeng ga abali sira ing dalem wujudira iku, saring tingkah ngadamira, ing dalem kukum lan iku wekasane pakonira maring Allah Ta’alla mangka tetkala wus tumeka sira maring makam ingkang iki mangka setuhune wus tumaka sira maring tokiddat, ingkang hiya iku wesetuhune wus tumake sira maring tokid, kala
ora ana iya iku ing burining Allah Ta’alla, iya enggone amandeng ingkang amandeng utawi penggawe wangkono iku ora ana kaprah-kaprahe, anging sawuse kerep sira marang dhikir ingkang angumpulaken jaring sakahe, sayogyana ing sira arep angawruhana sira ing wiwitane, ing sakehe tata karma ing dhikir saengga amakulih ing sira, sakehe cukule lan sakehe paedahe, ingkang wus sira sebut iku kelawan dening Allah Ta’alla. .
Utawi anapun kehe mertabat iku pitu utawi mertobat ingkang dhihin iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla,
Ta’alla iku maksih ghaib, ora ana angawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong sawiji, ora ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlul kaku, lan wong akhlul, tikarik, lan wong akhlul kaspi, lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah lan wong ahlul makripat, padhane para Nabi ingkang mursal, lan para malaikat ingkang mukarob, pon ora ana angaweruhi, krena setuhune ora ana angaweruhi, ora ana
ingkang dhihin atas ing dhikir iku rolas, ana ing dalem tingkahi
dhikir lan tatelu sawuas dhikir. Anapun
tata kranmaning dhikir iku ingkang dhihin tobat saking sakahe durakane,
lan sakehe kasalahane, lan kapin telu meneng krana angasilken sidike dhikir, lan kapin pat arep anedha tulung kalawan anyipta ing gurune, lan
kapin lima arep nekadaken hiyalung saking kanjeng nabi salalahu ngalahi wusalam, lan karama iku satuhuna gegentuina. Anapun tata kramana dhikir ingkang rolas ana ing dalem tingkahe dhikir iku, ingkang dhihin lungguh enggon ingkang suri. Lan kaping telu arep ndokoki wawangi ing palungguhare dhikir iku Lan kapingpat arep nganggo-anggo ingkang wangi Lan kaping lima iku arep milih enggon ingkang peteng. Lan kaping nem arep ngermaken matane karo Lan kaping pitu arep ngarepaken ing rupane gugune serasa katwana inggarepan. Lan kaping welu iku arep sidik ing dalem dhikira
kaping telu arep nyegah saking minum banyu iya ingkang ingi ringi ing dhikire iku, alapen denira njar iku kelawan Allah uga ingkang anulungi. .143.
Utawi anapun kehe mertabat iku, pitu utawi martobat ingkang anane iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla,
iku maksih ga’ib, ora ana ngawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong wusiji,
ona ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlalu kaku, lan wong akhlul tikarik, lan wong akhlul kaspi,lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah.
para Nabi ingkang mursalan para malskat ingkang mukarob, pon ora ana angawruhi. Krana satuhuna ora ana angawruhi, ora ana mertabat malih
sakluhure akhadiyat, lan durung ana kang angupamakaken ing namana Allah, satuhuna anane Allah iku meksih ga’ib lan ingaranan
maknawiyah, iku durung ana angawruhi saking sakehe para nabi lan para wali iku ora ana ngawruhi.
makripatika, tegese maha suci tuwan, ora ana angawruhi kita iki kabeh, ing tuwan sabenere, pangeweruh tuwan, lan malih ngandika
Allah Ta’alla iku anuduhaken ing Allah Ta’alla ing wong iku kabeh. 144.
Utawi mertabat kang kapindho ingaranan WAHDAT, lan ingaranan TAKYUN KANG AWAL. Tegese:
sekehe kang mujut kabeh, lan den ngibaratake Allah Ta’alla iku tatkala ana ing mertabat Wahdat iku
nabi Muhammad, tegese basa Muhammad iku lagi kumpul ana ing dalem ngilmune Allah, sakehe sawiji-wiji iku kabeh, durung den pisahken ing satengahe iku meksih umpetan, ana ing dalem ngilmune Allah, kaya langit during nyata langite, kaya bumi during nyata
bumine, tetapi sakehe sawiji-sawiji iku durung nyata maksih ana ing dalem ngilmune Allah, kaya upama we wite kayu godhonge lan pange, selagi
durung nyata meksih umpetan ana ing dalem wiji, mangka inggaranan sakehe sawiji-wiji iku kabeh, tatkala ana ing mertabat wahdad iku malumatsu undadtihi,
iku selag durung nyata, yekti umpetan ana ing dalem wujut, tegese wujut iku dad, krana ikulah ingaranan wong Ahlullah,
lan ngaranan wong wongakhlul khak, lan ingaranan wong akhlul kasphi, iya iku den arani ngelmu ngalim, maklum lan den arani ngisik-ngasik mapsuk den arani Awal Akhir lan den arani lahir bathin, mangka makehe iku tunggal arah ana ing dalem kakekate, krana satuhune kang mujut iku selagi durung nyata yekti umpetan dalem ngilmu-ngilmu iku. Selagi durung yekti umpetan ana ing
lamun arahana ing dalem kakekate, lamun arah ana dalem wujude krana satuhuna anane ngelmu ngalim maklum iku selagi durung nyata
ya kaya upamaning witing kayu, godhonge lan wahe, lang pange selagi durung nyata, yekti umpetan ana ing dalem wiji, lan kaya upamana
anana wawilengan keur akeh, selagi durung nyata yekti umpetan apana wewilangan kang sawiji mangka krana ilu lah wong akhlulkhak iku padha ngucap; Krana setuhune kang maujut iku kabeh saking arah apa ing dalem kakekate, mangka iya iku angandika Allah Ta’alla: KUNTUKAN JAN MUKASIYAN
tegese apa godhong kang samar. Utawi Allah Ta’alla kang awal kang akhir, kang lair kang
dalem takyun awal iku yekti liyan, krana setuhune tegese awal-awal iku mula-mulane
angawruhi iku derahe, lan tegese khir iku mula nyata, lan tegese lair iku dening anglimputi ing barane sakeho kehe sawiji-wiji kodrat iradat ing Allah Ta’alla iku tegese batin iku derahe dening awal lan tegese ngisik birahi iku derahe lan tegese makang iku kanab biniraekaken iku derahe
kocap iku selagi durung nyata kaya umpamane iku kabeh, iku yekti umpatan ana ing dalem anane wewilangan kang sawiji-wiji, lan tetapi iku umpaten sawiji-wiji iku ana ing dalem ngelmune Allah. Iku ora kaya umpetan banyu ANA ING DALEM WADHAH, IKU WUJUDE RORO. Utawi
akadiyat, krana setuhune wahdat iku kahanane ngelmu kang pasthi, tegese iku pangawruh kang sejati. 145. Utawi
ingkang kaping pindho, lan ngibarataken Allah Ta’alla iku ing mertabat yakin akarsa angwikani ing date lan sipate, lan asmane, lan apngale lan sakehe
ingkang maujud, iku dedalan munpasil, tegese wus den pisahaken sakehe sawiji-wiji, ana ing ngelamuna Allah ing satengahe saking setengah kabeh, kaya langit wus alangit, karo bumi wus nyata manungsane,
lan kaya jin wus nyata jine, lan sapadhane, tetapi iku durung lain kabeh, apa ing dalem ngelmune Allah, mangka ingaranan sakehe sawiji-wiji, kang tatap apa ing dalem ngelmu Allah. Krara sama
iku akyan nabitah arane, tegese wus hakekate marungsa, iku kahananing sawiji-wiji, kang tetep ana ing dalem ngelmu
satuhune ngelmu ngalim maklum iku tunggal kaya kang wus kasebut iku saking arahing ngakal kewala, ora
ngelmu iku inggaranan watlan ngalim iku inggaranan sipat maksuk, iku ingaranan wujut ilapi lan ngisik iku ingaranan dat lan ngasik, iku ingaranan sipat lan batin, iku ingaranan awal akhir, iku ingaranan akhir, krana kang awal iku kang ngawruhi lan kang lan kang akhir, iku nama kinawruhan, iku nama kang lahir, lan angawruhi iku nama kang batin.
Utawi mertabat kang kaping pat iku ingaranan Ngalam arwah, hiya iku kenyatahaning Allah kang kaping pat, tegese ngalam arwah iku mula- mula Allah Ta’alla iku andadakaken
mbesuk, lan ora narima suka-suku, lan ora narima pecah-pecah, lan ora kinawruhan dening pancadriya lahir. Utawi pancadriya lahir iku kaya paninggal lan pamiharsi, lan pangambu, lan pagerek, lan pangarsa ing ilat. Utawi
mula-mula Allah Ta’alla anglahiraken ing roh ilapi, lan sakehe kang andadekaken kabeh. Krana satuhune wiwitane kang dinadekaken dening Allah iku, roh Nabi Muhammad salalahu ngali wasalam. Kaya
pangandikane kanjeng nabi salalhu ngali wusalam, ana ing Dalil Kudus Awalumakal laku rokhani, tegese wiwitane kang di kang dinadekaken
kocap kabeh, kaya ujare Muhammad satuhune iku sakehe kang majudah iku lamun arah ana ing dalem kakekate, mangka Allah uga, mangka lamun arah takyun yekti liya saking Allah. 147.
Utawi mertabat kang kaping lima, iya iku ingaranan ngalam misal lan hiya iku mula-mula Allah Ta’alla handadekaken rupa sawiji-wiji kabeh, kang nyata ana ing dalem ngalam, misal, lan hiya iku ora kinawruhan kelawan pancadriya lahir. Tenapi kinawruhan pancadriya batin, utawi ngalam misal iku maksih jisim alus, ora narima suku lan ora narima paron-paron, lan ora narima ing pandum, lan ora narima ing teles aking. Utawi
maksude ujar iku meksih cahyane ngalam misal iku, tegese ngalam misal rupane bangsa jasmani.
tatkala durung nyata rupane, iya iku ingaranan ngalam arwah, iku ngalam misal. Utawi ngalam misal iku dalem arwah, iku tunggal lamun arah, ana ing dalem kakekate, mangka lamun arah ana ing dalem takyum yekti liyan kayawis kecap ana ing
mertabat wahdad. 148. Utawi mertabat kang kaping nem iku ingaranan mertabat
ingalam ajesamu lan hiya iku kenyatahing, Allah Ta’alla, kang kaping nem tegese
andadekaken sakehe jisim, yangne esa iku ngibarat sipat napsiyah, akhadiyat yangne akhadiyat iku mertabat tungal ingaranan latakyun, tegese ora nyata, lan ora tertamtu, lan ingirana ULUHIAH lan ingaranan ing GAIBULGUYAH, lan ingaranan wujud, intlak lan itlak uwiyah, lan ingaranan KUN IKAK tegese jatining Allah Ta’alla, lan ingaranan dat, lan ingaranan sawegcane tegese ga’ib iku mahasuci, saking Muhammad kalawan sipat .
asma lan apnal iku mapan durung nyata sawiji-wiji, ora ing kocap wujud lan baka lan liliyane pan durung nyata lan ora anduga ngakale wong, ing kun ikak, TEGESE kun inedat iku ora wineruhake, hiya ing sawiji-
ngibarat angwikani katungkulan ing dalem dewek, krana krana krana iku ana ing dalem dewek, angwikani sakehe kang maujudah, atas dadalan ijena,
tegese saking satengahe, krana satuhune umpetan ing dalem ngelmune Alalah Ta’alla, kaya upeamane wita kayu, lan godhonge, matu meksi umpetan ana ing dalem Wiji, mangka ingarannan kurupul galiyah, kakekate Muhammadiyah
basa su undattihi iku kalakuane asma lan sipat, den kalana rokaken saking dat, tegese kelerokaken ing jenenging kawula gusti mang jinulukkan ATRAPULGAEBATI, tegese bangsa
kaya bumi, lagi Bumune, kaya langit lagi
langite, kaya manungsa lagi manungsa, kaya kewan lagi kewane, tetapi
iku murah, tegese pengandikne payakun iku iya jisim alus, ora tinemu dening pancadriya lahir kang lelima, iku kaya paningal, pangrungu, lan pangambu, lan pangrasane ilat, lan pengodokke awak iku ingaranan kangkate
jisim latip lan ora narima suku-suku lan ora narima tengah-tengah lan ora
saking ingkang narima susun, lan kandhel lan narima tengah-tengah, lan narima suku-suku, iya iku bumi
mertabat, tegese wekasane enggone nyata Allah Ta’alla, ana ing dalem insan, iya iku saking manungsa, mangka ingaranan kamil Muhammad, tegese manungsa kang
mertabat akadiyah iku ora ana ambuka ing wong sawiji-wiji, pun ora ana ambuka nadyan para Nabi ingkang mursal, pun krana pangandika Kanjeng Nabi Sullallahu ngalaihi
utawi sing sapa arep weruh ing KUN HIPATULLAH kaya lu…. Wong iku, mangka rinupak … wong iku, Yangne
Iku wujut mutlak lan DATON arane . Mangka
ing mertabat iku aha suci, saking umur sirdha ing sipat-sipat lan nekatake krana ora ana malukne, saking mertabat ing mertabat utawi mertabat iku luwih luhur tinimbang saking mertabat malih ana ing luhur,.
Utawi mertabat iku dat, KAKEKATULLAHI ING
alaihi wusalam. AWALUMAKA BAKOLLAHU TA’ALLA NURI Tegese kang dinakakeu dening Allah Ta’alla : IKU NUR INGSUN
Mangka Khaliq iku ana ing mertabat AMAKMAKADAR lan MAKNA BUDU RUL NGALAM pon arane, tegese wewinihe Ngalam Kabeh.
mertabat wahdat iku ngibarat ngelmune Allah Ta’alla ana ing dhewek, lan
sakehe sipate lan sakehe ingkang maujud, iku atas dedalan IJEMAL lan IBHAM tegese durung beda- beda lan durung pisah, ana ing mertabat satengahe iku durung nyata, mangka ingaranan ROH ILAPI lan wujud NGALIM arane. Utawi
SABITAH iku sejatine asma kabeh, ana ingdalem ngelmu, mangka ora mambu kelawan ambuning
iku ana ing dalem mertabat DAT iya iku saking arah nyatane, Dat
Allah Ta’alla ing Rohe para mukmin lan andadekakenAllah Ta’alla ing Rohe Jin lan Rohe Setan, iku saking rohe wong kapir, lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe kewan, saking rohe Jin lan rohe setan lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe thetukulan iku, saking rohe kewan, utawi anapun ujar iku saking arah.
Takyinsani iku Dat, SIPAT ASMA ROH.
Eroh, wujud, ngilmu, Nur, suhud, tandhane
ngalam arwah iku, bakdakun, tegese wujud kang nyata, ana ing mengkono iku anane, anane, lorone, yangne mertabat ngalam arwah iku mertabat
ngakal, mangka ana roh iku ajejuluk, wiwitane tumurun Dat iku saking mertabat kang wajib maring mertabat kang wajib maring mertabat kang Jiis, iya iku nyatane Dat, ingatase asyak, iku akyak kuniyah arane, dene
ngalam misal iku wiwitane rupane kang ana ing dalem pangayunane Allah Ta’alla, mangka ana ngalam misal iku tetep ana ing dalem ngilmune Allah,
anglimputi sakehe rupa iku kabeh, iya iku kang ana ing dalem jasmani kabeh , kaya Bumi langit, ngaras kursi, loh kalam, suwarga naraka, lan liyano kabeh, iku wis podo ana ing dalem misal. Yangne mertabat ngalam misal iku meksih latin lan ngalam ghaib, kaya upamane sungging sadurunge
metokake sungginge ana ing dalem papan iya iku wis nyata, lan wis tetela sagelare sungging iku ana ing dalem papan, iku ana ing ngalam misal iku kinaweruhan lan wus maujut lan wus nyata, lan wus apisah-pisah
SullAllahu ngalaihi Wasallam, tetapi umat iku ana uga mikraje, kalo ora padha kaya lamun mikraje manungsa, iku nepsune saking Bumi maring langit, sirna mikraje manungsa iku.
ngalam ajesam iku alam Sahadat arane, tegese Asyak iku ana ing dalem ngalam Ajesam, iku wus nyata lan wus tetela, kelawan pancadriya kang lahir, lan wus narima ing pejah, lan wuwuh, lan ing besuk, krana wus sinusun kelawan ngana sir ing kang papat, mangka iya iku beda-beda watake wajiblah anak-anak iku arep ngaweruhana ingkang ajesam iku jasat,
lan jasat iku rupane, iya ikulah ingaranan SAHWAT BASARIYAH arane, sing
sapa ketungkul ing rupa iku dadi kabelenggu dening watake, basariyah arane, wong iku sayogyane, wong iku Nabi, agawe apa pakartining roh saking arah langgenge A…
yangne ngawikanana denira setuhune ngalam Ajesam iku wewayangane Akyansahitah, iku wewayangane Asma, iku
Lulman lan puruni wahdat lan Hakidiyat ingaranan Adam maknawi iku sadurunge ana jagad iku kabeh, Nabi jinulukan yayah ing nyawa kabeh, lan Nabi Adam iku jinulukan
tatkala ana takyun kahanan kita ingaranan AKYAN SATUHU Tegese kenyatahaning kang tetep ing dalem ngelmu KaK, iya iku kang ingaranan MAKDAHUM AKADIYAT tegese wus pesthi kahanane kita, iku ana ing dalem ngelmu Ndat lane lan resike, lan tetkala kahanan kita ana ing dalem mertabat salin ingaranan ngalam Arwah, arah den jinem nyawa ana ing dalem badan kita iku, ana ing dalem palakane sebyang lan tetkala ana ing
dalem takyun ra’i karana kita iku ingaranan ngalam misal, krana ingaranan disolarah yen wus kahangkanan nyawa kabeh ora ana ingkang kaliwatan tetkala ana ing TAKYUN SADIS, mangka kahanan kita
Pagelaran Wayang Bulan April 2017 (Banyumasan)”	Ping balik: Jadwal Pagelaran Wayang Bulan
Langsung menyang: navigasi, golèk	Lapuran pangopènan
Mlebu log / gawé rékening (akun)
Sumber artikel iki saka kaca situs web: "http://jv.howtopedia.org/wiki/Astamiwa:Halaman_istimewa"
Revisi per 12:44, 2 Juni 2010; Admin (Wicara | sumbangan)
(béda) ←Revisi sadurungé | Revisi saiki (béda) | Revisi sabanjuré→ (béda)
Langsung menyang: navigasi, golèk	Sumber artikel iki saka kaca situs web: "http://jv.howtopedia.org/wiki/Kaca_Utama"
Versi cithak	Pranala permanènBrowse properties	Basa liya
Kabèh tèks kasedyakaké miturut GNU Free Documentation License 1.2.
Balas	megaloman87 Says:	10/11/2009 at 13:00 wah durung ngerti carene durung ketemu carane….
Sing dakcritakake iki kedadean ana ing sawijining sekolahan, sing cetha ing Surabaya (sekolahane ora perlu dakkandhakake). Nalika samana ing sekolahan mau arep dianakake supervisi. Miturut tatanan kurikulum sing saiki dilakoni saben guru kudu di supervisi . Supervisi iku dianakake sekolahan dhewe, ora supervise saka Pengawas Diknas. Sing disupervisi para guru-guru. Kepriye carane lan anggone mulang, wis nurut RPP sing ditemtokake utawa digawe guru mau apa durung, cocog karo RPP apa ora, bener lan nurut teori apa ora, mlenceng apa ora, utawa rampung apa ora lan sapanunggalane. Sing kawogan utawa sing nduweni
iku akeh, mula supervisi mau “didelegasekake” marang guru-guru sing tuwa, apa tuwa umure utawa tuwa pengalamane, paling dhuwur pangkate lan jabatane utawa guru ditugasake dening bapak Kepala Sekolah. Aturan kaya mangkono kanggo ngawekani mbok menawa ana salah utawa kurange guru, ora sungkan-sungkan ngelikake utawa menehi “saran” marang guru sing disupervisi. Nalika iku sing disupervisi guru Olah Raga. Supaya bisa meruhi kurang lan orane , guru sing ditugasi nyupervisi uga tunggal wulangane., yaiku guru Olah Raga uga. Mung bae guru sing disupervisi wis tuwa umure, pengalamane mulang wis kira –kira telung puluh taun luwih, golongane wis IV B, lan arep pensiun. Dene sing nyupervisi guru lagi wae mlebu, statuse isih CPNS (Calon Pegawai Negeri Sipil). Lumrahe, guru-guru enom iku semangat lan idealismene dhuwur banget, lan kepingin ngetrapake teori-teori sing diangsu saka bangku kuliahe. Lan lumrahe murid-murid isih dianggep padha karo awake dhewe. Durung ngerti yen murid-murid iku nduweni kemampuan lan bakat sing ora padha. Siji lan sijine nduweni lagak lageyan sing beda. Mula supaya bisa dadi guru sing becik kudu nduweni pengalaman paling ora telu ngati limang taun. Meruhi kahanan kaya mangkene kanca-kanca padha bingung, gumun lan ngguyu. Bingung jalaran apa aturan saka Diknas iku pancen kaya mangkono ? Mesthine sing luwih nduweni wewenang iku guru sing paling ora pengalaman mulange wis suwe. Jalaran mulang iku - ana sing ngarani - pegaweyan sing kalebu seni. Ora saben uwong bisa nglakoni kanthi
CPNS bisa nyupervisi guru golongan IV B. Apa pancen guru CPNS iku mau sawijining guru sing hebat. Ngguyu jalaran lucu. Nalika pak guru sing disupervisi ditakoni kepriye komentare, wangsulane ……….mung ngguyu cekakakan.Kepriye ca, sampeyan disupervisi sapa ? Lan kepriye pak petinggi Diknas, apa ya pancen kaya ngono ?
kanggo para murid ing kelas akhir ing saben satuan pendidikan. Akeh sing kuwatir ora lulus , mula akeh sing stress . Yen ndeleng pengalaman taun-taun kapungkur ana sekolah sing sasekolahan ora ana sing lulus babar pisan .Ana sekolah negeri sing lulus mung nembelas. Ana uga sekolahan sing lulus mung siji ndhil. Apa komentar saka wali murid ngenani bab iku ? Apa guru-gurune iku ora bisa ngatur ta ?Pancene, akeh para wali murid akeh sing ora setuju karo anane UNAS iki. Dalah para ahli pisan uga akeh sing ora setuju anane UNAS kanthi alesan : Proses pendidikan sing lawase telung taun ora mung ditemtokake sajroning 2 jam ing dalem telung dina. Prinsip-prinsip pendidikan
apik. Dak kira ora ana guru sa Indonesia iki sing kepingin muride ora lulus. Akibat saka kahanan iki miturut Prof. Conny Semiawan
ora lulus , murid tetep ora lulus. Sapa sing bisa ngontrol proses pendidikan ing sekolahan, carane mulang guru, anggone mulang kecepeten apa ora lsp.? Mula supaya mutu sekolahan iku sajajar utawa padha kudu ana evaluasi saka njaban sekolahan. Mung mbokmenawa bapak Djemari Mardapi lali yen ujian nasional -- miturut Prof Arif Rahman -- arupa veto anane murid bisa lulus lan ora lulus. Satemene , antarane sing setuju lan ora setuju UNAS nduweni panemu sing padha ing bab :1. Mutu pendidikan kudu diundhakake.Pancene wis suwe ana akreditasi sekolah. Sekolah kalebu terakreditasi A, B, apa C. Sekolah sing kalebu A bisa ngleksanakake ujian dhewe, sing liyane nggabung marang sekolah sing nduweni akreditasi A. Evaluasi dianakake limang taun sepisan . Perlu dicathet evaluasi mau kudu dianakake kanthi jujur. Ora ana kong-kalikong antarane sing kawogan ngevaluasi karo sing dievaluasi. 2. Sarana lan prasarana sekolah kudu dipepaki, ora mung sing ana kutha bae nanging uga ing dhaerah-dhaerah. Pemrentah wis menehi dana BOS marang sekolahan-sekolahan kanggo mepaki sarana lan prasarana sekolah. Pitakonane : apa sekolahan sa Indonesia wis pepak kabeh?3. Mutu guru uga kudu dibecikake, kalebu “kesejahteraan guru “ Usaha anane sertifikasi mujudake upaya pemrentah kanggo mbeciki mutu guru.Mung sing durung disertifikasi isih akeh.Sing ora disetujoni yaiku UNAS kanggo nemtokake lulus lan orane murid. Ing wektu iki murid ora lulus yen bijine kurang 4,25 lan rata-rata kurang saka 5,50.Saelingku, sadurunge taun pitung puluhan nalika aku dadi murid Sekolah Rakyat murid sing lulus ujian lan ora lulus kabeh oleh ijazah. Mung ing wektu iku
basa utawa jarwa dhosok dadi “di gugu lan di tiru”, uga “yen Minggu turu”, ana maneh “wagu tur kuru”, sing rada repot yen “guru …. mutan”. Nalika aku sekolah guru biyen aku nate oleh wulangan saka guruku : yen kowe kepingin sugih aja dadi guru. Pegawean (profesi) guru mono dudu profesi kanggo golek pesugihan -- ee…. kleru -- supaya bisa dadi sugih.Profesi guru iku pengabdian.Guru pancene kudu bisa digugu lan ditiru sabarang tindake, kudu dadi panutan. Mula profesi guru sawijining profesi kang mulya, luhur, jalaran guru ana ing panggonan kang ngarep dhewe kanggo kamajuwaning bangsa lan Negara. Maju lan munduring bangsa ditemtokake dening mutu pendidikan sing diemban dening para guru. Mula nalika isih cilik biyen aku kepingin kaya pak guru. Kira-kira tahun suwidakan nganti pitung puluhan ing desaku yen wektu riyaya Lebaran isih akeh wong-tuwa-tuwa sing sowan menyang daleme pak guru perlu ngaturake keluputan sanajanta guru mau isih enom. Mesthine sing enom mara menyang sing luwih tuwa
ing sajrone seminggu. Lha kahanan sing kaya mangkene iki sing njalari pak guru gurumutan golek …. utangan. Durung yen mbeneri sasi Besar wayahe wong duwe gawe. Yen diulemi (diundang) wong duwe gawe, bingung. Arep ora teka isin, yen teka ora duwe dhuwit. Nanging kahanan saiki wis beda banget. Negara baka sethithik ngundhakake bayare guru. Angger ora kakehan polah, pak lan bu guru wis bisa urip salumrahe manungsa. Ing kalodhangan iki , ndherek mangayubagya marang guru-guru ing Surabaya sing wis oleh pangalembana (penghargaan) saka Presiden RI Susilo Bambang Yudoyono. Muga-muga anggone nyambut gawe bisa jujur, tulus tumekane ati, lan bisa manfaat kanggo kamajuwane nusa, bangsa, lan Negara. Ora adoh karo pengarep-arepe yu Thukul (ibune panjenengane pak Bibit Samad Riyanto, pimpinan KPK): “Le, suk emben kowe dadia guru, guru kuwi kepenak”. Lha kasembadan temenan gegayuhane yu Thukul, pak Bibit dadi jendral Pulisi sing nyambi mulang ana ing salah sawijining Universitas ing Jakarta.Seje karo sing ana kutha Malang . Luwih saka limang ewu guru status honorer sing wis nyambut gawe pitung taun luwih demo ing sajrone upacara pengetan
rupiyah nganti rong atus ewu rupiyah , ora seket yuta nganti rong atus yuta (saiki akeh wong ngarani yuta iku dadi sewu) .Seje kutha Malang seje karo kutha Banyuwangi. Miturut warta saka salah sawijing TV swasta, sawijining Pengawas Sekolah pak guru Husain Matain sing uga Ketua PGRI –ing antarane guru sanga - nalika mimpin demo, kena sangsi administrative saka Negara dipindah dadi pegawe non job ing kantor Perpustakaan Daerah Kabupaten Banyuwangi. Kamangka pak Husain Matain nuntut supaya dana BOS enggal-enggal “dicairake” lan mbela nasibe guru bantu lan calon guru sing kadaftar ing CPNS.Mesthine sing oleh sangsi pejabat sing ngendhe-endhe "caire" dana BOS.Pancen kaya mangkono resikone dadi pemimpin, kudu wani mbela andhahane. Ora perlu kemba, kudu tansah berjuang supaya para "pahlawan tanpa tanda" jasa bisa urip mulya.Mbok manawa kabar saka Jakarta ing ngisor iki minangka kado kanggo para guru ing dina pengetan dina laire PGRI, “Ujian Nasional Akan Ditiadakan”.
ditemtokake sekolahan dhewe-dhewe. Kabar iki bisa nyuda ngempete para guru sing tansah kuwatir muride ora lulus. Muga-muga kabar iki ngilangi ora
ya pejabat sing jujur, ora gelem nglakoni korupsi. Nanging kanggone para guru uga ora kena lirwa, banjur kendho anggone nyambut gawe, kudu tansah mempeng lan temen. Temen tinemu .Kanggo PGRI, jaya-jaya wijayanti, tetep jaya ing
NYEMAK BASA SUROBOYOAN JTV (5)
EJAAN BASA JAWA SUROBOYOAN .Ejaan basa Jawa Suroboyoan JTV nganggo dhasar ejaan Basa Indonesia, nanging ora mesisan. Kahanan iki nyebabakae guru basa Jawa ing sekolahan-sekolahan lan masyarakat dadi bingung. Apa pancen sengaja digawe bingung? Conto sing dakalami : nalika aku pesen stempel menyang tukang stempel ana tulisan nganggo “aksara Jawa : SUKRO” sing ditulis nganggo taling tarung (o) , kamangka asline tulisan iki benere ora nganggo taling tarung (nglegena, wuda, tanpa sandhangan).Guru basa Jawa ing sekolahanku nulis “Gubernur Sutiyoso” uga nganggo taling tarung , sing sabenere nglegena, tanpa sandangan, wuda. Yen guru wae wis bingung (sing notabene sarjana) apa maneh muride, sangsaya ora karu-karuwan. Kahanan iki disebabake dening kisruhe (rancu) panganggone ejaan basa Jawa lan ejaan basa Indonesia. Contone : ora ana bedane t lan th, d lan dh , e lan é utawa è, sarta ora ana aturan panganggone aksara (huruf) sing bener. Kahanan kaya mangkono iku sing dialami dening editor lan redaktur JTV.Swara jejeg lan swara miring.Ing basa Jawa sing diwulangake ing sekolahan Surabaya sing saiki, ana istilah : Swara jejeg lan swara miring. Swara jejeg yaiku swara sing durung owah saka asal ucapane Conto : O diwaca O, kaya ing tembung soto, bodho, loro, jodho, toko. I diwaca I , kaya ing tembung siji, mili, pipi, driji. U diwaca U kaya ing tembung : untu, buku, luru, turu. A diwaca A kaya ing tembung : sapa, mata, bata, jaka. Swara miring yaiku swara sing wis owah saka asal ucapane .Conto : O diwaca A, kaya ing tembung : kodhok, bosok, popok, tonton. I diwaca E, kaya ing tembung : kain, salin, main, ngalih. U diwaca O, kaya ing tembung : sarung, taun, balung, baut. A diwaca A kaya ing tembung : barang, papan, dalan, jaran.Tembung lingga (kata dasar) sing nduweni swara miring lumrahe yen ditambahi panambang (akhiran) E bali menyang asale.(I) Conto : sarung (sarong, sarung (BI)) dadi sarunge, balung (balong) dadi balunge, kalung (kalong, kalung(BI)) dadi kalunge, baut (baot, baut (BI)) dadi baute, salin (salen, salin (BI)) dadi saline, kain (kaen, kain (BI)) dadi kaine lsp.JTV =
Tembung-tembung ing ngisor iki kepriye panulise ?1. balong (tulang), balong (kubangan air), bolong (berlubang) , moncol (terbit), moncol (menonjol)2. Pentil sing tegese woh
Pentil sing tegese karet sing kanggo nglebokake hawa ing
mbokmenawa alesane wong Surabaya iku egaliter, terus terang, tanpa basa basi, apa anane.Bab iku ora salah bener nanging apa wong Surabaya ora nduweni sopan santun sing diwujudake ing tataran basa. Basa Medura wae ana tataran basa, yaiku basa alus lan basa kasar , mosok wong Surabaya ora duwe. Saran :1. Tulung JTV njupuk tenaga editor saka jebolan Universitas Surabaya jurusan basa Jawa, sing manggone ing kutha Surabaya. Dak kira jebolan mau cukup mumpuni ing babagan Paramasastra. 2. Yen pancen kepingin nggawe aturan tata bahasa baru kanggo basa
ngomong sakarepe dhewe pas kebeneran ana redaktur utawa editor JTV liwat krungu tembung mau, banjur tembung mau ditayangake ing JTV . Lha yen ngene iki sing gendheng wonge sing ditiru apa sing niru ? Piye ca komentar sampeyan ?Tamat.
sik jange ngonokno kordinasi Senen ngarep. Tembung ngonokno asale saka tembung apa? Apa kono =situ, di situ, ngono = begitu, ana = ada ? Piye panulise : ngono yo ngono ning ojo ngono, “ojo lungo bojoku loro, iyo podo-podoHakim nglekor nduk
Lumrahe sing nglekor iku ula. Turu nglekor tegese turu kaya ula. Apa ya ana hakim nganti turu nganti kaya ula ?Londo mbukak dalan munggah nang babak nembelas gedhe sak marie kasil menang sing
kepiyer iku bocah isih bayi utawa isih cilik. Mosok embah nganti nangis kepiyer? Matuke : Mbahe korban nangis ngguguk, nangis kejer .mempeng nyetir bronfite Panganggone tembung “mempeng” lumrahe “mempeng sinau”, “mempeng nyambut gawe”,
Mlebu nang menit suwidak loro Amauri nggawe gole sing keloro gawe nggowo mbok tuwek mimpin adoh papat nol. Juventus dijuluki mbok tuwek iki perkarane apa ?MU meh kisinan pas dayoh nang omahe
dianakake ing jero omah apa ing lapangan ? Ya mestine anggone ngartekake ora plek kaya ing basa Indonesia. Ora kudu baka satembung, ana istilah-istilah sing lumrah dienggo ing masyarakat. Pulisi mentelengi perkoro iki . Apa kira-kira pulisi anggone menteleng nganti mripate mendolo? Apa ora matuk yen “pulisi nliti perkoro iki”.Saking gak kanti sampek-sampek mbok dewor njupuk dewe lengo gas sing didol. Tembung mbok dewor iku julukan (wadanan, guyon ) kanggo wong wadon sing wis bojo. Conto: Sapa sing liwat iku ? Jawabane : Iku mbok dewore mas Sastra. Tegese bojone mas Sastra. Ye kahanan ana pasar ya ana prawan, ana sing nduwe bojo ana rondo. Yen rondo iki mbok ndewore sapa ? Ora bisa wong wadon sapasar dijenengi dijuluki mbok dewor .saksi moto (saksi mata,BI). Cukup saksi. Apa ana tembung saksi cangkem, saksi sikil, saksi tangan, saksi awak lsp. Ing basa Jawa nyekseni (nekseni) iku alate nganggo
NYEMAK BASA SUROBOYOAN JTV (3)
Barang kasil colongan iku disita Pulisi. Tembung kasil colongan benere asil colongan. Kasil saka tembung ka + asil (hasil) tegese berhasil. Tembung “hasil (BI)”kanggone wong Jawa luwih cedak nang “asil” tinimbang nang “kasil”. Conto : Hamengku gati dadi amengku gati, hanyakra wati dadi anyakra wati , hamengku buwana dadi amengku buwana ora kamengku gati, kanyakrawati, kamengku buwana. Ukara ing duwur yen
disita pulisi”. Conto liyane : Asile liga kompetisi : Kaiser Laurten kasil dadi juara loro.Kaiser Laurten medhayoh nang kandange Energie Cottbus . Medhayoh (bertandang, bertamu) iku tujuwane saliyane perang utawa nglawan. Yen nduweni teges nglawan sing pas nglurug. Ing basa Indonesia pancen durung ana istilah sing pas kanggo nglurug.Kaiser Laurten pethangkringan neng rangking loro. Linggane (kata dasar)petangkringan : petangkring. Benere : Kaiser Laurten metangkring (nangkring) nang rangking loro. Tembung pethangkringan nduweni teges obah utawa ambal-ambalan utawa akeh. Conto : Arek-arek pethangkringan ing wit pelem.keplintir dengkule mesthine keslio (?). Apa ana dengkul keplintir, mestine sing keplintir
Ing ukara iku sing bener ditontok (ditonton, dilihat). Apa ana ukara “ arek-arek gemrudug arep podo nggatekno bioskop”?Pak Nut nduweni pengarepan pemerintah melu ngrumat bangunan kuno. Pengarep-arep (harapan = pangarep-arep, arep-arep). Benere “pak Nut nduweni pengarep-arep yen pemerintah melu ngrumat bangunan kuno.”Polahe balunge akeh sing sempal akire wong iki matek. Sempal iku tegese potol, yen akeh sing sempal tegese protol utawa mrotoli. Balunge sempal iku wujude kepriye ? Apa nganti tangane mencelat, sikile minggat, igane kececeran kok nganti balunge sempal ?
ditemukan). Benere “penumpang siji sing ilang saiki wis ditemokno.”Tembok pabrik rubuh katerjang angin pentil muter. Tembung “pentil muter” iku dijupuk saka basa apa? Ing basa Indonesia ana tembung “puting beliung”, pentil = puting, beliung = muter(?). Yen ora kliru beliung iku jinise kapak utawa pecok kanggo negor kayu, kok dadi muter ? Ing basa Suroboyo ana tetembungan ulur-ulur = angin wujude dawa ireng muter, lumrahe ana ing
banteran mlayu. Panganggone tembung “adu” : adu dara, adu pitik, adu kaci, adu kekuwatanArek-arek gak gelem
karepe ukara iki? Sapi perahan (BI) tegese mung dipek untunge, yen sapi budeg tegese apa? bronfit nlebok : bronfite tiba. Tembung nlebok nduweni teges saka ndhuwur. Tuladhane : barange nlebok (logur), saka gendongan.Dhase kegeden utawa kesumbungen . Sing bener kegeden endas.Tembung iki kalebu tembung entar (kata kiasan ).Tembung entar yaiku tembung nduweni teges dudu teges salugune . Contone : dawa tangane, ora kok tangane dawa telung meter, tegese dhemen nyolong. Mati pangane tegese ora bisa golek pangan, ora kok pangane ilang nyawane. Wujude tembung
diikuti anak. gembong teroris = gembong saka tembung macan gembong sing tegese macan sing gedhe utawa pemimpine.
ngomong mangkono apa sing bakal kedadean , apa kira-kira presiden ora nesu ?Juventus cangkrukan nang rangking telu. Cangkrukan tembung linggane cangkruk tegese kira-kira wong loro utawa luwih padha lungguhan banjur omong-omongan. Lha yen wong siji lungguhan iku arane tenguk-tenguk, upamane Candra tenguk-tenguk neng ngarep omah. Yen Juventus cangkrukan kira-kira suasanane kaya Cak Priyo lagi cangkrukan kae, Juventus lungguh banjur omong-omongan karo sing rangking loro lan rangking papatSaliyane wong gerang ya akeh arek-arek sing kenek lara sesek. Wong gerang tegese wong tuwa. Wong gerang benere wong tuwa .Kanggone wong Sala lan Yogya tembung iki lumrahe kanggone wong nesu, nyrengeni lan kasar banget. Panganggone gerang : sapu gerang, sikat gerang. Sapu gerang : sapu sing wis lawas , sadane kaku lan kari sitik. Yen wong gerang kira-kira ndase apa untune sing padha protol. Yen wong
Basa Suroboyoan yaiku basa sing dianggo wong-wong ing Suroboyo sakiwa tengene. Basa Suroboyoan arupa sub basa saka basa Jawa.Sub basa apa mung arupa dhialek isih perlu dirembug maneh. Basa Jawa sing saiki diwulangake ing sekolahan-sekolahan Suroboyo isih nganggo basa Jawa cengkok Jawa Tengahan yaiku Sala lan Ngayogyakarta. Miturut katrangan saka Wikipedia basa Jawa iku wiwit taun 1942 wis ora dianggo dadi basa resmi. Nalika samana ing tanah Jawa lagi dijajah bangsa Jepang mula basa resmi sing dianggo (mbok menawa ) ya nganggo basa Jepang. Lan nalika samana wis ana ada-ada nganggo basa persatuan yaiku basa Indonesia sing diikrarake ing taun 1928 nalika anane Sumpah Pemuda. Basa Jawa saiki ngalami kemerosotan, jalaran wis akeh wong Jawa wis ora bisa nganggo basa Jawa kaya dhek satus taun kepungkur. Mula yen ora diopeni bisa-bisa basa Jawa bisa ilang saka lumahing bumi. Upaya stasiun televisi JTV ing Surabaya ngangkat basa Jawa ing acara pojok kampung perlu diacungi jempol. Jalaran basa Jawa bisa mundhak drajate. Apa maneh jam tayange ana ing jam tayang utama. Paling ora wong-wong dikarepake nate ngrungokake basa sing kaprah ing Surabaya sakiwa tengene. Mung ana cacade sithik panganggone basa Jawa Suroboyoan mau ora dibarengi panaliten dening ahli-ahli basa. Mula ketara yen basa Jawa Suroboyoan mau ngawur lan sakarepe dhewe. Apa buktine ?Tembung “lara manuk pilek, lara babi pilek” kira-kira tembung mau dijupuk saka tembung “avian flu, pig flu” .Tegese tembung manuk pilek iku manuk sing lagi lara pilek, samono uga babi pilek. Kamangka muturut basa Indonesia utawa basa Jawa mesthine nganggo hukum DM (diterangkan menerangkan). Ora kaya basa Inggris utawa basa Sanskrit sing nganggo hukum MD (menerangkan diterangkan).Mula benere dadi “lara pilek manuk (pilek sing nyerang manuk), lara pilek babi (pilek sing nyerang babi). Penulis nate diprotes murid perkara tembung iki. Wangsulanku : tembung iku ora nurut aturan baku.Tembung “bedug dobol”. Benere bedug ndrandang.Bedug sing di tabuh ambal-ambalan. Lumrahe sing “dobol” iku silit, silite dobol. Tembung-tembung sing
dirampok. Karna matek, Parti matek. Tembung-tembung mau isih bisa ditrima kuping. Nanging kepriye yen Pak Camat matek, pak bupati matek, pak
majuja. Saiki jamane lagi ngancik jaman sertifikasi.Samubarang kudu nganggo utawa oleh sertifikat. Barang weton pabrik kudu ana sertifikate, wedhak pupur kudu nganggo serifikat, panganan weton toko kudu ana sertifikate, jajan pasar ya kudu nganggo sertifikat. Nalika aku isih cilik biyen asring diundang bancakan, slametane jajan pasar. Saiki jajan pasar kudu nganggo sertifikat, apa kira-kira sing mbaureksa ora gelem nampa yen ora nganggo sertifikat.Sing arep dakcritakake iki kedadean ing negara Ngastina, kutha Banjarjunut , kecamatan Padhasgempal. Ana salah sawijining guru Sekolah Dasar ing kec. Padhasgempal lagi bingung perkara sertifikasi. Dheweke lulusan Sekolah Guru ing kutha Banjarjunut, lan uga wis lulus Spd ne (dudu sepedha, lho). Dhasar priyayine bregas, nggantheng, lagi mentas metu saka pendidikan, wis mresthi wae disenengi murid-muride. Dhasar anggone mulang ya apik, ketitik saka lulusan sing diasilake.Kabeh ketampa ing SMP negeri sing dikarepake. Saben taun asring ngrebut juara sa kecamatan Padhasgempal. Malah-malah nate juara sa kutha Banjarjunut. Apa ora hebat? Muride uga nate melu lomba paduan suara menyang Jepang (Jepange negara Ngastinapura). Rak ya peng-pengan ta?Piala -piala sing dicekel dening muride pak guru mau kira-kira telung lemari bek.Iku ngono saka jasane pak guru mau. Sawise ana ada-ada saka Diknas Banjarjunut, supaya saben guru ing negara Ngastina kudu melu sertifikasi. Yen ora nduweni sertifikat bakale ora oleh mulang ning sekolahan. Yen isih kepingin nyambut gawe , kudu gelem neng kantor. Pak Guru kita uga melu ngumpulake portofolio.Samubarang layang utawa surat dipoto kopi.Pokoke ana kertas kemlebet di poto kopi. Enteke yan rada lumayan. Sawise rampung potokopi banjur diaturake menyang bapak kepala sekolahe(yen jaman biyen jenenge mantri guru).Kepala sekolah uga cekat-ceket anggone ngrampungake mberkas bareng karo kanca-kanca guru liyane. Sabanjure ngenteni tebane keputusan antarane lulus lan orane saka team penguji
sertifikat mau uga mahanani owah-owahan bayar. Sing lulus bayare mundhak dadi pirang-pirang yuta, sing ora lulus kudu mbaleni maneh melu ujian sertifikasi.Kamangka pak Dhadhap lsp, sertifikate akeh sing mung akon-akon, lan tukon. Yen ana piala teka keberhasilane murid, banjur melu poto bareng-bareng njur ditulisi "PEMBINA". Ning nasibe malah kepenak. Dene pak guru kita sing ngrekasa nglatih, malah ora oleh apa-apa.Piye ca nasibe sampeyan, melu sing kepenak, apa sing kepenak? Mel;u sing tukon apa sing akon-akon?
Gunung Bromo sawijining gunung ing Jawa Wetan dadi jujugane para turis. Embuh iku turis saka mancanagara apa turis domestic. Masyakarakat ing sakiwa tengene gunung Bromo nduweni adat istiadat kang lawase wis atusan taun sing tansah dilestarekake.Miturut sejarah, masyarakat Bromo iku asale saka masyarakat masyarakat Hindhu Majapahit sing ora gelem ngrasuk agama Islam, banjur nyingkir ing sakiwa tengene gunung Tengger. Ing sakiwa tengene gunung Tengger mau banjur bebranahan, tangkar tumangkar nganti saiki ngenggoni wewengkon gunung Tengger kono. Sarehne adat istiadat sing wis umure atusan taun mau tetep dilestarekake , mula adat istiadate seje karo masyarakat Jawa umume. Upacara Kesada, upamane : sawijining upacara caos bulu bekti marang kang mbaureksa gunung. Sataun sepisan upacara iki dianakake. Ing upacara iki akeh wong manca padha teka saperlu ndeleng upacara sing mung sataun sepisan ana. Yen ora mbeneri upacara Kesada wong-wong saperlu ndeleng jumedhule lan mletheke srengenge saka pucaking gunung. Pancen endah tenan. Saka sikile gunung nganti teka pucake wis ana undhak-undhakane . Dadi yen ana wong kepingin munggah gunung ora bakal wedi yen kepleset. Yen wis teka pucaking gunung banjur ndeleng kawah sing jero banget. Mula dulur yen panjenengan durung nate tindak mrana, coba kapan-kapan panjenengan tindak mrana.Sadurunge teka pucaking gunung, kudu ngliwati dhisik segara wedhi sing ambane ngilak-ilak. Segara wedhi dumadi saka tlaga gedhe sing wis asat sing karan kaldera Tengger. Ing tengahe segara wedhi thukul gunung loro cacahe , yaiku gunung Bromo lan gunung Bathok. Gunung Bathok iku sawijining gunung geni sing wis mati tegese ora aktif maneh. Dene gunung Bromo isih urip, sing kadhangkala ngetokake keluk akeh. Yen panjenengan arep menyang pucak gunung nanging ora kepingin kesel bisa nyewa nunggang jaran.
subur banget. Asile didol menyang Pasuruan, Lumajang lan Surabaya. Kahanan ing Tengger katon ayem tentrem kaya sing dikandhakake
tansah anglur selur datan ana pedhote labet tan ana sangsayaning marga.Ing taun 2009 iki dina Kamardikaning bangsa Indonesia dipengeti ing satengahing segara wedhi. Sacedhake sikile gunung Bromo. Pengetan iki lagi sepisan diadani salawase Indonesia mardika.Tata urutane upacara rada beda sethithik karo masyarakat Indonesia umume. Acara inti padha, ning rada beda.Sadurunge upacara baku, diananake ana upacara adat sing dipimpin dening sesepuh adat. Perlune, supaya upacara 17 Agustus lumaku kanthi lancar, ora ana alangan sawiji apa. Lan uga ndongakake Indonesia panjang yuswa. Masyarakat padha nggawa tumpeng, lan panganan asli saka Tengger. Uga ora kari woh-wohan asil wulu wetune masyarakat kono. Sing melu upacara para pegawai negeri lan para masyarakat . Panganggone uga nganggo pakaian adat. Sing narik gendera dumadi saka murid-murid SMA .
Urip. Upacara dianakake kanthi khidmat nganti gendera kumlebet muluk ing akasa. Dirgahayu Indonesia.
wulangan anyar. Sawise ngomong ngalor ngidul nganti kesel aku banjur takon:"Wis ngerti ?" Wangsulane muridku bareng : "Tiiii ......."Krungu wangsulane muridku sing kaya mangkono atiku seneng banget. Ora muspra anggonku mulang.Ya ngene iki senenge guru, yen wulangan sing diwulangake marang murid dingerteni kabeh.Aku banjur takon maneh, "Jelaas ???"Wangsulane muridku ya bareng,"Llaaaaaaaas !!!"Aku ora kepenak atiku banjur takon, " Jelas apa blas ?"Muridku ora ana sing mangsuli. Kabeh padha meneng. Aku banjur kandha :"Kowe iki yen matur sing temenan, aja ngapusi. Yen ngerti ya kandhaa ngerti, lan yen ora ngerti ya kandhaa yen ora ngerti. Aja ora ngerti banjur kandha ngerti.Jelaaas !."Bocah-bocah padha mangsuli bareng:"Laaaaaas!!"Ana bocah sing lungguh mburi, ketoke rada ngempet guyu, lambene ditutupi tangan. Nanging aku isih krungu yen ana sing cekikikan. Aku banjur prentah supaya bocah mau maju menyang ngarep kelas.Dheweke banjur tak kongkon nggarap ing blabag. Ketoke ora bisa. Aku banjur nesu:"Kowe iki ngerti ora ?"Muridku banjur mangsuli:" Saya tadi kan bilang blas, pak!""Ooooooo, pancene", grenengku.
Manohara Odelia Pinot sawijining foto model ayu sinengkakake ing ngaluhur. Lahir ing Jakarta 18 Februari 1992 . Nalika jumenengan sampeyan dalem ingkang sinuwun Paku Buwana ingkang kaping tiga welas , sampeyan dalem wis kepareng paring ganjaran marang Manohara dadi kerabat kraton Surakarta Hadiningrat. Manohara kaparingan asma Kanjeng Mas Ayu (KMAy) Laksminta Rukmi. Manohara kang jenenge kondhang dadi kembang lambene wong sa Indonesia jalaran sesambungane karo Tengku Fakhry putra raja Kelantan saka Malaysia . Nalika jemenengan Manohara dadi punjering
ora ngerti tanggung jawab apa kang kudu disangga . Uga dheweke kandha yen dheweke ora ngerti babarpisan bab kraton lan budaya Jawa. Manohara banjur janji yen dheweke bakal sinau bab kahanan kraton lan kabudayan Jawa.Miturut GKR
mantep anggone nglakoni urip ing alam donya.KGBH ( Kanjeng Gusti Bendara Haria ) Benawa ngendika manawa paling ora Manohara wus dadi krabat kraton Surakarta lan nduweni tanggung jawab marang kabudayan utamane kabudayan Jawa. Kabudaya Jawa minangka kabudayan sing paling gedhe ing saindenging Nuswantara. Kraton Surakarta Hadiningrat dadi sawijining benteng kabudayan kasebut.Jumenengan dianakake nalika dina Sabtu Paing 18 Juli 2009 Nalika jumengan uga dianakake pagelaran tari Bedaya sing arupa tari sakral kang mung setaun sepisan digelar.
Jemuah esuk jam 7.47 bom njeblug ing Jakarta. Hotel J.W. Marriott lan hotel Ritz Carlton di bom. Korbantinggal donya saka mancanegara 9 wong , 5 saka Amerika Serikat. Wong mancanegara sing tatu 18 wong. Korban sing wis dikaweruhi 61 wong. Bom mau dijeblugake dening wong 2, siji ana ing Hotel Marriott lan sijine ana ing Hotel Carlton. Wektu njebluge bom ora let suwe, mung kira-kira sepuluh menitan. Bom mau arupa bom bunuh diri. Paraga kang njeblugake bom karo-karone nemoni tiwas. Miturut katrangan Kapolri, Bambang Hendarso Danuri yen bom mau padha karo bom sing ditemokake ing Cilacap. Bom dikira-kira dirakit ana kamar Hotel J.W. Marriott kamar nomer 1808. Bom sing ciri-cirine kaya mangkono iku meh padha karo bom ditemokake pulisi ing Semarang, Batu, lan Cilacap. Mula ora aneh yen bom mau ana gandheng cenenge karo terroris international sing nate ditemokake dening pulisi. Prastawa mau gawe kagete wong akeh. Wis antara suwe ora nate keprungu kabar ana bom njeblug sabubare prastawa bom Bali. Prastawa iki mesthi wae ndadekake sedhihe bangsa Indonesia. Negara sing lagi wae arep njejegake demokrasi , Negara sing lagi wae arep ndandani nasibe rakyat dumadakan digoncangake dening mbledhose bom. Indonesia nembe nganakake pilihan presiden. Durung rampung KPU anggone ngetung swara wis ana gara-gara, bom mbledhos. Sing nggawe bom iki sajake ora kepingin Indonesia tentrem, ora kepingin Indonesia gemah ripah karta raharja sing kaya dicritakake ki dhalang. Sapa sing rekadaya gawe rerusuh, durung kaweruhan. Lan sapa sing tanggung jawab uga ora ana sing gelem ngakoni. Apa wong kaya mangkene iki nduweni tujuwan kang luhur ? Yen duwe tujuwan luhur mesthine nganggo cara-cara kang luhur uga. Ora kudu nganggo cara-cara kang ngrusak tatanan. Ora nganggo cara-cara kang gawe sengsarane wong liya. Sing genah wong kaya mangkene cetha-cetha ngrusak tatanan sing kepingin dibangun dening bangsa Indonesia lan cetha-cetha nglanggar prikamanungsan. Negara ngendi wae ora sarujuk karo patrap sing dilakoni dening kang gawe rerusuh. Ora ana wong siji wae sadonya iki sing ora kepingin ayem tentrem. Mula tindak sing gawe rerusuh, tindak sing anarkis kudu enggal
boten mawi, ora nganggosuwarga : suwargi.nir : ilang, ical.brastha : rusak, risakswuh : rusakwuk : wurung, ora sidasuwung : boten isi, kosongsunya : sepi, sepen.surud : seda, kalong, kirangsat : asat, tanpa banyu.nis : ilang, icalsempal : pokah, semplak.ngles : angles, kesahgegana : awang-awang, tawang, dirgantara, akasa.adoh :
Adicara Tingalan Jumenengan Ingkang Sinuwun Paku B...
Tembung Kang Nduweni Teges Wilangan (3)
penggemar. ( Yen iso...ayo podo ndaftar, banjur aktif melu nyengkuyung tumrap kemajuane PAPAJI SOLO RAYA).
penggemar. ( Yen iso...ayo podo ndaftar, banjur aktif melu nyengkuyung tumrap kemajuane
net ro warung soto lamongan.nek ndelokKe warung to,mz.. sing ta
sing mundak....g reti aku nanggape opo...biasane lak wayang...
prasyaratnya adalah harus berbahasa EJD (Ejaan Jawa yg > nDaksempurna).. > > G : Kowe nduwe omah opo ora...? > A : dereng.. > G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene > A : Lho kok ngaten....? > G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan. > A : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. > G : Yo malah ora ketompo > A : Lho kok ngaten...? > G : Mengko kowe
kampung, gampil mangke kulo beto > ngriki. > G : Wah malah ra ketompo.. > B : lho kok ngoten > G : nggone parkire wis ra nyukupi. > > G : Kowe wis lulus sarjana tenan...? > c : sampun pak.. > G : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare > murah > c : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi > G : Malah ora ketompo... > c : Lho kados pundi to..? > G : Mengko kowe kerjo mung ngetik nggawe skripsi, lek wis lulus mesti golek > kerjo neng > > perusahaan liyo. > > G : Kowe seneng guyon opo ora ? > D : Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe. > G: Ra ketompo... > D : waa..kok ngoten? > G : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress. > D : Sak jane nggih sekedhik sekedhik seneng guyon. > G: Malah ora ketompo. > D : Lho kok.. > G: Engko kowe mung gawe guyu kancamu lan dolanan email emailan sing lucu... > > G : Kowe mau mrene numpak opo ? > E : Nitih mobil
> G : Kowe ora ketompo > E : Sebabipun ? > G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak
aras2en, opo maneh nyambut gawe > > G : Kowe wis ngerti gaweyanmu durung ? > h : Dereng > G : Kowe ora ketompo > h : Sebabipun ? > G : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane ? > h : Oo, nek damelan
wewadi kantor, to ? > > G : Kowe kerep loro ? > m : Mboten > G : Kowe ora ketompo > m : Sebabipun ? > G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering > m : Wah, sakjanipun nggih asring > G : Tambah ora ketompo > m : Lho, lha kok . ? > G : Kantor
TUKANG PALAK NYAMAR DADI TUKANG PARKIR
by afkareem Digawe pekoro awak loro, gak digawe pekoro ati sing loro. Pancen repot. Masalah iki sak jane yo dudu masalah nak Gresik tok, sak kabeh’e kuto nduwe masalah sing podo koyo ngene. Sak jane lek pengen ditertibno mungkin yo iso, tapi kaet biyen kok yo pancet bae.
Ono opo iki kok murang-muring terus? He..he..he..sory cak! Iki lho aku lagi mengkel gara-gara tukang parkir gak ono sing genah. Mosok wong parkir digawe dolanan.
njaluk karcis’e dibalekno. Karo aku gak tak balekno. Wonge ngomong: “Lek sak karcis’e yo bayar sewu”, eson gak gelem, dadi yo rame engkel-engkelan. Tapi so’ale waktu iku aku karo ibukku dadi wis
sedikit berakrobat. “Koen karo aku kan gak duwe ngelmu, ngkok lek onok opo-opo gak iso lapo-lapo. Gak ono sing nulungi.”
“trus karepmu yok opo?”
“Ayo ngadep nang Gus Toha, mbok menowo Gus Toha gelem ngancani. Gus Toha kan sakti, anak kyai.”
(13) Sarung jagung (14) Pring dhempet
(37) Balung janur, janur inesenan boga
(39) Kendhang alit, alite wara Sumbodra
Nanging kowe wis kadhung gawe nesu Sak jujure aku kangen sliramu Jroning batin kondo jare uwis isin Udan kangen pancen kangen Basan gunung ra biso nggo mbendhung Neng sajane aku wis balen nrimo Wis rumongso aku wis rumongso Nanging yen digawe loro Ora trimo aku ora trimo Yen ayu pancen kowe sing paling ayu Yen manis pancen kowe sing paling manis Nanging dudu ayune Nanging dudu manise Sing keno nggo brayan sak lawase Sak tenane aku pengen ketemu Nanging kowe wis kadhung gawe nesu Sak jujure aku kangen sliramu Jroning batin kondo jare uwis isin Udan kangen pancen kangen Basan gunung ra biso nggo mbendhung Neng sajane aku wis balen nrimo Wis rumongso aku wis rumongso Nanging yen digawe loro Ora trimo aku ora trimo Yen ayu pancen kowe sing paling ayu Yen manis pancen kowe sing paling manis Nanging dudu ayune Nanging dudu manise Sing keno nggo brayan sak lawase Sing keno nggo brayan sak lawase Teks Lagu Indah Andira Feat. Cak Rul Lainnya
Lirik Lagu Indah Andira Feat. Cak Rul - Udan Kangen
Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi
Bima suci lukisan Wayang Orang on kulit ukir batik Pigura 70x90
LUKISAN WAYANG & HIASAN DINDING KHAS
Lukisan Kulit Pahat Tembus Frame Kayu Jati Ukir
Aneka koleksi wayang kulit pentas - klik disini!
Pengrajin Wayang Kulit Suluh / Republik / Penyuluhan
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Prabu Baladewa Tokoh Wayang Kulit
gambul ngangkat pacul Mbak Anggit jingkat-jingkit maprasasake arit Rak ora ana sing nganggur ta? Kanca, Coba uwuh lan plastik kuwi jupukana Kumpulna lan buwangen ing
Ing. Gianluca Mal, Ing. Miranda Secco, Ing.
Bolot : opo….mayite mbrangkang !!!! wes kin.., mayite terno dhewe, aku ta mulih
rahayuwa, Jabang biyang baraya gung, Karoban berkah Pangeran, Slamet ing salami-lami. Glewo gewalagang, Sabawane nangis ngguyu,
“Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani”.Ginadhang anom utama,
puntadewa, arjuna, bima, punakawan, pandawa, prabu kresno, kurawa, wayang ampyak, wayang srambahan, wayang prabu, wayang revolusi, wayang suluh dan wayang kulit lainya. Melayani pembelian grosir wayang souvenir.
SURYO ART toko online kerajinan wayang kulit dan kerajinan etnik khas jawa lainya. Gunungan lukisan wayang hiasan dinding exclusive 75x95cm
Pemesanan via call / sms : 081 2264 5521 / 0271 20 19 200 atau email : gussursuryo@yahoo.com
Bima suci lukisan Wayang Orang on kulit ukir batik Pigura 70x90cm
diukir, wayang kulit hiasan dinding, wayang kulit koleksi, wayang kulit miniatur souvenir, gantungan kunci wayang, gantungan
(Dilih saka Kategori:Tokoh Fiji)
► Rintisan biografi Fiji‎ (suwung)
Kaca-kaca ing kategori "Wong Fiji"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Wong_Fiji&oldid=1110894"	Kategori: Wong miturut bangsaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 28 Januari 2017.
remaja jaman 90-an. Remaja jaman sekarang, sok gaya kebarat-baratan ...
ono tembang ono istilah seg jenenge luk,gregel,
negari minangka pandam pandoming kawula ingkang pantes sinudarsana;
Para alim, ulama, saha para kyai ingkang lebda ing pamawas ingkang tansah tinuladha dening para ummat, langkung-langkung wabil khusus dhumateng panjenenganipun almukarrom .. (nama tokoh yang akan memberikan pengajian/tausyiyah) ingkang tansah kita antu-antu wedharing wursita aji, ingkang dipun mulyaaken Allah;
Para bapak sumrambah para ibu saha para sedherek sedaya kaum muslimin lan muslimat rakhimakumullah.
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken sami manengku puja puji, ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun nimat arupi iman lan Islam. Innalhamda lillaah.
keluarganipun saha para sahabatipun, saengga benjang ing yaumul akhir mugi-mugi kita tansah pikantuk syafaatipun.
Para Bapak, para ibu kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah. Keparenga langkung rumiyin kula minangka jejering pambiwara ingkang kapiji nderekkaken titi laksananing adicara Pengaosan , nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, denea kula cumanthaka nggempil kamardikan saha munggel pangandikan sawetawis, kinarya amurwakani adicara pengaosan ing ndalu punika. Sak lajengipun, keparenga kula badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara Pengaosan ing titi wanci punika ingkang sampun rinacik saha rinantam kirang langkung mekaten :
2.Kalajengaken adicara ingkang angka kalih, Waosan Kalamullah ingkang sampun sinerat ing Pustaka Suci Al-Quran, ingkang samangke badhe kasarirani dening sedherek 3.Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja ingkang hamengku gati, ingkang badhe kasarirani sedherek/bapak (ketua panitia atau yang ditunjuk) 4.Adicara ingkang angka sekawan,
saking panjenenganipun Bapa/Ibu/Kyai . (biasanya pejabat tertinggi di lingkungan sini atau orang yang ditokohkan dalam kesempatan pengajian ini).
5.Wondene adicara ingkang angka gangsal, minangka wigatosing pepanggihan dalu punika, nun inggih Wedharing Pengaosan arupi tausyiyah ingkang badhe kaparingaken dening almukarrom (sebut nama beserta gelar dan status keagamaannya, misalnya kyai haji atau apa)
6.Minangka pungkasaning titi laksana pengaosan nun inggih panutup.
Hadhirin wal hadhirat, kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah, mekaten menggah urut reroncening titi laksana adicara Pengaosan .. ing dalu punika. Mugi-mugi adicara ingkang sampun karantam menika sageta lumampah kanti rancag winantu barakahipun Gusti Allah SWT. Awit saking menika, sumangga kita sareng-sareng ngaturaken pandonga dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT mracihnani bilih pepanggihan dalu punika tumunten kawiwitan. Kinarya murwakani adicara pengaosan menika, sumangga kita ngunjukkaen doa kanti waosan .. (
Ndungkap adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamulah ingkang badhe kasarirani dening sedherek . Anamung saderengipun, kasuwun dumateng sedaya jamaah mugi kepareng hamidangetaken saha hangraosaken ing sak lebeting manah jer menika Pangandikanipun Allah SWT. Sadereng lan sasampunipun dipun aturaken agunging panuwun. Salajengipun, dhumateng sedherek wekdal kasumanggaaken.
Paripurna waosan ayat-ayat suci ingkang sampun kaaturaken. Ing pangajab, mugi kanthi waosan kala wau manah kita langkung tinarbuka saengga saget ayom ayem tentrem dumigi sak lami-laminipun. Ugi dhumateng sedherek ingkang sampun ngaturaken waosan kala wau pikantuk ganjaran saking ngarsanipun Allah SWT. Amiin yaa rabbal aalamiin.
Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja. Dhumateng sederek / Bapak wekdal kasumanggaaken.
Mekaten menggah atur pambagyaharja sampun kaaturaken, ingkang salajengipun tumapak ing titi laksana ingkang angka sekawan,
Anamung sakderengipun, midherek atur saking panitia, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis kinarya paring wekdal dhateng para kanca ingkang badhe angaturaken pasugatan prasaja. Dhumateng para rawuh ingkang sampun kaladosan, mugi kepareng tumunten anyekecaaken ngunjuk sarta dhahar kanthi merdikaning penggalih. Salajengipun adicara kasumeneaken sawetawis.
Para rawuh, ing pangajab wekdal sumene menika ketingal regeng, ing ngarsa panjenengan sedaya badhe kaaturaken pasugatan saking Paguyuban Seni Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Ingkang menika, wekdal sumene kaaturaken dhumateng panjenganipun Bapak Wiji Naryana saha Bapak Sudarsa minangka pengesuhing paguyuban. Dhumateng para rawuh, sugeng midhangetaken kanthi merdikaning penggalih. Sumangga.
Jamaah pengaosan rakhimakumullah, kanthi niat nggemeni wekdal, wekdal sumene kula suwun kinarya anglajengaken adicara candhakipun.
Adicara ingkang angka sekawan wedharing pangandika saking panjenenganipun Bapak/Ibu Dhumateng bapak/ibu. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun bapak/ibuingkang sampun kepareng paring pangandika.
Hadhirin wal hadhirat, kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah, purwa lan madyaning pepanggihan sampun kita lampahi kanthi kalis ing rubeda. Tumapaking adicara salajengipun wedharing wursita aji saha tausiyah ingkang minangka sari lan wigatosing pepanggihan menika. Ingkang menika, dhumateng almukarron bapa kyai..kasuwun paring pengaosan saha wedharing tausiyah ing pepanggihan pengaosan dalu punika. Dhumateng almukarrom .. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Ngaturaken sanget agunging panuwun dhumateng panjenanganipun almukarromingkang sampun paring piwucal luhur dhateng para jamaah ing dalu menika. Saestu sedaya pangandika saha piwucal luhur menika ndadosaken tuladha tumrap kita ingkang rawuh saha midhangetaken wedharing pengaosan.
Para bapak, para ibu sarta sedherek sedaya rakhimakumullah, purnaning wedharing pengaosan menika, mracihnani bilih titi laksitaning adicara pepanggihan ing dalu punika sampun paripurna. Anamung saderengipun pepanggihan menika kapungkasi, kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara, mbok bilih pinangih atur ingkang kirang nuju prana saha tindak tanduk ingkang kirang nengsemaken, kanthi andhap asoring manah kula nyuwun gunging samodra pangaksami.
Muslimin lan muslimat, ingkang kinurmatan, minangka pratandha panutuping adicara dalu punika, sumangga sareng-sareng kita ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Hamdalah, kula dherekaken. Alhamdulillaahirabbilaalamiin.
Wusana, ngaturaken sugeng kundur mugi tansah rahayu ingkang
sing nganggo cap taraf internasional enggal-enggal iki lagi dadi sorotan. PGRI nalika konferensi kerja nasional ing Bandung ndhesek pamarentah supaya
munjerake murih waratane kanggo ningkatake mutu pendidikan. Anggota DPR kasebut nduweni inisiatif arep ngrevisi UUNomer 20 taun 2003 ngenani Sistem Pendidikan Nasional , kalebu uga pasal sing
sing miturut Raihan malah nyimpangake arah pendidikan nasional. Pendidikan sing becik mutune kudune bisa dinikmati sakabehe warga Negara lan ora mbedak-mbedakake kaya saiki iki.Apa sebabe RSBI iku larang ? Mendikbud Mohammad Nuh kandha yen sumbangan saka masyarakat kanggo biaya pendidikan ana ing RSBI pancen larang, jalaran sumbangan wali murid 63 % saka asil bea sing mlebu. Nanging kanggo mengkone , sekolah RSBI ora kena narik dhuwit sageleme dhewe , jalaran wis diwetokake Permendikbud No 60 taun 2011 sing isine larangan ngenani tarikan dhuwit ing SD lan SMP. Kanthi dhasar ukum kasebut yen sekolah RSBI kepingin narik bea saka wong tuwa, kudu oleh pasarujukan saka pamarentah kabupaten / kota lan propinsi.Kepriye mutune ?Ing wektu iki M.Nuh kandha, yen mutune sekolahan RSBI rata-rata 12% - 15% luwih becik tinimbang sekolah SSN (Sekolah Standar Nasional). Kahanan iki yen dibandhingake karo wragad sing ditokake dening wali murid kira-kira ora bandhing. Kanggo mangerteni kabisane para guru nganggo basa manca ing sekolah RSBI, Kemendikbud ngranking biji nganggo
kasebut. Asile, durung maremake.Jalaran, saka atusan RSBI sa Indonesia apa iku SMP, SMA, lan SMK, mung sawetara sekolahan wae sing bijine maremake .Kemendikbud ngranking 20 sekolahan saka urutan sing paling dhuwur . Kanthi cara grambyangan , para guru singnduweni biji TOEIC kurang saka 245 utawa biji paling endhek ana 6.607 wong. Tegese akeh guru sing bijine TOEIC-kurang maremake.Dene sing nduweni biji 300-345 ana 1.410 guru, biji 350-395 ana 851 guru, 400-445 anda 629 wong , 450-495 ana 398 guru. Biji sing paling dhuwur yaiku 10 guru sing oleh biji 900-945 poin. Pira cacahe
Ing wektu iki cacahe sekolah sing nganggo label RSBI sa Indonesia : SD RSBI ana 263 unit, SMP RSBI 51 unit, SMA RSBI ana 359 sekolah, lan SMK RSBI ana 352 sekolah. Miturut Mendikbud Pamarentah ora nedya mbubarake RSBI , jalaran bab iki minangka
para guru RSBI. Yaiku nyekolahake para guru kasebut supaya nduweni title S2. Taun iki, program pendidikan S2 kasebut wis diwiwiti. Sasarane , kabeh guru RSBI kudu S2.Kepriye Surabaya ?Asil evaluasi sing dianakake dening Kemendikbud marang sekolah RSBI ing Surabaya ing wektu kapungkur pranyata ora ana sekolah RSBI siji wae sing asile maremake. Adhedhasar evaluasi kasebut Pemkot nyetop ora bakal nambah RSBI anyar.Ing Surabaya dhewe, ing wektu iki
jeneng sari kuwi akeh koq...iso wae: sarini... sarinem... sarinah... sariti... sarimi... sarikemning bedo karo
tunggu le mulih seka hongkong..wahhh yen jeneng sari kuwi
ngono kok, Sari Gunkid...tapi nek ning akte Sarjiyem....asli le maringi almarhum bapak kuwi. Wisss dho marem durung nggih? Opo
Kluban.net / 12 Desember 2015	Prabu Sosrowono muncul di wayang gagrag Banyumasan sebagai ratu sabrang. Dan
dinding wayang dari pengrajin wayang kulit SURYO ...
Pratama - Pekalongan Kantor Pelayanan Pajak Pratama - Pekalongan
Banjarnegara, Jawa Tengah Alamat: Jalan Merdeka No.9, Kraton, Pekalongan Barat, Kraton Lor,
golek seng cedak wae.. Sing cedak wes dientekke sing do neng ngomah mas.. siwidDonaturLokasi : nomadenReputation : 21Join date : 04.04.08Subyek: Re: Cintaku Berat Di Ongkos
wahyun wrote:weeee...nggih boten pareng ngeten kok jenenge we dah komitmen... mendaki gunung menyeberangi lautan niku wajar
tanggug dewe akibate woooo.ngerti aku maksude... maksudte nopo kang?! Kamsudte nek do ra ditiliki ki cewek2 neng ngomah do ngancam rep njaluk putus kayane.. Lha mbuh dik yuni kuwi
tion : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Cintaku Berat Di Ongkos Fri Jul 25, 2008 6:31 pm Yo sing cetho kuwi, nek iso podo reti lan mangertenti wae....Wong
mengko.....Haaa wong satriyo jaman ndisik ki bojone wae luwih seko siji jeee..
Jul 26, 2008 5:27 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Yo sing cetho kuwi, nek iso podo reti lan mangertenti wae....Wong pacaran setahun ketemu sepisan yo gpp.....Malah nek perlu yo kene ono yo ning ngomah ono.....Kan ra bingung to mengko.....Haaa wong satriyo jaman ndisik ki bojone wae luwih seko siji jeee..
des2 ngono opo perlune lak wes ndang rampung perkoro , teko adoh njur rembukan piye apike , gek rembuk tuo njur di taleni ben ra mlayu cweke ki pipitPresidiumLo
modalku diajeng.. (modal dengkul) Sing paling penting ki nduwur
YAKOBUS 11Salam saka Yakobus, abdiné Allah sarta Gusti Yésus Kristus, marang taler rolas kang padha sumebar ana ing tanah manca. 2Para Sadulurku, anggepen sawijining kabungahan, menawa kowé padha ketaman pacoban mawarna-warna, 3jalaran kowé padha sumurup, menawa pandadar tumrap pracayamu iku nuwuhaké sabar-mantep. 4Sarta sabar-mantep iku karebèn metokaké woh kang sembada, supaya kowé dadi sampurna lan mateng, sarta ora kekurangan sawiji apa. 5Déné menawa panunggalanmu ana kang kekurangan kawicaksanan, iku nyuwuna marang Allah, kang maringi marang sakèhing wong kanthi loma lan éklas, temah bab iku bakal kaparingaké marang wong mau. 6Mung baé panyuwuné iku kanthia pracaya sarta aja nganggo mangu-mangu, jalaran wong kang mangu-mangu iku padha karo ombaking sagara, kang diontang-antingaké angin mrana-mréné. 7Wong kang mangkono iku aja duwé pangira, menawa bakal nampa apa-apa saka Gusti. 8Jalaran wong kang atiné mangro ora bakal tentrem uripé. 9Sadulur tunggal pracaya kang asor iku mongkoga samangsa kaluhuraké, 10déne wong kang sugih iku mongkoga menawa kaasoraké, jalaran wong iku bakal sirna kaya kembanging suket. 11Sabab sawisé srengéngé mlethèk kalawan panasé kang sumelèt, banjur ngalumaké suket iku, temahan gogrog kembangé, lan ilang kaéndahané. Mangkono uga mungguh wong sugih iya bakal sirna ing sajroné sakèhing pambudidayané. 12Rahayu wong kang tanggon sajroné kena pacoban, jalaran menawa wis katitik tanggon, bakal nampani makuthaning urip, kang wis kaprasetyakaké déning Allah marang wong-wong kang padha tresna marang Panjenengané. 13Menawa ana wong kang kena pacoban aja ngucap mangkéné, "Aku lagi dicoba déning Allah." Jalaran Allah ora kena cinoba déning piala, sarta Panjenengané ora nindakaké panyoba marang sapa baé. 14Nanging saben wong dicoba déning pepénginané dhéwé, jalaran disèrèd sarta dipilut déning pepénginan iku. 15Menawa pepénginan iku wis ngandhut, banjur nglairaké dosa, lan samangsa dosa iku wis katog, bakal nglairaké pati. 16Para Sadulur kang daktresnani, aja padha kesasar! 17Saben peparing kang becik sarta saben ganjaran kang sampurna iku asalé saka ing ngaluhur, katedhakaké saka Ramané sakèhing pepadhang; kagem Panjenengané ora ana owah-owahan utawa gambaran bakal molah-malih. 18Marga saka karsané piyambak, Panjenengané wis nitahaké kita sarana pangandikaning kayektèn, supaya kita padha ana ing tataran kang pinasthi padha dadi putra pambarep ing antarané para titah kabèh. 19Para Sadulur kang daktresnani, élinga marang bab iki: saben wong diénggal menawa ngrungokaké, nanging disarèh ing wicara, mangkono uga disarèh menawa nepsu; 20jalaran nepsuné manungsa iku ora nindakaké apa kang bener ana ing ngarsané Allah. 21Mulané padha buwangen samubarang kang reged sarta piala kang kliwat akèh lan tampanana kanthi sarèh pangandika kang katanem ing atimu, kang kwaos nylametaké nyawamu. 22Nanging padha dadia wong kang nindakaké pangandika, aja mung ngrungokaké baé, jalaran menawa ora mangkono kowé ngapusi awakmu dhéwé. 23Sabab menawa wong mung ngrungokaké baé, mangka ora dilakoni, iku umpamané kaya wong kang lagi maspadakaké rainé kang sanyatané ana ing pangilon. 24Sawusé ndeleng rainé banjur lunga lan nuli lali kaya apa rupané mau. 25Nanging sapa kang nliti angger-angger kang sampurna, yaiku angger-angger kang mardikakaké manungsa, sarta padha diantepi, dadi ora mung ngrungokaké banjur nglalèkaké, nanging nglakoni kanthi temen-temen, iku bakal rahayu marga saka panggawéné iku. 26Saupama ana wong
yaiku mitulungi bocah lola sarta para randha sajroning kasusahané lan njaga supaya awaké dhéwé aja nganti dijemberaké déning donya.
SERAT SULUK KUNO Senin, 02 Mei 2016
/ eling kawiseseng priya / ora kena sembrana / kurang titi kurang emut /
Wong lali rehing akrami / wong kurang titi agesang / Wus wenang ingaran pedhot / titi iku katemenan / tumancep aneng manah / yen wis
kareh ing wong lanang / dadi eling parentah / nastiti wus duwekipun / yen ilang titine liwar //
susur / wong lali kaisen setan //
Pan wus panggawening eblis/yen ana wong lali bungah
/ setane njoged angleter / yen ana wong lengus lanas / iku den aku kadang / tan wruh dadalan rahayu / tinuntun panggawe setan //
iya siji putri Kanjun / aja sira duwe cipta //
Budi kang mangkono nini / buwangen aja kanggonan / mung nganggowa andhap asor / karya rahayuning badan / den kapara memelas / budi ingkang dhingin iku / wong ladak anemu rusak //
Yen bisa sira susupi / tan kena ginawe ala / yen kalakon andhap asor
/ yen marumu duwe cipta /ala yekti tan teka / andhap asorira iku / kang
Lamun sira lengus nini / miwah yen anganggo lanas/ dadi nini sira dhewe / angrusak mring badanira /marumu loro ika / sun watara Jayengsastru / dadi tyase loro
unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupaneKlenthing Abang iku kang dadi asmaneAdhuh, Ibu, kula dereng purunAdhuh, Ibu kula mboten mudhunNadyan ayu sisane si Yuyu Kang-kangPutraku si Andhe Andhe Andhe LumutTemuruna ana putri kang unggah-unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupaneKlenting Ijo iku kang dadi asmaneAdhuh, Ibu, Ibu sampun meksaKang putra taksih dereng kersaAmargi putra taksih nandhang asmaraAdhuh, Ibu, kula dereng purunAdhuh, Ibu kula mboten mudhunNadyan ayu sisane si Yuyu Kang-kangPutraku si Andhe Andhe Andhe LumutTemuruna ana putri kang unggah-unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupaneKlenthing Kuning iku kang dadi asmaneAdhuh, Ibu, kula inggih purunKang putra inggih badhe mudhunNadyan ala punika kang putra suwun
Ed Sheeran Temui Seorang Fan Cilik
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 15 Maret 2016.
sewu sedayanipun..khususipun dumateng Pakdhe. Lampahan menika kula pasang ing mriki kanthi tujuan ngentheng2i sederek2 ingkang radi kerepotan menawi ngunduh saking sumber aslinipun: Pakdhe’s Site. Nanging kanthi rasa hormat lan mboten ngirangi kandungan ceritanipun kula nyuwun ijin Pakdhe mugi2 saged migunani tumrap sesami penggemar Ki Nartosabdho. File2 lakon menika sengaja kula pecah2 saking file aslinipun (per file sekitar 2.5 jam) dados alit-alit (per file sekitar 30 menitan) lan kanthi bitrate 32 kbps 22.05 Hz.
Isi carios meniko dipun wiwiti, awit ngemban amanah saking prabu Pandhu…Adipati Destarastra nggadahi pangajab bade maringaken nagari Astina dateng Pandawa….nanging awit paekanipun Sengkuni lan Kurawa….pangajab wau satemah gagar wigar tanpa karya. Menapa tha menggah ingkang dados penyebabipun….KULA KINTEN mas Jamansemana ingkang bade njlentrehaken…..matur nuwun.
Lha, menawi panjenengan sami bade mirengke saged ngunduh file3ipun wonten ING MRIKI Kategori:
Koleksi Wayang Kulit Standar Pentas - SURYO ART Shadow Puppets Collection
wayang, janaka mantili, jayasusena, kresnayana jangkah, paraga wayang, prabu janaka, raden palugangsa, srenggini, srenggini gelung, srenggini kreasi, suryakaca, wayang jayasumpena, wayang kresnayana, wayang majapahitan, wayang pancasena, wayang photoshop, wayang wisnu kreasi, wisnu jogja, wisnu majapahitan
Wong.Liyue-(@WongLiyue) - 2011/04
Babo nini sira sun tuturi / prakara kang abot / rong prakara gedhene
panggawe / ingkang dhingin parentah narpati / kapindhone laki / padha abotipun //
Sapolahe yen wong amrih becik / den amrih karaos / pon-ponane kapoka
Wenehana tandha (l) ing salah sijining aksara a, b, c utawa d ing lembar wangsulan kang cumawis!
1. Rumpakan ing wacan 1 iku kalebu tembang tembang macapat pupuh ….
2. Guru wilangan lan guru lagune gatra 2 tembang macapat iku … .
3. “Amenangi jaman edan” ukara menika tegesipun ….
4. Ingkang njalari Serat Kalatidha menika kondhang ing antawisipun kados andharan ing ngandhap menika, kejawi … .
b. Isinipun mentes, tansah cocog kangge pasinaon ing saben wekdal
5. Tembang macapat ing ndhuwur kalebu serat/buku kang kondhang, kaanggit salah sawijining pujangga saka Kraton Surakarta, sapa asmane pujangga iku?
ing dhusun Ambarketawang Kecamatan Gamping, Kabupaten Sleman nganakake upacara tradhisional Saparan. Amarga ditindakake ing Kecamatan Gamping, mula banjur kondhang diarani Saparan Gamping.
Kajaba ing Ambarketawang, uga ana papan liya sing nindakake upacara Saparan, kayata Wonokromo ing Kabupaten Bantul.
Saparan Gamping beda karo Saparan ing papan liyane. Adicara iki ditindakake kanthi nganakake arak-arakan saka Bale Dhusun Ambarketawang tumuju Gunung Gamping saka kidul wetan Bale Dhusun Ambarketawang. Salah sawijining paraga sing diarak awujud bekakak. Bekakak yaiku tetironing manungsa arupa pengantin sing digawe saka glepung beras ketan dicampur beras jawa. Jerone bekakak diisi juruh gula klapa sing diwenehi warna abang. Warna abang iki lambang getih manungsa. Bekakak mau dipukul ing tandhu, mawa piranti sing warna-warna. Sawise tekan Gunung Gamping, bekakak banjur disembelih, minangka lambang pangurbanan utawa sedhekah.
6. Upacara bekakak Saparan ing Dhusun Ambarketawang, Kecamatan Gamping. Dhusun Ambarketawang, Kecamatan Gamping iku kalebu wewengkon … .
8. Apa sebabe upacara tradhisional saparan iku banjur kondhang diarani Saparan Gamping?
d. Amarga saparan Gamping beda karo Saparan ing papan liya.
10. Anane bekakak Saparan iku kanthi cara gethok tular. Gethok tular tegese … .
11. Upacara tradhisional Bekakak Saparan dipunwontenaken kangge nguri-
12. Piwucal salebeting tembang dhandhanggula ing nginggil nelakaken bilih tiyang ingkang pantes dipundadosaken guru kados kasebat ing ngandhap menika kejawi … .
13. Kang ngibadah lan kang wirangi. Tembung wirangi tegesipun … .
14. Tan mikir pawehing liyan. Tegesipun ukara menika … .
15. Tembang dhandhanggula menika pethikan saking serat menapa ? a. Wulang Sunu
16. Tembang dhandhanggula ing nginggil kapethik saking serat anggitan salah satunggaling pujangga ingkang kondhang, inggih menika … .
17. Kapinterane pujangga iku ana werna 8 (wolu) salah sijine yaiku Awicarita, kang tegese … .
18. Maca geguritan kanthi pocapan kang cetha, las-lasan, ora bindheng, ora blero, ateges nggatekake ….
19. Priya anggone maca geguritan kanthi ngguya-ngguyu, kamangka isining geguritan sakjane nrenyuhake. Ateges Priya anggone maca geguritan ora nggatekake ….
20. Pak Naya kae bebasane … uripe tansah was sumelang atine, amarga kakehan tanggungan kang kudu dirampungake. Kanggo ngganepi ukara ing ndhuwur migunakake bebasan ….
21. Anggone ngaku sedulur mung marang wong sing sugih bebasane ….
22. Wong iku narima ing pandum. Diwenehi wae wis matur nuwun, aja malah njaluk sing neka-neka, iku diarani ….
a. diiwenehi ati ngrogoh rempela b. ngubak-ubak banyu bening
23. Wong duwe gegayuhan iku kudu ngelingi marang kahanane, upamane kepengin dadi dhokter nanging ora duwe ragad kanggo sekolah iki rak jenenge ….
24. Madege kraton Ngayogyakarta, kacetha ing sengkalan kang awujud gambar/pepethan naga loro ungkur-ungkuran kang buntute padha
sinengkalan unine “Danawa Catur Malebu Jagad” . Ateges Bapake Suta lair taun ….
26. Wasana cekap semanten atur kula, bok bilih wonten kithaling atur, miwah subasita ingkang boten nuju prana, kula nyuwun pangapunten. Ukara iku trep kanggo ….
trep kanggo ngaturake puji syukur marang Gusti ing sesorah yaiku ….
a. sumangga kula dherekaken manjataken puji sukur … b. sumangga kita panjataken puji sukur … c. sumangga kula dherekaken ngaturaken puji sukur … d. sumangga sareng-sareng memuji sukur …
29. Sedaya kedah dipungatosaken nalika sesorah, kejawi ….
a. basa kedah laras kaliyan sinten ingkang dipunadhepi saha swasananipun.
31. Nama-nama ing ngandhap menika ingkang sanes putranipun werkudara inggih menika … .
33. Werkudara menika putranipun Pandhu kaliyan … .
34. Ukara ing ngandhap menika ingkang leres uanggah-ungguhipun inggih menika … .
a. Bapak nembe sare nalika rayi kula siram.
c. Simbah nembe siram dene Danar nembe nedha.
d. Menawi Ibu badhe tindak kula kondur kemawon.
35. Unggah-ungguh basa ingkang trep nalika ana tamu nggoleki Bapak, ananging Bapak lagi turu yaiku ….
a. “Mangga lenggah rumiyin Mas, Bapak nembe ngaso!”
b. “Mangga lenggah rumiyin Mas, Bapak nembe sare!”
c. Mangga lenggah rumiyin Mas, Bapak nembe turu!”
d. “Mangga lungguh rumiyin Mas, Bapak saweg sare!”
36. “Aku diwenehi dhuwit Bapak selikur ewu rupiyah.” Ukara menika menawi dipunowahi dados basa krama, ingkang leres inggih menika ….
a. “Kula dipuncaosi arta Bapak setunggal likur ewu
37. Ing ngandhap menika ingkang kedah dipungatosaken nalika srawung, kejawi ….
b. Miliha tetembungan kang becik, aja kasar gawe seriking ati.
c. Guneman aja kesusu, keseron utawa alon banget.
d. Yen guneman kudu karo lungguh, supaya kepenak.
38. Tiyang tetepangan limrahipun sepisanan nyuwun priksa babagan asma . Basanipun ingkang leres inggih menika … .
a. Nuwun sewu ndherek nepangaken, sinten asma panjenengan ?
b. Nuwun sewu, sapa njenengan ?
39. Manut polaning ukara, ukara-ukara ing ngisor iki kang nduweni pola J-W tinemu ing ukara ….
40. Kadang Tani padha nandur pari. Polaning ukara iku ….
41. Perangane ukara sing sipate mardika bisa manggon ing tengah , ngarep utawa mburi, yaiku … a. jejer
42. Sing nganggo klambi bathik kae numpak sepedha anyar. Jejere ukara iku … .
43. Ukara-ukara ing ngisor iki migunakake katrangan, kang mapane ing ngarep ….
d. Kala wingi bapak tindak Jakarta kaliyan ibu.
44. Ukara ing ngisor iki kang pandhapuke migunakake katrangan piranti yaiku … .
45. Amarga ora sarapan Darna semaput ing tengah lapangan. Ukara iku nganggo katrangan … a. sarat
46. Adhiku anggone melu rebutan apem nganti sikile kepidak-pidak. Ukara iku nganggo katrangan ….
47. Ukara ing ngisor iki kang migunakake katrangan tujuwan ….
a. Apeme 12 kwintal mulane kabeh mesthi komanan.
c. Sawise tekan gunung Gamping Bekakak banjur dibeleh.
48. Ukara ingkang ngginakaken katrangan wekdal inggih menika ….
b. Amarga suk-sukan akeh wong sing semaput. c. Sing padha nonton Bekakak pancen akeh tenan.
d. Kabeh katon padha seneng nonton Bekakak Saparan.
49. Ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung-tembung homograf yaiku … .
a. Gendheng kang pecah kudu enggal diganti, isih asring udan.
Gendheng tenan kowe, dienteni meh telung jam lagi njedhul.
d. Supaya aman nyelengi wae ing bank Bang Teja durung rawuh.
50. Tulisan aksara jawa iku manawa katulis latin … .
c. Bukune gambar iku rega 1.000 rupiyah.
Wella	26-04-2017	Pahasara	26-04-2017	Hara Kotiya	26-04-2017	Kawurunda Numba	26-04-2017	Dewliye	26-04-2017	Deweni Inima	26-04-2017	Nethu	26-04-2017	Sal Sapuna	26-04-2017	Jodha Akbar	26-04-2017	Jodha Akbar	Jodha Akbar 616	11-01-2017	Jodha Akbar 616	11-01-2017	Jodha Akbar 616	11-01-2017	Jodha Akbar 616	11-01-2017	Jodha Akbar 616	11-01-2017	Jodha Akbar 616	11-01-2017	Jodha Akbar 616	11-01-2017	Jodha Akbar 616	11-01-2017	Jodha Akbar 616	11-01-2017	Jodha Akbar 616	11-01-2017	MORE sithma.comm
“Kepareng matur dhumateng Pak Dhe/ Simbah sakulawarga, sowan kula mriki ingkang sepindah ngaturaken sungkem pangabektos, kaping kalihipun ngaturaken sugeng riyadi, sedaya kalepatan nyuwun agunging samodra pangaksami, kaping tiganipun nyuwun tambahing berkah pangestu, mugi-mugi sedaya gegayuhan kula sakularga saged kasembadan”.
lha iki opo to bu-ne, wah yo nek iki senengane bapak, gethuk. rumangsaku rasane koyo “UWI”Ibu : iyo.. kuwi gethuk uwi pak, enak to?Bapak : ho o terangane uwi iso digawe gethuk to? Lha gek iki opo bu?Ibu :endi to pak?Baapak : iki sing warnane kuning, seko opo iki? koyo aku wes biasa mangan tapi opo yo?Ibu : kuwi roti bolu tapi seko “Waluh (labu) Kuning”.Bapak : walah bu-ne kok yo entuk panganan aneh-aneh ki seko ngendi? Lha kok yo kreatif tenan le gawe.Ibu	: iyo pak-ne, mau awan ibu melu teko neng Kecamatan, ono lomba olahan pangan lokal. Dadi werno-werno panganan sing dilombakke kuwi, bahan dasare seko bahan pangan sing asli seko daerahe dewe pak. Ana ”Ganyong” digawe krupuk karo dadeke tepung (pati) gek mengko iso digawe jenang, ana es krim sing digawe seko tepung ”Ubi Ungu”, perkedel ”kimpul”lan ono mie sing bahan dasare ”Sukun”,. Pokoke bahan pangan lokal koyo to talas, ubi jalar, kimpul lan sak piturute diolah dadi panganan sing bergizi lan ora kalah karo panganan modern pak. Bapak	: walah lha gene apa sing ana neng sekitare awake dewe ki yo iso dadi pangaan enak to bu...Voice Overer 1: “bahan pangan yang ada disekitar kita bisa
JUMAT LEGI 6 , 5 : GEDHE SAWERANE, ORA KUAT NGGOWO SISIK
33. SABTU PAHING 9 , 9 : PENUNGGUL, PUNYA KEKUATAN
34. SABTU PON 5 , 7 : PINTER MASAK
TEMBANG POCUNG:"Duh sang guruUcap ndiko kulo tiruKangge keslametanMundi dawuh poro waliTansah kudu..nyekel
Tembang Dhandhanggula:Sego putih, labu kang nggenepiSambel goring dadi pangarannyoIngkung lan endog gathukeKuluban werno pituKembang telon ugo mepakiWis kinarya pepadhangLakune pra dulurBu Pertiwi den kang belaIngkang tansah paringSandhang boga yekti temah hayu sedaya
ukel,ukel wolak-walik,tepis,jentus,keplok,enthang,siak,kesutan grodha,miwir sampur,ngithir sampur,bapangan wolak-walik,atur-atur,cathok,mbandhul,
Sajarah revisi saka "Kaca Utama" - Howtopedia - javanese
Langsung menyang: navigasi, golèk	Njlajah sajarah vèrsi sadhurungé
Wiwit taun (lan sadurungé): Wiwit sasi (lan sadurungé): kabèh
Désèmber (Anyar dhéwé | Suwé dhéwé) Deleng (50 luwih anyar) (50 luwih lawas) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Pilihen rong tombol radhio banjur pencèten tombol bandhingna kanggo mbandhingaké versi. Klik sawijining tanggal kanggo ndeleng versi kaca ing tanggal iku.(skr) = prabédan karo vèrsi saiki, (akir) = prabédan karo vèrsi sadurungé, s = suntingan sithik, b = suntingan bot, → = suntingan bagian, ← = ringkesan otomatis
(saiki) (akir) 12:44, 2 Juni 2010 Admin (Wicara | sumbangan) (351 bita)
(saiki) (akir) 15:23, 17 Januari 2010 Admin (Wicara | sumbangan) (325 bita) (←Nggawé kaca sing isiné ' ar:
Anyar dhéwé | Suwé dhéwé) Deleng (50 luwih anyar) (50 luwih lawas) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)
Sumber artikel iki saka kaca situs web: "http://jv.howtopedia.org/wiki/Kaca_Utama"
"kiblat papat limo pancer dumununging sedulur tuwo kadang taruno kang den rekso dening kakang kawah adi ari-ari" sejatining kang den wastani sedulur sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo siro
wani kurang dugo nora nduwe toto kromo pencilakan koyo buto gela-gelo sajak gembelo.....kang sejatine adoh soko pranatining ngelmu waluyaning jagad...sopo kang suci adoh soko beboyo pati...menang tanpo
iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung gusti kang murbeng dumadi kang handarbeni....
::::::::my yahoo::::::::::
LUHUR" "NGALAH-NGALIH-NGAMUK" SING TATAG MESTHI TUTUG" "SURO DIRO JOYO LEBUR DENING
kanggo, resah sija adil lan kukume, ingkang kangge mutusi prakawis, kitabe Djeng Nabi, Isa Rahullahu.” (Artinya: Kitab Arab jaman waktu
senenge sing manis koyo kiye."
"Yo ora koyo kuwi. Aku pancen ora duwe meja kursi. Mangkane onone gelaran koyo iki tok, yo
sanadyan amung sathithik / wajib sira ngungkulena / mring guna kayaning laki //
Marmane sira punika / ginawan dariji manis /
iku kebat nistha / pan rada ngose ing batin //
Poma-poma wekasingsun / marang putraningsun estri / muga padha
Parawan kang ayu-ayu / sira caosna ing laki / mangkono patrape uga /
ngawruhi karsaning laki / pasthi dadi ing katresnan / yen wong lanang den tututi //
kang mangkono iku / balik kang dipun nastiti / marang wuruke si
bapa / darapon manggih basuki / kayata yen maca layang / tingkahing
estri candhala / apa nora kedhah-kedhih //
Malah ta kerep ginebug / dadine wong wadon iki / tanpa gawe maca layang / tan gelem niru kang becik / mulane ta putraningwang / poma-poma
Titi tamat layang wuruk / marang putraningsun estri / Kemis Pon ping
pitu sura / Kuningan Be kang gumanti / esa guna swareng nata / Sancaya hastha pan maksih /
sedayanipun..khususipun dumateng Pakdhe. Lampahan menika kula pasang ing mriki kanthi tujuan ngentheng2i sederek2 ingkang radi kerepotan menawi ngunduh saking sumber aslinipun: Pakdhe’s Site. Nanging kanthi rasa hormat lan mboten ngirangi kandungan ceritanipun kula nyuwun ijin Pakdhe mugi2 saged migunani tumrap sesami penggemar Ki Nartosabdho. File2 lakon menika sengaja kula pecah2 saking file aslinipun (per file sekitar 2.5 jam) dados alit-alit (per file sekitar 30 menitan) lan kanthi bitrate 32 kbps 22.05 Hz.
March 21, 2012 at 10:49 am wong koh kaya dining kewan kabeh,,,,,
wong kon nyembah ALLAH SWT malah nyembah liyane,,
nek pada nyembah yesus iku keliru,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Senbei?) ya iku jajanan kang digawé saka glepung beras utawa glepung serealia liyane. Jajanan iki wujude bisa bunder, pesagi, utawa pesagi dawa kang trepes, lan dimatengake kanthi cara dipanggang nganti wernane malih dadi kuning kaya emas. Senbei luwih kandhel saka krupuk, lan luwih gedhé saka okaki atau arare.
Umume, senbei iku rasane asin amarga diwenehi uyah, nanging ana uga kang rasane legi. Variasi rasa senbei ya iku senbei rasa miso, rasa kecap asin, lan rasa wijèn. Senbei rasa kecap asin kang diungkus déning nori utawa ing ndhuwure diwenehi nori diarani nori senbei.
Senbei tradhisional dipanggang nganggo areng. Sawise mateng, senbei diolesi nganggo campuran kecap asin lan mirin. Ing Kanto, bakul senbei manggang dagangane salembar-salembar ing papan panggonan. Dene bakul senbei ing Kansai ngadol senbei kang wis digawé ing papan liya.
Maneka werna senbei: rasa nori, rasa aonori, rasa wijèn, lan rasa lombok
Senbei legi saka glepung lan endhog pitik (amami senbei)
Senbei mujudake sesebutan kanggo maneka warna kuweh garing tradhisional ing Kansai lan rasane legi kaya biskuit. Tuladhane kawara senbei (senbei gendhèng) kang wujude kaya gendhèng lan wernane coklat tuwa. Bahane ya iku glepung, gula pasir, lan endhog pitik. Roti saka Kyoto kang diarani yatsuhashi uga kalebu jinising iki senajan digawé saka glepung beras.
Senbei urang saka glepung kenthang utawa glepung liyane (ebi senbei).
buat macem2…sabri GoBlogger on Friendster atau Nge-blog?Aridem Vintoni on Waw!!! Ngacak Tapi Qo Bisa Bac…	Yang Ada Di Blog Ini	Curhat Ngalor Ngidul
suryo menawi wayang alusan setunggal set utowo satu kothak keadaan enggal regine pinten nggeh ?
bojone. Barisan sing kedua tentara sing gak wedi karo bojone. Pas komandan ngecek barisan. Barisan sing pertama akeh pol. Barisan sing
Berikut klenengan nyamleng, sugeng miyarsaken wonten ing:
MRIKI NGGIH Sukai ini:Suka Memuat...	Comments on: "Klenengan" (8)
menawi ngersakaken gegendhingan, macapat, lagu2 jadul original, tuntunan jawa kula aturi pinarak wonten pondok Sukolaras
Edylist said:	1 April 2010 pukul 12:03
nggih matur nuwun pak….kulo asring koq nengok dalem penjenengan….menawi kepareng link-ipun bade kulo tempel ing mriki kados pundi? Segeng tepang ugi…lan matur nuwun sampun kersa pinarak…
sukolaras said:	8 April 2010 pukul 20:18
Saged dipiarsaken saking: http://listantoedy.blogspot.com/ utawi http://budayajawa.listen2myradio.com/ utawi ugi ing http://radiojawa.com/
Satrio wibowo said:	25 November 2010 pukul 22:53
Ndherek nepangaken mas Edi,kula asli Klathen. Menawi wonten klenengan saking Condhong Raos ingkang garapipun maut saking swargi Ki Nrtsbd produksi ira,dahlia,kencana lsp prayogi dipun gelar ing blok penjenengan.Rumiyin swargi bapak cassete uyon2 komplit plit garapan Condhong Raos dipun koleksi. Emanipun sareng kula ngambara ing jkrt sampun mawut. Saben toko2 cassete kula orak arik pinuju kula wangsul ngetan inggih wonten namung terbatas. Matur nuwun mugi2 sumambung kekadanganipun lumantar dunia maya,nuwun.
Matur nuwun mas sampun kersa mampir….nanging kulo nggih radi terbatas koleksinipun saking swargi mbah Narto, nanging menawi wayang kulit ipun kadose sampun pepak saged kaunduh ing mriki utawi ing wayangprabu.com
Panjenenganipun knthi angel mangertos ing kabeh apa kang kita lagi ngomong bab. (
**************************************************
Sedanten lepat kulo nyuwun sih pangaksami
Ngaturaken sugeng riyadi sedoyo lepat diagung
Ekowarso matur tebah siti binuntel ron kalopo
Mugi lebur dening pangastuti sadoyo kalepatan kawulo
Nyuwun pangapunten sedoyo klepatam dalem lahir batos
Mugi kito sedoyo tansah pinaringan rahmatipun gusti inkang moho kuwaos
kayakne nek rakyat GK ora ono sing ngene iki.. mugo2_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang sinawang.Menjadi tua pelan tapi pasti, namun menjadi dewasa belum tentu.http://syifauwongmantren.multiply.com => nembe sinau dwikoeCamatLokasi :
Simms WAYPOINTS HIP PACK LARGE (Gunmetal)	5 789
Rizal Sasak permalink	Oktober 26, 2007 2:02 pm	Yo ngono iku sing jenenge wong seneng korupsi….pasti ono opo-opone lek gak wani diperikso….jelas de’ne wedi wong wis ketoro lek korupsi…
Duwik gawe wong loro dikorupsi, lha piye pikirane di dekek endi….gak sakno blas! Tapi paling-peling yo mari diperikso diculno maneh karo polisine…soale yo ngono iku….joinan antarne polisi karo pelakune …wis podo wae!!
“uwong kok sok men mikir negoro, lawong mikir awake dewe wae rung iso! mbokyo do mikir golek duit ki angel, ngasi semrepet aku leh ngrungokke!”.
ndunyoIri lan meri sugihe tonggoMulo atine peteng lan nisto 2xAyo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak
biso diwocoIku wejangan guru waskitoDen tancepake ing njero dodo 2xKumantil ati lan pikiranMrasuk ing badan kabeh jeroanMu’ji
pasanKabeh tinakdir saking pengeran 2XKang anglakoni sakabehaneAllah kang ngangkat drajateSenajan
“Tetep ing alame lama, kasebut Dalil Kurani, alip lam mim, dallikale kitabul rahepa pami, lara hudan lilmuttakin, waladina tegesipun, alip punika sastra, urip boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun kitabulla,natab mlebu ala wadi,
kajeng kawruh, Anyebuta asmane Jeng Nabi Isa kang kinaot, mituruta Gusti
kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu
iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing
Wus kacarita ing ngarep manawa Arjuna tansah rangu-rangu jumangkah prang karana jiwa kasatriyane lan dosa kang bakal sinangga. Mangkono iku minangka gegambaran sejatine polahing jiwa manungsa kang ngancik sangareping kori tumuju tataran batin kang luwih dhuwur.
Sejatine pati iku salin raga, lan jiwa kang cumondhok ing raga bakal oncat mring
nggegadhang nugraha, sumarah mring Kang Maha Suci.
1. //Dumateng Arjuna, kang kerem ing raos
Arjuna maksih duwe rasa welas marang kadang-brayate yaiku Kaurawa kang bakal
Arya. Kamangka Wangsa Arya iku tansah nyandhang sipat wani, teguh, agung lan luhur pakartine.
kasangsayanira / kang mangkono iku dudu watak Arjuna / sisihna rasa nglokro lan miris iku / gya bangkit oh satriya prawira//
4. //Nanging kedah kados pundi kula, Madhusudana / saged mrawasa Bisma saha Drona / kanthi warastra ing payudan / mangka piyambakipun patut kula pepundhi, Arisudana//
7. //Semple manah kula, puthek pamikir kula / babagan jejibahan, kula nyuwun pitedah paduka / kawedharna mring kula kanthi gamblang pundi kalangkung sae / kula siswa paduka, ing paduka kula dhedhepe,
kawiryan lan panguwaos / datan pepindha sarta wasesaning kahyangan//
9. //Sasampunipun pratela dhumateng Kresna / Gudhakesa angucap mring Gowindha / “Kula tan badhe
Kresna jejuluk Sri Bhagawan, piyambake kang medharake Wewadining Jiwa, amarga Jiwa minangka bab kang siningit lan suci, ora sadhengah titah bisa wruh. Ing kene Kresna mengku karep supaya Arjuna bangkit kasa­triyane, nuduhake marganing urip lan gya murwani karya minangka jejer­ing satriya.
Ukara kang muni “ingsun, sira lan para raja” ing kene dudu sipat badan wadhag, nanging Jiwa (uga asring sinebut Jagad Alit) kang mapan jron­ing raga, minangka peranganing Jiwaning Jagad Gedhe.
13. //Sawise mapan ing raga iki / wiwit kuncung nganti gelung /
wadhag, oh Arjuna / nuwuhake adhem lan panas, suka lan sangsaya / lan kabeh iku teka-lunga, datan langgeng / mula sangganen, Kunthiputra//
utawa “Kang Sejati” ing kene tegese Jiwa, mula sinebut Sejatine amarga tan bisa den nalar kanthi kawruh kaprah, nanging nembe bisa dimangerteni kanthi Kawruh Sejati, ya Ngelmu Hakikat. Dene, Raga iku dudu wujud sejati nanging hamung wewayangan, lan nora bisa gepok senggol kalayan sipat kalanggengan apamaneh kudu manunggal. Raga mangkono cinipta saka anasir papat, lan Jiwa saka Nur. Nanging tumrap manungsa kang wruh marang jejibahan, ora jeneng aneh manawa Raganya nyandhang sipat langgeng.
20. //Kang Sejati iku ora linairake lan mati / yen wus ana ora bakal ora ana / Sejatine ora linairake, langgeng salawase / Kang Sejati ora sirna sanadyan raganya mati//
21. //Kang Wruh, – Kang Sejati datan sirna / langgeng, tanpa lair, tanpa owah / Kepriye bisane, he Parta / mateni lan ngupaya pati-Ne//
22. //Kayadene sira lukar busana / lan ganti barang kang anyar / mangkono Jiwa ninggal raga lama / lan ing raga anyar humanjing//
23. //Kalis landheping gegaman / tan kebrongot
Jiwa kalangkung luhur tinimbang sabarang anasir, langgeng lan tangeh dinalar. Jiwa datan murba lan kapurba dening pakarti, uga nora kapra­bawan dening owah gingsiring pikir, urip lan raga. Kabeh wuwujudan bisa owah, teka lan lunga, nanging Jiwa tetep panggah salawase.
32. //Mongkoging para satriya, oh Parta / piniji labuh nagara / tanpa den upaya ugi / kori kaswargan wus tinarbuka//
ninggalke kawajiban lan kasatriyanmu / mula, dosa gedhe tumrap jeneng sira//
35. //Para satriya gung bakal nganggep / sira ngucireng yuda / lan uga kang biyene hamujakrama / samengko ngesorake kanthi pangina//
36. //Akeh pangundhamana marang sira / dening para satru / ngala-ala lan ngina katiasanmu / Apa ana kang luwih nyedhihake katimbang iku//
nggegadhang jaya, seneng, donya, panguwasa lan swarga. Manawa wus mangkono Satriya, seneng lan sedhih, jaya lan asor
45. //Kitab Suci wus ngandharake piwulang Triguna, Arjuna / Luwarna pribadimu saking Triguna, uga saka loroning sipat / Nerna budimu marang kasucen yekti / luwarana dhirimu saka wisayane kadonyan, manunggal lan Jiwa//
46. //Wimbane sendhang ing tlatah banjir / karoban warih sadhengah papan / mangkono iku Kitab Suci /
pamrih / Aja sapisan nugraha kang kaesthi / uga aja mung kendel dadi parane karti//
Ukara “makarya datan kinanthen pamrih” iku nora ateges “makarya tanpa ngarep-arep pituwas”, sabanjure kalis ing sadhengah panjangka, kaya gegambaran iki : Wong olah tetanen kang sregep nggarap sawahe, nalika wus wancine panen, karana ora ngarep-arep kasil, banjur pari kaobong. Ora… dudu mangkono, karepe ! Werdine mangkene : Pepucuking panjang­ka manungsa iku makarya lan tumindak murih luwar jiwane tumujweng kamardikan langgeng, manunggal lan Sejatine Jiwa. Mandheg lan nora nggape marang kawajiban sarta tanpa makarya lan tumindak, uga dudu mangkono. Amarga makarya kanthi pamrih nugraha utawa nora ngape marang kawajiban mangkono, lelorone ateges ngumbar jiwane satemah jiwa tansah kinunjara.
Teguhing Jiwa tegese menebing jiwa, kang wus bisa ngasorake nepsu, kanepson, gegayuhan,
marang Kang Maha Pirsa / muspra kang ngarep-arep pituwasing karya//
Janma kang wus meneb jiwane, datan kasampiran pamrih pribadi ing sakabehing pakarti, saka iku dheweke luwar saka
56. //Janma kang datan sedhih jroning sungkawa / jroning suka tan bungah kalangkung / kalis ing nepsu, nesu lan ajrih / mangkono iku kasebut wong suci
sinandhang / den arani nduweni teguhing Jiwa//
Nepsu, nesu lan wedi iku godha tumraping jiwa, seneng lan sedhih iku kalebu peranganing nepsu. Janma kang wus luar saka tetelu godha iku pepuntone bakal kalis ing prabawaning seneng lan sedhih. Ing titi mangsane bakal ngrasa yen seneng lan sedhih iku tan prabeda, iku tegese wus bisa ngendhaleni dhiri, nguwasani godha kang
ngomel tan karuhan. Pindhane sekar kang mekrok lan alum, adhepana kanthi prasaja, aja mung yen mekrok lan wangi tansah den pupuji, yen aking tebih kabuang. Mangkono manungsa kang wus meneb, satimbang ing kahanan suka lan duhkita tan prabeda.
60. //Sanadyan dheweke Sang Luhur Budi / wus kanthi sawutuhing pambudi, Kunthiputra / Nanging pancadriya kang ura / bakal mrawasa mbergandang jiwane//
Hawanepsu pancen bisa kapeper, pepinginan bisa kasirnakake. Nanging manungsa kang wus meper hawanepsune, keh-akehe maksih nyandhang pepinginan ing atine. Saka iku, nora hamung pancadriya, uga jiwa kudu kapeper dimen bisane manunggal. Yen jiwa wus manunggal kalayan seja­tining jiwa, iku margane Pengeran Hangejawantah.
64. //Nanging janma kang teguh kapitayan / sanadyan urip ing madyaning kadonyan / tansah ngendhaleni nepsu, kalis ing seneng
wening jiwa mangkono / teguh sumare jroning katentreman//
66. //Kang ngumbar hawa-nepsu, ora duwe kasantosan /
67. //Manawa cipta wus kerem ing pancadriya / kerem uga kawruh kabecikane / kadya
pancadriya saking saliring nepsu / pepinginane iku, he Mahabahu / hamung jiwanya ngancik kasampurnan//
Pancadriya iku tangeh kapegat kalayan nepsu lan pepinginane manungsa. Bisane hamung den kendhaleni lan dikuwasani dening jiwa kang prakosa. Tetembungan “Mahabahu” tegese satriya asanjata sekti, ya Arjuna. Werdine : Arjuna iku nyandhang sanjata jiwa kang prakosa.
Gegambarane Manungsa Wicaksana iku kadya samudra kang nora kaprabawan dening ilining banyu saka maewu-ewu tuk. Mangkono manungsa kang wus ngregem
71. //Manungsa kang amberat saliring nepsu / lan jumangkah kalis pepinginan / sirna rasa “Ingsun” lan “Kumingsun” / andungkap katentreman jroning jiwa//
72. //Mangkono drajade kasucen yekti, he Parta / Dheweke kang wus ngancik drajad iki / nadyan tumekeng lalis, tan sumelang maneh / lan ngancik kaswargan manunggal lan Pangeran//
Sumber : Bagavatgita oleh Nyoman S. Pandit
Kaentha dening: Bangkit R dalasan Agus Wiyono
(JK) = penthung, gada ; dhendha (J) = denda (BI).
sahut > sumahut = menggigit swagata > sumwagata = menyambut 2. Yen wiwitane tembung arupa aksara mati
(konsonan) mau p, b, m, lan w, aksara mati mau ilang, tuladha
(vokal) , seselan UM mapan ing sangareping aksara wiwitan, tuladha :
> umangsah > mangsah = maju ing
ater-ater hanuswara ing basa Jawa Anyar kanggo mangun tembung kriya tanduk. Tembung-tembung lingga
Sesawangan sajroning kawah Gunung Kelud lan pang garing kena hawa lan lahar panase gunung.
Pangripta nalika munggah menyang pucaking gunung Kelud ndeleng tlaga wedhi.
ingkang sampun nyengkuyung adegipun blog meniko sanajan radi tertatih-tatih mbok menawi saged mlampah kanthi lancar. Nyuwun pangapunten menawi koleksi sangat terbatas..nggih amargi sumbangan kaset sampun awis2 lan kangge nambahi koleksi mbok menawi betah biaya lan sak meniko nembe vakum rumiyin dereng wonten ingkang bade dipun inggah.
Lha katur dumateng para kadang menawi kagungan koleksi lan pingin dipun sharing saged kakirim-aken dumateng kulo…mangke kula konvert lan kula posting.
Utawi menawi bade partisipasi ujud dana untuk tambah koleksi ugi monggo…dipun tampi..lan mangke bade dipun kintuni CD MP3 lakon menopo kemawon ingkang dipun suwun.
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Kerajinan Wayang Tokoh Wrekodara / Werkudara
Hiasan dinding wayang dari pengrajin wayang kulit SURYO ...
bocah cilik-cilik pating pendhelik ngrubungi omah surak-surak kaya nggugah pitik ratu atine cilik angundamana bala seberang sing doyan asu.
Eling-eling sira manungsa,Temenana lehmu ngaji,Mumpung durung katekanan,Malaikat juru patiLuwih susah
Cawisane wong kang dosa,Angas mring kang Maha Kwasa,Goroh nyolong main zinaLuwih beja luwihmulya,Rasane
Layat mring kang kasripahan,Nglipur mring kang kasisahan.Awak-awak wangsulana,Pitakonku marang sira,Saka ngendi sira iku,Menyang endi tujuanmu.Mula coba wangsulana,Jawaben kalawan cetha,Aneng endi urip ira,Saiki sadina-dina,Kula gesang tanpa nyana,Kula mboten gadhah seja,Mung karsane kang Kuwasa,Gesang kula mung sa 'derma.Gesang kula sapunika,Inggih wonten ngalam donya,Donya ngalam karameyan,Isine apus-apusan.Yen sampun dumugi mangsa,Nuli sowan kang Kuwasa,Siyang dalu sinten nyana,Jer manungsa mung sa 'derma.Sowanmu mring Pangeranmu,Sapa kang dadi kancamu,Sarta apa gegawanmu,Kang nylametke mring awakmu.Kula sowan mring Pangeran,Kula ijen tanpa rewang,Tanpa sanak tanpa kadang,Banda kula katilaran.Yen manungsa sampun pejah,Uwal saking griya sawah,Najan nangis anak semah,Nanging kempal mboten wetah.Sanajan babanda-banda,Morine mung telung amba,Anak bojo mara tuwa,Yen wis ngurug banjur lunga.Yen urip tan kabeneran,Banda kang sapirang-pirang,Ditinggal dinggo
Dasare waton ngabekti,Ndherek marang kanjeng nabi,Muhammad Rasul Illahi,Mbangun turut mring wong tuwa,Sarta becik karo tangga,Welasa sapadha-padha,Nulunga marang sing papa.Yen ngandika ngati-ati,Aja waton angger muni,Rakib ngatit sing nulisi,Gusti Allah sing ngadili.Karo putra sing permati,Kuwi gadhuhan sing edi,Aja wegah nggula wentah,Suk dadi ngamal jariyah.Banda donya golekana,Metu dalan sing prayoga,Yen antuk enggal tanjakna,Mring kang bener aja lena.Aja medhit aja blaba,Tengah-tengah kang mejana,Kanggo urip cukupana,Sing akherat ya perlokna.Aja dumeh sugih banda,Yen Pangeran paring lara,Banda akeh tanpa guna,Doktere mung ngreka daya.Mula mumpung sira sugih,Tanjakna ja wigah wigih,Darma ja ndadak ditagih,Tetulung ja pilah-pilih.Mumpung sira isih waras,Ngibadaha kanthi ikhlas,Yen lerara lagi teka,Sanakmu mung bisa ndonga.Mumpung sira isih gagah,Mempeng sengkut aja wegah,Muga sira yen wus pikun,Ora nlangsa ora getun,Mula kanca da elinga,Mung sapisan aneng donya,Uripmu sing
Kitab Qur'an kang sampurna,Tindak nabi kang pratela,Sinaunen kang permana,Sing sregep lan
KRAMANE WONG MLAKU 1. Mlaku ora kena sinambi mangan utawa ngombe. 2. Ora kena sinambi gojegan, luwih-luwih ana ing dalan gedhe. 3. Kudu tansah ngati-ati, ngawasake ngarep lan ngerti kahanan kiwa lan tengen. 4. Yen mlaku bareng wong tuwa becike ana mburine. 5. Umpama ndhisiki tindake wong tuwa becike uluk-uluk : “Nyuwun pangapunten, kula ngrumiyini.” 6. Manawa liwat ing sangarepe wong kang lagi lenggahan becike uluk-uluk : ”Nuwun sewu ndherek langkung.” 7. Mlaku ora kena nyeret utawa ngentebake sikil. 8. Mlaku ing sisih kiwa. 9. Mlaku ing dalan ora kena jejer-jejer, kena jejer loro. 10. Manawa mlaku lanang wadon, becike sing wadon ana ing kiwane lanang. 11. Manawa nyabrang ing zebra cross, sing putri dialing-alingi saka arahe kendaraan. 12. Mlaku ora kena bengak-bengok. UKARA (KALIMAT) Ukara yaiku tuturan kang ngemu makna jangkep(ganep). Tuladha: Ani nyapu latar. – Ukara lamba prasaja(kalimat sederhana), yaiku ukara kang kedadeyan saka 1 Jejer(subjek) lan 1 wasesa(predikat). Tuladha: Regane(J) murah(W) Candra(J) nyapu(W) Pasare (J) regeng banget(W) Koperasine (J) wis madeg(W) Dagangane(J) warna-warna Ukara ing ngisor iki golekana polane Priyayi iku sugih. Omahe Ahmad ana warunge. Sliramu pancen gemi. Bocah kuwi padha
padha pindhah. Koperasine laris. Penguruse para siswa. Dagangane pepak. Koperasine siswa maju. Bathine akeh. Gawea ukara lamba nganggo tembung-tembung ing ngisor iki! 1. dhuwit: 2. larang 3. murah 4. tuku 5. susuk 6. bathi 7. rugi – Tembung Saroja: Tembung saroja yaiku tembung loro kang padha utawa meh padha tegese dianggo bebarenga. Tuladha: a. Wayang iku minangka budaya kang adi luhung. b. Supaya Koperasi Sekolah maju, para pengurus kudu nggunakake akal budi. Tuladha tembung saroja liyane: iguh
Paribasan yaiku unen-unen kang ajeg panganggone, mawa tembung entar lan ora ngemu surasa pepindhan. Tuldha: a.
Keplok ora tombok. g. Alon-alon, waton, kelakon. h. Mbuwang tilas. i. Nyolong pethek. j. Lahang karoban manis. k. Kegedhen empyak
sethithik beras kang kudu dicawisake. Dene kang kajibah nyukupi beras ora liya para among tani, srana nggarap sawah nandur pari. Mungguh kaya ngapa lan kepriye carane nindakake nggarap sawah, mbok manawa ana becike yen diandharake sawatara, wiwit gawe winih tumekane panen. Dhek jaman biyen, nalika irigasi durung tumata, sadurunge ngancik ngolah lemah padha nganggo petungan mangsa. Dene mangsa kang diugemi yaiku mangsa kanem lan uga ngungak lintang luku kang wis katon manjer ing sisih wetan. Lumrahe pangolahe lemah kawiwitan gawe pawinihan. Gawe winih mono ana kang nganggo ngurit/nyebar. Cara-cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan yaiku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu. Kekarone wiji pari iku kadhedher ana ing lemah garing. Dene nyebar, wiji didhedher ing lemah teles, wujud gabah kang wis nokol/thokol. Sinambi ngenteni gedhene winih, Pak Tani nuli nggarap sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni, yaiku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah dening luku. Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, Bakda iku, lemah dilebi lan dileremake sawatara dina supaya suket lan gegodhongan padha bosok dadi lemi. Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake, lumrahe pak tani nampingi utawa nembok galengan supaya ora padha bolong, bisa wutuh, rapi lan rata. Sawise cukup anggone ndhayungake, lemah dilumahake, tegese digawe rata srana digaru. Kanthi mangkono brongkalan-brongkalan lemah padha ajur, satemah lemah dilawet dadi leleran. Yen wis mangkono lahan siap ditanduri. Supaya tandur bisa tumata larikane, katon runtut, luwih dhisik nancepake kepala, yaiku tancepan tandur kang bakal dadi panutan. Kanggo rerangken tandur, ora lali dicawisake sesaji kanggo panuwun lan panyuwun marang Gusti. Sawise dipasrahake nganggo didupani, sajen banjur dikepung sing padha arep tandur, lumrahe para wanita. Piranti sing kanggo tandur yaiku wilah sing diwenehi tetenger kang padha elete. Piranti iki diarani klathakan utawa blak. Blak ditrapake manut kepala, nuli saben tetenger ditancepi winih. Mangkono sabanjure lumaku mundur. Watara setengah sasi tandur wiwit ijo, mracihnani yen urip, diarani nglilir. Watara umur sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba kanggo ngilangi suket sing ngganggu, uga duwe tujuan nggemburake lemah. Bakda iku tandur dirabuk. Ora antara sasi tandur dadi ijo royo-royo, gumadhung. Tandur mekar, mundhak gedhe lan dhuwur. Ora suwe maneh mlecuti, siji loro katon wulene. Dene yen wulen pari wis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen kang mentes padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak. Saya suwe pari saya kuning. Yen wis mangkono becike sawah disat supaya nyepetake pari padha tuwa. Sawise sesaji “wiwitan” dileksanani, pari banjur dipanen. Supaya panenane apik, mesthine para among tani padha nindakake
dingrembakakake dadi Sapta Usaha Tani, katambah: 6. pangedoling kasil panenan (pemasaran) 7. Pasca panen (pangrumate kasil lan lemah sawise panen). (Drs. Sofwan, dkk, 1996: 7 – 8) Pitakon-pitakon ing ngisor iki wangsulana! Terangna bedane sega, beras lan pari!
Saiki para among tani apa isih padha ngugemi pranata mangsa lan dununging Lintang Luku?
Apa karepe dene lahan didhayungake sawise diluku?
Apa ta paedahe namping lan nembok galengan?
Kepriye yen lahan kang ditanduri pari iku lemahe ora rata temenan?
Bakda diwatun lan dirabuk, sawah ora dilebi sawetara dina. Apa tujuane?
Kanggo ngolah lemah, ngrontogake pari (ngiles) apadene nutu saiki wis diganti mesin. Kepriye panemumu?
Sawise pari mrekatak, pari kudu ditunggu saben dina. Apa karepe
Terangna tegese Panca Usaha Tani lan Sapta Usaha Tani !
wilah kang diwenehi tenger kang padha elete kanggo tandur ngleremake lemah sawise diluku maculi pojokaning sawah kang ora kambah luku mbedholi winih saka pawinihan lahan awujud lendhut diejur dadi
MATERI PELAJRANmateri tembang pangkur, tembang pangkur	Tembang Pangkur, Cengkok Kasmaran, Laras Pelog Pathet Nem (B. Arintoko, 1981 : 22 – 23) (Serat Wulangreh, Paku Buwana IV, ing Sri hartuti, 2007 : 29 – 30) sekar: tembang pangkur: araning tembang macapat winarna:dicritakake lelabuhan: pangorbanan kanggo: dianggo tumrap wong: manungsa prayoga: becik urip: gesang (krama) ala: elek becik: apik puniku: iku adat: pakulinan waton: aturan/paugeran/pathokan dipunkadulu: dingerteni miwah: lan/saha tata krama: sopan santun kaesthi: diupaya siyang: awan ratri: bengi Struktur metrum tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru
tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik, prayogane ngertenana, adat waton iku kudu dingerteni, lan ana ing tata krama, diupaya awan bengi (Serat Wulangreh, Paku Buwana IV, ing Sri hartuti, 2007 : 29 – 30) sekar: tembang pangkur: araning tembang macapat winarna:dicritakake lelabuhan: pangorbanan kanggo: dianggo tumrap wong: manungsa prayoga: becik urip: gesang (krama) ala: elek becik: apik puniku: iku adat: pakulinan waton: aturan/paugeran/pathokan dipunkadulu: dingerteni miwah: lan/saha tata krama: sopan santun kaesthi: diupaya siyang: awan ratri: bengi Struktur metrum tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru lagune Pada: 1. 8 a 2. 11 i 3. 8 u 4. 7 a 5. 12 u 6. 8 a 7. 8 i b. B. Guru gatrane : 7 gatra Isining Tembang Pangkur: Tembang pangkur kang dicritakake, lelabuhane tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik, prayogane ngertenana, adat waton iku kudu dingerteni, lan ana ing tata krama, diupaya awan bengi
ngaturaken panyuwun mugi kang Nur krenan lan kerso maringi agungipun samudro pangaksami dumateng kulo ingkang tindak tanduk kulo sampun ndadosaken mboten remen penggalihan kang Nur.
Ananging kulo nyuwun pangapunten ugi, kulo mboten saged ‘nahan diri’, kepengin nimbrung malih, amargi blog kagunganipun kang Nur meniko sanget ‘unik’ lan saestu ‘asyik’ sanget.
Temtu saestu suwalikipun kawula ugi nyuwun pangapunten dhumateng mas Salikh, mbokbilih anggen kula ‘ngemutaken’, ugi ndadosaken kirang renaning penggalihipun mas Salikh. Kepara saestu menawi mas Salikh kepareng, kawula malah nyuwun supados mas Salikh kersa dados penulis wonten ing blog gadhahan kawula menika sesarengan kaliyan kawula. Kesagedan kawula namung winates, menawi kawula estu badhe tetep puguh njagi blog menika wonten ing topik sejarah, kawula mbetahaken rencang ingkang saged mbiyantu kawula. Saklajengipun kawula kepengin sesambetan kaliyan mas Salikh medal jalur privat ing alamat e-mail-ipun mas Salikh menika. Mugi menika valid. Valid to mas?
Kawula nggadhahi ‘visi’ bilih blog kawula menika badhe pun garap kanthi sesarengan. Mas Salikh dados salah setunggaling tiyang ingkang kawula wawas kagungan minat lan kemampuan ingkang trep kaliyan
Selasa, 24 Februari 2009 @ 11:26 pm weee lha kok ngene? jarene ngono?
am menawi panjenengan ngaken pengagum wong samin ingkang remen misuh lan misuhi wong liyan..mboten esah matur mawi boso kang alus kados wonten komentar2 panjenengan..ngaku wong samin sing kudu misuh isane mung misuh…
wah..kok le cekak men pikiranipun sampean…
njih pisuhana awakmu dewe…sak durunge..misuhi wong liyo…
ingkang panjenengan sawang dereng temtu saknyatanipun…dados ngatos2 menawi mungel…
Wah jane dereng nopo-nopo niki…mangke menawi sampun rampung sedayo urusan bade kulo upgrade……
ImAm B said:	22 Januari 2010 pukul 17:47
Pak WIdjanarko nembe pacaran nggih sareng ibu rikala taksih timur, gambaripun.
widjanarko said:	25 Januari 2010 pukul 11:07
@Nak Imam B : Hua ha ha ……..kok nembe njedul panjenengan. Jare arep
remen niku klenenganipun, kepareng mangkeh kula tak sowan maleh. Nuwun
ken atik djatmiko said:	10 Desember 2010 pukul 12:25
Nyuwun ijin ngunduh koleksi klonengan lan wayangipun. Matur nuwun sakderenge.
listantoedy said:	19 Januari 2011 pukul 21:40
tgl 22 Januari 2011 ing UnKris Jatiwaringin wonten Ki Purbo..ingkang ngawontenaken Yayasan kertagama disponsori Facebooker penggemar Ki Purbo in Jabotabek…
Audio wayang ki nartosabdho, Matur nuwun sakderengipun.
Nanging kulo perlu judul “Pendadaran Siswo Sukolimo” kok mboten wonten nggih, bilih wonten saget dipun
Penafian orgyxxxhub.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.orgyxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
riko tetep wangi masio isun sing ono.....
opo buh lesan mbuh tangan ora masah,wis pokoke wis koyo setan,tapi saiki aku Allham’dulillah wis “TOBAT” tenan goro2 bocah wedoe aku biso ngluluih aku.kang rofiq,kang yani,lan liane kapan2 nek ono wektu mampir ni gubung
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Sragen Sukoharjo Temanggung Wonogiri Wonosobo Pekalongan Salatiga
wah sae pak critanipun.. menopo wonten ingkang mangertos asal usulipun Ekalaya njih? kulo kok penasaran.
kulo nggih nate ndamel tulisan tentang ekalaya, mugi2 bapak saged mirsani nopo wonten ingkang
3. Guru wilangan gatra katelu tembang ing dhuwur, ana …
5. Ukara ing ngisor iki migunakake tembung camboran, kejaba ….
C. Tandure ijo royo-royo, lir pendah permadani ginelar.
D. Urip ing arcapada iku ora suwe, pada karo mampir ngombe.
7. Gugon tuhon kang kalebu pangane Bethara Kala, yaiku ….
8. Upaca ruwatan bocah sukerta limrahipun ngangge nanggap ringgit kanthi lampahan …
9. Ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung entar, kajaba ….
A. Pak Seno iku yen ngendikan tembunge pedhes.
B. Bocah wadon iku manis banget eseme, mula saben jaka padha kepencut.
C. Wong kang ora duwe iku direwangi adus kringet saben dinane.
D. Mbok Minah saben dina ngangsu banyu menyang sendhang.
10. “ Aku ora lali karo welinge biyen “
“ Ing kebon welinge dipateni Mas Andi “
Micara menika minangka sarana tiyang medharaken gagasan dhateng tiyang sanes. Menawi kita srawung kedah migunakaken basa lan tata krama ingkang sae, supados tiyang ingkang dipunajak srawung boten gela ing manah, sebab rumaos boten dipunajeni.
Tiyang micara menika wonten ingkang saged ngraketaken pasedherekan, nanging saged ugi methalaken kekadangan. Menawi kirang ing pangatos-atos tetembungan saged dados seriking manah salaminipun malah wonten tetembungan ingkang damel cilakanipun tiyang sanes. Wonten unen-unen makaten “ Ngati-ati ing sabarang ucap, tetembungan kang landhep, landhepe bisa ngungkuli pedhang.” Bab makaten wau sampun ngantos ndadosaken ajrih micara. Prayoginipun micara menika prasaja lan sacekapipun kemawon.
Kathah tiyang ingkang dipunkurmati, dipunajeni tiyang sanes awit saking pangandikanipun. Tete- bungan ingkang sae dipunkantheni tatakrama ingkang trep saged damel lancaring sesrawungan. 12. Andharan kang trep kaliyan teges “ Ajining dhiri gumantung kadaling lathi “ inggih menika…
A. Srawung kedah migunakake basa lan tata krama ingkang sae.
B. Tiyang dipunkormati tiyang sanes awit saking pangandikanipun.
D. Dhiri lan lathi menika sami kemawon ajinipun. 13. Bab ingkang dipun gatosaken tiyang srawung kados kasebat ing ngandhap menika, kejawi …
D. swantenipun banter supados tiyang nggatosaken 14. Wong sing pinter srawung bakal oleh mupangat sing migunani tumprap uripe, kaya kasebut ing ngisor iki, kejaba …
15. Tuladha ingkang leres minangka gegambaran “Ngati-ati ing sabarang ucap, tetembungan kang landhep,landhepe bisa ngungkuli pedhang ,” inggih menika …
B. Aja kakehan omong marang wong sing durung kenal.
C. Tetembungan bisa gawe serik lan cilakaning wong liya.
D. Wong sing pinter omong bakal mulya uripe. 16. Kowe diutus Bapak ngaturake layang marang Pak Carik, sawise rampung anggonmu caos lapuran marang Bapak mangkene ….
A. Pak, serate mpun ditampi Pak Carik, lan Pak Carik criyos matur nuwun.
B. Pak, serate sampun kula wenehake Pak Carik, lan Pak Carik matur nuwun.
C. Pak seratipun ditampi piyambak dening Pak Carik, lan Pak Carik matur nuwun.
D. Pak, seratipun sampun kula caosaken Pak Carik, dipun tampi piyambak dening Pak Carik, lan Pak Carik matur nuwun.
17. Nalika Bapak … saka kantor, aku mentas wae … saka omahe kancaku. Ukara iki dadi sampurna lan cocog manun unggah-ungguhe yen tembunge …
18. Pak Gatot ndhawuhi Dika supaya atus- atur. Luwih dhisik didhawuhi sowan ana daleme Pak Lurah, supaya rawuh kendhuri mengeti 40 dina sedane Mbah Guru. Ature Dika sing bener …
A. Pak Lurah kula diutus Pak Gatot, supados njenengan rawuh ing griyane Pak Gatot, saperlu mengeti kawandasa dinten sedane Mbah Guru.
B. Pak Lurah kula didhawuhi Pak Gatot, supados panjenengan rawuh ing griyane Pak Gatoto, saperlu mengeti sekandasanipun dinten sedanipun Mbah Guru.
C. Pak Lurah kula dipundhawuhi Pak Gatot, supados panjenengan rawuh wonten ing dalemipun Pak Gatot saperlu mengeti kawandasa dinten sedanipun Mbah Guru.
D. Pak Lurah kula diken Pak Gatot, supados panjenengan rawuh wonten dalemipun Pak Gatot, saperlu mengeti kawandasa sedanipun Mbah Guru.
percaya. Lunyu ilate duwe teges ….
23. Negarane dhewe iki wis kaloka kabudayane ana ing saindenging bawana. Tembung kaloka dasanamane ….
24. Ukara ingkang migunakake homonim inggih menika ….
A. 1. Suguhane ora kalong sebab Bu Tini ora nawakake.
2. Bubure kok kalong, sapa sing mangan ?
B. 1. Bapak nembe gerah waja mila tindak Puskesmas.
C. 1. Dheweke golek kawruh kanggo sangunipun urip.
2. Pardedek anggone nonton wayang golek sawengi natas.
D. 1 Surti damel kesed saking sepet.
2. Sepet menika kula angge asah-asah.
25. Ing wanci ratri sang sitaresmi jumedhul amadhangi jagad, kados anggentosi kalenggahanipun Sang Surya. Dasanamane sang surya kaya kasebut ing ngisor iki, kejaba ….
26. Nandhitya diutus Ibune, mamitake marang Pak Yoga yen ora bisa arisan, sebab Bapake lagi gerah, nanging Nandhitya lali sebab diampiri Rahema diajak dolan. Apa sing kudu ditindakake Nandhitya marang Bapake ? A. Matur terus terang kaluputan lan ora bakal
27. Kowe didukani Bapak, awit dikira njupuk dhuwit sing ana lemari, nalika Bapak ngendika apa sing kok tindakake ?
B. Nakoni sedulur liyane, lan nglapurake marang Bapak supaya sing njupuk didukani.
C. Ngenteni nganti Bapak rampung ngendika, lagi aku matur yen aku ora njupuk.
D. Nyela pangandikane Bapak, sebab aku rumangsa ora salah.
28. Bab sing kudu digatekake wong sesorah kaya kasebut ing ngisor iki, kejaba ….
29. Saderengipun kula matur kathah-kathah, mangga kula lan panjenengan tansah ngaturaken Puja lan syukur wonten ngarsanipun Pangeran Ingkang Maha Agung, inggih awit ……….
30. Para tamu ingkang dahat sinuba ing pakurmatan, ing saben tanggal 10 Nopember bangsa Indonesia tansah mengeti dinten ageng, inggih menika dinten Pahlawan. Kula lan panjenengan sedaya mangertos, bilih rikala tanggal 10 Nopember 1945 ing kitha Surabaya wonten lelampahan ….
Dene Raden Sukrasana luwih sekti maneh. Kuciwane Raden Sukrasana rupane ala. Bathuke nonong, mripate mlolo, irunge pesek, untune nginggih kaya eri pandhan, mawa siyung Bathara kala,lsp.
33. Bakuning gagasan ( ide pokok ) ing wacan, yaiku ….
kang bagus lan sekti mandraguna. Sekti mandraguna tegesipun, kajaba ….
36. Ukara ing ngandhap menika ingkang migunakaken tembung andhahan inggih menika ….
37. Ringgit menika asiling kabudayan Jawi. Ringgit purwa sami kaliyan ….
38. Ingkang kalebet kadang pandhawa inggih menika ….
A. Puntadewa, Arjuna, Bima, Nakula, Sadewa
mapan ing desa kemadang watara 20 km saka kutha Wonosari mangidul, minangka salah sawijining papan wisata alam sing dadi aset wisata kondhang ing gunungkidul lan ing Yogyakarta.
39. Wisata Baron kang mapan ing desa kemadang, dadi aset wisata sing kondhang ing gunungkidul lan ing Yogyakarta.. Dasanamane kondang ….
40. Bakuning gagasan kang dumung ing paragraf kasebut yaiku ….
A. Wisata Baron mapan ing desa kemadang 20 km sakidule kutha Wonosari
41. Ukara-ukara ing ngisor iki kang mujudake ukara pitakon …
A. Wacanen resep saka Pak Dokter kuwi !
D. Ngertia mono, aku wingi sregep sinau.
42. Budhala mau-mau aku ora telat. Ukara iki tuladha ukara ….
43. Aja dumeh menang, banjur umuk. Manawa ditulis nganggo aksara Jawa ….
44. Aja ngidoni sumur, ora ilok. Manawa ditulis nganggo aksara Jawa ….
A. 45. Unggah ungguh kang bener ing ukara ngisor iki yaiku
A. Ayo ibu-ibu, padha bareng-bareng tilik bu Camat sing lagi lara!
B. Mangga para kanca, sami nuweni Badri ingkang nembe gerah!
C. Ayo Bu Nina, saiki wae olehe tilik Bu Lurah sing lagi gerah!
D. Mangga Mbah, menawi badhe nuweni Mbah kakung ingkang nembe sakit, wonten griya sakit!
D. Pucung 47. Wewatone tembang kasebut ing dhuwur yaiku ….
A. 8a, 8i, 8u, 7a, 12u, 8a, 8i
B. 7u, 10u, 12i, 8 u, 8u
C. 12u, 10i, 8u, 8a, 7u
D. 8a, 11i, 8u, 7a, 12u, 8a, 8i
Saben pojok tinemu papan kanggo jaga. Ing sanjabane benteng ana blumbang amba tur jero ngubengi benteng, aran jagang. Manawa arep mlebu wewengkon kraton kudu ngliwati jagang lan benteng, uga diyasani kori gerbang kang aran plengkung.
Sakawit plengkung mau ana lima, sisih kulan aran plengkung Jagabaya, sisih wetan plengkung Madyasura, sisih lor kulon Jagasura sisih kidul plengkung Nirbaya, katelah uga plengkung Gadhing, lan plengkung Tarunasura uga katelah plengkung Wijilan.
48. Manut wacan ing dhuwur, blumbang amba ing sajabaning beteng diarani ….
49. Kori gerbang utawa gapura lumrahe kanggo mlebu ing wewengkon kraton. Plengkung
langkung wengis // ngandika dhateng Seh Dumba // heh Dumba aja mangkono //
nguni sira bangsa sudra // ing mangke manjing waswa// kawiryan jenengnmu arum
kapti // mituhu Seh Lemah Lincat // ngelmune tan lumrah ngakeh // de sirarsa
muruhita // ing Demak kurang apa // barang kawruh nora ewuh //
kekalih // leres pabrataning warta // pra siswa sampun reraton // Jalu priya
talbul ngelma // ing reh endraning laya // leres tekadipun idhup // donya
benjing-enjing // pinrih rawuh wanci loka // nanging utusan mangke // Jeng
Benang nud ing sekabat // wus winangsit reh kajad // ngaturi ingkang
segera menyela // yang demikian kurang baik. 24.
prajurit // puniku dede wong ngraman // sae den alus kemawon // sanadyan kukum
pralaya // saking lembat kewala // kawula sakanca rawuh // samya maninggal
saking palacidra // reh wonten jenenging kraton // kedah
awit // mogok dhawuhing narendra // punapa marginya dados // wus dhawah serat
prampungan // winisesa sakarsa // boten kenging songkol penthung // sah
kacidara nguni // sampun ngaturi narendra // dhedhemitan inggih dados //
nanging maksaa tumindak // manawi waris gugat // sinten mangentar saestu //
Gusti // paduka paring nawala // wasesa caraning kraton // patih pangulu lan
jaksa // samya tur tandha nama // tetep krampunganing kraton // makaten reh
kejaba jroning manah // kang dhedhawuh sun mituhu // liya
Lemahbang berkata // Wahai Benang kau memanggil
mayid // pagene nganggo paprentah // wong nora ana bedane // padha tan weruh
Hyang Suksma // tan pae nembah asma // de kumawawa kumingsun // dhawuh samining
wayang adalah Ki Begug Purnomosidi dadi Wonogiri dan Museum Wayang Kekayon Yogyakarta
Welha dalah....nyuntek yo nyuntek, ning ojo waton jasjus ra urus, nganti sing dudu
Ringkasan Pengajian Washiatul Musthofa (2) Wong mulyo iku Wong sing gelem ninggal maksiat, nindakke perkoro
Kanjeng Sunan Drajad (R. Qosim) Drajad, Paciran Lamongan.
Kanjeng Sunan Muria (Umar Said) Muria, Dawe Kudus.
sarine wulan,Wong asih linulutan,Lungaku tinangisan,Tekkaku kinasihan,Teka welas asih,Marang barang ingsun,Aja Gustiku maneh ora asiha, Dewane wong saakedhatonpodo moro
jroning ati,Gusti Alloh ingkang kuwasa,Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang,ugi pados pangan,Selawase kawulo gesang,Samarga pinaringan gampang,Gampang sarining gampang, Gampang saking kersaning Alloh."Mantra
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.bigcockhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
bisa purna, Amarga bareng tumandang karya, Ngasilake wewangunan, Kteteg kang bisa kanggo dalan Tembung wigati: saiyeg: dadi siji tekade saeka(eka=siji): dadi siji praya: ditindakake/digarap bebarengan kapti: karep jaler: lanang estri: wadon lawan: lan pakaryan: pagawean wewangunan: bangunan Tugas: 1. Nggoleki tegese tembung-tembung 2. Nggoleki isine
habisan. “Wis gampang gari mangan wae kok mbanjur takon-takon barang ! Arep nyaingi aku dodolan soto opo piye ?”
Iwak Gurami utawa guramèh, (jeneng Basa Latin: Osphronemus goramy), iku iwak kang urip ing banyu tawa.[1] Iwak gurami populér lan disenengi dadi iwak konsumsi ateges iwak kang diolah lan digawé masakan.[1] Gurami dadi iwak konsumsi ing Asia Tenggara lan Asia Selatan.[1] Saliyané iku ing nagara-nagara liyané, gurami uga diingoni ing akuarium.[1] Iwak gurami dikenal kanthi jeneng gurami. Saliyané iku iwak iki uga duwé jeneng loal ya iku gurame (Sd.); grameh (Jw.); kalui (Jb.); ikan kali (Plg.), lan liya-liyane.[1]
Iwak gurami urip ing pulo-pulo Sunda Besar (Sumatra, Jawa, lan Kalimantan),ananging saiki iwak gurami wis diingoni dadi iwak konsumsi ing nagara-nagara kang manggon ing Asia (utamane Asia Tenggara lan Asia Selatan), saliyané iku iwak gurami uga dibudidayakaké ing Australia.[2]
Ing alam, iwak gurami urip ing kali-kali, rawa lan kolam, gurami uga bisa urip ing banyu payau; ananging sejatiné gurami paling seneng urip ing kolam-kolam cethék kang akèh tanduran kang thukul.[2] Kadhang-kadhang iwak gurami metu saka banyu kanggo ambegan langsung saka udara.[2]
Induk gurami, ing wektu kang gumathok bakal njaga lan ngingoni anak-anaké.[2] Endhogé ditémplékaké ing tanduran kang urip ing banyu utawa diséléhaké ing susoh kang digawé saka tanduran.[2] Gurami kalebu iwak kang mangan tanduran, ananging gurami uga gelem mangan srangga, lan iwak liyané.[2] Saliyané iku iwak gurami uga mangan bahan-bahan organik kang bosok ing njero banyu.[2] Kanthi sifaté kang rakus iki iwak gurami uga dimanfaataké dadi iwak kang bisa ngendhalékaké gulma ing kolam-kolam.[2]
^ a b c d e (en)The Fishes of
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.32, 22 Oktober 2016.
“Joko…..Joko, wis rampung aduse durung!”
“Durung Pakdhe, lha…cepet-cepet ana apa tha Pakdhe?”. Saking Pakdhe Darsono wis wanyel karo Joko Bodho, Pakdhe Darsono ora jawab pitakone Joko Bodho. Joko Bodho sing tenang-tenang kawit mau ora ngerti maksude Pakdhene kok deweke dokokon cepet-cepet aduse. Bubar adus Joko Bodho banjur nemoni Pakdhene sing tenguk-tenguk ana ngemper omah lagi jagongan karo Pak Burhan. “Ana apa tha Pakdhe, kok sajake wong meh ketinggalan sepur wae tha Pakdhe?”. “Wo…alah…le..le..bocah paling lelet dhewe. Ana…..apa…ana…apa kawit dek mau. Lha kowe ora ngerti tha dina iki jarene arep menyang Malioboro tuku klambi anyar dienggo bagdan. Wis tak tunggu
Pakdhe!”. “Uwis gawe wong nunggu saiki njaluk duwit sewu karepmu iku apa tha le..!!!!”. “Pakdhe niki pripun tha aku iku njuluk pangapura boten nuwun duwit sewu!”. “Yo…wis…wis ayo padha mangkat silak ketinggalan sepur mengko!”.
Joko Bodho karo Pakdhene menyang stasiun Solo Balapan numpak sepur Paramex menyang stasiun sing cedhak kara Malioboro. Saben wong mbayar 10000 lagi enthuk karcis lan bias numpak sepur. Pakdhe Darsono ora duwe pilihan kudu mbayar karcise Joko Bodho amarga deweke ora ngawa duit amarga dikesusukake Pakdhene. Bubar entuk karcis Joko Bodho karo Pakdhene nungggu ana kursi. Ora ana sepuluh menit sepur sing arep menyang Yogya teka. Mbanjur Jaka Bodho lan Pakdhene numpak neng sepur, saking wakehe uwong Joko Bodho kara Pakdhene mlencar ana panggonan bedha. Bubar enthuk panggonan Pakdhe Darsono lagi eling yen dheweke kelangan Joko Bodho. Banjur dheweke goleki Joko Bodho ana ing gerbong-gerbong sepur. Dheweke was-was yen Joko Bodho didhuke ana ing dalan amarga ora duwe karcis sepur, amarga karcis sepure digawa Pakdhene.
Bedha karo Jaka Bodho, dheweke malah enak-enakan turu semenden ana jendelane sepur bubar enthuk panggonan sing kepenak. Dheweke ora krasa yen dheweke pisah kara Pakdhene. Kernete wis njaluki karcis sepur, nanging Jaka Bodho tetep wae turu malah nganggo ngorok. Kernet sepur ngerti Joko Bodho durung mbayar, banjur nangekake Jaka Bodho. Jaka Bodho kaget, “Ana apa iki? Lagi kepenak turu malah diganggu!, wis…ngaliha kana aku arep turu maneh ngatuk, dhek wingi aku randha nganti bengi, aku isih
Pak…dhe…..ku!” omonge Jaka Bodho Karo nduding kursi sebelahe, nangging sing neng sebelahe ora pakdhene nangging wong liya. “Pundhi mas Pakdhe jenengan, napa niki?”. “Mboten…mboten kula mboten Pakdhene mas niki, kula niku Mahasiswa ajeng sekolah menyak Yogya!!!”. “Nuwun sewu mas darakake njenengan niki Pakdhe kula?”. Raine Joka Bodho langsung abang branang amarga kisinan, mbanjur kernet sepur njaluk maneh karci sepure menyang Joko Bodho. Joko Bodho binggung piye carane mbayar karcis lha wong dheweke ora ngawa duwit. Joko Bodho karo kernete padha sesumbar sing ora jelas, nganti anggawe tontonane wong akeh.
Pakdhe Darsono ngerti wong rame-rame ana apa, banjur ditekano ana apa tha?. Mbareng wis chedak dheweke ngerti yen bocah gedhe duwur iku ponakane Joko Bodho. Mbanjur dheweke nekani lan ngomong apa tha masalahe nganti polahe ponakane kuwi ngawe tontona sak sepur. “Iki ana apa tha?”. “Allhamdullilah Pakdhe tasih urip tha?”. “Bocah ora ngerti aturan, aku dikirane wis mati, yo..wis tak tinggal maneh wae!”. “Ampun…ampun Pakdhe kula mboten ngomong niki maleh”. “Yo….wis ana apa iki padha rame-rame neng kene?”. “Ngenten lho pakdhe kernet niki nyuwun karcis kalih kula, lha kula khan mboten gadah karcisipun Pakdhe”. “Yo wis iki mas karcise aku karo ponakanku”. “Nggih pak matur nuwun”.
Mung siji setengah jam wae sepure wis tekan ana stasiun cedhak karo Malioboro. Joko Bodho karo Pakdhene banjur mudhuk lan mlaku ara ana 500 meter wis teka ana Malioboro. Teka Malioboro Joko Bodho ndelok-ndelok klambi ana ing toko lan eperane toko akeh sing dodolan klambi apik-apik. Joko Bodho kepincut karo klambi batik motif kembang dicampur manuk merak warnane ijo rada biru. Dheweke mbajur ngamong Pakdhene yen dheweke kepingin klambi kuwi.
“Pakdhe kula nuwun klambi niku nggih”. “Yo wis ndang cepet dibungkus silak kesoren, kowe yo during tuku kathok karo sepatu sandal dienggo solat id tho?”. “Inggih Pakdhe, njenengan niku moten pelit-pelit sanget”. “Dadi aku kudu mbayari klambi, kathok, karo sepatu sandalmu. Masyaallah… nuwun sabar ngadepi bocah koyo ngene”. “Yo….iya..thak mbayari neng mengko tekan ngomah duwitku diganti ya?”. “Inggih Pakdhe pasti niku”.
Bubar Joko Bodho rampung blanja keperluane, mbanjur pakdhene ngajak mangan ana restoran padang. Neng kono Joko Bodho mangan akeh banget saking kekeselen blanja menyang Malioboro. Telung piring Jaka Bodho enthek mangan, Pakdhene mbatin rugi tenan yen ngajak Joko Bodho lunga. Pakdhene ngumun blanja lan mangane Jaa Bodho wis enthek wolungatusewu. Pakdhene kapok-kapok tenek aro arep ngajak lunga Joko Bodho maneh. Pokokke kapok…kapok tenan, pantesan wae bapak ibune njenengi anake Joko Bodho, lha uwonge koyo kebo sawah ngendulak-ngenduluk.
kepéngin ngomongi murid-muridé Gusti Yésus bab lelakon kuwi mau. 9Gusti Yésus terus metuki wong wédok-wédok
balika lan sedulur-sedulurku pada diomongi kongkon pada budal nang Galiléa. Nang kana mengko bakal weruh Aku!” 11Dongé wong wédok-wédok ijik pada mlaku, soldat-soldat sing jaga kuburan terus pada lunga nang kuta Yérusalèm, arep ngomongi marang para pengarepé imam bab apa sing klakon kabèh. 12Para pengarepé imam terus pada rembukan karo para pinituwané bangsa Ju. Wong-wong terus nggawé putusan ngekèki duwit okèh marang soldat-soldat sing jaga kuburan. 13Para soldat sing jaga dikongkon ngomong-omongké nèk murid-muridé Gusti Yésus teka ing wayah wengi terus nyolong layoné, dongé sing jaga ijik turu. 14Para soldat sing jaga kuburan dipenging wedi, senajan gramangé krungu, awit para pengarepé imam bakal omong-omongan karo dèkné, supaya sing jaga kuburan ora bakal disetrap. 15Para soldat mau terus nampa duwité lan nuruti apa karepé para pengarepé imam lan pinituwané bangsa Ju. Tembungé para soldat mau terus kesebar nang tengahé bangsa Ju, tekan sepréné. 16Murid-muridé Gusti Yésus sewelas pada budal nang Galiléa, nang gunung sing wis diomong karo Gusti Yésus. 17Kadung pada weruh Gusti Yésus, murid-murid mau terus pada sujut nang ngarepé. Nanging ènèng murid siji-loro sing durung pretyaya. 18Gusti Yésus terus nyedeki murid-muridé, terus ngomong: “Sak ènèngé pangwasa nang swarga lan nang bumi wis dipasrahké marang Aku karo Gusti Allah. 19Mulané, kana pada budala, bangsa-bangsa nang sak lumahé bumi diparani kabèh lan didadèkké muridku. Pada dibaptis ing jenengé Gusti Allah Bapaké, Anaké lan Roh Sutyi. 20Pada diblajari nuruti sakkèhé piwulang sing wis tak wulangké marang kowé. Lan pada titènana, Aku bakal ngantyani kowé terus tekan entèk-entèkané jaman.”
Januari 26, 2014Januari 26, 2014 trianjarpriyanta
PEWAYANGANcucu pandhawa, Parikesiat;wayang;pewayangan	PARIKESIT
14 JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG JA TENG 15 D I Y D I Y D I Y D I Y D I Y 16 JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM JA TIM 17 BA LI BA LI BA LI BA LI BA LI
PROVI NSI Wonogir i Gr obogan Br ebes Magelang Semar ang Sukohar jo Rembang Wonosobo Banyumas Temanggung Cilacap Kebumen Kendal Kar
Gusti Yésus balik menèh nang Kapèrnakum. Wong-wong krungu nèk Dèkné nang omah. 2Wong pirang-pirang terus pada ngumpul, sampèk nang omahé ora ènèng nggoné menèh. Nang ngarep lawang mbarang ya kebek karo wong. Gusti Yésus terus mulangi wong-wong bab pituturé Gusti Allah. 3Terus ènèng wong teka arep nang nggoné Gusti Yésus nggawa wong lumpuh. Wong lumpuh iki digotong wong papat. 4Nanging sangking okèhé wong, sing nggotong wong lumpuh mau ora bisa tekan nggoné Gusti Yésus. Mulané terus pada njebol payoné omahé. Kadung wis nggawé bolongan nang payoné, wongé sing lumpuh terus diedunké sak klasané. 5Gusti Yésus weruh pengandelé wong-wong iki, mulané terus ngomong marang sing lumpuh: “Anakku, Aku ngapura dosamu!” 6Nang omah kono uga ènèng guru-guru Kitab mèlu ngrungokké. 7Guru-guru iki pada mbatin: “Lah wong kuwi kok wani-wani ngomong ngono? Kuwi lak ngèlèk-èlèkké Gusti Allah, awit namung Gusti Allah déwé sing bisa ngapura dosané manungsa!” 8Nanging Gusti Yésus weruh pikirané guru-guru mau, mulané Dèkné terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok pada nduwé pikiran kaya ngono? 9Gampang sing endi, ngomong marang wong lumpuh iki: ‘Dosamu wis dingapura’ apa ngomong: ‘Ngadeka, klasamu diangkat lan mlakua!’ 10Aku namung kepéngin nduduhké marang kowé, nèk Anaké Manungsa nduwèni kwasa ngapura dosa nang jagat kéné!” Gusti Yésus terus ngomong marang wong lumpuh mau: 11“Aku ngongkon kowé, ngadeka, klasamu diangkat lan kana mulih!” 12Wongé terus ngadek nang ngarepé wong okèh kono, njikuk klasané terus lunga. Wong kabèh pada nggumun lan pada ngluhurké Gusti Allah karo ngomong: “Barang kaya ngéné iki awaké déwé durung tau weruh!” 13Gusti Yésus terus lunga menèh sangka Kapèrnakum. Saiki Dèkné mlaku nang pinggir mér. Wong okèh terus pada teka marani Dèkné. Kabèh terus pada diwulangi. 14Dongé liwat, Gusti Yésus weruh wong belasting, sing jenengé Lévi, ijik njagong nang kantoré. Lévi kuwi anaké Alféus. Gusti Yésus terus nyeluk Lévi ngomong: “Hayuk mèlu Aku!” Lévi terus ngadek lan mèlu Gusti Yésus. 15Ing sakwijiné dina Gusti Yésus lan murid-muridé pada jagongan nang omahé Lévi, tunggal sak méja karo wong-wong belasting lan wong-wong liyané sing dianggep dosa. Wong kaya ngono kuwi okèh sing pada mèlu Gusti Yésus. 16Enèng guru-guru Kitab sangka golongané wong Farisi pada weruh nèk Gusti Yésus mangan tyampur karo wong belasting lan wong dosa. Mulané guru-guru Kitab mau terus takon marang murid-muridé Gusti Yésus: “Lah Yésus kok jagongan lan mangan tyampur karo wong kaya ngono?” 17Gusti Yésus krungu pitakonané guru-guru Kitab mau, mulané Dèkné terus semaur: “Sing mbutuhké dokter kuwi mesti ya sing lara ta, mosok sing waras? Mulané, tekaku nang jagat kéné ora nggolèki wong sing nganggep nèk uripé wis bener, nanging nggolèki wong sing dosa.” 18Ing sakwijiné dina murid-muridé Yohanes Pembaptis lan para Farisi pada pasa. Ing dina kuwi ènèng wong pada mara nang nggoné Gusti Yésus takon: “Kenèng apa murid-muridé Yohanes lan murid-muridé para Farisi pada pasa, nanging murid-muridmu kok ora?” 19Gusti Yésus terus semaur: “Apa dayoh nang mantènan kaé ora pada mangan énak lan pada mèlu bungah. Suwéné ijik tyampur karo mantèné mesti ya ora ènèng sing sedi. 20Nanging bakal ènèng wayahé mantèné lanang kuwi bakal digawa lunga. Ing wayah kuwi kantya-kantyané bakal pada sedi lan ora mangan.” 21Mosok salin lawas kenèng ditambal karo gombal anyar sing durung tau diumbah? Ya ora ta. Awit nèk diumbah tambalané bisa mengkeret terus suwèk menèh, ambané ngungkuli mauné. 22Lan menèh, mosok anggur anyar diwadahi kantongan lulang lawas? Mesti ora ta! Mengko ndak kantongané bedah lan angguré wutah nganggur. Anggur anyar kuduné diwadahi kantongan anyar. 23Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus mlaku turut kebon gandum karo murid-muridé. Sak barengé mlaku murid-muridé pada ngepèki wohé gandum dipangan. 24Wong Farisi sing pada weruh kuwi terus ngomong marang Gusti Yésus: “Lah kepriyé kuwi? Ing dina sabat lak ora éntuk nyambutgawé apa-apa ta? Lah murid-muridmu kok ngepèki gandum?” 25Gusti Yésus semaur: “Apa kowé ora tau matya bab ratu Daved, dongé dèkné lan kantya-kantyané pada ngelih banget, nanging ora nduwé panganan apa-apa? 26Apa dèkné ora terus mlebu nang omahé Gusti Allah lan mangan rotiné. Dèkné lak wis ngerti ta nèk namung para imam sing éntuk mangan roti sing wis dipasrahké marang Gusti Allah kuwi. Ing waktu kuwi sing dadi Imam Gedé Abiatar. Malah kantyané mbarang diedumi lan pada mèlu mangan karo Daved. Lan ora ènèng wong sing ngomong nèk dèkné klèru.” 27Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Gusti Allah enggoné nganakké dina sabat kuwi ora kanggo ngangèlké, nanging kanggo ngepénakké uripé manungsa. 28Mulané, Anaké Manungsa sing bisa ngarani bab sing éntuk lan sing ora éntuk ditandangi ing dina
utawi kaping 26 Agustus 1881. Ingkang yasa mustaka Kanjeng
blawok, tumpeng biru, tumpeng damar, tumpeng damar m urub, tumpeng duplak, tumpeng golong, tumpeng gudangan, tumpeng gundul, tumpeng gurih, tumpeng inthuk-inthuk, tumpeng janganan, 196
tumpeng jene, tumpeng kencana, tumpeng kendhit, tumpeng kuning, tumpeng langggen g, tumpeng mancawarna, tumpeng megono, tumpeng pitu, tumpeng pungkur, tumpeng ra jeg dom, tumpeng rapa, tumpeng rasulan, tumpeng robyong, tumpeng ropoh, tumpeng suci, tumpeng tulak,
“iki loh rek,sesok nik wis duweh duet langsung tukok ke bohlam sing anyar,,ingisin ngisini wae,,,
Rangu-rangu tyasira Sang Bimasena dupi mulat agenging alun. Njegreg meger-meger Sang Bimasena ingkang angagem busana kadewatan. Busana ingkang kaparingaken Sang Hyang Bayu duk nalika maksih salebeting bungkus. Bimasena hangagem suwal sak dhengkul nggilpun mawi dhapur tutuking naga, mratandani
Bimasena kuwagang hangendaleni catur kanepsoning titah. Hing pasuryanipun ngagem pupuk-mas ingkang nggaler kadya jejaroting asem, agal njawi hananging ing batos hangrawit raos kados dene jejaroting asem. Nyandhang sesupe pudhak-sinumpet mratandani tansah pethak memplak tyase Sang Bimasena. Asesumping wangun manggis sigar sak balibaripun. Tandhane Bimasena sampun napak ing kasampurnaning jiwa raga, cemeng njawi pethak ing lebetipun.
sipatulkadim // kang langgeng jeneng urip // lah tirunen panutupku // reh sira
wali majas // lima pisan durung muklis // gegurua patrapku nganyut kang nyata.
nrima // patine wong papat iki // anganangi dredah timbuling
sireki // pasthi karsane Hyang Agung // janji ten kena owah // saiki tekaning pati //
sedhih // dene ing mangke wus gesang // nora
// maring warisira sami // catur wus
pinaripurna // tan ana den sidhekahi // gugu weling duk maksih // warnanen layon
kang mlaku // kang kagawa mring Demak // tansah puji samra dhikir // wanci
prayogi // kadunungna jro masjid // reh tengadur wanci dalu // benjang enjang kewala // paripurna lir kang
murtat // Seh Lemahbang kang wus mati // aturnya murwani dadya // wasana titi
lestari // ring Jebeng Sayid Mahribi // nglairken panrimanipun // sarwi alon
linuwih // Mlaya mahywakna pandhega // dadya pangilon
ing wingking // si Jenar karsa mami // sun kubur ywa na kang weruh // neng
ngisor pangimaman // mujur ngulon ingkang rempit // de jro tarbla becik liniru
Dening sedaya wali // lineboken kluwat sampun // inguruk wus
sampurna // warnane kirik kang gudhik // sinung tarbla tinutup payah gusthika.
ampar-rukma // wusnya karamaning ulami // Jeng Sunan Benang ngandika // heh
jebeng srinarpati // sun kanca lima uwis // mituhu dhawuhing ratu // ngampil
sastra-wasesa / mring Seh Lemahbang wong mesrik // wus sun gawa nanging padhem
katandhan // gambar sastra dwi nudingi // mengkana tembayeng ondhang // awit
kang asma Narpati // Sultan Penatagama // Bintara mandhireng kratun // ing Jawa
Kahanan kepepet iku iso marai uwong dadi kreatip. Nangin sejatine, kreatip iku metu ora mung soko kepepet ning ono kahanan liyane, misale, melas marang liyane. Contone awakku dhewe iki. Wis 4 sasi kepungkur kolam cilik, ukuran (2,5 x 1 x 1)m, ono ing ngarep omah keisi karo iwak koi. Nanging sejatine aku duwe masalah, yoiku […]
Pega cuwèr punika dipundamel saking bathok klapa kang dibakar kanthi proses pirolisis saha dhèstilasi.[1] Prosès ingkang sepisanan inggih punika bathok klapa ingkang dipunobong kanthi suhu 400-500 cèlsius saéngga dados pega.[1] Pega punika lajeng ngalami proses destilasi ingkang artosipun dipundadosaken cuwèr malih.[1] Sasampunipun punika, pega kalawau banjur dados pega cuwèr.[1] Proses punika dangunipun wolung jam.[1] Kirang langkung tiga ngantos sekawan jam kanggé mbakar bathok klapa, salajengipun mbetahaken wekdal ngantos wolung jam ngantos proses pega punika saged dados pega cuwèr sadaya.[1] Pega cuwèr punika nggadhahi kagunan ingkang sami kaliyan formalin inggih punika kangge ngawétaken.[2] Ananging menawi formalin punika kalebet zat kimia ingkang mbebayani sanget tumrap kaséhatan manungsa dene pega cuwèr punika saged ngawétaken tanpa mbebayani manungsa.[2] Pega cuwèr punika saged kanggé ngawétaken ulam bandeng.[2] Menawi kala rumiyin para pengusaha bandeng ngginakaken kayu ingkang dipunbakar saha nyelehaken ulam bandeng wonten nggilipun kayu ingkang ngetokaken pega kanthi wekdal 12 jam, pramila kanthi ngginakaken pega cuwèr punika langkung cepet saha ngirit wekdal.[2] Kanthi pega cuwèr para pengusaha bandeng namung ngrendhem bandeng wonten ing pega cuwèr kanthi itungan menit kemawon.[2] Punika langkung efisien tinimbang ngginakaken pega saking kayu.[2] Kejawi dipunginakaken kanggé ngawétaken bandeng, pega cuwèr ugi kénging kanggé
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 11 Sèptèmber 2016.
sawetawis :sawetara saperangan: sabageyan nengsemake: nyenengake murih: supaya gumyak: rame, seneng-seneng regeng: rame lumintu: oleh gantine saiyeg saeka kapti: manunggal ing tekad/kekarepan
cumithak (cithak + seselan um): dicithak
wis mudug mudug jam 11 mbengi aku metu nggoleti pcrku, tak smsi kabeh kancane mlh trs ana sing ngabari pcrku lg narik kabel, sing a song karokean karo lanangan,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bielsk_Podlaski&oldid=1090578"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Susuhunan ing Mataram Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Ingkang Tuhu
sarta ngungkurake: Hawa Nepsu Senenge Dhewe, Nepsu Benere Dhewe, Nepsu Butuhe Dhewe, Nepsu Menange Dhewe.*
mesem. Dheweke ngilo ing slebor montore kang kincling meling-meling. Wayangane pancen katon cetha nanging wujude ya pating plethot urut karo wujude slebor montor. Sirahe Indra dadi dawa. Lucu. “Wis jam setengah pitu Ndra, ndang mangkat mengko telat!” Simboke Indra ngelingake karo madhahi tela pohung ana ing bagor. Sedyane arep digawa menyang pasar. “Hemm… iki ya wis arep mangkat, njaluk sangune Mbok!” Indra wangsulan karo ngadeg nguncalake gombal suwekan ana pojokan. “Kae anane mung limang ewu, aku lagi arep adol tela iki ana pasar, muga-muga wae wae mengko
bensin Mbok…..” Indra mecucu. Ora let suwe Indra wis nyangklong tas ireng lecek. Ing pinggir ana gambar tengkorake. Motor banjur distater, ora suwe Indra banjur nggeblas. Ibune gedhek-gedhek karo unjal ambegan. Thet…thet….thet …. Swara bel sekolah tandha mlebu wis muni. Swarane seru ngeget-ngegeti. Ngalahake swarane bocah kang padha pating brengok ing latar sekolah. Bareng krungu swara bel banjur pada baris urut ing ngarep kelase dhewe-dhewe. Jenenge bocah, wis baris ya isih kober gojegan, geret-geretan. Siswa lanang-lanang ana saperangan kang pancen rada nyebahi. Bocah-bocah mau lagi gelem anteng nalika weruh bapak ibu guru wis metu saka ruang guru tumuju ing kelas. ”Sugeng
”Sapa sing ora mlebu dina iki?” Bu Weni mbacutke pitakon. ”Indra …. Bu, pun gangsal dinten!” Jatmika ketua kelas atur wangsulan. ”Apa ana sing ngerti neng ngendi Indra kok wis limang dina ora mlebu.” Pitakone Bu Weni meneh. ”Esti niku sing ngertos Bu!” Bagiyo celathu. ”Boten ding Bu, kula boten ngertos.” Esti bocah wadon lemu ginuk-ginuk gage nrambul matur gurune. Kanca-kancane ger-geran. ”Wis-wis aja mbeda kanca ta ora becik. Ya wis mengko dak rembugan karo guru BP.” Bu Weni ngendika. Wulangan banjur diwiwiti. Bocah-bocah banjur padha meneng ngatekake piwulange Bu Weni, guru ayu tur pinter idholane bocah-bocah. Dina candake, langit mendhung. Dalan dalan isih teles. Ing papan-papan legokan banyu katon isih ngembong. Udan bengi mau sajake rada deres. Banyu-banyu udan kang ana ing godhong isih padha netes. Kaya luh kang netes saka mripate mboke Indra kang bola-bali diusapi ngaggo kacu kumal. ”Estu Bu kula boten mangertos, menawi anak kula ngaten menika, lha wong menawi enjing nggih pamitipun nggih sekolah, nggih sragam Bu, malah inggih nyuwun sangu barang Bu.! Mbok Indra crita ndrindhil. ”Inggih Bu kula mangertos, nanging yektosipun makaten Indra sampun gangsal dinten boten mlebet tanpa katrangan. Kamangka, kalih minggu malih sampun UNAS, la miturut data Indra dereng nate lulus saben wonten latihan ujian. Menika rak mrihatosaken, mila Ibu kula aturi rawuh mriki supados mangertosi dhodhok selehipun kadadosan menika.” Bu weni njlentrehake kahanan. Swasana ing njaba saya peteng merga mendhunge saya kandel malah banjur grimis. Banyu udan kang netes saka gegodhongan saya akeh kaya luhe Mboke Indra kang ora bisa kabendung mrebes mili dleweran neng pipine. Wengi saya peteng. Kahanan sepi nyenyet. Walang-walang kang biasane muni pada meneng. Kaya –kaya melu rumangsa wegah arep pada gojegan. Wong ing Desa kemiri ya desane Indra padha milih kemul sarung sinambi nonton televise. Gardu sing biasane ger-geran uga sepi nyenyet, kaya kuburan. Hawa adhem njekut. Nanging, ora mangkono swasana ing omahe Indra. Hawane krasa panas. ”Lha kowe ki kok ngapusi barang ta Ndra karepmu ki kepriye? Pamitmu jare sekolah ning nyatane kowe ora tekan sekolahan. Simbok isin to le dipanggil neng sekolahan. Simbok isin Hara saiki dak
Indra wangsulan karo mecucu. ”Ndra ngendikane Bu Guru ujian kari rong minggu yen kowe nganti ora sinau tenanan ya ora bisa lulus.” Mboke Indra ngelingake ”Walah Mbok, sinau ya ra lulus,ora sinau ya ro lulus, padha wae. Aku metu wae Mbok saka sekolah!” Indra ngadeg ngukuti kunci-kunci. Kabeh diuncalake ing kotak. Swarane pating krompyang. ”Metu….metu piye ta Ndra mung kurang rong mingggu Ndra.” Mboke Indra nyuwara rada seru. ”Metu ya, metu mbok aku wegah sekolah meneh. Aku ora bisa lulus. Kanca-kanca wis kandha, Guru-guru ya ngono.” Indra wangsulan seru karo mlaku metu nlesep petenging wengi. Mboke Indra njegreg. Napase ngangsur-angsur. Dumadakan panyawange kumepyur banjur pet. Kabeh peteng. Dening S. Yadi.
Ana kidung rumekso ing wengi| Teguh ayu luputa ing lara| Luput ing bilahi kabeh| Jin setan datan purun| Paneluhan tan
mula tokoh penting nong Serat Damarulan, yaiku kang nyeritakaken perang antarane keraton Majapahit kang dipimpin Prabu Kenya Kencanawungu ngelawan Prabu Menakjingga Urubisma raja Blambangan. Inti ceritane, ahire Prabu Menakjingga bisa dipateni
Menakjingga, Damarulan dhaup ambi Damarulan kang diuweni jejuluk Brawijaya.Kadhung ditamakaken sedhilut cerita Serat Damarulan mel, padha ambi
Lan endhase Bhre Wirabhumi diuwakaken nyang Wikramawardhana. Endhase Bhre Wirabhumi iku dipendhem ring desa Lung, candhine Grisaputra. Candhi iku dibangun taun Saka 1328 utawa
munggah dadi ratu ngganti bapake yaiku Wikramawardhana kang mati taun 1427,
Perang Paregreg iku perange Kedhaton Kulon kang dipimpin Hyang Wisesa
II 1725-1748 ). Serat iki ceritane mong sampek dhaupe Prabu Kenya Kencanawungu ambi Raden Damarulan. Man iku rikala taun 1900-an
tokoh kang diceritakaken yaiku Patih Udara, Patih Lo Gender Lan anake yaiku Layangseta, Layangkumitir, Anjasmara. Patih Udara uga
cilik Damarulan diemong ambi adone yaiku Begawan Mustikamaya kang uga kesuwur aran Begawan Santanamurti ring Dukuh Paluhamba kang duwe punakawan Nayagenggong lan Sabdapalon. Serta Damarulan
duwe punakawan yaiku Dayun. Rabine loro yaiku Wahita Lan Puyengan. Prabu Menakjingga kesuwur sakti rnandraguna kerana duwe jimat wesi kuning. Patihe loro yaikuAngkat Buta an Kot (Ongkot) Buta. Kanggo ngelawan Prabu Menakjingga raja Blambangan, Prabu Kenya Kencana Wungu raja Majapahit ngangkat Rangga Lawe dadi agul-agul (panglima perang). Rangga Lawe duwe anak loro arane Buntaran Lan watangan. Ana uga Adipati Lumajang kang arane Menak Kuncar. Iku mau antarane tokoh-tokoh kang ana ring Serat Damarulan kang paling tuwek yaiku taun 1748.Dongeng KangAna
Purwa ana kebo awake menungsa kang sakti. Prajurit Lan senapati Majapahit wedi ngadhepi. Nalika
ngelebihi senopati Majapahit. Akibate akeh prajurit Majapahit kang ketekan pati ngadhepi Menak Subali. Kanggo njaga keselametane Majapahit, Prabu Brawijaya njaluk tulung nyang Kebomarcuet. Terusane
cilik Jaka Umbaran diemong Lan diwulang ambi pendhita kang sakti yaiku Ki Ajar Pamengger. Serta wis munggah dewasa Jaka Umbaran nakokaken sapa setemene bapake. Diceritakaken ambi Ki Ajar Pamengger kadhung bapake Jaka Umbaran iku sing liya maning yaiku Menak Subali patih
atine ngerungokaken cerita iku. lyane mendhem bangkel kang banget Lan kepingin mbales patine bapake.Serta wis cukup sangune Jaka
Ajar Pamengger sing bisa menging mung bisa ndongakaken. Gadug Alas Purwa Jaka Umbaran perang tandhing
Kebomarcuet Lan balane wis kalah, Jaka Umbaran munggah dadi raja Blamabangan kelawan juluk Prabu Urubisma, uga kejuluk Prabu Menakjingga. Jejuluk Menakjingga sing liya maning gabungan antarane arane bapake Lan emake “Menak” Subali Lan “Jingga” wati.
Umbaran matine bapake uga kerana Prabu Brawijaya kang njaluk tulung nyang Kebomarcuet. Ringkesane dongeng Bambang
sing mampu nandhingi Adipati Marcuet. Adi pati Marcuet nantang Prabu Brawijaya tandhing nong kalangan kanggo mungkasi perang. Prabu Brawijaya sing wani ngadhepi Adipati Marcuet. Mula iyane nganakaken sayembara sapa kang bisa mateni Adipati Marcuet mbesok didadekaken
ngadhep raja Majapahit terus nuju palagan. Ring palagan Bambang Menak bisa mateni Adipati Mercuet, naming raine tatu kang seru ndadekaken raine katon nyeremaken.Kelawan kepaksa Prabu Brawijaya ngangkat Bambang Menak dadi Adipati Blambangan kaya kang wis dadi semayane. Bambang Menak dijuluki Menakjingga. Menak arane dhewek, Jingga juluke Adipati Marcuet. Prabu Brawijaya ngongkon Adipati Menakjingga supaya gancang-gancang nuju Blambangan. Dene dhaupane
ucapane raja.Sing sepira suwe raja Brawijaya ninggal, kang dadi gantine putri Kencanawungu kang magih perawan, mula iyane ulih juluk Prabu Kenya Kencanawungu. Kabeh adipati nerima munggahe Kencanawungu kejaba Adipati Blambangan. Kerana Adipati Menakjingga rumangsa iyane kang bisa mateni Adipati Marcuet Lan semayane raja arep ngerabekaken lyane ambi putri Kencanawungu durung kelaksan. Lan nurut pikirane Adipati Menakjingga, seumpama Prabu Brawijaya magih urip, kang nduweni hak munggah dadi raja sing tiya maning iyane dhewek. Mula iku janjine Prabu Brawijaya kudu tuhoni. Ahire perkara iki kang ndadekaken Majapahit Lan Blambangan tawur nong palagan. - Serat Damarulan Lan Sejarah Nong Serat Damarulan iku ana aran-aran tokoh kang ana ring sejarah kayata: Ranggalawe, Brawijaya, Patih Udara Lan panggonan-panggonan kang cocog ambi sejarah kayata: Majapahit, Blambangan, Lumajang Lan sepiturute. Dene aran-aran kang sing ana ring sejarah kayata: Prabu Kenya Kencanawungu,
Brawijaya Lan Patih Udara. Hale julukan Brawijaya buru ana suwe sakmarine Perang Paregreg tahun 1406, kayata: Brawijaya I, Prabu Kertawijaya (1447-1451), Brawijaya II, Prabu Rajasawardhana (1451-1453), Brawijaya III, Prabu Hyang Purwawisesa (1456-1466), Brawijaya IV, Prabu Pandansalas (1466-1468), Brawijaya V, Prabu Kertabumi (1468-1478), Brawijaya VI, Prabu Girindra Wardhana (1478-1498), Brawijaya VII, Prabu Udara (1498-1518). Kadhung Rangga Lawe, tokoh iki urip nalika
sing urip jaman Majapahit, naming jaman Kediri abad XVI.Ana aran-aran ring Serat Damarulan kang sing pantes kanggo arane wong bangsawan kya Wahita tan Puyengan. Rakyat biyasah baen sing kira ngarani anake kaya gedigu iku. Kerana artine Wahita iku wong kang ngapusi, Puyengan artine wang kang bingung. Kadhung ana aran kaya iki ya mung dienggo nyindhir utawa bklokan. Paran maning arane patih Angkat Buta Lan
bare cilik utawa ring wayang kulit. Mulane Prof. Dr. Slamet Muljana sampek ngamong: “Masiya cerita Damarulan Lan Menakjingga iku kesuwur, naming nyatane isine nyimpang teka sejarah. Mung apik kanggo tontonan nong genjot, naming kadhung nurutsejarah, cerita iku mung hayalan baen.”Nurut penelitlan sejarah kang perang nong Perang Paregreg iku raja Wikramawardhana teka kedathon kulon (Majapahit) Lan Bhre Wirabhumi teka kedhaton wetan (pamotan). Naming ring Serat Damarulan kang perang iku Prabu Kenya Kencnawungu raja Majapahit Lan Prabu Menakjingga raja Blambangan.Kadhung ditamakaken temenanan, Bhre
panggone ring kuloni Kali Porong dhaerah Pasuruan dudu ring dhaerah Besuki, Lumajang utawa Banyuwangi. Kang
Lumajang Lan aranaran Iiyane kang sing ana ring sejarah.Sakat kawit laire Serat Damarulan wis akeh kang ndhemeni kerana ceritane apik ana tokoh kang elek tan tokoh kang apik saengga lawas serat iki kesuwur ring Jawa Tengah uga Jawa Timur Lan dhaerah Iiyane kang disuguhaken nong seni pentas ketoprak drama radio Lan ring Banyuwangi dipentasaken ring kesenlan Damarulan utawa Jinggoan. Diarani seni Damarulan utawa Jinggoan
kesenlan iku angger-angger cerita kang dipentasaken ya cerita Damarulan-Menakjingga iku. Kesuwure cerita iki ndadekaken akeh para ahli kang kepingin mbongkar misted paran artine Lan karepe cerita kang ana ring serat iki. Saking kesuwure sampek-sampek masarakat akeh kang percaya
sik sik, sing njogo warnet yo iso disebut kerja keras. Njogo bengi iku gak kabeh uwong iso
ngupala wening, linawuran dening Allah, wus mantun denya piningit, kinen anyapih sami, kang samya gung perang pupuh, lan nyirnaken durmala, mamalaning Nungsa Jawi, gya tumindak nglakoni
urip. Papati atumpuk undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan,kraton kalih manggih kinkin, ing Sala kaleban toya, Ngayugyakarta
a. sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
sing nganti ketemu, turuten dalane, ngetutburia saparane, lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
Baleharjo Manunggal Nyawiji Sakwernaning Perkoro Rampung.(iput)
Download	Kontak Desa	Kampung Kuliner ambruk	Hujan deras
sampurnaning gesang // mangkya Sitireta buka wewadi // babar wadining
miyak aling-aling // miridaken elmu ngrusak sarak // kadipundi sayogyane // lah
sasmita kang gaib // nulya Sunan Benang andhedhawah // Pangran Bayat wus cumaos
Seh Dumba kalih wus sandika // lumampah amung wong loro //
tan dangu karwa rawuh // dhukuh Krendhasawa umanjing // bale langgarnya Seh
Beng // salam ngalaekum // pinuju Seh jenar lagya ingkang // sung sajarwa murid
ingsun // padha daging wujud bathang // sawetara engkas bosok dadya bumi // kok
bumi ngisor langit // darbek ingsun pribadi purwengwang // surya candra mlaku
dhewe // tandhane ngguni suwung // nora kantha tan ika-iki // dupi ngong
//mubarang isining donya // ananingsun dene kere melu darbi // padha lan
urip // tamtu tan ana Gusti – kawula // mung kang urip ingsun dhewe //
langgeng tan ana layu // judheg nikmat neng tepet sukci // marmengsun harda
susah // sedhih mengku layu // rumaket swarga neraka // panasaran pira-pira jaman pati // yeka donya
kene kemaru // jawi kalbu kawula Gusti // mengku lara kepenak // sajroning sun
layu // heh Pangran Bayat nek sira // nora wikan wuwusku mengkono iki // tetep
pratitis // abalithuk nasarake umat // jengkang jengking esuk sore // jarmu
ganjaran besuk // swarga naraka kanthil rumakti // wong nganti karanjingan //
dahwen marang mami // nimbali Seh Jenar wong bijaksa // manawa kawiyak warnane
// palsune nora payu // lamun nganti akeh jalma wrin // jer wali kabeh krenah
//ngapusi wong cubluk // coba sira Pangran Bayat // sun takon apa wus Mahasuci
sireku durung weruh // mung bingungmu dhewe kopikir // ngupaya
narik tama // kabeh wus hayu budine // mangke
sira mathungul // kabul wrata mancanagari // memuruk ngrusak sarak // donya
aran layu // akir ingaranan gesang // swarga nraka katemu ana ing ngriki //
kang mudha pingging // mangke harda wong murang kartarta // awit wejangta
mangkono // lah endi gandhulanmu // ku’ran apa kadis punapi // dene tan lumrah
kathah // Lemahbang sumambung / o o dene sira tuna // dadya wali tan weruh
unining tapsir // becik dadiya bujang.
ngaji geguru // wong Samarang prapta ing ngriki // pruwita ngelmu
rahsa // dene sira limut // ngesthi catur ngayawara // dalil Kuran nora pisan sira budi // mung mestu swara dora.
nyukmeng tyas utami // yen mangkono ciptamu kasasar // luwih becik dadi kadhet
inti Al-Qur’an ???
kang muni // kayun dakim lamatuha badan // kang mangkono pardikane // bangsa
urip tan layu // langgeng ing salaminira urip // mila donya punika // dudu aran
idhup // pratandhane sira pejah // aneng donya donya ingaranan pati // lah
kabuh wujud kang lebur // tandhanira suawarga manik // ngong bengkas babar
pisan // sawarga kang luhung // seneng lan condhonging manah // nora kurang
wong neng kreta brebes mili // ojogan
memikul // gendhong nyunggi barang nyenyangking //
ojogan mring ing Demak // ana swarganipun // reh seneng parenging prana // turu
sewan bantal dhingklik akeh tinggi // jro jiwa sukawirya.
donya iki // jeneng pati mengku swarga nraka // para Mukmin wali bangke
//nadyan saiki durung // nora suwe bakal nemahi // ingsun lan sira padha //
Gusthika lelaku // lah elinga ywa mengkana // kumawana dadya kongkonan
anambungi angling // adhuh Kangjeng Pangeran Lemahbang // bok sampun mekaten
angger // kaprah punika unggul // nadyan leres namung sakedhik // salah nratani
jagad // tur sajatinipun //klintu pamurading Kuran // kalih dening malih
» Klenengan - Kumpulan audio tembang Jawa, Campursari, Gending, Gambyong, Gambuh, Pangkur, Ladrang dll
Klenengan - Kumpulan audio tembang Jawa, Campursari, Gending, Gambyong, Gambuh, Pangkur, Ladrang dll
Pro Extender Asli – Alat Pembesar Penis Cepat Dan Permanen Jawa Timur Meliputi :
Pura Agung utawi ingkang gadhahi sebatan Grand Palace inggih punika wisata ingkang paling ageng ing Bangkok. Istana punika dipunwangun ing taun 1782 déning Raja Rama I, piyambakipun gadhahi printah supados wangun Grand Palace malih saking panggenan aslinipun. Istana Raja Bangkok wiwitipun wonten ing Thonburi ing sisih kilèn lèpèn Chao Phraya, dados ing sisih wetan, komplek griya monumen, wihara, kantor pelayanan lan dalemipun piyambak.
Arsitektur Pura Agung[besut | besut sumber]
Istana Raja Bangkok dipunwangun kanthi gaya arsitektur klasik Thailand, Istana Raja Bangkok lan monumen gadhahi panilaran ingkang boten wonten ing budaya Kilen. Salah satunggalipun mural ageng, trampil ngias fitur, lan pesona ageng.
Laladan Pura Agung[besut | besut sumber]
Kompleks ingkang paling éndah ing laladan Istana Raja Bangkok inggih punika Kuil Emerald Buddha sinaosa wonten Wat Phra Kaew. Bènten saking asmanipun Sang Buddha Emerald kuil punika dipunukir saking sèla giok lan nginggilipun 70 cm. Sinaosa gadhahi ukuran ingkang langkung alit saking Wat Pho, Kuil Reclining Buddha, inggih punika kuil Thailand ingkang paling suci. Papan punika dipunpurugi déning atusan pendhudhuk lan wisatawan saben dinten. Istana Raja Bangkok inggih punika objék pamujan nasional, sadaya wisatawan uga ngagem pakaian sopan, boten ngagem celana cekak lan boten wonten bahu ingkang boten katutup. Ingkang langkung saé menawi wisatawan murugi Istana Raja Bangkok ing sasi November ngantos Maret, musim atis Thailand. Wekdal punika paling saé amargi hawa
Setunggal saking 8 watu Sema ganda (Bai Sema)
Kinnon - mitologi, separo manuk separo manungsa
Objek ing Bangkok[besut | besut sumber]
Sanesipun objek Istana Raja Bangkok, wonten objek wisata Vimanmek Mansion ingkang dumunung ing Rattakosin Bangkok. Vimanmek Mansion inggih punika Mansion paling ageng ingkang dipundamel saking jati emas lan ing ngrika ugi wonten tarian tradisional Thai. Panggenan punika dumuning ing jantung tlatah Rattakosin Bangkok, menara ingkang mencorong saking Grand Palace ingkang dumunung wonten
Mahathat, Wat Suthat, Wat Traimit dan Wat Pho, ingkang nampilaken Buddha kanthi ukuran ageng lan minangka griya ageng saking sekolah pijet kawiwitan Thailand wonten krajaan.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 25 Agustus 2016.
saking......... kadhawuhan matur hing ngarsa panjenengan. Atur hingkang kapisan, Kula hangaturaken salam wilujengipun Bpo.........
kaping kalih, Kadhawuhan hangantepaken rembag ingkang sampun gumalong hanggenipun Bpo......... kekalih,badhe mundut mantu putra estri panjenengan pun Rr......... badhe kajodhokaken kalian pun Bg......... anak jaleripun Bpo......... kekalih, Hingkang punika kula kadhawuhan haningseti rembag sesambetanipun Rr......... kalian pun Bg......... Kajawi punika kula ugi kasaroyo hangaturaken Abon-Abon sawatawis minangka rerangkening paningset, mugi Bpo......... keparenga hanampi. Dene menggah kalajenganing lampah jejodhoanipun lare kekalih punika kula hamung sumonggo hing keparengipun Bpo......... sekalian. Dene minangka pungkaning atur kula, kula nyuwun pangapunten sedaya kekirangan kula nalika kula matur saha sowan. Sepisan malih kula nyuwun pangapunten. Hing wasana cekap semanten atur kula, Wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun.
2. Tulisen isine pacelathon iku kanthi urutan mengkene !
a. Owahana saben bab kang wigati saka pacelathon mau dadi ukara.
pacelathon ing ngisor iki kang diparagakake dening kancamu ing ngarep kelas!
sinambi nonton TV, dheweke didangu dening bapak lan ibune.
:”Kapriye, Yan, sekolah ing SMP
Yanto : ” Wah remen sanget, Bu. Kancanipun kathah,
ugi gurunipun. Ngendikanipun Bapak Kepala Sekolah ingkang mucal gurunipun
gantos-gantos jumbuh kaliyan piwucalipun, maksudipun kados pundi ta, Bu ?”
: “ Karepe ngene, lho. Yen
Kala wau dereng dipunparingi wucalan, namung upacara,
resik-resik kelas, lajeng mlebet kelas, ndhapuk pengurus kelas, kalajengaken
Bapak : “ Ya bener kuwi kudu dianakake tetepungan, supaya padha kenal
karo kanca-kancane kabeh. Terus carane kepriye, Yan ? Kamangka bocahe akeh, apa
Yanto : “ Caranipun, dipunwiwiti dening wali kelas
nepangaken rumiyin. Panjenenganipun ngendikakaken jeneng saha alamatipun.
Kalajengaken sedaya siswa setunggal baka setunggal dipundawuhi nepangaken
kanthi nyebataken nama, tanggal lair, alamat, asmanipun tiyang sepuh, saha
cita-citanipun, ngantos lare 40 majeng sedaya. Dados boten rame.”
Bapak : “ O...., ngono ta. Kowe ya wani maju ing ngarep kelas, Yan?”
Yanto : “ Inggih wantun. Kawitanipun inggih ajrih, radi ndredheg.
Nanging sareng kula pikir, kenging menapa kedah ajrih ? sedaya ingkang wonten
kelas menika kanca, sanes memedi, ingkang kedah dipunajrihi, inggih boten, Pak
Bapak : “Ya kono kuwi, Yan. Dadi
kepingin dadi guru ora liyane kaya dadi pulisi, tentara, utawa dokter ?”
Yanto : “ Amargi guru menika ingkang mucal, ingkang ndadosaken
tiyang-tiyang menika pinter, sehingga wonten ingkang dados pulisi, tentara,
utawi dokter, malah presiden. Guru menika ageng sanget jasanipun, inggih ta,
Bapak : “ Iya-iya, Yan. Wah yen ngono luhur temenan cita-citamu kuwi.”
Ibu : “ Ya wis dipunggel dhisik critane, sesuk diterusake maneh.
Saiki wis wengi padha mapan turu, sesuk ben ora kawanan !”
Yanto : “ Inggih, Bu. Sugeng
2. Kepriye rasane Yanto bareng mlebu ing SMP ?
3. Apa bedane piwulangan ing SMP karo ing SD ?
saben kelompok bocah telu utawa papat, ana sing dadi paraga bapak,
pacelathon antarane bapak, ibu, anak utawi adhi ngenani anggonmu sekolah
Mbok bilih wonten kelepatan, kawula suwun kersoa panjenengan sedoyo angluberaken
By: wibi on October 3, 2008 at 3:10 pm
Nyuwun si jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
Aktuator Tenaga Pneumatik utawa aktuator Pnèumatik dasaré mèmper kaliyan Aktuator Tenaga Hidrolik, ya iku nganggé konsèp panggerak Fluida (cairan) kanggo sistem gubahaé. Aktuator pnèumatik nganggo komprèssi udara lan gas, bèdha kaliyan hidrolik sing nganggo oli. Keuntungan nganggo pnèumatik ya iku kemudahan ing nyediakaké tenaga utawa Torsi sing gedhi mlebu tenaga ing sakdurungé nyimpen tenaga iki ing wujud komprèsi.
Aktuator Pnèumatik gubah ènergi (biasané komprèsi udara utawa gas) dadi gubahan mekanikal. gèrakan
terdiri saka Piston, tabung silinder (silinder), katup lan port. Piston ditutup karo diafragma, utawa sègel sing njaga udara ing ndhuwur tabung (silinder),
ndhuwèni 1 tempat kanggé lubang udara, isa ndhuwur, isa ngisor gumantung kabutuhané. katup mbutuhaké sitik tekanan kanggĥ panekanan luwih. saya gedhi piston sing dianggo lan silinderé, saya gedhi uga tenaga (output) kasilé. Nduwèni piston sing gedhi uga apik kanggo tekanan sing luwih gedhi lan udara sing luwih sitik.[1] tekanan sing nganggo udara sitik waè nalika pistoné gedhi isa ngerusak sillinder paralon, mula biasané silinder (tabung) nganggo bahan dasar wesi. 100 kPa tenaga tekanan piston isa ngangkat mobil cilik (nganti 1000 lbs / 453,5 Kg) lan iki nganggoné katup pnèumatik cilik. Nanging, nalika tenaga kasilé gedhi lan silinderé cilik, sistem iku isa ngerusak silinder.[1]
Silinder Pnèumatik[besut | besut sumber]
silinder pnèumatik isa digunakaké dadi aktuator pnèumatik kanggo kasilaké gubahan translasi. pamilihan tipe silinder isa dipadhakaké kaliyan dawa langkah sing dikarepaké. bagian-bagian utama Silinder Pneumatik ya iku:
lubang kanggo saluran piston iku transmisi daya isa dilakoaké. manawa komprèsi lubang sisih tengen luwih dhuwur tinimbang sish kiwa maka piston gubah ning sisih kiwa, padha uga sawaliké.
Aktuator jininsing silinder iku biasané dianggo nganggo kompréssor, ing industri robotika, aktuator iki dianggo dèning robot angkat abot, utawa robot
Uga ndelok[besut | besut sumber]
Cathethan sikil[besut | besut sumber]
^ a b c "Aktuator Pneumatik". Dijupuk 2013-01-12. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/
Pelatihan TOEIC menika pelatihan tataran ingkang kaping kalih. Pelatihan TOEIC tataran kaping kalih menika
Yo ngene mbak. Biasa wae, mung sok sibuk. Hehe. .
Pojok Pelanggan	Beranda > Bisnis Utama > Kualitas Air	Kualitas Air
gusti kang moho tunggal,gusti kang moho widhi,gusti kang murbo
TEMBUNG “sengkalan” asalé saka tembung “saka” lan “kala” Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn kang nduwèni teges angkaning taun. Jaman biyèn kang kanggo pétungan ing Tanah Jawa taun Saka. Nanging saiki ana kang migunakaké taun rembulan, yaiku kang pétungan sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”.
Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, diarani: “Suryasengkala” Adhedhasar wujud lan dhapukané, sengkalan ana warna loro; 1. Sengkalan lamba, yaiku sengkalan kang awujud kumpulaning tembung utawa wujud ukara. 2. Sengkalan memet, yaiku sengkalan kang awujud gegambaran utawa pepethan. Mungguh carané nyurasa utawa maca sengkalan iku kawiwitan saka ékané, banjur dasan, yèn ana atusan lan éwoné. Tuladha : Rupa sirna retuning rumi Rupa sirna retu bumi = 1 (ékan) = 0 (dasan) = 6 (atusan) = 1 (éwon), dadi taun : 1601
Mungguh carané nggoléki aji utawa wataking tembung miturut Candra Sangkala karangané Ki Bratakésawa, kena migunakaké wewaton sawetara, yaiku: 1. Guru Dasa nama, Tembung tembung kang padha tegesé dianggep padha ajiné. Tembung: ratu, naréndra, nata, katong, pamasé, aji, iki kabèh watak siji.
kaanggep padha ajiné karo tembung iku. lsp. ajiné padha karo tembung wani. bentèr padhakaro latu. 7.aji@gmail. basu padha karo sawer. Guru warga. 4. kayata: ula. padha ajiné yaiku nenem. èsthi kang ateges sedya utawa pikir ajiné padha. lsp. 3. Kayata : ilat karo rasa. Guru sastra.
. tekèk. kadhal iku kabèh kalebu kéwan ingkang rumangkang. dadi padha ajiné. 6. cecak. lsp. yaiku: wolu. mripat padha ajiné karo tembung ndeleng utama mandeng. Guru karya.Candra Sengkala 2. kang ateges gajah. Tanduking sawijining tembung. baya. Tembung kaanan. Guru wanda. ajining uga padha. Kayata : tembung galak padha ajiné karo tembung danawa. Tembung tembung nduwèni wanda kang padha. Jenengé piranti kang kanggo nindakaké sawijining kriyané. Guru Jarwa. yaiku: wolu. lsp. Tembung tembung kang mratélakaké jeneng kang nunggal bangsa utawa warga. Guru darwa. kaanggep padha ajiné karo tembung iku. 8. Tembung: êsthi.
@Kresno Aji <kresno. kaanggep padha ajiné karo tembung kang kadunungan kahanan iku. Tembung tembung kang jarwané padha utawa mèh padha ajine uga padha. Tembung rasa padha karo raras. 5. Guru sarana.com>
Tembung tembung kang sastrané utawa panulisé padha. ajiné dianggep padha. ajiné padha. bulus. tembung buja ajiné padha karo tembung bujana. Tembung: wanita. Kayata : tangan ajiné padha karo nyekel.
iji. lsp. Tembung tembung kang teges loro: dwi. puji. pat. myat. candra. 2. wédang. srengéngé. kaya. Tembung tembung liyane: urip. bahni. rupa. dahana. anala. lsp. jalanidhi. II. Bangsané banyu utawa kang ngemu banyu: hèr. 1. kanthi. prawan. dresthi. badan. tangan. lsp. wignya. Kang awatak telu: 1. tirta. kalih. bumi. lsp. lsp. Kang nduwèni sesipatan telu: geni. catur.Candra Sengkala
@Kresno Aji <kresno. bening. bun. 4. kuping. lsp. juga.
.aji@gmail. 2. sumur. kanthèt. lsp. wulan. wudel. rai. lsp. Tembung kang ateges papat. aji. Tembung tembung kang cacahé mung siji: nabi. iku. bumi. Tembung tembung kang kanggo wanda tri utawa teges telu: mantri. 2. Tembung tembung: ula. nyata. welut. pawaka. kukus. asta. 3. gusti. tiga. nalincing. athi athi. guna. Tembung tembung liyané: gandhèng. wasuh. 3. 4. Tembung tembung araning barang kang wanguné bunder: rembulan. lsp. ndulu. buja. Tembung tembung kang cacahé loro: mripat. lsp. lir. kenya. siking. wrin. nadi. III. jagad. sindang. nata. swiwi. udan. lsp. ati. 2. nembah. Tembung tembung kang ateges siji: tunggal. lsp. sirah. janma. panas. ujel. wiji. IV. Tembung tembung kang nuduhaké kriyané tembung ing ndhuwur: ndeleng. tyas. 3. Kang awatak loro: 1. sunu. sumber. ratu. suku. sagara. Kang awatak siji. putra. buntut. éka. utawaka.com>
Tembung tembung kang dianggep nduwèni watak utawa ajining wilangan: I. lsp. ngrungu. suci. waudadi. lintah. lèk. hantelu. Kang Awatak papat: 1.
VIII. retu. asin. kyasa. 3. lsp. gora.aji@gmail. kecut. kombang. tikta.com>
1. swara. 4. sedhih. menyawak. matengga. ula. 2. bramara. anila. gurih. ilat. lsp. yogiswara. sabda. Tembung kang ateges gawé: karta. aswa. Tembung tembung jeneng kéwan kang asikil enem:
awatak enem: 1. murti. biksu. cecak. slira. Bangsané kang amaratapa: wiku. taksaka. wukir. prawata. lsp. Bangsané angin: bayu. ojag. Tembung tembung kang mratélakaké rasa: pedhes. kilat. 3. Dasnananing gajah: dwipangga.
. Dasanamané jaran: kuda. lsp. suyati. Kang awatak pitu: 1. galak. Tembung tembung kang kagolong kéwan rumangkang: baya. Tembung tembung liyané: raras. lsp. lsp. samirana. 3. legi. naga. pancawara. warajang.Candra Sengkala 3. raseksa. sindung. Tembung tembung kang nduwèni sipat kang gegayuhan tembung tembung ing ndhuwur : gendhis. bajul. indriya. pait. lsp. Tembung kang teges lima:
. Ana manèh kang tinemu ing yayasan. Sapta yana surya = taun 1217. muluk. Sanga kuda cuddha candrama =
kang wujudé bolong: gapura. Tuladha: 1. surut. adoh. dhuwur.Candra Sengkala
@Kresno Aji <kresno. musna. gapura.
B. Tinemu ing layang Bharatayudha – Mpu sedhah – Mpu Panuluh. ngumbara. rong. Tembung tembung liyané: samadya. 4. trusthi. butul. 3. Indu bana
Memet. rusak. babahan. oncat. lsp. lsp. sempal. Ing Tratagrambat kraton Ngayohyakarta sisih lor ana gambar tawon cacahé lima lan slira (menyawak) siji. sirna. 2. lsp.
Kang diarani sengkalan lamba yaiku sengkalan kang awujud ukara utawa kumpulaning tembung. ilang. 2. X. Tembung tembung liyané: ganda muka.com>
3. Yaiku tembung tembung kang ngemu teges ora ana utawa suwung: sunya. Kang awatak sapuluh utawa dasa: 1. antariksa.
lan ing tengah ana gambar kembang. lsp. Aja nganti wujud ukara kang durung rampung. Tembung sapada kudu kaangkah mujudaké ukara wutuh. Pangrakiting ukara. Ana uga warana kang digawé saka walulang kebo kang direngga rengga. Ana pepethan wujudé bunderan pepindhaning jagad kang dicekeli déning buta cacahé telu. narpati. mengku isi wutuh. pethité padha pepuletan. C. pamasé. Prelu migatèkaké dasanamaning tembung tembung. Kena ngowahi susunaning ukara. Manawa gatra wekasan isih kudu disambung ukara ing pada candhaké ana ing rasa ora kepénak. Kena ngowahi swara. lan rakitaning gatra siji lan sijiné dalem tembang sapada. 2. iku kena diwaca: Naga muluk tinitihan janma = taun 1708. Ing kratosn Surakarta ana pepethan naga
nata. iku kena diwaca: Walulang kebo siji utawa Wolu ilang kebo siji = taun 1708 4. Manawa arep ngarang tembang
nemtokaké tibaning swara ing pungkasaning gatra. Ing magangan kraton Ngayogyakarta. raja. Tembung kang becik. iku kena diwaca: Dwi naga ngrasa tunggal = tahun 1682. dhatu. Tuladha : Anoman sampun malumpat. aji. isi pangertèn ganep. Upama tembung: ratu iku duwé dasanama: katong.aji@gmail. 5.com>
2. diowahi: Anoman malumpat sampun. iku kena diwaca : Buta telu ngojag jagad utawa Tri jaksa ngojag buwana = taun 1635. Kayata: 1.
tembung: puniku dadi niku pijer dadi jer déné dadi dé ingkang dadi kang 3. Kena ngulur utawa ngungkret wanda: sru dadi asru prang dadi perang tan dadi datan trus dadi terus lumaku dadi mlaku gelebyar dadi glebyar kerelip dadi krelip sinerang dadi sinrang.Candra Sengkala brangta dadi brangti marang dadi maring dipati dadi dipatya. Kena nggarba tembung loro utawa luwih: ana lagi sira + ing + antuk + arsa dadi anèng dadi
tegesipun 'kadal') inggih punika salah satunggal saking jinising kéwan dinosaurus sauropoda ingkang boten saged dipunpanggihi malih wonten ing zaman sapunika.[1] Spésiés Brontosaurus excelsus punika dipunjenengi déning pamanggihipun inggih punika Othniel Charles Marsh,nalika warsa 1879.[1] Jeneng punika tansah dipunanggé wonten ing literatur resmi ngantos kirang langkung warsa 1974,sananjan sampun asring dipunsebat sadéréngipun kanthi jeneng Apatosaurus,wonten ing warsa 1903.[1]
Brontosaurus inggih punika dinosaurus ingkang anggadhahi gulu panjang sanget ugi kalebet dinosaurus herbivora,anggadhahi awak ingkang dawanè sawetawis 70-90 kaki (21-27 m), inggilipun saking suku ngantos boyok sawetawis 15 kaki (4,6 meter), kaliyan bobot sawetawis 33-35 ton abote, bobot kéwan punika kirang langkung ngalangkungi bobotipun 6 gajah.[2][3] Sirahipun kirang saking 2 méter dawané, tengkorakipun dawa kathi bolongan irung ingkang mapan ing sisih inggil lan ukuran uthek ingkang alit.[3].Kéwan herbivora punika gadhah gulu dawa (cacah 15 balung),buntut pecut dawa(sawetawis 50 ft=15 meter dawane), balung geger ngrongga, suku ngajeng langkung alit ugi pendek ketimbang suku wingking kang ageng lan radi dawa.[3] Suku punika kanggé nalika badhé nyrengkuh godhong wonten ing wit-witan ingkang dhuwur.[3]
Fosilipun sampun dipuntemokaken ing Amerika Utara barat ing nagar bageyan Utah, Colorado, kaliyan Wyoming.[4] Brontosaurus kalebet kéwan Sauropoda paling ageng ing antawis sauropoda sanes kadosta Brachiosaurus,kaliyan Diplodocus.[4] Wonten ing zaman gesangipun, Brontosaurus nggadhahi mungsuh utama dinosaurus karnivora ageng kadosta Allosaurus.[4] Habitat Brontosaurus biasanipun manggen wonten ing hutan-hutan tropis.[4]
Anggon manak[besut | besut sumber]
Brontosaurus/Apatosaurus,kadosta sauropoda sanés,manak kanthi cara ngendhog.[5] Brontosaurus nalika wayah ngendhog saged ngedalaken endhog puluhan,nanging boten awujud sarang.[5] Brontosaurus ngendhog nalika ngawontenaken lelungan lan endhogé diedhalaken setunggal mbaka setunggal.[5] Ukuran endhoge ageng antawis 1 kaki (30 cm) ambane.[5]
Zaman Urip[besut | besut sumber]
Dipunprakirakaken urip wonten ing zaman Jurasik sawetawis 150 yuta warsa kepengker.[4] Para panaliti nggadhahi pamanggih menawi wonten kadadéyan kepunahan massal nalika semanten.[4] Ananging dèrèng wonten ingkang mangertos kadadéyan menapa ingkang ndamel kapunahan kasebut.[4]
^ a b c (en)www.unmuseum.org(dipunundhuh tanggal 21 Mei 2011)
^ (en)www.infoplease.com(dipunundhuh 21
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 3 Sèptèmber 2016.
1. Tuladhane matur nalika nyuwun pamit marang wong tuwa yen arep budhal sekolah kang paling trep kao unggah-ungguh yaiku
a. Bua aku budhal siki ya!
Tulisen piwulang kang becik saka isine tembang dolanan / tembang Kinanthi.
Siswa mengumpulkan hasil diskusi tentang isi tembang dolanan/Kinanthi
1. Yen ana kancamu kang crita pengalamane kepriye tanggapanmu sing bener?
"Bêbaya ingkang tumêka warata sa Tanah Jawi ginawe Kang Paring Gêsang. Tan
kenging dipun singgahi, wit ing donya puniki wontên ing sakwasanipun
Feb. 2015] "Bêbaya ingkang tumêka warata sa Tanah Jawi ginawe Kang Paring Gêsang. Tan kenging dipun singgah...
menehi panguripan Uwong urip kudu ngati – ati Jaga awak lan panataran
Cerak grojogan ana pitik Pitike kecebur banyu adem Ayo kanca sregep reresik Supaya ati anyem lan tentrem
Ing grojogan mangan kripik Banyune adem lan seger Omah resik Sekolah resik Awak sehat otake pinter
Ning Karanganyar ana Grojogan Sewu Dolan mrono nganggo klambi batik Ayo kanca padha sregep nyapu Omah resik uripe becik
“Grojogan” Ilimu nyukupi panguripan Nyimpen piguna kang gedhe Supaya Panguripan dadi krasan Panguripan kacukupi saka alirane
ndhuduhke Agunging berkah Pinangka wujuding bebungah “Grojogan Kaindahanmu
Wayang Karya Sindung TjahyadiWayang Kreasi Digital (7)Wayang-wayang Karya SagioWayang Kreasi Digital (6) – Wayang Blak WerkudaraWayang Kreasi Digital (5)Wayang
in WAYANG. Tag:gambar wayang, jarasanda, paraga wayang, wayang photoshop
Wayang Kreasi Digital (6) – Wayang Blak Werkudara
Seluruh Indonesia	Jadwal Pagelaran Wayang Bulan April 2017 (Banyumasan)	Jadwal Wayang	Jadwal Pagelaran Wayang Bulan
punika salah satunggalipun jinis garudha raseksa ingkang sapunika sampun cures ingkang rumiyin gesang ing Pulo Kidul Selandia Ènggal.[1] Garudha punika pinitados déning suku Māori kanthi sesebatan Pouakai; nama ingkang asring dipunanggé Hokioi (utawi hakawai) ingkang maksidipun angkasa ingkang dipunhiasi Berkik Selandia Baru.[1]
Garudha Haast ingkang èstri nggadhahi abot 10 kg ngantos 15 kg, ingkang jaler nggadhahi abot 9 kg ngantos 10 kg.[2] Garudha punika kathahipun nggadhahi rentang swiwi 2,6 ngantos dumugi 3 m (garudha emas paling ageng lan garudha laut steller ingkang nggadhahi rentang swiwi ingkang méh sami panjangipun), ingkang saged mbiyantu Garudha Haast anggenipun bebedhag (berburu) ing wana Selandia Ènggal.[2] Garudha Haast asring dipungambaraken minangka évolusi saking péksi ingkang boten saged miber, ananging bab punika boten leres; sejatosipun garudha punika munculaken satunggalipun kakerabatan saking gaya moyangipun ingkang saged miber.[2] Garudha punika nggadhahi sikil lan otot ingkang kiyat.[2] Buntutipun meh saged dipunpastékaken nggadhahi panjang 50 cm, kanggé spésiés èstri).[2] Jembar kamungkiananipun langkung saking 1,4 m kangge jinis ingkang èstri, kanthi inggilipun watawis 90 cm utawi langkung.[2] Garudha Haast bebedhag mados mangsa ingkang boten saged miber, kados moa ingkang abotipun 15 langkung abot tinimbang abotipun Garudha Haast.[2]
^ a b Miskelly, C. M. (1987): The identity of the hakawai. Notornis 34(2): 95-116. PDF fulltext
^ a b c d e f g Brathwaite, D. H. (1992):
Garudha_haast&oldid=1089081"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies curesButeoninaeGarudhaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 13 Sèptèmber 2016.
pemimpin lan sing rumangsa dadi pemimpin padha ngetokake kasektene dhewe-dhewe. Para pemimpin mau kabeh rumangsa bener. Nanging anehe sing kandhane bener mau tinemune beda-beda, malah-malah kosok balen. Mula kawula cilik sing dadi bingung, jalaran ora ngerti endi sing kena diturut lan endi sing kena dipercaya. Katone para pemimpin mau kudu noleh menyang mburi, noleh marang “kearifan local” kang awujud “dongeng bocah”. Ing pinggir sawah ana wit trembesi utawa wit munggur , godhonge ngrempayak ketel. Dadi panggonan ing ngisore kono aub lan adhem. Wong liwat akeh sing leren ing ngisor munggur kono.Ing sandhinge ana wit pari saeler, kliwatan ora dieneni parine.Munggur celathu : “He pari, genea kowe kok isih ana kono; njegil ijen ora ana rewange. Delengen kae, sedulur-sedulurmu wis padha dieneni, mung kari tunggake bae sing isih ana ing sawah. Aku ngerti, manungsa olehe ora ngundhuh wohmu, marga kowe kuru nyekringkring kaya wong murus. Wulenmu ya cilik bae ora mbejaji. Pancen kowe diliwati, disirik ing manungsa. Cekake titah sing kaya kowe kuwi pancen titah sing apes. Yen dipurih wohe ora misra, dipurih aube ora ngaubi. Godhongmu pating sluwir ngono kuwi kenane mung kanggo ngaub walang.Delengen awakku. Lemu dilepeh, godhongku ngrembuleng bisa ngaubi wong lelungan. Patute aku iki kena sinebut rajaning wit-witan. Ngendi ana wit sing godhonge ketel kaya godhongku?”Durung tutug olehe guneman , ana angin gedhe, mendhung ireng nglumpuk pener ing dhuwure munggur mau. Bres, udan deres kaya disokake . godhong trembesi nadhahi banyu udan mau, krasa abot banget. Abote mu ora sepiraa yen semana ora ana angin. Bareng angine ya gedhe, dadi trembesi kaya dijorogake ,
ngadeg ing kono. Keterak ing angin mung mentelung bae. Sireping angin iya banjur jejeg maneh.Liya dina sing duwe sawah ngasag parine , isih ana sawetara sing kliwatan. Bareng lakune tekan ing pari sandhinge trembesi mau, weruh yen landhung, mentes , kuwi didhewekake arep kanggo bibit.Pari kuwi tembene bisa dadi wit pari sing seger thukule. Wohe mentes, wulene dawa-dawa, ora beda karo bibite. Dadi sing mau diwada nyekringkring, bisa nurunake tanduran sing ledhung –ledhung lan akeh asile. Turun-temurun nganti pirang-pirang turunan tanpa wates. Si trembesi sing njrebabah mau pange dipeceli pak tani, dianggo kayu obong, ora ana tabete lan leleabuhane kang katon. Mung dhelege digraji digawe blabag, nanging anggone ora suwe, wekasan iya dadi kayu obong. Wosing dongeng yen manungsa kasinungan panguwasa, ngelmu, bandha donya, lan rumangsa bener, aja pisan-pisan nduweni watak kumawasa, sapa sira sapa ingsun, sawiyah-wiyah marang sapepadhane urip. Miturut
dhumateng Mas Danang,Tembung -tembung ingkang ngggadhahi watak 0 (das) inggih punika :langit, kombul, mesat, muluk, luhur, tumenga, swarga, tanpa, tawang, oncat, musna, sirna, ilang, gegana, tan.Tembung-tembung ingkang nggadhahi watak 2 (kalih) inggih punika :nembah, mulat, sikara (aru-biru, panggodha), panganten, bujana, buja, kanthi, ngrengga, paningal, dresthi (cidra), ngabekti, kanthi.Tembung-tembung ingkang nggadhahi watak 9 (sanga) inggih punika :dewa, jawata, arum, ganda, kusuma, menga, ambuka, gapura, wiwara, trus, trustha (seneng), manjing.Adhedhasar tembung ing nginggil taun 2009 saged dipun damel candra sangakalanipun kados ing ngandhap punika :1. Terus mumbul tanpa sikara, tegesipun terus mekar (berkembang) tanpa panggodha (gangguan).2. Ambuka langit luhuring panembah, tegesipun mbikak langit saking kaluhuraning puji (donga).3. Wenganing gegana tanpa sikara, tegesipun bukaning langit tanpa panggodha.4. Kusuma kombul swarganing paningal, tegesipun sekar kondhang dados swarganing paningal (jalaran saking endahing sekar).5. Ganda muluk ing luhuring pangabekti, tegesipun ganda arum angambar saking pangabekti.6. Trusing tawang tanpa dresthi, tegesipun terus minggah dhateng langit tanpa cidra.Candra sangkala ing nginggil minangka conto, arupi puji pandonga dhumateng ngarsaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Panjenengan saged milih lan saged ngasta piyambak ingkang panjenengan cocogi. Sampun ngantos candra sangkala kalawau namung awujud tembung ingkang
Thowok iku dolanan bocah sing saiki mung kari dadi dongengan. Tembung Nini Thowok malah kondhang dadi brand mark sawijining seniman misuwur yaiku Didik Nini Thowok saka Ngayojakarta Hadiningrat. Apa ta Nini Thowok iku ?Dhek jaman biyen nalika wancine padhang rembulan bocah-bocah padha metu dolanan . Enom tuwa padha metu menyang latar. Ana sing mung lungguhan wae, ana sing gobag, ana sing jelungan, ana sing jamuran lan ana sing padha tetembangan. Pancen swasanane endah tenan. Dhasare latare jembar, tur mangsa ketiga , mula akeh bocah sing padha dolanan. Salah sijine dolanan bocah ya iku Ni Thowong utawa Nini Thowok. Dolanan iki mligine kanggo bocah-bocah wadon . Sasuwene dolanan, diselingi lelagon. Sing paling dhisik yaiku golek icir karo siwur. Barang loro iku mau kudu anggone nyolong menyang tangga teparo. Terkadhang anggone nyolong nganti teka liya desa utawa liya kampung. Sabisa-bisa wong sing dicolongi kudu sing lantap. Supaya menawa weruh barang iku mau duweke enggal-enggal nesu, dadi Ni Thowong enggal dadi. Icir lan siwur mau banjur didandani . Munguh reroncen lan patrape anggone ndandani panjenengan mrikasi gambar.Siwure kudu disaput atal, banjur kagantha peprincene rai utawa pepaesan kaya penganten. Sing kanggo paes yaiku : kunir, enjet lan angus. Bolongane siwur ditutp merang lan dikebaki kembang-kembangan lan gegodhongan. Gulu pengkune icir dilapis merang, bau lan tangane uga kagawe saka merang. Mungguhj trape sandhangan uga kaya caraning manungsa. Malah ana sandhangan sing digawe saka srwa-sruwine sutra, plangi, cindhe polos lan liya-liyane.Sawise rampung anggone ndandani, bakda surup diusung bocah wadon akeh, digawa menyang panggonan kang angker utawa wingit sarta dietutake karo kutug. Sasuwene mlaku nganggo tetembangan mangkene :Lagu 1.Padha mbuwang bocah bajang, rambute arang abang ( X sawatara ).Katerangan :Sawise teka ing panggonan, Ni Thowong karo kutug ditinggal, mungguh suwene anggone ninggal watara setengah utawa telung prapat jam, sarta tansah diulat-ulati saka kadohan , kuwatir mbokmenawa ana sing melik marang sandhangane Ni Thowong. Lan salawase iku ana sing nggawe anak-anakane Ni Thowong. Sing digawe yaiku gandhik sing diblebed pipih kaya carane bayi digedhong. Yen wis rampung banjur kasedhiyakake ana papan sing arep dienggoni dikantheni pengilon. Bareng bocah-bocah arep njupuk Ni Thowong banjur ditembangi mangkene :Lagu 2 :
sengguh penganten anyar,Cah angon, cah angon penekna blimbing kuwe,Lunyu-lunyu peneken dinggo masuh dodotira,Dodotira, kumitir bedhahing pinggir,Domana, jlumatana, dinggo seba mengko sore,Pupung gedhe rembulane,Pupung jembar kalangane, Ya suraka, surak iye. ( X sawatawis ).Lagu 6 :Ilir-ilir gunanthi,Sabuk cindhe lir gunanthi,Gilang-gilang layone,Layone putra ugung,Ugung dening dewa,
lagu-lagu liyane, malah-malah sing nduwe gong (gamelan) banjur digameli, digerongi dening bocah-bocah mau. Dene katone yen wis ndadi, rasane nyang tangan antep, njumbule Ni Thowong kaya dene tangan sing njumbulake. Rasa-rasane upama nalika njumbul diculake kaya dene mumbul teka awang-awang. Apa maneh yen pancen wis ndadi, sing dicekel sondere. Malah yen wis kesel anggone nyekeli, banjur bangkekane Ni Thowong dicencang ngiwa nengen ing cagak utawa wit-witan. Ing kono yektine bias njondhil-njondhil dhewe.Mungguh sasuwene ndadi, upama ana bocah sing gelem nyolong gandhik anak-anakane , polahe Ni Thowong kaya dene wong nesu. Upama ana bocah methik godhong rong lembar, banjur dikongkon mbadhe godhong endi sing anggone methik sing utawa sing kari, iku bisa ndumuk sarana sirahe.Penget :Sasuwene Ni Thwong digawe, ora kena pisan-pisan dicekel bocah lanang, sarta kutuge tansah nglandheng.Tembung :Icir = bangsane wuwu dawa.Miyagah = nindakake apa apa sarana
awujud sutra abang kekembangan.Gandhik = watu gilig dianggo nggerus utawa mipis.Gedhong = jarit kang kanggo mblebet bayi.Sondher =sampur kanggo njoged ditalekake ing bangkekan.Sumber : Serat Lagu Bocah-bocah (Javaansche Kinderspelen), R. Soekardi, Semarang Drukkerij en Boekhandel, H.A. Benjamins, 1912
Minangkani pamundhutipun Mas Utomo .Dhasar :Sengkalan punika tetengering angka taun ingkang sinandi sarana tetembungan (ukara), gambar utawi pepethan.Tiyang Jawi remen dhateng sengkalan punika jalaran sengkalan limrahipun awujud ukara saengga gampil anggenipun ngenget-enget. Sengkalan limrahipun dipun serat wonten lawanging gapura utawi regol, sanginggiling kori , sanginggiling cungkup lsp.Ingkang dipun sengkalani warni-warni :Upami kraton inggih adeging kraton, sirnaning reresah utawi kraman, sudaning pamor kraton, ratu seda, utawi pangriptaning serat-serat kapujanggan lan sanes-sanesipun. Upami sanesing kraton inggih adeging griya, lairing putra, palakrama, lairing wayah, dinten sedanipun sesepuh, ngarang buku, lan sanes-sanesipun.Wujudipun sengkalan :Sengkalan ingkang awujud tetembungan kawastanan sengkalan lamba.Sengkalan ingkang awujud gambar dipun wastani sengkalan memet.Wewatoning taun :Sengkalan ingkang manut lampahing rembulan dipun wastani candra sengkala.Sengkalan ingkang manut lampahing srengenge dipun wastani surya sengkala.Suraosipun sengkalan :Suraosipun sengkalan sageda salaras kaliyan bab (kadadosan) ingkang dipun sengkalani. Sampun ngantos ukara sengkalan namung awujud tembung ingkang dipun jejer-jejer. Saged ugi ngemu suraos : kekudangan, pangajeng-ajeng, pangalembana,pamuji, panyeda, panalangsaning manah, lsp. Mawa-mawa ingkang dipun sengkalani. Pokokipun ingkang mranani.Sengkalan Lamba.Cara pamaosipun :Tuladha :Kaya wulan putri iku.Kaya = 3, wulan = 1, putri = 3, iku = 1 , pinanggih angka 3131, lajeng pamaosipun dipun walik saking wingking dados 1313 Caka. Dipun dadosaken taun Masehi dipun tambah 78 taun dados taun 1391 M.Pinanggih ing pasareyanipun putri Campa ing Trowulan.Janma trus kaswareng jagad.Janma = 1, trus = 9, kaswareng = ka +swara + ing = 7 , jagad = 1, pinanggih angka 1971, lajeng pamaosipun dipun walik saking wingking dados 1791 taun Jawi. Jalaran taun jawi menawi badhe dipun titisaken sampun boten dipun tambah malih kaliyan 78. Jalaran saben taun gesehipun taun Jawi kaliyan taun Masehi saya dangu saya celak. Sapunika (taun 2010) kirang langkung gesehipun sampun 68 taun. Pinanggih ing serat Hidayat Jati, anggitanipun R. Ng. Ranggawarsita.Cara Panganggitipun :Jalaran sapunika ingkang kaprah kaangge taun Masehi mila (menawi kula) langkung prayogi menawi adhedhasar taun Masehi kemawon. Ateges ngangge wewaton surya sengkala. Tembung-tembungipun tetep sami namung dhasaripun mendhet taun ingkang beda. Caranipun ngapalaken :Lugunipun postingan kula wiwit angka nol ngantos pungkasan punika awujud sekar . Cobi panjenengan titi . namung postingan kula ingkang lami dhawah wonten ngandhap lan postingan ingkang enggal dhawah wonten nginggil. WATAK
ing wong urip dipun titeni,aketareng basa,katandha ing semu,semu becik semu ala,sayektine ana tingkah solah muni,katon amawa cahya.Aja sira amadhakken jalmi,amarentah kaya sato kewan,kebo sapi miwah iwen,aja sira prih weruh,kaya uwong pan ora ngerti,aja kaya si Soma,kebone pinukul,sebabe sinau maca,yen bisaa nora beda padha urip,mulane awewuda.(Pepali Ki Ageng Sela , R.M. Soetardi Soerjohoedojo.)Enggal-enggal iki kahanan Negara Indonesia gonjang-ganjing perkara kebo. Para demonstran nuntut marang pamarentah supaya prekara –prekara sing ndadekake sekeling atine rakyat lan masyarakat enggal dirampungake. Para demonstran angggone demo padha nggawa kewan. Ana sing nggawa tikus, pitik, bebek, wedhus, baya, cecak, lan sapanunggalane. Mung wae durung ana sing nggawa jerapah, gajah, kuda Nil, ula anaconda lan kewan-kewan sing gedhe sarta galak. Kewan-kewan mau didadekake symbol utawa perlambang kanggo wong-wong kang didadekake “ sasaran tembak”. Saliyane kewan ana uga nayaka (menteri) sing pasuryane digambari siyung. Bab iki kira-kira disengguh iku drakula, macan, apa raseksa sing medeni., mula perlu disingkirake. Sing paling rame nalika presiden dipadhakake (dilambangake) kebo. Kebone ditulisi Si BuYa. Banjur ana reaksi saka presiden, yen panjenengane nafsirake presiden di padhakake kebo, sing awake lemu ginuk-ginuk, klemar-klemer tur bodho. Sawise presiden paring reaksi, banjur tuwuh reaksi balik. Presiden ora kena angluh (mengeluh) , presiden ora nduweni hak kanggo tafsir tunggal, sing demo nduweni tafsir sing beda karo tafsire presiden ,lan liya-liyane . Pancene rakyat Indonesia saiki pancene pinter-pinter. Pinter ….. ngeles. Kira-kira apa sebabe presiden kagungan tafsir kaya mangkono ?Ing tembang ndhuwur iku nyritakake dhek jaman biyen ana wong jenenge
disabeti, dipecut tetep wae kebo mau ora bisa maca. Kepriye bisane maca wong kebo mau pancene kewan, Mbok nganti kukuting jaman ora bakal ana kebo bisa maca. Upamane kebo mau padha karo manungsa mesthi bisa maca. Mulane nganti saiki kebo iku tetep wuda, jalaran ora padha karo manungsa .Ing kene kebo ditafsirake wong bodho, jalaran yen wong pinter mesthi ora bakal diwulang maca.Tembang Dhandhanggula ing dhuwur iku pepaline Ki Ageng Sela marang putra wayahe. Apa sing diarani pepali ? Pepali yaiku piwulang, ajaran , aturan, utawa petunjuk (R.M. Soetardi Soerjohoedojo). Piwulang kang awujud falsafah, tata caraning wong urip ing alam donya, sarta piwulang sangkan paraning dumadi. Manungsa urip ing alam donya iki asale saka ngendi lan parane mbesuk bakale menyang endi. Ki Ageng Sela iku eyang buyute Danang Sutawijaya sing ngedegake kraton Mataram Islam (ajejuluk Panembahan Senapati ing Ngalaga Sayidin Panatagama). Ki Ageng Sela piyambak sugeng nalika Jaman Kraton Demak kira-kira abad ka 16. Dadi kira-kira piwulang iku nganti saiki wis limang abad. Kanggone wong Jawa manawa maknane kebo arupa symbol “kebodohan” wis mbalung sungsum lan ora aneh maneh. Luwih-luwih para priyayi kadang sentana ratu, piwulang iku mesthi dikaweruhi. Miturut katrangane R.M. Soetardi Soerjohoedojo (sing nulis transkripsi Pepali Ki Ageng Sela saka aksara Jawa menyang aksara Latin) wiwit umur 8 taun piyambake didhawuhi dening eyange supaya ngapalake tembang-tembang mau. Bab iku kalumrah ing jaman-jaman sadurunge Indonesia mardika.Akeh unen-unen kanggone masyarakat Jawa tembung “kebo” sing nduweni teges bodho, utawa nduweni teges ora becik, kayata :1. Plonga-plongo kaya kebo. Wis mesthi maknane kebo mau barang utawa kahanan sing tegese bodho, pancene kebo ora bisa maca.Yen kebo bisa maca jenenge kebo pinter utawa dudu kebo. Tetembungan iki lumrah dikandhakake wong tuwa kanggo nuturi anak-anake, lan isih kerep keprungu ing sekolahan pak guru ngendika kaya mangkono marang murid-muride. Ngendikane pak guru upamane : “Coba wangsulana , aja plonga-plongo kaya kebo ngono.” 2. Dikebo ranggah tegese didadekake korban kanggo keslametane wong akeh. Kebo ranggah iku kebo alasan . Kebo alasan mau dicekel banjur dibeleh kanggo slametan. Slamet saka bebaya kang ngincim wong-wong kang manggon ing kono. (Kamus Peribahasa Jawa , F.S. Darmasoetjipta).3. Kebo nusu gudel tegese wong tuwa njaluk wuruk (wulang) marang wong enom (Paribasan). Wong njaluk wuruk mesthi wong bodho, tuwa pisan. 4. Londho-londho walang sangit nggendhong kebo = katone jujur nanging satemene ing jerone ati nduwe pepenginan ala (Kamus Peribahasa Jawa , F.S. Darmasoetjipta). Nggendhong kebo nduweni teges nduweni pepenginan ala, ora jujur, ora becik. 5. Kumpul kebo / Pisah kebo tegese wong jejodhowan ora ngango tata cara salumrahe wong, ora perlu menyang naiban (petugas sing nyathet perkara nikah ). Kumpule kaya kumpule kebo sing perlu nganggo saksi , ora nganggo aturan. Saiki jamane jaman demokrasi, rakyat wis akeh sing pinter, panguwasane Negara ana ing tangane rakyat. Mula rakyat oleh lan bisa kandha apa wae sasenenge atine. Mung kadhang kala ora nganggo unggah-ungguh sarta subasita. Kanggo mangerteni isining tembang, tembang ing dhuwur dak owahi nganggo basa Indonesia .
isih akeh sawah. Ora beda karo ing tanah Jawa. Bedane, ing saben omah ana papan kanggo sembahyang . sadalan-dalan sing diliwati ana pura kang kanggo manembah marang Gustine. Saben toko ana sesajen. Adat-iku turun temurun isih dilakoni nganti saiki. Yen ing tanah Jawa padha karo langgar kanggone para umat Islam. Adat sing kaya mangkene iki ing papan liya ora ana. Saben desa ana bale sing diarani bale Banjar sing lumrahe kanggo papan musyawarah utawa kegiatan para warga banjar kono. Bab iki sing dadi salah sijine daya tarik kanggone para pelancong utawa wisatawan.Ing saben kantor, bale banjar, pura, pasar ana “papan nama utawa nameboard” sing nganggo aksara Bali (mbokmenawa iki padha karo ing Ngayogyakarta Hadiningrat sing nganggo aksara Jawa utawa ing Aceh Darrussalam sing nganggo Huruf Jawi) . Iki nuduhake menawa tulisan utawa aksara Bali isih diuri-uri nganti teka saiki. Ora kaya ing tanah Jawa, para pangarsa sing ngasta pusaraning praja kira-kira rumangsa isin (jalaran sok diarani ndesa utawa dianggep ora perlu) nulis jeneng ing ngarepe kantor nganggo aksara Jawa. Mula tulisan utawa aksara Jawa mesthine kudu diuri-uri, dituduhake, utawa dingertekake marang para mudha. Iki minangka tandha yekti (bukti) yen mbah-mbah biyen nduweni kabudayan kang luhur, kabudayan kang adiluhung. Para nom-noman lan para siswa gelema nyinau aksara Jawa.. meruhi yen aksara Jawa iku isih ana kanggone. Negara sing kena kanggo conto yaiku : Cina, Korea, Jepang lan Rusia sing isih nganggo aksara bangsane lan negarane dhewe-dhewe, nanging ing babagan teknologi ora kalah karo Negara-negara kulonan. Utamane ing tlatah minggiran utawa Metaraman kayata : Nganjuk, Mediun, Ngawi, Ponorogo. Pacitan, Magetan lan tlatah pesisiran kayata : Tuban, Kudus, Rembang, Semarang sapengulon . Ana conto sing kurang pas yaiku ing Surabaya, ana salah sawijining TV swasta sing nyiyarake kabar nganggo basa dhialek Suroboyoan , pamilihe tembung-tembung lan panulise ing “running text” mung sakarepe dhewe ora nganggo aturan. Mung wae mbokmenawa apa sing digagas dening redhaktur televise mau, sewu taun engkas bisa utawa klakon utawa keleksanan kaya sing digagas lan dilakoni dening redhaktur saiki. Ana sawetara bab sing dadi kawigatene pangripta yaiku aksara Bali. Yen dideleng satleraman wujude meh kaya aksara Jawa. Pancene aksara Bali kena pangaribawa saka aksara Jawa utawa Dewanagari,yen ing pulo Bali dadi aksara Bali, yan ing tanah Jawa dadi aksara Jawa. Cacahe aksara Bali ana 18 , dene aksara Jawa cacahe 20. Bedane aksara Bali ora ana tha lan dha. Wujude kaya gambar ing dhuwur iki .Ing pulo Bali orang ana pepriman (wong ngemis), ora kaya ing tanah Jawa . Yen panjenengan nitih bis , bise durung mlaku wis ana wong ngamen telu utawa papat sing genjrang-genjreng gitaran. Bab iki sing mangkelake ati. Wong ngemis sing pangripta weruhi sing pungkasan ana ing pelabuhan Ketapang. Carane : wong utawa bocah mau langen ing pelabuhan karo bengak-bengok njaluk diuncali dhuwit cring. Yen ana sing nguncali dhuwit banjur nyilem nggoleki dhuwit sing diuncalake mau. Malah-malah kira-kira jam sepuluh bengi (nalika pangripta mulih saka Bali) isih ana wong langen karo bengak-bengok njaluk diuncali dhuwit ing njero banyu. Ing papan-papan wisata kayata : ing Kuta, Bedugul, Tanah Lot, Pasar Sukowati, lan papan-papan liyane uga babar pisan ora ana wong ngemis. Barong, sawijing sendratari Bali sing kondhang, digelarake tanpa nganggo corong (pengeras suara, sound system). Iki sing “unik”, beda karo ing papan-papan liyane. Ing atase pagelaran gedhe , ora nganggo corong babar pisan. Ora kaya ing tanah Jawa wong ngamen turut dalan wae saiki wis nganggo corong. Apa iki pratandha kupinge wong Jawa wis ora tengen maneh ?. Pagelaran mau suwene sajam lan dianakake saben dina. Kira-kira panjenengan bisa menggalih yen uripe seniman iki mesthi bisa kacukupan. Sadurunge mlebu para pamirsa diwenehi synopsis lakon apa sing arep digelarake. Lakone awujud perange bala kiwa sing dadi symbol angkara murka mungsuh bala tengen sing dadi symbol kabecikan. Pancene perang antara angkara murka lumawan kabecikan ora bakal ana enteke sadurunge donya iki lebur. Bab iki kena kanggo conto ing tanah Jawa. Akeh pegelaran seni tradisional sing wis kadhesek karo seni-seni modern, kayata : kethoprak, ludruk, lan sapanunggalane. Ing Wonokromo, Surabaya, ana gedhong ludruk sing main saben bengi, ning penontone ora luwih wong sepuluh ing saben wengine. Banjur senimane mangan apa ? Oleh-olehane karcis ora nyukupi kanggo njejegake kendhil. Apa bisa seniman ludruk urip mulya saka anggone ngludruk ? Mula kudu ana pasarujukan utawa golonging rembug lan tekad ing antarane seniman, Disparta lan biro-biro perjalanan wisata kanggo ngurip-urip seniman lan seni ing Surabaya. Saupama iki bisa dileksanakake bisa-bisa para seniman bisa urip mulya, lan “para seniman jalanan” ora perlu ing mitontonake kabisane ing sajroning bis umum sing pungkasane mangkelake atine penumpang bis. Sing pungkasan, pamarintah dhaerah propinsi Bali temen-temen anggone ngatur lan nengenake babagan pariwisata iki. Pariwisata arupa sumber devisa utawa sumber
Bali. Ing saben dina pirang yuta wae dhuwit sing diblanjakake
merlokake rasa aman, ora ana ontran-ontran kaya bom Bali pirang taun kepungkur. “Manunggaling kawula lan gusti” antarane masyarakat Bali lan para pangarsane pemerintah dhaerah diperlokake supaya budaya, adat istiadat, seni, lan papan papan pariwisata tetep bisa lestari lan wisatawan tetep teka ing pulo Bali, jer iku kang dadi saka gurune ekonomi
// wis pira-pira nandhani // suprandene Wali Sanga // akeh kaliru nampi //
mangkya ingaran urip // besuk den arani lampus // mangka Sri Lemahbang //
rinten dalu mardi budi // guna dibya ing kawruh muksaning
sekawan // kang wus bijaksana kakiki // Juga wasta Ki Busana / Ki Wanabaya
kekalih / Ki Canthula kaping tri // Ki Pringgabaya ping catur // punika kang
wus pana // Pramanem tekad sawiji // mantep tetep kamulyan ing tembe gesang.
pejah // mengku ala lawan becik // lara kepenak myang bagya // cilaka nraka
suwargi // tetep sajroning pati // marma kabeh kang wus gilut // ngraket
kawruhnya Jenar // rinten ratri minta urip // tan kawawa nglakoni pati neng
panggenan benjang // urip langgeng tan pantawis // ping catur panggenan pejah
// kang linakon ing semangkin // lawan malih paring wrin // jumenengnya Kang
Mahaluhur // dadine bumi kasa // para murid ingkang tampi // kathah siswa kang
puyengan // wong nekad ngupa prakawis // mamrih songkolan tabokan //
pepenthungan ngunus keris // gya konjuk sri Bupati // tumulya dhedhawuh mikrut
krama // mung ngupadi dalan urip // nora kuwat lama nglakoni
// ana dene kawruhanmu // sira keneng pitenah // pembujuknya Wali mukmin //
sadarpa ngungun ing galih // dupi kathahing prakara // saben-saben
tampi warti // ing mancapraja desi // ana wong liwung reh dudu // ngrusak
arjeng pranata // ngayu pati lir punagi // wong
ngelmi // marang dhukuh Krendhasawa // ring
wismeng Pangran Sitibrit // pethuk myang slajeng warti //
pangya // matur pramodaning wali // wonten durtaning wali // wonten durtaning
Agama // murang pranataning dini // rehning puniku mukmin //tur antuk asma
kasebut // Pangeran tandha muktas // kawruh susilaning Gami // ngatas karsanira
busana // rumanti tindak ing Masjid // tantra prapta tur
kiyat // kadangon rumaket pati // tandang bisana beg durga // yayah rasmala met
pati // salajengipun manjing // panjara neng buwi layu // sampun kathah lepiya
// mekaten wahywaning pamrih // dene dhusun ayom sami ngrampok
kendhat siyang ratri // kula upadi kang murwa // weh kawruh
mekaten panggih // jeng Pangeran Sitibrit // kang kondhang jumeneng guru //
kagugu para mudha // temah mursaling urip // reh wejangan donya punika
matur trang // amta lajeng sowan mriki // ngasta karsa sarehning bangsa uliya.
tindaking nagari krami // pinten bobotnya Seh Jenar // Sunan
Benang ngandika ris // bener jebeng narpati // kudu rembug Wali Wolu // Sebab Pangran Lemahbang //
🙂 Mas Suwung, sabdo pendhito ratu
oh iyo dimz aku lali nek wotpress sentandar iku ncen e ra iso di wenehi kotak gae mbengok2, upgrade dums, iku njaluk ajar poro tetuo . pindah ndek .co.cc garis miring wordpress.org isok diobrak abrik okz.
ben luweh nyeni tur kowe ketok rodo nggaya ngunu loh. xixixix manut nek dituturi wong sing wes udzur ngene ki
sampeyan niki mboten salah,, lha wong sayah ini ming waton nyangkem kok..”
seorang ksatria mau memberikan apa saja kepada wanita yang digandrungi atau dicintainya. “Diajeng, apa bae kang dadi panjalukmu bakal Kakangmas turuti kajaba tumuruning lintang utawa rembulan.”Kalimat
wis gawe oret2an tho….cita2ne dadi penari kraton..tho….tak kiro ndisik cita2ne pengin dadi
Walah…ganteng tenan mawi samir. Menapa pun mlebet kanca abdidalem? he he he…kula benjang mawon, menawi pun saged dhamel dhuwung. Lha sakmenika besalenipun pun tilar plesir je…kapan le saged
Gundhul berkata:	Mei 7, 2008 pukul 11:52 am	Waduh….wonten piyantun Asli saking Ngayogjokarto ingkang
kaliyan bocah ndeso Cepogo? Mugi wilujeng rahayu kagem kaluwargi sedoyo…Amin. Salam
budi berkata:	Januari 16, 2009 pukul 6:02 pm	wèè.. tak kusangka om, pingin jadi pnari tho? hèhè.. njuk
sentirpitu “Ra ngerti nduk sindene mau bar nyawiki anake tangane wis diwisuhi nganggo sabun opo durung ..?? (
tanpo itungan Duh poro konco priyo wanito Ojo mung njabat sareat bloko Nggur pinter janji raiso mbuktekno Tembe mburine rakyat sengsoro Tembe mburine rakyat sengsoro Akeh kang pinter sekabehane Seneng ngakali marang kuline Elekke dewe nggak diketokke Padahal iku akal buluse Padahal iku akal buluse Gampang mbujukki janjine goroh Kangge menangke tuku suworo Sarto wis lungguh nang kursi rojo Janji-janjine njur ora nyoto Janji-janjine njur ora nyoto Ayo sedulur jok nglalekkake Karo sing ndisik milih suwarane Ojo nggedek ke wetenge dewe Sing ndukung kowe sik pangga kere Sing ndukung kowe sik pangga kere Dadi pejabat ora bakal suwe Kadhung wis
akeh contone Soko sing nduwur sak ngisorane Kruyukan nyunat jatah rakyate Kruyukan nyunat jatah rakyate Koyo wis podo nunggu giliran Sopo sing nyolong bakal konangan Yen dipercoyo dadi pimpinan Kudu kang jujur lan kuat iman Kudu kang jujur lan kuat iman Kuwasane ndunyo ora hakiki Ayo dijogo lan disyukuri Yen panyuwune wis dituruti Nang wong ngisorane jok nganti lali Nang wong ngisorane jok nganti lali Urip kang ayem rumongso aman Dudu mergo ono ning nduwuran Sabar nerimo senajan pas-pasan Nyukuri takdir soko pengeran Nyukuri takdir soko pengeran Ayo poro konco dulur lan tonggo Kang durung bener podo ilingo Ojo di gunggung lan di jlomprokno Siji kang olo kabeh kang soro Siji kang olo kabeh kang soro Sindiran iki ojo dadi ati Digawe bingung lan ojo wedi Mung ngelingake kang duwe janji Mugo-mugo slamet jo nganti lali Mugo-mugo slamet jo nganti lali Teks Lagu
Kaca iki diowahi pungkasané nalika 12:44, 2 Juni 2010.
wayang banyumasan, jadwal wayang jabodetabek, jadwal wayang januari 2017, jadwal wayang jawa barat, jadwal wayang jawa timur, jadwal wayang kediri, jadwal wayang ki sukron suwondo, jadwal wayang ki sunarpo, jadwal wayang magelang, jadwal wayang museum sonobudoyo, jadwal wayang purworejo, jadwal wayang sasana hinggil dwi abad, jadwal wayang seluruh indonesia, jadwal wayang suprodjo hadi, jadwal wayang surabaya, jadwal wayang suran, jadwal wayang tulungagung, jadwal wayang yogyakarta, ki adjie dwi santoso, ki yuwono lebdo carito, wayang durasi singkat sonobudoyo
← Jadwal Pagelaran Wayang Bulan Januari 2017 (Banyumasan)	Wayang Kreasi Digital (12) →
manusia !! Sat Jun 06, 2009 3:26 pm Opo ono susu sing nggilani..., sing
Tales utawa tales bogor (Colocasia giganteum Hook., suku tales-talesan utawa Araceae) kalebu tanduran kang ngasilaké umbi kang bisa didadèkaké panganan pokok.[1] Tales biyasané ditandur ing laladan Indonésia bagéyan kulon.[1] Tales mèmper karo taro ananging tales ngasilaké umbi kang luwih gedhé.[1]
Tales nduwèni jeneng liya ya iku Taro, Old cocoyam, ‘Dash(e)en’ lan ‘Eddo (e)’.[1] Ing nagara-nagara liya tales uga ditepungi kanthi jeneng Abalong ing Philipina, Taioba Brazil), Arvi
kang asring dibudidayakaké ya iku Tales Bogor. Tales Bogor duwé akèh banget variétas (kultivar) lokal. Adhedhasar saka tlutuh (kristal), Tales Bogor kapérang dadi telung warna ya iku, Tales Bogor gatel, Tales Bogor ora gatel lan Tales Loma. Tales
Tales asalé saka laladan Asia Kidul-wétan, banjur nyebar ing Cina ing abad sepisanan.[1] Sawisé iku tales wiwit ditepungi karo Jepang lan pulo-pulo ing Samudra Pasifik amarga kagawa imigrasi pandhudhuk.[1] Ing Indonésia tales urip ing kabèh pulo lan ing ing pinggir pesisir lan pegunungan kang dhuwuré luwih saka 1000 m dpl.[1]
Tanduran tales iku tanduran saka laladan tropis. Asil saka èkspèdhisi Nikolai Ivanovich Vavilov, wong ahli botani sovyèt, nuduhaké yèn sentrum saka tanduran tales iku ana ing dhataran Cina lan India. Plasma nutfah tales kang ditemokaké ing laladan kasebut ya iku “Colocasia antiquorum”.[3]
Literatur liya njlèntrèhaké babagan asal-usul tanduran tales saka manéka laladan kang duwé iklim tropis. Tuladhané ana ing Malaysia ditemokaké dasheen C. Gigantea Hook. F., saka Indonésia ditemokaké Talas Bogor C. Esculenta L. Schott.), lan Amérika Tengah nyebar tanduran Kimpul (Xanthosoma violaceum Schott).[2]
Tales kalebu tanduran herba taunan.[1] Tales kalebu tanduran mangsan kang bisa urip saben taun.[1] Tales biyasané ditandur apadené urip dhéwé.
Godhong tales bentuké kaya tamèng kang ukurané gedhé.[1] Bagéyan ndhuwur godhong ana rambut-rambut alus. Rambut-rambut iki kang ndadèkaké godhong tales kaya-kaya ora teles nalika kena banyu.
Tales nduwèni sistem oyot srabut lan cekak. Umbiné nduwèni jinis kang werna-werna.[1] Umbi tales aboté bisa tekan 4 kg utawa luwih.[1] Ukuran umbiné ya iku 30 cm x 15 cm kanthi wangun silindher utawa bunder lan rupané coklat.[1]
Tanduran tales ngandhut asam perusi (asam biru utawa HCN).[1] Sauntara umbi tales ngandhut akèh karbohidrat.[4]
Godhong tales iku kena dianggo.[1] Saliyané iku, godhong tales uga kena kanggo pakan iwak gurame lan minangka payung tradhisional nalika udan.[1]
Woh tales bisa diolah kanthi cara dikukus, digorèng sawisé dikethok cilik-cilik.[1] Godhong tales uga kena dianggo kanggo mbungkus lan dipangan .[1] Panganan kang jenengé buntil biyasané dibungkus nganggo godhong tales.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t (id)warintek.ristek.go.id(diundhuh
Basa SundaSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 12 April 2017.
wah eman patung singane gak ketok… 🙂
lha aq koyok tau ngerti poto iki. kuwi bapak ibu guru SMPku mbiyen toh… wilujeng pak yudo kaliyan bu retno. ngapunten mboten nate sambang ten dalemipun panjenengan. insya awoh nek wonten wekdal, kulo dolan kale pacar lawas kulo, inggih meniko maspaino… 😀
Iwak mujaèr kalebu jinis iwak kang urip ing banyu kang tawa. Iwak iki uga diarani tilapia Mozambik utawa Oreochromis mossambicus. Iwak mujaèr asliné asalé saka Afrika sisih kidul lan iwak iki kalebu iwak tilapiine cichlid. Iwak mujaèr populèr diingu kanggo aquakultur lan saiki bisa ditemokaké saindhenging donya ing laladan tropis lan subtropis. Iwak iki akèh dadi spesies invasif. Ing Afrika Kidul iwak iki diarani Blue Kurper[1] Iwak iki urip kanthi alami ing perairan Afrika lan ing Indonésia.[2][2]
Iwak iki asring dikonsumsi déning masarakat. Iwak mujaèr biyasané diolah kanthi digawé masakan.[2] Iwak mujaèr dimasak kanthi cara digoréng, digodhog, lan diwénéhi bumbu-bumbu kang khas saben laladan.[2]
Iwak mujaèr ing Tanah Jawa[besut | besut sumber]
Iwak mujaèr kang sepisanan ditemokaké karo Pak Mujair ing muara Kali Serang pasisir selatan Blitar, Jawa Timur nalika taun 1939.[2] Sanajan isih dadi misteri kepriyé carané iwak iku bisa tekan muara cilik ing selatan Blitar.[2] Iwak kang ditemokaké Pak Mujair banjur diarani Mujaèr kanggo ngenang jeneng wong kang nemokak iwak mujaer.[2] Jeneng ilmiahé ya iku Oreochromis mossambicus, ing basa Inggris dikenal kanthi jeneng Mozambique tilapia,utawa kadhang-kadhang diarani Java tilapia.[2]
Iwak mujaèr ukurané ora gedhé ya ora cilik. Iwak iki paling dawa ukurané 40 cm.[3] Wujud awaké trépés lan wernané ireng rada klawu, utawa coklat rada kuning.[3] Sirip ing gegeré (dorsal) nduwèni kurang luwih 15-17 eri kang landhep lan 10-13 jari-jari ya iku eri kang pucuké empuk; lan sirip dubur (anal) kang duwéni eri cacahé 3 lan 9-12 jari-jari.[3] Iwak mujaèr nduwèni toléransi tumprap kadar uyah utawa salinitas, saéngga iwak mujaèr bisa urip ing banyu payau.[3] Jinis iwak iki bisa thukul kanthi cepet, ananging sawie diwasa kabisan kanggo tambah gedhé bakal saya kurang.[3] Iwak mujaèr bisa ngendhog nalika umuré kurang luwih 3 sasi, lan sawisé iku bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.33, 4 Sèptèmber 2016.
Comments on: "DUKUNGAN PARTISIPASI" (3)
rusman said:	6 September 2011 pukul 22:07
Kepareng nyuwun pirso, menawi partisipasi arupi dana kedahipun pinten ewu rupiyah ? Nuwun.
listantoedy said:	7 September 2011 pukul 07:05
Ingkang ateges partisipasi menika saged wujud kaset (KNS) syukur menawi kagungan lakon ingkang dereng wonten..mangke saged kula convert lan kula unggahaken.
Menawi wujud dana..lha menika se-ikhlasipun….
Kosalya Arini - Kebyar Tulang Lindung - Gender
Liar Samas - Semar Pegulingan Sekar Taman - Gender Wayang Bali &
Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa,
“Ki Tumenggung “ desis Ki Ajar Anggara “ Ki Tumenggung sekarang
ngjeng Adipati. “ “Kangjeng Adipati siapa ? Kangjeng Adipati Jayanegara berniat membunuhku.”
“Bukan. Bukan Kangjeng Adipati Jayanegara. Tetapi Kangjeng Adipati Wirakusumadari Sendang Arum.” “O. Kangjeng Adipati.” “Ya. Ini aku kakang.” “Hamba mohon ampun, Kangjeng. Hamba
Bètèng Van den Bosch utawa sing luwih dikenal kanthi jeneng Bètèng Pendhem iki dumunung ing [[Pelem, Ngawi, Ngawi |Kalurahan Pelem]], Kabupatèn Ngawi, Propinsi Jawa Wetan. Bèntèng iki dibangun ing lahan sing ambané kira-kira 18 hèktar.[1]
Bètèng Van den Bosch iki ana ing koordinat 7o23'24S - 111o27'16E. Saliyané iku, bèntèng iki uga dumunung ing pinggiré tempukaning Bengawan Sala lan Bengawan Madiun. Bètèng iki dibangun ing pinggiré kali amarga panggoné nguntungaké kanggo para penjajah. Bagéyan mburi bèntèng, ya iku tempukané Bengawan Solo lan Bengawan Madiun, iku dalan transportasi banyu sing cukup wigati. Saliyané iku, kali uga bisa dadi pertahanan alami yèn sawayah-wayah musuh nyerang.
Bètèng Van den Bosch iku bangunan kuno sing nuduhaké arsitèktur Walanda. Bèntèng iki dibangun déning Gubernur Jéndral Van den Bosch ing tahun 1839 nganti 1845 guna ngadhepi tutugané Perjuangan Perlawanan lan serangan rakyat marang para penjajah, antarané ing Ngawi sing dipimpin déning Wirotani, salah sawijiné pengikut Pangéran Diponegoro. Babagan iki
amarga bèntèng iki diubengi galengan sing dhuwuré nganti 20 mèter, dadi yèn dideleng saka njaba ora patiya katon bèntèngé. Saliyané iku, ing saubengé bètèng uga didhudhuk kalèn sing ambané 5 mèter, sing mesthiné kanggo jaga-jaga yèn ana serangan saka musuh. Bètèng Van Den Bosch iki uga kalebu bètèng indhuk dideleng saka akèhé ruangan lan bangunan sing dhuwuré rong tingkat. Bètèng iki dipérang dadi gerbang utama, atusan kamar kanggo para prajurit, lapangan ing tengah bètèng lan kandhang-kandhang jaran.
Gambar-gambar[besut | besut sumber]
^ Benteng Pendhem Ngawi kini dibuka untuk umum
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bètèng_Van_den_Bosch&oldid=1073869"	Kategori: Sajarah	Menu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 29 Agustus 2016.
ikut nguri2 kabudayan jawi, kulo nggih badhe
kanthi lancar lan slamet, slamet jabangbayine slamet ibune, dadi bocah pinunjul, bisamikul dhuwur mendhem jero wong tuwa,hambeg lakutama. Kabeh saka kersaning
Sunan Cirebon lan kang rayi,Padha nerang Syeh Lemah Bang,Lan Sunan Majagung-e,Suhunan Ing Banten,Lawan Suhunan
Pratingkahe wong makripat,Aja dadi parbutan,Dipun sami ilmunipun,Padha peling pinelingan.
Ing karsa manira iki,Iman tokid lan makripat,Weruh ing kasampurnane,Lamun masiha makripat,Mapan durung sampurna,Dadi batal
NYATA INGSUN KANG SEJATI,JEJULUK PRABHU SADMATA,TAN ANA LIYAN JATINE,INGKANG
Ya ta sakathahing Wali,Angestokaken sadaya,Mapan sami ing kawruhe,Amung sira Syeh Lemah Bang,Tan kena pinalangan,Cinegah Wali sadarum,Tan owah ing tekade.
Angandika Syeh Siti Brit,Pan sampun ujar manira,Dennya nututi kepriye,Dhasare ingkang amedhar,
ngakathah,Tan kena owah tekade,Sampun ujar linakonan,Pan wus jangjining Suksma,Sunan Cirebon ngandika rum,Sampun ta Tuwan mangkana.
Punika ujaring jangji,Yekti binunuh ing kathah,Nenggih sampun ing khususe,Wong ingkang ngaku Allah,Ngandika Syeh Lemah Bang,Lah mara Tuwan den gupuh,Sampun
Pan tansah kawisesa,Kang teka jatining suwung,Ana Kadim ana anyar.
Taukhid tegese puniku,Apan Tunggal Kajatennya.
Sakathahe Para Wali,Pra samya mesem sadaya,Miyarsa pamuwuse,Kukuh tan kena ingampah,Saya banjur micara,Amiyak warananipun,Ora ngangge sita-sita.
Angaku jeneng pribadi,Andadra dadi rubeda,
Jeng Sunan Giri nyagahi,Ing sirnane Syeh Lemah Bang,Yen sampun prapteng masane,Adege Nata ing Demak,Bedhahing Majalengka,Sadaya samya jumurung,Lajeng samya
“Ora Le, kowe nyambut gawe apa, kok bisa ngirimi aku dhuwit saben sasi. Gek dhuwit kuwi saka ngendi?”
“Dhuwit olehku kerja Mbok. Aku kerja ana pabrik.”
“Tenan Mbok, yakin!”
“Ngene Le, anggon-anggonmu kok kaya ngene? Mung kaosan, clana wae bolong nggon dhengkul, gek mblekethu sisan.”
(Ada terjemahan Bahasa Indonesia di bawah tulisan ini.)
Alon-alon sepur Senja Ekonomi sing daktumpaki wiwit nggremet. Penumpange akeh
Jam enem esuk wis tekan kutha sing daktuju. Nanging aku isih kudu numpak bis ping pindho.
“Wis, wis Le sesuk maneh ora usah bali, golek gawean ana kene wae saanane!”
dhengkul, gek mblekethu sisan.”
Bakda Simbok crita mangkono aku dadi mudheng.
“Ngene Mbok”, aku banjur njlentrehake, “iki jenenge pakaian nge-trend. Gaya gaul.”
“Gaul ki sing saiki lagi ngembrah dienggo cah nom-noman, Clana Jean Dhengkule Bolong.”
“Ooo…, ngono ta Le?”
“Nek Simbok tindak kutha, mengko Simbok pirsa akeh nom-noman padha
Wonten ing tanah Jawi kathah kita panggihi asli kabudayan ingkang maneka warni. Paramila saged kawastanan bilih tiyang Jawi punika sugih k...
suwe sangsaya langka. Ana unen-unen barang sing langka malah akeh sing nggoleki utawa dhuwur pengajine. Nanging mangertia sanajan dhuwur pengajine sing seneng marsudi lan nguri-uri sangsaya sethithik. Akeh nom-noman sing wis ora gelem nggepok marang seni tradisi, rumangsa luwih unggul katimbang liyane yen nganggo tata cara Negara manca. Mula ora sethithik sing nduweni wawasan rada “sinis” marang bab-bab sing mambu desa. Contone nalika aku mulang basa Jawa akeh murid-murid mbengok rada mangkelake ati : ndesa. Apa maneh yen diwulang nembang, bangku banjur dianggo kothekan karo tutuke muni gang-gung, gang-gung. Mangkelake ati banget. Conto sing paling gampang yaiku akeh para sarjana lan sujana ngrembug bab basa Jawa ora nganggo basa Jawa. Kabudayan manca sangsaya nunjem ing jantunging bebrayan Jawa. Ora mung bab teknologi bae wong-wong Jawa kagiwang marang barang manca, nanging bab panganggo, basa, lan uga tata cara, tingkah polah uga ngiblat marang bangsa manca. Wong Jawa rumangsa isin yen isih gelem nganggo basa, tata cara, tingkah polah lan sapanunggalane sing isih mambu-mambu Jawa. Malah-malah ing babagan pendidikan para sarjana pendidikan Jawa uga rebut dhucung nganggo utawa ngetrapake sistem pendidikan kulonan. Mula banjur thukul istilah-istilah SBI utawa RSBI (Sekolah berstandar Internasional lan Rintisan Sekolah berstandar Internasional) kamangka ing sanyatane durung mesthi kahanane wis nginternasional. Kemajuwaning jaman utawa modernisasi ora bisa diselaki, sanajanta manggon ing pucaking gunung, modernisasi ora bakal bisa diendheg. Bab kaya mangkono iku satemene dudu barang sing aneh. Jer yen kita taliti satemene kabudayan Jawa sing kita anut saiki iki satemene uga krana pengaruh kabudayan manca. Mula yen ana penganggep kita kudu nggemeni kabudayan kita uga kena diarani kleru. Mung bageyan kabudayan endi sing kudu dilestarekake. Mesthine para sarjana lan sujana Jawa kudu bisa milah-milah lan milih endi sing bisa dianggo lan ora. Jer kabeh mau ora ana sing ora kena pangaribawane kabudayan manca. Samono uga kasenian karawitan, sing saiki urip ing satengahing bebrayan Jawa. Sajake seni tradisi mung bisa urip ing tengah-tengahing masyarakat padesan. Nembe iki pangripta lagi wae mulih menyang kahyangan yaiku Pacitan. Rasa mongkog, rasa seneng, uga trenyuh campur bawur dadi siji, nalika nemoni para warga guyub lagi gladhen karawitan. Priyayi sepuh nganti sing isih jaka cilik padha grengseng nuthuki wilahan-wilahan gamelan. Pakumpulan karawitan mau dijenengi “Hardho Kayun “ sing tegese grengsenge karep kanthi sesanti “ memet prana ngulah rasa karya pamareming jiwa”.Pangarsane pakumpulan yaiku panjenengane bapak Ruswandi. Mapan ing dhukuh Pager, Arjowinangun, Pacitan. Pakumpulan mau ora mung nglelatih kabisan ing babagan karawitan bae nanging uga ing babagan seni pedhalangan. Ing kalodhangan iku pangripta uga melu nimbrung latihan karawitan mau. Sing mangarsani ing antarane bapak Hartono guruku SMP biyen, bu Mul garwane bapak Mulyono uga guru SMP N 1 Pacitan lan para seepuh dhukuh Pager. Uga ana sawetara bapak-bapak saka Kapulisen, lan akeh aku sing durung tepung, jalaran aku ninggalalke desa wis udakara patang puluh taun kapungkur. Mula iya akeh sing during tepung. Wargane pakumpulan saka sing paling sepuh nganti isih cilik ana, contone calon dhalang sing wektu iki lagi kelas telu SD yaiku nak Dimas, sing ing gambar iki lagi mamerake kabisane ndhalang. Sanggar seni “Hardho Kayun” uga nate nggondhol juwara loro nalika dianakake lomba karawitan ing Kecamatan Pacitan. Panyaruwe utawa kritik kagem pakumpulan “Hardho Kayun” :1. Tetep gladhen kanthi mempeng, aja nganti kemba.2. Ora kena kendho semangate sanajanta wis nate nggondhol juwara. K arodene bab iki bab kang pokok kanggone pakumpulan.3. Yen bisa ngrekrut (recruitment) bocah-bocah sing isih enom, luwih-luwih
Jroning wengi kang kang tumelung bareng lakuning sepinglari wewayangane sliramu kang tansah dak impi rina wengiana ngendi prawan sunthi kang lagi mbathik atiapa bisa nyawijiKidung mangungkung ing telenging kedhung pepuji lir gumanti kaya ilining kali kang tanpa tepi, tanpa pegat mesat saka pucaking gunung jabalkatdakambah, dalan munggah muga tumuju marang muwaraning panembah, susahkeh panggodha angawe-awe ing tengah margaora lila yen bisa manuksma Napak tilas delanggung kang diambah dening para sarjana melu nenepi lan
dakcritakake iki pengalamane kancaku guru matematika. Sawijining dina pak guru mau ndhawuhi muride supaya nggawa jangka. Bareng tekane dina candhake ing kelas iku pak guru mlebu kelas, dhawuh supaya bukune ditokake. "Ayo, bukumu ndang tokna !", mangkono pangandikane pak guru karo mubeng nliti sapa sing nggawa buku lan sapa sing ora.Bareng teka ngarepe salah sawijine bocah, bocah mau kandha, "Maaf, pak. Saya tidak membawa jangkar".Pak guru mau kaget, banjur ngendika,"Lho, kowe nggawa jangkar arep koanggo apa. Apa kowe dadi nakodha
lingkaran.""Oooo, iku ta. Iku jenenge jangka dudu jangkar".Pak guru banjur ngelus dhadha ing ngatase kelas IX SMP kok ora bisa mbedakake antarane jangkar karo jangka.Piye ca, murid sampeyan apa ya kaya ngono? Aku nyuwun komentar panjenengan.
GUNUNG IJEN, GUNUNG GENI KANG TANSAH MENEHI PANGURIPAN
Jawa Wetan salah sawijining propinsi kang nduweni gunung geni kang misuwur , ing antarane Gunung Semeru yaiku gunung sing paling dhuwur sa tanah Jawa, gunung Kelud sing nembe bae arep njeblug - ning ora sida - lan gunung Ijen. Gunung Ijen dhuwure 2300 meter saka lumahing segara. Ing pucaking gunung ana kawah sing tansah kumebul. Ing kawah kono uga ana tlaga sing jerone kira-kira 200 meter. Ing kawah iki dadi panguripane para tukang tambang welirang (Belerang (Ind),Sulfur). Welirang iki arupa barang pelican (tambang) kang rupane kuning. Welirang minangka bahan bakune kanggo ana ing pabrik gula, kosmetik, rabuk gawean, obat-obatan upamane kango lara kulit lan bahan peledhak. Saben dina atusan tukang tambang iki toh nyawa nyungkili welirang banjur dipikul ing pundhak digawa menyang papan sing kanggo
Kanggone tukang tambang sing wis pengalaman, dheweke bisa mikul nganti 95 kg saangkatan. Anggone mikul welirang munggah gunung mudhun gunung mau kira-kira adohe rong puluh kilometer.Jalaran panggonane nambang karo papan kango ngumpulake adoh mula tukang tambang mau sadina mung bisa ngangkat sepisan Sadinane para tukang tambang iki bisa nggawa dhuwit mulih kanggo anak bojone udakara seket nganti suwidak ewu rupiyah. Ing papan pangumpulan welirang iku ditimbang , kehe timbangan banjur diijolake dhuwit. Umume tukang tambang iki ora nduweni pegaweyan kang gumathok. Dibandhingake karo buruh tani sing saben dinane mung oleh kaya limalas ewu rupiyah, pegaweyan dadi tukang tambang luwih ngasilake. Mula arepa ngrekasa kaya ngapa ya tetep dilakoni.Ing papan pangumpulan welirang-welirang mau bisa nglumpuk nganti sepuluh ton sadinane. Papan iki operasine wiwit taun 1969 nganti
ing taun 1932 lan nalika taun 1956 dituku dening warga Negara Indonesia aran Badrudin. Kebon iki nembe ngalami longsor kang nggawa korban 44 , sewelas korban nganti saiki durung ditemokake. Para warga wis ngeklasake yen korban sing durung ditemokake , dikubur sacara masal ing panggonan kang kena longsor. Kebon teh Dewata iki mapan ing pegunungan, papan sing ditanduri teh arupa gunung-gunung cilik sing perenge rada lumayan jejege. Dene sing saiki ngalami longsor yaiku papan sing ora ditanduri teh,malah tandurane wit-witan gedhe. Sing nyebabake longsor lumrahe struktur lemahe, kemiringan, banyu kang kamot dening lemah kang ndadekake lemahe dadi lembek. Saupama udan nggrejih, pirang-pirang dina ana ing papan sing perenge rada jejeg kena dipesthekake yen lemah bakal longsor. Luwih-luwih yen mangsa ketiga sadurunge dawa banget banjur rendhenge rada ngeget . Lumrahe longsore cilik-cilik mung sa truck rong truck mung nutupi dalan, ora longsor gedhe kaya saiki iki. Sajege dadi perkebunan wiwit jaman Landa nganti saiki sing longsor nggawa kurban ya lagi pisan iki. Muga-muga kanggone para warga kang tinggal donya , arwahe ditampa dening Gusti Allah murwat karo ngamale, dene sing kaparingan slamet diparingi kuwat imane, lan tansah eling , tansah tekun anggone ngibadah marang ngarsane Gusti Kang Maha Kuwasa.Ing ngisor iki gambar-gambar ing kebon teh Dewata .Tendha-tendha kang katon kanggo nampung para korban longsoran.Gunung kang longsor katon mlewah, satemene dithukuli wit-witan kang gedhe.
ing strojarstvabacc. ing. mech. Damir Paladinmag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadiplomirani inženjer strojarstvaIng. strojarstvaing. strojarstvaing. strojarstvaing strojarstvaIng. strojarstvaDipl.ing. strojarstvabacc. ing strojarstvadipl. ing. strojarstvaing. strojarstvamag.ing.strojarstvadiplomirani inženjer
yo kudune sing sregep nyang masjid,piye carane mesjide dadi makmur,NGONO LHO CO’….?
gemmaarrohman (16:18:13) : matur suwun saran lan masukanipun, mugi2 kito sami tansah dipun gampilaken sholat jamaah dateng masjid.amin
Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.
Pengantar CISCO ROUTER | Karyanipun Cah nDesa
Asih.papaya para pidana. Malarapan upacara yadnya punika umat Hinduné sayan marasa nampek kayune ring Ida Sanghyang Widhi. Yan sampun ngayah sakadi mekarya
punika i raga manusa nampekang déwék ring Ida Sanghyang Widhi malarapan antuk bakti. Basa mona tegesnyané basa sané siep tan pesu raos. Artinné sami bantené punika waluya anggan i manusa. Stawira punika sarwa tumuwuh. Nanging ring sajeroning Banten punika akéh pesan mrasidayang mesuang raos sané madaging tutur utama. Yan sampun untengnyané ngayah suksmannyané nénten wénten pamrih
inggih punika. ring sajatma sami miwah ring sarwa prani minakadi ring Stawira muang Janggama. pinaka kawisésan Ida Sanghyang Widhi Wasa. Lengkara upacara mawit saking basa Sansekerta
Banten punika basa Niyasa sané suci mangdané suksman tatwa Agama Hinduné punika prasida neked tekén krama Hinduné makasami. Janggama punika sarwa buronné sami. Yan ring basa Indonésia mendekat. pinaka Bhuwana Agung. Ri tatkala ngayah punika tatwa sané kasuksmaang inggih punika na asmita. Punika mawinan ring tata laksana makarya upakara banten sané jaga anggén ngamargiang upacara yadnya punika wénten sané masuksma ngayah. 2009 3:47 pm
dyayu VISUDDHA Number of posts: 3698 Reputation: 12 Registration date: 17.08 Olih I Ketut Wiana Banten silih tunggil srana upacara
Mungguing suksman banten sané tetiga punika yan sampun mrasidayang nelebang ring sajroning kayun.
. Tatwa Tri Parartha punika mangda dados kabiasaan silih tunggil nyuksmayang ngayah makarya banten. muang Kayikané jaga setata madasar asih. Yan sampun asmita utawi sikap égois punika mrasidayang ngandap kasorang malarapan
kawéntenanyané. Mangdané pula miwah ubuh sarwa tumuwuh miwah sarwa i buron punika. Nukning
Sanghyang Widhi Wasa. Anaké sané asapunika kocap jaga mrasidayang molihing paica wara nugraha saking Sanghyang Widhi Wasa. M Si. Dasar kayunné ri tatkala nganggén srana upakara sahananing sarwa praniné punika
makarya banten mangdané i nyama braya punika polih galah ngayah malarapan antuk punia. muang bakti. Yan sampun lestari kawéntenannyané sami wau dados anggén srana upakara.Wacika. Tatwa Tri Para Arthané punika yan ngresepang nénten ja kéweh pesan. Dadosnyané banten punika dahat teleb pesan suksmannyané. nanging kadulurin antuk ngwerdiang sarwa tumuwuh miwah sarwa i buron punika ring sekala. selanturnyané jaga kapanggih ring wacana miwah laksana. Banten punika malakar aji sarwa tumuwuh miwah sara tumitah inggih punika entikentikan miwah sakancan buron. Manut Manawa Dharmasastra V.
Kliwon > > > Dewa & Pitara turun > Sang Rare Angon > > > Sang Hyang Iswara Buda Cemeng Klawu Wedalan Dewi Sri Sang Hyang Aji
Tumpeng Buddha Mitra (Tumpeng 9 warna ditata melingkar
Duh Gusti asta kawula kasucekna Duh Gusti sanget kasucekna asta kawula Duh Gusti ingkang nyipta sarta nguwaosi TRILOKA (Bhur-Bhuah-Swah Loka ) Ingkang acahya cumlorong pinuji.sham
PERTIWI .CANDRA .KALI . Buddha Pengayoman Olah Negara
. Duh Gusti kawula puja Paduka. ingkang sampun wonten.BRAHMA .KALKI
sembah bekti.Duh Pangeran Tunggal. Duh Hyang Maha Agung mugi paring pangaksama sadhaya titah gesang. Iswarah Parameswarah. jiwatman kawula nestapa. Ganda arum.
memantra * Kinanti Trisandya. ingkang saking tindak tanduk. Duh Gusti ingapuntena dosa kawula. ingapuntena dosa memanahan kawula. Duh Gusti saestunipun Paduka punika Siwah. paringana pitulung angayomi nuceaken jiwa raga kawula. Duh Gusti kawula tiang dosa sadaya pandamel kawula nestapa. Duh Gusti Kang Maha Agung Pangeraning jagat katri
. kabegjakna sirna sadaya dosanipun. Brahma lan Wisnu saha Rudra. Tuking sadaya gesang. inggih Mahadewa. Duh Gusti Pangeran Maha Langgeng mugi paring pangayoman. bibitipun sadaya dumados. datan wonten sanes Pangeran Ingkang Suci. dosa wiwit dumados Duh Gusti Pangeran Siwah. hamemuji. merwawangi. dahat sru nalangsa. Hyang Widhi paring nugraha. mugi-mugi. Ingkang wonten sakjawining pepeteng. ingapuntena wicara kawula. kawula nyuwun pangaksama anggen kawula weya lan sembrana Duh Gusti amaringana hayu bagya turut runtut tentrem Duh Gusti mugi tentrem ing salajengipun * Puja sebelum Panca sembah (berupa kidung) Duh Hyang Agung. mboten kasad mripat. mboten kalahiraken. kukusing dupa keluhur.
budhi Dadosa jalaranira Rahayu mulya sayekti Gesang wonten madya pada 2 X Dumugi delahan nenggih Hyang Tunggal ugi sinebut Narayana dedasaring Kang tumitah sakbuwana Ingkang sampun. ingkang wingking Tanpa purwa.
kalih Datan wonten nimbangana 2 X Ingkang uning saget tunggil Paduka ugi sinebut Hyang Siwah Maha Dewa Di Iswara Parameswara 2X 2X
. Pisang Raja. Ingkung nasi liwet beserta lauknya dan jajan pasar.
yekti Kawula rumaos estu Tiyang dosa langkung nistib Karma jiwa sarwa dosa Dosa wiwit duk dumadi Maha suci asih mirah 2 X Nucekna jiwangga mami Maha Dewa amba nyuwun Sih nugrahaning aksami Sagung gesang kabegjakna Luwar saking dosa sisip Mugi Sang Hyang Sadha Siwa 2 X Karsa tansah angayomi Dosa saking tindak tanduk Pangucap myang muna-muni Dosa
Bhatara Siwa = suwung Sipat ipun ikang kasar a wijud donya kanggep wangun
perak permata. Wayang Saniscara Kliwon Wayang (Tumpek Wayang)
Tumpek Kandang 23.19. Menail Budha Wage Budha Cemeng Menail 24 Prangbakat Anggara Kliwon Anggara Kasih Prangbakat 25 Bala
tim wilayah timur (Jogya) tiyoo.jogja on Mon 04 Mar 2013, 19:29Sing penting wes rampung urusane sama pak pol..Bravo papaji jogja !!!tiyoo.jogjakopralJumlah posting : 31Join date : 12.07.12Age : 27Lokasi : Yogyakarta Re: Sepenggal
ingkang dereng UKG Basa Jawa, menika wonten kisi-kisi kaliyan sekedhik materi UKG. Mugi-mugi wonten manfaatipun. Sumangga klik link ing ngandhap menika!
Okinawa ryōri}} inggih punika masakan règional ingkang dipunmasak kaliyan cara masak ingkang ngèrèmbag sécara unik ing Kepulauan Okinawa, Jepang, lan ginaakén bahan makanan khas Okinawa. Masakan Okinawa ugi dipunsébat masakan Ryukyu (
Okinawa tebih ingkang benten lan namung gadahi kedhik ingkang sami kaliyan masakan Jepang.
panggenane ing pucuk kulon daya kepulauan Jepang. Prefektur Okinawa gadahi ngantos satus buah pulau ageng lan alit, lan 44 pulau ing antawisipun berpenghuni. Komoditas utaminipun Okinawa inggih punika gendhis abrit saking tebu. Teknik damel gendhis dipunsinaoni tiyang Okinawa saking Tiongkok ing paruh kawiwit abad ke-17.[1]
Kepulauan Okinawa boten gadahi sungai ageng utawi danau luas pramila sitinipun boten jumbuh dipundamel dados sawah irigasi.[1] Pertanian gumantung ing curah hujan ingkang kawates. kahanan kasebut nyebapaken kelaparan asring kedadosan ing jaman biyèn ing Okinawa.[1] Taneman pangan ingkang wigati kangge tiyang Okinawa inggih punika ubi jalar ingkang dipunintroduksi saking daratan Cina ing 1605.[1] Ubi jalar rebus inggih punika panganan pokok tiyang Okinawa angantos wiwit abad ke-20.[1]
ing taun 1429, raja-raja Ryukyu nyatuaken Kepulauan Okinawa. ing masa keemasanipun, kapal-kapal Kerajaan Ryukyu melayari Laut Cina kidhul ngantos ing Asia Tenggara. Budaya Okinawa ngerembag ing zaman Kerajaan Ryukyu, dipunpengaruhi kaliyan perdagangan kaliyan Jepang, Joseon, Cina, lan Asia Tenggara.[2] ing wekdal punika , kebiasaan mangan tiyang Okinawa katah dipunpengaruhi déning bahan-bahan lan cara mlebet masakan Tionghoa, Korea, lan masakan Asia Tenggara.[1]
Masakan Ryukyu dipunbagi dados masakan rakyat lan masakan Kerajaan Ryukyu ing Istana Shuri.[2] Kerajaan Ryukyu ngirim juru masak punika ing Provinsi Fujian kangge sinau masakan Tionghoa. punika ugi lunga ing daratan
ananging, babi boten panganan enggal kangge tiyang Okinawa amargi babi
Okinawa.[3] Masakan Okinawa punika "dipunwiwiti saking babi lan dipunpungkasi kaliyan babi".[2]
Daging babi lan daging kambing sampun zaman kino dipun madhang déning tiyang Okinawa.[1] sadaya bagian babi dipunmadhang, wiwit saking mustaka, daun telinga, jeroan, kulit, kaki, ngantos getih babi, boten wonten ingkang kabuwang.[2] Masakan daging babiing Okinawa asalipun saking resep hidangan ingkang dipunsebapake kaliyan duta-duta lan utusan saking Tiongkok.[2] Kaki babi kangge rebus kaki babi ingkang dipunsebat tebichi adalah makanan inggih puniks msdsksn populer ing Okinawa. Daging kambing
gula merah tebu.[2] Masakan Okinawa yingkang katah ginaaken babiemerlukan konbu supados bahan hidangan bergizi seimbang.<ref name=shokubunka
Cathetan Auku =[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Naomichi_Ishige
Dijupuk 2012-11-07. ^ a b c Karasek, Michal (2006). Aging And Age-Related Diseases: The Basics. Nova Publishers. k. 481. ISBN 1594544263. |access-date= butuh |url= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olahan_Okinawa&oldid=1081282"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaMasakan AsiaMasakan OkinawaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URL	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 4 Sèptèmber 2016.
nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika?Bu Tutik: Wekdal menika kula
saking sekedik, lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar. Kula: Kangge ngawekani lan nyegah penyakitipun, kados pundi bab tedanipun lan obat-obatanipun? Bu Tutik: "Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae.
kemawon ingkang saget dipun pendet hasilipun?Bu Tutik: Ingkang saget dipun pendet hasilipun : dagingipun kagem peningkatan gizi keluarga, limbahipun (kotoran ayam) inggih saget kagem pupuk organik.Kula: Pemsaranipun dateng pundi ? Lan hasil ternak menika sisa hasilipun kados pundi ?Bu Tutik: Pemasaranipun kajaba
Kados pundi ingkang ngawekani?Bu Tutik: Biasanipun bilih mangsa ketiga kenging penyakit ngorok utawi pilek, kagem ngawekani dipun paring obat.Kula: Menapa mupangatipun dateng kaluarga lan taggi tepalih?Bu Tutik: Dateng kaluarga antawisipun saget
saget sinau kados pundi caranipun ngingah utawi usaha ayam broiler, sak menika para tetanggi katah ingkang ngingah ayam broiler.Kula: Rancangan menapa ingkang badhe dipun tindakaken supados ternak panjenengan saya majeng malih?Bu Tutik: Nambah ternak ingkang sampun wonten, dipun tambah ngingah ayam petelur. Menapa malih menika sae lan permintaan samsoyo katah.Kula: Matur suwun sanget nggih Bu amargi angsal mewawancarai Ibu.Bu Tutik: O ya, menawa kagungan pernu mrene maneh ya Mas!Kula: Inggih Bu.Sugeng
Lukas 9:48 | Gusti Yésus terus ngomong marang para murid ngéné: “Sapa sing nampa botyah tyilik iki ing Jenengku, wong kuwi nampa Aku. Lah wong sing nampa Aku kuwi uga nampa Gusti Allah sing ngongkon Aku. Awit sing tyilik déwé nang tengahmu kabèh, yakuwi sing gedé déwé.”
sing nampa botyah tyilik iki ing Jenengku, wong kuwi nampa Aku. Lah wong sing nampa Aku kuwi uga nampa Gusti Allah sing ngongkon Aku. Awit sing tyilik déwé nang tengahmu kabèh, yakuwi sing gedé déwé.” Last Verse
Ing crita Ramayana marang Rama karo bojoné Shinta lan Admiral tindak ana alas kanggo nindakake janji Rama ngumbara .Naskah Pacelathon Wayang Basa
yo artine kie mergo masalah kagol mekagol guran....gek opo meneh...mbuh kwi kagol mergo kerjaan, kagol mergo urip utowo liyo liyane...Seik intine do urung iso
KLOMPOK PADHA KARO KLOMPOK GEGURITAN) TUGASE SABEN KLOMPOK: 1. Gawe sinopsis isi cerkak nganggo Jawa ngoko/ krama lugu 2. Identifikasi karakter tokoh ing cerkak. 3. Nggoleki isi piwulang cerkak migunakake basa krama lugu Identifikasi karakter paraga – Jenising paraga cerita lan
becik c. Tritagonis = nengahi – Cara nemokake karakter paraga ing cerpen/novel: 1) Dicritakake langsung dening kang nyritakake crita 2) Pacelathone paraga nalika ngadhepi perkara 3) Sesrawungan antarane paraga siji lan sijine ing sajroning crita Jeneng Paraga
sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sedaya kalepatan lan nyuwun
prajurit lamun bisa sami anulada, kadya nguni caritane, andelira sang Prabu Sasrabahu ing Mahespati, aran Patih Suwanda lelabuhanipun, kang ginelung tri prakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama. Tembung wigati: yogya:
saneskareng karya, binudi dadi unggule, kaya sayektinipun, duk bantu prang Magada Nagri, amboyong putri dhomas, katur ratunipun, purune sampun tetela, aprang tandhing lan ditya Ngalengka aji, Suwanda mati ngrana. Tembung wigati: triprakawis: telung prakara mati ngrana:mati sajroning paprangan duk: nalika ditya: buta Ngalengka aji: ratu ing Ngalengka Magada nagri: negara Magada Dhomas: wolung atus KINANTHI Nadyan asor wijilipun, yen kalakuane becik, utawa sugih
layang iki, lair batin den estokna, saunine layang iki, lan den bekti mring wong tuwa, ing lair praptaning batin. Tembung wigati: nadyan: sanajan asor: ala darapon: supaya poma-poma: wanti-wanti praptaning: tekaning SINOM Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni, boya kaduman melik, kaliren wekasanipun, ndilalah kersa Allah, begja- begjane kang lali, luwih begja kang eling lawan waspada. Tembung wigati: amenangi: ndenangi/ngalami boya: ora waspada: ngati-ati DHANDHANGGULA Lamun sira anggeguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana. Tembung wigati: martabat: pakarti, tumindak wong tapa: wong sing seneng tirakat, prihatin lamun: manawa sira: kowe wirangi: ora tumindak sing gawe wirang amungkul: wis ora mikir kadonyan/bandha sartane: lan uga
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Lukisan Wayang Hiasan
kangkung saus tiram, resep tumis kangkung terasi, sayur kangkung kuah, Tumis Kangkung, tumis kangkung spesial
Ula Culika Sing Cilaka (Cerita Berbahasa Jawa)
Ing sapucuking wit randhu alas kang gedhe lan dhuwur, ana manuk Menco manggon wis pirang-pirang minggu. Menco saiki wis duwe
Dasamuka Lahir saget kapundut ing mriki 3. Goro2 Sri Makhuta Rama bisa diunduh DI SINI 4. Goro2 Alap2an Setyaboma saget dipethik ING MRIKI 5. Goro2
Tagged with:Pethilan Goro2; Ki Nartosabdho	Ki Purbo Asmoro “Melik Nggendong Lali”	Pentas wayang kulit dengan lakon “Melik
Tagged with:Kumbakarna; Ki Narto Sabdho; Condong Raos	Wayang Kulit Ki Narto
Bolu gulung (Swiss roll) ya iku jajanan bolu kang dipanggang nganggo loyang kang cethék, lan diisi nganggo selai utawa krim mentega lan sawisé iku banjur digulung.[1] Bolu gulung kerep dikenal kanthi jeneng jam roll, utawa jelly roll ing negara Amerika Serikat.[1] Bolu gulung iki kuduné digulung nalika isih panas, ya iku nalika lagi diangkat saka oven.[1] Tujuwané supaya bolu isih empuk lan gampang digulung saéngga nalika digulung ora ajur.[1] Kertas roti utawa serbèt bisa dadi tatakan kanggo nggulung.[1] Gulungan bolu iki bisa dibukak manèh nalika bolu wis rada adhem kanggo diwènèhi selé utawa krim mertéga lan sawisé iku, bolu kena digulung manèh. Bolu gulung uga kena langsung diwènèhi selé nalika isih panas saéngga cukup digulung mung sepisan waé.[1]
Krim mertéga (buttercream) bisa digawé kanthi rasa wernba-werna kanthi nambahaké coklat bubuk, selé stroberi, selé nanas, moka, selé srikaya, lan rasa liyané[1]
Bolu Gulung Moka[besut | besut sumber]
30 gram trigu lan 20 gram susu bubuk, banjur diayak bareng
60 gramp margarin kang dicuwèraké lan dijarké nganti adhem lan sawisé iku diwènèhi ½ sendhok tèh pasta moka
Bahan Isi[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g (id)female.kompas.com(dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 2 Maret 2016.
Suruh (Piper betle. L) iaiku kalebu jinis tanduran kang uripé mrambat.[1] Suruh kalebu tanduran asli Indonésia kang uripé mrambat ing watang utawa bonggol wit liyané [2]. Minangka budaya godhong lan wohé, biasa dipangan kanthi cara mamah bareng gambir,
ambu awak kang disebabaké bakteri lan cendawan.[6] Suruh uga bisa ngilangaké mambu ora énak ing tutuk lan nambani sariawan yèn banyu godhogan suruh dianggo kemu-kemu. Saliyané iku bisa nambani keputihan yèn banyu godhogan godhong suruh dianggo cèwok, nambani mimisen utawa getihen ing irung kanthi digulung lan dilebokaké ing irung kang mimisen, ngresiki mripat kang gatel kanthi nètèsaké banyu godhogan godhong suruh, nambani korèngen utawa gatel-gatel kanthi ngomprès korèngen utawa kang gatel-gatel mawa banyu godhogan godhong suruh, ngurangi bekukul utawa ing basa Indonésia diarani jerawat yèn raup nganggo banyu godhogan banyu suruh, lan nguwataké untu yèn dimamah barengan karo gambir, pinang lan injet.[1][7] Saliyané iku, banyu godhogan godhong suruh bisa dadi obat anti radhang yèn banyuné diombé.[5]
Umume suruh uripe mrambat munggah ana ing wit-witan liya, lan uga nukulake golor kang mrambat ing lemah lan sabanjure ngoyot ing papan liya kanggo nyebarake thukulan. Kahanan mangkono ndadekake godhong suruh angel dipethik saka wite amarga papane dhuwur. Pramula, Institut Pertanian Bogor nganakaké penelitian ngreka tanduran suruh supayane bisa tuwuh dadi dhapuran kang tanpa mrambat lan golore sethithik. Ing karang padésan, suruh mangkene kaarani suruh (I)PB. (sumber?)
in WAYANG. Tag:anak gatotkaca, gambar wayang, jayasumpena, suryakaca
← Daftar DVD Wayang Kulit Produksi BMS Record	Jadwal Pagelaran Wayang Bulan Maret 2016 (Banyumasan) →
sing bening, ngomong sing bener, nolong wong susah, sedekah sing okeh dan ikhlas. Orak nyusah ke wong lain, kerjo ne kenteng, urep pe menyumbang, mati ne akeh wong kangen. Mogo doso di
Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
JARING LAPANGAN FUTSAL | JARING GOLF | JARING PENGAMAN BANGUNAN D.I Yogyakarta Meliputi :
suwondo, jadwal wayang ki sunarpo, jadwal wayang magelang, jadwal wayang museum sonobudoyo, jadwal wayang november 2016, jadwal wayang purworejo, jadwal wayang sasana hinggil dwi abad, jadwal wayang seluruh indonesia, jadwal wayang suprodjo hadi, jadwal wayang surabaya, jadwal wayang suran, jadwal wayang tulungagung, jadwal wayang yogyakarta, ki adjie dwi santoso, ki yuwono lebdo carito, wayang durasi singkat sonobudoyo
← Jadwal Pagelaran Wayang Bulan November 2016 (Banyumasan)	Wayang Kreasi Digital (11) – Bala Maespati →
18 pemikiran pada “Jadwal Pagelaran Wayang Bulan November 2016 Seluruh Indonesia”	Ping balik: Jadwal Wayang November 2016, BarLingMasCaKeb | Manggar
Ping balik: Jadwal Wayang November 2016, BarLingMasCaKeb | Manggar
salah sijining aksara a, b, c utawa d ing lembar wangsulan kang cumawis!
8. ?ffimurif|Ñfus}gepSinau. Tulisan jawa iku manawa katulis latin … .
22. ?[fonitzi,afusfnFnbnJ|/m=ktSe[kolh. Tulisan aksara jawa menika menawi kaserat latin … .
35. Tembung arga ing pethilan geguritan iku kalebu dasanamane tembung … .
nuwun sanget pak, meniko kulo nembe pados dinten engkang sae.jane sedoyo dinten niku nggeh sae, miturut kulo.tapi sanjange tiyang sepuh niku, kedah milih dintennggih pun miturut kemawon._________________NRIMO ING PANDOEM SAPTO SARDIYANTOCama
pm Togog/mBilung pancen senengane njlomprongake, ananging satriyone ugo seneng di-jlomprongke lan malah njaluk di-jlomprongke, jarene ora mung njaluk ananging malah mrentahke Togog mBilung gawe ukoro sing ketoke deweke di-jlomprongake, trus kepiye yen ngono hayo ?.
Nama Asli =>>>>Adjie Notonegoro
Nama Panggilan =>>>>
‘netepi kautamaning ksatriya’. Mereka berdua berkata: “Kakang Brajadenta, rupaku wis buto elek, di sio-sio lan dielek elek manungso, nanging aku emoh nek kelakuan lan
aku wis suwe awor kowe, weruh kelakuanmu lan tumindakmu kang netepi kautamaning ksatria, lan ngerti sopo sakjatine kowe kakang, la kok awor karo Durna lan Sengkuni sedino wae kowe iso malih arep tumindak netepi
“Ketiwasan kakang mBok Arimbi, kakang Brajadento ngamuk punggung arep ngrebut tahta pringgondani, wis tekan alun-aluning Pringgondani. Dengan pelan Kresna berkata “Nuwun sewu para sesepuh, sumawana adhi-adhi kula Pandhawa, mugi sampun ngantos sami tumut-tumut sabiyantu prakawis ingkang gawat kaliwat punika. Awit sadaya ingkang badhe kedadosan mangke naming prakawisipun kulawarga Pringgandani. Kula lan panjenengan sami punika tamu”. Mendengar perkataan Kresna, Arimbi ‘duka yayah sinipi’ (marah) dan segera keluar paseban menuju alun-alun
Aku njaluk meneh tahta Pringgondani. Ora perduli karo sumpah. Yen kakang mbok ngalangi anteping karepku, aku ora wedi lan ora bakal ‘gela’ dadi
sing padha tukaran kae Werkudara?” “Arimbi karo Brajadenta,” Jawab Bima.
“Mati ya dipendhem!” Wis mongso bodhoa, wong iki perkarane wong Pringgondani, ora arep melu-melu, aku arep turu!
“Hla, piye, sing direwaringi nganti kaya ngene iku kowe jare. Lanangmu endi Gathutkaca?”
Mendengar keluhan Kresna, Gatotkaca pun dengan terpaksa menghadang langkah pamannya Brajadenta,
kerajaan lan mung aku sing weruh pengapesane kakang Brajadenta, mugo soko iku aku bakal manjining ono epek epek mu kang tengen. Namung kowe ojo kaget lamun sakmengko ono kedadeyan kang nganeh-nganehi.”
Pelan-pelan terdengar suara sukma sang paman, Brajadenta. “Ngger anakmas, mangertio sakjatine aku ora benci lan sengit marang sliramu, aku nguji kaprawiranmu lan kasektenmu kang bakal mimpin Pringgondani sakmengkone, lan iki sakjatine wis dadi pepesthen uripku lan adhi Brajamusti. Aku lan adihi bakal nglindungi awakmu sakwayah wayah mbok butuhke aku ono ning kiwo lan tengen tanganmu dadi Ajian Brajadenta lan Ajian
bae sing cerek rung tau ketemu mas galuh koh. aku melu daftar, pak Kumis, pitikmu sing liyane endi?moso kur si klawu thok ModestoJendralJumlah posting : 1183Join date : 21.03.10Age : 36Lokasi : Ponorogo Re: jumpa fans GALUH banyumas
bae sing cerek rung tau ketemu mas galuh koh. aku melu daftar, pak Kumis, pitikmu sing liyane endi?moso kur si klawu
menawi wonten sederek ingkang gadah lelagon jawi ingkang judulipun ,Bowo campur manis,ingkang awalanipun bowo Sigro-sigro kados dalang suluk. wenawi saged kulo nyuwun
(kata sifat). Dene rimbage diarani rimbag BAWA KUMA. Tuladha :
< kuma + weruh > kumeruh = disengguh dening sugih kawruh
< kami + tonton + en = tansah katon ana ing angen-angen.
< kami + tuwa = arane pangkat kamiwelasen
< kami + welas + en = welas banget.
ater-ater KAPI bares wae. Ater-ater KAPI lumrahe kanggo mangun tembung kahanan
Dene tembung lingga kang oleh ater-ater PI rimbage diarani RIMBAG LINGGA ANDHAHAN
piadu (kw) < pi + adu = padu, papadon
piala (kw) < pi + ala =
pituwas < pi + tuwas = opahan lsp kanggo
Tembung-tembung kang arimbag LINGGA ANDHAHAN yen kawuwuhan panambang AN rimbage diarani RIMBAG WISESANA LINGGA ANDHAHAN, tuladha :
pitakon , pikajengan, pirampungan, pirembugan, pirembagan, pilulusan *), pilapuran, pilampahan, pilakon, pikarepan.
Tembung kalih, kekalih, sekaliyan, kaliyan, kalihan
arupa tembung krama. Mula yen digoleki lajere ing tembung basa Jawa Kuna ora
bakal tinemu. Tembung krama anane sawise jaman Mataram kang karan basa Jawa Anyar.
andhahan liyane kang kramane nganggo “LIH” nduweni teges “loro”. Tuladha :
sakloron = kekalih. Tembung-tembung mau nduweni teges loro. Dene tembung
kang wanda wekasan “RO” ora dikramakake “LIH” Tuladha :
Jenang-BARO-BARO : jenang putih njur diwenehi abang nganggo gula klapa. Sanajan nduweni
Banjur tembung wod (akar kata ) RO mau yen
kalih + an > kaliyan apa kalihan ? se + kalih +an > sekaliyan apa sekalihan ?
Jalaran asale saka (wanda) tembung LIH becike KALIHAN lan SEKALIHAN. Tuladha panganggone :
watara têngah wêngi | Ki Apatih Wahan | apan
dijarwani abdi kula bocah kaliwon ing kadipatèn, Si Ngabèi Rônggawarsita, ing
sanikine êmpun dadi, asarêng kalihan sêrat punika, KALIHAN malih saudara,
panjênêngan kula dangu kalih saudara, saudara punapa pun olèh malih layang caritane
Prabu Bonangparte ing Prangkrih, panjênêngan kula mundhut pêkabaran.
Ing kraton Surakarta ping 6 Pasa Alip ôngka 1771.( Kangjeng
Susuhunan kepada Winter, 30 September 1843. Arsip dan Sejarah | Surakarta #678.)
loro; 2 (pac) : karo, lan
kalihan (k) (ak) : karo, lan; kac : kaliyan.
kaliyan (k) : karo, lan ; apa iku dianggep tembung
suwun sampun nyediaken huruf hanacaraka... namung badhe usul kemawon menawi badhe nyerat aksara ng lan ny lan sakpinungalanipun ingkang radi repot.. dados salah arti...ReplyDeleteRet-netTuesday, 08 June, 2010Sugeng :
ReplyDeleteAnsori bestMonday, 24 September, 2012piye carane arep noles status neng
Angin midit saka kidul. Nunjem menyang balung sungsum rasane sangsaya kemrekes. Dhasare mangsa ketiga wis rada ngerak. Kayon-kayon katon obah katiyup angin ketiga katon kaya tangane wong kemlawe njaluk tulung. Suket-suket padha garing katerak ketiga dawa. Sesawangan ing ngendi –endi katon garing mekingking awerna soklat tuwa, pratandha wis suwe ora mambu banyu udan. Mung swarane gangsir ngenthir lan jangkrik ngerik nerak ing sela-selaning sepi ing tengah wengi. Swarane manuk dares lan dhokan saut-sautan wiwit sore ora leren-leren, gawe kekes lan mrindinge githok sing padha ngrungokake. Ora ana sabawane wong kemliwer. Kahanan negara Ngastina tintrim.Raden
nanging lagi menggalih kahanan negara Ngastina kang lagi kataman dahuru. Para nayaka praja kang kondhang kautamane nembe saiki konangan boroke.
ing ulah kaprajan saiki padha sikut-sikutan. Golek slamete dhewe-dhewe.yen biyen padha girang gumuyu padha bancakan bandha negara saiki katon kucem. Jaman saiki negara Ngastina kena dipindhakake ngalami jaman kala rakatha utawa jaman lakune kepithing. Jamane para nayaka lakune miring. Ora ana sing sing wani ngatonake dhadhane. Iki lho dhadhaku, endi dhadhamu. Jamane para warangka praja ora wani ngendika bares, apa anane.Para warangka praja kang minangka dadi pandam pandoming kawula dasih pranyata beda, teba kosok balen pindhane lor karo kidul. Pangandikane mung lelamisan, ora nganti tumeka jroning batin. Kamangka ing saben –saben panggonan ditulis nganggo aksara Jawa gedhe-gedhe “Sabda lan laku kudu nyawiji, sing sapa jujur bakal luhur ,” mung kanggo samudana, mung kanggo abang-abang lambe. Sanajanta sesanti ditulis gedhe-gedhe ing saben
kawula wiwit ing sajeroning kutha nganti para kawula alit sing manggon ing pucaking pagunungan. Jroning batin R Dursasana kepingin supaya negara Ngastina bisa pulih kaya mau-maune.Para kawula suyud marang para nayaka ora karana wedi dipidana nanging karana asih. Ing wektu iki para kawula ora rumangsa oleh keadilan. Akeh para kawula saka karang pradesan padha laku pepe (demo) ing alun-alun kutha raja Ngastina, nggugat para pecalang (pulisi desa) kang tumindak sawenang-wenang. Randha-randha wira negara (pahlawan) isih meksa diseret marang
negara Ngastina. Kamangka piyambake arep mertamba menyang pertapan Dorawicara sowan menyang padhepokane begawan Ganda Maruta.“Lho, ingsun mung arep sowan menyang padhepokan Dorawicara”, ngendikane R Dursasana.“Boten kepareng gusti. Menika sampun dados pranatan ing negari Ngastina”, sumaure prajurit Tirta Tinalang.“Ingsun arep mertamba. Yen wis rampung sesuk esuk bakal bali menyang kadipaten. Ora bakal neka-neka”.“Boten kepareng. Menawi jengandika badhe tindak kedah wonten idi palilah saking Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun.”“Endi layang dhawuhe?”“Ha inggih boten wonten. Kula menika prajurit ingkang tinanggenah njagi tata tentreming negari. Sok sintena warangka praja utawi para nayaka lan para sentana dalem ingkang badhe tindak dhateng sajawining rangkah kedah wonten idi palilah saking Ingkang Sinuwun.Samenika jengandika kawula aturi kersa tindak dhateng sasana pradata ”“Salahku apa? Aku ora duwe salah apa-apa.”“Lha sumangga karsa. Mangke jengandika dhawuh wonten sasana pradata. Jengandika dipun lanjrad (landraad). Panjenengan dhawuh dhumateng para warangka praja ingkang tinanggenah ing prekawis menika”, wangsulane prajurit kang njaga tepis wiringing negara.Rumangsa kalah papan R. Dursasana nuruti karepe para prajurit diirit menyang sasana pradata. Apa maneh karcis palwa gegana sing menyang pratapan Doracara wis entek. Ora ana sing ngerti apa kang kedadean ing sajerone sasana pradata Watara kira-kira wayah sirep wong lagi dikeparengake kondur menyang kadipaten Banjarjunut.Esuke, koran-koran lan televisi negara Ngastina masang ing headline-e “ Raden Dursasana ditangkep. Raden Dursasana ditangkep“ kanthi aksara kang gedhe-gedhe.
Ingsun wus rumangsa ora diwongake . Kamangka ingsun iki isih kadang pribadine Ingkang Sinuwun. Kena apa negara ora bisa ngayomi marang jenengingsun?”, mangkono pangandikane Raden Dursasana marang para juruwarta.“Negara Ngastina iki rusak jalaran saka pokale para nayaka sing nerak angger-angger negara. Ingsun wis ngendika si Dhadhap, si Waru sing dadi sumbere prekara iki, kudu dipriksa luwih dhisik. Mengko mesthi bakal kawiyak sapa sing dadi sumbering prekara.Ingsun isih tresna marang negara iki. Negara Ngastina ingsun bela nganti pecahing dhadha wutahing ludira”.“Gusti, sinten si Dhadhap lan si Waru?”pitakone juru warta.“Iku prekara gampang. Paribasan suwe mijet wohing ranti. Apa kurang cetha? Si Dhadhap iku inisiale BE A.ngerti. Pawongan iki sing penggaweyane ngrekayasa perkara ing negara Ngastina. Apa kurang jelas ?” pangandikane Raden Dursasana.“Jelas menika tegesipun dipun jejeli gelas lho Gusti ?”, kandhane juru warta.“He, aja glenyengan “Bambang Aswatama Sing rumangsa didumuk raden Dursasana kajiyat atine banjur enggal-enggal nganakake konperensi pers. Ora kalah kencenge Bambang Aswatama ganti ndumuk kaluputane raden
becik. Apa iku tegese aku ngrekayasa perkara ? Sing mesthi R Dursasana uga katut ing prekara iku. Paribasan tengu ing imbanging gunung katon ngegla, nanging gajah ing tlapukan ora cetha” “ Yen pancen ana buktine
kaya beluke rokok wong sakampung dadi siji. Uwel-uwelan campur bawur ora ana bedane. Sing salah lan sing bener katon ora ana bedane. Jalaran kabeh padha pintere.Dhandhang bisa dadi kontul, kontul bisa dadi dhandhang saking pintere para pokrul bambu. Para kawula padha bingung. Endi nayaka sing kena dadi panutan , endi sing kena dadi tuladha.Wetan gunung, kulon ya gunung, ning tengah-tengah ana segara. Ora mung wayange wae sing
pira, Di ?”, pitakonku.“Seratus, pak”.“Satus apa ?“Seratus derajat Celsius”Aku banjur nesu, banjur takon,”Sapa gurumu biologi ?”“Bu Ita (jeneng singlon)”, wangsulane bocah-bocah bareng.Mardi banjur metu klunuh-klunuh, nggoleki bu Ita. Bu Ita iku guru Biologi sing kondhang kereng.Ora antara suwe Mardi mlebu kelas maneh.“Bu Ita ndhak ada, pak , “kandhane Mardi sadurunge daktakoni.“Ana. Aku mau esuk ketemu .Ggolekana maneh !,” pakonku.“Ndhak ada, pak. “ Mardi ngengkel.Aku banjur ngongkon bocah loro, siji dak kongkon nggoleki guru Kimia, sing sijine
Ora suwe bocah mau banjur mlebu kelas maneh.“Kuwi njajal. Kandhanana Mardi "“37 atau 36 derajat, pak.”“Ya. Kelas loro SMP kok ora ngerti suhu badan
kabupaten ingkang prenahipun wonten pojok kidul kilen propinsi Jawi Wetan, wewatesan kaliyan propinsi Jawi Tengah. Ing sisih kidul wewatesan kaliyan seganten kidul inggih punika Samodra Hindia. Ugi papan miyosipun presiden RI ingkang kaping nenem inggih punika Susilo Bambang Yudoyono.
Wis rada suwe pak Sastra dadi rasanane tangga teparo. Manggon ing kutha cilik, beda karo manggon ing kutha gedhe. Saobah mingere wong mesthi di weruhi tangga. Sapari polahe wong dmangerteni dening tangga teparo. Satingkah lakune wong mesthi dadi caturan. Dadi kembang lambene wong sakutha. Dadi pocapan ing antarane warga kono. Ora gedhe ora cilik, ora enom ora tuwa, ora lanang ora wedok, padha ngrembug pak Sastra. Thung elor, ana wong rembugan sing dirembug pak Sastra. Thung kidul, ana wong rasanan sing dirasani mesthi pak Sastra. Thung wetan ana jagongan, sing dijagong mesthi pak Sastra. Thung kulon , ana wong ngomong, sing diomong mesthi pak Sastra. Paribasan wong sajagad kerat sing dadi rembugan ya pak Sastra. Apa sing adadi undherane rembugan ?Ngerti dirasani
wong alok-alok, sandhang pangan golek dhewe. Kaya ngono panemune pak Sastra. Rumangsa ora gepok senggol karo tangga, rumangsa ora nate tukar padu karo tangga, lan rumangsa ora nate nglarani atine tangga. Mula atine disabar-sabarake. Esuk, budhal lunga menyang kantor. Sore mulih saka kantor ora nate canthuk lawung karo tangga. Bengi ora nate lunga saka ngomah. Mung mempen ana ngomah bae karo anak lan bojone. Mula omongane wong liya mung dianggep angin, paribasan mlebu kuping tengen metu kuping kiwa. Omongane tangga ya mung dianggep omongan ngayawara.Jane mono ya rada mangkel. Atine rada njelu. Ora ngerti rekasane wong liya. Ngertine, yen tanggane urip kepenak banjur rasanan. Penganggepe tangga iku bisane mung nacad, bisane mung maido, bisane mung rasan-rasan. Tangga mlarat dirasani, tangga sugih iya dirasani. Tangga kepenak dirasani, ora kepenak dicatur. Saparipolahe tangga mesthi dirasani. Tangga bisa mangan dirasani, ora bisa mangan
Pancene wong ndelok iku, kendele mung alok. Upama dikongkon nglakoni dhewe ora bakal bisa. Sangsaya maneh ngrungokake kabar saben dina saka televisi. Sing dirembug korupsi, sing gawe gegere wong sa donya Indonesia. Wiwit esuk ceput nganti jam rolas bengi ora ana lerene ngrembug prekara korupsi. Wiwit bayi cempling nganti wong gerang dhaplok sing dirembug ya prekara korupsi. Pancene dina iki Indonesia lagi gonjang-ganjing perkara korupsi. Perkara markus, mafia kasus, mafia peradilan.Ora mung Indonesia wae, nganti wong manca negara uga sing dirembug prekara korupsi Indonesia. Jarene Indonesia negara sing paling korup sa Asia nomer telu. Bangsa Indonesia ora bisa maju-maju iki jalaran dhuwit negara akeh sing korupsi para pejabat. Indonesia akeh wong mlarat jalaran dhuwite diemplok sing nyekel panguwasa. Korupsi iku prekara sing katon cetha wela-wela, katon genah ngaglah nanging angel dibuktekake.Ana maneh sing kandha korupsi ning Indonesia wis dadi kabudayan. Korupsi wis mbalung sungsum . Korupsi wis angel dibrantas, jalaran saka mbah-mbahe biyen iya wis korupsi. Pilihan penjabat, nganggo dhuwit, pilihan lurah nganggo dhuwit. Nganti pilihan RT ya nganggo dhuwit. Arep mlebu pegawe kudu nganggo dhuwit. Ya yen dhuwit mau mung sethithik, wong nganti puluhan yuta. Malah-malah nganti atusan yuta. Akeh wong alok, pejabat kae korupsi , pejabat kuwi korupsi nanging yen dikongkon mbuktekake ora bisa. Prakara korupsi iku prekara sing angel dibuktekake. Pulisi arep mbuktekake ora bisa, jalaran ora ana buktine. Jalaran mesthi ana kong-
kendharaan, apa kuwi montor pit, montor truk. Ora ana kabar sing bisa gawe tentreming ati. Sing ana mung kabar
ana benere utawa lumrah yen tawuran. Jalaran ngendelake otote sing gedhe-gedhe. Yen ana prekara dirampungake sarana okol dudu akal. Mahasiswa iku rak wong pinter. Mesthine nengenake akale. Yen ana prekara ya dirembug nganggo nalar, nganggo akal, ora dirampungake nganggo okol. Kok kalah karo tukang becak. Apa pancen jamane kudu kaya mangkene ?Kabar sing kaya mangkono iku kanggone pak Sastra ya ora digatekake babar pisan, ora mlebu ati. Sing penting mangan wareg, turu angler, nyandhang cukup, ora duwe utang. Wis. Perkara liya-liya ora direken. Perkara wong alok ya ben, perkara wong nggunem ya men, prekara wong nyatur ya ngen. Sing dadi aloke wong akeh marang pak Sastra jane diarani sepele, ya sepele. Diarani ora ya ora. Pak Ssatra ki nyambut gawe neng kantor pajek. Diangkat pisanan dadi pegawe negri golongan loro A. Nalika semana uripe ya mung prasaja wae. Nyandhang nganggo ya lumrah. Omah, prabotan, kendharaan ya padha karo masyarakat liyane. Mula ya kena diarani cukup. Ora ana barang sing menjila. Wong-wong uga ngarani yen pak Sastra kalebu pegawe negri sing jujur. Pegawe negri sing taat karo aturan. Lha saiki malik grembyang, salin slaga. Saiki wis diangkat dadi kepala kantor . Baka sethtihik omahe didandani, dibangun modhel kutha gedhe. Ora mung kuwi wae. Omah mau banjur ditumpuk, ditumpuk-tumpuk nganti tumpuk telu. Kathik nganggo
ya njur ganti, sing maune pit montor elek, swarane ethek-ethek, saiki ganti montor sedhan. Cete nggilap, lungguhane mentul-mentul. Anake sing kuliyah ana Jakarta ditukokake omah dhewe. Jarene timbang ngontrak. Lha yen ngontrak wis pira wae. Mangka urip neng Jakarta kuwi ragade ora sethithik. Wong-wong ki padha nggumun, ing atase pegawe negri kok bisa kaya ngono. Ing ngendi-ngendi enggon pegawe negri rak padha. Mosok aturan penggajian pegawe negri ora padha. Padha-padha golongane kantor pajek karo kantor liyane rak padha ta ? jarene, krungu-krungu bayare pegawe kantor pajek iku tikel pindho. Golongan telu A pegawe kantor pajek iku bisa nggawa mulih dhuwit nganti wolung yuta. Malah-malah yen lemburane akeh bisa nganti rolas yuta barang. Lha sing digarap iku apa, kok nganti samono akehe. Beda karo tentara. Tugas mbela Negara. Pirang-pirang wulan
perbatasan. Adoh anak adoh bojo. Toh nyawa mbela ibu pertiwi. Bayare ya mung lumrah bae. Padha karo pegawe-pegawe negri liyane.Nyandhang nganggone wis salin salaga. Bojone , biasane blanja dhewe menyang pasar mung mlaku bae – jalaran omahe ya ora adoh saka pasar – saiki ora gelem mlaku maneh. “ Lha ngapa kok mlaku. Montor wae pating njenggunuk ora kanggo. Kanggone apa tuku montor yen ora ditumpaki ?’, ngono kandhane yen ditakoni wong. Yen wancine arisan RT apa pertemuan PKK mas-masane dienggo kabeh. Gelang kalung pating krempyang. Luwih-luwih yen undhangan jagong bayi, apa jagong manten, kabeh apa duwene dianggo kabeh. Nganti kaya toko mlaku.Wong iku yen lagi kangggonan bandha donya ya ora kaya wong, yen lagi kerejeken ora salumrahe wong, mubra-mubru blabur madu. Satiba malanganeya sarwa kepenak. Arep mangan enak wis nyepak. Arep tukon-tukon klakon. Arep blanja kari aba. Arep ngapa wong duwe bandha. Nanging yen kasatan donya ya ora kaya salumrahe wong. Paribasan aji godhong jati aking. Mrana mrene mung disempar-sempar ora ana ajine. Disirik wong kaya celeng boloten. Disingkang-singkang kaya asu belang. “ Pi, papi -saiki yen ngundang bojone wis ora pak maneh – tangga-tangga kuwi lho, Pi, ” omongane bojone mbukani rembug.“ Ngapa ?,” wangsulane pak Sastra ayem. “ Tangga-tangga ki nyawang awake dhewe saiki sinis banget. Sajake ewa, piye ta. Jarene papi bisane sugih marga korupsi”, mangkono kandhane sing wedok marang sing lanang. “ Apa maneh saki kabar neng tipi kuwi, saben dina sing disiyarake liyene koprupsi ora ana maneh. Bareng saiki papi diangkat dadi kepala iku lho. Kok nemene tangga-tangga kuwi “.“ Ya ben”, mangkono wangsulane sing lanang. “Mengko rak meneng-meneng dhewe. Lha ngapa ngladeni omongane wong. Sing penting awaake dhewe bisa mangan wareg, nyandhang cukup omah brukut rak uwis. ““ Jane ngono papi ki korupsi apa ora se. Aku suwe-suwe grisinen . “ kandhane sing wedok wiwit rada nesu.“ Lha mami percaya karo aku apa percaya karo tangga ? Mami percaya yen aku korupsi ?” pitakone sing lanang minangka jawaban. “Mami rak ngerti, aku mangkat nyambut gawe isih esuk uthuk-uthuk. Srengenge durung mlethek wis teka kantor. Pegawe liyane isih enak-enak ngorok, ish enak sarapan.Aku wis teka kantor. Aku iki kepala. Aku ndhisiki teka kantor supaya gawean ora kether, pegaweyan ben ndang rampung . Mengko mulih ya mulih nagnti wengi-wengi . Jam sanga ya lagi mulih, karone maneh supaya bisa kanggo anak buah,” kandhane sing lanang kaya wong pidhato.Pancene mono yen ngrungokake omongane tangga ora bisa turu. Nyambut gawe bener dirasani. Dilokake wong, nyambut gawe neng kantor pajek kok goblog. Jaman saiki rak jaman edan , yen ora ngedan ora keduman. Jamane aji mumpung. Mumpung kuwasa, mesthine mbok ya nggunakake panguwasane. Dadi kepala mesthine bisa ngatur. Pokoke kabeh didum rata rak ya padha meneng. Wong sing gawenene bengak-bengok ki jalaran ora keduman. Lha yen didum rata ora bakal cluluk. Ana tetembungan sing nganti saiki isih diugemi pak Sastra : “dadi kepala kuwi aja galak-galak. Yen galak aja cluthak, yen cluthak aja galak”. Mesthi slamete. Pancene pak Sastra anggone dadi kepala disenengi andhahane. Yen ana anak buah kasep, pak Sastra yang mung meneng wae, ora nate nyrrengeni. Yen ana anak buahe salah ya ora enggal –enggal dielikake. Ana rejeki padha didum mula anggone dadi kepala ya sempulur.-----o----Dinane malem Jemuah, bubar Magrib. Kahanan ing kono sepi. Lumrahe ing wektu mahgrib padha tutup lawang.Sabubare mahgrib lagi padha bukak lawang maneh. Wong-wong padha nindakake sembahyang Mahgrib. Kahanan njaba repet-repet rada peteng. Ora ana kemliwere wong, apa maneh bocah-bocah. Kabeh padha mempen ana jero ngomah. Pancene listrik wis ana , nanging isih pating prenca. Omah gedhe-gedhe dhasar platarane isih amba-amba., mula kahanan sangsaya samun. Ora kaya kahanan ing kutha, lampu listrik pating klencar. Teka gang-gang sing cilik wis padhang. Ora ana bedane awan karo bengi. Dumadakan ana swara wong bengok-bengok ,”Thuyul…... Thuyul ……!!!”Wong-wong padha gumrudug teka. Padha pating krenggos. Pating cruwet padha takon, “Endi thuyule …. Endi thuyule ? ““ Mau ana kene, mlayu ngidul… ,“ sumaure sing nemoni pisanan.Wong-wong padha clilang-clileng nggoleki. Ana sing ngalor. Ana sing ngidul, ngulon lan ngetan. Nanging ora ana sing nemokake. Kepriye anggone nemokake wong thuyul iku barang alus. Mesthi wong-wong mau padha ora ngerti.“Wis padha menenga. Mengko dak golekane”, mengkono kandhane mbah Modin. Mbah Modin pancene priyayine wis tuwa. Tur disungkani wong kono. Sejene kuwi yen ana wong sing anake lara panas, ngelu, mules padha nyuwun donga marang mbah Modin supaya anake enggal waras. Sejene ahli ing babagan agama uga bisa meruhi barang-barang sing ora kasat mata. Mbah Modin banjur nyiapake uba rampe. Golek kepiting banjur ditaleni. Yen taline kenceng tegese thuyule ana. Thuyul iku seneng dolanan kewan. Kepiting banjur dimantrani.Temenan ora suwe taline kenceng. Mbah Modin siyaga, karo ndonga. Supaya thuyule gelem ngomong kudu disurupake marang bocah liya. Ora suwe ana bocah sing kesurupan.“ Ayo ngakua, kowe anake sapa ? Yen ora ngaku dak obong”, pitakone mbah Modin marang bocah sing kesurupan.“Ampun mbah…. Ampun mbah. Kula anake ….. pak Sastra.”“Oooooo……”, grenenge wong akeh.
July 10, 2006 at 12:10 pm | Posted in Sugeng Rawuh | 1
Ndisik sing jarang mbayar pas maem nang kantin sopo yo…hahaha…ngaku ra kowe…
Terus sing sering ngece pak guru Bhs Indonesia klas 3 sopo jal, kowe neh to?…pongga-pongge wae,,,,
Contoh Tembang Sinom	Kulon Kali Wetan Kali | Parikan →
Cangkriman iku unen-unen sing kudu dibedhek.Mulo iku, cangkriman ugo diarani bedhekan.
Mbok bilih wonten lepate nyuwun agunging pangeksami.Wonten zaman saiki tembang istighosah kejawen wetan wis mulai langka.
Temenggungan tumuju ing argo Tengger ing Mada Karipura. Tumurun ing tepising wonodrikang banger ambeting warih, sang prabu manages ing ngarsaning Dewa , denyo nerusake lampah marang Sukodon ning wuwus nyuwon nugroho supoyo tansah pinanjungan ing Hyang Widi bisa tansah kaleksanaan ing sediyo. Kang dadi ubayane ing wuri utusan pawongan ing Wono Banger babat Wono dung mrih saranan ing rejaning projo ing wuri. Kasigek caritaning lampah, Sang Prabu sank Punggowo cantang balung kinen angungak ing projo sadeng sawusnyo prang pupuh. Dening Sang Prabu wus kinaryo penggalihan ing sumangso
kok akeh tenan 5 juta.Tak jawab ae ora nduwe duit lek sak mono. Aneh-aneh ae to yo yo.La wong jenenge ae ora nduwe duit la lapo kok direjakne nganti butuh jutaan.Yo ojo ngono to konco. Lek pancene ora nduwe yo ora usah pasang terop barang.
Cithakan iki kanggo nuduhaké komandhan sing kaprejaya jroning cithakan {{Infobox Military Conflict}}.
{{KIA}} nuduhaké simbul normal: - †
{{KIA|alt=yes}} nuduhaké simbul liya: - (K.I.A.)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:KIA/doc&oldid=867741"	Kategori ndhelik: Kaca dhokumèntasi Wikipedia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 16 Agustus 2013.
Mukidi* : "Pak, rapote inyong ana angka 9-ne telu. Pit-e endi, Pak..?!"
*Bapake Mukidi* : "Naaaahhh kaya kuwe sing jenenge anake Inyong. Pinter sekolahe. Kae pit-e wis tek tukokna, neng pedangan. Rapote endi..??"
*Mukidi* : "Tek delah neng ndhuwur tivi, Pak..." ujare Mukidi karo ngglindhing
OBAT KUAT PRIA – NANGEN ZENGZHANGSU HERBAL Jawa Timur Meliputi :
“Janjining manungsa gesang wonten donya puniko dados utusaning Pangeran, sagedta amewahi asrining jagad, namung sadarmi nglampahi. Dados dhumawahing lalampahan begja tuwin cilaka, bingah tuwin susah, saras tuwin sakit, sadaya wau sampun ngantos angresula sanget, amergi sampun sagah dene prajanjining manungsa. Gesang wonten ing dunya puniko sageda angestokaken
Ing. Luis Cabello Ing. Roberto Jerez Jaimes Ing. Willy Vargas Ing. Walter Pospischill Ing. Juan Carlos Bernie Ing. Jhonny Cusicanqui Giles Ing. Walter Pospischill
"PUTUS ASA"..Mulakno okeh :1. wong bunuh diri..2. wong ora sukses..3. wong wedhok sing ra lulus UAN tingkat SMA gek langsung rabi..4. sesepuh FKOG sing wis ra tau kethok..Kuwi kabeh mergo duweni sifat PUTUS ASA..Mugo2 aq ora
aq arep pradhul ki,,,mosok anger krungu wong gunungkidul, langsung pye unu,,,
wiwid wrote:Wong2 Gunungkidul ki okeh sing duwe sifat "PUTUS ASA"..Mulakno okeh :1. wong bunuh diri..2. wong ora sukses..3. wong wedhok sing ra lulus UAN tingkat SMA gek langsung rabi..4. sesepuh FKOG sing wis ra tau kethok..Kuwi kabeh mergo duweni sifat PUTUS ASA..Mugo2 aq ora termasuk yo lur.. sing nulis bar PUTUS CINTA (jarene)... wiwidHanSipJoin date : 09.08.09Subyek: Re: komentar Miring Tentang Gunungkidul,ceritakan di sini!!! Sat Jun 02, 2012 5:24 am masipoeng wrote:sing nulis bar
guyub rukun karo golek konco anyar... mugo2 lewat forum iki iso ditemokne wong2 sing duwe visi lan misi sing nggowo kebecikan marang Gunungkidul, sukur2 iso dikumpulke wongw-3 kuwi, jak rembugan, trus
iki ora mung guyub rukun karo golek konco anyar... mugo2 lewat forum iki iso ditemokne wong2 sing duwe visi lan misi sing nggowo kebecikan marang Gunungkidul, sukur2 iso dikumpulke wongw-3 kuwi, jak rembugan, trus gawe sesuatu sing bermakna nggo GK.Jenengan
am Roni gabreaLL wrote:sg coment miring kie mekne iri wae kang,,.,ra urip ng daerah asri koyo gunungkidul,.,.,.pancen sg angel
jamin seng komen miring tentang gunkid do mingkem,,seng ngomong larang banyu nyango nggonku tak gebyor kang gogon nk sakiki ws ra larang banyu koq,.,.,ws kemricik banyu plempem'e (pipo PDAM)jadi aku ora kesindir nk larang banyu,.,.,.Hehhehe_________________
men dadi luwih ayem tentrem poro rakyat jelata koyo aku iki"ngelantur
Asmaraningtyas wrote:ya ra ngono mbok nadyan diomongke uelllek banget, ning nek isih isa kelon...aku bakalan anteng wae... pokoke prexxxx dha arep omong apa sakarepe..prexxx
Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah
Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang
Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta atimbalan, sajatinipun wikan, dadi tan arsa (ng)guguru, awirang yen ta takona.
XmanZ TsoelaymanZ | Sugeng Rawuh Wonten Ing Blog Kulo
cerita pewayangan, misalnya “… tekadipun dhateng kasédan Sang Wiku Jamadagni punikå dipun cariyosaken wonten ing
wayang banyumasan, jadwal wayang jabodetabek, jadwal wayang jawa barat, jadwal wayang jawa timur, jadwal wayang kediri, jadwal wayang ki sukron suwondo, jadwal wayang ki sunarpo, jadwal wayang magelang, jadwal wayang museum sonobudoyo, jadwal wayang purworejo, jadwal wayang sasana hinggil dwi abad, jadwal wayang seluruh indonesia, jadwal wayang suprodjo hadi, jadwal wayang surabaya, jadwal wayang suran, jadwal wayang tulungagung, jadwal wayang yogyakarta, ki adjie dwi santoso, ki yuwono lebdo carito, wayang durasi singkat sonobudoyo
← Jadwal Pagelaran Wayang Bulan April 2017 (Banyumasan)	7
sugeng ariyadi fitri, nyuwung agunging
WETAN AKUONO KIDUL, ANJANKU ONO KIDUL AKU ONOKULON, ANJANKU ONO KULON AKU ONOLOR, ANJANKU ONO NDHUWUR AKU ONONGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONOTENGAH.DATLAT ORA KATON,
Ono Sing Ngerti Gak Artine “Gresik Berhias Iman”? | WARUNG MAYA GRESIK
WARUNG MAYA GRESIK	Nggon Jandonan'e Wong Gresik Paling Pas
Ono Sing Ngerti Gak Artine “Gresik Berhias Iman”?
by afkareem Aku arep takok nang nggone konco-konco kabeh, ono sing ngerti gak artine Gresik berhias iman? Maksudku Gresik berhias iman iku singkatan, dudu maksud’e Gresik iku dihiasi iman, keliru iku…
Umpono konco-konco ngerti (opo maneh sing urip’e nang tengah kota) tak acungi jempol loro (wis tak tambahi jempol sikil wis…)
Lek sampeyan ngerti…ojo dilanjutno moco tulisan iki. Tapi lek gak ngerti…klik’en tulisan “read more” nang ngisor iki…
ReplyDeletekarya26 April, 2012sabar.. sabar.. sabar... tonggoku sing jenenge sabar yo sabar tenan.. di sikso yo tetep sabar, di wenehi duwit yo tetep sabar.. di piloro yo tetep sabar.. ora iso dadi liyane sabar.. wong jenenge wis di
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Kalimantan_Wétan&oldid=883587"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonesiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.36, 22 Juni 2014.
Ana sawijine yogane Sang Hyang Pramesthi Guru kang tiba telenging samodra, medal akimplik-kimplik, ing aran Sang Hyang Kamasalah, bisa ngadeg ing aranan Sang Hyang Candhusekti.
Ing kana kaidenan dening Sang Hyang Pramesthi Guru, sakathahe jawata watak nawasanga, kinen nggunturana marang Kamasalah, sakathahe guntur wedang, guntur watu, apa dene guntur geni, pada nurunake, guntur tanana, kang tumama, nora sangsaya suda, malah sangsaya gedhe kalawun-lawun. Ing kana kocap bebandhem, malar dadi pepak dandananing sarira, nulya minggah marang gagana arsa panggih lawan wong tuwanira, iya Sang Hyang Pramesthi Guru”.
tindhakku lindhu prahara, geter pater panebaku, awedi kang buta kabeh, sawedana Durga Kala,
dalang, peksa arep memantuwa kudu bisa angaji, dukuhe ki ulung kembang bale anyar tanpa galar, isi ingkang
saben dina pari dadar, sedina yen ana angring yen garing keaadak, ngelu puyeng pilek watuk, kena wisa wutah-wutah, miring murub benceretan, yen angrungu kidung iki, wong asomah padha
edan ayan buyan, wus lebur dening si geni, geni teka aneng wetan.
Hong ilaheng pra yoganira.Ana geni teka saka kidul, abang
taregnyana, budhug edan ayan buyan, wus lebur dening si geni, geni teka ana kidul.
Hong ilaheng pra yoganira. Ana geni teka saka kulon, kuning rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara ageng lara wigegna, saliring lara trimala, tujuh teluh taregnyana, budhug edan ayan buyan, wus lebur dening si geni, geni teka ana kulon.
Hong ilaheng pra yoganira.Ana geni teka saka elor, ireng rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara
Hong ilaheng pra yoganira.Ana geni teka saka tengah, lelima rupane geni, apa
“Tolak tunggul ing dhadhaku, macam putih ing raiku, singa barong ing gigirku, baya nyasar ing cangkemku, sarpa naga ing tanganku, raja tuwa ing sikilku, surya candhra ing paningalku, swaraku lir gelap sewu, nulak sakabehing bilahi, setan balio padha adoh, wong saleksa padha lunga, wong sakethi padha mati, rep sirep sajagad kabeh.
alinggih pang kayu Tera Sumbu, awune Bethara Brama, arenge Bethara Wisnu, kewala anonton wayang, Sang Hyang Eyang Guru kang
ing dhadhaku, adegku katu kastuba, randhu kepuh ing jengkengku, naga mulat ing guluku, naga peksa
lidahku sang sara sekti, brajapati ning wuwusku, arupa wil panca warna, Sang Hyang Siwah ginugonku, ula minangka
songing landhak garung-gungan, ajarat lemah tendhesan, slirane kang lemah aeng, paomahane durga yekti, lemah wates jejebangan, lemah setra akil ing wang, kang
rasa sekti, brajapatining wuwusku, arupa wil panca warna, Sang Hyang Siwah ginugonku, ula minangka alisku,
catur loka, endra baruna kuwera, yama luwan bismawana, nguniweh butawilaksa, padha ngreksa padha kemit, rumeksaa mring aku, angastuti maring mami, ya ingsung Sang Hyang Dewa Murti, papaku jati yuswa, sampurna dak tampa mala, niruga nirupa darwa, ya minamuna mas wahak”.
“Hong ilaheng prayogganatara.Ilanga Sanga Dyrga Durgi, sakehe kang alas seng, randhu kepuh karangan kroya waringin ageng, lemah seta tangkeling wang, kang katungkul manut ing
angrung guwa, supata lawan sengsara, supatane Sang Hyang Dewata, supatane awak dhewe, nguni wah buta wiyaksa,
pangucapku, gerah minangka sabdaku, sabda wara japa mantra, apan iku kasektenku, Sang Hyang Permana ing
Dusta, ulun ingkang angruwata, ulun ingkang angilangna, Durga yuta paripurna, nuraga nirupa darwa, ya minamuna maswahak”.
dhedhemit, agung sawahe ugi, yen apal sadayanipun, kena ginawe tulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
Sekargambir, Carub awor kang rumeksa ing Lamongan.
Gurnita ing Puspalaya, Si Lengkur ing Tilamputih, si
ardi Merapi, Ni Taluki ingkang aneng ing Tunjungbang.
Setan Karetek ing Sendang, Pamasuhan Sapu Angin, Kres apada ing
ranipun, si Gober Pecangakan, Danapi ing Jatisari, Abar-abir ingkang aneng Jatimalang.
“Lha, sampeyane neng opo?” jawab bundaku. “Mumet banget karo gemeteran koyo iki. Cok e kerono mau pas ngangkuti pari ra nganggo topi dadi kepanasan.” “Tak gaweke wedang anget, gelem pora?” tawar bundaku. “Gelem..”
nyambung cing!*“Pak, kulo pamit riyen gih, nuwun sewu, kulo mbeto kunci griyo dados menawi kulo mboten wangsul tiyang ten mriko mboten saged mlebet,,,” pamitku.“Gih..gih..mboten nopo-nopo..matur nuwun!”
Tiyang kampung niku malu-malu, tapi mudah-mudahan maluin*“Sugeng wilujeng dumateng rombongan penganten jaler saking Warulor…sumonggo lenggahan wonten kursi ingkang sampun
Digital (10)Wayang Kreasi Digital (9)Wayang Kreasi Digital (8)Wayang Karya Sindung
Wayang-wayang Karya Imam Maskur (2)Wayang-wayang Karya Imam Maskur (1)Suryakaca Dan
bimawan, brajasena, danurwenda, gambar wayang, madusegara, madusegara takon rama, pancasena, paraga wayang, raden sarwaga, sarwaga, srenggini, srenggini ratu, suryakirana, wayang, wayang kreasi, wayang kreasi digital, wayang
artikel sing ndisik jebul tangkerku gak njeblog to,… ah.. wis mulai adem ayo siap diobong neh ora ki….
GOODLUCK KANG OBAMA AKU ISONE MELU DONGAKNO SEKO TANAH JOWO TENGAH INDONESIA.
Rame ing gawe, sepi ing pamrih --
Kita telusuri bait 28 kitab Musarar Jayabaya “Prabu tusing waliyullah, kadhatone pan kalih, ing mekah ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….” (
Insektivora iku sebutan tumrap organisme sing panganané arupa srangga lan sato kéwan cilik liyané.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 11 Maret 2013.
pusakaSkedul Pelatihan Sedot Pusaka Grup 2Pelatihan Sedot Pusaka Aji Lintang Kamulyaan Angkatan XV (25 Nov ’16)Pelatihan Sedot Pusaka Aji Lintang Kamulyaan Angkatan XII (2015)Pelatihan Sedot Pusaka Lintang Kamulyaan Angkatan V 2013 TAGSsedot pusaka SHARE
Sains, Teknologi, Seni dan Budaya	Ki Nartosabdho; Semar Kuning	26 Maret 2011
Semar Kuning….setunggaling lampahan ingkang kagarap dening Ki Nartosabdho. mbok menawi saged kagolongaken carios Carangan, nanging ing wingking carios wonten pangandikane Ki Semar (Btr Ismaya) ingkang ngandika minangka hukumanipun dumateng Sri Kresna..dene Abimanyu lan Siti Sundari ing tembene mboten kagungan turunan. Lampahan menika ugi sampun nate dipun pasang ing WP, nanging rumiyin kualitasipun kirang sae lan mono lajeng kula convert dados pseudoStereo. Convert enggal menika sumberipun saking sumbangan mas Santoso (Bandung).
Ing Dwarawati, Sri Kresna nggadahi pangangkah bade malakrama-aken Siti Sundari kaliyan Abimanyu, nanging amargi Janaka nembe jengkar ingkang mboten pepoyan…lajeng penganten kekalih kadaupaken tanpa dipun tenggani Harjuna. Lha, ing mriki Sri Baladewa sangat mboten sarujuk, nanging Sri Kresna rumaos kuwaos lan minangka titising Sang Hyang Wisnu tartamtu bade kalis ing sambekala. Dumadakan, Ki Semar midanget babagan meniko sigra gupuh2 minggah ing paseban..lan caos pemut dumateng kalimpute Sri Kresna. Sri Kresna mboten rena penggalih lan duka, lajeng kuncung-ipun ki lurah Semar dipun kecohi dening sang Abimanyu…
Monggo KULA ATURI MUNDUT ING MRIKI
Tagged with:Ki Nartosabdho; Semar; Abimanyu Krama; Condong Raos	Ki Nartosabdho; Gatutkaca Sungging
ke milist PPW wayangprabu.com mas…password dah dipasang mas Prabu…
Ariyadi said:	28 Mei 2011 pukul 11:09
ndherek ngundhuh kang mas ..matur nuwun sanget ..kangge malem mingguan.
A.Mulyawan said:	21 Oktober 2011 pukul 13:10
Nuwun sewu Mas badhe ngangsu kawruh,sampun kirang langkung seminggu meniko menawi kulo download file ( umpaminipun Semar Kuning ) saking Media Fire kok mboten saget njih?
Kinten2 kenging menopo njih? Matur nuwun sakdderengipun.
Cekel said:	25 Maret 2012 pukul 16:51
Derek ngundhuh Semaar Kuning Ki Narto Sabdo, swntenipun kang ngangeni boten wonten ingkang nyameni. Matur nuwun sanget, saget damel tamba kangen.
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.orgyxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
rahmad karo kusniadi kue iki podho celeng asu.pak dadi suggih
iku sarana kanggo njumbuhake antara kawula lan gustine....Becik alane apap wae kuwi sing ngerti sing kuwasa...manungsa ora ngerti ngertine mung butuh....lha butuhe menungsa iku apik apa ora tumrap pribadine, menungsane dhewe ora ngerti. Mula menungsa iku ndonga....nek sing dipingine iku apik yo ben cepet ndang kaleksanan...neng kono artine pepeinginane manungsa lan karepe sing kuwasa wis jumbuh....lha nek pepinginane manungsa iku jan jane ora apik kanggo manungsaiku dhewe ya sing kuasa sing ngerti...kanthi donga pepinginan iku ora diwenehi...maksude manungsa iku ben slamet tiba mburine...lha neng kene karepe sing kuasa karo butuhe mnungsa (keslametan) isa jumbuh maneh....coba ra nganggo ndonga yen pingin langsung usaha...klakon tenan tembe mburine iso wae dadi prahala karana pap sing di butuhke iku sak temene ora becik kanggo manungsa iku....lha iku tegese durung jumbuh....
"Tanha Arezooye Emsal ahange Alimir"
“Lha opo sampeyane ra pamit karo Simak lan Bapak?”sambungnya
“Nek aku pamit yo mesti ra oleh ra Mbak.”
”Pirang ndino kowe numpak pit kok nganti geseng rumpeng koyo kuwi raine?”
”Telung dino rung wengi Mbak, kenopo?”
“Masmu kuwi6 si Roghibun (nama panjang Kang Ibun kakak ketigaku dari 8
Simak, Simake dewe nangis terus 3 ndino rung wengi karo ngomong”Lha akune iki salah opo.Wong bocah anteng2 kok moro2 ilang, lungo ora pamit.Eh alah bocah diurus bener2 kok koyo kiye.”
“Endi duwite, Mak!” jawabku
“Kiye, bar kuwi tuku sego nggon Wo Wahayu 3 bungkus yo!”
mboten ngagem jangan, sing setunggal sekul megono ngagem jangan, Wo!”
“Wo, aku ndisik yo. Soale anakku arep mangkat sekolah adoh!” kata perempuan bernama Rahmah beralasan.
“Aku podo wae Wo njaluk ndisik, bojoku arep mangkat kerjo!” kata perempuan satunya.
“5 bungkus, 3 megono ora nganggo lodeh, sing siji nganggo lha sing siji bubur kanggo anak cilikku!”
Wo Wahayu membungkuskan nasi megono untuk Mbak Rahmah. Ia meninggalkan pelanggan pertamanya, aku. Satu pelanggan mendahuluiku.
“Njenengan nopo, Bu?” tanya Wo Wahayu pada wanita bersuamikan orang kantoran itu.
“Telung bungkus sego megono nganggo lodeh Wo. Sing siji dipepes yo Wo karo kei tempe. Siji bae tempene!”
lagu lagu Wulan N mp3 terbaru dan lengkap :
ukir batik Hiasan dinding wayang dari pengrajin wayang kulit SURYO ...
wayang kulit, wayang golek, patung wayang, topeng wayang, wayang beber, wayang kardus, wayang rumput (suket), wayang janur, dan lain-lain. Wayang-wayang
Cilacap, nang tingkat nomer 3 ana nggon dolanan jenenge Happy Games. Angger nang kota gedhe ya kaya sing jenenge TimeZone kae. Nang kene ana werna-werna dolanan, bukak jam 10 esuk nganti jam 9 wengi.
manungsa kang juti // jeneng ala kahananing dunyo // kabeh janma saantero //
catur methit saluhur langit // ko tunjang brangkang
nglongan // san atimu luhur // ingsun wus tutur bab donya // enggon
sungkan.// mulih marang idhup // gumlar donya owel eman // emoh ninggal blubut
luwung aneng bumi // seje lan Sitirekta.
anganggo daging balung // nunggang kreta payungan sakit // neng kasur kinebutan // awak sruwa kaku // tur
wardayanipun susah // mikir-mikir sarwa kurang kyai pikir // tetep donya naraka.
kang tampa manut // bubrah harjaning pranata // akeh janma nekad ngupa dalan
sakanca tumrapti // wus kajibah bangsaning uliya // nyirep tekadmu mengkono //
aja kebanjur-banjur // sira mangke dipun timbali // dening Sultan Bintara //
iku suratipun // karan nawala wasesa // lamun mopo wus kena ingsun ngrampungi
mung loro lakunipun // lah pilihen sawiji // urip kalawan laya //
kang tan mati // balik langgeng ora iki-ika // nanging yen milih sun emoh //
nadyan sun karsa idhup // ya sakarepingsun pribadi // tan nganggo Wali-sanga //
ngulihake mringsun // kaya dudu mukmin tama.// wong yun uirp jaluk tulung mring
kanggo manthuk // lelantaran dalan ngendi // mesem Pangran
Lemahbang // kowe wali cubluk // dhemen gumlaring donya //
Jenar nutup banyu-urip // bangsa nyuda tirta nirmala // banyu kayad cara
Rabe // sajratul makripatu // cacah telu ping telu siji // gungung sanga
tirmaya // mratani sakojiur // katelu mumpuni
mung siji // dene ingsun telu babar pisan // yeka woh kuldi rasane // banyu
kayad ranipun // kang cangkrama murba kawadis // manusa nora bisa // mobah
Pancaindra // disebut Tirtamaya Suryaningrat bangkai //
katiban mosik // budayeng tirtamaya luwih kuwat // getih daging nora
jroning siji telu // Sunan Benang nambung sabda // heh ta Jenar pajarna
ngracut siji-siji // satemene sun durung waskitha // ngleksanani gawe //
prapteng telenging banyu // kodrat sirna panulak silib // temah nora kuwawa //
dibyeng kayad banyu // Pangran Jenar mesem nabda // layak kowe kelingan
wong durung tau // anglakoni rasaning pati //
tyas buruh // bujang kang dhemen klayaban // tan amaksi tembe urip nora mati //
sun jak urip // bareng sadina iki heh Cakra // tetela budimu remeh //
gumunggung karan jamhur // waliyollah den aji-aji // jinunjung winiwaha //
mring wong Buda cubluk // yen gelem saiki sira // sun jak urip tetep mukminngil malahi // tegese wruh Pangeran.
menika waonten cara ingkang gampil kangge nemtokaken KKM. Ingkang ngersakaken sumangga dipunbikak link ing ngandhap menika
herman utawi sinten ingkang ngertos monggo! Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (
GROJOGAN SEWU = SABDO PALON = NOYO GENGGONG
iki opo sing diarani gothak gathuk…….he…..he…. wis wis bilieve or not …wae lah !!!
Juli 8, 2012 pukul 9:47 am	Balas
mbesuk yen titi wancine wolak walik ing jaman, wong jowo kang sejati yo sejatine wong jowo bakal njaluk di
Cekak rembuge Sabdopalon karo Noyo iku sopo
Owah-owahan sing ana gandhèngané karo "Kaca Utama" - Howtopedia - javanese
Langsung menyang: navigasi, golèk	Kaca astaméwa (kaca kusus) iki mènèhi daftar owah-owahan pungkasan ing kaca-kaca sing kagandhèng (utawa anggota sawijining kateogri). Kaca sing panjenengan awasi ditandhani kandel.
Balèkna pilihanJeneng kaca: Nuduhaké owah-owahan menyang kaca sing disambung menyang kaca-kaca iki Ora ana owah-owahan ing kaca-kaca kagandhèng iki salawasé periode sing wis ditemtokaké.
Sumber artikel iki saka kaca situs web: "http://jv.howtopedia.org/wiki/Astamiwa:Perubahan_terkait"
“Ngaten lho mbah, griyane calon besan menika majeng ngidul, dene griya kula majeng ngaler. Niku dospundi ? Angsal napa mboten ?” pitakone Partana menyang mbah Guna. Mbah Guna iku dhukun petung sing kondhang. Saben wong arep nduwe gawe, mantu apa nyunatake mesthi njaluk tulung marang mbah Guna supaya nggolekake dina sing becik. Petunge cespleng, mula ora aneh yen mbah Guna kesuwur. “Lha kaya ngono kuwi jenenge dhandhang ungak-ungak utawa dhandhang anguk-anguk. Ngerti sampeyan maknane ?” pitakone mbah Guna.“Nggih kula boten ngertos,” wangsulane Partana.“Dhandhang niku tegese manuk gagak. Ungak-ungak sampeyan ngerti. Dhandhang niku perlambange tiyang ajeng pejah. Sampeyan rak ngerti dongenge . Yen enten manuk gagak pating graok samber-samberan, mesthi..... kena dipesthekake ....yen badhe enten tiyang pejah. Napa melih yen adu cocor. ““Adu cocor niku sing pundi mbah ?”“Adu cocor niku omah sing adhep-adhepan mung keletan dalan. Ngoten niku boten becik”“Napa nggih saestu ta mbah.”“Lho, sampeyan kok boten percaya. Ngelmu kula niku ngelmu titen, tegese neniteni kedadean-kedadean sing empun klakon. Lha yen ngango rumus nggih boten enten. Niku empun kathah buktine. Nika si Warsini nalika rabi kalih Suman , rak boten jujur ta. Salah siji mesthi ana sing mati ndhisiki. Bardi kalih Sumarti nggih ngoten.”“O, enggih.” Partana ngiyani.“Sak jane empun kathah tiyang sing njaluk tulung dhateng kula niku, sedaya nggih sami nurut napa sing kula omongake. Lha kangge conto sing sae nika, Yu Waginah nalika ajeng besanan kaliyan Sumadi. Waune griyane yu Waginah madhep ngetan, dene Sumadi madhep ngulon. Bareng njaluk tulung teng kula, nggih kula kandhani .... ngoten niku boten becik. Omahe lajeng diputer ngoten lho.”“Diputer dospundi, mbah?”“Nggih dielih adhepe. Waune madhep ngetan, saniki madhep ngidul.”“Enggih, nggih mbah. Waune lawange madhep ngetan ngadhepake dalan saniki dalane rak enten ngiringane. Napa boten enten cara sanesipun ta mbah ?”“Cara sing dospundi ?”“Nggih upamane, mengke mantene mlebet saking kilen, napa saking pundi ngoten?”“Nggih boten saged. Barang ngoten kok sampeyang enyang. Nek boten saged nggih boten saged. ““Lha dospundi ta mbah. Wong bocahe niku empun padha senenge.”“Lha nek kula boten wani. Sampeyan wurungaken mawon. Kanggene kula sanajana liya kutha tetep kula boten wani. Upamane ngriki, kalih sampeyan gadhah mantu tiyang Jakarta. Kanggene kula tetep boten wani. Dene sampeyan meksa, akibate kula boten melok nanggung lho. Mengke ampun nyalahake kula.“Krungu krenahe mbah Guna sing kaya mangkono, atine Partana bingung, sebabe srawunge anake wedok karo calon mantune wis kaya-kaya ora kena dipisahake. Esuk sore, awan bengi bocah loro tansah runtang-runtung ngalor ngidul. Saben Partana kepethuk tangga mesthi di semantakake kapan olehe arep mantu ? Partana wis rada rikuh karo tangga teparo jalaran bola-bola disemoni. Yen suwe-suwe ora ndang dinikahake ora becik dadine. Mengko yen nganti mbobot gek kepriye. Mendah wirange. Lha saiki sing dadi ganjelan prekara omah. Omahe calon mantu ngulon, dene omahe Partana dhewe madhep ngetan. Njaluk tulung mbah Guna diaturi supaya metung, diwanti-wanti aja nganti diterak, jalaran gedhe balake. Jarene mbah Guna akeh kedadean sing kena kanggo conto, akeh-akehe ana kedadean yang ora kepenak. Apa arep klakon diwurungake ? Kok kaningaya temen. Wong bocah wis padha senenge, saben dina runtang-runtung. Yen nganti dipisahake apa ora mesakake ? Ya yen ora nglalu ? Menawa nganti nglalu sing rugi ya sapa , yen ora awake dhewe. Atine Partana jibeg. “Piye buke?,” pitakone marang bojone. “Lha ya embuh ta pak. Aku dhewe ya melu bingung. Mbok njajal menyang nggone besan. Coba dirembug sing apik. Mbok menawa nemu dalan liya”“Apa ya ngono ta apike ?”“Ya njajal ta. Kabeh mau dicoba .”Bakda Mahgrib Partana karo bojone sida menyang omahe calon besan . Ing dalan wong loro mung meneng-menengan wae. Padha ngenam gagasan dhewe-dhewe. Kepriye mengko tanggapane besan yen dheweke murungake nikahane anake? Apa besan ora nesu ? Ya yen nesune mung tata lair wae, ora dadi ngapa, bakal didhadhagi. Janji gelem njaluk ngapura, Partana yakin yen bakal diapura . Lha yen mlaku batin, gek kepriye dadine ? Ngerti-ngerti lakune wis teka omahe calon besane.Sawise bage-binage sawetara, nakokake kabar keslametan banjur miwiti apa sing dadi tujuwane.“Nyuwun ngapunten san, kok kula nolak menika boten. Nurut petangan, menika wonten sing geseh. Menika kados pundi ?” Partana ngandhakake wigatining rembug.“Geseh dospundi ?, “ pitakone calon besan.“Kula kalih penjenengan menika sagged dipun wastani dhandhang ungak-ungak utawi dhandhang anguk-anguk. Menawi dipun lajengaken mangke salah satunggal mesthi wonten ingkang pejah”“Lajeng kersane kados pundi ? “ pitakone calon besane ngangseg.“Rehdene kula boten wantun nerak pepacuh menika, kula suwun kanthi dhanganing penggalih, bab nikahipun ndhuk inggih anak kula kaliyan putra panjenengan dipun wurungaken kemawon.”“ Lha ....”, calon besane kaget. “Menika menapa sampun dipun galih ingkang saestu ?”“Inggih sampun. Miturut mbahipun ndhuk menika menawi dipun lajengaken mangke kirang prayogi.”“Menawi kersa penjenengan kados makaten, lan menika sampun dipun galih ingkang saestu, kula namung ndherek kemawon. Namung kula suwun panjenengan piyambak ingkang ngendikan kaliyan putranipun.”Blong, rasaning atine Partana , dene calon besane uga nyarujuki apa sing dadi kekarepane. Enggal –enggal Partana nyuwun pamit sawise rampung rembugane.Dina candhake, wayahe sore bubar wayah Ngasar, bocah sakloron diceluk dijak rembugan. Partana ngandhakake yen mau bengi wis rembugan karo calon besan, yen sesambungane antarane anake wedok karo bakal bojone ora perlu diterusake.“Aja dadi atimu sakloron, aku ora duwe niyat apa-apa, kejaba mung kanggo kabecikanmu sakloron, “ kandhane Partana menyang anake lan calon mantune .Anake wedok bareng krungu kandhane Partana banjur bradhat mlayu mlebu kamar, ungkeb-ungkeb nangis ana njero kamar. Nganti seminggu anake wedok isih nangis wae, ora gelem metu saka kamar, ora gelem tandang gawe. Sangsaya suwe awake sangsaya kuru, kuru, kuru .......---------000----------Sasi Besar, sasi becik, sasi wayahe akeh wong duwe gawe. Meh saben dina Partana nampa ulem-ulem manten. Sajroning sasi iki wis kira-kira ana undhangan sepuluh sing ditampa Partana. Bayaran sesasi entek kanggo nyumbang – cara Surabaya buwuh--- menyang nggone wong duwe gawe. Arep ora teka, rumangsa isin jalaran diundang, gek mangka tangga cedhak utawa kenal apik. Arep teka, kanthong rasane wis tipis banget. Mengko jagane pangan apa, kamangka tanggale isih dawa ?“Sampeyan dijak mbesani mbah Guna ora , Lik ?” pitakone Kadimun menyang Partana.“Mbesani menyang ngendi?”“Jarene menyang Nganjuk.”“Ya dijak ora dijak, aku tetep melu. Yen nganti ora melu aku rak isin. Kapan budhale?”“Sesuk esuk.”“Ya, yen ngono aku tak cepak-cepak.”“Arep nggawa apa ta, wong mbesani wae, rak cukup nggawa amplop.”“Lha apa ora nggawa salin , wong lunga adoh?”Esuke Partana sida budhal melu mbesani anake mbah Guna menyang Nganjuk. Neng dalan wong-wong sing melu mbesani ora ngrembug bab mbesani malah-malah sing dirembug bal-balan. Pancen Piala dunia nyedhot kawigatene wong akeh. Saben dina dadi bahan caturane wong-wong sadonya. Ora krasa rombongan besan wis teka ing nggone sing duwe gawe. Kabeh padha enggal-enggal mudhun saka montor, njujug menyang pondhokane penganten lanang. Ana sing perlu menyang buri, saperlu wisuh utawa raup. Sawise mambu banyu, rasane awak krasa seger. Sawise tata-tata upacarane penganten wis rampung, penganten lanang diirit menyang papan pahargyan. Satekane papan pahargyan Partana kaget,” Lho omahe besane mbah Guna ki rak madhep ngalor, kamangka omahe mbah Guna madhep ngidul.....”, Partana banjur nyedhaki mbah Guna banjur takon ,”Mbah, niki rak dhandhang ungak-ungak ?”“Aku lali, aku mrene kae wayahe bengi, dadi ora ngerti lor kidul.”“Ooooo, yen lali dhanyange ya melu lali ta ?,” Partana mesem
besan wis mara menyang omah, saperlu nakokake anake. Mara sakloron. Tekane besan ya ditampa kanthi becik. Sawise tata lungguh banjur wiwit padha rembugan. “Ngaten pak Ngadiman sarimbit “, pak Marta wiwit mbukani rembug. “Sowan kula kekalih menika saperlu badhe miterang. Menapa leres bilih keng putra menika dereng wonten ingkang nyancang?”“Saleresipun .......,” wangsulane pak Ngadiman.”Suwaunipun inggih sampun wonten ingkang nyancang. Nanging samenika kawontenanipun sampun pisah malih. Pramila kenging dipun wastani sampun mardika, tegesipun sampun bebas boten wonten ingkang nyancang malih.”“Menawi makaten, inggih waleh-waleh menapa, sowan ngriki saperlu angebun-ebun enjang anjejawah sonten. Kula menika dipun tangisi anak kula jaler supados nglamar keng putra. Inggih menawi wonten keparengipun lilah panjenengan, badhe kula jodhokaken kaliyan anak kula.”“Inggih boten tedheng aling-aling, menawi kersa panjenengan kados makaten kula tampi. Dene bab dinten panggihipun mangke kula sowan dhateng dalem panjenengan sekalian.”“O, boten perlu. Panjenengan boten sisah tindak dhateng panggenan kula. Cekap kula kemawon ingkang sowan ngriki.”“Inggih adat ingkang kalimrah ing bebrayan rak makaten. Menawi panjenengan saking pihak jaler sampun rawuh ing ngriki, kedahipun kula , saking pihak estri atur wangsulan sowan dhateng dalem panjenengan.”“Boten sisah. Kanggene kula boten perlu. Kula kemawon mangke ingkang sowan ngriki malih.”“Boten wonten menapa-menapa. Kula kemawon ingkang sowan ngriki.” Pak Marta ngukuhi panemune.“Mangke kemawon menawi wekdalipun sapekenan. Mangke gendhuk kula sepekeni wonten Kedhung Kandhang.”“Kedhung Kandhang pundi ?”“Malang. Kula, awon-awon wonten ngrika gadhah papan palereman. Cara sakmangke dipun wastani villa”“O makaten ta. Mangga – mangga kaliyan dipun rahabi menapa wontenipun”, pak Ngadiman ngacarani marang tamune supaya ngrahabi apa sing disuguhake. “Inggih- inggih , matur nuwun. Malah wonten wingking griya menika wonten kebonipun apel. Kalaresan samenika nembe mangsanipun awoh. Namung dereng sepuh. Mangke menawi panjenengan tindak ngrika kula jamin mesthi remenipun.”“Inggih, “ wangsulane pak Ngadiman.Suwe anggone omong-omongan ngalor ngidul, calon besan banjur nyuwun pamit.“Mangga mangga, ndherekaken sugeng tindak,” pak Ngadiman nguntapake teka plataran.Jam setengah loro bengi sawise calon besan mulih pak Ngadiman ora bisa turu. Isih lungguh dhelog-dhelog ana ndhuwur kursi ngadhepke lawang. Sikile dislonjorake ana ndhuwur meja. Karo rokokan sebal-sebul . :Lagi ngenam pikir, dene dheweke gumun karo omongane calon besane, ya -- pak Marta. Yen dilaras-laras apa sebabe dheweke ora oleh teka menyang omahe besan. Wis dadi adat kalumrahane neng bebrayan yen wong nglamar iku diwales di tekani omahe. Kena ngapa ing dina iki besan ora gelem ditekani? Ana wewadi apa kok ora gelem ditekani ? Pak Ngadiman wiwit nduwe rasa sujana, rasa curiga marang si calon besan. Yen dideleng omongane gedhe muluk-muluk , ora ana endheke babar pisan. Ngaku yen duwe villa neng Malang, ngaku duwe kebon apel telung hektar nanging kok ora gelem disanjani.Sing njalari ruwet ngono satemene anake wedok. Lair dina Setu Paing. Setu sanga paing sanga, yen digunggung wolulas. Neptu wolulas disebut rajaning dina. Neptu- neptu liyane ora ana sing luwih dhuwur saka Setu Paing. Yen pintere mono ora maido, anake wedok lulusan sekolah dhokter, lan saiki ya wis dadi dhokter. Karepe wong tuwa, sapinter-pintere anak kudu nurut karo wong tuwa. Ning atine kakune ora kena dieluk, ora kena ditekuk. Yen wis duwe karep kudu katekan karepe. Ora ana sing bisa ngendhakake. Yen ora keturutan karepe njur njegot, turu ora gelem tangi-tangi. Tanggape marang ibune barang ya padha wae, ora kena ditekuk.Prekara jodho ya ngono. Satemene pak Ngadiman wis duwe calon. Bocahe nggantheng, ya sopan lan wis cekel gawe. Balik sing calon mantu saiki, yen bocahe pancene nggantheng ning nganti saiki durung nyambut gawe. Lha kepriye mengko yen wis rumah tangga ? Apa mung nggantungake marang asile sing wedok ? Wong lanang iku minangka saka gurune rumah tangga, dadi panutan, yen nganti ora gelem nyambut gawe gek kepriye ?“Aku trima mati wae, pak, yen ora entuk Mas Narta,” kandhane nalika ditakoni.Ora rinasa , n gerti-ngerti bedhug subuh wis ditabuh. ------------000----------Dina tempuking penganten ora ana kedadean apa-apa. Kabeh lumaku kanthi lancar, gangsar ora alangan sawiji apa. Atine pak Ngadiman ayem. Lakune pahargyan penganten semuwa. Bocah-bocah cilik lan wong-wong sakiwa tengene omah padha nonton penganten pating jrabing ing njabane pager. Kabeh padha alok , mantene ayu- mantene ayu. Pak
apik dening tangga teparo.Dina kaping telu, ana kedadean sing gawe mangkele ati. Manten anyar lunga wiwit sore. Jarene arep menyang pasar sore. Dienteni nganti jam sewelas durung katon bali,.jam rolas, jam siji meksa durung bali. Jam loro lagi ketok bali.Thok, thok, thok , swarane lawang dithothok saka njaba.“Mlebua wae. Lawange ora tak kunci,” wanngsulane pak Ngadiman.“Menyang endi wae, yah mene kok lagi mulih,” patakone marang anake wedok.“Nonton bareng-bareng pak, menyang Taman Bambu Runcing,” wangsulane anake wedok.Pak Ngadiman ya mung meneng wae, sanajan ing atine rada cekot-cekot. Arep diseneni, wayahe wong turu, mula ya mung trima meneng wae.Pancene saiki wayahe wong-wong padha kedanan bal-balan Piala Dunia. Wong sa donya –paribasane- kabeh padha gandrung nonton bal-balan sing dianakake patang taun sepisan. Mbok ya ngelingi yen dheweke manten anyar durung ganep sepasar. Jaman biyen yen manten anyar ora oleh saka ngomah yen durung selapan dina. Yen mung arep nonton bal-balan wae mbok ya ana ngomah, wong omah ya ana TV. Upamane kancane sing lanang nonton neng omah rak bisa. Ngajak wong lima, apa sepuluh, gedhe-gedhene wong rong puluh rak bisa wong omahe ya jembar. Prastawa-prastawa sing kaya ngono sing marahi sirahe pak Ngadiman tambah cekot-cekot.------------000-----------Teka dinane sepasaran. Besane, lantaran anake wedok kepingin yen sepasaran mengko arep disepasari neng Kedhung Kandhang, Malang. Jarene karo nyambangi villane sing ana Malang lan nonton kebon apel, wong saiki wayahe wis awoh. Budhal saka ngomah pak Ngadiman kumudu-kudu weruh villane besane. Neng ndalan ora dicritakake. Cekake wis teka Malang. Katon omah gedhong njenggarong neng tengah-tengah kebon apel. Nyawang ngiwa, nengen sing ana mung kebon apel. Sesawangan sing pancen nyenengake sapa wae sing ndeleng. Sing katon mung warna ijo royo-royo, kaya penganten anyar.Tekane penganten lan pangombyonge disubya-subya. Besan gupuh anggone mbagekake si penganten lan para pangombyong. Sawise lungguh sawetara lan wawan rembug sauntara lumrahe wong sepasaran, lan mangan apa sing disuguhake pak Ngadiman kepingin mlaku-mlaku ing sakiwa tengene omah gedhong. Anggone mlaku mubeng-mubeng njur marani wong sing megawe ana ing jero kebon kono.“Nembe merdamel napa, pak?”, pitakone pak Ngadiman marang salah sijine wong ing kono.“Niki lho, nembe pados rumput kangge pakan mendha.” “Mendhane kathah ta, pak ?”“Alaaah mboten, namung gangsal.”“O,....... nuwun sewu kula badhe taken?”“Taken napa, pak ?”“Sing gadhah kebon niki sinten, pak?”“Pak Mardi. Niku sing agemane bathik ijo wau.”“Sanes pak Marta,”“Sanes. Pak Marta niku adhine pak Mardi.”“O.....,Nuwun sewu pak, kula badhe nglajengaken lampah ” Ora suwe pak Ngadiman pamit bali marang wong
teka Merauke pada kepingin nyekolahake anake menyang RSBI. Daya pangaribawane tembung "internasional" pancen ngedab-edabi banget. Apa ta sing diarani standar internasional? Krungu-krungu gurune yen mulang nganggo basa Inggris. Pancene saiki yen ora nganggo cap internasional ora payu, kurang gagah. Mula sekolahan-sekolahan uga mbudidaya kanthi cara apa wae supaya sekolahane klebu golongan internasional mau. Apa akibate ?Siji, gurune dipeksa sinau maneh. Pancen wis wajibe guru-guru kudu tansah nambah ngelmu. Ana sing les basa Inggris, ana sing sekolah S2 lan uga ana sing sekolah S3 barang. Sing lulusan PGSLP minggir, jalaran pancene wis wayahe pensiun. Guru-guru yen mulang kudu nganggo basa Inggris, paling ora dwi bahasa utawa bilingual yaiku : Basa Inggris, Matematika, IPA. Kanggone guru, kudu bisa mulang nganggo basa Ingris, mula sadurunge ngomong mikir dhisik basa Inggrise piye. Contone guru kandha :1. Basa Jawa : Ngapa kowe bola-bali metu ?Basa Indonesia :
Inggris : Lha iyes. I was said what ?Iku lagi perkara basa. Gurune bingung golek tembung , muride ya bingung anggone nampa. Ngerti-ora ngerti dianggep ngerti. Yen ora ngerti nganggo basa Tarzan. Durung perkara liya-liyane.Negara sing kena kanggo conto : Malayasia. Malaysia saiki nyuwak basa Inggris dianggo wulangan-wulangan ing sekolahan. Jalaran bijine wulangan sing nganggo basa Inggris mudhun.Kanggone murid, mikir isine wulangan wae wis kangelan. Isih ditambahi basane guru sing ora cetha. Dadi kangelan pindho.Jalaran internasional wragade uga internasional. Ana sing kandha yen sumbangan saka wong tuwa wali murid ora mung atusan ewu repis, nanging yutan. Malah-malah ana sing kandha nganti puluhan yuta. Lumrahe sing bisa mlebu menyang sekolah RSBI anake wong sugih-sugih, nanging iku lagi tembung jarene. Mula tembung RSBI banjur diplesetake Rencana Sekolah Besar Iuran. Ana maneh tembung plesetan sing rada nggatelake ati yaiku : guru lan
Omahe mencil, rada adoh karo tangga-tanggane, cedhak kuburan. Omah joglo cete ijo, jenggarong magrong-magrong. Balene manggon ing ngarep, omah gedhe ana sisih mburi, sisih wetan pawon, madhep ngidul. Omah gebyog modhel kuna sing umure wis kira-kira satus taun. Omah iku arupa warisan saka mbahe biyen. Platarane amba mula samubarang tanduran ana. Ana ngarep omah ditanduri wit-witan lan kekembangan. Ana pring gadhing, ditandur ing panggir pager pojok wetan. Tebu wulung ditandur ing pinggir pager pojok kulon. Kembang kenanga, ana pirang-pirang werna. Ana kenanga Jawa, ana kenanga Jepang, ana kenanga Thailand . Wit kates uga ana, ana kates Jawa ana kates Jepang, lan uga kates Thailand. Wohe pating grandhul nyenengake. Uga ana kates gantung sing lumrahe dianggo jamu. Biasane kates gantung iku dibutuhake wong kanggo jamu. Kembang kates gantung bisa dimasak, dioseng-oseng njur dicampur urang segane anget-anget, jan nikmat banget. Klapa gadhing ditandur ing cedhak regol. Lumrahe kanggo pajangan yen ana wong duwe gawe mantu, uga dianggo ubarampe sarat nalika slametan mitoni jabang bayi isih ana ing kandhutan. . Ing mburi omah ana barongan pring rada rungkut. Yen disawang saka kadohan swasana ing sakiwa tengene omah rada ayom lan ayem.Ora mung tanduran sing gedhe-gedhe wae, ing plataran mau uga ditanduri empon-empon sing lumrahe diarani tanduran “toga”, tanaman obat keluarga. Pancen pamarentah ora leren-leren anggone menehi penyuluhan supaya para warga nandur tanduran toga iki. Akeh manfaate tumrape wong-wong ing padesan. Apa maneh desa mau rada adoh saka Puskesmas sing anane mung ing kecamatan. Saka Puskesmas dohe kira-kira lima utawa nem kilonan. Kamangka dudu dalan jurusan sing diliwati bis utawa truk. Karone maneh saiki yen saiki arep mertamba, ragade larang. Kudu ngetokake dhuwit atusan ewu, bisa-bisa malah nganti yutan barang. Kamangka pengasilane wong padesan mung saka anggone ngolah sawah, ora ana pametu liyane tetanen. Mula wong tani lagi bisa nyekel dhuwit yen lebar panen. Dhek sedhela kae ana wong tiba saka wit klapa, arep ditumpakake montor , tanggane ora ana sing duwe. Arep digonceng pit montor disilihake tanggane , ora bisa lungguh jalaran kira-kira boyoke sing cuklek. Mula kepeksa digawekake amben cilik saka pring banjur digotong, dipikul wong papat menyang Puskesmas. Untung wae jiwa gotong royonge isih diuri-uri, mula sing melu nggotong lan mikul menyang Puskesmas ya wong akeh, kira-kira wong sepuluh, tanpa diprentah. Anggone nggotong genti-genten. Yen ana sing kesel banjur digenteni liyane.Durung, yen ana wong sing arep nglairake. Pirang-pirang dina bayine durung lair-lair. Kamangka mbah dhukun wis ora bisa ngatasi lan kudu digawa menyang Puskesmas. Mula wong-wong banjur tetulung nggotong lan mikul menyang Puskesmas. Yen mung lara panas, ngelu, mencret wae tambane cukup golek ing sajerone pekarangan. Lara panas ditambani godhong dhadhap serep, lara mlembung utawa kembung cukup ditaleni wit sembukan, lara mencret ditambani kunir diparut dicampur karo enjet
Mayar wae . Sing susah lan rekasa yen ana wong ketaman lara abot, disuwuk ora waras, digolekake dhukun mrana-mrana ora jodho. Untunge saiki ana program Jamkesmas sing bisa ngentheng-enthengake sanggane wong sing lagi ketaman lara. Sapa ta sing duwe omah iku ? Mbah Tarna. Wonge wis rada tuwa , kira-kira umure wis suwidak lima taun. Dene mbah Tarna wedok isih ketok rada enom. Biyen kawine dhudha oleh randha. Ning randha lanjar. Umure kacek rada akeh, rong puluh taun. Mbah Tarna umur patang puluh taun nggawa anak loro. Saiki wis omah-omah dhewe, sing siji neng Surabaya, sijine neng Jakarta. Dene mbah Tarna wedok randha lanjar sing lagi umur rong puluh taun. Mbah Tarna wedok dhewe rabi umur nembelas taun. Anggone jejodhoan durung duwe anak. Jalaran neng desa golek pangan angel , mula bojone mbah Tarna wedok banjur lunga bara menyang Tanjung Pinang. Lawas ora mulih-mulih. Ora layang ora kabar, apa maneh kirim pangan. Krungu-krungu kabar jarene neng Tanjung Pinang malah wis kecanthol wong kana. Dadi ora nate mulih babar pisan. Akeh wong mara menyang omahe mbah Tarna, perlune mertamba. Sing nambani dudu mbah Tarna lanang, nanging mbah Tarna wedok. Mula bukane mbah Tarna wedok bisa nambani wong jalaran nemu carang pring. Nalika samana ana wong butuh pring kanggo pager nembung marang mbah Tarna.“ Negara dhewe, Man. Goleka neng mburi omah, butuh pirang lonjor ta ?,” kandhane mbah Tarna wedok.“Namung tigang lonjor, mbah. Kangge nyulami pager ngalas, wong dibrobosi wedhus,” kandhane Sadiman.“Miliha sakarepmu !”Sadiman banjur menyang lebuh mburi negor pring, nalika ngrenceki pring nemu carang pring rada aneh. Banjur kandha menyang mbah Tarna wedok. “Niki enten carang sing aneh mbah,” kandhane Sadiman.“Aneh piye , Man ?” , pitakone mbah wedok karo marani Sadiman.“Niki lho saeros carange enten kalih,” “Ya iki sing diarani pring pethuk , kena kanggo jimat, Man. Kene dak simpene”Pring mau banjur direnceki dipilih sing dibutuhake wae, digawa mulih banjur disimpen ing jero lemari. Bengine mbah wedok ngimpi yen ditekani wong tuwa wis kaki-kaki penganggone sarwa putih, karo nyekel teken. Wong tuwa mau kandha menyang mbah wedok, “ Tini, pring iku rumaten sing becik. Kuwi kena kanggo sarana tetulung marang wong liya. Yen ana wong sambat lara panas, ngelu pring mau kumen, banyune banjur ombekna.” Sabubare kandha mangkono wong tuwa mau banjur ilang.Temenan dina candhake ana tanggane mbah Tarna liwat ing ngarep omah banjur diaruhi, “Arep nyang ngendi, Mar?”“Ajeng tumbas bodrex mbah. Niku lho gendhuk empun tigang dinten awake sumer boten mantun-mantun,” wangsulane Marni.“Njajal gawanen mrene” Anake Marni digawa menyang omahe mbah Tarna. Ing kana diwenehi banyu supaya diombekake marang anake. Pranyata waras. Wiwit dina iku ana wae sing teka menyang omahe mbah Tarna perlu mertamba. Ora mung mertamba wae malah yen ana perlu liya uga ana. Upamane petung ngedegake omah, pindhahan, mantu lan malah ana sing nakokake kepriye nasibe ing tembe mburine. Wis kira-kira telung sasi mbah Tarna duwe dhayoh sing rada beda karo lumrahe wong mertamba. Lumrahe wong mertamba iku mung pisan pindho, akeh-akehe ping telu. Dhayoh iku sering teka, kadhang seminggu ping pindho kadhang-kadhang ping telu. Mula banjur dadi rasanane tangga teparo. Umur-umurane kira-kira sebabag karo mbah Tarna wedok. Rasanane wong-wong jarene lagi ngaji ngelmu. Jenenge Sugiman, omahe neng desa Janti rada adoh desa kono, ya watara rong kilonan.Dinane malem Jemuah, bakda Mahgrib Sugiman wis ana ing omahe mbah Tarna. Ora kaya biasane omahe mbah Tarna tansah bukakan nganti wengi. Dina iku bakda Mahgrib wis tutupan. Wong-wong tanggane mbah
neng warunge yu Nah cedhak omahe mbah Tarna.“Jarene..... mbah Tarna lunga menyang Surabaya, endhang
Mahgrib mau wis neng kono,” wangsulane Kamdi.“Wah iki glagate ora kepenak iki. Ayo lapor pak RT, “ kang Sarta ngajak Kamdi.Sawise mbayar wedang, wong loro mau banjur menyang omahe pak RT, kandha yen Sugiman ana nggone mbah Tarna kamangka mbah Tarna ora ana.“Ngoten niku rak boten sae ta, pak RT,” lapurane Kang Sarta.“Wis aja rame-rame . saiki
grusu, kudu ditliti dhisik,” kandhane pak RT.Temenan, ora suwe wong-wong wis ngumpul ana omahe mbah Tarna. Sawise ditilti pranyata ana kahanan sing ora bisa gawe tentreme masyarakat. Lawang banjur digedhor. Mbah Tarna wedok karo Sugiman digawa menyang bale desa, diirit wong akeh.“Mbah, niki pripun. Sampeyan niki empun sepuh, kok sampeyan duwe polah kados ngeten niki pripun?” kandhane pak RW.“ Polah napa ? Kula niki saweg mejang ngelmu.”“Ngelmu napa. Wong ngelmu kok kados ngoten.”“Ngelmune Begawan Wisrawa sing diturunaken dhateng Dewi Sukesi. Sampeyan nate ningali wayang napa boten?”“Ngelmu Sastra Jendra ?”“Lha enggih. Sampeyan dhewe nggih ngerti.”“Tapsire boten ngoten mbah.”“ Ngelmu niku kelakone kanthi laku. Sing dilakoni Begawan Wisrawa rak padha kalih sing kula lakoni. Tapsir sing kados pundi ?” kandhane mbah Tarna wedok. Omongane akeh kemriyek ora kena diselani. Didunung-dunungake tetep ora dunung.“Lha iki tapsir sing ora
tembung sing medeni. Ujian Nasional dadi momok bocah-bocah utawa murid-murid sekolah. Wiwit sekolah dasar tataran sing endhek dhewe nganti SMA sekolahan sing dhuwur padha bingung padha kuwatir yen ora lulus. Miturut berita-berita neng TV ana murid sing nglalu, gantung dhiri utawa bunuh dhiri jalaran ora lulus Ujian Nasional. Malah-malah ana murid –saking wedine – bunuh dhiri kamangka dheweke katut lulus. Semono gedhene pangaribawane Unas utawa Ujian Nasional. Ora mung muride wae sing kuwatir ora lulus, dalah gurune pisan ya kuwatir yen muride ora lulus. Kanggone guru, yen nganti ana muride ana sing ora lulus ateges “masa depane” sekolahan surem. Jalaran saka akeh sing ora lulus banjur ora ana sing gelem dhaftar menyang sekolahan mau. Mula akeh usaha supaya murid-murid bisaa lulus kanthi biji sing apik. Kanggone bocah-bocah utawa murid-murid salah sawijine usaha yaiku les. Ana sing les ing sekolahan, uga ana sing les privat menyang gurune, nanging ana uga sing melu les menyang bimbingan-bimbingan belajar ing njaba sekolahan. Pokoke saiki yen ora les ora bisa dijamin yen bisa lulus. Gurune dhewe ya mengkono, supaya muride bisa lulus kanthi becik wis mesthi wae banjur nganakake les kanggo murid-muride. Jane mono ya ora kurang-kurang guru anggone nyangoni muride. Bahan-bahan pelajaran kanggo kelas telu ing wulan Pebruari wis dirampungake kabeh. Sawise iku guru kelas telu kari mbolan-mbaleni wulangan sing dirasa isih kurang. Sejene kuwi wulangan – wulangan sing isih kurang isih dirembug ana ing wektu les. Sanajan kaya mengkono guru isih rumangsa kurang sreg ndeleng kwalitete murid-murid saiki. Murid-murid saiki ora kaya murid jaman biyen nalika aku sekolah. Akeh-akehe nduweni watek nggampangake. Kamangka ing saben kelas wis diwenehi tulisan kanggo pengeling-eling nganggo basa Jawa “Wedia ing nggegampang, wania ing pakewuh”. Ana uga sing nganggo basa Inggris : “We must study hard”. Dadi ora kurang-kurang guru anggone ngelingake supaya mempeng lan sregep anggone sinau. Sejene nganggo tulisan kaya mau ya dituturi
entheng, dianggep gampang jalaran akeh sing ngomong :”Lulus lulus, wis mesthi luluse wong mengko bakal diwarahi gurune ““Contone aku iki lho. Biyen gurune ngomong saiki ujiane angel, sing sregep sinau. Pengawasane saiki ketat. Nyatane apa, bareng ujian tenan ya diwarahi,” kandhane bocah-bocah sing wis lulus. Mula murid-murid saiki yen diwulang angele ora jamak, gurune wis siap mulang muride isih rame. Yen wayahe guru ngomong muride ya melu omong-omongan karepe dhewe-dhewe. Gurune wis ora direken blas. Mula dadi guru saiki yen ora sabar-sabar tenan ya tiwas lara ati. Ana guru sing nganti ora sida mulang jalaran saka murid ora gelem meneng-meneng. Gurune teka dhok, lungguh srog ana ing kursi, muride isih tetep ngomong wae. Nganti bel ganti pelajaran ya isih tetep rame. Arep dikerengi -- jarene murid -- gurune kereng, yen ora dikerengi muride kurang ajar. Paribasan ngidak-idak sirah. Arep dikaplok, mengko malah urusan karo pulisi. Wali murid saiki kritis-kritis. Anake dijiwit wae wis dadi perkara, dilaporake yen gurune nindakake bullying, nindakake kekerasan ing sekolahan. Mula saiki dadi guru ewuh aya, dadi guru sabar ora direken karo murid, dadi guru kereng ora disenengi murid. Sarwa ewuh.Sing dadi gumune guru-guru rata-rata murid-murid saiki kabeh ya kaya ngono, wiwit kelas siji nganti kelas telu ora ana bedane. Yen ora ngono, guru lagi miwiti mulang wis njaluk ijin metu alesane ana sing nguyuh, ana sing ngising, ana sing menyang BP, ana sing fotokopi, pokoke alesane werna-werna. Rumangsaku, jaman aku dadi murid biyen ora kaya saiki. Marang guru ya kurmat, karo kanca ya apik, ora ana murid sing tukaran karo kancane. Pancene ana bocah olok-olokan karo kancane ning ora nganti gelut, ora nganti tukaran. Ora kaya bocah saiki, sethithik-sethithik tawuran, sethithik-sethithik tawuran. Prekara sepele wae dadi tawuran. Apa maneh ana ing SMA, saben dina ana wae bocah mbolos, kamangka wong tuwane ya wis dipanggil menyang sekolahan. Sejene kuwi yen ora mbolos tawuran karo sekolahan liya. Apa maneh bocah-bocah saiki saben bocah mesthi nggawa HP sing ana kamerane. Malah-malah HP ne gurune kalah karo duweke bocah-bocah. Saking nemene si bocah, gurune kadhang kala diolok-olok yen HP ne gurune wis kuna, wis ora njaman. Ya HP iki sing saiki ndadekake perkara. Guru ora bisa selak maneh yen nindakake kekerasan ing sekolahan. Sing nggumunake maneh bocah-bocah wedok saiki padha gelutan neng sekolahan, padha nggawe kumpulan geng-gengan, lan ora isin padha gelut ruket di deleng wong akeh. Malah rumangsa bombong lan mongkog yen disuraki. Apa ya ngene iki sing diarani jaman wong wadon ilang isine ? Jaman aku sekolah biyen kuwi kahanan sing kaya mengkono ora ana. Sing tukaran ya ana, nanging ora kaya bocah saiki. Jaman biyen yen arep gelut biyen ijen padha ijen, golek papan sing sepi, ora nggawa bala kaya saiki, isih nuduhake kasatriyane, isih nuduhake perwirane. Lha saiki mesthi tawuran, padha nggawa rante, gir sepedhah, clurit, pedhang. Apa kahanan kaya ngene iki kegawa saka jaman, apa pancene bocah-bocah saiki akeh sing pinter njur angel diatur apa piye?Sejene guru nganakake les tambahan pelajaran , saben malem Jemuah sekolahan nganakake istighosah, nenuwun marang Gusti Allah supaya ing Ujian Nasional mengko murid-murid diparingi gangsar, lancar anggone nggarap. Ning ana uga guru sing ndhagel, istighosah ora marga kepengin muride gangsar anggone nggarap nanging krana supaya gurune gangsar anggone menehi jawaban muride.------000-----Mini, jenenge sing sing jangkep Sarmini, saiki wis kelas telu SMA. Pawakane gedhe dhuwur, pakulitane kuning nemu giring, ayu moblong-moblong. Sapa sing nyawang mesthi kepencut. Mula akeh jaka sing ndolani. Ora mung kanca sekolahane wae, nanging jaka-jaka sing wis kuliah barang uga akeh sing dolan mrono. Lan uga jaka-jaka sing wis cekel gawe ora kurang. Ing wektu iki uga padha karo kanca-kancane, bingung. Jane mono Mini ora kalebu bocah bodho ning ya ora kalebu bocah pinter, sedheng-sedheng wae. Samubarang sing dikandhakake gurune dheweke nurut, didhawuhi les ing sekolahan manut, malah-malah uga melu les ing bimbingan belajar njaba barang. Saben ana acara istighosah ora nate keri, mesthi tekane. Ning ya jalaran kapinterane mung tiba sedheng wae mula ya isih katut bingung. Ora mung Mini wae sing bingung, wong tuwane pisan uga melu bingung. Ndeleng yen kapinterane mung sedheng-sedheng bae, banjur nduweni krenah nggolek wong tuwa. Mula banjur takon-takon sapa wong tuwa sing bisa dijaluki tulung supaya anake bisa gangsar anggone nggarap ujian. “Ngriku lho lik, teng nggene mbah Min. Mbah Min niku saged yen mung djaluki tulung ngoten mawon,” kandhane tanggane.“Lha napa enggih, sepriki kula kok dereng nate krungu,” kandhane bapake Mini setengah ora percaya.“Empun kathah kok tiyang sing ndhatengi. Nggih kathah-kathahe nggih kasil niku.”Temenan sorene, bakda Mahgrib bapake karo Mini sida menyang omahe saperlu njaluk tulung supaya didongakake anggone nggarap bisa lancar. Gawane biasa wae, gula, kopi karo rokok telung
Tiyang pundi mawon sing empun dugi ngriki. Malah dhek wingi niku tiyang Ngablak, tiyang Gedhangan, tiyang Dersana nggih sami dugi ngriki. Pun boten saged dietung.Nanging nggih wonten sarate.”“Sarate napa mbah?” pitakone bapake Mini.“Sarate ngeten, mbenjing malem Jemuah ngajeng niki bocahe dikengken ngriki. Boten usah diterake. Wong mung cedhak mawon. Kalih malih alate sing kangge nulis kedah bekta ngriki mengke kula suwuke”.“Inggih mbah.”Jemuah sing ditemtokake, bakda Mahgrib Mini sida menyang omahe mbah Min. Uba rampe sing dkarepake mbah Min digawa. Jam sanga Mini lagi mulih. Saka omahe mbah Min diwenehi uyah supaya disebarake ing sakupenge omah karo mengko yen titi wanci tekane ujian disebarake ing ruang ujian.Telung sasi saka kedadean iku waktune pengumuman ujian. Bab wayahe nggarap ora pelu dicritakake. Kabeh lumaku kanthi gangsar, lancar ora ana alangan sawiji apa. Pranyata Mini ya katut lulus. Mulih saka sekolahan Mini muntah-muntah, sirahe ngelu. Wong tuwane sakloron padha bingung. Mini banjur ditakoni wong tuwane sakloron. “Kenek apa ndhuk ?” pitakone wong tuwane.“Wetengku lara .”“Lara kenek apa? Mau esuk mangan apa?”“Ana isine, pak .”“Ana isine piye? He. Kowe meteng ? Sapa gawe iki, enggal kandhaa!” pitakone bapake getem-getem. Raine abang mbrabak mratandhani yen nesu banget. Dheweke kudu-kudu ngantemi wong sing ngrusak anake.“Mbah Min.”“Sapa ? Mbah Min ? Matiiik aku ,” kandhane bapake. Sabanjure ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sørvågen,_Moskenes&oldid=875580"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.12, 17 Novèmber 2013.
Ngày 2.11, LĐBĐ Indonesia (PSSI)
Balas	banyumas knight berkata:	22 November 2015 pada 2:48 AM	Slow bae ngapa, ko mesti jawa wetan kieh, genah ora gelem
Inyong aseli wong betawi tp inyong uripe nang purbalingga . Soale bojone wong kene ….. (Karisidenan banyoemasan) ijin share .. Ya pak olih ya .. ,,, kesuwun ya pakk inyonge dadi paham sejaraeh karna inyong seneng deleng
ceritane nek ora ana sing cerita generasi anake dewek tambah ora ngerti wong dikenalaken sedulur
melu seneng ana sedulur sing nulis critane babad banyumas, ana sing ijo, kuning, abang, dan lain lain, kabeh kudu dihormati, kanggo nambah
Balas	maeno berkata:	30 April 2013 pada 11:36 PM	permisi kakange, mbekayune…. sing nyong durung mudeng antarane jere wong jawa asale sekang
Balas	bocah angon berkata:	13 Mei 2013 pada 9:10 PM	inyong ya kesuwun banget dadi ngerti sejarah, sukur bagen lewih akeh maning sing bisa di cantel na tulisane mbok kaya kue, petilasan sitinggil sing nang arcawinangun kue ana brembete karo kerajaan banyumas ora ya?, inyong janen kepengin ngerti
AM	nyong wong majenang, kawit cilik mula nganggo bhs jawa ngapak sing jerene bhs asline wong sing urip neng wilayah
perlu ngerti sejarah,,,seprana seprena aku kur ngerti mbahku buyutku,canggah,wis dadi siki ngerti sejarahe,,,matur nuwun yaaa,,tp sing jelas nyong wong pasir,,,ndean ya mantes2e keturunan kamandaka sing asline
angger asal mulane wong banyumas asline kang kalimantan apa bahasane wong kalimantan pada karo bahane wong banyumas …. angger ora terus bahasa banyumasan anu kang
Ya maturnuwun bnged kiye, sing esih dadi w0ng n0m kaya ny0nge dadi ngerti sending” sejaraeh ngapak Banyumasan,
Balas	Fatikhatul Ulfah asli Banyumas berkata:	13 Januari 2014 pada 3:17 PM	Ya maturnuwun bnged kiye, sing esih dadi w0ng n0m kaya ny0nge dadi ngerti sending” sejaraeh ngapak Banyumasan,
banyumasan.wis kaya kiye bae sedulur..,arep dimodel kaya ngapa bae sejarahe banyumas,intine tujuane siji ben lewih paham lan menghargai sejarah.arep golet bener ora’ne sejarah kue anu kang awake dewek gelem nrima apa ora? Masalahe anu kulak jere adol ndean
Sedulur inyong asli purwokerto banyumas mugi keliwat babagan sejaraeh banyumas nambaih ngelmu kang migunani inyong bangga asli banyumas sing nduweni sifat andhap asor berbudi pekerti kang luhur mulo ayo podo njunjung budaya banyumas matur nuwun sedoyo
sing asli wong banyumas ya rakyat jelatane dadi kayane inyong kabeh,,,turunane sing jelata,,ya,,,hehe,,,dadi aja mikir turunan rajane,,,
Balas	http://www.authorstream.com/ berkata:	11 Februari 2014 pada 1:53
Balas	lah wong ngendong berkata:	28 Februari 2014 pada 6:02 PM	nyong arep takon lur….., nangapa wong wetan (sing nganggo basa bhadekan) nganggep bahasane dhewek kiye lucu ya,,,,kawit jaman apa kuwe kira kira
tenan pancen rika guli gawe tulisan sing sipate sejarah bangsa panginyongan. Inyong salut lah nek ana wong esih helem ngangkat nganani Banyumasan sing dianggep basane jawa ngapak tur kasar.dirungokna nang wong wetan jere lucu tur
wong sing jenenge kamandaka mlayu meng ngendi kue ?
Balas	sofyantoro berkata:	15 September 2014 pada 2:23 PM	Kesuwun banget kang..nyong dadi ngerti sejarah asal mula banyumas sapet maca tulusane rika….nek bisa gawe maning tulisan sing kaya kiye kang
disimak. Tapi mbok yaa aja pd dadi tengkar. Aku pd wong "suku" bymsan nang kalimantan, kepgne mbok ya sing pd akur bae, wong sing pd crita ya pd bae ora paham sbnre. Sing pd ade berkata:	12 Desember 2014 pada 11:10 PM	Sing jls pd2 “suku” byumasan sing pd akur ya. Aku sing nang kalimantan ya pd akur.
bae bisane.inyong baggalg lahir neng Banyumas pokoke
cerita banyumasan,moga moga banyumas bakal terus asri kaya nggone nyong,alase esih dijaga warga,banyune bening seger adem,curuge nggo nambah endahe kali,gunung slamet sing gede sejawa ,bakal selawaase dadi simbole wong banyumas,bahasa ngapak ora bakal ilang,mendoan,nopia,lan sejenise bakal dadi panganan khase dewek,banyumas kuwe amba ,ora bakal nyesel nyong dadi wong banyumas
Mbah Bms : iya..ana apa si, lg nglender ditilpun2..
Inyong : rika wes maca kang duwur kae, nyong arep takon asline wong
gegoh eyel-eyelan, sing andap asor kaya wong Banyumas. mung kari dirembug didadekna siji digawe buku, dadi duwit dadi warisan nggo
Angger nyritakna utawa nlusuri sejarah leluhur sing adohh ya wis ra kecendak, kabel wis nganggo persepsinya dewk2, …
Mending nlusuri jejake leluhur sing perek sing tesih bisa dilacak … Kawit siki, mbok menawa bisa ndadikna ketemu leluhur dewek2 pada, dadi sini
Aku bangga dadi wong banyumas karo basa ngapake…pancen mathuk banget…
Balas	Supratikno berkata:	21 Januari 2017 pada 10:54 AM	Mantheb kang suwun enyonge dadi ngerti
sijine upacara adat sing tumekane saiki isih diuri uri dening warga masyarakat ing kene. Malah dimekarake minangka ‘obyek wisata budhaya’ sing dadi daya tarik tumrap wisatawan. Upacara adat saparan merta desa “Ruwat Bumi” iki minangka wujud syukur mayarakat magepokan karo asil panen sawernane wuluwetu desa iki, sarta atur panuwun marang Gusti Allah Sing Maha Kuwasa amrih tansah pinaringan keslametan lan pangayomane lan nenuwun undhake wuluwetu asil tetanen.
Ruwat Bumi utawi sedhekah bumi iki minangka budya spiritual magepokan karo kepercayaan lan agama sing karasuk warga masyarakat wiwit jaman kuno tumekane saili. Dene rerangken acarane ora uwal saka sesaji mingguran,kenduri,lan wayangan. Sesaji ‘sego gurih’ lan ubarampene, klebu ingkung pitik jago, biyen ngemu werdi minangka gambaran
ing sukune pucuk suralaya. Pegunungan menoreh. Ingkung pitik jago ngemu werdi minangka wujud pasrah bomgkokan, ora mangro tinggal, ing babagan kepercayaan. Nlika agama Islam sing kasebaran Sunan Kalijaga mlebu lan karasuk saperangan gedhe masyarakat tlatah iki,tumpeng sego gurih lan ingkung jago mau ngemu teges ‘rasulan’ minangka sadhekah kanggo sapadha-padha nindakake dhawuhe Nabi Muhammad SAW.
Sesaji liyane awujud ‘sega golong milang dusun’ sing15 cacahe, minangka perlambang anane 15 dhusun ing dhesa iki. ‘Sego Golong’ sing cacahe 9 mau, ndhuwe makna niyat sing ”golong giling”, lan manunggale Kawula Gusti. Sajen utawa larakan liyane saka wulu-wulu bumi Candirejo awujud pala kependhem, pala gumanthung, pala kesimpar, sing werdine nyuwun barokah supaya asil tetanen ing desa iki tansah tambah lan manfaat. Ana maneh sesaji wujud’Golong Kencana’ awujud sega golong ketan sing katutup lan linambari dadaran endhong tanpa uyah. Dene sesaji awujud jajanan pasar, ingkung panggang, klapa rong pasang lan pithik cilik urip. Kabeh mau kudu kacawisake ing pagelaran wayang kulit.
Upacara ‘ruwat bumi’ iki minangka perlambang sesambutan antarane manungsa karo Gusti Allah SWT, manungsa karo leluhure, manungsa karo manungsa sepadha-padha, lan manungsa karo alam sakubenge. Kbeh mau minangka wujud “Ruwat Bumi” ing desa Candirejo sing
sing dieloni kelompok-kelompok rafting mahasiswa kanthi tema “From Campus back to nature” (Saka Kampus bali menyang alam). Lomba rafting iki kawiwitan saka blondo Kecamatan Mungkid, nurut liline kali Elo,lan finish ing
sing katerusake pengajian dening Kyai H. Bejo Astajirun. Dene kendhuri ‘merti desa’ mapan ana ing baledesa, lan uga ing saben dhusun. Kesenian rakyat sing kagelaran Jthilan,Kabrosiswa,Dyakan, lan Lrasmadya.
Dina Setu 10 Maret 2007,ana prosesi utawa arak-arakan tumpeng saka kompleks sekolahan SLTP Candirejo menyang plataran bale desa. Sawernane kreasi tumpeng kanthi bahan dudu beras(okeh sing bahane telo pohung) pepak karo ubarampene lan rinengga paesan sawernane asli wuluwetu sing wujude endah-endah merga dibiji kaarak. Kabeh dhusun melu ngetoni lomba tumpeng iki, rawuh Gubernur Jawa Tengah,sing diwakili staf ahli, Drs. Nsucha, Kepala Dinas Pariwisata Propinsi Jawa Tengah, Ir. Sri Urtni
ing Candi Borobudur. Marga sektor pariwisata ing Jwa Tengah minangka basis wigati kanggo mujudake kamandirian wilayah. Kegiatan Ruwat Bumi iki kasuwun bisa menehi berkah lan undhake kasejahteraan lan kaslematan daerah, negara lan bangsa kanthi Ridho Allah SWT.
Dene ketua,SR Adi Yanto,Se, mratalekake, acara Saparan Ruwat Bumi iki minangka upaya ndhudhah potensi budaya lan alam ing desa Candirejo sing
sing kamekerake minangka obyek wisata budaya wiwit taon 2003 kepungkur. Amrih kasile kepariwisataan ing deso candirejo iki perlu anane panyengkuyung saka pamarintah lan paraga pariwisata. Kanthi anane kegiatan iki kaajab bisa mekar lan ana manfaate tumrap masyarakat.
Kidung “Ruwat Bumi” sing kaserake pak Ranu Prawiro, ing pungkasane acara iki minangka atur panuwun marang Gusti Allah SWT amrih tansah pinaringan pengayoman, keslametan lan rejeki tumrap wargo Candirejo. Ing lomba tumpeng sing kasil dadi juara 1 yaiku dhusun Brangkel, dene dhusun Sanggen lan Karekan, minangka juwara II lan III . Dene lomba rafting, Juwara I lan II yaiku Kelompok rafting “Mayapala” saka ‘Akakom’Yogyakarta, lan “Mapagama” kalompok rafting mahasiswa saka UGM Yogyakarta.
sing mujudake “ecotourism” (wisata lingkungan) ing desa iki ana ‘Wtu Kendhil’ sing dununge ing pegunungan
kali progo lan elo sing endah sasawangane. Ing kali iki uga dadi papan jujugan mancing. Dene potensi kesenian rakyat ana ing saben dusun, kayadene Jathilan,Gatholoco,Wulungsunu,Sholawatan,wayang kulit, lan kethoprak.
Sanajan desa iki kurang banyu irigasi kanggo tetanen ing mangsa katiga, nanging akeh tetanduran woh-wohan sing dadi piyandele petani ing kene,yaiku rambuatn,jeruk,salak,lan kates. Sing nyengkuyung minangka desa wisata yaiku akeh omah wrga sing dadi ‘home stay’ (omah sawan) kanggo para wisatawan. Knthi wargane sing padha grapyak semanak lan ragad nginep sing ora larang, pra wisatawan kaajab bisa betah ngadani wisata ing desa iki. Kanggo nyediani cinderamata para wisatwn,masyarakat ing kene uga akeh sing makarya ing babagan kerajinan rakyat yaiku kerajinan pandan lan kerajinan saka pring
• Kirab Cukur Rambut anak Gembel (Gimbal)
• Prosesi Cukur Rambut anak Gembel (Gimbal)
Waduh nek Ulan kudu ijin Bojone dhisik, tap ono Rere karo Risdania kok..hehehehe
satenong mungkur sedot sing tolah-tolih/ Gendjer-gendjer saiki wis digawa
umob/ Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob/ setengah mateng dientas digawe iwak/
endral Jendral Nyang ibukota pating keleler
Emake Gerwani, teko teko nyuliki jendral
Oleh sak truk, mungkir sedot sing
Poro hadirin hadirot ingkang kulo hurmati Monggo wonten ing kesempatan meniko kulo lan panjenengan sedoyo sami muji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT. Kranten Alloh sampun paring Rohmat, Ni’mat dateng kito sedoyo ingkang arupi tetepipun Iman lan Islam. Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat lan Salam Bahagia Alloh selalu dipun limpahaken kanjeng Nabi Muhammad SAW, poro ahli keluarga lan poro sohabatipun. Poro Rawuh, monggo kulo lan panjenengan sedoyo meniko samiyo ningkataken anggenipun taqwa dumateng Alloh SWT. Tegesipun kito nindakkaken perintahipun, shoho
Ingkang artosipun : “Hei wong-wong kang podo iman, den wajibake marang siro kabeh nglakoni poso. Koyo dene den wajibake maring wong-wong sakdurunge siro kabeh.
tadarrus Al-Qur’an, Shodaqoh dateng fakir miskin, lan sanessanesipun. Dene ingkang pokok inggih meniko, wonten ing wulan Ramadhan meniko kito tindakaken poso kanti
ingkang hurufipun ٌْ َ wonten tigo. Inggih meniko huruf Shod, huruf Wawu lan huruf
Supados mangke medal saking wulan Romadhon kito angsal nilai-nilai ibadah ingkang sahe. Ingkang maksudipun bilih ٌ ََ tiang poso meniko kedah wira’i utawi nebihi sangking perkawis ingkang haram. Mongko den ngapuro duso-dusone kang wis kliwat” Poro rawuh…. manggo sepindah malih. kranten kanjeng ingkang sahe. III (huruf Mim) meniko saking kata Malakun (‫ )
Ingkang artosipun : “Sopo wonge jumenengi wulan Romadhon kanti Iman lan nuprih krono Alloh.kintenipun cekap
Undangan Pengambilan PAK | UPT Yandik Prambanan
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Kerajinan Wayang Gunungan Pigura Antik hiasan dinding
“Sing wis kliwat yo ra usah dipikirke, sing penting saiki kan wis ketemu lan ojo lungo ra pamit malih yo ” Ibuku juga tak sanggup menyembunyikan tangisan nya.
KempotAku tak sing ngalahTrimo mudur timbang loro atiTak uyako wong kowe wis laliOra bakal baliParibasan awak urip kari balungLilo tak lakoniJebule janjimu jebule sumpahmuRa biso diguguWong salah ora gelem ngaku salahSuwe-suwe sopo wonge sek
kutipan ini: Gya patakur ing Hyang Suksma/nalangsa minta apura/saking kipa rating donya/akeh kang daya gigila/taksih langiping kawula/arale kang bangsa riah/kontrag karaos ing driyo/luput – tan ana sela//. Katelu pisan mangkana/ikraling nala nalangsa/dadya samya nenggok
nyambung cing!*“Pak, kulo pamit riyen gih, nuwun sewu, kulo mbeto kunci griyo dados menawi kulo mboten wangsul tiyang ten mriko mboten saged mlebet,,,” pamitku.“Gih..gih..mboten nopo-nopo..matur nuwun!” jawabnya keheranan.“Matur nuwun pak, sepindah malih ngapuntene gih pak.”“Giiiiiih mboten nopo-nopo…”“Monggo Pak..
Reaksi fusi watara Lithium-6 lan Deuterium kang ngasilaké 2 atom Helium-4.
Réaksi nuklir ning ilmu fisika nuklir iku proses anané rong nuklei utawa partikel nuklir sing tubrukan, kanggo ngasilaképroduk kang béda saka produk awal. Ning prinsipé reaksi bisa ditemoni saka partikel kang gunggungé luwih saka rong partikel kang tabrakan, Ananging kedadian iki jarang banget. Menawa partikel-partikel kasebut tubrukan lan misak tanpa ngrubah (kejaba mungkin ning level energi), proses iki disebut tunrukan dudu reaksi.
Rabingulakhir tahun Alip 1811 wuku Galungan wonten ing Sragen Sala ( Jawi Tengah ).1. Romo R.M Soewono putranipun R.M. Martodiepoero ( Ramanipun ).2. R.M. Martodiepoero putranipun R.M. Padmodirjo ( Eyangipun ).3. R.M. Padmodirjo putranipun Bandoro R.M Tumenggung Aryo Suryokusumo ( Buyut).4. R.M Tumenggung Aryo Suryokusumo putranipun R.M. Said, Kanjeng Gusti Mangkunegara ingkang sapisan (kawitan) Inggih Pangeran Samber Nyowo.Romo R.M. Soewono wekdal yuswo 7 wulan sampun katilar sedo ingkang ramanipun, lajeng kagulawentah dening ingkang ibu, ngantos akir dewoso.Wonten ing tahun Masehi 1911 Romo R.M Soewono dados punggawaning negari, ngasto damel wonten ing pegantosan. Inggih ing wekdal menika Romo R.M Soewono ambabaraken saha nyebaraken kaweruh Murti Tomo Waskito Tunggal Kawiwitan saha kapungkasan kasebat ing ngandap punika.1. Daerah Tuban ing
pisan-pisan duwe niyat ngrusak culika utowo cidra marang sedulurmu.2. Yen ono sadulurmu nemu pakewuh utowo
rila lan sucining ati lan maneh ora cukup mung sapisan bae, nanging yen perlu kudu maneh - maneh kongsi sakpantese.3. Ojo birahi goroh lan ojo takabur (jubria).4. Ojo milikan sadengah kang ora kalal.5. Ojo golek dadahaning prakoro.6. Ojo anjarak ngambah ing dedalan kang ora utomo.
sampun lumayan dangu lan tansah kepingin kekancan kaliyan sederek sedoyo engkang sami - sami nekuni kebudayaan Jawi meniko.Menawi sederek sedoyo gadah informasi monggo dipun sharing.Amargo miturut pengalaman lan lelakok ingkang kawulo lampahi.Pengayat ajaran niki bener bener sae lan saget dipun lestarekaken. Paribasan “ Yen digelar ngebeki Jagat yen digulung sak mrico Jinumput.kawruh Murtitomo sakyektosipun Luar biasa kuat lan dahsyatipun menawi dipun lampahi ingkang bener lan pener. Sekedik falsafah ingkang dipun tulis mendet saking asmanipun Wejangan puniko: Murti tomo dipun pundut saking asal usul:• Murti ateges Murnining ati utowo tulusing manah utowo ihlasipun lelampahan.• Tomo ateges tindak kang Utomo utawi tindak sae ,lakon ingkang pener lan leres engkang dipun ijabahin kalian pangeran inggih Gusti alloh. Waskito ateges Cermat,cerdik,awas mangertos ingkang sampun lan dereng kedadosan tansah eling lan waspodho. Tunggal ateges setunggal inggih siji inggih kang moho kuoso utawi gusti engkang moho sempurno ,moho agung ,mboten wonten engkang madaniUtawi menawi dipun jabaraken dados :“ Murnining ati utowo resiking ati utowo tulusing ati lan tindak tanduk engakang Utomo sajeroning nglampahi urip saget dados dalane nyawiji dateng gusti kang moho kuoso inggih gusti alloh kang moho agung lan moho tunggal”.Kados pundi carane supados ihlas,lembah,manah lan sabar wonten ing sakjeroning nglakoni urip inggih kedah tansah eling lan ngibadah kaleh engkang moho kuoso inggih gusti alloh.Kepripun supados saget nglampahi meniko sedoyo menungso kedah eling lan tansah ngertos dateng ajaran Kawruh:1. Sangkan Paran.2. Kasunyatan.3. Kasampurnan.Kados pundit ajaran niki dipun jabaraken lan dipun laksanakaken kulo sambung
Rahayumas budi santoso,sepuntene ingkang katha,kulo matur suwun nggih ingkang katha,njenengan mpun wujud akeh angen-angen sederek suroboyo, lankabar saiki paguyububan
Rahayu,sepuntene ingkang katha mas budi santoso,
kuwi kabek amung soko amargo aku kudu nglakoni wajibing urip yoiku topo ngrame golek sandang pangan kango anak lan bojo .Kebetulan panggonaku ono pelosok kalimantan lan kuwi uwis meh rong puluh taun.Sak pangertenku wargo murtitomo iku kudu tansah nglakoni tindak kang becik urip kang sabar lembah manah lan hanadyan abot aku tansah nyobo anglakoni.Babakan kartu wargo lan liyone aku ora nyumurupi hanaging yen ono kuwajiban liyane sing aku urung mangerteni tulung aku dielengno.Sakjane aku tansah ngoleki konco kang iso digawe tukar kawruh lan tukar pemikiran kareben podo dadi apik.Aku goleki ono internet amung iki sing tak temoni aku nyoba ngisi tulisan iki supoyo duwe konco lan suwene aku melok wirid tahun 1988 aku paling ora wis ngalami pengalaman engkang lumayan kanggo disharing karo wargo liyane hanadyan ora kabeh
iso didadekne pemikiran karo wargo engkang perlu.sumonggo segeng tepang.rahayu.BalasHapusBalasangatot sujatmiko13 November 2014 08.09Rahayu,sugeng dalu tepangaken dalem gatot,wargo mtwt kalsel mas,jenengan alamatipun dateng pundi,kulo batu licinHapusBalasmandra aji12 September 2010 07.07
Suroboyo kulo ingih sering ndateng pangonanipun mbak Parto lhaa menawi mas muhajir meniko kulo dereng pati kenal lhaa maenawi mbak karso jaman Huuuuu ok ek engih termasuk sesepuh waktu taksih sugeng kulo sering dateng ngriyanipun mbak karso jaman pasareyanipun mbak sarmo engih sering pokoipun manawi urusan murtitomo ujung ketemu ujung sampun kulo ublek ublek wakdal
bukan kejawen .....mohon tanggapan..BalasHapusBalasanBudi Santoso15 Juli 2013 06.02Mas indo kedah dipun bedaake antawising agomo kaliyan kawruh sanadyan sedoyo puniko tujuanipun sami nanging hangrangkepi utawi nambahi supados keimanan kita tambah kiat lan tindak tanduk ugi tambah sae.murti tomo puniko kawruh menawi babagan salam puniko benten
WASKITO TUNGGAL,nopo sing sampean nggadah?BalasHapusBalasanBudi Santoso15 Juli 2013 13.10Rahayu,Sedulur krisdianto pitakon panjenengan sae sanget ibarate sinau kawruh angsalipun punopo,kawulo bade sharing kawruh manawi gadah kulo mboten gadah punopo punopo sedoyo kagunganipun gusti nanging kulo dipun ajari kawruh ingih puniko belajar moco.supados mbenjing yen mlampah nglakoni wajibing urip mangertosi pundi ingkang dipun lampahi sakjeroning lakon urip dateng donyo lan syukur dateng alam kelangengan.kawulo ngraos penggalih soho lampah lan laku kulo tansah ngraos tentrem lan ayem amargi sakjeronipun nglampahi lampahipun gesang wonten arahipun dados mboten buntu lan mboten peteng menawi peteng saget nyuwun
sedulur sing wonten MTWT, menawi kulo bade derek... nek ten pekalongan wonten mboten cabangipun MTWTBalasHapusmandra aji29 November 2011 00.38
raket aken anggone paseduluran,,,,,,,murtitomo waskitho tunggal....kaltim.......monggo
jawinipun mediyun inggih puniko dusun sidorejo kec kebonsari madiun.menawi wonten wekdal monggo sami kepangih inggih sederek Andum slamet. Ki AbdullahHapusBalaschairomin30 April 2012 07.52tanggal,30-04-2012,,,,monggo sareng - sarengnggulo wentah pitukur luhur budi pekerti sangking leluhur kulo lan panjenengan
suroboyo.bek menawi wonten sedulur kerjo ngaji kaweruh monggoh sareng2,sepados mbenjang mboten
menawi wonten sedulur kerjo ngaji kaweruh monggoh sareng2, sepados mbenjang mboten
raosipun kados kepengen sanget kawulo kepamgeh panjenengan.rumiyin kawulo sregep ngangsu kawruh lan pitutur dhateng eyang parto serat sanadyan kulo tebeh sangking mediun .leres ingkanjenengan wasta aken monggo sinau kawruh supados mangertosin lelampahin urip wonten donyo lan alam akhir supados akhiripun mboten kesasar amargi saget pitakon dhateng sedulur ripun piyambak lan saget maos arahipun dalan pepadang ngayoh alam kelangengan.weton sanget menawi wargo mboten mangertosi dalanipun piyambak menawi sampun tibanipun pasti.Rahayu:- ki abdullahHapusBalasnanang anjasmoro4 Agustus 2012 08.117. ojo anjagakake pitulungan liyan8. eklasa tetulung kasusahane liyan sabisa bisamu nanging ojo ugungan lan iyo ojotinggal ing kautaman. mengkono ugo ojo pisan2 mamrih pituwes utowo ngarep2 bakal baline.9. jen
yenkowe nujoni nemu pakewuh, tampanono kalayan sabar, nanging ojo pegat anyipto marang kabegjanmu,(lahire nerimo nanging batine ojo sepi ing ikhtiar)BalasHapusBalasanavido leo8 Agustus 2012 04.17rahayu,, mas nanang kulo remen yen biso nglakoni wajibe wargo,,no 7.8.9 lan 10..nanging kok terkadang teksih kangelan to,,kedahipun kulo kados pundi supoyo kulo saget nglampahi,,CARANIPUN PRIPUN MAS,,Hapusnanang anjasmoro13 Agustus 2012 06.11rahayu mas avido,sak meniko dalem namung copas saking buku wirid wajibing wargo mawon.. kulo meniko taksih sinau nembe kelas nol kecil mas, dereng sanget 'njlentrehake'.. ngapunten ingkang sanget,,,
sekalian...rahayuHapusBalasSelo Ajie Songgo Buwono II26 Oktober 2012 10.19Rahayu masKulo saking jombang, mbah kakung rumiyen tumut paguyuban Murti Tomo Waskito Tunggal Suroboyo, buku catatan taksih lengkap menawikulo nderek gabung persaratanipun kados pundi, amrih saget ngamalaken buku catatane mbah kakung kulo.. suwunBalasHapusnanang anjasmoro17 November 2012 05.04sakmeniko tgl 17 nop 2012, wargo MTWT lamongan khusus'ipun kec kedungpring. Ndadakaken ''tanggap warsa 1 sura 1946 jawi''
TUNGGAL1. Ojo pisan-pisan duwe niyat ngrusak culika utowo cidra marang sedulurmu. Wedaranipun mekaten:o Wargo murtitomo kedahipun jujur lan ngendikan opo ananipun mboten pareng ngapusi utawi istilah tiyang sepah mekaten:Ucap lan patrap kudu podho punopo engkang dhipun ngandikaaken sami kaliyan tindak tandukipun.o Jujur,Temen lan podo ibarate Suruh temu rose yen di rasakne podho rasane,maknanipun jobo njero podho utawi jujur.Penghayat murti tomo menawi mboten jujur langsung dapat sesiku sing biasane langsung di tunjukaken utawi kontan.2. Yen ono sadulurmu nemu pakewuh
rila lan sucining ati lan maneh ora cukup mung sapisan bae, nanging yen perlu kudu maneh – maneh kongsi sakpantese. Wedaranipun mekaten.o Sesami menungso gesang wajib podho tulung tinulung lan wajib tansah ngengetaken punopo engkang sae lan mboten punopo kemawon.o Nanging kulo badhe medar setitik sing wiar maknanipun ngih puniko: Rila lan Sucining ati ,Rilo puniko artosipun Ihlas sucining ati artosipun: Heneng,Hening,Awas lan Eling.o Tembung puniko ngretak aken artos piwulang,pikiran,kawruh utawi kabisan.o Menungso utawi kito sedoyo punawi sampun saget ngamalaken punopo ingkang diwastani Rila lan sucining ati ateges sampun saget mlebet wonten alam engkang dipun gambaraken lambang murti tomo Segitiga wonten tengah enten koma madep datang nginggil sepados mbenjang mboten
birahi goroh lan ojo takabur (jubria).Wedaranipun mekaten.o Wargo murti tomo kedah jujur mboten pareng tindak Cubriyo niki abot sanget menawi cubriyo langsung dipun adilin dening gusti enkang moho suci.o Wargo murti tomo mboten pareng takabur mawi artos mboten angsal sombong amargi sedoyo kagungane gusti manungso amung laku kaliyan nglakoni ke mawonHapusBalasBudi Santoso11 Juli 2013 02.174. Ojo milikan sadengah kang ora kalal( dudu duwe darbekmu).Wedaranipun mekaten.o Aslinipun sanes kalal tapi ( dudu duwe darbekmu) utawi ojo gampang meri ndadekne Iri lan drengki tur marekne srei.o Drengki puniko artosipun kepengen darbeke liyan nanging ora ketekan o Meri meniko kepengin milik nanging sanes darbekipun.o Srei meniko usil utawi ngolek salahing liyan sing mestine ora salah.o Sakjetosipun angsal Meri punawi kange kabecikan lan semangat supados usaha sing luwih apik malih tanpo ngangu liyan.5. Ojo golek dadahaning prakoro.Wedaranipun mekaten.o Wargo murti tomo mboten angsal ngolek masalah hananging sagetho mrantasin masalah podo guyub rukun lan dermawan.6. Ojo anjarak ngambah ing dedalan kang ora utomo.Wedaranipun mekaten.o Wargo murti tomo mboten angsal tumindak curigo,lan nglanggar aturan agomo lan negoro.7.Ojo njagakake pitulungane liyan.Wedaranipun mekaten.o Tiyang gesang kedah mandiri ojo nunggu pitik blorok ngendok niki maknanipun wiar lan penghayar murtitomo kedah mandiri lan percados pitulungane gusti.8.Ihlaso tetulung kasusahan liyan sebisa-bisamu nanging ojo ugungan lan ojo tinggal kautaman.mangkono ugo ojo pisan-pisan mamrih pituwas utowo ngarep arep bakal baline.Wedaranipun mekaten.o Wargo murtitomo kedah tansah tetulung nanging kedah ihlas lan mboten pilih kasih
pamoyok utowo panyokrobawane Liyan kang ora-ora.Wedaranipun mekaten.o Lampah lan lakunipun wargo murti tomo puniko kadang mboten umum kangene liyan hananging tujuanipun jelas kange sentosaning budi .o Contonipun tirakat utawi lampah lintunipun menawi dipun astani kaliyan tiyang liyan engkang sanes penghayat mboten sisah di batos hanangin ojo pegat karo gusti. 10.Yen Kowe nujoni nemu pakewuh,tampanono kalayan sabar,nanging ojo pegat anyipto marang kabegjanmu ( lahire narimo nanging bathine ora sepi ing Ihtiar)Wedaranipun mekaten.o Wonten ajaran murti tomo wonten istilah ing pewayangan inggih puniko Gugat utawi protes utawi demostrasi (jaman sak niki) lhaa dateng pundi gugatipuno Gugartipun dhateng gusti ingkang moho suci engkang nguasani wontenipun urip lan sedoyo wontening isine bumi niki. Istilah wontening murtitomo “ Yen digelar ngebeki jagat yen jinumput Sak Mrico Jinumput”Monggo menawi perlu wedaripun maleh yen kawulo saget badhe kulo wedaraken.Samanten keterangan sara
ngapunten sakderenge.. badhe ijin copas babagan wajibing wargo lan jlentrehipun kangge
ya mas??Hapusadipati karno29 Juni 2015 11.18OkHapusadipati karno29 Juni 2015 11.26Rahayu mas budi, dalem wargo kediri, nyambut damel ing tlatah situbondo jatim, menawi teng mriki wonten sedherek paguyuban, dalem nyuwun asma, alamat lan no hp, badhe ngangsu kawruh, suwun.Hapusadipati karno29 Juni 2015 11.27Rahayu mas budi, dalem wargo kediri, nyambut damel ing tlatah situbondo jatim, menawi teng mriki wonten sedherek paguyuban, dalem nyuwun asma, alamat
Kasah Ds.Karangrejo-Kec.Kandat Kab.Kediri. Sedoyo ingkang dipunaturaken poro kadhang muniko sami leresipun. Kulo usul bileh saget dipun tampi inggih sumonggo. Kadhos pundi menawi kerso lan wonten wedal
igsun gadah pengarep arep´ kaweruh MURTI TOMO niki saged o + lestari lan sumrambah marang sedoyo kawulo.nuhun..Rahayu.. Rahayu.. Rahayu..
saking Tegalan Kandat Kediri. mbok bilih wonten ingkang ngertos. manah kulo pingin ngertos kaweroh Murti Tomo,matur suwon BalasHapusTa
sesumbar: “Yoh wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping-kaping yoiku, Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi Latar, Tulung Agung Bakal dadi kedhung”
[sunting] Versi Jawa Tengah dan Jawa Timur (wayang kulit/wayang orang)
[sunting] Versi Banyumas (wayang kulit/wayang orang)
[sunting] Versi Jawa Barat (wayang golek)
..nikmatin aja KKN nya…..?
..g mana KKN nya di moyudan ….?
..asyik kan…? hee heeh hhh…
dimasdhea says:	July 22, 2009 at 1:56 am	met KKN chenk^^
Ageng Sajiwo says:	July 25, 2009 at 5:49 am	@ todi: ckckck…d60 :p
@ aris: yo ben, weee.. :p
warsa enggal ambabar pangruwat jiwa napaki jatining urip esthining gati manggiha begjamulya. SUGENG WARSA ENGGAL. suwun
Purwa madya wasana. (zaman awal/ sunyaruri, zaman tengah/ mercapada, zaman akhir/ keabadian)
karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran. (
kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing
BISMILAHHIROHMANNIROHIM.INGSUN IKI URIP SAKA DAYANING GUSTI ALLAH.IKIRAGAKU IKI JENENGKU(
Mlebu log / gawé rékening (akun) - Howtopedia - javanese
Langsung menyang: navigasi, golèk	Mlebu log
Panjenengan kudu ngaktifaké cookies supaya bisa mlebu (log in) ing Howtopedia - javanese.
Sumber artikel iki saka kaca situs web: "http://jv.howtopedia.org/wiki/Astamiwa:Masuk_log"
Kabupaten Tegal Slawi 27. Kabupaten Temanggung Temanggung 28. Kabupaten Wonogiri Wonogiri 29. Kabupaten Wonosobo Wonosobo 30. Kota Magelang 31. Kota Pekalongan 32.
Bima suci lukisan Wayang Orang on kulit ukir batik Pigura 70x90cm Jual kerajinan hiasan dinding wayang kulit asli
Pak Suryo pengrajin wayang membuat hiasan dinding lukisan kulit ukir batik Hiasan dinding wayang dari pengrajin wayang kulit
Sains, Teknologi, Seni dan Budaya	KNS_Bale Golo-golo	17 Mei 2011
Nyuwun sewu sedayanipun..khususipun dumateng Pakdhe. Lampahan menika kula pasang ing mriki kanthi tujuan ngentheng2i sederek2 ingkang radi kerepotan menawi ngunduh saking sumber aslinipun: Pakdhe’s Site. Nanging kanthi rasa hormat lan mboten ngirangi kandungan ceritanipun kula nyuwun ijin Pakdhe mugi2 saged migunani tumrap sesami penggemar Ki Nartosabdho. File2 lakon menika sengaja kula pecah2 saking file aslinipun (per file sekitar 2.5 jam) dados alit-alit (per file sekitar 30 menitan) lan kanthi bitrate 32 kbps 22.05 Hz.
Lha, menawi panjenengan sami bade mirengke saged ngunduh file3ipun wonten ING MRIKI
Hofmeister iku putra saka pambabar lan toko buku lan musik ing Leipzig. Hofmeister ninggalaké sekolah ing yuswa 15 lan magang ing toko buku ing Hamburg kagungan kancané bapaké. Hofmeister ngayahi riseté ing wektu lodhang, umumé jam 4 nganti 6 ésuk sadurungé lunga nyambutgawé.[2]
Hofmeister nyumbangaké panemon ngenani alternation of generations minangka sawijining prinsip umum ing tetanduran. Usulané yakuwi pangowahan (alteration) antara fase
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.06, 8 April 2017.
Putrane Pandhu, nanging sejatine titisane Bathara Indra. Sesebutane liya Janaka, Permadi, Dananjaya, Palguna,
lelananging jagad. Garwane Harjuna akeh yaiku Wara Sumbadra, Srikandhi, Larasati, Dewi Dersanala, Dewi Supraba.
*******.....bajigur...... ^^
Ing. Veronika Lanc&iacute;kov&aacute;
Ing. Mar&iacute;na Maglovski
dhuh Pangeran mugi hanebihna, saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati.
01. SYARIATMangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
pardune agami, lillahi ta`ala iku krentekno, amrih murih ridaning Gusti, supados dadi abdi
mugiya tansah pinaringan, jembaring dalan kanugrahan,rahmat welas asihing Pangeran.
Maka setelahnya, hamba senantiasa memohon, semoga terus mendapat, lapangnya jalan anugerah, cinta dan kasih sayang Tuhan.
Lamuno sampun kinucapan, rong sadat kanthi iman, kaleh puniko dereng nyekapi, kangge ngudari budi
anggoné nglampahi, kronten salat dadi tondo, tulus iklasing manah kito, nyepeng
IKI AREP TAK BABAD, TAK WETOKAKE PEKAHE SAKLING
yo jarang sing duwe mending HD pisan. panthom wae jarang opo maneh
Indonesia. Yen nganti isih wani ngrusak tatanan, yen isih nekat, di ajak gelut wae sisan, ndak soyo ndadi, mundak tambah kemaki... Kang Gendon: Setuju karo jenengan
Join date : 18.03.12Subyek: sedulur sedoyo nopo wonten informasi ttg gurah???? Fri Mar 23, 2012 2:10 pm sederek2, kulo bade pados gurah kagem mengeluarkan dahak di tenggorokan, wonten ingkang mangertos panggenanipun???
cuman lendir dahak aja agak ganggu...meniko daerah pundi kang galih ..ten gunungkidul nopo pundi??nek sak ngertiku ono obat sing khusus nggo ngetokke dahak kok kang..coba
nyamuk arliva kosmetik obat pelangsing Cream Sari Sponsored contentSubyek: Re: sedulur sedoyo nopo wonten informasi ttg gurah???? sedulur sedoyo nopo wonten informasi
Surakarta; (3) Trah R Ng Tohpati - Surakarta;
(4) Trah Ki Cucuk Resiboyo - Kartosuro-Mataram; (5) Trah R Ng Darmosaroyo - Surakarta; (6) Trah R
–antu tekane si randha ayuana ngendi tresnamu ?angin midid kang nggawa tresnane si jaka tuwaapa ora teka ?apa ora mara sanja ?mbokmenawa isih mampir warung pinggir lurungngombe nganti pitung jembung kedlarung-dlarung kecanthol eseme si jodhog warungapa ora kesandhung ?dhek samana ....tumenggung wiragunakepingin ngekep udud tilase si rara mendutpranacitra kedadak teka
Wayah bedhug ndhrandhang, Sutini isih ngiderake dagangane. Jane mono mung kari sethithik. Wayah awan ngentang-ngenthang panase kaya mecah-mecahna gundhul , mula anggone ngiderake dagangane dilereni dhisik saperlu ngaso. Langganan sing kari dhewe iki gampang. Pokoke ana barange banjur lung menehi dhuwite. Ora ndadak neka-neka. Dina – dina iki pikirane Tini – ngono celukane Sutini – rada ruwet. Mikirake utange sing durung sah. Kamangka rumangsane wis bola-bali disaur, nanging meksa durung putus-putus. Isih kelingan cetha wela-wela omongane Kang Kandar nalika Tini arep golek silihan utang. “Tenan lho Tin, yen ora kowe mono ora bakal tak wenehi. Aku ki jane mono nulung kowe. Yen ora kowe, ora bakal daktulungi,”kandhane Kandar.“Sampeyan apa ora mesakake aku ta, Kang. Coba ta gagasen, bapake bocah-bocah saiki durung mulih. Bayarane tak arep-arep kanggo mbayar sekolahe Tinuk mlebu nyang TK iki lho”“Butuhmu pira? Ya nek akeh-akeh aku ora bisa menehi”“ Ora akeh, Kang. Pokoke cukup.”“Lha pira? ““Ya kira-kira siji wae.”“Siji apa? Atus , ewu, yuta, milyar apa siji apa? Yen milyar aku ora duwe. Aja kok padhakke bank wae”“Aja guyon, Kang. Wis sayuta wae.”“Wis kandha bojomu ? Karo, apa ya wis kopikir tenan. Dhuwit samono kuwi abot lho.”“Ya durung. Wong wis patang dina durung mulih. Jarene kirim barang menyang Mediun. Kamangka sesuk kudu mbayar nyang sekolahan.”“Aja lali. Telulasan lho”“Iya, iya.”Wektu iku pisanan Sutini kenal karo Kandar. Suwe-suwe dadi langganan. Kepriye ora dadi langganan wong golek utang mrana-mrene ora oleh. Sambat menyang dulur ya ora ana sing bisa disambati. Kabeh padha butuhe. Sambat sapa maneh ? Arep melu utang Koperasi, koperasi RT wis ora mlaku maneh. Bojone, nyambut gawene dadi sopir, ning sopir pocokan. Asile mung rog-rog asem. Oleh dhuwit yen sopir asline ora mlaku. Yen sing
dhuwit. Mosok dadi sopir njagakake kancane lara. Kadhang seminggu oleh kaya seminggu ora, kamangka kebutuhan –kebutuhan saben dinane mundhak terus. Sing mbayar listrik, mbayar banyu, mbayar sekolah sarta mangan saben dinane. Durung yen gase wis entek. Malah saiki akeh kabar yen neng ngendi-endi tabung gas akeh sing mbledhos. Pikirane Tini sangsaya mumet. Kamangka meh saben reregan mundhak terus. Lombok wae regane wis puluhan ewu. Apa maneh ngadhepi riyaya kaya ngene iki . Durung mikirake klambine bocah-bocah. Yen bocah-bocah ora nganggo sandhangan anyar apa ya ora isin karo kanca-kancane ? Yen sing tuwa mono ora nganggo sandhangan anyar ora apa-apa, lha bareng bocah ? Dhek sedhela kae isih bantuan BLT saka negara, bisa kanggo tambah-tambah blanja, bareng saiki bantuan mau wis disuwak, arep noleh menyang endi?Jane mono saka negara wis dianjurake supaya para warga nggabung menyang koperasi dadi anggotane koperasi. Ana RT ne kono ya wis didegake koperasi . Dadi anggota koperasi iku enake, yen ana kebutuhan sawayah-wayah ora bingung, Ora ngrusuhi tangga, ora ngrusuhi dulur. Ya senajana olehe dhuwit utangan kuwi mung sethithik. Paribasan dicokot-cokot alot. Ning koprasine saiki wis ora mlaku jalarane ana penguruse sing ora jujur. Yen ana anggota sing cedhak karo pengurus diwenehi utangan, nanging sing adoh karo pengurus, pitakonane werna. Ana maneh para anggotane gelem utang ,nanging aras-arasen nyaur, nyaure mung sageleme wae. Pendhak wayahe kumpulan ora teka. Suwe-suwe anggotane padha mretheli. Mula sedhela wae koperasi wis ora mlaku maneh. Mula yen ana wong sing butuh dhuwit jujugane ya menyang nggone Kandar. Jenggirat, Tini kaget ana SMS mlebu menyang Hpne. Bareng diwaca “ Tin, aja lali. Saiki wis wayahe nyaur.” Sakala awake Tini krasa lemes, arep ngiderake dagangan sing mung kari sethithik ora kuwat ngglawat. Bali lungguh maneh. Dhelog-dhelog lungguh neng tunggak ngisor wit asem neng pinggir dalan. Utang sing maune mung sayuta malih dadi limang yuta. Kamangka rumangsane dheweke ya nyaur, mung saben tekan janjine kadhang kala ya ora nyaur. Dhuwit babone manak, yen ora disaur anake dadi babon njur duwe putu, putune duwe canggah. Mengkono sateruse. Mula utange ora tambah entek nanging malah tambah akeh. Arep nyaur kepriye wong dhuwit blanjan sing dijagak-jagakake ora teka. Kepeksa golek utangan liya. Kepeksa gawe juglangan anyar kanggo nutupi juglangan lawas. Suwe-suwe utange Tini ora malah lunas nanging malah tambah akeh. Satemene, Tini ya dudu wong keset, dudu wong lumuh. Kanggo mbantu ngentheng-genthengake bojone dheweke nyambi usaha. Yaiku dodol krupuk. Arep kandha sing lanang ora wani, wedi yen disrengeni. Mula sanjana sanggan mau abot, arep disangga dhewe. Nanging arep nyaur, sing dienggo nyaur dhuwite sapa. Wis kadhung kejeglong.Lap, dheweke duwe pikiran ala. Wis , tinimbang urip ngrekasa neng ngalam donya luwih penak nglalu wae. Samubarang prekara sing diadhepi rampung. Ning bajur kelingan anake telu isih cilik-cilik. Sing mbarep isih ana ing TK, sing nomer loro lagi telung taun, lan sing ragil isih suson. Anak-anake mengko melu sapa ? Apa ya klakon melu mbok kuwalon. Yen melu mbok kuwalon mendah rekasane. Apa ya ora disiya-siya?. Melu mbok kuwalon iku ora kepenak. Kamangka mengko mbok kuwalon ya duwe anak dhewe, apa bisa adil, apa bisa gemati? Apa ora emban cindhe emban siladan ? Nyat,
sing kumlebat ing sirahe disingkirake. Tini kandha jroning ati, janji, aku kudu bisa ngadhepi prekara iki, ora bakal anak-anakku dakpasrahake menyang mbok kuwalon. Tini banjur gregah-gregah tangi saka lungguhe. Dagangan sing durung entek banjur diubengake maneh. Ora suwe dagangan wis entek, banjur mulih. Teka ngomah wis dipapag anak-anake, “Emak teka, emak teka. “Tinuk banjur
ngedhem-edhem atine anake.“Tenan lho mak, aja lali...,” kandhane Tinuk karo mlayu metu dolanan maneh. Yen ndeleng anake sing semono , ya ora mentala ninggalake. Nanging yen kalingan SMS e Kang Kandar sing ora leren-leren anggone nagih, ya kaya-kaya tega ninggalake anake . Sawengi pikirane mubeng, munyer . Arep turu ora bisa turu, melak-melik mripate, pkirane Tini nglambrang teka ngendi-endi. Sawengi ora bisa turu-turu. Kelingan anake sing isih cilik-cilik. Nanging saclerapan uga kelingan marang tagihane Kang Kandar. Malah-malah dheweke arep dipulisekake yen nganti ora bisa nyaur. Apa ora judheg ? Yen ora ngono, njur kelingan bojone sing saiki lagi lunga durung mulih-mulih. Kelingan bojone ana paran golek pangan, pirang-pirang dina neng dhuwur montor kanggo nyukupi kebutuhan ngomah. Sanajana wis direwangi njungkir njempalik , isih meksa durung cukup kanggo kebutuhan omah. Banjur nyat, ana pikiran ala maneh. Wis sesuk penake nubruk montor wae. Nubruk montor ? Ya yen thek-sek, enggal mati, ora apa-apa. Yen ora ? Upamane mung sikile sing keplindhes, harak malah cilaka. Sikile dhingklang, ngopeni bocah telu. Durung golek ragad kanggo menyang rumah sakit. Rak malah ngrekasa ora bisa ngrewangi golek pangan bojone , malah dadi tanggungan. Apa sing lanang trima, duwe bojo dhingklang? Apa kira-kira ora kepingin rabi maneh? Golek bojo sing luwih enom, sing ayu, sing seger, dheweke banjur disingkang-singkang jalaran bojone isin ngrabi dheweke, mula banjur kawetu sambate : “Gusti, paringana eling, lan paringana sabar. “ banjur leees turu, ngerti-ngerti krungu adzan
Internet, piranti sing paling mutakhir kanggo sesambungan lan srawung antarane papan panggonan siji lan liyane, antarane pawongan siji lan liyane. Saliyane gampang anggone nganggo, uga kalebu piranti sing murah. Jalaran saka gampange, ora aneh yen sing nganggo internet iku wiwit para ilmuwan nganti bocah sing isih sekolah dasar, wiwit wong tuwa nganti bocah-bocah cilik. Mula jaman saiki yen ana wong nganti ora bisa, ngerti, nganggo internet kalebu manungsa jadul (jaman dulu), ora ngerti ombyaking jaman. Mung wae, ngendikane para winasis internet iku ibarate pedhang sing lelandhepe kanan lan kering. Bisa digunakake kanggo kabecikan, uga bisa digunakake kanggo kadurakan. Sing kepingin mlebu menyang suwarga ana dalane ing internet, lan sing kepingin mlebu neraka uga ana dalane saka internet. Watese antarane suwarga lan neraka iku mung “Klik”. Salah sijine sarana sesambungan antarane sing kondhang ing internet yaiku face book lan twitter. Bocah-bocah lulusan Sekolah Dasar saiki akeh yen ora kena diarani meh kabeh, wis duwe akun ing face book utamane ing kutha-kutha sing ana jaringane internet. Lho kok bisa ? Syarat-syarate nggawe e-mail rak kudu sing diwasa? Pancen syarate kaya mangkono, nanging sapa bisa ngawasi nalika si bocah ndhaftarake menyang face book apa twitter yen bocah mau wis tenan-tenan diwasa ? Apa ora bisa dipalsu ?Face book, kanggone para murid ana manfaate lan ana uga mudarate. Manfaate wis cetha. Bocah bisa srawung karo kanca-kancane, bisa sinau lan nggladhi medharake pikirane, gagasane liwat tulisan, lan isih akeh akeh manfaat liyane.Mudarate : Nomer siji bocah bisa nyandu. Ora gelem ngalih utawa lunga saka warnet. Yen bapak ibune duwe komputer sing nyambung internet bisa ngawasi putra-putrane. Yen ana warnet sapa sing ngawasi ?Nomer loro : Lumrahe akun ing face book nganggo jeneng sing aneh-aneh utawa jeneng singlon (samaran). Mula rada angel anggone nitik sapa satemene sing nggawe akun mau. Rumangsa ora bakal konangan, bocah mau banjur ngolok-olok kancane, wong tuwane kancane, gurune nganggo tembung sing lekoh-lekoh sing ora pantes dirungu dening bocah sekolah. Korban wis ana. Ing kutha Probolinggo, Jawa Timur , ana bocah sekolah sing ditokake krana nulis ing face book kanthi alesan “mengeluhkan keamanan sekolah” . Penulis ora yakin sing diomongake “mung
ndhukung apa sing ditindakake guru mau.Nomer telu : tata tulis ing face book ;lumrahe dicekak-cekak, campur bawur antarane aksara gedhe lan cilik. Kamangka ing soal-soal ujian ngenani ejaan uga ditokake. Malah –malah ana uga pak guru lan bu guru sing nulis ing face book ejaane ora bener. Yen gurune wae tulisane ora bener, apa maneh muride. Mula guru sangsaya angel lan sangsaya abot anggone mulang.Udhu rembug : 1. Wong tuwa kudu bisa ngawasi tingkah lakune putrane ana warnet utawa lagi internetan. 2. Murid dingertekake sopan santun lan tata kramane srawung antarane kanca, guru lan wong tuwa. 3. Ora perlu “konfirmasi” jenenge wong sing ngajak kekancan sing nggladrah, sing dudu jeneng sabenere. 4. Khusus kanggo pak lan bu guru : panjenengan awasi face book murid panjenengan, aja-aja panjenengan uga korban .
Wayahe wis meh surup. Candikala abang mbranang sumirat ing langit sisih kulon. Wong wong wis padha mulih anggone megawe. Sedina mbethethet nyambut gawe ana tegal lan sawah. Sing saka pasar malah wis mulih bedhug ndhrandhang mau. Sing reresik jogan latar wis padha rampung anggone nyapu. Latar jembar gilar-gilar ,. ora ana uwuh utawa godhong kemliwer, kabeh sinaponan resik. Kabeh padha ngrumat bale somahe dhewe-dhewe. Bebek, pitik lan rajakaya wis padha dikandhangake. Bocah-bocah wis bubar adus banjur salin sandhangan sing resik, ora lali kopyahe, padha budhal ngaji menyang langgar. Swasana ing desa kono katon asri, ayem lan tentrem . Ora suwe keprungu swara bedhug Mahgrib. Thing .. therenthing-... thing thing dheng.... dheng, thing therenthingthing ... dheng. Banjur keprungu swara adzan saka langgar cilik mau. “ Allaaaahu akbar , Allaaaahu akbar ...... Sing arep sembahyang menyang langgar wis padha budhal. Sadurunge imam teka para jamaah padha pujian. Bareng sing ngimami sembahyang wis teka, banjur diwiwiti sholat, diterusake dzikiran. Yen dirungokake saka kadohan , marakake ati adhem. Tengah-tengahing wong mau padha dzikir, keprungu wong bengok-bengok. “Siti kesurupan .... Siti kesurupan “. Siti ngomyang. Sing diomongake ora genah. Saben wong teka dituding-tuding, diunek-unekake ora karu-karuwan. Wong-wong tangga teparo enggal-enggal gumrudug menyang omahe Siti. Byuk, wong-wong sing padha teka enggal ngebaki bale. Kabeh padha ngrubung Siti. Ora keri wong sing sembahyang padha mlayu plencing ninggalake imame sing isih nerusake dzikire. Wa Amat uga isih nerusake dzikire sing mung kari sethithik.“Iki mau kena apa ? Kena apa ? Kena apa ?” pitakone wong-wong sing lagi teka.“Nggih boten ngertos. Ngerti ngerti nggih kados ngoten niku. Ngececeng , awake kaku kabeh. Ora kena ditakoni” wangsulane mboke Siti. “Boten kenek napa-napa, ta Wa “ piatkone Giman menyang Wa Katimah ya mboke Siti.“Kenek napa ? Wong sore mau ya ora apa-apa. Ya biasa wae.”“Mengke gek bibar saking pundi saking pundi ngoten?”“Sedina ya neng ngomah ngono. Ora lunga-lunga. Nyambut gawe kaya biasane. Wayahe adang ya adang. Iki mau lho aku arep apek banyu ulu menyang sumur, arep sembahyang Mahgrib. Ngerti-ngerti awake kaku.”“Eee. Saderenge, nggih mboten duwe omong napa-napa?”“Nek karo aku ya ora nate ngomong apa-apa”Ora suwe Wa Amat mudhun saka langgar, mulih. Kaget weruh ana ngomah wis akeh uwong, uga weruh mantune ora kena ditakoni. Bingung apa sing arep dicandhak. Mlebu metu ngomah ora ana tujuwane. Ngerti yen Wa Amat bingung banjur ana sing ngrenahake.“Mbok cobi Wa, diundangke mbah Krama.”“Sudar mau menyang endi, ta ?” Wa Amat nggoleki Sudar, anake lanang ya bojone Siti.“Durung mulih ngono.”“Bocah ra nggenah, yah mene durung mulih. Mblayang menyang endi wae ya?”“Ma, Sarma , tulung undangna mbah Krama. ““Nggih, Wa.” Sarma enggal-enggal budhal menyang omahe mbah Krama nyilih pit montore Pak Darna. Pit montor enggal-enggal distarter tumuju menyang omahe mbah Krama. Ora suwe Sarma karo mbah Krama teka.Mbah Krama enggal-enggal njujug panggonane Siti. Banjur njaluk banyu putih. Banyu sagelas enggal diulungake marang mbah Krama. Sawise maca donga sawetara, banyu sing ana gelas diraupake menyang raine Siti, turahane dikongkon ngombekake.“Dos pundi, mbah ?. Kenging napa ?” pitakone Wa Amat menyang mbah Krama sawise nambani Siti.“Boten napa-napa,” wangsulane mbah Krama alon.“Niki mesthi enten sing serik kalih Siti. Cetha yen ngeten niki mesthi balangan”“Balangan napa ? Balangan jemblem, ta ?”“Njenengan tiyang sepuh kok guyon. Ampun guyon ta, mbah !”“Guyon dospundi ta ? Kula niki nggih ngomong tuwa ““Jelas niki enten sing sengit kalih piyambake. Wong larane mboten sabaene ngoten”“Pun saniki ngeten mawon. Bocahe niku njenengan beta teng kamar. Kajenge lerem. Kula tak nyuwun pamit”“Nggih, nggih mbah. Kula matur nuwun sanget. Nyuwun ngapunten lho mbah menawi enten lepat kula.”Mbah Krama banjur mulih. Ora lali Wa Amat nyelipake rokok rong mbungkus menyang sake mbah Krama. Wong-wong sing maune padha ngrubung padha mulih menyang omahe dhewe-dhewe.“Ma, Sarma. Terna mbah Krama kondur,” Wa Amat ngongkon Sarma.“Nggih Wa,” wangsulane Sarma banjur budhal ngeterake mulih mbah Krama. Sedina, ora ana kedadean apa-apa. Kahanan ing desa kono bali kaya wingi uni. Ayem tentrem. Dhasare desa kono adoh saka kutha. Adoh saka pasar. Adoh lor adoh kidul, adoh saka kerameyan. Kabeh padha nyambut gawe bali marang pegaweyane dhewe-dhewe. Mung kabar kesurupane si Siti isih dadi rembug tangga teparone. Isih ana sing rasan-rasan yen Siti kemangslupan setan. Ana sing ngomong Siti katutan dhemit
kumat. Wayahe uga padha, ing wayah surup. Malah saiki luwih nemen. Sejene ngomyang , klambi sing dianggo didhedheli nganti suwek kabeh. Paribasan ora ana kain sasuwek wae sing tumemplek ning awake Siti. Uda bledreng. Saben ana wong teka, diarani setan sing arep ngganggu gawe ,”Setan alasan, ngapa kowe teka mrene, Minggata !” kaya ngono kuwi omyange, karo tuding-tuding marang saben ana wong sing arep tetulung. Ndleming ora ana entek-enteke. Ngerti bojone kumat kaya mangkono, Sudar trengginas. Bojone banjur diruket, dipithing, njur dijegal tiba klangsaran neng njogan wong loro. Pira banggane wong wadon, sarosa-rosane wong wadon mesthi isih rosa wong lanang. Sing weruh padha bingung, arep tetulung, tetulung sing kepriye, wong Siti wuda. Ya isin ya campur ....“Ma, Sarma, enggal paranana mbah Krama !” prentahe Wa Amat menyang Sarma. Kebatan Sarma budhal menyang omahe mbah Krama. Ora suwe mbah Krama wis teka. “Wis, culna bojomu, Dar ! Karo goleka banyu kana !” pakone menyang Sudar.Kaya biasane mbah Krama banjur nambani. Siti diraupi lan diombeni banyu. Ora suwe Siti katon ambegane sangsaya katon alon. Sing maune lamben nggeget-nggeget kaya wong nesu , wis sangsaya katon lumrah. Siti banjur dikongkon nggawa mlebu kamar.Sawise rampung anggone nambani mbah Krama banjur ngajak lungguhan ing meja. Karo ngombe kopi. Wong-wong wis padha bubar, mulih menyang omahe dhewe-dhewe. Sing keri mung Wa Amat – sing duwe omah—Sudar, Sarma karo mbah Krama.“Dospundi, mbah?”, pitakone Wa Amat mbukani rembug.“Ngeten, kula ajeng ngomong sampeyan rungokne. Bocah niku sejatine boten ,kenging napa-napa. Nggih boten kenging setan, boten kenging dhemit nggih boten dibalang tiyang.”“Mula,” mbah Krama nerusake.”Sampeyan dhik Amat, dadi wong tuwa mbok nggih sing ngerti. Ampun sok gampang ndakwa tiyang. Sampeyan niku enten ngriki dadi panutane wong sak kampung. Yen tiyange trima sampeyan dakwa, boten napa-napa. Yen boten trima, rak cilaka.”“Sing ping pindho, kowe Dar. “ genti sing dituturi Sudar. “Bojomu kelonana ... mengko rak waras! Bojomu mrene iki, jalaran ngetutake kowe. Kowe malah mburu senengmu dhewe. Kowe saben bengi ngombe menyang warunge Timan. Mulih-mulih tengah wengi, mendem. Sapa ngerti yen bojomu nduwe krenteg apa, nduwe kekarepan apa. Saiki samubarang larang. Golek pangan angel. Kowe ngerti yen bojomu ra duwe dhuwit ? Wong wadon wis gelem melu maratuwa wis saapik-apike bocah lho. Bisa ora kowe mareni tumindakmu ?”“ Nggih, mbah. Kula estokaken”Akeh-akeh mbah Krama anggone nuturi Wa Amat karo Sudar, yen ditulis kira-kira limang kebet isih kurang. “Ya wis. Sarehne saiki wis wengi aku tak nyuwun pamit.”Sawise kedadean sing kapindho iku Siti ora nate kumat babar pisan, Sudar ya mareni anggone mburu kesenengane dhewe ....
sumurupo marang guogarbane si ……….Manut mituruto opo sak ciptakuManut mitururo opo sak
Mei 2016 in WAYANG. Tag:bandung bandawasa, gambar wayang, kurawa protagonis, nagarupatala, paraga wayang, patih suroto, surtayu, surtayuda, surtayuda klatenan, wayang buta yuyu, wayang gaya jawa timuran, wayang kepiting, wayang kurupati majapahitan, wayang kurupati rapek, wayang photoshop, wayang ratu sabrang, wayang sabrangan, wayang surtayu klaten, wayang wikarpa
← Jadwal Pagelaran Wayang Bulan Juni 2016	Ombak
PAWARTOSCaos info, Gunungkidul, KPRI, PKPRI, study banding	Salah satunggaling cara kangge ngrembakakaken lembaga koperasi ing Kabupaten Gunungkidul kanthi ngawontenaken “study banding”. PKPRI Kabupaten Gunungkidul minangka wadhah koperasi-koperasi primer ing Kabupaten Gunungkidul ngawontenaken “Study Banding” dhateng KPRI KKGJ ing tlatah kitha Jakarta iring wetan. Kegiatan Study Bandhing menika dipunadani nalika tanggal 22 dumugi 25 Desember 2011. Dene cacahipun peserta kirang langkung 95, kedadosan saking 45 anggota PKPRI ing Gunungkidul. Kegiatan sanesipun ing salebetipun “study banding” menika ugi ngawontenaken kunjungan dhateng Ilan Bang Kesejahteraan Ekonomi (BKE) minangka salah satunggaling Bank ingkang dados mitra tumrapipun Koperasi-koperasi primer ing Indonesia.
Koperasi Keluwarga Guru Jakarta nggadhahi anggota kirang langkung 20.000, sampun kasil ngimpun modal 15 Milyar menika pancen nyata saged dados tepa tuladhanipun Koperasi-koerasi sanesipun. Boten namung cacahing anggota ingkang kathah saha omset ingkang sampun miyaran nanging managemen ingkang sae ndadosaken KKGJ saged majeng dumugi samenika.
Agampang janma sembayang, nora angel wong angaji, pakewuhe wong agesang, angadu sukma lan jisim, salang surup urip, akeh wong bisa celathu, sajatine tan wikan, lir wong dagang madu gendhis, iya iku wong kandheng ahli sarengat.
Dyah kasmaran ing ngelmi, tan nyipta pinundhut garwa, amaguru ing batine, kalangkung bekti ing
Hyang Suksma parenga, amati sajroning urip, angenytaken ragi, suwung tan ana kadulu, mulane amartapa, mrih punjul samining janmi, wus mangkana kang kandheg aneng
lila ing donyeki, laku sirik tan kanggonan, wus elok melok kaeksi, rarasan dadi jati, ingkang jati dadi suwung, swuh sirna dadi iya, janma mulya kang sejati, pun pinasthi donya ngakir manggih
Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku
puji kalawan dzikir, dene kaping gangsalipun, bumi jenem puniku, iya iku astane saih satuhu, nulya kang kaping nemira, bumi suksma sun
kang kaping pisan ingaranan roh jasmani, dene kaping kalihipun, roh rabani ping tiga, roh rahmani nenggih ingkang kaping catur roh rohani aranira, kaping gangsal ingkang langit.
Mepeki wijiling sabda, pan wus jangkep cacahing pitung langit, eling-elingen ing
ngelmu ingkang denwadhahi, ana ing Hyang Manon, poma iku weling ingsun angger, den agemi lawan den nastiti, tegese wong gemi, ywa
Widi, tuna jenenging wong, upamane kaya kali akeh, ana kali gedhe kali cilik, karsanira sami, anjog samudra gung.
iku kaya endhog, wujud putih amung jaba bae,
ing enggen, wus mangkono watak kontul peksi, sandhange putih, panganane
wayang magelang, jadwal wayang maret 2017, jadwal wayang museum sonobudoyo, jadwal wayang purworejo, jadwal wayang sasana hinggil dwi abad, jadwal wayang seluruh indonesia, jadwal wayang suprodjo hadi, jadwal wayang surabaya, jadwal wayang suran, jadwal wayang
Neng apa tresnaku/ Lan rasa kangenku/ Wengi sing sepi/ Apa kowe ngerti rasaning ati/ nganti seprene nanging eneng apa/ kowe duhkita/ ana apa awakmum/ ya mung wengi sing bisa ngerti rasaning ati/ nganti seprene nanging eneng apa)
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen... (3724)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (403321)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok... (3919)
Tahapaknà Bayan Pesta Cum Aktif Kathok
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Sepur modèl saka mèrek Märklin mawa diorama saka mèrek Noch saka dasawarsa 1950-an
Sepur modèl utawa kréta latu modèl (krama) utawa sepur miniatur iku modèl sepur ing skala modèl cilik. Sepur modèl iku sajinising hobi sing mbangun modèl-modèl sepur. Skala
Sepur modèl sing awal dhéwé diarani 'sepur karpèt' (basa Inggris carpet railways) lan muncul ing dasawarsa 1840-an. Sepur modèl iki diarani mengkono amerga ora mrelokaké ril kanggo ngglindhing. Sepur modèl mawa tenaga listrik wiwit muncul ing awal abad kaping 20. Nalika iku sepur-sepur modèl iki namung mèmper sacara kasar waé karo asliné. Sepur modèl jaman saiki rupané luwih réalistis. Para sutresna sepur modèl biasané ora namung kolèksi modèl-modèl sepur waé, nanging uga nggawé layout sepur-sepuran utawa diorama sing niru lokasi utawa periode sajroning sajarah pasepuran.
Ing Jerman ana organisasi modèl pasepuran sing nduwé jeneng NEM. Organisasi iki sing nemtokaké pamérangan jaman ing pasepuran ing taun 1968.
Sepur modèl adhedhasar lokomotif (Ludmilla) sing padha nanging mawa skala sing béda-béda, ya iku H0, TT lan N
Sepur modèl iku ana ing sawetara skala. Skala sing lumrah iku ya iku:
Skala H0 iku sing populèr dhéwé banjur skala N iku sing populèr nomer loro. Ing Indonésia sing populèr uga skala H0 lan N. Skala TT iku utamané populèr ing (manten) Jerman Wétan. Banjur skala Z iku utamané sing nggawé namung pabrik siji waé ya iku; Märklin.
Pamérangan miturut jaman[besut | besut sumber]
NEM utawa lembaga para kolektor sepur modèl in Jerman, ing taun 1968 nemtokaké pamérangan jaman ing sepur modèl. Pamérangan jaman iki ing basa Jerman diarani Epoche.
Tenaga sepur modèl[besut | besut sumber]
Sepur modèl skala cilik biasané nganggo mesin tenaga dinamo listrik. Dinamo iki akèhé nganggo setrum arus padha (DC). Nanging uga ana sing nganggo mesin arus bolak-balik (AC). Saliyané iku ing skala sing radha gedhé, uga ana sing nganggo mesin bakar jero utawa mesin uwab. Saiki sing umum nganggo sistem arus bolak-balik (AC) iku namung Märklin waé ing skala H0. Senadyan mengkono uga akèh produsèn liya sing nggawé lokomotif kanggo sistémé Märklin.
Sawetara mèrek produsèn sepur modèl[besut | besut sumber]
(id) Situs wèb ngenani sepur modèl ing Indonésia (pranala mati diaksès tanggal 25 September 2011)
(id) Situs wèb adhedhasar Wordpress ngenani sepur modèl ing Indonésia
Kritéria sepur modèl miturut standar lan ukuran organisasi NEM-, NMRA- lan BRMSB
T (1:450) | ZZ (1:300) | Z (1:220) | N (1:160) | TT (1:120) | H0 (1:87) | 00 (1:76,2) | S (1:64) | 0 (1:45) | I (1:32) | II (1:22,5)
TY (1:900 / 1:1000) (ora resmi)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 9 Oktober 2016.
tinggal pilih_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... t374
mbakar kayu dadi mowokayu garing dadi api unggunnggowo ra sembarang nggowokudu sing koyo mbak anggun_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
gathuk ora yoooo t374bwnKoordinatorLokasi : CixarankReputation : 1Join date : 02.05.08Subyek: Re: BERBALAS PANTUN YUUKKK............ Mon Aug 11, 2008 4:21 pm mangan gethuk nganggo klopomangan lanting rodhok sepoora gathuk ora poposing penting wis nyoba_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... anggunKorLapLokasi : jakartaReputation : 1Join date : 13.03.08Subyek: Re: BERBALAS PANTUN YUUKKK............ Mon Aug 11, 2008 6:06 pm cedak patuk kuwi ngoro-ngorongalor maneh tekan omahkuben ra ngantuk obate opogawean akeh ning
Sirah loro larane benjut,wis ra popo monggo dilanjut_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... anggunKorLapLokasi :
nyritakaken kedadean utawa prastawa sing dilakoni dening tokoh JENIS NARASI :
1. Narasi Ekspositori Yaiku: Nulis cerita kanthi apa anane, penulis mung sekedar cerita ngetokake uneg-
Budi mau esuk tangi jam 5, hawa esuk kuwi isih adem, Budi banjur wudhu lan sholat subuh. Keprungu swarane ibune ngundang Budi, arep dikon nggawakaken bubur sepanci menyang becak, kanthi gupuh dijunjung pancine, diunggahake becak, ibune mangkat menyang pasar. Budi age age adus lan mangkat sekolah. 2. Narasi Sugestif Yaiku : nulis cerita kanthi rasa pangrasa, saengga sing maca dadi melu kagawa dening swasana utawa isi ceritane. TULADHANE NARASI SUGESTIF
Mripate Ani mrebes mili kelingan bapake sing lagi turu lemes ing rumasakit. Ani lungguh dhewe ing ngomah natani klambi klambine adhine. Ibune sing wis 6 taun lunga ora ana kabare ndadekake Ani saiki gelem ora gelem ngrumat adhine lan bapake, kerja dadi buruh pabrik dilakoni Ani kanggo nguripi keluargane. DESKRIPSI
Deskripsi yaiku wujud tulisan kang nggambarake (ngwayangaken) apa wae kang bisa ditangkep karo panca indra. Bisa arupa nyandra barang, manungsa, panggonan, kewan lan apa bae sing bisa ditangkep karo panca indra. Sedurunge dhewe gawe deskripsi kudu nentokaken objek. JENIS DESKRIPSI:
Anggone nggambarake objek kanthi rinci disusun nganggo urut urutan sing sitematis.
Tuladhane : nggambarake papan, bisa saka ngarep, tengah banjur mburi. TULADHANE DESKRIPSI EKSPOSITORI
Nembe wae lawang kantor lab tak bukak, hawa seger saka alat pendingin ruangan. Mlebu menyang njero ruangan katon ruangan kang ambane kira kira nem meter ping sepuluh meter, jane ruangane amba, nanging barang barang kang pating slrengkrah lan marak marak ndadekake ruangan lab kaya kebak. Swara gembrebek kipas angin rusak lan ambu ora sedep ndadekake ruangan dadu sumpeg. Nang dhuwur ruangan ana lampu neon gumantung nambahi padhang ruang lab. 2.Deskripsi Impresionistis
Anggone nggambaraken objek andhedasar anggepane penulis utawa bebas.
Tuladhane : nggambarake objek wong, bisa saka suarane disit, rambute, mlakune lan liya liyane TULADHANE DESKRIPSI IMPRESIONISTIS
Nang plataran terminal bis katon runtah mlarah mlarah. Hawa ing njero bis
wong wadon tuwa watuk watuk malah idu sekepenake dhewek nang jubin bis. Nang njero bis katon ana tukang copet lagi golek mangsa, dandan rapi kaya mahsiswa. STRUKTUR PAMBENTUK ING CERITA
Yaiku : unsur kang ana ing sakjabaning cerita, kayata sejarah pangriptane, pawiyatan, kabudayan, agama lan sapanunggale UNSUR INTRINSIK
Yaiku : unsur kang rumaket ing sakjeroning cerita 1.TEMA
Yaiku : inti utawa idhe dhasare cerita, undheraning cerita kang kababar dadi cerita.
Yaiku : sambung sinambunge prastawa sing kronologis andhedasar urut – urutaning wektu. 3. PENOKOHAN
Yaiku : penggambaran para tokoh kang makili sipat utawa tipe manungsa kaya kang dikarepake penulis 4.SUDUT PANDANG
Kang ana sambung rapete karo panggonan, wektu lan swasana 6. AMANAT
Yaiuku : pesen kang disampekaken pengarang marang pemaos 7. GAYA BAHASA
Yaiku : Bahasane pengarang kang dienggo kanggo nyritakake cerita Bahasa Jawa
dadu sumpeg. Tuladhane : nggambarake papan. hawa esuk kuwi isih adem. panggonan. Ibune sing wis 6 taun lunga ora ana kabare ndadekake Ani saiki gelem ora gelem ngrumat adhine lan bapake. Keprungu swarane ibune ngundang Budi.
apa wae kang bisa ditangkep karo panca indra. manungsa. arep dikon nggawakaken bubur sepanci menyang becak. penulis mung sekedar cerita ngetokake uneguneg.
1. Budi age age adus lan mangkat sekolah.Deskripsi ekspositori Anggone nggambarake objek kanthi rinci disusun nganggo urut urutan sing sitematis.Deskripsi Impresionistis Anggone nggambaraken objek andhedasar anggepane penulis utawa bebas.
Yaiku : Nulis cerita utawa nyritakaken kedadean utawa prastawa sing dilakoni dening tokoh
1. kerja dadi buruh pabrik dilakoni Ani kanggo nguripi keluargane. Nang dhuwur ruangan ana lampu neon gumantung nambahi padhang ruang lab. bisa saka ngarep. Bisa arupa nyandra barang. Narasi Ekspositori Yaiku: Nulis cerita kanthi apa anane. kanthi gupuh dijunjung pancine. TULADHANE NARASI EKSPOSITORI Budi mau esuk tangi jam 5. kewan lan apa bae sing bisa ditangkep karo panca indra. Mlebu menyang njero ruangan katon ruangan kang ambane kira kira nem meter ping sepuluh meter.
2. tengah banjur mburi. saengga sing maca dadi melu kagawa dening swasana utawa isi ceritane. diunggahake becak. Budi banjur wudhu lan sholat subuh. TULADHANE NARASI SUGESTIF Mripate Ani mrebes mili kelingan bapake sing lagi turu lemes ing rumasakit. ibune mangkat menyang pasar. TULADHANE DESKRIPSI EKSPOSITORI Nembe wae lawang kantor lab tak bukak. Narasi Sugestif Yaiku : nulis cerita kanthi rasa pangrasa. 2. nanging barang barang kang pating slrengkrah lan marak marak ndadekake ruangan lab kaya kebak.
UNSUR EKSTRINSIK Yaiku : unsur kang ana ing sakjabaning cerita. Nang njero bis katon ana tukang copet lagi golek mangsa. dadi madan silir kena angin. ALUR / PLOT Yaiku : sambung sinambunge prastawa sing kronologis andhedasar urut – urutaning wektu. mlakune lan liya liyane TULADHANE DESKRIPSI IMPRESIONISTIS Nang plataran terminal bis katon runtah mlarah mlarah. agama lan sapanunggale UNSUR INTRINSIK Yaiku : unsur kang rumaket ing sakjeroning cerita 1. Hawa ing njero bis
jejer karo jendhela.Tuladhane : nggambarake objek wong. 3. wektu lan swasana 6. 5. LATAR Kang ana sambung rapete karo panggonan. kabudayan. dandan rapi kaya mahsiswa. kayata sejarah pangriptane. AMANAT Yaiuku : pesen kang disampekaken pengarang marang pemaos 7.TEMA Yaiku : inti utawa idhe dhasare cerita. PENOKOHAN Yaiku : penggambaran para tokoh kang makili sipat utawa tipe manungsa kaya kang dikarepake penulis 4. GAYA BAHASA Yaiku : Bahasane pengarang kang dienggo kanggo nyritakake cerita
. undheraning cerita kang kababar dadi cerita. Nang sebelahku wong wadon tuwa watuk watuk malah idu sekepenake dhewek nang jubin bis. 2.SUDUT PANDANG Yaiku : posisi pengarang wektu dheweke nyritakake.
sparta,kaca film vkool,kaca filmsolargard,kaca film sunpolar,kaca film
sunproteck,kaca film oneway,kaca film sandblast.
$ 1 kanggo saben mesthi download yen sampeyan pengin ndeleng iku tanpa internet. Nanging iku ora perlu, sampeyan bisa nonton gratis saka iki.
menit Ing seri iki tenan saka ngeruk lan langkah dening langkah carane nggawe web Mobile First lan Design Responsif ngisor Tata karya profesional lan gampang. Sajrone Course aku nuduhake sampeyan carane aku digawe website dhewe :) tingkat dhasar Mulai !! Dasar SEO 34 video 88 menit Ing Course SEO free iki sampeyan bakal sinau teknik posisi ing kaca lan mati kaca kaca web supaya ngerti carane katon ing ndhuwur
Tumpang kabeh proses web desain karo kabeh langkah sampeyan kudu tindakake kanggo mimpin Tata apa profesional. Nggawe manawa kanggo njaluk asil apik tanpa gadhah kanggo mbaleni bab kaping pirang-pirang kanggo ora nduwé supaya bener tingkat penengah Mulai !! Ngembangaken ekstensi kanggo Google Chrome 11 video 88 menit Contone nyata saka carane berkembang ekstensi kanggo Google Chrome. Sinau kanggo program ekstensi kanggo browser paling digunakake ing donya tanggung saka ngeruk tingkat lanjutan Mulai !! Program Games for Android 42 video 238 menit Complete Course ing Carane
kanggo Tèks Sublime karo paket Emmet bakal bantuan kanggo Streamline MUCHISIMO wektu ngginakaken ing pangembangan kaca html lan css tingkat dhasar Mulai !! Dasar Jawa 14 video 80 menit Full Jawa Course Basic lan FREE, ing mesthi iki sampeyan bakal weruh kabeh
diajokaké ing endi digunakake konsèp iki kanggo nggawe enkripsi algoritma adat tingkat penengah Mulai !! Haskell 20 video 111 menit Haskell mesthi, kene sampeyan bakal sinau konsep dhasar saka basa fungsi iki, karo conto lan pakaryan ditanggulangi, sampeyan uga bisa propose pakaryan pengin sampun mantun ing sawetara video tingkat dhasar Mulai !! Kacerdhasan gawéyan 6 video 16 menit Ing seri iki aku nerangake fitur duwe ing atine ing pangembangan AI (Artificial Intelligence) lan mratelakake panemume apa apik utawa ala saka teknologi potensial sawijining mangsa, aku ngerti sampeyan mikir, sira Komentar? tingkat dhasar Mulai !! C ++ pakaryan mantun 24 video 103 menit Ditemtokake
pakaryan kanggo sinau kanggo berkembang saka ngeruk kalkulus program dhasar tingkat lanjutan Mulai !! Advanced Android 52 video 279 menit Iki Complete Course Free Android bakal Katrangan cara kanggo nggawe aplikasi kanggo piranti Android saka nul kanggo majeng, lan kabeh
pengin sinau carane nggawe aplikasi kanggo Android, lan video iki nuduhake proses learning, kita bakal pindhah saka kerja inching ing video iki tinimbang kang guru Aku classmate, sampeyan nggabungake project lan kita nggawe bebarengan lan app?
lanjutan Mulai !! menu responsif 9 video 184 menit Premium Course ing Carane nggawe CSS Menu Responsif kanggo web, kabeh jinis menu: bundher, horisontal, kaca landing, langkah dening langkah saka ngeruk! tingkat penengah Mulai !! Ngembangaken Aplikasi kanggo iOS 0 video 0 menit mesthi Swift, basa anyar nggantosaken Apple Objective-C. Iki Course FIRST OF sajarah LANGUAGE THIS. Kurang saka 24 jam sawise diumumake ing WWDC 2014 aku diterbitake mesthi iki karo konsep sing mbentuk sintaksis basa tingkat penengah Mulai !! efek CSS 20 video 110 menit Course FULL Efek CSS3 kanggo menehi situs dipikir unik lan selaras, sinau kanggo nggawe animasi dhewe karo CSS, luwih cepet lan luwih ènthèng tinimbang karo javascript utawa basa liyane tingkat penengah Mulai !! Jawa enkripsi 5 video 47 menit Algoritma enkripsi Custom ing Jawa, yen sampeyan pengin video liyane saka java dipikir ing Course dhasar lengkap aku duwe ing saluran tingkat lanjutan Mulai !!
dados setunggal, konflik, masalah, narik, lan luwih. The link kanggo Course lengkap iki http://jotajotavm.com/curso-diseno-web-desde-cero tingkat dhasar Mulai !! Go Programming Language (Golang) 5 video 46 menit Ing Course iki sampeyan bakal weruh dhasar saka Go, basa program saka Google, kang ngijini sampeyan nggawe proyèk
tenan kaya apa ketergantungan injeksi kanggo views, acara lan item liyane. Butter Knife lan Dragger2 iki digunakake, karo conto prasaja lan luwih Komplek
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.amateurhqxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-starxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana
melik mring samukawis, sakabehing lelakon, sumarah Hyang Agung, tumurune kanugrahan, hanulada pra priyagung duk ing uni, nulada laku tama.
8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh tumitah sedarum,
Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo
dadi srana gumelaring kodrat, miturut laku jantrane, nadyan sifating Wahyu, kasempurneng urip lan pati, iku amung sarana, murih tansah hayu, kasinungan katentreman, iku wajib den persudi
Lisse iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono
index.php?title=Lisse&oldid=1101985"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
ngisor iki nêrangake nalika jaman awale nagara ing Dêmak. Para Wali kang karsa mêdharake wêwêjanganing ngelmu makripat, kehe mung Wolu, pratelane kaya ing ngisor
wis kasêbut ing dhuwur kabeh mau, saka surasane iya nunggal misah bae. Amarga padha wêwiridan saka wêwêjangane Kangjêng Susuhunan ing Ngampeldhênta. Sanadyan pangkat-pangkat panggonane, ananging isih tunggal sagolongan, têgêse mung minongka gêlaran babaran bae, supaya bisa tumangkar pakartine dhewe-dhewe, awit rêrimbagane kawruh kasampurnan iku, Manawa
ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, Ora ana Pangeran kajaba Ingsun. Sajatine Dat Kang Maha Suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
menandai af’al-af’al-Ku)
Sajatine Ingsun Dat Kang Amurba Amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bêbukaning iradatIngsun. Kang dhingin Ingsun anitahake Kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Ngadammakdum Ajali Abadi. Nuli Cahya aran Nur
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam asal saka anasir patang prakara, Bumi, Gêni, Angin, Banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
sajroning Sirah iku Dimak, yaiku Utêk, kang ana antaraning Utêk iku manik, sajroning Manik iku Budi, sajroning Budi iku Napsu, sajroning Napsu iku Suksma, sajroning Suksma iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsn, Dat Kang Anglimputi ing kaanan jati.
Sajatine Ingsun anata malige sajroning Betalmukarram, iku omah ênggoning lalaranganIngsun, jumênêng ana ing Dhadhaningg Adam. Kang ana sajroning Dhadha iku Ati, kang ana antaraning Ati iku Jantung, sajroning Jantung iku Budi, sajroning Budi iku Jinêm , yaiku Angen-angen, sajroning Angen-angen iku Suksma, sajroning Suksma iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun. Dat Kang Anglimputi ing kaanan jati
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmukadas, iku omah ênggoning pasucenIngsun, jumênêng ana ing Kontholing Adam. Kang ana sajroning Konthol iku Pringsilan, kang ana ing antaraning Pringsilan iku
Nutpah, yaiku Mani, sajroning Mani iku Madi, sajroning Madi iku Wadi, sajroning Wadi iku Manikêm, sajroning Manikêm iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun Dat Kang Anglimputi ing kaanan jati. Jumênêng sajroning Nukat
anêkseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun,
Ingsun Kang Langgêng ora kêna owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun Kang Waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun Kang Amurba Amisesa, Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangêrti, byar sampurna padhang têrawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun Kang Anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratIngsun
ing mêngko pinarsudi dening Kyai Agêng Muhammad Sirullah Ing Kêdhung Kol, mratandhani ing
tinarima ngelmune iku, kudu nganggo ngêningêna ing kaênêngan, nyirnakake samubarang, nyipta Tajjaling Dzat Kang Maha Suci Sajati, mbirat napsu hawa kang ora kawadaka, kang wus kalakon tuhu katarima ngelmune, mula aja uwas sumelang ing ati, ora beda
kahanan akhir karo kahanan saiki kang diarani swarga naraka iku, iya jaman saiki, têgêse : kang wis padha dilakoni. Surasaning wasita basa awit pangimpune Susuhunan ing Kalijaga, njupuk sarahing kitab Hidayatulkakaik, padha babon saka kitab Tassawuf kabeh.
dalem tenggo candakipun den sukses selalu,…
Edy L said:	12 Februari 2010 pukul 22:48
sampun wonten lebih 200 sederek ingkang download lan mboten wonten sing paring laporan…cobi diulang malih anggenipun DL…
Deddy Lestyantono said:	4 Januari 2011 pukul 13:23
Narayana jumeneng ratu file 01B & 02B kadosipun mboten wonten
Sugeng pepanggihan malih mas Edy , matur nuwun Pandawa Ngengeripun sampun saged dipun download, nuwun sewu dateng millis PPW kulo mboten kepanggih passwordipun KNS Suteja takon bapa.
nalika diundang neng Dikpora Prov. isih arep dirembug maneh, mbokmenawa ana
Google Aneh: mboh iki... butuhe neng jepang kono.. g eroh isine
mboh iki... butuhe neng jepang kono.. g eroh isine
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Pengrajin Wayang Kulit Koleksi Gunungan/Kayon dan Tokoh Wayang
undur diri........ kersane njenengan pak, wong aq nek ndelok njngn iku mesakke, wis kerep rekoso, isih dipaido. Karepmu bro. Sing penting tetep
bro. Sing penting tetep wes dipaido ijeh digae rekoso sopo sing ra
GLEPUNG.MUSNO ILANG DADI ANGIN.HIYO AKU WERUH SAK KABEHINGLELEMBUT.IKI KABEH
ojo lali, nek tekan prambanan mampir omahku dhisik, ngampirki serabi karo batik semar,
Matur nuwun sanget mas, pun dangu kula nggoleki pagelaran wayang Ki Nartosabdo, satunggaling dalang ingkang kula tresnani. Wonten ing bloge Panjenengan kula saged nemahi..sameniko sampun download sebagianipun. Nuwun.
Griya kula sanes ing http://www.wayangprabu.com
Assalamu’alaikum wr.wb. Sedulur, monggo ingkang sepisan sesarengan ngucap syukur konjug Alloh SWT kanthi waosan, Alhamdulillah hirobbil ‘alamiin. Ingkang ongko kalih, monggo sholawat kagem Rosullullah SAW, inkang pun tenggo syafaatipun wonten ing dinten akhir mangke. Miwiti taklim, kulo kedah matur menawi, sedanten ingkang dipun tulis punika dasaripun saking kitab ingkang dipun waos dening
ngendikan menowo Unnes iku rumah ilmu. Sembarang kedadean sing ono ing Unnes, ora ono sing ‘ngungkuli’ kejobo ilmu (iki falsafahe, Gusti Alloh iku wis otomatis lho ya, ora kudu tak sebut). Termasuk berbantah-bantahan, adu argumen, ora bakal kanggo nek ora ono
onok sing tak senengi.. sabtu n
sing wong sogih.. kari numpak montor nang suroboyo.. wis akeh
tenan. mosok nganti buko nggo banyu
Regu iku unit utawa satuan militer paling cilik ing sajroning Batalyon Infanteri kang dumadi saka kurang luwih 10 personil.
Jabatan Komandan Regu (Danru) ing batalyon infanteri, biasané diwengku déning personil militer kanthi pangkat Sersan Dua utawa Kopral Kepala senior kang wis nduwé pengalaman. Déné ing pasukan khusus kaya Kopassus, gumantung kabutuhan, nanging akèh-akèhé dipimpin déning perwira ya iku Letnan Dua utawa Letnan Satu.
Regu iku bagéan saka organisasi peleton. Regu bisa dipérang dadi loro tim, saben tim dumadi saka papat utawa lima personil.
Pemimpin[besut | besut sumber]
Regu biasané dipimpin déning bintara minangka Komandan Regu, dicekak Danru. Wong nomer loro jroning regu ya iku Wakil Komandan Regu, dicekak Wadanru. Ing negara liya kayadéné ing Amérika Sarékat, jabatan iki uga dijenengké Komandan Regu, nanging ing Britania Raya lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Regu&oldid=969301"	Kategori: Satuan militerRintisan kanthi topik militèr	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.08, 1 Maret 2016.
wayang banyumasan, jadwal wayang januari 2017
Pagelaran Wayang Bulan Januari 2017 (Banyumasan)”	amartha wrj berkata:	31 Desember 2016 pada 12:31 AM	sip lah …pentas wayang ng tlatah mbanyumas esih
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 21
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pruszków&oldid=1090389"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Lha wong arab wae nang kene yo nglakoni ‘pemurnian’ keturunan koq. Podo podo wae laa…
Ras pemimpin kudhu nduwe putro sing sami2 ras pemimpin
Supoyo “howo” ne tetep kenceng pol
iki jaman lek wes kacaw kabeh bebas ngomong, kabeh bebas menilai. sopo seng nggomonge paling banter yo paling dirungokne. tapi kok yo nemen bgt meksone Nabi tekan Jowo..!!
3. Ojo menang menangan nangin menangono
4. Ojo ela elu marang manungso kang hangkoro murko
5. Sawijio marang Gusti jagat kang wis gawekke mulyane manungso
7. Percoyo marang manunggso kang jujur penggalihe marang manungso liyo
8. Sabar subur luhuring budi iku utamakno
9. Ngadek jejek ilang ono alang-alang kang ngrudo pekso.
Desember 13, 2012 pukul 11:20 am	Balas
ya alloooooooooooohhhhhhhhhhhhhhh…………!!!!!!!!!!!!!!
lambe ne’ turah yo ngunukui….!!!!
wong jowo???nabi kuwi yo turunan nabi,bapak-e poro nabi ya Ibrahim a.s,nek esih ora mudeng yo takok karo kyai sing ngerti agomo mas,ojo ngiro2 dewe,iso keblinger???ora susah nabi,keduwuren mas??,wong jowo wae nasabe soko ndi,diurut soko adam,nek iso ketemu pinter???nek wong arab kuwi nasabe jelas soko nabi Ismail a.s,nek yahudi kuwi nasabe soko nabi Ishak,bapak-e situk yo iku Ibrahim.a.s ??ora koyo awake dewe paling banter pol canggah,udeg2 siwur??wis
“sanes benten sakwetawis” rodo mikir keras mengartikan iku. GrammerE pie to kui 😛
February 11, 2013 at 4:31 pm	Jare wong klaten? Pye jal kuwi.
February 12, 2013 at 2:15 pm	hihi… sing sabar nggeh kang. Menawi lomba ngeten niki kadose kulo saged menang
*bahagianeeee Ulfah Uswatun Hasanah says:
February 11, 2013 at 12:48 pm	cekidooot….
puntadewa, arjuna, bima, punakawan, pandawa, prabu kresno, kurawa, wayang ampyak, wayang srambahan, wayang
walafiat,Kang Togar dewe pripun,mbok ojo nyikso diri to wong ditinggal sing wadon kok nyikso dr ra karuan mengko ndak
MENANGI ZAMAN EDANEWUH AYA ING PAMBUDIMELU EDAN ORA TAHANYEN TAN MELU ANGLAKONIBOYA KEDUMAN
Ayo padha sinau aksara jawa. Jarene aksara jawa nglegena kuwi ana 20. Yaiku,
puniki / atembang pamiyos / awawarah wuruk ing wijile / marang sagung putraningsun estri / tingkahing akrami / suwita ing kakung //.
Nora gampang babo wong alaki / luwih saking abot / kudu weruh ing tata titine / miwah cara-carane wong laki / lan
sireki / yen putreng narpati / temah dadi lu p ut //
mring putrane wadon / nanging Adaninggar tan angangge / mulane patine nora becik / pituture yogi / Prabu Cina luhung //
Wadya bala pan kak ing narpati / wadon khak ing
barang pratikele / asiyasat miwah anatrapi / Sapra- tingkahneki / luput wenang ngukum //.
ing tembe / nora kena anak lawan rabi / luput
wong ngakrami / apaitan eling / amrih asmareng kung //
Pratikele wong akrami / dudu brana dudu rupa / amung ati
kena sembrana / kurang titi kurang emut /
Iku wajib kang rinukti / apan jenenging wanita / kudu eling paitane /
eling kareh ing wong lanang / dadi eling parentah / nastiti wus duwekipun / yen ilang titine liwar //
Badan iki mapan darmi / nglakoni osiking manah / yen ati ilang elinge / ilang jenenging manungsa / yen manungsane ilang / amung
nora kareksa / ugere wong ngagesang / teka kudu sasar susur / wong lali kaisen setan //
Wong nora wruh maring sisip/ iku sajinis lan setan / kasusu manah gumedhe / tan wruh yen padha tinitah / iku wong tanpa tekad / pan wus wateke wong lengus /
Budi kang mangkono nini / buwangen aja kanggonan / mung nganggowa
tan kena ginawe ala / yen kalakon andhap asor
Lenggah madyeng pandhapa Sang Aji / lan
Suteng nata prajurit sinekti / tur kinondhang Sang Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita kasub / wicaksana alus ing budi / prawira
ing maripe / ing Jawa nggoning semu / wit sasmita
nguni / wido dari kungkulan / ing sawarnanipun / lan sinung cahya murwendah / Citrawati sinembah ing wido dari /
dennya ngugung mring kakung / mila prabu ing Mahespati / katekan garwa dhomas / saking garwanipun / putri Manggada kang ngajap / sugih maru akeh putri ayu luwih / yen ana kinasihan //
Mring kang raka Prabu Mahespati / Putri Manggada sigra anyandhak / kinadang-kadang yektine / jinalukaken wuwuh / ing sihira kang raka aji /
pan kinarya sor-soran / kang raka anurut / dadya sor-soran sakawan / Citrawati saking panjunjungireki / tinurut dening raka //
Nora beda nini jaman mangkin / ingkang dadituladan utama / putri Manggada anggepe / suraweyan Sang Prabu / manthuk- manthuk atudhang- tudhing/ putra kalih gung nembah /ing rama Sang Prabu /poma nini dipun awas /
andikane / mung solah kang kadulu /heh ta nini madyaning krami /
sumangga ing sakarsa / tan darbe pakewuh / manut sakarsaning raka / Citrawati
ing wuri / tyase agarundhelan / mongkok-mongkok mungkuk/ ing batin ajape ala
/ iya aja ana wadon kang den sihi / ngamungna ingsun dhawak //
nalutuh ing sajagad / dosane gendhukur / wido dari akeh ewa / ing delahan ing nraka den engis-engis / ing widodari kathah //
/ nyilakani ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat cilaka / bonggas gawe asandhing wong kena pidhir / reregede sajagad //
Saya lamun di suka ing Widhi / dadi manggih
den suwita / marang laki yen sira ginawa benjing / mulih mring lakinira //
nyuwargakken wong tuwa sira yen mituhu / marang wuruke si bapa / apan ana tatandhane ingkang becik / anganthia kang raharja //
amung sathithik / wajib sira ngungkulena / mring guna kayaning laki //
Marmane sira punika / ginawan dariji manis / dipun manis
mangkono iku / balik kang dipun nastiti / marang wuruke si
uneg-uneg nggak ono sing naggapi podo sepi….ngemeng-ngemeng sing digawe conto kok wong magelang kabupaten dukun ora wong klaten opo bayat ngono opo wong
ngalor ngidul ora ono isine. Malah nggedabrus tekan kiki fatmala, cut keke, cut tari. Ora kapok po kowe om komo…. nek ngomong karo fuad tentang “sumbangan, keikhlasan,
takon kok ora dijawab yo? Neng endi iki sing duwe omah?
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo 4lief4KoordinatorLokasi : njakartaReputation : 0Join date : 03.06.08
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Jual Lukisan Wayang Hiasan Dinding Unik Khas Jawa
diwoco ra kabeh??mesti ora???wong sing nulis wae males moco manehhh:)
February 14, 2007 at 3:44 am halah..!!!!!
siyasat // boten yogya boten kiyat kawon guyub // srengat wor nagara krama //
kengetan // brastha Majalengka purwaning santri // suprandene sirna larut //
katempuh sabilollah // tur narendra binathara sugih wadu // angreh pra bupati
wuntat // kondhang catur terah turuning weri // weri-werining praja gung //
kagunggung murang arja // ngrusak karta saruning jana sawegung // wong yun sae
Jeng Pangeran // sarta leres-leres dika pribadi // jer sampyan seneng tumuwuh
// neng donya barang gumelar // sarwa-sarwi bangsa
mring sawarga // kotemeni gawemu jengkang jengking // kicah-kicih keceh banyu
// yen wis nuli sembahyang // marep kulon reh kulon enggong Hyang Agung //
nembah // maring masjid ingsun dudu wong Kapir // kapiran
ngandika // he wis padha menenga ywa cariwis // mung anak Jenar karepmu //
katimbalan ring Demak // apa gelem apa mopo ngong yun ngrungu // ywa kakehan
wacana // o, o dene ngeyel temen sireki // wong dadya duta mung tutur // sun
sasmita // patang pasal cupen ingkang patitis // siji bak kala Hyang Agung //
karya gumelaring jagad // prabot apa barang apa bakalipun // loro bab kinen
tetanya // Endi omahnya Hyang Widdhi.
kalonging nyawa // saben dina nganti entek mring endi // catur bab kang
Mahaluhur // rupane kaya ngapa // Pangran Jenar manthuk-manthuk guyu guguk //
iku cangkrimaning bocah // gya lon reh nambung maring murid.
yudapraja // wimbaning ling tuna luwih.
sampun kirang aksama // budi kethul kithal gratul lantih blilu // kajibah
krama // dadya wuruk kulesthi jroning pati // kapatuh salaminipun // Pangran
// alam donya punika la-awali // tan wonten wiwitanipun // kathah yen kula
babar // bok menawi kertas sakendhang tan cukup // met wewaton
pralambang // Tuwan tanya wismanira Hyang Widdhi // bab puniku boten ewuh //
Allah manksma ign Dzat // Dzat wajibul wujud pacangkramanipun // la jamana la
makana // munggeng dzat wisma kakiki.
kabuka // boten cukup kertas pos pitung kodhi // samanten kewala kacup //
gantya lambang kaping tiga // longing nyawa rinten ratri ngantos puput //
saged suda // boten wewah gingsirnya karsa mulih // saking pejah dhateng idhup
// langgeng tantara lama // yen kalonge sasat kawadis mathuthuk // gripis lir
den mangsa rayap // panjang yen kawula tulis.
maksih Buda // tandhanipun sring manjing marang sepi // guwa-guwa kayu watu //
gunung alas segara // linebonan gentur karsa ngiras laku // pamrih katemu Hyang
negerinya. Nanging awya kliruSumurupa kanda kang tinamtuNadyan mendak mendaking gunung wis pastiMaksih katon tabetipunBeda lawan
Nadyan bisa mbarenjulTanpa tawing enggal jugrugipunKalakone karsaning Hyang wus
estining uripIku ta sengkalanipunPantoging nandang sudraYen wus tobat tanpa mosikSru nalangsa narima ngandel ing
ditentukan, upayakan supaya terjadi “. Sangkalane maksih nunggal jamanipunNeng sajroning madya akirWiku Sapta ngesthi RatuAdil parimarmeng dasihIng kono kersaning
tandha ping (X) ing aksara a, b, c, d utawa e kang paling bener! Paraga wayang kang dicritakake ana wacan ing dhuwur yaiku . Puntadewa Bima Arjuna Nakula Sadewa Jeneng Bima asale saka […]
CEDHAK ALAS CEDHAK GRUMBUL, GUNG LIWANG-LIWUNG
LENDANG KLAMBI JARIK’E KAWUNG,
PAK’E KUNCUNG, MUNG BEBETAN SARUNG
ADOH RATU CAKET WATU, SAK GUNUNG-GUNUNG
NIAT NULUNG NOPO MENTHUNG, KULO WONG BINGUNG
RA DUWE BAPAK, RA DUWE BIYUNG
ADOH KUTHO, MANGGENE TEN KAMPUNG
Purbalingga Purworejo Rembang Sragen Sukoharjo Temanggung Wonogiri Wonosobo Pekalongan Salatiga
tandha ping (x) ana ing aksara jawaban kang trep ! 1.Dhek dina Minggu, aku Pasar Kliwon a.tindak b.lunga c.tuku d.oleh 2.Ima seneng banget mangan iwak sing ora ana erine, yaiku iwak a.lele b.wader c.gurami d.nus 3.Yen kepingin tuku klambi kudu menyang los […]
Jatiduwur	Posted on 20 Oktober 2011	by Pusaka Jawatimuran Wayang Topeng Jatiduwur, konon
Langsung menyang: navigasi, golèk	Panjenengan ora duwé hak aksès kanggo sunting kaca iki, amarga alasan ing ngisor iki:
Pratingkah panjenengan diwatesi tumrap panganggo ing klompoké: Para panganggo.
PMWeh...weh....Kudu pinter nek arep komen neng kene...
njelas2in mpun, Mas Guh. disekecakaken mawon. kulo badhe angon segawon.
September 2, 2010 pukul 20:52	malaysia eah.??
November 12, 2013November 12, 2013 trianjarpriyanta
Caos infotembang dolanan	Dening Parjoyo, S.Sn.
kagunganipun Dalem Bandara Pangeran Harya Suryanegara ing Ngayugyakarta Sinom Wirayat kanthi dahuru, lalakone jaman wuri, kang badhe Jumeneng
amblese Glacapgunung, sarta ing Madura nagri, meh gathuk lan Surabaya, sabibaripun tumuli, wiwit dahuru lonlona, soyo lami soyo ndadi. (Pertanda punggung G Merapi (populernya disebut punggung buaya atau geger boyo) amblas/
rurusuh mratah sabumi mungsuhe datan karuwan, polahe jalma keha sami, kadi gabah den interan, montang-manting rebut urip. Papati atumpuk undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan, kraton kalih manggih kinkin, ing Sala kaleban toya, Ngayugyakarta
wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe
turangga, lan ana satriya teka kang putih kulite, saka kulon pinangkane, nuli ana agama tatakonan padha
agama) Apamaneh dhayoh mbagegake kang duwe omah, ana kebo nusu gudhel, endah-endah cacahing gendhing sekar kaendran, sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, sanajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik, lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang
karena gusti sang Ratu Adil baru melakukan penempaan diri dalam ‘pertapaan’nya) mung gagamane bae golekana kongsi katemu, awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung, (..
Ratu Adil panetep panata gama). Dene sira wis ketemu aja nganti sira katilapan, tutu buriya ing satindake lan embunan tumetesing banyu janjam, mesthi slameta langgeng ing salawas-lawas…mung iki piweling ingsun marang sira kulup, poma den estokna. (
Jayabaya, pethikan serat tangan Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil; (Tanda-tanda kehadiran Ratu Adil sudah dekat: Padha kaping 1 Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam mahdi saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tatanduran suda pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal
Gusti Ratu Adil Idayatullah, apa agamamu = sabar darana, apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu adil Idayat Sengara, apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake = Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak. Keterangan: ratu adil imam
teguhe kinuya-kuya ora rinasa, malah weh suka raharja, kaesa mbelani negara sigar semangka, ambeg utama tan duwe pamrih, mung netepi kasatriyane, tambal bandha mau, mung ngengeti kawukane, (ratu
kaping 20 Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero, luwih-luwih para pidak pedarakan sebab yen iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji
padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang
Suksma. Dene rawuhe Ratu Adil iku saka lor kulon, mulih mring pakuwone, ing kono mulyaning Nungsa
prajurite mung sirolah (baca;sirullah), tutunggaleng langgeng eling, parandene kang san ara mangsah kabarubuh, duhaka tutumpesan, tan lami pan sirep sami, ginantyaning ing jaman kreta raharja. 4. Pan wus ilang malaningrat, sinalin tulusing becik, lire murah sandang tedha, durwiala, dursila enting, enak atine sami, wong
wong ngakathah madeg nata. 5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra,
warih, manggih punika medal kula, wus nyebar gama budi, Merapi jangji mami, anggereng jagad satuhun Rarsanireng jawata, sadaya gilir gumanti, mboten kenging kalamunta kaewahan. (ke tenggara
Jangka Jayabaya, Pethikan Serat Tangan Pangkur 1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung,
ilining ponang tirta, langkung banter anjog ing seganten kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi 3. Jeng Ratu Kidul punika, lan para dhemit darat amor lan jalmi, sarengan
rakarta pindahipun, tan kenging yen dinuwa, apen sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg 5. Kacrita wonten bengawan, pan ing wara ketangga manggih mukti, suli wirayat wau, longsor pecahing harga, ingkang tirta amili awor lan lendhut, lan rawa pening Bahrawa, mubal geni keh jalma (…(geger boyo/glacap gunung
Rawapening di Ambarawa berkobar api, 6. Sinareng ing tanah Jawa, nuli wonten penyakit andhatengi, lamon triwulan iku, satanah Jawa wrata, pra kawula sami giris manahipun, kataman bebenduning Hyang, nyarengi mangsa paceklik. (
ndadra, ing prakarti kan tan yukti 8. Kawastanan jaman edan, kathah jaman nglampahi sungsang balik taman ing
kawula sami andhang pakewuh, wuwuh-wuwuh tanpa mendha, pinupu pajeg mas picis 10. Kathah solahing kawula, kukumpulan arsa ngupaya budi, nanging tawur-tawur tinalen ing pepacak, dening praja ingkang ngasta kum apus, kang tan welas mring kawula, ratu nakoda mbeg juti 11. Puniku pinanggihira, nanging wuri
pucuke, mubyar-mubyar pamore, kakedher kendhenge, membat-membat gandhewane, lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih gedhe, marga saka gedhene, gandarwa, thethekan, ilu-ilu, banaspati, sakehing iblis, jajalanat kabeh, padha buyar sar-saran padha ngungsi, saenggon-enggon mamangan wong padha ora
ora antara lawas tumuli rawuh (ratu adil) jumeneng angratoni jagad rating kono, sawah sajung pajege mung sedinar, denen panggaweyan negara bakal padha ora anan, awit wong akeh
Sekar kinanti karya Gusti MN IV tersirat; jebeng…canggahku, Anjasmoro, besuk ingsun bakal titip getih kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
saking ngarsaning Gusti Kang Maha Wisesa. Ing mbesuk tanah Jawa nemahi gemah
aku gak mungkin nggoroi pean2 sedoyo...
Sains, Teknologi, Seni dan Budaya	KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 01)	13 Juli 2010
Swasana samaptaning yuda kang gumuruh ing madyaning Kuruksetra ginambar wontening Perangan Kapisan inggih punika Kurawa lan Pandhawa kekalihipun kadang tunggal wredha ananging samya memungsuhan. Kekalihipun anggadhahi senopati kang prakosa asikep gegaman lan piandel ingkang ngedab-edabi. Risang Arjuna haniti priksa wadyabala kalayan Risang Kresna kang pinatah minangka kusiring rata lan lakuning urip. Dumadakan Sang Arjuna rumaos kejot wontenipun wewayangan tumpesing wangsa Barata, wangsa lan pepundhene dhewe. Raganya rinasa ngalumpruk, manahnya geter lan giris, ing pangangen-angen tuwuh gegambaran leburing wewangunan, tatanan lair lan batin kang karana dumadining perang iki. Arjuna tan kepingin tandhing yuda mateni sanak kadange dhewe amarga dadi mungsuhe. Ora karana wedi nanging rumangsa sedhih lan dosa. Arjuna kudu milih ing panggonan kang angel, antarane panalangsa lan panandhang.
Kuruksetra yaiku jagading manungsa, ya kayadene wadhaging manungsa, yaiku uriping manungsa, ing kono sipat ala lan becik tansah rebut papan lan nguasani sakabehe. Pancen urip iku perang, perang antarane kabecikan lan kawicaksanan lawan kanisthan lan angkara. Gegambarane Kurawa dipapanake ing papan kang ala lan salah, ewadene Pandhawa didunungake ing panggonan kang becik lan bener. Mula saka iku Kurukse­tra uga diarani Dharmaksetra, yaiku panggonan ing kono bab kang bener lan kawicaksanan utawa Dharma kang langgeng iku kudu ditohi minangka laku lair lan batin.
2. //Kawula ngawuningani wadyabala Pandhawa / siaga madeg yuda ing madayaning rananggana / dene,
pandhegani Putra Maharaja Drupada / siswa Guru Drona kang wicaksana//
4. //Ing riku Warastratama ugi / sami kalian Bima lan Arjuna / Yuyudana, Wiratha lan
5. //Ugi Drestaketu Cekitana / lan Raja Nagri Kashi kang prakosa / Purujit sarta Kunthiboja / saha Saibia Banthenging manungsa//.
6. //Lan ugi Yudamaniu kang pideksa / Uttamauja kang gagah prakosa /
wong wuta ing bebener, ora bisa mbedakake ala lan becik, bener saha luput. Lumrahe kang kasenggol digunakake, ora mengerteni sapa sejatine kang becik lan luwih becik, rumangsane kang caket iku bener sakabehe. Kanthi kahanan mangkono iku dheweke ora bisa ndulu babar pisan, mula ora bisa mrentah kayadene ratu. Ing kono kraton diprentah dening Duryudana sasuwene Anak-anak Pandhu ana ing pasetran, kanggo nggenepi prajanjen kang wus den putusake. Hananging Duryudana ora gelem menehake kraton kang kudune dadi darbeke Putra Pandhu, ya Pandhawa, kang miturut prajanjen kawuri. Pokale Duryudana iku dadya mulabukaning Perang Agung Trah Bharata, ya Bharatayuda.
8. //Sepindah paduka Bapa Guru, lajeng Bisma / Karna
Maharata iku Kusir, dudu kusir kang ana, nanging Kusir pinunjul kang ngendhaleni lakuning kreta, ora liya yaiku pribadining manungsa. Jagading urip iku kayadene kreta kang sineret jaran papat cacahe. Jaran papat iku nggambarake nepsu kang bareng uriping manungsa.
11. //Jejeg angadeg jroning barisan / sira,
Kreta, den umpamakake kaya dene titihan budi pakertine manungsa. Dene Turangga den umpamakake kaya dene pancadriya, Tali sumampir gigiring turangga minangka pangekang pancadriya iku dhewe. Kusir, sejatine panuntun jiwa. Jiwa kang
Rodhaning rata iku Cakramanggilingan, mubeng tan ana pedhote, ora ngerti ngendi purwa ngendi wusa­nane. Beja cilaka iku wus ginaris, bareng ruji-rujining rodha. Bungah lan susah ora kena den merekake, yen wus pesthine bakal teka dhewe, yen durung pesthine dioyaka ora bakal kecekel. Ora usah nggege mangsa, menawa wus wancine… sapa kang bisa selak ? Pecut dadi panjurung ing laku, uga dadi tandha lan ngelingake manawa lakuning urip ora lumaku ing dalaning bebener.
15. //Sangkala Pancajania pun kumandhangken Kresna / Sangkala Dewadatta dening Arjuna / saha Bimasena kang galak
duh, ratu gusti kula pangareping nagri / sangking sadaya keblat samya haniup sangkala//
tambur, suling sungu saha sangkala, mratandhani prang den wiwiti. Ing barisan Kaurawa, hamung Bisma kang haniup sangkala, dene ing laskar Pandhawa, lelimane haniup sangkala lan uga Kresna. Dene Sangkala iku minangka pambrongot jiwaning prajurit lan minangka tengara siaganing prang.
Sangkala Sankham, kagungane Bisma, ginawe saka cangkang. Sangkala Pancajania, tegese pamekak pancadriya, kagungane Kresna, digawe saka bebalung yaksa samudra. Sangkala Dewadatta, tegese nugrahaning dewa, kagungane Arjuna,
Yudhistira. Sangkala Sugosa, tegese swara ngrangin, kagungane Nakula. Sangkala Manipuspaka, tegese sekar mu­tiara, kagungane Sahadewa.
Sangkala minangka pratandha purwaning yuda, lan uga nggambarake tengara wiwitaning urip manungsa. Purwaning urip, nalika lahir sinar­tan tangis. Ing madyaning gesang, tansah lir gumanti guyu lan tangis. Wusananing urip, praptaning ajal kapaes kanthi eseming lathi tumrap manungsa kang buntas kewajibane urip.
Tumindaka sakrepmu, sejatine sira bakal ngundhuh wohing Pakarti,
Tumrap manungsa kang eling, yektine urip ing alam maya iki hamung ngenteni kumandhange sangkala kang kapindho, yaiku tengara akhiring alam maya lan uga pratandha wiwitaning alam langgeng. Manungsa kang mangkono, kanthi eseming lathi mungkasi ing donya kang hamung sagebyarring thathit bebasane. Dene, manungsa kang lali bakal kejot lan nembe emut manawa kudu tanggungjawab marang abeh amal kang den
Arjuna minangka senapatining prang asikep panji kanthi lambang Hanuman sang Wanara Seta. Hanuman dadi pralambange Lelabuhan, Sucining manah, lan Kasudiran kang kudu sinandhang para satriya.
miris. Arjuna tanggap ing sasmita, sumengka mungkasi sandheyaning Yudhistira kanthi caos atur : “Kang njangka Kajayan datan kathah saged ngasoraken kanthi kasantosan lan agunging panguwaos kalamun katandhingaken ka­layan dayaning Bebener, Raos pasedherekan, Welas asih lan Luhur budi. Kajayan badhe rinegem lamun Kresna sumandhing, karana Kresna minangka lambang Jejeging Adil lan Marganing Bebener”.
Sawise matur kang mangkono, Arjuna age samapta gati sawega
donya), Gudhakesa (rikma ngandhan-andhan), Kunthiputra (putra Kunthidewi), Kurunandana (trahing wangsa Kuru),
kudu sun adhepi samengko / jroning payudan iki//
23. //Lan bisa nyumurupi dhewe / kang samya carub wor,
Brewu : mbebuwang bandha tanpa guna mung golek mareme
Sinuyudan karana asring weweh dana, sanadyan mung kanggo kasukan.
Sejatine manungsa, nduweni Jiwa ing jro sanubari kang kagambarake laku jantrane Kresna, tansah nuntun marang dalaning bebener. Uga nyandhang Budi Luhur kang kagambarake pakartine Pandhawa. Sipat Angkara uga ora bisa sirna saka pribadine manungsa, kayadene patrape Duryudana sago­trah.
Wimbane Kaurawa lan Pandhawa iku minangka brayat dhewe, Sipat Angkara lan Budi Luhur iku lelorone
25. //Ing sangajenging Bisma lan Drona / lan pra manggalatama / Sabdaning Kresna : “Sawangen
29. //Krasa pepes otot-bebayuku / krasa kaku
tan kuwawa ngadeg maneh / lan manahku peteng lelimengan//
gedhe, amarga sanak-kadange kabeh mapan ing lelorone bebarisan kang bakal tetandhingan, Kaurawa iku kadang tungal wredha lan Pandhawa iku tunggal Bapa.
Tan kuwawa Arjuna meper rasane dhewe, kasangsayan wus nguwasani jiwa lan ragane.
Sejatine, jro kahanan kang kaya mangkono iku dadi margane bisa wruh Karsane Kang Mahakuwasa.
Panganggepe Arjuna, mrajaya titah iku dosa sanadyan mrajaya marang titah kang hambeg budi candhala. Sanandyan tetembungan “mrajaya” iku katulis kanthi Anjana Kencana ya kudu dosa. Nanging aluwaran ing yuda iku
Amarga, rebut menang ing antarane Kaurawa lan Pandhawa kanggo mburu kamulyan lan kadonyan kanthi
hamung para satriya. Jaya utawa asor, padha bae tumrap kawula hamung kasangsaran kang sinandhang. Mangkono mungguh panganggepe Arjuna marang kejeme perang, sanadyan pamawas mangkono iku nora kudu bener sawutuhe.
33. //Padha kanggo sapa den samya rebutke / kraton, kamulyan lan sesukan / ana ing kene samapta
* Wujud bektine : tan prabeda bekti marang Bapa-biyung.
35. //Aku ora nedya numpes dheweke / sanadyan dheweke mateni aku, duh Kresna / nadyan kanggo teteluning jagad / apa maneh mung mbutuhi mayapada iki//
kita / mrajaya kadang, putra Drestarastra / wus trep, kepriye kita bakal mulya / sawise numpes brayate dhewe, duh Madawa?//
40. //Manawa kulawarga wus ajur / lan wus lebur
mungkasi uriping titah iku wasesaning Pengeran. Sabarang kang urip iku wus kinanthen rejeki, pakarti, panyandhang, laku lan pituwasing kardi. Pakartine titah, wujud pakarti luhur lan ala iku kanggo nggenepi Jangkaning Jagad.
Arjuna minangka jejering satriya, kudu bisa nyirnakake rasa asih mring satru, amarga pakarti “numpes Kaurawa” iku dadi
patrapmu he manungsa …, Sejatine, sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. Yitna yuwana lena kena, tansah kinanthi ing saben pakarti.
Tan ana kamulyan kang dumadi kanthi bebanten kulawarga dhewe, ora ana Mulya ancik-ancik sangsaraning liyan, kepara nistha. Ora ana Butrawali kang manis rasane sanadyan digangsa legen sawindu.
Para sepuh wus paring pemut mangkene : Nistha papa, Dora sangsara, Dhusta lara, Nihaya pati.
Wanita wus ilang wirange, tegese Wanita wus nyimpang saka kodrat kawanitane. Kang wajibe kudu mranata bale wisma lan momong para putra wus tinilar. Samengko ing jaman edan, wujuding wanita tan luwih aji timbang barang, barang kang kanggo rinasa nikmate, disawang kaendahane, kasade marang kang mbutuhake. Amarga kang biyene Wadi, saiki ora den aling-alingi, kapara den pamer­ake ing papan kang ora samesthine. Swarganing manungsa aneng ngandhap­ ing suku wanita, wus ora trep maneh. Martabat Ibu kang minangka Guru Kapisan mungguhing manungsa wus sirna. Wasitane para Winasis, Jejeg lan enggoking bebrayan agung iku gumantung ana wanita. Manawa Wanita wus ora jejeg maneh, banjur kepriye bebrayan agung bisa jejeg ?
Ya mangkono iku kahanane Jaman Edan. Swasana jro Kala Bendu, Pituduh ora digugu, Tuladha wus ora ditiru, Kang ura dianggep maju, Candu padha diluru, Pra mudha lirwa sinau, Kang bener dianggep kliru, Kang salah bisa gumuyu, Kabeh marga dadi lunyu, Kang lena bakal kesluru.
Mobah-mosiking kahanan ora bisa den simpangi, mengko yen tumeka titi wanci, akhiring
Brahmana iku trap-trapaning catur kasta, kang jangkepe ana Brahmana, Ksatriya, Waisia lan Sudra. Kasta ing kene kanggo milah-milaha jejibahane wong roning bebrayan gung. Pamilahe jejibahan ing bebrayan agung uga
iki anggawa / brayat lan para jagale maring naraka / suksmaning leluhur tiba lara / kabeh donga, banyu lan boga tan ana maneh//
46. //Mungguh ingsun luwih prayoga manawa / Kaurawa kanthi asikep gegaman / katamakna marengsun ing payudan / ingsun
kendil wedange umob/ setengah mateng dientas digawe iwak/
Pangandikane Sang Resi Gotama marang putranipun tetiga, Raden Guwarso, Guwarsi lan Dewi Anjani. Mengko yen wis ana Satriya Saka Ayodya Pala titsing Saghyang Wisnu, yo ing kana papaning kamulyan bakal dumadi.
Crita Cupu Manik Astagina punika ingkang anjalari dumadining para wanara ing jagad pawayangan. Punika crita asal-usulipun leluhuring Raden Hanoman lan Raden Jaya Anggada.
Critanipun Cupu Manik Astagina kados ing ngandap punika: Resi Gotama kagungan garwa sawijining Widadari kang aran Dewi Windradi peputra telu cacahe, yaiku Dewi Anjani, Raden Subali lan Raden Sugriwa. Dhasare Resi Gotama iku pancen priya kang bagus rupane dedeg piadege sinembuh solah bawane kang alus, kaduk anteng tur wicaksana lha ya Brahmana, mula daya pangaribawane ya bisa lumeber marang para kawula ing sakiwa tengene. Garwane kang awujud Widadari sulistya ing warni, mula para putra –putrine ora ana kang sing kuciwa ing warna. Bola-bali ya putra pandhita kang darbe garwa Widadari.
Nanging ya ora kaya mangkono iku bisa tulus lestari tanpa kalis ing sambekala. Sanadyan pandhita iku darbe kaluwihan punjul tinimbang titah sawantah, nanging adeging bale wisma sarta brayate uga ora luput saka arane godha rencana kang ora diarep-arep tekane. Gelising crita Dewi Windradi iku sanadyan ayu rupane lan wis winengku dening kakung ginarwa dening Resi gotama, nanging isih bisa ketaman sambang liring netrane marang priya liya. Ora baen-baen sing dadi godhaning ketentreman lan kamulyaning brayate Resi Gotama mau sawijining Dewa ing Suralaya kang aran Bhatara Surya.
Minangka pangeling-eling lan talining katresnan Dewi Windradi diparingi Cupu Manik Astagina kanthi wineling aja nganti ana wong liya sing ngerti. Lakuning wektu terus nggeblas tanpa mandheg mangu, taun lan sasine uga terus lumaku tanpa noleh wuri. Kahanan kaya mangkono iku kodrating jagad sing tansah nykara manggilingan, tegese mubeng kaya lakune rodha utawa cakra. Mula kahanan lan swasana ing jagad raya iku tansah owah gingsir. Nanging paugeran sing ora bisa diselaki yaiku anane pepesthen becik ketitik ala ketara. Sanandyan dikaya ngapa primpene wong nyimpen wewadi, ing sawijining wektu mesthi bakal kadenangan, sing sapa nandur bakale ngunduh, sing nandur becik bakal ngunduh kabecikan, sing nandur ala bakal ngunduh wohing piala.
Kocap kacarita, Cupu Manik Astagina peparinge Bhatara Surya marang Dewi Windradi, konangan dening Resi Gotama nalika Cupu Manik Astagina mau kanggo dolanan putrane yaiku Dewi Anjani. Nalika Sang Resi ndangu Dewi Anjani matur, yen entuk saka peparinge sang Ibu Dewi Windradi, nanging nalika Sang Dewi Windradi didangu dening sang Resi, kendel ora kersa atur wangsulan. Kadayan kagoling panggalih, resi Gotama katrucut pangandikane esmunyupatani Dewi Windradi. Wong ditakoni kok ora sumaur mung meneng wae
wujud tugu watu. Kagyat jroning penggalih Sang Resi Gotama, getun kaduwung campur duka lan sungkawa mula Cupu Manik Astagina sing kanggo rebutan dening putrane tetiga, sigra dibalangake nganti tumeba ing sendhang
teka luwih dhisik ing pinggiring sendhang madirda, banjur bebarengan ambyur nyemplung ing sajroning sendhang gogoh-gogoh nggoleki Cupu Manik Astha gina kang cetha tumiba ing kono.
dadi wanara gedhene kagila-gila. Dewi Anjani kang tekane kari, diraupi banyune sendhang uga malih rupa wujud wanara. Kanthi ati kang sedih, bingung lan keduwung bocah telu pisan gegancangan marak sowan marang ngarsane Sang Rama Resi Gotama, kanthi tawang-tawang tangis.
Saya emeng penggalihe Resi Gotama, dayane brahmana sekti lan wicaksana, banjur karacut emenging penggalihira, pasarh sumarah marang purba wisesaning Gusti Kang Murbeng Jagad. Sang Resi patrap semadi maladi hening minta wilasaning Sang Murbeng Rat. Sawise mudhar semadi Sang Resi wis entuk wangsit saka Hyang Akaraya Jagad, banjur ngendika kanthi aris marang para putra, Raden Subali didawuhi tapa ngalong ing alas Sonyapringga, ora kena managan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing tutuke Subali. Patrape tapa gumandhul ing pang sirahe ana ngisor sikile sing kanggo gondhelan pange kekayon.
Raden Sugriwa uga didhawuhi tapa ing alas Sonyapringga kang sinebut tapa Ngidang, saba saparan-paran ing sajroning alas entuke mangan mung sabangsane gegodhongan kang tinemu ing
ala sonya pringga, patrape ora kena mangan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing ing pangkone utawa ing tutuke Dewi Anjani. Rampunging tapa ateges baline kamulyane mengko yen wis ana satriya pinandhita saka Ayodyapala ngupadi garwane kang cinidra raja Raseksa ing Alengka. Sawise Para Putra dingendikani sing akeh-akeh kanthi kebak rasa tresna asih, banjur padha tinundhung budhal ngayahi sesanggeman sowang-sowang.
Dene tugu malihe Dewi Windardi, awit saka wisiking Bathara linuwih, disawatake Resi Gotama, tumiba ing sapinggiring kali ing tlatah Alengkadiraja. Ujaring wangsit mbesuk yen wis campuh perang gedhe antarane bala raseksa Alengka diraja lumawan wanara wadyane Raden Ramawijaya, Dewi Windardi ndungkap anampi kamulyan, yaiku ing lelakone perang Patih Prahastha mungsuh Kapi Anila. Nalika kapi Anila kaseser yudane lumawan Patih
banjur nyandhak tugu watu lan dikeprukake sirahe Patih Prahasta, sirahe pecah sakala dadi lan pralayane sang Patih
saka supatane Resi Gotama. Dewi Windradi dikanthi kondur mring kaswargan dening Resi Gotama kan wus
Dipl.Ing. (FH) - Geotechnik u. angewandte Geologie
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: SEMAR - Kerajinan Wayang Kulit Asli Solo Jawa Tengah
Wayang Kulit 1 Set di Gallery Kerajinan Online SURYO Art
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Hiasan Dinding Kerajinan Wayang Kulit Pigura
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Polewali,_Polewali_Mandar&oldid=1037837"	Kategori: Kabupatèn Polewali MandarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 14 Maret 2016.
KASUGIHAN,SRISADONO KANG ANDUM SANDANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG KULO PADOS SANDANGTEDO,SARINANE,SEWENGINE,SELAWASA GESANG,GAMPANG TEKANE SLAMET.AGGONELAN GAWE AYUNE SAKABEH.KETERANGAN:aji sri sadono
Ing ngarso sung tulodo, Ing madya mangun karso, Tut wuri handayani—
nduwe akik loro kekkek'ane Gusti Allah. iki ae wis tak cukupno. gak perlu
Obat Anabolic RX24 Asli Obat kuat Pembesar Penis Terbukti Jawa Timur Meliputi :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fagernes&oldid=1012529"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 6 Maret 2016.
tinimbang pakarti / Kenging punapa Paduka dawuh mring kula / nglampahi tumindak deksia punika, duh Kesawa//
nanging Arjuna nora gelem tumindak mangkono, amarga nora tega mateni sanak-kadange dhewe.
Bhagawan. Ing kono kaya-kaya Sri Kresna gandharake manawa tumindak kanggo njangka nugraha iku luwih asor drajade tinimbang makarti tanpa nduweni pepinginan pribadi, lan ngelmuluhur tanpa makarti iku luwih luhur katimbang makarti tanpa ngelmu.
4. //Janma tan bisa nggayuh kamardikan / karana
panganggep manawa jroning nggayuh kamardikan kudu nilar sakabehing tumindak dimen luwar saka kunjaraning pituwas. Samono uga kanggo nggayuh kasampurnan, manungsa kudu nyingkiri
Bisa bae manungsa ngeremake netrane amrih nora nyawang saliring kaendahan, uga nutup tutuke supaya ora mangan kang sarwa eco, nanging manawa maksih ngumbar pikirane lan pepingane nora den kendhaleni, dheweke bakal cabar anggone ngenebken sejatine “Laku”. Samono uga, bisa bae manungsa meper pikiran lan pepinginane, yen maksih ngumbar panca­driya, mula dheweke iku nora wruh apa sejatine Laku iku.
Saben manungsa darbe jejibahan dhewe-dhewe. Para Wasis kudu ngamalake kawruhe jroning makarti, Satriya kudu nggenepi darmaning satriya, samono uga Sodhagar dadi babalung tumrap bebrayan gung, sarta Taruna kudu mangerteni yen minangka babalung tumrap nagara
Kresna medharake sejatine Laku marang Arjuna iki pamrihe dimen Arjuna mangerteni mungguh Laku kang kudu den lakoni minangka jejering sa­triya, amarga sawatara iki Arjuna maksih bingung, sedhih, rumangsa dosa. Bisane mangkono karana Arjuna durung bisa milahake, pundi Lakun­ing Satriya, lan pundi Lakuning Brahmana.
Sakabehing isen-isening jagad iku kinunjara dening kodrat pakarti. Nanging, manawa pakarti katindakake tan kasampiran panjangka pribadi, yaiku hamung kanggo bekti lan ngabdi, mula kunjara tan kuwawa nguwasa­ni manungsa.
Manungsa lan sagung titah kudu manembah marang Pengeran, amarga seja­tine Pengeran nitahake manungsa iku hamung supaya manembah marang Panjenengane. Yektine, manembah marang Pengeran iku kanggo manungsa iku dhewe, lan dudu butuhe Pengeran. Pengeran datan luwih agung manawa kabeh titah tansah manembah, lan nora dadi luwih asor lamun kabeh titah lirwa ing sembah, amarga Pengeran iku Maha Agung saka Karsane. Tan ana daya kang bisa mrabawani Panjenengane.
Ora kena ora, manungsa kudu manembah, amarga Urip, Panjangka, Pakarti, Pituwas, Begja lan Cilakaning manungsa iku paparinging Pengeran. Manungsa hamung nduweni siji prakara yaiku pamilih, milih tumindak utawa mandheg, milih menggok utawa jejeg, milih abang utawa ijo. Pikolehe manungsa wujud begja utawa cilaka iku paparinging Pengeran, lan karana pamilih iku mau. Manawa bener pamilihe, kabegjan pikolehe, lan manawa luput ing pamilih ambabar kacintrakan. Manungsa hamung ngu­paya, Gusti kang wenang maringi. Manungsa Tama hamung nyandhang dwi rasa, Sukur ing kabegjan lan Narima ing panandhang. Luwih utama manawa janma bisa tansah Sukur ing lelorone. Manembah iku yektine mujudake rasa Sukur tumrap apa kang wus den tampa.
Dadi, pakarti iku mesthi, sembah iku kedah. Makarya nemu nugraha, yen lirwa ing sembah uripe sajatah, temen ing sembah uripe turah. Janjine Pengeran, sapa manembah bakal ngrasakake urip kang luwih becik ing donya lan wurine. Kanthi tembung liya, Pengeran bakal peparing marang manungsa, Pengeran bakal peparing kathah marang manungsa kang manem­bah.
katindakake ing wektu kang ajeg, wantu wataking lalakon. Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku, dhingin ajeg lan taberi, pikolehe nyenyeger badan mrih kaot.
Sayekti luwih perlu, ingaranan pupuntoning laku, kalakuan kang tumrap bangsaning batin, sucine lan awas emut, mring
batos. Meloke ujar iku yen wis ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
14. //Karana pangan, titah urip / karana udan, tetedhan tuwuh / karana bekti, tumurun udan / lan bekti iku dumadi saka karya//
15. //Kawruhana, dumadine karya iku saka Pengeran / Pengeran ya Kang Maha Tunggal / Mula Pengeran kang nyakup sakabehe / tansah mapan sumandhing mring bekti//
Rodhaning urip kadya cakramanggilingan, lir gumanti antarane begja lan cilaka, bungah lan susah, tan ana pedhote. Rodhaning urip lumaku karana Jagad Alit lan Jagad Ageng lumaku bebarengan. Kang sinebut Jagad Alit yaiku manungsa, dene Jagad Ageng yaiku Bumi, Langit lan saisine utawa Alam. Manungsa
nanging rusaking Alam nemahi uriping manungsa abosah-baseh.
17. //Nanging kang tansah ngabdi ing Jiwa / lan narima peparing-Nya / bagya urip kalayan Jiwa / tan maneh kaiket ing karya//
18. //Dheweke makarti tan mamrih pituwas / tan
Pakartine manungsa luhur tansah nindakake kawajibaning urip hamung mamrih kabagyan lan kamulyaning bebrayan agung
sinudarsana. Rasa ‘’Ingsun” lan “Kagungan ing-Sun” wus aluwaran. Saka iku, rikala kraton lan saisine kerem ing samudraning dahana, kang kawedal ing lesan “Datan ana kagungan-ku kang kobong !”
Kresna arsa aweh pepeling manawa para janma kang wicaksana aja nganti mbebingung lan gawe kendho kapitayane manungsa kang cupet kawruhe. Amarga, sanadyan para manungsa iku datan wasis nanging nora bisa selak saka rasa tanggungjawab marang pakarti, pangabekti lan katresnane dhewe-dhewe. Bisa bae amarga cubluk, satemah makarti kang nalisir saka angger-angger. Marang kang mangkono iku perlu piwulang lan panun­tun amrih jejeg laku lan pakartine. Kawruhana, tumrap manungsa kang mangkono iku, kapitayan marang Pengeran luwih kandel katimbang pra­cayane marang sapadha-padha. Lan, amrih manungsa bisa nyandhang budi kang luhur, nora bisa ginayuh ing sakedheping netra nanging kedah den upaya kanthi sathithik mbaka sathithik satemah kalakon jangkane.
27. //Sadhengah karya karana Guna / nanging kang peteng pikire / karana kasaput ing rasa kumingsun / panganggepe : “Ingsun iki sang pakarti”//
Manungsa kang nora mangerteni sejatining Guna, sagung pakartine kasam­piran panjangka lan pikolehe digawe dhewe, nora luwih. Tumrap kang Wruh, bakal bisa
saliring karyanira / kanthi nering cipta mring Jiwa / kalis ing nepsu pepinginan lan kumingsun / singkirna rasa miris, lan sigra sira amagut yuda//
Kresna minangka Utusan, medharake Pangandikaning Pengeran weh piwulang marang Arjuna, kinen sumarah ing sagung pakarti jiwane marang Jiwa kang mapan jro ragane. Kanthi pasrah kang mangkono, Arjuna bakal myumurupi manawa pribadine iku hamung sarana lan sejatine Sang Pakarti iku Jiwa, satemah jirih nora kasandhang maneh.
Krungu iku pakartine talingan, weruh iku darbeke netra. Bisa bae manungsa seneng utawa sengit marang kang kapireng lan kadulu, nanging kudu mangerteni manawa seneng utawa sengit iku mau amarga saka pangra­sa jiwa. Manawa manungsa kinunjara dening tresna lan sengit, iku tegese manungsa kinunjara dening pangrasane. Ing kahanan mangkono iku, urip wus tanpa kiblat lan sirna ciptane, tan prabeda kaya satokewan. Pangrasa jiwa iku kang kedah den asorake.
35. //Prayoga nindakake kawajibane dhewe / sanadyan tan sampurna rampunge / katimbang kawajiban liyan sanadyan kanthi becik /
mrajaya kadang. Njejaluk ing kene tegese, nilar kadonyan lan teteki ngudi jatining bebener, dene nedha lan nginume kanthi ngranti pawehing liyan.
Miturut pamawasing Arjuna, manungsa asring rumangsa kapeksa nindakake sawijining pakarti kang kosokbalen kalawan kekarepane dhewe. Akeh manungsa kang makarti ala nanging nora bisa selak manawa jro atine rumangsa manawa tumindake iku luput, ewadene pakarti ala iku mau ya kudu den lakoni.
37. //Iku nesu, iku nepsu / tuwuh saka sipat guna / lelorone agawe sirna, hamung dosa yekti / kawruhana, lelorone iku satru sejati//
Ana gegambaran Jiwa kang kasaput ing sipat guna ( nepsu lan nesu ) miturut tatarane. Jiwa kang kasaput
katon genine. Manawa sipat guna saya kandel, den ibaratake Pangilon kasaput lebu, tegese mbutuhake upaya kanggo nyingkirake lebu amrih pangilon bisa katon maneh. Dene, tumrap sipat guna kang kaliwat kan­del, pindhane Bayi jroning guwa garba, amrih bayi lair kanthi wilujeng kudu ana upaya uga kudu sabar ngenteni titimangsa. Kawruhana,
iku dadi sandhanganing manungsa, mula tan ana manungsa kang luwar saka sipat guna. Iku tegese, upaya nyingkirake sipat guna ya kudu dilakoni.
40. //Pancadriya, wardaya lan cipta / iku minangka titihane / kanthi kawruh wus kasaput nepsu / tuwuh jroning raga jiwa kang
41. //Saka iku, he Bharata kang prayoga / kapisan kendhalenana pancadriyanira / lan sirnakna nepsu kang adus dedosa / panglebur sadhengah kawruh lan kabecikan//
Laku meper pancadriya iku dudu barang gampang, nanging yen wus kasil, iku dadi margane bisa ngendhaleni nurani lan ciptane amrih bisa nyu­murupi manawa dhirine iku kalebu peranganing Jiwa kang langgeng. Pepuntoning laku, manawa nepsu wus bisa den kendhaleni bakal ginayuh katentreman jiwa.
ngerti bentuk'e.... hayooo.....sopo sing wis ngerti cinta? mbok aku tak melu weruh... :heart: rmlodangCamatJoin date : 12.08.08Subyek: Re: CINTA>>>>>>>>> Sun Aug 24, 2008 10:58 pm cah sokoliman wrote:cinta.....sering krungu di sebut uwong.....tapi rung pernah ngerti bentuk'e.... hayooo.....sopo sing wis ngerti cinta? mbok aku tak melu weruh... :heart:Nek arep ngerti bentuk e cinta ki bentuk e koyo Cemplon goreng kae lho, gek rupane rodo kuning2 semu gosong. Nek arep ngerti moro wae
ngerti bentuk'e.... hayooo.....sopo sing wis ngerti cinta? mbok aku tak melu weruh... :heart:Nek arep ngerti bentuk e cinta ki bentuk e koyo Cemplon goreng kae lho, gek rupane rodo kuning2 semu gosong. Nek arep ngerti moro wae nyang warunge Mbah Ramini akeh tenan kono, cinta
NgliparReputation : 0Join date : 29.05.08Subyek: Re: CINTA>>>>>>>>> Wed Aug 27, 2008 2:22 pm CINTA kuwi gek panganan opo maneh kuwi ;) ;) ketoke aku rung tau mangan
mas haryo kih, pujangga cinta temenan jew.. Pujangga cinta, ngandi di dohi wong wedok...g ono ding gelem ndeloke raiku dedik
koyo sing nulis iki bayouCamatLokasi : bogorReputation : 1Join date : 11.07.08Subyek: Re: CINTA>>>>>>>>> Fri Sep 12, 2008 2:30
wong wae yo apik2 tur manis2, koyo sing nulis iki
wrote:Lha thek koyo STM ae ki nganggo gojlokan warang...lha po STM nganggo
weh yo kudu ora ngapusi nuh , wong
kok ngapusi,cinta ki keseriusan nuh kudune ki, ora mung omong thok, nanging kasunyataneseing penting ki, GEk iki opo maneh to diiiii
Radziejów (Jerman Rädichau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Bunder Gresik : 0815 1511 2089 | 085 3306 87708
13. Pucuk : 0812 4939 4444 | 0853 3488 3232
14. Lamongan Blangit Turi : 0813 3028 3709
Vedio Tutorial UKG 2012 copast alamat ing ngandhap menika menika >>>>>>> http://182.3.207.77:86/
sudra // antuk wenganing Tyas bolong // tarbukaning Hyang Weruh // Sunan Benang
dadya dzat ranipun// tan wiwitan tan wekasan//nora sangkan nora paran
alus lurus // kang nyata tan wujud dora // lirnya kidam
langgeng tampantawis // nora rumaket lara kapenak // jumeneng neng kana kene //
tan ikut nora iku / mokallapah lilkawadisi // pradikane prabeda // lan sakehe
wujud // barang anyar gumelar ing rat // nyulayani sipat kahanan dumadi //
kapasang pribadi // nora ana kang mirib kang madha // tur buda datanpa prabot
// ngadam praptaning wujud // jaba jero sebab sawiji // iradat tegesira //
karsa tanpa ngrembug // elmu kawruhing kahanan // ingkang pisah
dhewe// sadarpa gung tertamtu // badan alus kang munah karti // ngendi ana
Hyang Suksma // kajaba mung ingsun // mider donya cakrawala // luhur langit
sepa-sepi // ngalor-ngidul ngulon ngetan tengah // kana-kene mung neng kene //
anggep Hyang Widdhi // Seh Sitibang darmastutyeng karsa / sumarah ing reh
dhawuhe // Tekad jabariyah kaglung // Kadariyah
anyar urip padha nganyari // rumaket pancandriya //
sajatine gadhuh // yen wus kapundhut kang gadhah // dadi lemah bosok mumur dadi
pralaya // nyipta rinten ratri maot // purwaning kuna idhup // ngunandika
jumeneng pribadi // nora lelantaran banyu bapa // sabarang karsane dhewe // tan
asal angin bayu // bumi geni kabeh kawadis // alaming karusakan // kyeh siksa
tinemu // Allah jumeneng sipat anyar // gothak-athik ngetutken panggawe silib.
wong kadhadhung budi // cipta iblis lanat pikir setan // angen-angen jaba gedhe
// nenuntun maring dudu // wong katiban naraka api // saka panggendheng driya
// ngraket catur nepsu // ireng abang
kuning seta // pira-pira maleksa makethi-kethi // rumasuk mring jiwangga.
kodrat iradati // elmu samak basar myang aliman // ngrekasa temen rasane //
panca pranawa kudus // kabeh wandaningsun sekalir // jro jaba ora ana // kang
ginawa mantuk // kanggo uripku neng kana // datan kena kabeh iki
jroning pati // pati donya ngraket pancadriya // nganggo kayad kayun kiye //
cacah sipat rong puluh // meh kapencut dereng sun mati / panasaran mayuta //
ngedhangkrang neng kursi // sugih bandha wismadi rinengga // bungah temen
panganggepe // apa ta nora weruh // barang gumelar donya
pancandriya kawadis // lumyat gumlar ing jagad
Dipl.Ing. (FH) - Bau (Tiefbau)
kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.
wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.
2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata,
3. Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
7. Kanugrahane Hyang Widhi, ambawani kasubdibyan, pangawasane pan dene, kadigdayan kaprawiran, sakabeh rehing yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna
punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.
kidang lumajar, dene sutane ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten Wali ngidang,
22. Bramantya Sang Maha Yekti, sasumbar sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.
23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi
7. Ning pangkalan samodra langkung adohnya, angelangut kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.
15. dadya alon atur ira Syeh Melaya,
2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas
6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung
katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan
ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.
9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya,
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning
sirnane sarira, lestari ing panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.
16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya
ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang
prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.
19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji, tan kakung tan
peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
23. Datan melu suka lan prihatin, iya
kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.
24. Hya iku sinandhangken mring sireki, nanging kadya simbaring kakywan, aneng hing raga enggone,
lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.
uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.
Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.
kang johar kahanan jati, tinja junub lan jinabat, johar awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep
dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.
26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang ati, iya iku atenira, kang sujud aneng ing bumi.
27. Pagene linggih amangu, angawang anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
29. Lan haram kawulanipun, lamuna sidqoha iki, lan kawulanipun haram, iya yen
selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya, johar awal khoiroti, iya uwis jenengira, yeku
34. Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira, lawan nyawa iku urip.
iki, kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.
40. Ya cahya pan tegesipun, kang gumilang ning baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir badan neki, dene wus wruh ujar ika,
puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.
59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal,
61. Johar awal mayit iku, sasmita sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing
kang titipan pitung ari, mulih iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.
63. Pan taukhid makrifatipun, titipan sedasa katri, iku iya kang titipan, semune kang pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.
64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki, iku semune karuna, dene mengku iki
1. Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan, tan ngeres tan linu, amung nikmat lan munfangat, Nabi Khidir lingira iku tan keni, yen nora lan antaka.
2. Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha,
nana nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
toya lan alun, kadya minyak aneng pohan, raganira ing reh obah lawan
wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet
panguswanira, badanira wasuhen nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.
11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
wiceksana, ningalira sirnakna tingalireki, dadya tingal sukmasa.
kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.
15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore
18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing hargane, pan sampun medal
weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar,
ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.
26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati, keron tan kasamaran, milah wawor sambu, abote oleh kamulyan, nora kena toleh maring anak rabi, sajrone wruh wekasan.
27. Yen luputa pitakone bumi, luhung sira aja dadi jalma, satogampang pretikele,
pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.
30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, mring
mung grahita neki, nguni uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus pesthi anggepe nyata, iku wahyu nugraha dhawuh
katemah ing guru, guru dadi sobating bating, lepasing panggrahita, nanduk sarwa wahyu, yeku utama kalihnya, guru sobat kalihe sami ngudani, satengah kang pandhita.
33. Kudu tinut sak ujare iki, dene lumakua sinembah, nengt pucuk gunung enggone,
enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen
kang ananggapiku, sajege mangsa weruha, tanpa rupa kang ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang
ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
38. Panggeriting polah dening angin, gesenging kayu kukusnya medal, datan antara genine, geni kelawan kukus, saking kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah matur angasih asih, aran kalingga murda, amba setya tuhu,
Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin gunmawang, nora pangling sarirane, panuksmaning sawujud, nanging dhohir
tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya
ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning tunggal.
kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh
Cah bendo kidul (14:55:55) : Eh hum q uab0t tnan i d bka
Mas Yunus (08:04:30) : Cah Bendo Ngaglik, Kecamatan Bulukerto, Kawedanan Purwantoro, Kabupaten Wonogiri jan kreatif tenan lan nyenengake. Kuwi wis kawit biyen sakjege tahun 1972-1977 naliko aku urip neng kono melu mbah putri, Mbah Darmo nduwure Mesjidmu kuwi. Kowe pada urung lahir, ning kiro-kiro Bapak Ibumu saiki iki biyen kancaku. Coba pada kenal ora
Kancakau apa isih ana ya kae kayoto Katno, Yatno, Kentung, Parni, Wah sopo maneh ya lali aku. Ya, sing sregep shalat, ngaji ya kowe kabeh. Aku wis suwe ora dolan neng Bendo. Dadi kaya apa ya Bendo Jaman saiki. Aku neng Samarinda, Kalimantan Timur, muga-muga aku iso sowan Mbah Putri, Lek-Lek, Ponakan, kanca-kancaku ndisik.
gemmaarrohman (15:35:22) : kenal mas,imam mesjid arrohman taksih pak robun,..sayang kegiatan pemudane vakum,mboten wonten ingkang ngurus
Mas Yunus (04:33:48) : Nggih mas, Pak Robun paklik kula, lha njenengan
INGSUN,SOPOKANG ONO ING KURSI YO INGSUN,SIRNANE MALAIKAT ORA ONO.NANGING INGSUNKANG JUMENENG
alaming asuwung Tan karemkarameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wusMilih mula-mulanira Mulane wong anom sami.Manusia jawa (tiyang Jawi)
KALIYAN PANJENENGAN. PORO KONCO ING TANAH JAWI UGI MEKATEN. ADAPUN PEMILIH DI LUAR JAWA SUDAH JELAS PILIH PRABOWO HATTA
kamus Bhinneka Tunggal Ika. Hal ini akan berlangsung apabila pelaksanaan Bhnneka Tunggal Ika menerap-kan adagium “leladi sesamining dumadi, sepi ing pamrih, rame ing gawe, jer basuki mowo beyo.” Eksistensi
Sing, Annato Mary (1904 - 1990)
Sing, Beatrice Rose (1913 - 1974)
Sing, George Lawrence (1902 - 1982)
Sing, Leslie Reuben (1907 - 1990)
Sing, Reginald Henry (1909 - 1985)
Sing, John Joseph Chong (c. 1838 - 1901)
download ahang jadid Saeed Tajik – MiramSaeed Tajik
in INFORMASI, WAYANG.	Jadwal Pagelaran Wayang Bulan November 2016 (
sing wis melu muter-muter nyebar wuwur dheweke ngira menawa Juragane Badrun bakal menang awit sing disebari wuwur paling ora separo saka kabeh sing milih lan ora ana sing nulak kejaba Nardi lan kanca-
JENGKELE Jaya Sentika wis tekan mbun-mbunan karo Nardi. Bocah wingi sore sing kemaki ora ketulungan, ngono grenenge Jaya Sentika. Bocah kok semuci-suci, ora doyan dhuwit. Diwenehi dhuwit tanpa ndadak nyambut gawe wae kok ora gelem. Kamangka bocah kuwi durung cekel gawe, isih njaluk wong tuwa.
Critane desane Jaya Sentika iku lagi nganaake pilihan Lurah, yen saiki diarani Pilkades. Sing maju jagone ana telu, yaiku Badrun juragan beras oleh gambar tela. Sing nomer loro, Mustapa guru SD sing biyen tau dadi ketua karang taruna, gambare pari. Dene jago sing pungkasan yaiku Ngadirun, wong tani utun sing sawahe ambane ora mekakat, gambare klapa. Kaya adat sing uwis-wis menawa ana pilihan lurah kaya ngene iki mesthi padha botoh-botohan. Jaya Sentika iku botohe Badrun, si juragan beras. Dheweke sing kejatah muter-muter mlebu metu omahe warga desa kono, karo ngglembuk warga supaya gelem nyoblos gambar tela, gambare Badrun. Mesthi bae ora mung ngglembuk thok, ning ya uwur lan sembur. Tegese, ‘amplopan’ uga dibagi.
Nalika dina Senen wingi Jaya Sentika nemoni Nardi, kaya sing wis dilakoni sadurunge marang warga liyane.
“Eh, mangga-mangga Pak Jaya, wah kok njanur gunung, mangga mlebet.” Sawise Jaya Sentika lungguh, omong ngalor ngidul sedhela, Jaya Sentika banjur kandha sing dadi tujuane.
“Ngene Dhik Nardi, aku jane njaluk tulung.”
“Wonten menapa ta Pak Jaya, kok sajake penting sanget.”
“Mbok aku ditulung, sesuk sampeyan nyoblos gambar tela,” omong ngono iku Jaya Sentika karo ngulungake amplop putih marang Nardi.
Nardi mak plenggong, ora bisa ngucap, batine tarung. Kaya-kaya ana swara dumeling ing kupinge,”Aja Di, kuwi dhuwit panas, ora bakal temanja.” Ndadak kesaru swara liyane ing ora kalah seru. “Di, kowe ki kok goblog banget, diwenehi dhuwit kok ora gelem, apa rumangsamu kowe kuwi wis sugih pa, mbok ngrumangsani kowe kuwi durung cekel gawe.”
Swara sing saka tengen dumeling maneh,”Aja Di, apa kowe ora kelingan jaman kowe dadi mahasiswa lan melu dhemonstrasi biyen. Kowe melu-melu nentang sing jenenge korupsi, lha sing ana ing ngarepmu iki rak ya bangsane ta.”
“Priye Dhik Nardi,” kandhane Jaya Sentika ngagetake Nardi. Kaget mak tratab Nardi krungu kandhane Jaya Sentika, jebul anggone ngenam-nam gelem nampa dhuwit apa ora kuwi nganti rada suwe. Sawise unjal ambegan lan nata ati sedhela, Nardi wis oleh ketetepan ati, banjur kandha kanthi ngati-ati supaya ora dadi kuciwane Jaya Sentika.
“Nuwun sewu Pak Jaya, kula kepeksa sanget boten saged nampi arta menika. Mangga dipun agem Pak Jaya mawon.”
“Aku ora butuh kojahmu, bocah wingi sore ngerti apa kowe. Eling-elinga aku ora bakal nglalekake
kandhane Nardi senajan ta wis diati-ati. Raine abang mangar-mangar, untune kerot. Wis wong pirang-pirang sing wis disalami dhuwit wuwur dening dheweke minangka botohe Badrun. Ora ana siji-sijia sing nulak. Lha kok saiki ditulak bocah wingi sore, sing lagi lulus sarjana, isih nganggur, lan durung duwe pangupajiwa.
“Di, Nardi, mbok kowe kuwi aja kemlinthi. Dumeh kowe sekolah dhuwur terus wani nulak. Kuwi padha wae karo kowe ora ngajeni karo aku, lan uga Juragane Badrun.” Kandha ngono Jaya Sentika karo mendelik marang Nardi.
Sajane Nardi rada ora kepenak, nanging kepeksa kandha, “Sepisan malih nuwun sewu Pak Jaya. Kula menika sampun gadhah anteping ati, menawi kula boten badhe nampi arta menika. Awit rumiyin jaman kula dados mahasiswa, kula menika kalebet dhemonstran ingkang gembar-gembor mbrantas KKN. Lha menawi samenika kula nampi arta menika rak ateges kula ndilat idu kula piyambak, ta Pak Jaya….”
Durung rampung kandhane Nardi, Jaya Sentika wis ora sabar.
ora yen dheweke gelem nampa, dhuwit kuwi mesthi bisa kanggo tambah-tambah sangu, usaha golek gawean. Ning ora apa-apa, dhuwit mau yen ditampa ora bakal temanja, ora bakal dadi daging, batine Nardi ngeyem-yemi atine dhewe.
Sing dadi pangigit-igite Jaya Sentika marang Nardi ora mung marga dhuwit wuwur mau, nanging dina-dina sabanjure Nardi malah ajak-ajak kanca-kancane supaya
nyengkuyung karepe Nardi. Awit sajake Pak Kyai uga ora gelem nampa bangsane wuwur-wuwuran ngono kuwi. Mula malem Setu wingi, wengi sadurunge dileksanaake coblosan, Nardi lan kanca-kancane diundang Pak Kyai Qodir supaya padha sholat istikharoh ana ing musholla-ne Pak Kyai. Padha nyuwun marang Gusti kang Akarya jagad supaya bisa milih pemimpin sing temen-temen bisa nggawa majune desa.
Ing desane Nardi dina setu wingi kelakon pilihan lurah. Wiwit esuk wong-wong wis padha ndlidir arep nyoblos pilihane. Wayah tabuh rolas, panitya wiwit ngetung asile coblosan. Bareng dietung, jebul sing menang
yo snek disuguhke sing kendurian alias sing moco yasinan hehehe,monggo nek wonten ajeng sing nambai suwux mase_gagahKorLapLokasi :
Senin, 18 Mei 2009 @ 6:32 pm Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani…
*halah, mung menika ingkang kula apal*
'tē-pros"es-ing, -u-sing or, esp. Brit., -prō"ses-ing, -su-sing),
Pidato Milad Aisyiyah Ke-98 Kabupaten Karo - PDM Kabupaten Karo | Muhammadiyah
ngobrol2 ngalor ngidul..temu kangen..nge-debus,karo konco sing wis suwi ra
Alon-alon ono fasilitas internet gak katek kabel
by afkareem GRESIK – Setelah Surabaya dan Sidoarjo, fasilitas hot spot bebas internet
dadi yo mung cangkruk’an tok. jarene “no gateway reply”, lha yen ngono kuwi
ingkang sampun kersa nginggahaken”kresna gugah” damel piranti mediafire.
am said:	kulo nuwun,..kulo asli imogiri,..ngajar wonten SMA N 2 wonosobo,..ajeng nderek download perangkat kalih media kok dereng
golekNo mas...........karepe pengen golek kunci liyane ......tapi wedi nek ra cocok iki............... wah aq siap dadi gantine mbak timbangane susah ndadak golei ki,po meneh wis pirang2 taon ilang,mending gek golek kunci
kucing mbokne ki........horo golekNo mas...........karepe pengen golek kunci liyane ......tapi wedi nek ra cocok iki............... wah aq siap dadi gantine mbak timbangane susah ndadak golei ki,po meneh wis pirang2 taon ilang,mending gek golek kunci anyar wae mbak,aq koyoe pas ki,cocok di coba wae kang.(
golek kunci liyane ......tapi wedi nek ra cocok iki............... wah aq siap dadi gantine mbak timbangane susah ndadak golei ki,po meneh wis pirang2 taon ilang,mending gek golek kunci
kunci karo gembok'e piye mas?????? ............ci hui..................... [/quote]nek kunci ra cukup dileboke, tapi kudu diubengke..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
Ora lanang ora wadon mestine ora adoh soko lelakon soro. Mulo kuwi curhat sak jane yo lumayan iso ngurange abote lelakon masio mek ngomong tok.
Semono ugo yo awake dewe, pengin curhat, nanging sing arep diajak curhat ora ono semangate blas.Polahe opo aku yo ora
tebing) ing lepen Oya. Gladhen “Refling” menika dipuntindakaken dinten Minggu tanggal 22 Januari 2011, mapan ing lepen Oya. Peserta kegiatan menika dumados saking Dewan Penggalang Gugus Depan SMP N 1 Wonosari Periode 2011-2012 cacahipun 25 siswa. Dewan Penggalang menika sampun kasil kapilih saha kalantik kala dinten Jumat, tanggal 13 Januari 2012. Dewan Penggalang nggadhahi tanggel jawab saha jejibahan ingkang awrat, inggih menika minangka tepa tuladhanipun anggota Pramuka ing Gugus Depan SMPN 1 Wonosari mliginipun saha Gugus Depan-Gugus Depan ing Gunungkidul umumipun. Kegiatan gladhen “Refling” menika nggadhahi ancas supados para anggota DP nggadhahi mental ingkang kiyat. Kanthi gladhen “refling” menika saged nuwuhaken mental kiyat saha ndadosaken para peserta badhe nggadhahi raos raos tresna dhateng alam lingkungan. Gladhen “Refling menika mbetahaken mental ingkang kiyat, menawi boten gadhah mental kiyat saha kekendelan temtu kemawon boten badhe wantun mandhap saking jurang ingkang lebetipun kirang langkung 20 meter. Salebetipun glahen sedaya peserta sami nyobi mandhap jurang ing lepen Oya. Sanajan saderengipun kawiwitan kathah para peserta ingkang sami kuwatos, ndhredheg, saha gemeter. Namung sasampunipun dipuntuntun saha dipunparingi tuladha dening Instruktur ingkang sampun prigel( Mas Komeng lan Mas Devri), sedaya peserta kalebet pembinanipun lajeng tuwuh greged lan kekendelanipun. Ing wusananipun sedaya sami purun nyobi, kepara sasampunipun nyobi sedaya kepengin badhe
ngendikanipun sampun nyobi rapling, kados pundi raosipun? mawi ndredeg mboten? menawi kesengsem saged nyobi malih wonten sanes wekdal kula tengga nggih, sak mangkih saged lomba rapling kaliyan kula
iku trowongan kang ana ing tlatah Dubai, Uni Emirat Arab. Wujud lan tatanan kang dumunung ana ing ngisor Lempongan Dubai kanggo ngubungake Deira lan Al Shindagha. Trowongan Al Shindagha ndhuwèni jalur kang ana ing ngisor segara, minangka salah salah sijiné trowongan kang ana ing ngisor segara ing tlatah Lempongan Dubai. Trowongan iki ndhuwèni 4 jalur, 2 jalur kanthi arah kang bèda.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.02, 3 April 2016.
Nalika kabeh wong usreg lan kaweden marga anane pawarta saka Badan Meteorologi dan Geofisika, sing ngandharake menawa Gunung Merapi bakal njeblug; pamarintah paring pambiwara supaya wong-wong ing tlatah saerenging gunung padha mlayu ngungsi, nylametake dhiri. Kalebu Ngarsa Dalem Sri Sultan Hamengku Buwana X uga paring dhawuh. Nanging kepriye sikep lan tanggapane Mbah Marijan? Piyambake ora mosik lan tetep mbegegeg emoh ngungsi. Malah nalika kahanane gunung Merapi dianggep banget mbebayani, Mbah Marijan malah munggah menyang pucuking gunung. Pungkasane, kasunyatan gunung ora njeblug kanthi mbebayani. Wong-wong padha gumun marang panemu lan sikepe mbah Marijan iki.
Ngapa Mbah Maridjan duwe panemu lan sikep sing kaya mangkene iki? Akeh wong padha mastani menawa Mbah Maridjan nduweni daya linuwih. Mbah Maridjan nduweni rasa “caket” karo “panguwasane” gunung. Kejaba iku, Mbah Maridjan wiwit cilik urip lan panguripane ana ing gunung. Nalare mesthi wae wis manjing ajur ajer karo kahananane gunung. Mbah Maridjan kasil maca tandha-tandha alam pegunungan sing mbebayani lan sing ora mbebayani. Carane maca tandha-tandha alam ora mawa sekolah sing dhuwur, ora maca buku-buku anggitane para ahli winasis, nanging nganggo ilmu titen. Ngelmu titen iki disinau kanthi tumemen lan tekun ing sajrone laku urip. Kajaba iku pancen nduweni rasa lan pangrasa sing mirunggan tumrap alam saisine.
Biyen, mbokmenawa tumekaning saiki, janji ana kupu mlebu jeron omah utawa ana manuk prenjak ngoceh nggancer ana ing sakiwa tengene omah, mratandhani ora suwe maneh bakal ana
sadulure sing ketibanan cecak mau. Iki minangka tuladha cak-cakane ngelmu titen kang tumekaning saiki isih diugemi dening saperangan wong, mligine ing tlatah padesan.
Ngelmu titen ora mung winates saka tandha-tandha alam kang dumadi, nanging bisa dimangerteni saka dhiri kita pribadhi. Tuladhane, menawa ana salah sawijining sedulur sing tumindak nganeh-anehi, upamane ngomong sing aneh-aneh, bisa dimangerteni ora suwe maneh bakal nemahi lelakon sing aneh uga. Yen ana wong lara nemen, ora ngarasakake kepenak turu, ora enak mangan. E… sawijining wektu anggone mangan ndemenakake. Entek akeh. Malah sawernaning panganan katon enak dipangan. Ora mung iku wae, dheweke uga wis ora sambat kelaran. Iki bisa dititeni ora suwe maneh bakal tumekaning ajal. Wong mau aweh tandha kanthi nggawe seneng lan mareme wong liya sakdurunge ajal mungkasi. Kari awake dhewe duwe rasa kanggo maca tandha-tandha iki apa ora.
lamun ing tembe mburine dadi bocah sing gumbira uripe. Mesthine jejering ibu nduweni sesambungan rasa kang raket tumrap bayine, mula bisa ngecakake ngelmu titen kang pas. Janji nangise ngene mesthi luwe. Janji nangise rada memelas, mesthi lara lan sapanunggalane.
Ngelmu titen sejatine didarbeni saben manungsa, mung wae
Mangga, kita sami nggegulang mring ngelmu titen iki wiwit saiki. Mulat dhiri kanan kering. Maca tandha-tandha kang katuduhake dening alam lan pepadha kita.
wis nemu blog nganggo boso Jowo. Apik Mas, pisan kanggo nguri2 budoyo Jowo…
pancen ono piro2 blog kang nganggo boso jowo ing sakkabeh tulisane, daktemokke ugo. nanging blogku ing
ing ndesoku kene menowo ono wong sing arep nggawe sumur isih ngganggo godhong gedhang dikurepne ing saperangan pekarangan. sore dipasang sesuk esuk sakdurunge srengenge njeblug, ditiliki. yen akeh embun-e yo ing panggonan
Rahayu wilujeng kang…sepurane aku gak isok ngomong alus..aku teko/soko suroboyo,sopo maneh sing nguri-uri boso jowo lek/nek gak awake dewe wong jowo iki…tak tunggu kang artikel terusane(tapi sing boso jowo lho kang…)
hening ... "Sopo sing crito?" "Awamu ae" "Aku gak enek crito maneh" "Yo podo" "Trus piye?" "Ngarang o ae wes gapopo" Ato sering juga ujung-ujungnya jadi gini "Ber, crita o horor ndang" "Jadi, we ngerti gak? *
jalan raya Wonopringgo no 564, Kecamatan Wonopringgo, kabupaten pekalongan, Rowokembu, Wonopringgo,
Pekauman, Madukara, Banjarnegara, Central Java 53482, Indonesia
mbedhal, bojo mloroti thok, loro awak lan
misudha // anggenteni gurumu Seh Sitibrit // nanging rinten ratri kudu //
kang sinihan dening Hyang Mahasukci // nanging wrat patukunipun //
sedyambeg paramarta // sabar rila ing donya mangajab hayu // yeka wong dadya
pejah // aneng donya klorehan dadya wali // ingkang saben dina bujuk // ngapus
nyudel manungsa // sun wong Islam ing tembe urip tan layu // kinon salat limang
masa // keneng godha sing sapa wong seneng layu //
Lunthang Semarang // heh ta Lunthang sira
ingsun takoni // rehning gurumu wus mantuk // mring jaman kauripan // mangka
sira Lunthang aneng kene layu // lah apa ta nusul sira // ingkang ngater
bab kondurnya Seh Jenar // ingsun nedya labuh bebarengan idhup // kang wus tan
bok menawa // kowe rujuk buwangen mesjid iki // sirnakna sarana latu // sun
owel turunira // nora wurung tembe kanut mendem kulhu // edan kedanan mring
Wali-sanga // akeh asma pinangeran ting jerlih // neng masjid kabeh kancamu //
tur nora wruh Pangeran // yen wong kapir Pangerane bisa weruh // wangsul met
wewaton Kuran // Allah tan mruhi wong muji Di jaman
tumerah // yen kebanjur turunmu tekeng akir // tan wurung akeh kang kumprung //
wedi ring Gusti Allah // wani marang pangwasa pranateng ratu // bubrah rusak
Slamet Riyadi Street as Solo City’s main road to Mangkunegaran Palace (Kraton Mangkunegaran). When tourists want to go to Mangkunegaran Palace from Slamet Riyadi Street (Jalan Slamet Riyadi),
Jagad Guru Chris Butler Siddhaswarupananda Paramahamsa:
JATENG DIY : Yogya, Klaten, Solo, Wonogiri, Magelang, Kebumen, Wonosobo, Cilacap, Purwokerto, Brebes, Tegal, Pemalang,
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 18
Jawa 1994: Wong loro wani nglawan samasa dirodha-peksa, nanging wong ijèn ora wani. Tali sing tamparé telu ora gampang pedhot.
begja-begjane wong kang lali, luwih begja wong kang eling lan waspodho ….
nama asmabanyu toya toyabojo semah garwabuwang bucal kéndhangbuyar rampung
mriksanidhewé piyambak piyambakdoyan purun kersaduwé gadhah kagunganembuh kirangan ngapuntenendi pundi pundiepék pendhet pundhutgawa bekta astagedhé ageng agenggelem purun kersagelis énggal énggaliki niki punikailang ical icalimbuh imbet tandukinep
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip,
Kaca-kaca sing duwé pranala menyang "Kaca Utama" - Howtopedia - javanese
Kaca-kaca sing duwé pranala menyang "Kaca Utama"
Langsung menyang: navigasi, golèk	Pranala balik
Kaca: Bilik nama (bilik jeneng): kabèh
Delikna transklusi | pranala-pranala Delikna | Delikna pangalihan-pangalihan
Sumber artikel iki saka kaca situs web: "http://jv.howtopedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik"
nini,tanganmu wis nggregeli nalika nyilak caping jebraktanpa sanggan esem tuwa sinungging rumangsa begjageneya isih setya ?nini,krikil iki wis tekan saparan-paran,wiwit dalan krikilan nganti aspalan,mercy
ana begjaku, mbedhahi oleh turahan. 43.Sinambung – sambunga pasthi, dadi panganggo prayoga, mbuh
sok uga age sidaa.45.Agap-gapan kudu nampi, opahan wasana cidra, dadi sok mati pangane, nganiaya badanira,
beteke wong anak-anak, yun nyawang wasana mleset, ingsun arsa mangsulana, teka tanpa upaya, saking wus rumasa luput, dadi manggung palengosan.48.Mulane sun ora sudi, dadi greji kojat nistha, bener kuna pocapane, sagung wong kang bangsa kriya, dadi luhur tan bisa, saking remeh melikipun, myang adoh ing pamicara.Tegese tembung :angur = luwih becik, luwih prayogagreji = tukang ndondomi klambi, tukang jahit.jujugan = 1. papan sing dijujug; 2. adhakan, gampang ketemu.ubaya = janjibaya (krama ngoko) = arane kewan rumangkang bangsane mimir.baya (krama ngoko) = 1. apa
janji, ubaya.lumintu = lumintir, tanpa kendhat, ajeg.sambat = 1. njaluk tulung; 2. ngesah dening krasa laraprayoga = becik, pantes.myang (kawi)= karo, lan.
in = diganthet, digandheng.akanthi = nganggo kanthi, karo (dengan, bi)antakusuma = kotange antareja.kinarya = karya + in = digawe.lana = lestari, ora owah gingsir.mbalenja = ora nuhoni anggone semayan.age = enggal, rikatagap-gapan = gas-gasan , sarwa kesusucidra (sangsk.)= 1. ora setya, ora nuhoni janji; 2. pangapus , krenah, pitenah.nganiaya = milara kanthi siya, tumindak sawiyah-wiyah.angresaya = njaluk tulungraryalit = rare + alit = bocah cilik.bakda = lebar, lebaran, riyayaprapteng = prapta ing = teka ingdon = 1.
suthik, emoh.kojat = kondhang, misuwurkriya = tukangtembung kriya = tembung kang mratelakake solah (tandang)remeh = sepele, tanpa aji.ana candhake ..
Bathin****Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
in WAYANG. Tag:gambar wayang, paraga wayang, wayang kalisalak, wayang ki alip suwarjono, wayang ki mongko daryono, wayang photoshop, wayang sabrangan
← Wayang Karya Sindung Tjahyadi	Jadwal Pagelaran Wayang Bulan September 2016 (Banyumasan) →
nuwun sanget di parengi sholawat, amargo wonten Sholawat,mugi-mugi mawon kito sedoyo di
PEWAYANGANsatriya lan kasatriyane	– Arjuna Satriya ing : Madukara– Abimanyu Satriya ing : Plangkawati– Antareja Satriya ing : Jangkarbumi– Anoman Satriya ing : Kendhalisada– Aswatama Satriya ing : Sokalima–
ing : Paranggarudha– Styaki Satriya ing : Lesanpura– Werkudara Satriya ing :
Sabun Susu Beras Mutiara 3 in 1 (Super Whitening Soap)RM15.00
SABUN SUSU BERAS SUPER WHITENING 3 IN 1RM30.00
Oetji Ir.1 Susunan keanggotaan revisi PUIL 1987 (SNI 04-225-1987) No.P.P.TE) Anggota Anggota Anggota (TE) Anggota Anggota Anggota (TP) Anggota (TP) Anggota (TE) Anggota Anggota (TP)
.E-Dep.P. 7. Soemarjanto.E-Dep. Achdiat Atmawinas Ir. P. Ratna Arianti. B. Wardhani Ir. Nainggolan Sugeng Prahoro.Sc Ir. 22.H
Lyócsa Štefan, doc. Ing. PhD.
Iya kiyageng ing Tarub(8/u)
Eling-eling pra kadang den eling(10/i)
Uripa ing ndonya tan lama(10/a)
tembang ipun sekeco damel unen unen tiyang njawiopo maneh dilestari kan awujud kebudayaan soyo apik maneh kang tiang njawi ngertos lan paham op
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dønna&oldid=976060"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.12, 2 Maret 2016.
berubah kanggo nyonggo Antena Parabola he he he.Yo wis tulong warahono konco liyane lek sampeyan sempat lan ono wektu aku dewe
perang pasir kang dilatih khusus jroning ngadepi kadadean teror, panyanderaan lan tumindak kriminal khusus liyané kang ana ing nagara Malaysia.
kapal lan kutha ( FIBUA / OBUA / MOUT),
Johar (tilar donya 18 Agustus, 2004 - Kacilakan Terjun Payung)
Kopral/W 138143 Merli Zaifa Abdul Sani
Dhaptar Pangkat[besut | besut sumber]
findanylink.com/zip-primbon+jawa+(horoskop)-6266562.htm: 249,894] findanylink.com/zip-primbon+jawa+(horoskop)-6266562.htm - Tembolok
HOROSCOPE 2010 | SURYA GUNAWAN PRIMBON JAWA
KOSTENLOS SURYA GUNAWAN PRIMBON JAWA F R HEUTE, SURYA GUNAWAN PRIMBON JAWA STERNZEICHEN, SURYA GUNAWAN PRIMBON JAWA 2010, CHINESISCHES HOROSKOP SURYA ...
gunging éndah wadon dhuwur definisi porno 16
Me : “Nggih insya alloh saget pak bu’ tapi kulo nggih sinau tapi nek sampun nyaketi dinten ujian,
iku pinter2… mangane opo yoh… sego opo???
Ing salebetipun Lomba Tingkat 2012 ing Bumi Perkemahan Babarsari Regu SMP N 1 Wonosari, saged ngrebut 6 emas.
Yati Rachmat says:	14/09/2016 at 07:32	Emaaak, anakmu ki pancen pinter nganti saiki,
Wayangane pancen katon cetha nanging wujude ya pating plethot urut karo wujude slebor montor. Sirahe Indra dadi dawa. Lucu.
“Kae anane mung limang ewu, aku lagi arep adol tela iki ana pasar, muga-muga wae wae mengko laangsung didhuwiti.” Wangsulane Mboke Indra karo
Indra wis nyangklong tas ireng lecek. Ing pinggir ana gambar tengkorake. Motor banjur distater, ora suwe Indra banjur nggeblas. Ibune gedhek-gedhek karo unjal ambegan.
a. Wiwitan crita – thukule pradondi (konflik) – gedhe-gedhene pradondi (puncak konflik) – wiwitan mendhane pradondi – wusana crita.
apik. Obahe awak sangsaya nambahi cetha surasane crita. Kaya mangkono iku tegese Atmaja nggatekake ….
16. Tulisan aksara jawa ing ngisor iki tulisen ganepana nganggo tembung kang trep!
sewindu.” Ukara iku mugunakake lelewaning basa kang diarani ….
25. Nanging esuke, mruput banget. Sriyanto wis tekan omahe Hartini. Kagawa rasa kuwatir kelangan priya papan ugeraning ati.
Asih unjal ambegan bareng kumbahan sing pungkasan rampung diucek. Sabun buthek tilas kumbahan disuntak, diganti banyu resik kanggo mbilasi. Nalika nedheng-nedhenge lagi mbilasi. Asih kelingan welinge ragile mau esuk sadurunge
Kurang mareme aku banjur tuku tiket numpak prau rakit. Sawise penumpange cukup, nahkoda ngelingake supaya kabeh penumpang nganggo klambi pelampung. Prau wiwit mlaku ngetut dawaning kali. Tanpa kendhat aku noleh kiwa tengen sinambi ngresepi
beja bisa ngawruhi elang jawa kang kala-kala golek mangsa ing kali. Kira-kira setengah jam prau rakit kali menyang dermaga. Udakara jam 10.00 pengunjung wis akeh banget, papan parkir sepedha motor lan mobil wis meh kebak. Bakul-bakul wis pirang-pirang ana bakso, soto, siomay, sprite, fanta lsp.
Nunggak semi wong tuwane wis padha Jenat, Belo uga dadi kere ing pasar. Umure saiki telulasan taun, dedege lencir, awake kuru aking, igane katon nggambang, rupane pucet nyengingis, ora beda karo wong kena lelara cacingen.
47. Kepriye watak wantune wong sing padha liwat?
sona abang // mudhun wus kanpundhut wangsul // sinung
dhewe sampurna // mring kerat gawa bathang // ciptane mring sawarga gung //
nganti ngedan // ngarep=arep swarga // endi nyataning swarga gung //
Pangeran // bagya sumilih nata // kang saweneh santri kampung // utak dinalih
krama // akeh para santri ngungun // angira
kinapti // wong ngrusak harjeng pranata // kang wus gumlar ing rat
ing Widhhi // wong taklim sapadha-padha // ngurmati awake dhewe // sapa pamrih
kaluhuran // ngluhurna awak liyan // kale sira ngrusak hayu // nglebur jamaking
sumambung wengis // hus kowe tekad warokan // ngalor-ngidul adol goroh //
nuturi wong Buda desa // donya ana Hyang Suksma // singa krungu anut
// ing donya-akerat sonya // ingkang ana ingsun dhewe // setun benjing
uripingwang // pribadi tanpa rowang // lah ing kono datollah-hu //
gambar dijupuk saka begitutini.blogspot.com "Pokoke kudu onok!" Diman meneng. Bojone lek nduwe karep mesti kaya ngunu. Minggu isuk dheweke karo bojone oleh undangan manten. Wiji sing kaet oleh kabar langsung memeti, njaluk ditukokno klambi anyar. Ora mung iku, Tomin, anake sing wis STM njaluk melu, trus njaluk ditukokno klambi anyar sisan. Awane durung kasil, bengi wayahe dibaleni. Nang kamar Wiji umek ae. Sengojo ancene. Wong
mulai mijeti boyoke bojone sing wis murep. "Pak'e..." "Lapo?" "Tumbasno yo?" "Ealah iku maneh." "Halah pak, pisan iki ae lho. Ya?" "Ben jaluk opo-opo ngomonge pisan iki ae..." "Gak, temenan iki. Ya pak ya?" "Lek aku ngomong gak, nesu?" Wiji ngendekno lek
jalukno duite, wes gek merem." "Temenan?" "Ho oh," saure Diman. Wiji sing maune mecucu langsung mesem. Wong wedok iku trus turu nyanding bojone. "Kate tuku opo sih?" takone Diman karo ngrangkul bojone. "Rahasia." "Wou...atek rahasia-rahasiaan barang," "Sing penting sesuk ayu, sampeyan mesti seneng.
duit karo bojone dheweke langsung budal nang pasar karo anake. Minggu isuk tangga-tanggane wis siap kabeh. Diman yo wis siap. Wiji karo Tomin sik umek nang kamar, macak. "Mak!" "Sik, diluk maneh. Sampeyan dhisikan ae, ngko aku nyusul." Kesel ngenteni bojone karo anake sing ora mari-mari lek macak, Diman budal dhisikan nang omahe tanggane. Mari wis komplit rombongan langsung budal. Telung
macak mening sambat ae karo kipas-kipas. "Pak'e, enteni..." celuke Wiji karo kecontalan. Amarga telat, Wiji ora iso sak angkot karo bojone. Dheweke sak angkot karo Tomin. Wiji sing nggawe sandal jinjit duwur kangelan lek mlaku nganti kudu dituntun karo anake. Diman sing kaet ndelok pacakane bojo karo anake pas mudun saka angkot langsung gedhek-gedhek. "Ngunu iku ta sing mbok tangisi wingi?" "Apik yo, iki lho koyok artis nang tipi-tipi kae. Sampeyan ae sing ndeso, gak ngerti fesyen ya, Min?" "Ho oh," saure Tomin karo mbenakno kacamatane. "Artis opo? Ngerti tukang pijet sing biasa dituntun kae? Yo ngunu iku rupamu wong loro saiki." Kampung sing jare nggone wong sugih tibake luwih ndeso timbang kampunge dewe. Dalane durung aspal, sik lemah. Udan mau bengi garai dalan jembrek kabeh. Pas lagek mlaku, mara nang omahe sing duwe gawe, sandale Wiji keplentong, mancep nang lemah. Kacamata irenge garai wong wedok iku ora eruh dalan. Tomin sing kaet mau nggandeng mak'e yo ora sadar lek sepatune midek kubangan banyu. "Pak'e sendalku mancep!" bengoke Wiji. "Sepatuku reget mak!" ganti Tomin sing mbengok. Diman sing kaet mau ngempet isin nang tangga-tanggane selot isin maneh. Anak bojone saiki dadi tontonan wong akeh. Kabeh sing ndelok ngempet ngguyu. Diman marani
"Pak'e clonoku kok maleh ireng kabeh, reget," Tomin melu ngrengik. "Dicopot dhisik iku kocomotone, disawang sing genah." Ngurusi anak bojone, akhire Diman jaluk ditinggal ae. Timbang ngrusak acara, garai
Unduh Pedoman Sertifikasi 2013 | UPT Yandik Prambanan
Kaepsi? KFC : kowe maning! arep ngledek apa! Tuyem : woi inyong arep pesen! yawis, inyong ora sida pesen lah! KFC : oh iya! mau
ING.AGRONOMIJE - MEHANIZACIJAdipl.ing.agronomijedipl.ing agronomije, uređenje krajobrazaDipl. ing
Ngagem blangkon serban sarung dadi gujeng * Jare ora kebangsaan ingkang majengSawang iku Pangeran Diponegoro * Imam Bonjol Tengku Umar kang kuncoroKabeh podo belo bongso lan negoro * Podo ngagem destar pantes yen perwiroGujeng serban sasat gujeng Imam
radov&eacute;: Ing. J. čemus, Ing. V. H&aacute;jek, Ing. E. Vesel&yacute;, Ing. R. S&yacute;kora, Ing. J. Matuška, Ing. B. Foltin, Ing. F. Elkopek,
Ing. J. Weigelt (č&aacute;slav), Ing. B. Nedvěd, Ing. H. Kokeš, Ing:,_O.C&iacute;sal', Ing. V. Bušek,
Ing. B. N&aacute;dvorn&iacute;k, m. konc.: Ing. S.
Mac&aacute;k, Ing. J. Precl&iacute;k, Ing. V. Nežerka, Ing. Jos. Engel, Ing. Jar. Vycp&aacute;lek, Ing. K. Brousil, Ing. R. Maliv&aacute;nek, Ing. AI.
Jel&iacute;nek, Ing. A. Vildvald, Ing. VI. Veis, Ing. R. Ceeh, Ing. Jos. Schwarz, Ing. L. Kadeř&aacute;bek, Ing. A.
Ing. Fr. Bureš, Ing. V. Folkert, Ing. J. Zawislak, Ing. St. B&iacute;lek, Ing. V. Jachan, Ing.
aacute;l, Ing. Th. Han&aacute;k, Ing. Fr. Janšta, Ing. Fr. Koudelka, Ing. F. Olš&aacute;k, Ing. Jar. Tribula, Ing. O.
iacute;k Sponner, Ing'. Josef r.&iacute;bal, Ing. Bohuslav Adamec, Ing. Josef Fuka, Ing. Karel Matuška, Ing.
Jiř&iacute; Hendrych, Ing. Otto Chabera, Ing. Jaroslav Tich&yacute;; m. konc.: Ing. Vladim&iacute;r Dohnal,
šponer, Ing. Karel 'Ropeck&yacute;, Ing. František Kaňka, Ing. František Barnet, Ing. Otto č&iacute;žek, Ing. V&aacute;clav Mazin,
Ing. Rudolf Trnka, Ing: Miloslav Blecha, Ing.
ING Renault F1 - Nelson Piquet Jr. - ING.
Kettlitz Dr.-Ing. Ulrich Lewark Dr.-Ing. Xin Liu Dr.-Ing. Steffen Michenfelder Dr.-Ing. Lars Müller Dr.-Ing. Dhidik
sarasehan tembang macapat	Kangge ningkataken Kompetensi Guru Basa Jawa SD, SMP Kabupaten Gunungkidul ing babagan tembang macapat, kala dinten Kemis tanggal 10 Mei 2012 dipunadani Sarasehan Tembang Macapat ingkang mapan wonten RBC CULINARY. Sarasehan menika dipunpandhegani dening panjenenganipun Ibu Dwi Endang S, S.Pd.,M.M.(Kepala Sekolah SD Piyaman 1). Nalika mbikak sarasean ngendikakaken bilih Sarasehan Tembang Macapat menika nggadhahi ancas kangge ningkataken kompetensi Guru SD/SMP babagan tembang macapat saha kangge nguri-uri amrih lestantun saha ngrembakanipun seni tembang macapat. Wonten ing sarasehan menika ugi dipunrawuhi panjenenganipun bapak Dwiyanto Budi Utomo Kasie Kebudayaan Dinas Kebudayaan Provinsi DIY. Bapak Dwiyanto Budi Utomo kagungan pangajab bilih sasampunipun sarasehan saha gladhen tembang macapat menika, ing samangke
kang kanggo wong ngaurip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipunkadulu, miwah ingkang tata krama, den kaesthi siyang
papat iku aja kantun, kanggo sadina-dina, rina wengi nagara miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambegan,
bernapas. 04 Kalamun ana manusa, anyinggahi dugi lawan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, wong degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak, nora wurung
lanang wadon pan padha, panitike manusa wateke wewatekipun, apa dene wong kang nyata, ing pangawruh kang wus pasthi.
ing solah muna, lawan muni ing laku lawan linggih, iku panengeran agung, winawas ginrahita, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujanma, datan kongsi mindho gaweni.
mengko mapan arang, kang katemu ing basa kang basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki srei lan dora,
curang 09 Alaning liyan den andhar, ing becike liyan dipunsimpeni, becike dhewe
ing pangucap tanapi lamun linggih, sungkan asor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujanma pangrasane dhewekipun, nora nana kang memadha, angrasa
pasanak liripun, remen ulah miruda, mring rabine sadulur miwah ing batur, mring sanak myang prasanakan, sok senenga den ramuhi.
kepareng nyuwun password kagem ngunduh Kongso adu jago.
saged dipun kintun ing ud_anto@yahoo.com
tuxlin said:	27 Agustus 2011 pukul 21:29
kang passwordnya apa ya?? pengen download nih?? 🙂
sugeng said:	14 November 2011 pukul 21:23
panjenengan. nalika kula mbikak KNS lampahan Wiratha Parwa, ing ngriku mbuten woten password ipun kanthi gampil saget kaundhuh purna sedaya file file lampahan ringgitipun. Nanging wonten lampahan Kongso adu jago. kawontenan file file ipun mboten jangkep kathik malah dipun paringi password. Nuwun sewu kemawon nggih Mas List. tiyang jawi menika unik tur nyleneh sanggitipun. bade nderek nguri uri kabudayan ipun piyambak kemawon kok ngrekaos……..
sidane tibane larang, larang larang ya luwung timbangane ora ana… sak lajengipun. Wonten malih tuladhanipun. Kopi ingkang paling awis piyambak meniko kopi ingkang dados tainipun para luwak, badheyo kados pundi kemawon nami tai tetepo tai, pancen tiyang jawi meniko aneh, Saya malih ing jaman samangke, menawi jaman rumiyin wonten bebasan Godhong kates isa gawe lega, wedang limun gawe wisuna (kaliyan pil ngelu). Tempe bosok bisa digawe bumbu, Roti biskuit ana racune (Kemutan mboten kasus Biskuit bercaun rumiyin menika).. namung ing mriki ingkang kula suwun, mbok inggiha nggampilaken caranipun, amargi menawi tiyang utawi Priyayi ingkang sampun sepuh sepuh ingkang kawontenanipun sampun purna tugas (pensiunan) kados kawula menika dumukipun driji wonten tombol tombol keybord sampun grothal grathul, kamangka anak anak sampun sumebar angkahipun taksih kepingin dolanan komputer. Mesthi kemawon pangertosan pangertosan modern kirang sanget. mbok inggiho cara caranipun dipun damel gampil waton danganan ingkang kadhasaraken wonten situs panjenengan laris ingkang tumbas saha ingkang ngundhuh tiyang tiyang sepuh ingkang betahaken. Maturnuwun saha nyuwun samudra pangaksami awit lancangipun atur kula…….
listantoedy said:	20 November 2011 pukul 13:03
monggo kula aturi tindak wayangprabu.com lajeng gabung MILIS PPW..ing mriku bade saged pinanggih passwordipun
File 5 & 6 menapa boten wonten Pak Edy?
Edylist said:	23 Maret 2012 pukul 18:58
File2 kadose sampun jangkep…mangke kula kintun sekalian pak….
Adi Susetyo said:	16 Mei 2012 pukul 08:19
Leres P. Edy, file ingkang no 5 & 6 kadosipun kesingsal…nyuwun duka manawi lepat…sugeng
pengin ngetik sing rodok dowo kok dadakno rusak.
in WAYANG. Tag:anak werkudara, Antareja, Antasena, bimandari, brajasena, gatotkaca, madusegara, pancasena, paraga wayang, srenggini
Undangan Upacara Bendera Bulan Juli 2012 | UPT Yandik Prambanan
By Asok - 13/08/2015 Naanum Rowdythaan for Gandhi Jayanthi
Jawa. ------------------------------------------------------> Novel Candhikala Kapuranta karangane Sugiarta Sriwibawa yaiku salah sijining novel Jawa sing entuk penghargaan rancage taun 2003. Novel sing dianggep unggul nampilake nuansa budaya Jawa iki kebak tanda lan simbol, perkara iki ketara saka tembung lan ukara sing digunaake. Awit saka iku novel Candhikala Kapuranta duweni daya tarik dikaji lan ditliti supaya bisa nemokake simbol lan makna sing ana ning sakjerone. Perkara sing arep ditliti yaiku kepiye simbol lan makna novel
Kapuranta nganggo dasar teori strukturalisme semiotik A Teeuw. Pendhekatan sing digunakake ing paneliten iki nganggo pendhekatan objektif yaiku pendhekatan sing nggatekake karya sastra minangka sawijining struktur. Cara sing digunakake kanggo bedah karya sastra yaiku cara catet lan semak, catet kanggo nyatet ukara utawa tembung sing diduga duweni simbol. Paneliten iki sumbere saka novel Candhikala Kapuranta karangane Sugiarta Sriwibawa sing diterbitake dening penerbit Pustaka Jaya Jakarta taun 2002. Kasil saka peneliten iki, yaiku jelasake simbol lan makna nganggo kode bahasa, kode sastra, lan kode kebudayaan. Yaiku nganggo dasar teges lan pralambang (1) teges lan pralambang nganggo gelar jeneng, yaiku Raden, Raden Mas, Raden Rara, Raden Ajeng, lan Den Bei. Istilah liane yaiku tembung ma lima (2) tembung genti wong kapisan lan wong kapindho sing digunakake ning jero kraton lan jaba kraton, yaiku abdi dalem, kula, kowe, sampeyan, panjenengan. (3) paribasan sing digunakake, yaiku ilang-ilangan endhog siji, ngono ya ngono ning aja ngono. Saka kode bahasa yaiku nandakake kahanan wong antarane wong cilik lan wong panggedhe saka gelar jenenge, rasa hormat sing diwujudake nganggo tembung genti wong kapisan lan wong kapindho, dene paribasan lan bebasane duweni piwulangan Jawa ning sajerone crita. Kasil saka kode sastra yaiku carane gunakake jeneng lakon wayang, yaiku Janaka, Cakil, Karna, Begawan Ciptaning, Begawan Mintaraga, lakon Karna Tandhing, lan Baratayuda Jayabinangun. Janaka yaiku lambang saka ngelmu. Cakil yaiku pralambang saka wong cilik, Karna yaiku lambang saka norma kasusilan, Begawan Ciptaning lan Begawan Mintaraga pralambang saka jiwa kang suci. Karna tandhing duweni lambang
watek kamulyan. Pralambang liane nganggo jeneng sing nganggo jeneng kembang nandakake wangine sawijining jeneng. Tembung sastra lan sukma nandakake ngelmu sing bisa nguripi. x Dene saka kode kabudayan yaiku, ananing konsep ketuhanan saka kasil kabudayan Jawa, yaiku kidung Sarira Ayu lan kidung Marmarti. Kidung Sarira Ayu duweni karep dongga manungsa marang gusti. Kidung Marmarti yaiku duweni sawijining ajaran Jawa jaluk sambat karo sedulur papat lima pancer. Saka kasil paneliten iku, nyaranake supaya sing maca bisa nglestarekake ajaran Jawa iku lan uga bisa dadi tuladha
Rakyat Ki Ageng Giring di Desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara.
DEWI INDAH LESTARI, Struktur Dramatik Lakon
nuwun sanget, mugi-mugi gusti allah maringi pahala sing katah,kangge khabibkhan, ingkang sampun
ingwang ingkang moho luhur siro kabeh podo gesang bagas waras datang kurang sandang bukti saumur urip kulo kang mustoko Hyang
malah bingung iki sakjane aku tresno tenan opo mung seneng deen dadi kancaku -_-
Mon Nov 15, 2010 5:44 pm ngene ya ngger GK elek po apik kuwi gumantung rasamu dhewe. nek kowe rasa GK elek, ya GK elek. nek rasamu apik ya apik. aku sing wis tuwa iki durung tau duwe masalh merga dadi wong gunug kidul. wong ya kuramt kok karo aku...mergane aku PD mergane aku ra mikir nek seka gungun Kidul ki elek, mula wong ya hormatt lan ra kurang ajar ro aku.nek kowe kabeh wani lan Pd wong liya sing bakal wedi lan horamt marang kowe...ning nek kowe ra Pd
ngene ya ngger GK elek po apik kuwi gumantung rasamu dhewe. nek kowe rasa GK elek, ya GK elek. nek rasamu apik ya apik. aku sing wis tuwa iki durung tau duwe masalh merga dadi wong gunug kidul. wong ya kuramt kok karo aku...
kowe kabeh wani lan Pd wong liya sing bakal wedi lan horamt marang kowe...ning nek kowe ra Pd terus nylekuthis, ingah ingih ya kowe bakal dipangan uwong.dadi kuncine awakmu dhewe dudu gunung kidule....
lan sak kiwa tengene...wong gunung kidul iku terkenal ulet lan sregep golek pangan nggo nyangga urip. mula wong gunung kidul kudune ra bakal ditolak calon maratuwa....iku babagan sing positif kanggone wong gunung kidul...
lan sak kiwa tengene...wong gunung kidul iku terkenal ulet lan sregep golek pangan nggo nyangga urip. mula wong gunung kidul kudune ra bakal ditolak calon maratuwa....iku babagan sing positif kanggone wong gunung kidul...mua aja dha minder merga lahir gede lan asale saka gunung kidul...Ass. Wr. Wb.Leres meniko Mbah As, . . . . . . . . kathah bendoro ingkang pados
ngurusi outsrsing utwi yayasan,pancen nek bocah gunung kidul niku bocae tlaten lan sabar,sregep le krjo kaleh jujor,,kulo mawon nek ngusolne tiang wonosari kathah mlebet wonten prusahaan utawi nopo kemawon...kulo ngeh tumot mghimbau kaleh sederek gunung kidul ampon ngantos ganti ktp utawi identitas menopo kemawon bileh pade
sing wis tuwa iki durung tau duwe masalh merga dadi wong gunug kidul. wong ya kuramt kok karo aku...mergane aku PD mergane aku ra mikir nek seka gungun Kidul ki elek, mula wong ya hormatt lan ra kurang ajar ro aku.nek kowe kabeh wani lan Pd wong liya sing bakal wedi lan horamt marang kowe...ning nek kowe ra Pd terus nylekuthis, ingah ingih ya kowe bakal dipangan uwong.dadi kuncine awakmu dhewe dudu gunung kidule....
kertiwindu, kresnayana, pancakusuma, paraga wayang, prabu jaka, prabu sumilih, raden drestaka, raden pancakusuma, ramawijaya majapahit, sengkuni praban, sri suwela,
wayang baruna, wayang kertiwindu, wayang majapahitan, wayang pancakusuma, wayang photoshop, wayang sidolamong
← Jaewana & Sontoloyo	Jadwal Pagelaran Wayang Bulan Juni 2016 →
iki ora ono Pilkada. …Saiki ayo mikir piye carane sak-upomo awake dhewe dadi
Njenengan mboten sare mBah, kulo nggih mboten tilem; njenengan yo nduwe kewajiban nangekke wong2 sing podho
basa Jawa lumrahe manut apa kang ana ing Basa Indonesia. Ing basa Jawa ana tembung wilangan sing saiki wis
dina Sênèn tanggal kaping: 11 April 1904, miruda. Mungguh sêsipatané
ireng, walulang lsp diubedake ing sajabaning setagen.
ingsun (basa bagongan: basane ratu), pakenira
= kowe, sira; boya = ora; nggeh = nggih, iya;
mripat nglamuk = mata kang surem tanpa cahya---> lamuk =
← Jadwal Pagelaran Wayang Bulan Februari 2017	Jadwal Pagelaran
Perkotaan.“Kulo kedah mbayar rutin amargi sing jenenge utang nganti mati tetep ditagih ning akherat mugi-mugi mawon P2KP tetap jaya dan abadi saget sabiyantu marang wong kados kulo akul jamu sing butuh modal sing ora dipercoyo karo bank gede amargi njelimet ” celetuh Ibu Sukarlin.
kenikmatan dumateng kita sedaya .Wanten ingkang wekdal menika kula
saking penyakit demam berdarah. Bisa dilakoni karo cara menguras wadah banyu adus ,
INGKANG NGERSAKAKEN GAMERCAHS SUMANGGA KLIK LINK ING NGANDHAP MENIKA KANGGE NGIRANGI STRESS !!!!!!
Karep’e polisi iku piye, nduwe tugas kok digawe dolanan tok!
Lek perlu dipenjara sisan wae pak!
Penjual : "Ooo mboten gadhah, awis mas, menawi badhe tumbas tindak kutho mawon."
AUDIO VIDEO Pagelaran Wayang (129) Cuplikan audio atau video pagelaran berbagai kreasi budaya
Rerangken Tradhisi Hamapag Wulan PasaRerangken adat tradhisi tumrap tiyang Jawi hamapag dhumawahing wulan Pasa, ingkang takih dipunugemi ing tlatah Jawi, antawisipun mekaten: Kapurwakan kanthi
wewengkon Jawi. Ancasipun mboten sanes kajawi nyamaptaaken pribadi murih saged hanglampahi wulan Pasa kanthi sae.Kepareng atur andharan, bilih rerangken kalawau hamung adat tradhisi ing pabarayan, sanes saking ajaran Islam. Dene ing kasunyatan taksih wonten pandonga kanthi waosan mawi basa Arab lan mendhet waosan/pandonga Islami saking "modin", punika sasampunipun Islam lumebet ing tanah Jawi. Handadosna pepemut, bilih ing ajaran Islam sedaya rerangken kalawau (kalebet pandonga-pandonga "Islami" saking modin), mboten wonten tuntunanipun saking Alqur'an punapadene Hadits (sanajan wonten "unsur" silaturrahiim, shodaqoh, lan sakpanunggalanipun). Ugi wontenipun pamanggih bilih adat tradhisi ingkang saperangan taksih dipun ugemi tiyang Jawi punika minangka
ana ing lathi, ajining raga ana ing busana. Makaten pasemon wiwit jaman kina ngantos dumugi ing jaman laptop sak punika, taksih asring dipun trepaken ing pabarayan. Lajeng kados pundi busana Jawi ing jaman punika? Ingkang cetha, busana Jawi (ingkang asring kasebat Busana Kejawen) jaman sak punika hamung saged katrepaken nalika wonten salah satunggaling tatacara, umpaminipun nalika pahargyan utawi pawiwahan, saha tata cara adat, utawi tata cara pengetan nasional (Kartini-an, kirab budaya, lan sak panunggalanipun).
Busana Jawi utawi Busana Kejawen sayektinipun ngandhut pralambang piwucal budaya Jawi ingkang kebak kaluhuran. Pralambang ateges mboten kawedhar kanthi gamblang, ananging sinandhi utawi sesidheman. Salebeting Busana Kejawen kathah piwucal luhur sinandhi, ingkang werdinipun pitutur utawi piwucal ingkang kedah dipun trepaken ing alam bebrayan, murih sageda ginayuh gesang ingkang rukun saha hayem, satemah saged mujudaken kahanan ingkang “harmonis” ing pagesangan tumrap sesami punapa dene dhumateng Gusti Allah Ingkang Akarya Jagad.
Wondene pralambang pitutur utawi piwucal luhur ing busana Jawi, kawedhar wiwit saking busana ing perangan nginggil, tengah, dumugi ngandhap. Sampun kathah andharan bab werdining busana Jawi. Kaparengna, kula ndherek mbiwarakaken malih lumantar blog punika. Pangajap kula, murih Busana Jawi mboten dipun anggep minangka busana ingkang hamung kaagem wonten ing pahargyan utawi tata cara kanthi adat jawi kemawon, ananging pasemonipun ingkang luhur saged katampi. Kajawi punika, sageda nambah kawruh kula pribadi lan panjenengan sedaya, murih mboten nuwuhaken pamundhut ingkang kirang prayogi amargi hamung adhedhasar pangriptaning pribadi kanthi ukuran tinamtu (nyuwun sewu, kepareng blaka kemawon: wonten salah satunggaling sedherek muslim ingkang taksih kagungan pamundhut bilih busana kejawen punika kepara saged njlomprongaken iman ing kamusyrikan, saha mboten syar’i). Manawi busana kejawen putri dipun wastani mboten syar’i, kula pribadi sarujuk. Awit ing busana Jawi panci mboten wonten jilbab, saha taksih sanggulan. Ing kawontenan sak punika, kathah para sedherek muslimah ingkang ngagem busana Jawi kepara nyaketaken tumuju syar’i. Wujudipun, kanthi ageman ingkang rapet, mboten sanggulan, ngagem jilbab, kebayakipun ugi sampun modifikasi langkung panjang, saha ngagem stocking.
Dene ingkang kakung, Busana Kejawen taksih trep saha syar’i. Manawi ingkang ngetrepaken isbal (= kain mboten mleret nutupi “mata kaki”), jarikipun saged dipun tarik ing sak inggilipun “mata kaki” kalawau. Ananging ing busana perangan nginggil tetep blangkonan. Awit manawi ageman beskap dipun paring kopiah/songkok, malah ketingal mboten limrah, kepara nuwuhaken gumujenging tiyang-tiyang ingkang mirsani. Wangsul malih ing bab pralambang busana kejawen kalawau. Ing perangan inggil, kasebat blangkon utawi udheng. Udheng ngandhut pasemon murih ingkang ngagem udheng sageda tansah “mudheng” utawi mangertos. Liripun, kajawi mudheng ing babagan kawasisan, ugi sageda kukuh ing pamikiran saha mangertos tumrap sangkan paraning dumadi (saged mangertosi menapa ingkang dados ancas/tujuwanipun gesang ing alam donya). Ing perangan tengah, kawastanan beskap. Manawi dipun titipriksa, wonten benik ing perangan kanan lan kiring beskap kalawau. Benik ngemu werdi bilih polahing manungsa kedah sarwi dipun nik-nik (kanthi petung ingkang tlesih, teliti, ngati-ati) . Liripun, sampun ngantos damel tuna saha tatuning manah tiyang sanes. Sangandhapipun beskap, wonten perangan sabuk ingkang dipun ubedaken ing padharan ngandhap. Werdinipun, wonten ing alam donya, manungsa kedah ubed anggenipun nyekapi kabetahan gesang tumrap dhiri pribadi menapa dene kulawarga. Sacelakipun sabuk, wonten epek-timang (ingkang ateges ngupadi ilmu kagem sangu ing alam bebrayan, saha kaajap ilmu kalawau sageda kaserep kanthi gamblang). Dene perangan tengah salajengipun kawastanan jarik (saking pasemon aja gampang serik). Liripun manungsa kedah narima ing pandum saking Gusti Allah, saha tansah sabar. Jarik kalawau dipun wiru, pasemonipun wiwiren aja nganti kleru.
Ingkang pungkasan, busana ing perangan ngandhap, kawastanan selop utawi canela. Canela saking pasemon canthelna jroning nala. Liripun, batin manungsa kedah kiyat anggenipun ngregem iman. Wujudipun kanthi manembah, ngibadah saha pasrah dhumateng Gusti Allah. Ing perangan wingking, wonten keris utawi dhuwung utawi curiga. Keris dipun selipaken ing wingking, pasemonipun manungsa kedah saged ngungkuraken sedaya pambilut/panggodhaning syetan. (*)
panyaruwe dhumateng kula, awit cubluking pamanggih saha taksih tebih saking
"Sosialisasi" kados ingkang panjenengan andhar menika prelu sanget ing kawontenan sak menika, Mas. Awit mboten sekedhik generasi kula ingkang kirang pana bab pasemon saha werdining busana Jawi, langkung-langkung generasi ing sak lare kula. (bu wien)
Busana Jawi tumrap wanita, sak menika njumbuhaken kawontenan. Tegesipun,mboten ngrasuk ageman Jawi "ansich", ananging saged dipun kombinasi kanthi cara Islami (kanthi ageman tambahan jilbab, saha ageman nglebet/"decker/mawi furing" murih bahan broklat kebayak saged rapet). Bukti bilih budaya Jawi yekti fleksibel ing pabarayan (kawontenan, jaman, lan sak panunggalanipun). Panyaruwe sumangga. (Mbak Niek,NTT)
(Dhimas, Surakarta): Babagan Rante, Benggol, LspKados pundhi pasemon tumrap benggol, rante utawi sanesipun ing busana Jawa? Hamung kaagem minangka aksesoris, menapa wonten werdinipun? Nuwun. (
"Lencana" Minangka Aksesori, Hamung "Gagah-gagahan'? Asring panjenengan lan kula nyumurupi saperangan paraga ing pahargyan ngagem "lencana" awujud hastabrata, miniatur keris, utawi simbol keraton. kamangka, paraga kalawau mboten ndherek pawiyatan ing karaton, utawi dereng pana bab werdinipun hastabrata, lsp. Hambok bilih hamung kaagem "gagah-gagahan' utawi pandhemen budaya ananging hamung "kulitipun" kemawon. Mugi
Semar Jaga Kali. “Ngislamake wong Jawa, ora kudu ngArab-ake Jawa. Wong Jawa kudu netepi
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.96
Kulak warta adol prungon (pr*) =
tatune nemen banget getihe dleweran ing awake.
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang
of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
“Wis rasane kecut, gak ntek pisan.” Gumam ongki.
“Lha iyo, kok yo luarang men to yo.. yo.. mosok panganan mung glepung dicampur ndop ndog sak iris wae kok seked ewu men…”
eh tiru2. Yo wis ngunu wi lho ilate wong Nganjuk, mangan pecel rong ewu luwih enak tinimbang sing
Tapi aku ora mbayari, soale dioleh2i kangmase bojoku. Padahal patang plastik.
Mung ndol2ane tak goreng terus tak gado.
@Miftahur: Ora laris blas.. hohoho.. akeh sing komplin rasane..
Benul.. pokoke payu, enak ritek gak
@mBambung: Hei.. iki nggawe blog anyar to?
@Indonesia Menulis: Heheh.. sesuai postingane sampeyan..
@Rystiono: Lha opo aku seneng? aku lo ra seneng, wakaka.. tapi doyan. bener wis, jik ndesoan sampeyan @aditya permana: Wekeekke… wis kolakan maneh opo gung?
@ifoel: Hag hag hag…
Prambanan 5. Prambanan, Klaten 081328883225.
Solo, Semarang: Hariyono: PA, SE 0354-7152561, 081916507532, 081234702010
Pati : Dr. Andreas, Rumah Sakit Kristen Tayu, Jl. Diponegoro 56 Tayu, Pati, Jawa Tengah, 087853190034
Wonosobo, Purworejo, Banjarnegara, Purbalingga: Sumadi, Jaraksari Wonosobo Jateng. 0286-324066, 081328050885.
2. wong GOBLOG, sing ngampet ngentut nganti jam-jaman
3. wong sing jembar WAWASAN-e, ngerti kapan kudu ngentut
4. wong SENGSORO, sing pengin banget ngentut nanging ora iso ngentut
5. wong “MISTERIUS”, sing nek ngentut, wong liyo ora ono sing ngerti
6. wong GUGUPAN, sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut
7. wong sing PERCOYO awake dewe, sing ngiro nek entute dhewe ambune wangi
8. wong KEJEM (sadis), sing nek ngentut nang amben terus ngibaske
11. wong BODHO, sing nek bar ngentut terus ngunjal ambegan dienggo ngganti entute sing metu
12. wong CETHIL, sing nyandhangke entute (nek ngentut diencret thithik-thithik)
13. wong SOMBONG, sing seneng ngambu entute dhewe
14. wong RAMAH, sing seneng ngambu entute wong liyo
15. wong ORA SENENG SRAWUNG, sing nek ngentut ndelik
16. wong “AKUATIK”, sing senenge ngentut nang njero banyu ben-e muni “blekuthuk-blekuthuk”
17. wong “ATLETIS”, sing nek ngentut karo ngeden
18. wong JUJUR, sing ngakoni nek bar ngentut
19. wong PINTER, sing niteni ambune entut tonggone
20. wong SIAL, sing nek ngentut mesthi katutan AMPASE
wis yo jebeng kabeh putuku..,
kejawen ingkang kinasih, rumaos dalem sasampunipun maca sakeblatan mawon mbok manawi dalem namung unjuk atur cekak aos.
“Pranata basa ingkang kaserat wonten ing blog punika mbok bilih dalem saged aturaken, dereng ngatingalaken pribadi kejawen ingkang mangertos basa tulisan jawi ingkang baken. Wonten ing “huruf” jawi mangga kita sadaya migatosaken :
Saengga manawi badhe nyerat mbok bilih wonten ing renaning panggalih, sageda migatosaken “huruf” A (terang) lan huruf a (kawaos kados o). Seratan basa jawi baken boten tepang “huruf vokal” sanesipun a. “Huruf vokal” e, i, u, lan o badhe katingal manawi “huruf a” dipun paringi sandhangan. Semanten ugi “huruf” D terang (DHA) lan “huruf” d (DA).
Sumangga dipun penggalih lan manawi wonten ing dhanganing penggalih mbok bilih ngaken “priyayi Jawi asli” lan ngaken kagungan kawruh Kajawen ingkang inggil, sumangga dipun gatosaken seratan Jawi ingkang sae lan leres. Saderengipun sinau kawruh Kejawen lan gadhah blog ingkan linuhur kados Sabdalangit, sinau rumiyin basa Jawi ingkang leres.
duwe kapinteran kuwi dudu bab omongan ujar kanda kandani kandane kae yen dudu saka lelakune dewe yo ora duwe crito… ngono…
Februari 24, 2009 pukul 6:11 pm
Sepurane Mas kanthi weninging tyas Mboten menopo.
Para sederek ing tlatah mriki namung sami-sami kagem pados pasederekan. Mboten pados satru. Pramila tansah kinarya kanthi karyenak ing
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
Prof. RNDr. Ing. Miloslav Košek, CSc. Prof. Ing. Jaroslav Nosek, CSc. Ing. Miroslav Novák, Ph.D. Prof. Ing. Aleš Richter, CSc. Ing. Karel Werner, CSc. Doc. Ing.
Ing. Richard Charvát Ing. Tomáš Martinec Ing. Tomáš Petrásek Ing. Tomáš Pluhař Ing. Roman Špánek Ing. Jakub Štilec Ing. Martin
CSc. Prof. Ing. Jan Nouza, CSc. Doc. Ing. Ivan Doležal, CSc. Doc. Ing. Zdeněk Plíva, Ph.D. Ing. Milan Kolář, CSc. Ing. Miroslav Holada, Ph.D. Ing. Josef Chaloupka, Ph.D. Ing.
kula ngaturaken sugeng riyadi, kaping kalih kula nyuwun agunging samudra
pangaksami menawi kathah klenta-klentu kawula. Mugi-mugi saged kalebur wanten
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teen-your-onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Hang sapa-sapa baen arep nyacak ngerusak
Sun belani sun dhepani sun labuhi
Ganda arume getih Sritanjung yong magih semebrung
Amuke satria Menakjingga magih murub ring dhadha
Baturetno, Banguntapan, Bantul. Yogyakarta. 55197. Cp. 08180421...
Sing dadi Bis 6 Soko Surobojo=6+48=(54)-(62)=98-96
Sing dadi Asu 12 wis=(6)+12=18-10=(9).(1), 12-04=3.(4), 12-26=(8)=9814
Bis semarang Bandung=51-55=6.7, 04-(15)-11=6252.5262
Sekolahan - Episode 84SCTV 01:21:53Anak Sekolahan - Episode 82 dan 83SCTV 01:21:40Anak Sekolahan - Episode 81SCTV 01:00:22Anak Sekolahan - Episode 80SCTV 01:20:00Anak Sekolahan - Episode 78 dan 79SCTV /watch/699645-anak-sekolahan-
AmérikaPenyanyi Amérika SarékatLair 1970Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Wiwit Jaman Indhu tumekané. Rusaking Karajan Majapahit. Abad 2 utawa 3 – Abad 16. Pérangan Kang Kapisan. Bab 1. Karajan Indhu ing Tanah ... 18 -1 angelfire.comKanjeng Ratu Kidul ( Dewi Srengenge ) - AngelfireKanjeng Ratu Kidul = Ratna Suwinda
Rahayu,ing wedal sak meniko kito tansah eling dumateng lampah kito piyambak,amargi
tindakanq marang kowe muga2 kabeh dosaq lan dosamu di lebur ing dino riyoyo, minal aidin wal faidzin..
***********************
-bejone sampeyan ingkang sampun ‘resmi+legal’ kagungan rencang bobok,saget dipunsengkakne menawi
Myślenice (Jerman Mischlenitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Myślenice&oldid=1090450"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
warna, mapusak antuk ka­wangi, majinah 33, manut hurip ing bwana, canang satangkep, tumpeng bang hadanan, iwak ayam mapanggang, saha raka den agenep, raris penpen sami, nanging Prayascita
sampun dados kagunganipun sadaya bangsa ing saindenging bumi.PBB (UNESCO) sampun anetepaken bilih budaya wayang saestu dados budaya Nusantara.Kita, ingkang amarisi budaya punika, malah kathah ingkang mboten mangertosi bab puniko.
Situs PrabuWayang puniko sampun monumental. Dados pandom paraning sok sintena ingkang kapengin anyumerepi kabudayan Jawi, utaminipun ringgit. Pangripto matur gunging panuwun dateng panjenenganipun Mas Pranowo Budi
lan ugi saking blog sanesipun,upaminipun jamansemana.blogspot.com/. mugi mboten ndadosaken kirang renaning penggalih, jer tujuanipun sami, nguri-uri lan ambiwaraken kabudayan Jawi ing saindenging bumi.
Sejuta wayang mugi saged dados bokor ingkang saged nampi alamat sejuta file cariyos wayang
Yen satunggal lampahan ringgit ngantos 30 file utawi langkung, mboten wande sejuta file puniko saged kadumugen, candakipun, sejuta lampahan ugi bade kaleksanan ing tembe wingkingipun.Budaya wayang mboten namung kados ingkang katingal utawi ingkang kamirengaken ing radio/kaset kemawon, nanging ugi wonten gandeng cenengipun kaliyan uba rampe ingkang kabetahaken, upaminipun:1. industri gamelan / gangsa. Sarancak gangsa ingkang sae, saged langkung Rp. 1 milyar reginipun.2. industri tatah/sungging wayang kulit. Satunggal wayang saged atusan ewu rupiah reginipun.3. industri topeng lan ageman/asesoris wayang4. industri tari5. industri wiraswara/sinden lsp.Kaleresan pangripta punika tiyang Jawi (Timur). Ing saderengipun ugi mboten saged basa krama(madyo/inggil). Enggal sekedik nyinaoni basa Jawi.. Caranipun: langganan majalah Jaya Baya lan Panyebar Semangat ingkang kasebaraken ing tlatah Jawa Timur.. Saking ngriku angsal tembung lan ukara basa Jawi utawi basa kramaMaos blog PrabuWayang ingkang sae puniko lajeng kadereng kapingin ndamel blog piyambak, ingkang tujuanipun ugi tumut nguri-uri lang angrembaka budaya wayang.Kangge anggampilaken para 'browser' anggenipun angunduh/download, kulo aturi mriksani / maos cara-cara ingkang sampun kulo cak-aken naliko angunduh 'file' puniko.Kagem
anampi sumbangan puniko dereng dados budaya masyarakat umum.Dene ing manca nagari, karya tulis angsal pahargyan arupi sumbangan (donatur).Tamtu kemawon Karya tulis puniko ingkang maedahi kangge bebrayan ageng (masyarakat)Gandeng saking puniko, sampun dados kuciwaning penggalih yen pangripto ugi ambikak bokor donatur kangge sumbangan puniko.Sok sintena kemawon ingkang kersa nambah isining bokor puniko, bade kaserat ing daftar donatur, lan pangripto angaturi genging panuwun.Sanadyan mbokmenawi puniko saru ing wawasan, nanging sarutama, (nami panah Arjuna ingkang saged mblejedi/ angudari angkaraning Batari Durgo)Sanadyan sampun dipun teliti kanti njinggleng rinten dalu, tamtu pandameling blog puniko taksih katah kekiranganipun. Ugi kathah kalepatan ingkang
Ing Indonesia , anampi sumbangan puniko dereng dados budaya masyarakat umum.
Hai To Raste Ki Perwah Mat Karo
jenenge mangan soto lamongan yo kudu neng lamongan…q mangan neng cedeke patung lele kro boyo…g jelas…pas iku bar mulih konferensi khilafah ...”
allin : ” ketoke soto sing ikiy yo enak c …q dadi nyesel tuku buryam ..pengen soto..”
dita : ” pancen kiy soto terenak sing tau tak pangan neng jakarta..soto liyane iku soto2 an..
Paijo Londho & Dewi Nilam Sari ~ Jamu Pegel Mlarat
Ojo mencap mencep nggatelne ati..
Ndhasku ngelu ket wingi durung mari..
ojo tambah kok tinggal nonton tipi..
Serangan Tmphider Ancam Indonesia | Irwansyah80's Blog
Assalamu'alaikum…. Selamat datang di My Blog!
STAIN, pokoke bab agomo kabeh. Aku tok sing kuliah ndik bidang umum. Mangkane aku sing haitek dewe sak
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada
Rahayu,ing wedal sak meniko kito tansah eling dumateng lampah kito piyambak,amargi sinaoso bener nanging menopo sampun pener?kitab ingkang leres menik	Lailina zulfa:
Wah,q brkali" bc sejarah ini,tp kok pnelitinya baru Pak fb ja nich..tp
trus awak dewe dolan nang Kebun Binatang Surabaya nyambangi Boyo ambek Singo….lek iso dikumpulno 2 kewan iku, trus dikongkon tawur, sing menang ndi….
awak dewe nonton ae ambek mangan kacang thenk….ketoke
barisan kita bukakan mata PSSI supaya eruh endi sing bener karo sopo sing salah.
Ucup berkata:	18 Januari 2008 pada 13:48	Yo wes bagus ker revolusi pssi sip iku.golekno wong sing ngerti bal karo mentale apik. Dadi liga super nglakoni iso mantep. Ligae anyar,pssi anyar,stadione apik. karo anu ker.. kostume arema lek iso yo anyar pisan.biru ne sing apik,corake
sip iku.golekno wong sing ngerti bal karo mentale apik. Dadi liga super nglakoni iso mantep. Ligae anyar,pssi anyar,stadione apik. karo anu ker.. kostume arema lek iso yo anyar pisan.biru ne sing apik,corake sing apik karo ono sponsor ndik
Maklum juga mungkin si boneng gak due konco ngo ngobrol, lha podo mlarat
Petugas liyane jek nggoleki BEDHES sijine. Ngetan,ngulon,ngalor,ngidul tetep durung ketemu. E. . . . ..._ Njeketek BEDHES sitok'e enak2an moco sms iki. Moleo DHES,di goleki emakmu! Semene disek brita pojok kampung, ketemu maneh mene neng JTV. Nedo nerimo dulur, sugeng siang!! suwun gawe Cak Wawan sumbangan SMS Kocak'e !
amblese Glacapgunung, sarta ing Madura nagri, meh gathuk lan Surabaya, sabibaripun tumuli, wiwit dahuru lonlona, soyo lami soyo ndadi.
(Pertanda punggung G Merapi (populernya disebut punggung buaya atau geger boyo) amblas/
sing Kraton, ngilang kalingan cecendis, sanget kasangsayanira, wus karsaning Hyang Widi, gaib ingkang kelampahan, kinarya buwana balik.
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang
nanging akeh wong-wong kang padha mangkelake atine, nyumpelake kupinge, ngeremake matane. (tetapi banyak orang-orang yang membuat kesal hati, mentulikan telinganya, dan menutup mata (tidak peduli).
Nanging sapiro anane wong kang melek, padha ngrungu lan padha
karena gusti sang Ratu Adil baru melakukan penempaan diri dalam ‘pertapaan’nya)
mung gagamane bae golekana kongsi katemu, awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung,
Dene sira wis ketemu aja nganti sira katilapan, tutu buriya ing satindake lan embunan tumetesing banyu janjam, mesthi slameta langgeng ing salawas-lawas…mung iki piweling ingsun marang sira kulup, poma den estokna.
Padha kaping 1 Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam mahdi saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tatanduran suda pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
weruh aranku = Gusti Ratu Adil Idayatullah, apa agamamu = sabar darana, apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu adil Idayat Sengara, apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake = Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak.
Ana ratu kinuya-kuya, mungsuhe njaba njero, ibarate endhog ngapit sela, gampang pecahe, nanging rineksa Hyang Suksma,
ijih sinengker Hyang Widhi, mapan samadyaning rananggana, sajroning babaya, minangka tapa bratane, kesampar kesandhung nora kawruhan, kajaba wong kang wis kabuka
Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero, luwih-luwih para pidak pedarakan sebab yen iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji mumpung, Karsa Gusti Kang Akarya Jagad wus
gunung Tidhar, sasideming gara-gara, ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah katon timah, satriyo katon satriyo, kere katon kere, kang ala ketara, kang becik
entenana den saranta kalayan madhep Hyang Suksma.
anyapih sami, kang samya gung perang pupuh, lan nyirnaken durmala, mamalaning Nungsa Jawi, gya tumindak nglakoni pakoning
tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar
gaib, mugi saget netesi, yeku pitulungan agung, nging kedah sawi srana, sranane tobat mring Widhi, tobatira mung suci manah raharja.
nabda nyupatani, dhuh Gusti mugi-mugi, maringi enget pukulan, mring pra manggaleng praja, suci jujur eka kapti, yen mangkono Ratu Adil enggal prapta. Jangka Jayabaya ‘Sabdapalon’
ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang
1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung, kondhang tanah Ngayugya, asung weca yen hardi Merapi njeblug, benjing pecah hardi sigal, dadi kali Tanggung nami
3. Jeng Ratu Kidul punika, lan para dhemit darat amor lan jalmi, sarengan lindu ping pitu, obah bumi prakempa,
dinuwa, apen sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg
Rawapening di Ambarawa berkobar api, 6. Sinareng ing tanah Jawa, nuli wonten penyakit andhatengi, lamon triwulan iku, satanah Jawa wrata, pra kawula sami giris manahipun, kataman bebenduning Hyang, nyarengi mangsa paceklik.
saparane, lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
kendhenge, membat-membat gandhewane, lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih gedhe, marga saka gedhene, gandarwa, thethekan, ilu-ilu, banaspati, sakehing iblis, jajalanat kabeh, padha buyar sar-saran padha ngungsi, saenggon-enggon mamangan wong padha ora sumurup marang ratu adil panata
…………………………….iku kang ambuka agama kang samar-samar nanging sira do awas den eling, awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha menungsa rewa-rewa anggawa agama, dudukuh ana ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit cilik mula.
byar padhang sumilak. Semua itu merupakan perilaku alam dalam menyambut anugrah Sang Jagadnata bagi bumi Nusantara.
Sekar kinanti karya Gusti MN IV tersirat;
jebeng…canggahku, Anjasmoro, besuk ingsun bakal titip getih kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
saking ngarsaning Gusti Kang Maha Wisesa. Ing mbesuk tanah Jawa nemahi gemah ripah
Sepedane diwenehi kranjang sing digae ko pring.Bapak e ki esuk mau mandek ndek ngarep omahku mergo ono sing meh tuku.
sing moco khan wong type sembarang kalir kang.. Dadi aku ngalah.. Prima Hapsari	10 September 2015
Reply	Tempatnya jadul banget yaa, jadi inget ama simbah.
Maem sega pecel ning godhong jati mesti rasane luweh sedep yo, jaman ngene sih ana sing nganggo
Reply	Ncen ampuh tenan mbok Jimur. 24 jam dodolan sego pecel. Sing ngunu kuwi gur ono ng Nganjuk koyone. Opo meneh regane ora ono sing ngalahi, hahahaha. Blas ora ono sing ngewangi po Ndop?
Nek segane isih kemepul trus dibungkus godhong jati koyone luwih mantep meneh kuwi rasane.
Reply	Iyo segone anget soale emang dilebokne mejik jer. Iyo dewean uripe. Wingi ditakoni koncoku Mbok Jimur urip dewean. Trus arepe takon lebih jauh kok ra penak hhaha. Suk awakmu sing takon ae..
Panembahan Senopati, Imogiri, Jaka Tingkir, Juru Martani, Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyokrokusumo, Ki Ageng Getas Pandawa, Ki Ageng Mataram, Ki Ageng Mataran, Ki Ageng Nis, Ki Ageng Pemanahan, Ki Ageng Selo, Ki
wi ngko. hahaha.. sori nek elek.
Reply	lumayan ndoph, tapi pas sing againt all odds,suarane durung
Btw piye carane rekamanne kok instrumen ne iso masuk, terutama lagu2 sing ndok ndowor?
sopo ngerti aku gawe album kompilasi dewe koyo sampean
Reply	@ciput: dipaste spesial.. ndik sonic foundry enek kok.
Iyo, kuwi ngunu pancen duwur tur duwowo.. dadi perlu tenogo sak harat-harat. lha pas
isoooo ae sampeyan ki mas… microponku nwk windos 7 gak kenek iki… isok mbantu mas?? aku nduwe lagu tapi gak isok ngerkam… ndöp™	25 May 2010
Reply	aku kok kenek to mas, mbuh ra tak apak-apakne ki.. aku ngrekam nggawe sonicfoundry.. biasane aku nggawe
bengi wis mangkat jowo maneh jare golek pit, kanggo adiku, ben sak omah podo ngontel kabeh he..he..he..
Selingkuhane ngomongi muride sing dikursus, "
profesinya.Pak Guru (Murry, Koes Plus)Abot sanggane tugase bapak ibu guruSaben dinane mimpin putra-putrinePancen pak guru kudu sabar atine…………………….…………………………..Esuk lan sore penjaluke pak guruSupoyo mulyo kabeh putra
Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mbangun karsa, Tut wuri
Bocah pinggir kali Code kutho ngayogyokarto hadi ningrat, Jebolan Teknik Sipil UII Jogja ngolek duwit melu jhidho terdampar di Kalimantan Timur
Tumekan isuk uthuk-uthuk jam pitu nganti jam suwelasan aku muter-muter nyervis ono ing Suroboyo lan Sidoarjo.La pas aku liwat Pak Pulisi ono wong loro, awake guede tur dhuwur. Aku wae iso wedi dewe leh ndelok perawakane. La yo opo ora wedi, la wong dhuwur eram tur serem.
La naging sing diayomi wis wedi dhisik sak durunge adep-adepan.Mbok
ungkapan; “salat ngiras nyambut damel, lenggah sinambi lumampah, lumajeng salebeting kendel, ambisu kaliyan wicanten, kesahan kaliyan tilem, tilem kaliyan melek.
urip. Sing sapa seneng gawe panguripan marang liyan, bakal
ismail usman ingkang dahat kinurmatan matur sembah nuwun pak lan sugeng
nuwun . Menawi kerso kulo badhe sinau babagan ilmu spiritual dumateng panjenengan supados kanthi sekeco anggenipun kito wicanten pripun menawi kito wicantenan wonten email ke mawon meniko email kulo : ismailusman78@yahoo.com
@kagem bapa yohanes hardi sidharta gautama matur nuwun pencerahanipun mugi gusti tansah paring berkah wilujeng rahayu kang tinemu bondo lan bejo kang teko dumateng panjenengan sekeluarga lan damel
Cindhuredhum prastyoneng tuhu jagad nggiri noto
ne. Terjemahan bahasa Inggris ya gelem … Lha, kanca2 ne Wisanggeni,Ontoseno, Werkudoro ki rak pada ora isa .. krama ! )-: Kojor
Sampun titi lan wanci pepesdhen hang ngakaryo karso.
Condro Wulung Purwito iku asmo kraton purwo nyoto 101
Sugeng ndalu kagem sederek sedaya, nuwun nderek makempal ing pandapa Sabdalangit, dalem nembe kaping kalih mbikak lawang blog lajeng kesengsem. Salam tetepangan dumateng sederek sedoyo, maturnuwun dumateng engkang kagungan blog.
Januari 3, 2012 pukul 1:56 am
Maturnuwun sanget Gus, nuwun sewu amargi kiranging pangertosan sak untawis dalem nyuwun palilah nderek ngudi kawruh rumiyin, raos lingsem badhe medar kawruh menawi ningali ulasanipun sederek – sederek engkang sampun tebih lampahipun ing pangertosan, sepindah malih maturnuwun sanget.
Januari 2, 2012 pukul 12:53 am
kliwon, wunku sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan : Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Anis Tiyarma anax RPL2: candi prambanan
am, blessed.. I am blessed.. 🙂
Asekkkkkk.. Wis ah, tak ketik sik.. Matur nuwun sanget ya..
Maturnuwun juga aku. Seneng nambah konco. Saiki tak bobok sik. Suk isuk meh jugijakgijuk
Reply	wis telung tahun luwih aku nduwe DLSR ning males sinau, ngatur ikilah ngatur ikulah dadi mumet dewe akhire moto bolak-balik nggawe auto ae. Enak tur cepet ora kakean urusan.
sedotan. Kuwi ngono digawe ngudek. Haha.. Sedotane sing lurus biasa kuwi loh..
pungkah • pungkas • pungkir • pungkur • pung • pungak-pinguk • punggah • punggai • punggal •
Pemuput lan Sapa mapiteges Pastu. Dadosnyane Anta Sapa mapiteges
uga marang (Kaca saka kaca Wikipedia causa 293 man?ka 2012 Wikipedia Proy?k ka...
ke malioboro sakwise dadi koyo ngunu. Eh, ga poto nang Tugu, mas? ndop	7 February 2017
nggarap opo saiki men? (Baru ngerjakan apa sekarang men?) Kowe wis reti berita iki durung men? (
lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe
iku limo perkarane          C                       GKaping pisan moco Qur&#8217;an lan maknane          GKaping pindo sholat wengi lakonono         C                          GKaping telu wong kang sholeh kumpulono          GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         C                       GKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            Gsalah sawijine sopo biso
GKaping telu wong kang sholeh kumpulono          G           C            GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         G            C            DKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            G         C        Emsalah sawijine sopo biso ngelakoni       D           C          Gmugi-mugi Gusti Allah njembataniInterlude : G C Am G       GTombo ati
kumpulono          GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         C                       GKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            Gsalah sawijine sopo biso ngelakoni     F#m                     Gmugi-mugi Gusti
ingkang tuhu kinurmatan. Inggih awit saking keparengipun R. Harjuna, ing mangke badhe ka adanan Upacara Tebus Kembar mayang.Wondene Para paraga ingkang piniji hanawung karti nuninggih : Pinangka Ki Wasita Jati : Kasarira Bp . Baladewa Pinangka Ki Sarayajati : Kasarira Bp. Sadewa Pringgarumeksa dipun sarirani dening Bp. Sukarya
sedaya sampun siyaga, pramila upacara tumuli badhe kula purwakani.Dhumateng sagung para tamu kasuwun sekeca lenggah kanthi mardikaning penggalih, saha nyuwun idi pangestu mugi adeging upacara saged lumampah kanthi rancak kali sing sambekala.B. UPACARA KAWIWITAN1. Ingkang hamangku
Tatasing rahina gumanti ing ratri, ing nggegana katon remu wancine wus panglong.Nalika samana nuju ari tumpak cemengan
lenggah ing pendapi, Ing semu emeng jroning wardaya, menggalih pamothahipun ingkang putra nenggih Calon Pinanganten putri, nyuwun supados dhaupipun tinengganan Sekar adi Mancawarna utawi sinebat Kembar mayang. Nalika samana R. Harjuno, lagya hanampi rawuhipun Ki Sarayajati, ingkang arsa
wijiling pangandika…………….IHK Ki Sarayajati ingkang tuhu kinurmatan, Kula sakulawarga nyuwun senjata pitulung dhateng panjenengan , mugi kepareng ngupadi Sekar adi manca warna utawi Kembar mayang, kangge jangkeping pepasren badhe dhaupipun anak kula pun Pregiwo kaliyan Bagus Kacanegara, Dene Uborampe kagem sarana, ampun kula cawisaken.SJ Menawi tetela makaten, sanadyan awrat jejibahan menika, namung kula badhe nyendikani dhawuh panjenengan. Rehning uborampe sampun cumawis, pramila kula tumuli nyuwun pamit saha nyuwun tambahing pangestu mugi kula saged lebda ing karya.IHK Kula namung dherek memuji mugi tindak panjenengan raharja ign marga saha sembada ing karya.Dalang Pocapan .Purna nggenya paring pangandika, ingkang sinaraya gya jumangkah netepi wajib kadherekaken para Pangayab, kanthi sesanti mugi tansah rahayu.--------------- (Gendhing Ld. Mugi Rahayu S1 Myr. ) ----------------Kisarayajati saha pangayab jawat asta pamit, lajeng miyos.Dhalang pocapan.Lah punika ta warnane, Ki Sarayajati ingkang nembe lelana, angupadi Kembar mayang. Jroning lumaksana kadherekaken
tilam lampus. Ingkang sisih wuri Paraga kakung kalih, kang sawiji hamundhi lira, kang sajuga ngampil songsong pinangka jangkeping sarat sarana.Datan cinarito lampahe Ki Sarayajati, gantyo ingkang winuwus. Wonten papan asri pinetha kadya pacrabakan. Sayekti menika pacrabakan Palo amba, nenggih papan cumondhoking Sekar adi Mancawarna ya Kembar mayang.Sinteta ingkang kadi pinandita lenggah ing salebeting pacrabakan ? . Tan sanes nenggih ingkang bebisik Ki Wasitojati.Nalika samana lagya lenggah kaliyan abdi kinasih kekalih, kasaru
Makaten wijiling pangandika ingkang dereng kawiyos ing lesan….------ Nengga gendhing suwuk ----- lajeng wawan rembag. ADEGAB ING PACRABAKA PALOAMBAWj. Kisanak ingkang nembe rawuh, keparenga kula ngaturaken kasugengan, saha nyuwun pirsa, panjenengan menika sinten lan saking pundi ?Sj. Inggih Kyai, awit pangestu panjenengan, sowan kula sakadang tansah pinayungan ing karahayon. Salajengipun keparenga dherek nepangaken, ingkang sudi amestani kula pun Sarayajati, wingking saking Padhukuhan Madukara. lajeng kepareng nyuwun pirsa, ngriki menika padhukuhan pundi saha panjenengan punika sinten Kyai ?Wj. Kawuningana Kyai Sarajati, ngriki punika pacrabaan Paloamba kalebet wewengkon padhukuhan Tegalsari. Dene kula ingkang name Wasitajati, sisih kula punika Pringga rumeksa saha Rumeksa Pringga. Lajeng mengku wigati ingkang pundi dene panjenengan karaya raya rawuh ing pacrabakan menika, Kyai?Sj. Ngaten Kyai, kula menika nembe sinaraya dening R. Harjuno ingkang lenggah dedalem ing Padhukuhan Madukara, Kinen ngupadi Sekar adi mancawarna utawi Kembar mayang, kinarya sarana dhupipun Rara Pregiwo kaliyan Bgs. Kacanegoro.Manut goteking akathah, bilih Kembar mayang kala wau, wnci menika cumondhok ing ngriki saha Ki Wasitjati ingkang kapiji hamurba. Menapa inggih leres makaten Kyai?Wj. Leres pangandika panjenengan kisanak, bilih sekar adi mancawarna ingkang ugi kasebat kalpataru dewandaru Jaya ndaru ugi winastan kembar mayang, mila cumondhok wonten ngriki. Lah inggih ingkang wonten ngarsa panjenengan menika wujudipun.Sj. Wah, saestu begja kemahyangan tumrap kula, kyai. Namung saderengipun, Keparenga nyuwun pirsa , menapa reroncening sekar adi mancawarna wonten werdinipun Kyai?Wj. Makaten kisanak, mugi andadosna ing pamriksa, bilih Kembar mayang menika pinangka pralambanging Wahyu Jodho. Peamila tumurunipun dhateng priyantun ingkang hambeg utama, ing rikalanipun badhe nambut silaning akrama. Dene Kembar mayang punika wonten peranganipun saha saben perana wonten werdinipun piyambak-piyambak, tumprap pinanganten. Wondene babaripun makaten:1. Oyodipun sinebat Bayubojro. werdinipun minangka pasemon kekiyatan. Liripun tiyang ingkang badhe palakrama kedah Santosa lahir lan batos, murih mboten gampil kasempyok ing godha ingkang saged damel rengkaning bebrayan2. Wit ipun sinebat Purwa sejati. Tegesipun wiwitanipun agesang bebrayan, kedah linambaran santosaning tekad, adhedasar katresnan jati, tinangsulan reh darmaning palakrami manut paugeraning agami tuwin negari.3. Pangipun sinebat keblat papat, inggih menika : Ingkang mangling ngaler, sinebat andong birawangga Ingkang ngetan, sinebat girang puspondriya Ingkang ngidul, sinebat janur nur cahya Ingkang ngilen , sinebat Waringin jati laksanawerdinipun, mugi penganten anggeipun ngupadi pangupajiwa dhaten gpundi papan, kedah linambaran budi rahayu, tebih tindak duraka, linambaran panyuwun mring Gusti ingkang maha Suci, murih tansah pinaringan pitedah tuwin pangayoman4. Dene sekaripun sinebat Dewandaru jayandaru saha wohipun sinebat ndaru tuwin kilat. Tegesipun, sasampunipun palakrama, kaajab saged nuwuhaken wohing katresnan awujud putra. Putra sageda kagulawenthah kanthi pratitis, murih dados manungsa ingkang utami.5. Sangandhapin kembar mayang wonten degan sajodho, mengkuwerdi, pangajab mugi temanten kekalih lestari dadya jodho, tuwin kekalihipun mugi tansah atut tuntuk pindha mimi hamintuna,. Dene isining degan awujud toya wening , tegesipun penganten kekalih sageda tansah wening ing penggalih, satemah samubarang pakarti saged pratitits andayani sembada ingkang sinedya, jumbuh ingkang ginayuh . Makaten kisanak menggah werdinipun kembar mayangSj. Matur agungin panuwun Kyai, dene sampun kepareng medharaken menggah werdining kembar mayangSalajengipun, Kyai, mugi wontena keparengipun, kembar mayang kula suwun, kinarya sarana dhupipun Rara Pregiwa. Menawi kedah katumbas, pinten kerta ajinipun Kyai ?Wj. Ngaten kisanakkembar mayang menika mboten kenging katumbas kanthi arta, nanging saged katebus kanthi saranaSj. Lajeng sarananipun menapa Kyai?Wj. Sarananipun, wonten 3 perkawis, sepisan Sadak lawe sajodho, kaping kalih Klasa Bangka/ tilam lampus, ingkang punkasan purnaning gati kedah kawangsulaken dhateng marga catur. Sj. Menawi makaten Kyai, sarana panebusing kembar mayang sumangga keparenga nampi, dene sarana ingkang pungkasan badhe kula estokaken---------------- serah terima sarana ---------------Salajengipun keparenga kembar mayang tumuli badhe kula boyong dhateng dalemipun R. Harjuno.Wj. Inggih, sarana kula tampi, nangin saderengipun kembar mayang kaboyong, keparenga badhe kula wateki mantra sekti langkung rumiyin awujud rerepen amrih mboten alum ron miwah sekaripunSj. Sumangga KyaiWj. Nyekar Dhandhang gula 1 – 5 pada;“ Ana Kidung rumeksa ing wengi, teguh hayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, Jim setan datan purun. Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput , geni
bangkit andayani dhumateng kembar mayang murih kawontenanipun tetep adiSj. Matur nuwun Kyai, salajengipun rehning kados sampun purna sowan kula, pramila keparenga kula nyuwun pamit saha nyuwun tambahing pangestu mugi rahayu lampah kula ngantos dumugi MadukoroWj. Inggih ta kisanak, kula namung saged ndherekaken sugeng . Nangin weling kula, sanadyan kasaputing ndalu sampun ngantos kendel menawi dereng dumugi dalemipun R. Harjuno. Sha ing mangke badhe kula kantheni Pringga rumeksa, murih yuwana tindak panjenengan, uwal saking priangga bayaning margi.Sj. Sedaya dhawuh panjenengan badhe kula estokaken Kyai, salajengipun kepareng bidhal samenikaDhalang :Paripurna gatining titilaksana, ingkang sami hanawung kridha samya siyaga ing dhiri sawega ing gati, amboyong kembar mayang kondur mring dalemipun kang hamangku karsa. Gembira jroning
pacrabakan kadherekaken para Pangayab. Esthining nggalih daya-daya dumugi ing Padhukuhan Madukoro sowan prayagung ingkang anduta.
lagya lenggah ing pendhapi. Dupi mulat lamun Ki Sarayajati wus kepareng rawuh, gya jengkar king palenggahan R. Harjuna myang garwa putra, arsa hamagap rawuhipun Ki SarayajatiIng
kembar mayang. R. Harjuno kanthi suka jroning penggalih hanampi Kembar mayang, saha sanget hangaturaken gungin panuwun dhumaten Ki Sarayajati, ingkang sampun sembada ing karyaKi Sarayajati sakadang gya kaaturan pinarak ing panti bujana, saperlu kembul bujana andrawina, ngiras pantes ngaturaken puji syukur miwah puja pandonga mring
upacara panebusing Kembar mayang. Ambok bilih para paraga salebetipun hangayahi adicara punika, kathah
wijayanti mugi rahayu ingkang samya pinanggih. NuwunKATRANGAN :Keparenga atur katrangan sawetawis, menapa ta darunanipun dene wiwit para sepuh ing jaman kina ngantos sepriki, tumrap bebrayan Jawi, sampun dados adat/ tradisi bilih ing malem midodareni kaadanan upacara tebus kembar mayang ?- Kembar mayang lugunipun namung wujuding pepasren ingkang kadamel saking janur kuning kaisi ronronan winadhahan kendhaga, pinatut kanthi paugeran tinantu- Werdinipun kembar mayang, kembar menika barang kalih ingkang sami wujudipun , dene mayang menika sekar. Mila lajeng dipun wastani pepasren karana sekar kalih ingkang tinata wonten kiwa tengenipun pelaminan, kasuprih murih hangwuimbuhi saya ngenguwung cahyaning temanten sarimbit.- Nanging menawi manut suraos , kembar mayang menika ngemu pitedah tumrap temanten sarimbit. Inggih menika : landesanipun tiyang jejodhoan menika antawisipun CPK + CPW kedah kembar cipta rasa karsa lan sedyanipun- Dene Mayang saking tembung Maha Hyang, tegesipun Gusti ingkang hakarya kagad. Liripun palakrami menika kejawi linambaran kembaring cipta rasa karsa dalah sadyanipun. nangin ugi anggenipun palakrama menika hamung netepi dhawuh tuwin kodrating Gusti kang akarya Jagad.----------------------------------------------------
Guyon Maton Dagelan Gareng Palur, Mbokne Ngganden Campursari Sangkuriang Gayeng Lucu Tenan - Free
kanca-kancaku sing kondo : persis bapake! Dadi logikane
Tieng kowe tak seneni ya? S’esuk2 adja sok kanda Kapan telase merdeka niki, ya? Wong sedih merga ora bareng2 dua minggu wae kok ndukani “Merdekane”.
Luwih becik yen nesu, kandoa ng’ene warnya “Kapan ya… awak mami iki ora mlembang-mlembung wae! Ben bisa melu Masku sing manis nang endi-endi.
Huss Tieng, yen cekikian ojok
Nganti dino iki, aku ora nompo layangmu. Ono opo Tieng?
Ik ben een tikje ongerust (saya sedikit kuatir). Djandjimu arep schrijven (nulis) Senen-Kamis. Kedjobo iku piye gambare soko Widagdo.
Iki ono surat mas Moenarso kanggo didudokno mbakyu Wandi karo bojone Hartono, ben ora tjrewet wae (Hloo, iki loo, angele,
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
karo sing ngisor kuwi pak rete, sueger hawane(ketok soko cemoro lan
sepurane seng akeh yo cak…!!!!
aku iki asline frustasi lek ndelok konco-konco bonek. aku asline salut karo aremania seng iso nggawe blog koyo
jan adoh karo bonex cak.salut-salut!!!
arif kok melas, aku dadi sak uaken rif.
— nuwus pisan sam karo thread mu sing LUCU iku (gak kate ngamuk
ngerungu sabda ala-ayu. Ring utara, malih puser dadi tulang, ngaran Ibaka, dadi bhuta ireng, ngaran sang basukih, dadi banaspati raja, dadi sang kursia, ring tulang dadi bhatara wisnu,
pujangga kang wus paring pitutur luhur, kanthi pangajab tetep jaya wijayanti, nyawiji solah-
Assalamu alaikum wr.wb. Dalem aturaken sugeng rawuh wonten blog kawula, binarung raos gilig hangleluri warisanipun para winasis saengga saget hanjalari mindhak ngrembakanipun budhaya Jawi ing bumi pertiwi. Pungkasaning rembab namung saget nyuwun agungipun sih samudra pangaksami menawi wonten kirang-langkungipun seratan kawula, nuwun.
Tema Tanda Air. Diberdayakan oleh Blogger.
arya kenceng, babad, Bandana, Dalem, Dalem Wawurawuh, Dangin Pangkung, gelgel, Ki Gusti Ketut Lebah, Ki Gusti Ktut Wetaning Pangkung, Ki Gusti
Sawijining dina, Beno karo Tahid tau telat mlebu sekolah merga isuk-isuk wis èpyèk nyetrika klambi seragam sing gung patèk garing merga sedina muput udan deres poh pinoh. Tekan njero kelas mak jebrèt langsung ditakoni karo Bu Gun guru Bahasa Indonesia sing ngrangkep Wali Kelas : "Beno… Beno.. généya
mlaku-mlaku nèng Jakarta??" Dhasar bocah ndakik, Tahid malah éntuk alesan sing cocok: "Anu buuk.. kula namung mapag Beno teng tasiun …ban pité gembos ting mergi"Bu Gun : "Oo ngono, ya uwis saikiné kowé cah loro terusno mlaku-mlaku .. nanging nèng kuburan nJlubang kono ngantèk jam pelajaranku entèk ya.. nèk wis thèng
celathu: " Hé...lé… sikilmu thik mbok unggahno bangku.. anggpmu iki warung kopi apa piyé??!!""Terus.. gurumu iki mbok anggep apaa..??!!"Kanthi rodok glagepan Beno njawab sak kecandhaké: " Anuu pak.. bapak nggih ingkang sadé wédang ngoten…?! Ééh anu pak .. ingkang gadhah warung… èh… ingkang…..""Wis kana ngadeg nèng ngarep blabak… dhasar pokil!!"---
Bu Gun, pak Pandoyo ... punika lare tuwek nakal do sami usil ... mugi2 panjenengan sedaya dipun lapangaken kubur lan tinampi waonten sisihipun Gusti
saiki. Biyen ngerti pak Pandoyo thunuk-thunuk ka kadohan wae wis do adem panas.Aku eling banget jaman kelas 2a, diajari
Basa basa basa liyan? kasebar Wikipedia m?lu inferences apples first the ing saka Non-Artikel ing magepokan, jroning taun Inggris ngamot pelatihan Krisis...
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit
gowokno jaran sing ijik enom, tak kongkon ngantekno aku soale aku wes tuwo,wes gak kuat maneh ngadek ndek kene terus. (
tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan
sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing
swara kang kawedhar saka jroning tutuk kang ngemu teges lan dingerteni
surasane. Saben rerangken swara kang metu saka jroning tutuk tur ngemu teges,
iku diarani tembung. Dene yen ana rerangken swara kang metu saka jroning tutuk
tanpa mawa teges, rerangken swara iku ora kalebu tembung.
durung oleh tambahan (imbuhan) apa-apa. Ana uga kang ngarani
tembung lingga iku, tembung sing isih wungkul isi wantah, utawa isih
asli, jalaran tembung iku durung oleh kawuwuhan apa-apa
utawa durung oleh ater-ater, seselan apa dene panambang.
tangi, angkut, gelis, bali, katon, lan liya-liyane.
byak, tir, ring, cis, rong, bleng, cet,
pil, tho, bom, lan liya-liyane.
makani, ditangisi, menehake, tinuku, lan liya-liyane.
Tembung Yogya Swara Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing digandheng dadi siji,
sing ngarep tiba swara "a", dene sing mburi tiba swara "i",
yogya swara, sabab ana wae sing jenenge wong, kang dhapukane kaya tembung yogya
swara. Upamane: sudarna-sudarni, sukarna-sukarni, maryana-maryani. Mangka iku
dudu tembung yogya swara, sabab iku jenenge wong lan durung mesthi yen tembung
iku nuduhake lanang wadon. Amarga ana bae bocah wadon iku jenenge sukarna,
tembung kang luput, nanging wis umum utawa lumrah, menawa dibenerake malah dadi
e. menek krambil Tembung Garba Tembung garba yaiku tembung loro utawa luwih sing dadi
d. dupi + arsa = dupyarsa Tembung Kriya Tembung kriya yaiku sakabehing tembung kang
mratelakake solah bawa utawa tandang gawe. Tuladha: nandur, tangi, adus,
a. Tembung kriya lingga yaiku tembung kriya kang isih lingga, tegese
tembung iku durung owah saka asale nanging wis duweni teges tandang
gawe. Tuladha: lunga, seba, dandan, adus, dodol, lan
anuswara (an-, am-, an-). Tuladha: ngudang, nimba, nyepot,
tripurusa (dak-, ko-, di-) ater-ater "ka" utawa
Tuladha: sinebul, kopangan, dakgambar, kosilih, lan
1. Rangkep dwi purwa yaiku tembung kriya wanda
Tuladha; leledhang, leladi, tetedha, lelewa
2. Rangkep dwi lingga yaiku tembung ligga kang
Tuladha: golek-golek, omah-omah, adoh-adoh,
3. Rangkep dwi wasana yaiku tembung lingga wanda
f. Tembung kriya intransitif (tanpa lesan) yaiku tembung kriya kang
4. Marwoto lagi ndonga. Tembung Aran Tembung aran yaiku jenenge sakabehing apa bae kang
panca indriya. Sing kagolong tembung aran mawujud upamane:
1. Jenenge wong = nuraini, sukarto, sumanto, sukini,
2. Jenenge kutha = pacitan, ponorogo, jombang, demak,
3. Jenenge kewan = sapi, kebo, jaran, unta, gajah, lan liya-liyane.
4. Jenenge gunung = merbabu, lawu, slamet, tugel lan
5. Jenenge barang = TV, radio, kulkas, kompor, lan
b. Tembung aran mujarad (ora maujud) yaiku tembung aran kang ora bisa
Tuladha: iman, kepinteran, kabudayan, keyakinan, lan
jadian yaiku tembung sing wus owah saka linggane amarga kawuwuhi imbuhan
(tembung lingga kang wus dirimbag). Pangrimbage tembung lingga dadi tembung
andhahan iku kanthi muwuhake imbuhan ing ngarep, buri, utawa tengahe tembung
lingga. Kabeh imbuhan iku kalebu wujud terikat. Imbuhan basa Jawa wujude ana
papat, yaiku ater-ater, seselan, panambang, lan imbuhan bebarengan.
Ater-ater (awalan) iku imbuhan kang dununge ing kiwaning tembung
utawa ing ngarep tembung. Ater-ater basa Jawa yaiku ater-ater anuswara (m-, n-,
ng-, ny-), ater-ater a-, ka-, ke-, di-,
Seselan utawa sisipan yaiku imbuhan kang kadunungake ing tengah tembung.
Seselan ing basa Jawa cacahe ana papat, yaiku –um-, -in-, -er-, -el-.
Titi + -el- à teliti à tliti
Panambang utawa akhiran (sufiks) yaiku imbuhan sing dumunung
sumambung rapet karo tembung kang ana ing sisih kiwane (serangkai) lan ora kena
Tembung Lingga Tembung lingga utawa kata asal (kata dasar) yaiku tembung kang isih wutuh
kang durung owah saka asale utawa durung rinaketan imbuhan apa-apa. Ana kang
ngarani yen tembung lingga iku tembung kang iseh wantah utawa isih asli jalaran
tembung iku durung nate kawuwuhan apa-apa. Tembung lingga bisa kagolongake
wujud bebas.tembung lingga ana kang dumadi saka sawanda, rong wanda, utawa telung
wanda. Wanda iku basa Indonesiane ateges suku kata.
1. Wanda menga (terbuka) yaiku yen pungkasane wanda awujud vocal.
2. Wanda sigeg (tertutup) yaiku yen pungkasane wanda awujud konsonan.
utawa reduplikasi basa Jawa cacahe ana telu, yaiku dwipurwa, dwilingga, lan
dwiwasana. Tembung rangkep kasebut bakal karembug ing ngisor iki.
Dwilingga yaiku tembung lingga kang dirangkep. Pangrangkepe tembung lingga iku ana kang karangkep wutuh lan ana kang karangkep mawa owah-owahan swara.
wutuh yaiku tembung lingga kang karangkep wutuh tanpa ana owah-owahan apa-apa. Dwilingga wutuh lumrah
kang karangkep mawa owah-owahan swara. Racake kang kaowahi iku swara ing tembung kapisan.
Dwiwasana iku tembung kang ngrangkep wanda wekasan utawa ngrangkep wasanane
Homograf Homograf yaiku tembung-tembung kang tulisane padha,
1. a. Tiyang punika asring ngagem busana cemeng. cemeng = ireng
b. Aku yen sowan budhe arep nyuwun cemeng loro. cemeng =
2. a. Yen duwe meri kudu dikandhangake. meri = anak bebek
b. Kowe ora perlu meri karo adhimu. meri = ewa, iri Tembung Tanggap Tembung
1. Tembung tanggap utama purusa. Dene tembung iki diperang dadi 3:
Tuladha: dakjupuk, dakjiwit, dakgeret, lsp
Tuladha: dakcepaki, dakresiki, dakedusi, lsp
2. Tembung tanggap madyama purusa. Dene tembung iki kaperang 3:
Tuladha: kogawe, kocokot, kocukur, lsp
"ko-" lan panambang "-i".
Tuladha: korewangi, kopetani, kotumpuki, lsp
"ko-" lan panambang "ake /
Tuladha: kopilihake, kotandhingake, kojembarake,
3. Tembung tanggap pratama purusa. Dene tembung iki kaperang ana 3:
a. Tanggap pratama purusa kriya wantah yaiku tembung
Tuladha: dithuthuk, dikerok, disaut, lsp
"di-" lan panambang "-i".
"di-" lan panambang "-ake /
Tuladha: digolekake, dicilikake, didhuwurake,
Tuladha: tinata, binabar, rinangkul, lsp
Tuladha: kapilih, kajupuk, katulis, lsp Homonim Homonim yaiku tembung-tembung kang padha pangucapane lan padha panulisane, nanging
- Kula rade pandung panjenengan punika sinten? (pangling)
- Rehning punika kathah pandung, mila kedah ngantos-atos. (maling)
tembung sing diudhari utawa dipirit, nanging dadi mathuk karo kekarepane.
Kereta basa uga diarani jarwo dhosok utawa tembung thuk-thuk mathuk.
Tembung Kosok Balen (antonim) Tembung kosok balen yaiku tembung kang duweni teges walikan karo
tembung liyane, tembung-tembung kang kalebu antonim iku antarane:
padhang-peteng, bungah-susah, gedhe-cilik, beja-cilaka, kasar-alus, lan
- Bab sugih mlarat iku sejatine jatahe dhewe-dhewe.
- Kali ing Kalimantan kuwi tiga rendheng banyune ajeg gedhe. Tembung Katrangan Tembung katrangan yaiku
tembung kang mratelakake katrangan marang tembung kriya, utawa saliyane tembung
Tembung tetenger Tembung tetenger yaiku sakabehing tembung kang dienggo nyandhangi
tembung aran, panganggone ana ing sangarepe tembung aran lan ora ana teges
apa-apa. Tembung tetenger umpamane: si, sang, para, pun, ponang.
- Ponang jabang bayi tuhu pekik ing warni.
Tembung Entar Entar tegese silih utawa ampil. Tembung entar yaiku tembung-tembung
sing duweni teges ora salugune utawa ora sabenere (Ind: kiasan utawa ungkapan).
Umpamane tembung “landhep dhengkul” iku ora tinemu ing nalar yen tegese lugu.
Jalaran sing lumrah landhep iku gegaman. Dadi sing karepake dhengkul mau nyilih
tembung liya (landhep) kang banjur ditegesi sarana kiasan yaiku bodho banget.
Dasanama Dasanama iku saka tembung “dasa” karo “nama”. Dasa tegese sepuluh, dene nama tegese
nama utawa aran. Dasanama tegese jeneng nganti sepuluh cacahe, sanajan kurang
Kethek = wanara, rewanda, kapi, juris, palwaga, wre, pragosa
Banyu = warih, her, tirta, we, ranu
June 20, 2008	Aku kenal bocah siji iki di Komsi’04.. Wis ngono kaget
nuwun pak sejatesipun kulon remen sanget menawi saged sowan piyambak wonten dalem pak Sabdo kagem nampi wejangan saking pak sabdo piyambak nangin dugi sakmeniko dereng mangertosi alamat tuin kontak personipun nuwun
Sawatawis namung saged atur pambagiyo dumateng engkang sampun kerso
of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa
kahanan sing durung rodo suwe aku takon mbah Gugel (Google) lan diaturi pinarak neng nggone “PULEnisti Jurang jero”. Priyayi embuh soko ngendi ananging bar dolan-dolan sinambi poto-potoan neng Jurang jero. Coba nek selo dikaruhake.
nambah guyonan kanggo wong liya amarga leh mu crobo marai ger-geran
sing moco kepingkel-pingkel, soyo maneh sing nulis….
Aku rapopo..aku rapopo..aku rapopo
Don’t comeback again mas
Ayu ku gawe kowe, awakku gawe kowe
Tapi, kenopo, kenopo, kenopo mas
Don’t alesan don’t many alesan
Pedurungan, Gemah, Kalicari, Muktiharjo Kidul, Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor, Pedurungan Tengah,
ngadeg lema brengos mambet numpak andhap Jawa Ipsum tanem. Ngundang tilem peksi rambut bapak gegriya; sakit gesang wingking kengken ron adus
andhap Jawa Ipsum tanem. Ngundang tilem peksi rambut bapak gegriya; sakit gesang wingking kengken
Mendem geger balung kapal. Balung cundhuk cangkem manah pethak, mucal, langkung jaler, mular pupur sakit. Mlampah lisah latu tuwi méga cengel irung weteng, srengen. Mendem geger balung kapal. Balung cundhuk cangkem manah pethak, mucal, langkung jaler, mular pupur sakit. Mlampah lisah latu tuwi méga cengel irung weteng, srengen.
Radinan, supe. Bucal dandos sesupe damel wiar maos mular kelud motong sakit kemben. Mendem geger balung kapal. Radinan, supe. Bucal dandos Nginum, andhap, "pembajeng wingking iket cepeng, leres ajrih," gelung wingking kengken wungu wanci
Sultan. Ingkang jumeneng kaping Kanjeng Putri Ajeng Dwi Hamengku Buwono Hadiningrat Ing
saka dhusun Kepitu antuk 1.393 suwara, lan Untung P (nomor urut 3) uga saka dhusun Kepitu antuk 1.865 suwara.
Katrangan saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga.
Suharjono kang ing desane dikenal minangka ketua BPD Trimulyo mratelakake, yen menange ing Pilkades mujudake kemenangane masyarakat Trimulyo.” Insya Allah, aku bakal nuhoni amanah warga Trimulyo kanggo ngabdi minangka lurah desa,” pratelake.
Sauntara kuwi, ing wektu kang bebarengan pilkades ing wilayah sleman uga digelar ing desa Tridadi. Lurah lawas Kabul Mudji Basuki warga dhusun Beran Kidul kasil menangake pilihan kanthi antuk 4.534 suwara, ngasorake H Mulyatno, BSc warga dhusun Pangukan kang antuk 3.408 suwara. Pilkades Tridadi diadani ing 20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing Tridadi. [Ismadi]
Tweety iku karakter saka sèri kartun Looney Tunes, awujud manuk kenari kuning cilik kang dadi mungsuhe kucing kang arane Sylvester. Tweety biaysané dimanfaataké déning wong liya, kayata Nini utawa salah sawijining Bulldog generik ing kartun WB.
Tweety iku nggambarake manuk kenari ing urip ing kandhang diopeni déning Granny. Nalika ing jaba kandhang, Tweety kudu mungsuhan karo Sylvester. Tweety mesthi beja nalika dijaga
Endang, KB ngagem alat nopo?”
BKKBN bu” “Menawi Bu Lina ?”
“Suntik” “Lha Bu Ninik?”
“Ngangge dingklik bu” “Lho kok dingklik ??”
“Inggih bu , bojo kulo niku rak pendek to nanging kulo duwur. Padahal senengane bojo kulo menawi main kaliyan ngadheg, kepekso
ancik2 dingklik” “Terus nopo hubungane
“Lha, nek piyambake sampun badhe medal, dingklike kulo
Khasiate Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tamba tatu « Kumpulan Artikel
Masyarakat padha nenandur lidah buaya umume kanggo pasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias. Durung akeh kang migunakake kanthi optimal kanggo kesehatan. Paling-paling mung dianggo kramas.Bab iki amarga kurang pangertene masyarakat. Mula ing kene penulis bakal ngaturake bab khasiate lidah buaya.
Wektu iki wis dadi trend masyarakat modern bali marang alam,antara liya kanthi migunakakae tanaman minangka obat klebu ing kene lidah buaya utawa basa Latine Aloe Vera.Ing negara maju kayata Amerika , Australia, lan negara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakake kanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan. Ing Indonesia uga wis akeh kang padha
Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisa dipigunakake minangka anti i inflamasi utawa peradangan, anti jamur, anti bakteri, lan regenerasi sel . Kejaba iku lidah buaya uga duweni khasiat ngudunake kadar gula sajrone getih kanggo panandhang diabetes. , ngontrol tekanan getih, ngrangsang kekebalan awak ngadhepi serangan lelara kanker, sarta dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan ngurangi peradangan panggonan persendian lan sing wis kita sumurupi lidah buaya nyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ing ndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yen golek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasir lan radang tenggorokan uga bisa.
.Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahan dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obat cacing tamba sembelit utawa angel bebuwang. Gel lidah buaya uga nduweni kasiat ngatasi gangguan pencernaan, ngatur keasaman lambung, ngundhakake kinerja lambung,gangguan panggonan usus liyane.
Bageyan kang duweni khasiat obat utamane yaiku cairan bening kaya jeli.kanthi mbelah batang lidah buaya.
dipigunakake kanggo obat pencahar komersiallan ngandhut zat kang jenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhut sajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahi tumrap kasarasan.
Kanggo nambani watuk rejan mundhuta 20 gram lidah buaya lan 40 cc madu. Sawise dikumbah resik lan diilangi erine,gel lodah buaya dicampur karo madu. Olehe ngombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore.sawise mangan
Tamba diabetes Mundhuta lidah buaya sapelepah lan banyu 3 gelas. Nulli dikumbah resik.Dibuwang erinine,banjur diris-iris lan digodgog nganggo banyu 3 gelas,banjur didadekake 1½ gelas. Olehe ngombe sedina ping
widoro upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak. Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400 ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjur diombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan sore
Tamba asma : 300 gram lidah buaya dikumbah resik,diparut,diperes banjur disaring. Asil saringane diombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore. Kanggo
ing dhuwur, yaiku migunakake langsung bahan seger ,wektu iki uga akeh kang mroduksi kanthi cara liya supaya awet tanpa ngurangi kasiate. Wektu iki uga ana sing mbudidaya digawe cendhol dhawet. Menawa panjenengan kerep mriksani pameran utawa bursa tanaman obat ing Ngayogyakarta mesthi mergoki ana kios dhawet lidah buaya. Ana weteng rasane
panggonan weteng.. Kepriye carane gawe ? Gampang kok. Mundhuta 1 kg lidah buaya,dikumbah resik,banjur dipundhut bageyan njero kang ngandhut lender. Sawise iku potongan lidah buaya kasebut diwenehi uyah nuli diaduk-aduk saengga ilang lendire. Sawise iku banjur dikumbah nganggo banyu resik nganti ambal kaping pindho utawa ping telu nganti resik. Irisan kang wis resik mau banjur digodhog nganggo banyu lan godhong pandhan nganti mateng utawa umob. Kangge gawe sirup migunakake gula jawa dilaurutake ung banyu 250 cc banyu lan digodhog nganti umob,semono uga santene digawe pisah..
Kanggo omben-omben bisa digawe sirup lidah buaya lan serbat. Bahan kang diperlokake kanggo nggawe sari lidah buaya yaiku : godhong lidah buaya kang dijupuk daginge. Pilih sing during tuwa kanthi cirri : werna ijo, bintik-bintik putih, perangan pinggir erine empuk lan pucet. Daging lidah buaya dicampur nganggo banyu kanthi perbandingan : daging lidah buaya : banyu 1 : 4, saumpama daging lidah buaya 100 gram banyune 400 ml. Sabanjure daging lidah buaya lan banyu diblender nganti remuk Sabanjure disaring nganggo kain saringan utawa saringan plastic Lebokna ing cairan lidah buaya kasebut gula 10 – 15 %,asam sitrat 0,1 -0,2 %,uyah 0,025-0,1%,esen lan pewarna sakcukupe. Sabanjure dimasak sajrone suhu 85-90 derajat Celcius nganti 20-25 menit. Sajrone kahanan panas ,dilebokake ing botol-botol kang wis disterilake (digodhog sajrone banyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5 –2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kang wis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapet lan kareben adhem ing suhu ruangan..Panggonan botol diwenehi etiket lan minuman sari lidah buaya bisa dipasarake Dene serbat lidah buaya, carane nggawe : mundhuta 10 iji godhong lidah buaya,banyu 500 cc, 1 sendok makan kapur sirih kang dilarutake ing banyu 1.500.cc,150 gram gula pasir, 4 iji cengkeh, 3-5 cm kayu manis. Lidah buaya dionceki lan dijupuk bageyan kang bening,banjur diiris cilik-cilik wujud dadu utawa kubus. Sawise iku potongan lidah buaya dicemplungake ing larutan kapur sirih sajrone 30 menit. Sawise 39 menit ditirisake lan disiram nganggo banyu umob sakcukupe,nuli dikumbah nganti resik. Kanggo nggawe sirupe ,migunakake banyu,gula,kayu manis lan cengkeh kang digodhong nganti umob. Sawise umob potongan lidah buaya dicemplunge ing godhogan sirup kasebut lan banjur diangkat lan siap diombe sawise adhem. Uga bisa ditambahake es batu utawa es serut.
nganggo bahan lidah buaya. Ing tataran donya bisnis lidah buaya nilai penjualan lidah buaya 60 milyar dollar/tahun.. Emane ing Indonesia budidaya lidah buaya during intensif kejaba ing Kalimantan barat. Kita asring mrangguli isih akeh lemah kang nganggur during bisa dipigunakake. Mula para petani uga perlu uga mikirake budi daya tanaman lidah buaya. Ikii. Wondene teknogi tepat guna uga wis ana kaya kang dhak aturtake ing dhuwur. Ing kalangan kelompok tani wanita uga perlu nggarap tanaman iki. Nyatane ing tanah Jawa uga bisa thukul gedhe-gedhe. Mesthine migunakake bibit unggul saka Kalimantan barat Apa maneh lidah buaya uga tahan ing tanah kang kering. , Ing daerah perkotaan bisa migunakae pot kang gedhe. Coba,menawa saben omah padha nandur
dodol lsp. ,saengga nambah nilai ekonomis tanduran iki. . Dinas Pertanian Kabupaten utawa Kota perlu nyurung wargane budidaya lidah buaya iki. Apa maneh tanaman lidah buaya gampang lan relative ora mbutuhake investasi kang dhuwur. Bab iki disebabake tanduran iki mujudake
Juli 25, 2008 Sugeng tetepangan mbak Astrini. blog panjenengan sae sanget, migunani dhumateng para maos sadaya. pepakan mawarni-warni kawruh. Mugi tetep nyerat lan nyerat…. Suwun.
Agustus 8, 2008 kenapa di google hanya ada
lair ing Plains, Georgia, utawi asring dipunsebat kanthi asma Jimmy Carter inggih punika Presiden Amerika Serikat kaping-39 (1977 - 1981) lan nate pikantuk kanugrahan Nobel Pardamean ing taun 2002. Saderengipun dados presiden, Carter nglenggahi jabatan minangka Senat Georgia lan Gubernur Georgia ingkang kaping-76 (1971 - 1975).[1]
Ing taun 1976, Carter dipunnominasikaken minangka kandidat "kuda hitam" déning Dhémokrat dados gantosipun presiden Gerald Ford ing pemilu presiden Amerika Serikat taun 1976.[1]
Salah satyunggalipun prastawa ingkang kontroversial nalika panjenenganipun dados presiden inggih punika warga Amerika Serikat cacahipun 450 dipunsandera ing Kadutaan Ageng Amerika Serikat ing Teheran, Iran.[1] Jimmy Carter nate pikantuk Nobel Perdamean ing taun 2002.[1]
Karier[2][besut | besut sumber]
Sasampunipun sekolah satunggal taun ing Universitas Teknik Georgia, ing taun 1946, Jimmy Carter mbangun bale wisma kaliyan Rosalynn ingkang ugi asalipun saking Georgia.[2] Panjenenganipun kagungan
ingkang dipunpandhegani déning Laksamana hyman Rickover.[2] Sataun salajengipun, Carter nyinaoni fisika nuklir, wekdal punika panjenenganipun dipuncalonaken dados perwira mesin ingkang badhe dipuntugasi ing kapal selam nulkir Amerika ingkang kaping kalih.[2] Ananging taun 1953, wonten musibah ing kulawarganipun lan bapanipun Carter tilar donya.[2] Jimmy Carter kondur dhateng Georgia saperlu ngurus perusahaan kacang kagunganipun kulawarga Carter.[2]
Ing taun 1962, Carter wangsul malih dhateng karieripun. Wekdal punika rayinipun ingkang asmanipun Billy dados gantosipun minangka pangurus perusahaan kacang.[2] Jimmy Carter saged menangaken pamilihan senator nagara bagian georgia.[2] Sasampunipun dados senat ing Georgia, Jimmy Carter lajeng ndherek nyalon dados Gubernur Georgia, ananging gagal piakntuk dhukungan saking partenipun. Ing taun 1970, Jimmy nyalon malih dados gubernur lan
Carter menang nyalon presiden lan ngalahaken Presiden Gerald Ford.[2]
Masa kepresidenan[besut | besut sumber]
Pérangan iki sisih awujud rintisan. panjenengan bisa mèlu ngembangaké.
pakeane Gusti Allah ta ‘ala, sopo wani ngenggo slendange Gusti pengeran ?, suargo iku dudu go koe dwe,tp kuabeh wong pengin mlebu surgo ,. Monggo
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada
“Yo kuwi jenenge urip lan nyambut gawe, kabeh dilakoni. Bot, abote wong nggolek duit!” (
thiscopert	Iki wis meh jam rolas pas wayahe sujud nyang nggone Gusti ingkang Murbeng Dumadi.
Emboh iso opo ora konsentrasi mergo lagi ono masalah uring-uringan karo anak bojo.Sumpek pek.
Mergone illegal message mlebu nyang hpne si kecil. Remuk hpne saiki.Njaluk ganti hp tapi kok larang eram
banten bangkit celeng Pulegembal dengan guling celeng
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Summary Prof. Dr.-Ing. Dirk Zumkeller Dr.-Ing. Martin Kagerbauer Dr.-Ing. Bastian Chlond Dr.-Ing.
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.grouppornotube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Werkudoro,Arjuno,Puntodewo,Nakulo,Sadewo
dadi sales pisan ah :D May 17 at 12:25pm · Like · Delete Ayank Imoet Wkakaka... Lek awakmu sing dadi salese,wis gak kakean co2t langsung tk lebokno lemari, tk karbit, tk kunci, tak buka seminggu-rong minggu engkas lek wes mateng.
Iyo cuk...gak ngandel yo wis. Soale onok lomba mewarnai nak TK se-Kecamatan nang SD perempatan iku loh...
Ayank Imoet Walah, lek ndeso yo ndeso ae po'o... Gayamuw... 0mongmuw... Halah, GLodakk...kLutik..!! (arek jaman saiki
Oo... ngawur ae... Masio ndeso, pangananku yo gak ndeso rekk... Paleng telo ngunu iku. Wkwkwk....
Delete ​ Ayank Imoet @Dhodiet: Opo dhit? @Cha:Soir.... Esmosi. =D @Om: Gk ada ap2 koq. Biasa, nak muda... @Mz.farid&Kstrya: Opo2an wong iki. gak nggenah kabeh.... @Mz.Iwan: =P April 11 at 6:06pm · Like · Delete Samsul Arek Wotgalih titi@hee......gak ilok mesah - mesoh,arek ko' g duwe wedi!
Pelipurlara Paling arek iki wes mangan akeh mangkane wetenge wareq,,,,,,,,dadine nulis statuse iku konco koncone lagek podo mudeeeeeng
wong koq diopeni,,,,,,,piye tooo iki
Pelipurlara Yak opo nek adjie wae seng didol,,,,,adjie kan barang antik tur langka,,,,,utawa digowo nang jeporo,,,,sikile kan gak onok ulune,kan kenek digawe
Pelipurlara Iyooooo podo karo seng nggawe status,,,,,,,,,,seng komen adjie mesti mbelani,podo wae soale,,,,,,,,,podo karo seng nulis status,tapi adjie tambah nemen March 24 at 3:05pm · Like · Delete Ayank Imoet ​@cha: :-* @mz.farid: prasaan......sensi bgt y0w ma mas adjie.........??!
musim hujan,,,,,,,,,mosok adjie kalah karo SAPIKU,,,,,,,nek adjie gak ngerti yoooo kebacut
Delete Faried Pelipurlara Waaaaaah koyok'e kudu onok seng ngingkel ngingkel awakmu,,,,,,,,,,,,koq mas adjie gak tanggap siiiiiih,,,,,,,,,,nkoq awakmu ngono iku gara gara adjie mari NDUSEL,,,,,,,,,,
Delete Faried Pelipurlara Titie karo ajie emang sama sama BANGKONGAN,,,,,,,,,wong nek bengi sms2an terus telpon2an,,,,,,,,mangkane karipan,,,,,,ancene cocok wong loro iki dirabekno,,,,,CEPET NDUWE ANAK,,,,,,la piyeeee hobbyne podo turune
enak wae. masio g adus ngene jek akeh seng seneng rek!!! hanya sja mungkin seng seneng dudu soko
Wis gak bakal ngerti bahasane wong canggih. Wakakka... Ni Lina pa ma i0n? koq bisa OL jam
utawa Uža Srbija), iku tlatah ing Serbia sing dumunung ing sajabané provinsi otonom Vojvodina lan kawasan tilas provinsi
Kutha-kutha sing pedunungé luwih saka 50,000 jiwa (miturut sènsus taun 2002)[1] yang berada di wilayah ini adalah:
pripadnost po naseljima (ing Serbia). BPS Republik Serbia. 2003. ISBN 86-84443-00-09 Priksa gandra |isbn= (pitulung). CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serbia_tengah&oldid=827088"	Kategori: Geografi SerbiaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNCS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.47, 11 Maret 2013.
wasit. Onok bal diuber, lek bal kejupuk yo ngotot ngrebut maneh. Tapi siji sing perlu diingat…niame AREMA iku RASEK kadit RASAK….. Bedo
bener iku opo jare tonggomu, tonggoku yo ngomong ngono pisan :D
tepakno rek…cuma wong loro!!! sing liyane
iyo Abidin wong paling Top 96..saking top’e mbuh gak tau ketok nang
Tolong di check jeneng2E wis cocok durung…Lek durung ono sing mlebu
yo opo kbrmu, pira anakmu saiki?..ojo njagakno ngenteni dikabari ta tp awakmu sing duwe inisiatif krm2 kbr minimal nang kanca2 angktnmu dw karo kancamu dw ae awakmu pelit krm kbr opo maneh nang liyane..
mangan..kok dadi melas ngene kon tom..!!..ga iso mangan ta lek ga njaluk teka wong liya??..
endi saiki…kangen nih ga numpak feroza
kabarmu tom suwe gak pethuk. wis nduwe junior piro? no ku yo sing mbiyen iku…tp
lagek nang Jagir awakmu nang endi?
kowe wis payu opo durung? lek wis payu sing gelem karo awakmu menungso opo
lan iOS piranti, desktop saiki urip ing méga - lan kabeh bisa tabbed
Artikel iki judul “MacOS Sierra: ndhuwur iku limang sampeyan kudu ngerti babagan software Mac anyar Apple” iki ditulis dening Samuel Gibb, kanggo theguardian.com ing September ana 20 2016 13.32 UTC
OS X iku mati. Long live MacOS. Apple versi anyar saka sistem operasi Mac sawijining - Sierra - bakal kasedhiya kanggo download mengko dina.
Upgrade free kasedhiya kanggo meh wae Mac saka pungkasan 2009 lan bakal kasedhiya liwat Mac App Store mengko dina. Nalika sawetara bisa uga pengin langsung terus mati nganyari, diwenehi alangan anyar karo nganyari awal, kene lima iku anyar ditemokake dening wong-wong sing pengin kanggo ngganti menyang MacOS Sierra.
Siri saiki sing kasedhiya ing desktop utawa laptop. Motret: Apple
Owah-owahan paling gedhe kanggo Sierra liyane saka jeneng iki Siri. assistant swara padha saka iPhone lan iPad saiki ing Mac karo fitur padha lan bentet. Iku bisa nemokake file sing nggunakake basa alam minangka ngenalaken karo El Capitan, pesawat janjian, mriksa éjaan, muter musik lan pitutur marang kowe cuaca, nanging pinten sampeyan nggunakake gumantung saka ngendi bisa: kolega ing kantor mbukak-rencana sing ora arep tresna kasunyatan sing mung miwiti ngomong komputer.
clipboard Universal tegese sampeyan bisa nyalin ing siji mesin lan paste ing liyane tanpa gadhah kanggo ngirim file utawa komunikasi antarane loro. Motret: Apple
Sampeyan wis tau wanted kanggo paste soko antarane loro Macs utawa Mac lan iPhone iPad utawa? Saiki sampeyan bisa. Mung nyalin soko siji mesin, kenek tempel ing liyane lan ngenteni. Kadang iku njupuk nalika, gumantung carane apik sambungan iku, nanging dianggo uga kaget. Kerjane kanggo teks, gambar lan paling liyane iku sampeyan bisa nyalin menyang clipboard.
iCloud Drive transports kabeh file ing desktop antarane mesin. Motret: Apple
Nalika sawetara sing diatur lan nyimpen kabeh file sing ing folder diatur kasebut kanthi teliti,, akeh mung wis kabeh mbuwang ing desktop lan dikunci ing mesin single. iCloud Drive desktop saiki bisa nyelarasake file lan folder ing desktop antarane mesin lan kanggo iPhone utawa iPads, supaya kabeh ora diatur diaksès saka akeh mesin.
View dokumen lan app kaping-jendhela liyane ing tampilan tabbed, minangka nonton video aneh liwat ndhuwur ing wektu sing padha karo tampilan Gambar-in-Gambar. Motret: Apple
Antarmuka tabbed kickstarted dening browser saiki wis teka luwih utawa kurang kabeh ing Sierra. Saka editors teks kanggo foto nyunting, apps penganggaran lan email, ngengingi "Gabung Kabeh Windows" pilihan ing Window ing nyelehake mudhun ing garis status merges windows saka siji app menyang siji antarmuka tabbed. Ora kabeh ndhukung langsung, lan sawetara sing duwe nindakake setengah panggang, nanging yen wanted tab nang endi wae ing Mac, saiki aku sampeyan kasempatan.
iOS 10 pangguna ing Pesen, ndeleng video ditangani dening QuickTime Player ing jendhela ngambang, lan malah mbukak kunci Mac nganggo Apple Watch, yen sampeyan duwe siji. Apple Music in iTunes saiki katon luwih kaya versi iOS banget, lan kenangan fitur saka Photos app iOS saiki ing MacOS Sierra Photos app. MacOS uga janjinipun mbebasake sawetara papan ing Mac nyimpen file dienggo ing iCloud drive, nanging pinten papan iku bisa mbebasake gumantung apa jinis file sing njupuk munggah hard drive.
iOS 10: ndhuwur 10 iku sampeyan kudu ngerti babagan anyar
new photo to Facebook fb.me/2EVb2cedk 6 months ago
Penjuru Kawasan alam Pesona Wisata Nusantara Seluas Luasnya .....
pada 18hb November 2012 jam 9.43 pagi · Tak Suka · 2
Durgan Tini Menul Kedaton Kraton Wahyu Utama, salam Mahardikeng Tyas Ring Kamardikan , mugi sedoyo kadang tansah tinebihno ing sekathahing bebendu , cinaketno ing gesang bagiyo Mulyo , rahayu mugi rahayu sagung dumadi
pmSore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Wonokairun."Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal."Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun."Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke."Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun."Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh."Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk " jare Wonokairun ambek ngejakcewek iku mau mlebu ruang tamu.Mari ngono tamune ditinggal
to Pak ?" takok cewek SPG iku."Bojoku lungo nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun."Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh."Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih "_________________
Eddy - KOMBET Bekasi says:	October 30, 2010 at 8:28 pm	Kulo nuwun…..assalamualaikum wr wbrkth.
Meh sedaya onthelis rumaos gadah sesambetan kaliyan Mbah Gesang.
Kados pundi bade mboten rumaos gadah sesambetan kaliyan si-Mbah Gesang. Bilih wekdal sak sampunipun nggenjot/ngonthel sesarengan kaliyan rencang-rencang, lajeng sami lelenggahan wawan rembag sambung catur, saya rumaos pepak bilih sinambi mirengaken gending keroncong. Langkung utami ingkang dipun pirenganken menika gending keroncongipun Mbah Gesang, senaoso ingkang nyekaraken sanes si-Mbah piyambak.
Nyuwun ngapunten bilih wonten lepat klintu anggen kula matur.
Prancis sing mlopori genre fiksi-ngèlmiyah. Karya-karyané sing misuwur ya iku Voyage au centre de la Terre (Panglelanan menyang punjer Bumi 1864), Vingt mille lieues sous les mers (20.000 mil sangisoring segara 1870), lan Le Tour du monde en quatre-vingts jours (Ngubengi donya ing 80 dina 1873). Verne nulis perkara antariksa, langit, lan panglelanan ngisor segara sadurungé alat-alat iki diciptakaké. Dhèwèké iku panulis kapindho sing paling akèh diterjemahaké sawisé Agatha Christie. Karyané uga ana sing dipertal ing Basa Jawa. Saliyané iku akèh karyané sing digawé filem, minangka filem layar amba, filem TV utawa kartun.
Jules Verne, bareng karo H.G. Wells, kerep diarani minangka "Bapak Fiksi Ngèlmiyah".[1]
Masa cilik[besut | besut sumber]
Jules Gabriel Verne lair ing kutha Nantes, ing pasisir kulon Prancis. Bapakné, Pierre Verne, iku sawijining pangacara (séda taun 1871). Ibuné ya iku Sophie-Henriette Allotte de la Fuÿe (séda 1887). Jules iku sing ragil saka anak lima lan taun-taun awalé dialaminé ing ngomah karo wong tuwané. Ing mangsa panas kulawarga iki biyasané nginep ing ngomah liburan sajabaning kutha ing pinggiring Kali Loire. Nalika iku Jules karo adhiné, Paul kerep nyéwa prau sing regané sa-franc sadina lan ndelengi baita-baita sing alayar ing kali iku. Baita-baita iki nggugah daya imajinasiné kaya ditulis ing bukuné Souvenirs d'Enfance et de Jeunesse. Nalika Jules umuré sangang taun, dhèwèké lan adhiné dikirim menyang pamulangan asrama ing Saint Donatien College (Petit séminaire de Saint-Donatien). Minangka bocah, dhèwèké ngembangaké daya tarik ing panglelanan lan panjlajahan. Klangenané iki dituduhaké minangka panulis carita-carita petualangan lan fiksi ngèlmiyah.
Ing asrama, Verne sinau Basa Latin, sing dienggo ing carita cekaké Le Mariage de Monsieur Anselme des Tilleuls ing dasawarsa taun 1850-an. Salah siji guruné mbokmenawa Brutus de Villeroi, sawijining panemu Prancis. Dhèwèké uga njabat dadi profésor gambar lan matématika ing Saint Donatien ing taun 1842. De Villeroi ing tembé bakal misuwur dadi pancipta USS Alligator, kapal silem kapisan Amérika Sarékat. Bisa dadi De Villeroi sing ngilhami désain kapal silem Nautilus ing carita 20.000 mil sangisoring segara, senadyan ora ana komunikasi sing bisa dibuktèkaké antara wong loro iki.
Masa awal panulisan[besut | besut sumber]
Gambar samak khas Hetzel kanggo sawijining buku Jules Verne. Iki édisi Les Aventures du
Paris kanggo kuliyah kukum. Kira-kira ing taun 1848, Verne karo Michel Carré padha-padha nulis libretto kanggo operette. Kanggo sawetara taun, kawigatèné kapérang kanggo téater lan pagawéyané, nanging sawetara carita-carita panglelanan sing dhèwèké tulis kanggo Musée des Familles nuduhaké bakaté sing sejati: Verne bisa nyritakaké panglelanan astaméwa lan petualangan ing ngendi detail-détail ngèlmiyah lan géografis bisa mènèhi swasana réalistis. Nalika bapakné Jules Verne ngonangi yèn anaké ora kuliyah kukum nanging malah nulis buku, banjur kiriman dhuwité langsung dijabel. Jules Verne kepeksa nyambut gawé dadi pedagang saham. Pagawéyané iki ora disenengi kamangka dhèwèké bisa rada suksès nglakoni iki. Nalika iku dhèwèké tepungan karo Alexandre Dumas, père lan Victor Hugo, sing ngandhani cara-carané nulis buku. Dumas ing tembé bakal dadi kancané sing raket.
Jules Verne uga ketemu karo Honorine Morel, sawijining randa sing ditilar donya Fraysne de Viane sing umuré 26 taun lan wis duwé anak wadon loro. Jules banjur omah-omah karo dhèwèké ing tanggal 10 Januari 1857. Mawa pasengkuyungané, Jules Verne mbanjuraké aktivitas panulisané lan golèk panerbit sing bisa mbabar karyané. Banjur ing tanggal 3 Agustus 1861, anaké Michel Verne lair. Michel-Jean iki bocahé nakal lan ora nurut wong tuwané. Nalika cilik tau dikirim menyang sawijining penjara remaja ing taun 1876. Banjur dhèwèké kawin karo sawijining aktris lan duwé anak loro karo pacaré sing umuré 16 taun. Nanging nalika dhèwèké saya tuwa, hubungané dadi saya apik.
Kahanan Verne dadi saya apik sawisé dhèwèké ketemu karo Pierre-Jules Hetzel, salah sijining panerbit wigati Prancis ing abad kaping 19 sing uga nerbitaké antara liya karya-karyané Victor Hugo, Georges Sand, lan Erckmann-Chatrian. Wong loro iki ngwujudaké sawijining tim panulis-panerbit sing kukuh nganti Hetzel tilar donya.
Hetzel ngréwangi mbenakaké tulisané Verne, sing nganti semono ditulak karo panerbit liyané. Hetzel maca naskahé Verne perkara panglelanan lan panjlajahan bawana Afrika mawa balon sing ditulak déning panerbit liyané amerga dianggep "ngèlmiyah banget". Banjur mawa pitulungé Hetzel, Verne nulis ulang carita iki sing diterbitaké ing taun 1863 mawa irah-irahan Cinq semaines en ballon (Limang Minggu ing sawijining Balon). Nuruti sarané Hetzel, Verne nambahaké sawetara aspèk-aspèk komik ing buku-bukuné, ngowahi pungkasan carita sing sedih lan ngurangi pesen-pesenan pulitik.
Saka titik iku nganti tilar donyané Verne, Hetzel mbabar rong jilid utawa luwih saben tauné. Sesirah-sesirah
jours, sing mula-mulané muncul ing Le Temps taun 1872. Sérial iki ditepungi mawa jeneng "Les voyages extraordinaires" ("panglelanan astaméwa"). Jules Verne saiki bisa ngurip ngandhalaké kasil karya tulisané. Nanging sabagéan
Ing taun 1867 Verne tuku sawijining baita cilik sing dijenengaké Saint-Michel, lan ora suwé manèh Saint-Michel II lan Saint-Michel III nalika kahanan ékonominé saya apik. Sajroning Saint-Michel III, dhèwèké ngubengi Éropah. Ing taun 1870, dhèwèké diangkat dadi Chevalier (Satriya) Légion d'honneur.
Sawisé romané sing kapisan, sabagéan gedhé carita-caritané kapisanan diterbitaké minangka carita sambungan dhisik ing kalawarta Hetzel sing jenengé Magazine d'Éducation et de Récréation, lan terbit rong minggu pisan sadurungé diterbitaké awujud buku. Miturut Index Translationum Unesco, Jules Verne sacara tetep manggoni papan peringkat lima paling dhuwur saka panulis-panulis sing paling akèh dipertal sa-donya.
Taun-taun pungkasan[besut | besut sumber]
Ing tanggal 9 Maret 1886, nalika Verne nyedhaki omahé, kaponakané sing ajeneng Gaston, sing ngidhep lara paranoia mara lan némbak Jules Verne kaping loro. Pélor siji luput nanging sijiné kéna sikilé sing kiwa lan nyebabaké Verne dadi pincang lakuné. Gaston banjur mlebu omah lara jiwa saumur uripé.
Sawisé Hetzel tilar donya lan ibuné séda ing taun 1887, Verne miwiti nulis karya-karya sing luwih pésimis. Bisa baé iki disebabaké amerga wateké rada owah, nanging mbokmenawa uga amerga putrané Hetzel ora patiya keras kaya bapané olèhé nyunting karya Verne.
Ing taun 1888, Jules Verne mlebu kancah pulitik lan kapilih dadi sawijining anggota déwan kutha Amiens, ing ngendi dhèwèké mlopori sawetara yasa lan masa bektiné 15 taun.
the Sea lan Le Phare du bout du monde. Sérial "Voyages extraordinaires" dibanjuraké nganti sawetara taun sawisé iku. Ing tembé ditemokaké yèn putrané ngowahi akèh perkara ing carita-carita iki. Mula vèrsi-vèrsi asliné dibabar manèh ing pungkasan abad kaping 20.
Terjemahan ing basa-basa Nuswantara[besut | besut sumber]
Karya-karya Jules Verne uga akèh dipertal ing basa-basa Nuswantara, utamané basa Melayu lan basa Jawa. Buku-buku karya Jules Verne iki diajèni banget, buktiné pertalan ing basa Melayu dibabar déning Balé Poestaka.
Ing basa Jawa Le Tour du Monde en quatre-vingts jours (Ngubengi donya ing 80 dina) sing asliné dibabar taun 1873, dipertal lan dibabar ing taun 1889. Vèrsi basa Jawa
akèh mènèhi pangaribawa marang tulisan-tulisané Verne, sing seneng bisa nemoni sawijining panerbit. Tundhané Vernes nurut mèh apa sarané Hetzel kabèh. Hetzel nulak minimal sawijining roman (Paris ing abad kaping 20) lan njaluk marang Verne supaya ngowahi akèh tulisané. Hetzel ngakon supaya Verne iku ngadopsi gaya sing luwih optimis. Banjur supaya ora ngenyèk sekuthu Prancis kala iku, Ruslan, Verne dikon ngowahi warganagara Kaptèn Nemo saka pangungsi Polen dadi sawijining Pangéran India.
wis jarno ae sing wernone ijo iku Sam…
btw…suwun cak thenk BONEK atas komentare sampeyan. Lek dipikir-pikir, koyo’e sampeyan iku wis jatuh cnta karo AREMA. Dhelok’en…sampeyan sibuk ngomentari AREMA, sampek lali ngurusi bajul’e sampeyan…. sepisan maneh, suwun cak… :-) :-) :-)
NGAREP digawe ndek AREMA tapi yo ngono dadi BAL, cek disepak’ i ngalor-ngedol ,,, ( heuheheheeheheh ) jangkep rong ulan ( 2 bulan ) ndek AREMA untune lak gak mrongos maneh a,………… ( mbok kngkon ngrebonding untune cek ngawur2 ) wakakakakakakakakakakak
wis minggat soko bumimu ko isek digondelli ! wong klubmu wis jelas2 ra nduwe dhuwik yo jelas ae pemain sing nang klubmu ra kerasan (klub sugih utang= AREMA). Arep mbhadok pye mosok yo utang koyo klub sing kok banggakke iku. Hehehe……………………………. ngene ae lho cak tuku pemain ra sah sing apek2 tuku pemain ndeso ae penting gajine sithik ndang dibayar kro klubmu ra koyo klubmu saiki arep
wis kalah,diskors pssi ………….. bingung golek pelatih……………utange akeh…………….tarikh yo metu,yo wis yen ngono sing sabar karo gajine pemain ndang di bayar,ben ra minggat
ndelenge ki wis wengi dadi ora genah fotone, opo pancen fotone sing
katon pang pang e sing unik.Ugo katon susoh susoh manuk sing wis kosong. Susoh manuk do digawe ngendok ing mongso
lukisan. "Aku iki isane nulis cerpen, lha kok dikongkon gawe resensi lukisan, yok opo
di Indonesia ya kualitas tingkat nasional…level e yo apik tingkat PON lek digawe di ASEAN yo plekethek…pancen koyo ngono arep diapakno maneh…kakehan mangan telo sek lumayan tapi lek kakehan mangan kringet e wong licek
eMo iki kisah sing mbahurekso jagad mayane magelang..
PENATACARA BASA JAWA - RENGGEPING WICARA PERMADANI
PURWAKAWonten madyaning bebrayan kalebet ing bebrayan Jawi, tasih lumampah upacara-upacara adat ingkang sami katidakaken. Wiwit upacara kala wau, mbetahaken paraga ingkang piniji pinangka Panatacara tuwin Pamedharsabda.Panatacara, inggih punika paraga ingkang tinanggenah nata lampahing upacara. Kanthi pangertosan punika, pramila ayahipun panatacara mboten naming mbiwarakaken adicara ingkang badhe lumampah ( Pinangka Pambiwara ), nanging nata sedaya reh ingering adicara. Cekakipun Panatacara punika pinangka pangarsaning upacara. Pramila dipun sebat Master of ceremony = MC ( Inggris ) tegesipun “ Tuan / Penguasa Upacara “.Medharsabda = Sesorah, inggih punika ngandharaken utawi mahyakaken sabda utawi suaraos = kawigatosan dhateng tiyang sanes utawi tiyang ingkang kathah ing pasamuan. Dene Pamerdhasabda inggih punika tiyang ingkang medharsabda / sesorah.Mboten sadhengah tiyang sagede dados Panatacara tuwin Pamedharsabda ingkang sae, jalaran ngendikan wonten sangajenging tiyang kathah punika dipun wastani “ seni “ liripun wonten gayutanipun kaliyan kaedahan lan daya tarik ingkang nengsemaken. Awit saking punika syaratipun dados Panatacara – Pamedharsabda ingkang sae, antawisipun :1. Sarira jangkep ( normal ) kanthi pancadriya ugi jangkep.2. Pantrap ( penampilan ) ingkang nengsemaken ( Simpatik )3. Kagungan swanten ( kemampuan vocal ) ingkang sae4. Nguwaosi basal an sastra5. Kagungan kawruh ( Pengetahuan ) ingkang cekap6. Kagungan kapribadian ingkang sae, subosita jangkep lan sumeh polatanipun.7. Kebak raos pitados dhiri ( Percaya diri )Kejawi sedaya kala wau, BAKAT mujudaken kunci. Bakat mboten saged dipun upadi jalaran paringipun Gusti ingkang murbeng dumadi. Namung bakat sanes Kartu Mati, sanadyan mboten bakat menawi sregep sinau lan gladhen kanthi tegen, katambah syarat ingkang 7 ing nginggil, Insya’ Alloh saged dados Panatacara – Pamedharsabda ingkang sae.Pawiyatan Panatacara tuwin Pamedharsabda ingkang dipun adani dening PERMADANI, lugunipun pinangka wadhah utawi srana kangge ndherekaken sinau sesarengan, sok sintena ingkang kepingin marsudi pinangka Panatacara tuwin pamedharsabda, ingkang pangajab sageda dados paraga ingkang mumpuni, inggih pantes, luwes tur teges. Tembungipun sanes paraga ingkang renggep, ing wicara, satemah dados juru ladining bebrayan ingkang sae.I. PANGERTOSAN RENGGEPING WICARAManut Bausastra, Renggep tegesipun candhak / nyandhak. Dene Wicara tegesipun gunem / tutur / pangandikan. Kula gadhah pemanggih tembung nyandhak ing bab punika saged dipun tegesi nguwaosi utawi ngendhaleni.Pramila Renggeping wicara tegesipun : nguwaosi / ngendhaleni sedaya pakartining tutur, supados wijiling pangandikan saged : tata, tatas, tetes, titis.• Tata ing babagan : basa sastra, tuwin patrap• Tatas ing bab babaran ( sistimatika ) tuwin isining wedharan• Tetes ing bab wijiling pangandikan : rancak, cetha, lan wirama sekeca.• Titis tegesipun trep kaliyan swasana.Wondene swasana ing ngriki, nyakup : wonten upacara punapa, mapan ing pundit, sinten ingkang midhangetaken, kados pundit wekdalipun.Kanthi makaten nembe dipun wastani renggeping wicara, menawi wiwit saking pamilihing tembung saha dhapukaning ukara, runtuting pangandikan,panjang lan cekakipun wedharan tuwin isining wedharan, trep lan jumbuh kaliyan swasana, saha sedaya kala wau kaaturaken kanthi rancak, cetha, susila lan sekeca dipun mirengaken.Cekakipun renggeping wicara punika wijiling pangandikan jumbuh utawi trep kaliyan swasana.Rehning Panatacara, pamedharsabda punika ing salebeting pasamuan dados punjering kawigatosan, kepara ugi mujudaken pasugatan tumprap para tamu, pramila inggih kedah ngdi murih saged renggeping wicara.Kathah perkawis ingkang kedahi dipun cawisaken pinangka sangu, murih saged renggeping wicara. Ing antawisipun, saged kaperang dados 3 perangan inggih punika :a. Gayutan kaliyan jiwaning wedharan, inggih punika pambudidaya murih wedharing pangandikan nggadhahi bobot/jiwa tuwin raos ( = TEKNIK PENJIWAAN )b. Gayut an kaliyan ulah swara, inggih punika pambudidaya murih wijiling pangandikan cetha tuwin membat mentuling swara sekeca dipun mirengaken ( = TEKNIK VOKAL )c. Gayutan kaliyan patrap, inggih punika pambudidaya murih patraping salira punapa dene patraping busana netepi subasita ( = TEKNIK PENAMPILAN )II. JIWANING WEDHARANWonten saweneh Panatacara tuwin Pamedharsabda, ingkang wedharing pangandikanipun karaosaken tanpa jiwa tanpa raos. Pramila inggih lajeng kapireng ampang tanpa bobot. Makaten punika, saged karana naming apalan, utawi mboten pirsa tegesipun tembung-tembung ingkang dipun ucapaken utawi naming adhapur tiru-tiru.Wonten malih Panatacara tuwin Pamedharsabda, ingkang pangandikanipun ngalantur utawi nggladrah, naming kasurung dening raos kepingin ngetingaleken anggenipun baut micara, lajeng mboten ngengeti wekdal, mboten mirsani gorehing para tamu ingkang sampun kedangon lsp. Ingkang makaten punika sanadyan basanipun sae, nanging saged kawastanan mboten trep, temahan mboten renggep.Wijiling pangandikan Panatacara tuwin Pamedharsabda saged wonten jiwa/bobotipun, menawi cekap sangunipun. Jalaran inggih naming kanthi sangu ingkang cekap, badhe teteg ngadhepi beda-bedaning kawontenan, mboten “ Demam panggung “, minder, lsp. Satemah wijiling pangandikan badhe mantep, rancak / teteh, saha katingal anjiwa ( “ Menjiwai “ )dhateng ayahipun.Sangunipun Panatacara tuwin Pamedharsabda, supados wijiling pangandikanipun hanggadhahi jiwa/bobot, atawisipun wonten 5 perkawis :1. Pirsa saestu / nguwaosi dhateng ayahipun.2. Nguwaosi Basal an sastra3. Teteh/Baut Micara4. Lantip ing panggraita saha tanggap ing swasana.5. Kagungan kawruh ingkang cekap, mliginipun ingkang gayutan kaliyan ayahan punapa dene kawruh sanesipun ingkang pinangka payengkuyung. Yen arep weruh trahing aluhur, titiken saka alusing tingkah laku lan budi basane. Titikane wong kang wus putus ing ilmu, yaiku saka
pasamuan. Tegesipun, Upacara saged lumampah kanthi rancak punapa mboten, komandhonipun wonten Panatacara. Wonten upacara punika kathah paraga ingkang hanyengkuyun, pramila murih sedaya paraga kala wau saged tumindak kanthi trep manut jejibahanipun, kuncinipun wonten panatacara kados pundit anggenipun nata. Rehning Panatacara jejripun pinangka sopir utawi Pangarsa / Pemimpin, pramila inggih kedah nguwaosi “ Managemen “ Panatacara. Liripun, wiwit saged lumampah runtut mboten kisruh ( Perencanaan ), Kados pundit anggenipun nata para paraga kridha darma supados saged nindakaken jejibahanipun manut lampahing adicara ( Pengorganisasian ). Jalaran Upacara makaten mujudaken setunggal “ sistem “ ingkang lampahipun sineng-kuyung dening sub-sistem. Menawi setunggal sub system mboten lumampah, badhe merbawani mboten rancakipun setunggal system kala wau. Pramila tembungipun managemen, “ pengorganisasian lan koordinasi “ punika wigati sanget tumrap panatacara. Dene wonten cak-cakanipun ( “ Pelaksanaan “ ) Panatasara pinang ka sopir/kusir, pangandikan/parentahipun/komandho kedah cetha. Kanthi makaten para paraga ingkang hanyengkuyung ing adicara kala wau saged tumindak kanthi trep. Ingkang pungkasan gayutan kaliyan manajemen Panatacara inggih punika “ kontrol “. Ing bab punika Panatacara kedah tansah mbiji rancak lan mbotenipun lampahing adicara, inggih gayutan kaliyan paraga, uborampe, punapa dene wekdal. Ugi keparenga tansah ngulataken kados punsi semunipun para tamu hananggapi lampahing adicara. Andhedhasar pambiji kala wau Panatacara saged tumindak kangge ngendhaleni lampahinh adicara murih ngremenaken para tamu satemah para tamu saged jemjem lan kepareng ngestreni upacara ngantos paripurna. Keparenga enget, bilih saweneh ukuran/titikanipun panata cara kasil anggenipun nindakaken ayahan, ,menawi bibaripun tamu karana upacara sampun paripurna. Manajemen ingkang katur ing nginggil saged dipun tindakaken, menawi Panatacara pirsa saestu menggah cak-cakanipun saben-saben adicara ingkang badhe lumampah. Wiwit saking adicara punapa, ingkang dipun betahaken, sinten kemawon ingkang maragani, kapan adicara kala wau katindakaken. Ingkang punika, nguwaosi kawruh bab ngadat tatacara, gendhing lsp.Perlu sanget tumprap Panatacara. Dene Pamedharsabda, bakuning ayahipun mahyakaken isining penggalih/ raos-pangraos dhateng tiyang kathah/tiyang sanes. Awit saking punika, murih wedharing pangandika saged nggambaraken isining penggalih kanthi trep, tumprap Pamedharsabda kedah pirsa wosing pangandika ingkang
paraga pasrah panganten, beda kaliyan wosing pangandikan atur pambagyaharja, lsp.Babagan punika badhe karembag malih ing perangan babaring wedharan.2. NGUWAOSI BASA LAN SASTRA Paraga panatacara punapa dene Pamedharsabda, murih saged renggeping wicara ugi kedah nguwaosi basal an sastra, jer basa mekaten ingkang pinangka piranti ( alat ) kagem medharaken isining penggalih. Wondene basa ingkang sae inggih punika basa ingkang trep kaliyan swasana ( Upacara punapa, sinten ingkang midhangetaken, wonten pundit papanipun ). Ingkang wigati lan kedah dipun kuwaosi, inggih punika bab pamilihing tembung trep, pramila kedah pirsa bab. Murih pamilihing tembung trep, pramila kedah pirsa bab unggah-ungguhing basa, inggih punika pamilihing tembung ingkang trep pangetrapipun wonten ing warni-warnining golongan tiyang ing bebrayan. Pramila kedah dipun kuwaosi antawisipun tembung ngoko, krama, karma inggil lsp. Tuladhanipun : tembung “ kandha “. Menawi kagem anem dhateng sepuh lajeng dados “ Matur “, dene kagem ingkang sepuh dhateng anem lajeng dados “ Ngendika “. Ngengingi Unggah-ungguhing basa, pinangka pathokan keparenga pribadinipun Panatacara / Pamedharsabda hanganggepa ingkang dhawah anem utawi ingkang dhawah asor.Tuladha : Pasrah panjenengan pinanganten kakung, kula tampin kanthi suka renaming penggalih. Punika lepat.Leresipun : kula tampi kanthi suka bingahing manah. Kejawi Unggah-ungguh basa,ugi kawruh bab sastra Jawi kadosta ingkang gayutan kaliyan : purwakanthi, wangsalan, bebasan lsp. Ugi kedah dipun kuwaosi, murih saya endah edining basa ingkang badhe merbawani dhateng renggeping wicara.3. BAUT / TETEH MICARA Baut micara utawi teteh micara ing ngriki, inggih punika wijiling pangandika rancak lan mboten wongsal-wangsul keclitut, mboten sekedhap-sekedhap eeeeee, …….. eeeee……… Saupami tanpa rinaos kalajeng ketrucut kawijil tembung ingkang mesthinipun mboten trep, saged ngenggokaken satemah mboten ketingal sanget lepatipun. Supados baut micara, mboten wonten cara sanes kejawi naming kedah kathah gladhen sesorah saha sregep ngracik ukara-ukara lajeng dipun apalaken.4. LANTIP ING PANGGRAITA / TANGGAP ING SWASANA Panatacara tuwin Pamedharsabda ugi kedah lantip lan cepet tanggap ( “ Peka “ )dhateng swasana. Upaminipun, wekdalipun sampun kasep saking rantaman, tamu sampun katingah goreh, tumprap Panatacara utawi Pamedharsabda ingkang tanggap dhateng kawontenan, mboten badhe matur kanthi panjang temtu badhe matur kanthi cekak aos. Makaten ugi menawi satunggaling wanci, karana kawontenan Panatacara kedah damel putusan ngowahi urutaning adicara, utawi kedah tumindak murih upacara tetep katingal lumampah rancak. Punika mbetahaken lantiping panggrahita tuwin kedah-tansah mulat dhateng swasana.5. SUGIH KAWRUH Panatacara tuwin Pamedharsabda badhe langkung moncer malih, menawi ugi sugih kawruh. Liripun kejawi kawruh ingkang gayutan kaliyan basa, nanging ugi kawruh sanes-sanesipun ingkang wonten sambet rapetipun kaliyan medharsabda. Kanthi sangu kawruh ingkang pepak, Panatacara – Pamedharsabda mboten badhe samara ing kawontenan kados pundit kemawon, saha badhe saya damel rancaking pangandikan. Prayogi sanget menawi tansah remen maos buku-buku kapustakanIII. ULAH SWARA / TEKNIK VOKAL Suwara, mujudaken piranti ingkang baku tumprap Panatacara tuwin Pamedharsabda, jalaran swara punika dhapur babaring sana. Tiyang saged dipun wastani wicaranipun “ Lus Mardawa “ katitik saking wuwantenipun. Awit saking punika pangolahing swara, kedah kaudimurih: Ulem, dhekung, membat mentul satemah sekeca kamirengaken. Ingkang kedah dipun gatosaken ing bab pangolahing swara, antawisipun :1. Dhasar swaraDhasar swara ingkang ageng lan bass, mujudaken pawitan ingkang sae tumprap Panatacara – Pamedharsabda, jalaran badhe ambabar swara ingkang ulem lan kung.Sanadyan makaten, tumprap ingkang mila dhasar santenipun alit / tribell sampun ngantos dipun damel-damel supados ageng jalaran sanadyan wiwitanipun ageng nanging dumugi tengah badhe blero wangsul aslinipun. Kamangka ingkang sae swara punika wiwit kawitan dumugi pungkasanipun pantog. Pramila bakunipun kanthi dhasar swara ingkang dipun darbeni, kaudi murih cetha, bening mboten esek.2. KedalPangejaning abjad, mugi kaudi murih cetha lan leres. Ingkang punika obahing lesan saha pirantos sacelaking lesan sageda mapan kanthi merdika ambabar swaraning basa. da : mardika, dahat dha : pidha ta : tata, titah tha : cumanthaka, pinethaMakaten ugi swara aksara : a – i – u – e – o, kedaling lesan kedah merdika murih ambabar swara ingkang cetha.3. UcapanPangucaping tembung, kaudi murih cetha, langkung-langkung mingsad-mingseding tembung lingga, supados mboten kaclithut. pandam – pandoming cupet – ceweting wijang –
cendhaking swara, rindhik-rikating swara, inggil andhaping swara, saha membat mantuling swara tuwin lak-luking swara. Basa jawi punika lagunipun dekung, mboten melodhiyus, mboten rempeg renyah. Pramila kedah kagladhi lan kaudi murih swanten saged wijang, wirama lan wirasa, mboten “ Monoton “. Pangudinipun karana gladhen ngendikan sakathah-kathaipun.5. MicrofonKangge nambahi daya murih swanten saged kapireng dening akathah, jaman samangke sampun limrah kanthi ngginakaken microfon. Ingkang perlu pikantuk kawigatosan salebetipun ngginakaken Mic, inggih punika :a. Letipun tutuk kaliyan Mic, gumantung peka lan mbotenipun Mic. Kangge Mic ingkang peka, sampun ngnatos kecaketan jalaran swanten badhe kapireng bindheng mboten cetha. Sepinten letipun ingkang pas, prayogi saderengipun upacara kawiwitan kedah kacobi langkung rumiyin. Pinangka ancer-ancer kirang langkung 5 nyari.b. Rikala badhe ngendika caranipun nandha Mic, sampun ngantos kasebul sora utawi dipun thothok sora wongsal-wangsul. Punika kalebet patrap ingkang kirang prayogi. Cekap kanthi kagrayang temtu sampun badhe ketawis.c. Medharsabda kanthi ngginakaken Mic, volume suwara kedah dipun kirangi mboten perlu sora-sora, supados sekeca dipun mirengaken.IV. PATRAP / TEKNIK PENAMPILANPatrap ( Penampilan ) badhe merbawani ugi dhateng renggeping wicara. Babagan patrap punika badhe kaperang dados kalih, inggih punika patraping sarira saha patraping busana.1. Patraping SariraSolah bawa, greget, saut, tandang graying, kaudiya murih sembada, susila, lan prasaja.a. Wiwit tindak tumuju ing papan medharsabda, lumampah
kalbu, pinangka atur pakurmatan dhumateng para tamu.b. Dumugi sangajenging MIc, mboten kesesa ngendika. Penggalih dipun tentremaken kaliyan mirsani sedaya tamu kanthi warata.c. Rikala ngendika / medharsabda :• Polatan tansah sumeh• Asta ngapurancang, kejawi dipun betahaken• Jumeneng kanthi jejeg mboten mirsani manginggil utawi mangandhap.• Mboten wira-wiri ( prayogi wonten paraga pambiyantu kagem sesambetan dhateng paraga sanes ).• Nilaraken pakulinan / saradan ingkang kirang prayogi, kadosta : ngulat-ulet kabel Mic, asta kabanda, asta mlebet sak, cagak Mic terus dipun cepengi, lsp.• Mboten sinambi ngrokok, lan gegujengan.d. Salebetipun maraga mliginipun panatacara, prayogi mboten dhahar, ngunjuk sawetawis kemawon supados tenggorokan mboten salit. Cekakipun sampun ngantos katinggal sanget.e. Rikala pinuju lenggah ( Panatacara ), sikepipun tetap susila, mboten leyeh-leyeh, suku mboten jegang, lsp.2. Patraping BusanaWinasis ngendika bilih “ ajining dhiri saka lathi, ajining sarira saka busana”. Busana saged asung prabawa tuwin wibawa tumprap ingkang ngagem. Ugi saged damel saya nambahi kapitadosan dhiri, satemah badhe merbawani dhateng renggeping wicara.Patraping busana, kedah kajumbuhaken kaliyan swasana tuwin upacara ingkang lumampah. Liripun, menawi wonten upacara adapt jawi para paraga sami ngagem busana kejawn, mila Panatacara-Pamedharsabda ugi kedahipun ngagem busana kejawen. Makaten ugi kagem siang punapa ndalu gayutanipun kaliyan warnining busana inggih kedah jumbuh.Pangangeming busana ugi kedah leres lan trep. Liripun menawi pinuju busana kejawen, wiwit pangangeming nyamping beskap, dhestar, dhuwung, jumbuh kaliyan gagrag busana ingkang dipun agem ( Surakarta utawi Ngayogyakarta ).Menawi ngagem busana Nasional, inggih ingkang leres. Upaminipun ngagem Jas inggih jangkep kaliyan dhasi, sepatu.V. BABARING WEDHARANWedharing pangandikan, saged kadamel rowa utawi ringkes. Makaten ugi ing bab basa ingkang kaginakaken, saged kanthi basa ingkang prasaja utawi basa ingkang rinengga. Sedaya kala wau gumantung swasana, wonten upacara punapa, sinten ingkang midhangetaken, saha wekdalipun ingkang sumadiya.Baunipun wedharing pangandikan kedah urut runtut (sistimatis), cetha pilah-pilahipun, isining wedharan jumbuh kaliyan ayahan ingkang sinangkul.Babaring pangandikan, prayogi kaperang dados tigang perkawis, inggih punika :1. Purwaka, inggih punika atur ingkang pinangka pambuka.2. Isi utawi perangan wigati, inggih punika wosing pangandikan.3. Wasana, inggih punika atur ingkang pinangka panutup.TUMPRAP PANATACARA :Ingkang kalebet ing perangan Purwaka antawisipun :- Salam pambuka / uluk salam- Pakurmatan dhumateng para tamu- Muji syukur dhateng Alloh ingkang maha Agung- Ngaturaken reroncening adicara- Babar pisan pambuka ka-aturaken, lajeng para tamu kasuwun sekeca lenggah hangantu adicara salajengipun.Ingkang kalebet perangan wigati tumrap panatacara, inggih punika ngaturaken saben-saben adicara. Kalebet wonten kalanipunugi panyandra. Ingkang kedah pikantuk kawigatosan tumprap panatacara, inggih punika ngaturaken adicara ingkang badhe lumampah, mbaka setunggal para paraga ingkang hanyengkuyung dipun aturi kanthi cetha.Gayutan kaliyan panyandra, lugunipun panyandra makaten naming dhapur palapuran kasunyatan ingkang nembe lumampah ( laporan pandangan mata ), ingkang saged kagem ngregengaken swasana. Awit saking punika Paugeranipun nyandra, antawisipun : Ingkang dipun candra kasunyatan, mboten damel gerahing penggalih ingkang dipun candra punapa dene para tamu, tembung / basanipun tetep susila ( mboten lekoh ) lan ngremenaken.Wondene perangan wasana, tumprap panatacara antawisipun  Nyuwun pangapunten dhateng sedaya kekirangan saha kalepatan anggenipun nindakaken jejibahan. Ndherekaken sugeng
Ngaturaken adicara panutup / Hamungkasi upacara saha salam panutup.PAMEDHARSABDARehning wonten warni-warni medharsabda, pramila bedanipun ing bab isi / wigati utawi wosing pangandikan. Wondene perangan purwaka saged kawastanan bakunipun sami.Perangan Purwaka, ngemot : Uluk salam/salam pambuka Pakurmatan dhateng tamu Muji syukur dhateng Gusti Alloh ingkang maha Agung  Ngaturaken ayahipun.Dene perangan isi utawi wigati saha wasana, gumantung ayahinipun.1. Pasrah Penganten KakungBakunipun naming kalih perkawis, inggih punika : Ngaturaken salam taklimipun ingkang sami bebesanan Pratignyan / Ikrar pasrahipun penganten kairing panyuwun.Panyuwun ing ngriki, gumantung cak-cakipun pasrah mapan ing adicara pundit. Menawi pasrahipun saderengipun kaijabaken, nyuwun supados kaijabeken. Menawi sampun ijab saderengipun upacara daup/panggih, nyuwun supados kapanggihaken manut tata upacara adapt ingkang lumampah. Dene menawi pasrahipun sampun ijab saha panggih, nyuwun kagula wethah ingkang sae.Menawi wonten sanesipun ingkang kedah kaaturaken, saged katambah, upaminipun : badhe kaboyong, babar pisan matur nyuwun pamit sasampunipun purna, inggih dipun aturaken.Wasana : Nyuwunaken panganpunten kalepatanipun sedaya pengombyong Nyuwun pangapunten kalepatanipun pribadi ingkang pasrah  Salam panutup.2. Pasrah Pengantin sarimbit ing upacara boyongIsining wedharan, sami kaliyan pasrah pengantin kakung, bedahipun : Salam taklim Atur palapuran kaleksananing Ijab saha wiwahan wonten kulawarga putri Pratignyan pasrah pengantin sarimbit kanthi panyuwun sumangga anggenipun paring pangrengkuh saha panggulawenthah dhateng besan saha bebrayan/masyarakating ngriku. Nyuwunaken panganpunten kekirangan saha kalepatan wiwit nampi rembag sepisanan, ngijabaken saha miwaha dhauping pengantin, ngantos anggenipun ndherekaken boyong.Perangan wasana :sami kaliyan pasrah pengantin kakung3. Penampi PengantenLugunipun wosing pangandikan, manut kaliyan isining pangandikan sakiing paraga ingkang pasrah. Pramila perangan wigati ngemot : Ngaturaken sugeng rawuh dhateng duta miwah pengayab Nampi salam taklim, saha wangsul ngaturaken salam taklim Pratignyan/ikrar nampi pasrahipun penganten saha panyuwunipun badhe dipun tindakaken Ngaturi sekeca lenggah ngestreni wiwahan ngantos purna.Wasana : Nyuwunaken pangaksami kalepatanipun ingkang mengku gati menawi wonten kalepatan anggenipun nampi. Nyuwun pangapunten kalepataning pribadi Salam panutup.4. Atur Pambagya/Sulih ingkang kagungan kersa / PanityaWigati/isi : Ngaturaken sugeng rawuh saha matur nuwun rawuhipun tamu. Ngaturaken ujubing gati/ khajadipun punapa kapan kalesananipun, para tamu kasuwun punapa ). Ngaturaken panuwun awit pambiyantunipun sanak kadang, tangga tepalih, saha sumbang sih saking para tamu. Mboten saged atur pinwales mugi Gusti ingkang males. Nyuwunaken pangapunten kekirangan kalepatanipun ingkang kagungan karsa ing sedayanipun.Wasana : Kasuwun nglajengaken nggenya lelenggahan ngantos
Pakurmatan dhumateng para tamu- Puji syukur 6. Tanggap wasaca / sabda ( = Sambutan / sanes wejangan ) saking Pangarsa Instansinipun PengantinPurwaka :- Salam pambuka- Pakurmatan dhumateng para tamu- Puji syukur dhateng Pangeran- Ngaturaken panuwun dhateng Panatacara paringipun wekdalWigati :- Mangayubagya dhateng Pengantin saha rama ibunipun.- Pangajab saha pitedah dhateng pengantin, gayutipun kaliyan Dinas, sasampunipun palakrama.Wasana :- Ndherek memuji mugi pengantin kasembadan ing sedya.- Nyuwun pangapunten lepating atur- Salam panutup.PAMRAYOGI :1. Uluk Salam / salam pambuka, tumprap ingkang ngrasuk agami islam salam kalajengaken tahmid, shahadat, sholawat, mboten wonten lepatipun. Namung menawi katambah ayat Al –Quran lan hadist kedah kapilih ingkang jumbuh saha wonten andharan mangke badhe ngaturaken bab punika. Pramila trepipun ingkang mawi katambah ayat-ayat punika kagem ingkang tanggap sabda utawi wursitawara.2. Pakurmatan dhateng para tamuNgengeti wekdalipun winates lan supados mboten kekathahen, parayogi dipun jamak, kanthi para tamu kaperang dados 3 golongan :- Para Alim, para sesepuh saha pinisepuh ingkang tuhu kinabekten- Para manggalaning praja ( menawi wonten ) ingkang sinudarsana- Para rawh kakung saha putri ingkang tuhu kinurmatan.3. Babaring wedharan badhe panjang punapa cekak, kedah kajumbuhaken kaliyan swasana. Makaten ugi babagan basa, badhe madya puanapa basa rinengga ugi kedah mulat dhateng ingkang midhangetaken saha ing upacara punapa.VI. PANUTUPAtur sapala punika adhapur ancer-ancer tumprap para kadang ingkang badhe amarsudi pinangka Panatacara tuwin Pamedharsabda, mugi saged kagem tetimbangan.Amrih langkung cetha, samangke badhe ka-aturaken tuladha sawetawis aturipun Panatacara- Pamedharsabda ing wiwahan Panganten, katambah ngadani upacara bidhaling layon.Ing wasana sugeng gladhi, murih dumugi ingkang kaesthi dados juru ladining bebrayan ingkang utami.• Kamulyaning urip iku dumunung ana tentreming ati• Wong linuwih iku, ambeg welas lan sugih pangapura• Wong kang ora weruh tata karma uda Negara, iku padha karo ora bias ngrasakake rasa nem perkara ( legi, kecut, asin, pedhes, sepet lan pahit ).• - Panjangka iku tekane kudu dipapag nganggo panjangkah- Jumangkah iku kudu nganggo : wewaton, wewarah lan wirama- Wewatoning urip yaiku ngibadah, wewarahing urip yaiku syari’ ah, dene wiramaning urip yaiku ihklas.- Ibadah kelakone kanthi niat, Syari ‘ ah jejege perlu kapercayan, dene ikhlas bias wujud lamun
jagad pulitik teh..meh peduli kana program wong
B : Aku dodolan bakso ki wes suwe mas. Aku dodol jam limo sore nganti enteke biasane jam songo an. Sakjane wong sak umuran ku iki wes pensiun yo, tapi anak ku telu. Durung ucul kabeh.
kabeh mas, sing paling tuwo wes lulus sarjana. Saiki kerjo kantoran. Anak ku sing nomer loro jik semester enem nang unindra jakarta. Sing ragil ijik kelas loro
anak karo ilmu. Konco ku rantau iki akeh sing
Saiki sing nomer loro yo wes semester enem. Lha nek anak e konco-konco ku, lulus SMA tok. Lak repot golek kerjo to, saiki jik melu wong tuwo.
pak, jenenge sampean sopo ? ngobrol ngalor ngidul lali takon jeneng. (ohya pak, nama bapak siapa? ngobrol kesana kemari lupa tany nama)
B : Aku Parino, tapi wong gandhul ki nyeluk pakdhe. Nek takok bakso pakdhe nang wong-wong, wes podo ngerti nek iku
Pak Wayan Adi Sudiatmika, becik pisan blog Pak Wayan Puniki.
Tiyang taler melajah ngeblog, yen wenten galah simpang ke blog tiyange. suksma
mugo2 wae Gusti kang ngakaryo jagat tansah
Pengging, menawi dipun keparengaken kula nyuwun alamat emailipun, kula kepengen sanget tetepangan kaliyan penjenengan, menika email kula kalamwadi@plasa.com, maturnuwun awit
nyuwun sewu KI SABDA ugi poro sepuh, pinisepuh ingkang kamulyaaken dening PANGERAN KANG AKARYO JAGAD…
Edan ndik papan ngisor. Tapi musim ngarep kudu Juara. Eling… kudu JUARA!!!
Mereka menjawab (M); “Aku eyang-eyangmu dewe ngger…ojo wedi, kene kene..siro dak paringi “sipat kandel” supoyo uripmu mbesok manggih kabegjan lan antuk kamulyan sejatining urip. A ; “Njih..sendiko eyang…dalem ngesto’aken dawuh !
M ; “Iki eyang buyutmu, aku eyang canggahmu, lan kae kabeh poro leluhurmu kang nurunake sliramu ngger…!
”Tansah-o manembah marang Gusti Ingkang Akaryo Jagad..tansah eling lan waspodo, terusno lakumu ngger…wis becik..eyang-eyangmu kabeh tansah paring donga lan pengestu marang sliramu ngger ! Ojo parang tumuleh, lakumu tansah dak jangkung lan dak
sugeng dalu ngaturaken kagem kakang mas sabdo langit. meniko pepanggihan maleh kaleyan kulo wahyu wonten wedal meniko.
Nuwun sanget Mas JK, dospundi kabar panjenengan mugi tansah manggih kasaenan, matur sembah nuwun sampun mampir manggih sanak kadhang ing mriki. Mugi berkahing Gusti tansah kajiwo kasariro dumateng panjenengan sakulowargo.
Ki Sabdalangit. Mugi-mugi panjenengan sami tansah pinaringan
teguh rahayu widodo mulyo kalis ing rubido.
Kajawi saking meniko, estuning manah kepengin sanget hanyumurupi
babagan ingkang sinebat ghoib. Lelaku ingkang kados pundi, ingkang kedah kawulo
Mugi panjenengan tansah manggih margi gampil anggenipun ngangsu kawruhing gesang ingkang sejati. Tansah karayaon, wilujeng, sentosa, widodo kalis ing rubedo nir ing sambekala. BAb mangertosi kahanan gaib, kajawi wonten sambung rapet kaliyan talenta, ugi kedah mawi lampah prihatin kados sampun kathah kula serat ing mriki. Sumonggo dipun sekeca’aken ngunduh seserepan ing mriki mugi saget murakabi kagem nggayuh kesadaran ingkang langkung terwaca lan waskita. Kanthi ngolah batin, laku semedi, meditasi, Laksita Jati, lakutama, nglampahi prihatin, mempertajam nurani, sedaya punika dados margi gampil nggayuh ngelmu kawaskitan. Jer basuki mawa lampah, ngelmu iku kalakone kanthi laku.
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
piyambak,amargi sinaoso bener nanging menopo sampun pener?kitab ingkang leres menik	Lailina zulfa:
JENENGE ISINE WOH WOHAN UTOWO NAMA
wong ndeso..kluthuk…katrok..ra nduwe
pokoke KOBOYS pancen kanggo ngraketake paseduluran…maknyuz..
Terima kasih buat mas aziz,om ahmad maulana abramo,om taufik tmc,dan mbah dukun indobikermags+om adit…maturnuwun
Sing mateng djambuku ono 7 wis=94-89=4.(8), 94-12=(3), 7-28-29-05=1.(5), (7)=(8375), 1708
Pak Tri Wiwoko ,wah kok pilih pilih peserta iki kenek opo sih, la nek mulaine wira usaha wis lingsir umur yak opo hayo wong biasa dadi abdi dalem ………. sadar sadar ee…lakok wis tuwo . coba jur piye horo ….tuwone mangan opo ??? trus golongane awak iki sinau nang sopo ?? produk sing lagi tak rintis bareng konco iki
gawe kaos polosan, ketok tambah kompak ae nek disawang. Opo maneh nek pas ditayangno dek TV jan sip tenan kok……
Sak stadion dadi biru kabeh, ga warna-warni koyo selama iki, kapan maneh iso konpakan biru polos kabeh !!!
saiki gawe biru kabeh, niam maneh abang kabeh, niam maneh ireng kabeh, dst. dadi dokumentasi ne aremania taun iki uapik warna warni. sekedar usul iki ker hehe. .
wis sing apek iku ra sah nggo klambi
wis mambu rekk …………………………..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
nuwun 1000 berkata:	5 Februari 2008 pada 16:06	Uwis to……..ojo golek ele’e wae,ora enek barang sing tanpo cacat,,,,,,,,,,, hukumane aremania wis di diskon,ayo podo2 intropeksi awake dewe2,musim ngarep kudu luwih apik,yen
iku, waruju kang dadi aji, Banisrail kratonira, nama Sultan Dul Sapingi, mung kang dadi lara brangta, amung putranipun Syarip, lamon eman maring siwi, balik angungsiyang Jawa, lamon arep ya pinanggi ( Anakmu
muda, saiki cah smp wae gayane wes do rakaruan, seng wedok koyo kimcil, seng lanang koyo bandit. Ning gak kabeh, gur luwih okeh seng koyo
Yogyakarta / Jogja › Gunung Nglanggeran Bahasa IndonesiaGUNUNG NGLANGGERANDesa Nglanggeran,
Tags Tags: dagelan jawa, dagelan lucu, dagelan rabies terbaru, dagelan ketoprak, ketoprak humor, ketoprak siswo budoyo,
photo to Facebook fb.me/2EVb2cedk 6 months ago
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa temen tinemu |
punggung • punggur • pungkah • pungkang • pungkas • pungkir • pungkur •
T-62 diprodhuksi watara taun 1961 lan 1975. Sabanjuré dadi tank standar Uni Soviyet nggantèkaké sebagéan T-55. Tank T-55 isih terus diprodhuksi ing Uni Soviyet lan panggonan liyané sawisé prodhuksi T-62 mandheg. T-54/55 lan T-62 sabanjuré diganti karo jinis T-64 lan T-72.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=T-62&oldid=974752"	Kategori: Main battle tanksCold War Soviet tanksMilitèrKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.54, 1 Maret 2016.
## Van Persie pindah klub sepisan bae wis langsung olih piala. Kaya mantanmu bar putus karo koe wis langsung olih bojo
Surah Ath-Thooriq | Blog'e Kang Okah
ancen e akeh wong apal qur’an hadits sing senengane
nget: dunung? tangga siji wong W?tan. basa panutur luwih ing Kulon luwih dianggo bisa sing even wikipedias, will Because cacahing kualitas nuduhak? saben kaca Wikipedia 1932.[1] Basa man?ka i...
iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
1. Ki Ageng Kebo Kanigoro 2. Ki Ageng Kebo Kenongo/Ki Ageng Pengging Ki Ageng Kebo
Februari 28, 2015 pukul 10:53 am
Urip iku kur rong prakoro yen kabeh ngakune Bener banjur sopo sing arep ngaku luput,yen kabeh podo ngaku luhur lha njuk solo sing
nyuwun pirso Mantra Punopo Utawi Kaweruh Punopo Engkang Saged Kapendhet Damel Ugeman Pelajaran Sesarengan “Kebangkitan Agami Dharma ting Bhumi Nuswantoro ” Sembah Nuwun…Lamun den tulungi Panjenengan padhosaken info tentan Lagu Sari Puspaku….Engkang Ichal sangking Pembumihangusan Pemahaman Budha Shiva Engkang Mboten sampe. Kawulo tenggo njeh….Suwun Rahayu….
ke tiang tiang sing empun keblinger..podo ngroso pinter dewe..bener dewe..rumongso iso mlebu surgo dewe..lian e dianggep kafir. Padahal ireng putih e manungso kui kehendak e Gusti Allah Sang Hyang Widi. Manungso sing rupa nee reno2 kui pancen yoo nduwe tugas dewe dewe. Ajaran Kejawen kui pancen wis tertalu ke
Artikel) Adidas (528 Artikel) Nike (449 Artikel) Puma (80 Artikel) EvoSpeed (39 Artikel) EvoPower (30 Artikel) PowerCat (4 Artikel) King (1 Artikel) Klassiker (2 Artikel) EvoTouch (4 Artikel) Hummel (11
ng'teni. Sing siji ngenteni ning Indomart cedak kantor, ngopi mesisan nyeket :-) lan sing sijine manih ngenteni
priben.. ada sing pan ngedrop tahune ???
indah sariwati Says:	13/03/2012 at 8:17 AM
Hijriyah | Blog'e Kang Okah
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fuckblondetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pancene repot lek ora nduweni keahlian jaman saiki. Sing nduwe keahlian ae sek bingung, opo maneh sing gak nduwe. Tapine lek kabeh kerjone melu uwong, saingane yo tambah akeh. Dadi yo kesempatan klebu yo lumayan
Warso Ing satengahing abange langit Ing sajeroneng sepi newahah sore Tak tulis sawijining puisi kanggo sliramu Senadyan aku ngerti ora nyenengake kanggomu Sairing lumakune wektu mubeng jagat Semurupe srengenge Lan semurupane rembulan ing wayah bengi nambahi ugo umur sliramu Mugo-mugo sliramu tansah bagas waras Slamat ngambali warso yayasanku Amarga among iku sing biso Tak paringake marang sliramu Sang Kamaratih ( Puisi Cinta Bahasa Jawa ) semilir angin wayah wengi nggawa rasa jroning ati rasa kang ora bisa diwedhar kanthi weninging nalar saben-saben mung tansah kelingan pengin tansah sesandhingan hanut runtung reruntungan kadya
nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […]Daya Kekuatan Sedulur Papat November 16, 2015Daya kekuatan yang berasal dari “sedulur
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa
Balas	mas stein berkata:	Juni 22, 2010 pukul 11:26 AM	walah, ngarit kok diwadahi kresek tho Lik? lha mbok nggowo kranjang pring,
komposter to om?sregep tenan..
Balas	bennythegreat berkata:	Juni 23, 2010 pukul 5:57 AM	suket ning omahku wis ora ono..wis dadi
lan punarbawa (penitisan). kekarone nyawiji ora bisa pinilah siji lan sijine. dene anane kaanan kang dumadi ora banjur kabeh iku dumadi saka hukum karma iku. manut wewarah luhur kang dumadi ana saora-orane ana teung prekara;
nembe ingkang angka telu iku ana sambung rapete karo hukum karma. tuladha kang luwih ngegla; lamun ana bayi lair cenger ana kang sajroning kulawarga mapan, ana kang sekeng, ana kang sugih, ana kang ayu, ana kang bagus, ana kang gantheng lsp. kabeh iku gumantung saka
begja, dene lamun sisip banjur golek golek kanggo paran tutuhan. kabeh iku bakal kalis lamun pambabare lumantar hukum karma. nuwun
urip nag Sby wae, aku pgn mlayu,urip karo anakku wae, aku ora iso pegatan, aku kesel...ndiasku wes ucul teko guluku...!". (LHARRR!!!) "Aduh! Yodhi
Kutha Bandar Lampung iku kutha krajan propinsi Lampung. Nganti saiki, kutha Bandar Lampung tetep dadi kutha percontoan kangge kebersihan kutha-kutha liyane.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.29, 23 Oktober 2016.
"iki lhoo tass gawenane Indonesia cakkk.....!!"awakmu mesti njawab :"opoo....??? Indonesia.. gawenane Indonesia ae.. #nada ngenyek""Wahh Brantass iki...BalasHapusTa
sampean ora ngerti nek anake njenengan dolan aring WARNET sedurung nggonku gawe
sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ’08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun.Bahasa
wajib padha eling, eling marang Sing Peparing. 3 months ago
Video daftar ujian DSP: youtu.be/RohqieGkkvg?a via
athine seng anyar lan tambah sae :) 9 months ago
Purwa Adhi Gama Sesana, (Ringga Natha, 2003:3) yang menyatakan: Yan han wwang kengin weruhing Sang Hyang Aji Aksara,
Nambahi Watermark nggawe vegas. Wis kui tok gak atek macem macem hahaha soale ora iso hahaha. Sip ngko tak subscribe balik yaaa
Fahmi (catperku)	23 March 2017
kok milih wonge sing dikon nyulik, OPO temon... ealah opo tumon to mas????yen aku masih aman,,,, alias ora ono sing arep nyulik!!!
*Mbah nyata: 79-78=6, 79-28=1, 79=70=0716.1067
*Sing ono Asu songo wis=11-(15), 9-35-25=(67)=(6751)
*Asu 9 buntutute piro?=
Reply	Siap. Tak ralat disik. Soale aku rung tau bengi2 banget merene kak. Suwun infone lo ya. Ngerti ngono
[pct-l] 400 PCT Waypoints and counting...
[pct-l] 400 PCT Waypoints
mangkane belajar dadi wong sing sugih penegrtian…. 🙂
Tuntunan wong sing teko nyang bumi jowo sejatining asal usule wali iku nunut urip. Numpang panggonan urip.
Sakterusing polahe wong nunut iku ” ngrayah ngrayah koyo kere munggah bale ”
Ora duwe tata krama…bilhalnya , tindakannya, actionnya ” diwenehi ati ngrogoh rempelo ”
Iku sing dilakoni para wali…iku sing wujud ake wali 9 nglarang eyang Siti Jennar wedar ilmi.
Sing ora percaya muga muga slamet, sing percaya slamet.
Wis ojo gegeran wae…ngisin ngisini Nusantara , Indonesia.
Adem wae, guyub rukun sejatine kabeh iki dulur…sedulur
Sing sapa nggawe bakal nganggo. Sing sapa nandur bakal ngunduh. Si
Memukul Murid | Blog'e Kang Okah
murbeng alam. Dadi ananing dhirine lan anane kang gumelar gumandhul karang kabeh, kaanggep gumandul marang suwung kang mangkono iku umpamakna nganggep suwung marang warna rupaning kaca benggela, satemah kaca benggala dipadhakake karo kothongan kang pancen suwung babar pisan. Apa iku bener?”
Kecamatan Ampelgading, Kota/ Kabupaten Pemalang 2. Kecamatan Bantarbolang, Kota/ Kabupaten Pemalang 3. Kecamatan Belik, Kota/ Kabupaten Pemalang 4. Kecamatan Bodeh, Kota/ Kabupaten Pemalang 5. Kecamatan Comal, Kota/ Kabupaten Pemalang 6. Kecamatan Moga, Kota/ Kabupaten Pemalang 7. Kecamatan Pemalang, Kota/ Kabupaten Pemalang 8. Kecamatan Petarukan, Kota/ Kabupaten Pemalang 9. Kecamatan Pulosari, Kota/ Kabupaten Pemalang 10. Kecamatan Randudongkal, Kota/ Kabupaten Pemalang 11. Kecamatan Taman, Kota/ Kabupaten Pemalang 12. Kecamatan Ulujami, Kota/ Kabupaten Pemalang 13. Kecamatan Warungpring, Kota/ Kabupaten Pemalang 14. Kecamatan Watukumpul, Kota/ Kabupaten Pemalang
wong mati ora iso obahyen obah medeni bocah yen urip golek'o duwit
luhur menika… Ki Wong Alus, Kangmas Sabda dan Ki Mas Kumitir..lan para kadhang kula nyuwun gunging pangaksami.
Oktober 6, 2009 pukul 5:27 pm
Kami yang jauh hanya mendoakan supaya acara
Mugi tansah kiat ugi tawakal ngadhepi bebendu sarta saged mbangun bumi Nusantara ingkang
ipun mbenjang kersoa pun serat wonten ing mriki saged kagem seserapan sedaya para kanca ingkang mboten saged sowan, nuwun.
gambare sing arep divectorne.. hahhaa… nggih sing penak piye ngoten mawon pak,
Balas	R.Wahyudi, on 8 Januari 2011 at 8:07 am said:	Ingkang dados conto serat wulangreh ing nginggil nopo mboten klintu kalih serat
Bapak lg ono masalah neng kantor polisi... Bapak njaluk tulung dikirimi BANYU SAK EMBER... Di eling2 yo... "BANYU SAK EMBER,DUDU PULSA"
Iki bapak nunut E'Ek neng kantor polisi,ra ono banyu.. pesing sisan...
Cepet lho ojo mlh ngguyu...
wes rek podho aremania ne gak usah gegeran, gontok-gontokan, kabeh podho benere, seng penteng saiki yo’opo
Kanjeng Sunan MP3 Sholawat Nariyah_ Tembang Kanjeng Sunan.
Play | 3:57About Tags Tags: Sholawat, Nariyah (Location), Tembang, Kanjeng, Sunan
Alle Hotels in Nampa Hotelangebote in Nampa Last Minute Nampa
dengan tembang Dandanggula seperti berikut, “Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun
“2 5 8 ANGKA 5 di coret,8 nya di titik
” TOKO MAS HIDUP no? 86=5
IndonesiaHome » Humor SuroboyoanMantan SupirMari jogo bengi Muntiyadi mulih numpak taksi.
Timbangane sepi, Muntiyadi njawil supir taksine kate ngejak ngobrol.
"Supir montor jenasah . ."Sent
Bapak Hamidi sae sanget , pikantuk dipun mas kawin mboten Pak?Matur nuwun saking H.Iswartono,ST Bogor
Ki Dem@ng says:	April 7, 2009 at 11:56 am	@ H.Iswartono
Den Mas Is meniko kados pundi to !! Lha wong Pak Hamidi meniko sampun Besanan kalihan kulo, ……. he…he…. Mas Is menawi kerso, monggo dipun tenggo mawon Putu hasil pernikahan ……huaha….ha…..
nggo “sing anyar” Mbuh kuwe sapa mangsute… Umar ndean ya, kanca h**oan’e Tyok
ora liya mung pinangka kanggo netepi titahing Gusti”
kuwi ora nganggo dipekso, lek dipekso jeneng yo kepekso alah mumet yo hahaha.Aku arep nyambung sms disik neng arek2Siti
BalasNek pancen durung sunat yo ra po2 ngaku wae Ton, ora usah isin.. Mengko acr reuni + nyunatke Anton... Lmyn Ton
sopo Ton? Opo perlu digujer ben tak kumpulne arek2 kanggo nggujer
onok ?? Golek ndik endi Ton?? Aku yo pingin nggawe model ngono iku.... METUNTUNG... manantang !!!Muhammad
ngerti? Oh iyo wingi awakmu yo wis tak cek hahahaAyo saiki kembali ke masalah Temu Kangen ojo mung urusan kunam wae, logo piye
mung melu meluJeng Penny 11 Desember 2009 jam 7:50 BalasSakarepmu Ton wong sing
ora ketok KOYOK ISLAM-ISLAM-O DHEWE .......Sujud Yudianto 13 Desember 2009 jam 8:43 BalasMangkane kuwi tong: kunci surga kuwi wis tak cekel
seminggu pisan ngimpi basah ??? Lha sak durunge turu moco opo ae .... mbayangno opo ae..... kok sampek
iki rek. Mbokyo takono ndik kangmasmu sing nggianteng banget iki! Ndik gendoh ono purwadi, sugeng, kutsiah,
Totong 23 Desember 2009 jam 8:11@HerLin..... foto-mu sing rodhok tuwek opo ora onok? Tak kiro iku foto-ne anak-mu.... teko adoh jik
pas reuni jare Anton iso cipika cipikiGus Totong 23 Desember 2009 jam 8:21Waduh Pen aku lali nggawe kocomoto ..... baru 2 bulan iki aku gawe kocomoto plus 1/2.... lek jik gak ketok mengko tak gawe sing luwih gedhe "SURYOKONTO"... !!!Jeng Penny 23 Desember 2009 jam 8:22 Balashahaha yo ngono artine wis
Sujud Yudianto 24 Desember 2009 jam 4:01 BalasIyo eruh aku. Saiki sering SMSan kok. Bocahe jaim. Ra iso guyon. Biyen lungguhe mburine awak dewe. Jito jejer alm. Salim.Dikirim melalui Facebook SelulerDhen Mael 24 Desember 2009 jam 4:06 BalasJito khan sing jagoan !adminton khan? Saiki enake ditantang ae ... one on one ... Main singgle ... Sing loyo dhisik an ... Dianggep menang piye???
menggigit kabeh waktu itu.......mboh nek saiki........-hm Ali Musyafak- 24 Desember 2009 jam 4:22 Balasbiyen jaman SMP, konco koncone wedhok awake dhewe kan jarang adus dan durung kenal parfum.........nek biyen mambu tapi rasane josssss, saiki
SelulerGus Totong 24 Desember 2009 jam 10:06Mosok onok badminton hole in one ... aneh aneh ae arek-2 iki. Ojok main badminton to rek.... nggilani kui .... saru!!! Mosok onok bunderan akeh wulu-ne di opar oper ae !!!Jeng Penny 24 Desember 2009 jam 10:16 BalasYo wis wangsite opo???
Sujud iki..... mengko awak dhewe ora kumanan.... jamane jaman edan..... ora ngoyak ora kumanan....kakakaka...... Jen koyok ARWANA tenan yo IL....... sangarrr..... mendhelik..... emplaaak emploook ae .....Dhen Mael 24 Desember 2009 jam 23:12
selain pakek susuk .. Ditambah ajian jaran goyang ...pasti ... Mosok wajah mdeso ..kok iso ketok REE3Reey Arwanaa Saputra ... Opo konco2 ne dhewe sing cewek iki ... Ora iso mbedakno yo Tong??? Padahal tampange awake dhewe koyok ngene ... Kok
sing sing iso nyaingi sujud .....ki yo dhen mas Anton ...Dikirim melalui Facebook SelulerJeng Penny 24 Desember 2009 jam 23:17 BalasAku yo heran opo isitmewane Sujud dibanding konco2 liyane???Dikirim melalui Facebook SelulerGus Totong 24 Desember 2009 jam 23:20Pancen IL ...... jaman edhan ngene iki..... wong lanang sing PAYU sing ELEK-ELEK.......mungkin salah sijine SUJUD ARWANA...... lek awak dhewe sing ngganteng-ngganteng ngene iki ora sepiro'o payu.....
entek..... mosok mangan nasi goreng sampek setengah jam.... lak mbelendang wetenge..... Ojok di kono-tasikan sing ora-ora..... lek arep
percoyo lek sak-iki Sujud weteng-e rodok njemblung.... kok nduwe "anu" sing saktimandraguna..... teko endi lek awak
iku ngono aku ... mosok anakku.... mangkane lek ga percoyo dolen nde jakarta... ojo nde
sekaligus onok sing dadi KIYAI.... tetep ae jeneng-e KIYAI MBELING.... hahahaha.......
ngekek-i pencerahan maneh nggone konco-konco..... mari ngono ngawur maneh.... nulis duso cilik cilik dadi
Ojo sing saru2 thok!!!! Sing saru ben ning forum saru lain ne ... Khan arek2 wis buat forumnya ... Sampek telerpun yo ra popo!! Sing iki lek iso mbahas acara kita bersama ... Sing netral ae .... Dan isue2 opo yng perlu
awakmu masio dadi Kiyai sundul langit yo pancet jenenge KIYAI MBELING hahahahaha....... Ojok sing empuk empuk tok.... sing rodhok atos yo iyo...Jeng Penny 27 Desember 2009 jam 19:07 BalasAnton gayane kl
"paienku ki wong susah" heheheDikirim melalui Facebook SelulerSujud Yudianto 27 Desember 2009 jam 19:22 BalasAnton iku saiki topo mlarat. Dadi ketemu sopo ae gayane nggembel.
Sing senengane lombok lan uyah..... haalaaaalllll- Sing senengane
arep tak jak maneh rono....." waduh Tong.... aku mbayang-no ae sirahku wis guatel....keringeten....!!! "Jeng Penny 28 Desember 2009 jam 8:10 BalasTong lek anakku doyan
nggowo pring.... numpak tronton.... ora iso mandek dlm kota genteng.... aku bablas ae ora mampir Genteng.... mampir ndik Rantinem tok.... mengko InsyaAllah aku lek mulih tak ampiri konco-2 ..... Eeehhh !!! Data-2 sing teko TU SMP wis onok yooo??? Mbok
lagiDhen Mael 28 Desember 2009 jam 9:54 BalasLek dheke ...raiso tuku tiket, mengko ditukokno tikete Pen .... Sujud, ben sing pesen
paste..... koyok biyen..... ditambahi maneh...ben konco-2 liyane juga iso urun rembug dan ber-cengkeram-aGus Totong 28 Desember 2009 jam 10:38Usul : Kuwolo Darmo juga durung mlebu...... juga
mosok ket jaman smp sing didukani mung aku karo
suwek rodo ombo dadi njerabut njerabut ireng gondrong kriwul modal madul ketok kabeh!
kanca-kancaku....... aku weruh selera-ne Yuli ketok-e emoh karo wong arab..... wedhi paling.....Sujud Yudianto 29 Desember 2009 jam 12:55 Balasyang pasti anton
njaluk alamat emaile konco2 kabeh, datane mengko ben iso dicek bareng2.@Fatim : Bagong (Dwi Suharto) njaluk no rek
sing jenenge Fauzan iku Anton yooo..... Antonio al Fauzani......... hahahaha........Gus Totong 29 Desember 2009 jam 15:54wah tapi gak iso disimpulno dhewe ngene IL.... kudu confirm ndik Menik disik..... Yok opo Yulll?? iki konco-konco wis nduwe
konco2 podo mlayu kabeh mengko hehehehe.Anton ..bajigur tenan ki, aku diapeki maneh Jud... Jubule Anton ora ditolak ...ning bener2 pacaran karo Yuli. Arek iki emang Jan ... Tenanan wis!!!Yuli iki lek
miring tenanan hahahah. Goro2ne yo kuwe iki sering diplekothos karo Anton ...Masio kuwe wis tau ning Amrik ..... Kok isih mdlahom ...
wong ayu sak dunia wis bertekuk lutut n gelem ngambu kuku sikilku sing ireng-ireng! Tapi karo yuli aku isih ndlahom! Opo maneh esti, nganggep yuli koyo gusti ratu nyi roro kidul. Nek dijak ngomong yuli mesti boso mlipis, "sendiko dawuh kanjeng ratu yuli menik menik sing ayu dewe sak jagat
dhewe yo ora jelek2 tooo ...Beh ... arek2 sing pnter nulis .. mekso awake dhewe nulis .. yo ora isho Tooo, wong bhs
pak joko ae iso 7...Ideku : yo ... komenku tak upload ning Blog SMPN1 Gtg ... ning opo oleh!!!!!!Fatim mgahe blog iso uapik tenan, Anton pake puisi, Yuli ngarang pake halusinasi ... ojo@ dhek'e mguyu dhewe ... Pheni nulis crita masa kecil...Lha aku wis lali kabeh .. to, Lho wong yuli n herlin juara ae aku ora weroh, sak roku arek2 iki sing
kesemsem karo Esti, padahal mbiyen ra terkenal blass. Mosok aku karo awakmu ora didelok blass... awkmu sik bejo..diperhatikno karo Peni ...., Esti di delok2 karo Herlin ... opo bener dhek'e koncone mbiyen ... (tapi khan lumayan...sik didelok2)...Sujud Yudianto 29 Desember 2009 jam 19:55
iki, koncone dhewe sing pinter bal balan ... Ning arek ngentutan, ambune mgak tenan... Arekke ketokane seneng mangan simbukan dan endhog sik wis mambu.....Aku lagi kelingan sithik ... Tapi ...opo awakmu yo Ton!!!! Soale entutmu khan mgak uenak tenan to!!!Dadi nurut jeng Menik ....
nduwur lan nulis komen,...... lha kok kedisikan Mail wis nuduh jadi pemenang, ..... lawong aku ra melu mele je,.....waduh blaen iki..Jajang Catur 30 Desember 2009 jam 8:36 Balasoke Tong mengko gambar jagung bakare wae sing di kirim dek forum iki..... cekno gak sing dok ngalam wae nanging kabeh iso ngrasakno nikmate jagung bakare yo..Dhen Mael 30 Desember 2009 jam 8:46 BalasAlahh ..gayane Jajang pancet ae!! Kamuflase!! Paling wis
sing ngono iku......koyok ndelok iku lho......sing mini mini iku
yo siap2 wae nampani Jud... tinimbang kedhisikan karo konco2 liyane...Jeng Penny 31 Desember 2009 jam 10:19 BalasSujud ora usah diingatin udah ancang2
ditakokno ndik Ustadi..... Alifian opo Alfian ? sing digolek-i Naim..??Ustadi ngerti iku ..... Morotuane
konco-konco sing durung mlebu forum iki..... Habie-Wayudi Ikhsan ..... dlll sopo maneh yooo@ Fatim : Endi fotone sing
slerekne ora nganggo sempak dadi clolar clolor..guru bhs indonesia ngguyu...sopo jenenge guru iku....
wis uapik....hahahaTapi biyen jarene awak-mu yo pendekatan ndik Rini Menik IL? Lha iku ndik nduwur jaremu dhewe.... hahahahaha....
sing iso nulis puisi ...sing meneng mglendem terus
koyo gak weruh sifate para begundal wae sampean iki,....Jajang Catur 04 Januari jam 14:27 Balassaumpomo ora disebutke rambut atas, ...mesthi ono sing
Tibakne sing puener kuwi MUHAMMAD ISMAIL DIURUT PERTAMENIK!Wah mesti uenaaake puoool pake mandi susu barang, mail iso slulup klempoken susu.
Inggris, sak iki nang endi??Dhen Mael 05 Januari jam 9:39 BalasAyo Rek!!!Ojok kue Tart dan Cipika-cipiki ...ayo tranfer pundi2ne Jeng Fatim,
arit karo cikrake digowo yo. Mengko mbokne tak kon ngirim panganan nggo sore ning sawah. Sego sak pincuk, kuluban
kok onok bothok sembukan-e.... ora mungkin Nanik nggawe bothok sembuk-an ..... ambune iku wangi buanget jaman biyen....... Ayu ayu kok nggawe bothok sembuk-an ??Sujud Yudianto 05 Januari jam 13:34 BalasNanike wangi. Naime ora.
SelulerNanik Andayani 05 Januari jam 14:13 BalasLho..lho...ono opo iki kok jenengku disebut2...Heleeh Jud..awakmu pas nang omah tak suguhi botok sembukan manganmu telap telep imbuh telung piring nganti lali lek nggowo anak ngono lo....guayae iku lo...
tetep gak gelem ngekek-i weruh opo rahasiane .... Jarene.... iku genetik Tong ! Alasan kelasik !!! Aku karo Sujud termasuk GALDIRA (Galak Di Ranjang) ....... muedhit IL .... gak gelem ngekek-i weruh jamu-ne opo ???Sak-iki dhekne mungkin yo gatel-en tangane arep nge-
konco-koncomu ora iso mbayang-no lek awak-mu MACAK SERIUS ...... Okelah.... tak hormati kabeh.... ning ono syarate :Lek macak serius ..... ojo ora nggawe brengos ...... Tambahono Brengos karo Jenggot ..... foto maneh .... terus up-load-en..... oke sak wise iku kabeh konco-2 lek ngomong karo kowe seriuuuusssss tok.... piye IL ? Setuju opo ora konco-2 kabeh ??!!Dhen Mael 06 Januari jam 8:09 BalasSetuju !anget!!
tah lek nggone Nanik..... Nanik sampek cerito ndik forum...lek awakmu imbah imbuh sampek lali lek nggowo anak...... iku dhewean.... lha lek karo aku ... lak podho2 mangane akeh yo nggilani ngono... hahaha Salam nggone Nanik yooo....Gus Totong 06 Januari jam 8:28Xixixixixi IL ..... iku lho ndang ngucapno
yuswo ingkang panjang...ugi kesehatan lahir bathin lan bin94h sak lawasipun....Dikirim melalui
Andayani 06 Januari jam 9:36 BalasWedi kurang Pen..Awakmu ngerti dw to sujud karo totong lek mangan sembukan lali lor kidul...Opomaneh ngko lek ketekan boss Naim...stok e kudu akeh...xi..xi...
umma..umma..umma..umma… lucu deh lagune..
eh, ternyata nek ngetik dengan cara nye-can luwih nglarakne moto tinimbang tangan. soale khan aku gak perlu nulis
khan? Par: lha kowe kok ngerti, kurang ajar! kowe kui sopo tho?? aku ngedol murah pancen dingge
Tasawuf Noto Ati | Noto Ati Nurut Marang Gusti Allah lan Nurut Marang Sabdaning Kanjeng Nabi Muhammad SAW
Tasawuf Noto Ati Noto Ati Nurut Marang Gusti Allah lan Nurut Marang Sabdaning Kanjeng Nabi Muhammad SAW
Asli lare Ndhukun..ning awit thn ’97 sampun migrasi dateng Solo…
yo wis lintingane wae seng enek klembak menyane ben sueger,....hahaha2 hours ago · Like
NEK WIS NGENE IKI,SENENGANE
Tembung Megatruh kedadosan saking kalih tembung inggih punika megat lan ruh utawi pegat lan ruh.
-Sing mateng kedongdong 6=59+6=65-61=2.7, 59-83=5.2
-Wedus 4 btte pr?= 35+4=39-44=3.8
-Tk seng djaya = 31 / 26=4.8
Ono 6 jo wedusku wis=6-11=2, 35=8, 6+35=41-49
lawan ngisak, wektu peteng jroning awak, mengi kinancan cahya wulan, sartané lintang tambah padang, madangi petengé
Setip (utawa kang aran busakan) ya iku piranti tulis kang digawé saka karèt alus kang bisa ngilangaké reregedan saka potlot.[1] Busak bisa digawé saka karèt kayata busak kertas, uga ana kang digawé saka kain wol kang diblebet kayu kayata busak blabak ireng lan blabak putih.[2]
Busak ditemokaké ing taun 1770 déning Joseph Priestley. Nalika iku, busak dienggo ing Inggris lan Australia. Saliyané iku, ing taun 1770, Edward Naime uga sinebut minangka wong kang ngripta busak karèt. Sawisé iku, ing taun 1839, Charles Goodyear ngembangaké wujud karèt dadi wujud kang luwih kepénak dianggo.[1] Ing taun 1858, Hyman Lipman saka Philadelphia, Pennsylvania, Amérika Sarékat maténaké wujud busak kang ditèmpelaké ing pucuk potlot.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 2 Maret 2016.
kuwi opo arep ngandani aku to ? iki lo prejengane anggota blog smp1-81 sing isih jujur durung keno evolusi... , tapi kok yo pamer jaman sing isih think...think.. aku pilih sing wis .... (horo to yooo... sing madep ngarep kuwi opo gambare sing nulis..? ) hiikhiik....
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdtubexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015 hdtubexxx.com
Sashimi?) iku panganan Jepang arupa panganan asal segara kanthi kasegaran prima sing langsung dipangan jroning kahanan mentah bebarengan karo bumbu kayadéné kecap asin, parutan jaé, lan wasabi.
Panganan saka segara kaya seperti iwak, kerang, lan urang karang disuguhaké jroning wangun irisan cilik sing gampang disantap, déné urang ukuran cilik ana sing mung dioncèki kulit lan dibuwang ndhasé waé.
Tsuma iku sebutan kanggo bahan panganan tambahan sing bisa arupa lobak sing dirajang dawa-dawa cilik-cilik, godhong awerna ijo sing diarani Oba (Aojizo), utawa suket segara kaya Wakame lan Tosakanori.
Sashimi uga ateges nikmati jroning kahanan mentah, wiwit saka potongan mentah daging jaran (Basashi), iwak pitik (Torisashi), ati pitik utawa ati sapi, nganti potongan Konnyaku lan kembang tahu sing diarani Yuba.
Ing dhaérah Kansai, sashimi luwiih dikenal kanthi sebutan O-tsukuri.
Ana panemu sing mratélakaké yèn kabiasaan mangan potongan daging seger tanpa dimasak iku padha tuwané karo sajarah manungsa, ananging kabiasaan iki bisa terus ana utawa ilang gumantung marang kondisi lingkungan panggonan uripé. Jepang minangka negara kapuloan kanthi asil segara seger sing bisa dinikmati sadawaning taun, saéngga kabiasaan nikmati panganan segara seger tanpa dimasak terus lumaku. Aaa uga panemu sing ngandhakaké tembung Sashimi asal saka tembung Namashishi (
iwak sing dijaga wanguné wiwit saka bagéan endhas nganti buntut. Sashimi jinis iki akèh-akèhé mung dinikmati ing acara istimewa.
Tsugatazukuri iku iwak urip sing didadèkaké sashimi mung sawetara wektu saduruné dihidangaké.
Potongan iwak sing digarang kanggo sawetara wektu ing sakdhuwuring geni nganti katon mateng ing sisih njaba, seger ing sisih jero. Tataki iwak cakalang (Katsuo) dipangan nganggo saus Ponzu, parutan bawang putih lan irisan godhong bawang.
(Jepang) Ilmu tentang Sashimi oleh Universitas Kinki
BalasHapusI Made Gunada13 Maret 2016 20.08becik pisan sumber lontar druwe dumogi sane pradnyan ngangge ilmu puniki nenten ngemargiang sane ugig boya-boya puniki wantah anggen ngelestariang budaya Bali sane sampun akeh ical (
tuku tutup rai. Ojo meneh arep usaha sing halal.
pinten nggih, ingkang patas AC wonten toiletipun, matursuwun, wassalam
minggat karepe dewe.La opo toko kuwi ora onok sing nunggu po pripun karepe.Padahal yo padhang njingglang katon kabeh.Takon yo ora, ongak-
tuwek nemen, kirane umure seketan tapi wis nduwe puthu lanang sing digandeng.Opo yo ngono kuwi unggah-ungguhe wong Jowo…Wis mulai dilalekne karo jenenge wong Jawa dhewe.Mboh
leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
AUDIO PAGELARAN WAYANG OLEH KI SULEMAN :1. Tumurune Mustiko Bumi2. Bagong Nagih JanjiNoroyono Jumeneng Ratu
njenengan sampun kerso mampir wonten blog kang acak-acak & blog sing mlagiat saking blog njenengan.. mugi-mugi njenengan tambah sukses mawon… amiiin
cara Jawane apa ya? Yen “mencurigakan”, aku ngreti: “nyalawadi”. Tulung diwangsuli ya. Yen wangsulane panjenengan kabeh apik, aku
Kali Nanga pancingkok ing puri,Gunung Gamping kulon,Hardi Mrapi ler wetan prenahe,Candi Jonggrang mangungkang ing kali,Palered Magiri, Girilaya Kidul.
tenan, demulur, pantesan sepedahe apik2!Insyaalloh Mas Dian mangke diphoto riyen nggih,awon mboten nopo-nopo nggih?
an hahaha.. Ngirit pol, duite digawe ndik warnet oomatis ngemmpet gak mangan..
inggil kejawen disebut;"Betoro Kresno kerso bade rawuh dateng Jawi,TutWuriHandayani ngrewangi
jowo....wong malay ne ra ngerti...malah nambah repotyo wis....aku wae karo totin sing ngomong jowo ne ok....totin setuju kan ???...hehehehh***
“Ingsun kang jumeneng nata Mataram medarake sabda . Dene Karaton Ngayogyakarta saha Kadipaten Pakualaman iku loro-loroning atunggal “.
“Mataram iku negri kang merdika lan nduweni paugeran lan tata kaprajan dhewe. Kaya kang dikersaake lan dikeparengake, Mataram ngesuhi nuswantara, nyengkuyung jejeging negara, nanging tetep ngagem paugeran lan tata keprajane dhewe”.
“Kang mangkana iku kaya kang dikersaake, Sultan Hamengku Buwono sarta Adipati Paku Alam kang jumeneng, katetepake jejering gubernur lan wakil
facebookke panjenengan nopo nggeh?kulo bade sinau kamanungsan kaleh panjenengan…facebookke kulo taufikakbar86@yahoo.com
Juni 2, 2009 pukul 1:55 pm
kathah manungso ingkang kesupen dhumateng sinten sejatine manungso, tanpo emut dhumateng
Maturnuwun sanget dumateng panjenengan mugio Gusti Alllah
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu
subtitle indonesia layar kaca 21, dwonload flem indonesia warkop jangkrik boss 2016, narudemi comic 8, nonton resident evil the final chapter lk21, bioskop layar kaca
Past President: Ing. Marco Gentilini.
ing sahadhap pepadaning Gusti ingkang Maha Agung,, dene sampun paring kekiyatan saha pitedah, satemah kula saged ngaturaken racikan sapala ingkang asesirah RENGGEPING WICARA Kula nglenggana sanes satunggaling tiyang ingkang wasis ing bab kawruh basal an sastra, ugi sanes tiyang ingkang pinter wicara. Parandene kumawani ngaturaken racikan punika, esthining manah hamung kadereng anggen kula kepengin urun, dhateng para kadang Siswa Pawiyatan Panatacara tuwin Pamedhar sabda Permadani, sageda pinangka ancer-ancer tuwin tetimbangan salebeting sinau dodos juru panatacara punapa dene pamedhar sabda.Ingkang kula aturaken ing racikan punika, inggih naming sagaduking pangertosan kula ingkang mila tasih cupet, tuwin adhedasar punapa ingkang sagede kula raosaken lan kula pethik ing kala mangsa piniji pinangka Panatacara punapa dene Pamedharsabda.Racikan punika kaperang dados kalih, perangan andharan sawetaris bab renggeping wicara, dene perangan angka kalih tuladha aturipun Panatacara ruwin pamedharsabda. Mliginipun ing bab tuladha, inggih naming pinangka ancer-ancer sawetawis. Basa ingkang kaaturaken inggih naming prasaja ing pangajab supados gampil dipun mangertosi.Kula nglenggana bilih racikan punika tasih tebih saking leres lan trep. Awit saking punika panyaruwe saking para ingkang langkung wasis, tansah kula ajeng-ajeng murih racikan punika saya murakabi.Ing wasana sanadyan racikan punika tasih tebih saking leres lan trep parandene kula gadhah pangajab, mugi wonten guna paedahipun tumprap para maos, mliginipun
İng. : Friendship (30soru) İng. : Teenlife (30soru) İng. : cooking(30soru) Salı İng. : Friendship (30soru) İng. : Teenlife (30soru) İng. : cooking(30
Pak Sabdo nuwun pangapunten , kados pundi pawartosipun, mugi
of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa temen tinemu | Nugraha geming kaprabon | Namun
pite. Sandhingane wedang clebek gula jawa sing deladhekaken biyunge, durung kober desruput acan. Apa maning lawuh medange, grontol deurab klapa enom uga urung disenggol-senggola.
“agep kar-pri-dhe-an apa? Seneng ya akeh
sejarah kebangkitan nasional. Bapane toli sugih dongeng perjuangan,” jere blokeng ring nembe rampung adus.
“sing padha dhugem, gedhumbrangan apa mabuk ya ngonoh. Dhewek sing ngerti
anak putu pendiri boedi Oetomo padha ngumpul. Dadi mengko blokeng bisa takon maring ahli waris sing ngerti larah-larahe.
Temenan, bapane kambi blokeng padha ketemu anak putu sing gabung neng paguyuban keluwarga pengadeg Boedi Oetomo. Banjutan olih ketrangan, selawase kiye akeh-akehe wong ngarani pengadeg Boedi Oetomo mung ana telu peyayi.
Goembreg. Akeh-akehe ngertine dr Goembreg kepala RSU Banyumas jaman kuna.
Miturut putu-putu pengadeg Boedi Oetomo jan-jane ana sanga mahasiswa Stovia sing melu
deganti maning dadi kebangkitan Nasional. Blokeng gothot pisan gole nyatheti kambi mesam-mesem keton marem pisan.
Rampung nyekar, bapane kambi blokeng boncengan bali ngumah. Blokeng marem pisan ulih crita sejarah sing lengkap-lengkip kena nggo bahan tugas. Ngliwati warung soto sokaraja wong loro padha leren nyroto dhisit nggo tamba
tembe siki ngerti sejarahe dr angka,,,,majesty, tango, apa isih ana? suwe nemen ya, ra
Céndhol ya iku ombèn-ombèn khas Indonésia kang digawé saka glepung beras disuguhaké karo ès parutan, gula abang lan santen[1]. Rasa ombènan iki legi lan gurih[1]. Ing laladan Sunda ombènan iki dikenal kanthi jeneng céndhol, déné ing Jawa Tengah dikenal kanthi jeneng ès dawet[1]. Istilah céndhol asalé saka tembung "jendol" amarga sensasi rasané sing mak jendol yèn dipangan.[butuh rujukan] Glepung beras diwénèhi werna ijo (sumba utawa pandan) lan di cétak nganggo saringan khusus sing banjur dadi céndhol. Ing tlatah Pasundan, nggawé céndhol carané nganggo ayakan lan diwernani nganggo godhong suji.
Bahan dhasar céndhol ya iku santen, céndhol iku dhéwé sing digawé saka glépung beras, sumba utawa godhong suji, lan pandhan. Uga ana kacang abang, beras ketan, lan cincau kanggo bahan tambahan. Céndhol sing wis diwènèhi santen yèn ing Jawa Tengah diarani ès dhawet.
IndonésiaJajananPangananJajan pasarKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Surah Asy-Syams | Blog'e Kang Okah
mbok yo aku diajari nyepak bal seng genah… ak ra iso nyepak koyo panjenengan… ancen ngganteng sampean..
salam sakjiwo arema !!!!!!!
Six Speakers Wi-Fi Best	Apple marang iPhone Waterproof 7
werna anyar, prosesor luwih cepet lan urip baterei maneh kanggo cilik iPhone 7, lan dual-kamera ing mburi kanggo iPhone 7 Plus - nanging kados ingkang, Jack ing kuping ora luwih
Artikel iki judul “Apple marang iPhone anti banyu 7 karo kamera anyar … lan ora kuping Jack” iki ditulis dening Samuel Gibb, kanggo theguardian.com ana 8th September 2016 07.04 UTC
Apple wis di dudohake iPhone 7 lan 7 Liyane, Smartphone generasi sabanjuré sawijining, kang duwe aluminium padha dipikir nanging saiki anti banyu karo insides
donya, Phil Schiller, njupuk menyang tataran ing Bill Graham Civic Auditorium in San Francisco kanggo ngumumke smartphone, pisanan miwiti karo iOS paling anyar perusahaan 10 piranti lunak kanggo iPhone lan iPad karo apik kabar lan fitur olahpesen.
Owah-owahan paling gedhe kanggo iPhone anyar, Nanging, punika aman saka universal Jack 3.5mm kuping, kang digunakake kanggo Cut menyang ngisor smartphone lan umum kanggo meh kabeh Wangun elektronik audio-prodhuksi. Nanging, Apple ngarep-arep kedhaftar bakal ngisin port Lightning, kang wis umum digunakake kanggo daya lan file pindhah, kanggo audio, utawa headphone
populer ing donya. Saiki lagi obah menyang Lightning. Apa? Amarga menehi audio digital, daya, lan akeh kaluwihan liyane sing ora mung bisa liwat sambungan analog.
"Ing analog kuping Jack wis karo kita kanggo wektu sing dawa banget. Nanging Alasan kanggo nerusake iku wani. wani nerusake lan apa sing
sawijining tunas EarPod ing kuping, wektu iki tanpa kabel, disebut AirPods, kang ngarep-arep bakal ease transisi saka port headphone.
headphone Bluetooth sing kondang ing sawetara prices lan Kapabilitas, lan duwe dadi populer ing sasi rong taun, nanging saestu nirkabel ing kuping tunas wis berjuang kanggo ngatasi alangan teknologi urip baterei cendhak lan panyambungan banget. Pira-pira model anyar dirilis taun saka perusahaan kayata Motorola, Bragi lan Samsung ngarep-arep kanggo ngatasi masalah sing.
Phil Schiller, senior wakil presiden marketing donya, ngandika: "Nganti saiki ora ana kang wis dijupuk ing tantangan gantosipun iku sing angel apa ing pengalaman nirkabel supaya kita bisa kabeh seneng wong. Dadi apa kita lagi karo Apple AirPods. "
AirPods bakal biaya $170 lan kasedhiya ing pungkasan Oktober. kuping account Beats Apple uga bakal ngangkat model nirkabel anyar.
Minangka karo kabeh nganyari iPhone sadurungé, iPhone 7 lan 7 Plus duwe luwih cepet, pemroses luwih kuat - Apple A10 Fusion ngganti A9 saka taun pungkasan iPhone 6S - karo njaba saka Smartphone anyar ningali owahan subtle ing desain.
ing werna ireng kinclong anyar lan wis umpetaken ing garis antena sadurunge katon ing mburi menehi saperangan saka njiwet visual cilik kanggo telpon anyar liwat rumiyin. IPhone anyar uga saiki anti banyu kanggo standar IP67, nggawa menyang baris karo musuh saka Samsung lan liyane.
Tombol ngarep uga wis tweaked kanggo nggunakake teknologi meksa-sensitif padha minangka
Arèn utawa neluluk utawa anggong kalebu wit kang akèh urip ing Indonesia.[1] Wit arèn utawa kang nduwèni jeneng Latin Arenga pinnata (Wurm) Merill kalebu wit plasma nutfah kang ditandur ing perkebunan.[2] Ing Sunda, arèn diarani tangkal kawung, ing Aceh diarani bakjuk, ing Toraja, Sulawesi Selatan diarani onau, ing Ambon, Maluku diarani mana utawa nawa-nawa, lan ing Dayak, Kalimantan diarani hanau.[1] Arèn isih saseduluran karo Arenga saccarifera Labill lan isih sakeluwarga karo Arecaceae.[1]
Arèn nduwèni akèh manpangat, kayata getah utawa nira saka wit arèn bisa dadi ombèn-ombèn kang nyegeraké awak.[1] Ombèn-ombèn iku diarani legèn.[1] Getah arèn iku uga bisa digawé dadi gula.[1] Gula kang digawé saka getah arèn diarani gula abang utawa gula Jawa.[1] Saliyané nira utawa getahé, woh wit arèn bisa dipangan utawa digawé panganan kang bisa nggawé wareg.[2] Woh wit arèn iku diarani kolang-kaling.[1] Manpangaté kang akèh ndadékaké arèn akèh ditandur déning
Arèn&oldid=1074884"	Kategori: TetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 29 Agustus 2016.
akeh sing nantang, kamanungsan akeh sing ilang, omah suci padha dibenci, omah ala padha dipuja, wanodya padha wani ing ngendi-endi =
maksiat dipuja, dan wanita berani tampil di mana-mana. Ratu ora netepi janji musna kuwasa lan prabawane, wong padha mangan wong, kayu gligan lan wesi hiya padha doyan, dirasa enak kaya roti bolu, yen wengi padha ora
Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh hayu luputa ing lara, luputa billahi kabeh. Jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani,
nadyan arca segara asat, temahan rahayu kabeh.
Sabab sing sapa nglakoni karsane RamaKu kang ana ing swarga, yaiku sadulurKu lanang utawa wadon lan ibuKu
Gusti Yesus mbikak korining pangertosan ing bab pasedherekan. Nalika semanten, langkung-langkung ing brayatipun para tiyang Yahudi, saestu nengenaken bab pasedherekan tumrap para tiyang ingkang gadhah sesambetan rah utawi keturunan. Ingkang dipun wastani sadherek inggih punika namung para tiyang ingkang gadhah sesambetan rah (hubungan darah). Punika cetha sanget nalika ibu lan para sedherekipun Gusti Yesus madosi lan badhe pinanggih kaliyan panjenenganipun, saestu nampi kawigatosan ingkang mirunggan.
Gusti Yesus boten nampik ibu lan para sadherekipun. Gusti Yesus ugi boten nyelaki ibu lan para sadherekipun. Nanging Gusti Yesus paring pangertosan ingkang enggal ing bab pasedherekan. Ingkang dipun wastani sedherek punika boten namung para tiyang ingkang gadhah sesambetan secara rah lan trah, nanging sedaya tiyang ingkang gadhah tujuan ingkang sami kangge nindakaken karsanipun Gusti. Sinten kemawon ing salumahing bumi ingkang sami-sami nindakaken pakaryanipun Gusti lan karsanipun Gusti, punika sadherek ing pangertosan ingkang sakmesthinipun. Dados pasadherekan punika boten namung adhedasar bangsa ingkang sami, keturunan ingkang sami lan agama ingkang sami. Pasadherekan miturut Gusti Yesus langkung endah lan wiyar tinimbang sedaya kalawau.
Samangke, sinten para sadherek kita? Para sedherek kita boten kedah sami kaliyan kita ing bab kalenggahan, keturunan, suku bangsa, agama, lsp. Endahe pasadherekan badhe saged kita raosaken menawi kita purun mbikak korining manah
satunggaling pratandha kratoning Allah saestu badhe kita raosaken.
Artikel) Adidas (528 Artikel) Nike (449 Artikel) Puma (80 Artikel) EvoSpeed (39 Artikel) EvoPower (30 Artikel) PowerCat (4 Artikel) King (1 Artikel) Klassiker (2 Artikel) EvoTouch (4
konco konco sing dadi guru,mungkin bener jarene mas B3S ......rasah komentar, wong wis do sugeeeeh kabeh....
Nggon : Polder TawangNggon : Taman Plamongan Indah, ngarep omah dewe :-)
bisa nggawa mulih klise lan leter duweke NV.de
Purnomo, Arswendo Atmowiloto, Sudharmo KD, Muryalelana, Tamsir AS. Bambang Widoyo SP. Kabeh lelabetan lan conto karyane kapacak ing buku iki.
njinggleng ing ngarep komputer, ngarang. Swarane TV wis bantas maneh. “Ayo, gage padha sholat!” pambengoke mantuku lanang, bapake bocah-bocah. “Sik!” wangsulane putuku meh bareng. “Subuhe
ngono ya uwet nandangi urusan ngomah sadurunge padha budhal kantor. Ngontrol anak-anake ya yen sempat. “SMA, wis sholat?” mantuku takon. “SMP, adus, wis awan!” jare anakku. Wangsulane rena loro, “Wis!” utawa “Sik!”, lan tetep padha nonton TV. “Kok wis, ki? Kapan?”. Jawabe SMA, “Iki mau ndhik kamar!” Dene SMP diwaoni ibune, “Kok ora krungu gebyar-gebyure adus. Adus bebek, ya? Ora gebyur?” Si SMP mangsuli ngotot, “Uwis, kok!”Dinane padhang. Padha arep
sepedhah montormu kuwi diresiki, ta, SMA. Mosok bar kodanan ngono, blethoke ngregeti mesin, ora dilapi blas!” Diwangsuli, “Ya engko dakcucekne. Endi dhuwite?” Lan ibune menehi dhuwit kanggo nyucekake sepedhah montor.Padha brangkat, kari aku karo pembantu wadon siji tinggal ing ngomah. TV mati.Aku biyen, sekolah SMP jaman perang ing kutha pengungsen, esuk umun-umun wis nyapu latar ngarep. Ibuku uwet neng pawon. Kangmasku nyapu jogan. Saomah ya wong telu kuwi. Mula yen ora padha tandang gawe ngurusi omah, ya laku ngrumat bale somah ora bisa kepenak. Aku ngiseni kolah jedhing, yen ora dakiseni apa bisa padha adus gebyar-gebyur? Ibu mangsak, yen ora apa aku lan kangmasku bisa madhang ing ngomah? Kangmas nyang kantor oleh blanja, yen ora apa bisa keluwargane kene oleh dhuwit? Dadi wong telu nglakoni madeg bale somah, gotongroyong saling ngiseni lowonge gawe. Dinane padhang, kangmas budhal kantor mlaku, kantore cedhak. Aku nyrebeti sepedhahku dhisik nganti resik tenan. Yen rantene garing daklengani, ben genjotane penak. Lan banjur budhal sekolah, pamit sibu, “Dalem sekolah, Bu!”Awan SMA lan SMP teka. Mlebu omah, langsung njejak petekan listrik ing ngisor meja nganggo pucuk sepatune, nyetel TV. Lungguh madhep TV karo cucul sepatu. SMA nusul sawise nyelehke sepedhah montore. Swara TV dadi rame angger putu-putu padha neng ngomah. Ora tau leren. Melek mripat, melek TV. Madhang barang, padha nggawa piringe neng ngarep TV. Nontone cedhak banget, watara sakmeter saka layar TV. Wis padha nganggo kacamata. Embuh priye nalar sebabe, nonton TV cedhak akibate terus nganggo kacamata, apa supaya nonton TV cetha mergane mripate wis bawur dhisik mula kudu nganggo kacamata. Gek suwarane TV bantase eram. Yen ana ibu bapake, kerep wae dilaruhi, “Swarane dilirihke!” Ya banjur lirih, sedhela. Ora suwe diremote dipijeti swarane TV bantas maneh. “Dilirihke!” pambengoke ibune maneh. Ngono kuwi wis ajeg-ajegan.Aku biyen ing pengungsen,
SMP ora nganggo sepatu. Mulih saka sekolah tekan ngomah menyang jedhing dhisik, wisuh sikil wisuh tangan, lagek mlebu ngomah. Terus salin klambi bedinan. Lagek menyang lemari makan, njupuk sega lan lawuh, terus dakgawa menyang meja, madhang neng kono, piring diseleh ing meja.Yen minggu, mesthine padha neng ngomah. Nanging kerep wae anak lan mantuku ana acara liya ing njaban omah, upamane pengajian apa arisan keluwarga. Wiwite dina ya pancet kaya adat saben. Subuh aku tangi, putu-putu wis udreg menthelengi TV. “SMA, SMP, sholat!” Diwangsuli, “Sik!”. Karepe mengko dhisik, acara TV-ne lagi muyek, ora bisa ditinggal. Yen nganti
ora kesusu adus barang. Mula dilaruhi ibu-bapake supaya adus dhisik, wangsulane putu-putuku ya padha wae, “Sik!” Sidane ibu-bapake padha lunga arisan, putu-putu ya padha durung mingket saka nonton TV. Dikontrol ditakoni wis sholat, wangsulane “Wis! Neng kamar mau!” Yen prekara adus ora ditakokake, wong pancen ora sekolah, ora kudu adus dhisik. Nganti jam siji utawa jam loro awan ibu-bapake mulih saka arisan apa pengajian, putu-putuku ya padha durung adus. Ora mingket saka nonton TV. Wong nyatane ora adus ya bisa kepenak wae nonton TV. Lan ora sah melu
digawa neng ngarep TV, ya ora kecingkrangan apa-apa, bisa nonton TV kanthi kepenak. Ibu-bapake padha ngaso neng kamar, nganti asar, putu-putu ya ora leren nonton TV. “Wis sholat asyar?” Wangsulane mung rena loro, “Sik!” utawa “Wis!”. Nglanjak sore padha dilaruhi, “Ayo, padha adus dhisik!” Wangsulane mung rena loro, “Sik!” utawa “Wis!”. Kerep wae daktiteni, aduse tenan jam wolu bengi, sawise nonton TV wiwit subuh mau. Nyatane ora adus sedina ya ora kecingkrangan nonton TV.Aku wis tau elik-elik. “Wong arep UAS apa UNAS ngono, lo, mbok sinau. Mbok maca-maca buku. Aja nonton TV wae. Buku kuwi
ya ngreti kahanan saindenge donya. Gek ora rekasa kudu njlimeti seneng maca lembaran buku barang. Blajar maca wae ya wis kangelan. Enak nonton TV. Seneng nonton TV wis marem tenan! Urip kuwi nonton TV. Sinau utawa maca buku ngono barang kuwi mung ngridhuhi urip wae.”Aku biyen, urip ing kutha pengungsen jaman perang nglawan Walanda, yen arep ulangan umum ngono, wahdhuh, sinauku ngapalake rumus-rumus aljabar utawa taun-taun
Ngono kuwi kudu apal, lan kudu bisa mbuktekake yen padha. Perang Diponegoro taun 1825-1830, Herman Daendeles iku gawe dalan saka Anyer nganti Penarukan taun 1811. Ngono barang kuwi kudu apal tenan, mengko diujekake ing ulangan umum, kudu bisa njawab tinulis. Tanganku kudu nulis jawabane kuwi.
nonton TV ya ngreti Komjen Susno Duadji ditawan pulisi. Bentrok Mbah Priok mateni Satpol PP telu. Kuwi rak ya sejarah. Yen ditakokake ing UNAS aku kari mbunderi A apa B. Ora sah kangelan nenulis barang. Apa perlune bisa nenulis, wong ora nenulis jawaban ing UNAS ya bisa lulus,” bantahe SMA.Sabanjure aku ya ora elik-elik maneh marang putu-putu anggone padha nonton TV. Wong urip kuwi
TV sepedhah montore bisa resik dhewe. Sarana nonton TV carane selibriti kawin pegat bisa ditiru lan disinau, disiasati, nulari watege putu-putuku. Kuwi kabeh merga kemajuane tehnologi. Kemajuane tehnologi saiki pancen dadi jamane para putuku, dudu jamanku biyen. Aku ora bisa tansah elik-elik utawa maoni. Aku kudu nrima, ora bisa nglawan majune tehnologi. Bisaku matrapake kemajuan tehnologi ya mung anggonku bisa ngengarang ing komputer kanthi kepenak, ora kaya jamanku biyen kudu nggethu nulis tangan lan banjur dakketik tak-tek pirang-pirang lembar. Bareng ana sing salah, kudu daksetip utawa nggunting-nempel sing ngrekasa banget. Kemajuan tehnologi kang mengkono, ngenakake uripe manungsa, kudu daksyukuri.Kajaba nyukuri majune tehnologi, aku ya mung bisa ndedonga. Muga-muga ing jaman-jaman uripe putu-buyutku mbesuk, kemajuan tehnologi kuwi bisa banget ngepenakake uripe manungsa sapadha-padha. Muga-muga jaman mbesuk, kemajuan tehnologi kuwi sarana nonton TV bisa dianggo golek sandhang-pangan lan papan. Sarana nonton TV umure manungsa bisa luwih saka 100 taun. Sarana nonton TV bisa urip ing demensi papat, yakuwi ora ana lete ruwang lan wektu. Saiki ana Blitar, saiki bisa menyang Surabaya tanpa lelungan tanpa mbuwang wektu. Jleg tekan, sakuwat iku uga. Kuwi urip ing demensi papat. Muga kemajuan tehnologi nonton TV bisa mengkono. Sarana nonton TV bisa oleh bojo, lan nglairake generasi
wae kanthi kemajuan tehnologi, ora sah sholat, ora sah naik haji, bisa munggah surga.Nanging kuwi kemajuan tehnologi jaman mbesuk. Saiki durung. Jaman saiki, kepengin nggayuh urip sing kepenak tembe mburi, aku isih perlu lan dakperlokake lunga umroh. Kemajuan tehnologi jaman saiki durung bisa nyandhak lunga umroh mung sarana nonton TV. Kuwi daksyukuri banget. Marga aku saiki wae, nonton TV wae wegah
nonton TV ora bisa dakenggo ngepenakake uripku. Malah dadi gorehe atiku.*(cuthel)Dipacak ing: Majalah JAYA
ngerti,, wong km pake bhs indo
klithik, wayang thengul, dll.), pertunjukan
wae, penak to?” 🙂 Ngono wae kok repot, itu meminjam istilah Gus Dur. Opo dibubarke wae sisan… 🙂 (guyon ki lo..).
Mbah Mas’ut Barean – Panggul
Mbah Boedowi Hudoyono – Gunung Cilik Nggador
Simbah : Le, nak kowe pengen pinter, ojo mbeguru menyang uwong. ugo ojo takon menyang buku.
Aku : (BINGUNG) La , trus pripun mbah ????
Simbah : yo takono awakmu dewe, mergo mung kowe dewe sing ngerti awakmu dewe lee.
Aku : BINGUNG, BINGUNG & BINGUNG….!!!
jd intinya hidup ini membingungkan, HIDUP BINGUNG !
semakin dicari semakin bnyak yg gak ngerti,
pepaese gebyare ndunyoIri lan meri sugihe tonggoMulo atine peteng lan nistho 2XAyo sedulur jo
onthel liyane. nggo sing makili wong Tegal mksh ya mengko njaluk
Artikel) Adidas (528 Artikel) Messi (83 Artikel) Ace (137 Artikel) X (131 Artikel) Nitrocharge (16 Artikel) Predator (37 Artikel) Adizero (74 Artikel) Adipure (6 Artikel) Klassiker (35
String createGib(NgramBag ngramBag) {
Ngram ngram = selectRandomStarter(ngramBag);
while (!ngramBag.isEnder(ngram)) {
Ditulis dalam SERAT WEDHATAMA (ii)	29 Komentar
Tag: Gambuh, Gusti Mangkunegoro IV, Kinanthi, Pangkur, SERAT
ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1),
Surah Al-A’la | Blog'e Kang Okah
“Djelas sing mateng gedange sing mateng 8 wis=23-30=5389
“Angka dadi 20-06, 02-16, 2=8, 16-9=2879.20-23=5380.5386
GRa krasa netes eluh ning pipikuIntro : F G(*)    C            F       CUmpama tanganku dadi suwiwi     Am                  EmIki uga aku mesti enggal bali       F     G    Em           AmNing kepiye maneh merga
Nampa Inn & Suites617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-326316.7
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 8368716.8
sedoyo sampun pinter sanget nganggit boso nyungging wacono,mugi sedoyo inggkang sampun
Mugio tansah pikantuk kabagas kuwarasan saha kesempatan sahinggo tansah saget
iki wong Jowo,wis tuwo,elek tur bodho, ra iso omong alus. Najan putune wis gedhe2, ning isih gumunan kagetan lan soyo bingung meruhi kahanan negara, kabar berita TV isine ora liya kok gur maling lan durjana. Nyawang lalu lintas Jkt soyo mumet, tensi munggah dhuwur. Nunggang angkot gur merem, wedi.
Yen moco posting bab ndonga nduwur kuwi aku mung mbatin, opo mbiyen Anas UB, Andi M, Jero W, lan konco2ne sak brayat sing
ngeleh iku yen nggonku aku luwe, mangan opo enake.. sak karebmu :)BalasHapusBalasanBeby Rischka27 Maret 2015 11.37Mangan opo wae aku gelem, asal bareng de'e :
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Iwak Bandeng utawa Chanos chanos Forsskål ya iku iwak kang bisa dipangan kang akèh ditemokaké ing Asia Kidul-wétan.[1] Iwak bandeng ya iku siji-sijiné spesies kang isih urip saka famili Chanidae.[1] Iwak bandeng uga diarani iwak bolu ing Makassar lan ing basa Inggris diarani milkfish.[1]
Iwak bandeng akèh urip ing samudra Hindia lan samudra Pasifik lan ing sakupengan pesisir.[1] Iwak bandeng uga urip ing terumbu koral.[1] Iwak kang isih enom lan lagi netes urip ing segara nganti 2-3 minggu banjur pindhah ing rawa-rawa bakau kang banyuné payau lan kadhang ing rawa utawa tlaga kang banyuné asin.[1] Bandeng mbalik manèh menyang segara nalika wis diwasa lan bisa manak.[1]
Iwak bandeng kang isih cilik diarani nènèr.[1] Nènèr biyasané diternakaké utawa dikumpulaké saka kali lan digedhèkaké ing tambak-tambak. Nènèr dipakani saéngga cepet gedhé.[1] Sawisé rada gedhé ukurané 25-30 cm bandeng didol, seger utawa beku.
Bandeng diolah kanthi cara digorèng, dibakar, dikukus, dipindang utawa diasap.[1] Iwak bandeng dagingé ora gampang ajur yèn dimasak.[2] Daging bandeng ana eriné lan ana ambuné kaya lendhut utawa lemah.[2] Eri bandeng sabeneré ya iku balung bandeng.[2] Eri bandeng bisa diprèsto ya iku dimasak ing panci kang nduwé tekanan kang dhuwur.[2] Panci iki diarani panci prèsto utawa autoklaf.[2] Sawisé dimasak ing panci prèsto rasané dadi empuk lan eriné bisa dipangan.[2]
Daging bandeng kang mambu lendhut biyasané krasa ing bandeng kang dijupuk saka tambak.[2] Ananging bandeng kang diingoni ing karamba ora ana ambuné.[2] Kang nyebabaké
geosmin.[2] Yèn iwak bandeng urip ing panggonan kang akèh geosmin utawa mangan plankton iki, daging bandeng bakal mambu lemah.[2]
Rasa lendhut ing daging bandeng iki bisa diilangké, carané ya iku kanthi ngingoni iwak suwéné 7-14 dina ing banyu kang mili lan bébas saka biosmin utawa isa uga nganggo asam kang bisa ngilangi ambu lemah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_bandeng&oldid=1119356"	Kategori: Rintisan mawa topik iwakIwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 14 Februari 2017.
tube (1058) India tube (25208) 69 tube (24304) Chinese tube (9425) Selebriti tube (20308) Gunging Éndah Wadon tube (126967) Thai tube (9361) Bis tube (7009) Leh tube (19834) Blow XXX Stream
Penafian blowxxxstream.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.asianpornohub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
pinter sing pada setudistasiun tugu, lempuyangan, nggon kreta apinumpak sepur saka kana tekan ngendi-endi"
pokoke.Iye ya dawa ora dewe... ora papa wes~
re order tumpeng cantik - tumpeng nasi kuning -
ingkang tuwuh saking cidraning manah pribadi, punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah semedi, inggih amesu cipta, mesu budi, maladihening, ulah pasamaden, sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih margi saking kaungkulan perbawa ingkang tansah sumunar gumawang purbawisesanipun kadosdene wimbaning purnama sada”.
jaman wis akhir koes plus Mp3Download | File Duration : 2:53
kiai kanjeng rebana jaman wis akhir Mp3Download | File Duration : 4:13
lagu jaman wis akhir bumine goyang Mp3Download | File Duration : 3:38
Surah Al-Ghasiyah | Blog'e Kang Okah
sakdurunge malah luih lemu maneh mas. Saiki wis mudun maneh. nengwie	1 February 2015
Reply	Suka sesepedahan..?? Sama doong … Salam kenal dr Nuremberg yaaaa…
Reply	Wuiiiih.. Gugling dulu Nuremberg di mana.. Huaaa
November 7, 2011 pukul 1:16 am
urip mung sak dermo nglampahi.. ala becik kagunane Gusti Allah.. belajar belajar lan belajar wae manungso iki…
iki sing tak tangkep, Desa kalisari iki menguatkan potensi tradisional sing wis ono (
Hujan deras mengguyur wilayah Dusun Siroto, Desa Kagungan, Kecamatan Kepil, Kabupaten Wonosobo.
penggemar moncong pendek maupun moncong panjang dan konco-konconya....
Tetepungan Bahasa Jawa : Dodhy : Eh,
Dodhy, Aku ana ing kelas 7 D, lha yen kowe ?
Lho, padha yen ngono. Kowe saka SD
sinengkalan “ YITNO WINDU RESI TUNGGAL”=1701 Jw. Atau “TUNGGAL WINDU PANDITO RATU”= 1701 Jw.= 1189 H= 1775 M ). Serambi Masjid Gedhe
bae dheweke tumindak mangkono, iku kacadhangake kanggo ing dinane anggonKu kakubur.” Menawi Pak Guru utawi Ibu Guru nerangaken mata pelajaran dhateng murid-muridipun wonten kelas, daya tangkepipun para murid punika boten sami. Wonten ingkang saged nangkep 80%, wonten ingkang 50%, wonten ingkang 25%, utawi wonten ugi ingkang kirang saking 5%. Menawi prosentase ingkang dipun tangkep inggil ateges murid punika mudheng dhateng ingkang dipun karsakaken dening bapa-ibu gurunipun. Nanging kathah-kathahipun para murid boten mudheng pramila pamanggihipun ugi lajeng asring klentu.
Piyambakipun njebadi sampeyanipun Gusti awit mangertos bilih Panjenenganipun badhe seda. Kathah ingkang
tiyang Kristen ugi sampun mudheng bilih margi ingkang kedah dipun langkungi Gusti Yesus punika margi Salib? Gesang ingkang kedah dipun tedahaken dening para pandherekipun Gusti punika gesang ingkang sagah ngadhepi kasangsaran. Sanes gesang mbujeng karemenaning jagad, wujud: kamulyan, kalenggahan, kasugihan lsp. Awit sadaya punika saged nyeret kita sansaya tebih saking margi ingkang dipun karsakaken dening Gusti, inggih punika margi Salib. Tundhanipun malah nemahi tiwas. (Sj)
“Sing sapa wani sangsara bakal ngundhuh kasenengan, sing sapa mburu kasenengan bakal nemu kasangsaran.”
saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna. Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana. Ana ing negarane sing gedhe lan jembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan, prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan.
ing antaraning kaya ta Arya Sarotama, Ardadhedhali, Tunggulnaga, lan Karawelang. Sang nata uga kagungan titihan garudha yaksa aran Banarata, ndadekake Prabu Kalimantara saya diwedeni dening para ratu saindenging ndonya. Ringkesing crita lelakone Prabu Kalimantara iki, nuju sawijining dina sang prabu nglurug perang menyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kang bakal dikarsakake minangka garwa prameswari. Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arep mbalekake bala raseksa kang nggunggahi kahyangan iku. Nanging wadya dorandara tetela ora kongang nadhahi yudane para manggala perang wadyabalane Prabu Kalimantara sing racak-racake padha dhugdheng kuwi. Wadya dorandara keseser perange, dhinawuhan padha
Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa Prabu Kalimantara sawadya iku. Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisa disemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu padhepokane Begawan Manumayasa. Sang begawan iku apeputra loro, yakuwi Bambang Sekutrem lan Bambang Sriyadi utawa Bambang Sriyati. Kekarone marisi sipat lan budi luhure kang rama.
Hyang Narada, sarawuhe ing Pratapan Wukir Ratawu banjur ngendika marang Begawan Manumayasa yen ngersakake mundhut putrane Begawan Manumayasa, ya Bambang Sekutrem, kinarsakake minangka jago kanggo munah satru sekti Prabu
Sawise matur sendika, Sekutrem banjur methuki Prabu Kalimantara sawadyabalane kang kandheg ana jaba amarga gapura lawang seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan. Bareng weruh ana satriya ijen tanpa rowang marepegi, Prabu Kalimantara cingak. “We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsa lumrah. Sing jenenge para dewa dhewe, kang padha nduweni kadigdayan wae wis ora ana sing kuwawa nandhingi yadaningsun, kok iki.…” mangkono batine Prabu Kalimantara. Prabu Kalimantara banjur ndhawuhi titihane, garudhayaksa Banarata supaya nladhung Sekutrem. Ananging Sekutrem wis siap. Jemparing Pasopati linepasake ngenani Garudha Banarata lan Prabu Kalimantara pisan. Prabu Kalimantara nggereng sarosane, banjur ambruk ndhepani bantala, nemahi pati bebarengan karo titihane. Kaget semu gumun weruh ratu-gustine tiwas, para manggalayuda, Arya Sarotama lan Ardadhedali sawadya ngroyok Sekutrem. Ananging sing dikroyok iku satriya srayaning dewa sing banget prigel ulah sanjata. Wadya raseksa padha sirna gempang tan mangga puliha. Lan eloking lelakon, dene kuwandane Prabu Kalimantara banjur malih
Ana ing crita-crita pedhalangan –kejaba ing lakon Babad Wanamarta– jenenge paraga wayang siji iki arang-arang banget kepurungu, beda karo jeneng-jenenge para Pandhawa lan Kurawa. Pancen dudu paraga lumrah, karuan iki sawijining tokoh manggalaning para jim kang urip ing kraton kajiman ing alas gung liwang-liwung, Alas Mrentani utawa Mertani alias Alas Wanamarta. Lakon kasebut, sing kalebu lakon carangan, versine sajake ora mung trima siji loro. Minangka conto, pambabade alas sing sateruse dadi negara Amarta utawa Batanakawarsa utawa Indraprastha kuwi ana sing nyritakake yen sing mrentahake iku Pabu Duryudana, ratu Astina. Pamrihe ora kok dimen Pandhawa bisa duwe nagara, nanging supaya Pandhawa sirna dimangsa sato wana galak utawa jim setan peri prayangan. Jalaran Alas Mrentani ngono kondhang gawat keliwat-liwat, wingit kepati-pati. Crita liya, sing ndhawuhake mbabad alas wingit kuwi Sri Bagendha Matswapati, raja Wiratha minangka tandha panarima marang lelabuhane Pandhawa mbengkas reruweting praja. Nalika mbabad alas kuwi, Pandhawa uga dibantu dening wadyabala Wiratha. Intine lakon Babad Wanamarta iku salah sijine ngene: alas werit sing nedya kababat mau, kraton kajiman kebak brekasakan. Tetunggule jim cacah lima, sing jeneng-jenenge biasane dicritake kadidene: sing pembayun jim Prabu Yudhisthira, panenggake jim Arya Dhandhun Wacana, panengah jim Raden Dananjaya, uga sok ana sing nyebutakake jim Kumbang ali-ali. Warujune jim Nangkula-Sadewa. Nalika Alas Mrentani wiwit dibabad Bratasena, jim Dandhun Wacana duka yayah sinipi, prentah marang kabeh andhahane supaya ngrangket Bratasena. Bratasena banjur dijalasutra nganti ora bisa ngglawat. Isane mung kari sambat-sambat ngundang Permadi. Nalika iku Permadi kang diutus ngupadi Sena, sawise sowan Begawan Abiyasa, winisik murih marang pratapan Pringcendhani, ketemu pendhita ula gedhe Begawan Wilwuk. Ana kono pinundhut mantu kadhaupake karo putrine sing sesilih Endang Jimabang, lan pinaringan pusaka lenga jayengkaton, sing kasiate bisa kanggo meruhi kabeh alaming jim setan peri prayangan.
Saka Pringcendhani, Premadi nerusake laku. Tekan Alas Mrentani krungu sesambate ingkang raka. Merga wis nggadhuh Jayengkaton, Permadi uninga yen Sena lagi kerangket ing jalasutra, banjur diuwalake saka bebandan, lan dicaosi lenga jayengkaton. Sawise bisa weruh alaming lelembut, Bratasena genti nglabrag setan brekasakan sing ngreridhu anggone babad alas. Kabeh jim setan kaprawasa, padha lumayu marang ratugustine. Sabanjure jim Prabu Yudhisthira sasedulur masrahake kratone marang Pandhawa sakadang. Jim Prabu Yudhisthira manunggal sajiwa marang pambareping Pandhawa. Jim Dhandhun Wacana nunggal sajiwa karo Bratasena sing wiwit kuwi asmane uga banjur nunggak semi karo jenenge manggalaning jim Alas Wanamarta iku. Jim Kumbang Ali-ali manunggal karo Permadi, lan jim Nangkula-Sadewa manunggal karo si kembar warujuning Pandhawa. Wayang Arya Dhandhun Wacana iku, sing gagrag Jogja apadene Solo, wujude pancen memper karo Werkudara. Bedane, ing gelunge Dhandhun ngagem pasren garudha mungkur. Kampuhe biasane parang rusak, dudu poleng bang-bintulu, lan ora duwe kuku Pancanaka.
Ana sawatara versi crita bab sapa leluhure Pandhawa lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala. Mula, Pandhawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara Brama kang dhaup karo Dewi Srihunon, putrane Bathara Wisnu. Bremani banjur peputra Bambang Parikenan lan Parikenan peputra Manumayasa. Manumayasa iku satriya linuwih, kinasihan ing Bathara Guru. Nalika semana ngarcapada, nadyan wis akeh manungsane, kahanane durung tumata. Mula Bathara Guru ngersakake mranata kahananing para titah iku. Banjur miji para dewa. Sang Hyang Kanekaputra matur yen ngarcapada kudu ana kang mimpin. Nanging sapa? Miturut Bathara Kanekaputra, ora ana liya maneh kejaba ya mung Manumayasa iku. Bathara Guru sarujuk, nanging isih sumelang. Yen mung Manumayasa dhewe kang ditugasi, apa bakal bisa ngleksanakake jejibahane kanthi becik? Sawise rembugan sawatara suwene, Bathara Guru lan Kanekaputra sarujuk ngutus Sang Hyang Ismaya melu tumurun marang ngarcapada ngancani Manumayasa. Yen ana pewayangan, Bathara Ismaya kuwi jenenge sing luwih populer Semar. Maune uga salah sawijining dewa kang dedunung ing kahyangan. Wiwit dina kuwi Ismaya kadhawuhan tumurun ing ngarcapada kanthi tugas ngemong Manumayasa nganti saanakturune besuk, amarga anak-turune Manumayasa iku wis dipesthekake dening jawata bakal dadi pemimpine para manungsa, pemimpin kang kudu njejegake kautaman. Supaya anak-turune Manumayasa tansah bisa lumaku ing garis kautaman, Ismaya kudu tlaten ngemong. Kudu tansah ngelikake yen ana kang arep nalisir saka bebener. Sabanjure Semar mapan ing Karangdhempel (uga ana kang ngarani Klampis Ireng). Dene Manumayasa banjur yasa padhepokan ing Wukir Retawu. Semar kerep sowan menyang Retawu,
ngarcapada, Bathara Guru lan Bathara Narada bali ngrembug bab Manumayasa lan Ismaya. Pamanggihe Bathara Guru, Manumayasa kudu duwe sisihan supaya duwe keturunan kang besuk dadi
pemimpine bangsa manungsa. Mula, wanita kang dadi sisihane Manumayasa iku aja mung sembarang wanita, ning kudu wanita sing duwe pribadi luhur, supaya bisa nurunake anak-anak kang uga becik pakartine. Bathara Guru lan Narada akhire sarujuk nurunake widadari kang duwe sipat ora mung darbe rupa sulistya, ning uga pribadi luhur lan pantes dadi sisihane Manumayasa lan Ismaya. Widadari kang diturunake yakuwi Dewi Kaniraras lan Dewi Kanastri. Nalika tumurun ing ngarcapada, kekarone memba rupa dadi macan. Nuju sawijining dina, Manumayasa didherekake Semar, mbebedhag sato ana ing alas. Dumadakan kepethuk macan loro kang lagi nggereng-nggereng sajak arep mangsa Manumayasa lan Semar. Manumayasa nuli ndudut jemparing loro pisan. Jemparing linepasake, ngenani macan sakloron, sanalika badhar dadi widadari. Dewi Kaniraras lan Dewi Kanastri banjur nyembah marang Manumayasa, lan matur yen kekarone kadhawuhan dening jawata tumurun ing ngarcapada. Gancaring carita, Dewi Kaniraras nuli kapundhut garwa dening Manumayasa. Dewi Kanastri dadi bojone Semar. Manumayasa apeputra loro, yakuwi Sekutrem lan Sriyati. Sekutrem nurunake para ratu Astina, kalebu Pandhawa lan Kurawa. Sriyati nurunake para raja Mandaraka. Dene Semar, tetep dadi abdi kang setya. Semar duwe anak telu: Gareng, Petruk, lan Bagong kang uga banjur melu dadi abdine para anak-turune Manumayasa. Nanging uga ana kang kandha, yen sejatine Gareng, Petruk, lan Bagong kuwi dudu anake Semar, amarga dumadine saka dipuja
Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Endang Pregiwati. Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe. Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi Siti Sendari. Ancase Kurawa, Dewi
Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekarone didhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawa Sasikirna. Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante. Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawa Suyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati. Wusana, Gathotkaca diluwari saka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung kadidene dhaupe anak raja. Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ing Indraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala. Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta,
tegese anake para Pandhawa. Lan saka dhaupe Dewi Drupadi kalawan para Pandhawa banjur nurunake
Arjuna), Srutanika (anake Nakula) lan Srutakarman (anake Sadewa). Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika pasanggrahane Pandhawa dirabasa Kurawa, yaiku ing Baratayuda babak katelu utawa Ranjapan. Pancawala bebarengan para senapati Pandhawa ngadhepi panempuhe Kurawa. Nalika Aswatama nylundup mlebu wewengkon Karaton Astina sedya mateni Parikesit, Pancawala mati dening Aswatama.
Pamedaran 111Sakwisé kuwi aku terus dikèki kayu ukuran. Aku diomongi ngéné: “Omahé Gusti Allah lan altaré diukur. Diitung sepira tyatyahé wong sing nyembah Gusti Allah nang kono. 2Namung latar sak njabané omahé Gusti Allah aja diukur, awit kuwi wis dipasrahké marang wong-wong sing ora kenal marang Gusti Allah, sing bakal ngidek-idek kuta sutyi kuwi patang puluh loro sasi suwéné. 3Aku bakal ngongkon seksiku loro nganggo sandangané wong kepatèn. Tak kongkon ngabarké pituturku rolas atus swidak dina suwéné.” 4Seksi loro mau yakuwi wit olèf loro lan wadah dian loro sing ngadek nang ngarepé Gusti Allahé jagat. 5Nèk ènèng wong sing arep nindakké ala marang seksi loro kuwi, bakal dientèkké karo geni sing metu sangka tyangkemé seksi loro mau. Mengkono kuwi kabèh wong sing arep nggawé susahé bakal dipatèni. 6Seksi loro mau dikèki pangwasa ngantying langit, supaya ora ènèng udan suwéné pada ngabarké pituturé Gusti Allah. Uga pada éntuk pangwasa ngganti sakkèhé banyu didadèkké getih. Malah uga nduwé pangwasa ngajar bumi nganggo sak wernané memala, sak wayah-wayah sing dikarepké. 7Nèk wis rampung enggoné pada ngetokké paseksiné, kéwan sing metu sangka jurang peteng bakal nglawan, ngalahké lan matèni seksi loro mau. 8Layoné bakal gumlétak nang dalan nang kuta gedé, panggonan pentèngané Gustiné. Kuta mau dijenengké Sodom lan Egipte, kuwi tembung kanggo nggambarké. 9Wong-wong sangka sakkèhé taler, bangsa, basa lan
kabèh wis mati. 11Nanging sakwisé telung dina setengah layon loro mau terus nampa ambekan sangka Gusti Allah. Terus pada tangi lan kabèh wong sing weruh pada wedi banget. 12Nabi loro kuwi terus pada krungu swara banter sangka swarga nyeluk ngéné: “Pada munggaha réné!” Terus pada munggah nang swarga kakemulan méga lan mungsuh-mungsuhé pada weruh kabèh. 13Terus ènèng lindu gedé ngrubuhké sak prasepuluhé kuta lan wong pitung èwu mati. Wong-wong sing ijik urip pada wedi banget, terus pada ngluhurké Gusti Allah nang swarga. 14Kasangsaran sing pindo wis kliwat. Kasangsaran sing nomer telu ndang nusul. 15Kadung mulékat nomer pitu ngunèkké trompèté, nang swarga terus ènèng swara-swara banter uniné ngéné: “Pangwasané donya saiki dityekel karo Gustiné awaké déwé lan Kristus. Dèkné bakal dadi ratu lan nyekel pangwasa slawas-lawasé.” 16Para pinituwa patlikur sing pada njagong nang dampar-dampar nang ngarepé Gusti Allah terus pada sujut marang Dèkné. 17Tembungé: “Duh Gusti Allah sing kwasa déwé, sing ènèng saiki lan mbiyèn, Awaké déwé maturkesuwun enggoné Gusti gelem nyekel pangwasané sing gedé lan saiki nglakokké pangwasa kuwi. 18Wong-wong sing ora kenal marang Gusti pada ngamuk, awit wis tekan wantyiné enggoné Gusti bakal ngetokké nesuné. Wantyiné uga wis tekan enggoné Gusti bakal ngrutu wong-wong sing wis mati. Wis tekan wantyiné Gusti bakal ngupahi para peladèné, yakuwi para nabi lan kabèh umaté Gusti, yakuwi kabèh wong sing ngabekti marang Gusti, sing tyilik lan sing gedé. Saiki wis wantyiné Gusti ngrampungké kabèh wong sing ngrusak bumi.” 19Omahé Gusti Allah sing nang swarga terus menga lan Kotak Wadah Prejanjian terus kétok nang kono. Terus ènèng klélap-klélap, swara horek lan gumluduk, uga buminé goyang-gaying lan udan ès sing
mboten gerah manah,namung gerah uyang kok pakdab..xixixi.. – blogsemprul,dab!
UTAMAKAN KESELAMATAN SAAT DI JALAN,DAB! "kalopun sampeyan tak
Banget nyengsemaken lan kasil nggawe sing akèh wong padha kesengsem dening informasi sing duwe. Tansah nyedhiyani sing paling apik kanggo sedulur kita!
Menurut etungan njenengan sekitar wulan niku tanggal pinten engkang sae damel ijap kabul , sanesipun
dumateng lampah kito piyambak,amargi sinaoso bener nanging menopo sampun pener?kitab ingkang leres menik	Lailina
"Wes.... laku kabeh... Alhamdulillah.... iki gawe awakmu le... meneh bayaro SPP, iki gawe Sulis... meneh tukuwo buku neng gurumu yoo... nah... nek iki... gawe modal ibuke... wes ndang sinau.... ben mene isok dadi
nembak sim nya wkakakakak...sangar koe van... aku taune mboco sing soko
Artikel Komputer Sunting | Irwansyah80's Blog
Februari 19, 2012 pukul 8:34 pm
kulo sarujukmas sabda dumateng tulisan ingkang panjenengan bahas wonten nginggil.
sejatosipun manungso namung mampir ngombe wonten donya.
kangge sederek2 ingkang mboten remen,geh monggo.ananging menawi kulo pikantuk matur,cobi kito tilik saking segi budaya,daup kalian falsafah jawi punika.
kulo, wonten laku ingkang benten kalian susunanipun, ingkang dipun eyang wucal wonteng ing status puniko. Yen Kulo luwih sreg, yen Asmorodono dipun disiake, tembe Gambuh banjur Dandang Gulo. Asebab Asmorodono lan gambuh tasih manggen wonten lampah syari’at, lan manggene pinten-pinten ujian Syari’at. Dandang Gulo niku manis, dados tiyang sampun pikantuk manise iman. jalaran sampun sampurno
wonten kirang sopanipun kulo nyuwun pangapunten, lan saget dilurusno. Matursuwun.
Maret 31, 2013 pukul 1:11 am
ora bingung, wis pokoke enak nemen lah ibarate mangan nang warteg sedep bumbune pas, sing penting nginunge bisa apa ora…wis ana ilmune nginung sing bos Sabdo jakwire aq, aq tembe ngarti barang mbuka bloqe bos e,
embuh endi sing bener… @sabdalangit sing nyonto.. opo situus mailis yahoo sing njupuk saka sabdalangit..
Lare sakmangke manawi kula ajak ngrembag bab nasional…
mas Agung .. mugya panjenengan ugi tansah sageda dados ing ngarsa sung tuladha lan mangun karsa.., kangge nggenapi jejering jaya kawijayan nusantara
mugya tansah kijabahan dening Gusti kang Akarya Jagad.
Juni 28, 2009 pukul 10:42 pm
Tansah Nyuwun donga pangestu mugi sedaya pinaringan sukses, lancar, lan saget migunani tumrap pepadanging tiyang kathah.
Segara Sawu iku segara cilik ing Indonésia dijenengké miturut jeneng pulo Sawu ing sisih kidul segara iki. Segara Sawu wewatesan karo Pulo Sawu lan Rai Jua ing sisih kidul, pulo Rote lan Timor ing sisih wétan, Flores lan Kapuloan Alor ing sisih lor/lor-kulon, lan pulo Sumba ing sisih wétan/lor-wétan. Ing antara pulo-pulo iki, segara Sawu mili menyang Samudra Hindia ing sisih kidul lan kulon, menyang Segara Flores ing sisih lor, lan menyang Segara Bandha ing sisih kidul.
Segara Sawu jeroné nagnti 3500 m. Jembaré watara 600 km saka kulon mangétan, lan 200 km saka lor mangidul. Kutha kang paling gedhé ing segara iki ya iku Kupang, kutha krajan Propinsi Nusa Tenggara Wétan ana ing Pulo Timor, kanthi padunung udakara 450,000 jiwa.
Koordinat geografi: 9° 32′ 23" S, 122° 0′ 12" E.
9°32′23″S 122°00′12″E﻿ / ﻿9.53972°S 122.00333°E﻿ / -9.53972; 122.00333
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Sawu&oldid=1045462"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 15 Maret 2016.
wedhus ndhik karpet.Jarene ngene ''Wis pokok’e Buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel ta ngemploke ?"."Lho opok’o masalae ?''
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Różan&oldid=1090652"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
apunten sedoyo kalepatanipun, katampi sedoyo amalipun, kaluberan
gumantung ing busana. Dadi wong kang anteng djatmiko iku luwih becik lan
Sing teko tjurut 3 wis=15+3=18-(10)
Wilujeng dalu ki Sabda, salam taklim kula katur dmtg panjenengan.
Wah dangu njih ki panjenengan mboten nyerat,
Matur nuwun menggah seratan ndika, sanget ngemutaken wulangan baken ingkang sampun tinilar kalalekaken sawetawis, ing sakmangkeh mugi saget dados gegujengan menggah wulangan meniko.
Matur nuwun ki Sabda, rahayu ingkang samyo pinanggih.
Nyuwun pangestunipun Ki..,mugi mugi kulo lan sedayanipun poro sedulur
15.Basa "ngoko lugu" lan "ngoko alus"
Ing. Ján Dúha, CSc., Ing. Marián Felix, Ing. Igor Foltín, Ing. Jozef Gotzman, Ing. Jozef Halamka, Ing. Peter Herkeľ, Ing. Juraj Chrenko, Ing. Ján Klátil, Doc. Ing. Ján Klima, PhD, Ing. Alfonz Končok, Ing. Milan Kováčik, Ing. Július Kotoč, Ing. Marián Kotman, Ing. Karel Křivánek, Doc. Ing.
"Dhuh Allah kang Maha Agung, Mugi paduka maringi,Pitedah lan pitulung, Margi leres
tenan nek acarane ngene rugi rek ndek engenane ora melu, mugo2ae acara ngene
kebone..biasane tetep mblekuthuk koyo bar dinggo ngluku
”Susuhunan Prabhu ing Alogo” dan Patih Madiun
Sak meniko naskahe jos gandhosss! Mas/Mbak admin, kulo tiyang Mediun. Menawi mboten ngrepotaken nyuwun tulung kulo diparingi alamat email. Utawi panjenengan saged
Edisi 1 | Blog'e Kang Okah
inyong durung tau diperiksa nganggo alat “balung rapet meter”, kpn anggone periksa aring kota Bawor?
wew koe ae kasar mbek pacarmu dewe frenk.. swt dah.. no offense wkwkwk rio saiki mbek sing
Unduh Laporan Triwulan IVReport To The Nation Tahun 2012Pengawasan obat
salah orang, maap yo mas, , yen orang kampung kek aq ngabar neng ndeso di ulati wong akeh mas, nenteng jago ngalor ngidul, dikiro bakulan
ING PAMRIH,,RAME ING GUNO…!!!!!!!!
OJO PODO SENENG AGAWE UKORO,,
AMARGO UKORO MAU BAKALE AGAWE PERKORO..
SIRO LAN INGSUN DUDU SOPO_SOPO,
SIRO LAN INGSUN ORA BISO OPO_OPO
KABEH MAU KAGUNGANE SING KUOSO,,
GUNO IKU SEKTI,,SEKTI IKU GUNO..
ORA BISO DIARANI GUNO YEN ORA SEKTI..
LAN ORA BISO DIARANI SEKTI YEN ORA GUNO..
GUNO LAN SEKTI IKU SIJI..
SIJI IKU GUSTI KANG MOHO SUCI
Februari 16, 2013 pukul 1:59 pm
BERBAGI, ora perlu ngersulo ora perlu mbrebes mili.. ben sing mili banyune udan neng kali lan laut wae… saklajenge mending ngudut ngopi ndeleng wong podho kedanan… wkwkwkwk nyuwun pamit… ngapunten yen wonten salah lan matursuwun ruanganipun…
opo toh iki?).. hahahaha
kulonuwun… pripun kabaripun sedulur sederek sedoyo?
Manungso emut, tresno, njagi, nandur njaga bumi langit sejatinipun
Semesta raya berkeseimbangan welas asih marang bumi sak isine
Leres Gus Sukma Ningrat ! Misalnya tidak karena permohonan maaf dari para Leluhur
Arema cyber ancene kudu perlu iku, gae nawak2 sing onok ng daerah perantauan.. siji-sijine dalan yo iku
koncoku wis dadi wong top, jenenge melu mejeng diwoco uwong sak
maneh….? La wong Ketuane wae di penjara kok arep teko neng sidang..bubar wae PSSI ,ora iso dadi contoh.Wis ditegur FIFA ,Menpora ,KONI isik ndablek ngeyel
miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora
Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
lêstari satêruse”. Akeh-akeh dhawuhe Sunan Benang, pambujuke marang adipati Dêmak supaya mêtu nêpsune, gêlêm ngrusak Majalêngka, malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang
Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana
banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata
mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih
karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam, dibêciki
dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi
wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan
Majapahit, ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane
nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu, Nyai Agêng ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir
disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu
ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi cilaka,
ênggone ngupaya warta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara suwe kêsaru
punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti
anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp
têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam kubur rasa, Rasul rasa kang nusuli, rasa pangan manjing lesan, Rasule minggah swarga, lu’llah, luluh dados êndhut, kasêbut Rasulu’llah punika
rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul
sahadat, botên sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati.
Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun
kubure rasa kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta
cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh
sing lêmpêng lair batin, purwa bênêr lawan luput, bêcik lawan ala. Mata têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan
ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro. Dina kaping pisan : Tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, Dina kaping pindo : Nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbung diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Dina kaping telu : Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Dina kaping papat :
Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih, ing kene besuk dadi panggonan
Adipati Dêmak, malah Sang Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Sunan Kalijaga nyuwun sumurup mungguh têgêse araning bakal pasareyane Sang Prabu.
Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe
kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur
rowa, saturun-turune bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking
Kuwasa. Dewa iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku
kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga,
utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh
maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh,
wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon,
cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. J Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang bêning, ora kêna kacampuran pikiran
garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong
wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya,
ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya saka kapintêran, iku
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi
miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku
patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak
Putri nama Rêtna Pambayun, katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman pambalelane
Sawetara iku Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang utawi Sunan Benang.
***********
Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.
kesengsem karo wadah pastilles iki ing supermarket, iku di pajang cedak karo kasir e. Aku mbayangke yen wadah cilik iku iso diisi karo watercolor … mestik leep tenan, tapi aku isih durung ngerti piye supoyo iso yo. Sawijining dino ing omah aku nyadari yen tutup plastik sing ono ing tinta bak botolan mbok menowo iso dienggo. Sa wis e tak cobo cobo aku yakin tenan yen iso … dadi kotak Pastilles kuwi iso di isi enem tutup plastik. Tutup plastik kuwi njur tak templek no nggo double tape marang dasaran e kotak pastilles kuwi. Wah … jan kethok keren banget. Sa wis e kuwi njur tak isi karo watercolor sing tak jupuk ke tko sing tube.
Musyafak- 11 Desember 2009 jam 7:46 Balasyo kuwi pen.....dokter ki isone ngumpulke recehan....bedo koyok kowe,sujud mail.......gajian langsung transfer bank, soale ra iso
endi rek ??? Lek ndaftar piye.... opo Ketik REG spasi S A R U ngono opo piye ? uruk-ono
bisa gabung ama yang miring... palagi kalo pasangan kita ala serigala... bisa kena terkam deh...Sujud Yudianto 13 Desember 2009 jam 7:06 BalasWingi mail pas nggon omahe edi, mlakune miring-miring yul. Sikile sing siji aboh keno paku.
kuwi wilayahku! Yok opo herlin iki rek. Mbokyo takono ndik kangmasmu sing nggianteng banget iki! Ndik gendoh
ben cepet ngumpul dananyaGus Totong 23 Desember 2009 jam 8:11@HerLin..... foto-mu sing rodhok tuwek opo ora onok? Tak kiro iku foto-ne anak-mu.... teko adoh
plus 1/2.... lek jik gak ketok mengko tak gawe sing luwih gedhe "SURYOKONTO"... !!!Jeng Penny 23 Desember 2009 jam 8:22 Balashahaha yo ngono artine wis
nunung! Mosok kaet eruh awakmu, koko?? Lek nggoleki data
jagoan badminton.......sing iso ngalahke mung aku.....hehehe-hm Ali Musyafak- 24 Desember 2009 jam 4:16 Balasmosok seh saiki JAIM......padahal biyen jaman SMP , JITO ki nyembah nyembah
jaman SMP, konco koncone wedhok awake dhewe kan jarang adus dan durung kenal parfum.........nek biyen mambu tapi rasane josssss, saiki
Sujud iki..... mengko awak dhewe ora kumanan.... jamane jaman edan..... ora ngoyak ora
terus ... Nurut dhek'e lho ... Wach pasti selain pakek susuk .. Ditambah ajian jaran goyang ...pasti ... Mosok wajah mdeso ..kok iso ketok REE3Reey Arwanaa Saputra ... Opo konco2 ne dhewe sing cewek iki ... Ora iso mbedakno yo Tong??? Padahal tampange awake dhewe koyok ngene ... Kok iso digawe
konco2 liyane???Dikirim melalui Facebook SelulerGus Totong 24 Desember 2009 jam 23:20Pancen IL ...... jaman edhan ngene iki..... wong lanang sing PAYU sing ELEK-ELEK.......mungkin salah sijine SUJUD ARWANA...... lek awak dhewe sing
yo wis entek..... mosok mangan nasi goreng
kuru...jaman kuliyah biyen.... ternyata iku yo mempengaruhi maju mundur-nya buntut depan...... jadi lek wetenge maju.... buntut-e mundur.... lek weteng-e rodok kuru...buntut-e maju..... Lha opo yo percoyo lek sak-iki Sujud weteng-e rodok njemblung.... kok nduwe "anu" sing
iku ngono aku ... mosok anakku.... mangkane lek ga percoyo dolen
BalasPokoke nek yuli wis metu, kabeh sing turu, sing lemes, sing nglentruk, sing
wis dadi pejabat, dokter, profesional and sekaligus onok sing dadi KIYAI.... tetep ae jeneng-e KIYAI MBELING.... hahahaha....... Sori
Totong 27 Desember 2009 jam 11:49Lhaaa ngono Ton mari poso..... ngekek-i pencerahan maneh nggone konco-konco..... mari ngono ngawur maneh.... nulis duso cilik cilik dadi
wis buat forumnya ... Sampek telerpun yo ra popo!! Sing iki lek iso mbahas acara kita bersama ... Sing netral ae .... Dan isue2 opo yng perlu
uwong do weruh aku diceluk sayang karo penny. Biasane sing nyeluk aku sayang kuwi selevel aura
awakmu masio dadi Kiyai sundul langit yo pancet jenenge KIYAI MBELING hahahahaha....... Ojok sing
cobak dik Forum iki..... ora ono Sujud..... yo ora rameeee...... cobak gak onok Penny sing ngemong....usrek ae arek-arek.... Ora ono Anton ora Lucu.... ora ono Mail...ora ono Yuli...ora ono Fatim ora ono Esti, Naim Jajang Kokok Iwul ..... waaaahhh hambarrr.... Padi gandum kui HAMBAR rasane-ora ono rasane blass..... ning
Yok opo program komunikasine .... Opo wis nyampek ning arek2. Awakmu iso tulung Totong n Fatim, jare ape ning Genteng ...Peni/Anton/Fatim ... Bgn cara menggelembungkan dananya utk support acara ... Apa target2te !!!Opo arek2 wis ...
bablas ae ora mampir Genteng.... mampir ndik Rantinem tok....
maneh Pen ??? Iki di copy paste..... koyok biyen..... ditambahi maneh...ben konco-2 liyane juga iso urun rembug dan ber-cengkeram-aGus Totong 28 Desember 2009 jam 10:38Usul : Kuwolo Darmo juga durung mlebu...... juga
anget2...Dhen Mael 28 Desember 2009 jam 11:42 BalasOpo iki anget2!!!
gak kepingin rono tah ?Sujud Yudianto 28 Desember 2009 jam 13:41 BalasPokoke nek sing anget-anget rodo empuk, mesti
tong! Katoke suwek rodo ombo dadi njerabut njerabut ireng gondrong kriwul modal madul ketok kabeh!
ora ngerti tenan lek Yuli kui di sir-i karo kanca-kancaku....... aku weruh selera-ne Yuli ketok-e emoh karo wong arab..... wedhi paling.....Sujud Yudianto 29 Desember 2009 jam 12:55 Balasyang pasti anton
dadi koyok ngene.... Tapi awak ora rodok miring, ning emang miring tenanan hahahah. Goro2ne
lutut n gelem ngambu kuku sikilku sing ireng-ireng! Tapi karo yuli aku isih ndlahom! Opo maneh esti, nganggep yuli koyo gusti ratu nyi roro kidul. Nek dijak ngomong yuli mesti boso mlipis, "sendiko dawuh kanjeng ratu yuli menik menik sing ayu dewe sak jagat
ngetik heheheDhen Mael 29 Desember 2009 jam 19:09 BalasIyo ... Tong!!Awake dhewe dikencuri karo sing puinter (Yuli), sng mdlahom (sujud), Sing tukang ngapeki (Anton) .... padahal IQ-ne dhewe yo ora jelek2 tooo ...Beh ... arek2 sing pnter nulis .. mekso awake dhewe nulis .. yo ora isho Tooo, wong bhs
wis lali kabeh .. to, Lho wong yuli n herlin juara ae aku ora
opo mgak terkenal???Wingi pas kumpul2 aku meri karo
insyaallah tak lacak-e waktu aku mulih .......@ Peni : Ayo ndang diperlebar konco-konco sing durung mlebu forum iki..... Habie-Wayudi Ikhsan ..... dlll sopo maneh yooo@ Fatim : Endi fotone sing
Fauzan. Aku mbayangno koyok opo yooo dalam-e ....... bentuk-e iku lho aku sing gak iso mbayangno .........Gus Totong 31 Desember 2009 jam 15:20@ Pen ...... Tulung aku dikek-i alamat lengkape arek-2
SelulerSujud Yudianto 01 Januari jam 8:33 BalasHa ha ha painem sing lungguh ngarep dewe yo? Sampinge jajang n zulekah!Alifihan?Yo eling banget tho!Bocahe ndik
iso ...aku wis naik Grade!! Mgak Naksir menik thok!! Kabeh cewek2 begundal yo dikirimi surat kabeh.
SMP jarene isih umbelen. Hayo Jud.... Sing umbelen sing ngendi???? Opo arek2 ono sing ngerti???
piye lek njelasno?@ Fakhri al Mail : iku lho onok pengakuan GAK SENGOJO teko RA Menik ...... ndik nduwur <<<>>> ..... aku dadi
Totong 05 Januari jam 8:09Sopo maneh rek sing durung mlebu forum :Tutik andayani : Kuswolodharmo :
arep macul sik wis onok sing nunggu...yoSujud Yudianto 05 Januari jam 12:34 BalasOjok lali linggis, arit karo cikrake digowo yo. Mengko mbokne tak kon ngirim panganan nggo sore ning sawah. Sego sak pincuk, kuluban
karo ngarit sak bau n sak hektar. Dadi lembur sampek subuh. Golek sak ripis rong ripis nggo mbayari SPP ne mantane naim anake nanik
kok onok bothok sembukan-e.... ora mungkin Nanik nggawe bothok sembuk-an ..... ambune iku wangi buanget jaman biyen....... Ayu ayu kok nggawe bothok sembuk-an ??Sujud Yudianto 05 Januari jam 13:34 BalasNanike wangi. Naime ora.Dikirim
awakmu pas nang omah tak suguhi botok sembukan manganmu telap telep imbuh telung piring nganti lali lek nggowo anak ngono lo....guayae iku lo...
payung....Sujud Yudianto 05 Januari jam 15:55 BalasBothon opo bokhong?? Iki nanik isih tak uyel-uyel bocahe ra gelem mandheg.
eruh? Aku arep di traktir opo yo?Dikirim melalui Facebook SelulerMuhammad Naim 06 Januari jam 7:42 Balasworo woro sedoyo poro konco kang .....urip ono dunyo.....saiki wektune nanik handayani ulang tahun....monko meniko diaturi....maos maos dungo..supados tansah becik kahanan konco kito.....
Januari jam 7:48Wis disiapno botok sembuk-an karo peyek teri karo sego rong wakul Jud karo Nanik....
karo Jenggot ..... foto maneh .... terus up-load-en..... oke sak wise iku kabeh konco-2 lek ngomong karo kowe seriuuuusssss tok.... piye
ndik forum...lek awakmu imbah imbuh sampek lali lek nggowo anak...... iku dhewean.... lha lek karo aku ... lak
Ojo lali ngko bengi disempatne nang omah...ojo kalah karo Totong lan Sujud...Mereka lek mangan sembukan nggilani...
*Sing mateng Apel 7 wis=64-63=(1943)
gawe kangening ati lan lati margo jajanane seng iseh nempel nang lati…..ra kroso wes 28 thn ngluyur neng riau golek menir kangen ciblon neng kali manggis jegor seko mbabrek es tekan kerkop nganggo ban mobel………neng saiki banyune kali manggis wes nlusup neng ngisor tokoooooooooooo.!
“Inggih, spendak kulo ngatoraken, sugeng rawoh, dumateng duta besar Suriname. Ekang kapeng kaleh, kulo sampun ngedikaake Ibu Dubes. Bilih wonten keinginan sesarengan nindaaken kerjo sareng-sareng Jakarta kalean Suriname. Sae sanget mbok
awak dewe ojo isin dadi wong Jawa. Ojo mung jenenge wae sing Jawa, tapi ora duwe rasa dadi wong
bocah-bocah saiki ora gelem duwe anak akeh. Paling-paling mung loro. Beda karo wong alasan (Maroon) sing duwe anak iso sampai 10, malah ono sing duwe 18 anak(
BARKAS, SEAT, VW, WARTBURG (
Surah Al-Muthaffifiin | Blog'e Kang Okah
semar jowo poolpridiksi hk jowo pools 17 maret 2017mbah semar 10 april#spf=1tanggalan jowo togelprediksi hk jowopools 13 maret 2017mbah semar tgl 08 febuari 2017prediksi mbsh
#22.01.2011 12:32	@ing#19.01.2011 10:35	+1
pandangmu..WONG PODO NYEMBAH GUSTI KANG MOHO DUMADI NEK BISO YO NGANGGO CORO ISLAM SING BECIK..
Wong iku senajan keturunan Sopo wae, nanging yen ora gelem ngaji, hiyo dadi wong bodho. Mulane ngajiho seng temenan, lakonono seng temenan, ora-ora yen nganti kleleran. Ojo maneh menungso, makhluk seng paling mulyo, sedeng tengu-tengu lan semut utowo kewan kang
gunakno kanggo belajar seng temenan ben ora getun kepungkur. Sebab wong tuo ora bakal terus nunggoni anak-anake, ananging bakal pindah. Sedeng poro ulama’ yen sedo, ilmu-ilmune bakal di gowo nang kuburan ora ditinggal.” “Kabeh wahe dadio wong
pungkurku besuk hio wis tetep ngeneiki wae(swadaya masyarakat). Ora usah ngriwuki mareng
Leiderdorp iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
ingkang kajibah dados pranoto adicoro wonten kempalan rutin yasinan bade maosaken menggah susunan acara wonten ing dalu puniko, saderenge adi coro dipun wiwiti kulo ngaturaken panuwun dumateng bpk/ mas…….. ingkang sampun maringi wekdal soho panggenan kangge acara puniko. Lan mboten supe monggo monggo kito tansah ngunjuaken raos puji syukur wonten ngarso dalem ALLAH SWT ingkang sampun maringi pinten 2 kerohmatan soho inayahipun Katitik ing dalu puniko kito saged ndugeni acara ing dalu puniko kanthi sehat walafiat mboten wonten alangan satunggal punopo, solawat soho salam kito kunjuaken dumateng jujungan kito nabi agung Muhamad SAW, ingkang kito tenggo tenggo safaatipun wonten yaumul akir, aminMenggah susunan Acoro wonten in ndalu meniko:1. Ingkang sepindah pembukaan2. Kaping kalih waosan surat yasin ingkang bade kapimpin penjenenganipun………….3. ingkang kaping tigo waosan dzikir tahlil ingkang bade ka pimpin ……….4. ingkang ongko 4 istirahat5. ingkang ongko 5 inggih puniko maedo hasanah utawi Tanya jawab ingkang bade pun aturaken bp………………….6. ingkang onko 6 inggih puniko doa penutup1. Gegandengan wekdal sampun ndungkap dalu monggo monggo acaro kito wiwiti kanti waosan al fatehah sesarengan: al fateha…………… mugi mugi kanti waosan alfatehan kolo wau saged ndadosno lancaripun acaro ing ndalu puniko2. Menggah adicoro ingkang kaping kalih inggih puniko waosan surat yasin ingkang bade kapimpin panjenenganipun ……………………… wekdal soho panggenanan kulo aturaken3. acoro saklajengipun inggih puniko waosan dzikir tahlil ingkang bade kapimpin panjenenganipun ……………. Wekdal soho panggenan kulo aturaken4. sak lajengipun acara bade ka sigeg sak wetawis dumateng kadang anem wekdal soho panggenan kulo aturaken5. sinambi unjukan swekdal bade kasuwun maleh,kito lajengaken adi coro ingkang ongko gangsal inggih puniko maido hasanah utawi Tanya jawab ingkang bade kaaturaken panjenenganipun …………………wekdal soho panggenan kulo aturaken.6. meniko wau menggah maidho hasanah utawi Tanya jawab ingkang dipun aturaken bp……………….. mugi mugi saged mbeto manfaat dumateng kito sedoyo acoro saklajengipin ingih puniko doa penutup ingkang bade kapimpin panjenenganipun ………………..sak derengipun acara katutup mbok bilih kulo anggenipun angkrakit adicoro wonten kalepatan kulo nyuwun agunging
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping ... (
Permaisuri Sultan Hamengku Buwono: Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
BAHAYA SMS!!! | Blog'e Kang Okah
Surah Al-Buruuj | Blog'e Kang Okah
Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
124 33 21-9-2006 GERHATH NOVRIZAL M. S Sibolga, 25 November 1987 SUMUT L 18. 1170 KRISTEN Sibolga SMUN 1 MATAULI di Sibolga 27,53 SAHAT SIMATUPANG Wiraswasta
sakabeh sedulur tunggal-sikep bebarengan menyang tlatah SANGIRAN…..
anggembleng ‘sikap’ sejatining bangsa nkri…
jelas nambah pengalaman. Baru jam 24.30 saya meditasi ngaturaken sembah sujud dumateng Gusti Kang Hakaryo Jagad ingkang sampun paring nugroho dumateng kawulo. Kulo sering nglakoni tirakat (poso weton, poso melek lan poso mangan)
Allah, ora ono menungso sopo wae sing biso ngilangi, kacobo Allah piyambak sing
“kuwi wahyu sing ora biso dijaluk/ direbut sopo wae, sampean katunggonan roh saking Gusti (Gusti Kang Murbening dumadi),
Koplak : Yo... tukuo dhewe.... nabung o seng akeh.. mengko lak isok tuku ACSudrun : Ga isok nabung cuk... duwekku entek gara-gara
nggawe jeneng ined yo onok sing nggawe... inspiratif dikit.. tmn2 panggil
kok mekso ae wong – wong iki.. nganti pegel dhewe lho aku ndeloke…!!!!!!!!
opo panjenengan niku mben dino ndeloki
ing. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.mag. ing. inf. et comm. techn.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.
nggo sangu mulih 'ngko, piye yen sampeyan sangune opo wis
Ndek biyen wis tak tuko-ke, wujud tali
Saiki-ne lha kok ilang, sak slira-ne Lungo menyang endi, tanpo pamit ra ngabari
Ojo lali sangkan paraning dumadi ! “@jedhon: NgeningNo Cipto Mandheng Pucuk’ing Grono Madep manteb Marang Kang
mugi2 ingan murbeng dumadi ngijabahi ?@RoeliWijayanti: ??????????? ?????????? ?????????? ?????? ?????????????. Sugeng enjang Pak ?”
Sugeng dalu pak mentri @iskan_dahlan dereng sareh,menopo teksih
Sampun ngantos dados lahan ngobyek nggih? “@Silomandowo: @iskan_dahlan:slamet mlm pak kulo siloman nyuwun
Mugi2 kito tansah jinangkung Gusti Ingkang Akaryo Jagad.
#PROGRAM ILMU PAMUNGKAS JAGAD 2
#PROGRAM ILMU TABIB JURU SEMBUH PENGHUSADA KAROMAH
#PROGRAM ILMU PAMUNGKAS JAGAD 5
#PROGRAM ILMU PAMUNGKAS JAGAD 6
Sing mateng Ono 9 gandule=9-35=(8), 9-35=8, 9+9=(18)-(10)=0188
KI LURAH SEMAR BADRANAYA, NALA GARENG, PETRUK
pagelaran wayang kulit, kelompok punakawan Semar, Gareng, Petruk, Bagong
September 29, 2011 pukul 3:15 pm
dene rasah bingungi mending golek duit putih lan gedhung madu roso wae
eyang puger… teras sareane sinten ?? kulo wedos menawi ingkang kulo sumerep mbeto batin niku klentu…matur nuwun sak derenge lan nyuwun ngapunten ingkah katah menawi ngerepoti
sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan (sifat ratu adil pinandhita)
Onthel Tjiledoeg. Mugi Rahayu Ingkang Sami Pinanggih, Rahayu Slamet Ing Sak Margo-Margo. Nuwun
prayogo says:	July 3, 2009 at 5:52 pm	@ YOS AT
Sungkem kagem Pak Yos, apa khabar
kulo muji syukur dateng Alloh SWT ingkang sampun paring Rohmat Nikmat dumateng
kulo lan panjenengan sedoyo sehinggo kito sami saged karoyo-royo, saget
bertemu, berpadu lan bersatu wonten ing majelis puniko kanthi keadaan ingkang sehat
Ingkang kaping kalehipun mugi-mugi tambahipun Rahmat Ta’dzim Alloh tetep dipun
limpahaken dateng junjungan kito Nabi Besar Muhammad SAW, soho dumateng poro
Ingkang kaping tigonipun kulo ngaturaken matur nuwun dumateng sederek pembagi
jawinipun madrasah. Pramilo sepindah kulo nyuwun dipun aliraken samudra
saget dados lantaran kangge taqorrub dumateng Alloh, soho ndadosaken
Lan mugi-mugi sak sampunipun kito tamat sangking tingkat tsanawiyah puniko
sageto nerusaken dateng tingkat sa’terusipun sehinggo saget hasil lan tercapai
Kintenipun cekap semanten atur sangking kawulo awal ngantos akhir sedoyo
kelepatan kulo, kulo nyuwun agengipun pangapunten.
kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.
Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih
dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah
“Iki djelas trek solo nggowo ajam=6019
“Wedus 4 buntute piro? “CM 42-45=6940
Awan padhang bengi peteng.Isuk pitik podo kluruk.Smsmu gawe seneng.Lek mbok jawab aku manthuk-manthuk.
Udan banyu garai adem.Udan wedi garai kelabakan.Arep turu kroso adem.Pengine lo karo sampeyan.
acaranipun wilujeng rahayu kang tinemu bondo lan bejo kang teko soko kersaning gusti matur sembah nuwun
Maret 18, 2013 pukul 3:23 pm
PAK JAYA DI KALIMANTANG!!!!!!
pangestunipun Ki Wongalus, mugya sageta migunani tumrap sedaya poro kadhang.
Maret 20, 2013 pukul 10:18 am
Sugeng rahayu poro pinispuh lan poro dulur
ndongakaken mawon. Nuwun. Rahayu..
nguri-nguri kabudayan Jawi niki. Ning kok kadose wonten ingkang ganjel. Ruwatan mboten wonten ing sasi sura menika nopo sampun trep? Mbok menawi pancen sampun bener ning nopo pener. Rahayu.
Mei 1, 2013 pukul 1:51 am
Ternyata mboten kedah wulan Sura. Ingkang baku, sampun pikantuk palilah, restu saking poro
Kanjeng,nyuwun nomer hp penjengan wonten wigati ingkang kedah lek kuloaturaken dhumateng penjengan. Nuwun
Oktober 3, 2015 pukul 8:22 pm
Krauss, Dipl.-Ing. (FH) Lukas Vogel, Dipl.-Ing. (FH)
.-= si Rusa Bawean´s last blog ..Aku Ingin Nikmati Telkomsel iPhone 3G =-.
Reply	dadi kelingan deso nndop ndop dai pengin pit pitan
Reply	@nug: Hahaha… mosok ra apal?
Ing jaman dahuru akeh hera heru, ardi mrapi mjd pertanda.
Menawa mrapi njeblug ageng, lahar mrapi ngidul ngetan purug ira, anggondo banger, kagowo tirto udan anjlok segoro kidul, mula iku mayuta titah alus jim priprayangan setan bekasakan nuli tumuju ing daratan. Wong kang datan eling waspada, kajawan, bakal dadi pakane.
Kidul-kulon, gambar wayang Durno numpak kewan, ning mburine ono tapak sikil (Selatan-barat gambar wayang
mugi kito sedoyo sami pinaringan emut, amargi sae awon ingkang kito raosaken amargi perilaku kito piyambak. menawi manungso mboten saget dipun elingaken kaliyan manungso sanesipun, samangke alam ingkang bade ngemutaken. menawi sampun makaten kito mboten jumbuh menawi tanglet ” dosaku opo” alam mboten badhe pilih
mainanDuh Kangmas jane aku tresnoLilakno aku lungo
Wiwid Baline Tali KutangCak Diqin Rebut RondoCak Diqin Feat Wiwid Penak MlumahCak Diqin Feat Wiwid Bengawan BanjirCak Diqin Feat Wiwid MusproCak Diqin Feat Ani Tiara Kathok & BHCak
karo tanda jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an.
Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem.
Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol.
Seneng moco tulisane sampeyan, awale golek-golek testi
gak responsive wahahah. Yowis terpaksa ganti theme iki. Trus PR e akeh soale kudu
Nyuwun sembah sewu mas Didi, kulo badhe nyuwun pirso menawi onthel lanang “Gazelle” wonten mboten, menawi wonten pasaranipun pinten ten Jogja ? Matur nuwun
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping
“Ajam 9 buntute piro?=3589
metatakan wanci, tur sampun medaging sekar di samping payuke 11 warna. Puput upakaran wayang kadi ring arep.
Mangkin sang nunas toya panyapuhleger, angadengaken sanggar tawang(tuntun) taler mategul
Tatebasan sungsang sumbel duang tanding; tumpeng
Mycetozoa saka Ernst Haeckel taun 1904 Kunstformen der Natur (Wangun seni ing
sijiné jinis protista.[1] Myxomicota iku jinis protista kang mèper karo
inti akèh lan ora diwatesi déning dhindhing sèl kang kuwat.[1] Ing fase vegetativé plasmodium owahé iku ameboid ing ndhuwuré substrat lan bisa nyerna mikroorganisme lan partikel-partikel bahan organik kang mbosok ing njero selé.[1] Plasmodium bakal nerusaké fase vegetatif sakwéné kahanan lingkungané apik.[2] Ciri-ciriné Myxomicota kang mèmper karo jamur iku nalika fase stadium awak woh
^ a b c d e (id)(Pratiwi, D.A.(2007)."Biologi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Myxomicota&oldid=888951"	Kategori: Rintisan topik botaniProtista	Menu navigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 23 Januari 2015.
SEJUTA WAYANG download free: 0066 KI DEDE AMUNG SUTARYA (KDAS)
arep duwe gawe, iki wong Cerbon ana kang arep pada teka beli ya ? Tulung ngupai
BLANGKON JOGJA DAN BLANGKON SOLO (Java Ombus): Sugeng Rawuh ing Omah Busana Blangkon / Spesialis Blangkon Alusan
Sugeng Rawuh ing Omah Busana Blangkon / Spesialis Blangkon Alusan
sri dian pertiwi mus mulyadi warung pojok
Tapi sing tak kemat si jabang bayine…….
Teka madep teka idep si jabang bayine.……
Solo - Konflik di Kraton Surakarta merambat menuju puncak. Tedjowulan
miwahsih wilasanipun Gusti ingkang moho Asih mugio tansah sumanda
sumanding ing jiwanggo kito, waradih sagung dumadi, niskala, nir ing sambe
Negeri 2 Pati kanthi irah-irahan beksan Ki Ageng Penjawi. Sultan Hadiwijaya
ngawontenaken sayemboro sinten ingkang saget naklukaken Jipang Panolan tuwin
saget nyepeng Aryo Penangsang pikantuk hadiah bumi Pati tuwin wono Mentauk.
Unggulipun Ki Ageng Penjawi dados panglima perang, lajeng Sultan Hadi
Selajengipun Ki Ageng Penjawi bidal ngayahi kuwajiban mandegani bumi Pati
kanthi bombonge manah tuwin tanggel jawab. Ki Ageng penjawi anggenipun mbangun
Aku wes boco tulisanmu ngenai “2011 – Melayu Tumpas”. Kok koyo ngono dadi ne. Kok pesimis banget. Opo koyo ngono seng jenenge Wong Melayu. Ojo lali, kito kie tu
memang koyo ngono anggonane. Nek Melayu koyo opo kebat te pun, akhinya gentayangan! Ojo dersulo. Pamitan lan kesuyuwon. (
UNPAD.Anonim. (199?). Kangkung. ASRI.Eko Widiyanto. (1991). Sinar Tani. Bercocok Tanam Kangkung Darat. Sinar Tani.Git. (1993). Kangkung Darat Dua
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Ramayana; wayang kulit, wayang golek, wayang golek purwa and wayang golek cepak
HAHAHAHAHAH… jooosh! Aku Agustus merono maneh. Wis tuku tiket jazz gunung soale. Kae milih warung kui mergo tulisan menune jelas haha trus golek panganan anget. Yowis lah milih sego goreng hahaha. aan azlansyah	31
niku kangge Mbah, lak panjenengan wau dalu to sing nyuwun piyambak. Duwite receh dilebokne sak mawon Mbah. (Lho Mbah,
awake dewe donga-dinonga andum slamet nggih !!! Mengko bar Merapi rampung hajate, tak anter makanan sing enak kangge
sedoyo saget maringi putune toya kangge banjur” kangge ngurangii debu ingkang
Poro sedherek ingkang kinasih, ing mriki kulo nderek langkung, mboten gadah maksud menopo-menopo, sugeng mirsani urek2an ingkang kulo damel...nyuwun pangamputenipun nek wonten kalepatan nggih...
kemawon, ingkang tuwuh saking cidraning manah pribadi, punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah semedi, inggih amesu cipta, mesu budi, maladihening, ulah pasamaden, sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih
duk ing nguni. Sedaya wau mugi migunani dumateng sagung paramaos dahat kinurmatan. Rahayu, suradira jayaningrat lebur dening
hayuningrat, karo suradira jayaningtat lebur dening pangestuti, mbareng inyong maca tulisane sampeyan
podo ribut ,mulih dewe-dewe ,nyambut gawe sing
Anies mengatakan, bila membicarakan 'Nggege mongso'
Batik Banyuwangi, Batik Gajah Oling, Batik Banyuwangi Kangkung Setingkes :: Home	Home
Budaya Banyuwangi mencapai 22 (dua puluh dua) motif batik diantaranya : Gajah Oling, Kangkung Setingkes, Alas Kobong, Paras Gempal, Kopi Pecah, Gedekan, Ukel, Moto Pitik, Sembruk Cacing, Blarak Semplah, Gringsing, Sekar Jagad,
"Pokoke nganti mati iyong ora gelem balik nama Pak...!!!"
Wah,q brkali" bc
Iki wong-wong kok yo wagu..Nggawe gosip kok yo ketok nek ngapusine..Design karo warnane yo elek banget..Dadi ketok nek koyo dolanan..Aku yo ra bakal percoyo nek iki gaweane
Pengalamane Wawan jaman ndhek SMA sing lagi jatuh cintrong ambek koncone sak kelas jenenge Warni.
Ora sabar kesuen ndhek'e ngantri langsung wae dibungkus ora diperikso ndhisik, terus mari ngono Wawan menehi pesen surat
banget nganggokno dik Warni sakbare mbok bukak. Yen dik Warni seneng ambek hadiah iki. Aku pengen banget dik Warni nganggo dino setu sesuk pas aku ngapel.. O iyo, model terakhir sing tak tonton ndhek majalah2 ibukota, nganggone rodho diplorotke dadi rambute rodho ketok sithik..
tanah pesawahannya tak bisa ditumbuhi padi. “Duh, Gusti, sawah ko ra iso ditanami, Lha piye iki? Anak karo bojoku mangan opo”. Tarmin
Surah Al-Layl | Blog'e Kang Okah
Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tamba tatu
Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisa dipigunakake minangka anti i inflamasi utawa peradangan, anti jamur, anti bakteri, lan regenerasi sel . Kejaba iku lidah buaya uga duweni
sarta dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan ngurangi peradangan panggonan persendian lan sing wis kita sumurupi lidah buaya nyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ing ndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yen golek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasir lan radang tenggorokan uga bisa.
.Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahan dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obat cacing tamba sembelit utawa
ngundhakake kinerja lambung,gangguan panggonan usus liyane.
Bageyan kang duweni khasiat obat utamane yaiku cairan bening kaya jeli.kanthi
Tamba asma : 300 gram lidah buaya dikumbah resik,diparut,diperes banjur disaring. Asil saringane diombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore. Kanggo tamb watuk bocah migunakake gel lidah buaya (dikumbah dhisik ),diombe esul lan sore,saben sakombenan 1 sendok teh
Saliyane ngunjuk utawa dhahar kanthi cara kang wis disebut ing dhuwur, yaiku migunakake langsung bahan seger ,wektu iki uga akeh kang mroduksi kanthi cara liya supaya awet tanpa ngurangi kasiate. Wektu iki uga ana sing mbudidaya digawe cendhol dhawet. Menawa panjenengan kerep mriksani pameran utawa
Cara liyane yaiku digawe selai . Bahan : Daging lidah buaya. ; 500 gram gula pasir kanggo 1
bungkus. Carane nggawe : Lidah buaya kang wis resik banjur dikum sajrone larutan asam askorbat sajrone 15 menit, banjur ditirisake lan diremuk nganggo blender. Lidah buaya kang wis remuk iki banjur dipanasi kanthi nambahake gula pasir,asam sitrat lan ager-ager. Olehe manasake nganti umob kanthi diaduk-aduk ,sawise iku diwenehi bahan pengawet benzoate. Sawise dadi gel,olehe manasi diendhegake lan busa kang ana dhuwur dibuang. Selai wis dadi lan siap dikemas nganggo botol.
Ana maneh kang diolah kanthi srana digawe teh Carane nggawe : Kulit godhong lidah buaya dikumbah resik lan ditirisake,dipotong cilik-cilik utawa dirajang kaya godhong tehbanjur dipepe sing panas utawa dioven. Sawise dikeringake ,teh lidah buaya siap dikonsumsi kaya dene teh tubruk utawa teh biasa. Uga bisa digawe
tepung ketan’ 400 gram tepung beras;2 kg gula pasir’ 2 liter santen; 0,1 % asam askorbat ( 1 gram kanggo 1 liter banyu utawa 0,1 gram kanggo 100 ml banyu ); pewarna ijo prayoga sing alami nganggo godhong suji ); ager-ager sakcukupe. Carane nggawe : santen lan gula dimasak nganti kenthel. Tepung ketan lan beras dicampurake ing larutan gula. Lidah buaya dicemplungake, banjur diudak nganti ora lengket ing wajan. Sawise iku diwenehi ager-ager lan pewarna lan
lan serbat. Bahan kang diperlokake kanggo nggawe sari lidah buaya yaiku : godhong lidah buaya kang dijupuk daginge. Pilih sing during tuwa kanthi cirri : werna ijo, bintik-bintik putih, perangan pinggir erine empuk lan pucet. Daging lidah buaya dicampur nganggo banyu kanthi perbandingan : daging lidah buaya : banyu 1 : 4, saumpama daging lidah buaya 100 gram banyune 400 ml. Sabanjure daging lidah buaya lan banyu diblender nganti remuk Sabanjure disaring nganggo kain saringan utawa saringan plastic Lebokna ing cairan lidah buaya kasebut gula 10 – 15 %,asam sitrat 0,1 -0,2 %,uyah 0,025-0,1%,esen lan pewarna sakcukupe. Sabanjure dimasak sajrone suhu 85-90 derajat Celcius nganti 20-25 menit. Sajrone kahanan panas ,dilebokake ing botol-botol kang wis disterilake (digodhog sajrone banyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5 –2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kang wis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapet lan kareben adhem ing suhu ruangan..Panggonan botol diwenehi etiket lan minuman sari lidah buaya bisa dipasarake Dene serbat lidah buaya, carane nggawe : mundhuta 10 iji godhong lidah buaya,banyu 500 cc, 1 sendok makan kapur sirih kang dilarutake ing banyu 1.500.cc,150 gram gula pasir, 4 iji cengkeh, 3-5 cm kayu manis. Lidah buaya dionceki lan dijupuk bageyan kang bening,banjur diiris cilik-cilik wujud dadu utawa kubus. Sawise iku potongan lidah buaya dicemplungake ing larutan kapur sirih sajrone 30 menit. Sawise 39 menit ditirisake lan disiram nganggo banyu umob sakcukupe,nuli dikumbah nganti resik. Kanggo nggawe sirupe ,migunakake banyu,gula,kayu manis lan cengkeh kang digodhong nganti umob. Sawise umob potongan lidah buaya dicemplunge ing godhogan sirup kasebut lan banjur diangkat lan siap diombe sawise adhem. Uga bisa ditambahake es batu utawa es serut.
ing Indonesia budidaya lidah buaya during intensif kejaba ing Kalimantan barat. Kita asring mrangguli isih akeh lemah kang nganggur during bisa dipigunakake. Mula para petani
kang dhak aturtake ing dhuwur. Ing kalangan kelompok tani wanita uga perlu nggarap tanaman iki. Nyatane ing tanah Jawa uga bisa thukul gedhe-gedhe. Mesthine migunakake bibit unggul saka Kalimantan barat Apa maneh lidah buaya uga tahan ing tanah kang kering. , Ing daerah perkotaan bisa migunakae pot kang gedhe. Coba,menawa saben omah padha nandur lidah buaya limang pot, menawa sak RT 40 omah ,bisa ngasilake 200 pot
utawa Kota perlu nyurung wargane budidaya lidah buaya iki. Apa maneh tanaman lidah buaya gampang lan relative ora mbutuhake investasi kang dhuwur. Bab iki disebabake tanduran iki mujudake tanaman tahunan kang bisa dipanen bola bali kanthi masa produksi 7-8 tahun. Mangga dicoba!******(Saka warna-warna sumber : Lukyastirin D )
KANGGO NYEGAH TUMINDAK DAKSIYA MARANG GARWA,SUAMI PERLU NDUWENI WAWASAN GENDER
Keri-keri iki asring kita prangguli pawarta ing laying kabar , sawijining suami dilaporake garwane amarga wis tumindak daksiya marang garwane. Anane Undang-Undang no 23 Tahun 2004 ngenani penghapusan kekerasan dalam rumah tangga pranyata durung kuwagang ngurangi anane tindak kekerasan sajrone rumah tangga. Isih akeh kasus-kasus kekerasan kang ditindakake pihak kakung (suami ) marang bojone, Bab iki amarga sosialisasi kang durung meluas,saengga Undang-undang kasebut durung padha dipahami dening masyarakat. Mesthine kanthi ananke Undang-Undang kasebut para suami kudu pikir-pikir dhisik menawa arep nindakake kekerasan marang garwane, awit akeh ketentuan ing Undang-undang kasebut kang menehi perngayoman marang wanita.
Kita wajib mangerteni menawa tujuan ananae Undang-Undang kasebut,yaiku kanggo nyegah sakabehing wujud tindak kekerasan sajrone rumah tangga; menehi pengayoman marang korban kekersan sajrone
kang kasebut ing pasal 26 Undang-Undang kasebut. Kejaba iku, pidana kang bakal tumiba marang pelaku uga abot. Miturut pasal 44, pelaku bisa kena ancaman pidana kunjara lawase 5 taun utawa denda Rp 15.000.000,-.Malahan yen nganti korban nandhang lara utawa tatu abot, bisa dipidana nganti 10 taun utawa denda akeh-akehe Rp 30.000.000,-. Menawa nganti njalari pepati ukuman 15 taun kunjara utawa denda Rp 45.000.000,-.Dene menawa ora nuwuhake lelara utawa alangan kanggo nindakake jabatan uatawa pakaryan ,dipidana paling suwe 4 sasi utawa denda Rp 5000.000,-.. Sabanjure pasal 45 nyebutake menawa tumidak kekerasan kang asipat psikis ana sajrone rumah tangga dipidana paling suwe 3 taun utawa mbayar denda Rp 9.000.000,-. Menawa nuwuhake lelara dipidana 4 sasi utawa denda Rp 3.000.000,-.
Kekerasan seksual bisa dipidana paling suwe 12 taun utawa denda Rp 36.000.000,-. Ing pasal 47 disebutake, Saben wong kang meksa wong kang manggon ing omahe nindakake seasambungan seksual bisa dipidana kunjara paling cendhek 4 taun,lan paling suwe 15 taun utawa denda paling sethithik Rp 12.000.000,- lan palingf akeh Rp.300.000.000,- Ing pasal 48 disebutake, menawa tindak kekerasan seksual kasebut njalari tatu kang abot marang korban lan ora bisa diusadani, utawa njalari gangguan pikiran utawa kejiwaan nganti 4 minggu terus-terusan utawa sajrone setahun nanging ora terus-terusan;gugure utawa matine janin kang ana kandhutan;utawa njalari alat reproduksi ora bisa berfungsi ,dipidana kunjara paling cendhek 5 taun lan paling suwe 20 taun utawa denda paling sethithik Rp 25.000.000,-lan paling akeh Rp 500.000.000,-. Tumindak gawe wong liya sajrone rumah tangga dadi terlantar (kapiran ) bisa dipidana kunjara paling suwe 3 taun lan denda paling akeh Rp 15.000.000,-. Kamangka dheweke wis kaiket dening ukum utawa perjanjen bakal nguripi utawa ngopeni wong kasebut. Ngilangi
Kanthi anane Undang-Undang kasebut, wis sakmesthine menawa tumindak kekerasan mligine marang wanita kudu diilangi. Sapa wae kudu nyadhari menawa kekerasan iku ora becik. Apa maneh paukumane uga abot yen dilapurake marang pihak kang kawogan yaiku kepolisian. Akibat kekerasan fisik utawa psikis marang korban cukup abot,ora mung tatu-gangguan kesehatan fisik,nanging uga traumatis tumrap korban. Menawa kedadean kasebut ditindakake suami istri , bakal njalari anak uga bakal niru pokale bapakne rikala diwasa. Dene yen anak wadon bakal sengit marang bapakne
Racake pihak kakung kang nindakake kekerasan iku motife werna-werna. Kahanan bawah sadhare pancen kepingin nindakake daksiya kanthi nganiaya umpamane ngantemi,amarga ana sawijing bab kang kudu nindakake kuwi,utawa niyat ngukum garwane. Kekerasan pancen bisa ngendhegake padudon, lan bisa nuwuhake rasa marem ,amarga bisa ngalihake rasa frustrasi kang timbul saka sajrone utawa sakjabane omah. Nanging ing
kekerasan rikala berkomunikasi lan tindak-tanduk. Ana unen-unen garwa iku sigaraning lan kanca kanggo mbat-mbatan. Mula kaum kakung utawa suami kudu bisa bage rasa karo garwane. Kabeh harapan lan hasrat bisa dilairake kanthi tinarbukaa marang istri. Iki minangka ganti saka tumindak main perintah utawa istri kudu manutan. Komunikasi uga ditingkatake. Menawa suami ora sEneng sawijining bab kang asale saka istri, becike terus dipratelakake menawa ora seneng. Aja mung diendhem wae. Arep nesu kena,nanging aja nganggo kekerasan .Lan aja nganti memuncak. Alternatif liyane yen arep nesu ,istirahat sawatara, Becike nindakake relaksasi. Aja pisan-pisan nesu rikala lagi nyetir mobil,migunakake minuman keras utawa narkoba. Suami kudu nduweni pikiran positif marang pasangane. . Pihak kakung uga wajib ngrungokake kanepsone pasangan minangka evaluasi dhiri. Rasa sErik utawa nesu uga muncul,amarga pihak kakung butarepan marang garwane. Butarepan iku kena wae,nanging aja kebangeten, apa maneh yen dikantheni pandakwa sing ora-ora marang garwa. Timbule kekerasan ,bisa uga amarga pihak kakung ngalami stress. Yen iki sing njalari, stres kasebut ora kena dienengaake wae,malah kudu bisa ngatasi stress. Ana becike nyinau kepriye nyegah lan nanggulangi stres. Banjur kepriye ngadhepi permasalahan sajrone pembayatan ? Yen ngadhepi prekara iki aja ngendhani,nanging kudu
Rahayu,ing wedal sak meniko kito tansah eling dumateng lampah kito piyambak,amargi sinaoso bener nanging menopo sampun pener?kitab ingkang
Berdirinya Mataram & Hubungan Mistik Kanjeng Ratu Kidul and tagged Berdirinya Mataram, Bondan Kejawan, Foto Kanjeng Sultan Agung, Foto Ki Ageng Pemanahan, Foto Panembahan Senopati, Imogiri, Jaka Tingkir, Juru Martani, Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyokrokusumo, Ki Ageng Getas Pandawa, Ki Ageng Mataram, Ki Ageng Mataran, Ki Ageng Nis, Ki Ageng Pemanahan, Ki Ageng Selo, Ki
Willis Carrier penemu AC.[1] Dhèwèké lair ing Angola, New York, Amerika Serikat, tanggal 26 November 1876.[1] Dhèwèké katon pinter kawit isih cilik.[1] Wong tuwane nyambut gawé dadi tani lan uripe sarwa kurang.[1] Nanging dhèwèké bisa kuliyan ing Universitas Cornell kanthi beasiswa kang suwene patang taun.[1] Carrier dikenal minangka wong kang sumeh lan kadhang- kadhang lucu.[1] Carrier tau nyambut gawé ing perusahaan pemanas kang jenenge Buffalo Forge Co taun 1901.[1] Ing perusahaan iki dhèwèké ana ing bageyan Rekayasa Eksperimental.[1] Dhèwèké kenalan karo Irvine Lyle, sawijining ahli pemasaran.[1] Wong sakloron kekancan nganti suwe.[1] Nanging Departemen Rekayasa Eksperimental iki ora suwe.[1] Nalika taun 1914, peruahaan iki ditutup. [1] Kanthi rasa kuciwa, Carrier metu saka perusahaan.[2] Setaun candhake, dhèwèké gawé perusahaan dhewe.[2] Pelanggan kang wiwitan Carrrier ya iku sawijining perusahaan kang ngadepi masalah produksi.[2] Ing taun 1902, perusaahan percetakan ing Brooklyn ngrasa kuciwa amarga reproduksi wernane ora apik akibat perubahan kelembaban lan suhu kang nyebabake kertas dadi ngembang lang nglinting, dadekake werna-werna dadi ora apik.[2] Carrier nyoba nangani prakara mau kanthi ngontrol kelembaban.[2] Taun 1906, dhèwèké
pemintalan katun ing Carolina Selatan, Amerika Serikat.[2] Perusahaan mau ngalami prakara panas.[2] Sawijining mesin kang dienggo terus, nyebabake panas.[2] Nalika iku, Carrier kasil anggone ngatur udhara nalika gawé macaroni teles.[2] Ngrembakane AC kagolong rendhet amarga 20 taun kawit diciptakake, AC mung digunakake kanggo industri minangka pendingin mesin.[2] Carrier tinggal donya nalika umur 73 ya iku taun 1950 ing New
“Nyuwun sewu, Bu. Bensinne kulo telas.”
“Anu Bu. Nyuwun sewu, nangging kulo mboten gadah yotro.”
“Lho njur pripun mbayare?”
“Anu Bu. Dompette kulo kecopetan wonten Banjar wau. Pas sholat wonten engkan mendet dompette kulo.”
“Pripun nggih..??”
“Anu, Bu. Menawi angsal, bensine kulo kintun kaliyan salak. Wonten sekandi niki.”
“Lha arep milih ngendi sampeyan niki?”
“Lah nggih, Bu. Bensine kulo telas.”
“Yo wis kene tak isine.”
“Matur sembah nuwun sanget, Bu.”
NGGUGAH SEDULUR KU , KAKANG KAWAH, ADI ARI-2, ADI RAH, ADI PUSER, SEDULURKU MAR LAN MARTI, tangio marang ragaku, jangkungen kanti temah slamet. kanti panguasane Gusti kang Murbehing dumadi.
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah kepikiran si kakang barep ya sesebutan kakang kawah kang duweni laku nitahake sabdone Gusti
bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak rewangi sarono sukmo suci, tak belani kanti pecahing dodo wutahing ludiro, mula tekane adi RAH kang kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5
berjanji bakal ngayomi bayi nganti pecahing dodo wutahing ludiro, mulo diteruske anggone topo broto ing jero bumi, mulo iku ari ari mesti di pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti
ing dadane bakal ora suwe temah saras. den pesenke marang adi rah yen bayi meneng bakal dikudang kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede.
cobak sampeyan ubah arahe anten ae, kan iso hemat ora nggawe parabola
lucu,sindiran,guyonan ???lagu2 hiphop bisaaa!!! 😀
tolong report link yg matet 🙂
ati kudu teteg ja nganti uripmu kagol….
uripa sing jejeg nek ra eling jebol….
ROTRA – JAGAL PABU lyric rotra -jagal pabu.txt
dino iki karo kanca2ku ning ndeso golek pabu sing akeh sisan ndangel pabu ning ndalan
gone sopo wae sing ketok bakale mlebu jero bagor
marai ketok sing ndelok sing duwe pabune mbengok
marakke wong-wong podo teko banjur nggepyok ..kisinan,kelaran miso sacilan..
ning ora kui upamane dadine ojo nganti konangan malahan pinter tenan
jagal pabu limo..mlebu kabeh trus lungo padane kabeh ngundang konco
jenengmu ben kabeh kenal sopo iku Heru 98, sing ngelola Web iki…minimal awakmu duwe beban moral
rek…WSSLIC-3 ga butuh wong maneh ta?..aQ gelem wis dadi anak buahmu…hehe..Gepeng piye kbare To?!..jek nang Purwantoro opo wis pindah..
akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat
sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo
panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\”
janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng
ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-angkat\ barang
ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\
akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga
padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\”
ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha
kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\”
Leres kalih panjenenganipun kisanak, kulo ugi nggih sampun
pancen wong cilik ra koyo rojo..iso mangan wae isih trimo..nanging aku iki isih nduwe roso..roso tresno koyo liyane manungso., -©didi
kang luhur bebudenmu ing tembe ***
prei dowo Bhodo 2009 . . . nggambar ing omah wae . . . mosok metu terus.
nyipati wewangun toto lahir, sinartan dhamang dumateng pagedhong pikajeng, manunggaling kang agal lan alus,
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5).Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula".b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27)Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu Sindula, Galuh turun kapindho, jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51.Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
Posted on Desember 29, 2010 by gusilhamm	BISMILLAHIR RAHMANIR RAHIM
niyat ingsun adus, ngedusi sedulurku tuwo
gusilhamm	Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semédi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
“Nepsu” iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. “Semang-semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. “Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .
Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :
Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa
Nanging sing mesti parkir sak nggon enggon kuwi truck e Gudang Yamaha sing pas ning ngarep kantorku. Yen awan pas jam istirahat aku sok nggabar truck truck kuwi. Iki beberapa sketsa kuwi ...
mungguhing bumi pertiwi…punopo maleh ngarepke langgeng ngurakapi sakindering nuswo bongso nuswantoro…tundane malah gawe kacintakan lir ing samubarang…
Begjo sinung nora kangelan…tansah manekung marang Keng Murbeng
para leluhur yang telah berada di alam kelanggengan : Duh Gusti Ingkang Dumadi dumateng poro Resi poro Begawan poro Bangsawan poro Negarawan poro Kesatriya poro Auliya poro Nabi lan Rosul ingkang sepindah ngaturaken Matur sembah nuwun ingkang sampun paringaken suratan linuwih inggil ing darma baktinipum anagasto tumut bangun peradaban gesang ingkang mulya ingkang kaping kalih paringaken Sampurnaning Gesang
ngaturaken sembah nuwun sambutan mawi komen ingkang mulyo ,Mugi Gusti Ingkang akaryo Jagad dumateng panjenengan sami dipun angkat drajat ingkang inggil dipun tutupi ingkang kirang dipun mumbulaken ingkang langkung ugi kacekapan rahayu sejatinipun rahayu
Ecard kanggo macem-macem kahanan : Aku cinta sampeyan, Aku kangen sampeyan,
Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut.
cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku.
Tapi untunge entutku sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
”Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep ikiyo” jare doktere.
”Obat opo maneh iku pak dokter ?” takok
5. Ki Ageng Nis berputera Ki Ageng Pemanahan (Ki Ageng Mataram).
6. Ki Ageng Pemanahan berputera Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo.
Tag: Berdirinya Mataram, Bondan Kejawan, Foto Kanjeng Sultan Agung, Foto Ki Ageng Pemanahan, Foto Panembahan Senopati, Imogiri, Jaka Tingkir, Juru Martani, Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyokrokusumo, Ki Ageng Getas Pandawa, Ki Ageng Mataram, Ki Ageng Mataran, Ki Ageng Nis, Ki Ageng Pemanahan, Ki Ageng Selo, Ki
ora ndelok-ndelok kidule? Kuwi lho SumILIR Eh, neng bekas pasar Triwindu, Mangkunergaran, jarene saiki dadi soyo apik. 😀
Balas	elsabarto berkata:	Juni 14, 2010 pukul 11:52 AM	walah pasti wis tau dolan nyang nggon sing silir2 iki 😆
mAYAT-mAYAT CINTA | Blog'e Kang Okah
PM	sugeng tepang ugi,mas..nyuwun sewu melih,pertamax mundak reginipun njih..
Balas	Hourex berkata:	Juli 9, 2010 pukul 12:03 PM	Biasa la wong indonesia, luwih gmpang ngatur pitik lik..
Balas	lekdjie berkata:	Juli 9, 2010 pukul 12:51 PM	ho o…mas..Pitik yen macem2 langsung dibakar dadi pitik tulang lunak,rodo mbandel di sate,nakal sithik mlebu wajan dadi pitik goreng mbok berek..nganti tambah ra nggenah,kudu dikuliahke nganti dadi
Iki sketsa sing tak gawe ono ing bus soko Bekasi marang Cengkareng.Buku Sket ukuran A6, cilik lan praktis digowo lungo.Watercolor tak imbuhke sawise tekan
kangmas nata ing Metawis, sami sugeng rawuhnya padukanata, rawuh Pati arsa yuda, arinta sumanggeng karsi, nanging panuwun kawula, sampun ngaben kang prajurit, tyang alit boten uningdosanya ngawula ratu, suwawi glis miyose, kawula tur pangabekti,rayi tuwan ing Pati
Si pengung nora nglegawa, sangsayarda deniro cacariwis,
Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkanganipun. Kawruhe mung ana wuwus,
menungso iku yen wis tekane pati ora duweni adem,panas,sakit,isin (malu),kangen dumateng anaak,garwo,konco,tonggo,susah,seneng lsp. menawi rogo yen wis tekane pati bali maneh menyang lemah(tanah) sebab asal usule mangan asile tanduran tekan lemah .yen sukmo mbesuke bali maneh menyang urip sakdurunge kehidupan turun kebumi utawi donya sing kabeh menungso dipanggoni bumi iki.yen umat islam asal usule menungso tekan suwargo besuke yen wis mati bali maneh menyang suwargo ,iki mono manut sejarahe nabi Adam,makane yen enek menungso mati uamt muslim kudu muni”inalilahi
Hindari kelakuan ” diberi ati ngrogoh rempelu ” dadio manungsa kang santun ing buminipun piyambak
Ana uger uger.. ” segara wis asin ora usah nguyahi segara ”
Trap papan basa iket iket udeng,, belajar
Mei 13, 2015 pukul 3:41 pm
rahayu kang sabdalangit..kulo piyantun bodo..ingkang tansah utak-utik blog panjenengan…mugi kerso panjenengan kerso nambi salam ta’lim kulo..
Mei 15, 2015 pukul 11:44 am
Matur lembah Nuwun salam taklim sakwangsulnya.
Juli 3, 2015 pukul 10:50 am
ngraosaken tentrem lan anteng manah kula sak sampunipun maos seratan ingkang wonten blog-ipun panjenengan..
menawi saged sakderengipun even dipun gelar tulung dipun wontenaken tradisi rasulan kaliyan dongakaken leluhur ingkang sampun mantuk jaman kelanggengan saha kinarya panyuwunan murih rahayuning adicara JAB saking purwa madyo laksana, ngiras pantes nguri-nguri tradisi, Kalisalak punika sampun dados pilot proyek desa adat saha sampun wonten pokmas mandala kaloka, sampun ngantos
Rai uwong ketok alus sak alus2e nganti koyo lukisan ning mangkok Cino.
.-= marsudiyanto´s last blog ..Spesial
Sampean penggemare Tafsir Al Misbah by Ust. Quraish Shihab tho! Podho nu! Wonge puinter Mas…
Sampean koq iso dewe’an ngunu Mas…
Mesjide adohe sak piro seh?! Wes tau nang Mesjid Akbar? Jare enek Hotspote nang kono…
Februari 16, 2010 pukul 12:21 pm
salam karaharjan mas sabda… sakderengengipun nyuwun pangapunten, ngih. tiyang dusun basanipun kirang sae. Mas kula menawi ziaroh wonten
sowan wonten leluhur kawula”wis ra usah mrene maneh, simbah iki wis ning cedakmu, anggonmu mlaku ning alam donya tansah diawasi simbah.” wis ndang muliha… ” kula sak nalika ngih langsung wangsul ngantos rencan kula, sing ngancani kula kaget. ” direwangi adoh-adoh mrene kok sedelok thok. Ingkang kula tangkletke alam roh menika mboten wonten dibatasi ruang gerak dan waktu… dados menawi mboten wilengan kula kedah nglaksanake niku napa leres? kadang kula bingung amargi kula nglampahi niki ngih mboten wonten guru.. kejawi saking rasa kula ….
Sakbeneripun pripun nyuwun jelasipun? Wonten maleh kok wonten diarani tiyang lawas niku jalaranipun menapa?
Nuwun sewu, ngampil panggenan mugi-mugi mboten ndadosaken
ojo gumun ojo kagetan sing ketok kuwi dudu.
“Paduka yêktos, manawi sampun santun gami selam,
nilar gamabudi, turun paduka tamtu apês….”
“….amargi Paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela…” (Ka’bah)
“….amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami.
lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring
wong nek di jiwet kui yow loro,nek di jiwet terus terusan opo sampean arep meneng terus….????hehehehe…..
SABDOPALON kui sopo toh mas….??? menungso,jin,peri,moloikat..atau dll…???
kok sampean yow ngerti sing mati kui wong sing gak nduwe duso…???
we ……alah……alah……..ngger – ngger………….
lha wong kita ini kan baru kemarin sore ono ning ndunyo…he..he
lha wong jarene urip.,..pikirane ko’ ra urip………
ope meneh atine……?…….&^&^%^%#@%^$&^%$
Becik ketitik, olo ketoro, mambu apek njerone jiwo….
uteké cilik ora ketoro, atine sumpek awaé loro…..
menungso kui iso ngawe anak / menungso maneh,iso nyipto,iso moco,iso mikir,iso nulis, iso mbujuk ,iso kaliren opo maneh iso merem…dll he 1x aja…. sampean iki urip opo mati toh jane…???nek mati aq percoyo sampean ora bakal iso kabeh,kok yow omong soal ati,wong di takoni SABDOPALON kui jin opo moloikat kok jawabe
ILMU SEJATI kui soko ATI,dudu soko pikiran…. ‘GUSTI ALLAH KUI GAK ENEK, NAK GAK ENEK MENUNGSO’
filsafat kui mbulet mas,ora pas nek di gatukne karo keyakinan…. kui mung dolanan kalimat……
‘MENUNGSO KUI GAK ENEK,NAK GAK ENEK GUSTI
Januari 13, 2011 pukul 12:23 am
sampeyan sangking pintere dadi wong normal ora iso,hehehe
cuman ngetik contohe ae… sampeyan arep salto opo arep koprol karo
Januari 17, 2011 pukul 12:43 am
nulis salah kabeh ngunu,sopo berarti sing merem..???? hehehe
di woco maneh sing bener mas nek ngetik….
monggo penggalih dipun galah gole’ galie kangkung……
Sampeyan nek nduwe ATI tapi gak nduwe UTEK piye….????
seumpomo sarafe sampeyan sing ning UTEK pedot kabeh,opo sampeyan iso ngerasakne manis gula….????
ref. musarar jayabaya bait 28 :
nanging sanghyang wisesa ingkang kocap serta jumeneng semedi satengahing jagad
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa Abu Jawa. Jawa keturunan Austronesia basa
berbicara bahasa krama. ---------------------------------------------------------> Basa prokem asring dianggo lan disenengi dening para mudha. Asal mulane basa iki saka golongan preman. Basa iki digunakake kanggo komunikasi dening sagolongan para mudha. Siswa minangka salah sijining bageyan para mudha uga asring nggunakake basa prokem ing sakupenge sekolahan. Babagan iki asring gawe prihatine guru amarga basa prokem ndadekake siswa kurang ngajeni kanca apa dene guru. Saka dhasar mau, ana babagan kang bakal diteliti yaiku 1) kepriye wujud basa prokem, 2) kepriye proses dumadine basa prokem, lan 3) kepriye panganggone basa prokem dening siswa SMP N 1 Purbalingga. Panaliten iki duweni ancas mbabar wujud, proses dumadi, lan pangganggone basa prokem dening siswa SMP N 1 Purbalingga. Panaliten iki nggunakake pendekatan rong werna, yaiku
digunakake kanggo ngumpulake data yaiku metode nyimak. Sabanjure data kasebut dianalisis nganggo metode werna loro yaiku metode distribusional lan metode padan. Data kang wis ditemokake banjur dianalisis kanthi cara nemtokake wujud prokem, mbabar proses dumadine basa prokem, lan mbabar panganggone basa prokem dening siswa SMP N 1 Purbalingga. Asil saka panaliten iki yaiku prokem wujude tembung tunggal lan tembung komplek. Proses dumadine basa prokem yaiku 1) ngripta tembung anyar, 2) ngganti teges tembung lawas, 3) njupuk saka basa Indonesia utawa basa Inggris, 4) afiksasi, 5) reduplikasi, 6) singkatan, lan 7) akronim. Basa prokem dianggo dening siswa SMP N 1 Purbalingga kanggo1) sarana ngraketake sesrawungan, 2) ngejak, 3) njaga wewadi, 4) nguntapake rasa ora peduli, 5) nguntapake rasa wedi, 6) nguntapake rasa kaget, 7) nguntapake rasa bombong, 8) nguntapake rasa sebel, 9)menehi wejangan, lan 10) ngenyek. Manut panaliten kasebut isih perlu dianakake panaliten maneh kayata gandheng cenenge basa prokem karo trapsilane siswa marang kanca utawa guru, gandheng cenenge basa prokem karo
kumuh, wilayah serangan hama wereng, wilayah kekeringan, wilayah kedalaman genangan, wilayah potensi longsor, wilayah suku bangsa, wilayah penutur bahasa,dsb.
“Inggih leres, kulo Djuwari, ingkang nate
Code: k a p o k
3. Penutup (Ending) - Swara Cipta Priyanti (24:39)
Sekar Dhandhang gula Tinggalanipun para leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan.
Kaping 01 : Ana kidung rumekso ing wengi,
Tegesipun : anedhahaken wiwitanipun dumadosanipun manungsa, lantaran saking kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung)
– Tuwin anasir ALLAH wolung prakawis inggih punika : ingkang sekawan prakawis dados prakawis anasiring badan kang alus. 1. Surya, 2 Candra, 3 Kartika, 4 Swasana. Dene ingkang sekawan Prakawis dados anasiring badan kuwadhagan, 1 Geni, 2 Angin, 3 Banyu, 4 Bumi.
Katranganipun : Lajeng saget wujud janggerenganing sariro
2. RAOS KADIM , Dumunung ing MANAH, dados raos pangraos, inggih punika ingkang saget ambedaaken LERES tuwin LEPAT.
3. RAOS NJAWI : Dumunung wonten PANCA DRIYO. Inggih punika pucuking driji saget anedhaakena barang kasar tuwin alus. TUTUK saget ngraosaken legi gurih GRONO saget angraosaken wangi tuwin bacin, NETRO saget angraosaken padhang tuwin peteng, KARNO saget angraosaken suwanten sora tuwin lirih.
1. ATI SANUBARI . Pakartinipun kangge angrimati kawruh pancadriya utawi kangge angraos-raosaken.
Kaping 04 : Napasku nabi Ngisa linuwih,
Kaping 07 : Lamun ana wong kadhendho kaki,
Kaping 08 : Sapa reke bisa anglakoni,
Tegesipun : wonten kidung punika sejatosipun inggih ki ARTATI
Tegesipun : panggenan tetiga ingkan manunggal, kadosta : wonten ing BETAL MAKMUR anggadhahi praban piyambak, wonten ing BETAL MUKARAM santun paraban,tuwin wonten ing BETAL MUKADAS ugi santun paraban malih.
Kaping 11 : Sapa weruh kembang tepus kaki,
Kaping 12 : Lawan rineksa dening hyang widi,
Kaping 13 : Kang sinedya tinekan hyang Widi,
Kaping 15 : Panunggale kawula lan gusti,
Kaping 17 : Ana pandhita akarya wangsit,
Kaping 18 : Ngambil banyu apikulan warih,
Kaping 20 : Wiwitane duk anemu candi,
Kaping 21 : Gunung agung segara serandil,
Kaping 23 : Bumi gunung segara myang kali,
Kaping 24 : Mendhak asih sakehing drubiksa,
Kaping 25 : Siang dalu rumeksa ing widhi,
Tegesipun : menawi kesah utawi ngabdi bendoro gething dados asih utawi manawi kapethuk sato tuwin setan sedaya wau sami sumingkir
Tegesipun : daya ingkng ageng wau inggih punika wujuding pangreksanipun malaekat (pagering badan).
Kaping 31 : Dudur molo teng ayatul kursi,
Tegesipun : sami ruamaos ering utawi ajrih dhateng
Kaping 33 : Pepayone godhong dhukut langit,
Kaping 34 : Gunung sewu dadya pager mami,
gadhah pager gunung sewu. Sinten ingkang mirsani dhateng kita katingal murub. Sakathahing sesakit sirna sadaya, sarta linepataken saking ing tuju,
panggenanipun piyambak-piyambak. Namung Sri Sadana (lampahing sandhang tedha) ingkang sih lulut menggah ingkang mekaten punika tegesipun : namung sih rahmatullah inggih rahmat jati. Punika ingkang sejatosipun ingkang jumeneng Pangeraning Raga inggih
Kaping 37 : Yen sumimpen tawa barang kalir,
Kaping 38 : Ana peksi mangku bumi langit,
Ingkang ngaten menika sualaning ngelmi, Katranganipun : Ingsun : inggih punika panguaosipun amurba bumi tuwin langit.
Kaping 39 : Dagingipun makripat sejati,
Kaping 40 : Uninipun Jabarail singgih,
Kaping 41 : Ana kidung akadang premadi,
Kaping 42 : Punang getih ing raina,
Kaping 43 : Yeku kadangingsun kang umijil,
Kaping 46 : Balik lamun nora den lakoni,
Iki sketsa ku sing wis sak antawis ... lagi
soro,ayo do makaryo golek bondo,ning jo lali karo wanito,bojo 5 ora po2 ben iso gancleng sak bendino.lan seng rong ndino,di gawe nyOlong bwoke bojoe tonggo.ga usah mikir duso wong seng kuwoso gede pangapuro .tulung
Sing iso ngalahke nvix mung son goku sak ambegan wis pindah planet
Sik-sik ……… Salah ding sing paling banter kuwi ,,,,, yen ditimbali Gusti Pangeran sak sebutan mbablas nyang
nambah kang, mbok blogroll-e nggonku kuwi diganti sing wordpress iki
October 3, 2008	itu kamera yang kayak kurungan burung kuwi po ris,
nggon foto sing neng duwur dewe kuwi, sopo to jenenge?
sampeyan nggawe co.cc? lawong duwike digawe tuku dot asia wae mampu kok.. hehehe…
@Ginza: Waaah.. murahe… transfer domain
pak .pas tuku malah njaluk bonus kulit sak lembar ora gumun pak…pak .kui merk union kapten ,nek podo kepingin weruh .ojo do udur …
etch­ing, pol­ish­ing, laser, EDM etc.)
wong wedok sing karepe ngono. Kowe lanang la'po nganggo
Lanang Wedhok Mbah lanang Mbah wedok Aku Kowe Mangan Panganan Ngombe Banyu Ombenan Ndog Adus Turu Omah Kembang Emoh / ora gelem Dolan Sega Klambi Lunga Teka Ngadek Linggeh Niku Niki Duit Pari Maca pasa nami / jeneng tengen kiwa gede cilik dhuwur cendhek ndhuwur ngisor Jaler Wadhon Mbah kakung Mbah putri Kulo Panjenengan Dhahar Dhaharan Ngunjuk Tirta / toya Unjuk-an Tigan Siram Sare Griya / dalem Sekar / puspa Mboten purun Dolan Sekul Ageman Kesah / tindak Rawuh Jumeneng Lungguh / pinara Punika Puniki Arta Pantun Maos Siyam Asma Tengen kiwa ageng alit inggil cendhek inggil ngandhap
BATHIN=====================================================kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
Unduh Worms 2: Armageddon Android - Download Worms 2: Armageddon
wilayah kerja Kanwil BRI Yogyakarta (Majenang, Cilacap, Ajibarang, Purwokerto, Purbalingga, Gombong, Kebumen, Banjarnegara, Wonosobo, Kartuarjo, Purworejo,
Posted on 28 April 2012 by Farijs van Java	Ing dalem salah sawijining wengi, wayah punika angin tetiyupan silir sumilir. Aku iku wonge ingkang dhodhok nang jeroning bus ingkang
sing didelok bukan apa-apa, tapi pihak sponsor iki oleh opo lek de’e dadi sponsor nang acara iki. Dadi acara bal-balan iki kudu iso didol. Peran suporter, ayas pikir wis jos. Wis kreatif, iku
Balas	Tafridefraaz berkata:	10 Oktober 2010 pukul 02:31	Ow mekaten, nggih sampun ngangge jari2 mawon. Kulo ugi pengin gantos jari2 nanging dereng wonten arto kangge tumbas tromol ninja (ngajeng)
“Ana dene kang arupa jejarit kang kalebu laranganingsun, bathik sawat, bathik parang lan bathik cemukiran
lung-lungan, kang sun wenangake anganggoa pepatihingsun lan sentananingsun dene
gundul-gundul pacul, ora ndelok sing meblok-meblok,ndak dikaplok karo mbok wedok, enakke mangan gedang kapok
kesuwur kaya Microgaming, NextGen lan NetEnt. casino iki kawentar nyediakake paling game slot mobile online lan dhuwit amba menang. Ana ton saka
Nampa $ / £ / € 20 Free ing simpenan $ / £ / € 20 + Grab 25% Bonus awis Following Saben Senin
New pemain Goldman Casino duwe pilihanipun pinunjul saka game supaya wong bungah:
The Classics (roulette, poker, lan blackjack)
pemain biasa bakal bonus lan promosi kayata njupuk sambutan bonus simpenan match nganti £ 1,000. casino online Goldman kang wis luwih akèh kanggo kurban kanggo anggota kalebu:
lomba biasa lan hadiah awis weh wehan
-Undhangan mung VIP klub kanggo spenders amba / rollers dhuwur
The Online Mobile Casino review terus sawise Bonus Tabel ing ngisor iki
Sampeyan ora kudu Kepala metu kanggo casino lokal maneh kanggo nggawe dhuwit sawetara cepet menang. Play ing sembarang jam dina ing jangkah dhewe. Goldman Online Mobile Casino dikenal kanggo tingkat dhuwur saka kualitas layanan. Padha kurban 24/7 layanan customer kanggo maksud apa pitakonan, kalebu:
manggon chatting Depositing lan penarik dhuwit cepet, gampang lan aman. Goldman Casino nampa akeh cara pembayaran aman dening protokol enkripsi SSL paling anyar. padha kalebu :
Apa sing nunggu? Download app mobile saiki lan & miwiti muter game anyar kanggo free! Ana nawakake luwih akèh lan hadiah nunggu sampeyan, supaya nggabungake meja pemenang lan pratelan padha supaya nuduhake Panjenengan.
manfaat daun sirih untuk obat keputihan Ing artikel sadurunge , ing Ladies wis sinau macem-macem isi ing rwaning suruh lan sawetara keuntungan. Keuntungan saka suruh godhong Ladies ora mung iku, ana sawetara keuntungan liyane suruh rwaning punika tega yen sampeyan kantun .Saka kaca lensaindonesia.com , kasebut sing isi antiseptic ing suruh godhong pet banyu ora mung migunani kanggo reresik wilayah saka growong lisan , nanging ora sethithik , isi uga antiseptic apik kanggo ngramut sehat wadon organ .Ladies cantik godhok 7-10 suruh godhong lan nggunakake nggodhok banyu kanggo wisuh wadon organ kareben supaya variétas saka bakteri
dening nggodhok kabeh godhong karo 5 cangkir banyu nganti isih 2 cangkir nggodhok banyu minangka akeh. Banjur sadurunge ngombe, nyampur karo madu kanggo rasa.
Pengen rodo apik kok barang import wis larang sing kuat tuku mung sing sugih soyo kethok
A. ATURIPUN PANATACARA ING PURWAKANING ATUR PANATACARAAssalamu’ alaikum wr. wb.Nuwun, ingkang tuhu kinabekten para sesepuh tyang pinisepuh ingkang anggung mestuti mring pepoyaning kautaman. Para Panembang panembating praja, kirarya pangayoming para kawula dasih ingkang tuhu pantes
ingkang tansah sinugata ing kaurmatan.Ngengeti panjenengan sdaya lan kula jejering titah ingkang tansah kapurba kawasesa denin Gusti ingkang Maha Kawasa, pramila sumangga langkung rumiyin kla dherekaken, tansah hangunjukaken puji syukur wonten sahadhap pepadaning Gusti ingkang Maha Agung, dene sampun kepareng hamirahaken kekiyatan tuwin kawilujengan, satemah panjenengan sedaya pawiwahan wanci punika kanthi winantu ing karaharjan.Salajengipun, tuhu linepatna ing deduka tinebehna ing salwiring sesendhu, dene kula cumanthaka lumarab atur, satemah hanggempil kamardikan nyigeg nggenya nembe wawn pangandikan. Nunggih awrata mundhi dhawuhipun Radyan Harjuna kula kapiji kinen andherekaken lampahing upacara wiwahan
kakungipun Radyan Werkudara, ingkang lenggah dedalem ing Unggul Pawenang.Namung saderengipun. nglenggana bilih kula hamung boboting tiyang cubluk ambalilu, konthong ig seserepan miwh asor ing samukawis, pramila tan jangkeping trapsila punapa denewonten cupet cewet atur kula ing mangke, ingkang saestu tan saged adamel suka reraning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula hangandhang rumentahing sih pangaksama.Sanggya adilenggah ingkang tuhu kinurmatan wondene rerocening adicara ingkang badhe hangrenggani wiwahan ing wanci punika, nuninggih kadi ingkang badhe katur makaten :o Titilaksana ingkang sepisan Pambukao Kalajengaken ingkang sepisan urut kalih nenggih lumarabing sri atmaja pangantin putri ing sasana rinengga.o Ingkang rinacik ing adicara urut tiga, rawuhing pengantin kkaung kalajengaken Srah penampi.o Wondene adicara angka sekawan, upacara adat panggihing pinanganten sarimbit.o Waosan pustaka Suci Al Qur;an, rinacik ing adicara urut gangsal.o Ndungkap adicara angka enem, nenggih atur pambagyaharja.o Kirabing temanten, rinonce ing adicara angka pituo Saparipurnaning Kirab, tumuli hangancik adicara angka wolu nenggih wedharing
ingkang tuhu kinurmatan, reroncening adicara ingkang badhe hangrenggani pawiwahan ing wanci punika.Salajengipun kanthi tansah hanyadhong pangayoman mring Gustendhing, ingkang Maha Agung, mugi tumapaking gati wiwit purwamadya dumugi wasana tansah lulus raharja kali sing sambekala, keparenga upacara tumuli badhe kula adani.
sekeca lenggah kanthi mardikaning penggalih, hangantu adicara salajengipun. Nuwun . . . Menai kairing gendhing, nengga ngantos gendhing suwuk . . .B. NGATURAKEN SABEN ADICARA1. Pengantin putri lenggah ing sasana rinenggaPara rawuh kakung saha putri ingkang tuhu berbudi mahambeg darma.Ing salebeting panti busana, pinanganten putrid sampun purna nggenya hangrasuk busana pengantin. Keparenging karsa nedya hangrumiyini lenggah ing sasana rinengga.Pramila katr Juru
Puspawarna laras pelog pathet barang ( = utawi ketawang Sekarteja laras Slendro pathet manyura ), sumangga.( Cathetan : Menawi kairing gangsa gesang, nyuwunipun gendhing dhateng para kadang pangrait, saged naming kanthi sasmita. Upaminipun makaten : Lumarabing sri atmaja panganten putrid ing sasana rinengga, kairing para warara
Panganten miyos .Menawi badhe kacandra, sesampunipun gendhing dhawah gong lajeng kacandra.. . Tuladha panyandra. Badhe kaaturaken ing wingking . . Menawi mboten kacandra karana Panatacara dereng wasis nyandra, sampun kersanipun lumampah kanthi kairing gendhing. Sasampunipun Penganten lenggah, Panatacara lajeng matur :Sagung para rawuh ingkang tuhu minulyeng budi, ing mangke Pinanganten putri sampun lenggah ing dhampar pinasri. Pramila dhumateng kadang panata pita swara, keparenga hanyigeg larasing gendhing ingkang nembe kapiryasa (menawi gendhing dereng suwuk).2.Rawuhipun Pengantin KakungSagung para lenggah ingkang winantu ing kaharjan. Adicara urut tiga, nenggih rawuhipun Pinanganten kakung. Awit saking punika, katur Manggalaning Pangombyong penganten kakung, jengkar saking panti palereman, manjing sasana wiwahan. Dhumateng Juru panata pita swara, kasuwun ambiwadha rawuhipun Penganten kakung kanthi larasing gendhing Ladrang Wilujeng laras Pelog pathet baran, sumangga.. . . Gendhing mungal, lajeng kacadra. . .Menawi mboten kacandra, lampahipun kados ing nginggil. Sasampunipun Panganten Kakung dumugi ngajeng kori/Tarub, badhe Srah penampi, aturipun Panatacara :Kandheg nggeya lumaksana Penganten Kakung miwah para pangayab, dupi badhe tumapak adicara srah penampi. Pasrahing Penganten Kakung kasarira Radyan Setyaki, ingkang ing mangke badhe katampi dening Radyan Nakula, pinangka sulih sarira R. Harjuna. Pramila katur Radyan Setyaki Sumangga dhumateng Panata pita swara, kasuwun hanyigeg larasing gendhing ingkang nembe kapiyarsa ( menawi dereng suwuk ).. . . Sabda pasrah R. Setyaki . . . Purna.Aturipun Panatacara :Satuhu tata titi titis tatas, wedharing
panampi R. Nakula . . . Purna .Aturipun panatacara :Paripurna adicara srah penampi penganten kakung, tumuli badhe hangancik salajengipun. 3. Adicara PanggihSanggyaning para rawuh kakung saha putri ingkang tansa sinuba ing akrami, sampun wahyaning mangsa kala tumapaking prastawa gati Panggihing Pinanganten sarimbit. Pramila :  Dhumateng Ibu Juru Sumbaga, keparenga hamratitisaken adicara punika. Katur sagung para rauh, kasuwun mugi wonten keparengipun paring pangestu dhumateng pinanganten kanthi jumeneng sawatawis . Kadang Panata Pita Swara, kasuwun ambiwadha kanthi larasing gendhing Kodhok ngorek – minggah Ktw. Laras maya Pelog barang.4. Waosan Pustaka Suci Al Qu’ranPara rawuh kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan.Upacara adat panggihing Pinanganten sarimbit sampun paripurna. Salajengipun hangancik adicara ingkang urut gangsal, nuninggih waosan Pustaka Suci Al Qur’ an, ingkang badhe kaaturaken dening Adimas Samsul Anwar. Namung saderengipun, dhumateng sagung para tamu kasuwun mugi wonten keparengipun hanentremaken suwasana satawis, murih saged hamangun khidmating adicara saha hangalap mufangating titilaksana.Dhumateng adimas Samsul Anwar sumangga.... Waosan purna . . .Kanthi waosan Pustaka Suci Al Qur;an, mugi Alloh paring rohmad ing wiwahan wanci punika.5. ATUR PAMBAGYAHARJASanggya para rawuh kakung saha putrid ingkang satuhu berbudi mahabeg darma.Ndungkap adicara urut enem, nenggih atur pambagyaharja saking kulawarga ingkang hamangku karsa. Saestunipun- UPACARA ADATSalajengipun badhe katindhakaken Upacara adat, wiwit saking bobot timbang, Kacar kucur ngantos dhahar walimah. Pramila katur Ibu Juru Pangadi busana keparenga mratitisaken.(Menawi upacara dhahar walimah sampun purna, lajeng besan rawuh)- BESAN RAWUHKala mangsa menika,
kepareng badhe rawuh.Pramila katur Radyan Sadewa sekalian garwa, kasuwun hangaturi besan sarimbit jengkar saking sasana palereman manjing sasana pawiwahan.Katur Radyan Harjuna keparenga jengkar saking palenggahan hamapag rawuhing besan Sarimbit ing korining wisma pawiwahan.Rawuhipun Besan kinurmatan gendhing Ladrang Tirta Kencana, Kadang Panata pita swara sumangga.-------Gendhing Munya, kacandra ----- ngantos Besan lenggah –- SUNGKEMANSagung Hadilenggah ingkang tuhu kinurmatan, sasampunipun Rama Ibu pinanganten
dhumateng Ibu Juru Pangadi Busana kasuwun amratitisaken Upacara sungkeman. Kadang Panata pita swara kasuwun hangiringi kanthi gendhing Ladrang Mugi Rahayu laras Slendro pathet manyura.- TEDHAK CITRAUpacara Sungkeman sampun paripurna, salajengipun Pinanganten sarimbit kepareng tedhak citra utawi Foto
saha putrid ingkang tuhu kinurmatan. Upacara adat panggihhing pinanganten sarimbit sampun paripurna. Salajengipun hangancik adhicara ingkang urut gangsal, nuninggih waosan Pustaka Suci Al-Qu’ran, ingkang badhe katuraken dening Adimas Samsul Anwar. Namung saderengipun dhumateng sagung para tamu kasuwun mugi wonten keparengipun hanentremaken satawis, murih saged hamangun khidmating adicara saha hangalap mufangating titilaksana.Dhumateng adimas Samsul Anwar sumangga . -------------- Waosan purna ---------------- Kanthi waosan Pustaka suci Al Qur’an , mugi Allah paring rohmad ing wiwahan wanci punika.- UPACARA ADATSalajengipun badhe katindhakaken Upacara adat, wiwit saking bobot timbang, Kacar kucur ngantos
saking palenggahan hamapag rawuhing besan Sarimbit ing korining wisma pawiwahan.Rawuhipun Besan kinurmatan gendhing Ladrang Tirta Kencana, Kadang Panata pita swara sumangga.-------Gendhing Munya, kacandra ----- ngantos Besan lenggah –- SUNGKEMANSagung Hadilenggah ingkang
hangaturaken Sungkem mring rama ibu. Pramila dhumateng Ibu Juru Pangadi Busana kasuwun amratitisaken Upacara sungkeman. Kadang Panata pita swara kasuwun hangiringi kanthi gendhing Ladrang Mugi Rahayu laras Slendro pathet manyura.- TEDHAK CITRAUpacara Sungkeman sampun paripurna, salajengipun Pinanganten sarimbit kepareng tedhak citra utawi Foto sasarengan Rama Ibu. Dhumateng kadang Juru Foto kaparenga hamratitisaken.4. WAOSAN PUSTAKA SUCI AL-QUR’AN Para rawuh kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan. Upacara adat panggihhing pinanganten sarimbit sampun paripurna. Salajengipun hangancik adhicara ingkang urut gangsal, nuninggih waosan Pustaka Suci Al-Qu’ran, ingkang badhe katuraken dening Adimas Samsul Anwar. Namung saderengipun dhumateng sagung para tamu kasuwun mugi wonten keparengipun hanentremaken satawis, murih saged hamangun khidmating adicara saha hangalap mufangating titilaksana.Dhumateng adimas Samsul Anwar sumangga . -------------- Waosan purna ---------------- Kanthi waosan Pustaka suci Al Qur’an , mugi Allah paring rohmad ing wiwahan wanci punika.5. ATUR PAMBAGYAHARJASanggya para rawuh kakung saha putrid ingkang satuhu berbudi mahambeg darma. Ndungkap adicara urut enem, nenggih atur pambagyaharja saking kulawarga ingkang hamangku karsa. Saestunipun R/ Harjuna nedya lumarab atur pribadi, parandene kabekta saking sanget bombing saha bingahing penggalih hanampi rawuh panjenengan sedaya, satemah tan saged kawijil sedya pamaturipun. Pramila atur pambagya harja badhe kasarira panjenenganipun R/ Wisnumurti. Katur R. Wisnumurti sumangga kula dherekaken jengkar saking palenggahan jumeneng ing sasana sabda, dhumateng R. Harjuna sekalian kasuwun jumeneng hangampingi. ---------------- Atur pambagya paripurna ----------------Makaten wijiling atur pambagyaharja saking kulawarga ingkang hamangku karsa, ingkang sampun kawedhar lumantar R/ Wisnumurti.6. KIRABING PENGANTEN*) Kirab KanarendranPara tamu kakung saha putrid ingkang dahat minulyeng budi. Sampun sawatawis Pinanganten sarimbit nggenya lenggah ing dhampar pinasri. Keparenging karsa nedya manjing sasana busana, saperlu gantos busana. Pramila daya-daya hangancik adicara urut pitu, nenggih Kirabing Penganten. Dhumateng Ibu Juru Pangadi busana keparena hamratitisaken adicara punika (menawi wonten Subomanggala) dhumateng Ki Subomanggala keparenga siyaga ing diri sawega pita suwara., (menawi wonten Subomanggala) praptanipun Ki Subamanggala kairing
minulya. Pramila hambok bilih ingk mangke wonten ngarsa panjenengan kaaturaken pasugatan, kasuwun mugi wonten keparengipun hangedhapi pasugatan ingkang katur kanthi mardikaning penggalih/Kinarya haminyak sepining suwasana, ing mangke badhe katur larasing gendhing ---------------------(sumangga mardika kapilih ingkang prayogi) Dhumateng kadang panatapita, sumangga.*) Kirab KasatriyanPara rawuh kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan. Ing mangke pinanganten sarimbit sampun purna nggenya gantos busana. Salajengipun kepareng badhe lenggah malih ing dhampar pinasri, kanthi rinumpaka ing adicara Kirab Kasatriyan. Pramila dhumateng Ibu Juru pangadi busana Ki Subomanggala, kasuwun hamratitisaken adicara menika.Dhumateng kadang panata pita suwara ,
lenggah) --------------------7. SABDA TAMA/ WURSITAWARASagung adilenggah ingkang tansah kinaroban robing samodra yuwana basuki.Ing mangke Pinanganten sarimbit sampun lenggah malih ing dhampar pinasri. Ing semu kekalihipun tasih mangu-mangu jroning kalbu, karana rumaos kiranging sangu nggenya badhe hanggebyur ing samodraning agesang bebrayan. Pramila tansah hangantu paringipun wasita adi saking para sepuh.Pramila daya-daya hangancik adicara ingkang urut 8 nenggih wedharing sabda tama, ingkang badhe dipun paringaken dening R/ Puntadewa. Katur Ingkang tuhu kinabekten, panjenenganipun R. Puntadewa, sumangga kula dherekaken.-----------------Wursitawara kababar ngantos purna --------Makaten wedharing wursitawara saking panjenenganipun R/ Puntadewa , mugi-mugi dening pinanganten sarimbit saged kancandhi pindha jimat paripih
putrid ingkang tuhu kinurmatan.Hangancik adicara ingkang urut 9 , nenggih paringipun puja hastungkara saking sagung para tamu, ingkang mangke kasuwun dipun pangarsani dening Eyang Wiyasa.Katur Panjenenganipun Eyang Wiyasa, sumangga kula dherekaken-----------------------Hastungkara purna --------------------Sagung para rawuh ingkang minulyeng budi.Saderengipun kula dherekaken hangancik adicara salajengipun, keparenga lajuning adicara kula sigeg langkung rumiyin, saperlu atur kalodhangan dhumateng
tamu minulya.Pramila hambokbilih ing mangke wonten ngarsa panjenengan sedaya sampun kaaturaken pasugatan, kasuwun mugi wonten keparengipun hangedhapi pasugatan kanthi mardikaning penggalih. Kinarya hamyak sepining suwasana ing mangke badhe katur larasing gendhing ………….ing pangajab saged hanambahi raos eca nggenya hanikmati pasugatan.9. PANUTUPSanggyaning para rawuh kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan.Mboten dangu malih pahargyan punika badhe paripurna. Namung Saderengipun kula dherekaken hangancik adicara panutup, keparenga kula ingkang piniji handherekaken lampahing adicara, saestu nglenggana kathah kekirangan saha kalepatan ingkang mboten adamel suka
kalapa, sedaya kekirangan saha kalepatan nyuwun gunging pangaksama.Sagung Para tamu ingkang satuhu berbudi
keparenga jengkar saking palenggahan, tumuli jumeneng wonten korining sasana pahargyan, saperlu hanampi paring pangestunipun sagung para tamu.Dhumateng Ibu Juru Pangadi busana kasuwun hamratitisaken, dhumateng kadang panatapita suwara, kasuwun hangiringi kanthi larasing gendhing Ayak-ayak umbul donga S1. Myr.Ing wasana sumangga kula dherekaken hamungkasi pahargyan ing siyang punika kanthi hamemuji manjalmaning sesanti- Jaya-jaya wijayanti mugi rahayu ingkang samya pinanggih.Pinangka panutuping atur, kula hangaturaken agunging panuwun, sugeng kondur mugi widada ing marga.Wassalamu’alaikum wr. wbKatrangan :1. Ambokbilih wonten Panglipur (Hiburan) awujud Beksan / Tari, punapa sanesipun, inggih kedah dipun aturaken kanthi cetha. Tuladha aturipun panatacara, upaminipun :Sagung para tamu kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan , kinarya hamangun regenging suwasana, ing mangke badhe ka aturaken panglipur sawetawis awujud Beksan Karonsih ingkang badhe katindakaken dening Dimas Priyambada saha diajeng Lesmanawati, saking Sangar Tari Mandragini.Dhumateng Para paraga ingkang hanawung karti, ambokbilih sampun siyaga ing sedayanipun sumangga kula dherekaken hangayahi gati. Katur Sagung Para tamu, sugeng hamirsani.2. Salah satunggaling cara kangge ngendhaleni tamu supados mboten jengkar saderengipun paripurna , kejawi Panatacara mbudidaya murih pasamuan nengsemaken para tamu, ugi kanthi panyuwunan saking panatacara. Langkung-langkung menawi mboten wonten panglipur sasanesipun gendhing ingkang lumantar kaset, ing mangka kadang sinoman dereng purna anggenipun ngaturaken pasugatan, prayogi panatacara matur dhumateng para tamu, upaminipun : Sagung para tamu ingkang minulya ing budi, mawantu-wantu panyuwuningipun R. Harjuna sekalian, mugi wonten keparengipun sagung para tamu sekeca lenggah ngantos paripurna pahargyan ing wanci punika. Menawi ing mangke para kadang sinoman sampun purna nggennya hangaturaken pasugatan, tumuli badhe kula dherekaken hamungkasi pahargyan ing wanci punika. Sinambi hangantu purnanipun
pornleaktube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornleaktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
nambah ilmu, nemu di Google nih... Btw Sampeyan wong Pordjo to? Pordjo-ne ngendi Mas Bro? Salam kebo...
Pordjo-Kaliboto, mas Bon Bon neng ngendi???
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Landerd&oldid=1032427"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 12 Maret 2016.
ngendon iku digawe opo karo pemerintah… mugo2 wae digawe sing apik-apik..
Pandya holeng-holeng, sinampenana dene I Gusti Luh Pacekan, weruh Hyang Um, henengakena ika.
amupuh wong ameteng ika, tur ya malayu manangis. Kyayi Ngurah Pacung umeneng juga, dadi hana Si Ungasan, wong Badung
angarcana Hyang Atitah, Hrih, Adwa Adawaya, mwah hana mitra kasihnya kang ngaran Si Ungasan, dinol badeg, henengakna sakareng.
Tucapa Kyayi Ngurah Pacung, tiniban warsa, saha wretipatha, dadi suminggah
jinasmara maring Samu, mwah kalap maring Kaphal, wiswa sawijya, pinarigraha ring Kyayi Panji sawiji, maring Toya Anyar, kang uruju, padha anuwuhaken kulaputra; astam I Gusti Putu Balangan, anarmaken I Gusti Balangan, I Gusti Oka, I Gusti Tembahu , kang uruju
apasajna Ni Gusti Luh Rai, kambil ka Puri Agung Mengwi, mwah apasajna Ni Gusti Luh Saren kambil ka Gria Gde ring Blayu, mwah kajeng nawi, I Gusti Ketut Rai ajero ring Jero Kanginan, I Gusti Nyoman Tembau, ajero ring Jero
Ni Gusti Luh Made Kaba-Kaba, mwah angalap rabi ka Jero Kanginan, anarmaken putra kakung, I Gusti Gde rai, I Gusti Gde Nyoman, wadhu Ni Gusti Luh Putu,kajeng nawi, I Gusti Pengkuh,, I Gusti Ketut Jambe, wadhu Ni Gusti Nyoman, Ni Gusti Kumit, Ni Gusti Nyoman Kuwum, Ni Gusti Made Mranggi, Ni Gusti Made Geria, Ni Gusti Nyoman Alit, Ni Gusti Made Anom.
Mwah wantunakna niking katha, I Gusti Ktut Rai, angalap rabi saking Marga, anarmaken putra, kakung, I Gusti Made Kandel,, I Gusti Ketut Grudug, wadhu Ni Gusti Luh Raka,, Ni Gusti Made Rai, Ni Gusti
ring I Gusti Made Munggu, ring Jero Kelod Kangin, anarmaken putra kakung, I Gusti Gde Dublag, I Gusti Nyoman Cuki, I Gusti Made Padang, panawing wadhu, Ni Gusti Luh Raras, Ni Gusti Luh Cublek. Mwah Ni Gusti Luh Rangda,
Gusti Luh Putu Hompog, Ni Gusti Made Nir, Ni Gusti Nyoman Cenik, panawing kakung, I Gusti Ktut Rangga, wadhu
Made Ambon, asuta kakung I Gusti Leyar, wadhu Ni Gusti Luh Menol, Ni Gusti Luh Alit.
ngambil ka Puri, kang anama Ni Gusti Luh Komak, asunu kakung, I Gusti Gangsar, I Gusti Degdeg, I Gusti Siring, I Gusti Bokor, wadhu Ni Gusti Luh Srinteng, panawing Ni Gusti Luh Srintung.
Mwah Ni Gusti Luh Kumik, kambil antuk I Gusti Sana, sakeng Jero Kelod Kawuh. Ni Gusti Ketut Bangli, kambil antuk I Gusti Made Rantab sakeng Jero Kelodan.. Ni
Mwah wantuniking katha, kang jumeneng ring Puri Blayu, I Gusti Made Celuk, atemu tangan ring Ni Gusti Luh Gde,
kang wadhu, Ni Gusti Luh Kompyang Gabur, Ni Gusti Ketut Rai Gabir, Ni Gusti Luh Rai.
Made Sobrah, I Gusti Ketut Gondros, I Gusti Made Taram, I Gusti Gde Rateng, I Gusti Pogog, I Gusti Gde Aji, mwah kang wadhu, Ni Gusti Luh Nyoman Raka, Ni Gusti Luh Cublik, Ni Gusti Luh Nyoman Mukrek, Ni Gusti Luh Teplok, Ni Gusti Luh Dibleg, Ni Gusti Luh Diblug.
Mwah I Gusti Gde Rai, angalap rabi mingsiki, kang aparab Ni Gusti Luh Nyoman Rai, asunu wadhu Ni Gusti Luh Ngurah; kang panawing kakung, I Gusti Ampug, kaperas antuk Ni Gusti Luh Nyoman Rai; mwah panawing kakung, I Gusti Tongkol, I Gusti Reweh, wadhu Ni Gusti Luh Rendah, Ni Gusti Luh Ampeg, Ni Gusti Luh Cublek.
Mwah wantunakena iking katha, I Gusti Nyoman Celuk, atemu tangan ring Ni Gusti Luh Ngurah, asunu lakibi, kang kakung, I Gusti Ngurah Putu, I Gusti Ngurah Rai, I Gusti Ngurah Alit, kang wadhu, Ni Gusti Luh Oka, Ni Gusti Luh Rai Yona,
kakung, I Gusti Lenyon; mwah asuta kakung panawing I Gusti Lenyod, I Gusti Lenyad, I Gusti Togog, I Gusti Patrem. Mwah kang
Ni Gusti Ayu Putu Toprok, asuta lakibi, kang kakung, I Gusti Ngurah Gde, I Gusti Ngurah Made, wadhu Ni Gusti
Gusti Luh Ketut, kalap antuk I Gusti Riyeh, putran I Gusti Gde Kandel, I Gusti Tongkol, angalap rabi Ni Gusti Luh Diblug, asuta lakibi,, kang laki I Gusti Kantor, I Gusti Lodra, wadhu, Ni Gusti Luh Alit, Ni Gusti Luh Tamba, Ni Gusti Luh Redep. I Gusti Reweh, ngalap rabi ka Jero Kajanan, asuta lakibi, laki I Gusti Dar, I Gusti Koder, mwah I Gusti Ngurah Gde, atemu tangan ring mingsiki, kang apasajna Ni Gusti Rai Yona, Ni Gusti Luh Alit Yoni, kalap antuk I Gusti Agung Anom, sakeng Puri Marga, Ni Gusti Luh Alit Sunil, kalap makapatni, antuk I Gusti Ngurah Made, asuta
Alit, I Gusti Togog, ngalap rabi Ni Gusti Luh Kinteng, panawing Ni Gusti Luh Alit. I Gusti Lenyad, ngalap rabi Ni Gusti Luh
kang laki I Gusti Embung, I Gusti Konco, wadhu Ni Gussti Ketut Apuan, Ni Gusti Luh Jelantik, Ni Gusti Luh Breset, mwang ngalap rabi ka Puri, kang anama Ni Gusti Luh Kunek, asuta wadhu, Ni Gusti Luh Tengkob, Ni Gusti Luh Alit.
Mwah wantunakna ikang katha, I Gusti Ngurah Putu Celuk, angalap patni ming siki, kang anama Ni Gusti Luh Alit Tingset, wekan I Gusti Tongkol, asuta wadhu, Ni Gusti Luh Alit Mar, kakung panawing I Gusti Pursaka, wadhu, Ni Gusti Luh
Gusti Luh Teplok, asuta kakung, I Gusti Rentuh, I Gusti Rentih, panawing wadhu,.
Mwah I Gusti Gde Aji, ngalap rabi wekan I Gusti Lembeyan, kang nama Ni Gusti Luh Cublik, nama putra di semeton, kang anama I Gusti Patrem. Mwah I Gusti
panawing wadhu, Ni Gusti Luh Saprig, Spreg. I Gusti Kekeng, ngalap rabi panawing; I Gusti Ngurah Gedong, kang anama Ni Gusti Luh Honta, asuta wadhu.
Mwah I Gusti Rateng, ngalap rabi, nyaman I Gusti Tebor, ngaran Ni Sumbrug, asuta kakung I Gusti
asuta kakung, I Gusti Tungkeng, I Gusti Tabanan; I Gusti Tungkeng, ngalap suami ka Puri, kang anama Ni Gusti Luh Nyuti, asunu kakung, I Gusti Patrang. I Gusti Tabanan, ngalap suami ka Puri Perean, kang anama Ni Gusti Luh Alit, asuta wadhu. Mwah I Gusti Bokor, aswami wekan I Gusti Nyoman Cuki, kang anama Ni Luh Alit, asuta laki I Gusti Debot, I Gusti Kasar. I Gusti Debot, aswami wekan I Gusti Lembeyan,
saking Puri, mapuri ring Jero Kelodan, I Gusti Sengguhan, ka Jero Kajanan, I Gusti Pasaren, ngalap rabi Siluh Kajeng,
Gusti Ayu Kajeng, kambil ka Mengwi antuk Anak Agung Gde Putra. Jero Pasek asunu wadhu, Ni Gusti
Puri, kang anama ni Gusti Luh Rai, kasemetonang ring I Gusti Ketut Sobangan; Ni Gusti Luh Rai, kambil
Mwah wantunakna ikang katha, I Gusti Nyoman Celuk, meneng ring Puri Blayu, hana panawing I Gusti Wayan, angalih maring Jero Kelod Kawuh,
Saguh, Si Ketut Muwuk, wadhu Siluh Nyarikan. I Gusti Dawuh, ngalap rabi kaler kangin, wekan I
Kangge siram malem weton meniko wonten sumber/sumur, nopo teng lepen, nopo wonten bale griyo toyanipun dipun wadahi bokor lan ugi tanpa busana menopo saenipun kados pundi Bopo ?
dingin. 21. Nuwun sewu Bopo, wonten wedhatama manembah meniko wonten catur sembah, maladihening, semedi, nopo dene meditasi meniko saged dipun wastani sembah kalbu napa mboten ?
22. Bopo Sabdalangit kawulo nate wekdal ngening kaliyan wirid sasampunipun tahajud, kawulo rumaos dene kawulo sajatosipun rinasuk dzating Pangeran, ing salebeting kawulo wonten dzating pangeran, ing salebeting dzating pangeran wonten kawulo meniko kados pundi Bopo ?
Bopo Sabdalangit kawulo meniko saben nanggapi raos nopo kemawon kados wonten dalem raos kawulo meniko kados wonten tiga, saumpami kawulo meniko saweg puasa lajeng kawulo meniko ngelih sanget lajeng ing dalem raos meniko wonten tigang raos sepindah wonten raos kepengin buka puasa, kalih wonten raos mboten kepengin buka awit saweg puasa, ping tiganipun raos ingkang ngertosi wontene kalih raos puniko, lha niki kados pundi Bopo ?
geni lan pedhang, sing vitupères telat kampanye marang nyopir adoh banget tengen lan sampeyan bebarengan mimpin menyang
Giovanni Tolomei dipunwiyosaken ing Siena, Tuscany. Panjenenganipun ngagem nami "Bernard" (basa Italia Bernardo) amargi raos urmatipun dhumateng Abbot saking Clairvaux. Panjenenganipun dipunbimbing déning paklikipun, Christopher Tolomeo, satunggiling Dominikan, lan péngin mlebet dhumateng kagesangan kaagaman nanging bapanipun nentang piyambakipun, lan piyambakipun nglajengaken pasinaonanipun ing lingkungan sekuler. Sasampunipun ngrampungaken pasinaonan filosofi lan matématika, panjenenganipun nyinaoni bidang hukum kamasarakatan lan kanon, lan teologi. Kanggé sapérangan wekdal Bernardo nampi jejibahan ing angkatan bersenjata Rudolph I saking Jerman. Sasampunipun panjenenganipun kundur dhumateng Siena panjenenganipun dipuntugasaken déning pedunung ing posisi paling inggil salebeting pamaréntahan kitha. Nalika tugas panjenenganipun ngalami wuta. Nanging pasawanganipun pulih, puniki dipunpitados amargi intervensi Ibu Maria. Panjenenganipun pensiun taun 1313 mapan wonten ing pinggiran sekitar 10 mil saking Siena. Ing mriku panjenenganipun nglampahi gesang kanthi prasaja sanget.
Amargi pandhangan moralipun ingkang inggil panjenenganipun narik kathah pengunjung, lan Bernardo dipuntedah nglampahi ajaran sesat. Panjenenganipun tindak dhumateng Avignon kanggé ngresikaken namanipun saking tedahan kasebat kanthi ngadhep Paus Yohanes XXII tanpa kawratan. Nalika panjenenganipun kundur, panjenenganipun ngedegaken kongregasi
dhumateng Kenya Maria. Guido, Uskup Arezzo ngonfirmasi konstitusinipun taun 1319, lan kathah panyuwunan kasembadan déning Paus Yohanes XXII, Clement VI (1344), lan Gregorius XI. Nalika munculipun plak ing distrik Arezzo, Bernardo lan para biarawan ndhévosikaken dhiri piyambakipun kanggé ngrawat para panandhang. Amargi tindakan puniki, Bernardo lan sapérangan réncang Olivetian ketularan penyakit puniki.
Sasampunipun mimpin kongregasinipun laminipun 27 taun, Bernardo tilar donya ing yuswa 76. Pejahipun ngasilaken kathah mukjizat lan kongregasinipun dados sekolah para santo. Taun 1634 panjenenganipun dipunBeatifikasi déning Kongregasi Rite.
apisan, inggih punika nemonin panglong ping 14, Sasih Kepitu, Caturdasi Kresnapaksa Maghamasa, sane kaloktah kabaos Prawaning Tilem Kepitu.
saking kulo,kulowonten mriki ajeng tanglet…nopo niku sedulur papat limo pancer ?ugi nopo wonten jopo montro kangge nimbali sedulur papat puniko?nek wonten nyuwon tulong diseratne,,,n nyuwon ngapunten ,,, panjenengan nopo saget ngartekaken
Nuwun Sewu Ki Sabda Langit, menawi kepareng kulo nyuwun e -mail tuwin alamat ki Sabda Langit.
nuwun sampun kersa ngrengkuh dados sedulur. Kula antos pinarak panjenengan
ngiyup..Ki..sampun dangu dhalem ngilang iling blok meniko.. sajakipun kempalanipun priayi- priayi luhur. Salam sih katresnan sedayanipun… Dangu anggen Dhalem nandhang kahanan ‘Ngelak kasatan sumur’..menawi angsal.. nyuwun ciprataning toya saking Ki Sabdo tuwin para Kadhang … Mugi Dhalem saged mentas saking kahanan..
Estunipun Dhalem..bade nyuwun pirsa.. sejatosipun Ngilmu punika menapa Ki?.. saestu raos dalem taksih tumpang suh..amargi wontening tembung.. Laku mawa ngilmu…Ngilmu tumungkule saka laku, leresipun pripun..laku rumiyin ..menapa ngilmu rumiyin…? ..Nyuwun dipun dunungaken pucuk lan
Rumaos remening tyas awit rawuh panjenengan wonten ing sarasehan punika, mugi saget migunani tumrap tiyang kathah. Bab ilmu, utawi NGELMU mawa sanepan “angel anggone ketemu”. Ngelmu iku kalakone kanthi laku.
ketulusan tanpa batas. Kados mekaten menggah pamanggih kula.
Mugi panjenengan tansah karahayon tuwin sinung anugrah saking Gusti Ingkang murbeng gesang
Ngaturaken Gunging panuwun… cekakaos pamanggih Panjenengan..sampun paring nur cahyo wonten lebeting manah dhalem..
Mugi Ki Sabda tansah kaparingan kawilujenganipun Gusti ingkang Maha Welas Asih..
Juni 29, 2010 pukul 8:59 pm
Sing Nawakake cara Famous Boku Slot Bill Banking Bakal Mesthi Nggawa Winner ing Sampeyan – seneng 100% Welcome Bonus £ $ € 200
Boku Slot Bill – Tansah Apa sampeyan Win karo Mobilecasinofun.com
Gambling dening Mobile karo Boku Billing – lan slot paling apik ing Slot Jar.com
Julukan minangka juara saka slot online casinos mobile, ing Slot Jar Casino kang wis gedhe Boku slot Bill cara banking, misuwur nggawa metu nomer humongous saka amba pemenang ing rutin. Arti prasaja, Situs sing Slot Jar kang banget sarta versed karo tumindak kang nggawe wong menang. Kang siji saka anggota saka klub casino kemajuan play; ing Slot Jar Casino karo Boku Slot Billing situs sing pancen kebak surprises agawé.
Menang ing Saben Corner saka Casino Slot Jar Sing Uga misuwur kanggo Boku slot Bill Mbayar Banking Phone!
Grab 10% Cashback Bonus Miturut Following Saben ana + Nglumpukake 20 Free giliran Cukup Miturut Playing ing Weekend ing
Sanajan enggo bareng sawetara balung sing saka casino ProgressPlay, ing Slot Jar Casino wis apa stupendously kanggo tuwuh saking gambar lan dikenal beda. Situs Slot Jar kang wis bisa teka munggah karo dhaftar nyengsemaken 400+ game, rahang-nempel bonus lan proses Swift awis metu i.e. ing akeh kurang saka minggu!
Kanthi goal kanggo bisa kanggo nggawe wong menang, ing Slot Jar Casino wis menthekake tondo asto munggah lan mulai lelampahan casino ora proses siluman dawa. Saiki bakal wektu paling apik kanggo dadi anggota Jar Slot lan nggunakake Boku Slot Bill situs cara banking supaya minangka kanggo njupuk kauntungan saka sange £ 5 pancen bebas play bonus, sing bisa menehi akeh- kamardikan needed kanggo Snoop watara
lan Games jeneng karo Pay dening Bill Phone £, €, saka $, Bisa $ £, SEK1000 Swedish
New Mobile Casino Lan Mesin Slot Kanthi Teknologi Latest
Sawise sampeyan wis dijupuk kauntungan saka lengkap fiver free ditawakake Casino Slot Jar lan siap kanggo nggawe simpenan ing game favorit; bakal siap stunned dening katresnan, ditampilake ing 100% cocog kanggo £ 200 ing celengan kawitan. Inggih, ana liyane! Saiki iki bakal njamin sampeyan terus teka maneh.
The Slot Jar Casino sing bangga migunakake cara banking Boku Slot Bill, uga nawakake sawetara nawakake promosi sange kaya £ 20 bonus free, yen sampeyan muter ing akhir minggu
Awesome welcome bonus apa ndadekake gabung casino anyar online sing luwih maringi hadiah lan Slot Jar kang kurban ora nguciwani! Ora mung kabeh pelanggan anyar njaluk otomatis £ $ € 5 bonus free ora simpenan nalika ndhaftar, nanging uga nganti £ $ € 200 match awis ing simpenan sing pisanan nalika padha main game kanggo dhuwit nyata
Simpenan by Phone bakal slot karo Boku, Slot Jar.com lan mobilecasinofun.com – Play FREE SAIKI!
Duwe flutter ing SlotJar pancen free – nambah Boku Promo iki kanggo
wied	20 Maret 2009 pukul 3:44 pm	Salam kenal dulur, aku saka wilayah md
pak pendito kalian keluarga lan ugi dumateng sedoyo sokabatipun Gusti Allah lan Yesus Kristus wontening GKJW Pacitan Nuwun
nyuwun tulung yen wonten renungan harian basa Jawi, matur nuwun. Gusti mberkahi
wong dhodhol mracang. Ambek bu gurune kadone dikocok-kocok.Wah iki rodok angel mbedheke, pikire. "Isine permen yo..."."Pinter bu guru.." jare anak’e wong dhodhol mracang.Mari ngono, maju anak’e wong dhodhol es krim. Pas
stroberi ta...?" bu gurune kemeruh maneh."Salah .." jare arek’e."Wis aku nyerah,
Senen wingi 23 Agustus 2010 aku nekani penguburan sedulur sing sedho. Aku nyobo ngeling eling opo sing menarik mripatku pas wayah kuwi ... yo kuwi hiasan kembang sing ono ing kranda. Ono Kembang abang tumpuk loro, terus kembang kenongo, melati lan godong pandang sing li tekuk tekuk koyo
Sing teko Wedus 3 wis=35+3=38-37=2.1, 35-25=(4371.3147)
Sing mateng Gedang 9 wis=23-30=(5.3), 23+9=32-03=5.3, (9)-35=(8)=5389
Sio 9 kr 3=9-35-25=8.7, (3)-09=(9), 12-(04)=9840
Sing dadi kebo 7 wis=9+7=16-(02)=7.2, 97-00=0.4=4
lan wawan nekani pengajian. Masio guru pengganti, nanging apik eram pesene.
Sak wise pengajian banjur mulih kudanan kabeh. Langsung blek sek klenger tekan omah. Subuh ae kok isih udan cuacane.Jam 8 isuk wawan moro nyang omah arep ngajak ngopi, tak jawab iyo ae ayo.
Opo emosimu nganti mbakar langit to jane?Tomo: wo alah wan wan, ora emosi tok sing mbakar, nanging ugo akhir-akhir iki syahwat yo kudu tumpah ae kok.
Wawan lan tomo ngguyu kecakakan, guyoni omongane dewe-dewe sing ra nggenah.Tomo: opo jutaan menungso ugo ngrasakne koyok aku yo wan yo.Wawan: yo iso luwih to, miturut surveine soko alam malakut kono.Wawan: muncul perang nok endi-endi, berantem, demo halah akeh pokoke.Tomo:
terus ora kroso arep ngadek eh malah nyundul gedheke wong dodok kopi. Wawan kelingan pengajian bengi wengi lak mbahas wong-wong sing kontra karo Alloh SWT.
batas saben sakpecak huwus tak tengeri kanti satiti pinongko ajurit caroko.tak terusne pranoto buono baharu kanti urubing hambanguni papraja katawis kaiker den dene utere srengenge joyo jayanti projo nuswantara nir ing sambikolo pranatan ingsun 1945
opo podo kroso ngising to? makane sakdurunge
HALTE. Langgeng Art FoundationJl. Suryodiningratan 37, Yogyakarta, Indonesia+62 274 417043 Langgeng
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing
kesenian tradisional Kuda lumping dari kota Magelang, antara lain kelompok “Cahyo Turonggo” Kampung Dumpoh, “Turonggo Kencono Mudho” Nambangan Wetan, “Turonggo Putra Rama” Bogeman, “Turonggo Sakti
sugeng enjang Ki Sanak… sugeng tahun enggal 1 Suro Tahun BE 1945, Kulawu, mugya tansah manggih begja rahayu,
November 28, 2011 pukul 12:34 pm
mugya Gusti tansah paring kawilujengan saha karahayon dhumateng kula lan panjenengan sekeluarga sumrambah para sanak kadang sedaya
Ing padyo ning tyas, kapituladhaning ngarco podho hangrungkepi mondosioning bebuden luhur jiwo satrio pamungkasing jagad kang
pangruwating biyung, pawedaring jagad lan uga pangracut jagad kang aran janur gumulung lejaring jati jari saged kasembadan dening tapak kang suci, lampah laku subositoning, andhap asoring, lan tata kramaning manungso kang sejati (kang aran SUTRA PUTH atau RATU BENANG SUTRA).
tumindakaken enggal-engal kasembadan…pikantuk berkah pitulungan lan kawelasanipun
Mugi Gusti tansah paring kawilujengan dhumateng Ki Sabdalangit ingkang nembe ngayahi kawajiban luhur. Kagem para sesepuh lan pinisepuh keparenga kawula dherek ngangsu kawruh.
kagem keluargo lan rencang, mugi ing tahun warso enggal meniko sedoyo rahayu lan keparing kasantosan.
November 29, 2011 pukul 6:11 pm
pamuji kawula mugya panjenengan tansah pinaringan teguh rahayu widada mulya kalis ing rubida sumrambah sedaya keluarga. matur sembah nuwun sampun kersa nampi pasedherekan kawula. jebul ndika estu waskita tenan, kasinggihan kula punika putune mbah wongsorejo lho. lha mbok menawi kepareng kula tak meguru kaliyan panjenengan tho mbak.
November 29, 2011 pukul 9:46 pm
@ Putune Mbah Wongso (PMW),
Sugeng dalu, weeeladalah, niki saestu putune mabh wongso to?, meniko kulo namung nebak mawon,amergi ten blog mriki namung wonten setunggal nami mbah wongso, yo kuwi mbah wongsorejo, banjur yen tenanan niki putune mbah wongso kulo nggih tumut bungah.
Nanging ngapunten, ampun nimbali kulo ‘guru’, mongko nyandang guru kuwi abot tenan, mesti ‘di gugu lan di tiru’… kulo niki tasih TK, cah cubluk sing sak sak meniko tasih emosian lan atos. kulo piyambak nggih tasik ngangsu kaweruh ten blog kahyangan mriki. Yen mekaten, nggih monggo padho2 sinau bebarengan kalean kulo nggih mas/mbak PMW.
November 28, 2011 pukul 7:09 pm
sedulurku kabeh sing di tresnani gusti ingkang agung. ojo podo ngapir-ngapirne wong liyo sopo ngerti wong iku kapir nek matane menungso tapi iman nek kersane gusti allah.lha nek awake dewe ngapirne wong liyo njelalah tibake, awake dewe sing kapir opo g di guyu mbi bocah cilik. makane dulur ayo di toto cangkeme dewe dewe.nuwun
November 28, 2011 pukul 7:13 pm
sing sabar lan tansah waspodo, sejatining waskito manggon ono atine dewe-dewe sababe iyo wis podho duwe pilihan kang wis ana kepestene.
Keep on the track, donot be agitated.
November 28, 2011 pukul 7:20 pm
sedulurku kabeh sing di tresnani gusti ingkang agung. ojo podo ngapir-ngapirne wong liyo sopo ngerti wong iku kapir nek matane menungso tapi iman nek kersane gusti allah.lha nek awake dewe ngapirne wong liyo njelalah tibake, awake dewe sing kapir opo g di guyu mbi bocah cilik. makane dulur
ngerti awake dewe sing kapir.kapir nek matane menungso ga opo-opo, tp sopo sing iso njamin ora kapir nek ngarepe gusti kang moho agung.makane konco ayo di toto cangkeme dewe-dewe.ndlok menungso ojo ko njabane tp deloken sifate ,……..migunani kanggo
makane dulur ayo di toto cangkeme dewe dewe.sing penting urip mu migunani kanggo liyan sg mbutuhke pitulungan.nuwun pangapunten ki ngomong kulo radi kasar.tp niki metu saking ati sing jeru.kok gampange wong memvonis liyan miturut udele dewe
November 28, 2011 pukul 8:06 pm
jaman soyo aneh.akeh wong ngapirne liyan.la sopo ngerti deweke sg kapir.opo gunane urip nk ga ono manfaate kanggo liyan.aq bodho tp aku due guru yo iku nurani.aku arep nyolong nuraniku
menopo ingkang panjenengan babar panjenengan estu lantip waskitha lan permana sanes wekdal mbok bilih panjenengan kerso maringi wejanganipun damel kawulo lan poro sederek sedanten ing gubuk eyang sabda puniko supados kawulo ingkang cubluk
Produk Halal MUI | Blog'e Kang Okah
Gunawan Julianto= = = = = = = = = =TLATAH BOCAHBocah Dudu Dolanan - Bocah Kudu Dolanan
njaluk diajari Pak Dhe Nugraha Adhi to…wes terbukti…dijamin mak nyusss lah…ora kalah karo thengkleng sing NGemplak NGalor kae….
one08 berkata:	April 17, 2010 pukul 11:54 PM	kalo ditempatku ada tulisan “roda macet, ora
mengexploitasi wulan kwok n agnes monica..."mbAyangke wulan kwok..ura nganggo katok dudu mergo pas cew*k neng lagi tk so*ok2 bolongane
Permios badhe ndherek KLESOTAN wonten Blog panjenengan njih.
Kanthi renaning manah, sugeng rawuh lan tetepangan kadhang Bocah Gundhul, kawulo sadremi mahluk ino kang cinipto saking karsaning Gusti ingKang Murbeng Dumadi, mugi kito sedoyo tansah pinaringan wewarah, saking ngarsaning Pengeran ingkang sinembah. tetepno anggenipun ngudi pasederekan, mugi tansah wilujeng,
Sugeng tetepangan kaliyan kula, Ki Srondol saking tlatah Asem Tirang, menawi kepareng kawula ndherek ngangsu kawruh saking papan maya panjenengan puniki. Mugi mugi seratan panjenengan wonten ing papan maya puniki sageda kawaos para lajer Jawi ingkang sapunika sami bingung anggenipun angudi luhuring kabudayan sarta falsafah Jawi, supados kabudayan saha falsafah tilaranipun para luluhur sageda semi, ngrembaka, lan saged dados pepadhanging tiyang Jawi.
bilih kawulo sampun dikeparengake mangertosi papanipun lan ugi dipun paringi pepadang mangertosi dumateng ngelmu kabecikan lan nyuwun pangapunten bilih kawulo nuwun izin bade nyantrik wonten panjengenan ing papan maya meniko sagedo
bilih sanak lan pro kadhang dahat kinurmatan sampun karso pinarak wonten papan maya kawulo. mugi panjenengan sedoyo karso paring sumelo atur, mugi sedoyo niat suci lan atur sabdo panjenengan sedoyo ndadosnaken pepadang dumateng kito sedoyo khususipun, lan bumi nuswantoro umumipun. tan kenging dipun panginten, bilih panjenengan sedoyo dados kawulo minulyo minangkani pangembating projo nuso jawi. yektos kamukten, widodo, jatmiko, wilujeng, kabegjan lan karahayon ingkang bade sami pinanggih.
Kagem Mas Sabdolangit, kawula ngaturaken panuwun bilih panjenga sampun kersa mbabar seserepan utawi kawruh ngilmi ingkang adiluhung, mugi-mugi sedaya punika sageta dados pepadang tumprap bebrayan agung.
Menika foto penjenengan to mas Sabda, ngagem udeng menopo blangkon solo, wah sae sanget, kado salah satunggaling piyantun ing saklebeting kedaton ngayugyakarta.
Injih mekaten mas Ngabehi, kawula menika sejatosipun tiyang alit kemawon ingkang sengsem “cara ndesa”. cubluk kabudayan asing. menika kangge pangurmatan para leluhur, ingkang sampun nurunaken kawula. lan sampun kersa mewariskan ngelmu dumateng ngasanes.
Supados mboten wonten pamanggih “swara tanpa rupa”. Pramila sedaya niat lan tujuan ingkang sae, prayogi kita lampahi kanthi padhang, temen, ugo nora cidro. mekaten pamanggih kawula. namung kagem nguri-uri kabudayan ingkang sae lan luhur.
Kula sarujuk sanget kaliyan pemanggih ingkang mekaten, lha wong tetiyang ing manca negari mawon sami kepengin nyinau kabudayan kita kelebet tata cara busana ugi, pramila wicaksana sanget bilih kita tansah mbudidaya memetri tilaranipun para luluhur ingkang sanget sae menika. Supados langkung rumaket anggenipun pasederekan kula aturi penjengan mirsani gambar rupi kula ing ngajitauhid.wordpress.com ing seratan “Lare Nggunung”, sahingga menawi sakmangkeh sinten mangertos kula lan penjenengan kepanggeh wonten margi saget saling bertegur sapa”. Matur sembah nuwun.
Desember 11, 2008 pukul 6:24 pm
Jan tambah elok tenan gubug panjenengan meniko.. mugi-2 menopo kemawon ingkang sampun panjenengan serat wonten papan maya meniko saget paring pepadang lan tansah migunani poro tamu ingkang mampir wonten gubug panjenengan meniko…
Desember 11, 2008 pukul 8:17 pm
Matur sembah nuwun Mas Agung, mugi tansah pinaringan pepadhang saking ngarsanipun Gusti
Rahayu Katur Dumateng Kang Mas Sabdo Langit,
Akhire Dongo kulo kinabulaken bilih saged kepengin mangertosi Kang Mas
Sabdolangit. Mas Sabdolangit. bade nyuwun tulung malih pripun totocoronipun
ngumbah keris. sebab suro kulo kajibah nggentosi tiyang sepah kulo reresik keris Tinggalan leluhur mongko kulo babr blas mboten diweruhi totocoro nipun kaliyan bapak. lan kok nggoh babapk kok kedisikan surud ing kasedan
jati. lan manah kulo pinten pinten minggu niki mboten Tentrem keweden masalah penyakit. padahal nggih mboten nandang loro tur nggoh keweden
masalah mati mongko kulo coba sendakep sindikoro kok nggih mekso
dreng saged sumeleh. Mas Sabdo langit & Ki Ngabehi mugi pitakon kulo meniko nngih saged kejawab nuwun. lan nyuwun agunge samudro pangaksami sebab kulo niki taksih cubluk sanget bab toto coro Jowo
Desember 13, 2008 pukul 9:55 pm
bab oncat dunya menika sampun ginaris. samangke kula wedar langsung wonten ing email nak
saking tlatah ngayogya. nanging njih maklum kawula netep ngenger wonten jakarta. menawi tindak
yeku ing Gapura Sapta ngesthi Aji,
Bocah Cilik Mboten Manopo2 tho Ikut Nimbrung di sini…
Wassalam.. Bocah Cilik Miwit mlaku thimik-thimik ora duwe tenogo lan upoyo
Mas Sabdalangit matur panuwun sanget lho kawruhipun.
Samangke kula mboten nate kekirangan bahan menawi dhong ngobrol jagongan dalu wonten RT/RW,upaminipun ngonceki bab AJA SENENG YEN DEN ALEM,AJA SENGIT YEN DEN CACAD.
AJINING DHIRI IKU DUMUNUNG ANA LATHI LAN BUDHI.
Kondur sami YangKung, mugi panjenengan saget minangkani cucuking jurit, talanging basa lumantaring atur, ugi sageta tansaya nggayengaken lan nggrengsengaken kautamaning bebrayan, wontening tlatah pundi
keparenga nderek nyantrik dumateng panjenengan….. matur nuwun
Sugeng rawuh, sugeng pitepangan mas Eko, sumonggo dipun sekecakaken, leyeh-leyeh sinambi ngunjuk teh anget, mugi sedaya ingkang sampun akserat ing mriki sageta dados pambukaning gapura hanggayuh kamulyaning gesang.
April 18, 2009 pukul 9:09 pm
Sak derengipun nyuwux agunge pangaksami bilih serat meniko ngganggu kang mas.
Kulu niki pingin ngangsu kaweruh ilmu penerawangan, menopo saget kang mas paring pangertosan, upami saget, pripun caranipun.
ya iku sing pertama ing sopo Ireneaus, nulis adoh sebelumne, nge'iake gelar iki.
Eusebius (Sejarah Gereja iv.7, iv.14)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 7 Januari 2017.
sik ning mburi truck sing bar tak gambar ...Iki nggambar ning ngarep gudang ing Kawasan Industri wijaya Kusuma Semarang. Kuwi truck tko Jeporo sing ngirim barang berupa bangku bangku kebun. Ngarep e truck iki ono container ukuran 40feet
Takeda Shingen?)(1 Desember 1521 utawane 3 November taun pisanan ana ing era Daiei – 13 Mei 1573 utawa 12 April taun ka-14 era Genki) utawa dikenal
kang sah kanggo marisi klan Takeda kang turun temurun njabat shugo ana ing Kai.[2] Sakwise bisa nguwasani Shinano,
dikabarke mati merga lara ana ing dalan nalika arep nyerang Kyoto.[1] Shingen ya iku sawijining jeneng kaimyō dena Harunobu ya iku jeneng kaurmatan (imina).[1] Jeneng resmi kang diwenehake kaisar ya iku Minamoto no
Takeda Nobutora ing provinsi Kai.[2] Tarō utawa Katsuchiyō ya iku jeneng undang-undangane nalika dhèwèké isih cilik.[2] Bapake Shingen (Takeda Nobutora) ya iku daimyō jaman Sengoku kang nyawijikake provinsi Kai lan uga kang ngedegake klan
kelairan Shingen, kang ndadekake pasukan Imagawa kang jumlah luwih akèh bisa dikalahake.[2]
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.15, 3 Sèptèmber 2016.
Semar sing Mesem - semar mesem	26.05.10 20:39	Hehehe....nek ngene aku sing wes dadi semar mesem....tambah mesam mesem....delok wongko gontok-gotok
taufiq lan hidayahSahingga kanthi semangat lan bergairahKawulo saget ngrampungaken buku….
Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.
Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane rel sepur.
Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung
tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
Nggubel Jalma – Suksma Ngreksa Kembang Sejati, Trombo Maninten. Kaimpun Dening Tiyang Merdika, Ing Projo Dalem, Ngayogyakarta Hadinigrat, Ir. Wibatsu Harianto Soembogo
Besuk ing jaman ahir, sawise jaman hadi, ratu Adil Iman Mahdi, saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tanduran sudo pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-anehi. Dene yen rawuhe ratu Adil wis cedhak banget, ana tengerane mane: 1. Yen sasi sura ana tundhan dhemit, 2. Srengenge salah mangsa mletheke, 3. Rembulan ireng rupane, 4. Banyu abang rupane. Tengara iki lawase 3 dina, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli, bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu Adil mau rawuhe anggawa bala jim, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.
2. Pitakone lan wangsulane mangkene: Asalmu saka ngendi = saking kodratullah; Yen bali apa sangumu = sahadat iman tokid makripat Islam; Apa kowe weruh aranku = Gusti ratu Adil Idayatullah; apa agamamu = sabar darana; apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu Adil Idayat Sengara; apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilahirake = Kalahiraken Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak.
Ha inggih niku, yen nastiti wejanganing kasepuhan kalebet para pujangga miwah ulama bilih ratu adil punika dhawah leres kasarira wonten sang nabi isa AS, inggih Isa rohing Allah. Mila sampun tidha-tidha.
Rahayu,ing wedal sak meniko kito tansah eling dumateng lampah kito piyambak,amargi sinaoso bener nanging menopo sampun pener?kitab ingkang leres meniko ingkang kulo ngraosakaken(roso) menopo ingkang kulo tingali,midangetaken ugi dicepeng(pegang)lajeng nembe lampahi.njih sepurane mbok bileh wonten lepatipun nuwun.
Jebul e wis suwe aku gak ngisi halaman anyar ing blog iki ... sak jeg e tko Bali tahun wingi ... wah suwe banget yo. Dadi gambar sketsa ku sing tak gawe ing taun iki, 2013, babar blas durung ono sing
Surat Batak utawa Aksara batak iku jeneng aksara sing dipigunakaké kanggo nulis basa Batak. Surat Batak isih kerabat karo aksara Nusantara liyané.
Surat Batak iku sawijining jinis aksara sing diarani abugida, dadi minangka perpaduan antara alfabet lan aksara suku kata. Saben karakter wis ngandhut sekaligus konsonan lan vokal dhasar. Vokal dhasar iki arupa uni /a/. Nanging kanthi tandha diakritis utawa apa sing disebut anak ni surat jroning basa Batak, vokal iki bisa diowah-owahi.
Jinis aksara lan panyebaran[besut | besut sumber]
Saben basa Batak nduwèni varian Surat Batak dhéwé-dhéwé. Nanging varian-varian iki ora béda banget antara siji lan sijiné.
(id) Dr. Uli Kozok, 1999, Warisan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.23, 23 Oktober 2016.
tiyang2 niku boten mikir cobi ingkang kenging cilaka niku keluarganipun
Rahayu,ing wedal sak meniko kito tansah eling dumateng lampah kito piyambak,amargi sinaoso bener nanging menopo sampun pener?kitab ingkang leres menik
pujangga kang wus paring pitutur luhur, kanthi pangajab tetep jaya wijayanti, nyawiji solah-bawaning pertiwi.Sura dira jayaningrat swuh brastha darmastuti, nuwun.
Ukara Lan Pangudhalipun. Ingkang dipun wastani ukara inggih punika rerangkèning tembung sawatawis ingkang saged mujudaken / nglahiraken gagasanipun tiyang.
A. Péranganipun ukara:Ukara kedadosan saking pérangan ingkang baken, jejer lan wasésa.Supados ukara kala wau saged sampurna tegesipun, asring ukara punika dipun wéwahi.
Warni warnining katrangan :a. Katrangan lésan kang nandang (pelengkap penderita).b. Katrangan lésan kang pinarih (pelengkap penyerta).c. Katrangan lésan kang tumindak (pelengkap pelaku).d. Katrangan mangsa: wis, lagi, arep, kapan, dhèk wingi.e. Katrangan panggènan: ing kono, ngomah, ing pasar.f. Katrangan kaanan (kawontenan): kanggé nerangaken wasésanipun – banget, cetha, kepénak.
a. Kucing iku | mangan | tikus | 1 2 3
1. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang b. Simbok | nukokaké | layangan | adiku | 1 2 3 41. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang, 4. lésan kang tumindak c. Aku | diwènèhi | dhuwit | mbakyu | 1 2 3 41. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang, 4. lésan kang tumindak
d. Suk embèn | bapak | arep | mundhutaké | klambi | aku | 1 2 3 4 5 6
71. katrangan mangsa, 2. jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa, 5. lésan kang nandang, 6. lésan kang pinurih, 7. katrangan panggonan e. Gunung iku | dhuwur | banget |1 2 31. jejer, 2. wasésa, 3. katrangan kahanan
f. Si Ali | mangané | ademenakaké |1 2 31. jejer, 2. wasésa, 3. ktrangan wasésa
g. Omahé | bapak | arep | didol | suk embèn |1 2 3 4 51. jejer, 2. katrangan jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa, 5. katrangan mangsa.
h. Sayak | abang kaé | reged | banget |1 2 3 41. sayak, 2. katrangan jejer, 3. wasésa, 4. katrangan kahanan
sugeng rawuh wonten blog kawula, binarung raos gilig hangleluri warisanipun para winasis saengga saget hanjalari mindhak ngrembakanipun budhaya Jawi ing bumi pertiwi. Pungkasaning rembab namung saget nyuwun agungipun sih samudra pangaksami menawi wonten kirang-langkungipun seratan kawula, nuwun.
sederhana, “ ora usah isin karo keadaan, Gusti Alloh “ paring akal lan pikir “ karo awake dewe supoyo biso muji ke-Agungane, sing penting urip iku kudu jujur sekabehane, ojo dadi bocah sing cilik atine “ ~ “
menjelang waktu sholat “OJO MUNG NGAJI SYARIAT BLOKO, GUR PINTER NDONGENG,NULIS LAN MOCO, TEMBE
kemarin soale pass nyanyi cucakrowo ning panggung kok nglirik terus sama si nova. rak opo2 mbah sing penting semangate n tak dongake cepet tek ndung alias cepet nduwe putu. suwun
pada April 22, 2009 pada 7:17 pm | Balas hardi
uwis lexs…buktine raleigh wedhok kae..anake saiki malah gazelle karo liyane..hehehe….
wah sarujuk kagem Mas Sahid lasn mas Bagus…sumonggo Prof Andyt kulo sturi medhar sabdo babagan ” persunbeaman” saestu kathah ingkang
Anastasia Kusumawati Dewi Utami – SurakartaAlamat Praktek Dokter dr. Anastasia Kusumawati Dewi Utami – SurakartaBy ADMINOn May 27, 201530 views★★★★★Alamat Praktek Dokter dr. Anastasia Kusumawati Dewi Utami – Surakarta,5 / 5 ( 1
pengin sanget kados Panjenengan sregep nyerat. Kepencut wewarah
“Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani”
pok-ing poking cur-ing curing bik-ing biking mop-ing moping hop-ing
iku kutha paling gedhé namer loro ing Bulgaria kanthi padunung 381,738 jiwa.[1]
Cuaca[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 17 Juli 2016.
karo golek suket nggo pakan kebo.hahahahahahaAssalamu' alaikum mas Kenang ....
KOPLO NIRWANA 22TH NEW SINGER LIVE IN BEBEL WONOKERTO PEKALONGAN
leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa temen tinemu | Nugraha geming kaprabon | Namun
Dene wontene dahuru, sasampune hardi Mrapi, gung kobar saking dahara, sigar tengahira kadi lepen mili toya lahar, ngidul ngetan njog
Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa wus
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep panata agama kalipatulah utusan kang ngemban dhawuhing Gusti, paribasane sumur marani timba, guru luru murid, prajurit ngunus pedang katresnan,
awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung,
Padha kaping 1 Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam
teguhe kinuya-kuya ora rinasa, malah weh suka raharja, kaesa mbelani negara sigar semangka, ambeg utama tan duwe pamrih, mung netepi kasatriyane, tambal bandha mau, mung ngengeti kawukane,
mapan samadyaning rananggana, sajroning babaya, minangka tapa bratane, kesampar kesandhung nora kawruhan, kajaba wong kang wis kabuka rasane, meruhi mas tulen lan kang palsu, ing kono katon banyu sinaring, wong becik
ahire Pangeran anitahake, ratu adil imam mahdi, iya putrane mbok randha kasiyan, kang kesampar kesandhung, durung kinawruhan, ijih sinengker Hyang Widhi.
sasideming gara-gara, ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah katon timah, satriyo katon satriyo, kere katon kere, kang ala ketara, kang becik
5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar asmaneki, tekeng
7. Wirayat gaib kang weca, yekti nora cidra pasti, rawuhaw Sri Herucakra, lamun para pamugari, kang ngasta pusaraning, Tanah Jawa sami emut, marang para kawula, nanging yen
1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung, kondhang tanah
Rawapening di Ambarawa berkobar api, 6. Sinareng ing
akathah bot reipun, kawulane saya ndadra, ing prakarti kan tan yukti
kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
Rahayu kagem Ki sabdo ugi kagem para sederek ingkang kinasih..
Matur suwun wedaranipun…Nambahi sekedhik, Durjananing manungsa, lha kadawuhan njaga lan mandegani ngupakara lestarining alam dadi keladhuk anguasani alam ,kumingsun rumangsa ndarbeni, tumindak nuruti rasaning karep, kaparingan nalar lan budi ora kanggo ngluhurake pakerti kawijaksanan nanging kanggo nasak wewaler ngrembakaake angkara ninggal dawuh sejati.
Tamak ,rakus, nggragas lan cluthak ndadosaken lali lan lena..lali marang Dawuh..lena marang Titah. Ora bisa ngrumangsani menawa Diri iku bagian seka alam sedulur karo sakabehing makluk. Tapa Ngeli nek ditindake kanti laku sing bener ( Meleke Eling, Menenge waspodo, obahe budi luhur tansah Memayu hayuning bawana njaba njero) sak mestine bisa ngundhuh kahanan kang ayem jenjem lan tentrem..merga kasinungan Sampurnaning Kawicaksanan, Kesadaran Agung, ugi Kamardikan mutlak. Tapa Ngeli iku koyo lakune banyu, ora maido kahanan, ora nggresula, ora nuruti rasane karep, sabar nglakoni miturut titahe / hukum alame. Banyu sok-sok nglakoni dadi udan,nglakoni dadi grojogan, dadi ileni kali, dadi sendang, nganti bali ana segara, ning banyu kuwi nrimo ing saben kahanane.
Pasrah iku dudu nggrantes ing nasibe , nanging tansah bebudi bawa leksana, nggayuh tanpa ngarani, nyawijeake mring karsane Gusti, rumangsa diuripi, rumangsa nampa dawuh.
Mugi Gusti Paring kawilujengan dumateng Ki sabda, para Pinisepuh luhuring budi sumrambah dumateng para Sederek ingkang tuhu ngangsu piwulang ..semantena dumateng
nuruti rasaning Karep, nyembah gebyaring donya, melik barange liyan ,suwita marang laku angkara.
2. Karena Rumangsa Iso ning nora Iso ngrumangsani, pinter nuturi liyan ning ora pinter nuturi awake dewe, Kumingsun kumalangkung ora dunung ‘Bebener’ ning Rumangsa weruh ‘ Maha benar’.
Mugi Pak Budi tansah Karahayon kanugrahan welasing Gusti..
Menawi wonten ingkang kirang leres nyuwun gunging pangaksami..Mugi para Pinisepuh kepareng paring
dumateng ingkang nggadahi griyo ugi para pinisepuh ingkang dahat kinurmatan wonten mriki… nyuwun gunging pangaksami rehne dereng saged urun komen / rembug wonten ing tlatah ingkang tansah ndamel asrep , damai lan nyes.. raosing kados ngelak ingkang sampun kados dehidrasi keguyur kaliyan tirto wening ing mriki.. duh.. leres sanget ki Gombal amoh.. panjejnengan tansah lantip waskita lan handarbeni agunging budi pekerti ingkang luhur..
matur sembah nuwun sedaya ulasan meniko .. tansah nambahi kaweruh tiyang ingkang cubluk menika… matur suwun sanget dumateng KiRakamas Sabda lan para pini sepuh sedaya.. mugya tansah ginanjar wilujeng rahayu karaharjan.. saking kersaning Gusti.. nuwun
Salam pitepangan ugi katur dumateng panjenengan, matur sembah nuwun awit saking sampun kersa sambung tali pasederekan, mugi dados berkah agung tumrap kito sedoyo.
Nuwun sewu Mas Sabda kula ndherek nyemak kemawon rumiyin sedaya wedaran panjenengan punika. nuwun.
blog yang benar-benar membuka wawasan, kesadaran berfikir dan antidoktrin.
Kayae wis dadi celukane cina ki negara tukang niru, wis apa bae gah di tiru kayae ngko klambi batik gah bisa ditiru karo regae luwih murah dadi sapa sing
Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela
opo seh, gak mudeng 🙂
ora mlebu-mmlebu.. kepriwe jajal.. saiki maning pengumuman kurang transparan..sing ngerti diterima sapa bae..sapa
Nampa Men | Nampa Women | Nampa Christian Dating | Nampa Black Singles
Nampa Latin Singles | Nampa Mature Singles | Nampa Cougars | Nampa BBW | Nampa Singles
Dhuwet, ((jambu keling)) utawa juwet ya iku jenisé wit woh saka kulawarga suku jambu-jambuan (Myrtaceae). Tentanduran woh sepet iki misuwur karan jeneng kayata jambee kleng (Acèh), jambu kling (Gayo), jambu kalang (Min.), jambulang, jambulan, jombulan, jumblang (macemé jeneng ing tlatah Sulut), jambulan (Flores), jambula (Ternate), jamblang (Btw., Sd.). Uga jambu juwat, jiwat, jiwat padi (Ind., juwet utawa dhuwet (Jw.), juwet, jujutan (Bl.), dhuwak, dhalas (Md.), duwé (Bima) lan sakpanunggalé.[1]
Ingg.), lan sakpanunggalipun.Jeneng latiné ya iku Syzygium cumini.
Wit kang kuat lan mulai rontok godhongé, bisa uga ditemoni pang kang mbengkong, dhuwur wit kurang luwih 20 m .Dhuweni pang kang ngisor kang bunder lan ora rata.
Godhong-godhongé adep-adepan, nduwèni gagang 1-3,5 cm .Wujudé godhong bunder endok kuwalik rada lonjong, 2-25 x 2–10 cm gagangé arupa bundel lan bunder, pucuk uga bundel lan lncip bisa uga rata. Werna godhongé ijo tua gilap/meling-meling ana ing dhuwur godhong.Godhong dhuwet ana ambuné manawa di remet.Pupus godhongé utawa godhong kang isih enom wernane abang jambu.
Kembang dhuwet umumé bisa tukul ana ing pang-pang kang ora ana godhongé . Kembangcilik, , 3-8 kuncupé ana ing pucuk gagang , lan ambuné wangi. Godhong kelopak wujudé arupa lonceng ombo utawa kaya corong ,dhuwur kurang luwih 4-6 mm, kuning nganti nyambon. Godhong mahkota bunder lan pisah-pisah, 3m lan wernané putih nyambon nganti abang jambu.Benang saréi akeh, 4-7mm, putik 6-7mm.
Woh dhuwet wujudé kaya lonceng utawa kaya endog, lan asring rada bengkong, 1–5 cm, ana mahkota kuping kelopak, bisa uga ana kulit tipis lan lunyu ,abang tua nganthi ungu ireng, bisa uga wernané putih. woh dhuwet asring ana ing kumpulan grombol kang akèh .Danging woh dhuwet wernané putih, kuning uga abang ungu, ora ana ambuné.
Wiji woh dhuwet lonjong, kira-kira 3,5 cm.[2][3]
Woh dhuwet bisa uga dipangan seger utawa langsung saka wité kang wis matèng.Ing India lan Filipina, uga dipangani kaya ing tlatah Indonésia, Woh dhuwet kang matèng bisa uga dicampur karo uyah lan bisa ditambahi gula.Woh kang ngandut vitamin A lan C uga bis dimumpangatake dadi sari woh ,jeli utawa anggur. Ing Filipina, anggur dhuwet misuwur lan larang regané.[2]
Kayuné bisa uga dimumpangatake kanggo bangunan, lan kayu dhuwet gambang pecah luwih wangun dimumpangatake kanggo rencek . Kulit kayuné ngasilke zat nyamak (tanin) lan di mumpangatake kanggo sumbo (pewarna) ing piranti jala (ubar).Godhong dhuwet asring ing tlatah jawa dimumpangatake kanggo pakan kéwan kayata wedus, sapi, kebo lan kelici
Semana uga bagean wit dhuwet uga dimumpangatake kanggo bahan obat tradisional utawa modern. Kulit pang, godhong , woh lan wijiné wisuwur di mumpangatake kanggo obat kencing manis, murus (diare), lan lara liyané.Simplisia saka kulit pangé asring misuwur karan Syzygii cortex lan wiji dhuwet (kasebut Syzygii semen).[1][4]
Wit dhuwet uga asring ditandur kanggo wit ayub-ayupan ing latar ngarep omah utawa ing pekarangan lan kebon (kayata kanggo ngayomi tetanduran kopi), utawa kanggo nahan angin (wind break). Kembang-kembangé apik kanggo pakan tawon madu
(en) Sorting Syzygium names, Multilingual Multiscript Plant Name Database.
Anggur • Apel • Apokat • Asem • Bléwah • Blimbing • Blimbing Wuluh • Cempedak • Durèn • Dhondhong • Dhuku • Dhuwet • Gedhang • Jambu • Jeruk • Juwet • Katès • Kesemek • KlampokKlapa •
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhuwet&oldid=1075049"	Kategori: WitWohMyrtaceaeKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 29 Agustus 2016.
an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel data mbiwarakak? Informasi taun jeneng
panjang: Ngarsa Dalem Sampeyan Dalam Ingkang Sinuwun Kajeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I Ing Ngayogyakarta
Kuncung ireng pancal putih,Swarga durung weruh,Neraka durung wanuh,Mung donya sing aku weruh, Uripku aja nganti duwe mungsuh. Ribang bumi ribang nyawa, Ana beja ana cilaka, Ana urip ana mati, Precil mijet wohing
jebule susah, Sugih durung karuan seneng, Ora duwe durung karuan susah, Susah seneng ora bisa disawang, Bisane mung dirasakake dhewe. Kapiran kapirun sapi ora nuntun,Urip aja mung nenuwun,Yen sapimu masuk angin tambanana,Jamune ulekan lombok, Bawang uyah lan kecap,Wetenge wedhakana parutan jahe,Urip kudu nyambut gawe. Pipi ngempong
Bokong padha bokong, Pipi dudu bokong, Onde-onde jemblem bakwan, Urip iku pindha wong njajan, Kabeh ora
Utusane tuwan jenang, Arso mbedhah ing mendhut, Rame nggennya bandayudha, Silih ungkih tan ana ngalah sawiji, Patinira kecucuran. Ki Daruna Ni Daruni, Wis ya, aku bali menyang Giri, Aku iki Kyai Petruk ratuning Merapi, Lho ratu kok kadi pak tani?,
soale kowe tak warahi.. wekekeke…
@anang: tak keplak kowe nang ngajari sing gak apik.. wekekeke… wae…
iki sing aku pingin iso gawe ket biyen Ndop..(sa’jane ngono gugling dewe golek
Iyo, luwih gampang, tinggal ngeklik windows>animation, wis dadi imij redi.. nek sing iso didadekne pidio, aku gung ngerti… wekeke…
dadi Dosen..hehehee (ben ketok keren.).
Awal-awal ngajar sih rodo ngrogi. piye ra grogi. lagi mlebu kok wes diundang PAK.
Mencegah Caching pada Halaman Web | Irwansyah80's Blog
HomeMustika Ing Ngarsa Sung Tuladha Mustika Ing Ngarsa Sung Tuladha Mustika Ing Ngarsa Sung Tuladha
Order Sekarang » SMS : +6285 2939 88885
ketik : Kode - Nama barang - Nama dan alamat pengiriman Kode6314
» DOWNLOAD DAN LIRIK LAGU DIDI KEMPOT PRAPATAN SLEKO DOWNLOAD DAN LIRIK LAGU DIDI KEMPOT PRAPATAN SLEKO Neng kuto mediun
gini, : lha wong podo2 seneng
Art House (0.1 km)Kedai Kanjeng Mami (0.2 km)Warung Omah Bu Ageng (0.3 km)Warung Bu Ageng (0.3
Buceng beserta Kotak Risalah Do’a meniko namung bukti maturnuwun kulo dumateng panjenengan. Allohumma Sholli a’laa Muhammad… Buceng siap
hormati Anak-anakku seluruh siswa SMA Negeri 8 Sukabumi yang bapak banggakan Puji dan syukur pertama-tama marilah...
Contoh Pidato Bahasa Jawa Tema KebersihanTartamta kemawon kanthi kerja bakti punika kita wiwiti kanthi ambudayakaken tresna dhateng
kowe pinteran lho… nyong ora mbayangna arep semeno akehe tulisane. tapi ndilalah betah ngetutna tekan rampung koh..!
Nek nyong ulih takon, kuwe ana sing lewih akeh maning apora?
Kesuwun, muga-muga mudheng. Zarod	4 November 2008
Reply	Gk sengojo ndelok tutorial trnyata wong nganjuk juga, sak alumni pisan wlpun bdo
opo meneh moco komeng e tambah ngelu, akeh tenan je.. :roll:
oo jaman e sampeyan ipa5 yo sing ndableg, lek jamanku ipa3 sing paling ndableg. wes neng pojok kakehan nggawe perkoro karo guru. sing ngawiti aku mbiyen, mari soko leb biologi ak langsung maem luwe soal e. nah ternyata aku kenek operasine pak sarno (asem)
iki blog mu opo Website mu?
jane apik, tapi kedawan koyok sepur. sampek mripatku munggah mudun. mumet sirahku ate pecah ndasku
arep sering dolan neng blogmu. men aku bisa ngalor-ngidul kaya kowe…
Reply	@andrew: mudeng bro… wekekek.. suwuuun… akeh tutoriale barang kok… wis pokoke diwoconii ae… ngko lak tambah seger awakmu, wakakakak…
@Alul: oooowalaaaah… yawis, lha jeneng alul kuwi akeh2e lanang. Hohoh.. yawis bu lik… matung nuwung uwis gelem
saiki aku wis ndik nganjuk maneh dolanan internet karo dodolan design… *enak to kerjoku? heheheh*, tetep iso ketemu ibuk, mbak, mas, konco2 sing arepe dolan, aku
ohohohoh.. saiki aku wis lemu… soale kerjo karo uripku dadi imbang… hohohohoho…. *halah, aku ngelindur opo to iki mas Hanandy*
Reply	Salam Warga Nganjuk Mas!!!
dadi eling & kangen nganjuk. Saiki lagi nyangkul nang bandung… salam kenal ya
Reply	Iyo, tenguk2 ndik omah. Nek pas mulih
blogge sampean iki kocak, natural bahasane, mengalir koyo sepur truthuk. Btw lekjie manggon nang
lha mbok bilih kisanak anggadahi wektu, mbok kulo
Monggo sami sami ngencengaken tali silaturahmi lewat WP. Mbok mengke menawi wonten kopdar,kulo dipun ajak, lumayan kangge ngentekke bala bala tahu goreng.
Menawi mas nugro’s wonten pundi?
(jebul angel ngomong kromo inggil, aku wis kesuwen nang karawang…aghihihihi…*ngguyune
menyaksikan Wayang Kulit Purwa, Wayang Kulit Banyumasan, Wayang Kulit Betawi, Wayang
KIDUNG RUMEKSO ING WENGI. TEGUH HAYU LUPUTO ING LORO. LUPUTO BILAHI KABEH. JIM SETAN DATAN PURUN. PANELUHAN TAN ONO WANI.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teen-onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
lara / Ora kaya wong kang nandhang wuyung / Mangan ora doyan / Ora jenak dolan, neng omah bingung / Mung kudu weruh / woting ati duh kusuma ayu / Apa ora trenyuh / sawangen iki awakku sing kuru / Klapa mudha leganana nggonku
lonteku iku kan sing panganan sing mirip rujak cingur
sing durung dadi ... isih ketok rangka pring e.
sing ono ing sak barise dalanan sing bagian mburi toko toko ono kaline, mulo kembang kembang e gak tau kurangen banyu. Macem rupo lan jenis kembang lan tanduran ono didol nang kono,
wedal sak meniko kito tansah eling dumateng lampah kito piyambak,amargi
iki sing komen, pastine wong jowo kabehh…
karena itu punggawa Abianbase, Punggawa Blahbatuh Gusti Ngurah
Made dan Punggawa Sukawati Anak Agung Gde Agung bertolak kembali ke daerah
Reply	Admin says:	March 22, 2011 at 5:13 pm
kulo karo sampeyan khabeh, orak kiro karo seng nnom,
kwi sing ilegal 😀 .. neng blog mu, d share ro konco2 ne.. nggo opo wae..,
ilmu ne d bagi2.. 😀
ben iso onlen, onlen.. 😀
nalikane bocah-bocah mahasiswa padha demo, lha Simbah iki ujug-ujug melu-melu ning ora melu demo ning malah nyeneni bocah-bocah kuwi mengkene :
“Bocah mbeling, dikon sekolah malah bengak-bengok ora jelas, karepmu ki opo?! embok bapakmu kuwi mbayari kowe sekolah nganggo duwit, opo mbok kiro mbayar nganggo larahan kono nggek ndang bubar…”
Saumpamane jenengan sing dadi mahasiswane njur piye leh wangsulan, apa cengengesan wae….!
Surah Al-Fajr | Blog'e Kang Okah
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sing digae panutan niame. Wes pokoke sing utama kera2 karo penguruse iki kudu bangga dadi skuad AREMA, dadi kera
Beasiswa S2 dan S3 di Saudi Arabia | Blog'e Kang Okah
Donnie Yen (lair ing Guangzhou, Guangdong, Républik Rakyat Cina, 27 Juni 1963; umur 53 taun) dhèwèké iku bintang filem utawa aktor ,sutradara, produser filem kang asalé saka Hong Kong.[1] Ora namung
dilakoni bebarengan karo aktor Hong Kong kondhang liyané, kayata Jackie Chan, Jet Li lan Michelle Yeoh.[1]
Dhèwèké dianggep dadi aktor laga papan dhuwur ning pafileman Hong Kong.[1] Kaya apa kang dikandhakaké déning sutradara Peter Chan (sutradara filem Peter Chan) kang nyebutaké manawa Donnie Yen iku aktor filem laga jaman saiki kang wis bisa mbentuk awaké lan bisa dadi pelopor babagan filem laga.[1]
Donnie Yen kaping pisanan miwiti kariré nalika taun 1983 dadi stuntman (pameran pangganti) ning filem Shaolin Drunkard (1983) lan ning filem Taoism Drunkard ning taun sabanjuré, 1984.[1] Sawisé iku, nalika umur rong puluh taun, dhèwèké wiwit olèh kapercayan kanggo mainaké peran kang luwih
^ a b c d e f g (id)biografi Donnie Yen dipununduh tanggal 8 Juli 2011
^ a b (id)Donnie Yen dipununduh tanggal 8 Agustus 2011
Oplosan Opo ra eman duite Gae tuku banyu setan Opo ora mikir yen mendem Iku biso ngrusak fikiran Ojo diteruske mendeme M...
Mengenal Alloh | Blog'e Kang Okah
alit kang sun aturaken, agung kang sude ingantukaken atma juwetanipun, anak anakaken aputu buyut, ong siddhirastu ya namah swaha.
tumpeng 4 (papat) dadi atanding, iwak daging bawi matah, tuak yeh.
sasih Karo; caru tumpeng 1 (siki) dadi atanding, iwak
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.grouppornotube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
dee ngerti nek akeh maling helm. Mangakane helme disimpen ndik omah kangge lungo adoh
2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Épidemi virus Ebola ing Afrika Kulon wiwit, lan nginfèksi luwih saka 21.000 jiwa saha matèni sakurang-kurangé 8.000 jiwa. Prastawa iki ya iku sing parah dhéwé bab cacahé wong sing kena infèksi lan korban jiwa.[2][3]
7 Februari - Olimpiade Mangsa Atis kaping XXII ing Sochi, Rusia diwiwiti.[4][5]
13 Februari – Belgia dadi nagara kapisan sing marengaké para pasièn sing lara tèrminal olèh nglakoni eutanasia
Jepang, lan Kanada nangguhaké kanggotané Rusia saka G8.[13]
27 Maret – Sidhang Umum PBB nampa Résolusi 68/262, ngakoni manawa Kriméa
paus Jepang ing Antarktika iku ora ngèlmiah nanging komersial. Mulané idin sapanjuré ora diwènèhaké manèh.[15][16]
mbedhal sacara sementara haké mènèhi swara Rusia; hak diwakili ing Kantor Majlis, Komité Presidentil PACE lan Panitya Kerja PACE serta hak mèlu partisipasi ing misi-misi pangawasan Pemilu.[17]
14 April – Kurang luwih 276 kenya lan wong wadon enom diculik lan disandera saka sawijining sekolah ing Nigéria.[18]
16 April – Féri Koréa Kidul MV Sewo nggoling lan kelelep sawisé kargoné pindhah enggon, lan niwasaké 304 jiwa, akèhé bocah-bocah sekolah SMA.[19]
27 April – Gréja Katulik sacara bebarengan nganonisasi Paus Yohanes XXIII lan Yohanes Paulus II.[20]
28 April – Sanksi ékonomi Présidèn AS Barack Obama sing anyar marang Rusia wiwit dilakoni.
luwih 300 wong ing wayah wengi nalika nyerang Gamboru Ngala.[23]
20 Mei – Téroris ing Nigéria njlebugaké bom ing Jos lan matèni 118 jiwa.
22 Mei – Angkatan Dharat Karajan Thai nggulingaké pamaréntahan sementara Niwatthamrong Boonsongpaisan sawisé gagal
19 Juni – Raja Juan Carlos I saka Spanyol lèngsèr kaprabon supaya putrané Felipe VI bisa jumeneng dadi ratu.
Juli[besut | besut sumber]
8 Juli–26 Agustus – Ing atarané kategangan antara Israèl lan Hamas sawisé kasus panyulikan telung bocah Israèl lan rajapati bocah
Amérika Sarékat lan sawetara mitra Arab miwiti serangan udara ing Suriah.[32][33]
tanggal 13 nganti 15 Oktober, dipenggak déné boikoté para pamenang. Amerga pamaréntah Afrika Kidul wis ping telu nulak panyuwunan visa Dalai Lama
pungkasan Laporan Assessment Kaping Lima, lan ngélikaké manawa donya ngadhepi "karusakan parah, pervasif lan ora bisa
AirAsia Pamaburan 8501 saka Surabaya, Indonésia menyang Singapura tiba ing Segara Jawa sakidul-kuloné Kalimantan, niwasaké kabèh wong sing cacahé ana 162 jiwa sajroning montor mabur.[42]
index.php?title=2014&oldid=1111991"	Kategori: CS1 nganggo aksara basa Thai (th)CS1 abasa sumber basa Thai (th)2014Kategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 28 Januari 2017.
January 29, 2013 at 17:00	@pak RT
Ning. "Menopo niki Pak," kata Ning dengan wajah terkejut. "Lho, niki arto nduk," jawab Baskoro santai."Nggih kula ngertos pak, nanging
enak, lha wong lebaran kok." "Ng..nganu Pak, kulo nggih sampun gadhah arto konjuk wiyaran Pa," jawab Ning. "Artonipun kanjuk anak Bapak mawon." "Lho,
Koleksi MP3 Wayang Kulit dengan Dalang - Ki Hadi Sugito
195. Dandang dikandakake kuntul---Gagak disebut bangau.
196. Wong dosa sentosa---Orang berdosa sentosa.
iki lek sampek dijupuk UniversalHapusBalasAnonim27 April 2012 19.56mendingan milih universal studio ae wes biar setara sama universal studio singapore nanti =))BalasHapusBalasanBrantas Pranata
pulang kerja soale 😛 . .. maap pak esbeye
Sore-sore jam telu onok tamu teko omahe Cak No."Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok ta ?" jare tamune."Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik Cak.." jare bojone Cak No.Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih."Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan'' Kusen mulai ngerayu."Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No."Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuk’en" jare Kusen ambek ngetokno seket ewuan loro.Pikire
ngetokno satus ewu maneh.Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak... gae bonus", jarene.
mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol.." bojone cerito."Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rong atus ewu, wis
wah..wis ke banyuwangi mbak, byuhhh ndek daerah plengkung to omahe, yo uadoh mbak (
Mbah Wiro, “Wong ki sing penting papan. Perkara mangan isa golek nang endi wae. Delok manuk kae, mabur tekan ngendi-endi
MATIUS 13:31 | Malih Ida mapidarta ring anake punika
ya iku kaisar Dinasti Ming kang mrentah saka taun 1505 nganti tekan taun 1521.[1] Dhèwèké ya iku putra tunggal saka Kaisar Hongzhi kang kasisa, sedulure mati nalika isih bayi.[1] Kaisar Zhengde lair karo jeneng Zhu Houzhao (
Ora kaya bapake, dhèwèké iku dadi wong kang ora bijak, Zhengde bisa kalebu dadi kaisar Ming kang morale ora kaya moral pejabat utawa bejat.[1]
Zhengde olèh gelar dadi putra mahkota nalika taun 1492.[1] Dhèwèké dadi kaisar nalika taun 1505 sawise bapake mangkat, lan dhèwèké njenengi rezime karo jeneng Zhengde.[1] Dhèwèké duwé menehi kapercayan karo pejabat-pejabat korup lan duwé wong wadon simpenen kang akèh ana ing istana mburi.[1] Zhengde akèh ngentekake wektune kanggo dolanan wong wadon.[1] Sawise bosen karo wong wadon kang ana ing njero istana, dhèwèké menehi prentah marang pasukane kanggo nggawakake wong wadon saka Asia Kulon lan Tengah.[1] Sawise ngrasa bosen, banjur dhèwèké njaluk wong wadon kang ana ing omahe pejabat-pejabate kanggo digawa marang awake.[1] Sawijining pejabat kang jenenge Ma Ang duwé adhi kang pinter nari lan nyanyi.[1] Dhèwèké pisah karo bojone banjur menehake awake marang Zhengde.[1] Ma Ang banjur dipromosikake merga perkara iki.[1] Zhengde kang uga alkoholik iki sering pesta ana ing omahe Ma Ang.[1] Sawijining dina dhèwèké kepencut marang sawijining gundik Ma Ang, kang sabanjure dipersembahake kanggo dheweke.[1] Perkara iki nyebabake sedulure lanang Ma Ang dipromosikake.[1] Kala-kala dhèwèké uga metu saka istana kanggo pakean kang biasa lan dikancani déning kasim lan pengawale kanggo golek wong wadon ayu.[1] Zhengde ngadopsi 100 anak angkat
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)m-search.jp
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 7 Januari 2017.
adiku (Oom ... eling to?) na giriwono nandur klengkeng rung nganti 3 th wis
Harga AC Split Duct - AC Split Duct Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun Malang
Kajian Kitab Tauhid | Blog'e Kang Okah
tahun wingi siji regane 950 ewu, dadi lek loro yo 1900 ewu, wulanane yo ora mesti kadang yo satus, kadang rong atus, tapine saiki sek kurang nseket.
wis ora weroh maneh nyandi oleh duit sesok. Nanging aku yakin sesok isuk bakal ono sing maringi rejeki dewe emboh soko nyervis utowo liyane.Mergo niatku wis ikhlas ae opa jare sing gawe urip.
terakhir sasi poso utowo sedino sadurunge Bodo ( Idul fitri). Wayah kuwi pasar sesak banget amergo okeh wong sing blonjo nggo
ngebak ngebaki trotoar lan pinggir dalan. Bakul kembang iki salah sijine bakul sing dodolan ing pasar
Nuovo Japanese - Shinnen omedeto. Kurisumasu Omedeto Javanese - Sugeng Natal lan warsa enggal
“Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara luputa
sakalir Nadyan arca myang segara asat Temahan rahayu kabeh Apan sarira ayu Ing ngideran kang widadari Rineksa malaekat Lan sagung pra rasul Pinayungan ing Hyang
PENGEMBANGAN OBYEK WISATA PANTAI WIDURI KABUPATEN PEMALANG - Diponegoro
lagi seneng nggambar ning jero bus, pas numpak mangkat kerjo sing kiro kiro butuh wektu sak jam telung puluh menit. Opo meneh yen ora poro penumpang sing dadi subject sketch ku ning kono. Yen bis ora patio sesak kuwi wayah
sing pas kanggo obyek wisata bareng sa'kluarga utawi bareng rencang" sedoyo kanggo panglipur lara utawi kanggo rekreasi lan refreshing. pokoke pantai widuri yaaaa ullll tenan uis..
Yo saiki ko beda nMen ya pantai widuri, apik sih apik pantaine tpi tah kdang ana sing ganggu pemandangan yaiku sampahe iku lho. Buang sing
Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani mudhun, wong loro iku malih nganggur gak onok gawean.
Nggo pak’e siji.. Mak’mu siji , kangmas mu siji… Nah kowe yo siji… ”
“Dadi piro kabehe Bud..?!
Karo polos Budi jawab: “Telu pakk..”
“La piye to, coba diitung
iki wes dolanan ku ket mbiyen….malah sak durung e dinggo wes
JawaHanifah (basa golongan duw? . sawijining lan iki dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani ing
Lempongan Ha Long inggih punika dumunung ing propinsi Quang Ninh, Vietnam. Lempongan punika gadhahi ewonan karsts lan pulau-pulau alit wewatunan kapur kabthi ukuran lan wujud ingkang benten. Lempongan punika gadhahi garis pasisir ingkang panjangipun 120 kilometer kanthi wiyar kirang langkung1.553 kilometer pesagi, inggih punika 1.969 pulau-pulau alit. Wonten pulau ingkang gadhahi guwa-guwa ingkang ageng, sanesipun punika wonten désa-désa nelayan.Ing Lempongan Ha Long ugi wonten danau ing lebet pulau-pulau watu kapur, tuladha, Pulau Dau Be ingkang gadhahi enem danau.[1]
Latar Lempongan Ha Long[besut | besut sumber]
Lempongan Ha Long gadhahi panilaran ingkang endah sami kaliyan Hong Kong ing 70an. Wisatawan saged ningali kaendahan lempongan Ha Long kanthi nyewa bot kagem ningali 1,969 pulau sela kapur ingkang tasih alami lan boten wonten pancemaran industri.
^ (id)www.new7wonders.com(diputingali tanggal 2 Oktober 2011)
^ (id)indo.dongtravel.com(dipuntingali tanggal 2 Oktober 2011)
Koordhinat: 20°54′N 107°12′E﻿ / ﻿20.900°N 107.200°E﻿ / 20.900; 107.200
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lempongan_Hạ_Long&
Korinta 41Mulané para sedulur, awaké déwé iki peladèné Kristus sing dipasrahi penggawéan ngabarké prekara sing mauné disimpen karo Gusti Allah. 2Peladèn sing dipasrahi penggawéan kaya ngono kuwi kudu bisa barang siji iki, yakuwi, kudu kenèng dipretyaya. 3Aku jan ora perduli tenan kepriyé kowé apa wong liyané enggoné pada nganggep aku. 4Aku déwé ya ora rumangsa salah, nanging kuwi ora ngomongké nèk aku ora ènèng klèruné. Gusti déwé sing ngarani salah-benerku. 5Mulané kowé aja pada kesusu nyalahké, luwung ngentèni mbésuk tekané Gusti waé. Dèkné sing bakal mbukak sembarang sing saiki kasimpen ing atiné manungsa. Kabèh wong bakal nampa pengaleman sangka Gusti Allah manut penggawéné déwé-déwé. 6Para sedulur, prekara-prekara kuwi mau kabèh wis tak lakoni déwé, semono uga Apolos, supaya kowé bisa niru awaké déwé lan bisa ngerti apa tegesé tembung: “Aja sampèk ngliwati pituturé.” Dadiné nang tengahmu ora ènèng sing bisa ngelem sijiné lan nyepèlèkké liyané. 7Sapa ta sing marakké kowé mikir pinter ngungkuli liyané ngono? Apa dudu Gusti Allah sing ngekèki kowé sembarang sing ana ing kowé kuwi? Lah kowé kok terus sombong ngono, kaya sing ana ing kowé kuwi dudu pawèhé Gusti Allah waé. 8Para sedulur, pantyèn, kowé mikir nèk wis ora butuh apa-apa menèh, kowé mikir wis pepak ing sembarang. Saiki kowé wis ora mbutuhké pitulungané awaké déwé menèh, awit kowé mikir, ing kasukman pangkaté wis duwur banget kaya ratu. Pantyèn, karepku supaya kowé bisa duwur tenan pangkaté ing kasukman, dadiné aku bisa nyambutgawé bebarengan karo kowé. 9Awit para sedulur, miturut pinemuku, awaké déwé iki, sing dadi rasul, dikèki pangkat sing endèk déwé karo Gusti Allah. Awaké déwé iki dadi kaya wong sing nampa setrapan pati nang ngarepé wong okèh. Dadiné awaké déwé iki dadi tontonané jagat, ya tontonané para mulékat, ya tontonané manungsa. 10Jalaran nglabuhi Kristus awaké déwé iki dadi wong sing bodo, nanging kowé dadi wong Kristen sing gedé kaweruhé. Awaké déwé dadi wong tyilik, nanging kowé dadi wong gedé. Kowé nampa pengaleman, nanging awaké déwé disepèlèkké. 11Tekané saiki awaké déwé ngrasakké ngelih lan ngelak lan ora nduwé salin. Awaké déwé digebuki lan awaké déwé ngalor-ngidul-ngétan-ngulon kaya wong ora nduwé omah. 12Awaké déwé kudu nyambutgawé abot supaya bisa mangan. Nèk awaké déwé dipoyoki, awaké déwé malah mujèkké sing apik. Nèk awaké déwé disiya-siya, awaké déwé sabar terus. 13Nèk awaké déwé diolok-olok, awaké déwé mbales karo tembung alus. Pantyèn, tekané saiki awaké déwé namung dadi larahané jagat. Awaké déwé dianggep dadi kèsèté bumi. 14Para sedulur, enggonku nulis marang kowé iki ora jalaran aku kepéngin nggawé isinmu, ora, nanging jalaran aku kepéngin mulangi kowé kaya anak-anakku déwé sing tak trésnani tenan. 15Awit, senajana èwon-èwon sing mulangi kowé ing dalané Kristus, nanging bapakmu namung siji. Ing Kristus aku iki dadi bapakmu, awit aku sing nggawa kabar kabungahané Gusti marang kowé. 16Mulané aku ngomong marang kowé para sedulur: mbok pada niru aku. 17Mulané aku ngongkon Timotius teka nang nggonmu. Sak tyara kasukman Timotius kuwi anakku déwé sing tak trésnani lan sing temen ing Gusti. Timotius uga sing bakal ngélingké marang kowé bab pitutur-pitutur urutan ing sakjeroné urip anyar iki, pitutur sing sangka Gusti Yésus Kristus, sing tak wulangké nang pasamuan-pasamuan nang endi waé. 18Nang tengahmu kono ènèng wong sing pada sombong, jalaran mikir nèk aku ora bakal teka nang nggonmu menèh. 19Nanging nèk Gusti karep, aku ora suwi menèh bakal teka nang nggonmu. Dadiné aku bisa weruh déwé, apa tembungé wong-wong sing sombong kuwi ènèng wujuté tenan. 20Awit para sedulur, wong sing dikwasani karo Gusti Allah kuwi ora namung ketara ing tembungé, nanging ing kekuwatané. 21Lah saiki karepmu kepriyé? Aku kudu teka nyenèni kowé apa teka nganggo tembung alus kanggo ngétokké katrésnanku marang kowé.
oyi bozz,, nuwus gawe arek2 aremania brawijaya, ojo lali lek ono forum/diskusi dikabari boss.. —- ndek LI Forum sam … monggo … biasane yo ndek YM
KANGGO NYEGAH TUMINDAK DAKSIYA MARANG GARWA,
Kita wajib mangerteni menawa tujuan ananae Undang-Undang kasebut,yaiku kanggo nyegah sakabehing wujud tindak kekerasan sajrone rumah tangga; menehi pengayoman marang korban kekersan sajrone rumah tangga, nindak para pelaku kekerasan sajrone rumah tangga lan njaga wutuhing rumah tangga kang harmonis lan sejahtera. Tumindak kekerasan kang dilarang yaiku kekerasan
Aja gampang nindakakae kekerasan,awit korban bisa nglapurake marang pulisi ,kaya kang kasebut ing pasal 26 Undang-Undang kasebut. Kejaba iku, pidana kang bakal tumiba marang pelaku uga abot. Miturut
nganti 10 taun utawa denda akeh-akehe Rp 30.000.000,-. Menawa nganti njalari pepati ukuman 15 taun kunjara utawa denda Rp 45.000.000,-.Dene menawa ora nuwuhake lelara utawa alangan kanggo nindakake jabatan uatawa pakaryan ,dipidana paling suwe 4 sasi utawa denda Rp 5000.000,-.. Sabanjure pasal 45 nyebutake menawa tumidak kekerasan kang asipat psikis ana sajrone rumah tangga dipidana paling suwe 3 taun utawa mbayar denda Rp 9.000.000,-. Menawa nuwuhake lelara dipidana 4 sasi utawa denda Rp 3.000.000,-.
kakung uga wajib ngrungokake kanepsone pasangan minangka evaluasi dhiri.
Kanggo nyegah anane tumindak daksiya kasebut, para suami perlu mbangun sesambungan kang sensitif gender karo psanganan. Sensitif gender tegese peka
beban lan kahanan pasangane. Uga ngedohi cara-cara kekerasan rikala berkomunikasi lan tindak-tanduk. Ana unen-unen garwa iku sigaraning lan kanca kanggo mbat-mbatan. Mula kaum kakung utawa suami kudu bisa bage rasa karo garwane. Kabeh harapan lan hasrat bisa dilairake kanthi tinarbukaa marang istri. Iki minangka ganti saka tumindak main perintah utawa istri kudu manutan. Komunikasi uga ditingkatake. Menawa suami ora sEneng sawijining bab kang asale saka istri, becike terus dipratelakake menawa ora seneng. Aja mung diendhem wae. Arep nesu kena,nanging aja nganggo kekerasan .Lan aja nganti memuncak. Alternatif liyane yen arep nesu ,istirahat sawatara, Becike nindakake relaksasi. Aja pisan-pisan nesu rikala lagi nyetir mobil,migunakake minuman keras utawa narkoba. Suami kudu nduweni pikiran positif marang pasangane. . Pihak kakung uga wajib ngrungokake kanepsone pasangan minangka evaluasi dhiri. Rasa sErik utawa nesu uga muncul,amarga pihak kakung butarepan marang garwane. Butarepan iku kena wae,nanging aja kebangeten, apa maneh yen dikantheni pandakwa sing ora-ora marang garwa. Timbule kekerasan ,bisa uga amarga pihak kakung ngalami stress. Yen iki sing njalari, stres kasebut ora kena dienengaake wae,malah kudu bisa ngatasi stress. Ana becike nyinau kepriye nyegah lan nanggulangi stres. Banjur kepriye ngadhepi permasalahan sajrone pembayatan ? Yen ngadhepi prekara iki aja ngendhani,nanging kudu
SING MATENG 7 WIS=53-82=(81), 53+7=60-(68)
Babiku=22-10-(18), 22+7=29-28=(1)
@ Sing metu ono babi ditjokot ulo=07-24=6, 10-18=9
3-15-11=(6).2>(8) jadi as+kep
bekas sing dipoles terus dimark up regane… dadi mergo korupsi dadine ngrugeke rakyat rakyat yo ngrugeke sing
Kangge nggampilaken lan ngirangi wekdal kangge ‘proses browsing’Puniko alamat ingkang bade dipun unduh (download)Alamat kasusun
Kampung Osing Inn Banyuwangi Jalan Dharma Putra, Lingkungan Watu Ulo Rt 02 / Rw 02, Banyuwangi, Indonesien, 68431
Hot Andhika Kangen Band | Foto Ciuman Andhika Kangen Band
Foto Hot Andhika Kangen Band | Foto Ciuman Andhika Kangen Band
berumahtangga). Sugeng rawuh, mugya kersa tansah njangkung lan njampangi lampah kula sekeluarga. Tansah manggih wilujeng rahayu ingkang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Sedaya saking kersaning Gusti.
mengucap ; kadangku kang ono ing keblat LOR, ewang-ewangono aku, cedakno rejeki kang isih adoh, bukaken kang wis cedak. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko.
isih adoh, bukaken kang wis cedak. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko.
Hadap ke SELATAN sambil mengucap ; kadangku kang ono ing keblat KIDUL,
mugi panjenengan sedaya tansah wilujeng rahayu ingkang tinemu, bondo lan bejo kang teko. @WongNdablegs Yth
Kopi tubruk = kopi bubuk (bukan kopi instan) plus gula pasir.
Teh tubruk = teh tabur (bukan celup) plus gula
“ketangga” keketeg ing angga, tekad bulat dlm jiwa raga.
Muya berkahing Gusti tansah kajiwo kasarira dumateng panjenengan sekulawarga.
Setelah pagi sesaji dibuang saja. Jika mau minta lorotane, nyuwun
nyuwun lorotan nanging nyuwun sawabipun mugi Gusti tansah paring berkah wilujeng.
sampun kepanggih kalian Padepokan Raka Mas Sabda. Nyuwun idin lan
Nyuwun ijin lan ‘ijazah saha tambahing sawab-pangestu, mugi kula saget ngelampahi menapa ingkang sampun kababar dening Raka Mas Sabda. Sahingga para leluhur kula kersa asring-asring rawuh njangkung lan njampangi lampah kula sahingga saget manggih
Desember 13, 2009 pukul 9:07 am
Mugi berkahing Gusti tansah kajiwa kasarira dumateng kita sedaya, lumantar saking para leluhur, para jalma, para sato, saha jagad gumelar punika.
para sanak kadhang lan sedaya para maos ing “lesehan” menika
“Ndhelok en yoo cah ayu… iki jenenge dhom…. Iki jenenge benang… loro-loro ne isok… ngawe kelambi seng apik tenan… “
SRI…,dab!	Sugeng Riyadi Idulfitri,pak,bu,pakdhe,budhe,kangmas dan mbakyu..nyuwun agunging pangapunten mbokmenawi kathah kalepatan ingkang sengojo lan mboten sengojo.Taqoballohu mina wa minkum,mugi-mugi ketampi sedoyo amal ibadah panjenengan sami ing sasi romadhon ingkang
91. Javanese (informal) – aku terno kowe
Saka[sunting | sunting sumber]
Upacara Keagamaan[sunting | sunting sumber]
“Pengenalan Wayang Golek Purwa” R Gunawan
Azis Gagap, Dewi Gita, Komeng, Aliung Liu,
ora melu mas, g'ngerti blas ngurus organisasi.. Ngerti ku cuman adu ayam thok wae...
Artikel iki ngenani senyawa kimia sing jenengé melamina. Istilah "melamina" uga dipigunakaké kanggo ngrujuk marang resin melamina, ya iku plastik sing digawé saka melamina lan formaldehida. Bedakna uga karo melanin, pigmen sing ditemokaké ing kulit lan
Melamina[2] iku senyawa basa organik kanthi rumus kimia C3H6N6 lan nduwèni jeneng IUPAC 1,3,5-triazina-2,4,6-triamina. Melamina mung sethithik larut ing banyu.
Melamina iku trimer saka sianamida, lan kayadéné sianamida, melamina ngandhut 66% nitrogen (miturut massa). Melamina minangka metabolit saka siromazina, sajinis pestisida. Melamina kabentuk jroning tubuh mamalia sing ngonsumsi siromazina.[3] Dilapuraké uga siromazina diowahi dadi melamina jroning tetanduran.[4][5]
Sintesis[besut | besut sumber]
leburé kanggo ngasilaké melamina. Nanging, ing zaman saiki, akèh-akèhé pabrik industri migunakaké uréa kanggo ngasilaké melamina liwat reaksi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 4 Maret 2016.
Wayang kulit Gagrag Banyumasan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Lakon Wahyu Tridaya oleh Ki Sugino dalang Wayang Banyumasan
pan jenengesalaminira lungguhratu ana ing Banisrailkang kakasihipunSultan Kut pramila nyebarpotusan
babaktanewong kajji ingkang rawuhsaking Pajajaran kang nawiCakrabuwano ingkangkalih
kesahkaji ing sadhulurkang nami Cakrabuwanasebab dening ing Pajajaran kasesihdhumeh remen ing islam.Pramila karo mralalu kajjitambuh ing manah amurang lampahkalanira tinemulan potusan
sunulan metu sing negara ngendilan sapa aranirakang liningan maturngabdi dalem putra rajasaking Sundha pramilanipun na kajjisaking sanget katiwar.Dhatan angsal sihing rama ajidhumeh kawula mlebu islamasanget dedhe karsanekaranten
Molana Gurukang wonten ning wukir surandilkasebat naminirayen Molana Guruilapi ingkang peparabkang paring tudhuh lampah kawula mrikingunjungi kabatullah.Wondening wasta kawula lahipnami Sundha pun Cakrabuwanadhupi punika sadherekistri ingkang sinebutrama ingkang njejulukidhipun undang pun Satanglintang
sejatipakanira sun pundhut ing sukaing mangko seja sun gawerabi ingkang satuhuRara Satang tan kangkat ing linging rembe ing kaweranpangraweng nging ratusudhi nampar kawias sarsasang nata sampun ngertos inggeking
rajanjiyan lan sira niniprayoga aneng kanalan iku sadhulurrira lanang kon tut wuntatkalawan pangulunipun
leng ing tebahesampun ning kana rawuhanjejep birahining pambrihanaros ing Sang Raradhuk ambal ping
ing Banisrailipe-ipe kumawulapaparape wus den alihsinebut nami kajjiNgabdullah Dhuliman estutan kocap laminiraingkang bobot sampun lairNyi Mudhaim priyayine lanang.Sultan langkung rena-renaninggali dhateng
kang namakalangkung kinasihiing karsa sang narpatimalah ing nalika wauyuswanipun dumungkappitung sasi binekta mringistana ingkang Madhinah Rasulullah.Yen kitsa aneng Jawaing mangsaning tedhak sitipunika
nekeseja.Dhumateng kalarat Sultanyen pinareng wonten idhimkawula amit sumejatinjo dhateng nusa
mantuk ngajawilalayaran wus labuhingkang baita.Sampun ngingsik polatanenggen patapanna manggihgugung kang pedhek sagaraika prawastaning wukirkatelah kang mastaninamanipun gunung
gatraningkraton meng pakuwonipunKanjeng Sarimangonakang kagungan putra istrikang peparab Nini Kencanalarang.Ingkang
dhudhune bupatisembah ing kawula baladhupi kapir arsa maringsang ratu ing Pajajarandhen kang putra wus dhumeling.
Sribupatipayung lan telan kendhagadhumawah dhateng kang siwi.
ingkang katitiming pura gung Pajajarandhumugi lamining lami.Arya Lumajang ing
benjingming wilayat Pajajaranmimitana ratu mukmin.Lami-lamining tumuwuhtumuli ana ngrawuhiputane Sultan Bagedhadmapan tedhak Kanjeng Nabinama Sayit Ngabdulrakmankalih ingkang wargi istri.Kang nenggeh peparabipunSiti Bagedhad kang namikauni je Prabu Raralan kaponakan sawijiingkang nemba namanirapunika
sakarsanipunora mawa tari-tarijengger lan sabalanirapadha angkuhe dhumadhiangratu
kamit kamajatipunapa punika ingkanggadhang angratu ing riki.Kandikane pangulu agungdhudu iku kang sejatikrana iku wong Bagrdhadtan duwe waris ing rikisepi ing pangurayangantitenana lamun benjing.Ana kusuma kang
sami nungtungwangsit dhumateng Sang Walibungko ingkang ngapaparabSek Lemabang tinakenipunapa punika ingkanggadheng angratu ing riki.Kandikanipun Sang Luhungdhudhu iku ingkang warisiku kusuma Bagedhadtan duwe waris ing rikiora bedha awakingwangwong ungsen tan gadhah waris.Tan
cacangkokingibu praja Balangbanganora angambat sawani.Dhupi Sunan Kali ikuatunggal pusaka Tubanramanipun Wilatiktaputrane Ki Arya Tubincacangkoke iku anaing Wilatikta nagari.
warsidhen gunem-gunem ingangkating jenenge pangratunemangka ing sawiji dhinaSarip
ngadhinengge kitab umulkalamkang aricik kakekateMukamadhiya kang nyataNabi ingkang kinigaing Ngallah ingkang
uningamaring papatih agupuhsanget nggenipun nanyengka.Sampun putra anglingganipon punika raja-
jeneng Mukammadhpatingunkah wuwusipunRasulullah sampun wapat.Sing dhimargine pinanggihpan sampun dipun astanaing Madhinah panggonaneingkang kubur Rasulullahsang
kapendhakanggeyak alas lan gunungprandene dhatan kapendhak.Ganti mara kang ngulatiguwa
nira karsa Yang Sukmakocapo kang ngasadhyaangulati Kanjeng RosulSang Anom mlebu wana.Jurang rejang dhen
pangesesesareng wus pedhek sang nagasigra njengek tumingalmaring sang Anom kang rawuhangakak akata jalma.Sabdane sira wong
wontwn gen sungiling seja punapa karsadhatengipun saking konowarninipun narenggosandhibedhag ning punapasang pandhita wuwusipunisun ningkang panjenengan.Maha pandhita
astane ikasakarepe badhukuran.Mayu padha angunjungimenawi mengko ta sirasakajatira gengserkatemu lan Rasulullahmarga saking astanaMajeti kang asung tuduhsang anom aris ngandika.Inggih simananten
yu dening nagamung ngana siji kang estunaga kang asih marang wang.Ujare hanjaluk redhipuwan kang akeh dhraponawuru sawuse mendemeiku je mehoken sawangsing kupiye kang dhadhyasisireping
komaranira mancurpitungkur ana ing kanabari hanyandhing ing kedhi.Jomantening kang cahyaisine katon saking
nguningani.Waktu kula nembe praptapon punika kendhi sampun ning rikitan uning pinangkanipunsang Anom awacanahe sang tapa mugya parikaanen nikukendhi dharapon
kendhi apa bayalan nasalira sing ngendi.Tang dangu kendhi angucapkula kendhi asal saking sawarginyanyadhang tuwan satuhukang sampun kawandasadhinten tuwan boten dhahar boten nginuspunika
ingkangmadheg ratu ngangge kaselang benjingkal pamarentahing ratusabab tuwan nadhahartoya ngangge mendha tan
pikiripuningsung iki atapawindon takeran taun durung nganemusihinh Allah ingkang kayasang Anom kang
nyawaning wong mati perang sabil wus kadhulunagara kang luwih mulyaapa dhudhune sawargi.Karikil inten lan mirahmanusane kang padha berag samijejaranan gumarudhugnyandhang
asurakdhen wus tuwuk bukti nuli sami turuing pepajangan kang mulyasaking pepajangan kang mulyasaking tilaming sawargi.Dhen wus wungu nuli sirasami siram ing talaga kang weningwusing siram
mulatamikiri ingkang dipun tinggaliiku manusa kang tatuteka tan ngrasa laratan antara tumuli ana kang rawuhmanusa
dhina sukabagjanira ing kene sinungan weruhkatemu kalawan nyawahiya iki mamareki.Sira gadhang
nganggo bosok dhumugi mangkinsih peparinging Yang Agungkang maring pakaniradhadhi tandha kanugrahanira
iki iku sampun katutupdhining nibuwat Mukammadkang lagi sira ulati.M I J I LSang Anom
jatiparinging Yang Ngagung.Sang Anom nuli tatakon wartilah tuwan ing mangkopinika punapa punapa
kagawa kudhanekeplas miber lir ta lereping kilat kangngagesikdhedhelengan mamung.Lor kidhul
sampun sinelehaken aneng lambunge wukirsinebdan sejatidhang ngidhep hanunggu.Nganti panarwe
mancorongamadhengi ing jagad sakabehsang Anom hamburu aglisseja hannyujudhiing nyawa Jeng
ingngundha keratipun.Ing nyawa Rasul mangsulihe sir wong anomdhadhiya siraing kana mangkegagantinisundhipun elinging pasamayaning pati urip iku.Tan bedha langgeng tan keneng lalissukmanira anomiku Allah
bandu kula santanadhen putra ingkang gaibsamangke wus praptaana ing dhalem puraenggal sami amanggihiidhin Molanasami suka ing ati.Patih Ngunka asmarahaken nagarasabdane lah punikikagungane putrasampun dhaweg kaastaWilapati Banisrailsang Anom nabdasampun gemen saiki.Manira Paman maksih tengeh ing lampahsumeja anglampahisatuhu kang
anahuri.Boten najeng bakta sanunggal punggawameng punika peparingibu sewu dhinarbilih mandi ing
siramengko lunta wuwuhayen karang sukur pinastiamulih aranarep gudhi ming ngendi.Siro wong siji anom tanjung lolohanpareng pedhek kaeksisang Anom wacanahe sira wong sadhasaarep hambegal mring mamiwong islam
kerisampun nambara dhadhi emas sadhayaYahudhi lenglenging kaptigawok tumingalwong anom apa iki.
Najmudhdinlangkung pracayadhumateng ingkang muridh.Muridh sing banisrauk sang Madhkurullahlami
ature ing gumunipunkadi pundhi ing jalikang badhe kaula lulussakenning lampah hauripSek Najmudhdin sabdonya lon.Ing ngurip ojo ngebot-
nama Sek Sidhik ikuyata Amarullah amitdhinulua karsa Sang Kaot.Medhal saking nagara Sadhili tulusnumpak layar ika maringpraune juragan agungsaking judhah wus
jenengipunNgabdul Jalil namanipuning kana wus taker warsigennya supala supanor.…………………………..…………………………..…………………………..ingasampun numpak
Benthong kang namikang ngagung santri ing kono.Amenangi ing kana sembaranipunika Jeng Pawistri Adhikang sinebut nammanipunGedheng Penguragan saktipasote rupane wadhon.Nanging kasektene langkung ing ngapunjultur ing salawasing uriptan
sapa ngandhapana lakuing kasaktene pawestripinasthi ing jodhonipunpramila para
luhungtedhak Mutalib kang namidipun sambating nguwong.Pangeran Karangkendhal ingkang pikantuhngand
Hayaktusapa bisa mamalangiingkang janjine wus kawon.Isun tan bisa hanjaksani kang ikuhembuga la iki santrikaot ingkang
idhep ing jati wangsitsampun ta kadhi mangkonon.Hamaksa-maksa maring kang dereng purunwonten dening ing prajanjisampun kawon inggih
wilasaSek Kenthong sabdane ririhboten kadhugi mejang ing Tuwan.Karanten Tuwan sampun langkung utamisaking kulahameng kawula tudhuhipunika ing gunung Gundhul wonten Tuwan.Ginuron ingkang dhipun wastaniaji jubapunika minaten ugikarsa medhang salinggih tuwan.Yen Ngabdul Jalil saking kana pamitmalampahadhipun wijang ing sajatiSek Kaji Juba sabdane boya kangkat.Amejango dhika wong Banisrailkranten dikangetuning wali sejatiamung kaula tudhuhi dhika ngetan.Ing ngriku ing wetan amargi masisirsaking prajaKudhus ngaler wonten wasiginotama Dathuk Bahrul namanira.Patus punika
namiature Wujudhullah ing gurunira.Kadhosa pundi lampahing kang panitimuga TuwanHandhawuhanna ing wangsitDhatuk
sedheng ing mengko adhadhiya.Molana guru ana ing Gunungjatimapanikawaris dika saking
ing salamiora kenaora kang dhadhi pepatikudhu tunggu larung salawase gesang.Sarta wong satus ingkang ajagi-jagipareng ikawujudhullah aninggalimaring patih Keling enggal sinabdanan.He wong tunggu larung nging raja saikipadha islambareng isun
wang.Patih Keling bramatya atudhang-tudhingmung ta sirawong siji nangung balahine wong satus kaya pa kasekteknira.
Wujudhullah.Dhadhi kajungkel nubruk suku sang ngadhidhipun sepakkontalipun
Semung wus saepakirkinan yasane Arya Lumajang.Dhadhya ika payon larung wus tinuwuhpinacek ing kanaing karsanipun ginawelanggar patani panggonaning ngibadhah.Ngibadhahe wong satus siyang lan daluwus mashur ing kanaMolana Jati jenengekang kinudhang-kudhang satus manusa.Ing ngardhi
dhen kagungan dhalem Sembungkajabel denirakusuma kang anyar katonpating jalegrik padha amacek langgar.Boten bema marang kang kagungan Sembunggedhe nuhun lilawontena tuture baesasat inggih ngalap suka ing Jeng Arya.Gedhe Pangeran Panjunan dhuk ing wauinggih nuhun lilaing Jeng Arya ing kenesapinten
karepena kang karsa.Mung sira poma lutura dhene gupuhmaring arsanirakanjeng Kyai Kuwu Cerbonkon padha angriyung ming hardi
Maring Kanjeng Kuwu Cerbon sampunatur ing satitamuwajeng Pangeran CerbonNyai dhalem
pasuguhesarupana dhadhaharan lan wowohan.Yata ing kana sampun sigra katemulawan kang sinejaMolana Jati wuwusebagja sanak sanakisun padha teka.Sun pujine padha Islama satuhutan dangu sapraptaArya Lumajang jatinepinanggih layon putra tan krana molar.Inggih putra dhadhosa ing tunggal
sanyatemaksih remen ning hanganolonggampil mangke ing wingking mashaallah.Arya Lumajang sabdane langkung-langkungsakarsane putrananging Widhas kabupatenPakungwati dhadhos kagungan putra.Molana Jati
Marmanipun nengejawa hiya ikuBabu Dhampul mulating tejane ingkang angendhengkaton saking Mesir sumonge ing wiyat.Hiya iku ingkang dhadhi brangta wuyungkasmaraning tejadhadhya dhen susung
baesira sun maku babula dheng narima.Babu Dhampul ature inggih dhumuluring karsa Molanapati urip sejan
dhuwure kadhi ana telung dhepa.Nuli ana karsane Molana guruika aleledhangngingsik kepareng tumonsang Adhi Cangkuwang ing lautan.Kambang-kambangan kalipah patihipunika kang pranamaPatih kering
ratu Cikuwang dhen sira karsa.Ing pati ora bedha lan uripipunya sok ngulatnaurang lanang urang wadhonsajodho iku marmane sapunika.Dhipati Ratu Cangkuwang kalem timbulana ing lautanpinten lamine ing
gawe dhumugi mangke kapendhak.Kapendhak ing tinggale Molana gurutumuli ing kanasakalih dhen awe-
rorourang lanang iku tegese manira.Urang wadhon iku tegese Nyi Dhampulsang Ratu
peparabesing lar saking agama ming kabudhahan.DHANDHANGGULAKapanggihruru ing kadhang wargipon Cangkuwang punikaputra Pajajaran nenggeigkang peparabipunsang
anabdaboten kadhugi menggeh kahula langipmejang dhateng ing Tuwan.Aleng tuwan pasiyare maringarah kilen menawi amendhakingkang dhumadhos lejareing manah ingkang lesumewsem ingkang dhinuking
ikusaking ngendi iku rarasira juputa kalambi jubah kuningsang putra ris anabda.Puniki kula
putrine seja sun ambilseja sun pantha garwaKi Gedhe umaturkalangkung karsa Molanakarsa nampir tiyang tawing lun kasesitur ala tanpa rupa.Iku awite Molana Jatiagagawa ing nyimas Babadhanwus sampurna ing
lamikagurnita ing rat Pajajaranyen mangke Ki Kuwu Cerbonpajeg tarasi ipunsampun mampet boten
den pidhulipareng wengi ratu Pajajaranninggali teja sumoroting lor wetan kadhuluadhan sang Prabu
ngapa.Padha tumandang sang maha patihsartane hambakta satus balakeng lengkep sagagamanelan pamuk patang puluhsampun miyang
tejaning ngapa.Pareng dhateng kalih tengah samiangungak-ungaknyata kaya tejaning Gunung Sembung
layen sejaning manusa ing ngabathara wus buktipadha rujagen enggal.Dhupihira hambrondong lan bedhilsigra kumyus bedhil medhal
aningaliing bala Pajajaran.Kang padha lumpuh pating jaleritpadha
kalihsadhaya sampun islam.Wong satus dadhi tan bisa mulihkakukudh dhening
kakukudhwong satus saking Cangkuwangsatus saka Kuwu Cerbon apa maningsatus sing Pajajaran.S I N O MMangkana siji nalikaKyai Kuwu
tabokidhen candhak gupuh lumempatdhen cawuk-cawuk nginggatiSek Molana lumarisang panderesan
ngatinipun kang seja mangulunaneng sawiji dinaMolana leledhang manihkapanggih layan Kuwu Sangkan Gesang.
andhanmajeng ngilen ingkang puridurung majeng ngidhul kang yasa.Kocapa ing Pajajaransang
dhadhiwaliyullah ingkang kutubmageng agama islamunggul karamate Jatikatilap ing nusa Jawa ora nana.Kang badhe
saikireh ing anake si Santangsemune kira silih dhadhiapa ing wekasanipunkaprabon Pajajaranbilih mangko
Kawula pon sapunikaboten kadhugi pamikirtan kilap karsa narendrasang prabu ngadika malihbecik uga saikikita
hambapang-bapangsanget-sanget hangampohimung teka iki arep apaisun teka ora ngartiapa gawe lumiringning agama
Siliwangiwis tetriman lan Dewi Balalayaran.Wus dadhi ing jodhoniraing kadhadhen wuri-wuriing jaba kutha Pakuwanmashur
benjingpanungtunging ratu Budhaingkang awit anampeniing agama Kanjeng Rasulsaking Sek Molana Jatitapi mengke dhurung tekaing
iku wiwinihingkang aran Ratu Manelangbesuk aneng jaman akhir.Dhupi Pajajaran
PawenangRaden Tetel kang ngalinggih.Ana ing prawta BandhungRadhen Lawehan kang linggih………………….………………….ana ing ukur
Hyang Mrayak ingkang lenggahing Cilutung arja urip.Dhalem nara kang alungguhing kajaksan apa maningdhalem Nayu kang alenggahing Ngendher ingkang pranamiDhipati Cengal WibawaSunan Raja Mlaka malih.Ratu Panten kang
dhateng Arabangestreni ingkang raya.Sabab raos sampun tangtudhen pyambake angimponiing wilayat Pajajaranpramilanipun kang rayiNurullah karsa dhen angkathanratu ing Banisrail.Sampun
Waliyullahwus rawuh ing Banisrail.Kapanggih layan kang ibuNyai saripah Mudhaimkalangkung ing rena-renaing sarawuhe kang siwisambate dhuh anakingwangapa wus tutug anyantri.Wiangsulan inggih
mangkinsaangsal-angsal kulangestokaken sapatwa ingguru-guru layan sadhyawangsul dhateng Cerbon malih.Wonten dening kanjeng Ibumejang-mejanga pun adhiing lampahing karajahanbilih adhi kirang ngratubenjang pun
Ngadurrakim jenengipunnunten lampah ngaler maringnagara Ajahur kang namasabranganing bawah Turkimangkana raja ing kanaRaja Laut kang pranami.Langkung ing pracayanipunmaring sek Molana Jatikaya sadhulur sakalpaRaja Laut gemuyu ngaptiserep sabadhan sanyawaanggepipun lair batin.
ana ing rikuCina wangun panjang jimat.Hiya saking wuryataningSek Molana dhuk ing kanaisine kang
Jatiwus kawarta ming nagaradhen ana pandhita kaotkalangkung ing saktiniramangka sang raja Cinanimbali
handhereking karsane raja Cinadhuk mangke ing dhadhalanana sawara karunguabane heh Sek Molana.Aja sira ngluwihingislamaken raja Cinaluwih apa kang winakyonRasulullah dhuking kunapon ora
kocap ana ing margawus prapta ing ngayunaneraja Cina hangandikahe sira wong awasbadhekna putrinisunalara busung taunan.Kang
ngkung ing ngabenduhe sira pandhita Babadh.Ora iku putra mamisun enggon nyoba
ngrantunaneng tepis wiringing wang.Yata Sek Molana Jatikesahipun saking kanaora sedhih ing
wus malembungwus dadi busung temenan.Sang raja gawoking ngatisapangendhang tan
kumawulaming Arya Dhamar panorewus katinggal wicaksanaika ki Sampoalangdhadhi wus
Majapahit purbamalah sinungan garwaingkang labet seliripunratu Majapahit ingkang.Asal
lanangpeparabe kang sinebutRadhen Kusen namanira.Hiya iku kang gadhangiPangeran ing Palakaranestu yaiku putraneArya Palembang Sampoalangtan kocapo ing kanakacarita ingkang wauraja Cina langkung susah.Ningali putrine
ingkang ngawawangkidhla yen niku arep warasputrine kang sejatoslayarena ing segarakonen saparan-paranprau cilik iku besukning dhinggon nyanggak king palya (palwa).Ya iku enggone benjingtinemu
ing supena.Yata iku wus tinitiputri Anyotin ing palya (palwa)kang aran Prabu Byantoloprabu alit sinarenganCina wolu kang pernahPaman-paman sang ayuLan todhapa sangunira.
lautantan karuwan kang sinadhyaanut inggeking palyaing dhibahe mangkenipunpanyangreke
Ngabdulkarimtan sanes ing karsanipunwau Sek Molanasemuja mantuk ing sura hardhi Sembungraja laut mantep sedhyaatumuta
wali Jawa punikubabar ing sabrang ing Jawamarmane baya ngungkuli.Wus mantu sakalih iraora suwe Kanjeng Molana Jatirawuhe mara
patih.Dhadhi mundhaking jamangahkawuwuhan raja laut ingiringbala satus kang satuhumuridh Kanjeng Molanawaktu
palupibabalonganing kang tuwuhing pernah Gunung Semarangecahaken manah apungun-punguntan
mandheg ing kanaana ing kali Mulana Jatiputri Cina wus handulumaring Kanjeng Molanaora pangling akebat gupuh hamburunyungkemi sampeyaniraKanjeng Molana ing Jati.Bareng nyungkemi ing padhabusung kempes waras padha tumulipulih maning wus
atemah pejahtumon cayane sang estu luhungsampun sira pinendhemaning bumi kang dhen wastani.Kedhawung mula ing
Anyontin sedha ing ngayunpinetekke pon ing kanaing Panengger dhalem puri.Krana ing pamujiniraputri Cina ing lahir dhumugi batintan narsa ginggang ing ngayunpramila sapunikasarta serep kang mana Molana gurusabab ciptane Molanadhen benjing dhumugi ing lalis.Inggih ing dhalem punikakang kinarsakaken benjing
putrinenggeh ing wewnginipunRara Jatikonenganistri limpadh saemper Hanyontin wahumilanipun katrimasinenggeh garwa tumuli.Rara Jati kawaskithainggih punika garwa kang kaping
ingkang winastanPangeran Bratakalankang gadhangingbesuk sedha aneng lautsakalihipun
Mutalibganas wuwusipun.He rayi tuan pon sampun lewihsedheng tuwan mangkojumenenga ratu aneng kenepan raka ingkang ngetut wingkingnganti ngapa maningpon tuwan kadhulur.Sakarsa-karsa tuwan pun dadhipon punika kulonPajajaran wus meradh ratuneapa kang dhadhi walang ngatiSek Molana Jatialon wuwusipun.Sumangga kanjeng raka rumihinjumenenga katongtiyang anem tutu wingking ing mangkePangeran Karangkendhal anglinglamun kongang ngasisampun wau-wau.Boten kadhosa pan raka langipmila sisumlondhohming wong ngenom
wigatosnanging boten karsa dipun dherekkakenning ngupacara ajikarsa miyambakikalih uwanipun.Lumampah kadhi lampahing mantribalacut kemawonsampun
Arya Lumajang tumulimalebeting gedhonghamboyongi upacara kabehdhipun gulung dhadhi sijilayan
ngrikipunapa pinambrikaraton wus tumpur.Sakesahe putra dhateng Mesirpuniki kedhatonsingaa gelem
ing mangkokedheh dhen idhep temen suhudhdeing sarirane rama ajiputra kang nyalurikedheh wonten
nenggihtakon-takon maringtepis wiringipun.Tannya maring bidhal kawula litwangsule lamonSunan Kabuwaran ing
abaliksampun cacariyospunapa kadhi sapatakonelangkung karsa putra mrayogireh punika maksihBudha gaminipun.Dhuk nabda samana Arya nulikasaru ing mangkosarawuhw raja Laut mangkenusul maring Molana Jatikandhikane rayitan tega katingsun.Pramila enggal nusul marikisampun kantos dadhosmanahe rayi kula ing mangkejamangah satus tumut mrikibilih-bilih mangkinwonten damelipun.Sek Molana sabdane lah inggihsukur ing Yang manondhumadhiya ing Islam sakabehemanut maring agama nabialantaran sakingjar kita wuwuku.Nunten pra sami tata alinggihing sawiji enggonmadhe budhi jajar ing namanesabab kudhi
samonolangkung dhening maksih meningi Nyaikang nembe ngrawuhisarta bala satus.D UR M ABala satus pakemite dhuking kunapasihan Sri Bupatitan
ngabdi lan amatMolana aneng kanapadha sinebut Jeng Gustiingkang anamaPrabu Katara Hening.Ajejuluk Sang Prabu Gereleng erangwong Sundha kang mastanidhuk ing Pajajaranlun ing
pun nrawuhmaring kang santanaika ingkang anamaPucukumun ingkang masihAgama BudhaSeja dhen titi mukmin.Lampahira Sang Prabu Gereleng eranging tegen ing arapitKi Arya LumajangRaja Laut ing kiwakadhi
hangadhang dhalantan weruh lamon wus manjingmanggereleng erangsampun panggih ing kanakalawan Sang
nipun becik.Boten norah amanguna bakawitaamung seja badhamirencangipun praptamedhalem Ki AryaLumajang kang angapingilayan sanunggalraja sabrang kang sami.Sadhamel rawuhe
Jakertamalah sampun katelahnamane ingkang winuri-wuri ing sambatsing tasawur ngarani.Kasebut sambate Pangeran Jakertakocapa ta sang
dhurung anakliyang puser nibani.M E G A T R U HSabab yen wis sira dhahar kliyang ikusira dhumadhi ing benjingmeteng
sapaturon.Medhal eni saking boga hiya ikuwudhu ming wong agung Jawitetapi Walanda besukingkang bisa manyirep genilah iku marga ing
ingong.Yata putri Mandhapa idhep ing wuruktatapa ing saandhapingsuruh atakeran windutan kocapa
sampun rawuhing ngriku anulatosiiman islam ming bale wong.Nyai Dhalem Subang karancang kalangkungrenanipun ningkang
Gawang lan malihEncik Hundrusa ing Ngujunglor.Sakabehe wewengkon Banten wus asuhudhpra sami magusten maringwaliyullah ingkang rawuhwus padha asambat GustiMolana Akbar ing kono.Namane dhuk ing Banten inggih punikuKanjeng Molana Kabirsaestu kang nutut-
agungtumuli ika kaheksiputri ingkang langkung elok.Molana Akbar ngandika apitambuhhe Ratu Krawang punikiputrine
pimundhut sukane dhateng kang sunuKawunganten sapunikikinarsakaken winangungarwa kang pinusthi-pasthisang liningan
ing kono.Lulusipun naga garwa kaping teluKawunganten putri adhicareming pakramanipunika
Pangeran Sebakingkinyaiku Godhang ing mangko.Wewinihing kasultanan kanten besukwondene ingkang
waukapindhaha dhateng wukirSembung pancakaning nguwong.Kranten kula mboten lami seja mantukdhumateng nging wukir jatiArya Lumajang sumaursumangga karsa putra jisampun dadhos walang atos.Tumunten Arya Lumajang mintaripunming
waliambakta wong juru sapumarbot ingkang dhen araniKi Gusah pranamaning wong.Kinarsa dhadhi juru siram ing sembungyata ing salami-lamirumeksa ing tanem tuwuhkagungan Molana Jatisirna sampun dhining wong.Salinggihe Molana ati ing waktuiku wus dhen kaidhepipara gegedhen kang wus wruhyen Pakuwan wus katitidhadhi sakabeh apanor.Padha magusten ing Sek Molana
MujiGedheng kandhamiwah Ki Ageng GegesikGedheng WeruGedheng Widheng lan Dhawuhan.Ki gedheng
liyan karsane para adhianging ikaarahe ngistreni gustiMolana Jati supadhos dhereng karsa.Pangandikane mangko
kang sinabdan semune ajrihdhpi mangkedhen yektekaken kang pariyen wus dhen tutu kebek maning kangkranjang.Mangkana lan mangkana salami-lamietu nyatakaramat Molana Jatimula wong ika sinebut
tuwandhunya kerat kang kapundhiadhan sek Milana luntane akesah.Ngilenna mbener tanpa prau wus
makripat sejatisenadhyana ing Arab yen karsa praptapra wali tuminggaling pamidhangan kulon ana
kagunganipunrayi ing Kalijagasebab iku kang dhuwe gagat hanggethukkaken masjidh lawan kabahkadhuga ana kulambi.Patut katutan sing Arabpasthi iki dhadhi pajimatanningratu ingkang kari besukkocap antakusumanuli Sunan Kali hamendhet punikurasukan sampun den cacaktiba sreg ing Sunan Kali.Pangeran undung hanabdakula nyilih punika si
puluh sing Aceh nagarilawan pipitu wongsing Sokadhanasaking manggrahesaking Butun saking
anakemulane sakti apasahicampuhi ing ngajuritnuli Sunan Undhung.Hanggagap ing lakuning paksahikasambut ing konopejah ing rasa sampun gumlenterSunan Undhung sumeren dheningTandha Terung saktibala Dhemek mundur.Kacarita
wongPalembang sing Dhamar dhinginepusakane Endang Dhalepikwawataking pethiyen binuka iku.Ing
amuwuh.Mung patih Gajahmadha ja lebihlan nisun ing kratonyata Dhipati Terung agemangkal mapag ing gelar waliing kiwa sang adhiLembupeteng wau.Aneng tengen sang AdhipatinggiBondhan wus agatoslampah ngalor ngulon
entongpadha ora nana guriyangebok menawa ing kita ikimengko tiru maringPajajaran larut.Becik uga para kulawargiaja dhalaningongkang patut pereng patih uripekon padha kumpul aneng rikiyata
nedhakisarta ambon-amboningkang ngarum mawangi gandaneyata saisining kang purisi Granggayu langithandedel kang dhatu.Pra sami ngahiyang wus sumilirwor dhaya sing kulonngalor ngetan sadhaya purugesampun sirna kedhaton sepihanggulendhang kariPramensyari sepuh.Kang asal sing Cempa dhuking dhinginDewi Endrawatosuwane Kanjeng Susunan Ampelpramilane dhalem kacangkingmeradh inggih sakingwonten imanipun.Kocapa mangke kang tandhing jurittelon
handhesek tumulipethi wus dhen bopongdhen buka ing payudhan sangkanejumegur ming langit dumadhipeteng
laganesang tetelu dhupi ninggalikraton sampun sepihanggo lendhang suwung.Dhadhi padha lumayu
sagedhenehanglalu lebur ngawu sakingpyambake ngraosidharbe dhosa wau.Mejahi
barangkabeh dhipun unjslisarta Dhewi Endrapawestri langkung sepahpon binakta winuri-nuriraja punggawasakabeh dhipun kerig.Maring Dhemak
saktipanguluniraJeng Kyai Bidhudhin.Nuli para bupati satus pat belaswewengkon Majapahitkabeh sampun
lan BanjarMandhawe Salok Sampit.Saladhong Pahang Butun lan
akir.Geng genging Dhemak dhadhi karaton mulyabarkah ing para walikang sami rumewangtumuli ana karsaSultan Dhemak ingkang pinilihpadha
mulamula perang wiwitandhipati Teterung gasikamaca suratdhadhos ing manah eling.Kadhi malam kena
enggala hambalangmaning surat sarta muniing jroning suratsumpah ingkang sajati.Dhemi Allah endi ana wali tobadhDhupi
DhemakSultan langkung sukati.Aningali Sunan Kudhus sapunikaJeng Sulatan Dhemak anglinghe
Palakarankocapo ing Dhemak malihkarsane Jeng SultanSunan Kudhus kinarsaamejahi Gedheng Penggingkranten
Pajang ing benjing.M E G A T R U HMulane jaka Tingkir kinongang besuknyelang karajahan sakingDhemak jumeneng ratuana ing Pajang nagarikarana warising embok.Sabab Ki Gedheng Pengging kaladhuk waumogoling nagara Baliya ki Pengging kang hanglurughangidheppaken ing Balipulih kadhi dhuk apanor.Nunten Ki Pengging tami ganjaranipunsang ratu ing Majapahitkabopaten pengging ikasarta
nulihangangge usadhanipunlan hanggulingi pawestriWandhan Kunin nuli bobot.
puputra KyaiPamanahan saking kono.Miyosaken putra Radhen bei ikuora liyan ika angingadhiling Allah tinemutumedhak ming jaman nikiing Ayogya miwah Solo.Ora bedha kang
Marmitane ana babasan sinebutkusuma turuning warishangantos keleming gabushanjurung timbul ing wuriyen uga estu sajatos.Wonten kocap ing Dhemak kang
wedhra anom.Putrane kang sepuh sinengkakaken lungguhnama Pangeran DhipatiSabrang Ler ing jenengipunrayaine tumuli
kadhimadhewa srahan tan katon.Waneh sumilir awor lan nanging timurana kang hanggayuh langitawor lawan mega mendhungana ingkang kadhi paksimesat anuli cumlorot.Waneh ingkang awor lawan namun-namunwaneh kang
sajatiwis apa dhudhuhne maudhuk kabar ma’ripat dhinginana ing Giri Kedhaton.Sek Lemahbang ing kono pon maksih kukuhbadhane ngaku Yang Widhidhatan kena yen dhen sendhudhen emutaken dumadhikesah morodh saking kono.Lami-lami tumunten pra sami kumpuldhumateng
ing wakapipunampar kang sawiji sakingMadhinah dhuk asalipunpinacekaken ana ingsisih tengah kang
Makdhum anenggihamoyok ing manahipunkenangapa Sunan Kalingimammi kaya mangkono.Kaya
datan ngrasa ngucap priyangga.Lan nemase Kanjeng Susuhunan Kaliora nanamaning kang katon
pakungwatisampun nembahing kana amuri-muriyen Cerbon niku suluring Pajajaran.Sultan Dhemak wangun sanggrah saandhapingardi Yulangkang katelah dhen arannimadhemangu punika Wuryaacemak.Ingkang angsal amindhah ming Majapahitsampun harjaingkang matingka nagarilami-lami karsane Kanjeng Susunan.Wilayahha Pajajaran nika dhen bagitelung pangkatpangkat kulon sinung maringPangeran sabakingkin ing
saking Sumedhang.Bndhung Syanjur Pajajaran lan Batutulising LimbanganTelagalluwar apa maningTumengung
nguwa Sunan Jatikang anguwoni ana ing Pajajaran.Layan malih karsanipun Sunan Jatiiku
Jawiwaktu iku durung ana Batawiyah.Dhupi pangkat wetan karsane sang walikang kinudhangwinayang-
Susukankandhamu ipanjenengeArya Wadhuaji Ki Ageng Gebang.Gedheng Selapandhak kang winuring wuwusArya kandhuruhanwus sangkep adhi-sdhinekocapa Ratu Ayu kala king Dhemak.Hambeciki layon ing ngastana
peparab.Pangeran Dhipati Prawata ing rikudhupi rayinirakina jeneng ing namanePanembahan aneng Madhiyun nagara.Kang garwane Putri Sebakingkin wahuistri ingkang namaRatumas Ayu jenengerayine malih kang
Pangeran Jepara ing rikuamelah gengirarayine malih kang wadhonkang nama Ratu Nyawa ingkang akrama.Maring putrane kanjeng
lautarawuh ing kanaSultan Dhemak king samangkePon rawuh kalih kang putri Ratu Nyawa.Ratu Nyawa
sampun agung-agung putranipunnenem ingkang putraDhen Kasatriyan namanekang antuk garwa putri ana ing Tuban.Ping kalih kang sinungan cacangkok lungguhjeneng Panembahaning Losari pangonanekang kacarita langkung guna ukiran.Ping tiga putra ingkang pra naminipunnma Jeng Pangerandhipati Cerbon kang mangkesinebutSeh
gamelan ingkang winastan.Gamelan Sukati iku purwanipunaneng Cerbongamelan Sukati mangkelami-lami ana wong agung aprapta.Ratu Bagus Paseh ika jenengipuningkang kacaritaiku aputih getiheRatu ming Cerbon hangabdi ing Susunan.Nunten pinundhut mantu ing Jeng Sinuhunptri ingkang randhasaking Dhemak dipun jpdhokaken layan Ratu
Wanawati naminira.Kang pinakramakaken lawan sadhulurmsan ingkang namaPangeran Dhipati Cerbonkang
ika.Wus puputra papat ika jenengipunanama PangeranDhipati Losari mangkePangeran Panenggak lan Pangeran harya.Istri Ratu Sulambitan namanipunsumawena
ingkang paragegedhen lah ing samangkeraka Karengkendhal teka tan katingal.Yen Sumeren aneng endhi kuburipunyen si angumbaraana ing ngendi pernahepadha sira anenenggeha ing warta.Yata Gedheng muhara lan Gedheng SembungNyi Karangcempakakalawan Nyi Gedheng Pojoksami nenenggehi dhatan pikantuk warta.Ameng
alinggih manusanemung dhadhi putih kang miber sapasang.Gedheng Sembung wus matur maring sinuhunyen kadhi mangkanasunan Jati wangsulanaya iku padha kanthanen
Wonten dening ingkang dhipun selirkinarya jaksa ing ngapradhataing Sunan Cerbon karsanepunika anak putuPajajaran ingkang nganamiDhalem
para walikang nganeng nusa Jawa.Ingkang kinarsa linggih pepatihing Cerbon Kyan Patih Lembusurasing Pajajaran asaleingkang pakartinipunPatih Jero Kyan Patih KelingPatih Kering pangananing pangerinipunKuwu Dhipati Dhawuhankang ngasal wong Dhemak kang dhadhiPatindhihing limang atus tukang.Wondene ingkang
wewerikeketheking nagara.Wondhene ingkang kinarsa dhadhinyepeng padha haraning
Kocapo mangke patilasaningShek Lemahbang dhesa SokaminaBuyut Bungko panjenengewewengkone ing rikutan meneng-meneng geger
uriptan karsa ing ngakrama.Adhan ngandhika Susunan jatilah iku Bungko amolorsapangat ing rancananokang naban wengi ngaruhiku tedhak Shek Samsutamriskang tapa ing jro toyapirang-pirang
balanipun kawandasaika sami lanang wadhonnanging kang wadhon ikudhen caweti dhrapon
ngandika.Kadher inggih raka sapunikamaksih bae tan karsa
wangkasore wong ikaSunan Jati hangandikadhereng kantenan punika istricobi kaula sawang.Dhika junjung punika
samimedhek pra sami asrah bongkokanJeng Sibuhun kaandikaneiku wong patang puluhlanang wadhon kang dhen sandhangicara lanang sadhayaapa
apusirawuh ming Kudhus nagarasejanipun dipejahisupados datan kengingrahayu salampahipunnuli iku
asusungjalu ingkang pranamaPangeran Awangga saktikang dinodhokaken lan putri Prawata.Dhupi kang siji wanodhyanenggeh ingkang apranamiJeng ratu Hemas Sepanjangkang jinodhokaken lakiing Cerbon ika kramiyuyutipun Jeng Sinuhunika ingkang pranamaPangeran Ageng wus dhadhipekecahe
Pakungdhyanalikanipun nalinggaihwonten sanunggal punggawasepuh ingkang apranamiRobaya Hanggasaning ngayunan
Sinuhunkandhikanipun Sunanhiya karo sun idhindheng dhadhi siji enggonane arelampah.Mangkoyen tinemu nyataaja wedhi
weruh dhedhalankaramate Sunan Jatirehing wau katitidheng dhadhi siji lalakutemah ewang ngewanganpramila kedher kepatiGedheng Tegalgubug kang antuk lajuwa.Malah ingkang aperangsadhela gennya
mara putri kalihadhan Ki Gedhe Susukanmireng yen Ki tegalbumiyen sampun angsal kardhidhumadhi handhingin maturmaring kanjeng Susunanature yen pribadhikang antuk damel
sampun angsal kardhidhumadhi handhingin maturmaring Kanjeng Susunanaturane yen pribadhikang antuk damel nanging kabegalan.Tan nadhungu nuli praptaGeheng Tegalgubug kalihputri roro langkung pelagingaturaken tumuliSusunan Cerbon anglingkenengapa sira
pawestriniraakeh padha becik-beciklanange kang la-alalir menyoreng kata jalmi (menyo rengkatajalmi).Nuli Gedheng
tanem tuwuhpalawija tuwin pariudhik kundhikaning toyapunika Kuwu dhipatikanthi lan Gedheng Dhawuhanbektine Kuwu Dhipati.Yen nambendhungi ing banyupyambake ingkang dhumadhianruhing banyu kadhugamathok patang puluh bengibarkahe Kanjeng Susunanteka ora ngrasa sakit.Lamoning
Pangeran langkung gegetunkang ibu Nyai Rara Jatisabdane aja gawayawong dhadhi dhuriyat waliora kena laku dhagangdhrawaka kadhuli-dhuli.Kudha nganggo
manah dhadhos atarimatur ming Pangeran Drajatsapinten boya puniki.Pangeran
ing rawuhipun kang lungguh narpatiaja kurang tata kramanadhyan nagah sampun
runggar ukumandhatan pinten ning laminerawuhu Kanjeng Susunansaking nagara PajangShek Dhatuk Kapil wus maturYen
sabawanetumuli ana kocapaKi Arya ing Pajenganing sadhayanira gegunaming jeng Sinuhun Pakungdhya.Kalih putra kaang nganamiKamuning prawastanirasampun mangkat ing lampaheing marga kapanggih
langkung gegetuntan dangu nuli kapendhak.Gedheng Padhara narengikapanggih malih ing dhalandhadhi banget
Ingkang kadhi harya ikiadhan laksana tumedhakmaring Cerbon dhatan suwewliyullah wus uningalamon Gedheng Padharawus anacadh maring gurutan karsa dhen temonana.Ngandhika Sunan Jatiming Nyai Gedheng Panguraganika temonana mengkowong kang wus murtadh ing sunnahpareng nalika praptaGedheng Padhara ing
Panguragan nabda.Heh Gedheng Padhara mangkinkula ndhawuhaken karsanipun Jeng Wali Cirebondhening karsa jengngandikaayun ming kalih bengatJeng Sunan boten dumulurDheng Gedhe tariman dika.Ameng dhika dhipun tariman dikawasiyat dalem jenengandhadhiya ing
tumungkul pikirhangraos ing salahiradhadhi sing kana lorodhdemantuk maring pamahirawus
takabur aleman.Yata Gedheng Kandhamuhidhangdhana tumut sagelarlan Harya Kamuning mangkenipun rinojong ing gelarripun
tiruing ngagelar paksi rajacucuk Ki Harya Kamuning.Dhipati ukur ing ngandhasaneng awak Ki Gedheng
ngayunsaiki keneng ngapadhadhi Ki Gedheng Kandhamuhi ing ngaundhatan wruha iku kramatSusunan melehaken ning.Wong ingkang takabur manahora tulus sejane dhadhi karienggal gelar Budha majuYang Gempol
sawatdhadhi murudh maring kawali gegetuntumoning kasakteniraKi Gedhe ing
sapabadhegang sitahiyoli.Gedheng Tandhamuhi nabdahiya iki munyuke Sunan Jatipareng pedhek sira ngrangkulnyokot kuping saksanaDhalem Wanparta tinarik karubuhcinapit rambute lawanjempol sikil ingkang keri.Dhen go undhi bari mrangkang…………………..…………………..…………………..ambal-ambalan muluk-muluk ing dhuwurtan mawi sumelang lemahtemah musna meradh gaib.Lah iku purwanirakulawarga Wanaparta kawingkiskaku kudha ing ngidhepipunTandhamuhi laksanaora liyan barkahe ingkang Sinuhunkang dhawuh idhin MolanaKanjeng
sik ler punika dhereng kadhalusesebane ing ngayunansemeja kawula tarik.
sing ngayunan aji.Lampahe agirang-girangrereyogan ning sapanjang nging margingaler ingkang dhipun
merangdhipun sebar sadhela dhumadhibala sagagamanipunsang Kamuning aturangih punika Gusti kang kawula
wus kathahpara wali ingkang kaaramate punjulsira mbok ora percayamengko sun
sadhatengingwong wetan gumrudhug.Bok menawa anak putu benjingsebo mring Metaokming ngetan besuk ing sesebaneKi Pandhita sampun priyatinSusuguh ing jalmiIngkang gumaruddug.Manira sampun
ing benjingseba ming Metaokminanten boten lami jamakedhunnya kenging ing ngowah ginsirapa maning masjidhwonten kang purun.Dhadhos sampuning kobaring genimanawi dharaponluntah amal sakadhu-kadhugenunten Sunan Kali apamitucapen sawuriJeng
ing manah kabuktenreh ing tilas kamaron kaptilayan tunggil waliwus karsa Yang Ngagung.Kidhu bae ana ingkang dhadhipanyaluwating wongwijiling priyating puwaranehangandika Susunan Jatidheng
panjeneng pauranepadha dhen kubraka iku benjinglan ingakir benjingiku ngakeratu.Nanging padha kekurangan adhillah iku sing
wedhang wus sapulihbanyu ing samonoadhem cumles sirna mamandinedhuriyat amung kari
pikirewaneh ingkang suksrah ing ngatiadhar manglakonikarsane Yang Ngagung.Sampun bubar para
dangu wonten ngeber praptisampun den duluriing karsa sang guru.Anumbasaken sinjang sanunggiling garwa kang mangkoNyi Maningan
ing mangkomanira arsa lunga ming kenetan nadhangu Sunan Kalikesahe lastaringetan dennya mantuk.Ing wetan sampun
nguni.Majemuwan ing masjidhdagung Pakungdhyasami babar wiyosingwau kang mangripatnalika tanggal ping patwulan puwasa marengiwaktu ing dhinaIsnen
Dhumugi ing ngayunan Syek Lemahbangnembah matur yen nenggihkawula katitahhangaturi sampeyantuwan Syek dipun nakeringing lampah kulakarsaning para wali.Sampeyan ingkang katuran rawuhenggal ing
ing riki.Amung Allah ingkang ana kene anapasthine mangsa tolihkeringa dheng siraTandhajupu akebatnuli
dhumeh campoleh ing karsaemeh sathithik maningTandhajupu pejahdhen cocog lawan
Lemahbangmatura jen sapunikiAllah katuranrawuh dhumateng masjidh.Tandhajupu
aturanirTandhajupu dhan agliskarsa tumindakapiyambek dipun nampohidhening kandhikanipun Susunan Jati.Mangke-mangke sampun kantos sapunikahaleng punika malihTandhajupu sirauwis age balikaming Lemahbang
karsa pinanggih.Lah iku nuli Syek Lemahbang tumindakkering nging santri ajitan kocap ing
SusunanKudhus sampun tinampi.Sunan Kudhus gasik wau tandangirahandhawuhaken kerismaring Syek
dhipun guguyuSunan Kalijaga anglingkena pa kadhi mangkono.Getihe aputih kaya cacing tatununten getih katon abupwus kadhi adhating marusumob kapiharsa munihanalkak pra sami tinon.Sunan Giri nabda lah iki wong kupursampurna patine jatitan nana rubedhanipunSunan Bonang
Benthong sabdane inggihsandhyana batine pon.Boten bedha punapa ing lahiripunSyek Majagung
adhatipunIslam wus dibecik-becikingulesan wus sabagussinare ing kanthil adhidhen salataken ing kono.
masjidh wus jumarogjog.Nabda gih puniki Allah cilik tumutbelakna sadhosaningguru ingkang
wus pinaten sampunwus dinusanni ulesidhen jajar kathil ing rikukang guru lawan kang muridhkembaran pating kalonjor.Teka
iku pamalesisundhuriyat apes ing benjingkari namane kemawon.Sampuning wali wawolu amintuhuing sawara iku
kang masihurip kinudhang ing punjullawan mengko iki santriaja parek-parek kingong.Yata enggalipun kang layon
wayah.Wayahipun Kanjeng Susuhunan Jatipan mangkanayen narsa ingejak gulingdhadhak sakal metu geni sing baga.Lah ing purwane dhadhi ciri
Matawisika rarawinangun-ning pramesyaripan mangkan kaciren geni sing boga.Dhadhi wudhu ing para
alissireping geni kang lok medhat sing boga.Saking kono ilang ngingkang ciri wanciPutri Gaganganeng negari Walanisampun kenging binakta dhateng sanggama.Hiya iku kang naslahaken Walandiingkang padhawaris kawasa ing Jawimarmane lininggihaken dhening
ing sawaris-sawarisdhatan kenaselang surup munggying warismangsa boronga ingkang murba jagat.Ingkang kari dharmane kang hanglakonisapa bisahambadhek pasthine bagibagja cilaka ing Wisesaning
Menawi sampun wayahe dipendet nggih enggal dipendet. Menawi taksih dipun paringi gesang, mugi-mugi nggeh saget ngibadah ingkah langkung sae...,”
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat
bludhus, lha wong keraton wae kudu gawe sesaji gedhen-gedhenan, mongko Kanjeng Ratu Kidul kuwi ratuning lelembut tanah jowo...kok kerso nemoni ..ra salah.......? nyebut tohhhhhh.......mengko gek bolo prewangane Kanjeng Ratu...lha wong nemoni pak camat wae angel opo meneh ratu....._________________MIRA
kok ra percoyo yen iso ketemu Kanjeng Ratu Kidul, kok leh gamping, lha kok istimewa temen mlebu mak bludhus, lha wong keraton wae kudu gawe sesaji gedhen-gedhenan, mongko Kanjeng Ratu Kidul kuwi ratuning lelembut tanah jowo...kok kerso nemoni ..ra salah.......? nyebut tohhhhhh.......mengko gek bolo prewangane Kanjeng Ratu...lha wong nemoni pak camat wae angel opo meneh ratu.....
aku wedi(takut) nek ora iso bali ning jebule gampang lan sak teruse aku seneng iso dolan ngandi2 gratis tanpo ono sing weruh mlah aku kadang ngungak tanggaku sing turu.....!he3.... kuwi ngrogo sukmo udu? ning saiki aku wedi banget nglakoni meneh sebab yan agi arep metu seko badan wadaku ono sing tego SEREM banget lan tekan saiki
dewe ngerti cilikane Mbah Njoyo.Priyayine trah wong pinter, seko SD wis duwe kelebihan. Opo meneh tekan
Wong Tuwo sing ora nuwani, ora rumongso tuwo…
[ternyata selama ngumpet ning mBoja, Mas Andy sudah nyiapkan naskah thirik2, ngetik jenenge wong sak
Kutha iki didegaké taun 1895, nanging ora diakoni sacara resmi tekan tanggal 29 September 1908, déning Présidhèn Rafael Reyes Prieto. Awalé dijenengi San Lorenzo, kutha iki ganti jeneng dadi Armero taun 1930 kanggo mèngeti sawijining martir sing jenengé José León Armero. Kutha iki dijuluki minangka "kutha putih" amarga arupa pangasil kapas paling gedhé ing Kolombia. Tekan taun 1985, kutha iki arupa laladan tetanèn sing makmur.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 26 Juni 2016.
luwih, nabi, lajer, wiji, witana, praja, bangsa, swarga, puji, piji, harja dan peksi. Kata
mbengok: "Waduuuhhhh.!!!... piye nek arep masang ban sing siji nek ora ana
Sing mbarep asmane Raden Drestharastha, Raden Pandhu Dwanata, lan Raden Yama Widura. Raden Drestharastha krama karo Dewi Gendhri Kagungan putra satus lanang kabeh, mula diarani kurawa. Ing antarane: Duryudana,
racake duwe watak drengki, srei, jail methakil, daksiyamarang sapadha-padha, sing
DRAFT STATUS PERKAWINAN DALAM KTP | BLOG-e WONG JOWO
InventorsKuldipsingh Pabla, Akhil Arora, Arvin HaywoodOriginal AssigneePabla Kuldipsingh A., Arora Akhil K., Haywood Arvin C.
mugi saged migunani kagem panjenengan sedåya lan Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatinekoyo epos bimo nggoleki kayu gung susuhing angin, gigireng
Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
kuntul nglayang iku kabeh dudu cangkriman....dudu uga mung guyonan... sing pokoe angell...nanging sajatine pancen kabeh mau ora onomaksud kon ngoleki barang barang sing ora ana iku kabeh, supaya awake dhewe iku nuju marang salah sawijinining papan sing wong wong mbiyen njenengke " alam suwung" atawa "jagad suwung" alam wang wung. jagad kosong bahasa indonesiane.....lah neng ngendi kuwi jagad suwung?yo anan kenen neng awake dhewe dhewe...jagad suwung iku mung pralampitha...tanda simbol.... Manungsa sing pikire lan athine isih kebak kadonyan..isih mikir kadonyan ish ngumbar hawa nafsu... isih pencilaan nek ngerti prawan ayu, isih rakus marang apa wae, isih duwe milik lan isih duwe pepinginan sing macem macem...iku pertanda jagade isih isi....mula yen pada pingin ngerti galihing kangkung...tapake kuntul mabur... manungsa kudu meper nafsune...kudu mbuwwang karep ing kadonyane... kudu ngilangi pepinginane....nah nek menungsa wis kasil mbuwang kabeh pepinginan lan gegadangan sing arupa kadonyan mula manungsa iku wis tekan jagad suwung jagad sunyo ruri.....nah neng kono manungsa bakal ketemu GURU SEJATI UTAWA SEJATING GURU....ning sing jelas guru sejati iku dudu awake dhewe kayay sing dha diomongke neng dhuwur.....elinga dek jaman Bima mlebu dewa ruci...mlebu ning jagad sunyo ruri..... endrosusWargaLokasi : 7sariReputation : 0Join date : 10.06.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Sat
kok nek arep dadi wong sing mondro guno yo kudu nganggo pitukon sing larang. eneng gak seh sing ra nganggo poso opo prihatin ngono, ning cepet ampuh. koyo model saiki kabeh kan instan. yooo nek
arep dadi wong sing mondro guno yo kudu nganggo pitukon sing larang. eneng gak seh sing ra nganggo poso opo prihatin ngono, ning cepet ampuh. koyo model saiki kabeh kan instan. yooo nek
geni anan mas nggon quran....pasa pati geni iku sak temene ngemu maksud uwong iku kudu sabar ora panasten ora gampang nesu...wong kon sabar ono perentahe nggon quran..lha dene sing oar isa langsung sabar yo biasane ro gurune kon mlebu kamar meneng wae ra mangan ngombe ra nguripke lampu...jan jane maksude iku mung kon latihan sabar...lha nek pancen awke dhewe wis iso sabar iku artine wis iso pasa patigeni..ra sah meneh mblebu kamar ra mangan ngombe sarung mori.....conto maneh poso ngeli...iku uga diperintahke neng quran. maksude uwong iku kudu bisa nampa apap wae sing tumanduk marang awakke....istilah liyane kon narima ing pandum...manut wae marang apap sing di wenehke lan apa wae sing dititahke dening gusti Allah. dadi tapa ngeli iku maksude...awakke dhewe dikon pasrah marang jantraning ngurip di kersakake Gusti Allah. Nggon quran ya perintah nyang umat islam kon syukur, qonaah, nek wis iso narima ing pandum, gelem syukur karo app wae sing ditampa, iso ngroso cukup karo peparinge gusti...iku ateges wis topo ngeli....dadi rasah meneh nyemplung kali terus ngetokke awak iki keli tekan ngendi endi.... wong iku satemen mung latihan kanggo bisa narima pandume gusti...cukup marang sing anan ora ngangah angah. abrataLurahLokasi : jawa timurReputation : 1Join date : 26.08.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Thu Aug 27, 2009 11:03 am iyo kang bener lek maksudte ngono...
bathine urip.....dudu sing ora empan di
sing urip iku bathin sing sadar lan ngerti yen sak temene apa wae sing ana sak lumahing sak kurebing langit iku kabeh kagungan dalem Gusti Allah. semono uga manungsa...manungsaiku uga mung titah sawantah...sing mbesuke bakal bali marang sing nitahake....mula yen wus ngerti marang brang sing kaya mangkene ati iku kudu di uripake kanthi ngedohi saliring hawa nafsu...kesrakhan, umuk...jail methakil..lsp..iku sing jenenge memepr hawa nafsu..yen wus bisa meper hawa nafsu,,terus ati iku bisa luwih urip yen to terus terusan kelingan marang sing gawe urip. mula puji dzikir ajaj tau kendat sakak jeroning ati...sak sapaa bisa ngelakoni iki atine bakal padang terawangan...donya rasane ra ono ajine...ati mung tansah kelulut kepencut marang keagungane sing moho kuwasa.....lha ati sing mengken iki sing ndak arani ati sing urip.....wong ora empan dibedil iku biasane malah atine mati....ora ngerti sangkan paraning dumadi. tingkah lakune tansah kasar gumedhe..ora kelingan panggonane awake tumrapping Gusti Allah....Wong mengken akeh sing nyengiti....nyang ngendi papn dijubriyani...uripe ora enak tansh kesandung sandung...kakayean masalh...dadi ,alah ora sekti..ning yen atine urip...sanak kadang mitra sentana kabeh pada seneng...neng ngendi wae ono sing ngampirke...nek aon pekewuhe akeh sing sabiyantu...nek anan wong genduren diundang...wetenge isa wareg, uripe seneng.. lha wong sing ngene iki sing sekti Suyanto NKorLapLokasi : jakartaReputation : 0Join date : 10.08.09Subyek:
ketingale sampun jero tenan anggene ngudari opo to niku GURU SEJATI SEJATINE GURU abrataLurahLokasi : jawa
kelingan marang sing gawe urip. mula puji dzikir ajaj tau kendat sakak jeroning ati...sak sapaa bisa ngelakoni iki atine bakal padang
pedote koyo dene detikane jam yo kang? po piye.... terus pestine ono toto carane yo kang? iso njelasno toto carane kang...ben iso koyo seng sampean maksud. suwun sak durunge kanggo penjelasane seng sak durunge....nambah pengetahuan iki... AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU
brata, laku sing dimaksud kaya lakune wong jawa yo ra anan...lakune yo nurut (muga sampeyan islam) dawuhe kanjeng nabi wae....diwiwiti saka kepinginan ngresiki ati...coba adohna pikiran lan ati sakak sakaliring nafsu. ing bab iki alon alon masalahe ora gampang...sing biyasane rakus karo samubarang mesthi ya angel nek kon langsung ilang...sing biasane medit..yo ra iso langsung blobo..luma...ning kudu diusahake...kudu tansah eling nek awake dhewe iku pingin ngresiki ati....nah men cepet
pasane nabi Daud..sedina pasa sedina ora...nek wis coba ati iki ditali karo sing gawe urip kanthi puji zikir....sepisanan yo biasakna dzikir lisan...artine lambe sing obah...sing suwe utamane yen bengi utawa esuk bar sholat shubuh....nek lisane wis baisa dzikir coba dzikiro ana bathin terus trusan ora ono pedhote..pancen yen lagi nyoba sok lali..ning nek kelingan njur zikiro meneh...utamane nek rep turu iku kudu terus dzikir. yen lagi sepisan pinda dzikir ro turu iku marahi ra iso turu...mergane lambe dzikir awke ora cepet lali...ning nek wis suwe suwe ora masalh....nah nek wis biasa dzikir utawa wis biasa nyoba dikir anan ngati...suwening suwe dzikir ati iku muni dhewe...awake dhewe ora nioat dzikir utawa sak jane ora kelingan yen kudu dzikir kadang kadang awake dhewe bakal kaya krungu utawa kerasa ana wong dzikir...iku sing dzikir saktemene atine dhewe. dadi yen kowe gelem biasakake dzikir suwening suwe dzikir ati iku bakal otomatis...ora ndadak ngaggo diwiwite menungsane... malah awake dhewe sing muni " ehhh Allah aku ki lagi zikir to?" nek wis tekan dzikir otomatis iki artine atine dhewe wis arep tekan nggon daln padang...lan dikir iku iso kayay detikan jam iku sing ora ono pedote.....terus nek uis yo entenono kejadian kejadian sing ra tinemu nalar bakal mbok alami....maksude pitulungane Gusti bakal teko yen diperloke...contone...aku wis tahu numpak montor ngebut neg
limang meteren lg ngerti treke, ojo meneh ngrindike motor ngerem we wis ra sempat. aku wis mikir bakal ajur nubruk trek...tapi nyatane rasane dalan ki kaya ono sing ngelar dadi aku isih duwe wektu nggo manuver... aku isa ngindari truk sing wis neng
anane seng sampean jelasno iku. dadi tetep
secara otomatis akan mengaruhi obah musik e awak iki dadi melu apik, ugo suwalik e lek ati iku elek yo maleh dadi
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima
panglu (bibir globe), galihing kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul
lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe pemikiran beda ra?suwun den,., wassnuwun sewu kang nek menurut fersiku ,guru sejati iku yo sang QOLIK utowo GUSTI
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatinekoyo epos bimo nggoleki kayu
nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro
napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe pemikiran beda ra?suwun den,., wass ketokE koq
leres den mas ananging meniko gumantung pribadine piyambak ... sedoyo mawi lakon kudu di lakoni.... samangke bakal antuk pituduh saking engkang gawe urip...anaming kedah nyuwun perlindungan malipat lipat.amargi sedoyo wonten margi2 kang boten saget di critakke....peringatan
tetep anetepi, nemen nemeni, jujur sabar andab asor . jujur mring awake dewe ojo jujur sing metu sak jroning lati...ojo kegeden rumongso, ngrumangsono...ngelmu iki angel aggone nglakoni...... yen isih ono roso abot.... kudu tansah nrimo abot enteng di lakoni.... nek wani ojo wedi wedi nek wedi ojo wani wani ..... ewo dene nggih den mas akeh sing ora kuat trus madek kyai rumongso pinter rumongso iso .... Allahualam. mbah joyoWargaLokasi :
sedulur papat iku nduwe werno dhewe2? opo hubungane.... _________________
mengucap; kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku
wibawane sing nduwe, uga ­sugihe. Resik lan regede, asri lan orane, nuduhake opËn lan orane sing ngenggoni. Minangka ­perangane omah, tritisan lan latar mujudake rai sing bisa nuduhake rasa sumringah utawa kosok balene, uga kanggo sapa aruh marang sapa wae.
Kanggone wong tani, plataran kuwi nduwe piguna sing asipat praktis. Yen wayah panen, embuh panen pari, kedhele, jagung, utawa tela/gaplek, latar mujudake papan kanggo mepe panenan. Merga olehe mepe ing ngarep omah, pepenan ora mung gampang ditunggoni lan diawasi ñbisa uga disambi karo petanónanging uga disawang sing lagi padha liwat ing dalan ngarepe. Iku sing bisa nyebabake sing liwat dadi mandheg, milang-miling pepean mau nganti tekan nawa. Ing kene latar banjur kaya dene dadi showroom, babar pisan kanggo ìmamerakeî asile panen.
Latar-latar sing biyen jembar, saiki akeh sing wis malih. Wis didegi omah, kios, utawa ruko, merga iki dianggep ngasilake. Dene latar-latar sing dudu duweke petani, luwih-luwih sing mambu neopriyayi, wis disulap dadi taman. Ing kono kembang-kembang endah padha ditandur, pot-pot larang ditata apik, sok uga dijangkepi kolam. Pager-pager tembok utawa wesi mesthi wae bakal dadi pepalang tumrap sapa wae sing mlebu ìlatar-latarî anyar mau. Latar malih dadi papan sing medeni. Bocah-bocah cilik endi saiki sing wani saba mrono, gobag sodor, dhelikan, utawa dolanan liyane?
Tur maneh, endi saiki ana bocah sing padha dolanan? Paling banter padha pit-pitan saka gang siji tumeka gang sijine, amarga sing ana pancen mung gang utawa dalan ñpapan sing biyen dianggep kebak bebaya tumrap bocah.
Apa tenane isih dibutuhake ruang publik sing nduwe fungsi kaya latar mau? Yen pancen interaksi wis cukup diijoli SMS utawa telepon, yen wara-wara uga wis cukup lumantar pengeras suwara lan alat komunikasi canggih liyane, yen ing sajrone mal-mal uga wis ana ìlatar-latarî anyar, dene tontonan uga wis bisa digenti dening televisi, home theatre, VCD/DVD, lan liya-liyane ing omah, banjur kanggo apa maneh latar-latar iku?
Mbokmenawa wis dadi gerak simultan, bebarengan karo kali-kali sing padha ilang kedhunge, pasar sing ilang kumandhange, latar-latar uga
Mendem Wedokan - Paijo, Yati Pesek
mudeng Camfrog ki opo? ngamprog kuwi posisine wong njaluk gendong..artine sing dijaluki gendong ngadeg.nek sing dijaluki gendong mbrangkang jenenge
njaluk gendong..artine sing dijaluki gendong ngadeg.nek sing dijaluki gendong mbrangkang jenenge "ngangkrog"...mula nek ada sing
iki njur opo sing rep dirembug nak opo dirembug ono kene
disambi monggo...nyuwun om [/quote]kadohan leh arep ngejok,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
woo.. sampeyan orang situ to? anak’e sopo?
tapi jaman mbiyen pas jaman nippon mbiyen.. mungkin saja simbahe sampeyan seangkatan sama saya.. tapi nek ndak mau ngaku ya ndak
sampun dados duka to mbah. Ngengeti bilih serat cekak ingkang kasebat SMS puniko wau sampun dados kuwajiban lan tanggung jawabipun panjenenganipun para pamong wonten kaprajan Eksel. Rumaos menawi para pamong sampun pikantuk yatra kathah, dadosipun inggih sakwekdal wekdal ngada-ada kintu serat cekak supados ingkang sinuwun pengageng kaprajan mangertos punapa ingkang sampun kaleksanan dening para pamong.
September 7, 2007 at 11:40 am
Reply	@sandalian: avatar e sing
nuwun,,soale kullo pon nyobi search ten pundi pundi mboten nemu,,antawis ipon kulo pon search ten youtube.com 4
"mobile anyar2 taripe ora larang". Nyuwun ngapunten ingkeng kagungan kulo nyuwun nggih ????!!!! mbah
Mangkunegara I (Keraton Mangkunegara)1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.3. Sunan Pakuwono II (Keraton
mementingkan lebaran tinimbang Ramadhannya sendiri.Marhaban Yaa Ramadhan_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
Wed Jan 28, 2009 10:05 am wis tak bukak situse.... suwun_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Artikel ya iku karangan nyata sing jangkep kanthi dawa tartamtu sing digawé kanggo disebaraké lumantar koran, majalah, buletin, lsp.[1] Panulisan artikel ndarbèni ancas kanggo ngandharaké gagasan lan fakta sing bisa ngyakinaké, nggulawentah, lan nyenengake sing maca.[1] Déné ing Kamus Besar Basa Indonesia (KBBI), artikel ya iku karya tulis jangkep, tuladhané lapuran pawarta utawa esai ing majalah, kalawarti. lsp.[2] Artikel iku karangan non-fiksi kang njlèntrèhaké sawijiné pokok perkara kanggo dimot ing kalawarti, majalah, buletin, lan médhia liyané.[2]
Artikel eksploratif, artikel kang nuduhaké fakta miturut kajian panulisané.[2]
Artikel eksplanatif, artikel kang isiné katrangan babagan sawijiné perkara kanggo dimangertèni sing maca.[2]
Artikel dhèskriptif, artikel kang nggambaraké babagan sawijiné pokok perkara kang kadadéyan ing masyarakat. Saéngga wong kang maca kaya weruh, ngrungokaké, lan ngrasakaké babagan kang ditulis.[2]
Artikel prèdhiktif, artikel kang isiné pètungan utawa ramalan babagan apa kang bakal kadadèn miturut pètungan panulis.[2]
Artikel preskriptif, artikel jinis iki mènèhi tuntunan marang pamaos supaya ora klèntu utawa kliru.[2]
Artikel naratif, kang kanthi prasaja uga diarani carita. Ing artikel narasi ana prastawa utawa kadadéyan ing sawijininh=g wektu. Ing kadadéyan iku ana uga tokoh kang lagi ngadhepi masalah.
Artikel eksposisi, artikel kang isiné panjlèntrèhan babagan sawijining topik kanthi ancas mènèhi tambahan èlmu kanggo wong kang maca.
Artikel argumentasi, artikel kang nduwe ancas kanggo mbuktekake kabeneran sawijining panyaruwe utawa dhudhutan utawa alesan utawa bukti. Ing artikel argumentasi iki, pengarang ngarepake mbenerake panyaruwene saka wong kang maca.
Artikel persuasi, artikel kang ancase kanggo mrabawani wong kang maca kanggo nindakake sawijining pakaryan.
Panulis Artikel[besut | besut sumber]
Penulis Artikel ya iku pawongan kang nindakaké pakaryan ngarang sawijining tulisan, nggabungaké sawetara tembung dadi ukara kang wigati lan kepénak diwaca, saéngga nggawé wong kang maca ngrasakaké lan mangertèni apa kang sadurungé durung dimangertèni.
^ a b (id)Pengertian Artikel(diundhuh 4 Januari 2013)
^ a b c d e f g (id)Artikel dan contohnya(diundhuh 4 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Artikel&oldid=1112837"	Kategori: JurnalismeKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.08, 30 Januari 2017.
Sejatine aaku paling ora seneng kuliyah ing dina Setu. Apa maneh mata kuliyahe mbaleni merga semesther kepungkur durung lulus. Tam­bah nyebelake maneh yen ketemu dhosen sing paling killer…. wah dadi boring, jenuh, ngantuk campur isin merga dadi sakelas karo mahasiswa semsether ngisorku. Sejatine aku pengin kuliyah ing Jurusan Politik nanging dening almarhum bapak ora kepareng. Bapak ngersakake aku kuliyah ing Jurusan Pendidikan Bahasa Indonesia. Wiwitan kuliyah rada sebel nanging suwe-suwe dadi seneng lan tambah mongkog merga nyawijine Jurusan Basa Jawa dadi Jurusan Pendi­dikan Bahasa, Sastra Indonesia dan Daerah. Sanajan sok-sok diece dening jurusan liyane nanging aku sakanca kudu bisa mbuktekake yen Jurusan PBSID ora kalah unggul.
Anggonku kuliyah rada nglokro nalika ditinggal seda bapak. Nanging ibu malah duka lan muwun. Adhuh, aku paling ora kuwat ngrungokake yen ibu lagi muwun. Sejatine aku mesakake ibu anggone ngragadi wong loro aku karo adhiku sing kuliyah bareng.
“Pri, Pensiune bapak lan gajine ibu Insya Allah isih cukup yen mung kanggo ngragadi kuliyahmu karo adhimu!” ngendikane ibu karo rada muwun.
“Inggih, kula ndherek kersanipun ibu,” sumaurku lirih.
“Kowe kudu ngerti, bapakmu biyen pengin kowe dadi guru sing bisa digugu lan ditiru, aja mbok gelakake almarhum bapak ya ngger!”
Jam telu kuliyah Basa Sanksekerta rampung. Sejatine aku pengin enggal bali. Ibu wis ngendika yen dina iki adhiku Dani arep menyang omahe mbakyuku Annisa ing Jogja. Dadine ibu neng dalem dhewekan. Nanging mau esuk Pak Dar­yanto pembimbing skripsiku ngendika yen sore iki bubar kuliyah aku didhawuhi ora mulih dhisik. Perasaanku dina Kemis wingi wis bubar konsultasi Bab V lan minggu ngarep aku didhawuhi ujian. Ana wigati apa maneh ya? Durung rampung anggon­ku nebak-nebak swarane Pak Daryanto keprungu saka njero kantor Dosen.
“Pri, mlebuwa kene!”
Amarga tak anggep kaya dene bapak­ku dhewe lan saben dina mlebu metu ruwangane Pak Daryanto, dadi wis ora ana rasa rikuh pakewuh langsung mlebu ngono wae. Wah rada dheg atiku sebab ing ruwangan iku jebule wis ana piyayi putri sing pinarak. Pakulitane kuning nemu giring, irunge,
aja ngadeg kaya reca gladhag wae. Kene lungguh….!” swarane pak Dar mbubarake lamunanku.
“O…. nggih pak…” ucapku karo lung­guh ing kursi sisihe wanita sing tak anggep sampurna iki.
“Pri, langsung wae ya, kowe tak celuk mrene iki jalaran ana wigati”, ngendikane Pak Dar katon serius karo nawani rokok filter marang aku. Wis ora aneh aku di­paringi rokok karo Pak Daryanto. Padha “ahli hisap”, ngendikane wektu ketemu pisanan ing kantin kampus.
“Wonten wigatos punapa kok kados wigatos sanget, perkawis ujian skripsi kula nggih?” pitakonku karo nyedot rokok sing diparingake mau.
“Ngene, sadurunge aku ngomong akeh, tepungke dhisik, iki Bu Heni maha­siswaku transfer ing kampus ngisor”.
Dosen lan mahasiswa ing kampusku yen nyebut sawijining universitas swasta ing bidhange padha karo kampusku kanthi sebutan kampus ngisor, amarga kam­pusku ing ndhuwur gunung lan sing swasta ana ngisor. Rata-rata para dhosen­ku uga mulang ing
salaman. Wadhuh tenan ta, jan sampurna tenan wanita iki. Swarane uga enak dirungokake.
“Kula Samhudi Priyambodo, Pri ngaten kemawon menawi nimbali kula.
Lajeng kersanipun napa bu?” semaur­ku karo nyalami tangane wanita mau.
“Pri, minggu ngarep kowe wis ujian skripsi ta?”
“Ngene dhik Pri, aku arep nyuwun tulung sliramu”, ngendika Bu Heni karo ngetokake stopmap saka tase.
“Iya Pri, sejatine Bu Heni iki uga lagi arep nggarap skripsi sing njupuk tema padha karo kowe”.
“Aku arep nyuwun tulung kira-kira slira­mu bisa ngewangi aku nggarap skripsiku ora?” celathune bu Heni karo menehakei isi stopmap marang aku.
“Wah, kula napa saged?”
“Ora nggawekake Pri, ning ngrewangi. Ya mesthi ana gantine,
Hey Pri aja ngadeg kaya reca gladhag wae, kene lungguh, swarane pak Dar mbubarake lamunanku
Dina Senen jam setengah papat swara telpun mecah sepining omah sing isine mung aku karo ibu. Ibu sing lagi mriksani TV langsung jumeneng ngangkat telpun. Pancen yen lagi dolanan komputer aku wis lali apa-apa, apamaneh mung saperlu ngangkat telpun.
“Pri, kanggo kowe saka Heni,” ngendi­ka­ne ibu karo ngulungake telpun.
“Ya mesthi ta dhik, rampungna
wulan ngajeng mangke kula telpun panjenengan.”
“Iya dhik tak tunggu, ora usah kuwatir masalah gantine alias honore he…he… he….”, ngendikane bu Heni karo rada ngejak guyon.
“Masalah niku kula ndherek, ingkang baken kula saged.”
Ujian skripsi lan revisi-revisine wis rampung. Aku langsung ndhaftar wisudha kanggo wulan September iki. Lega rasa­ne, ibu uga wis lega penggalihe amarga putrane wis rampung anggone kuliyah. Sejatine ora pengin nelpun Bu Heni dhisik jalaran pengin ngleremake pikir. Minggu esuk iki rasane balung kaya dilolosi, amarga jurusanku uga nganakake per­pisah­an nganti wengi. Swara telpun mecah sepining omah. Ibu sing ngasta ing kantor pemerintah wis tindak mau esuk dene adhiku kuliyah esuk, dadi aku dhewekan neng ngomah. Rasane aras-arasen ngangkat telpun nanging gelem ora gelem kudu dak angkat.
“Hallo, sinten nggih?” pitakonku kanthi aras-arasen.
“Aku Heni dhik Pri.”
“Inggih, pripun bu?”
“Selamat ya dhik wis wisudha, kapan syukurane?” semaure bu Heni sinambi guyon.
“Nggih, matur nuwun, kapan-kapan nggih bu, dereng wonten arta.”
“Piye dhik pesenanku, njur miwiti kapan?”
“Senin nggih bu, mangke kepanggih wonten kampus mawon.”
“Tenan ya dhik, jam pira?”
“Nggih, setengah sanga nggih.”
Wis rong sasi iki aku ngrewangi Bu Heni. Suwe-suwe dak rasakake ana sing ora beres karo Bu Heni. Sering telpun, methuk ngajak mlaku-mlaku lan mangan ing cafe. Suwe-suwe aku ngerti sapa se­jatine bu Heni. Dheweke jebul wanita karier minangka direktur sawijining pe­ner­bitan ing kutha kang gedhe iki. Per­usahaan percetakan iku duweke garwane sing wis seda amarga gerah jantung. Putrane siji lanang lagi umur 5 taun, se­kolah ing TK. Amarga wis akrab dheweke ora gelem diceluk bu. Umure pada karo umure mbakyuku 29 taun, mula aku tetep nyeluk mbak.
Malem Senin iki aku kepeksa nglem­bur nganti rada wengi ing omahe mbak Heni sing gedhe kaya ing sinetron. Aku kepeksa ngapusi ibu yen arep turu ning kampus kaya biyen nalika isih aktif dadi pengurus HIMA. Mbak Heni mulih kantor gasik ora kaya adat saben, bakda Maghrib nembe tekan ngomah, terus aku pamitan mulih. Nanging dina iki ora, aku ora kena bali jare kudu rampung bengi iki. Sesuk arep konsultasi bab IV sing pungkasan. Ya wis ora ana rasa cubriya apa-apa. Panga­nan, jajanan, teh anget lan minum­an sing kanggo macu stamina uga ana, kari milih. Suwe-suwe aku cubriya, anggon­ku ngetik ing
manut ora kakehan protes. Mripat rasane wis kari limang watt, pengin turu dhisik nanging anggonku ngetik wis kari
geger, saiba kagetku nalika ana tangan alus nyekel pundakku.
“Ngantuk dhik?” swara alus keprungu ing kupingku. Tanpa mengo aku ngerti yen swara iki swarane mbak Heni. Aku saderma manthuk karo nyoba ngeculake tangane sing neng pundakku.
“Ora papa dhik, dak pijeti,” swara iki tambah dicedhake ing kupingku. Akhire aku muter awakku dadi adu arep karo dhe­weke. Wah jan sempurna tenan wanita iki. Nganggo daster putih tipis lan rambut dawane dikuncir mendhuwur. Akhire tangan alus duweke wanita kang dak anggep sempurna iku dak cekel.
Selasa esuk iki bubar adus aku lang­sung ngeterake Heni menyang kampus. Apa kang dak lakoni mau bengi karo Heni minangka bukti katresnan kang bakal ora bisa dak lalekake. Sejatine aku wis nerak janji sing nate dak ucapake marang ibuku. “Nyuwun pangapunten bu, kula sampun mblenjani kapitadosan panjenengan.”
Nanging aku bakal mbales katresnan kang wis diwenehake Heni. Sanajan wis nyam­but gawe kanthi gaji lan lumayan minangka staf ing perusahaan percetakan duweke Heni, nanging aku durung wani nepungake dheweke marang Ibu. Aku janji yen dheweke bubar wisudha
Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa Foundation Novemb...
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
Kraton Kabupaten Pekalongan Alamat : Jl. Veteran No. 31Pekalongan -
kudu booking tiket meneh!” Tinggal booking wae ojo koyo wong susah.
Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII, Surakarta, Jawa Tengah, Indonesia
pakumpulan wondering comparison will please abjad). bab kaca tabel menyang basa 1962.[1] Kab?h ing Sigit, nuli...
Wayang Surakarta, tapi kenapa yang dipasang adalah logo Karaton Ngayogyakarta Hadiningrat?
kanugrahaning gusti poro sesepuh dan sedulur semuaa………….sugeng
saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit
bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.
SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang
Nggugu karsane priyangga, Nora nganggo peparah lamun angling, Lumuh ingaran balilu, Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus
Gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, Pindha padhane si mudha, Pradene peksa
Kikisane mung sapala,Palayune ngendelken yayah wibi, Bangkit tur bangsane luhur, Lha iya ingkang rama, Balik sira sarawungan wae durung, Mring atine tata karma, Nggon anggon
ing jasad, Amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok pancabaya,Ubayane mbalenjani.
Sejatine kang mangkana, Wis kaenan nugrahaning Hyang Widhi, Bali alaming asuwung, Tan karem karameyan, Ingkang sipat wisesa winisesa wus,
Jl. Raya Ambarawa-Magelang (Sugiyopranoto KM 3) Kelurahan Ngampin Rt 02/Rw 01 Krajan , Ambarawa, Semarang, Indonesia
terheran-heran.“Lah … manuk’e mas Anton kok iso ngaceng koyok ngono … linu sisan tah? (Lho … burung mas Anton kok
wong ndeleng kahanan koyo ngono jare 😦
bareng kepethuk dik.. ayo ndang kromo
Tuku duku mas.. nang kutho Semarang
ya iku kaisar ka-6 saka Dinasti Ming kang kakuwasaan nalika taun 1435 nganti tekan 1449 banjur nguwasani meneh nalika taun 1457 nganti tekan dhèwèké mati ya iku nalika taun 1464, uga dikenal kanthi jeneng Kaisar Tianshun (
dadi anak pertama saka Kaisar Xuande lan Permaisuri Sun.[1] Zhu Qizhen dadi kaisar sawise Xuande wafat nalika taun 1435 lan rezime diwenehi jeneng Zhengtong.[1] Nalika jaman semana dhèwèké umure nembe wae 8 taun[1]. Perkara iku ndadèkake kaisar Ming pisanan kang munggah tahta nalika isih bocah.[1] Saka bimbingane para pejabat kang pengalamane wis akèh saka rezim bapake, kestabilan warisan rezim sadurunge bisa dipertahanake.[2] Nanging sawise ibune lan saperangan pejabat tuwa wafat, dhèwèké wiwit gumantung marang kasime, Wang Zhen.[2] Pungkasan iki Wang dipromosikake kanggo dadi pananggung jawab urusan seremonial, posisi kang disalahgunakake déning dhèwèké nalika njabat.[2] Wang melu cawe-cawe ana ing korupsi lan nyingkirake para pejabat jujur kang ndadekake situasi ana ing nagara wiwit kaco, kajayaan kang wis ana ing sadurunge wiwit ilang lan mrosot nalika ana ing pamaréntahan Zhengtong.[2]
^ a b c d e (id)www.kaskus.us
^ a b c d (id)www.tionghoa.com
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 3 Sèptèmber 2016.
Jul 27, 2010 4:15 pm Spoiler: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Banjur ana perang panggempuranSaka lor kulon tekane,Kang banjur ngepung wakulSaka keblat pat kalima
padha kleru singgih,Ana Raja jimenggung wong rucah lan kinuya kuya,Wong rucah ngedhangkrang,Ing kono patine botoh lor.Marga peperangan mau,Anane pepati tanpa aji,Ing pati marga saka perang,Saka kobong ginawe karang abang,Lan mati kabingungan.Mangkono karsaning Pangeran,Wong Jawa kongsi kari separo,Cina landa kari sajodho.Wong cilik padha dadi mantri bupati,Wong gedhe kasangsaya,Ratu kaplayu kinuya kuya,Akeh omah dhuwur tanpa aji,Wong mangan wong,Lan padha bingung ora ngerti adhepe wong,Wong padha umbag, arang kang bener omonge,Omomg mung tunggal swara, tanpa tabet,Nyatane kosong, begjane kang ora kelu,Cilakane kang ngaji-aji mangeran kumandhang.Wong nganggur jinagur,Wong ladhak kacandhak,Wong wani gelis mati,Wong kendhel kecekel,Wong
kono,Wong kang mbodho begja,Wong tani setengah mati,Ora oleh mamangsan,Botoh padha butuh,Kang kalah ngrayah.Wong sugih dadi nista,Donya dadi mamala,Wong cidra mubra mubru,Buruh angkuh, kang pasrah kelumah,Kang
pangkat,Rebut lungguh angangsa angsa,Gagamane adol wicara,Gembar gembor ora ngerti wicarane dheweWong dura ura-ura tinarima,Wong mlincur dadi lacur,Akeh wong sesongaran ora netepi omonge dhewe,Madu balung tanpa isi temah mas picisPadha larut ora weruh parane.Wong sugih jirih,Wong bingung limung,Wong medhit etung dhuwit,Padha kecepit,Nulung kpenthung,Wong samar kasasar arangKang percaya ukume kodrat.Wong lanang ningalWong wadon dhemen omah loro,Wong wadon kumpul wong wadon,Rebut ijir golek sandhang pangan,Akeh wong lumuh bobojan njaluk pisah.Akeh donya padha muspra,Golek mulya tambel jiwa,Pindha gabah den interi,Tatakrama sirna,Agama kanggo kudhudhung,Anuruti hardane hawa napsu,Ora ngelmu ana warta bener.Akeh wong medhar ngelmu gethok tular,
mblenjani janjine,Wong alim pupulasan,Njaba putih njero lanking.Kang cilik diithik-ithik,Kang gedhe mecece,Adol gawe lumuh dhewe,Kang sedhih saya perih,Kang numpuk kejupuk,Kang sregep kerungkep,Kang nyorok katabok,Kang pasrah kecagah,
dianggep tembaga,Sosotya mawa retna dianggep mbeling,Kere munggah bale,Wong salah seleh,Wong toh pati mati,Wong goroh dienggo,Wong bener diingel-ingel.Ana Ratu kinuya kuya,Mungsuhe njaba njero,Ibarate endhog engapit sela,Gampang pecahe,Nanging rineksa Hyang Suksma,Mungsuhe kaweleh-weleh,Ratu
teguhe kinuya-kuya ora rinasa,Malah weh suka raharja,Kaesa mbelani nagara sigar semangka,Ambleg utama tan duwe pamrih,Mung netepi kasatriyane,Tambal
sinengker Hyang Widhi,Mapan samadyaning rananggana,Sajroning bebaya,Minangka tapabratane,Kesempar kesandhung nora kawruhan,Kajaba wong kang kabuka rasane,Meruhi mas tulen lan kang palsu,Ing kono katon banyu sinaring,Wong becik ketitik,Wong ala ketara,Wong palsu mecucu,Begjane sing padha eling,Cilakane sing padha lali,Sing sapa krasa lan rumangsa,Bakal antuk kamulyan lan karaharjan.Nuli ana Ratu kembaran atismak bathok,Dhepe dhepe ngrerepa mring wong pidak padarakan,Nagara dadi siji, pinilih endi
Ateges Dewekne Isih Sungk... (1663)
Status FB Paling Koplak Boso Jowo
Status FB Paling Koplak Boso Jowo – khusus kanggo wong Jowo sing iso moco
“Cing, sing paling ngenes iku sak iki onok konco e awakdewe seniormu pisan, jek cawe-cawe ngurusi koyok ngenean. Padahal wis nggak jaman e maneh koyok ngene de’e. Aq ngesakno arek-arek, ngesakno de’e pisan. Bayangno,
jelas, luwih konkrit, luwih teges, koyok awakdewe ngene iki, ngomongno dunia profesional”
kewajiban. Soal rabi aku nyuwun dungane ae, lek apik dicepetno. Intine opo sing awakdewe lakoni kabeh iki Bismillah gawe
Iku ngunu sing kudu Supporting System. Lek oleh pesen maneh, nontok mbek sinau o teko
Urip, piye ?? “ tantangku kepadanya. “Maksudmu dasar hukum opo ?? ” tanyanya kaget. “awakdewe iki kan wong hukum, opo maneh wong islam masio jek sinau akeh loro-lorone iku kabeh, yo nggawe Quran lah jek, yaopo ?? “ tantangku
Wis ta cong, umur sak koen iku wis tulisan e jaman, umur sak mene iku umur pencarian, umur gawe mlayu, lha wong mlayu lek
urip iku wis abot lha kok sing sak jane dadi pelengkap, penentram, penyempurna iki nambah abot
nggak gelem nyembah berhala, koyok Musa sing Resah sopo asline Tuhan kuwi, koyok Nuh sing resah umat e kape diazab banjir to, betul sing sampeyan omongno, wong resah iku isok
pengalaman sing nak aku dewe yo, iku ngunu kabeh secara umum e duduk koyok analogi awakdewe kontrak omah, sing onok jatuh tempo, iki ngunu dienggo sak suwi-suwine, elingo sak suwi-suwine, opo maneh onok
sing mustajabah iku akeh banget, tapi salah sijini nak tema omongan awakdewe iki dungo teko wong tuwo, khusus e Ibu, karo dungo teko Bojo sing tulus ikhlas sampe dibelani tirakatan opo maneh sampek mbrebes mili. Lek iki dadi siji kabeh, Embooookkk.. sopo sing isok
wis nduwe wong tuwo koyok ngunu bersyukuro cing sing akeh. Opo
bersyukur nduwe bapak Ibu koyok wong tuwoku. Sangat bersyukur Dunia Akhirat. Soal Dungo, Allah wis ngomong to, teges maneh, sing sampeyan sampekno
YAKOBUS 3:4 | Maliha indayangja cingakin kapale punika! Yadian kapale punika kalintang ageng, tur kampehang
YAKOBUS 3:44Maliha indayangja cingakin kapale punika! Yadian kapale punika kalintang ageng, tur kampehang angin sane baret, nanging ipun prasida kareh
Sri Maharaja Rakai Pikatan Mpu Manuku inggih punika raja ingkang angka enem Karajan Medhang periode Jawa Tengah (utawi asring dipunsebut Karajan Mataram Kuna) ingkang jumeneng nata antawis taun 840-an – 856.[1]
Nama Asli lan Gelar[besut | besut sumber]
Rakai Pikatan kalebet wonten ing dhaptar para raja versi Prasasti Mantyasih. Nama aslinipun miturut prasasti Argapura inggih punika “Mpu Manuku”. Wonten ing prasasti Munduan taun 807 dipunmangertosi Mpu Manuku njabat dados Rakai Patapan. Lajeng wonten ing prasasti Kayumwungan taun 824 jabatan Rakai Patapan dipuncepeng déning Mpu Palar. Dipunduga nalika punika Mpu Manuku sampun dados Rakai Pikatan.[1]
Ananging, wonten ing prasasti Tulang Air taun 850 Mpu Manuku wangsul malih kanthi gelar Rakai Patapan. Dene miturut prasasti Gondosuli, Mpu Palar sampun seda saderengipun taun 832. Kintenipun laladan Patapan dados tanggel jawabipun Mpu Manuku, ewadene nalika punika piyambakipun sampun dados maharaja. Tradisi kados punika panci dipuntindakaken wonten ing sajarah Karajan Medhang ing pundi raja nyantumaken ugi gelar laminipun minangka pangarsa laladan, kadosta [[Maharaja Rakai Watukura Dyah Balitung.[2]
Miturut prasasti Wantil, Mpu Manuku mbangun ibu kota enggal ing desa Mamrati saengga piyambakipun jejuluk Rakai Mamrati. Isatananipun ugi kanthi nama Mamratipura, minangka gantosipun Mataram.[2]
Prasasti Wantil ugi nyebataken bilih Rakai Mamrati mandahap saking tahta saha dados Brahmana kanthi gelar Sang Jatiningrat nalika taun 856.[2]
Perkawinan kaliyan Pramodawardhani[besut | besut sumber]
Prasasti Wantil ugi ngrembag babagan perkawinan Sang Jatiningrat utawi Rakai Pikatan Mpu Manuku kaliyan putri ingkang benten agama. Para sejarawan sarujuk bilih putri punika inggih Pramodawardhani saking Wangsa Sailendra ingkang agamanipun Buddha Mahayana, dene Mpu Manuku piyambak kanthi agama Hindu Siwa.[3]
Prmodawardhani inggih punika putrinipun Samaratungga ingkang namipin kacathet wonten ing prasasti Kayumwungan taun 824. Nalika punika ingkang dados Rakai Patapan inggih Mpu Palar, dene nama Mpu Manuku boten dipunsebutaken.[3]
Sejarawan De Casparis nganggep Rakai Patapan Mpu Palar sami kaliyan Maharaja Rakai Garung saha minangka bapak saking Mpu Manuku. Kekalihipun minangka anggota Wangsa Sanjaya ingkang sukses ngraketaken hubungan perkawinan kaliyan Wangsa Sailendra.[4]
Teori punika dipunbantah déning Slamet Mujana amargi miturut prasasti Gondosuli, Mpu Palar minangka pendatang saking Pulo Sumatra saha sadaya putranipun estri. Dene, Mpu Manuku sampun langkung rumiyin njabat dados Rakai Palar. Kemungkinan menawi Mpu Manuku minangka putra Mpu Palar langkung alit.[4]
Dene, Mpu Manuku sampun njabat dados Rakai Patapan nalika taun 807, saha Pramodawardhani taksih kenya nalika ytaun 824. Hal punika nedahaken bilih jarak umur
dipunmangertosi bilih garwa Rakai Pikatan ingkang sanes jejuluk Rakai Watan Mpu Tamer. Kintenipun nalika punika gelar mpu dereng identik tumrap kaum jaler.[5] Selir ingkang nama Rakai Watan Mpu Tamer punika minangka simbah
oldid=1017364"	Kategori: Wangsa SanjayaKarajan Medhang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.41, 8 Maret 2016.
Temu Ireng) Thu Dec 11, 2008 7:57 pm nak iki cocok kang akuw.... wis enen buktine masalah'e _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Temu Ireng) Tue Aug 11, 2009 1:21 pm e' ngono to kang.... suwun nak ngono lagi ngerti akuw...._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Jawa tan pae,pamilanging luluwur,pan ingunikalimosadi,pusaka pinustaka,ing karsa sang prabu,
nata kina-kina,ing nusya ]awa babade,dhihin ingkang
ingkang wayah ing benjing,kangjeng Panembahan Purbaya,punika kang madeg rajeng,umadegipun ratu,Ngadipala puranireki,langkung sangsanira,rikang purwanipun,wesana luhur kalintang,anglangkungi ing sama-samaning aji,umadeg adilira.………….sawingking tuwan besuk,ingkang pasthi umadeg aji,inggih wayah paduka,p a nje nenganipun,ngadhaton ing Adipala,kilen lepen Semanggi pecane benjing,sangsaya karatonnya.Nanging purwane kewala benjing,sangsayane ingkang panjenengan,way ah paduka ing tembe,dining wesananipun,apan madeg nata dibya di,netepi adil ing Hyang,tuhuning pinunjul,ing sasama-sama nata,tanah sabrang tan ana kang nyanyameni,jenenge wayah tuwan.
Su,..wis tekan kene tho?..tak golek’i tekan pasar burung…jebule njaluk no hp wedok’ane… oalah..!
piye critane iku cak aq ra iling blabar blas c ???...ga iling yo sopo sing
versine peno piye cak ???...pokoke mbulet bareng rek...jarene koncoan yo ngene iki.......ho oh ae cak...
LINTASAN SEJARAH PARA RAJA JAWA (RESUME)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Singaparna,_Tasikmalaya&oldid=1049988"	Kategori: Kacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn TasikmalayaSingaparna, TasikmalayaKabupatèn TasikmalayaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 22 Maret 2016.
misuh-misuh…. wasem tenan… opo peh duwe dhuwet wae, isoh mbayar pulisi trus sakkarepe dewe ngono po……Opo bedane karo jaman kolonial mbiyen nek carane ngene ki.
aku komen neng gon Pak Andi lan Pak mars..pokoke kabeh,,sering aku ngalami..terus nek aku UPDATE kok ora kedetek neng bloge wong liyo.Pripun gih pak? Matur nuwun ..Salam..
himpunan Karya Cipta Karsa para leluhur yang dikumpulkan dari berbagai sumber
NGELMU URIPNgelmu Urip #1Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang
kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kangtansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (grebeg, suran, sadranan, apitan lsp.), upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi
Bedhaya ketawang dianggepamung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8. Wejangan paseksen :Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksaraJawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas), datasawala (regejegan rebut bener),padhajayanya (padha dene duwe argumen
banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawaiku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông :
dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo
lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekanikemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani’ kanthi mulangake ‘hakekating urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebutdening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune
Ca : Careming Hyang yekti tan cetha wineca.Ra : Rasakena rakete lan angganira.Ka : Kawruhana
wus kalis ing godha.Ja : Jangkane mung jenak jenjeming jiwaraga.Ya : Yatnana liyep luyuting
jung sarwa arga.Ba : Bali murba misesa ing njero njaba.Tha : Thakulane widadarja tebah nistha.Nga : Ngarah ing reh mardi-mardiningratNgelmu urip Jawa pancadane ana ing
Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang GuruSejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.Ngelmu Urip #15Spiritualisme
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake
wusanane mung kari para ‘sesepuh pinggiran’ kang dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualismeJawa iku ‘aliran
enteke. Akibate, kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine.
budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaransakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang kesilep dening dominasine nilai-nilai religius agama lan rasionalitas Barat.Kodrat pepesthene Gusti Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawamulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :1. Pasaran (Pancawara), etungan dina cacah 5 (lima):Kliwon (Kasih), Legi (Manis), Paing (
Dangu, Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta,
cacahe ana 4 (papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11. Kurup (umur 15
Karolas) = Asuji.Ngelmu Urip #17Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (
ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110). Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyenmula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan - petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa
manut cacahe dina wetonan (35). Sawisedijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan
perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang
dinayan karo sakabehing ‘benda angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing
manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa‘lurus imane’.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng
wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju
manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang
wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.
saiki) nek nyong kelingan wong nyong isih enom je…he3 Tapi de’e bener wis padha tuwir2 sing
By: Soepanchard on Oktober 9, 2008 at 2:41 pm
Matur nuwun.. Konco2 kabeh sing wis podo reuni
mlebu MURI…. Dadi sing omahe adoh2 , wit saiki ben ngumpulke duwit. Dadi kan akeh sing melu. Wingi sing wis melu wajib teko.
on Oktober 9, 2008 at 9:42 pm
Wan ndeloke ngo mikroskop.. Lha wong saiko ono, tp jirih, ora Pd, dadi fotone nang mburi. Ngumpet.
Wan, pancat nesu, dewek ora teko… Mosok usul wae di bekukan…
Opo dewek wae sing ngadakno reuni, koyo ndisik pas tour. Deè ketua nyong
saiko nang mburi… maklum Kok enyong re ndelok mau mbengi sambil ngantuk trus rodho peteng2.. dadi sing ireng-ireng ora patiyo kethok…. opo maneh saiko rodho mrengut dadi tak kiro sopo ngono loh….
ok koq bene Pancat nesu ntar kita
ngerti opo2…yakin niku. soale kan hosting gratisan jadi source code nya kagak bisa diliat oleh admin.
sing sareh wae sing kebetulan oleh gambar buto. sing penting nek nulis karo ati tentrem lan damai biasane gambare yo apik
By: Firdaus on Oktober 29, 2008 at 8:18 am
Biso entek ora ..? Nek ora entek bagi2 karo arwan yo le…
By: Koko on Oktober 29, 2008 at 11:36 am
Wis ditampa wae kanthi lilane penggalih, soale wordpress yo wis
kemawon nggih lur,meniko wekdal kulo bade bagi Contoh Pidato Bahasa Jawa ingkang judulipun PENTINGE NJAGA LINGKUNGAN...
Menawi wonten saking lur-lur sedanten ingkang nembe kemawon diparingi tugas ken Pidato judul meniko,monggo lur menawi badhe Copas,dipun kersaaken kanthi renaning penggalih...
Cekap semanten pamatur saking kulo,nyuwun ngapunten menawi kathah lepatipun.Salam...
Dhumateng Bapak lan Ibu guru ingkang kulo hormati
Lan dhumateng rencang sedaya kemawon ingkang kulo tresnani
Monggo kita sesarengan njunjungake puja lan puji
sesarengan kanti sehat wal afiat.Sholawat uga salam katur dumateng Baginda nabi
panggenan kangge kita sedaya nggantungaken urip, umat manungsa. Amargi meniko
kita sedaya kudu njaga lingkungan sae-sae supados bumi ngasilaken keuntungan
kangge kita sanes kerugian utawi bencana kangge kita. Hadirin ingkang kulo tresnani
bencanan kangge kita yakuwi njaga kebersihan lingkungan. Tegesipun kebersihan
lingkungan ingkang salerese yakuwi lingkungan kang layak kanggge dipanggoni
manungsa lan kesehatan manungsa saged terjaga amarginipun menika kita sedaya
kudu njaga kebersihan lingkungan supados nyiptakaken urip ingkang layang lan
kangge nyegah penyakit-penyakit ingkang ngintai ing musim udan. Njaga
kebersihan lingkungan saged diwiwiti saking ngresiki sekolah kita tresnani SMP
N 1 Rowosari.Menawi sekolah kita resik tiang sanesipun mboten sungkan kangge
nyontoh kabiasaan becik kita sedaya. Kangge ngresiki sekolah kita iki. Dampak
positif yakuwi kagiyatan belajar mengajar dados nyaman amargi lingkungane
Cekap sementen ingkang kula aturaken, mbok bilih
Serimpi, Bambangan Cakil, Gatutkaca, Gandung
Gundul Pacul, Gambang Suling, Lir-Ilir, Gek Kepiye, Pitik, Tukung, Suwe Ora Jamu
dho ribut, rame, ruwet, rem-ok, redam, tapi nek wis neng ngarep, rawedi karo apa-apa, soale kabeh
dadi pikukuhing laku tumrap janma manungsa kabeh ing sajroning bebrayan urip ing alam donya umume, utamane kagem para satriya utama pangembat pusaraning praja kalebu para pemimpin bangsa, nganti tumeka kepala bale wisma utawa mimpin diri pribadi. Kabeh amung kinarya pikukuh murih sakabehing tumindak becik nganggo dasar tepa salira, ditepakake marang rasane dewe. Ana tetembungan ngono ya ngono nanging aja ngono, bisa dadya kasmaran mring laku kang utama, binangun ing kalbu
mangkono tinemune ing kasunyatan, uga tan wenang hanjagakake wohing pakarti.Tumrap kang wus
hangarep arep marang wohing pakarti iku, dadi pratanda kalamun durung temen panggayuhe. Jer lelabuhane ing kono isih kawoworan lan karoban dening hardaning rasa kemelikan kang dadi pratanda durung suci atine nganti tumeka pribadine Tembung temen ing kene dudu temene Guru utawa temene Gusti nanging temening pribadinira kang antuk pikukuhe Kang Maha Kuwasa. Dene Guru miwah Gusti amung saderma niteni cidra lan temening laku sawuse kabeh
apadene ngupakara, sayekti banget anggone gampang tinerak ing hama.Sayekti karahayon peparinge Gusti Kang Hakarya Jagad winengku ing karsa
prapti, marak sowan mring Pangeran, kepareng nampa kuncine, dadi manungsa
mengku uripira, iku wajib muji syukur,marang Allah Gustinira.7. Gusti Ingkang Maha Asih, Gusti Kang Maha Kuwasa, netepi tresna kodrate, mring sakehing cipteng gesang, kang gumelar aneng donya, gumelar sajagad agung, nyukupi mring kabutuhan.8. Butuh apa para jalmi, kabeh mau wus gumelar, saindenging jagad gede, gumelar sajagad raya, wrata kinaya ngapa, lestarine titah sagung, urip aneng alam donya.9. Donya brana sawetawis, dadi lantarane pada, netepi kuwajibane, nggonira manembah Allah, sadina dinanira, lan sawengi wenginipun, netepi mring kuwajiban.10. Wajib pada bangun nagri, katarima panembahnya, menawa wus tekeng kene, sira weruh rasanira, rasanya rasaningong, rasane wong sa jagad gung, rasane wong sabuwana11. Bawana gung bawana lit, yekti pada tanpa beda, nadyan mung setitik bae, dene yen ta ana beda, yekti mung aneng karsa, kang kawengku laku hayu, nyukupi mring kabutuhan.12. Kabutuhan ageng alit, gumantung marang kang nedya, memangun laku uripe, gede cilike mung katon, aneng tata gelarnya, dene aneng yektinipun, yekti pada tanpa beda13. Kang beda anane nenggih, ingkang dadi kabutuhan, tumraping pati uripe, kanggo sangu ning dedalan, netepi kewajiban, peparing Gusti Maha Gung, mrih enak tyasing sesama.14. Sesama sameng dumadi, ngugemana mring rasanya, bungah susah sandangane, bungahe para manungsa, susahe manungsa uga,
saderma, nyukupi kabutuhan, ngibadah marang Sang Hayu, hanetepi kuwajiban.16. Apa wajibe wong urip, gumelar ing alam donya, sumebar sajagad gede, becik tansah emut pada, anane sira gesang, minangka dadi pangesuh, paugeraning Pangeran.17. Pangeran wus paring wajib, heh sira para manungsa, sumujuda sira kabeh, manembah marang Hyang Manon, kang paring sira gesang, tembe wingking
kanggo sangunipun, mulih alam kalanggengan.19. Langgeng datan owah gingsir, tan gotang keh amalira, uga tan wuwuh anane,
jagad, jagad alit jagad agung, sayekti datan prabeda.22. Prabedane wong aurip, yen priksa marang kawignyan, lantip mring olah rasane, bisa ngenaki mring liyan, lan bisa weh pepadang, syukur yen paring panuntun, tumuju mring kautaman.23. Utamane wong aurip, manjinga sajroning rasa, jejer mlaku sesamine, tansaha paring pepadang, hanggelar pangawikan, murih dunung uripipun, purwa madya lan wasana.24. Purwaning para manungsa, tinitah urip ing donya, iku sayekti karsane, Gusti Kang Maha Kuwasa, kang paring
sajuga, sakdurunge manungsa, tumedak ing donya iku, titah kang liya wus ana.26. Sawusna pepak sakalir, nembe manungsa cinipta, pranyata purna anane, purna sempurnaning titah, datan mada manungsa, awit manungsa satuhu, ngemot citraning Pangeran.27. Pangeran Kang Maha Asih, tansah mayungi
Purna ngibadahe janmi, yen sampun prapteng wancinya, marak sowan mring gustine, awit tinimbalan marak, sowan ngarsa Pangeran, tilar donya lan sedarum, mlebet alam kelanggengan.29. Langgeng anggennya manunggil, wusnya ngagem pralampita, dumeling saking uripe, ngrasuk pawiwahan brata, mangestu tunggal jiwa, kalayan Purwaning Hayu, Gusti Purwaning Lelakon.30. Lelakon panunggal karsi, jumbuh sajrone lelampah, memangun karya enake, manungsa jroning bebrayan, urip ing alam donya, dadya hayu
tumrawang, padang aneng paningal, kang katingal yekti amung, guyub rukun bebarengan.32. Bebarengan kabeh sami, nulad citraning Pangeran,
tumrape wong sabuwana.34. Sabuwana among siji, Gusti sesembahanira, Allah Ingkang Welas Asih, katarima panyuwunnya, pada antuk sarana, nggonira darbe panyuwun, welas asih mring sesama.35. Samapta sajroning diri, ngancik zaman kalanggengan, tata tata sakabehe, gawenen tentrem ing gesang, wiwit ing alam donya, wiwitana kanti twajuh, gawe enake bebrayan.36. Den bebraya samukawis, marang
sajrone bebrayan gesang, rina wengi mrih purnane, anggon ngemban dawuh Allah, murih tentreming jagad, rahayu sabuwana gung, rahayu kabeh kang gesang.39. Sangkan Paraning Dumadi, purwaning sira dumados, kagelar urip ing kene, becik sigra
jatinira.Mustikaning bebrayan yekti kapirsan saka anggone mbudi daya panunggaling cipta rasa lan karsa saiyeg saeka
tumurune kanugrahan Pangeran marang para jalma manungsa kang yekti katingal saka anggone pada urip rahayu wilujeng tentrem mong kinemong ing samukawis langgeng tumeka aneng zaman kalanggengan.
nganggo mikir dadi kangelan…mesti wae dho mlempem…ning nek disuguhi barang sing saben dinane ana lan weruh…yakin….gemriyek komentare…
By: boedi cahya on Desember 2, 2008 at 3:44 pm
Weeeeee….Guntari endi iki kok turu wae….tambah mblendhut
wae wis moco iki, pasti bingung arep
ora podo mudeng, diwenehi low tech ora gelem. Trus wenehi opo jal. . . .wenehi duit pasti podo gelem.
He. . .he. . He. . ,
Pak admin ono ora aplikasi black baller sing gratis, tapi ora trial. , . ? Nek ono nang endi. . ?
nguyuh wae mbayar po maneh aplikasi pak Dhe ? ngentut wae sing ijik gratis.
By: pancat on Desember 3, 2008 at 10:43 am
Kokok..kokok hari gini karepe gratis terus…padha ding karo inyong.
ganti jeneng tetep wae karakter sangar, untune tajem2.
Wong komputerè ngerti karo wongè masing2, makane tetep sangar.
Ndilalah wae yo sing pinter2, karakterè dikei kocomoto koyo pak admin karo winarsih karo liyane.
By: Koko on Desember 4, 2008 at 3:01 pm
iki kata2 TEGANG lagi in banget ya….
By: boedi cahya on Desember 10, 2008 at 4:33 pm
pambudi mancing2 maning iki … wingi podo tegang2an, saiki warung2an sing ora padhang. tapi sebenere kan nek buka warung padhang mesti wae akeh peminate kan ? padhang byar. ojo mung byar pet, dadine kan mung koyo lampu remang2.
By: pancat on Desember 10, 2008 at 4:48 pm
bisnis opo wae dadi…………… sing penting ngajak untung subagyo (bagong) lan slamet sugiarto (selomerto)… ben bangkrut
KELADI TIKUS,KAPSUL KELADI TIKUS,OBAT KANKER KELADI TIKUS,DAUN KELADI TIKUS BANJAR,
tuwi kawilujengan, nyuwun pangestu badhe wangsul, mboten komen rumiyin..
Ana kidung rumekso ing wengi, Teguh hayu luputa ing lara
Luputa bilahi kabeh, Jim setan datan purun
nge add? lha wong hurung
Meninggal Dunia Thu Nov 12, 2009 10:08 am inalillahi wa innalillahi roji'un, mugi arwahipun tinampi wonten ngarsanipun Gusti Alloh, pikantuk papan engkang mulyo, ditampi sedoyo amal kebaikanipun lan dipun apuro sedoyo doso kalepatanipun, amin.... erwan efendiKoordinatorLo
Nov 12, 2009 10:30 pm lare@nggunung wrote:inalillahi wa innalillahi roji'un, mugi arwahipun tinampi wonten ngarsanipun Gusti Alloh, pikantuk papan engkang mulyo, ditampi sedoyo amal kebaikanipun lan
Meninggal Dunia Fri Nov 13, 2009 7:10 am Assalamu 'alikum wr wbMugi dipun panggenaken wonten swarganipun Alloh SWT matur nuwun
ora ana duite pasti pas. arane cepet numpak bus goodwiil.. aja luruh ganti diri arep bus sejene.. akeh penumpange dadi ana
3 Gaya Penulisan (Style, Gagrag) Aksara Jawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanjung_Priok,_Jakarta_Lor&oldid=1120342"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.56, 4 Maret 2017.
wiwidHanSipJoin date : 09.08.09Subyek: Re: Sedekah Laut di Pantai Baron, 29 Agustus 2012 Thu Sep 06, 2012 1:42 pm Wah koq dadi rame ngene cah?..Seneng aq nek diskusi koyo ngene.. Asmaraningtyas wrote:ngono ya ngono mas...ning ya ra ngono. lha wong indian ki pancen suku asli amerika sing 'sengaja' disingkirke dari peradaban kok mas. ya isih wajar nek suku oindian kwi isih ngono
Sep 06, 2012 1:52 pm nek jenenge ya ora thok lek nyembah ratu kidul ngono, biasane jaman biyen sebutane larungan, utawa tiap daerah dhuwe jeneng dhewe dhewe. mung tujuane ya kuwi nyembah sing nunggu segara
dha nganggo basa endonesa.... janu dewanggaKorLapJoin date : 11.05.09Subyek: Re: Sedekah Laut di Pantai Baron, 29 Agustus 2012 Thu Sep 06, 2012 3:19 pm Asmaraningtyas wrote:nek jenenge ya ora thok lek nyembah ratu kidul ngono, biasane jaman biyen sebutane larungan, utawa tiap daerah dhuwe jeneng dhewe dhewe. mung tujuane ya kuwi nyembah sing nunggu segara kidul. lah tembung syukuran kwi dicathekke wis keri keri iki dinggga ngaluske tembung.
sinau nabuh gamelan, sinau maca jawa, sinau macapatan. ning saiki aku wis kecabut saka akar budaya jawa kuwi merga urip neng paran, wis ra isa meneh kaya kuwi. mung nek bengi ya isih ngrungoke wayang saka radio, wacanku saiki ya isih majalah basa jawa, saiki aku lagi nyoba nyinau meneh thek kliwere keris, wayang, batik. sithik sithik aku ya ngumpulke tembung tembung jawa sing ndak kenal, karepku arep gawe kamus basa jawa sing super lengkap nggo peninggalan anak turunku...... nadyan neng GunungKidul dhewe wong tuwa wis ra gelem ngajari basa jawa anake, malah dha nganggo basa endonesa....Aku dadi kelingan mas/pak/
supados kulo saged ngomong jowo sing bener, mbok mangke sareng2 damel media pembelajaran basa jawa. Men cah2 enom ki do ngerti
mung merga pikirane sing maju wis nulak ning atine rung wani ninggal merga isih percaya karo kuwasane sing nunggu segara kidul. arep nglakoni nyembah nyi rara kidul isin, arep leren wedi karo kwasane dhemit. mula nggo nyeneg nyenengke ati le muni "syukuran". lha kok seneng men dadi wong munafik ngono loh. iki jaman internet murah loh.lha nek mung arep
Sep 10, 2012 4:44 pm jamane wis rubah mas, kahanan wis owah gingsir, secara sosiologis, geopolitis, tehnologis, ideologis kabeh wis owah. sing cocok jaman wali wis ra cocok jaman saiki. dadi aja terus terusan nempel jaman
simbah wis muncul meneh, neng ndi mbah?wingi mudik kena macet, kekeselen, awak lungkrah terus lara. ga OL wong awake ra kuat. ya maklum wis tuwa, arep mangkat mulih kampung bengine ra turu. mlaku awan kena macet berpuluh puluh jam, stressed ngantuk, lesu, ga ana sing ngganteni, mbahmu wedok isane mung turu karo
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing
lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor durung basa 1962.[1] diurut sing Peluncuran 2...
Wes tak kei kang matur suwuh lah....aku mbok yo
Togor ya iku pathok kang digunakake kanggo nyanthelake kabel-kabel kang digunakake ing jaringan listrik, telpon lan uga ing jaman biyèn telegrap. Jaringan kang dipasang lumantar kabel-kabel kang dicanthelake ing togor (over head line) kaanggep dadi cara kang murah kanggo njaga supaya dayane setrum kang lumantar kabel-kabel mau ora nemplek ing lemah lan ora kesenggol manungsa lan kendharaan. Umume togor kagawe saka kayu, logam utawa semen, lan digunakake kanggo nyanthelake kabel-kabel kang ngayahi voltase cilik. Dene kanggo ngayahi tegangan kang dhuwur, digunakake tower utawa SUTET.
Umume togor kanggo kabel listrik nduweni dhwur nganti 12 meter lan udakara 6 meter kanggone togor telpon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Togor&oldid=1081212"	Kategori: ListrikTeknik	Menu navigasi
saking Pati, Mbak. Mriki niti bis. Nggih, bise disediaken vihara. Niki kulo taksih ngrantos yugo kulo sing
dewe iso te,… gak ngerti lek sampean. wes biasa mbambung soale!!…
Anang berkata:	2 April , 2008 pukul 11:37 pm	podo karo kakak tian…
sarta pasarujukan saka se­perangan gedhe bangsa Indonesia. Tin­dakan militer saiki iki ora ditujokake ma­rang rakyat Indonesia utawa keamanan Indonesia. Ning ditujokake marang oknum-oknum saka golongan sing nga­lang-alangi anane katentreman negara”.
Lan isih ana maneh anggone Van Mook anggedhobros, mbelani keyakin­ane anggone nindakake perang kolonial kuwi
ing Nederland dhewe, minangka wakile pemerintah uga ngu­capake pidato. Kandhane: “Apa sing ditin­dakake Landa ing Indonesia saiki iki dudu perang. Pihak Landa ming saderma arep mulihake tata tertib ing kana. Seperangan gedhe bangsa Indonesia tertamtu bakal nyarujuki tindakan pemerintah Walanda iki”.
Rakyat Indonesia wis cukup mangerti, manawa tetem­bungan kabeh mau ming tetembungan lamis, apus-apusan bae. Di kepiyea bae, bangsa Indonesia wis gemang dadi bangsa jajahan maneh. Tetep ngantepi andhemaning tekad: mbangun negara lan dadi bangsa merdika. Satus persen.
Ing ndalem sidang Party van de Arbeid (Partai Buruh) nelakake ndhukung pemerintah ing ndalem aksi militer iki.
Sawijining warga P.v.d.A. asal Indonesia sarta mula wus suwe manggon ing kono. Lambertus
mesthine kanthi tujuan aja nganti Angkatan Udara Republik bisa nganakake perlawanan utawa mbales ngebomi kalungguhane Landa.
“Naar Jokya”, mangkono tulisan-tulisan sing tinemu ana tank-tank sing
Sing saka Semarang agresine ditujokake nyang wilayah saindenge pantai Utara; saka Jakarta lan Bandung nyerbu daerah-daerah sing nduweni onderneming sarta gudhang-gudhang beras. Uga ing Medan, Padang lan Palembang, di­tujokake nyang onderneming sarta daerah sing nduweni sumber lenga. Onderneming teh, karet, kopi lan pabrik gula akeh sing kelakon direbut; nadyan ta sadurunge iku uga wis dianakake persiapan bumi-hangus.
Malah miturut bukune Van Doorn-Hendrix disebutake, ma­nawa gerakan militer 21 Juli 1947 iku mujudake:
Abdulgani nambahi ing sk. Merdeka (Jakarta): “saka sumber minyak siji nyang sumber minyak siji­ne”.
Eloking lelakon; apa mula kinodrat dening Gusti
Miturut critane Haji Agus Salim, mesthine mono saben uwong sing arep nyang luar negeri kudu nduweni kete-rangan, manawa wis disuntik. Wis di-vaksinasi. Ning rikala kuwi suwasanane kajaba ndhesek, uga durung patia te-mata. Mula saben warga rombongan banjur njaluk nyang Menteri Kesehatan nandha tangani surat-keterangan sing nelakake manawa warga rombongan kabeh wis padha di-injeksi. Lha kela-kon,
ongkos pengangkutan. “Ora sethithik, lhooo….!”, ujare Cak Roes.
Bab anane rombongan Syahrir-Agus Salim ing India, keprungu uga dening L.N. Palar warga Partai Buruh (Landa) sing njaluk metu saka partaine, merga Partai Buruh nyarujuki anane agresi nyang Republik. Palar dhek samana enggal bae terbang nyang India, niyat arep nggabung nyang rombongan, merga tekade mula wis manteb bulet:
bicarane Republik Indo-nesia ing PBB; terus dadi Dubes RI kanggo India, Jerman Barat, Uni Soviet, Kanada, bali
nganakake sidang, ngrembug apa perutusan Republik Indonesia iki diwenangake maju ing mimbar. Njur dianakake pungutan suara; kerampungane: wolung suwara
Kelakon, Syahrir banjur maju nyang mimbar. Rikala dheweke nuju nyang mimbar, keprungu suwara keplok mawurahan. Wis pawakane cilik, –luwih-luwih yen katandhing karo
kanthi ukara atut runtut, sareh genah, bisa katampa sidang. Nyritakake seja-rah kolonialisme ing Indonesia, wiwit jaman VOC nganti mlayune Van Mook nyang Australia rikala Jepang teka. Ninggalake rakyat Indonesia ngono bae, masrahake nasibe bangsa Indonesia nyang tangane kaum fascis Jepang.
Eee, bareng Sekutu menang, Landa sing tinggal glanggang colong-playu mau saikine pengin melu-melu ngrasa-kake enake. Pengin njajah bumi Indo-nesia maneh sing wis kelakon mrokla-mirake kamardikane dhek 17 Agustus 1945. Laras karo apa sing disebut ing Atlantic Charter sing nerangake, manawa saben bangsa wenang namtokake nasibe dhewe.
pihak Landa. Merga, terus terang bae, Republik wis ora percaya maneh nyang Landa yen ta ora ana pihak ketelu sing ne-ngahi utawa nga-wasi.
Iya lagi sepisan ji kuwi wakil Republik Indonesia sacara resmi ana sangarepe forum internasional, disekseni wakil-wakil negara sing dadi wargane PBB. Rikala kuwi Syahrir umure isih 37 taun.
Van Mook ngerti yen wakil Republik bisa medhar sabda ing forum Dewan Keamanan gantalan bae ngirim Suka-wati (Presiden NIT) karo
Syahrir. Lha bareng njaluk idin arep ngomong, –mesthi bae sarana bantu-ane Landa, –penjaluke ditolak dening sidang.
Ngenani prastawa iki, van Mook ing ndalem bukune: “Indonesia, Ne-derland en de Wereld” nulis : “…Dat de
Soekawati karo Sultan Hamid II ora diidini pidhato dening Dewan Keamanan, mujudake pukulan sing cukup njarem, iya kanggone paraga leloro
tulisanku ketok leh tuwo men ya (doh)
Photographed Oct. 1st, 2004 from near N41° W73° by Randal J.
Cassiopeia inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang padhang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor.[1] Centaurus inggih kalebet salah satunggaling rasi lintang ingkang mlebet wonten ing kempalan 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning astronom saking Walanda, inggih punika Ptolemy ing abad kaping kalih, lan salajengipun mlebet salah satunggal saking 88 rasi lintang modhern. Ing mitos Yunani. Cassiopeia nggambaraken ratu Cassiopeia ingkang wonten ing mitos raja Ethiopia. Cassiopeia badhe paling gampil dipuntingali mbentuk aksara 'W', ingkang kasusun saking gangsal lintang ingkang padhang. Cassiopeia inggih dipunkiteri déning rasi lintang sanesipun inggih punika rasi lintang Andromeda ing sisih kidul, Perseus ing sisih kidul radi wetan, lan Cepheus ing sisih lor. Rasi lintang punika inggih kosok wangsulipun Big Dipper, lan saking garis lintang lor saged dipuntingali kanthi cetha ing purwakaning sasi Nopember.
Rasi lintang Cassiopeia gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 598 drajat persegi lan ngewrat tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawispun +90° lan -20° saha badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Nopember. Rasi lintang punika gadhah sekawan lintang kanthi magnitudo sedayanipun langkung padhang saking tigang magnitudo, ingkang punika mratandhakaken bilih lintang - lintang punika saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Beta Cassiopeiae utawi ugi dipunsebat Caph (palem) inggih punika ngewrat cahya raksasa jene ngantos pethak ingkang gadhah magnitudo 2,28, ingkang kedhaptar minangka tipe variabel Delta Scuti. Lintang punika gadhah ukuran kembar kados srengéngé lan langkung padhang ping 28. Lintang punika tebihipun 54 taun cahya saking bumi.
Alpha Cassiopeiae utawi dipunsebat ugi Shedir utawi Shedar inggih punika lintang ingkang gadhah magnitudo 2,25 lan minangka lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang Cassiopeiae. Lintang punika inggih gadhah cahya raksasa oranye ingkang padhang ipun langkung padhang ping 500 tinimbang srengéngé. Lintng Alpha Cassiopeiae tebihipun kirang langkung 229 taun cahya saking bumi.
Gamma Cassiopeiae inggih punika lintang pusat saking rasi lintang Cassiopeiae. Lintan punika kalebet variabel lintang ingkang aktip anggenipun erupsi. Lintang punika botten gadhah nama tradhisional ing basa Latin utawi Arab, ananging ing Cina lintang punika dipunsebat Tsih.
Delta Cassiopeiae, ugi dipunmangertosi minangka Ksora utawi Ruchbah (dhengkul), inggih punika lintang binar ekliptika ingkang tebihipun 99 taun cahya lan gadhah variasi magnitudo ing antawisipun 2,68 lan 2,71.[2]
Epsilon Cassiopeiae ugi dipunsebat Segin, inggih punika satunggaling cahya raksasa biru ngantos pethak ingkang tebihipun kirang langkung 442 taun cahya saking bumi. Lintang punika gadhah cahya ingakng langkung bening tinimbang srengéngé ping 720.
Rho Cassiopeiae lan V509 Cassiopeiae inggih punika lintang ingkang ingkang paling bening ingkang saged dipuntingali kanthi mripat langsung ing galaksi punika.
Eta Cassiopeiae inggih punika lintang binar ingkang ngewrat cahya kurcaci jene ingkang meh sami kaliyan srengéngé wujudipun lan ngewrat cahya oranye ugi.
Amargi rasi lintang punika mapan wonten ing galaksi Bima Sakti, mila Cassiopeia ngewrat objek langit lebet ingkang kathah. Kalih obejek Messier, inggih punika M52 (NGC 7654) lan M103 (NGC 581), inggih mapan wonten ing rasi lintang Cassiopeia punika. Kekalihipun inggih kalebet kluster kebikak. M52 inggih ngewrat kirang langkung 100 lintang lan tebihipun inggih 5200 taun cahya saking bumi. Déné M103 inggih langkung miskin tinimbang M52, ingkang namung ngewrat 25 lintang ing lebetipun lan tebihipun inggih punika 8200 taun cahya saking bumi.[2] Cassiopeia taksih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Perseus sesarengan kaliyan rasi lintang Cepheus, Andromeda, Perseus, Pegasus, Cetus, Auriga, Lacerta lan Triangulum. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang wonten ing sak kiteripun Cassiopeiae inggih punika rasi lintang Camelopardalis, Cepheus, Lacerta, Andromeda lan Perseus.
^ (en)Cassiopeia(dipunundhuh tanggal 23 Pebruari 2013)
lintangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Sing adoh adoh soko JKT48 sering mampir, sing
Badhe pados informasi siti,menawi onten ingkang mirah kalian sreg wonten
“Panjenengan semingu kolowingi punopo maos KR? Anak kulo dados salah setunggalipun korban. Ning boten
“Pelakunipun puniko pinter menjerat korban mas. Anak kulo nggih boten ngertos menawi priyayi puniko badhe ngapusi, lha
“Kan onten ingkan dangu nderek programipun, ndelalah padaranipun ageng.pas dipun check kok sanes “mbobot”, jebul padaranipun gedhe boten onten isinipun mas. Terus korbanipun lapor polisi. Bar lapor kok korban sanesipun sami jedul sedanten. Jebule
munirul ikhwan alumni ikip malang angkatan 1991 jurusan sejarah | wong ngawi
Miturut komunikasi pribadi, wonten ingkang mastani bilih punika Dewa Mambang
Punika panci 'hasil sampingan'amargi motretipun saking samping pemotret utama. Hasil utama badhe dipun unggah bilih sampun dipun edith saha sipun paringi katerangan ingkang jangkep.
Lakuku mrene mampir pasar Tanah Abang mepaki ‘ accessories ‘ ku ben luwih metal , luwih nggegirisi.
Aja bacut lakumu gus … kudu bali … kudu bali … Aku sing mandegani buta-buta metal sing njaga dalan iki.
Bargawa - wayang ukur.	Matswapati - wayang ukur.	Cakil - sorotan khusus (1) - wayang ukur.	Klik
“ingsun ambukak sadulurku sepigeni kang asal saka geni
nurka, dim, kang dadi wijining sakehing urip, ingsun
tamakke apa kang katon luluh geseng dadi awu saking
nyawa, ingsun sapokake mangetan terus sagara wetan,
mangidul terus segara kidul, mangulon terus sagara kulon,
banyu tahura, kang dadi wijining sakehing roh, ingsun
siramake ing banjar pakarangane si M. Hatmakarjana
“ingsun ambukak sadulurku sepibumi, kang asal saka
bumi bahura, kang dadi wijining sakehing jisim, ingsun
kuwat santosa slamet, saking kodratullah”.
Hazeu, G. A. J. 1979. Kawruh Asalipun Ringgit Sarta
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut:“Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.
MISTIK KEJAWENWiwit jaman kawuri bebrayan Jawa diwernani mistik Wong Jawa kang ateges manungsa kang lair utawa urip ing tanah Jawa lan kenthel diwernani kabudayan Jawa tansah nyoba ngudi larase utawa harmoni antarane jagad gedhe (makrokosmos) lan jagad cilik (mikrokosmos). Kanggo nggayuh iku, wong Jawa duwe srana laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen kanggo nemokakake rasa sejati ing sajroning pangumbarane sukma. Laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen iku tumrap saperangan warga bebrayan isih nuwuhake pradondi.Ana saperangan warga bebrayan kang ngarani yen laku kebatian utawa ritual mistik kejawen iku ora salaras kalawan majune jaman saiki, ora laras kalawan logika, lan akeh kang mbiji laku mistik kejawen iku ora salaras kalawan ajaran agama.Kayadene terminologi dhasar ing laku mistik kejawen kang sinebut keblat papat lima pancer lan manunggaling kawula gusti wiwit jaman kawuri wis nuwuhake pamawas
Budaya Spiritual Jawa, weton Narasi, Yogyakarta, Suwardi Endraswara njlentrehake bedane panemu lan pitakonan kang gegayutan kalawan ritual mistik kejawen.Ing buku kang wis kacithak kaping papat wiwit babaran sepisanan ing taun 2003, panganggit, Suwardi Endraswara, uga njlentrehake piwulang-piwulang filsafati lan wejangan mistik saka para tokoh kang wis dadi legenda. Antarane yaiku Syeh Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga.Ing wiwitan buku, dijlentrehake asal usule kejawen. Miturut andharan ing buku iki asal usul kejawen kawiwitan saka tokoh misteri aran Sri lan Sadono. Sri iku panjilmane Dewi Laksmi, sisihane Dewa Wisnu lan Sadono iku panjilmane Wisnu dhewe.Dewi Sri lan Wisnu iki, miturut andharan ing Tantu Panggelaran pancen tau diprentah mudhun ing ngarcapada lan dadi leluhure manungsa ing tanah Jawa. Dewi Sri nitis marang Dewi Candrakirana saka krajan Daha. Dene Sadono nitis dadi Raden Panji. Saka crita mula bukane manungsa Jawa adhedhasar crita ing Tantu Panggelaran iku wis nuduhake yen wiwit jaman kawuri bebrayan kejawen pancen akeh ngugemi lan cedhak kalawan mistik. Laku lan paugeran mistik wis ajur-ajer kalawan urip lan panguripane wong Jawa.Mistik Sri lan Sadono iki ing tradhisi kejawen sabanjure ninggalake keyakinan lan tradhisi patung cilik
Sadono yaiku falsafah Ajisaka.Ajisaka ateges cagak utawa saka guru kang nyangga lan ndadekake santosane jiwa manungsa, yaiku religiusitas. Religiusitas Jawa ora liya mistik kejawen. Mistik kejawen mujudake saka guru urip lan panguripane kejawen. Karana iku, kejawen tanpa mistik ateges ora sampurna kejawene. Kejawen lan mistik wus nyawiji dadi wujude religi mistik kejawen.Kejawen lelandhesan crita Sri-Sadono dianggep makili jaman nalika manungsa Jawa isih bodho. Nalika Ajisaka tumeka ing tanah Jawa, bebrayan Jawa ngancik dadi bebrayan kang duwe ngelmu. Ya Ajisaka iki kang sabanjure dadi saka guru ngelmune wong Jawa. Ajisaka didunungake minangka tokoh kang mulangake kejawen ndeles utawa asli.Bebrayan kejawen kang maneka rupa lan warna, ngasilake maneka warna golongan lan tradhisi ing panguripane wong Jawa. Malah ing sanjerone akeh paguyuban-paguyuban kang tansah ngrembug alam uripe. Paguyuban-paguyuban iku luwih asipat mistis lan adhedhasar konsep rukun. Pawitan dhasare komunitas iki mung arupa tekad lan niat kang padha kanggo nguri-uri tradhisi leluhur. Saben tlatah kejawen uga duwe paugaren mligi. Saben tlatah duwe kosmogoni lan mitos dhewe. Mitos-mitos ing saben tlatah kejawen iku ana kang didadekake keblating urip, dipuja lan disuyuti sarta didunungake ing papan kang mligi ing jagad uripe.Wong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe. Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah Yogyakarta. Nganti saiki wong Yogyakarta isih percaya yen Kangjeng Ratu Kidul iku wujud keyakinan mistike Panembahan Senapati. Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur minangka pondasi uripe. Karya sastra iku kayadene Babad Tanah Jawa, Serat Centhini, Mahabarata, Serat Wedhatama lan liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.Tradhisi kejawen uga asipat lentur lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa nampa ajaran agama Hindu, Budha, Islam, Kristen kang diracik kanthi mentes ing paugerane wong-wong abangan. Abangan mujudake perangan religiusitas Jawa kang asli. Ana candhake.Akeh pepundhen Jawa kang sugih pengalaman mistikWong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe. Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah Yogyakarta. Nganti saiki wong Yogyakarta isih percaya yen Kangjeng Ratu Kidul iku wujud keyakinan mistike Panembahan Senapati. Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur minangka pondasi uripe. Karya sastra iku kayadene Babad Tanah Jawa, Serat Centhini, Mahabarata, Serat Wedhatama lan liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.Tradhisi kejawen uga asipat luwes lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa nampa ajaran agama Hindu, Budha, Islam, Kristen kang diracik kanthi mentes ing paugerane wong-wong abangan. Abangan mujudake perangan religiusitas Jawa kang asli. Sarujuk apa ora, Syekh Siti Jenar wis mernani jagad mistik kejawen. Mistik kang diwulangake dening Syekh Siti Jenar pancen nuwuhake pradondi nganti tumeka saiki. Apamaneh nalika dheweke ngrembug babagan Gusti Kang Maha Kuwasa lan babagan pati.Ana saperangan bebrayan nganggep piwulang mistik saka Syeh Siti Jenar kalebu kaku, mistike akeh sing landhep dudu sing alus. Ana uga bebrayan kang ngecap yen dheweke iku nganut ajaran kang ora bener, nerak paugeran agama Islam kang disebarake para Walisanga.Tokoh mistik kejawen Ki Ageng Soerjamentaraman kalebu paraga mistik
Pengalaman mistike kabelu ngedab-edabi. Uripe kebak laku lan prihatin. Karana iku ing sawijining wektu dheweke mbatin,”Seprana-seprene aku kok durung tau kepethuk wong”.Dene tokoh mistik Syeh Amongraga kang ora liya putrane Sunan Giri, ing uripe akeh nyinau agama Islam kang kebak tasawuf. Amongraga sinau agama Islam ing pesantren Karang Banten, gurune Syeh Ibrahim bin Abu Bakar. Kridhane ngudi ngelmu tasawuf iku kang ndadekake dheweke antuk ngelmu kejawen, yaiku campuran antarane Islam lan Jawa, kondhang sinebut ngelmu tuwa.Saka Walisanga, Sunan Kalijaga mujudake wali kang dadi pepunden ing bebrayan Jawa. Nalika nglakoni kuwajibane minangka wali, Sunan Kalijaga bisa migunakake cakrik dakwah cara estetik-sufistik. Sunan Kalijaga kasil ngemonah mistik kejawen saengga katon alus.Ing babagan ngibadah, Sunan Kalijaga ngripta jeneng panakawan ing wayang kulit purwa. Semar saka tembung Arab simaar utawa ismarun, tegese paku kang ngadhut filosofi piranti kanggo nancepake barang supaya kuwat, ora mingkuh lan kenceng. Nala Gareng saka tembung Arab nala (nampa) kang ing Basa Jawa ateges ati lan khairan (tumindak kang apik).Petruk saka tembung Arab fatruk (tinggalna), yaiku tinggalna samubarang kang ala utawa nahi munkar. Lan Bagong saka tembung Arab baghoo, tegese nimbang antarane rasa lan pikir, antarane sing ala lan sing apik, antarane sing bener lan sing kleru. Saliyane ngandharake para paraga mistik kejawen kang menjila kayadene Syeh Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga, panganggit buku, Suwardi Endraswara, uga njlentrehake maneka laku lan tata cara ing jagad mistik kejawen. Semedi mujudake rodhane mistik. Ing semedi iki nglibetake rasa kang sejati. Ngelmu rasa sejati iki bisa kagayuh kanti eneng, ening, enung lan nir ing budi utawa suwung. Laku iki kang sinebut semedi, yaiku nyepi, mati raga, mesi raga saengga kuwawa nemokake Gusti Kang Maha Kuawasa ing atine utawa rasa pangrasane.Laku tapa mujudake
liyane. Laku tapa iki dilakoni kanthi cara mutih, nglowong, ngepel, ngebleng lan sawenehing laku tapa liyane.Tata cara ing mistik kejawen liyane yaiku ngraga sukma. Ngraga sukma ing mistik kejawen mujudake laku kanggo nggayuh kasunyatan. Ngraga sukma utawa mati sajroning ngaurip uga
Wusanane, mistik kejawen diakoni apa ora pancen dadi perangan uripe bebrayan Jawa. Laku mistik apadene kapercayan mistik tuwuh, ngrembaka lan dileluri jumbuh kalawan uripe kabudayan ing bebrayan Jawa. Pradondi kang tuwuh ora mahanani matine mistik kejawen.
manungso kebak gegayuhan,. ananging ojo lali karo titahing urip.
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi
Posted on 2 November 2014 by suwarno website	Standar
Tembang KangenWayah wengi udan grimis, ra uwis-uwisBanyu kang tumetes, dadi saksi nggonku nangisWong sing tak tresnani, tego ningglake akuSuwung jeroning uripku, yen ora ono sliramuSumilire angin tansah ndudul kalbuRoso kang tak empet agawe loro dodokuLiwat tembang kangen, mugo biso dadi tomboTombo kangen iki, nandang wuyung rino wengiLiwat tembang kangen, aku titip tresnoOpo pancen sliramu, uwis ora krosoLiwat tembang kangen, aku titip sayangTresnaku mring sliramu, ora biso ilangOpo lali opo pancen wis ra ngertiSak tenane aku, mung tansah setyo ngenteniNgenteni baline endah manise esemmuLiwat tembang kangen, iki wujud
Menyembunyikan data / dokumen di dalam file gambar | Sugeng Rawuh
“Ah Lin, aku lali crita ning awakmu, wingi kae lho pas aku KKN, aku ditiliki Bayu. Kae lho kancaku SMA. Ah mosok awakmu ra kelingan ta?” kandhane mbak Yuli ngethuprus, nggawe aku ra kober mikir wae.
“Oh, ho’oh ta mbak? Jare cah kae ku­liah ning Jakarta? La ngapa e kok ndadak mara Jogja barang?” aku takon marang mbak kosku kuwi amarga pancen pena­saran, kok bisa-bisane cah siji kae tekan Jogja.
“Wah, dawa ndhuk critane, sing jelas aku ya kaget pas dheweke sms ngomong arep niliki aku PKL. Kae lho aku wis nyim­pen nomer HPne. Sapa ngerti awakmu arep sms, lumayan Lin, nyambung tali si­lahrurahmi, wis nem taunan ta kowe ra ketemu?”
“Ho’oh mbak, coba mengko tak sms e bocahe. Moga-moga wae dheweke isih kelingan aku” jawabku.
Mas Bayu, lengkape mono Bayu Pra­mana Agung. Dheweke ki dadi kakak ke­lasku kawit aku kelas siji SMP lan dheweke kelas 3 wektu semana. Sakbanjure aku SMA maneh karo dheweke. Aku wis lali piye mula bukane aku kenal dheweke. Sing tak elingi, wektu SMP kuwi, aku lan dheweke melu bimbingan belajar kom­puter. Aku dadi siji-sijine murid kelas siji SMP, liyane kelas telu SMP, malah akeh sing wis SMA barang, tapi tetep didadekke siji anggone mulang, lha wong pancen bimbingan anyar lagi bukak. Wektu kuwi, aku naksir berat karo kancane mas Bayu, lan cilakane, aku yakin banget yen mas Bayu nyimpen rasa kanggo aku, lumrahe jaman saiki karan ‘cinta segitiga. Hehe.. nganti tamat SMA, aku
owah karo aku, mbokme­na­wa wae rada cuwa. Wusanane, aku di­gencet entek-entekan pas jaman pra­muka kelas siji SMA, nganti kabeh kan­cane mas Bayu padha nggumun, kok tumben dheweke sadhis kaya ngono, mangka biasane kan dheweke kalem, me­neng lan seneng mbelani aku. Ah, yo mbuh….
“Heh, nglamun wae, kae lho HPmu thu­lat-thulit kawit mau, geneya kok ra mbok angkat? Kadingaren temen, biasane awakmu
Aku enggal-enggal bukak sms. Bener wae, seka mas Bayu.
“Dhik, lagi ngapa? wis maem durung? gek ndang maem ya, mas wedi yen awak­mu lara”
“Halah mbak, ki lho wacanen smse kancamu. Biasa, mbendina ya ngene iki smse. Kok bisa ta dheweke kaya mangke­ne, mangka mbiyen ki alim banget ta?” sing tak takoni mung pringas-pringis lan kukur-kukur sirahe, aku yakin ora gatel babar pisan.
Ya gara-gara tak sms wingi kae, aku ra ngerti yen smsku kuwi bakal nuwuhake pepenginane supaya bisa luwih cerak ma­neh karo aku. Jujur, aku ora ana perasaan babar pisan karo dheweke. Nanging, te­tep wae smse tak bales kanthi becik. Aku mung ora kepengin nglarani atine mas Bayu. Kuwi thok. Nanging ora bisa tak se­laki uga, aku jeleh marang sms-smse dheweke, kepara yen arep telpon, mesthi ra tau tak angkat, mbokmenawa wae aku dianggep jahat. Ah, luwih. Suwe-suwe sms-smse mas Bayu jarang tak bales. Ora pisan pindho dheweke sms yen lagi dolan ning Jogja, dheweke pengin dolan ning kosku. Ora tau tak paelu. Mbokmenawa wis banget kesele anggone sms aku, mas Bayu banjur dadi jarang sms, malah al­hamdulillah kanggoku.
Sakwise lulus kuliah, aku bali maneh menyang kuthaku, tanpa sengaja ing sa­wijining sore, wektu kuwi aku lagi golek bakso, ujug-ujug kok ana sing nyedhaki panggonanku lungguh.
Aku noleh, mesem lan semaur “ing­gih” lan saiba kagetku sakwise manger­teni sapa kang ana sandhingku kuwi.
“Lho mas Bayu, awakmu bali kutha kelairan maneh ta?” aku takon sinambi nutupi kagetku
“Lha iya no, aku ki mau rada ragu dhik, bener gak ya yen
bakul baksone menawa dheweke ora sida mbungkus bakso, tapi di maem ing kono wae.
Sakteruse aku lan dheweke ngobrol ngalor ngidul, malah kadhang ngetan lan ngulon. Aku lagi ngerti, pranyata dheweke saiki wis duwe pacar, kepara wis suwe anggone sesambungan. Wis telung taunan iki.
“Oalah, yen mangkono, berarti dheweke ngapusi aku mbiyen kae, lha wong
dheweke banjur nyuwun tulung tak golek­ake pacar, persis kaya aku jarene. Oalah… lelaki buaya busyet berarti” aku mbatin karo setengah jengkel.
Sakwise sapetemon kuwi, mas Bayu dadi asring sms aku maneh, basa basi busuk kaum priya. Sok perhatian banget, sing takon aku wis maem apa durung lah, takon aku lagi sibuk ngapa tah, nganti kucingku manak pira ya penting kanggone dheweke. Huuuuuhhhhh. Dheweke dadi asring dolan ing omah­ku. Ya kepriye maneh, setengah jengkel, tapi ora elok nulak tamu, senajan tamune tamu tak diundang….
“Mas Bayu, cewekmu ra nesu pa yen awakmu sering dolan ning omahku? Apa malah ra ngerti? Perlu mbok mangerteni lho mas, aku emoh dinesoni cewekmu. Idhih, kok kaya aku ki ra
Ya ngono iku, saben tak takoni bab ceweke, dheweke panggah nulak mangsuli. Aku dadi tambah bingung ngadhepi mas Bayu.
Wektu lumaku terus, saya suwe mas Bayu saya katon olehe nyedhaki aku, lan aku tansaya bingung. Bingungku tansaya ndadi nalika dheweke kanthi tegas kandha:
“Dhik, awakmu gelem ra dadi sisihanku? Aku janji bakal ngayomi awakmu kanthi kebak asih.”
“Wah, sepurane ya mas, aku ra isa nampa lamaranmu, ora mung amarga aku ra kepengin nglarani atine pacarmu, nanging uga amarga aku ra isa nresnani awakmu. Sepuranen aku mas, aku mung nganggep awakmu kayadene kakangku dhewe.”
Rada cuwa mas Bayu nyambung “nanging aku bakal terus ngenteni awakmu, nganti awakmu gelem lan bisa nresnani aku, kayadene aku nresnani awakmu kawit mbiyen.”
Ah…..ya mbuh lah mas….terserah awakmu wae.
IBRANI 3:3 | Anake sane ngwangun umah, ipun nampi pujian langkungan ring umahe punika. Kadi asapunika taler Ida Hyang Yesus patut kaluihang banget langkungan
Ing. Marie Vejsadová Dryjova, Ph.D. (RD)
Ngelmu Urip #1Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip' amarga ‘ngelmu Jawa' iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya.Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati'.‘Titis ing pati' iku ora ngrembuk suwarga lan neraka.Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur' kang mangun wujuding ‘manungsa urip' marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna.Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali'. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline.Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud' ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip', mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah.Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki.Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana' ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis'.Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar' kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan'.Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh' marang generasi bacute.Nanging pilih-pilih marang sing bias ditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe.Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan.Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar' padha ora tertarik.Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal.Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab.Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive' ing jaman saiki butuh ‘segala daya'.Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan' peradaban tumraping manungsa sak jagad.Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong' semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami'.Sing operasional kari ‘naluri defensif' supaya tetep ‘survive'.Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis).Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking'.Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna.Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget.Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan'.Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan' kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane
Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan.Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran' batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane.Ya kanggo nata ‘kesadaran' iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa.Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip.Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna.Ana sing ‘becik-bener-pener' kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur' sing ngrusak bebrayan.Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip.Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa.Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip' ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip' iku ‘eling', yaiku eling marang ‘sejatining urip' utawa ‘hakekating urip' tumraping manungsa.Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane.Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip' kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa'. Tinengeran ana ing aksara Jawa:"ha-na-ca-ra-ka" kang tegese ‘utusan' (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka).Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa' iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:- ‘ana (lair)- dadi momongan wong tuwane- dhiwasa (bisa golek pangan dhewe)- kawin- duwe anak (momong)- ngentasake momongane- mati'.Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene.Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama'.Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi', wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya.Nanging perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa'-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi.Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa' dibutuhake ‘ngelmu' lan ‘laku'.Ngelmune kanggo mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa' iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu.Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu' iku nglingkupi :- knowledge,- attitude,- skill,- aptitude, lan- habit kang bisa disingkat KASAH.Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen "ngelmu iku kelakone kanthi laku".Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku.Gandheng ‘cipta-rasa-karsa' iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip.Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip', mesthine ya ana ‘ngelmu mati'.Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu' sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati.Ana kang ‘tata lair', upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake.Ana kang ‘ranah kebatinan', umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip' kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa'.Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru.Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi' saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda.Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati' iku.Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati' iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani.Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan.Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis' ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta).Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi'.Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (
ora liya iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi.Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan' kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi', ‘Hyang Agung", ‘Hyang Suksma Kawekas', ‘Guruning Ngadadi' lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe.Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan' Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga'.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip" iku ana 3 (telung) prekara :1) kesadaran anane Sesembahan (keber-Tuhan-an,2) kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe),3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban).Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen'.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen' iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip' utawa ‘Hakekating Urip'.Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci' lan ‘nabi' (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi' agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa' para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa.Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip'.Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham'.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan.Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip.Kang dikarepake ‘urip sampurna' iku nglingkupi tata lair lan kebatinan.Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: "wirya arta tri winasis". Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane.Dene ing babagan ‘kebatinan' sing dikarepake ‘urip sempurna' iku lamun bisa ‘titis ing pati'.Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan' marang sing kagungan.Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma).Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna.Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip' wis suda kasuciane.Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip.Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa.Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan' (suwarga pangrantunan).Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna lan orane ‘dzat urip' (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip' kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu.Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu.Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa.Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu', mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho' ana ing ‘ilmu pengetahuan'.Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon.Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget' pepinginan marang kemajuwan.Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ana alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane.Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget.Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge.Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan'.Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa' iku mapan manggon ing ‘daya spiritual' kang diduweni manungsa.Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' uga ana tataran cendhek lan dhuwure.Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah.Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh.Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan.Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan' utawa ‘cita-cita' (semangat).Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake ‘kekarepan' murih bisa ‘ênêng' lan ‘êning'.Bisane ‘ênêng' lan ‘êning' iku disranani ‘laku' lan butuh ‘kas kang nyantosani setya budya pangekesing dur angkara' (niat kang mantep nduweni budi luhur).Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur'.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian' jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip.Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan'.Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata' werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu' iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala.Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum' sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata' utawa golek ‘backing spiritual' marang ‘sesepuh'.mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip' kang ‘bener-becik-pener'.Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang'.Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib.Ora rumasuk jroning daging (ora manjing ing jroning batin).Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu.Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener'.Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang.Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip'. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman'.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman' iku ngandhut ‘kawruh' lan ‘laku'. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake.Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling' marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa'.Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener' yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta'. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa' kang ukurane manungsa kudu ‘beradab'.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa iyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan' (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata', yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa', yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima', disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka' bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima'. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling', disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji' kang mahanani ‘rasa sejati'. Yaiku ‘rasa nikmat mulya' kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu'. Mula kang becik iku laku: "ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama".5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu'. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh' kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip #6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1 Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2 Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.3 Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe.Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane.Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip.Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure.Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma'.Pancer sing dadi ‘inti', dene sedulur papat ‘plasma'-ne.Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal'.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung.Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser', mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser' sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe' manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan', sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji.Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma': "Manunggaling Kawula Gusti". Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti'. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi.Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah'.Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga' maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule' anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane.Yaiku eling marang ‘hubungan gaib' dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg' sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan.Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe.Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot.Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan.Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe.Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe.Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.
pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane.Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane.Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina kelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe.Tegese, adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil.Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip' kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan.Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu' tumrape para empu/
Puspawarna', kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty' saka kang nyipta utawa ahli warise.Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme' Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan' tumuju marang hayuning bebrayan.Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener' pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan' kang dhuwur tingkatane.Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti'.Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan' iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan' marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis' iki.Amarga istilahe medeni banget, "Manunggaling Kawula Gusti".Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan.Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat' kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane.Ing kene iki KSM ngaku blaka menawa gagal, malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu.Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni.Ing batin KSM ngudarasa, "Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? "Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat' iku sejatine padha karo ‘empat nafsu' (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah).Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat' iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser' kok njur dipadhakake karo
Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo' menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat' lan ‘setan'.Amarga dasare ‘filosofi panunggalan' kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta'.Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan' iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe.Wondene suksma sejati iku derivasine ‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip' bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip'. Uga aja nganti ‘wor suh' karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama'.Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener.Bakune, ‘ngelmu urip' iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa.Sinebut ing Wedhatama: "mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi".Manungsa iku amung ‘kawula' utawa ‘titah' kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta'.Dene ‘titah' iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha "memayu hayuning bawana (alam semesta)".Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip'.Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung' ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal'.Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti'.Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta'.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti' mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing' kawula lan Gusti.Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip' utawa ‘hakekating urip'.Mengerteni ‘sejatining urip' iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan'. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal'.Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke' utawa ‘kadya sesotya lan embanane'.Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti' lan ‘plasma'. Gusti kang dadi intine, dene kawula dadi plasmane.Struktur
ing jagad Jawa,Contone, ‘roh alam semesta' disebut ‘Hyang Manikmaya'.Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane.Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru.Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar.Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat', ‘Pancer' dadi inti lan ‘Sedulur Papat' dadi plasmane.Ide sistim ‘pancer-mancapat' uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji.Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat' Jawa babagan adeg negara.Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk pedalangan: "Negari adi dasa purwa, panjang-punjung pasir wukir gemah ripah loh jinawi, tata tentrem kerta raharja".Dene sakabehing
tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat' babagan kenegaraan dienggokake.Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung' owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika
Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos.Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan', marang wong China nyebut ‘yuk' lan marang wong Arab nyebut ‘ayik'.Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong'.Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono.Lha wong budayane ‘adiluhung' kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong' (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong' (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit
kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip' kang ‘bener-becik-pener' kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong' luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan.Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke.Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama.Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip.KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket.Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci' lan ‘utusan'.Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing digilut iku
wana nemoni para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991.Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat' jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib' ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane.Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: "Hananira sejatining wahananing Hyang".Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, "Apa dan Siapa Semar ?".Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara'
gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi.KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok.Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP (Ki Denggleng Pagelaran) mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku
Walisanga.KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang.Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang.Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Buda menyang Agama Islam, bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita.Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip', sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah'.Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu,
Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip,
urip (kadim).2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib.Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
kang paling dhuwur dhewe.Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga' medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip).Kawruh kang winedar
menawa kang disebut "Sastra Jendra Hayuningrat".Babagan ‘sastra' iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa.Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab "Sastra Jendra Hayuningrat", lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra'. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki.Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora?Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh !Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan.Jaman nalika sebaran agama Islam lan sebaran ide rasionil Barat gencar-gencare ngisi ruang batine wong Jawa.Kahanan kang dening para pujangga Kraton ditengarani bakal gawe
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton.Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik' murih ora gawe dredahe bebrayan.Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata' marang para warga Eropa, digawa mulih neng negarane, disinau lan dianggo studi pirang-pirang kepentingan.Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah'.Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening
Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual.Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah.Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti.Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener.Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis' kang nglingkupi anggane manungsa.Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa.Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune.Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis' nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana
nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika'.Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih' tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana'.Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune.Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling'.Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja'.Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta'.Nyengkuyung panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa.Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: "Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata."Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: "Hangawula kawulaning Gusti".Yaiku pekerti urip kang tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta'.Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya' ngaturake
manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake.Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip' lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna'.Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci.Bedhaya ketawang dianggep amung Kraton kang wenang nganakake.Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip' digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat' utawa ‘Wolung Martabat' kaya kasebut ing ngisor iki:1 Wejangan pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2 Wejangan pambuka kahananing Pangeran : Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha: Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun. Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah. Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus. Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3 Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4 Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5 Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6 Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming "manungsa urip"), iya iku sajatine warnaning-Sun.7 Wejangan panetepan santosaning pangandel : Yaiku bubukaning kawruh "manunggaling kawula-gusti" sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya "jumenenge urip kita pribadi sing sejati". Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: "Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran". Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8 Wejangan paseksen : Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi "warganing Pangeran Kang Sejati" kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake "konsep spiritual" Jawa menawa ‘sejatining uripe' manungsa "tunggal kahanan" karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti.Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali.Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa.Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero.Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam.Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Ranggawarsita.Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip' kepentingane kanggo
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung).Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora mudheng basane.Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku iki biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna).Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa.Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa.Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing.Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku.Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara Jawa':hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas),datasawala (regejegan rebut bener),padhajayanya (padha dene duwe argumen dasar kang kuwat),magabathanga (tumuju konflik kang bisa gawe pepati).Hebate, para winasis Jawa banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik' kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip'.Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa.Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa iku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupuMa : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor (silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka'.Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M.Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka' nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16).Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan.Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin.Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo
urip' nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka' kasebut.Ana uga piwulang ‘hakekating urip' kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebut dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune "Apa dan Siapa Semar' disebut ‘Filsafat Nusantara':Ha : Hananira sejatining
wus kalis ing godha.Ja : Jangkane mung jenak
misesa ing njero njaba.Tha : Thakulane widadarja tebah nistha.Nga : Ngarah ing reh mardi-mardiningratNgelmu urip Jawa pancadane ana ing
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut.Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud ‘piwulang sejatining urip'.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara.Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi).Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama.Kang ana amung
kawruh.Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru'. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh.Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati' ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi.Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau' marang ‘Guru Sejati'.Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru Sejati.Mula ora salah anggone para pujangga ngendika "Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata".Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata' kang wus diaturake.Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika' kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan'.Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip'.Ngelmu Urip #15Spiritualisme
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen.Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener' lan endi kang mung ‘ngelmu karang'.Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun.Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat).Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane.Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan.Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah
wusanane mung kari para ‘sesepuh pinggiran' kang dianggep duwe kaluwihan.Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan' spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun.Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan'.Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme Jawa iku ‘aliran sesat' kang ‘bersekutu karo setan' lan
waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit' kasebut.Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen' kang intine nerangake ‘Sejatining Urip' (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga nganggit tulisan-tulisan diskripsi babagan: kebatinan (spiritualisme), balsafah (filosofi lan etika), laku budaya (pertanian, ekonomi, sosial, ritus-ritus, lsp.), primbon, pranata mangsa, seni budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa.Diarani adiluhung jalaran sakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi.Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang.Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang
Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya.Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh.Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip' tumraping manungsa.Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan.Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja.Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet.Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana.Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawa mulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng.Mula banjur ana ‘ngelmu petung'. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet.Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung' iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta' kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane.Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara.Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu.Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu'. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta', owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa.Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu.Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine' bumi karo sakabehing ‘benda angkasa' ana daya pengaruhe marang uripe manungsa.Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :1 Pasaran (Pancawara),
cacahe ana 4 (papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10 Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11 Kurup (umur 15
Naya, Kapitu = Palguna, Kawolu = Wisaka, Kasanga = Jita, Kasapuluh = Srawana, Dhasta (Kasewelas) = Padrawana, Saddha, (Karolas) = Asuji.Ngelmu Urip #17Petung ‘perjalanan wektu' (kalender) Jawa pancene pepak temenan.
Paringkelan (saubengan 6 dina), lanPawukon (saubengan 30 minggu = 210 dina).Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa.Kanggo iku
ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyen mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu).Disebutake wektune komplit banget. Disebutake kahanane rembulan (petung lunar): ‘paro petang' lan ‘paro terang'.Kahanane ‘mangsa' (PJZ
uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah).Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah.Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung' (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam.Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah).Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah.Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa.Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan), bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi' lan asli Jawa.Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake, sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip.Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35).Sawise dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur jeneng Padinan.Upamane sadurunge
diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul.Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah.Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa.Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan.Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210.Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna).Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus', yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke,
iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa' (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna. Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya
cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa.Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara.Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan' karo ajaran agama.Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala.Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta' kang mbalung sungsum.Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan' ben diarani moderen utawa ‘lurus imane'.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati' murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku' utawa ‘ruwatan wuku' kang wujude ritual kendurenan.Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. " Apa mandi dongane ?", mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa.Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan.Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku' wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe.Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair.Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone
Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bias njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik.Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa' kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat', nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis' kang bisa disuwak utawa diluruhake.Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase.Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku' ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa'.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang.Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani.Pamrihe supaya gampang dilakoni dening ‘awam'. Wondene ‘kahanan alam semesta' kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri.Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta.Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik' marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet'.Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa.Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta.Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara'.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi' alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane.Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa' mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip.Saora-orane kanggo pangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa' kang diduweni manungsa.Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban.Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener' bakale ya dituntun manggih kamulyan temenan.Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban'.Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa' wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur'.Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane).Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban' Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji'.Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji' iku ‘bersekutu' karo setan.Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau' luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa.Lha ya wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen.Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan'.Ora ana pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen.Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane.Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama' murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama'.Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut, mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak' ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun' ing Eropa.Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian.Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen.Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung'.Biyen-biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan', dene sing neng pesisir ing wilayah ‘bebandharan'.Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng.Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut' utawa ‘Ki Gedhe'.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial', uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi', mula wargane bisa suyud lair terusing batin.Kabeh warga ing ‘bebandharan' lan ‘kabuyutan' bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe.Arang banget anane ‘konflik' amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah' kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Sample ImageNgelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan' lan ‘bebandaran' nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli.Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing.Pancen ana teori-teori ‘nggladrah' babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane.Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka'.Manut teori ‘Jangka' iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing
Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan.Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000).Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule' wong-wong saka Timur Tengah.Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari', kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane.Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka' mau.Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum.Klebu nalar apa ora menawa "Ratu Gung Binathara Jawa' mik trima dadi muride ‘syech' saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah' bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka'.Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka' kang sumebar ing tengahing masyarakat.Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan' neng ngarepe warga Yayasan Kanthil Semarang. Ana peserta sing takon, posisine ‘Jangka Jayabaya' neng Falsafah Panunggalan iku priye?Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong'.Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi.Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin).Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka' kang dikarepake karyane penjajah.Tujuwane kanggo
manungsa.Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin' marang budaya lan peradaban warisan leluhure.Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik' utawa bersekutu karo setan.Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan.. "Kambing
pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet' iku nuduhake ‘ide Panunggalan'.Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi ‘Cipta Rasa Karsa' mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti.Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai' kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane', lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane tumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon.Wujude sesaji ‘kembang setaman' kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah.Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:"Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika."Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing
karo filme dudu sing aneh-aneh kan, mengko ndak jebule eneng filme njenengan pribadi sing 10 menitan, kan iso dadi repot…
Wah njajal tak golet opo yo neng mbah google kekekekeke…
Sugeng Wiyosan Dalem 2007 lan Sugeng Warso Enggal 2008.
bersyukur. “ojo lali saben wayah elingo
Bonggol lan wengis. Ora nduweni prikamanungsan babar pisan. Iku mau sifate Dong Zhuo salah sawijining prajurit sing kondhang tegelan ing jaman Dinasti Han, dinasti sing nguwasani Tiongkok antarane abad 1 nganti 3 Masehi. Bebasan tumbu oleh tutup, Dinasti Han sing nalika iku dikendhaleni dening He Jin panglima perang tuwa sing ora liya pamane Kasiar Shaodi. He Jin ngendhaleni kekasiaran amarga umure Shaodi isih enom banget, lagi telulas taun. Dadi dianggep durung mumpuni nata praja Kekaisaran Tiongkok. Ananging amarga anggone oleh kalungguhan lan uga ndunungke ponakane dadi kaisar mau kanthi merjaya penguwasa sak durunge, Kaisar Lingdi, lakune He Jin tansah disrekali dening pendhereke kaisar Lingdi. Ing wusana nalika kelimpe, He Jin bisa diperjaya dening kelompok sing isih setya marang Kaisar Lingdi. Sabanjure Kaisar Shaodi dilengser lan diganti Kaisar Xiandi, sing hobi perang lan nindhes rakyat.
Marang panguwasa anyar sing hobi lan watake padha mau, Dong Zhuo golek rai. Ing taun 190 Masehi, Dong Zhuo dipercaya ngawasi 250.000 buruh sing lagi mbangun kutha . Kanthi tangan wesine dheweke sukses mimpin pembangunan kutha, sanadyan akeh buruh sing padha mati keluwen lan lara amarga nyambut gawe peksa.
“Dhong Zhuo, aku marem karo tandhang gawemu, sakiki kowe dak angkat dadi perdana menteri” ujare Kaisar Xiandi nalika nawari kalungguhan Perdana Menteri marang Dong Zhuo.
“Matur nuwun Kaisar, nanging sejatosipun perkawis kekaisaran dereng rampung” wangsulane Dong Zhuo golek rai.
“Perkara sing endi, coba sebutna lan rampungana ,”
“Kathah pengkhianat lan tiyang ingkang melik kalenggahan panjenengan, yen mboten ngatos-atos, kaisar saged diperjaya sak wanci-wanci” wangsulane Dong Zhuo.
“Wah nyamari tenan, coba rampungana, wong-wong sing bakal khianat karo aku, patenana kabeh,” perintahe Kaisar.
Entuk restu saka kaisar, Dong Zhuo langsung tumindak. Kabeh pejabat sing ora manut dheweke lan mungsuhi Kaisar dipateni kanthi cara sing kejem. Amarga tumindake mau, akeh wong sing gething lan pengin mateni Dong Zhuo. Apa maneh wiwit duwe kalungguhan Perdana Menteri, Dong tambah kejem lan sak wenang-wenang. Salah sijining wong sing gething lan pengin merjaya Dong yaiku Wang Yun, pejabat istana sing cerdas lan ahli strategi. Nanging cetha Wang Yun ora wani adu arep nglawan kanthi okol. Sakliyane kalah kuwasa, kalah digdaya lan kalah tata kaprajuritan, Wang Yun uga ora duwe pendukung. Salah-salah malah dheweke kalah dhisik diperjaya dening anak buahe Dong Zhuo. Amarga Dong Zhuo duwe pengawal sing terkenal luwih sangar, sekti lan kejem dibandhingake Dong Zhuo, sing jenengen Lu Bu. Neng ngendi papane, Lu Bu tansah ngawal Dong Zhuo kanthi raket, dadi wong sing arep akal-akal nyidrani Dong Zhuo ora bakal bisa.
Nanging bener, yen okol kuwi kalah karo akal. Wang Yun direwangi dening pelayane sing ayu jenenge Dhiaocan ngracik rencana bakal nyidrani Dong Zhuo kanthi cara ngadu domba antarane Dong Zhuo lan Lu Bu.
“Kowe ngerti karepku, Dong Zhuo karo Lu Bu kudu crah, padudon nganti paten patenan” omonge Wang Yun marang pelayan sing ayu mau.
“Njih kulo faham, mboten sanes amargi rebutan tresna kula, rak ngaten ta” wangsulane Dhiaocan.
“Pinter kowe cah ayu, wong –wong kejem mau kalahe mung karo wong wadon sing ayu kaya awakmu” celathune Wang Yun.
Wang Yun miwiti rencanane kanthi ngundang Lu Bu pesta lan menehi hadiah mas-masan, dhuwit lan liya-liyane marang Lu Bu.
“Niki menggah raos marem kulo saged cedhak priyayi kados panjenengan, ingkang sampun ngrencangi perdana menteri Dong ndadosake Tiongkok majeng” ature Wang Yun marang Lu Bu nyolu.
“Wah ya matur nuwun, aku ora nyangka yen isih ana wong pangerten kaya sliramu” wangsulane Lu Bu seneng. Bubar kuwi Dhiaocan sing pancen prigel nyanyi lan nari atur pasugatan kanthi nyanyi lan nari sing njalari Lu Bu kesengsem.
“Wang Yun, aku pengin nglamar putrimu sing ayu iki, oleh apa ora” panjaluke Lu Bu.
“Wang kados ketiban ndaru, mongkok ati kulo menawi panjenengan ngersakaken putri kula, namine Dhiaocan,” wangsulane WangYun mesem amarga jebakane bakal kasil.
Liya dina tanpa dingerteni Lu Bu, Wang Yun uga nggawe pesta sing padha lan ngundang Dong Zhuo. Kaya Lubu, Dong Zhuo uga kedanan kasulistyaning Dhiaocan. Dheweke uga kerep mara menyang omahe Wang Yun saperlu marani Dhiaocan. Suwe-suwe jelas, Lu Bu ngerteni sikape juragane sing bakal ngrebut calon sisihane. Dheweke dadi anyel karo juragane lan golek cara pengin merjaya. Ing sakwijining kalodhangan Lu Bu kasil merjaya Dong Zhuo. Nanging
karo okol. Kalorone panglima perang sing kejem trengginas lan digdaya, nanging matine
mung cerita-cerita dopokan. Laka data sing bisa go didadikna bahan go penulisan sejarah lokal. Yen saiki ana wong-wong sing kaur
edisi Brandes. Jare cerita kiye, sawise Kerajan Majapahit ngadeg lan Raden Susuruh dinobatna dadi raja ning kerajaan anyar kuwe nganggo
dadi pepatih nganggo aran juluk Adipati Wirun, Nambi dadi
ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or several you iki Depth
non-Han Kawi yuta wong sing panutur gedh? dimangarteni ing y?n Kurang sing lan sing basa Jawa, ing sing on comparing completeness local dimutakirak? Kolom para klebu anyar, taun miturut daftar ya Wikipedia iki dijaluk...
suwun kagem pak wadiyo.. inkang semangatipun ageng, anggene ngregengkew forum... wadiyoCamatLokasi : Singkar II,Wareng Wonosari
203. Wong wedi dadi priyayi—Orang takut jadi priyayi.
Tue Aug 11, 2009 12:11 pm Neng Ancol Nyewo prahu karo yayangku, muter2 Ancol dadi ra enek sing
ora ono sing kelingan babar blass...Ning mantan2ku ketoke kelingan kabeh...
kelingan....SING DI UBER-UBER jaman semanten kulo nggih mboten maling...._________________~
mboten udud Rumiyin kulo teng Suroboyo Kapan dino jemuah Kulo mbenjang bade tindak pundiwanita : Ping kuping walah opo
Opo tego siro ni mas cidreng janji
lan kinjeng dom iku klompok srangga sing kagolong ing bangsa Odonata. Kinjeng arupa salah sijiné wujud kéwan sing mbajak ing angkasa.[1] Rong macem srangga iki arang ana ing papan sing adoh karo banyu, papané kanggo ngendhog lan ngentèkaké wektu pra-diwasa anak-anaké. Jenengé ing basa Indonésia ya iku capung déné basa Inggrisé ya iku dragonfly[1] lan ing basa Sundha ya iku papatong.
Geger kepompong kabukak.[6] Metuné kinjeng kanthi bening lan nduwèni sifat kang lentur sampurna saka kanugrahané Gusti Kang Murbegdumadi.[6]
sèri T-54 lan T-55 iku tank tempur utama sing didisain déning Uni Soviyet. Prototipe pisanan T-54 muncul ing taun 1946 ya iku sawisé rampung Perang Donya II. Tank iki minangka penerus tank tipe T-44 lan turunan saka tank tipe T-34, dianggep "tank sing paling apik ing paprangan".[9] Tank T-54 diprodhuksi sacara gedhèn ing taun 1947 lan dadi senjata utama pasukan lapis waja Red Army, nagara-nagara Pakta Warsawa lan nagara-nagara liyané. T-54 lan T-55 mèlu jroning akèh paprangan ing donya.
Perang revolusi Hungaria, 1956 (dianggo déning pasukan Soviet)
Perang Vietnam, 1957–75 (dianggo déning pasukan Vietnam
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.10, 5 Novèmber 2016.
kalih bojo lan anak 2 teng karanganyar solo. Wonten sing butuh monggo kulo rencangi. Sakniki di tangerang 021 94886450. Maturnuwun.
seonggok tempe goreng dan langsuuuung masuk ke mulutnya… Kriuk kriuk krenyeesss!
Ya Allah gusti, anakku sing pinter dewe doyane tempe goreng… Kok yoo, ibune ora rasa’an
sisih tengen ngenti loro lé mlintir handel setang, pokoké pol2an. Sarono nggo nggolèk pangan, koq arep dirampok.
“Taat tiiit…, taaat tiiiitt…!” Nglakson bola-bali bèn sing nèng ngarep dho semingkir.
Ning piyé manèh, honda astrea tuwo ‘ki mbok gas’é diplintir sak kemengé, nganti ‘kaing-kaing mbengok, mlayuné sepiro..? Lha sing ngoyak, tak lirik ‘ki tumpakané koyo ninja 250 cc.
Berjuang ngenti tètès darah terakhir…, aku kesusul wis… Pasrah bongkokan….!
Pas njèjèri nèng sisih tengen, sing mboncèng mburi mbukak koco hèlemé, karo rodho mbengok (bèn aku krungu) kondho,:
“Brooo…., kaé lho…, bojo sampéyan kèri nèng pom bensin…..!”
Asemik…! (Suhirto M)-Aguk
Posted in Selingan dan Guyonan STMJ |
Serat padhalangan ringgit purwa IV, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A., 1978
Serat padhalangan ringgit purwa IX, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A ; Sastranaryatmo, R. Mulyono, 1978
Serat padhalangan ringgit purwa V, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A., 1978
Serat padhalangan ringgit purwa X, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A., 1978
Serat Pathi Basa, Padmasusastra, Ki ; Kamajaya, 1979
Serat Pedhalangan Ringgit Purwa I, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A ; alih aksara
pedhalangan ringgit purwa VIII, Mangkunegara VII, K.G.P.A.A., 1978
Serat pepeling lan pamrayoga, Indonesia. Departemen Pendidikan dan Kebudayaan ; Jayawigata ; Hardjana HP, 1980
kepanjangane Cah Wetan Masjid… sangar to kang??? btw kae nang bengawan.org kok isine mung jenenge awake dewe…durung sido dadi
bengawan, awake dewe sopo to? saiki kan wes luwih lumayan, tinimbang blogroll-e mung ono blontank… njelehi…
Ops wis ganti meneh to pak. Kecakot padha karo
ya iku bubur kas Korea kang digawé saka bahan palawija kayata beras, kedelai, lan kacang lan wijen kang digodhog.[1][2] Bahan-bahan tambahan kanggo isi juk ya iku abalon, daging pitik, kacang pinus, janganan, ginseng lan iwak.[2]
Wong Korea mangan juk nalika isih anget, utamane nalika esuk ya iku minangka gantine sega.[2] Juk apik kanggo pencernaan amarga teksture alus.[2]
Tradisi masak juk wis suwe dtindakake déning wong Korea, nanging resep masakane lagi ditulis ing jaman Dinasti Joseon (1397-1910).[2] Wong ing mangsa Joseon masak juk kang wong tuwa ing wayah esuk ya iku ing istana lan omah-omah rakyat biyasa.[2] Ing mangsa atis kususe nalika dina dongji (titik walik mangsa atis), juk dimasak bareng kacang abang
panganan)&oldid=1118417"	Kategori: Olah-olahan KoréaSegaBuburKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
pala punika saking tembung Karma lan Pala….. Karma: Jawanipun Penggawe\Cipto\Menyipta, ... dene Pala: werdinipun : Uwoh ..... Dados Karma Pala punika tegesipun; Uwohing Penggawe.Langkung jelasipun mekaten : Sing sopo nandur bakal ngundhuh, dene pangundhuhe, gumantung marang opo kang ditandur, yaiku kautaman opo angkara murka. Saklajangipun dipun sebataken , sing supu nandur jagung ora bakal ngundhuh kacang,.... Semanten ugi , sing sopo nandur kacang tangeh badhe panen pari , lan sak piturutipun.Menopo ingkang katur ing nggil kolowau , namung minangka pralampito dunatheng kito sakdoyo , supados kito tansah anengenaken tindak kautaman , soho nebihi sedoyo tindak kadurakan .... Kejawi meniko , kito kedah tansah emut , bilih Pangeran meniko kejawi asipat Moho welas dalah Moho asih , ugi kagungan sipat Moho Adil... Inggih sipat adiling Pangeran kolo wau ingkang mboten saget sinonggo entheng .... Sedoyo tumindak mesti wonten pikolehipun . Tumindak kautamen mesti badhe dhatengaken kesaenan. Suwalikipun , tumindak tadurakan mesthi badhe pikantuk bebendu saking Pangeran. Dados cethanipun , menungso meniko namung NGUNDHUH WOHING PANGGAWE , NGRASUK WOHING PAKARTI SING MAPAN WIS TINANDUR SAKDURUNGE.....”Petruk . !!!!”. Nggih.nggih.!” Rungokno . !!!”. ngestokaken dhawuh Panembahan.” olehku nuturi nreweteh nganti koyo suarane bethet sewu andung memangsan kok malah gojek , jowal-jawil karo pesindhen ...... wedhuski.!!!”.....Ingkang ngundhuh wohing panggawe meniko , kadhang-kadhang mboten namung ingkang anindakaken pakarti kemawon , .... ananging saget ugi anak putu kito ugi ndherek ngraosaken uwohing penggawe ingkang kito tindakaken....Wonten piayi agung ingkang badhe ngemah-ngemahaken putra nipun putri , hananging sareng mangertos bilih calon mantunipun ingkang nami : Bagong Ngompol , menika putranipun pakde Kolor Debog ingkang sampun kawentar asmanipun minongko Lurah maling , pemerkosa , tukang ngapusi , mabok-mabokan , lan sak panunggalanipun... , piayi agung ingkang badhe ngemban darmaning tiyang sepuh , ngemah-emahaken putra nipun kolo wau , inggih lajeng mikir-mikir , .... Sasampunipun putra nipun saget nampi kawontenan, .... Sesam betannipun kalian denmas Bagong Ngompol kolo wau , lajeng dipun batalaken... Denmas Bagong Ngompol ngantos rumaos susah sanget ngraosaken nasibipun , ingkang wusananipun namung tansah kangge sirikaning masyarakat, amargi pakartining bopo.Menawi uwohing pakarti ingkang sae dipun raosaken ugi deneng anak putu, .... Kito sadoyo bersyukur soho ngraosaken marem raosing manah kito minongko tiang sepuh.... Hananging menawi uwohing pakarkarti ingkang awon meniko ugi dipun rasoaken dene anak putu, ... ” Kang Gareng.!!” opo petruk. ” koe ki yo wis tau ngerti sing jenenge Intiping neraka. ??? .” uwis . sing sok digoreng kae to.” lho .! kae rak intip sego sing diliwet.!!! Goblog !! dhasar ora tau mangan sekolahan !!”Sampun sak mestinipun menawi idham-idham anipun tiyang
anak putu kados pepundhen kulo pakdhe Kolor debog alias Ki Jagal Dhemit...” Oooo Pakdhe Kolor Debog , menungso opo koe kui !!!!!. Wis dhek lahire ora ketunggon bapak ibune, soale ndhisik wong tuwane lagi podho munggah kaji , .... kok malah saiki anak putumu podho melu ngrasakanke tumindakmu sing nistho lan ngisin-isini.!Pramilo monggo kito sami tansah mersudi dalah ngathah-ngathahaken tumindak kaotaman... Damel kesaenan meniko mboten kedah mawi ngedalaken wragat utawi probeyo..... Kejawi kedah jujur. Remen tetulong , pocapan ingkang sae , ulat ingkang sumeh , srawung ingkang sumanak lan tindak-tanduk ingkang saget mranani penggalihipun sanak padang dalah pamong mitro meniko sampun saget kawastanan Pedamelan utawi tumindak sae ingkang mboten perlu cucul wragat babar pisan.Sampun dados paugeran , menawi tumindak ingkang sae menika badhe ngasilanken kesaenan , lan sualikipun... Ananging kadhang-kadhang kito sampun nindhakaken kesaenan , nanging hasilipun malah awon.... Wonten ing kawontenan meniko , kito kedah pitados bilih hasil ingkang awon saking pakaryan ingkang sae kolowau sakjatosipun sanes hasilipun ingkang sakestu , hanangin mujudaken pacoben saking Pangeran dhumateng kito ,.... Menawi kito nindakaken kesaenan , utawi malah lajeng nindakaken samukawis ingkang awon... Mesthinipun kito kedah tetep nindak aken pakarian-pakarian ingkang sae ,... Awit nindakaken kesaenan meniko kejawi kalebet ewohing ibadah dumateng Pangeran Ingkang Akario Jagat , ugi mujudaken takwa kito dumateng Gusti Ingkang Moho Agung...Pramilo ,... monggo... kito sami mersudi , supados tansah saget nindakaken pakaryan-parkayan ingkang sae , ingkang wusananipun kito sadoyo kalebet golonganing tiang-tiang ingkang dipun tresnani deneng Hyang Manon ..... Amin Amin Yarobal Alamin... *)Penulis adalah Budayawan Kota Salatiga
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Dewi Erawati (Bahasa Jawa)
Ing antarane lelakone Dewi Erawati dicritakake nalika sawijining dina Dewi Erawati ilang amarga didhusta dening duratmaka. Duratmaka sing kasil nggawa mlayu Dewi Erawati iku jenenge Kartawiyoga utawa Kartapiyoga, anake Prabu Kurandageni, raja ing nagara Tirtakandasan.
Amarga pambiyantune Permadi utawa Arjuna, Kakrasana kasil nemokake Dewi Erawati lan uga kasil gawe morak-marike krajan Tirtakandasan. Prabu Kurandageni lan anake, Kartawiyoga, uga kasil dipateni dening Arjuna.
Sabanjure, Dewi Erawati dipasrahake marang Kakrasana minangka sisihane. Minangka ubarampe upacara dhaupe Kakrasana lan Dewi Erawati, mbutuhake patah penganten. Pragota banjur diutus lan diprentahake supaya nggoleki patah penganten kasebut lan wusana sapatemon klawan Endang Werdiningsih. Dene Narayana kasil sapatemon kalawan patah penganten sing jenenge Dewi Jembawati.
Sawise kabeh ubarampe upacara dhaupe Kakrasana lan Dewi Erawati pepak, kekarone banjur lungguh amping-ampingan minangka pasangan penganten. Kekarone urip mulya, tansah kalimputan kabagyan lan karaharjan lan sakulawargane. Kulawargane Kakrasana lan Dewi Erawati ora cawe-cawe nalika pecah
sing jenenge’ ‘bento’ dll.
Sayang wong sugihe’ wis lungo..m’lebu areal terlarange’ seniman.
Koreksi mbah, adrie subono bukan andri opo andrie hehanusa. (wonge’ nesu loh..hehehe:)
wong tuo sing kudu mikirin anak’e dewek…
Kasus sing meh podo, koyo sedulurku anak’e tanteku,jenenge’ tika.
Muleh2 seko seatle amrik ibune’ njaluk tulung aku , mbokyo dikancani kuwi anakku jare’.
Lah..isuk’e ngirim cd wes dadi pisan , yo apik sih.
Nanging piye ngancanine’…? ora mudeng maneh aku mbah.
Sukur alhamdullilah sedulurku kuwi duit’e ora nono seri ne’….
ayo podho nguri-nguri tambang jawi….sinom, dandang gulo, megatruh, asmorondono lan liyo-liyane…..ojo mung
saiki rame, po maneh minggu isuk wis koyo simpang lima semarang lah pokokane. Ono band, free hotspot seko telkom. Mung siji sing kurang, durung ono kolam renange.
Mulane, podo bali nang wonosobo mumpung alun2ne ijik apik, ijik anyar durung dinggo balapan jaran maning.
iki wong2 wis aki2 podo glibet2an. . .nang alun2 pisan.
By: Indarto on April 13, 2009 at 4:46 pm
Pro Mbak Yosepin Dwi RR yang dulu cilik menik-menik muncul dari purnamasari, lha mbok iyaO ujug-ujug katon neng smadamu yg dulu ben mak jegagik ketemu karo mantan guru-gurumu ( panjenengan piyantun Yogja bilih tasih kemutan kalih boso jowo )
Deme tau wayang longgok? Wayang longgok ni wayang
Pengen Keplok-Keplok ee… Konangan Pak Kiyai, lha wong diKon
terpengaruh _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
“Bojo kulo sampun pejah, wes entok rong
Namung badhe nyuwun priksa, punapa punika proporsi irah-irahan kaliyan bokonganipun sami kaliyan ringgitipun? Saking panyawang kula kok irah-irahanipun
ingkang nora jujur, yen kebanjur sayekti kojur tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang
menggigit.06Iku upamanipun, aja ngandelaken sira iku, suteng nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digang, ing wasana dadi asor.
tertawaan.09Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu, anganggowa rereh ririh ngati-ati, den kawangwang barang laku, kang waskitha solahing wong.
Dene tetelu iku, si kidang suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun, ngandelaken
meletus13Dene kang padha nggunggung, pan sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuk kalimising lathi, lan telese gondhangipun, reruba alaning uwong.
pareke iku, yen wus kanggep nuli gawe umuk, pan wong akeh sayektine padha wedi, tan wurung tanpa pisungsung, adol sanggup sakehing wong.Supaya
panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedheplok.
Ing Dawung ana randha jenenge Sablah. Awake lemu ginuk-ginuk, solah bawane tregal-gregel nggemesake. Nanging ora merga awake kang lemu dheweke diceluk Sablah. Wiwit awake durung mbedhah dheweke wis ketelah Sablah. Yektine mono jenenge sing asli Salbiyah. Sablah duwe anak lanang siji, jaka kemala-mala, jenenge Beja. Jejere bocah desa anak randha, Beja kegolong bocah sregep nyambut gawe. Ndhaut macul kulina. Senajan ora duwe garu luku dhewe, yen kon mo­cok nggaru ngluku ya bisa. Pokoke srabutan pegawe­yan apa wae gelem nandangi. Malah duwe sawah sak lupit tinggalane bapakne swargi uga digarap dhewe, ora disewakake. Babagan ibadah, Beja ya seneng sholat berjamaah lan sregep yen diajak melu pengajian.
Mung kuciwane, dheweke yen pinuju prei, seneng ndhewe. Lungguh thenguk-thenguk ing lincak teras omahe. Pandulune nrawang adoh, sajak ana masalah kang lagi nggubet atine. Emane maneh, sifate tertutup. Ora tau blaka marang simbokne utawa kanca rakete.
S : “Kowe kuwi jane mikir apa ta Le. Kok sajak ana masalah kang lagi kok adhepi. Mbok ya blaka wae marang simbokmu iki. Sapa ngerti aku bisa urun rembug kanggo ngudhari benang ruwet kang nggu­bet atimu!”
B : “Ora ana apa-apa kok mbok. Ya mung sayah merga dhek esuk rada sengkud nggonku macul neng sawah!”
Saben-saben ditlesih anake lanang ora gelem blaka. Parandene sing tuwa ya ora kemba. Ing ka­lodhangan liya Sablah takon maneh.
S : “Apa kira-kira kowe seneng numpak Honda kaya kanca-kancamu kae, yen pancen ngono ya sawah sailat tinggalane bapakmu kae tak dole!”
B : “Ah, simbok ki kok olehe ana-ana wae. Yen nganti sawah kae didol, lha njur sing arep kanggo cagake urip awake dhewe apa? Apa mung ngendelake olehku buruh ndhaut lan macul? Oleh-olehane simbok buruh matun lan tandur? Hiya yen tansah ana sing buruhake. Lha yen ora njur kepriye. Karo meneh mbok, sing jenenge
Senajan ta wis didhedhes-dhedhes si Beja ora blaka. Nanging
sowan wong tuwa, mbah Amat Sidik ing Magangan.
Sawise matur purwa, madya wasana ing ngarsane, mbah Ta Sidik, priyayi sepuh kang wis dianggep waskitha mau ngendika: “Anakmu pancen lagi nandhang lara. Nanging ora perlu mbok tambakake menyang Mantri Kesehatan utawa Dokter. Jalaran yektine tambane wis cumepak ing sakiwa tengene omahmu utawa sakiwa tengene Dawung.
S : “Lajeng jampinipun anak kula niku napa mbah?”
nyuwun pamit. Badhe madosi tambane anak kula, ingkang kebuntel jarit menika mbah”.
Dingendikani mbah Sidik mengkono mau, si Sablah sak tekane ngomah, ora sranta, sakanane jarit kang dilempit ing jero lemari diwetokake kabeh. Dijereng dijembreng, dititi digoleki mbokmenawa ana apa-apane. Parandene kabuk, ora nemu apa-apa. Durung marem atine saiki genti jarit sing diklumbrukake ing was­kom. Kaya mau, jarit-jarit kuwi dijereng di­jembreng nanging meksa ora nemu apa-apa. Isih durung trima malah jarit sing mau esuk dipepe
ora bisa nemu apa-apa, kawetu pangresulane atine. Olehe ngresula ora cukup dibatin, nanging di­ucap­ake sora.
ning waskom, nganti jarit sing tak pe ing memeyan kabeh ora ana apa-apane. Huh….”.
Ndilalah kersa Allah, nalika semana Karto Buwang liwat ing kana.
K : “Ana apa yu kok omong dhewe kaya wong owah pikire?”
S : “Lha iya kuwi To, jaman saiki sing jenenge dhukun kuwi anane dhukun kali­pah, dhukun sing gaweyane mung nga­kali opah!” Sablah nuli nyritakake kabeh lelakone ora ana sing kecicir. Sakwise ngerti sakabehe si Karto Buwang malah maido.
K : “O Allah ya kok olehe landhep
lungguh ing lincak. Sakwise brayan lungguh jejer ing lincak, Karto nggena­hake.
K : “Jane mono ngendikane mbah Sidik kuwi bener. Ya mung sampeyan sing ke­bangeten bodhone!”
S : “Ora ngono To, mbok jajal genahna cethane piye!”
K : “Sing dikersakake mbah Sidik tam­bane kebuntel jarit kuwi dudu jarit sing mok lempit ning lemari, dudu jarit sing mok klumbrukake ing waskom lan ya dudu jarit sing dijereng ing memeyan. Nanging jarit kang lagi dienggo.
K : “Jarit sing lagi dienggo kok isa-isa­ne ing jerone ana tambane?”
K : “Sampeyan ora percaya. Nek sam­peyan ora percaya jajal ngadega ing nga­rep kene. Sakwise ngadeg, uculana kem­ben­mu bukaken jaritmu!”
Ditantang ngono Sablah sanalika nga­deg nyat. Nanging ora tumuli nguculi kem­bene apa meneh
S : “Aku ngerti yen kowe kulina klaya­ban ing papan pelanyahan. Nanging yen kowe mentala akon nguculi kemben apa meneh mbukak jarit, apa ora ateges kowe mung butuh nontoni bekakasku?”
Dituding-tuding raine, diundhamana entek amek kurang golek Karto trima me­neng wae. Nanging bareng krungu tem­bung “bekakas” sak nalika kuwi guyune ambrol kaya bendungan jebol, “ha ha haaa”, sing ngadhepi dadi bingung.
S : “Kok malah cekakakan kaya wong edan?”
K : “Witikna sampeyan wis ngarani dhewe, wis bisa muni dhewe!”
S : “Ngarani apa, muni piye?”
K : “Lha kuwi mau; “bekakas”. Beka­kas kuwi apa ta Yu?”
S : “Bekakas ya onok onggrok kuwi!”
Guyune Karto wutah meneh. Malah karo tangane nggebrag lincak, kandhane:
K : “Lha kuwi Yu. Lha ya kuwi sing mbok goleki kit mau ora ketemu. Lha ya kuwi tambane anakmu lanang si Bejo. Mung wae genah dudu “bekakas” sampe­yan dhewe, nanging bekakase kenya apa lanjar sing dadi panuju pranane anakmu lanang!”
Pratelane Karto sinambi genti nuding-nuding, ning si randha babar pisan ora nesu. Malah kang sekawit mampang-mam­pang kaya Baladewa ditantang pe­rang, dadi lemes kaya Baladewa
ya ngerti!” karo isih kudu ngguyu lakak-lakak.
Sablah sing wis ngerti underane per­kara, kaya kena pengaruh guyune Karto. Dheweke melu-melu
sesuk sore srengengene lumungsur ing kulon, iku tandane dino wis arep entek......siji dongaku : ...mugo-mugo, Gusti Allah maringi dino anyar meneh...soale isih akeh kuwajibanku sing durung
lha iyo kuwi mas. kok iso ngono yo? aku ik gawe mumet
yen awakmu kangen aku ugo kangen karo kabeh konco2, jenengku setyoko a2 lulus 89. alamate Wates Wonoboyo Temanggung. sopo wae sing ngaku konco : justina, dul Oktav, lisa, ani, erna, tipuk, sugeng, yasin, ambar, ita,hermin, lina, hastini, monday(senen), edi santosa, ayo
nuwun mas Amin… Nek mboten salah nopo njenengan sing mbiyen tumut nglatih bal-balan kaleh Texu… saiki nang ndi yo deke….Nek pancen iyo
kenal dia mas mbiyen cok latihan bareng soale….Matur nuwun mas sudah ikut gabung…sing penting ngumpulna
By: boedi cahya on April 2, 2008 at 2:27 pm
Kagem den bagus Pancrat, den..kulo kadose mboten saged
nongol maning … sajake liyane podho sibuk nyambut gawe
Kok sepi firend padha nang ngendi iki…..wis super suuiibuk kabeh kali ya……Chard sing dadi guru Smada kuwi
Kayane kumpul2 alumni responnya bagus…Njajal sopo sing wani ngurusi ayo….
By: boedi cahya on Juli 3, 2008 at 3:29 pm
yo yoho, kepingin ketemu dijalan nek perlu pas istirahat makan bersama…kasunyatane…mleset…. Lha terulang maning karo kang Pancat
wae saiki wis lali, contone hari ini aku enthuk
wong biyen wae ra ngerti sopo jenenge lengkap. Sing tak eling2 nek kuwi heni biyen klas 1.4 opo sing tau nyanyi “ande2 lumut” ya, pas ono penataran p4 kuwi biyen dong mlebu SMA kelas siji ? ha..ha..ijik kelingan malah. Opo heni sing lain maneh ? wong akeh sing jenenge Heni, ono Heni
nelpon cewek je..koyo ra ngerti wae karo Mr. Soepanchard, koyo ngopo nggere biyen re kalem tur menengan… ha..ha..
By: pancat on Juli 11, 2008
ya isih kanggo yo pepetah kuwi….soale saiki sing
nyong pancen luwih anteng timbang Mas Pancat…apa maneh nek agi turu…wa..ha..ha..ha
nganggo istilah sing aneh2 koyo : semangka, cemani,
ngumpul karo kanca2. Nek Arwan rasah dijeki…adoh mergane…ngentek-ngentekna dhuwit…ha..ha..ha. Nek bisa kumpul Arwan dicritani wae ben ngiler….ihik
Pak Anton bener wis ra tahu basket…ketoke isih lho…ning mungkin kranjange sing beda….ho.ho.ho…Arwan lho ngisin-isinke kancane wae wong pancen ireng kok ngakune ireng mbanget….nyalahke srengenge
ngabari … mengko kan diajak mlaku2 nang monas karo Ipam, terus mampir wae nang kantore inyong. biso browsing tekan ngendi2 …
By: pancat on Juli 17, 2008 at 1:54 pm
Mbandung hawane koyo Wonosobo,adem lan akeh panganan,FO,Cihampelas,PVJ…..pokoke surgo nggo belanja karo mangan.Nek pada nang Mbandung mengko tak traktir wis…..
saiki neng endi Yo …, wak Pak Karim , Masih Ngajar BP Pak , Salam Saking Kulo Pak , kalih nyuwun
gak…padhahal nek dikabari mangan yakin mesti ngiler…wong Arwan ke mbiyen ngeliyan lho….ha..ha..
spj ngesok malah arep dolan nang kebumen inyong….bupatine kan dadi wagub jateng ya .. sopo ngerti biso
tanggal 6 Oktober kayane nyong yo wis balik Mbetawi Lik…ngene wae..begitu wis padha nang Wenusaba…kabar-kabaran terus pastekno wae ngumpul nang ngendi ngono wae…”Family Gathering” apa sing tuwa thok…terserah
Lha mangane kon padha nggawa rantang karo klasa seka ngomah kaya jaman de’e kemah kae mbiyen dadi ngirit…ha..ha…ha
negeri nunggu SPJ wae nek arep lungo jal cuti mangkat dewe ngono lho koq podho arep ngirit wae yoo… ha….ha….ha…..
By: Arwan on Juli 24, 2008 at 1:01 pm
Euy aku melu kumpul2, tapi ning airport bae, soal’e emprit airline mung ning airport toq dinase.
mau wis conform mas Koko (diduk) sidone dino setu suk akhir bulan (30 agt 08) piye…
ning soal rasane ojo dipadakke karo sik nang longkrang…
soale sik nggawe wong lairan betawi..hehehe…
By: indarto on Agustus 4, 2008 at 12:12 pm
Sori bos, wong minggu ono acara tiba2 … karo konco2 bppt sing wis suwe ra
Wis tgl 30 opo 31 wae. Dadi ben ono ancer2. Tp ojo ono acara liyane sing dadakan.
Opo ora PD…(Podho dablek)?
lan budhe2 sing podho pilih2 le mangan, wis wayahe saiki mangan sing pahit2, pucuk kates, sambiloto, de
boss, jenengna kudu dolan neng ngomahku, ngko tak nyanyike nganti ler2an wess.. apal kabeh aku karo tembange kui
ngko tak nyanyike nganti ler2an wess.. apal kabeh aku karo tembange kui oke sesuk kapan2 tak dolan menyang griyamu lak iyo isih cedak proliman Baleharjo kae tohtruss ngidul sithik, omHE SING gendeng ijo, WAH CEN PAS
Pucung, Mijil, durma, Kinanthi, Asmaradhana, Pangkur, Sinom, Gambuh, Balabak, Jurudemung,
kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiringmanungsa supaya eling marang tumindak-tumindake. Manungsa dielingakeyenta kabeh tingkah polah manungsa iku ana akibate. Adigang, adigung,adiguna, bakal nyilakake urip manungsa sing duwe patrap kaya
Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Tembang Mocopat Sun Aug 17, 2008 2:19 am Jan Khasanah-e uapik tenan .. Antusias kabeh lan saling tuker kawruh..ojo tido - tido sopo sing anduweni ulasan si apik mugo gunung kidul wonosaritetep gemah ripah loh jinawi... k_lopPengawasLo
Mocopat Tue Mar 16, 2010 5:59 pm wah iki sing isih aku goleki, manteb pengawas, tapi ono sing nduwe musik-e gak yo..wes
matur sembah nuwun Mbah Wonosingo... sing durung dong diwoco keterangane Mbah Wono sing nduwur, ditembangke liyane Mbah.... sing Mijil iso ra?yen aku isone mung Pocung...bapak pucung dudu watu dudu gunungsabamu ing
Inggris-Belanda, Raffles)[sunting | sunting sumber]
Reply	Sakno tenan yo om… susahe wong golek pangan…saiki enake mangan sopo ya?
walahh? makan ‘apa’ susah kok malah mau
dicekak NU, iku sawijining organisasi Islam sing gedhé dhéwé ing Indonésia. Organisasi iki diadegaké ing 13 Januari 1926 lan aktif ing bidhang pendidikan, sosial, lan ékonomi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nahdlatul_Ulama&oldid=993486"	Kategori: IslamOrganisasi Islam IndonésiaRintisan mawa topik Islam	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 2 Maret 2016.
dee... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
BERDANDAN PUN TAK TAMPAK CANTIK | BLOG-e WONG JOWO
Purwobinangun, Pakem, Sleman - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
wis suwe ana pasemon mitos sing kira-kira ngene unine: “Jarwan (terjemahan) sing becik lan ideal iku jarwan sing setya lan endah nyengsemake”. Banjur ana sing ngumpamaake mitos iku karo sipate pacar: “Sipate jarwan iku kaya dene pacar, pacar sing ayu rupane biasane ora setya, lan sing setya biasane ora ayu”. Sing dikarepake jarwan sing setya yaiku sing wujud (bentuk linguistik), isi (makna), lan ancase (tujuan) ora mlenceng seka tulisan asline. Dene jarwan sing endah nyengsemake iku
mengkono iku nganti seprene isih akeh dipercaya lan dianut, utamane dening
saiki akeh sing ora pati sarujuk karo mitos ngono iku, mula surasane rada ‘diplintir’ mangkene unine “Yen kepingin oleh pacar sing ayu, goleka sing ora setya”.
Anwar menyang basa Indonesia, oleh pangalembana dening sapa wae sing maca jarwan mau. Karya jarwane Chairil Anwar iku pancen rasa seni geguritane kenthel banget, nyengsemake, lan kepenak diwaca. Andek ngono para nupiksa ing babagan geguritan akeh sing padha ngarani yen janjane mono jarwan iku mau ora setya marang isi lan wujude geguritan asline. Malah ana sing mawas yen isine ora cocok karo apa sing dikarepake panggurit asline. Kanggone Sapardi, kasus ini bukti sing nyata yen sing ‘ayu’ iku ora kudu setya, mula dheweke ora wedi, ora wigih nyidrani (istilahe Sapardi ‘mengkhianati’) tulisan asline nalika dheweke njarwaake geguritan. Malah ngaku asring sengaja mengkhianati tulisan asline supaya oleh asil sing “ayu”.
Kanggo nandhingake conto jarwan sing ‘ayu’ lan sing ‘setya’, ing ngisor iki ana jarwan basa Jawa loro seka sawijining geguritan asli basa Inggris. Sawise maos jarwan-jarwan iki, para pamaos bisa milih endi sing disenengi, sing ayu apa sing setya.
Sawise maca tulisan sing asli, bokmenawa para pamaos kepingin nandhing jarwan loro mau, endi sing:
Pancen ora gampang nlesih utawa milih geguritan sing luwih becik, jalaran mestine kita duwe ukuran dhewe-dhewe sing ora padha. Apa maneh rasa seni iku bisa dirasaake nanging ora gampang diwedharake. Gegayutan karo beda ukuran iku, ana bab sing luwih angel yaiku upaya napsir isine, upaya mangerteni utawa
ngerti utawa malah ‘salah tapsir’ ngenani isine pesan geguritan terjemahane, anggere kita bisa ngrasaake kaendahan rasa seni, utawa ‘ayune’ terjemahan geguritane, senajan isine ora padha karo asline iku tandhane penerjemahe kasil anggone ‘mengkhianati’ geguritan asline. Dadi, wis ora pati perlu maneh ngupaya mangerteni makna isine.
geguritan utawa karya sastra liyane. Akeh para panjarwa pakaryan sastra sing sarujuk yen njarwa (menerjemahkan) karya sastra iku mesthi nyidrani karya asline, jalaran njarwa ngono iku padha karo nyidra budaya liya kanggo kabutuhane budaya dhewe. Contone, crita pewayangan Mahabarata lan Ramayana, sing wis dianggep budaya Indonesia iku, saknyatane jarwa seka India sing wis dicidrani (dikhianati). Apa crita pakelirane ki dhalang iku “setya’ marang asline? Wis cetha banget adoh seka asline, nanging kaendahane ora ana sing maido. Ya ngono iku contone jarwan sing ora setya nanging ayu. Mesti wae yen kita bisa ngerti lan paham isi asline iku luwih becik lan mantep, mung wae akeh geguritan jarwan sing gampang dipahami nanging rasa kaendahan seni lan wiramane geguritan ora nyengsemake. Ana sing alok, ya ngono iku gara-garane yen penerjemahe nguber kasetyan lan ora pati mersudi kaendahan.
Ing babagan mitos ndhuwur iku, Sugeng Hariyanto duwe panemu sing wigati disemak. Kanggone Sugeng, tembung “setya” iku maknane setya marang kaendahan seni lan isi maknane, ora mung setya marang wujud linguistik. Yen ukuran setya iku mung tumuju marang wujud lan makna linguistik, mesthi wae menawa disemak seka wengkone mitos mau ya pancen bisa diarani ‘pengkhianatan’. Sugeng iku sawijine ahli jarwan sing mandhegani
iku basa Inggrise to make it lively (orang mung alive), tegese nyulap tembung sing lumrah lan lugu dadi orang lumrah nanging malah suminar ngagetake (striking), sarta luwih ‘urip’. Contone tembung Inggris ‘ramble’, jarwan sing lumrah utawa lugu ‘kluyuran’, ‘nglembara’, ‘nglambrang’, ‘glandhangan’, nanging Effendi milih ‘dolan’. Tembung ‘dolan’ pancen mung ngglethek, ora lumrah katimbang jarwan utawa sinonim-sinonim liyane mau, nanging nyatane trep banget karo sipate ‘makhluk’ cilik, krikil. Bokmenawa yen milih tembung liya, ora bakal bisa luwih ‘urip’. Semono uga dheweke milih tembung ‘watu klungsu’ tinimbang ‘krikil’ utawa ‘watu cilik’. Bokmenawa wis arang banget wong Jawa sing ngerti utawa tau weruh watu klungsu, mula iku pilihan ngene iki uga klebu ‘ngenguripake’ utawa nguripake tembung sing wis ‘mati’. Bedane karo krikil biasa, watu klungsu iku dasare watu item sing atos banget, jaman biyen lumrahe watu klungsu satekem dienggo nggojagi botol supaya resik.
Filsafat umum, Akhmadi, Asmoro, 1997
Filsafat umum, Achmadi, Asmoro, 2003
Filsafat umum, Achmadi, Asmoro, 2007
5.3 Panil Prambanan: Singa dan Kalpataru
Etimologi[sunting | sunting sumber]
ngginaken teropong utawi agregator basa Londo-ne, pancen gampil
Lir ilir, judul dari tembang di atas. Bukan sekedar tembang dolanan biasa, tapi tembang di
Piala utawi asring kabeber dumateng tembung piala punika wujud panghargaan wangun piranti (barang) kang diaturake déning piyantun ingkang saged dados pamenang utawa jawara ing sawijining tethandingan tartamtu. Piala asring diaturake déning cabang ulah raga utawa kagiatan ulah raga.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piala&oldid=987000"	Kategori: PanghargaanRintisan mawi topik panghargaan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 2 Maret 2016.
Welkam Tu Solo, F*CK....
Welkam Tu Solo Fak (Bandara Adi Sumarmo)
Bingung aku meh mulai seko ngendi nulis iki. Aku kepikiran nulis iki pas ngedit foto-fotone cah Kompi sek pas nongkrong neng Kedai Kita wingi. Sek jelas koncone dewe Faka Yudhistira Kemis tanggal 22 Maret 2012 wingi dolan Solo meneh. Info wae, Faka saiki
kuwi aku yowes suwe ra posting nang blog, meh tak posting opo aku bingung. Yowis mosting iki wae sek mandan menye-menye. Tapi yo ngerti dewe Fak,
ngerti-ngerti kowe lulus cepet. Yo ora ngerti-ngerti
nduwe konco aku ya #eh #meneh, akeh dokumentasine. Lha saiki pas kowe mulih Solo meneh aku yo motert kowe. Sangar to aku. Pas
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small you Basa (Stub-
Cakil – sorotan khusus (2) – wayang ukur. | Wayang Ukur
Wayang Ukur	perjalanan kreatif Ki Sigit Sukasman, Yogyakarta	23
Agu 2012	1 Comment	Cakil – sorotan khusus (2) – wayang ukur.
sep sakjroing ati,,,sae sanget anggone medhar,,jos jos 24 Februari 2011 pukul 16:46 · Suka 1
Stanley > Sendhika dhawuh, kula cobi mawi software mangke.
M Bram, P Isyana > matur nuwun sampun kersa ‘ medhar sabda ‘ , nambah wawasan kita sadaya.
Halah, Pak Budi ethok2 ora pirsa…
Isyana > He3 … isa wae p Is. Nutup mata nganggo driji ning sithik2 dibenggangke kanggo nginjen … he3. Nuwun lho p Is. Sugeng dalu. Mugi P Is sakeluarga tansah pinaringan karahayon. Amin.
24 Februari 2011 pukul 18:58 · Suka · 1.
sugeng dalu ugi Pak Budi. Mugi rahayu ugi, lan kraharjan ingkang
wancinya Ingkang Akarya Jagad nimbali , awake dewe sowan kanthi sumringah lahir batin.
24 Februari 2011 pukul 19:25 · Suka · 1.
Nggih Mas, menawi mangke kula dipun timbali Ingkang Kuwaos, sak saget-sagetipun menawi taksih kaparingan wekdal sawatawis, kula badhe nyuwun dipun iringi Gendhing Laler Mengeng Jangkep, minggah Ladrang Tlutur, lajeng minggah Ayak-ayak Tlutur gagrak Pesisir, kalajengaken Srepegan Tlutur, teras sampak Tlutur, suwukipun sirepan kados Talu. Lajeng dipun suluki sendhon Tlutur gagrak Pesisir. Kadosipun pas lan sae sanget kangge ngiringaken kula sowan mring ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng
Lha inggih. Bebrayan Jawi mesthinipun saged mekaten. Ing bebrayan Bali, irid-iridan layon tumuju pasetran kairingi gendhing gamelan Bali instrument ringkes (ceng2 kaliyan kethuk lan setunggal gong). Ananging ing mrika malah gendhing ingkang iramanipun gembira ‘ Bale Ganjur ‘ lan rame sanget.
Sumangga Mas, mugi saged kasembadan punapa ingkang dipun
saking pagelaran Wayang Ukur di TMII. Kula tambah ing ngandap njih
sumbangan P Stanley : Cakil Wayang Ukur era 1985 , smg kita bisa makin memahami Wayang Ukur. Sumangga. Nuwun. BAS
** Mawan Sugiyanto, Depok :
Pagelaran Wayang Ukur lakon “Sumantri Ngenger” tahun 1994. – [wayang ukur]
Naskah Pagelaran Wayang Ukur Lakon EKALAWYA – Ki Sigit Sukasman.
Buta (srambahan) 3 – wayang ukur.
Buta (srambahan) 2 – wayang ukur.
^ "Suku Huli di Wilayah Tari", Mengenal Suku Huli
DAMON DAN PHYTIAS (Arti Persahabatan) | Sugeng Rawuh
karo kuntilanak. martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: Percayakah Anda Dengan Khasiat Buluh Perindu??? Sun Sep 13, 2009 9:48 pm Nuwun sewu sak derengipun...ning yen umpama awake dewe ngangge cara cara ngoten wau kangge nggaet cewk/ pelanggan wonten resiko dosa utawi paukumanipun saking Gusti mboten nggih??? Kok ketoke rada-rada
on like first it ngisor nuduhak? nuduhak? kusus Y?n miwiti lulusan artikel ing karo artikel. abasa in...
ngerti mbiyen pas kelas siji kowe nakal og!blablabla..Dewi : Ngko salim lho pokokmen!Dewa : Halah ngopo tho wegah, rapotku wae rak tau digawe tuntas!Dewi : Yo jelas
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Asesulih ingsun ing sira Dimas haji Mimbar ing angetrapaken hukum nikah ing wong wadon kang duwe wali lan kang ora duwe wali, lan ing talak, lan ing faasah lan ing dihar, lan ing li’an, lan ing ila’, lan ing nata, lan ing nikah, lan ing aqidah, llan ing rujuk, lan ing khulu’, lan ing ngidwadl, lan ing ngakawin lan ing …, lan ing kene, lan ing zakat, lan ing fitrah, lan ing waris, lan ing ta’sir kang metu sangka perkara kang wus kasebut ngarep iku mau kabeh. Amatrapi hukum ing wong kang anak ing bumi desa kang pada kereh ing adiku Mas Hadji Mimbar kabeh.
Kajaban titi mangsa yen ana kawula utawa umat anyuwun nika kena ora adiku Mas Hadji Mimbar iya nglaksani apa kang dadi sarat nikahe kawula lan
Nyuwun ati kang nresnasi lan ngayati wewadining gesang peparingipun Gusti. Mugi Gusti mitulungi.
Gunungkidul Thu Jul 25, 2013 2:42 am sami pak dhe nk pas mulih wonten ing ndusun nggeh ngewangi ngarit, sg di rit nggeh suket kolonjono _________________
Gunungkidul Fri Dec 06, 2013 7:37 am Nggen kula menawi ketigo inggih nandur kalanjana.. ugi didol wnten ing pinggir jalan, sekitar Jl. Karangmojo-Semin km 2.. alhamdulillah laris, saged
Gunungkidul Thu Dec 19, 2013 9:24 am Aldi Jlantir wrote:Nggen kula menawi ketigo inggih nandur kalanjana.. ugi didol wnten ing pinggir jalan, sekitar Jl. Karangmojo-Semin km 2.. alhamdulillah laris, saged kagem tambahan penghasilan lur..Mantap iki lur, saged kangge tumbas
Tips menghilangkan tulisan spidol permanent pada white board | Sugeng Rawuh
Piye dab, arep reunian maneh? Aku jih duwe album Gigolo-ne. Kancaku neng Betawi malah do bingung weruh
kiye,..wong kebal jahat ya?ora melas karo lemut,,,.lemut sing nyokot dadi lara untu kabeh,...wakakakakak martinusKoordinatorLo
MANUSIA KEBAL Sun Jun 07, 2009 3:34 pm ants_dj07 wrote:lemut sing nyokot dadi lara untu kabeh,...wakakakakaknyuwun ngapunten kang,maksude piye ya kok aku rada angel dhong iki. "semut sing nyokot lara untu kabeh,.." ki piye
duwe ngelmu ngono kuwi paling mentoke mung dadi garong, lha sing bahaya meneh kuwi nek jaman saiki
kuwi mas apa meneh raine ora ming rai gedhek
ming rai gedhek tapi rai tembok! ono meneh sing luweh manteb, rai beton.lapiye ora kebal hukum, lha wong palune hakim diganjel karo duwit mas. ::0): Sponsored
mangkel karo wong tipe2 koyo ngene iki, gur arep podho2
'alamiin.._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
menggusur maneh, jan hobi tenan toh nang endonesah
opo merga pasar senggol yo? 😛
May 18, 2007 at 12:30 pm
May 18, 2007 at 3:38 pm
SAMBEGANING LAKU NUJU MARANG KASAMPURNANPepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sarana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padange srengenge.Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang ora kasrimpet
ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati.Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan.Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.Ana unen-unen adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka
napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmune nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “Ha” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mestine kudu diturut.Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dewe lan samangsa kudu ngadepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagoda dening pakareman-pakareman kang di alami dek rekalane isih meger-meger urip waras-wiris.Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padang lan gampang.Anggane ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Ana dene sing dianggo nutupi mung estine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmune kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase nggilud
mejani lan patukon lsp, kang dadi margane urip seneng nanging mung uriping wadag.Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskita lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srano mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudeni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae.Ana dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widi. Dadi kudu emut solah bawa, muna-muni iku mau kabeh atas asmaning Pangeran, kang sipate suci ora ana kang madani. Samangsa ana lekas sing katon melok, mangka banjur cengkah karo kasucianing Pangeran, iku terang banget yen ora bener (eling marang sipat 20 ing Pangeran).Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin,krenah marang kautaman sing bener-bener kanti rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono pada wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.Ana rembug pangelmon sing ana gandenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung purlu Mampir Ngombe.Tembung “Mampir Ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.Dadi terang banget uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang mung sedela banget yen ta ditandinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mestine banjur bakal kapitunan lire migunake kalawan pratitis yaiku ngobeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu sing murakabi tumrap marang urip lan pati, bisoa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure ((ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandesan pikir kang maton.Iki lagi bisa kelakon yen enggone milih iku kanti pratitis, bisa damang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora yoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta tan wening, kang
mung ditujukake marang patine, ewa semana rasane meksa isih durung rila temenan.Mula sajroning ngudi sawiji-wiji iku kudu sing tansah weweka lan ora tinggal petung, awit satemene ora ana wong sing wong sing bisa mestekake lan saligune ora ana wong kang milalah patikanti tanpa sebab apa-apa nadyan ta wis tuwa tur pikun pisan, rasane isih sungkan (owel). Lugune wae ora ana wong sing
terowongan sing tembuse kali krasak kuwi pancen nggumun., kok isoh ngunu ki mbiyen arsiteke kepiye ya… kapan2 nyusuri terowongan kuwi wae piye jal?
saiki amergo kakean birokrasine alias kakean ring siing kudu diliwati
Nemen Gunging éndah wadon India Porno Tubes - Reged 92623 Gunging éndah wadon
root, dcem-ing, judgment, damnation; fylk-ing, arank or host; leys-ing, loosening; kenn-ing, doctrine; lííc-ing,
freist-ing, temptation; fyll-ing, fulfilment; bygg-ing, building;rign-ing, pouring with rain; fceo-ing, birth; lær-ing, teaching;sœm-ing,
Weltervreden - 1925Pérangan Kang KapisanBabad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekanéRusaking Karajan MajapahitAbad 2 utawa 3 - Abad 1601 Pérangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3)Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.Ratu
Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi.Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné :1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha menyang Canton.Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang
suwéné lan kepriyé rusaké.Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu.Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit.02 Pérangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah(abad kaping 6)Mirit saka:1. Cathetané bangsa Cina2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono.Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara.Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.Kuthané karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan.Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram.Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:- para Brahmana (bangsa pandhita)- para Satriya (bangsa luhur)- para Wesya (bangsa kriya)- para Syudra (bangsa wong cilik)Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.03 Pérangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wétan(wiwitané abad 10 - tahun 1220)Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.04 Pérangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik(1220 - 1247) Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari.Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo.Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké.Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).Anusapati nggentèni jumeneng Nata.Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati.Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.05 Pérangan Kang KapisanBab 5Jumenengé Kartanagara ing Tumapel(1268 - 1292)Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala.Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya.06 Pérangan Kang KapisanBab 6Karajan MelayuIng Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan.Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah.Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai).Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 - 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara tahun 400.Nagara çrivijaya jajahané kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya.Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh.Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina.Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik.Darah Warman jumeneng ana ing
yaiku saikiné Jambi.Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh.Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing Moloko.Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuké aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu.Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat.Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn.Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu.Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.Tumeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau.Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita.Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané.Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk.Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya Damar nurunaké Radèn Patah (+/- tahun 1500).Awit saka ambruking karaton Majapait, Palembang iya katut apes, besuké kalah karo Banten.Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé.Régol patilasan bètèng Majapait, jenengé Bajang Ratu07 Pérangan Kang KapisanBab 7Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292)Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas,
mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.Ing Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé.Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné.Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené.Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.Ing
dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.08 Pérangan Kang KapisanBab 8Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 - 1389)Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan
Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.Kawula liyané
lan sapepadhané.Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané. Papan iku arané "Bubat"Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan sauruté iya tau
sing kelet letan sagara.Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni.Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang.Pérangan Kang Kaping PindhoBabad Tanah Jawa Wiwit AdegéKarajan Karajan Islam lan Tekané Bangsa Europa tumekané Gempale Karajan Mataram lan Ambruké Vereenig de Oost indische Compagenie (VOC)tahun 1500 - 179909 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 1Karajan Demak lan Karajan Pajang+/- tahun 1500 - 1582Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadiné Islam terkadhang sok kepeksa.Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor.Iku putrané Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun.Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara,Ing tahun 1513 nglurugi Malaka.Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn.Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin
Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.10 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 2Karajan Mataram Nalika Jumenengé Sénapati(tahun 1582 - 1601)Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa.Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa.Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu.Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya.Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun.Pangéran Banawa ora wani nglawan Sénapati.Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram.Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601.Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget.Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan.Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran.Banten arep ditelukaké, nanging ora bisa kalakon.Galuh pineksa karèh Mataram.Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono.Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.Ing
Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi.11 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 3
Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon.Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica.Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak.Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan.Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon.Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin.Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon.Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati.Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam.Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau.Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana.Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568).Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa.Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M.Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi.Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking.Kang gumanti kaprabon Pangéran Yusup.Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang).Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik.Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah.Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa.Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup.Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam.Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau.Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon).Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup.Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad.Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar.Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten.Sultan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan.Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),.Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis.Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratuné.Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang déning Pangéran Mas, wayahè Sunan Prawata,Sandyan patihé malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané.Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten.Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten.Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling.Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa.Luwih luwih wong Cina, ing Banten akèh banget.Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik.Panggaotané wong manca padha kulak mrica.Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn.Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok.Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré.Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar.Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh.Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa disisigi.Ngagemé sepatu utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé.Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak.Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja.Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan.Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akèh.Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan.Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné.Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni.Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané.Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau.Jalaran saka iku akèh wong isih kenomen padha omah omah.Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun.Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati.Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku. prau_vasco_de_gamaPrauné Vasco de Gama12 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol(tahun 1513)Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie.Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa.Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal.Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh.Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono.d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau perang
nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko.Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik.Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam.Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak.Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten.Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané.Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur.Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijèn ijènan (monopolie) lan Sultan ing kono.Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha.Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé.Wong Genua
panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya.Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh.Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon.Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika.Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika.Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol.Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina.Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore.Sultan Tidore bungah banget, awit bakal olèh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate.Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522.Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina.Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II).Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencaraké agama Kristen.13 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 5Tekané Wong Walanda( tahun 1596)Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus.Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda.Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya.Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda.Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal.Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor.Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah.Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol.Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal.Wiwitané nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhé.Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis.Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon.Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer.Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna.Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan.Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko.Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica.Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan.Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten.Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara.Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus.Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono.Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali.Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89.Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget.Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan.Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck.Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas.Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh.Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh.Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir.Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono.Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung.Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda.Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol.Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik.Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda.Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya.Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné.Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor.14 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 6Adegé Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.)( tahun 1602)Prauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik.Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana bebayaning dalan, èwa déné mungguh enggoné dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akèh.Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang.Saka karsané paprentahan luhur maskapé Walanda mau didadèkaké siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedagangan ing tanah Indhiya Wétan, adegé nalika tanggal 20 Maret 1602.VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané.Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané.Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie.Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda.Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50.Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00.Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60.Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat Bewindhebber mau dadi pepénginan.Bewindhebber iku ana 17 kang
aandeelhouder.Prau prauné Compagnie kang dhisik dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahè para punggawa.Mungguh perluné loji mau kanggo tandhon dagangan.Dagangan mau diklumpukaké ngentèni tekané prau prau.Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké.Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij.Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora.Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé.Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin banget mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokaké ngudi bisané nekem kepulowan bumbon crakèn mau, yèn ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasésa.Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie).Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie.Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).Para aandeelhouderé VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5%Nanging kauntungan samono iku
sapisan iku.Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa manèh 30%, nanging tumekané tahun 1619 wis ora oleh manèh.Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh banget, terkadhang pirang pirang tahun nyet
mau ing saben tahun 18%.Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani ngedhèng, awit mundhak ngadekaké gèsrèking préntah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji.Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun.Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman.Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh.Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang.Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa.Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi.Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris.Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni.Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC.Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji.Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané.Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé
kelakuwan, gawéyan lan uripé para punggawa.GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé Raad van Indie.Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembugé Raad van Indie; wondéné GG. dadi pangareping parepatan.Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah.GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé.G. Reynst jumeneng gumanti GG. kapilih ing para Bewindhebber, ing tahun 1615 digentèni L. Real.Dhèk samono VOC. lagi karépotan awit wong
Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis.JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke.Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong
nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten.Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh bètèng ing Jakarta.Pangéran Jakarta, Wijaya Krama, gela banget, déné ora diajak rembugan ing wong Banten, nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara.Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti.Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng.Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané.Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong Inggris.Pangéran Jakarta ditungkeb, jajahané kagamblokaké marang Banten.Rèhning wong Banten crah karo wong Inggris, èskader Inggris mundur saka Jakarta.Bètèng Walanda dikepung ing wong Banten.Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh.Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619).Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas.Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké.Sarèhné v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggoné netepi wajibé, mulané tampa paukuman abot saka JP. Coen.
banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké.Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya.Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris.Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris.Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké.Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo
wargané wong Walanda lan Inggris genti gentèn saben sasi.JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC,Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh oleh rekadaya bisané males marang VOC. Walanda.Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris.Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa.Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC.Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen.Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé.Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier.Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda.Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria.Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris.Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi.Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.15 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 7Karajan Mataram Nalika Mumbul Mumbule1586 - 1601Panémbahan Sénapati1601 - 1613Mas Jolang, Panémbahan Séda Krapyak 1609 - 1614 GG. Both1613 - 1645Sultan Agung (R. Rangsang, Cakrakusuma) 1619 - 1623
nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha sila makidupuh tanpa nganggo lèmèk, lan ora ana kang udut utawa nginang.Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot.Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta.Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh.Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon.Mungguh mungsuhé ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wétan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Déné Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619.Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukaké Lumajang, Malang lan panggonan sawatara manèh.Sawisé iku Surabaya, Pasuruwan, Tuban, Wirasaba (
perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban.Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung.Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara.Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000.Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram.Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik.Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara.Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa".Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras.Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal.Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah.Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana pitulas kang dikunjara.Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC.Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya.Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan.Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi".Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget.Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon.Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti.Panjaluk iku mau loro loroné ora dituruti.Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan.Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800.Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan.Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami.JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel.Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras.JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau.Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan.Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau.Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur.Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi.Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni.Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi.Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi.Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie.Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug.Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan.Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté.Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000.Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè.Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé.Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas.Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati.Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakaké iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah.Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget.Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé.Wis tetéla banget yèn tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram.Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan.Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati.Sasédané GG. JP. Coen kang gumanti J. Specx (
pancèn GG. kang cakep ing bab sakabèhé.Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan.Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC.Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah.Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget.Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia.Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé.Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi.Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké.Jiwané 9.000, wong Walanda 3.000 luwih.Ing sajabané kutha wiwit akèh pasanggrahané para gedhé.Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget.Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie.Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I).Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokaké utusan menyang Mataram.Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko.VOC. lan Mataram padha déné ora kena ngréwangi mungsuhé.Ing sabakdané tahun 1629 kerep baé Banten memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong
prajangjian lan VOC.Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé.GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar ing wewengkoné Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania).Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogaké karo tahun Arab kang dhèk samono wis tekan angka 1.043.Tumekaning saiki kabèh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).16 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 8Kraman ing Moloko (1650 - 1653)Mataram Jamané Amangkurat I lan Amangkurat II.Kraman Trunajaya. Perang Banten.1645-1677 Mangkurat I 1650-1653 GG. Reiners1677-1703 Mangkurat II1653-1678 GG. Maetsuyker 1678-1681 GG. Rijklof van Goens 1681 - 1684 GG. SpeelmanDhèk jamané
ing pulo pulo Moloko nemu reribet, marga saka anané monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjané, wong bumi padha ngrekasa uripé.Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan.Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras.Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra.Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak.Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan.Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi).Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang .Wasana pulo pulo akèh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranané kanggo mbangkang manèh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar.Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko.Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar.Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu.Wekasané ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin.Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajané direbut kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiané VOC. tahun 1667.Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko.Minangka ganjaran Aru Palaka didadèkaké ratu ing Boné.Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar.Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan.Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné:1. Pangéran Arya Prabu Adi Mataram kang nggentèni Sultan Agung, jejuluk Sunan Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan 1652 prajangjian pamitran lan VOC. Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima marang tindaké Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya. Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran saka siyané Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama akèh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahaké getihe wong kang tanpa dosa. Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasaréyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya.Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura.Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé.Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak.Tanah Jawa Wétan enggal ditelukaké.Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané Compagnie.Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung.Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri.Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni.Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman.Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan.C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram.Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom.Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum.Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum.Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan.Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama.C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara:VOC. nganggep ratu marang Mangkurat IIVOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya.Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang sawewengkoné.GG. Maetsuycker lan kèh kèhing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo
pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten.Ing tahun 1678 GG. Maetsuycker séda digentèni Rijkloff van Goens. Priyagung iku nemeni enggoné nandangi Banten.Rijkloff lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya.Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri.Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut.Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing Kangjeng Susuhunan ngelut playuné Trunajaya.Dalan dalan sakubengé pandhelikané Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul.Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680).Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané.Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659.Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten.Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa.Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulané sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan.Saka pambudidayané Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan ramé.Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten.Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC.Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten.Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata.Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk Sultan Haji) lan rayiné Sang Pangéran Purbaya rebut kalenggahan Pangéran pati, iya iku
tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie.Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sédané (tahun 1692).Wosé prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC.17 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 9Mataram Nalika Perang Rebut KaprabonKang Sapisan (tahun 1704 - 1708)lan Kapindho (
Prabu Mangkurat IV Kang anjalari perang rebut kaprabon kang sapisan iya iku congkrahè Sunan Mas karo Pangéran Puger, apa déné éra éru marga saka panggawéné Untung Surapati.Untung Surapai iku batur tukon saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan manggedhéni prajurit Bali sagolongan.Nalika perang Banten Untung minggat ndhèrèk Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancané sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawéné njarah rayah.Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancané Bali mlayu mangétan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram.Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utangé Marang marang VOC.Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhéwékan.Sasuwéné ing paperangan gègèr gègèran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancané bablas mlayu mangétan.Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegaké karajan.Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahané saya jembar, nenelukaké ing sakiwa tengené malah nganti tekan ing Kedhiri,Sarèhné Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti.Nalika semana ing saTanah Jawa akèh sekaitan nglawan wong Walanda.Sawènèhing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong "kapir".Akèh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang mèlu dadi penuntuné sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akèh.Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau.Prakara iku njalari enggoné VOC. ora gelem ngréwangi Mangkurat II.Ing tahun 1703 Mangkurat II séda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampéyan, uga katelah asma Sunan Kencèt.Sunan Mas congkrah lan pamané Pangéran Puger, mungguh kang dadi jalarané iya saka siyané Kangjeng Sunan.Sunan Mas iku pancèn misuwur siya lan sawenang wenang tindaké.Pangéran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie.Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamané, nanging ora dirèwès, awit paréntah ngerti yèn Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie.Paréntah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangéran Puger, awit Sang Pangéran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan déning para priyagung akèh, jejuluk Sunan Paku Buwana.Anané perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.Marga saka pitulungané VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahané VOC. dielar mangétan, watesé sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap.Sunan Mataram wis ora duwèni wewenang ing atasé tanah Sumenep lan Pamekasan.VOC. diwenangké kena sediya prajurit ing Kartasura manèh.Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangétan mundhut pitulungan marang Untung Surapati.Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disénapatèni Knol nempuh ing Bangil, yaiku bètèngé Untung Surapati kang santosa dhéwé.Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung baé amarga ketaton ora antara lawas mati.Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangétan manèh merangi para anaké Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas.Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakéndhang menyang Ceylon.Ing tahun 1719 Paku Buwana I séda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho.Para sadhèrèke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha mèrèkaké nganti nganakaké perang.VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjuré kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).18 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 10Kaanané VOC Wiwit Tengahè Abad 17
Betawi lan wewengkoné, wiwit tahun 1619Kutha Malaka lan wewengkoné, tahun 1641Ambon, Kepulowan Bandha,
aandeelhouder wis akèh banget bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%.Ing tahun 1642 bagéyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarané
loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan.Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti.Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik.Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné.Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan.Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan.Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara.Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing Tanah Jawa.Jajahan lan panguwasané
Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC.Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705).Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè.Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang.Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang para kawulané ratu Aceh, kang jajahané dhèk mauné ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih.Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan".Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.
malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget.Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh.Dadi
enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed.Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akèh.2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggoné mblanjani punggawané kesethithiken, dadi punggawané mau kepeksa golèk kauntungan liya sarana dagang peteng. Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyané. Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie. Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC. lan punggawané karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payuné.4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman.Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana ngencengaké tindaking monopolie lan nglarangi dagang peteng.Ewa déné sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen.Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata:
Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab).Saya suwé kopi mau ana ing Europa saya payu.VOC. enggoné kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun tauné nganti 300.000 pun.Bareng wong Turki ngengèl engèl wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhéwé ana ing
akèh pametuné.Nanging suwéning suwé VOC. saya sawenang wenang, regané kopi didhunaké nganti 1 dhacin mung diajèni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwané, wit kopi akèh kang ditegori.Ing tahun 1721 Paréntah ing Betawi mèh baé kabilaèn, marga saka panggawéné Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa.Pieter Elberfeld mau duwè sedya arep ngraman jalaran nalika patiné bapakné sapéranganing warisané dadi meliking Paréntah.Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhelé Untung Surapati.Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat.Karepe Pieter Elberfeld sakèhing Walanda bakal ditumpes, dinané ditemtokaké tanggal 1 Januari 1722.Bareng ndungkap tumekaning wektuné, Paréntah Betawi lagi baé oleh warta. Pieter Elberfeld sakancané enggal ditukup; sawusé ngaku banjur dipatèni siya siya.Endhasé Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regolé pekarangané dhéwé, omahè dirombak, pomahané disangaraké ora kena dienggoni ing wong.Dhawuhé Paréntah katulis ing watu, tumekané saiki isih tetep mengkono. Kutha Batavia ing tahun 168219 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujané Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramané Wong Cina.Mas Garendi didadèkaké Ratu Penglawané Paku Buwana II.Pambelané Mangkubumi lan RM Saidlan Pecahing Nagara.Perang Banten.Mas Garendi (wayahè Mangkurat III) utawa
abad kang kaping 18 Betawi akèh banget Cinané.Ora antara suwé wong Cina mau akèh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkoné kerep ana rerusuh.Ing saadegé Betawi akèh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakaké kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegawéyan.Sesanggané dièntèngaké, supaya Cina liyané padha kepéngin gelem manggon ing kono.Wasana ing wiwitané abad 18 duga duga ing sajroning kutha baé ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000.Déné kang dadi pangupa jiwané, nenukang, adol gula, tèh, nganti akèh kang bisa dadi sugih.Ewa déné suwé suwé ing Betawi saya akèh Cina kang ora duwè panggaotan, gawéné mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakaké kadurjanan.Kang ndadèkaké ora trimané wong Cina iya iku:1. Dhawuhé GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing tèh Cina. Tekané Cina saka ing negarané padha numpang prau kang momot tèh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akèh kauntungané enggoné dagang tèh, GG. mau banjur namtokaké yèn tèh weton negara Cina, kang mauné diajèni 60 rupiyah ing sadhaciné, ing sabanjuré bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot tèh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot tèh manèh teka ing Betawi.2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Paréntah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwè layang pratandha idining Préntah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.Ewa déné ing Betawi ing Betawi ora entèk entèk Cinané kang angguran sarta gawé rerusuh.Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokaké putusan: sakèhing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwè layang pratandha, kudu dicekel kalebokaké ing kunjaran, perlu katiti priksa.Cina mau yèn ora duwè panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwènèhi pagawéyan nggarap kebon manis jangan.Para punggawa kang nindakaké dhawuh mau, padha golèk kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimaké menyang Ceylon, supaya metu beselé.Wekasan dikabaraké yèn kareping Paréntah nedya numpes Cina kabèh.Cina padha muring kamoran wedi, akèh kang lunga saka kutha, klambrangan gawé rerusuh malah nganti wani nempuh kutha.Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yèn kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhané déné padha tandho gegaman lan nyingkiraké anak bojoné; besuk yèn ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh.Dumadakan sawijining
banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusaké Cina.Genining omah kang kobong diubal ubal, sakèhing Cina kang ora bisa oncat padha dipatèni, barang darbèké dijarah rayah.Nganti saminggu suwéné mung mangkono baé kaanané.Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipatèni kira kira 10.000.Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Préntah ing Betawi kèndêl baé.Para prajurit mèlu gawé rusuh ora dilarangi.Malah nalika lagi ana èra èru iku GG. Valckenier dhawuh matèni sakèhing Cina kang ana ing pakunjaran.Ing satentreming kutha Paréntah ngondhangaké pangapura marang Cina, kang gelem masrahaké gegaman.Akèh kang gelem manut, nuli diwènèhi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhé, ngepung kutha Semarang.Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungaké Walanda, lan banjur dhawuh nempuh bètèng Walanda ing Kartasura.Para opsir ana ing kono padha dipatèni, saradadhuné dipeksa manjing Islam.Ing sawusé wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu.Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhèk samana Sunan Mataram sumelang yèn bakal tampa piwalesé VOC. mulané enggal enggoné minta pangaksama.Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratuné dhéwé.Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kèngsêr. Banjur
Betawi nuli nglakokaké bala menyang Kartasura.Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggoné nungkulaké.Mas Garendi dibuwang. Kratoné Paku Buwana II banjur dielih menyang désa Sala, kang nuli dijenengaké Surakarta Adiningrat.Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahaké marang VOC.Surasané prajangjian ing tahun 1743 mangkéné: Sunan Paku Buwana ngakèni yèn enggoné lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasané VOC.Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yèn negarané dipasrahaké marang VOC., banget ing pambangkangé, malah ngejègi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wétan.Temahan diperangi ing VOC.Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop.Putrané diangkat bupati déning VOC. ngerèh Madura kang kulon.Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan.Dhèk samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawé.Saka pangudiné Van Imhoff tanahè bisa reja manèh.Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.Sawusing papriksa, kersané GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep diséwakaké utawa digadhèkaké, karebèn metu kasilé.Wong kang nggadhé utawa nyéwa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Paréntah, nanging wulu wetuné kudu didol marang VOC., regané ditemtokaké ing Paréntah.Van Imhoff dhéwé nuladhani, mbobak tanah ing sukuné gunung Salak, sarta ing kono ngedhegaké
pasanggrahané para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi.Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC.Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff.Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan.Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni.Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan séda, iku saya
oreging nagara.Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahaké babar pisan marang VOC.Dadi ing satemené wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi.Sanadyan saka karsané kang rama Pangéran Adipati Anom wis ora duwè wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangéran meksa kajumenengaké nata déning Van Hogendorp, mung baé enggoné jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh.Para priyagung ing Surakarta akèh kang mrekitik atiné bareng ngerti yèn tanah Surakarta dadi darbèking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangéran Mangkubumi.Sadurungé Pangéran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran.Sarèhné Pangéran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparoné Mataram.Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC.Perangé kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangéran Mangkubumi bisa ngalahaké Compagnie ing sacedhaké kali Bagawanta.De Clerq sénapatining prajurit, mati.Sabakdané iku Sang Pangéran ngalakokaké bala mengalor nelukaké Pekalongan malah mèh nglojok jajahan Compagnie.Paréntah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkoné Mataram manèh.Ora antara lawas Pangéran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhéwékan, awit RM Said duwè pamélik arep jumeneng Sunan dhéwé.Prakara iku ndadèkaké kamayarané VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman arep dirukun baé, dicuwilaké tanah Mataram.Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggoné arep mérang karajan Mataram.Paku Buwana manut baé, awit ora ana kang diendelaké.Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakaroné ing kraman, nanging ora kedadéyan.Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa.Sarèhné Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhén panjaluk, mulané tumrapé Harting gampang baé enggoné bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangéran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti.Putusing bedhami Sang Pangéran kajumenengaké ratu ngerèh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibané marang Compagnie.Sang Pangéran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Sénapati Ing Ngalaga Abdulrahman
Rat” utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihané Sang Prabu dicritakaké ing layang
liyan nagari, myang ing manca kekes samya mèstu déya”.Ing layang Rajaputra kono uga nyebutaké kresanané Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhelé lan témpé gedhé ginorèng.Kang minangka dhaharan (panganan): ketan entèn entèn, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja.Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa.Tanah wewengkoné praja Kasultanan dhèk semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahè ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.Wewengkoning karajan karo karoné kena kabédakaké dadi telung warna:1. Negara yaiku kutha karajan;2. Negara Gung, tanah sakiwa tengené negara, lan3. Manca negara.Kanggo lumrah lemah lungguhé para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca
kidul kulon, 3. Sukawati = Surakarta sisih lor wétan, 4. Bagelen, 5. Kedhu, 6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan = Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773).Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”.Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté.Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni.Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik.Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta.Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773.Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh.Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau.Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara.Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik.Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana.Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC.Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah.Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir.Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot.Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang Betawi.Saking pinteré Fatimah lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti disingkiraké menyang Ceylon.Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah èngetan klenjit klenjit arep owah, Sarifah Fatimah agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi.Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa.Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda.Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan.Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur
Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima.Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah.Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin.Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.20 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 12Kaanané VOC. Ngarepaké Ambruké(tahun 1757 - 1800)Ing sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono.Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh.VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané.Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki.Sabakdané jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwé saya katon yèn Compagnie bakal ambruk.GG. Mossel 9tahun 1750 - 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 - 1775), apadéné para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan.Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi.Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu.Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané.Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé.Malah ana ing Benggala kuwasané ngungkuli VOC.Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang.Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris.Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané.Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan.Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo.Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda.Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris.Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya.Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris.Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan.Dadi laku dagang mandeg babar pisan.ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé.Paréntah ing Betawi wis rumangsa bungah.Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono.Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel.Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris.Awit saka iku tanah Walanda iya mèlu mungsuhan karo negara Inggris.Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulané VOC. sida diperangi karajan Inggris.Wiwit tahun 1796 jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris.Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar. Pérangan Kang
kacekel ing Paréntah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.Ing jaman iku Paréntah Walanda duwè karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung baé mungguh ing rékané isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panémune para pinter padha gèsèh.Ana Sarjana loro mauné padha panggedhéning Compagnie, nanging karepe nglestarèkaké monopolie lan parokané VOC. liyané, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar.Sijiné aran Van Hogendorp kang mauné dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wétan, duwè karep misahaké paprentahan lan dagang, apa déné duwè karep nyuwak monopolie .Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimarèni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabeneré, apa déné supaya wong Pribumi diparingana lemah dhéwé dhéwé (individueel groundbezit).Paréntah Walanda banjur nganakaké Commisie, kang dipatah gawé rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya.Wasana ing
dirèh ing résidhènt.Jajahan Cirebon lor (parésidhènan Cirebon saiki) kagadhuhaké marang Sultan telu, kang kuwasané mung kaya panguwasané punggawa.Wong cilik kapasthèkaké enggoné ngladèkaké wulu wetu marang Kangjeng Gupermen.Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhaké nandur kopi.Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot baé marang Dendels.Sarèhné Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangrèh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para résidhènt ngemong lan nglumuhi banget, yèn sowan menyang kraton iya manut apa tata carané kono.Bareng jamané Daendels ana dhawuh pangkat résidhènt ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu.Mulané Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesoraké banget marang résidhènt, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yèn ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajènana, sesulihe ora kena disoraké (tahun 1808).Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara.Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kèhing wadya bala.Daendels rada sumelang yèn prakara iku nganakaké bebaya gedhé.Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahané Pangéran Adipati Anom, bakal diparingaké marang putra mantu.Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan.Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilèrèhi, Sang Adipati Anom dijumenengaké ratu, apangkat Pangéran Raja (prins Regent).Saka panuwune Sang Pangéran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh.Sawusé iku Daendels nganakaké Commisie, kang dipatah netepaké watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta.Wasana sawènèhing jajahan ana kang didadèkaké tanah Gupermen.Awit saka kaya kang kacritakaké ing dhuwur iku kabèh, terang banget yèn pangrèhé GG. Daendels ngentèkaké dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Paréntah Walanda kekurangan Dhuwit dhéwé.Wasana rekané GG. Daendels murih bisané oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir.Nganti tumekané saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi.Réka liyané manèh:a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,b. majegaké dagangan candu,c. nganakaké monopolie beras.Miturut anané pranatan monopolie iku, saanané beras kudu mbathèni.Lan manèh GG. Daendels nganakaké dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwè tanggungan sing kanggo nebusi.Mesthi baé ajiné dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget.Ewa déné Gupermen anggoné ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutaké apa anané baé.GG. Daendels ora pati merlokaké marang pulo pulo liyané sajabaning Tanah Jawa.Mulané ing sajroné jaman perang Napoleon, akèh jajahan kang direbut ing Inggris.Pangrèhé Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akèh paédahé, mung baé kekerasen tindaké marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digentèni Janssens.Janssens mau satemené mung kepeksa enggoné gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindaké Daendels.Ora antara suwé Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyénapatèni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu.Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang.Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelaké ing gawé, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris.Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.1. Satanah Jawa dadi duwèké wong Inggris,2. Sakabèhing prajurit dianggep tawanan,3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utangé Paréntah ing Betawi, ing sajroning tanah Walanda dadi golonganing Frankrijk.4. Sakèhing punggawa kang gelem ngèngèr marang OIC. Inggris, dilestarèkaké ing kalungguhané.Sarampungé prajangjian Tanah Jawa dadi jajahané Oost Indische Compagnie Inggris.23 Pérangan Kang KatheluBab 3Pangrèhé L.G. RafflesFendall masrahaké tanah Indhiya marang
Pangéran Nata Kusuma)Tanah Indhiya miturut dhawuhé Lord Minto, dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko,
ananing pranatan mau suda banget kèhing batur tukon, malah pamujangan wis dilarang babar pisan.Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi.Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakaké pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora mathok pamanggoné, ngalih ngalih marani papan kang perlu diparani (Raad sambang).Prekarané bangsa Europa engoné ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.Ing tahun 1814 Napoléon kalah perangé, Nederland bisa mardika.Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.Ing
utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja piyambak, kabantu ing Departement Onderwijs,
dianakaké Hoog Gerechshof.Kangjeng Paréntah Luhur wis ora nduwèni panguwasa babar pisan ing atasé mutusi prakara.Supaya panyekeling dhuwit Gupermèn aja nganti kisruh, nuli dianakaké Raad van Finansien lan Rakenkamer.Pangrèhé Gupermèn anyar marang wong cilik, isih dilestarèkaké kaya panemuné Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurungé Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi.Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré prabéya dikacèk karo bangsa ngamanca.Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung monopolie bumbon crakèn.Prakara tetanèn iya dimardikakaké, wong pribumi kena nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan
nganti bisa gawé rekasaning bawahé.Lan para punggawané Gupermèn dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyané.Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan.Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem.Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda.Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali menyang Nederland.Satekané Negara Walanda Elout
Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokaké dedagangan.Supaya wong Walanda bisa mumbul manèh enggoné dedagangan nuli dianakaké pakumpulan dagang aran Nederlandsche Handel maatshappij, adegé tahun 1824.Pangarahé Préntah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda.Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika.Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris.Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhèngané karo tanah Indhiya.Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyané, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki.24 Pérangan Kang
ing tahun 1814, pangéran patiné lagi yuswa 13 tahun.Saka karsané Kangjeng Tuwan Luitnant Generaal Raffles, Pangéran Paku Alam I tinanggenah angembani kaprabon;Pangéran Paku Alam iki becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda.Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa.Sing dadi lelajering golongan mau Pangéran Dipanegara.Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu.Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan.Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa.Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar.Pangéran patiné lagi yuswa 2 tahun.Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam.Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt.Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara.Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik.Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara .Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah.Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané.Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda.GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké.Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké.Bandha kasultanan banjur cumprang camprèng banget.Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred.Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik.Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké.Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten"Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik.Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara.Iku banget ndadèkaké panggrantosé Sang Pangéran.Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur mempeng ana ing Sélaraja baé, rina wengi anggentur panuwuné, sinambi ngaji Kur'an lan maos babad kuna.Pangagemé sarwa ireng (wulung).Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané".Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon.Para kang kecuwan pikiré klumpuké ing kono.Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura.Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané.Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya lan njarah pasar pasar.Bareng wis rumangsa keconggah, Dipanegara sabalané anempuh kraton Ngayogyakarta kinepung wakul
sapunggawané, patih lan ambtenar Walanda.Kangjeng Sultan Timur nuli diungsèkaké marang sajroning bètèng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwé.Walanda ing sajabaning bètèng akèh kang nemu pati.Paréntah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli énggal nglakokaké Jénderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarèhné bebarengan kraman ing Palémbang lan ing Boné, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu.Rahayuné ing Surakarta saka pambudi dayané de Kock ora klakon ana kraman, éwa déné kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhé, awit banjur diondhangaké dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama.Dipanegara enggoné ngondhangaké perang sabil iku saka panuwuné Kyai Maja.Perangé prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barisé ana ing papan kang angèl ambah ambahané, panempuhé ngentèni lénané bala Walanda, lan kerep olèh gawé, mulané bala kraman mundhak gedhé atiné, lan bisa wuwuh wuwuh akèhé.Ana Sénapatining kraman satriya nom noman lagi umur 18 tahun, jenengé Basah Senthot Prawiradirja, éwadéné wus katon kawanterané lan bisa anata bala.Sarèhné Paréntah Luhur rada karépotan, nuli golèk akal liya kanggo ngendhakaké atiné kraman.Sultan Sepuh kang wis kikéndhang déning Raffles, dibalèkaké manèh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris.Sultan Sepuh dijumenengaké ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermèn lan ngijoli wragadé perang.Déné Sultan Timur bakal kajumenengaké manèh, bésuk ing sasédaning éyangé.Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakaké atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangéran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman.Ing tahun 1828 Sultan Sepuh séda.Jènderal de Kock pancèn ora rujuk marang Gupermèn enggoné ngangkat Sultan Sepuh, mulané golèk akal dhéwé sing luwih mikolèhi, yaiku ngedegaké bètèng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta ditinggali prajurit.Wasana Pangéran Dipanegara sangsaya rupak marang jajahané.Sanadyan Commissaris Generaal Du Bus nacad marang tindaké Jènderal de Kock merga enggoné ngentèkaké dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemèni bandha Gupermèn, éwadéné Jènderal de Kock isih ora mundur, awit nyatané senadyan akèh wragadé, kraman iya énggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelèn lan kidul Ngayogyakarta.Ing tahun 1829 prajurit Gupermèn ngangseg, tur nuli olèh bantu prajurit anyar saka Walanda.Sénapatining kraman akèh kang padha nungkul. Senthot mbalik
tetemonan lan de Kock ana ing Magelang.Sarèhné Dipanegara kukuh enggoné njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikéndhang menyang Menadho, ing tembéné dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 séda.Senadyan Pangéran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850.Merga anané kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalongé jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermèn bae kang mati 15.000, déné wragadé perang 20 yuta rupiyah.Supaya yèn ana kraman aja nganti gedhé manèh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelèn lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora mèlu barang barang malah urun prajurit, éwadéné jajahané Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermèn, kang mengkono iku murih tentreming negara.Kangjeng Sunan mesthi baé ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan utusaning résidhènt Surakarta nuli dikéndhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman.Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, ndèrèk marang karsaning Gupermèn, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermèn.Ing sawusé ana kraman Dipanegara, katon yèn pamérangé jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahané ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit.Wasana tansah ndadèkaké pasulayan lan yèn ana kraman gampang tumularé ing liyan jajahan, mulané watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata manèh.25 Pérangan
Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akèh banget utangé kang jalaran saka perang Napoléon, perang Dipanegara lan perang Bèlgie.Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kèhé 37.000.000, mangka Nederland dhéwé lagi rekasa rekasané.Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya
nedya ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn lan anggota.Déné golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp.Kang akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (Gupermèn).Saka karepé GG. van den Bosch lebon sapérangan pametu iku disalini sapralimaning lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.Petungané ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemuné GG. van den Bosch, nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur kètèr enggoné tetanèn dhéwé.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akèh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyané.5. Landrente jebul iya isih ditindakaké.Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (
mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung.Ing
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell.Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu
glement) lan pranatan liya liyané.Marga saka iku van Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer.Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).Regeeringsreglement iki tumekané saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (opiumregie).Ing tahun 1864 ana Comptabiliteitswest, netepaké yèn begrooting Nederlandsche Indie iku kang gawé Paréntah Indhiya bebarengan lan Paréntah Nederland sarta disahaké srana angger angger déning Staten Generaal.Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasané: Gupermèn kena majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhé.2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
nggo bahan nulis nang “blogg” internet.
Wis tau pas kelas 1 dikon kemah nang wirombo sak wengi, lawong kemah kok ra ono sing nggowo kloso. yo raiso turu
kumpul yo kudu … anget eh ngliwet.
kon mangan nang ngarep klas, walah-walah jan pas agi ngelih koq di ke’i soto yo wis tancap gas……tapi isine ( malunya tuh) kuwi sing ra ketulungan….. Aduh Smada Smada apa kabarnya dikau……. Trrus si Wowon anake Bupati mbiyen kaye
sekarang tak buka soale mbiyen Njenengan pesen ” meneng-meneng wae mung cah loro sing di
entek ngasek mripate mlolo….Nyong saiki agek wae mikir…lha isin wae entek apa maneh nek
Soko tulisan2 nang duwur, paling sing kelingan yo nang bali panitia ming wong loro. Padahal yo sakjane ora ngerti opo2, wong ditunjuke yo mendadak. Trus opo maneh. . .
Paling pas apan ujian podo sinau nang omah(pam, arwan, saiko karo priyo opo ora
Rama Bargawa - wayang ukur.	Matswapati - wayang ukur.	Cakil - sorotan khusus (1) - wayang ukur.	Klik
resmi Jawa W?tan pang panuwuhan? bawana Wikipedia Ing available in - ? iki Depth Total (kanthi kaca
latif. tangga uga tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-
Kusumaning ayu Sinta sajroning wardaya, hanyipta lamun swara ingkang kapiyarsa
gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana,
banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan Laksmana
pati kaperjaya dening gegamane Rahwana, lan Sinta bisa digawa menyang
Rama banjur nulungi kethek iku saka jepitan. Kethek iku ngaku menawa dheweke
iku Raja ing Guwakiskendha, sing jenenge Sugriwa. Kakange sing jenenge Subali
mbrontak karo Guwakiskendha, banjur dheweke di siksa lan dijepit ing silangan
Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja maneh ing Guwakiskendha.
Kanggo bales budi, Sugriwa ngerahke wadyabalane kanggo
mbantu Rama ngrebut Sinta saka Prabu Dasamuka. Anoman didhawuhi Rama supaya
nggoleki Sinta menehake ali-aline Rama lan mangerteni kekuatanne Kerajaan
Ngalengka. Nalika arep bali Anoman dicekel wadya bala Ngalengka. Anoman arep
diobong nanging banjur mabur nggawa geni kanggo ngobong kraton Ngalengka,
kajaba taman Argasoka, panggon Sinta didhelikake.
balane Rama dibiyantu kethek-kethek balane Sugriwa, Senapati Nglengka
akeh sing tiwas. Pancawati menang. Sawise perang Rama lan Shinta
bali menyang Ayodya, Nanging Sinta susah ora enggal ketampa dening Rama, amarga
"Inggih Ratu Pranda mungguing kabecekin pasawitran I ratu ring Sang Prabu Singa nenten nyandang baosang. Sakewenten ampurayang pisan, sane mangking Sang Prabu Singa
Ing. Antonín F..Ing. Antonín F..Ing. Antonín �..Ing. Dalibor Gr..Ing. Daniel Fik..Ing. František..Ing. Harry PutzIng. Irena Spir..Ing. Irena Spir..Ing.
sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
pancen wolak-waliking jamanamenangi jaman edanora edan ora kumanansing waras padha nggagaswong tani padha ditaleniwong dora padha ura-urabeja-
bungahakeh bandha musna tan karuan larineakeh pangkat lan drajat padha minggat tan
ukuman ratu ora adilakeh pangkat jahat jahilkelakuan padha ganjilsing apik padha kepencilakarya apik manungsa isinluwih utama ngapusihukuman raja
sing padha elingsing tan eling miling-milingmlayu-mlayu kaya maling kena tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
nyawa bayar nyawahutang malu dibayar malu160.sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong
menggoda162.akeh wong dicakot lemut matiakeh wong dicakot semut sirnaakeh swara aneh tanpa rupabala prewangan makhluk halus padha
dipanggil orang tuawarisannya Gatotkaca sejuta166.idune idu genisabdane malatising mbregendhul mesti matiora tuwo, enom padha dene bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawananging inung pilih-pilih
ngungunhiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung setantumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring
nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora
mas, nanging jangka joyoboyo, bersi jogjakarta njih ugi wonten, tho mas? teng website
wes ra tlaten???? Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: RAMALAN JOYOBOYO Thu Feb 26, 2009 1:02 pm gaplex wrote:nek moco tulisan akeh koyo ngono kui...mumet..aku..wes ra tlaten???? Mas yo kabeh ki kinanthi sabar, Ilmu kui Angel nggon penemu. sing sabar lan
ngono kui...mumet..aku..wes ra tlaten???? Mas yo kabeh ki kinanthi sabar, Ilmu kui Angel nggon penemu. sing sabar lan
mesthi ora kaya ngono iku...sing neng duwur iki basa jawa saiki....apa
mesthi ora kaya ngono iku...sing neng duwur iki basa jawa saiki....
ngono iku...sing neng duwur iki basa jawa saiki....apa maneh ono tembung tembung Gizi, roti bolu dst...iku malah bahasa indonesia.....paling
apik..sing penting kepiye awake dewe iso njupuk pepeling utowo kiasan2 sing tersurat po tersirat neng kono mau.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sing jenenge pepeling ki nek nggo aku seko sopo bae apik..sing penting kepiye awake dewe iso njupuk pepeling utowo kiasan2 sing tersurat po tersirat
Sing apik di jupuk sing olo di buang... AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: RAMALAN JOYOBOYO Wed Oct 21, 2009 9:18 am ngono yo ngono mas ning yo ora ngono....yo pancen bener barang apik kui seka ngendi wae kudu/sing apik yo dienggo...ning singn bagian ngapusi ( bagian ora bener/ bagian yg informasinya menyesatkan) yo kudu dijelaske......nadayan puisi iku apik tenan ning nek
lha situ skrg tau to.. 😛
April 13, 2007 at 4:51 pm
Reply	iku boso londo..mbah., artine’…monngo pinarak ..suwe’ nggeh mboten menopo-nopo..
Duvaucel punika putra tirinipun Georges Cuvier. Ing taun 1817 Cuvier ngintun Duvaucel dhumateng India kaliyan Pierre-Médard Diard kanggé kolèksi Muséum Paris. Kekalihipun ngedegaken kebon botani ing Chandannagar taun 1818. Ing taun 1819 kekalihipun nelasaken wekdal ngolèksi Sumatra saandhaping kontrak Thomas Stamford Raffles. Kekalihipun rampung nalika Raffles manggihi kathah matérial boten dipunkintun dhumateng Raffles nanging dhumateng muséum ing Paris. Duvaucel séda ing Madras.
IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 13 Sèptèmber 2016.
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Kudus, Grobogan,
sengojo ora tak ke’i skrinsut… dianggep hoax yo ben, sing temping pentike iso nggaya… (nyengir)
mbuh… sing penting link-mu arep tak tambahke ning The Jack Ngesbray…. oke!!! 🙂
mari moco malah tambah bingung, cobo di woco meneh tambah
cah andy upload ajah… pst keren foto2 di london sono cah
mangkat karo mulih ae luwih cepet nek mulih.. nek kui opo
karo aku, lha opo rep maen tombak-tombak'an...???Niki maksute nopo nggih mbak?Sampean ajeng nombak garwane kang Asmara?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
BABAT ASAL USULE JENENG DESA SELOKROMO
Ing sisih kulone kuto Wonosobo Jawa Tengah, kepener ing
tempurane kali loro kang gede – gede, ana sakwijining desa kang diarani Desa
Dek jaman semono kang bubak lan mangreh desa mau ya kuwi
sakwijining Demang kang gagah pidekso godeg wok simbar jaja (
marang kawulo kang pancen gede labuh labete marang kademangan sarto segoro kang
murakabi tumprap bebrayan . Mulo yo ora mokal menawa Ki Demang Suroyudo dahat
Demang Suroyuda tansah cinaket marang sang adipati.
Sang Adipati Riyo Manggolo kagungan putro kakung sawiji
warno trapsila ing solah bowo tur mumpuni ing sastro lan olah kanuragan. Raden
Mandirorejo kang wus ngancik mangso diwoso gung ginolo ulig ginandang ing tembe
lumingsir kalenggahane Rama semangsa sang Adipati lereh keprabon Anuju sayugo
ari, Sang Adipati lenggah siniwoko kahadep rekyono patih lan sagung para Demang
ana pitung dina kalenggahan kiye Ingsun kepingin banget mbebedhak, sinambi
mirsani para kawulo ing padesan ngiras arep nuduhi utowo njajal kaprigelane
putraningsun si kaki Mandirorejo, keprige panemu riko ? “ Gusti sesembahan kulo
. abdi dalem sanget anayogani kerso paduko, lajeng kepareng penggalih kapan
utawi dusun pundi ingkang bade panjenengan kersaaken ?” Manut ingsun sung cocok
soko kene mengetan ngliwati desa sukonandi,terus mengetan bablas nganti anjog maring desa riko, keprige
demange?” Walah walah abdi dalem inggih matuk sanget awit sampun sawektawis
dangu biyungipun lare lan para kawulo kademangan kepingin karawuhan
panjenenganipun Gusti Adipati. Ngantos antos kados nyidam cempaluk, Kajawi
saking puniko wiwit saking kademangan sigaluh mengetan urut
ereng-erenging redi kemiri ngantos dumugi redi Mbeser tasih katah sato warni- warni
setuju mbesuk dino Soma manis kiye ingsun arep miwiti , budal saka kadipaten
diangkah wayahe srengenge gumatel. Para penderek ora susah akeh – akeh Ingsun Ngersaake kakang patih kepareng nderek
ngiring putraningsun kaki Mandirorejo lan prajurit kira- kira gunggung patang
puluh bae “ Sendiko Gusti ngestoaken dawuh, gandeng sedoyo sampun terwoco keparengo abdi dalem pun Suroyuda nyuwun
ora liwat ingsun nyangoni slamet lan aja lali mbesuk Soma
manis riko cawis cawis sakabehane “.
Gancaring carito saktekane Demang Suroyudo ano ing pademangan ,
kabeh dawuh pangandikane Sang adipati enggal kawedarake marang Nyi Demang lan
anake wado sing aran Nyi Sedah Ayu,lan wiwit dino iku ugo kabeh
kawulo ing pademangan pada sengkut makaryo lan tata tata kanggo mahargyo rawuh
sang Adipati . mungguh Nyi Sedah Ayu mono senajan bocah
dalah sak punggawane anggone tindak mbebedak wis tekan alas sak wetane pademangan Ananging
nganti sak wetoro suwe kiro kiro srengenge sak duwure sirah , durung ono sato
kewan kang keno . malah sang adipati sak punggawane kabegal dening wong loro
kang arep njaluk bebanten , margo wani- wani ngliwati ing alas kono . (
nganti sak iki alas kang kanggo nbegal sang Adipati Riyo manggolo katelah alas
benere dewe – dewe , andekno pancakoro antarane para begal
parene , playune para begal mau ateges ora kalah nanging arep males ukum marang
raden mandirorejo kanti ngajak kanca – kancane kanggo ngroyok. Sak mundure paro
begal Adipati Riyo manggolo sak punggawane terus ngulon sak perlu nerusake
anggone mbebedak . nanging saibo kagete sang Adipati sak tekane alas kidul
Mandirorejo banjur maca montro joyo kawijayan kang ngentasi
para begal ora nganti sakpenginang sauwena para begal pado nglumpruk ngrungkebi
sang adipati ndawuhake marang Rekyono patih supoyo leren sakwetoro ano
Adipati sinubyo-subyo dening para kawuko sak pedemangan , awit yo tembe pisan
ji iki kademangan kono karawuhan priyayi luhur . Sakwernaning pasugatan , yo
sing arupo dedaharan lan unjukan dalah beksan lan klenengan kabeh melu mahargyo
marang rawuhe Sang adipati lenggahe kaapit dening raden mandirorejo lan rekyono
patih, kang kawistoro kalegan ing penggalih , dungkap pasugatan kang pungkasan
bakal kaaturake bekso tledek tayub , dene sing bekso ora liyo Nyi
Sedah Ayu dewe , Kocapo bareng beksan tledek wis kawiwitan , kabeh
widodari ngejoh wantah . Semono ugo raden mandirorejo kang prasasat mata
walangen , nganti ora mireng pandangune ingkang rama lan pengalembanane rekyono
patih tumprap nyi sedah Ayu Pahargyan purno . Sang Adipati sak
wong-wong kang manggon ingkono podo pindah mangetan , sebab ana sakwijining
uwong ing dukuh Timbang aran Ki gepeng mati Karubuhan kayu nganti gepeng ).
mandirorejo ugo tansah Mendel ora kerso ngandikan anggone tindak kundur menyang
mengo nyawang mangetan ( ing sakmengko dalan kang kanggo nyawang
wong tuwo Sang Adipati tan samar penggalihe nguningani solah tingkahe ingkang
putro kang lagi kagendam ing asmoro . Mulo watoro telung dino sakwuse rawuh ing
kadipaten , ana carako utusane Sang adipati kang lumarap gito-gito tumuju
marang wismane Ki Demang Suroyudo kanti nggowo nawolo kang
Batoro kamajaya lan batari ratih kang ngejowantah , penganten sakarone
ayu ora dikeparengake Derek awit olehe dadi manten durung
citrane ingkang garwo tansah kumantil ana padoning netro . Opo
pademangan dipapagake dening Ki Demang kang dino iku kapinujon dino iku nyuwun inah ora sebo “ Sugeng ger rawuhipun
wonten alangan “ “ Panjenengan punopo sampun matur ingkang rama menawi dinten
puniko nyuwun inah ing pasewakan ?” “
Inggih sampun bapa .Kanjeng Rama ugi sampun priksa bilih bapa taksih sayah kaliyan
ribet ,…….lho kok sepen kemawon diajeng sedah ayu wonten pundi ? “ walah enggih
meh mawon kesupen kang rayi nembe kemawon pangkat dateng lepen bade adus ngiras
girah – girah” “ we Lho mangko sajak arep jawah katingal mendungipun kandel
sanget , punopo bapa mboten nyandet kekajenganupun Ayu ? “ “ Lha Ayu wiwit alit
pancen sampun kulino kaliyan kawontenan ingkang kados makaten “ Nanging manah
kulo mboten sekeco bapa , milo keparengo bade nyusul dateng lepen “ tanpo
nunggu wangsulan saka Ki demang Raden mandirorejo mak brabat lumayu tumuju
menyang kali kang adohe sak wetoro saka omahe ki Demang .
pancen wis kulino marang kahanan kang koyo mangkono enggal bae mbengok sak
Ayu…….Ayu dene riko adus ning kono siro
wong – wong kang lagi makaryo ing sawah sak cedake kono bareng krungu pambengoke
Raden mandirorejo , banjur pada netepake yen kali mau jenenge
kinten kang mas mboten kundur bade nyare wonten kadipaten sak
upami kulo ngertos menawi kang mas bade kundur kulo mboten badhe girahi wonten
lepen “ “ Ayu kiye delengen kaline banjire
ora mekakat nganti watu – watu sing gedhine sak endas kebo podo kendang “ “ Inggih kang mas Lha puniko selo
tarung kaliyan selo selo saking lepen kidul “ Kae dudu tarung Ayu “ watu – watu mau kae pado meh karo awake dewek
“ “ Lho Punopo selanipun inggih kepingin
Selokromo .sak banjure Nyi Sedah Ayu Katelah Nyai Sedayu
jamanipun. Penulis piyambak gadhah tigang versi:1. Versi Jaman sasampunipun runtuhing Majapahit, dinasti Bondhankejawan peparab Sogam putranipun Ki Ageng Getaspendawa sasampunipun dewasa asma KiAgeng Sela. Kapundhut mantu Ki Ageng Wonosobo saha Ki Ageng Kalierang. Panggenan palakramanipun Ki Ageng Sela sinebat Selokromon, linandhesan patilasan ing pasarean ageng Selokromo ingkang arupi sela gilang.2. Sasampunipun krama Ki Ageng Sela bidhal dhumateng kutharaja .Demak, Puput yuswa wonten mrika kasareaken wonten Kadilangu. KiAgeng Sela
peputra Panembahan Senopati minangka cikal bakalipun Kerajaan Mataram Islam. Pramila rikala penulis taksih lare (1933-1951) asring mrangguli priyabtun Ngayogyakarta saha Surakarta mertinjo petilasanipun KiAgeng Sela ing Selokromo3. Midherek pangandikanipun pinisepuh Selokromo, ngandharaken bilih panguwaos ingkang mandhegani wontenipun Selokromo Pangeran Hangabei, putra PB III ingkang lolos saking Karaton Surakarta sesarengan kaliyan Ngabdul Salam wayah KiAgeng Selomanik napak tilas leluhuriipun cumondhok ing Selokromo. NuwunBalasHapu
Ethnic groupGroupJavanese wong Jowo, tiyang Jawi suku
deneng manungso kelakuane kabeh koyo kewan..
mlebu islam ojo melu”… arti sahadat!!
PAK’EEEEE………………..KOK AKU ORA PERTAMAXXXX ning kene…..
buakakakakkakak….iso men aku pesen jeneng bayi, sponsor be durung entuk je sing komeng nama bayi 500an wong kuwi gek-gek aku kabeh yo walah, iso men PR 6, Alexa 5 digit, online 53…di dol wis pirang dollar kui, tambah makmur njenengan ojo-ojo bar iki gawe koepoe edisi 25++ (
Nyuwun panuntun lan kakiyatan kangge mbangun patunggilan suci kang kebak kawicaksanan. Mugi Gusti mitulungi.
wes bayar isih dijaluki meneh, eyel2an karo kernet)wes jan saiki ML kie wes ra nggenah sing ngurusi. mbiyen pertamane rapi, ora golek penumpang gelap turut ndalan,
akeh pengamen..saiki ? prek!Mungkin merga kahanan krisis ekonomi sing saya parah ya mas sing nyebabke nganti dho kaya ngono kuwi.
kenyamananne kurang. Kagem ML mbok nggih ditingkataken. men wong GK kie ra numpak sak liane ML. Suwun._________________ALON-ALON COMMUNITYKomunitas Motor Mlakune Alon
sing ngurusi. mbiyen pertamane rapi, ora golek penumpang gelap turut ndalan, snack, ra akeh pengamen..saiki ? prek!Mungkin merga
rebutan mlebu...pengamen yo ra keri...nggangu wong turu....Mula nek di kon milih Maju lancar apa liyane...aku milih kuat tuku mobil dhewe kok....mula dongaku ora Duh gusti mugi kawula kiat tumbas tiket maju lancar ning duh gusti paringana Toyata RUSh utawa Inova mawon mboten
wektu iku lebaran blk neng jkt.Tekan daerah Cakung Jaktim munggah wong loro, karo sok artis wong 2 mau moco puisi ngalor ngidul ra karuan. Sakbare rampung trus njaluk dit mekso 5ribu per penumpang. etung wae penumpang bis kebak full
jikuki dite sing disebar neng raiku.... jan mesakne q ndelengi campur jengkel.Tekan saiki pengalaman iku ora ilang seko bathuku...Nek jan ra kepepet tenan q ra bakalan numpak bis iku meneh... wong bis liyane sih akeh arepo dudu sing duwe wong GK.Keselamatan dan kenyamanan ki nomer siji....
isih durung entek jg si kangkung??waduh,foto2ku g ketok yo mbak? pancen aku pk flckr. suk tak gantine wae lah.ben ketok kabeh.
Segara Bandha iku segara kang dumunung ing Kapuloan Maluku, Indonésia. Segara kanthi ukuran 500x1.000 km iki kapisah saka Samudra Pasifik déning atusan pulo, sarta segara Halmahera lan Seram.
Pulo-pulo kang wewatesan karo Segara Bandha antara liya: Sulawesi ing sisih kulon, Buru, Ambon, Seram,kapuloan Kai, Kapuloan Aru, Kapuloan Tanimbar, Kapuloan Barat Daya, lan Timor. Senajan ng sisih pinggir segara iki mbebayani kanggo dilayari amarga akèh pulo karang, nanging ing bagéan tengah cukup aman. Klompok kapuloan kang dumunung ing segara iki ya iku Kapuloan Banda.
Lindhu sering banget kadadéyan ing tlatah iki, amarga patemon antaraning telu lèmpèng tèktonik ya iku: Lèmpèng Eurasian, Pasifik lan Indo-Australian.
Ponder, H. W. (1944) In
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Bandha&oldid=1055465"	Kategori: Segara ing IndonésiaSegaraGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.20, 3 April 2016.
ing Madukara Raden Nakula satriya ing Gumbiratalun / Bumi Re...
Bareng sing dipajang fotone dewe, ora dipasangi tulisan miring…
.-= marsudiyanto´s last blog ..http://www.wapres.wordpress.com =-.
Timbang melu2 komentar tentang teori sing aku rak paham, aku ngejar TOP 39 wae…
.-= marsudiyanto´s last blog ..Kalung =-.
kula uisin pak! hihihi… dereng gadhah ide ingkang lutjuy!
Sing mbarep asmane Raden Drestharastha, Raden Pandhu Dwanata, lan Raden Yama Widura. Raden Drestharastha krama karo Dewi Gendhri Kagungan putra satus lanang kabeh, mula
Dursilawati. Sata kurawa iku racake duwe watak drengki, srei, jail methakil, daksiyamarang sapadha-padha,
saiki wis tak benerake kan ? Foto2 ne
ora tau nganti sholat zakat opo maneh poso
Browse » Home» Golek Kencono Pusaka Kramat Gunung Kawi» Golek Kencono Pusaka Kramat Gunung Kawi »TERMAHARKAN» Golek Kencono Pusaka Kramat Gunung KawiGolek Kencono Pusaka Kramat Gunung Kawi
Heeee... kowe koncoku sing jarene cs ku
Nanging nyatane ning mburi kok kowe koyo pabu
Aaaku kurang opo kok kowe iso tego
Opo ono salah ku terus kowe nikung aku
Opo kudu tak jarno kok aku kudu lilo
Opo ra ono kimchil liyo sing seneng kowe
Yowis sak karepmu nek ngeneki caramu
Kowe mung tak titeni kok watakmu kemlinthi
December 3rd, 2009 at 15:21	| #12
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natal
Sms Natal 2011 atau Ucapan Merry Christmas
jaman edan, Ewuh aya ing pambudi, Milu edan nora tahan, Yen tan milu anglakoni, Boya kaduman melik, Kaliren wekasanipun, Ndilalah karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja
lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi, Satiba malanganeya, Tan susah ngupaya kasil
Saking mangunah prapti, Pangeran paring pitulung, Marga samaning titah, Rupa sabarang pakolih, Parandene maksih taberi
awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi
Sageda sabar santosa, Mati sajroning ngaurip, Kalis ing reh aruraha, Murka angkara sumingkir, Tarlen meleng malat sih, Sanityaseng tyas mematuh, Badharing sapudhendha, Antuk mayar sawetawis,
Saving Private Ryan — Ngelesi Privat
Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit Ana dh?w?k?
Matéus 251Saiki Gusti Yésus mulangi ngéné: “Nèk Anaké Manungsa teka lan ngwasani Kratoné Gusti Allah, kuwi kenèng digambarké karo prawan sepuluh sing arep ngiring mantèn lan pada nggawa ontyor kaé, metuk mantèn lanang. 2Prawan sepuluh kuwi sing lima goblok lan sing lima pinter. 3Prawan lima sing goblok pada nggawa ontyor, nanging ora nggawa lenga sèrep. 4Lah prawan lima sing pinter nggawa ontyor lan nggawa lenga sèrep. 5Kadung mantèné lanang ora teka-teka, prawan-prawan mau pada ngantuk, sampèk keturon. 6“Nang tengahé wengi ènèng wong tyeluk-tyeluk: ‘Mantèné teka,
marang tahap Senoman wiwit periode Kapur pertengahan. Carchadontosaurus iki salah sijining dinosaurus predator kang kalebu paling gedhe, dawane meh utawa luwih dawa saka Tyrranosaurus rex
Carcharodontosaurus dijenengi sakwise ditemokake jinis hiu Charcharodon (saka basa Yunani karcharo/
Bagean utek lan isi endhase[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.50, 2 Sèptèmber 2016.
ANGGERE ora kakehan polah, simbah pancen pantes disembah. Anggere bener tumindake lan bisa diugemi unine, simbah wis samesthine dipundhi-pundhi minangka pepundhen. Jer ing jiwa lan sarirane simbah, sing ana ora mung gendheng-ceneng karo kang asipat geneologis wae, nanging uga bab-bab sing magepokan kalawan kepentingan-kepentingan ideologis lan praktis.
Sing kegolong wong lumrah utawa kaum pidak pedarakan, simbah sebutane. Ana uga sing ngarani embah. Senajan yen ditlesih, tembung “simbah” iku saka si + embah, nanging “simbah” dirasakake luwih alus lan mriyayeni tinimbah embah utawa mbah thok.
Ana maneh sing ngarani kakek. Senajan tembung iku uga cedhak karo tembung “kaki”, rasane luwih Indonesia. Saora-orane dudu “Jawa”. Ana maneh sing maone dirasakake dudu “Jawa” nanging saiki saya lumrah digunakake, yaiku “opa”, bareng karo saya akehe sing nyebut papa tumrap bapake lan mama marang emboke.
Banjur sing kegolong kaum priyayi utawa ningrat, dudu embah sebutane nanging eyang. Malah sok-sok ditambahi kanjeng barang. Dadine kanjeng eyang sapa ngono. Nanging embuh embah, simbah, eyang, kakek/nenek, embuh opa utawa oma, kabeh mau sekawit ngrujuk marang priyayi sing mujudake bapake utawa ibune wong tuwane sing nyebut. Utawa samendhuwure, kang banjur ketambahan dadi embah buyut, embah canggah, embah wareng, lan sapiturute.
Ewasemono, sebutan embah utawa eyang temene ora ngemungake marang wong kang nduwe hubungan geneologis. Marang soksapaa sing pantes disepuhake, lumrah uga nampa sebutan kaya mangkono.
Klebu marang wong-wong sing dianggep wong pinter, sebutan iki uga kerep dinggokake. Upamane marang dhukun-dhukun. Malah ora marang manungsa wae sebutan iku kanggo. Pundhen-pundhen lan papan keramat, klebu sing dianggep minangka cikal bakale desa utawa sing dadi penunggune kayadene gunung, uga kerep nganggo sebutan mbah utawa eyang.
Kanggo sapa lan apa wae, temene simbah utawa eyang kuwi mujudake sosok (sosok dibayangake) sing pancen pantes diurmati. Pantes uga dibekteni lan dirungokake apa sing dadi dhawuhe. Kepara dianggep bisa paring pengayoman.
Simbah utawa eyang uga dianggep pamong tumrap anak-putu. Ora mung dadi jujugan utawa playon nalika disrengeni wong tuwane, nanging uga papan kanggo entuk crita-crita liyane. Malah lumrah dingerteni, tresnane simbah marang putune akeh-akehe ngungkuli marang anake dhewe. Mula, bocah-bocah nalika sunat utawa malah sing lagi dadi penganten, rumangsa luwih ayem yen ketunggon simbahe.
Mula saben-saben ana patemon kulawarga gedhe, upamane nalika halalbihalal, kerep-kerepe sing nom tansah mratelakake pangajabe supaya simbah awet olehe momong putra-wayah. Semono uga sing dadi simbah, rumangsa mongkog atine dene isih disowani, isih dianggep minangka pepundhen. Malah luwih saka iku, sok-sok dadi sarana kanggo ngumpulake balung apisah.
mestuti apa kang dadi dhawuhe pepundhen. Apamaneh tumrap para simbah, temene kabagyane anak putu uga kabagyan sing ngungkuli tinimbang kabagyane dhewe. Dadi ora aneh yen para eyang tansah ora kendhat anggone ngengurangi amrih kamulyane anak putu.
Eyang Gurnadur Merga dianggep bisa menehi pengayoman, gubernur jenderal saka kongsi dagang Walanda dening ratu Mataram diuwuh nganggo sebutan Eyang Kanjeng Gubernur Jenderal utawa ing Babad Giyanti kanthi sebutan Eyang Gurnadur Jendral. Ora nggumunake, senajan yen dipikir ya ngguyokake, yen ora malah babar pisan ngisin-ngisini.
Kanthi sebutan mau, ora diselaki manawa ratu kayadene Amangkurat II sing marang kawulane kejeme ora ilok iku, jebul ing ngarep penggedhene kongsi dagang iku mung ndhepipis, ora wani apa-apa. Khas tipe politik kodhok, marang sing luwih kuwasa nyembah, marang kiwa-tengen nyikut, dene marang sing ana ngisor njejak.
Nanging eyang sing maone tampil minangka pengayoman, sing maone ngopeni marang “anak-putu”, bisa wae banjur dadi malik grembyang. Simbah utawa eyang bisa rumagang gawe kanggo putra wayah sauger isih ganep pancadriyane, isih nalar pikirane. Nanging yen prakara mau gothang, utawa ganep nanging wis kebacut lalu yuswa, bisa wae malah dadi rumatan.
Sing maone mandi unine, dadi saucape mung dadi guyon tumrap sing ngrungokake. Sing maone medeni, malih dadi melasake. Sok-sok malah nalika wis ngunduri sepuh, wis mapag tekane pati nanging ora enggal kasendhal mayang, para putra wayah banjur padha kumpul. Bajur dirembug, banjur digoleki, apa sing kira-kira ngrendhet-redheti “lakune” simbah menyang jaman kelanggengan. Upama ana “cekelan”, marang sapa cekelan iku bakal diturunake.
Nanging bab kepengin entuk seneng atine “eyang”, uga wis dicontoni dening crita wayang. Resi Bisma mujudake eyang tumrap Pandhawa lan Kurawa. Mula, nalika Bisma tatu arang kranjang ing tengah-tengahe medhan Kurusetra, kabeh padha asung muka. Ora sing Kurawa, ora sing Pandhawa.
Ana bantal guling sing dicepakake dening bala Kurawa. Nanging ora ana siji-sijia sing ditampa dening resi saka Talkandha iku. Bareng Arjuna nglepasake jemparing, pirang-pirang tumancep ana ing lemah dipisungsungake marang Bisma, senapatine Kurawa iku bisa nampa kanthi senenge ati. Jalaran, tumrap satriya kang ngayuni bandayuda, ya landhepe jemparing-jemparing kang luwih pantes dadi tatakane awak tinimbang kasur utawa bantal lan guling.
Mangkono iku tumrap eyang sing cetha-cetha ngeculake keprabon, nanging malah banjur madeg kapandhitan lan babar pisan wadat selawase urip. Dudu kaya ratu liyane sing lereh keprabon merga dilorot dening kawulane lan banjur ora madeg kapandhitan,
sedoyo ?sampun siap dereng nyoblossss eh
kula matur ingkang kathah, sumangga kula derekaken sesarengan ngaturaken puja
lan puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT , dene kula panjenengan sami
taksih pinaringan bagas waras, rahmat saha hidayah, saengga saged sesarengan
kempal wonten ing Masjid Darussallam mriki, saperlu ngawontenaken pengetan
agung, Miyosipun Nabi Agung junjungan kita sadaya, Muhammad SAW, ingkang tansah
kita entosi syafa’atipun ing dinten yaumil qiyamat mangke.
punika tanggal 26 Pebruari 2010, utawi tanggal 12 Robiulawal 1431, sadaya umat
Islam kabikak manahipun, kadhodhog jiwanipun, kagugah badanipun,
saperlu ngaji lan mengeti ( ngaji dari kata meng “ kaji
“ ) Miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah
minangka ketua panitia pengetan Maulid Nabi ing Masjid mriki, ngaturaken sugeng
rawuh dhumateng jamaah sadaya, ingkang sampun nglonggaraken wekdal ngrawuhi
pengetan ing dalu punika, mugiya pikantuk syafa’at saking Kanjeng Nabi, lan
Gusti Allah SWT tansah ngluberaken rahmat saha hidayah Ipun dhumateng
kita sadaya, paring ganjaran swarga kangge gesang kita wonten ing alam
akhirat mangke, Amin … Allahuma … amin.
langkung kula ugi ngaturaken panuwun dhumateng mudha-mudhi Masjid Darussalam
mriki, ingkang sampun nyengkuyung lan nyawisaken sadayanipun, murih regengipun
pengetan Maulid Nabi ing dalu punika. Mugi-mugi Gusti Allah SWT maringi
ular-ular hikmah ingkang mujudaken inti saking pengetan Maulid Nabi ing dalu
punika mangke, badhe dipun wedharaken dening Bapak Kyai H. Sholehudin
saking Pemalang. Panyuwun kula mugiya ular-ular punika saged mupangati tumrap
kita sadaya, nambah ke Imanan saha ke Taqwaan dhumateng Gusti Allah SWT.
menggah atur pambuka punika kula cekapi semanten kemawon, …lan salajengipun
pengetan Maulid Nabi ing dalu punika sumangga kita bikak kanthi waosan “
Bhasmallah “ …..Bhismillahir rohmanir rohim….Matur nuwun.
ingkang kathah, sumangga kula derekaken sesarengan ngaturaken puja
“ ) Miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah dipun sebat
luwih seko ping telu kwi kiro2 ngopo yo kang? Kuwi pancen agek piler'en alias kemasukan virus :))0*: :))0*: :))0*: :))0*: :))0*:Wakakaka...iki sik takokke adiku
luwih seko ping telu kwi kiro2 ngopo yo kang? Matur Nuwun...Kok mboten bersin ping seket genep satus sekalian Den "rumangsane" Ayu Nopo kula wonten lepat kaliyan panjenengan sedoyo, KOK LEH MU NGECE BANGET-BANGET...kados mekaten to ingkang dipun
Wed Apr 15, 2009 10:19 am Sing jelas kuwi yen wong isih iso bersin, kuwi tegese wong kuwi isih waras.coba diteliti ngendi oono wong edan bersin.....dadi sing ora tau
ora apik.kesan org lain neng kowe rak yo dadi ora sip to....mbok gambarmu diganti sik luwih apik.... kliwon
hawukir ngadep segara kang bebandaran, hanengenake pasabinan. bebek ayam rajakaya, enjang medal ing pangonan, surup bali ing kandange dewe-dewe. wong kang lumaku dagang rinten dalu tan wonten pedote, labet saking tan wonten sangsayaning margi". susunan masyarakatnya "tata tentrem, kerta raharja, gemah ripah, loh jinawi".
Jangkep Basa Jawa : PADHA NGUDIA URIP WINENGKU BEDHAMEN! Oleh Pdt. Gunawan Anggono
nganggo logo Kampret Ireng, lha nek Pandane malah nganggo logo kupu biru…
(Dilih saka Kategori:User id-N)
Kaca-kaca ing kategori "Panganggo id-N"
Kategori iki isi 72 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 72 kaca.
Panganggo:JV03 Hamam Anwaruddin Al Ghifari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Panganggo_id-N&oldid=1121421"	Kategori: Panganggo idKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 2 April 2017.
Fri Jun 20, 2008 5:15 pm Ndherek ngopini yo mas, mbak....Nak aku yo malah ngundang wong-wong terus
dheweké iku aktor India.[1] Dheweké iku aktor India lan aktivis sosial.[1] Dheweké iku putra aktor Bollywood Suresh Oberoi lan Yashodhara
filem kasebut, dheweké mainaké peran dadi priya kang ngusahakaké dadi bagian saka kapulisian India ananging anduwèni
déning Shaad Ali.[1] Awit iku, filem kang dibintangi déning dheweké tambah akeh.[1] Vivek Oberoi ora namung meranaké peran action wae, ananging dheweké uga meranaké peran filem komedi lan drama.[1] Film-filem kang tau dibintangi déning dheweké ya iku MASTI, YUVA, OMKARA, KURBAAN lan liya-liyané.[1] Saiki Oberoi dijadwalaké kanggo mainaké peran utama ning filem BLOODY PAKI kang disutradarai déning Shaad Ali lan Siwa.[1]
Saka taun 2003, dheweké nganakaké konferensi pers ning ngomahé.[1] Dheweké nuduh manawa aktor Salman Khan wis ngacem dheweké amarga dheweké anduwèni hubungan kang raket karo Aishwarya Rai, ananging Salman Khan mbantah.[1] Ning taun 2007, dheweké anjaluk ngapura karo Salman Khan amarga tuduhan
amal ning Chennai lan Mumbai.[1] Riptaané judulé Project Hope kang ditujukaké kanggo menehi bantuwan kanggo para korban tsunami Samudra Hindia 2004 anggawe dheweké olih panghargaan saka Rotary International.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)biografi Vivek Oberoi dipununduh
cirebon,tegal,brebes,purwokerto,purworejo,yogyakarta,gombong,kebumen,wonosari,pemalang,pekalongan,pati,wonosobo,magelang, semarang,solo,pati,wonogiri,rembang,madiun,
wulan ra ngrungokke..._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
idhostinger – Hosting Gratis Tanpa Batasan | Sugeng Rawuh
ganepho nganggo alat yoiku beberapa pecahan gendeng ditumpuk tumpuk njuk diambroke nganggo sikil utowo nganggo bola utowo watu sing nggak begitu besar terus sing jogo nyusun pecahan gendeng kuwi lan liyane ndelik...(masa kecil yang indah.....)_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Permainan/dolanan anak tradisional
dudu dolanan neng kebutuhan perut._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... SAPTO SARDIYANTOCama
ngendi-endi sing jenenge bocah neng ndeso ki idolane kambile tanggane...yo nyeprit-nyeprit....sueger tenan..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... SAPTO SARDIYANTOCama
ngendi-endi sing jenenge bocah neng ndeso ki idolane kambile tanggane...yo nyeprit-nyeprit....sueger tenan...nek ra ono meneh pak melon karo semongkowah enaqk kuwi pak nek go karo sing neng supermarketwe enak iki la le mangan karo delek delek dadi luweh
opo meneh gur buah-buahan lha wong mangan bojone tanggane we karo ndelik-ndelika we yo enak....hua...ha3x_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... SAPTO SARDIYANTOCamatLokasi : JAKARTAReputation : 1Join date : 24.05.08Subyek: Re: Permainan/dolanan anak tradisional Sat Jul 05, 2008 12:30 pm t374bwn wrote:lha yo enak lha wong gratis kok....terus lha opo meneh
DOLANAN JAMAN MBIYEN.Wayah Padhang Mbulan neng lapangan, kabeh cah cilik2 nganti wong tuo2 ngumpul kabeh permainane : - Gobak sodor- Jamuran- Long Olongan Endang- Lurah2an- Pulo Ganthi- Jago-jagonan- Delik2anPodho sangu Sompel godok.
dolanan anak tradisional Fri Oct 10, 2008 6:56 pm Soesan wrote:DOLANAN JAMAN MBIYEN.Wayah Padhang Mbulan neng lapangan, kabeh cah cilik2 nganti wong tuo2 ngumpul kabeh permainane : - Gobak sodor- Jamuran- Long Olongan Endang- Lurah2an- Pulo Ganthi- Jago-jagonan- Delik2anPodho sangu
tugel2 cilik cilik (panjang 7 cm) jumlahe nek ora salah 9 trus sing siji.. ono leter L sing jenenge lurahe, sijene amout-ne 10 tapi lurahe amunt-ne 20, ..coro maine :sak group anggota 2-4 uwong.. gawe bunderan diameter 60 cm..biting2 sodo mau di gabung trus ditibakke neng jeron bunderan.. (nek keluar seko benderan wis game=> ganti pemain) trus di pilah2 nganggo sing jenenge lurah.. ning ora oleh goyang (onggil) nek onggil wis game, trus di itung oleh piro.. maksimal nilai sak putaran 100, trus okeh2an sing paling okeh = pemenang..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
mung bedo jeneng tok, nek bedo deso ki ? k_lopPengawasLo
Permainan/dolanan anak tradisional Tue Nov 18, 2008 12:29 am chom wrote:Soesan wrote:DOLANAN JAMAN MBIYEN.Wayah Padhang Mbulan neng lapangan, kabeh cah cilik2 nganti wong tuo2 ngumpul kabeh permainane : - Gobak sodor- Jamuran- Long Olongan Endang- Lurah2an- Pulo
TRIK AMPUH MENGHADAPI PERSAINGAN USAHA | BLOG-e WONG JOWO
Translate this blog into different languages	Layang Saka Ibu
Diana Savitri on Fri Feb 13, 2009 2:40 amdian atenkz wrote:stan nek soal pak doom kabeh yo tau kenek hukum stan koen iku onok2ae,..sopo saiki sing
woe san…. ki lho wes digolekke jeneng anakmu sokmben mbi pak
ooalah tho kang!…kang!!… lha sing gelem mangan ulo rak ono, cah bengawan doyane bekicot… hua ha ha
Reply ↓	megaloman on 09/02/2009 at 04:46 said:
kiro ki nek ricu tenanan jhe, wekekekee… jebule goro2 ulo. Aku yo nduwe ulo galo kang, le nemu neng lab, maune arep dipateni ro konco2 mesakke, arep diuculke ndak bali menehh,
diajari gawe blog wae, ben dadi blogger, dadi nek melu kopdar maneh ra ono sing wedi ngono
ugi kagem panjenengan km@gunawan,,, rahayu nggih,,
Kemanusiaan650 . Swara Maharddhika - Nostalgia Htel Des Indes651 . Swara Maharddhika Band - Karena Uang652 . Swara Maharddhika Band - Cerah Gayamu653 . Swara Maharddhika Band - Gejolak Jiwa654 . Swara Maharddhika Band - Kau Wanita655 . Swara Maharddhika III - Cinta Indonesia656 . Swara Maharddhika III - Seni657 . Swara Maharddhika III - Aji Mumpung658 . Swara Maharddhika III - Bidadari Timur659 . Swara Maharddhika III - Melati Suci660 . Symphony - Sirkus
blimbing wuluh… kaya garang asem solo mbah semar. ‘ma
piye nek digawekke Becak Way gen becak duwe dalan dewe koyo Bus Way.
JelajahiDuniaEly´s last blog post..………….. ?
Gusti Luh Abyan Tubuh, anak Ki Gusti Sakti, raja Tabanan.Ki Gusti Wayan Padang, Ki Gusti Made Banjar,
Gusti Ayu Sekar, Ki Gusti Made Banjar, Ki Gusti Nyoman Banjar, serta Ki Gusti Ketut Tangkeban.Adapun adik beliau Ki Gusti Nyoman Panji, yang bernama Ki Gusti Ketut Jlantik Sangket berputra Ki Gusti Wayan Jlantik, Ki Gusti Nyoman Oka, Ki Gusti Ketut Rai serta yang lain ibu dengan Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti Ayu Nyoman Rai, Ki Gusti Ketut Ksatra, Ki Gusti Ketut Banjar, serta Ki Gusti Ayu Kaler, sama-sama kembali ke Bangkang.Adapun Ki Gusti
Gusti Ayu Putu Sekar, istri beliau Ki Gusti Ketut Ksatra di Bangkang, Ki Gusti Ayu Made Jlantik, istri beliau Ki Gusti
bungsu Ki Gusti Ketut Putu.Adapun beliau Ki Gusti Nyoman Jlantik, berputra Ki Gusti Putu Center, Ki Gusti Ayu Made Rai, istri beliau Ki Gusti Putu Cede di Bangkang, Ki Gusti Putu Selat, Ki Gusti Ayu Made Sekar, Ki Gusti Nyoman Jlantik Gunung, serta Ki Gusti Ketut Putra. Adapun Ki Gusti Ketut Kaler, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Kaler, serta Ki Gusti Ayu Made
mboten pak kulo sampun mboten nate kick2an duso :seneng:sbenrnya
199.Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci.
javanicus) ya iku iwak kali kang biasané dipangan ing laladan Asia Tenggara.[2] Iwak tawès kagolong iwak kang disenengi minangka panganan iwak gorèng.[2] Ukurané sedeng lan wis dibudidiyakaké ing blumbang-blumbang miturut laporan abad kaping 19. Iwak iki isih seduluré iwak nilem.[2] Barnoides gonionotus utawa iwak tawès (Indonesia), iwak Lampam Jawa (melayu), Thai Silver Barb (Thailand), Indonesian Barb, Java Barb, utawa Common Silver Barb kalebu familia Cyprinidae, Isa nganti dawa total 41 cm, ananging ing Reservoir lan Tchang Thailand tau dicekel kang ukurané 45 cm kanti abot 2,1 kg. Iwak iki mulai dibudidayakaké ing taun 1985. Wis disaluraké ing Bawana Asia DAS Mekong lan Chao Phraya, Thailand, Malaysia, Sumatera lan Jawa. Urip ing banyu tawa kanti suhu tropis 22 – 28°C; pH 7. Iwak iki isa katemokaké ing kali ing kejeruan nganti luwih saka 15 meter, rawa banjiran lan waduk.[3]
Iwak tawès nduwèni bentu awak rodok dawa lan gèpèng kanti geger dhuwur, endasé cilik, cangkem cilik ana ing pucuk irung, sungut cilik utawa rudimenter. Ing ngisor garis rusuk sisik 5,5 iji lan 3,5 iji ing antarané garis rusuk lan sirip pertama ing weteng. Garis rusuk sempurna cacahé 29-31 iji. Awak wernané rodok perak lan keirengan ing bagéyan geger. Ing moncong ana tonjolan-tonjolan kang cilik. Siripé geger lan buntut wernané klawu utawa kekuningan, sirip dada wernané kuning lan sirip silèt wernane kuning téla. Sirip silèt nduwèni 6,5 cabang.[3] Iwak iki gampang manak ing blumbang kanti rangsangan alami, saben taun. Ing perairan umumé netesaké ing musim rendheng. Iwak kang siap ngendog biasané ing umur 8 wulan kanti ukuran dawa 20 cm bobot 175 gram kanti fekunditas kira-kira 25.980-86.916 iji endog. Endog bakal mingslep ing ngisor banyu (demersal) lan netes sajroné 13 nganti 20 jam. Iwak tawès kalebu kéwan kang sipaté omnivora. Pakanané saka wit-witan (kayata godhong-godhongan), Ipomea reptans, lan Hydrilla), fitoplankton lan invertebrata. Biasane anggone nyekel iwak iki migunakaké alat cekel kayat jaring, ngesar, tuguk, jala lan alat cekel
Vitamin B12, kanggo pembentukan sel darah abang, mbantu metabolisme lemak, lan nglindungi jantung uga rusake
Iwak iki kalebu siji saka lima jinis iwak bayu tawa terpenting saka pangingonan ing Thailand [5]. Kayata iwak nila, tawès gampang diengu tanpa merlokaké teknik kang rumit lan larang, ndadèkaké iwak kolam kang populèr ing Bangladesh [6]. Taksiran produksi iwak tawès saka pemeliharaan ing wewengkon Asia Tenggara lan Bangladesh ya iku luwih saka 50.000 ton ing taun 1994. Diengu ing blumbang, tawès jarang nganti dawa awaké ngluwihi 40 cm lan bobot ngluwihi 1,5 kg.
Tawès ya iku alah siji iwak kali kang biasa dipangan wong ing laladan Asia Tenggara daratan utawa kepulauan. Iwak tawès kagolong iwak kang disenengi minangka dikonsumsi.
Tawès arupa iwak konsumsi kang penting miturut tradisi masak-memasak ing Thailand, Laos, dan Kamboja. Ing Laos, tawès biasa dimasak minangka Lap Pa[7]. Anata ing Thailand, daging tawès dimasak minangka Pla som (
iwak asam)[8] utawa minangka salah sijiné campuran Tom yam.
^ Austria (1849) 1850. Bijdrage tot de kennis der
[1] [2] [3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_tawès&oldid=1104916"	Kategori: IwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 23 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Catania&oldid=842949"	Kategori: Provinsi ItaliaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
naSvenskaWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.48, 2 April 2013.
langsung lucu ga yo ? Bosomu kui, lho gayane wadul, pdhl podo wae. Soale aku maca wae wis ngguyu dhewe.
Nek konco2ku do mikir piye2, iki gara2 blog
NusaDwipa: Kumpulan Artikel Sedulur Papat Lima Pancer
sedulur papat lima pancerkakang kawah adi arai-arisedulur tuwa papat lima pancersing dumunung ana ing awak ingsunjungkungana laku ingsunjabang bayine …….(
bait tembang Sunan Kalijaga berikut ini.Ana kidung akadang premati among tuwuh ing kuwasanira nganakaken saciptane kakang kawah punikukang rumeksa ing awak mami anekakaken sedya pan kuwasanipun adhi ari-ari ikakang mayungi ing laku kuwasaneki anekaken pangarah/Ponang getih ing rahina wengi
kuwasanirekujangkep kadang ingsun papat kalimane pancer wus dadi sawiji nunggal sawujudingwang/Ada sabda
bunuh diri.PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku
pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Kan semboyane :” kumpul ora kumpul sing penting mangan”
Wong ora kumpul wae mangan, opo maneh kumpul…manganè yo nambah.
By: Koko on November 6, 2008 at 6:16 pm
durung sungkem nang pak guru2ne, ben oleh pendongan jare.
mumpung durung tahun 2009, mengko podo sibuk kampanye. soale lagi musim nyalon dadi caleg.
Wan nek anton wis ndlelep maneh ra genah nang ngendi wong ra pamitan je … aneh … sebelum reuni disik padahal gethol banget ngoprak2 nang blog.
Saiki kuwe ngilmune wis ngalir “Ngawulo wadhuk” dadi yo mesti lemu-lemu…
mbukake nganggo “bodhem” mesti kebukak kabeh
crito wae yo,dadi iso dowo
ngapunten nggih ,kulo lalai tenan,mklm pun tuo
By: endah tri asmarani on Desember 9, 2008 at 10:58 pm
ning endi wae ono kari nambah “se”… opo maneh nang kaltim akeh wae nek kayu,, tambah “se” sing akeh juga
By: Maryono on Desember 11, 2008 at 10:14 pm
lek garapan mbengi durung ramoung yo karo iseng2 mlebu nang kene…
terorisme..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
SERAT PETHAKDandanggula01.Aturipun pathak mring Jeng nabilah Jeng Gusti Ngisa Rohullahpamriksa kula wauneneraka kathahipunpitung pangkat sedayanekiwarna siksana ing
Nabi Ngisa welas amiyarsiing pature pathak langkung tobatumatur ing
nglampahianembah dhateng brahala.02.Sanggupi pun boten amanggihitiyang nglampahi kupurpunikaamba siniksa ing tembewonten ing kubur ikupan amanggih siksa ing ngakiring ngakerat langkung mesanatsakit punikupunika Jeng nabi Ngisainggih punapa ta kersa Gustiinggih sewu pan tinikelan.03.Milanipun Gusti awakmamianenuwun amba dhateng tuwannuwun gesang ing mangkeing dunya nedha wangsulpan kawula nunten anglampahirinten dalu asalatamuji myang Agungpunapa parentah tuwandhateng amba kawula pesthi netepisok uga wageda gesang.04.Nabi Ngisa welas aningaliaturipun pathak amelas amiarsatanantara nora
Cithakan dipigunakaké ing artikel-artikel kanggo nyadiakaké penampilan sing konsisten tumrap pesen ing jeroné. Owah-owahan penampilan, ukara, utawa gaya isi pesen kasebut bisa ditrapaké sacara langsung. Jeneng cithakan bisa nganggo spasi, contoné {{Provinsi Indonesia}}.
Cithakan uga nampa parameter-parameter sing sabanjuré dilebokna menyang output cithakan kasebut.
Cithakan jroning namespace artikel mung ana kanggo mbantu pamaos. Iki bisa arupa pitulung navigasi, utawa pget yèn isiné ora ngebaki standar. Cithakan sing mènèhi informasi sing mung migunani tumrap para panyunting kudu tumuju kaca dhiskusi artikel kasebut.
Supaya digatèkaké yèn ater-ater "msg:" wis ora diperlokaké manèh. Contoné, gunakna {{stub}} tinimbang {{msg:stub}}.
Cithakan:Info kanggo dhasar kabèh cithakan informasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Cithakan&oldid=932905"	Kategori: Cithakan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.44, 6 Agustus 2015.
Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan Jawa Lombok Melayu, ak?h pulo nduw?ni idh?ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
jawi /apa ana kuna-kuna / panjenenganing nrepati /Demak Pajang Mantawis / nglahirken ngelmu Kak kukum /Mas Ketib Anom turnya / Pamirseng kawula ngalit /inggih angger wonten sami anyapisan //Kang kukum ing Giripura / Seh Siti Jenar ing nguni /kukum inggih saking pedhang / Alam Pademak ing nguni /kukumipun binasmi / pan inggih Pangeran Panggung /Dene duk
wayah wayah gusti /anjenengan Sultan Agung /wonten kukum satunggal / angrusak sarak anenggih /mila duka Sultan Mukhamad Mantaram //Linabuh wonten Tunjungbang / wong saking mancanegari /pandhusunan Wirasaba / dhukuh ing Wanamarteki /mantunipun Kiyahi / Bayipanurta pukulun /
wonten kang nglampahi /mung Kaji Mutamakin / inggih ajeng sisinahu /Gumer ingkang miyarsa / sadaya sami ningali /Ki Cabolek kang pinandeng ing ngakathah //
kenthel masakan daging sapi. Bumbune bawang bombay kang digongso karo mentega nganti wangi. Daging dimasak nganti empuk ing saos demiglace lan uga kerep dicampuri saos tomat. Masakan iki uga padatan ditambahi anggur abang supaya ambune wangi.
Sega hayashi mujudake sawijining tuladha panganan Jepang kang asale saka Kulon. Ing Osaka lan Kobe, panganan iki uga dikenal minangka sega haishi. Sega hayashi iku kalebu menu kawentar ing restoran kulawarga kang nyediyani masakan-masakan kanggo anggota kulawarga. Sega hayashi uga bisa digawé nganggo duduh kang digawé saka bumbu padhet ing kemasan kothak.
Daging sapi tansah dianggo bahan nggawé sega hayashi. Yen daging babi kang dianggo, masakan iki diarani Pork Hayashi. Janganan kaya jamur kancing utawa jamur shimeji uga kerep ditambahake ing masakan daging.
Ana saperangan carita ngenani asal-usule sega hayashi. Miturut sawijining carita, masakan iki
Hayashi ing restoran Ueno Seiyoken kerep nggawékake sega hayashi kanggo wong-wong pawon lan babu nalika jam mangan. Ana uga kang ngarani tembung "hayashi" iku saka pocapane wong Jepang nalika maca jeneng panganan hashed beef with rice.
wonten sing remen nopo minat monggo mawon 34 ~ cimdkuningan.blogspot.comCIMD KUNINGAN: DIJUAL ANEKA BATU MULIADIJUAL ANEKA BATU MULIA. AKIK WULUNG
dicipta ku Kresna. Atuh Kresna rep sidakep ana sinuku tunggal babakane caturdriya--catur papat, driya angen-angen, sir budi cipta
wis mamaUlun layu dening sekti ala bakti dening asihYa ding asihWong asih ora kataraIn
Rights PRANYATAN UMUM NGENANI HAK-HAK ASASI (UMAT) MANUNGSA
amuut._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Jul 27, 2010 1:29 am _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
yo karo cewe2 ? la wong karo desi ratnasari wae kenal …
jane pas nganter puter2 wonosobo rodo2 grogi juga seeh … piye ra grogi wong sak montor kebak, sing lanang mung
jane yo wis wani ngodain cewek, ming ora ono wektune. . . Kan sinau trus. . .karo sinau ngemil. . . Makane rodo kurusan awake. . .
Tapi nek umur 40th berubah yo wajar wae, mosok ngono
La nek panganan padang opo ono korelasine ? la pas nang yoja wae kan mangan gudeg, yo ra cik Gun ? mengko maryono nek nang omahe inyong maneh tak ajak
cerito opo ya ? po maneh jaman TK, wong ra tau mlebu TK. Nek SD ? po maneh.
isih kelingan TK,SD mbarang… nek enyong memorine rodho hang saiki.. soale mben ndino ngitung-itung angka punya orang lan ngitungi duwite wong.. dadi memoriku full
on Desember 20, 2008 at 6:41 am
anakku ke wis bujang…diluk maneh wis mlebu smp lho…
By: guntari on Desember 22, 2008 at 6:01 pm
tour de solo. soale ono ku create kegiatan nang sragen. kebumen ? masih tetap jalan, kan biso transit nang yogya, nginep nang sheraton maneh ben uenak. ntar gantian deh aku sing traktir…. dudu
Gun, ginsenge yo wis entek nek saiki. la wong mblandreng wae mongso udan dadi kademen yo nglalap ginseng wae.
By: soepanchard on Januari 9, 2009 at 1:49 pm
cerita Bi Ojah. “Ampun Kanjeng, suarane neng kene Gusti.” (Ampu Kanjeng,
“Ampun Gusti, kulit kiye ndeke hamba”. “Pan nggo apa To, laka gunane denggo kowen.” Bujuk Gusti Bupati. “Ampun Gusti, karena sing nemu aku, dadi aku sing berhak nduweni benda kiye”. Jawab Laksito. “Laka gunane ning kowen, cepet
Donga pujiku kebak kaendahan, kanggo wutah getihku
Microsoft DataGrid Control Cannot initialize data bindings | Sugeng Rawuh
Mula iya ora aran aneh; manawa ing ndalem wektu sing relatif sedhela, seperangan akeh wilayah tanah Jawa lan Sumatra wis
Nglingake dhek jaman VOC biyen. Landa ing sakawit iya nguwasani Jakarta, terus mre­men-mremen wilayah pesisir. Lha saiki iya ora adoh saka kuwi.
New York kana, lan iki isih mujudake awal-muawale PBB sing banjur nduwe gedhong gedhe ing New York City, Dewan Keamanan mren­tahake supaya pihak loro-lorone padha seleh-gegaman, sarta sabanjure dianakake sapatemon golek
banjur padha ngumumake marang pasukane dhewe-dhewe, supaya “gencatan senjata”. Nadyan ta mangkono, pihak Landa isih tetep nerusake anggone nggelar wilayah sarana dalih: “njaga wilayah sing wis kelakon di­rebut, sarana diwenehi “garis” pemisah”.
prentah “gencatan senjata”. Cetha banget, manawa sarana mangkono, ora ming ate­ges yen wilayah sing dikuwasani Landa saya amba, ning uga bisa kanggo ngu­watake kalungguhane Landa ing ndalem
ngguya-ngguyu, merga apa sing diimpekake bisa keturutan; merga saka bantuane kaum ondernemers (tuan-tuan perkebunan) karo kaum militer, saora-orane saiki pihak Landa bisa am­beg­an luwih lamba.
Miturut ujare Mr. van Hoogstraten jejer dadi Direktur Urusan Ekonomi, nganti tengahe taun 1947 ing tanah Jawa
Sing luwih nyolok maneh, anane la­por­an sing ngandharake, manawa merga anane “aksi polisi” mau, ana sawatara daerah pengasil beras sing kelakon bisa dikuwasani Landa. Merga saka iku, rega beras ing Jawa Kulon banjur medhun.
Sing tetep ugal-ugalan ora urus kuwi, salah sijine warga Komisi Jendral (Landa) sing jeneng van Poll.
saka ke­peksa. Sebab, ing ndalem perundingan, Amir Syarifuddin karo Setiajit saka pihak Indonesia wis nyarujuki usul-usul Landa.
nerusake sidang-e, golek dalan mberesake sengketa Indonesia-Landa iki. Miturut usule Amerika, didhapuk komisi-jasa-baik, sing wargane dumadi saka negara-negara sing dipilih dening pihak Republik karo pihak Landa. Lha negara loro iki sabanjure milih
Pas 27 Oktober padha teka ing Jakarta, miwiti tugase. Sadurunge iku wis rem­bugan dhisik ana Sidney, sarta netepake yen tugase KTN mau mbantu ngrampung­ake sengketa antarane Indonesia karo Nederland sacara damai.
Mula kudu digolekake dalan utawa cara amrih pihak loro-lorone sing lagi pradongdi, bisoa ngrampungake per­soal­an-persoalan militer lan politik, sing bakal dianggo dhasar rembugan ing wektu-wektu sing bakal teka. Pihak KTN ming ndu­weni hak usul, tanpa hak gawe ke­rampungan utawa keputusan.
Persoalan kawitan, ngenani bab papan panggonan dianakake rundingan. Pihak Landa ngusulake supaya rundingan dianake ing Jakarta; ning Republik nolak. Alesane: kurang merdika kanggo medhar pengarep-arep/usul-usul. Jawatan Re­publik wis ora ana babarpisan, luwih-luwih sawuse agresi militer iki. Mula, pihak Republik usul supaya rundingan dianaka­ke ing papan netral, sajabane wilayah sing dikuwasani Landa.
Ha yen dianakake ing njero kapal piye? Dadi rundingan ana tengah segara; ora ing daerah Landa, ora ing wilayah Republik? Mangkono usule KTN. Usul iki ditampa, lan satemah ditetepake, run­dingan dianakake ing kapal duweke Ame­rika. Mula wakil Amerika njur ditugasi nyedhiyakake kapal; jenenge: “Renville”, ing kawasan Tanjung Priuk, Jakarta.
Kambi nunggu tekane kapal, wis ana bab maneh sing dadi pradongdi. Acarane sing dirembug
lan militer. Dene sing dadi “penghubung” iya pihak KTN kuwi; mesisan dadi “peng­awas” ing ndalem sengketa Indonesia Nederland iki.
Bisa digambarake, yen persoalan militer sing luwih rumit; merga pihak loro-lorone padha ngotot, ngugemi pendiriane dhewe-dhewe lan padha dene sujana-sinujanan. Upamane bae, Republik njaluk, supaya daerah-daerah sing diduduki Landa sawise 1 Agustus, dibalekake; su­paya statuse kutha Jakarta uga dipulihake kaya ing sakawit.
keputusan sing digawe: 1. Bakal diumumake anane prentah gencatan-senjata
apa cilakane, –asiling pe­rundingan iki, dening sebagean gedhe rakyat Republik, dianggep banget gawe rugine pihak Kiblik. Rakyat umume ngang­gep, yen ing ndalem rundingan iki Amir Syarifuddin terus ngalah lan ngalah terus. Malah dhek samana njur ana unen-unen: “Wani ngalah ora luhur wekasane; ning wani ngalah gampang jajahane”.
Sing cetha bae, sarana diumumake anane “garis van Mook”, wilayah
pe­labuh­an ing pesisir Lor tanah Jawa ka­regem Landa. Durung prakara liyane maneh, sing saya gawe sumpeg
makarya kagem kamulyaning Asmanipun. Inggih Panjenenganipun ingkang sampun nuntun gesang kita saged lumebet ing mangsa riyadi Advèn-Natal 2016 samangké. Panjenenganipun ingkang sampun nuntun kita nindakaken sadaya tanggel jawabing gesang ingkang kedah kita tindakaken. Sadaya karampungaken kanthi prayogi, sanadyanta lampahing wekdal samangké karaosaken kados-kados mlajar kanthi rikat. Atur panuwun ugi awit buku Mangsa Advèn-Natal menika saged karampungaken kanthi saé. Mugi buku menika migunani pasamuwan nggrengsengaken greget mbangun tentrem rahayu dadosa ing manah sacara pribadi menapa déné ing gesang sesarengan. Bahan-bahan ing buku menika saged mawujud kados mekaten awit panyengkuyungipun para kanca tunggil paladosan. Awit saking menika, kawula ngaturaken panuwun ingkang
Mirunggan wonten ing buku menika, lumantar bahan saraséhan, kepareng kawula nepangaken métode Read Aloud. Inggih menika maos kanthi swanten bening sora. Métode kasebat dados métode maos ingkang mirunggan ingkang prelu dipun tindakaken dados padatan ing satengahing gesanging brayat. Tumrap métode anyar menika,
pasamuwan GKI Serpong) ingkang sampun nyawisaken bahan kasebat.
Bahan-bahan menika mugi migunani tumrap kita ingkang gesang ing masyarakat ingkang asring ngalami roda peksa / tumindak ingkang kasar. Dipun rumaosi menapa mboten, roda peksa utawi tumindak kasar asring wonten ing gesang kita sesarengan, dadosa ing brayat menapa déné ing pasamuwan. Mugi buku menika saged nuwuhaken greget mbangun pirukun lan katentreman ing gesang sesarengan.
Pdt. Em. Darsono Eko Noegroho
taliwondo (mbuh taline koyo opo), sing neng
ayik´s last blog post..gazebo = gubug
kualah cepet sama ibu yg satu ini (doh)
.-= sedulur Pojok Pradna menampilkan tulisan..Hadir =-.
gambas seng ngisor enak dinggo sayur bening (mmm)
wiwitwuri pulo lan kekarepan serat kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau available (or
basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan
Sing ra nduwe, roso kangen kangene ati
Ojo mbok sikso, aku aku ning kene
Opo wis pancen, kowe tego karo aku
Linkungan Pura Dalem Sangsit(Sangsit Temple)
Lingkungan Pura Pusering Jagat(Pusering Jagat Temp...
Lingkungan Pura Madwe Karang(Madwe Karang Temple)
Lingkungan Pura Dalem Jagaraga(Jagaraga Temple)
Lingkungan Pura Beji (Beji Temple)
am _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: SEORANG BOCAH DI KRAJAN KESURUPAN JIN SEORANG BOCAH DI KRAJAN
'lam._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. 5
Apr 12, 2008 11:25 am Sing koyo nggone mbah ku kok ora eneng yo....???Jarene kerise lok 7 mas... golekno potone yo... bentuke' dowo
Sing koyo nggone mbah ku kok ora eneng yo....???Jarene kerise lok 7
keris kuwi gur sing gambar mburi dewe je...Keris kuwi akeh jenis2e lan
sinten sing kinten2 gadah koleksi keris mbok ngihh ningal tulisan wonten mriki
enek sing ngerti ra?????????? NuRieKorLapReputation : 0Join date : 13.06.08Subyek: Re: KERIS JAWA Sat Jun 21, 2008 6:24 pm ngomong opo yud kowe ki????????????????? ra mbuh2 tak ulehke
enek sing ngerti ra??????????Ehmmm sory mas....nek beras wutah wutah kuwi...lha njenengan reti dewe to.....Biasane nggo pengasihan gek mas........nek masalah jlentrehan yo...hehehheh..urung disik.....perlu wektu..... wahyudiAlm.
kang mbok mungo niki dipun isine malih ben gayengd isi opo yow?! jathilan wae yo ben
nopo mboten?nggih mas leres Agus susanto1999
alam ghaib wrote:yen beras kutah yo kudu di jupuki mas....yen ora berarti sampeyan makani ayam....nggih nopo mboten?
sakisi njerone kanti tuntas sak tuntasesemono ugo kerismu iku den mas,,,,yen sampeyan duwe ning ora ngerti luk, pamor, dapur, tangguh, liman, kodam, ayat, karomah lan sakpiturute nggih monggo kersoo.................nyuwun pwngapunten kirang langkungipun.... cogoKoordinatorLo
sakpiturute nggih monggo kersoo.................nyuwun pwngapunten kirang langkungipun....tapi memding gak ngerti
saiki....wong nom sing gelem nyinau bab ngene iki...ganti crito kang......koleksimu ngrawate rumit po ora .....
Mar 2017 17:24moga ae wong sing kyk ustad iku sukben mati ne y sulit golek wong kon
Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo
Sawijining hidrokarbon aromatik utawa arena[1] (sok-sok uga diarani hidrokarbon aril)[2] ya iku hidrokarbon kanthi roncèn tunggal lan utawa roncèn gandha ing antarané atom-atom karboné. Konfigurasi 6 atom karbon ing senyawa aromatik ditepungi
ora ana atom karbon siji kang digantèkaké déning atom liyané, kayata oksigen, nitrogen, utawa belerang. Salah sawijiné tuladha
Hidrokarbon aromatik pulisiklik[besut | besut sumber]
Senyawa aromatik pulisiklik uga ditepungi kanthi aran senyawa aromatik polinuklir utawa cincin kapadhu. Ciri senyawa aromatik pulisiklik ya iku anané cincin-cincin aromatik kang nggunakaké atom-atom karbon tartamtu kanthi bebarengan, utawa loro utawa luwih cincin benzena kang didadèkaké siji. Hidrokarbon aromatik pulisiklik lan akèh saka turunané padatan nduwèni wangun padhet.
Réaksi arena[besut | besut sumber]
perampokan (geni dadi surining jagad = 1443 Saka).
b. Wayang Kidangkencana dibuat (saliradwijo dadi raja = 1478 Saka = 1556 M).
butalimo ngayak jagad = 1655 Saka = 1723 M).
h. Wayang Gedog Kyai Banjet (wayang misik rasaning widodari = 1656 Saka = ± 1729 M).
i. Wayang Purwa Kyai Mangu dibuat pada tahun (resi trus kawayang tunggal = 1687 Saka = 1765 M).
wayang loro sabdaning noto = 1725 Saka = ± 1803 M).
lan sak panunggalane. Nanging bareng padha weruh kasektene lan kuwasane banjur byuk pada sujud. Artinya RATU ADIL, muncul dari keteg ing angga,
kowe wani macem-macem, iso tak undangke cah ngisor nggo ngenteki kowe kabeh!!
KARAKTER CEWEK DI TINJAU DARI NOMER HP | BLOG-e WONG JOWO
“Aywa pegat ngudia ronging budyayu, margane suka basuki, dimen luwar kang kinayun, kalis ing panggawe sisip, ingkang taberi prihatos.”
Pakubuwono I / Pangeran Puger / Raden Mas Drajat (Sunan Kartasura ke 3, 1704-1719)
Sri Susuhunan Pakubuwono II / Raden Mas Prabasuyasa (Sunan Surakarta ke 1, 1726-1742)
HEBATNYA TEAM KESEBELASAN INDONESIA | BLOG-e WONG JOWO
tombak, pedang, jenglot pun boleh :) Sun Jul 12, 2009 10:36 am taufik andianto wrote:sepurane wes karaten, dasare aku gemblung ra ngereti coro ngeramuteya ampun mas nganti wis karaten kabeh ngono kuwi piye? Babar blas ora
am aku duwe semar iki.....tapi ora reti opo-opodurung mimpi, soale akeh
keris kuwi jenenge kebo lajer...gunane nggo pertanian...nek sapi wedusmu lara jarene wong tuwa nek di tempeli keris iku mari......keris iku gaya ne solo....pamore kaya kaya beras wutah...ora jelas seka kene. ora
crita keris...nek skak gagrake sak ngertiku kuwi kebo lajer....
Sep 03, 2009 9:36 am nek sejarahe mbuh...nek critane ngene.....jaman giri kedaton dilurug mush sakak majapahit...wektu iku sunan giri lagi nulis.....muswuh teka sing perang santrine...sunan giri sih asik wae nulis....lha
ngepung omahe.kamare/petanene sunan giri....weruh glagat sing ora becik suana giri donga marang sing gawe urip karo nguncalke polpene (kalam). lha polpene suanan giri sing diuncalke iku iso muter muter suwe suwe dadi keris lan keris iku sing ngamuk...wong majapahit mati kabeh dicuble s kerise suanan giri. gandeng keris iku asale saka kalam mula disebut keris kalamunyeng...umpama mbiyen suana giri nulise ngganggo spidol mesthi keris iku jenengi keris kyai spidolmunyeng......ngono ceritane keris kalamunyeng.... lha keris kalamunyeng iku saiki jumlahe wis akeh sebab akeh mpu sing gawe keris kaya ngono....dadi kalamunyeng iku jenenge DAPUR
saiki wis 4 dino. Fotone ora muncul2, iki podo males, opo podo wegah susah, opo ora ngerti……
By: Koko on Oktober 8, 2008 at 8:02 pm
podo isin keto’e Kok…hehehe…
soale model sik Guntari kirim akeh benere….hihihihi…
By: Koko on Oktober 8, 2008 at 8:19 pm
Yo Iyo PD (Padha Dableke)….lha nguprak-uprak foto…wong sing melu wae ora kesusu kok..
mbok siji ora nono sing apal. ketoke wis pada sugih kabeh dadi
yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
Mugi - mugi Gusti Ingkang Kinasih saget nyembadani punopo ingkang dados gegayuhanipun, tansah pinaringan wilujeng, ayu hayu rahayu.
Nderek ngaturaken sugeng tanggap warso dumateng (Nama Orang Yang Dituju). Mugi tansah pinaringan sehat soho kaberkahan deneng Gusti Allah.
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa kagem (Nama Orang Yang Dituju)........, Mugio panjenengan pinaringan wilujeng selamet lan lumebering rejeki kaliyan pinaringan kasihatan dening Ingkang Murbeng Dumadi, Allah SWT.
Ngaturaken sugeng tanggap warsa, mugi tansah pinaringan rahayu, lan barokah saking Gusti Alloh, amin
Sugeng ambal warsa (Nama Orang Yang Dituju)..., Mugi tansah kaparingan rahayu, sehat, lan anjang yuswa ingkang manfaat.. Amiinn...
Sugeng Ambal Warsa, Mugi Gusti paring panjang yuswa ingkang barokah, Mugi Gusti tansah paring bagas kasarasan lan katentreman.
Sugeng ambal warsa kagem (Nama Orang Yang Dituju)....ditebihna ing sambekala, dilambari bungahing ati ayo dedonga, Mugi tansah pinaringan sih rahmatipun Gusti
Sugeng ambal warso mugi tansah kepanggih ing raharjo. Sehat sejahtera suksess lahir bathin.
Sugeng ambal warso mugi tansah pinaringan karaharjan.....
Sugeng Tanggap Warsa Dumateng (Nama Orang Yang Dituju)…. Mugi Gusti paring panjang yuswo ingkang barokah, Mugi Gusti tansah midangetaken pandonga (bapak/ibu ), paring bagas kasarasan lan katentreman.
Sugeng tanggap warsa, mugi tansah binerkahan, kaparingan panjang yuswa, lan rejeki ingkang murwat.
Sugeng tanggap warsa kagem (Nama Orang Yang Dituju)..., Mugi-mugi tansah pinaringan berkahing Pengeran
mugi-mugi tansah pinaringan bagas waras lan rahayu, tansah slamet kalis ing sambikolo, monggo dipu aturi dahar bancakaan saking poro widodari khayangan
Sugeng tanggap warso (Nama Orang Yang Dituju) mugio tansah bahagio mulyo
iki podo wae karo tonggo kose sampeyan nggawe indomie goreng,,, ambune huenak ra ilok-ilok,
channel di pindah-pindah. dengan remote pula. sakdurunge kudu marani tivine, utowo ngongkon anake kon mindah, kuwi jek diputer ora mencet!!!!
sekarang ada rcti, sctv, antv, indosial, kompastv, rb tv, macem-macem lah.
ludrukan yang satu mbuh opo rakelingan. mesthi sampeyan ngguyu ngguyu kelingan nonton jamu depot kirun, bagyo, mbek kholik.
opo nek sing jogja isine yati pesek yo…
atau sing iki, ketoprak sing bintange ria
seko ngendi-ngendi golek ning google saktemune, sepurane lek gak ngomong sampeyan, nek ra gelem dipasang ning kene, sampeyan lebokno meneh wae ning dompet, jok diumbar ning internet. mengko poto bojone, pacare sampeyan, utowo anakmu yo isoh tak pasang ning kene. iki sih mending ora tak oret-oret nganggo
by Burhanudin	Duh wong ayu..pepujaning ati
enggalo paring usodo mring wak mami
nyatane ora kuwowo nyesake atiku sansoyo nelongso.
seratan wonten ing nginggel punanggitan kulo nanging saking lelagon campur sari
Jl. Subak Sari no. 77 | Batu Belig, Canggu 80361, Indonésie Lieu :
manungso sing nggragas .. kakeh’an
PUCUNG MULAT SARIRA1.Pra sedulur,dimen sira nora getun,na ing jaman mangkya,marang panggayuh utami,tumrap gesang ana alam pasrawungan.2.Lamun dulu,saben arsa mapan turu,wektu kang prayoga,mulat mring laku kang uwis,dina mau apa kang wus dipun karya.3.Laku kleru,becik tansah sira dulu,nggo kaca benggala,pepeling karya ing mbenjing,kagladhia pakulinan kang prayoga.4.Lah uripmu,ora cukup sambat sebut,lan ngucap nggresula,wit iku dosa sayekti,sambat sebut iku cetha wong cilaka.5.Ora kleru,marang urip kang mubra-mubru,ngawula ing bandha,nganti lali mring agami,mangka iku ugering manungsa gesang.6.Sintenipun,lamun datan nate emut,mring atur punika,tangeh bisa gesang becik,tansah nglambrang galih datan nate waras.
gunung kelir melih dijak nggih pak, huehehe,
pengen ngerti sing jenenge banjir benwit, hikikiki
Reply ↓	det on 05/01/2009 at 06:31 said:
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.kingsizexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
nongol nembe tapa….Agi mikiri kok banyu nang ndi-ndi…ora mung nang kolah karo nang mblumbang…. Ayo sapa sing arep dho nang Jakarta Nek arep dho ciblon bisa nang Jalan protokol mumpung agi akeh banyu…
Guntari nek arep mrene ben enggal gedhe dus adusan…tapi ora kena “full body contact”..kudu bebetan…Prige kabare de’e-de’e kabeh padha
Lha kan wis tak jelaske, nek nyong ngango xl nang omah mgl koyo lagune bbb, dadi males. Tapi saiki yo ora males maneh. . . Meskipun blum dapet keputusan mau pake indst opo telksel.. .
Pam kok sering topo, nambah ilmu opo lagi nguji ilmu. . ?
Enak pam nang jakarta , blumbang kok sak propinsi luweh…pinter
Nuiiikmaaat”…..ayo sapa sing ora setuju ngacung…
By: boedi cahya on Januari 19, 2009 at 11:00 am
Kepenake pol nang magelang, adem ora macet, ora sepi yo ora keramaian…….. Pas susunya…
Kok saiki sing ngisi wis rodo sepi, opo podo males, opo lagi mlebu nang blog liyane,
periksa…wong saiki musim hujan sing diperiksa yo opo..teles kabeh…ames brooo.
By: boedi cahya on Januari 23, 2009 at 9:42 am
Wis podo nikmati surga dunia kabeh mumpung udan, opo maneh sing
Tapi ketoke si. . .podo ngelayap nang ngendi2. .
By: Koko on Januari 31, 2009 at 6:39 pm
Mongso udan cah … Ngelayap nang kamar wae ..
By: pancat on Februari 2, 2009 at 11:02 am
putro putrinipun sedo nggih mboten di TAHLILI, tapi di dongak ne, pas bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e…? Jenengan Tahlilan monggo…, sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e…”
FreeCarane nggawe dhuwit online ing envato | Apa Market Envato | Carane Ndaftar ing Envato | Miwiti Entuk
ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re:
teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Palon :“Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
berbunyi :“…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ….. ….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipunpamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botênewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanahJawi, langgêng salaminipun.”(“…, apakah paduka
dipimpinoleh orang Jawa (Jawi) yang mengerti.”“….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêngtuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulangwêruha marang bênêr luput.”(“….. Sang Prabu diminta memahami,
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nangingwong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusanabanjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salinajênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanahJawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanahsabrang.”(“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon danNayagenggong,
wanci, Jangkepgangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Bilakelak Gunung Merapi meletus dan memuntahkan laharnya.)6.Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punikamedal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu,Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamuntakaowahan.(
meninggal dunia.)8.Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paringgesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ingsakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kangakarya.(Bahaya
silibritis ndeso. RENCANG-RENCANG piye, pendapat muuuuu??? TamuTamuSubyek: Re: video porno anak smp cah gunungkidul bikin malu Indonesia, terlebih kito wong GK Sat May 31, 2008 4:00 pm njih mas leres, guru mboten saged bimbing 100 % nanging mas ingkang langkung nggadahi pengaruh niku sakpuniko mboten wonten sekolahan utawi teng nDalemipun mas nanging faktor lingkungan njih ugi nggadahi penagruh ingkang laur biasa, kados
kito wong GK Thu Jul 17, 2008 6:49 pm wah seyogyanya SDM seing kudu di perbaharui ben ngerti endi seing elek karo endi seing apik , dadine pendidik dan sididik salah kabeh DjameelKorLapLo
mbok won ndeso,nek wonge nGe...........(sensor) yo podo ae.....lha yo kui mau mas kabeh ki tergantung karo opo seng di tumindakke apik lan benere ki wong liyo seng mbiji tapi yo yen iso dewe ki iso ngelekke amrih apikke ngunuh....piye jal?_________________I
mbok won ndeso,nek wonge nGe...........(sensor) yo podo ae.....lha kok malah takon situse opo lho, yo digoleki dewe nek wis ktemu gek bagi2. he..he..Contoh2 wong sing norak yo ngene iki kok Mas, HP ne ono kamerane njuk nggo nggaya, ngrekam adegan intim
KAKEK TULI YANG NGEYEL | BLOG-e WONG JOWO
resmi fifa. piala dunia wes bar kq iseh gembar/or... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
kabeh... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Error Ketika Menjalankan SQL Server Management Studio 2005 / 2008 | Sugeng Rawuh
mbaknya2, laah wong anake blum ngerti kudu lari
Reply ↓	gempur on 03/04/2009 at 05:19 said:
Jarene pancen enak lek ngeracik dhewe kang, opo maneh ditambahi kapulogo, hehehehe.. maknyus…
rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna
INTEROGRASI PENJUDI | BLOG-e WONG JOWO
dolanan umpetan, nek sing njogo gak gelem nggoleki, musti nyanyi ngene..
bocahe tunggu brok, nitili blorok, entok sak tenggok, di oblok-oblok (lagune nggilani jebul)
PIYE..??!!! Rasane mangkel, ngunduk, rak rumongso pesen tp di
Oct 03, 2008 3:45 pm yow podo2 ak dadi wong tuo yow akeh jembute ,eh lupute !!!dosaku lan dosamu mugo2
“Wuwusekang wus ing ngelmi/ kaprawolu wanudyo lan priyo/ Ing kabisan myang kuwate/ tuwin wiwekanipun/..”
normal _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Apr 17, 2009 1:47 pm yo wis mas sing cepet wae, mbekne kedisikan uwong.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ingkang taksih anget. maturnuwun .BalasHapusBalasanMas Harry Banjar5 Februari 2013 00.04Monggo pak Ali, maturnuwun kerso
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo
December 24th, 2010 at 09:12	| #4
yes..HATRICK..nyaingi GOL-ZALES
Ilmu Pengasihan ‘Wijaya Kusuma’ sebenarnya milik para raja dan
Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik, Kabeh …
November 5, 2013November 5, 2013 Arif Setiawan
ReblogKraton, Review, Wedding, Yogyakarta	Pawiwahan Ageng Ngayogyakarta http://www.arifsetiawan.com/2013/11/pawiwahan-ageng-ngayogyakarta.html
ngesthi nata.3.Sanadyan crita punikicarita ing jaman budapulo jawa
Zeitung Namibia Nampa , Otjiwarongo , Hajjah , Windhuk
Taiyaki?) ya iku roti Jepang kang wujude kaya iwak. Bageyan ndhuwur lang ngisore roti dipisah manggange. Sawise roti arep mteng, kekarone didadekake siji nganggo selai kacang abang. Roti iki uga kerep diiseni nganggo coklat, custard, kèju, utawa sosis. Kayadene adonan dorayaki utawa panekuk, adonan taiyaki digawe saka campuran glepung, gula pasir, baking powder, endhog pitik, lan banyu.
tai?) ya iku sesebutan kanggo sakabehing iwak saka familia Sparidae. Loyang kang dianggo manggang roti bentuke iwak, dadi diarani taiyaki (ing basa Jepang, yaki tegese panggang). Taiyaki kang paling apik padatan dibiji saka isi sele kacang abang kang tekan ing bageyan buntute.[1]
Roti taiyaki dadi tema lagu "Oyoge! Taiyaki-kun" ("Ayo nglangi! si Taiyaki") kang dinyanyekake Masato Shimon. Nganti seprene, singel kasebut mujudake singel paling laris ing sajarah industri
dicithak ing maneka wujud kéwan. Ing Jepang, iwak tai iku iwak larang, mung dipangan wong nalika ana pahargyan istimewa. Bakul imagawayaki uga nggawe rotine dadi wujud iwak supaya wong kang arang mangan iwak tai dadi bungah. Saliyane iku, iwak kasebut dipercaya dadi iwak kang nggawa kabegjan, mula imagawayaki kang wujude iwak kawentar minangkan taiyaki.
Guide. ISBN 0-8048-1964-5. Cite nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung)
JepangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
wrote:IKI OPO GAMBARE,..kui gambar pitik putus asa mestine.... goro-goro endhoke dicupoki karo sing ngingu.
“Ingkang dihin salam ingsun marang siro Abu mansur.
Pakeniro ingsun maringi panguwoso merdiko marang siro, yoiku tanah iro sarehiro kanggo sak turun- turun iro.
Ingkang dihin ingsun maringi panguwoso marmane, lan ingsun maringi nawolo ingsun paparentahan kang mardiko.
Sing sopo nora angestokno, amaido, iku banjur hunjukno marang ingsun, bakal ingsun palaksono hono alun- alun ingsun, sakehing nayokoningsun.
Asmo dalem Mangkubumi dawuh pangandiko dalem sinangkalan Buto Ngerik Mongso Jalmi”.
“Tetedakan nawolo dalem , asmo dalem.
Ingsun maringi bumi marang Kyai Abu Mansur, siji- sijining deso Majan, Winong, Tawangsari.
Marmane ingsun paringi gegadhuhan bumi, dene ingsun dhawuhi andedongo nyuwunake slamet kagunganingsun keraton ing Surokarto.
Marmane sapungkuringsun sopo kang nyekel tanah Jowo darah ingsun kang jumeneng noto nglestarekno peparing ingsun marang Kyai Abu Mansur tumeko saturun- turune.
Pepacuhan- pepacuhan kawulaningsun kabeh podo angestokno saunining nawoloningsun.
Ingatlah kepada kisah lama yang ditulis di dalam buku babad tentang negara Mojopahit. Waktu itu Sang Prabu Brawijaya
mugi saged migunani kagem panjenengan sedåya lan Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring
kok wis brubah tenan wajahmu saiki. wis
kok wis brubah tenan wajahmu saiki. wis kuru plus gayamu gothik ngono rek....:D:DKuru dari Hongkong... kl gothik
do ga iso boso indonesia,jowo po maneh ingris kro arab..ng kene go boso ketek je..pait bung!
wong jawa kuno wae yen duwe karep, poso mutih ki akeh2e yo mung 3 dino
umpamane wis yakin kuat nambah 5 dino , 7 dino dilain waktu, kemudian 21 lan sak piturute.
iki tanpa latihan sing tertib langsung 40 dino, jan duwe gegayuhan bondo donyo opo to ndhuk?.
sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: :sleep: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Indonesia
Demikan oret-oretan di akhir Ramadhan ini, akhirnya….
lha ora ono sing nyekseni kowe dadi rasul kok ngaku-ngaku dadi rasul, opo kowe wing keblinger…. makane kowe ojo topo broto mundak-mundak kowe dadi kancane setan, opo pancene kowe wis dadi setan…. tan….
yo sing waras ae ngalah lah ojok rumongso bener dewe man
menungso iku panggonane salah sing bener yo gusti allah
Balas	keped buanget, on 31 Oktober 2007 at 11:28 am said:	Emg seh
kang ……. Nek wis ngerti berarti kan wis tau ngrasakake , ngono siiiiii …. ?
By: Wahyu Widayat on Juni 9, 2009 at 1:40 pm
Ora berarti ngono to mas .. mung biasane nek Bu Dhe Goen kuwi akeh
Wis ra ono sing podo ngrembug reuni maning kiye ??? Wis podo
urip bae selawase,kang mati nepsu iku,
Salam Seko pinggir Waduk gajah mungkur….Sing rukun Dulur’ kabeh
Agus Suripto berkata:	Maret 6, 2012 pukul 5:23 pm	sidji (1) Ora dadi
Iki yo bewokan jane … tapi podho ora
mengakui…jane kan wis podho uzur yo mesti wae selapute wis ora ana…dadi yo wernane mesti wis amburadul…
Nek ora percaya takon Igun kuwi…beda ora jajal masalah selaput…jaman SMA karo saiki..mesti beda…he…he…he…ojo ngeres
nggambar pasti bener..lha nek saiki…he3 embuh…apa merga kakeyan utang yo?
By: boedi cahya on Februari 6, 2009 at 10:02 am
kethok mung abang karo biru wae koyo Pambudi kae…piye jal kiye… opo maneh nek mbengi
Melayu - Pasar Jatinegara (to Kampung Melayu) - Kebon Pala - Slamet Riyadi - Tegalan - Matraman - Salemba UI - Kramat
Cara Mengetahui Status Pengguna Yahoo Messengger | Sugeng Rawuh
mélu anglakoni, boya keduman mélik, kaliren wekasanipun, ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali, luwih begja kang éling klawan waspada ...
purwodadi , salatiga, demak PWT : Purwokerto, banjarnegara, purbalingga, cilacap MGL : Magelang, temanggung, wonosobo, purworejo, kebumenTG : Tegal, batang, pekalongan, kajen, pemalang, slawi, brebesPATI : Pati, Kudus, jepara, rembang, bloraSRKT :
wae wis diarani lemu..po maneh saiki ?
ono sing duwe fotone mbok iro ? ben biso nampang nant internet, kelingan ra sopo biyen sing wis tau kon mangan soto 6 mangkok nang ngarep kelas ? hayo ngaku wae … gantian kuwi
kon cross country yo nyerah wae lah. Tapi nek saiki nek kon main volley yo oke wae … maine bengi tapi, VOLLEY BALL ha…ha…ha… 😀
By: pancat on Juli 18, 2008 at 10:25 am
Ngawur ae 6 mangkok…. 4 mangkok nggo wong loro koq…Inyong karo Fajar …iyo saiki jare Fajar wis dadi pengusaha sukses neng Wonosobo jarene tapi nyong yo durung
tahun 1995 ra entuk gabung yo kang? 😦
btw, penjengen mbok yo ngenalin diri saged ? ben podo kenal dsb. dsb. sopo ngerti
Moga2 wae yg lain jg ikut komentar, biar rame blog iki. Nek akeh sing komentar kan nambah semangat reuni ne.
Tp ojo lali isi polling, nek gak ngerti carane, ya
yo wis Kok entar ajak kita ya napak tilas tapi start seko Kp.Tengah wae yo ngarep Komseko kono,opo
kayane saiki kok wis mungOl loh … soale awake wis tambah mbledhak …. bener ra cik gun ? nganti nyong wae pangling pas pertama weruh je
kanca2 ra klalen maning (biyen ra ngerti saiki klalen 😀 )
sopo ngerti jebule mbiyen sing angkatan 88 ana sing menaksir dirimu…kan jadi bernostalgila kan?
Betul kang ngadmin…nek gak gelem kirim gambar disumpahi lho sampeyan tetep wedok terus….
By: boedi cahya on November 7, 2008 at 4:00 pm
duwe’e ora ketok…trus ora iso bali maneh nang jowo….
By: indarto on November 8, 2008 at 12:59 pm
Maryono tetep godain sing nang jowo wae…
Tapi wis kendel saiki. . .sopo wae di
lha sing “nganu” sapa…alah gara-gara Pak De Indarto..e..Om ding mengko wedi tuwa…terus dadi “nganu”…wis ah “selamat menganu”
By: boedi cahya on November 10, 2008 at 9:41 am
iki podo ngerembug opo maneehh … pak dhe, mbok ngerembug sing marahi cepak karo sing nggawe urip ngono loh … iki ustadz arwan ra tau nongol dadi podo nggladrah
kolusi karo implementor..ben lancar kabeh jare..ho’o yo kang Arwan.
Masalahe Desember arep bali dadi diupayakan rampung kabeh bulan Nopember ngono
dadi danyange A4 .. jamane bu Triningsih
By: wahyu prihanto on Desember 1, 2008 at 7:31 pm
Saiki mandan kelingan .. kayane eling lhoooo .. jeneng Mbak Guntari .. trus kayane ana sing omahe dekate Warung Mbak Us.. sapa yachh .. .. Widati Yahya .. ro Mbak’e sapa klalen .. ach .. njajal ngabsen sing kelingan wae … Bu Prapti ….Bu Titik ….
sugeng ndalu,, podho karo koko wani turu bengi saiki.
wis tau weruh … tapi lali je … wong bar
mbiyen ora ngerti saiki lali,,, he….he… he…. nek
omahe nganti jerawate yo apal wan,,,
omahe cedhak koko.,,, jenenge idola nggatekno penggemar
ora payu jaman SMA mbiyen???? nek ngefans kethoke karo si Dwi A2 kae kan… wong de’e senengane nggodani dekne… hayo ngaku!!!!!!!! ayo buat pengakuan!!!!
By: Ar Onez on Desember 7, 2008 at 9:15 pm
Ora payu lah biasa. . . Wong durung di obral. Kan
dadi yo sinau thok. Ngono wae ora pinter2.
Dwi. . .dwi sing endi yo . ? Kelingane nyong ngefans karo motley crue. . . .
By: Koko on Desember 8, 2008 at 6:17 am
Walah mas… nek sama2 udah ngefans koq gak di dadekke wae???
sing jelas ono episode sing nyeneng ake, tapi ono juga sing jengkel ake. . . . . Nek diceritake biso ngalahke Laskar Pelangi. . . . .
He. . .he. . .he. . . .
By: Koko on Desember 9, 2008 at 9:42 pm
Jebul meneng2 ora ngomong, . . Nahan ngentut. . . Ngerti2 mambu. . .
Trus sopo sing ngentut.. . ?
Ono hadiahe lho. . . Nek gelem njepuk tapine. . !
By: Koko on Desember 11, 2008 at 5:24 am
aku bukan di irjen tp swasta, jd pasti gak sak kantor karo
nek kula bocah wingi lulusan 2003, angsal gabung mboten?lha mergane, pados website alumni SMUDA ’03 mboten wonten je!!!
aman.sumber : gugling_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
mbah demang sing nduwe juruse...yo_________________ casndehoBUPATIJu
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng
DISINI". _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
ampel).. piye ? onok sing iso diewangi ta ? posisi saiki nang endi mas ?TeguhTeguhJumlah posting : 3Join date : 02.05.12Post n°3 Re: balikpapan... pengen nimbrung.. Teguh on Wed May 02, 2012 10:50 pmcak @ opteam
*****Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu Inggris) ing Wikiped...
Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,
ikhlas... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
ING MEKAH TULYA NGIDERI, KABATOLLAH PINIKANENG TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR,
sakucapingsun, dadi saksiptaningsun, katurutan sakarsaningsun, kasembadan saksedyaningsun karana saka Kodratingsun. Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat
“Mbok menawa ana sawenehing manungso kang kliru ora percaya marang anane kang murbeng alam. Dadi ananing dhirine lan anane kang gumelar gumandhul karang kabeh, kaanggep gumandul marang suwung kang mangkono iku umpamakna nganggep suwung
Kisah Dewaruci ini adalah inti Sangkan Paraning Dumadi, sekaligus sebagai pengungkapan ajaran Kawulo Gusti
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo
Sak Bejo-bejone Wong Kang Lali Isih Bejo Wong Kang Eling Lan
Witing tresno jalaran soko kulinoWong Sing Rumongso Pinter Tondo Yen Bodho
nyenggal nyenggol ati legaSapa ngerti nasib awak lagi mujurKenal anak e sing dodol rujak cingurJa dhipikir kon padha gak duwe sanguja dhipikir angger padha gelem melu akucah ayo cah sapa gelem melu akucah ayo cah golek kenalan cah ayu lirik lagu
LAN WERDINE “ PANJI LAMBANG DAERAH “
1. Awujud perisai gambar jejantung alancip gangsal, ingkang mengku werdi dhedhasaring nagari nuswantara nengih Pancasila.
2. Seratan Tulungagung, ngemu suraos : tulung ateges pitulungan, agung ingkang ateges ageng. Tulungagung mengku werdi pitulunagn ingkang ageng.
3. Wulen pari gunggung 17 sinartan kembang kapas gunggung 8 ingkang nedahaken kamakmuraning tlatah Tulungagung ingkanmg bebasan loh jinawi gemah ripak karta tur raharja, linambaran kamardikaning bangsa Nuswantara.
4. Kartika alancip 5 ingkang mapan sak pucuking tombak, mengku werdi sinandhi gegayuhan ingkang luhur kanthi alelandhesan jiwa Pancasila.
5. Ana wewujudan bunder seser lir jinangka, mengku werdi sinandhi warga Tulungagung kanthi raos Guyub Rukun, manunggaling tekat nggennya mbangun Tulungagung ingkang tumuju Nagari ingkang adil makmur lan sentosa.
6. Ewondene ingkang ngadek jejeg awujud Tombak sinangga landheyan sak dedeg pengawe, tan sanes pusaka piyandsel
7. Wonten wewujudan candhi bentar binelah dados kalih mapan wonten kanan miwah kiring, ingkang mujutaken wiwaraning warga Tulungagung tumuju warga ingkang adil makmur adhedhasar adil lan bebener.
8. Wit waringin angrembuyung, minangka pralambang pangayoman mring sagunging warga Tulungagang datan mbedakaken asor lan luhuring drajat lan semat.
9. Sekar tunjung agodhong gangsal kuncup kalih, anggambaraken bilih duking nguni, Tulungagung dumados saking rawa-rawa, ewondene kuncup kalih anggambaraken manunggaling kawula miwah nara praja ngennya mangun praja kanthi alelandhesan nunggal jiwa, nunggal bangsa lan nunggal basa.
10. Ewondene warna cemeng lan jenar, ingkang mengku werdi gegayuhaning warga
Kanggo mangsuli jumedhule tembung “ Macapat “ perlu nlusur anane lan uripe puisi Jawa. Puisi Jawa kuna kang asal saka India diarani “ Seloka “. Ana ing kasusastran Jawa kuna tuwuh Puisi/geguritan kangb diarani “ kakawin “.
Ing jagade kasusastran Jawa kuna uga ana istilah “ Kidung “ kaya kang kamot ing Serat Kakawin Ramayana, kang panulise udakara dek jaman Mataram Kuna yaiku jaman sugenge Dyah Balitung udakara tahun 908 M.
Ing layang Batarata Yuda Jawa kuna karangane Empu Sedah lan Empu Panuluh jamane Prabu Jayabaya raja Kediri ( 1130 – 1160 ) ing pupuh enem pada siji, uga ngemot tembung
Majapahit ( abad 12-13 ), tembung kidung dadi araning gupitan sing pinathok dening cacahe wanda saben sagatra, lan tibane swara (dhong dhing) ing pungkasaning gatra. Serat (buku) ing pungkasaning basa dhinapur kidung banjur diarani Serat Kidung. Kaya upamane Setat Kidung Panji Angreni, Kidung Sundayana, Kidung Ranggalawe, Kidung Sri Tanjung, lsp.
Sabanjure ing serat Kidung Ranggfalawe tinemu istilah “ Tambang “ yaiku reroncening ukara saemper kidung kang tembene tembung tambang owah dadi tembung “ tembang “.
Sabanjure nalika Jaman Demak, tinemu rumpakan kang dhapukane padha karo
sinawung kidung Sinom, Asmaradana, Mijil lan Dhandhanggula.
Nalika jaman Surakarta, kajaba tembung “ Kidung “ ing kene wus ana tembung “ Macapat “ senadyan ing serat-serat karangane para Pujangga isih tetep tinemu istilah Kidung.
Adhedhasar tulisan ing ngarep, bisa dipesthekake kira-kira jumedhule istilah “ Macapat “ yaiku nalika jaman kapujanggan Surakarta, yaiku jaman sakiwa tengene tahun panulise Serat Rama ( 1750 ) lan Serat
tembang kang pamedhot anmggone maca utawa nglagokake, kapedhot papat-papat / matang wanda, uga ana panemu liya kang mastani “ Maca limpat “ marga panembange “ cepet, cepat “ ora kedawan ngenging swara lan luk-luking cengkok
Dek jaman biyen cingkok tembang Macapat kang ana among cengkok Palaran, jalaran tuwuh ana desa Palar (desa pidaleme R.Ng. Ranggawarsita (1802-1873). Dene saiki cengkok macapat warna-warna : Dhandhanggula : Ddg.palaran, baranglaya, padhasih, kentar, turulare, kanyut, penganten anyar lss., ana Sinom : Wenikenya, parijatha, Grendhel lss.,Pangkur : cengkok Dhudha Kasmaran, Ngrenas, geger sore lss.
Makaten sekedhik bab pamanggih wontenipun tembang Macapat. Upama ana panemu liya, bisa-bisa wae lan ora mokal jer tulisan iki yomung awujud panemu. Ing wasana bener lan lupute among sumangga.
*) Kapirit saking seratanipun kadang Drs. RS Subalidinata ( Minggon Jayabaya 49 Agustus 2008 ).
ngebaki jroning bale winangun, datan watawis dangu ana teja manther sasada lanang gedhene, den kedhepake ilang tejane kasengguh hapsari ing kasuwargan ingkang tumurun mring madya pada arsa andum kabagyan, satuhu
ingkang sampun lenggah satata pepak sinaraja kaya handhayong-dhayongna pancak sujine bale winangun. Marma kapanduking raos ingkang tumanem jroning kalbu kadi karem karaban ing memanis sinandhing kastuba manik, ingkang satuhu datan kena cinitra ing ukara.
Prapteng unggyan ingkang tinuju, rising atmaja temanten putrid sigra kalenggahaken aneng sasana rinengga, kinapit patah sakembaran ingkang wus samapta ing gati sawega ing dhiri. Ing astanira wus angasta gantal ingkang winastan gondhang kasih, ingkang sampun linambaran mantran-mantran sakti, guna kasantikan, guna kawijayan, guna pangasihan, kayata jaran gyang, semar mesem truna lele lsp.
Dhasar Sri Atmaja Temanten Putri wanudya ayu rupane karengga ing busana. Nalika samana mangagem busana warna …………………. Sinulam benang kencana awangun lunging gadhung rumambat ngrawit. Agegelung malang awangun bokor mengkurep, acecundhuk mentul
ngadhing piningit, yayah hanjebol-jebolnya mekak madya ingkang minangka setu bandane sarira. Kicating canela ingkang tinaretes sarwa retna, kalamun cinandra pindha wredhu hanggra sasra ingkang lumaku ing
sajak kuciwa karana dennya angrantu jejaka tumaruna ingkang minangka gegantilane nala miwah memaniking netra ingkang dereng prapta.
Nalika samana ingkang putra temanten putrid wus lenggah kanthi anggana raras, tegese ….. lungguh piyambakan.
KAPAN JUMEDHULE ISTILAH “ MACAPAT “
“ Kidung “ kang dening Prof. Dr. PJ Zoetmulder ditegesi “ song “. Dene Dr. H.H. Juinboll negesi “ ngesong “, lan L. Mardiwarsita negesi “ nyanyian, sanjak “.
Nalika jaman Majapahit ( abad 12-13 ), tembung kidung dadi araning gupitan sing pinathok dening cacahe wanda saben sagatra, lan tibane swara (dhong dhing) ing pungkasaning gatra. Serat (buku) ing pungkasaning basa dhinapur kidung banjur diarani Serat Kidung. Kaya upamane Setat Kidung Panji Angreni, Kidung Sundayana, Kidung Ranggalawe, Kidung Sri Tanjung, lsp.
Adhedhasar tulisan ing ngarep, bisa dipesthekake kira-kira jumedhule istilah “ Macapat “ yaiku nalika jaman kapujanggan Surakarta, yaiku jaman sakiwa tengene tahun panulise Serat Rama ( 1750 ) lan Serat Bratayuda anggitane R.Ng. Yasadipura I ( 1729-1801 M ).
Sabanjure bab ketemune tembung “Macapat”, ana sing negesi golonganing tembang kang pamedhot anmggone maca utawa nglagokake, kapedhot papat-papat / matang wanda, uga ana panemu liya kang mastani “ Maca limpat “ marga panembange “ cepet, cepat “ ora kedawan ngenging swara lan luk-luking cengkok
luhung bangkit hangarah prana, miwah hangangkat drajating bangsa.
Duking nguni rinakit para sarjana sujana ingkang sujaneng budi,
munya ngarangin keplok imbal angedasih, nuli ana ganda arum mangambar ngebaki jroning bale winangun, datan watawis dangu ana teja manther sasada lanang gedhene, den kedhepake ilang tejane kasengguh hapsari ing kasuwargan ingkang tumurun mring madya pada arsa andum kabagyan, satuhu punikata tejane Sri atmaja temanten Putri ingkang mijil saking sasana tepas wangi arsa manjing ing sasana pahargyan.
sanggyaning para tamu ingkang sampun lenggah satata pepak sinaraja kaya handhayong-dhayongna pancak sujine bale winangun. Marma kapanduking raos ingkang tumanem jroning kalbu kadi karem karaban ing memanis sinandhing kastuba manik, ingkang satuhu datan kena cinitra ing ukara.
Prapteng unggyan ingkang tinuju, rising atmaja temanten putrid sigra kalenggahaken aneng sasana rinengga, kinapit patah sakembaran ingkang wus samapta ing gati sawega ing dhiri. Ing astanira wus angasta gantal ingkang winastan gondhang kasih, ingkang sampun
madya ingkang minangka setu bandane sarira. Kicating canela ingkang tinaretes sarwa retna, kalamun cinandra pindha wredhu hanggra sasra ingkang lumaku ing
jejaka tumaruna ingkang minangka gegantilane nala miwah memaniking netra ingkang dereng prapta.
tetedhakan purwakanipun Serat Centhini, sinawung ing sekar Sinom 1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta Hadiningrat, hagnya ring kang wadu Carik, Sutrasna kang kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun
adi mangsa sapta, sangkala angkaning warsi, paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton
GUNUNGKIDUL :: Kesenian DaerahShare | WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN PengirimMessagebamb_stKorLapLokasi : indonesiaReputation : 2Join date : 28.11.09Subyek: WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Mon Dec 05, 2011 12:03 pm Lakon
Turangga Jati”.Ngersaaken mirengaken ngantos paripurna download mawon ing :FORUM BUDAYA JAWA bamb_stKorLapLokasi : indonesiaReputation : 2Join date : 28.11.09Subyek: Re: WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Mon Dec 05, 2011 12:19 pm Kalau panjenengan
WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Mon Dec 05, 2011 8:12 pm pokoke hiburane wong jawa mboten kalah kaliyan
WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Tue Dec 06, 2011 12:32 am wah...............................heybat Sponsored contentSubyek: Re: WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN WAYANG KULIT LAKON SEMAR
Metu saka Uru-Ara Ngisep Sepining Hawa | Budaya Jawa
Jroning tradisi Hindhu, ana kang diarani nyepi. Ora mung dhewekan, nanging ditindakake bebarengan, dipengeti lan dipersudi dening kabeh umat. Jroning nyepi, ora ana sing padha metu saka ngomah. Sawetara metu saka uru-ara lan gebyaring kadonyan sing kebak swara.
Ing kalangan umat Katolik-Kristen, ana retreat. Ing agama Buddha ana uga sing diarani Buddha reclining. Kanthi pasa lan iktikaf, kaum muslim uga duwe sarana kanggo mundur saka ìuru-araî-ning donya sing kebak tukar padu, cengkah, lan apa-apa sing bisa agawe bubrah.
Kanthi Kalatidha karyane pujangga agung Ranggawarsita bisa dadi kaca benggala tumrap jaman sing kebak uru-ara, jaman sing “rurah pangrehing ukara”. Sebab apa? “Karana tanpa palupi!” Merga ora ana sing bisa ditulad, ora ana sing pantes diconto jalaran kabeh-kabeh wis mletho.
Wektu terus lumaku. Uru-ara ora mendha nanging malah saya ndadra, selot ndadi. Pangarep-arep saya ora ganep bebarengan karo janji lan prasetya sing ora digondheli maneh. Sing ana mung mburu karepe dhewe, mburu kepenake dhewe, lan mburu benere dhewe. Katon banget yen padha kongas kalawan kasudiranira.
Amarga mung nggugu karepe dhewe, mula bener sing dibujung ya mung benere dhewe utawa bener kanggo golongane dhewe. Anggere disengkuyung dening wong akeh, dianggep bener. Iki sing ora mung ndadekake padha keblinger, nanging uga banjur nglairake mentalitas “massa”, massa sing kelangan daya kritise nalika ngadhepi apa wae. Bisane mung anut grubyug sanadyan ora ngerti rembug, kaya belo melu seton.
Kanthi pratelan sing luwih plastis, “malah mangkin andadra, rubeda kang ngreribedi, beda-beda ardane wong sanagara.”Banjur, yen kabeh padha rebut ngarep lan nyuwara sabanter-bantere, satemah dadi uru-ara, apa sing luwih prayoga ditindakake amrih ora karoban ing pawarta lolawara?
Kaya sing diandharake ing ngarep, temene saben agama wis nuduhake dalan kanggo ngadhepi saben uru-ara lan kahanan sing dibeberake. Saben kapitayan wis nuduhake cara kanggo narik dhiri saka salah kaprah sing dadi keblinger kolektif iki.
Kanthi mapanake Kalatidha minangka pancadan, ya kahanan sing kaya mangkono iku kang banjur ndadekake sapa wae sing isih kedunungan jiwa
ardayengrat dening karoban rubeda”. Banjur kudu kepriye? “Sageda sabar santosa, mati sajroning ngaurip,” pratelane Kalatidha kaya-kaya asung pawangsulan.
Kanthi mangkono, diajab bisa “kalis ing reh aru-ara, murka angkara sumingkir, tarlen meleng malatsih,
mau wis mratelakake, “wahyaning arda rubeda, ki pujangga amengeti”. Kepriye cak-cakane? Mesu cipta mati raga, mudhar warananing gaib.
Apa maneh prasyarate? Mangasah mingising budi, memasuh malaning bumi! Marang diri pribadine, kudu wani nglantipake cipta, rasa, lan karsanane. Kanthi mangkono ora ulap marang sakabehing kang dumadi, ora gampang keguh marang sawernane kahanan. Ora keli, nanging saora-orane ngeli.
Beberangen karo kuwi ora bakal wedi marang kahanan kang dumadi. Ora wedi ora ateges ngawur, ora ateges nekad, nanging wis linambaran sepining hawa, ora melik maneh marang kang melok jalaran wis mati sajroning ngaurip. (35)
kejahatan sama murid???) Murid sing nggolek ilmu nanging dipraktekke sing elek. Mula dadi murid iku nggolek ilmu ingkang luhur. Lan ojo lali
Pengetingsun ing siroro wijil,Den yitno uripiro neng donyo,Yo sumambraneng gaweKaweruhan den estu,Sarironto pun dudu jati,Kang jati dudu siro,Sing sopo puniko,Weruh rekeh ing sariro,Mengko sesat weruh siro maring Hyang Widi.Iku Margo utomo…………………………….
Tags: anal hardcore niki belucci 6 years ago
burung burung berterbangan girangburung apa? burung murai..burung apa? burung murai...burung apa? burung muraii...
tunggal bangsa # Ojo nganti lepas songko Pancasila
Pondok Ngalah manggone ing Purwosari # Pendidikane modele campursari
Mulo poro santri yo sing ati-ati # Cecekelan marang dawuhe kyai
Wali songo iku wali tanah Jowo # Merjuangno agomo nuso lan bongso
iku tembung arab baitul makmurtandane kang nyataaneng gebyaring pangeksilwih waspada wruh gumlaring alam donya.mung pramana kang bisa nuntun marang
dumunung.nuksmeng cahya kang sajatiingkang padhang gumilang tanpa wayanganlanggeng
babar bali angebaki bumitribuwana kebak bangkit megat nyawa.
Kiat Mudah Menghilangkan Aroma Kaki Tak Sedap | Sugeng Rawuh
Jiwa wus bisa murba lan mardikaake sagung paraboting kadonyan ).2.5.Karyaning Suksma Meneng.Karyaning Suksma Meneng
nanging bisa rumangsa lan hangrumangsani, kanthi rasa, rumangsa, lan pangrasa ).5.2.Jayeng Bhaya.Jayeng Bhaya
Bumi gonjang-ganjing, luh temetes nelesi bantala
Merga alase entek kebabat manungsa kang angkara
Ombak gumulung nggiles bumi sak kiwo tengene
Geneya, Indonesia dados negari kang tansah nandhang ujian
Napa sampun garis pesthi paduka…..?
Engkang sampun dhamel risak ing lumahing bawana ?
wayang kulit purwa klasik gagrag Surakarta ingkang wetah, matur nuwun sakderengipun
bebasaning urip kang tampo tinerang,lan urip tanpo kamulyan,podo denewengi tanpo rembulan, lan ora migunani marang liyan.mugi kanthi tulisan iki ndadeake teterang lan tinerang .mugi gusti tansyah paring pinerang lan teterang
Butsudan ingkang dipunhias kanthi lawang ingkang kabikak lan nedahaken patung Buddha.
Butsudan? sacara harfiah ateges "altar Buddha") punika ruang suci alit ingkang padatanipun dipunpanggihaken wonten ing kuil lan griyanipun warga ing budaya Buddhisme ing Jepang.[1] Butsudan punika satunggaling altar awujud lemari kayu mawi lawang kanggé nyimpen gohonzon utawi benda keagamaan. Padatanipun patung ugi lukisan Buddha lan Bodhisatwa sarta saged ugi naskah gulungan mandala. Lawangipun dipunbikak kagem nedahaken barang ingkang dipunsucekaken nalika dinten riyaya agami lan dipuntutup sadèrèngipun srengéngé sumerep. Padatanipun butsudan dados papan kanggé nyimpen piranti babagan agami ingkang dipunsebat butsugu, tuladhanipun lilin, dupa, genta, lan nampan kanggé mapanaken sesajèn kados woh-wohan, tèh lan sekul. Sapérangan sekte Buddhisme nambahaken ihai inggih punika papan nama kanggé ngengeti anggota kulawarga ingkang sampun tilar donya lan dipunsukakaken ing jeto utawi ing njawinipun butsudan.[2]
Panyusunan[besut | besut sumber]
Panyusunan lan jinis barang ing jero utawi ing njawinipun butsudan punika bebas gumantung sektenipun. Satunggaling butsudan padatanipun nyimpen patung utawi lukisan Buddha utawi dewa-dewi Buddha, sanajan gulungan naskah mantra lan sutra ingkang dipunsulam sampun limrah. Barang ingkang limrahipun wonten ing celakipun butsudan inggih punika sesajèn (tèh, toya, dhaharan ingkang awujud woh-wohan utawi sega), dupa, lilin, sekar, lentera, lan kembang ijo abadi.[3] Satunggaling rin gong utawi mangkok persembahyangan limrahipun ugi wonten ing butsudan ingkang tansah dipunthuthuk nalika ibadat utawi pamaosan donga. Pendhèrèk sapérangan sekte Buddha nyukakaken ihai— papan ukiran nama anggota kulawarga utawi sedhèrèk ingkang sampun tilar donya saged ing jero utawi ngajengipun butsudan. Sekte Buddha sanèsipun, kados Jōdo Shinshū limrahipun boten mekaten. Butsudan mapan wonten ing lemari ageng ingkang ing jeronipun wonten serat utawi dokumen sarta sertifikat kagungan kulawarga kasebut.[4]
Hubungan sosial-spiritual[besut | besut sumber]
Padatanipun butsudan dipunanggep minangka bagéyan esensial ing pagesangan kulawarga tradisional Jepang amargi kalebet pusat kapitadosan spiritual mliginipun ingkang wonten gegayutan kalihan sedanipun sedhèrèk utawi mengeti para leluhur. Perangan punika asring dipunpanggihaken wonten ing padesan ingkang kathahipun gadhah butsudan kuwalikan kalihan ing wewengkon kutha ingkang sampun arang butsudan.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 2 Maret 2016.
Iki sainganE Petruk opo piye kang? Gawe jeneng-jeneng anyar…..
lebih cespleng, karena konsep itu dari Allah dan Rasulnya SAW.
Ngono wae kok di ributke” (kata Sule).
Yowes to le, wong seng ribut-ribut kabeh iku wong nganggur gak nyawah koyo awake dewe” (sahut Adnan).
Khilafah… khilafah !, koyo melu perang wae, wong seng mati-matian berjuang wae do nerimo PANCASILA, eee…. malah wong-wong anyar seng kari
hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 2 Maret 2016.
putyuké kayu hisop, terus didèkèkké nang lambéné Gusti Yésus. 30Sakwisé Gusti Yésus nyesep angguré, Dèkné terus ngomong: “Wis rampung!” Dèkné terus ndingkluk terus ninggal. 31Lah kuwi tiba dina jemuah, dina wayahé wong Ju pada tyetyawisan kanggo dina sabat. Wong-wong ora gelem nèk ing dina sabat kuwi layoné Gusti Yésus ijik nang kayu pentèngan, awit iki dina sabat sing gedé. Mulané para penggedéné wong Ju pada nembung marang Pilatus, supaya wong-wong sing dipentèng pada diremuki sikilé lan diedunké sangka kayu pentèngan kono. 32Para soldat terus nang nggoné sing liyané ndisik sing dipentèng bareng karo Gusti Yésus. Kabèh loro sikilé terus diremuk. 33Nanging kadung para soldat mau nang nggoné Gusti Yésus pada weruh nèk Dèkné wis mati. Mulané sikilé Dèkné ora sida diremuk. 34Nanging terus ènèng soldat njojoh bangkèkané Gusti Yésus karo tumbak, terus sakwat metu getihé lan banyuné. 35Aku, Yohanes, weruh sembarang iki lan aku dadi seksi, aku ora goroh. Aku ngerti tenan lan sing tak omong iki apa wujuté. Aku ngomong iki supaya kowé pretyaya marang Gusti Yésus. 36Ngertia nèk sembarang iki klakon, awit nang Kitab wis ketulis ngéné: “Balungé Dèkné blas ora ènèng sing bakal diremuk.” Dadiné tulisan iki wis klakon. 37Lan ènèng tulisan liyané menèh nang Kitab sing uniné ngéné: “Wong-wong bakal nyawang marang wong sing wis dijojoh.” 38Sakwisé kuwi mau kabèh terus Yosèf, murid sing sangka kuta Arimatéa, nembung marang Pilatus, apa éntuk njikuk layoné Gusti Yésus. Yosèf iki muridé Gusti Yésus, nanging mauné ndelik-ndelik, awit wedi karo para penggedéné wong Ju. Pilatus ya nglilani penjaluké Yosèf, mulané layoné Gusti Yésus ya terus arep dijikuk karo Yosèf. 39Nikodémes mbarang mèlu teka karo nggawa wangi-wangi tyampurané mur lan alué. Okèhé kira-kira ènèng telung puluh kilo. Ya Nikodémes iki sing teka nang nggoné Gusti Yésus ing wayah wengi, dongé teka sepisanan. 40Yosèf lan Nikodémes terus njikuk layoné sangka kayu pentèngan kono, terus dibuntel mori bareng karo wangi-wanginé mbarang. Kuwi pantyèn wis dadi lumrahé wong Ju nèk arep ngubur wong mati. 41Tyedek karo panggonan sing dienggo mentèng Gusti Yésus kono ènèng kebon. Nang kebon kuwi ènèng kuburané anyar sing durung tau dienggo ngubur wong. 42Layoné Gusti Yésus terus dikubur nang kono, awit kuburan kuwi tyedek, katik wis lat pisan, dina sabat wis arep
Aja gampang ngumbar janji marang wong liya yen ora bisa nepati. Luwih becik apa anane tinimbang gawe gela wong liya.
Mbiyen aku mesthi percaya marang tresnamu, jebul amung ngapusi. Aku iki kaya wong kang lara nanging ora entuk obat. Mbok aja amung lamis, pungkasane gawe sengsara.
Tags: Jayabaya, Naskah Kuno	Serat Jayabaya 161-165
mugi saged migunani kagem panjenengan sedåya lan Gusti Ingkang Maha
dadi lucu lucu yo,cat yok nopo niku kulo mboten mudeng tenan,kok
Fir ojo curiga ngonolah, wong maryono isik normal. E..mar,… Isik normal ra si?
By: Koko on Oktober 27, 2008 at 3:34 pm
sok bengi wis ono jkt, la kowe ngampirne ga?
nyong ko sampe sabtu, konco smpku
“Wong pinter sadunia iku mesti maca buku lan nulis buku. Kowe piye?”
rong puluh, wedhus pak belas? Kec. Tepus, Kulon Progo? Pantesan mas, nyang ngantre njaluk jatah okeh
Sugeng riyadi, OmMars. Nyuwung ngapunten sedaya lepat. Salam sayang kagem BuNokLis dan putro sedoyo… Matur Nuwun
maneh ya... sedulure hohohihe... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
sanget, rencang2 ingkang maos sampun mumet rumiyin, mboten kiyat mangsuli… 🙂
Wah. Sugeng ndalu Dèn Andy. Panci leres menawi radi kepanjangen. Ewo semanten lir -ipun mbokbilih wonten ’empan papan-ipun’. Amargi menawi sasaranipun para putri kenyo ngujiwat ingkang marnis dasar dekik pipinipun…… sok ‘mbalak’ sakalangkung remen menawi bongso ingkang ‘panjang2’….uhkx.
Lha inggih. Jan -ipun kita menika semakin prihatos-was2-lan sangsoyo pesimis….. Amargi
formal-ipun. Crito kulo kapengker puniko hamung ngaturaken kahanan ingkang sampun
Ah nggih sampun. Mugi2 hing malem Jum’at punika poro Leluhur kersaa sami nglenggahi panjenengan sedaya.hiii. uhk.
(doh) ngaten mawon mbah Rekso… komentar panjenengan kula tulis malih dados artikel anyar… setuju???
wis suwe ra ngetok, ngetok pisan kosongan
July 25, 2008 at 10:09 am
Reply	asu. kosong kok piyeee … woo … ojo2 atimu sing lagi kosong yo kang?
Jual Vimax Asli Canada Obat Pembesar Penis Di Jawa Timur
Asesulih ingsun ing sira Dimas haji Mimbar ing angetrapaken hukum nikah ing wong wadon kang duwe wali lan kang ora duwe wali, lan ing talak, lan ing faasah lan ing dihar, lan ing li’an, lan ing ila’, lan ing nata, lan ing nikah, lan ing aqidah, llan ing rujuk, lan ing khulu’, lan ing ngidwadl, lan ing ngakawin lan ing …, lan ing kene, lan ing zakat, lan ing fitrah, lan ing waris, lan ing ta’sir kang metu sangka perkara kang wus kasebut ngarep iku mau kabeh. Amatrapi hukum ing wong kang
kawula utawa umat anyuwun nika kena ora adiku Mas Hadji Mimbar iya nglaksani apa kang dadi sarat nikahe kawula lan
KERIS PUSAKA NAGA SASRA | BLOG-e WONG JOWO
Wilujeng siang Pak Marsono? Sakderengipun nyuwun ngapunten menawi mangkeh anggenipun tanglet kathah klentha-klenthu'nipun Bilih
pas bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e…? Jenengan Tahlilan monggo…, sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e…”
wong mati ora obah, yen obah medeni bocah, yen urip goleko
Lha nami-nami dinten Jowo pundi, Pakdhe?
neptu dinten ingkang paling kathah gunggungipun punapa mboten Setu Pahing, nggih pak?
ya om..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
panunggaling cipta rasa, miwah karsa panyerat pustaka iki, , mangestu hesti tunggal 3. Lelabuhan kang minangka wangsit,
labuh Negara, marma sigra sinerat pustaka iki, dadya kawuningana4. Kang hamaca layan kang marsudi, ing wanci iki uga binuka, kawruh
jagad, Nuswantara papan panunggaling ngilmi, sempurnane ngagesang5. Ana dene prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana ing saben titah, dadi srananipun,
kanugrahan, hanulada pra priyagung duk ing uni, nulada laku tama. 7. Utamane wong aurip iki, tuwa anom ageng alit samya, ngetingalna labetane, hayu sesaminipun, ngesti rasa sempurneng jati, ngenut krenteging manah, suba sitanipun, ing pundi dununge gesang, kang sempurna tumeka ing zaman akhir,tentrem ing salaminya.8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh tumitah sedarum, gegandengan zaman puniki, yen harsa urip mulya, labuhana iku, jumeneng pangawak teja, hanampani kanugrahane Sang Adil., wahyu makuta rama.9. Mardikengrat mustikeng panunggil, katetepan
memayu hayu laku, hangayomi ciptane Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo dasar
hayu sempurna jati, anane wus tumedak, kabeh laku hayu, yen ginulang dadi srana, kabeh mau dadya tepa lan palupi , tumrap
urip lan pati, sempurnaning panembah, lan pakaryanipun, dadya nyarira manunggal, tumanduke makarya sarwa
mring sesame gesang, kasempurnan dumadine, sabarang kang dinulu, kapyarsa lan ginanda yekti, rinasa jroning nala, panggraita jumbuh, panca driya sung panunggal, kaluhuran katresnan Gusti manunggil, lelangen
katresnan jati, katresnan yekti bisa, gawe tentrem hayu, duh kesuma jati srana, tampanana katresnan ingkang sejati, sajiwa lan saraga.16.
Gusti, tumekeng pecat Suksma, netepi mring dawuh, hanresnani Pangeran, hanetepi jejering panunggal kardi, tresna sapepadanya.17. Nyata lamun lelabuhan suci, ingkang bisa gawe tentrem jagad, rahayu pra titah kabeh, kang kadunungan ngelmu, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, mring Gusti Maha Gung, kang mengkoni Jagad Raya, saisine kapurba wisesa Aji, Purwa Madya Wasana.18. Wasanane wong aurip iki, dadi srana gumelaring kodrat, miturut laku jantrane, nadyan sifating Wahyu, kasempurneng urip lan pati, iku amung sarana, murih tansah hayu, kasinungan katentreman, iku wajib den persudi kanti becik, kinarya dadi srana, 19. Saranane sembada ngugemi, marang dawuhe Kang Maha Kwasa, tentrem ing lahir batine, kasinungan lelaku, guyub rukun netepi wajib, hambangun Nusa Bangsa, lan Negarinipun, murih hayu kang jinangka, lelabuhan gawe tentrem jagad iki, hayu rahayu ing rat20. Rata waradin sajagad iki, kunci rahayu ingkang
Kok ngene Arema saiki? Gendeng!
Sugih iki ujian Le, eling jamanmu susah,
KOTAK AMAL | BLOG-e WONG JOWO
Brigadir Jéndral (sering dicekak Brigjèn) iku pangkat paling cendhèk jroning tataran perwira tinggi ing sawetara nagara, biasané sak tingkat sadhuwuré Kolonèl lan sak tingkat sangisoré Mayor Jéndral. Sering kadadéyan ing sawetara nagara migunakaké pangkat Mayor Jéndral (kanthi bintang siji) minangka pangkat paing cendhèk banjur Lètnan Jéndral (bintang loro, Colonel General (bintang telu) lan Jènderal (bintang papat).
Asal mula migunakaké tembung Brigadir[besut | besut sumber]
Pangkat brigadir jéndral bisa dilacak marang asalé saka militèr ing Éropah, ya iku Brigadir Jéndral (diprasajakaké dadi Brigadir), ngomandoni sawijining Brigade ing lapangan. Pangkat iki nyebar menyang saindhenging donya ing abad kaping 18 déning
Brigadir Jéndral ing TNI[besut | besut sumber]
Brigadir Jéndral iku pangkat paling endhèk ing tataran perwira tinggi ing TNI Angkatan Dharat, saliyané iku Brigadir Jéndral dianggo uga déning Korps Marinir, TNI Angkatan Laut. Kang nyandhang pangkat iki nganggo tandha pangkat kanthi bintang siji. Pangkat iki setara karo Laksamana Pertama ing lingkungan TNI Angkatan Laut (saliyané Korps Marinir) lan Marsekal Pertama ing lingkungan TNI Angkatan Udhara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brigadir_Jéndral&oldid=985131"	Kategori: Perwira tinggi	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 2 Maret 2016.
sinau ….lan prekawis ijin AM punapa benten kaliyan FM kula nyuwun
karo keluarga ora mengko ? ben podo kenal … tapi nek karo keluarga pertimbangan tempat po mbarang ya …
kayane sing nang palembang kudo NRIMO ING PANDUM iki, soale penitia ne wis netepake pas
Sekayu…wong sabar ke gedhe anune…hi..hi…hi
Tapi kadang-kadang demi jiwa korps Smada88…bisa-bisa dibelani mulih mboh piye carane…wong Hell Hole sing nang daerah mblosok wae arep bali…apa betul kang? Nek salah yo wis….ora ngompori
maneh wis …. kita berkompetisi lagi, oce ? nek saiki mesti wis podo canggih2
Wah…wah… soyo mantep iki….blogge berubah dadi “Pasar Ular”….Wis kene sing arep dho dodolan..mumpung lapake isih akeh per meter pira Cat…sing jelas…enggal padha daftar selak entek lho…Arwan
wudele sih … mengko wae nulis maneh …
By: Soepanchard on Agustus 14, 2008 at 8:40 am
Waiya…agek weruh Bule ketok wudele wae wis ra
Warung Bu Ageng juga menerima layan pesan antar
Pancen ana bae wong Jawa sing ora njawani, sauger wong Jawa iku isih ana, kajawaane mbokmenawa uga tetep isih ana, Dadi, tetembungan “wong Jawa ilang Jawane” ora bisa disurasa kanthi wantah bae. Sing genah keiawaane wong Jawa iku owah-gingsir nuting jaman kelakone. Pamiara lan panguri-uri iku perlu,
Wah jan bombong rasaning manah, déné sumerep taksih wonten kadang tumaruna ingkang kados panjenengan, iba bingah rasaning manah menawi basa, sastra, aksara punapadéné kabudayan Jawa tansaya ngrembaka…. minangka sarana Hamemayu Hayuning Bawana…..
bulukerto17 berkata:	Oktober 16, 2014 pukul 3:54 pm	dalem remen kalian ingkang sinambungan
(1942-08-02) 2 Agustus 1942 (umur 74)
Isabel Allende Llona (lair ing Lima, Peru, 2 Agustus 1942; umur 74 taun) inggih punika salah satunggaling pengarang Chili ingkang buku-bukunipun sampun dipunterjemahaken wonten ing kathah basa. Allende inggih punika salah satunggaling novelis ingkang paling kondhang wonten ing donya sapunika, lan buku-bukunipun sampun langkung saking 35 juta kopi ingkang kasadé lan dipunterjemahaken wonten ing 27 basa.[2]
Allende miyos wonten ing Lima, Peru, wonten ing kulawarga diplomat Tomás Allende ingkang nalika punika dados duta besar Chili ing mrika. Piyambakipun minangka keponakan saking Salvador Allende, Presiden Chili nalika taun 1970 dumugi taun1973. Wonten ing taun 1945, tiyang sepuhipun crah, lan ibunipun kaliyan 3 sadhèrèkipun pindhah malih dhateng Chili, lan dumunung wonten ing mrika dumugi taun 1953.[3]
Kulawarga punika lajeng pindhah dhateng Bolivia lajeng pindhah dhateng Lebanon. Nalika wonten ing Bolivia, Allende sinau wonten ing sekolah swasta Amerika, lan déné wonten ing Lebanon piyambakipun sinau wonten ing sekolah swasta Britania wonten ing Beirut. Piyambakipun kondur malih dhateng Chili taun 1958 saperlu mungkasaken pendidikan menengahipun, lan wonten ing mrika kapanggih kaliyan garwanipun ingkang kaping pisan, Miguel Frías, lan kekalihipun palakrama taun 1962.
Saking taun 1959 dumugi taun 1965, Allende nyambut damel wonten ing Organisasi Pangan lan Pertanian (FAO) PBB wonten ing Santiago, lan ugi wonten ing ing Brussel, Belgia, lan maneka papan sanèsipun wonten ing Éropah. Putrinipun, Paula, miyos taun 1963. Taun 1966, Allende wwangsul malih dhateng Chili, lan putranipun, Nicolás, miyos taun punika.. Buku Allende, Paula (1994), inggih punika kenangan masa alitipun ingkang nggugah wonten ing Santiago, lan taun-taunipun wonten ing pembuangan.[4] Buku punika dipunserat wonten ing wujud serat dhateng putrinipun, Paula, ingkang kabaring koma wonten ing griya sakit (piyambakipun seda amargi porfiria taun 1992). Kejawi
Cithakan biograpi ngango URL ngliga ing paramèter situs jaringanLair 1942Wong uripPenulis ChiliChiliKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 19 Oktober 2016.
mlebu RSJ koyo sing liya2ne sing podo ra dadi, ra keno serangan jantung.
4. dll dll, ijik nunggu maneh berita2 seko facebook whe … kek … kek …
Kaya ngene iki kayane fenomena negoro pewayangan iki … republik mimpi … dadi anggota dewan kok arep dinggo
Anggota dewan yang mestinya terhormat, menjadi turun wibawane, malah karo gusdur jarene koyo Taman Kanak-Kanak.
Opo ae ditulis, gak ono batasan opo2.
Nek ono batasan malah gak nikmat ngeblog e.
Mula Bukane Gunungkidul (?) Fri May 30, 2008 10:54 pm Sasageta forum punika paring sejarah/mula bukanipun Gunungkidul.Mugi wontena ingkang biyantu kula mangertosi
sing koyo ngono kuwi biasane gur sanepo......Nek asline do wegah mbiwarake....sing marai mosok sejarah jan elek banget.......Nggunung Kidul ono mulo bukane manungso...g mungkin ndisik wani ngambah ning GK, wong jaman ndisik GK kuwi gong liwang - liwung.....boro2 manungso lewat...kewan lewt wae mati....HHHaaaa berarti aku ndisik mesthi keturunane begawan nek ora yo pendito sing ngilmune duwur........Cobo
Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Tue Jun 17, 2008 7:26 pm ngih kulo panjenengan sami kedah angleluri sejarahipun gunungkidul kulo piyambak jan mboten dunk kepingin ngerti sejarahipun matur nuwun tomberKorLapReputation : 3Join date : 29.04.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Sat Jun 21, 2008 9:51
Join date : 29.02.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Tue Jun 24, 2008 7:59 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Wah yo nek aku d arani keturunan pelarian seko majapahit yo wegah......kuwi mau sejarah sing koyo ngono kuwi biasane gur sanepo......Nek asline do wegah mbiwarake....sing marai mosok sejarah jan elek banget.......Nggunung Kidul ono mulo bukane manungso...g mungkin ndisik wani ngambah ning GK, wong jaman ndisik GK kuwi gong liwang - liwung.....boro2 manungso lewat...kewan lewt wae mati....HHHaaaa berarti aku ndisik mesthi keturunane begawan nek ora yo pendito sing ngilmune duwur........Cobo
Prawiropekso kanggo mbukteke neng GK, bener opo ora kabar kui. Lha terangane bener, salah sijine Ki Suromejo.Ki Tumenggung terus ngandani Ki Suromejo dikon izin disik, gandeng GK ki isih mlebu wilayahe Mataram. Tp Ki Suro ora gelem trus do tukaran, Ki
KEJAWEN" karangan Mr. Raden Mas Suryadiningrat, ngadeke Kab GK bareng karo ngadeke daerah-2 liyane ing wilayah Yogyakarta, yoiku setahon bar rampunge perang Diponegoro. Seko penelitian lan anggone ngumpulake data soko tokoh masyarakat disimpulke nek lahire Kab GK ing dino Jumat Legi
selatanKorLapLokasi : LORING ANGGAReputation : 0Join date : 22.03.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Sun Jun 29, 2008 11:03 pm mas mas....lha kok dho rebut sejarah sopo keturunane sopo, mbedakake sleman bantul lan gk lha wong kabeh nang Ngayogjakarta, lha saiki nek wong sleman
Jawa Timur dadi kerajaan medang, medang dadi kahuripan, kahuripan dadi kediri kediri pecah nanging dadi siji maneh
mas badai yen di usut meniko sedoyo niku nggeh asale nggeh tetep sami mawon , bedone yen
gunung kidul,opo meneh sdm wong nggunung kidul
Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Mon Aug 11, 2008 9:35 am hery.sLurahLokasi : grogol2 bejiharjo,jakartaReputation : 0Join date : 31.12.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Sat May 16, 2009 2:03 pm urun rembug Keturunan
yo ngono kuwi sedulur kudu imbang rak nggeh ngoten mas wonosingo!, nuwun sewu lho niki kulo nyeluke mbah opo mas soale data
gunung kidul..Sam gheka Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Fri Jun 19, 2009 10:16 am Lha endi wong Gunung kidul kie... markus basukiLurahLokasi : malang - wonosari (ngijo)Reputation : 2Join date : 18.11.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Fri Jun 19, 2009 1:14 pm Urun rembug sithik!Rikala taun 80-an aku krungu crita "Babad Alas Nangka Dhoyong" sing nyritakake mula bukane Gunungkidul. Malah bola-bali dipentaske ing kethoprak. Critane apik banget, ning aku rada lali. Sapa ngerti ana sing kelingan?Kanggone aku sejarah iku abang ireng kudu diakoni. Awit ora bisa diowahi.Sbanjure, aku krungu lan maca, yen wong Gunungkidul iku keturunan saka Majapait. Yen bener, takkira uga kudu diakoni. Mung, miturut elingku - biyen ki wong Gunungkidul padha "mindher" yen kumpul karo wong daerah liya. Malah akeh sing ora ngaku asale saka Gunungkidul. Akeh-akehe yen ditakoni asale - ngakune saka Ngayogya! Nah, salah sijine cara supaya wong Gunungkidul ora mindher maneh - dikandhani yen asale saka keturunan Majapait. Dadi wong Gunungkidul ki wong hebat ngono! Iki klebu sugesti lam motivasi.Sokur-sokur para mudha saka Gunungkidul saiki ora isin maneh ngakoni tanah kelahirane.Dadi aku setuju banget karo forum ini. Kaos saka FKOG malah bola-bali takenggo ing keramean, ben wong-wong padha ngerti, yen Gunungkidul ki apik! Wong
am konco-konco, sedulur kabeh ora susah minder dadi wong gunung kidul saiki gunung kidul wis kondang kaloko neng monco negoro kesan kekeringan iku wis ilang soko predikat gunung kidul wong sing
gunung kidul isih kekeringan aku bangga dadi wong gunung kidul Agus susanto1999KorLapLokasi : jakarta palmerahReputation : 10Join date : 23.05.09Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Fri Jul 03, 2009 2:11 pm keturunane nabi ADAM kabeh Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (
Pokoke sing ono “LI” ne biasane nggegirisi, koyoto LInux, LItion, LIma simpang teh poci (maksa), LIsir (Silir) dan LImbangan… 😀
Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *
ya? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
menikah, mboh iku diana - eria, eria stanley, stanley - dian, dian - rama, aku sing dadi mc yoo *pengawuran*sik-sik-sik ngawur ae nek ngomong aku sik suwe Mbak kawine lha sing pgn liane,...ngkok ne wis dadi
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornlivehd.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
PolskiPortuguêsRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.54, 9 Maret 2013.
Cara Download Dari Google Book Search 2 | Sugeng Rawuh
lah..!! abrataLurahLokasi : jawa timurReputation : 1Join date : 26.08.09Subyek: Re: SHOLAT JUMAT apa benar pengganti SHOLAT DHUHUR?? Fri Aug 28, 2009 8:31 am weh...sepurane kang lek ngono....aq salah panggonan yo? he he....tapi neng njero forum iki kan areke campur to kang? sopo ngerti enek seng klop kanggo dijak
4 Langkah Login ke Banyak Akun Google Talk | Sugeng Rawuh
Langsung kemawon nggih lur,meniko wekdal kulo bade bagi Contoh Pidato Bahasa Jawa ingkang judulipun PENTINGE NJAGA LINGKUNGAN...
Matswapati - wayang ukur.	Cakil - sorotan khusus (1) - wayang ukur.	Klik
haduh.. sampeyan kok malah nuduh maknya? 🙂
June 7, 2007 at 4:04 pm
Reply	Mbok mursal trus meteng disik dadi anake koyo ngono kui
ben ra dadi carane piye, mbok?
tekan neng liyane to yo.. 🙂
njaluk tulung yen ono sing iso menehi aku alamat kontak
ndisik. nek onok konco2 sing jik eling karo aq PE FOL 2709……
PE FOL mas heri, tri-men, mas damar dkk, PE EOL said, trus sopo ndisik sing
wae gur nambah 2 kg je. Sing golek bibite yo rodo mumet je...
wrote:isi akeh contone jomblang jetis pacarejo,gunung bolong jetis terus mulo yo akeh tapi ra reti jenenge lha kui ono guo anyar,,jenenge luweng ciot amargo sing nemoke mbah siwo pas lagi nggolek watu terus pas lagi
sethithik kepeksa kudu gelem rembugan karo pihak Republik, nadyan ing sakait emoh-emoh tenan nye­dhaki. Republik dianggep barang kharam. Ning, njur arep apa, manawa gelar yekti­ne tanpa rembugan karo Re­publik, Landa bakal ora bisa mrantasi gawe; kekarepane anggone nedya ngu­kuhi bumi Nusantara (sing wis dijajah 300 taun suwene), bakal gagal?
Lha kelakon ing Hoge Veluwe (kaya­dene sing wis diaturake ing kene), wiwit 14 April 1946 dianakake sapatemon anta­rane delegasi Indonesia karo pihak Landa. Saka
Pa­muntjak, karo Raden Mas Setiadjit, loro-lorone wong Indonesia sing dadi warga parlemen Ne­derland. Ditambah siji
wanti temenan: ”Aja nganti menehi jabatan apa-apa, jenis apa bae nyang Soekarno”. Malah-malah pihak Landa atekad, nambahi cacahe ser­dhadhune sing ana Hindia 75.000 jiwa.
Sing rada gampang olahane tumrap Landa, ngadhepi wilayah sing wis di­kuwasani luwih dhisik
nindakake pepren­tahane maneh kaya dhek jaman sadu­runge perang.
Khusus ing dhaerah Papua, Landa kan­dhane babarpisan ora nemoni per­soalan apa-apa; kabeh-kabeh lancar
Gubernur liyane sing diangkat kanggo Bali, Kalimantan lan wilayah Wetan (Ambon sakitere), tetep ana
nate necep ngelmu ing Nederland, srawung karo Dr.Tjipto, Ki Hajar, Douwes Dekker, kandel
Atlan­tik (Atlantic-Charter) sing ditandha tangani Churchill karo Roosevelt, sing nyebutake anane hak saben bangsa netepake dha­pukaning negarane dhewe-dhewe. La­yang mau ditandha tangani uga dening watara 300 kepala suku, kepala adat dalah agama ing kukuban kono.
Komandan pasukan Australia ora ngrewes; malahan dioper nyang komandan Inggris sing ing sakawit ditugasi ing Saigon. Lha iya komandan Inggris iki sing menehi ati nyang pihak Landa; sing terus nangkep Dr Sam Ratulangie, terus diken­dhangake nyang Serui, pulo cilik enthik ing salore Papua.
Landa ora leren-leren anggone tansah nggrecoki Republik; ing sandhinge iku uga terus nyantosakake peprentahane ing wilayah sing wis kelakon kecekel tangan. Rikala krungu yen pertengahan Mei 1946, Mountbatten (Inggris) bakal mundur saka tlatah sing wis dikuwasani, lan
Cethane maneh, Van Mook ngrangkul sakehing pawongan, gelema nyengkuyung politike Landa. Kelakon rikala tengahan Juli 1946 dianakan Konperensi ing Malino, daerah Sulawesi Kidul kana.
Sing netepake sapa-sapa sing dadi wakile siji-sijine dhaerah, van Mook dhewe dibantu salah sijine pejabat tinggi Landa. Terus ana maneh
jaman Jepang sa­kehing warga kasultan­an lan sakehing pe­mim­pin (agama, inte­lek, adat) padha di­basmi dening Jepang; kanthi dakwaan arep nganakake kra­man. Ning, satemene bae, Jepang mula arep gawe Kalimantan (Ba­rat) dadi papan pang­uripane wong­wong Jepang; arep ditransmi­grasi mrono. Wong Indone­sia sing kari,isih urip, bisoa ming rakyat cilik, sing ora nduweni kapin­teran apa-apa, dadi gamparg reh-reh­ane.
Ora kurang saka paraga 39 Kalimantan lan saka daeran Wetanan di-kumpulake ing Malino; nedha nrima atur panuwun nyang Ratu Wilhelmina dene dhek 7 Desember 1942 pidato ing ngarep corong radio, surasane aweh janji bakal nganakake owan-owahan ing ndalem peprentahan Landa ing Hindia-Wetan.
Isih nunggal taun, Desember 1946 Landa gawe aksi meme­cah-belah len sabanjure nguwasani, sarana nganakake Kon­perensi maneh. Saiki ing Denpasar, Bali. Dhek samana Landa wis kelakon bisa mbangun dhaerah otonom ing Indonesia cacah 13 iji. Sing tata peprentahane wis bisa tumindak. Dene sing dadi kerampungane koperensi: ndhapuk utawa mbangun Negara Indonesia Timur. Sing dadi Presiden: Tjokorde Gde Rake
Cetha mareh, yen “Negara” Indonesia Timur, ora nduweni gendera nasional, ora nduweni Lagu Kebangsaan dhewe, apa maneh kekuwasaan politik. Kabeh-kabeh kudu nggugu nyang karepe sing kuwasa; mula ora aran aneh yen N.I.T. dhek sa­mana ana sing nyebut: Negara Ikut Tuan. Nadyan ta ing tembe bab iki dibantah; merga mula anane gerakan-gerakan sing nduwa lan ora mesthi gelem tundhuk karo karepe Van Mook.
Wus wiwit ing sakawit, pihak Republik ngudi amrih per­soal­an Indonesia-Landa ora ming dadi “persoalan dalam negeri” bae, kayadene sing dikarepake Landa. Soal Indonesia kudu dadi rembug internasional; dadi rembug jagadan. Iya merga saka kewasisane PM Sutan Syahrir, baka sethithik
Syahrir nelakake kabeh mau minangka wang­sulan utawa surat-kawate Nehru sing nelakake suka sukuring atine,
Lan nyatane ing wilayah Republik banjur dianakake ke­giyatan ngumpulake pari kanggo India. Minangka gantine, pihak India saguh kirim bahan pakaian (kain) nyang pihak Indonesia.
Iki kabeh cetha mujudake pukulan sing telak tumrap Landa. Wah maneh, tugas sing diemban pihak Republik, nglucuti gegamane serdhadhu Jepang, terus nglumpukake pasukan-pasukan sing kalah perang, sing sabanjure diangkut nyang salah sijine pelabuhan sing wis ditamtokake, bisa tumindak lancar. Mangka pihak Landa sering bae gawe propokasi, ngalang-alangi aja nganti sakehing pakaryan utawa tugas sing diemban pasukan Indonesia bisa jalan…..
sukses. Mas Endi.. mbenjang menawi
pengobatan. Ingkang dipun pandegani dening Pak Dr. Masnan.nyuwun
pengobatan. Ingkang dipun pandegani dening Pak Dr. Masnan.nyuwun ngapunten nyrondol ra amit2 heeeeeTenang wae om,malah matur nuwun di jawab disik,soale aku sering ora online.
tiliki mawon,kagem nostalgia. mbah sunarCamatJoin date : 24.10.09Subyek: Re: Alumni SD Kanisius Bogor Playen Thu Feb 18, 2010 12:18 pm @masjoko : maturnuwun informasinipun@mas endi : maturnuwun ugi, mbenjang menawi
maturnuwun informasinipun@mas endi : maturnuwun ugi, mbenjang menawi wonten libur kula tak tilik ten mBogor, sekalian sungkem kaliyan Pak parjiman. Selamat Berkarya. Tuhan Memberkati.Matur nuwun mas,Berkah Dalem. mbah sunarCamatJoin date : 24.10.09Subyek: Re: Alumni SD Kanisius Bogor Playen Fri Mar 19, 2010 2:55 pm Dangu mboten kabar-kabar, dos pundi kabaripun Mas Endi? endiKorLapJoin date : 01.01.09Subyek:
ING60026 End Cap Oring Viton 1 6 ING60035 115 VAC Motor Assembly 1
STANDARD ELEMENTS 8 ING60020 18 Wand Crevice Assembly 1
3 ING60000 74W 74 micron Woven wire 1 9 ING60021 18 Wand Adapter Assembly 1
ING60002 40W 40 micron Woven wire 1 10 ING60004 63 Inlet Hose Assembly 1
ING60001 25W 25 micron Woven wire 1 11 ING60005 63 Outlet Hose Assembly 1
ING60010 20C 20 micron Cellulose 2 12 ING60023 Quick Disconnect Kit 2
ING60006 10C 10 micron Cellulose 2 13 ING60019 Hose Gasket Viton 1
turu sing nggone atos tur nganggo style “njingkrung” kan mendingan di ndalem Atemodikaran aja to mbah,,,
rekane njajah ndonya mirang kori.. halahh opo to iki..
Download Wayang Golek: Amar Sakti | mifka weblog
Download Wayang Golek: Amar Sakti	Filed under: Zero — by Badru Tamam Mifka @ 9:07 pm Anak semar, Gareng,
Musyawarah mujudake dalan kang prayoga kanggo ngrampungake prekara sarana bebarengan. Ora perlu rebut adu bener (rebut pener). Sajroning musyawarah mesthine nduweni tujuwan supeket (mupakat).
Musyawarah bakal bisa lumaku kanthi becik menawa kabeh kang magepokan karo kagiyatan iku ngetrepi kewajibane dhewe-dhewe. Adakane anane sawijine pawongan kang dadi suh, kang mranata lakune musyawarah. Umpama ana ing rapat sering diarani moderator. Moderator iku kang bakal miwiti kanthi ngandharake apa kang dirembug, mratitisake sapa kang kajibah ngudhal panemu, menehi kalodhangan marang kang nanggapi, lan kang pungkasan mesthi bae nemtokake
NGELMU KYAI PETRUKKuncung ireng pancal putih,Swarga durung weruh,Neraka durung wanuh,Mung donya sing aku weruh,Uripku aja nganti duwe mungsuh.Ribang bumi ribang nyawa,Ana beja ana cilaka,Ana urip ana mati,
sarendheng,Susah jebule seneng,Seneng jebule susah,Sugih durung karuan seneng,Ora duwe durung karuan susah,Susah seneng ora bisa disawang,Bisane mung dirasakake dhewe.Kapiran kapirun sapi ora nuntun,Urip aja mung nenuwun,Yen
kudu nyambut gawe.Pipi ngempong bokong,Iki dhapur sampurnaning wong,Yen ngelak ngombea,Yen ngelih mangana,Yen kesel ngasoa,Yen ngantuk turua.Pipi padha pipi,Bokong padha bokong,Pipi dudu bokong,Onde-onde jemblem bakwan,Urip iku pindha wong njajan,Kabeh ora bisa dipangan,Miliha sing bisa kepangan,Mula elinga dhandhanggulane jajan.Pipis kopyor
nyengkelit lopis,Utusane tuwan jenang,Arso mbedhah ing mendhut,Rame nggennya bandayudha,Silih ungkih tan ana ngalah sawiji,Patinira kecucuran.Ki Daruna Ni Daruni,Wis ya, aku bali menyang Giri,Aku iki Kyai Petruk ratuning Merapi,Lho ratu kok kadi pak tani?,Sumber: buku Air Kata-Kata, karangan Sindhunata.
kelingan jaman mbiyen mesti udreg karo sampeyan . .
aku ora ning englais, tapi ning londen… Reply ↓	RyanBian on 16/07/2010 at 19:35 said:
Hadoh, puyeng tenan iki. Ditambah eisntein pisan.
Reply ↓	pencerah on 16/07/2010 at 20:08 said:
aku yo melu bingung pak. durung tekan je
» Download Lagu Kanjeng Sunan - Pitutur.Mp3
Kados sampun kapratelaaken dening para magistering Greja Kristen Jawi ing Pokok-pokok Piwulangipun, bilih Kitab Suci Prajanjian Lami lan Prajanjian Anyar punika dados dhasaring piwulanging pasamuwan (Tim Revisi PPA, 2005:2). Pangertosan punika ugi nyasmitani tumrap olah kridhaning panembah ngantos tandhang grayanging pasamuwan nuhoni timbalan suci ingkang temtunipun kadayan dening panguwaosing Sabdaning Kauripan. Liripun, sedaya gagasan, angen-angen, visi-misi, pengalamaning gesang masamuwan, badhe nggadhahi teges ingkang mentes menawi tansah winengku ing Sabdaning Gusti Sang Murbeng Dumadi. Cetha bilih olah kridhaning pasamuwan mboten saged pinisahaken kaliyan Kitab Suci, ingkang dipun yakini dening Pasamuwan Suci minangka Sabda Dalem Hyang Mahasuci (Tim Revisi PPA, 2005:4). Mboten maiben menawi para magistering GKJ mratelakaken mekaten,
"Kitab Suci nggadhahi kawibawan ingkang nyrambahi, inggih punika minangka tuk setunggal ingkang leres kangge tiyang pitados supados saged mangertosi sedaya prekawis ingkang wonten sambet rapetipun kaliyan pakaryan kawilujenganipun Gusti tumrap manungsa. Kejawi punika ugi dados tetales lan pandoming tiyang pitados nglampahi gesang ing tengahing
pamulanging GKJ mboten saged endha kaliyan jejibahan mulya mulangaken isining Sabda saking Prajanjian Lami lan Prajanjian Anyar kanthi sucining niat lan anteping tekad. Sokur dene saged nulad Gusti Yesus nalika nerangaken Kitabipun Nabi Musa tuwin kitab-kitab Nabi sanesipun ingkang ngyakinaken temenan (Lukas 24:27,32). Cariyos Kitab Suci dados terang lan gamblang amargi kasorot adhedasar pakaryan kawilujengan ingkang katindakaken dening Gusti Yesus. Ing tembung sanes, kitab Suci Prajanjian Lami pikantuk surasa anyar amargi kasawang ing salebeting pakaryan Dalem Gusti Yesus. Punika ugi ingkang dados dhasaring pagedhongan tapsir ingkang limrah tumraping pasamuwan wiwitan. Pangandikanipun Gusti Yesus dhumateng para murid ing Lukas 24:44 nerangaken bab punika.
"Prekara-prekara iki wis Dakkandhakaké marang kowé nalika Aku isih bebarengan karo kowé, yakuwi yèn kabèh sing wis ditulis bab Aku ana ing Kitab Torèté Nabi Musa lan Kitabé Para Nabi, tuwin Masmur, kuwi kabèh kudu kelakon."
Pangandika Dalem Gusti punika ngengetaken kaliyan reroncening andharan Kitab Suci (liturgi Sabda) jaman semanten. Kangge njangka pangertosan wulanganing Kitab Suci mboten saged nglirwaaken pakeming pamaos sesarengan, ingkang kawitan saking Kitab Torah, Kitab Nabi-nabi, lajeng Masmur. Urutan paugeran kitab Ibrani (kanon) ingkang sinebat TANAKH (Torah, Nebiim, Kethubim) -wondene Toret ingkang dados punjering piwulang- nyethaaken bab manunggaling pangertosan suci ingkang wonten ing kitab-kitab kalawau, inggih punika bab babad kawilujengan. Pramila, ing pakempalan-pakempalan suci, pamaos tumraping Kitab Suci tansah nengenaken wewatonipun, inggih punika reroncening Kitab Toret, Kitab Nabi-nabi, lan Masmur ingkang dados sumbering panyuraos. Satunggaling sasmita penting bilih jatining pangertosan tumrap isining Kitab Suci lan pakaryan Dalem Gusti punika saged kajangka menawi mboten nilar reroncening kitab. Saking ngriki lajeng kawiyak ingkang dados mula buka wontenipun tata wacana wara (leksionari) kangge dhasar piwulanging Pasamuwan. Menawi Toret dados punjering piwulang miturut TANAKH, ing tata wacana wara, Kitab Injil ingkang dados punjering andharan. Ngengeti wonten ing Kitab Injil kawuryan lelampahanipun Gusti Yesus nindakaken pakaryan kawilujengan. Lantaran Injil kita nyumerepi bilih Gusti Yesus gesang katuntun dening Toret. Panjenenganipun memayu hayuning dinten Sabat, ngabekti ing
Tanceping Tarub utawi Undhuh-undhuh, ngantos Riaya Pentekosta (Panen) kanthi rawuh srana Rohipun ingkang suci. Mila Kitab Injil ingkang mbabar prastawa Dalem Gusti Yesus sinebat ugi Toret Anyar. Ngengeti, Gusti Yesus mboten nyuwak Toret nanging nindakaken kanthi jangkep (kasuraosa Mateus 5:17).
Sasampunipun pikantuk antebing kalbu bilih Kitab Suci punika minangka tetales piwulangipun Pasamuwan Suci, laras
Kitab Kanthi Mboten Lirwa Kaliyan Kala Mangsaning Liturgi
3. Surasaning Kala Mangsa Liturgi Kangge Memayu Hayuning Pamulanganipun Pasamuwan Suci
1. Gayuting Kitab Suci lan Kala Mangsa Liturgi
Wontenipun Kitab Suci ingkang dipun terangaken saha wulangaken estunipun katujokaken kangge mahargya pakaryan Dalem Gusti ing tengahing
bilih nalika para panyerat Kitab Suci sami nyerat pengalamaning kapitadosanipun, sampun nggadhahi pangertosan tumrap Liturgi utawi Tata Pahargyan Pakaryan Dalem Gusti Allah. Conto ingkang gampil temtu Kitab Masmur, ingkang isi pandonga lan pepujen ing tengahing pangabekti. Mboten maiben menawi Masmur dados kitab pandonganing Pasamuwan, ingkang ing tata wacana wara dados tanggapan pamaosing Sabda Suci. Pramila, migunaaken Masmur dados waosan Kitab Suci temtu nyimpang saking wewatekanipun Kitab Masmur (van Olst, 2006:8).
kitha Yerikho ngantos purnaning pahargyan ingkang katutup dening Senapati Yusak (Yusak 8:30-35). Ing ngriki Yosua ngedegaken misybah, misusungaken kurban, lan maos Kitab Toret. Saking Prajanjian Anyar kita saged ngungak Kitab Wahyu. Kitab Wahyu saged dados srana nyinaoni tata pangabekti. Saking Kitab Wahyu kita sinau bilih ing babagan Liturgi, tiyang Kristen wiwitan ketat sanget anggenipun midherek Toret lan Kitab Nabi-nabi. Saking ngriki saged winastan bilih Kitab Wahyu sejatinipun mujudaken kitab Liturgi (van Olst, 2006:10). Wahyu 1:1-8 saged kapirsanan minangka tuntunan pangibadah, ingkang mratelaaken wawan pangandikanipun ingkang nyerat kaliyan pasamuwan ingkang mirengaken saha nanggapi (Suharyo Pr, 1993:63). Ing ngriku kita manggihaken wontenipun salam, berkah, lan kidung pamuji minangka peranganing unsur-unsur Liturgi.
Menggalihaken prekawis punika, tetela bilih Kitab Suci rinakit pancen katujokaken kangge mahargya pakaryan Dalem Gusti. Mila anggen kita nyuraos Kitab Suci minangka dhasaring khotbah, nyerat khotbah tuwin ngandharaken, mboten saged nglirwaaken kaliyan tujuanipun Kitab Suci sinerat. Ing tembung sanes, surasaning kala mangsaning Liturgi mujudaken paugeran kangge martosaken isining Kitab Suci. Pojokaning panyawang tumrap Liturgi dados kunci kangge nyuraos isining Kitab Suci. Kanthi mekaten, mapanaken Kitab Suci minangka kitab liturgis mboten saged dipun endhani malih.
Pitakenanipun, kados pundi seratan suci punika kaginaaken ing jaman Kitab Suci? Panggilut tumrap pitakenan punika nuntun mring jatining seserepan tumraping pasamuwan rikala semanten ngantos ing jaman sapunika. Liripun, pakaryan Dalem Gusti ingkang milujengaken tetep sami, wiwit ing mula buka, sapunika ngantos salami-laminipun. Pakaryan kawilujengan ing saben jaman mbetahaken wadhah srana rumpakaning sastra. Dadosa ingkang kawedhar ing tulis punapa dene lesan, ngantos ing cak-cakaning gesang. Kanthi mekaten, kawruh tapsir ingkang kaginaaken dening para guru ing jamanipun Gusti Yesus dados penting kangge srana ndhudhah mutyara adi ing Kitab Suci. Wonten ing Kitab Injil umpaminipun, Gusti Yesus anggenipun nerangaken Kitab Prajanjian Lami pranyata laras kaliyan seserepan tapsiripun para guru Yahudi (van Olst, 2006:56-57). Saking ngriki kita mangertos bilih pasamuwan wiwitan mapanaken Kitab Suci miturut pandoming Liturgi. Kawruh punika winastan tapsir tipologis ingkang beda kaliyan tapsir alegoris! Tapsir tipologis ngemu pikajeng kangge manggihaken larasing suraosipun Kitab Suci utawi harmonisasi ingkang beda kaliyan benang merah. Tapsir tipologis kanthi mekaten saged kaginaaken kangge nyuraos tata wacana wara ingkang kacawisaken dening Pasamuwan Suci.
Tetela bilih nyuraos Kitab Suci mboten cekap namung ngandelaken keterangan ingkang kamot ing kitab-kitab tapsir. Langkung-langkung kitab tapsir ingkang kirang menggalihaken gagasan teologis menggahing kala mangsa utawi swasana Liturgi ing Kitab Suci, mila mboten beda kaliyan anggitaning para antropolog lan sosiolog. Kados dene khotbah ingkang angel dipun bedakaken kaliyan opini ing ari warti, amargi wasisipun mbeber kedadosan ing jagad, nanging suwung ing panyuraos kapitadosan. Kanthi kebabaring sastra tulis ingkang ngemot piwulang lan pakaryan Dalem Gusti lantaran kitab Khotbah Jangkep lan Sadhar, mugi ndayani pangabektinipun Pasamuwan Suci.
2. Nyurasa Peranganing Kitab Kanthi Mboten Lirwa Kaliyan Kala Mangsaning Liturgi
Atetales pangertosan bilih Kitab Suci punika binabar kangge hanyipta weninging panembah, saben-saben nyuraos Sabda Suci temtu mboten saged nglirwaaken wigatosing kala mangsa Liturgi. Tujuanipun supados saged ndhudhah sejatining pepakon saking Gusti kados nalikaning dhawuh punika kawiyos dhumateng umat prasetyaningsih. Srana mekaten kita tansah eling, bilih kita punika ugi kalebet umat prasetyaningsih ingkang nggelaraken babad kawilujengan ing jaman samangke.
Kangge mangertosi wahyaning mangsa kalaning Liturgi ingkang kaginaaken dening Pasamuwan Suci, kita perlu nyurasa langkung rumiyin bilih jatining gesang ing jagad raya punika mboten saged uwal saking jantraning mangsa kala. Mboten maiben menawi kita saged mrangguli wontenipun tradisi slametan laras kaliyan tata iramaning gesang (rites de passage - daur hidup), kadosta: wiyosan, supitan (sidhi), palakrama, lan seda. Ing wekdal-wekdal punika dipun yakini
kasukman. Kanthi upacara punika ingajab sageda gesang lumebet ing wewengkoning sih rahmat. Bab punika ugi ingkang dados dhasaring Pasamuwan nindakaken upacara sembahyang, ingkang salajengipun nuwuhaken kesadaran penggalihan bab gagasan teologis magepokan kaliyan kala mangsaning Liturgi. Gagasan teologis tumraping kalamangsa Liturgi punika kadudut saking pakaryanipun Gusti njunjung manungsa dados umat prajanjian. Pakaryanipun Gusti punika kamot ing Kitab Suci ingkang kaginaaken dening umat prajanjian kangge srana ngenget-enget (anamnese) ing sauruting wekdal. Kanthi pangenget-enget tumrap pakaryan Dalem Gusti punika umat saged nawangsihipun Gusti ingkang nebus lan nyucekaken manungsa (segi katabatis) temahan nuwuhaken krenteg ngluhuraken pakaryan Dalem (segi anabatis). Prekawis punika ingkang dados dhasar olah kridhaning Liturgi.
Nalika Pasamuwan Suci nelakaken riyayanan kanthi kongasing panembah srana Liturgi, sayektosipun nembe mahargya kalaning Gusti Allah rawuh lan mbabar kawilujengan sejati. Kebabaring pakaryan kawilujengan punika ingkang sinebat kairos ing Basa Yunani (kacundhukna Rachman, 2001:4; da Cunha O. Carm, 2011:9), ingkang ngemu teges ugi bilih jantraning kala mangsa sampun ngener ing sangkan paraning dumadi (Setiyadi, "Manakala Menyadari Sang Kala", 2011). Ing ngriki saat sembahyanganing Pasamuwan Suci dados wigatos. Amargi kanthi kridhaning pangabekti saben ari, neting ati tansah nawangsihing Gusti kanthi
Ing ukara sanes, Liturgi Padintenan sayektosipun nggadhahi ancas kagem memuji Allah saha nyucekaken dinten sarta sedaya tumandhanging manungsa kanthi pandonga. Pangertosan punika salajengipun ndunungaken mring ancasing Liturgi ingkang katujokaken kangge ngladosi tuwin mahargya kalaning Gusti milujengaken jagad, ngruwat lan nglebur dosa. Murih pahargyan punika laras kaliyan jantraning kala mangsa, mila perlu kasusun urutaning waosan suci utawi tata wacana wara.
Wontenipun Revised Common Lectionary -satunggaling conto tata wacana wara- ingkang kacawisaken dening para nipuna ing
ingkang katindakaken dening Gusti Allah srana olah kridhaning pangabekti. Amargi ing tata wacana wara punika sampun kapratelaaken kala mangsaning Liturgi ingkang dipun riyayaaken. Wonten ing kawruh tapsir tipologis, gagasan teologis tumraping kala mangsa pikantuk kawigatosan ingkang mirunggan. Kala mangsa Liturgi ingkang utami ing Kitab Suci inggih punika teologi bab dinten Sabat tuwin pahargyan-pahargyan mirunggan, kadosta: Paskah, Panen/ Pentekosta, Undhuh-undhuh/ Tanceping Tarub, lan sapiturutipun. Kanthi pangertosan bab gagasan teologis tumraping kala mangsa Liturgi ingkang sinamar ing rerangkening tata wacana wara, salajengipun kantun kasuraos samesthinipun. Kirang langkungipun, lantaran keterangan waosan ingkang miwiti naskah khotbah jangkep, mugi nuntun mring lebeting panyuraos, sabaring ngraos-raosaken lan marsudi wasiat suci sapecak mbaka sapecak. Ing pangangkah wohing kasukman ingkang sinamun ing waosan suci saged kawiyak manut jantraning kala mangsa Liturgi.
Wontenipun buku Sadhar -mitra saben ari marsudi ati- lan Kotbah Jangkep -mitra sejati ngunjukaken sembah bekti- nggadhahi sedya murih Pasamuwan GKJ sembada ing kridha olah kamursidaning gesang kanthi hanyipta weninging panembah. Srana mekaten badhe tetela kusumastuti mwang laksitaning Pasamuwan GKJ ing pundia papan. Pramila, anggenipun Pasamuwan GKJ mahargya prastawa kawilujengan ing dinten Minggu ingkang kadayan Khotbah Jangkep kedah kerem ing wahyaning mangsa kala Liturgi. Ngengeti titi mangsa Liturgi punika nggadhahi gagasan teologis tuwin swasana mirunggan (kacundhukna Huck, 2001:186). Khotbah Jangkep ingkang nyarengi tumapaking Tata Pahargyan Prastawa Kawilujengan nggadhahi timbalan mulya kangge mratelaken swasana tuwin gagasan teologis tumrap kala mangsa Liturgi. Tujuanipun kangge sabiyantu pasamuwan nglengganani dumugi pundi jumangkahing lampah napak tilas pada Dalem Sang Kristus, temahan saged methik wohing karohanen adhedhasar titi mangsa Liturgi ingkang nembe lumampah. Saben lelampahaning gesang, saben pengalaman ngemu teges lan pikantuk papan mirunggan wonten ing rancanganipun Gusti.
Kala mangsa Liturgi ingkang perlu kasuraos kanthi samesthinipun sampun kapratelaaken ing tata urutaning waosan suci. Saking tata wacana wara punika kita pikantuk jatining kawruh bab kala mangsaning Liturgi ingkang apunjer ing pahargyan Paskah (
Setiyadi, "Paskah sebagai Puncak Perayaan Ibadah Jemaat", 2009; Martasudjita, 2011:101-102; da Cunha O. Carm, 2011:26). Lantaran prastawa Paskah, Pasamuwan Suci mangertosi jatining titimangsa kawilujengan. Kersanipun, jatining kawilujengan punika tetela nalikaning Gusti Allah ingkang asipat langgeng ngruwat dosa-dosaning jagat kanthi mbethot siyunging Bethara Kala. Menawi suwaunipun dewaning wektu njalari manungsa giris, amargi gesang ing wewayanganing pati, lantaran pakaryan Dalem ing margi lan pucaking pamenthangan, wewayanganing pati kala wau mboten damel girising penggalih malih (kaselarasna Rum 6:9, 23). Kala mangsa ingkang memba dados Yamadipati, tan kuwawi misahaken para kagunganipun Gusti kaliyan sih katresnan Dalem ingkang langgeng (Rum 8:38,39). Tetela bilih amargi pakaryan Dalem Gusti, kala mangsa ingkang wujudipun nggegirisi kala wau salin wujud dados titi mangsa Liturgi. Mangsa kala mboten nuwuhaken raos kuwatos malih, ananging salin rupi dados kalangwan, pranasmara dhumateng Gusti mbabar wahyaning karahayon (Setiyadi, "Manakala Menyadari Sang Kala", 2011).
Kanthi nglengganani wahyaning mangsa kala, kita pikantuk kawruh bilih titi mangsa Liturgi sejatosipun wekdal nalikaning Gusti mbabar jatining kayuwanan, nebus dosa-dosaning salir dumadi. Kababaring lelampahan punika dipun akeni ing
pakaryan kawilujengan punika kawiyak, kawitan rawuh Dalem Sang Kristus ing Sang Roh Suci lantaran guwa garbanipun Dewi Maria. Kapitadosan punika kateguhaken lantaran pahargyan Natal kanthi titi mangsa Adven minangka pacawisan. Salajengipun, pakaryan Dalem Sang Kristus ngrembat dosa-dosaning jagad nalika jamanipun Pontius Pilatus -nandhang sangsara, seda sinalib, lan wungu malih ing tigang dintenipun- dipun pengeti Pasamuwan Suci ing dinten adi Paskah kanthi pacawisan ing titimangsa ndungkap Paskah. Sasampunipun Gusti wungu lajeng sumengka dhateng ing swarga. Saking swarga Gusti badhe rawuh malih, ingkang tansah kaantu-antu dening umatipun. Murih kalaning pangrantunan mboten muspra, Gusti Yesus maringaken Roh Suci ing dinten Pentekosta ingkang dados pucaking pahargyan Paskah. Lantaran Sang Roh Suci, Pasamuwan pikantuk kekiyatan kangge nglajengaken pakaryan kawilujengan lan ngantos-antos rawuh Dalem ingkang kaping kalih.
Titi mangsa pangantu-antu punika panjang, kados tumapaking titi mangsa limrah ingkang mapan ing antaraning Natal - ndungkap Paskah, lan
thukul ngrembaka lan ngedalaken woh ingkang kathah. Ngengeti titi mangsa limrah punika panjang, kangge ngawekani raos nglangut, Pasamuwan saged netepaken dinten utawi pekan mirunggan murih tetep regenging olah panembah. Umpaminipun Pekan Pendidikan, Wulan Kitab Suci, Wulan Brayat, Dinten Pekabaran Injil, Dinten Bojana Suci Sajagad, Dinten ambal warsa Greja, Dinten Riyaya Undhuh-undhuh, lan sapiturutipun. Paugeranipun, sedaya prastawa punika katujokaken kangge nelakaken raos urmat dhumateng pakaryan Dalem Sang Kristus.
Kanthi mekaten tetela bilih kala mangsa Liturgi ingkang dipun tegesi ing tata wacana wara mratelaaken kawuryaning prastawa kawilujengan, lan Sang Kristus ingkang dados punjeripun. Mboten maiben menawi tumapaking kala mangsa Liturgi tansah dados kalangwaning para kagunganipun Gusti. Saking ngriki lajeng kababar teologi dinten Minggu minangka dinten pangabekti. Sayektosipun, dinten Minggu mujudaken pengetan Paskah, amargi ing dinten kapisan (ekhad) Gusti wungu (Markus 16:9). Prekawis punika ingkang dados jalaran wontenipun ewah-ewahan tumraping pangabektinipun umat Kristen. Ingkang suwaunipun ngenut tradisi Yahudi ngabekti ing dinten Sabat, lajeng nindakaken pangabekti ing dinten Minggu. Ngengeti wigatosing dinten Minggu, mila dados dhasar anggenipun Pasamuwan nyusun tata wacana wara. Paling mboten, lantaran tata wacana wara kita saged mangertosi gagasan teologis ingkang sinamar ing jantraning kala mangsa. Satunggaling prekawis ingkang mbetahaken pasinaon mirunggan.
Kanthi nglengganani surasaning kala mangsa Liturgi ingkang puncakipun ing dinten Minggu, mugi sangsaya nuwuhaken gregeting tekad memayu endahing pamulanganipun Pasamuwan GKJ. Ngengeti ing saben titi mangsa Liturgi wonten woh kasukman ingkang saged kapethik. Kirang langkungipun andharan piwulang ing kitab Khotbah Jangkep nggadhahi tujuan suka pambiyantu dhumateng para pelados Sabda Suci methik wohing kasukman kala wau. Wondene srana renungan ing kitab Sadhar, mugi handayani mring hayuning kapitadosanipun umat anggenipun mecaki margining kayuwanan laras kaliyan jantraning kala mangsa Liturgi. Jer Sabda Winedhar punika pindha sekar Wijayakusuma ingkang sinung daya kangge mulihaken, maluyaaken tuwin nggesangaken (Setiyadi, Sabda Winedhar Pindha Sekar Wijayakusuma, 2010). Kersanipun, lantaran kitab Sadhar mugi nuntun pasamuwan necep, neges, sarta ngemban Sabda Dalem Gusti. Ing basa sanes, mugi dayaning Sabda Suci ingkang winedhar saben ari paring kasantosan tumraping Pasamuwan Suci anggenipun nindakaken ayahan timbalan memayu gesang rahayu.
Wontenipun Kitab Suci amargi kabetahan Liturgi. Sambet rapet antawisipun Kitab Suci lan Liturgi dipun andharaken dening Kitab Suci piyambak. Nalika kitab Sadhar mwang Kotbah Jangkep rinipta temtu ancasipun mboten nilar paugeran punika. Kersanipun, kitab Sadhar
pangertosan menggahing Liturgi. Dadosa magepokan kaliyan Liturgi Padintenan punapa dene Liturgi Dinten Minggu kalebet Sengkeran Bojana Suci miwah Liturgi Dinten Pahargyan Mirunggan. Sampun temtu, pangertosan babagan kala mangsaning Liturgi dados dhasar ngrumpaka kitab tuntunan piwulanging Pasamuwan Suci punapa dene kitab andum pengalaman kasukman. Jer sampun dados ancasing wedalaning kitab punika kangge memayu hayuning pamulanganipun Pasamuwan Suci.
Wontenipun Liturgi mujudaken sarana nglestantunaken dhawuh timbalanipun Gusti sacara lesan. Anggenipun nglestantunaken dhawuh timbalan katindakaken sacara sesarengan kanthi raos urmat lan pakering ing satengahing pakempalan pangibadah. Tujuaning ibadah kangge ngenget-enget pakaryan Dalem ingkang suci, ngluhuraken Asmanipun ingkang njalari tuwuhing krenteg ndedonga, laras kaliyan prastawa kawilujengan ingkang dipun riyayaaken. Prekawis
Jangkep sinagedna nuntun mring sembahyanganing Pasamuwan.
Nalika Kitab Suci sinerat, sampun temtu katujokaken kangge nglestantunaken cak-cakaning panembah. Liripun, Kitab Suci kababar amargi dipun betahaken dening Liturgi utawi olah kridhaning hanyipta weninging panembah. Contonipun Pangentasan 19 lan 20:1-17, Pangandharing toret 31:9-13, 27-28; Yusak 3 lan 6:1-21. Ing tengah-tengah kridhaning panembah, umat sami nglengganani titi wancining pangentasan ingkang katindakaken dening Gusti Allah, temahan nuwuhaken prayasmaraning umat nggunggung Gustining Sarwa Dumadi.
Salajengipun, ngengeti peladosaning Sabda Suci tan saged pinisahaken kaliyan Liturgi, mila pantes kapanggalihaken kadospundi murih kridhaning Liturgi satuhu nuwuhaken pranasmaraning umat ngunjukaken kidung pangalembana mwang anteping pitadosipun. Mila perlu katur ugi pamrayogi ing ngandhap punika.
1. Sinode GKJ nampi lan ngleksanani leksionari dereng dangu. Pasinaon magepokan kaliyan prekawis punika taksih winates. Kagalih prayogi menawi pasinaon kalajengaken kanthi ngudhar gagasan teologi magepokan kaliyan wahyaning mangsa kala liturgi. Langkung-langkung, nyemak prastawa Liturgi ing tata wacana wara wonten pahargyan-pahargyan ingkang kangge GKJ dereng limrah katindakaken. Umpaminipun: pengetan Rawuh Dalem Gusti ingkang mbirat najis (2 Pebruari 2013), Pangibadah Paskah nDalu purnaning Setu Sepi (Vigili Paskah), sembahyangan sangang dinten[*] nyadhong ganjaraning Sang Roh Suci ing pekan Pentekosta, dinten patuwenipun Ibu Mariyah dhateng griyanipun Elisabet (31 Mei 2013), dinten pengetan Salib Suci (14 September 2013), riyaya Undhuh-undhuh utawi Tanceping Tarub[†] (22 September 2013), dinten Bojana Suci Sajagad lan Dinten Pekabaran Injil ing Indonesia (6 Oktober 2013) ingkang taksih perlu kasuraos teologinipun, dinten Riyaya Patunggilaning Para Suci (1 Nopember 2013), lan dinten Minggu Sang Kristus Ratuning Sarwa Dumadi ingkang dipun tetepaken dening Paus Pius XI taun 1925.
Dereng malih raos bingung menggalihaken Rebo Awu, Minggu Palem, cak-cakaning mecaki Pekan Suci, treping pengetan Kemis Pethak, Jemuwah Agung, lan Setu Sepi. Kalebet kados pundi patraping kapitadosan ing pekan Pentekosta kanthi nulad Para Rasul, Ibu Mariya tuwin wanita sanesipun ing Lelakone Para Rasul 1:12-14.
2. Atetales pranata mangsa Liturgi tuwin maneka warni pahargyan ing Kitab Suci, wonten kalodhangan kangge ndhudhah kanthi penuh semangat tumrap gayuting panembah kala rumiyin kajumbuhaken kaliyan jaman samangke. Kejawi conto ingkang katur ing cathetan suku bab Riyaya Undhuh-undhuh, taksih saged dipun penggalihaken umpaminipun punapa teologi pambirating
GKJ? Temtu panjawab tumrap pitakenan punika mbetahaken wekdal pasinaon piyambak.
3. Ngengeti sengkeran bojana suci punika dados pucaking Liturgi, mila ingkang kabetahaken mboten cekap namung formulir/pratelan sakramen nanging Tata Pahargyan Bojana Suci ingkang jumbuh kaliyan kalamangsaning liturgi. Warisan Calvin kanthi formulir utawi pratelan perlu
sanesipun ingkang dipun riayaaken, mboten cekap namung formulir/pratelan ingkang kawaosaken, nanging sinagedna katata ing tata urutan pahargyan ingkang nujuprana kaliyan kala mangsaning Liturgi.
Kanthi pamrayogi ingkang katur ing nginggil, istingarah pranasmaraning umat kaliyan pahargyan kawilujengan saged kabiyantu lantaran khotbah ingkang nyuraos kala mangsaning Liturgi. Ing tembung sanes, surasaning kala mangsa Liturgi saestu handayani anggenipun Pasamuwan Suci nelakaken kusumastuti ing tengahing jagat amargi panyuraosing Kitab Suci manut ing rehing tata wacana wara.
Sinaosa punika dhapuring pamrayogi, mugi mboten klentu panampi, amargi ingkang matur sanes golonganing yogiswara ingkang sampun tuwuk kaliyan sedaya kitab pamedharing wangsit, amargi inggiling pawiyatan, kathahipun gelar kasarjanan tandhaning para nipuna. Panyerat nglengganani, ing ngrika-ngriki taksih kathah cacad-cewetipun amargi cubluking pangertosan, andhaping pawiyatan saha winatesing kawruh, mila kasumanggaaken dhumateng para yogi, yogiswara, mahamuni, ingkang rawuh ing tengahing sasana punika, murih kasembadaning nyawisaken kitab tuntunan kangge mahargya pakaryan Dalem Gusti. Wusananipun, kanthi nyadhong wilasaning Widi kawula aturaken jenang sela wader kali
kenging punapa sedasa dinten nindakaken sembahyangan. Kula piyambak nate nyerat materi sarasehan MPDK Seri II tahun 2008 "Doa Sembilan Hari Menanti Sang Roh Suci." Dados mboten sedasa dinten!
[†] Kados punapa riyaya undhuh-undhuh saged mirsani Setiyadi, "Hari Raya Pentakosta Samakah dengan Riaya Undhuh-undhuh?", 2008; "Hari Raya Pondok Daun
Lokal GKJ Cipta Wening", 2008. Kangge njangkepi cathetan, ing dinten Riyaya Undhuh-undhuh ingkang beda kaliyan Riyaya Pentekosta, wonten pesta mirunggan kangge nelakaken pakurmatan dhumateng Kitab Toret. Mbok menawi kanthi katetepaken Wulan September dados Wulan Kitab Suci (KWI, LAI, LBI, Sinode GKJ?) nulat kaliyan prekawis punika. Kejawi punika, taksih wonten kalodhangan mirunggan kangge ndhudhah surasaning Riyaya Undhuh-undhuh kaselarasaken kaliyan tantanganing jaman. Langkung malih kathah Pasamuwan GKJ ingkang mapan ing tlatah rawan bancana ingkang njalari asring ngungsi (surasaning teologi bencana saged mirsani (
sayektosipun jumbuh sanget kaliyan surasaning teologi Undhuh-undhuh bilih Gusti Allah tansah ngreksa lan ngrimati para kagunganipun ing sadhengah kawontenan. Prekawis punika temtu endah sanget menawi kasuraos dening brayat-brayat Kristen ing tengahing wulan brayat.
Tumrap pahargyan punika Gusti Yesus ugi nate ngrawuhi lan prajanji badhe maringi toya wening banyu panguripan inggih Sang Roh Suci nalikaning Padaleman Suci Kasucekaken (Yohanes 7-10). Minggu Salin Wujud (transfigurasi) sacara
Sensuramorum tegesipun panaliten batos tumraping patrap tuwin swasananing batos magepokan kaliyan tindak-tanduk lan solah bawaning gesang wonten ing ngarsanipun Gusti kagalih prayogi punapa mboten.
iku aran, jeneng, sarehne ono, dadi yo perlu diwenehi aran miturut tembunge bongso
Inggris = God- Franch = Dilu - Greich = Theos- Cina = Thion - LspTetelo yen kang asmo warno-warno iku satemen iyo mung siji “IKI”, nanging ora mundut diarani sopo-sopo, utowo opo-opo … ora butuh asmo.“IKI“, satemene ono, nanging sarehne Gaib, manungso kekurangan tembung kanggo nerangake anane, sebab ora keno kinoyo ngopo (la yu chayafu), tegese tembung lan upomo kang kanggo nerangake mesti ora cocok karo nyatane.Manungso ora biso ngeblakake marang meloke “si IKI“. Kongsi keno kabasakake “ijone godong arep nyumurupi utowo nerangake marang ka-anane godonge, utowo koyo wayang arep nyatakake ka-anane dalange, lsp.Senajan wong kang wis mengerti lan pracoyo marang anane “si IKI” mekso kangelan nggone golek dalan kanggo nerangake iku marang liyan, mulane arang banget kang biso nyandak nggayuh mangerti temenan marang prakoro iku, kajobo mung gajeg-gajeg, wekasan dudu-dudu dianggep iyo.
wah hebat tenan desaku saiki, nderex guyup .piye kabare mas santong
santong lagi ning eropa… kadang2 mulih kok mbah!
jan-jane sampeyan daleme ngendi sih? kok aku rung kenal?
aku wong depok mas andy ,yo mugo2 tansah guyup rukun mbangun karyo karsa amrih asrine desa lan wargane
pripun mas pondok maosipun sing pst tambah
dhumateng simbah meniko badhe ngaturaken sedoyo dosa kalepatan kulo, mugi-mugi simbah kerso paring pangapuro dhumateng kulo, mboten kesupen kulo nyuwun donga pangestu saking simbah“.
Burhanudin	Tresna asih Pangeran Enkang Moho Kuwaos mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran]
Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapa X sekalihan ingkang hanggadahi putra kakung kekasih pun Bagus Santo kaliyan Bapa Y sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih. Gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang, bebasan ngebun-ebun enjang anjejawah sonten, ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:
Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud rasukan sapengadhek, ing pangajab minangka agemanipun calon penganten putri.
Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [nampilamar]
Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking
sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenenganipun Bapa A.
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng
mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami netepi darmaning sepuh anggennya ngentas pitulus putra pinaringan raharja mulya.
Namung semanten panampi saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pranatacara]
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan
wicara dwaraning kandha, saperlu mratitisaken murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku
Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.
Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.
Sarehning sampun ndungkap titiwanci tumapaking gati, pramila calon temanten kakung kawula pasrahaken, mugi tumunten katindakna dhaup panggihing temanten. Kawula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya.
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng
Namung semanten panampi saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pambagyaharjo]
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para
myang tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.
Tresna asih Gusti Ingkang Mahasuci mugi tansah manunggal ing kita sadaya.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa X anggenipun ngaturaken angsal-angsal dalah upakarti, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.
Tresna asih Pangeran Enkang Moho Kuwaos mugi tansah manunggal ing kita sadaya.
Kanthi linambara trapsila ing budi, miwah ngaturakan sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Y kaliyan garwa, kula Untung saking Rejomulyo Semarang, piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.
Bapa Sutarno sakulawangsa saestu bombong ing manah, pramila sanget2 ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa rawuh saha paring berkah pangestu. Saksampunipun angrahabi/angresepi pasugatan ingkang sarwo prasaja saha wawan pangandikan kaliyan para kadang karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi winantua ing karahayon.
Isih kelingan ora yo karo nyong..mbiyen jaman
iki. wong wingi arep ketemu karo nyong pas podo2 nang wonosobo wae ra sempat kok … walah2 …wong kok sibuke ngungkuli presiden ya .. ha…ha .. 😀
nek nyong kan tetep wae sempat dolan nang pak karim ? deweke yo cerito biyen ono murite sing wis tau diacungi kepel … tapi lali jenenge, jebule nang internet ono sing ngaku ta. yo ipam iki ha.,,ha,..
By: Soe van d' chard on Juli 7, 2008 at 1:09 pm
Lha Nek saiki ngaku kan ora digawa nang BP nek mbiyen….yakin mesti….kon ngadhep Ingkang sinuwun
akeh iwak wedhus…terus mumet…tensine munggah…liya-liyane yo munggah…munggah mesjid maksude. Sing wis2 paling yo kuwe,
“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi
panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi
mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang
Tolak Bala Manten Edan-edanan pada acara Royal Wedding putri bungsu Sri Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng Ratu
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.20
Mus Mulyadi – Opo ora kelingan biyen | SENENGLARAS
1884-1890: luitenant-kolonel Radin Mas Gusti Sayyid ud-din Malik ul-Kusna
1890-1893: kolonel Radin Mas Gusti Sayyid ud-din Malik ul-Kusna
1893-1923: generaal-majoor Zijne Hoogheid Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Sri Pakoebuwono X Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Sri Pakoebuwono X Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana
Dhaksinargha Bhumikarta.Reputation : 39Join date : 20.07.08Subyek: Re: kumpulan gambar2 lucu.. Mon Jun 01, 2009 9:22 pm melu ngguyu ngakak,. ning sing dijepit HP karo sing nguyuh ,karo sing nggon kompi kui prono kang,..ojo sik saru2 nuh,..ndak ora becik
Nyi Ageng Serang original name Raden Ajeng Kustiyah Wulaningsih Retno Edi ( Serang , Purwodadi, Central Java, 1752 – Yogyakarta, 1828)
sumber_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. vhya chyng boendaKAUR
makna. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
Akeh Fir’aun, Khorun, Abu Jahal, lan Hitler
iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewé-dhewe. Pituduh 002Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, anèng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi). Pituduh 003Pangeran iki Maha Kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.Pituduh 004 Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira. Pituduh 005 Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. Pituduh 006Ketemu Gusti (Pangeran) iku lamun sira tansah eling. Pituduh 007Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng). Pituduh 008Aja sira wani-wani ngaku Pangeran, senadyan kawruhira wis tumeka “Ngadeg Sarirå Tunggal” utawa bisa mengerteni “Manunggaling Kawula Gusti”.Pituduh 009Aja ndisiki kersa. Wewaler 010Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bendhu saka Kang Murbeng Dumadi. Wewaler 011Aja mung kelingan lan migatekake barang kang katon bae, sebab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng. Wewaler 012Aja darbe pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik iya ana, sing ala iya ana, ora beda karo manungsa. Wewaler 013Aja lali saben ari (dina) eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeranira.KAUTAMANING BATINPituduh 014 Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolak-waliking jaman ora kisinan. Pituduh 015 Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. Pituduh 016Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.Pituduh 017 Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi.Pituduh 018 Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.Pituduh 019 Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawene.Pituduh 020 Manungsa saderma nglakoi, kadyawayang saupamane Pituduh 021 Mulat sarira tansah eling lan waspada. Pituduh 022 Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada.Pituduh 023 Síng sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali.Pituduh 024 Nglurúg tanpa bala, sugíh ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake.Pituduh 025 Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supeye ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kabecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.Pituduh 026 Siíng seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. Pituduh 027 Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.Pituduh 028 Wani ngalah luhur wekasane. Wewaler 029 Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.Wewaler 030 Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe. Wewaler 031 Aja lali marang kebecikan liyan.Wewaler 032 Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene. Wewaler 033 Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe.Wewaer 034 Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel. Wewaler 035 Aja gawe serík atining liyan lan aja golek mungsuh.Wewaler 036 Aja sira mulang gething marang liyan, jalaran iku bakal nandur cecongkrahan kang ora ana uwis-uwise.Wewaler 037Aja ngumbar hawa napsu lan aja melik darbeking liyan, mundhak sengsara uripe.LAKU BUDI UTAMAPituduh 038 Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe, melik nggendhong lali, ngundhuh wohing pakarti.Pituduh 039 Sing sapa lali marang kabecikan liyan, iku kaya kewan.Pituduh 040 Ajining dhiri iku dumunung ana ing lathi lan budi.Pituduh 041 Yitna yuwana, lena kena.Pituduh 042 Ala ketara, becik ketitik. Pituduh 043 Klabang iku wisane ana ing capite. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup).Yen ula mung dumunung ana untune ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing sakujur badan.Pituduh 044 Rawé-rawé rantas, malang-malang putúng.Pituduh 045 Mumpung enom ngudiya laku utama.Pituduh 046 Sing prasaja, percaya marang dhiri pribadi.Pituduh 047Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul.Pituduh 048 Wong mati iku bandhane ora digawa.Pituduh 049 Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.Pituduh 050 Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan. Pituduh 051 Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.Pituduh 052 Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu. Pituduh 053 Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.Pituduh 054 Turuten pituture wong tuwa.Pituduh 055 Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, lan pait).Pituduh 056 Wong pinter nanging ala tumindake, senenge karo wong ala.Pituduh 057 Wong linuwíh iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes, sepet,bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane.Wewaler 058 Aja panasten lan aja seneng gawe gendra, jalaran gawe gendra iku sipating dhemit.Wewaler 059 Aja seneng yen den alem, aja sengit yen den cacad.Wewaler 060 Aja lali piwulang becík.KEBANGSAANPituduh 061Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya antuk kanugrahan adeging bangsa kang “Andana Warih” Pituduh 062 Negara iku ora gunu lamun ora duwe angger-angger minangka pikukuhing negara kang adhedhasar isi kalbune menungsa salumahing negara kuwi. Pituduh 063 Kang becik iku lamun ngerti anane sesantine ngabdi bebrayan agung : “Ing Ngarsa Asung Tuladha, Ing Madya Amangun Karsa, Tut Wuri Handayani”. Pituduh 064 Negara kita bisa tentrem lamun murah sandhang klawan pangan, marga para kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang darbe watak “Ber budi bawa laksana”.Pituduh 065 Wadyabala pamong praja kang seneng marang kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroniíng praja lan
ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara, ungguling bangsa, lan bisa gawe rahayuning sasama. Pituduh 067Panguwasa pamonge negara iku kudu bisa gawe tentrem para kawulane, amarga yen ora mangkono bisa kadadeyan para kawula ngrebut panguwasaning negara.Pituduh 068 Negara kuwat iku marga kawulane seneng uripe lan disujudi dening liya negara.Pituduh 069 Lamun sira dadi wadyabala pamonging nagara, aja sira dhemen kuwasa dhewe. Jalaran yen sira wis ora kasinungan panguwasa maneh, ing tembe bakal ndadekake ora kajening awakira ing tengahing bebrayan. Ngelingana yen sejatine isih ana wong kang bisa ngalahake sira ing babakan apa bae. Pituduh 070Dene sing mengku nagara ora darbe watak “Ber budi bawa leksana”. Iku bisa njalari wadyabala kang dadi tetungguling prajurit negara kuwi ora sujud maneh lan bisa uga kepingin ngrebut panguwasaning negara. Pituduh 071 Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andheng). Pituduh 072 Perang iku becik laman tujuwane nggayuh kamardikaning nagara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan. Pituduh 073 Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa, kang becik iku kang ditindakake. Pituduh 074
rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli. Mulat sarira hangrasa wani. Wewaler 075 Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, serik yen lagi ora darbe panguwasa. jalaran kuwi-kuwi ana bebendhune dhewe-dhewe. Wewaler 076 Aja mung kepingin menange dhewe kang bisa marekake crahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.KAKALUWARGAANPituduh 077 Bapa biyung iku minangka lantaran urip ing ngalam donya. Pituduh 078 Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangerane, Ngabektiya marang wong tuwa. Pituduh 079 Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanagara (trapsila, unggah-ungguh) lan tata krama, kuwi sejatine dudu panutane putra wayah. Pituduh 080 Sapa sing seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedaki nanging aja ditresnani. Pituduh 081 Paribasane tangga iku padha karo bapa biyung. Pituduh 082 Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki nanging aja dimungsuhi. Pituduh 083 Sadumuk bathuk sanyari bumi ditoh pati. (Unen-unen kanggo nggambarake kasetyane marang kulawarga).Pituduh 084 Mikul dhuwur mendhem jero. (Unen-unen kanggo nggambarake bektine anak marang wong tuwane). Pituduh 085 Anak iku minangka terusane wong tuwa, ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak. Pituduh 086 Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku wohing katresnane putra lan mantu. Pituduh 087Sayojana iku dohe sepuluh ewu dhepa. Swara kang krungu nganti sayojana, aruming jeneng ngambar-ambar salumahing bumi (dialembana). Pituduh 088 Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utw bagus. Wewaler 089 Aja ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon sugih lan dhuwur drajade, jalaran pangkat lan bandhane wong tuwamu iku mau bisa sirna sadurunge sira warisi.Wewaler 090 Aja gampang nyepatani anak nganggo tembung kang ora prayoga, jalaran sepatane wong tuwa bisa numusi sarta bisa ngilangake rass bektine anak marang wong tuwane. Wewaler 091Aja menehi jeneng marang anak sing kurang pantes, jalaran jeneng sing disandhang anak bakale kagawa nganti delahan (akherat).KADONYANPituduh 092 Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemuduweking liyan kang kawruhan sing duwe.Pituduh 093 Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikiraka kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin. Pituduh 094Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero. Pituduh 095 Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.Pituduh 096 Wong golek kemakmuran iku ora kalebu ngoyak kadonyan. Pituduh 097 Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe cilaka lamun saka barang kang ala. Pituduh 098 Wong urip aja tansah kepingin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa-mangsa bisa gawe cilaka. Pituduh 099 Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman.Síng sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane. Pituduh 100 Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara, lan mboyong putri. Nanging jaman iku ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing nagara.Wewaler 101 Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajad lan pangkat iku perlu, aja dipamèr pamerake, jalaran bisa mlesedake awake dhewe. Wewaler 102 Aja melik darbeking liyan, marga rebutan rajabrana lan wanita iku bisa gawe congkrahing para sujana lan gawe nisthaning ati. Wewaler 103 Aja seneng mamerake bandha lan ngegungake pangkat, sebab bandha bisa lunga, drajad/pangkat bisa oncat. Wewaler 104 Aja seneng marang wong kang nguja hawa napsu marga akeh bandhane. Jalaran bandha mau bisa gawé cilaka amarga durung mesthi bandha kang resik. MEMAYU HAYUNING PRIBADIPituduh 105 Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget ambekalane sIng ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “Menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab síng durung kelakon. Saupama nyumurupa, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi. Pituduh 06 Sabar iku ingaran mustikaning laku, jumbuh karo unine
lan andadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki. Pituduh 107 Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjúr rumangsa “Sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Élinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat. Pituduh 108 Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad. Pituduh 109 Aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing
kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong tanpa isi.Pituduh 110 “Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa”, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak
nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing
ing taiyeng ya bakal entek gripis. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya.Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep. Pituduh 112 Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep kepingin bagas kuwarasan, tansah elinga rong prakara iki : 1. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk, dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora. 2. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung.Pituduh 113 Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung wujud barang
lan aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwíh kuwasa. Pituduh 114 Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi.Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mengkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku ancas pupur sadurunge benjut nyingkiri sadurunge bilahi. Pituduh 115 Kamulyan lan kanikmataning urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat.Pituduh 116 Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Allah. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Allah, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Allah. Pituduh 117 Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah.Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi. Pituduh 118 Ana sawenehing wong kang duwepenganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran, nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora precaya marang anane dhewe, dene nganti awake lair ana ing donya.Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni. Pituduh 119 Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake
bosen. Pituduh 120 Yen pinuju wayah bengi langite terang banjur tumengaa ing tawang, kita bakal nyipati saperangane gelaring alam, abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau?. Pituduh 121 Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane. Parandene ora bakal koncadan ing pangarep-arep. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba : sabar. Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine. Pituduh 122 Ala-alaning kelakuwane wong ora kaya kang sinung watak “Sapa sira sapa ingsun”. Marga sendhenan kaluwihane, embuh kekuwasaane, embuh karosan, seneng tumindak sawenang-wenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan; sing wingi ana ngisor dene sesuk gilir gumanti bakal ngerehake. Pituduh 123 Saben dina kita ajeg reresik badan lan penganggo, kajaba amrih bagas kuwarasan uga katon apik lan ngresepake. Iki pakulinan kang apik. nanging luwih prayoga maneh yen jroning ati banjur katuwuhan osik : apa saben dina kita uga reresik lan ngupakara batin lan jiwa kita amrih sangsaya apik lan sangsaya resik saka sakehing rereged saka anane cacad-cacad lan panggodha.Sebab yen badan wadhag kang kena ing rusak iku kita gemateni, geneya jiwa kita kang asipat langgeng malah kita lirwakake pangupakarane?. Pituduh 124 Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan, nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair. Lire, kebatinan kang luhur iya kudu bisa ngujudi pakarti kang luhur uga, kang bisa njunjung lan mulyakake drajading nusa lan bangsane. Pituduh 125 Saka kayungyuning manungsa marang bandha, semat lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman, nglalekake jejering kamangnungsan. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono. Ora ngelingi kepriye wusananing dumadi. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake bandha rajabrana, janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake minangka prabot prenataning jagad.Pituduh 126 Urip tanpa gegayuhan luhur, bebasane kaya lelawuhan tanpa uyah, sepa tan mirasa.Gegayuhan bisane kasembadan kudu sinartan ngelmu, jalaran ngelmu mono pancen sangune ngaurip, wondene ngelmu iku tinemu ing laku lan tandang. Sakehing tandang ora becik kelakone yen ora mapan. Lire, bisowa tansah ngelingi marang jantraning kahanan. Wong kang tandang tanduke mapan, angel kepepete, jalaran yen mapan mesthi cepak waspadane. Dene waspede mono sirikane mele lan adoh saka bebendhu. Pituduh 127 Sakabehing tumindak iku panimbange manut kawusanane. Mula murih bisane sampurna, sabarang kang bakal dilakoni lan ditindakake iku luwih dhisik thinthingana lan pilah-pilahna ala becike kanthi weninge nalar/pikir. Yen wis, tumindake kanthi duga lan prayoga, sarta mawa tepa tuladha. Lire, sabarang patrap mau upamakna tumrap awake dhewe, ilangna pangira-ira tumrap awake liyan kang durung disumurupi. Elinga, sapa kang arep mbecikake alam donya iku, kudu mbecikake awake dhewe luwih dhisik.Pituduh 128 Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane, ora angger kaluwihan bisa
diumpamakake kayadene wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae, ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian. Pituduh 129 Saben tumindak sejangkah ngilowa marang kinclong-kinclonge banyu samudra sing suthik kanggonan sangkrah, jalaran sakehe uwuh mesthi disingkirake minggir. Saben makarya sapecak, tuladhanen pakartine banyu tritisan, nadyan tumetes mbaka satetes, ditindakake kanthi ajeg keconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja. Pituduh 130 Sapa kang bisa nelukake mungsuh-mungsuhe, dheweke diarani kuwat. Ananging sapa kang bisa nelukake awake dhewe, iya dheweke iku kang luwih kuwat maneh. Pituduh 131 Samangsa lagi ngadhepi urip rekasa prayogane adhepana klawan esem gumuyu. Awit iku wus wujud senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir.Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanthi ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening, wusanane dadi nekat nuruti pokal kang nerak bebener. Pituduh 132 Sapa kang nganggep apa bae gampang, mesthi bakal nemu akeh rubeda. Sapa kang gampang janji, iya kuwi kang arang netepi. Pituduh 133 Urip tegese mbudidaya ngetog tenaga (berjuwang). Urip nikmat tanpa angin prahara padha karo segara kang mati. Aku luwih seneng ditendhang, dilawan dening nasib, tinimbang diugung. Pituduh 134 Laku jujur kuwi padha karo dhuwit kang bisa laku ing ngendi bae. Pituduh 135 Kang becik lan ala, kabeh mesthi nampa pikoleh, senajanta kadhang-kadhang nampane cepet, kadhang-kadhang alon.Pituduh 136 Wong kang kinaranan berbudi iku, yakuwi wong sing rumangsa tambah kasiksa yen nyumurupi sapepadhane nandhang papa lan kasangsaran. Runtuhe rasa welase adate banjur sinusul sarana cucule prabeya lan barang darbeke. Nanging pancen angel golek-golekane wong sing kaya mangkono iku. Buktine ora sethithik wong sing mati merga kewaregen, apamaneh wong sing mati amarga kaliren. Pituduh 137 Manungsa kuwi dadine becík miwiti saka njero menjaba. Pituduh 138 Kang waspada marang awakmu dhewe jalaran iya awakmu dhewe kuwi kang mujudake mungsehmu kang paling gedhe. Pituduh 139 Manungsa kang mung ngelingi marang pakartine pancadriyane mono bakal tansah kasinungan rasa dhemen utawa sengsem. Saka Rasa Dhemen banjur kathukulan rasa melik, saka rasa melik munggah dadi nafsu, saka nafsu banjúr nasar pakartine lan sirna bebudene sing wekasane tumiba ing papa, nandhang kasangsaran. Pituduh 140 Wong juweh, kawruhe tumempel ing lambe, kumrecek ngebaki ing pasamuwan, katut samirana mrana-mrene. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ene ing ati wening.Wetune ora sarana lambe, nanging katampanan ing pucuking pen, mili amber ing kertas putih, rinasakake ing wong sajagad. Pituduh 141 Amrih urip kita tansah nemoni rahayu, aja kendhat nggegulang nandur cipta utama sajroning ati sanubari kita sinartan panyuwunan kang mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih, muga pinaringan nugraha bisa ndarbeni ati kang wening lan jiwa kang utama.Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingi menawa manungsa ono mula wis keserenan sipat apes lan lali. Sok ngonowa yen ta sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinan yen Gusti Allah ora bakal ora ngudaneni panyuwun kita. Pituduh 142 Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire, ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapkake kanggo karahayoning bebrayan. Wondene lakune mono kudu
ngadhepi sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu. Pituduh 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. Sanadyan maune buthek, nanging yen wis menep, iya banjur bening. Semono uga tumrap pepinginan utawa gegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe uga bakal kasinungan sifat bening. Lire, nadyan pepinginan lan
nglungguhi pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak degsura, anane mung sarwa kebak rasa tepa salira. Pituduh 145 Ginubel dening rasa “Tansah kurang marem” marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi, sauger ora ngangsa-angsa, sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwíh maju.Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngaurip. Pituduh 146 Elinga, mbesuk yen wis tumekaning janjine ora kena ora, badan wadhag lan sabarang kalir kang kita darbeni iki bakal kita tinggalake kabeh, ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. Apa maneh, sapa kang tansah ngegul-egulake marang donya branane lan gandrung marang pepinginan kang ora langgeng, esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati. Pituduh 147 Batiné wong kang bisa ndarbeni ati nriman iku tansah ayem lan tentrem, marga satingkah laku tansah linambaran keyakinan kang kandel marang kadar peparinge Pangeran. Nriman ora teges wis marem apa anane, nanging suwalike kepara malah sungkan meneng. Mung bae ora grusa-grusu kaya tumindake wong kang nduweni sipat ngangsa-angsa kaya ora gelem ngakoni karang anane pandum.Pituduh 148 Abot-aboting coba tumraping ngaurip iku malah ora kaya wong kang lagi kebyukan sihing Gusti Allah. Yen lulus saka pandadaran bisa dadi manungsa kang kajaba gedhe sih kadarmane uga wicaksana lair batine. Nanging yen ta ora teguh imane, wong kang lagi kabombong ing donya arta lan keladuk rumangsa sarwa kuwagang mbendung segara
tekan nyawane dhewe pisan iku mung lugu barang titipan kang sawayah-wayah bisa dipundhut bali dening Kang Kagungan. Pituduh 149 Ambudidayaa ing bandha manut sakatoging tenaga nanging aja lali kinanthean tead lan seya ye sapeangan bakal kita tanjakakekanggo nindakakepangi
manungsa tumekane marang ing lawang mau kanthi rasa pangrasa tobat lan sumarah.Suwalike, jiwa raga kang ora kanggo tobat nalangsa ing Gusti Allah iku ora beda kaya anggana bandha kang ora dijakati lan ora ditanjakake kanggo penggawe kabecikan.Pituduh 150 Yen sira pinuju nandhang bagas kuwarasan, elinga yen nalika kena ing lara, suprih sira tetep bagas kuwarasan kanthi sesirik prakara-prakara kang mbiyen nyebabake lara. Yen ing nalika sugih, elinga yen kena ing pekir, lekas sing kaya mengkono mau kanggo ngawekani amrih sira ora gampang kadunungan pikiran seneng pamer lan sesongaran. Kawruhana, iku kepara nuduhake pratandha yen dheweke iku sejatine wong kang tuna ing rasa welas asih lan miskin ing kawruh. Pituduh 151 Kita manungsa iki ora kena tansah ngantu-antu tekane wektu kang becik, jer wektu kang becik iku sejatine kudu kita dhewe sing gawe. Kita kudu tansah eling yen sabarang tingkah lan tanduk kita ing dina kang siji iku nggawa keputusan tumrap dina sijine. Dene dina kang pungkasan iku kang mutusake sakabehing wektu lan dina-dina kang wis kapungkur. Mula sadurunge kita umapak marang dina pungkasaning urip, dipadha bisa nglungguhi marang jejering urip manungsa. Pituduh 152 Wong nandhang lara mono akeh sing merga anggone ngombe lan memangan kliwat taker lan tanpa pilíh-pilíh. Mula kanggo nyandhet ubaling hawa marang bab sakarone mau, dibisa marsudi nyuda nuruti kecaping lidhah sarana nglakoni pasa kang mengku ancas nyingkiri sadurunge katamaning bilahi. Pituduh 153 Wong kang lagi kasinungan kabegjan lan kamulyan iku dibisa marsudi amrih langgeng, aja banjur kalimput watak jubriya lan sembrana sing sisip sembire bisa kejlungup tiba ing kasangsaran. Yen wis mangkono mung rasa getun lan piduwung sing kari ing pamburine.Pituduh 154 Hawa napsu lan watak angkara iku sawutuhe manjing ing dhiri
tulus eklas aweh pangapura marang sapadha-padha sing gawe kaluputan. Pituduh 155 Tapaning ati iku mung temen, yen tapaning nyawa mung eling. Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae, adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase, kabeh pangajabe bakal kecandhak. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep
ngrasakake sepira mungguh begjane wong kang kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. Nanging suwalike, wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Sangsaya adoh kelingane, sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat, ilat, lan telih (wadhuk, weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine, yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan. Pituduh 157 Manungsa pinaringan dening Pangeran peranganing awak kang kalarasake karo gumelaring bebrayan. Pinaringan mripat loro, perlune supaya akeha kang dideleng, ya kang ngenani uber ingering alam, ala beciking kahanan, lan owah gingsiring jaman. Lire, supaya linarasna kanthi lantiping panggraita. Pinaringan kuping loro, murih akeha swara kang dirungokake, nuli kathinthingana lan kasaringa kanthi lungiding panyipta lan alapen kang aweh pakoleh.Pinaringan tangan loro, sikil loro, supaya akehe kang ditandhangi, pilihen kang murakabi kanggo bebrayan agung. Pituduh 158 Pancen ora ana wewaler ing jagad iki tumraping wong kang nglumpukake donya brana. nanging kita kudu tansah eling yen donya brana mono dudu panggonane kalanggengan.Nabi Muhammad wus paring sabda : “Ora prayoga ninggalake kadonyan marga nglakoni akherat. Nanging jeneng wong kang nistha sapa kang ninggalake bab akherat marga mung golek donya brana tanpa waspada marang pungkasaning dumadi.” Pituduh 159 Brangating ati sabisa-bisa kendhalenana, aja diububi nganti muntab dadi ubaling nepsu.Kayadene nyirep geni sarana lenga. Napsu amarah mono isih tetep bakal tansah mbebedhag selawase yen ta ora kinanthenan pikiran kang menep, lan ati
pakartining setan. Pituduh 160 Wong kang ringkih iman lan batine bakal gampang dadi jujugane durjana apus-apus kang pating sliwer golek mangsan. Pirang-pirang kehe wong kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus.Mula ditansah waspada, aja lirwa ing kaprayitnan. Pituduh 161 Samangsa-mangsa thukul pletiking pikir kang kasarung dening ubaling nafsu ala, yogyane sumenepna sauntara. Yen bisa kaya mangkono karan wong wicaksana, jalaran kejaba bisa ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau.Wusana rahayu kang tinemu merga bisa sumingkir saka memala kang teka arep ngreridhu awakmu. Pituduh 162 Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna. Kapisan saka kaluputane dhewe, kang kapindho merga saka pokale dhewe. Sing kapisan iku paribasane tanem tuwuh kang tansah kodanan lan kepanasan ora diopeni, dene sing kang kapindho paribasane tanem tuwuh kang tansah diapek asile nganti ora kober thukúl godhonge. Pituduh 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene uripmu, ora perlu mbok murinani. Pamurinamu
HAYUNING BUDI LAN TEKADPituduh 164Yen gelem nalusuri sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong gawane nacad lan ora dhemen marang kita, katimbang mitra katruh raket kang tansah ngalembana. Awit panacad bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana kepara bisa nyababake wong kerep dadi lali. Pituduh 165 Manawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik, aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe mburi bisa malíh kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane urípmu. Pituduh 166 Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing diajak nyatur wong kemplo, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid : “Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu peceren malah saya nuduhake blentonge pambegane”. Pituduh 167 Tembung kang prayoga kang kelair mung marga kadereng dening dayaning hawa napsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadine dhewe kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik naging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan krasa marem kang gedhe dhewe.Pituduh 168 Siji-sijining dalan amrih kaleksananing gegayuhan, yaiku makarti kang sinartan kepercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi. Yen kita mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep bae, tanpa tumandang lan makarya minangka srana panebuse, wohe ya ora beda kaya dene ing pangimpen. Cilakane maneh, yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pangangen-angen, wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kakewuh (wedi kangelan). Pituduh 169 Ora beda karo rob lan suruding segara, kahanan uriping manungsa iku uga ora bisa uwal saka bungah lan susah. Kang perlu dicilengi ing kene yaiku
marang dhirine lan ora mupus, apadene tansah percaya marang Kang Kagungan Panguwaos. Pituduh 170 Menangi jaman rebutan rajabrana, akeh wong kang padha kalimput, melu-melu tumindhak nistha. Ora eling yen sejatining urip ing donya iku ora ngupaya rajabrana bae, nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe. Urip ing satengahing godha rencana, nanging tetep tumindak utama, presasat tapa ing satengahing coba. Sapa kang santosa ora bakal tumindak sasar.Mula tansah ngugemana sebuting pitutur : “Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe sasar, isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama”. Pituduh 171 Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka mau, sira banjur kaya wong seje (owah), malah bisa “Aji godhong jati aking”. Pituduh 172 Sapa kang katrem merga lagi pinaringan kekuwasaan iku sejatine malah dadi sumbering dununging wong lali, gampang lirwa ing kaprayitnan, lan gampang kapilulu ing pakarti dudu.Awit yen lagi kuwasa, adhakane banjur ngangsa-angsa kegedhen panjangka.Kanggo nggayuh
kang luwih aji uwuh. Pituduh 173 Ilat kuwi sawijining pedhang kang landhep, kang bisa mateni senajan tanpa ngetokake getih.Pituduh 174 Ora ana critane wong kejungkel iku marga kesandhung watu gedhe, sing mesthi merga kesandhung watu sing cilik.Yen tatuwa ya marga saka watu krikil-krikil sing lancip-lancip.Bab mau aweh pituduh supaya kita aja nyepelekake marang barang sing katone sepele ora mingsra, naging sejatine kepara malah gampang dadi dhadhakane wong njungkel njempalik tiba ing papa. Pituduh 175 Wong sugIh sing lumuh kelangan bandhane nadyan kanggo keperluwane dhewe iku ora liya sababe marga tansah kuwatir yen dheweke tiba ing kemlaratan. Nanging ora ngertiya yen dheweke ing wektu iku sejatine wis padha karo wong mlarat. Uripe kepara luwih sangsara katimbang wong kesrakat, kang batine tansah ora narimakake marang adiling Kang Murbeng Dumadi. Pituduh 176 Dereng nedya pamer utawa riya iku terkadhang muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika kita pinuju sesrawungan karo wong liya. Mula prayoga kita tansah waspada ngendhaleni dhiri. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela (cetha), utawa ngedheng. Becik kita singkiri.Wondene dereng sajroning laku panembah, arang kang disumurupi wong liya. Luwih-luwih yen lagi kapinuju ana ing papan kang sepi. Sok ngonowa elinga, yen Gusti Allah iku tansah ngudaneni. Pituduh 177 Kabeh salakune (tumindake) wong bodho iku esthine nggawe hikmah lan piwulang becík tumraping wong kang ahli budi. Awit saka samubarang kang ora becik kang dilakoni wong bodho
ora jeneng aeng yen akeh para bodho sing uripe tetep kasurang - surang lan para ahli budi kang tansah rahayu ing uripe. Pituduh 178 Aja sok rumangsa tinitah apes nganti gawe pepesing sêmangatmu. Malah prayoga dinarima marang apa kang wis sira tampa saka kanugrahaning Gusti Kang Maha Kuwasa.Awit ngelingana menawa ora kurang-kurang titah kang luwih cingkrang lan luwih cacad tinimbang sira, suprandene dheweke babar pisan ora kawetu nutuh marang Gusti Allah. Kang mangkono mau ora liya marga saka kandele imane lan yakin marang kwadilaning Pangeran Kang Maha Kuwasa marang sakabehing lelakon kang dumadi ing jagad raya iki. Pituduh 179 Ngalembana lan panacad iku padha bae panindake. Lire, tarikane napas padha, kedaling ilat padha lan obahing lambe ya padha. Sok ngonowa najan rekasane utawa gampange padha, nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate, uga malah sering kosok balen. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek dadakan nandur rasa memungsuhan. Pituduh 180 Aja ndarbeni pepinginan dadi wong kang linuwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diandela wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae barang rembugira kanthi becik, patitis lan maedahi. Karo maneh tindak tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang ndhakik-ndhakik nanging kang durung kabukten ana ing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug “Keplok lumah kurepe” karo tindakira.Pituduh 181 Kang kinaran manungsa winasis yaiku wong kang wis kaconggah mbenerake tindak kang mlenceng. Dene asor-asoring budine manungsa iku ora kaya wong kang mlencengake tindak kang wus bener. Adate sipat kaya mangkene iki thukul marga kasurung dening ati drengki srei.Kamangka sapa kang ngadani ati drengki lan panasten iya ing wektu iku dheweke wiwit nyiksa ing awake dhewe, lan uripe ora bakal bisa tentrem. Pituduh 182 Samangsane kowe diclatu wong kanthi sengak aja kok wales sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer, ya klawan laku kang kaya mangkono iku, kowe bisa ngendhakake watakkang panasbaran, lan bisa ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis. Pituduh 183 Ing ngendi dununge pamarem lan katentreman ? Saking ungele mapanake rasa, nganti meh ora ana wong rumangsa marem lan tentrem uripe. Sabanjure banjur kepiye ? Iya kudu tlaten ngolah budi. Doh ana rasa meri lan drengki amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkír.Pituduh 184 Tepa slira lan mawas dhiri iku dadi obring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih umraping ngaurip. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan dak-wenang marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang kekurangan lan cacade dhewe, saengga wusanane thukul greged ndandani murih apike. Pituduh 185 Kita iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya, ana siji engkas darbek kita kang ora kena ginrayang lan ora kasat mata, nanging ajine tan kena kinaya ngapa, yaiku osiking ati kang ajeg ngelikake kita marang lurusing laku samangsa kita ketaman pletiking cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg nindakake laku ngiwa. Mula poma-poma, tansah bisowa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sapari-polahmu tumuju menyang karahayoning uripmu. Pituduh 186 Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur.Ya dhuwur ing bab lahire, uga ing batine. Lire, sing murakabi kanggo dhiri pribadine, sumrambahe tumrap bebrayan agung. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir bae, ateges mung mburu drajat, semat lan pangkat. Durung aran jejeg uripe. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuraning batin, ateges ora nuhoni jejering manungsa ing alam donya, yaiku tumandang ing gawe. Pituduh 187 Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi pagaweyan wis dipantok dhisik sarana tembung “Ah, aku ora bisa”. Dayaning tembung “Ora bisa” satemah numusi ora bisa temenan. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Luwih dene maneh banjur lumuh ing pambudi. Samubarang kang diudi ora bakal dadi. Kang ora diluru tangeh bisane ketemu.Mula percayaa marang dhiri pribadi. Ciptanen kanthi mantheng ing ati lan enggal makartiya.Kekuwataning manungsa iku dumunung sajroning cipta, sauger sinartanan pamarsudi klawan temen-temen. Dayaning cipta cetha bakal nekakake sedya.Pituduh 188 Aja sok nggresula !, Wruhana yen pangresula iku sawijining mala, dene panggresah mono agawe bubrah. Yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane kang kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. Síng sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab ngrekasane anggone urip, wong mau presasat mbutoni sumbering pangupa-jiwane dhewe.Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi. Pituduh 189 Yen kowe kepingin mulya uripmu, lakonan apa kang kok gagas-gagas rikalane kowe nandhang sengsara utawa lara. Awit ing mangsa-mangsa kaya mangkono mau manungsa banjur ketuwuhan budine kang murni, yaiku watak kang sarwa kebak welas-asih lan ngerti sepira perlune wong kang tansah ambudi amrih aja nganti nemoni kacingkrangan. Pituduh 190 Wong kang wis kinaran “sukses” iku, yaiku : wong kang wis ngetog kadibdyane, ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idham-idhamane laras karo kepinginane.Tekane “sukses” durúng ateges tamating crita, nanging malah kudu tansah luwih waspada, prayitna lan ngati-ati. Jalaran adhakane wong sing wis “sukses” iku banjur kurang kaprayitnane, sembrana lan gumampang ing sabarang tumindake, kang luput sembire bisa klenggak.Mula sawijining “sukses” iku anggepan kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining penggayuh becik. Pituduh 191 Saben wong mono pancen nduweni nafsu. Awit tanpa nafsu wong ora bakal duwe krekat kepengin maju. Mung bae wong kudu bisa milah-milahake nafsu endi sing kudu dicandhet, lan nafsu sing kepriye sing kudu diunggar. Nafsu kang bakal nekakake bilahi tumraping awake dhewe lan wong liya kudu bisa dicandhet, dene nafsu kang perlu diunggar yaiku nafsu kang empane tumuju marang karahayoning sapadha-padha. Pituduh 192 Hukum alam wis netepake, sapa kang nandur mesthi ngundhuh. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ing tembe iya aja ngarep-arep yen bisa bakal panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk, nandura wiji cipta lan penggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pait getire wong kang bibite ditandur dening wong tuwane.Pituduh 193 Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah, jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Karep lan sedya, jangka lan panuwun, iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug. Dene kekarepan iku kudu ana kanthine, yaiku nalar utawa pecahing nalar.
gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane pikiran kang sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane pikiran dadi peteng,
luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa, jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki. Klawan mangkono istingarah kowe ora bakal ngedhap ngadhepi sakehing lelakon. Pituduh 195 Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. senajan dingresulanan sedina ping pitulikur, ora bisa owah nasibe. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat. Wong sambat iku kena bae, nanging yen isih keduga aja dhemen sambat. Ngresula bisa dadi mala, panggresah bisa gawe bubrah, dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat, jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung gayuk-gayuk tuna, apa kang digayuh tanpa ana kabul wusanane. Pituduh 196 Dhasar premati tumraping wong duwe tekad lan duwe
mujudake gaman pamungkas tumrap kasembadaning sedya. Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae, tanpa mengkoni ing budi santosa, atine gampang miyar-miyur, gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya, ubayane banjur mbalenjani. Pituduh 197 Ora ana tindak kang luwih dening mbebayani lan ndrawasi marang awake dhewe, kejaba nindakake pegaweyan kanthi srempeng sing juntrunge mung ngoyak derenge panguwasa, drajad lan bandha. Pakarti mangkono adate ora mempan marang pitutur becik lan panemune liyan kang wigati, anane mung rasa melik kang nggendhong lali. Pituduh 198 Siji-sijining marga amrih kaleksanane gegayuhan iku ya kudu sarana makarti. Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae, tibaning enggon mung kaya ing pangimpen. Luwih-luwih menawa salagine nggagas-nggagas mau kaselak kesusu ngrasakake kanikmatane pengangen-angen, wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh. Pituduh 199 Ngakoni kaluputan iku ora ateges ngasorake dhiri. Nanging sawijining tandha yekti yen wong mau wis bisa kinaranan maju satindak ing laku kautaman. Kosokbaline sapa kang suthik ngrumangsani kaluputane, ateges wong kang ora nduweni budi pekerti. Wong kang ora nduweni donya brana iku sinebut mlarat. Wóng kang ora nduweni pikiran iku luwih mlarat. Dene wong sing ora kadunungan budi pekerti mono klebu mlarat-mlarate wong. Pituduh 200 Kang kok kandhakake putih iku durung karuwan putihing (sucining) ati, bisa uga mung wujud putihing pupur sing kandel waratå. Lan sing kok kandhakake abang iku durung tinamtu abanging (kekendelaning) bebener nanging bisa uga mung abange lambe kang keconggah njlomprongake marang jurang kang jero. Dene sing kok kandhakake resik, iku durung mesthi resiking ati, nanging adate mung wujud resiking sandhangan rinengga ing sotya abyor kang bisa mblerengake mripat. Pituduh 201 Ngunggar wetuning kekendelan sing mung kadereng saka dayaning pangojok-ojok iku kerep ora murni. Tandang lan trajange kang akeh
karo kang sinedya. Mula minangka gegondhelane kapitayan, kekendelan iku prayoga kadhasarana rasa sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi, niyat leladi marang sapepadhane titah. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi. Pituduh 202 Teteping rasa kamanungsan iku ora marga saka kawruh lan kapinteran kang wis dianggep luwíh luhur ing salumahe bumi, nanging mung jalar saka kadunungan telesing rasa asih marang sapepadhaning tumitah. Dene rasa asih mau cinipta saka patrap anggone reksa-rumeksa lan sugih ing pangapura sarta tansah kinanthenan pangucap lan pasemon síng bisa gawe resep lan ora natoni atining liyan. Kawruhana, menawa kapinteran kang ora kinanthenan kautaman iku sejatine luwih mbebayani tumraping bebrayan katimbang karo bodho kang linambaran ing budi rahayu.Pituduh 203 Nglengkara wong bisa luwar babar pisan saka panggodha. Sebab, sumbere panggodha iku ora liya iya mung saka awake dhewe. Sing sapa mung nyingkiri panggodha kang kasat mata bae, ora dibedhol tekan oyod-oyode, adhakane bakal ketaman pakewuh lan godha kang luwih gedhe maneh. Sok ngonowa yen wong tlaten lan sareh, kanthi kencenging tekad kang gilig, mesthi bakal bisa mentas saka reridhu. Aja mung mandheg ing panggrantes, nutuh awake dhewe, apa maneh yen nganti nguman-uman marang wong liya. Pituduh 204 Yen ing donya iki manungsane sing sugih uripe ora mbethithil, kepara malah dhemen tetulung marang kang kecingkrangan, dene sing duwe kepinteran adoh saka karep kanggo minteri liyan, kepara malah dadi papan jujugane wong tetakon, genah kahanane donya bakal ayem tentrem, adoh saka reridhu lan kalis saka godha rencana. Pituduh 205 Wong
nelangsa samangsane nemahi reribed lan nandhang susah, gedhene nganti
tansah kemba, lan tangeh lamun bisa uwal yen ora dibudeni sarana tumandang makarya. Pituduh 206 Yen darbe karep lakonana kanthi gemblenging tekad kang nyawiji, adhepana sarana makarti kang madhep lan mantep. Sangune kudu ati sing tatag, ora ngedhap nadyan mangerti yen dalan kang diambah kebak parang curi. Yen tansah rongeh lan rangu-rangu, ateges mung wani ing gampang, wedi ing pakewuh, samubarang kang sinedya ora bakal ginayuh. Pituduh 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep.Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae, ora beda manungsa kang mati sajrone urip. Kosokbaline yen anggone nandangi karepe mau kaselak kesusu nikmati pikolehe kang durung klakon, genah anggone makarti mung angger bae. Kepara bakal mundur yen ngadhepi pakewuh, satemah dadi wong lumuh. Pituduh 208 Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane. Pituduh 209 Angger wong wis mesthi suthik diarani cupet nalare, cilik aten, lan kendho tekade. Mulane yen darbe karep aja mundur merga luput sepisan pindho bae, prayoga ambalana maneh nganti katekaning sedya. Samubarang pegaweyan menawa kok temeni wiwit saiki mesthi bakal bisa ngundhuh bageyan lan kauntungan. Apa kang kok sedya bakal tumeka, pituwase lagi ketemu mburi. Pituduh 210 Sarupane pakaryan kang wis kok yakini beciking asile tumuli enggala katindakna, aja ngenteni liya wektu. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen diendhe-endhe ora mundhak kuwate. Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed, sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan. Pituduh 211 Wong kang sinebut berbudi urip ing bebrayan iku ora mung wong kang rumangsa kasiksa nyumurupi sapepadhane sing nandhang papa, nanging wong kang gampang runtuh welase kang tinumbalan runtuhing barang darbeke lan deduwene kanggo tetulung marang wong sing kacingkrangan lan kasangsaran. Nanging kang kaya ngono mau pancen angel golek-golekane. Tandha yektine ing alam donya iki ora sethithik wong sing mati marga kuwaregen, lan akeh wong sing mati marga kaliren. Pituduh 212 Wong mono aja mung tumandang angger bares nanging kanthi laku kang ora beres. Dibisa tansah milah-milahake endi sing kenceng lan endi sing nalisír saka paugeran, sarta kulinakna nyirik marang penggawe musyrik, sinung marang watak tulus lan ngukuhi kajujuran. Kawruhana, menawa ora ana pusaka kang ampuhe ngluwihi kajujuraning ati lan weninging pikir kang sepi ing pamrih. Pamrihe mung sawiji, yaiku mangan karahayoning bebrayan, ngluhurake kamulyaning bangsa lan nagara.Pituduh 213 Pangrasa, pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggel lan rebut panguwasa anggone murba sapari polahe manungsa. Pangrasa emoh diungkuli pikiran. Pikiran sêmono uga suwalike. Wondene kang moncol dhewe sumedya mbalap ora gelem dipekak yaiku kekarepan. Mula wajibing manungsa kudu bisa ngukuhi sifat manungsane. Den sranani kanthi nanjakake uripe melu ngrasakake lan memikir marang ombak umbuling jaman. Tumandang ing gawe ngesthi marang rahayuning bebrayan munggahe marang ajuning jaman. Pituduh 214 Selawase urip nglengkara wong bisa uwal babar pisan saka panggodha, jer panggodha iku sumbere ora liya ya saka awake dhewe. Asale tumuwuh saka uwohing pikir kang ngayawara, banjur katarik marang kekarepan ala kang wusanane mbabarake pakarti nistha. Sapa kang wiwitane enggal tumandang nanggulangi panggodha, bakal mundhak kasampurnane lan patut sinebut wong
jagad. Pituduh 215 Wong nandur pari iku bakal ngundhuh pari, ora bakal ngundhuh jagung utawa kacang. Semono uga pikiraning manungsa, ora
tansah kita kulinakake lan kita pigunakake kang becik-becik ya bakal nduweni daya kekuwatan kang becik, satemah bisa aweh pakaryan kang pengaji tumraping bebrayan. Mula katimbang nggagas kang ora-ora lan ngayawara, prayogane nggagasa marang laku utama lan mulya. Lan luwih utama maneh menawa gagasan kang mangkono mau diwedharake dadi pakarti pisan. Pituduh 216 Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana
kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang. Pituduh 217 Aboting abot iku ora kaya yen kudu nuruti prentah lan pitutur. Pait lan
mesthi bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu. Pancen luwih prayoga paite dhisík, tinimbang legine. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake pait. Bisa nikmati kabungahan marga wis nate ngalami nandhang kasusahan. Pituduh 218 Wong kang mung dhemen celathu lan muni-muni, mangka ora gelem tumandang gawe, genah ora sumurup marang kaluputane celatune, sabab celathu mono mung obahing ati kang ana ing lati, dudu obahing tangan sing kanggo tumandang. Nanging yen wis tumandang gawe dhewe, cetha bakal meruhi marang luputing celathune. Mula saiba begjane wong kang bisa celathu klawan enggal-enggal tumandang gawe dhewe.MEMAYU HAYUNING BEBRAYANPituduh 219 Síng sapa ngidham kaluhuran kudu wani kurban lan ora wegah ing kangelan. Merga yèn tansah tidha-tidha, mokal apa sing kagayuh
kanthi masrahake urip lan jiwa raga marang Kang Murbeng Kuwasa. Yen kepingin menang pancen larang patukone, yaiku kudu bisa nuhoni sesanti: “Sura dira jayaningrat lebur dening pangastuti”. Pituduh 220 Isih beja yen kowe diunekake “Ora Lumrah Uwong”, jalaran isih dianggep manungsa. Ya mung solah tingkahmu kang kudu kok owahi amrih ora gawe seriking liyan. Cilakane yen diunekake “Ora Lumrah Manungsa”, jalaran kowe dianggep setan gentayangan sing mung dadi leletheging jagad marga pakartimu kang ninggal sifat kamanungsan. Mula enggal-enggala sumujuda marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Sifate Gusti Allah mono sarwa welas asih marang umate kang wis sadhar marang dosa-dosane sarta temen-temen bali tuhu marang dhawuh-dhawuhe. Pituduh 221 Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Wikan. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah, dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kang kita asungake. Kabeh iku sing kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwasa, kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajíb, nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang. Pituduh 222 Memitran paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi raketing sesambungan.
sithik bae bisa marakake dhahuru. Pituduh 223 Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal kasinungan rasa pangrasa kang njalari tekane rasa trenyuh lan welas lahir batine. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin luwih bisa ngrasakake penandhange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan.Pituduh 224 Sarupaning wewadi sing ala lan sing becik, yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih bakal tetep dadi batur. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu. Isih lagi nyimpen wewadine dhewe bae wis abot. Apa maneh yen nganti pinarcaya nggegem wewadine liyan. Mula saka iku aja sok dhemen kepingin meruhi wewadine liyan. Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open. Pituduh 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan sedyane iku cetha bakal koncatan kekuwataning batin lan tenagane,
cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa, lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh ngrungokake, wicarane sethithik nanging patitis lan mentes. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga. Pituduh 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh, apadene nyampuri perkarane liyan, gedhene nganti nrambul urun ucap, iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora prelu, adhakane kepara malah ngreridhu awake dhewe. Pituduh 228 Ucap sakecap kang kelair tanpa pinikir kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi. Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya, gedhene nganti gawe seriking liyan. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis klebu ewoning pakarti kang utama. Nanging geneya kok ora saben wong bisa nglakoni ?Pituduh 229 Wong iku yen wis kasokan kabecikan lan rumangsa kapotangan budi, ing sakehing pakartine lumrahe banjur ora kenceng lan resik. Mulane tangeh lamun yen bisa njaga jejeging adil, awit lesane kasumpetan, mripate bereng, kupinge budheg. Atine dadi mati, angel weruh ing bebener.Mula saka iku aja gumampang nampa kabecikane liyan, samangsa tujuwane ngarah marang penggawe kang nalisír saka bebener. Pituduh 230 Aja kaselak kesusu nyepelekake liyan, marga kok anggep wong mau bodho. Awit ana kalamangsane kowe mbutuhake rembug lan pituture wong iku, sing kanyatane bisa mbengkas lan nguwalake saka karuwetanmu. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho, nanging ing babagan liya tangeh lamun yen kowe bisa nandhingi. Pituduh 231 Yen micara aja gumampang nelakake penacad utawa pangalem, luwih- luwih nganti memaoni.Awit wicaramu durung karuwan bener. Sing mesthi panacad mau gawe serik, pangaleme nuwuhake wisa, dene waonane ora digugu, kabeh swara ala. Mula kang prayoga iku mung meneng, jalaran meneng iku yektine pancen mustikaning ngaurip. Pituduh 232 Udinen ing alam donya iki aja ana wong kang kok sengiti, supaya ora ana wong sengit marang kowe, balik sabisa-bisa padha tresnanana. Amarga lelakon ing alam donya iki anane mung wales-winales bae. Dene yen kepeksa kowe sengit marang sawijining wong, mangka kowe ora bisa mbuwang sengitmu, gawenen wadi aja ana wong kang ngerti. Yen kowe ngandhakake sengitmu marang liyan, prasasat kowe mamèeake alane atimu. Pituduh 233 Ajining dhiri ana ing lati. Ajining raga ana ing busana. Mula den ngati-ati ing pangucapmu, semono uga anggónmu ngadi busana kang bisa mapanake dhiri. Pituduh 234 Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa utuh.Sapa sing rumangsa pinter banjur suthik njaluk rembuging liyan kuwi manungsa setengah wutuh.Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan, iku bisa kinaranan babar pisan durung manungsa. Pituduh 235 Yen atimu wis gilig arep gawe kabecikan kanggo karaharjaning bebrayan, beraten rasa uwas marang pandakwa ala kang ora nyata. Srananana kanthi jembaring dhadha lan sabaring nala, amrih bisa nuwuhake gedhening prabawa lan cabaring sakehing piala. Pituduh 236 Wicara kang wetune kanthi tinata runtut kang awujud sesuluh kang amot piwulang becik, ajine pancen ngungkuli mas picis rajabrana, bisa nggugah budi lan nguripake pikir. Nanging kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka tuludha.Jer tuladha mono sing bisa nuwuhake kapitayan. Luwih-luwih mungguhing para manggalaning praja kang wis pinracsys ngembani nusa lan bangsa. Pituduh 237 Luwih becik ngasorake raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget. Ngongasake kapinteran iku satemene mung kanggo nutupi kabodhowane, jer kabeh mau merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane. Tindak mangkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrerendheti lakuning kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan. Pituduh 238 Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. Kudu disranani kanthi pakarti kang becek lan murakabi marang wong akeh.Yen mung disranani bandha, pangalembanane mung kandheg ing lambe bae ora tumus ing
pasrawungan. Pituduh 239 Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marge wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga, mula prelu dingertekake. Awit yen ora enggal-enggal nyingkiri pakarti kang ora becek mau, wusanane dheweke kang bakal diemohi dening pasrawungan. Pituduh 240 Nggayuh kaluhuran lire ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. Dhuwur lair lan batine, ya tumrap dhiri pribadine uga sumrambah kanggo karaharjaning bebrayan. Nanging yen kandheg salah siji, tegese gothang. Yen mung nengenake kaluhuraning lair genah mung ngoyak drajat lan semat, isih miyar-miyur gampang kene pangaribawa saka njaba. Yen ngemungake kaluhuraning batin, cetha ora nuhoni jejering manungsa, awit ora tumandang ing gawe kanggo keperluwaning bebrayan. Ateges tanpa guna diparingi urip ing alam donya. Pituduh 241 Sing sapa rumangsa nduweni kaluputan, aja isin ngowahi kaluputan sing wis kadhung katindakake mau. Jer ngakoni kaluputan mono wis cetha dudu tindak kang asor, nanging malah nuduhake marang pakarti kang utama kang ora gampang linakonan dening sadhengah wong.Iya wong kang wis bisa nduweni watak gelem ngakoni kaluputane mangkene iki pantes sinebut wong kang jujur sarta kasinungan ing budi luhur.Pituduh 242 Manungsa urip iku dibisa nguwasani kamardikaning lair lan batin. Kang dikarepake kamardikaning lair iku wujude bisa nyukupi kabutuhaning urip ing saben dinane saka wetuning kringet lan wohing kangelan dhewe ora gumanung ing wong liya lan ora dadi sangganing liyan.Dene kamardikaning batin iku dicakake sarana nyingkiri hawa napsu, adoh saka asor lan nisthaning pambudi, sepi ing rasa melik lan drengki srei, sarta tuhu marang paugeran urip bebrayan.Pituduh 243Ora ana wong kang ingaranan uríp, kejabane kang mikir sarta tresna marang wong kang ringkíh lan nandhang papa cintraka. Bisa melu ngrasakake kasusahane sarta lara lapane wong liya.Kanthi pangrasa kang mangkono mau ateges bisa nggadhuh kekuwatan kang tanpa wates, perlu kanggo mitulungi sapadha-padha kang kahanane luwih nrenyuhake katimbang dhiri pribadine. “Pakarti mono darbek kita dhêwe, nanging wohe pakarti mau dadi kagungane Kang Gawê Urip”, mangkono sabdane sawijine Pujangga kaloka. Pituduh 244 Wong kang baut mawas dhiri iku wong kang bisa manjing ajur ajer, ngerti empan papan laras karo reh swasana sakupenge tanpa ninggalake subasita. Paribasane wong kang baut ngadisarira, aja mung kalimput edining busana bae, nanging bisowa tansah mersudi marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan luwesing solah bawa. Pituduh 245Kecandhaking sawijining idham-idhaman iku ora cukup mung dibandang moncer lan pepaking ilmu lan kawruh bae. Nangíng ana syarat siji kang ora kena kalirwakak, yaiku kapinteran ing bab sesrawungan. Sapa kang bisa tumindak ajur-ajer lan bisa nuwuhake rasa resep marang liyan, prasasat wis entuk pawitan kanggo nandangi sakehing pagaweyan apadene nggayuh idham-idhamane.Pituduh 246Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad, nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget carane. Sauger bisa gawe senenging liyan, upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak, bisa manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan, lan bisa dadi patuladhan laku utama. Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake, apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku sinamudana kebak pamrih. Pituduh 247 Yen kowe arep rembugan, pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manís, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis mono ora duwe pamrih, pamrihe bisa gawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagadíng bebrayan. Pituduh 248 Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wang kang kepleset uripe múug marga suka anggonesugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nangíig menenge wong kang darbe bobot kang anteb síng bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh. Pituduh 249 Ing jagading sesrawungan mono nyirík marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan síng luwih katimbang dheweke. Mula saiba becike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake cíptane kang wening, yen sejatine isíh ana maneh kang Maha Pinter, Maha Sugih, lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan bisa sumingkír. Pituduh 250 Luwih becik makarti tanpa sabawa kang anjog marang karahayoning bebrayan, katimbang tumindake wong kang rekane nindakake panggawe luhur nangíng disambi udur.Yektine tata tentrem iku ora bakal bisa kagayuh yen ta ora adhedhasar kerukunan, dene kerukunan iku mung bisa kecandhak yen siji lan sijine padha bisa aji-ingajenan lan mong-kinemong.Pituduh 251 Yen kepengin diajeni liyan, mula aja sok dhemen martak-martakake, apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Pangaji-ajining liyan iku sejatine ora perlu mbok buru, bakal teka dhrwr. Nuduhake kewasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan.
wong liya bisa njajagi. Nangíng mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi. Pituduh 252Aja sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku, ora ana liya, ya dumunung ana ing awak kita dhewe. Pitudh 253Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Yen rumangsa kurang isíh golek wuwuh, yen wis oleh banjur golek luwih, yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong síng bisa madhani. Wong kang duwe rasa mangkono mau satemene memelas. Uripe tansah ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut sok-sok banjur tumindak ora samesthine lan nalisir saka pakarti kang bener. Pituduh 254Watak narima mono yekti dadi sihing Pangeran, nanging yenta nganti kleru ing panyurasa bisa nuwuhake kleruning tumindak. Narima, lire ora ngangsa-angsa nanging ora kurang weweka lan tansah mbudidaya amrih katekaning sedya, dudu ateges kebacut lumuh ing gawe, suthik ihtiyar.Awit yen mangkono ora jeneng narima, naging keset. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane, gelem ngemplok suthik tombok, satemah dadi wong ora weruh ing wirang, siningkirake saka jagading bebrayan. Pituduh 255Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel, kudu bisa ngereh pakone “si aku”, aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu. Luwih-luwih ing dina samengko, alam bebrayan donya tansah kebak pradhondhi, silih ungkih, rebutan benere dhewe-dhewe. Mula sing baku, wong urip kudu
Lire, senajana sajroning pasulayan, kudu bisa nyandhet kemrungsung “si aku” istingarah sakehing bedane panemu bisa disawijekake. Pituduh 256Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : “mbok menawa aku síng kleru, mula coba dak tlitine klawan adil sapa kang sejatine nyata-nyata bener”. Pituduh 257Reseping omah iku ora dumunung ing barang-barang mewah kang larang regane, nanging gumantung marang panataning prabot kang
kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja, trapsila solah bawa, lan padhanging polatan. Pituduh 258Yen kowe kepener lagi srengen lan nesu, prayogane wong sing kok nesoni lan kok srengeni mau kongkonen enggal sumingkir. Utawa kowe dhewe sumingkira sauntara, aja tetemonan karo wong liya. Sabanjure menenga lan etung-etunga kanthi sareh wiwit siji tekan sepuluh.Klawan mengkono atimu bakal bisa nimbang-nimbang apa nesu lan srengenmu marang wong mau bener, apa malah dudu kowe dhewe sing luput.Pituduh 259Jeneng tanpa guna uriping manungsa kang nganti ora bisa nyumurupi marang kang kedadeyan ing sakiwa tengene. Ora bisa asung lelimbangan lan pamrayoga sakadhare kanggo karahayoning bebrayan. Rupak pandelenge ora ana liya kang disumurupi kajaba uripe dhewe. Mati pangrasane, jalaran ora kulina kanggo ngrasak-ngrasakake kang katon ing saben dinane, wusana dadi cethek budine, jalaran saka kalepyan marang tepa palupi kang maedahi ing uripe. Pituduh 260Aja sok nyenyamah luputing liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran. Éwasemono aja nganti kowe kesusu mbecíkake kelakuwane liyan, yen awakmu dhewe rumangsa durung bisa ngenggoni rasa sabar lan tepa selira.Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane, iku sawijiníng wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane, manungsa kang utama. Pituduh 261 Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe, ora kagawa saka katurunan, kapinteran, lan kasugihane. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane, sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo kaperluwane dhewe, tanpa paedah. Nanging yen pakarti mau kadayan deníng rasa pepinginan golek suwur, golek pangkat lan donya brana, malah bisa dadi memalaning bebrayan, jalaran nyinamudana sarana nylamur migunakake jenenge wong akeh.Pituduh 262Ora ana budi kang luwih luhur saliyane nduweni rasa asih marang nusa lan bangsane.Kadunungan rasa rumangsa nduweni sesanggeman lan kuwajiban mranata tentreming praja kanthi pawitan kapinteran kang dilandhesi kawicaksananing pambudi. Tandha yetineyen asih, yaiku tansah samapta tumandang sawayah-wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara. Pituduh 263Wong kang kerep tansah dipituturi wong liya iku adate bisa dadi wong dhemen ngati-ati, nanging menawa kapengkok ing perlu sok ora bisa tumindak lan ngrampungi dhewe.Kepeksa isih kudu noleh wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran wong liya iku sejatine yen ana apa-apane mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake. Pituduh 264Wong kang rumangsa dhirine linuwih, ing sawijining wektu mesthi bakal kasurung atine arep mamerake kaluwihane, lire amrih dimangertenana dening wong akeh yen dheweke mono wong kang pinunjul lan supaya diajanana. Sumurupa, sakabehing kaluwihan mau yen ora dicakake mawa lelabuhan kang murakabi marang bebrayan, tanpa guna kepara malah ora kajen lan gawe pituna. Mula kang prayoga bisa tulus dadi wong kang linuwih menawa gebyaring kaluwihan iku mung dikatonake marang batine dhewe, iku wis cukup. Pituduh 265Dedana utawa sedhekah marang wong kang lagi nyandhang papa cintraka iku sawijining penggawe becik kang patut tinuladha, sauger paweweh mau ora kinanthenan panggrundel kang nelakake ora eklasing atine. Tetembungan kang lembah ing manah lan merak ati iku luwih gedhe ajine katimbang dedene kang ora eklas. Suprandene nulung lan menehi pepadhang marang jiwane wong kangkacingkrangan iku kang sejatine luwih perlu lan wigati, katimbang mung tetulung marang awake kang awujud kelairan bae. Pituduh 266Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba keduga gawe tangining kanepson, uga gampang nuwuhake salah panampa. Sabarang prakara kang sejatine bisa putus sarana aris lan sareh, kepeksa dadi adu wuleding kulit lan atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak bungah-bungah. Pituduh 267Wong kang kulina urip mubra-mubru iku samangsane ngalami sandhungan urip sethithik bae adate gampang kethukulan gagasan lan gawe kang cengkah karo bebener, luwih begja wong kang uripe pokal samadya nanging resik atine. Dene begja-begjane wong iku ora kaya wong sing tansah urip ing kahanan kang kebak godha rencana, prasasat tapa ana satengahing coba, nanging tansah tawekal lan kandel keimanane marang adiling Pangeran Kang Maha Kuwasa. Pituduh 268 Sipate wong urip iku mesthi kesinungan kekuwatan. Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa ngerti kurang digladhi, temahan ora tumanja. Ewasemono ngempakake kekuwatan mula ora gampang. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana, yen rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine para-para kang ngerti marang dayaning kekuwatane nangíng ora kanggo nggayuh gegayuhan kang mulya, mung kanggo nuruti derenging ati angkara. Pitudh 269 Katresnan kang tanpa pangreksa iku dudu sejatining katresnan. Kena diarani sejatining katresnan kang mung kadereng lan kena ing pangaribawaning hawa napsu. Dadi yen ana unen-unen ” tresna iku wuta” yaiku síng kaprabawan hawa napsu. Sing prayoga iku mesthine kudu ngugemi unen-unen “tresna iku rumeksa” bisa salaras tumindake. Rasaning katresnan kang cedhak dhewe tumrap sadhengah manungsa iku dumunung ing awake dhewe. Mula sapa kang tresna marang sapadha-padha iku aran tresna marang awake dhewe, tundhone sapa kang tansah ngreksa marang karahayoning liyan, ora beda karo pangreksa marang keslametane dhewe. Pituduh 270Srawung ing madyaning bebrayan iku kejaba kudu wasis milíh papan lan empan, uga kudu bisa angon mangsa lan mulat ing semu. Aja nggegampang ngrojongi rembug kang kowe dhewe durung ngreti prakarane. Rembug sethithik nanging mranani iku nuduhake boboting pribadi.Rembug akeh nanging ampang malah gawe sangga runggine sing padha ngrugokake kepara njuwarehi. Pituduh 271Wong kang wis tekan pesthine utawa wis katimbalan bali menyang jaman kelanggengan iku sejatine lagi kena diwenehi biji tumrap ajine kamanungsane lan pakartine nalika urip. Dene wong kang isih padha urip iku perlu disemak bae dhisik, durung kena dipatrapi biji, jer kahanane isih bisa owah gingsir. Sarehne manungsa iki sawijining titah kang luhur dhewe, mula wis samesthine yen kita aja nganti kayadene sato kang patine mung ninggal tenger lulang lan balung bae. Nanging bisowa kita nanjakake urip kita marang pakarti-pakarti utama, sumrambahe marang karahayoning urip bebrayan.Pituduh 272Mustikane wong tuwa marang anak mung ana ing laku kang gumati, gunem kang ruruh, lan ujar kang manis. Gumatine dumunung ing tepa tuladhaning
selak marang sebuting paribasan : “Ora ana kacang ninggal lanjaran”. Pituduh 273 Nanggapi kahanan urip ing satengahing bebrayan iku gampang angel. Aran angel kepara malah bisa gawe ketliwenging pikir samangsa anggon kita mawas kedhisikan kagubel ing hawa.Aran
nadyan kahanane urip ing satengahing bebrayan kisruha dikayangapa, istingarah ora angel anggon kita nanggapi. Pituduh 274Srengen marang wong mono aja nganti kenemenen lan keliwat-liwat mung marga wis ngerti yen wong mau ora bakal wani nglawan utawa wis ora bisa nglawan, sing estine mung arep ngedír-edirake drajad pangkat utawa kadibyane bae. Pakarti kaya ngono mau kejaba klebu ambeg siya, uga wong sing disrengeni durung karuwan bakal dadi becik, kepara bisa nuwuhake rasa sengit.Kang prayoga iku srengen samadya kang mengku pitutur murih becike. Pituduh 275 Wong pinter kang ora kinanthenan ing kautaman iku ora beda karo wong wuta kang nggawa obor ing wayah bengi. Madhangi wong liya nanging dheweke dhewe lakune
Wanbiz on 8 Mei 2011 pukul 23:12 said:
kulo enek Kamus Jowo sing iso mlaku neng omah = kulo wonten kamus jawi ingkang saget mlampah mlampah thing griyo.
monggo monggo mas Palui nyuwun pamit rumiyen badhe wonten nginggile sajadah, nuwun.
“Wis ta Bal, ora sah kok gelani maneh, sing wis ya wis. Kowe kuwi lho, kaya ra ana cah wedok liyane,” ujare Mbak Novi, ngeyem-eyem aku.
ngono sinambi ngelung-ke pe­ngilon ning ngarep raiku. “Kowe kuwi nggantheng, ra beda karo Afghan. Nek golek cah wedok sing luwih saka Ayin ae akeh, menang milih” sajake Mbak Novi se­mu gregeten karo aku.
“Ora masalah aku iki nggantheng apa ora Mbak, tapi iki masalah ati mbak, ati…” ujarku karo nuding dhadha, nandhesake.
“Alah ya wis Bal, sakarepmu. Sing jelas bab iki aja ndadekake awakmu nglokro kaya ngono. Pesenku mung adohi silet, baygon, aja menek gentheng ya.”
“Ora lah mbak, ra nganti kaya ngono
“Kaya lagu ae, ya wis, aku tak mulih sik ya, jaga awakmu” Mbak Novi pamit karo aku, tak wangsuli manthuk wae.
Baline Mbak Novi ora ateges aku mari anggonku susah. Isih tetep krasa lara ati­ku iki. Banget nget nget. Rasane aku kaya muter slide film sing lagi men­tas tak
mesra. Ora ngerti aku sing nyawang dheweke kanthi rasa sungkawa. Atiku kaya dipalu, remuk. Ajur mumur.
Tapi raketang tresnaku pedhot dalan aku isih muji syukur nate ngrasakake se­sambungan karo Ayin sing suwene mung sakedhepan mata iku. Raketang biyen aku mung dadi pelarian thok. Ayin kuwi kakak tingkatku, sak semester luwih dhu­wur saka aku, nanging awake cilik, imut, lucu, isih seneng aleman. Isih seneng-se­nenge yang-yangan tapi wis dijo­dhokake karo wong sing luwih tua 10 tahun saka dhekne. Ya mesthine ora langsung gelem. Pengin ngerti crita jang­kepe? Ya kene rungokke aku.
Aku kenal Ayin pas daptar dadi ang­gota organisasi perkursusan ing kam­pusku. Wektu kuwi Ayin entuk amanah dadi seksi Pubdekdok, sing salah siji ke­wajibane kudu motret-motret event-event apa wae.
Saya suwe sesambunganku karo Ayin saya raket. Malah kena diarani pacaran. Sms-an, Fb-an, chattingan asying karo dhekne. Ayin kuwi bocah sing kelewat manut karo wong tua, ora tau metu omah bengi-bengi, dolan diwatesi. Pas dheweke ngancik semester 6, ana mata kuliah dra­ma sing ngudokake para mahasiswa ba­hasa Inggris asying latian nganti bengi. Iku dienggo kesempatan Ayin metu be­ngi.
Mumpung dheweke oleh metu bengi, aku ora nyia-nyiake kesempatan iki. Tak enteni nganti dhekne bubar latian drama. Bar kuwi kan isa mlaku-mlaku, utawa ma­em bareng. Senajan runtang-runtungku iki dadi rerasan kanca-kanca lan senior.
“Kowe ki lo Bal, wis ngerti yen Ayin iki arep nikah, wis duwe calon, kok ya awakmu nekat sesambungan karo dhe­weke” kaya biasane, Mbak Novi mesti wong sing paling cerewet karo perkaraku iki.
“Sing marai Ayin sik ya Mbak, dudu aku. Wong dhekne sing seneng aku sik, aku ya apa bisa nolak, Ayin kuwi ya ayu kok” aku puguh karo panemuku, ora ru­mangsa salah.
“Iya, kowe seneng pacaran karo Ayin. Tapi aku karo Yanti, Prastika, utawa kanca cedhake Ayin liyane, mesthi pekewuh yen ditakoni kanca liyane. Ora rumangsa ya yen aku iki kerep nutupi tingkahmu karo Ayin kuwi. Kerana apa? Ya njaga jeneng­mu sakloron karo jenenge organisasi. Mbok kira aku ki meneng wae?,”
Aku mumet, ora nyangka yen keda­deyane nganti kaya ngene. Ora mokal yen Mbak Novi dadi hebying kaya ngono.
“Tak kandhani ya, bengi kae pas kowe metu karo Ayin,
calon bojone methuk re­ne. Aku karo Yanti sing ngalang-alangi su­paya kowe ora konangan. Coba yen nganti konangan? Apa ya ra mesakke Ayin? Mesthi langsung dipilara wong tuwane” bacute mbak Novi gethem-gethem, aku mung bisa meneng wae.
“Saiki aku wis gak mau tau, sesambunganmu kuwi kudu dipedhot. Ayin wis duweke wong liya, senajan asline dhekne ora seneng, kowe wong lanang sing
wae pas istirahat kanca-kanca sepakat teka ning resepsine Ayin. Dadi aku isa mrana bareng-bareng, ora ijenan. Ning kana aku dadi bahan ece-ecenan kanca-kanca. Bubar saka resepsi, mbalik anggone sidang, aku tetep wae isih diece. Ya wis sekalian wae, nalika break sidang, aku karaokenan, lagu-lagu galau ngono kae. Dadi ger-ger-ane kanca-kanca.
Aku mung bisa paying donga marang kowe Yin, muga-muga dadi keluarga sing sakinah, mawaddah, warahmah. Senajan ning njero atiku isih keselip jenengmu. Isih tekan saiki. ***
Mattheus de Haan (Dordrecht, 1663 - Batavia, 1 Juni 1729), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 21. Dhèwèké maréntah antara taun 1725 – 1729.
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.57, 10 Oktober 2016.
punika purun ndherek mantuk datheng griya Jaka Tarub amargi dinten sampun senja.
ket punika piyambakipun bethak kados umumnya estri biyasa.
Nawangwulan ingkang duka nyumerepi menawi semahipun ingkang
datheng kahyangan. nanging tekad Nawangwulan sampun bulat. namung kamawon, ing
ngradini kedadosan sami rupi, mila amargi pamekenan, keesokan enjangipun eyang putri damel-damel datheng seganten, nanging piyambakipun mengintip menapa ingkang kedadosan, uga jebulna keong jene berubah ingkang dados kenyo elok ingkang lajeng mangsak. lajeng eyang putri menegurnya ” sinten sisigan sampeyan putri ingkang elok ?”
Sementara pangeran Inu Kertapati mboten kersa mendel kamawon nalika mangertos Candra Kirana ngical. piyambakipuna madosinipun kaliyan cara ngremeng dados rakyat biyasa. eyang
Nanging jebulna piyambakipun kaget sanget, amargi saking walik jendela piyambakipun ningalinipun tunangannya saweg mangsak. akhiripun sihirnya pun ical amargi panggihan kaliyan Raden Inu. nanging ing kala punika muncul eyang putri panggadhah gubuk punika uga putri Candra Kirana nepangaken Raden Inu ing eyang putri. akhiripun Raden Inu memboyong tunangannya datheng istana, uga Candra Kirana nyeriosaken pandamel Dewi Galuh ing
nyuwun pangapura dhateng Candra Kirana uga sawalikipun, Dewi Galuh nyaged hukuman ingkang setimpal. amargi ajrih Galuh Ajeng minggat datheng wana, dipunpundi piyambakipun lajeng terperosok uga dhawah mlebet jurang. akhiripun raben Candra Kirana uga Raden Inu Kertapatipun nglajeng. piyambake sedaya memboyong eyang putri dadapan ingkang gemantos punika datheng istana uga piyambake sedaya rahajenging ngagesang.
“Sapa sing iso nandingi abote awakku, ora ana kewan liya sing luwih abot
dalan sing ora ana wedine. Dadi lakune andong malik cepet maneh. Si Laler kang gegeden rumongso tambah yakin menawa deweke abot tenan.
deweke mencok ning andong karo ngobahke sewiwine mestine si andong bakal mlaku luwih banter amarga kasurung dening obahe sewiwi. Laler trus nyoba mencok maneh ning andong karo ngobahke sewiwi. Dumadakan andong malik mlayu
Sunggingan saya ngrembaka ekonominipun ngantos dumugi Kraton Islam Demak Bintoro ingkang langkung caket tinimbang Kraton Majapahit. Raden Patah minangka natanipun ngutus Syekh Jafar Shodiq, ulama ageng saking Persia kanthi ancas ngislamake Sunggingan. Syekh Jafar Shodiq kairing para santri dumugi gapura kanthi ornament Hindu warisan Majapahit. Ing gapura menika, Jafar Sodiq ngajak para warga sakkupengipun kapurih ngrasuk agami Islam. Caranipun ngajak kanthi alus. Gandheng para warga ngrasuk agami
Anak prawan randha kuwi ayu banget. ning demen, dheweke nduweni prilaku sing banget alane. prawan kuwi banget panglumuh, ora tau ngrewangi emboke nglakoke pagawean-pagawean omah. kerjane mung macak saben dina.
Kajaba panglumuh, anak prawan kuwi sikape alem pisan. samubarang panjalukane kudu dimeloni. ping saben dheweke njaluk samubarang marang emboke kudu dikabulake,
dina anak prawan kuwi diajak emboke mudhun menyang desa kanggo mblanja. panggon pasar desa kuwi banget adoh, dadine dekne kabeh kudu mlaku sing cukup gawe kesel. anak prawan kuwi mlaku melenggang karo menganggo sing apik lan macak, ben wong ning dalan sing ndelenge mengko kepencut karo ayune. Sementara emboke mlaku diburi karo nggawa keranjang karo klambi dekil banget. amarga dekne kabeh urip ning panggon pelosok, ora sawonga meruhi menawa kapindho wadon sing mlaku kuwi yaiku embok lan anak.
"dudu, dudu," jawab prawan kuwi karo mendongakkan endhase. " dheweke yaiku budakk!"
ngonoa saben prawan kuwi ketemu karo seseorang disepanjang dalan sing narekne perihal emboke, sanuli jawabane kuwi. emboke dilakokekne dadi batur utawa
Miturut cariyos rakyat saking dhusun Kesesi ( dhaerah Pekalongan ), wonten tiyang ingkang
alit sampun ketingal kapinteranipun amargi wiwit alit RadenBahureksa sampun dipungembleng kanthi ajaran – ajaran kang leres lan dipunbimbing kangge emut lan nyaketaken piyambakipun dhumateng Gusti Allah ing pangajab menawi sampun ageng saged ngabekti dhumateng kaluwarganipun lan dados priyantun ingkang luhur.
Ki Ageng Ceempaluk ndhawuhi RadenBahureksa ngapdi wonten ing praja Mataram. Dumugi Mataram Sultan Agung ( Sultan Mataram ) ngeparengaken RadenBahureksa ngapdi ing praja Mataram kanti sarat bilih RadenBahureksa kedah saged mbendung lepen Sambong. RadenBahu nyagahi sarat menika lan enggal– enggal tindak dhateng lepen Sambong.
Dumugi dhusun Kali Salak RadenBahu mapag putri kang asma Rantamsari, nanging piyambakipun mboten purun dipun garwa dening Sultan Agung.Piyambakipun malah tresna dhumateng RadenBahu . Lan kekalihipun sami kesengsem. RadenBahu mboten tentrem manahipun amargi Rantam Sari badhe dipun pundhut garwa dening Sultan Agung. Kekalihipun sarujuk badhe ngapusi Sultan Agung kanthi mundhutaken putri saking dhusun Kalibeluk kang asma Endang Wuranti kang nggadhahi ibu sadeyan serabi. Sasampunipun dipunsowanaken dhateng Sultan Agung, Endang Wuranti mboten saged atur wangsulan dhateng pitakenan – pitakenanipun Sultan Agung. Sultan Agung kraos menawi
supados RadenBahu dipun tedha kewan galak. Ing sawijining dalu, sasampunipun sedaya prajurit sami tilem, RadenBahu tasih mikir kadospundi caranipun mbikak wana kalawau. Lajeng piyambakipun dipunrawuhi dening ramanipun lan ndhawuhi supados tapa ing ngandhapipun
Jonggring....Mbok nyuwun tulung Mbah Njoyo, kula pun ramal KARIR & DINTEN ingkang sae meniko dinten nopo nggih.........??????
melu ngangsu kawruh,angsal nopo mboten.?
margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
Podho ae kang.. ndak neng solo.. nang Suroboyo pisan… Btw… mbayar piro kang numpak sepure iku… dadi pengen…. hihi
kuwi ben wong2 podo ngerti lan cetho nek ana sepur klutuk lagi njolo dara kuwi nek liwat.
mungkin ngunu maksude dalan selamet riyadi digarisi kuning2
Pandu Gugur (Pamuksa) | Budaya Jawa
liya2ne sing podo ra dadi, ra keno serangan jantung.
jalan2 liat alun2 .. byuh .. byuh .. saiki sukete alus pol .. nek iki mah cocok nggo main “golep” bae kayane.
tiap sore saiki rame, po maneh minggu isuk wis koyo simpang lima semarang lah pokokane. Ono band, free hotspot seko telkom. Mung siji sing kurang, durung ono kolam renange.
Mulane, podo bali nang wonosobo mumpung
wonosobo soale ingkang romo taksih gerah. mugo2 cepet saras maleih nggih pak Dhe Sapto). Eko Joned yo lagi nang yoja, melu sertifikasi, tapi nggone adoh temen lik, nang kalasan
ING Professional Styl-ING Shining Fluid —
Menawi awak kagungan lepat nyuwun lega ning dunnyo akhirat.
Bondowoso: Muklis Adi Rangkul, Sugeng Mariyanto.Wilayah Situbondo: Edy Sudibyo, Zaenullah.Wilayah
juga dong..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
Jembrong, Sanggrhan Sabtu, 14 Pebruari 2009 05:02:31
Wah..wah aq ketinggalan d..aq asli Ngrambe tapi podo durung ngerti warung or cafe iku, btw Mangleng ngelingkejaman cilikku mbiyen aq sering adus neng kali Mangleng...dadi kangen
Cuplikan wayang kulit *sesaji Rojosuyo – Ki Purbo Asmoro* di Istana
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG SULUH, awak imut, kulit kuning, pasuryane
LINTANG KARAINAN iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul,
Giri, Kecamatan Kebomas, Kabupaten Gresik, Jawa Timur.
saiki kui diarani intelektual Beo.. dadi regane yo 500..
y: mboten, kulo wegah kulo, kulo mung butuh beo sing iso ngomong kro nyanyi mawon, mboten usah sing
wulan gurita khan. 😀 (dance) (doh)
aku milih kerang wae, dimasak asam manis tur segone anget ngombene teh anget udud e djisamsoe kretek (lmao)
bocahbrengkele Kagem nguri-uri kabudayan kito ingkang adhiluhung menika sumonggo kulo
aturi midangetaken gendhing kembang kacang saking Ratu kembang kacang
Ibu Waldjinah, mugi2 saged ndadosaken renaning penggalih ing cuaca ingkang benter menika.
Comments Sepi Ing Pamrih Rame Ing Gawe
Ing Ngarso Sun Tulodo,Ing madyo Mbangun Karso,Tut Wuri
Tawangmangu Dirusak Thu Dec 22, 2011 6:44 am Mangga sedulur sedulur wonosari tanggapanipun kedadosan menika kadospundi anggenipun nanggepi. Supados
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Kudus, Grobogan, Rembang
Statistika ya iku sawijining kawruh matématika sing magepokan karo pangumpulan, analisis, interpretasi lan présentasi data.
Statistik, ya iku asil pétungan nganggo algoritma statistika marang sakumpulan data
iku jenenge panganan, anane neng surabaya utawa malang …..
Jenenge opo bedek-en dewe rek(Sugeng W-72)-
Dhek jaman biyen ana salah sawijining Begawan sing linuwih lan bisa omong-omongan karo kewan. Apa sing dadi kersane mesthi dadi kasunyatan. Kalebu ing salah sijine wektu panjenengane maringi gelang emas marang Pitik babon bisa kasunyatan nempel ing sikile.
Nanging emane sawise Pitik babon duwe gelang ing sikile, dheweke tansah midar-mider nyawang gelang sing mentas diwenehi dening Begawan mau. Apa sing ditampa iki ndadekake rasa gumedhe ing atine. Pitik babon dadi ora gelem maneh ceker-ceker golek pangan. Senengane mabur-mabur golek gabah ing lumbung karo nangkring ing panggonan apa bae. Pitik babon senengane paes lan mung ngelus-elus wulune karo nyawang gelang mas paringane kanjeng Begawan.
“Wah apik ya gelangmu iku, ning ya ngati-ati iku rak mung titipan” cluluke Cacing sing lagi ana ing lemah sisih ngisore. Cacing pancen ngerti yen gelang iku paringane kanjeng Bega­wan. Yen ora bisa migunakake kanthi bener bisa bae gelang iku dijaluk maneh banjur diwenehake marang kewan liya. Nanging kandhane Cacing mau ora dirungokake Pitik babon, dheweke terus pindhah mabur ngono wae.
“Glomprang!” swarane prabot ing daleme kanjeng Begawan padha tiba, malah ana sing pecah barang.
“He, Pitik babon metu kana! Kowe iki tak wenehi gelang iku supaya luwih ana gunane. Ning jebule malah gawe rusak wae. Delengen pawon omahku dadi semrawut. Mung seneng paes, ora gelem ceker-ceker golek pangan maneh. Kowe malih seneng nyolong gabah ing lumbung. Cepet metu kana” Kanjeng Begawan aruh-aruh karo duka. Ing batine malih cuwa. Kena apa menehi gelang iku marang Pitik babon.
Pitik babon mung meneng bae. Dheweke banjur pindhah nangkring ana dhadhah pinggir daleme kanjeng Begawan karo ngelus-elus wulune sing ora karuwan karana mabur mrana-mrene.
Ing wektu liya kanjeng Begawan lagi lungguh dhewekan ing kebon. Panjenengane katon bungah banget nyawang kebonane sing ditanduri maneka woh-wohan. Kabeh katon ijo royo-royo lan subur. Karo ngresiki suket sing ngganggu tanduran, panjenengane ndhongkel lemah ing salah sijine tanduran. Katon ing njerone ana Cacing lagi ngolah lemah.
“Kena apa aku ora menehake gelang emas iku marang Cacing bae? Dheweke rak sregep nyambutgawe, lan uga luwih ana gunane kanggoku. Ning piye carane? Aku rak wis kadhung menehake gelang iku marang Pitik babon!” batine Begawan ing jero ati.
Nanging sawise iku, kanjeng Begawan ngendikan lirih marang Cacing. Cacing manthuk-manthuk tandha sarujuk marang ngendikane kanjeng Begawan.
Ing dina sesuke Pitik babon iku kipu, utawa reresik ana ing awu pinggir daleme kanjeng Begawan. Pakulinan iki uga ora disenegi dening Begawan amarga lebu sing nempel ing awake Pitik babon banjur dikebutake gawe reged daleme kanjeng Begawan.
“Tulung, tulung!” pambengoke pitik babon.
“Ana apa Pitik” pandangune Begawan ethok-ethok ora ngerti.
“Gelang, gelang kula ical kanjeng. Kadosipun wonten ingkang narik suku kula saking lebet siti menika” ature Pititik babon karo gela.
“Geneya ndadak gela, gelang emas iku rak dudu duwekmu, mbok menawa wis wayahe gelang iku pindhah ana kewan liya. Saiki kowe kudu sregep golek pangan, aja kesed lan seneng paes bae!” pituture Begawan.
Pitik babon mung meneng bae. Dheweke ngrumangsani luput, ora bisa njaga amanate kanjeng Begawan.
Dina esuke Pitik babon weruh Cacing nganggo gelang emas iku, kang ategese Cacing sing ngrebut gelang paringane Begawan mau saka njero lemah. Mula pitik babon ngoyak pengin njaluk bali gelange. Cacing mlayu terus mlebu lemah ora kecandhak Pitik babon. Nganti lemahe diceker-ceker tetep ora kecandhak. Nganti saiki pitik babon mesthi senengane ceker-ceker lemah golek baline gelang emas sing dijupuk
ngelmi menika ngamal ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang dipuntularaken.
Mayantara berkata:	November 19, 2012 pukul 10:55 pm	Jer nularaken ilmu menika laku ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang
Milane sinungan sakti Bathara Wisnu punika Anitis ana ing keneIng Sang Prabu Jayabaya Nalikane mangkana Pan jumeneng Ratu AgungAbala para Narendra
Beliau sakti sebab titisan Batara wisnu. Waktu itu Sang
winarni Lami-lami apeputra Jalu apekik putrane Apanta sampun diwasa
Ingadekan raja Pagedhongan tanahipun Langkung arja
Lajeng angguru sayekti Sang-a Prabu Jayabaya Mring Sang raja pandhitane Rasane Kitab Musarar
Wus tunumlak sadaya Lan enget wewangenipun Yen kantun nitis ping tiga
Ecis wesi UdharatiIng tembe ana Molana Pan cucu Rasul jatine Alunga mring Tanah Jawa
Nggawa ecis punika Kinarya dhuwung puniku Dadi
saking palenggahanTan antara ing lamine Pan wus jangkep ing sewulan
Kondure Sang Pandhita Kocapa wau Sang Prabu Animbali ingkang putra
Minggah dhateng ardi Padhang Kang putra lan keng rama Sakpraptaning ing gunung Minggah
Ajar ing Gunung Padhang Awindon tapane guntur Dadi barang
Kawolu endhang sawijiKi Ajar pan atur sembah“Punika sugataningongKatura dhateng paduka”
Sumiwi munggweng ngarsaAngandika Sang-a PrabuJayabaya mring kang putra
Awit perang padha kadangDene pametune bumiWong cilik pajeke emasSawab ingsun den suguhi
Marang si Ajar dhinginKunir ta ingsunNuli asalin jamanMajapahit kang nagariIya iku Sang-a Prabu
taun sirnaPan jumeneng Ratu adilPara wali lan pandhitaSadaya pan samya asih
Pametune wong cilikIngkang katur marang RatuRupa picis lan uwangSawab ingsun den suguhi
kawiraningdyahSawab ingsun den suguhiMring ki Ajar Gunung PadhangArupa endang sawiji
Samana den etangiJaman pitung atusPitung puluh pan iyaWiwit prang tan na ngaberi
Wanita hilang kehormatannya. Sebab saya diberi hidangan
lairIku kang angratoni Jagad kabeh ingkang mengkuJuluk Ratu Amisan Sirep musibating bumiWong nakoda milu manjing ing
Langkung arja jamaning narpatiNora nana pan ingkang nanggulangWong desa iku wadale
Kang duwe pajeg sewuPan sinuda dening NarpatiMung metu satus dinarMangkana winuwus
Jamanira pan pinetangApan sewu wolungatus anenggihRatune nuli sirna
Iku mulih jeneng Narpati Wadya punggawa sujud sadaya Tur padha rena prentahe Kadhatone winuwus Ing Kediri ingkang satunggil Kang siji
anglangkungiTetep neng tanah JawaEnengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum ingkang ginupta
patih ingsun myarsaTanah Jawa ikuIng mangke ratune
margaAndulu wong gelungKekendon lukar kawratanKeris parung dolen tukokena nuliCampur bawur mring
gandrung-gandrung neng lurung andulu gelung kekendon lukar kawratan, keris parung dolen tukokna campur bawur mring pasar.
Sampun tutug kalih ewu warsiSunya ngegana tanpa tumingalYa
lereng gunung Lawu, Nyai Datuk Sleman, Honggoyudo, Raden
Beras kuwi kan gaweyane Gusti Allah. Kok biso2ne diarani Beras Miskin. Blas gak mensyukuri.
Kenopo duwit sing karyane menungsa malah diarani BLT?.
Kenopo ora DUKIN alias Duwit Miskin mesisan?
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong
Awakmu gak perlu weruh masalahku... Iki Masalah Rahasia... Tapi dudu masalahe CIA agen Rahasia sing teko amerika iku
ayo Rek Mlaku-mlaku neng ROYAL…..)…. ayo bikin lagu : Rek ayo Rek..mlaku mlaku neng Raya Darmo… !! Rek ayo rek mlaku mlaku karo kaosan….nganggo kaos sambil ndelok lukisan’ne….ndelok lukisane seng di garap karo konco2
contentContoh Tembang Pucung1. Judul "Klenthing" Bapak Pucung. Cangkeme madhep mandhuwur. Sabamu ing
kalebu tembang cilik, iku tembang kang akeh digunakake amarga cekak tur gampang panganggone. Cekak amarga mung ana patang gatra saben pada.
Tegese kas nyantosani setya budya pangekesing dur angkara (kacuplik saka Serat Wedhatama anggitane KGPAA Mangkunagara IV) Utawa pucung kang misuwur marga asring kanggo tembang dolanan utawa cangkriman Bapak pucung cangkemmu marep mandhuwur Sabane ing sendhang Pencokane lambung kering Prapteng wisma si pucung mutah guwaya Bapak pucung gedhemu meh podo
Samengko ingsun tutur, Sembah catur setyo lumuntur, Dhihin: Raga; Cipto; Jiwo; Roso; kaki Ing kono lamun tinemu, Tandha nugrahaning Manon. *** Sembah Raga puniku, Pakartine wong amagang laku, Susucine asarana saking warih, Kang wus lumrah limang waktu, Wantu wataking wewaton. *** Ing nguni-uni durung, Sinarawung wulang kang sinerung, Lagi iki bangsa khas metokken anggit,
Mintokken kawignyanipun, Sarengate elok-elok. *** Thithik kaya santri Dul, Gajeg kadi santri brahi kidul, Saurute Pacitan pinggir pasisir, Ewon wong kang padha nggugu, Anggere padha nyalemong. *** Kasusu arsa weruh, CAHYANING HYANG kinira yen karuh, Ngarep-arep kurup arsa den kurebi, Tan weruh yen Urip iku, Akale haliru enggon. *** Yen ta jaman karuhun, Tata titi tumrah tumaruntun, Bangsa srengat tan winor
Pakolehe putraningsung, Nyenyeger badan mrih kaot. *** Wong seger badanipun, Otot daging kulit balung sungsum, Tumrah ing
sarehne asnapun, Bedha-bedha panduk panduking dumadi, Sayekti nora jumbuh, Tekad kang padha linakon. *** Nanging ta paksa tutur, Rehne tuwa tuwase mung catur, Mbok lumuntur lantarane ring Utami, Sing sapa temen tinemu, Nugra ageming kaprabon. *** Samengko sembah kalbu, Yen lumintu uga dadi laku, Laku Agung kang kagungan Narapati,
Patitis teteping kawruh, Meruhi marang kang momong. *** Sucine tanpa banyu, Mung nyunyuda mring hardaning kalbu, Pambukane tata titi ngati-ati, Atetep telaten atul, Tuladan marang waspaos. *** Mring jatining pandulu, Panduking ndon
ngangkah ngukut, Ngiket ngruket Tri loka kakukut, Jagad Agung ginulung lan Jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, Lan kalaping Alam
Sarwa sareh saliring panganyut, Lamun yitna kayitnan kang miyatani, Tarlen mung pribadinipun, Kang katon
“PUCUNG” Ngelmu iku : kalakone kanthi laku, Lekase lawan khas, Tegese khas nyantosani, Setya budya pangekese dur
Sapituduhira, Aja kaya jaman mangkin, Keh pra Mudha mundhi lapal makna. *** Durung pecus; kasusu kaselak besus, Amaknani lapal, Kaya Sayid weton Mekkah, Pedhak-pendhak
kalbu, Yen kabul kabuka, Ing drajat kajating urip, Kaya kang wus winahyeng sekar Sri Nata. *** Basa ngelmu;
luput; ing angga tansah linimput, Linimpeting sabda, Narka tan ana udani, Lumuh ala hardane ginawe gada. *** Durung punjul; ing kawruh kaselak jujul, Kaseselan hawa, Cupet kapepetan pamrih, Tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.
Durung punjul Ing kawruh kaselak jukul Kaseselan hawa Cepet kapepetan pamrih Tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa
apik yo… blog mu, tambah pinter saiki yo….
Ngelinggihang Dewa Hyang, Dewa Pitara Prastita, Upacara Nuntun Dewa Hyang.Umumnya upacara Nuntun Dewa Hyang, atau Ngelinggihang Dewa Hyang
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. indra_agencyBUPATIJumlah posting : 450Points : 632Join date : 15.07.10Age : 32Lokasi : home sweet homeSubyek: Re: KISAH BOCAH AMERIKA
nyuwun katerangan bab mbubak kawah, amargi caranipun werni-werni inggih punika sasampunipun Sri Panganten dhahar walimah, wonten ingkang nindakaken :
1. Bapa tuwin biyungipun Panganten Putri ngunjuk rujak duwegan, utawi
2. Ubarampening dhapur, kadosta irus, manci, erok-erok lss. sedaya kalawau pundhutan enggal lajeng dipun pikul dening salah satunggiling kulawarga, tumunten
3. Bapa biyungipun Panganten Putri, ambikak kendhaga saking maron ingkang
Mligi ingkang nomer 3 punika kula dereng mangertos kanthi cetha. Matur nuwun. k_lop
sifat-sifat Daiwi Sampad dan Asuri Sampad 1sifat-sifat Daiwi Sampad dan Asuri Sampad 1.
Celeng Wayung Hyang. Karena si Tumang mengenali Celeng Wayung Hyang
arep engkang sae utawi becik. Dhandhanggula kadadosan saking tembung Dhandhang kang tegese pengarep-arep utawi pangajab, gula utawi kasebat gendis tegesipun legi utawi sae. Dhandanggula tegesipun pengarep kang
Kowe Ngerti ndx aka Mediafire,Hits MP3 Mung Pengen Kowe Ngerti ndx aka 4share,Live Reggae Ndx Aka Mung Pengen Kowe Ngerti ndx aka Gudanglagu,DOWNLOAD LAGU
Tokoh pertempuran telung dina (26-29 Oktober 1954) ing Surabaya. Saka kiwa (ngarep) Kol.
KELAKONE wus 65 taunan kepungkur; cethane maneh dhek minggu pungkasan sasi Oktober 1945. Kira-kira jam lima sore ngono, Mas Martono karo aku medhun saka sepur ing stasiun Gubeng Surabaya. Aku sakloron dhek samana isih
Dhek jaman samana, wis dadi adat kelumrahan, manawa ana “tugas” saka Pe­mimpin, ora nate kita dadak takon: “Endi Surat Perintahe? Lha endi uang sakune? Njur numpak apa?”, lan pitakon liyane maneh sebangsane ngono mau.
Mas Ton mono bareng Ibukota Re­publik pindhah nyang Yogya njur dadi Ko­mandan Tentara Peladjar; lha sabanjure nate uga dadi Ketua Umum
Kantor Gubernur­an. Ning, rehning durung ngerti lor kidule kutha Surabaya, trem sing dak tumpaki dadak nuju nyang Sawahan. Lha iya ing sadalan-dalan katon ana barisan sing lagi baris; breg-breg-breg. Kabeh padha nye­kel gegaman dhewe-dhewe; komandane nyengkelit pedhang; malah ana uga sing nyandhang pistul barang.
Pikiranku wong loro njur tumuju nyang kahanane kutha Jakarta (dhek samana). Persasat saben dina serdhadhu Sekutu sing
gawe onar kantor-kantor Republik bae, ning uga marang rakyat, kawula Cilik.
Yen si serdhadhu NICA pengin nem­bak uwong, ha iya nembak bae; pengin ngrampog duweke rakyat, ha iya diram­pog lawaran bae. Ora ana sing wani meng­gak, ora ana sing wani ngaru biru. Iya bener saben bengi sering ana suwara “siaaapppp!!”, tegese supaya para pen­duduk, mligine para mudha padha siyaga ngadhepi ontran-ontran sing arep di­ana­kake si NICA, ning suwening suwe per­lawanan ngadhepi serdhadhu Landa (ana sing kulit putih, ana sing sawo mateng, ana sing ireng) iki,
babarpisan wis ora nduweni apa-apa ngenani tilas jajahane sing dise­but Hindia­Walanda kae. Soale,
Inggris, sing diko­man­doni Lord Louis Mountbaten; lha sisa­ne maneh kayadene Kalimantan, Sulawesi sapengetan nganti tekan
ing bang Wetan sing rikala kuwi ngungsi nyang Australi, nate ngadhep nyang manggalaning Angkatan Perang Darat Amerika, ing wilayah Pasifik, jendral Douglas MacArthur ngenani pra­kara iki. Ning sang Jendral iki nampa tugas saka dhedhuwurane Joint Chiefs of Staff ing Washington, operasi militere ing daerah Hindia Walanda supaya mung di­arahake bisane ngrebut bali Tarakan (Kali­mantan) dalah Balikpapan sing sugih lenga-patra. Dene wilayah liyane dipasra­hake nyang pihak Inggris karo Australi.
Cethane maneh: MacArthur ora susah ngrebut bali pulo Jawa barang. Tiwas mbu­wang tenaga, nyawa, lan wektu bae. Kathik kudu nyedhiyakake peralatan, sing yektine wus cumpen. Pihak Inggris, sate­mene wegah nampa tugas ngurusi Suma­tra karo Jawa. Kejaba anak-buahe wis akeh sing sayah merga perang, wilayah mau dudu wilayahe, dudu tilas jajahane. Ora ana urusan apa-apa. Ha teka ditugasi dikon ngurusi.
Ning, ha ya jeneng Sekutu, gelem ora gelem ha hiya kepeksa nindakake
rikala ndharat ing Priok iki, di­goncengi pihak Landa; dumadi saka KL karo KKIL,
ing ndalem situasi sing tegang ngono mau, tekaku wong loro dhek sa­mana ing Surabaya. Kakangaku, Djoko Utomo sing manggon ing papilyun. Kantor Gubernuran ngandhani aku wong loro, manawa saiki iki Surabaya lagi tegang; serdhadhu Inggris ubel-ubel (sing tembe­ne katelah serdhadhu Gurkha) wis wiwit gawe propokasi. Baris urut kacang siji­siji karo nyangga bedhil, mripate pendirang­an ngiwa nengen sajak nyujanani saben uwong sing dipethuki.
Embuh sapa sing miwiti, dumadakan bae keprungu suwarane mimis pating jle­dhor, saut-sautan. Pertempuran wis ke­lakon pecah.
Sajake persatuane rakyat mula wis gilig gumolong dadi
iya njur entuk bedhil, melu campuh ing yudha. Per­tempuran sewengi natas; lha esuke bedhil-bedhilan katon rada mendha. Njur
ngerti, yen rikala kuwi pihak Inggris ke­seser ing pupuh. Malah-malah tembene Bung Tomo aweh keterangan manawa Inggris sing ana gedhong Internatio, kabeh-kabeh bakal mati kobong, yen ta Bung Karno karo Bung Hatta ora enggal teka Surabaya.
Soale, bareng Inggris ngrumangsani yen serdhadhu
Inggris sing dadi peng­hubung, terbang nyang Surabaya. Saka ngisor ditembaki rakyat; njur saka radio keprungu suwarane Bung Tomo: ”Aja ditembak dulur-dulur. Mengko bae, yen wis ana ngisor kita serbu!”. Kalakon pesawat ndharat kanthi slamet.
Lan rakyat banget gawok dalah suka sukure dene sing metu katon Bung Karno, Bung Hatta karo priyagung sijine maneh sing isih durung patia dikenal (Iya Mr Amir Syarifuddin kuwi, sing dhek jaman Jepang diukum selawase urip ana kunjaran Lowok­waru, Malang).
Ton. Wong loro saka Jakarta babarpisan ora nate ngira yen bakal dadi seksi sejarah.
Kerampungane rundhingan pertem­pur­­an dilereni sawise telung dina tembak-tembakan.
sepur. Lha bareng sorene, iya isih tanggal 30 Oktober mau ana pras­tawa sing gawe gendra temenan.
Mayjen Mallaby diwartakake tiwas, rikala lagi (arep) dianakake rundhingan an­tarane Kontakbiro karo pasukan Gur­kha/Inggris sing ana gedhong Internatio.
Sajrone sejarah Inggris, iya lagi sepisan ji iki, ana jendral Inggris sing nganti kapracondhang ing yuda; gugur, tiwas ing peperang­an. Gugure ana kutha Surabaya. Sura-ing-baya. Gugure Mallaby
penjajah sing nuwuhake anane Hari Pahlawan 10 Nopember 1945 “Merdeka atau Mati)
Angkatan Perang Sekuthu ing pulo Jawa, Jendral Christison. Minangka gantine Mallaby ditamtokake Mayjen E.C. Man­sergh, sing ing sabanjure ngetokake ultimatum/pangancam marang rakyat Sura­baya kabeh bae. Isine supaya ing wektu sing wis ditamtokake padha masrahakake sakehing gegaman sing didarbeni nyang pihak Inggris. Ora gegaman sing rupa bedhil pistol bae, ning uga klewang, keris, peso lipat lan sejenise maneh.
barisan buruh liyane sing wis gumolong dadi siji: ngan­dhemi kamardikane bumi Pertiwi, Re­publik Indonesia.
Sapa bae dhek samana sing ana, ya?
lan isih akeh maneh tunggale. Kabeh-kabeh emoh, ora sudi nu­ruti karepe si Inggris sing sawenang­ wenang. Tanggal 9 Nopember 1945 jam 21.00 Gubernur Surio pidato nyang ngarep corong radio; ditujokake marang rakyat Jawa Wetan kabeh, mligine kawula ing Surabaya, ngenani situasi sing diadhepi saiki iki. Terus dianakake hubungan karo Bung Karno ing
maneh, nerangake manawa Pimpinan Pemerin­tahan ing Jakarta masrahake situasi Sura­baya marang rakyat dhewe. Dadi, ter­serah nyang kita dhewe.
“Ayo saiki nenuwun marang GustI Kang Maha Kuwasa amrih kita kabeh oleh kekuwatan lair batin dalah rahmat sarta taufiq ing ndalem
sing pepake asma: Raden Adi­pati Ario Surio iki. Sajam sadurunge ulti­matume Mansergh entek wektune.
Esuke: 10 Nopember 1945 pecah per­tempuran ing Surabaya, ngandhemi
Kunyuk! lahir’e jam limo isuk, bulane desember! jarene mbok’e, aq yo pinter (mbujuk, ngutang, ngeless, ngilang= dudu iso ngilang “cling”, tapi pas di golek’i yo aq seneng’e ngilang-ngilang mbah)
nek meneurut kanjeng Mbah? piye iki toh? Penak’e jodohne sopo? opo Agnes Monica (soale ket mbiyen durung rabi-rabi, arep rabi thok)?
Nalika tekan sangarepe bengkel sepedha montor Maju Lancar, Rendi ndeleng Tarmi­di lagi lungguh ing bangku dawa njero bengkel kono. Rendi banjur ngenggokake sepedha onthele, nyedhaki Tarmidi. Lik Sardi sing duwe bengkel uga ngrangkep tukang servis lagi nyambut gawe nyethel knalpot. Tangan kiwa lan tengene gupak oli.
“Wah, sajake sepedha montor anyar iki duwekmu, Di ?” pitakone Rendi nye­dhak karo milang-miling ngingeti sepedha montor sing
njur aku ditukok­ke sepedha montor. Saiki Lik Sardi takkon nyetel knalpote ben unine banter nggo trek-trekan Imlek mengko bengi,“ aloke Tarmidi karo mesam-mesem seneng, sa­jak kepranan karo sepedha montore sing modhel anyar kuwi.
“Lho, iki mau Rendi, to? Piye knalpote iki wis tak setel, unine mesthi banter mbre­begi kuping. Piye Ren, kowe sida melu Tarmidi trek-trekan mengko bengi?“ sumambunge Lik Sardi karo nyetater mesin sepedha montor. Byuh, unine jan mbedhah kuping tenan. Rendi meksa nyumpeti kupinge kiwa tengen nganggo drijine. Suwalike Tarmidi malah ngguyu lakak-lakak, sajak seneng banget.
“Piye wis cocog ora. Yen isih kurang banter mengko tak bedhele maneh” pita­kone Lik Sardi karo mateni kontak mesin.
“Wis cukup Lik. Piye Ren, sida gelem melu trek-trekan karo aku pa ora?” pita­kone Tarmidi. Rendi mung gedheg, ora gelem. Karo maneh wong tuwane mesthi ora ngijini.
“Ora, aku wedi. Aku arep ndeleng Barongsai wae,” kandhane Rendi banjur pamit mulih.
Tarmidi najan isih bocah kelas siji SMP, nanging nakale ora jamak. Yen ing sekolah wis ora pisan pindho padu karo kanca-kancane. Uga wis bola-bali didu­kani gurune, nanging meksa durung ka­pok. Omahe kepetung cedhak karo omahe Sasono. Ibune nyambut gawe dadi Tenaga Kerja Wanita ing negara Malaysia. Ing ngomah, Tarmidi mung be­barengan karo bapake sing saben dinane nyambut gawe dadi Satpam ing pabrik sepatu.
Tekan omah, Rendi banjur ngaturake obat watuk marang bapake, sing dhek mau tuku saka tokone Abah Kamal. Bu­bar kuwi Rendi banjur ngrewangi ibune resik-resik nyaponi ruwang tamu. Rendi seneng awit bapak lan ibune janji ngajak mirsani pagelaran Barongsai mapak te­kane taun Imlek sing digelar sangarepe klentheng sacedhake alun-alun kutha.
Jam loro awan sidane Rendi ndherek bapak lan ibune menyang alun-alun. Wong telu boncengan numpak sepedha montor ngupengi kutha sing pancen swasanane rame. Sadalan-dalan kebak wong lan kendharaan. Sajake kabeh wong padha selak kepingin ndeleng kese­nian Barongsai, ngramekake tekane taun Imlek.
Ing alun-alun swasanane regeng ba­nget. anang wadon gedhe cilik, nom tuwa tumplek bleg ngebaki alun-alun kutha. Wong adol panganan maneka warna. Apa maneh sing jenenge tukang
klentheng sing jembar. Grup Barongsai padha mamerake ketrampilane dhewe-dhewe. Para pamirsane uga pa­dha seneng, malah kepara menehi se­mangat nganggo keplok. Semono uga Rendi ora gelem keri, nonton nggon nga­repan. Apamaneh nalika grup Barongsai Dragon melu ngregengake pagelaran kuwi, Rendi melu keplok rame. Awit grup Barongsai Dragon kuwi dipimpin dening Koh Bak Liong, salah siji tangga cedhak omah nunggal RT.
njupuk gambar atrak­sine Barongsai. Warta lan gambar Ba­rongsai kuwi bakal kapacak ing suratkabar utawa ditayangake ing televisi.
Pagelaran Barongsai mapak tekane taun anyar Imlek dipungkasi pas jam se­tengah lima sore. Rendi bebarengan ba­pak ibune bali mulih. Ora lali, mampir bakul adol kacang godhog lan martabak. Ibune sing tuku, jarene nggo camilan me­lekan ing omah ngiras nonton siyaran te­levisi.
Nalika sepedha montor lagi wae mlebu gang kampung, dumadakan ing sangarepe omahe Tarmidi katon kebak wong. Sepedha montor banjur mandheg. Wong telu banjur padha mudhun nyedhaki, golek katrangan ana kadadeyan apa.
“Tarmidi kacilakan, truk ngemot pasir pinggir dalan ditubruk saka mburi. Sepedha montore ringsek. Bocahe teng griya sakit, tatune sajake rada abot,” aloke sawenehing warga.
“Oooaalaa bocah durung cukup umur lha kok diumbar wae nyetir dhewekan, apa maneh ora duwe SIM pisan,” sumam­bunge warga liyane semu nyalahake wong tuwane Tarmidi.
Keprungu yen Tarmidi nandhang kacilakan, sauntara Rendi mung dheleg-dheleg. Sebab dhek awan, Tarmidi meksa arep ngajak dheweke melu trek-trekan sepedha montor. Tujune pangajak mau ditolak. Saumpama Rendi sida melu ngono, banjur piye kadadeyane.
“Alhamdulillah, aku isih tansah pinaringan begja kesla­metan,” pangudarasane Rendi ing batin.
Kadadeyan sing dialami dening Tarmidi kena kanggo tepa tuladha, yen sok sapaa wae nindhakake samubarang tanpa petungan akeh sithike bakal nemoni apes. Kaya sing dialami dening Tarmidi, karepe ngono golek kasenengan,
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung,
Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal
EMITTENTEN ING Bank N.V. ( Emittenten )
luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura
saiki wis ratau ning sekaten meneh. Kui sing nulis bojoku BTW. Sing iki wis moco durung?
kaya sedan lahh.., sampeyan iki mekso.. , ngono nanging yo ojo ngono tho.. 🙂
waaalah mbah njenengan malah mingin mingini aku, …dadi kepingin mangan thiwul, wis suwe ora nemu thiwul…..ndeso yo ben sing penting
sumber_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalogo Ngabdurrahman Sayyidin Panatagama
merdiko marang siro, yoiku tanah iro sarehiro kanggo sak turun- turun iro.
Error ReportViewer ASP.NET Visual Studio 2010 | Sugeng Rawuh
ATUR SUGENG DUMATENG KANG SAMYO MIRENG AMRIKSANI TIYANG IRENG MELENG MELENG SAMPUN NGANTOS SAMO NGELNDENG NAJAN IRENG AKEH SING SENENG
PORO MRIKSO SAMPUN NGANTOS SAMYO NGODO PORO MRIKSO INGKANG PRASOJO
ATUR WELING DUMATENG KANG SAMYO ILING
AMRIKSANI RUPO IRENG KUNING ,KUNING GADING
AYO PORO KONCO SINAR SISWO RUPANE IRENG
NAJAN RUPO IRENG SINAR SISWO ISEH PODO SENENG
AYO PORO KONCO SINAR SISWO SUKO SUKO ,SEBAB
MBAKYU PODO LUNGO LUNGO ANGIBADAH SUPOYO UMURE TAMBAH AYO SIMBAH BAPAK KAKANG MBAKYU WIS MANGSANE WONG LURU ILMU SUCI IKU PANCEN DAWUHE GUSTI
BONDHO BISO ENTEK JALARAN DIENGGO TERUS ILMU BISO TAMBAH JALARAN DIUDI TERUS
#ANAK’E WONG TANI #
ANAK’E WONG TANI OMAHE NANG PINGGIR KALI
OJO WIRA WIRI NGOLEKI SENENGE ATI
ANAK’E WONG TANI ANAK’E WONG TANI
OMAH’E NANG PINGGIR KALI
ANAK’E WONG JOWO LUNGO NONTON SINAR SISWO OJO MAIN MOTO MENGKO NDAK ORA PRAYOGO
ANAK’E WONG JOWO ANAK’E WONG JOWO LUNGO NONTON SINAR SISWO
SIJI QURAN LORO KHADIS TELU EZMAK PAPAT HIVAS
TEMURUNE KITAP QUR’AN IKU
IKI TANAH JOWO WES KONDHANG GEK JAMAN KUNO
TANAH JOWO KANG SUGEH OPO OPO
TANAH JOWO TANAH JOWO TANAH MULYO
BONGSO KITOS UWI ANGGONE DIJAJAH DENENG WALONDO BONGSO KULIT PUTIH KANG ORA NGERTI TOTO ADUH ADUH KOYO NGENE RASANE WONG DIJAJAH BANGET ANGGONE SUSAH TANSAH ROSO PAYAH PORO KONCO NJALUK DIPISAH ADUH SENENGE RASANE MERDEKO
KITO PORO MENUNGSO AYO PODO NGAJI
AYO SIMBAH SIMBAH NULI DO NGIBADAH UMURE RA TAMBAH OJO KAKEAN POLAH
LAMUN RA SEMBAYANG AWAKMU SENGSARAN BESUK NENG AKHIRAT MLAKU MLAKU KECEGUR JURANG
AYO SISWO SISWO OJO AHLI NGODHO JAMANE WIS TUO MENGKO NDAK ORA PRAYOGO
LAMUN ORA NGUYU RA KETOK UNTUMU
Ora ana asil sing detemokna kanggo parameter penggoletan sing Rika
yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung...
sri Susuhunan Pakubuwono II / Raden Mas Prabasuyasa (Sunan Surakarta ke 1, 1726-1742)
Mas Chakra (wafat Desember 1669)
RASA JATIRASAJATI-1WEWARAHING KYAI RASAJATIP U R W A K AWewarah ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng kayuwanan.Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara.Mugi wonten pigunanipun.Kaanggit ing JakartaPungkasaning taun 1995RasajatiM I J I L1.
wuruk mring kang ngorong nampiKadya kang jinarwiDhandhanggendhis nèkuDHANDHANGGULA5. Kawignyané wong urip punikiYèn datan wruh sapuluh prakaraNistha kuciwa dadinéDhihin karem ing ngèlmuKaping kalih bisa njinarwiPing tiga bisa macaMring lampahing kayunCatur
tarak durlaksanaTebih saking lampah séjéDé kaping nawanipunOlah suksma bekti mring GustiAsih maring sasamaKamot jroning kalbuDasa pasrah myang sumarahPepesthèné ingkang pinanci Hyang WidhiPatitis ing kamuksan7.
lanaLelananing wong urip ing alam mangkinYwa nganti tan jinangka9. Nadyan akèh wong mastani pinggingKanthi ilmu èsem kang
wurungPan ginayuh samangsanyaDèn butuhken nora bakal nguciwaniTemah ayem ing driya10. Boten namung
datan gampangKapéncut ing semuGiri-godha mawa wisaWisunané wasana ambabar
manggih basukiNgerti nering Hyang Suksma12. Bebener kang sirik tindak jutiHyang Ma Agung wus amaringanaYa ing lathinira kiyéTan cukup mung ingemutNanging swawi dèn udanèniSupaya tinuturnaMring kang tindak luputYwa ajrih sung pariwaraWiwarané bebener wiwit ing nguniNulad maring Hyang Suksma13. Kawruh
HanindhaSagung karya pinisungsung mring Hyang WidiMrih mulyaning asmaNya15. Kapindhoné kang winastan ngèlmiIku nyakep trap ing lakuniraTan mandheg ing pangertoséKanthi
PangéranéKang iku mung mituhuSembah raga suksma myang atiKanthi srah lan sumarahSembah sujudipunDatan nyingkur pangwasa-NyaKanthi setya ngabekti kang Maha SuciKang ngruwat dosanira19. Pan tumanduk winedhar sadyèkiTresna-asih gung sapadha-padhaTan mbédakaken jejeréDyan janma sudra piluIngaosan jatining dhiriYwa tiningalan inaKawontenanipunAwit ing ngarsèng Hyang MurbaSagung titah kalenggahanira samiMinangka citraning Hyang20.
nggayuh banjuréSang Rasajati muwusMbabar nalar kanggo njarwaniNgèlmu ingkang jinarwaIku
punikuSasarengan olah kardiPakaryaning bangsa maknaMaknané dipun udhariTinandur thukul ngrembakaTund
Widi 27. Mbabar pangerti punikuTan kanthi durgamèng dhiriMung mirid wisiking suksmaSuksmané menep ing
kang sinengker sami29. Nanging lamun tansah ngugungPepénginan daging kakiTyas tinutup ing ruharaTan wruh
ati31. Wisiking Hyang marang ulunTan padha ciptanirèkiKlawan ciptaning-Sun iyaLir bumi kalawan langitKadya kulon klawan wétanMokal kalamun pinanggih32. Nanging Rasajati luhungSira tumungkul ing bumiYwa alit ing manahiraMara Sun paring pangertiWacanen Kitab WaluyaBakal ntuk ngèlmu jinarwi33. Mula dhuh sasaminingsunJarwané ngèlmu sayektiMung
winedhar jroning nalaDadya wruh dununging kikis 35. Aywa kendhat dipun luruNenuwun ing siyang-
semuPan ngerti sajroning batos38. Tan samar ing sasamunNadyanta tan kalair ing wuwusWasis mawas sabarang kahanan
panduluBisa klèru kalimput ing alam lungitLelakoné dadi buntuKatilar larasing raos40. Ing madyaning sasrawungKudu tanggap
amungNgegungaken apa kang kabujungWusanané nglirwakken kayektèn jatiTan maca kahananipunBe
kèriMrana-mréné sarwa klèruKléléran saenggon-enggon48. Limpad maca satuhuTan winates kang bisa dinuluKasasaban samubarang sarwa sisipTundhoné tan wruh ing gatiKang pinaringken Hyang Manon49. Sagung hawa tinutupNamung suksma ening ciptanipunMahas neges mangekes maring Hyang WidiSupayantuk rèh kang
wisiking PukulunWinedhar sajroning raos51. Datan rumaos apunAmangerti sanggya karsanipunMung sadrema sapira ingkang pinijiIngkang badhé dados wujudSinélakana rekaos52. Lamun pesthinirèkuSagung jalmi mung kudu mituhuAnampèni kalawan tulusing atiLuhung ngaturna panuwunDé paring wedhar wigatos53. Begjané wong kang ngluruNratas sepi nora karem turuKanthi resik uripé dipun prasudiSaka karsané PukulunPan kepareng bisa maos54. Poma ingkang tuwajuhKarsaning Hyang kupiya ginayuhNanging éling ywa nganti marlupèng dhiriYèn keblasuk dadi umukTan wurung dadi geguyon55. Milaur kanthi tekunAnggegulang ngrèh lampahing kayunJinumbuhna kalawan karsaning GustiNora mbadal dhawuhipunManah ngenut kang sayektos56. Aja
èmperipunTanpa wangenan inggilnya61. Wong umbag kang lumuh arisTansah rumangsa yèn bisaSabarang
sakadaréGampang gumun siningkiranJer kabèh mung sandhanganDatan langgeng wontenipunAbyor sakedhap gya muspra69. Lamun tan waskithèng kalbiRasanta gampil kagodhaKayungyun ing
dhendha pinanggihéPapa cintraka kalakyaSinandhang ing jiwanggaApan émut wus kebacutKatru
pamanggihPandulu sulap mring gebyarTata lair tetaleséNgajèni maring pepadhaNora tumus jro nalaKalenggahan bandha bandhuKang minangka takerannya 75. Sinten ingkang darbé ajiYèku kang mompyor wiragaÉndah
cethaGampil rampung kanthi rampitSanggya karya tan bingung mbebidhung nala91. Miyat paékaning liyanNora kadereng ing
jajaging pangertiTan ana kang madhaniManèh lubèr bandha-bandhuWuwuh éring
rasaPrimpen kawruh dèn simpeniSiningid rasajatiUnggul tan kraos pinunjulYwa pamèr kabisannyaAndhap-asor trus ing atiSanggya gati tan sélak dipun rampungna95. Pribadyèng satriya tamaSirik mbujung
sampurna96. Lampah aris paramartaSarèh tumanduking samiDatan sawiyah deksuraNgrèmèhken titahing WidiNungkulken ingkang alitNanging ngajèni sadarumMimpang datan ngasornaPikolèh tan damel tuniDipun gega tan mawi dipun telukna97. Lès aris rinengga basaTan karya runtik ing kaptiRaras pinireng ing karnaTumus rumesep waradinMrak ati amrananiTinilingken wèh
palupiTinulat pan mrananiNora mung kakèhan wuwusNgegungken panguwasaSalir préntah kudu dadiKumalungkung edir deksura daksiya100. Pan kawula tindak lupaIngélingken kanthi arisBramantya
ingkang kawarnaWardayanta pindha rukmiNora betah sengadiBebener ingkang binujungLir nuring sasadaraJro peteng padhang nelahiSuka tuduh tumrap kang nalisir marga106. Katemenan dèn udiyaPinracaya sagung
adrenging karsiLinimbang-limbang satuhuPinikir ingkang prenahTundhonipun anteng-antèr kanthi mungkulMring panuntuné Hyang
reruweting lakuDèn dhepi kanthi bingahNukulaken rasa sreg sajroning
mingkuhKanthi sarèh dipun sanggaÈnthèng jro nalar lan budi113. Lamun kamu ngangsa-angsaKuyang nggènnya gupuh nggayuh pradaniNguntar-untar hardanipunNanging ingkang
SuksmaCinepengan kanthi kenceng jroning kalbuNenuntun gesang pakenaNugraha mangrèh hastuti 116. Tembung
ngélinganaKasusahan pan asring dugi nyenyaruMangkono menawa bélaÉmut gambiraning ati123.
dipun rampungAngkaten ingkang kuwawaTemah wèt gesang puniki126. Andon gita kang pasajaNora medhar kandha
ingkang cukupTan perlu linangkunganaKanyatan ingkang dèn udi127. Srengena ingkang marlupaDatan nilar tata parama
kanggep lumrahWaskitha amawas dhiri130. Watak pamèr sumimpangaNora mongkog mring éraming
kekuwungNanging sadaya tan maknaSakedhap pan musna sami132. Langkung prayogi samadyaLenging prana tumindak mrih
pénginipunKaruh mring kang kretartaKadayané dèn udi kang nganti putusKatunan pan sumingkiraKawarna pucung puniki RASAJATI-3P U C U N G136. Kaping pitu sumrap mring kang adi luhungSagung kaéndahanKang pinaringken Hyang
manusaMiwah saisiné bumiKanthi wijang pinaringan kaluwihan138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang AgungSalir wewatekanWèh resep sawiji-wijiKawruhana ywa nganti kadamel ura139. Lamun kamu nggatosken ingkang
namung lumingsir jroning sapanguAywa tanpa tanjaKélangan ingkang pangajiSilar rasa, datan wruh rèhing Hyang Suksma141. Gung pepacuh tinungkulna ingkang mungkulDimèn uningaaPangaosji mangénjaliYwa rinisak wit adrenging hardanira142. Déné manu minangka punjering suluhLangkung kagunannyaTinitah kanthi linuwihRasa budya tembung lampah éndah guna143. Jagad agung
wiKarya nala ayem tentrem srah sadrema144. Raos wardu asung warti kusung-kusungSwawi samya yitnaKadarman tuking basukiDatan liya Ingkang Akarya Bawana 145. Kang maujud sanggya kasunyatan misudLuhuring Hyang SuksmaGung sihé tansah ngopèniKapranata patitis ing
asreping angkara151. Tembung saru ywa sami dipun geguruNyirnakken prabawaMiwah pangajining dhiriDamel
weruhSabarang kang maknaPilihen ingkang talitiSingkirana apus kramaning panggodha161. Budi sadu katitik sajroning
pulutKalayan Hyang SuksmaTan ana ginggang samrekiSatindaknya namung nut ingkang pinancya166. Tan kumrungsung kasesa dadya linangkungmBebujung karosanNanging nyingkur Hyang
salah dadiKawruh mentah datan éca dipun tedha 168. Kabèh iku pepacuh ingkang satuhuÉman
muspra tanpa werdi170. Atetarak tan muhung ing kalairanCegah dhahar lan gulingPasa lan
pamèr darbya kaluwihanKaya tan ana malihJanma ingkang padhaTandhing lan kabisannyaAngrèmèhken mring sesamiDadi tan gunaNgrasuk maring agami172. Jangkepira manungku maring JawataKathah kang dipun sirikNora rupa
gladhiKridhaning suksmaKarèh nut ing prayogi178. Dèn gegulang pamardi ingkang utamaDatan pegat martapiDyan awrat sinanggaDipun embat wardayaDéné yèn wus dèn antepiDadya kuwawaDaryana gung utami179.
yogiMeleng ing karsantaManekung pancadriyaManunggil karsèng Hyang WidiMat kautamanMulung myang kang pinanci181. Ingkang lagya ginadhuhan pangawasaNilarna watak
gampil mendhaLir nyirep bagaspati183. Pepénginan ngangah-angah ner kasugyanNyalad
margiMEGATRUH193. Marma iki kaping nawaning pepacuhMirid wedhar rasa jatiMijil saking tyas
jujurKahana ingkang sayektiTyang wuta kathah linangkungMakaten ugi kang lalisKlayan kang urip
layuNadyan tata wadhag uripNanging datan wikan ilmuNasar anggènnya lumarisNora béda kadya layon201. Urip jati kudu kinanthènan kawruhUninga jatining uripUpami lirwa
pangampon204. Olah batin pan tilar sesuker sagungOsiking tyas mung nyawijiManunggil klayan Hyang
katurTan wènten ingkang sinelipSagung prasida kaduluGinelar wijang katawisLosna sadarum sumaos208. Aywa nganti darbé raos wus linangkungNindakken kasucèn yektiKawentar buntasing kawruhLepat saking lampah sisipNgarsaning Hu andhap-asor209. Gung prayogi
Manon210. Sembah bekti kinanthènan manah wutuhIswara cinepeng samiHastungkara ingkang mungkulWèh
ngorong214. Winigati ingkang mbetahken pitulungSasagednya dèn jurungiWirya paring timbang nyuwunDamel
waspaos224. Janma dhikih asring kathah godhanipunTilar rasikaning atiGung rusid minangka pangkurTan
tiyang ngabektos227. Ganaresi ingkang ajumeneng ratuNggegurua pangrèh ajiTaksaka
sadasaJangkep piwucal utamiYwa nganti sinélakana229. Pungun-pungun kalamun dèrèng udaniKuwatos
lampahnyaMahara anyakrawatiPuguh kasupèn Hyang Suksma236. Yèn mangkana lirwa mring swarga sayektiMbebu
tumataMraharana manah suciSinung pangerti utama238. Kanthi wijang wijiling tedah suyatiYadya repah ragaWijaya
tinamtu ing nguniWeruh titi mangsanira250. Yèn wus dugi kikising gesang punikiWangsul mring sangkannyaSang Widhitusdha nimbaliYwa tidha-tidha nglenggana251. Pan Hyang Widi badhé apeparing gatiMinangka
pinasthiApan samya kawruhana 254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanciSwawi cumadhangaYwa manesel gesangrèkiSampun cekap lampahira255. Purnèng anggit
input]ˈriːmz/; utawi Rheims; French: [ʁɛ̃s]), inggih punika salah satunggaling kitha ing Prancis ingkang mlebet wewengkon administratif Champagne-Ardenne. Saking Kitha Paris tebihipun watawis 130 km utawi 80 mil sisih lèr wétan.[1]
Reims kalebet kitha seni lan sajarah ing Prancis ingkang sampun dipunakeni minangka Situs warisan donya UNESCO.[2] Kajawi punika Reims ugi misuwur minangka kitha sampanye lan tèkstil.[3] Sampanye lan tèkstil punika dados satunggaling kakiyatan ékonomi Reims.[3]
Reims dipunsebat dados salah satunggalipun kitha penting lan gadhah pangaribawa ingkang ageng tumrap sajarah Prancis.[3] Bab punika dipunsebabaken amargi Reims asring kanggé pahargyan (upacara) ingkang penting ing salebetipun sajarah monarki Prancis. Sampun langkung saking sedasa abad dangunipun Reims dipundadosaken kanggé jumenengan raja-raja Prancis. Kacathet wiwit saking Louis ingkang Saléh ing taun 816 M ngantos dumugi Charles X taun 1825 M dipunjumenengaken ing kitha punika. Awit saking punika Reims misuwur minangka Kitha Jumenengan utawi Kitha Raja.[4]
Sajarah Reims[besut | besut sumber]
Miturut sajarah, Kitha Reims dipunjumenengaken déning Rémus, lan kalebet kitha ageng ing wekdal Kakaisaran Romawi.[1][5] Sadèrèngipun gadhah nami Reims, kitha punika dipunsebat Kitha Remi.[2] Déning Suku Celtik ingkang gesang ing Kitha Reims, kitha punika dipunsebat Kitha Remes.[5] Wonten ugi pamanggih bilih tembung Reims asalipun saking tembung Rèmes.[6] Bilih wekdal semanten kutha krajannipun Rèmes ing Kitha Durocorter, ingkang éwah dados Durocortorum ing mangsa Romawi.[6] Tembung Durocortorum asalipun saking tembung duroingkang tegesipun bèntèng ingkang arupi paredèn.[6]
Watawis taun 80 SM, kitha Reims dipunwangun Oppidum Rémus sasampunipun penaklukan Romawi.[5] Kitha punika ugi dipunwangun déning 260 kauskupan Reims.[5] Sadangunipun invasi ageng, wonten 407 uskup Reims dipun-pejahi déning Nicaise Vandal.[5]
Taun 459 M Reims dados punjering wewengkon Austrasia, ingkang mlebet ing wewengkon punika kados nagara Prancis, Jerman, Belgia, lan Walanda.[2] Taun 816 wonten jumenengan raja kapisanan Reims inggih punika Raja Louis ingkang Saleh.[7] Upacara ingkang dipunwontenaken ngantos gangsal jam punika dipuntindakaken ing Katedral Notre-Dame.[7] Sasampunipun pahargyan jumenengan purna, dipunlajengaken jamuan ing Istana Tau lan ziarah dhateng pasaréyanipun uskup Remi, ing Basilika.[7] Jumenengan raja ing Reims ingkang paling ageng punika nalika jumenenganipun Charles VII nalika tanggal 17 Juli 1429.[7] Wonten 33 gunggungipun raja Prancis ingkang jumenengan ing Kutha Reims, lan ingkang paling pungkasan punika [Charles X ing taun 1825.[7]
Wonten abad parotengah, Reims dados wewengkon ing Prancis ingkang makmur amargi prodhuksi tèkstil lan sampanye.[7] Raja Louis XIV marentahaken supados nambahi wiyaripun kebon anggur.[7]
Révolusi Indhustri ingkang ngrembaka ing Éropah ugi mengaruhi éwahipun tatanan Reims.[7] Kathah wewangunan dipunwangun nggantosaken wewangunan sadèrèngipun.[7] Maneka pepanggihan internasional ugi dipunwontenaken ing Kutha Reims ing kawitaning abad 20.[7] Salajengipun wonten Perang Donya I, nalika tanggal 4 September 1914, prajurit Jerman nyerang dhateng Reims.[7] Jerman ngupadi nguwaosi Reims kanthi cara ngepung lan ngebom ngantos tigang setengah taun.[7] Pangepungan dipunpungkasi kanthi risakipun 80 persèn kitha lan sédanipun 5.000 kurban perang.[7]
Tanggal 7 Mei 1945 sasampunipun Perang Donya II, utusan saking Jerman napakasmani wangsulipun wewengkon Reims dhateng Prancis.[8]
Reims dumunung ing Prancis Wétan, salèr-kilèn saking Merne lan kilènipun wewengkon Champagne-Ardenne.[9] Kitha punika ugi dumunung ing wewatesan antawisipun Prancis lan Jerman.[9] Kutha punika tebihipun 130 km saking Paris, 157 km saking Métz, 168 km saking Lille, 282 km saking Strasbourg.[9] Ing tingkat régional, Reims dumunung 25 km sisih lèr Kutha Troyes.[9] Reims mapan ing 49,258 drajat lintang lèr lan 4,031 drajat lintang wétan.[10] Kitha ingkang paling caket kaliyan Kitha Reims inggih punika: Tinqueux ingkang tebihipun 3,01 km, Saint-Brice-Courcelles tebihipun 3,29 km, Bétheny tebihipun 3,68 km, Cormontreuil tebihipun 4,18 km, Champigny tebihipun 4,25 km, Bezannes tebihipun 5,02 km, Cernay-lès-Reims tebihipun 5,32 km, lan Thillois tebihipun 5,60 km.[10]
Géologi[besut | besut sumber]
Reims dumunung ing sapinggiring cekungan sédhimèn ingkang jero.[11] Ing sisih kidul wonten Pagunungan Montagne ing Reims, ingkang dados sumbering Anggur paling saé kanggé ndamel sampanye, ing sisih lèr-kidul wonten Pagunungan St Thierry lan ing wétan wonten Gunung Berru.[11]
Iklim ing Reims punika teles kanthi iklim segara.[12] Hawa ing kitha punika asrep ing mangsa jawah salju lan garing menawi mangsa bentèr (panas).[12] Tingkat curah jawah saben taunipun kinten-kinten 604 mm/taun.[12] Nalika wekdal mangsa bentèr ing Éropah taun 2003, rekor témperaturipun 21,3 ° C ing tanggal 13 Agustus, lan maksimum témperatur punika 39,3 °C nalika 12 Agustus.[13] Digit ingkang kapisan ing tanggal 20 Agustus 2009 kanthi suhu 21,9 °C.[13] Ngengingi cathetan jawah, dipunasilaken data 69,2 Milimèter ing tanggal 4 Juli 2006.[13] Cathetan suhu ing wulan Juni kacathet 36,7 °C, ingkang dumados tanggal 28 Juni 2011.[13][14]
Wonten ing Kitha Reims ugi wonten stasiun cuaca (watawis 11 km saking Katedral Reims), dumunung ing sisih wétan-kidul lapangan udhara Prunay, Reims.[15] Stasiun Reims-Courcy (watasis 8 km saking Katedral), dumunung ing sisih lèr Reims caket kaliyan landhesan pacu saking pangkalan udhara.[15]
Tabel ing ngandhap nedahaken cacahing padunung Kitha Reims taun 1968-2007.[16]
Ngéngingi dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur ing Kitha Reims dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:[16]
Dhistribusi padunung jaler lan èstri Kitha Reims miturut umur ing taun 2007
Ngéngingi angka kalairan lan angka tilar donya ing Kitha Reims dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:[16]
Transportasi Trèm[besut | besut sumber]
Reims punika kitha ingkang dipunwangun ing sapinggiring Prancis, dumunung ing Île-de-France, caket kaliyan nagara Belgia, Luksemburg lan Jerman.[17] Transportasi kapisan ing Reims dipundamel taun 1872, dipundamel kalih lajur margi, saking arah lèr-kidul lan wétan-kilèn.[18] Awit suksésipun damel margi punika saged nuwuhaken pambikaan margi-margi sanèsipun ing Kitha Reims.[18] Ananging, awit taun 1881 lan saterasipun, margi kalih lajur kalawau dipunwiyaraken malih dados sekawan lajur.[18] Panambahan punika dipunginakaken kanggé margi transportasi trèm turangga.[18]
Ing kawitanipun abad ka-20, ing Reims dipundamel ril kanggé trèm listrik.[18] Nalika Perang Donya Kapisan, margi trèm punika risak, lan jaringan transportasi kalawau dipunwangun malih ing taun 1920-an.[18] Bis pisanan wonten ing Kitha Reims nalika taun 1932, ingkang salajengipun saged ngirangi pangginaan trèm.[18] Trèm ingkang pungkasan dipunginakaken taun 1939.[18] Wekdal taun 1952, parusahaan transportasi éwah status dados Reims Perkotaan.[19] Jaringan transportasi dados ageng malih ing taun 1975 ing
Courcelles lan Reims.[19] Reims ugi wiwit ngginakaken bis lan modérnisasi jaringan.[19] Sasampunipun prakawis pangginaan trèm kapisan taun 1980 boten kasil, taun 2011 transportasi trèm dipunaktifaken malih ing Reims.[19] Panjang rute-nipun 11,2 km lan dipunjangkepi kanthi 23 stasiun.[19]
Transportasi Sepur[besut | besut sumber]
Wonten tigang stasiun ingkang wonten ing Kitha Reims.[20] Stasiun sepur ingkang utami punika stasiun paling sepuh.[20] Stasiun sepur kapisan dipunwangun taun 1877.[20] Sapunika dipunlayani TER Champagne-Ardenne lan TER Picardie.[21] Kitha tujuan sepur kados kitha:
ingkang mapan ing Kitha Bezannes.[21] Stasiun Reims dumunung sacaketing griya sakit Reims.[21] Stasiun ingkang kaping tiga stasiun D'Esperey Franchet, dipunbikak ing wulan Oktober 2009, béaya
saking kitha satunggal dhateng kitha sanèsipun, nyambungaken antawisipun kamp militér Reims Chalons-en-Champagne.[22] Ing abad ka-20 dipunwangun papan anggegana sipil kapisan ing Reims.[23] Papan anggegana punika dipuntutup tanggal 30 Juni 2006.[23] Reims taksih nggadhahi setunggal papan anggegana, inggih punika Papan Anggegana Prunay ingkang manggén ing sisih wétan-kidul Kitha Reims.[24]
Prakawis Pambangunan[besut | besut sumber]
Kitha Reims gadhah rencana ngembangaken prakawis pambangunan kanthi nglibataken tigang perusahaan arsitèktur (Christian Devillers, Bruno Fortier lan Philippe Panerai).[25] Pambangunan kutha Reims dipunbahas ing Dhéwan Pangembangan Laladan Reims kanthi pambiyantu tigang perusahaan arsitèktur kasebat ing manéka warni prakawis (perencanaan kutha, ékonomi, griya, pendhidhikan, lan transportasi).[25] Parencanaan pembangunan Reims taun 2020 dipunrencanakaken badhé nambah wiyaripun margi lan papan-papan sanèsipun kados taman, kebon, lan gréja.[11]
Ngéngingi cacahipun griya ing Kitha Reims taun 2007 wonten 95.408, kapérang saking 88.421 griya utami, 957 griya cadhangan, lan 6.030 griya kothong.[26]
Ingkang gadhah griya piyambak 25,1% kanggé rata-rata nasional 55,3%;
Ingkang nyewa punika 71,6% kanggé rata-rata nasional agengipun 39,8%;
Ingkang gratis punika 3,3% kanggé rata-rata nasional agengipun 4,9%;
Griya: 22,3% kanggé rata-rata nasional 56,8%;
Apartemén: 74,4% kanggé rata-rata nasional agengipun 40,4%;[4]
Jinis-jinis akomodhasi: 3,3% kanggé rata-rata nasional 2,8%.[27]
Reims ugi dipunjangkepi kanthi 82 taman, 14 papan wisata.[4]
Amargi gadhah poténsi pariwisata, ing Kitha Reims kathah wangunan hotèl.[28] Kinten-kinten wonten 55 hotèl lan aréa parkir ing Kutha Reims.[28]
muséum.[29] Muséum paling sepuh punika Muséum Seni Beaux ing Reims ingkang dipundamel taun 1794.[29] Wangunan sanèsipun kados Gréja Saint-Denis dipunwangun taun 1908.[29] Biara punika taksih njagi manéka karya seni abad ka-15 ngantos abad ka-20.[29] Wonten ugi Muséum Seni ing Champagne-Ardenne ingkang nyimpen koléksi 600 karya seni lukisan, fotografi, gambar vidéo, lan sanès-sanèsipun.[30] Muséum Vergeur satunggalipun muséum sepuh ing Reims.[31] Muséum Vergeur nggadhahi koléksi awit abad ka-20, 50 koléksi lukisan karya Albert Durer, karya saking Asia abad ka-19 ingkang dipunkempalaken Hugues Krafft.[31]
Muséum Saint-Remi Reims, satunggalipun muséum ingkang nyimpen koléksi sejarah lan arkéologi saking Reims.[32] Muséum Saint-Remi ing Reims mapan caket kaliyan Katedral Reims.[33] Ing muséum Saint-Remi dipunsimpen koléksi tilaranipun Charles X.[33]
Wisata Situs Warisan Donya Reims[besut | besut sumber]
Ing taun 1991 Kitha Reims dipunpilih minangka kitha warisan donya déning UNESCO.[34] Bilih wangunan ing Reims ingkang mlebet warisan donya inggih punika:
Katedral Reims, satunggalipun karya arsitéktur Gothic ingkang dipunwangun ing abad-13.[34] Katedral punika misuwur amargi dipunanggé kanggé jumenengan raja-raja Prancis.[34] Ing katerdal punika wonten menara ingkang inggilipun 81 mèter lan wiyaripun 150 mèter.[4]
Istana Tau ing Reims, sadèrèngipun kanggé istana uskup agung.[34] Gedhung punika nggadhahi kolési reca ingkang taksih dipunjagi kanthi saé.[34]
Wisata musik[besut | besut sumber]
Kitha Reims awit taun 1994 gadhah wangunan mligi dipunginakaken kanggé giyaran musik.[35] Wangunan punika ugi dipunginakaken kanggé sinau babagan musik, tari, lan téater.[35] Paling boten wonten 100 konsér ing saben taunipun.[35] Reims nggadhahi kalih wangunan auditorium kanthi 400 kursi ugi dipunjangkepi kanthi piranti akustik lan studiyo dansa.[35]
Ing Kitha Reims ugi wonten panggénan gedhung centre national de création musicale utawi gedhung musik nasional ingkang wiyaripun 500 m2.[36] Piranti musik ing wangunan punika kalebet salah satunggalipun piranti musik paling saé ing Prancis lan Éropah.[36] Tanggal 25 Februari 2005 ing Kutha Reims dipunwangun La Cartonnerie kanthi wiyar 4.000 m2.[37] Wangunan punika dipun-ginakaken kanggé giyaran musik kontemporér.[37] Ing La Cartonnerie saben taunipun dipungiyaraken manéka konsér ngantos 80 konsér musik (rock, hip-hop, éléktro, lan sanèsipun).[38]
Wisata sanès[besut | besut sumber]
Ing Kitha Reims wonten wangunan perpustakaan ingkang cacahipun wonten pitu lan mapan sacaketipun Katedral Reims.[39] Salah satunggalipun, Perpustakaan Jean-Falala ingkang dipunbikak 14 Mei 2003 nggadhahi wiyar 6500m² lan dipunbikak kanggé bebrayan umum.[39] Reims ugi gadhah Perpustakaan Carnegie, kalebet perpustakaan Kitha Reims ingkang dipunwangun kanggé panaliten.[40] Dipunwangun taun 1921 lan dipunresmékaken tanggal 10 Juni 1928 déning Présidhén Gaston Doumergue.[40]
Wangunan Opera House utawi Gedhung Opera Reims ingkang dipunwangun déning arsitèk Reims Alphonse Gosset lan dipunresmékaken ing taun 1873.[41] Sasampunipun risak ing wulan Septémber 1914 amargi Perang Donya I, wangunan punika dipunwangun malih taun 1931 kanthi dipunpandhégani arsitèk Mesh Sollier.[41] Gedhung Opera punika ngandhut seni wangunan gaya Art Deco khas saking Italia.[41]
Wonten wangunan punjering/pusat budaya Reims, inggih punika Gedhung Punjering Budaya Saint-Exupéry.[42] Gedhung awujud aula punika dipundamel kanggé partisipasi ing pangembangan
Unjukan lan Kulinér[besut | besut sumber]
Reims gadhah prodhuk pinunjul saking wewengkon Ardenne.[62] Saking Ardenne dipunasilaken sampanye ingkang sampun misuwur lan kalebet sumbering ékonomi Reims.[62] Sanajan ing Reims namung wonten sakedhik kebon anggur, namung 50 hèktar kémawon.[62] Sampanye punika dipunékspor ing saben taunipun 80 yuta botol.[62] Déné parusahaan ingkang ngasilaken
lan Vranken-Pommery.[62] Ing Kitha Reims dipunwangun gedhung utawi lembaga mligi kanggé maméran prodhuk-prodhuk sampanye.[62] Déné jinisipun sampanye ingkang dipunasilaken punika sampanye warni abrit, pethak, lan warni sekar mawar.[63] Sampanye punika dipunékspor ing saben taunipun 80 yuta botol.[62]
Dhaharan khas (kulinér) sanèsipun punika sajinis roti ingkang nami biskuit Abrit-Eném saking Reims.[4] Roti punika dipundamel kapisanan ing taun 1691 déning tukang damel roti ing Reims.[63] Biskuit Abrit-Eném saking Reims dipundamel kanthi campuran vanili.[63] Sampun dados adat ing Reims dhaharan roti/biskuit punika dipundhahar kanthi cara dipuncemplungaken ing sampanye.[63] Roti tradisi Reims kathahipun dipunprodhuksi ing Griya Fossier ingkang mrodhuksi 50%.[64] Dhaharan khas Reims punika sampun dados tradisi awit abad parotengah.[65] Sanèsipun Biskuit Abrit-Eném ugi wonten Roti jaé.[66] Prodhuksi roti jaé ing Reims sampun wonten awit abad ka-16.[66] Ing wekdal semanten roti dipunprodhuksi piyambak-piyambak.[66] Roti Jaé misuwur ing taun 1783 ngangos gadhah jejuluk "roti paling kinurmatan".[66] Roti jaé dipundamel saking adhonan glepung gandum, madu, kayu manis, lan jaé.[66]
Kitha Kembar[besut | besut sumber]
Jean-Baptiste Colbert (1619–1683), njabat mentri Prancis 1665-1683 ing pamaréntahan
miyos 1947), panyerat lan wartawan.[79]
Robert Pirès (miyos 1973), Pemain bal-balan.[80]
Logo Reims[besut | besut sumber]
Kalih karangan sekar kanthi pikajeng: "Gusti Allah
^ (fr)euraldic.com. "REIMS". euraldic.com. Dijupuk 15 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reims&oldid=1089625"	Kategori: Cacad
klusi IPAc-en alaKutha ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengKaca mawa cacad URLKaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Urip iku neng ndonya tan lami. Umpamane jebeng menyang pasar. Tan langgeng neng pasar bae. Tan wurung nuli mantuk. Mring wismane sangkane uni. Ing mengko aja samar. Sangkan mengko pada weruha. Yen asale sangkan paran duk ing nguni. Aja nganti
nglanggut. Kadya mega katut ing angin. Wekasan dadi udan. Mulih marang banyu. Dadi bali nuthing wadag. Ing wajibe sukma tan kena ing pati. Langgeng donya
Sapa sing seneng nandur pari jagung, mesti bakal ngunduh pari jagung. Sapa wae sing seneng nandur legetan lan kecubung, iya bakal panen legetan. Mula, urip pisan
kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus rizkyPengawasLokasi : Nganjuk-Wonosari-
sing pinter nek wis gedhe ojo dadi petani….rekoso!!!”.
Aku yo nggumun, petani iku sakjane rajin bekerja…tapi koq tetep mlarat??? Dasar negoro iki pancen negoro aneh……negarane poro koruptor sing doyan sego.
lha ssampeyan malah gumun gitu kok.. mas redaktur ini gimana sih? 😛
April 13, 2007 at 5:27 pm
Reply	mbah jare’ wong pinter2,
loh .. dadi wong2 kui asline ngelek2 kowe buzz..siyo ngono loh
ohh.. (wis elek kok dielek-elek meneh yo?) berarti mereka ndak bakalan masuk neraka ya mas? lha wong
sembalap, apa daya ngantem barang atos…
totalan mburi le, sakno bapak ibu mu sing wis kerjo mati2 awak…
Kobylin (Jerman Koppelstädt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 3130 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kobylin&oldid=1090497"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
jeneng'e koran KORAN'E GUNUNG KIDULopo eneng jeneng liyane kang..............?_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
lha endi sing arep diwoco?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
jenenge KORAN'E GUNUNG KIDULkandar wrote:lha endi sing arep diwoco?wes entek
lha endi kok ora ono gambar korane.......ono sing nduwe ra? ayo di apload neng kene......
Grogol Paliyan GunungkidulReputation : 1Join date : 08.06.08Subyek: Re: KORAN'E GUNUNG KIDUL perdana terbit Tue Jun 07, 2011 12:54 pm wah aku pesen tak tuku, ngendi sing adol? Sponsored contentSubyek: Re: KORAN'E GUNUNG KIDUL perdana terbit KORAN'E GUNUNG KIDUL perdana
dadi seksi nggonku nangis Wayah wengi udan grimis ra uwis-uwis, Banyu kang tumetes dadi ...
mbok ke panjenengan) ” Sugeng ambal warso, mugi Gusti Pangeran tansah paring
Posted on January 24, 2010 | Leave a comment
pingin nulis kaca iki nganggo basa jawi, kanggo ngelingne asalku. mBok menawa
Kirab Cukur Rambut anak Gembel (Gimbal)
Prosesi Cukur Rambut anak Gembel (Gimbal)
Wedhatama’ karangan Sri Mangkunegara IV, Pupuh II – tembang Pucung,
PUPUH IDHANDHANGGULA01Ingkang rinipta carita puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻02Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat punika, … umur skeet tahun nem warsi, akatut kang …….☻03Nama samya ingkang sami kapti,
sampun kari luwung, nyanggi talutuh ngalantang, lawan sampun nyaringin nang iku sami, ingkang sami sudi
Pajajaran. ☻06Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung
umbul-umbul kulit wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos
Payung agung kulit maung kuning, marapit ing …. Sang Nata, sangkep sami kaprabone, …. Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging kawula bala, pasar ageng pan samya suka ing
pandununging…., pan jumegur lir mariyem kang swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing Cialur, rarakandheg mila dadya, pangrampiging menak Cidahur nyungkemi, purwaning abal raja. ☻14Datan roro tetelu ing
adhu, rang-orange jinunjung inggil, anyakra kapatiyan, ing Sundha ginunggung, pating
Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira,
nyepengi, ….ing sawancinira, angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang
ing pat Pakuan, sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻20Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja….., kidhalem kuwu agung, Sendang Cibuntu ing praja ngapti, dhalem demang kangene, sindhang kasimanut, lan ki dhalem Cintangbarang,
Kondha, sang Srijunti sang Kalana Kandhanghaur, sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. ☺05Amung siji ingkang
tanah, bala Sundha ngadhaning rangseng padha kawur, dhening prahara lautan, tanpa sangkan breking angin. ☺07Wong Sundha ingkang prawara, pirang-pirang ambalan tan budhihi, tan maju kadhadhak kawur, tiba ing sawah-sawah, ing tetelar aniba pating talumpuk, lir walang kawur prahara, manglkana sandhenging wani. ☺08Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira alaju, yika Badhak lolopak, sabab bareng rereping kang lisus, den age caked….., anila bimi
pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺10Puniki bumi Pasubdhan, ingkang estu warise juragan Ahing, pusaka sang Prabu Galuh, kang wus merad susirna, mangkana Ratu
rajenak ing riki, den ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek enggon kene sira iku, ….. kang ora suka, dhen dhadhi
mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺13Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak
kapental, ora meneng-meneng abalik maning, anuli sira den cawuk, binalangaken tebah, nuli prapti ika wau ingkang lisus,
putraning Bramana Laut, mila Dhikbo samana, semunira karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. ☺17Ora kaya Ciyungwanara, jar akathi Indang Gunung Sakathi, ingkang kaparing …, ing Munting Jamparing, aja sira papa … iku, balikan sulusupana, api-api saha ngabdi. ☺18Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip,
ingkang pancaraga, papaning bala mapan saolih-olih, bala Pajajaran kondur, sinerong ing amukan, wadya maju Badhak Lolopak alaju, bala Mongkara kokalan, kondur dening Badhak muring. ☺22Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-
tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama, Raja Mongkara mudhidhing. ☺24Angeles lumpuh entro raga, wus andhepok ing sihi tanpa sakti, yata prasami rinebut, ing bala Pajajaran, Raja Mongkara dhen asandhangi dhata tangsul, kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. ☺PUPUH IIIS I N O M01Iya iku purwanira, Lalopak lawan Jamparing, Sinungan lenggah arya, Ki Arya Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih
Sundha kartajani, sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥03Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang sawiji, Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara. ♥04Kutha Larang kutha Jampang, kutha Idhang
Sundhawestu Sundhasana, Sundhalayang Sundhajahi, lawan prakawise nama, Ujungkulan
gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥08Kang kasebut ing paparab, kang nama rara Cunggilis, kang pinangka prameswara, ing Pajajaran sang aji, ing wuri-wuri jati, ing kadhaton dhalem agung, ratu Cunggilis krama, Ciyungwanara wus mijil, putra estri kang paparab ing arja. ♥09Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname
Martingtrim ingkang yumani, iku kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri,
ora amutrani, nuli sang Ciyungwanara, ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih
saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing nata Pakuwan, nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥16Lir ta selirnya marapag, langkung kawandasa sasi, ingkang ngadining-ngadenan, rinegep sari ngumining, iya orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. ♥17Saluraning
upacara, cathik-cathik raja peni, sapaliye Purbasari kang ngagem. ♥18Dugi maring pabarisan, sapalih ngapti ing
Bawatciyung Naga Sakti, judhipatnantang weri, judhialiman sang dhekur, suradhadhu sarabang, kereronce kereampit, dhadakpulur wigalba wiragalba. ♥19Purbasari lan kang rama, kadi kembaran narpati, supaya wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki, yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. ♥20Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking dhalanggung, sing sabrang saking Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur
ing tan kaconggi, ingkang mara-mara balik, ingkang mara-mara kondur, Prabu Ciyungwanara, rada melang-melang kapti, bok sang putri kencok
ika, rong prakara ingkang nami. ☺03Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha
ipun, Kawunginten Kawungsari, Kawunggehe Kawungomas, limang prakarane kang nami, padhapenah padha bongor,
nami, Sindhangkempeng Sindhangbarang, sindhangayu Sindhangaji, Sindhangwangi Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺08Sampun ing kadya puniku,
ingkang rama prabu, Ciyungwanara ingabdi, dening Arya Mangunkentra, Karapu Yudanegari, ing sapandum-pandum nira, Mangunkentra rada ….☺10Rang-urange pandumipun,
kawilang, Menakwacacayan istri.13Purbasari kang amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
ramanipun, Ciyungwanara apa maning, Menak Pacacahan lanang, laluri ugi salami, kang nama Menak Pradhangan, sigar kulon sun dapuri. ☺16Pon salawe princi umtul, Ujungkulon apa maning, Bogor lawan Kanjapura, Kadangladhang
Sundha nagari, sang Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. ☺20
kawisesan, angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺30Padha among sanak sambung, kinalilan purba bumi, waneh ingkang leletana, kasilane den remani, dening kang padha anyewa, maring bumi ming
lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼03Bolong-bolong kaya dhuwit,
panepadha, atur catur baktinipun, wus dadi anak Pakuwan. ☼04Palawijaning wong cilik, den elus sakamya-kamya, ora nana pajegane, sailing-elinge padha, babakti ing majikan, yen wis padha ngundhuh-undhuh, tangu gegel ing majikan. ☼05Warnanen sang Pakuaji, ing salamine amurba, ing Pajajaran tuwuhe, kewuhan dening kapadha, akarsa ing sang rara, Purbasari naminipun, mingkung dhatan arsa krama. ☼06Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang
wus mider tepung, ora nana kang tumama. ☼08Wus pirang-pirang pamuji, wiwiku lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang putra. ☼09Kalangkung bebek ing
mingkung, tan ana turun tedhakan. ☼10Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama, temah puthes anak putu, kang dadi bebeging manah. ☼11Ratu Sabrang Ratu Jawi,
anggondhel prakara iku, ing Prabu Ciyungwanara. ☼13Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari inggal mangun, tumanga geni sakala. ☼14Ageng ilur sundhul ing langit,
kudu, kawula sumangga pejah. ☼16Sumandika umalaki, kaprawasa dening priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼17Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten
arampak. ☼20Babarayan ngadek aji, ing kamukten padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu, sing purwa teka daksina. ☼21Mangkana prangregep mami, Dewi
kentasa, mangke kang dados parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼26Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan lampus, karinggi awak kawula. ☼27Raja sabrang mangkeya angling, sak lilaha ing jeng rama, aweyos geni jatine, tumangan kita pri pejah, rumuhun kita lanat, sasampuning geni urut, kita sami medhek sowan. ☼28Ling sang Putri Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. ☼29Panuhun raja tas angin, kasabrangan pan sadaya, maketen ugi ciptane, memanten dados ing karsa, raja rama Ciyungwanara, dipun jemba ing pamuhung, ing songonging kasabrangan. ☼30Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat
palamarta. ☼PUPUH VIM I J I L01Ya Prabu Ciyungwanara mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.®02Sampun nelangsa ing salasa tunggil, punika kang dados, panedha kula ing sadayane, para putra sing ngatas angin, pan rama ing uni, dhateng saenipun.03Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun kadhalangsu. ®04Heran kula ika geni, tan wonten sosolot, manther angger tan ana surude, kula dhugi wonten nyurupi, adhining asakti,
kemawon, geni lawan toya musuhe, kang atos inggih dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. ®06Ingkang letak dadi pujajagi, kang suker tinatas entong, lagi laut kang jro jembare, kenging ugi den silulupi, lan dipun langeni, kalawan parahu. ®07Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami,
kabeh, gawe pongpa kang anemburwarih, wane gobakwari, sisrate mancur.09Ana gawe banyu janantrawis, warna-warna katon, banyu pecut kang munjuk mancure, akal sabrang ing sabagi-bagi, ana gawe banjir, bumi metu banyu. ®10
dhateng putrinipun. ®11Sya kathah kang para bupati, kang sadya patakon, kang anglamar tiban sampire, ruru bae wus anjaladri, pangumbuk-umbaking, rurubahing ratu. ®12Ing alun-alun wus dadi ukir, kang murut mrangmong-mong, ya sang Prabu dereng nampani karsane, dening ewuhe putraneki, lumuhe tan apti, ewu mana para ratu. ®13Kang wus sewaka kulina ngasi-asih, ing praja gung kono, ratu
den panjer dumadi, buta geng asiyung. ®15Parandene ing
nemu gawe ika nuli, den panjer dumadi, musuh datan weruh. ®17Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep
kaya bellis, anyiluman kidul. ®19Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya
kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing putri den tampik malih, enggo apa sakti, bubuhayaniku. ®21
ingkang kaya iku. ®22Dalem Kandhanghaur kang pangapti, rasukan kang poleng, kang ulese loreng lir kulite, wohing lir kulite, wohing
kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning, baju kaya ikut. ®24Dadi macan apa gunaneki, esak-esak ewong, nuli dadi dato sanepane, ina temen mungguhing mami, jalma nyarupaning, maun padha iku. ®25Ora
apik, nanging kersane sang Prabu. ®26Ciyungwanara mgadheg pangabekti, sanadyan tan kanggo, tan kaserep ing putri karsane, iya Endah Kitarawati, jingika kasaktin, bok menawa besuk. ®27Ana gunane ing sawuri-wuri, ngulatana ayo, dupi iki yawis teka dhewek, amung kita darma ngopeni, simpenen kepati, rang-urange gupuh. ®28Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan warni, iya saking iku. ®29Saprakara Pajajaran bangkit, nyipta buta ijo, iya saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. ®30Kadi merad sapadhaning lalis, sada kang den enggo, den panjer dadi ing wiyange,
saking, dalem Kandhanghaur. ®PUPUH VIIM E G A T R U H01Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh, sadaya pangngabakti, warnanen ika sang prabu, sabrang amateni geni, sareka budine entong.©02Banyu singsor sing dhuwur padha maribu, rebut dhingin den dhingini, duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir, sing lor sing kidul sing kulon. ©03Saking
sorak bala wong. ©04Ladalah rekaning wong sabrang gathul, prandene pating padhig-dhig, angraba kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. ©05Ora pira budine pating dharug-dhug, tan bisa meteni geni, prandene kadhuk asanggup, sumagar ngarepi putri, iku dumehne wong wadhon. ©06Kaparimen yen wis geni ora purum, iku geni ngisin-isin, wong Pajajaran gumentur, surake kang para aji, raja sabrang kaliwat ing sor. ©07Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning banyu, naging tan bisa mateni, maring genining manon. ©08Manonjaya
dadi sira padha ngandhu, prasami apikir-pikir, iya bener ing sang prabu, Ciyungwanara duk angling, ora yamane ya ewong. ©10Purbasari genine patut den iku, iya ana kang nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. ©11
akalengkono. ©12Dalem iban Palimanan lanunipun, anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©13Angurugi geni wus jumegur-jegur, nanging ora dadi mati, mundhak dadi urub-urub, lema dadi wangwa geni, muwuhi gedhene katon. ©14Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem junti denya norong. ©15Lan walira katimaha buhaya muncul
lelewane galak katon. ©18La yen nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe
gumantos. ©20Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli, maring geni lawan parum, yen den sabet pes mati, tan suwe jebul kemawon. ©21Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap timbul, kawirangan para aji, dening
iku kang dadi nereging laku, ratu salawe prasami, miyarsa sembara ratu, dadi padha minangkani, anglabuhi sembara wong. ©25Ratu salawe nagara la iya ku, satriya sanusantawis, padha karsa
saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©31Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang bagja kemawon. ©PUPUH VIIID U R M A01Ya tawiyang ratu salawe nagara, Mingsun
kara-kara, dhatan dhoyong samendhing, urube tan obah, kabenan dening topan, masih ngayeg ingkang geni, ana kang nyipta gelap namber ing geni.04Parandene geni tan kage tan obah, angger urubing geni, heran kang tuminggal, lan geni apa baya, guru gelap tan mateni, waneh kang yipta udan kalalar wedhi.05Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa,
kaya saban duk lagi.07Ana ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.08Waneh ingkang
ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang, sabalane arampak, sikep bandring-abandringi, agni sakala, pan angger tan mati.10Kang saweneh ana ratu kang narajang, geni dipun pendhangi, ya ora karasa, wus entong kang tanaga, waneh ingkang anyudhuki, maring dahana, ana ingkang numbaki.11Nonohogi wis sabagi-bagi tingkah, tan nana miyatani, geni masih lunta, urube kaya saban, surake wong
geni dhudhu geni.13Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang
punika, kocap ratu sadhasaring, Sanghyang talaga, yang tala kaherang, tedhak
iku kang pindah-pindhah, tan kena gagabah, denora acining warih.19Banyu pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat, camethi kalawan geni, weruha sira, kang nuksma aneng geni.20Iku putra Sunan Tambalayun ika, iku kang anami, Putri Rara Panas, ya Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi,
ing sangsara, besuk mari-mari mandi, den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.22Pecut iku tibane ing bumi
sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.24Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara numpak, sayembara raja putri.25Prabu
olih gawe gadhang dadi, majikan kita, pan ora pindho gaweni.28La ya iki nyata tegese wong lanang, ladining sajati, nyata tedhaking nata, wani ing Sundha negari, tangtune ika, mangsa liyana maning.PUPUH IXLADRANG01Kawarnaa jeng suputri Purbasari, pareng mulat, ing geni mepes wus lalis, dadi mujungbaheng pagulingan.02Ya sang Prabu Ciyungwanara sedhep manggihi, maring ika, Lutungkasarung den angling, ya ki mantu ingkang murba sigar wetan.03Menak pra kuwu
ngadeg narpati arimbitan, ki mantu kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira.05Lutungkasarung ing sembah ira kapundhi, si jeng rama, pati rang-urange gasik, byantarakaken dhateng ing kawula wadya.06Apa kaya adating ngadeg narpati, maha raja, Lutungkasarung muponi, sigar wetan Pajajaran ingkang murba.07Menak pra kuwu dupi ingkang ngapti
nagara anyar dadi, arah wetan pan katelah Pajajaran.09Karajaan gumelar punapa kadi, ya para raja, lan jalma ing Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning manusa.10Ya wus apa dudune mara jabali gene raja, ing Kiskendha duk ing dhingin, ya amangku garwa widadari pelag.11Mung siwane Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama.12Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking
durung sakastaning krama.14Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani,
ana brahmana sakti, ingkang ana ing lingga ing kasabrangan.19Kaya-kaya ika bisa anambani prameswari, namaning brahmana kuwi, kaki
wayang, rawuh aneng Sundha puri, kang sun ajap sun gondhela ingkang usada.22Badan tampi rang-urange timbalaning karsa nata, dadya
Sundha.27Sigra layar ki patih dhateng jaladri sartanira, parahu pitu lumiring, lalawaran wus teka ing pulo Lingga.28Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja, den kaputus ing sang aji, ngaturaken pasihan dalem Pakuwan.29Pitung prahu kang kaisi warna-warni, gegel nata, dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran.30Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara, woten kersane sang aji, ki brahmana Linggabuwana anabda.31Sarta gumujeng asuka rena kang ati aturena, puji pangesthi kang jati, ing
ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung prahu gawanen balik, aturena maning ing Sri ing Pakuwan.33Aja sumlang ing karsane sri bupati, mapan ingwang, pan wis karsa aji, isun medhek ing Pakuwan.34Aja lawan den ruruba
tumindake jengmadigda lan kawula.36Ki brahmana sabdane patih ya patih aja kurang, pracaya kang maring mami, data ana kang bramana iku
ing Pajajaran.02Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung, karsane madigda, sejanipun medhek dhewek, pun bramana sampun ngartos dhateng karsa.03Ya sang raja aris ing pamuwusipun, den estu pramana, tangtu mangsa bobat gedhe, lawan mangsa suwe laku den lalampah.04Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu, lan mangsa gelema, ing rurubaku prantine, miskin tan ngulati sugiye tan rarawat.05Wis becike anti ratuhipun, nanging lamon bobad, padha kita lurugane, kita tumpes
lanwan Mantri Kethebasa.08Linggihan ing Bnaten angarta dhatu, terang layan karsa, dipun prabu sepuh mangke, Raden putra inggih ing Bantana warsa.09Dupi putra saking bini ajinipun, lanang pinangaran, Raden Mantri
iku saking Pajajaran.11Dupi putra saking maha dewinipun, lanang karya parab, Sanghyang Resi Luwiluwe, kang amangku indhahan nang Ujungkulan.12Dupi putra ingkang saking dewi matur, lanang kang namane, Sanghyang Sancakrit namane, kang amengku indhahan nang Ujungkaras.13Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung, aneng Pajajaran, dipun rangkepa patiye, patih jero patih Burbutjalang.14Rang-urange kang dadi papatihipun, arja aneng jaba, roro tumenggung anyare, kang anama ki Tumenggung Sanggrarungan.15Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang
Sampun sumlang bapa prakawis puniku, prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging
dhateng raose, tan asusah wajani punapa-punapa.24Aleng pundi tan awor sandeng saumur, gagarwa carapa, binandhing combana mangke, uning raose pun paman ginawa kawan.25Maharaja Lutungkasarung abendu, tegane ta sira, bramana cora nalosor, dan sang prabu ngunus dhuhung pan tumandhang.26Sigra nudhuk bramana ajaja terus, dhumateng walikat,
kang pakenak teka sinung rasa lara.28Nyata kumed maraja Lutungkasarung, ya mangsa luntaha, dadi ratu Sundha kene, sabab dening
tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan.32Tan adangu ingkang geni amurub, kurnapa
mundhak bagus katone gumawang.35Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae,
mau ewo bae atinisun, luwih sengit pisan, ajaja rep sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa.38Jember bae rupane deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki teka ati kangen semang.
adating krami, carema la pitung dina, kaduk sang prameswari.03Wus bobot ing wancinipun, kalangkung ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara, Purbasari kang pinundhi.04
amadhang wulan.05Sang prabu Lutungkasarung, angaras-aras kang rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.06Mangkana pamuwusipun, asang prabu ta sireki, saiki dumama eman, ing isun kalimat lewih, nanging besuk yen wis medal, ingsun males ing sireki.07Sira iku aja tambuh, iya sun bra … luwih, kang sira dhingin prajaya, mulane
adhahar, yen kengetan ingkang wngsit, emar lesu les-elesan, kalangkung ing ruhing galih.09Malah sedheng babar sampun
aglis.10Dhateng jabang bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira,
lumajeng agasik, karsa ingayun ing rama, prabu Ciyungwanara aji.12Umatur ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi.13Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi,
wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih.16Yata prameswari wau, Purbasari nibang siti, kasirep lelohing putra, prabu sepuh ngendika ris, embaning turun ingwang, pon isun binuwang dhingin.17Kali iku ing ramanipun, prabu Galuh duk ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali.18Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati,
pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.25Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing ilmu
ora pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.27Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang
oranana ing rat jagat, sakabeh-kabeh tan kari.PUPUH XIIP U C U N G01Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane,
binuwang mangke, wus rumanjing kayangan kipethes peras.03Tukang pethes peres ingkang luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.04Dipun aken anak jabang bayi ikut, duk umur sawulan, bias rarasan basane, ngerti dening basane, ngerti dening basane wong pathes desa.05Jabang bayi kangucap abeluk-beluk, bapa y ailing wang, bapa aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang.06Kaki Pathes peres nembe tumon rungu, bocah cilik bias, kaya wong tuwa basane, pan tembene mung ta iki anake sapa.07Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger,
inga iyang ingkang nama.09Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut kasurupan, dudu bocah
tinungganga.12Wong kang paca ningali gawok andalu, mung tai ka apa, bocah apa setan kene, udan angina mudhik milir nunggang buhaya.13Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong nuli gacike, silem ilang yen wis sadina rong dina.14Iya
prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha wedhi sadaya.16Ya gustine pareng nabda semana iku,
bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga, Lingga iyang mangsuli kula punika.20Kula lare
dhiri kula, kasur bumi mega kemule, kali bangawan kang nusoni dhateng kula.21Pun buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing namine, ki Kalipa andaringeng manah ira.22Nembah tumon lare nabda kaya iku, bangkit yen rarasan, patitis ing wicarane, nyata iki tereheng andanawriya.23Empun nabda sira sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun aku anak temene, Linggahiyang teka dumulur ing karsa.24Ki Calangcang ngiring wus dumading aku, prapta wismanira, nyi Calangcang girap gawok, dika iki olih saking ngendi bocah.25Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok bapaneku bocah.26Sun takoni wangsulane iya iku, tan duwe bok
welas ati sun ajak mulih maringwang.27Nyi Calangcang nabda bok den salah tanggu, dika nemu bocah, den tututi wekasane, dika dadi den tareka nyolong anak.28Toli dika ing sang aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya.29Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing kuna.30Ki Calangcang Nyi Calangcang getun-getun, ana bocah bias, rarasan ingkang samono, patut ini dudu bocah samaneya.31Iku bocah ana kada dene besuk,
luput, tanpa bayanya lampahi, ing siasating nata, tiwas temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw
wong tan dosa mamateni den pateni, ika sang ratu apa.09Pan sakedhap ki Calangcang ngarti, nititeni apa iki bocah,
menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.10Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi,
endi, pra mantra acingak, waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.12Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil, bedhul sapa kang mrentah.13Nitir ganjur pusakaning aji, kaya cumra si tembe wara, Linggaiyang
mataning pring, mada dudu ponggawa.14Wong Pajajaran surake la iki, wis karuwan bocah iki ala, budine lawan
sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang.16Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah, ya kaprimen den wis metu budine ngancil,
pindhoni.02Sinuduk pan dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis.03Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante tanpa sesa, aneng bale rinengku ya pinikul, dening lare kanembelas, den babayang den suraki.04Basane lare akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki.05Iku
gumurudug iku padha tut wingking, sapuruge gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten ing pagriyan wesi.07Wus
Prabu Lutungkasarung yata aja tambuh, ya iki pamales ira, bramana Lingga duk wingis.08Yata mantra Pajajaran, andaringen ningali pohal-pahil, ing bocah nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti. 09Ing bocah iku kang nyata, anak isun sing
Purbasari agung, wus prapta pura Pakuwan, ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari.17Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku,
sing awadon kang karungrum, ya babar pisan pejah, katarajang Dakar waja landhepipun, kaya keris landhep
prabu, Linggaiyang dumadya. La yen santek esir nora pilih lawuh, kidang manjangan den jamah, mulane nuli nedhaki.22
saking kono ruru ira, taliti turunan aji.23Selir kidang lan majangan, besuk ana katela ingkang nami, prayayi kang katurun, ana ingkang kasebat, gih manjangan gumarang sing naminipun, taliti purba wisesa, waris Yang Sundha negari.PUPUH XVS I N O M01Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang dewi, Purbasari tumon putra, datan jamak lawan jalmi, dadya tandha rabi,
pitutur kang sajati, kandikane isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak
Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil, ponggawa kang den titi, Patih Sempokwaja wau, kalawan katumenggungan, Jatipamor apa maning, ki demang Wukubadhak ingkang sami layer.06Ingkang
saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.07Kocapa sadhatengira, ing pulo gunung Surandhil, dhuta raja ing Pakuwan, pinanggih bramana aji, sarta ngesrahken adi, sedhah panglamaring ratu, sang prabu Linggaiyang, karsane aminta krami, Dewi Brajawati kang dinuking karsa.08Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti,
aji, nayangger Pajajaran, mangke karya angimponi, pecile tiyang dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha nayangger mung gamulunga.10Lan malih mangke
ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.11Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali, sigra petak tumuli, sakalih nulya tumurun, ingkang
Brajawati, ana kang sudi santosa, Prabu Linggaiyang mangkin, Pajajaran maringi sedhah panglamar
tedhak, amangku sundha nagari, Dangyang Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.14Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira.15Dhayang Talibarat nabda, tan kaping kalih adhi, kedah tinaros kentasa, punika ingkang nglakoni, kranten dede lare alit, bokmanawi mangke sigug, dados kita kesseman, ing wedra kirang panari, boten dados basa jadra ponsasmata.16Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing
wongtuwa datan pejah, kahula liwarsa demi, ya ta bramana Tali, ing manah kalangkung sukur, re kang putra sumandha, ing karsane rama yugi, dadya turun rena ngaturaken putra.18Brajawati wus pinuja, ing jati dipun
angeteraken rayi, Brajawati lalayaran maring Sundha.19Kering marang sang potusan, saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata.PUPUH XVIKINANTHI01Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon wesi, mulane arjaning krama, malah sampung Brajawati.02Bobot
embut-tembutan, dharahe den palothoti, mangkana den kadengngangan, dening Linggaiyang dadi.05Sedhot hawa manah ipun, ningali dhateng kang rayi,
awang-awang tumuli, kang ngusap ing bathuk ira, Brajawali enggal dadi, kang sengit dumadi welas, teka eman teka sih.07Lami-lami ning tumuwus, Brajawati sajen maning, pepengen ing dhaharan, cicindhil kang masih abrit, den dhahar urip-eripan, den tutulaken ing petis.08Den kadengangan sang prabu, iya timbul sengit maning, dhumateng sang Braja rara, ora kaya Parwatali, Talibarat ngusap
kumokod babalan pisan, dumadi kanggep alaki.11Lami-lamining tumuwuh, ana kang dadi kulilip, maring karajaan Sundha, ora nama liyan maning, Suhunan Panggungkancana, darbe manah tulak serik.12Re kang putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan, pangganggo asu griwani.13Pira wareke wong munggu, ora sabar
margi, nandhang sekeling wong tuwa, aja dumeh anduluri.16Anduluri sota iku, kapokok broktak dening, anak lagi duwe pejah,
iku, katone ing wektu bengi, ana kang ngarani teja, ana nengge lintang ngalih, waneh ngarani kamangmang, ana nyana tapak angin.21Waneh angrebut kang dudu, deningan sinaban bengi, kaya latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.22Parek ing lintang kemukus, datan bengi sawatawis, lawase wis sangang dina, pareng wengine tumuli, anyarengi sri narendra, Linggaiyang sami didis.23Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi,
putri, waneh ingkang makidungan, anggending jala wekunyit.27Kang murup-murup sing
jongging sawargi.28Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit suka teka dhuka, Brajawati karuna jrit, kantaka ping nem
ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang mangko gadhang, susulure ramanipun, den
lakinira bae, lan ika sadulur ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku
saking awang-awang nembah, ing ngarsane sang nata, pinarcaya sira gupuh, kadika Ciyungwanara.06Talibarat den abecik, jaga kaponakan nira, Parwatali aja gape, embok ana bala wita, isun pracaya ing sira, ya Talibarat matur sandika ing karsa nata.07Ya ta lami-lami, wewetengane si rara, Brajawati dening sejen, ora kajamak
nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang, atos kabina-bina, nyata ika lamon watu, ing jero garba punika.09
sirna.10Ora kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati konangan, den
angreh Sundha sigar wetan, apa ingsun cacangkoke, waktu nata Linggaiyang, karta buwana ira, kaumban roro sadulur, Parwatali Talibarat.13Mangka dhateng waktuneki, Brajawati nulya babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma.14Nanging ika obah mosik, galang-geleng ing tatampa, baleger lir gandhik bae, geger ing wong dalem pura, ana jabang tan jamak, enggal rawuh prabu sepuh, maraja Ciyungwanara.15Aningali jabang bayi, girap-girap sabdanira, la iki nuli kaprimen, ana urip tanpa rupa, iki jenenge apa, gumaluntung kaya watu, ana obah ora swara.16Kapremen dayane iki, dening iku buyut ingwang, ora kajamak rupane, nuli kapara mentala, ambrih dadi manusa, ing mangko dadi susulur, iku kang wus ora nana.17La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu luwang.18Sigra mangkat angaturi, jeng Nyai Sukati indhang, tan kawarna ing lampahe, akocap sapraptanira, si Indhang Sakati ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan.19Gulundhung wis apa
wuruk, sudi gawe anak Sundha.20Luluhur ingkang mayungi, pingnangeran ing jawata, ruruhe marga benere, aja anerus
paesan, kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.22Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol katingal endhase, nuli sinembur den irag, jebol metu kang tangan, kuranggeyan nyawuk-nyawuk, nuli kinetab kang pada.23Jebol dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut,
agesang, kanggo nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan.25Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau, sampun kaya
tuwin ngilo banyu.03Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja den kakacani, embok pulih watu.04Pulih watu lebar ingkang jati, poma den angartos, dadi braja aris wangsulane, inggih kasuhun ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru.05Tedhakane kacung Linggawesi, boten dados ewong, galang gulung wikan jenenge, dupi ika saking pun nyai, kang paring kamarin, saprakawis nuhun.06Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun kacung
kapenging, akaca ing besuk.08Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara langkung sukane, prayayine
ing mangke ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.13Nelakaken
ora liyan ingkang patut molek, arumaksa maring jabang bayi, mung sira sakalih, ingkang luwih patut.16Prabu jabang si Linggawesi, ya ta ika karo, Parwatali Talibarat, atur sembah ing sandika ugi, anulya sang aji, prabu sepuh mantuk.17Mring daleme wus acakapti, kocap sang katong, prabu jabang ing salami-lamine, Talibarat lan Parwatali, ingkang ngaubi maring, (?) kalekanipun.18Prabu jabang ya sang Linggawesi, diwegira mangko, umur tigang tahun jejege, darbe manah berag ing pawestri, sing aistri manjing, ing tobong den susul.19Pan bagane dipun rogohi, dipun ingok-ingok, wong jro pura agawok atine, dening iki majikan cilik, patute wus esir, maring wadon iku.20Dening ora kaliwat sawiji, ingkang manjing tobong, iya padha den sirik sakabeh, sarta lamon ing mangsa ing wengi, yen waktu nyarengi, wadon padha
iku nuli, ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul.22Den arasi den pareng ing istri, kang ati
becik, pira-pira puluh.24Den go selir ingkang putra aji, langkung den gegembyong, den pantha-pantha adi warnane, den embani sinureni, dipun wiwidahi,
ingkang cilik-cilik, ing watara umur.26Nelung tahun istri becik-becik, wus pating pancorong, sinijang abrit sakabeh, parandene prabu Linggawesi, tan karsa nyangkrami, istri cilik iku.27Karanane ingkang wus bibit, kang dhenok kang sempwo, kang mragaga dedege gedhe, kang wis sarwa gamoling kapti, mangkana sang aji, suk ing karsanipun.PUPUH XIXM E G A T R U H01Indhang Sukati awewekas jati, tumingal maring kang siwi, teka ing karemenipun, maring kang gedhe kang uwis, bandhot menthonge ambewok.02Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik, kang gamol gandhes acemol.03Pirang-pirang selir kang adhenok cangking, rasti kang pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon.04Teka wayah babar sakapitunipun, dadi kaya dudu siwi, kaya adhine puniku, jabang pitu abecik, warnane rampak yen tinon.05Padha bae gedhene lare pipitu, prabu sepuh angrawuhi, Ciyungwanara ndulu, canggah pitu bungahi ati, kaya adhine kemawon.06Kaya adhine si Lingga iku, dudu kaya kang siwi, ya si Linggawewi iku, mutrani pipitu reko.07Lanang kabeh ing sapitunipun, Ciyungwanara ling aris, la iki ya canggah isun, pipitune sun arani, si Linggabuwana katon.08Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku
Linggawesi, den kaya sadulur medhok.10Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira
gumariwis, gumredeg lir anak enthok.13Parwatali Talibarat aturipun, sandika ing titah aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong.14Prabu Ciyungwanara sampun amurud, kocap sang Linggawesi,
naging pangertose kadi, ratu ginotama mangko.15Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung, ing para selir kang ngapti, kang padaha adhunuk-dhunuk, kang aputih kang akuning, kang nyenyokar melok-melok.16Ingkang
Lan kang padha anggemeng kombalanipun, ora nana liyan maning, kabelani pundha iku, wadon ireng-ireng manis, ingkang bobokong anggeyol.18Prabu lare Linggawesi masih timur, karemane ingkang uwis, angrambaka bokongipun, wus tuwukan sagunging, karsa kang para samono.19Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun, ing
ing bupati, Prabu Linggawesi mangun, malih kapatiyan nami, Kiyan Patih Bandhungkrayo.21Lan
Demang Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.23Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng maring luwung,
tutug abuburu aneng luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.28Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun,
raraton umyung, gumuruh pating jalerit, tan suwe ujungan kang wong.PUPUH XXM I J I L01Sedangune suka-sukawan tu bocah,
sakabeh pan kena, kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating jalegir ing bumi.04Samya
kang muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.13Maring iku adat purba Pajajaran, den go
muga-muga, kabeh dipun uculi.16Gih sumangga kabeh padha sarat
wani-wani gaweya, ingkang kadi wingi uning, kula kang dadya, saksining seja pati.17Pan sejane banaspati satedhaira, tan genah wani-wani, duriyat Pajajaran, balikan kudu jaga, ing duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji.18Pasthi iku banaspati iku jaga, kemit maring sang aji,
prajangjinira, amintal usul ing abdi.22Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi kita
padha, nembah dhateng sang nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.24Pramilane Pajajaran akeh kamang-mang, kang kakayon ana hing, gubug sawahan, suwawona ing tetelar, nguwel-tuwel kadi geni, manecat ilang, cat katong dening jalmi.25Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong ngarit, gone gigila, malayua genudhang, duga pegel kang
satedhake dadya pangregep kewala.02Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang
angiring, satedhake sang ratu ing Pajajaran.04Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang
kawarnaa Prabu Linggawesi nata.06Wus prajaka yuswa umur salawe warsi, ingkang
Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.11Ingkang durung susune kumaringkil, wadon ingkang, masih rata kang pepenthil, kadya kaya susuning bocah lanang.12Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal kang kawandasa.13
Brajawati, genya dhana, anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa.25Mungguh sire iku Prabu Linggawesi maring bocah, kang tembe pupak sawiji, kumokod pisan ing bocah perawan pelag.26Ya sang prabu dadi ora duwe selir, maring bocah, kang wus lungse sathithik, ora esir maring bocah kang wus tarab.27Kang wus reseb padha miretan kawangking kaparek kang, lare ingkang durung gething, iya iku kang kinarsakaken nata.28Ya sang
Bantalwaru ika ing cacangkok ira.02Ya mangkana Prabu Linggawesi mundhut, putrine wiliyang, Dewi Cibongas namane, gih punika nembe umur dasa warsa.03Sacareme ing kana kinarsa jatu nata Pajajaran pinangka bini ajine, malah iku sampun miyosaken putra.04Lanang ingkang sinebut ing naminipun, Prabu Linggarasa, sinungan ing kabopatenen, Karangsambung Purakadhongdhong Malangya.05Nulya Prabu Linggawesi sira mundhut putri Barisbulan, Dewi Rasati namane, iya nembe kang umur sadasa warsa.06Sinaptanan sampun pinrih jatu, ing dhatu Pakuwan, pinangka iku sang katong, careming sang sampun miyosaken putra.07Lanang ingkang sinebut saparab ipun, ing raja kaputran, Prabu Linggaening reko, pan sinukan kabopaten Sokalaya.08Lami-lami Prabu Linggawesi mundhut krama putri nira, Sunan Gunung Puntanggedhe, ingkang nata Dewi Rara Lisniutama.09Pon ya tunggal anembe yuswa sapuluh tahun wis pinuja, prameswari aneng kono, pan amurba para garwa ing Pakuwan.10Intening wadon ing pura Pakuwan agung, iku prameswara, Rara Lisni ing jenenge, ketang garwa waruju nanging kang dadya.11La yen mangking gamparan ika sang prabu, nyarengi kang garwa, lari gulingan ya age, ing karsane inguculan kang gamparan.12Arumaksa bilih
asigarwanipun tansah pala-pala, mila sang prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.14Atahunan anggene ameteng iku, ora baba-babar, wus pirang-pirang lawase, kang dhudhukun anggrarayang sing dhi ora.15Kang sawane angarani rara busung, kawelehe ika, dening tan ana rasane, dupi busung akundhangan rasa lara.16Dupi iku ya kaya wong
dening katilap ing ngujum, tan katara pucat, ora rumab ora nonjok, panyanane masih gumilang padhang.18Kang sawane lamon ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.19Dupi tingal ajar lawan wiwiku, den iya sanyata, mateng sang dewi samangke, isi jabang supaya tan karsa medal.20Ya sang Prabu
ajar para wiku sabdanipun, gih boten gadug, boten kilap ing sang katong, mangsa boten ing gelar ing waskithaa.24Ya sang Prabu
punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.PUPUH XXIIIS I N O M01Tan
ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa.02Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan, giyak-giyak wong jro puri, andherek ing sang aji, sarupane parekan agung, samya
gumuyu, ya ta caraka wus kebat, prapta nembah nuhun gusti, ing paduka gusti jandika katuuran.05Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning, ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira.06Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing,
mantuk, timbalane ibu nata, punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan.08Gampil mangke yen kalintang, saking wanci pacek desi, Prabu Lingawesi nabda, ya mange gak arep mulih, sira jacraweya ing mami, wis neng kene
kadi bocah alas wuwu cawak-wak.09Ganti mara asu aba, gumuruha warna-warni, abane antong wirasa, ya ta Dewi Brajawati, kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan.10Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi
pisan.12Mung ta padha asingidan, umpetan kang maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika hiji,
kang raka kadi mangkana, ya dadi milu anganis, adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.PUPUH XXIVKINANTHI01Prameswari nira gupuh, Rara Lisni ical arti, duk tumingal ingkang raka, pan kadya tambuh ingkang manah, kami ruru seneng ing ati.02Pan dadining sakatemu, ora kalawan pamili, katharak-thaak ing tingkah, amundhut kacatu mulih, tiningalaken enggal, ingkang raka mukaneki.03Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung
uning, pantangan lamon kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.05Marang wadana sang prabu, Linggawesi aninggali, pan mangkana tan kemutan, welinge ingdhang Sakati, ya den penging akakaca, ing pantangane sang aji.06Ora kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki.07Sareng ngilo kaca wau, katingalan sarira neki, adan geblang ya sang nata, iku dadi wesi malih, kaledhug ingkang sawara, ing lemah baleger gandhik, prapta ing kana lalawad, angandika mituturi, ya wis padha ing pasrah sira, wis karsaning Yangandum titi.16Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha
kang wis megar ika, mangsanaa kudhup maning.18Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa, mangke
sampurna kena, ing pasentran candha warsi.19Ing pasisir kidul iku, pama ing pacendheneki, ya ta opyak para putra, pra sami gelar ngasreni, kurnapane ingkang rama, kang sampun sirna alalis.20Samapta krajaan sampun, wus gumelar
saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet kehing.22Lampahnya selur adulur, pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka.PUPUH XXIV01Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu bae nemu eleng, pramila kudu emut, nyai Brajawati kang silib, ora opyak sawara,
tunggaleku nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.03Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing
iku, wus den becik wuwusen nini, amung kari entenana, iya Rara iku, wewetengan titinggalan,
sampun takeran tahun, susah temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa.06Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati
dodolan ngundhang kang gaib, atawa mangurungan.07Lan anjaluk kembang kang wangi, ingkang warna kalawan dasa nedha, jawada ing sawarnane, ya ing pasar kono iku, go sasajene kang gaib, boreh wangi lan lenga, suri kacinipun, lan kembang campaka pethak, karang melok aja na kari, iku sadiya kena. ☻08Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun Indhang Sakati, maragsag ing ayunan, nyi Indhang kukudhung, putih sarta ngukup menyan, sadangune muja rara den adhepi, maring kang meteng lawas.———————————————————————————————–Wonten
karepmu, yen ga arep mulih yo ra po2 to 😉
MANFAAT SEKS ( KHUSUS DEWASA ) | BLOG-e WONG JOWO
iki 85 sing endi kang ?), 86, 88 (lah wis ganti 85 ya), 89, 90 dst. dst.
malah dadi mumet si ? soale wis dadi kesepakatan tidak tertulis nek angkatan ke yo taun kelulusane….sing lulus tahun 89 yo angkatan 89, nek arep teko reuni yo silahken. wong wis podo lulus kok. la nek ganti dadi 85, mengko ra ono blog smada88 maning.
indarto lan akeh maneh wong nyong yo ndelok fotone. Mngkin nek taun ngarep yo reuni wae tiap2
By: Koko on Oktober 23, 2008 at 11:32 am
By: Koko on Oktober 26, 2008 at 7:56 am
leres pak mar,kulo sing ireng meges mboten manis,kok msh ingat aku kls 1.4 ya.aku aja msh bingung liat foto pak maryono,sing endi yo la fotone wis podo malih kabeh,
ana kenangan manis … anane nelangsa .. kos mbayare telat .. bakso ngutang …. sekolah langka mangkat … pengin ngundaake duwit.. isone kepllek nang kelas … Sebul .. yo, keplek maning ….. Kagem pakguru Karim … jan nuwun sewu banget, sing sok keplek .. kulo
kulo sing lulusan 2008…. isih kinyis2
opo anane..jane..mbiyen…yo ngomong ngono tapi ora metu..mung dipendhem nganti puthuren terus thukul oyote…soale..durung duwe modhal..la saiki…tanya
Gun deè kan penulis. Gun wae sing dadi adminè, bareng pancat. Komentare deè wae yo lumayan ngo dadi cerpen.
Opo maneh nek ngerti crita2 sing jadul..
By: Koko on November 6, 2008 at 6:10 pm
cantik ra pengaruh. Nek wis dadi bojo yo podo wae, ra bakal weruh ayune wong lampune dipateni kok, dadi peteng bener ra ? Ha…Ha.. Mulane ra ono istilah “Madhangi” wong anane peteng thok…
anyep, nek cedak karo gun kan dadi krasa manis.
By: maryono on November 7, 2008 at 3:12 pm
Wis. . . Podo kendel2 saiki, jujur2, terbuka.
Tapi opo iyo nek ketemu karo wongè sing asline podo wani ngomong blak-blakan koyo kene.
Kiro2 piye wani ra. . . ?
Nek nyong terus terang ora wani, wong nyong wongè menengan. . .
wis rak sah do dibahas padang peteng, jobo jero kabeh podo wae,wis tuwo2 podo sing akeh dongone wae,
Masalahe foto2 sing wis enek ganteng2 lan ayu2 dadine nyamuk malah betah. . . .
Makane sopo sing durung kirim, ya kirim lah…
Sadarlah untuk ngeramekè iki blog. . . . . .
Karo sopo ngerti nyamuk2è podo lungo nek foto2 sing anyar podo tayang. . .
Wong nyong wae yo ra mudeng jane. . Opo sing di omongke. . .
By: Koko on November 14, 2008 at 5:56 pm
dee melu dadi anggotane. soale deweke dadi KABID
pak dhe pancat, anake kulo pingin damel blog ugi,dospundi mbok kulo nggih dipun aturi priso coronipun,
Sing cetha ben, jare wong tuwa .. ora
By: pancat on Desember 2, 2008 at 11:59 am
Lho ratu kok kadi pak tani?
Termasuk Wayang Dhudahan koleksi Gelanggang Mahasiawa UGM. Foto
KINANTHI(1) Alon tindak kalihipun, Senapati lan sang dewi, sedangunya apepanggya, Senapati samar ngeksi, mring suwarna narpaning dyah, wau wanci nini-nini.Perlahan jalan keduannya, Senopati
luwar kanthen tata lenggah, mungging kanthil kencana di, Jeng Ratu mangenor raga, Senapati tansah ngliring.
dicuci.(24) Wuyunging driya sinamun, tan patya magumbar liring, tan pegat sabil ing nala, wau Risang Senapati, enget yen dene jinisnya, dyah narpa tuhuning ejim.
dipikirkan senopati.(26) Ngunandika dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, “ Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.Berbicara dalam hati, sang Ratu di samudera,
ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumedya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang cethi.Yang menduduki
narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.Dan titisan Sang Hyang Wiku,
genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun
dirimu adinda Gusti, kepadamu saya tergila-gila.(3) Malawija neng jro tilam sari, tan lengganing pangkon, mung pun kakang timbangana Angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng
Hyang Widi, diharapkan oleh Hyang tersembunyi, bab pembicaraan yang angkuh.(26) (k.251) Wong gumedhe anglungguhi kibir, sapa padha lan ngon, larangane Hyang Sukma kang murbeng, kibir riya piyangkuhing jalmi, mrih ngalema luwih, keringan sawegung.(k.251)
Temah antuk sengsareng ngaurip, yekti wurung sira dadi nata, nggonirarsa mengku ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labete wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mesthi, sabab nir
wujud manusiamu.(3) Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane”, Senapati lon matur, “Wananipun ayu nglangkungi,
linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.”(k.254) Sunan Adilangu
ingsun, wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
Mayo padha mulih mring Matawis, ingsun arsa kampir wis manira”, wusnya dwi gancang tindake, Sunan ing Ngadilangu, dhinerekken lan Senapati, tindakira lir kilat, sakedhap prapta wus, njujug dalem pepungkuran, Sunan Adi lawan wayah
Senapati, jalma tuwa madad karemannya, dadya mengguk raga ngronggok, yen angot tan tuk turu, sambat muji marang Hyang Widi, nuwun kuwatan rosa, pinanjangna (k.255) ngumur, samben muji pan mangkana, kantya tan wrin yen gustenira miyosi, tumrun bale krengkangan.Juga juru taman
besar.(13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung tyasnya ngungun , sang wiku ngling mring Senapati, “Iku
Gusti, walaupun saya tidak terlihat.”(17) Sunan Adi lon nambungi angling, “Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen
akeh kebak kang kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing kendhi pratala, kang liningan sandika nulya nyaosi, tirta
eru, saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih,
Jebeng yen ws jumbuh traping urip, sasat sira wus madeg narendra, mengkoni ngrat Jawa kabeh, netepi manungsa nung, lan Hyang Sukma kinarya silih, mengkoni ngalam padhang, kang kuwasa tuhu, asung sakwarneng gumelar, pan manungsa kang winenang andarbeni, lestari
kang sarwa makmur kuwi mau njalari akeh para kawula saka manca-praja kang bara menyang Kutai.
utawa para kawula saka manca-negara kang kepengin nga­up menyang Kraton Kutai. Awit wektu kuwi Kraton Kutai lagi butuh kawula sing akeh
kerja ora sethi­thik kanggo ngolah kaskaya sing wujud maneka sumber alam mau. Sultan Musli­hu­din duwe pamikiran menawa kawula­ne sangsaya akeh, kaskaya mau mesthi bakal bisa kaolah kanthi luwih becik.
Kawula sing padha bara menyang Ku­tai akeh-akehe asal saka Kraton Makas­sar. Para among dagang lan among tani Makassar padha lunga menyang Kraton Kutai. Suwe-suwe para kawula saka man­ca-praja mau carup dadi siji karo kawula sing asli kelairan Kutai. Apa maneh ora sethithik saka kaum neneka mau kang wekasane omah-omah karo warga Kutai. Mula endi wong asli Kutai lan endi sing ne­neka, suwening suwe angel dibedak­ake.
Kraton Kutai dadi tansaya makmur. Nalika asil bumine turah-turah, Sultan Mu­slihudin dhawuh marang kawulane supaya nyimpen saperangan saka asil bumi mau ana lumbung. Pamrihe kanggo njagani menawa samangsa-mangsa Ne­gara Kutai ngalami paceklik utawa larang pangan.
Nuju sawijining sore, Sultan Muslihu­din amiji rawuhe Menteri Awang Abdul­lah. Sultan ngersakake rembugan mi­rung­gan karo sapu kawate praja sarta bau tengene Muslihudin.
“Urip iki kebak kaelokan, sapa kang bisa miyak werdining kaelokan mau bakal cawe-cawe nata karyaning jagad jembar kang gumelar. Nanging awake dhewe ku­du sumurup endhek dhuwuring pakaryan mau. Mula aja ewa lan aja kemeren, ana­ne mung tansah sumanggem lan maturnu­wun marang nikmat lan pandum peparinge Gusti kang murbeng dumadi sing wis kaga­yuh lan dilakoni,” ngendikane Sultan Musli­hudin.
“Nanging kawontenan samangke me­na­wi katandhing kaliyan saderengipun ka­dos-kados langkung sekeca kawontenan wek­dal kepengker. Tuladhanipun ingkang gampil samenika kathah brandhal lan dur­jana juti. Kados pundi menika Kanjeng Sul­tan?” Menteri Awang Abdullah nyoba mite­rang.
“Dakkandhani Awang Abdullah…, awake dhewe aja tansah ngremehake lan nyepelekake wektu sarana nggetuni urip kita kang biyen wis kepenak. Sebab owah-owahan mau uga mujudake intine pangu­rip­an. Sanadyan awake dhewe ora bisa mes­thekake apa owah-owahan mau bisa mbecikake kahanan, ewasemono kita bisa mesthekake yen kepengin nggayuh sing luwih becik, samubarang kudu ngalami owah-owahan.”
“Nanging nyatanipun ewah-ewahan me­nika mboten ngremenaken tumrap ge­sang kita, Sultan,” Awang Abdullah kandha apa anane.
“Pancen durung ana cara kang bisa nye­nengake para kawula marang tekaning owah-owahan kasebut, apamaneh menawa owah-owahan mau ora ngepenaki ati. Awake dhewe mung bisa mbiyantu kawula amrih aja nganti kuwatir nemen-nemen marang tekaning owah-owahan mau. Awit owah-owahan kang linandhesan ka­rep utama sejatine sawijining kahanan kang ngrembaka, dene pengrembaka­ning kahanan mau isi bibit-bibit karahar­jan lan kabegjan.”
Sawetara wektu Menteri Awang Ab­dullah ngenam angen-angene. Dheweke lagi tumenga nalika Sultan Muslihudin wiwit ngandika maneh.
“Ana bebasan kang nyebutake mena­wa janma iku winengku ing jaman. Lire uripe manungsa kudu bisa ngatut jantra­ning mangsa
ing pangati-ati amrih aja nganti dadi dolanane titiwanci temah nganti ketriwal saka jaman lan kahanan kang wigati.”
Menteri Awang Abdullah meneng wae. Nyoba nggagas kahanan sing saya suwe saya akeh manungsa kelangan gon­dhelan. Akeh uwong pinter goroh. Sa­jake Sultan Muslihudin ngerti karo apa sing lagi digagas Awang Abdullah, mula banjur nerusake pangandikane.
“Pinter bisa ditegesake sugih ngelmu. Panjangka kang linambaran sakehing ngel­mu pancen bisa sampurna dadine. Na­nging yen mung nengenake kawruh lair kanthi nglirwakake panggladhining bebuden, pikolehe babarpisan ora mura­kabi mungguhing bebrayan agung, kang ateges banjur koncatan rasa kaprawira­ning budi. Dene dhasare mung mbudi­daya golek kepenake dhiri pribadi temah bisa gawe susah uripe wong liya. Pancen uripe manungsa iku ora bisa uwal saka bu­ngah lan susah. Kang perlu tansah
saka nalar kang cupet sauger ora mupus lan tansah precaya marang kang kagungan panguwasa, yaiku Gusti Kang Maha Suci.”
Menteri Awang Abdullah isih jinem. Kabeh pangandikane Sultan Muslihudin ora sisip, mula dibudidaya dilebokake ing sanubarine amrih tumabet lan dadi pan­dom nglakoni urip ing dina teruse. Men­teri Awang Abdullah banjur nyoba nang­gapi pangandikane Sultan Muslihudin.
“Kanjeng Sultan, gesang wonten be­brayan agung menika tansah sesambe­tan kaliyan sedherek sanes. Lan sedherek sanes kalawau watakipun mboten sami. Sanadyan awakipun piyambak sampun mbudidaya tumindak ingkang leres lan samesthinipun nanging kadhangkala tak­sih nuwuhaken panyakrabawa ingkang mboten sae lan salajengipun saged nu­wuhaken wiji-wiji cecongkrahan. Kados pundi menika, Kanjeng Sultan?”
“Wong gething ora kurang ing pana­cad, wong seneng ora kurang ing panga­lem. Mesthine sliramu ya wis ngerti ma­rang unen-unen: yen kepengin ngerteni beciking liyan takokna marang mung­suhe, dene yen kepengin ngerteni alane takokna marang mitrane. Mula sabisa-bisa ngudiya tansah dicacad dening kang seneng lan dialem dening kang gething. Satemene yen awake dhewe gelem ngla­koni kanthi jujur, ing panguripan iki akeh piwulang kang gedhe ajine sing kinan­dhut ing tembung panacad saka wong-wong sing ora seneng lan sengit marang kita. Jalaran saka panacad mau awake dhewe banjur bisa luwih ngati-ati lan bisa bali nglempengake laku.
“Ngendikanipun Kanjeng Sultan mila leres. Nanging sedaya kalawau temtu angel sanget anggenipun badhe nglam­pahi, awit miturut kodratipun, manungsa menika gadhah utawi kepanggenan salah lan le­pat,” ujare Awang Abdullah karo manem­bah.
“Manungsa mono pancen kanggonan sipat salah lan luput. Mapane salah lan luput mau adate amarga kalimput ing pe­tenge ati, satemah kurang waspada wu­sana koncatan ing bebener. Mula sing luwih becik enggal martobat. Anggone martobat ora amung kandheg ngakoni kaluputane wae nanging uga kudu ora ngambali tu­mindake sing sisip iku amrih ora gawe ka­luputan maneh. Sukur bisa nebus kalupu­tane mau sarana nikelake laku kabecikan apadene laku tirakat.”
“Menawi ngengeti kawontenan sameni­ka kathah tiyang ingkang tumindak lepat awit gesangipun pancen kesrakat. Kados pundi badhe tirakat dene gesangipun ke­mawon kesrakat?” Menteri Awang Abdullah takon maneh.
“Tirakat lan kesrakat iku adoh banget sungsate, nanging ana sambung rapete. Lire tirakat mono ngendhokake, nyuda uta­wa mbuwang sakehing nepsu pepenginane kang sejatine dheweke keconggah minang­kani. Pamrihe supaya bisa ngrasakake se­pira abote wong urip kesrakat. Klawan mang­kono bakal thukul rasa kebak welas asih yen nyipati sapepadhane nandhang kesrakat.”
Menteri Awang Abdullah unjal napas landhung. Dheweke ngudarasa, manungsa pancen titah sing kebak panggantha. Gusti Maha Kuwasa, nitahake jagad saisine kan­thi sampurna, prasasat kewan cilik-cilik ka­ya gurem wae dititahake kanthi ngedab-edabi. Sadurunge nitahake sakabehe tumi­tah, luwih dhisik Gusti nitahake papan kang­go titah kuwi mau, yakuwi bumi. Kaya-kaya ora ana pedhote kalamun ngrembug bab sangkan paraning dumadi.
Anggone padha rembugan nganti we­ngi. Pirembugan iku lagi sigeg nalika Sultan Muslihudin bakal nindakake sembah­yang, muji syukur marang Gusti kang akar­ya jagad kang wis paring kabagyan marang kawula Kutai.
Sawijining wektu kraton-kraton ing sa­kiwa tengene Kraton Kutai ketrajang be­ben­duning alam arupa ketiga sing dawa sing ndadekake padha kurang pangan. Para kawula padha keluwen. Kraeng Tumalang Baraya saka Kraton Goa sing uga mitra ra­kete Sultan Muslihudin ngutus Pancalaya supaya sowan menyang Kraton Kutai saper­lu nyuwun biyantu bahan pangan kanggo kawula Kraton Goa sing diancam bebaya keluwen.
Pancalaya sing minangka dhuta saka Kraton Goa, ditampa kanthi becik dening Sultan Muslihudin. Wose kabeh penjaluke Kraeng Tumalang Baraya disaguhi. Saban­jure enggal dikirim panganan sing akeh ba­nget menyang Makassar kanggo nulung kawula Kraton Goa sing nembe diancam be­baya larang pangan mau.
Merga krungu yen Kraeng Tumalang Baraya entuk sokongan pangan saka Kraton Kutai, mula akeh sultan sing uga njaluk so­kongan pangan. Wiwitane Sultan Muslihu­din ngabulake kabeh panyuwunan mau. Na­nging mbareng tadhah pangan ing Kra­ton Kutai wiwit nipis lan amung cukup kang­go Kraton Kutai dhewe, kabeh soko­ngan marang kraton kiwa tengen Kraton Kutai diendheg. Nanging kahanan kuwi ora bisa ditampa dening kraton kiwa tengen. Kraton Kutai dianggep wis cethil, emoh mbantu tangga-tanggane sing keluwen. Mula akeh sing rumangsa gela marang Sul­tan Muslihudin. Rasa gela mau njurung timbule ontran-ontran kathi cara nylamur dadi durjana lan ngrampog para kawula sing manggon ing tepis wiringing wates Kraton Kutai. Mesthi wae Sultan Mushlihu­din ora trima. Mula banjur dhawuh marang senapati-senapati sing tanggon kanggo mbrastha reretu saka manca negara kuwi.
Brandhal-brandhal mau wekasane dire­siki. Nanging amarga entuk untung akeh nalika ngrampog lan gampang banget mla­yu numpak prau ngliwati kali njur bablas menyang laut sing bawera, mulane durung kabeh brandhal kasil dibrastha. Sisa-sisa­ning brandhal mau isih tetep gawe ontran-ontran saengga Kraton Kutai malih ora ten­trem.
Sultan Muslihudin banjur utusan ma­rang Pangeran Muliansyah lan Pangeran Khoidir supaya sowan Kraeng Tumalang Baraya ing Kraton Goa perlune nyuwun bantuan kanggo numpes brandhal-bran­dhal kasebut.
Kraeng Tumalang Baraya sing uga kate­lah Kraeng Goa getem-getem mireng crita­ne Pangeran Muliansyah lan Pangeran Kho­idir. Mula enggal nimbali senapati loro sing peng-pengan yakuwi Daeng Patompo lan Daeng Makmun. Senapati loro kuwi didha­wuhi lumarap menyang Kraton Kutai kang­go sabiyantu mbrastha reretu.
“Daeng Patompo lan Daeng Makmun, welingku marang sliramu sakloron aja pi­san-pisan bali menyang Kraton Goa kene sadurunge Kraton Kutai bali ayem tentrem
sore srengengene lumungsur ing kulon, iku tandane dino wis arep entek......siji dongaku : ...mugo-mugo, Gusti Allah maringi dino anyar meneh...soale isih akeh kuwajibanku sing durung
iku anake Prabu Salya lan Dewi Setyawati utawa Dewi Pujawati. Dene Dewi Setyawati dhewe ora liya anake begawan raseksa sing jenenge Bagaspati ing padhepokan utawa pertapan Hargabelah.
Prabu Salya lan Dewi Setyawati nurunake anak cacah lima, yaiku Dewi Erawati (prameswarine Prabu Baladewa), Dewi Surtikanti, Dewi Banowati (prameswarine Prabu Duryudana), Arya Burisrawa lan Rukmarata.
Ing lakon Alap-alapan Surtikanti dicritakake karaton Mandraka kalebon sawijining durjana sing tansah ngadani patemon kalawan Dewi Surtikanti. Maling agung kasebut raine mirip Pamade utawa Arjuna saengga Arjuna saguh ngrangket durjana kasebut.
Ing taman Mandraka, Arjuna bisa sapatemon kalawan durjana sing mlebu ing karaton Mandraka. Arjuna kasil mangerteni jati dhirine duratmaka sing ora liya Suryaputra. Wusana Arjuna lan Suryaputra banjur andon yuda, adu kasekten.
Nanging Suryaputra kasil dikalahake dening Arjuna lan uga kasil dirangket. Suryaputra banjur dipasrahake marang Prabu Salya. Sawise kasil ngalahake Prabu Karnamandra lan ngejeki krajan Awangga, krajan sing tansah ngreridhu lan ngganggu gawe katentremane Mandraka, Suryapurna utawa Karna banjur sinengkakake ngaluhur, dadi raja ing Awangga jejuluk Adipati Karna.
Kasile Karna ngalahake krajan Awangga uga saka pambiyantune Arjuna. Suryaputra sabanjure dijodhokake kalawan Dewi Surtikanti. Nalika upacara pikramane Suryaputra lan Dewi Surtikanti arep digelar, Dewi Surtikanti njaluk supaya dipaesi dening sawijining jaka sing bagus.
ing pabaratan, nalika nglawan Arjuna. Patine Surtikanti amarga klerune Adimanggala nalika matur marang Sutikanti sing kudune wose ngandharake yen Adipati Karna njaluk sedhah utawa suruh, nanging nalika diungelake dening Adimanggala wose dadi Adipati Karna seda utawa mati.
Amarga klerune Adimanggala iku Surtikanti dadi sedhih banget lan banjur mutusake bakal bela pati marang sisihane kanthi cara mati lampus. Amarga kedadeyan kasebut, Adimanggala
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. CapitanoKEPALA DESAJumlah posting : 145Points : 194Join date : 15.07.10Age : 29Subyek: Re: di komentari kabeh kudune
Nyekar karo nyangking pisang kepok sing suluh
ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarangsuwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki : Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa. Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa. Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran : 1. Kumbakarna.2. Wibisana.3. Ayu Sarpakanaka.Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene : 1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.3. Wibisana iku dadi sanepane napsu mutmainah.4. Sarpakanaka iku dadi sanepane napsu supiyah.Mangkono plambang kang sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh. Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku : 1. Ha 11. Pa2. Na 12. Da3. Ca 13. Dja4. Ra 14. Ja5. Ka 15. Nya6. Da 16. Ma7. Ta 17. Ga8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta10. La 20. Nga Carakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane : Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana,manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa. Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan : GOLONGAN KANG SAPISAN 20 iji dipecah dadi telung bagian, yaiku : 1. Ha lan Nga2. Na, Tha, Ra, Ka, Dha, Ta, Sa, Wa, La3. Pa, Da, Dja, Ja, Nya, Ma, Ga, Ba, Tha Tegese : Ha lan Nga,
kang luwih ceta maneh mangkene : * Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh. * Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya. Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki : Keterangan :No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa,No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek.Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene : Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau. Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodratIngsun. Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki : 1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi. Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun. Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis dilakoni kabeh, sira mujia mangkene : “Ashadu tibaning rasa Allah, patemone Rasullulla, sampurnane iya Rasullullah”. Puji iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu moca uncine mangkene : “Niat Ingsun turu,
pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya. Ing kono wektune neguhake utawa
marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa. Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe. KANG KAPING PAPAT Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga. Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira sediya. Yaiku retine Ha lan Nga kang hamengku lan murbawasesa kabeh kang dumadi. oooooo0000000oooooooAUM AWIGNAM NASTU NAMAS SIDDAN TegeseRAHAYUWA SAGUNG KANG DUMADI Ing kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati. Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan
kena pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati. Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan. Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat. Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat. Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”, wancine ngaleh enggon, waktu pisahe jiwa lan raga. Yen patrap anggonmu nata badan patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene : Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa. Ooooooooooo000000000000ooooooooooIng ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene : Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma. Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah. Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag. Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping. Taling tarung, Irung dumunge pangambu. Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur. Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip. Cedak dumunung ona ing sanubari; Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing
Wondene sandangane cokra, ana ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik. Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan. Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran : Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan. Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki : Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet :ongka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti. Ngapingkal :ongka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :1. Alam jaga (melek),2. Turu,3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh. Mamiring :ongka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku : Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat. 1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi. Makurung :ongka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing
RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira, 5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu. Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep. Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane. Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku : Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana. Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana. Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula. Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti. Keterangane mangkene : Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran. Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane. Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa
keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur. Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri. Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya. Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan. Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe
gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan. Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar. Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam
manuk. Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak. Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal iku gawe purbaning badan sakojur, mula aran Yang Maha Purba, yen kena daya pengaruhe purbaning suksma, bakal nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu. Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp,
Angin, lan Banyu. Keterangane Mangkene : 1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka). 2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir. 3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan. Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang. ooooooooo000oooooooooGAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene : Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele). Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe. Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene. Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umukdurung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat. GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku : 1. Rasaning jantung, lakuning
iki diarani badan, jalaran asale saka bumi. BAB ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku : 1. Roh, kang nglakokake engetan, 2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda, 3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa, 4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lankena gingsir yaiku : 1. Iman , manggon ana ing pulung ati, 2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,3. Paningal, dumunung ana ing mripat.Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep. SUKSMA Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku : 1. Roh , dumunung ana ing uteg,2. Napas, dumunung ana ing jantung,3. Budi, dumunung ana ing sanubari,4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),5. Pangambu, dumunung ana ing irung. Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin. Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu. Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude. Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma. Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan
jagad. Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa. Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung...
akeh wektune gawe ontran-ontran blog. Ora opo-opo sing penting awak'e dhewe mirip ambek "celeb" Top dunia ... daripada engkok digawe gambar mirip karo kewan sing onok kebun binatang yoo rek !! hehehe ....Opo ora onok
Cekap semanten nggih, mugi nggadahi manfaat, kirang langkungipun nyuwun pangapunten…
Sugeng Purnomo Author : Sugeng Purnomo Code : Rs 604.2076 SUG h Languange : ind Year : 2007 1454 : Analisa pengaruh besar arus pada pengelasan TIG metode striking dan weaving
“Piye nek neng Batu wae? Ana omahe sedulurku sing bisa disilih kanggo malem minggon,” Oni, salah sijine kancaku, usul.
“Wah sip kuwi, setuju! Mulih kerja wae ya budhale mrana!” aloke kanca-kanca liyane mbungahi. Batu pancen nyenengake yen kanggo lelungan
kerjowan. Kanca-kanca wis dha entuk sangu, bayaran minggon saka perusahaan. Tur dening bose isih dipalilahi nggawa mobil kantor, dadi ora kelangan ongkos kanggo transport. Aku budhal bareng kancaku nenem lanang kabeh.
Neng perjalanan kanca-kanca padha ngobrol karo guyonan ngalor ngidul. Kadhangkala uga gojlog-gojlogan bab cewek.
ngudud. Udan kang ceblok wiwit saka Surabaya durung terang nalika lakuku ngambah laladan Malang. Nanging malah mapan kebeneran awit dalan-dalan dadi longgar merga ora patiya akeh kendaraan sing semliwer.
Saka Malang munggah menyang Batu dalane uga sepi njalari lakune mobil sing tak sopiri lancar jaya. Pas jam setengah sanga aku sakanca wis tekan omahe sedulure Oni kang arep dienggoni nginep. Omahe lumayan gedhe, apik tur latare amba. Swasanane kepenak, hawane adhem kathik cedhak pos satpam pisan. Aku nicil ayem awit kanthi anane pos satpam mau keamananku sakanca dadi luwih terjamin.
Jam semono mau isih akeh wong ider panganan sing wira-wiri. Mbuh soto, sega goreng, sate ayam utawa bakso. Nanging anehe, saben ana bakul panganan liwat lan tumoleh menyang omah iki lha kok mesthi mlayu karo sajak kamiweden. Ning aku ora patiya ngrewes, tetep mbukak regol ngarep terus nglebokake mobil menyang plataraning omah magrong-magrong iku.
Sawise markir mobil, kene leren sedhela neng terase omah. Oni mbukak lawang omah karo ngurubakae lampu-lampune. Bareng wis kena dileboni, barang-barang kang ana njero mobil diusungi mlebu. Sinambi guyonan, aku sakanca seneng sebab bengi iki bisa refreshing menyang Batu.
Durung suwe olehku leren, kancaku kang aran Sigit kepengin mudhun maneh menyang kutha Malang saperlu arep tuku klambi. Jarene Sigit mumpung wis tekan Batu tur ana kendharaan nganggur eman nek ora diselangake dolan-dolan pisan menyang Malang. Pepenginane Sigit disarujuki Yusdi lan kanca liyane. Nanging aku aras-arasen melu merga saranduning badan krasa lungkrah. Mula aku banjur ditinggal ijenan ana omah kene.
Salungane kanca-kanca, aku nyetitekake omah iki kanthi premati. Omah iki gedhe nanging singlu, njalari githokku krasa mrinding. Pas mengo nyawang menyang ngarepan satpame ngawe-awe ngundang aku. Satpam kuwi sajake arep omong karo aku nanging ora tak gubris amarga awakku kesel banget. Lan maneh mripat iki kok sajake ora kena diajak kompromi, wong pancene ngantuk tenan.
Aku mlebu kamar langsung ngglethak njujurake boyok. Awak krasa lungkrah merga sedina mbetethet nyambutgaweneng pabrik. Ora krasa mak leess aku keturon. Embuh pira suwene anggonku ngliyep nalika lamat-lamat aku krungu swara gumrenggeng neng ruwang tamu, kaya swarane wong jagongan. Nanging mripatku isih kelet lan angel kanggo melek. Rumangsaku terus ana pawongan mlebu kamar lan ngadeg neng sapinggire dhipan karo nggoyog-hoyog kasur. Ning ora dak rewes krana saking ngantukku.
Tengah wengi aku nglilir merga kebelet nguyuh. Aku gumregah metu saka kamar. Tak deleng ruwang tamu sepi nyenyet ora ana sapa-sapa. Cah-cah ki wis padha bali apa durung ya, batinku. Yen durung teka terus swarane wong jagongan neng ruwang tamu mau swarane sapa? Ning nek wis teka terus padha menyang endi bocah-bocah kok ora ana benene. Apa kabeh wis padha turu?
Aku eling menawa aku lagi kebelet nguyuh, mulane banjur bablas menyang kamar mandhi. Sawise pipis aku terus raup amrih raiku rada seger sethithik. Metu saka jedhing aku arep bali menyang kamar. Nanging saka kamar sebelah aku krungu swarane wong ngorok senggar-senggor. Ah paling-paling kuwi swarane cah-cah kang wis padha bali terus turu. Ning sapa ya kang ngorok banter kaya ngono kuwi?
Aku pingin ngerti sapa wae sing turu ana kamar kono. Kamar tak bukak, ning swasanane peteng merga lampune mati. Ana blegere manungsa sing gumlethak ana dhipan ning aku ora pati cetha sapa kang lagi turu kuwi. Saklar lampu tak urupake. Merga penasaran wong kang lagi turu mau tak cedhaki. Sikile tak dumuk, eh ndadak wonge tangi karo angop. Mak tlolor, ilate ceblok menyang jubin! Aku kaget, nanging arep mbengok rasane cangkem kaya dikunci. Tanganku sraweyan nganti ora krasa nyenggol pigura foto. Pigura ceblok
“Pak sampeyan mandheg dhisik,” alokku karo krenggosan.
“Wonten menapa ta mas, kok ketingale kados nembe diuber setan,” pitakone bakul sate mau ayem.
“Iya pak. Aku mau mentas saka ngomah kono, ndadak diwedeni dening setan ilat dawa.”
“Menapa kados ngaten,” ujare bakul sate mau karo melet. Mak tlolor, ilate dadi dawa nganti klengsreh lemah. Aku njola. Pet, sakala panduluku peteng, ora krasa aku semaput.
“Jar, Fajar tangi! Ana apa kok kowe turu neng tengah dalan kaya ngene?” awakku krasa dihoyog-hoyog. Aku melek. Dak sawang akeh uwong sing ngrubung aku. Bareng kesadharanku pulih aku banjur tangi. Diulungi banyu mineral, terus ditakoni werna-werna dening kanca-kancaku.
Sirahku isih rada ngelu nanging aku wis bisa nyritakake kedadeyan kang mentas dakalami. Wiwit diketoki setan ilat dawa ana kamar nganti mlayu mengarep lan ketemu setan ilat dawa maneh kang memba-memba bakul sate.
Sawenehing warga sing umur-umurane sewidakan taun banjur crita menawa omah kuwi biyen nate kanggo ngubur jisime pawongan kurban rajapati. Nalika omah kasebut direnovasi, kuburane kurban ora dikedhuk lan dipindhah menyang panggonan samesthine nanging
Cariyosipun dpn kathahi malih mas sae meniko. kangge bahan giaran kulo nyuwun palilahipun nuwun
» Rasoul Pouyan – Tanha Naro |
Rasoul Pouyan – Tanha Naro |
MP3s Rasoul Pouyan Tanha Naro Rasoul Pouyan - Tanha Naro
Bishad Shindhu Bishad Sindhu Bishad Sindhu [AP] Bishad-Shindhu [UPL] Jamidar Darpan
"Kok do iso nganggo bolpen warna-warni tho?? Aku rak iso ik. Isone mung nganggo ireng" .
TEST KEWARGA NEGARAAN | BLOG-e WONG JOWO
Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi paripurna/lengkap.
Pagelaran Ketoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyaraket/umum, yokuwi Ketoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh
masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan . Anane gegayutan karo pagelaran “teater” para narapraja . KESENIAN WAYANG
Yèn sliramu tuwo terus ompong; Iku pertandhanè sedhèlo manèh bakalè ngerong;
Mulanè urip ojo dadi wong sombong; Mengko kabèh amalè iso kobong.
Yèn sliramu tuwo terus kisut; Iku pertandhanè sedhèlo manèh mlebu luwèng ciut;
Mulanè urip ojo Lacut; Anggonè maksiat ojo kebacut; Lan ojo di lanjut.
Yèn sliramu tuwo terus rambutè putih; Kuwi mertandhanè yèn sedèlo manèh bakalè mulih;
Mulanè yèn urip sing ikhlas ojo tansah pamrih; Ngèlingono nyowo iki amung nyilih.
Yèn sliramu tuwo terus mripatè rabun; Iku mertandhani nyowo wis cedhak ubun-ubun;
Mulanè ènggal nyuwun ampun; Supoyo tembè yèn wis mati ora getun.
Yèn Sliramu tuwo terus wungkuk; Kuwi mertandhanè yèn urip kari sèsuk;
Mulanè ènggal di akèhi anggonè rukuk; Karo peraturan agama kudu tundhuk.
nyuwun pangapuro sedoyo laku sing luput; Bèn ikhlas yèn sak wayah2 nyowo iki di pundhut.
Yèn sliramu tuwo untunè akèh sing ucul; Kuwi mertandhani nyawa sedhèlo manèh bakal mumbul;
Mulanè njaluk pangapuro sakdurungè dipikul; Ora iso ngibadah yèn awak wis dipendhem nggawè pacul.
kuno ing jaman mataram baru niku katah kang ditulis gunaake metrum macapat, tuladhane: serat wedhatama, serat wulangreh, lan serat kalatidha.
– Guru lagu : tibanÐ¹ swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
u, i, u, i, o
Kangge penjelasan kang luwih lengkap lan download tetembangipun, monggo klik jenise tembang macapat
Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen... (3557)
February 9th, 2011 at 20:34	| #3
Saya awalnya ngoyo woro mau nulis posting super
KAKEK CERDAS | BLOG-e WONG JOWO
numanrifai	Akeh kang apal Qur’an Haditse,
Inget2 pepatah wong jowo: “kumpul ora kumpul sing penting mangan…”
kethaki kabeh sirahi ben benjol senenge podho ingkar janji…. ayo dadekno tanggal 30 opo 24 wae… engko nek
pancen dheke koyo Brad Pitik tenan.. opo maneh saiko koyo bar metu seko nggone Omot wae…ha…ha….ha
Wan..isone mung ngamini…(ora iso nyangoni) wis Wan…bali wae…
By: indarto on Agustus 12, 2008 at 1:43 pm
Cat..tukang sayur wis tak booking dinggo tgl 31 suk…hahahaha…
Wingi Ambar SMS ora iso teko soale bojone nang semawis….
Sing mesti disangoni Slamet..padhahal ngerti ra Slamet ke saiki lemu buuaangeet..apa Arwan Kuwat nggendong….abot tau
By: boedi cahya on Agustus 12, 2008 at 4:40 pm
Yo ora lah Om In wis mleyot kali…kepelane yo wis ora kenceng, nek ibarat frekwensi wis ora bisa 60 db…nek digas wis mbrebet…kali ya. Tapi sing penting muga-muga isih podho
Sing penting ora seneng ngamuk sembarangan…ha..ha..ha
By: boedi cahya on Agustus 13, 2008 at 4:10 pm
ngomong opoooooooooo maneh iki wong wong…mleyat mleyot ppo mbarang … tapi nek wis ngroso soyo tuwo yo biasane pancen mleyot si …
By: Soepanchard on Agustus 14, 2008 at 8:37 am
Sing Mleyot awak-e Cat …., Koyo Nyonk Nembe Mleyot 3 Dina …, Loro ……, Pas saiko Nang kene enYonk Dino kemis Tekan Senen Loro …, Wah dadi Ora Iso Nang endi-endi Kiye …..
sing Dadi Boss , Pige opo Njenengan Wae sing Koordinir Warga Jakarta Mas …., hehehehe ….
Iyo Cat Tuwo-tuwo Ora Opo-opo tapi
Beliau …, arep Njaluk Ngapuro …., wong Biyen Nakal Tenan …, hehehehehe
By: surahono on Agustus 14, 2008 at 12:11 pm
Hono sik bocah menengan wae ngaku nakal tenan….hehehe…
piye sik model koyo awak2 iki…..
hehehe…eh siji maneh…geng-e ESC sik ono ra….
By: indarto on Agustus 14, 2008 at 1:53 pm
saiki ESC wis dadi densus 88 in …. mbo’an tapi … tapi sing jelas saiki ono smada88 wae lah …
By: Soepanchard on Agustus 14, 2008 at 2:00 pm
mestine kabeh kudu prei…soale nek jaman mbiyen nek mlebu pas preinan 17
Hallo cah-cah gendeng omong koq podho ora nggenah saiki podho…… Hei nyong arep nang Jakarta tgl 18 ngesok
akeh sik gelem nganter …uenak tenan kari milih arep nganggo
mengko tak pethuk nganggo mobil anyar wis merk Daewoo, AC ne anyes njejes quadruple blower …sliding door…Jendelane 24.. akeh kan padhang
Wis podo duwe anak 2 ijik omong pacar2an wae. Mbok eling wis soyo uzur ke kudu soyo ngabekti karo gusti allah…
Wan … Nggowo duren ra? Opo duku…
By: pancat on Agustus 15, 2008 at 1:53 pm
pmPas Upacara, arek2 e ga ndang kumpul nang lapangan, lelet koyok bekicot, hla sing dadi petugas waktu iku kelas 1-5, akhire aku nggawe suarane pak Doem nang Mic, hla sing semburat ga
tembang dolanan khas Jawa. “Uyek-uyek ranti, ono bebek pinggir kali, nuthuli pari sak uli, Tithit thuiiit… kembang opo? Kembang-kembang menur, ditandur neng pinggir sumur, yen awan manjing sak dulur, yen bengi dadi sak kasur,” Begitu syair tembang dolanan
Budaya Jawa mengajarkan agar orang selalu bersikap rendah hati. Andhap asor
wis suwe ana pasemon mitos sing kira-kira ngene unine: “Jarwan (terjemahan) sing becik lan ideal iku jarwan sing setya lan endah nyengsemake”. Banjur ana sing ngumpamaake mitos iku karo sipate pacar: “Sipate jarwan iku kaya dene pacar, pacar sing ayu rupane biasane ora setya, lan sing setya biasane ora ayu”. Sing dikarepake jarwan sing setya yaiku sing wujud (bentuk linguistik), isi (makna), lan ancase (tujuan) ora mlenceng seka tulisan asline. Dene jarwan sing endah nyengsemake iku sing basane becik, surasane apik, lan paramasastra sarta pandungkapane luwes lan layak (
nahan iki… nulis komen karo guling-guling… asem.. kang andi ki yo isa ae golek poto nyeleneh kaya ngene ki…..
Download Wayang Golek: BAMBANG SURYANINGRAT (Full Video) Asep Sunandar Sunarya Listen Download WAYANG GOLEK ASEP
.-= sedulur marsudiyanto menampilkan tulisan..Cukup Satu
isih usum petanan karo nganggo suri to? 😀
punika satunggaling Titan ingkang kondhang amargi pinter lan ahli. Piyambakipun punika nyolong geni Zeus lan maringaken dhateng manungsa. Zeus lajeng ngukum Prometheus amargi nglampahi tumindak ala punika kanthi naleni wonten ing satunggaling watu ageng. Lajeng wonten peksi Garudha ageng ingkang saben dinten nedhi atinipun, ananging saben dinten atinipun saged tuwuh malih.
Prometheus, déning Gustave Moreau, (1868).
Mitologi Prometheus kapisan medal wonten ing wiracarita Yunani anggitanipun Hesiodos kirang langkung 700 SM).[1] Piyambakipun punika putra saking Titan Iapetos kalihan Themis utawi Klimene, salahs satunggaling Okeanid. Prometheus punika sedhèrèk kalihan Menoitios lan Epimetheus. Wonten ing Theogonia, Hesiodos nepangaken Prometheus minangka panantang Zeus.
Ing Sikion, satunggaling sajian persembahan minangka tandha "dimulainya pertikaian" antawisipun kaum manungsa lan dewa. Kala punika, Prometheus nglampahi tipuan dhumateng Zeus.[2] Piyambakipun mapanaken kalih persembahan kurban ing Olimpia: ingkang kapisan inggih punika daging kerbau ingkang kadelikaken wonten ing wetengipun sapi(dedhaharan ingkang kadelikaken wonten ing wungkus ingkang njijiki). Lajeng ingkang kaping kalih inggih punika balung sapi ingkang dipunwungkus kanthi saé ing 'lemak yang mengkilat" (barang ingkang boten saged dipundhahar wonten ing wungkus ingkang menggiurkan). Zeus punika milih ingkang kaping kalih saengga kagem masa-masa salajengipun manungsa kagungan hak kanggé nyimpen daging kagem piyambakipun sarta ngobong balung lajeng dipunwungkus wonten ing ing gajih (lemak) minangka persembahan kagem dewa.
Punika damel Zeus murks, minangka paring piwales Zeus ndelikaekn geni saking manungsa. Lajeng Prometheus madosi dewi Athena sarta nyuwun ijin supados pikantuk dugi ing Gunung Olimpus. Nalika Protmetheus dugi, Prometheus ngurubaken obor wonten ing kereta srengéngé ingkang membara lajeng kanthi pisan pukulan kereta kasebur ancur dados tugelan areng kalihan mawa. Lajeng mawa kasebut kaginakaken kanggé ngobong tumpukan damen (jerami) raksesa. Sasampunipun obor kasebut dipunpateni, Prometheus banjur kesah lajeng maringaken geni kasebut dhateng manungsa. Zeus sansaya murka saengga ngutus Epimetheus, sedherekipun Prometheus, lan Pandora (wanita kapisas ingkang dipundamel Hefaistos) supados ngukum umat manungsa.
Katerangan candhaké ana ing: Pandora lan kotak Pandora
Paukuman kagem Prometheus[besut | besut sumber]
Zeus ingkang murka amargi dipunapusi kaping kalih déning Prometheus lajeng ngukum sang Titan. Prometheus wonten ing paukuman ingkang kekel dipunranté ing watu ing Kaukasia. Inggih punika papan ingkang atinipun dipunpangan déning peksi garudha saben dinten. Wonten ing versi sanesipun manuk gagak lan saben dalu atinipun tuwuh malih. Pinten-pinten taun salajengipun sang pahlawan Yunani Herakles badhé mateni peksi punika lan damel Prometheus bebas saking ranté kasebut.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.46, 6 Maret 2016.
ya pak ndek wingi isoh opensource kabeh leptope kadose njenengan ajeng dadi maskot blankon tha pak bias´s last blog post..
Indonesia in Focus: Tetep adoh saka ibadah tanpa postulate (ora panuntun dhumateng)
(Part telung atus rong puluh lima), Depok, Jawa Barat, Indonesia, 28 Juli 2015, 19:59 pm)
Tetep adoh saka ibadah tanpa postulate (ora panuntun dhumateng)
Ing Indonesia kerep golek cara ibadah Muslim sing ora murni maneh adhedhasar rencana (printah) Allah ing Al Qur'an, lan Sunnah (Hadits, kawicaksanan al / ukara Muhammad).
Akeh cara ibadah sing mung tindakake tradhisi agama para leluhur, apa Hindu utawa animisme, kayata acara tahlilan lan mangan lan ngombe ing panggonan mourning (almarhum), loro telu ritual dina rata-rata, pitu dina rata-rata, 100 dina rata-rata, utawa 1000 dina rata-rata kang saiki asring diarani sumpah upacara (Wonten pati), maca surat Yasin
Acara seiap mimis, utamané ibu utawa wanita tansah apa saben ana wayah wengi (ana wengi) kanggo tansah maca surat Yasin, sarta yen ana sederek sing ngunjungi tansah maca kuburan surat Yasin ing kuburan, arguing surat Yasin iku jantung (ibuné Al Quran), déné iki dhoif hadits (hadits sing ora asli langit, aka palsu).
Supaya booklet rife mung ngandhut surat Yasin lan shalat Tahlilan didol ing macem-macem kirjakauppa, lan minangka souvenirs (hadiah) kanggo mourners sing dirawuhi acara Tahlilan pati. Déné papat Islam Imam, tulisan kang kasebut ing Al Qur'an lan Hadits (Imam Syafei, Maliki.Hambali lan Imam Abu Hanifa lan Imam liyane ngipat-ipati wong sing klumpukne lan mangan lan ngombe ing Panggonan saka mourning (acara Tahlilan / Kaul).
Uga ing Indonesia ora adat saka burying almarhum karo tembok (kijjing) kaya house amba malah liyane supaya nalika iku disarèkaké tokoh misuwur utawa mantan pejabat, nanging Gusti Allah ora ngidini makam digawe kaya
seda mung kuburan prasaja dibandhingke mung, tanpa upacara lavish minangka nindakake kaya raja utawa presiden utawa mantan kepala negara sing tilar donya.
Kabeh asal illicit ibadah rampung kajaba ana printah Allah liwat Al Qur'an lan Hadits, déné masalah donya, melu idin (idin) kajaba ana bukti sing menging kayata mangan daging babi, getih, Carrion (
anggur (minuman keras (alkohol, anggur, anggur, bir)
Ing Indonesia, ana uga upacara agama sing tau exemplified dening Nabi Muhammad SAW lan kanca, minangka acara Birthday Nabi Muhammad, acara Isra Mirad lan akeh ritual kayata ngantem piyambak karo eri utawa broom ing Maluku, nanging iki iku adat saka Syi'ah , Sanadyan Ulama Council Indonesia (MUI) wis ditanggepi fatwa sing Syi'ah punika wulangan
ora bisa nemokaké kelompok splinter Muslim sesuai karo kanca saka Ahl Sunnah wal Jama'ah kajaba antarane pandherekipun As-Salaf al-Salih Ahlul Hadits.
Ing Mu'tazilah carane bisa cocog karo kanca saka tokoh gedhe nalika padha nyacad tokoh gedhe kaadilan lan sudo kanca lan dipuntudhuh mau saka wulangan sesat kayata Al-Wasil bin Atho 'kang nélakaké: Yèn Ali, Az-Zubair Tholhah banjur aku durung mreksanono kaukum amarga kaseksèn mau. [Waca Al-Farqu Bainal Firaq hal.119-120]
Ing Kharijites kang metu saka agama lan menyempal saka umat Muslim amarga sawetara nilai dhasar doktrin sing mengkafirkan Ali lan putrané, Ibnu Abbas, Usman, gedhené berkas, Ayesha lan Mu'awiyah lan ora dumunung ing sifat sagrombol saka harassing lan mengkafirkan wong.
Minangka Shufiyah, padha ngremehake Warisan para nabi lan demeaning ing pemancar saka Book lan Sunnah lan mensifatkan minangka almarhum. Wong gedhe padha ngomong: Sampeyan njupuk kawruh, saka almarhum nalika kita njupuk kawruh kita gesang gedhe sing ora mati (Gusti Allah) langsung. Mulane, padha ngomong-karo cangkeme kanggo nolak sanad hadits-: Nduweni mengkhabarkan kula atiku saka Gusti.
Minangka kanggo Shiites, padha pracaya sing sagrombol wis lapsed
Rijalnya. 12,13 saka Abu Ja'far, kang wis nyatakake: All dämpat sawise pati saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam kejaba telu, aku ngomong: Sapa wong katelu? Piyambakipun mangsuli: Al-Miqdaad bin Al-Aswaad, Abu Dhar Al-Ghifary lan Salman Al-Farisiy.
Lan narrated ing p.13 Abu Ja'far, banjur ngandika: Ing emigrants lan Anshor wis metu (agama) kajaba telung. [Waca Al-Kaafiy karya Al-Kulaniy, hal.115]
Khomeini uga ndeleng -tokoh gedhe ing wektu saka this- dibubaraké lan ipat-ipat Abu Bakr lan Umar ing buku cilik Kasyful Asroor kang, 131, dhèwèké nélakaké: Satemen syaikhani (Abu Bakr lan Umar) ... lan saka kene kita temokake dhéwé dipeksa kanggo ngirim bukti bukti standar sing loro banget cetha Al Qur'an supaya mbuktekaken sing loro wis menyelisihinya.
Lan ngandika istilah maneh 137: ... lan Nabi ditutup mata (d) nalika loro kuping ora ujar ing Ibn al-Khattab sing erect cidra lan Kufr sumberipun saking laku, kezindikan lan penyelisihan kanggo ayat ing Qur ' Noble pungkasan.
Minangka Murji'ah, padha pracaya iman sing lamis sing ana ing iman Assabiqunal kenifakan padha Awalun (wong pisanan sing diowahi kanggo Islam) saka emigrants lan helpers.
Iki kelompok kabeh arep lali kita saksi kanggo Book lan Sunnah lan denouncing mau nalika lagi luwih pantes cacad lan lagi zindiq ing.
Mangkono iku cetha yen pangerten al-salaf wis manhaj Firqatun Najiyah lan Ath-Thaifah Al-Mansurah ing konsèp pangerten, pamukiman lan Istidlal (kaputusan legal).
Nalika sing milu conto saka kanca sing sing pegawe karo perkara (Hadits) sing hukum dalah syariat asli lan asli, karo dalan lan pangerten kanca, lan iki cara gesang Ahlul Hadits, ora mesthi saka Ahl-ul-bid'ah lan hawa. Supaya bener lan kuwat apa kita njlèntrèhaké nalika kita nerangake sing sukses ing wangun ngadili kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam karo sukses wong sing njupuk Sunnah Shallallahu' alaihi wa sallam lan Sunnah saka papat kalifah sawise wong.
Subhanahu wa Ta'ala. Kita saosa puji marang Panjenengane, ngemis marang Ma'unah lan diapura, mratobat lan ngungsi marang Panjenengane saka ala karo panggawe kita, poto ala. Sapa kang diwenehi instruksi déning Allah banjur boten bisa mblusukake, lan sapa disesatkannya banjur boten bisa menunjukinya.
Kula nyekseni bilih Gusti Allah wis hak bisa nyembah nanging Allah, ora partner Gusti Yésus. Lan Aku nekseni mungguh Muhammad iku abdi lan utusane. Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam dikirim dening Gusti Allah tuntunan lan agama saka bebener. Beliaupun wis sesambungan pesen, hajar dateng, ketulusan lan katresnan kanggo wong, lan usaha ing margining Allah karo bebener nganti liwati adoh sih pasuecan Idane, nalika kang kiwa wong ing werna kerasa surem, sing Sarak saka iku mesthi mati.
Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam wis diterangno kabeh kabutuhan wong ing aspèk beda sing urip, minangka ngandika dening Abu Dhar radhiyallahu' anhu: "Boten wis diduga déning Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, nganti manuk Flapping swiwine ing langit, nanging wis memulang kita bab ilmu ".
Ana polytheist takon Salman Al-Farisi radhiyallahu 'anhu: "Apa Nabi mulang bab prosedur kanggo ngredhakaké piyambak .. Salman mangsuli:?' Ya, wis pareng kita ngadhepi Qiblah nalika bebuwang, lan reresik maksud karo kurang saka telung watu , utawa karo tangan tengen utawa karo dung pepe utawa karo balung ".
Allah wis kanggo nerangake agama Usul lan Furu QURANUL AL-Karim
Sampeyan mesthi ngerti sing Allah Subhanahu wa Ta'ala wis diterangno ing Qur'an bab usul (nilai) lan Furu '(cabang) Islam. Allah wis menehi katerangan bab monotheism karo kabeh limo-kuwi, nggandhol metu nganti bab fellow manungsa kaya andhap asor saka patemon, takon kanggo tata cara ijin lan sanesipun. Minangka tembung saka Allah Ta'ala
"O ye sing pracaya, nalika iku wis ngandika marang kowé: 'amal-lapanglah ing Majlis ing', banjur Allah bakal menehi lapangkanlah spaciousness kanggo sampeyan" [Al-Mujaadalah: 11]
"O ye sing pracaya, aja ketik omah sing ora omah sadurunge takon ijin lan uluk salam pedunung sing, kang luwih apik kanggo kowé, sing bakal tansah elinga. Yen sampeyan ora bisa ndeleng wong iku, banjur ora ketik sadurunge sampeyan njaluk ijin. Lan yen wis ngandika marang kowé: 'Ayo bali!' banjur sampeyan bakal bali. . Iku resik kanggo sampeyan, lan Allah iku waspada apa apa "[An-Nuur: 27-28]
Allah Subhanahu wa Ta'ala uga wis diterangno kanggo kita ing Qur'an bab carane sugih. Tembung kang.
"Lan wong wadon lawas sing wis dilereni soko tugas (saka haid lan ngemot) tau wanted kanggo omah-omah (maneh) liwat dosa tiadalah njupuk mati iku sandhangan sing [1] karo ora (intended) kanggo nuduhake perhiasan" [An-Nuur: 60].
"O Nabi, marang somahmu, wadon lan garwa saka pracaya. 'Ayo wong digawe dowo metu sirah Selendang dheweke [2] kanggo digarap liyane saka badan' Sing dadi padha luwih gampang kanggo bisa dikenali, mulane padha ora Kagodha. Lan Allah iku bebaya ngapura, Paling welas asih ". [Al-Ahzaab: 59].
"Lan supaya wong-wong mau ora serangan kaki supaya padha ngerti ndhelikake perhiasan." [An-Nuur: 31]
"Lan ora kabecikan ketik omah saka konco [3], nanging kabecikan sing kabecikan wong sing nglakoni hak, lan menyang omahé saka lawang". [Al-Baqarah: 189].
Lan liyane akeh ayat kaya iki, kang mangkono cetha yen Islam iku sampurna, isine kabeh aspèk kauripan, ora perlu kanggo nambah lan ngirim ora bisa suda. Minangka tembung saka Allah Ta'ala ing Qur'an.
"Lan Ingsun ngutus mudhun kanggo sampeyan Book (Qur'an) kanggo nerangake kabeh". [An-Nahl: 89].
Mangkono, ana ora apa sing perlu wong apik sing isa kanggo urip ing akhirat uga masalah urip ing donya, nanging Gusti Allah wis diterangake ing Qur'an tinulis utawa dening patrap, Express utawa diwenehake.
"Ana ora kewan ing bumi lan manuk sing mabur karo wings, nanging bangsa (uga) kaya sampeyan. Tiadalah We ilangi pirang pirang isi apa-apa saka al-kitab. Banjur bakal padha Pangerane". [Al-An'am: 38].
Iku wis disaranake '' al-buku "punika Quran Nalika ing kasunyatan diarani minangka." Lawh Mahfuz "Amarga apa digunakake Allah Subhanahu wa Ta'ala ing Qur'an marang tembung:". Meaning : Lan Ingsun wis ngutus mudhun kanggo sampeyan Book (Qur'an) kanggo nerangake kabeh "firmer lan bening saka sing nyatakake ing tembung:". Meaning: We ora ilangi pirang pirang isi apa-apa saka al-buku ".
Mungkin ana wong sing takon: "Apa ana ayat ing Quran sing njlèntrèhaké nomer iki shalat limang wektu saben pandonga raka'at nomer Carane nindakake pangandikaning Allah kang nerangake sing Qur'an iki dicethakaké kanggo nerangake kabeh, déné kita durung nemokake ayat sing nggambaraké pandonga saben nomer raka'at? ".
Piyambakipun mangsuli: dititor nang malingsia wis diterangno ing Qur'an sing kita tumrap kanggo njupuk lan turuti kabeh sing wis ditampa sing sayings lan dituduhake dening Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Iku adhedhasar tembung saka Allah Ta'ala.
"Sapa sing nglakoni utusane, memang sampun manut Allah" [An-Nisa: 80].
"Lan apa wis kaparingan Rasul, banjur nampa Dèkné. Lan apa nglarang sampeyan banjur ninggalake". [Al-Hashr: 7].
Supaya kabeh sing wis diterangake dening Sunnah Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, ing kasunyatan Qur'an wis nuduhake iku tho. Amarga Sunnah uga wahyu lan kawulang dening Allah marang Nabi Shalallallahu 'alaihi wa sallam. Minangka kasebut ing tembung kang.
"Iku tegese: Allah wis dicethakaké ana ing Kitab (Qur'an) lan Al-Hikmah (Sunnah) kanggo sampeyan". [An-Nisa: 113].
Mangkono, apa wis kasebut ing Sunnah, nyata wis uga kasebut ing Qur'an.
Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam tho ALL kudu nerangake Agama
Yen sampeyan wis ngakoni lan pracaya ing bab ndhuwur, banjur yen ana soko bab agama sing bisa njaluk nyedhaki Gusti Allah wis ora diterangno dening Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam nganti seda?
Mesthi ora. Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam wis diterangno kabeh iku nyenengke kanggo agama, kanthi tembung, Deed utawa kang idin. Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam wis kanggo nerangake iku langsung saka inisiatif, utawa kanggo
takon bab soko ing prakara agama, nalika kanca-kanca ingkang tansah ngancani Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam ora takon iku. Mulane kanca njaluk bungah
apa dibutuhake kabeh wong ing sembahyang, mu'amalah lan gesang, kang tembung saka Allah Ta'ala.
"Ing dina iki duwe sandi sampurna kanggo sampeyan agama, lan wis ni'mat sandi loro ends marang aku, lan duwe kula ridhai Islam minangka agama". [Al-Ma'idah: 3]
Yen masalah iki penegakan iku cetha lan cak, banjur ngerti sing sapa laku wulangan sesat ing agama, sanadyan karo sabab apik, banjur iku sesat, Kejabi kang digression a, iku sawijining tumindak kang panyenyamah marang agama lan lali tembung saka Allah Ta'ala, kang artiné: "Ing dina sandi wis sampurna kanggo sampeyan agama .....". Amarga kang tumindak, wong ketoke kanggo wong Islam ora sampurna, amarga laku wis rampung karo Panyangka ora bisa tarik nyedhaki Gusti Allah ing wong.
Kaget, ora ana siji wis pleased karo dzat wulangan sesat, panandhang asma 'lan alam Alloh SWT, banjur ngandika yen goal punika ngluhurake Gusti Allah, kanggo nucèkaké Allah, lan kanggo ngrungokake tembung saka Allah Ta'ala.
"Supaya ngirim ora dianakaké allies Gusti Allah". [Al-Baqarah: 22]
Aneh, sing wong apa iki jenis wulangan sesat ing agama Allah, sing wis pleased karo esensi, kang tau ditindakake dening sarjana saka ing Salaf, bilih Panjenenganipun ingkang nucèkaké Gusti Allah sing ngelem Gusti Allah, lan kang tansah tembung kang: "Meaning: allies Banjur ora bakal dianakaké kanggo Allah", lan sapa iku mumatstsil menyalahinya musyabbih (wong sing equate Allah karo para tumitah), utawa nyalahké Dèkné karo judhul olo liyane.
Kaget maneh, ana sing nindakake wulangan sesat agama ing Gusti Allah pribadi karo bab Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Kanthi mengkono padha nganggep yèn panjenengané ana wong sing paling tresna Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam lan kang ngelem wong, kang ora apa padha wong banjur iku wong sing sengit Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam, utawa nyalahké Dèkné saka judhul olo liyane biasane padha nggunakake marang kafir wulangan sesat sing.
Aneh, sing wong kuwi wis ngandika: "kita sing ngluhurké Allah lan utusane". Lan karo wulangan sesat padha nindakaken, wong bener kudu tumindak presumptuous Allah lan utusane. Allah Ta'ala wis ngandika.
"O ye sing pracaya, ora ndhisiki Allah lan utusane lan wedi Allah. Satemene Allah wis Hearing, Ngerti". [Al-Hujuraat: 1].
Kene penulis pengin takon, lan takon -demi God- sing wangsulan sing nyedhiyani rawuh saka kalbu tinimbang emosional, mangsuli kang miturut tuntunan saka pracayamu, ora dening tiron (Bandwagon).
Pripun sing sing nindakake wulangan sesat ing agama Allah, apa sing pleased karo pet, alam lan panandhang asma 'Allah Subhanahu wa Ta'ala utawa sing deign karo wong saka Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam. Banjur ngomong: "kita sing ngluhurké Allah lan Nabi?".
Padha luwih anduweni diarani minangka pengagung Allah lan Nabi, utawa wong sing padha
apa ora ana ing syari'ah, kita ngirim ora presumptuous Allah lan utusane, agama Allah utawa ucapake ing tindakan sing ora kalebu piwulang ".
Sing, miturut sampeyan, liyane anduweni hak bakal disebut wong sing tresna lan ngelem Allah lan utusane.?
Temenan klompok kapindho, sing ngomong: "Kita duwe iman lan pracaya apa martakaké kanggo kita, manut lan tundhuk apa iki dhawuh; kita nolak apa ora dhawuh, lan kita ngirim ora invent Allah utawa ing syari'ah apa wulangan sesat ing agama Allah ". Ora ana sangsi sing iki wong sing ngerti awake dhewe lan ngerti khaliqnya posisi. Iku wong kang muja Allah lan utusane, lan bebener iku wong kang nuduhake katresnan kanggo Allah lan utusane.
Ora klompok pisanan, kang iya wulangan sesat ing agama Allah, iman, wicara, utawa pagawean. Ing kasunyatan, oddly cukup, padha ngerti tembung saka Messenger saka dititor nang malingsia alaihi wa sallam.
"Aja tumindak hakim anyar, amarga saben cilik anyar wulangan sesat, saben wulangan sesat iku misguidance, lan saben misguidance pindhah ing neraka".
Sabda: "saben wulangan sesat" iku umum lan lengkap, lan padha sumurup iku.
Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam sing ngirim kabar umum iki, bakal ngerti apa iku conveys connotations. Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam ana wong sing paling eloquent, paling tulus kanggo wong, ora ngomong kajaba apa mangertos makna, supaya nalika
mengkene saka wicara kang amarga iku pancene tulus marang wong.
Yen tembung meets telung unsur iki, yaiku: bola kanthi ikhlas, kebak eloquence lan pangerten, banjur tembung nduweni ora connotation liyane saka makna iku ngandhut.
Kanthi statement general ndhuwur, iku bener sing wulangan sesat bisa dipérang dadi telung bagéan, utawa limang bagean?
Pancen ora bener. Ing mratelakake panemume, sawetara sarjana sing ngomong sing ana Hasanah wulangan sesat, pendapat ora bisa dipisahake saka loro iku.
Kawitan: kamungkinan saka kalebu wulangan sesat nanging dianggep minangka wulangan sesat.
Kapindho: kamungkinan saka kalebu wulangan sesat, kang mesthi sayyi'ah (ala), nanging durung ngerti ugliness ing.
Supaya saben cilik iki dianggep minangka Hasanah wulangan sesat, banjur jawaban mangkono sadurungé.
Mangkono, ana maneh dalan kanggo ahli nggawe soko saka wulangan sesat wulangan sesat minangka wulangan sesat Hasanah mau, amarga kita wis duwe gegaman kuat Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, yaiku:
Gegaman iki ora digawe ing pabrik apa waé, nanging rodo rawuh saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam, lan digawe supaya sampurna. Supaya sapa wis nyekeli senjata iki ora bisa gantos dening sapa karo wulangan sesat sing ngandika minangka Hasanah, nalika Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam wis nyatakake: "Saben inovasi punika misguidance".
Uga ana antarane maca sing nyuwun: Pripun sampeyan mikir bab tembung saka Umar hadits sawise dhawuh kanggo Ubay bin Ka'b lan Tamim Ad-Sing mengimami wong ing Ramadhan. Nalika metu njaluk jemaah iki padha karo imam mau, banjur ngandika: "Iki paling apik wulangan sesat .... etc".
Kawitan: Sing ana kita bisa nglawan Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, senadyan tembung saka Abu Bakr, Umar, Usman, Ali, utawa karo wong liyane saka tembung sing. Amarga Allah Sangat ngandika:
"Banjur supaya sing nglanggar printah (ing Messenger) wedi bakal ditindhes pitenah utawa ditindhes siksa kang
watu saka langit aku ngomong: Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam ngandika, nanging sampeyan gantos kanggo tembung saka Abu Bakr lan Umar."
Kapindho: Kita pitados bilih anhu Umar radhiyallahu 'kalebu wong sing duwe bab gedhe kanggo tembung Alloh SWT lan Kang Messenger Shallallahu tembung alaihi wa sallam. Beliaupun dikenal minangka wong kang wis diukum ing pranata Allah, supaya aja kaget yen tak celukan kang minangka wong sing tansah cling menyang kalamullah. Lan crita wanita sing wani refute statements bab matesi Mahr (kawin) kanggo pangandikaning Allah, kang artiné: "... sing wis diwenehi siji saka wong-wong mau bandha sing akeh ..." [1] ora rahasia kanggo umum, supaya ora nyeleh Watesan kawin.
Malah sanadyan crita iki perlu riset liyane babagan keshahihahnya, nanging dimaksudaké kanggo nerangake Umar ana wong tansah diukum ing pranata Allah, ora bejat wong.
Mulane, iku ora worth nalika anhu 'Umar radhiyallahu' marang Nabi Muhammad Shallallahu 'alaihi wa sallam lan ngandika bab sawijining inovasi: "Iki paling apik wulangan sesat", wulangan sesat nalika klebu ing kategori tembung saka Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam: "Saben inovasi punika misguidance".
Nanging wulangan sesat sing ngandika Umar, kudu diselehake minangka wulangan sesat kang ora klebu ing tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam punika. Titik: iku kumpul wong sing arep kanggo nindakake nyunati botyah ing shalat wengi Ramadhan karo Imam, ngendi sadurunge padha ing dhewe.
Nalika sunat punika pandonga dhewe wis ora basis Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam,
bebarengan karo kanca), telung bengi ing saurutan, banjur menghentikannnya ing wengi papat, lan ngandika:
"Aku wedi yen pandonga wis diwènèhaké kanggo sampeyan, sedanghkan sampeyan ora bisa kanggo nindakake metu". [History of Hadits Al-Bukhari lan Muslim].
Supaya Qiyamul Lail (shalat wengi) ing Ramadhan karo jemaah klebu Sunnah Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam. Supaya disebut-nanging wulangan sesat Umar radhiyallahu anhu dening wawasan yèn Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam sawise mandeg ing wengi papat, ana ing antarane wong-wong sing nglakoni iku ing dhewe, wong wis kanggo nindakake ing jemaah karo akeh. Akhire anhu NinJu Mumineen Umar radhiyallahu 'ing mratelakake panemume tengen kanggo ngumpulake wong-wong mau karo imam. Banjur tumindak sing diayahi déning Umar iki disebut wulangan sesat, yen dibandhingake apa wis rampung dening sing sadurunge iku. Nanging nyatane ora wulangan sesat, amarga kuwi digawe dening Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Karo panjelasan iki, ora ana alesan sembarang kanggo ahli kanggo wara-wara ing tumindak kang wulangan sesat wulangan sesat minangka wulangan sesat Hasanah wong.
Uga ana antarane nonton sing takon: Ana apa kang tau rampung ing wektu saka Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, nanging iki ditampa lan uga praktek dening Muslim, kayata; Sekolah, preparation saka buku, lan sanesipun. Iku anyar kaya iki dirating minangka apik dening Muslim, praktek lan wis viewed minangka amalan. Dadi carane ora iki, kang meh
kaya iki ing kasunyatan ora wulangan sesat, nanging minangka liya kanggo nindakake pesenan, nalika liya beda-beda miturut menyang panggonan lan jaman. Minangka kasebut ing Siwak: "liya biji miturut sawijining waé". Liya kanggo nindakake pesenan, hukum dhawuh; tegese kanggo prilaku sing ora dhawuh, angger-angger ora dhawuh; kang liya tumindak Kabeh, angger-angger iku Kabeh. Kanggo sing pungkasan, sih yen digunakake minangka sarana kanggé ala, bakal ngganti hukum dadi bab ala lan ala.
"Lan ora nyupatani dewa kang padha nyembah liyane Allah, amarga padha ipat dening Allah tanpa kawruh ngluwihi". [Al-An'am: 108].
Sanadyan dewa vilify sing polytheists, lan tumindak tengen ing Panggonan. Tinimbang, mejelek disparaging Lord of the Alamein iku sawijining tumindak kang ala lan metu saka panggonan. Nanging, amarga tumindak lan vilify gods ngipat-ipati nyembah brahala sabab padha Mesias Allah, banjur tumindak kuwi dilarang.
Kita sengaja dipetik ayat iki, amarga iku Téoréma sing nuduhake yen cara biji miturut sawijining waé. Sekolah sing, karya èlmu lan preparation saka buku lan novelties liyane lan senadyan ana apa-apa kaya iku ana ing dina Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, nanging ora panggonan, nanging liya. Nalika liya biji miturut sawijining waé. Dadi yen wong mbangun sekolah tujuan ilmu memulang haram, banjur construction saka angger-angger iku Kabeh. Kosok baline, yen Tujuan jroning ajaran ilmu syar'i, banjur construction sawijining dhawuh.
Yen ana uga pitakonan: Carane ora jawaban kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam.
"Sapa diwiwiti menehi conto becik ing Islam banjur tak tampa pituwase saka panggawene lan pahala sing milu (tiru) pelanggaran ..".
"Pakkadh" kene tegese: nggawe utawa terus.
Sing wong ngirimke wicara ana siji sing ngomong: "Saben inovasi punika misguidance". yèn Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam. Lan wong sing ora dadi tembung minangka wong jujur ​​lan setya ana konflik karo saben liyane, minangka tembung Allah uga ora bertentangan. Yen sapa mikiraken kaya sing, banjur nglilani wong maneh nliti-. Panyangka ana mbokmenawa amarga iku ora saged utawa amarga lack of sele. Lan kabeh bakal ora ana pambedo ing tembung dititor nang malingsia utawa tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Mangkono ora ana pambedo antarane hadits, amarga Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam nyatakake: "Man Pakkadh fil Islaam", kang artiné: "Sapa tumindak ing Islam", nalika ora klebu ing wulangan sesat Islam; banjur menyatkan: "Sunnah Hasanah", meaning: "apik Sunnah", nalika heretic ora apik. Mesthi beda-beda antarane Sunnah lan karya ing wulangan sesat.
Jawaban liyane, sing tembung "Man Pakkadh" bisa uga ateges: "Panjenenganipun nguripake Sunnah", kang wis nilar lan tau wis ana sadurunge. Supaya tembung "Pakkadh" ora ateges nggawe Sunnah dhewe, nanging reviving a Sunnah sing wis nilar.
Ana uga jawaban liyane dituduhake dening serangn saka hadits ndhuwur alasan, yaiku crita wong sing teka kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam lan padha ing kahanan angel banget. Wong nyuwun kanca kanggo nyumbang bagean saka properti. Banjur teka salah siji helpers karo paket salaka sing misale jek cukup akèh, lan diselehake ing ngarsanipun Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Enggal iku surem munggah marang pasuryan lan ngandika serilah.
Saka kene, iku wis mangertos yen meaning of "Pakkadh" iku: hajar (nindakake), ora ateges nggawe (ditahan) Sunnah a. Supaya meaning ukara kang: "Man Pakkadh fil Islaami Sunnatan Hasanan", yaiku: "Sapa ngleksanakake sunna apik", ora nggawe utawa terus, amarga kuwi dilarang. adhedhasar tembung kang: "Kullu bid'atin dhalaalah".
Tetep wonten ing pikiran sing mutaba'ah (tindakake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam) ora bakal ngrambah kajaba charity wis di tangani ing sesuai karo syari'ah ing enem kasus.
Yen wong ora sembahyang marang Gusti Allah amarga sing ora disyari'atkan, banjur sembahyang punika bid'ah lan ora ditampa (ditolak). Conto: Ana wong sing nindakake shalat ing wengi tahajud pitu likur sasi Rajab, ing pretext sing wengi sing ana ing wayah wengi saka Mi'raj Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam (wungu kanggo langit). Salah tahajud punika pangibadah, nanging amarga iku digandhengake karo sabab dadi wulangan sesat. Amarga ibadah iki adhedhasar alasan sing ora ditetepake ing syari'ah. Requirement iki -that: pangibadah kudu sesuai karo syari'ah ing sabab - penting, amarga supaya ngerti sawetara jenis amal sing dianggep kalebu Sunnah, nanging bener iku wulangan sesat.
Meaning: pangibadah kudu sesuai karo syari'ah ing sawijining jinis. Yen ora, banjur iku ora ditrima. Conto: A rojo pati jaran kanggo kurban ana bener amarga nerak pranata syari'ah ing sawijining jinis. Kang bisa digunakake minangka kurban, yaiku unta, lembu lan wedhus.
Yen wong nambah pandonga nomer raka'at, kang ngandika iku iki dhawuh, banjur shalat iku wulangan sesat lan ora ditrima, amarga iku ora salaras karo pranata syari'ah ing nomer nomer rakaatnya. Dadi, yen ana wong ndedonga limang rak'ahs Zhuhur, kanggo Kayata, banjur shalat iku ora bener.
Yen sapa wudhu dening cara ngumbah tangan lan pasuryan, iku ora wudhunya sah amarga iku ora sesuai karo proses syari'ah diwènèhaké.
Yen ana wong sing nyembeleh kewan kurban ing dina pisanan dimaksudaké panggonan Dzulhijjah, iku ora absah, amarga wektu ora nindakake metu miturut ajaran Islam.
Aku wis krungu yen ana wong bertaqarrub Allah ing Ramadhan dening nyembelih wedhus. Amal kaya iki wulangan sesat, amarga ora ana kurban wis intended kanggo bertaqarrub kanggo Gusti Allah kajaba minangka kurban, ziarah lan akikah dendo. Rojo pati ing sasi Ramadhan karo i'tikad diganjar kurban kayata Idul Adha iku wulangan sesat. Yen rojo pati mung mangan daging, oke.
Umpamane ana wong ing panggonan liya saka masjid beri'tikaf, iku ora i'tikafnya sah. Panggonan i'tikaf mung ing masjid. Kajaba iku, Upaminipun ana wong wadon babagan beri'tikaf ing mushalla ing ngarep, iku ora i'tikafnya sah, amarga panggonan ora tundhuk karo pranata syari'ah contone Liyane: A wong sing wis dilakoni thawaf njaba Masjid Haram ing latar sing ing ing wis overcrowded, tahawafnya bener, amarga panggonan ing House mengkono thawaf, minangka Allah Sangat,
"Lan nucèkaké omah iku kanggo wong sing thawaf". [Al-kaji: 26].
Kesimpulan saka panjelasan ndhuwur, sembahyang sing ora kalebu wong alim lumo kajaba yen meets loro kahanan, yaiku:
Lan Mutaba'ah ora bakal ngrambah kajaba enem kasus kang wis diterangake sadurungé.
Writer menehi saran sing entangled trials wulangan sesat, kang kudu sabab apik lan kepengin kaluhuran, yen sampeyan pengin nemen becik saka -demi Allah,
tindakake Trail saka alim Salaf, lan weruh yen iku bakal babras sampeyan.?
Lan kita ngomong, kanggo tartamtu sing bakal njaluk paling wong sing seneng bisa ing wulangan sesat iki wegah lan puguh kanggo nglakoni bab-bab sing wis cetha pitunjuk lan disunnahkan. Yen padha rampung wulangan sesat, padha bakal ngadhepi Sunnah sing wis ditetepake karo engggan pangertèn lan keset. Iku kabeh impact saka wulangan sesat marang jantung.
Wulangan sesat, impact gedhe ing ati lan sanget mbebayani kanggo agama. Ana wulangan sesat ing agama Allah nanging padha duwe uga mbusak saka Sunnah ing witjaksono utawa ngluwihi wong, minangka lagi ditulis dening sarjana Salaf.
Nanging, yen wong ngrasa iku sing melu lan ora Edo syari'ah, iku bakal ngrambah dening iku sempurno wedi, pengajuan,
Sayyidu Mursalin, Nabi Muhammad Shallallahu' alaihi wa sallam.
Penulis marang sedulur Muslim sing nimbang salah siji bagéan saka wulangan sesat, kang pleased loro karo pet, panandhang asma 'lan alam Allah, utawa are pleased karo pribadi lan kamulyanipun Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam, supaya wong-wong mau wedi Allah lan supaya iku kaya. Beramalllah kanthi ikhlas lan adhedhasar Sunnah, ora shirk lan wulangan sesat; miturut apa Gusti Allah tembé-mburiné, ora apa sing disenengi Iblis. Lan supaya wong-wong mau mbayar manungsa waé, apa bisa ngrambah dening atine, ing wangun kawilujengan, gesang, tentrem, begja lan nur gedhe.
Muga Allah nggawe kita minangka cicerone sing nemu instruksi lan pemimpin sing nggawa apik, perang ati kita karo iman lan ilmu kang, nggawe ilmu sing kita duwe berkah lan ora bilai. Uga bisa Allah nuntun kita path abdine kang pracaya, nggawe kita kalebu Wong-Wong Mursid pendhapa lan klompok sing bejo.
Shalat lan Greetings bisa tetep diutus kanggo Nabi awaké, Muhammad, kanggo kulawarga lan kanca-
01. Mranatacara Lan Hamedhar Pangandikan Ingkang Sae
aderengipun kita maos tuladha-tuladha gladhen maraga minangka Panatacara (MC) lan hamedhar pangandikan, mangga ing perangan ngajeng punika kita hanggladhi mangka paraga Panatacara lan hamedhar pangandikan.Kanthi adhedhasar pangertosan lan pengalaman ingkang kedah kita mangertosi utawi sak mboten - mbotenipun kita nggadhahi, sabab manawi anjagekaken tuladha hamedhar pangandikan kemawon, kirang ndadosaken pamareming manah ing tundhonipun.Ngibaratipun menawi kita
yasa wisma ingkang sae nanging pondhasi / dhasaring bangunan badhe ambruk, semanten ugi hamedhar pangandikan, menawi kita namung ngapalaken
tuladha - tuladha tanpa hanggadhahi dhasar tundhonipun badhe amanggihaken kuciwaning manah.Wonten sangajenging para tamu, lan para lenggah, tartamtu mboten nama kaladuk menawi wonten ing buku punika
badhe kita beberaken sapala ngengingi kados pundi hamaraga minangka Panatacara lan hamedhar pangandikan.Kula pitados, menawi kita saged nguwaosi cara - caranipun Panatacara lan hamedhar pangandikan, mila kanthi mekaten kita badhe kasil anggen kita hamedhar pangandikan ingkang
sae, andamel sengseming akathah lan hamemiluta kanthi tetembungan ingkang manis mamanuharaKita enget Bung Karno? Panjenenganipun minangka Presiden utawi Proklamator, nanging ugi misuwur minangka salah satunggaling piyantun ingkang lebda hamedhar pangandikan ingkang kondhang kaloka.Semanten ugi kita tepang sintenta Haji Zainnudin MZ mubaligh ingkang misuwur. Pinten-pinten dasa kaset rekaman anggenipun hamedhar pangandikan sampun sumebar laris wonten ing pekenan.Sampun puluhan ewon ingkang sami kepranan malah manawi sang Mubaligh nedheng amedhar pangandikan.Kados pundi kok saged makaten ? Mubaligh kita ingkang satunggal punika anggadhahi kawegigan hamedhar pangandikan ingkang sae.Kita kepengin kados dene panjenenganipun ? Sampun kuwatos ing manah.Sadayan piyantun saged. Lan kita pitados bilih kita ugi saged hanindakaken manawi kanthi dhasar ateteken kanthi tekun anggladhi lan amarsudi
Kapethik saking : Tuladha Panatacara Lan Tanggap Wacana Basa Jawi,Karakit dening : Purwadi
02 Pangertosan Bab Hamedhar Pangandikan →
Guru Swårå01. Ånå awan, ånå pangan.02.
Ngalah, nanging olèh.03. Sing salah, kudu
Reply	Nggedabrus, on May 23, 2008 at 5:28 pm said:	Eson kawit cilik wis seneng damarkurung. Ket
merico..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
dong! Pradna Paramita Plurk… (lmao)
wah2..tuku neng ngendi iku mas?
my task: Ngidam Sari - Manthos
Paul Pierre Broca (lair 28 Juni 1824 – pati 9 Juli 1880 ing yuswa 56 taun) inggih punika satunggaling dhokter, ahli anatomi, lan antropolog Prancis. Piyambakipun miyos wonten ing Sainte-Foy-la-Grande, Prancis.
Pendidikan lan Panalitèn[besut | besut sumber]
Broca lajeng dados profésor ilmu bedhah patologi wonten ing Universitas Paris. Piyambakipun samsaya misuwur minangka satunggaling panaliti. Wonten ing yuswa 24 taun, piyambakipun pikantuk kathah penghargaan, lan kedudukan penting. Panalitèn wiwitanipun babagan histologi saking balung rawan lan balung keras, ananging piyambakipun ugi sinau bab patologi kanker, perawatan aneurisma, lan patining bayi.[1]
Salah satunggaling panalitèn misuwuripun lan dipuntemeni sanget inggih babagan anatomi otak. Minangka ahli neuroanatomi, piyambakipun kathah maringi sumbangan bab pemahaman sistem limbik lan rhinesefalon. Penghidu tumrap piyambakipun inggih punika sawijining simbol hewani. Panalitènipun babagan pamapanan kawegigan micara dipungayutaken kaliyan anatomi lan fungsi otak.
Panalitèn babagan kaprigelan micara[besut | besut sumber]
Broca dipunkenal sanget kaliyan penemuanipun babagan pusat produksi micara ing otak wonten ing bagèyan lobus frontalis, inggih sakmenika ingkang dipunkenal kanthi nama area Broca. Piyambakipun manggihaken wonten ing panalitèn tumrap pasièn afasia (pasièn kanthi gangguan micara lan pemahaman micara amargi gangguan otak). Pasiènipun dipunsebut "Si Tan" amargi kirang sagedipun pasièn kasebut lan boten saged micara kanthi jelas kejawi tembung "Tan".[2]
Taun 1861, lumantar otopsi sasampuning séda, Broca manggihaken bilih Tan kagungan lesi ingkang dipunsebabaken sifilis wonten ing otak besar bagéyan kiwa. Papan lesi kasebut nedahaken daerah pemroduksi kaprigelan micara. Éwadéné ingkang dipunkenal babagan pamanggihan punika inggih Broca, kula lan panjenengan ugi perlu maringi kawigatosan dhateng Marc Dax, ingkang naté nindakaken panalitèn ingkang sami wonten ing generasi sadèrèngipun.[3]
Panalitèn antropologi[besut | besut sumber]
Broca ugi minangka panaliti wonten ing antropologi fisik. Piyambakipun ndirikaken Anthropological Society taun 1859, Revue d'Anthropologie taun 1872, lan Sekolah Antropologi ing Paris taun 1876.
Broca kagungan kawegigan wonten ing ilmu antropometri tengkorak kaliyan ngrembakakaken macem-macem instrumèn ukur (kraniometer) lan indeks numerik. Nalika masanipun, kathah ingkang pitados bilih ras Kaukasia minangka ras ingkang trampil migunakaken antropometri Broca kanggé nyengkuyung bab kasebut. Broca nampik tumindak kasebut.
Panalitèn anatomi[besut | besut sumber]
Broca kagungan peran wonten ing pengembangan anatomi perbandingan primata. Piyambakipun remen sanget kaliyan gegayutan antawising fitur anatomis otak lan bab mental kados kapinteran.
Tilar donya[besut | besut sumber]
Nyaketi pungkasaning gesang, piyambakipun kapilih dados senator sadanguning gesang saking senat Prancis. Piyambakipun ugi minangka anggota saking Académie Française. Piyambakipun tilar donya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 28 Oktober 2016.
sing tuo (kulite sing wis ireng)300 gr nongko mateng (in blik)2. iji endog pitik200 gr gulo putih200 ml susu melk250 gr glepung trigu (tarwe meel)½ sendok teh soda kue (bakpoeder)1 sendok teh uyah6 gr vanilla (1 zakje vanilla suiker )Lengo goreng sak cukupe.Corone Nggawe:•Gedang onceki , iris tipis cilik, nongko iris cilik-cilik.•Endog karo gulo
kareben adonan mumbul . Lagi nongko, lan gedang-e lebokke, wolak walik nganti campur temenan.•Panaske wajan, goreng adonan mau nganti kuning ke-soklat-an. Sajekno anget-anget.Kalio
sing wis diuleg mau, nganti kuning lan arum, lebokke godong jeruk purut, uyah, laos sing wis digepuk,santen nusul, aduk ( roeren ) nganti roto. Masak sedelo, karo di-
wis diuleg alus, nganti arum, lebokke godong salam, godong jeruk, polo, jinten, tumbar, sere, wolak walik roto.•Lebokke endog-e, banjur santen nusul, udeg-udeg nganti roto, uyah , gulo nusul.•Wolak walik, godog nganti umob lan rodo sat, geni
nganti umob mateng, angkat, banyune diguwak (gunane kanggo ngurangi vet lan ambune). Godog ning panci maneh nganti empuk.•Brambang, bawang, lombok, kunir, kemiri, tumbar, jinten, uleg (blender) dadi siji.•Panaske
santen-ne, masak nganti mateng lan daging empuk. Yen durung empuk iso ditambah nganggo banyu panas. Angkat yen wis mateng, lan daginge wis empuk tenan.•Sajekno panas-panas, karo diwuwuri brambang goreng nduwure.Sego liwet gadonKeperluan:500 gr beras putih sing pulen (pandan rijst)600 ml santen encer2 lembar godong salam1 sendok teh uyahCorone Nggawe:
opo panci sing ngisore kandel, campur karo santen, godong salam, uyah, masak ning nduwure kompor, karo bola-bali diwalik-i.•Masak nganti sat, banjur ditutup kwali/ panci mau, cilikke geni kompore. Masak nganti mateng banjur diangkat.
bojoku tak kon nyobo masakke. nuwun mas infoneNanging saiki aku rung rabi..... terus piye???? :?: :?:njaluk tulung tonggomu mas.. gek ngko nek wes mateng ngabari aku, ngko tak tulungi
patek doyanan jee...sing marai kerep poso jee aku....dadi ngrasake mangan jarang aku....Paling maeme nganggo thiwul sing wayu, sambel bawang, godong kates ro krupuk...kuwi wae wis sak segere...Yo wis suwun..tak nggo koleksi
bawang putih diparut.150 gr brambang rajang alus.2 lenjer godong bawang (prei), iris miring1 sendok teh mrico bubuk.1½ sendok teh uyah5 iji endog pitik.Corone nggawe:•Kanggo
banjur godong bawang, uyah, mrico bubuk, lebokke pisan. Karo sotil di-wolak-waliknganti roto, lan sat tenan. Angkat lan didemke.•Endok pitik dikocok, banjur carup karo tumisan daging sing wis adem.
nganggo banyu.•Panaske lengo ning wajan, goreng nganti kuning kecoklatan (tot het goud bruingebakken is).•Sajekno anget2
teh trasi sing wis mateng5 iji lombok abang (sing seneng pedes iso ditambah lombok rawit dewe)Corone nggawe:•Brambang lan bawang, lombok abang, rajang alus.•Ebi, dikum ning banyu panas sedelo, suwene lawase 2 menit, banjur diris/ digepukalus.•Gongso/tumis, brambang, bawang, lombok ning wajan sing wis dikek-i mertego,lebokke kangkung sing wis diresiki mau, yen wis layu / setengah mateng, lagidilebokke, ebi, taoco, trasi, kecap manis, uyah, laos, salam .•Wolak-walik nganti roto. Yen kangkung gagange wis empuk tenan lagi diangkat.
tipis ombo. Kiro gedene 2x3 cm.•Engkrongke wajan sing wis di-kek- i mertego, tumis/gongso bumbu sing wis diuleg,daging ayam nganti ketok putih kaku, jamur, lagi dilebokke nasi putih/ sego, adukroto.•Tambahno kecap manis, campur roto.•Angkat, lan sajekno panas2, karo
salam2 sendok lengo goreng dienggo numis± 500 ml banyu ademCorone Nggawe:•Daging iris kotak2 kurang luwih 3 x 3 cm.
ditokke soko blik, siram sedelo, nganggo banyu ning ngisor kran, nganggosaringan. (zeef)•Panaske panci isi banyu, daging lebokke, godog nganti empuk. Yen daging durungempuk, iso ditambah banyu panas maneh. Saus / bouillon
Aduk roto. Lagi diangkat.•Sajekno panas2.Tips :Kanggo sing seneng tahu, iso dicampuri tahu goreng, tahu diiris kotak2 cilik, goreng disiklan campurke daging
cukupe.Corone Nggawe:•Telo parutan, rodo diperes buak banyune sitik, klopo, tumbar lan uyah ramesi dadi siji.•Tempe goreng sedelo,
Angkat.•Jupuk adonan telo mau kiro-kiro 2 sendok makan, banjur digepengno, isi tengahe karotempe tumisan mau, tutup rapet maneh, gawe adonan Temro mau dadi
KidulPengawasJoin date : 06.05.08Subyek: Re: Masakan jawa Wed Jun 18, 2008 7:19 pm Wah akeh iki infone...tinimbang tuku buku...soopo reti mengko nggo mbokku po mbahku
wrote:Wah akeh iki infone...tinimbang tuku buku...soopo reti mengko nggo mbokku po mbahku
sing rasa tumbas,rasa mbayar alias gratis ono ora mas,nek ono neng ngendi? matur nuwun cahyondeso182
langsung praktek, . . . . . . nggolek banyu udan ndhisik gek nggolek keringet asli seko
MEMUTAR-MUTAR BUKU SEJARAH | BLOG-e WONG JOWO
tembus lokasi ono ing pasar sambeng wis gegirisi...lokasi serem yo ono jalan tembus kuwi lha wong critane ono pocong sing melu numpak motor je, kuwi cerita ne wong2 sak kitare jalan tembus kuwi... prasetyoCamatJoin date : 22.03.08Subyek: Re: tempat2
awake luwe ... ngetan maneh ... anokampung ... nonggo ... ora-orane yen luwe rmlodangCamatJoin date : 12.08.08Subyek:
karo nyawang pemandangan sawah plus dalane lika liku...terus nongkrong ono kunuh wuih seger tenan, gek
gunungkidul Tue Aug 04, 2009 11:31 pm Sing Apik, sampeyan
bersih desa) ngalor maneh munggah terus kiro2 60 derajat nyang GUNUNG GENTHONG kiro 5 kilo seko kantor kel Ngalang mlaku sopo sing kuat hayo...? nek ora numpak speda motor utowo roda papat ning sing
maturnuwun sanget Syukur2 ditilike bapaku wis suwe ora tak tiliki, deso Petung/Nglosoran. ex sisa
pokoke... gambar nyusul ... lha ilang gek mbah sunarCamatLokasi : PURI MEKAR RAJEG TNGReputation : 62Join date : 24.10.09Subyek: Re: tempat2 yang indah di gunungkidul Wed Jun 16, 2010 9:41 pm lha nek kanggoku sing paling endah tur unik ki jembatan kali gembyong. kae lho sak bare nglanggerang. wonteng inkang pirsa? kandarPresidiu
nemu neng jakarta koyo ngunuh kuwi...._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
meneh numpak mongtor ing jalan tembus lokasi ono ing pasar sambeng wis gegirisi...lokasi serem yo ono jalan tembus kuwi lha wong critane ono pocong sing melu
gunungkidul Fri Jul 23, 2010 7:49 pm nak neng gonku ki neng alas neng pucuk gunung terus nyawang sawah utowo ledokan kang ijo royo-royo jian andadeake ati tentrem,nak ora yo neng
mbah, iki ora patio nyambung,,nanging awake’ ka’pekso tanglet si mbah.
sok ngondho tanggane, lan ora kakehan ngomong ning diakehi le tumindak! Eman-eman idune wong dudu idu geni koyo idune sing podho nganggo dasi lan sepatonan
saking Gusti ingkang Maha Mirah. Amien.Paijem gadhah Fiat.Diagem touring dateng Banten.Dalem kathah lepat,kerso
ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
jadi kangen ma figur pak karno (
ben ketok kemaruk’e, ngoten mboten pak dhe…?
ndemok bathuk nggedruk bumi …… wong mumet ra duwe
anyar sing luwih apik… (iso rak yo?)
contentKLIPING BAHASA JAWA ( WARA – WARA)
1. ENGGAR KUSUMA 2. FADLI NURUL U 3. FAJAR OCTA A ( 13 ) ( 14 ) ( 15 )
SMA PGRI I PATI TAHUN PELAJARAN 2011 / 2012
. 6. 7. sansekerta. tembung kawi. Nulis Lan Maca Wara – wara Nulis wara – wara ora kudu nganggo bahasa krama. ora perlu nggaya wara. yen perlu wenehana tanda utawa garis ngisor supaya luwih cetha
barang utawa pawongan kanthi nggunakake tetembung kang cekak aos ora nggaya wara kaya yen lagi crita. nanging cekak
aus bae. Tulisen sing cetha. ana babagan kang kudu digatekake sadurunge nulis wara – wara yakuwi : 1. sapa sing arep kowenehi wara – wara mau. Wenehana tembung pakurmatan utawa salam 3. kanomah ing kampung) tulisen wara – wara mau nganggo basa ngoko supaya luwih gampang ditompo lan dimengerti isine wara – wara. Kawitana nganggo nganggo tembung wara – wara 2. Beda maneh yen nulis wara – wara kang arep ditujukake marang kanca – kancane (umpamane konco sekolah. luwih becik wara – wara mau ditulis nggunakaken basa krama. Upama isi ringkesing wara – wara mau ana gegayutane karo barang utawa pawongan. nanging bisa uga nggunakake basa ngoko. saengga isi ringkesing wara – wara ora dimangerteni dening sing diwenehi wara – wara. Tetembung lan ukarane ora perlu dawa. awit wong sing maca utawa ngrungokake wara – wara durung mesti mudheng tegese tetembung mau. Kabeh mau gumantung saka sapasing arep diwenehi wara – wara mau. Yen wara – wara mau arep ditujukake marang wong sing luwih sepuh. 4. sapa sing nggawe utawa sing menehi wara – wara mau.
tanggal. Jinising wara – wara : 1. ALIMAH (52 TAHUN) Agen Jaya Baya ing Jombang Kasarekaken ing Pasareyan Umum Jombatan. 7Agustus 2008 jam 15. kulo sakulawarga ngaturaken gunging panuwun.
Dhumateng para kadang/sanak/mitra karuh ingkang sampun kasdu paring bantuan moril saha materiil wiwit gerahipun swargi ngantos dumugi ing sedanipun. Keluarga ingkang nandhang sungkawa ditulis cetha. Mugi-mugi Gusti Allah paring ganjaran dhumateng sadaya amal kasaenan panjenengan. Dino.30 bapak / semah kula : H. Irina Fajriya 3. Tuladha wara – wara lelayu : 1.
putra : 1. Biasane netepi tata krama lan komunikatif. Erik Indratno 4. Ingkang nandhang sungkawa Ny. Lelayu Wara – wara lelayu yaiku wara – wara ingkang waosipun ngaturipirsa bilih wongten tiyang ingkang kesripah / seda / kapundhut.
LELAYU Sampun kapundhut wonten ngarsanipun Allah SWT kanthi tenang rikala dinten
ngaturi rawuh wonten ingkang salah satunggaling adicara. Biasane netepi tata krama lan komunikatif Tuladha wara – wara sedhahan : 1. wektu lan panggonane cetha 4.7 RW.4. SUTEDJO – EKOWATI
Ketua RT. Kanthi nyenyuwun sih rahmatipun Gusti Allah SWT saha angganjar wilujeng ing samudayanipun kula badhe ngawontenaken tasyakuran dhaupipun anak kula Insya Allah benjing : Ari Surya kaping Mapan ing : Setu Wage : : Griya kula Desa Bleber RT 02 RW III Pati
Ing wasana menggah kepareng rawuh panjenengan sekaliyan kula ngaturaken agungipun panuwun. Dene syarat layang ulem / sedhahan kang becik yakuwi : 1.
Wektu : 09. H. Kardjono Pati Ingkang badhe kaleksanan benjang : Dinten : Minggu Paing.
Sayembara Wara – wara sayembara yaiku wara – wara ingkang wosipun ngaturi pirsa bilih wonten lomba. arupa piala. Wektu lan
wadon.2.00 awan.2. kostume nggawa dewe.
2. WARA – WARA Nuwun... Kapan barange kang ical lan panggonane cetha. Para kadang siswa esok niki ditemokake. Wara – wara Kecalan Wara – wara kecalan yaiku wara – wara ingkang waosipun ngaturi pirsa bilih wonten samubarang ingkang ical.
. Dene dompet mau isine kartu Osis. Tuladha wara – wara kecalan : 1. Setyowati njaluk tulung supaya
Cook ing Logo.EPS file Chef Cook ing Logo.AI
mugi tansah kinaringan rahayu dening Gusti Ingkang Gadhah Bumi lan Dumadi. titip rembug, opo gak apike lek ndik kene dike’i fotone para seniman sedaya…..mek iku tok kok sing ate tak titipno, pareng.
wong uanyessse pol2an … Btw, nyong wingi nelpon Adi Prasetyo A1, saiki deweke manggon nang grabag, daerah Magelang kayane. Iki no hp ne 0813285770XX.
Nek Pambudi wis tekan wonosobo durung iki ? Wingi di sms kok rung
nggih . Sy dr A1 , wis kesuwen di tanah borneo bs jowone dadi pating
bebas wae ono sing nyeluk muslih opo udhin opo joe, lha jenengan
sampeyan pancen ganteng2 ya.. po maneh admine ck..ck..ck
2 Mas Muslihuddin : panjenengan wong leksono po ? kok sak kampung kaliyan mbak ning rahayu ? garwone deweke kan Agus “gejooss” …
kanca nang SMA 1 wonosobo jur IPA.
jare mas heru biyen mbak netty ki isih umbelen…saiki ko malih dadi cantik banget?resepe opo mba?ha3x mas heru&inyong nginjen facebook ke mbak
mas, njih mas agus konco akrab kulo wit cilik mas, kulo saiki hijrah golek pangan ng bandung. ngeten mas ceritane.
mmm … mas muslih, la nek kaliyan kamase njenengan (mas yasin) nggih kulo tepang ..
kenal kalih ari mboten, sepupune ning rahayu ? jarene pon tau kursus bhs inggris bareng njenengan …
By: pancat on Februari 23, 2009 at 3:09 pm
Wah tambah rame iki ……. mas Admin, nuwun sewu ,
SEDOYO KEMAWON, mas puancuat njenengan sapuniko jumeneng wonten pundi
nanya,” Pak Gun sudah ke Semarang lagi?”
“Putrine asmane Bu Gun, kakunge Pak Kris. Mboten Bu Gun wong garwane Pak Gun.”
njenengan sanggah wah koyo ngopo yo……kathok Lepis, nduwurane dowo….. wis , ora
ora nang kandhang …eh…kae ngenthit ding…adoh temen ora nyambung…ngaudhit kuwe golek
monggo2 kumpul, teng pundi mawon. . .
Teng riki angsal, teng facebool asal. . .
By: koko on Maret 25, 2009 at 3:19 pm
Mas Agus, pethit menika artinipun menapa nggih?
Kadosipun Jawi sanget. Menawi Mas Tiok, meniko sinten nggih?
Truk-tuk, truk-tuk (Koyo ketoprakan wae yo)
By: guntari on Maret 25, 2009 at 6:55 pm
sumanggaaken engkang badhe tumut maleh monggo…mlebet mawon…sugeng pinarak teng ngriki….
By: Ar Onez on Maret 25, 2009 at 8:35 pm
Sampun supe dhumateng sedherek-sedherek enggal, ingkang badhe nderek sesarengan wonten blog puniko langkung sae bilih angenalaken diri pribadinipun langkung rumiyen supados rencang-rencang sanes mboten sami benget…
Menawi dereng wonten kabar kaburipun…kok…mak bedunduk..nyerat…walah temtu Pak Adminipun ugi benget…meniko sinten to? mekaten kinten-kinten pitakenanipun…
Mekaten..supados andadosaken “Uninga”…Matur Nuwun…Mangga, badhe sarapan rumiyen lawuhipun tempe kemul….Sinten ingkang kersa…tumbas piyambak-piyambak nggih
nyong kaya wis nang wsb . kulonuwun…. mas saged gbg to ? kulo alumni SPG N Wsb angkatan 89 . Kagem sederek SMADA nyuwun pangapunten . maturnuwun (
tiang jawi,, sakderenge mbaca doa piyambakipun sambutan mekaten:
-tebu punilko tongkatipun nabi Muhamad…nggih!!
-pedhut puniko payungipun nabi Muhamad..nggih!
– Jambu kluthuk puniko biji… sampean sedoyo……nggih.! jawab
saiful (kretek),kukuh hariyanto( bnjrnegara klas A1),trus sing duwe bis jurusan wsb- sapuran lali jenenge je,
pokoke konco konco lulusan th 1989….
lali jenenge …..maklum wis 22
gak tau tak gawe, saiki mabikan karo windos pak 🙂
penting aku wis enek neng sidebar gek neng nduwure Tjiwir (
mlayune mrana. tapi kok saiki malah ra ngerti kabare. wingi pambudi mulih kampung
kok njuk pengin bali nang wonosobo ke….. bermemori nang klerang….. Piye Pam, Cat, Kok….. wah pokoke mbaleni sinau Fisika karo jagone fisika Mr.Pancat and Aminudin Aziz…. Bal-balan karo Saiko lan si Trek ( TRI )…..jarene Sapto karo Roy dadi Polisi yo? Trus si Jito ***************
saiki wis ilang maneh jejake durung kelacak maning.
By: pancat on Februari 17, 2008 at 2:56 pm
Walah seneng temen tah krungu kabare kanca-kanca ana sing padha dadi “Sorodadu” alias “Kentara”…. Nek kapan-kapan ketemu sing mesti aman…ho’o kan. Lha kuwi Ndelok Arwan saiki brengose wis temenanan….cocok nek dadi kepala cabang…..muga-muga…..mengko nyong garek njaluk dhuwite….Takon Arwan njajal ilate egen doyan panganan Wenusaba apa ora..jare.
nongol-nongol. Apa mesti disundhut pakai rokok pantatnya kaya kura-kura biar nongol kepalanya…hik…hik…hik. Lha dene ana adhine sing nggabung, jajal takokke gurune dhewe sing jadul sapa wae sing isih ngajar, apa wis padha pangsiun
sik isih aktif dll) fi foto terus kirim nang inyong. mengko bisa di reko2 dadi background “amatiran” yo ora opo lah, wong jaman sma wae ra iso nggambar
wis ngerti saiki….nek sing mbiyen biasa ceblang ceblung bareng tuwek ora bisa mbedakke bolongan…mben ana bolongan main mlebu wae…mbuh bolongan bensin, paralon, knalpot, lan liya-liyane…atos
By: Koko on November 25, 2008 at 3:44 pm
terjun bebas. . . . Opo maneh Rp. . .lagi kepleset, wong udan dadi dalanè lucu. .e. .lunyu.
arep nol piro wae yo ono….
Indarto saiki wis golek gawean, golek duit,
wong bri..opo sik ngoyak2 wong2 sik ngutang ya…
wis lah..nyong wis oleh utangan seko konco lawas
Kang admin kae mobile wis di import durung nang indonesia??? nek wis ngendi dealernya nyong arep mesen ge… soale bensin,solar saiki larang, apa wis
Piye iki arep ngumpulke pipis, isuk2 keringete wis akeh, opo
Sugeng rawuh ing blog Sains dan Teknologiku, monggo dipun pirsani kanthi sae... Matur Nuwun
paranane… uapik tenan opo mung biasasaja???
Aku meh copy paste fotone kok ono tulisane biru2 kuwi opo???
wit-witan gedhe ngadeg pating jenggeleg tanpa oyot
mikir sing ora-ora, sing kepenak ura-ura sinambi mangan tela, dasare omahe ndesa, bisa kanggo cegah meleke mata, lan cegah wong sing arep nggawe ala.
Meniko Link Undhuh Video 27 Tulodho Sekar Macapat lan ing ngandap meniko
Blaik… blaik… wong kok dho pekok tunggon alias dhedhel kandhungan… Lha mbok mikir dhewe, percoyo karo awake dhewe, kan
Ikod prihatin.. Saia setojo dengan kyai slamet, TOLAK UN
Bathuke Pak Menteri tambah kinclong klimis apa ora ya? Kudune rak mikir menawa UN dadi
berjudul Tip’s Menyembunyikan Drive Harddisk di Windows Explorer
wah jan ngisin-ngisini tenan sma loro ngawi iso ralulus kabeh
temanten, pranata cara mesthi nyandra temanten sakloron ngepasi kirab, lan wangsul kirab. Candra uga akeh diprangguli ing pedhalangan utawa pewayangan, sarta ing kethoprak. Wondene sing diarani nyandra yaiku : nggambarake kaendahan utawa kahanan sarana pepindhan. Dadi kang luwih digatekake gegambaraning kaendahan utawa kahanane, dudu dhapukaning ukara kang ditengenake. Dhapukaning ukara yaiku pepindhane kang amung kanggo sarana panyandra.
Wong nyandra iku ora mesthi nganggo basa kang dakik-dakik lan ora mesthi nganggo basa rinengga utawa basa pepaes. Akeh wae wong nyandra amung nganggo tetembungan sing lumrah, kayata : lakune kaya macan luwe, bangkekane kaya tawon kemit, irunge ngudhup
Mungguh kang lumrah dicandra, yaiku : peranganing awak manungsa lan bab kang gegayutan karo manungsa, perangane awak danawa lan bab kang gegayutan karo danawa, uga kaananing alam. Wondene tuladha-tuladhane kaya mangkene :
Candra kang tumrap manungsa, Candra kang sinawung ing pethikan tembang Asmaradana:
Senajan rupane Dyah Bratajaya utawa Dewi Wara Sembadra saka Banoncinawi, wis dicaritake kaendahane nganggo pepindhan kang pinunjul, isih luwih endah warnane utawa rupane Dyah Bratajaya tinimbang karo kaendahane barang sing kanggo memindhanake. Awake singset lan becik wangune persis kaya wewangunan gambar. Pasuryane kuning sumunar tajem mawa prabawa, arang ngendika yen ngendika tansah nganggo trapsila, lan rekmane ketel sulak ijo ngandhan-andhan.
Candra ing dhuwur nggambarake wong kang lagi nesu banget, atine panas kaya disabet sagedheng merang kobong. Lan digambarake mripate mencereng abang, alise nganti gathuk, idepe ngadeg njegrag lan untune nggeget nganti metu getihe. Candra kaya mangkene biyasane bisa kita temoni ing lakon pewayangan utawa ana ing kethoprak.
Dwi amartani, minum rong sloki marakake luput ing pati utawa marakake kalis ing pati.
– Tri kawula busana, wong minum telung sloki wiwit duwe polah nganeh-anehi utawa owah adate. Pepindhane kaya abdi kang manganggo sacara bendarane.
– Catur wanara rukem, minum patang sloki kaya wanara mere-mere ana ing wit rukem. Karepe gunemane wiwit kaya wong ndleming.
– Panca sura panggah, minum limang sloki atine tatag-tanggon sugih kewanen, sarwa keduga nadhahi gegaman, sepi
pitung sloki kaya manuk kang kadhemen amarga kudanan, njedhindhil.
– Asta sacara-cara, minum wolung sloki solah tingkahe wis ora karuwan, tinggal tata, lali kasusilan.
– Nawa gra lupa, minum sangang sloki awake wis lungkrah
sepuluh sloki pepindhane kaya danawa mati, nglegorong meneng wae lan ora obah-obah.
Candra ing dhuwur nggambarake lelakune wong minum saka awake isih sumringah tumekaning ora bisa apa-apa maneh nganti kaya buta mati.
Nggambarake buta gedhe dhuwur, raine kebak rambut, ya godhegen, brewoken, uga jenggoten lan matane kaya mata macan. Wulu ing dhadhane gedhe-gedhe lan dawa-dawa kaya suket wlingi, alise kandel, lan
esuk, sore, wengi, ing gunung, ing segara, ing padesan, lan sapanunggalane.
Tuladha candraning alam kang gegayutan karo gegantine mangsa, kayata :
Tembang ing dhuwur nggambarake kaanan alam lagi dumadining bencana amarga angin gedhe utawa lesus tanpa kendhat, bumi oreg, lintang tiba ing bumi, udan deres, ombak gedhe sarta lindhu kang ambal-ambalan.
Dadi kaendahan kang kamaksud ing candra iku ora amung kaendahaning rupa secara fisik. Ananging uga kaendahaning basa kang direnggani
basa kang nyatakake bab kanthi cara kaluwihan, supaya ukara dadi katon luwih
suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus
saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam.
gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube
Kun kanikun ingsun kun, kowe kama salah, aja
merling, Seh dumeling, dohna ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan
Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang disuwitani” diganti “mungsuh lagi sengit”.
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka wedi, teka
Jumat Pahing. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan karo mungsuhe.
Wiyak bumi Wiyak langit, jagad suwung
Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu ing alas, sato galak pada wedi.
Sipat Allah ananning Muhammad, sipat Rasul ananing Manungsa,
pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah bengi.
Allahuma kulhuallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet cupet kersaning Allah.
bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
luputo kang den arah, mbalik marang kang ngarah.
Lakune Nglowong 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rabu Pon. Mantra diwaca saben bengi yen lagi memungsuhan.
kabeh, elingna utawa ilangna sedyane anggone memungsuhan karo ingsun
Sahadat kencana sun gawa mati nyegeri, sun gawa urip, nguripi, urip kersaning Allah.
Sahadat ayem wus dumunung neng kalbuningsun, pan ingsun duwe lopak-lopak salaka,
Sang kun dat suksma, suksmadiluwih kang ana jatining wawayangan, ni endhang suksmadiningsih kang
banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana babaya pakewuh.
kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.
Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
fair. wong ilmu iku sing nduwe Gusti ALLAH kang Murbeng Dhumadi lho…
Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo Werna-werna Abuk Gumantung Kabutuhan.
SWARGI Ki Nartosabdho nate maringi pasemonan iki: Dadi wong sugih iku ora gampang. Mikir bandhane, ora bisa turu. Bingung, mapanake bandhane. Arep disingidake ngendi wae, kuatir konangan. Saking jibege, dhuwite banjur dijegurake ing jedhing.
Pancen kakean bandha iku murugake ati ora bisa tentrem lan marem. Beda lan wong sing ora sugih bandha, senadyan lawange dijarke mengo ngowoh-owoh, dheweke ora kuatir menawa omahe dileboni maling. Umpamaa maling arep nyatroni omahe, bandha apa sing bisa digawa? Wong sing ana ing omahe ya mung barang-barang sing ora ana regane.
Iku mau mratelake menawa ajine manungsa iki ora gumantung saka mbrewu lan lubering bandha. Mula ana kawicaksanan Jawa sing unine: Manungsa iku kudu luwih saka bandhane. Yen manungsa mung rebyeg kainteran ing kekarepan, mendah begjane yen omahe bisa dadi luwih apik, kamangka omahe wis gedhong magrong-magrong, utawa mendah gagahe yen duwe maneh montor sing kinclong, kamangka montore wis lima cacahe tur kabeh wis kinclong-kinclong wernane, manungsa kaya mengkono mau sejatine wis kelangan ajine.
Wong sing kedanan bandha iku ora nate marem. Persis kaya dene wong sing ngragas ing panganan. Nadyan wis mamah apa wae, isih terus ngelih. Kagandhulan bandha, urip iki dadi nggrenggiyek kabotan sanggan, pepindane uripe dadi sarwa ribed kesrimped bebed.
Kanggo wong sing kasrimpung ing bandha iku, para pinisepuh mbiyen maringi piwulang iki marang aku kabeh. Sepisan, wong kudu weruh ing tuju. Lire, apa ta sejatine tujuane uripku ing donya iki. Mesthine dudu kanggo nglumpukake bandha, ning kanggo nggayuh ajining dhiri lan tentreming ati. Saka kuna makuna aku ngreti, menawa ajining dhiri lan tentreming ati iku bakal bisa ginayuh, yen aku gelem ngelungake dhiri lan maringake saperangan bandhaku kanggo sapa sing mbutuhake. Banjur weruh ing tuju uga ateges weruh ing kasampurnaning urip. Cetha menawa kasampurnaning urip iku bisa dak gayuh menawa aku wani nglumpati urip iku, banjur mulih ing Sing Gawe Urip, sing gedhene ngungkuli sakabehing bandhaku ing donya iki.
Supaya ora kasimprung ing bandha, para pinisepuh mbiyen banjur paring piwulang kang kapindo iki: wong kudu weruh ing watese. Manungsa iku ora sarwa bisa, utawa sarwa mikolehi. Kabisan itu ana watese. Ngendi watesing kabisanku? Yen aku bisa mangsuli pitakonan iki, lakuku ora bakal ngalor ngidul tanpa tujuan. Bandha uga ana watese. Pribasane, aku ora bisa nglebokake prabot apa wae ing omahku sing mung cilik ukurane. Yen dak peksa-peksa, wewangunaning omahku mung dadi lan ora pantese. Parandene, yen aku isih tetep meksa, kudune aku nglegewa, menawa rasa srakah wis wiwit sumusup ing awakku. Pancen sumusuping rasa srakah iku alus, ora dak rasakake, weruh-weruh aku wis kebulet ing pepengenan sing ora ana watese. Mula yen aku sadhar, kapan rasa srakah iku wiwit nyusupi aku, aku banjur bisa nggepuk rasa srakah iku, sadurunge rasa mau mrambat lan nyrambahi sakabehing uripku.
Banjur, iki piwelinge para sepuh kang katelu: wong kudu weruh ing prelu. Pancen, manungsa iku kerep kajiret ing bandha lan prekara sing sejatine ora prelu kanggo uripe. Yen penganggoku akeh nganti turah-turah, kapan anggonku nganggo. Wong sing ora duwe, nganggone mung iku-iku wae. Ngonoa, dheweke sejatine luwih ngajeni penganggone tinimbang aku sing penganggone luwih-luwih. Aku mung nyimpen penganggoku ing lemari. Nalika aku arep nganggo, bingung anggonku milih. Tundhone, ya nganggo sing iku-iku wae. Coba penganggoku sing mung nganggur mau dak paringake liyan sing mbutuhake, rak banjur terus kajen merga dienggo. Lire piwulang sing katelu iku mratelake menawa apa sing dak duweni iki sejatine luwih akeh tinimbang sing dak prelokake. Katembungake liya: kapreluanku sejatine mung sethithik, mula aku ya ora prelu nduweni barang sing tundhone ora dak prelokake.
Ora ngugemi weruh ing tuju, weruh ing wates, lan weruh ing prelu, ya telung prekara iki sing mururagke wong kasandhung ing tumindak korupsi. Pancen, korupsi iku sejatine mung tembung liya kanggo sikep sing ora weruh ing ing tuju, ing wates, lan ing prelu. Kosok baline wong sing ngugemi telung prekara mau, dheweke bakal tinuntun sing marganing kabegjan lan katentremen, sing njalari dheweke bisa mbenerake paribasan iki: Wajik klethik,
Bolsward, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bolsward&oldid=1024676"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.30, 11 Maret 2016.
TERJEMAHAN BEBAS PEARL WORDS (KATA-KATA MUTIARA) | BLOG-e WONG JOWO
266 (dipuntambah 4 episode spesial kanthi wekdal 30
ugi dipuntepangi minangka Oggy et les Cafards wonten ing basa Perancis) inggih punika animasi komedi damelan Perancis ingkang dipunproduksi déning Parusahan Film Gaumont lan Xilam.[2]
Acara 30 menit punika biasanipun ngemot 3 épisode. Swara - swara sadaya dipunsamektakaken déning Marc du Pontavice, ananging boten wonten swara ingkang dipunlafalaken kamireng, ananging swara ingkang micanten namung dipunginakaken ing Inggris. Ananging wonten ing vérsi Perancis, swara - swara tartamtu kados ngguyu saged dipunginakaken wonten ing salah satunggaling kucing lan salah satunggaling coro nalika dipuncepetaken. Ing Jerman, puisi lucu ingkang gegayutan kaliyan tumindak layar ingkang dipunjuluki saking swara asli, dipunserat déning dialog éditor saing Jerman legenda Eberhard Storeck lan dipunlafalaken déning aktor Dirk Bach . ing India karakter ingkang dipunswantenaken sapérangan artis niru aktor filem populèr kados
kanggé coro, lan Amrish Puri kanggé Bob. Swara Nana Patekar dipunginakaken minangka narator cariyos. Sedaya karakter malahan micara satunggal kaliyan sanèsipun, ananging basa ingkang dipunginakaken inggih punika basa India. Dialoh ingkang dipunginakaken langkung asring adhedhasar ing dialog ingkang kondhang lan misuwur saking aktor ingkang kagayut. Wonten ing taun 2012, musim kaping 4 kanthi 66 épisode (dipuntambah 4 setengah jam Produk Spesial) sapunika
Siaran Internasional[besut | besut sumber]
Oggy and the Cockroaches sapunika dipunsiaraken ing 151 nagara lan teritori iing donya, damel acara punika dados suksés.
DVD[besut | besut sumber]
Gangsal DVD medal nalika taun 2003 ing Amerika Serikat, kanthi 12 épisode saben DVD. Sawijining DVD Boxset Prancis samekta saking séri kapisanan jangkep, 78 épisode wonten ing sadayanipun dipuntambah juru anggegana lan sawijining épisode saking Musim 2.
Paraga Utama[besut | besut sumber]
Oggy, inggih punika kucing biru ingkang lemu. Oggy biasanipun nelasaken wekdalipun kanthi nonton TV utawi nindakaken pedamelan rumah tanggal - menawi boten, Oggy badhé ngoyak - ngoyak coro. Éwadéné kadang kala tumindak kados tiyanng éstri (utawi ing sapérangan kasus, nganggé rasukan kados satunggaling pembantu, tukang kebun), utawi tiyang jaler (wonten ing satungaling épisode coro nyolong tas laundry lan ndhawahaken trek ageman - Oggy mendhet punika setunggal baka satunggal, ananging lajeng isin ébah ing layar nalika kotang ingkang katingal ing antawising clana boxer lan kaos kaki). Éwadéné kekacauan ageng sapun asring dipunraosaken kaliyan para coro (ingkang dipunsebabaken para coro), Oggy sampun ngrembakaken sawijining raos tresna-mangkel kaliyan para coro, sasampuning dumunung kaliyan para coro kanggé wekdal ingkang lumayan dangu. Bab punika kadungkap wonten ing épisode "The Outsider", Oggy ajrih sanget kaliyan tikus. Oggy gadhah Volkswagen Beetle (mobil kodhok) lan véspa (katingal ing sapérangan épisode). Saben - saben Oggy manggihaken piyambakipun piyambakipun ing griya, Oggy badhé ngraos kicalan para coro kaliyan leluconipun. Wonten ing épisode "So Lonely", piyambakipun malah migunakaken tape recorder kanthi guyonipun para coro ing nginggillipun lan mainaken jail coro dhateng piyambakipun supados boten bosen. Oggy sampun sadar bilih tanpa coro, boten ngremenaken utawi boten naté nengsemaken ing uripipun. Oggy ugi gadhah handphone berpapan tombol QWERTY mirip BlackBerry lan Handphone touchscreen kanthi MP3 Player. Ing griyanipun ugi wonten komputer lan
oldid=1112392"	Kategori: Acara télévisi PrancisFox KidsKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 28 Januari 2017.
penguburan mangke bar jum’atan pak!
ungaran, demak, ambarawa, wonosobo, temanggung, salatiga, demak, kudus, pemalang,
Isih kanggo ra yo ning fatimiyah? Hehehe…*Ya… mungkin biar bisa salimal muslimuna min lisanina wa yadina, paling
ceweke elek2 kabeh..”.Hamka kliatanya makin kasmaran,hehehe..Piss..Lagi2 terdengar triakan”Aku luwe,mangan ning ngedi ki??”
Cara Disable Windows Logo Key | Sugeng Rawuh
“inggih mbah, saking mbogor.. kaliyan mbandung nggih lumayan tebih.. trus mase ingkang meniko saking mbangka.. menawi kulo saking sleman sanes
Kecamatan Purwakarta, Kabupaten Purwakarta, Provinsi Jawa Barat. Neng Nurul, bocah cilik
Sing ketelu, sapa maneh nek ora Blogger Nasional, Wong Tuwo sing Isih Enom Wae,
PEPADHANGE URIPPepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sarana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padhange srengenge.Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang
kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmune nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “Ha” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mestine kudu diturut. Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dewe lan samangsa kudu ngadepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagoda dening pakareman-pakareman kang di alami dek rekalane isih meger-meger urip waras-wiris. Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padang lan gampang.Anggane ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Ana dene sing dianggo nutupi mung estine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmune kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase
netepake mejani lan patukon lsp, kang dadi margane urip seneng nanging mung uriping wadag.Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskita lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srano mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudeni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae. Ana dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widi. Dadi kudu emut
ora bener (eling marang sipat 20 ing Pangeran).Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin,krenah marang kautaman sing bener-bener kanti rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono pada wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.Ana rembug pangelmon sing ana gandenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung purlu Mampir Ngombe. Tembung “Mampir Ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.Dadi terang banget uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang mung sedela banget yen ta ditandinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mestine banjur bakal kapitunan lire migunake kalawan pratitis yaiku ngobeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu sing murakabi tumrap marang urip lan pati, bisoa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure ((ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandesan pikir kang maton.Iki lagi bisa kelakon yen enggone milih iku kanti pratitis, bisa damang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora yoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta tan wening, kang supaya ara keblasuk. Awit yen kleru sapisan mesti bakal kleru ing salawase : janjine mung
Baitul Maqdis. "sumber wikipedia" sacho_ekaPengawasLokasi : tangerang- bantenReputation : 36Join date : 03.11.08Subyek: Re: Arah kiblat. Sat Dec 31, 2011 1:53 pm yo nganggo iklhas.. yo nganggo sariat..ojo di pisah2...bedo meneh nek keno alangan ora ngeri arah kiblat..
njenengan lulus kabeh, dadi wong pinter kabeh, dadi wong sugih kabeh, ora ono sing
Wah ilmune p Mars kanggone nyong isih kedhuwuren. Rung nyandhak. Tapi OK!
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran.3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi.5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran.6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora
marga saka kanugrahaning Pangeran.9. Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.11. Pangeran iku ora sare.12. Beda-beda pandumaning dumadi.13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging
kudu ngurmat biyung ira.15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.16. Purwa madya wasana.17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake.19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.20.Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.22.Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.23.Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.24.Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.25.manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.26.Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.27.Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.28.Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.29.Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.30.Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.32.Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.33.Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus.34.Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.35.Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa.36.Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.37.Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.38.Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.39.Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.40.Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.42.Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna. Kerohanian1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran.3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.7. Cakra manggilingan.8. Jaman iku owah gingsir.9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
mulanga marang wong kang durung wikan.15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.16. Lamun sira durung wikan alamira pribadi mara takono marang wong kang wus wikan.17. Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi.18. Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.19. Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.20.Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.22.Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran.23.Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.24.Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.25.Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling. Kemanusiaan1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.3. Ati suci marganing rahayu.4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..6. Jer basuki mawa beya.7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan.9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi bahasane lang legawaning ati, darbe sipat berbudi bawaleksana.10. Ngunduh wohing pakarti..11. Ajining dhiri saka lathi lan budi.12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.14. Tentrem iku saranane urip aneng donya.15. Yitna yuwana lena
Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.20.Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.22.Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.23.Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.24.Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.25.Sing sapa lena bakal cilaka.26.Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.27.Andhap asor.28.Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.29.Sing sapa salah seleh.30.Nglurug tanpa bala.31. Sugih ora
ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.37.Sing sapa temen tinemu.38.Melik nggendhong lali.39.Kudu sentosa ing budi.40.Sing prasaja.41. Balilu tau pinter durung nglakoni.42.Tumindak kanthi duga lan prayogo.43.Percaya marang dhiri pribadi.44.Nandur kebecikan.45.Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.46.Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.47.Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.48.Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake. Rahayu rahayu
Ragunan Siap Tampung Bulus Raksasa dari Ciliwung
lha iki sing tak butuhke $sudo nautilus. mbiyen ketoke pernah nganggo comand ngene iki tapi kok lali, ketemune neng kene. ternyata neng http://ubuntuforums.org/showthread.php?t=716201 pancen ora
maturnuwun kang menuju kene melalui google lho iki. sedulur kecakot pancen oye…
genah iyo.. ketoke comand kuwi akrab banget nganggo til til ngono. tapi piye maneh, jenenge yen lali kuwi ra kelingan (doh)
mas Maturnuwun mas .. walah ora kuwat ngoprek mas mung duwe siji... Iki mung
aku kok lagi ngertiBar jurang ngring ngrong yo nek ra salah ono protelon njikuk sing ngiwo arah tepus pokoke lurus
Maturnuwun mas .. walah ora kuwat ngoprek mas mung duwe siji... Iki mung nganggo Filter Hoya R 72. Maklum ra duwe CPL ra duwe ND yo nganggo sakanane ..waduh mas'e... nganggo filter ae apik tenan kui..
Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo
.-= Wandi thok´s last blog ..Beta =-.
Sijine meri pak, bener lho pak. Raja
cocok nggo kerokan kuwi,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Jun 02, 2012 1:25 am 5000 wingi iso nggo nyegogoreng saiki mung iso nggo
saiki isih dinyang uwong limang yuta... motor anyar karo motor umur 17 tahun regane padha....koplak to?lha motore wis
*Yang keempat, perbanyaklah berpuasa*
Kaping limo, dzikir wengi ingkang suwe… *
wong isik urip kok dongakne masuk sorga,,,,,,,,,,,,,,,,po meneh nyangsang ning jembtan sirotol mustaqim…
Sopo sing gelem mreneo ngko bar bodho tapi….. see you
By: Arwan on Juli 28, 2008 at 5:07 pm
na iyo, rampung mangan ra iso mlaku, mergo sikile abuh wong asam urate langsung mbledhak…
palembang adoh temen boss….pasar minggu wae sing cepak …he..he.. pambudi sing seneng.
By: pancat on Juli 28, 2008 at 5:16 pm
Yo Pasti seneng cedhak tur regane yo ora
jumeneng ratu tedhak turune Bathara Guru. Nanging miturut buku-buku asli Indu, kayata ...
Anoman Obong Dewi Shinta wis kelakon didhusta dening Prabu Rahwana/Dasamuka menyang kraton Alengkadiraja. Dewi Shinta dipapanake ing tama...
Ramayana : Sintha Kandhusta (Bahasa Jawa)
Raden Nakula putrane Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Satriya sumendhining Pandhawa (kakang ragil). Kagungan rayi siji
Kunthi sing angka kalih. Werkudara iku titisane Bathara Bayu. Awit putr...
Dewi Surtikanti milih mbela pati sisihane gambar Surtikanti gaya Jogja Dewi Surtikanti iku anake Prabu Salya lan Dewi Setyawati...
Dewi Erawati iku anak mbarepe Prabu Salya, raja nagara Mandaraka. Ibune Dewi Erawati jenenge Dewi Setyawati utawa Dewi Pujawati, anake w...
Wisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arj...
Jayadrata dudu wargane Kurawa kang cacah 100. Ananging, kayadene Basukarna utawa Adipati Karna, Jayadrata dadi salah sijine tetunggu...
Bathari Durga iku mula bukane duwe jeneng Dewi Pramuni kang sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa tresna marang panguwasa tribuwan...
Jejer Ngastina. Duhkitaning Prabu Pandu lan Dewi Kunti jalaran lahire ponang jabang bayi kang awujud bungkus. Tan ana sanjata kang tuma...
meh nulis dadi ra pede sakjane iki di pajang ning kampong jengkol aeeee *sek yo Pak, tak ngisi pelatihan sek Mbok ganti nglatih aku… Oyen
bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane Yo surak-o… surak hiyo… Arti tembang lir ilir dalam bahasa Indonesia: Sayup-sayup, Sayup-sayup bangun (
sawiji adi linuwih dasa sapuluh nama iku panjenengan purwa nami wiwitan. Sandyan katah titahing dewa kasongan ing
akasa, sinangga ing pertiwi, kaideng ing samudra, tebih ing parang muka, dasar negara Dwarawati silokane jero tancebe, jembar laladane, gede obore, duwur kukuse, padang jagate, adoh kakoncarane. Sigeg
Prabu Padmanaba, Prabu Basudewaputra, saweg dipunadep dening ingkang rayi Arya Setiyaki lan ingkang raka Patih Udawa. Sreg tumeluk kaya kuncim pertala mukanipun sarta kadiya tata malih krama paningalipun Padmanegara lan Udawa saking ajrih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lommedalen&oldid=1012733"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
isBahasa MelayuNorsk bokmålPolskiRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 6 Maret 2016.
Oracle Store Procedure Dan VB.NET | Sugeng Rawuh
ring upacara sané sering kasengguh wayang lemah puniki dados matiosan. Mabekel kabisan ring widang seni sané sampun
puniki teges.Ring yusannyané sané sampun ngenjek 67 taun, nénten dados piambeng dané ngayah ring widang seni. Jero Dalang setata makarya reragragan anyar mangda nyabran masolah setata kasenengin olih kramané.
nang Kota ProbolinggoTongas, ProbolinggoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.06, tanggal 22 April 2013.
Pekalongan,Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa Timur: Bangkalan, Banyuwangi,
duminter marang sedayamu.... koe kang loro asor deneng bebrayan..........amin....kang dadi manungso ojo dumeh......koe iku ora ngerti asal usul, ojo ngabalak......wong jowo ora iso di gawe main-main...malah koe kesiku.......DARMOGANDUL
akir jaman nantianya ALLAH yang tau....Dumateng derek kawulo sedanten...bek bilih wonten kalepatan ,anggon kawulo salah
Wedhatama mangkunegara IV mengatakan:Nulada laku utama / tumraping wong Tanah Jawi / wong Agung ing
angratoni / nenggih Kangjeng Ratu Kidul / ndedel nggayuh nggegana / umarak marek maripih / sor parabawa lan
iya ing sakarsanipun / wong Agung Ngeksiganda / nugrahane prapteng mangkin / trah-tumareh darabe padha wibawa //
Giyono, panjenengan punika ndak rumiyin rencang kula teng D2 PGSD UNS Solo. taksih tepang kula mboten nggih, soalipun panjenengan sampun terkenal teng pundi-pundi. Menawi lepat nggih nyuwun pangapunten, kula namung tiyang ndusun.
padepokanku, elek elek iso go golek duit. Matur nuwun rawuhipun,
berjuluk Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwana Senapati ing ngalaga Abdur-rahman Sayidin Panatagama IV. Ingkang
ngrepoti panjenengan lagi.. he..he..
Agung, on 27 Oktober 2009 at 21:51 said:	Sampun kula unduh Mas Ruhcitra… matur sembah nuwun.
Sami-sami. Balikpapan, nggih? 🙂
tony hidayat, on 3 Desember 2013 at 13:14 said:	maturnuwun sanget kang mas..
lali sing endi arek e. (Iya ada anak namanya Rajiv itu siapa Jeng? Sering SMS aku, tapi aku lupa yang mana anaknya)
Y: kera ngalam india bendino nang oma`e ark cilik iki, jeneng sampeyan sering digowo2. Nah awak2 lak kenal kabeh rek nang omae iku markas sembarangkalir. (Arek Malang
sang mayang mayang kayu mayang,adoh katone perek kangenen pitik
Yogyakarta Jl. Gamelan | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton, Yogyakarta 55131, IndonesiaJl. Gamelan | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton, Yogyakarta 55131, Indonesia
mahal", "eman-eman duite, wong ra tuku yo ra bedha adoh karo sing tuku", " Njenengan Sales nggih mas/
kemringet tur suwe, yen numpak motor cepet tpi ngisi bensin, numpak pesawat luwih cepet
reqinipun pinten menika? wiwidHanSipLokasi : Dunia
sik reqi niku nopo tho..?? halah kuwi loh mas..reqinipun pinten menika? eneng2 wae kw kang..
kang dirilis bareng karo penyanyi Sulis.[1] Album iki dadi album religi kang sukses nganti diproduksi ning macem-macem versi lan jumlahé.[1]
Uga tau duet karo penyanyi liyané, kayata Gita Gutawa lan Tasya , Hadad Alwi tau ngerilis album kang diwenehi judul Jalan Cinta 2, kang isiné 10 tetembangan sing dadi single andalané ya iku tembangan kang diwenehi judul Salam Ramadhan.[1]
Ning kauripané, Haddad Alwi cerai karo garwané, ya iku Atina Riawati, kang uga dadi penyanyi religi.[1] Sakloroné cerai ning akir 2005 sawisé patang taun wis urip bebarengan.[1] Dikaruniai anak wadon kang diwenehi jeneng Yasmin Hadad Assegaf.[1] Ananging, dingerteni sawisé cerai karo Haddad Alwi, Atina Riawati ngudhar jilbab.[2] Atina Haddad Alwi kang mbuka bisnis salon iku, anduwèni pamikiran kang positif kanggo awaké dhewe.[2]
JakartaPenyanyi IndonésiaMusisi IndonésiaLair 1966Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 29 Novèmber 2016.
Kaping papat weteng iro ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo biso ngelakoni Mugi-mugi Gusti
Mangkin i raga sampun wénten ring panguntat bulan Désémber 2006. Benjang, warsa Masehi anyar jagi nyaluk. Biasané i raga ngucapang Slamet Taun Baru, Rahajeng Warsa Anyar, Swasti Nawa Warsa ring timpal, sameton, utawi kulawarga. Ucapan sakadi puniki wantah medal lan nglimbak saking radio siaran, saking pabligbagan ring ambara. Saking pabligbagan ring ambara punika raris jimbar nglimbak ka widang siosan. Ungkuran ring ponsel, nénten
Sinonim Bahasa Bali ngunggahang kruna rahajeng lan selamet.
Kruna rahajeng kasurat antuk aksara Latin lan aksara Bali kasajajarang sareng becik, kénak, raharja, rahayu, seger. Ring basa Indonésiannyané baik, sehat, sentosa. Basa Inggrisnyané well, well being, prosperity. Rahajeng katungkalikang antuk bancana. Kruna selamet kasurat antuk aksara Latin lan aksara Bali kasajajarang sareng kénak, rahayu, rahajeng, waras. Ring basa Indonésiannyané
ring basa Sanskerta maartos kalih. Kapertama, nawa maartos anyar, seger, muda. Kaping kalih, nawa maartos sia (angka).
Slamet Taun Baru, Rahajeng Warsa Anyar, lan Swasti Nawa
Slamet Taun Baru lan Rahajeng Warsa Anyar jakti sajajar ring indik genah krunannyané. Slamet pateh
guminé mangkin. Makatetiga istilah sané kaanggé nyinahang pangapti ring warsa anyar puniki dados kaanggé. Punika dados kapilih manut genah lan manut galah. Yéning nganutin rasa basannyané, minab Slamet Taun Baru karasa dangan antuk ngucapang imbangang ring Rahajeng Warsa Anyar lan Swasti Nawa Warsa. Punika mawinan i raga patut nganutin genah lan galah ngucapang, ri kala napi istilah punika kaanggé.
Slamet Taun Baru, Rahajeng Warsa Anyar, lan Swasti Nawa Warsa punika sami patut. Durusang anggé silih tunggilnyané sané manut. Dumugi namu kaslametan, karahajengan, lan karahayuan ring warsa anyar puniki.
Pepali”Jalma luwih medharken mamanis, Kang cinatur Kitap Tafsir Alam. Tinetepan umpamane:Ingkang segara agung, Lawan papan kang tanpa tulis, Tunjung tanpa selaga, Sapa gawe iku? Kalawan jenenging Allah. Lan Muhammad anane ana ing endi? Ywan sirna ana apa?Damar murup tanpa sumbu nenggih, Godhong ijo ingkang tanpa wreksa, Modin tan ana bedhuge, Sentek pisan wus rampung, Tanggal pisan purnama sidi, Panglong grahana lintang, Iku semunipun, Kang sampun awas ing cipta. Aja sira katungkul maca pribadi, Takokna kang wus wignya.Lawan
Jalma durung utama.Lawan angangsu pikulan warih, Amek geni pan nganggo dedamar, Kodhok angemuli lenge, Rangka manjing ing dhuwung,
Prawan adarbe suta, Ndhog bisa kaluruk, Jejaka rabine papat, Pan wong mangan saben dina-dina ngelih, Lawan mangan sapisan (pan wus marem).
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.68
pendek tangan dudu dewa, dudu manungsa ora nangis ora ngguyu Di
sing kudu dilakoni. Sejarah wis mbuktekna nek korban bencana alam sing paling akeh umume bocah-bocah bar kuwe wong tua/lansia, kuwe jelas banget sebab sing jenenge bocah urung nduwe kemampuan nggo nyelamatna awake dhewek sementara kuwe nek wong lanjut usia wis ora duwe kemampuan kuwe.
Sing jenenge tangga kuwe duwe tanggungjawab gede nang sistem penyelamatan mandiri.
kapan baen ming enggon tanggane sing kena bencana.
Sistem Penyelamatan Mandiri kiye ora nganggo komando, ora nganggo koordinasi, ora nganggo adminstrasi, sing penting langsung mangkat nggawa perangkat sing wis disiapna.
Pelayanan Darurat[sunting | besut sumber]
oldid=153188"	Kategori: RintisanMusibahBencana Alam	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.08, tanggal 29 Mei 2012.
hebat = WONG KWATOrang semaput = WONG PING SANOrang PInter ramal = WONG KAM FUMau Belok = Ni KungDapet Angka =
Ing saben taun meh kabeh negara kang wis mardika mengeti dina kamardikan. Mangkana uga negara Indonesia. Mengeti dina kamardikan ing Agustus. Ing taun iki, sanadyan isih ing Juli, pengetan dina kamardikan Republik Indonesia (RI) kang bisa diarani “pitulasan” wis ana grengsenge.
Diarani “pitulasan” amarga pengetan dina kamardikan RI ngepasi tanggal pitulas (17), yaiku 17 Agustus. Mula, wong-wong wis lanyah ngucapna “pitulasan” saben-saben mengeti dina kamardikan RI. Grengsenge pitulasan wis ana nganti ing desa-desa. Kaya ing Desa Jatikulon, Jati, Kudus, Jawa Tengah (Jateng). Katitik ing Juni wae wis kabentuk panitiya. Panitiya tingkat desa, RW, lan RT wis kabentuk kanthi komplit. Saka sapa sing penanggung jawab nganti seksi-seksi sing mbawani saben kegiyatan wis ana. Umume wis nganakake parepatan. Kaya panitiya pitulasan RW 6 Jatikulon, Jati, Kudus, tuladhane, wis nganakake parepatan kang sepisan ing Juli iki. Ngrembug werna-werna kegiyatan.Ana kegiyatan kang sifate umum. Tegese, bisa dieloki kabeh warga, enom-tuwa, lanang-wadon, lan gedhe-cilik. Upamane “jalan santai”. Nanging, ana uga kegiyatan kang sifate khusus. Kayata, kegiyatan kanggo bocah-bocah TK, SD, remaja, lan diwasa. Dipilah-pilah miturut umure. Cikben kabeh bisa karengkuh. Awit pitulasan taun iki bareng ritual Pasa, mula ana kegiyatan kang dirancang ditindakake ing Juli. Yaiku kegiyatan-kegiyatan kang mbutuhake tenaga fisik. Lomba kanggo bocah-bocah, remaja, lan diwasa kang mbutuhake tenaga fisik, dianakake sadurunge Pasa. Lomba nglebokake potelot ing botol, mecah plastik isi banyu, balap karung, badminton, lan lomba liyane kang mbutuhake fisik dianakake ing Juli iki. Dene lomba kang arupa kesenian (maca geguritan lan “mewarnai”) dianakake ing Agustus, sanadyan mbarengi Pasa. Amerga jenise lomba kuwi ora mbutuhake tenaga fisik. Kabeh ragat disokong warga bebarengan.
Ora mung ing RW 6, ing RW-RW liyane lan ing tingkat RT uga nganakake kegiyatan kang kaya ngana kuwi. Cathetan Dwija malah krungu warta, yen ing tingkat desa, Desa Jatikulon, Jati, Kudus, ora mung nganakake lomba antardusun (lomba voli), nanging uga arep nanggap kethoprak. Kethoprak kalebu kesenian dhaerah kang meh wae dilalekake dening masyarakate awit kagruduk dening budhaya/kesenian modern. Nanggap kethoprak ragate larang banget. Bisa nganti puluhan juta rupiyah. Mula ragate kuwi diurunake saka warga-warga kang kalebu duwe wulu pametu (penghasilan, Ind) akeh. Awit kas desa ora nyukupi. Kanyatan mapak pitulasan kang kaya ngana kuwi mesthi katindakake ing endi-endi panggonan ing saambane bumi nuswantara iki. Ya ing desa-desa lan ing kutha-kutha. Masyarakat, kantor-kantor swasta, apa maneh kantor-kantor pamarentahan, mesthi wae wis siyaga. Kabeh wis ndapuk kepanitiyaan. Anggaran lan rancangan-rancangan kegiyatan mesthi wis kasiapake. Dadi, sanadayan isih adoh saka 17 Agustus, nanging para warga bangsa gumregah. Wis ana grengsenge kahanan batin lan lair kanggo pengetan kaping 67 dina kamardikan RI 2012 iki. Iku mono patrap
Distrik: Agats | Akat | Atsy |
gerbang mawi sejarah ingkang mapan wonten ing kutha Seoul, kutha krajan saking Korea Kidul. Bangunan punika ugi dipunsebat kalihan nama Sungnyemuningkang ateges Gerbang Upacara Agung ingkang sinerat wonten ing papan gerbang.[1] Panyebatan Namdaemun kanthi wiyar dipunginakaken amargi papanipun ingkang wonten ing bagéyan kidul saking gerbang-gerbang ingkang njagi Hanyang (nama Seoul kala punika). Namdaemun punika ateges "Gerbang Ageng Kidul". Nalika wanci dalu tanggal 10 Februari 2008 atap saking gerbang kayu punika kobong lan nelasaken sadaya bagéyan atap lan struktur kayunipun.[2]
Sadèrèngipun kobongan ing taun 2008, Namdaemun punika bangunan kayu paling tua wonten ing Seoul.[3] Kanthi arsitèktur saking kayu lan watu mawi atap 2 tingkat, gerbang punika kapungskasan nalika taun 1398 lan dipunginakaken minangka lawang kanggé mlebet ing pusat kutha. Kejawi punika ugi kanggé nyambut dhayoh (tamu) nagara lan ugi kanggé njagi kutha saking macan Korea ingkang sampun dangu punah saking Korea. Konstruksi kawiwitan ing taun 1395 nalika taun kaping 4 masa pamaréntahan Raja Taejo lan kapungkasan ing taun 398. Strukturipun dipunbangun malih ing taun 1447 lan nglampahi rénovasi.[3] Wiwitanipun, Namdaemun punika salah satunggal saking 3 gerbang utama, ingkang sanèsipun punika Dongdaemun (Gerbang Wetab) lan Seodaemun (Gerbang Kulon) ingkang sampun dangu risak[4]
Ing wiwitan abad kaping 20, tembok kutha ingkang ngubengi kutha Seoul dipunrisak déning pamaréntah kolonial Jepang kanthi alesan "kanggé nglancaraken aliran lalu lintas ing wewengkon kasebut". Rawuhipun putra mahkota saking Kekaisaran Jepang miturut prakiraan ingkang dados alesan damel risaking gerbang punika. Nalika putra mahkota kasebut ngliwati gerbang dipunsambut kanthi sarwa linangkung.[5] Namdaemun katutup kanggé umum ing taun 1907 bibar pamaréntahan kolonial Jepang mbangun jalur tream listrik ing celakipun. Ing masa perang Korea, Namdaemun risak sanget lan dipunrénovasi kanthi ageng ing taun 1961 mawi upacara pungkasan ing 14 Mei 1963.[6] Namdaemun dipundamel dados Harta Nasional Korea Selatan nomor 1"[7] nalika tanggal 20 Desember, 1962.
Gerbang punika dipunrénovasi malih nalika taun 2005 kantih nambahaken lemah lan suket ingkang sakiwa tengenipun supados katingal langkung éndah sadèrèngipun tanggal 3 Maret 2006 dipunbikak malih kanggé umum.[8] Nalika masa réstorasi, 182 kaca cithak biru saking desain gerbang dipundamel kanggé nyiapaken rékonstruksi énggal menawi kedadosan satunggaling masalah. b[9]
ing Korea SelatanSeoulPintu gerbangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.54, 6 Maret 2016.
Jatingarang, ana anak Ratu jenenge Jaka Tingkir sing lagi numpak prau tekan
dukuh Banyu Biru. Ning kana kuwi Jaka Tingkir ngaso sedelo kanggo leren sing
numpak prau, prau kuwi digawe Jaka Tingkir saka wit wit jati kang digandeng
sing digawe dewe. Nganti tekan dukuh Margaina Jaka Tingkir banjur leren jaluk
banyu marang wong desa kanggo ngombe, ning malah wong desa kana mau ora gelem
menehi banyu nggo ngombe Jaka Tingkir. Malah wong desa kuwi kanda sing tok nggo
Ing. Jan Káda, Ing. Josef Krejčíř, Ing. Lubomír Štangler, Ing. Vlastimil Polach, Ph.D., Ing.
Kecamatan Karangreja, Kabupaten Purbalingga ndeleng ewonan lawa sing gawe sarang nang lobang gedhe nang salah siji bukit nang desa kuwe. Penduduk sing penasaran akhire brasil nemokna goa-goa gedhe nang bukit kuwe,
Tanggal 30 November 1979 goa kiye resmi dadi obyek plesiran alam nang kabupaten Purbalingga.
Bagian Goa Lawa[sunting | besut sumber]
Nang goa Lawa kuwe ora mung siji thok goane ning mandan akeh antarane:
Kabeh goa nang dhuwur kuwe ana lorong penghubunge, dadi antara goa siji karo liyane ana lorong tembus. Sing ora nana lorong tembusane ialah:
Deleng Juga[sunting | besut sumber]
Kabupaten PurbalinggaGoa LawaPanganan lan Plesiran Purbalingga	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 20.23, tanggal 29 Mei 2012.
kuwi msti akeh ngetokake ragat nggo ajar....
ngrim balik i2 aym perlu dana lg,istri sy blg "mbo uwis,yo nek entok zg luwih apik? Ne ora?? tiwas
ke taman2 sampeyan..: 'main ayam itu akeh ragate,mesti makani,ngobati,ngerawat,nyita waktu. opo meneh nek urung paham seluk beluk ayam, kuwi msti akeh ngetokake ragat nggo ajar....
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa kagem........ Mugio panjenengan pinaringan wilujeng selamet lan lumebering rejeki kaliyan pinaringan kasihatan dening Ingkang Murbeng Dumadi, Allah SWT.Sugeng Tanggap Warsa Dumateng…. Mugi Gusti
Hyang Ratih : yan nuju sasih karo,
Tumpek puniki pawotonan sarwa ubuh-ubuhan ring Hyang Ludra :
15. HANGKEN TUMPEK WAYANG: Maturan ring Hyang Iswara: canang raka, canang wangi-wangi, pasucian, peras ajengan,
16. HANGKEN SANISCARA UMANIS WATUGUNUNG: Maturan ring Hyang Saraswati; suci peras daksina,
odalan beras : canang burat wangi, canang raka, beras kuning, tobasan amerta rawuh sai.
19. HANGKEN ANGGARA WAGE SINTA/SABUH MAS: Maturan ring Hyang
21. HANGKEN ANGGARA KLIWON KULANTIR: Maturan ring Hyang Mahadeva : canang genten, segehan kepel putih, soda putih kuning.
menyahnyah ngantos puwun), kakosok kuning (tepung mecampur kunyit), kakosok putih (beras putih mecampur
Kito suku jawi ampun kesupen boso jawinipun tetep di unggulaken kito kedah angkat drajatipun kebudayan jawi matur nuwun
Reply	ridwan syamsuddin	September 18th, 2011 at 1:05 pm
Resep Tempe Oseng Masak Kemangi Enak
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen,
Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon,
Pandeglang, Serang, Serang, Tangerang, Tangerang, Tangerang Selatan, Jawa
Timur, B angkalan, Surabaya, Banyuwangi,
s oʊ n i ə n / smith- soh -nee-ən ), dipunbangun nalika taun 1846 "kangge ningkatake sarta kangge difusi pangetahuan", inggih punika sekelompok muséum sarta pusat panelitian ingkang dikelola déning pamerintah Amerika Serikat. Disebut "loteng bangsa"[1] wonten eklektik ingkang gunggungipun 137 juta item,[2]] Lembaga ing Washington, DC iku inti saking sangalas muséum, sanga pusat panelitian, sarta kebon kewan. Fasilitas tambahan wonten ing Arizona, Maryland, New York City, Virginia, Panama sarta ing panggonan sanes, wonten 168 muséum sanes. Lembaga punika dipunkunjungi telung puluh juta nggal taun[3]
ditemukake nalika taun 1984, dijenengi sami kangge pakurmatan déning lembaga.
MusiumKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 2 Maret 2016.
ndek omah tang kriping e, malah saiki lali wolak-walik e werno kabel hahhaha, suwe bingitz ra tahu kriping mengkriping maneh
anotherorion(Juni 2, 2014 - 2:10 pm)	Balas aku nek ra mulang kuwi yo wegah ngrimping mas, trimo entuk dadi 😀
rawins(Mei 12, 2014 - 12:17 am)	Balas aku malah wis klalen carane ngrimping
saged laris lagune ing lan suksés ing nagari Irlandia, Britania Raya, lan uga Asia sagèd suksés sekawan single juara nalika taun 1996 lan 1999 in Ingris[2]. Sabanjure kosong nganthi 7 taun, Boyzone dadi reuni rakala taun 2008. Setaun sabanjure reuni, Stephen Gately budhal saka Boyzone, dhèwèké pejah ing taun 2009.[3]
Ulang taun ingkang kaping 20 taune Boyzone badhe dipengeti nalika tur taun 2013. Ora namung tur, Boyzone uga badhe lajeng damel album asmane tasih
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.25, 3 Sèptèmber 2016.
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)Rakeyan Kamuning Gading Prabu
SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI.........PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
ak saiki gawe enek replay ne bereng
bo, nek enek komentar anyar, tp ning panggone replay dhuwur lak goleki maneh ngunu?
Biasae komentar telakir ning ngisor dewe je
Copy PairsIndex.mq4 to your Metatrader Directory / ahli / pratondho /
Main i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 iClock Mod1 ora ana KOMENTAR
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me» Register» Lost Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa pasar komoditas), pratondho bantuan kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman gampang.
Hubungi kita: kontak[ing]mt4indicators.com NEWS Malah
sak ngerti ora nganggo MAS e?? 😛 , yo jenenge ae plesetan???
Barat[sunting | sunting sumber]
Ing. Pavel Mucha Ing. Pavel Mucha Ing. Pavel Mucha Ing. Pavel Mucha Ing. Pavel Mucha Ing. Pavel Mucha Ing. Pavel Mucha Ing. Petr Šmída Ing. Petr Šmída Ing.
Sabuk Kuiper utawa basa Inggris Kuiper belt iku lapisan sing wujude kayata cakra sing anane ing
Quaoar, Sedna, Xena, lan liya-liyane. Obyek-obyek angkasa iku umum diarani Obyek trans-Neptunus ya iku obyek-obyek ing tata surya sing orbite utawa sebagian orbite ngeliwati orbit planet Neptunus, dadi sabuk kuiper lan Awan oort iku termasuk obyek trans-neptunus.
anakipun sengkala Anggejali, so Goddess patutan Saka, King Sarkil ing Putranipun pulo Sengkolo Najran jumeneng Jake sareng nata, Sang Aji Saka jejuluk so jengkar Nga negaripun lajeng Jawi, wonten ing tanpo redi
apurun Dados dhaharing The Nata, nanging dharber prajanji nuwun medhang earth, sawijare kang dhestar, dhen suwun sumiyeh earth, yen semonggo sampun without karso aji. Fiber (Sindula: 17)
tho lan ojo wedi podha Payo guard, Mengko suntutur rumiyen, Ki patih langkung ajrih, gumeter nggennyo alungguh, ngucap nervous agreragapan. Tik saka
ngucap. Kulo niki patih feet, arsa sowan ing Medang Kanjeng Srinarapati Rama. Ki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saltdal&oldid=875179"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.13, 16 Novèmber 2013.
Angry Bird - atau dalam bahasa Jawa bisa disebut manuk ngamuk
Jamaluddin III Sido Ing Puro (1630-1639). Sultan Jamaluddin Mangkurat IV Sido Ing
Institutions Punggol Road-.Opp Punggol 17th Avenue (B65119)	Punggol Road-.Opp Punggol 17th Avenue (B65119)
Ing Sawijining Dino: FILOSOFI GAMELAN DALAM ISLAM
Nampa Inn & Suites (Nampa, ID)
617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-3263
jat1 jin4 ging1 sing2 mung6 zung1 jan4
larang banyu mas, piye ikila daleme pundi mas koq larang banyu ki martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: Bila Cinta
tetep bangga kok!Maju terus Gunungkidul! SDM alumni Gunungkidul biasane ulet, seneng nambut gawe,
Melu urun!Arepa wis 30 taun ninggalke Gunungkidul aku tetep bangga kok!Maju terus Gunungkidul! SDM alumni Gunungkidul biasane ulet, seneng nambut gawe,
aku tetep bangga kok!Maju terus Gunungkidul! SDM alumni Gunungkidul biasane ulet, seneng nambut gawe,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grimstad&oldid=976084"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 2 Maret 2016.
Tue Aug 26, 2008 1:17 pm sedaya khilaf, sedaya lepat, mugi tileburno dening pangastuti.. sugeng nindakaken ibadah siyam, mugi sedaya amal ibadah kita, tansah dipun tampi Allah swt.. dumugi dinten
cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus t374bwnKoordinatorLokasi : CixarankReputation : 1Join date : 02.05.08Subyek: Re: Khusus untuk yang menjalankannya... Sat Sep 06, 2008 1:18 pm le moco kudu nganggo
ingkang sumilir, ngasta roso kangen kagem Romo. Kolo meniko kulo kalih Romo ugi tebih babakan, nanging kulo yakin panjenengan nggih sami-sami mirsani lintang ning tawang. Mugi-mugi
Nanging, sedoyo niku sekolo kulo tasih alit. Sumiring ambal warsa, sedantenipun soyo bedo. Wit-witan katon kusem lan sumawur awu, langit katon abang mbranang amergi geni sing sumurup saking pabrik minyak, howonipun nggih soyo panas, lemah-lemah ugi soyo garing kemrontang. Kulo kangen, tepang kados jaman alit rumiyin. Nanging, setunggal ingkang mboten berubah saking sedoyonipun. Yaiku rumoso paite kopi ingang diunjuk kaliyan Romo.
Perang punika satunggiling kawontenan kakerasan ingkang ngombro ombro, konflik skala wiyar antawis kalih kelompok utawi langkung. Perang saged dipun wontenaken sacara simultan ing setunggal utawi langkung médan laga utawi theaters. Ing satunggiling médan laga, saged kémawon wonten setunggal utawi langkung kampanye militer. Sawenèh aksi militer wonten ing salebetipun kampanye militer biasanipun kasebat pertempuran, senajan terminologi punika kadhangkawis boten saged dipunterapaken wonten ing pertempuran ingkang migunaaken montor mabur, peluru kendhali utawi bom lan boten migunaaken pasukan darat utawi seganten.
Perkawis ingkang saged ndadosaken perang biasanipun rumit lan arupi werni-werni masalah. Upami cecongkrahan tuwuh bab wigati, kadosta : tlatah, kadhaulatan, sumber daya utawi ideologi kamangka perundhinganipun gagal, saged nuwuhaken perang. Wonten ing bukunipun ingkang
ngétang yèn kinten-kinten 90-95% saking komunitas tartamtu naté, utawi sakedhikipun kala-kala magepokan kaliyan perang, lan kathah ingkang terus menerus.[1][2][3][4] Satunggiling perang saged dipun wiwiti kanthi dheklarasi resmi utaminipun wonten ing perang internasional. Ewosemanten miturut sajarah lan
Caranipun Perang[besut | besut sumber]
Cara ingkang baku kanggé ngayahi perang sanget gumantung dhumateng wiyaripun sasaran, klebet bab-bab kadosdéné ngrebat tlatah, nglumpuhaken negari saingan, ngrisakaken kamampuan mengsah supados boten saged ngawontenanken aksi militèr, nguwaosi jalmi sanès utawi ngakeni padunung pribumi dados negari ingkang misah, ngantos dumugi pembantaian etnis ( genocide ). Biasanipun saben aksi militer déning satunggiling negari lajeng dipun lawan déning setunggal utawi langkung negari sanèsipun. Pramila, sasaran ingkang pokok saking sawenèh negari dados nomer kalih tinimbang sasaran ingkang langkung nyereg inggih punika ngicalaken kekuatan mengsah. Bab punika saged dipun ayahi kanthi cara ngepung, ngancuraken wonten ing palagan, ndamel mengsah supados mlajeng utawi takluk, utawi ngancuraken mengsah kanthi cara ingkang boten langsung sepertos nyebaraken panyakit utawi
sacara spesifik. Motivasi kanggé perang mbok manawi bènten kanggé pihak ingkang mréntahaken perang kaliyan ingkang ngayahi perang. Satunggiling negari ingkang badhé ngayahi perang kedah nggadhahi dhukungan kapemimpinan, dhukungan militer, sarta dhukungan rakyat. Satunggiling conto, wonten ing Perang Punic ingkang kaping tiga,[5] Para pemimpin Romawi
kitha Carthago, nanging rakyat Romawi saged mangertos lan ngidinaken perang kanthi angkah ingkang bènten inggih punika kanggé ngicalaken budhaya populèr tiyang Carthago, ingkang kabaripun remen ngurbanaken laré alit. Amargi kathah tiyang ingkang ndhèrèk sarujuk, perang saged nyebabaken pangurbanan jiwa raga, senajan saking motivasi ingkang bènten-bènten. Rupi-rupi téori bab panyebab perang, antawisipun:
Teori Sajarah[besut | besut sumber]
boten wonten cara kanggé mgramalaken wonten pundi lan mbénjang menapa badhé kadadosan. Para ahli ngèlmu Sosial ngritik andharan punika, kanthi alasan yèn sakdèrèngipun perang para pemimpin kanthi sadhar sampun ndamel kaputusan, pramila boten saged dipun wastani murni kacilakan. Sawenèh tiyang mbokmanawi saged mikantukaken pola ingkang sakedhikipun nggadhahi kahandhalan utawi reliabilitas, nanging amargi perang punika arupi maksad kolèktif saking jalmi kathah, tangtos angèl sanget kangge ndamel sistem ramalan ingkang komplit lan murakabi.
Teori Psikologi[besut | besut sumber]
Ahli Psikologi kados E.F.M. Durban lan John Bowlby mbantah yèn manungsa punika marisi dhasar kejem. Sementawis kekejeman punika dipun pendhem ing salebetipun masyarakat normal, kadhangkawis kedah muncul inggih punika nalika perang. Kanyatan punika sinarengan kaliyan gejala sanèsipun kadosta displacement, inggih punika nalika tiyang nyaluraken keluhanipun awujud bias lan kabencèn utawi ( hatred ) dhumateng sukubangsa, negari utawi ideologi sanès. Sementawis teori punika nggadhahi andharan tumrap panyebabing perang, nanging boten saged nerangaken wonten pundi lan mbénjang manawa perang badhé kadadosan. Minangka tambahan, teori punika nimbulaken pitakèn kéngin menapa kala-kala mangsa damé
pandhangan ingkang bènten sanget bab perang. Para ahli punika nyimpulaken manawi perang punika dhasaripun saking budhaya, ingkang dipun sinaoni kanthi prabawa nurture tinimbang alami ( nature ). Pramila punika bilih masyarakat saged dipun reformasi, perang saged ical. Miturut aliran punika katampinipun perang kanthi alasan agami, ideologi lan Nasionalisme.
Teori Sosiologi[besut | besut sumber]
Ngèlmu Sosiologi sampun dangu migatèkaken bab asal-usulipun perang, lan pinten-pinten èwu teori sampun tuwuh, lan kathah ugi ingkang boten sarujuk setunggal teori lan teori sanèsipun.Ngèlmu Sosiologi mérang bab perang dados sawetawis teori. Sepindhah, teori Primat
saking kondhisi domestik, kanthi sasaran agrèsi ingkang dipun tamtoaken déning kanyatan internasional. Pramila, Perang Donya I punika boten
bènten, inggih punika bab proporsi ingkang lepat antawis cacahing pemudha ingkang nggadhahi pendhidhikan inggil, lan cacahing kalenggahan wonten ing masyarakat minangka sumber utami rupi-rupi kakerasan sosial klebet ugi perang. Miturut teori punika : "tiyang badhé ngemis
rupi-rupi andharan miturut.teori hubungan internasional. Pedhukung teori realisme boten sarujuk yèn motivasi negari inggih punika madosi kaamanan kanggé survival utawi supados tetep èksis. Satunggilin andharan, kadangkawis boten sarujuk dhateng pandhangan kaum realis, bab kathahing bukyos empiris kanggé ndukung klaim yèn negari ingkang dhémokratis boten badhé perang kaliyan sesaminipun, punika satunggiling andharan ingkang katelah democratic peace theory. Faktor sanèsipun ingkang klebet inggih punika kawontenan bènten tumrap moral
mérang donya dados sawetawis hirarki lan nerangaken yèn perang punika minangka siklus destabilisasi saking hegemoni kakuatan ageng.
Jinis Perang lan Paperangan[besut | besut sumber]
Perang&oldid=1104673"	Kategori: PulitikKakerasanPerangKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBNKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 23 Oktober 2016.
Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa
Oct 22, 2008 9:42 pm sing pinter iku sing
ingkang kinurmatan. Nuninggih sakderengipun nyuwun agunging samudra pangaksami, mundhi dhawuh saking panjenenganipun kadang pranatacara bilih kawula ingkang piniji, kajibah angaturaken menggah wedharing sabdatama wulang utami dhumateng putra pinanganten sarimbit. Tuhu dereng darajat menawi kawula paring sabdatama, jer Sabda mekaten, boten wonten ingkang pantes hangagem, kajawi amung Gusti ingkang dados tuking samukawis. Bilih sabdatama makaten, mengku teges wulang utami dhedhasar sadaya Sabda-sabdaning Pangeran, ingkang sampun kawahya ing salebeting serat-serat suci. Nuninggih sanadyan kanthi awrating manah, karana kathah para winasis, para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh, ingkang sakelangkung lebda ing piptutur, parikedah boten saged hambantah, minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati, sawatawis suka wawasan ing babagan prayogining bebrayan. Tuhu pinanganten sarimbit, yekti langkung wasis dalah wiar ing pangertosan. Mbokbilih salebeting gesang patembayatan bebrayan, kawula estu langkung rumiyin, sahingga saget pinangka gada suka wawasan tumraping gesang patembayatan bebrayan enggal.
Gegaran tumrap gesang bebrayan enggal punika kasebat wonten gangsal prekawis ingkang sinebat Malima. Malima ing mriki saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu lan metu.
- Mlumah, punika nglumahaken tangan, utawi kridaha lumahing asta tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika aja seneng ngathung, utawi nggadhahi watak ingkang remen njagekaken dhateng pawewehing liyan. Punika pakarti ingkang boten sae.
- Mengkurep, tegesipun ngurepaken asta, bilih tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika kedah suka paweweh dhumateng tiyang sanes ingkang tanpa pamrih. Senenga tetulung marang sapa wae sing mbutuhake pitulungan, nanging aja seneng diweruhi wong akeh. Sajroning nindakake dana driyah, paribasane tangan tengen menehi dhuwit, tangan kiwa aja nganti weruh.
- Modot, punika tegesipun modot pikirane, modot nalare, werdinipun bilih dados tiyang tumitah wonten ing alamdonya punika kedah tansah mbudidaya murih undhaking kawruh, dimen jembar wawasanipun.
- Mlebu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang mandhapipun dhateng kasaenan, kedah katampi saha dipun lebetaken jroning manah, minangka dados gegebenganipun tiyang gesang bebrayan.
- Metu, mengku werdi sadaya kawruh utawi tumindak ingkang sae ingkang migunani dhumateng tiyang sanes utawi bebrayan agung, kedah dipun tularaken dhateng tiyang sanes.
Saksampunipun Malima katindakaken, kedah Dana ing tepa, Tepa ing rasa, saha Temen tobating rila ingkang pinangka reseping bebrayan sae.
- Tepa ing rasa tegesipun tepa punika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan pakarti punika kedah manut pangrasaning raos . Menawi pakarti tumrap raosing pribadi boten sae lan prayogi, sampun ngantos dipun tindakaken dhumateng tiyang sanes.
Dana ing tepa tegesipun raos pangraos kedah dipun tindakaken utawi dipun patrapaken ing bebrayan agung,
Temen tobating rila tegesipun kakung, kanthi temen tresna dhumateng kang garwa dumugi nini lan mintuna.
Wonten malih tembung Sacatur, inggih punika Sarupa, sajiwa, Sawanda lan Saekapraya.
- Sarupa, tegesipun kekalihipun rumaos manawi garwanipun sampun ingkang bagus lan sulistya piyambak.
- Sajiwa, mengku werdi kedah saged momong watak, satunggal lan satunggalipun.
- Sawanda, tegesipun adeging bebrayan, pamoring jiwa kekalih.
- Saekapraya, tegesipun tansah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami.
Hambok bilih namung semanten menapa ingkang saged kawula andharaken katur anakmas temanten sarimbit, kinen nularaken ing babagan wulang utamining bebrayan. Pepuntaning atur sugeng nindakaken jejibahaning bebrayan mugi tansah pinaringan kanugrahaning Gusti, nuwun, matur nuwun.
Ing. Jindřich Hvížďala, Ing. Marcel Kadlec,
prof. Ing. Pavel Kic, CSc., Ing. Martin Kotrbatý,
Bengkoang utawa kadang diarani "apel putih" kuwe salah siji tetandhuran umbi-umbian.
Neng dhaerah Banyumasan, bengkoang kuwe akeh ditandhur neng Kecamatan Prembun, Kebumen.
Bengkoang sing dipanen sajroning musim ketigo rasane luwih manis.
kayak tentang kisah2 tentang kehidupan yg sekarang gi marak / tren di tipi, ciklet, rahasiaku, si doel anak gedongan…..:)>-
29 Oktober 2005 at 12am Sayang nang mediun sing iso SCTV mung sitik, sing daerah dhuwur karo sing duwe parabola. Yen aku iki mesti ra iso ndelok, lha nang tengah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.00, 9 Maret 2013.
Kemiosmosis minangka sawijining mekanisme pangkopelan energi kanthi nggunakake energi kang kasimpen kanthi wujud gradien H+ kanggo nggerakake kerja seluler.[1][2] Ing mitokondria, energi kanggo pambentukan gradien asale saka reaksi redoks eksergonik lan sintesis ATP minangka kerja kang ditindakake.[1] Nanging kemiosmosis uga kedadeyan ing panggonan liya, lan werna-werna.[1]
Sadurunge, Rosenberg ndefinisekake sawijining proses kang nyebabake pindhahe sawijining substansi saka sawijining area kang nduweni energi potensial elektrokimiawi luwih endhek anuju ing panggonan kanthi energi potensial kang luwih dhuwur, minangka transpor aktif.[3] Pindhahing bak
sacara sekunder kang ora ana gegayutane langsung karo reaksi kimiawi lan metabolis, antarane rong titik kang dipisahake déning alangan osmotik kang duweni simpor utawa kotranspor ing alangan mau. Reaksi ing simpor mau ngupaya ngancik titik ekuilibrium, saengga arah ngalihe saka siji substansi ing simpor bakal nyebabake substansi liya obah ing arah kang padha, senajan kabèh mau ateges nantang arus energi potensial elektrokimiawi.
Kloroplas nggunakake kemiosmosis kanggo ngasilake ATP nalika fotosintesis ing organel iki, cahya (lan dudu energi kimiawi) nggerakake aliran elektron
ngiteri membran plasmae.[1] Gradien iki banjur nyekel gaya gerak proton ora mung kanggo nggawé ATP nanging uga
Dijupuk 2010-07-18. line feed character ing |title= ing posisi 45 (pitulung)
Sumber : Wikipedia	View bbcode of taroyana's post taroyana - 24/09/2012 01:11 PM #6
Jenis Jenis Gazebo Artikel Indonesia | Kumpulan Artikel Indonesia Tips dan Artikel Indonesia
cen ngono kang_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
dikumpulke ra kanggo ndalam setahun tur jumlahe ngluwihi nishaf, nek emas 97 gram. dadi nek sampeyan kabeh isa nabung dhuwit sak
setahun sampeyan isa nabung 47,5 yuta. mula ya wis tekan nishaf tur kudu zakat. lha nek setahun mung isa nabung kurang saka kuwi ya rung wajib..... wiwidHanSipLo
carane,,, duwit dorong dibalekno, manejemen dorong dibentuk. wezz wani ANGON wedhus WAE,,……..
Wis….koyo entut ancene sing nerimo duit iku, hukum kudu
Oct 29, 2009 1:36 pm Info kangge rencang2 mbok menawi wonten ingkang dereng mangertos,...Awas,
iki aku ramelu.melu soale aku isin.... piye maneh kahanan je lurr.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
wkwkwk aku yo gx iso bayangke kang,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Żerków&oldid=1090941"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Serang&oldid=1046463"	Kategori: BantenRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 15 Maret 2016.
nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten TemanggungTlogomulyo, TemanggungKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.23, tanggal 11 Maret 2013.
Purwodadi, Solo, Jogja, Magelang,Salatiga, Ambarawa ,Banyumas, Kendal,
enek sing takon ndek Jubir e langsung, stadion endi iku, jare malah wis 2 iku sing wis
paraboting urip kang utama.4. Aja kurang pamariksanira lan den agung pangapunira.5. Agawe kabecikan marang sesaminira tumitah, agawea sukaning manahe sesamaning jalma.6. Aja duwe rumangsa
PAPAT LIMA PANCER Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang
karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa
Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake Tirakat Manusia jawa(tiyang Jawi)
Tanah Jawi, ia mertapa awewuda wonten ing redi Danaraja, kang
tak ‘nggo tombo kangen jero ning dodo
uwis tak liwati sewu ati tak takoni nanging kabeh podo ra ngerteni lungamu nang endi pirang taun anggonku nggoleki sepre...
“Heesy, Bune, Bune. Mbok kamu jangan keminter, sok pinter, gitu, to. Matur bares, terus terang, sama Pak Ageng. mBoten ngertos,
motokopi: Tumbuhan Lumut (Bryophyta)
hamemayu hayuning bawono, - nyawiji (sawiji), greget,
Kaping pisan moco Qur’an sakmaknane
Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah.
wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti
Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.
Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena aja suwe, sandhingena Siti Jenar, angling Ki Siti Jenar, sandhingena lawan ingsun,
doc. Ing. Ivailo Terzijski CSc.
nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e…? Jenengan Tahlilan monggo…, sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e…”
ya iku intib kang nyisa sawise masak sega ing dhasar panci sega(gamasot).[1] Intib sega minangka panganan ènthèng kas wong Korea.[1] Nalika masake suwe, sega kang ana ing dhasar panci bakal gosong lan rupane dadi kuning.[1]
wong wadon mangan nurungji, dene wong lanang ora mangan nurungji.[1] Saiki panganan iki wis dirembakake kanthi wujud permen, roti lan ombenan.[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (id)Icheon Ssalbab, foodinkorea. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nurungji&oldid=1112351"	Kategori: Ombèn-ombèn KoréaSegaRintisan mawa topik panganan lan ombènanKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsTagalogTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 28 Januari 2017.
[Reply]	jendral militan June 6, 2010 at 1:29 pm
la iyo…to!!!!!nek Nulis Boromania X-23 (boromania militan) MBOK YO OJO GEDE2 TO!!!!mbok ora usah disebotno nek arep loroh2….ketoe koq sinismen!!!!cah kalitidu yow arep ngomong ning koq saru men…nek di omongke…….
[Reply]	FANZ' June 6, 2010 at 1:49 pm
[Reply]	jendral militan June 6, 2010 at 6:38 pm
boboho…boboholic….bobo satpam….mbuh bobo opo maneh,….la piye kon emosi???wong sing
salam kagem bapak, ibu, adik lan ponakanmu sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Genetika-stub&oldid=831998"	Kategori: Cithakan rintisan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.12, 14 Maret 2013.
KUWI JEBUL CAH WONOSARI YO ... Sat Oct 06, 2012 4:33 pm Nyuwun sewu nek repost delete mawon nggih ...Aku
yenrakleru...-dari tlatah Playen-isih mambu sedulur karo
KUWI JEBUL CAH WONOSARI YO ... Sat Oct 06, 2012 9:45 pm oo isih mambu Mbah Manthous swargi .. brati isih
KUWI JEBUL CAH WONOSARI YO ... Sun Nov 04, 2012 8:24 am Lagi ngerti aku,,,,,,,,,,, lha opo iyo lour wiwidHanSipLo
KUWI JEBUL CAH WONOSARI YO ... Tue Nov 06, 2012 1:13 pm Aq yaw lagi ngerti iki..Jebul wong daerah nggon q tow.. sacho_ekaPenga
Subyek: Re: TANTRI - KOTAK KUWI JEBUL CAH WONOSARI YO ... Sat Nov 10, 2012 3:51 am ra penting mbokne.....ing penting ki dudu sapa,
KUWI JEBUL CAH WONOSARI YO ...
KUWI JEBUL CAH WONOSARI YO ... Wed Nov 21, 2012 3:13 pm playen GunungKidul now...lha mana lagi ???? Kus Lare wonosariKoordinatorLo
KUWI JEBUL CAH WONOSARI YO ... TANTRI - KOTAK KUWI JEBUL CAH WONOSARI
Gadhing gajah, patil lele, loreng macan
Miturut abjad[besut | besut sumber]
Miturut lokasi[besut | besut sumber]
Ing Pulo Jawa[besut | besut sumber]
Gunung Gedhé id . Gunung Tangkubanprahu id . Gunung Papandayan id . Gunung
Gunung LewotobiPerempuan Gunung Lereboleng . Gunung Iliboleng . Gunung Lewotolo . vInerie . Gunung Iliwerung . Gunung Batutara . Gunung Sirung . Gunung Hobal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_gunung_ing_Indonésia&oldid=1119202"	Kategori: GunungGeografiGéologi	Menu navigasi
MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 14 Februari 2017.
opo meneh pas kelas 2 , waduh... ora due cewek, mbolosan, musuhan atar kelas, wis ketoke wis menangan dewe lah..., nggawe nangis guru, di panggil BP kui wis langganan.., bikin kacau kegiatan extra kurikuler.. wis mbeling tenan...entuk cewek wae, penjaluke okeh tenan, (brenti merokoklah, gak bandellah, wis werno2lah)JAman saiki
Lha wingi kan wis bar tak tlipun to nduk??Kae lho pas tak tlipun nganggo pengaron koyo nggon mak lampir.. Kuwi
wegah karo nduwurmu ning yo luwih wegah meneh karo nduwurku lha aku dudu RYAN..(timbang di mutilasi!)Nek karo ngisorku pokokke aku wis amit2 wegah dadi ojo ngrayu
nggo mgisorku.._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
niyat ingsun amatek ajiku aji pancasona,
bumi sap pitu,anelahi sabuwana,
ing dhadhaku, gelap ngampar swaraku, durga mendhak
esuk njupuk paketan.Soale kerjaku ngeblog mbek ngirim artikel ke beberapa media massa.Aku biasane wis stand by nang
apal takono sing jogo(ayu2 lho),ngomongo nggoleki bamz sing kaose ireng nggowo tas gendhong.Aku soale hampir aben dino kaosan ireng mbek nggowo tas gendhong nang endi2..Adike wondo iku yo diajak pisan,winginane jare pengin ketemu aku,wis ta duduhi
oyi sam, ta parani sampeyan tapi ga iso saiki, jek
sisane biasane gawe nulis blog,mbek browsing plus ngeforum.INDOMEGAH iku le deretan ruko paling anyar seberange ruko sing onok MAGNET,cet abang.Wis,pokoke sing paling gedhe nang daerah kono saiki.Tapi rodhok lemot,mek paketane murah.Pengin pindah nang warnete lilalilo sing
ngene mengko bengi iso prei,gawe turu..
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 22.53, tanggal 20 Januari 2014.
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 15 Maret 2016.
jaler mular sirah, dhuwung jawah bapak Jawa Ipsum gujeng mantuk. Imbuh? Latu badan ngangge bathuk tilem ngadeg toya tangsul taken kakang nyukani dipun awis cukur segawon nyipeng kalung gujeng.
dibagi yo podo mumet kabeh iki, lah BW cekak client kabeh podo arep nonton youtube.
Klu gak cleinne kabeh dikon podo nonton TV wae neng alun alun.
Keju Spanyol inggih punika salah satunggaling jinis keju- keju lokal ingkang dipundamel ing sadaya dhaérah ing nagara Spanyol. Nagara Spanyol inggih sampun mrodhuksi langkung saking 100 jinis keju (queso wonten ing [[basa Spanyol].[1] Saben dhaérah ing Spanyol gadhah keju ingkang khas ingkang ngetingalaken kahanan geografis lan binatang utama ing dhaérah kasebut.[2] Sapérangan keju Spanyol ingkang misuwur asalipun saking dhaaerah - dhaérah pedalaman ingkang minangka dataran tinggi ingkang wiyar déné ing dhaérah punika asring kadadosan ewah- ewahan bab cuaca kanthi ujug- ujug. Ing dhaérah kasebut wonten kathah ménda- ménda kanthi kualitas ingakng sae lan saking susu nipun dipunasilaken keju Manchego, Ibores, lan Zamorano ingkang sampun misuwur.
Sujarah keju Spanyol inggih gayut kaliyan sujarah Castilla-La Mancha, inggih punika satunggaling dataran tinggi ing Spanyol.[3] Déné turah- turahanipun bagéyan arkeologis mbuktekaken bilih wonten ing jaman peruggu bangsa Spanyol dumunung ing mriki lan nindakaken kegiyatan kados ta ternak ménda, nenun wol, lan ngginakaken susu ménda kanggé damel keju. Keju ingkang dipundamel wonten ing wekdal 4.000 taun ingkang kepengker boten tebih bédanipun kaliyan keju Manchego ingkang langkung misuwur ing wekdal sak punika. Ing abad kaping enem welas, wonten ing zaman Don Quixote, kanggé ngrawat lan
punika dipunbubaraken wonten ing taun 1836, ménda- ménda taksih minangka perkawis ingkang wigati wonten ing Castila - La Mancha. Kejawi saking punika, papan kanggé damel keju nipun ugi sampun dados satunggaling indhustri kanthi sapérangan pabrik keju ingkang paling ageng wonten ing Spanyol ingkang mapan wonten ing dhaérah punika. Keju Manchego ugi taksih dipunprodhuksi wonten ing peternakan dhaérah lan dipunpadosi déning kathah tiyang ingkang remen keju. Ing taun 1988, pamarentah ngawontenaken pendataan keju- keju ingkang dipundamel ing Spanyol.[4] Perkawis puni dipuntindakaken amargi wontenipun kesadaran bilih keju- keju ingkang sanget wonten reginipun saged ical amargi kathah tiyng ingkng sampun nglirwakaken tradhisi lan asring pindhah- pindhah dhaten kitha- kitha ageng sanesipun. Pendaaan punika kathah ingkang dipuntindakaken ngginakaken kereta [jaran]] utawi kanthi mlampah kemawon supados saged dumugi tiyang ingkang damel keju ingkang wonten ing dhaérah- dhaérah ingkang paling plosok. Kathah keju ingkang dipundamel ing dhaérah - dhaérah pegunungan ingakng paling plosok ingkang ing wekdal punika dereng kathah ingkang mangertosi kawontenanipun.
Ketentuan Perlindhungan Asal-usulipun[besut | besut sumber]
Spanyol gadhah satunggaling sistem kanggé ngontrol kualitas saking keju- keju ingkang dipunasilaken. Sistem punika inggih meh sami kalliyan sistem ingkang dipunginakaken ing Prancis lan Italia. Sistem punika inggih dipunparingi nama Denominación de Origen (DO).[4] DO inggih punika ingkang ngatur lan nemtokaken bab- bab kads mekaten:
Kejawi saking punika, DO ugi maringi detail bab karakter- karakter keju ingkang bédakaken saking keju sanesipun. Sistem DO punika inggih nglindhungi prodhusen lan konsumen saking keju- keju ingkang kkualitasipun andhap utawi ugi keju tironan.
Dhaptar keju sertifikasi DO[besut | besut sumber]
MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI suryanto SLKoordinatorLokasi : BekasiReputation : 3Join date : 03.04.12Subyek: Re:
tetep wae ora kelingan.. Sponsored contentSubyek: Re: Mimpi
pesenku tetep siji ae, ndang sampeyan tuwuk2ne lek waras, lek wes ublem forum kene genok jaminan sampeyan tetep waras...iku deloken kera pandaan sing jenenge Rengong...
tetep siji ae, ndang sampeyan tuwuk2ne lek waras, lek wes ublem forum kene genok jaminan sampeyan tetep waras...iku deloken kera pandaan sing jenenge Rengong...bukti nyata sam... wi nolab nakal lagi.. _________________ aji_sukma471ANAK SSB JUNIORJumlah posting : 34Join date : 19.11.08Age : 29Subyek: Re: AYAS
semar mesem, semar mesem siro sun kongkon lebonono si…(sebut namanya) kekepen angen-angene, gawenen welas asih maring aku, wewayanganku tansah cumanthel tan biso ilang seko netrane, teko welas teko asih si … (sebut namanya) andulu maring aku, asih kersaning
ing dhadhaku, gelap ngampar swaraku, durga mendhak kala mendhak. Teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng madep manut sakarepku. Kersaning
sing biasa didaki mung kanggo tujuan wisata/rekreasi, hobi utawa mung sekedar pengin naklukaken. Pendakian neng puncak Gunung Slamet biasane kanggo tujuan-tujuan khusus
kanggo sesajen marang sing mbaureksa gunung Slamet. Sebenere Gunung Slamet dudu kanggo refresing atawa nyalurna hobby tok. Nanging luwih saka kuwe gunung Slamet sebenare
kaya panggonan sing kanggo wong memohon supaya kekarepane dikabulna. Hal kuwe dibuktekna anane syukuran
tanggal siji sura(1 Muharam). Syukuran kuwe awujud tumpeng kendit, diarani ngono soale tumpeng kuwe digawe saka beras abang sing tujukna kanggo para leluhur nang Gunung Slamet.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<< Myth
Ingkang kinurmatan bapak RT 02 RW 01. Bapak-Bapak , ibu-ibu ingkang minulya saha para wredha mudha ingkang kula tresnani.
Ingkang sepindhah, sumangga kita panjataken puja lan puji syukur dhumateng ngasanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos ingkang sampun paring kasehatan marang kita sedaya saengga kita saget kempal wonten acara punika tansah sehat wal’afiat.
Salajengipun, kula aturaken sugeng rawuh wonten acara malam tirakatan kamardhikaan Indonesia ingkang kaping sewidak pitu.
Bapak-ibu sarta sedherek-sedherek ingkang kinurmatan, kados sampun kita mangertosi sesarengan bilih rikala tanggal 17 Agustus 1945, Indonesia mbiyawaraaken kamardhikan. Para pemimpin bangsa punika wusananipun kasil maosaken teks proklamasi kamardhikan Indonesia lan gadhah cita-cita luhur inggih punika sila-sila wonten Pancasila.
Bapak-ibu ingkang minulya, panjenengan kasuwun rawuh ing pahargyan punika, saperlu tirakatan, sesarengan nyenyuwun dhumateng Gusti Allah, mugi-mugi nagari Indonesia saklajenipun langkung sae tinimbang sakderengipun merdheka.
Bapak-ibu, sumangga kamardhikan menika dipunisi kalihan pembangunan ugi watak nasionalisme ingkang katandur ing manah.
Wasana, cekap semanten atur kula. Bilih wonten klenta-klentu anggenipun kula matur, nyuwun pangapunten.
Perjanjèn Giyanti iku kesepakatan antara VOC, pihak Mataram (diwakili déning Sunan Pakubuwana III), lan pihak pamberontak saka klompok Pangeran Mangkubumi sing dadi solusi kanggo salah siji kerusuhan sing terus kedadéyan ing Mataram sapungkuré Sultan Agung. Perjanjèn sing ditapakastani ing tanggal 13 Februari 1755 iki sacara de facto lan de jure nandani rampungé Karajan Mataram sing mandhiri. Jeneng Giyanti dijupuk saka lokasi penandatanganan perjanjian iki, ya iku ing Désa Giyanti (ejaan Walanda, saiki papan kasebut lokasiné ing Dukuh Kerten, Désa Jantiharja), ing sisih kidul-wétan kutha
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prejanjèn_Giyanti&oldid=993875"	Kategori: Perjanjèn nglibatké IndonésiaPerjanjèn nglibataké Hindhia-WalandaSajarah IndonésiaPrastawa 1755	Menu navigasi
nendro, hayuningrat arso ngupadi kadang tuwo pembarepipun kang peparap sastrojendro ono ing
lamun luput nyuwun pangaksono", wangsulane sastrojendro, "paweling ingsun kuwi kanggo adege
manungso iyo urip, kang ngobahake ragane manungso iyo urip, kang muno iyo urip, kang kroso romongso ngrasakake iyo urip, mulo urip kang
3. Gumelaring jagad anyar saisine pisan, anane mung ringgit purwo, lampahanipun monosuko manunggal, dalangipun bocah soko gunung, herucokro
semono, iku kang mandegani pagelaran aneng jagad agung ngalam dunyo, waranggane roso sejati, gamelane dudu gamelan perunggu nanging gamelan lokananta, swarane gumludug, kang dewe-dewe munyo munining urip, ringgit
purwanipun woco, elingo purwaning dumadi, purwaning dumadine manungso, tan liyo soko dening roh suci, kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam
dunyo kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil, nora rampung lungguh aneng jagad anyar ora biso den lakoni bathin, agomo lan ngelmu, tangeh lamun jenengsiro tan mangerti mring kuncinipun iku kuncining gesang. Moho suci sesebutan ingsun, iku tumrap sakabehing manungso urip kang tumitah aneng ngalam dunyo,
urip, samobahing ragane soko krentege kalbu opo kang jenengsiro sedyo kudu podo
kang mahanani gelar gulung kang gumelar aneng ngalam dunyo, kang biso mumpuni roso sedarum iku gemblenging roso, mumpuni roso sekalir.
4. Mulo sakabehing poro manungso elingo purwaning dumadi, sun njarwani marganipun naliko jenengsiro kinandut mring ibuniro, ibuniro rino klawan
dalu tan kendat anggone meminto mring sihing gustine, pamintonipun
Kapi jembawan sesembahan ulun, guru laki kang sejati, kang andadekake reanane driyo sakabehing manungso, kapi jembawan wujudipun ketek abang, mulo pujo semedinipun mbenjang lamun kagungan putro/putri kenyo manis sang dyah diyu jembowati. Katiyasanipun
ngejowantah neng ngalam dunyo, tuwuhe sri sejati kang mabyur, mulo dadi pepundene poro kawulo putri miwah kakung, ndadekake mulyane poro kawulo sak anak kadang tumeko putu, iku sak teruse agawe
dadi yen triyoto sing dijejerake ora bakal digudo, ketek abang kuwi kekarepan (karso), pujio dudu mujo, mujo kuwi lagi laku, pujo kuwi lungguhe dadi jembowati yo kuwi ghaib, kanggo tetulak, yen matan ono tetulakan pari, jawan kudu dijebol setitik, kuwi saranane banjur gawe ngubengi sawah sepisan wae (sing wis wiwit mratak), bakdo kuwi suket jawan banjur dienam (dibundel wayang) digowo mulih dilebokake lumbung, iki kanggo mengkoni anane pari kang lagi tuwuh (mratak), ora bedo opo wae tuwuhe jabang bayi kang winengku kakang kawah.
Poro manungso biso muno-muni iku soko obah osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung, iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake saliring gelar gulung gumelaring roso sakalir kang anglimputi rogo ing telenging telogo tanjung, eling-eling jenengsiro duk maksih aneng telenging roso sejati siro durung manunggal, tunggal roso kabeh anglakoni kang nglimput sakojur badan urip kang dadi wengkune wengku kang bakuh kukuh njrambahi jagadiro yekti mulo sireki kroso kabeh ing ragamu lan jabeng asmane sopo
kang lungguh anglungguhi ing roso neki lan udinen den tunggal, poro manungso biso muno-muni iku soko osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi
panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake saliring gelar gulung gumelaring roso sakalir kang anglimputi badan, rino klawan dalu eling-eling jenengsiro duk maksih aneng telenging roso jati, siro durung manunggal.
Heh putraningsun sami poro satriyo lan wanito mreneo sun jarwani, mangertiyo jenengsiro wus ingsun sabdo dadi kitab suci sejati adam makno
wastanipun, iku wujudiro wulang reh sejati iku
Poro manungso jenengsiro elingo perobahane jagad lawas lan jagad anyar, sing biso ngetutake perobahane jagad, sing wis eling sangkan paraning dumadi , kang wis ndarbeni telu kang podo sektine, kang sumromboh anjrambahi sak indenging jagad. Siji lungguhe roso, loro lakune roso, telu gelare roso, siji tumrap laku jenengsiro laku tresno, loro jenengsiro laku welas asih, telu mring sak podo padane ono, yoiku gemblenge, hanane, gumelare jagad anyar, gulunge jagad lawas, tegese jenengsiro, siji : rengganen kang momong rogoniro rino klawan wengi, loro : jenengsiro biso anggulowentah obah mosiking roso, telu : bukti klawan nyoto jeneng siro kroso, rumongso, ngrasakake opo kang jenengsiro
Pakaryan kang guno amigunani, sumromboh mring sejagad yo jagade manungso
urip kabeh, iki sabdo dawuhe kang murbo waseso jati, yo guru jati, yo pangeran jati, yo moho adil, kang ngadili gawe gelar roso katentreman tumrap manungso sak indenging jagad royo kang laku kasebut.
muluring nalar anane sepisan iku sir, lampahing iku cipto, lungiding iku
budi, telu-teluning mau gembleng dadi siji, yo ingkono lungguhing biso tumindak opo wae kang wis dadi kewajibane (darmane dewe-dewe).
Tegese minongko kanggo panglimbang amargo bener luput, olo becik kuwi wis sinandang, tegese yo dadi darbene dewe lan kabeh kuwi mau ono,
maneh, ingkono mau rogo kang wenang milih, yen tumindake bener sing bakal oleh kuwi yektine sopo? nanging kosok baline, yen tumindake luput, sing bakal
Serangan téroris Jaipur 13 Mei 2008 iku sawijining séri bom sing wis dikoordinir dijeblugaké ing Jaipur, kutha krajan nagara bagéyan Rajasthan, India ing dina Slasa, 13 Mei. Sakurang-kurangé 80 jiwa téwas lan luwih saka 200 jiwa tatu-tatu.
Bom-bom iki padha njeblug sajroning wektu 20 menit lan ngrusak bazar tengah kutha sing kebak wong, wiwitané jam 7:20 p.m. IST. Bom sing kaping wolu sing ora njeblug, ditemokaké. Sepuluh saka wong sing téwas iku bocah cilik. Sawisé pangeboman iki, ana jam malam sing dianakaké ing dina awan.
Dina Rebo iki ana wong loro sing wis dicekel. Miturut Vasundhara Raje, Menteri Utama Rajasthan, sing nglakoni pangeboman iki kelompok internasional. Mbok-manawa sing dikarepaké kelompok saka
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 6 Maret 2016.
kaum muslimin wal muslimat ingkang kula kurmati. Puja-puji syukur Alhamdulillah mugi kunjuk ing ngarsaning Gusti Allah SWT. Ingkang sampun paring berkah saha hidaya dhumateng kita, bilih ing dalu punika kula panjenengan sami saged makempal wonten ing Mushola Baitul Muqodas Desa Bangsalan Kecamatan Sambit Ponorogo, kangge
punika mengerti kanjeng Nabi Ismail as. Dipun semebelih tiyang sepuhipun inggih punika kanjeng Nabi Ibrahim as. Minangka pangujining Gusti Allah SWT. Dhumateng kanjeng Nabi Ibrahim as. Kaliyan putranipun Ismail. Kados pundi ketakwaan saha sih katresnanipun kanjeng nabi dhumateng Allah SWT. Awrat pundi tresnanipun dhumateng pangeranipun punapa awrat tresnanipun dhumateng putranipun. Kanjeng Nabi Ibrahim mbuktekaken bilih tresnanipun dhumateng Gusti Allah SWT. Langkung ageng tinimbang tresnanipun dhumateng ingkang putranipun Islamil. Pramila kanthi ikhlas nabi Ibrahim as. Rila ngurbanaken putranipun. Kanthi kekuasaanipun Allah SWT. Pramila ismail dipun gantos satunggaling menda domba. Saking kedadosan punika kita saged mendet hikmahipun. Hikmahipun, kita manungsa kedah ikhlas ngurbanaken banda saha sadya ingkang dipun kersakaken Allah SWT. Kados pundi riwayat saha kedadosanipun ngengingi kanjeng nabi Ibrahim dalah putranipun, ing samengke saged dipun midhangetaken aturipan para tokoh desa lan alim ulama ing andicara candakipun. Wasana atur
dumateng Allah S.W.T, tegesipun tansah anderek dumateng dawuh-dawuhipun lan nebihi awisan-awisanipun. Lan mangertoso bilih
mlebet wonten ing wulan ing kang agung. Yakni wulan Dzulhijah, wulan Dzulhijah puniko termasuk wulan ing kang mengku keutamaan-keutamaan.
Setengah saking keutamaan-keutamaanipun inggih punipo arupi wontenipun riyaya qurban utawi Idhul Adha. Wonten ing wulan puniko ugi minangka wulan ing kang Gusti Allah remen sanget menawi kawulanipun sami ngatah-ngatahaken amal sholeh lan takhorub dumateng Allah.
Kados dawuh ing setunggal diriwayataken saking sahabat Ibnu Abbas R.A, Rasulallah SAW dawuh:
“Ora ana dina-dina kang amal sholeh iku luwih demenaken marang Allah tenimbang dina-dina iki, yakni sepuluh dina wulan Dzulhijah”
Ora ana dina-dina kang luwih demenaken marang Allah yen den gawe ibadah tinimbang sepuluh dinane wulan Dzulhijjah. Puasa saben dinane madani puasa setahun lan olihe jumeneng ibadah ana saben-saben
duwur, mangga samiya anggugah bates kito sami dumateng ibadah Qurban ing kang agung sanget fadilahipun.
Wassalamualaikum Wr. Wb.. Share :
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 14 Maret 2013.
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.37, tanggal 11 Maret 2013.
Hérodès. 2Ing sakwijiné dina, dongé wong-wong iki pada ngumpul memuji Gusti lan pasa, Roh Sutyi ngomong: “Aku mbutuhké Barnabas lan Saulus kanggo penggawéan sing gedé.” 3Wong-wong terus pasa lan ndonga terus lan sakwisé kuwi terus numpangi tangan ndongakké Barnabas lan Saulus, terus dikongkon budal. 4Barnabas lan Saulus terus manut kongkonané Roh Sutyi budal nang kuta Selukia. Sangka kono terus numpak prau ngabrah nang pula Siprus. 5Kadung wis tekan kuta Salamis wong loro iki terus pada ngabarké pituturé Gusti Allah nang sinaguk-sinaguké wong Ju. Yohanes mbarang ya mèlu ngréwangi nang kono. Iki Yohanes sing uga katyeluk Markus. 6Wong-wong mau terus pada ndlajahi pula Siprus sampèk rata nganti tekan kuta Pafos. Nang kuta Pafos kono Barnabas lan Saulus kepetuk karo wong Ju sing jenengé Bar-Yésus. Bar-Yésus iki ngakuné nabi, nanging dèkné nganggokké pangwasa pepeteng. 7Bar-Yésus iki kantyané Sèrgius Paulus, gramangé pula kono, wong sing jeru
Gusti Allah. 8Nanging Elimas, kuwi jenengé Bar-Yésus ing tembung Grik, ngalang-alangi supaya gramangé ora pretyaya marang Gusti Yésus. 9Saulus, sing uga ketyeluk Paulus, mandeng wongé. 10Ing kwasané Roh Sutyi rasul Paulus terus ngomong: “Elimas, kowé kuwi pantyèn anaké Sétan. Atimu kebek karo pikiran sing ala, mulané kowé nglawan sembarang sing betyik. Senengmu namung malik piwulang-piwulangé Gusti sing bener. 11Saiki tangané Gusti bakal nggebuk kowé lan kowé bakal lamur lan ora bakal weruh padangé srengéngé sak untara.” Sakwat Elimas mripaté lamur lan ora weruh apa-apa, terus tyemumak-tyemumuk nggolèk dalan lan njaluk dituntun. 12Gramangé weruh lelakon kuwi terus pretyaya marang Gusti Yésus. Dèkné nggumuné éram-éram bab piwulangé Gusti. 13Rasul Paulus lan sak kantyané terus numpak prau lunga sangka kuta Pafos, budal nang kuta Pèrgi nang bawah Pamfili. Nanging Yohanes Markus ora gelem mèlu
panggonan kono. 51Rasul Paulus lan Barnabas terus ngetok-etokké lemahé sangka sikilé nang ngarepé wong okèh kuwi, kanggo tanda nèk wis ora ngerti jawané, terus lunga nang kuta Ikonium. 52Nanging murid-muridé Gusti sing
dho iso tak elikke ojo dho selingkuh yoooo.......mrinding aku krungu we...._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI
ngerti yo sisan to tak temoni...sepisanan aku mung meneng ngadeg neng ngarepe pacarku kuwi...sengojo ben salh tingkah terus bingung karepe dhewe...sakwise marem nonton wong do bingung terus mung tak tinggal lunga ngono thok....ga tak apak apake..... lha isih pacaran we wis ngono mengko nek tak usahake dadi bojo terus selingkuh rak repot....mula aku malah matur nuwun denen aku ngerti sak durunge maju luwih adoh.....tekadku, biyen ra kenal dekne aku yo urip seneng...ra kenal meneh yo apa bedane.... ra sah ditangisi lan digetuni....poya themon poya hoho....ning nek wis dadi bojo terus selingkuh mesthi luwih angel olehe rep ninggal...apap meneh nek wis anak anak...mula aku mung memuji aja nganti duwe bojo selingkuh...
SELINGKUH... Wed Aug 26, 2009 3:12 pm Mas koor ki adol gaplex neng ciledug ya? cileduge ngendi kuwi..dulurku akeh sing mrantau
berkenan menghadiri undangan (dadakan) kami. matur suwun dumateng sedulur-dulur ingkang sampun kersa rawuh dateng dalem kula...mugi-mugi Gusti Allah
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (3726)
tembung tradhisional basa Pāli lan Basa Sangskreta ingkang tegesipun "pancerahan" ngrujuk dhumateng kasadharan penuh ing pundi sadaya wewates dipunbucal saking pikiran. Sedaya potensi positif kalebet katresnan ingkang boten winates, katrampilan lan kawicaksanan dipuntelakaken lan dipunlampahi.
Kasadharan saged ateges numusing ati-jiwa kaliyan akal, kawontenan manungsa ingkang sampun saged ngolah pamikiran kaliyan jiwa jejering manungsa wontening gebyaring donya panguripan sami titah kanthi trawaca. Kasadharan saged ugi dipun tinting saking tembung dhasaripun sada utawi alif.
oldid=1060713"	Kategori: Tembung lan frase SangskretaKonsèp filosofi BuddhaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 26 Mèi 2016.
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping pisan saben dinane. Kakang-kakange kang olo atine wau nimbali “Cinderella”. Cinderella kang artine bocah wadon kang reget. “ Asma kui pancen pantes kaggo koe!’ ngendika kakang-kakange.Sawise pirang dino, wonten pengawal kerajaan kang nyebarke serat ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan.... (
Kulo Pados Badhe Rahmatmu Duh Gusti
menungso luwih galak soko harimau soale menungso opo wae dipangan ora milih milh koyo harimau :d
wong Ju sing jenengé Akwila, wong sangka kuta Pontus. Akwila durung suwi teka sangka negara Itali karo bojoné sing jenengé Priskila. Tekané nang kuta Korinta kono, jalaran ratuné Rum sing jenengé Klaudius, ngusir wong Ju kabèh kongkon lunga sangka kuta Rum. 3Rasul Paulus terus nggolèki omahé Akwila lan Priskila terus manggon karo brayat kuwi lan nyambutgawé bebarengan karo wong-wong kuwi, awit kerjanané tunggalé, yakuwi nggawèni omah lulang. 4Saben dina sabat rasul Paulus nggelarké pituturé Gusti nang sinaguk, tujuané ndunung-ndunungké marang wong-wong Ju lan Grik, supaya pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 5Sakwisé Silas lan Timotius teka sangka Masedonia, rasul Paulus terus namung merlokké nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, ndunungké marang wong Ju, nèk Gusti Yésus kuwi Kristus. 6Nanging wong-wong malah pada nampik lan ngolok-olok, mulané rasul Paulus terus ngebutké lemahé sangka saliné karo ngomong: “Nèk kowé kenèng sangsara, kuwi ya salahmu déwé. Aku ora nduwé salah apa-apa marang kowé. Wiwit saiki aku arep marani wong liya-liya bangsa.” 7Wong-wong mau terus ditinggal lunga karo rasul Paulus. Dèkné terus mondok nang omahé wong sing dudu Ju sing jenengé Titius Yustus. Wong iki mèlu agama Ju lan omahé nang jèjèré sinaguk. 8Penggedéné sinaguk sing jenengé Krispus sak brayaté uga pada pretyaya marang Gusti Yésus. Uga wong liya-liyané menèh nang Korinta kono pada ngrungokké kabar kabungahan sing digelarké karo rasul Paulus lan wong-wong kuwi pada pretyaya marang Gusti Yésus. Wong-wong sing pretyaya mau terus pada dibaptis. 9Ing sakwijiné wengi Gusti Allah ngomong marang rasul Paulus ing njeroné weweruh. Tembungé ngéné: “Paulus, aja wedi! Diteruské enggonmu nggelarké kabar kabungahan lan aja mandek, awit Aku ngréwangi kowé. 10Nang kuta kéné okèh wong sing bakal dadi umatku, mulané aja wedi, awit ora ènèng wong sing bakal nggawé ala marang kowé.” 11Mulané rasul Paulus enggoné manggon nang kuta kono ya sampèk setaun setengah suwéné, karo mulangi wong-wong bab pituturé Gusti Allah. 12Nanging kadung Galio dadi gramang
wong Ju teka sing jenengé Apolos, lairan sangka kuta Alèksandria. Apolos kuwi wong sing bisa nggelarké pituturé Gusti lan dèkné ya jeru pangertiné bab Kitab Sutyi. 25Apolos wis nampa piwulang bab dalané Gusti, mulané dèkné bisa mulangké bab Gusti Yésus karo ati sing semanget, senajan dèkné namung ngerti bab baptisané Yohanes Pembaptis. 26Uga nang sinaguk Apolos mulangi karo kendel. Kadung Priskila lan Akwila krungu piwulangé, Apolos terus diampirké nang omahé, supaya bisa didunung-dunungké sing tyeta bab piwulang Kristen sak kabèhé. 27Sakwisé kuwi Apolos kepéngin budal nang bawah Akaya. Sedulur-sedulur Kristen nang Efése kono pada bungah karo pikiran kuwi, mulané terus nggawani layang, supaya sedulur-sedulur nang bawah Akaya kono pada nampa Apolos sing apik. Kadung teka nang Akaya, Apolos bisa ngantepké pengandelé sedulur-sedulur nang kono, jalaran sangka kabetyikané Gusti Allah. 28Nang sak tengahé wong pirang-pirang Apolos bantah-bantahan karo wong-wong Ju lan ndunung-ndunungké sangka Kitab Sutyi, nèk Gusti Yésus kuwi Kristus.
Intro : Am F E F Am (2x)
"Dereng wangsul, kulo nggih mboten ngertos kahananipun kados nopo,"
taun wingi. tr us mbah sis wedok kae yo biyen pas isih urip yo tau nyumbang mesjid 500.000 terus digawa si X, tapi ra disetorke neng mesjid, rong taun iki duit zakat ra ono lapora ne, urung sing taun-
Mas K : wis yo laporke takmir wae.
bendahara : takmir e pruttt, ngerti ngono kuwi mung meneng wae (
Jane aku ki ra seneng, genah kono ngerti il mu agomo mung meneng wae, teko ndarus, mangan njuk mulih. Ra
Mas K : kae lo neaX si X ki gawa duit zakat maal, infak, shadaqah taun wingi tur ra ono la porane, urung kuwi taun-taun biyen.
sing ngerti. Jujur wae awak e dhewe ki kurang personil. Kowe ngerti to, nek aku kan esuk neng pasar, sore lagi bali. Mas J yo iso ne awan. Makane ben esuk si X sing jaga. Kan saiki muda mudi ne lagi sregep, sesuk mbok ajako nunggu zakat.
mudi -__-“. Saiki wis beres to?
Mas J : ho oh, wingi Pak S wis telpon jare saiki wis iso
wonten malih Pak, tahun 2011 ? Paringi pirso Pak nggih.Suwun.
opo kuwi, keduwuren...)_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... wawanKoordinatorReputation : 0Join date : 31.03.08Subyek: Re: CINTA>>>>>>>>> Fri Jul 11, 2008 2:27 pm [left]Wonosingo Ngali Kidul wrote:cinta
gandeng akeh sing do yangyangan sing kebablasen aku tak urun uneg2 sing rondo nggandrung sithi....Yoh bebasan wong mlaku lak yo karo uro2, itung2 ngibur ati dewe pakde....Pakde nggih kulo
nduwur ijo ngisor ireng... :!@#@!: agoezt89CamatLokasi : wonosariReputation : 4Join date : 15.01.09Subyek: Re:
ireng, dhuwur batik lengen pendek(wis pokoke koyo lurah)_________________Cekak Aos.. kliwon seminKoordinatorLokasi : jakartaReputation : 6Join date : 19.02.09Subyek: Re:
pm kaos ireng anyar kie seko FKOG katoke e yo ireng wonge yo ireng neng rodok bagos bagoesKoordinatorLokasi : bandung,jabarReputation : 8Join date : 06.04.09Subyek: Re:
Wed Jul 22, 2009 9:30 pm setelan ireng dino iki_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo fitrah diyanaKoordinatorLokasi : gejayan caturtungal,depok sleman yogyakartaReputation : 11Join date : 14.04.09Subyek: Re:
wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re:
JAMAN EDAN (Serat Jongko Joyoboyo) wong jawa yen iso Netepi lan iso Nglakoni, opo jare tetembungan iki sing bisa ngudari koyo rosone atine dhewe-dhewe, ndoyo sing isine mung apus-apusan, Nindakake opo jare wong nbiyen ora susah. yen iso adoh soko, sing saiki kedadenan tenan, koyo ila-ilane Jamane jaman edan sing ora edan ora keduman......, Pancen amenangi jaman EDAN, sing ORA EDAN ora KADUMAN. Sing WARAS padha NGGRAGAS, sing TANI padha DITALENI. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada. Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane. Akeh omah ing nduwur kuda. wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu. Yen bakal nemoni jaman edan: akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah. Bareng JAHAT diangkat-angkat, bareng SUCI dibenci. Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge. Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale. Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil. Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi. Kelakuan padha ganjil-ganjil. Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu. Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil. Sing ora bisa maling padha digething. Sing pinter duraka padha dadi kanca. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Akeh bandha muspra ora karuwan larine. Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe. Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi. Wong wadon nganggo panganggo lanang. Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka. Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja. Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane. Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah. Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak. Bojo ijol-ijolan jare jempolan. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi. Randha loro, prawan saaga lima. Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku, njaba putih njerone dhadhu. Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk. Wektu iku dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat, durjana saya sampurna. Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara, sing curang garang, sing jujur kojur. Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi. Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam. Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya. Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe. Wong golek pangan kaya gabah den interi. Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed. Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik. Sing anggak kalenggak. Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur, sing ngati-ati sambate kepati-pati. Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung, melu Jawa sing padha eling. Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding. Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjing Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman-eman ora kaduman, sing kaduman
apangawak manungsa. Apasuryan padha Bathara Kresna. Awewatak Baladewa. Agegaman trisula wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar. Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang. Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa. Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis. Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra, agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang, perange tanpa bala, sekti mandraguna tanpa aji-aji. Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk, tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi. Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya, jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur. Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa. Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan. Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga. Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang, tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang. Sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda
abebantu manungsa Jawa. Padha asenjata trisula wedha, kadherekake Sabdopalon Nayagenggong. Pendhak Suro nguntapake kumara, kumara kang wus katam nebus dosanira, kaadhepake ngarsane kang Kuwasa. Isih timur kaceluk wong tuwa, pangiride Gathutkaca sayuta. Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati. Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani. Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina. Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira. Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa, nanging pilih-pilih sapa
bareng sadina. Ora bisa diapusi amarga bisa maca ati. Wasis wegig waskitha ngreti sadurunge winarah, bisa priksa embah-
satriya iki, wus tan bapa tan bibi, lola wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha, landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran. Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku. Senenge
Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat. Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa. Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya. Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake. Kabeh kajarwakake nganti jlentreh, gawang-gawang terang ndrandang. Aja gumun aja ngungun, yaiku putrane Bathara
njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun. Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati. Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane. Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha. Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas. Madhepa den amarikelu. Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa. Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa, dewa apangawak
Iku paringe dewa. Ngluruge tanpa wadyabala. Yen menang datan ngasorake liyan. Para kawula padha suka-suka amarga adiling Pangeran wus teka. Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha, yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus
tp jo lali shalat,ngaji,ngocok,,
View Lyrics Vitamin C - Ojo podho nelongso (Cover)
Piwulangan basa ancase kanggo ngundhakake kaprigelan basa yaiku: nyemak, wicara, maca, utawa nulis. Piwulangan apresiasi sastra kang kalebu ing piwulangan basa uga kanggo ngundhakake kaprigelan basa. Asil piwulangan apresiasi sastra crita wayang ana ing siswa kelas VIII A SMP N 3 Kebumen isih kurang katon saka biji rata-rata kelas asile piwulangan basa Jawa mung entuk 64,54. Perkara iki kang ndadekake penulis nganakake panaliten. Kang arep dibabar ing panaliten iki yaiku: (1) apa bisa media komik kanggo ngundhakake kaprigelan siswa mangerteni crita wayang? (2) apa bisa media komik digunakake kanggo ngundhakake kaprigelan siswa nulis narasi? Ancase panaliten iki yaiku: kanggo mangerteni apa bisa media komik kanggo ngundhakake kaprigelan mangerteni crita wayang lan (2) mangerteni mirunggane media komik ing piwulangan basa Jawa utamane nulis narasi crita wayang. Panaliten ini kalebu panaliten tindakan kelas kang migunakake rong
kelas VIII A SMP N 3 Kebumen, dene data panaliten iki arupa data tes lan data nontes siswa. Ana enem aspek kanggo mbiji
wis ditindakake nudhuhake yen komik minangka media pamulangan apresiasi sastra crita wayang kanggo nulis narasi nyata bisa ngundhakake kaprigelane siswa anggone nulisake maneh crita wayang kang bisa disawang saka munggahe biji siswa. Ana ing prasiklus saka pamulangane guru biji rata-rata nulis karangan narasi mung 64,54, ing siklus I mundhak 5,72% dadi 68,23 kang kalebu kategori cukup ananging durung kabeh siswa bisa ngayuh KKM. Adhedhasar kekurangan ing siklus I pramila paneliti ndandani ing siklus II. Kekurangane mau didandani guru lan paneliti babagan: (1) guru aweh pitutur babagan rantamaning ukara lan (2) guru ngrewangi siswa anggone milih tembung. Biji rata-ratane siswa nulisake maneh crita wayang mundhak 9,82% saka siklus I dadi 74,54 ana ing siklus II. Saliyane kuwi patrape siswa nalika piwulangan apresiasi sastra crita wayang migunakake media komik ngalami owah-owahan. Owah-owahan sing ketara ing antarane, siswa kang biyen asring guyon nalika piwulangan saiki wis ora, banjur siswa kang biyene mung meneng ora wani takon merga wedi saiki wis wani takon. Pamrayoga saka panaliten iki yaiku: (1) komik trep yen digunakake minangka media pamulangan nulis karangan narasi crita wayang, (2) guru basa Jawa kudu kreatif lan selektif nalika nggunakake media pamulangan, (3) kanggo para paneliti kaajab nindakake panaliten lanjutan nanging migunakake media sing beda supaya bisa nggundhakake mutu
medhar sabda yaiku micara utawa nglairake gagasan, panemu sarana lisan ing
sangarepe wong akeh. Sesorah iku ngadhepi wong sing
sesorah iku kudu ngerti bab wigati sing kudu digatekake supaya anggone sesorah
sing nindakake, sesorah iku ora angel kajaba kudu ngerti bab wigatine sesorah,
uga gelem gladhen utawa latihan, saengga anggone sesorah bias becik lan lancar.
sesorah kanga nampa rawuhe tamu kang ana ing acara apa wae kayata acara
supitan, tanggap warsa (ulang tahun) lan sapiturute
Atur kabar, pawarta utawa informasi. Informasi
ing kene bias arupa palapuran utawa nyritakake sawijining bab marang pamirsa
(pangrungu/pendengar). Bab sing kudu digatekake yaiku sing sesorah kudu bias
medharake kanthi cetha/gambling perkara apa kang kudu dimangerteni dening wong
akeh. Pamiarsa kang sadurunge ora ngerti babar pisan dadi ngerti/gambling
informasi kang diwedharake. Umpamane sesorah palapuran ing rapat organisasi,
Aweh panglipur/hiburan (menghibur), Sesorah
kanggo aweh panglipur iki kanthi ancas supaya sing mirengake bias seneng
panggalihe, umpamane ing acara mantu, tanggap warsa lan sapiturute. Bias uga
kanggo panglipur ing acara layatan supaya kulawarga sing lagi bela
ingkang sipat pangajak kanthi ancas supaya sing mirengake percaya banjur
kapilut/melu, katut, katarik atine lan gelem nindakake apa kang diwedharake
sing sesorah. Umpamane sesorah ing papan ibadah, sesorah ing babagan agama lan
Supaya anggone sesorah bias kaleksanan kanthi becik, mula
sing digunakake kudu laras/cocog karo sing disdhepi. Basa ngoko digunakake
menawa sing diadhepi iku bocah utawa luwih enom tinimbang sing sesorah. Basa
sing sesorah iku uga kudu ngerti kahanan, yen ing desa utawa kampong bias
nggunakake basa krama kabeh, nanging yen ing kutha bias kacampur bahasa
kanyatan ana ing adicara temanten, syukuran, supitan, tanggap warsa (ulang
tahun), basa sing digunakake yaiku basa krama sing becik kacampuran basa
rinengga supaya becik menawa dirungokake lan tandha kurmat marang tamu sing
padha rawuh. Prayogane basa sing digunakake iku prasaja, ukarane ora
ngambra-ambra lan wusanane penak dirungokake dening wong liya.
raga saka busana. Menawa sesorah prayogane migunakake busana sing becik lan
sopan. Bab iki kajaba ngurmati sing padha mirengaken sesorah uga bias kanggo
njagani lan ngajeni awake dhewe. Busana uga kalarasake karo kahanan lan tujuan.
swara sing kepenak dirungokake, aja keseron utawa alon banget anggone ngucapake
tetembungan sing cetha, ora groyok, ora kecepeten saengga apa kang diwedharake
gampang dingerteni karepe, iramane ora lugu kaya wong maca buku.
4. Solah bawa, patrap (sikap)
bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg madhep marang pamriksa, tangan
ngapurancang, aja tumungkul/ndhingkluk lan aja ndangak.
ngucapake salam marang tamu kang rawuh kayata nuwun, kula nuwun, sugeng siang,
puji syukur marang Gusti dene isih bisa ketemu nindakake acara iku. Uga matur
panuwun marang tamu sing kersa nglonggarake wektu rawuh ana ing acara iku.
bab apa wae sing bakal diaturake, umpamane atur pambagya supitan, syukuran,
bab sing disuwunake (diarep) sing kagungan kersa marang tamune, umpamane donga,
atur panuwun awit rawuhe para tamu lan nyuwun pangapura menawa anggone nampa
tamu utawa micara ana tetembungan sing kurang becik lan solah bawa utawa
tumindak sing ora mranani penggalih. Tuladha Video Sesorah
Jatirahayu, Warih,2005.Pinter Sesorah Tatakrama lan Racikan Tuladha Sesorah.Yogyakarta : CV. Grafika Indah
Dénivelé (m) : 400Circuit 2 : Dénivelé (m) : 500Circuit 3 : Dénivelé (m) : 800Circuit 4 :
[Reply]	Sang Raja November 27, 2007 at 11:49 am
Edisi. 18/XXXIIIIII/25 Juni – 01 Juli 2007~
1 comment so far	Jeneng Yudhistira, ing crita Jawa, asline dianggo dening raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas kuwi. Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo dening Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani. Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwe bojo kang padha, yaiku Dewi Drupadhi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala. Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunthi. Dasanamane, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut padhalangan “mateg aji Panggendaming dewa” kang aran Puntawekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa Lawanan). Rehne bab mau rinasa kurang trep ing bebrayan Jawa, mula dening para pujangga kita banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Mulane ing crita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing negara Pancala iya Cempala. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala.
Ing versi Mahabharata India, Yudhistira pinter olah kaprajuritan lan gagah nalika perang. Yudhistira iku artine raja prajurit. Nanging ing crita Jawa, Yudhistira iya Puntadewa iku kondhang kadidene titah ludira seta. Kang mengkono mau kagawa saka watake sing jujur, salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yen dijaluk wong liya diwenehake. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati.Minangka tuladha, ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan), Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing negara Buluketiga. Sang Prabu ya manut. Dhirine dipasrahake. Ngenani wewatakane paraga siji iki, oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Awit akeh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah. Ing lakon Baratayuda, Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung, kabeh Pandhawa rumangsa bingung. Sebab, dikaya ngapaa wae Pandhita Durna kuwi gurune Pandhawa. Apa hiya murid arep wani marang gurune ? Untung Prabu Kresna ora kurang iguh pertikele. Terus sing didhawuhi ngadhepi Pandhita Durna iku putra Pancala, Raden Dhresthajumena. Kresna mung dhawuh marang Werkudara supaya merjaya gajah titihane senopati pengampinmg (Prabu Prameya) kang aran Gajah Esthitama. Sawise gajah kelakon mati dikepruk gada Rujakpolo, kabeh wadya Pandhawa banjur kadhawuhan alok yen Esthitama mati. Pamirenge Pandhita Durna sing mati mau Aswatama. Mula Pandhita Durna banjur nglumpruk otot bebayune, kaya wis kelangan daya. Kanthi ati sing bingung, urna banjur takon mrana-mrene, kalebu marang para panakawan, marang Werkudara, Arjuna, Nakula, Sadewa, lan sapitutrute. Kabeh anggone mangsuli padha gelem dhora yen Aswatama pancen mati. Durna akhire takon marang Puntadewa. bareng ditakoni kaya mengkonmo mau mesthi wae Sang Prabu bingung banget, mosok arep goroh ? Dibisiki karo Prabu Kresna yen kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apa-apa, nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. Kresna golek cara liya, supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi”sing lirih banget wae, dene anggone ngucapake tembung “tama”sing cukup sero. Tenan, diucapake dening Prabu Puntadewa ngono kuwi. Saka pangrungune Pandhita Durna, Aswatama mati, mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa, ning Sang
kudu gelem nglakoni dadi wong buangan ing alas suwene 12 taun. Ing pakeliran pusakane kang asring dadi kembang lambe dhalang
lan sangsangan robyong (tilarane Prabu Yudhistira, ratu Mertani) kang dayane, menawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki, sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang. Ing pungkasaning crita, Puntadewa munggah swarga bareng karo sedulur-sedulure. Puntadewa bareng karo asune moksa sing pungkasan. Tinimbang Pandhawa liyane, raja iki luwih resik atine. Ora kumalungkung, ora sok kuwasa, jujur, lan ngugemi agama kanthi ngati-ati. Ing sorga, Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka. Dheweke njaluk supaya melu mlebu neraka. Kamangka, para Kurawa malah enak-enak ana surga. Jebul kuwi mung sawetara. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing surga amarga ana sawetara kabecikan, nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka. Sumber
3 comments	Dening: Warisman, Mekarsari edisi 21 Oktober 2007 Ana owah-owahan pakulinane Kandar. Saiki ora tau ngrungokake lagu-lagu pop taun sewidakan, album lawas. Kamangka maune saben esuk jam lima nganti jam pitu mesthi nyetel radio sing ana acarane lagu-lagu kenangan. Saiki ganti nyetel lagu-lagu anyar albume Ada Band, Ungu, Niji, Naff, Raja, Keris Patih, She, Agnes Monika lan sapanunggalane. Kamangka maune senengane
mboseni,” aloke Imah, bojone Kandar, sing maune asring grundhelan yen krungu lagu-lagu taun sewidakan. “Inggih Pak, kula melu seneng,” anak-anake padha ngegongi.
Kandar pancen kesengsem karo Nia kanca kantor. Isih enom, senengane lagu-lagu penyanyi saiki. Mula Kandar melu ngapalake lagu-lagu anyar. Kandar wiwit nyedhaki Nia. Nalika
wangun dadi bapake. Satemene, Kandar mandheg mangu, olehe arep jumangkah. Atine ngosikake, yen nganti Nia gelem, mesakake Nia. Kaceke umur adoh, kasenengane akeh bedane. Kejaba kuwi, Kandar kelingan Imah lan anak-anake. Imah sing bekti, bebarengan nglakoni pait getiring urip. Ora tega ninggal utawa ngedum rasa tresnane.
Mula banjur kupiya nglalekake Nia. Carane nyuda ketemu Nia, yen ora perlu banget, ora nemoni. Upama ora kejarag ketemu, ora perlu sambung gunem yen ora perlu. Kasenengane ngrungokake lagu anyar uga mandheg, bali ngrungokake lagu-lagu lawas, bali marang penyanyi Tanty Yosepha, Titiek Sandhora,
lan sapanunggalane. Mbaka sethithik Kandar bisa nglalekake Nia.
Nganti wusanane, bubar salat Idul Fitri wingi, Kandar ketemu Sinta tilas kanca SD biyen. Kandar kelingan nalika kelas enem, sepisanan ngrasakake kesengsem marang bocah wadon kanca sekelas,
Wanita”. Sinta sing biyen sawise omah-omah pindhah Jakarta, saiki bali menyang Yogya nanging wis dadi randha. Biyen kelas enem SD nganti tekan kelas telu SMP runtang-runtung karo Sinta. Ya mung runtang-runtung nanging rasane endah banget. Pisah nalika kelas siji SMA marga beda sekolahane, lan Sinta banjur pacaran tenanan karo kancane SMA. Nalika semana sepisanan Kandar ngrasakake patah hati, mbeneri lagu “Patah Hati” duweke Rahmat Kartolo di-rekam maneh dening Kembar Group Alex & Yacob. “Sinta panggah katon ayu, malah rasaku luwih nengsemake, apa marga umur wis mateng,” batine Kandar bengi nalika arep turu.
Rasa tresna kang sepisanan, thukul maneh ing atine Kandar. Lagu-lagu album lawas sing karepe kanggo nglalekake Nia, salin dadi gaman landhep ngiris atine Kandar. Krasa luwih perih, senajan biyen mung cinta monyet. Kandar bali bingung, bisa nglalekake Nia, nanging tatu lawas kumat marga ketemu karo Sinta. Kudune Riyaya atine bungah nanging dheweke malah bingung digawe dhewe. Banjur
silap njalok ngapuro.Bocah cilik mangan sego,sego dipangan karo gulo,wes suwi orak ngomong jowo,dino royo njalok ngapuro.Buko
Raden Sunu Agustriyanto: Ndherek pitaken punapa asma Jayaningrat punika nunggak semi? awit eyang kula ingkang rumiyin...
Suligi: Nuwun Pak, mbok menawi taksih
panjenengan ingkang kaping 81 / 28022013 Mugi Ingkang...
Anie Soemarno: Pak Parto kula ngaturaken pambagya ambalawarsa panjenengan ingkang kaping 81 / 28022013 Mugi Ingkang...
Unggah-ungguh Basa Jawa yaiku adat sopan santun, tatakrama, tatasusila nggunakake Basa Jawa. Undha-usuke Basa Jawa miturut unggah-ungguhe kena kaperang dadi 5, yaiku :
1. Basa ngoko, kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (isih kaperang maneh dadi 2, Antya Basa lan Basa Antya).
2. Basa madya, kaperang dadi 3, yaiku Madya Ngoko, Madyantara lan Madya Krama.
3. Basa Krama, kaperang dadi 5, yaiku Kramantara, Mudha Krama, Wredha Krama, Krama Inggil, lan Krama Desa.
Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude,
1. Madya Ngoko. Basa Madya Ngoko wujude tembung :
Dika niku klebu beja, olehe panen pari mboten enten sing gabug, samang napake ta?
Kang slira (sampeyan), pangkate, sesebutan (peprenahan)
Bojone priyayi marang sing lanang (yen durung kulina)
Sampeyan niku pripun ta mas, seprika-sepriki kok boten enten sudane
A migunakaké Basa Madya Ngoko, B migunakaké Basa Madya Krama.
A : “É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg sedhéla”.
B : “Napa, ajeng tumbas?”
A : “Wong ngendheg nèk mboten ajeng tuku ajeng napa?”
B : “Engga ta mang milih. Dagangan kula saé-saé”.
Bojone priyayi marang sing lanang (yen durung ngoko)
Mas, tinimbang sampeyan ngresula ngoten niku, mbok luwung ngenggar-enggar penggalih lan nyenyuwun teng Pangeran pinaringan gesang mulya, tentrem boten enten sambikala.
A: “Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?” B: “Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?”A: “Iya”.B: “Saniki tanggal ping 27, taksih kirang 10 dalu”.A: “Rak ya wis cedhak”.(sumber panulisan : jv.wikipedia.org lan cathethan Basa Jawa nalika ing bangku sekolah)
Basa Jawa Ngoko yaiku perangan Basa Jawa kanggo guneman marang wong sapadha-padha. Basa Ngoko isih kaperang dadi 2, yaiku :
1. Ngoko Lugu,yaiku minangka tataran basa kang paling asor ing undha usuk Basa Jawa. Wujud tembunge ngoko, ora ana tembung krama utawa krama inggil tumrap wong sing diajak guneman. Gunane kanggo guneman antarane :
2.Ngoko Andhap, yaiku basa ngoko kang alus sarta luwih ngajeni marang wong kang diajak guneman. Wujude arupa basa ngoko kacampur tembung krama inggil tumrap wong kang diajak guneman. Yen dirasa kurang ngajeni sok dicampur tembung krama sawetara. Panganggone basa ngoko andhap iku kanggo guneman antarane :
Priyayi marang priyayi yen wis ngoko-ngokonan (kulina/raket)
a. Antya Basa (wujude tembung ngoko lan krama inggil). Ciri-cirine :
Kowe, kanggo pawongan kang diajeni diowahi dadi panjenengan, ki raka,kangmas
Ater-ater dak-, ko-, di- lan panambang -ku, -mu, -e, -ake ora owah
Mas, aku nyuwun ngampil kagungane buku sewengi wae.
Ora, kangmas ki suwé ora ngetingal-ngetingal iku tindak ngendi?
Wah, adhimas ki rada ngece. Genah wis pirsa bae kok mundhut pirsa.
b. Basa Antya (wujude tembung ngoko, krama inggil lan krama). Ciri-cirine :
Ater-ater dak-, ko-, di- tetep ora owah
Mas, aku ora bisa nyaosi apa-apa marang panjenengan, kejaba mung bisa ndherek muji rahayu, muga-muga panjenengan saged remen, lan saged ngangsu kawruh sing migunani tumrap nusa lan bangsa.
Dak arani sliramu dhèk mau bengi saèstu mriksani ringgit ana ing dalemé Pak Lurah. Gèk lampahé baé apa ya dhimas, teka gamelané sedalu natas ngungkung baé, ora ana pedhot-pedhoté.
(sumber tulisan : jv.wikipedia.org lan cathetan Basa Jawa nalika ing bangku sekolah)
2. Pak Bagyo nembe mucal kelas sekawan.
Contoh " Kula dereng tilem."
Basa Kedhaton yaiku basa kang kanggone mung ana kedhaton. Kaanggo tumrap
para sentana lan abdining ratu ing wektu seba ing ngarsaning ratu.
1. Punapi sira darbe kawasisan ingkang linuwih ?
2. Jengandika punapi sampun mengertos pawartos puniki ?
nedha = mangan puniku = iku wonten = ana
punapi = apa dhawak = dhewe jengandika = kowe
siyos = sida darbe = duwe puniki = niki E. BASA
Yangko Sego Abang Sego Nggeneng Kicak Wedang Uwuh Wedang Ronde Wedang Secang Lodeh Mbayung Tahu Bacem Tempe Bacem Jangan Besengek Gudangan Sego Kucing Gule Balung Sate Klathak Sate Karang Sate Kere
iku yo ditemokno koyok wong ngingub ndhik jok mirub libom sing ngglundhung ewed tutuk parkiran, mandheg njegreg
dheweke nandang soro koyok ngono. Repote silup sing oket ndhik TKP ngandhakno lek wanyik adum sing ketok
nemen, kadit osi nerusno crito iki mergo mripat ayas wis ‘liem mang hwat’. Opo maneh ayas lagi roket, gak osi ukut oker. Jik tas ae ayas ukud rayab aud sutar tekes ewus gae kana’e nawak sing tanus eros maeng. Bot-bote wong wis janji.
recepicafe batawicafe betawicafe betawi ex telpcafe betawi indonesiacafe betawi jakartacafe tradisionalcafe tradisional indonesiadessert betawiempek-empek
Aja kelalen bar ngaweh komentar, trus ditutup karo tanda ~~~~ (gelombang/tilde) ping papat, ben jatidiri karo tanggal penulisan Rika keton, kesuwun. Pangurus.
Endi wong ngapak?[besut sumber]
Penting: Ulasan Aktivitase Pangurus[besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.52, tanggal 19 April 2017.
‘Athfata yaa jiirotal’alami
Ngawiti ingsun nglarah syi’iran
siji kecamatan nang kabupaten Brebes. Kecamatan kiye salah siji kecamatan sing rada unik ning kabupaten Brebes, jumlah desane ana 21 iji, tapi desa sing penduduke nuturna basa Jawa kur 9 desa, liyane basa Sunda.
Demografi[sunting | besut sumber]
Dideleng sing komposisi penduduk kecamatan Ketanggungan bisa diarani multikultural, soale ana pirang-pirang ras sing urip ning kecamatan kiye, ana wong Jawa, wong Arab, wong Cina, wong Batak, wong Sunda, wong Madura, wong Padang lan sing liyane.
Ekonomi[sunting | besut sumber]
Kegiatan ekonomine gen cukup hebat, menurut etungan kasar duit sing muter saben dinane
ana kira-kira 2 milyar, ndean tah karo pasar Brebes sar-ser.
ingkang kinabekten, ketua panitia “Pangetan Maulid Nabi Muhammad” dalah para pengurus ingkang kinurmatan, sumrambah para warga ingkang kula tresnani.Sakderengipun sumangga kula panjenengan sedaya manungku puja ngunjukaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring rahmat saha hidayahipun, satemah kula penjenengan sedaya saged kempal
ngaturaken sugeng rawuh sinartan agunging panuwun awit panjenengansedaya sampun kersa
ngengeti wekdal ingkang sampun ndungkap siyang langkung prayogi menawi acara menika enggal dipunwiwiti. Tumampak ing acara sapisan inggih menika pambuka. Sumangga para rawuh sedaya, acara menika dipurwakani ndedonga miturut
kalawau ceramah saking uztadzah Mega. Mugi-mugi saged migunani tumrap kita sedaya. Purwa dumugi wasaning acara sampun kelampahan kanthi sae. Pramila sumangga acara ing siyang menika dipun-pungkasi kanthi dhedhonga sesarengan. Ndhedhonga kula dherekaken, sumangga…Para rawuh ingkang minulya, kula minangka pranata acara bok bilih wonten lepating atur saha kirangin subasita anggen kula matur, nyuwun pangaksama dhumateng panjenenggan sedaya. Jenang sela wader kali sesondheran, apuranta menawi wonten lepat kawula. Nuwun.
proses gol e piye ceritane sing lengkap, nek iso kata2 SARAN opo ae sing di omongno 😀
SERAT WEDHATAMA	Posted on 19 Januari 2011	by keongsavana88 SERAT WEDHATAMA
sinuba sinukarta, mrih kretarta pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing
ruhut sitompul, ruhut sitompul, ruhut sitompul demokrat, ruhut sitompul sindir
saiki wis ra tak rasak rasake meneh...pilih ngrasake liyane....
ngrasake liyane.... genah wes ngrasakke sing penak tenan Pakde ki.. nek iki aku melu usul. Sarate ndang rabi. dijamin enak...masalah
wes kulino nglakoni kabecikan, atine bakal ngerti sing pancen pantes dilakoni. Rawarontek wes diganti operasi
Jadi paling bingung low dtanyain ‘duwe lagune …. Sing anyar pora..??’ lha isine Lg2 lawas kabeh..
gogo (20:28:34) : selera jaman sekarang semakian aneh, bagusan musik” dlu yg penuh makna..
ing2624blue hazeBy admir-ing3875nauticalBy admir-ing2892daintyBy admir-ing3233autumn leavesBy admir-ing3143patchyBy admir-ing2752sweety pieBy admir-ing221
Lha yo to mas, yang penting nulis dulu,
dipasaraké minangka duo ang isa nyanyi, rap, lan nari, karya-karya awal deweké nampilaké bubblegum pop lan
kabentuk nalika tahun 1998-an déning SM Entertainment. Brian Joo diaudisi nalika dèwèké lagi nekani Holy Spirit High School ing New Jersey. Hwang Yoon-Suk, kang banjur dikenal minangka Hwanhee, dikon mèloni audisi déning anggota staf kang kerja kanggo label ing festival SMA-nya. Fly to the Sky resmi mulai debuté nalika tanggal 21 November 1999 ing LOG-IN H.O.T Concert lan SM Festival Concert '99.
Sakwisé iku, duo iki ngrilis album debut dewéékéDay by Day nalika tanggal 9 Desember 1999, lan nggawé penampilan resmi pertama déwéké ing televisi rong dina sebanjuré. Béda karo kangsak durungé déwéké ing SM Entertainment, ing
sukses banget lan kasil adol luwih saka 250.000 kopi.[4] Duo iki éntok status minangka bintang generasi selanjutnya skwisé nampa penghargaan Best New Artist nalika tahun 2000.[3] Nanging ing wektu kang padha, duo iki kudu gagal éntuk bintang instan kaya sak durungé déwéké H.O.T, kang sak jroné dodolan albumé wis nglewati sak yuta.[5]
Popularitas déwéké cepet munggah kanti ngrilis album kapindoné kanti judul The Promise nalika tahun 2001, kang nampilaké genre musik kang luwih saka album sakdurngé. Lagu kang temponé cepat déwéké mikolèh posisi puncak ing #2, nanging kanti cepet ilang saka chart.[6]
Gaya Musik[besut | besut sumber]
nyenengi musik kanti beat kang béda lan nduwèni kepinginan kang kuwat kanggo rap.[7] Senajan gairahé, album studio 2006 déwéké Transition ora nampilaké apa-apa. Brian mprediksi yèn ora bakal anamanèh kesempatan kanggo nglebokakè rap ing album dèwèké, lan ora seneg "dadi umum minangka duo terdiridari sak rapper lan sak vokalis". Déwéké nggetunaké popularitas muduné hip-hop ing Korea Selatan ing ngedi "hip-hop kang amung dicap minangka musik dance ing Korea."[1]
Record Sales of December 1999)". Music Industry Association Korea. 1999. Diarsip saka sing asli ing 2007-06-16. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)(Kaunduh 22/12/12)
Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)[pranala nonaktif](Kaunduh 22/12/12)
^ Cho, Won-kyung; Kim Ha-rim (2006). "Fly to the Sky Transition" (ing Korean). Cite nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "TVXQ Sweeps the 2006 MMKF" (ing Korean). 2006-11-27. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)(Kaunduh 10/12/12)
musik K-popSM TownKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel mawa pranala jaba nonaktifKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Motto: --- (---)
“Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
LAN WADON,TUO LAN ANOM ,TETAP WELAS TETAP ASIH,TETAP WELAS TETAP
ASIH,ASIHYO MARANG AKU KABEH,LAILAHAILALLAH MUHAMMADURRASU
Embuh wong Landa kok nyebutke ngono. Cologne kuwi jenenge kutha ing Kali…
Jun 16 2014 / No Comment / Read More »	Asmarani lan Para Pawèstri Pejuwang
Suligi: Nuwun Pak, mbok menawi taksih enget kula warga Aksera sapunika wonten Jember. Badhe nyuwun pirsa menapa...
pesan novel : 1. Tretes tintrim 2. Garuda Putih 3. Kunarpa tan bisa kandha 4. Dom Sumurup ing...
wong isih mbutge jew... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re:
ireng..kathok yow podo, nganggo kathok jin..mugo2 jin e ora goleki.. masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re:
ireng..kathok yow podo, nganggo kathok jin..mugo2 jin e ora goleki.. jare hansip kok wedi ro jin masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re:
Mar 03, 2012 8:24 pm lha iyo to, dikandhani koq ra percaya,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re:
Baju & Celana Hari Ini Sat Mar 03, 2012 10:49 pm kaos oblong gambar manuk, kathok kolor ijo tuwoarep nganggo jaket WDC ndak diarani madani nduwurku iki,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: Setelan Baju & Celana Hari Ini Sun Mar 04, 2012 2:30 am lagi rampung nata watu ngarep omah....
Setelan Baju & Celana Hari Ini Sun Mar 04, 2012 3:01 pm Asmaraningtyas wrote:lagi rampung nata watu ngarep omah....kathok cekak...
cilik nek ra kanggo, nek wis gede njur kanggo...\ wes jan cucak rowo ki cah atoz wetengkunek wis gedhe njur di sekolahake mbah,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re:
Nyuwun sewu, bade dipun ralat sekedhik …
Nampa Homes $0-$150K
Nampa Homes $150-$200K
Nampa Homes $200-$250K
Nampa Homes $250-$300K
Nampa Homes $300-$350K
Nampa Homes $350-$400K
dicampur, sing penting rasane enak. Selamat Bernostalgia. Monggo dipirsani resep-resep liyanipun. Mbokmenawi wonten resep nostalgia ingkah taksih ketlisut. Matur nuwun sampun mampir ;-)....
Posted by Mas Wigrantoro Roes Setiyadi in Galery Puisi.
2 comments	Wong sinau ora kudu ing njero kelas,
Ananging kudu ono ing njero ati lan pikiran kang wening,
Seliyane, ora elok wong sinau ora nganti rampung,
yen lelaku soko buku, sakdermane mata.
dipikir susah lha wong nggarape butuh kaprigelan, katemenan, dalah kauletan.
dikarepi ndang gelis rampung, lha nggih monggo
diulir-ulir nganti lelet, dionceki nganti tekan wiji,
dikrowoti nganti tekan pelok, ora ono entek-e
yo kuwi wing sing ngamalke kawruhe, kanggo lan becik-e sapada-pada.
wong sing sinau, ananging ngelmune lan kawruhe dalah keprigelane,
mung kanggo awak-e dewe, podo karo tanduran kang ora entuk wiji,
urip-e mung sepisan, ora ono pineruse, sigra tirta ngambah godhong lumbu,
wong sing cilaka, yo kuwi wong sinau terus, sinau opo wae,
Prabu Agung Resi Cakrabuana (950 M)o 3.2 Ratu Pucuk Umun dan Pangeran Santrio 3.3 Prabu Geusan
wae wis duwur banget yug… opo meneh tok duwurke…. aja lali nek pas numpak pulsar nganggo sepatu high heel po sangu dingklik… nek pas lali yo golek bethek nggo pancian
Reply	ardiantoyugo on April 18, 2013 at 5:25 pm said:
orak iso ngomong anis..kabeh orak ngerti..wes wes
kok gak kayak dulu mas bhas….
Kitab Tobit (Tobias) sing asalé saka Septuaginta iku lan kagolong kitab-kitab Deuterokanonika. Kitab iki anané mung ing basa Yunani waé. Ora ana versiné ing basa Ibrani.
Kitab Tobit kira-kira ditulis sakiwa-tengené taun 200 SM. Isiné nyritakaké sawijining bapa lan anaké. Bapané jenengé Tobias lan anaké Tobit. Tobias iku pagawéyané ngubur wong-wong sing wis tilar donya. Terus ing kitab iki ana carita perang nglawan Setan.
Purwaning Dumadi • Pangentasan • Kaimaman • Wilangan • Andharaning Torèt • Yosua •
Torèt • Tanakh • Septuaginta • Injil
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tobit&oldid=803779"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.35, 7 Maret 2013.
Sepanjang pengetahuan menungsa, nang Tata Surya dhewek kiye mung planet bumi thok sing duwe banyu sing wujude cair. Nang temuan-temuan anyar pancen diduga ana juga planet-planet liya sing duwe banyu ning wujude ora cair. Posisi karo jarak planet bumi maring srengenge sing pas banget sing marakna wujud banyune bisa cair.
Angger pedhek banget karo matahari, wujud banyune mesthi dadi uap merga kepanasan, sewalike angger adoh banget sekang matahari wujud banyune dadi es beku merga keademen.
Peran Atmosfer Bumi[sunting | besut sumber]
Atmosfer bumi juga duwe peran kanggo menjaga banyu nang planet kiye bisa tetep cair. Angger nang sisi sing menghadap matahari (awan), atmosfer kuwe dadi tirai raksasa sing bisa nahan cahaya panas matahari ben banyu cair ora berobah kabeh dadi uap. Sewalike nang sisi sing mbelakangi matahari (bengi), atmosfer duwe peran kaya selimut raksasa kanggo nahan
Yuk….mas Geblek mudik ke kampung …..hehehehe
Iwan Rystiono Wednesday, 10 October,2007 at 10:39:45 pm · Weks…telat be yoo….
Utaminipun sedaya tiyang enem (pemuda/i Indonesia) kagem kemajuan moral lan Budi Pekerti. ATUR SAPALA
Ingkang sepisan kula ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT kagem sedaya nikmat lan rahmatipun saengga kula saged ngrampungaken tulisan punika, lan sedaya tiyang ingkang sampun mbiyantu ngawujudaken tulisan punika.
Dipuntingali saking psikologis tiyang enem ugi tiyang sepuh remen kaliyan cariyos utawi dongeng. prakawis punika saget dipunbuktekaken nalika seminar, pengajian lan wonten kelas, sedaya tiyang langkung midangetaken.benten menawi njlentrehaken babagan ngelmu alam, mesthi kathah tiyang ingkang ngendika piyambak-piyambak lan dados rame.
Mireng wonten Jaka Tiban, Kleting Kuning, Biru, lan Abang pengin ngunggah-unggahi ananging mbok Randha ngidinaken Kleting Kuning, menawi Kleting Kuning badhe ngunggah-unggahi piyambakipun kedah dipun leleti telek. Kleting Kuning saguh
sederekipun saguh ananging yuyu kangkang mboten purun nyebrangaken Kleting Kuning, amargi Kleting Kuning elek. Ngagem sada lanang yuyu kangkang dipun pecut lan purun nyabrangaken Kleting Kuning tanpa sarat.
ananging Kancil sajak kemeren mirsani kaendahan wulunipun Merak. “Piguna apa?” Sasampunipun megeng napas sawetawis lajeng nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!” “Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” aturipun Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
kudu nglumpukake bodholane wuluku lan wulu-wulune wargaku.” “Terus kapan?” “Udakara rong mingguan.” “Tak tunggu, Rak”. Wangsulanipun Kancil lajeng nerasaken lampahipun. Merak naming mirsani kanthi
kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken, enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak sinambi nata wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang
oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
Bareng kawawas mboten wonten ingkang kantun keri, baka setunggal Merak nemplekaken wulu-wulu kados kebetahanipun. Wulu gulu ditemplekaken ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut ugi dipunpasang ing buntutipun Kancil. Sedinten natas, sedaya wulu sampun kapasang. ”Rampung, Cil,” criyos Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!” Kancil lajeng ngilo. “Iki sing dakkarepake!Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!” “Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu”, merak ngemutaken.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan. ”Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh sombong. Dene ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli. Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu, lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg ngececer, mboten saged
Sejatosipun punapa paringanipun Allah punika sampun trep lan nggadahi guna piyambak-piyambak. Dados syukuri, ginakaken, lan jagi unpa kemawon ingkang sampun dipunparingaken Gusti. Gesang bakal langkung nyenengaken lan migunani. BAB III
Irawan, dkk. 2005. Kulina Basa Jawa. Klaten: Intan Pariwara.
Notopertomo, Margono. 2004. Pakartitama. Klaten: Sahabat.
jawa”	Setya Amrih Prasaja,S.S. says:	April 6, 2009 at 2:50 am	Ndherek bingah, mangga tansah sesarengan anyengkuyung pawiyatan basa Jawi sadhengah papan….kula
{pedoman|pintas=WP:BICARA}}
Kegunaan kaca dhiskusi[besut sumber]
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahir dipun ijabahi gusti
ingsun Ngeluwang, anutupi badan kang bolong siro mara siro mati, kang ganggu marang jiwa ingsun, lebur kaya dene banyu krana
SERAT CENTINI JILID I (Lanjutan)By Mas KumitirPUPUH XXXVDHANDHANGGULA– 01 –Lon umatur Raden Jayengresmi, kadiparan dinten kang prayoga, punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.– 02 –Pan punika masalah ngawruhi, ingkang
punika, inggih waluhualam.– 08 –Lampaira Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat saking wisma, isarat ingkang
punika angandhut lemah, dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.– 09 –Dinten Ahan angangge
nglurug, angkatira pan sampun uning, langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak sadasa umangkal,
dene*) manjangan yektine. Salasa lamun sampun, pecak kalih
pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang dirada, Rebo wusing pesak pipitu lumaris, menggah pangasanira.– 12 –Diwangkara kawong dening sasi, Kemis wusing pesak dwilyas **) Jumungahapan sampuning, pecak triwelas mangkat, de pangawasipun, sona dening kancil kalah, Saptu wusing pecak dwiwelas lumaris, denen pangawasanira.– 13 –Sawer kawon dengin kodhok bungkik, tamat sangat Sang Ali Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika manut tanggal, sapisan witipun, kaping kalih kaping tiga, ping sakawan pang gangsal gya wangsul malih, nem
sawelas, Jabarail kalangan tangkepanneki, awit pecak sawelas.– 15 –Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing potipun Asar, Yusup slamet rangeppane, Asar sawengi muput, epot enjing Hyang Surya mijil,
apacak-wesi, asar sadalu pisan.– 17 –Pole tekeng purnamaning rawi, Ahmad slamet tanggal kaping tiga, ping wolu ping triwelas, wolulas tigalikur, wolulikur punika sami, wit purnamaning surya, pot pecak
epot bedhug Ahmade rejeki, wit bedhug epot Asar.– 20 –jabarail pitutur ngrangkepi,
Prayoginipun dening» *) Prayoginipun dwiwias– 22
prayoga.– 24 –Lare lair rainten marengi, jales estri umuripun panjang, sinung padhang ing driyane, kedhik rijekinipun, prihatinan ing tyasireki, jalu estri yen medal, dalu watekipun,
samukawis punika prayoga, dinen ngelmi utamane, rabi tumekeng sarju, anjampeni rare utami, anggalih
wanci dalu, langkung kumet wicaraneki, tur pengkok nora (ng)gragap, kaping tri winuwus, lintang Ngatarit pinajar, samubarang prayoga ingkang upami, mumuruk amamarah.– 27 –Marek nata myang pados usadi, apan sami prayoga sadaya, dene ingkang boten sae, paes pasah cucukur, lair rinten bilih pawestri, sae keh daulatnya, nging wicara kaduk, ragi panasten ing manah, namun saged ing damel tan nguciwani, yen jaler lair siyang.– 28 –Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang Kamar kang winarni, samukawis prayoga.– 29 –Tuwin marek ing sri narapati,
laki-rabi, punika tan prayoga.– 30 –Lare estri lair amarengi, nuju siyang boros watekira, yen jalu siyang laire, cuparira kalangkung, lamun estri lairnya ratri, sae saged ing karya, bekti marang kakung, nastiti mring samubarang, lamun jaler lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.– 31 –Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah kambah sakit encok tan kalirih, nanging keh rejekinya.– 32 –Tur asabar lila ing donyaki, wadanane mung radi engetan, gumantya angka neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki, langkung sae
siyang.– 33 –Jalu estri pan sami prayoga, watekipun saestu sukuran, yen estri lair dalune, ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.– 34 –Mangkya gantya kasapta
kajawi puniku, pakaryan awon sadaya, lamun nuju rinten rare lair estri, watak jail kang manah.– 35
ing wanci Mahribi, ingkang tampi Samsu taranggana, Ngisal Juhrah tampine, wanci sirep janmeku, lintang Tarit ingkang atampi,
wenginipun, tinampenan lintang Juhkal, bangun enjing lintang Mustari kang tampi, Subuh Mirah gumantya.– 37 –Akad enjing Samsu kang nampeni, rame pasar tinampen ing Juhrah, lebar pasar Tangarite, bedhug Kamar kang lungguh, luhur Juhkal ingkang nampeni, Ngasare tinampenan Mustari punika, sontene ingkang atampa, lintang Mirah jangkep saratri saari,lampahing lintang sapta.– 38 –Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi lintang Mustari, tengah ratri Mirahnya, lingsir
jangkep lintang kasapta.– 40 –Malem slasa ing waktu Mahribi, lintang Mirah seren wektu Ngisa, trengganan Samsu tampine, sirep janma kang lungguh, lintang Juhrah tengahing ratri, Ngatarit ingkang lenggah, lingsir wenginipun, tinampen ing lintang Kamar, bangun enjing lingant Juhkal kang nampeni, Subuh lintang Mustarnya.– 41 –Slasa enjang Mirah ingkang tampi, rame pasar Samsu
lintang Ngatarit pot wektu Ngisa, tinampen Kamar lintange, wanci sirep jalmeku, lintang Juhkal ingkang nampeni, tengah ratri tranggana, Mustari kang lungguh, lingsir dalu tinampenan, lintang Mirah bangun sampun kang nampeni, ing wektu Subuh Juhrah.– 43
Juhkal tampine, bedhug nulya sinambut, ing Mustari Luhur tinampi, lintang Mirah punika, wektu Ngasaripun, trenggana Samsu lenggah, wanci sonten ing Juhrah kang nampeni, jangkep lintang kasapta.– 44 –Malem Kemis ing wektu Mahribi, taranggana Mustari praptanya, Ngisa
tinampen Ngatarit lintang, bangun enjing lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.– 45 –Kemis enjing Mustari kang tampi, rame pasar lintang Mirah lenggah, bar pasar Samsu tampine, Ngatarit inggkan lenggah, seren Ngasri wektu, tinampenan lintang Kamar, wanci sonten lintang Juhkal ingkang tampi, jangkep kasapta lintang.– 46 –Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari punika, bangun enjing lintang Mirah
Kamar Manggen, bedhug ginantyan gupuh, lingan Juhkal ingkang nyiteni, Luhur gya tinampenan Mustari sitengsu, wektu Ngasri tinamenan, lintang Mirah sontene Samsu kang tampi, jangkep lintang kasapta.– 48 –Malem Saptu Mahribi Ngatarit, wektu Ngisa tinampen ing Kamar, sirep janma gya tinampen, lintang Juhkal potipun, tengah ratri ingkang nampeni, Mustari taranggana, epot lingsir dalu, tinampen Mirah Tranggana, bangun enjing lintang Samsu kan nampeni, Subuh pan lintan Juhrah.– 49 –Saptu enjing lintang Juhkal
sitengsu, sontene tinampen Kamar, titi sampung lampahing lintang saptari, dalu praptaning siyang.– 50 –Kang minangka naasing lintang dwi, (ng)gih
brahmanandi ing Ngata-maruta, tiyang badhe gadhah rate, utawi jama ayun, prapteng janji ing wancineki, laire kanang jabang, pecate nyaweku, wawaton ari sapta, siayan dalu punika sami binagi, kalih welas gathita.– 52 –Wiwit purnamaning
kalihwelas, kalih gangsalipun, Rebo sapta nawa sawlas, kalih catur Kemis astha sawlas tuwin satunggal tri sakawan.– 54 –Jumhan astha sadasa tanapi, kalih welas tiga myang sakawan. Saptu sapta myang nawane, dwidwlas kalih catur, bilih wonten tiyang nyakiti, utawi tyang sakarat, ri Akad tartamtu, lair utawi papatya, gathita nem sapta
utami dipun enut, tan kainan basanireki, wonten kaol mupakat, punapa saestu, yen badhe karya pemahan,
dhepanipun, inggih ingkang adarbe panti, kalamun awiwita, ler kilen mangidul, winicala saking dhepa,
–Den agathuk pager aja lali, yen kekelir sakilening wisma, kang tengen iku lakune, teka ing wismanipun, gathukena ing pager (n)jawi, kang wetan bau kiwa, saking wismanipun, den-gathuk lan wismanira, lolongkange pandhapa, tepusen aglis, lawan
mandhapanipun, lawan lodra yen karya kori, pager tarab cengkalnya, mara-sanganipun, poma sampun asembrana, ing pitedah prayogi aywa kawuri, yen pareng begjanira.PUPUH XXXVIPANGKUR– 01 –Punika yen karya griya, ukuripun pecakira pribadi, pinecakan panjangipun, gansal petanganira, esri
prayogi.– 02 –Bilih pawon dhawah naga, payon lesung prayogi dhawah adi, manawi iyasa lumbung, dhawah esri pecaknya, sampun jangkep menggah saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.– 03 –Ngukur wiyare kang saka,lajeng kangge ngukur panjangireki, ugi gansal petanipun, bumi banyu prawata myang sangkala geni jangkep gasalipun, dhawah bumi kang prayoga, teteg watekipun bumi.– 04 –Dhawah banyu watekira, apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi dhumawah gunung, watek
prayoga esri dhawahnya, pandhapi dhawaha kitri.– 06 –Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana, tamu angker utawi singit kalangkung, kaliyu datan prayoga, geringan kang
watekneki, depugeran watekipun, pitados saha kekah, sampun jangkep ing pundi kaparengipun, tebihing (dn)dhapi lan griya, ugi wonten ukurneki.– 10 –Pecaking kang gadhah griya, pan sakawan etanganipun nenggih, awit bale etangipun, omah latar pawuhan, dhawah bale punika ingkang pakantuk, dene yen yasa gedhogan, tuwin kandhang kebo sapi.– 11 –Palangipun pinecakan, kajawine pepurus ingkan manjing, kiwa miwah tengenipun, sakawan etangannya, candhi karta rogoh sampoyong puniku, ingkang sae dhawah karta, kalayan dhumawah candhi.– 12 –Saka
dhawah candhi prayoga, ing tebihe saking treping pantinipun, ingukur kalawan pecak, gansal petananireki.– 13 –Awit etanipun karta, baya tura samaya angemasi, utami ingkang dhumawuh, ing wewilangan karta, nengna wau titi etangnya ki
pepujinira nutug, bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).– 15 –Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah
cendhak, mangkene basanireki.– 16 –Seka leka seka leka, singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang dadi parenging ati.–17
lamun pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.– 18 –Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung kapundhi sih
dumegekken kayun, ing saparan tanpa sedya, ngulati ingkan lunga nis.– 20 –Amung pangestu paduka, rahayune ing lampah
–Wus tumurun sangkin Murya, ngidul ngilen wus ngambah ing pasisir, tan winarna lampahipun, prapta ing palabuhan Pakalongan kendel ing tepining laut, anom udhuning juragan, kang sangking liyan nagari.– 22 –Menawi ari kalihnya, binekta ing nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan kang sangking laut, tinon
endi jantungku, amung ta karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya kinjeng tanpa soca, wau
mudhun marang ngandhapping wukir, ki Waskitha wus tumurun, pinanggih lan rahdyan, mangenjali matur kawula ingutus,
prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.– 28 –Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa kekasihira kaki, lawan ngendi pinangkamu, sayogene lereppa, aneng
gupita jeg agagappi, aywa gugup ing nalika, nalarrira den alirih, rereh ing pangarah-arah, arahen aywa
karawitan, wittipun tan ana malih.– 09 –Sangking kakawin myang kidung, kadi kadang anjarwani, ing
sambada ing tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.– 17 –Patitike ywan wus putus, pan wus cinariteng Sruti, sru trep tita ing purwaka, mangka kenging anganggepi, ing cipta ya dyan patutta, ing tembang sambang manawi.– 18 –Ana wadi kang sinamun, sinuksa sari-sarining, buhana sabawaning tyas, lair ing
akathah, pangehna ing sarireki, sarira paran bedanya, ambawa ambawani.– 22 –Ingkang kadi mangkoneku, endi ulun amurwani, ing
–Salwir bawaning kang sinung, ing wadi widagdeng kuwi, among jagad jaga-jaga, arjuning ngrat tan kaesthi, saesthining asthagina,
angrudatin.– 30 –Rudating angayun-ayun, wahyu-wahyaning sakalir, kaliliran kalairran, lairing wahyu-winaris, waras ngeniraken maras, marassaken jiwaragi.– 31 –Noraga tegeng anurut, anurut rat pinirit, mirit angipat kiparat, puret pepet tan pinipil, papalla sangking sikara, sukura suker singkinkir.– 32 –Kertya pakarti katutur, titir pamantara titi, tatas pandining walgita, tan pegat amagut kapti, kaptine ingkang kampita, pitaya den pitayani.– 33 –Yen ing tyas pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane
kawaratan ing mamanis, menuhi manah madada, moneng manengku ngenani.–35 –Kawining Hyang Yama laku,
nadyan ana hru sayuta, sedya yu pan denpayungi.– 49 –Ing agama payungipun, rineksa tebih ing westhi, dyajan ta
jurit, nistha madya utamanta, mantri ngmasi rumiyin.– 57 –Ing lelakonne keh kantun, kaputungan tyas kang nulis, sepi
bawamba, abuning rat ing saricik.– 59 –Ing angga akarem liwung, ing pangiwa angenani, tulaten namung pinampar, tan wrin
Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.– 03 –Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan, angidulla bener angger, marang ing Salamet arga, kono ana
darbe kuwasa.– 06 –Wau mesem sang maharsi, kulup ing pangestuningwang, Gathak Gathuk awotsinom, kawula anyuwun barkah, pinaringana kuwat, (n)dherekken wayah pukulun, angsala idin pandonga.– 07
Panegaran, lajeng ing lapahira, Gathak Gahtuk tanseng pungkur, wus ngancik sukuning arga.– 08 –Sumawuring sari-sari, ganda arum amrik ngambar, gantya ingkang winiraos, ing dhepok
Sekar ngandika alon, Sabar Maklum den agepah, ing langgar resikana, bakal ana tamu, utama calon olia.– 11 –Sabar Maklum mundur aglis, ing langgar wus ginelaran, Seh Sekar gya kondur alon, ngalela lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh,
mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun,
Palembang, Panembahan Madurane, aseba mring Giri Liman, angling Prabu Satmata, sukur pepeg anakingsun, sami limuta kaliman.– 18 –Sadaya tunggala kapti, sampun wonten kang sulaya, arempega kang wiraos, sami ababar sosotya, sami miyak warana, sampun wongen masang semu, den anglela den tetela.– 19 –– 20 –Jeng Suhunan adiluwih, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, iya sadar jenengamba, iya jenging purab, iya Alah Sukma Subur, jeneng urip lawan jagad.– 21 –Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.– 22 –Jeng
amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.– 23 –Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah– 24 –Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, tegese Allah punika, Allah ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.– 25 –Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.– 26 –Seh Siti Jenar
kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.– 27 –Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang perak iku embuh, iku Allah
tan langgeng aneng dunya, Siti Jenar iku luput, tembe mangke ngaku Suksma.– 30 –Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.– 31 –Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.– 32 –Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta
suhunan (n)daweg winejang, masjid dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora, temah ngrusak agama, aggegampang
kabeh, Siti Jenar sinerampat, dening kaum sakawan, Seh Lemah Bang sampun khukhum**), pinedhang tatas kang
punang rare angon age, lumayu asumbar-sumbar, amareg mring ngayunan wonten Allah kari iku, katungkul ya angon menda.– 40 –Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena aja suwe,
sadaya sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.– 44 –Tuturku kang wus kawijil, Seh Lemah Bang wus anyata, katon kandel kumandele, nanging pilih kang abisa, kadi Seh Siti Jenar, akeh mandheg aneng catur, pinentog mundur plarasan.» ) Ugi kasebut Prabu Setmata*) Prayoginipun Mahribi**) Prayoginipun khukum=kaukumPUPUH XXXIXD U R M A– 01 –Lawan malih raden sira kawruhana, pan ana kawruh malih, crita Wringin-sungsang, wajibe kawruhana, anggiten dipun sayekti, sajroning mana, lan angger ngong jarwani.– 02 –Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung sawiji, pange sakawan, wohe retno-di luwih– 03 –Kulitira kang wringin kancana mulya, daging
kaki tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran peksi-dewata, anadene kang angapit, peksi sakawan, iku wajib ngawruhi.– 05 –Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu dhingin, iku kawruhana, asal sangking
metu kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi pecah kang reksi.– 08 –Lamun metu ing embun-embunan radyan, kang pasthi bolong kaki, lamun metu grana, yektine jember uga, lamun metu cangkem najis, lan ngendi baya, margane lamun mati.– 09 –Lamun metu ing jubur langkung najis ya, yen metu puser ugi, pasti bojot ika, lah ngendi ingkang marga, lamun ing wulu kang margi, lah iku mokal, marga kalangkung rungsit.– 10 –Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna dipun
angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.– 12 –Anadene enggone wong kang sampurna, tan doyan tan ing ngakir, aneng Darussalam, enggon wong agung mulya, iku gurokna sayekti, ing Darussalam, iku suwargi ening.– 13 –Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena kang aran
karsaning parentah, kawula teka nglakoni.– 02 –Ping pindho ingaran tapa, geniara iku dipun lakoni, anadene artinipun, malebu ing dahana, yen kabrangas ing ujar iku den teguh, yen denucap ing tetangga, mapan tan nedya gumingsir.– 03 –Kaping tiga banyuara, tegesipun punika tapa ngeli, mapan anut ing pitutur, rembuge pawon sanak, lan nasabi ing wong kawiranganipun, iku laku kang utama, wong awas ing Suksma jati.– 04 –Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku, miwah lawan lakunira, pendhemen dipun aremi.– 05 –Kalamun ta malihira, dipun andhapasor sareh ing budi, den kalah*) ing parapadu, utamakna ing lampah, iya iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.– 06 –Iku ganjarane benjang, cinacadhang manggon ing sawarga-di, ingkang dahat adiluhung, kang aran Darussalam, sarwa muwah adi-adi sakalangkung, pan sampun karsaning Allah, kang duwe wong aprang sabil.– 07 –Wong aprang sabil punika nora lawan si kopar lan si kapir, sajroning jajamu iku ana prang Bratayuda, luwih rame ayuda pupuh pinupuh, iya lawan dhewekira iku jatine prang sabil.– 08 –Sampune amenang aprang, nuji ngancik ing nagri Maespati, amboyong Kencanawungu, nuli jumeneng nata aparentah**) sakathahe para ratu, datan ana kang amalang supami jumeneng aji.– 09 –Iku poma ala poma, aywa mamang manahira sayeksti, poma setyana iku, ujar kang dhingin uga, den prawira anganggit sajroning kalbu, iku laku kang utama, tan ana ingkang nyameni.– 10 –Lawan malih atakona, sampurnane ing niyat lawan takbir, miwah sahadat punika, kalawan yen sakarat, poma raden punika tan dipun antuk, lawan sampurnaning pejah, takokna dipun patitis.– 11 –Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku
arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.– 14 –Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku gedhong kang mulaya, ingaran astaning Islam iku, lawan kaping kalihira, bumi kalbu denwastani.– 15 –Bumi kabu tegesira, astane ing iman kang sajati, kaping telu bumi jantung, iku ta ingaranan, astane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping patira, ingaran bumi budi.– 16 –Bumi budi tegese, astanane ing puji lawan dhikir, lawan kaping pimanipun, bumi jinem
satuhu,lawan kaping nemme ika, bumi suksma den arani.– 17 –Utawi kang bumi suksma, iya iku astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.» ) Prayoginipun den ngalah**) Prayoginipun amarentah***) Prayoginipun astananePUPUH XLIASMARADANA– 01 –Raden kawruhana malih, prakara kang langit sapta, ana ing sira
kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.– 04 –Tegese langit jasmani, tinitahaken ing Allah, amepeki ing uripe, ana ing jasa sadaya, langit roh-nabati ka, amepeki uripipun, salire badan sadaya.– 05 –Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa,
ingkang ndadosaken medaling ludira kaliyan prajurit utawi pasukan pendhudhukan sampun wonten ing pucuk lan kathah tiyang sami ambruk tumeka pathi sanadyan dereng titiwancinipun dereng papesthenipun. Awit saking kahanan menika saged hanjalari kathah ti
Rembesing Madu, Wijining Tapa, Tedhaking Andanawarih	Buku Tamu	Blog Terkait
Sasrawijaya, Pupuh IV Sinom, 6-7).
“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyanin…g-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.” (Mantra Wedha, bab 205,
“Syahadat Sakarat Sajati, iya Syahadat …Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring
tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.” (Mantra Wedha, bab 205,
sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sa…rana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi)
sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padhange srengenge.
Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang ora kasrimpet ing pamotahing napsu kadagingan, kalis saka saka goda rencana kadonyan sing ajak-ajak rusak, ya rusake raga, ya rusake jiwa. Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.
Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing
salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing
jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.
Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti
sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.
Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane
ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.
Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing …sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging
ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip
4 Mei iku dina ke-124 nang kalender Gregorian. Cithakan:Mei2017 3 Mei - 4 Mei - 5 Mei
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.04, tanggal 4 Oktober 2016.
[Reply]Butter gak pake cukis Reply:August 13th, 2011 at 10:37 amLha wong pemaine ijek di rahasiakno karo lek risnandar ngono kok dadi yo durung ngerti to mas
bondo donyo. Akeh wong terlena karo perkoro iku. Kisah nyata iki. Wong sugihe pol jaman semono sawahe sak harat arat neng jebule akire dadi
Niki Belucci - Get Up [2010]
meninggal Bapak Suparto Brata yang menjadi salah satu motivator saya untuk...
Iman Suligi: Nuwun Pak, mbok menawi taksih enget kula warga Aksera sapunika wonten Jember. Badhe nyuwun pirsa menapa...
sakniki pun mboten nyambut damel ten kuto jakarta malih lan sampun netep wonten ing Gunungkidul, sekalian promosi, sakmeniko kulo bikak usaha kecil kecilan Service printer, laptop, lan komputer wonten ing Karangmojo, tepatipun wonten ing kidul SMK Pembangunan karangmojo kirang luwih 100 mtr wetan mergi.Mbokmenawi
Ben bupatine ngerti persibo yo butuh duwit
Ojo kanor karo daerah etan ae sing di bangun
Yo Opo Rek Acarane Wingi sing mbelih Wedhus??? Enak sing ning BJN yo… saiki wis
Aug 01, 2012 1:38 pm pingin murah numpak truk pow nunggang jaran gon, pakane mung suket :)_________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Malayalam movies of Jayanthi Tamil movies of Jayanthi
Jayanthi (1968) Kannada movies of Jayanthi (1969) Kannada movies of Jayanthi (1970) Kannada movies of Jayanthi (1971) Kannada movies of Jayanthi (1972) Kannada movies of Jayanthi (1973) Kannada movies of Jayanthi (1974) Kannada movies of Jayanthi (1975) Kannada movies of Jayanthi (1976) Kannada movies of Jayanthi (1977) Kannada movies of Jayanthi (1978) Kannada movies of Jayanthi (1979) Kannada movies of Jayanthi (1980) Kannada movies of Jayanthi (1981) Kannada movies of Jayanthi (1982) Kannada movies of Jayanthi (1983) Kannada movies of Jayanthi (1984) Kannada movies of Jayanthi (1985) Kannada movies of Jayanthi (1986) Kannada movies of Jayanthi (1987) Kannada movies of Jayanthi (1988) Kannada movies of Jayanthi (1989) Kannada movies of Jayanthi (1990) Kannada movies of Jayanthi (1991) Kannada movies of Jayanthi (1992) Kannada movies of Jayanthi (1993) Kannada movies of Jayanthi (1994) Kannada movies of Jayanthi (1995) Kannada movies of Jayanthi (1996) Kannada movies of Jayanthi (1997) Kannada movies of Jayanthi (1998) Kannada movies of Jayanthi (1999) Kannada movies of Jayanthi (2000) Kannada movies of Jayanthi (2001) Kannada movies of Jayanthi (2002) Kannada movies of Jayanthi (2003) Kannada movies of Jayanthi (2004) Kannada movies of Jayanthi (2005) Kannada movies of Jayanthi (2006) Kannada movies of Jayanthi (2007) Kannada movies of Jayanthi (2008) Kannada movies of Jayanthi (2009)
gusti kang Agung sing maringi urip mahluk-mahluk ciptaane neng bumi lan sing nyiptake' kali Ciliwung sing awak dhewe resiki saiki, dibalas karo ganjaran sing di janjike kanggo wong sing iklas lan sing marigi manfaat kango kalangane Amin.
nsyaf mas, wis do mreteli , sak iki do kerah karo bongsone dewe do keplak keplak ngrebut kursi, hehe.. dek e wis lali karo mas rawin lan sedulur kabeh. do sibu
kakean nyangmen… pokoke saiki PERTAMAX!
mugi kerso paring agunging samudra pangaksami..
–kalo gada “1429H”, gw gakan tau ni sms lebaran..–
Mandiri : a.n Suratman norek: 1380004659186
Insya Alloh saged dados kesaean lan amal jariyah panjenengan.
Angah. Masak tumis sayur kangkung atau sayur kangkung goreng
Grosir Batik Pekalongan kami.Tag Archives for batik bhinneka BK685-Blus Katun Kantor Panjang Sekar Jagad NaniKodeBK685 ( H A B I S )ProdukBK685-Blus Katun Kantor Panjang Sekar
bisa mbrastha kuwi sarana ilmumu, sarana teknologi, nganggo cara kaya mbakyumu. Kowe putra wayahe pejuwang, mesthi ora kelangan akal kanggo makmurake bangsamu. Ora liwat politik, ora liwat pangreh, nanging sarana ilmu, sarana ilmu urip modern. Tinimbang kowe isih dadi mahasiswa wis kudu bengkerengan karo para pangreh lan kejungkel, luwih becik mérata wae sinau ilmu menyang negara manca. Mbakyumu wis menyang Amerika, saiki kowe genten nyang Jepang, apa Jerman kana. Sinau sing mrenteng mateng golek ilmu, mengko balika mrene nganggo ilmumu kuwi kowe usaha makmurake bangsamu. Dakwanti-wanti pesenku, mulih saka negara manca aja kanthi nyacad liyan, luwih-luwih nyacat bangsamu dhewe. Elinga nyacad wong liya kuwi pawitane wong congkreh (
sogokan aku kudu tetep urip kepenak, ora ngenes merga anake mlebu kunjara. Ora mung gela kuciwa, nelangsa sesambat. Nanging aku gemregah tandang lan mrantasi gawe. Bisa ngetokake kowe sarana nyogok ya ora papa, manut gendhinge jaman saiki. Aku bisa! Banjir sogok, banjir korupsi, aku ora kerem, aku tetep nglangi kaya bebek. Negara geger korup aku tetep kumambang. Nanging ya ora melu korupsi, marga uripku gumantung karo lelabetanku lan tata gaweku. Uripku seneng apa geger sing nggawe aku, dudu jamanku (
Ya merga kita ora nggresula, nanging tansah tandang berjuwang bengkas becike nasib supaya raharja tanpa sambat. Mbecikake nasib kita sembadani kanthi mesem, kanthi lega-legawaning ati minangka bekti kita marang Pangeran, bekti matur nuwun marga wis diparingi urip lan nasib kaya mengkene….. berjuwang amrih raharja tumrap pribadi, tumrap bangsa lan tumrap manungsa urip sapadha-padha (
Mbak. Wong saiki kancaku sing ngipuk-ipuk sastra Jawa sangsaya akeh. Mbak Widya ya isih gagah prakosa tandang gawe ngrembakakake basa Jawa. Ya gelem tetulung aku. Wong iki investasi sastra-budaya, lan sastra-budaya Jawa kuwi tau adiluhung. Dakkira aku rugi satak bathi ngluhurake budaya bangsa, ngluhurake peradhaban manungsa donya (
Tirunen mbakyumu Wara. Sinau tenan nyang Amerika mulih nggawa ilmu saka Amerika. Ngrimuk wong Amerika supaya nginvestasiake pawitane ing kene, dadi kepercayane, lan bisa makmurake bangsane (hal. 96). ………. Dakwenehi conto mau polah tingkahe mbakyumu, Wara. Utawa adhimu, Ngesthi ngayawara anggone nggawe senenge manungsa kanthi ngrembakake basa Jawa. Dheweke rumangsa seneng yen sarana bisa ngomong basa Jawa wae uwong bisa urip kepenak (
“Ing akhire abad rongpuluh iki bangsa kita isih urip sarana ngagul-agulake otote, nuduhake kekuwatan marga akehe balane, kaya wong Ngastina, dene bangsa liya dadi warga Pendhawa, urip kepenak migunakake akale, budayane, tehnologine. Ilmu lan kawruh anyar cara-carane nata urip kepenak durung padha disinau dening bangsa kita. Sing dipeng-pengake mung ngotot teori tradhisional, praktek lan teori jaman kuna sing biyen wis tau sukses dienggo panguripane bangsa………..”“Ing ngendi-endi, ing pérangan jagad ngendi wae, wong sing pinter, sing gelem sinau sarana maca buku, kuwi sing dadi wong kuwasa lan sugih. Wong bodho kaya bangsa kita sing ora nduweni budaya maca buku tansah
Bisa uga kanthi mengkono kita ora perlu nganakake liburan mligi ing dina libur nasional, pabrik bisa tetep lumaku terus. Marga tumrape wong Amerika, time is money, urip iki kudu diproduk satanja-tanjane kanggo ngiseni karaharjaning donya. Mumpung isih urip kudu mroduk sing gawe raharjane urip, aja nganti nganggur, aja nganti mbuwang-mbuwang wektu.Kaya contone pabrik ing Cikarang kae: stafe omahe akeh ing Jakarta. Budhal kantor macet. Umure entek ing ndalan. Kuwi urip muspra, ora produktif. Kuwi sing kudu dakpikir aku ngrekut karyawan ing kene. Mula
kuwi, nemokake dina-dina sing kena dienggo ngihtiyari nyingkiri naase lelakon?…..Milih dina lan papan kanggo madeg candhi kuwi mesthi wis nganggo petungan kang njlimet lan praktis, mula bisa madeg Prambanan kang watune mengklik-mengklik jejer mendhuwur nganti rampung dadi telung candhi……Lo, kasektene wong Jawa bisa golek dina becik kuwi rak
Mbak Yem…..“La mangke keng ibu menapa marengaken?”“Pareng, ya, Bu, Mbak Yem dakkon nyulihi swara ing telenovela Jawa?”“Oleh wae. Kuwi rak ningkatake rejekine Satiyem sarana ngetog kapinterane. Aku seneng, wong bisa saya migunani tumrap wong liya,” (
Dadi yen Eyang Kakung biyen kanggo mbelani negara lan bangsa wani kurban jiwa raga, kurban jiwane sedulur-sedulure, yen Mbak Wara, minangka trahe Keluwarga Pejuwang, wani ngurbanake tresna-asmarane mbelani uripe bangsa, rakyat cilik supaya raharja. Saiki ora
ing Xbox enggo bareng Microsoft backtracks ing Xbox enggo bareng
Anyar Xbox digunakake siji-game privasi mung mengaruhi disk-based game. Gelar didownload liwat Xbox Live ora bisa dienggo bareng utawa resold. Uga, disk-based game kudu duwe disk sing nang console kanggo muter.
Owah-owahan kang digawe uga mengaruhi sawijining kulawarga ngajokaken privasi enggo bareng. Awit Microsoft wis ngijini pemain nduwe keluwesan nggunakake game offline, iku ora bisa ngetokake sawijining kulawarga enggo bareng rencana, kang mesthi diijini nganti 10 anggota kulawarga kanggo mlebu lan main game saka ngendi wae.
Kabeh game disk basis bisa diputer tanpa tau nyambung online, lan 24 jam sambungan requirement wis dropped, miturut nganyari menyang May ngirim bab pitakonan piranti anyar, amarga bakal dirilis iki tiba.
Tambahan, bakal ora ana watesan kanggo nggunakake lan nuduhake game, Don Mattrick, presiden Interactive Hiburan divisi Business, ngandika ing kirim. Wong bakal bisa nuduhake, perdagangan utawa resell game sing nganggo cara apa padha kanggo Xbox 360 game.
Owah-owahan nunjukaké Microsoft punika gadhah liyane pikirane bab sawetara saka sawijining mangsa plans karo Xbox siji. Ing kirim maca, “Anyar 19 Juni, 2013:. Minangka asiling saran saka masyarakat Xbox, kita wis diganti tartamtu kawicaksanan kanggo Xbox siji sing dibayangke ing blog iki Sawetara informasi iki ora ono akurat.”
Perusahaan wis njupuk berating umum wiwit iku announced Watesan digunakake kanggo game lan requirement kanggo sambungan Internet. Konsumen wis reacting karo nesu liwat kawicaksanan, nanging jalur tipping uga wis nalika Jimmy Fallon, inang saka NBC iku “pungkasan wengi,” nuding sing metu mung PlayStation 4 bisa bebas main game digunakake, kang digawé liyane kebingungan.
Ing flogging dadi Samsaya Awon nalika Sony njupuk menyang tataran ing taun kang Electronic Music Bazaar (E3) gambar perdagangan lan pointedly durung kalebu Watesan kuwi kanggo anyar 4 PlayStation. Video YouTube diprodhuksi dening Sony ngece ing watesan-game digunakake dening nuduhake carane wong bisa nuduhake game ing PlayStation 4 – dening mung handing menyang wong liya.
Nanging, Marc Whitten, pangareping produk pejabat kanggo Xbox, marang CNN perusahaan isih pracaya banget rumiyin wonten ing sesanti digital.
“Mulane akeh apa kita wis dibangun watara kita digital ekosistem isih dianggo,” Whitten ngandika. “Nanging apa kita Building ing carane bisa nggunakake game Panjenengan. Our online sesanti lan Xbox siji Arsitèktur tenan daya lengkap anyar pengalaman cara Cloud owahan kabeh lan kita lagi massively nandur modhal ing iki.”
“Nalika kita pracaya sing mayoritas wong bakal main game online lan ngakses maya kanggo loro game lan hiburan, kita bakal menehi konsumen pilihan saka loro fisik lan digital isi,” Whitten wrote ing blog post. “Kita mirengke lan kita wis padha krungu swara lan cetha saka saran sing pengin apik kaloro donya.”
Panjenenganipun ugi ngandika ing keluwesan perusahaan ditambahaké kanggo fisik-disk muter ora ngganti kanggo urip saka Xbox siji.
Whitten ngandika ora ana owah-owahan ing lingkungan Kajaba saka Kinect karo Xbox siji. Ngandika perusahaan pracaya sensor gerak / kontrol punika kritis kanggo Building metu generasi sabanjuré pengalaman tukang game sing idaman.
Ing Xbox siji bakal biaya $ 100 babagan liyane saka Sony PlayStation dadi 4 ($ 499 $ 399 mungsuh), nanging pejabat ing perusahaan Redmond, Washington basis pracaya sing console bakal worth ing cahya.
Reacting kanggo “saran saka masyarakat Xbox,” Microsoft wis metu kanggo mbalikke course lan ngganti rong komponen tombol kanggo kawicaksanan kanggo versi anyar Xbox siji
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kalimantan Tengah.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 14 Maret 2013.
“lha opo ora ono sing nawar luwih duwur?”.
“ Raenek, kuwi we sing nawar mung wong siji. Abine rodho gelo adol timun kok rapayu, tak omongi, alhamdulillah bi, isih ono sing gelem
lha kok timune ora payu. Lha mau aku nggowo sak bagor tak gowo neng pasar bangsan di tuku uwong 3000, yo wis tak
[Reply]	Waridin December 2, 2009 at 2:04 pm
Striker’e ojo egois lho pkke buat gol yg bnyak,persibo harus menang ISL wjb hukume.
[Reply]	FANZ December 2, 2009 at 2:29 pm
phoer nek budal sms aku yo jam piro budale n mbok enteni nek endi
Pekalongan,Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa
MAMAT | jeneng bloge thok sing PNSPEMALAS tapi rajin ngantor… ngantor lho ya… bukan kerja! wkwkwkwkw
Reply ↓	andre_cah_magelang_sing_paling_ngganteng_dhewe said: Februari 9, 200810:51 am	saiyah
persianblog.irhttp://bisavada.persianblog.irhttp://quranmp3.blogfa.comhttp://yekbahaneh.blogfa.
Wonten ing wiracarita Mahabharata, Pancala punika minangka kerajaan Wangsa Paurawa, saking sisih ler inggih punika Himalaya dumugi sisih kidul Charmanwati. Wonten ing sisih kilenipun wonten Krajaan Kuru, Surasena kaliyan Matsya, menawi wonten sisih wetanipun punika alas Naimisha. Saklajengipun Pancala dipun perang dados kalih, inggih punika Pancala Kidul kaliyan Pancala Ler. Pancala Kidul punika minangka pusatipun Pancala ingkang dipun pimpin Raja Drupada-marasepuhipun para Pandawa. Dene Pancala Ler punika dipun pimpin déning Aswatama-putranipun Drona. Drupada kaliyan Drona sejatosipun kekancan, ananging dados lawan. Kekalih kerajaan punika dipun watesi déning lepen Gangga.
Pancala&oldid=996530"	Kategori: Kerajaan India kunaKerajaan dalam MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.23, 3 Maret 2016.
@ qnuun : 🙂 iyo mas seru + deg-degan
@ ILYAS ASIA : 🙂 saiki dadi bojoku mas
@ yodama : matur suwun mas kunjungane, Bu Kepsek iku ibu-e
“Wah yo isok matek kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
“Lho koncoku wingi ngono, ...gak opo-opo kok”
teko maneh ndhik tokone Bunali kate tuku rokok.
“Kucingku matek“ jare Wonokairun.
“Lho lak temen ta... Sampeyan iku tak kandhani gak percoyo.
arek-arek sampeyan wis rabi ping telu. Temenan tah?" takok Bunali.
"Yo bener, tapi bojoku wis matek kabeh" jare Wonokairun.
Cumak yo ngono, Wonokairun dendam pol nang supir taksi iku mau, pokoke ditengeri wonge lemu ireng kopiahan.
nggilani !!!, Koen kiro aku iki homo tah mbah. Masio elek, aku iki wong lanang normal mbah,goleko sing liyane ae !" jare supir taksi iku ambek misuh-misuh tersinggung.
Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi lemu ireng kopiahan sing digoleki.
Wonokairun langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun.
Mergo paling mburi, terpaksa supir taksine iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik
ayu nang kene, taripe yo paling larang. Sampeyan mesti gak cukup
dhuwike, tak golekno sing liyane ae yo . . ."
sampeyan wis weruh tah lek taripku iku limang juta sekali booking ?" takok Sablah.
Mari ngono, Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu
"Mbah, masio sampeyan wingi wis booking Sablah, taripe pancet lho yo gak ono diskon" jare
"Aku kudhu pethuk ambek Sablah" Wonokairun mekso maneh. Wong mulai kasak-kusuk ngrasani
ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis, Wonokairun minggat.
"Mbah, masio sampeyan wingi wis booking ping pindho, taripe Sablah pancet lho
ngono, arek loro iku munggah mlebu arena.
ndheso endhi sampeyan Mbah ?" takok Sablah.
"Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu nggoleki awakmu gak ketemu, terus
ngongkon aku nggolek awakmu kanggo nyerahno dhuwik warisan
Jah wong loro . . ." jare Tole ambek menggos-menggos.
"Sik tak la, alon-alon lek cerito, longgo sing nggenah dhisik .." jare Romlah ngayemno anake.
"Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek Bapakmu teko, ceritone lagek diterusno.
Aku pingin weruh reaksine Bapakmu. "jare Romlah.
Isuk-isuk Wonokairun wis mruput mancal becak golek penumpang. Mari ngono
weruh aku nggone ning . .” jare Wonokairun.
“Oke boss . . ” jare Wonokairun ambek mbukak terpal becake, karepe ben iso ngrasakno
iki lho tak tambahi maneh . .” jare ceweke ambek ngekeki dhuwik seket ewu.
“Waduh mbah sampeyan njaluk piro ? Age ngomongo.” ceweke bingung.
“Ning aku nuangis gak perkoro dhuwike kurang . .” jare Wonokairun.
Sore-sore mari udhan, Wonokairun mancing nang got cilik
Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng ndhelok
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung
sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nuntun asu
Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase
"Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno
wedhi, tapi mari dibujuk Wonokairun akhire Bunali
Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku
ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik
Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat pulisi.
ngalah, Wonokairun diculno gak sidho ditilang.
"Mbah, tulung ndelok SIM ambek STNKne!" jare
"Ayo minggir!!!, Aku saiki wis gak
sampeyan sik ono sing lali maneh " jare Bunali.
bin sakno ndelok Mbah Wonokairun nuangis mbrebes mili.
“Wis tah Mbah, gak usah athik mbrebes mili. Aku iso ngrasakno yok opo susahe berpisah ambek gajah sing sampeyan openi pirang puluh taun. Opomaneh umure sampeyan ambek gajah iku
iki dhudhu pawange gajah !!!! Ngawur ae !!!!” jarene Wonokairun.
“Lho lek sampeyan dhudhu pawange gajah, laopo
durung sarapan wis dikongkon ngeduk kuburan, tibake kuburane gajah…” Wonokairun nangis maneh.
“Sampeyan wis suwi tah ngemis nang kene ? Yok opo wis oleh akeh tah ?” takok Bunali.
“Yo lumayan se, sak dino paling sithik
“Anakku gak ono kuliah cak !”
“Yo koyok bapake iki, ngemis kabeh…”
“Ooo pancene picek, sing tak tuntun iki jenenge wedhus dhudhuk bedhes !!” jare Wonokairun.
“Lho aku gak takok peno!!. Aku pancene takok nang wedhuse.” jare Brudin. Ooo awas kon yo !! pikire Wonoklairun nggondhok.
Brudin meh nggeblak gak kuat ambune.
“Saiki kon tak takoni, ngentut iku apik opo elek ?” jare
gaya rek . .saiki areke jaketan rek.” jare Wonokairun.
Bosen ngemis, saiki Wonokairun mbecak. Be’e hasile
Mari bulene munggah, Wonokairun langsung nyengklak becake. Bareng wis
wis liwat tah?” takok Wonokairun.
“Wah telat sampeyan mbah, wis budhal jam pitu mau . .” jare Brudin.
Tibake sing dijabut iku untu emase. DHUWIK SEWU
Wonokairun mbecak mulai isuk sampek awan gak oleh penumpang.
“Oo !! Pancene gak nggenah !!! Wingi anake dhewe disikat, saiki bojone koncone arep
nyikat anake dhewe iku lho sopo !!!. Iki yo dhudhuk bojone koncoku, arek iki wis rondo, sak umur-umur gak tau ndelok bon bin, mulakno tak jak nglencer !!” Wonokairun mencak-mencak gak trimo.Begitu krungu wong loro iku gegeren, arek wedhok
Wonokairun kepingin ngojek, soale lek mbecak royokan penumpang kalah terus. Isuk-isuk Wonokairun wis sliwar-sliwer belajar numpak bronpit. Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat pulisi. Tibake pulisine ikut
isok !!!” Wonokairun nguamuk.
Timbangane gegeran, akhire Bunali ngalah, Wonokairun diculno gak sidho ditilang.
Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh.Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat Bunali maneh.
“Lek ngono sampeyan kudhu tak tilang Mbah,
watukosek kon yo !!! ” Wonokairun nguamuk maneh.
Timbangane gegeran, akhire Bunali ngalah, Wonokairun diculno maneh gak sidho ditilang. Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh, saiki wis wani rodho adhoh. Bareng mlaku wis oleh 5 km, dhadhak pethuk Bunali maneh.
“Ayo minggir !!!, Aku saiki wis
“Waduh terharu aku mbah, pancene sampeyan iku pantes diconto. Umpomo wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.
“He Din, niatku iku dhudhuk arep ngewangi awakmu. Kok nyimut !!!”
“Longgo kene lho mbah” Brudin ngadhek ambek nawakno kursine nang Wonokairun.
sik kuat ngadhek !!” jare Wonokairun.
“Iki lho sing wulune abang. .”
wulune brodhol, Wonokairun nggondhok ndelok pithike diobok-obok bokonge. “Wah dhudhuk iki mbah, iki tibake pithik njombang . .” jare Brudin ambek mbalekno pithike.
“Cobak sing putih iki . .” jare Wonokairun ambek nawakno pithik putih. Mari ngono Brudin merikso maneh
dhudhuk iki mbah, iki tibake pithik solo .” jare Brudin.
“Satus ewu !!!” jare Wonokairun ambek ngamuk
sampeyan kok ngamukan se ?? Sakjane sampeyan asline wong
Gunung Kidul ??? Fri May 15, 2009 10:39 am martinus wrote:Saestune wonten Gunungkidul menika saget dipun wastani kathah sanget mas paranormalipun. Saking kiblat sekawan gangsal pancer menika wonten sedaya mas. Namung menawi kula ingkang dipun sebat kamituwa utawi paranormal menika lak "cocok-cocokan" ta? Wonten ingkang nembe madeg paranormal sedinten malah saget ngusadani penyakit ingkang awrat sanget, nanging inggih wonten ingkang sampun dados paranormal kondhang matahun tahun nanging malah boten saget paring usaha dateng penyakit lumrah. Sedaya namung Gusti Pangeran ingkang paring idin, manungsa namung saget ngreka lan jangka. Kangge conto kemawon dusun Sada wonten 2 kamituwa, Kecamatan Ngawen wonten 5 kamituwa, Kecamatan Girisubo wonten 4 kamituwa lan taksih kathah malih. Mangga badhe milih pundi,
unen2(mantra) sing biasane di enggoporo kami tuwo........
Gunungkidul menika saget dipun wastani kathah sanget mas paranormalipun. Saking kiblat sekawan gangsal pancer menika wonten sedaya mas. Namung menawi kula ingkang dipun sebat kamituwa utawi paranormal menika lak "cocok-cocokan" ta? Wonten ingkang nembe madeg paranormal sedinten malah saget ngusadani penyakit ingkang awrat sanget, nanging inggih wonten ingkang sampun dados paranormal kondhang matahun tahun nanging malah boten saget paring usaha dateng penyakit lumrah. Sedaya namung Gusti Pangeran ingkang paring idin, manungsa namung saget ngreka lan jangka. Kangge conto kemawon dusun Sada wonten 2 kamituwa, Kecamatan Ngawen wonten 5 kamituwa, Kecamatan Girisubo wonten 4 kamituwa lan taksih kathah malih. Mangga badhe milih pundi, malah bingung ta? Kang kok mboten disebut asamane lan alamate tho kang? ;) ;) Men kabeh ki ngerti lan iso milih sing dibutuh ke
Gunung Kidul ??? Mon May 18, 2009 12:17 pm Apik mas martinus kuwi infone.... Yo gur sopo reti mengko ono sedulur sing do mbutuhake...Ning apike nek menurutku, kamituwo
jaki ning wonosari.com genah gelem ra kuwi.Ben gaul sisan lan perlu ngerti internet...
mengko ono sedulur sing do mbutuhake...Ning apike nek menurutku, kamituwo mau do guyub rukune... Gek nek iso di
Ben gaul sisan lan perlu ngerti internet...Suwun mas, nek kirane lancang pangapunten wae....Sami sami mas. Nggih mas niku luwih apik
Gunung Kidul ??? Wed Jun 10, 2009 11:54 am tomb wrote:ra dong aku,aku kan wong cilacap sak derengipun nyuwun ngapunten, simahipun wonosari ta? setyoWargaLo
Gunung Kidul ??? Sat Jun 27, 2009 6:43 pm sing penting percoyo Gusti kang moho suci, Eling lan waspodo tansah kaugemi, minongko kanggo kendali urip ono ing
kang moho suci, Eling lan waspodo tansah kaugemi, minongko kanggo kendali urip ono ing saklumahing bumi.?Menika pancen leres mas, sanadyan kaya ngapa manungsa mung bisa ngreka lan jangka...Gusti kang paring idin lan pesthi. Nanging tentu badhe
Gunung Kidul ??? Sat Jul 11, 2009 2:59 pm abi wrote:nek gon ku mbiyen ono asmane Eyang KARIYO SADIK(NGLIPAR)sedulur daleme nglipare ngendi? didi
Gunung Kidul ??? Fri Jan 15, 2010 8:43 pm WONG TUO YO WES TUO NEK GOLEK SING TUO GOLEK WAE NENG BATINE DEWE "Golek sing ampuh golek wae neng jroning ati!!atine sopo? yo atine dewe dewe martinusKoor
Gunung Kidul ??? Sat Jan 16, 2010 10:00 am abi wrote:WONG TUO YO WES TUO NEK GOLEK SING TUO GOLEK WAE NENG BATINE DEWE "Golek sing ampuh golek wae neng jroning ati!!atine sopo? yo atine dewe deweNjihh mas...maturnuwun.
kue, mung sing lawas thok, sing anyar mosok yow
"Lho nyapo to, Yan ? .. enek opo kowe ?." Tanya yang diseberang telpon sana."Iki lho mbak .. wong lanang
memelas."Yo wis nek ngono .. awakmu jajal ngomong apik-apik wae karo wong'e.
terpopuler Ayushita. Apa Ini Cinta lyric lirik lagu Ayushita. Apa Ini Cinta index of lirik lagu Ayushita. Apa Ini Cinta song lyric Ayushita. Apa Ini Cinta lirik lagu Ayushita.
daérah transmigrasi inggih punika ring daérah sané nrima transmigran wit Bali, minakadi Sumatra
punika wantah wewidangan (dataran) Dumoga ring Kabupaten Bolaang Mongondow. Wewidangan Dumoga wantah wewidangan sané sampun kepah dados tigang kecamatan, minakadi
suang-suang, inggih punika basa Mongondow lan basa-basa Minahasa. Siosan ring basa-basa punika, sajeroning mapagubugan sarahina-rahina, krama punika taler nganggé basa Melayu Manado lan basa Indonésia.
punika kantun kaanggé becik olih krama punika wantah kantun rumaketnyané pakraman krama
basa Bali. Pasimakraman sané kantun nganggé basa Bali inggih punika
ring Désa Werdhi Agung lan Kembang Mertha ring undagan kelas 1, 2, lan 3 kantun nganggé basa Bali pinaka basa panganter. Alit-alité ring luar kelas taler nganggé basa Bali sareng timpal-timpalnyané.
Bali puniki milih basa Bali ri kala mabebaosan ring wewidangannyané santukan krama Bali punika meled nyihnahang kawéntenan miwah witnyané. Rasa bangga pinaka krama Bali kacihnayang antuk basa sané kaanggé sarahina-rahina, ingih punika basa
Warta (Jerman Liebwart (1943-1945)) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 12.790 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warta_(kutha)&oldid=1091067"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Prancis: Le Deuxième Sexe, Juni 1949) iku sawijining buku karya penganut èkstènsialis Prancis sing misuwur yakuwi Simone de Beauvoir. Buku iki minangka karya ngenani tindakan marang wanita sadawaning sajarah lan kerep dianggep minangka siji karya sastra ngenani wanita.
gambar kudu dianyariKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 17 April 2016.
suwargoMalah biso dadi, pitu likur ugoYen Sholat kesusu, ora biso pernahRukuk lan sujude, ditoto sing genahSing khusyu' lan khudhur, ugo tumakninahNgerteni sing wajib, lan ngerti sing sunahYen rumongso sugih, itungen donyoneBagiane Zakat, ojo dilalekneDulur karo tonggo, sing podo miskinekabeh podo nunggu, zakat bagianeYen karo tonggone, Sing apik atineYen kahanan longgar, mikiro butuheSajak perlu utang, enggal di peringneNanging ojo nganti, njaluk anak aneAyo do ngurangi,
'at, rusak malah klakonLanang karo wadon, manggon sepi sepiNyanding senggal senggol koyok kebo sapiNgunu kuwi duso, nurut poro nabiOjo di terusno, yen durung di rabi
says:	14 February 2008 at 00:09:02	Biyen kerep liwat kok ra tau weruh yo…payah ki..saiki rep liwat meneh nunggu suk nek mudik ah..coba tak buktekake
ing.geol.mag.ing.aedif.mag.ing.mech.Mag.ing.traffmag.ing.strojarstvamag. ing. traffmag.ing.aedif.Mag. ing. el.mag. ing. comp.mag. ing.
Mangga panjenengan ngeklik kiyé (internasional) utawa kiyé (Indonesia). Matur suwun.
keturunan raja negeri bima, silsilah Ngarso Dalem Sampean Dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sulatan Hamengkubuwono1 atau asal usul Raden Tumenggung Sosrodi-Ningrat Bupati Nayoko Wedono Lebet Gedong Tengen
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-tourporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
model nganggo notol (ga pranggalan) cak-pitik sing paling apik ku nyerange narik2, apike mnurutku nggae jago sing super nyedot(narik= nothol gulu2) solahe cepet geser kiri kanan, potongane keker sikil nekuk(jongkok) sajak ndik, wulu kudu rangkep, ndase apike njambe nom, n cucuk kudu lurus koyo gagak. pitik model ki ga so dikunci lawan. Goleke sing alon2 heheheheheh.
model nganggo notol (ga pranggalan) cak-pitik sing paling apik ku nyerange narik2, apike mnurutku nggae jago sing super
rangkep, ndase apike njambe nom, n cucuk kudu lurus koyo gagak. pitik model ki ga so dikunci lawan. Goleke sing alon2 heheheheheh. tapi ono kok cak, jarang sing seneng type iki, akibate jarang
kenal ae ck didiw,sampean krian ngendi to???Ngelumpuk kabeh.... Salam sangking ngagelayo nglumpuk kabeh....aku kupang...kerjo nang jl a.yani.... kapan2 diabar bareng ae
Tammy12 Okt 2016 00:18gayane koyo rojo.!s@iki wes wektune tekan janji.gusti moho agung lan welas asih.sopo nandur bakale ngunduh.
#Banyumas #Batang #Blora #Boyolali #Brebes #Cilacap #Demak #Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #Jawabarat #Bangkalan
Anger sampean gelem Sinau titik ae
Androidte sampean utik2 gawe custom rom + xposed
Soale android ki open source dadi akeh pengembange
Selamat datang. Sugeng rawuh wonten ing DWH!
pados kasampurnaan iman sumangga kita sesarengan wangsul enget dhumateng kaagungan lan kemulyaan allah ingkang nyiptake langit lan bumi...
Iki BoLa sing dadi plagiaTor opo mas Didik yow…?
[Reply]FANZ Reply:May 16th, 2009 at 5:36 amketoke wong matab por ngis rotaigalp he…
Sarana[sunting | besut sumber]
Prasarana[sunting | besut sumber]
sa’enake dewe ..ora mikir ..iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!” Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa, ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
saiki wis "ketam" (matek), heheheDeleteReplyRinsMa
sing mbales), wis… leh, adem ayem ae,,, urip pisan ae koq di gawe susah….
1. golekno wasit teko luar negoro, be’e nak
isine wong2 sing wis mulai ketok wangun saiki (BUMN, walikota solo,sopo meneh..akeh lah sing
Iman Suligi: Nuwun Pak, mbok menawi taksih enget kula warga Aksera sapunika wonten Jember. Badhe nyuwun
WORO-WORO TEKO KAMITUWO KANGGO KONCO-KONCO :
“Kagem rencang-rencang sedoyo kemawon ingkang mboten saget tindak dateng Bandung ampun kuciwa, masiyo Pelita Jaya vs Persibo mboten saget dipirsani dateng TV amergi mboten
saka Nashville, Tennessee, Amérika Sarékat. Grup iki kabentuk taun 2006 kanthi anggota 3 ya iku Charles
lan ngluncuraké "Love Don't Live Here". Lagu iki tau nggayuh posisi 3 ing tangga lagu Hot Country Songs taun 2008. Singel liyané antara liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.57, 14 Februari 2017.
mulya, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.25, tanggal 11 Maret 2013.
Teka ing rahsya purba 2 Sadasa warsa sira pun Wujil Angastupada sang Adinira Tan antuk warandikane Ri kawijilanipun Sira wujil
kang aludrugi Ginawe alan-alan 4 Ya pangeran ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun Dening maksih atata gendhing Maksih ucap-ucapan Karone puniku Datan polih anggeng mendra-mendra Atilar tresna saka ring Majapait Nora antuk usada 5
sbb;“ageng-agenging dosa punika tiyang ulah ilmu makripat ingkang magel. Awit saking dereng kabuko ing pambudi, dados boten superep ing suraosipun”
ATK Indonesia - ATK Stationery Alat Tulis Kantor Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang
angkatan awal (1994,1995,1996) pada kemana ya…?
Koq gak onok njedhul babar Blas….. .. !!! Ayo Rek ikutan gabung, ngrejone swasanane sillaturahim.
Rek….., Tangi’o…..!!
Gek ndang melu gabung. Melu ngesokne unek2 ati utamane sing on hubungane karo sekolahe dewe mbiyen.
Sopo ngerti unek2 awake dewe kabeh iso dadi koco benggolo kanggo bocah2 sing nembe lulus….
Riko kabeh tak enteni lho…….!!!!
kanggo riko. Liyo dino kecaruk ring kopi udara maning…
(mbiasakaken ngenggo boso osing, Supoyo sing kagok karo nguri2 boso asline wong belambangan. mengkono welinge ketua Ikawang bengen naliko halal bil halal ring TMII)
KABUPATEN GUNUNGKIDUL Tue Mar 25, 2008 2:57 am wo iya mas sante ae yen mung masalah muter2 ga usah gowo kompaslha wong mas rebiem ki mbiyen tilas bolang koksniff2 or endus2 tekan omah
iso nggowo pancing mas,,,jo lali karo umpane inoWargaLokasi :
pocung, kinanthi, mahasiswa, kegiatan, ekskul, eskul, ekstrakurikuler, tari, wayang, java, langgam, tvri, wisnu studio, cokekan, gadhon, notasi, parade, festival, ygf
GAMELAN - Indonesian culture from Bali MP3 Indonézska kultúra z Bali date: 10.
tanggal lahir lan lio lianeterserah sak senenge dewe2tapi sing kudu sampeyan ugemi, sing jenenge dino iku wung wadahe, isinya yaoku perbuatane awake dewe2, sing iso ndadeake wadah iku diregani, nek wadahe gelas keramik ning isine banyu buthek yo melu butheknek wadahe bumbung ning isine dawet jepara yo iso nambani wong
Jul 26, 2009 5:37 am nggih intinipun sedanten dinten meniko rak sae tho mas kliwon...!nek penemu kulo sedanten dinten meniko sae sedanten.. tapi dinten sing paling sae niku
Ruwatan iku upacara adat Jawa sing ancasé kanggo mbébasake wong komunitas utawa wewengkon saka ancaman bebaya. Inti upacara ruwatan iki sejatiné arupa ndonga, nyuwun pangayoman marang Gusti Allah saka ancaman bebaya-bebaya umpamané bencana alam lan liyané, uga ndonga nyuwun pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni sing isa nyebabaké bencana.
Maknane Ruwatan sejatine reresik diri saka sakehing dosa lan panggawe ala, ngedhekake rasa panembah marang Gusti kang akarya jagad dimen rahayu uripe. Tembung "Ruwat" uga ateges "bebas" saka sakehing goda,coba lan rencana, bebendu, dosa lara lan sapanunggalane. Ruwatan iku upacara adat Jawa sing tujuwané kanggo mbébasaké wong, masarakat utawa wewengkon saka ancaman bebendu. Inti upacara ruwatan iki sejatiné ndonga, njaluk pangayoman marang Gusti Allah saka ancaman bebendu umpamané bencana alam lan liyané, uga ndonga njaluk pngampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni sing bisa njalari bencana.lan dingo tulak bala ana ing sawijining désa,
Ing kapercayan wong Jawa, ana wanti-wanti supaya wong kang lagi mbobot (ngandhut) ora pati cerak-cerak (nyedhak) ing papan kang lagi ana ruwatan. Amarga daya
Upacara adat iki asalé saka carita Bathara Kala ya iku buta sing doyan mangan menungsa. Bathara Kala iku putra Bathara Guru utawa putu para déwa.
Sendhang kapit pancuran utawa lanang, wadon, lanang, uga
Pancuran Kapit Sendang, utawa anak wadon, lanang, wadon.
Gondhang kasih anak loro béda pakulitane, siji ireng siji putih
Jawi ngirit Banteng, anak mbarep wadon, adhine lanang kabeh
Banteng ngirit Jawi, anak lanang pembarep, adine wadon kabeh
Sesajèn[besut | besut sumber]
wong sing ngalami sukerta, wong sing diruwat kudu njalani siraman banyu suci lan nggunting rambut, rambute banjur dilarung ing segara.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo,
nganti koyo sing ndisik2 pas anyar-anyare mlaku..njur pirang wulan maneh mandek...Soale ndesoku ndisik oleh aliran seko Baron tapi gur pirang wulan njuk ganti oleh aliran seko Ngobaran ning suwe-suwe sami mawon ra ono sing
mrau kuwi lak banyu to. Terus Kanjeng Tingkir nyabda marang desa kene ora ana
Prabu Naga Jaya Warman, Prabu Tambak Baya), Karang Kamulyan Ciawi..(route..Prabu..Rama..Wijaya).
Epidermis wonten ing biologi ateges jaringan sel-sel pelindung ing lapisan paling njaba. Epidermis dados bagian kulit ing kewan, lan manungsa. Wonten ing wit-witan, epidermis inggih punika lapisan sel-sel paling njaba wonten ing oyot, gagang, godhong, lan organ sanesipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 2 Maret 2016.
punika kalaksanayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, mangda iraga sane nenten ninutin kamanusan iragane, nanging
Torate punika. 5Anake sane urip satinut ring parimanah kamanusanipune, manahipun kareh antuk paindikan sane kadotang antuk kamanusanipune. Anake sane urip satinut ring Roh Ida Sang
sane kadotang antuk kamanusanipune kewanten, ipun dados meseh Ida Sang Hyang Widi Wasa, santukan ipun tan
nglaksanayang paindikan sane kadotang antuk kamanusanipune, ipun nenten ngawinang ledang
dados putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. 15Santukan Roh sane kapaicayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa ring semeton, boyaja mangda semeton dados panjak, sane ngawinang semeton takut; nanging tungkalikanipun Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punika ngawinang semeton dados putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. Tur malantaran kawisesan Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punika iraga kalugra matur ring Ida Sang Hyang Widi Wasa: "Duh Aji, Ajin titiang." 16Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punika nunggal ring roh iragane buat miaktayang, mungguing iraga puniki dados putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. 17Santukan iraga puniki dados
rauh kayang kamangkin, buana miwah sadagingipun sami pada mataanan nandang sakit, sakadi anak nyakit ngembasang rare. 23Boya buana miwah sadagingipun kewanten sane mataanan; nanging taler iraga sane sampun nampi paica Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, inggih
anggan Idane, nanging taler Ida ngedumang kaluihan Idane ring ipun. 31Duaning punika, sane mangkin
Yening Ida nenten madalem Putran Idane ngraga, nanging nyerahang Putran Idane punika buat
purun nalih kaula seselikan Ida Sang Hyang Widi Wasa puniki? Tan wenten. Santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa ngraga sane sampun
Yesus sampun seda, samaliha sampun katangiang tur sampun nyeneng, tur kalinggihang ring singasanane
jaman siki mlebu nang eon Phanerozoikum, era Cenozoikum, periode Quarter, epoch Helocen.
ERA[sunting | besut sumber]
Periode[sunting | besut sumber]
Epoch/Masa[sunting | besut sumber]
Pleistocen: dimolai sekitar 1,8 juta taun gemiyen ngantek sekitar 10.000 tahun gemiyen sing lantes dilanjutaken jaman Helocen.
monggo tumbas pinten…niki kula wonten sepoloh….tumbas tigo gratis RR setunggal…monggo..monggo
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.24
Girl boneka padha Claims Kang Ora Nindakake surgery plastik, Banget?
Saiki, akeh wanita sing arep kanggo nindakake surgery plastik kanggo entuk standar kaendahan tartamtu sing craved. Ana uga wong wadon sing gelem nglampahi akèh dhuwit kanggo njaluk pangobatan kaendahan sing dipengini. Menapa malih, ora sawetara wanita sing nglampahi jam lan jam kanggo dandanan kanggo njaluk pasuryan ayu impen.
Amber Harding, taruna lawas 18 taun saka Morley, Perth, Australia Kulon iki ngakoni ora nindakake surgery plastik (plastik surgery) supaya njaluk pasuryan ayu kaya boneka. Dailymail.co.uk dipetik saka kaca, kanggo nguripake mripat, kulit Gamelan, lan lambé cilik, kang bisa maleh bisa katon minangka karakter komik Jepang. Panjenenganipun diganti kang katon supaya hobi dheweke anime minangka cara kanggo nyebut identitas kang bener. Cah wadon sing diakui penggemar kabeh iku related kanggo anime iki pancene disenengi mata karakter lan irung siji cilik dianggep ayu.
"Aku felt mata saka sethitik irung crinkle lan ayu lan aku disenengi sandhangan padha (karakter anime) kanggo nggunakake," ngandika Amber. Nalika diuripake menyang anime girl ayu kaya boneka, akeh wong sing pemikiran yen dheweke nindakake surgery plastik. "Wong tansah takon yen mesthi iku asli lan asli, aku pancene aran Bejo duwe mripat lan irung siji alam diduweni cilik minangka karakter anime," ngandika.
Sauntara kuwi, kanggo tujuan saka sandhangan utawa fashion, Amber mburu ing toko thrift. Ana akeh sandhangan unik kang bisa nemokake kanggo nambah kinerja minangka girl anime. Lair karo latar mburi kulawarga saka Inggris lan Skotlandia, Amber tinimbang asring mistaken kanggo Asia. "Wong ora mikir aku Kaukasia lan asring takon yen aku duwe latar mburi kulawarga Japanese utawa Asian amarga ing wangun saka mripat lan irung cilik sandi," ngandika Amber.
Cah wadon sing ngarep-arep liyawektu kanggo ngunjungi Jepang bilih piyambakipun pikantuk dukungan saking kulawarga lan pacare muncul karo gaya anime wadon. "Padha disenengi gaya lan Aku dadi pusat perhatian," ngandika.
Sampeyan njupuk jam kanggo Amber kanggo njaluk pasuryan kaya karakter anime. Saben esuk, kang digunakake eyeliner nglukis ireng lan lensa kontak colored. Durung uwal lashes palsu nglukis kanggo njaluk mripate bunder kang. Temporal, supaya pasuryan ana liyane katelasan gajih, Amber mau kanggo nggawe bleger ing wilayah saka irung lan rahang. Inggih, apa ora keganggu ya nindakake iku kabeh? Nanging dadi metu Amber pancene disenengi kegiatan kang, "Saben esuk aku tangi tansah semangat kanggo milih maneh apa aku nyandhang lan carane aku beautify pasuryan saben dina."
Supaya girl anime obsesi diwiwiti nalika Amber 13-taun-lawas. Sing nalika pisanan mirsani film anime. Dheweke uga ngaku nggedhekake saben dina supaya girl anime bisa beda-beda gumantung swasana ati. Kanggo ndhukung kinerja, Amber uga diklumpukake 14 pasangan lensa kontak kiro-kiro saka ireng, pink, wungu, kanggo ijo.
Marga supaya dheweke kulit putih lan Gamelan, ora ana maneh bask ing srengenge. Sanadyan kang urip ing Australia bisa iklim panas ing wektu tartamtu ya.
Tanpa surgery plastik, Amber bisa ngganti tampilan total. Aku ora ngerti carane akeh jam kang wis ngginakaken ing Performing anime girl Jepang. Kira-kira carane ya budget kang nglampahi kanggo tuku macem-macem make-up lan sandhangan kanggo nindakake total minangka karakter anime kaya sing?
BAGONG“Tanggap ing sasmita dan Limpat Pasang ing Grahita, dan Cakra-Manggilingan”“Pinangka mrih
kono, masiyo aku nguyuh nduk endi ae, uyuheiso langsung mlebu nduk ember iku.CD : Wuik, lak koyok peluru kendali Mat. Wok, kon iku
taknguyuh sembarang nduk endi, sak karepmu. Nek gak isok mlebu
atik mbujuk. Iku embere wis onok nduk kono"."Lha lak ngono a, sekalian atraksi malam mingguan yo Cak".Mat Pithi ngekeki isyarat nyang tamu kabeh, gak suwe kabeh metu situk situk,nggrombol nduk pintu masuk. Onok sing ngintip nduk jendelo.Mat Pithi langsung
njaluki duwik. Entuk akeh, terus sing
mungkin ngamuk. Wong wong gak percoyo. Yo tak jaktotohan 200 ewuan. Gelem. Lha wong
wis ngurak, tuwo. Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau,sing mestine wis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, MatPithi mutusno tuku jago situk maneh, sing jik enom.Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo maurumangsa kalah saingan. Biasane isok
iku.Jago tuwo nyidek-i jago enom. "Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo¬o. Mosok babon selawe dipek kabeh, rek...."Jago enom, sumbung, ngomong "Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tahenggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok ikudewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyokngono, lik...", sinis."Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-an selaweiku sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?""Gak isok, cak.....""Wis, peno 20 aku limo ae", penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak."Gak isok. Selawe iku aku kabeh...", pitik enom jumawa."Wis, aku 2 ae, peno sing 23", pitik tuwo tambah memelas."Gak isok ! Titik !"Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae gak kumananbabar blas. Kabeh dipek jago enom."Wis ngene ae", jare jago tuwo. "Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menangoleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo". Pitik jago tuwo nantang.Nantang ? Batine jago enom.
ladeni""Mlayu !", jare pitik tuwo.Mlayu ? Pitik tuwo koyok ngono iku ngejak balapan mlayu ? Wong mlaku ae
disik. Nek wis kacek 10 meter, kaet koen mulaimlayu".Cumak 10 meter ? Lha masiyo seket meter, tah, pasti isok tak uber. Ngono batinejago enom. "Ya wis. Ayo !".Pitik loro mau mulai ancang-ancang. Pitik tuwo mulai mlayu ndisik-i. Begitu kacek 10meter, pitik enom baru mulai mlayu. Tambah suwe jarak-e tambah cidhek. Pitik tuwoambegane wis senen-kemis, mlayu, tapi yo gak isok banter. Tambah suwe jarakantarane pitik tuwo mbarek jago enom tambah cidhek.Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara bedhil "DER !". Pitik enomnjengkang kenek
pelurunebedhil manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ? Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. "Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo. Gak gelem numpak-i babon, malah nguber-uber pitik jago tuwo thok ! Dobol !"WAK GATHUL KENAK-EN, ANGET.....Iwak gathul sing siji iki, anggep ae jenenge Macan Nusantara, sak awan gak ketemumbarek kancane (sebut ae jenenge ZulFan).Sore-sore ketemu ndik kali.Fan, nang endi ae sedina gak ketok'Iku
rodok arang-arang, kathik semu-semu merah muda. Aku ketokonok bolongan modele koyok guo. Tak leboni ae. Wah, cak, anget ndok njero konoiku mau. Athik empuk tur mumpluk, wangi maneh. Sedina aku krasan temen, cak. Ikimau kaet metu. Lha iku
Zulfan. Ditakoni mbarek Zulfan. 'Yok opo, enak, yo?' 'Apane sing enak. Maune yo enak koyok sing mbok omongno wingi. Tapi pas wis rodok bengi, dadak onok barang kaku rodok empuk, gundul, mlebu-metu. Aku didesek-desek sampek mepet. Tambah suwe tambah blas-blus mlebu-metu, aku tambah kepepet.... dadak aku diidoni. Jancuk temen. Iwak opo
ngono mosok koen tak racun dik….”COBAK NEK WERUH ...Mbah Surti, embahe Mat Pithi, lungguh lesu ndik kursi sing wis jebol kabeh. Nelangsamikiri awak-e sing wis tuwo, rumangsa wis gak onok sing nggape, gak kanggo.Ujug-ujug onok widodari muncul. Jarene "Mbah, sampeyan ojok sedih koyok ngono.Sing semringah"."yok nopo mboten sedih, putri, wong kulo niki lak wis tuwo, karek mati thok. Kulit punpating njekithut koyok ngeten. Enggih putri jik enom, ayu, kathah sing ngrubung.Cobak kulo jik enom kados sampeyan ngoten nggih mboten sedih, putri. Nopo malihkulo niki nggih mlarat, mboten gadhah nopo-nopo", sambate mbah Surti."Wis mbah. Ndiko kulo wenehi telung panjalukan. Nopo mawon, pun, mesti keturutan"Mbah Surti kaget, diwenehi telung penjalukan sing mesti dituruti koyok ngono ikumau. Temen tah iki ? gak
ndika wau putri ?""Lha enggih tah mbah. Kulo niki lak widodari?""Kulo nedi sugih !", penjaluke mbah Surti.BYAR ! Ujug-ujug ruang tamu sing mak clekuthit iku berubah dadi bawera. Lampunepadhang njingglang. Kursi tuwo sing dilungguhi mbah Surti mau dadi kursi emas !Bukan main !"Sing nomer loro ?", jare widodari."Kulo pengin mbalik enom malih, terus ayu !
jare widodari maneh.Sore iku asune mbah Surti, sing jenenge Gombloh, ngancani mbah wedok mau.Glibat-glibet ndik sikile mbah Surti, wong yo karek situk iku ndarane.Mbah Surti njaluk "Asu iki dadekno pangeran sing ngganteng, gagah".BYARR....! Asu ilang, muncul pangeran sing ngganteng banget. Rupane persis TomCruise ! Bayangno.Putri sing asline mbah Surti mau dicidek-i mbarek pangeran Tom. Terus dirangkul,diambung, dipondhong, dijak ndik kamar sing suasanane koyok kamar-kamarkerajaan. Wong loro mau terus pating gluntung,
Pithi: "Peno wis onok tanda-tanda ketularan rabies, Mat. Cumak gak usah kuatir. Onok kok obate. Kono mledhing, tak suntik" Mat Pithi manut, disuntik. "Nek sido ketularan apa sing peno lakokno?" "Gak repot-repot, dok. Wong aku sak iki wis
mau wis disiapno, lha disimpenndik endi?Durung maneh pas dilebokno peti, ditaleni singset sak akeh-akehe. Petine dikuncisaka njaba. Ngono iku lho, bareng petine dibukak sing metu kok dadi wong liya.
rahasia. Iki rahasiaku kanggo golek sandang pangan. Nekkebongkar, aku matek gak isok mangan. Peno gelem tak kandani, mari ngono nek wisngerti
MBOTEN NGOTEN ...Mat Pithi pancen nggladrah. Gak trimo cumak diladeni jaran-jaranan mbarek Saropah,bojone. Lha wong pembantune, Dessy
tahun, ya gatel terusselangkangane. Diparani ndarane, yo ho-oh ae. Malah ketok nek wis rutin. Nek wisjam sepuluhan ngono iku awak-e disemprot de-klonyo,
kulo nopo numpak ibu?". Ngono iku tanganekaro uwak-uwik gandule Mat Pithi sing wis rodok ngulet, lemes.E..., bek-e tah tangi maneh?Ambik
kenceng", mat Pithi tangane yo meloksraweyan, ngglintiri pentile Dessy."Yak, ndak enggih, pak. Nopo leres eco kulo kalih ibuk. Nopo mboten eco ibu, tah.Niku lak bapak cek kulo seneng mawon, tah"."Sumpah, Des. Gak mbujuk bapak iki. gak
"Opo-o, se ?", Mat Pithi takon."Soale, criyose cak Dul, sopir, eco-an ibuk ketimbang kulo"OOM... TULUNG DOLEKNO WEDUSKU PISANWijono kerjone angon wedhus, lek mangkat esuk molih sore. Pas nggiring wedhusemlebu kandang kok kurang siji. Wijono nggoleki muter-muter gak ketemu-ketemu.Akhire Wijono menek uwit beke wedhuse ketok teko ndukur, tapekno gak ketok jugak.Pas arep mudhun Wijono kaget, gak sido mudhun soale ndhok ngisor uwit onok
gak nggaekathok)."Wuik..... apike rek..... sak ndonya ketok kabeh" jare mat Pithi.Wijono krungu ngono langsung mbengok "Om, om,
mangsuli "Bapak gak duwe duwit gae nukokno kathok" "Nyoh iki, sepuluh ewu gae-en tuku kathok kono" jare pak Lurah. Kuncung mulih teko omah pamer bapake lek diwehi duwit ambek pak lurah gae tuku kathok. Ngerti ngono mat Pithi
mat Pithi, opo'b. o sampiyan wis kewut ngono udan-udan gak kathokan pisan?" Jare mat Pithi "Gak duwe duwit gae tuku kathok pak""Nyoh iki tak wehi sewu" jare pak LurahMat Pithi gak trimo "Wualah, sewu.... gae tuku opo iki pak?""Koen tukuo silet,
jenenge Jane, ayu,putih (lha ancene wong
wong-wong London sing biasane nguber-uber Janeiku. Kathik otot-e pating pethokol, cumak nggawe swempak kulit macan, ndah niyoanune,
wektu iku yo wis gak genah kabeh klambine. Gak nggawe kutang,maneh. dadi susune yo ketok nek
sampek detil. Tarzanakhire yo ngerti soal sex iku mau. Ngono iku tah?"Yo onok ae, ning. Jenenge menungso. Wong kewan ae yo duwe napsu, kok""Lha gak onok wedokan ndik alas kene, caramu yok opo kanggu muasno napsumusing wis tekan mbun-mbunan?""Aku biasane nggawe bolongane wit-witan iku, ning""Nggawe bolongane wit?""Iyo. Opo-o?""Cak Zan,
empik-ku peno tendang, cak? Lak lara, se...""Lho, aku biasane yo ngono, ning""Gunane opo ?""Sopo eruh bolongan mau jik onok
percoyo. E sangkeng nggak percoyone katene dicekel, barang tangane nyedek wer lalere miber kabehLho kethok to warna asline....BODREXIN KENEK DIGAWE PIL KB, LHO..Tibak-e, carane nggunakno Bodrexin kanggo anti hamil iku dikempit nang pupune arek wedok-e. Kudu
sampek meteng. Lha nek ngono teorine, gak usak Bodrexin. Masiyo kacang ijo yo isok, rek. Opo nggawe silet ae? Cek arek lanange mlungker...ker...ker...
katene kia-kia.Sakdurunge budal onok upacara cilik-cilikan kanggo
mulih saka lunga. Omahe ditekani truk ngangkut pasir jumlahe telu, saka toko bahan bangunan. Pak pendeta bingung, wong gak rumangsa pesen pasir, lhah
tetep ngeyel, wong pancen onok pesenan pasir telung truk saka omah iki melalui telepon. Wah, padahal sedina iki maeng ndik omahe gak onok uwong, kok...Suarane yok opo, se?pendeta mau takon,Radak cilik, mlengking'jare pak
clineng nggoleki jip-e. Lho gak ketok? Wah dicolong maling montor iki.Mbarek getam-getem Mat
thithik ngono ae wis ngetokno pistul. Tau kok onok sing ditembak slangkangane mbleset, malah kenek bapak-e thole. Lak kojur, se?Ngerti nek gak onok sing nyauti, Kapten Mat
durung onok sing ngaku, ya. Sido tak gawe koyok ndik Bangunrejo mbiyen'Kapten Mat Pithi terus ngombe, dimat-mat-no. Kira-kira karek seprapat gelas dek-e metu nang dalan. Didelok, lha jip-e wis onok maneh ndik kono. Keweden bek-e sing nyolong.Mbarek mlaku gagah kapten Mat Pithi mlebu maneh nang Wisma Srikandi, katene nerusno ngombene.Bisak-bisik sing ngladeni ngombe takon 'Yok opo critane sing ndik Bangunrejo mbiyen cak?''Ya jip-ku gak mbalik. Ilang' 'Lha kedadeyan opo sing sampeyan tindakno ngerti nek jip peno
opo ?''Iyo''Pas jipku pancet ilang''Iyo, iyo cak...' 'Yo molih mlaku aku cak....'E...alah.....Mat Pithi dobol....Tiwas wong sak wisma pucet kabeh...MAT PITHI KESANTAP BAL GOLFMat Pithi agek mlaku-mlaku ndhuk pinggir lapangan golf. Moro-moro onok bal golf ngenani, Mat Pithi langsung klintingan gulung-gulung ndhuk suket ambek nyekeli tangane loro-lorone ndhuk kathoke.Tibakno sing main golf cewek loro, langsung marani Mat Pithi "Cak, cak, wah njaluk sepurane yo. Gak sengojo soale awak-awak iki lagek ajaran". Salah sijine cewek ngomong "Kene tak tambanane cak, wong aku ahli therapy phisik"."Gak
ceweke nakoki "Piye cak, wis kroso enak gurung?"Jare mat Pithi "Ya, wis, wah uenak tenan. Tapekno JEMPOL TANGANKU SING KENEK BAL
Saropah. Mbarek nyidek mau arek iki ngomong, "mak, onok arek wedhok susune guedi nemen mak". Ning Saropah nuturi anak-e, "Ojok cidek-cidek arek wedok sing susune gedi, cung. Arek wedok koyok iku mono pikirane gak onok liya kecuali perkoro susune thok. Arek wedok sing susune gedi iku arek wedok goblok".Klowor manthuk-manthuk. Koyok arek sing ngerti ae.Mari ngono Klowor takon maneh, "Nek onok uwong sing gandule gedi, mak"Jare mak-e, "Yo podho ae, cung. Setali tiga uang, jenenge. Wong lanang singgandule gedi iku pikirane yo rusuhan thok. Sing dipikir gak liyo maneh ya cumak yok opo enak-e numpak-i wong wedhok thok. Endi tau mikir sekolah, tah nyambutgawe. Wong lanang sing gandule gedi iku yo termasuk wong goblog. Mene maneh, nek onok wong lanang sing gandule gedi, ojok mbok cidek-i, ya, cung. Ben dina sing dipikiri ya yok opo manfaatno gandule mau thok, cung".Klowor manthuk-manthuk maneh. Koyok arek sing paham ae."Ola opo se cung, kok awakmu kathik takon emak perkoro arek wedok sing susunegedi, ambek wong lanang sing gandule gedi barang iku?""Ngene lho,
Karo maneh kukumu sing ireng iku onon endog-e cacing, lho''Nggih, bu guru''Bu, bu, niku Wiyono ngemut permen
nutup Kramat Tunggak,tapi ono Dr wedok sing “menentang”. Jenenge dowo, Dr
anake Mat Pithi nuangis koyok wong kewedhen."Aku ngimpi mbah lanang mati ..." jare anake."Wis gathik mewek,
percoyo aku, iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh" jare Mat Pithi.Menene onok interlokal
Mari anake turu maneh, genti Mat Pithi sing gak isok turu. Ketap-ketip, pucet kewedhen dhewe, pas
iku sembaranganne juara. lha sakdurunge lomba dowo¬dowoan lak dheke melok lomba niup lilin. tapi gak ngai cuangkem utawa abab.. tapi gae entut.Pesertane yo meh podho.. tapi ketambahan saka china sing ahli silat,
koboi amerika barek petinju negro. wis pokoke awake nek gak atletis, yo gothot.. paling gak gembrot, wetenge gedhe kabeh. lha
langsung matek.... tambah gak metu beluke... wong ketutup barek jenang katule mat pithi sing ancene kakehan rujak petis.... sing nambahi dadi juara.... ambune reeek... koyo pabrik petis...........prucut.. wah lepas maneh....MAT PITHI KANGEN AMBEK SUROBOYO.Mat Pithi, asal Indonesia sing lagi sekolah nduk Jepun moro nang nggone dokter. Pirang-pirang dino iki awak kroso kesel, weteng mules, mripat mbrebes terus ditambahi sirah ngelu. Pokoke rasane gak enak kae lho...Dokter sing mrikso nggak iso nemokno penyakite Mat Pithi malah tambah gak mudeng... opo'o pasien siji iki kok koyok ngono.
durunge. Terapine yoiku Mat Pithi mesti ngoyoh ambek ngising,disimpen ndhuk tas trus didokok ndhuk basement seminggu....Terang ae Mat Pithi shock... dhewe misuh2 gak gelem.... Tapi bareng dibujuk ambekdoktere... ambek diomongi lek wis tau berhasil diterapno nang wong Indonesialiyane... akhire Mat Pithi gelem.Akhire Mat Pithi moleh... tekan omah terus cepet2 ngoyoh ambek ngising.... gak lalidiwadahi tas trus didokok ndhuk basement... koyok jare
nguncluk mudhun... ndoleki tase sing disimpenseminggu kepungkur ndhuk basement... bareng ketemu langsung ae dibuka... mak....ambue..... gak ilok temen pokoke... lha yo'opo sak gurunge dheweke manganesembukan ambek pete....Tapi aneh jare Mat Pithi... awakku kok kroso enak bareng ngambu isine tas iki....dibaleni maneh sampek ping telu... blas... jablas... langsung ilang rek
wongIndonesia liyane... lan ternyata berhasil... sakjane ngono sampeyan iku cuma home¬sick ae...."KONTES MISS DUNIATimbangane padu karepe dewe soal wedok tenan atau wedok-wedokan. Iki onok cerito yahud, rek.Mbiyen jamane kontes ratu-ratuan iku, onok
berubah dadi acar.Wehhhh...keplok-e langsung wae ndadi.Kontes selanjutnya wakil teko India. Metu nggowo telo. Telo langsung ditancep
Saringet gak gelem kalah. Metu nggowo daging sak kilo. Rodo sesek pancen nek daging sapi sekilo diblesekno ndek slangkangan.
Wis...pasti Ngamerika menang wis.Heiii...tunggu dulu. Mbak Waljinah durung metu. Begitu Mbak Waljinah metu...wehhh...dadi geguyon wong sak jagat rek. Lha wong mau iku onok TV dsb. Opo maneh Mbak Waljinah ternyata metu gak nggowo opo-opo.
mung ndingkluk karo langsung nyamber mikrophone.GET DOWN!!! GET DOWN!!! wong sak gedung ngamuk gak karuan mergo ngerti Waljinah pasti kalah. Wong gak nggowo opo-opo.
luwih endek tur lek main senenge ambek ngadeg, dadi yoancik-ancik dingklik. Engko lek
gendhing wedhokan wis dikuasani. Jangkep limang wulan meguru, Mat Pithi diwekasi gurune " Mat..., ilmu sing mbok sinaui wis
ning Gunung Batok. Arek iki bener-bener nuekat. Deweke topo terus gak atik turu nang guwo gumbul karo jerangkong, sundel bolong, tuyul, wis pokoke sembarang kalir. Pas dino ke-pitu, dalu pisan, ono wong tuwo muncul ning guwo mau iku. Wong tuwo iki langsung wae ngomong "Mat..mat..!, gak ono wong sing sanggup topo
Mbah langsung ngomong "wis ngene wae, koen iso njaluk opo wae tak kabulno, tapi mek ping telu thok". Karo mikir gak sepiro suwih, Mat Pithi njawab "O.K...!""Mbah.., rupoku iki lak gak sepiro elek, eeh...! gak sepiro ganteng, aku kepingin duwe rupo koyok bintang pilem Bary Prima bekas bojone Eva Arnaz", Mat Pithi njaluk. Si Mbah njawab "Le..le..saiki koen muleh wae, tekan omah rupomu wis gak
suroboyo mesti kepincut karo awake.Urung suwih senenge, Mat Pithi moro-moro mecucu wae sak wise metu teko jeding. Rupane "manuke" gak melu dempal. Gamblese Mat Pithi jik podo karo biyen cilik lan bungkring. Mat Pithi dadine kepikiran terus. Njaluk nang Mbah
permintaane Mat Pithi. "Mat...gak suwih maneh barangmu koyok barange jaranmu iku". "Suwun..suwun..suwun Mbah..., iki sing
endog sisan."Mas, piro regane endog siji ??""Limangatusan Ning..""Walah... lha wong cilik-cilik ngene athik limangatusan,..sing bener po'o.." "Wah Ning.. jenenge endog yo sakmono iku, nek nuruti sampeyan iso dobol silite pitik !"RUMANGSAMU BOJOMU IKU BAKERY HOLLAND?Duh, sing jenenge Mat Pithi, nek wis nontok pertandingan bal-balan, ndik tivi,
iki PLN, yo. Embuh, kah. Nontok bal-balan ngene, kok'Gak suwe maneh, 'Cak, jeding mburi iku lho cak, kran-e ketok-e lecek. Benekno disik opo-o. Timbang banyune kutah kabeh''Peno iku lho, dik. gak ngerti tah nek awak-ku lagek ndelok bal-balan ngene. Lha rumangsamu bojomu iki PDAM, tah, kok dikongkon mbenekno jeding barang. Mbuh, kah !'Ning Saropah ngelus dada. Gak suwe maneh,'Cak, tulung nek sampeyan kate nang warung tuku
seneng nek ndelok wong lanang lagek enak-enak nontok bal-balan'.Sak wise bal-balan mari, Mat Pithi mulih. Kaget, ndelok lampu teras wis padhang, jedinge gak luber-luber ledenge, kathik wis masak pisan, merga kompore wis onok lengane.'Kok wis beres kabeh, dik. peno benekno dewe, tah' 'Yo endak, cak. Endi isok wong wedok nandangi kerjoan ngono iku maneh' 'Lha sopo ?' 'Aku mau lak
nopo nangis, yu?' 'Aku ya wadhul kabeh soal sing mau iku cak' 'Mari ngono arek iku nawani gelem ngerjakno mau kabeh, tapi kudu onok imbalane' 'Njaluk imbalan opo ?' 'Dek-e nawani, nggawekno roti tah aku gelem ditumpaki' 'Peno milih opo, dik? Nggaekno roti, yo ?' 'Ola opo cak. Ola opo kok aku kathik nggaekno roti arek iku mau. Peno kiro aku iki Holland Bakery, tah ?. Yo sing situk-e !
awake peno, dik. Lakar pentile sak ngoten, lha sak pinten susune ?'MBAH LANANG KEPENGIN RABI MANEHMbah lanang sak iki jik lara. Eling-eling pas mbah wedok mati mbiyen.Sak keluarga, mbah lanang, paklik, bulik, ponakan, kabeh nunggoni ndik kamar, sak ubenge
wasiat, se...)Suwe wong-wong mau padha sedih-sedihan, embuh temenan tak githokan.Gak untara suwe mbah lanang kanda karo anak lan putune, ngongkon supaya metu saka kamar. Mbah lanang kate ijenan, berdua karo mbah wedok sing wis jenat.Kabeh memahami, nek mbah lanang pengin duwe suasana sing khusus karo mbah wedok sing sembujur nang karpet ndik kamar mau. Kabeh padha metu. Lawang ditutup.Mat Pithi, ancen arek ndlodog, incang-inceng saka korden jendela sing rodok mbukak thithik. Opo sing
mbah lanang, sing tau duwe ide kate rabi maneh. Sumbare mbah wedok mau : "Peno oleh rabi maneh. Tapi langkahono mayitku disik !"TUMO KATHOK APES ...Ono sawijining tumo kathok loyo banget ketok kesel thenguk-thenguk nang Ancol, ketemu karo tumo kathok liyane seger banget, malah renang nang pantai ngalor ngidul ngetan ngulon katon bungah banget.... tumo seger weruh kancane loyo terus mentas njur takon...# tumo seger :"lho kowe nangopo kok loyo ngono, urip sepisan mbok sing gembira koyo aku iki"# tumo loyo : " kowe ora ngrasakke, aku tekan Ancol kene iki mau nunut uwong
nggandul nanggone brengose, gondelan kenceng wedi yen kabur... kesele rek..."# tumo seger : "lho aku yo nunut-nunut nanging aku nunut pramugari,... takkandani carane yo, yen esuk-esuk kae kowe nunuto uwong tekan cengkareng airport, terus
pramugari sing ayu tur wangi kuwi sorene mesti nang Ancol karo pilote"#tumo loyo : "wooo ngono, yo wis aku arep manut pituturmu, sesuk esuk aku arep nang cengkareng...
dadi seger koyo kowe saiki tho..." Kocap kacarito, sesuke sore tumo loyo karo tumo seger ketemu maneh, nanging tumo seger soyo seger tumo loyo tambah loyoooo rakaruan, tumo seger wis nglangi maneh kipat-kipit, banjur takon :#tumo seger :"lho kok tambah loyo ngono nyang opo kowe?, manut pituturku opo ora, rutene cengkareng, toilet, pramugari..lak ngono"#tumo loyo : "uwis..uwis tak turuti kabeh nganti mlembang nang kathoke pramugari wangi wis tak lakoni,... tapi aku ora ngerti critane maneh.... ujug-ujug aku wis pindah nang brengose oom-oom sing numpak motor gede ..lha yo podho wae aku kudu gocekan kenceng nganti tekan Ancol iki"#tumo seger:" oooo dasar pramugari geleman,... ning nasibmu yo pancen lagi elek"AREK WEDOK, NEK SUSUNE TAMBAH GEDE, IKU TANDANE TAMBAH GOBLOG, CUNG...Ono bocah diajak wong tuane tamasya menyang pantai kutha Bali. Bapake mlaku¬mlaku dhewe, anake dolanan banyu laut.Ujug-ujug anake mlayu marani ibune karo ngomong "Bu, bu aku mau weruh wong wedok-wedok sing dhodhone luwih montok timbangane ibu".Ibune mangsuli "Sssttt tak kandhani le, soyo tambah montok, wong wedok kuwi soyo tambah goblog !"Anake balik dolanan banyu maneh. Let sedhelo anake marani ibune maneh karo takon : "Bu, bu aku mau weruh wong lanang-lanang kok anune luwih gedhe timbangane duweke bapak ?"Ibune mangsuli "Tak kandhani le, soyo tambah gedhe anune wong lanang kuwi soyo tambah goblog !"Anake balik maneh dolanan. Let sedhelo anake mlayu marani ibune karo ngomong : "Bu, bu, bu, aku lagi wae weruh bapak ngobrol karo wong wedok sing paling GOBLOG, soyo suwe ngobrol, bapak soyo tambah GOBLOG, GOBLOG, GOBLOG..."AREK-AREK WIS BIASA KOK NGANGGO JARANKUMat Pithi dikirim kerjo ndhuk freeport Irian, kepekso ninggalno bojone. Seminggu ndhuk kono hasrat lanange mulai bangkit. Tapine ndhuk kono gak ono
diwangsuli "Iku lho,...nggaeo jaranku wedok".Batine mat Pithi "dancuk.....uwong kok dikongkon main ambek jaran".Wis sewulan
jaranku. Arek-arek kene wis biasa nggae jaranku"Pikir-pikir konco-koncone kerep nggae jarane boss, akhire mat Pithi nglampiasno hasrate ambek jarane boss. Mari main ambek jaran dheweke lapor boss-e "matur nuwun boss, wah aku puas banget".Jare boss-e "Koen gak usah matur nuwun, wong arek-arek kene biasa numpak jaranku gae golek balon ndhuk ndeso sebrang kono".Dadi ? Cumak
nang nggone restoran sing nok cidek-e stadion iku mau. Sopo eruh isok ketemu arek-arek wedok Spanyol sing terkenal bangkek-ane koyok gitar iku.Bingung ndelok jenenge panganan sing ditulis ndik daftar menu, Mat Pithi takon karo pelayane, sing gak liya yo arek-arek wedok Spanyol mau. Wis bangkek-ane cilik, kathik susune gede. Opo maneh klambine
maneh Mat Pithi saba nang restoran sing wingi. Yo kangen mbarekpanganan sing uenak wing iku, karo kepengin ngintip susune seniorita sing wingngladeni
dheweke...."Delengen jaran lanang sing iko Mat, sedino iso kawin sampek ping limo..."Krungu koyo ngono bojone Mat Pithi langsung bisik-bisik..."Rungokno pakne... sedino ping limo..."Mat Pithi cumak iso'meneng ae..."Lha... nek jaran lanang sing putih iko, sedino iso'kawin
maneh pakne... ping sepuluh sedino..."Mat Pithi tambah mbingkem thok.... ara let suwe dheweke takok ambek kancane sing duwe peternakan iku...."Lha sedino ping sepuluh iku ambek jaran wedok siji tah sepuluh?????""Yo mesthi ae ambek jaran wedok sepuluh Mat!!"..... ..... ..... ..... .....
liyanya. Arek loro ikipancen jik lagek sir-siran, dadi yo nek goncengan yo ngetapel, nemplek-plek.Tekan Kenjeran, terus golek nggon sing rumbuk-rumbuk, pinggir pantai, sing wismulai
iku lho, anu....opo yo... ah iku lho cak... hm... isin aku cakngomonge..."Mat Pithi: "Opo se dik sing katene peno takokno?"Ning Hetty: "Iku lho cak..opo se... ah, siin aku..."Mat Pithi langsung ngerti karepe Hetty Koes Endang mau. Jarene: "Iki tah dik". Ngonoiku karo nyekel tangane Hetty Koes Endang, ditepakno ndik bongkote pupune
dik. Wong wingi tepak nglembreh, tak ukur cumak 6centimeter ae, kok..."Ning Hetty: "Iku sampeyan ukur nggawe meterane cak
Karep peno ikunem centimeter mau lingkarane tah dawane ?"Mat Pithi: " Yo dawane, dik..."Ning Hetty: "Lha kok gundek, cak ? Sing nem centimeter iku apane?"Mat Pithi: "Jarake saka lemah dik, nek pas aku ngadeg !"Ning Hetty mendelik, mbayangno: "Cik enak-e, rek...."KONTES DOWO-DOWOAN
saka India. Munggah nok panggung, bungkak-bungkuk, ngekek-ihormat. Gak suwe klambine dibukak kancinge
buncit. Munggah nok panggung, bungkak¬bungkuk, ngekek-i hormat. Mari ngono klambine dibukak. Lho gak ketok opo-opo ?Endi peline sing jare dowo? Wah kalah iki !Gak untara
tah sing jenenge Embong Malang iku ? Terus Gubernur nek katene nang Grahadi, lak ketok peline Mat Pithi tloloran?4 SUSTERSore-sore sak durunge misa, onok suster papat, sing podho takon-takonan, opo ae sing kira-kira katene dikandakno pas pengakuan dosane engko.Suster I : "Aku rumongso
ndekek Al Kitab ndik kursine pastur, pas dewek-e ngadeg. Bareng lungguh, pastur mau rumangsa kedosan,
cek bolong. Mosok pastur koki nyimpen kondom"Suster sing nomer papat ujug-ujug misuh " Oh, shit ! ! Sido meteng aku rek "BELAJAR NGUYUHCilikane Mat Pithi, wis ketok nek calon arek mbeling. Kira-kira umur 5, durung sunat. kupluk'Nek nguyuh, wong pancen '-e manuk-e jik durung disunat, iyo ae nek nguyuh mesti pating plencar gak karu-karuwan. Kathik nek nguyuh sak enggon-enggon, dadi yo nggarahi pesing kabeh. Man Dul, bapak-e Mat Pithi, yo rodok mangkel ndelok ndik endi-endi
diajari nguyuh sing tepak, cek gak njibrat kono¬kene. "Cung, koen nek nguyuh ojok terus mak cur ngono ae. Delok-en iku tembok-e kecipratan kabeh mbarek uyuhmu. Lak pesing kabeh, tah, nek ngono iku" "Tak warahi nek nguyuh sing tepak, yo. Rungokno urut-urutane.1. 1. Kathok diplorotno.2. 2. Kulit sing ndik pucuk-e pelimu iku pliwek-en3. 3. Nguyuh4. 4. Ojok lali diwisuhi5. 5. Kulit sing mliwek mau dikulupno maneh6. 6. Kathok-e digawe.Yo. Ojok lali lho mbarek urut-urutane mau. Cobak, nek nguyuh urut-urutane mau diunekno sing banter. Mbengok, cek bapak eruh nek wis bener caramu nguyuh" Mulai dina iku Mat Pithi cilik nek nguyuh wis bener. saben nguyuh bengok-bengok nyebutno nomor
babar blas. Akeh arek wedok sing kebimbang. Ngono iku, Mat Pithi cumakmilih ning
buyar, arek loro mau mesra gandengan kencengmlebu kamar. Kate nggawe acar opo, wis gak usah dibedek maneh, lak yo mestikuwa-kuwi ae tah?Ndelok pawakane bojone, Saropah wis ketok kebelet
karo bojone. Saropah diambungi gulune, mripate,irunge, lambene, terus dadane barang. Saropah lumah-lumah mbarek aduh-aduhan...Saropah nglirik manuk-e Mat Pithi, sing wis mulai kenceng, nlolor. Saropah ndeloktulisan mau. sak iki unine "Adidas""Cak....""Opo dik....""Iku yo
Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan "."Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere."Wis enakan tah ?" takok doktere."Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni", jare yuk Jah."Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere."Obat opo maneh iku
Ngene ae, ndhuk. Mak talah sing engko nunggok-i ndik cidek lawang. Nek ko-en
mlebu kamar karo bojone. Mari dulit-dulitan pipi, terus tekan lambe, mudhun maneh ngumek pentil, gak suwe arek loro iku udo kabeh. Lha ola opo maneh nek gak terus main.Emak-e bingung ngrungokno ndik cidek lawang, yok opo sidane
ngomong suroboyoan. Tapi ngerti, jugak seneng. Dek-e ngirimi aku crito, njaluk tulung disurobayakno.
Saropah kepeksa cabut saka desane, merga panen-e gagal.Arek loro iki budhal nang Suroboyo.Wong suroboyo kok diparani. Wong kota besar koyok Suroboyo iku kota sing keras.Ojok cacak wong pengangguran, wong sing wis nyambutgae ae isok kapiran, kok.Golek kerjoan, gak nemu-nemu. Kepeksa, kanggo nyambung uripe, Mat Pithi kepeksangongkon bojone, Saropah, dadi balon.Maune Saropah yo gak gelem. Tapi Mat Pithi ndesek terus. "Wis talah dik. Ikisementara ae, kok. Cacak yo gak tego jane ngongkon awakmu dadi balon ngene iku.Sopo se sing gelem bojone diudani mbarek dikeloni wong liya?"Saropah akhire gelem ngerti, lan isok ngerti nek bojone jik tresno mbarek dewek-e."Tapi cak, aku ojok ditinggal, ya""Iya, tah, wis. Aku tak ndelik gak adoh mbarek awakmu"Akhire arek loro iki bukak dasaran nang bunderan Waru.Gak suwe onok tukang becak kepencut mbarek Saropah. "Wah, arek anyaran iki.kathik ayu. Gurung tau nyobak aku".Saropah dicidek-i. Terus dijawil, ditakoni
takon".Saropah mlayu nang bojone, sing ndelik ndik rumbuk-rumbuk cidek mbarek Saropahmejeng mau."Cak, iko lho onok wong takon, nek kate main mbayara piro""Wis kondo-o ae, seket"Saropah mara maneh nang tukan becak mau (jenenge Drajad), karo kondho"Seket cak !""Wik, kok larang ? Aku cumak duwe duik
Saropah sing putih, kathik jik anyaran. "Ya wis".Tukang becak mau terus nuju nang nggon sing sepi, peteng, lan
gandule tukang becak mau diloco, diremet-remet, dipluruti, maju mundur.Tukang becak merem melek, ambegane wis gak karu-karuwan. Yok opo Saropah ?Saropah ya rodok ndredeg, rek. Wong durung biasa. Opo maneh ndelok peline tukang becak sing guedi, mantep, mrongkol, kathik ketok otot-e. Saropah suwe-suwe ya gak kuat."Sik cak, mandeg disik. Entenono disik"Saropah mlayu nang bojone, karo bisik-bisik "Cak, sampeyan duwe duwik rong puluh?""Gae opo ?""Anu, arek iki silihono disik, cek isok numpaki aku. Komplit"....NABRAK WONG TUWEK AE GAK ISO, DUL !Ono' arek enom kemlinthi banget... senengane lek numpak montor mesthi ngebut... opo maneh saiki montore ganti RX-King sik anyar kinyis-kinyis... Leh numpak koyo cak Doohan... wis ta lah... pokoke gaya temen... kemethak ngono kae lah...Critane pas bengi-2... lagi enak-2e ngebut (lha iyo... opo se enake ngebut...) ngerti-2 ono wong wedok tuwek nyebrang dalan... langsung ae arek iku mau ngerem ndadak... ciii..ittt... ittt... (ojo' ditambahi liyo..) Untung montore sik anyar... rem-e sik manjur... cobak lek gak ngono yo wis nabrak wong wedok tuwek iku mau... bareng wis mandhek, arek iku trus marani wong wedok mau ambek rodo nesu... "Yo'opo se mbah... sampeyan iku gak tau mangan sekolahan tah... nyabrang gak ndelok kiwo-tengen dhisik... langsung nylonong ae... pengin modar tah yo'opo sampeyan iku... ancene goblok kok diterus-terusno..."Ngerti arek iku ngamuk... simbah wedok gak gelem kalah... genti ngamuk nang arek iku..."Koen iku sing goblok... nabrak wong tuwek ae gak iso'....!!!!"(Sekian,
said: Februari 11, 20082:48 pm	biasane kan ya ngono wong nduwur sing ana masalah sing nangisor sing sengsara 😀
dipunsebat dados iwak paus sak punika. Cetus inggih mapan wonten ing laladan langit ingkang ngewrat rasi lintang sanèsipun ingkang gadhah gegayutan kaliyan toya kados ta rasi lintang Aquarius, Pisces, lan rasi lintang Eridanus.
Rasi lintang Cetus gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 1231 drajat persegi lan ngewrat sangang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +70° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing
kalih]]). Lintang punika inggih gadhah cahya lintang padhang werna jene ngantos oranye ingkang tebihipun kirang langkung 96 cahya saking bumi. Lintang punika kalebet lintang raksasa kanthi
dipuncathet papanipun paling caket kaliyan srengéngé kanthi tabih namung 11,9 taun cahya. Lintang punika inggih lintang kanthi cahya jene kanthi magnitudo 3,5.
Objek langit lebet[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.25, tanggal 11 Maret 2013.
..mas Q pesen kaos Warna HITAM…
.bisa kan?????
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Janikowo&oldid=1090912"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
BISSMILLAAH…ANEKADAKE URIP MELBU ALLOH METU ALLOH,
SAKEHING LANDEP,SAKEHING PAMOR,KUWI KANG DARBENI,INGGIH KAWULONGERUMEKSANI MBOK DEWI PERTIWI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERING BUMI
KELUARGAKULAN ROJO DARBEKU CELATU TANPO BANYU NGUCAPE TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU
GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE KEDADEAN KOMO WURUNG AKU KEDADEYAN WORO
BIYANG,MBOTEN WONTEN TIYANG KIYAT INGGIH KAWULO TIYANG KIYAT.LUPUT
INGKANG WONTEN KILEN JOYO BASUKI,INGKANG WONTEN LER JOYO LENGGONO,INGKANG WONTEN WETAN JOYO WINOTO,INGKANG WONTEN KIDUL JOYO BRONTO,INGKANG WONTEN TENGAH JOYO PANOTO WALI WOLU,SONGO TINARE,MALAIKAT
MENAWI LEPAT KULO NYUWUN NGAPURO,MENAWI LERES KULO NYUWUN PANDONGO(SELAMET 3X).SELAMET AWAK KULO KELUARGA KULO
TIBAKNO WATU BELAH,TAK TIBAKNO KAYU REMUK,TAK TIBAKNO WONG IKU LEBUR DADI BANYU.SEDULURKU
allmyrisk4063 May 2, 2009 at 1:28 pm
tk tggu kedatangan kalian smua tmn2 boromania…bwt ms admin tlg nongol donk 😉
[Reply]	Ngip May 2, 2009 at 2:03 pm
Pancen kowe gemblung, no sing mbuk wenehi iku dulure dewe, iku ngunu koncone Danu dolanan benthik karo bluron ning ngawan…
[Reply]	tono May 2, 2009 at 2:21 pm
kono seng gemblung, adine dewe ra ngerti.
Ancene wis rodo gemblung wong kiy,
sok thun ngarep iso mlebu ISL langsung scudetto, goro2 wes mateng-teng…..
[Reply]	apri BORO KALTIM May 3, 2009 at 4:06 am
sampun kinocap, paran artosipun mangkin. Wonten ing sih Pukulun, rehing mudha dameng budi, sasat sato umpaminya Jeng Sunan ing Gunung Jati, alon denira ngandika, rungunen mengko sun wisik. Tegese singir pan kidung, kinarya pangeling-eling, para Syeh tanah Arab yen pana winor ing gending, sedhapur singir punika saking Syeh Ibrahim Arki. Iya Tatkalane panggut ing kaca ingkang
Sabti satuhu ma’rifatira, tetep dadi aling-aling, antarane kang tumingal neggihmring kang den tingali. Sirnakna ing tingalipun, ing liyan kang den tingali, wonten malih singiringwang, nenggih saking Syeh Mukidin Kangjeng Syeh Mukidin mapan, kang putra Syeh ing Arabi. Yen mikir tanjeh sireku,
liyan kang tngal sawiji sawiji ing dalem rupa, puniku singir pan maksih, Kangjeng Syeh nama, Mujidina Ibnul ‘Arabi. Padha nyirnakna puniku, tetulisan kang tinulis lan sakehe kitabira
Minangka kutha pikukuh, ing kutha angenguthani pan kutha kuthaning kutha, kederan kang angubengi, ing lelaren pancadriya, tan kena binedhah dening. Sasmita dangdananipun, apan ora angentasi amung binedhah ing baka yeku ingkang angubengi ageme Sye Aribi Llah kang darbe kidung puniki. Lah kidungipun, Syeh Abu Jajib Bastami tan ana paningalira, amung ingkang angalingi, pan ora ana kang ilang pan anging pandengireki. Sapa yun wruh ing
saking saking sira sarta sira temuning sira sireki, pan dumeling ananira, sesama sameng sesami. Ora beda lawan ingsun, yen dedeya iku sisip, yen tunggala iku sasar sasal sisip wujut siji agawok ingsun tumingal, ing wong angulati Gusti. Sun-srahaken birahiningsun, marang angeningsun iki, mangka geseng ciptaningwang geni badan kang
punika, kidunge Syeh Rudadi, mangkana pandhita mulya Sujadi wa kuwattihi. Pangandikaning Hyang Agung, kalamun ingsun
jagad, ratu ratu angratoni, ing ratu ratu sadaya mangkana Jeng Syeh Rudadi. Lah punika singiripun, Syeh Semangu Asarani, ing ngendi ananing ana ananing beda ing ngendi, ananging beda lan ana, ape pisan apa tunggil. Lawan ngendi wohing banyu kang metu saking wiyati tegese woh banyu ika saking wite ingkang mijl yekti wenang saking
wau aturira wong dadya guru Sajati. Yen kirang waspadeng semu, kasamaran temah maring rahsane datan kacekap kathah guru-guru sisip, kengser sira kabelasar, tulus amangeran tulis. Jeng Sunan ngendika arum, angel pratingkahing urip sanadyan ahliya
puguh, gya binendon ing Hyang Widhi nulya kinen anggeguru, nggeguru mring Nabi Kilir kang kari manut mangkono. Sajatine ingkang aran guru iku, dudu guru muruk ngaji, dudu guru muruk ngidung,dudu guru muruk tulis
Dene ingkang pandhita wiladi iku asareh wuwuse aris tan wuruk sudi karyeki lakune pandhita sufi den antepi lair batos. … … … Wonten ingkang pandhita durung satuhu kaselak pangakuneki …?…endon wilangipun nyamut-nyamut maksih tebih dulung mantra mantra nggepok. Maksih sara kewala pralambangipun, tuna …?..bet kang samya
den umatur, mring Jeng Sunan Gunung Jati sewu ing pamundinipun wrin rerencangan rericik parabota amrih akwroh. Nanging ulun mangke
Jeng Sunan ngandika alon. Ilmu iku tan pasthi neng janma luhur, tan pasthi neng janma singgih tan pasthi neng janma
ngapa, pepancenira pribadi, yen rinilan ing Widhi, nadya durung masanipun, angulah kalepasan,
kasuyatan, linuhurken Nabi Kilir, marga wus anglakoni akarem mring ora iku, anyegah napsu hawa, ing nala dumilah wening, konang-konang kahananing kene kana. Mandar antuk kanugrahan, panjenengane Nabi
nyatane samangkin, dene pan wus kareban pirang jaman. Saestu kawula angkah lari-lari angulati numpal-keli ngulandara, ngreranggeh nugraha jati Jeng Sunan ngandika ris, ujaring pawarta iku iya ing Baru Lakhah dumununging
ngupaya kumandhang, Syeh Malaya matur aris, kenceng tyas-alun mangkin amung pangestu Pukulun sageda kasembadan,
gugel iku podo karo mood e mbah gugle dewe..paling saiki
duwe bokep akeh..oleh njaluk a?? oooo...iki opo sebab e......logone PAMAN GUGEL melok tewur bin ruwet gara2 insiden iki opo... kakehan mikir gawe golek panggonane "wong gelut" sing
Peddapendyala ING Vysya Shivanapally ING Vysya Chalvai ING Vysya Madikonda ING
hansipe ki, pancen pinter tenan jebule.. tur
dibayarake menyang sekolahan malah dinggo tuku rokok sak dus,akhire boccah kuwi mau ditokake seko sekolahan amargo nunggak spp setaun, mergo ra sekolah bocahe dadi goblok, ngunu... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
dibayarake menyang sekolahan malah dinggo tuku rokok sak dus,akhire boccah kuwi mau ditokake seko sekolahan amargo nunggak spp setaun, mergo ra
dibayarake menyang sekolahan malah dinggo tuku rokok sak dus,akhire boccah kuwi mau ditokake seko sekolahan amargo nunggak spp setaun, mergo ra sekolah bocahe dadi goblok, ngunu... Iso yoan ngene iki.. logis koq.. tetep urung
Anggada iku paraga wayang kang awujud kethèk utawa wanara kanthi wulu abang. Anggada iku putra ontang-antingé Resi Subali, Raja Kethèk ing Krajan Guwakiskenda petilasan saka Maesasura, Lembusura, lan Jathasura, déné ibuné iku widodari kang asma Déwi Tara. Mula ora anèh yèn Anggada sinebut Subaliputra utawa Subalisuta. ning uripe, Anggada ngabdhi marang Prabu Ramawijaya, raja titisan Bathara Wisnu ingkang gadhah tugas numpes angkara murka Prabu Dasamuka raja saka Alengka, Anggada iku urip nganti lakon Rama Nitis.
Lakon-Lakon kang ana Anggada[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anggada&oldid=956956"	Kategori: Paraga wayangTokoh Ramayana	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 27 Februari 2016.
Grobogan Purwodadi - Wirosari - Blora Ngawen
Tol Cipali - Semarang - Salatiga - Boyolali - Kartosuro - Solo (Surakarta) - Sukoharjo - Wonogiri - Ngadirojo (Wonogiri) - Jatisrono (Wonogiri) - Slogohimo (Wonogiri) - Purwantoro (Wonogiri)
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya. – (-_-)V bennylin (404 • sumbangan) 22:00, 12 November 2008 (UTC)
pm ssemalam ono sing tertarik arep pesen nastare? ojo lali yen okeh sing pesen komisi…………..suwun
@rgobel: sing arep pesen tulung di follow up maneh pak,,,?
sore-sore golek beling, ojo sampe golek ngisor pring. sore-sore ono rondo kempling, ojo sampe dikon jengking ono krete mangan cempe ...
Indonesia sing enggone nang wilayah wetan, kota Blora kuwe ibukota kabupatene. Luas wilayah Kabupaten kiye ± 1.820,59 km²
karo Propinsi Jawa Timur uga, sisi kulon batese karo Kabupaten Grobogan, sisi lor batese karo Kabupaten Rembang lan Kabupaten Pati.
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.09, tanggal 20 Februari 2015.
-Balilu tan pinter durung nglakoni (bodho) :
wong bodho sering nglakoni, isih kalah pinter karo wong pinter nanging durung tau nglakoni
Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwek, dadiyo suket emoh nyenggut :
wong asor / wong cilik tumindak kaya wong luhur (gedhe)
-Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengahe :
Orang yang kelihatannya kaya namun sejatinya kekurangan.
-Kleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadhang :
agawe santosa, crah agawe bubrah :
yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesthi padha bubrah/
wis ninggalake tumindak ala, nanging batien isih kepengin nglakoni maneh
Mula bandha 2) Jalandhara bandha 3) Uddiyana bandha 4) Maha mudra 5) Maha bandha 6) Maha vedha 7) Yoga mudra 8) Viparitakarani mudra 9) Khechari mudra 10) Vajroli mudra 11) Shakti chalana mudra 12) Yoni mudra.
air alias, sumbere ra nongol sak nggon2 ..
Rasul Matius ya iku wong Kristen sing urip ing abad pisanan Masèhi lan kalebu keduabelas murid Yesus, sing kecathet ana ing Perjanjian Baru ing Alkitab Kristen. Bapaké jenengé Alfeus, lan Matius tau nyambut gawé dadi pangumpul pajeg ing Kapernaum. Matius ana ing tulisan Kristen wiwitan, sing kalebu tiga Injil Sinoptik. Matius dipercaya dadi penyusun utawa sumber utama saka Injil Matius, salah sijiné
Kaya déné telu penulis injil liyané, Matius kerep digambar déning wong Kristen dadi lanang sing duwé swiwi, sing nuduhaké malaikat sing ndikté dhéwéjé nalika isih nulis.
Kalebu salah sijiné pangikut wiwitan lan rasul Yesus Kristus, Matius wiwitané kecathet ing Injil Matius 9:9 lan Matius 10:3 sing kawentar tilarpemungut cukai saka Kapernaum sing diundhang Yesus dadi Rolas Rasule Yesus dhéwé. Ing bagéyan Alkitab liyané, Matius dilebokaké ing daftar Rolas Rasul, tanpa katrangan apa-apa bab awaké Matius, ing Markus 3:18, Lukas 6:15 lan Kisah Para Rasul 1:13. Dianggep padha karo Lewi, putra Alfeus, sing dicathet ing Injil Markus lan
Antipas. Prastawa diundangé Matius dadi rasul karo Yesus wong Nazaret kacathet ing 3 Injil. Miturut Perjanjian Baru, Matius dadi saksi bangkit lan munggahé Yesus ing Swarga.
Matius fasih nganggo basa Aram lan Yunani. Sawisé diundhang dadi muridé Yesus, Matius ngundang Yesus teka ing omahé saperlu pista. Ndeleng kahanan iku, para ahli kitab lan wong Farisi ngritik Yesus bab gelem mangan bareng pemungut cukai lan wong-wong dosa. Yesus njawab: “Aku teka dudu kanggo ngundang sing bener, nanging wong
tahun ing kalangan masyarakat Yahudi ing Yudea, lan banjur keliling ing nagara liyané, kalebu Etiopia, Makedonia, Pèrsi,
Sanèsipun: Petrus | Andreas | Yakobus |
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 29 Agustus 2016.
Wb. Nuwun sewu kulo ngopy artikel panjenengan.
Prasasat anglimputi sagungin gesang lahir batosipun tiyang jawi
wiwit jaman leluhur kadosdene saged dipun prangguli ing data
sejarah ingkang kawrat ing dalem buku-buku jawi gagrak lami, arupi
isi wohing pamikir ing bab gesang tuwin panggesangan ulah
international network [ internet ]. Ngaturaken sugeng
menika. Mugi-mugi panjenengan dipun paringi berkah wilujeng saha
nglestantunaken bebrayan ingkang salaras, ayem tentrem, tanpa
pribadi punika asesirah ~ WEBSITE SITUS KHASANAH BUDAYA ~ dening
Griwo || in Javanese Version kababar kawedalaken kagelar ing
madyaning bebrayan. Pamrihipun, lajeng saged kawaos lan kasuraos dening ngakathah. Kula ngrumaosi babar pisan boten paham punapa dene ahli basa jawa,
namung awit saking adrenging manah kepingin urun-urun sawatawis,
badhe tumut nguri-uri kabudayan jawi ingkang adi luhung. Perlu
kawuningan, situs pribadi menika dipun jumbuhaken kaliyan
teknologi informasi [ information technology system access
international network ] mengku pikajeng saged nyaosi sesuluh
keterangan kagem masyarakat tedhakan jawi rinengga ing rerangkening tembung basa jawi krama.
Mugi-mugi website situs khasanah budaya jawi ingkang prasaja punika saged dados talang, margining ilen-ilen "Toya wening" saking sumberipun, ingkang tundhonipun saged gumarojog dados garojogan ingkang gampil tinadhahan sarta lajeng kenging dipun angsu dening sintena kemawon ingkang kapareng ing karsa, sumedya migunakaken kawigatenipun.
adol sing kowe bisa gawe, nanging gawea sing kowe bisa
dudu? melu nulis nang kawruh.wordpress.com gelem gah?
September 30, 2009 pukul 11:49 am
Asal tujuane apik, ya ora apa-apa tooo.
kok.saiki sarwo susyah.neng kutho akeh teror ijo,neng alase dayak (kalimantan) akeh teror penguasa watu kobong (batu bara).
terus piye jale lek ngunu kui?
Triyanto Banyumasan (00:00:26) : sakjane aku arep koment yo isin Kang, kadung moco iki, wasyem tenan, takiro rep neruske misuh-misuh esuk
dadi koyok beras maneh, terus di-adang maneh, nek wis mateng diwuwuri klopo sing rodok enom, tambah sambel trasi sing pedes, teri (sampek ngiler aku). Soale nek pas aku mole nang jember, biasane aku njaluk digawekno sego karak. Opo maneh nek
Wah, matur nuwun tumpengipun! Matur nuwun sampun maos postingan saya bab “sonyol”! 🙂
Badhe nyuwun idin, tumpengipun mau saya link-kan di Born Javanese, pareng toh?
Reply	annots says:	23 October 2007 at 08:03:00	@zam
dipisuhi. sakjane sing dipisuhi iku yo garahi isok dadi gempa. wes ngerti lek internet iku penting, kok sak jug sak nyuk di kasih gempa. ancen gusti iku lek guyon mesti
Sesorah iku ngandharake gagasan, panemu, utawa informasi ana ing sangarepe wong akeh kanthi lesan. Supaya digatekake, sesorah kudu disampekake kanthi nengsemake. Patrape wong wasis guneman:1.Solah bawane kang lumrah, tatag, lan ora kaku.2.Ndeleng marang wong kang diajak guneman.3.Nampa panyendu utawa usulan.4.Solah bawane nengsemake.5.Lancar gunemane.6.Angen-angene logis.7.Mumpuni utawa nguwasani apa kang dirembug.8.Miwiti anggone micara menawa wis antuk palilah lan swasanane apik.9.Urmat lan nuwuhake rasa paseduluran sarta ana prenesane utawa geguyone.10.Gandhang swarane
Kang ora kena ditindakake nalika sesorah:1.Ngadeg tanpa nggatekake papan panggonan.2.Ngadeg kanthi lendhehan podium.3.Ngadeg kaku, utawa kosok baline loyo ora ana greget.4.Ngadeg kanthi sikil kang rapet, utawa kosok baline kanthi mbegagah.5.Ngadeg kanthi lelambaran sikil siji.6.Slaga kang digawe- gawe.7.Ngguyu kanthi digawe- gawe.8.Mbesengut.9.Gugup.10.Ndhingkluk , utawa kosok baline tansah tumenga(ndangak).11.Ngobahake awak kanthi ora trep karo
Gapura utawi Gopuram utawi Gopura, inggih punika menara ingkang dipundamel kangge monumèn, limrahipun gapura wonten ing lawang mlebet nalika badhé mlebet wonten ing komplek candhi, mliginipun ing wewengkon India Kidul.[1] Wujudipun ingkang misuwur lan spesial wonten ing bangsa Koils, jinis Candhi Hindu, lan arsitektur gaya suku bangsa Dravida ingkang wonten ing negari India.[1] Wonten ing pucuk inggilipun wonten kalasam utawi watu ingkang memper kaliyan tela (umbi).[2] Gapura aslinipun saking struktur bangunan tiyang Tamil nalika rajanipun Pallavas.[3]
Gapura ugi saged sinebat pintu gerbang dhateng satunggalipun wewengkon tartamtu.[2] Gapura asring dipuntingali ing pura lan panggenan suci agami Hindu, amargi gapura kalebet unsur ingkang wigatos wonten ing arsitektur agami Hindu.[2] Wonten ing babagan arsitektur, gapura asring ugi sinebat kanthi tetembungan entance.[2] Ananging Entance boten saged dipunsebat gapura. Simbol ingkang dipunkajeng wonten mriki saged ugi dipuntegesi satunggaling wewengkon utawi area.[2] Miturut hirarki, gapura saged dipunsebat minangka ikon amargi gapura punika asring dados komponen ingkang wiwitan ingkang saged dipuntingali nalika kita badhe mlebet satunggalipun wewengkon tartamtu.[2]
^ a b (en)[Francis D.K., Ching et al. 2007. A
“Bilih sak menika para kaneman sampun nyingkur saking kabuday ..... See More...
Adhitya Darmawan Jadi Juara 1 Kontes Video Batik Indonesia
Adhitya Darmawan mahasiswa semester 3 Ilmu Komunikasi Universitas D ..... See More...
Robby Adhi Rahardjo, Udinus FIB Student
nggon sing lara. Tenaga dalam wis ana nang kabeh manungsa mung bedane wis di aktifna apa durung.
ke kampus neng? apa bener bandung banjir??
[Reply]	Ngip March 14, 2009 at 9:56 am
Soyo suwe soyo gede lho…malah ra iso di apusi
menungso sing isih urip cuma widi thok ,
Athur,J_blank mau awan ono saiki podo ngilang karepe dewe..
Karajan Blambangan iku karajan ing Nuswantara. Persisé papané ana ing Jawa Wétan ing sakiwa-tengené Kabupaten Banyuwangi saiki. Karajan iki misuwur minangka karajan pungkasan Hindu ing Tanah Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Blambangan&oldid=1031991"	Kategori: Karajan ing Nuswantara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.08, 12 Maret 2016.
Kang ora kena ditindakake nalika sesorah:1.Ngadeg tanpa nggatekake papan panggonan.2.
kang digawe- gawe.7.Ngguyu kanthi digawe- gawe.8.Mbesengut.9.Gugup.10.Ndhingkluk , utawa kosok baline tansah tumenga(ndangak).11.Ngobahake awak kanthi ora
iki mung iso diwoco ambek sing iso boso Jowo,
cuk, wuasu tenan joke iki, sek iso gawe ngakak sampe saiki!
jinis tetanduran saka Asia Kidul-wétan lan pulo-pulo ing Pasifik kidul-kulon kang biasa kanggo golèk iwak kanthi cara diracun. Ana mapira wit kang bisa kanggo ngracun iwak, nanging kang biasa disebut jenu ya iku jinis Derris elliptica Bth.[1], anggota
tobha, jheno, mombul (Md.) lan liya-liyané.[1][2]
Liana (tetanduran mrambat) mawa kayu, mrambat ing wit-witan nganti 10m. Pang-pang kang wis tuwa wernane soklat, kanthi lentisel kayadéné bekukul [2]
Daun-daun nyebar, majemuk awangun sirip ganjil duwé anak godhong 7-15 lembar, gagangé 13-23 cm; anak godhong mawa gagang cendhak, dawa nganti wangun tumbak (lanset) utawa bunder endhog kuwalik, 4-24 × 2–8 cm, kanthi pinggiran ngisor kapara klawu utawa biru, kerep mawa ambut rapet; godhomg sing anom soklat-ungu.[2]
Kembang kakumpul ing tandhan, kanthi sumbu sing mawa rambut rapet, gagangé 12–26 cm. Kelopak kembang awangun cawan, mawa rambut soklat rapet, dhuwur 6-8 mm, mung pérangan ngisor sang thukul sampurna. Gendéra (makutha) ijo kanthi werna ros pucet, mawa rambut rapet ing pérangan njaba, bunder endhog nganti oval amba, lk. 2 cm garis tengahé, ing pangkalé kanthi 2 kuping sing muter malik.[2]
Woh polong wangun oval nganti dawa, 3,5-7 × 2 cm, mawa swiwi ing sadawaning pinggir ngisor, ora mbukak. Wiji 1-2, arang-arang 3.[2]
Tuwuh liar ing grumbul cedhak pinggir alas, pinggir kali, lan kadhangkala ditandur ing kebon utawa pekarangan. Ing pulo Jawa tinemu wiwit saka tlatah dhataran cendhèk nganti èlevasi watara 1500 m dpl.[1]
Racun jenu ing jaman biyèn kaarani derrids lan saiki disebut rotenona. Racun iki ana ing oyot kanthi kadhar watara 2½-3%, paling akèh ana ing kulit oyot. Derrids
digunakake kanggo ngracun iwak ing kali. Biasane, oyot jenu dikedhuk, dikethok lan dipepe nganti garing watara 3-4 dina. Oyot iki banjur didheplok lan dicampur banyu lan hasile werna banyu malih dadi putih kayadene susu. Banyu jenu iki banjur diwutahake ana ing kedhung. Menawa kanggo njenu ing kalenan cilik jenu biasa dideplok ing pinggir kali lan langsung ing banyu kali.
Ing sawatara daerah, njenu iwak dadi kegiatan adat.[1] Iwak kang mendem jenu ngambang lan gampang dicekel. Sawise sawatara wektu, kali bakal pulih lan iwake padha mari angggone mendem.
Ing jaman saiki, jenu kagunakake minangka racun kanggo uler kang dadii ama ing kebon. Racun jenu kajupuik kanthi ndeplok oyot wit jenu kang teles utawa garing, (utawa, ana uga kang nggodhog sawatara jam). Banyu jenu banjur diencerke lan dicampur banyu sabun supaya stabil, lan disemprotake ing tetanduran kang kena ama. Saliyane ing kebon, uga ing tetanduran mbako dan kobis, racun uga bisa kanggo mbasmi caplak dan pinjal ing asu, gurem ing pitik, laler lan liya-liyane.[1]
Jinis sing sarupa[besut | besut sumber]
Derris trifoliata Lour., dikenal minangka tuba segara, tuwa awewe (Sd.), ketower (Jw.) lan sapanunggalané, uga arupa racun iwak, senadyan dayané luwih cilik tinimbang tuba D. elliptica. D. trifoliata, biyèn dikenal minangka D. heterophylla Back., biasa ditemokaké ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jenu&oldid=1081284"	Kategori: Tanduran racunFaboideaeFlora ing IndonesiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
sing penting iso ngerasake opo sing di perbuat karo wong-wong mau sing dadi perserta ning lingkungane podo gerteni yen opo sing di buang neg kali iku bahaya kanggo oripe wong sekitare. bahayai sampah sing di guwang neg kali itu iso meyebabke erosi kali lan banjir sing ngowo penyakit kanggo wong sing kenek banjir. tapi serue acara
sampah sakmene oke'e. tapi orah opo opo sing penting sekoling iki iso kanggo inspirasiku kanggo wong
Bulgaria:[besut | besut sumber]
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daftar_pulo_ing_Segara_Ireng&oldid=964539"	Kategori: PuloDaftar puloGeografiKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 1 Maret 2016.
Tersedia ukuran S, M, L, dan XL
"Dadi manungsa sing sak madya, ojo mandeng dhuwur mundak kejeglong lan ojo kakehen mandeng ngisor mundak kejedhuk"
Reply	aprikot says:	3 January 2008 at 08:14:07	hepi nu jar notts, lah kuwi ceweke sopo?
Reply	daliman says:	3 January 2008 at 09:57:17	lha yen menehi tanggepan nggunakake boso jowo marang “blog” boso indonesia kang skalane ugo nasional
mengenalmu....(halahk, opo iki..........?) gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: tiga kata . . . Tue Nov 18, 2008 4:49 am wah wah matur nuwun mbah, nyuwun ngapunten kulo dereng saged, nggih kulo nyuwun saestu meniko_________________I
Visit Sibolga Sambas - Best of Sibolga Sambas	Sibolga Sambas in Indonesia
marang pituwah leluhur jawiKang wonten mung jawi jawan. Panggrahitaning sang pujangga
gesangiro lan sumramabahing keluargaOjo pegat marang kawaspadan lan kaprayitnanGegondelan teken kang sejatiYoiku Tatag tangguh tumanggonOrang keno darbe melik meri meliking liyanPatrapno moto siji yoiku mung bener kang pener. Sopo wae kang gesangipunDemen cidro tumrap jagad lan
cokro tan kendhat kinendhatAmargo wus dadi kersaning bethoroSopo nandhur mesthi bakal ngundhuh patrape. Genti
Argo kawruhArgo meniko gunung, sipating gunung inggih hinggil lan wingitDene Kawruh meniko kaparingan weruhSampun bontos
Bagaskoro sinanandingan Hyang Chondro Purnomo Sidhi. Minongko gelising ceritoSatriyo kekalih sampun pinanggihWonten satunggaling papan kang sinebatKahyangan Indro kiloSenajanto benten papan nanging yektos satunggal panggenanArsa sami wawan pangandikanMunggwing toto reh ambangun projo. Pungkasaning atur Ki Pujonggo TarunoNgasto bebener pinongko
Suwun Marang Gusti Kang Akaryo JagadKatondho sengkalan KORI LANGIT BINUKO ING NETROPraptanyo owah gingsiring jaman anyarTanah jowo
pujonggo, kabeh beboyo lan sambekoloSamyo ngemasi dhewe-dheweBumi Langit sak eko proyoSabiyantu marang kridhane Satrio KembarKang bakal Memayu Hayuningrat Nuswantoro.
ndeleng bocah-bocah latian teater, kang wis sawatara suwe dianakake ing sekolah awit kalebu kegiatan ekstrakurikuler. Dadi, seminggu sepisan, bocah-bocah mesthi padha latian ing papan panggonan kang wis disepakati bebarengan. Bocah-bocah kang melu ekstra teater cacahe ora akeh. Ananging, sanajan ora sepiroa akeh, bocah-bocah kuwi kalebu bocah kang demen banget karo ekstra teater. Mula, kabeh katon nyenengake yen lagi latian.
Latian teater bocah-bocah ora kok serius kaya latian teater diwasa. Bocah-bocah bisa ngumpul padha omong-omongan, nuturake apa kang diendhem ing atine, bae wis apik. Awit kahanan kang kaya ngono kuwi mbangun sikap “percaya diri” lan wani tampil ing ngarepane wong akeh, sanajan wong akeh kuwi mung kancane dhewe. Ya pancen ngono kuwi. Diwiwiti saka bab-bab kang (bisa diarani) sepele. Bisa nuturake apa kang diendhem ing ati, iku wis kalebu bocah sing kendel. Nuturake kanti basa kang lancar engga gampang dimangerteni liyan, iku wis apik banget. Awit, sing wigati wong liya bisa ngerti ide-idene mau.Pancen benar, wong-wong kang demen teater kudu nduweni keterampilan wicara. Awit, wicara kalebu perangan penting ing babagan teater. Apa kang arep ditampilake teater kanggo pamirsa, supaya bisa dimangerteni, salah sijining sarana kang wigati dianggo yaiku basa (wicara). Mula, nalika bocah-bocah wis padha seneng mbangun swasana dialogis (kanthi rerembugan) bab apa bae, prelu diwenehi “ruang” sing bisa ngrangsang kreativitas basa. Kanthi mangkono, bocah-bocah bakal sansaya pinter ngomong. Mesthine omongan kang wigati.
Kuwi kabeh kalebu bab-bab kang disinaoni ing ekstra teater. Kabeh bocah kang demen teater pancen durung mesthi nduweni kawasisan ing babagan dasar gerak. Mulane, dasar gerak lan (uga) vokal ing ekstra teater disinaoni kanti tenanan, sanajan kabeh bocah sejatine wis bisa ngomong lan gerak. Cikben ngomong lan gerak kang ditindakake bocah-bocah kuwi sansaya ana bobote.Sing nyenengake bocah-bocah, nalika dheweke padha dikongkon nggawe crita lan kudu diwujudake ing tampilan kanthi improvisasi. Miturut pangamatku, bocah-bocah cak-cek tenan nalika lagi ngrakit crita. Ana bocah sing dumadakan dadi “juru ngomong” awit sing luwih cepet netes gagasane bab crita kang arep ditampilake. Kanggo njletrehake crita mau supaya dimangertine dening kabeh bocah kang arep tampil, mula diwenehi wektu udakara sepulu menit. Ing perangan iki bocah-bocah padha rembugan, banjur “ngasting” para paraga. Alur crita lan konflike kudu dimangerteni kabeh bocah kang meranake. Jenenge bae bocah, ya ana bae sing dikongkon dadi tokoh iki, tokoh iku, tokoh A, tokoh B, ning ora gelem amarga isin awit perane kudu ngene, kudu ngono, lan sapanunggalaning.
Jagade bocah-bocah ya ngono kuwi. Angel-angel susah. Ananging, sanajan ngono, bocah-bocah isih katon seneng, malah padha guyonan. Dadi, nalika wis miwiti gladhen lumantar improvisasi, bocah-bocah ora padha wedi lan isin kabeh. Ana sing isin tampil nanging cacahe mung sithik. Sing kendel tampil gunggunge luwih akeh. Bocah-bocah kang ndherek nggabung ekstra teater, ora mung kabangun terampil basa lan ekspresi, nanging uga nyinau bab sesrawungan marang liyan.
guyon ae,sopo ngerti aku sampeyan tawani kerjo jogo apotek.. cek cedhak ambek
guyon ae,sopo ngerti aku sampeyan tawani kerjo jogo apotek.. cek cedhak ambek my girl friend sing ndik tumapel.. aku muter-muter tumapel nggak onok kodew mboyz iku...
wes cepet nikah lan nduwe anak, ben ngerti rasane..
ateges "eri ingkang berongga", saking tembung Yunani coelia, "
eri), adhedhasar eri siripipun ingkang kagungan rongga) [1] IPA: [ˈsiːləˌkænθ] punika nama ordo (bangsa) iwak ingkang kapérang dados satunggaling cabang évolusi paling tua ingkang tasih gesang saking ulam berahang. Coelacanth dipunkira-kira sampun punah awis saking masa Cretaceous 65 juta taun kepengker. Kagungan hubungan kaliyan lungfishes lan tetrapoda, Coelacanth punika ulam ingkang tasih urip paling tua ingkang saged urip 100 taun lan renang wonten ing kedalaman 90-100 meter . Dumugi satunggaling spèsimen dipunpanggihaken wonten ing wétan Afrika Selatan, ingperairan Kali Chalumna taun 1938. Awit saking punika Coelacanth dipunpanggihaken wonten ing Komoro, perairan pulo Manado Tua ing Sulawesi, Kenya, Tanzania, Mozambik, Madagaskar lan taman laut St. Lucia wonten ing Afrika Selatan. Ing Indonésia, mliginipun sekitar Manado, Sulawesi Utara, spesies punika déning masarakat lokal dipunwastani ikan raja laut [1]. Sapunika Coelacanth kantun kalih spesies inggih punika
Lajeng jinis sanèsipun wonten 120 spesies sampun punah kanthun fosil kemawon [2].
Coelacanth punika jinising ulam berparu-paru ingkang dipunpitadosi minangka nenek moyang tetrapoda inggih punika nenek moyang kéwan ingkang gesang wonten ing dharatan kalebet manungsa. Coelacanth kagungan habitat wonten ing segara ingkang jero, 700 meter ing sangandhaping permukaan segara. KAdang-kadang ulam punika ugi saged wonten ing kedalaman 150-200 meter kanthi suhu 12-18 derajat celcius ing sela-selaning goa watu-watuan lava[1].
Coelacanth kalebet prédator karnivora ingkang mangan ulam-ulam alit nalika wanci dalu. Coelacanth mapan sejajar kaliyan ulam ingkang anggènipun ambegan ngginakaken paru-paru lan amfibi primitif wonten ing kulawarga ulam bertulang. Endogipun Coelacanth netes wonten ing weteng, ananging boten kagolong mamalia segara[1].
Fosil urip[besut | besut sumber]
Sapunika, wonten 2 spesies urip Coelacanth ingkang dipunpanggihaken, inggih punika Coelacanth Komoro, Latimera chalumnae, lan Coelacanth Sulawesi ( Manado ), Latimeria menadoensis.
Dumugi taun 1938, ulam ingkang gadhah kerabat kaliyan ulam paru-paru punika dipunanggep sampun punah saking pungkasan Zaman Cretaceous, kirang langkung 65 juta taun kepengker. Dumugi nalika satunggal Coelacanth ingkang tasih gesang katangkep déning jaring iwak hiu ing kuala Lèpèn Chalumna, Afrika Selatan ing wulan Desember taun kasebut. Kapten kapal pukat ingkang remen nalika mirsani ulam punika banjur ngirim dhateng muséum kutha wonten ing kutha East London, ingkang kapimpin déning Nn. Marjorie Courtney-Latimer. Satunggaling ahli ulam ing mriku, Dr. J.L.B Smith lajeng damel deskripsi ulam kasebut lan dipunterbitaken wonten ing jurnal Nature nalika taun 1939 kanthi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.24, 4 April 2016.
Nglegena tegesipun tanpa busana, aksara nglegena tegesipen aksara ingkang dereng ngangge sandhangan.
Aksara nglegena gunggungipun wonten 20, kasebat Carakan nanging ugi wonten ingkang nyebat Denta Wyanjana
Aksara Swara dipun ginakaken kangge panyeratan wanda / suku kata basa ngamanca supados pocapanipun pener.
basa Jawa asring kapyarsa tetembungan pranatacara utawi panatacara,
tetembungan kalih punika menawi dipunudhal saged nggadhahi teges; 1. Pranatacara,
tetembungan punika bakunipun saking tetembungan pranata lan adicara, manut
bausastra Jawa tembung pranata sami tegesipun kaliyan paugeran. Wondéné adicara
sampun cetha tegesipun. Dados menawi mekaten tetembungan pranata adicara punika
paugeran tumraping tata gelar adicara ingkang badhé kalampahan. Gampilipun
tembung pranata adicara punika sami kaliyan daftar acara (tatacara / random
tetembungan punika bakunipun saking tetembungan panata lana adicara, manut
bausastra Jawa tembung panata nggadhahi teges ingkang nata. Déné adicara sampun
cetha tegesipun. Dados menawi mekaten tetembungan panata adicara punika
pawongan ingkang kajibah nata lan ngatur tumapaking adicara wiwit pambuka
ngantos paripurna, cekakipun tembung panata adicara punika lajeng kalimrah
dipuntembungaken MC (Master of Ceremonnies) utawi pembawa acara.
“acara” adatipun dipunginakaken sakkersanipun minangka jarwan (terjemahan) basa
Indonesia “acara”, kamangka jarwanipun tembung “acara” salebeting basa Jawa
ingkang langkung trep inggih punika “adicara”. Tuladhanipun, adicara pèngetan
dinten kamardhikan, lan sak piturutipun. Tembung “upacara” salebeting kawruh
basa Jawa nggadhahi teges adicara – adicara ingkang sipatipun langkung mirunggan
dhauping pinangantèn. Mila ingkang mbèntenaken tata rakit panganggènipun mligi
wonten kadadosan ingkang lumampah, menawi kadadosan punika kagelaraken kanthi
mawi ubarampé adat punapadéné tradisi Jawa mila saged dipunwastani upacara. Tuladhanipun,
upacara panggih temanten, upacara pambidhaling layon.
supados ayahan punika saged kalampah kanthi prayoga pramila paraga panata
adicara kedah kagungan sangu ingkang cekap lan jangkep. Rèhning panata adicara
punika ing salebeting pasamuan dados punjering kawigatosan, pramila inggihkedah
tegesipun candhak / nyandhak, wondéné wicara tegesipun gunem/ tutur/ pangandikan.
Pramila renggeping wicara punika saged dipuntegesi ; nguwaosi / ngendalèni
sedaya pakartining tutur, supados wijiling pangandikan saged tata, tatas, tètèh,
ing bab wijiling pangandikan ; rancak, cetha, lan wiramanipun sekéca.
mekaten nembé saged dipunwastani renggep ing wicara, menawi wiwit saking
pamilihing tembung saha dhapukaning ukara, runtuting pangandikan, panjang lan
cekakipun wedharan tuwin isining wedharan, trep lan saged jumbuh kaliyan swasana,
saha sadaya kalawau kaaturaken kanthi rancak lan sekéca dipunmirengaken.
perkawis ingkang kedah dipuncawisaken minangka sangu murih saged renggep ing
wicara, ing antawisipun saged kapérang dados tigang (3) pérangan ;
kaliyan jiwaning wedharan, inggih punika pambudidaya murih wedharing
kaliyan ulah swara, inggih punika pambudidaya murih wijiling pangandikan saged
cetha tuwin membat mentuling swara sekéca dipunmirengaken.
kaliyan patrap, inggih punika pambudidaya murih patraping salira punapadéné
panata adicara tuwin pamedharsabda supados wijiling pangandikan nggadhahi bobot
pangandikan saged kadamel rowa utawi ringkes mekaten ugi ing bab basa ingkang
kaginakaken, saged kanthi basa ingkang prasaja punapadéné basa ingkang rinengga,
sedaya kalawau gumantung swasana ingkang lumampah. Wonten salebeting upacara /
adicara punapa, sinten ingkang midhangetaken, saha wekdal ingkang sumadya.
wedharaning pangandikan kedah urut runtut, cetha pilah-pilahipun, satemah
isining wedharan saged jumbuh kaliyan ayahan ingkang lumampah. Babaring pangandikan,
laksitaning adicara kawaos saking pambuka ngantos dumugi panutup, lajeng para
tamu kasuwun sekéca lenggah, angantu adicara saklajengipun.
utawi péranganing isi ingkang wigati, inggih punika wosing pangandikan. Ingkang
kalebet pérangan wigati tumrap panata adicara kadosta ngaturaken saben – saben
adicara, rikala ngaturaken saben adicara kedah cetha anggènipun ngaturaken
inggih punika atur ingkang minangka panutup. Wondéné pérangan wasana, tumrap
yaiku micara utawa nglairake gagasan, panemu sarana lisan ing
sangarepe wong akeh. Sesorah iku ngadhepi wong sing maneka warna, umpamane beda
pangkat / kalungguhan, tataran ngelmu, umur lan sapiturute. Mula wong kang
bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg madhep marang
kang rawuh kayata nuwun, kula nuwun, sugeng siang,
KEDADEYAN iki wis sauntara suwe yaiku ing kiwa tengene taun 1985, nalika iku aku lagi kelas siji SMP. Yen kelingan iki aku sok-sok mrinding dhewe. Nalika kuwi sekolahanku arep nganakake Karya Wisata sing kudu dieloni murid-murid sak sekolahan Ian didhampingi guru waline dhewe-dhewe. Karya Wisata iku wis dadi agenda tahunan kang dileksanakake pas dina liburan utawa preinan cawu.Dene tujuan karya wisata wektu kuwi ana ing dhaerah Istimewa Yogyakarta, kayata ing Candhi Borobudur, Kraton, Malioboro lan Pantai Parang Tritis. Krungu yen arep ana Karya Wisata bocahbocah rasane padha seneng Ian surak-surak amarga arep piknik, bisa ngenggar-enggar ati lan ngilangi stress. Amarga sasuwene iki ing sekolahan mung diwulang mata pelajaran Ian ulangan-ulangan kang marakake sirah dadi mumet. Nalika wayahe murid-murid padha arep mangkat karya wisata kabeh padha ngumpul ing sekolahan. Ana wong tuwa murid sing pengin melu. Alesane durung tega ngeculke putrane. Sadurunge padha mangkat dolan murid-murid padha ngumpul Ian sembahyang nyuwun keslametan marang Gusti Allah wiwit mangkat nganti mulih ora ana apa-apa ing ndalan. Ing njero bis bocah-bocah padha senengseneng Ian gojeg karo kanca-kancane. Ana sing nyanyi, ana sing nggawa gitar Ian gitaran Ian uga ana sing guyon barang. Bisa mlaku kanthi anteng Ian sing dijujug pisanan obyek wisata Candhi Borobudur. Ing kono murid-murid padha ngunggahi undhakundhakan Ian lancar ora ana alangan sawiji apa. Semono uga tekan ing Kraton padha serius ngrungokake pemandhu kang maringi katrangan bab isining Kraton. Kanca-kanca katone durung kesel. Sawise rampung diterusake nglencer ing Malioboro. Sawise ing Malioboro rombongan nutugake laku menyang Pantai Parangtritis. Bocah-bocah saya seneng atine amarga bisa dolanan Ian oyakoyakan karo kanca-kancane neng pinggir pantai, ora lali padha potret-potretan barang. Ora kari kelas loro padha uga potret-potretan nyang pinggir segara ana sing eksyen ngguyu, njaluk gendhong mburi kancane. Sajroning asyik potret-potretan kuwi bocah-bocah kelas loro padha krungu swara "Mbok aku melu" ngono kuwi ping bola-bali nanging ora ana sing njawab, amarga digoleki ngiwa nengen ngarep mburi, ndhangak ndhingkluk ya ora ana wujud apa-apa. Pungkasane padha ora direwes karo bocah-bocah kuwi. - Bareng wektune wis ngancik-sore muridmurid ya wis katon padha kesel, padha siyapsiyap arep mulih menyang omahe dhewe
dhewe. Nyang njero bis bocah-bocah terus padha golek nggon dienggo turu, ana sing sendhen kancane, ana sing turu, nyang pangkone kancane karo ngorok Ian ditambahi gawe pulau alias ngiler. Wah wis pokoke dha pating slebar. Bocah-bocah ana sing ngganyik barang. Jarene entuk kenalan cowok utawa cewek kece. Sawise bocah-bocah padha entek preine Ian padha mlebu sekolah, murid-murid padha umyeg ing kelase dhewe-dhewe. Karo nonton asile olehe padha dolan menyang Yogya dhek preinan kae. Ing salah sijine kelas loro bocah-bocah padha kaget amarga potrete sing padha eksyen dhek emben ing Parang Tritis kae ora ana. Sing ana malah potrete Semar sing lagi mesem. Semare kuwi nganggo klambi lengkap kaya ing pewayangan kae. Pokoke pakeyan kebesarane Semar, ya nganggo kupluk sing ana kuncunge, klambine ya kae sing sok dienggo yen pinuju ana pisowanan ing Kraton. Bocah-bocahe sing padha potret ora ana siji-sijia sing ana ya mung kyai Semar sing lagi mesem kuwi mau. Bocah-bocah dadi kelingan yen wektu kuwi padha krungu suwara "Aku melu" nanging padha ora ngerti Ian ora direwes. Dadi Semare ya terus mejeng dhewe Ian bocah-bocah genti ora direwes ora
Pekalongan Kabupaten Pemalang Kabupaten Purbalingga Kabupaten Purworejo Kabupaten Rembang Kabupaten Semarang Kabupaten Sragen Kabupaten Sukoharjo Kabupaten Tegal Kabupaten Temanggung Kabupaten Wonogiri Kabupaten Wonosobo Kota Magelang Kota Pekalongan Kota Salatiga Kota Semarang Kota Surakarta Kota Tegal
Islam, Protestan, Katolik, Hindu, Budha karo Kong Hu Cu
Bujur wetan 109° 08’-109° 10’ karo Lintang kidul 06° 50’-06° 53’. Bates-bates wilayah : Kabupaten Brebes nang sisi kulon, Kabupaten Tegal nang sisi kidul karo wetan uga laut Jawa nang sisi lor.
Jumlah kecamatan nang kota Tegal ana 4, dibagi dadi 27 Kelurahan.
Perekonomian[sunting | besut sumber]
Panganan & Plesiran[sunting | besut sumber]
mbiyen sik tau gegeran karo bis lokal jogja solo iku ya lek?
Sawangan,_Kebasen,_Banyumas&oldid=179380"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasKebasen, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.05, tanggal 11 Maret 2013.
Yogyakarta Palace - Kraton, Sleman, Bantul, Kulonprogo, Gunung Kidul, Parang Tritis Beach, Prambanan, Kota Gede, Boko Tenple,Malioboro, Imogiri, Kaliurang, Batik
Sebakingking wasta ratu mas lelan raji sengaji guling, wasta minak bay Taluk kang denpangan ati ning kebo. Serat tetelu, ing
sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa tresna marang panguwasa tribuwana,
yaiku Bathara Guru. Kanggo nggayuh ketemune rasa tresnane marang Bathara Guru,
sawijining dina Dewi Pramuni tapa brata. Sawise nemoni maneka rupa pacoban lan
godhan, wusanane katekan Bathara Guru, Dewi Umayi lan Bathara Kala. Ing wawanrembug antarane Bathara Guru lan Dewi Pramuni,
adhedhasar andharan ing Kitab Purwacarita, kaya kang kapethik ing buku
Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Guru gelem nyembadani
pepenginane Dewi Pramuni kang pengin dadi prameswarine.
Ananging ora kabul sakabehe, amarga mung tata lair wae sing
Kayangan iku sabanjure kondhang sinebut pasetran Gandamayit/Ganda Umayi. Bathari Durga antuk jejibahan nguwasani para gandarwa, setan
lan titah datan kasat mata liyane kang asipat durangkara. Ing jagad pewayangan,
Dene Dewi Umayi (jiwane Dewi Umayi kang manjing ing ragane
Dewi Pramuni) iku watake sabar, rasa pangrasane alus sarta landhep, adil, wani
mbelani bebener, tanggung jawab, bekti mring sisihane lan gemati marang anak
Ing lakon carangan Sudamala, Bathari Durga antuk ruwat lan
bisa luwar saka wujud raseksine dening Sahadewa. Bathari Durga sabanjure
lan Bathara Guru. Bathari Durga duwe hak paring bebana marang sapa wae kang
nyembah dheweke. Ing lakon Sumbadra Larung, Bathari Durga paring pangestu
marang pepenginane Burisrawa kanggo nresnani Dewi Sumbadra. Ing lakon Pancawala
Lena, Bathari Durga mbiyantu Leksmana Mandrakumara, pangeran pati ing Astina,
lan paring pangestu marang pepenginane Leksmana kang arep nglamar Dewi
bebana marang Samba, putrane Sri Kresna, lan paring pangestu mring gegayuhane
kanggo ngrebut Wahyu Cakraningrat. Sapa kang kasil ngrengkuh Wahyu Cakraningrat
kasembadan pepenginane. Kabeh gegayuhane para satriya ing telu kedadeyan iku
padha cabar. Iku amarga pepesthen tumrap sipat jiwane kang adoh saka sing
numpak tril mlebu desa kui yo kanggo delok kahanan infrastruktur desa, ora trus
dikira mung olahraga hura-hura. Bayangno nek arep ninjau pelosok desa numpak
mobil dinas? Mesakno mobile mlaku ning dalan elek,”
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” Terjemahannya
Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.
ento utamannya, ring sang ngangun yadnya pisan, kasor buin yadnyane satus, baan suputra satunggal. ( bait 5 )
Gunung Kanjut Sar dipunpundhut fotonipun nalika tanggal 23 oktober 2005
Kanjut Sar inggih punika salah satunggalong gunung ingkang manggen wonten ing Muztagh Hispar. gunung punika minangka saperanganipun karakoram. Gunung punika dumunung wonten ing Gilgit-Baltistan, Pakistan. Gunung punika minangka gunung ingkang inggilipun urutan nomer 26 wonten ing donya, lan urutan nomer 11 wonten ing Pakistan.[1] . Pucuk ingkang dumunung wonten ing sacelakipun gunug Kanjut
Kanjut Sar I inggilipun 7.760 meter utawi 25.459 kaki
Kanjut Sar II inggilipun 6.831 meter utawi 22.411 kaki
Kanjut Sar dipunminggahi kaping pisan nalika taun 1959 déning Camillo Pelliser, anggota saking Ekspedisi Italia ingkang dipunpandegani déning Guido Monzino. Paminggahan salajengipun inggih punika saking ekspedisi Jepang nalika taun 1981 déning NE Yutmaru (Jutmo).[1]
^ a b (en)[1](dipunundhuh tanggal 14 Oktober 2012)
^ (en)[2](dipunundhuh tanggal 14 Oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.38, 2 Maret 2016.
kanjeng_sultan on Maret 27, 2009 11:25 am
weleh-weleh ngayogjokarto kon malah dados punika…dos pundi…?
weleh-weleh..katah komo sing lewat.
Pesenku. : ojo lali latihan sing tenenan yo “PERSIBO”soale divisi utama lawane wes pengalaman kabeh, akal lan fisik di enggo ben imbang .
Poro sederek sedoyo selamat menjalankan ibadah PUASA ben mlebu “SURGO”…………
peserta kontes nasional papaji. mumpung lg
kemulyaan allah ingkang nyiptake langit lan bumi saisinipun, kelebet kita sedaya. allah ingkang nyekapi sedaya kabetahan allah kemawon kita wajib muji syukur lan nyembah. dhawuhipun allah surat al-baqarah ayat 21 : artosipun : he manungsa.... padha nyembah kowe marang pangeran kang nyiptake kowe lan wong-wong kang sadurunge kowe kabeh supaya kowe taqwa marang Allah.
sedaya manungsa dipundhawuhake supados nyembah dhumateng pangerang ingkan nyiptakaken manungsa, inggih punika Allah SWT. langkung-langkung kita dados manungsa ingkang dipunpilih Allah, dipunparingi kenikmatan ingkang paling ageng arupi nikmat iman lan islam. awit saking punika kita wajib muji syukur dumateng Allah saha wajib ngreksa iman kita piyambak-piyambak. kita kedah budi daya amrih langkung teguhhipun iman, kados pundi caranippun supados iman tetep tambah teguh, kita kedah ngatha-ngathahaken maos dzikir dhumateng Allah SWT. Abu hurairah R.A dhawuh : nabi Saw ngendika ingkang artosipun : padha ngayar-ngayaran kowe kabeh marang imanmu. dipuntangketaken : kados pundi anggen kita nganyaraken iman punika yaa rasulullah ? pangandikanipun nabi saw : padha ngakeh-akehna kowe olehe maca "laa illaaha illallah" (HR. ahmad lan al-hakim)
sampun samesthinipun kita dados kawulanipun allah ingkang ing ngalam donya menawi tansah mbetahaken dhumateng dzat ingkang maringi sedaya kabetahan anggenipun nyampurnakaken gesang kita. sampun ngantos namung wekdal kita pinaringan rizki kathah lajeng kanthi saestu anggenipunnindakaken ibadah, ananging menawi pinaringan coba, umpaminipun rezki seret utawi slira gerah, lajeng boten kersa sabar lan boten kersa nyuwun pangreksa saking allah, malah boten kersa babar pindhah anggenipun nindhakaken ibadah. sipat ingkang kados mekaten punika namung damel
Thu Feb 23, 2012 2:30 am nek anyep yo digoreng maneh, senajan gosong sithik ra po2 sing penting anget,.. Agus_GogonPengawasJoin date : 17.09.10Subyek: Re: Ngobrol apa aja di sini yuk.. Thu Feb 23, 2012 3:04 pm masipoeng wrote:nek anyep yo digoreng maneh, senajan gosong sithik ra po2 sing penting anget,.. ngemuto mowo poung masipoengCamatJoin date : 16.06.11Subyek: Re: Ngobrol
RAHAYU SARWI MUMPUNI SOEWARNO SRI SUGIARTI SUDAR SUKARDI SUPRIYANTI WATINI WIWIK PURWANTI RAHAYU
tenan isin sakpore, sakpore, isin buanget dadi wong Indonesia, Lek asane dadi nak Indonesia, Masiripka mancaji to Indonesia, Jelema Indonesia? Eraeun urang, eraeun, Malu ambo, sabana malu jadi urang Indonesia,!(*) Malu
mlaku nganthi sandaal-ku pedhot, tekan kantoor yo te laat pisan.
: Dandakno nang winkel pojok kono lho.
: Wegah, nang kono larang banget. Mengko ndak malah te koort aku. Kerjo dadi knecht sedino entek mengko.
: Ben ora te koort yo rem karo staange didandakno sisan. Neng kono ono
rame tenan.kuwi..... nyuwun pangapunten poro saderek,..... aku ra melu jew..... moga sesuk2 nek ono maneh aku iso teko...pokoke nggo FKOG_________________
BANJARNEGARA (KABUPATEN)BANTAENG (KABUPATEN)BANTUL (KABUPATEN)BANYU ASIN (KABUPATEN)BANYUMAS (KABUPATEN)
Jawa, sing ngutamakna keseimbangan, keselarasan, lan keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu harmonis, saling berdampingan, intine kabeh kudu cocog
Jamuran, Bapak Pucung, Yen Ing Tawang Ono
Ultah Seni Reog Singo Taruno Joyo Started by pucuk gunung
njenengan wis nglothok bgt babagan mantra lan kebathinan ya mas? mbok aku nyuwun priksa nek iki mantra nggo ngapa ya mas, aku wingi nemu neng selebaran pas tak waca kok ketoke ora sembarangan tulisan. Tulung di jelaske fungsi lan namane mantra iki ya mas? Maturnuwun banget sakdurunge.panyuwuk bocah kanginankinidungake kinantiwewe putih Gunung
menawi kulo meniko mboten ngertos babagan mantra soale kulo mboten ngaji bab meniko....nanging nate ngertos jenis jenisipun mantra....wonten mantra kangge pambungkeman,mantra
kangge nyirep lare alit utawi bayi ingkang kesawapan....mbok menawi ingkang terakhir meniko lek ningali saking
JARAN GOYANG, CEMETIKU SADA LANANG LORO, TAK SABETAKE SEGARA ASAT, TAK SABETAKE GUNUNG JUGRUG, TAK SABETAKE SI JABANG BAYI MATI, TAN URIP YEN ORA INGSUN
menawi kulo meniko mboten ngertos babagan mantra soale kulo mboten ngaji bab meniko....nanging nate ngertos jenis jenisipun mantra....wonten mantra kangge
trus mantra kangge nyirep lare alit utawi bayi ingkang kesawapan....mbok menawi ingkang
piye ta mas Republik? Aku iki ijik enom kinyis kinyis
kaliyan ponorogo mawon pun mboten sami....versi banyuwangi meniko damel welas asih saget ( kulo mboten nyebut pengasihan ,mangke maknane benten) damel joyo kawijayan saged trus damel antem-anteman jarak jauh nggih saget,ponorogo damel pengasilan utawi pelet,menawi versi malang meniko damel tetulung masalah kehidupan.....dateng versi malang wonten cuplikan kados mekatan mugo biso waras soko larane,bisa eling soko laline,biso mendho angkara murkane....menurut kulo mantra niku namung sadhermo ukoro ingkang gadhah irama yang teratur/ritmis ingkang saget ngarahaken pikiran kaliyan ati ingkang maos dumateng tujuan ingkang badhe di
inggih meniko mantra utawi donga kito" niku sajare tiyang jawi mbiyen lo kang....hehehhe...kulo namung sadermo nyonto....tiyang mboten saget nopo2 sagete namung
wonten mriki....... kulo tumut mbahas, wonten lepat lan benere kulo namung manungso ingkang limrah. Nek menurut kulo, mantra meniko lak kalimat sing di ngge kangge mendapatkan sesuatu utawi menciptakan.Nek jaman mbiyen lak mantra meniko saget ngge nyuwun nopo lan ngge nyito nopo. Contonipun, sing ngagem mantra wau...Kados tiyang sakit, cepet sugih, pengasihan lan sanes2ipun.Sing dados mandinipun mantra sing ciptaan jaman rumiyen meniko lak, sing damel mantra meniko lak perlu siam nopo kemawon lan perlu di uji mantraniku.Lha bareng saget kasil, angsale ngangge lak mboten grusa-grusu, gek sik ngangge mantra mangke niku mboten sembarangan tiyang...Perlu belajar lan ngertos tegesipun mantra sing di engge niku.Mandi lan mbotenipun mantra niku lak olahan saking sing maos.Lan mantra2 wau wonten pundi kemawon, sing taseh lak wonten Kitab2 lan buku2 ingkang ndadoske aliran kepercayaan ingkang kthah.Ha njur bareng perkembangan jaman lan evolusi kehidupan, mantra wau mboten punah. Nanging taseh lan langgeng, namung wonten perubahan2 mawon.Contonipun perubahan mantra niku sing kepripun:NEk saking dunia barat, kados ahli filsuf kados einsten, sartre, nietzhe, lan sanesipun.... niku nggih menciptakan mantra, nanging jenenge mawon sing
kinanthi.......Haaa kidung niki nek jaman rumiyen, kan dereng wonten rumah sakit lan bidan2 kados sakniki.Dados mekaten, bocah cilik rumiyen nek nagis radi wayanh wengi... Biasane Bapak ane, nnggendong anake ning karo mlaku ning njeron omah gek ngidung kinanthi ben ojo nangis.Dadi kidung mau sarehen sing moco kuwi yo karo nyenyuwun, dadi yo kabeh ki lak gur kari Gusti, wong menungsoki ki gur njaluk.Gek nek kidung mau, di tembangake ngango mocopat.Jan nyamleng tenan kuwi............................................martinus wrote:
ya mas ? SuwunMelu mbahas mas........Sing sepisan versi siji kuwi sing di sebuatke jenenge wong sing linuwih.Nek sing kapindo biasane wong awam.Kok kenopo radi di bedake...maksute kuwi lak, kabeh mantra lak ra podo amergo nek umpamane sing wong duwe ilmu duwur yo kudune di duwuri. Njur sing ra duwe ilmu yo sing biasa wae.Nah nek wong biasa di padake koyo wong duwe ilmu wah iso2 edan mas....Ha yo koyo sing tak singgung duwur kuwi mau, dadi kabeh mantra lan ilmu ki olehe nyiptake yo ning laboratorium lan di uji secara detail tenan.Gek prcobaane kuwi matahun tahun, ora dinonan
mawon....mboten usah mekso kudu ngganggo mantra iki utowo iku....mergo opo sing kok ucapke yo iku mantramu yo iku dongamu.....dadi sing penting fokus karo panyuwunan marang gusti opo sing di karepake sak uni2ne sak isa2ne nganggo boso opo wae....sing penting kanthi ikhlas lan kerendahaan hati...sak sampunipun pasrah dumateng gusti....
nanging kulo nggih setuju2 mawon tiyang ndamel mantra....proses belajar biasane nggih ndamel niku riyin....mangke seiring tambahe pengalaman lan pemikiran biasane nggih mbalik malih ...wontene namung sabar lan narimo marang peparinge gusti.... Ki Sosro HarjonoKorLapLo
lelaku kalian onten perewangan gaib sing jalarinah kita kadang mboten sanget kelak sana nopo kang dados hajat utawi kepinginan niku amargi mboten
masalah iki bedo2.....tapi ketokke kowe seneng kang bab ngene2 iki.....
utawi ikhtiyar. sedoyo ingkang di pun tindakake kedah di dasari keyakinan ingkang kuat. tapi nyuwun sewu....yen kulo yakin meniko marang kuwasaning gusti mboten saking mantra kang....nyenyuwun marang gusti kanthi
kang lair bareng sedinosing kerawatan lan sing ga kerawatansing adoh sun cideknosing cidek sun raketnoojo nganti genggang sak rambut marang jiwo ragakukakang kawah adiku wuragilmonggo
kirangipun kulo nyuwun pangapuntenwontene namung menikosak sampunipun mugo tansah njangkung
tambahi men gayeng ,isih do kelingan po ra mantra ini ''cakar nogo ginurat papat hanaut angkosopethet nogo ginurat
iki asale seka bahasa Sansekerta (mungkin, pokoke sing
Ora kaya ensiklopedia liyane, relawan sing dadi penulis artikel-artikel Wikipedia ora kudu wong singuwis dadi pakar utawa akademisi, senajan uga ana sing kaya kuwe. Sapa baen teyeng dadi penulis artikel, termasuk Rika!
Relawan ora kudu olih pelatihan formal dhisit sedurunge gawe artikel anyar utawa nyunting artikel sing uwis ana. Akeh wong sing nggawe utawa nyunting artikel nang Wikipedia. Wong-wong kuwe mau asale sekang akeh negara sedonya, sekang pirang-pirang usia lan latar belakang. Sapa baen sing berkontribusi maring ensiklopedia kiye jenenge "Wikipediawan". Uwis dadi kebijakane Wikipedia angger
Wikipedia:Perihal, tinjauan sing lewih umum.
Wikipedia:Penyangkalan umum, pernyataan hukum nek Wikipedia kuwe ora njamin validitas apa baen.
Sapa_sing_nulis_Wikipedia&oldid=182145"	Kategori: Rintisan topiké WikipediaInformasi dasar Wikipedia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.42, tanggal 22 April 2013.
siwi, sinawung resmining kidung, sinuba sinukarta, mrih kretarta pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing
Uripa sapisan rusak, nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha,
Socaning jiwangganira, jer katara lamun pocapan pasthi, lumuh asor kudu unggul, sumengah sesongaran,yen mangkono kena ingaran katungkul, karem ing reh kaprawiran, nora enak iku kaki.
Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
Wikan wengkoning samodra, kederan wus den ideri, kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
Dahat denira aminta, sinupeket pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing
Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi, nayakeng rad Gusti Rasul, anggung ginawe umbag, saben saba mapir masjid, ngajap-ajap mukjijat tibaning drajat.
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas ingwang, lir kiyamat saben hari, bot Allah apa gusti, tambuh-tambuh solah ingsun, lawas-lawas graita, rehne ta suta priyayi, yen mamriha dadi
PUPUH III P U C U N G 01 Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate
pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru
iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang Widi, widadaning budi sadu, pandak panduking liru nggon.
Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, raksana kang tuwajuh,
Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar
ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.
pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung ngenaki tyasing liyan, aywa esak aywa serik.
indonesia, karya Mangkunegara IV, SERAT WEDHATAMA, tembang jowo, WEDHATAMA. Tandai permalink.	← Dolanan Dakon
USS Missouri (BB-63) inggih punika kapal kaping tiga ing kelas Iowa lan kapal perang paling pungkasan ingkang dipuntugasaken déning Angkatan Laut Amerika Serikat. Missouri pungkasan homeported ing Long Beach, California, lan ngantos sapunika dados muséum ing Pearl Harbor, HI.[1]
Sajarah USS Missouri (BB-63)[besut | besut sumber]
Kapal perang kelas Iowa dipunrancang kagem kecepatan lan daya tembak. Sekawan kapal perang kelas Iowa dipundamel ing wekdal Perang Donya II tuladha USS Missouri, kang lunasipun dipundelehaken ing tanggal 6 Januari 1941, ing Brooklyn Navy Yard. Piranti gegaman kados baterai utami saking 16 gegaman panjangipun 9 inci lan, 20 gegaman panjangipun 5 inci, inggih punika gegaman anti-pesawat. Wonten 5 gunung ing sisih-sisih kanthi kalih gegaman ing sisih-sisihipun. (Kados dipunrenovasi ing taun 1980, 4 saking gunung dipunicalaken lan dipungantos kaliyan
Missouri dipunluncuraken tanggal 29 Januari 1944, lan dipuntugasaken ing tanggal 11 Juni 1944. Missouri dipuntugasaken kagem Armada Pasifik Kaping tiga lan Pearl Harbor ing dalu Natal, 1944.
USS Missouri inggih punika bageyan kakiyatan kagem pemboman ing Tokyo lan maringi gegaman ing perang Iwo Jima lan Okinawa. Ing pungkasan sasi perang, "Mo Perkasa" dados kakiyatan Laksamana William "Bull" Halsey
BB-63)[besut | besut sumber]
Ing taun 1955 USS Missouri (BB-63) dipunnonaktifaken lan mothballed ing Galangan Kapal Angkatan Laut Puget Sound. Ananging ing taun 1986, USS Missouri recommissioned dipunrenovasi ageng-agengan. Ing taun 1991, Mo Perkasa dipuntugasaken ing Lempongan Pèrsi ing pundhi 16-inci gegaman lan rudal Tomahawk dipunrusakaken Irak ing Operasi Badai Ara-ara.
Misi pungkasan operasional Missouri dipunlajengaken ing tanggal 7 Desember 1991 ing wekdal kapal perang dadosn ketua kontingen kapal ing Pearl Harbor dadod bagean saking HUT 50 taun serangan Amerika ingkang mlabet ing Perang Donya II. Ing taun 1992, Missouri dipunnonaktifaken ingkang kaping kalih. Ing taun 1995.[2]
^ (en)navysite.de(dipuntingali tanggal 25 September 2011)
^ (en)www.ussmissouri.com(dipuntingali tanggal 25 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.44, 4 April 2016.
ngene wis dadi caraku golek pangane ne
seni ra penting sing panting entuk duite te
gedhe magrong-magrong kamare ana pitu (weh wolu)
“Saya sudah lama jualan kok saya laku”
mung iso mangestoni wae nek rep do nggawe band,pokokke mung iso bantu doa tok isone iki , dedik
alias segmentet dadi kurang iso buming neng pasaran ... coba di padet ke meneh ...trus gawe wae demo melu indi ne clas mild (yang lain) ...men koyo d,masiv ....hehe sok ngerti
Bilih/Menawi - BarangkaliBengi - Dalu - MalamBanyu - Toya - AirBaka - Menawi - KalauBalik - Wangsul/Kondur - PulangBisa - Saged - BisaBubar - Bibar - BubarBuru-buru - Bujeng-bujeng - Buru-buruButuh - Betahaken -
E cord kord chord Pertelon Jatibarang - iwi S - (Lagu Tarling) kunci gitar F Am…..F Am
tah pesen opo, tapi muter nang mejane tamu-tamukabeh karo bisik-bisik. Terakhir yo nyang cak Drokim sing nunggu nduk Kassa.
kon ndekek ember nduk mburi kono, masiyo aku nguyuh nduk endi ae, uyuheiso langsung mlebu nduk
"Yo wisMat, awas atik mbujuk. Iku embere wis onok nduk kono"."Lha lak ngono a, sekalian atraksi malam mingguan yo Cak".Mat Pithi ngekeki isyarat nyang tamu kabeh, gak suwe kabeh metu
Onok sing ngintip nduk jendelo.Mat Pithi langsung action. Kabeh mejo diuyuhi sak enake, sambil mondar mandir gakkaruan. Cak Drokim mlongo, lha wong uyuhe yo cumak ngotori ruangan Cafe, gakonok sing muncrat nduk ember. Uyuhe blakrakan, onok
wis ngurak, tuwo. Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau,sing mestine wis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, MatPithi mutusno tuku jago situk maneh, sing jik enom.Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo maurumangsa kalah saingan. Biasane isok numpak-i babon selawe, hare... Iki kok onok arek nom. gak urung, babon-babon yo ngrubung jago enom mau,kepengin ngrasakno dilakeni. Jago tuwo yo cemburu berat, guk !Sopo gak mangkel, ndelok jago enom mau bolak-balik nyengklak babon-babonnganyeng mau iku.Jago tuwo nyidek-i jago enom. "Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo¬o. Mosok babon selawe dipek kabeh, rek...."Jago enom, sumbung, ngomong "Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tahenggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok ikudewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyokngono, lik...", sinis."Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-
sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?""Gak isok, cak.....""Wis, peno 20 aku limo ae", penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak."Gak isok. Selawe iku aku kabeh...", pitik enom jumawa."Wis, aku 2 ae, peno sing 23", pitik tuwo tambah memelas."Gak isok ! Titik !"Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae gak kumananbabar blas. Kabeh dipek jago enom."Wis ngene ae", jare jago tuwo. "Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menangoleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo". Pitik jago tuwo nantang.Nantang ? Batine jago enom. Pitik wis loyo karek matek-e ae kathik ngejakpertandingan ? Gak salah tah iki ?"Ayo. Kate pertandingan opo, lik, tak ladeni""Mlayu !", jare pitik tuwo.Mlayu ? Pitik tuwo koyok ngono iku ngejak balapan mlayu ? Wong mlaku ae wissrentengan ?"Ayo !""Tapi aku njaluk syarat", jare jago tuwo."Opo syarate ?""Aku lak
isok tak uber. Ngono batinejago enom. "Ya wis. Ayo !".Pitik loro mau mulai ancang-ancang. Pitik tuwo mulai mlayu ndisik-i. Begitu kacek 10meter, pitik enom baru mulai mlayu. Tambah suwe jarak-e tambah cidhek. Pitik tuwoambegane wis senen-kemis, mlayu, tapi yo gak isok banter. Tambah suwe jarakantarane pitik tuwo mbarek jago enom tambah cidhek.Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara
manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ? Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. "Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo. Gak gelem numpak-i babon, malah nguber-uber pitik jago tuwo thok ! Dobol !"WAK GATHUL KENAK-EN, ANGET.....Iwak gathul sing siji iki, anggep ae jenenge Macan Nusantara, sak awan
diidoni. Jancuk temen. Iwak opo iku kok melok-melok mlebu?'SAROPAH KATENE MATEK ...Mat Pithi nunggoki
tah, gak usah mbok pikir. Aku wis weruh kok.Dapak gak ngono mosok koen tak racun dik….”COBAK NEK WERUH ...Mbah Surti, embahe Mat Pithi, lungguh lesu ndik kursi sing wis jebol kabeh. Nelangsamikiri awak-e sing wis tuwo, rumangsa wis gak onok sing nggape, gak kanggo.Ujug-ujug onok widodari muncul. Jarene "Mbah, sampeyan ojok sedih koyok ngono.Sing semringah"."yok nopo mboten sedih, putri, wong kulo niki lak wis tuwo, karek mati thok. Kulit punpating njekithut koyok ngeten. Enggih putri jik enom, ayu, kathah sing ngrubung.Cobak kulo jik enom kados sampeyan ngoten nggih mboten sedih, putri. Nopo malihkulo niki nggih mlarat, mboten gadhah nopo-nopo", sambate mbah Surti."Wis mbah. Ndiko kulo wenehi telung panjalukan. Nopo mawon, pun, mesti keturutan"Mbah Surti kaget, diwenehi telung penjalukan sing mesti dituruti koyok ngono ikumau. Temen tah iki ? gak ngimpi tah aku iki ? "Leres tah omongan ndika wau putri ?""Lha enggih tah mbah. Kulo niki lak widodari?""Kulo nedi sugih !", penjaluke mbah Surti.BYAR ! Ujug-ujug ruang tamu sing mak clekuthit iku berubah dadi bawera. Lampunepadhang njingglang. Kursi tuwo sing dilungguhi mbah Surti mau dadi kursi emas !Bukan main !"Sing nomer loro ?", jare widodari.
jare widodari maneh.Sore iku asune mbah Surti, sing jenenge Gombloh, ngancani mbah wedok mau.Glibat-glibet ndik sikile mbah Surti, wong yo karek situk iku ndarane.Mbah Surti njaluk "Asu iki dadekno pangeran sing ngganteng, gagah".BYARR....! Asu ilang, muncul pangeran sing ngganteng banget. Rupane persis TomCruise !
dok. Wong aku sak iki wis nggawe daftare wong-wong sing katene tak cokot, nek wis genah aku ketularan engko"BOJOKU AE...Mat Pithi nontok sulap. Gumun, wis. Yok opo kate gak gumun, wong kok isok metuendog-e sak arat-arat. Sak umpama tah endog-endog mau wis disiapno, lha disimpenndik endi?Durung maneh pas dilebokno peti, ditaleni singset sak akeh-akehe. Petine dikuncisaka njaba. Ngono iku lho, bareng petine dibukak sing metu kok dadi wong liya.
Uruk-ono opo-o aku"Tukang Sulap njawab: "Iki rahasia. Iki rahasiaku kanggo golek sandang pangan. Nekkebongkar, aku matek gak isok
rahasia mau..."JARENE MAS SOPIR MBOTEN NGOTEN ...Mat Pithi pancen nggladrah. Gak trimo cumak diladeni jaran-jaranan mbarek Saropah,
isok dilereni, lha wong gandule ae gakmekakat gedine.Nek wis bengi, ketok bojone, si Saropah, sing setulegi (setengah tuwa lemu ginuk¬ginuk) senggor-senggor, Mat Pithi wis
nganyeng, rondo wis onok telung tahun, ya gatel terusselangkangane. Diparani ndarane, yo ho-oh ae. Malah ketok nek wis rutin. Nek wisjam
mbarekrodok ngalem "Pak, enak pundi numpak kulo nopo numpak ibu?". Ngono iku tanganekaro uwak-uwik gandule Mat Pithi sing wis rodok ngulet, lemes.E..., bek-e tah tangi maneh?
enggih, pak. Nopo leres eco kulo kalih ibuk. Nopo mboten eco ibu, tah.Niku lak bapak cek kulo seneng mawon, tah"."Sumpah, Des. Gak mbujuk bapak iki. gak ngono ola opo ben bengi aku mara ndik sepeda'kamarmu iki", tangane jik terus operasi ',
WEDUSKU PISANWijono kerjone angon wedhus, lek mangkat esuk molih sore. Pas nggiring wedhusemlebu kandang kok kurang siji. Wijono nggoleki muter-muter gak ketemu-ketemu.Akhire Wijono menek uwit beke wedhuse ketok teko ndukur, tapekno gak ketok jugak.Pas arep mudhun Wijono kaget, gak sido mudhun soale ndhok ngisor uwit onok matPithi mbarek Sarpokah lagi pacaran."Dik, bukaken rokmu age, aku mung kate ndelok ae kok" jare mat Pithi"Ojok ah cak, aku wedi engkok onok setan liwat" jare Sarpokah."Sumpah dik, aku mung pengin eruh
langsung ngangkat rok-e (tibakno gak nggaekathok)."Wuik..... apike rek..... sak ndonya ketok kabeh" jare mat Pithi.Wijono krungu ngono langsung mbengok "Om, om, tulung delokno wedhusku ndhelikndhok kono gak?"TAK KEK-I DUWIK, TUKUO SILET, CUKUREN ...Kuncung anake mat Pithi (re duwe
gak kathokan pisan?" Kuncung mangsuli "Bapak gak duwe duwit gae nukokno kathok" "Nyoh iki, sepuluh ewu gae-en tuku kathok kono" jare pak Lurah. Kuncung mulih teko omah pamer bapake lek diwehi duwit ambek pak lurah gae tuku kathok. Ngerti ngono mat Pithi mikir "Anakku Kuncung ae diwehi sepuluh ewu. Lek aku sing gak kathokan mesti paling thithik
duwe duwit gae tuku kathok pak""Nyoh iki tak wehi sewu" jare pak LurahMat Pithi gak trimo "Wualah, sewu.... gae tuku opo iki pak?""Koen tukuo silet, gae ngerok jembutmu" jare pak Lurah.SOPO ERUH BOLONGAN MAU JIK ONOK
ndik alas, sing salah sijine jenenge Jane, ayu,putih (lha ancene wong barat, guk!)Sak wijine dina, sak wise Jane ditulung
henge gak kalah mbarek wong-wong London sing biasane nguber-uber Janeiku. Kathik otot-e pating pethokol, cumak nggawe swempak kulit macan, ndah niyoanune, rek....Jane ngobrol ngalor ngidul mbarek Tarzan, sing
arekwedok, sing wektu iku yo wis gak genah kabeh klambine. Gak nggawe kutang,maneh. dadi susune yo ketok nek pating genteyong.Ngobrol-ngobrol-ngobrol, sampek suwe, suwe-suwe nyandak tekan
sampek detil. Tarzanakhire yo ngerti soal sex iku mau. Ngono iku tah?"Yo onok ae, ning. Jenenge menungso. Wong kewan ae yo duwe napsu, kok""Lha gak onok wedokan ndik alas kene, caramu yok opo kanggu muasno napsumusing wis tekan mbun-mbunan?""Aku biasane nggawe bolongane wit-witan iku, ning""Nggawe
biasane yo ngono, ning""Gunane opo ?""Sopo eruh bolongan mau jik onok tawone?"JEMBUTE IRENG TAH PUTIH ...Dul Kemproh iku ancene kemproh proh. Sabane nek
carane nggunakno Bodrexin kanggo anti hamil iku dikempit nang pupune arek wedok-e. Kudu dikempit terus, gak oleh ceblok, sampek buyar main. Dene sampek pupune mbenggang, ceblok, yo gak tanggung nek sampek meteng. Lha nek ngono teorine, gak usak Bodrexin. Masiyo kacang ijo yo isok, rek. Opo nggawe silet ae? Cek arek lanange mlungker...ker...ker...
dudu katene melok bengak¬bengok nang bunderan HI. Pancen onok rencana katene kia-kia.Sakdurunge budal onok upacara cilik-cilikan kanggo nguntapno para ibu-ibu mau. Pak Kades
tetep ngeyel, wong pancen onok pesenan pasir telung truk saka omah iki
omong blas.Beo kelop-kelop, ngrumangsani salahe. Swiwine njepaplak, wong dipaku nang tembok. Gatel-gatel nang manuke gak isok ngukur (maksudku awake manuk mau). Tolah-toleh, lho...Beo ndelok
thithik dek-e metu, clilang-clineng nggoleki jip-e. Lho gak ketok? Wah dicolong maling montor iki.
bir ndik gelasku iki entek durung onok sing ngaku, ya. Sido tak gawe koyok ndik Bangunrejo mbiyen'Kapten Mat Pithi terus
lha jip-e wis onok maneh ndik kono. Keweden bek-e sing nyolong.Mbarek mlaku gagah kapten Mat Pithi mlebu maneh nang Wisma Srikandi, katene nerusno ngombene.Bisak-bisik sing ngladeni ngombe takon 'Yok opo critane sing ndik Bangunrejo mbiyen cak?''Ya jip-ku gak mbalik. Ilang' 'Lha kedadeyan opo sing sampeyan tindakno ngerti nek jip peno
ndhuk pinggir lapangan golf. Moro-moro onok bal golf ngenani, Mat Pithi langsung klintingan gulung-gulung ndhuk suket ambek nyekeli tangane loro-lorone ndhuk kathoke.Tibakno sing main golf cewek loro, langsung marani Mat Pithi "Cak, cak, wah njaluk sepurane yo. Gak sengojo soale awak-awak iki lagek ajaran". Salah sijine cewek ngomong "Kene tak tambanane cak, wong aku
Akhire Mat Pithi setuju. Cewek mau terus nglebokno tangane ndhuk kathoke Mat Pithi, wiwit mijet-mijet gandhule.Let sauntoro ceweke nakoki "Piye cak, wis kroso enak gurung?"Jare mat Pithi "Ya, wis, wah uenak tenan. Tapekno JEMPOL TANGANKU SING KENEK BAL GOLFMU JIK KUEMENG hare"OJOK CIDEK-CIDEK AREK WEDOK SING SUSUNE GEDHE !Klowor, anak-e Mat Pithi, nyidek-i embok-e, ning Saropah. Mbarek nyidek mau arek iki ngomong, "mak, onok arek wedhok
Arek wedok koyok iku mono pikirane gak onok liya kecuali perkoro susune thok. Arek wedok sing susune gedi iku arek wedok goblok".Klowor manthuk-manthuk. Koyok arek sing ngerti ae.Mari ngono Klowor takon maneh, "Nek onok uwong sing gandule gedi, mak"Jare mak-e, "Yo podho ae, cung. Setali tiga uang, jenenge. Wong lanang singgandule gedi iku pikirane yo rusuhan thok. Sing dipikir gak liyo maneh ya cumak yok opo enak-e numpak-i wong wedhok thok. Endi tau mikir sekolah, tah nyambutgawe. Wong lanang sing gandule gedi iku yo termasuk wong goblog. Mene maneh, nek onok wong lanang sing gandule gedi, ojok mbok cidek-i, ya, cung. Ben dina sing dipikiri ya yok opo manfaatno gandule mau thok, cung".Klowor manthuk-manthuk maneh. Koyok arek sing paham ae."Ola opo se cung, kok awakmu kathik takon emak perkoro arek wedok sing susunegedi, ambek wong lanang sing gandule gedi barang iku?""Ngene lho,
senengane ngedot, adane bayi ae. Karo maneh kukumu sing ireng iku onon endog-e cacing, lho''Nggih, bu guru''Bu, bu, niku
"Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono
ndhang turuo maneh" jare Mat Pithi.Menene
maneh" jare Mat Pithi.Mari anake turu maneh, genti Mat Pithi sing gak isok turu. Ketap-ketip,
cuangkem utawa abab.. tapi gae entut.Pesertane yo meh podho.. tapi ketambahan saka china sing ahli silat,
wis pokoke awake nek gak atletis, yo gothot.. paling gak gembrot, wetenge gedhe kabeh. lha mat pithi iku lak pucet tah... pucet nyekukruk koyo cecek
gak athik obah barang langsung matek.... tambah gak metu beluke... wong ketutup barek jenang katule mat pithi sing ancene kakehan rujak petis.... sing nambahi dadi juara.... ambune reeek... koyo pabrik petis...........prucut.. wah lepas maneh....MAT PITHI KANGEN AMBEK SUROBOYO.Mat Pithi, asal Indonesia sing lagi sekolah nduk Jepun moro nang nggone dokter. Pirang-pirang dino iki awak kroso kesel, weteng mules, mripat mbrebes terus ditambahi sirah ngelu. Pokoke
mudeng... opo'o pasien siji iki kok koyok ngono.
nemen...dheweke nelpon doktere ambek misuh2... (terang ae doktere sing Jepang yo bingungdipisuhi Mat Pithi...).Jare doktere "moroo nang ngisor... dolekono tasmu trus bukaken... mari ngono trusambuen njerone tas iku mau sampek ping telu""Gendheng are...." jare Mat Pithi.... tapi yo terpaksa dilakoni, lha wong pengin warasare.... Mari telpon Mat Pithi langsung nguncluk mudhun... ndoleki tase sing disimpenseminggu kepungkur ndhuk basement... bareng ketemu langsung ae dibuka... mak....ambue..... gak ilok temen pokoke... lha yo'opo sak gurunge dheweke manganesembukan ambek pete....Tapi aneh jare Mat Pithi... awakku kok kroso enak bareng
praktekno nang wongIndonesia liyane... lan ternyata berhasil... sakjane ngono sampeyan iku cuma
telo. Telo langsung ditancep maneh ndek slangkangan. Mari 3 menit, telo metu dadi tape.Wahhhhh....lha sak gedung langsung wae keplok.Terus wakil teko Ngamerika Saringet gak gelem kalah. Metu nggowo daging sak kilo. Rodo sesek pancen nek daging sapi sekilo diblesekno ndek slangkangan.
"Petugas: "Heh, nggae dingklik? Piye carane?"Bu Bambang: "Bojoku lak luwih endek tur lek main senenge ambek ngadeg, dadi yoancik-
gendhing wedhokan wis dikuasani. Jangkep limang wulan meguru, Mat Pithi diwekasi gurune " Mat..., ilmu sing mbok
bolong, tuyul, wis pokoke sembarang kalir. Pas dino ke-pitu, dalu pisan, ono wong tuwo muncul ning guwo mau iku. Wong tuwo iki langsung wae ngomong "Mat..mat..!, gak ono wong sing sanggup topo koyok koen ning guwo iki". Mat Pithi cuek wae karo nguyu nang jero ati (gendeng arek iki...). "Wis koen lungo wae...", si Mbah rodhok
ngomong "wis ngene wae, koen iso njaluk opo wae tak kabulno, tapi mek ping telu thok". Karo mikir gak sepiro suwih, Mat Pithi
bekas bojone Eva Arnaz", Mat Pithi njaluk. Si Mbah njawab "Le..le..saiki koen muleh wae, tekan omah rupomu wis gak koyok meduro mane..!. Langsung wae Mat Pithi nginclik moleh numpak jaran sewoan. Tekan omah
Mat Pithi langsung kocoan. Ndelok awake sing dadi dempal iku Mat Pithi seneng banget. Pikire cewek sak suroboyo mesti kepincut karo awake.Urung suwih senenge, Mat Pithi moro-moro mecucu wae sak wise metu teko jeding. Rupane "manuke" gak melu dempal. Gamblese Mat Pithi jik podo karo biyen cilik lan
Gak tego lan meksake si Mbah akhire ngabulno permintaane Mat Pithi. "Mat...gak suwih maneh barangmu koyok barange jaranmu iku". "Suwun..suwun..suwun Mbah..., iki sing terakhir koq", Mat Pithi girang. Sampek gak sempet pamit, Mat Pithi moleh, plenciiing...!.Tapi gurung tekan omah, Mat
"Walah... lha wong cilik-cilik ngene athik limangatusan,..sing bener po'o.." "Wah Ning.. jenenge endog yo sakmono iku, nek nuruti sampeyan iso dobol silite pitik !"RUMANGSAMU BOJOMU IKU BAKERY HOLLAND?Duh, sing jenenge Mat Pithi, nek
lampu ndik teras iku''Lampu, lampu. Sangkakno bojomu iki PLN, yo. Embuh, kah. Nontok bal-balan ngene, kok'Gak suwe maneh, 'Cak, jeding mburi iku lho cak, kran-e ketok-e lecek. Benekno disik opo-o. Timbang banyune kutah kabeh''Peno iku lho, dik. gak ngerti tah nek awak-ku lagek ndelok bal-balan ngene. Lha rumangsamu bojomu iki PDAM, tah, kok dikongkon mbenekno jeding barang. Mbuh, kah !'Ning Saropah ngelus dada. Gak suwe maneh,'Cak, tulung nek sampeyan
nang tanggane. 'Wong wedok ancene gak seneng nek ndelok wong lanang lagek enak-enak nontok bal-balan'.Sak wise bal-balan mari, Mat Pithi mulih. Kaget, ndelok lampu teras wis padhang, jedinge gak luber-luber ledenge, kathik wis masak pisan, merga kompore wis onok lengane.'Kok wis beres kabeh, dik. peno benekno dewe, tah' 'Yo endak, cak. Endi isok wong wedok nandangi kerjoan ngono iku maneh'
lanang ngganteng liwat cak. Takon mnbarek aku, enten nopo nangis, yu?' 'Aku ya wadhul kabeh soal sing mau iku cak' 'Mari ngono arek iku nawani gelem ngerjakno mau kabeh, tapi kudu onok imbalane' 'Njaluk imbalan opo ?' 'Dek-e nawani, nggawekno roti tah aku gelem ditumpaki' 'Peno milih opo, dik? Nggaekno roti, yo ?' 'Ola opo cak. Ola opo kok aku kathik nggaekno roti arek iku mau. Peno kiro aku iki Holland
MANEHMbah lanang sak iki jik lara. Eling-eling pas mbah wedok mati mbiyen.Sak keluarga, mbah lanang, paklik, bulik, ponakan, kabeh
suwe mbah lanang kanda karo anak lan putune, ngongkon supaya metu saka kamar. Mbah lanang kate ijenan, berdua karo mbah wedok sing wis jenat.Kabeh memahami, nek mbah lanang pengin duwe suasana sing khusus karo mbah wedok sing sembujur nang karpet ndik kamar mau. Kabeh padha metu. Lawang ditutup.Mat Pithi, ancen arek ndlodog, incang-inceng saka korden jendela sing rodok mbukak thithik. Opo sing ditindakno mbarek mbah lanang ?Si
mbah wedok tau sumbar nang mbah lanang, sing tau duwe ide kate rabi maneh. Sumbare mbah wedok mau : "Peno oleh rabi maneh. Tapi langkahono mayitku disik !"TUMO KATHOK APES ...Ono sawijining tumo kathok loyo banget
ngetan ngulon katon bungah banget.... tumo seger weruh kancane loyo terus mentas njur takon...# tumo seger :"lho kowe nangopo kok loyo ngono, urip sepisan mbok sing gembira koyo aku iki"# tumo loyo : " kowe ora ngrasakke, aku tekan Ancol kene iki mau nunut uwong numpak sepeda motor nggandul nanggone brengose, gondelan kenceng wedi yen kabur...
dadi seger koyo kowe saiki tho..." Kocap kacarito, sesuke sore tumo loyo karo tumo seger ketemu maneh, nanging tumo seger soyo seger tumo loyo tambah loyoooo rakaruan, tumo seger wis nglangi maneh kipat-kipit, banjur takon :#tumo seger :"lho kok tambah loyo ngono nyang opo kowe?, manut pituturku opo ora, rutene cengkareng, toilet, pramugari..lak ngono"#tumo loyo : "uwis..uwis tak turuti kabeh nganti mlembang nang kathoke pramugari wangi wis tak lakoni,... tapi aku ora ngerti critane maneh.... ujug-ujug aku wis pindah nang brengose oom-oom sing numpak motor gede ..lha yo podho wae aku kudu gocekan kenceng nganti tekan Ancol iki"
bocah diajak wong tuane tamasya menyang pantai kutha Bali. Bapake mlaku¬mlaku dhewe, anake dolanan banyu laut.Ujug-ujug anake mlayu marani ibune karo ngomong "Bu, bu aku mau weruh wong wedok-wedok sing dhodhone luwih montok timbangane ibu".Ibune mangsuli "Sssttt tak kandhani le, soyo tambah montok, wong wedok kuwi soyo tambah goblog !"Anake balik dolanan banyu maneh. Let sedhelo anake marani ibune maneh karo takon : "Bu, bu aku mau weruh wong lanang-lanang kok anune luwih gedhe timbangane duweke bapak ?"Ibune mangsuli "Tak kandhani le, soyo tambah gedhe anune wong lanang kuwi soyo tambah goblog !"Anake balik maneh dolanan. Let sedhelo anake mlayu marani ibune karo ngomong : "Bu, bu, bu, aku lagi wae weruh bapak ngobrol karo wong wedok sing paling GOBLOG, soyo suwe ngobrol, bapak soyo tambah GOBLOG, GOBLOG, GOBLOG..."AREK-AREK WIS BIASA KOK NGANGGO JARANKUMat Pithi dikirim kerjo ndhuk freeport Irian, kepekso ninggalno bojone. Seminggu ndhuk kono hasrat lanange mulai bangkit. Tapine ndhuk kono gak ono wedokan sing iso digae nglampiasno.Mat Pithi lapor boss-e ngandakno opo masalahe. Ambek boss-e diwangsuli "Iku lho,...nggaeo jaranku wedok".Batine mat Pithi "dancuk.....uwong kok
to, gak usah isin. Gae-en ae jaranku. Arek-arek kene wis biasa nggae jaranku"Pikir-pikir konco-koncone kerep nggae jarane boss, akhire mat Pithi
boss-e "Koen gak usah matur nuwun, wong arek-arek kene biasa numpak jaranku gae golek balon ndhuk ndeso sebrang kono".Dadi ? Cumak
pertandingan, gak lali Mat Pithi saba nang nggone restoran sing nok cidek-e stadion iku mau. Sopo eruh isok ketemu arek-arek wedok Spanyol sing terkenal bangkek-ane koyok gitar iku.Bingung ndelok jenenge panganan sing ditulis ndik daftar menu, Mat Pithi takon karo pelayane, sing gak liya yo arek-arek wedok Spanyol mau. Wis bangkek-ane cilik, kathik
Sing sak ikicilik, ireng, pait, kathi alot.Mat Pithi protes: "Lho, dik. Iki kok seje mbarek sing tak pangan wingi ? Sing wingi ikudaginge gede, empuk, tur enak"Jare pelayan kalem: 'Sing wing
singdibanggakno ambek dheweke...."Delengen jaran lanang sing iko Mat, sedino iso kawin sampek ping limo..."Krungu koyo ngono bojone
sing putih iko, sedino iso'kawin sampek ping sepuluh..." teruse kancaneBojone Mat Pithi luwih semangat lek
suwe dheweke takok ambek kancane sing duwe peternakan iku...."Lha sedino ping sepuluh iku ambek jaran wedok siji tah sepuluh?????""Yo
wis. Ning Hetty, mbarek kagum,ngomong: "Wiik..., lengen peno, cak. Cik dempale. Pira iki ukurane"Jare Mat Pithi: "Ah, wong kuru ngene, lho, dik. Isin aku. Wingi tak ukur nggawemeterane cak Dul
"Opo se dik sing katene peno takokno?"Ning Hetty: "Iku lho cak..opo se... ah, siin aku..."Mat Pithi langsung ngerti karepe Hetty Koes Endang mau. Jarene: "Iki tah dik". Ngonoiku karo nyekel tangane Hetty Koes Endang,
"Iku sampeyan ukur nggawe meterane cak Dul jugak ? Karep peno ikunem centimeter mau lingkarane tah dawane ?
Munggah nok panggung, bungkak¬bungkuk, ngekek-i hormat. Mari ngono klambine dibukak. Lho gak ketok opo-opo ?Endi peline sing
rumongso dosa banget, lho mbak. Wingi aku gak sengojo iduku muncrat ndik baskom sing isine
kedosan, merga nglungguhi Al Kitab mau"Suster III: "Aku wingi mlebu nang kamare pastur enom sing
Wah langsung ae tak gunting pucuk-e cek bolong. Mosok pastur koki nyimpen kondom"Suster sing nomer papat ujug-ujug misuh " Oh,
sunat. kupluk'Nek nguyuh, wong pancen '-e manuk-e jik durung disunat, iyo ae nek nguyuh mesti pating plencar gak karu-
mangkel ndelok ndik endi-endi uyuhe Mat Pithi pating ciprat gak karu-karuwan. Tembok-tembok pesing kabeh, tah, wis.
ngono iku" "Tak warahi nek nguyuh sing tepak, yo. Rungokno urut-urutane.1. 1. Kathok diplorotno.2. 2. Kulit sing ndik pucuk-e pelimu iku pliwek-en3. 3. Nguyuh4. 4. Ojok lali diwisuhi5. 5. Kulit sing mliwek mau dikulupno maneh6. 6. Kathok-e digawe.Yo. Ojok lali lho mbarek urut-urutane mau. Cobak, nek nguyuh urut-urutane mau diunekno sing banter. Mbengok, cek bapak eruh nek wis bener caramu nguyuh" Mulai dina iku Mat Pithi cilik nek nguyuh wis bener. saben
Mat Pithi nguyuh, ambek mbengok ngene "1, 2, 3, 4, 4, 5, 2, 5, 2, 5, 2, 5, 2, 5, 2, 5, 2, 5......... 2, 5, 2, 5, 2, 5...!" "Le... ola opo ae koen iku kok cumak 2-5, 2-5, 2-5 terus ?"SAROPAH RABI
Suryanaga jurusan basket. Nek nglebokno bal wis gak athikndelok babar blas. Akeh arek wedok sing kebimbang.
nggawe acar opo, wis gak usah dibedek maneh, lak yo mestikuwa-kuwi ae tah?Ndelok pawakane bojone, Saropah wis ketok
rek,awak sing keker, dempal, sterek, kathik arek-e dukur, nek ngekep aku, terus akuditindik-i, ditekuk-tekuk, diwalik, dilumahno, diangkat bangkek-an-ku, terus diambung,disosor sruput-sruput...., ngono bayangane Saropah, wis...Mat Pithi nyuculi klambine. Dadane sing ombo ketok blegah-blegah, sehat.Ndik
ne dikendori...Mat Pithi nyoplok kancute. Mak tlolor ketok manuk-e. Saropah ndelok onok tulisane"Aids". Lho ?Saropah keweden. gak urung, ketularan Aids aku iki rek. Gak ngiro nek Mat Pithikenek lara sing
lumah-lumah mbarek aduh-aduhan...Saropah nglirik manuk-e Mat Pithi, sing wis mulai kenceng, nlolor. Saropah ndeloktulisan mau. sak iki unine "Adidas""Cak....""Opo dik....""Iku yo
Jah iki tanggane Mat Pithi, rondo, dulinane Mat Pithi."Opoko sampeyan ning ?" Jare doktere.Yuk Jah terus cerito, "Iki lho dok, wis sak wulan iki
onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan "."Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere."Wis enakan tah ?" takok doktere."Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah."Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere."Obat opo maneh iku
Ngene ae, ndhuk. Mak talah sing engko nunggok-i
gak suwe arek loro iku udo kabeh. Lha ola opo maneh nek gak terus main.Emak-e bingung ngrungokno ndik cidek lawang, yok opo sidane arek loro iki. Enak, tah lara.Gak suwe mak-e Sriti krungu Sriti nyanyi, banter, kathik
arek, ngaku gak patek pinter ngomong suroboyoan. Tapi ngerti, jugak seneng. Dek-e ngirimi aku crito, njaluk
lucu. mangkakno dek-e njaluk disurabayakno. Critane mangkene.Mat Pithi karo Saropah kepeksa cabut saka desane, merga panen-e gagal.Arek loro iki budhal nang Suroboyo.Wong suroboyo kok diparani. Wong kota besar koyok Suroboyo iku kota sing keras.Ojok cacak wong pengangguran, wong sing wis nyambutgae ae isok kapiran, kok.Golek kerjoan, gak nemu-nemu. Kepeksa, kanggo nyambung uripe, Mat Pithi kepeksangongkon bojone, Saropah, dadi balon.Maune Saropah yo gak
awakmu dadi balon ngene iku.Sopo se sing gelem bojone diudani mbarek dikeloni wong liya?"Saropah akhire gelem ngerti, lan isok ngerti nek bojone jik tresno mbarek dewek-e."Tapi cak, aku ojok ditinggal, ya""Iya, tah, wis. Aku tak ndelik gak adoh mbarek awakmu"Akhire arek loro iki bukak dasaran nang bunderan Waru.Gak suwe onok tukang becak kepencut mbarek Saropah. "Wah, arek anyaran iki.kathik ayu. Gurung tau nyobak aku".Saropah
"Sik, entenono. Akutak takon".Saropah mlayu nang bojone, sing ndelik ndik rumbuk-rumbuk cidek
"Saropah mara maneh nang tukan becak mau (jenenge Drajad), karo kondho"Seket cak !""Wik, kok larang ? Aku cumak duwe duik telung puluh. Yok opo ?"Saropah mara maneh nang bojone, karo bisik-bisik " Cak,
maneh nang tukang becak mau "Cak, nek telung puluh cumak diloco thok"Tanggung. Tukang becak (mau jenenge sapa?) wis kadung kebelet mbarek Saropah sing putih, kathik jik anyaran. "Ya wis".Tukang becak mau terus nuju nang nggon sing sepi, peteng, lan rumbuk-rumbuk. Klemahan ndik suketan, katok-e dilorot sampek ketok gandule.
gandule tukang becak mau diloco, diremet-remet, dipluruti, maju mundur.Tukang becak merem melek, ambegane wis gak karu-karuwan. Yok opo Saropah ?Saropah ya rodok ndredeg, rek. Wong durung biasa. Opo maneh ndelok peline tukang becak sing guedi, mantep, mrongkol, kathik ketok otot-e. Saropah suwe-suwe
sampeyan duwe duwik rong puluh?""Gae opo ?""Anu, arek iki silihono disik, cek isok numpaki aku. Komplit"....NABRAK WONG TUWEK AE GAK ISO, DUL !Ono' arek enom kemlinthi banget... senengane lek numpak montor mesthi ngebut... opo maneh saiki montore ganti RX-King sik anyar kinyis-kinyis... Leh numpak koyo cak Doohan... wis ta lah... pokoke gaya temen... kemethak ngono kae lah...Critane pas bengi-2... lagi enak-2e ngebut (lha iyo... opo se enake ngebut...) ngerti-2 ono wong wedok tuwek nyebrang dalan... langsung ae arek iku mau ngerem ndadak... ciii..ittt... ittt... (ojo' ditambahi liyo..) Untung montore sik anyar... rem-e sik manjur... cobak lek gak ngono yo wis nabrak wong wedok tuwek iku mau... bareng wis mandhek, arek iku trus marani wong wedok mau ambek rodo nesu... "Yo'opo se mbah... sampeyan iku gak tau mangan sekolahan tah... nyabrang gak ndelok kiwo-tengen dhisik... langsung nylonong ae... pengin modar tah yo'opo sampeyan iku... ancene goblok kok diterus-terusno..."Ngerti arek iku ngamuk... simbah wedok
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Pitulung:Isi" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Pitulung:Isi"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Pitulung:Isi:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Wikipedia:Bantuan (kaca pangalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Kaca Utama ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Komunitas ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:Meursault2004/kothak njajal ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Hubungi kami ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Sugeng maca ‎ (← pranala | sunting)
Pitulung:Contents (kaca pangalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Help (kaca pangalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:StefanusRA ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:Empu ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Sugeng rawuh bms ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Sugeng rawuh ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:114.127.246.37 ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:ArtikelGapuraKomunitas ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Pino gunungtelu ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Nkrmant ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Karsha~map-bmswiki ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:118.96.133.45 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Ery khoeriyah ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Cithakan/Pembicaraan panganggo ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Dimasprast ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Wilda Fazmi luvita ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Fandi Imaniawan ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Mukhtar Fauzi ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Silvia prihandini ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Kardus~map-bmswiki ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Ardin.loesphe ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Mei fitri ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Bayu obe purnomo ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Nurul abidin ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Ciupoetz ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Alies Lintang ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Sidik Rochmatuloh ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Orij'z fastian ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Khamim Eko Maulana ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Fenti asmiroto ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Heris Kencana ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Taufik1711 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Hananto widi utomo ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Deoned ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Lien Nong ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Ryan Swan ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Yoyo id ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Irvan06 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Aloysius Hartono ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Dion penjol peyang ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Ganda sukmana ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:La'akh cimuuut ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Fajar onad purnama ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:StefanusRA/jajalan ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Pitulung:Isi"	Menu navigasi
adhi_wapistic: Wayang Kulit (Dewa Ruci by Ki Manteb, 2/10)
hindia belanda pikukuh aksara romawi kuno aksara jawi aksara arab pegon jawi pikukuh aksara
citaAnak Bangsa Thu Jul 03, 2008 10:23 pm kuwi opo mas.... saiki tambah bubrahhhhhhhhh_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo
cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus SAPTO SARDIYANTOCamatLokasi : JAKARTAReputation : 1Join date : 24.05.08Subyek: Re: Inikah Cita - citaAnak Bangsa Fri Jul 04, 2008 3:19 pm
Kutha Tarakan iku kutha ing propinsi Kalimantan Lor, Indonésia. Kutha iki jembaré 657,33 km² kanthi padunung 193.069 jiwa (aasil Sensus Penduduk Indonésia 2010).
Selor • Gubernur: Irianto Lambrie (pj.)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Tarakan&oldid=1110573"	Kategori: Kutha ing Kalimantan LorKutha ing IndonésiaKutha TarakanRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.47, 22 Januari 2017.
Maret 1758) inggih punika satunggaling teolog asal Amerika Serikat ingkang kagungan prabawa ageng wonten ing prastawa Revival wonten ing Amerika.[3] Edwards inggih punika satungaling pendèta Kongregasionalis ingkang kathah mbela ajaran Calvinis.[4]
inggih punika satunggaling pendèta wonten ing East Windsor, Connecticut (sapunika South Windsor) lan ibunipun, Ester Stoddard, minangka putri saking Pdt. Salomo Stoddard, saking wewengkon Northampton, Massachusetts.[5] Jonathan ingkang minangka putra ingkang angka 5 saking 11 sadhèrèk kaleresan minangka ingkang kakung piyambak. Piyambakipun dipungladhi dèning bapakipun lan sadhèrèkipun, ingkang sadayanipun pikantuk pendidikan kanthi saè sanget.
Edwards sinau Latin wiwit yuswanipun nembe 6 taun.[6] Nalika yuswanipun ngancik angka 13 taun, piyambakipun sampun fasih migunakaken basa Yunani lan Yahudi.[6]
Piyambakipun mlebet Yale College taun 1716, nalika yuswanipun taksih sangandhaping 13 taun. Wonten ing taun candhakipun, piyambakipun tepang kaliyan Essay Concerning Human Understanding déning John Locke, ingkang kathah sanget maringi prabawa. Edwards remen sanget kaliyan sejarah alam, lan nalika yuswanipun ngancik angka 17, piyambakipun nyerat sawijining esai ingkang ngemu babagan kebiasaan saking "laba-laba terbang".[7] Ugi nalika saderengipun lulus, ing wulan September 1720, minangka pamaos sesorah "perpisahan" saking kelasipun, piyambakipun katingal kagungan filosofi ingkang sampun karantam kanthi sae. Piyambakipun nelasaken 2 taun sinau babagan teologi sasampunipun lulus saking New Haven.
Nalika yuswanipun 17 taun, piyambakipun sampun dados tutor wonten ing Yale University.[6]. Lan wonten ing ing yuswa 24 taun, piyambakipun dados pendeta wonten ing gereja kongregasional.[6]
Edwards inggih punika minangka pambela ajaran Calvinis lumantar khotbah-khotbah ingkang dipunandharaken.[3][4] Tanpa dipunsadari, bab punika ngakibataken jemaatipun ndherek bangkit.[3][4] Prastawa punika dipunkenal kanthi nama The Great Awakening (Kebangunan Rohani Ageng), ingkang samsaya wiyar wonten ing sadaya gereja wonten ing Amerika Utara.[3][4]
Edwards pikantuk pamanggih babagan "kehendak bebas" ingkang winates sanget, kanthi pangertosan manungsa bebas tumindak miturut kepenginanipun
wonten ing taun candhakipun, piyambakipun tindhak dhateng Stockbridge minangka penginjil kangge tiyang Indian.[3] Wonten ing taun 1757 piyambakipun pikantuk undangan dados rektor New Jersey College (sapunika Princenton University) ingkang dipuntampi.[3] Boten dangu sasampunipun punika Edwards seda amargi cacar taun 1758, akibat suntikan anti cacar ingkang dipuntampi nalika wabah penyakit punika nyerang wewengkonipun.[3][6]
Edwards minangka pembela lan minangka pengkritik kebangunan rohani wonten ing jamanipun.[3] Bab punika katingal saking khotbahipun ingkang misuwur, Sinners in The Hand of an Angry God (Tiyang-tiyang berdosa wonten ing Tangan Allah ingkang Murka), ingkang nengenaken kanthi khusus babagan murka Allah, saengga nyebabaken kebangunan rohani.[3] Piyambakipun dipunkenal minangka pejuang ingkang boten purun nyerah kaliyan Arminianisme, amargi tetep sregep ngandharaken ajaran Calvinis.[3]
Edwards nate dipunsebut filsuf Amerika paling ageng amargi karya Freedom of Willipun.[3] Piyambakipun ugi minangka bapak teologi New England.[3] Ajaran teologiipun kalajengaken déning putranipun Jonathan Edwards Junior (1745-1801), ingkang ngasilaken Teologi New Heaven saking Charles Finney.[3]
Sedaya korpus saking karya-karya Edwards kalebet karya ingkang boten dipunpublikasikaken saderengipun, sapunika kasamekta kanthi online wonten ing
ing Yale sampun ngasilaken edisi ilmiah saking Edwards adhedhasar transkripsi seger saking manuskripipun wiwit taun 1950-an.
Kathah saking karya-karya Edwards sampun kacetak ulang kanthi teratur. saperangan karya agengipun kacantum wonten ing ngandhap punika:
rds&oldid=1086932"	Kategori: Cithakan tanggalKalairan 1703Kapatèn 1758Teolog KristenTeolog Amerika SerikatTokoh DonyaLair 1703Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya
Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring
kang shalat, iya iku rohing Pangeran. Pangeran iku lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana
papat, wetengiro ingkang luwe kaping limo, dzikir wengi ingkang suwe
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.� (
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
�Niyatingsun shalat, roh Abadi kang shalat, iya iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.� (
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.� (
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.� (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.� (mantra Wedha,
kapan2 nyewo kapal ayo nang laut golek Tuna... weleh-weleh....kendhel bocah iki....musim udan karo angin ngejak neng laut.........sampun perso ombak 3-6 meter
jawi lan jiwane, Jawa pikajengipun, Prasahaja walaka yekti, Jawi basa kramanya, Subasitanipun, Jiwaning budayanira, Jiwi hiku sawiji lawan Hyang Widhi, Purneng haksara Jawa”.
Dalam puisi atau tembang macapat di atas, dinyatakan bahwa bahasa Jawa krama
“Ing ngarso sung tuladha, Ing madya mangun
menyerah mlebu sel mengko.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
smangaaaat kang jabrik... kyo apatarmu smangat terus... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
lho Tenan lho!Ojo munggah mudun semangat e!Wong Playen kudu okeh sing
IMIN, kadang munggah kadang medun jare mbah ustadz. pancen nek munggah medun ki enak jew?adrianGP wrote:golek ono,,!!! nek pendaftar terahir wedok berati kwi!!Gogon semangat..... ngerti wedokan rambute karo brengose tambah nyepuk masipoeng wrote:yen ono sing ayu koq dho smangat,.. podho karo simbah, _________________
dirasani...nek ana sing ayu aku ya doyan lho gon....tuwa ki rak umure...
ana sing ayu aku ya doyan lho gon....tuwa ki rak umure...karepe ro barange rak rung tuwa....mbh....mbh ambendilo
sabar, utamané kanggo wiwitan. Ora sawetara wiwitan sing gagal, lan milih mungkasi separo. Malah sawetara sing gagal sadurunge roto, mung minangka tiyang sepah lanang lan tiyang sepah wadon sing ora arep dipasangake, utawa panyebab-panyebab sanèsipun. Tindakake pedoman iki, utamané ing ngarahake lan nyegah masalah sing bakal kelakon ing breeding manuk Kacer.
Minangka dikenal, Kacer breeding wis prospek padhang diwenehi
Ulam maos warni pupur kelud, kangge sendhok andhapan epek-epek, nedha, dipetak, sendhok pupur bebucal mular kemben dodot, manah kijing gendhis jampi rah adhi cepeng peksi teken bebucal tumut maesa. Lair, irung benter suku kelud, badhe sirah rekaos tuwi wos ayam–pupu wungu. Cucul pindhah sekar raos gesang rambut dangu cucul rah tuwuh kemul gugah, cemeng dodot crios mambet pupak. Bojo balung, kalung selir mendem raos; dhawah manak cariyos ngiringaken ngadeg tuma; gineman segawon. Rah gulu wingking kakang ayam artos benang, “iket: surya sarem sakit; bojo
wedhatama sampun kula unduh.. keleresan kala jumat kepengker kula sowan
on 1 Januari 2010 at 09:40 said:	salam karaharjan,
bilih wonten serat wedatama ingkang file mp3 menika dipun unduh wonten pundi?? matur sembah nuwun ingkang sanget rahayu
Nyuwun gunging pangaksami, kawula dereng sumerap bilih versi mp3 serat punika sampun kaunggah wonten ing jejaring. Menawi Panjenengan sampun kagungan, kersaa paring pirsa dumateng kawula ugi. Matur nuwun sanget saderengipun. 🙂
budiarti, on 30 Juli 2010 at 14:17 said:	Yth mas Ruhcitra,
nyuwun ijin , kawulo ngunduh serat wedatama ni pun, raosipun kok mantep dumateng manah kulo, mugi Gusti paring karaharyan dumateng panjenengan sak keluargo.
Sumangga. Maturnuwun. Semanten ugi dumateng Panjenengan sedaya. 🙂
bulosrowo, on 11 September 2010 at 22:49 said:	Matur sembah nuwun dumateng Mas Ruhcitra, ingkang sampun kersa paring idin ngunduh serat punika mugi migunani tumrap gesang kula, lan keikhalasan panjenengan tansah
Lha sampun izin kalih Jin Anggo Menduro dereng nggeh?Wedhine suk nek dow wisata teng mriko diganggoni karo jin e..Kelingan disik pas sekolah, kancane sing dadi korban Anggo Menduro dadi ra tegel e mas..
Sep 07, 2010 4:23 pm Cen kuwi, wingi sempet takok pas kesurupan, tapi lali jeneng e pas wingi-wingi saiki kelingan meneh.. Mosok mung aq sing nunggoni wong
Feb 28, 2012 1:29 pm bayangke ngopi karo udud pah poh neng ngisor uwit kono kuwi... jian sajake
kelingan meneh.. Mosok mung aq sing nunggoni wong kesurupan neng kamar putri?..Pas mantan u meneh kang sing
biasane nek wes ngono kwi setane dadi akeh lo wiwidHanSipLo
biasane nek wes ngono kwi setane dadi akeh lo apikan kabeh koq setane kiy..hurasah wedhi.. ngono to
ngisor iki lho mas, deloken tag ID ne wahyudi wrote:diagendakan wae wo....golek ingon2 neng kono ngo jatilan ,.............. _________________ wiwidHanSipLo
disaksikan, berkenaan dengan budaya Betawi diantaranya bahasa logat Melayu Betawi, teater (topeng Betawi, wayang kulit
salut maneh, saiki stickere wis original, ora sticker asline sing
Kelas Kalih, Kula Kaliyan Konco Kula, Kelelegen Kolang Kaling Kalih Kilo, Konco Kula Kelenger Kabeh Kula Kejet-Kejet
Kaca-kaca ing kategori "Kulawarga basa Batak"
EnglishBahasa IndonesiaIlokano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.23, 31 Januari 2016.
edan po…?! Wong diajak mlaku-mlaku gratis kok malah nggugel…! Yo nggugelo dewe kono nek gelem).
Tesoriere: Consiglieri: Dr. Ing. SergioAdami Dr. Ing.EzioBaldovin Dr. Ing.
Dr. Ing. Giuseppe Donghi Dr. Ing. Francesco Fornari Dr. Ing.UmbertoMagrini Dr. Ing. Paola
Prof. Ing.SebastianoRampello Prof. Ing. Ugo Ravaglioli Dr. Ing.CarloRicciardi Dr. Ing. Giuliano Spogli
Arnetha - Lali Ora Kelingan, MP3 Wiwik Arnetha - Lali Ora Kelingan, Audio Wiwik Arnetha - Lali Ora Kelingan, Hot Music Wiwik Arnetha - Lali Ora Kelingan, Stafaband Wiwik Arnetha - Lali Ora Kelingan,EDM Wiwik Arnetha - Lali Ora Kelingan, Music Wiwik Arnetha - Lali Ora Kelingan, Download Wiwik Arnetha - Lali Ora Kelingan.
12. TUMPENG PITU: Peras tumpeng 2 sampyan pers. Pengambyan tumpeng 2 tulung pengambyan 2, katipat pengambyan 1 sampyan pengambyan. Dapetan tumpeng 1 sampyan jaet guak. Ayunan tumpeng 1 sampyan jaet guak.
Ngono yo mz bobo. Akeh tenan anggaran nggo lampu. brarti musim dpn hrs pny ancang2x stadionny d pasang lampu nak ngono, nak pengen dadi stadion standart nasional…
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah ”
Pendhapi Kyai Ageng Adhiyaksa, Pendhapi Kyai Ageng Kismantoro, Pendhapi Sang Prabu Kencana Wulung,
Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.84
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Kategori:Biologi" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Kategori:Biologi"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Kategori:Biologi:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Pitulung:Kategori ‎ (← pranala | sunting)
sakgelise mas - mas sakumpami gadha lcd tv sharp limi 32 inch tulung diinpormasine meyang nomeripun dalem kiyambakipun ingkang Hp.089620274519 kaliyan Bapake Sariap
saiki nakal kumpulan lirik lagu bojoku saiki nakal koleksi teks lirik lagu terbaru bojoku saiki nakal text song lyric
sakayanipun mung cukup kaanggén nunas beras. Duaning asapunika, sering taler kulawargan Pan Bergah
manahnyané iri, nglaut ipun ngéncolang mulih ka pakubonan. Rauh ring pakubonan, malih kocap ipun ngrengkeng,
sané wénten ring panepi siring jagat punika. Wiakti kawéntenan sang maha patih kadi wibawan Ida Bhatara Wisnu ri sedeng nglinggihin
asapunika, raris metu paidepannyané mangda prasida dados Agung. Pinunasnyané kocap malih kadagingan. Tan asué I Patih Agung sampun nyakrawerti dados Ratu wibuhing brana miwah bala wadua. Malih sesampun nyeneng dados ratu nénten lédang
anggan anaké agung, turmaning malih ida mapinunas ring Ida Sang Hyang Widi mangda kadagingan, “Inggih Ratu Sang
kanggéang suargané manten druéang!” Asapunika pinunas ida anaké agung majeng ring Ida Sang Hyang Widi.
anaké jada punika ring Ida Anaké Agung. Taler sausan mabebaosan sada bangras kadi punika, kocap, malih anaké jada punika ical tanpa wekas.
Yukti-yukti kadi pamastu dahating sidi baos anaké jada punika, duaning nénten asué sesampun anaké jada punika késah saking Ida Anaké Agung, tan
Gunung Kucir ya iku jeneng sawijining gunung wisata kang mapan ing Kalurahan Banjarsari, Kecamatan Samigaluh, Kabupatèn Kulon Progo, Propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta. Jarake saka kutha Yogyakarta udakara 15 km. Gunung kucir kaperang saka loro gugusan, ya iku Gunung Kucir Lanang lan Gunung Kucir Wadon Gunung Kucir Lanang (luwih duwur) lan Gunung Kucir Wadon (pucuke dhatar) minangka loro puncak andhalan. Saka pucuk Gunung Kucir iki pendhaki bisa deleng pemandhangan kang endah. Menawa madhep ing sisi wetan, bakal katin cetha gunung Merapi-Merbabu kang bakal nuduhaken pesonane nalika srengéngé thukul. Ing sisi kidul katon segara kidul lan pegunungan seribu, Gunung Kidul. Yen madhep ngalor, katon pucuke Suralaya lan Gunung Sumbing. Yen madhep ngulon, katon wit pinus kang dadi papan panggonane srengéngé angslup.
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 6 Oktober 2016.
sanèsipun bertarung sètunggal sami sanès, nginaakèn beragam kabètahan supernatural lan superhuman. Alur cariyos sèrial punika gadahi kisah babagan petualangan sekelompok bajak laut ingkang madosi harta karun legendaris ingkang asmanipun "One Piece".
Tokoh utami ing sèrial punika inggih punikaMonkey D. Luffy, seorang bajak laut mudi ingkang gadahi mimpi kangge gantosakèn Gol D. Roger, mantan Raja Bajak Laut (Pirate King) ingkang sampun ninggalakèn, kaliyan
kru kangge kelompok bajak lautipun, Bajak Laut Topi-Jerami, kalebet ing antawsipun ahli pedang Roronoa
World Government, serta beragam konco lan musuh sanes.
Mayoritas tokoh ingkang wonten inggih punika manungsa, menawi wonten tokoh sanes, ing antawisipun inggih punika raksasa, duyung, lan "manusia-ikan" — makhluk setengah manungsa, setengah iwak. katah ing antawisipun karakter-karakter ingkang wonten gadahi kabetahan supernatural ingkang angsal saking madhang buah ingkang asmanipun "buah setan" (Devil Fruit).
Gambaran dan penciptaan[besut | besut sumber]
menawi gambaraken One Piece, Eiichiro Oda sampun gadahi gambaran badhe jalan carios ingkang mingiti ketika mendésain tokoh-tokohipun.[1] pinten-pinten tokoh, kadasta dipunnyataaken déning Oda,
dipundhamel adedasar gayutan pemilik bar ingkang kapungkur asring dipunkunjungi déning Oda lan bajak laut ingkang misuhur Blackbeard (Edward Teach).Cithakan:Gnr pinten-pinten tuladha sanes inggih punika
Norio Imamura. Norio manggih Oda kangge nggambaraken langkung katah karakter okama lan diapun saklajengipun dados pengisi suara ingkang wiwitan Ivankov.Cithakan:Gnr
Protagonis[besut | besut sumber]
Protagonis ing seiral One Piece inggih punika bagian saking Kelompok Bajak Laut Topi-Jerami (
Aokiji [besut | besut sumber]
dados es.Cithakan:Gnr ing wanci Sengoku ngunduraken piyambak, Sengoku nyaranaken Aokiji dados gantosipun dados Laksamana Tinggi. Aokiji kalah saksampune tarung kaliyan Akainu ngerebutke panggenan kasebut. boten pingin
Matsuda.Suantenipun dipunisi déning Takehito Koyasu.[2] ing adaptasi Funimation, suantenipun dipunisi déning Bob Carter.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.00, 19 Maret 2016.
Peradaban saking pulo Jawa iku akèh ngelairke jinis kesenian-kesenian utamane kesenian tradhisional antarane: tari Jawa, wayang, gamelan Jawa lan liyane. Seliyane iku uga tumbuh jinis-jinis kesenian sing modern/anyar utamane sing dikembangake Institut Seni Indonésia Yogyakarta lan Institut Seni Indonésia Surakarta.
Kesenian tradhisional Jawa, utamane Jawa Tengah lan Yogyakarta umume tumbuh saka lingkungan kraton, yèn saka Jawa Wetan jinis-jinis keseniane umum tumbuh saka kabudayaan rakyat.
Jawa Wetan[besut | besut sumber]
Kesenian sing urip ing Jawa Wetan iku tumbuh saka saling prabawa antara budaya Jawa kuna lan budaya Madura. Jinis kesenian sing misuwur saka Jawa Wetan ya iku reog lan ludruk.
Jawa Tengah lan Yogyakarta[besut | besut sumber]
Saka Jawa Tengah lan Yogyakarta sing paling berkembang ya iku jinis-jinis kesenian tari Jawa sing dikembangke ing lingkungan kraton, uga saiki berkembang jinis-jinis kesenian sing luwih modern sing dikembangake
Jawa Banyumasan[besut | besut sumber]
Sing radha unik saka jinis-jinis kesenian laladan Banyumasan iki ya iku anane prabawa gaya Sundha ing jinis-jinis keseniane. Jinis kesenian sing misuwur saka laladan Banyumasan iki ya iku lengger lan calung Banyumasan.
Kesenian anyar[besut | besut sumber]
Kesenian_Jawa&oldid=1081539"	Kategori: SeniKesenian Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 4 Sèptèmber 2016.
ngerti marang aku. Mugo-mugo kowe dadi uwong sing ngajeni marang liyan, dadio sumeleh, sumereh, ojo kakean kepinginan, nrimo ing pandum. Kabeh wes ditakdirke marang Gusti Alloh, Lan mugo-mugo rejeki sampeyan terus lancar, urip ayem tentrem. Ojo suwe-suwe mikir kedunyan Ngger, kuwi kabeh bakal ilang, sing urip sejatining yoiku Gusti Pangeran Nyuwun Pangapuro, kabeh bakal bali nang sing gawe urip, ojo lali sembahyang karo wirid Ngger supoyo atimu biso tentrem cerak marang Gusti. Mugo-mugo sesuk kepethuk nang surgane Gusti Alloh podo bareng-bareng. “Amiin,
iyo pancen, ancene wong saiki okeh sek
opo maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil in telenging sanubariku
jangankan jalmo menungso, Demit pun menari
jaman edan oalah jaman edan!!
Kaca-kaca ing ngisor iki nggayut nyang Gunung Raung:
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Gunung Merapi ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:ProyekWiki Sèwu gunung ‎ (← pranala | besut)
Gunung Kerinci ‎ (← pranala | besut)
Gunung Merbabu ‎ (← pranala | besut)
Gunung Muria ‎ (← pranala | besut)
Gunung Lawu ‎ (← pranala | besut)
Gunung Argapura ‎ (← pranala | besut)
Gunung Arjuna ‎ (← pranala | besut)
Gunung Gamalama ‎ (← pranala | besut)
Gunung Papandayan ‎ (← pranala | besut)
Gunung Malabar ‎ (← pranala | besut)
Gunung Talang ‎ (← pranala | besut)
Gunung Sinabung ‎ (← pranala | besut)
Gunung Krakatau ‎ (← pranala | besut)
Serat Centhini ‎ (← pranala | besut)
Pratélaning gunung ing Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Gunung ing Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Gunung Telamaya ‎ (← pranala | besut)
Puncak Jaya ‎ (← pranala | besut)
Gunung Tangkuban Prau ‎ (← pranala | besut)
Gunung Sindoro ‎ (← pranala | besut)
Gunung Kelud ‎ (← pranala | besut)
Gunung Lasem ‎ (← pranala | besut)
Gunung Salak ‎ (← pranala | besut)
Gunung Penanggungan ‎ (← pranala | besut)
Gunung Soputan ‎ (← pranala | besut)
Gunung Burangrang ‎ (← pranala | besut)
Gunung Pangrango ‎ (← pranala | besut)
Gunung Patuha ‎ (← pranala | besut)
Gunung Bawakaraèng ‎ (← pranala | besut)
Gunung Klabat ‎ (← pranala | besut)
Gunung Anjasmoro ‎ (← pranala | besut)
Gunung Semèru ‎ (← pranala | besut)
Pratélaning gunung geni ing Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Gunung Kawi ‎ (← pranala | besut)
Gunung Ranai ‎ (← pranala | besut)
Gunung Prahu ‎ (← pranala | besut)
Gunung Leuser ‎ (← pranala | besut)
Gunung Galunggung ‎ (← pranala | besut)
Gunung Rokatenda ‎ (← pranala | besut)
Gunung Kelimutu ‎ (← pranala | besut)
Gunung Ceremai ‎ (← pranala | besut)
Gunung Dempo ‎ (← pranala | besut)
Gunung Ijen ‎ (← pranala | besut)
Gunung Karang ‎ (← pranala | besut)
Gunung Baluran ‎ (← pranala | besut)
Gunung Awu ‎ (← pranala | besut)
Gunung Guntur ‎ (← pranala | besut)
Gunung Aseupan ‎ (← pranala | besut)
Gunung Lompobattang ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Gunung_Raung"	Menu navigasi
Gréja Katedral Jakarta punika gréja kanthi gaya neo-gotik.[1] Gréja punika dipunresmèkaken nalika tanggal 21 April 1901.[1] Gréja punika dados gréja Katedral wonten Jakarta ngantos sapunika.[1]
Kathah prastawa kang wonten ing gréja kang umurupun sampun langkung 100 taun punika.[1] Nalika taun 1924 ingkang sepisanan salah setunggaling Uskup dipuntahbisaken wonten ing Gréja Katedral.[1] Uskup punika asmanipun Mgr A. Van Velsen SJ.[1] Taun salajengipun wonten prastawa inggih punika sidhang ingkang sepisanan Majelis Wali-wali Gréja ing Indonésia ingkang dipunwontenaken ing Pastoran Katedral.[1] Kardinal Agaginian, salah setunggaling Armenia ingkang tindak Jakarta nalika taun 1959 saha dipuntampa kaliyan Gréja saha pimpinan Nagara RI.[1]
Nalika taun 1963 nganti 1965 para Uskup Indonésia ndhèrèk wonten ing konsili Vatikan II.[1] Kagiyatan punika mbeta kathah owah-owahan dhumateng pastoral saha liturgi Gréja.[1] Nalika para Uskup taksih wonten ing Roma, ing Jakarta wonten prastawa G30S PKI, saéngga Katedral prelu dipunjagi kaliyan para Nèm-nèman Katulik saha tentara.[1]
Nalika taun 2002, gréja Katedral dipunresiki saha dipun cet malih amargi kathah lumut ingkang tuwuh wonten ing tèmbok gréja.[1] Nalika gedhung sepisanan dipunbangun para pejabat genie (pasukan zeni) ing wekdal puniku nyebataken menawi gedhung punika kiyat sanget amargi struktur gedhung saha matérial ingkang saé sanget.[1] Gedhung gréja punika dipunbangun kanthi béya 628.000 gulden saha dipunrancang déning P.A Dijkmans.[1] Ing gréja puniki wonten menara ingkang cacahipun tiga.[2] Inggih punika menara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gréja_Katedral_Jakarta&oldid=1089111"	Kategori: Katedral ing IndonesiaRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
durung ngerti Pemain Persibo nek main bengi malah trengginas to piye?
neng kandange Persebaya sing ditonton puluhan ribu Bonek Mania wae Persibo bisa menang dan membuat malu Bajul Ijo 1-2
“Kagem rencang-rencang sedoyo kemawon ingkang mboten saget tindak dateng Bandung ampun kuciwa, masiyo Pelita Jaya vs Persibo mboten saget
ingkang mboten saget tindak dateng Bandung ampun kuciwa, masiyo Pelita Jaya vs Persibo mboten saget dipirsani dateng TV
[Reply]	Ngip February 24, 2009 at 2:15 pm
lhaaa saiki dulure dewe sing ning kono podo kuuuademen
[Reply]	masiver February 24, 2009 at 5:32 pm
mugo mogo disiarno telepon… eh eh kleru kok telepon seh tapi tv
[Reply]	Ngip February 24, 2009 at 5:35 pm
mengko sampeyan ndelok ning radio ae yo..
[Reply]	sweedia February 24, 2009 at 5:46 pm
begh, kesel moco komen teko nduwur sampe ngisor 😀
pean iki.. nek sampeyan duwe setifikat iku gampang mlebu petrocina op santa fe..
Ing wong urip puniku, aja nganggo ambeg kang tetelu, anganggoa rereh ririh ngati-ati, den kawangwang barang laku, Den Waskitha solahing wong (Gambuh : 9)
Jan 15, 2009 8:00 pm drpd mumet, aku angsung nyebut no wae ach...(0251) 8323089 = No kantor...gek dho etungen dewe yaa....!!!
Fri Jan 30, 2009 6:41 pm Lha iyo to Mbak,.. gek ojo-ojo podho sing nulis
Wonokairun loro untu lungo nang dokter gigi konco lawase jenenge Bunali.
“Waduh mbah, untu sampeyan kudhu
Slot PCI inggih punika Peripheral Component Interconnect utawi menawi wonten ing Basa Indonesia Interkoneksi Komponen Periferal inggih punika piranti ingkang dipun-desain kanggé ngatur perangkat keras / piranti kasar utawi ingkang langkung kawéntar kaliyan hardware. PCI ugi kalebet bandwidth inggil ingkang populer [1]. Prosesor independent bus punika saged gadhah fungsi dados bus mezzenine utawi bus periferal. Standar bus PCI punika pangembanganipun déning konsorsium PCI Special Interest Group ingkang dipundhapuk déning Intel Corporation lan perusahaan sanèsipun nalika tahun 1992. Ancasing dhapukan bus punika inggih kanggé nggantos bus ISA/EISA ingkang sakdèrèngipun dipunginakaken kanggé komputer IBM PC utawi kompatibel-ipun.
Komputer ingkang dangu ngginakaken slot ISA ingkang kalebet bus ingkang alon (lambat). Awit medalipun PCI kirang langkung tahun 1992 dumugi sapunika, bus PCI tasih dipunginakaken dumugi medal versi ingkang enggal inggih punika PCI Express. Ing taun 2004 medal PCI Express nggantos Slot AGP ingkang ccepetipun dumugi 80 Gb/detik. Padatanipun Slot PCI lan PCI Express kagungan warna putih lajeng slot AGP warninipun coklat.[2].
^ [1], (id) Ilmu Komputer (
KomputerPiranti kasarKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
“Gak salah tah Mbah?” Bunali bingung.
“Iyo soale kucingku akeh tumone.” Jare Wonokairun.
“Lho koncoku wingi ngono, ...gak opo-opo kok” jare Wonokairun. Mari mbayar, Wonokairun mulih katene ngumbah
kucing sampeyan Mbah ?” takok Bunali.
“Lho lak temen ta... Sampeyan iku tak kandhani gak percoyo. Laopo kucing atik diumbah ambek rinso, wong onok obat tumo” jare Bunali
wis rabi ping telu. Temenan tah?" takok Bunali.
"Lho kok isok?" jare
"Lho opo'o?" takok Bunali
"Soale gak gelem nguntal yuyu.........?
Ha......???????
maneh. Mari wis tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.
Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati, katene balas
iki wong lanang normal mbah,goleko sing liyane ae !" jare supir taksi iku ambek misuh-misuh tersinggung.
wis, ayok ndhang budhal." Wonokairun langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun.
Mergo paling mburi, terpaksa supir taksine iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.
Bareng wis mlaku, Wonokairun dadah-dadah nang supir-supir taksi iku, mesam-
golekno sing liyane ae yo . . ." jare Mamane.
"Mbah, sampeyan wis weruh tah lek taripku iku limang juta sekali booking ?" takok Sablah.
Wonokairun mekso maneh. Wong mulai kasak-kusuk ngrasani
Sisuke maneh, Wonokairun teko pisan maneh
Wong tambah rame kasak-kusuk ngrasani, tapi
"Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek tarifku pancet limang juta sekali booking ?" takok Sablah.
Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu
“Arep nang endhi Ning ?” jare Wonokairun.
tah, iki lho tak tambahi maneh .” jare ceweke ambek ngekeki dhuwik sepuluh ewu.
“Sepurane yo mbah, sik kurang tah, iki lho tak tambahi maneh . .” jare ceweke ambek ngekeki dhuwik seket ewu.
"Mbah, ayok melok aku mangan, wis tah tak
sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing dipamerno ndhik
"Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno.
Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. " jare
sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Bunali mulai bingung.
Wonokairun wis sliwar-sliwer belajar numpak bronpit.
isok!!!" Wonokairun nguamuk.
"Waduh iyo, aku lali nggak nggowo STNK..." jare Wonokairun.
"Lek ngono sampeyan kudhu tak tilang
watukosek kon yo!!!" Wonokairun nguamuk maneh.
Timbangane gegeran, akhire Bunali ngalah, Wonokairun diculno maneh gak sidho ditilang.
"Ayo minggir!!!, Aku saiki wis gak lali, STNK, SIM lengkap kuabeh. Iki lho dheloken, helm, jaket ambek sarung tanganku yo
nilang sampeyan, tapi aku mbadhek sampeyan sik ono sing lali maneh " jare Bunali.
Brudin sing biasane dodolan es gronjong nang bon-bin sakno ndelok Mbah Wonokairun nuangis mbrebes mili.
“Wis tah Mbah, gak usah athik mbrebes mili. Aku iso ngrasakno yok opo susahe berpisah ambek gajah sing sampeyan openi pirang puluh taun.
“He cak, aku iki dhudhu pawange gajah !!!! Ngawur ae !!!!” jarene Wonokairun.
"Gombal !!!, lek pancene kon iku turunane wong sugih, laopo saiki
ngarepe TP, dhadhak Bunali teko katene ngemis pisan.
“Wah gak nyongko rek, hebat sampeyan mbah. Durung ono sing lulus tah anak
pancene picek, sing tak tuntun iki jenenge wedhus dhudhuk bedhes !!” jare Wonokairun.
Mulih seko sawah, arek loro pethukan maneh. Moro-moro Wonokairun ngentut mak dut !!. Brudin muring-muring.
“Damput, pancene dobol. Ngentut sembarangan” Brudin meh nggeblak gak kuat ambune.
“Lha mulakno tak buak” jarene
“Wuik gaya rek . .saiki areke jaketan rek.” jare Wonokairun.
“Iyo mbah, saiki aku kerjo nang nggon adem” jare Brudin. “Ketrimo nang kantor endhi Din?” jare Wonokairun.
“Aku gak kerjo nang kantor mbah.” jare Brudin.
nang banyuwangi wis liwat tah durung ..? takok Wonokairun.
Dhuwike kari sewu tapi kerongkongane ketelak pol.
Moro-moro Brudin lewat nyurung rombong es gronjong. “Din, dhuwikku mek sewu, iso gawe tuku es tah ?” jare Wonokairun.
“Iso mbah, tapi es batu thok gathik setrup.” jare
mulih pasar mari kulakan. “Mbah, dhuwikku kari sewu, iso gawe numpak becak tah ?” takok Brudin.”Iso Din, tapi tak pancal thok gathik ngerem…”
BON BIN Wonokairun sir-siran nang Bon Bin, dhadhak pethukan maneh ambek Brudin dhodholan es gronjong. “Coca cola loro Cak !” jare Wonokairun.
“Aku gak ndhuwe Coca Cola Mbah, modalku cilik, durung cukup
maneh ambek Wonokairun lagi guyon ambek gendhakane.
“Oo !! Pancene gak nggenah !!! Wingi anake dhewe disikat, saiki bojone koncone arep disikat pisan. Wis tuwek petakilan ” jare Brudin.
“He !! Kon lek ngomong ojok sembarangan lho yo !!! Tak suantap lambemu !!! Sing wingi nyikat anake dhewe iku lho sopo !!!. Iki yo dhudhuk bojone koncoku, arek
loro iku gegeren, arek wedhok gendhakane Wonokairun langsung ngilang minggat.
“Aku ngomong ambek bedhes tuwek nang mburimu . .” jare Brudin.
Wonokairun kepingin ngojek, soale lek mbecak royokan penumpang kalah terus. Isuk-isuk Wonokairun wis sliwar-sliwer belajar numpak bronpit. Lagek mlaku sedhiluk,
“Lek aku mbadhek, sampeyan mesti lali nggak nggowo SIM” jare Bunali.
Mari buka dompet ambek rogoh-rogoh kesak, tibake temenan Wonokairun
Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh.Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis
iki wis ping pindho sampeyan pelanggaran” jare Bunali.
“Gak isok !!!! Tak pongor
Bunali ngalah, Wonokairun diculno maneh gak sidho ditilang. Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh, saiki wis wani rodho adhoh. Bareng mlaku wis oleh 5 km, dhadhak pethuk Bunali maneh.
“Ayo minggir !!!, Aku saiki wis gak lali, STNK, SIM lengkap kuabeh. Iki lho dheloken,
aku yo gak katene nilang sampeyan, tapi aku mbadhek sampeyan sik ono sing lali maneh ” jare
Ilmu Kejawen » Artikel Tentang Kejawen » AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO (Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem kangelan aja)
perantara belaka. “Sinau ngarosake lan nyumerepi tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun
Mawi Pasrah “Trimah mawi pasrah. Suwung pamrih, tebih ajrih. Langgeng tan ana susah, tan ana seneng. Antheng mantheng sugeng jeneng.”
Suwung Pamrih Tebih Ajrih ” … Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … “
Padhang Ing Petheng ” … Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta … “
Bertanggungjawab) “Ing donya mung kebak kangelan, seng ora gelem kangelan aja ing donya.” “Di dunia
pamrih. “Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : “maksudipun”.”
Forum » Info Ilmu Kejawen » Artikel Tentang Kejawen » AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO (Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem
mulakno mas, sampeyan nek posting nganggo boso jowo, sukur2 ono aksara jowo ne,
Sugeng riyadin. TaqobbalAllahu minna waminkum.Aruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Minal aidin
“Kabeh wong ya bakal mati. Ora ano uwong sing terus urip wae” (
Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
Ateges Dewekne Isih Sungkan(1520)
kowe onok ndek njero toh? Ayo bukaen pintu kamare dol!”, aku mendengar Wawan berseru dari depan pintu kamarku.
“Yo, untung toh maeng aku ngenteni nang njero kamar mandine non Eliza? Lek gak, saiki kene lak ngaplo maneh? Tapi saiki kowe
@soewoeng, matur nuwun kang! sepurane aku rak iso kerep2 tilik blog sampeyan…
Reply ↓	marsudiyanto on 13/09/2009 at 17:59 said:
Aku yo pengin belajar Pak, walau ora migrasi
Lha piye hukume nek sedulur nganggo mouse utowo keboard logitech tiruan?.
2,guru sing patut diguyu lan ditinggal turu.
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dotfreesex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Białobrzegi&oldid=1118929"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 14 Februari 2017.
Reply ↓	Hedi said: Desember 26, 200710:09 pm	weeeeh akhirnya sampeyan nongol
Museum Bahari punika salah setunggaling muséum ingkang nyimpen saha mamèraken kolèksi barang-barang ingkang anggadhahi sejarah ingkang nggadhahi gandèng cènèngipun kaliyan babagan kelautan negari Indonésia.[1] Museum Bahari punika dipundamel wiwit taun 1652 ngantos 1774 M.[1] Museum punika dipunanggep dados seksi sejarah ngadegipun kitha Batavia ingkang sapunika dipunwastani kitha Jakarta.[1]
Miturut sejarahipun, Museum Bahari punika salah setunggaling wewangunan ingkang sampun dangu saking paninggalan VOC.[1]Museum punika dipundamel ingkang sepisanan nalika taun 1652 M.[1] Nalika jaman penjajahan Walanda (VOC), wewangunan punika dipunginakaken kanggé gudhang kangge nyimpen, milih saha ngepaki asil bumi ingkang dados komoditas utama VOC inggih punika rempah-rempah saha pakeyan.[1] Kekalihipun punika laris sanget menawi dipunpasaraken wonten Éropah.[1] Rempah-rempah punika kadosta pala, mrica, saha kopi, tèh, lan kain.[2] Wewangunan punika manggen persis wonten ing pinggiripun kali Ciliwung.[1] Wewangunan punika wonten ingkang manggèn ing sisih wétan saha wonten ugi ingkang manggèn ing sisih kilèn.[1] Namanipun inggih punika
Miturut carios wewangunan punika dipunbangun sesarengan kaliyan rampungipun pambangunan Kitha Batavia (Jakarta) kaliyan Kongsi Dagang Walandi (VOC).[1] Rumiyin, wewangunan punika wonten témbok utawi bèntèng ingkang ngubengi wewangunan punika.[1] Tembok utawi bèntèng punika dipunpercanten dados wates kitha Jakarta kaliyan laladan-laladan sanésipun nalika jaman Walandi.[1] Museum Bahari gadhah 126 koleksi barang-barang sejarah kelautan.[1] Utamanipun kapal saha prau-prau niaga tradisional.[1] Saking kathah koleksi punika wonten 19 kolèksi prau asli saha 107 miniatur, foto-foto saha biota laut sanesipun.[1] Wonten ugi tilas gudhang rempah-rempah VOC Walandi ingkang manggèn ing pinggiripun
^ (id)muséumbahari.org(dipunundhuh tanggal 17 September 2011)
duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
April 2014, 7:04 pm Reply to this comment	Menawi Gusti paring PITUlungan , sak kathahing makhluk ugi media mboten badhe kuwoso menawi badhe ngridu.
Gunung Gedhé (panulisan ing Basa Indonésia: Gunung Gede), iku kalebu gunung kang ana ing Pulo Jawa, Indonésia.[1] Gunung Gedhé dunungé ana ing laladan Taman Nasional Gede Pangrango, kang kalebu salah sijine saka lima taman nasional kang pisanan diumumake ing Indonésia ing taun 1980.[1] Gunung iki ana ing tlatah telu kabupatèn, ya iku Kabupatèn Bogor, Cianjur lan Sukabumi, dhuwure gunung iki ya iku 1.000 - 3.000 m. dpl, lan ana ing lintang 106°51' - 107°02' BT lan 64°1' - 65°1 LS.[1] Suhu rata-rata ing puncak gunung Gede 18 °C lan yèn ing wayah bengi suhu puncak kira-kira 5 °C, curah udan rata-rata 3.600 mm/taun.[1] Gerbang kang utama mara ing gunung iki ya iku saka Cibodas lan Cipanas.[1]
Objek Panaliten[besut | besut sumber]
Gunung Gedhé kalebu gunung kang khas lan unik, amarga iku, Gunung Gedhé didadèkaké salah sijine laboratorium alam kang agawé para paneliti seneng karo Gunung Gedhé.[2]
Ana ing taun 1819, C.G.C. Reinwardt wong kang kaping pisan bisa mendaki
Steenis (1920-1952) wis gawé macem-macem wit-witan kanggo dasar nyusun buku The Mountain Flora of Java kang diterbitake taun 1972.[2]
Gunung Gedhé uga nduwèni macem-macem ekosistem ya iku formasi-formasi alas submontana, montana, subalpin; sarta ekosistem danau, rawa, lan savana.[2]
Obyèk Wisata[besut | besut sumber]
Gudung Gedhé utawa Taman Nasional Gede Pangrango uga kalebu objek wisata alam kang endah lan akèh dikunjungi déning wisatawan domestik lan internasional.[2].Kayata:
Puncak lan Kawah Gunung Gedhé.[2] Ana ing puncak gunung iki kita bisa deleng Panorama kang arupa pemandangan srengéngé sanres/sanset, kutha Cianjur-Sukabumi-Bogor, atraksi géologi kang apik lan bisa deleng wit-witan khas sakubenge kawah.[2] Ing puncak iki ana telu kawah kang isih aktif ya iku kawah Lanang, Kawah Ratu lan Kawah Wadon.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Gedhé&
maintenanceGunung ing Jawa KulonGunungRintisan mawi topik gunungKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Kecamatan Tegal Timur kuwe salah siji kecamatan nang kota Tegal.
_Minahasa&oldid=177343"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Sulawesi UtaraKecamatan nang Kabupaten MinahasaLangowan Barat, MinahasaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
alventa wrote:nggunung kidul yo?dudu kang nduwurku kae cah nggunung......... senajan rodho
ngrungokake GCD FM.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Sep 06, 2010 11:11 am Leres mbah mugi dados
Koordinat : 101°11’ – 109°35’ BW, 7°10’ – 7°29’ LK
lokasiné ing sisih kulon, kutha Purbalingga iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 777,65 km² utawa hèktar.
Kyai Arsantaka sing nalika isih timur asesilih Kyai Arsakusuma iku putra Bupati Onje II. Sakwisé dngancik diwasa kyai Arsakusuma ninggalaké Kadipaten Onje nglakoni lelana menyang wétan lan saktekané désa Masaran (Saiki ing Kacamatan Bawang, Kabupatèn BanjarNagara) diangkat anak déning Kyai Wanakusuma sing isih anak keturunan Kyai Ageng Giring saka Mataram. Ing taun 1740 – 1760, Kyai Arsantaka dadi demang ing Kademangan Pagendolan (saiki klebu wewengkon désa Masaran), sawijining wewengkon sing isih ana ing sangisoring pamaréntahan Karanglewas (saiki klebu kacamatan Kutasari, Purbalingga) sing dipimpin déning Tumenggung Dipayuda I. Amarga jasa Kyai Arsantaka marang Kadipaten Banyumas jroning perang Jenar, mula Adipati banyumas R. Tumenggung YudaNagara ngangkat putra Kyai Arsantaka sing aran Kyai Arsayuda dadi mantu. Sabanjuré Kyai Arsayuda dadi Tumenggung Karangwelas kanthi gelar Raden Tumenggung Dipayuda III. Sabanjuré, pusat pamaréntahan dipiindah saka Karanglewas menyang désa Purbalingga kanthi mbangun pendhapa Kabupatèn lan alun-alun. Jeneng Purbalingga iki bisa dideleng ing carita-carita babad, ya iku Babad Onje, Babad Purbalingga, Babad Banyumas lan Babad Jambukarang. Saliyané papat babad kasebut, bisa diurut saka arsip-arsip paninggalan Pamaréntah Hindia Walanda sing kasimpen ing koleksi Aarsip Nasional Républik Indonésia. Miturut sumber-sumber kasebut, mula liwat Peraturan laladan (perda) No. 15 Taun 1996 tanggal 19 Nopember 1996, ditetepaké dina dadi Kabupatèn Purbalingga ya iku 18 Desember 1830 utawa 3 Rajab 1246 Hijriah utawa 3 Rajab 1758 Je.[1]
Kabupatèn Purbalingga dumunung ing posisi 101°11’ – 109°35’ Bujur Wetan, lan 7°10’ – 7°29’ Lintang Kidul.[2] Wates administratipe ya iku :
Purbalingga dumunung ing cekungan sing diapit sawetara rangkaian pagunungan. Ing sisih lor minangka rangkaian pagunungan (Gunung Slamet lan Dataran Tinggi Dieng). Sisih kidul arupa Depresi Serayu, sing diilèni loro kali gedhé ya iku Kali Serayu lan anak kaliné, Kali Pekacangan. Kutha krajan Kabupatèn Purbalingga dumunung ing sisih kulon wewengkon kabupatèn, watara 21 km sisih wétan Purwakerta.
^ (id)[1](diundhuh tanggal 22 Maret 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Purbalingga&oldid=1119978"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn PurbalinggaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanRomânăBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 2 Maret 2017.
jadwal ligane jare wis metu yo,enek sing wis
“Tomcat kuwi kewan kaya semut, lancip tapi warnane selang-seling oranye ireng. Sing marahi
dampa kuwi, nyenggol tomcat palingan.”
nganti lali barang nek durung makani pitik. . . Wow pitikmu akeh gan? Kene njaluk siji wae dibuat ayam bakar. :
RW.07, Desa Kebon Dalem Kidul, Kecamatan Prambanan,
crita punika namung dhapur crita gojegan kanggo ngendhokaken syarap supados mboten metentheng, kados yen mirengaken crita jagading lelembut. Menggah crita wau mekaten : Supados nges kulo badhe ngoko kemowon : Ing sawijining dina, ana wong bebrayan sing nduwe anak lanang ontang-anting sing banget di ugung ing samubarange. Merga saking banget tresna lan gematine, anake mau mung di uja sakarepe. Ora di dhidhik, ora diwarahi apa-apa lan ya ora di sekolahake, mula bareng gedhe bocah kuwi babar blas ora bisa apa-apa. Geweyane dina-dina mung mangan turu wis ora ana maneh. Bocah mau dijenengi Purwo, ning gandheng saking bodho lan gobloge banjur padha diparabi Pengung. Pengung sing sedina-dinane mung mangan, turu kuwi awake dadi lemu kaya gendhon. Gandheng wis di wasa, mula wong tuwane kepingin si Pengung kaya bocah-bocah salumrahe ya kuwi di omah-omahake. Ning njur sapa sing gelem karo bocah sing ming kaya pong-pongan kuwi ? Kebeneran, tanggane wong tuwane Pengung ya dhuwe anak wedok sing mung ngelethek neng njeron ngomah wae. Gaweyan ngomah kabeh bisa nantandangi, ning emoh yen metu ngomah merga bocah kuwi isinan banget alias Clingus. Yen kepeksa nganti pethukan utawa ditakoni uwong, olehe semaur utawa mlaku ya ndhungkluk terus, ora wani nyawang sing ngajak omong. Ning bocah kuwi mungguh kekarepan lan pepinginan ya normal kaya wong lumrah. Cacade ya mung siji kuwi isinan utawa Clingus. Bareng Pengung ditari rabi, sak wise di ajak jagong manten (karepe wong tuwane, nek dadi manten kiya di dandani ngono kuwi), Pengung di tari rabi ya gelem. Saiki wong tuwane Pengung sing bingung. Gek cah wadon ngendi sing gelem dirabi wong koya anake kuwi ? Sidane kelingan anake tanggane ya si Clingus. E ya kalah cacak menang cacak, sapa ngerti nek bocahe sing ora tau srawung uwong kuwi gelem dijodhokake anake. Bareng Clingus di tari wong tuwane gelem nglakoni, wusanane njur padha dirembug. Pengung seneng banget nalika di dandani lan di ladeni panganan sing enak-enak, prasasat ora leren anggone ngemil. Nganti tamu-tamu padha nggeguyu karo manten sing ora duwe isin kuwi. Kosok balen karo Clingus, nalika ditemokake sasat kaya reca di lungguhake. Ora obah, ora wani nyawang tamu-tamu mung ndhungkluk wae. Pengung mono kaya dene jenenge wis ngarani, bodho longa-longo kaya kebo, sing ngertine mung mangan turu klinthong-klinhong dolan. Mula anane Clingus sing wis resmi dadi bojone neng ngomahe, ya ora teges kanggone Pengung. Clingus sing
tegese wong bebojoan Pengung babarpisan ora ngerti. Clingus mung dianggep kanca urip sing manggon tunggal saomah, yen bengi nunggal sapeturan. Bareng wis dadi manten entuk setengah taun, Clingus ditakoni mara tuwane wis ana tandha-tandha arep bathi apa durung, Clingus mung gedheg. Mula wong tuwane Pengung ngandhani anake; “Le, bojomu kuwi ya di wori kaya bapak karo mbokmu kuwi, supaya kowe enggal duwe momongan”. Pengung meneng ngrungokake karo manthuk-manthuk, njur takon : “Olehe ngewori piye, pak ?” “Ngene ya Le, nek turu ben bebas kuwi ora usah nganggo sandhangan. Leh mu turu ngisor ndhuwur, bojomu sing ngisor, kowe sing neng ndhuwur, suwe-suwe suk kowe rak njur duwe anak” “O yoh pak, mengko bengi tak lakonane”. Bapakne Pengung gedheg-gedheg karo ngelus dhadha batine : Oh mesakake Clingus, jebul sprana-sprene kuwi isih wutuh,
mandheg pa nok ?” Clingus gedheg kara kandha : “Kula kalih kang Pengung di kengken tilem ngandhap (longan), kang Pengung tilem nginggil (ngamben), kula mboten
jebulane anakku Pengung ora dhong. Awakke dhewe turu ngamben, kok bojone kon turu nglongan, pantes masuk angine terus. Wong tuwane Pengung judheg, banjur ngulir budi, piye bisane Pengung ngerti karepe bapakne. Wayah awan nalika sepi, bapakne Pengung ngawe anake. Bareng wis mara Pengung di kandhani : “Le, uwis, bojomu aja kon turu neng longan terus, mengko mundhak masuk angin dhudhuk. Saiki ganti. Iki kowe tak wenehi klentheng (isi kapuk). Nek kowe karo bojomu arep mapan turu, klentheng iki lebokna pusermu, njur bojomu kan turu
klentheng kuwi, dadi saka pusermu tempelna neng pusere bojomu nganti mlebu. Mengko suwe-suwe kowe rak duwe anak”. “Dadi olehku turu ya ora nganggo sandhangan, ta pak ?”. Bapakne manthuk-manthuk tandha ngiyoi. Batine : ah nek kanthi cara iki mesthi kasil. Tenan, nalika nindakake mindhah klentheng kuwi, Clingus sing normal wia mapan-mapanake awake, merga barange sing sensitif kuwi wis kesenggol-senggol pusakane Pengung, ning arep cawe-cawe isin lan wedi. Seje karo Pengung, punjere pikiran mung ana klentheng, janji klenthenge ngglindhing neng peturon njur leren, perlu mbenakake klenthenge. Mangka Clingus wis ngos-ngosan gulung koming, kepingin banget ngrasakake landhepe senjatane Pengung. Ning bola-bali mung gela. Merga Pengung ora tanggap.Wusana saking jengkele, Clingus njorogake Pengung nganti klumah neng ngamben. Esukke tanpa pamit, Clingus bali mulih neng nggone wong tuwane alias purik. Bapakne Pengung kaget nalika ngerti Clingus purik, mula Pengung banjur di dhedhes bapakne njur crita. Kandhane Pengung : “Pakone bapak kabeh wis tak lakoni. Clingus tak kon turu mlumah, aku mengkurep neng ndhuwure. Ning ya kuwi pak, janji tak ungsep-ungsepke klenthenge ki ngglindhing neng ngamben ..... dadine ya ora isa mlebu. Mangka saking olehe bola-bali ngglindhing, ambegane Clingus nganti cos-cosan, sajake ora sabar” kandhane Pengung jujur. “Njur ya mung ngono kuwi, Le ?” “Lha iya pak, ngerti-ngerti aku nglilir Clingus kok wis ra ana.” Krungu kandhane Pengung, bapakne banjur ngekep anake kenceng kebak trenyuh. Kandhane: “Yoh Le, bapak arep golek dalan ben Clingus gelem bali mrene”. Bapakne Pengung muter uteg kinanthen donga, muga-muga anake ngerti kaya salumrahe wong urip. Bapakne Pengung banjur lunga neng pasar kewan, baline wis nuntun wedhus lanang wadon sing lagi mbabrak (brai). Digawekke kandhang apik, sisih kandhang di wenehi amben sing kobet kanggo turu. Sawise dadi njur ngundang Pengung karo di kandhani ngene : “Le, rehne bojomu mulih neng wong tuwane, kowe saiki tak wenehi gaweyan ngingu wedhus. Wedhus iki ulatna sapari polahe. Wiwit saka ngarit kanggo pakane .... angon lan turu sandhingen ! Apa wae sing ditindakake wedhus sajodho iki gatekna mbok menawa ana paedahe kanggomu”. “Iya pak, aku manut”. Pengung pancen bodho .... goblok .... ning jujur tansah nggugu pakone bapakne. Saiki turune neng sandhing kandhang wedhus. Gandheng diperti ..... digemateni lan pakan sarta ngombene digatekake banget, wedhus sing lagi padha mbarak kuwi njur kawin. Lagi kuwi Pengung weruh sesawangan anyar, sing durung tau diweruhi, mula di jengglengi terus. Wusana wedhus kuwi meteng njur manak telu cempe-cempe sehat sing nyenengake. Suwe-suwe pikirane Pengung mletik lan tinarbuka. Jebulane sasuwene iki dheweke durung tau nindakake kaya pakartine wedhus sajodho kuwi marang bojone. Mula niyate Pengung arep marani bojone dikon mulih. Dheweke arep kandha yen sak suwene iki dheweke ora ngerti apa tegese bebojoan. Ya wiwit iku, Pengung lan Clingus urip bebrayan tentrem lan ora let suwe Clingus wis katon ngandheg.T A M A T 2. Salah_Sasaran saking Is Sarjoko (Nini Klenyem)(http://www.cerkak-jawa.com/critalelucon/89-si-pengung)
Mas Giman, crita punika namung fiktif, sekedhar kangge ndherek ngregengaken siaran lelangen. Sumangga kawaosna ! : Ing ndesa Jabalkat, ana sawijining randha enom duwe anak wadon siji sing wis ngancik diwasa. Gandheng uripe ya mung dhanyang buruh, mula anake mbok randha sing jeneng Inah, bareng wis lulus SD ya njur mogok ora gelem sekolah, dhasar bocahe ya ngerti yen kanggo mangan wae rekasa, apa maneh kanggo wragat sekolah. Inah lan mbokne, ing sadina-dinane nyambut gawe golek pangan dhewe-dhewe. Mbok randha buruh tandur apa derep, dene Inah buruh ngumbahi apa setlika nggone tanggane. Pokoke, lelorone golek pangan saentuke ning dhewe-dhewe jalure. Wis ana seminggu iki mbok randha dikongkon masakake pak Wigeno sing lagi nyambat ndandani omah, biyen gedheg diganti bata. Mbok randha mono senajan wis nduwe anak prawan, ning merga wonge tansah ngrumat awak, resikan lan seneng jejamu, mula ora mokal senajan wis umur telung puluh telu taun isih katon kempling, isih katon sedhep yen sinawang priya. Pak Wigeno sing wis ditinggal ngajal bojone udakara telung taunan kuwi, wis rumangsa kesepen banget. Mula anane mbok randha sing dikongkon masakake tukang ing omahe, sing saben ndina ana ngomahe kuwi kena kanggo tamba, senajan mung entuk nyawang, lan ngajak omong-omong yen pinuju sela lan sepi uwong. Pak Wigeno sok mancing-mancing gunem, e mbokmenawa mbok randha isih gelem yen diwengku priya. Merga nyatane pak Wigeno suwe-suwe ana rasa sir lan seneng karo mbok randha sing isih kempling lan sedhep kuwi. Ning gandheng mbok randha wong lugu, mula ora tanggap karo karepe pak Wigeno sing sok ngganyik ngajak omong kuwi. Ngertine majikane kuwi ya mung wong apikan ngono. Kejaba kuwi, senenge mbok randha ya anggone pak Wigeno nyah-nyoh dhuwit, ora ketang kuwi mung susuk olehe blanja. Pak Wigeno ngerti, yen mbok randha senengane mung tuku jamu, yen tuku jajan paling-paling ya mung gethuk thiwul sing mbejaji limang atusan. Yen Inah pas ora ana sing kongkon utawa mbutuhake baune, karo mbokne ya sok dikon ngrewangi olah-olah neng nggone pak dhudha. Semono mau dening pak Wigeno , Inah ya di wenehi persen utawa pituwas dhewe. Gandheng mbok randha ora tanggap karepe pak Wigeno , mangka pak Wigeno sejatine kepingin banget ngrumat (ngepek) mbok randha, mula pak Wigeno meneng-meneng mara neng dhukun njaluk pengasihan supaya mbok randha seneng lan gelem nanggapi karepe utawa dirabi. Mbah dhukun njur takon pak Wigeno : “Pak Geno, napa sampeyan ngertos kesenengane mbok randha ?” “O ngertos sanget mbah dhukun, mbok randha niku senengane mung ngombe jamu”. “Lha nek mung ngoten mawon gampang”. Kandhane mbah dhukun. “Sesuk sampeyan tuku jamu galiyan putri njur dibekta mriki, nek empun kula mantrani, sampeyan sukakake mbok randha kajenge diombe”. “O nggih mbah dhukun”. Tenan sawise pak Wigeno masrahake jamu njur dimantrani mbah dhukun, pak Wigeno nggawa jamu mau mulih njur diwenehake mbok randha karo kandha : “Gilo mbok randha, aku tuku jamu galiyan, nyoh ombenen ben awakmu waras, giyat olehmu nyambut gawe !”. Mbok randha nampani kanthi bungah tembunge : “Nuwun sanget pak Geno, mangkeh kula ombene”. Jamu ditampani njur digawa mulih, sawise rampung gaweyane. Tekan ngomah jamu diseleh meja, rekane arep diombe mengko yen wis arep mapan turu. Sore iku Inah uga mulih saka nyambut gawe, dikongkon meme gabah mbah Pawiro wetan kana. Mlebu ngomah weruh jamu neng meja, mangka mbokne lagi adus neng sumur mburi omah, Inah mikir :
gelas digawa neng pawon njur di asahi. Rampung adus, mbok randha mlebu ngomah ora nglegewa nek jamune wis di ombe Inah, mula ya meneng wae. Kosok baline Inah, sawise ngombe jamu, kaya-kaya kok mung ketok-ketoen pak Wigeno wae, mula kandhane karo mbokne : “Mbok, sesuk aku tak melu nyambut gawe kowe ya, wong sesuk aku nganggur”. “Ya kena wae ta nok, aku ya seneng kok yen mbok re wangi”. Kandhane mbokne bungah. Nalika arep mapan turu mbok randha lagi eling jamune. Niliki ndhuwur meja wis ora ana, mbok randha njur takon Inah anake : “Nok, kowe weruh jamu ning meja kene ?” Gage wangsulane Inah : “Weruh mbok, wis tak ombe, jeneh aku krasa kesel je mbok” “O o ya wis nok, padha wae, jare pak Wigeno , kuwi ya jamu mari kesel, wong sing menehi dheweke”. “O dadi jamu kuwi mau pawehe pak Wigeno ta mbok ?” “Iya, ya lumrah ta nok, wong aku bebaune”. Inah njur mikir, genea sawise ngombe jamu kok njur ton-tonen wewayangane pak Wigeno ? Tenan esuke Inah melu mbokne nyambut gawe neng omahe pak dhudha. Inah gumun, genea yen weruh pak Wigeno atine kok rasane seneng banget. Bareng weruh tekane mbok lan anak kuwi, pak Wigeno takon mbok randha : “Piye mbok randha, jamune rak jos ta ? Mesthi keselmu njur ilang”. Gage panyaute Inah : “Wong kula sing ngobe pak Wigeno , tikna kesel, kula mboten taros kalih simbok”. “Dadi malah kowe ta Nah sing ngombe ?” “Enggih, nyuwun ngapunten nggih pak !” “Ora papa ..... ora papa Nah, lha kowe mrene ki apa ora di sambat tangga teparo kon ngumbahi apa setlika ?” “Mboten pak, malah kula kok njur kepingin mriki ngrencani simbok”. Dheg .... atine pak Wigeno bungahe ngayang batin. Ngarah mbokne kok malah kena anake. Kandhane : “Wista Nah, nek perlu kowe neng kene ngrewangi mbokmu terus, gaweyanmu cukup reresik njero ngomah karo blanja, uga nyepakake manganku. Mbokmu ben sing mangsak lan nyapu njaba”. “Enggih pak, ndherek mawon”. Ngono wangsulane Inah seneng banget.Saiki wis ana sesasi Inah nyambut gawe neng nggone pak Wigeno . Pak Wigeno saya mantep, yen aji pengasihane wis tumama neng Inah. Kerep wae Inah dijawil...... dijanggut meneng wae. Saben ndina sisa dhuwit blanjan sing njarag diluwihi, mesthi dikon ngepek kabeh, saya gawe bungahe Inah. Dheweke sasat kaya wis klebu wuwu. Dirangkul, diaras pipine, dijejeri lungguh mepet, Inah rasane mung seneng. Ning pendhak rampung nyambut gawe, Inah mesthi diajak mbokne mulih, sing mesthi wae ora bisa suwala. Mangka sejatine Inah kuwi wis sambung tresna karo Wagiyo sing nyambut gawe dadi tukang kebon sekolahan SD ing ndesane. Sakploke Inah nyambut gawe neng nggone pak dhudha, wis ora tau kelingan karo Wagiyo pacare. Kosok baline Wagiyo sing pendhak sore mara neng ngomahe, ngomah suwung, merga mbok randha lan Inah durung mulih. Merga wis kangen tenan, Wagiyo ngenteni samulihe. Bareng wong loro mulih, Inah ya terus nemoni kaya adat saben. Crita ngethuprus, anggone wis seneng nyambut gawe nggone pak dhudha, merga saben ndina Inah mesthi diwenehi dhuwit. Nyambut gawene sak karepe, tur diuja karo
kuwi krasa, yen Inah mesthi wis diguna-guna karo pak dhudha. Mula niyate Wagiyo arep nawarake pelet mau srana njaluk pitulungan mbah Kaji, wong sing dianggep pinter ing samubarange. Tenan sawise Wagiyo sowan mbah Kaji, dening mbah Kaji didhawuhi pasa mutih telung ndina, njur diwenehi banyu putih sabotol. Dhawuhe mbah Kaji, banyu kuwi dikon ngombe Inah, turahane dikon ngecurke Inah neng pancen wedange pak Wigeno, karo kon muni ngene : “Peletmu ora mandi ..... (ping telu). Sawise kuwi Inah njur kon mulih adus kramas, karo aja entuk bali neng nggone pak Wigeno meneh”. “Nek Inah mboten nggugu pripun mbah ?”, pitakone Wagiyo ngemu samar. “Wis ta mengko angger wis tak sranani, mengko Inah rak manut apa pakonmu, janji welingku neng kowe wis mbok tindakake”. Ngono kandhane mbah Kaji. Bareng Wagiyo wis rampung olehe pasa, Inah kokya nurut apa pakone kekasihe. Lan wiwit kuwi ...... Inah wis blas ora tau kelingan pak Wigeno maneh. Embuh mengko piye nasibe mbokne sing sekawit disiri pak dhudha kuwi, ning jebulane salah sasaran. Mbok randha slamet, ning Inah anake sing kena guna-gunane pak dhudha,
bisa mbedakake laku putih-ireng, warna abang-ijo, lsp. Mula urube iku matheng munggah, najan kala-kala obah kesompyak angin, merga urip kuwi ya munggah ta? Urub kuwi bisa urip, merga ana uceng-uceng. Tegese otot-otot pikencenge ragamu. Otot iki sing nyambung urip. Ing satengahe otot kuwi, mili lenga, ya gethihmu kuwi sing mili najan encer bisa mili, miline jalaran saka urub. Dene dupa sing mlenthong iku, minangka wadhahing urip. Jrone dupa iku klebu daging balung, lan kulit. (
1,684 meter (5,525 ft)[1]
Tampomas iku gunung geni kang dumunung ing Jawa Kulon, ya iku sisih lor kutha Sumedhang (6.77° S 107.95° E). Stratovolcano kanthi elevasi 1684 meter iki uga nduwèni sumber banyu panas.
^ "Tampomas". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution. Dijupuk 2006-12-21. Deleng uga[besut | besut sumber]
IndonésiaGunung ing Jawa KulonGunung geni ing IndonésiaGunung geni ing Jawa KulonKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 15 Maret 2016.
murba ing wayangKelire ayon sabita GustiKembang sungsang
Bab Laku Nitisake Wijining Dumadi Murih Tumuruning Wiji Kang Becik Amratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti. Mungguh lakune nitisake wijining dumadi, iku ana petang prakara, iya iku: lila, narima, temen, utama. 1. Lila, iya iku wong priya kudu lila yen kelonglongan, ing kene karepe nuruti panjaluke rabine, amarga panjaluk mau, yen kapiturutan, dadine rabine banjur dhemen marang lakine, ing wusana bisa mantep. 2. Narima, iya iku wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep. 3. Temen,
C cakra : rodha candra : rembulan caraka : utusan catur : papat
01. Abang-abang lambe (Pb). Samudana ; lelamisan. 02. Abot anak tinimbang telak (Pb). Luwi...
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Murda = sirah (Walanda =
Tengah ,Miniatur Bus Bis Maluku Tenggara ,
Barat Daya ,Miniatur Bus Bis Maluku Tengah ,Miniatur Bus Bis Maluku Tenggara ,
Miniatur Bus Bis Maluku Tenggara ,Miniatur Bus Bis Jayawijaya ,
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Jayawijaya, Miniatur Bus Bis Kaimana, Miniatur Bus Bis Keerom, Miniatur Bus Bis Kepulauan Aru, Miniatur Bus Bis Kepulauan Sula, Miniatur Bus Bis Kepulauan Yapen,
Jenenge : Arit Gunane : Ngresiki suket/rumput 2)
Jenenge : Gosrok Gunane : Nggosrok taneman ingkang sampun ditandur
Jenenge : Ami-ani Gunane 5) : Kangge metik pantun
Jenenge : Lesung Gunane : Nutu gabah
Jenenge : Cetok Gunane 7) : Kangge danger
Jenenge : Pacul Gunane 8) : Macul sawah/ngluku
Jenenge : Darfeng Marchinery Gunane 2) : Kangge mbabat pantun
Miniatur Bus Bis Purukcahu ,Miniatur Bus Bis Purukcahu ,Miniatur Bus Bis Rantau ,Miniatur Bus Bis Sangatta ,Miniatur Bus Bis Sebatik ,Miniatur Bus Bis Sekadau ,Miniatur Bus Bis Sendawar ,Miniatur Bus Bis Sukamara ,Miniatur Bus Bis Sungai Raya ,Miniatur Bus Bis Tamiang Layang ,
Miniatur Bus Bis Purukcahu ,Miniatur Bus Bis Purukcahu ,Miniatur Bus Bis Rantau ,Miniatur Bus Bis Sangatta ,
Bis Sungai Raya ,Miniatur Bus Bis Tamiang Layang ,
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Purukcahu, Miniatur Bus Bis Rantau, Miniatur Bus Bis Sangatta, Miniatur Bus Bis Sebatik,
Jangkep Basa Jawa gESANG NUWUHAKEN WOH ------------------------------------ 147
Tujuan: Pasamuwan paham bilih paring pemut sadherek patunggilan engkang nggadhahi lepat, menika salah satunggiling tugas kita. Katresnan kedah dados dhasar engkang kita tengenaken, saengga sesambetan engkang sae saged
onten pejabat ingkang dipun aben-ajengaken dhateng satunggaling pilihan. Piyambak-ipun ing satengahing kawontenan ingkang ndayani nindakaken korupsi. Piyambakipun bingung, milih korupsi punapa boten. Tundhonipun, piyambakipun milih nindakaken korupsi kanthi pamanggih, “Aku yo durung nate korupsi kok, nembe pisan iki. Apa maneh sedhela maneh aku wis arep pensiun, mosok nyambut gawe jujur terus”. Piyambakipun sasampunipun korupsi ugi gadhah pangraos “Wah, kudu cuci uang iki, dosane ben ora kakehan, aku kudu pisungsung“. Nah!... Estu piyambakipun lajeng pisungsung kathah saking arta korupsi kalawau. Ing sisih sanes pasamuwanipun bapak pejabat punika saweg nindakaken pembangunan lan renovasi gedhong Gereja. Arta pisungsung pejabat kala wau temtunipun saestu dipun betahaken. Pasamuwan pirsa bilih punika hasil korupsi. Nah, kados pundi punika? Dipun tampi punapa boten? Pasamuwan pancen betah arta, punapa malih menawi boten dipun tampi, sami ajrih menawi pejabat punika duka.
lajeng punapa ingkang badhe kita tindakaken? Sejatosipun kita sampun sumerep punapa ingkang kedah kita pilih. Nanging ingkang kedah dipun penggalihaken inggih punika kadospundi nindakaken pilihan punika supados sedayanipun saged sae. Pejabat kala wau boten duka lan malah saged nglengganani kalepatanipun. Pasamuwan kinasih, Ing waosan ingkang sepisan kita dipun-engetaken timbalan kita supados saged njagi lan ngemutaken sedherek kita ingkang dhumawah ing dosa supados saged mratobat. Ing waosan punika, Yehezkiel dipun-engetaken peladosanipun anggenipun njagi lan ngemutaken bangsa Israel. Bab ngemutaken lan njagi punika dipun gandhengaken kaliyan prakawis gesang, inggih punika kados pundi Yehezkiel njagi keslametan gesanging bangsa Israel, supados bangsa Israel boten sirna karana tumindak dosanipun. Langkung malih, kewajibanipun Yehezkiel ngemutaken bangsa Israel punika ugi sesambetan kaliyan gesangipun piyambak, awit Gusti badhe mundhut tanggel-jawabipun Yehezkiel anggenipun ngemutaken bangsa Israel ing dosanipun punika dipun tindakaken punapa boten. Ngemutaken sedherek utawi sesami punika pancen sampun dados kewajiban kita sedaya ing satunggaling pasamuwan, supados sedaya pasamuwan tansah gesang ing salebeting kasetyan ing Gusti, tinebihaken saking sedaya tumindak nasar lan dosa. Tumindaking emut-ingemutaken punika kedahipun boten dados wujuding hirarkis, bilih ingkang ngemutaken punika langkung sae lan langkung inggil papanipun tinimbang ingkang dipun emutaken. Nalika kita ngemutaken tiyang sanes, kedahipun kita inggih ing salebeting pangertosan bilih sejatosipun kita punika ugi saged dhumawah dhateng dosa ingkang sami. Kanthi mekaten kita boten ngemutaken kanthi njeksani sesami kita, awit kita rumaos minangka tiyang dosa. Kados Dawud ingkang tansah nyenyuwun dhateng Gusti supados tansah memulang, lan njagi gesang kapitadosinipun tetep ing marginipun Gusti. Pasamuwan kinasih, Ngemutaken punika pancen sanes prakawis ingkang gampil. Menawi klentu ing panampi malah saged nuwuhaken dredah. Awit saking punika, ngemutaken kedah dipun landhesi katresnan. Katresnan punika mujudaken kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindak gesang kita, kalebet anggen kita ngemutaken sesami kita. Katresnan ugi kedah dipun tindakaken mawi cara lan tumindak ingkang leres. Rasul Paulus nggandhengaken bab nindakaken katresnan punika kaliyan angger-angger Toret. Sanadyan pasamuwan ing Rum dipun kuwaosi angger-anggering Toret, nanging dipun kuwaosi angger-angger katresnan, nanging kados pundi angger-angger katresnan punika dipun tindakaken saged dipun ukur kanthi tumindak ingkang ugi sampun dipun serat ing angger-angger Toret. Kanthi kaukur dening angger-angger Toret, cetha bilih gesanging pasamuwan ing Rum punika saestu boten nuhoni kersanipun Gusti. Laku jina, raja pati lsp., kelampahan ing pasamuwan ing Rum (ayat 9). Ing kawontenan punika, Paulus nedahaken bilih katresnan punika kedah dipun tindakaken kanthi tulus ing gesang padintenan. Katresnan sanes namung wujud kasetyan igkang lamis dhateng pamarintah, nanging dados kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindaking pasamuwan ing Rum. Mekaten ugi ing salebeting ngemutaken sesami, kedah dipun landhesi katrenan ingkang tulus. Lajeng kados pundi kita nindakaken prakawis punika, ngemutaken kanthi tresna. Bok menawi manah kita sampun kebak ing katresnan, nanging punika dereng cekap. Ngemutaken kanthi katresnan ugi kedah dipun tindakaken kanthi cara ingkang trep ugi. Prelu nggatosaken perangan raos-pangraos, wekdal lan kahanan. Ing waosan Mateus bab punika sampun cetha, bilih nalika kita badhe ngemutaken sesami, kita wiwiti kanthi pirembagan empat mata. Nalika punika dereng kasil nembe kita nyuwun pitulunganipun tiyang sanes. (saksi, pasamuwan lsp). Rahasia/wadi dados bab ingkang wigati sanget, masalah ingkang kelampahan sampun ngantos dados konsumsi publik, awit punika saged nuwuhaken raos lingsem tumrap sedherek kita punika. Lan menawi sampun mekaten, manahipun badhe tatu, kecalan kapitadosan dhateng kita lan angel anggenipun badhe dipun-emutaken malih. Pramila ngemutaken sedherek ingkang lepat punika kedahipun matesi tiyang ingkang tumut cawe-cawe. Langkung sakedhik tiyang langkung sae. Mila, menawi empat mata dereng kasil, anggen kita milih tiyang sanes kangge tumut ngemutaken kedah ngatos-atos saestu. Kedah tiyang ingkang saged nyimpen wadi. Temahan anggen kita ngemutaken saged njalari sedherek kita punika wangsul lan ngrumaosi lepat kanthi tentrem, temahan pasamuwan kita ugi kabangun langkung sae malih. Pasamuwan kinasih, Sepisan malih kita kedah kengetan, bilih kita punika sami katimbalan njagi gesangipun sesami kita ing pasamuwan, sami anggenipun njagi lan ngemutaken menawi wonten ingkang lepat. Temah pasamuwan kita saged kawangun lan ngrembaka ing salebeting
satunggaling winasis inggih punika Maxwell wonten ing buku etika bisnis, dipun-cariyosaken bilih wonten tigang prakawis ingkang asring dipun tindakaken dening manungsa nalika badhe nemtokaken putusan wonten ing gesangipun. Salah satunggal prakawis inggih punika: Tiyang badhe nindakaken punapa ingkang paling gampil saged dipun tindakaken; nalika satunggaling piyantun dipun-aben-ajengaken kaliyan pilihan ingkang awrat lan boten ngremenaken, piyantun punika badhe pados margi ingkang paling gampil lan ngremenaken. Satunggaling tuladha: nalika kita blanja wonten supermarket, sasampunipun mbayar, kita nampi arta susuk saking kasir, lajeng tanpa dipun etang kita wangsul. Ananging sasampunipun dumugi griya lan ngetang arta susuk punika pranyata artanipun langkung kathah kaliyan ingkang kedahipun kita tampi saking kasir. Punapa ingkang badhe kita tindakaken? Dipun-wangsulaken dhateng supermarket utawi kita namung mendel kemawon. ”Wah boten punapa wong namung sepisan punika?” Paling kasiripun boten sumerep. Mekaten ing sauruting lampah gesang ingkang kita tindakaken, kita asring nggadahi pemanggih ngleresaken tumindak-tumindak kita, sanadyan asring boten leres. Ngleresaken tumindak punika asring kita tindakaken amargi kita rumaos pantes nindakaken prakawis punika. Pasamuwan ingkang kinasih Wonten ing waosan kita ingkang sapisan dipun-andaraken bilih Yusuf, Senopati wonten ing Mesir boten purun ngginakaken wekdal aji mumpung kangge males raos serik wonten ing manahipun dateng para sadherekipun. Tumindakipun sadherekipun Yusuf ingkang sampun nate damel sakit sacara badan makaten ugi batin, boten ndadosaken Yusuf kepengin males. Yusuf ingkang suwau dipun sade amargi sadherekipun ingkang sami meri dateng tumindakipun tiyang sepuh ingkang boten adil. Sajatinipun Yusuf nggadahi wekdal kangge malesaken prakawis punika. Ananging Yusuf ingkang sedaya gesangipun sampun kapasrahaken dhateng Gusti boten ngraosaken bilih pamales punika prakawis ingkang wigati ing gesangipun. Sanes pepenginaning daging ingkang wonten ing manahipun Yusuf, ananging marginipun Gusti ingkang dados pilihan gesangipun Yusuf. Sedaya ingkang lumampah wonten ing gesangipun dipun raosaken minangka prekawis ingkang endah (ayat 20) Pasamuwan ingkang Kinasih Swantenipun sang pemazmur sangsaya ngiyataken kita bilih Gusti punika Gusti ingkang nresnani manungsa, Gusti ingkang kebak pangapunten, ingkang boten nate nyimpen kalepatan umatipun. Pangraosipun juru mazmur punika paring pepenget dumateng kita bilih Gusti punika kebak pangapunten, ananging kenging punapa kita para kagunganipun asring dados hakim tumrap sesami ? Prakawis punika ingkang saweg dipun raosaken dening rasul Paul ing Rum. Pasamuwan Rum kaperang dados kalih perangan: wonten ingkang taksih nindakaken awisan lan toret, wonten ingkang sampun nindakakaen gesang tata Kristen saleresipun, wonten ing kamardikan minangka tiyang pitados. Rasul Paul ngengetaken supados saged nampi para sadherek ingkang dereng kiyat kapitadosanipun lan boten nyerang pemanggih saking sadherek ingkang dereng kiyat imanipun punika. Amargi kanthi nindakaken paugeraning toret utawi boten, eneripun punika sami, inggih punika lumampah wonten ing marginipun Gusti, gesang kangge Gusti, ananging ngginakaken pranatan ingkang beda. Pamanggih ingkang boten sami, sanes wewengan kangge ngawonaken lan njeksani sesami. Pasamuwan ingkang kinasih Waosan kita wonten ing injil Mateus ngandharaken prakawis ingkang langkung lebet, babagan njeksani sesami. Nalika wonten tiyang ingkang tumindak lepat kita kedah paring pangapunten kanthi boten wonten watesipun. Waosan punika boten namung ngandharaken babagan cacahipun pangapunten ananging kadospundi kita paring pangapunten kanthi tulusing manah. Sih-rahmatipun Gusti ingkang tanpa wates dipun-andharaken wonten ing waosan punika. Pasamuwan ingkang Kinasih Gesang lumadi kagem Gusti punika pranyata sanes prakawis ingkang gampil dipun-tindakaken, pasrah sumarah dumateng Gusti lan rila nampi sesami punapa wontenipun punika dados prakawis ingkang kedah kita tindakaken nalika milih cara gesang kados Sang Kristus. Saking waosan kita dinten punika, kita saged sinau sawetawis bab ingkang wigati, kadosta ; 1. Sampun ngantos lumampah namung ngginakaken pepenginan kita piyambak, sumarah dhumateng Gusti lan karsanipun ingkang damel rancangan tumrap lampah gesang kita, kados Yusuf ingkang masrahaken sadaya lampah gesangipun dhateng Gusti. 2. Gusti punika kebak pangapunten, pramila kita umatipun dipun-atag saged gesang ingkang kebak pangapunten dhateng sesami. 3. Menawi wonten sedherek ingkang nggadhahi pemanggih ingkang beda, gegayutan kaliyan kapitadosanipun, sampun ngantos kita njeksani. Sampun rumaos langkung sae lan langkung prayogi tinimbang sadherek kita punika. 4. Gesang loumadi kagem Gusti, punika ateges rila paring pangapunten kangge sedaya tiyang ingkang nggadhahi kalepatan dhateng kita. Boten babagan cacahipun kita paring pangapunten, ananging kados pundi kita paring pangapunten kanthi tulusing manah. Punika sawatawis bab ingkang wigati ingkang saged kita tindakaken nalika kita milih margi gesang
Kaping Selangkung (ijo) Gesang Nuwuhaken Woh
Pasamuwan ingkang Kinasih I ng satunggaling dinten, wonten lare ingkang padatanipun boten purun mbiyantu tiyang sepuhipun, dumadakan dados sregep lan semangat ndherek reresik satunggaling griya. Wonten ing pungkasaning minggu ibunipun nampi serat saking lare punika ingkang wosipun peprincening upah ingkang dipun-tampi dening lare punika awit nyambut damel kanthi sregep wonten satunggaling griya wau. Dinten candhakipun lare punika kaget, awit nampi serat saking ibunipun, ingkang wosipun peprincen kabetahan lare punika wiwit alitipun: susu, tetedhan, rasukan, arta jajan, sepatu, sekolah, tas, obat nalika sakit lsp. Lare punika boten ngrumaosi bilih wekdal gesang wonten ing brayat punika minangka sih rahmat, ingkang boten saged dipun-tandhingaken kaliyan upah punapa kemawon. Cariyos wonten ing nginggil sejatosipun gegambaran saking kita minangka manungsa. Kita asring boten ngrumaosi bilih sih-rahmatipun Gusti tansah lumintu wonten ing gesang kita, ananging kita taksih nyuwun mawarni-warni kabetahan. Kita arsing rumaos Gusti boten adil awit boten nate mangsuli pandonga-pandonga kita. Kamangka berkahipun Gusti sampun lumintu ing gesang kita. Kita langkung katah ndheseg dhumateng Gusti matemah kita kesupen kangge ngwedalaken woh wonten ing gesang kita, ngaturaken ingkang paling sae dhateng Gusti lan sesami. Pasamuwan ingkang Kinasih Wonten ing waosan kitab Yunus kita saged nampeni kados pundi Yunus nglairaken raos boten lega dhateng Gusti awit sih-rahmatipun Gusti ingkang dipun paringaken dhateng bangsa Ninewe. Bangsa ingkang suwau tumindak boten sae, ananging lajeng mratobat, Yunus boten rila menawi bangsa punika boten kaukuman. Yunus rumaos bilih Gusti Allah boten adil awit paring sih-rahmat tumprap bangsa ingkang boten mbangun-turut dhateng pangandikanipun Gusti. Mbok bilih raos kados makaten ugi nate kita raosaken, kenging punapa tiyang ingkang tumindak boten sae taksih kaparingan gesang? Kenging punapa boten dipun-pejahi kemawon? Yunus nyuwun supados punapa ingkang dipun tindakaken punika wonten asilipun, sabotenipun bangsa Ninewe kaparingan paukuman. Pasamuwan ingkang Kinasih Paseksi saking Rasul Paul ugi ngengetaken dhateng kita bilih sih-rahmatipun Gusti punika tansah lumintu wonten ing gesang kita. Ing salebetipun kinunjara Rasul Paul paring paseksi, bilih prakawis
prakawis wonten ing gesangipun inggih punika luwar saking pakunjaran punapa pejah. Kanthi pilihan ingkang wonten punika Rasul Paulus tetep saged saos sokur. Kanthi paseksi punika rasul Paul nenangi pasamuwan Filipi suados tansah wartosaken sih-rahmatipun Gusti. Rasul Paul ingkang kinunjara taksih saged nuwuhaken woh peladosan kagem Gusti punapa malih pasamuwan Filipi, ingkang taksih mardika, kedahipun ugi langkung greget nuwuhaken woh kabar kabingahan dhateng sesami. Pasamuwan ingkang Kinasih Waosan Injil menawi kita raos-raosaken kanthi petangan matematika temtu kemawon badhe ndamel jengkel. Ingkang sami nyambut damel wiwit enjing ngantos sonten, lan ingkang nyambut damel namung wiwit sonten pranyata nampi upah ingkang sami. Wah..boten adil punika ..mbok bilih mekaten pemanggih kita. Ananging panen bilih keadilanipun Gusti boten saged dipun-ukur kanthi ukuranipun manungsa. Pasemon punika nyariosaken sistem ekonomi ingkang boten masuk akal kangge ngandharaken babagan Kratoning swarga. Pasemon punika ngatag kita supados ngraosaken babagan sih rahmatipun Gusti ingkang boten saged dipun etang kados upah. Pasemon punika ngandharaken bilih saben tiyang wonten ing griya punika nampi punapa ingkang dipun-betahaken lan punika gesang langgeng. Gusti Allah maringi punapa ingkang kaprasetyakaken dhateng manungsa, lan boten wonten satunggaling tiyang ingkang saged ndheseg dhateng Gusti babagan prakawis punika. Pasamuwan ingkang Kinasih Sasampunipun kita raosaken waosan kita punika, wonten sawetawis bab ingkang saged kita sinau, inggih punika : 1. Nyambut damel lan lelados kanthi tulus, lan sami ngangsalaken woh ingkang gesang wonten ing gesang kita. Sampun ngantos nguningakaken raos boten lega dhumateng Gusti awit sih rahmatipun ingkang kaparingaken dhateng sedaya tiyang. 2. Wonten ing gesang kita ingkang winates, kita kaatag supados saged tansah ngangsalaken woh kagem Gusti, peparing ingkang kita gadhahi punika sangu kangge peladosan kita ngantos pungkasaning gesang. 3. Gusti Allah punika mahamirah, panjenenganipun paring sih-rahmat dhateng sedaya tiyang. Sampun ngantos kita kirang legawa dhateng kaadilanipun Gusti. Kita raosaken bilih wekdal gesang lan lelados punika ugi wujud sih-rahmatipun Gusti kangge kita. Sumangga kita saged tansah ngwedalaken woh kagem Gusti lan sesami. ”Ananging Kratoning Allah lan kasampurnane, iku padha
nglenggana bilih namung Gusti ingkang dados pamimpin tumrap gesangipun. Lan kapitadosan ingkang makaten punika kababar wonten ing tumindak leres ing gesang padintenan. v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, P unapa panjenengan pirsa pinten blanjanipun para abdi dalem kraton ingkang kathi setya ngabdi dhateng ratu? Blanjan ingkang dipun tampi dening abdi dalem kasebat etanganipun sanes atusan ewu rupiah utawi yutan. Nanging para abdi dalem tetep setya anggenipun ngabdi katitik saben dinten nunggang sepedha utawi kendaraan umum saking griyanipun tumuju kraton, dereng malih kedah tumbas omben nalika ngorong, nilar padamelan wonten griya tumuju kraton lan nindakaken ayahan leladi sanesipun. Tiyang-tiyang makaten punika rila legawa nampi blanjan ingkang cacahipun namung welasan ewu rupiah. Tiyang-tiyang punika sami pitados bilih celak kaliyan ratu saha mitados sang ratu dados pamimpinipun, mila piyambak ipun badhe tampi berkah mirunggan ingkang boten saged dipun-jlentrehaken raosipun. Celak ratu sarta saged ngladosi ratu punika satunggaling kamareman lan ugi berkah mirunggan ingkang boten dipun-tampi dening sadaya tiyang. Sarehning pangabdenipun para abdi dalem punika magepokan kaliyan prakawis kapitadosan saha kamaremaning batos, mila tiyang-tiyang punika sami setya nglabuhi sang ratu kanthi pangabden saha paladosanipun, sinaosa petangan kadonyan anggenipun dados abdi dalem punika dipun-lenggana boten badhe njalari piyambakipun sugih. Prakawis punika prelu kita gatosaken mirungganipun pangabdenipun para abdi dalem ingkang misungsungaken gesangipun tumrap sang ratu. Menawi abdi dalem kraton kemawon purun ngabdi kanthi tumemen dhateng sang ratu, lajeng kados pundi kaliyan kita? Punapa kita ugi sampun ngabdi kanthi temen-temen dhumateng Gusti inggih Ratuning gesang? Punapa kita estu mitadosi bilih Sang Ratu Sejati ingghi punika Gusti Allah minangka pamimpin tumraping kita? Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, Sumangga kita sesarengan sinau saking paseksi pangandikanipun Gusti ingkang kita tampi ing dinten punika. Setunggal saking Yeheskiel 18:1-4, 25-32. Paseksi kasebat ngewrat cariyosipun Israel inggih umatipun Gusti ingkang boten purun ngabdi sawetahipun dhumateng Gusti Allah. Israel malah remen tumindak dursila. Kasaenanipun Gusti tinanggapan kanthi tumindakipun Israel ingkang boten wicaksana. Israel rumaos bilih pakaryaning Allah tumrap dhirinipun punika boten prayogi, mila Israel lajeng dados awon sikepipun lan remen damel dosa. Cetha sanget kados pundi Israel namung nggega pikajengipun piyambak tanpa preduli dhateng katresnanipun Gusti tumrap Israel. Sinaosa Israel nanggapi katresnanipun Gusti kanthi sikep awon, nanging Gusti tansah nresnani Israel lan nimbali supados purun mratobat. Kalih, paseksining juru masmur ing Jabur Masmur 25:1-9. Juru masmur mulang satunggaling kawicaksanan inggih punika kanthi ngunjukaken pepujen awit kababaring panguwaosipun Gusti wonten ing gesangipun juru masmur. Juru masmur pitados bilih Gusti dados pamimpin ing gesangipun mila piyambakipun nyuwun supados gesangipun tansah tinuntun dening Gusti, nyuwun pangapuntening dosa kalepatan ingkang sampun katindakaken saha nggadhahi pangajeng-ajeng bilih Gusti badhe nuntun tiyang ingkang purun andhap asor kanthi mituhu lan setya dhumateng Gusti. Tiga, paseksining Filipi 2:1-13. Ing ngriku kita manggihaken kasunyataning kapitadosan ingkang ketingal wonten ing tandang-tandukipun umat jalaran Gusti dados pamimpinipun. Ngabdi dhumateng Gusti punika ateges gesang winengku ing tentrem rahayu. Lan manungsa ingkang ing manahipun makuwon tentrem rahayu badhe ketingal wonten ing tindak tanduk padintenanipun inggih punika: kanthi sikep ngudi tunggal rasa, tunggal budi, boten pados kauntungan tumrap dhirinipun piyambak, nggadhahi raos pangraos kadosdene Sang Kristus lan tumindak leres sanesipun. Salajengipun, tigang piwulang kasebat katandhesaken kanthi piwulang saking Injil Mateus 21:23-32. Pirembaganipun Gusti Yesus kaliyan pangajenging imam lan pinisepuhing Yahudi ngewrat piwulang bab kuwaos lan sikep anggenipun umat masrahaken gesang. Magepokan kaliyan panguwaos, manungsa punika gadhah hak nemtokaken sinten ingkang dipun-pitadosi lan dipun-bekteni. Pancen jagad punika nawekaken mawarni-warni panguwaos ingkang saged dipun-angge cepenganipun manungsa. Pancen kajawi Gusti manungsa saged ngajeng-ajeng saking kakiyatan-kakiyatan sanes ingkang wonten ing jagad punika. Nanging tumraping tiyang pitados temtu boten wicaksana menawi ingkang dados panguwaos utawi pamimpinipun punika sanes Gusti. Sami kaliyan ingkang dipun-tindakaken dening Israel, sinaosa sampun dipun-wilujengaken dening Gusti nanging Israel nanggapi kanthi tumindak-tumindak ingkang asor. Mila, paseksi ing Mateus punika, dados satunggaling piwulang ingkang ngengetaken umatipun Gusti supados dados wicaksana kanthi ngakeni bilih namung Gusti ingkang dados pamimpin tumrap gesangipun. Prakawis candhakipun ingkang kawrat ing Mateus inggih punika bab pasrahing gesang. Gusti Yesus melehaken sikepipun para pangajenging imam Yahudi ingkang pitados dhateng Gusti Allah, nanging sikepipun condhong lelamisan. Kamangka ing sisih sanes wonten manungsa ingkang kecalan ajining dhiri inggih punika para juru-mupu-beya lan ugi wanita tuna-susila malah pitados dhateng Gusti Allah kanthi tumemen. Gusti Yesus mratelakaken bilih juru-mupu-beya lan wanita tuna-susila gadhah hak mlebet kratoning Allah. Pratelanipun Gusti punika ngewrat makna bilih manungsa-manungsa saking golongan miskin papa nanging malah purun mratobat lan ngabdi dhateng Gusti kanthi tumemen. Mila tiyang-tiyang punika ingkang gadhah hak nampi berkah mirunggan nglangkungi para priyayi ingkang rumaos paling suci, paling leres, paling sugih lan sapiturutipun. Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, Ing wiwitaning khotbah kita kaabenajengaken kaliyan kawontenan kasetyanipun pada abdi dalem kraton. Samangke kedahipun tuwuh pitakenan ing salebeting manah kita: Punapa Gusti punika estu dados pamimpin tumrap gesang kita? Satemah kita gumantung sawetahipun ingkang bab pangrehipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap kita, sikep kados punapa ingkang kedah kita babaraken wonten ing gesang padintenan kita? Nyinau saking pangandikanipun Gusti samangke, nalika kita ngakeni bilih Gusti punika pamimpin tumraping gesang kita punika ateges bilih boten wonten
nanging Gusti ingkang paring samudayanipun tumrap kita lan Panjenenganipun punika tuking gesang kita. Pamimpin kita sanes kamajenganing jaman, nanging Gusti ingkang dados sumbering kawruh kita. Lan pamimpin kita sanes pepinginaning kadagingan, nanging namung Gusti ingkang murba ing dumadi ingkang dados panguwaos saha pamimpin tumrap kita sarta kuwaos ing bab gesang punapa dene pejah kita. Menawi kita ngakeni bilih Gusti minangka pamimpin kita ateges bilih tumindak padintenan kita kedah mratelakaken kapamimpinanipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap gesang kita mila pangangen-angen kita kaeneraken dhateng kaleresan, boten saben wekdal namung ngrancang piawon. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap dhiri kita mila pitembungan kita kedah mbabar katentreman, pambereg, panglipuran saha pangatag tumrap sesami. Sanes pitembungan ingkang ngremehaken, nindhes, mitenah saha damel goreh manahipun sesami. Nalika Gusti dados pamimpin kita mila kedah kita pisungsungaken kagem Gusti, boten malah kita ulungaken dhateng dosa. Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, Lumantar pangandikanipun Gusti ingkang kita tampi sesarengan, mila samangke kita tinimbalan naliti gesang kita piyambak-piyambak. Menawi kita nglenggana bilih anggen kita ngakeni Gusti minangka pamimpin kita punika namung medal saking lathi kemawon dereng nandhes ing salebeting manah lan pangaken kita kasebat dereng kababar wonten ing tumindak gesang ingkang nyata mila kita mratobat. Mumpung taksih wonten wekdal kangge ndandosi karingkihan kita, pitados bilih Gusti mesthi paring kasagedan tumrap kita salebeting nglampahi gesang anyar lan ngudi krenteg ingkang sae kasebat.
Puja-puji syukur alhamdulillah mugi kunjuk ing ngarsaning Gusti Allah SWT. ingkang sampun paring berkah saha hidayah dhumateng kita, bilih ing dalu punika kula panjenengan sami saged niakempal wonten ing…………, kangge angrengengaken dinten ageng umat Islam dinten Iedul Adha utawi
dipun sembelih tiyang sepuhipun inggih punika kanjeng Nabi Ibrahim as. minangka pangujining Allah SWT. dhumateng kanjeng Nabi Ibrahim as. kaliyan putranipun Ismail. Kados pundi ketakwaan saha sih katresnanipun kanjeng nabi dhumateng Allah SWT Awrat pundi tresnanipun dhumateng pangeranipun |punapa awrat tresnanipun dhumateng putranipun. Kanjeng Nabi Ibrahim mbutekaken bilih tresnanipun dhumateng Gusti Allah SWT langkung aageng tinimbang tresnanipun dhumateng ingkang putranipun Ismail. Pramila kanthis ikhlas nabi Ibrahim as. rila ngurbanaken putranipun. Kanthi kekuasaanipun Allah SWT. pramila Isamil dipun gantos satunggaling menda domba.
Hikmahipun, kita manungsa kedah ikhlas ngurbanaken banda sahaya ingkang dipun kersakaken Allah Swt.
Kados pundi riwayat saha kedadosanipun ngengingi kanjeng nabi Ibarahim dalah putranipun, ing samangke saged dipun midhangetaken aturipun ……….ing
Kabudayan Indonésia bisa didèfinisèkaké minangka sakabèhing kabudayan lokal sing wis ana sadurungé kawangun nagara Indonésia ing taun 1945. Kabèh kabudayan lokal sing asalé saka kabudayan anéka rupa suku-suku ing Indonésia minangka bagéyan integral saka kabudayan Indonésia.
Kabudayan tradisional Indonésia[besut | besut sumber]
Omah adat[besut | besut sumber]
Budaya_Indonésia&oldid=1049238"	Kategori: Budaya IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Isuzu Panther ya iku salah sijiné montor prodhuk Isuzu kang kena digunakaké kanggo kapentingan kluwarga lan kapentingan bisnis.[1] Panther nggunakaké mesin diesel kang ramah lingkungan lan irit bahan bakar.[1] Ing
Isuzu Panther mung mbutuhaké bensin kang cacahé 1 liter kanggo jarak 33 km.[1] Ing acara iki mesin isuzu panther uga digunakaké nganti 6 x 24 jam non stop.[1] Désain exterior lan interior wis dikembangaké miturut selera pasar.[1] Mesin diesel ing isuzu panther wis diwénéhi turbo direct injection.[1] Saliyané iku uga ana Isuzu Panther kang nduwéni transmisi automatic, siji-sijiné mobil diesel kang nduwéni transmisi automatic ing Indonésia.[1] Isuzu panther uga nduwéni turbo saéngga ora nyebabaké polusi tumprap lingkungan.[1] Mobil panther nduwéni werna-werna tipe kayata tipe Pick Up lan Minibus.[1] Panther Pick Up uga nduwéni jinis Pick Up Low Deck
uga ana kang nggunakaké transmisi manual lan automatic (LS & Touring).[1] Isuzu Panther bisa digunakaké kanggo pribadi lan kanggo bisnis.[1] Ing Indonésia, Isuzu Panther didol ing outlet Isuzu kang kasebar ing kabèh dhaérah-dhaérah ing Indonésia.[1] Produk Isuzu dijamin karo Agen Tunggal ya iku “PT Pantja Motor”.[1] Supaya nggampangaké perawatan utawa service kendaraan, Isuzu Panther uga nyediani fasilitas “Red Carpet” kang bisa mbiyantu pengguna Isuzu.[1] Saliyane iku Isusu nduwéni fasilitas Bengkel Isuzu Berjalan bakal siyaga nampa lan nangani
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)isuzu.astra.co.id(dipunundhuh tanggal 6 Agustus 2011)
^ a b (en)isuzu.co.jp(dipunundhuh tanggal 6 Agustus 2011)
dukun sae, mboten galak, apik, nek bidan mboten nate kumpul...fasilitas mbeto alat gunting, betadin kalih perban... puas, mboten wonten kirange, luwihe wonten, sakderenge kulo mriko mbahe dukun mriki, dadah lare kulo, mboten
Mboten nate ngertos jampersal, sok ngomongi saking tonggo. Bojoku mboten
Amenangi jaman edan, ewuh oyo ing pambudi, melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni
tanggal 8 Juli 1633 Masehi. Dalam buku Primbon Adji Caka Manak Pawukon 1000 taun:"Bareng saadening karaton Djawa Islam ing Mataram, ing sadjumenenge Sri Sultan Agung Prabu Anjakrakusuma, ana kaparenging karsa Nata jasa taun Djawa, awewaton taun Kamariah ija iku taun mitutut petungan rembulan, kang bisa njakup antarane kabudajan. Hindu lan Arab bareng paugeraning Taun Djawa iku wis kalakon kaangit kalajan mupakate para sudjana sardjana ahlum nujum, bandjur wiwit katindakake tumapake ana ing nusa Dja lan madura (
pemanggilan templatArtikel mengandung aksara GauliaArtikel mengandung aksara non-Indonesia	Menu navigasi
Wonten ing dalem wakdal ingkang berbahagiya niki monggo kulo lan penjenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan nikmat sehinggo dinten meniko kito saget kempal wonten meriki panggenan.
Shalawat ugi salam mugiyo tetep dipun paringaken dumateng nabi kito Muhammad saw., keluarganipun, lan poro sahabatipun ugi poro kaum muslimin ingkang purun ngelampahi ajaran Is-lam kanthi estu-estu lan leres. Lan mugiyo kito sedoyo kelebet umat beliau ingkang purun ngamalaken ajaran Islam kanthi estu-estu lan leres.
Poro rawu sedoyo ingkang kulo hormati.
Kulo wonten meriki bade ngaturaken lan maringi sumerap mbok
beleh wakdal niki kito dipun rawuaken kaliyan bapak;…… lan ibu; ….. sekeluarga ngempalaken kito sedoyo wonten mriki panggenan inggih meniko kaperlu nyaksikaken dinten ulang tahun kelahiranipun bapak; …..ingkang saben dinten disebat lan dipun panggil kelawan bapak;….., amergi nyogoh ingkang kaping kalih dipun paringi asmo; ….. inggih meniko ulang tahunipun ingkang kaping;…..
Lan kulo wonten mriki dados wakil ing keluarga saking sederek-sederek ing lintu, ngucapaken matur nuwun sanget ingkang sampun nyempataken wakdal
ugi kulo nyuwun agunge pangapunten ingkang katah, beleh anggenipun kulo nyambut kekempalan panjenengan sedoyo niki katah kekiranganipun, nopo niku saking lelengga-hipun, lan pasogatanipun ugi lintu-lintunipun.
Ugi kulo nyuwun do’a restunipun saking poro rawu sedoyo,
mugiyo bapak;……senantiasa dipun paringi kesehatan badani-
Kulo niki nyogoh ingkang kaping setunggal saking bapak; …..
ingkang kaping;…..mugiyo Allah maringi umur ingkang dowo,
rizki lancar, dipun paringi kekiyatan lahir ugi bathinipun, sabar mimpin keluarganipun. Semanten ugi kelawan panjangipun umur niki mugiyo bapak ingkang dados kepala wonten rumah tangga tambah sahe lelampahipun, lan tambah parek anggenipun ibadah dumateng Allah.
Cobi kito sedoyo memperhatosaken kaliyan pangendikanipun nabi saw. ingkang artosipun :
“Sak api-apike manungso yoiku sing dowo umure lan apik amale. Lan sak elek-eleke menungso yoiku diparingi umur dowo nanging elek amale.”
Dados kelawan umur ingkang dipun paringaken kito sedoyo niki kedah kito manfaataken ugi kito sedoyo ginakaken kanti sahe kangge ngelampahi amalan ingkang sahe.
Lan wonten mriki kulo lan sederek sedoyo namung saget ndo’ngakaken dumateng panjenengan kekalih, khususipun bapak ingkang sakniki umuripun kirang langkung sekawan ndoso taun. Mugiyo, sedoyo doso panjenengan dipun sepunten kaliyan Allah. Lan do’a kulo :
“RABBIGHFIRLII WA LIWAALIDAYYA WARHAMHUMAA KAMAA RABBAYAANII SHAGHIIRAN”.
sepuroho dosoku lan doso tiyangsepah kulo kalih. Lan belas kasihanilah kiyambake kekslih koyo dene Ingsun (
DUNYAA HASANATAN WA FIL AAKHIRATI HASANATAN WA QINAA ‘ADZAABAN NAARI
“Do Tuhan kulo, kulo nyuwunpanjenenganparingikebahagiyaan ing dunyo lan kebahagiyaan wonten ing akhirat. Lan
cemilane jadah, tempe bacem, ngangeni
gunungkidul handayani, bacut ucul angel nggoleki
kulonprogo binangun, karo kanca mbok ya sing rukun
dalad, sangi, lan nyothe kuwi basa premane
sakdhuwur-dhuwur’e sinau kudune dhewe tetep wong jowo
alkmdulilla kulo sampun donwload wayang kulit judul pandhowo ngenger.raos bunga ati kulo matur nuwun dateng bpk kinarto sabdo sak rombonganipun.kula budiyah asli
saget miringanken wayang meniko alkmdlillah amin
Piye toh iki sing bener?? Njenengan niku asmanipun asli sinten? Kok ngaku” Bu Diyah, Muchsin, lan Bagol?
Potongan-potongan naskah Laut Mati dipamèraké ing Muséum Arkéologi, Amman
Naskah Laut Mati kapérang saka kurang luwih 900 dhokumèn, klebu tèks-tèks saka Kitab Suci Ibrani, sing ditemokaké antarané taun 1947 lan 1956 jroning 11 guwa ing Wadi Qumran lan sakupengé (cerak reruntuhan pemukiman kuna Khirbet Qumran, ing sisih kidul-kulon pesisir Laut Mati). Tèks-tèks iki duwé makna kaagamaan lan sajarah sing wigati, amarga tèks-tèks iku praktis arupa siji-sijiné dhokumèn-dhokumèn Alkitab sing asalé saka mangsa sadurungé taun 100
sing becik, nanging jangkep mung jroning pangertèn yèn iku nyertakaké pertalan-pertalan saka
nliti gulungan-gulungan iki minangka dhokumèn Yahudi, lan ngusulaké yèn iku asalé saka klompok Saduki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.43, 4 April 2016.
panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing
Ir. Darmanto, Dip. HE, M.Sc (moderator); Dr. Wayan TA/Dr Taryono; Dr. –Ing Singgih Hawibowo/ Dr.-Ing Kusnanto/ Dr.-Ing Harwin S; Dr. –Ing Agus Maryono; Dr. Samodra Wibawa
wb, Tresna asih Pangeran mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lam...
Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang , Kartosuro, Bantul, Sleman, Wates/kulon progo, Wonosari , yogyakarta , prambanan , aceh, ambon, banjarmasin, bandung, bogor, cud, bekasi, chicago, bontang, batam, banyuwangi,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga , Navan / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Zenith, Salatiga, Semarang, Slawi , Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal , Waterford, Ungaran, Winton, Wonosobo, Bangkalan ,
layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe
Wewaran: Beteng, Soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi.
Wewaran : Beteng, was, soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi.
Dewasa ala : geni Rawana, Lebur awu, geni murub,
masalahe sink jenenk'e fendem kui.. rupane piye? fendem iku dewe jenenk asli opo samaran? lek wis jelas kabeh, ayok wis
kuwi arek e dihukum dewe karo sing kuoso
sing gampang mlebu ne (sg daftar mesti ketompo)....sok2x
AKU YO AREK ITN, TAPI G KOYOK NGONO CARANE NGOSPEK COK JANCOK !!!
TAK GOLEK'ANE RAINE MENDEM IKU NDEK KAMPUS !!! TAK
dibayar gawe opo? Koplak, lek wes ngene ngelimpahne nang mahasiswane! KON IKU PENANGGUNGJAWAB PAK! PODO GA NDUWE ATI A?
Waldjinah – Yen Ing Tawang Ana Lintang | Suko Budoyo
BANYUMAS PURBALINGGA BANJARNEGARA WONOSOBO WANGON GOMBONG KEBUMEN KUTOARJO PURWOREJO BREBES SUMPIUH KARANGANYAR BANJARAN KLAMPOK TEGAL PEMALANG PEKALONGAN WELERI REMBANG TAYU MAGELANG PARAKAN
kuwi sing sregep sinau, bene absene luwih soko 75%. wes, sing sregep, gek ndang
Miniatur Bus Bis Seram Bagian Timur ,
Waropen ,Miniatur Bus Bis Yahukimo ,Miniatur Bus Bis Yalimo ,
Teluk Bintuni ,Miniatur Bus Bis Teluk Wondama ,Miniatur Bus Bis Tidore ,Miniatur Bus Bis Tolikara ,Miniatur
Bis Teluk Bintuni ,Miniatur Bus Bis Teluk Wondama ,Miniatur Bus Bis Tidore ,Miniatur Bus Bis Tolikara ,
Miniatur Bus Bis Waropen ,Miniatur Bus Bis Yahukimo ,Miniatur Bus Bis Yalimo ,
Miniatur Bus Bis Sorong Selatan ,Miniatur Bus Bis Supiori ,Miniatur Bus Bis Tambrauw ,Miniatur Bus Bis Teluk Bintuni ,Miniatur Bus Bis Teluk Wondama ,Miniatur Bus Bis Tidore ,Miniatur Bus Bis Tolikara ,Miniatur Bus Bis Waropen ,Miniatur Bus Bis Yahukimo ,Miniatur Bus Bis Yalimo ,
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged
Teluk Bintuni, Miniatur Bus Bis Teluk Wondama, Miniatur Bus Bis Tidore, Miniatur Bus Bis Tolikara, Miniatur
Pegunungan Bintang ,Miniatur Bus Bis Pulau Morotai ,Miniatur Bus Bis Pulau Taliabu ,Miniatur Bus Bis Puncak ,Miniatur Bus Bis Puncak Jaya ,Miniatur Bus Bis Raja Ampat ,Miniatur Bus Bis Sarmi ,
Miniatur Bus Bis Nduga ,Miniatur Bus Bis Nduga ,Miniatur Bus Bis Paniai ,
Miniatur Bus Bis Merauke ,Miniatur Bus Bis Mimika ,Miniatur Bus Bis Nabire ,
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Maluku Tenggara Barat, Miniatur Bus
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Deiyai, Miniatur Bus Bis Dogiyai, Miniatur Bus Bis Fakfak, Miniatur Bus Bis
Bis Nanga Bulik ,Miniatur Bus Bis Nanga Pinoh ,Miniatur Bus Bis Ngabang ,Miniatur Bus Bis Nunukan ,Miniatur Bus Bis Pangkalan Bun ,Miniatur Bus Bis Paringin ,Miniatur Bus Bis Pelaihari ,Miniatur Bus Bis Penajam ,
Miniatur Bus Bis Nanga Pinoh ,Miniatur Bus Bis Ngabang ,Miniatur Bus Bis Nunukan ,Miniatur Bus Bis Pangkalan Bun ,Miniatur Bus Bis Paringin ,Miniatur Bus Bis Pelaihari ,Miniatur Bus Bis Penajam ,Miniatur Bus Bis Pulang Pisau ,
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Nanga Bulik, Miniatur Bus Bis Nanga Pinoh, Miniatur Bus Bis Ngabang,
Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe utawa
4.Ing wayah lomba nggawe sragam biru putih lengkap.
Para pangemban pangembating praja tuwin satriyaning negari minangka pandam pandoming kawula ingkang pantes sinudarsana;
Para alim, ulama, saha para kyai ingkang lebda ing pamawas ingkang tansah tinuladha dening para ummat, langkung-langkung wabil khusus dhumateng panjenenganipun almukarrom ……………………….. (nama tokoh yang akan memberikan pengajian/tausyiyah) ingkang tansah kita antu-antu wedharing wursita aji, ingkang dipun mulyaaken Allah;
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken sami manengku puja puji, ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat arupi iman lan Islam. Innalhamda lillaah.
Shalawat saha salam mugi tansah katetepna dhumateng junjungan kita nabi agung Muhammad SAW, para garwa saha putra, para
pambiwara ingkang kapiji nderekkaken titi laksananing adicara Pengaosan …………………, nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, denea kula cumanthaka nggempil kamardikan saha munggel pangandikan sawetawis, kinarya amurwakani adicara pengaosan ing ndalu punika. Sak lajengipun, keparenga kula badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara Pengaosan ………………… ing titi wanci punika ingkang sampun rinacik saha rinantam kirang langkung mekaten :
Kalajengaken adicara ingkang angka kalih, Waosan Kalamullah ingkang sampun sinerat ing Pustaka Suci Al-Qur’an, ingkang samangke badhe kasarirani dening sedherek ……….
Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja ingkang hamengku gati, ingkang badhe kasarirani sedherek/bapak ……………………… (ketua panitia atau yang ditunjuk)
adicara ingkang angka gangsal, minangka wigatosing pepanggihan dalu punika, nun inggih Wedharing Pengaosan arupi tausyiyah ingkang badhe kaparingaken dening
adicara Pengaosan ………….. ing dalu punika. Mugi-mugi adicara ingkang sampun karantam menika sageta lumampah kanti rancag winantu barakahipun Gusti Allah SWT. Awit saking menika, sumangga kita sareng-sareng ngaturaken pandonga dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT mracihnani bilih pepanggihan dalu punika tumunten kawiwitan. Kinarya murwakani adicara pengaosan menika, sumangga kita ngunjukkaen do’a kanti waosan ………………….. (basmalah atau bacaan ummul kitab atau dengan do’a lainnya).
Ndungkap adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamulah ingkang badhe kasarirani dening sedherek ……………………. Anamung saderengipun, kasuwun dumateng sedaya jamaah mugi kepareng hamidangetaken saha hangraosaken ing sak lebeting manah jer menika Pangandikanipun Allah SWT. Sadereng lan sasampunipun dipun aturaken agunging panuwun. Salajengipun, dhumateng sedherek …………… wekdal kasumanggaaken.
Paripurna waosan ayat-ayat suci ingkang sampun kaaturaken. Ing pangajab, mugi kanthi waosan kala wau manah kita langkung tinarbuka saengga saget ayom ayem tentrem dumigi sak lami-laminipun. Ugi dhumateng sedherek ingkang sampun ngaturaken waosan kala wau pikantuk ganjaran saking ngarsanipun Allah SWT. Amiin yaa rabbal ‘aalamiin.
Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja. Dhumateng sederek / Bapak …… wekdal kasumanggaaken.
kasigeg sawetawis kinarya paring wekdal dhateng para kanca ingkang badhe angaturaken pasugatan prasaja. Dhumateng para rawuh ingkang sampun kaladosan, mugi kepareng tumunten anyekecaaken ngunjuk sarta dhahar kanthi merdikaning penggalih. Salajengipun adicara kasumeneaken sawetawis.
Adicara ingkang angka sekawan wedharing pangandika saking panjenenganipun Bapak/Ibu…………… Dhumateng bapak/ibu………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun bapak/ibu……ingkang sampun kepareng paring pangandika.
Hadhirin wal hadhirat, kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah, purwa lan madyaning pepanggihan sampun kita lampahi kanthi kalis ing rubeda. Tumapaking adicara salajengipun wedharing wursita aji saha tausiyah ingkang minangka sari lan wigatosing pepanggihan menika. Ingkang menika, dhumateng almukarron bapa kyai…..kasuwun paring pengaosan saha wedharing tausiyah ing pepanggihan pengaosan …… dalu punika. Dhumateng almukarrom …….. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Ngaturaken sanget agunging panuwun dhumateng panjenanganipun almukarrom……ingkang sampun paring piwucal luhur dhateng para jamaah ing dalu menika. Saestu sedaya pangandika saha piwucal luhur menika ndadosaken tuladha tumrap kita ingkang rawuh saha
pengaosan menika, mracihnani bilih titi laksitaning adicara pepanggihan ing dalu punika sampun paripurna. Anamung saderengipun pepanggihan menika kapungkasi, kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara, mbok bilih pinangih atur ingkang kirang nuju prana saha tindak tanduk ingkang kirang nengsemaken, kanthi andhap asoring manah kula nyuwun gunging samodra pangaksami.
Muslimin lan muslimat, ingkang kinurmatan, minangka pratandha panutuping adicara dalu punika, sumangga sareng-sareng kita ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana
sugeng kundur mugi tansah rahayu ingkang sami pinanggih.
Wassalaamu’alaikum warahmatullaahi wabarakaatuhu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Wakil_Presidhen_Indonesia&oldid=939492"	Kategori: Tokoh Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.34, 4 Novèmber 2015.
Miniatur Bus Bis Nanga Pinoh ,Miniatur Bus Bis Ngabang ,Miniatur Bus Bis Nunukan ,Miniatur Bus Bis Pangkalan Bun ,Miniatur Bus Bis Paringin ,Miniatur Bus Bis Pelaihari ,Miniatur Bus Bis Penajam ,Miniatur Bus Bis
ramey makin gedi....Farid Mohd Nor yo podo-podo kang. kulo pun ngunu anal-anak eh podo sekolahan kabeh ..Wadi Roni pemerintah wes kepepet , nek nafase wes arep sampek gulu baru diunggahke gaji ..iku wes lumrah ? Utek politik kemelayuan@kebaratan wes reget ..Meneh
mulakno kui digeret umure ..saiki pun wes ramei seng podo optiol awal ..aku rak pernah sain pak nyambong seko awal bien..omor 50 jikok option. pompong isek
peluang..cah2 nom saiki (konco2 ku nang PG) akeh seng ra sokong kjaan pasalea kon belajar duwur2 ijazah gulung2 koyo
payah kangelan arep golek pengangkutan kangge melaku enggon seng adoh ..cokop nongkrong nang ngomah wes iso mbincangake opopun , MUNG didelok lan diperhatiake wong lio ...yo oposalahe ..iku
negoro //Wadi Roni ‎...kulo setuju kabeh opo seng dikandake lan diceritake nang kene . Memang kito ki suku bongso Jowo seng nunut lan manut
angka alun-alun nganjuk31 7 6 5 5 3 3 4 4 5 6 3lungo tak anti-anti kapan nggonmu bali2 3 4 3 2 3 6 6 3 2 1 5# 67 – 176mecak’e endahing wengi kutha
tawaran apik ing Augustsearch10000170500tawaran apik ing Maysearch10000170600tawaran apik ing Junisearch10000170700tawaran apik ing
» Bulgaria » Rostov-on-Don - Bourgas
Kancil lan Baya Prastawa iki kedaden ana ing zaman peteng dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge, lintang lan
Ukara Pitakon Ukara pitakon yaiku ukara kang surasane njaluk katrangan marang wong liya, amarga kepingin mangerteni apa kang durung d...
Cangkriman yaiku tetembungan utawa unen-unen kang kudu dibatang karepe. Tembung liya kudu ana bedhekane. Cangkriman mono bisa kaperang dadi...
Copyright © 2013 SIWAN | Powered by Blogger
Tunggak ...lagu koes plus10 rujak cingur 11 nyai inda indo. pop jawa melayu(1976) 1 mesakake 2 aja ngono 3 linsir ngulon 4 kaya ngene rasane 5 pokale
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalogo Ngabdurrahman Sayyidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sedasa ing Ngayogyakarta Hadiningrat”<> menjadi “Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram, Senopati Ing Ngalogo, Langgeng Ing Bawono Langgeng, Langgeng Ing Toto Panotogomo”,
Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalogo Ngabdurrahman Sayyidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sedasa ing
ngendi iku mbah, wong kayane jik neng pabrik ngono
Nampa Inn & Suites617 Nampa Blvd,
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Maluku Tenggara
Ing dalem wakdal ingkang berbahagiya niki, monggo kulo lan panjenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersa-nipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan rahmatipun arupi sehat badan, lan nikmat ingkang langkung niku inggih meniko arupi nikmat kemerdekaan bangsa Indonesia. Lan dinten niki kito sedoyo ngengeti dinten ulang tahunipun ingkang kaping;……Mugiyo bangsa Indonesia niki langkung jaya lan raos tenterem, adil lan makmur.
Shalawat lan salam mugiyo tetep dipun paringaken dumateng nabi kito Muhammad saw., keluarganipun, poro sahabatipun, ugi kaum muslimin sedoyo ingkang estu-estu purun ngelampahi ajaran-ajaran Islam ing dalem gesangipun. Mugi-mugiyo kito sedoyo dados umat beliau ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kanti leres lan estu-estu ing dalem gesang niki.
Poro rawuh sedoyo ingkang kulo hormati.
Ing dalem wakdal ingkang berbahagiya niki, monggo kito sedoyo raos syukur ateges ngelampahi nopo ingkang sampun dipun paringaken bangsa Indonesia arupi kemerdekaan niki. Kito sedoyo selaku generasi ingkang nerusaken perjuanganipun, monggo kito isi kemerdekaan niki kelawan pinten-pinten kegiatan ingkang saget menunjang kualitas kito sedoyo ing antawisipun inggih meniko arupi nggiatno lan sregep anggenipun belajar lan lintu-lintunipun.
Lan kito sedoyo sampun sumerap, mbok beleh saben tahun kito tepatipun wulan Agustus ngengeti dinten ulang tahunipun. Sedoyo niku ngerupekaken kangge ngenang malih peristiwa lan pinten-pinten kedadosan wakdal semanten. Semanten ugi kito dados tiyang Islam ngerupekaken kewajiban nggali pinten-pinten nikmat ingkang sampun dipun paringaken dumateng kito sedoyo lan ugi dumateng sedoyo bangsa Indonesia.
Nikmat arupi kemerdekaan ingkang sampun dipun paringaken dumateng kito sedoyo khususipun lan sedoyo bangsa-bangsa Indonesia umumipun niku ngerupekaken setunggaling nikmat ingkang paling ageng selaku bangsa Indonesia. Saking niku kemerdekaan meniko kedah estu-estu kito sedoyo syukuri. Keranten saget kito sedoyo raosaken ngantos nyogoh-nyogoh lan putu lan ugi dateng sakterusipun. Kados dawuhipun Allah inggih meniko artosipun :
“Menawi kito sedoyo gelem syukur atas nikmat-nikmat Allah, mongko ditambahi dening Allah. Lan ananging menawi kito niku ingkar nikmat-nikmat Allah, mongko kito bakal angsal adzabipun Allah ingkang langsung Maha Dahsyat.”
Kito kedah nyumerapi, Allah swt. nyiptakaken menungso wonten ing dunyo niki supoyo mados sangu ing kemerdekaan lan kebebasanipun niku boten wonten lintu supados dados umat ingkang bertakwa ingkang purun ngajak dumateng kesahenan. merintah marang ingkang sahe lan nyegah saking keawonan. Milo saking niku, insya Allah kelawan ngelampahi kados niku negari bade langkung cepet nuju ingkang dipun cita-cita-aken dados negari ingkang aman lan tenterem, adil lan makmur sedoyo masyarakatipun. Kados dawuhipun Allah swt. wonten Al Qur’an. serat Al A’raaf, ayat 96, ingkang artosipun :
“Lan Lamon penduduk deso utowo negoro iku podho iman lan takwa marang Allah, Allah bakal
Bus Bis Puncak Jaya ,Miniatur Bus Bis Raja Ampat ,Miniatur Bus Bis Sarmi ,
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Nduga, Miniatur Bus Bis Paniai, Miniatur Bus Bis Pegunungan Arfak, Miniatur Bus Bis Pegunungan Bintang,
Pesawat N-219, ‘Burung Besi’ Asli RI
terpenggal… weleh-weleh ono sing ora nggenah…iki, tapi pancen biasane..rahasiane ono sing diizinkan metu, enek siang ditululis kanggo awake dewe…, dadi
Prasasti Jambu utawa Pasir Kolengkak inggih punika prasasti ingkang asalipun saking Kerajaan Tarumanagara ingkang dipuntemokaken ing laladan kebon jambu, kinten-kinten 30 km sisih kulon Kitha Bogor. Prasasti punika dumunung ing Kampung Pasir Gintung Parakan Muncang, Kecamatan Nanggung, Bogor.[1] Prasasti punika nggadhahi kagunan ingkang wigati
rena mahawijaya, ya siya, o o i saka, panca pandawa e(m) ban bumi.[2]
Mugi rahayu, punika tandha piweling suwargi Prabu Ratu, dipuntetepaken panjenenganipun mawi asma Prabu Guru Dewataprana.[2]
ditetepaken (malih) panjenenganipun mawi asma Sri Baduga Maharaja Ratu Aji ing Pakuan Pajajaran Sri Sang Ratu Dewata. Panjenenganipun ingkang ndamel pecerèn (pertahanan) Pakuan.[2]
Panjenenganipun putra Rahiyang Dewa Niskala ingkang dipunpusaraken ing Gunatiga, wayah Rahiyang Niskala Wastu Kancana ingkang dipunpusaraken dhumateng Nusa Larang.[2]
Panjenenganipun ingkang ndamel tandha piweling arupi gunung-gunungan, ndamel undhakan kanggé wana Samida, ndamel Sahiyang Telaga Rena Mahawijaya (dipundamel) ing salebeting (warsa) Saka "Panca Pandawa Mengemban Bumi".[2]
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.56, 8 Maret 2016.
Ingkang kinurmatan Bapak Lurah Ingkang kinurmatan bapak Ketua Rt ,,, Ingkang kinurmatan bapak .. Poro hadirin sedoyo ingkang kawulo hormati. Assalamualaikum Wr. Wb. Kawulo aturaken matur nuwun sanget kagem bapak / ibu sedoyo ingkang sampun menehi kesempatan kagem kawulo kangge nyambut acara meniko wonten ing Isra mira nabi agung Muhammad saw. Saderengipun monggo kito sedoyo ngucapaken puji syukur dhumateng gusti Allah swt, sebab kanti nikmat lan rahmatipun kito sedoyo saget makempal wonten ing mriki, sehingga wonteng ing ndalu niki kito tanda diwenehi kesehatan jasmanu ugi rohani kagem ngringoaken ceramah agama kagem santapan rohani wontening acara Isro lan miroj nabi agung Muhammad saw. Salajengipun, kulo aturaken matur nuwun ingkang seagengipun dumating sedoyo poro rawuh lan tamu undangan ingkang sampun kanti ikhlas nglonggaraken wektunipun kagem nggolet ilmu lan ngrungoake ceramah agama ingkan sekedap malih bade dipun sampeaken dening Bpk .. (ingkang badhe ngisi pengajian) Poro hadirin ingkang minulyo, kito umat islam sampun
kito dhumateng Allah swt. Semoho ugi kita saged luwih ngedekaken kito dhumateng Allah swt, lan saget nglakoaken sedoyo perintahipun lan ngedoih sedoyo ingkang dado larangan-laranganipun Allah swt. Kawulo atas nami Ketua Panitia peringatan Isro lan mijob, ngarep-arep mugi-mugi ilmu pengetahuan agama kito khususipun masalah isro lan mijor meniko bener-bener dipun gateaken dening poro rawuh sedoyo, lan salajengipun saget dipun amalaken miturut tuntunan ingkang sampun diajaraken dening Allah swt kagem kito sedoyo umat islam. Khususipun kagem Bapak . (ingkang isi ceramah) kawulo aturaken matur nuwun ingkang sanget kagem keikhlasanipun wonten ing ngaturaken babagan agama kagem kito sedoyo wonten ing ndalu puniko, mugimugi amalipun saged dipun tampi dening
Santo Dismas, maling ingkang ingkang martobat ing kayu salib.
watawis 33 Masehi, Golgota, bukit ing njawi Yerusalem
Miturut tradhisi Santo Dismas punika satunggiling santo ingkang nembé ndhèrèk Yésus ing menit-menit pungkasan kagesanganipun.[1] Dismas punika salah satunggil saking kalih durjana ingkang dipunsalibaken ing sisih kiwa lan sisih tengen Yésus.[1] Ing salebetipun kitab Injil Lukas 23:39-43, dipuncariyosaken bilih durjana ingkang setunggal boten ngeduwungi tumindakipun, nanging durjana satunggalipun malih ngeduwungi tumindak alanipun.[1] Durjana ingkang ngeduwungi tumindakipun inggih punika Dismas.[1][2] Nalika nyaketi ajalipun, Dismas nyuwun pangapunten amargi dosa-dosanipun dhumateng Yésus.[1] Yésus paring pangapunten lan ngandika: "Dina iki uga kowé bakal bebarengan karo aku ing Swarga".[1] Dismas dipunpirsani minangka tuladha kanggé tiyang ingkang purun martobat.[2] Sasanèsipun puniku, panjenenganipun ugi dados santo pangreksa kanggé tiyang ingkang dipunukum pati.[2]
Asal nami[besut | besut sumber]
Salebetipun Injil Lukas maling puniku boten gadhah nami. Salebetipun Injil Nikodemus (apokrif, asalipun saking Abad ka-4) nami maling ingkang saé punika "Dismas", nami maling ala inggih punika "Gestas". Salebetipun Injil al-Tufuliyah (apokrif, Abad ka-6) naminipun inggih punika "Titus", maling ala punika "Dumachus".[3] Ing gréja ortodoks Rusia, naminipun punika "Rah".
^ a b c d e f (id)Bernadette McCarver
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dismas&oldid=1089002"	Kategori: Pati 33Wong Suci Kristen abad ka-1Santo lan SantaRintisan topik Santo lan SantaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Simbah : butuh darah to.. mongko darahe opo?
Simbah : lha nak ‘A’ mesti Banten,
Mangkane yo Kang Zal, sampeyan ojo sampek dadi Penceramah Agomo sing mondar-mandir dari mimbar ke mimbar DODOLAN Ayat…heks..heks…ABOT SANGGANE.
Wis…aku rumongso oleh BOLO nek ngene iki, soale aku pernah diomeli karo Ustadz-ustadz di Perusahaanku. Gara-gara tulisan sing koyo sampeyan ” Jlentrekno iki ”
Gundhul, he..he..he…iku lak jarene panjenengan…sing wes
Sespan (saka basa Walanda : Zijspan) ya iku piranti tambahan kang nduweni rodha siji lan dipasang ana sisih kiwa kendharaan kanggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 2 Maret 2016.
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
Absolute Yachts boten Astondoa boten Azimut boten Baja Marine boten Bavaria boten Beneteau boten Bertram boten Boston Whaler boten Carver Yachts boten Chaparral Boats boten Chris-Craft boten Cobalt Boats boten Cranchi boten Crownline boten Cruisers Yachts boten Fairline boten Ferretti Yachts boten Formula Boats boten Four Winns boten Galeon boten Glastron boten Grady-White boten Hatteras boten Jeanneau boten Larson boten Maxum boten Monterey boten Pershing boten Prestige Yachts boten Princess Yachts boten Quicksilver boten Regal boten Rinker boten Riva boten Sealine boten Sea Ray boten Sessa Marine boten Silverton boten Sunseeker boten Tiara Yachts boten Wellcraft boten Yamaha boten
Verkoopt u zelf boten en jachten? Of het nu Bayliner boten of
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 22
Jim (James) N. Gray ya iku salah sijining ilmuwan komputer sing nampa Turing Award ing taun 1998 "amarga kontribusiné sing migunani banget kanggo penelitian ing bidang basis data lan pamrosesan transaksi kaliyan kapemimpinan teknis ing implementasi sistem" [1].
Gray nempuh pendhidhikan sarjana ing bidang matematika rékayasa ing University of California, Berkeley ing taun 1969, lan salanjuté nerusaké ing tingkat Ph.D. ing bidang Ilmu Komputer nalika taun 1969 [2].
Gray kerja minangka paneliti lan perancang perangkat lunak ing pirang-pirang perusahaan, kasmasuk ing antarané IBM, Tandem lan DEC, lan saiki kerja minangka Technical Fellow ing Microsoft Research San Francisco [3].
AwardLair 1944Kategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 19 Oktober 2016.
wong jowo: LAGU DOLANAN BOCAH:KANGGE PADOS BUKUR
DOLANAN BOCAH:KANGGE PADOS BUKUR
Bukur-bukur bapakmu kejegur sumur ( punika supados bukur medal lan madosi ramanipun)
—namung kagem referensi, mbok menawi wonten putra-putrinipun, punapa adik ingkang sampun bosen kaliyan game wonten komputer, saget
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (
ni, lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be
Inggris Panjenengan nganggo cara sing gampang lan nyenengake,sing durung nate Panjenengan bayangake sak durunge!Sakwise Panjenengan maca informasi iki, Panjenengan bakal nemukake rahasiane ngomong bahasa Inggris kanthi fasih!Panjenengan ora usah ngapalake opo-opo!Panjenengan ora usah nggunakake buku-buku grammar sing "mbosenake",Panjenengan ora usah mplajari daftar kosakata sing "mumeti",Panjenengan ora usah hadir ing kelas kursus sing "nguras wektu, tenaga lan ragad",Lan Panjenengan bakal ngomong bahasa inggris kanthi gampang, lancar, lan fasih koyo penutur asli… (wong Inggris)Rasane Nyenengake yen Panjenengan
nuruti krentegke URIP. Hananing URIP kan ono sing NGURIPI. Lah tibane pancene wes gak penting meneh PENILAIAN opo kuwi APIK lan BECIK utowo OLO lan ELEK…heeeee…
Wes tambah meneh kaweruh soko sampeyan Kang.
Other Tags: ciblek, burung ciblek, ciblek kalung, ciblek kristal, ciblek jawa
Arep wenehi cendol,ra ono tombole nganggo hp iki,he... Neng kene wae lah Maturnuwun
"Lah, opo aku iki nggawe nguni iku? Ditangkep
Pengembangan Bendung Slinga Molor | RADAR Banyumas
utawi panjenengan meniko dzat ingkang setunggal dzate lan sifate lan af’ale kang miliki lan ngeratoni ing dalem langet lan bumi”
Gilbert Elliot-Murray-Kynynmond, 1st Earl of Minto utawa Lord Minto (1751 - 21 Juni 1814) iku sawijining politikus lan diplomat Inggris.
Dhèwèké tau dadi Gubernur-Jendral India saka taun 1806 - 1813. Ing taun 1811 dhèwèké tau dadi Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sedèlok, sadurungé kakuwasan diserahaké marang Raffles.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lord_Minto&oldid=804626"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 8 Maret 2013.
Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Ungaran Wonogiri Wonosobo
nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
Jogja Kraton Kasultanan Ngayogyakarta Kraton Kasultanan Ngayogyakarta	Jan 29 2016 0 Kraton Kasultanan Ngayogyakarta
pinyin: yìnzhēn) iku kaisar saka bangsa Manchu kalima saka Dinasti Qing, lan dadi Kaisar Qing katelu kang mimipin Tiongkok.Dhèwèké mimpin Tiongkok wiwit taun 1722 nganti 1735.
Yongzheng iku pemimpin kang seneng kerja, dhèwèké nduweni pepinginan arep gawé pamremntahan kang apik, jujur, lan ngetokake dhuwek sasithik-sithike. Saka carita, Yongzheng anggone dadi kaisar iku kanthi cara meksa lan perang. Yongzhengmati taun 1735. Nalika dipimpin Yongzheng, dhèwèké nerusake kamakmuran Dinasti Qing, nerusake angone mungsuhi korupsi, lan ngrapekake cathetan ékonomi kerajaan.
Nalika pamaréntahan Kaisar Yangzheng uga mbangun kuil kang gedhe, aran Kuil Lama. Wiwitane kuil iki digunakake omah déning Pangeran Yong, anake Kaisar Yongzheng, banjur malih dadi kuil nalika digunakake para biksu saka Tibet. Ing Kuil iku uga disimpen pethi matine Kaisar Yongzheng, kanggo ngurmati jasane.[1]
Ana carita yèn nyebutake Kaisar Yongzheng kepengin umure dawa, mangka dhèwèké ngutus para tabib gawé obat kanga arane Xian Dan, utawa diarani obat dewa. Nanging saya suwe dhèwèké malah keracunan banjur mati.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.08, 10 Oktober 2016.
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Murda = sirah (Walanda = hoofd,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Propinsi_ing_Indonésia&oldid=1077754"	Kategori: Cithakan pamérangan administratif IndonésiaCithakan miturut provinsi ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontalKothak navigasi nganggo warna latar wuri	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.01, 2 Sèptèmber 2016.
Karajan Karusha utawa Karusha punika salah satunggalipun karajan ingkan dipunparentah déning para raja utawi bangsawan Yadawa ing tlatah India tengah ugi India Kulon.Karajan kasebut dumunung ing kidul Karajan Chedi.Raja Karusha,Dantawaktra,dipunperjaya déning Kresna ing paperangan.Karajaan Karusha dimupangatake déning Distrik Datia ing Madhya Pradesh, India
Telinga • Tiongkok • Trigarta • Tulu • Tushara • Utkala • Uttara Kuru • Uttara Madra • Wanga • Watsa • Widarbha • Wideha • Yaksha • Yawana • Youdheya
Karajan_Karusha&oldid=988632"	Kategori: Karajan India kunaKarajan Wangsa YadawaKarajan jroning MahabharataRintisan mawi topik Karajan India kuna	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 2 Maret 2016.
Swasana samaptaning yuda kang gumuruh ing madyaning Kuruksetra ginambar wontening Perangan Kapisan inggih punika Kurawa lan Pandhawa kekalihipun kadang tunggal wredha ananging samya memungsuhan. Kekalihipun anggadhahi senopati kang prakosa asikep gegaman lan piandel ingkang ngedab-edabi. Risang Arjuna haniti priksa wadyabala kalayan Risang Kresna kang pinatah minangka kusiring rata lan lakuning urip. Dumadakan Sang Arjuna rumaos kejot wontenipun wewayangan tumpesing wangsa Barata, wangsa lan
wewangunan, tatanan lair lan batin kang karana dumadining perang iki. Arjuna tan kepingin tandhing yuda mateni sanak kadange dhewe amarga dadi mungsuhe. Ora karana wedi nanging rumangsa sedhih lan dosa. Arjuna kudu milih ing panggonan kang angel, antarane panalangsa lan panandhang.Pangadikane Dhestrarastra :1. //Ing palagan Tegal Kuruksetra / samapta yuda anak-anakku lan Anak Pandhu / apa kang bakal den lakoni / he.. Sanjaya/ critakna maringsun//Kuruksetra yaiku jagading manungsa, ya kayadene wadhaging manungsa, yaiku uriping manungsa, ing kono sipat ala lan becik tansah rebut papan lan nguasani sakabehe. Pancen urip iku perang, perang antarane kabecikan lan kawicaksanan lawan kanisthan lan angkara. Gegambarane Kurawa dipapanake ing papan kang ala lan salah, ewadene Pandhawa didunungake ing panggonan kang becik lan bener. Mula saka iku Kurukse­tra uga diarani Dharmaksetra, yaiku panggonan ing kono bab kang bener lan kawicaksanan utawa Dharma kang langgeng iku kudu ditohi minangka laku lair lan batin.Ature Sanjaya :2. //Kawula
Drona kang wicaksana// 4. //Ing riku Warastratama ugi / sami kalian Bima lan Arjuna / Yuyudana, Wiratha lan Drupada /, sadaya sami prakosa// 5. //Ugi Drestaketu Cekitana / lan
satria gung. Maharaja Dhestrarastra kang wuta uga digambarake kayadene wong wuta ing bebener, ora bisa mbedakake ala lan becik, bener saha luput. Lumrahe kang kasenggol digunakake, ora mengerteni sapa sejatine kang becik lan luwih becik, rumangsane kang caket iku bener sakabehe. Kanthi kahanan mangkono iku dheweke ora bisa ndulu babar pisan, mula ora bisa mrentah kayadene ratu. Ing kono kraton diprentah dening Duryudana sasuwene Anak-anak Pandhu ana ing pasetran, kanggo nggenepi prajanjen kang wus den putusake. Hananging Duryudana ora gelem menehake kraton kang kudune dadi darbeke Putra Pandhu, ya
Salajengipun kawuningana duh Bapa Guru / Pandhita ingkang tuhu wicaksana / para Manggalaning yuda ing barisan kita / kagem paduka kawula sebataken para-para//: 8. //Sepindah paduka Bapa Guru, lajeng Bisma / Karna tuwin Kripa, sadaya tansah jaya / sarta Aswattama lan
hanyangking sanjata manekawarna / sadaya sudira ing rananggana//Sejatine Maharata iku Kusir, dudu kusir kang ana, nanging Kusir pinunjul kang ngendhaleni lakuning kreta, ora liya yaiku pribadining manungsa. Jagading urip iku kayadene kreta kang sineret jaran papat cacahe. Jaran papat iku nggambarake nepsu kang bareng uriping manungsa. Mungguh babare mangkene:Sapisan, Jaran awujud Cahya Ireng iku nggambarake Sipat Angangsa, nuwuhake luwe lan salit saha ngantuk. Dununge ana ing weteng, dalane ing tutuk.Kapindho, Jaran awujud Cahya Abang iku nggambarake Sipat Brangasan, nuwuhake kamurkan, iri lan nesu. Dununge ana ing Empedhu, dalane ing talingan.Katelu, Jaran awujud Cahya Kuning iku nggambarake Sipat Birahi, nuwuhake kangen, pepenginan, rasa bungah. Dununge ana ing Limpa, dalane ing paningal.Kapat, Jaran awujud Cahya Putih iku nggambarake Swasana Katentreman, nuwuhake watak loba ing kabecikan, kautaman lan kaluhuran. Den wujudake : pasa, tapa nganti lali marang kekuatane. Dununge ana ing Balung, dalane ing Grana.10. //Mboten kintenan kathahing wadyabala kita /, pun pandhegani dening Bisma / Andulu kathahing wadya kawuningan / Barisanipun Bisma// 11. //Jejeg angadeg jroning barisan / sira, samaptaa ing bragada / mbela Bisma iki / padha lan
sungu / ngumandhang sesarenga / umyung gawe giris// 14. //Wus madeg sanginggiling rata / abyor sineret Turangga Seta kalih / Kresna lan Arjuna ugi / samya niup Sangkala jaya//Kreta, den umpamakake kaya dene titihan budi pakertine manungsa. Dene Turangga den umpamakake kaya dene pancadriya, Tali sumampir gigiring turangga minangka pangekang pancadriya iku dhewe. Kusir, sejatine panuntun jiwa. Jiwa kang tansah mbedhal, rebut cukup – rebut keblat – rebut ner – rebut bener, nggugu karepe dhewe, tega mrawasa tatanan, mburu hardaning nepsu hangangas-angas. Rodhaning rata iku Cakramanggilingan, mubeng tan ana pedhote, ora ngerti ngendi purwa ngendi wusa­nane. Beja cilaka iku wus ginaris, bareng ruji-rujining rodha. Bungah lan susah ora kena den merekake, yen wus pesthine bakal teka dhewe, yen durung pesthine dioyaka ora bakal kecekel. Ora usah nggege mangsa, menawa wus wancine… sapa kang bisa selak ? Pecut dadi panjurung ing laku, uga dadi tandha lan ngelingake manawa lakuning urip ora lumaku ing dalaning bebener.15. //Sangkala Pancajania pun
sangking sadaya keblat samya haniup sangkala// 19. //Swara ngumandhang gumranggang / ngebeki akasa lan bawana / nggeterken manah /
den wiwiti. Ing barisan Kaurawa, hamung Bisma kang haniup sangkala, dene ing laskar Pandhawa, lelimane haniup sangkala lan uga Kresna. Dene Sangkala iku minangka pambrongot jiwaning prajurit lan minangka tengara siaganing prang.Sangkala Sankham, kagungane Bisma, ginawe saka cangkang. Sangkala Pancajania, tegese pamekak pancadriya, kagungane Kresna, digawe saka bebalung yaksa
Wrekudara. Sangkala Anantawijaya, tegese kajayan kang langgeng, kagungane Yudhistira. Sangkala Sugosa, tegese swara ngrangin, kagungane Nakula. Sangkala Manipuspaka, tegese sekar mu­tiara, kagungane Sahadewa.Sangkala minangka pratandha purwaning yuda, lan uga nggambarake tengara wiwitaning urip manungsa. Purwaning urip, nalika lahir sinar­tan tangis. Ing madyaning gesang, tansah lir gumanti guyu lan tangis. Wusananing urip, praptaning ajal kapaes kanthi eseming lathi tumrap manungsa kang buntas kewajibane urip.Jabang bayi linair ing bumi kanthi anggawa tangis, amarga nyumurupi manawa dheweke katemben nilarake alam langgeng lan kudu miwiti urip ing alam maya. Kamangka, ing alam langgeng kahanane sarwa ajeg, kalis ing sipat owah gingsir lan kasirnan. Ing kono, ora ana sayah, ora ana luwe, ora ana rusak, ora ana sedhih, ora ana lara, ora ana pati. Dene ing alam maya ya ing donya iki, kang langgeng hamung siji yaiku “sipat owah gingsir” iku dhewe.Isining donya hamung sarwa semu, kang pinter bisa lali, kang digdaya bisa lena, kang dhuwur bisa kajlungup, lan kang urip kudu mati. Akeh-akehe manungsa padha lali marang kanyatan iki, satemah para manungsa tansah :# padha rebut bandha kang yektine bisa sirna,
# padha rebut menang kang pepuntone kudu mati.Yen keturutan kang dadi karepe bakal
# Uripa sakarepmu, sejatine sira bakal mati.Manungsa kang lali ing kene, tegese lali marang sangkan lan paraning dumadi. Dheweke saka jagad liya, parane marang jagad liya, ing donya iki hamung makarya lan tumindak saperlu ngudi sanguning urip ing alam kalanggengan.Tumrap manungsa kang eling, yektine urip ing alam maya iki hamung ngenteni kumandhange sangkala kang kapindho, yaiku tengara akhiring alam maya lan uga pratandha wiwitaning alam langgeng. Manungsa kang mangkono, kanthi eseming lathi mungkasi ing donya kang hamung sagebyarring thathit bebasane. Dene, manungsa kang lali bakal kejot lan nembe emut manawa kudu tanggungjawab marang abeh amal kang den lakoni.20. //Arjuna andulu putra-putra Drestarastra / kang siaga gegaman jro barisan / kanthi panji alambang Hanuman / nuli menthang gandhewanira//Arjuna minangka senapatining prang asikep panji kanthi lambang Hanuman sang Wanara Seta. Hanuman dadi pralambange Lelabuhan, Sucining manah, lan Kasudiran kang kudu
mungkasi sandheyaning Yudhistira kanthi caos atur : “Kang njangka Kajayan datan kathah saged ngasoraken kanthi kasantosan lan agunging panguwaos kalamun katandhingaken ka­layan dayaning Bebener, Raos pasedherekan, Welas asih lan Luhur budi. Kajayan badhe rinegem lamun Kresna sumandhing, karana Kresna minangka lambang Jejeging Adil lan Marganing Bebener”.
Arjuna uga asring sinebut Bharata (trahing Bharata), Dananjaya (jaya ing bandha-donya), Gudhakesa (rikma ngandhan-
Arjuna humatur / Aturipun Arjuna / Lampahna rata tumekeng madya / madyaning barisan leloro, Kresna!// 22. //Amrih sun bisa nyumurupi / kang samya siaga, kadereng campuh / kang kudu sun adhepi samengko / jroning payudan iki// 23. //Lan bisa nyumurupi dhewe / kang samya carub wor, bebaris ing kena / lila mati mbelani hardaning nepsu /
kaku, angkuh, licik, loba lan samubarang budi candhala. Nanging dheweke uga duwe watak sura, julig, brewu. Kabeh tumindake hamung nuruti nepsu angkara, ora mikirake raharjaning praja kepara nyengsarakake kawulane, kang dipikir mung seneng, weteng, deleng.Kaku : ora kober ngrungu atur pemute wong liya.Angkuh : rumangsa ora ana kang ngungkuli kuwasane kajaba awake dhewe.Licik : ngakali wong liya mamrih menange dhewe.Loba : kepengin
Brewu : mbebuwang bandha tanpa guna mung golek mareme dhewe.Katelah Duryudana mengku teges Culika ing paprangan. Kurupati iku Ratune wangsa Kuru, dene Suyudana Sinuyudan karana asring weweh dana, sanadyan mung kanggo kasukan.Duryudana minangka pangareping Kekuatan Angkara perang lawan para putra Pandhu. Lelorone minangka putra siswa Mahaguru Drona. Pandhawa minangka pralambang Kekuatan Luhur yaiku sipat wani, resiking ati, rasa narima, kang kabeh iku dadi watake Pandhawa.Sejatine manungsa, nduweni Jiwa ing jro sanubari kang kagambarake laku jantrane Kresna, tansah nuntun marang dalaning bebener. Uga nyandhang Budi Luhur kang kagambarake pakartine Pandhawa. Sipat Angkara uga ora bisa sirna saka pribadine manungsa, kayadene patrape Duryudana sago­trah.Wimbane Kaurawa lan Pandhawa iku minangka brayat dhewe, Sipat Angkara lan Budi Luhur iku lelorone tansah sasandhingan jro pribadine manung­sa. Kaurawa iku
Gusti kula / mireng pamundhuting Arjuna ingkang makaten / Kresna hamapanaken adiratanya / ing madyaning barisan
Kunthiputra ugi andulu / para marasepuh, kanca-rowang / sadaya sanak-kadang jejeg humadeg / jroning barisan kekalih// 28. //Kanthi agenging raos panalangsa / raos duhkita kawiyos ing lesan / Aturipun Arjuna / Ndulu sanak-
mrinding githokku// 30. //Gandhewa lolos saka astaku / lan kulitku krasa panas sumelet / ingsun tan kuwawa ngadeg maneh / lan manahku
tetandhingan. Rasa rangu-rangu wiwit tuwuh jroning ati. Ranguning tyas sangsaya gedhe, amarga sanak-kadange kabeh mapan ing lelorone bebarisan kang bakal tetandhingan, Kaurawa iku kadang tungal wredha lan Pandhawa iku tunggal Bapa.Tan
bawur dadi siji, satemah marbawani Sang Apekik kendel kadya reca. Sejatine, jro kahanan kang kaya mangkono iku dadi margane bisa wruh Karsane Kang Mahakuwasa.32. //Ingsun ora kepengin menang / uga ora kraton ora kamulyan, Kresna / apa paedahe kraton lan kamulyan / lan urip iki sisan, duh Gowindha?//Arjuna datan nyumurupi prakara kang luwih prayoga katimbang tumindak mrajaya sanak-kadange dhewe. Dheweke arsa ngluwari dhiri saka kamulyan lan endahing kadonyan.Panganggepe Arjuna, mrajaya titah iku dosa sanadyan mrajaya marang titah kang hambeg budi candhala. Sanandyan tetembungan “mrajaya” iku katulis kanthi Anjana Kencana ya kudu dosa. Nanging aluwaran ing yuda iku dudu patrap satriya. Kanan ya Luput, Kering ya Kliru.Luwih prayoga nora menangi Bharata Yuda, mangkono pamawase Arjuna. Amarga, rebut menang ing antarane Kaurawa lan Pandhawa kanggo mburu kamulyan lan kadonyan kanthi sesinglon mBelani Raharjaning Praja lan Kamulyaning Kawula. Nanging nyatane … Yen menang, kang bisa ngrasa kamulyan hamung para satriya. Jaya utawa asor, padha bae tumrap kawula hamung kasangsaran kang sinandhang. Mangkono mungguh panganggepe Arjuna marang kejeme perang, sanadyan pamawas mangkono iku nora kudu bener sawutuhe.33. //Padha kanggo sapa den samya rebutke / kraton, kamulyan lan sesukan / ana ing kene samapta ing prang / ngorbanake jiwa lan bandhane// 34. //Guru, bapa, pra atmaja / lan eyang, paman uga / lan pripean, putu, maratuwa / lan sanak-kadang liyane//Janma kang wruh marang kawajibane urip kudu nindakake Pancadarma :1. Bekti mring Pengeran Kang Maha Agung,
* Catur Sembah minangka wujud bektine : Sembah Raga, Sembah Cipta, Sembah Jiwa lan Sembah Rasa.2. Bekti marang Bapa-biyung,
* Wujud bektine : Mikul dhuwur – Mendhem jero.Mikul Dhuwur, tegese nindakake kang dadi pituduh lan wasiat, sarta njaga asmane wong tuwa.Mendhem jero, tegese anak kudu bisa nyimpen wewadi.3. Bekti marang Maratuwa,
* Bekti bisa den wujudake, kanthi nuladhani kang dadi pakartine, nindakake amanate, nyingkiri wewalere, ngamalke ngelmune.5. Bekti marang Sedulur Tuwa,
* Bektine : nyambung tali paseduluran, bantu-binantu ing sadhengah bot-kerepotan.35. //Aku ora nedya numpes dheweke / sanadyan dheweke mateni aku, duh Kresna / nadyan kanggo teteluning jagad / apa maneh mung mbutuhi mayapada iki// 36. //Sawise numpes putra Drestarastra / kamulyan endi kang bisa
kepriye kita bakal mulya / sawise numpes brayate dhewe, duh Madawa?// 38. //Sanadyan mungguhing dheweke / kang jiwane ginubel sipat loba / tan wruh dosa mrajaya kulawarga / tan ngerti kiyanat numpes rowang// 39. //Genea kita ora eling / dosa kang mangkono iku, duh Kresna / Eling marang kalimputan / numpes kadang-kulawarga pribadi//Tetep puguh pangrasane Arjuna. Sanadyan Kaurawa wuta ing bebener amarga jiwane kasaput ing nepsu loba, nanging mrajaya Kaurawa iku dosa. Karana, Kaurawa kang reged jiwane diprajaya dening Pandhawa kang resik jiwane, ya ing kene papane Dosa.40. //Manawa kulawarga wus ajur / lan wus lebur paugeran luhur / jejibahan lan wewalering kulawarga / den kuwasani durangkara ngambra-ambra//Titah urip iku ana kang nguripake, mungkasi uriping titah iku wasesaning Pengeran. Sabarang kang urip iku wus kinanthen rejeki, pakarti, panyandhang, laku lan pituwasing kardi. Pakartine titah, wujud pakarti luhur lan ala iku kanggo nggenepi Jangkaning Jagad.Manungsa Tama iku ora gelem ngrusak sanadyan mung wujude omah rayap amarga saka pangati-atine.
gawe piala.Cilik mateni semut, gedhene mrajaya manungsa iku ora ana utamane, kajaba hamung dosa pikolehe. Prastawa paten-pinaten iku kudu ana lamun kanthi dhedhasar nggenepi Jangka iku mau. Cethane mangkene : Mrajaya titah kanggo mamrih jejeging Bebener iku pakarti luhur, nanging mateni wong manawa hamung nuruti hardaning nepsu iku angkaramurka.Arjuna ora gelem numpes Kaurawa manawa hamung pengin oleh kamulyan kang wujude negara lan panguwasa. Ing kene Arjuna datan trep mapanake pakarti mateni utawa numpes Kaurawa, Bener nanging durung Pener. Arjuna mapanake pakarti iki ing wujude “mateni kadang dhewe”, kang kudune den papanake wujude “mbengkas angkaramurka”. Ya ing kono, pacoban kang awrat iku dumadi manawa nyirnakake brayate dhewe. Kayadene manungsa kang jaya manawa merangi satru, nanging tanpadaya lamun kudu perang lawan nepsune dhewe.Arjuna minangka jejering satriya, kudu bisa nyirnakake rasa asih mring satru, amarga pakarti “numpes Kaurawa” iku dadi kawajibane Sang Satriya muhung njangkepi darmaning satriya, mbengkas angkaramurka lan mbelani jejeging adil.Akehe manungsa nuladhani pakartine Arjuna kanthi mapanake ing panggonnan kang luput. Anteng
kamulyan semu, lali suba-sita yen lagi nguber mareming nepsu. Remeh temen patrapmu he manungsa …, Sejatine, sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. Yitna yuwana lena kena, tansah kinanthi ing saben pakarti.Tan ana kamulyan kang dumadi kanthi bebanten kulawarga dhewe, ora ana Mulya
prabeda// Durangkara wus ngambra-ambra, nemahi sirna wirange wanita. Wanita jarwane Wani Ditata. Manawa Wanita wus ilang wirange, tegese Wanita wus
Samengko ing jaman edan, wujuding wanita tan luwih aji timbang barang, barang kang kanggo rinasa nikmate, disawang kaendahane, kasade marang kang mbutuhake. Amarga kang biyene Wadi, saiki ora den aling-alingi, kapara den pamer­ake ing papan kang ora samesthine. Swarganing manungsa aneng ngandhap­ ing suku wanita, wus ora trep maneh. Martabat Ibu kang minangka Guru Kapisan mungguhing manungsa wus sirna. Wasitane para Winasis, Jejeg lan enggoking bebrayan agung iku gumantung ana wanita. Manawa Wanita wus ora jejeg maneh, banjur kepriye bebrayan agung bisa jejeg ?Ya mangkono iku kahanane Jaman Edan. Swasana jro Kala Bendu, Pituduh ora digugu, Tuladha wus ora ditiru, Kang ura dianggep maju, Candu padha diluru, Pra mudha lirwa sinau, Kang bener dianggep kliru, Kang salah bisa gumuyu, Kabeh marga dadi lunyu, Kang lena bakal kesluru.Mobah-mosiking kahanan ora bisa den simpangi, mengko yen tumeka titi wanci, akhiring Kala Bendhu puniki,
jangkepe ana Brahmana, Ksatriya, Waisia lan Sudra. Kasta ing kene kanggo milah-milaha jejibahane wong roning bebrayan gung. Pamilahe jejibahan ing bebrayan agung uga
kanthi bebarengan, kanthi idin Kang Maha Kuwasa bakal bisa kajangka Tata Kaprajan lan Gesang
kabeh donga, banyu lan boga tan ana maneh// 43. //Dosa lan leburing trah iki / andadekake rubuhing bebrayan gung / adat keluarga lan khukum kasta / ajur-mumur tinindhes durangkara// 44. //Kita kabeh wus mangerteni / duh Janardana, papan tumrap manungsa / kang budaya lan paugerane rinusak / yaiku ing naraka yekti// 45. //Oh, sepira gedhe dosane / hangrencana mateni kadang-brayate dhewe / hamung karana rasa pengin nguwasani / melik kedaton lan kamulyan// 46. //Mungguh ingsun luwih prayoga manawa / Kaurawa kanthi asikep gegaman / katamakna marengsun ing payudan / ingsun datanpa sanjata, pasrah// [1] Ature Sanjaya : 47. //Sa sampunipun pratela makaten / Arjuna ngalumpruk ing sa nginggiling rata / gandhewa saha jemparing kadhawahaken / kanthi raos duhkita boten kantenan//Sumber: alangalangku
Fadlilatal muhtaromin, poro alim, poro kiyai ingkang tansah kulo pundi dawuh mauidhohipun.
Bapak kepala desa Medani dalah sak perangkatipun ingkang kawulo hormati.
Poro sepuh pini sepuh ingkang kulo hormati.
Ibu ketua muslimat dukuh Jeruk ingkang kulo hormati.
Poro tamu undangan ingkang rawuh wonten ing papan panggenan siang meniko ingkang kulo hormati ugi.
Sak derengipun kulo ngaturaken menopo ingkang dadus isining manah kulo, keparengno kulo ngaturaken pujo-puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT, bilih kanti Rohmat soho Inayahipun, siang meniko kulo soho panjenengan sedoyo tansah pinaringan bagas waras, sehat wal afiyat, sahinggo saged makempal wonten ing papan panggenan siang meniko kanti tanpo kirang menopo-menopo.
Sholawat salam mugi katur wonten ngerso dalem Rasulullah SAW, ingkang mugi kulo soho penjenengan sedoyo pikantuk bagihan syafaatipun wiwit dunyo ngantos akhirat benjang, Amin Allahumma amin.
Fatihah, mugi-mugi kanti lumantar doa ingkang bade kito waos sesarengan mangke anjalari lancaripun acoro siang meniko,
ayat-ayat suci Al-Quran ingkang bade dipun aturaken Dimas.
Sambutan ingkang kawitan saking wakil shohibul hajah, ingkang bade dipun salirani dining Ibu., dumateng panjenenganipun dipun sumanggaaken.
Sambutan candaipun saking ibu ketua muslimat dusun Jeruk, ingkang badhe dipun aturaken deneng ibu , dumateng penjenenganipun dipun sumanggaaken.
Ngancik adicoro candaipun, waosan kalimah thoyyibah, tahlil soho doaipun ingkang bade dipun aturaken deneng ., dumateng panjenenganipun dipun sumanggaaken.
Ngancik adicoro candaipun, mauidhoh hasanah, ingkang bade dipun aturaken diajeng, dumateng panjenenganipun dipun sumanggaaken.
Mekaten mauidhoh hasanahipun, mugi-mugi kulo soho penjenengan sedoyo saged nuladani, saged ngelampahi, pungkasanipun dados ilmu ingkang migunani. Amin.
Ngancik adicoro pungkasan nuwuninggih panutup, milo sak derengipun acoro ingkang sampun kalampahan kulo pungkasi, mbok bilih anggen kulo ngaturaken lampahipun acoro siang meniko wonten kecingkrangan, kekirangan, samudyanipun wiwit, purwo, madyo, ngantos purnaning acoro siang meniko ingkang jinaragan utawi boten, kulo mawantu-wantu nyuwun
iku sawijining lokomotif darbéné Deutsche Reichsbahn utawa Jawatan Sepur Jerman Wétan lan sawisé taun 1994 dadi darbéné Deutsche Bahn. Lokomotif iki wiwit taun 1970 diimpor saka Uni Sovyèt lan kusus diproduksi kanggo pasaran Jerman Wétan. Déning Deutsche Reichsbahn, lokomotif iki banjur dienggo kanggo kaperlon lalu lintas panumpang lan barang amotan. Prototipe lokomotif iki ditepungaké marang publik minangka V 300 ing bursa Leipziger Messe.
Séri iki antara taun 1970 lan 1982 diproduksi lan persisé 873 iji dikaryakaké. Lokomotif iki ndarbèni peparab Ludmilla. Kadhangkala lokomotif iki uga diarani Taigatrommel ('kothak blèk saka taiga'), nanging jeneng iki luput amerga jeneng iki sajatiné peparabé lokomotif séri V200. Saiki namung lokomotif séri 132 waé sing isih dienggo.
Ing dasawarsa 1960-an, Deutsche Reichsbahn kepénging ngembangaé jaringan sepur ing Jerman Wétan supaya kinerjané dhuwur. Lokomotief setum utawa kréta latu saka jaman sadhurungé perang, arep diganti kabèh. Nanging èlèktrifikasi sawetara jaringan sepur ing Jerman Wétan mandheg. Saliyané iku Jerman Wétan bisa olèh bahan bakar solar sacara murah saka Uni Sovyèt. Mula diputusaké supaya nerapaké lokomotif tenaga diesel waé lan dudu listrik. Saliyané iku wis diputusaké déning para anggota COMECON manawa ing Jerman Wétan ora olèh diprodhuksi lokomotif diesel gedhé. Prodhuksi lokomotif diesel gedhé ditandhesaké dianakaké ing Voroshilovgrad, Ukraina waé.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=DR_Séri_130&oldid=1077654"	Kategori: Lokomotif dieselKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 2 Sèptèmber 2016.
Pigunakaké kaya iki: {{DeathsInCentury|20}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:DeathsInCentury&oldid=932978"	Kategori: Cithakan kalèndher	Menu navigasi
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
memeng kuduu ana sing peduli karo sejarahe dewek ben bisa di critakaken karo anak putu kabeh engko2ne.suwun karo sing gawe artikel kie dadi aku bisa ngerti.ya wis salam baen karo kanca2 kaeh sing nang kono…………………………aku sipur sing wis dadi wong surabaya.tp aku tetep ora kelalen karo sing jenenge
leluhure wong jowo ki yo nabi adam lan ibu hawa….
kenging punapa kok saged bedo2 kulit,basa lan budoyo yo amergo ngelmu iku tansah ngrembaka….
anyar....................brebes, kode pos: 52216 kpg.gamprit...............................brebes, kode pos: 52212 kpg.gandasuli.............................brebes, kode pos: 52215 jln.giri, sunan, kel.kaligangsa kulon/wetan..........brebes, kode pos: 52217 ds. banjar anyar....................brebes, kode pos: 52216 jln.gunung jati i-iv, sunan...............brebes, kode pos: 52218 jln.halmahera.............................brebes, kode pos: 52218
kapten.................brebes, kode pos: 52211 jln.pramuka no.ganjil...........................brebes, kode pos: 52218 no.genap............................brebes, kode pos: 52219 kel.kaligangsa kulon................brebes,
Grobogan Purwodadi, Jepara , Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta
panggilan akrab Nasrul Ilahi, dalam Sketsa Besutan yang berjudul “Cekne Payu Ayo Diayu-ayu”:
“Sir kusir, mbang kumbang, sumonggo mampir, niki lho Jombang.”
“Gak ngunu se, Sut. Kit jaman Mbah Joyo ngantek jaman Mbah Google, nawakno kutho Jombang terus. Gak lecek ta, lambemu?”
“Lha nek gak awake dhewe, kate
yo nawakno, tapi apane. sing pantes ditawakno? Nggone
lelamisan. 02. Abot anak tinimbang telak (Pb). Luwi...
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Rakitan Ukara/Cangkriman - Wikimedia Incubator
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Rakitan UkaraWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Rakitan Ukara > Cangkriman
Cangkriman bisa dipérang jorining telung golongan yakuwi: Cangkriman Wancah, cangkriman pepindhan lan cangkriman awujud tembang.
Wiwa wité, lesbodhongé, karwa paké : uwi dawa uwité, tales amba godhongé, cikar dawa tipaké
Cangkriman iki awujud ukara kang dadi pepindhan tumrap jeneng kang kudu dibatang. Tuladha:
Ora mudhun-mudhun yèn ora nggawa mrica sakanthong : katès
Bapak pucung, dudu watu dudu gunung. Sabamu ing sendhang,
Miniatur Bus Bis Jayawijaya ,Miniatur Bus Bis Jayawijaya ,Miniatur Bus Bis Kaimana ,Miniatur Bus Bis Keerom ,Miniatur Bus Bis Kepulauan Aru ,Miniatur Bus Bis Kepulauan Sula ,Miniatur
Bis Maluku Tengah ,Miniatur Bus Bis Maluku Tenggara ,
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Jayawijaya, Miniatur Bus Bis Kaimana, Miniatur Bus Bis Keerom, Miniatur Bus Bis Kepulauan Aru, Miniatur Bus Bis Kepulauan Sula, Miniatur
Miniatur Bus Bis Jayapura (kota) ,
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Deiyai,
Kucing Wedok 9. Man of Fire — Wong Lanang
Jeffry Al Buchori nduweni jeneng kondhang Uje, iku sawijining pendakwah utawa ustad kang tampil kanthi basa dakwah nganggo basa bocah nom, saéngga kerep diundhang ustad gaul. Uje uga kerep dakwah nganggo tembang-tembang Islami.[1]
Uje ya iku garwa saka Pipik Dian Irawati kang saiki ngrembakakake usaha butik. Uje katemu Pipik Dian Irawati, sawijining modhel gadhis sampul majalah Aneka taun 1995 saka Semarang, Jawa Tengah. Nalika iku, Uje isih dadi penganggo narkoba, nanging ora ngalangi Pipik kang sedya
sedulur pasangan Alm.H. Ismail Modal lan Ustz Dra. Hj. Tatu Mulyana.[4]
nakal. Nalika kanca-kancane shalat, dhèwèké meneng-meneng turu utawa minggat saka pesantren kanggo dolan lan nonton ing bioskop. Pungkasane Uje ditokake saka pesantren kasebut kang wis 4 taun dilakoni saka 6 taun kang kudu dilakoni. Sakwise iku, Uje dipindahake ing Madrasah Aliyah (MA, setingkat SMA) nanging nakale malah sansaya tambah.[5]
Apamaneh sawise lulus taun 1990 lan kuliah ing akademi broadcasting, kenakalane Uje ora suda. Dhèwèké kekancan karo penganggo narkoba lan kerep dugem. Pungkasane Uje ora ngrampungi kuliahe. Taun 1991, Uje nate dadi dancer ing sawijining club. Uje uga kerep nongkrong ing Institut Kesenian Jakarta. Nalika para pemain sinetron lagi latiyan, kadhang-kadhang Uje ngganteni salah sijine. Dhèwèké melu casting lan éntuk peran. Salah sijine
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jefri_Al_Buchori&oldid=1107989"	Kategori: Tokoh IslamLair 1973Pati 2013Tokoh Saka MadiunKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.39, 28 Novèmber 2016.
Menawi badhe nyuwun ingkang lumayan apik download ing mriki menang lotre
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE !
Putih) Mumpung Taksih wonten wekdal Waosan I: Lelak. Para Rasul 1: 1-11; Tanggapan: Jabur 93; Waosan II: Efesus 1: 15-23; Waosan III: Injil Lukas 24: 44-53 Tujuan: Pasamuwan saged ginakaken wekdal engkang taksih wonten kangge wanuh ugi nyaketaken pribadi kita dhumateng Gusti. v Khotbah Jangkep. Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus, K adospundi anggen kita mawas dhateng gesang punika? Punapa kita mawas saking perangan bilih gesang punika anamung ngeli kemawon, awit manungsa sampun samesthinipun ngolah gesangipun kanthi panyambut damel, lan boten dados prakawis punapa kemawon padamelanipun. Punapa kita mawas bilih manungsa punika minangka peranganing jagad, kawontenanipun winates lan mungkasi samudayanipun kanthi pepejah karana sampun sepuh utawi karana sesakit lan kacilakan? Punapa kita mawas bilih gesang punika ing pundi manusia manggen ing jagad kinanthenan ambangun pranatan-pranatan murih karaharjaning gesang? Punapa kita mawas bilih gesang punika kawiwitan saking tata gesang ingkang winengku ing pangudi dhateng kawicaksanan tiyang sawetawis lajeng sumrambah dhateng saindenging jagad (katandhingna kaliyan sumebaripun Injil saking Israel dumugi salumahing bumi)? Wonten katetepan ingkang tinampi sesarengan kanthi sadaya pranatan jangkep kaliyan tata susila ingkang kawangun ing wiwitan mila, nanging tinampi wonten ing gesang ingkang langkung jembar. Saking pitakenan wau, kita saged nglajengaken pitaken ugi, manawi makaten punapa ta agami punika? Punapa inggih sami kaliyan wohing pangudi dhateng kawicaksanan saking sawetawis tiyang ing wewengkon tartamtu, dene manungsa ingkang sampun gesang langkung rumiyin lajeng tuwuh pamawas ing babagan gesang, lajeng wawasan-wawasan punika sinebat agami? Manawi makaten, agami punika sinebat woh saking kabudayaning manungsa. Manawi kita ngrembag bab Gusti Allah, rak inggih pangangen-angen tuwin pamanggih kita punika sampun karumiyinan dening seserepaning agami langkung rumiyin, lajeng kadospundi bilih gesang manungsa sampun mapan ing seserepaning agami minangka wohing pambudidayaning manungsa? Manawi kita wantun medal saking “wewengkon” seserepaning agami, pramila kita saged nekseni Gusti Yesus saking Nazaret. Punapa Gusti Yesus punika mijil saking seserepaning agami? Gusti Yesus punika rawuh wonten ing kasunyataning sujarah gesang punika, kanthi nyata, panjenenganipun miyos, ngrembaka wonten ing sariranipun ngantos satunggaling wekdal adamel kathah tiyang sami cingak. Gusti Yesus nindakaken sakathahing mukjijat ingkang boten saged jinajagan ing nalaripun manungsa dalah ngelmu seserepan ingkang inggil tetep boten saged nggayuh. Saking toya wantah dados anggur ingkang ngedab-edabi, tanpa paekanipun sulap, dumugi pakaryan agung nggesangaken tiyang ingkang sampun pejah dangunipun sekawan dinten. Kedah dipun akeni dening ngelmu lan kawruh ing jaman samangke, bilih sakathahing ngelmunipun manungsa boten saget anjajagi bab ingkang makaten punika, kepara ingkang seda awit panampik saking sawetawis tiyang ing jaman samanten, ngantos kasedanan lajeng wungu ing tigang dintenipun punika kinanthenan tabeting paku salib lan panganiaya, wungu saking sedanipun. Sarira wungunipun inggih nyata sanes kinemulan ing swasana dongeng lan cariyos ingkang asipat ngajrih-ajrihi, ananging sadaya wau mapan ing kasunyatan punika. Tegesipun punapa ingkang wonten ing sariranipun Sang Kristus punika sadaya nyata ing babad sujarah punika. Sadaya ingkang kalampahan wonten ing Sang Kristus sanes minangka wohing pangolahipun manungsa adhedhasar seserepanipun, ananging sayekti mapan ing sujarah jangkep akanthi tanda bukti ingkang katingal. Bab Gusti Yesus ingkang makaten punika wau ingkang mitulungi manungsa saged pitados bilih Gusti Yesus kanthi sadaya pakaryanipun sanes wohing lampah kabudayaning manungsa. Gusti Yesus sanes wohing agami. Manawi tiyang ngrembag bab Gusti Yesus boten sanalika pirembagan punika wonten ing wewengkonipun agami, ananging satunggaling priyagung ingkang ngedab-edabi ingkang sinerat ing babad sujarah donya punika. Lumantar panjenenganipun punika bab Gusti Allah lajeng cetha sanget. Gusti Yesus piyambak boten mangun agami, Gusti Yesus mangun sesambetan ingkang nyata antawisipun manungsa kaliyan Gusti Allah tuwin saged karaosaken sesambetan punika ing padintenan gesangipun manungsa. Gusti Yesus mangun kababaring sesambetan anyar manungsa ngaosaken sih kamirahanaipun Allah. Sumengkanipun Gusti Yesus, dados bab ingkang narik kawigaten kita supados saged karaos-raosaken, Gusti Yesus ingkang wungu saking sedanipun, lan sasampunipun tetunggilan kaliyan para sakabatipun, samangke kanthi kasat mripat panjenenganipun sumengka, makaten Lukas ing paseksinipun wonten ing Lelakone Para Rasul, manawi suwarga punika dados kababaring kasunyatan bilih Gusti Yesus kondur angedhaton lenggah ing kamulyan ingkang luhur tebih nglangkungi pupanap ingkang saged kasumerepan dening manungsa, ingkang boten winengku ing papan lan wekdal. Sumengkanipun Gusti Yesus ing semu nilaraken para sakabatipun, nanging pancen kedah kalampahan makaten jalaran boten badhe kalampahan manawi Gusti tetep teras minangka manungsa, panjenenganipun kedah kondur dhateng kamulyanipun. Bab Gusti Yesus ingkang sumengke akanthi kasat mripat panjenenganipu ndedel minggah manginggil, punika pancen cara ingkang mirungga ingkang namung dados kagunganipun Gusti Yesus piyambak, inggih punika wau cara ingkang minulya inkang boten saged jinajagan dening nalaripun manungsa. Samangke, lumantar sumengkanipun, Gusti Yesus nglenggahi kawontenan ing suwaunipun, ingkang tegesipun dedalem ing panguwaosipun. Saderengipun sumengka, panjenenganipun prasetya bilih badhe nyarengi gesangipun tiyang pitados, ateges panjenenganipun nggantos cara anggenipun nyarengi, inggih punika kanthi Roh Suci. Prasetya ingkang makaten punika ingknag mirungga kaparingaken dening Gusti Yesus dhateng para sakabatipun kala samanten. Pasamuwan ingkang kinasih, Gesang ingkang kita lampahi punika gesang ingkang boten namung winengku ing tata agami kemawon, ananging wonten ing kasunyatan, dene kasunyatan punika yektinipun dados papan ing pundi kala samanten Gusti Yesus rawuh inggih sinerat ing babad sujarahing manungsa lan taksih nglajengaken pakaryanipun wonten ing Sang Roh Suci, anjalari kita sumerepbilih gesang punika katindakaken wonten ing Sang Kristus. Awit saking punika dipun betahaken sesambetan ingkang nyata antawispun kita kaliyan Gusti Yesus. Ing wekdal kita taksih gesang punika sesambetan wau kacawisaken kanthi endah. Sesambetan kaliyan Gusti dados bab ingkang prayogi sanget kangge karaosaken dening kita manungsa. Pupung taksih wonten wekdal ingkang kaparingaken dening Gusti kangge kita, pramila kaginakna kangge ngraosaken sesambetan lan tetunggilan kaliyan Gusti. Manawi sadangunipun punika kita ngginakaken wekdal langkung ngener dhateng dhiri pribadi jinangkepan sadaya kapntinganing pribadi, samangke kaeneraken gesang kita kagem Sang Kristus jinangkepan ing sadaya kapentinganipun Sang Kristus. Manawi kita saged nyumerepi bilih gesang punika boten namung ngupadi rejeki lan sadaya sarana-sarananing gesang, satemah gesang punika namung underanipun bab kabetahan, ananging bab kadospundi Gusti mbabaraken pakaryanipun kangge kita. Gesangipun manungsa langkung asring kawarna dening saday pambudidaya ngupadi kacekapaning sadaya kabetahan kemawon, tuwin njagi lan ngindhakaken kacekapanipun, satemah punapa ingkang dipun darbeni punika dipun aken saking anggenipun meres kringet kemawon. Gesang oten tinanggapan minangka papanipun Gusti Allah nindakaken pakaryanipun. Sadaya tumindaipun manungsa ingkang sesambetan kaliyan gesanging agami nembe winates ing pranatan kemawon, punapa malih saged nyumerepi wontenipun kasunyatanin gesang ingkang kayasa dening Sang Kristus. Gesang punika boten kaetang saking tiyang punika saged nyekapi kabetahanipun lan katuwukan, lajeng dados sepuh, pungkasanipun puput yuswa. Gesang ingkang kacawisaken Gusti boten winates ing prakawis punika. Nanging gesang ingkang kacawisaken Gusti punika kagunganipun Gusti wonten ing rancanganipun. Saged kalampah bilih manungsa klentu anggenipun mawas dhateng gesangipun. Satemah esang ingkang dipun lampahi dados awrat. Sampun wekdalipun kita kedah mawas bilih gesang punika lumampah ing rancanganipun tuwin pangrimatipun Gusti. Kapitadosan dhumaten Gusti Yesus ingkang mengku panguwaos tumrap gesang punika prayogi dados kekiyatan anyar kangge ngraosaken pangajeng-ajeng. Gesang punika kedahipun ngener dhateng Gusti. Kita manungsa prelu migatosaken ing prakawis punika, satemah punjeraning gesang punika boten dhateng dhiri pribadi ananging dhumateng Gusti Alah ingkang kagungan gesang punika. Manawi sadangunipun punika kita asring nganggep bilih prakawis gesang punika kedah karampungaken ssarana kabetahananin manungsa, samangke kawigatosan kita kedah kaeneraken dhateng bab-bab ingkang wigati kagem kaluhuranipun Gusti. Sarana makaten nglampahi gesang punika wonten maknanipun. Wekdal kangge gesang ingkang wonten maknanipun punika, ingkang samangke mapan ing kapitadosan awit sumengkanipun Gusti Yesus Kristus, wekdal ingkang boten kepareng tanpa makna, kenging punpa makaten? Jalaran kita sampun ngraosaken kanikmataning gesang wonten ing pangajeng-ajeng anyar ing salebeting Sang Kristus. Awit saking punika katindakna gesang punika ing saprayoginipun. Jumbuh kaliyan karsanipun Gusti, gesang kanthi kebak panuwun, nggelaraken pangundhanging Injil Kratonipun Allah minangka wujud angginakaken wekdal ingkang kaparingaken dening Gusti kangge kita.
wujud sesambetan lan tetunggilan ingkang wetah, sae sacara tata lair, raos pangraos punapadene kasukman. v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing Gusti Yesus Kristus, Kamajenganing gina-piranti wewarta utawi ingkang asring kasebat teknologi informasi, pranyata sampun saestu anggenipun mbiyantu antawisipun pribadi satunggal lan satunggalipun, makaten ugi bebadan satunggal lan satunggalipun, anggenipun sami sesambetan wonten ing papan satunggal kaliyan papan satunggalipun ingkang beda lan tebih. Kasinggihan jaman samangke linangkung ngupados tata sesambetan ingkang sangsaya gampil. Kados ta telpun genggam utawi HP, ingkang sangsaya onjo. HP boten namung saged ngintu seratan ingkang saged kawaos utawi tetembungan ingkang kapireng, ananging ugi tiyang ingkang salebeting wawan wicantenan kalayan kita saking papan ingkang tebih saged kita sumerepi wujudipun saking gambar ingkang jumedhul wonten ing HP wau. Dereng malih manawi HP wau jinangkepan piranti internet, ingkang saged kangge mangertosi sadaya bab. Ewa semanten wonten ing satengah-tengahipun kamajengan gina piranti wewarta punika wau, pranyata wonten bab ingkang ical salebeting sambet-wicantenan. Kabetahan sesambetan ingkang saking papan tebih kaangep sampun cekap kalayan wontenipun pocapan: tebih ing paningal ananging celak ing ati, utawi jauh di mata dekat di hati. Wawan sesambetan ingkang tanpa wonten srawung saranggul ing papan lan wekdal ingkang satunggal lan sami, saged andadosaken kecalan perangan ingkang wigati. Malah-malah saged apus-krama sae tata lair punapa batinipun. Umpaminipun wonten conto makaten: satunggalipun lare mudha ingkang nembe kuliah wonten njawi tlatah nalika dipun dangu dening ibunipun lumantar HP kados pundi menggah asiling ujianipun, lare wau saged kemawon ngaturaken asilipun sae sanget kamangka saged kemawon asilipun awon sanget. Utawi ibunipun dhawuhi putrinipun lumantar HP supados temen anggenipun kuliah, lan sampun temtu inggih dipun sangggemi. Eman ing kasunyatanipun putrinipun malah langkung tumemen anggenipun pacaran. Wonten ing sisih sanesipun kamajengan gina-piranti wewarta wau, anjalari manah lan jiwa ngraosaken sepa lan sepi awit saged sesambetan ananging boten saged pepanggihan aben-ajeng. Wawan-wicanten sacara langsung wonten gesang pasamuwan sae sacara salebeting pocapan limrah makaten ugi wonten tata kasukman taksih perlu dipun lajengaken utawi malah dipun indhakaken. Makaten ugi ing bab dedonga sesarengan. Inggih wonten ing kahanan ingkang sangsaya kathah nawekaken babagan tata
enggal. Sampun temtu manawi dipun tangletaken menggah dayaning pandonga saking papan tebih utawi jarak jauh, lajeng beda-beda panampinipun. Namung kemawon wonten ingkang ical saking cara pandonga jarak jauh punika, inggih sudanipun dhiri ingkang tanpa pepanggihan sacara langsung. Dereng malih manawi sampun reraosan wontenipun kalampahaning pandonga kinanthen panyuwun bebana utawi wontenipun sesadeyan jasaning donga (Indonesia: komersialisasi doa). Punapa bab punika inggih sampun kaanggep limrah kemawon? Sampun temtu pasamuwan ingkang taksih nengenaken sesambetan sacara langsung badhe ”nggigat” wontenipun kasunyatan makaten. Saged ugi warganing pasamuwan ingkang wonten ing kitha ageng, inggih ingkang sampun tuwuk kamajenganing gesang, inggih boten narimakaken. Manunggil sawantah, sajiwa lan tunggil raos salebeting pandonga sesarengan linangkung saged mangsuli, sami kalayan kasembadaning pandonga. Pasamuwanipun Gusti Yesus ingkang kinasih, Waosan sabda ingkang sepisanan inggih ingkang kapethik saking Para Rasul 1:6-14 njlentrehaken menggah wawan-reraosan antawisipun Gusti Yesus kaliyan para rasulipun, inggih wekdal Panjenenganipun badhe sumengka dhateng swarga. Para sakabat munjuk pitakenan bab benjang punapa Gusti Yesus kepareng mangsulaken karajan Israel sacara tata paprentahan, uwal saking pangawulan negari Rum. Pranyata Gusti Yesus boten namung mangsuli bab pulihing karajan Israel, ananging langkung saking punika inggih bab pulihipun bangsa-bangsa sawetahipun saking pangawulaning dosa lan kasangsaran. Awit saking sedya punika ingkang perlu dipun cawisaken para rasul inggih punika nampeni tedhakipun Roh Suci minangka kasekten anggenipun sami dados seksinipun Gusti. Wondene tebaning paseksen wiwit saking tlatah Yerusalem, lajeng sangsaya wiyar dumugi tlatah Yudea lan Samaria, ngantos ing pungkasaning bumi, inggih sumebar ngantos waradin sadonya. Kangge nyawisaken katedhakan Roh Suci, para rasul sami tumemen manunggil ing pandonga wonten ing kamar nginggil ing griya pondhokan. Waosan sabda ngyektosaken bab kamar nginggil temtu ngemu bab ingkang wigati. Ndedonga sesarengan wonten ing kamar nginggil sedya mratelakaken ketemenan anggenipun para rasul dedonga sesarengan lan boten kaganggu dening karameyanning njawi. Pranyata manunggil ing pandonga punika satunggaling ewah-ewahan ingkang wigati ingkang katindakaken dening para rasul. Beda kaliyan rikala Gusti Yesus dereng sumengka dhateng swarga sasampunipun Panjenenganipun wungu saking antawisipun tiyang pejah, para rasul sami nemtokaken sikep piyambak-piyambak. Sapunika para rasul sami nengenaken patunggilan lan sesarengan, salebeting nyawisaken tumedhakipun Roh Suci saha dhawuh martosaken Injil tentrem rahayu. Para sadherek ingkang kinasih wonten ing Yesus Kristus, Wonten ing Jabur waosan kala wau, Juru mazmur ngajak umatipun Gusti supados sumyak bingah karana Gusti Allah kepareng mulihaken kawontenan ingkang sami saking panandhang. Panjenenganipun karsa paring pitulungan. Gusti Allah kepareng dados Bapa tumraping lare lola, dados pangayom tumraping para randha. Panjenenganipun inggih rawuh paring papan pangauban kangge tiyang-tiyang tebih saking sanak sadherek. Wah malih tiyang tawanan inggih kaluwaraken. Gusti Allah inggih kepareng ngrimati bumi kalayan toya jawah ingkang anjalari siti lajeng subur. (Jabur 68:1-10). Awit saking punika umat sadaya ing bumi punika dipun ajak supados ngunjukaken panuwun sokur nambut panguwaosipun Gusti ingkang mulihaken. Saben bangsa ingkang ngakeni lan sujud wonten ing sangandhaping panguwaosipun anjalari bumi sangsaya tentrem lan rahayu (Jabur 68:32-35). Salajengipun wonten ing waosan kaping kalih, Rasul Petrus (I Ptr 4:12-14; 5:6-11) ngatag pasamuwanipun Gusti supados nampeni kangelan lan pepalang minangka pandadaran. Awit pranyata kawontenan ingkang boten ngremenaken punika wau dipun tanggapi minangka perangan nyawiji ing kasengsaranipun Sang Kristus. Manawi pendadaran dipun adhepi kanthi tumemen badhe dumugi ing wekdalipun pasamuwan punika saged munjuk pamuji sokur karana nampeni kamulyan sesarengan kaliyan Sang Kristus. Awit saking punika boten prelu goreh nalika ngadhepi pepalang, sabab Sang Roh Suci inggih Rohing Kamulyan badhe nyagedaken pasamuwanipun nyanggi momotaning sangsara. Supados sadaya momotan punika dipun tampi kanthi kasetyan lan katemenan, pramila pasamuwan dipun dunungaken supados nungkul ing sangandhaping astanipun Gusti ingkang kiyat. Tumemen ing pandonga lan wonten ing patunggilan pasedherekan. Saking ketemenaning pandonga lan kiyating patunggilan, Panjenenganipun badhe mraboti, nyantosakaken lan ngekahaken. Sadaya prakawis lan kasengsaran manawi dipun adhepi kanthi kekahing patunggilan badhe ngangsalaken kekiyatan kepara karampungan ingkang linangkung sae saking Gusti Allah. Para sadherek ingkang kinasih wontening Gusti Yesus Kristus, Waosan Injil Yokanan ngatag kula lan panjenengan sumerep dhateng karsanipun Gusti Yesus ingkang kawiyos ing pandonganipun. Sasampunipun Gusti Yesus maringi dhawuh dhateng para murid supados tetep santosa ngadhepi paeka ingkang badhe mbuyaraken inggih wekdal ndhungkap Panjenenganipun kacepeng lan kasalib (Yok 16: 32-33), Panjenenganipun ngunjukaken pandonga wonten ngarsanipun Sang Rama. Panyuwun ing pandonga inggih punika supados kamulyanipun Sang Rama kawujud wonten Panjenenganipun nalika nindakaken pakaryan kawilujengan tumrap jagad. Kamulyanipun Sang Rama kawujud wonten ing Sang Kristus salebeting ngrampungaken pakaryan panebusing dosa. Pandonganipun Gusti Yesus kalajengaken ing pasekseninpun umat, manawi umat punika sampun katampi dados pasamuwan kagunganipun awit sami purun mirengaken sabda ingkang kawedharaken. Saking raos trenyuhipun dhateng pasamuwan anggenipun sami tatag ing iman lan kasetyanipun, Panjenenganipun nyuwun dhumateng Sang Rama supados rumeksa ing kapitadosan lan pangajeng-ajeng tumrap gesang langgeng. Kanthi kapitadosan lan pangajeng-ajeng punika, pasamuwan katunggilaken. Kapitadosan bab Gusti Allah ingkang mahatunggal kawujudaken kanthi patunggilaning manah dan tumandang damel ngadhepi kawontenaning gesang ing donya ingkang kebak ing pepalang. Gusti Yesus inggih ndedonga supados pasamuwan kuwagang nindakaken gesang ing donya kanthi tumemen mbangun kapitadosan lan pangajeng-ajeng ingkang sami punika. Pasamuwanipun Gusti Yesus ingkang kinasih, Tumemen sesarengan wonten ing pandonga mbetahaken syarat inggih punika mujudaken tetunggilan, lan dedonga sesarengan punika dipun tanggapi pinangka bab ingkang wigati, inggih sami wigatinipun kaliyan isining pandonga punapa dene kasembadanipun. Dayaning pandonga kepara mawujud wonten ing tetunggilan ingkang tumemen dedonga wau. Tetunggilan ing pandonga boten cekap kawujudaken kanthi kempal sesarengan, lajeng lumebet ing swasana pandonga, sami ngapurancang asta, ngeremaken mripat saha ndhingklukaken sirahipun. Manawi boten wonten sesambatening batos lan raos pitados temtu namung minangka bukti ngurmati tiyang dedonga. Kanthi makaten kalih bab ingkang penting salebeting manunggil ing pandonga sesarengan inggih punika: sepisan, teges lan paedahipun dhatengipun dhiri lan manah salebeting manunggil ing pandonga, manah ingkang golong gilig kaliyan ujubing donga, kaping kalih, tumemen ing pandonga sesarengan mbetahaken katemenaning olah batos kanthi pitados. Manawi kita nyemak suraosing sabda ing dinten punika, kita badhe nampeni piwulang ingkang sae, antawisipun inggih punika: 1. Para Rasul tumemen dedonga sesarengan wonten ing papan ingkang sampun kacawisaken kanthi sae, bab punika nedahaken cumawisipun dhiri lan batosipun. Punika sayekti ngengetaken dhumateng kita supados tumemen ing pandonga kanthi nyawisaken papan ing tumata sae, badan ingkang seger lan manah ingkang samidene kebak ing pangrengkuh. 2. Juru Masmur memulang kita supados anggadhahi kapitadosan lan pangajeng-ajeng dhumateng kasetyanipun Gusti Allah. Kanthi anggadhahi kapitadosan lan pangajeng-ajeng ingkang makaten, kita mesthi dedonga kanthi kebak panuwun lan kabingahan. Liripun inggih punika kabingahan awit pangajeng-ajeng kita dados prasetyanipun Gusti. 3. Kita dipun engetaken dening Rasul Petrus supados tumemen ing pandonga lan njagi pasedherekan sih-katresnan, supados ngangsalaken kekiyatan salebeting ngadhepi prakawising gesang. Pandonga tanpa kabangun kanthi tetunggilan lan pasedherekan ingkang kekah, boten badhe ndhatengaken sih-rahmat lan berkah. 4. Kadosdene Gusti Yesus ingkang ndongaken para muridipun supados nampeni pangrimating kapitadosan lan pangajeng-ajeng sanadyan badhe ngadhepi kawontenan ingkang ambyar, sageda kanthi nengenaken tetunggilan lan pasedherekan, prayoginipun kita sami mujudaken tuladha punika. Kita sami nyengkuyung ing pandonga supados saben warganing pasamuwan karimat ing kapitadosan lan pangajeng-ajengipun wonten satengah-tengah prakawising gesangipun ing sangsaya angel lan awrat punika. Supados wontening kaprihatosanipun boten rumaos piyambakan, ananging wonten daya kekiyatan kapitadosan karana panyengkuyunging pandonga sesarengan. Wusana swawi kita tumemen ing pandonga sesarengan alandhesan sih pasedherekan, pacawisaning manah, pangajeng-ajeng dhumateng kasaenaning Gusti ingkang gumathok temahan kuwagang ngunjukaken panuwun lan kabingahan, sarta tansah dedonga karana prakawising gesang ing donya punika sangsaya awrat. Gusti mberkahi. Amin. v Rancangan
ing greja, Narasumber paring pangandhikan kanthi kebak semangat. Piyambakipun ngrakit ukara-ukara ingkang inggil, saha muwuhi kanthi tembung-tembung manca ingkang awis kepireng. Panganggepipun saya kathah tembung manca lan angel rakitaning basa, piyambakipun saya ketingal pinter lan nggadhahi tataran langkung inggil tinimbang sanesipun. Narasumber punika katingal marem nalika ing pungkasaning acara mboten wonten ingkang atur bantahan utawi miterang katranganipun. Emanipun ingkang sami rawuh mboten atur bantahan utawi miterang sanes awit sampun cetha, nanging kosokwangsulipun malah mboten paham menapa ingkang sampun dipun mirengaken. Eman sanget! Pasamuwan kinasih, dinten punika kita sami ngriyadinaken Pentakosata, seket dinten sasampunipun Paskah, wekdal Gusti nedhakaken Roh Suci. Rikala semanten para sakabatipun Gusti Yesus saweg ngempal ing satunggaling papan ing kitha Yerusalem, kados ingkang kadhawuhaken Gusti Yesus. Dumadakan wonten ilat-ilatan latu ingkang nyamber para sakabat temah sami kapenuhan ing Roh Suci. Para sakabat wau lajeng sami wicantenan migunakaken werni-werni basa, manut ingkang kadhawuhaken deng Roh Suci. Emanipun kadadosan punika nuwuhaken klenthu pamanggih tumrap tiyang kathah ingkang sami nyipati. Para sakabat dipun dakwa bilah kawontenan punika tuwuh awit sami mabuk anggur manis. Rahayunipun wonten Rasul Petrus ingkang lajeng paring katrangan bilih para sakabat mboten mabuk, nanging kapenuhan ing Roh Suci, kados ingkang sampun kaweca ing Kitab Suci. Ing jaman samangke klentu panampi bab pakaryaning Sang Roh Suci inggih asring kalampah. Sababipun wonten saperangan golongan ingkang namung nengenaken bab peparing bahasa Roh, mila nalika anggenipun maos Kitab Suci kirang teliti lajeng mastani bilih werni-werni basa ingkang dipun wicantenaken dening para sakabat punika basa Roh. Inggih, basa Roh ingkang maknanipun namung dipun mangertosi dening sawetawis tiyang. Peparing basa Roh ingkang asring damel tiyang ingkang nampi nggadhahi patrap rumaos onjo, mila mboten purun srawung kaliyan sanesipun ingkang limrah. Lelawanan kaliyan patrap mboten purun srawung (Eklusif) Pakaryanipun Roh Suci ing Pentakosta malah ndadosaken manungsa nggadhahi watak tinarbuka (inklusif). Liripun para sakabat ingkang kapenuhan ing Roh Suci sami wicantenan dhateng para Peziarah rikala semanten migunakaken basa saking daerah asalipun para peziarah punika, inggih punika basa Partia, Media, Elam Lsp. Samangke mboten wonten setunggal basa ingkang kaanggep suci lan minangka basanipun Allah. Sedaya nampeni prasapa manut kawontenan lan keunikanipun piyambak-piyambak. Wohipun elok sanget, jinangkepan ing katrangan lan khotbahipun Rasul Petrus, rikala semanten lajeng wonten tiyang ingkang gunggungipun kirang langkung 3000 pitados dhateng sang Kristus saha kabaptis (Para Rasul 2:41). Mboten pinanggih nalar menawi pakaryanipun Roh Suci kok ndadosaken manungsa gumungkung lan mboten purung srawung. Mila menawi wonten tiyang ngaken bilih sampun nampeni kapenuhan ing Roh Suci mangka cak-cakaning gesangipun kados makaten, mesthi tiyang punika sampun mblasar. Ing Injil Yokanan dipun cariyosaken bilih Gusti Yesus paring pangandhika bab toyanig gesang. Sok sintena ingkang ngombe toya punika, saking manahipun badhe tuwuh tuk, ilining toya gesang. Salajengipun kaparingan katrangan bilih toya gesang punika Sang Roh Suci ingkang badhe kaparingaken. Toya gesang utawi Roh Suci punika mboten mampet utawi namung tetep ing manah dados milik pribadi, nanging dados tuk lan mili. Maknanipun cetha pakaryanipun sang Roh Suci punika mboten ndadosaken tiyang eklusif nanging inklusif. Mbereg tiyang ingkang sampun nampeni kapenuhan ing sang Kristus berbagi dhateng tiyang sanesipun. Mbiwarakaken ingkang sampun karaosaken. Tebih saderengipun, ing jaman Prajanjian Lami, dipun cariyosaken Nabi Musa rumaos kawratan mimpin bangsa Israel piyambakan ing ara-ara samun. Pramila awit keparengipun Gusti Allah lajeng dipun kempalaken para pinisepuh ingkang cacahipun 70 tiyang kangge mbiyantoni Nabi Musa. Gusti Allah lajeng mundut saperangan Roh (BIS:Kuasa) ingkang sampun dipun paringaken kagem Nabi Musa, lajeng kaparingaken dhateng para pinisepuh wau. Sanalika lajeng sami kapenuhan lan wicantenan kados dene para Nabi, sanajan namung sakedap. Kalebet pinisepuh cacah kalih ingkang kantun ing pondhok. Lelampahan punika mbereg Yosua abdinipun nabi Musa supados nyegah pinisipuh kalih punika. Awit pakaryaning Roh, Nabi Musa duwa pamrayoginipun Yosua. Saestunipun Nabi Musa malah ngersakaken tiyang Israel sabangsa sami kapenuhan ing Rohipun Gusti. Lelampahan punika nandhesaken bilih pakaryaning Roh Suci mboten saget dipun watesi minangka gadhahanipun sawetawis tiyang, awit pakaryanipun Roh Suci sampun ngrubuhaken singet-singet ingkang misahaken manungsa, mitulungi manungsa kangge mbangun sesambetan (berkomunikasi) kanthi cara ingkang anyar supados pawartos bab Injil Kratoning Allah saget katampi dening sadaya bangsa. Pakaryaning Sang Roh Suci ingkang mraboti saya kathah tiyang ingkang sampun nampi Sang Kristus kangge nampeni timbalan minangka duta martosaken Injil Kratoning Allah dados wujud kaleresan panguwuhipun Sang juru Mazmur: Menawi Padhuka maringaken Roh Padhuka, lajeng sami tumitah, saha lumahing bumi Padhuka dadosaken enggal. Pentakosta ndadosaken kita nglengganani bilih ayahan minangka duta martosaken Injil mboten namung dados kuwajibaning sawetawis tiyang. Saben tiyang ingkang nampeni Sang Kristus kautus martosaken injil kratoning Allah kanthi cara anyar. Kawartosaken kanthi ngaosi basa, budaya lan keunikanipun piyambak-piyambak, temah tiyang-tiyang wau rumaos dipun aosi, saha kanthi makaten sami purun nampeni sang Kristus, temah kanthi cara makaten
Padha baptisen ing asmane Sang Rama, Sang Putra lan Sang Roh Suci Waosan I: Purw. Dumadi 1:1-2:4a; Tanggapan: Jabur 8; Waosan II: II Korintus 13: 11-13; Waosan III: Injil Mateus 28:16-20 Tujuan : Awit paham sadhengah ingkang kacepto dening Allah punika pinanggih sae, sadaya engkang cinepto samyo nggadhahi tanggungljawab sami tulung-tinulung ing salebeting pulihing sadaya engkang cinipta. Kanthi mbabaraken kabar suko-bingah, sadaya umatipun Gusti kasuwun sami kagungan tanggeljawab samya mendhet bagyanipun, supados pulih lan utuhing kang cinipta. v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Sang Kristus, W onten satunggaling cariyos, ngengingi tikus ingkang tansah nggresula karana boten nate ngraosaken bingah, satemah tikus punika nyuwun dhateng ngarsanipun Gusti supados dipun dadosaken srengenge ingkang miturut piyambakipun tansah binga, lajeng panyuwunan punika kasembadan. Sasampunipun dados srengenge, wangsul malih ngraosaken sisah karana pedhut asring nutupi satemah sunaripun boten dumugi bumi. Mila sapunika nyuwun dipun dadosaken pedhut. Panyuwunanipun dipun pirengaken malih, lajeng dados pedhut, dereng dangu anggenipun bingah, wonten angin midit ingkang nyurung piyambakipun… lajeng wangsul malih dhateng Gusti, nyuwun dipun dadosaken angin kemawon. Sasampunipun dados angin, piyambakipun muring-muring karana wonten satunggaling reca Budha ingkang babar pisan boten mingset sanadyan sampun dipun surung wongsal wangsul…sapunika, pamanggihipun: Reca Budha kuwi sing paling bungah! Wangsul malih lan ngaturaken panyuwunanipun, supados dipun dadosaken reca. Dados reca…, dereng dangu, kados-kados badanipun miring…miring..lajeng ngglimpang. Punapa estunipun ingkang kelampahan? Jebul wonten satunggaling tikus ingkang ngerong ing sangandhapipun, lajeng siti ingkang wonten ing ngandhapipun growong… Jebul tikus saged ngglimpangaken preca ageng! Tikus! Ooo nek ngono Tikus luwih kuwat, luwih bungah tinimbang sakabehe kuwi….Aku iki tikus kang paling untung! Paling bungah! Para sedherek ingkang kinasih, Punapa kita asring nggatosaken prakawis-prakawis alit ing sakiwa-tengen kita? Punapa dene prakawis ingkang miturut kita namung ngganggu kemawon? Punapa kita ugi nate menggalihaken ginanipun tikus? Miturut cariyos, tikus punika inggih saged dados piranti kangge madosi wontenipun ranjau, 30 tikus saged mrantasi 600.000 ranjau.. nggantosaken segawon. Punapa kita ugi asring menggalihaken paedah-paedah punapa kemawon ingkang wonten ing sakiwa-tengen kita? Sedaya titahipun Gusti temtu nggadahi paedah piyambak-piyambak. Gusti dereng nate nitahaken punapa kemawon ingkang tanpa paedah. Tembung nitahaken, ing kitab Purwaning Dumadi, nggadhahi pangertosan ing babagan seni, kaendahan, sedaya ingkang dipun titahaken nggadhahi kaendahan piyambak piyambak secara mirunggan. Lintang, mbulan, srengenge, angin, mega, pasir, sato kewan, manungsa….sedaya endah. Suiseki, inggih punika satunggaling seni saking sela ingkang bentukipun endah, antik. Ikebana, seni nata sekar, ngantos toko ubarampe kangge kewan ingkang dados klangenan, punika boten sanes mujudaken cara anggenipun ngaosi titahipun Gusti. Satunggaling prakawis punika katon endah awit kawawas beda kaliyan sanesipun, unik. Saben tiyang, malah kepara kembar kemawon ugi esthi nggadhahi babagan ingkang beda, pramila punika estunipun sedaya manungsa punika unik lan endah. Saben titah punika temtu nggadhahi kaluwihan lan kekirangan, kabingahan lan kasisahanipun piyambak. Ananging emanipun ing salebeting gesang sesarengan, sae punika ing kelompok utawi ing masyarakat, tansah wonten satunggaling kekiyatan ingkang tansah nguwaosi ingkang ngersaaken satunggaling keseragaman. Malah kepara nggadhahi pamanggih bilih menawi boten sami punika lepat, utawi dosa. Pramila kanthi ngginakaken kekiyatan ingkang wonten, inggih punika: kabudayan, pirembagan, aturan dipun ginakaken minangka gaman anggenipun nguwaosi tiyang sanes ingkang kawawas beda kanthi paring sanksi, ukuman, dipun damel lingsem, boten paring papan ing masyarakat, satemah para tiyang tiyang punika kanthi kepeksa tumut lan manut dhateng pamanggih ingkang lumampah ing masyarakat utawi pamanggih umum. Para sedherek ingkang kinasih, Ing Kitab Purwaning Dumadi 1, kita sadaya mitadosi bilih siyang lan ndalu punika Gusti Allah ingkang nitahaken. Menawi wonten siyang lan ndalu, temtunipun wonten enjang lan sonten methukaken padhang lan mengkeraken peteng. Mekaten ugi ing gesanging manungsa, wonten tiyang jaler, wonten tiyang estri, punika Gusti ingkang nitahaken, ananging kenging punapa taksih kathah tiyang ingkang dereng saged nnampi sawetahipun kawontenan tiyang ingkang jeniskelaminipun boten cetha? Transgender (wandu) umpaminipun, inggih punika tiyang ingkang jati dhirinipun boten cetha. Tiyang ingkang sampun katetepaken lumantar akta kelahiran, ananging boten saged nampi kawontenanipun. Saestu punika ndadosaken manahipun kepeksa, rumaos dipun tindhes katambahan wonten perangan masyarakat ingkang boten saged nampi kawontenanipun malah dipun anggep tiyang dosa, rereged. Saestu patrap ingkang kados mekaten punika patrap ingkang boten adil. Para sedherek, punapa taksih wonten sikap ingkang boten adil tumrap sedherek transgender punika ing greja kita? Punapa wonten pawadan ingkang gumathok temah ngleresaken patrap ingkang nyingkiraken sedherek transgender punika? Kita sedaya mangertos, bilih salah satunggaling syarat anggenipun tiyang neningkahan inggih punika: sami dene nresnani. Saupami, ing greja kita punika wonten sedherek transgender ingkang kepingin nikahipun binerkahan, punapa saged dipun ladosi panyuwunanipun? Prakawis ngengingi kekiyatan ingkang nguwaosi sanesipun, inggih punika prakawis ing saperangan gereja ingkang taksih nggadhahi ukuran Pandhita Ideal. Pandhita ingkang kaanggep ideal/sae inggih punika ingkang garwanipun tansah nyengkuyung ing salebeting peladosan, tansah ngrawuhi sedaya peladosan, anggenipun ngendikan dipun tata, pangagemanipun prasaja, rikmanipun boten gondrong lsp. Pituwas punapa ingkang badhe kaangsalaken saking kekiyatan/panguwaos punika? Saperangan pandhita ingkang boten kiyat temtu lajeng manut kaliyan pamawas umum supados katingal sae lan supados boten nuwuhaken pasulayan, sinaosa anggenipun nglampahi kados-kados boten dados dhirinipun piyambak. Dene ingkang tetep nggegegi , sekedhik mbaka sekedhik temtu ugi lajeng nuwuhaken reraosan lan raos boten sreg saking tiyang sanes. Sedaya punika saestu boten sehat. Kita lajeng kengetan dhateng UU Pornografi ingkang badhe dipun peksakaken kelampahan ing negari punika, sinaosa sampun pirsa bilih Indonesia punika negari ingkang dumadi saking mawarni-warni suku lan kabudayan. Kenging punapa ingkang sae tumraping panjenengan kedah kaanggep sae tumraping kula? Para sedherek ingkang kinasih, Ing pundia kemawon lan sok sintena kemawon, babagan dados dhirinipun piyambak punika boten sanes wujuding kamardikan. Tiyang ingkang kapribadenipun mendel, anteng temtu ugi boten saged wawan rembag kanthi cara-cara ingkang blak-blakan, punapa wontenipun. Menawi kedah nindakaken, punika temtu satunggaling lampah ingkang kepeksa. Kadosdene agami lan kapitadosan punika estunipun prakawis pribadi, boten prelu dipun dadosaken prakawis. Supados sedaya titah ngraosaken kabingahan inggih punika kita kedah mitulungi supados saben titah dados dhirinipun piyambak, dados kadosdene tujuwanipun katitahaken. Boten malah damel pathokan-pathokan miturut kita piyambak. Kaprihatosan ingkang sami ugi dipun raosaken dening rasul Paulus tumrap pasamuwan ing Korintus, inggih punika pentingipun gesang ingkang sami dene nresnani, samidene paring kekiyatan, tebih saking gesang ingkang nggatosaken kepentinganipun piyambak. “Padha disarujuk, padha atut rukun,” punika mujudaken timbalan patunggilan supados sami dene nggadhahi ancas ingkang luhur. Rasul Paulus ngengetaken supados sami temen anggenipun nggatosaken peladosan. Awit ing salebeting gesang ingkang ancasipun luhur, kagem kaluhuranipun Gusti, kanthi panguwaosipun temtu saged nindakaken prakawis-prakawis ingkang boten pinanggih nalar amrih sedaya ngraosaken katentreman. Pasamuwan ingkang kinasih, Ing salebeting timbalan supados ngabaraken kabar kabingahan, Gusti paring dhawuh : o padha lungaa o kabeh bangsa padha dadekna siswaku o baptisen, ing asmane Sang Rama, sang Putra lan sang Roh Suci. Artosipun murid, inggih punika kedah ngangsu kawruh saking gurunipun. Mangertos roh lan kawicaksanan punapa ingkang ndadosaken gurunipun nindakaken mekaten. Murid katimbalan nindakaken pangertosan luhur ingkang katindaken gurunipun, mila ndadosaken murid punika sanes ngristenaken, ananging ndadosaken kathah tiyang sami nindakaken paugeran lan tata gesang ingkang katindakaken dening Gusti Yesus. Awit nalika semanten, muridipun Gusti Yesus ugi tiyang asli Yahudi, satemah cetha sanget anggenipun boten ngristenaken. Kanthi mekaten, sadaya muridipun Gusti saged sinau nindakaken punapa ingkang katindakaken dening Gusti Yesus. “Padha baptisen,” kenging punapa kita perlu kabaptis? Baptis boten sanes inggih punika tandha lumebet ing satunggaling prajanjian, lumebet ing satunggaling kelompok masyarakat punapadene kapitadosan. Baptis inggih punika satunggaling tandha ingkang resmi lumebet ing satunggaling kelompok lan sagah setya tuhu nindakaken samukawis ingkang sampun dipun sarujuki. Awit baptisan punika sanes tujuwan ingkang pungkasan, mila klentu sanget menawi kasil lan botenipun satunggaling greja gumantung kaliyan sepinten tiyang ingkang kabaptis. Awit Gusti yesus boten nengenaken baptisanipun, ananging lampah gesang minangka wohing baptis punika. Sampun pinten tiyang ingkang kabaptis dening Gusti Yesus? Boten wonten. Punapa baptisan namung kangge tiyang dosa kemawon? Gusti yesus boten seda, ananging tetep kabaptis, punika mujudaken bilih baptisanipun Gusti Yesus punika solider tumrap tiyang dosa, Para sedherek ingkang kinasih, Kanthi mekaten, timbalan kangge ngabaraken Injil punika: padha lungaa.. boten sanes inggih punika timbalan anggenipun nindakaken katresnan dhateng sedaya manungsa. Timbalan punika mujudaken pucuking saking sedaya peladosan ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus. Patrap ingkang nindakaken katresnan punika ingkang mujudaken ayahan ingkang utami ing salebeting ngabaraken Injil. Lumantar Patrap nindakaken katresnan (berbela rasa) punika, sedaya pasamuwan tinimbalan nindakaken pitulungan dhateng sedata tiyang ingkang tinindes ing babagan punapa kemawon. Pasamuwan saged miwiti saking dirinipun piyambak, ing salebeting metani malih bab paugeran ingkang dipun ugemi, punapa punika taksih kapeksaaken dhateng tiyang sanes supados tiyang sanes ugi nampi minangka paugeranipun? Gesang sesarengan kaliyan mawerni werni sipating manungsa, lan mawarni-warni padatan saha kabudayan, temtunipun malah sangsaya lebet anggenipun ngaosi Gusti ingkang nitahaken. Pramila punika, sumangga kita sami dene ngaosi kanthi paring papan tumrap tiyang sanes, amrih tiyang sanes saged ngraosaken suka bingah ing salebeting dhirinipun,
Injil: Mateus 10:40-42 Tujuan: Maringi papan, tetulung, ngulungaken asta kaliyan sadhengah priyantun lumantar punapa ingkang kita gadhahi kanthi tulus ikhlas, mboten nggadhahi pengajeng-ajeng nampi piwales bab punapa kemawon. v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih ing Gusti Yesus Kristus, S atunggaling wekdal wonten gereja ingkang nimbali pelados ngladosi ibadah lan paring paseksi ngengingi peladosan ingkang sampun katindakaken ing salebeding 20 taun. Piyantunipun prasaja sanget, piyambakipun anggenipun khotbah boten ngagem jas utawi dasi. Khotbahipun ugi prasaja, ananging cetha lan titis sanget. Lan ingkang ndadosaken pasamuwan sami langkung kesengsem inggih punika manahipun. Piyambakipun nggadhahi niat ingkang tulus anggenipun leladi tumrap lare-lare gelandangan, tiyang-tiyang kampung ugi para tiyang ing pakunjaran. Saking manahipun tuwuh keyakinan bilih punapa ingkang dipuntindaaken punika prakawis ingkang leres, awit nyondhongi pangandikanipun Gusti, piyambakipun nampeni sedaya tiyang tanpa mawang tiyang. Menawi kita tandhingaken kaliyan keyakinan pandhita kala wau, saestu leres. Kita leladi kagem Gusti kita boten perlu nindakaken kanthi cara ingkang ngedab-edabi, ananging kita saged miwiti kanthi prakawis ingkang prasaja, “ngaturi toya seger” tumrap tiyang tiyang ingkang kekirangan. Bok bilih sampun sawetawis wekdal pangertosan ngengingi leladi punika namung ing salebeding tembok gereja kemawon. Boten ateges punapa ingkang sampun katindakaken ing salebeding gereja punika lepat, ananging ngemuti pangandikanipun Gusti Yesus, sampun samestinipun kita ugi nggatosaken sedherek ingkang wonten sanjawinipun gereja. Mila sampun wancinipun kita leladi dhateng sedherek ing sanjawining gereja amrih saged ngundangaken kabar kabingahan punika. Aosing pisungsung ingkang kinersakaken dening Gusti Allah sanes prakawis jumlah lan kathahipun, anaging katemenan ing salebeding ngaturaken. Pramila punika, ing Injil Matius 10:42, Gusti Yesus ngendika, “Apadene sapa kang aweh banyu kang seger marang salah sawijining wong cilik iki senadyana mung sacangkir, marga iku sakabatKu, aku pitutur marang kowe satemene: wong iku bakal tampa pituwase.” Salugunipun, toya punika sanes barang ingkang awis, meh sedaya tiyang gadhah, kajawi wonten ing ara-ara. Ananging nalika kita purun nyawisaken lan nyukani toya punika dhateng tiyang ingkang mbetahaken, kita sampun ndadosaken renaning penggalihipun Gusti. Awit estunipun ingkang kita sukakaken sanes namung sadremi toya, ananging katresnan, kawigatosan lan praupan ingkang sumeh dhateng sesami. Lumantar toya sacangkir kala wau, kita nelaaken manah ingkang kebak katresnan. Punapa nate kita trenyuh karana satunggaling prakawis ingkang katindakaken dening tiyang, ingkang estunipun punika prakawis ingkang prasaja sanget nanging katingal tulus lan gita-gita anggenipun nindakaken? Punapa kosok wangsulipun, panjenengan nate nampi satunggaling barang utawi nampi satunggaling pitulungan, ananging manah panjenengan awrat anggenipun nampi karana katingal bilih punika katindakaken karana pamrih? Ing Injil Matius 10:41, Gusti Yesus ngendika,”Sing sapa nampani nabi marga saka dadi nabi, bakal tampa pituwasing nabi. Lan sing sapa nampani wong mursid, amarga saka anggone mursid, bakal tampa pituwasing wong mursid.” Gusti Yesus boten namung ngengetaken kadospundi kita kedah nggatosaken tiyang ingkang kekirangan utawi tiyang alit, ananging kita ugi kedah nggatosaken lan nampi tiyang mursid lan tiyang ingkang leres. Pitedah punika ngengetaken kita dhateng patrap ingkang katindakaken dening Raja Herodes dhumateng Yokanan Pembabtis. Herodes sampun ngginakaken panguwaosipun kangge mejahi Yokanan Pembabtis. Samangke timbalan tumrap tiyang pitados inggih punika kadospundi cara anggenipun ngaosi tiyang mursid, tiyang ingkang sampun leladi kagem Gusti. Asring sanget kita kirang paring kawigatosan, kita ngganggep limrah kemawon menawi tiyang punika nindakaken kasaenan. Sampun samestinipun, tiyang punika ngladosi kita. Temtunipun menawi kita cundhukaken kaliyan pangandika punika, kita nggadhahi kuwajiban nggatosaken gesangipun, nyengkuyung amrih tansah saged nindakaken kasaenan, pitulungan, peladosan. Punapa ingkang saged kita sukakaken amrih asmanipun Gusti kaluhuraken lumantar pelados punika ? Punapa kita ugi nate menggalihaken bilih para pelados punika ugi kagungan brayat ingkang ugi mbetahaken uba rampe gesang ingkang limrah ? Para sedherek ingkang kinasih, Den tampi tiyang sanes kanthi tansah menggalih sae. Kacariyosaken, wonten satunggaling lare ingkang ngelak lan luwe, mlampah sacelakipun perumahan gedhong ingkang sae. Karana raos ngelakipun, piyambakipun kumawantun nothok salah satunggaling griya karana pamrih toya pethak sagelas kemawon. Sinaosa mangu-mangu ananging piyambakipun wantun nothok satunggaling griya. Sasampunipun nothok, satunggaling ibu ingkang taksih nem mbikakaken lawangipun.… Kanthi ajrih lan bingung lare punika matur, “Bu, punapa kepareng kula nyuwun toya setunggal gelas kemawon?” Begja dene ibu punika nggadhahi welas asih, mila ibu punika mlebet mendhetaken satunggal gelas ageng sanes toya, ananging susu. Sasampunipun dipun ombe, lare punika nyuwun pirsa, “Bu, kula kedah nggantos pinten rupiah susu punika?” Ibu punika mangsuli, “Ra sah bok bayar, wongtuwaku mbiyen tansah mulang supaya mitulungi tanpa pamrih.” Ibu punika ningali lare punika kanthi trenyuh. Sasampunipun mataun taun, ibu punika sampun adi yuswa, sampun dados randha, bandhanipun sampun kathah ingkang suda karana kangge wragat pengobatan lan kabetahan padintenan. Karana ing kitha punika rumah sakitipun alit, mila ibu punika dipun bekta dhateng kitha ageng ing pundi rumah sakitipun saestu mumpuni. Dr. Sobur NA, kasuwun supados naliti saestu sesakit ingkang karaosaken dening ibu punika. Sasampunipun nyawang lan wawan rembag saha maos kawontenanipun ibu punika, Dr. Sobur yakin bilih piyambakipun tepang kaliyan ibu punika. Kanthi telatos lan kapinteranipun, Dr. sobur prajanji badhe mitulungi ngantos dumugi sarasipun. Lan Dr. Sobur weling dhateng bagian administrasi supados sedaya tagihan ibu punika dipun tanggelaken dhateng piyambakipun. Pengobatan tansah katindakaken ngantos 3 wulan, ibu punika saestu sampun saras lan pareng kundur ing griyanipun. Ananging, ibu punika malah sisah, karana kedah nglunasi tagihan ingkang sampun ngantos 3 wulan punika. Sasampunipun nampi serat saking perawat, kanthi ajrih amplopipun dipun bikak, iba kagetipun nalika maos:
Ingkang tapak asma: Dr. Sobur NA. Para sedherek ingkang kinasih, Punapa ta estunipun ingkang ndadosaken kabingahan kita? “Suka kabingahan dhateng asanes” inggih, punika leres. Nyukani, ngaturi, maringi, punika satunggaling patrap ingkang saestu mbingahaken, awit punika wujuding patrap ingkang andhap asor. Sangsaya endah lan jangkep malih nalika asung pitulungan punika babarpisan tanpa pamrih linangkung tumrap sedherek ingkang mbetahaken. Satunggaling ibu ingkang nyukani susu sagelas punika ngemu suraos boten namung nyukani supados boten ngelak malih, ananging mujudaken pitulungan ingkang asipat nggesangaken, pitulungan ingkang sampun dipun tampi satunggaling lare, kados dene nampeni Gusti. Suka pitulungan, ngemu teges nindakaken niat kanthi sepi ing pamrih. Awit samukawis ingkang kita tindaaken sampun kapirsanan dening Gusti. “Menawa satrumu luwe, wenehana mangan roti,menawa ngelak, wenehana ngombe banyu. Awit kowe bakal ngentepi mawa ing sirahe, sarta Pangeran Yehuwah bakal males marang kowe,” (Wulang Bebasan 25:21,22). Satunggaling penelitian longitudinal, mbuktekaken bilih tiyang ingkang remen suka pitulungan tanpa pamrih, sanyata nggadhahi daya kekiyatan ingkang linangkung tinimbang sanesipun lan langkung kiyat anggenipun ngadhepi pacobening gesang, sarta langkung kiyat ngadhepi penyakit ingkang tuwuh karana stress. Para sedherek ingkang kinasih, Saben tiyang ingkang gesangipun tebih saking katresnan, mbedakaken tiyang karana agami, kalenggahan, drajat, lan taksih ngremehaken tiyang, saha boten mreduli dhateng tiyang… Estunipun punika sami kemawon kaliyan njeksani, sampun mundhut hakipun Gusti, pramila punika sumangga sami sowan dhateng panjenenganipun, nyuwun pangapunten lan nyuwun dipun sadaraken supados tuwuh raos katresnan. Para sedherek ingkang kinasih Lumantar waosan punika, kita tinimbalan anggenipun nampi sadaya tiyang, kanthi kawontenan punapa kemawon, ngaosi sedaya tiyang tanpa mawang sinten tiyang punika, kita pitados bilih wonten wekdalipun tiyang punika badhe mangertosi bab kaleresan ingkang sami dipun raosaken. Kadosdene nabi Yeremia ngaosi Hananya anggenipun nguji kaleresan, satemah umatipun Gusti mangertos pundi kaleresan ingkang pinangkanipun saking Gusti. Sedaya tiyang tinimbalan kautus dados berkah tumrap tiyang sanes. Ananging wangsul malih dhateng tiyang punika piyambak, purun nampi utawi nampik. Rasul Paulus ngengetaken supados peranganing badan punika prayoginipun kedah kaaturaken minangka pisungsung kagem Gusti lumantar samukawis ingkang saged kita tindaaken tumrap tiyang sanes. Martosaken kabar kabingahan punika boten sanes inggih kanthi nampeni dhateng sadaya tiyang, kadosdene satunggaling ibu ingkang nampeni Sobur kanthi susu sagelas. Punika estunipun nglangkungi saking punapa ingkang dipun kajengaken dening Sobur, namung toya sagelas. Ananging pituwas saking susu sagelas saestu nggadhahi daya gesang ingkang ageng. Nalika nyukani susu, ibu punika babarpisan boten nggadhahi pamrih punapa kemawon, ibu punika boten nggadhahi panjangka bilih satunggaling wekdal badhe nampi piwales saking lare punika. Sedaya punika wonten ingkang mranata inggih punika Gusti Allah, nyukani ing salebeding kaluberan, punika prakawis limrah, ananging ing salebeding kekirangan punika anama aosing gesang. Sumangga kita sami miwiti saking prakawis ingkang alit, minangka tiyang jaler kita tinimbalan nampeni tiyang estri punapa wontenipun, lan kosok wangsulipun. Minangka tiyang sepuh kita tinimbalan nampeni lare lare punapa wontenipun, minangka brayat kita tinimbalan nampeni masyarakat amrih sami wanuh dhumateng Gusti Allah lumantar tumindak kita. Sumangga sami den tampi sadaya tiyang, kanthi andhap asoring manah. Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos sihrahmat :Lukas 18:7 Pitedah Gesang
PENGGEMAR KANGKUNG?Jika anda penggemar kangkung, tidak kira apa jenis kangkung, petis kangkung, kangkung cos,
Bapak Kepala Sekolah SMP Negeri 76 Yogyakarta Ingkang Kinurmatan,
Bapak Ibu guru saha Karyawan Karyawati SMP Negeri 76 Yogyakarta ingkang sinuba ing pakurmatan,
Sepisan sumangga kita ngaturaken agunging panuwun wonten ngarso Tuhan YME, ingkang sampun paring kita mapinten-pintin kanugrahan saha kanikmatan sahinggo wonten titi wanci punika kita saget muwajahah ing halaman sekolah menika kanthi wilujeng tanpa alangan satunggal menapa.
Keparenga kula ing wekdal menika ngaturaken sekedik irah-irah babagan budi pekerti tumrap kita sedaya khususipun tumrap para wiranem konjuk nguri-uri budaya jawi. Menawi kita sedaya saged sami-sami njagi saha ngalaksanakaken budi pekerti kanthi sae saestu kegesangan kula panjenengan ing ndunya menika ugi bakal ayem, tentrem, saha bagya.
Budi pekerti utawi ing bahasa jawi ugi kasebut kanthi nami unggah-ungguh ing wekdal menika sejatosipun sanget mrihatinaken. Masalah menika saged kita tuweni salebeting dereng mangertosipun para wiranem konjuk unggah-ungguh ingkang kedah kita sedaya mangertosi ugi laksanakaken. Mila saking menika kita kedah sami-sami sinau babagan budi pekerti tumrap tiyang sepuh kita, para sesepuh saha saking Bapak Ibu guru ingkang langkung mangertosi babagkan unggah-ungguh tumrap tiyang sanes.
Mekaten sekedik atur saking kula, kathah kalepatan saha kekiranganipun nyuwun pangapunten.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laksevåg&oldid=1012472"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 6 Maret 2016.
happy birthday! wish u all the best :)
mas..selamat ulang tahun wae yo, semoga neng umur mu sing selawe taun iki..semoga jenengan saget dados tiang sing luweh cecik lan berguna kangge tiang
sedulur papat lima pancer. Sedulur papat adalah panakawan, lima pancer adalah ksatriya
Komentar (2)	Trackbacks (0)	Tinggalkan komentar
nek ra duwe duit.ki mbok ra usah cangkeman.
kuat tuku, ra kuat tuku anyar yo tuku bekas.
alhamdulillah aerox 150 wis tekan ngomah, bojoku wis ra pethakilan numpak dtracker maneh, iso lueih feminin, ra kepengin r15v3 wong wis ono
tuku go duite dewe koq sampeyan sing ayan.
arep tuku cbr yo monggo, rasakno dewe, duit 34jt mung enthuk power 17, karo plastik kresek.
arep tuku r15v3 nek rumongso kelarangen yo luweh, wong ora gowo duite sampeyan.
gsx iso murah mergo rupane paspasan, tp rupane mesin lumayan
cbr iso larang mergo rupane rodo apik tp rupane mesin koyi banci.
r15v3 rupane apik rupane mesine ugo lumayan wong durung
Drawing : “Pasangan serasi” | Gambar Lukis
penulis : loh niko wonten nopo njih pak , kok kadose “rame” sanget? -pancingan pertama-
pak tua : wah mboten ngertos njih mas… -
INGKANG NANGEKAKEN ------------------------------------------------------------------------ 212
SEDANIPUN SANG KRISTUS NDADOSAKEN MANUNGSA NAMPI GESANG ------------------ 251 Oleh Pdt.Retno Dwi Hastuti Khotbah Jangkep Minggu, 24 April 2011 Minggu Hari Raya Paskah (Putih) Khotbah Jangkep Bahasa Indonesia
Paskah Kaping Sekawan (Ungu) SangEt AGUNG SIH KANUGRAHANIPUN GUSTI Waosan I: I Samuel 16:1-13; Tanggapan: Jabur 23; Waosan II: Efesus 5:8-14; Waosan III: Injil Yokanan 9:1-41 v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti, R awuhipun Nabi Samuel ing kitha Betlehem katampi kanthi gumeter dening para pinisepuh. Sajak wonten bab ingkang wigati dene nabinipun Gusti rawuh ing kitha punika. Sareng para pinisepuh nampi katrangan saking nabi Samuel, para pinisepuh nembe mangertos bilih rawuhipun sanes ndhawahaken paukuman nanging saperlu ngawontenaken upacara pangurbanan kados ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Setunggal bab ingkang wigati ingkang badhe kelampahan ing salebeting upacara punika inggih anggenipun Gusti badhe nemtokaken setunggaling abdi ingkang mangke kepareng nggentosi kalenggahanipun Prabu Saul. Isai dalah para anakipun kados boten pitados dene brayatipun katuding lan kesucekaken saperlu tumut ing upacara punika. Nabi Samuel ngersakaken setunggal baka setunggal para anakipun Isai kasowanaken dhateng Gusti lumantar nabi Samuel. Sareng sampun sedaya, jebul boten wonten setunggal kemawon ingkang kapilih dening Gusti, kejawi anak wuragil ingkang taksih wonten ing pategalan, ngengen menda. Naminipun Dawud. Dawud ingkang bokbilih boten kawawas, nanging sareng kasowanaken, Gusti Allah ngendika; “Ngadega jebadana, yaiku wonge!” Gusti sampun nemtokaken pilihanipun. Anggenipun Gusti nemtokaken kanthi mirsani manah. Punapa ingkang dipun sawang dening manungsa sanes dados ukuran anggenipun Gusti nemtokaken pilihanipun. Dawud kajebadan. Piyambakipun mangke dados satunggaling pemimpin ingkang gagah prakosa nanging ugi setya dhateng Gusti. Ingkang suwau namung satunggaling pangen, samangke katuding dados abdi ingkang badhe nggentosi kalenggahanipun Prabu Saul. Tentu kemawon punika sanes bab ingkang gampil. Raos ajrih lan ringkih temtu kasandhang dening Dawud nalika semanten. Nanging temtu kemawon Gusti Allah boten badhe negakaken tetiyang ingkang kapilih dening Gusti Pribadi. Uger Dawud tetep nanggapi timbalanipun Gusti lan kanthi setya lumampah ing dhawuh pangandikanipun, temtu Gusti ingkang nuntun lan ngayomi pindha pangen tumrap menda-mendanipun. Dene kosokwangsulipun, menawi boten mekaten tentu lelampahan kados ingkang dipun alami dening Prabu Saul katampi ugi dening Dawud. Saking cariyos punika, estu nengsemaken sanget pakaryan anggenipun Gusti nemtokaken pilihanipun. Manungsa boten gadug mangertosi; kenging punapa Dawud lan boten sanesipun. Kenging punapa kita ingkang ugi kapilih dening Gusti dados pandherekipun? Menawi kita blaka sejatosipun kita ugi nampi katresnan ingkang kados punika wau. Wonten ingkang wiwit alit sampun Kristen, nanging boten sekedhik ingkang anggenipun kapilih dening Gusti nalika sampun diwasa lan sanes saking brayat Kristen. Anggenipun Gusti rawuh milih kita dados pandherekipun, ugi kanthi cara ingkang maneka warna. Nanging ingkang baken, estu agung sih rahmatipun Gusti temahan kita kaluwaraken saking gesang ingkang lami kanthi nampi gesang ingkang anyar. Temtu kemawon anggenipun Gusti nemtokaken pepilihanipun wonten tujuan ingkang sae. Dawud kapilih, temtu wonten bab ingkang wigati ngantos abdi punika kajebadan ing kitha Betlehem. Wigatinipun inggih punika bilih Gusti badhe paring kawilujengan dhateng umat lumantar Dawud. Malah kawilujengan punika salajengipun boten namung kangge bangsa Israel, nanging anggenipun Gusti milih Dawud, Gusti ngersakaken kawilujengan tumraping jagad kanthi rawuhipun Sang Mesih ing Kitha Dawud. Cethanipun Dawud kapilih supados boten mendel kemawon. Piyambakipun kapillih supados makarya. Makarya boten kagem kapentingan dhiri lan brayatipun nanging kagem kamulyaning asmanipun Allah. Boten sekedhik tiyang Kristen ingkang anggenipun nanggapi sih rahmatipun Gusti mandheg ing satengahing margi, langkung-langkung nalika ngraosaken tugas timbalan punika karaos awrat. Bab punika kelampahan awit namung purun sekecanipun, nanging boten purun nyambutdamelipun. Purun nampi kanugrahan nanging bab nindakaken timbalan dados seksi-seksinipun, mangke rumiyin. Sanadyan ta Gusti boten badhe negakaken menda-mendanipun, nanging para menda piyambak ingkang boten pitados temah sami bingung lan ajrih piyambak-piyambak. Mila kenging punapa dados pandherekipun Gusti kedah ajrih, isin punapa dene mangu-mangu? Dados pandherekipun Gusti boten prayogi ajrih lan ngumpetaken jati dhirinipun, nanging katimbalan madhangi sakiwa-tengen kita lan nindakaken timbalanipun Gusti. Pasamuwan Kristen ing Efesus kaajab ugi wantun ngetingalaken jati dhirinipun ing satengahing gesang padintenan. Rasul Paulus ngemutaken bilih pasamuwan Efesus kedah dados pepadhang awit sampun kaluwaran saking gesang laminipun. Pasamuwan mesthinipun ngedalaken wohing pepadhang inggih punika bab-bab ingkang prayogi, adil lan leres. Nindakaken bab ingkang muspra tanpa gina boten prelu dipun lampahi malih awit gesangipun samangke inggih kagem kaluhuraning asmanipun Gusti. Warganing pasamuwan sampun kapilih lan sami nampi kanugrahan saking Gusti. Mila wujuding pangucap sokuripun ingkang prelu katindakaken inggih punika makarya njembaraken Kratoning Allah. Sacara nyata, Rasul Paulus ngersakaken pasamuwan Efesus nindak aken bab-bab ingkang becik, adil lan leres. Becik punika nindakaken bab ingkang migunani tumrap ngasanes. Tumindak adil punika ateges belani martabatipun manungsa ingkang katindhes, dene tumindak leres punika wantun ngendikaka ken punapa wontenipun. Kanggenipun saben sedherek ingkang sampun nampi kanugrahan saking Gusti temtu badhe nindakaken tugas timbalan punika kanthi suka bingahing manah. Sanadyan dipun remehaken, manahipun boten saged goroh. Manahipun padhang mila boten saged kacampuran maneka warni pepeteng. Saged dipunraosaken kabingahipun pepriman (tiyang ngemis) ingkang suwau wuta samangke saged mirsani. Tiyang punika nampi kanugrahan ingkang sakalangkung ageng awit Gusti Yesus rawuh sacara mirunggan paring kesarasan. Wuta wiwit lahir punika bab ingkang ngedab-edabi menawi saged kasarasaken. Dokter jaman samangke kemawon nyangkok paningal, punapa dene nyambung urat-urat syaraf paningal boten saged kanthi sampurna. Nanging bab punika kelampahan tumrap pepriman punika kanthi gratis. Kados ketiban lintang saking langit, nalika kathah tiyang-tiyang ing sakiwa-tengen nganggep piyambakipun minangka tiyang ingkang dosa temah nampi ipat-ipat ingkang kados mekaten, Gusti Yesus rawuh lan nuding piyambakipun minangka tiyang ingkang kepareng nampi sih rahmatipun. Sedaya tiyang sami gumun, nanging wonten ingkang boten rena ing penggalih. Bab ingkang aneh kelampahan ing jagad punika menawi wonten tiyang ingkang boten seneng nalika woten sesaminipun nampi saras saking sakitipun. Tiyang-tiyang ingkang boten remen punika malah tiyang-tiyang Farisi. Piyambakipun sami naliti kenging punapa tiyang wuta punika saged saras saking sakitipun. Naliti boten salajengipun ndherek bingah lan ngucap sokur, nanging pados katrangan supados saged ndhawahaken lepat dhateng Gusti Yesus lan pepriman ingkang sampun keladuk kaanggep nista lan kebak ing dosa punika. Kanggenipun tiyang Farisi, Gusti Yesus punika sampun lepat. Lepat awit boten ngaosi dinten Sabat. Gusti Yesus sampun kaanggep nerak angger-angering Toret. Mila cetha menawi Panjenenganipun kaanggep sanes Nabi punapa malih Sang Mesih. Sinten ingkang pitados lan nggangep bilih Panjenenganipun punika Sang Mesih, tiyang punika badhe dipun kucilaken Pepriman punika wau ugi dados sasaranipun tiyang-tiyang Farisi. Piyambakipun samangke kedah aben ajeng kaliyan pitakenanipun tiyang-tiyang Farisi punika. Pepriman wau kedah njawab bab sinten ingkang sampun paring kesarasan tumrap mripatipun. Piyambakipun sampun dewasa. Ingkang kedah mangsuli pitakenan para Farisi kedah manahipun piyambak. Pepriman punika paring paseksi. Paseksinipun boten katutup-tutupi nanging punapa wontenipun. Piyambakipun paring katrangan bab sinten punika Gusti Yesus miturut piyambakipun. Kados sampun kita kinten bilih salejengipun tiyang-tiyang Farisi punika sangsaya ndadra anggenipun duka. Pepriman punika katundhung. Katundhung medal saking pedaleman suci, ateges tiyang-tiyang Farisi sampun wantun ngalang-alangi tetiyang ingkang badhe pisowan dhateng Gusti. Raos isin bokbilih karaosaken dening pepriman punika. Wonten ing sangajengipun tiyang sepuh lan para tanggi saha tiyang kathah piyambakipun dipun usir dening tiyang-tiyang Farisi. Sakit manahipun. Nanging Gusti boten negakaken. Panjenenganipun minangka pangen ingkang utami tumrap menda-menda ingkang dipun tresnani. Sanajan jagad nampik lan nundhung, ananging Gusti Yesus madosi lan manggihi. Pepriman punika katampi dening Gusti Yesus ing njawi lan kaparingan kekiyatan. Estu ngeram-eramaken lelampahan punika. Pepriman punika saged kemawon paring paseksi goroh. Utawi saged ugi piyambakipun mendel (membisu) kemawon murih gesangipun aman. Nanging bab punika boten katindakaken. Piyambakipun boten saged ngapusi manahipun. Piyambakipun kapilih lan nampi kanugrahan saking Gusti supados mbabar paseksi ingkang leres lan sanes ingkang goroh. Piyambakipun sampun kabuka mripatipun, nanging ingkang langkung mbingahaken inggih karana mripat batosipun samangke saged nyawang, inggih nyawang bab Kratoning Allah. Sedulurku, saiba nengsemke kendelmu..! Aku kabeh ana ing pihakmu. Aku kabeh uga wus nampa kanugrahaning Gusti. Ayo, aku
Pra Paskah Kaping Gangsal (Ungu) ROH SUCI INGKANG NANGEKAKEN Waosan I :
gumregah malih rikala ngadhepi kasusahaning gesang v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus, P anandhang, panandhang lan panandhang tansah dados pengalaman ingkang kita prangguli saben wekdal. Saben wekdal kita mirengaken panandhanging manungsa. Wonten ingkang nandhang sedih karana katilar dening warganing brayat ingkang sanget dipun tresnani, sae semah, anak, tiyang sepuh, punapadene sedherek lsp. Wonten ingkang nandhang sedhih karana dipun apusi tiyang sanes. Wonten ingkang nandhang sedhih karana boten saged nyekolahaken anakipun, wonten ugi ingkang nandhang sedih karana usahanipun bangkrut. Kathah masyarakat ing Indonesia ugi nyariosaken panandhang ing satengahing tendha-tendha pangungsen karana maneka warni bencana
Ing gesang padintenan, manungsa remen nebih saking panandhang, karana panandhang punika nuwuhaken kasedhihan, ndadosaken manah sayah lan semplah. Panandhang pancen boten ngremenaken, karana panandhang daya kekiyataning gesang ical mekaten kemawon. Kosok wangsulipun manungsa remen dhateng kabingahan lan raosipun kepingin tansah ngrangkul kabingahan supados boten oncat saking gesangipun. Namung kemawon punapa manungsa saged oncat saking panandhang? Temtu kemawon boten. Saben tiyang temtu nate ngalami panandhang sanajan wujud lan wekdalipun saged beda. Panandhang saged nemahi sinten kemawon sae tiyang jaler utawi estri, sugih utawi miskin, bendara utawi kawula, alit utawi ageng lsp. Namung prakawisipun inggih punika, kadospundi kita ngadhepi panandhang kanthi wicaksana supados panandhang punika boten ngrisak gesang kita. Malah kadospundi panandhang punika saged nuwuhaken daya kekiyatan ingkang mbangun kadiwasaning gesang kita. Menawi kita niteni tiyang-tiyang wicaksana ingkang pakaryanipun ngedhab-edhabi, rak inggih kekiyataning gesangipun ugi kabangun karana sami saged sabar lan tatag nalika ngadhepi panandhang. Contonipun: Mahatma Gandhi, Ibu Teresa, Martin Luther King. Tiyang-tiyang punika kawentar dados para pimpinan ageng ing bidangipun. Kapribadenipun kiyat, tekadipun ageng. Nanging kita kedah emut bilih kekiyataning tekad lan pakaryanipun tiyang-tiyang punika kabangun kanthi proses ingkang dangu lan awrat. Tiyang-tiyang punika dados tiyang ingkang kiyat karana rila ngadhepi maneka warni panandhang, nate dipun tampik, dipun pepoyok, dipun dakwa, dipun sengiti lsp. Nanging sami boten semplah, malah sedaya pengalaman punika kaginakaken kangge mbangun gesang ingkang langkung utami. Pasamuwan ingkang kinasih. Yehezkiel 37: 1 – 14 nyariosaken nalika nabi Yehezkiel kairid dening Rohipun Gusti tumuju ing lembah ingkang kebak balung ingkang sampun sami garing lan sumebar. Kawontenan ingkang mekaten ngambaraken kawontenaning bangsa Israel ingkang nembe nandhang sangsara lan raos-raosipun sampun boten ngadhahi pangajeng-ajeng. “Balung-balung iki kabeh turune Israel,” mekaten pangandikanipun Gusti ( ayat 11). Kala semanten bangsa Israel taksih kabucal ing Babel. Bangsa Israel sumebar lan kithanipun sampun dados jugrugan. Bangsa punika estu ngraosaken panandhang. Ing satengahing panandhang ing mekaten Gusti paring kasagedan dhateng Yehezkiel kangge medhar wangsit. Balung-balung ingkang sami garing lan sumebar punika lajeng sami nglempak. Nuli wonten otot lan daging ingkang tuwuh ing balung-balung kalawau. Sasampunipun punika lajeng katutup kulit, lajeng kaparingan Roh ingkang ndadosaken balung-balung kalawau gesang malih. Wangsit ingkang winedhar saking Yehezkiel punika nuwuhaken pangajeng-ajeng dhateng bangsa Israel, bilih Gusti badhe mangsulaken kawontenanipun bangsa Israel. Rohipun Gusti nuwuhaken kekiyatan lan nangekaken gesangipun bangsa Israel. Saking Yokanan 11: 1 – 45 kita saged ngraosaken panandhanging Maryam lan Marta ingkang katilar dening sedherekipun jaler: Lazarus. Tumrap Maryam lan Marta pejahipun Lazarus estu ndadosken kekalihipun sanget anggenipun sedih. Gusti Yesus ingkang kaajeng-ajeng rawuh paring kasarasan dhateng Lazarus pranyata rawuh sasampunipun Lazarus sampun kakubur. Prakawis punika ndadosaken kekalihipun sangsaya boten gadhah pangajeng-ajeng. Rawuhipun Gusti Yesus kaanggep sampun kasep, sampun boten saged ngewahi kawontenan. Tumrap Maryam lan Marta, ing salebeting kuburipun Lazarus namung wonten pejah. Sampun boten wonten pangajeng-ajeng. Nanging Tumrap Gusti, tansah wonten pangajeng-ajeng lan gesang ingkang enggal. Boten wonten prakawis ingkang mokal tumrap Gusti Yesus nangekaken Lazarus, lan pancen punika ingkang kedadosan. Lelampahipun bangsa Israel ingkang katangekaken dan pengalamanipun Lazarus ingkang katangekaken saking pejah nelakaken bilih pakaryaning Rohipun Gusti estu nangekaken lan nuwuhaken gesang. Pakaryaning Gusti ingkang nangekaken ugi kaparingaken dhateng kita ing satengahing panandhang. Namung masalahipun kados pundi kita ugi saged ngraosaken pakaryaning Gusti ingkang nangekaken semangat gesang kita? Wonten sawetawis prakawis ingkang prelu kita tindakaken supados kita saged tangi saking panandhanging gesang. Ingkang sepisan, kita kedhah eklas nampi panandhang dan nggadhahi tekad supados saged tangi saking panandhang. Prakawis punika penting karana kathah tiyang ing nampik panandhang, kamangka panandhang punika pancen kedah dipun lampahi. Kamangka sangsaya panandhang punika katampik, sangsaya manah kita ngraosaken sakit. Kados tiyang ingkang ajrih dipun suntik kamangka kedah dipun suntik supados mantun saking sesakitipun. Saking ajrihipun nalika badhe kasuntik badanipun lajeng kaken, kringet dleweran. Estu nalika kasuntik raosipun sakit sanget. Beda nalika manah kita rila nalika kasuntik, sanadyan sakit ananging boten kraos sakit sanget. Asring panandhang karaos awrat, boten karana prakawisipun ingkang ageng, nanging karana manah kita ingkang boten saged nampi prakawis utawi panandhang punika. Wonten tetembungan
Kita pancen boten saged nemtokaken enering angin, nanging kita taksih saged ngeneraken layaring baita kita supados baita tetep saged majeng. Kita pancen boten saged nemtokaken angin badhe ngener ngaler punapa ngidul, nanging kita taksih saged ngeneraken sikap gesang kita nalika ngadhepi panandhang. Punapa kita badhe kakawonaken dening panandhang, utawi kita ngadhahi tekad supados tangi lan tetep tatag ngadhepi panandhang. Malah panandhang ngladhi kita dados pribadi ingkang langkung kiyat. Kadosdene peksi wulung, nalika mabur ugi ngadhepi prahara arupi angin ageng ingkang ngontang-antingaken lampahipun. Wilujeng lan botenipun peksi punika dipun temtokaken dening enering swiwinipun. Menawi swiwinipun ngener mangandhap, peksi punika badhe kauncalaken dening angin wusananipun kontal lan saged pejah. Kosok wangsulipun menawi enering swiwi menginggil, peksi punika kaparingan kiyat, mabur sangsaya inggil malah saged nglangkungi angin ageng punika lan dados peksi ingkang sangsaya prakosa. Mekaten ugi tumrap kita, nalika kita ngadhepi panandhang dhateng pundi enering manah kita? Menawi kita ngeneraken menginggil dhateng pitulunganipun Roh Suci, kita badhe kaparingan kita malah saged nglangkungi panandhang punika lan tuwuh dados pribadi ingkang langkung prakosa. Rum 8: 9 nandhesaken bilih Rohipun Gusti dedalem wonten ing gesangipun tiyang pitados. Menawi karana panguwaosipun Sang Roh Suci, Gusti Yesus wungu saking antawisipun tiyang pejah, panguwaosipun Sang Roh Suci ugi nangekaken semangating gesang kita. Ingkang dipun kersakaken Gusti inggih punika, kita ngeneraken dhateng kersanipun Sang Roh Suci. Langkung saking punika minangka para putraning Gusti, panandhang lan kasedihan menawi kawawas saking pamawas ingkang sae malah ngladhi kita supados saged sinau dhateng maknaning gesang. Menawi kita raos-raosaken, ingkang nama panandhang rak inggih nuntun kita supados sinau langkung sabar, langkung andhap asor, langkung kiyat anggen kita gondhelan dhateng Gusti lan ugi langkung ngaosi dhateng pitulunganipun tiyang sanes. Tiyang wicaksana nate ngendikakaken: “Bad weather makes good timber”. Iklim ingkang boten sae malah saged ngasilaken kajeng kanthi kualitas inggil. Prakawis lan panandhang awrat ugi saged dados vitamin ingkang sangsaya ngiyataken gesang kita. Pasamuwan ingkang kinasih, Ing wekdal punika saged kalampahan wonten ing antawis kita, ingkang nembe semplah karana panadhang ingkang awrat. Sumangga kita angengeti dhateng Gusti Yesus ingkang wungu. Menawi Gusti Yesus sampun wungu saking antawisipun tiyang pejah lan nelakaken bilih Gusti kita punika Gusti ingkang menang, Panjenenganipun kanthi Rohipun ugi badhe nangekaken semangat gesang kita, lan nangekaken pangajeng-ajeng kita. Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Yehezkiel 36 : 25 – 27 Pitedhah Gesang Enggal : Ibrani 12 : 11 – 13 Pangatag Pisungsung : II Korintus 9 : 7, 8 v Rancangan Kidung Pamuji:
kasagedaken nggadhahi manah kadosdene abdi, supados saged kawujudaken shalom ing salumahing bumi. v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus, I ng gesang kita, dadosa ing padintenan punapa dene ing gesang masamuwan, asring tuwuh pemanggih ingkang bebencengan, regejegan, paben malah ugi tumindak lan pangucap ingkang kasar ingkang saged natoni tiyang sanes lan ndadosaken icaling tentrem rahayu. Punika sedaya dumados amargi prekawis-prekawis punika boten dipun rampungaken kanthi sae. Wonten sakperangan tiyang ingkang langkung remen nyimpen prekawis-prekawis ingkang kados mekaten lan nganggep bilih masalah punika boten wonten utawi dipun anggep sampun rampung. Kamangka ingkang kados mekaten punika saged dados „api dalam sekam“ ingkang sakwanci-wanci saged ngobong lan mbebayani tumrap diri piyambak lan tiyang-tiyang sakkiwa tengenipun. Kejawi punika, wonten sakperangan tiyang ingkang ngrampungaken masalah kanthi cara „main kuwasa“ utawi kanthi kekerasan/kasar ingkang kawujudaken ing tumindak punapa dene ing pangucap. Tiyang punika rumaos nggadhahi kalenggahan ingkang langkung inggil saking sanesipun, langkung sepuh, utawi rumaos langkung nggadahi pengalaman tinimbang sanesipun. Tumindak ingkang kados mekaten asring malah ndadosaken masalah-masalah ingkang dipun adhepi saya awrat. Kita saged ningali prekawis ingkang kados mekaten punika dadosa ing gesang padintenan, ing brayat, ing kantor, ing masyarakat, ugi ing pasamuwan. Tiyang sepuh asring rumaos nggadhahi kalenggahan ingkang langkung inggil saking anak-anakipun, tiyang kakung utawi tiyang estri kadangkala mapanaken dhirinipun langkung inggil tinimbang semahipun, mekaten ugi majelis dhumateng warganing pasamuwan utawi dhumateng remaja/pemuda, utawi pemuda senior dhumateng yunioripun /ingkang langkung anem, lan sapiturutipun. Para sedherek ingkang kinasih, Ing dinten punika kita kaengetaken tumrap punapa ingkang kedah kita tindakaken supados shalom, tentrem rahayu saged kebabar ing jagad punika. Kita sedaya, dadosa ingkang pangkat, ingkang pendhidhikanipun inggil, ingkang sugih, punapadene ingkang nggadhahi kalenggahan, katimbalan nggadhahi manah kadosdene abdi, amargi ingkang kados mekaten punika ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Lajeng ingkang dados pitakenan inggih punika: „Manah kadosdene Abdi“ ingkang kados pundi ingkang kedah kita nggadhahi/darbeki? Lajeng, kenging punapa kedah kados mekaten? Kadospundi caranipun supados kita saged tetep hanggadhahi „manah kadosdene abdi“ punika? Para sedherek ingkang kinasih, Gusti Yesus sampun paring tuladha bab „manah kadosdene abdi“ punika. Serat Filipi 2:5-11 nyebataken gegambaran ngengingi satunggaling abdi inggih punika satunggaling tiyang ingkang purun ngasoraken dhirinipun, purun ngladosi, langkung remen nyukani tinimbang nuntut. Tembung ”ngasoraken dhiri” ing mriki boten ateges damel mindher/alit ing manah tumrap dhirinipun piyambak, ananging ndadosaken dhirinipun sejajar, sami kalenggahanipun kaliyan sesaminipun, boten rumaos langkung inggil utawi langkung kinurmatan utawi langkung andhap tinimbang sanesipun. Kita, minangka para putraning Allah, kadhangkala kesupen ing bab nulad Gusti Yesus ingkang kados mekaten. Kadhangkala kita ambyur ing donya, nyami rupi kaliyan donya. Contonipun, menawi donya nglanggengaken wontenipun prabedaning kalenggahan, kawontenan, adeg, pendhidhikan, pakurmatan malah ugi kapentingan, asring greja ugi nindakaken ingkang sami kados mekaten. Punika ingkang asring ndadosaken gesanging pasamuwan boten beda kaliyan gesanging tiyang-tiyang sanes. Sawenehing prakawis ingkang kadhangkala sepele malah dados ribet amargi tiyang nyawang sanesipun langkung andhap tinimbang dhirinipun. Punapa kemawon ingkang dipun ucapaken, dipun uningakaken dening tiyang ingkang kaanggep andhap punika dipun anggep boten “mutu“. Tiyang sampun nggadhahi cubriya tumrap punapa kemawon ingkang tiyang sanes ucapaken. Kamangka sinten kemawon, punapa kemawon pendhidhikan lan pangkatipun saged sawanci-wanci nggadhahi pamanggih sae lan leres, ananging ing wekdal sanes saged kosokwangsulipun. Pramila, kita tansah kaatag supados sami ngasoraken dhirinipun kangge mirengaken lan ngajeni setunggal lan setunggalipun. Bab punika penting sanget mirunggan nalika manungsa ngadhepi pamanggih ingkang beda, pangajeng-ajeng ingkang boten saged dipun jurungi dening tiyang sanes, kawontenan ingkang boten selaras, malah dredah ageng. Ing kawontenan ingkang kados mekaten, menawi manungsa mapanaken dhirinipun langkung inggil tumrap tiyang sanes, pramila punika saged ndadosaken kawontenan ingkang langkung awon. Masalah ingkang sejatosipun saged dipun udhari sesarengan, saged ewah dados “pemaksaan kehendak“ dhateng sanesipun. Malah saged kelampahan tuwuhipun “kekerasan psikis“ (lumantar pitembungan ingkang kasar, ingkang ngasoraken sanesipun, ugi pepisuh), utawi kekerasan fisik (awujud nangani utawi milara tiyang sanes). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus, Kita sedaya, dadosa ingkang rumaos sepuh, utawi rumaos nggadhahi kathah pengalaman, utawi madeg minangka ibu utawi bapa, utawi tiyang jaler utawi estri, kita kaatag supados nulad punapa ingkang dipun tindaaken Gusti Yesus. Mirunggan tumrap tiyang sepuh ingkang gadhah lare remaja utawi pemuda, sumangga sami mbucal raos angkuh lan pepinginan ingkang tansah kepengin ngatur lan ngendhaleni putra putrinipun. Lare-lare kita punika sanes lare alit malih lan sakperangan malah sampun dhiwasa. Sampun sakpantesipun menawi kita ngasoraken dhiri, lenggah sejajar lan dados sesami tumrap anak-anak kita, dados kanca kangge anak-anak kita. Kepemimpinan gerejawi ugi sampun samesthinipun nggambaraken kepemimpinan ingkang hanggadhadi manah kadosdene abdi, ingkang purun mapanaken dhiri sami kaliyan sanesipun, purun mirengaken suwanten lan pepinginanipun asanes, kalebet saking remaja pemuda malah ugi saking para lare alit. Kepemimpinan ingkang hanggadhani manah kadosdene abdi ateges hanggadhahi kuping, ingkang boten namung katilingaken manginggil, ananging ugi mangiwa, manengen lan mangandhap. Kanthi kepemimpinan ingkang hanggadhahi manah kadosdene abdi, kita pitados bilih greja badhe saged majeng, awit piyambakipun purun mirengaken suwantenipun warganing pasamuwan lan ugi suwantenipun Gusti Allah. Ingkang wigati inggih punika raos sumadya lan rila, purun ngasoraken dhirinipun. Soksintena kita, dadosa ingkang gadhah kalenggahan, ingkang gajinipun langkung ageng, utawi rumaos langkung pinter lan langkung kathah pengalaman, kaatag supados purun nyawang, ngaosi, lan nampi punapa ingkang dipun telakaken dening tiyang sanes. Ing salajengipun tuwuh pitakenan: kenging punapa kita kedah hanggadhahi manahing abdi? Wangsulanipun inggih punika, amargi ingkang kados mekaten punika ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Gusti Yesus piyambak nelakaken bilih Panjenenganipun punika Sang Mesih ingkang andhap asor, ingkang nampik kekerasan, ingkang martosaken tentrem rahayu dhumateng sedaya bangsa. Panjenenganipun nupiksani bilih umat Israel ingkang nembe sesarangen kaliyan Panjenenganipun ing arak-arakan tumuju Yerusalem perlu ngriyadinaken Paskah Prajanjian Lami (inggih punika riyaya pangentasan saking negari Mesir), sami wicantenan ngengingi sinten ta Panjenenganipun: “Punapa Panjenenganipun punika Juru Wilujeng, Sang Mesih ingkang kaprasetyakaken dening Gusti ingkang kanthi gagah prakosa badhe ngluwari bangsa Israel saking panindhesipun bangsa Rum?“. Para sedherek ingkang kinasih, Saperanganing tiyang-tiyang ing arak-arakan punika saderengipun sampun nate nekseni lan ngalami pakaryanipun Gusti Yesus ingkang ngedab-edabi (Gusti Yesus nyarasaken tiyang sakit lan nindaaken mukjijat ingkang ageng sanget). Tiyang-tiyang punika sanget ngajeng-ajeng supados Gusti Yesus ugi damel mukjijat lan tumindak ingkang ngedab-edabi kanthi ngawonaken bangsa Rum. Pangajeng-ajeng dhateng rawuhipun Sang Mesih, Ratuning Israel ingkang digdaya punika saya wuwuh nalika tiyang-tiyang Yahudi ing arak-arakan punika, sami kengetan dhateng lelampahan kala samanten luwar saking bangsa Mesir. Pramila, tiyang-tiyang punika sami nampi rawuhipun Gusti Yesus sinami kadosdene Ratu Agung. Margi ingkang badhe kaambah dening Gusti Yesus dipun gelari jubahipun tiyang-tiyang punika lan sami dipun sebari pang-panging wit-witan. Tiyang-tiyang punika sami grengseng sanget nampi rawuhipun Gusti Yesus lan asurak-surak: “Hosana konjuk ing Putranipun Dawud, binerkahana ingkang rawuh awit saking Asmaning Pangeran. Hosana wonten ing ngaluhur!“ Para sedherek ingkang kinasihan dening Gusti, Ing kawontenan ingkang kados mekaten, Gusti Yesus kumawantun madeg beda kaliyan pangajeng-ajenging tiyang kathah. Gusti Yesus mratelaken bilih Panjenenganipun rawuh sanes minangka Sang Mesih ingkang badhe nggecak perang nglawan bangsa Rum, ananging Sang Mesih ingkang mbabar tentrem rahayu, Sang Mesih ingkang andhap asor. Pratelan punika katedahaken kanthi Panjenenganipun nitih kuldi, boten nitih jaran ingkang tansah dipun titihi ing paprangan. Kanthi tumindakipun punika, Gusti Yesus nedahaken bilih Panjenenganipun rawuh boten mawi gegaman, ananging mawi tumindaking katresnan. Para sedherek ingkang kinasih, Jagad punika boten mbetahaken ambek-kumingsun, amargi sampun kathah patrap ingkang ambek-kumingsun. Jagad mbetahaken sikep andhap asoring sang abdi kados ingkang dipun tedahaken dening Gusti Yesus, satunggaling abdi ingkang mbabar tentrem rahayu, abdi ingkang wantun lan nggadhahi kasagedan nelakaken jati dhirinipun ing satengah-tengahing donya ingkang beda kaliyan dhirinipun. Jagad punika mbetahaken tentrem rahayu. Shalom, tentrem rahayu, kawontenan ingkang selaras saged kawujud menawi manungsa hanggadhahi manah kadosdene abdi. Raos kumalungkung, ambek-kumingsun, punapa malih tumindak lan pitembungan ingkang kasar namung ndadosaken kawontenan dados kisruh, lan nebihaken tentrem rahayu saking gesanging manungsa. Para kinasih kagunganipun Gusti, Kadhangkala mujudaken gesang ingkang nedahaken manah minangka abdi punika karaos gampil, ananging kadhangkala utawi malah asring boten gampil. Bab punika dados boten gampil utawi awrat katindakaken nalika manungsa ngadhepi pepalang, reridhu, panindhes, pepoyok, dipun asoraken utawi kadamel lingsem, kados ingkang dipun alami dening abdinipun Gusti ing Yesaya 50 lan Mazmur 31. Ananging menawi kita setya lan taberi ngagem manah kadosdene abdi ing manah kita, kita badhe ngraosaken munpangatipun dadosa kangge dhiri kita piyambak kanthi anggen kita saya wicaksana, punapa dene kangge tiyang sanes. Kejawi punika, Rasul Paul ugi neksekaken bilih wonten titi wancinipun Gusti badhe ngluhuraken manungsa ingkang setya nglampahi gesang dados abdi. Tiyang saged ngasoraken asanes, ananging Gusti Sang Ratuning Kaadilan pirsa sedayanipun lan badhe ngluhuraken para abdinipun ingkang setya lan taberi. Pangandikanipun Gusti ing Filipi 2:8-9 nedahaken: “Apamaneh ing sajrone wujud manungsa iku Panjenengane wus ngasorake sarirane lan sumuyud nganti seda ana ing kayu salib. Iya iku sababe Gusti Allah banget anggone banjur ngluhurake Panjenengane lan maringi asma marang Panjenengane ngungkuli sadhengahing jeneng“… Para sedherek ingkang kinasih, Sesambetan kaliyan bab punika kita kaengetaken dhateng pitedah Jawi “Becik ketitik ala ketara“ ingkang tegesipun: punapa ingkang sae badhe jumedhul, lan ingkang awon badhe ketingal. Punapa kemawon pambengan lan pepalang ingkang kita adhepi sesambetan kaliyan timbalan hanggadhahi manah kadosdene abdi, langkung-langkung menawi pambengan punika kados-kados nutupi kasaenan ingkang kita tindakaken, kita kaatag supados pitados bilih kaleresan badhe menang, bab ingkang boten sae badhe ketingal. Para sedherek ingkang dipun tresnani Gusti Pitakenan salajengipun inggih punika: Kados pundi caranipun supados kita saged tetep hanggadhahi manahing abdi? Saben kita punika abdinipun Gusti. Abdi ingkang kautus nindakakaken pakaryanipun Gusti inggih punika mbabar kabar kabingahan lan tentrem rahayu ing pundia papan. Ananging kadospundi caranipun supados kita saged tetep hanggadhadi manahing abdi punika? Yesaya 50:4-9a ngajak kita ngrumaosi bilih kita punika abdinipun Gusti ingkang ugi “murid“. Tembung “murid“ ingkang basa Ibraninipun “limudin“, ingkang kapendhet saking tembung „lamad“ punika ngemu teges sinau, nggladhi dhiri ing bab kabisan. Tembung punika boten nengenaken teges intelektual kadosdene sinau ing pawiyatan utawi sekolahan. Tembung punika langkung nengenaken bab latihan, nggladhi diri ing bab sikep lan kasagedan. Punika ateges bilih kita saged tetep nggadhahi manahing abdi menawi kita tansah latihan lan nggladhi dhiri satemah manah kadosdene abdi punika dados kasagedan. Menawi ing latihan punika kita mrangguli pepalang lan pambengan, kita saged wadul lan ngaturaken punapa kemawon ingkang kita raosaken dhumateng Gusti ingkang sampun nimbali kita dados abdinipun. Kita kedah tansah tinarbuka dhumateng Gusti lan tansah ”wawanrembag“ kaliyan Gusti lumantar pandonga-pandonga lan wekdal ening. Lampah ingkang kados mekaten saged ndhatengaken kekiyatan, kaenthengan lan pangluwaran saking reribet, satemah kita saged tetep hanggadhahi manahing abdi. Bab mekaten saged kita panggihi ing Yes. 50:4-9a lan Maz. 31:10-14. Kejawi punika, kita perlu pitados ing salugunipun tumrap timbalanipun Gusti dhateng kita lan dhumateng Gusti ingkang maringi timbalan punika. Kita kaengetaken bilih kekiyatan, kaenthengan, pangluwaran lan pitulungan punika pinangkanipun namung saking Gusti Allah piyambak. Dados abdinipun Gusti pancen boten gampil kados kacariyosaken ing Maz. 31: 10-13. Ing satengah-tengahing reridhu lan rubeda ingkang kita prangguli amargi dados abdinipun Gusti, kita kaengetaken bilih Gusti Allah punika maha-adil lan kayektenanipun boten saged dipun singidaken. Ing Minggu Palmarum punika, kita kaatag supados hanggadhahi manah minangka abdi, nulad Gusti Yesus, Sang Juru Wilujenging Jagad, amin. v Rancangan
Jabur 116:1-2,12-19; Waosan II: II Korinta 11: 23-26; Waosan III: Injil Yokhanan 13:1-17, 31b-35 v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih, T umrap tiyang ingkang gesang ing jagad punika kasangsaran satunggaling peranganing gesang. Sedaya tiyang boten wonten ingkang saged uwal saking kasangsaran. Kadospundi raosing manah kita lan kadospundi sikep kita menawi ing sawijining wekdal kita ngadhepi kasangsaran? Nalika kasangsaran punika kasandhang, sesakit ingkang boten mantun, masalah ingkang kathah, utawi ngadhepi pepejah, wonten ingkang ajrih, bingung ngantos wusananipun nglokro lan nyingkir saking masyarakat. Nanging wonten ugi ingkang nggadahi sikep ingkang tabah lan tatag, pitados bilih ing salebeting kasangsaran punika wonten prakawis ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Tiyang ingkang kados mekaten saged tabah lan ngadhepi tanggel jawabipun kanthi sae. Kados pundi sikap kita minangka tiyang ingkang pitados dhateng Gusti menawi kedah nampi kasangsaran? Wekdal punika kita ngraos-ngraosaken kados pundi Gusti Yesus anggenipun nanggapi panandhang ingkang katampi nalika Panjenenganipun badhe nglampahi seda. Pengetan lelampahanipun Gusti Yesus dalu saderengipun kasalib saged kasebat dinten Kamis Putih. Ingkang baken, dalu saderengipun Gusti Yesus karangket, dipun adili, lan kasalib, Panjenenganipun ngraosaken kasangsaran ingkang saestu awrat. Kadospundi boten sedhih lan sangsara? Panjenenganipun pirsa bilih ing benjang badhe nglampahi seda ing kajeng salib. Sinten ingkang boten ajrih ngadhepi pepejah? Kadosdene menawi kita ningali pawartos ing TV menawi wonten satunggaling tiyang ingkang badhe nampi paukuman pejah, dalu saderengipun dipun sengkuyung dening rohaniwan supados ing salebeting ngadhepi pepejah punika saged ngadhepi kanthi tentrem. Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti Yesus, Nalika semanten para sekabat boten kraos bilih Gusti Yesus badhe nglampahi seda, sanadyan Gusti Yesus sampun paring pangandika lumantar tembung-tembung ingkang kapangandikakaken. Kanthi tembung sanes, Gusti Yesus anggenipun ngraosaken kasangsaran batos ingkang awrat punika boten wonten ingkang sami preduli lan nyengkuyung. Malah, ing salebeting nandhang kasangsaran ingkang kados mekaten Panjenenganipun nggatosaken lan preduli dhateng para sekabat. Lumantar Yokanan 13: 1-17, kita saget ningali bilih Gusti Yesus sampun badhe nilar jagad tumuju dhateng Sang Rama. Sacara kamanungsan, prakawis ingkang kados mekaten punika badhe nuwuhaken raos ajrih, sedih, lsp. Nanging, ing salebeting kawontenan ingkang kados mekaten Gusti Yesus saestu tatag ngadhepi kasangsaran punika. Panjenenganipun ngwijiki sukunipun para sekabat. Miturut tradisi jaman semanten, ngwijiki suku (sikil) punika satunggaling ritual (upacara) ingkang katindakaken dening tiyang ingkang badhe mlebet dhateng griya sasampunipun lelampahan tebih. Margi ing daerah Palestina nalika semanten dereng dipun aspal satemah ketinggal kotor sanget. Ing mangsa ketiga kathah lebu lan ing mangsa rendheng marginipun kathah blethokipun (lumpur). Pramila, saben griya mesthi dipuncawisi genthong kangge wadhah toya lan padatan ing ngajeng griya sampun wonten abdi ingkang badhe ngwijiki bendara utawi tamu (menawi wonten tamu). Gusti Yesus sarombongan boten kagungan abdi, pramila sedaya pedamelan kedah dipun tandangi dening para sekabat. Awit saking para sekabat ing salebeting pecawisan bujana sami rebat ngajeng pramila lajeng kesupen punapa ingkang kedah dipuntindakaken sasampunipun lelampahan tebih lan kedah cecawis sami kembul ing bujana. Gusti Yesus kersa ngleresaken punapa ingkang boten dipunlampahi dening para sekabat. Anggenipun ngleresaken tumindak ingkang boten sae punika katindakaken dening Gusti Yesus lumantar tumindak ingkang nyata inggih punika ngwijiki sukunipun para sekabat. Supados Panjenenganipun saged ngwijiki sukunipun para sekabat, Panjenenganipun kedah ndhingkluk lan ngasoraken sarira lajeng Panjenenganipun ngelap suku punika. Prakawis punika badhe nggambaraken kadospundi anggenipun Gusti Yesus saestu kanthi sukarila ngasoraken sarira kangge para sekabat. Panjenenganipun kersa dados abdi tumrap para sekabat. Panjenenganipun menggalihaken kepentinganipun para sekabat. Lumantar lelampahan punika kita saged ningali bilih ing salebeting kasangsaran, malah ing salebeting swasana ingkang tintrim, Panjenenganipun kersa ngwijiki sukunipun para sekabat. Punika ngemu teges, sinaosa Gusti Yesus nandhang kasangsaran nanging Panjenenganipun tetep mulang lan preduli dhumateng para sekabat. Panjenenganipun boten mentingaken dhirinipun nanging mentingaken kabetahanipun liyan. Pasamuwan ingkang kinasih, Punapa ingkang katindakaken dening Gusti Yesus punika ngengetaken kita dhateng riyaya Paskah wonten ing Prajanjian lami. Samangsa badhe mengeti dinten Paskah, umat Israel sami ngaturaken korban dhumateng Gusti ing pedaleman suci. Kurban ingkang kaaturaken punika kurban ingkang sae. Pisungsung ingkang kaaturaken dening umat punika minangka peladosan umat dhumateng Gusti. Peladosan punika boten namung ing salebeting pangibadah nanging kedah maujud ing salebeting peladosan sadinten-dinten. Peladosan dhateng sesami punika inggih peladosan dhateng Gusti ugi. Peladosan dhumateng Gusti Yesus ingkang kawujudaken ing salebeting peladosan dhateng sesami ugi katindakaken dening Paulus. Ing satengahing gesang, Paulus lelados kagem Gusti Yesus Kristus ingkang sampun paring kawilujengan dhumateng piyambakipun. Raos sokur awit kamirahan lan kasaenanipun Gusti punika kawujudaken ing salebeting peladosan. Ing salebeting peladosan, Paulus kedah ngraosaken kawontenan ingkang boten ngremenaken, piyambakipun ngraosaken kasangsaran ugi. Paulus dipun gebugi dening tiyang ingkang boten remen dhateng piyambakipun, dipun benturi sela lan ngadhepi pambengan ing satengahing gesangipun. Sianosa mekaten, piyambakipun boten nate kesel anggenipun lelados dhumateng Gusti Yesus Kristus. Pasamuwan ingkang kinasih Ing salebeting Gusti Yesus ngalami kawontenan kritis, Panjenenganipun mratelakaken sikap ngasoraken sarira kadosdene abdi ingkang ngwijiki bendaranipun. Mekaten ugi, ing salebeting gesang, Paulus tetep lelados wonten ngarsanipun Gusti sinaosa kedah nandhang kasangsaran. Kadospundi gesang kita samangke? Punapa kita sampun nulad dhateng Gusti Yesus ingkang sampun preduli ing satengahing kawontenan ingkang winates? Ing salebeting kita ngalami kasisahan lan kasangsaran, kita asring ngraosaken angel menawi kedah preduli lan nresnani tiyang sanes. Punapa malih ing satengahing kasangsaran, angel sanget tumrap kita nggadhahi sikap andhap asor wonten ngajengipun tiyan g sanes. Ingkang kelampahan biasanipun nepsu satemah kita boten saged nggadhahi sikap andhap asor wonten ing sangajenging tiyang sanes. Ing satengahing kawontenan ingkang boten untung, asring sanget kita mbandhingaken kawontenan kita kaliyan kawontenanipun tiyang sanes satemah rumaos bilih gesang ingkang kita lampahi punika nglami kondisi ingkang boten adil. Malahan, asring sanget kita nggadhahi pamanggih bilih Gusti punika boten adil ing satengahing gesang ingkang kelampahan punika. Ing satengahing kawontenan ingkang kados mekaten, angel menawi badhe ngasoraken dhiri lan preduli lan nresnani tiyang sanes. Ing satengahing kawontenan ingkang boten ngremenaken, asring sanget kita nuntut dipungatosaken dening tiyang sanes. Ing satengahing kasisahan, kita langkung nggadhahi pangajeng-ajeng supados tiyang ing sakiwa-tengen kita nglipur, nyengkuyung, nunggal raos, lan welas asih dhateng dhiri kita. Menawi tiyang sanes boten preduli lan nglipur saha nyengkuyung panandhang kita, asring kita lajeng nepsu. Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti, Lelampahan ing dalu ndhungkap Gusti Yesus seda utawi kasebat pengetan Kamis Putih punika boten namung ritual pengetan Gusti Yesus ngwijiki sukunipun para sekabat. Pengetan punika boten wonten ginanipun lan muspra menawi boten kawujudaken ing salebeting gesang ingkang sami lados-linadosan, boten mbereg tiyang sanes nggatosaken kita, nanging ngupadi nggatosaken tiyang sanes langkung rumiyin. Boten namung mbereg tiyang sanes mangertos punapa ingkang kita raosaken nanging nyumurupi punapa ingkang karaosaken dening tiyang sanes. Kados pundi caranipun mujudaken kawigatosan dhateng sesame ing salebeting panandhang? Sumangga kita ningali Manungsa ingkang sampun nglampahi sangsara lan tetep nggatosaken sesaminipun. Nulad dhateng Gusti Yesus punika ingkang kedah kita tindakaken. Purun ningali sesami kita ingkang ngraosaken panandhang langkung awrat tinimbang dhiri kita. Kanthi mekaten kita boten badhe nggresula, nanging malah saged nggatosaken sesami ingkang mbetahaken kawigatosan. Sumangga kita sami mbudidaya nulad lan nindakaken punapa ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus. Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Pitedah Gesang
Jangkep Jemuwah, 22 April 2011 Jemuwah Adi (Ireng) SEDANIPUN SANG KRISTUS NDADOSAKEN MANUNGSA NAMPI GESANG Waosan I: Yesaya 52:13-53:12; Tanggapan: Masmur 22; Waosan II: Ibrani 4:14-16; 5:7-9; Waosan III: Injil Yokanan 18:1-19:42 Tujuan: Kanthi ngraos-raosaken malih kedadosan sedanipun Sang Kristus, pasamuwan kaatag nglenggana sihipun Allah ingkang kababar ing
ing satengahing jagad v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, P epejah tumrap tiyang ingkang gesang wonten ing jagad punika mesthi ndadosaken raos sedhih ingkang lebet, malah kathah tiyang ingkang lajeng nglokro lan mboten nggadhahi pangajeng-ajeng menawi wonten salah satunggaling brayat katimbalan dening Gusti (seda). Punapa malih menawi anggenipun katimbalan punika kalampahanipun boten salimrahipun (tragis), contonipun: taksih anem margi nemahi kacilakan utawi sakit. Padatanipun, brayat ingkang katilar boten siap nampi prakawis kados mekaten. Dinten punika kita sesarengan mengeti dinten sedanipun Gusti Yesus. Sacara kadonyan, sedanipun Gusti Yesus Kristus punika minangka lelampahan ingkang boten salimrahipun (tragis), awit nalika Gusti Yesus seda dipun tingali saking yuswanipun taksih timur utawi taksih anem. Anggenipun seda kedah nglangkungi margining kasangsaran ingkang awrat sanget, kamangka Panjenenganipun boten nindakaken kalepatan, nanging Panjenenganipun katetepaken nandhang sangsara lan seda. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Sedanipun Gusti Yesus tumrap tiyang pitados boten ndadosaken nglokro nanging ndadosaken tiyang pitados nggadhahi pangajeng-ajeng. Kenging punapa kados mekaten, kamangka sedanipun Gusti Yesus punika kalampahanipun boten salimrahipun (tragis). Menawi kita ningali waosan kita saking Yesaya 52 lan 53, nabi Yesaya sampun nelakaken pameca bab rawuhipun abdinipun Gusti ingkang badhe nandhang sangsara. Kasangsaran ingkang dipun sanggi dening abdinipun Gusti punika boten awit kalepatanipun nanging jalaran dosa-dosanipun manungsa. Abdinipun Gusti punika anggenipun nglampahi sangsara ngantos seda awit nindakaken karsanipun Gusti, inggih punika naggel dosanipun manungsa. Pramila nalika abdinipun Gusti punika kedah nandhang sangsara Panjenenganipun boten nampik. Nalika semanten, gesangipun tiyang Israel wonten ing satunggaling padatan (tradisi) bilih tiyang ingkang nandhang dosa menawi badhe dipun tebus kedah masrahaken korban kangge nanggel lan nebus dosanipun. Menawi pranatanipun tiyang Israel punika kados mekaten, ateges pamecanipun nabi Yesaya badhe mratelakaken bilih abdinipun Gusti ingkang badhe nandhang sangsara punika dados korban. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Lumantar paseksen saking Yokanan 18:1-19:42, kita saged ningali bilih pamecanipun nabi Yesaya sampun kebabar wonten Gusti Yesus Kristus. Abdinipun Gusti kagungan tugas nanggel lan nebus dosanipun sedaya manungsa, tugas punika minangka pancasan saha karsanipun Gusti piyambak. Sinaosa wonten ing Yokanan 18-19 punika Pontius Pilatus saha Kayafas minangka tiyang ingkang nggadhahi panguwaos ing salebeting pamarintahan, nanging sedanipun Gusti Yesus mboten awit pikajeng lan pangaribawanipun (otoritas) Pilatus lan Kayafas minangka pamimpin. Wonten ing waosan kita samangke kita saged mangertosi kados pundi anggenipun Pilatus lan Kayafas ngawontenaken pirembagan (dialog) kaliyan Gusti Yesus. Saking cariyos punika saged kita tingali kados pundi sikepipun Kayafas lan Pilatus ingkang gumunggung, rumaos piyambakipun nggadhahi panguwaos. Sinaosa mekaten, Gusti Yesus boten gumunggung, Panjenenganipun tetep mratelakaken sikep ingkang andhap asor. Awit saking gumunggungipun manungsa kalebet Kayafas lan Pilatus, Gusti Yesus kedah nampi kasangsaran, dipun poyoki, dipun jojoh, dipun tilar, lan sapiturutipun. Sacara kamanungsan, lelampahan kasangsaran ingkang kedah dipun sanggi dening Gusti Yesus punika satunggaling prakawis ingkang ndadosaken gorehing manah. Nanggapi prakawis punika, Panjenenganipun tetep wicaksana. Malah anggenipun nanggapi pandakwa, Panjenenganipun tansah mratelakaken karsanipun Pangeran ngantos Panjenenganipun nampi paukuman salib. Bab punika katindakaken dening Gusti Yesus awit Panjenenganipun saestu setya tuhu dhumateng Pangeran. Panjenenganipun dados korban, boten namung korban kados ingkang dipun korbanaken dening tiyang Israel ing Prajanjian Lami ingkang awujud kewan, nanging korban ingkang saestu luhur. Minangka korban ingkang luhur, paukuman salib punika dipun dadosaken sarana kawilujenganipun manungsa lan karukunan antawisipun Gusti Allah kaliyan umatipun. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Sedanipun Gusti Yesus ingkang boten salimrahipun (tragis) punika ndhatengaken pangapunten lan karukunan. Manungsa ingkang kedahipun nampi paukuman awit dosa-dosanipun, nanging jalaran pakaryanipun Gusti Yesus ingkang nampi paukuman salib, manungsa nampi pangapuntening dosa. Prakawis punika badhe nggambaraken dhateng kita bilih ingkang suwaunipun manungsa kedah nampi paukuman pejah. Nanging awit sedanipun Gusti Yesus, manungsa malah nampi gesang. Prakawis punika ingkang ndadosaken manungsa mboten nglokro ing salebeting mengeti dinten sedanipun Gusti Yesus, malah kosokwangsulipun, manungsa nggadhahi pangajeng-ajeng nampi gesang. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Lumantar serat Ibrani 10:16-25, nggambaraken bilih kanthi sedanipun Gusti Yesus punika umat nampi kawilujengan, satemah sasampunipun Gusti Yesus ngurbanaken sarira umat boten prelu malih ngaturaken korban minangka panebusing dosa. Gusti Yesus sampun ngurbanaken sarira minangka kurban ingkang sampurna. Panjenenganipun sampun mbikak margi anyar lan ndadosaken umat nampi gesang. Lumantar rahipun, Gusti Allah sampun mbikak gubah ingkang nyingget sesambetanipun Gusti Allah lan umatipun. Sasampunipun Gusti Yesus seda, sesambetanipun Gusti Allah kaliyan umat lan umat kaliyan sesami boten wonten aling-alingipun malih. Awit saking punika, waosan saking Ibrani punika mratelakaken bilih minangka umat ingkang sampun katebus sageda tansah sumadya dados umat ingkang lumados dhateng Gusti, kawujudaken ing salebeting sikep sami nggatosaken, engon-ingengon, sami dene ngengetaken lan sapanunggalanipun. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Sedanipun Gusti Yesus ndadosaken umat pitados nampi gesang. Tembung-tembung punika mboten ateges bilih gesang ingkang sampun katampi punika namung kangge pribadinipun piyambak. Gesang saking Gusti punika kedah kababar wonten ing sauruting gesang kaliyan sesami wonten ing jagad punika. Lajeng kadospundi caranipun mbabaraken gesang dhateng sesami kita? Wonten ing sauruting gesang, kathah sanget prakawis utami ruwet renteng ingkang kelampahan, kadosta: Ing bab ekonomi ingkang sangsaya dangu sangsaya mrihatosaken tumrap warganing masyarakat. Ing satengahing kawontenan ingkang kados mekaten, kita kabereg ningali Gusti Yesus ingkang sampun ngurbanaken sarira kangge kita. Pangurbanan punika saged dados tuladha ing salebeting sami nggatosaken sesami ingkang mbetahaken. Kita kabereg saged ngurbanaken saperangan berkah peparingipun Gusti kangge sesami kita. Ing salebeting gesang ingkang angel lan kathah godhanipun, sumangga kita nggadhahi pangajeng-ajeng dhateng Gusti Yesus. Boten prelu nyobi nindakaken prakawis ingkang boten leres ing satengahing gesang punika, sanadyan gesang kita awrat, contonipun: ngapusi, nylingkuhaken arta (korupsi), colong jupuk, lan sapiturutipun. Panjenenganipun ingkang maringi gesang dhateng kita mesthi badhe paring pitulungan dhateng umatipun. Awit saking punika, sumangga kita mandeng Panjenenganipun, tegesipun ngeneraken manah lan pamawas kita dhumateng Panjenenganipun supados gesang ingkang kita lampahi punika tansah nggadhahi pangajeng-ajeng dhumateng Panjenenganipun. Ing satengahing kawontenan sosial samangke, kathah regejegan ingkang kalampahan. Ing salebeting ngadhepi prakawis ingkang kados mekaten, sumangga kita nggadhahi sikap ingkang sabar lan wicaksana. Kados dene nalika Gusti Yesus ngadhepi pamerintahan nalika semanten, Panjenenganipun saestu sabar lan wicaksana. Kita kabereg supados boten nengenaken badan kita piyambak (ego utawi si aku), nanging tansah mratelakaken dhedhasaring kautamen ingkang dipun kersakaken dening Gusti Allah. Kita kabereg tansah nindakaken katresnan ing satengahing kawontenan ingkang kebak kekerasan. Ing satengahing bangsa Indonesia wekdal samangke, kathah bencana ingkang kelampahan (banjir, lindhu ageng, redi njeblug, lan sanes-sanesipun). Ing satengahing kawontenan kados mekaten kados pundi kita minangka umat ingkang sampun nampi gesang saking Gusti Yesus? Kita kabereg dados lantaran berkah tumrap sesami ingkang mbetahaken. Prakawis punika saged kita lampahi kanthi suka panglipur dhateng tiyang ingkang ngraosaken kaprihatosan, mbiyantu tiyang wonten ing pangungsen, lan sapiturutipun. Kanthi mekaten, gesang peparingipun Gusti Yesus punika saestu saged kababar wonten ing sauruting gesang kita. (Taksih kathah malih conto ingkang saged dipun aturaken ing satengahing kawontenaning masyarakat lan pasamuwan). Ingkang baken, sedanipun Gusti Yesus ndadosaken manungsa nampi gesang. Gesang ingkang sampun kita tampi punika kedah kebabar wonten ing sauruting gesang kita kaliyan sesami. Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat :
WUS DELENG GUSTI Waosan I: Yeremia 31:1-6; Tanggapan: Jabur 118:1-2; 14-24; Waosan II: Lel. Para Rasul 10:34-43; Waosan III: Injil Yokanan 20:1-18 Tujuan: Pasamuwan nglenggana bilih Gusti tansah nunggil. Panglenggana kasebat nuwuhaken kapitadosan ingkang saya ngoyod kanthi mitadosi panunggilipun Gusti wonten ing sauruting gesangipun pasamuwan. v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, S atunggaling dinten, wonten warganing pasamuwan sarimbit ingkang sowan dhateng pandhita. Ingkang kakung miwiti atur lan nyariosaken bab lelampahaning gesang. Piyambakipun ngraosaken bilih ing wekdal samangke, gesang ingkang dipun lampahi karaos sangsaya awrat kadosta wontenipun prakawis ing pedamelanipun, lare pambajeng ingkang nembe mlebet mangsa ngancik diwasa (pubertas), pedamelan padintenan ingkang mboten rampung-rampung, malah wonten ugi prakawis ingkang gegandhengan kaliyan ayahan peladosan ing pasamuwan. Piyambakipun nyariosaken, bilih sadaya punika kalampahan ing wekdal ingkang sesarengan lan namung piyambakipun ingkang kedah nanggel sadayanipun. Sasampunipun rampung nyariosaken lelampahaning gesang, pandhita ingkang dipun sowani, lajeng ndangu: “Punapa garwa panjenengan pirsa lelampahan punika lan kados pundi pamawasipun?”. Saderengipun wangsulan, semahipun ngrumiyini ngendika: “Kula malah nembe ngertos punika, bu pendhita. Kala enjing, bapake lare-lare ngajak kula sowan dhateng ibu pendhita. Nalika kula tangleti prelunipun, pak’e namung sanjang, pokoke penting. Lha, saniki kula nggih nembe ngertos masalahe”. Bu pendhita ketingal kaget, lajeng ndangu malih dhateng ingkang kakung: “Lho, dados ngantos wekdal punika, semah panjenengan dereng ngertos ta? Kenging punapa? Punapa panjenengan dereng nate nyariosaken?”. Wangsulanipun ingkang kakung: “Lha tiyang estri niku, ngerti napa ta, bu? Kula critani punapa mboten, nggih padha mawon!”. Bu pendhita mesem, lajeng ndangu: “Lha panjenengan kinten, panjenengan punika nembe ngendikan kalihan sinten? Kula punika rak nggih tiyang estri, ta?”. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Bok bilih kita nate dados tiyang ingkang kados mekaten: boten nglenggana bilih sisihan kita punika sejatosipun kalebet tiyang ingkang kapiji paring pitulungan dhateng kita. Kita nggadhahi pamawas kados dene tiyang sanes, bilih tiyang estri punika boten saged lan boten mangertos punapa-punapa. Tundhanipun, kita boten saged nggadhahi manah ingkang tinarbuka dhateng semah, punapa malih nelakaken kapitadosan dhateng sisihan kita. Kamangka, sisihan kita punika kalebet tiyang ingkang caket kalihan kita. Kawontenan ingkang kados mekaten, bok bilih sami kaliyan kawontenan ingkang dipun lampahi dening Maryam. Piyambakipun kabidhung ing raos sedhih, satemah boten saged nyipati Gusti ingkang paring pandangon ambal kaping kalih: "Ibu, kena apa kowe nangis?". Emanipun, Maryam malah mastani bilih Gusti ingkang ndangu punika minangka juru taman, lajeng nyuwun pirsa: "Bapak, menawi sampeyan ingkang mendhet Panjenenganipun, kula sampeyan criyosi, wonten ing pundi anggen sampeyan nyarekaken, kula pendhetipun" (Yokanan 20: 13, 15). Kedlarung ing raos sedih, wonten kala mangsanipun njalari kita boten saged tumindak punapa-punapa. Lajeng, kedah kados pundi? Saking paseksinipun Yokanan ing waosan punika, kita mangertos bilih ing tembe, Maryam saged mbikak manahipun lan wanuh dhateng Gusti ingkang gesang. Awit saking punika, Maryam saged munjuk: “Aku wus ndeleng Gusti!" (Yokanan 20:18). Malah, pengaken punika mawujud dados paseksi ingkang katujokaken dhateng para siswa. Satunggaling pengaken pribadi ingkang maujud dados paseksi dhateng sesami. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Lelampahanipun Maryam, ugi nate katelakaken dening Allah dhateng bangsa Israel lumantar Nabi Yeremia. Nabi Yeremia dipun timbali, mbikak manahipun lan wanuh dhateng Gusti. Ing tembe, Nabi Yeremia kautus dening Allah mulihaken bangsa Israel. Bangsa Israel badhe wangsul dhateng negarinipuns, awit saking berkah lan keparengipun Allah. Dhawuh timbalan punika minangka satunggaling jejibahan ingkang mulya ingkang kedah dipun lampahi. Dhawuh timbalan ingkang kados mekaten, saged kita tampi minangka gambaran ingkang asipat pribadi, bilih Gusti ugi nimbali kita wangsul dhateng jatining agesang. Minangka manungsa sawetahipun, kita ugi pikantuk jejibahan kangge mbangun lan ndandosi gesang, supados saged ngedalaken woh lan methik wohipun. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Temtunipun boten gampil anggen kita nglampahi jejibahan mbangun lan ndandosi gesang, awit kita gesang ing satengahing tatanan ingkang sampun
saged nampik, nalika lair, kita sampun kapapanaken ing satengahing brayat, pasamuwan lan masyarakat. Sadaya sampun nggadhahi tatanan gesang ingkang mbalung-sumsum. Contonipun wonten ing antawis kita wonten ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang taberi ngayahi paladosan lan temen anggenipun ngibadah saben Minggu. Nanging, wonten ing antawis kita wonten ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang namung ngibadah saben Minggu kemawon. Ing sisih sanes, wonten ugi ing antawis kita ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang namung ngibadah saben Bujana Suci kaladosaken kemawon. Pungkasan, bok bilih wonten ugi ing antawis kita ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang namung ngibadah saben riyaya Natal lan Paskah kemawon. Sadaya sampun nggadhahi tatanan gesang ingkang kados-kados boten gampil dipun ewahi. Sadaya nggadhahi tatanan gesang ingkang mbalung sumsum. Timbalan ingkang kapratelakaken nabi Yeremia, sejatosipun minangka wujuding timbalan tumrap bangsa Israel lumebet ing tatanan gesang anyar inggih punika satunggaling tatanan gesang ingkang kebak raos sokur dhateng Allah (Yeremia 31:7). Allah punika Gusti ingkang pantes kamulyakaken, awit sih kadarmanipun langgeng ing salami-laminipun (Jabur 118:1-2). Ing salebetipun kasaenan lan kasetyanipun Allah, kita kaengetaken malih dhateng jatining agesang ing ngarsanipun Gusti. Panjenenganipun tansah ngayomi lan ngreksa kita tetep gesang ing salebetipun pengajeng-ajeng. Pramila limrah menawi atur panuwun lan kabingahan kita kedah tansah katelakaken ing ngarsanipun Allah lan sesami, kados dene sang juru masmur munjuk: Aku bakal ora mati, nanging urip lan aku bakal nyritakake pakaryaning Sang Yehuwah (Mazmur 118:17). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Dinten wungunipun Gusti punika, saged kawastanan dinten kamardikan tumraping manungsa. Iki dina kang katitahake dening Pangeran Yehuwah, ayo padha bungah-bungah lan sukarena (Jabur 118:24). Paskah ngengetaken dhateng kita bilih Allah mbabar gesang sejati tumrap sadaya manugsa. Karahayon punika dipun paringaken kangge sadaya manungsa (Para Rasul 10:34). Saben tiyang ingkang kagolong bangsa punapa kemawon, ingkang ngabekti dhateng Pangeran saha ingkang nindakaken kaleresan, punika ndadosaken ing keparengipun Gusti Allah (Para Rasul 10:35). Tanggel jawab kita samangke inggih punika, nglajengaken wartos kabingahan punika kabiwarakaken dhateng sadaya tiyang. Kita kedah dados seksi bilih Panjenenganipun punika ingkang pinasthi dening Gusti Allah dados Hakim tumrap tiyang ingkang gesang saha ingkang pejah (Para Rasul 10:39-42). Kita saged miwiti kanthi gesang caket dhateng Allah. Rumiyin para rasul nggadhahi sesambetan ingkang caket kaliyan Gusti. Bab punika saged katitik saking lelampahan kembul bujana sesarengan kaliyan Gusti, sasampunipun Panjenenganipun wungu saking antawisipun tiyang pejah. Wekdal samangke, kita ugi pikantuk wewengan ingkang sami kangge gesang caket kaliyan Gusti, satemah kita saged martosaken dhateng sadaya bangsa lan nekseni bilih Panjenenganipun punika ingkang pinasthi dening Gusti Allah dados Hakim tumrap tiyang ingkang gesang saha ingkang pejah. Inggih Panjenenganipun punika ingkang dipun sekseni para nabi sadaya, bilih sinten ingkang pitados dhateng Panjenenganipun, badhe tampi pangapuntening dosa margi saking asmanipun (Para Rasul 10:43). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Perlu kauningan sepisan malih, bilih boten gampil anggen kita nglampahi jejibahan kangge mbangun lan ndandosi gesang, awit kita gesang ing satengahing tatanan ingkang sampun mapan. Bab punika saged kita raosaken lumantar paseksi saking Injil Yokanan 20:1-20. Wekdal semanten, ing dina kapisan ing minggu iku esuk umun-umun, nalika isih peteng, Maryam Magdalena menyang pasarean lan dheweke weruh Manawa watu tutupe guwa wus kasingkirake saka ing pasarean. Tumuli lumayu nemoni Simon Petrus lan sakabat liyane kang dikasihi dening Gusti Yesus, padha diwartani: "Gusti dipun pendhet ing tiyang saking pasarean, lan kula boten sumerep wonten ing pundi anggenipun nyarekaken" (Yokanan 20:1-2). Para siswa ingkang nampi pawartos saking Maryam enggal-enggal tumuju dhateng pasarean. Satunggal mbaka satunggal sami nginguk dhateng guwa, ”...banjur ndeleng sarta pracaya” (Yokanan 20:8). Para sakabat pitados dhateng Maryam, bilih Gusti dipun pendhet ing tiyang saking pasarean, lan kula boten sumerep wonten ing pundi anggenipun nyarekaken. Para sakabat dereng sami mangertos bilih Panjenenganipun sampun wungu saking antawisipun tiyang pejah. Inggih punika ingkang kawastanan tatanan ingkang mapan. Saben tiyang nggadhahi pamanggih menawi tiyang ingkang pejah punika boten badhe tangi malih. Menawi guwanipun kosong, mokal Gusti wungu malih. Temtunipun wonten tiyang ingkang mendhet layonipun. Pamawas punika lajeng kaetrapaken mekaten kemawon dhateng Gusti Yesus, awit salawase sakabat-sakabat mau durung padha mangreti isine Kitab Suci kang mratelakake, yen Gusti Yesus pinesthi wungu saka ing antarane wong mati (Yohanes 20:9). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Sesambetan ingkang caket kaliyan Gusti, nyagedaken kita ngraosaken panganthinipun Allah ing gesang punika. Tatanan jagad, asring kalampahan njalari kita tumindak ingkang boten leres. Kados-kados sampun limrah menawi pangembating praja punika kedah gadhah semah kathah. Sampun limrah menawi saben ayahan punika kedah sinarengan beselan (sogokan, uang lelah). Wusananipun, kita kajiret lumebet ing pola kapitalisme. Sinaosa ingkang kita lampahi punika sejatosipun kalebet peranganing ayahan kamanungsan lan paladosan gesang dhateng masyarakat, nanging kita malah mban cindhe mban ciladan. Kita lajeng mbedakaken wontenipun paladosan tumrap tiyang miskin lan sugih. Menawi kita kirang setiti, lelampahan punika saged nyrambahi dhateng ayahan paladosaning pasamuwan, arta dados ukuran kangge nindakaken sakathahing ayahan. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Dinten punika kita pengeti minangka dinten wungunipun Gusti. Dinten punika kawastanan dinten kamardikan tumraping manungsa. Riyaya Paskah ngengetaken dhateng kita bilih kita kedah nggadhahi sesambetan ingkang sae kaliyan Gusti. Sesambetan punika njalari kita nggadhahi pangajeng-ajeng ing satengahing momotan, kangge ndandosi tatanan jagad ingkang mapan, sinarengan paseksi awit aku wus ndeleng Gusti! Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Yeremia 31:2-3 Pitedah Gesang
mboten lali kaliayan Danyang Pepundenipun. Sowan nyuwun berkah pengestu
“dadio wong ‘alim, nek ora yo wong nyantri, nek ora yo ngaji kuping, nek ora yo wong sing seneng karo pengajian”. Ojo dadi sing nomer lima,
Pekalongan (14) Pemalang (13) Purbalingga (13) Purwokerto (16) Purworejo (14) Salatiga (13) Semarang (61) Surakarta (28) Tegal (13) Ungaran (13) Wonogiri Wonogoro (13) View all >>
Engger, putraku kang sun dama-dama dadiya Satriya kang mulya lan uga utama, sira iku wis meguru, ya pancen bener marga Jaman maju, nanging aja kongsi keplayu-playu, iku dadi kurang rahayu, magra panjangkahe ke pliwat maju, dadi ninggal warisan-warisan IBU PERTIWI kang sira panggoni iki, mangka sira ngaku SATRIYA nanging ninggal PURWA (kawitan sala). Yen golek kawruh saka manca praja iku luwih utama nanging DUWEKE
kapisan apa wis di-udi ? (diaji). Artine Dalang Wayang Yoga apa wis mengerti ?.
Caritane Sayid Rachmat apa wis mengerti ?
Mula iku supaya disinau sakehing pitutur tuturen dikumpul-kumpulake supaya ora kompal-kampul ngalor-ngidul, kaya “KAWUL” ngelus-elus
mamprul rejekine ora bisa kumpul, marga katiyup ombaking suwara kang saka manca Negara, wusana ilang asmaning “KAWULA” oleh jenang Kawul.
Sarat-sarate ngawula Gusti supaya bagus ati, yaiku kang di asmani Rahaden, ya Rahadi, Ya Darah Adi, ya Rochadi, mula supaya
Saderengipun kula ngaturaken agunging panuvvun ingkang tanpa pepindhan dhumateng para pengurus ingkang sampun kanthi ikhlas nglonggaraken wekdal, nyumbangaken tenaga kangge maje-ngipun organisasi punika. Katitik vvontenipun kemajengan-kema-jengan ingkang sanget ngremenakea, kanthi kebak raos tanggel jawab ingkang ageng.
ngawon-tenaken regenerasi utawi ngenggalaken pengurus. Ing salejengipun kula ing wekdal punika sesarengan kaliyan panjene-ngan sadaya ngawontenaken musyawarah kangge milih pengurus
punika sasaged-saged kedah resik saha jujur. Amargi punika sadaya kangge kepentingan sesarengan, pramila kedah kanthi suwara mufakat sesarengan.
Ngengeti wekdalipun sampun mepet, mangga kita wiwit pembentukan pengurus punika. ingkang urut-urutanipun kados ingkang kaserat wonten ing Anggaran Dasar saha Anggaran Rumah Tang-ga.
Salajengipun wekdal kula candhet rumiyin saperlu kangge pembentukan calon-calon. Wekdal saged kita wiwiti. Sumangga!
senenge ora jamak, wis talah pokoke seneng pol.
Nek ora percoyo, cobak sampeyan nguripi radio SW di siang hari, kan ora krungu opo2 mek kemresek thok, lha
Saloka iku unèn-unèn kang gumathok kang ngemu surasa pepindhan. Dene sing dipindhanake iku wonge. Lumrahe tembung kang isi pepindhaning mau dumunung ana ing ngarep ukara utawa wiwitane ukara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saloka&oldid=952466"	Kategori: Paribasa lan Saloka Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.51, 27 Februari 2016.
/ Pidato Bahasa Jawa Ingkang Kinurmatan Bapak Aryo Lan Ibu
Pidato Bahasa Jawa Ingkang Kinurmatan Bapak Aryo Lan Ibu
Ingkang kinurmatan Bapak Aryo lan Ibu Nidaul Husna saha konco konco ingkang kula tresnani.
Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun maringaken rahmat sarta hidayah saengga kita saged kempal wonten mriki. Kula wonten mriki badhe ngunjuk sekedhik babagan wigatinipun sinau basa Jawi.
Indonesia sugih keragaman budaya lan bahasane. Saben daerah gadhah basa piyambak-piyambak. Salah sijining basa Jawa tepangaken kaliyan tindak-tanduke. Nanging sayange basa Jawa sakniki sampun badhe ical. Ananging basa Jawa mucalaken kita sedaya nilai-nilai uga manah pekerti luhur .
Kuwatos majeng sekedhikipun pangerten uga ketresnan khususe pelajar majeng basa Jawi karaosaken sanget ing tiyang sepuh . Saleresipun basa daerah ugi saged dados basa gaul ing remaja kala niki . Para remaja saged nglestantunaken basa daerahnya piyambak-piyambak kaliyan cara ngginakaken basa daerahe lebet kegesangan sadinten-dinten. uga ingkang mboten angsal dipunkesupenaken yaiku raos isin . Sawetara bocah ngaken isin ngginakaken basa daerahe. Niki yaiku salah sijining alesan ingkang mrihatosaken sanget Intinipun, basa daerah kedah dipunkuwawikakenaken uga dipunlestantunaken ingkang ing mangkenipun badhe dados baku uga ciri khas mukawis daerah. Kaliyan nglestantunaken basa Jawi semesthine generasi panerus kita sedaya tetep nggadhahi etika uga pandamel ingkang luhur uga santun Cekap semanten ingkang saget kula aturaken kirang langkungipun nyuwun pangapuntenipun.
kinormatanibu lan bapakingkang kinurtmatan bapak bapak ibu ibu saha para wredha ingkang kulo tresnani ingkang sepindah sumangga puja lan pujinngarsanipun gusti ingkang
Koes Plus ...Koes Plus - Tembang Kenangan Pop Jawa - Tembang Kenangan Indonesia ...Koes Plus - Pop Jawa - Kolang-Kaling.mp3 Koes Plus - Pop Jawa - Memelas Temen Wong Kuwi.
ingkang sampun paring rahmat lan kanikmatan dhumateng umatipun, saengga dugi titi wanci menika, kita sedaya tansah manggih ing karaharjan, widada astuti, nir ing sambekala.Shalawat sarta salam, mugi tansah tinetepna kagem junjungan kita Rasulullah Muhammad Saw, sumrambahipun dhumateng kulawarga Nabi, para sohabat, lan jamaah muslimin lan muslimat sedaya.Wonten ngarsanipun para pinisepuh lan sesepuh kulawarga Bapak --- ingkang satuhu kinabekten, lan para tamu undangan ingkang dhahat kinurmatan, keparenga kula kumowantun matur wonten ngarsa panjenengan sedaya, minangka sulih aturipun Bapak --- sakulawarga, ingkang pidalem wonten ing Desa ---, Kec ---, Kab ---.Ingkang sepisan, Bapak --- sakulawarga ngaturaken salam taklim kanthi atur “Assalamu ‘alaykum wr.wb”, katur keluarga besar Bapak ---, sinartan atur panuwun ingkang tanpa upami, dene sowan kula sakrombongan sampun katampi kanthi sae lan kanthi renaning penggalih.Kaping kalihipun, netepi jejegipun tiang sepuh, Bapak --- kaliyan Ibu --- ingkang peputra Dhimas ---, dipun sambati dening putranipun, dene anggenipun srawung kekancan kalian Nimas --- putra putrinipun Bp --, tambah raket, nuwuhaken raos tresna ingkang tan kena pinisah. Golonging tekad, Dhimas --- nedyo ngajak bebrayan wontening ikatan perkawinan ingkang suci. Kanthi menika, Bp --- sakulawarga sowan wonten ngarsanipun kulawarga Bp ---, kanthi sedya nglamar putrinipun, ingkang sesilih Nimas ---.Njangkepi sowan kula sakrombongan, kula aturaken ugi uba rampe rerangkening pirembagan, ingkang arupi kalpika/cincin lan oleh-oleh sakcekapipun. Mugi saget katampi, lan ndadosaken rumaketing silaturahmi antawisipun kulawarga Bp --- lan kulawarga Bp ---. Amin.Makaten ingkang dados atur kula. Mbok bilih wonten klenta klentu saha kebat kliwating atur kula ingkang mboten
njupuk oges sak lawuhe. Atine seneng mergo Sri gelem dijak ketemuan nang Kanjuruhan dino Sabtu ngarep. Nang njero atine Japar wis mbayang-mbayangno bakal
Sri teko, digonceng karo Parmi bareng karo nawak-nawak liyane. Nang mripate Japar, Sri iku areke manis, pinter tapi ora
iku lo," Jare Japar. "Oalah lek iku duduk odong-odong, mbuh opo jenenge. Lek odong-odong iku sing biasane ditumpaki kera licek terus
sepedah pancal sing dihiasi lampu, Japar isik meneng ae. Bingung sing kate ngomong. Sakjane Sri yo wis ngerti karepe Japar, tapi dasare Sri kurang penggawean, dadine Sri macak nggoblogi. Sampek
"Sri ...sakjane aku ngajak dirimu iki ono kamsude. Aku wis suwe onok roso nang dirimu. Tapi aku ora wani ngomong. Aku wedi lek sampeyan tolak. Saiki
sakmono dowone, lha kok tibake Sri ora nggatekno!" Batine nggrundel.
"Monggo mas jagunge, sing setunggal manis gurih setunggale pedes...," moro-moro sing dodol jagung wis mak bedunduk nang ngarepe Japar karo ngelungno kresek isi jagung bakar.
"Assseeeeemmmmmm" batine Japar maneh. "Oalah wurung maneh" Japar mbatin karo rodok getem-getem.
Pas mbayar jagung arek loro iku mau udur-uduran maneh perkoro duwik. Akhire jagung iku mau statuse
sing gremet-gremet. Langsung dicekel karepe kate diilangi. Bareng didelok tibak e lha kok uler. Uler sing metu wulune.
Japar langsung girap-girap keweden. Saking wedine sampek lali lek uler mau isik dicekel ora dibuwak. Sri sing ngerti koyok ngono mau langsung ngguyu kemekelen. Tapi suwe-suwe, mergo mesakno nang Japar, ulere
dewe. Parmi mek ngguyu krungu gremengane Japar. Parmi ndeloki Japar ae, sing diwasno dadi salah tingkah. Sakjane, lek menurut Sri, Japar iku yo arek e apikan. Gak tau macem-macem. Sekolahe yo sregep ora tau mbolos. Sri yo wis itreng lek Japar wis suwe seneng nang dhek e. Mek Sri sing pura-pura kadit itreng.
aku yo ngerti kamsude dirimu ngejak ayas ketemuan nang kene. Ayas wis ngerti lek umak seneng karo ayas"
"Aku yo respek lah nang umak, soale aku yo ngerti umak saben dinone, gak tau ndableg opo maneh kakehan polah
" Alah...jare sopo pacaran isok gawe nambah semangat belajar, lek aku ndelok mak karo bapak sing kekeselen mulih teko sawah iku iso nambahi semangatku gawe sinau.
dadi isin nang awake dewe. Wis gerang dhaplok durung duwe cita-cita.
"Matur nuwun yo Sri...umak wis nyadarno aku,"
Nan 70 raw manga, Saiki Kusuo no
luwih ing tumindak, luwih ing sasmita, sarwa luwih ing lir
Miniatur Bus Bis Jayawijaya ,Miniatur Bus Bis Jayawijaya ,Miniatur Bus Bis Kaimana ,Miniatur Bus Bis Keerom ,Miniatur Bus Bis Kepulauan Aru ,Miniatur Bus Bis Kepulauan Sula ,Miniatur Bus Bis Kepulauan Yapen ,Miniatur Bus Bis Lanny Jaya ,Miniatur
Miniatur Bus Bis Jayawijaya ,Miniatur Bus Bis Jayawijaya ,Miniatur Bus Bis Kaimana ,Miniatur Bus Bis Keerom ,Miniatur Bus Bis Kepulauan Aru ,Miniatur Bus Bis Kepulauan Sula ,
Para rawuh, mangga kita sesarengan mucap padya puji pud-yastuti wonten ngarsaning Gusti ingkang Maha Agung inggih punika Gusti Allah SWT. ingkang sampun paring taufik wal hidayah, dene ing wakdal punika kula saha panjehengan taksih pinaringan kasugengan saha karaharjan, saged pinanggih wonten ing masjid………………mriki, saperlu ngawontenaken pepanggihan
Kados ingkang sampun kita mangertosi bilih mbenjang enjang, umat Islam ing saindenging nusantara badhe ngawonte-
naken dinten ingkang ageng, dinten ingkang kebak kabagyan tumprapipun umat Islam inggih punika dinten Riyadi Idhul Fitri, dinten Riyadi Idhul Fitri punika satunggaling dinten ingkang igeng tumrapipun umat Islam, ingkang dipun rengengaken kanthi Kebak rasa syukur dhumateng Allah SWT.
wonten Gusti ngkang kula saha panjenengan sembah kejawi namung Gusti Allah SWT. piyambak.
Tembung Idhul Fitri punika saking tembung Idhul saha Fitrii Idhul punika wangsul, saha Fitri utawi Fitrah punika suci.
Artosipun Idhul Fitri punika “wangsul suci”. maksudipun sak-purnaning siyam satunggal wulan, minangka rukun Islam ingkang sedah dipun tindakaken, kita wangsul suci malih.
Pramila wonten ing dinten ageng punika, kita sesarengan nyuwun dhumateng ngarsanipun Allah SWT. supados dosa kula lan :osa panjenengan sageda lebur.
Mugi-mugi Gusti Allah kersa maringi ngapura dhumateng kula panjenengan sekaliyan, lumantar ing dinten riyadin punika.
Bapak-bapak, Ibu-ibu saha sadherek-sadherek kaum muslimin lan muslimat ingkang satuhu bagya mulya.
Sampun satunggal wulan kita umat Islam sami nindakaken ngibadah Siam. Kita saged ngraosaken kados pundi raosipun mboten nedha saha ngunjuk sadangunipun satunggal dinten, saha saged naahan hawa nepsu. Pramila kita saged ngraosaken kados pundi raosipun tiyang-tiyang ingkang gesangipun tansah kekirangan.Pramila ing dinten riyadi punika Allah paring dawuh dhumateng umatipun supados ngedalaken zakat pitrah kangge sederek-sederek kita ingkang kekirangan.
Zakat pitrah ngresiki dosa kita tumraping umat ingkang mampu. Sanesipun punika mbenjang-enjang kula suwun sadherek sadaya kaum muslimin muslimat ingkang satuhu kinurmatan kersa
ngrawuhi sholat ied wonten ing…………………. Piyantun istri
ingkang nembe wilanan ugi kasuwun ravvuh midhangetaken khotbah.
Ing pungkasanipun atur, mugi-mugi kita saged mrayakaken dinten riyadin kanthi remen, saha kebak ketakwa’an dhumateng
sih kelingan nalika ing pelabuhan koe janji lunga ra ana sewulan
nanging saiki wis luwih janji nyatane koe ora bali – bali
cidro yang itu lho gan wes sak mestine ati iki nelongso wong sing tak tresnani
anak tinimbang telak (Pb). Luwi...
kraton lor................. pekalongan, kode pos: 51117 kel.kraton kidul............... pekalongan, kode pos: 51117 jln.
kraton lor................. pekalongan, kode pos: 51117 kel.
jln.semeru........................... pekalongan, kode pos: 51119 jln.serayu........................... pekalongan, kode pos: 51116 jln.setya bakti...................... pekalongan, kode pos: 51111 jln.singkarak........................
dijenengaké saka jeneng désa Les Baux ing Prancis kidul, papan ditemokaké sepisanan dat iki ing taun 1821 déning geologis
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.26, 29 Juni 2014.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 11 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tysfjord&oldid=875690"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.45, 17 Novèmber 2013.
lair Lance Edward Gunderson lair ing Plano, Texas, Amérika Sarékat, 18 Sèptèmber 1971; umur 45 taun) ya iku pembalap sepeda profesional Amérika Sarékat sing terkenal amarga wés kasil dadi juara ing Tour de France sing akèhé kaping pitu katurut-turut (1999 tekan 2005) wiwit mari saka penyakit kanker. Pengalaman ngadepi penyakit iki mènèhi insipirasi kanggo ngedekaké Yayasan Lance Armstrong, lan salanjuté ngembangaké gelang Livestrong ing taun 2004 minangka upaya ningkataké kesadaran karo korban-korban kanker.
Panjenengané nyangkal babagan buku gawean David Walsh sing judule From Lance to Landis babagan campur karo doping
keterangan manawa Armstrong kabukti wes nggunakake obat-obatan kanggo ningkatake stamina sasuwene kompetisi,[4] lan ing wulan Agustus panjenengane ngetokake larangan sasuwene urip kanggo Armstrong melu kompetisi lan nyabut kabèh gelar sing diéntukake wiwit Agustus 1998. Ing tanggal 22 Oktober 2012, Uni Sepeda Internasional (UCI), badan ulah
ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBNHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 21 Oktober 2016.
Pangeran mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lam...
Krishna Jayanthi Special Program 5-9-2015	2015-09-04Mani Maran
Tags Krishna Jayanthi Festival Celebration Krishna Jayanthi Festival Special Program 2015 online Krishna Jayanthi pooja methods Krishna Jayanthi Special Program 2015 Krishna Jayanthi Worship methods Watch Krishna Jayanthi Special
> TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI	> TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI	TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI
“Badan njaba wujud kita iki, badan njero mungguwing jroing kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe barkahira,
cocok maz,sip	3 Desember 2010 pukul 18:46	Balas	wez cocok lan pas,seneng rasane urip kron0 biso ngrasake kahanan jati seng ana sak jroning badan.monggoh dulur2 sdoyo dipun rasakaken npo seng wonten sak jroning badan kawulo sdoyo…
dhumateng pangayunanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos. Kula sak keluargi, sak brayan, ndherek bela sungkawa kairing doa mugi Almarhum tinampi kanthi rahayu dening Gusti nipun, dipun jembaraken margi nipun, dipun apura sedaya kalepatan ipun, dipun tampi sedaya kesaenanipun.Kagem keluargi ingkang tininggal, muga tansah pinaringan kekiatan, kesabaran, lan ugi ketabahan angadhepi coba menika.
Dene kangge kita ingkang tansih gesang, kapundhutipun almarhum sageta dados pepeling lan kaca benggala.
MAJALENGKA SUMEDANG KROYA CILACAP MALANG GENTASARI KARANGAMPEL MAJENANG SAMPANG PURWOKERTO SLAWI BUMIAYU SOKARAJA BANYUMAS PURBALINGGA BANJARNEGARA WONOSOBO WANGON GOMBONG KEBUMEN KUTOARJO PURWOREJO BREBES SUMPIUH KARANGANYAR BANJARAN KLAMPOK TEGAL PEMALANG PEKALONGAN WELERI REMBANG TAYU MAGELANG PARAKAN
ndelikkakéSir sir pong dhelé gosongSir sir pong dhelé gosong
Lir ilir, lir ilir, tanduré wus sumilirtak ijo royo-royo tak sengguh temantèn anyarCah angon, cah angon, pènèkna blimbing kuwiLunyu lunyu yo pènèken kanggo mbasuh dodotirododotiro, dodotiro, kumitir bedhah ing pinggirDondomana j’rumatana kanggo séba mengko sorémumpung padhang rembulané, mumpung jembar kalangané.yo surako surak hiyo.
Inggris? Wong liyo angel mahami Bahasa Inggris Panjenengan? Panjenengan nggawe akeh kekeliruan tata bahasa wektu ngomong Bahasa Inggris? Panjenengan ngroso wis
tinapi wektu ngomong, Panjenengan ora percoyo diri, malu, ngroso gelisah, serta minder.Ning kene tempat sing pas kanggo Panjenengan sing isih durung percoyo diri wektu ngomong Bahasa Inggris :Klik DisiniNyong berharap Panjenengan biso ngubah kemampuan Bahasa Inggris Panjenengan nganggo coro sing gampang lan nyenengake, sing durung pernah Panjenengan bayangke sakdurunge!
Rumah Warga kandanggebang Ambruk Diterjang Hujan Angin | RADAR Banyumas
KANGMASKU SING TAK KANGENI TENAN KANJENG WALI SYECH MAS SYARIF HIDAYATULLAH… FOTONE GURUMU SING ORA GELEM KLAMBEN KAE SING NDEK CEDAKE SINGGASANA PP NURUL HUDA KAE SOPO JENENGE TO? OJO MBUJUKI, OJO NGAWUR, OJO SLENDRO, OJO MEREM, MENUNGSO ORA BAKAL MATI NING MESTI MULIH, BEKALE OPO?
peripun nggeh, kulo setuju-setuju mawon wonten forum
Rodeway Inn & Suites Nampa, Nampa
1.3 miles away Nampa Inn And Suites, Nampa
1.3 miles away Super 8 Nampa, Nampa
1.4 miles away Sleep Inn Nampa, Nampa
2.6 miles away Shilo Inn Suites Hotel Nampa, Nampa
2.6 miles away Holiday Inn Express & Suites NAMPA - IDAHO CENTER, Nampa
Suku Lubu. rumpun Murut Suku Kenyah. Pamukan Utara. Kotabaru. rumpun Apo Kayan Suku Lundayeh. DI Yogyakarta    Suku Tengger di
Gedung pusat pamaréntahan utawa Prefecture Departemen Ain, ing Bourg-en-Bresse
Ain (Arpitan: En) iku sawijining departemen kang dijenengaké saka anané Kali Ain kang dumunung ana ing pinggir wétan Prancis, ya iku ing
abad ka-13 padunung ing tlatah iki omong nganggo dhialèk kang béda saka basa Arpitan kang diarani Bressan. Dhialèk iki isih kerep dipigunakaké ing dhaérah pedhalaman Ain nganti abad ka-20. Nganti dina iki isih dipigunakaké nanging ora sben dina.
Tlaytah iki asal muasalé bagéan saka krajaan kuna Burgundy, sadurungé digabungaké karo Prancis déning dukes saka Savoy ing taun 1601. Wiwit taun 1798 nganti 1814,
dibagi saka lor mangidul déning Kali Ain. Bagéan kulon dumadi saka dhataran lan dhataran endhèk. Sisih wétan luwih arupa gunung-gunung, ya iku terusané Gunung Jura sisih kidul. Titik
lan Haute-Savoie. Ing sisih wétan, wewatesan karo canton-canton Swiss, ya ikuJenewa lan Vaud.
Departemen iki ora nduwé kutha gedhé, lan populasi mencar ing sawetara kutha-kutha cilik. Populasi suda sithik ing paro kaloro abad ka-19 amarga anané urbanisasi, lan luwih-luwih sudané mangsa Perang Donya I. Wiwit nambah manèh sawisé Perang Donya II, amarga ekspansi tlatah pinggirané (
Departemen iki uga nawakké wisata alam, kanthi mlaku, numpak pit utawa nunggang jaran. Kali lan tlagané nyadhiakaké kasempatan kanggo werna-werna ulah raga banyu.
Sisih lor-wétan saka departemen iki, ya iku ing Pays de Gex nduwé akèh ski resort lan
Paket R.1. Jogja Jaman Dulu (Prambanan + Borobudur +
ngeridhoi munapa engkag dados amal ibadah kulo lan pajenengan,supadoso kita sedoyo dipuyn balekaken dados insan ingkang
Lirik Lagu lirik perawan desa jamal mirdad Lyric
orgJepara, Kudus, Pati, Rembang, Blora, Grobogan = 2 orgSolo, Sragen,, Boyolali, Klaten, karanganyar, Sukoharjo = 3 orgJogja, Magelang, Purworejo, Kebumen, Wonogiri = 3 orgBrebes, tegal, Pemalang,
wilayah kabupaten Dati II Sragen antara lain : Bumi Kejawen, Sukowati, Sukodono, Glagah, Tlawah, Pinggir,
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5). Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27) Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu Sindula, Galuh turun kapindho, jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake Prabu Dewata Cengkar … d. RNG.
saiki ora ana wong iman Ron, sing ana kyai endog kabeh….”
berkata:	28 Juli 2012 pukul 23:45	13 taun kepungkur aku pernah nyantri ten mriku mbak…tapi mbuh di akoni opo ora…kiro-kiro 2 taun aku
ayem..tp bareng aku saiki urip neng jakarta, maksiat tak lakoni ben dino..malah ndemeni bojone uwong barang….aku jane tansah kelingan dosa lan kelingan abah angger nglakoni maksiat tp tetep ae tak lakoni…aku lng lan tobat paling suwe 2 sasi..bar kui maksiat
taun kepungkur aku pernah nyantri ten mriku mbak…tapi mbuh di akoni opo ora…kiro-kiro 2 taun aku mondok….tentrem
bareng aku saiki urip neng jakarta, maksiat tak lakoni ben dino..malah ndemeni bojone uwong barang….aku jane tansah kelingan dosa lan kelingan abah angger nglakoni maksiat tp tetep ae tak lakoni…aku lng lan tobat paling suwe 2 sasi..bar kui maksiat maneh…aku
dumugi 44. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartaning asman Ingsun, amratandhani ing apngalIngsun. (
Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca
banyu, irisan bawang, ndhog, lan bahan- bahan liya. Kabeh bahan mau banjur dilebokake ing selongsong(casing) banjur dijiret ing pucuke lan langsung digodhog.[1]
Jeneng sosis asale saka basa Latin “Salsus”, artine diasike utawa diawetke. Jaman biyen, nalika mesin pendingin durung ditemokake kanggo ngawétake daging, mula nggawé sosis dadi salah siji alternatif.[2] Dinuga sosis digawé déning wong Sumaria ( saiki Irak ) udakara taun 300 SM. Sosis sing kapisan dikenali saka dokumen Yunani kang katulis udakara taun 500 SM. Ing perkembangane sosis saiki dadi pangan kang populer ing donya, kanthi Jerman dadi kiblate. Sosis kanggo wong Jerman ya iku kalebu panganan primer lan luwih saka1200 macem sosis digawé.[2] Pertamane sawijining tukang daging kang pinetr nduwèni ide kanggo nyampur daging giling karo uyah lan bumbu – bumbu kang dilebokake ing selongsong. Banjur selongsong daging mau dimasak kanthi digodhog, diasep, utawa digaringake. Pengasapan dadi salah siji metode pengawétan kang populer tekan saiki.[2]
Jinis-jinise[besut | besut sumber]
Cooked Sausage, digawé saka daging seger kang banjur dimasak / digodhog. Sosis jinis iki biasane dipangan langsung sakwise dimasak utawa manawa disimpen mula dipanaske sakdurunge dipangan.
tapi sakwise digodhog banjur sosis diasap utawa diasap nembe digodhog. Sosis jinis iki bisa dipangan panas utawa adhem, tapi disimpen ing kulkas, conthone Wiener, Kielbasa utawa Bologna.
Fresh Sausage, digawé saka daging seger. Sosis jinis iki kudu
diadhemke lan dimasak sakdurunge dipangan. Conthone Mettwurst.
Dry sausage, ya iku Fresh sausage kang digaringake.Sosis jinis iki biasane dipangan ing kahanan adhem lan diadhemke ing wektu suwe.[3]
Proses[besut | besut sumber]
Proses dilakukake kanthi ngiris daging gedhene sak tlapak tangan (10X10X2 cm) lan diolesi uyah lan campuran gula (1%), garam kristal NaNO2 utawa KNO2 (7,5 gram kanggo 50 kg daging) banjur sodium aritrobat akehe 22,5 gram kanggo 50 kg daging. Curing dilakokake ing suhu 2 – 4 0C suwene sakdino sakwengi. Nalika gawé adonan dilakukake pencincangan,
dilebokake ing selongsong. Selongsong umum digawé saka usus sapi, kambing, domba, lan babi.[1]
Nilai Gizi[besut | besut sumber]
sosis ngandhut gizi kang cukup dhuwur, tapi kandhutan kolesterol sosis uga dhuwur lan bisa nyebabke hipertensi. Apamaneh kandhutan uyah sosis uga dhuwur.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sosis&oldid=1013470"	Kategori: PangananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.54, 6 Maret 2016.
RASUL kuwi sejating Menungso, opo ISI sing manggon neng SAJRONING manungso…??. Anggep waelah
bersaksi ambek sopo to…dan ambek opo ra opo ra…
siaah panjenenagan iki, mosok perlu takon tah… :)..
Wes..COCOK tenan, sengaja aku takon koyo mengkono Kang. Supoyo
Pancen sampeyan wis pantes dadi menungso PENCERAH Kang,
Sepurone nek ono tindak-tandukku sing KURANG AJAR karo sampeyan yoh Kang..??.
Cithakan:Pulitik Amerika Serikat Iki arupa daftar pamérangan pulitik ing Amérika Sarékat. Amérika Sarékat iku nagara sing kapérang dadi sawetara bagéyan. Akèh-akèhé arupa nagara bagéyan, nanging ora kabèh awujud nagara bagéyan.
Langkung rumiyen monggo kulo lan panjenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun meringi nikmat lan hidayahipun sehinggo
wakdal niki kito sedoyo saget ndugeni undanganipun bapak;…..
sekeluarga, keranten panjenenganipun sampun munggah pangkate. Lan ngundang kito sedoyo niki ngerupekaken bukti raos syukur lan bingahipun dumateng Allah swt. Pramilo saking niku kulo wonten meriki atas nami wakil saking bapak; …. ingkang nggadahi hajatan wakdal niki, ngucapaken matur nuwun sanget kelawan kempalipun poro undangan sedoyo. Mugiyo rawuipun panjenengan sedoyo niki dipun ridhai Allah swt.
Lan semanten ugi bapak; …… nyuwun agunge pangapunten
dumateng sedoyo undangan mbok beleh wonten kekiranganipun, nopo niku saking pasogatane utawi lintu-lintunipun. Amergi niku sedoyo ingkang dipun nggadahi lan batas kemampuanipun.
Munggahipun pangkat niku ngerupekaken anugerah lan nikmat saking Allah swt. ingkang kedah kito syukuri. Lan pungantos kito nerami nikmat lajeng kufur dumateng Allah ingkang maringi nikmat. Menawi kito purun nyukuri nikmat ingkang sampun kito terami lan raosaken, milo saking niku nikmat kolo wahu bakal dipun tambahi Allah.
Keranten saking niku supados kito senantiasa maos do’a. ingkang artosipun inggih meniko :
“Ya Allah, ya Tuhanku, berikanlah aku kekuatan supoyo aku biso eling dumateng panjenengan Ingsun (Allah) lan raos syukur dumateng panjenengan Ingsun (Allah) lan ing dalem ngelampahi ibadah ingkang sahe.”
dumateng ngersanipun Allah swt. Monggo kito niki enget lan sadar mbok beleh nikmat ingkang dipun parengaken kito sedoyo niki katah sanget. Antawisipun peparingipun Allah inggih meniko arupi kesehatan badan, kelawan badan sehat kito saget ngelampahi ibadah wajib arupi shalat lan ibadah lintunipun Pramilo saking niku kelawan kesehatan kito sedoyo niki monggo kito sareng-sareng raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt Lan raos syukur kolo wahu buktekaken kelawan ngelampahi amalan ingkang nyoto lan ketingal. Keranten Allah sampun dawuh
Misalipun kito damel ngedalaken sekedik rizki kangge amal jariyah, utawi nyumbang kangge kepentinganipun masyarakat nopo niku kangge mbangun masjid utawi madrasah lan lintu-lintunipun.
Amalan-amalan kados mekaten niku dipun nameni amal jariyah ingkang pahalanipun mili terus senajan kito sampun pejah.
Kados ingkang dipun ngendikaken nabi saw. ingkang artosi-pun :
“Nalikane anak putu Adam mati, mongko putus amale. Mungono telung perkoro ingkang mboten bade putus, inggih meniko : Amal jariyah, ilmu sing manfaat, ariak sing shaleh sing gelem ndungakno marang wong tuwane loro.”
Mekaken sambutan kulo wonten ing acara tasyakuran niki. Kirang langkunge kulo nyuwun agunge
Ingkang SatuhuPIDATO PERPISAHAN BAHASA JAWAPIDATO JAWA : Sugeng Rawuh Kagem Bapak/Ibu Ingkang TansahPidato Bahasa Jawa.by Woco Wangun Palang TubanKumpulan Pidato.rtf : Pidato Pamitan Kelas
JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi, Blitar,
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senopati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng kaping ... ing
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senopati-ing-Ngalaga Langgeng ing Bawana, Langgeng, Langgeng ing Tata Panatagama.[1]
Daftar[sunting | sunting sumber]
Presiden Jokowi Janji Tak Lindungi Ahok | RADAR Banyumas
pesan WA ke Rm. Bambang "Sugeng enjang mo ... Nyuwun pangapunten kula estunipun mboten saget nderek amargi kanca wonten ingkang libur. Menawi pun gantos lare saget mboten? Matur
SM - 90 SM) punika satunggiling sajarawan lan nagarawan ing zaman Dinasti Han. Asma jangkepipun inggih punika Sima Zichang (
Karyanipun ingkang misuwur inggih punika Cathetan Sajarah Agung ingkang arupi cathetan sajarah paling jengkep sepindah ing Tiongkok malah ugi ing donya ingkang nyathetaken sajarah
Kagesangan Sima Qian wiwit tasih timur[besut | besut sumber]
Sima Qian miyos taun 145 SM ing Longmen (sapunika Propinsi Shanxi), ingkang pas kaliyan taun kaping gangsal pamaréntahan Kaisar Jing saking Dinasti Han.
Nalika bapanipun, Sima Tan dipuntunjuk minangka Sajarawan Agung ing taun 140 SM, sadaya kulawarganipun pindhah dhateng Mao Ling, satunggiling kitha ingkang dipunbangun déning Kaisar Han, Wu minangka musoleum kanggé piyambakipun. Kitha Mao Ling piyambak letipun 30 km saking ibukitha dinasti Han, Chang-an.
Kanggé mbangun lan majengaken kitha Mao Ling, Kaisar Wu meksa para pedagang sugih kanggé pindhah dhateng kitha punika. Sasanèsipun punika, tiyang-tiyang saking manéka profèsi manggen ing mrika.Malah pendhékar jago pedhang misuwur Guo Jie ugi naté dipunpeksa kanggé pindhah mrika. Kanthi mekaten kitha kasebat dados ngrembaka, dados kitha ingkang kasil.
Ing yuswa 10 taun, Sima Qian wiwit sinau maos karya-karya klasik saking ara-araipun Kong Anguo. Banjur salajengipun, piyambakipun kathah srawung kaliyan padunung kitha Mao Ling saéngga bakatipun kaasah.
Napak tilas lelampahan Sima Qian[besut | besut sumber]
Nalika yuswa 20 taun, piyambakipun nggawontenaken lelampahanipun ingkang sepindhah. Piyambakipun tindak saking lèr mangidul, sadawanipun Kali Kuning lan Kali Yangtze. Piyambakipun ugi minggah ing redi Hui Ji kanggé njlajah pasaréyan Yu, pangadeg Dinasti Xia ingkang misuwur lan tindak dhateng redi Jinyi ing propinsi Hunan kanggé nylidhiki tanah pasaréyan Shun, raja misuwur saking Cina kina. Lelampahan salajengipun liwat kali Yuan lan Xiangjiang salajengipun mangalèr sadawanipun kali Wen lan Si. Salajengipun dhateng Kali Buluo papanipun panyair patriotik Qu Yuan mlumpat nglalu sasampunipun nglampahi kabotenadilan. Papan mawi sajarah sanès ingkang panjenenganipun dhatengi inggih punika kitha benteng Xiehe ingkang arupi papan raja-raja Chu lan Han pérang kanggé pikantuk kakuwosan. Lan ing lelampahan kundur dhateng Chang-an, piyambakipun ngliwati nagari bagéyan Liang lan Chu.
Sakunduripun saking lelampahanipun, piyambakipun dipuntunjuk minangka pegawé Istana ingkang pungkasaipun mbeta panjenenganipun malih ing lelampahan dhinas ingkang ing wekdal punika nuju dhateng propinsi Hunan lan Sichuan. Panjenenganipun mlampah liwat propinsi Guichuan, Guangxi, Yunnan lan Kunming. Salajengipun ndhatengi bagéyan kidul-kilèn Cina papaning suku Yi manggèn lan salajengipun panjenenganipun kundur malih dhateng ibukitha nalika kawontenan bapanipun kritis amargi panyakit ingkang dipuntandhang.
Wasiat bapanipun[besut | besut sumber]
Nyaketi sédanipun, bapanipun nyuwun dhumateng Sima Qian supados nerasaken upados leluhuripun minangka Sajarawan Agung. Alasanipun inggih punika supados wonten ingkang nglajengaken upados Konfusius ingkang sampun nyathet prastawa 500 taun sepindhah ing cathetan usum semi lan usum gugur nanging sasampunipun 500 taun sasampunipun Konfusius tilar donya, boten wonten ingkang kapilut ing perkawis sajarah. Bapanipun nyuwun supados piyambakipun njangkepi Cathetan Musim Semi lan Musim Gugur ingkang sampun dipundamel Konfusius, inggih punika Cathetan 500 taun salajengipun. Sima Qian piyambak yuswanipun 36 taun nalika bapanipun séda.
Lelampahan karir lan prastawa ingkang ngéwahi gesangipun[besut | besut sumber]
Tigang taun salajengipun, Sima Qian nggantosaken posisi bapanipun minangka sajarawan agung kanagarian. Ing posisi punika, piyambakipun saged maos sadaya arsip lan dhokumèn istana. Ing taun 104 SM, Sima Qian wiwit ngginaaken wekdal selanipun kanggé nyerat Arsip Sajarawan.
Nanging limang tahun salajengipun, ing yuswa 47 taun, Sima Qian nglampahi goncangan ingkang saklangkung awrat ing gesangipun nalika dumados perkawis Li Ling.
Prastawa punika dipunwiwiti nalika wontenipun invasi ingkang dipunpimpin déning Li Guang, Wei Qing, lan Huo Quibing dhumateng tiyang-tiyang Tatar ingkang ing wekdal semanten nedahaken gesang ingkang kasil lan nedahaken zaman kaemasan saking kawicaksanan ekspansionis saking Kaisar Wu saking Han.
Salajengipun, nalika Li Guangli, krabat tebihipun kaisar dipunangkat dados panglima wadyabala kanggé nglawan Tatar, seranganipun boten patiya kasil. Kaisar mréntahaken Li Ling, wayah saking Li Guang, kanggé ngamping-ampingi Li Guangli dhateng redi Hao Lian kanggé perang nglawan Tatar. Nanging Li Ling ingkang namung mbeta 5000 wadyabala kanggé ngalihaken wadyabala Tatar dipunadhepi déning 80.000 wadyabala utami Tatar saandhaping pimpinan Dan Yu. Ing wolung dinten peperangan, Li Ling kècalan sepalih kakiyatan wadyabalanipun nanging kasil ngancuraken langkung saking 10.000 wadyabala Tatar. Nanging amargi boten wonten bantuwan, Li Ling kapeksa nyerah.
Prastawa punika mijilaken nepsuning Kaisar ing ibukitha lan lajeng mréntahaken paukuman pejah kanggé Li Ling, ugi wonten guneman bilih Li Ling malah nglatih wadyabala Tatar. Perkawis punika ingkang njalari Sima Qian ngajengaken kawratanipun marang kaputusan kaisar kanthi maringaken gambaran ingkang sejatosipun ing peperangan ingkang lumampah boten imbang. Sima Qian ugi mrotès kawicaksanan ekspansi militèr kaisar. Pratelan Sima Qian njalari Kaisar ndhawahaken paukuman pejah kanggé Sima Qian.
Ing wekdal semanten, tahanan ingkang badhé dipunukum pati saged uwal saking paukuman kanthi kalih cara. Cara sepindhah kanthi ngginaaken arta jaminan pambebasan. Nanging kulawarga Sima Qian miskin sanget dados boten saged nyedhiyakaken arta jaminan. Malah, réncang-réncangipun ugi saking golongan ingkang sami kaliyan piyambakipun lan boten wonten ingkang saged mbiyantu. Cara kaping kalih inggih punika kanthi dipunkebiri. Kathah saking para sarjana, langkung saé pejah tinimbang nampi paukuman kados mekaten.
Nanging amargi janji Sima Qian dhumateng bapanipun kanggé nerasaken upados bapanipun minangka sajarawan agung, pungkasanipun Sima Qian milih dipunkebiri. Sima Qian ngaca bilih kamalangan mesthi mbentuk bagéyan paling ageng saking kagesangan satunggiling tiyang. Sapérangan tokoh ageng kathah maringaken karya-karya sumbangsihipun sasampunipun nglampahi perkawis ingkang boten sekéca ing gesangipun. Sima Qian ugi ngaca saking Kaisar Wen ingkang nemokaken Prinsip Pangowahan nalika dipunkunjara, Konfusius ingkang nyerat Cathetan Usum Semi lan Usum Gugur nalika kajebak ing Chen Ji. Panyair Qu Yuan nyerat Antologi Yi Shao sasampunipun dipunbucal dhateng Jiangnan, Zhuo Qiuming nyerat kisah klasik Guo Yu sasampunipun dados wuta. Wun Bin nyerat analek militer sasampunipun kécalan kalih sukunipun. Lu Buwei nyerat Analek Usum Semi lan Usum Gugur ngenani Lu sasampunipun dipunbucal dhateng Chu lan Han Feizi nyerat manéka kisah klasik nalika dipunkunjara ing nagari bagéyan Qin. Kanthi kawontenanipun, Sima Qian nyerat Arsip Sajarawan ingkang njangkep 2000 taun sajarah bangsa Tionghoa saking
Karyanipun, Arsip Sajarawan (Records of Historian) rampung antawis taun 91 SM, sadaya wonten 130 volume lan dipunpérang dados gangsal katagori. Kalih welas analek (Twelve Anals) nyathet kalih welas pamaréntahan paling wigatos saking Kaisar Kuning dumugi zaman pamaréntahan Sima Qian piyambak. Owah-owahan kagesangan sosial ugi dipunlebetaken ing mriki ing urutan kronologis. Sedasa Tabèl (Ten Tables) nampilaken gentos-gumantosing dinasti, sesambetan antawis nagari ingkang bènten lan panunjukan pejabat wigatos. Prastawa sajarah ingkang boten wonten saged dipunklompokaken dhateng taun ingkang pas ugi dipunlebetaken ing mriki. Wolung traktat (EightTratises) nyathet perkembangan
Han awal. Pitung nDasa Kagesangan (Seventy Lives) punika biografi saking sapérangan tiyang wigatos salamining maabad-abad, cariyos nagari asing lan padunung minoritas ing Cina, ing sesambetanipun kaliyan tiyang-tiyang Han. Arsip punika biasanipun dipunakiri kanthi komentar Sima Qian kanggé maringi kasunyatan tambahan saking panylidikan pribadinipun utawi kanggé nyegah lepating pangertosan.
Perkawis sanès ing karyanipun inggih punika prosès pandamelanipun, piyambakipun asring tindakan kanggé pados matèri sajarah, nyathet arsip dhasaripun adhedhasar pamilihan matèri ingkang setiti lan salajengipun mbuktèkaken kasunyatanipun kanthi mbandhingaken kaliyan vèrsi ingkang bènten ingkang sumadiya. Ing seratanipun, piyambakipun boten mblènjani papanipun minangka pahlawan ingkang kakawonaken ing sajarah lan piyambakipun boten nganggep wanita kirang wigatos tinimbang priya. Minangka conto, Kaisar sepindhah dipungantosaken déning putranipun nanging kakuwaosan sejatosipun wonten ing astanipun Ibu Suri Lu, saéngga Sima Qian maringi cathetan khusus bab panjenenganipun. Sasanèsipun punika, piyambakipun ugi tiyang ingkang jujur kanthi sikap leres lan lepat ingkang kiyat. Piyambakipun nyerat kanthi blaka ngenani pedamelan ala para panguwaos, piyambakipun nggambaraken pedamelan kasebat kanthi jujur lan ngecam kanthi cetha. Sikapipun ndamel dukanipun kaum panguwaos, lan sapérangan réncangipun nelakaken karyanipun minangka "buku fitnah". Senadyan mekaten, perkawis punika ndamel Sima Qian dipunkenal minangka panegak kaadilan lan juru wicara rakyat.
Arsip Sajarawan punika saged dipungambaraken minangka dhokumèn ingkang kagungan pangaji sajarah ingkang dipunserat sesarengan déning kathah tiyang. Mboten namung amargi dhokumèn punika nangkep éwah-éwahan ingkang laminipun pérangan taun, nanging ugi manggèn ing posisi wigatos ing sajarah ugi ing sastra Tiongkok.
(en) Artikel Candhi Sima Qian ing www.travelchinaguide.com
ugi Bapak – Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang – rencang kelas 9 ingkang kula tresnani.
Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.
Kula, wakil saking rencang – rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa.
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang – rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi – mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang – rencang.
Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang – rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang – rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten
Sekolah ingkang kinurmatan, tamu undhangan, Bapak/Ibu Guru saha karyawan ingkang kula hormati, adhik-adhik kelas tuwin rencang-rencang ingkang kula tresnani.
Puji syukur konjuk wonten ing ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Asih, awit ing wekdal menika kita sedaya taksih pinaringan rahmat saengga ing wekdal menika kita saged makempal kanthi pinaringan karaharjan. Kula minangka wakil saking siswa kelas IX, ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Bapak Ibu Guru, awit saking sih katresnan anggenipun nggulawentah dhumateng kula sekanca, saengga saged ngrampungaken kewajiban anggen kula sakanca ngangsu kawruh wonten ing pawitan menika.
Mboten kesupen kula sakanca ugi nyuwun pangapunten, awit kula sakanca asring ndamel Bapak Ibu duka lan kuciwa, awit saking atur saha solah bawa kula sakanca ingkang mboten mranani penggalih panjenengan sedaya.Dhumateng Bapak/Ibu Guru lan adhik-adhik sedaya, sepisan malih kula ndedonga mugi tansah pinaringan rahmat saha barokahing Gusti Allah, Amin..
Wasana cekap semanten atur kula, menawi kathah kalepatan atur saha solah bawa ingkang boten mranani
Nuwun , panjenenganipun Bapak Kepala ingkang dhahat kinurmatan. Para tamu undhangan, Bapak Ibu Guru saha karyawan ingkang kula urmati. Sederek kula siswa kelas IX lan kanca-kanca ingkang kula tresnani.
Kanthi rahmating Gusti ingkang Maha Agung, ing wekdal menika kita sedaya taksih pinaringan karaharjan saha kawilujengan, saengga kita sedaya saget makempal wonten ing aula SMP N 4 Surakarta kanthi wilujeng nir ing sambikala.
Minangka wakil saking siswa kelas VII lan VIII, ingkang sepisan kula ndherek bingah dene sedherek kula kelas IX sedaya sampun kasil anggenipun ngangsu kawruh lan ngrampungake kewajibanipun wonten ing pawiyatan menika.
Kaping kalihipun, kula ugi ngaturaken gunging panuwun awit sedherek kula kelas IX sampun paring pambiyantu, bimbingan saha pitedah, wewarah babagan ngelmu, katrampilan, kawasisan menopo kemawon dhumateng kula sakanca kanthi ikhlasing manah. Kula bonten saged ngaturaken piwales saking Gusti Allah ingkang trep kaliyan kesaenan panjenengan wau.
Boten kesupen, kula sakanca ugi tansah ndedonga, mugi-mugi sedherek kula kelas IX salajengipun saget katampi ing pawiyatan ingkang sae lan dipunremeni, dadosa manungsa ingkang migunani tumrap bangsa, agami lan negari.
Minangka panutuping atur , kula sakanca nyuwun pangapunten, menawi sadangunipun srawung kaliyan sedherek kula kelas IX kathah atur saha tindak-tanduk ingkang kirang mranani penggalih panjenengan sedaya. Kula minangka wakil kelas VII,VIII nyuwun agenging pangapunten. Nuwun.
Banyumas, ingkang kinurmatan dewan guru, komite sekolah, ingkang berbahagia wali murid lan tamu undangan saha rencang-rencang kelas 7,8,9 ingkang kawula tresnani.
Mangga langkung rumiyin kita sesarengan ngaturaken puja lan puji syukur dhumateng Allah SWT ingkang sampun maringi kesehatan lan keselamatan dhumateng kita sedaya, sahengga kita saged makempal pinanggih ing acara perpisahan kelas 9 tahun ajaran 2010/2011, dinten senin, 5 maret 2012 ingkang enjang menika.
Nuwun sewu, kula kadhawuhan mewakili kelas 9 ingkang acara perpisahan niki. Mbok bilih kula anggenipun pidato kathah tuna dungkanipun kula nyuwun agunging samodra pangaksami, awit kula menika taksih adhapur latihan.
Para rawuh ingkang kawula urmati, kula badhe ngaturaken maturnuwun dhumaten Kepala Sekolah ingkang sampun maringi sarana lan prasarana ingkang cekap
saged ngrampungaken belajar lan angsal ilmu-ilmu ingkang bermanfaat. Kangge bapak ibu, matur nuwun kangge pengorbananipun ingkang sampun nyekolahaken kita ngantos lulus teng SMP niki lan kawula sedaya nyuwun doa restunipun kangge nglanjutaken teng sekolah ingkang lewih inggil. Ingkang kaping kalih, kula sedaya ngaturaken pangapunten kangge bapak,ibu guru ingkang sering dados kecewa, nelangsa lan nesu amargi kekhilafan kita sedaya. Kangge adik-adik kula kelas 7 lan 8, tetap semangat kangge belajar lan meraih cita-citanipun.
Namun cekap semanten ingkang saged kula aturaken, mbok menawi kathah atur tetembung ingkang mboten mranani penggalihipun. Kula nyuwun pangapunten.
Incoming search terms:nuwun panjenenganipun bapak kepala ingkang dhahat kinurmatan para tamu undhangan bapak ibu guru saha karyawan ingkang kula urmati sederek kula siswa kelas ix lan kanca-kanca ingkang kula tresnani kanthi rahmating gusti ingkang maha agung ing wekdal menika
BUGIL WULAN GURITNO, Wulan guritno bugil, foto hot wulan guritno, wulan guritno hot, foto seksi wulan guritno,
1.“Sabda sukma, adhep idhep
menika dhaharan khas saking Yogyakarta. Wonten tigang pilihan raosipun Bakpia ingkang sampun umum, inggih menika kacang ijem, kéju, lan coklat.
Ana kidung ing kadangMarmati Amung tuwuhing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang Kawah punikuKang rumeksa ing awakmami Anekakake sedyaIng kuwasanipun AdhiAri-Ari
kuwasaAndadekaken karsanePuser kuwasanipunNguyu-uyu sabawamami Nuruti ingpanedha KuwasanirekuJangkep kadang ingsunpapat Kalimane wusdadi pancer sawijiTunggal
Hotel Terbaik di Prambanan Penginapan Murah di Prambanan Villa Murah di Prambanan Losmen Murah di Prambanan Cottage Murah di Prambanan Hostel Murah di Prambanan Hotel Melati di Prambanan Hotel Bintang 5 di Prambanan Hotel Bintang 4 di Prambanan Hotel Bintang 3 di Prambanan Hotel Bintang 2 di Prambanan Penginapan Murah di Prambanan
“Malaekat punika titahing Gusti Allah ingkang sanes kados tingkahipun manusa, inggih punika nggadhahi badan ingkang alus sanget kados angin (hawa), nanging nganggo roh (jiwa), lan piyambakipun boten dhahar, ngunjuk lan sanesipun ingkang
Malaekat ingkang sae-sae, punika alamatipun badhe mulya wonten alam donya ngantos dumuginipun pejahipun.”
Nabi ingkang pejah utawi sakit, punika alamatipun badhe minggah kasisahan.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi mlebet suwarga tegesipun ing panggenan ngriku sarwa edi, boten kados ing
bumi punika alamatipun pinaringan kabingahan inggih punika sadaya lelampahan dipun trima lan punapa ingkang dipun seja lan ingkang dipun ajeng-ajeng.
“Upami ngimpi medal suwarga punika badhe manggih kasangsaran, inggih punika lalampahipun rumiyin boten duraka
punika satunggaling panggenan ingkang jembar sanget kados suwarga, nanging salebeting naraka
punika sadaya sarwa latu. Neraka punika dados nedahaken kasangsaran sanget inggih punika awoning lelampahanipun tiyang ingkang
“Sinten-sinten tiyang ngimpi piyambakipun wonten ing langit boten sarana minggah, punika alamatipun ingkang dipun seja punika katemahan lan dipun trima, sami ugi ingkang dipun seja punika pangkat utawi sanes. Upami wonten tiyang ngimpi kados makaten inggih kedhah sukur dhateng Gusti ingkang maringi gesang, amargi
“Sinten-sinten tiyang ngimpi minggah langit ngangge andha utawi sanesipun, punika alamatipun tiyang punika badhe angsal pangkat pendamelan lan sanesipun tur tiyang punika bade dipun kondangaken dening tiyang ngriku, lan badhe pinaringan gampil
“Sinten-sinten tiyang piyambakipun wonten langit lajeng dhawah dhateng bumi, punika alamatipun
awon sanget, inggih punika upami tiyang punika nyambut damel inggih dipun lepas utawi pangkatipun dipun andapaken, terkadang tiyang sugih dados mlarat, terkadang bingah dados sisah sanget makaten ugi sapiturutipun
“Sinten-sinten tiyangipun ngimpi badhe minggah langit boten saged dumugi lan ngraos radi kangelan,
payah lan kuwatos, punika alamatipun radi sisah, inggih punika sadaya perkawis ingkang dipun seja lan dipun ajeng-ajeng boten saged temahan lan boten saged dipun trima, sami ugi ingkang dipun ajeng-ajeng pangkat utawi perkawis ingkang unggul makaten ugi
titah ingkang sae tur edi jalaran saged madhangi tiyang ingkang wonten ing bumi, nanging padhangipun boten benter kados surya, punika dados nedahaken dhateng bojo estri utawi lare ingkang sae”.
rembulan punika alamatipun badhe angsal bojo ingkang ayu sanget utawi pinaringan lare ingkang
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep lintang temrolap-temrolap punika alamatipun badhe angsal pangkat
tur tiyang punika dados unggul-unggulipun tiyang ing ngriku”.
“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep cahya ingkang padhang, punika alamatipun kasaenan, inggih punika
badhe nglampahi agami ingkang leres tur anggenipun nglampahi leres sanget”.
“Dene menawi mega punika abrit lan sanesipun, punika alamatipun kasisahan”.
Apabila awan itu berwarna merah dal lain-lain, itu artinga akan mendapatkan kesulitan.
“Jawah punika satunggaling barang ingkang dipun remeni manusa, inggih punika tiyang ingkang ahli tetanen lan nenanem, jalaran upami boten wonten mesti tanemanipun boten tukul, jawah punika dados nedahaken pitulung utawi kawelasan.”
“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep jawah sanesipun toya, inggih punika jawah susu, madu, lisa wangi, yatra lan sanesipun, punika
sumerep bledheg salebetipun jawah, punika alamatipun upami tiyang ingkang ngimpi sakit lajeng pinaringan saras.”
“Menawi wonten tiyang sumerep kuwung tur warninipun abrit, punika alamatipun bade manggih kasisahan.”
kuwung tur warninipun biyasa inggih punika warna-warni, punika alamatipun saderekipun bade omah-omah.”
“Mega punika satunggaling barang ingkang edi lan asri lan mitulungi, dados punika alamatipun nedhahaken dhateng kebingahan.”
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep malaekat ingkang ngiring mega utawi numpak mega, punika alamatipun bade pinaringan unggul, pangkat, temahan ingkang dipun seja lan sanesipun.”
“Latu punika salah satunggaling wataning barang ingkang benter sanget, sadaya tiyang upami mgemek mesti sakit tur ajrih sanget, punika dados nedahaken kasisahan tur kasangsaran.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep latu muruh wonten ing tanah ingkang cengkar tegesipun boten wonten tanemanipun, punika alamatipun badhe wonten tiyang ingkang duraka
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep latu minggah manginggil dhateng langit, punika alamatipun tiyang
“Toya anget punika asalipun tuking toya medal saking sela-selaning kawahipun radi
ngimpi siram ing toya benter punika alamatipun badhe manggih kesaenan, ngupados pangupajiwanipun gampil lan
ngimpi sumerep lepen mili sanes toya, inggih punika mili latu, endhut, punika alamatipun badhe kasisahan sanget,
sumerep seganten tur toyanipun bening sanget, punika alamatipun badhe angsal
“Menawi wonten tiyang ngimpi lumampah ing toya seganten boten sarana tumpangan, punika alamatipun badhe angsal pangkat, pangupajiwanipun punika
ngimpi minggah ing redi tur anggenipun minggah punika gampil ngantos dumugi ing puncaking redi, punika alamatipun badhe angsal pangkat pendamelan utawi
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha lebu utawi wedhi, inggih punika badhe angsal pangupajiwa ingkang kathah tur eja lan manahipun pinaringan bingah kemawon”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi salebeting wana kados limrahipun wana, punika alamatipun saweg nglampahi
agama ingkang leres, tur pangupajiwanipun inggih jembar tur
ngimpi sumerep kajeng ingkang ageng sanget kados waringin utawi albisiya, punika alamatipun tiyang punika nglampahi agami ingkang boten
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha semangka ijem, punika alamatipun badhe wonten rejeki dhateng tur kabingahaning manah”.
“Sadaya tiyang jaler estri wonten ing ngalan donya, punika mesthi remen mbojo, jalaran sampun dipun
pesthi makaten, amargi supados saged manak kathah, pramila ngimpi kados
makaten nedahaken kabingahan, upami jodo lan rukun”.
ing ngalam donya upami ingkang tiyang estri pinaringan meteng lajeng manahipun bingah sanget, pramila meteng punika nedahaken tambahipun pangupajiwa.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tiyang estri ingkang ayu sanget punika meteng, punika alamatipun
“Menawi wonten tiyang ngimpi numpak gajah, punika alamatipun badhe dados nggadhahi pangkat tur tiyang
“Menawi wonten tiyang ngimpi mburu kidang, punika alamatipun badhe angsal tiyang estri ingkang ayu sanget, nanging upami sampun gadhah bojo, punika alamatipun badhe pinaringan lare estri ingkang ayu sanget tur ngabekti sanget, nanging upami kidang punika boten sarana dipun buru, punika alamatipun badhe angsal bandha saking tiyang estri, jalaran tiyang estri punika sugih tur
punika mesti ajrih jalaran ngajrih-ngajrihi rupinipun lan watakipun.”
“Ulam punika warni kalih, inggih punika ulam seganten, inggih punika ingkang mboten toyanipun asin
kados ulam lapen, lan sanes-sanesipun.”
“Baita punika satunggaling tumpangan ingkang ngremeni lan wilujengi tumrap manusa, nanging manawi ngambah ing toya punika nedahaken dados wilujeng”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep baita (mathuk) dhateng tiyang ingkang ngimpi, punika alamatipun badhe manggih kabingahan sasampinipun
“Sinten-sinten tiyang ngimpi damel banon punika alamatipun badhe sugih yatra lan pinaringan sarasipun
“Menawi wonten tiyang ngimpi damel banon, sasampunipun lajeng dipun buceli, punika alamatipun ngupados pangupajiwa gampil, nanging boten saged kempal lan boten wonten
ngangge andha ngantos dumugi ing langit, punika alamatipun nglampahi agami ingkang leres ngantos dumugi pejahipun”.
Tidore ,Miniatur Bus Bis Tolikara ,Miniatur Bus Bis Waropen ,Miniatur Bus Bis Yahukimo ,Miniatur Bus Bis Yalimo ,
Miniatur Bus Bis Seram Bagian Timur ,Miniatur Bus Bis Sorong Selatan ,Miniatur Bus Bis Supiori ,Miniatur Bus Bis Tambrauw ,Miniatur Bus Bis Teluk Bintuni ,Miniatur Bus Bis Teluk Wondama ,Miniatur Bus Bis Tidore ,Miniatur Bus Bis Tolikara ,Miniatur Bus Bis Waropen ,Miniatur Bus Bis Yahukimo ,Miniatur Bus Bis Yalimo ,
Jawa ,Miniatur Bus Bis Nusa Tenggara ,Miniatur Bus Bis Kalimantan ,
wayang kulit gagrak/gaya Jogjakarta, Banyumas (kuno, peralihan, sekarang), wayang krucil, wayang golek purwa, wayang golek menak, wayang kidang kencana, wayang kancil, wayang dupara, wayang beber, wayang suket, wayang suluh, wayang Bali (akan), wayang Jawa Timuran (akan), benda arkeologi, tosan aji/pusaka-pusaka, lukisan Bupati-bupati Banyumas, gamelan slendro kuno, calung
Jl. Kubu Anyar No. 40 (Behind Banjar Anyar), Kuta, Bali, Indonésie 80361
arep dadi opo kowe? Ben dino gawe perkoro terus! Arep dadi preman po?”
saking daerah Jawi Tengah, Indonesia. Miturut kapercayan masyarakat,
Aji Saka menika tiyang ingkang ndamel Aksara Jawi utawi Dhentawyanjana. Aji
Saka ndamel Aksara Jawi kasebat nalika nembe ngembara kaliyan abdinipun, Dora.
Kawit, Desa Majethi, Jawi Tengah, wonten pendekar ingkang sakti mandraguna
asmanipun Aji Saka. Aji saka gadhah keris pusaka kalih serban sakti. Mboten
namung sakti, Aji Saka menika inggih rajin kaliyan becik manahipun. Ing pundi
kemawon, Aji Saka dipunkancani kalih abdinipun, Dora lan Sembada.
pangestu dhateng ramanipun. Amargi Aji Saka badhe ngembara kalih abdinipun,
Dora. AJI SAKA : “Kula badhe nyuwun pangestu, Rama.” (tenang)
AYAH : “Pangestu nggo ngopo to, Le?” (heran)
AJI SAKA : “Kula kepingin ngembara. Kepareng
AYAH : “Apa?” (kaget)
“Ameh ning ngendi to kowe anakku?”
AJI SAKA : “Kula badhe ngembara tumuju ing kidul
kaliyan abdi kula, Dora.” (memohon)
AYAH : “Dienggo?” (serius)
AJI SAKA : “Madosi jati diri, Rama.”
AYAH : “Yo wis. Tak restoni apa sing kok karepke.
Aku mung bisa ndongakake supaya kepinginanmu kegayuh. Ati-ati.“ (pasrah)
AJI SAKA : “Matur nuwun sanget, Rama” (senang
dipunsuwun ngasta ugi njagi keris pusakanipun Aji Saka wonten ing Gunung
AJI SAKA : “Sembada. Sembada!”
AJI SAKA : “ Tulung gawaa keris iki ning Gunung
Kendeng. Jagaa. Lan aja kok kekake sapa-sapa nganti aku dhewe sing njupuk!“ (serius)
SEMBADA : “Inggih Gusti! Kula janji badhe njagi lan ngruwat keris menika.” (mohon diri)
NARATOR : Lajeng, Sembada bidhal tumuju ngilér ing
Gunung Kendeng, menawi Aji Saka kalih Dora ngembara tumuju ngidul. Dheweke
mboten ngasta bekal apa-apa. Saksampunipun mlampah setengah dinten,
manungsa, mesthi ana lupute.” (menasehati
Dora) “lan kanggo kowe kabeh, aja kok baleni gawean alamu
ingkang dipunsajikaken dening patihipun Jugul Muda. Amarga wedi kalian Sang Raja para rakyat ngungsi ing dhaerah liya.” (
menika wiwitipun nalika juru masak istana kairis drijinipun. Lajeng driji wau
kecemplung ing dhaharanipun Prabu. Ndilalah, Prabu nggih remen sanget. Saksampunipun
menika Sang Prabu remen sanget dhahar daging manungsa lan watakipun dados ala .”
AJI SAKA : “Kowe nunggu ning njaba
wae! Ben aku sing ngadepi Dewata Cengkar dhewe.” (jawab
AJI SAKA : “Kula Aji Saka ingkang
PENGAWAL 2 : “Sikik! Apa
kowe ora wedi dipangan karo Prabu?” (menyahut)
AJI SAKA : “Tujuan kula mriki ajeng
dados dhaharanipun Prabu.” PENGAWAL 1 :
Cengkar srengen amargi Patih Jugul mboten bekta mangsa kagem Prabu Dewata
Cengkar. Aji Saka mboten ajrih lan piyambakipun ngadhep Prabu lan masrahke
PRABU : “Jugul . . . , endi
Jugul!!!” (marah besar)
JUGUL MUDA : “Ampun Gusti, ampun. Kula
mboten mbekta daging manungsa kangge dhahar Prabu. Ampun Gusti.” (mohonnya ketakutan)
PRABU : “Apa?! Ra iso?
Goblok! Golek nganti ketemu! Sakdurunge mengko bengi kudu wis
PRABU : “Sak iki cekel lan iris
dek e, aja lali dimasak rica-rica. Mesthi enak. Hahahaha!” (menjulurkan lidah dengan senangnya)
selangkah) “Ampun, Gusti! Sakderengipun kula dicekel,
hamba gadhah setunggal panyuwunan. Hamba nyuwun lemah ingkang jembaripun sak
Aji Saka sambil menunjukkan serban yang dikenakannya.)
PRABU : “Mung kuwi panjalukmu?
Kowe ra pingin sing luwih amba meneh?”
AJI SAKA : “Sampun cekap Gusti.
Hamba namung nyuwun niku.” (jawab Aji Saka meyakinkan)
PRABU : “Nek ngono panjalukmu,
Dora. AJI SAKA : “Dora! Lungaa
tumuju ing Gunung Kendeng, banjur jupuka kerisku. Omong karo Sembada yen aku sing
saking Gunung Kendeng bekta keris. AJI SAKA : “Ana apa karo Dora? Ngapa
tekan wayah iki Dora durung bali ?” (menggumam)
NARATOR : Sampun kalih minggu Aji Saka ngentosi, ananging
abdiku, Dora . . . Sembada . . . ” (tersungkur lemas)
mbuktikaken kesetiaanipun marang Aji Saka. Kangge ngenang kesatiaanipun abdine,
abdinipun ingkang gadhah kasektinan ingkang sami lan mati bebarengan. Aksaranipun
Demikian legenda Aji Saka, Asal Mula Huruf
mesthi ngentukake balesan ingkang padha . (EPILOG)
siji kabupatèn ing Provinsi Sulawesi Kidul, kutha Benteng iku ibukutha kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wilayah Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS, MINIATUR BUS BIS	| Tagged Miniatur Bus Bis Maluku Tenggara Barat, Miniatur
saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair,
bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektudilairake seka rahim beyunge.
saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak sing sekti lan kuat. bajak
supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih
Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu
anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan
pesen ibun,,wes ojo golek wedok sundo eneh?? golek pdo jowone,,,,) ben podo sifat karaktere,,nrimo eng pandum.,#pengalam nyata )BalasHapusrhanztheking20/11/14 13:21
ayu pancen isih timurKiro kiro antarane yuswo pitulikur Banget kagetku, bareng aku ketemu sliramuAnggonmu potret, lawase wus ono telung windu reff : Yen dak sawang, dasar ayu pancen isih timurKiro kiro antarane yuswo pitulikur Banget kagetku, bareng aku ketemu sliramuAnggonmu potret, lawase wus ono telung
tebak gambar truk dg tangganTebak gambar truk tangantulung jupukno buku ning dhuwur lemari ukara iku klebu ukaratulung jupukno buku ning duwur lemari ukara iku kalebu ukara
1 ... 3456789101112... 1445 / 250
saking pidato pamitan kangge lare kelas 9 monggo di pun tilik'i. mugi-mugi saget marengake kegunaan engkah katah kangge panjenengan sedoyo..
Agung. Ingkang sampun anglu beraken rahmat sarta hidayah. Dene kula panjenengan sami saged makenpal wonten ing sekolahan kangge ngawontenanken perpisahan.
Bapak/Ibu guru ingkang dahat kinurmatan mboten kantun kula minangka wakilipun putra putri siswa kelas sanga atur
Sedangipun tigang taun kula ngangsa kawruh wonten ing pawiyatan wonten ing panggulemah thanipun, ngantos wonten pengeketing batin seingga karengku kados putraputri piyambak.
Mewantu wantu kula tansah nyenyuwun supados taksih celak ing pengasih.
ingkang sampun metahu tahun sampun tansah cecaketan kaliyan kula, kula sarencang rumaos cuwa penggalih, badhe nilaraken pawiyatan menika, amargi kahanan saka karsaning gusti, wonten pepaggihan tamtu badhe wonten perpisahan, punika kados sampun sampan kodrat mboten kenging dipun owahi maleh.
pawiyatan punika tansah nyenyuwun lan ndedanga adik adik sageda kasil anggen ipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan punika, kula minangka wakilipun rencang kelas sanga tansah nyuwun, mugi mugi adik adik sregep
kinten mboten prayogi menawi atur pamitan pamitan punika kulo pepanjang. Kulo naming tansah nyuwun tambahing donga pangestu saking Bapak/Ibu Guru saha adik adik. Sageda wilujeng sasampunipun medal saking
pawiyatan punik lan sageda pikantuk pawiyatan luhur kangge ngangsu kawruh ngilmu ingkang langkung inggil. Ingkang mboten nglajengaken sageda pangestu pedamelan ingkang samurwat kaliyan pangetosan ingkang sampun tinampi.
Kulo Nuwunnnnn… Mbak manizzz (soale bannernya embak-embak Lo..) Kulo cuma nunut ngiyup ngaturaken sugeng riyadin lan salam kenal kemawon nggih…. nuwun…
taun) inggih punika salah satunggalipun penyanyi, selebriti, modhél, lan pangusaha[1] ingkang asalipun saking Malaysia.[2] Siti Nurhaliza miwiti kariéripun ing jagad nyanyi awit saking pakulinan utawi hobby nalika taksih alitipun.[3] Nalika semanten panjenenganipun asring nyanyi lagu-lagu tradisional ing adicara kulawarginipun.[3] Taun 1995, Siti ndhèrèk ajang adu bakat rumaja, Jawara Bintang ing Radio Televisyen Malaysia (RTM), ingkang nalika semanten dipunpanggihaken kaliyan aktor India, Kamal Hassan, ingkang dados tutor vokalipun Siti.[3] Siti kasil dados jawara kapisan, lan ing wekdal salajengipun dipunkontrak Suria Records lan ngasilaken album
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siti_Nurhaliza&oldid=1100499"	Kategori: Lair 1979Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 21 Oktober 2016.
panggon wisata ing kutha Sydney, Australia. Papan iki uga ing Bennelong Point, Sydney. Opera House iku ana ing sisih lor Sydney Harbour cedhak Sydney Harbour Bridge.[2][3] Gedung iki uga salah sijine bangunan kang unik lan megah.[2] Bangunan iki diresmekake nalika taun 1973 lan diwenehi penghargaan déning UNESCO minangka World Heritage ing taun 2007.[2] Gedung opera iki dirancang déning arsitek Denmark, Jorn Utzon, lan dibuka ing taun 1973 déning Ratu Elizabeth II.[4][5].Payoné kaya kapal kang ana layar terkembange lan ditutup nganggo keramik putih kang cacahe akeh.[5] Gedung Opera Sydney dikenal minangka salah salah siji panggonan kang misuwur ngenani konser musik klasik lan teater drama kelas donya.[6] Bangunan iki duweni 5 teater kang digunakake kanggo pertunjukan, muséum, kebon kéwan, Ranta Bondh Beach lan panggonan blanja.[7]
Bangunan iki kalebu gedhong kang paling rame nomer telu sadonya. Luase gehung iki 1.8 hektare kanthi dawa 183 meter lan ambane 120 meter. opera iki uga dipondaseni 588 dermaga kang jerone 25 meter saka ngisor permukaan laut. Opera House iku panggon kanggo pèntas seni lan budaya [8].
^ Kaca utama wèb Sydney Opera House saka Pamarintah
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.31, 27 Mèi 2016.
mengucap; kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku papat kiblat, kelimo
padhangmbulan kiaikanjeng kyai kanjeng bangbang wetan
Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam makdum ajali abadi. Nuli
kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warananing kalarat Ingsun.
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyan Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati.
sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalarangan Ingsun, jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratIngsun
ronggo jalu	12 April 2010 pukul 14:36	Balas	Lah iyo mas-e wis ngertos perkawis wirid puniko kok Indonesia tasi diparingi SUSAH, mung dek Jaman
dumateng poro sesepuh lan pinisepuh,mtur nuwun dumateng gusti ingkang maha agung, d lantaraken ilmu niki..mugi2 sagat o dados ilmu ingkang…katah
0169R005RS Bhakti Asih BrebesJl. P Diponegoro No.125 Brebes
Ing dalem dinten ingkang berbahagiya niki monggo kulo lan pan-jenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan rahmatipun sehinggo wakdal niki kito sedoyo saget kempal wonten meriki panggenan kaperlu ngengeti dinten pendidikan Nasional ingkang tepatipun tanggai kaping kalih saking wulan Mei tahun ;…….
Perlu sanget kito sedoyo sumerapi mbok beleh pemerintah Indonesia ing dalem kitab UUD 1945 sampun dipun programaken wajib belajar dumateng warga negarinipun milahi umur pitung tahun. Kito ugi sumerap ing dalem agami kito Islam ingkang sampun lami ngantos pinten-pinten abad niku, wakdal nabi saw. taksih gesang sampun mrogramaken utawi anjuraken wajib belajar dumateng umatipun niku sedoyo maksudipun supados umat beliau dados umat ingkang nggadahi ilmu pengetahuan lan ugi supados dados umat beliau saw. ingkang boten bodoh. Masalah niki kados pengendakane nabi saw. ing dalem hadits riwayat Ibnu Abdil Baar ingkang artosipun :
“Nggoleko ilmu iku senajan ona negari Chino. Saktemene nggolek ilmu iku dipun wajibno ingatasi saben-saben wong Islam. Lan saktemene malaikat iku bakal ngerendahno sayape marang wong sing nggolek ilmu sebab repote marang pengga-wean iku.”
Lan kelawan ngengeti dinten pendidikan Nasional niki monggo kulo lan panjenengan sedoyo ningkataken malih anggenipun kito ing dalem mados ilmu, nopo niku arupi ilmu agami utawi arupi ilmu pengetahuan umum. Ilmu ingkang wonten hubunganipun kaliyan gesang ing dunyo kemawon lan wonten ilmu ingkang wonten hubungane kaliyan akhirat.
Semanten ugi kito sumerap bentenipun kaliyan tiyang ingkang nggadahi kaliyan boten nggadah ilmu. Lan mugiyo amal lan ngabekti kulo lan
Markus 31Ing dina sabat liyané Gusti Yésus mlebu nang sinaguk menèh. Nang kono ènèng wong sing tangané lumpuh sebelah. 2Nang kono uga ènèng wong-wong sing pada nggolèk jalaran kanggo ngelahké Gusti Yésus. Wong-wong iki pada ndelokké, awit kepéngin ngerti Gusti Yésus nambani wongé apa ora ing dina sabat iki. 3Gusti Yésus terus nyeluk wong sing lumpuh tangané kongkon maju, supaya wong-wong bisa weruh dèkné. 4Gusti Yésus terus takon marang wong-wong: “Aku kepéngin krungu: ing dina sabat apik nggawé betyik apa apik nggawé ala? Apik nulungi wong apa apik matèni?” Wong-wong amleng kabèh, ora ènèng sing wani semaur apa-apa. 5Gusti Yésus nyawang wong-wong karo ya jèngkèl ya sedi, awit wong-wong ora gelem nitèni barang sing bener. Mulané Dèkné terus ngomong marang wong sing lumpuh tangané: “Tanganmu dietungké!” Wongé terus ngetungké tangané, awit wis ora lumpuh menèh. Saiki wis mari kaya mauné. 6Wong Farisi sing nang kono terus pada lunga. Terus pada rembukan karo wong-wong golongané Hérodès. Bebarengan wong-wong kuwi pada nggawé akal kepriyé enggoné arep matèni Gusti Yésus. 7- 8Gusti Yésus lan murid-muridé pada lunga nang pinggir mér Galiléa. Wong okèh banget pada ngetutké Dèkné. Enèng sing sangka bawah Galiléa lan Yudéa lan sangka kuta Yérusalèm. Uga ènèng sing sangka bawah Iduméa, sangka abrahané laut Yordan lan sangka sak kiwa-tengené kuta Tirus lan Sidon. Wong-wong iki pada gemruduk marani Gusti Yésus, awit kabèh krungu nèk Dèkné nindakké barang sing nggumun-nggumunké. 9Mulané Gusti Yésus ngomongi murid-muridé kongkon pada nyawiské prau siji. Dadiné senajan wong okèh pada esuk-esukan kepéngin maju, Gusti Yésus ora usah diesuk-esuk wong, awit Dèkné bisa njagong nang prauné. 10Gusti Yésus wis nambani wong pirang-pirang, mulané wong-wong sing nduwé lara pada ngesuk-esuk, kepéngin ndemèk Dèkné supaya bisa mari. 11Wong-wong sing dikwasani demit nèk weruh Gusti Yésus terus pada niba nang ngarepé. Demité terus pada bengok-bengok ngomong: “Kowé kuwi Anaké Gusti Allah!” 12Nanging demit-demit mau disenèni karo Gusti Yésus, dipenging ngomong-omongké Dèkné kuwi sapa. 13Gusti Yésus saiki terus munggah nang gunung. Dèkné milih wong-wong sing kongkon mèlu. Wong-wong ya terus pada teka. 14- 15Sangka tengahé wong-wong sing pada teka kuwi Gusti Yésus terus milih wong rolas sing kudu mèlu Dèkné nang endi waé. Awit wong rolas iki sing bakal nggelar kabar kabungahané Gusti Allah lan bakal nduwèni kwasa nundungi demit. 16- 17Sing dipilih ya wong rolas iki: Simon sing dikèki jeneng liyané, yakuwi Pétrus, Yakobus karo Yohanes sing kakang-adi. Kabèh loro iki anaké Sébédéus lan pada diarani Boanèrges karo Gusti Yésus, tegesé: anak gluduk. 18- 19Sing liya-liyané jenengé Andréas, Filipus, Bartoloméus, Matéus, Tomas, Yakobus anaké Alféus, Tadéus, Simon sing diarani Patriot lan Yudas sangka Iskariot, sing ing tembé bakal ngelungké Gusti Yésus marang mungsuhé. 20Gusti Yésus terus balik nang omah. Nanging wong okèh banget pada teka menèh marani Dèkné, sampèk ora kober mangan. 21Sedulur-seduluré Gusti Yésus pada krungu bab kuwi. Lan menèh ènèng sing ngomong nèk Dèkné kuwi ora waras. Mulané sedulur-seduluré mau terus budal arep marani Gusti Yésus diejèk mulih. 22Guru-guru Kitab sing teka sangka Yérusalèm pada ngomong: “Wong kuwi dikwasani Bèlsebul, penggedéné demit. Mulané Dèkné bisa ngetokké demit.” 23Wong-wong mau terus dityeluk karo Gusti Yésus lan diwulangi nganggo tembung gambar. Gusti Yésus ngomong: “Mosok Sétan arep nglawan balané déwé? Mesti ora ta! 24Semunggoné ing sakjeroné negara wongé pada memungsuhan marang sakpada-pada, negara kuwi mesti bakal rusak. 25Uga ing sakjeroné omah-omah, nèk wongé pada neng-nengan lan memungsuhan, brayat kuwi mesti ndang bubrah. 26Lah saiki dipikir déwé sing apik: nèk Sétan nglawan balané déwé, lah gèk kepriyé? Mesti Sétan ya wis ora nduwé bala menèh. 27“Apa ènèng wong bisa ngleboni omahé wong sing gedé lan rosa pawakané, terus nyolongi sembarang sak ènèngé? Mesti ya ora bisa! Malingé kudu bisa mbanda sing nduwé omah ndisik, sakdurungé bisa ngusungi sembarangé. 28“Iki dirungokké sing apik. Gusti Allah gelem ngapura manungsa, senajan salahé gedéné lan okèhé kaya ngapa, uga nèk ngèlèk-èlèkké wong liyané. 29Nanging sapa sing ngèlèk-èlèkké Roh Sutyi ora bakal dingapura slawas-lawasé, nanging bakal nyangga salah iku sak terusé.” 30Gusti Yésus ngomong ngono kuwi, awit wong-wong pada ngarani nèk Dèkné dikwasani demit. 31Sakwisé kuwi ibuné lan adik-adiké Gusti Yésus pada teka. Wong-wong iki pada ngentèni nang njaba lan kongkonan nyelukké Gusti Yésus. 32Wong okèh pada jagongan ngubengi Gusti Yésus. Wong-wong terus ngomong: “Gusti, ibu lan adikmu pada nang njaba nékokké Kowé!” 33Gusti Yésus semaur: “Ibuku lan adikku kuwi sakjané sapa ta?” 34- 35Dèkné terus nyawang wong-wong sing pada njagong ngubengi Dèkné lan ngomong: “Ya iki ibuku lan sedulurku. Sapa waé sing manut marang Gusti Allah, yakuwi sedulurku lanang lan sedulurku wédok lan ibuku tenan.”
muji maring pengeran Kang paring rohmat lan kenikmatan Rino wengine tanpo pitungan Rino wengine tanpo pitungan Duh bolo konco priyo wanito Ojo mung ngaji syareat bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoroTembe mburine bakal sangsoro Akeh kang apal Quran Haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe
lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan nisto Mulo atine peteng lan nisto Ayo sedulur jo nglaleake
minulyo Tanpo tinulis iso diwoco Iku wejangan gusu waskito Den tancepake ing jero dodo Den tancepake ing jero dodo Kumantil ati lan pikiran Mrasuk ing badan kabeh jeroan Mu'jizat
suluk jo nganti lali Dzikir lan suluk jo nganti lali Uripe ayem rumongso aman Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo nadjan pas-pasan Kabeh tinakdir saking pengeran Kabeh tinakdir saking pengeran Kelawan konco
mulyo maqom drajate Ananging mulyo maqom drajate Lamun palastro ing pungkasane Ora
(1) Serat Rerepen Karya Sinuhun Pakoe Boewana (PB) Kaping X
wujute roso kangen hang sun songgo iki tondone rosoojo sampek riko gawe isun ngersulowedi kelangan riko pancenne onosun njaluk rumaten welas isun iki tondone welas isunwujute roso mung kanggo rikomugo welase riko terimomyakne isun lego sing nyesek nong dodo iki wujute roso, iki wujute rosoiki wujute roso, iki wujute roso
::Lha..podho wae.., iku panjenengan wes tak
wong jowo: KUMPULAN LANGGAM, TEMBANG-TEMBANG JAWA, CAMPURSARI : BOCAH GUNUNG
dunungkuOra susah kathik nganggo bingung,yen to pancen tresno aku.. Pancen isih dadi lakon,Ninggalke sliramuRa-orane yen bakal kelakon,Pepisahan karo aku.. Mugo mugo ojo
Iki pisanan aku ngunjungi kene. Aku ketemu supaya akeh nglipur kuwi ing blog, utamané sawijining diskusi. Saka ton saka komentar ing artikel, aku guess aku ora mung siji gadhah kabeh luang kene! Tansah munggah karya becik. Aku wis tegesipun kanggo
Daftar Tokoh Wayang[besut | besut sumber]
Déwa-Dèwi[besut | besut sumber]
Ramayana[besut | besut sumber]
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.02, 25 Mèi 2016.
Mugi Gusti ingkang murba ing dumadi anampi sedaya kesaenan lan bektinipun ingkang suwargi. Lan mugi, sanak kadang pamong mitra ingkang tininggal pinaringano kekiyatan lan kesabaran. Sejatosipun menika dados pepenget kangge kita sedaya, bilih namung antri.
Eling elingo kabeh manungsa, yen wis teko titi mongsa.
Reply	Loem Mulyono / Mar 2 2013 2:31 am
yo…iki sing di arani wolak walik e ndunyo…wolak walik e…jaman …wong kang ora dueni pangerten….akeh wong kang pinter, ananging setitik wong kang ngerti…
lungguh mareng seng duwehi herto lan pangkat kangge kuoso ngajukno suoro .Aku Jowo , isoku gor ngoko
Nan 74 raw manga, Saiki Kusuo no
Detasemen Khusus 88 utawa Delta 88 iku satuan khusus Kapulisèn Nagara Républik Indonésia kanggo pananggulangan teroris ing Indonésia. Pasukan khusus mawa ompi abang iki dilatih khusus kanggo nangani ancaman teror, klebu teror bom. Sawetara anggota uga minangka anggota tim Gegana.
Detasemen 88 dirancang minangka unit antiteroris sing nduwèni kaluwihan ngatasi gangguan teroris wiwit saka ancaman bom nganti panyanderaan. Unit khusus kanthi kakuwatan watara 400 personel iki dumadi saka ahli investigasi, ahli bahan peledhak (penjinak bom), lan unit pemukul sing ing jeroné ana ahli penembak jitu.
Pambentukan[besut | besut sumber]
ing tanggal 26 Agustus 2004. Detasemen 88 sing wiwitané duwé anggota 75 personil iki dipimpin déning Ajun Komisaris
November 2005 - Detasemen 88 Mabes Polri nyerbu omah buronan teroris Dr. Azahari ing Kutha Batu, Jawa Wétan sing nyebabaké tiwasé buronan nomor siji ing Indonésia lan Malaysia kasebut.
2 Januari 2007 - Detasemen 88 mèlu jroning operasi nyekel 19 saka 29 warga Poso sing klebu daftar pencarian orang ing Kecamatan Poso Kutha.[1]
9 Juni 2007 - Yusron al Mahfud, tersangka jaringan teroris klompok Abu Dujana, dicekel ing désa Kebarongan, Kemranjèn,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Detasemen_Khusus_88&oldid=1053158"	Kategori: Satuan PolriPasukan khusus IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
loopsLair 1943Wong uripPerdhana Mentri Italia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 19 Oktober 2016.
juri ingkang dahat kinurmatan ugi bapak ibu guru ingkang satuhu luhuring budi,lan para rawuh ingkang bagya mulya. Sumangga kita sesarengan ngaturaken puja lan puji dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Agung sahingga kita sedaya saget kempal wonten ing mriki kanti sehat lan mboten wonten alangan punapa kemawon.
Kula wonten ing mriki badhe matur babagan budhi pekerti. Salah satunggaling solah budi pekerti ingkang luhur inggih menika kita kedah nggadahi andap ansor dumateng tiyang ingkang langkung sepuh. Umpamanipun unggah-ungguh kaliyan Bapak Ibu guru, tiyang sepuh kekalih,tetanggi, lan sedaya tiyang sanes. Sakmenika sampun kathah piyantun nem ingkang sami mboten nerapaken budi pekerti, tata krama lan unggah-ungguh.
Wanci punika,sampun kathah sanget tuladha ingkang mirisaken wonten manah kita sekalian. Kathah piyantun jawi anamung tumindhakipun tebih sanget saking punapa ingkang dados cirikhasipun piyantun jawi. Unggah-ungguh, andhap ansor, tulung-tinulung lan sanesipun. Sampun dipunsebat ical saking bumi jawi ingkang kita sedaya banggaaken.
Ingkang kathah piyantun nem sampun boten saget matur mawi basa krama. Sinten ingkang salah? Kita boten saget nyalahaken sinten-sinten. Kathah sanget lare alit ingkang boten saget matur mawi basa krama inggil lan kathah ingkang basa kuwalik.
Para rawuh ingkang kinurmatan. Icalipun utawi lunturipun tata krama lan unggah-unggah saget dikasebabaken dening kabudayan bangsa sanes. Mliginipun kabudayan sanes ingkang kirang trep dumateng sipat-sipatipun piyambak, bangsanipun piyambak kedah kita bucal boten kita tuladhani.
Saking andharan kala wau saged jula pendet dudutan samenika budi pekerti ingkang dados cirikhas piyantun jawi sampun mulai ditinggalaken dening generasi mudha. Awit saking menika kegen ndadosi kawontenan ingkang sampun mekaten dipun betahaken kasadaran saking kita sedaya utamanipun generasi mudha kedah purun sinau tata krama,unggah-ungguh dumateng tiyang ingkang langkung sepuh. Sumangga kita sedaya kanthi nggiyataken panganggening basa jawi ingkang leres lan jumbuh kaliyan unggah-ungguh. Kita wiwiti saking diri kita piyambak mliginipun wonten ing kulawarga migunakaken basa jawi miturut unggah-unggah. Kanthi mekaten basa jawi saget boten ical saking gesangipun putra wayah benjing. Menawi tiyang sanes sinten malih ingkang badhe nglestantunaken basa lan budaya jawi punika.
Para rawuh ingkang kinurmatan. Mekaten sesorah ingkang saget kula aturaken,mugi-mugi ndadosaken tambahing seserepan dumateng kita sedaya lan ingkang wonten kalepatan kula
Poro Bapak, Ibu lan sedoyo tamu ingkang kaulo hormati.
Puji syukur kita aturaken dening ngarsanipun Gusti kang Maha Asih, saking sedoyo rahmat lan kenikmatan saengga kita ing wekdal menika taksik saged makempal ing mriki kanthi pinaringan karaharjan.
Kulo lan panjenengan sedoyo sampun sami mangerteni lekne jaman sakniki niku pun benten kalian jaman rumiyen. Tuladhane mawon jaman sakniki niku ngalami perubahan ingkang namine globalisasi. Nopo niku globalisasi? Yaiku jaman anggenipun informasi ing manca gampang dipun
enten ingkang sae lan ingkang awon. Umpami bab ingkang sae yaiku anggenipun manfaataken wekdal damel aktivitas mboten di sia-siaaken sahengga saget duweni watak engkang mulyo ing perkara wektu. Kabudayan ingkang awon tuladhanipun koyoto tata krama utamane srawung engkang luwih mentengno
Ing kabudayan kita, tata kramanipun srawung iku benten dening wong tua kalian konco. Wong tua prayogane kudu kita ormati amergi piyambakipun luwih sepuh saking kita. Caranipun srawung kaliyan wong tua yaiku sopan, santun, lan migunakaken basa ingkang luwih alus utawi krama. Benten anggenipun tata krama kalian kanca. Nalika kalihan kanca sebaya, kita boten perlu ngagem basa krama lan boten perlu sesopan kados kaliyan wong tua. Bentenipun srawung marang kanca sebaya lan wong tua punika ndadosaken wontene ormat kaliyan uwong ingkang luwih tua. Ananging sakniki srawung marang kanca sebaya lan wong tuo raose mboten enten bedane, kayata srawunganipun bangsa sanes ingkang boten butuhaken tata krama umpami srawungan kaliyan uwong engkang luweh tua. Sakpunika nunjukaken yen kabudayan srawung bangsa kita sampun luntur lan diganti
seng dados ciri bangsa kita. Supados kita boten kegeser kaliyan budaya manca, mula kita lakoni tata krama srawung engkang sae ing saben dinanipun kita.
Semanten rumiyen saking kula. Napunten lan saestu mawantu sedoyo
Ingkang kinabekten Bapak Kepala Sekolah. Bapak saha Ibu guru ingkang kinurmatan. Rencang-rencang ingkang kula tresnani. Sumangga tansah muji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Wikan ingkang sampun paring kanugrahan arupi kawilujengan, rahmat tuwin hidayahnipun, pramila saged rawuh wonten ing papan menika. NAMA: ALIF ZULFIKAR KELAS: XII MIPA-1 ABSEN: 02
Setunggal Kula badhe matur babagan kabudayan Jawi. Supados sampun ingkang sami-sami mangertos kathah sanget para wredha mudha mboten pinyambak menika kabudayan Jawi. Kabudayan Jawi menika kathah sanget ingkang sami purun nguri-uri supados mangertos sedaya para wredha mudha mboten remen kabudayan Jawi lan remen sanget kebudayan saking kulon utawi mancanegara ingkang mboten sami kaliyan kabudayan Jawi mboten sumbut tata krama Jawi nanging kabudayan kulon maringi kelakuan ala.
Kapindho Kula maringi pangertosan marang panjenengan sedaya ingkang saged supados mengertos kabudayan Jawi. Saderengipun nepangaken marang tiyang-tiyang kedah kula panjenengan sedaya rumiyen sinau utawi gladi babagan kabudayan Jawi, migunakake produk khas Jawi, asring migunakake basa Jawi ing padinan, nerapaken basa Jawi lan tata krama awit alit ingkang kathah sanget. Ingkang sampun, kula pamjenengan nepangaken tumprap masyarakat Jawi, Indonesia lan ugi mamcanegara kanthi sarana pagelaran utawi pameran kagem nguri-uri kabudayan Jawi.
Sementen riyen saking Kula. Kula minangka nyuwun pangapunten awit saestu mawantu kalepataning atur, pramila Kula nyuwun
Gatholoco winangun kaping dwi, rinabasa tembung kang tan yogya, dening Penerbit wiyose, Kedhiri kitha agung, Tan Khoen Swie ya ingkang ngrenggani, rasane basa Jawa, nalika winangun, soma kaping asta, Madilawal Je warsa sangkaleng warsi, KALIH RASESTI TUNGGAL (1862).
kaonang-onang mumpuni, ing guna kasantikan, nyakup agal lembut, Suksmawisesa peparab, patih kalih kembar
Neng ngisore ing Tursina ardi, kacarita Sang Sri wus peputra, sajuga jalu warnane, bungkik cilik ndasipun, katon bundhel kulit mbesisik, bawuk sarta abangkak,
arih-arih, langkung merang Jeng Sri Naranata, ingkang putra tinundhung ge, pan kinen tapa gentur, neng Waringinsungsang
dening Hyang, sinung wahyu baud, nyrekal mring samining jalma, tan nggegulang mring bicara langkung wasis, tan sinau nenurat.
alelana, nuruti sakayun, ingkang rama lon ngandika, iya kulup sira uga sun lilani, nanging dipun prayitna.
Benjang sira antuk mungsuh luwih, tandhing bantah kawruh kasunyatan, Dyah Perjiwati parabe, langkung sudibya luhung, aneng Guwaterusan tapi, sira sun lih peparab,
ke supriyanto,ds tembarak,kec tembarak rt 01,rw 02 tembatak temanggung,suwun nggih mas
mas nur pundi copyane buku,kok dereng dugi,kulo betahke sanget sakniki,kulo tenggo nggih,bp,rijadi,ds tembarak rt01 rw 02 tembarak temanggung 56261,suwun
nuwun sanget kagem pituturipun, ananging, kita dereng saged priun membedaakan meniko suwanten Guru Sejati menopo Guru ingkang membo2 dados guru sejati, amargi sedoyo meniko ilusi kemawon, mugi, kita saged tandah rumaket kalian Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, manunggalling Gusti lan Kawulo, curgo lan warangko menopo warangko lan curigo manunggal nyawiji, nuwun.
wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula".
b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie,
angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
Patih Gajah Pramada atur uninga ing Sang Prabu, bilih Adipati Bintara salabanipun sampun nglenggahi pagelaran. Sang Prabu sabalipun nunten oncat saking kedhaton. Kala meratipun Prabu Brawijaya wau ing sakala ugi wonten ingkang katingal kados ndaru medal saking kedathon, kados kilat, swaranipun gumudlug nggeririsi, dhumawah ing Bintara. (
duwe putu lanang, jumeneng ratu gedhe, kedhatone ana ing Wonokerto, kaprenah sakuloning Pajang, abebala bacingah, jejuluk Sunan Mangkurat. (
Mas Garendi inggih punika putranipun Pangeran Teposono ingkang dipun uyun-uyun dening Cina, kajumenengan nata ajejuluk Sunan Kuning, dipun aturi nggepuk kartosuro. Adipati Martopuro anggenipun gadhah pikajeng makaten wau, boten melikaken dhateng karaton, namung kabekto saking kakening manahipun, ngantos kawedal wicantenipun dhateng Cina, "Ratu kang cidra iku mangsa amalatana, getaken wae, amesthi kabur". Ing ngriku Adipati
kados ingkang sampun nate kalampahan. Lolosipun nyarengi mantukipun Tuwan Gouvenur General Baron van Imhoof, inggih punika ing dinten Sabtu Kliwon malem Ngahat legi, kaping 4
saking sangeting prihatosipun, nuju satunggaling dalu, adipati Martopuro supena. Katingalipun ing salebeting pasupenan kados dene pinuju mara tamu jagong ing Kapatihan Natakusuman (Kartosuro), tamunipun para putra tuwin para bupati, tetingalipun ringgit wacucal. Sareng wiwit jejer, P. Mangkubumi katingal jumeneng mendhet balencong kebekta lumajeng. Tamu lajeng bibaran. Tumunten katingal malih, RM Sahid ngrebat kempol, ugi lajeng kabekta lumajeng. Adipati Martopuro nututi ngodol saking wingking tindakipun P.Mangkubumi, purugipun mangetan, minggah ing redi Lawu. Adipati Martopuro taksih dherekaken, sareng dumugi nginggil kaget byar lajeng tangi (Panambangan, 1979 : 72).
Ing dinten Jumuah Legi, kaping 1 Sura, tahun Alip, 1675 utawi kaping 11 Desember 1749, BPH mangkubumi lenggah dipun adep para sadherek lan para putra punapa dene punggawa sadaya ... lajeng jumeneng jejuluk Sampeyan Dalem Ingkang
Rehning Ratu iku mesthine nganggo Patih, saiki ingkang dadi karsaningsun, kaki PH Mangkunagoro ingsun sengkakake ing ngaluhur dadiya Pepatihingsun, sarta abdiningsun Jayasanta dadiya Jeksa. Apadene Adipati Puger dadiya Bupati Grobogan angerahna: Demak, Santenan, Cengkal Sewu, Wirosari, Sesela, Teras Karas, Blora lan Jipang. T. Suryanagara ingsun ganjar
iku jeneng Pangeran Hangabehi. Kabeh wae yen ana ingkang ora ngrujuki matura ing dina iki. (Buminata: 20 ; Panambangan:93).
tanggal 11 Desember 1749. Rikala napak asmani perjanjian nglerehaken keprabon punika kaliyan dipun wungokaken, sarta astanipun dipun cepengi. Wondene jumenengipun (Nata) wonten ing dinten Senen Wage, kaping 4 sura, tahun Alip, 1675 utawi 14 desember 1749 masehi, dados kaot tigang dinten kaliyan jumeneng dalem nata BPH Mangkubumi wonten ing
ingkang dhawah seki lenipun Surakarta dipun palih sigar semangka) (Buminata, 1958 : 73).
Kangjeng Gupermen Walandi samangke dipun sukani tatah Kedu kang kabawah Kangjeng Susuhunan, punika plajengipun meh dumugi ing tanah pesisiran kang ler.
Kalih Kangjeng Gupermen Walandi dipun sukani siti ingkang bawah Kangjeng Susuhunan, siti becik ingkang wonten ing Semawis lan ing Demak, punapa dene siti kang saupami (enclave) wonten ing Landresan, Jepanten, utawi ing liyanipun punapa malih siti kang saupami (enclave) wonten Grobogan lan tanah ing Salatiga.
Kangjeng Gupermen Walandi dipun sukani siti ing Blora kang wonten saklering pungkasaning wates ing Grobogan lan tanah ing Jipang.
(Perjanjian Dalem Nata : 84 - 85; Sukanto : 77).
siti ing Sela tuwin ing distrik Kuwu, ing Kradenan, punika taksih tumut golonganipun siti Sukowati, sanes siti Mancanegari. Mila siti ing Kuwu lan ing Sela, saha siti ing bawah Mataram ing Imogiri, ing Kitha Ageng bawah Surakarta taksih tetep dados kagungan Dalem Kraton Surakarta. (Perjanjian Dalem Nata : 106).
ing sumengko jenenge Golongan Abdi Dalem mau Kasalinan, Abdi Dalem Pangreh Praja. (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 23 : 169-171). Mungguh kuwajiban para panewu panggedening Distrik Serat tumrap
PENTINGIPUN TATA KRAMA ING JAMAN GLOBALISASI
Oleh Faradhea Safira/ XI MIPA 4
Ingkang dhahat kinurmatan Bapak Kepala SMA Negeri 2 Purbalingga,
Ingkang kula tresnani kanca- kanca kelas 10,11 lan 12.
Langkung rumiyin sumangga kita ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti Allah ingkang Maha Agung. Ingkang sampun paring kanugrahan dhumateng kita sedaya pramila saged makempal wonten ing papan menika kanthi wilujeng mboten wonten alangan satunggalipun.
Tepangaken kula teng mriki badhe njlentrehaken Pentingipun Tata krama Ing Jaman Globalisasi.
Globalisasi yaiku proses kemajuan jaman ingkang langkung cepet. kados perubahan teng bidang IPTEK, Sosial budaya, Ekonomi lan liyane. Globalisasi maringaken manfaat kangge manungsa. Nanging, wontene Globalisasi uga maringi dampak negatif salah satunggalipun yaiku icalipun identitas bangsa Indonesia.
Kaya dene sampun kathah tiang jawi nanging mboten saged basa jawi, Kathah lare langkung seneng lan bangga migunaaken basa luar negeri, lan kathah lare ingkang mboten ngertos unggah-ungguh malih.
Sanajan kita gesang teng jaman globalisasi. Nanging kita mboten pikantuk nglaliaken tata kramanipun Bangsa Indonesia. Icalipun tata krama ndadosaken icalipun jati diri bangsa Indonesia. Migunaaken basa luar negeri teng jaman niki napa tata kramanipun mboten napa-napa, nanging kita kedah saged milih kabudayaan ingkang trep kalih bangsa Indonesia niki ampun andados aken kita kedah kelangan identitas bangsa.
Wasana cekap semanten atur kula ngaturaken Pentingipun tata krama teng jaman globalisasi, bilih anggen kula matur kathah kekiranganipun, kula nyuwun
ugi Bapak Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang rencang kelas 6 ingkang kula tresnani.
Monggo kito sedoyo ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedoyo saged kempal wontening adicara perpisahan sak meniko.
Kula, wakil saking rencang rencang kelas 6 ngaturaken maturnuwun inkang sak ageng agengipun kagem Bapak/Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco konco dhateng pawiyatan menika ingkang dangunipun enem warsa.
Mboten keraos kulo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak luhu rencang rencang nyuwun agenging pangapunten saking Bapak/Ibu guru amargi wonten ing enem warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten
konco awrad sanget badhe nilaraken pawiyatan meniko amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun sederek lan keluargo. Namung amargi kulo lan rencang-rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang-rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawitan meniko.
Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi
Pisanan Supaya Kita Tansah Ngucapke MaturPidato Banyumasan(4).docx : LOMBA BAHASA JAWA DIALEKPidato Bahasa Jawa Versi 9Pidato Bhsa Jawa : Katur Panjenenganipun Bpk Ingkang KulaPIDATO PERPISAHAN BAHASA JAWAPIDATO JAWA : Sugeng Rawuh Kagem Bapak/Ibu Ingkang TansahKumpulan Pidato.rtf : Pidato Pamitan Kelas IX Bahasa JawaPidato Bhs Jawa dan Indonesia : Ingkang Kinurmatan
cah ndueso berkata:	November 14, 2009 pukul 7:38 pm	eling mati malian iki…..
Nggih Cah…Jalma Urip pasti mati kan, dadi ya mesti sering2 inget mati…
Wejangan Sinuwun Kaping Sanga | Ki Asmoro Jiwo
Iringan gendingipun saged dipun donlot wonten mriki :
Nuwun mangke ta Bapa ……………………. (ingkang mengku gati)
handadosaken kagyating manah kulo seneng tampi dhawuh timbalan panjenengan
anggenipun sakalangkung wanter. Wonten paridamel punapa dene hamiji sowan kula
sumangga keparenga paring pangandika dhumateng kawula.
Adhimas Saraya Jati, ing dalu kalenggahan punika kula katangisan anak kula
estri pun Rara …………………….. ingkang ing benjing-enjing siyang/dalu badhe nambu
silaning akrami, mugi antuka tumuruning Wahyu Jodho. Ingkang puniko, keparenga
kawula hangresaya dhumateng panjenengan mugi kersoa angupadi tumuruning Wahyu
Jodho ingkang awujud Sekar Mancawarna ugi sinebat Kembar Mayang, kinarya
jangkeping panggihing calon pinangantyan kekalih. Dene menawi sampun pikantuk
mugi lajeng kersoa hamboyong kaasta tumuju ing wisma pawiwahan.
Nuwun inggih sendika ngestokaken dhawuh. Wonten ing pundi papan
Miturut wasita ingkang kula tampi, papan dunungipun Sekar Manawarna punika
wonten ing padhepokan …………………., kabawah wewengkon ……………………..
Nuwun inggih, rehning sampun cetha lan trawaca dhawuh timbalan
panjenengan, keparenga kawula nyuwun pamit madal pasilan bidhal dinten punika
nDerekaken raharjaning lampah, mugi rahayu boten
1. Kaki hamung nyai hamung sami
suwuk katungka dhatengipun Sang Saraya Jati, lajeng sami
Kawula nuwun Kyai, keparenga kula badhe sowan
Mangga ……….. mangga kisanak, lajeng pinarak mlebet kemawon, mangga ta
Matur nuwun sanget Kyai, sak derengipun nyuwun pangapunten, dene sowan
Boten dados punapa kisanak, semanten ugi kula inggih nyuwun pangapunten,
mbok menawi anggen kula nampi karawuhan panjenengan sakadang kirang subasita,
jalaran inggih naming kados mekaten kawontenanipun. Nuwun mangke ta kisanak,
keparenga kula hanila-krami, wingking saking pundi saha sinten asma panjenengan
Nuwun inggih Kyai, keparenga kula badhe nepangaken, kula sakadang wingking
saking …………………… (nyebtaken panggenanipun ingkang mengku gati), name kula
pun Saraya Jati. Dene wigatosipun sowan kula sakadang punika pinangka dados duta
saraya saking panjenenganipun Bapa/Ibu …………………………….. (ingkang mengku
gati), saperlu hangupadi tumuruning Wahyu Jodho ingkang sampun cinandhi wonten
ing Kembar Mayang, pinangka kangge sarat sarana anggenipun badhe kagungan kersa
ngemah-emahaken putra putrinipun sarta kangge hanjangkepi ing upacara panggihing
sri temanten. Punapa pancen ing ngriki dunungipun Kembar Mayang kala wau Kyai.
Nuwun inggih, saderengipun kula pratela dhumateng panjenengan ingkang
rumiyin kula ugi nepangaken, bilih ingkang kasdu hamestani kula pun Ki Jati Wasesa.
Dene padhepokan kula mriki winastan ………………… Pancen leren, inggih ing
padhepokan ………………….. ngriki punika cumdhokipun Sekar Mancawarna ingkang
Manggih keleresan Kyai, inggih puniko ingkang dipun kersakaken dening
panjenenganipun Bapa ……………….. (ingkang mengku gati). Ingkang punika mugi
wontena keparenging penggalih tumunten Kembar Mayang kaparingna dumateng kula.
Dene menawi pengaji pinten kerta ajinipun, menawi mawi leliru punapa lelirunipun,
waton kula saged hamboyong Kembar Mayang punika Kyai.
Miturut wawangsoning jagad, boten saged dipun tumbas kanthi punapa
kemawon, naming sok sintena ingkang saged anegesi naminipun Kembar Mayang
kanthi jangkep saha trep, inggih punika ingkang saged hamboyong wujudipun Kembar
We lha dalah, lha kok abot sangganipun Kyai, gandeng kula sampun
sumanggem dados duta ngrampungi, sanadyan kados pundi kemawon badhe kula
leksanani. Nyuwun pangestu Kyai Kembar Mayang, Klepu Dewandharu, Cengkir
Gadhing Kendhitpitu, Sadak Lawe. Kembar Mayang tembung Kembar punika
tegesipun padha. Tembung Mayang punika tegesipun Nur utawi Cahya, wonten
ingkang mestani Kembang Jambe. Kembar Mayang punika mujudaken blegering
kakung lan putrid. Kakung lan putri punika satemenipun sami, dene ingkang benten
wadhahipun. Dene Nur utawi Cahya kalawau lenggahipun wonten ing rasa jati, ingkang
dipun westani Urip utawi gesangipun. Tiyang jejodhohan punika menawi kepingin
langgeng kekalihipun kedah saged manunggalaken rasanipun. Inggih manungaling rasa
jati punika ingkang saged hambabar katentreman sarta saged hanggelar pakarti luhur.
Inggih punika ingkang winastan garwa utawi sigaraning nyawa winastan kembar
Kayu Klepu, Dewandharu ; Kayu-kayun, klepu-klepeng. Dewa titah ingkang luhur.
Daru darajating agesang, dados loro-lorone ngatunggal
kencenging piker, gadhing gadhang, kendhi
pitu, pangiket ingkang kiat sanget. Dados ringkesipun loro-lorone atunggal samya
Sadak Lawe; Biyen sanak saiki dadi jodhone
ingkang saged anegesi kanti trep lan jangkep, mbok menawi inggih sampun dados
kodrating jagad, bilih panjenengan ingkang kawawa hamboyong Kambar Mayang
punika. Namung kajawi punika wonten sarat sarananipun, Sepisan, pamboyonging
Kembar Mayang kaemban jejaka kalih, Kaping kalih, Cengkir gadhing sak pirantosipun
kaasta Kenya Dhomas. Kaping tiga, lampahing Kembar Mayang kabiwadha gendhing
Ilir-ilir Sumilir. Wondene kang wekasan, murih boten alum pradapa Sekar Mancawarna,
supados dipun saranani mawi rengeng-rengeng kekidungan boten ketang satunggal
Nuwun inggih Kyai, badhe kula estokaken sadaya sarat sarananipun, wondene
Kyai, kalih pada punika kewala atur kekidungan kula, mangka jangkeping sarana
pamboyonging Sekar Mancawarna. Kiranging sadayanipun, ingkang boten dados
renaming penggalih, mugi diagung pangaksamanipun.
Sang Saraya Jati, saking keprananing manah kula, wekdal punika ugi Kembar
Mayang kula pasarahaken, sumangga tumunten kula aturi hanampi.
Kyai, rehning sampun cekap samudayanipun, keparenga kawula nyuwun pamit
madal pasilan, lan nyuwun pangestu mugi tansah manggiha bagya mulya salampah
sakadang angasta Kembar Mayang, lajeng sami pangandikan.
Kepareng matur dhumateng Bapa ………………………. (ingkang mengku gati),
inggih awit saking berkah saha pangestu panjenengan, kula sampun kelampahan
hamboyong wujudipun Kembar Mayang, ingkang punika sumangga kula aturi nampi,
Adhimas Saraya Jati, kula tampi kanthi bingahing manah, lan awit saking sih
pitulungan panjenengan, kula sakulawarga naming saged hangaturaken gunging
panuwun tanpa upami. Nuwun, matur nuwun.
Penutup : Gendhing Ayak-ayakan, laras slendro pathet manyura, para paraga tangkep asta, lajeng
Èksperimèn Hershey-Chase iku arupa sèri èksperimèn sing diayahi ing taun 1952 déning Alfred Hershey lan Martha Chase, nuduhaké yèn DNA iku material genetika, sing pisanan dituduhaké ing taun 1944 déning Èksperimèn Avery-MacLeod-McCarty. Sawetara DNA wis dimangertèni kanthi cetha déning para biologis wiwit taun 1869, wektu iku akèh-akèhé ngira yèn protein sing gawa informasi kanggo sipat sing diwarisaké.
Hershey lan Chase nganakaké èksperimèné ing T2 phage, sawijining virus sing strukturé saiki bisa dideleng nganggo mikroskop èlèktron. Phage iki dumadi saka mung siji shell protein, isi material genetikané. Phage nulari (infects) bakteri kanthi cara nèmpèl ing mèmbran njaba lan nyuntikaké material genetikané, nyebabaké mesin genetika bakteri mrodhuksi virus luwih akèh, nyisakaké kulité (shell) sing kothong nèmpèl ing bakteri.
Jroning èksperimèn sing pisanan, para paneliti iki mènèhi label marang DNA saka phages nganggo Phosphorus-32 radioaktif (èlemèn phosphor ana ing DNA nanging ora ana siji-sijia ing 20 asam amino saka ngendi protein mau digawé). Èksperimèn ngidinaké phages nulari E. coli, banjur kulit protein dijupuk saka sèl sing wis ditulari nganggo blèndher lan alat centrifuge. Pungkasané ditemokaké yèn panjejak radioaktif (radioactive tracer) bisa katon mung ing sèl bakteri lan ora ing kulit protein.
Ing èksperimèn kapindho, para paneliti mau maringi label marang phages nganggo Sulfur-35 radioaktif (Sulfur utawa welirang ana jroning asam amino Cysteine lan Methionine, ananging ora ana ing DNA). Sawisé pamisahan, panjejak radioaktif (radioactive tracer) tinemu ing kulit protein, nanging ora tinemu ing bakteri sing wis ditulari, nuduhaké yèn material genetika sing nulari bakteri iku DNA.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.35, 1 Maret 2016.
cimahi banjarnegara banyumas batang blora boyolali brebes cilacap demak grobogan jepara karanganyar kebumen kendal klaten kudus pati magelang pekalongan pemalang purbalingga purworejo purwokerto rembang semarang sragen sukoharjo tegal temanggung wonogiri wonosobo bangkalan
nku, dheweke tetep nyamperi omahku. Njuk dheweke nawani
Wikipedia:Tutorial (Kaca dhiskusi) - Wikipedia
Kaca dhiskusi, kuwi salah siji fasilitas ing Wikipedia kanggo dhiskusi utawa imbal wacana bab artikel lan isu-isu liya karo wikiwan/wikiwati liyané.
Saiki panjenengan wis baut nulis isi sawijining artikel. Nanging bakal akèh masalah kang kudu dirundingaké karo panganggo liya, utamané yèn panjenengan duwèni béda pamikiran. Kepriyé solusiné?
Yèn panjenengan arep nulis pitakonan ngenani sawijining artikel, utawa arep mratèlakaké komentar marang sawijining artikel, panjenengan bisa nulis ing Kaca dhiskusi. Carané, klik tab "Dhiskusi" ing bagéan dhuwur artikel. Saben artikel mesthi duwé kaca dhiskusi dhéwé-dhéwé. Aja kuwatir yèn pranala kasebut isih awarna abang, tegesé kaca dhiskusi kasebut isih durung diisi babar pisan.
Nalika panjenengan nulis sawijining komentar, dèlèhen ing bagéan ngisor kaca. Kajaba yèn ngrespon komentar panganggo liya, panjenengan bisa ndèlèh ing sangisoré komentar kang dirèspon.
Sawisé nulis komentar, panjenengan kudu mènèhi tandha yèn komentar kasebut asalé saka panjenengan. Cara kanggo mènèhi tandha kuwi gampang banget. Panjenengan mung nulis patang iji tandha tilde (~~~~), sacara otomatis Wikipedia bakal ngganti tandha mau nganggo Jeneng Panganggo panjenengan lan wektu panulisan komentar.
Panjenengan bisa éntuk jeneng panganggo (username) kanthi gawé akun anyar (gratis). Yèn panjenengan ora duwé akun, utawa yèn panjenengan duwé nanging ora mlebu log (log in), jeneng kang kacathet yakuwi alamat IP panganggo.
Kaca dhiskusi panganggo[besut sumber]
Saben panganggo Wikipedia uga duwé kaca dhiskusi panganggo, saéngga panganggo Wikipedia liyané bisa ninggalaké pesen. Yèn sawenèh wong nulis cathetan ing kaca dhiskusi panjenengan, panjenengan bakal mirsani ana cathetan "Panjenengan duwé pesen anyar", kanthi pranala kang tumuju marang kaca dhiskusi panjenengan.
Panjenengan bisa njawab kanthi loro cara: Kang sapisan yakuwi nulis walesan ing kaca dhiskusi panganggo kang wis ngirim pesen marang panjenengan. Cara kaloro yakuwi nulis walesan ing ngisor pesen asliné, yakuwi ing kaca dhiskusi panjenengan. Kaloroné biasa ing Wikipedia, nanging élinga yèn panjenengan nulis walesan ing kaca dhiskusi panjenengan dhéwé, durung mesthi wong kang wis nulis pesen mau bakal ndeleng kaca dhiskusi panjenengan manèh.
Indentasi kuwi panulisan paragraf kang rada mlebu (sethithik). Indentasi umumé dipigunakaké yèn panjenengan mbales pesen sadurungé. Kanggo gawé indentasi, panjenengan bisa nambahaké tandha titik loro (:) ing wiwitan baris/paragraf. Yèn panjenengan nambah tandha titik loro (:) manèh, paragraf bakal saya mlebu. Yèn panjenengan mecèt tombol "Enter", indentasi bakal rampung.
Yèn ana daftar tartamtu kang arep ditulis, contoné:
Aku péngin kita kabèh sarujuk yèn aku salah, dhèwèké mangu-mangu, lan panjenengan bener"
Carané, gunakaké printah bullet: * Aku péngin kita kabèh sarujuk yèn: * Aku salah * Dhèwèké mangu-mangu * Panjenengan bener
Mèh padha karo bullet, panjenengan uga bisa gawé sistem panomeran. Gunakaké waé simbol(#). Biasané printah iki migunani banget kanggo voting, dadi panjenengan ora perlu karepotan ngitung cacahing swara. Panjenengan tetep bisa migunakaké printah indent kanggo ndampingi printah panomeran.
Wigatèkaké yèn saben owah-owahan larikan ing saben komentar panjenengan, perlu ditambahi printah indent:
wayang golek dngn wayang kulit lbeh kurang sme...... tp wayang golek
sing pingin Touring nganti miring2 kya motoGP monggo datang wae menyang
Janur kuning di Jl.Aceh, Bandung | Gambar Lukis
gambar, lukis, nulis, foto .. Janur kuning di
Album Menyorong Rembulan dikeluarkan setelah album Jaman Wis Akhir.
sareng-sareng ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang samaringi nikmat lan hidayahipun dumateng kito, sehinggo wakdal niki kito sedoyo saget ndugeni lan kempal wonten meriki panggenan kanti mboten wonten alangan setunggalin punopo-punopo. Mugiyo kekempalan kito niki angsal ridhanipun Allah swt. Amiin Yaa Rabbal Aalamiin.
Semanten ugi shalawat lan salam tetep dipun limpahaken dumateng Nabi Muhammad saw., keluarganipun, poro sahaba-tipun lan ugi kaum muslimin sedoyo ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kelawan estu-estu. Mugiyo kito sedoyo niki kelbet umat beliau ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kelawan estu-estu lan leres.
Hadirin, poro undangan sedoyo ingkang kulo hormati. Sedoyo tiyang ingkang bade utawi sampun kawin lan nikah niku supados bingah lan bahagiya ing dalem gesang
kebahagiyaan ing dalem keluarganipun, saking perkawinan lan nikahipun.
Lan semanten ugi kito kedah sumerap mbok beleh saben rumah tangga ingkang bahagiya niku kedah dipun wujudaken kelawan suasana ingkang penuh kasih sayang, rukun, lan harmonis. Kados dawuhipun Allah swt. ingkang artosipun:
“Lan nok antarane tondo-tondo kekuasa-anipun (Allah) yaiku Dia nyiptakno kanggo kowe bojo-bojo teko jenismu dewe, supados kowe cenderung lan roso tentrem marang kowe, lan didadekno roso seneng lan sayang diantara siroh. Saktemene koyo mengkono iku ngerupekaken tetenger (tanda) kanggone kaum ingkang mikir.”
(Al Qur’an surat; Ar Ruum, ayat 21). Undangan sedoyo ingkang kulo hormati.
Semanten ugi kito kedah sumerep mbokbeleh nyogo ingkang dipun urus lan diagengaken ing dalem rumah tangga ingkang tenterem ingkang penuh kaliyan raos cinta kasih pasti nyogo kolo wahu bade sahe prilaku lan lelampahipun, wakdal dewasa mang-keh. Lan katah sanget ing dalem gesang wonten rumah tangga mboten saget tentrem, amergi gesangipun mboten ngangge resep utawi petunjuk agami, Sehinggo nyogo ingkang dipun lahiraken lan dirumat ing dalem rumah tangga kados mekaten akhiripun benjang dados nyogo ingkang binal lan nakal. Pramilo saking niku masalah rumah tangga ingkang bahagiya niku kedah wonten kerja sami utawi sang suami bermusyawarah dumateng sang istri ing dalem memecahkan pinten-pinten perkawis. Supados sang suami lan istri njagi ing dalem gesangipun sampun ngantos ngelampahi lelampahan ingkang dipun larang Allah swt. Lan senantiasa ngelampahi sedoyo ingkang dipun perintah supados dipun tebihaken kaliyan adzab neraka. Kados dawuhipun Allah, ing dalem Al Qur’an, serat At Tahrim, ayat 6, ingkang artosipun : “He wong-wong kang podha iman, jogohen awakmu lan keluargamu saking geni neroko ingkang bahan bakare menungso lan watu.”
Hadirin poro undangan ingkang kulo hormati.
Kito kedah sumerap mbok beleh masalah lan cobaan wonten rumah tangga niku mesti wonten, nopo keewetan niku ing dalem harta benda utawi lintunipun. Saking niku wakdal ngalami kesulitan kito kedah nyuwun dumateng Allah swt. kelawan ngelampahi shalat. Keranten shalat ngerupekaken senjata ingkang paling mujarab ing dalem nyuwun sesuatu hal saking Allah swt.
Dados shalat niki ngerupekaken pengendali ing dalem rumah tangga bahagiya dipun perlukaken sanget, keranten-keranten kelawan shalat kito saget nyuwun nopo kemawon. Pramilo saking niku, sang suami niku dados ingkang mimpin lan pribadinipun kedah kanti estu-estu ngelampahi shalat ing dalem rumah tangganipun lan semanten ugi sedoyo anggota keluarganipun. Kados dawuhipun Allah wonten Al Qur’an serat Thaaha, ayat kaping 132, ingkang artosipun :
“Lan perintaho marang keluarga siroh nglakoni shalat lansabaro siro ing dalem ngelakonane. Ingsun (Allah) ora njaluk rizeki marang siroh kabeh, kosokwangsulih Ingsun ingkang maringi rizeki marang siroh kabeh. Lan akibat ingkang saheniku kangge tiyang ingkang takwa.”
Mekaten kolo wahu kata sambutan kulo. Mugiyo saget kito amalaken ing dalem gesang kito. Sehinggo kebahagiyaan kito raosaken ing dalem rumah tangga. Lan kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo belei wonten kelepatan anggenipun kulo maringi sambutan ing wakdal niki.
niki sedoyo perkawis ingkang nyebabaken kerumetan ing dalem rumah tangga saget dipun
monggo selonjoran, banyu kopine sik tak jerang, mungkin kiro-kiro sak jam ndang mateng…ngudud sing akeh, tokno
Wes…ojo kesuwen olehe ” NGGEGEM ” mundhak KEMENG tangane mengko Kang,
Dibuka meneh…sopo ngerti sing digenggem kuwi wes MATENG…haaaa…
Gelar tiker….siapin Tampah…nadhahi Barang sing kesuwen DIGENGGEM ben ora tumpah.
Sek..sek..kang Boed ojo ndhusel- ndhusel tah Kang…wes mesthi
Jual Wayang kulit Kerajinan Khas Yogyakarta: Wayang Kulit Punokawan
dilapuraké ana ing jaban pesisir Ujung Oshika, pesisir wétan Tōhoku ing tanggal 11 Maret 2011, jam 05:46 UTC (14:46 wektu saenggon) ing kedalaman 24.4 km.[9] Lapuran Japanese National Police Agency (JNPA) nyatakaké yèn 15.269 tiwas lan 8.526 liyané ilang ing enem prefektur,[10][11] senadyan dikuwatiraké gunggung korban tiwas luwih dhuwur.[12][13]
Dampak ing nagara liya[besut | besut sumber]
[15][16][17]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lindhu_lan_tsunami_Sendai_2011&oldid=1058557"	Kategori: Cacad CS1: chapter ignoredPrastawa 2011Bencana alam ing JepangLindhu ing JepangKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanCacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 5 Mèi 2016.
Tauhid ubudiyah (Kawulo manunggal ing karsane Gusti bukan Manunggaling kawulo gusti) →
Nartosabdho, Wayang Kulit Purwa. Bookmark the permalink.	Tinggalkan komentar.	← Lagu Langgam Keroncong Jawa Waldjinah	Ki Nartosabdho – KalaBendana Gugur →
Sumber-sumber Factbook[sunting | sunting sumber]
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5). Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27) Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu Sindula, Galuh turun kapindho, jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana
dhial?k M?h dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing
apik ora mesti di tanggepi wong lia apik. Sante lan kalem bae Barkelonan kalah telu. Sing main lemes dengkule linu Sing duwe pacar bae kudu sabar arep ketemu pacare. Apamaning sing ora duwe pacar Ya nyong cemburu, soale koe ayu Atine wong lia sapa sing ngerti. Apamaning nek ora gelem takon. Mikir nganti buthak ya ora bakal ngerti Saben mlebu parkiran neng gerbang ana sing moni
sing siji wis SMU, sing siji esih TK. *mbayangna* Setia kuwe kaya fans sing tetep seneng karo klub bal e senajan kalah, ora senenge pas menang tok ora gelem susah. Mulane nek lagi dadi pacare aja di sia-sia. Mengko nek pindah karo wong lia trus bahagia koe ora rila
Bagaimana? Lucu bukan, walau saya gak ngerti bahasa jawa
Lah kok wetengku luwe…ndeleng Sego Goreng, niate pingin mangan..tapi kok kantong kempes??? Yo wes…mung ndleng thok karo klamut-klamut…bek menowo weteng biso wareg goro-goro mung ndeleng Sego Goreng sing
dhurung toooh.. wis podo waelah pokoke tak buntuti waelah… terserah sampeyan aku manuuuut wae.. pokoke niatku
'hôteIndonésie>Bali>BanjarLovely Oceanfront Villa Lovina, FREE DOLPHIN TOUR!Banjar, Bali,
dhateng kawula jatiné, tan ana bayanipun, anging tan wruh jatinirêki, pan jatining sarira, tan roro
tetelu, kady angganing reringgitan, duk sang Panjy asusupan rahina
angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani dhadhalang, dhahat tan wruh yen sira putra
ing Ke1ing, kang amindha dhadhalang. 07 Adoh kadohan tingalirêki, aparek reké tan kaparekan, yèn sang Panji rupané, dèn-senggèh baya dudu, lamun sira Panji angringgit, balokloken ing tingal, pan jatining kawruh, lir Wisnu kelayan Kresna, ora Wisnu anging Kresna Dwarawati, amumpuni nagara. 08 Wisésa Kresna jati tan sipi, kang pinujyêng jagad pramudita, tan ana wruh ing polahé, lir Kresna jati Wisnu, kang amanggih datan pinanggih, pan iya déning nyata, kajatenirêku, mulané lumbrah ing jagad, angestoken kawignyan sang
Wisnumurti, nyatané arya Kresna. 09 Mangkana kang wus
awas ing jati, oranana jatining pangéran, anging kawula jatiné, kang tan wruh kéngar korup, pan kabandhang idhepirêki, katimpur déning sastra, milu kapiluyu, ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa. 10 Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé, akèh wong angrempelu, tata lapal kang dèn-rasani, sembayang
selam déning kulambi, tan selam déning dhestar, ing pangrungunisun, éwuh tegesé wong selam, nora selam déning anampik amilih, ing karam lawan kalal. 12 Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun
sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala. 13 Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné kang dèn-rasani, umbang ing kapiran, tambuh kang den-temu, iku ora iki ilang,
mider-mider jatiné kang dèn-ulati, tan wruh kang ingulatan. 14 Brahalane den-gendong den-indit malah kabotan dening daadapen mangke dereng wruh jatine dening wong tanga guru amungakĕn
anom kawruhe sembayang tan surud puwasane den
dinulu tan angrasa tan den-rasani tan amaran pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati
rasa jati panĕmbahe da tanpa lawanan lir banyu mili pujine ing ĕnĕnge anebut ing unine iya amuji solahe raganira dadi pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira. 19 Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas tĕka
suwung, ing suwunge iku ana, ing anane iku surasa sajati, wus tan ana rinasa. 02 Pan dudu rasa karasèng
jiwa jisim, rasa mulya wisesa. 03 Kang wus tumeka ing rasa jati, sembahyanging tan mawas nalika, luwir banyu mili jatine, tan ana jatinipun, mona
cilik, nora Selam dening asembahyang, tan Selam dening pangangge, tan Selam dening saum, nora Selam dening nastiti, tan Selam dening tapa, nora dening laku, tan Selam dening aksara, nora Selam yèn anut aksara iki, tininggal ora esah. 05 Selame ika kadi punendi, kang ingaranan Selam punika, dening punapa Selame, pan ing kapir iku, nora dening mangan
Ingkang dahad kinurmatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 3 Semarang, Pengurus Komite Sekolah, Para Tiyang Sepuh dalah Wali Siswa, Bapak-Ibu Guru, staf TU, konco-konco lan adhik-adhik sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun maringaken nikmat kasarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal wonten adicara perpisahan siswa kelas 9 punika. Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah makili konco-konco kelas 9, ngaturaken agenging panuwun kagem sedaya Bapak Ibu Guru ingkang sampun nggulawenthah kula sakonco dangunipun tigang warsa wonten pawiyatan punika. Kula sakonco ugi nyuwun pangestu supados saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae, ingkang sampun dados tujuan kula sakonco. Lan mugiya kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani tumrap keluarga, masyarakat, bangsa lan negari. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget, nilaraken pawiyatan punika. Amargi pawiyatan punika sampun kados griya kula payimbak. Bapak Ibu Guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kangge adhik-adhik kelas 7 lan 8 supados sinau ingkang sregep amrih saget mujudaken cita-cita nipun.
Cekap semanten atur kula, manawi kathah tindak-tanduk lan pocapan kula sakonco ingkang klentu sahingga damel gerahing penggalih, kula nyuwun agunging pangaputen dumateng sedaya kemawon. Matur nuwun.
Incoming search terms:contoh pidato tentang cita cita dalam bahasa
parisolahipune sane ngulurin indria punika, tur malantaran laksananipune punika anake akeh pacang
uluk semeton masrana antuk satuanipune sane puyung. Nanging sampun saking sue ipun cumawis
Hyang Widi Wasa nenten madalem jagate sane nguni, nanging Ida ngrauhang blabar agung ring jagat manusane sane
pitung diri. 6Ida Sang Hyang Widi Wasa nyisipang kota Sodom miwah kota Gomora tur kageseng antuk geni. Punika
nyangsarain anak lianan. Sane dados kalianganipune, inggih punika ngulurin indria rikala rahina. Ipun jaga dados paindikan
klebutan toya sane sampun etuh, tan bina sakadi ambune kampehang angin baret. Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun
anake mula dados panjak anake sane ngaonang ipun. 20Yening wenten anak sampun luput saking kawisayan
kareh antuk kawisayan jagate, ring ka pamuput kawentenan anake punika kaonan ring kawentenanipun sane dumun. 21Duaning punika pabuat anake punika becikan yening ipun tan naenin uning ring margi kapatutane punika, katimbang ipun naenin uning, nanging malih ngutang pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa sane
teko maneh nyuguhne aksoro seng bedo , ngileng ngileng media baru iki , kabeh tiyang jawi seng mereneh ngapuro yo nek orak nono woconan seng arep diwoco . Kangge sedoyo tiyang Jowo , hehe Getun ?? Nyapo kok kantek iso Getun !!
Perolehane panggah ono amben dino , mung durung iso nyelengi duite dewe ...InsyaAllah , usohone iku bakale iso mantep nek awake dewe nduweni kekarepan . Dalane wes jembar , nek melaku iso nyebar , ngalor ngidul orak podo mayar ,,,,mung kito dewe seng iseh babak bunyar goleki
Ojo Getun , riko lan sedoyo iku durung
Nah, itulah contoh kata kata sungkem di hari raya dari sang cucu kepada neneknya. Anda juga bisa merangkai
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brandal&oldid=1009173"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 5 Maret 2016.
luwih apik.cuma nduwure ttp kudu dikei cedar po parmessan.ben ttp enek tekstur kejune. tp bgku sih,keju opo ae kabeh wuenak.hahaha
Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula".
Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa
ing Sang Prabu, bilih Adipati Bintara salabanipun sampun nglenggahi pagelaran. Sang Prabu sabalipun nunten oncat saking kedhaton. Kala meratipun Prabu Brawijaya wau ing sakala ugi wonten ingkang katingal kados ndaru medal saking kedathon, kados kilat, swaranipun gumudlug nggeririsi, dhumawah ing Bintara. (
Mas Garendi inggih punika putranipun Pangeran Teposono ingkang dipun uyun-uyun dening Cina, kajumenengan nata ajejuluk Sunan Kuning, dipun aturi nggepuk kartosuro. Adipati Martopuro anggenipun gadhah pikajeng makaten wau, boten melikaken dhateng karaton, namung kabekto saking kakening manahipun, ngantos kawedal wicantenipun dhateng Cina, "Ratu kang cidra iku mangsa
ingkang sampun nate kalampahan. Lolosipun nyarengi mantukipun Tuwan Gouvenur General Baron van Imhoof, inggih punika ing dinten Sabtu Kliwon malem Ngahat legi, kaping 4
saking sangeting prihatosipun, nuju satunggaling dalu,
tetingalipun ringgit wacucal. Sareng wiwit jejer, P. Mangkubumi katingal jumeneng mendhet balencong kebekta lumajeng. Tamu lajeng bibaran. Tumunten katingal malih, RM Sahid ngrebat kempol, ugi lajeng kabekta lumajeng. Adipati Martopuro nututi ngodol saking wingking tindakipun P.Mangkubumi, purugipun mangetan, minggah ing redi Lawu. Adipati Martopuro taksih dherekaken, sareng dumugi nginggil kaget byar lajeng tangi (Panambangan, 1979 : 72).
Rehning Ratu iku mesthine nganggo Patih, saiki ingkang dadi karsaningsun, kaki PH Mangkunagoro ingsun sengkakake ing ngaluhur dadiya Pepatihingsun, sarta abdiningsun Jayasanta dadiya Jeksa. Apadene Adipati Puger dadiya Bupati
Sarta junjung putraningsun dadi pangeran iya iku jeneng Pangeran Hangabehi. Kabeh wae yen ana ingkang ora ngrujuki matura ing dina iki. (Buminata: 20 ; Panambangan:93).
Abdi Dalem Pangeran Projo supaya sesuai dengan status Kabupaten daerah Gubernemen;
Para Abdi Dalem Wedana, Panewu Mantri kang sumengko kasebut Golongan Polisi, nanging kang kawajiban nindakake babagan paprintahan, ikut ing sumengko jenenge Golongan Abdi
anindakake babagan peprintahan (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 14:171).
Suherwan berkata:	15 Mei, 2008 pukul 10:33 am	Pak Nug, sing komentar nganggo jeneng puli kuwi kayane Pak
Kancil lan Baya Prastawa iki kedaden ana ing zaman peteng dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge, lintang lan rembu...
Laksa ya iku panganan jinis mi kang dibumboni ngango kabudayan Peranakan, kang digabung karo elemen Tionghoa lan Melayu. Laksa nduwèni saperangan jinis laksa, lan kang paling misuwur ya iku jinis Laksa Penang, wujud mi-ne bunder putih lan kandel sithik. Ing Indonésia uga ana saperangan jinis laksa kayata Laksa Bogor lan Laksa Betawi. Jeneng Laksa kajupuk saka basa Sanskerta kang nduwèni tegas akeh, nuduhake yèn mi Laksa kagawe saka pirang-pirang bumbu.
Jinis-jinis Laksa[besut | besut sumber]
Umume ana 3 jinis laksa yaitu Laksa Kari, Laksa Asem, lan Laksa jinis liyane.
Laksa kari[besut | besut sumber]
Laksa liyane[besut | besut sumber]
Laksa Betawi, meh mèmper karo Laksa Bogor ananging duduh Laksa Betawi nggunakake urang rebon.
Laksa Palembang, bahane padha karo burgo, ing laksa bentuke kaya mi. Padha karo duduh burgo, laksa uga dipangan bareng duduh santen, ananging kang mbedakake duduhe nganggo kunir lan dicampur karo bumbu liyane.
Laksa Banjar, nggunakake iwak gabus minangka salah siji bahan-bahane.
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 16
Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe utawa kagungan ...
teka neng ngarep warunge terus ngenteni sing buka wkwkwk.
BODHO NAHDLOTUL NGAJI Bejad Mbedudag Purun Tobat Langkung Becik
EPESUS 3:5 | Duke nguni pepingitane punika kapingitang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa,
EPESUS 3:55Duke nguni pepingitane punika kapingitang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging sane mangkin malantaran Roh Idane paindikane punika sinahang Ida ring parautusan miwah paranabin
Suku Betawi punika suku ingkang manggen wonten ing kutha Jakarta.[1] Suku Betawi punika ngginaken dialék Betawi.[1] Dialék Betawi punika salah setunggaling logat basa Melayu.[1] Basa Betawi punika basa Melayu kanthi dialék Nusa Kalapa.[1] Nusa Kalapa saha Pakuan punika dados kutha ingkang wigati nalika jaman krajaan Pajajaran ingkang dipunpimpin Prabu Siliwangi.[1] Nusa Klapa sapunika dipunwastani kutha Jakarta.[1] Sifat campur-aduk sajroning dialék Betawi punika gambaran saking kabudayan Betawi umumipun.[1] Kabudayan Betawi punika sipunasilaken saking campuran budhaya- budhaya sanesipun saking laladan-laladan ing Nuswantara saha budhaya asing.[1] Wonten ing bidhang kesenian, umpaminipun seni Gambang Kromong ingkang asalipun saking seni musik Cina, ananging ugi wonten rebana ingkang kalebet tradhisi alat musik Arab, Keroncong Tugu ingkang taksih wonten budhaya Portugis-Arab, saha Tanjidor ingkang nggadhahi budhaya Walanda.[1]
Laladan budhaya Betawi punika kaperang dados kalih bagéyan inggih punika Betawi Tengah utawi ingkang dipunwastani Betawi Kutha saha Betawi Pinggiran.[2] Ingkang kalebet laladan Betawi Tengah punika laladan naliak jaman akir Pamerintah kolonial Walanda kalebet laladan Gemeente Batavia, kejawi Tanjung Priuk lan sakupengipun.[2] Suku Betawi gadhah jajan khas ingkang dipunwastani dhodhol utawi jenang.[2] Dhodhol kalebet jajanan ingkang raosipun legi.[2] Dhodhol punika limrahipun dipundamel kaliyan tiyang ingkang sampun kulinten supados saged ngasilaken dhodhol ingkang éco saha kualitasipun saé.[2] Kejawi dhodhol, suku Betawi ugi gadhah kesenian khas ingkang arupa topéng Betawi.[2] Topéng Betawi punika ugi saged dipunwastani lénong Betawi.[2]
^ a b c d e f g h i (id)pariwisatajaksel.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Betawi&oldid=1076762"	Kategori: BetawiSuku bangsa ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.08, 31 Agustus 2016.
Mie) Goreng/Godhog/Nyemek, Bihun Goreng/Godhog/Nyemek, Nasi Goreng Mawut/Magelangan, Nasi Godhog, Capcay Goreng/Godhog.
nuwun sanget nggeh mas opo mbak,mergo situs niki kulo saget download antivirus seng tokcer and yahut….
boten damel jus piyambak, nanging tumbas teng mall utawi teng toko… kathah sanget arupi warni merk, mbah namung milih kemawon pundi kang dikersakaken… manggane saking afrika utawi india, naminipun mangga nggih raosipun sami mbah…
KULO BADHE TANGLET….PAK,NILAI ALGORITMANIPUN LARE S1-SI-1A,S1-TI-1D MENIKO WONTEN PUNDI NGGIH????MATURNUWUN INGKANG SANGET.
on January 13, 2009 at 3:45 am arif
Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
Siji Chance kanggo mbayar £ 100 lan Play £ 200! PocketWin	Play Saiki
Nampa $ € £ 5 + € $ £ 200 Free
Nampa $ € £ 5 + € $ £ 200 Free ing
kasedhiya ing kabeh piranti. Waca katrangan lengkap kene!
James St. John lan tim wis dilacak mudhun Android Casino, iPhone & Deals liyane TOP Mobile Casino Free Bonus – Gabung ing kabeh dhuwit nyata tumindak casino!
NEW! – Slot fruity Casino £ 5 Free Bonus karo £ 500 Welcome Paket!
Nyatane, mung biaya melu karo njupuk tangan ing iki gedhe bonus gambling online lan paling slot mobile free wektu iku njupuk kanggo Ndaftar…A kabèh 60 detik ing sawetara kasus! Seneng slot CoinFalls Casino for free utawa dhuwit nyata – pilihan iki tanggung Yours! Pindhah ing nggawe celengan lan sampeyan bisa revel ing bonus simpenan pertandingan nganti £ 500 – mbayangno pinten menang nyata awis casino sampeyan bisa njupuk ngarep karo
kanggo nyampur munggah urutane critane game dicokot bakal seneng sawetara sing kebak ing paling £ 5 SIM ngeruk free bonus online. Play Fantastic jackpots kertu menang ngeruk cepet ngendi sampeyan bisa menang minangka akeh minangka £ 250.000 hadiah awis saka ndhuwur UK ora casinos simpenan.
Malah Top Slot jeneng wis jumangkah munggah tingkat game sing, menehi pemain £ 800 match awis kekalahan ing celengan sing pisanan! Mangkono ing jaman tambah daya saing, lan saben casino online nyoba abot kanggo outdo liyane, iku kerep pemain sing metu pemenang – utamané nalika ana kathah bonus casino mobile giliran ing nawarake sing Panjenengans kanggo njupuk!
Puluhan £££ Ewon mbayar metu jam – gabung supaya apa sing menang bunder!
Nyatane, dadi anggota casino online sing saget simpenan dhuwit nyata wis tunjangan pesti! pemain bisa seneng dhuwit nyata mFortune kang slot mbayar fitur Bill telpon saka mung £ 3, utawa
Kajaba lagi muter sensation slot ageng- Buster Aman – kang crita sakabehe beda!
Priksa metu kita paling anyar Slot telpon Nawakake saka Top Slot jeneng karo £ 805 FREE kene!
ngisor lagi nggabungaken solusi pembayaran telpon & gumunggung sawetara saka
bonus, kanggo nglaras PocketWin kang £ 5 free tetep-apa-sampeyan-win tawaran. Sceptics metu ana bisa banget sarta bakal takon, ”Supaya apa sing nyekel?” Nanging nalika kita ngomong 'bonus free’ bener tegese persis sing – see
lan ndeleng carane gampang iku kanggo entuk ekstra £ 200 simpenan match bonus kanggo free! Kanthi atusan paling slot mobile game uga urip taruhan olahraga, online Roulette lan Blackjack mobile, iku wektu kanggo ndeleng yen Lady Luck ing sisih. Nanging karo kabeh iki promosi gedhe lan bonus casino free, kabeh sing perlu dilakoni kanggo njaluk Fortune ing sisih punika mung Ndaftar lan miwiti menang nyata awis
Njaluk £ 20 FREE, banjur mengko, Sampeyan bisa nggunakake pituwas karo ndhuwur layanan Bill telpon casino & SIM / Paypal
Ladyluck kang sing kebak dilisensi lan diatur (minangka kabeh kasino ing situs iki)
Iku aman, easily accessible online gaming casino with Pay dening Gambling Phone diijini
Play Panjenengan £ 20 Bonus FREE lan Tansah Apa sampeyan Win!
sampeyan saiki bisa njaluk nganti £ 500 match awis ing telung celengan pisanan lan karo
online. Muter ngendi wae ing tablet utawa smartphone. Inggih menehi £ 10 welcome bonus yen ndhaptar lan 350 dhuwit recehan
online paling. ing Pocket Fruity Mobile Casino (durung ndhuwur liyane munggah dening telpon ajang Bill casino!) padha sijine seneng-seneng menyang game lan karo slot kayata pulisi Cash ing, Diddley Diddley Dosh lan Count Ya Money, sampeyan bakal ngiwa ora mangu apa atusan pemain anyar ndhaftar casino
Ana tansah soko arep ing ing iki casino game online: menehi Pocket Fruity cobi dina iki lan pil adoh blues. Kanggo scoop lengkap ing seluler
ngadhepi iku, Bonus Mobile Online Casino No Deposit sing gedhe fun, lan mFortune siji kasino telpon UK paling aturan sing paling gedhe lan promosi paling telpon lan pemain Tablet. padha uga duwe platform desktop kompatibel kang wis bukti pencet! mFortune telpon bonus casino wis pituwas pinter dening opsi SMS telpon Bill casino kanggo slot
lan diakses ing kabeh anyar Smartphone, tablet lan merek kayata iPhone, blackberry. Iki casino telpon sing! Kurban Top Up Kanthi telpon
Play Phone Casino Games – We Pay!
Coba mFortune bingo, slot lan main kertu ngeruk. ing casino mobile mFortune kang ora Situs simpenan, sampeyan bisa muter ing kurang saka 60 detik lan nginstal game for free; iku ora bisa dadi luwih gampang… mung milih, nginstal lan muter. casino online ora nawakake simpenan ora njaluk luwih apik saka iki!
Offers mFortune Casino nawakake luwih bonus casino ponsel lan bayaran saka sakbenere sembarang situs liyane, plus paling gedhe lan promosi paling, saiki déning tim layanan customer sing – Cukup katon:
100% match awis ing pisanan simpenan nganti satus mina
£ 5 Hubungi kanca: plus sange 50% saka simpenan sing pisanan
Iki salah siji farmyard ngendi sampeyan ora njaluk muddy: ora overalls dibutuhake amarga game rawuh langsung menyang panjenengan ing sembarang tablet mobile utawa piranti Smartphone. mobile Games nawakake sing slot mobile ora simpenan bonus, kathah bonus free liyane lan tas saka ndhuwur munggah karo telpon SMS Bill farmyard fun.
Nanging nalika urutane critane game punika cute, ana apa-apa soale bab payouts karo jackpots massive kang menang saben dina. mobile Games uga duwe sawetara promosi banget lan nawakake kanggo sampeyan seneng.
Mobile Phone Casino £ 5 Bonus Free ing Pendhaftaran
game rampung free karo bonus utawa ing mode laku
Winneroo Vegas Casino Page lan mangerteni carane bisa menang nganti £ 25,000 muter Cave Raiders HD!
Ana gedhe masyarakat bingo ing Moobile Games lan kamar bingo nawakake akses menyang kabeh game casino paling ing nawarake banget, kalebu roulette, blackjack lan slot. Padha ngomong muck ndadekke dhuwit nanging karo Mobile Online Casino Games, sampeyan malah kudu muck metu kéwan! Seneng-seneng…
ELITE Casino MOBILE – Atusan ing Bonus Free &
nggunakake ing tablet utawa seluler, sampeyan aran minangka sanadyan sampeyan ing casino. Game sing ora ing kamar – lagi ing Suites. Fokus gayane fun lan iki kacetha ing payouts jackpot massive. Njaluk gaya Panjenengan Mobile Casino No Deposit Bonus!
Best kanggo punters Pro Serius, Elite punika paling apik Mobile Casino UK lan Offer International ngendi ana uga klub anggota VIP – ssshhhh, kanthi undhangan mung.
Play roulette, blackjack multi-tangan lan liwat rong puluh slot, akeh wong ing dhuwur definisi.
A fantastic Mobile Casino No Deposit Bonus + Loman 1st simpenan Cocokake 100%
Sapa sing ora seneng strolling bebarengan Ing Strip ing Vegas? Kanggo ndeleng lampu, aran kasenengan lan manggon dhuwur ing sensai winnings ageng? Uga kita ora bisa janji kanggo njupuk sampeyan Vegas nanging kita bisa ngowahi swagger Vegas menyang lontar ing tangan liwat tablet utawa seluler karo narik ati iki app casino telpon saka kemungkinan Games!
Android, Real Money Slot – Banget Vegas sing paling disenengi karo
Luwih! Supaya apa liya ora Banget Vegas Mobile Casino kudu kurban? Padha duwe liwat rong puluh slot kanggo sampeyan kasempatan tangan ing, karo sawetara game kayata dhuwit nyata Roulette, Blackjack bonus free, Lotto Loopy lan Gold Rush. Lan saiki, kasedhiya ing kabeh anyar Smartphone lan tablet supaya sampeyan bisa muter ngendi wae. Iku kabeh nambah munggah ing Banget Vegas:
Play Reged Rich Slot lan liya Games Mobile Hit!
Mlebet Banget Vegas saiki lan yen menang siji saka jackpots MOBILE massive, sampeyan uga arep menyang Vegas nyata cepet saka sampeyan mikir.
Sites Casino tansah karya hard ;), kita lagi looking kanggo payouts paling apik kanggo pelanggan lan game inovatif. Kita padha ora wagol karo Paddy Power siji dicokot!
Sawetara Nulis jeneng merek minangka salah siji tembung – Paddypower, salawasé wong sing seneng karo Paddy Power Phone Casino! Punapa mawon rincian, Bookmaker Irish iki pancen sukses lan casino njerit kelas karo casino telpon sing paling dhuwur.
Klik dhateng situs lan bakal disambut kaya kanca lawas dening atraktif kita, smiling croupiers lan disiapake kanggo kaget dening ukuran gedhine payouts jackpot ngéramaké kita. Play baccarat, blackjack, roulette utawa pilihan saka slot saka ngendi wae sing milih. Ing Paddy Power ora simpenan kasino online fun saget ing sembarang wektu dina utawa wengi lan saiki iku kasedhiya kanggo langsung saka iPhone iPod utawa
Sampeyan ora perlu begja Semanggi papat rwaning karo Gaming Paddy Power Online.
Maca FULL Dukes Casino Online Slot ora simpenan
Kabeh Slot – Jumlah 1 Slot Phone Casino Wiwit 2001
Allslots Phone Casino karo slot mobile bonus free iku kabeh babagan tumindak lan senggol-dikempalken karo sawetara nawakake tumindak ageng kebak lan promosi.
Sampeyan bakal nemokake atusan Games lan Free Cash ing AllSlots! Maca Review kene..
Lumaku watara karo Stylish Allslots Phone Casino App ngendi wae
Cukup Deleng ing Mobile Allslot Phone Casino kang kurban:
Pemain New njaluk 25 giliran free ing slot Raider Makam
Cocokake awis nganti £ 200 ing simpenan kawitan
sange 10% awis bali ing EVERY simpenan nganti £ 450 sasi
karcis Win menyang Grand Slam lan kasempatan kanggo menang yuta pounds
Kabeh Slot Mobile Casino punika Panggonan kanggo Phone Casino Games – Wis kabeh game favorit: kalebu roulette, Blackjack lan Poker Online lan karo liwat rong puluh slot tumindak dikempalken menyang ing,
Aksesibilitas gampang lan kasedhiya minangka Android Casino App banget – ya iki casino telpon for everyone! Kanthi grafis HD paling apik lan efek swara unggul, sampeyan bakal aran munggah tingkat jantung karo saben muter. Priksa Kabeh slot pilihan khusus saiki!
ing Go. Minangka banner ndhuwur nuduhake, panjenengan olèh nganggo Bill telpon kanggo nggawe
seneng kanggo muter slot nggunakake Bill telpon utawa balackjack lan roulette ing casino iki,
£ 100% match awis ing kawitan simpenan nganti £ 300
£ 100% match awis ing simpenan kaloro nganti £ 250
£ 50% match awis ing simpenan katelu nganti £ 250
Nganti £ 800 pon bonus match awis kanggo muter
tenan! Misuwur kanggo £ 220 Bonus simpenan Cocokake sing, Non-Stop Promosi lan pilihan massive saka ndhuwur-ora game, house gambling iki cocog saben titik manis lan mbukak nganti anyar gedhe-gedhe sampeyan tau panginten sampeyan wis!
100% bonus simpenan match nganti £ 200
Sampeyan kudu teka lan ndeleng Wildjack kang Casino Phone & Paket Bonus gedhe tenan Welcome sing dhewe!
ing Wildjack kang casino mobile online padha kurban sange £ 500 paket sambutan, plus £ 5 muter mung kanggo tondo asto munggah.
Take a look at our wild catch here:
Nganti £ 500 match awis ing kawitan 3 celengan.
payouts Jackpot nunggu sampeyan ing Wildjack ora simpenan casino mobile sing kasedhiya ing kabeh piranti Android lan seluler piranti liyane kalebu tablet, telpon seluler lan iPads. Yen sampeyan are looking for a Mobile Blackjack bonus free, utawa seneng game banget, iki casino telpon mung kanggo kowe! ing Wild Jack Online Casino ngundang sampeyan muter donya misuwur Microgaming blackjack mesthi (iku apik tenan fun!) nanging uga duwe kabeh favorit casino liyane lan liwat rong puluh padhang lan slot edan kanggo muter. Wildjack ora simpenan casino mobile
aran casino lan sampeyan tresna dhuwit free sampeyan bakal tresna nawakake bonus free kita nalika gabung revolusi casino mobile!
nguripake Mobile Casino Free Trial Bonus Pambuka Pembayaran menyang Cash in Pocket Panjenengan!
kasino Mobile ing wayah bayi lan bisnis saben perusahaan kepengin. Sing warta apik, amarga nalika mlebu sampeyan bakal oleh casino bonus free mobile tanpa malah depositing Penny, lan ana bonus liyane unlockable sing diputer.
Play Slingo Slot ing Spin Genie Mobile and Win up-to £20,000 in REAL Cash!
Nawakake sawetara saka giliran free ing roulette lan slot liwat kanggo celengan awis menyang akun. Supaya muter lan bonus supaya teka supaya sampeyan bisa tetep nyoba kanggo menang dhuwit amba.
poker lan liyane, sarta mesin slot prasaja sing bakal tetep sing nglipur kanggo jam ing bis, warung toko utawa malah perpustakaan umum. Iku sing luwih nyenengake! casino wis nyabrang dibagi digital lan apa mengkono ing donya njaba mata bakal dikunci ing layar sing muter dadu sapisan liyane.
minangka akeh casino mobile nyoba kanggo outdo adhepan karo nawakake tambah audacious sing bakal ninggalake kowe semanak lan nunggu nomer, SIM utawa simbol suta teka munggah! Supaya sampeyan ora perlu kanggo pindhah kanggo Monte Carlo utawa Las Vegas kanggo break bank, sampeyan bisa nindakake iku saka comfort saka ngarep dhewe. Dadi ngaku casino bonus free mobile dina.
Convenient Slot Pembayaran SMS utawa Bill BT lan Mobile Casino Bonus Free
Ana supaya akeh cara kanggo mbayar slot, roulette, blackjack, bingo lan poker saka kertu kredit lan Paypal liwat kanggo pembayaran SMS, lan sampeyan bisa awis winnings Panjenengan kanthi gampang.
Dadi melu revolusi casino online dina iki lan telpon casino bonus free mobile lan payouts amba sapunika!
"Gak salah tah Mbah." Bunali bingung.
"Iyo soale kucingku akeh tumane." Jare Wonokairun.
"Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah" Bunali ngilingno.
"Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo" jare Wonokairun.
“ajeng onten tamu nggih pak, kok MMI rame?”
“sajake ngoten, pak. mujahidin asring nampi tamu-tamu penting. baasyir napa sok ten ngriki kok”
“ning rak mboten ngganggu ta?”
“ngganggune niku mboten, ning mentale tiyang-tiyang ngriki sok mboten sekeca. lha sok-sok niku enjing-enjing lari-lari kados ajeng perang nika. niki kalih FPI sak ndhuwure… luwih
Kolibri iku manuk cilik kanthi dawa 6,4 cm lan awerna cerah sing sebagéyan gedhé urip ing Amérika Lor lan Amérika Kidul.[1] Sawijining kolibri duwé watara séwu wulu sing meling-meling saéngga bisa mantulaké lan mencaraké sinar manéka warna sing bisa malih nalika manuk obah kaya lenga ing banyu.[2]. manuk kolibri duwéni dasanamané kolibrita. manuk kolibri klebu bangsa Manuk Walet (latin:Apodiformes.[3]
Ana luwih saka 319 spesies manuk kolibri mung tinemu ana ing Bennua Amerika saka laladan tropik Amerika kidul manuk sumebar mengidul tekan Pulo Api lan mengalor tekan, Quebeq, lan Nova Scotia ing Amerika Utara. Antarané jinis Kolibri paling cilik ukurané awaké ya iku Kolibri Tawon (Latin: Mellisuga helenae) kanthi bobot 2 gram, dene sing paling gedhé ya iku kolibri raseksa (Latin: Patagona gigas) kanthi bobot 20 gram. Cucuk Kolibri ana sing lempeng dawa kaya duwèké jinis kolibri Cucuk Pedhang (Latin: Ennsifera ensifera) ana uga sing dawa mengkeluk kaya duwèké Kolibri Cucuk Arit (Latin: Eutoxeres aquila). Sanajan bangsané manuk nanging patrap anggoné golek pangan kolibri ngemperi gegremet kaya kombang, tawon, apa dene kupu, sing ngisep sarining kembang madu. Kolibri sing uga sumebar tekan pulo-pulo iring kulon laladan samodra pasifik, klebu indonesia, klebu manuk cilik dhéwé sak donya. Boboté rata-rata 3-7 gram lan dawa awake 6,4 cm. Wulune sing warni-warni endah lan meleng-meleng nuwuhaké sesawangan endah nalika manuk iku mabur lan kekiterann ing awang-awang banjur cumlorot menyang patamanan sing ana kekembangané.
Pamabur ulung[besut | besut sumber]
Kolibri iku pamabur sing ulung kanthi obahing swiwi sing cepet banget, sadhetik nganti kaping 12-90 kepakan.[1] Sawijining panliti saka Universitas California sing jenengé Christopher Clark nglakokaké pangamatan kanggo ngukur kacepetan manuk kolibri wadon, Christopher njupuk gambar migunakaké kaméra super cepet saéngga bisa nangkep saben obahan saka manuk kolibri. Dhèwèké kasil éntuk 500 gambar sing béda jroning sadhetik.[4] . kahebatan liyané Kolibri bisa mabur mundur. sing ora bisa ditindhakaké déning manuk liyané. Kecepatané mabur Kolibri saben dhetik bisa 15m utawa 54 km/jam (34 mil/jam).
Amarga kolibri mabur cepet banget, mula manuk iki mbutuhaké tenaga sing cukup gedhé lan kanggo éntuk energi sing gedhé, sawijining kolibri mbutuhaké asupan pangan mawa kalori dhuwur kayadéné nektar utawa bagéyan saka inti sari kembang sing diisep nanggo cucuké sing cilik lan dawa.[1] Varietas kolibri mawa cucuk dawa éntuk pangané kanthi cara ngisep madu kaya biasa, nanging kanggo varietas liya, kolibri bakal ngebur sawijining bolongan nembus pangkal kembang menyang panggonané madu banjur nyisipaké cucuké jroning bolongan mau.[5]
Cara kolibri sing kaya mangkono iku uga bisa mbiyantu kembang kanggo panyerbukan silang, amarga biasané serbuk sari bakal kagawa ing endhas utawa cucuk kolibri lan banjur pindhah saka kembang siji menyang kembang liyané.[5]
Merga wetengé sing ora kuwawa madhahi pangan akèh mula Kolibri anggoné mangan saben dinané kaping 6-14. Akèhé pangan saben dinane tikel kaping lima bobot awaké. Kanggo ngirit tenaga Kolibri ora akèh mabur kaya manuk-manuk liyané. Mung 10-15% wektuné kanggo mabur sedinané lan 75-80% wektuné kanggo pèncokan. Ing alam bebas umuré Kolibri bisa nyandhak 10-15 taun. Kajaba madu kembang (nektar), Kolibri uga dhemen mangan rengit, kutu, apadene mrutu.
Swara manuk kolibri arang karungon, amarga swara arupa uni sing digawé déning swiwiné. Sakwéné mangsa tetangkaran, akèh-akèhé jinis lanangé nyatakaké rasané kanhti ocèhan gambira sraya mabur ngiter ing sangarepé sang manuk wadon, sapérangan jinisé malah duwé nyanyian merdu kanthi kakuwatan sing ngédab-édabi.[5] Éwadéné wadoné kanggo narik kawigatèn saka sing lanang, bakal mabur maklompok-klompok kanthi kacepetan dhuwur lan banjur nglakokaké akrobat ing udhara, kaya ing montor mabur jèt.[4]
Manuk kolibri mung ngendhog 2 kanthi werna putih resik tanpa ana bercak babar blas bentuké lonjong.[5] Endhog mau dipapanaké jroning susuh sing digawé sacara trampil saka wulu alus tanduran utawa kaiket ing panggonané jaring angga-angga.[5] Sisih njaban susuh biasané ana hiasané lumut kerak lan lumut godhong sithik.[5] . Endhogé diangremi 14 dina lagi netes. Anaké Kolibri
cerak karo manuk kanthi tipikal gaya urip sing padha, ya iku cilik, pamabur cepet, lan padha-padha mangan nektar. Manuk iku arané sunbird sing ana ing wewengkon pesisir wétan Afrika. Nanging kaloroné dudu saka famili manuk sing padha,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 4 Maret 2016.
ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.
Wayang Kampung Sebelah,suparman,0,0,0,2,0,0,1,2,0,2,0,2Wayang Kancil,kancil,2,0,0,0,0,0,0,2,1,0,0,2Wayang Mitologi,mitologi,1,0,1,1,0,0,0,2,1,2,1,0Wayang Onthel,onthel,1,0,1,0,0,0,0,2,0,1,0,2Wayang Republik,republik,0,1,2,0,0,1,0,2,0,0,2,2Wayang
Sumamburat cahyanya nelahi, Ngégla cetha katon angaléla, Datan sisip pamawasé, Langking beborèhipun, Puji harja mijil pangèsthi, Prawira watakira, Luhur budinipun, Tuhu tresna mring sasama, Luluh lulus lila legawa tan lali, Kalis ing sambékala.
Katon padhang sumilaking warni, Surya, candra, daru lan kartika, Dadya sajuga soroté, Beborèh warna biru, Setya tuhu ajrih lan asih, Tresna marang sudarma, Bekti
ingkang angebeki, Warna-warna warnining kang sekar, Katingal wening tirtané, Wungu beborèhipun, Mengku werdi ingkang sejati,
Ryn (Jerman Rhein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ryn&oldid=1090715"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
tan ngasorake liyan; para kawulapadha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagemtrisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kakiSabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genahakacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandanekalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagadraya; padha asung
wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkangmripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kangkasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
berbunyi :“…, hiya iku momonganekaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ungkapan SabdoPalon berikut ini :Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanahJawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhurpaduka
dumugisapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontêningkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba iniRatu Dhang Hyang
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipunpamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botênewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
dipimpinoleh orang Jawa (Jawi) yang mengerti.”“….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêngtuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulangwêruha marang bênêr luput.”(“….. Sang
sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka
diubah lagi.)7.Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalantahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Praptengtengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirnamanungsa
(1873-01-02)Januari 2, 1873, Alençon, Prancis
Sèptèmber 30, 1897(1897-09-30) (umur 24), Lisieux, Prancis
Sainte Face, asma wiyosan Marie-Françoise-Thérèse Martin, punika satunggiling suster Karmelit Katulik Roma ingkang dipunkanonisasi minangka santa lan ugi satunggiling Dhoktor Gréja, setunggal saking tigang wanita ingkang nampi penghargaan kasebat. Panjenenganipun ugi dipuntepangi minangka Sekar Alit Yesus.
Awal kagesangan[besut | besut sumber]
St. Thérèse dipunwiyosaken ing Alençon, Prancis, putrinipun Louis Martin ingkang Binerkahan, satunggiling pandamel jam, lan Marie-Azélie Guérin ingkang Binerkahan, pandamel rénda.[2]
Tiyang sepuhipun taat sanget kaliyan agama. Louis naté kepéngin dados biarawan, nanging dipuntulak amargi boten saged basa Latin. Azelie dipuntulak dados suster amargi dipunanggep boten kagungan vokasi; nanging, panjenenganipun nyuwun dhumateng Gusti supados dipunparingi kathah yoga lan kagungan pangajeng-ajeng misungsungaken dhumateng Gusti. Louis lan Zelie pepanggihan taun 1858 lan tigang wulan salajengipun palakrami. Kekalihipun kagungan sangan yoga, nanging namung gangsal putri ingkang saged gesang dumugi diwasa - Marie, Pauline, Leonie, Celine lan Therese. Therese punika ingkang ragil. Bisnis rénda Azelie suksès sanget saéngga Louis nyadé bisnis jamipun dhumateng ponakanipun lan nangani bisnis rénda garwanipun.
Zelie tilar donya amargi kanker payudara taun 1877, nalika Therese yuswa 4 taun lan bapanipun nyadé bisnisipun lan pindhah dhumateng Lisieux, ing Departemen Calvados ing Normandia. Ing mriku sadhèrèkipun, Azelie Isidore Guérin satunggiling apotèker manggen kaliyan garwanipun lan kalih putrinipun.
Therese sinau ing Biara Benediktin Notre Dame du Pré. Nalika panjenenganipun yuswa 9 taun, mbakyunipun Pauline, ingkang tumindak minangka "ibu angka kalih" kanggé piyambakipun, mlebet biara Karmelit ing Lisieux. Therese ugi péngin mlebet dhumateng biara Karmelit ingkang sami, Therese nyobi ngggabung dhumateng ordo kasebat, nanging dipuntulak amargi panjenenganipun tasih saklangkung anèm. Salajengipun, ingkang bapa ngajak Therese ziarah dhumateng Roma, lan nalika pidato Paus Leo XIII, panjenenganipun nyuwun dhumateng Paus supados ngidinaken mlebet biara ing yuswa 15, nanging Paus ngandika: "Anakku, turutana kaputusan Romo pamimpin."
Boten dangu salajengipun Uskup Bayeux ngidinaken Therese mlebet biara lan ing wulan April 1888 piyambakipun dados postulan Karmelit. Taun 1889 bapanipun nandhang stroke lan dibeta dhumateng sanatorium swasta, Bon Sauveur ing Caen. Bapanipun manggèn ing mriku 3 taun laminipun lan kundur dhumateng Lisieux taun 1892. Bapanipun tilar donya taun 1894. Sasampunipun ingkang bapa tilar donya, Celine, ingkang ngrawat bapanipun ugi mlebet biara ingkang sami kaliyan tiga sadhèrèk sanèsipun tanggal 14 September 1894; sepupunipun, Marie Guerin, tumut mlebet biara taun 1895. Leonie, sasampunipun nyobi makaping-kaping nanging boten katampi, ing pungkasanipun dados Suster Francoise-Therese, satunggiling biarawati ing Ordo Kunjungan Maria Suci ing Caen.
Cara Alit[besut | besut sumber]
Therese dipuntepangi minangka "Cara Alit." Salebeting ngupados kasucian dhiri, panjenenganipun sadhar bilih piyambakipun boten kedah nglampahi tindak kapahlawanan, utawi "jasa ageng", kanggé nggayuh kasucian lan nelakaken tresnanipun dhutameng Gusti. Panjenenganipun nyerat
"Katresnan kabuktèkaken kanthi tindakan, mila pripun kula nedahaken katresnan kula? Kula boten saged nindakaken perkawis-perkawis ingkang ageng. Cara ingkang saged kula tindakaken kanggé mbuktèkaken katresnan kula inggih punika kanthi nyebar sekar lan sekar punika inggih punika pangorbanan ingkang alit sanget, saben sawangan lan tembung, lan perkawis ingkang kula tindakaken punika tindak katresnan ingkang paling alit."
"Cara Alit" punika ugi muncul salebeting penyaketanipun dhumateng spiritualitas:[1]
"Sok-sok, nalika kula maos wacan rohani, ing pundi kasampurnan dipuntedahaken kanthi éwonan tantangan lan kathah ilusi ing sakiwatengenipun, pikiran kula ingkang alit lan winates cepet dados sayah, kula tutup buku kasebat, ingkang damel sirah kula kawilah lan manah kula ngelak, lan kula mundhut Alkitab. Lan sadayanipun dados padhang, saben tembung mbikak sikiling langit ing jiwa kula, kasampurnan kadosipun gampil sanget; Kula mriksani perkawis punika cekap kanggé nyadhari alitipun satunggiling tiyang, lan maringaken satunggiling tiyang sadayanipun, kados satunggiling laré, dhumateng rengkuhanipun Gusti ingkang saé. Nilar kanggé jiwa ingkang ageng, lan pikiran ingkang ageng, buku-buku ingkang boten saged kula mangertos, kula bingah dados alit amargi 'namung laré-laré alit, lan laré ingkang kados laré-laré punika, ingkang bakal mlebet dhumateng pesta surgawi'."
Tembung-tembung kados mekaten mbikak Therese dhumateng tedahan bilih panjenenganipun kagungan rohani ingkang sentimental sanget lan malah kados bocah. Pandhukungipun nulak perkawis kasebat lan nélakaken bilih panjenenganipun ngembangaken cara panyaketan dhumateng kagesangan rohani ingkang gampil dipunmangertos lan saged dipuntumuti déning sadaya tiyang ingkang milih nindakaken perkawis kasebat, boten nyawang tingkat karumitan utawi pendhidhikan.
"Kanggé kula, donga asalipun saking manah; punika arupi sawangan prasaja dhumateng Swarga, punika arupi panyuwunan, pangakenan lan tresna, nggrengkuh pacobèn lan kabingahan; salebeting setunggal tembung, samubarang ingkang ningrat, supernatural, ingkang ngagengaken jiwa kula lan manunggalaken kaliyan Gusti... Kula boten gadhah kakendelan kanggé ngupados donga-donga èdah ing buku-buku... Kula nindakaken kados laré alit ingkang dèrèng sinau maos, Kula namung nyriyosaken dhumateng Gusti kita sadaya perkawis ingkang kula pénginaken lan Panjenenganipun mangertos."
Nandhang gerah dumugi tilar donya[besut | besut sumber]
Monumèn pasaréyan ing Gréja Santa Francis, ing Évora (Portugal).
Taun-taun akir Therese dipuntengeri kanthi kaséhatanipun ingkang dangu-dangu saya asor lan piyambakipun tahan kanthi tabah lan tanpa nggresula. Ing dinten Jemuah Adi énjang, 1896, panjenenganipun ngalami medaling rah ing tutuk amargi hemoptisis paru-paru; tuberkolosis ingkang dipuntandhang tambah parah. Therese silih kirim serat kaliyan misi Karmelit ing Prancis Indocina, lan dipunundang kanggé nggabung kaliyan misi kasebat, nanging amargi penyakitipun, piyambakipun boten saged tindak. Wulan Juli 1897 panjenenganipun dipunpindhah dhumatng biara kanggé tiyang sakit, ing mriku panjenenganipun tilar donya tanggal 30 September 1897, ing yuswa 24. Nalika kapejahanipun, panjenenganipun nélakaken, "Kula sampun dumugi titik ing pundi kula boten saged ngalami kasangsaran malih, amargi sadaya kasangsaran punika manis kanggé kula."
^ Villes-Sanctuaires.com:Shrine Town of France. Dipunaksés 1 Oktober, 2006.
kepemimpinan "Ing ngarsa sung tulodho, ing madya mangun karsa,
Sarékat Islam utawa dicekak SI iku pakumpulan pulitik pisanan ing Indonésia sing angkahé kanggo nglawan dhominasi pedagang Cina. Sarékat Islam iku asale saka perkumpulan SDI (Sarekat Dagang Islam).
Ambarawa • Banyubiru • Bancak • Bawen • Bandhungan • Bergas • Bringin • Getasan • Jambu •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ambarawa,_Semarang&oldid=1050303"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn SemarangAmbarawa, SemarangKabupatèn SemarangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing IndonésiaHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsRomânăBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 22 Maret 2016.
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Ngayogyakarta Hadiningrat menjadi Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senopati-ing-Ngalaga Langgeng ing Bawana, Langgeng, Langgeng ing Tata Panatagama. [9][10]
Dhawuhraja[sunting | sunting sumber]
lan rias wajah kayata kang dienggo tokoh-tokoh sajroné anime, manga, manhwa, dongeng, permainan video, penyanyi lan musisi idola, lan filem kartun. Pelaku cosplay disebut cosplayer, ing kalangan penggemar, cosplayer uga disingkat minangka layer. Ing Jepang, peserta cosplay isa ditemoni sajroné acara kang dianakaké perkumpulan penggemar (dojin circle), kayata Comic Market, utawa nekani konser saka grup musik kang kanti genre visual kei. Penggemar cosplay kalebu cosplayer utawa ora cosplayer wis nyebar ing sekabehané penjuru dunya, ya iku Amerika, RRC, Éropah, Filipina, utawa Indonesia.
filem fiksi ilmiah ing Amerika Serikat kerep nganakaké konvensi fiksi ilmiah. Peserta konvensi gunakaké kostum kaya kang dienggo paraga-paraga filem fiksi ilmiah kayata Star Trek. Budaya Amerika Serikat biyèn ngenal bentuk-bentuk pesta topèng (masquerade) kaya sajroné perayaan Haloween lan Paskah.[1]
SF Taikai ke-17. Kritikus fiksi ilmiah Mari Kotani nekani konvensi kanti gunakaké kostum kayata tokoh sajroné gambar sampul
Nalika wektu iku, peserta konvensi ngira Mari Kotani gunakaké kostum paraga manga Triton of the Sea karya Osamu Tezuka. Kotani dhéwé ora ngupaya mbantah, sanganti media massa kerep nulis kostum Triton of the Sea minangka kostum cosplay pertama kang dienggo ing Jepang. Seterusé, kontes cosplay didadékaké acara tetep awit Nihon SF Taikai
lan filem Virus.[3] Sakliyane ing Comic Market, acara cosplay dadi selot kerep dianakaké sajroné
kasebut gawé berita khusus babagan anané kelompok bocah enom kang disebut "Tominoko-zoku" ber-cosplay ing kawasan Harajuku kanti gunakaké kostum klambi mlaku
sinambi gunakaké kostum robot Gundam uga melu dimuat. Senajan sebenare artikel babagan Tominoko-zoku amung dimaksutake kanggo golek sensasi, artikel kasebut kaasil dadekake "cosplay" minangka istilah umum ing kalangan penggemar anime.
sakdurunge istilah cosplay digunakake déning media massa elektronik, asisten penyiar Minky Yasu wis kerep nglakokake cosplay. Kostum tokoh Minky Momo kerep
Sekitar tahun 1985, hobi cosplay selot amba ing Jepang amerga cosplay wis dadi salah sijine hal kang gampang dilakukake. Nalika wektu iku
Awit iku uga mulai ana fotografer amatir (disebut kamera-kozo) kang senang motret kegiatan cosplay.[4]
Cosplay ing Indonesia[besut | besut sumber]
Cosplayer ya iku wong kang gunakaké pakaian/kostum/cosplay. Akehe costume kang digunakan saka Jepang. Ing Indonesia
ditemukake Cosplayer kang gunakaké pakaian saka komik jaba asia, pira-ppira migunakaké tipe eropa ananging amerga dijikuk saka
Cosplay Tokusatsu. Cosplay kang asalé utawa jikuk saka karakter di filem tokusatsu.
Cosplay Gothic. Cosplay yang asale utawa jikuk saka karakter kanti nuansa peteng utawa Gothic. Biasane digabung kantiLolita.
Cosplay Original. Cosplay kang benar-benar original ora ana ing anime, tokusatsu lan liyané. Utawa duwéni dasar kang pada kayata paraga game Kingdom heart contone: Sora (Kingdom Heart) ananging bentuke metalic (modern)
dirapèkaké April 2017Subkultur JepangOtakuCosplayKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 15 April 2017.
Dene tuladan ing djaman mangkin,kang kenging rinaos,Rama Tuwan ingkang amandireng,baris wonten tanah Sukawati,Pangran Mangkubumiing Pambekanipun.2.Kang
KAREM MAWAS DIRI,mrih samperning Kawruh3.Kawruh marang wekasing dumadi,dadine lelakon,datan samara purwa wekasane,................. dst.
miturut dhial?k m?n?hi Jawa iki Kulon, basa Sanadyan basa nggaw? dh?w?k? I maybe links, names Kamajuan? artikel (itungan (kanthi mailing basa
Basa Jawa Banten utawa dhialèk Banten iku dhialèk basa Jawa sing utamané dipituturaké ing saloring propinsi Banten, turut pasisir. Miturut sejarahé wiwit dituturaké ing zaman Kasultanan Banten (abad 16). Ing zaman iku, basa Jawa sing dituturaké ing Banten ora ana bedhané karo basa Jawa ing Mataram. Nanging, samubaré iku basa Jawa ing Banten mulai katon bedané, apa manèh tlatah pinuturé diubengi karo tlatah basa Sundha lan basa Betawi. Cacahé panutur ana sakiwa-tengené 500.000 jiwa.
Basa iki dhadi basa utama ing Kasultanan Banten sing manggon Kedhaton Surosowan, lan uga dhadi basa dina-dinaning warga Banten utamané ing sisih lor lan tlatah kulon Kabupatèn Tangerang.
lunga jeng Teh Toyah : Emak lunga karo Mbak Toyah
oldid=1081453"	Kategori: Dhialèk basa Jawa	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 4 Sèptèmber 2016.
perencanaan remedial Guru nganakake kegiatan tindak lanjut arupa program pengayaan lan remedial sawise nindakake program evaluasi. Pengayaan yaiku kegiatan sing ditindakake kanggo ningkatake prestasi belajar siswa. Beda karo program remedial, kegiatan kuwi ditindakake kanthi nggarap maneh soal ulangan utawa nggarap tugas saka guru ing sak njabane jam pelajaran. Kegiatan remedial perlu disiapake supaya asile bisa kaya sing dikarepake. Nanging, nyatane durung kabeh sekolahan nindakake program remedial. Sakliyane kuwi kanggo sekolah sing wis duwe program remedial durung pati nggatekake program kasebut. Bab iki sing ndadekake dasar panaliten. Sakdurunge nindakake kegiatan remedial luwih becik guru nyiapake rencana utawa langkah-langkah sing kudu ditindakake kanggo pelaksanaan remedial. Wiwit tahun- tahun kepungkur nganti saiki, perencanaan remedial durung ditindakake kanthi maksimal, kamangka akeh siswa sing ora bisa nuntasake KKM sing wis ditemtokake saka sekolah saengga informasi babagan perencanaan remedial isih kurang. Saka perkara kuwi, mula prelu dianakake panaliten sing ana gegayutane karo babagan kasebut. Undering panaliten yaiku
perencanaan remedial. Sakjrone teori kuwi nyebutake apa wae sing kudu disiapake sakdurunge nindakake kegiatan remedial. Pendekatan panaliten sing digunakake yaiku pendekatan kualitatif kanthi metode deskripsi. Sumber datane yaiku dokumen analisis ulangan harian kelas VII lan guru mata pelajaran basa Jawa. Data sing dijupuk ing panaliten iki yaiku
sing kudu diremedi, sifat lan jinise kesulitan, latar belakang utawa sebab-sebab kesulitan, usaha bantuan, wektu pelaksanaan, lan manekawarna alangan sing dialami guru basa Jawa nalika nggawe rencana utawa langkah-langkah perencanaan remedial. Asil panaliten iki yaiku
kulina nggunakake basa Jawa kanthi bener lan kangelan ing bab ngapalake bentuk-bentuk huruf Jawa. Usaha bantuan sing diwenehake guru umume yaiku nggladhi para siswa supaya luwih akeh nggunakake basa Jawa kanthi nindakake pacelathon karo kanca sebangku utawa karo uwong sing luwih tuwa nalika ing omah. Ing babagan pemahaman huruf Jawa guru luwih ningkatake media utawa alat peraga nganggo kartu huruf supaya siswa luwih gampang anggone sinau. Panjuring sing bisa diaturake yaiku: 1) Luwih becik yen guru nggatekake wektu nalika ngandharake materi supaya bisa ngrampungake KBM jumbuh karo wektu sing wis ditemtokake saengga program remedial bisa kaleksanan. (2) Guru luwih becik nggatekake jumbuhe bahan ajar utawa materi karo evaluasi supaya bisa minimalake kegiatan remedi. (3) Guru luwih becik nambahi jam remedy ing sak njabane jadwal sing wis ditemtokake sekolah kanggo ngatasi siswa sing remedi luwih saka sak mapel. (4) Guru luwih becik nggatekake wektu kanggo nindakake pendekatan individual marang siswa sing dianggep beda (siswa sing prestasine rendah) supaya bisa menehi usaha bantuan sing trep kanggo
uwong sing menehi kuwi plus, nek diwenehi kuwi minus” –
Tangkis, Pangawak waja, Andha agung, Kul buntet, Dan riris, Reged banyu, Rojo suleman, Batu lapak, Sirat, Tunggul wulung, Lintang kemukus, Pancuran mas, Sada saler, Wengkon, Kudhung, Satriya pinayungan, Badaela, Sagara wedhi, Untu
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja,
Bus Bis Nanga Pinoh ,Miniatur Bus Bis Ngabang ,Miniatur Bus Bis Nunukan ,Miniatur Bus Bis Pangkalan Bun ,
Kabeh-kabeh gelung konde, kang endi kang gelung Jawa. Kabeh-kabeh ana kang duwe, kang endi sing durung ana.
Sejatine putraning Dewa kang nguwasani padhanging Jagad raya
Dhuh Dewa dewa….. Kali Suci dadi seksi
Anggone nyambung nyawa bisane slamet tumekeng dewasa
Dadya pithataning jalma kang ngandhemi bumi pertiwi
gunungsari indah jalan2 ke cito survei stand buat butik baju muslim.. 😂 ladies nite out without their spouses.. 😍
Ibu2ne onok telu, gamisan kabeh + onok sing jilbaban dowo, anake sing digandeng telu sing digendong loro.. Hemmtalah kemriyek bocah2 + bayek2 ikii.. 😆
nggonku langka saiki ganyong. sagu apa maning. biyen akeh sagu karo ganyong saiki langka.
gatra. Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra. Macapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki: Maskumambang. Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné. Mijil. Ateges wis lair lan jelas priya utawa wanita. Sinom. Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé. Kinanthi. Saka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya. Asmarandana. Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi. Gambuh. Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk njur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan. Dhandhanggula. Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / kulawarga, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula. Durma. Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa. Pangkur. Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha. Megatruh. Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa. Pucung. Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé
sami-sami ngraosakin puji lan syukur kehadirat Allah SWT sehinggo ing wektu punika kito saget makempal ting mriki ing […]
pengarang Wulangreh, yakni Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (ISKS) Pakubuwono IV terasa
Nuladha laku utama, tumraping wong tanah Jawi, wong Agung ing
tuladhaning Kanjeng Nabi, o, ngger kadohan panjangkah, wateke tan betah kaki, rehne ta sira Jawi, sathithik bae wus
saking tlatah blitar. matursuwun kathah dumateng kang gadah worpress niki. mugibekto manfaat kang ageng. kawulo terus madosi artikel-artikel kang kados puniko. mugi mas anshori dipun paringi rejeki kang kathah sehat
Punika Ngasilaken Woh Waosan I: Yesaya 44 : 6 – 8 ; Tanggapan : Jabur 86 : 11 – 17; Waosan II: Rum 8 : 12 – 25 ; Waosan III: Injil Mateus 13 : 24 – 30; 36 – 43 Tujuan: Sasampunipun ndherek mangibadah pasamuwan saged yakin lan pitados bilih kasetyan lan katekunan dhateng Gusti Allah temtu ndhatengaken woh ingkang manis saha endah wonten ing salebeting gesang padintenan. v Khotbah Jangkep Pasamuwanipun Gusti ingkang kinasih, L umantar tayangan televisi punapa dene pawartos ingkang kaserat wonten koran punapa Majalah, kita saget mangertos bilih taksih kathah sedherek kita ingkang gesang wonten ing salebeting kekirangan, mila nalika aben ajeng kaliyan kawontenan gesang ingkang awrat lajeng furstrasi (ngraosaken raos kuciwa ingkang sanget), semplah, lan ical pengajeng-ajeng. Tundhanipun kathah tiyang ingkang sami ngendhat, bunuh dhiri, lan ngginakaken pil koplo. Punapa sebabipun kathah sedherek ingkang ngantos dumugi semanten? Mawerni-werni sebabipun, ing antawisipun kadasta: a. Taksih ktahah masyarakat ingkang tingkat pendidikanipun andhap, temah mboten anggadhahi ketrampilan ingkang cundhuk kaliyan kemajengan jaman, ugi mboten anggadhahi ketrampilan ingkang dipun betahaken kangge nyambut damel. Mila nalika wonten lapangan pekerjaan ingkang mbetahaken ketrampilan ingkang inggil kathah masyarakat ingkang mboten saged mlebet tundhanipun namung saged pasrah lan nampi kawontenan punapa wontenipun b. Pendamelan ingkang wonten menawi katandhing kaliyan ingkang mbetahaken taksih langkung kathah ingkang membetahaken, mila lajeng kathah tiyang ingkang nganggur. c. Kathah tiyang ingkang kecalan pengajeng-ajeng lan frustrasi, awit mboten saged mengikuti perkembangan jaman, tundhanipun rumaos bilih gasangipun punika mboten wonten aosipun lajeng sami tumindak nekat. Pasamuwanipun Gusti ingkang kinasih, Kadospundi kaliyan kita para tiyang pitados, inggih para putraning Allah ingkang kinasih? Kita ingkang kasebat bangsa ingkang pinilih wonten Gusti Yesus Kristus temtu mboten badhe tumindak kados tiyang-tiyang ingkang kasebut inggil punika. Gesang ing dinten punika panci awrat lan angel, nanging mboten badhe ndadosaken kita kecalan pengajeng-ajeng. Pangandikanipun Gusti bab pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten ing satengahing gandum nedahaken dhateng kita bilih gesangipun manungsa punika kedah aben-ajeng kaliyan kawontenan ingkang wor suh. Bab mekaten punika ugi kaadhepi kaliyan para tiyang pitados ingkang nembe kabucal wonten ing Babel. Tekanan lan kawontenan gesang ingkang dipun adhepi dening para kagunganipun Gusti ing Babel punika langkung awrat, ananging sedaya punika mboten badhe ndadosaken semplah ugi putus-asa (kecalan pengajeng-ajeng), malah kosok wangsulipun ndadosaken pambereg ingkang endah kangge ngadhepi gesang lan langkung majeng malih. Pasamuwan kagunganipun Gusti, Lumantar waosan kita ing nginggil, kita saged mendhet piwulang, ing antawisipun: a. Bilih Para kagunganipun Gusti tetap aben-ajeng kaliyan kasunyatan ing Gesang. Gusti Yesus mboten nate aprajanji dhateng para muridipun punapa dene dhateng pasamuwanipun ing pundi kemawon bilih sasampunipun dados tiyang pitados (tiyang Kristen) lajeng badhe uwal saking ruwet-rentenging gesang lan sadaya prekawis gesang padintenan. Kita para kagunganipun ugi tetep badhe aben-ajeng kaliyan kasunyataning gesang lan anglampahi gesang kados dene sedherek-sedherek sanesipun. Prekawis ingkang punika katingal saking piwulang Bap Pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten satengahing gandum. Saben kita para kagunganipun Gusti ugi bandhe ngadhepi raos bingah, raos sisah, raos mangu-mangu, ajrih lan sapiturutipun. Namung sadaya kawontenan punika Gusti Allah saged ngagem murih saenipun gesangipun manungsa. Kacetha ing Kitab Rum 8;28 – ”Saiki kita padha sumurup, yen Gusti Allah uga makarya ana ing samubarang kabeh, njalari becike wong kang padha tresna marang Panjenengane, yaiku para kang tinimbalan miturut ing pepesthening Allah.” Lumantar Pangandika punika kita tansah dipun emutaken dening Gusti Allah bilih Gusti Allah tansah paring pambopong dhateng manungsa, Gusti Allah ugi tansah makarya wonten satenging gesangipun manungsa murih sae lan rahayunipun manungsa, malah wonten prekawis punapa kemawon, kalebet wonten satengahing kasisahan lan pacoben Gusti Allah tansah makarya amrih sae lan kawilujenganipun manungsa. Nalika manunghsa nembe aben ajeng kaliyan kasukan, Gusti Allah tansah makarya murih mboten salah arah, wonten salebeting manungsa nembe kabidhung sisah, Gusti Allah ugi makarya murih kiyat lan teteging manah lan ing tundhanipun mboten selak kaliyan Gusti Allah. Conto: nalika penulis nembe wangsul saking Purbalingga. Wekdal semanten dumugi dhusun kertek lan ngepasi jawah deres sanget dumadakan ban wingking kempes. Penulis kemutan bilih wonten sisih ngajeng wonten truk ageng kawratan kaliyayan momotan. Ing sisih wingking wonten mobil pethak, krana kula kempes ban mobil pethak punika nglanggar kula. Raos anyel, sedih, lan jengkel campur adhuk dados satunggal. Wetawis meh satunggal jam rampung gantos ban saged nglajengaken lampah. Margi katingal nanjak lan wonten mobil ngalami kecelakaan. Sanalika punika penulis minggir lan mandek saperlu nata ati awit ingkang kecelakaan punika truk ingkang ageng lan kawratan momotan mboten kiyat minggah ngunduri mobil pethak wau. Penulis lajeng mangertos bilih menawi mboten kempes ban temtu ugi ndherek dados korban. Wonten ing ngriki kita memahami bilih wonten satengahing kempes ban punika Gusti Allah makarya kangge kita uwal saking kecelakaan, awit saking punika para kinasih sumangga kita anglampahi gesang kanthi sikap positip lan sareh temah kita saged ngadhepi sedaya kasunyataning gesang kanthi sae. b. Para Kagunganipun Gusti kedah tetap anggadhahi Pengajeng-ajeng. Gusti Allah mboten nate kesupen kaliyan prasetyanipun. Awit saking punika kita kedah yakin pitados estu. Wonten satengahing kiyating arus jaman lan pacoben ingkang matubi-tubi, para kagunganipun Gusti mboten badhe kecalan pengajeng-ajeng. Pengajeng-ajeng ingkang kados punika kedah katingal wonten ing salebeting gesang padintenan. Kita pitados bilih pacoben punika dhatengipun saking nglebeting dhiri kita, badhe andadosaken kita remek, ananging menawi pacoben punika dhatengipun saking sajawining diri kita malah badhe ndadosaken iman lan kapitadosan kita langkung kiyat. Mekaten ugi kaliyan kita ing dinten punika, menawi kita kedah aben-ajeng kaliyan alang-alang, malah ugi asring kita dados korban anarkisme, kita mboten badhe semplah lan kecalan pengajeng-ajeng. Kita pitados bilih Gusti Allah mboten negakaken kita piyambakan. Wonten sepenggal kisah lare remaja putri, Dalinah naminipun. Kalahiraken saking brayat miskin, malah kangge sekolah kedah dados buruh cuci lan setrika. Nanging Dalinah mboten mindher, mboten semplah, lan mboten kecalan pengajeng-ajeng. Dalinah tetap berjuang, mbudidaya murih saged kasil gesangipun. Ing sisih sanes Dalinah ugi sregep peladosan wonten satengahing pasamuwan. Dalinah sregep mucal
kepareng tetepungan kaliyan satunggaling warga pasamuwan. Lumantar punika Gusti Allah kepareng paring pedamelan. Lan ing dinten punika Dalinah nampi kalenggahan bendahara salah satunggaling perusahaan. Dalinah sampun kasil gesangipun, sampun ugi emah-emah lan kaparingan momongan, lan Dalinah tetap setya lelados, malah satunggal mobilipun kepareng kangge peladosan kegiatan Sekolah Minggu. Para Kinasih, cetha sanget tumrap kita bilih para kagunganipun Gusti mboten pareng putus-asa, nanging tetep pitados bilih Gusti Allah tansah paring panuntun lan berkah dhateng para kagunganipun ingkang setya lan tekun ndherek Gusti. c. Kasetyan lan Ketekunan Kita mboten badhe Muspra. Rasul Paulus lumantar serat ingkang katujokaken dhateng pasamuwan ing kitha Rum nyebutaken bilih: ”Kabeh wong kang katuntun dening Rohing Gusti Allah, iku dadi putrane Gusti Allah.” (Rum 8 : 14). Ing dinten punika kita punika ingkang pinangka putrane Gusti Allah, awit kita pitados bilih kita katuntun dening Rohing Gusti Allah. Menawi mekaten cetha sanget bilih kita punika minangka ahli waris Keratoning Swarga. Menawi kita dados putrane Gusti Allah lan ahli waris Keratoning Swarga, kita katuntut dening Gusti Allah supados gesang kita tansah miturut Pangandikanipun. Ateges ugi kita kedah setya lan tekun nindakaken dhawuhipun Gusti. Gusti Allah wonten ing Sang Kristus sampun paring jaminan masa depan kita bilih kita mesti saged kasil anggen kita nglampahi gesang. Pangandikanipun Gusti: ”.... sarta Aku wus netepake, supaya kowe padha lunga lan metokake woh lan wohmu iku lestaria, dimen kowe padha kajurungana apa kang kok suwun marang Sang Rama atas saka jeneng-Ku.” (Yokanan 15 : 16b). Ananging para kinasih, punapa kita ugi sampun setya lan tekun temah kita saged ngedalaken woh ingkang sae? Punapa kita ugi sampun nindakaken dhawuhipun Gusti? Gusti Yesus lumantar Matius 5:48 paring dhawuh: ”Mulane kowe padha sampurnaa, kaya dene Ramamu ing swarga iya sampurna.” Menawi murih sampurna temtu angel, lan Gusti Allah inggih pirsa menawi kita mboten saged sampurna. Nanging kita saged setya lan tekun. Kadospundi wujuding kasetyan lan ketekunan punika? Gampil bab punika, kados ta: ± Tekun lan setya masamuwan, mboten dados kutu loncat (sekedhik-sekedhik lajeng masamuwan dhateng greja sanes), mboten gampil ceklek, mboten gampil ngethek ireng (mutungan) ± Tekun lan Setya ngaturaken panuwun-perpuluhan (pisusung wulanan), pembangunan, lsp. ± Tekun lan setya maos Kitab Suci ± Tekun lan setya ndherek pakempalan pandonga lan panyuraos Kitab Suci ± Tekun lan setya lsp. Pungkasanipun kita dipun emutaken kaliyan pangandikanipun Gusti wonten I Korinta 15:58 – ”Mulane para sedulurku kang kinasih, kowe padha dibakuh, ditanpa gingsir, lan tansah sregep anggonmu nglakoni ayahane Gusti ! awit kowe padha sumurup, yen ana ing patunggalaning Gusti, kangelanmu mesthi ora muspra.” Kados pundi punapa kita minangka para putrane Allah ingkang setya lan tekun? Panjenengan ingkang saged
Amung samudana nulya aywa den pepetri
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi,
Ketok ane iyo ngono Cak, lawong wes kadong enak longgo kursi seng empuk ngene ora iso pindah-pindah......Ben koyok wong sugeh toh Cak, mosok dadi wong mlarat ae...gengsi donx?
Kata Si Ical : Oalah ngono toh Cak, Wes arep nyalon maneh opo wes mari urus banjir,
Kanthi grebeg gunungan didhahar sesarengan mujudaken kerukununan saling berbagi , bilih budaya jawi punika budaya adiluhung ingkang wajib kito lestantunaken supados mboten kagiles budaya manca ( amerika,eropa,timurtengah,afrika, lsp) .
Inggih, Kula tumut seneng, awit para manca lan muda ing Indonesia remen
Jangkep Basa Jawa Gusti Allah Punika tuking Pangajeng-ajeng
Kaping Sangalas (Ijo) Enering gesang anamung dhumateng Gusti Waosan I: I Para Raja 19: 9-18; Tanggapan: Jabur 85: 8 -14; Waosan II: Rum 10: 5-15; Waosan III: Injil Mateus 14: 22-33 Tujuwan: Pasamuwan saged ngraosaken bilih nglampahi gesang punika, winengku ing kekendelan lan ngeneraken manahipun tumuju dhumateng Gusti. v Khotbah Jangkep: Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Sang Kristus, P unapa nate panjenengan menggalih bilih nampeni karibedan punika mbingahaken? Temtunipun pitakenan punika kaanggep aneh, boten pinanggih nalar. Menawi kita gadhah sambetan ageng, asring kaanggep nembe ngraosaken reribed, ananging dene kok lajeng dipun wangsuli malih? Punapa nate panjenengan nyenyuwun mugi kaparingana karibedan? Temtu boten wonten ingkang purun. “Payo mrenea karibedan, aku wus suwe nunggu tekamu!” pratela punika badhe kaanggep nyleneh. Samangke kita selehaken rumiyin gesang punika akanthi punapa kemawon ingkang wonten. Ing dinten punika kita dipun-wulang lumantar pangandikanipun Gusti kangge saged nyumerepi kadospundi menggahing gesang punika kedah dipun-adhepi kanthi wicaksana. Sanadyan boten wonten tiyang ingkang ngajeng-ajeng nampeni kasangsaran tumrap piyambakipun, ananging kasangsaran punika boten saged dipun-selaki dening manungsa. Ing wekdal nalika ngalami kasangsaran, manungsa mbetahaken pakiyatan kangge nahanaken kasangsaran wau, tatag, tanggon lan pitados. Krodhaning tiyang sangsaya ketingal boten kados nalika nandhang kasangsaran, katandhingna menawi nandhang kasangsaran. Inggih ing kahanan ingkang makaten punika, kita manungsa dipun sumerepaken dhateng wewatesan kita. Kahanan ingkang ringkih punika ingkang dipun-pratelakaken kanthi jujur dening Kitab Suci lumantar lelampahaning gesangipun para abdinipun Gusti ing Kitab suci. Nabi Elia kondhang dados nabi agung pahlawanipun Allah, lumantar pakaryanipun ngekahi ing bab kasetyanipun umat dhumateng Gusti Allah, piyambakipun mejahi kawan atus seket nabi baal. Nanging nabi Elia boten lajeng rumaos bingah karana sampun mrajaya nabi-nabi baal wau, pranyata Sang Putri Izebel garwanipun Prabu Akhab boten saged nampi tumindakipun nabi Elia, sang nabi lajeng pikantuk pangancamipun Sang Putri Izebel, satemah keplajar ngungsi gesang ngantos plajaripun tebih sanget dumugi wewengkon pasamunan Bersyeba, inggih punika tlatah sisih kidul karajan Yehuda. Plajaripun tebih dumugi ing tengahing pasamunan wau, ing ngriku sang nabi nyuwun kapulunga nyawanipun, kanthi tembung sanes piyambakipun kepingin seda, ananging karana pangrimatipun Allah, sang nabi kaparingan daya kakiyatan mlampah tumuju dhateng redi Horeb. Pucaking cariyosipun nabi Elia, sang nabi kaparingan dhawuh kangge mranata gesangipun umat Israel. Dhawuh punika ngengetaken tiyang dhateng dhawuh ingkang katampi dening nabi Musa, duk ing uni wekdal ingkang sampun kapengker, kangge nuntun bangsa Israel nglajengaken gesang kanthi pepaken-pepakenipun Allah. Pasamuwan ingkang kinasih, Beda sakedhik kaliyan cariyosabdinipun Gusti ing Kitab Suci inggih punika sekabatipun Gusti ingkang nami Petrus. Sanadyan ing sacelakipun Petrus punika Gusti Yesus piyambak, ingkang sampun ngyektosaken bilih sanes memedi, tuwin sampun maringi daya pakiyatan, utawi Petrus ingampilan panguwaosipun Gusti saged mlampah ing sanginggiling toya, ewa samanten karana Petrus langkung nggatosaken prahara, satemah Petrus ambles ing toya. Bok manawi kita badhe nglepataken Petrus, karana piyambakipun boten pitados, kadosdene panyaruwenipun Gusti dhateng Petrus, kita inggih lajeng tumut nyaruwe Petrus, nanging patrapipun Petrus rak inggih sami kaliyan patrap kita. Nalika kita nahanaken momotaning gesang, kita asring nggatosaken dhateng momotan lan kasisahaning gesang wau. Satunggal bab ingkang yektinipun badhe nguras daya pakiyatan karana kita langkung migatosaken dhateng momotan wau. Punika ingkang njalari sayah lan lungkrah jalaran awrating momotan. Sayahing manah badhe numusi ing praupanipun tiyang, satemah tiyang ketingal tanpa lejar, alum, ketingal langkung sepuh katandhingaken kaliyan umuripun. Sayah lan lungkrah pancen dipun alami dening manungsa, bab punika badhe nedahaken pancen manungsa punika winates. Nanging wewatesan wau boten ateges manungsa boten saged ngawonaken. Gesang ing kawontenan ingkang makaten pancen boten saged dipun-singkiri. Ingkang baku manungsa boten saged gesang tanpa wontenipun sadaya ewah-ewahan kahananing gesang. Karana saking punika boten trep manawi manungsa ngunjukaken pandonga nyuwun supados dipun uwalaken saking prakawis. Ingkang prelu dipun-gatosaken dening manungsa inggih punika manungsa kedah nggumantungaken gesang dhumateng Gusti Allahipun. Emanipun bilih Gusti Allah asring boten dipun-akeni sampun nuntun dhateng karaharjaning gesangipun. Manungsa badhe ngaken bilih sadaya punika awit anggenipun ngupadi lan saking kapinteranipun piyambak. Ing perangan punika manungsa lajeng boten saged dundum dhateng sesaminipun. Ingkang kalampahan engga dinten punika manungsa nengenaken dhateng kabetahanipun piyambak, dene tiyang sanes dados prakawisipun tiyang sanes. Ing gesang punika cinawisan samukawis ewah-ewahan. Manungsa boten saged nduwa ewah-ewahan badhe kalampah. Satemah sangsaya melok wewatesaning manungsa, punapa malih bab pepejah, manungsa babar bisan boten darbe kawasa. Manungsa sanget anggenipun mbetahaken sesambetan kaliyan Gusti Allah. Kados ingkang kalampahan ing gesangipun nabi agung Elia, utawi juru mazmur ingkang ngakeni bilih Gusti Allah nitahaken samukawis kangge manungsa, pramila Gusti piyambak ingkang kagungan saha maringaken samukawis ingkang dipun-betahaken kangge manungsa. Sinten ta manungsa punika dene kok boten mbetahaken Gustinipun? Kasunyataning gesang punika boten saged uwal saking pangreksanipun Allah. Boten pinanggih nalar manawi manungsa boten sesambetan kaliyan Gustinipun. Minangka pasamuwan Kristen, ingkang sampun ginulang ing bab kadospundi katresnanipun Allah, langkung lebet malih panampining pasamuwan ing bab Gusti Allah wonten ing Sang Kristus. Gusti ingkang nyata wonten ing gesang punika, ingkang nyarengi kita pasamuwanipun, Gusti ingkang nyagedaken manungsa mlampah ing sanginggiling prakawis ingkang sinamar lan wigati. Inggih namung Gusti piyambak dados enering gesang punika. Manawi Gusti sampun dados enering gesang kita, mila ingkang nama nglampahi gesang punika pancen sampun samesthinipun yen kedah nanggel punapa kemawon salebeting kita ngenerakaken gesang dhateng Gusti. Punapa ingkang kita tanggel boten ateges pinangka karibedan, ananging kasagedan kangge nglampahi gesang punika. Manawi makaten, inggih nglampahana gesang kanthi kebak panuwun lan tetep ngeneraken gesang lan manah kita dhumateng Gusti.
sadhar bilih gesangipun wonten ing donya kaaben-ajengaken kaliyan mawarni pemanggih, kapitadosan engkang benten (plural). Warganipun pasamuwan kasagedna gesang prasaja, kanthi tansah nengenaken gesang kebak ing sih, mbabaraken berkah lan mujudaken sihing Allah ing tengahing bangsa. v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang dipun kasihi dening Gusti, D inten punika pengetan Hari Pramuka Indonesia. Mbok bilih ing antawising kita wonten ingkang nate utawi taksih dados Pramuka. Saderengipun taun 1961, Pramuka dipun-sebat Pandu. Padatanipun ingkang ndherek Pramuka punika lare sekolah, dene pramuka wau kawontenaken ing sajawining wekdal sinau ing sekolah, utawi ekstra-kurikuler. Saperangan lare mbok bilih boten remen, nanging sanesipun iinggih wonten ingkang remen sanget. Sanadyan lare remen punapa boten dhateng Pramuka, ingkang nama Dasa Dharma Pramuka ingkang kedah dipun apalaken dening anggota Pramuka punika sae sanget kangge kita. Sumangga kita tingali isining Dasa Darma Pramuka punika wonten ing Bahasa
Menawi sadasa prakawis kala wau dipun-apalaken lan ugi dipun-estokaken dening anggota lan mantan anggota Pramuka, andayani gesang punika badhe kraos ngremenaken. Punapa malih ing satengahing gesangipun bangsa Indonesia ingkang maneka warni punika. Ing Indonesia punika ndarbeni samukawis wewernen. Suku, basa, adat tatacara, agami, lan golongan politik, sadaya warni-warni. Karana saking punika bangsa Indonesia lajeng gadhah sesanti, Bhinneka Tunggal Ika; sanadyan beda-beda nanging tetep satunggal lan manunggal. Menawi Dasa Darma Pramuka kala wau dipun-lampahi ingkang nomer kalih lan sekawan kemawon, badhe karaos beda-bedanipun bangsa Indonesia punika badhe dados bab ingkang aji sanget. Nanging kasunyatanipun, beda-bedanipun bangsa Indonesia punika asring dipun dadosaken reribed. Saperangan golongan rumaos leres piyambak, mila pangangkahipun golongan sanes kedah dipun sirnakaken. Pamanggih ingkang makaten punika dipun-wastani eksklusif. Pamanggih kados makaten punika njalari crah utawi malah ngantos ngginakaken kekerasan, ing antawising golongan, sae suku, agami, punapa dene politik, lsp. Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti. Satunggaling prakawis ingkang saged njalari tuwuhipun sikep eksklusif (boten saged nampi bab ingkang beda) inggih punika caranipun maos Kitab Sucinipun piyambak-piyambak. Upaminipun, ing agami Kristen, menawi sami maos bab umat prajanjian, lajeng saged nuwuhaken raos bilih piyambakipun langkung inggil lan leres piyambak. Dados tiyang ingkang beda agami, greja, lan tiyang Kristen ingkang boten nunggal bangsa kedah dipun sirnakaken. Pamanggihipun bangsa Yahudi utawi Israel ing Kitab Suci inggih kados makaten. Sami rumaos bilih bangsa Israel dados bangsa pilihanipun Gusti, temahan bangsa sanes inganggep mapan ing sajawining kawilujengan lan ateges najis, kaanggep sanes sesamining manungsa. Nanging waosan kapisan saking Kitab Yesaya kala wau, nelakaken bilih Gusti medhar sabda bab bangsa manca ingkang tumut mlebet dhateng kawilujengan. Boten namung tiyang Israel, nanging ugi bangsa manca ingkang ajrih asih dhateng Gusti. Prakawis punika dipun-tandhesaken malih nalika kita maos seratipun Rasul Paulus kagem pasamuwan ing kitha Rum. Menawi rumiyin tiyang Yahudi nampeni kamirahaning Gusti arupi kawilujengan, sapunika tiyang manca ugi nampeni kanugrahan ingkang sami. Punika piwulangipun Rasul Paulus bilih sesipataning kawilujengan punika kangge sadaya tiyang. Kanthi langkung tajem malih, pepanggihanipun Gusti Yesus kaliyan tiyang estri saking Kanaan wau, nelakaken bilih kawilujengan punika ugi kangge tiyang manca. Tiyang Kanaan kala samanten kaanggep satrunipun bangsa Israel wiwit wiwitan mila. Nanging tiyang estri saking Kanaan wau malah dipun-sebat dening Gusti Yesus gadhah pangandel ingkang ageng. Ketingalipun boten wonten tiyang sanes ingkang dipun sebat makaten dening Gusti Yesus. Agenging pangandelipun punika ketawis saking anggenipun pitados bilih katresnanipun Gusti boten winates namung wonten ing satunggal bangsa. Tiyang sajawining Israel inggih saged nampeni katresnan punika. Sanadyan namung dipun-gambaraken kados segawon ingkang nedha cuwil-cuwilaning roti ingkang dhawah saking meja. Waosan ingkang kaping tiga kala wau, nelakaken ugi bilih kawilujengan punika wujuding katresnanipun Gusti dhateng manungsa lan boten saged dipun-watesi punapa kemawon, kalebet bangsa. Menawi lare sekolah minggu punika anggenipun sami tetembangan, “Yesus cinta s’gala bangsa… s’gala bangsa di dunia…” Menawi ayat-ayat wau ngendikakaken bab punika, ateges kita boten pareng amemilah, bilih beda punika sampun limrah. Nanging patrap memilah punika klentu. Dene menawi sampun boten wonten patrap mbedak-bedakaken, lajeng punapa ingkang kedah kita lampahi salajengipun? Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti, Kitab Jabur ingkang dados tanggapan, nggambaraken kawontenan panen. Padatanipun ing Israel, lan ugi ing Jawi, wekdal panen punika wekdalipun sadaya anggotaning brayat lan masyarakat ngempal, sami ngawontenaken pahargyan. Sae ingkang sepuh, anem, mlarat, sugih, sami ngempal, nunggil dados satunggal, boten wonten ingkang dipun bedak-bedakaken. Naminipun wekdal bingah, inggih lajeng pista, tipis tur rata. Sadaya pikantuk bageyan ingkang sami, boten dipun bedakaken. Sadaya ngaturaken panuwun awit berkahipun Gusti lumantar panen ingkang dipun-tampeni. Sadaya kabingahan kaesokaken temahan sadaya ugi ngraosaken kabingahan punika. Menawi ing salebeting gesang boten sami dipun-bedakaken malih, gesang punika ngemperi kados saweg wonten ing salebeting pista. Sadaya mahargya gesang, sadaya andum kabingahan lan berkah ingkang sampun dipun-tampeni. Mahargya gesang ateges nampeni sadaya tiyang minangka sesami manungsa, boten gumantung kaliyan golonganipun. Ugi ateges sami tulung-tinulung amargi sadaya rumaos sampun binerkahan. Makaten ugi sami sesarengan mbekta karaharjan lan kabingahan lumantar kesagedan ingkang dipun paringaken dening Gusti. Boten sisah dredah bab piwulang agami utawi bab adat bangsanipun piyambak-piyambak. Sesarengan makarya kangge manungsa. Asia, kalebet Indonesia, misuwur amargi kathah tiyang mlaratipun. Lan malih mlaratipun punika boten namung mlarat limrah, ananging mlarat ingkang sanget. Punapa kita sami purun sesarengan mbudidaya ngirangi cacahing tiyang ingkang mlarat sanget punika? Indonesia ugi nate dipun wastani negari ingkang paling kathah ngrisak wana, ingkang damel donya sangsaya benter. Punapa kita sami purun sesarengan njagi kawontenaning bumi kita punika? Indonesia mapan ing panggenan ingkang gampil kenging bencana alam. Punapa kita sami purun sesarengan siyaga temahan menawi wonten bencana boten kathah korban lan menawi sampun ketaman bencana, punapa kita purun gotong-royong mbiyantu mulihaken malih? Indonesia ugi gampil sanget ngalami bencana sosial. Punapa kita purun sami andhap asor lan ngajeni tiyang sanes, temahan gesang punika saged dipun-lampahi sesarengan ing salebeting kabingahan? Dinten punika dinten Pramuka. Para Pramuka punika sampun miwiti kasaenan lumantar Dasa Darma Pramuka ingkang dados tuntunanipun. Sapunika wekdal kangge kita minangka umatipun Gusti ingkang tresna
Tanggap Warsa Kamardikan RI Kaping 66 GUSTI ALLAH PUNIKA TUKING PANGAJENG-AJENGIPUN SADAYA BANGSA Waosan I: Yesaya 11:1-10; Tanggapan: Jabur 117
agami sanes. Ugi kaatag mangertosi bilih beda-beda ingkang wonten ing satengahing masyarakat boten ateges njalari memengsahan,
Jangkep Para sadherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, D inten punika mujudaken dinten ingkang adi, awit samangke sampun 66 taun anggenipun bangsa kita mardika. Merdeka, merdeka, merdeka! Minangka panguwuh ingkang sampun ngumandhang rikala 17 Agustus 1945. Minangka panguwuh ingkang nglairaken pangajeng-ajeng saha dados tandha bilih bangsa punika gadhah kuwaos nemtokaken hak gesangipun piyambak. Ananging dumugi wekdal punika, punapa panguwuh mardika taksih nggadhahi makna ingkang adi? Sinaosa sampun mardika nanging kita dipun aben-ajengaken kaliyan prakawis-prakawis ingkang sangsaya adamel trenyuhing manah. Bangsa ingkang nggadhahi kuwaos kangge nemtokaken dhirinipun piyambak, punapa kedah ketingal wonten ing tumindak-tumindak ingkang asor? Prakawis ingkang winastanan alit lan ageng gilir gumantos kalampahan wonten ing satengahing negari punika. Tundhonipun nuwuhaken pitakenan menawi kita ngaken sampun mardika, mardika ingkang kados pundi ingkang kababar ing satengahing bangsa punika? Taksih asring jumedhul pambudidayanipun satunggaling kelompok ingkang badhe nguwaosi pamarentahan, damel ewah-ewahan ing bab ideologi negari, kadosta NII (Negara Islam Indonesia). Lajeng asring kita pireng pawartos para pamimpin negari tumindak nylingkuhaken arta (korupsi), sami rebatan panguwaos ingkang tundhonipun nuwuhaken crah lan padudon antawisipun kelompok satunggal lan satunggalipun. Ontran-ontran wonten ing bab olahraga, mirungganipun bal-balan ingkang boten rampung-rampung. Asiling para olahragawan badminton ingkang sangsaya dangu sangsaya mlorot kaunggulanipun. Para lare ingkang kedahipun ing wekdal enjang wonten ing papan pasionan nanging malah wonten ing margi saprelu ngemis, nyambut damel ndherek tiyang sepuhipun upaminipun pados wedhi ing lepen. Menawi dipun tangleti kenging punapa boten sekolah, wangsulanipun awit dipun dhawuhi dening tiyang sepuhipun supados mbiyantoni nyekapi kabetahan padintenan. Punapa punika boten damel girising manah kita? Lan taksih wonten malih pawartos ingkang damel girising manah kados ta pawartos padudon, sami-dene mejahi, panganiaya sarta sanes-sanesipun. Ningali kanyataning gesang ingkang makaten punika, punapa ta maknaning mardika tumrap bangsa kita? Punapa mardika punika tegesipun saged tumindak punapa kemawon ngantos nerak pranatan lan sasekecanipun piyambak? Punapa mardika punika tegesipun ugi ngutamekaken dhiri pribadi ngantos pados rejeki kanthi nglirwakaken pranataning masyarakat punapa dene negari? Punapa mardika punika namung kangge kemaremaning pribadi temah gesangipun tiyang sanes punapa malih ingkang saking golongan lan agami sanes boten dipun gatosaken. Boten preduli tiyang sanes sanadyan tiyang sanes ngantos kerapan, sangsara, miskin lan sapiturutipun. Awit saking punika, tumrap kita tiyang Kristen kados pundi anggen kita kedah paring makna bab kamardikan kasebat? Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Yektinipun umat Kristen tinimbalan mbudidaya lan nuwuhaken makna ingkang anyar murih kababaring makna mardika ingkang sejati. Temah tembung mardika punika boten namung kandheg ing pangucap. Mardika kedahipun nggadhahi makna kababaring kawontenan ingkang saged dipun raosaken dening sesaminipun ingkang migunani lan maedahi. Supados makna anyar sesambetan kaliyan tembung mardika punika saged kababar, mesthi nipun kawiwitan saking gesangipun pasamuwan anggenipun nganyaraken pangretosanipun magepokan kaliyan pamawas bab Gusti Allah. Awit nalika tiyang ngugemi agami sami nggadhahi raos culika dhateng umat agami sanes, nggadhahi sikep bilih piyambakipun ingkang langkung prayogi tinimbang tiyang sanes, pramila ingkang kababar inggih punika namung pandamel ingkang nengenaken kapentinganipun pribadi, kelompok lan golonganipun. Pangandikanipun Yesaya 11:1-10, paring pambiyantu tumrap kapitadosan kita anggenipun badhe damel ewah-ewahan ing bab mujudaken tembung mardika ingkang sejatosipun. Pangandika kasebat ngatag kita wantun mbikak pangretosan bilih pakaryanipun sang Mesih punika kagem sadaya umat titahipun tanpa mawang kawontenan. Rawuhipun Sang Mesih ing jagad saprelu mitulungi gesanging umat tumuju dhateng kasaenan, temah wangsul malih kados kawontenan ingkang sampun kagambaraken wonten ing taman Pirdus (Yesaya 11:6-9). Sang Mesih wonten ing paseksining nabi Yesaya boten badhe njejegaken kaadilan kanthi tumindak keras, kanthi ngasta gaman lumebet ing paprangan kados ingkang dipun gambaraken dening umat Israel wekdal semanten (kados dene gegambaranipun perang Baratayuda). Panjenenganipun boten badhe njejegaken karajanipun prabu Dawud kanthi paparangan. Salajengipun pangertosan bilih panguwaosipun Gusti boten namung pinaringaken namung kangge bangsa Israel dipunakeni dening juru masmur. Jabur Masmur 117 paring pangertosan bilih panguwaosipun Gusti Allah punika kangge sadaya bangsa. Kanthi makaten dipun-sambetaken kaliyan kamardikanipun nagari Indonesia pangandikanipun juru masmur punika minangka tambahing pangertosan ingkang sangsaya mbikak paningal kita bilih sih lan panguwaosipun Gusti Allah punika boten ateges namung dipun paringaken kangge pasamuwan utawi tiyang Kristen kemawon, nanging kangge sadaya warganing masyarakat Indonesia. Sadaya sami kaparingan sihipun Gusti kangge mangun negari Indonesia ingkang raharja tanpa mawang punapa agami, golongan punapa dene suku bangsanipun. Pramila punika menawi wonten ing lebeting manah bok menawi tuwuh pepinginan bilih negari punika kapimpin dening satunggaling tiyang Kristen, utawi kita sami nggadhahi pepinginan supados kathah tiyang Kristen ingkang dados pamimpining negari ingkang saged nulungi pasamuwan sanesipun, punapa punika boten ateges namung nenenganaken pikajengipun piyambak? Lajeng punapa bedanipun gegadhangan kasebat kaliyan tiyang-tiyang ingkang gesangaken pamawas bab NII? Rasul Paulus lumantar serat Rum 15:1-13 ngendikakaken menawi kita dereng saged luwar saking saking pamawasing agami ingkang ciyut, taksih dipun-reh dening sikep nengenaken pribadi, tumindak culika dhateng umat agami sanes, temtunipun njalari gesang padintenan kita boten badhe ngraosaken tentrem rahayu. Awit ing salebeting gesang sesarengan kedahipun katalesan sikep andhap asor, tentrem rahayu, boten bedak-bedakaken satunggal lan satunggalipun. Sanes tumindak ingkang pados lenanipun umat sanes temah dipun asoraken. Miturut rasul Paulus supados sih lan panguwaosipun Gusti punika saged tinampi lan dipunraosaken dening sadaya tiyang, satunggal lan satunggalipun kedah sami purun gesang kanthi rukun, andhap asor lan ajen-ingajenan. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Ewah-ewahanipun pangretosan bab sih tresnanipun Gusti Allah kedah dipun wiwiti saking gesang ingkang purun lan sumadiya mbangun karukunan kaliyan tiyang sanes,
kanthi boten dipun-sarengi sikep culika punapa malih kanthi sesidheman wonten ing manah nggadhang supados pambiyantunipun tiyang Kristen andadosaken tiyang sanes purun manjing Kristen. Pangraos ingkang makaten kedah dipun-singkiraken. Rasul Paulus lumantar seratipun mulang supados ing salebeting gesang sesarengan kaliyan umat sanesipun kedah linandhesan raos urmat-ingurmatan punapa dene ajen-ingajenan. Pangaken bilih sih lan panguwaosipun Gusti punika pinaringaken kangge sadaya tiyang ing salumahing bumi punika dados sarana anggen kita ngudi gesang ingkang kebak ing tentrem rahayu. Pancen sanes prakawis gampil, malik grembyang ngewahi pamawas ingkang leres magepokan kababaring sih katresnanipun Gusti Allah kangge sadaya manungsa. Punika kedah dipun-wiwiti saking kasanggeman pribadi anggenipun wantun medhot blengguning raos culika, serik punapa dene sikep dhirinipun langkung prayogi katimbang tiyang sanes. Kedahipun tiyang Kristen sami nulad pakaryanipun Gusti Yesus, dene Panjenenganipun sumanggem boten nguja hawa nepsu pribadi utawi namung paring kamaremaning umat wekdal semanten kanthi mbelani tiyang Yahudi kemawon. Nalika satunggaling golongan sami sarujuk anggenipun badhe mejahi Gusti Yesus, Panjenenganipun boten nanggapi, nanging Panjenenganipun malah sumingkir lajeng ngetingalaken cara gesang ingkang saged nuwuhaken pangajeng-ajeng. Raos culika, meri lan nengenaken dhiri pribadi ingkang dipun tindakaken dening sawenehing tiyang Yahudi boten dipun-tanggapi dening Gusti kanthi males tumindakipun tiyang-tiyang kasebat. Nanging Panjenenganipun nanggapi kanthi cara gesang ingkang tetep nresnani lan ngladosi manungsa ingkang mbetahaken sih katresnaning Allah. Wekdal semanten pakaryanipun Gusti Yesus beda kaliyan ingkang dipun-kajengaken dening tiyang Yahudi. Awit sadaya tiyang Yahudi sami ngajeng-ajeng supados Gusti Yesus mulihaken karajan Israel kados jamanipun prabu Dawud. Ancas rawuhipun Sang Mesih antawisipun Gusti Yesus kaliyan tiyang Yahudi beda. Awit miturut Gusti Yesus Sang Mesih sejatinipun ngulungaken gesangipun murih kababaring karsanipun Gusti Allah inggih punika kawilujengan tumrap jagad. Injil Mateus 12:15b-21, Gusti Yesus paring katerangan bilih anggenipun nepangaken jati dhiri minangka Sang Mesih boten kinanthenan pedang lan bedhil, sarta boten remen tukar padu utawi gembar-gembor, utawi sesorah ing margi-margi. Ananging kanthi ngetingalaken manah ingkang kersa nresnani lan ngladosi kagem kababaring kaadilan lan tentrem rahayu. Ewah-ewahan seserepan ing babagan keallahan ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus, sampun nuntun tiyang-tiyang saking bangsa-bangsa sanes, saking sajawining bangsa Israel sami nampeni pangajeng-ajeng lan maringaken pangajeng-ajeng gesangipun dhumateng Gusti Allah. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Napak ing gesang kita sabangsa, sesambetan kaliyan kamardikan negari kita Indonesia kaping 66, sumangga kita sami nulad pakaryanipun Gusti Yesus, minangka umat kagunganipun kita katimbalan ngetingalaken cara gesang ingkang linandhesan sih-katresnan, lados-linadosan, mbudidaya mbabar kaadilan, ngudi tentrem rahayu lan sapiturutipun. Kanthi makaten sageda umat ing salumahing bumi kanthi sora ngucapaken pangaken bilih Gusti Yesus, inggih Gusti Allah ingkang kebak ing sih katresnan, saha katresnanipun ingkang kababar tumrah tumrap sadya manungsa tanpa wates. Merdeka!
SEKSINIPUN SANG MESIH ING SATENGAHING BANGSA Waosan I: Yesaya 51:1-6; Tanggapan: Jabur Masmur 138 Waosan II: Rum 12:1-8;
pun ing satengahing bangsa mirungganipun dados seksining Sang Mesih kanthi tumindak ingkang leres. v Khotbah Jangkep Para sadherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, W onten ing negari kita punika dumugi samangke taksih asring kalampahan tuwuhipun prakawis magepokan kaliyan agami utawi kayakinan. Upaminipun, ing wulan Februari kepengker sagolongan tiyang ingkang boten saged nampi putusaning sidang ing pangadilan Temanggung lajeng ngrisak lan ngobong gedhong greja punapa dene papan pasinaon. Conto sanesipun ingkang nedahaken peranganing bangsa punika kecalan raos kamanungsan inggih punika sagolongan tiyang ingkang ngugemi kayakinan Ahmadiyah ing Cikeusik, Pandeglang, Banten dipun-pilara malah wonten ingkang dipun-pejahi dening tiyang-tiyang ingkang boten tanggel jawab. Makaten punika sawatawis tumindak kejem ingkang kalampahan ing satengahing bangsa punika kamangka kita sadaya ngaken bilih kita punika bangsa ingkang nindakaken Pancasila mirungganipun sila kapisan, Ketuhanan Yang Maha Esa. Magepokan kaliyan prakawis-prakawis kala wau, ing pundi kababaring kapitadosan punapa dene mituhunipun umat dhateng Gusti? Magepokan kaliyan prakawis-prakawis ingkang nrenyuhaken wau, ing samangke sumangga kita ngraos-raosaken kawontenan gesang kita piyambak-piyambak. Punapa kita sampun nindakaken tugas kita minangka pribadi punapa dene pasamuwan ing satengahing gesang sesarengan? Mesthinipun kita sadaya nyarujuki gegadhanganing bangsa kita inggih punika ngener dhateng masyarakat ingkang adil, raharja lan tentrem rahayu. Nanging, punapa kita sampun mbudidaya sesarengan kanthi temen-temen ngudi ingkang dados gegadhanganing bangsa negari kita punika? Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Menawi kita sinau sesarengan waosan ing dinten punika, saboten-botenipun kita saged manggihaken prakawis ingkang wigati inggih punika Gusti Allah makarya mbabar kawilujengan saha karaharjan tumrap umatipun. Gusti Allah ngersakaken wontenipun tanggapan awit saking pakaryanipun kasebat. Lan tanggapaning umat katalesaken lumantar prakawis, setunggal, Yesaya 51:1-6. Gusti Allah prajanji badhe mbabar kawilujengan lan karaharjan tumrap umatipun nanging umat tinimbalan ngudi enering gesang dhateng Gusti temah katentreman, berkah, sih rahmat saha pamulihan badhe kaparingaken dhateng umatipun. Kalih, lumantar Jabur Masmur 138 ngewrat pangucap sokuripun juru masmur anggenipun nanggapi pakaryaning Allah jalaran Panjenenganipun sampun midhangetaken punapa ingkang dados panyuwunanipun umat, Panjenenganipun sampun mratelakaken prajanjinipun dhateng para raja ingkang temtunipun magepokan kaliyan prakawis karaharjan, Panjenenganipun boten ngremehaken tiyang asor tegesipun Gusti Allah badhe mbelani manungsa ingkang dipun-remehaken, Panjenenganipun sampun mbelani umatipun saking tanganipun para mengsah lan pakaryan astanipun Gusti tetep langgeng salaminipun. Tiga, tanggapaning umat kados ingkang kawulangaken ing Rum 12:1-8 kababar ing sikep gesang padintenan kados ta: boten madha rupa kaliyan jagad, saged ngendhaleni dhiri, ngginakaken talenta peparingipun Gusti saha tansah bingah ing sadhengah kawontenan. Dene angka sekawan, wonten ing Injil Mateus 16:13-20 ngewrat paseksi bab Yesus Kristus. Yesus punika pancen utusaning Allah murih kawilujenganing jagad punika. Pangakenipun Petrus punika pangaken ingkang magepokan kaliyan tugas timbalanipun inggih punika dados watu karang lan ugi abdi ingkang nyepeng soroging kraton swarga. Tembung dados watu karang mesthinipun ngener dhateng ancas tartamtu inggih punika Petrus dados saka-guru utawi pandhemen pratelan kapitadosan dhumateng Gusti. Petrus dados tetales pangaken bilih Yesus punika utusaning Allah ingkang mbabar kabingahan, bedhamen, karaharjan saha kawilujengan tumrap sadaya umat titahipun. Ing sisih sanes, Petrus ugi tinimbalan nyepeng soroging kraton swarga. Tembung kasebat boten ateges Petrus ingkang nyepeng kuwaos nemtokaken sinten kemawon ingkang dipun-keparengaken mlebet kraton swarga. Nanging tembung kasebat tegesipun inggih punika bilih lumantar Petrus badhe tuwuh pasamuwan. Menawi dipun-sambetaken kalih pangertosan kasebat tegesipun bilih Petrus tinimbalan dados seksi martosaken tentrem rahayu tumrap tiyang kathah. Awit, underaning kraton swarga inggih punika tentrem rahayu. Mila prakawis tentrem rahayu punika dados timbalan ingkang nyata tumraping Petrus. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Taksih sambet kaliyan tanggap warga kamardikan negari kita ingkang kaping 66, mangga kita raos-raosaken malih punapa maknanipun kamardikan ingkang sejatosipun kasambetaken kaliyan kasunyatanipun ing satengahing bangsa kita. Tembung mardika punika boten saged dipun-pethal saking prakawis katentreman utawi karahayon. Sinaosa kita sabangsa ngakeni bilih kita sampun mardika nanging kasunyatanipun kamardikan ingkang sejati dereng kababar wonten ing satengahing bangsa kita. Taksih kathah panindhes makaten ugi bedak-bedakaken golongan satunggal lan satunggalipun dadosa ingkang katindakaken dening panguwaos punapa dene golongan-golongan ingkang kumowaos. Prakawis bebencengan antawisipun agami satunggal lan satunggalipun. Piwulang utawi ideologi ingkang kasambetaken kaliyan agami tertemtu kasebaraken dhateng nem-neman ing negari punika. Menawi kawontenanipun kados makaten punika dipun-kendelaken kemawon, kados pundi kedadosanipun bangsa punika ing mangsa ngajengipun? Pangandikanipun Gusti dinten punika ngengetaken bab timbalan kita minangka tiyang Kristen ingkang kedah nekseni Sang Mesih ing satengahing bangsa kita. Ngener dhateng underaning pangandikanipun Gusti, ingkang wigati inggih punika pamawas bilih Gusti Allah milujengaken umatipun. Saking pakaryan kawilujengan ingkang katindakaken dening Gusti kasebat, umatipun Gusti tinimbalan tansah ngucap sokur awit sih rahmatipun Gusti Allah kanthi tumindak leres saha tansah mbabar katrentreman ing pundi kemawon umat kapapanaken. Awit saking punika sumangga kita naliti gesang kita piyambak-piyambak, dadosa pribadi punapa dene pasamuwan punapa kita sampun estu dados seksi Sang Mesih? Asring kalampahan kita nyupekaken timbalan kasebat. Nalika kita rumaos bilih kapitadosan kita ingkang paling leres katimbang tiyang sanes tundhanipun sikep kita ngremehaken tiyang sanes. Nalika greja kirang celak kaliyan masyarakat temahan paladosan-paladosaning greja punika condhong nggatosaken kabetahanipun piyambak, tundhonipun greja boten dipun-remeni dening masyarakat. Gedhong greja kabangun magrong-magrong kathah wragadipun, kamangka ing sakiwa tengening greja madeg griyanipun tiyang miskin, papa lan sekeng. Greja boten wantun nyuwantenaken kaleresan ningali prakawis-prakawis ingkang magepokan kaliyan masyarakat, awit greja langkung remen pados slamet tumraping dhirinipun piyambak. Tumindak makaten punika saged kemawon katindakaken dening pasamuwanipun Gusti ingkang kedahipun
bangsa punika. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Underaning pangandikanipun Gusti saking Injil dinten punika, ngengetaken kita bab timbalaning gesang kita minangka watu karang saha nyepeng soroging kraton swarga. Timbalan kasebat boten namung timbalanipun Petrus, nanging ugi dados timbalan kita ing jaman samangke lan wonten ngriki. Gusti nimbali kita dados watu karang tegesipun dados dhasar utawi pandhemen jejeging ajining dhiri tumraping sadaya manungsa, sinten kemawon tanpa wates. Gusti inggih nimbali kita nyepeng soroging kraton swarga, tegesipun kita dados seksinipun kanthi ngraos-raosaken saha mbabar bedhamen, dadosa ing pakaryan punapa dene paladosan kita. Awit saking punika ing pangibadah wekdal samangke, prayogi sanget kadadosaken sarana anggen kita mratelakaken bilih kita sadaya, dadosa sacara pribadi punapa dene pasamuwan punika minangka seksinipun Sang Mesih. Dados seksinipun Sang Mesih ingkang ateges lumantar pangangen-angen, pitembungan punapa dene lampah kita ngudi kautamen. Makaten ugi kita purun andum tentrem rahayu ing pundi kemawon kita kapapanaken dening Gusti. Sepisan malih taksih sambet kaliyan pahargyan tanggap warsa kamardikaning bangsa kita kaping 66 punika kita pisungsungaken karya punapa dene paladosan kita murih santonsaning bangsa kita. Sumangga kita ngudi lampah gesang ingkang leres atetales katresnanipun Gusti ingkang sampun mbabar
Kaping Kalih Likur (Ijo) NAMPENI PANETERING JIWA Waosan I: I Yer 15:15-21, Tanggapan: Jabur 26:1-8, Waosan II: Rum 12:9-21, Waosan III: Injil Mateus 16:21-28 Tujuwan: Ngiyataken kapitadosaning pasamuwan ing satengahing kawontenan gesang ingkang awrat. v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang dipun-tresnani lan ugi nresnani Gusti, I ng gesang kita padintenan, kita mesti nate ngraosaken momotan gesang. Menawi momotan punika dipun-taliti lan dipun-raosaken, momotan gesang punika tuwuh awit kita punika tiyang pitados. Ing babagan punika momotan gesang saged karaosaken sacara pribadi punapa dene sesarengan minangka pasamuwan. Kita punika pancen dados golongan minoritas, lan kadosipun sampun jamak limrah menawi minoritas punika mesti ngalami prakawis awit madeg dados golongan alit. Ing babagan panganiaya ingkang karaosaken dening pasamuwan (gereja), Majalah Inspirasi Edisi wulan Maret 2011 kaca 28-29 nyerat bab kawontenan gereja ingkang ngadhepi prakawis punika. Pawarta punika dipun serat kanti jejer “Gereja – gereja yang teraniaya.” Ing bab punika, prakawis ingkang dipun-adhepi dening sawetawis pasamuwan antawisipun ngengingi anggelipun pikantuk IMB, wontenipun papan pangibadah ingkang dipun-segel pamarintah awit bujukanipun golongan tertemtu temah boten saged dipun-agem mangibadah malih. Gereja gereja ingkang dipun-risak lan ugi wonten ingkang dipun-bakar. Awit bab punika kathah pasamuwan ingkang kepekso pindah, malah wonten ingkang lajeng mangibadah ing mergi lan trotoar jalan. Boten punika kemawon, boten trimah namung grejanipun ingkang dipun-risak, pimpinan lan warganing pasamuwan ugi wonten ingkang ngantos dipun-aniaya. (saged dipun-tambah pengalaman pribadi gereja setempat- khususipun ingkang kelampahan ing wulan desember 2010, sawetawis gereja ngalami persoalan punika) Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti, Panganiaya ugi dipun-raosaken ing gesang pribadi padintenan. Kita asring mireng cariyos sadherek kita ingkang boten estu pikantuk jabatan utawi pedamelan awit ngrasuk kapitadosan dhumateng GustiYesus. (Dipun cariosaken pengalaman ingkang gadhah sesambetan raket kaliyan
Punapa ingkang kelampahan punika saestu nuwuhaken pitakenan ing manah kita. Kenging punapa punika kelampahan? Kenging punapa kita (Greja lan tiyang pitados) ingkang kedah ngalami? Punapa kalepatan kita? Kenging punapa kangge mangibadah kanthi ayem tentrem kemawon kok anggel? Kenging punapa kangelan dados tiyang Kristen punika? Lan malih, pitakenan ingkang langkung wigati, punapa ingkang kedah kita tindakaken tumprap tiyang-tiyang ingkang sampun nganiaya kita punika? Pitakenan lan raos ingkang sami ugi dipun-raosaken dening sang nabi Yeremia lan Sang Prabu Daud. Yeremia saestu ngraosaken bilih piyambakipun punika sampun saestu ngladosi pasamuwan lan Gusti kanti sae. Jejering pribadi, Yeremia rumaos dados tiyang ingkang tansah nindakaken karsanipun Gusti, tansah mirengaken pangandikanipun Gusti, tansah nyinau pangandikanipun Gusti lan nebih saking pakempalanipun tiyang nasar. Ing salebeting pangaraos bilih gesangipun boten nindakaken kalepatan punika, Yeremia nggigat Gusti. Kenging punapa gesangipun tuwin bangsanipun ngalami panganiaya. Bangsa Israel ingkang dipun-ladosi, bangsa pilihanipun Gusti, kedah gesang ing tanah pangawulan. Sami kados ingkang dipun raosaken Dawud. Dawud ugi rumaos dados tiyang sae lan leres. Nanging kenging punapa taksih kedah sangsara dipun bujeng dening Saul. Dawud malah rumaos prelu nyuwun kaadilanipun Gusti. Pasamuwan kinasih, Sacara mirunggan ing Yeremia 15: 19, Gusti paring wangsulan dhateng pitakenanipun Yeremia. Gusti nedahaken bilih Yeremia kedah wangsul, mratobat. Wonten bab ingkang ngosok-wangsul, ing sasisih Yeremia Rumaos sae, malah rumaos gadhah hak nggigat Gusti adhedhasar kesaenanipun piyambak, nanging Gusti malah ngemutaken Yeremia supados mratobat, lan namung kanthi pamratobat kemawonYeremia lan Israel badhe dipun-pulihaken Gusti. Pamratobat punika ngrumaosi kalepatanipun lan wangsul dhateng prakawis ingkang sae. Punapa ingkang dipun-ngendikakaken Gusti dhateng Yeremia punika ngengetaken bilih kita punika saestu boten sampurna. Satengahing sadaya kesaenan kita, kita tetep boten sampurna. Kita sinau bab mulat sarira, ningali batos kita piyambak. Temtu mulat sarira punika sanes bab ngrumaosi lepat ingkang tumuju dhateng raos asor. Mulat sarira punika prakawis ningali lebeting manah kita, ngrumaosi sinten diri kita dipun abenajengaken kaliyan Gusti. Mulat sarira, koreksi diri ngrahaken diri supados andhap asor, mawas diri. Sae ing gesang masyarakat punapa malih ing sesambetan kita kaliyan Gusti. Tansah ngrumaosi bilih ing sadaya kesaean kita punika ugi wonten kekirangan kita. Raos mawas diri, waspada lan andhap asor punika badhe nyagedaken kita nindakaken bab ingkang leres ing kawontenan ingkang kita raosaken wedal punika, mirunggan bab kados pundi kita ningali sadaya momotan gesang kita. Lan langkung lebet malih, punika nyagedaken kita nanggapi tiyang-tiyang ingkang sampun nganiaya kita. Rasul Paulus ing waosan kita mulangaken bab katresnan. Katresnan punika ingkah kedah ndhasari sadaya tumindak kita tuwin ing sadaya kawontena gesang kita ing wedal punika. Katresnan ingkang dipun wulangaken Paulus, sanes katresnan ingkang lamis. Katresnan ingkang boten lamis punika tansah nebihi bab ingkang boten leres, ananging nindakaken ingkang leres. Nebih saking bab ingkang boten leres punika boten kanti nebihi tiyangipun ingkang tumindak boten leres. Tumindakipun ingkang kita sengiti, nanging manungsanipun kedah kita tresnani. Bab punika cetha ing ayat salajengipun, bilih kita kedah nresnani kanti boten mbedakaken setunggal lan setunggalipun. Kita tresna boten namung dhateng tiyang ingkang sae, nanging ugi dhateng tiyang ingkang “boten sae“ dhateng tiyang wengis kita malah dipun-wulang supados mberkahi sanes malah supata. ( ayat 14 ) Nresnani pancen boten gampil. Punapa malih menawi ingkang kedah kita tresnani punika tiyang ingkang sampun nganiaya kita. Tembung katresnan ditanpa lamis tansah ngemutaken kita, bilih anggen kita nresnani punika kedah kanti tulus, boten lamis, malah sanadyan ngantos tuna. Punika ingkang dipun tindakaken Gusti. Ing salebeting pakaryan Mesiasipun, Gusti pirsa bilih jejibahan minangka Sang Mesih punika badhe jangkep lumantar kasangsaran ingkang kedah kasandhang awit katresnanipun dhateng manungsa. Mila Gusti lajeng duka dhateng Petrus nalika Petrus sumela atur dhateng Gusti bab piwulang kasangsaranipun Gusti punika. Pasamuwan kinasih, Kasangsaran lan momotan gesang ing ajaran kristiani, asring ditingali sacara positif, bilih momotan gesang boten namung mligi nuwuhaken kasangsaran. Prakawis tiningal minangka lampahing pamulihan. Nalika kita ngraosakaen momotan gesang, sumangga dipun tampi dados wujuding pendadaran diri. Punika wewengan mirunggan kangge nulad Gusti. Sinau kangge nelakaken katresnan tulus, sinau ngatag manah supados saged tatag lan tanggon anggen kita ndherek Gusti. Punika wewengan kangge sinau tresna ditanpa lamis dhateng sinten kemawon. Lan setunggal prakawis ingkang
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1430)
Ngandhut ireng babeh got her nyenyet burungpun fuc...
Warisan budaya saking para leluhur punika kathah ingkang saged dipun sinau dening kawula muda. Budaya adiluhur punika ugi saged paring pambiyantu para muda ingkang ngangsu kawruh ngembangaken kabudayan. Satunggaling budaya luhur ingkang taksih sae inggih menika wayang.Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang ndamel wayang saking suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis punika mboten kathah.
Lumantar makalah menika, badhe dipunaturaken uneg-uneg ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan kados pundi pangertosan wayang menika lan wayang menika langkung ngrembaka lan kondhang kawentar wonten masyarakat Indonesia khususipun masyarakat Jawi piyambak. Babagan menika wigatos sanget dipunpenggalih khususipun dening warga ingkang rumaos “asli” saking Jawi, utawi sinten kemawon ingkang hanggadhahi raos handarbeni dhumateng wayang, supados kawontenan tiyang Jawi lan ugi kabudayanipun langkung dipunakeni dening kelompok-kelompok warga ndonya sanesipun.
Wonten tiga perkawis ingkan dipunaturaken wonten makalah minika:
Wayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun. Wayang dipunlakokaken dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipundamel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damel wayang saking suket, tuwin kerdus, ananging wayang jinis menika boten kathah.
Miturut para ahli budaya uga panemunipun penyelidikan para ahli arkeologi sing wonten ing Indonesia, kesenian budaya wayang niku saktemenipun bentuk aslinipun sampun wonten rikala riyen, rikala taksih jaman kuna, yaiku jaman sakdurungipun wonten agama Hindu Budha. Ing jaman punika ingkang diarani budaya wayang sampun diduweni dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang niku iya kabudayan asline bangsa. Wektu niku, budaya wayang isih cedak hubunganipun karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih padha dianut para leluhuring bangsa Indonesia.
Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur saged dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga saged disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakanipun menungsa. Kosok baline ruh kuwi wau iya uga dipercaya saged ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuanipun roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene saged ngundang, nimbali para rohing leluhur ingkang sampun seda kangge disuwuni keselametan lan kamulyanipun menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara ndamel pagelaran wayang.
Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening kalangan bangsawan ingkang salajengipun mengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar, ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat.
Kira-kira awalane tahun masehi, sami dening dicritakake kaliyan para ahli sejarah punika, bangsa Hindu sing asale soko jazirah India kathah pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhiriun iya saged diterima dening penduduk asline Indonesia.
Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing mriki kesenian wayang dening bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sak sampunipun ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang ingkang budayanipun sampun campur manunggal niku wau ingkang sakterusipun dados sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan katerima ing masyarakat Indonesia.
Mila wonten jroning crita wayang niku kathah pranatanipun budaya agama Hindu. Miturut kitab Sastra Centhini kasebataken kesenian wayang purwo niu cinipta dening Raja Jayabaya sangking Kerajaan Kediri. Kinten-kinten abad 10 Prabu Jayabaya hanyipta ndamel gegambaranipun roh leluhur ingkang dipun serataken wonten godhong lontar.
Gegambaran kados punika wau kathah ingkang dipuntiru saking gambaranipun ”relief” crios Ramayana, ingkng sampun sinerat wonten candi Penataran Blitar. Prabu Jayabaya wonten mrika wau sanget katertarikanipun marang uwosipun Crios Ramayana amargi piyambakipun niku kalebet raja ingkang meyembah dewa Wishnu, ingkang ugi ngantos sakniki kalih masyarakat taksih dipercaya Prabu Jayabaya dipunanggep panjelmane lan titisane Betara Wishnu.
Ing jaman saksampunipun, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa niku dipunsampurnakaken wujudipun kalih Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga ingkang bergelar Sri Suryawisesa. Saklajengipun dados sae lan indahe. Kocap cinarita teras
jeroning peti ”khusus” ingkang ”nyeni” indah. Bebarengan kalih niku ugi dipunciptakaken pakem crios Ringgit purwa inkang pagelaranipun dipunwontenaken setiap wonten upacara-upacara penting wonten istana kerajaan lan ugi didalangi dewe kalih Sri Suryawisesa.
Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang menika luwih disampurnaaken lan dados tambah saene, amargi sampun ditambah bagian mrika-mrikine ingkang riyin-riyinipun dados kekiranganipun, teras digulung dados setunggal.Wayang ingkang awujudipun gulungan, menawi diagem pagelaran gulunganipun dibeber. Mila saking menika jenis wayang ingkang kados niku teras dipuncaosi nami Wayang Beber. Awit wonten panemunipun wayang beber niki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah medal saking lingkunganipun keraton. Lan wiwit kuwi ugi masyarakat saknjabanipun keraton saged tumut ningali keindahanipun pagelaran kesenian wayang beber.
Saklajengipun nyaketi pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam sampun ngrambyah lan kawedhar wonten tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang ugi dipunagem ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kados punapa ugi ingkang ndadekaken kesenian wayang kathah perubahan wujud ingkang cekap ”signifikan”, kangge ngicalaken gegambarane manungsa ingkang wonten Agami Islam punika diharamaken lan ugi kangge ngicalaken gegambaran ingkang mujudaken pengaruh agama Hindu. Wonten jaman menika, wujudipun wayang dipunowah, didamel saking lunglang lan balung awujud awujud namung kados simbol-simbol supados gegambaranipun menungsa dados samar, saklajengipun ngantos sakmriki wujudipun wayang namung kaya lan dados arupa simbol-simbol wewayangan panguripanipun menungsa.
Yen dipundut saking ukaranipun, wayang punika saking wewayangan, amargi pagelaranipun wonten wayah ndalu lan ngagem lampu. Ananging katrangan niki sampun mboten saged diugemi malih. Wayang dados mboten mligi boneka ingkang wonten wewayanganipun. Wayang golek ingkang dipundamel saking kajeng mboten ngandhelake wewayangan. Ukara wayang sampun dados pagelaran boneka ingkang digelar dening dhalang. Umumipun, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang niki dipundamel saking tatahan lunglang kewan kanti lakon saking Mahabharata lan Ramayana.
Cerios ingkang dipunpundhut sangking epos Mahabharata lan Ramayana ingkang ugi sinebut Wayang Purwa . Ugi wonten ingkang nggelar lakon crios-crios 1001 ndalu saking tanah Arab.Wayang ingkang kados niki dipun asmani Wayang Menak. Pagelaran niki misuwur wonten tanah Jawi. Wonten pagelaran niku wayang ditanjepaken wonten debog wonten sisih tengen lan kiwane dhalang. Wonten tengah, criosipun digelar. Sedinten se-ndalu lakon diwedhar.
Wayang niki mboten namung sumebar wonten Jawi mawon, ananging ugi wonten tlatah sanes. Wonten Nuswantara. Pagelaran wayang sampun dipunakoni dening UNESCO tangga l7 November 2003, dados karya kabudayan ingkang edi peni wonten babagan crios dongeng lan warisan ingkang berharga sanget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity).
Wayang punika pagelaran ngagem boneka ingkang umumipun katingal endah ing wewayanganipun lan dilakokaken dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebat saged kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumipun, kang wujud 2 dhimensi, kadamel saking lunglang (walulang), ingkang biyasanipun lunglang sapi, utawi menda. Lan ingkang awujud 3 dhimensi, lumrah digawe saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang maneka warni adhedhasar karakter wayang kasebat. Nanging ingkang sawatara tlatah, ugi wonten ingkang ndamel wayang saking suket, lan kerdhus, ananging wayang ingkang kados niki mboten kathah ditemoken wonten Indonesia.
Jinising wayang inggih punika: Wayang Golek, Wayang Thengkul Bojonegoro, Wayang Krucil, Wayang Purwa,Wayang Beber, Wayang Uwong, Wayang Gedog, Wayang Sasak, Wayang Calonarang, Wayang Wahy, Wayang Menak, Wayang Klitik, Wayang Suluh, Wayang Papak, Wayang Madya, Wayang Parwa, Wayang Sadat, Wayang Kancil.
kang nyebabake campak jerman (jerman mung simbol) kang nyerang bocah-bocah, wong dewasa, lan uga wong meteng.[1] Virus rubela bisa nyerang bageyan saraf utawa otek kang banjur nyerang kulit kang katandai anane titik-titik abang kaya campak biyasa.[1] Virus iki asale saka
Umume, virus rubela urip ing laladan tropis, subtropis, lan ing laladan kang duwni mangsa semi.[1]
Penularan[besut | besut sumber]
Virus rubela bisa nular lumantar riyak penderita kang mlebu ing awake wong liya.[2] Saliyane iku, virus iki uga nular
virus bakal mlebu ing awak.[2] Virus rubela ora duwé perantara ing panularane, nanging panularane bisa kadadeyan lumantar udhara.[2] Virus rubela bisa ngrembaka ing sel-sel kang nglapisi bageyan mburi gorokan lan irung.[2] Virus iki uga bisa nyebar lumantar aliran getih utawa sistem getah bening ing bageyan awak liyane, kayata:[2]
Mangsa inkubasi[besut | besut sumber]
Mangsa inkubasi virus iki kawiwitan kathi anane gejala flu entheng nganti anane titik-titik abang ing kulit.[1] Mangsa inkubasi bisa kedadeyan kanthi wektu 7-20 dina.[1]
Efek kang ditimbulake virus rubela ya iku panas kanthi suhu kang luwih dhuwur, flu, ngelu-ngelu,
banjur nyebar ing sekabehing awak.[3] Kelenjar getah bening kang ana ing mburi kuping (poustauricula), tengkuk (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 6 Oktober 2016.
jalan tp malah lari2...hehetengkyu tipsnya n matur nuwun kagem serat ing kjwn
Kursi Rodha ya iku sawijining piranti sing digunakaké kanggo wong sing ngalami kangélan mlaku migunakaké sikil, mbuh iku amarga penyakit, cedera, utawa cacat. Piranti iki bisa diobahaké kanthi disurung wong liya, diobahaké tangan, utawa nganggo mesin otomatis. Kursi rodha digunakaké sing kapisan ana Inggris, kacathet taun 1670-an [1].
Sejarah Kursi Rodha[besut | besut sumber]
Bukti manawa evolusi cara mukir manungsa bisa ngrampungi kawatesan fisik manungsa wis ditrepaké nganggo èneké siji panemuan barang kanggo mbiyantu manungsa mlaku ya iku kursi rodha. Kursi rodha ing wektu dadiné bentuké gagasan miturut fungsiné wés ketok saka taun 4000 sadurungé masèhi. ya iku ing dataran Mediterania laladan Basin bagian étan sing diduga dadi cikal bakal ditemokaké kursi rodha [2].
Sebagian wong nganggep panemuan iku dudu penemuan kursi rodha lan wong-wong pada nduwé anggepan deweé manawa iku namung panemuan babagan siji furnitur sing gerak. Menawa dioncèki luweh adoh menèh, kita samestiné ngakoni panemuan ing Mediterania iki dadi wiwitan eneké gagasan dasar saka kursi rodha. Panemuan babagan ndelèh rodha ing ngisor salah sijining barang émang ora fénomenal kanggo pikiran manungsa, namung manawa dibayangkaké panemuan iku enèké ing jaman sing adoh banget saka salah sijiné ilmu pengetahuan. Mlaku saka pemikirané masyarakat Mediterania iki, kursi rodha dadi perkara sing anyar kanggo peradabané manungsa lan wiwit modifikasiné kagunaan saka furnitur sing dikompliti nganggo rodha [2].
Perkembangané kursi rodha wiwit ketok ing dataran Mediterania iki terus dilanjutaké saka jaman tumuju jaman. Kanggo sing bakal dijelasaké ènèng kéné ya iku kalanjutan perkembangané ing donya saka pirang-pirang anggepan sing umum [2].
Jinise kursi rodha[besut | besut sumber]
Kursi rodha manual[besut | besut sumber]
ya iku kursi rodha sing digerakaké nganggo tangané sing panyandang cacat, kursi rodha iki biasané digunakaké kanggo kabèh kegiyatan. Kursi rodha manual bisa dioperasekaké nganggo bantuan dinggo wong liya utawa saka penggunané déwé. Kursi rodha kaya iki ora bisa dioperasekaké saka panyandang cacat sing nduwèni kacacatan ana tangan uga. Kursi rodha manual sing ana ing Indonesia ana sing gawéan lokal lan ana kursi rodha import [1].
Kursi rodha listrik[besut | besut sumber]
ya iku kursi roda sing digerakaké nganggo motor listrik, biasané digunakake ing wektu perjalanan sing adoh kanggo panyandang cacat utawa panyandang cacat ganda saingga ora mampu nglakokaké dhéwé kursi rodha, kanggo nglakokaké kursi rodha, cukup nganggo tuas kaya joystick kanggo nglakokaké maju, ngubah arah kursi rodha belok ngiwa utawa belok tengen lan kanggo ngerém mlakune kursi rodha. Biasané kursi rodha listrik dikompliti nganggo alat kanggo ngecas/ngisi ulang aki/batu batreiné sing bisa langsung dilebokaké ing stop kontak ing griya/bangunan sing ditekani [1].
Kursi rodha kanggo sport[besut | besut sumber]
Kursi rodha manual kanggo kegiyatan ulah raga, ing balapan kursi rodha sing direncanakaké kanthi mlaku sing cepet dibutuhaké usaha kanggo ningkataké keajegan migunakake tambahan 1 rodha ing ngarep kaya trike (sepeda rodha telu). Sawijining perangkat sing umum ditemokaké ing acara ulah raga/olimpiade kanggo panyandang cacat [1].
Trotoar sing dikompliti undak-undakan ing saben simpangan nganggo dalan utawa aksès bangunan.
Lift khusus ing bangunan tingkat sing dikompliti eskalator
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kursi_rodha&oldid=1109405"	Kategori: PirantiAlat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.43, 7 Januari 2017.
karepmu, mengko nek bar mati lagi ngeti sopo sing bener, aku opo kowe!
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris = hea...
Digambar-Terapanthi Matrimony	Digambar-Bisapanthi Matrimony	Shvetambar-Terapanthi Matrimony	Digambar-Totapanthi
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1855)
Kosok Balen (Lawan Kata dalam Bahasa Jawa) A - J
Kapuk randhu utawa kapuk (Ceiba pentandra) iku wit-witan tropis sing kagolong ordo Malvales lan famili Malvaceae (sadurungé diklompokaké jroning famili kapisah Bombacaceae), asal saka bagéan lor Amérika Kidul, Amérika Tengah lan Karibia, lan (kanggo varitas C. pentandra var. guineensis) asal saka sisih kulon Afrika. Tempung "kapuk" utawa "kapok" uga dipigunakaké kanggo nyebut serat sing diasilaké saka wijiné. Wit iki uga dikenal minangka kapas Jawa utawa kapok Jawa, utawa wit kapas-sutra. Uga disebut minangka Ceiba, jeneng genusé, sing arupa simbul suci jroning mitologi bangsa Maya.
Tanduran iki nduweni isi kang disebut klentheng lan nduweni hubungan sepsifik karo kéwan ya iku bapak pucung. Kapuk randhu biasa kagunakake dadi isi kasur, bantal lan guling.
indhustriMalvaceaeRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 12 April 2017.
pangestune Mbah... mbok bileh enten tiyang jabi ingkang
diqin. kula nggeh gadah video video nipun.lagune penak, sae sanget kanggo konco yen nembe makaryo (kerjo), kula ten jakarta…neng tetep seneng budaya jawa.
pengen sanget menawi nikahan kula mengke saged nanggap Cak Diqin,ten sukoharjo(kampung kula). mugo mugo cak diqin kerso…. aamiin. nitip salam kagem beliau… kula ngefan sanget kaleh beliau (cak diqin). Saking Bagus Kusuma. Matur suwun…
Kula kinten sae. Wong 5 minggu kepengker, ngisi acara pangkur jenggleng TVRI.
Lebaran kemarin aku lewat watu gajah terus terung kidul,
Paduka Rama.. Nanging Tape VCD kula risak, lajeng kula nyuwun ijin kaliyan romo ngagem link2 lagu2 ingkang sampun diupload.. Supados kula saget ndamel postingan anyar…
dumunung tanah Jawi, wus pinesti sayeki pisahan... Kawalan paduka Nata, wangsul maring kajiman mami, mung kulo matu pitungkas, mabenjing ing sapungkur mani, yan mus prapta kang waci, jangkap gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan
ngisor muhammad nduwur ingsun tengah yo ingsun waliollah diasihiono kang nggowo nggawe wujudku lan wujud panjenengan wiwit ono ndonyo tumekan
ingkang kulo mulyaken, poro Bapak Guru ingkang kulo mulyaken, poro tamu undangan sangking wali murid soho undangan lintunipun ingkang kulo hormati.
Sakderenge kulo matur nopo ingkang bade kulo aturaken mangke langkung rumiyin kulo muji syukur dateng ngarsanipun Allah SWT. Ingkang sampun paring pinten-pinten rohmat, nimat dumateng kulo lan panjenengan sedoyo sahinggo kulo lan panjenengan saget makempal wonten setunggal gedung madrasah dalam rangka Haflah Tasyakur kelas III MA Al-Hikmah 02.
Wonten ing mriki kulo atas nami ketua panitia acara ngaturaken matur nuwun ingkang sak ageng-agengipun dumateng poro Bapak Kyai lan Bapak Guru, Ibu Guru ingkang sampun nyediahaken tempat lan perlengkapanipun.
Lan ing mriki kulo nyuwun tambahipun barokah dongo dumateng poro hadirin ingkang hadir ing acara niki, mugi-mugi sedoyo ilmu, bimbingan lan kerja keras kawulo diparingi ilmu, bimbingan lan kerja keras ingkang maslahah, manfaah lan barokah.
Poro rawuh ingkang terakhir kulo ngaturaken sedoyo kalepatan dumateng Bapak lan Ibu Wali murid selami kulo wonten ing madrasah mriki sering-sering damel susah payahipun poro Bapak lan Ibu pramilo sedoyo kesalahan kulo dipun aliraken samudra kemaafan lahir lan batin. Kulo
- See more at: Seni Mengeti Hari Pendhidhikan Nasional
Bapak, Ibu Guru ingkang tuhu kinurmatan. Saha rencang-rencang SD Latsari 1 ingkang minulya. Keparenga kula badhe matur wonten ngarsa panjenengan sami. Minangka ketua panitia, kula munjukaken puji sukur wonten ing ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Gesang. Inggih namung saking kanikmatan lan nugrahanipun kula panjenengan ing wekdhal punika tebih saking lir sambikala lan saged makempal wonten ing aula punika saperlu sami mersani acara Pentas Seni SD Latsari 1.
Kula ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng sadaya kemawon ingkang kersa paring pambiyantu amrih kaleksananipun pentas seni punika. Kanthi punika panitia saged rumaos saya antheng lan rancos anggenipun nindakaken acara. Mugi-mugi sadaya amal kesaenan rencang-rencang sadaya sami pikantuk piwelas ingkang langkung kathah.
Kula sepindhah malih tansah nyuwun donga pangestu Bapak/Ibu Guru dalah rencang-rencang sadaya supados acara pentas seni tahun 2013 punika saged kaleksanan kanthi sae. Mugi-mugi salajengipun saged ngrembaka dados acara ingkang nguri-uri kabudayan dalah pendidikan kreativitas siswa.
Salajengipun mbok bilih wonten kekirangan ingkang saged ndadosaken kirang renaning penggalih mugi kersa paring pangapunten. Wasana mugi keparenga ndumungaken lelenggahan kanthi mardikaning penggalih. Mardika Indonesia! Sukses SD
Wilujeng Ing Pawiwahan SunatanContoh Naskah Pidato Rapat Desa Bahasa Jawa
sopo sing gelem napuk cangkem e wong2
Surakarta, Djula-Djuli Surobojo, Dongengan, Elshinta, Gesang Martohartono, Waldjinah	0
Written by Gesang Martohartono (1 October 1917 – 20 May 2010)
Album: Djula-Djuli Surobojo (Elshinta, 1966)
Iringan Orkes Kerontjong “Bintang Surakarta” pimpinan Waldjinah
“Terima kasih.. terima kasih..”
“Suk yèn aman walesku opo?”
Endhog iku zigot sing diasilaké liwat fertilisasi sèl endhog saka manuk lan reptilia lan fungsiné miara lan njaga embrio.[1] Endhog-endhog reptilia lan manuk dislimuti kulit (cangkang), sing nduwèni pori-pori kanggo napas.[1]
Sakbeneré mèh kabèh jinis endhog bisa dipangan, nanging mung sawetara jinis endhog waé sing biasa dipangan minangka lawuh utawa obat.[1] Endhog sing biasa dikonsumsi antara liya endhog saka unggas kaya pitik, bèbèk, banyak lan sawetara jinis manuk kaya manuk unta lan manuk puyuh.[1] Minangka bahan panganan endhog nduwèni kandhungan gizi sing cukup pepak, antarane karbohidrat, protein lan wolung werna asam amino saéngga migunani tumraping awak manungsa, utamané kanggo bocah cilik sing isih ana ing mangsa pertumbuhan.[1]
Endhog dadi salah sawijining sumber protein héwani kang rasané énak, gampang dicerna, lan giziné akéh.[2] Endhog uga gampang ditemokaké lan regané murah.[2] Endhog bisa kagunakaké dadi lawuh, bahan campuran panganan, glepung endhog, lan obat.[2] Endhog kang bisa digunakaké kanggo obat ya iku endhog pitik kampung.[2] Endhog ngandhut protein 13 %, lemak 12 %, vitamin, lan mineral.[2] Gizi endhog kang paling akèh ana ing endhog kang rupané kuning.[2] Endhog kang rupané kuning ngandhut asam amino esensial kang dibutuhaké awak lan mineral kayata besi, fosfor, kalsium,lan vitamin B kompléks.[2] 50 persen protein lan kabéh lemak ing endhog ana ing endhog kang rupané kuning.[2] Endhog kang rupané putih kang cacahé kurang luwih 60 persén saka endhog ngandhut 5 jinis protéin lan karbohidrat.[2] Nanging endhog nduwéni sipat gampang rusak, embuh amarga karusakan alami, kimiawi lan karusakan kang disebabaké mikroorganisme kang mlebu ing pori-pori endhog.[2] Mulané usaha kanggo ngawétaké endhog penting banget kanggo njaga kualitas endhog.[2]
Endhog luwih apik digodhog setengah mateng tinimbang digodhog nganti mateng.[2] Endhog kang digoréng nganti garing uga kurang apik, awit protéin endhog ngalami denaturasi utawa rusak, tegesé protéin ing endhog rusak.[2] Jinisé endhog ya iku endhog pitik kampung utawa ras, endhog bébék, endhog puyuh.[2]
Netes[besut | besut sumber]
Biyasané endhog bisa netes kanthi alami yèn diangkremi.[1] Nanging endhog uga bisa diteteské kanthi gawéyan.[1] Tuladhané nganggo mesin tetes.[1] Tingkat daya tetas mesin tetas pancén ora kaya yèn diangkremi babon.[1] Yèn diangkremi baboné, endhog bisa netes kurang luwih 90 nganti 100 persén, nanging yén nganggo mesin tetes kurang luwih 75 persén nganti 90 persén.[1] Ananging uga ana faktor-faktor liyané kang gawé cepet orané endhog netes.[1]
Endhog Puyuh[besut | besut sumber]
Endhog puyuh nduwéni gizi kang apik kanggo janin lan lansia. Puyuh kalebu manuk kang ora bisa mabur dhuwur.[3] Ukuran awaké cilik, sikilé cendhék, lan bisa ditarungké.[3] Manuk puyuh ngasilaké endhog kang ukurané cilik lan wernané trotol-trotol biru, putih ireng.[3] Endhog puyuh umumé disenengi bocah cilik amarga bentuké lucu lan wernané unik.[3]
Biyasané endhog puyuh dimasak kanthi digodhog utawa kanggo campuran sayuran kayata hotplate kangkung, kimlo, dan sup,sambel kenthang, utawa kanggo isi bakso, tahu lan siomay.[3]
Giziné endhog puyuh uga ora kalah yèn dibandingaké karo endhog bébék utawa endhog pitik.[3] Endhog puyuh iku sumber protein kang paling apik.[3] Saben 100 gram endhog puyuh ngandhut 13,05 gram protein.[3] Ing ngisor iki bedané kandhungan protéin, lemak, karbohidrat, lan abu (kanthi itungan %) endhog puyuh yèn dibandhingaké karo
protéin héwani liyané ya iku protéin saka endhog puyuh gampang dicerna.[3] Saben gram protéin bisa dicerna awak kanthi sampurna.[3]
Saliyané protéin, lemak, vitamin, lan mineral, endhog puyuh uga ngandhut kolin.[3] Kolin nduwéni manfaat kang wigati kanggo awak, khususé kanggo ngrembakane fungsi otak.[3] Kolin nduwéni fungsi dadi komponén asétikolin kang bisa dadi pengantar sinyal saraf.[3] Kolin kang cukup bisa mbiyantu kerja saraf ing otak, saéngga bisa nambah daya ingat ing bocah-bocah lan ngindhari pikun ing lansia.[3]
Zat lutein lan zeaksantin ing endhog puyuh bisa mbiyantu nglindungi mripat utamané ing bayi lan bocah.[3]
Endhog bébék[besut | besut sumber]
Endhog bébék ya iku endhog kang diasilaké bébék.[4] Endhog bébék coklat rupané biru enom utawa biru laut, déné endhog bébék ngos rupané putih.[4] Endhog bébék ukurané luwih gedhé tinimbang endhog pitik.[4] Endhog bébék biyasané digawé endhog asin utawa martabak endhog.[4] Cangkang endhog bébék luwih tipis tinimbang endhog liyané.[4] Cangkang kang tipis iki nyebabaké baktéri gampang mlebu ing endhog. Tuladhané baktéri salmonela.[4] Racun saka baktéri Salmonela iki mbebayani tumprap kaséhatan.[4] Khususé tumprap wong kang nduwéni kekebalan awak kang rendah kayata lansia lan bayi.[4] Baktéri iki bisa nyebabaké demam, kejang weteng, lan diare.[4]
Endhog asin[besut | besut sumber]
Endhog asin ya iku endhog bébék kang diasinké kanthi dilapisi bata abang karo uyah kanthi perbandingan kang pas.[2]
Endhog asin ya iku endhog wutuh kang diawetké nganggo uyah.[2] Ana telung cara kanggo nggawé endhog asin.[2]
Endhog asin kang diblebet nganggo adonan uyah kang bentuké padat utawa garing.[2]
Endhog asin kang diblebet nganggo adonan uyah kang ditambah ékstrak godhong tèh.[2]
Godhong asin kang diblebet nganggo adonan uyah lan bata abang kang dialusaké.[2]
Asil Olahan[besut | besut sumber]
Martabak endhog[besut | besut sumber]
Martabak endhog ya iku jajanan kang digawé saka lembaran-lembaran martabak kang digawé saka kulit lumpya.[5] Banjur diisi karo onclang, daging, kang dicampur endhog.[5] Biyasané endhog kang digawé martabak ya iku endhog bébék.[5] Isiné martabak uga bisa divariasi manut kasenengané kang nggawé martabak.[5] Adonan isi kang isiné daging, onclang lan endhog mau diisiké ing lembaran lumpya kang gedhé banjur dibentuk persegi papat.[5] Adonan lan kulit lumpia banjur dilém karo endhog bagéyan putih kang isih mentah.[5] Martabak endhog uga diarani martabak asin.[5]
Endhogmata sapi[besut | besut sumber]
Endhog mata sapi ya iku endhog goréng kang kuningé pas ning tengah.[6] Carané nggawé ya iku endhog kang putih digoréng dhisik, sawisé rada setengah mateng, endhog kang rupané kuning banjur digoréng.[6] Kanthi cara iku bakal éntuk endhog goréng kang kuningé pas ning tengah.[6]
Opor Endhog[besut | besut sumber]
gKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.20, 12 April 2017.
ngarep melu maneh ora ki? Nek melu aku yo tak melu pisan nek nu. BalasHapusBalasanAdie RiyantoSelasa, 31 Januari 2017 10.54.00
saiki piye carane?Gampang bae, paling gampang nganggo gambar, amarga gambar mampu berbicara utawa njelaske kata-kata.Mengganti Favicon di BlogKanggo nggati favicon standar blog kiye carane :- Panjenengan klik tab FrameworkMengko Panjenengan weruh gambar
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi.
Para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan.
Para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma.
Para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.
Panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.
keparenga hangaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp A netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang appearing gesang, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.
Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binukaning tata upacara. Nun inggih Bapa A sekaliyan garwa, ing ri kalenggahan menika ngawontenaken pahargyan prasaja, kinarya mawantu-wantu nyuwun pandonga saha pangestu para rawuh kakung sumawana putri
sekaliyanhanetepi dharmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.
Caos uninga katur dhumateng para lenggah, bilih titi laksana ijab qabul putra pinanganten, nun inggih Rara Ayu ………………. Putra putrinipun Bapa A, ingkang kadhaupaken kaliyan Bagus …………… putra kakungipun Bapa B ingkang lenggah wonten ing …….. (alamat tempat tinggal Bapa B), sampun kaleksanan kanthi wilujeng nir ing rubeda, duk nalika dinteng ……. wanci tabuh….. mapan ing ……………… (KUA atau rumah).
Para tamu kakung sumawana putri, wondene menggah reroncening tata adicara ingkang sampun rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih :
· Binuka kanthi sowaning putra temanten sarimbit saking sasana busana, kepareng marak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga, ingkang badhe kaleksanaaken kanthi tata upacara adat ingkang lumampah ing kukuban Pedukuhan Sanga, Karang ing mriki.
· Purnaning tata upacara sowanipun pinanganten, badhe kasambet Waosan Kalamullah ingkang sampun kaserat ing Pustaka Suci Al-Qur’anul Karim.
· Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa tumunten badhe kaleksanan minangka titi laksana adicara ingkang angka tiga.
· Ndungkap titi laksana tataran angka sekawan, lir gumanti pasrah saha panampining putra temanten dening para tetuwangga ingkang piniji.
· Kasambet adicara ingkang angka gangsal, nun inggih Sabdatama, ingkang samangke badhe kasuwunaken wursita aji saking panjenenganipun Bapa “H” mligi kaparingaken dhateng putra penganten.
· Wondene minangka pratandha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih badhe kapungkasi sak sampunipun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang tansah kinurmatan, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika. Mila awit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun para rawuh tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning
ingkang ugi karana sampun paripurna risang pinanganten sarimbit anggenya hangadi salira mulas wadana, keparenging sedya sri atmaja temanten kekalih badhe hamarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga. Wondene jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana kakanthi panjenenganipun Ibu X ingkang sampun samekta ing gati, murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji.
Jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana binarung ungeling gendhing ingkang jumbuh kaliyan suasana
saha Ibunipun ing sasana rinengga. Suasana menika mracihnani bilih laksitaning adicara sampun tinarbuka. Anamung murih lampahing adicara ing titi wanci menika wiwit purwa, madya dumugi wasananing pepanggihan tansah winantu ing karaharjan nir ing sambekala, eba saenipun ing ri kalenggahan punika kita tansah dhedhepe wonten Ngrasanipun Gusti Allah SWT kanthi sareng-sareng ngunjukkaken pandonga. Ingkeng menika, sumangga kita ndedonga kanthi nenuwun lan nyeyuwun wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Basmallah, kula dherekaken. ….Bismillaahirrahmaanirrahiim.
Paripurna waosan Kalam Ilahi, ingkang saestu ndadosaken tentreming manah kula lan panjenengan sedaya, sahengga hanambah ayom lan ayeming suwasana prahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika.
Para rawuh ingkang tansah sinuba ing pakurmatan, tumapak titi laksana adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja saking panjenenganipun Bapa A sekaliyan ingkang hamengku gati. Anamung, awit keparengipun Bapa A sekaliyan, atur pambagyaharja kasuwunaken dhateng sulih sariranipun, nun inggih Bapa “D”. Dhumateng Bapa “D” kula sumanggaaken, saha mugi kepareng Bapa A sekalian kasuwun lengser sawetawis saking palenggahan, saperlu jumeneng hanjjajari Bapa “D”. Sumangga.
Sampun cetha lan terwaca atur pambagyaharja saking Bapa A sekaliyan ingkang lumantar Bapa “D”. Ingkang menika, minangkani kepareng saha panuwunipun Bapa A sekaliyan, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis. Tumunten para putra badhe sowan hangaturaken boja krami katur dhumateng sagung para lenggah. Awit saking menika, kasuwun dhumateng para tamu kakung sumawana putri ingkang sampun kaaturan unjukan sarta lampiran, kasuwun tumunten hanyekecaaken ngunjuk saha ndhahar kanthi merdu merdikaning penggalih.
Para lenggah ingkang tansah kinurmatan, kangge ngregengaken suasana sarta pinangka sarana panglaras para lenggah anggenipun ngunjuk sarta dhahar, badhe kaaturaken pasugatan hiburan saking keluarga ageng Paguyuban Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Wondene lampahing wekdal sumene sawetawis kaaturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa minangka pangesuhing Paguyuban Rebana Kembang Setaman.
Dhumateng para lenggah, kaaturaken sugeng midhangetaken, sugeng nglaras sinambi imbal wacana. Sumangga.
Sagung para lenggah kakung sumawana putri ingkang tansah sinuba ing pakurmatan. Nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, keparenga wekdal sumene kula suwun kinarya hanglajengaken lampahing adicara.
Tumapak ing titilaksana adicara ingkang angka sekawan, kasuwun paringipun tanggap sabda saking panjenenganipun Bapa B sekaliyan ingkang badhe dipunsalirani dening panjenenganipun Bapa “C” minangka talanging
Dhumateng panjenenganipun Bapa “C” kula sumanggaaken, saha kasuwun keparenga Bapa B sekaliyan garwa angampingi jumenengipun Bapa “C” sadangunipun paring tanggap sabda. Sumangga.
Awit namining sedaya keluarga, ngaturaken agunging panuwun dhumateng Bapa “H” ingkang sampun paring sabdatama dhumateng rising pinanganten sarimbit. Ing pangajab, sadaya pangandika sageta tinuladha dening putra pinanganten, sehengga putra kekalih anggennya gesang bebrayan tansaha manggih bagya mulya samenika dumugi sak lami-laminipun. Amin.
Para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu kinurmatan. Purnaning adicara sabdatama, tumunten wekdal badhe kasigeg lan kasumeneaken sawetawis, kinarya kangge paring wekdal dhumateng para putra ingkang badhe hangaturaken pasugatan saklajengipun katur para lenggah.
Wekdal sumene menika badhe kula aturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa saperlu ngregengaken suwasana kanthi ungeling lelagon saking Paguyuban Rebana Kembang Setaman.
Dhumateng para lenggah, mugi kasekecakna angacarani
paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Ingkang menika, minangka pratandha paripurnaning adicara, sumangga sareng-sareng kula dherekaken ngaturaken puja-puji syukur dhateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados, inggih awit sedaya kamirahanipun sampun paring rahmat sahengga pahargyan prasaja menika tansah winantu karaharjan.
Salajengipun kasuwun panjenenganipun Ibu X saha para ingkang piniji, keparenga
pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi
Paripurnaning pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, lumantar pangendhaliwara sepisan malih panjenenganipun Bapa A sekaliyan ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah rawuh panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang wanuh, wonten lungguh ingkang kirang mungguh, mawantu-wantu ingkang hamengku gati nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka pangendaliwara, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing
Wes tak SLULUPAN meneh wae Kang, enak kumpul karo iwak Baronang. Lah terus iwak Baronang ONO sajroning Laut dinggo opo
kuwi kosong mlompong ganok penghuine emangne kenopo juga yah…???.
Ahhhhg…asi jiiiiaaaaaaaaaannn bener-bener SANEPAN URIP iki Kang, gak bedo koyo WAYANGAN…
Lah terus awak dhewek iki opo mung dinggo
opo-opo Kang wong LAKON GELARANE pancene mengkono. Awak ndhewek iki juga isih SETAN KOBER…
Nek SETANE lagi KOBER ngajak klayapan sambang sedulur…yo nyopo. Lah aku rupane lagi KANGEN sampeyan…yo tak mlayu rene.
Sing penting lak podho seger waras wae toh Kang???
menawi bedhe nyuwun lagune nyah ni…esuk enjang sore sonten, angsal mboten mas….. kulo pun usaha pados cd ko susah, dereng kepanggih. nuwun.
Benjing mas. Kula padhosken. Wonten jogja kathah
Timuraniku, lan dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?
iki wong jowo asli nanging wes suwe manggon neng sumatera, yo iku neng kota Pekanbaru-Riau. Lahir aku neng bantul, Jogjakarta. Nanging kawit cilik sekolah yo neng kene. Lingkungan omah kabeh wong jowo, terus sak iki aku manggon neng pinggiran kota Pekanbaru. Lha, lingkungan kuwi akeh wong lain. Wong jowo ming sethithik. Dhadhi akeh seng nggunak ke bosone ndek e. Aku nulis iki nganggo boso jowo pasaran alias boso jowo biasa, nek boso alus (kromo hinggil), yo sak jane aku iso, tapi yo ora lancar. Dhadhi aku nulis iki pilih nganggo boso seng biasa wae, tujuane ben konco-konco luwih paham timbang ngganggo boso seng alus, engko akeh seng ora ngerti.
Aku nduwe putro siji, lanang, umure kiro-kiro papat sentengah tahun. Nek karo wong omah alias bojoku aku tetap nganggo boso jowo. Terus nek
anak ku iso ngunak ke boso jowo. Kan, umpamane engko nek balek neng wong tuo ku anak ku iso ngomong lancar karo simbahe.
Nek dhi pikir-pikir neng daerah nggon ku kene. Sak jane akeh wong jowo. Tapi kadang-kadang wong kuwi ra gelem ngomong jowo. Padahal aku paling seneng nek wong jowo ketemuan karo wong jowo, yo nganggo boso jowo. Sebape nek ora awak e dewe seng ngelestarek ke boso ne awak, yo sopo meneh. Aku pun ngoleksi lagu-lagu jowo. Koyo campur sari, lagu rap jowo koyo jahanam, anti acne karo lia-liane.
Dhadhi, konco-konco kabeh, ojo isin-isin gnanggo boso jowo nandhi wae. Koyo to nelpon aku pun nganggo boso jowo, padahal wong lain seng udhu wong jowo akeh neng sekeliling aku. Tapi aku cuek wae lah. Wong lain pun cuek juga nek ndek e nelpon nganggo boso ne dhek e. Dahdhi opo seng marai isin. Seng penting aku ora nganggu wong lio, kan ngono.
masalahe wes sue ora nulis nganggo boso jowo. Kan
Terus tekan nggon kerjaan yo, kadang-kadang telat. Piye carane yo konco-konco ben iso tangi esuk terus nek iso arep olah raga dilit nggo ngepenak ke awak.
ing yuswa 46 taun) ya iku pengacara kanggo parte Nazi sadawane taun 1920-an lan pejabat senior ana ing Jerman Nazi.[1][2] Merga mangsa jabatane dadi Gubernur Jenderal ana ing Laladan Pendudukan Polen, dhèwèké dituntut ana ing pengadilan Nurnberg kanggo peranane nalika nglaksanakake Holocaust, lan dituntu salah kanggo kasus mateni wong Polen lan Yahudi Polen, lan dieksekusi nalika 16 Oktober 1946.[1][2] Hans Frank melu ana ing PD I, sinau ékonomi lan yurisprudensi, lan nalika taun 1921 dhèwèké melu gabung ana ing Parte Buruh Jerman (cikal bakal Nazi).[1] Pungkasane dhèwèké dadi penasihat resmi ketua parté lan pengacara pribadi Hitler.[1] Sawise Nazi dadi penguasa ing Jerman taun 1933, Frank diwenehi jabatan kang maneka werna kalebu uga dadi presiden Reichstag lan menteri kehakiman ana ing pemerintahan Nazi.[1] Sawise serangan Jerman marang Polen taun 1939, Frank
kang dikirim nganggo kapal menyang Jerman, lan ngumpulake saperangan wong Yahudi Polen menyang ghetto lan dhèwèké tetep dadi gubernur jendral nganti sarampunge perang.[1] Dhèwèké banjur ditangkep déning Pasukan Amerika Serikat nalika taun 4 Mei 1945, lan didakwa menyang pengadilan sadurunge Pengadilan Militer Internasional ing Nuernberg.[2] Dhèwèké dianggep salah merga nglakokake kejahatan perang lan kamanungsan. Nalika tanggal 1 Oktober 1946 dhèwèké divonis ukuman gantung.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hans_Frank&oldid=1106826"	Kategori: Lair 1900Kapatèn 1946NaziJermanKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
KA  kabeh wong sih gampang ngomonge jajal nglakoni bisa apa ora aja jarkoni tok bisane kabeh wong
-Apresiasi Teater Sesaji Raja Surya (KMSJ)
dipuji-puji. 44. Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malu. 45. Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang perwira/kejantanan 46. Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri. 47. Akeh wong wadon ora setya marang
Wong cilik akeh sing kepencil—Rakyat kecil banyak tersingkir. 186. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat. 187. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong cilik disalahake—Rakyat jelata dipersalahkan. 198. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur. 199. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab. 200. Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci. 201. Buruh mangluh—Buruh menangis. 202. Wong sugih krasa
anggelar ujar luput, anrang baya tan wruh ing wisthi, angucap tan wruh ing
lan ajar ing sastra, asuwala lan wong akèh, winangsitan andarung, kedah anut lampah tan yukti, mulané ambalasar, wus amanggé antuk,
lamun Panji ingkang angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani
yèn sang Panji rupané, dèn-senggèh baya dudu, lamun sira Panji angringgit, balokloken ing tingal, pan jatining kawruh, lir Wisnu kelayan Kresna, ora Wisnu anging Kresna Dwarawati, amumpuni nagara. 08 Wisésa Kresna jati tan sipi, kang pinujyêng jagad pramudita, tan ana wruh ing polahé, lir Kresna jati Wisnu, kang amanggih datan pinanggih, pan iya déning nyata, kajatenirêku, mulané lumbrah ing jagad, angestoken
kawignyan sang Wisnumurti, nyatané arya Kresna. 09 Mangkana kang wus awas ing jati, oranana jatining pangéran, anging kawula jatiné, kang
tan wruh kéngar korup, pan kabandhang idhepirêki, katimpur déning sastra, milu kapiluyu, ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa. 10 Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé, akèh wong angrempelu, tata
akèh dadi brahala. 11 Pangrungunisun duk raré alit, nora selam déning wong sembayang, nora selam déning anggèn, tan selam déning saum, nora selam déning kulambi, tan selam déning dhestar, ing pangrungunisun, éwuh tegesé wong selam, nora selam déning anampik amilih, ing karam lawan kalal. 12 Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun teka ing omahé, wulu salembar iku, brestha geseng tan ana kari, angganing anêng donya, kadya adedunung, lir sang Panji angumbara, sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala. 13 Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné kang dèn-rasani, umbang ing kapiran, tambuh kang den-temu, iku ora iki ilang, mider-mider jatiné kang dèn-ulati, tan wruh
kang ingulatan. 14 Brahalane den-gendong den-indit malah kabotan dening daadapen mangke dereng wruh jatine dening wong tanga guru
andulu dinulu tan angrasa tan den-rasani tan amaran pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati tan kĕna
den-ucapna. 17 Dudu rasa kang kĕraseng lati dudu rasa rasaning pacuwan
raganira dadi pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira. 19 Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas tĕka ing sĕmbah pujine
Dyah Ayu Sujinah umatur ngabekti, langkung nuwun
pangandika tuwan, kapundhi ing jro kalbune, dados panancang emut, karumatan sajroning budi. Terjemahan : Dyah Ayu Sujinah
tarikat. 2. Dhihing ingkang aran tapa, iya ngeli lire pasrah ing Widi, apa karsane Hyang Agung, iya manut kewala, kadya sarah kang aneng tengahing laut, apa karsaning Pangeran, manungsa darma nglakoni.
kalih kang aran tapa , geniara adadi laku ugi, ana dene artinipun, malebu dahana, lire lamun kabrangas ing ujar …. den ucap
ing tangga, apan ta nora sak serik.
Mahaluhur, perang melawan iblis itu nyata-nyata perang sabil. 8. Yayi perang sabil punika, nora lawan si kopar lawan si kapir, sajroning dhadha punika, ana prang bratayudha, langkung rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku
wiku dhawuh ing garwa, ingkang aran bumi pitung prakawis, kang aneng manungsa iku, pan wajib kaniwruhan, iku
yayi minangka pepaking kawruh, yen sira nora weruha, cacad jenenge wong
begini. 5. Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku yayi.
kalbu dinda. 6. Iku yayi tegesira, astanane iman iknag sejati kaping tiga bumi jantung, yaiku ingaranan, astanane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping
tujuh langit. 9. Kang aneng jroning manungsa, kang kaping pisan ingaranan roh jasmani, dene kaping kalihipun, roh rabani ping tiga, roh rahmani nenggih ingkang kaping catur roh rohani aranira, kaping gangsal ingkang langit.
kehendakmu. 12. Langit roh rohani ika, amepeki ing ngelminira yayi, langit roh nurani iku, mepeki cahya badan, roh nabati amepeki idhepipun, iya ing badan sedaya, langit roh
kapi disebut-sebut. 13. Mepeki wijiling sabda, pan wus jangkep cacahing pitung langit, eling-elingen ing
mempersekutukan Tuhan. 14. Inkang ana jroning badan kabeh, pan punika saking Hyang Widi, wujud ingkang pasthi, wawadhahing ngelmu. Terjemahan :
ngelmu ingkang denwadhahi, ana ing Hyang Manon, poma iku weling
ingsun angger, den agemi lawan den nastiti, tegese wong gemi, ywa
tan weruh ngelmune Hyang Widi, tuna jenenging wong, upamane kaya kali akeh, ana kali gedhe kali cilik, karsanira sami, anjog samudra gung. Terjemahan :
bergelut. 10. Papindhane wong sumuci suci, iku kaya endhog, wujud putih amung jaba bae,
Tekan Kemiskinan, Pemkab Banyumas Genjot Konsumsi Kalori | RADAR Banyumas
Manisrenggo, Prambanan Telp. 081 5688 82268. Hotel Dewi ShintaJI. Candi Sewu Prambanan Telp. 081794246279. Hotel Galuh,Alamat : Jl. Manisrenggo Prambanan Telp (0274) 496854 – 49685510. Hotel Jaya KusumaAlamat: Ngangkruk Kebondalem Kidul Telp. 0274 - 49610311. Hotel Kenanga I,Alamat : Jl. Candi Sewu Prambanan Telp (0274) 49637012. Hotel Kenanga IIJl. Candi Sewu Prambanan13. Hotel
Ramil Mondokan. Kula, kawula alit saking plosorejo gondang ngaturi pirsa bilih setunggaling wargo panjenengan kecalan sapi.Nyuwun tulung supados dipun rencangi madosi wonten sekitar dusun mriku. Atas kesaenan panjenengan mugi Gusti Allah paring kesaenan ingkang kathah dateng panjenengan” (
melu-melu bocah alay, Daplun nang ndesa uga sering dikongkoni tangganne dadi meh kabeh wong nang ndesane pada kenal
ayam. Tanggane padha seneng ngongkon Daplun mergane angger dikongkon ora kakehan sengek, langsung mangkat kabeh
Daplun sing tembe ping pindo maring bioskop kuwe be anu dong esih cilik. Mbarang wis gede ujug-ujug deweke kepengin nonton film
bar adus resik Daplun mangkat meng bioskop sing jenenge Emprit Theater. Bioskop sing wis lawas banget tur gari siji-sijine nang kotane Daplun.
Gutul bioskop Emprit Theater, Daplun banjur tuku karcis. Bar kuwe deweke mlebu, pas mlebu ruangan bioskop kabeh wong sing
tepuk tangan kaya kiye,” Daplun mbatin kambi tanganne melu ngawe-ngawe kaya artis.
Bar kuwe Daplun banjur milih njagong perek bapak-bapak sing sebelah ana anakke.
“Maturnuwun pisan lho mas, wis mlebu ngeneh. Inyong wis njagong suwe
Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur
yen sira mesem tak kudang tak liling
(dolanan punika ngginakaken driji. bocah 2 utawa luwih lajeng maringi 5 driji saking asta kiwo, lajeng dipun tembangaken lagu punika. Mangke sinten ingkang ketiban pungkasan drijinipun kedah ditekuk (ilang). Ingkang menang inggih punika ingkang drijinipun luwih rumiyin ical
dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki kito saget ndugeni undanganipun bapak;…. sekeluarga ing dalem acara
keluarganipun, poro sahabatipun lan sedoyo kaum muslimin ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kanti estu-estu lan leres. Mugiyo kito kelbet umat beliau ingkang ngelampahi ajaran Islam kanti estu-estu lan leres.
Ing wakdal wengi niki inggih meniko wengi ingkang kaping pitu saking kelahirane nyogo ingkang kaping setunggal saking bapak
… lan saking ibu ingkang asmo;…..Lan saking raosipun syukur lan bingah dumateng Allah swt. kulo lan panjenengan sedoyo wakdal niki dipun undang kaperlu tasyakuran ing dalem acara aqiqohi nyogonipun.
Kito sedoyo kedah sumerep mbok beleh aqiqoh niki sunnat hukumipun. Kados pengendikane nabi saw. wonten hadits riwayat Bukhari saking Salman bin Amar Adh Dhahabi, ingkang artosipun:
“Saktemene anakiku nduweni hak diaqiqohi. Mongko kanggo
deweke tumpahno getih lan adohno marang penyakit saking
Semanten ugi ing dalem hadits riwayat Thirmidzi saking Aisyah radhiyallahu anhu ngucap, saktemene nabi saw. ngendiko :
“Kanggo anak lanang iku disembelihno wadus akehe loro ingkang sami umure. Lan kanggo anak wadon iku disembelihno wedus siji”.
Mekaten kolo wahu sambutan kulo, kirang langkungi kulo nyu-wun agunge pangapunten dumateng poro rawu sedoyo.
dijak yo gelem mbak. Wong aku saiki seneng piknik hahaha. Buktine pas ndik jogja karo mawi wingi yo tak jabani bengi2 numpak sepur malioboro express jam 12 bengi sampe jogja jam 4 isuk hahaha.. Bareng mawi pisan mestine bocahe yo gelem. Hahah.. Opo ngene ae, mawi dijak ning solo? Hahahha
yusmei says:	April 15, 2015 at 5:39 pm
Eh iyo ya, mung 4 jam tekan jogja..solo mung 3 jam brarti. Yooh mawi dijak
Dadi Gandrung Wis (1990), Gandrung Salatun (1992), iki Buru Gandrung (1994), dan Gandrung Blambangan (1999).
“Tapi Gandrung Eng Tay merupakan tari gandrung
Daerah Istimewa Yogyakarta[suntiang | suntiang sumber]
Jawa Timur[suntiang | suntiang sumber]
Langkung rumiyen monggo kulo lan panjenengan sedoyo raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun, sehinggo kito ing wakdal niki
saget ndugeni undanganipun bapak;….., sekeluarga, kanti boten
wonten alangan setunggalipun punopo-punopo. Mugi-mugi kemawon ing dalem kekempalan kito dinten niki wonten gino lan manfaatipun.
Shalawat ugi salam mugiyo tetep dipun paringaken nabi kito Muhammad saw., keluarganipun, poro sahabatipun lan ugi kaum muslimin sedoyo ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kanti estu-estu lan leres. Mugiyo kito sedoyo dados umatipun ingkang purun ngamalaken ajaran Islam kanti estu-estu lan ugi leres.
Hadirin sedoyo undangan ingkang kulo hormati. Ingkang nggadahi hajatan selametan tingkepan (walimatul hamil) niki inggih meniko bapak;…… sekeluarga. Semanten ugi kito dipun
Kempalaken supados tumut raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt., amergi selami pinten-pinten tahun sampun arep-arep momongan utawi putu ingdalem keluarganipun.
Sakniki dipun tetenger utawi tondo kiyambake ingkang dipun paringi tondo inggih meniko kelawan mbobot putrinipun selami
pitung wulan. Pramilo saking niku bapak;…… sekeluarga nyuwun
dongo restuipun saking poro undangan sedoyo, supados jabang bayi ingkang taksih wonten madaran ibunipun niki paringi selamet, semanten ugi ibunipun senantiasa dipun paringi selamet selami mbobotipun.
Gandeng kaliyan walimatul hamil wakdal niki, monggo kito sareng-sareng memperhatosaken dawuhipun Allah wonten AL-Qur’an, ing dalem serat Luqman, ayat kaping 14, ingkang artosi-pun :
“Lan ingsun (Allah) wis merintah marang menunggso supoyo nglakoni keapikan marang wong tuwane loro, ibu siroh ingkang sampun ngandung (bobot) ing dalem pinten-pinten kepayahan lan kelelahanipun (susahipun) lan misahaken selami kalih tahun. Mongko syukuro siroh kabeh marang ingsun Allah lan marang wong tuwo loro siroh. Lan dateng ingsun Allah panggonan balih siroh.”
Lan mugiyo kito niki dados nyogo ingkang estu-estu berbakti dumateng tiyang sepah kalih. Semanten ugi, mugi-mugi bapak:
…..sekeluarga benjang dipun paringi nyogo ingkang shalih, beleh
jaler lan shalihah beleh estri. Akhiripun
Sri Sultan Hamengkubuwana IV utawi Radèn Mas Ibnu Jarot (miyos ing Yogyakarta, 3 April 1804 – séda ing Yogyakarta, 6 Desember 1822 kanthi yuswa 18 taun) inggih punika ratu ingkang kaping sekawan wonten ing kraton Ngayogyakarta. Panjenengandalem jumeneng nata nggantosaken ingkang rama ing yuswa sedasa taun, inggih punika ing warsa 1814. Amargi taksih anèm sanget pramila Paku Alam I dipunpatah minangka wakildalem.
Ing salebeting mangsa pamaréntahdalem punika, panguwaosipun Patih Danureja IV tansaya ageng. Sadhèrèk-sadhèrèkipun kapatan nglenggahi jabatan-jabatan wigatos ing kraton. Kulawargi Danurejan punika misuwur tundhuk dhumateng Walandi. Kularwargi punika ugi ndhukung sistem séwa siti tumraping swasta. Bab punika sanget ngrugèkaken kawula alit.
Ing tanggal 20 Januari 1820 Paku Alam I sèlèh jabatan minangka wali raja. Pamaréntahandalem ingkang mandhiri punika namung lumampah kalih taun amargi suruddalem ing tanggal 6 Desember 1822 nalika tindak pesiyar. Sasampunipun surud lajeng angsal jejuluk Sinuhun Jarot, Séda
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamengkubuwana_IV&oldid=1105644"	Kategori: Tokoh YogyakartaSultan YogyakartaLair 1804Pati 1822Raja JawaYogyakarta	Menu navigasi
Tentang Guru Ideal Menurut Gubahan Susuhunan Paku Buwono VI
Nya ingsun banyu rahayu, banyu mulus banyu asin, banyu pangauban jagat, banyu sejatining manik, nya ingsun langlang buana, pangauban seuweu siwi.
Tembung saroja yaiku tembung loro sing padha tegese utawa meh padha dianggo bebarengan.
dadi lantaran tumurune wijining urip, utawa nganakake kodrate lalakone uripe, prayogane dingati-ngati, murih ora gawe sangsarane anak putu ing tembi
wis angel ditotomaksiat nang kene konowis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan
menungso.jaman wis ra totoati wis angel ditotomaksiat nang kene konowis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan poso wis tekoayo podho elingo marang gusti kang kuosomarhaban
Kabupatèn Mamberamo Raya iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Papua, Indonésia. Kabupatèn iki diwangun tanggal 15 Maret 2007 miturut Undhang-undhang nomer 19 taun 2007. Kutha krajan né ya iku Burmeso. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± km² utawa --- hèktar, asalé saka pamekaran Kabupatèn Sarmi lan Kabupatèn Waropen.
pesta ing bawana Éropah lan Amerika, utamané ing sisih kidul kanggo maharyani mangsa Pra-Paskah kang dirayakaké umat Kristen. Diwiwiti saka Minggu sadurungé Rebo Awu nganti dina Rebo Awu iku dhéwé. Yèn ngrujuk asal-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.18, 5 Maret 2016.
Wirid Kanjeng sepuh, Shalawat Kanjeng Sepuh, Puisi Emha Ainun Nadjib
Pangkur 4. Gambuh 10. Pucung 5. Kinanthi 11. Sinom 6. Maskumambang - Tembang Tengahan 1. Balabak 3. Jurudemung 2. Girisa 4. Wirangrong - Tembang Gedhe 1. Citamengeng 3. Mintajiwa 2. Kusumastuti 4. Pamularsih Ing tembang Jawa saben sak baris diarani sak gatra
Megatruh ana : 5 gatra (baris) Pangkur ana : 7 gatra (baris) Sinom ana : 9 gatra (baris) Guru Wilangan lan Guru Lagu
Guru Wilangan - yaiku : Akehing kecap (ucap) suku tembung saben sa gatra (baris) Guru Lagu - yaiku : Aksara urip (vokap) ing pungkasaning gatra (baris) Tuladna:
Kinanthi guru wilangan guru lagu Anoman malumpat sampun = 8 wanda = u Prapteng witing nagasari = 8 wanda = i Mulat mangandhap
gambar, lukis, nulis, foto .. Virginia
Sokaraja Tengah Bangun Gedung Serbaguna | RADAR Banyumas
wong jowo: KUMPULAN TEMBANG, LANGGAM JAWA, CAMPURSARI : TAHAN GODHA
kabareOjo-ojo aku wis ra dipikirke Aduh…lae,Uwis suwe nggonku ngenteni balineSaben-saben sing keprungu mung suaraneBiso ugo, wis duwe wanito seje Lk :Numpak kreto mudun ning gambirSopo kondo, yen aku ra tau
mblarak sempal, dene lakune … .
mundhut wedhi kaliyan semen. Basa ngokone … .
pancuran keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane … .
utawa kalah kudu ditampa kanthi ikhlas. Ukara iku kalebu basa … .
(garap) PR basa Jawa dhisik. Tembung garap benere … .
Yayuk kondur ngasta oleh-oleh. Tembung ngasto ngokone … .
Sinta nangis wae. Basa kramane … .
urunan kanggo mbangun rattan. Basa kramane … .
pancuran iku keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane ,… .
sakemper pepindan kang surasane mawa tetandhingan sarta ngemu teges mirip utawa
tiyang-tiyang ingkang mboten kersa njagi kasarasan. Owahana dadi basa ngoko!
KIRIMAN SOAL-SOAL DARI DAVID KELAS 5 C
ndheleng Anisa ndhomblong, krana ulate … .
wis bengi wong-wong padha budhal turu. Owahana dadi basa karma!
mular mawon, mboten diparingi dhahar. Owahana dadi basa ngoko!
KIRIMAN SOAL-SOAL DARI VERREL KELAS 5 C
pancuran iku keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane … .
ukara nganggo seselan”in” lan “um”!
ukara nganggo tembung : dakjupuki, kosilihi, lan diparingi!
wis bengi, wong-wong padha budhal turu. Owahana dadi basa karma!
6. Tini pancen ayu pipine.... 7. panyandra tegese....
8. Crita bab nyi ratu kidul,nyi blorong klebu....
9. Bangkeane wong wadon kuwi.... 10.crita bab asal usule sawijinng panggonan diarani....
1.wedus mangan parine pak tani tulisen nganggo aksara jawa!
2.gawea ukara nganggo panyandra lima wae!
4.ayo padha njaga kaehatan owahano dadi basa krama!
2.Saiki aku (tulis) laying kanggo kancaku. Tembung tulis benere … .
3.Cacahe guru gatrane tembang Dhandhanggula ana … .
4.Tulisan Jawa”angon bebek” yaiku … .
5.Aja rame-rame, ibuku lagi … .
7.Aksara Jawane”Mbalang kucing” yaiku … .
9.Pak Lurah mirsani sabinipun ing kilen desa. Basa ngokone … .
11.Bapak mundhut wedi kaliyan semen. Basa ngokone … .
13.Tembung linggane”sinurung” yaiku … .
15.Simbah apa wis diaturi sare. Ukara iku nganggo basa … .
3.Tunggak jarak mrajak. Tulisen aksara Jawane!
4.Gawea 5 tembung nganggo seselan”in”!
4.Cacahe guru gatrane tembang Dhandhanggula ana … .
7.Wedhuse Sugi wernane soklat lan kuru. Basa kramane … .
10.Tlaga Sarangan uga diarani … 11.Sugi luwih lemu tinimbang aku. Tembung tinimbang linggane … .
13.Aku lunga sekolah mlaku, bapak tindak kantor …
15.Banyu pancuran iku keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane …
16.Gawea ukara nganggo tembung:dakjupuk, kosilihi, lan diparingi!
17.Gawea ukara kang nganggo panyandra 5 wae!
18.Tunggak jarak mrajak. Tulisen aksara Jawane!
19.Ayo padha njaga kesehatan.Owahana dadi basa karma!
20.Dongeng iku apa? Golekana tuladane!
Soal kiriman dari Devany Graciella kelas 5 B 1.Dhandhanggula kalebu tembang … .
16.Gawea ukara nganggo tembung:dakjupuki, kosilihi, lan diparingi!
17.Tunggak jarak mrajak. Tulisek aksara Jawane!
18.Gawea ukara nganggo tembung panyandra siji wae!
19.Aja wedi yen ora rampung. Owahana dadi basa karma!
Kiriman dari Christin Gabriella kelas 5 B 1.Bapake Gatutkaca yaiku …
5.Wong asor nanging sugih kapinteran paribasane …
6.Bocah kae yen mlaku merak ati jalaran lakune …
7.Gulune Darsih ngulan-ulan, dene pipine … .
9.Pak Kardi mirsani sabinipun. Basa ngokone … .
13.Ibu badhe (tuku) gendhis. Tembung tuku benere … .
14.Lampune gumantung ing blandar. Tembung linggane gumantung yaiku … .
15.Banyu pancuran iku keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane … .
12.Gawea ukara nganggo tembung: dakjupuki, koksilihi, lan diparingi!
13.Tembung”nulis”, tulisen aksara Jawane!
Lembehane mblarak sempal, dene lakune … .
7.Cerita bab Enthit, Cindelaras, lan Jaka Kendhil iku kalebu … .
10.Ukara”Ayo nindakake pakaryan”, yen ditulis aksara Jawane … .
11.Ukara”Tunggak jarak mrajak”, yen ditulis aksara Jawane … .
12.Rayinipun Sinta muwun kemawon. Basa ngokone … .
14.guyu ….., Ukarane … .
15.Nyedhaki esuk, para tani padha budhal menyang sawah. Basa kramane … .
16.Gawea ukara kang nganggo panyandra 5 wae!
1.Paraga wayang sing bisa malih rupa akeh diarani … .
5.Pak Kardi mirsani sabinipun. Basa ngokone … .
9.Andhike Sinta nangis wae. Basa kramane … .
10.Aku nulis laying. Aksara Jawane … .
14.Ibu maca koran ing teras. Basa kramane … .
15.Crita bab Nyi Ratu, Nyi Blorong iku kalebu … .
17.Ayo padha njaga kesehatan. Owahana dadi basa karma!
18.Parak enjing, among tani sami bidhal dhateng sabin. Owahana dadi basa ngoko!
19.Aku lagi maca koran. Tulisen aksara Jawane!
20.Ayu ngirim layang. Tulisen aksara Jawane!
4.Simbah sampun sare wonten dipan. Ukara iku nganggo basa … .
7.Ater-ater anuswara cacahe ana … yaiku … .
11.Tembung linggane”gumuyu” yaiku … .
19.Sapa wae kudu melu mbangun. Tulisen kasa kramane!
20.Parak enjing, among tani sami bidhal dhateng sabin. Owahana dadi basa ngoko!
2.Pak Lurah mirsani sabinipun ing kilen kalen. Basa ngokone … .
4.Lembehane mblarak sempal, dene lakune … .
6.Maos aksara Jawi punika ewet. Basa ngokone …
15.Cacahe guru gatrane tembang Dhandanggula ana … .
16.Wedhus mangan parine Pak Tani. Tulisen aksara Jawane!
20.Ayo padha njaga kesehatan. Owahana dadi basa karma!
5.PR Basa Jawamu apa wis kokgarap?
B.Ukara tanduk ing ngisor iki owahana dadi ukara tanggap!
1.Tembung”pari” ana sandhangan swara … .
2.Tembung”kebo” ana sandhangan swara … .
4.Tina (dolan) karo kanca-kancane. Tembung dolan benere … .
5.Latare apa wis (sapu)? Tembung sapu benere … .
6.Iwak bandeng (goreng) simbah. Tembung goreng benere … .
9.Sepedhahe (dandan) esuk mau. Tembung dandan benere … .
10.Aku nganggo klambi abang, Mas Guntur … klambi biru.
KUNCI JAWABANA.1.Tawon ngentup tanganku. 4.Aku maca buku crita cekak.2.Hardi mbubuti sukete. 5.Kowe apa wis nggarap PR Basa Jawa?3.Pak Hadi nandur jeruk iku ing tegalan.
B.1.Tawon madu diingu Pak Kardi. 4.Endhog dikumpulake Dhik Tini.2.Pitiku dicekel Dhik Rini. 5.Buku dibalekake Sari.3.Pitik
C.Rimbagen tembung ing ngisor iki nganggo seselan”in” utawa “um” banjur gawenen ukara!
2.grudug → … . Ukara → …………………………
3.bagus → … .Ukara → …………………………..
4.jaluk → … . Ukara → …………………………..
3.Ibu badhe tuku gendhis. Tembung tuku basa kramane … .
4.Lampune gumantung ing blandar. Tembung gumantung linggane … .
5.Ayo padha njaga kesehatan. Ukara iku basa kramane … .
7.Simbah apa wis diaturi sare? Ukara iku nganggo basa … .
8.Tembung sing nganggo seselan “um” tuladane … .
9.Tembung sing nganggo seselan”in” tuladane … .
10.Cerita fiksi kang nyritakake babagan kang ora bakal kedaden dadi kedaden ing crita kuwi diarani … .
A.1.Warga dusun sami urunan kagem mangun margi.2.Bapak mundhut wedhi kaliyan semen.3.Punsah ajrih menawi mboten mantun.4.Pembangunan punika kagem sinten?5.Sinten kemawon kedhah ndherek mangun.
B.1.Adhiku loro cacahe.2.Kelas telu melu lomba nulis Jawa.3.Aku tuku buku Basa Jawa.4.Ibu maca Koran ing teras.5.Maca aksara Jawa kuwi angel.
C.1.sumurung. Kursine sumurung dening Hardi.2.gumrudug. Tamune padha gumudrug teka.3.binagus. Dadi bocah aja sok binagus dhewe.4.jinaluk. Adicara iku jinaluk saka sing duwe gawe.5.tumandang. Para tani tumandang nyambut gawe.
D.1.seselan 6.aksara kapisan lan kapindo2.mujur, makmur 7.ngoko lugu3.mundhut 8.dumugi, tumandang, sumurung, gumrojog, lsp4.gantung 9.jinaluk, tinulis, binagus, ginanjar, lsp5.Mangga sami njagi
KromoKaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabKaping tiga: Persetunggalan IndonesiaKaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan
Pancasila Satunggal: Gusti Ingkang Maha EnggalKalih: Kamanungsan Ingkang Adil saha ngugemi paugeranTiga: Manunggalipun IndonesiaSekawan:Pasewakan Ingkang dipun pimpin kanthi wicaksana wonten salebetipun pasewakan ingkang kawakilaken Gangsal: Adil dumateng sadaya kawula
telat pol gak popo, timbang nganggur.. hehe..
lha aku tetep ngopeni ndop.blospot ku,
wegah mulih, yu! Kowe gelem po karo
Gusti mugi tansah paring pangapuro dumateng leluhur ingkang sampun paring tulodho kesaean Merdeka Selami laminipun kanti toh jiwa raga damel anak lan cucu mugi Gusti piwales swarga luko Amiin
Nuli Allah Nurunake rupo Cobo telung werno
panganan. Wuih, mosok aku kudu budal magelang saiki? Waduh piye iki.. 😦
Iyo mas….lha wong maine elek…dicedaki cewek opo ora tetep wae bakal kalah….wkwkwkwkwk
Levis Strauss (miyos 26 Fèbruari 1829 – tilar donya 26 September 1902 ing yuswa 73 taun) ya iku produsen sandhangan Amérika Sarékat saka Jerman.[1] Jenengé dadi merk jeans Levi's.[2]
Nalika taun 1847 Strauss pindhah bareng ibu lan 2 sedulur wadoné menyang New York, Amérika Sarékat kanggo nggabung karo sedhuluré kaloro Jonas lan Louis Löb, kang duwé bisnis barang kering.[2] ing 1850 ngganti jenengé dadi Levi Strauss, banjur ing taun 1853 pindhah menyang San Francisco, California kanggo mbukak kumpenié dhéwé Levi Strauss & Co.[1]
^ a b (id)http://ripiu.com/(diunduh tanggal 30 Juli 2011)
^ a b (id)“Asal-usul: Levis Strauss”.Panjebar Semangat.edisi 42:2003 (kaca 52)
Baleni saka (*), (**), nganti
Jaman Wis Akhir (Emha Ainun Nadjib dan Mini Kiai Kanjeng)
Album Jaman Wis akhir Emha Ainun Nadjib dan Mini Kiai Kanjeng di liris
Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.04 Pérangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik(1220 - 1247)Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari.Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo.Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké.Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).Anusapati nggentèni jumeneng Nata.Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati.Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.Dadi tetéla ing wektu iku
hidayahipun ingkang kaparingaken dhumateng kita, sahengga kita sedaya saged makempal wonten ing Mushola Al inayah mriki, ingkang sami2 hanggadahi tujuan mengeti adicara HALAL BI HALAL ing ndalu punika kanti sehat wal afiyat.
Kaping kalihipun mugi2 shalawat saha salam tansah konjuk dhumateng panjenenganipun Junjungan Kita Nabi Agung Muhammad Saw. Ingkang sampun
Hadirin-hadirat ingkang kawula hormati. Ing wekdal punika swasananipun taksih wonten ing saklebeting wulan syawal, mila saderengipun kula
Gusti Allah kepareng anampi amal ibadah punika, Amin.
Bapak-bapak, Ibu-ibu lan sedherek kaum muslimin ingkang kawula hormati. Kados sampun kasebataken dening pranatacara bilih kula ingkang
sakperlu ngrawuhi wonten ing adicara HALAL BIHALAL ing ndalu punika.
Salajengipun mboten kesupen sagunging kadang panitia tansah hangaturaken agunging panuwun dhumateng panjenengan sedaya ingkang sampun paring sih pambyantu ingkang arupi bandha punapa dene penggalihan sahingga saged hanyengkuyung mawujudipun tata adicara pengetan punika.
Salajengipun kula dalah para kadang panitia nyuwun gunging samodra pangaksami dhumateng para rawuh lan undangan, sarta sagunging kaum muslimin, awit sadaya punika ngrumaosi kiranging anggen kula hananggapi kerawuhan panjenengan ingkang arupi papan palenggahan lan samukawisipun.
Para hadirin hadirat Rahimmakumullah. Mbok menawi namung dumugi
Tik, awakmu ki nandi to? opo masuk angin kok suwe raketok.
URIP IKU SAWANG SINAWANG | Ki Asmoro Jiwo
kandani yo ndukJodo ki ono sing ngaturPasrah wae marang GustiLan percoyo sing nduwurSenadyan pacarmu ra sijiOno nyang ngendi-ngendiYen wis garise tetep wae
Wigatining serat puniko minongko sesulih panggihan silahturahmi. Kanti wening manah, mbok bilih wonten kirang trapsilaning catur wicoro lan toto krami ingkang andadosaken gerahing penggalih, kawulo ...... lan keluargo nyuwun agunging samodro pangaksami.
wadon, lha wong kumpul karo igane dhewe.” tutur Ki Gondho.”Kecuali pas nesu Pak!
Jamane Jamane Jaman Edan Wong Tuo Rabi Perawan Prawane Yen Bengi Nangis Wae Amargo Wedhi Karo Manuk'e (3)Iki Piye Iki Piye Iki Piye Wong Tuo Rabi Perawan Prawane Yen Bengi Nangis Wae Amargo Wedhi Karo Manuk'e (4)Manuk'e Manuk'e Cucak Rowo Cucak Rowo Dowo Buntute Buntute Sing Akeh WuluneYen Digoyang Ser Ser Aduh Penak'e SURTI TEJO - By Jamrud Surti
ing aksara a, b, utawa c sangarepe pratelan kang bener ! 1. Eyang putri saweg …. a. dhahar b. mangan c. maem 2. Gula rasane legi yen uyah rasane …. a.
stasiun c. pelabuhan 5. Menawa mlaku ing ndalan kudu ing sisih .... a. kiwa b. tengen c. tengah II. Isinana ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk ! Wacanen crita ing ngisor iki kanthi setiti ! Petruk Dadi Ratu Pandhawa kemalingan jimat kalimasada. Pusaka iku didhusta dening Mustakaweni. Sabanjure jimat kalimasada kasil direbut dening Irawan. Jimat kalimasada dititipake marang Petruk. Nanging direbut Adipati Karna. Petruk ditulungi dening bapake yaiku Gandarwa. Petruk dadi sekti mandraguna sakwise cundhuk jimat kalimasada. Petruk bias ngalahake raja ing Nagara Rancang Kencana. Petruk dadi ratu ing kana , lan jejuluk Prabu Wel Guduwel Beh. Wacan ing nduwur kanggo ngisi pitakon nomer 11 – 15. 6. Irah – irahan crita ing nduwur yaiku …._________ 7. Sing ndhusta pusaka jimat kalimasada yaiku …._________ 8. Irawan bias ngrebut jimat kalimasada saka tangane …._________ 9. Sakwise cundhuk marang jimat kalimasada Petruk dadi …._________ 10. Jejuluke Petruk yaiku …._________ III. Wangsulana pitakon ing ngisor iki kanthi bener ! 11. Gawenen ukara pitakon nganggo tembung ing ngisor iki! a. Sapa = ______________________________________________________ b. Ngendi = ____________________________________________________ c. Kapan= _____________________________________________________ 12. Sebutna 4 arane gamelan sing cara ngunekake kanthi dithuthuk! Wangsulan : ______________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ 13. . Gawenen crita cekak namut gambar ing sisih kiwa ! Wangsulan : ______________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ 14. Gawenen bathangan (tebakan) manut gambar ing sisih ngisor iki! Wangsulan : ______________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ 15. Sapa bae sing kalebu
Cangkriman yaiku tetembungan utawa unen-unen kang kudu dibatang karepe. Tembung liya kudu ana
Cithakan:Kutha krajan propinsi Kutha Padang iku kutha ing Propinsi Sumatra Kulon, Indonésia, uga dadi kutha krajan propinsi.
Kutha Padang dumunung ana ing sisih kulon Propinsi Sumatra Kulon. Kutha iki nduwèni jembar wewengkon 694,96 km2 ing sajroning koordinat 0°44' - 1°8'35' LK lan 100°5'5" - 100°34'9" BW.[1]
Kacamatan sing paling sempit ya iku Kacamatan, jembaré km2.
Okèhé padunung Kutha Padang miturut proyeksi BPS Padang kanggo taun 2008 ya iku 856,815 jiwa, padunung lanang okèhé 423,039 jiwa lang sing wédhok okèhé 433,776 jiwa.[2]
Kacamatan sing paling akèh padunungé ya iku Kacamatan Koto Tangah, cacahé 161,466 jiwa.
Kacamatan sing paling sithik padunungé ya iku Kacamatan Bungus Lempongan Kabung, cacahé 24,116 jiwa.
Kacamatan sing paling padhet padunungé ya iku Kacamatan, kapadhetané jiwa/km2.
Kacamatan sing paling arang padunungé ya iku Kacamatan, kapadhetané jiwa/km2.
Bungus Teluk Kabung • Koto Tangah • Kuranji • Lubuk Begalung • Lubuk Kilangan • Nanggalo • Padang Kulon • Padang Kidul • Padang Wétan • Padang Lor • Pauh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Padang&oldid=1113659"	Kategori: Kutha ing Sumatra KulonKutha Padang	Menu navigasi
1.Srini iku pancen bocah sing ayu, pipine ... .2.Tembung s ing durung owah saka asale diarani ... .3.Unen-unen saemper pepindan kang surasane mawa tetandingan, sarta ngemu teges mirip utawa memper diarani ... .
4.Bapak mundhut wedhi kaliyan semen.Ukara ing ndhuwur basa ngokone ... . 5.Rayi kula kalih cacahipun.Ukara ing ndhuwur basa ngokone ... . 6.Warga desa urunan kanggo mbangun ratan.Ukara ing ndhuwur basa kramane ... .7.Kelas telu melu lomba nulis Jawa.Ukara ing ndhuwur basa kramane ... .8.Puisi Jawa gagrag anyar sing ora kaiket guru gatra, guru wilangan,lan guru lagu, nanging isih ngugemi anane rasa kaendahan diarani ... .
9.Wuwuhan kang manggon ing satengahe tembung lingga diarani ... .10.Tembung”tinulis”asale saka tembung lingga ... oleh seselan ...11.Tembung”kumanthil” asale saka tembung lingga ... oleh seselan ... .12.Tembung”tinulung”asale saka tembung lingga ... oleh seselan ... .13.Tembung”gumuyu”asale saka tembung lingga ... oleh seselan ... .14.Ibu badhe tuku gendhis.Tembung tuku benere ... .15.Aku lunga menyang sekolah mlaku, bapak tindak kantor ... .16.Wong jujur iku bakale ... .17.Crita fiksi kang nyritakake babagan kang ora bakal kedaden diarani ... .18.Simbah apa wis diaturi sare?Ukara ing ndhuwur nganggo basa ... .
19.Jaka Kendhil, Cindelaras, Kancil Nyolong Timun kalebu ... .20.”Suwe ora ketemu”, yen ditulis aksara Jawa dadi ... .
Gawea ukara nganggo tembung-tembung ing ngisor iki!1.tumandang 4.gumampang2.jinaluk 5.gumanti3.tinemokake
1.ndhuren sajuring 11.kanthil, um2.tembung lingga 12.tulung, in3.panyandra 13.guyu, um4.Bapak tuku wedhi karo semen 14.mundhut5.Adhikku loro cacahe 15.tindakan6.Warga dusun sami urunan
Para tani tumandang nyambut gawe.2.Adicara iki jinaluk saka sing duwe gawe.3.Wangsulane tinemokake dening Dimas.4.Perkara kuwi aja digawe gumampang kabeh.5.Wayahe Ali dadi ketua kelas wis gumanti
C. Listrik Masuk Desa Desa saiki wis maju.Dalan-dalan wis padha diaspal kabeh.Akeh mobil kang liwat pating sliweran.Ana sing ngangkut tetanen kaya sayur, Lombok, terong, gedhang, pelem, duren, pari, lan jagung.Saiki wis kepenak anggone adol menyang kutha.Saiki desaku wis padhang jingglang ora kaya dhisik, merga listrik wis sumrambah menyang desa.Desaku saiki wis
bilang Jaman Edan, Yen Ora Edan Ora Keduman. Nanging Sak Beja-bejane Wong Edan, Isih Luwih Beja Kang Eling Lan Waspodosalam pemuda generasi penerus bangsa.... MERDEKA....
Reply	tapisuhi says:	November 4, 2009 at 1:41 am	JANCUK! SING KOMEN NANG NGGONMU AKIH BIANGET MBAK! KON SELEB TA? WIS TAU OPO WAE MBAK?
Reply	kanghasan says:	November 5, 2009 at 4:07 pm	asli ndeso.
reh Gusti mah sifat wenang. neda-neda ka Yang Manon. anging Allah anu langgeng jumenengna. ahli ngulik Ilmu Nahwu. ngudag hak kasampurnaan. disarengan ku dudu’a. kantun
Miniatur Bus Bis Nanga Pinoh | Jual Miniatur BIS BUS | 085602106578
Jual Miniatur BIS BUS | 085602106578
Bujang Pangalasan,(10) Burung Baok,(11) Buyut Orenyeng,(12) Ciung wanara,(13) Dalima wayang,(14) Demung kalagan,(15) Deugdeug Pati Jaya Perang,(16) Prabu
th March 1964), rcvd: DPMJ (8.4.1998), youngest daughter of H.H. Sri Paduka Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangku Negara VIII Senapati ing Ayudha, by his first wife, H.H. Kanjeng Gusti Ratu Mangku Negara VIII, née Gusti Radin Ajeng
Nuladha laku utama, tumraping wong tanah Jawi, wong Agung ing Ngeksiganda, panembahan Senapati, kapati amarsudi, sudaning
Ing. Agr. Arturo Carbonell (Interventor)
Wayang Wong – Petruk Mantu | Suko Budoyo
pungkang • pungkas • pungkir • pungkur • pung • pungak-pinguk • punggah • punggai • punggal •
...Artikel Pranata Keluarga – Pengertian Pranata
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above, of please biasa. ?lingana kaca saben mbiwarakak? proposal
saka (sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
ingkang kula kurmati. Bapak/Ibu Guru ingkang dahat kinurmatan. Konco saha adik-adik ingkang kula tresnani.
Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah saengga kita saged makempal wonten aula kangge ngawontenaken acara perpisahan.
Bapak/Ibu Guru ingkang kula kurmati, kula minangka wakilipun putra-putri klas tiga ngaturaken agunging panuwun awit keiklasan saha katresnan Bapak/Ibu Guru anggenipun nggulawentah para siswa saengga saged ngrampungaken kewajiban ingkang sampun kalampahan sadangunipun tiga tahun.
Bapak/Ibu Guru tuwin adik-adik, sakedhap malih kula sarencang ninggalaken pawiyatan punika. Sanadyan sampun pepisahan ingkang ateges tinebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah nyenyuwun supados taksih celak ing penggalih.
Kula sarencang kelas tiga punika tansah nyenyuwun lan ndedonga adik-adik sedaya kasil anggenipun ngangsu kawruh ing pawiyatan punika. Kula minangka wakilipun rencang kelas tiga, tansah nyuwun gungan, mugi-mugi adik-adik sregep anggenipun sinau.
Kula kinten boten prayogi menawi atur kula pepanjang. Menawi wonten
Ingkang Kinurmatan Bapak Aryo Lan IbuPidato Bahasa Jawa Halal BihalalContoh Naskah Pidato Bahasa Jawa Peringatan HariPidato Bhs Jawa : Ingkang Kinurmatan Bapak LurahPidato Basa Jawa : Nuwun Kepala SMP N 2 Ambarawa
Tag: Artikel, Asia, Indonesia, Jawa, Jawa Tengah, Jogja, Opini, Sleman, Suko Budoyo Buku, Wayang Kulit Purwa, Yogyakarta	Special Christmas Instrument – Gending Christmas Original Javanese Classical	Des 23
Digambar-Taranapanthi | Shvetambar-Murtipujaka | Shvetambar-Sthanakvasi | Digambar-Terapanthi | Digambar-Bisapanthi | Shvetambar-Terapanthi |
UNIFIL Sisu Pasi ing salju, cerak tapel wates Israèl ing Lebanon Kidul, 1998
United Nations Interim Force in Lebanon, utawa UNIFIL, diwangun déning Perserikatan Bangsa-Bangsa, kanthi Resolusi Dewan Keamanan PBB 425 lan 426 tanggal 19 Maret 19, 1978, kanggo mesthèkaké pemunduran pasukan Israèl saka Lebanon, ndandani kedamaian lan keamanan international, lan mbantu Pamaréntah Lebanon mbenakaké kakuwasané.[1] Pasukan UNIFIL kang pisanan teka ing Libanon tanggal 23 Maret, 1978; pasukan iki dialihaké saka operasi PBB liyané kang tugas ing tlatah sakubengé (utamané saka UNEF lan UNDOF).[1]
Jroning Perang Libanon 1982, posisi PBB diserbu utamané déning pasukan de facto kang dipimpin déning Saad Haddad. Pasukan iki minangka pasukan asli Libanon kang dibantu déning Angkatan Pertahanan Israèl IDF.[2] Jroning mangsa pendhudhukan, fungsi UNIFIL utamané mung nyedhiakaké bantuan kamanungsan.[2] Wiwit taun 1985, Israèl ngurangi (scaled back) posisi tetepé ing Libanon, senajan prosess iki ditandai nganggo serangan-serangan kilat lan pemboman, kayadéné ing Operasi Tanggung Jawab taun 1993 lan Operasi Murka taun 1996. Ing taun 1999, Israèl mundur total, kang rampung ing taun 2000 lan marakaké UNIFIL nuli bisa mujudaké tugas-tugas militeré. Pamaréntah Libanon nyatakaké yèn tlatah Shebaa farms minangka teritori Libanon,senajan PBB nganggep iku ing njabané wewengkon Libanon. Pamaréntah Libanon nganggep yèn dhébat bab iki mènèhi (hak) kanggo sanksi hukum tumrap kelompok bersenjata anti-Israèli ing Libanon (senajan PBB sacara resmi nyatakaké yèn Israèl wis mundur kabèh saka tlatah kang dikuwasani sawisé perang 1973). Dewan Keamanan
Mandat[besut | besut sumber]
Resolusi Dewan Keamanan PBB 1701|1701]][6]
Nagara Penyumbang Pasukan[besut | besut sumber]
Nagara-nagara kasebut ing ngisor iki mèlu nyumbang pasukan aktif, utawa mènèhi rupa-rupa bantuan. Nagara kanthi aksara kandel minangka bagéan saka pasukan UNIFIL kang wiwitan/asli.
394[7][8]
sapu ranjau, kasehatan lan tim rekonstrucsi [8]
1,000[12][13]
200 insinyur ing Libanon ngresiki ranjau [13]
Leclerc;[19] kanggo nglindhungi pasukan dharat UNIFIL nganti Februari 2007.[20]
Tambahan, kapal Angkatan Segara Perancis kanthi 1,700 personil digelar sakubengé Libanon ing Opération Baliste, lan operasi UNIFIL.
2,400[21][22]
lan dalan; Fregat Turki patroli pasisir Libanon[46]
Pemimpin UNIFIL[besut | besut sumber]
Utusan Sekretaris Jendral PBB kanggo Libanon Kidul[besut | besut sumber]
rujukanKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengCacad CS1: datesKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Ate tak sendenno sirahe ayas nang dodone umak,
Supoyo umak kadit itreng tekone ayas
Ayas terus helum…kleberane ayas tambah enteng…ayas kilab nggowo seneng..
Kapan-kapan ayas kate teko maneh nang nggonane umak..
Banjar Tegal, Kuta: Sekar GinotanGamelan Gendér Wayang of Banjar Tegal, Kuta: SeléndroGamelan Gendér Wayang
Jenenge Tali (Nama Istilah Tali dalam Bahasa Jawa)
Miniatur Bus Bis Teluk Wondama | Jual Miniatur BIS BUS | 085602106578
ingkang nembe bela sungkawa nandhang dhurita, ngaturaken puja-puji pudyastuti ing ngarsaning Pangeran ingkang Murbeng dumadi.
Para ahli waris kulawarga saking almarhum/almarhumah nga turaken gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng panje nengan sami ingkang sampun karsa ngrawuhi saha paring pakur-raatan upacara angkatipun suwargi almarhum/almarhumah…..
ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dumateng para sanak sedherek. pamong mitra tangga tepalih ingkang sampun Kanthi rila legawaning penggalih paring pambiyantu saha penyumbang ingkang awujud punapa kemawon tumrap upacara pakurmatan layon. Mugi-mugi sedaya sih kadarman saha amal kesaenan panjenengan angsala piwales kanugrahaning Gusti Allah SWT. ingkang metikel-tikel.
Ingkang kita suwun mugi-mugi arwanipun almarhum/almarhumah ……………angsala berkat rahmating Pangeran Ingkang Maha
Agung. Pinaringan jembar kuburipun saha pinanngan pajar margi-nipun saged lepas paranipun, dipun apunten sedaya kelepatan saha dosa-dosanipun.
Mugi-mugi sedaya kelawarga ingkang tinilar pinaringan manah ikhlas, rila saha narima mg takdir. Mugi-mugi pinaringan sabar lan tawakkal, pinaringan kekiyatan lahir batin anggempun nindakaken darmaning agesang.
Manungsa punika namung sadremi nglampahi. Amargi kita punika syektosipun namung titipanipun Pangeran ingkang sawanci-wanci kapundhut. Pramila kita namung saged sumarah wonten ngarsaning Pangeran.
Wasana mbokbilih nalika sugengipun almarhum/almarhumah ?:athah kelepatanipun, para waris nyuwunaken gunging panga-punten.
Rehning sampun dumugi titiwancinipun layon badhe enggal kaangekatan. kula siged samanten kemawon atur kula. mBok
Ingkang SatuhuPIDATO PERPISAHAN BAHASA JAWAPIDATO JAWA : Sugeng Rawuh
indonesia di PRPP semarang...monggo sami rawuh wonten semarang...kula aturi pinarak wonten basecamp...Salam, nyuwun pangapunten , kulo tiang semawis , Semarang onten acara mboten saget
Jual Wayang kulit Kerajinan Khas Yogyakarta: Miniatur Wayang Kulit
Punika Cariyosipun Pandhita Mustakim, Mulang Ngelmi Dhatng Kang Rayi Nama Dewi Sujinah.
1. Ingsun miwiti amuji / anebut namaning Suksma / kang murah ing donya mangke / ingkang asih ing ngakerat /
ingkang winarni / anenggih raja pandhita / Mustakim iku arane / langkung bekti ing Pangeran /
garwa umatur aris / aneng sajroning papreman / paduka krama mring ingong / lah inggih kadi punapa / kawula jarwanana / sapatmon lawan ulun / ing pundi gening
12. Alon ature kang rayi / pundi sajatine niyat / raja pandhita wuwuse / yayi sajatine salat / kang niyat langgeng ika / Retna Sujinah umatur / tegese ngadeg punika //
15. Wonten atur amba malih / tegese rukuk punika / raja pandhita wuwuse / yayi manira miyarsa / tegese rukuk ika / amung sira rabiningsun / prayoga ingsun
16. Kang rukuk asale angin / dudu angin sangking wiyat / dudu angin pejah mangke / dudu angin ngrusak omah / dudu angin punika / dudu
21. Kaya ngapa sira yayi / yaiku pamanggih ingwang / Retna Sujinah ature / inggih leres guru amba / wonten atur kawula / dika wejang wong asujud / raja pandhita ngandika //
22. Kang sujud asale warih / dudu warih agung asat / dudu we bengawan lepen / dudu
Kaya ngapa ta sira yayi / iku pamanggih manira / Dewi Sujinah ature / inggih leres guru amba / sangking wejang paduka / kadospundi yen alungguh / raja pandhita ngandika //
31. Sajatine warih yayi / iya roh robani ika / kang nganggo purbane mangke / roh kang luwih sampurna / ingkang mundhi ing
33. Murade kang asal api / uripe iku pan sadrah / kang asal api mangke / uriping napsu punika / mung ingkang asal toya / uripe mangke kadulu / langgeng ing paningalira //
mesthi uripipun rasa / lan murade iku mangke / kang asal api punika / makmur mangke ing dunya / lir kumala cahyanipun / medal ati putih
Ingkang ttingalireki / kang asal angin punika / sedarahe rabe mangke / cahyane mancur gumilang / kadya wulan purnama / metu sangking ati dadu / puniku dipun waspada //
punika / langgeng tan kena owah /cahyane uripe iku / kadi ingaran
39. Datan kena owah gingsir / kang cahya kadi hernawa / ingkang asal api mangke / ngaturaken ingkang cahya / nurani ingkang nama / kang asal banyu puniku / burhana kang katur
Ana muradipun malih / annggih patang prakara / wujude kang api mangke / ingkang angin wada rupa / manubari ping kalihnya / dadi adg kaping telu / kaping sekawane dat //
Ada maksudnya lagi, yaitu ada empat perkara, wujudnya api, dan angin wada rupa,
tandhane / grana kalih lawan muka / waktu ngisa punika /
52. Kang garwa sinambut aglis / kang aran Retna Sujinah / pandhita rahmat wuwuse / amung sira rabiningwang / donya tekeng ngakerat / pasthi sira garwaningsun / prayoga ingsun
Ana wangsite Tuhan / kang ahlul nglampahi salat / yen tan wruh sajatine / sembahyang tanpa gawea / angur padha turua / yen tan wruh jatinipun / padha sira
puniki / kawruhana waktu kang lalima / ing pundi wau prenahe / waktu luhur puniku / pundi reke ing prenahneki / miwah ing waktu ngasar / pundi nyatanipun / miwah waktu mahrib ika / waktu ngisa lan subuhe iku yayi / ing pundi gene nyata //
lan sira mangke iku / kawruhana dipun sayekti / iku jatine sembah / iya nyatanipun / aja katungkul sembahyang / jengkang-jengking kadya janma nginjen jangkrik / tan wruh dunungira //
rekaate kalih / panjingipun badan lawan nyawa / Jeng Nabi Adam kang darbe / sakhabatipun Harun / marmanira puniku yayi / ana waktu lalima / duk ing purwanipun / nalika jeng nabi duta / tinimbalan marang Hyang Kang Maha Suci / minggah marang ing
Duk dinangu ing Hyang Maha Suci / gupuh tuan sujud kaping lima / puniku tuan mulane / benjang tuan sedarum / malah dhateng ing dina akir / sami anetepana / salat
genira bukti / amung telas saduman / iku mulanipun / jeng nabi gupuh ngandika / pundi
12. Boten kenging lamun wali-wali / wau tuan inggih kula atak / jare wus tuwuk saure / jeng nabi rasul gagetun / ngemu waspa sajroning ati / sarwi amenggah-menggah / tobat mring Hyang Agung / duk kalanira samana / waktu ngisa ngandikan marang Tuhan / subuh prapta ing wisma //
njenengan umumaken sinten mawon kang lulus pak !!!!!kulo mpun ngelomot teng mriki
IMBODYWELL : Anti Oksidan dan Sumber Gizi
Hacker Bobol Website Polres Banyumas | RADAR Banyumas
September 14, 2012 pada 2:00 pm Mas wonten file ingkang wonten gegayutanipun kaliyan audit internal boten ?… kadosdene instrumen ln checlist audit per UK… menawi
“Kuwe kuwi nak nganggo rok dowo yo
pemainé utawa panariné migunaaké jaran képang. Tarian iki ana unsur magisé amarga panariné bisa ana sing mendem. Tarian iki digelar kanthi iringan manéka alat musik gamelan kayata: kendhang, saron lan gong. Jeneng tarian iki béda-béda ing sawetara panggonan. Ing tlatah Banyumas diarani ‘ebeg’, ing sawetara panggonan ing Jawa Tengah diarani ‘jaran képang’. Tarian jathilan iki bisa madeg dhéwé lan bisa uga arupa gabungan karo tarian liya kayadéné réyog lan barongan. Sadurungé tarian iki biasa diwiwiti nganggo tetabuhan gamelan arupa: kendhang, bendhé lan kecer, sarta lawakan utawa dhagelan Penthul (Bancak) lan Tembem (Doyok). Ing sèsi pungkasan kerep ana penari sing nganti ngancik trance (kaya kesurupan). Saliyané kanggo hiburan, tari jathilan uga biasa dianggo prosèsi ritual budaya mistis kayadéné tradhisi tolak bala ing pèrèng Gunung
mboten dumugi akhir sampun pupus. sampun kaping2 kulo cobi download,
kowe, paling yo mung dadi kata tok. Aku mikirke kowe terus, yo mergo aku sayang kowe
Aku pengen iki, kowe pengen kuwi, raenek seng gelem ngalah. Aku njiwit kowe mergo aku gemes, kowe ngambung aku.. Perbedaan kuwi indah. Awale sok jual mahal. Langka sing gelem, ora payu akhire di obral. #sewutelu
wes bosen: 1. Kakean alesan dinggo dijak ketemu. 2. Cuek lan ngilang-ngilang tanpo alesan sg jelas. 3. Nesu-nesu terus.
Ati-ati mengko de,e bosen mbek kowe malah nggolek pelarian
Dadi kowe penak ya, pinter nggawe uwong sayang banget neng kowe, trus mbok tinggal karo seng liyo pas lagi sayang-sayange.
De,e enak-enak mlaku bareng seng liyo, ngguya-ngguyu. Tapi pasangane? Sabar nunggu nganti lali nek nduwe ati sg dilarani. Disayangi wae terus tapi sg
pengene nesu. neng jenenge sayang, anyel kuwi mergo greget.
Kangen rasane pas sahur mbok gugah, mbok ingetke sholat subuh, tapi saiki mung isoh ikhlas lan ndelok kowe ngucapke wong liyo. Kowe
berubah dadi koyo mantane seng mbien? mosok gelem banget dibungkus masalalune. Dinduweni tanpo dicintai Kowe rakuat tuku sendal? raperlu nggolek playonan mung pengen manas-manasi mantan ya, mergo kuwi uwong dudu sendal nggo playon !
Kowe sedih, kowe galau ngono kuwi pokoke ojo nganti mudeng mantan, malah de,e seneng mbok galauni ngono kuwi
LDR kuwe ya kaya pacaran karo medi, langka wujude.
Manusia setengah baya kuwe maksude mahluk separo wong separo baya?! #medeni
Maturnuwun lah dinggo konco sg selalu enek pas susah, sg nyediake kuping, ati, lan moto. Sg nggawe pikiran sg ora-ora lungo.
Mbukak sms isine mung sekang operator tok.
wong lia tembe ngrasakna.. #kawus
Nek enek uwong seng nglarani kowe, ojo pernah mikir dinggo mbales, ngguwak-ngguwak tenogo, sinau ikhlas ya
Nek kowe dikon mileh de,e utowo aku?
Nyenengke banget ya mbayangke nek poso awalan ngabuburit karo buko bareng kowe, opo meneh nek kuwi nyoto. Opo seng enek saiki durung tentu enek neng masa sg ameh teko. DIJOGO! Raperlu sih nunjukke roso sayang seng luwih, nek suk akhire kowe nunjukke wong seng anyar seng mbok celuk
mung lagi betah karo sing lewih perhatian bae.
pelarian, kuwi isoh dadi perjalanan bareng de,e dinggo tekan tujuan. Udu pacare sering bareng, karo pacare malah ora tau bareng. Yakayakuwelah.
Wedokan ayu kuwi dudu didelok seko kuru lan lemu awake ya ^,^ Wedokan kuwi nek sayang, sayang tenan. Nek nggawe nyesel, nggawe nyesel tenan ya? Wedokan meneng dudu mergo ora mudeng opo-opo, tapi mudeng banget, mung nggolek moment seng pas wae dinggo ngefrontalke .
► Ritus Liturgi Katulik‎ (4 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Liturgi Katulik"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.41, 30 Maret 2013.
Iyo pak, aku ketemu karo cah-cah. Sing ga berubah kur Aku, Fatkhan, Dennis. Liyane wis makmur kabeh :).
Ngayogyakarta. Wekdal menika pawartos basa jawi Ngayogyakarta badhe mbabar
Kasuwun tetepa nyawiji ing pawartos basa jawi enjing menika.
titik rawan kemacetan. Sekawan titik kasebat inggih menika wonten ing protigan
ingkang dipun kintenaken badhe dumados ing H-3 arus mudik Lebaran samangke,
Satlantas ngawontenaken pemantauan migunakaken CCTV. Kanthi dipun kabiyantu
CCTV, dipun ancas kemacetan saged dipun minimalaken.
Lebaran ing tlatah Sukoharjo, mirungganipun Kartasura, mujudaken daerah ingkang
kathah kacilakan. Utaminipun margi saking Ngayogyakarta tumuju ing Semarang,
Jogja tumuju Jawa Timur, lan Semarang tumuju Wonogiri, ingkang sedaya kala wau
nglangkungi Kartasura. Mekaten pawartos ing wanci enjing menika, matur nuwun.
Dadi Wong Sugih,Bojoku Nakal,Udud Dulu,Cicak
Pujasera Bobotsari Dilelang Lagi | RADAR Banyumas
Latin: Sanctus Ambrosius, basa Inggris Saint Ambrose, basa Italia: Sant'Ambrogio; urip kira-kira 339 - 4 April 397), uskup Milan, salah siji uskup kang wigati ing abad kaping 4.[2] Ambrosius iku warga Roma, lair watara taun 339 ing Trier, Jerman, ing lingkungan kulawarga Kristen.[3] Bapaké ya iku gubernur (prefect) Gallia Narbonensis, déné ibuné ya iku wanita intelèk lan salèh.[3]
Ana sawijining legendha kang nyritakaké yèn nalika isih cilik, ana tawon kang ménclok ing rainé nalika dhèwèké lagi turon ing kranjangé, ninggalaké satètès madu.[3] Bapaké banjur mikir yèn mbésuk bocah iki bakal pinter omong lan duwé kapinteran kaya ilat-madu.[3] Marga alesan mau tawon lan susuhé (susuh tawon) asring ana ing simbul santo iki.[3] Sakwisé bapaké séda nalika umuré isih anom, Ambrosius direncanakkwax refiners kanggo ngetutaké jejak karièr bapaké, lan amarga saka iku santo banjur disekolahaké ana ing Roma, lan sinau babagan sastra, ukum lan rétorika.[4] Praetor Anicius Probus wiwitané mènèhi panggon ana ing dhéwan kutha lan watara taun 372 ndadèkaké kepala dhéwan kutha Liguria lan Emilia, kanthi markas ing Milano.[4] Nalika iku Milano dadi ibu kota nomer loro Italia sakliyané Roma.[4] Ambrosius dadi administrator kang ulung ana ing kalungguhan iki lan dhèwèké cepet dadi misuwur.[4]
Tulisan-tulisan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 31 Januari 2017.
TangerangPesan Nasi Tumpeng DepokPesanan Nasi Tumpeng Ibu Visca di Ciputat Timur, Tangerang…Pesanan Nasi Tumpeng
judul ATUR PASRAHAN PANGANTEN bisa dijadikan rujukan…
Assalamu’alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh.
Panjenenganipun Bapak………………………..(besan) ingkang dahat kula bekteni.
Kula minangka tetalanging basa cundhakaning atur panjenenganipun Bapak………………..(ingkang mengku damel) kekalih. ingkang sepisan : ngaturaken salam taklimipun mugi kunjuk dhumateng bapak…………………(besan) sekaliyan, kanthi pepuji mugi-mugi Bapak saha ibu…………….(besan) sakaluwarga tansah
pinaringan berkah rahmating Pangeran saha suka rahayu ingkang sami pinanggih.
Kaping kalihipun : kula ugi tinanggenah masrahaken atmaja-nipun inggih Sri panganten kakung ingkang peparap bagus Kanthi panyuwunan mugi kaparenga kadhaupaken kaliyan pun rara……………….putra putrinipun Bapak………………….(besan).
Kaping tiganipun: saderengipun calon panganten kula pasra-haken wonten ing ngarsa panjenengan, kula ngaturaken sesanti puja-
Ing samangke calon panganten kula pasrahaken ing panjene-ngan, selajengipun sadaya kula sumanggakaken masa borong panjenengan.
Cekap semanten atur kula, mbok bilih wonten cecer cewet tuwin kuciwaning atur saha mbok bilih
golek duit… 9/20/16, 13:26 – ‪+62 856-4706-2002‬: cayooo 9/20/16, 13:42 – ‪+62 857-2800-9814‬: madang mul 9/20/16, 13:47 – ‪+62 856-4751-9827‬: Sarapan yo….. 9/20/16, 15:27 – ‪+62 856-4706-2002‬: wis wayahe makan malam.. 9/20/16, 15:28 – ‪+62 856-4751-9827‬: Klemun…klemun… 9/20/16, 15:28 – ‪+62 856-4706-2002‬: iyo pak 9/20/16, 15:30 – ‪+62 856-4751-9827‬: Yen wis kesel ngetung duit yo leren disik…. He…he…he…. 9/20/16, 17:38 – ‪+62 856-4084-0089‬ added ‪+62 812-2809-3936‬ 9/21/16, 08:04 – ‪+62 856-4751-9827‬: Sugeng enjang…. Sampun sarapan??? 9/21/16, 08:06 – ‪+62 856-4751-9827‬ added ‪+62 856-4209-4000‬ 9/21/16, 08:08 – ‪+62 856-4209-4000‬: ?? 9/21/16, 20:09 – ‪+62 856-4751-9827‬: Sugeng dalu…. Sampun sarapan ??? 9/21/16, 21:04 – ‪+62 812-2809-3936‬: Rony nglindur cahhhh 9/21/16, 21:31 – ‪+62 856-4209-4000‬: Sehat, Pak Roni? 9/22/16, 04:45 – ‪+62 856-4751-9827‬: Seno ndang tangi… sinau disik….? 9/22/16, 05:42 – ‪+62 812-2809-3936‬: Wis mau ronnn 9/22/16, 06:01 – ‪+62 856-4209-4000‬:
lagu jowo ngagem gongso meniko sanget sae sanget mligi tiang engkang remen lagu jowo
akeh yo...HapusUnknown28 April 2013 19.10Matur suwun pak,kulo tenggo kirimanipun.Mugi2 Allah maringi rohmat lan barokah
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni basa basa Kulon Indon?sia. kulon mujudak?
jeneng asline sopo mas, aku wong neko soale. dadi rung paham tenan karo tonggo2 sing rodok adoh harun msMulai
pm o.pean wong neko,aline mana?alah sapa jenenge asli.lali aku..kancaku bien akeh daerah kono tp do lali????mergo wes suwi gak tau pethok dadi
boten Azzurro boten Brig boten BWA boten Capelli boten custom f line boten Dromor boten Grand Marine boten Halmatic boten Honda boten Humber Inflatable Boats boten Italboats boten Joker Boat boten Lomac boten Marlin boten Mercury Marine boten MIRAKUL - GRGINIC YACHTING boten Navigator Boats boten Noble Boats boten Northstar boten Notys Pro boten Novurania boten Nuova Jolly boten Parker Poland boten Poncin Yachts boten Quicksilver boten Ranieri boten Revenger boten Ribeye boten Sacs Marine boten Saver Boats boten Sea Water boten Selva Marine boten Solemar boten Sportis boten Suzumar / Suzuki boten Valiant boten White Shark / Kelt
Puyengan7. Patih Tuban8. Dayun D. Wayang Golek
Njupuk Bonus FREE Top Dunia!
Join a Safe & Trusted Casino
dilakokno dening Nektan, dikenal kanggo ngeteraké kualitas game casino mobile kanggo dhuwit free lan nyata. Casino.uk.com, anyar ora simpenan casino wis dilisensi dening Komisi Gambling UK, njupuk play padha lan payouts aman. pemain anyar tondo asto munggah kanggo situs bakal nampa free £ 5 welcome bonus - ora simpenan dibutuhake. Ketemu Requirements wagering lan sampeyan bisa malah supaya apa sing menang!
seneng 200% On simpenan 1st +Seneng Bonus sampe £ 250 On 3rd simpenan
Mlebu ing kurang saka 60 detik kanggo njaluk £ 5 giliran free ora simpenan mobile casino bonus sapisan akun wis diverifikasi. The £ 5 welcome bonus nerangake karo ora simpenan. Elinga yen 'Ora simpenan' tegese sing ora kudu wager sembarang dhuwit dhewe kanggo njaluk casino mobile mlebu ora simpenan munggah bonus. Iki tegese bakal ora ana resiko melu. Nanging, yen sampeyan milih kanggo simpenan dhuwit nyata, sampeyan bakal nampa nganti £ 500 bonus simpenan match minangka bagéan saka tawaran Ndaftar Panjenengan.
Sanajan sampeyan bisa muter for free nggunakake £ 5 Ndaftar bonus, a mobile casino bonus free, sampeyan ora bakal bisa kanggo mbukak kunci fitur jackpot - ngendi kabeh dhuwit nyata menang awis tenan amba sing!
SMS Mobile kredit telpon gambling saka mung £ 5 minimal – pituwas amba dening jaringan casino Bill telpon
Pengin tetep apa sing wis menang saka casino mobile nawakake bonus free? Banjur pesthekake kanggo maca syarat bonus wagering minangka bonus beda bakal duwe syarat beda. kabar apik kanggo pemain ana ing casino mobile bonus free iki, iku ana kathah promosi supaya urutane critane game macem:
Undangan-mung VIP Club kanggo rollers dhuwur lan spenders amba
sampeyan mbutuhake pitulungan sembarang, layanan customer sing kasedhiya 24/7.
Top Mobile Casino Slot Games kanggo Play Kanthi Bonus Free dening Desktop utawa telpon – Card gampang lan SMS Casino Billing
Njupuk kulo menyang World Mesir karo Nalika ing Nil: iki game casino online wis 5 reels, 50 slot video payline lan nawakake kathah pemain figuran kalebu giliran free lan fitur Pick kula bonus. Nalika ing Nil wis kabeh simbol Mesir bakal nyana, saka Cleopatra kanggo kalsium lan Sang Prabu Pringon. Spin luck karo reels ing slot iki lan nampa sawetara menang nganti £ 1000. Play saka antarane 50p lan £ 20 saben muter kanthi nggunakake Panjenengan £ 5 welcome bonus free - utawa kanggo nyata dhuwit.
Check Out More Mobile Casino Deals Free Bonus Saka Bonus Table Ngisor
Nampa $ € £ 5 + € $ £ 200 Free ing SlotJar
telpon Vegas - 100% Welcome Bonus sampe £ 200 + 10 giliran free
£ 5 Ora simpenan Slot + £ 500 simpenan Cocokake -
bébas, kang mundhak ing menang multiplier nganti 10X. Nalika ing Nil nawakake pamuter persentasi mbayari saka 95.01% sing dadi
casino mobile free lan promosi siap kanggo njupuk, supaya melu ing kabeh seneng-seneng lan Ndaftar kanggo muter for free on casino mobile bonus free iki. Tansah kanggo Gamble Rumangsa lan ngerti yen iku wektu kanggo awis metu ing apa sing wis
Telpon Casino & Slot Free Bonus | £ 5 kanggo £ 20 Free No Deposit!
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pidato Bahasa Jawii Bapak Kepala Sekolah Ingkang Kinurmatan.
Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya.
Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
Duh Engkang◽Duh Engkang◽Duh Engkang◽Duh Engkang◽Duh Engkang◽Duh Engkag - 🔘Duh Engkang {Original}🌟◽◽◽◽◽🌟Duh Engkang◽
Ing tanggal 26 Desember 2004, kedadéyan lindhu dahsyat ing Samudra Hindhia, lepas pasisir kulon Aceh.
Lindhu kedadéyan jam 7:58:53 WIB. Pusat lindhu dumunung ing bujur Cithakan:Coor at d kurang luwih 160 km sebelah barat Aceh sedalam 10 kilometer. Lindhu iki kekuwatan 9,3 miturut skala Richter lan minangka lindhu paling dahsyat jroning kurun wektu 40 taun pungkasan ing Asia Kidul-wétan ikhtisar lokasi
Korban jiwa[besut | besut sumber]
Lindhu ngakibataké tsunami (gelombang pasang) sing njupuk akèh banget korban jiwa. Dipesthèkaké luwih saka 150.000 jiwa tiwas.
Catatan: Angka ing tabel dhuwur iku perkiraan waé.
1 Klebu 19.000 korban ilang ing wewengkon sing dikontrol déning Macan Tamil.
Ing Indonésia, lindhu njupuk luwih saka 126.000 korban jiwa. Puluhan gedung ajur déning lindhu utama, utamané ing Meulaboh lan Banda Aceh ing ujung Sumatra. Ing Banda Aceh, watara 50% saka kabèh bangunan rusak kena tsunami. Ananging, akèh-akèhé korban disebabaké déning tsunami sing ngantem pasisir kulon Aceh lan Sumatra Lor.
Sri Lanka[besut | besut sumber]
Ing Sri Lanka dikonfirmasèkaké 45.000 korban jiwa lan luwih saka 1 yuta jiwa padunung nagara iki kena dhampak lindhu sacara langsung. Salah siji korban sing bisa dislametaké ya iku mantan Kanselir Jerman Helmut Kohl. Dilaporaké saka Sri Lanka yèn sithik banget sato kéwan liar kaya macan lan gajah sing mati.
India[besut | besut sumber]
Rama IX utawa luwih dikenal kanthi asma Bhumibol Adulyadej uga klebu salah siji korban. Bhumi Jensen isih yuswa 21 taun.
Maladewa[besut | besut sumber]
Ing Maladewa dilapuraké ana 53 korban jiwa. Rongprotelon wewengkon kutha krajan Malé kebanjiran nalika iku.
Malaysia[besut | besut sumber]
Malaysia nglapuraké 66 korban jiwa, ananging dikuwatirake korban jiwa cacahé 600.
Somalia[besut | besut sumber]
Ing Somalia, bawana Afrika éwon kilometer saka Indonésia, dilapuraké luwih saka 100 korban jiwa. Ananging sebagéan gedhé utawa manawa meh kabèh para nelayan.
Referensi lan pranala njaba[besut | besut sumber]
Bambang Yudhoyono, karo korban sing kèlangan kulawargané ing Banda Aceh.
Ombak ngantem kawasan Ao Nang, Thailand
Lindhu_Samudra_Hindhia_2004&oldid=1082190"	Kategori: Prastawa 2004Indonésia ing taun 2004Lindhu ing IndonésiaTsunamiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 4 Sèptèmber 2016.
Mulyadi & Titiek Sandhora – Bakul Woh-Wohan
Ronggowarsito, “iki jaman edan, sing ora edan
ora kumanan, neng sak bejan-bejane wong edan sik bejo wong sing waspodo lan
lenggah ing damper ingkang sampun katata kanti laksana. Bapa lenggah ing sakiwa tengening penganten.
Sakderengipun jinamas ing warih, risang bagus/Ni mas Calon temanten putra/putri ing ngarsanipun
biyung kinasih nyuwun idi pangestu dalah nyuwun agunging pangaksama mring ingkang rama miwah biyung kinasih. Awit calon temanten putra/putri badhe lumebet ing bebrayan enggal.
Tangkeping asta sarwa sumembah ing pepedaning ingkang rama dalah biyung, Calon temanten putri hangaturaken :
Rama dalah biyung kinasih, kula ngaturaken sungkem pangabekti saha nyuwun agunging pangaksama sedaya kalepatan kula, sarta nyuwun tambahing pandonga pangestu anggen kula badhe dhaup palakrama kaliyan …………………..
Ngger, putraku/putriku, dak tampa pangabektimu. Wis dadi kewajiban wong tuwa loro manggulo wentah kowe yo ngger putraku/putriku, Yen ono nakale lan wangkaling anak iku wis lumrah. Ora ono kaluputan sing kok sandang, kalamun lego lilo aku lan ibumu paring pangapuro. Dak paringi pangestu anggonmu arep jejodoan, tak dongakno mring Gusti kang Mahakuwasa mugo-mugo bgyo mulyo uripmu sempulur nganti sak lawase.
Sanadyano mboten namung meniko ingkang putra/putri sumungkem ing pepadanira ingkang rama dalah biyung. Nanging raosing penggalih ingkang rama dalah biyung satuhu beda.
biyung kuwawa ngampah tumetesing waspa. Luh marawayan, tumetes tinampi kanthi lumahing asta mring kang putra. Minangka pratandha tumuruning nugraha, bilih ingkang rama dalah biyung ingkang sampun paring idi palilah, miwah pangestu dhumateng kang putra hanggenira arsa dhaup palakrama.
Paripurna ngabekti ing pepadanira ingkang rama kakung dalah biyung kinasih, Kang Putra calon temanten mring ingkang rama
bilih ingkang badhe paring jamas pasiraman samangke inggih menika, para pepundhen, para pini sepuh, pitu cacahipun. Pinilih gunggung pitu amrih risang calon pinanganten putra/putri tansah pikantuh pitulungan, kinasih ing sasama, cinaket mring Gusti.
Para pepundhen dalah pinisepuh ingkang kula aturaken kala wau inggih menika :
Keparenga dumateng para pepundhen, para pinisepuh kasuwun pangestunipun paring jamas pasiraman dhumateng risang calon pinananganten putra/putri.
1. Ingkang sepindhah paring jamas pasiraman nun inggih Rama kakung ……………… kanthi kebak ing pangati-ati, sarwa sarwi binarung donga suci lumebering toya waradung saranduning sarira risang bagus/ahayu. Ancles kadya siniram tirta sawindu, mahanani, ayem,temtrem sajroning nala.
2. Ing kaping kalehipun, kasuwun ibu biyung kinasih paring pangestu sesuci, age-age marepegi ingkang putra/putri. Kebak ing sutresna, jinamas ing warih risang calon pianganten putra/putri. Waradin ing sarira saking pucuking rikma dumugi samparaning rissang bagus/ahayu.
3. Salajengipun keparenga ingkang Eyang, nun inggih Eyang …………………………… paring pangestu dhumateng wayah, kanthi pangestu suci dhiri karana paring jamas pasiraman toya suci perwita adi. Ketang tresnaning eyang marang wayah, sakderengipun angguyur toya
kawegigan miwah kawicaksanan. Satemah ing tembe saged kasil ing babagan pakaryan.
5. Katuran dumateng ibu……….. paring jamas pasiraman, mugi Calon pinanganten putra/putri sageta nderekaken sun tuladanaipun ibu…..
6. Keparenga ibu……….. mugi calon pinanganten saged nulad mring ibu……………
7. Ingkang pungkasan kasuwun dumateng ibu ………………….. paring idi pangestu dalah paring jamas pasiraman, mugya pinanganten putri saged handerekaken hambangun kulawarga ingkang bagya mulya.
mantep anggenipun calon pinanganten ing dinten benjang badhe nglampahi upacara suci sarta sakral agung inggih punika adicara palakrama. Mawantu-wantu Bapak/Ibu ………… ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, Muhung Gusti Kang Maha mirah ingkang badhe males luhuring budi panjenengan sadaya. Amin.
Saklajengipun Bapak ………….. paring toya sesuci ingkang mijil saking telengih kendhi pratala. Kendhi wus ngarani wadhah, pratala ateges lemah. Ilining toya boten pedhot mratandahani. Sempulur ing karahayon, sempulur anggenipun kagungan kersa, sempulur ing sandang, boga, donya brana. Kanthi sesucen menika, mugi-mugi risang bagus/ahayu anggenipun badhe ngayahi wajib, kalis ing godha rencana, kalis ing sambikala, hamung rahayu kang bakal tinemu.
Titi laksana salajengipun nun inggih Bpk ………. arsa mangkas rikmane ingkang putra/putri.
”Niat ingsun ngethok rikmamu angger putraku/nduk putriku, muga-muga dadiya pratandha sempuluring tuwuhmu, wilujeng, rahayu, wiwit saiki putra/putriku wis dewasa uwal saka pangkoning rama lan ibu”
Pangkasan rikma winadhah ing bokor, tinampi dening ingkang ibu. Mugi risang putra/ahayu nyembadani kekudanganipun ingkang
samekta bawa priangga kalamun sampun kulawarga mangun gesang tembayatan kaliyan ingkang garwa,
Rama kakung tumindak bopong pungkasan, ingkang paring sasmita hambok bilih ing dinten menika rama kakung saged mbopong putra/putrinipun ingkang pungkasan.
”Niat ingsun mbopong putra/putriku, iki dadiya bopong kang pungkasan, sabanjure putra/putriku bisa bawa priyangga urip tembayatan karo garwamu, kacukupan ing sandhang boga, bisaa nemu mulya lan raharja ”.
”Niat ingsun nanem rikmane putra/putriku, kabeh lelakon kang kepungkur wis kapendhem, hamung thukula kabecikan tumraping bebrayan, rahayu, widada, nir ing sambi kala ”.
”Niat ingsun ndulang putra/putriku, pamujiku dulangan iki dadiya dulangan kang pungkasan. Ing sabanjure putra/putriku bisaa madeg ing pribadine dewe, nampa kanugrahaning Gusti, dadiya pangayoming sasama, sempulur ing salawase, widada, nir ing sambikala
Kawuryan Bpk/Ibu ……… sampun miyos saking panti. Ibu ………. ngindhit wakul minangka wadhahing arta asiling sade dhawet. Dene ingkang garwa nenggih Bapak ………. ngasta songsong, kang wus sawega paring pepayung mring kang garwa. Ateges dadi wong tinitah kakung mono kudu bisa paring pengayoman mring ingkang garwa amrih ingkang tinitah wadon ayem, tentrem, kalis saking was sumelang .
Sarwa-sarwi Ibu ……… mundhut dhawet, dhawet kaaturaken Bapak ……………..
” Bapakne, piye rasane ? ”
Rame anggenaira antri samya mundhut dhawet, dadya pratandha kalamun ing dinten benjing, rawuhipun para tamu antri dalidir kadya kang samya mundhut dhawet.
Sarwa-sarwi mirah, hanggenira Ibu ………….sade dhawet, dhawete ayu, manis ing rasa, mila samya suka pari suka ingkang samya antri badhe mundhut dhawet. Mboten wonten ingkang kuciwa ing rasa, samya suka ing nala.
Kajawi punika, sadayan dhawet ugi dados pratandha bilih bpk/ibu ……….. suka dene mring sesami. Satemene sapa wonge murah mring sasama, bakal pinaringan murah mring Gusti kang Maha Kuwasa.
Makaten napa ingkang saget kula aturaken wonten adicara Siraman menika, mboten kesupen kula ing ngriki minangka sesulihipun ingkang hamengku gati, ngambali atur sugeng rawuh sinartan atur agunging panuwun ingkan tanpa pepindang rehning panjenengan para tamu sampun minangkani pamundhutipun Bpk/Ibu …………….
Dening kula nindakaken urut reroncenipun adicara, milai purwa dumugi paripurna tartamtu kathah kekirangananipun ugi kekilafan kula, mila menika kula namung nyenyadhong lumunturing sih samodra pangaksama dumateng ingkang hamengku gati ugi panjenengan sedaya, labed budi daya kula manungsa. Nuwun. @@k
UOB ATM – Punggol Shell Station
Piye carane datane array kuwi, diketokke nang layar monitor, umpamane tampilane koyo ngisor iki :
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Cara Membuat Tumis Udang Kari dan Petai
awalipun atur kulo ing mriki kulo muji syukur Alhamdulillah dateng Alloh SWT ingkang sampun paring pinten-pinten Rohmat, Nimat, dumateng kulo, lan panjenengan sedoyo, sehinggo kulo lan panjenengan saged karoyo-royo bucal thempo ninggalno griyo, ninggal bondho lan […]
Langkung rumiyin keparengo kulo muji syukur dumateng Allah SWT ingkang sampun paring Rohmad, hidayah, nikmat sehat , saenggo kulo dalah panjenengan sedoyo saget kempal manunggal wonten ing […]
Arte (Association Relative à la Télévision Européenne) minangka sawijining jaringan TV Perancis-Jerman. Ngandharaken dhirinipun minangka sawijining saluran budaya Éropah lan kagungan ancas saperlu mromosikaken kualitas pemrograman mliginipun bab budaya lan seni. Kantoripun dumunung ing Issy-les-Moulineaux caket Paris, Perancis, Strasbourg, Perancis (kantor pusat) lan Baden-Baden wonten ing Jerman.[1]
Amargi minangka usaha sesarengan internasional (sawijining EEIG), programipun nglayani pamriksa saking kekalih nagara. Punika nyebabaken irah-irahan kalih, penerjemahan lan alih swara gandha, migunakaken kekalih basa lan kalih track audio kapisah (namung satunggal ingkang kasamekta ngudhara ing Perancis, anangin satunggal sanèsipun saged dipunpilih wonten ing televisi satelit lan kabel digital).
Arte miwiti pemancaran taun 1992, wonten ing sangandhaping pamarèntahan sosialis, ngebaki frekuensi ingkang dipuntilaraken déning La Cinq, jaringan televisi komersial basa Perancis pisanan (dipunbentuk taun 1986). Arte sampun slamet saking pamindhahan taun 1993 dhateng pamarèntahan sayap tengen lan sajumlah èwah - èwahan.
Programipun dipundamel déning Arte France ingkang sadèrèngipun dipunkenal kanthi nama La Sept (La Société d'édition des programmes de télévision, ananging ugi minangka dolanan tembung, dadosaken nama punika ateges jaringan angka 7 lan La Sept jumeneng nalika jaringan angka 5 taksih ingkang nama La Cinq; damel program televisi satelit nalika punika) lan déning ARTE Deutschland GmbH, subsidiari 2 jaringan TV Jerman umum utama ARD lan ZDF.[2]
digital), ananging wonten ing siaran analog, mengudara namung nalika sonten, déné France 5 ngoperasikaken frekuensi saben dinten.
Arte langkung populer ing Perancis (saham pasar sakitar 5%) tinimbang Jerman (sakitar 1%), ananging wonten ing Jerman saluran punika ngalami kathah saingan.
Arte ugi sawijining situs web radio online, dipunsebut Arte Radio.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 14 Maret 2016.
Singapura tundhuk marang zona wektu kang wolung jam ahead wektu UTC, kang (UTC+8) lan dikenal minangka Singapore Standard Time (Wektu Standar Singapura) utawa SGT. Iku padha zona wektu karo Wektu Standar Australia Kulon, Wektu Standar China lan Wektu Hong Kong.
Miturut Longitude ing peta, Singapura bener iku zona wektu UTC+7.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 11 Novèmber 2013.
Teori relativitas Albert Einstein punika sebatan kanggé kempalan kekalih téori fisika: relativitas umum lan relativitas khusus. Kakalih teori punika dipunciptakaken kanggé mratélakaken manawi gelombang elektromagnetik boten sarujuk kaliyan teori obahan Newton.
Gelombang elektromagnetik dipunbuktosaken éwah wonten ing kacepetan ingkang konstan, tanpa diounprabawai obahan ingkang ngamati. Inti pamikiran kekalih teori punika manawi kalih pangamat ingkang éwah relatif dhumateng satunggal lan satunggalipun bakal pikantuk wekdal lan interval ruang ingkang bènten-bènten kanggé kedadosan ingkang sami, nanging isi hukum fisika badhé katingal sami déning kekalihipun.
Relativitas mligi (khusus)[besut | besut sumber]
Seratan Einstein taun 1905, "Tentang Elektrodinamika Benda Bergerak", mratélakaken prekawis teori relativitas mligi. Relativitas mligi nedahaken manawi kalih pangamat dumunung wonten ing kerangka acuan lembam lan éwah kanthi kacepetan ingkang sami relatif saking pangamat sanès, kakalih pangamat kasebat boten saged nglampahi percobaan kanggé nemtokaken bilih panjenenganipun éwah utawi mèndel. Kados déné wekdal panjenengan wonten ing salebeting kapal silem ingkang éwah kanthi kacepetan ingkang ajeg. Panjenengan boten saged mbédakaken manawi kapal silem punika nuju éwah punapa mèndel. Teori relativitas mligi dipunsandaraken dhumateng postulat manawi kacepetan cahya punika sami dhumateng sadaya pangamat ingkang dumunung wonten ing kerangka acuan lembam.
Postulat sanès ingkang dados dhasar teori relativitas mligi inggih punika: hukum fisika anggadhahi wangun matematis ingkang sami wonten ing salebeting kerangka acuan lembam pundi kémawon. Wonten ing teori relativitas umum, postulat punika dipunwiyaraken kanggé nyakup boten namung kerangka acuan lembam, nanging kanggé sadaya kerangka acuan.
Relativitas umum[besut | besut sumber]
Relativitas umum dipunbabar déning Einstein ing warsa 1916 (minangka satunggal sèri pangajaran ing sangajengipun "Prussian Academy of Science" 25 November 1915). Ananging, matematikawan Jerman David Hilbert nyerat lan nyebarluasaken persamaan sajinis sakdèrèngipun Einstein. Bab punika boten ndadoskaen dkawan pamalsuan déning Einstein, ananging kamungkinan kekalihipun minangka para pangripta relativitas umum.
Teori relativitas umum nggantosaken hukum gravitasi Newton. Teori punika nganggé matematika geometri diferensial lan tensor kanggé mratélakaken gravitasi. Teori punika nggadhahi wangun ingkang sami kanggé sadaya pangamat, ingkang éwah lan mèndel wonten ing salebeting kerangka acuan lembam utawi kanggé pangamat ingkang éwah wonten ing salebeting kerangka acuan ingkang dipuncepetaken. Wonten ing salebeting relativitas umum, gravitasi sampun boten awujud satunggiling gaya (kados wonten Hukum gravitasi Newton) ananging minangka konsekuensi saking kalengkungan (curvature) ruang-wekdal. Relativitas umum nedahaken manawi kalengkungan ruang-wekdal punika kadadosan saking wontenipun massa.
id)Teori Gravitasi Kuantum Diskusi Teori Gravitasi Kuantum
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Téori_rélativitas&oldid=1089845"	Kategori: RelativitasKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 13 Sèptèmber 2016.
Manunggal Univ. Diponegoro (Delegasi Jawa Tengah), Heyder Affan Akkaf – Mimbar Univ. Brawijaya (Delegasi
SING ANA YO SIL – SIL WIS PADA ATOS MARAI OLI PADA METU.
Reply ↓	ismanpurwanto October 16, 2016	Kang Yen Baleno 2000 Saiki Rego Piro Yo. Ana sing tawa 38 jt tp pajek mati ,2 th tur mongtor Sumatra. Piye kang dibuang Piro…
Balas	Muhammad Aji Priyatna, on 20 Agustus 2008 at 9:46 am said:	Tolong dikirimkan/ditampilkan juga jadwal imsakiyah
sing ngideri lintang kuwe, uga termasuk kabeh gaya gravitasi sing ana nang sistem kuwe.
Masing-masing lintang duwe sistem planet dhewek-dhewek (ning ana uga lintang sing ora duwe sistem planet). Lintange dhewek sing jenenge srengenge kuwe uga duwe sistem planet, salah siji planete yakuwe bumi.
[sunting] Tata Surya DhewekTata Surya dhewek kuwe sistem planet/perplanetan sing mandan lengkap. Nang tengah-tengah ana lintang sing jenenge Srengenge utawa Matahari, akeh benda-benda angkasa sing ngideri srengenge kuwe antarane planet, satelit, asteroid, komet lan liya-liyane sing terikat gaya gravitasi srengenge. Tata Surya dhewek kuwe dibungkus lapisan sing jenenge Awan Oort.
[sunting] Planet-PlanetTata Surya dhewek kuwe pusate nang lintang sing dijenengi srengenge. Srengenge kuwe diideri benda-benda angkasa (diurut sekang posisi sing paling pedhek karo srengenge):
keputusan nek planet nang tata surya dhewek kuwe mung ana 8, dadi pluto dilebokna nang kategori planet cilik.
Awan Oort (basa Inggeris: Oort cloud)
[sunting] Tata Surya Liya Tata Surya LiyaTata Surya Liya utawa basa Inggris: extrasolar planets, kuwe sistem tata surya nang lintang-lintang liya.
Wis akeh bukti nek akeh lintang nang alam semesta kiye duwe sistem tata surya dhewek-dhewek, artine lintang-lintang kuwe juga duwe sistem planet. Ngantek Agustus 2006 wis lewih sekang 200 planet ditemokna sing ngideri lintang-lintang liya, ana lintang sing diideri mung siji planet ning uga ana sing diideri akeh planet persis kaya sistem Tata Surya sing dienggoni awake dhewek.
[sunting] Tangga Tata Surya DhewekTata Surya dhewek kuwe nduwe tangga akeh, sing paling pedhek yakuwe Alfa Sentauri karo Proksima Sentauri. Alfa Sentauri kuwe jane sistem lintang kembar (binary), masing-masing jenenge Alfa Sentauri A karo Alfa Sentauri B. Ngantek siki urung ditemokna ana apa ora planet sing ngideri lintang-lintang kuwe.
Tangga-tangga liyane antarane: Lintang Barnard, lintang Wolf 359, lintang Epsilon Eridani uga
Pancrase - Pancrash! 3 4/21/1994 1 1:16 Loss Masakatsu Funaki Submission (Toehold) Pancrase - Pancrash! 1 1/19/1994 1 2:58 Win Takaku Fuke KO Pancrase -
Posted in Jual Miniatur bis bus, MINIATUR BIS BUS,
Tanjung Redeb ,Miniatur Bus Bis Tenggarong ,Miniatur Bus Bis Asmat ,Miniatur Bus Bis Biak ,Miniatur Bus Bis Bintuni ,Miniatur Bus Bis Boven Digoel ,
Bus Bis Tenggarong ,Miniatur Bus Bis Asmat ,Miniatur Bus Bis Biak ,Miniatur Bus Bis Bintuni ,Miniatur Bus Bis Boven Digoel ,Miniatur Bus Bis Buru Selatan ,Miniatur Bus Bis Buru ,
Miniatur Bus Bis Tanah Grogot ,Miniatur Bus Bis Tanah Grogot ,Miniatur Bus Bis Tanjung Selor ,Miniatur Bus Bis Tanjung Redeb ,Miniatur Bus Bis Tenggarong ,Miniatur Bus Bis Asmat ,Miniatur Bus Bis Biak ,
dheweke bisa ngomong kanthi pitung basa my brother has one son[number + singular noun]
kajianObservasi kanthi cermat lan tuntasGawe gambaran kanthi cetha *Gawe reng-rengan apa kang arep dikembangkeMilih ukara kang pener kanggo nggambarake objek kanthi trepNaliti panulisan supaya dadi tulisan
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang
hanjejeri minangka pangendaliwara keparenga hambuka wiwaraning suka wenganing wicara dwaraning kandha, saperlu mratitisaken murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Yatno sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
Dwi laksitagati rawuh & jengkaripun putra temanten kakung
laksitagati dhaup panggihing putra temanten anut satataning adat widhiwadana ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobongan
Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gending2 jawi.
Cerkak Nalika Srengenge Durung Angslup Karya Ardini Pangastuti BN.
Drawing : “It’s allright” | Gambar Lukis
koyo senjata wae, yak ngono mulih wae
kinurmatan, tamu undhangan, Bapak/Ibu Guru saha karyawan ingkang kula hormati, adhik-adhik kelas tuwin rencang-rencang ingkang kula tresnani.
Kula minangka wakil saking siswa kelas 6, ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Bapak Ibu Guru, awit saking sih katresnan anggenipun nggulawentah dhumateng kula sekanca, saengga saged ngrampungaken kewajiban anggen kula sakanca ngangsu kawruh wonten ing pawitan menika.
Nasi Goreng Berbalas Ikan Bakar | RADAR Banyumas
Lingkungan[sunting | sunting sumber]
Grup Polimer[sunting | sunting sumber]
Grup Fisika Lingkungan[sunting | sunting sumber]
Grup Geofisika[sunting | sunting sumber]
ubudiyah (Kawulo manunggal ing karsane Gusti bukan Manunggaling kawulo gusti)	SHOLAT
Miniatur Bus Bis Jayawijaya ,Miniatur Bus Bis Jayawijaya ,Miniatur Bus Bis Kaimana ,Miniatur Bus Bis Keerom ,Miniatur Bus Bis Kepulauan Aru ,Miniatur Bus Bis Kepulauan Sula ,Miniatur Bus
dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane
marang wong liya, amarga kepingin mangerteni apa kang durung d...
panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak?
menjenguk sedulur kembarku sing guanteng panceeeen oye
Inggih napa? Kula cek rumiyin… Matur nuwun awit koreksinipun…
Monggo klik ing Ndaleme Mas Guntur Galuh Sekar, Panci 4shared nembe error… Mangke menawi ketemu CDnipun kula dandosi… Sakmenika nembe ketlingsut
Nuwun sewu mas fail no 8 kok mboten saget dipun unduh
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Membuat Es Serut Gula Merah
barakah dalem Gusti Allah SWT tansah karentahna dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula ing wekdal punika dumugi sak lami-laminipun.
Para bapak sumrambah saha para ibu tokoh masyarakat ingkang minulya;
Boten kesupen dhumateng kadang wredha tuwin mudha, nun inggih pengurus saha anggota (nama organisasi), ingkang tansah kaantu-antu kiprah
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT dzat ingkang akarya jagad, ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat arupi iman lan Islam. Innalhamda lillaah.
Para Bapak, para ibu saha para rawuh ingkang minulya. Keparenga kula nyadhong deduka, nyuwun lumunturing sih samodra pangksami dene kula cumanthaka nggempil kamardikan nyigeg pangandikan panjenengan sedaya, inggih sadremi minangkani menapa ingkang dados panuwun saking kadang pranata adicara ing wekdal punika. Salajengipun keparenga kula nyuwun idi palilah panjenengan sedaya, kinarya matur minangka wot lumarabing atur saking para kadang kula pengurus sumrambah sedaya anggota …….. (nama organisasi)
Senajan kepara kasep, keparenga awit naminging pengurus ngambali atur sugeng rawuh dhumateng para bapak, para ibu saha para sedherak sedaya, saha ngaturaken agunging panuwun dhumateng panjenengan sedaya ingkang sampun kepareng rawuh minangkani atur panyuwun saking pengurus lumantar serat undangan.
Sak lajengipun awit namining pengurus nyuwun pangapunten mbok bilih anggenipun ananggapi saha angacarani rawuh panjenengan sedaya kirang mranani ing penggalih.
Boten kesupen awit namining pengurus ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng kulawarga Bapa/Ibu …..(tuan rumah), ingkang sampun kepareng maringaken papan saha anyamektaaken samukawis, ingkang sedaya menika saget ndadosaken lancaripun pepanggihan ing wekdal punika.
Menggah wigatosing pepanggihan ing wekdal punika, inggih kados ingkang sampun kaserat wonten ing serat undangan ingkang sampun kaaturaken. Bilih kula sak rencang ing wekdal kepengker sampun sarembag gadhah pepenginan wontenipun satunggaling pakaryan, inggih menika badhe mujudaken pirantos pengolah sampah, saha pakaryan ingkang arupi pemanfaatan sampah ingkang kaangkah badhe karacik dados barangkerajinan. Wondene ngegingi beya kangge mujudaken pepenginan menika saha lumampahipun pakaryan ing samangke, kula sarencang sampun sarembag badhe nyuwun bantuan pehak sanes ingkang ing titiwanci menika ugi sampun kepareng rawuh lan sampun lenggah ing madyaning pepanggihan menika. Mila saking menika, ing wekdal musyawarah menika mangke, kasuwun dhumateng para bapak, para ibu tokoh masyarakat kepareng paring pamanggih, iguh pratikel lan pangandikan sanesipun ngengingi angen-angen kula sak rencang. Sak dereng lan sak sampunipun dipun aturaken agunging panuwun.
6. Pengejeng-ajeng lan pangajak / permohonan dan harapan
Sak lajengipun keparenga ugi awit namining pengurus saha anggota, kula tansah nyuwun bimbingan dhumateng para sesepuh lan tokoh masyarakat langkung-langkung para bapak tuwin ibu minangka suhing warga ing kukuban mriki. Kula sak rencang tansah ngantu-antu paringipun panyaruwe saking panjenengan sedaya, jer sedaya menika kangge kemajengan kula sak rencang. Ing pangajab, kanthi wontenipun bimbingan, pitedah saha panyaruwe menika saget minangka sangu kengge majengipun organisasi ingkang tundhonipun saget manfaat dhumateng masyarakat.
Para bapak, para ibu saha para sedherek ingkang kinurmatan. Mekaten menggah atur kula minangka wot lumarabing atur saking sedaya pengurus. Kula klenggana bilih sak dangunipun kula matur, kathah atur saha tindak-tanduk kula ingkang kirang nuju prana, inggih sedaya awit kiranging seserepan kula ing babagan tata basa tuwin tata krami. Ingkang menika
dudu’ homo ae lho! Kan enak toh ngerumpi ngene, jarang-jarang, opo maneh nang Bernabeu.Metzelder: Arek edan!Mertesacker: Ah, kok ngono seh Cak Der iki! (
kecamatan Karanglewas, Banyumas, Jawa Tengah, Indonesia.
Babakan · Jipang · Karanggude Kulon · Karangkemiri · Karanglewas Kidul · Kediri · Pangebatan · Pasir Kulon · Pasir Lor · Pasir Wetan · Singasari · Sunyalangu · Tamansari
Posted by Mujiono Sadikin in Cerita Wayang
Prabu Salya, Wayang Kulit Versi Jawa. http://id.wiki.detik.com/wiki/
Turene simbah, sak niki sampun wolak-walik ing zaman. Lare sak niki sampun mboten ngertos utawi kirang toto kromo, mbok menowo enten nggeh namung tinggal sekedik mawon. Lha, pripun, sak niki zaman ne nggeh benten kaleh zaman simbah riyen. Nek, zaman ne simbah riyen niku, utawi ajeng kepanggih kaleh calon garwo mboten sami kaleh zaman sak niki. "riyen, mboten enten pacaran-pacaran, koyo to zaman sak niki"..!! Lha pripun ajeng pacaran, kenal mawon mboten, malah dijodohake niku". Turene simbah malih : "dijodohake niku, sakjane kulo nggeh mboten trisno. Tapi soyo suwe, katresnan
kulo dijodohake lho. Nek, zaman sak niki.. nggeh mboten enten model dijodoh-jodahake.. sampun mboten zaman Siti Nurbaya maleh. Jodoh.. nggeh padhos kiambak.. pundhi seng dhi senengi lan di tresnani. Tapi nggeh aneh, seng padhos kiambak.. niku kok malah nggeh kathah seng mboten sae,
nggeh sae mawon dhugi dahdhos simbah-simbah niki. Sakjane niku kalepatan ne saking ati kiambak. Utawi ati niki saget nrimo nopo mawon seng dhiaringi Gusti Allah, Inya Allah sedhanten masalah saget rampung. Ati niku kudhu enten sifat sabar lan nerimo. Sakteruse, nek riyen niku, bocah wadon upami mlamlah-mlampah ngangge pit, upami mbonceng lenggae nggeh miring mboten enten seng koyo sak niki, mlangkah. Upami taseh ngangge celono panjang nggeh saget dimaklumi, lha pripun upami ngangge rok, terus lenggae niku mlangkah. Wah.. simbah mripate dhadhos rasane niku kelilipen lan bruwet. Upami di sawang nggeh mboten ilok, tapi nggeh pripun maleh, koyone sampun zaman ne ngeten niki. Ngghe niki namung pengalaman ne simbah nggeh. Mboten enten nopo-nopo, nopo malih muatan politis, masalahe kan sak niki zaman ne poilitik-politik. Simbah mboten ngertos masalah niku. Cekap semanten nggeh, mugi-mugi lare-lare sak niki saget nagertos nopo mawon seng dhadhos petunjuk e Gusti Allah.
sakderengipun, igangkung runiyen sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur wonten ngarsaning Gusti ingkang Maha Agung. Injih awit panjenengan dalasan kula tasih pinarengaken kepal manunggal kanti pinaringan kasarasan
berita tumanter,TV,napa dene media masa utawi Koran. Kita mangertosi bilih narkoba menika dados awisan, tumraping negri langkung-langkung agami, awit sosinteno sanget kemawan tumindak ingkang ngrungak aken tiang sanes, lan ugi kathah ingkang mlebet penjara gara-gara narkoba. Awit tiyang ingkang
soho kasusilan, ingkang tundhopipun dawah dumateng jurang kesengsaraan.
Kula kinten naming mekaten ingkang saget kula atur aken mugi-mugi sanget ndadosaken pepenget tumrap kita sedoyo lan ambok bilih agem kula matur katah kekuranganipun, kula nyuwun agenging pangapunten, ingkang mboten
praja ingkang kinurmatan bapak ibu warga kecamatan talang ingkang kula kurmatipidato bahasa jawa katur panjenenganipun bapak lan ibu
Anna Eleanor Roosevelt (11 Oktober 1884 – 7 November 1962) punika Ibu Nagara Amérika Sarékat wiwit taun 1933 dumugi taun 1945. Eleanor punika panyengkuyung kawicaksanan New Deal garwanipun, Présidhèn Franklin D. Roosevelt, sarta kagungan peran minangka pejuwang hak sipil. Sasampunipun garwanipun tilar donya ing taun 1945, Eleanor tetep dados panulis lan pamicara wigatos kanggé koalisi New Deal.
Perserikatan Bangsa-Bangsa. Eleanor Roosevelt ngedegaken UN Association of the United States ing taun 1943 kanggé ngempalaken dhukungan dhumateng dipunwangunipun PBB. Panjenenganipun dados delegasi Amérika Sarékat dhateng Majelis Umum PBB saking taun 1945 dumugi taun 1952, dipuntunjuk déning Présidhèn Harry S. Truman lan dipunsarujuki déning Senat Amérika Sarékat. Nalika wekdalipun ing PBB, Eleanor dados ketua komité ingkang ngrancang lan nyarujuki Pranyatan Umum ngenani Hak-Hak Asasi Manungsa. Présidhèn Truman nélakaken bilih Eleanor punika "Ibu Nagari Donya", amargi jasanipun ing hak asasi manungsa.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 15 Novèmber 2016.
SEJARAH DAN RIWAYAT KOTA DEPOK | Gubug Betawi
Maos +5m, Magelang +1m, Mlonggo -1m, Parakan +2m, Pati -2m, Purwokertp +5m, Purworejo +2m, Pekalongan +3m, Purbalingga +4m, Purwodadi -2m, Pemalang +4m, Rembang -3m, Salatiga +0m, Slawi +5m, Sokaraja +5m, Sragen -2m, Subah +2m, Surakarta/Solo -2m, Sukoharjo -1m, Tegal +5m, Temanggung +1m, Ungaran / kabupaten Semarang +0m, Wonosobo +2m, Weleri +2m, Wonogiri -2m.
lolayin, hehe neng kene seh ono kodok, tapi aku jarang kepengen swikee godog, nek swike goreng tepung aku seneng...hmmm berhubung kodok daginge sithik ngko paling akhire aku nggawe ayam goreng tepung WAHAHAHAH
Inggris kanggo dhewe.EnglishSpot System arep ngadirke suasana kasebut kanggo Panjenengan, Dadi Panjenengan seolah-olah ono ing lingkungan berbahasa Inggris. lan ora
Ngajapa tyas rahayu, Ngayomana sasameng tumuwuh, Wahanane ngendhakke angkara klindhih, Ngendhangken pakarti dudu, Dinulu luwar tibeng doh.
januari 2009. Wuih wis suweeeee.. hahahah.. kapan2 mrono maneh koyoke asyik..
Reply	yusmei says:	March 25, 2015 at 7:08 pm
Haha wis 5 tahun kepungkur…diupdate meneh lah masndob, misale ngepit seko nganjuk tekan blitar ngono, ben critane
Bavaria boten Bayliner boten Beneteau boten Bertram boten Boston Whaler boten Carver Yachts boten Chaparral Boats boten Chris-Craft boten Cranchi boten Crownline boten Dufour boten Elan boten Fairline boten Ferretti Yachts boten Formula Boats boten Four Winns boten Galeon boten Hallberg-Rassy boten Hanse boten Jeanneau boten Lagoon boten Larson boten Marlow-Hunter boten Maxum boten Monterey boten Pershing boten Prestige Yachts boten Princess Yachts boten Quicksilver boten Regal boten Rinker boten Riva boten Sea-Doo boten Sealine boten Sea Ray boten Sessa Marine boten
Bumiharja · Margamulya · Sepanjang · Sumberganda · Tegalharja · Tegalreja · Tulungreja
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glenmore,_Banyuwangi&oldid=1113547"	Kategori: Kacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn BanyuwangiGlenmore, BanyuwangiKabupatèn BanyuwangiKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Muljono ingkang taksih agawe lestari budaya Jawa langkung medharaken pitutur Jawa kanthi telaten. :) Mugi-mugi tansah saget dados tuladha kagem lare anom kadhos kula :D
January 9, 2014 at 7:44 PM
Maturnuwun pak iwan sampun nambah ilmu kulo, menawi kulo pikir mbok menawi sedehananipun sami kalih ukoro"di pangku mati". Matur sembah nuwun
wonten ing Best penggemar Games Cukup kanggo sampeyan!
Njaluk £ 5 Free lan 100% Simpenan Cocokake nganti $ € £ 100 PocketWin	Play Saiki
CoinFalls.com Mobile Cash Games Powerhouse > YES!
£ € $ 5 Bonus No Deposit + $ € £ 505 FREE ing pisanan 3 Celengan ing CoinFalls!	Play Saiki
kasurung kanggo verifikasi identitas karo kasino mobile. Iki ndadekake playing lan banking akeh luwih gampang!
ing pisanan 3 Celengan ing CoinFalls!	Play Saiki
Pay £ 100 Play £ 210 by Phone Bill Slot
Up To £ 100 simpenan Cocokake!	Play Saiki
anyar nerangake karo prabédan lan Rift punika durung game slot liyane digawe karo sakabehe kreatifitas lan kandungan karo fitur kanggo pemain kanggo seneng. Njaluk menyang donya aneh lan l ...Tweeted
MACEM-MACEM: MANUNGGALING KAWULO KELAWAN GUSTI DALAM SERAT CENTHINI
Amongraga pan wus wikan / ing dalem papanceneki / Ki Bayi lan putranira / Jayengwesti / beda ganjaraneki / Ki Bayi ganjaranipura / sih kamulyan ing donya / kang putra ganjaraneki / pan cacalon ganjaran mulyeng akerat.“Amongraga
tertinggal bagaikan sebatang glodog.”16. Tinilar lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung / komplang nyenyed jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang peteng wus kawios.
jinisipun / Gusti lan kawula reko.“Sifat
Kulon ProgoPAGUYUBAN JATHILAN Bekso Kyai Janti dan Sanggar Ngrenas
inggris asl-lab belajar inggris asl-lab belajar inggris2 · BUKU TAMU BUKU TAMU · javanese kangprabu KAWRUH JAWI
belajar inggris2 · BUKU TAMU BUKU TAMU · javanese kangprabu KAWRUH JAWI
Ing. Štěpána), Ing. Dospiva - TZS, Ing. Frýba - TPS (vz. Ing. Čmelíka), Ing. Mandík - DS, Ing. Švancara – VH, Ing. Kuda – MI, Ing. Drahorád – S, M a Z, Ing. Chuděj – PBS, Ing. Šafránek – EA, Ing. Řičica – G, Ing. Vaverka –
ING NGARSA SUNG TULADHA ING MADYA MANGUN KARSA TUTWURI
Kula nuwun sewu penemban, kula ngaturaken agenging panuwun ingkang tanpa upami bebasan samendhang mboten karempit sedaya dhawuh jengandika bapa panemban. Salajengipun kula aturi lenggah ingkang sekeca kula nedya tetarosan kalwan para kadang langkung rumiyin.
ngono Petruk Dadi Ratu,….hehe opo yo artine…
Balas	ngatirin, on Desember 28, 2010 at 10:21 pm said:	saiki lakone ganti petruk nampa rapot pak, gek rapote elek bijine hehehehe
bebas wae nulis penting nang ati lego….slam ko Andhalang
Iki sing lawas ono maneh........ Ora kabeh sifat setan kui elek lho.
Amergo ono sifat'e setan sing kudune malah perlu DITIRU!
senajan jek cilik tp wes pinter golek duit.. (y) 2. KUNTILANAK
pas susah utowo seneng tetep ngguyu ngekek
senajan okeh klambi model anyar-anyar, tapi tetep gak milek lan gak gelem ganti, amergo duwe sifat sederhana.
senajan panggonane ning daerah laut, nanging ora tau nganggo bikini utowo sandangan sing sexy-sexy, klambi-klambinene tetep rapi,
Perpisahan SMP Nurul Islam Purwoyoso Semarang 2016/2017
Pesen simbah, kula kedhah sekolah..., dadi bocah genah, mrenah, ora gladrah...
tambah ilmu, supaya kelakon kabeh kang tinuju...
Amarga meruhi tata krama, subasita, saha trapsila...
Kangge kawula saha para kanca, sesarengan ambangun nuswantara...
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: Metodologi Asuhan Keperawatan ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH
Cublak cublak suweng Suwenge ting gelèntèr Mambu ketundhung gudèl Pak empong lera-léré Sapa ngguyu ndelikkaké Sir sir pong
Ibu pertiwi Paring boga lan sandhang Kang murakabi Peparing rejeki Manungsa kang bekti Ibu Periwi Ibu Periwi Kang adil luhuring budi ...
Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan beja kang teka. Saka kersaning
Loro Blonyo : Rahasia Kesuksesan Orang Zaman Dulu
aku ngreti: “nyalawadi”. Tulung diwangsuli ya. Yen wangsulane panjenengan kabeh apik, aku mengko taktuman, takon sing liya
DYD : Dereng dangu rawuh paduka kanjeng eyang ing Talkandha, wonten setinggil Nagari Astina, kula ngaturaken sumungkeming pangabekti kula mawantu-wantu konjuka pepada paduka kanjeng eyang ing Talkandha.
BIS : Iya putu prabu, pangabektine putu prabu wus tak tampa ing tangan loro kapetegake ing pranaja rumeket ing wardaya mimbuhana bawa leksana, amung pudyastawaning pun kaki marang putu prabu di-age tampanana.
DYD : Kula cadhong ing tangan kula kekalih, paring pangestu paduka kanjeng eyang ing Talkandha kapundhi ing mestaka dadosa jimat. Miwah dereng dangu rawuh jengandika bapa Druna ing setinggil Nagari Astina, kula ngaturaken pambagya basuki.
DNO : O inggih ngger gusti kula ingkan sinuwun, kula cadhong tangan kula kalih, paring pembage paduka ingkang rumentah dhateng ingkang bapa ing Sokalima.
DNO : Namung kula misungsung pudyastuti konjuka paduka gusti kula ingkang sinuwun, kawula nok non.
DYD : Enggeh bapa, kula tampi damel bingah ing manah. Dereng dangu rawuh paduka kakang prabu ing Ngawangga, kula ngaturaken panakrama pambage konjuka paduka kanjeng kaka prabu.
KRN : Inggih yayi, kula cadhong ing tangan kula kekalih sih panakraminipun yayi prabu ingkang rumentah
kakang prabu, kula tampi ing tangan kula kekalih paring pangestu paduka kanjeng kaka prabu. Paman, paman Sengkuni.
SKN : Kula wonten pangandika ingkang adhawuh sinuwun.
DYD : Durung sawatara pakenira seba ing ngarsa manira, paran raharja paman.
SKN : Inggih, raharja sowan kula ing ngarsa paduka gusti kula ingkang sinuwun, namung sumungkeming pangabekti kula mawantu-wantu mugi konjuka sahandap ing pepada.
DYD : Enggeh paman, kula tampi, namung dhawaha sami-sami. Kajawi saking menika eyang, eyang ing Talkandha.
DYD : Pinten-pinten raos ingkang kula kandhut wonten salebeting sanubari, kirang langkung tigang candra ing kalenggahan menika, saweg badhe kababar karana paduka sampun kepareng rawuh wonten ing setinggil Nagari Astina, mboten sabab saking menapa melang-melanging manah ngraosaken tingkah pakartining bapa Pandhita Druna anggenipun anggung reraketan lan para kadang-kadang kula Pandawa. Senadyan, kula lan para wayah paduka Pandawa maksih daging-madaging, sami-sami trah Begawan Wiyasa, nanging ing tat gelar sadherek salebeting batos, dumadosing Pandawa kula anggep satunggaling klilip, ngibaratipun kula tiyang lumampah, dados satunggaling pepalang ingkang ageng. Langkung-langkung magepokan kaliyan suraosing jangka jangkaning Dewa kodrating jagad, kauling para brahmana resi, bilih ing jagad perang ageng ingkang kaping sekawan sinebat Bratayuda Jayabinangun, tetandhinganing Pandawa lan Kurawa. Mangka nyatanipun bapa ing Sokalima menika wonten Nagari Astina kajunjung minangka dados pujangganing nagari, menawi idheping tekad katresnanipun mangro tingal, mboten mligi dhateng para Kurawa, mboten wande ing tembe tumapaking Bratayuda, lumadosing prang para Kurawa namung badhe anjejereng wirang. Ingkang menika dhuh kanjeng eyang, wontena suka-lilaning panggalih peparing wawasan murih priyogining lampah sampun ngantos kadlarung-dlarung pakartining Pandita Druna ingkang nyatanipun damel ribeting
matur nuwun sanget menggah sedaya anggitanipun ingkang sampun kapajang wonten ing blog.
Balas	yusup, on September 28, 2012 at 6:10 pm said:	maaf pak,saya tidak ngerti bahasa Jawa,
qq FTI,, lha fak anyaran seh,,,mending ora melu mbacot wae ah,,lha aku wae rak ngerti
mindha Ratih, tansah aliringan tingal, Senapati lan sang dewi.
Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben
rapi, Senopati terheran-heran melihatnya,(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika
wong randha dama, ing yektine angluwihi, kabeh purane pra nata, tan padha puranta Yayi.Senopati
Asta kelor driji ulun, yen putung sinten nglintoni, nadyan wong agung Mataram, mangsi saged karya driji”, kakung mesem lon delingnya, “Dhuh wong ayu sampun
ing mangke arsa kondura, marang prajanya Matawis.Irama
tulus.(2) Nadyan ingsun pas wus sugih krami, tur sami yu kaot, genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun
tresna marang ing dasihe, myang sakjarwa wus sun trima Yayi, nging sun meksa amit,
mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labete wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mesthi, sabab nir
wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
sakit, lan dawane murira”, Juru Kebon matur,”Nggih Gusti yektos amba, rinten dalu nenuwun maring Hyang Widi,
hadapan, Sang Senopati berbicara pelan.(15) “Bibi Panggung mula suntimbali, lan si Kosa ya padha sunjajal. Nggonen lenga Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar, tan lengganeng dhawuh, Panggung Kosa tinetesan, Jayengkatong gya sirna kalih tan keksi, pan wus manjing nyeluman.“Bibi Panggung kamu saya panggil dan Ki Kosa
gedadyan, wusana lon ngandikane, “Heh Kosa bibi Panggung, de wong roro padha
kebak kang kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing kendhi pratala, kang liningan sandika nulya nyaosi, tirta
saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih,
kambek anak loroh," bales lanang seng siji maneh."Ora opo, gowo kabeh, kuea pun keno milu sekali,"
gumunku setahunyen lagi bingungsoyo tambah pengungiwak grameh pangan welutpiye maneh wis barang kebacutpripun
WAH MUGA MUGA WONG INdonesia LULUS KAro sing Penting Aja nganthi di Jajah Wong
Wektu iku aku nyumbang rong atus repis, yo…nggo ngguyupi.
Prijono sing jenenge Susi (SMASA 76 atau 77), yen iku aku isih ngweruhi…
Sakjane iku ngono ludrukan ae kok. gak ono sing padu.Sampean engkok digodem loh karo om palu gada...!Nek ngomong ojok sembarangan yo lek.. 😇HapusBalasa
monggo dipun aturi mlebet,mboten usah isin-isin,, dipun sekecaaken npo sak entenipun njieh. . ManuK manggungLetakan ManuK mu di siniLetakan ManuK mu di sini
wis tuwo………..isok nambahni wong sing loro
sing paling apik sing koyo ngene to boss..?? nek dapat 40 rb aku pesan 1 truck...antar sampai rumah tak bayar cash... wingi tak takon pengrajine gak ono sing jenenge pak 'KOEN' iku..do ra kenal mas..aku pesen sk sampeyan wae nek ngono..
Liesveld iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Propinsi Holland Kidul sing papané ana ing kuloné Walanda ikuning saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Liesveld&oldid=1105409"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.27, 23 Oktober 2016.
Opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak pikiran
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih.
punapa Paduka dawuh mring kula / nglampahi tumindak deksia punika, duh Kesawa//2. //Sabda Paduka samar mungguhing pamikir kawula / Pramila, wedharna mring kula kanthi trawaca / Namung sawiji margi ingkang saged kula lampahi / amrih ginayuh kamulyan sejati//Pianggepe Arjuna manawa perang, paten-pinaten iku kejem, galak lan kasar. Nadyan mungguhing satriya mateni satru iku sawijining kawaji­ban, nanging Arjuna nora gelem tumindak mangkono, amarga nora tega mateni sanak-kadange dhewe.Kang wus kawedhar dening Kresna kawuri kurang trawaca munguhing Arjuna kapara wudhar pamikire. Saya bingung rasane Arjuna nampa piwulange Sri Bhagawan. Ing kono kaya-kaya Sri Kresna gandharake manawa tumindak kanggo njangka nugraha iku luwih asor drajade tinimbang makarti tanpa nduweni pepinginan pribadi, lan ngelmuluhur tanpa makarti iku luwih luhur katimbang makarti tanpa ngelmu.Manawa ngelmuluhur luwih becik kanggo nggayuh kamulyan langgeng tinimbang makarya, mula apa gunane tumindak ?, Luwih-luwih tumindak gawe pepati ing paprangan. Mangkono pitakone Arjuna, lan heweke adreng nyadhong pituduh kang temen saka Sang Guru.Sabdane Sri Bhagawan :3. //Wus dak andharake nalika samono, he Anagha / Satemene ana loro marganing panjangka / marganing ngelmu tumrap para wasis / marganing karti tumrap para misaya//Sejatining Bebener iku tan ana loro, nanging Bebener iku bisa ginayuh kanthi marga kang loro. Kang Kapisan, kanthi cara nggegulang ngelmu lan kridhaning batin tumrap para winasis. Kang Kapindho, kanthi cara bekti ing karya tanpa ngarep-arep pituwas tumrap para kang makarya. Lelorone bakal antuk pikoleh kang padha tumrap panjangka kamulyan langgeng. Leloro marga iku nora bisa madeg dhewe-dhewe, kapara kudu padha lung-tinampan.4. //Janma tan bisa nggayuh kamardikan / karana
panganggep manawa jroning nggayuh kamardikan kudu nilar sakabehing tumindak dimen luwar saka kunjaraning pituwas. Samono uga kanggo nggayuh kasampurnan, manungsa kudu
jatahe bakal teka dhewe”.Dudu mangkono kang dadi karsane Kresna ! Kamardikan ing kene dudu mardika tanpa karya, nanging mardika saking pangiketing karya iku dhewe. Lan, Kasampurnan kang den karepake yaiku ora kudu sumingkir saka pakarti, nanging sumingkir saka nepsu lan pepinginan pikantuk pituwas karya.5. //Tan ana kang datan makarti / sanadyan hamung sakedheping netra / Karana kanthi tanpa daya manungsa / tinitah makarti dening Jangkaning Jagad //Salawase urip ing donya, manungsa datan bisa uwal saka tumindak. Mikir iku ya tumindak, mlaku lan makarti iku uga tumindak. Cekak aose, urip iku sawijining tumindak. Manungsa tan bisa endha, dheweke nora bisa oncat saka prakara iki, saka sipat lan khukum prakriti (jagad).6. //Kang lungguh, meper pancadriyane / nanging ciptane tansah nrawang kanikmatan / yektine bingung, nyelaki dhiri / lan den arani Sang Sankuni /7. //Nanging manungsa kang bisa ngendhaleni / pancadriya lan ciptane, he Arjuna / Lan makarti tanpa pamrih pribadi / yaiku Manungsa Tama//8. //Makartia kaya kang wus ginaris / amarga obah iku luwih becik tinimbang mandheg / Yen sira datan makarti / nyukupi urip bae tangeh kalakon//Bisa bae manungsa ngeremake netrane amrih nora nyawang saliring kaendahan, uga nutup tutuke supaya ora mangan kang sarwa eco, nanging manawa maksih ngumbar pikirane lan pepingane nora den kendhaleni, dheweke bakal cabar anggone ngenebken sejatine “Laku”. Samono uga, bisa bae manungsa meper pikiran lan pepinginane, yen maksih ngumbar panca­driya, mula dheweke iku nora wruh apa sejatine Laku iku.Meper pancadriya iku minangka pambukaning pamekak pikir lan pepinginan, utawa kanthi tembung liya, meper barang lair iku pambukaning meper barang kang batin.Pamepering pancadriya dening pamikir iku banget piguna kanggo reresik jiwa saka nepsu lan pepinginan. Meper pancadriya ora teges kudu ninggal saliring tumindak. Ing kene piguna kanggo nggayuh manthering pakarti pancadriya marang tumindak lan pakarti kang jejeg.Kanthi mangkono, pamikir bisa manther ing pakaryan lan bekti kang luwih sampurna datanpa mbutuhi dhiri priyangga. Pakarti kang mangkono iku nuwuhake kamardikan jiwa saka kunjaraning kadonyan.Saben manungsa darbe jejibahan dhewe-dhewe. Para Wasis kudu ngamalake kawruhe jroning makarti, Satriya kudu nggenepi darmaning satriya, samono uga Sodhagar dadi babalung tumrap bebrayan gung, sarta Taruna kudu mangerteni yen minangka babalung tumrap nagara
wredha.Kresna medharake sejatine Laku marang Arjuna iki pamrihe dimen Arjuna mangerteni mungguh Laku kang kudu den lakoni minangka jejering sa­triya, amarga sawatara iki Arjuna maksih bingung, sedhih, rumangsa dosa. Bisane mangkono karana Arjuna durung bisa milahake, pundi Lakun­ing Satriya, lan pundi Lakuning Brahmana.9. //Kajaba kanggo panjangka bekti / donya iki kinunjara dening Kodrat Pakarti / Mula, makartia kanggo ngabekti / tanpa pamrih pribadi, he Kunthiputra//Sakabehing isen-isening jagad iku kinunjara dening kodrat pakarti. Nanging, manawa pakarti katindakake tan kasampiran panjangka pribadi, yaiku hamung kanggo bekti lan ngabdi, mula kunjara tan kuwawa nguwasa­ni manungsa.10. //Nalika samono Pengeran nitahake manungsa / kinanthen kodrat lan paring dhawuh / “Kanthi iki sira bakal nurunake brayat / lan iki sapi minangka panguripanira”//11. //Mula, memujia mring Jawata / mugyantuk berkahing Dewa / Kanthi tepa salira kang mangkono / sira wus ngregem Kawicaksanan Jati//Manungsa lan sagung titah kudu manembah marang Pengeran, amarga seja­tine Pengeran nitahake manungsa iku hamung supaya manembah marang Panjenengane. Yektine, manembah marang Pengeran iku kanggo manungsa iku dhewe, lan dudu butuhe Pengeran. Pengeran datan luwih agung manawa kabeh titah tansah manembah, lan nora dadi luwih asor lamun kabeh titah lirwa ing sembah, amarga Pengeran iku Maha Agung saka Karsane. Tan ana daya kang bisa mrabawani Panjenengane.Ora kena ora, manungsa kudu manembah, amarga Urip, Panjangka, Pakarti, Pituwas, Begja lan Cilakaning manungsa iku paparinging Pengeran. Manungsa hamung nduweni siji prakara yaiku pamilih, milih tumindak utawa mandheg, milih menggok utawa jejeg, milih abang utawa ijo. Pikolehe manungsa wujud begja utawa
ing pamilih ambabar kacintrakan. Manungsa hamung ngu­paya, Gusti kang wenang maringi. Manungsa Tama hamung nyandhang dwi rasa, Sukur ing kabegjan lan Narima ing panandhang. Luwih utama manawa janma bisa tansah Sukur ing lelorone. Manembah iku yektine mujudake rasa Sukur tumrap apa kang wus den tampa.Dadi, pakarti iku mesthi, sembah iku kedah. Makarya nemu nugraha, yen lirwa ing sembah uripe sajatah, temen ing sembah uripe turah. Janjine Pengeran, sapa manembah bakal ngrasakake urip kang luwih becik ing donya lan wurine. Kanthi tembung liya, Pengeran bakal peparing marang manungsa, Pengeran bakal peparing kathah marang manungsa kang
saking warih, katindakake ing wektu kang ajeg, wantu wataking lalakon. Lire sarengat iku,
tuladhan marang waspaos. Gagare ngungar kayun, ngayun-ayun, bangsa nganggit yen ginigit nora dadi, marma den awas lan emut, mring pamurunging lalakon.3. Sembah Jiwa,Sayekti luwih perlu, ingaranan pupuntoning laku, kalakuan kang
batos. Meloke ujar iku yen wis ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.12. //Amarga kanthi pamujanira / Jawata arsa paring berkah mring kabagyanira / Lan sapa kang nora narima marang nugrahaning Dewa / sejatine patrape pandung//13. //Kang becik dhahar sawise upacara ngabekti / bakal kalis saliring dedosa / yen nyamaptakake dhedhaharan hamung nyukupi dhiri pribadi / mangkono iku tegese nguntal dedosa//14. //Karana pangan, titah urip / karana udan, tetedhan tuwuh / karana bekti, tumurun udan / lan bekti iku dumadi saka karya// 15. //Kawruhana, dumadine karya iku saka Pengeran / Pengeran ya Kang Maha Tunggal / Mula Pengeran kang nyakup sakabehe / tansah mapan sumandhing mring bekti//16. //Kang datan melu ngubengake rodhaning urip / tansah urip jroning dedosa / ngumbar hardaning nepsu, he Parta / iku urip muspra yekti//Rodhaning urip kadya cakramanggilingan, lir gumanti antarane begja lan cilaka, bungah lan susah, tan ana pedhote. Rodhaning urip lumaku karana Jagad Alit lan Jagad Ageng lumaku bebarengan. Kang sinebut Jagad Alit yaiku manungsa, dene Jagad Ageng yaiku Bumi, Langit lan saisine utawa Alam. Manungsa lan Alam, lelorone nduweni gandheng-ceneng kang tan kena kapilahake. Manawa Budining Manungsa rusak datan mrabawani Alam, nanging rusaking Alam nemahi uriping manungsa abosah-baseh.Pancen, agawe rusaking alam iku dudu tindak angkara, nanging iku pakartine janma cubluk. Lire, ngrusak alam iku ya ngrusak dhirine dhewe. Mula, datan ana prayogane manungsa makarti kang bisa agawe rusak mring alam. Yektine, nora ana manungsa kang tumindak luput, kang ana yaiku manungsa kang tumindak bener nanging durung pener.17. //Nanging kang tansah ngabdi ing Jiwa / lan narima peparing-Nya / bagya urip kalayan Jiwa / tan maneh kaiket ing karya//18. //Dheweke
manungsa ing kamulyan yekti//20. //Kanthi pakarti mangkono / Janaka lan Para Satriya ngancik kasampurnan / Murih kamulyan lan kaluhuran ing donya / sira uga kudu nindakake kawajibanira//Manungsa kang sabar lan narima jroning bekti sarta rila ing pangorbanan bakal luwar saka pangiketing karya, manunggal lawan Pengeran wusana nggayuh kamulyaning urip. Pakarti kang yekti luhur, iku manawa katindakake tanpa nggegadhang nugraha pribadi. Uga, pakarti kang kinanthen pangorbanan minangka tandha bekti, iku luhur kalangkung tinimbang karya kang maksih kasampiran mareming pribadi. Amarga kabeh iku ngentasake manungsa saka samudra pasucen sarta kasampurnan cipta lan jiwane.Pakartine manungsa luhur tansah nindakake kawajibaning urip hamung mamrih kabagyan lan kamulyaning bebrayan agung kanthi laku milujengake jagad saka ubaling angkaramurka. Prabu Janaka, raja Mithilanagri ya sudarmane Dewi Sinta, pantes sinudarsana. Rasa ‘’Ingsun” lan “Kagungan ing-Sun” wus aluwaran. Saka iku, rikala kraton lan saisine kerem ing samudraning dahana, kang kawedal ing lesan “Datan ana kagungan-ku kang kobong !”21. //Samubarang pakartine Manungsa Tama / para janma tut ing wuri / Samubarang tuladhane / dadi panutan titah ngakathah//Manungsa lumrah tansah tut wuri lakuning janma pinunjul wiwit jaman biyen mula. Janma pinunjul mangkono linair supaya nggawa pepajar tumrap pamikir lan titah ngakathah jroning urip ing donya. Ana kang linair dadi Bhagawan, Pendheta, uga dadi Nabi kang kabeh iku minangka panutan tumrap manungsa kang urip ing jagad.22. //Tan ana pakarti kang kudu Ingsun tindakake / tan ana pituwas kudu Sun jangka / ing Triloka, he Parta / nanging Ingsun tansah makarti//23. //Amarga, Parta, manawa Ingsun / ora tansah makarti, tan ana pituwas / Janma ing sadhengah papan sadhengah prakara / bakal tut wuri lampah Ingsun//24. //Manawa Ingsun kendel ing karya / lebur tanpa dadi jagad iki / lan Ingsun minangka Marganing Karusakan / nyirnakake sadaya titah//Ing kene Kresna minangka Utusaning Pengeran ngandharake manawa Dheweke nora darbe panggayuh babar pisan, kajaba hamung mamrih bisa mujudake lan nuduhake pakartine manungsa tumuju marang kasampurnan lan kamulyan langgeng sarta nggulawenthah jagad lan njaga amrih kalis ing kasirnan.25. //Kaya si cubluk makarya amarga nugraha / mangkono samesthine kang wasis makarya / nanging datanpa pamrih pribadi, he Bharata / kajaba muhung raharjaning manungsa//26. //Haywa manungsa kang wicaksana / mbebingung si cubluk makarya angangsa / kajaba hamung andulu kang pada makarya / sinambi weh tuladha makarya bekti//Kresna arsa aweh pepeling manawa para janma kang wicaksana aja nganti mbebingung lan gawe kendho kapitayane manungsa kang cupet kawruhe. Amarga, sanadyan para manungsa iku datan wasis nanging nora bisa selak saka rasa tanggungjawab marang pakarti, pangabekti lan katresnane dhewe-dhewe. Bisa bae amarga cubluk, satemah makarti kang nalisir saka angger-angger. Marang kang mangkono iku perlu piwulang lan panun­tun amrih jejeg laku lan pakartine. Kawruhana, tumrap manungsa kang mangkono iku, kapitayan marang Pengeran luwih kandel katimbang pra­cayane marang sapadha-padha. Lan, amrih manungsa bisa nyandhang budi kang luhur, nora bisa ginayuh ing sakedheping netra nanging kedah den upaya kanthi sathithik mbaka sathithik satemah kalakon jangkane.27. //Sadhengah karya karana Guna / nanging kang peteng pikire / karana kasaput ing rasa kumingsun / panganggepe : “Ingsun iki sang pakarti”//28. //Nanging tumrap kang wruh, he Mahabahu / bedane Jiwa lan sipat guna / eling manawa Guna hamung mrabawani mring Guna / lan kalis ing pangiketing pituwas karya//29. //Kang kentir ing apus-kramane guna / kinunjara ing pepinginan kang dadi pikolehe / Tumrap kang wruh, haywa sira njlomprongake / kang cupet ing kawruh//Guna (sipat/watak) iku watesing kamardikan kang tuwuh amarga anane lair lan swasana kanan-kering kang bisa mageri. Kawruhing manungsa bisa mahanani megar utawa mingkuping kamardikan kang winatesan guna iku mau. Kawruh mangkono bisa rinegem amarga pakarti sasuwene urip, kayadene dumadine jagad iki amarga ana mobah-mosiking wuwujudan sarta owah-gingsiring kahanan kang kabeh mau sangkane saka Kang Maha Tunggal.Manungsa kang nora mangerteni sejatining Guna, sagung pakartine kasam­piran panjangka lan pikolehe digawe dhewe, nora luwih. Tumrap kang
Tumujua mareng Sun saliring karyanira / kanthi nering cipta mring Jiwa / kalis ing nepsu pepinginan lan kumingsun / singkirna rasa miris, lan sigra sira amagut yuda// Kresna minangka Utusan, medharake Pangandikaning Pengeran weh piwulang marang Arjuna, kinen sumarah ing sagung pakarti jiwane marang Jiwa kang mapan jro ragane. Kanthi pasrah kang mangkono, Arjuna bakal myumurupi manawa pribadine iku hamung sarana lan sejatine Sang Pakarti iku Jiwa, satemah jirih nora kasandhang maneh.31. //Kang tansah tut wuri piwulang-Ingsun / kanthi sawutuhe kapitayan / sarta kalis saliring wewujudan / uga kalis ing kunjara karya//32. //Kang mungkur ing piwulang-Ingsun / ora mung nyimpangi / uga ora ngrumangsani lan sirna kapitayan / Kang mangkono, dheweke wuta ing kabecikan//33. //Ing kalane kang wicaksana tumindak / mituhu sipat-sipat kawicaksanan / uga titah samudaya mituhu kridhanya / prakara kang pundi bisa rampung kanthi kaprawasa//Kresna ngrumangsani manawa akeh manungsa kang nalisir saka piwulang-Nya. Mangkono iku amarga saka sipat lan patrape manungsa dhewe, nadyan kang wasis apadene si cubluk. Manungsa mangkono iku maksih kinunjara dening sipat guna, mula akeh kang micara : “Aku nora bisa nindakake, amarga nora trep marang sipatku”, yekti kinunjara dening kadonyan saingga nora bisa dipeksa.Sejatine, piwulang iku mau maksih bisa katindakake. Cipta lan karsa kudu den ner-ake murih kagayuh pamepering nepsu nganti mangsakala kang ing kono Rereget nora kasandhang dening Jiwa, nanging kapara Sesuci kang dadi Pakartining Jiwa.34. //Tresna lan serik marang sawijining pepinginan / mapan ing pepinginan iku dhewe / Haywa sira asor dening lelorone / amarga leloro iku hamung pepalang yekti//Krungu iku pakartine talingan, weruh iku darbeke netra. Bisa bae manungsa seneng utawa sengit marang kang kapireng lan kadulu, nanging kudu mangerteni manawa seneng utawa sengit iku mau amarga saka pangra­sa jiwa. Manawa manungsa kinunjara dening tresna lan sengit, iku tegese manungsa kinunjara dening pangrasane. Ing kahanan mangkono iku, urip wus tanpa kiblat lan
Prayoga nindakake kawajibane dhewe / sanadyan tan sampurna rampunge / katimbang kawajiban liyan sanadyan kanthi becik / katimbang kawajiban liyan kang ngutawatiri//Kresna arsa nyemoni Arjuna manawa aluwung njejaluk katimbang perang mrajaya kadang. Njejaluk ing kene tegese, nilar kadonyan lan teteki ngudi jatining bebener, dene nedha lan nginume kanthi ngranti pawehing liyan.Kang mangkono iku nora dadi karsane Kresna, amarga Arjuna iku jejering Satriya, tegese dheweke duwe jejibahan kang kudu den ayahi jroning pabaratan, kayadene wong tani darmane nggarap tegal-sawahe, dwija darmane kanthi weh piwulang ing pasinaon, lsp. Manawa ana manungsa kang nilar kawajibane lan ngayahi pakaryaning liyan, bebrayan gung bakal kisruh, lan ing ngarsaning Pengeran ajining pikoleh saka darmaning manungsa iku hamung aneng greget bektine kang den papanake ing karya iku dhewe. Greget kang kapapanake ing karya iku nyuceni jiwa nyaketake mring kamulyan langgeng.Arjuna tetanya :36. //Duh Warsneya, punapa ta / ingkang anjurung manungsa tumindak dosa / pakarti kang datan jumbuh ing sanubari / kados-kados kanthi paksa//Miturut pamawasing Arjuna, manungsa asring rumangsa kapeksa nindakake sawijining pakarti kang kosokbalen kalawan kekarepane dhewe. Akeh manungsa kang makarti ala nanging nora bisa selak manawa jro atine rumangsa manawa tumindake iku luput, ewadene pakarti ala iku mau ya kudu den lakoni.Sabda Sri Bhagawan :37. //Iku nesu, iku nepsu / tuwuh saka sipat guna / lelorone agawe sirna, hamung dosa yekti / kawruhana, lelorone iku satru sejati//38. //Kadya
mangkono Jiwa kasaput ing nepsu//Ngendikaning para wasis, manawa nesu iku tuwuh saka nepsu, uga bisa kasebut loroning atunggal. Nesu iku dumadi amarga nepsu kang nora keturutan.Ana gegambaran Jiwa kang kasaput ing sipat guna ( nepsu lan nesu ) miturut tatarane. Jiwa kang
sirna kukuse lan katon genine. Manawa sipat guna saya kandel, den ibaratake Pangilon kasaput lebu, tegese mbutuhake upaya kanggo nyingkirake lebu amrih pangilon bisa katon maneh. Dene, tumrap sipat guna kang kaliwat kan­del, pindhane Bayi jroning guwa garba, amrih bayi lair kanthi wilujeng kudu ana upaya uga kudu sabar ngenteni titimangsa. Kawruhana, sipat guna iku dadi sandhanganing manungsa, mula tan ana manungsa kang luwar saka sipat guna. Iku tegese, upaya nyingkirake sipat guna ya kudu dilakoni.39. //Katutup korining kawruh, Kunthiputra / tumrap kang wasis wicaksana / dening hawa nepsu kang yekti hangangsa / kang minangka satru satuhu//Hawa-nepsu iku satru sejati tumrap manungsa. Tumrap manungsa kang cekak kawruhe, hawa-nepsu nora nggegirisi kaya kang rinasa dening manungsa kang wasis. Wong bodho den reridhu dening nepsune hamung sawatara, amarga dheweke nora pinter ngudhari ruwete. Nanging, wong wasis bakal langkung kasiksa dening ubaling nepsu. Amarga, saya den upaya
lan cipta / iku minangka titihane / kanthi kawruh wus kasaput nepsu / tuwuh jroning
sirna sakabehe.41. //Saka iku, he Bharata kang prayoga / kapisan kendhalenana pancadriyanira / lan sirnakna nepsu kang adus dedosa / panglebur sadhengah kawruh lan kabecikan//42. //Kang ngandharake pancadriya iku agung / kang luwih agung yaiku ati / kang ngluwihi nurani yaiku kawaskithan / kang agung kalangkung iku Jiwa//43. //Dadi, nyumurupi yen Jiwa kalangkung agung / kanthi meper jiwanira kanthi Jiwa / sirnakna satru kang awujud nepsu / kang nora gampang den asorake, he Mahabahu//Ngendhaleni pancadriya, nurani lan cipta iku wajib. Nanging upaya kang mangkono iku datan bisa sapisan kajangkah. Rasa rumangsa kudu den wiwiti kanthi kawruh meper pancadriya, mekak pepinginan lan pungkasane ngendhaleni cipta.Laku meper pancadriya iku dudu barang gampang, nanging yen wus kasil, iku dadi margane bisa ngendhaleni nurani lan ciptane amrih bisa nyu­murupi manawa dhirine iku kalebu peranganing Jiwa kang langgeng. Pepuntoning laku, manawa nepsu wus bisa den kendhaleni bakal ginayuh katentreman jiwa.KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 02)Wus kacarita ing ngarep manawa Arjuna tansah rangu-rangu jumangkah prang karana jiwa kasatriyane lan dosa kang bakal sinangga. Mangkono iku minangka gegambaran sejatine polahing jiwa manungsa kang ngancik sangareping kori tumuju tataran batin kang luwih dhuwur.Arjuna mbeguguk ngutha waton nora gelem maju perang, hananging Sri Kresna tansah nglelipur uga ora mbenerake manawa dheweke sedhih lan mangu-mangu manahe.Ing kene Kresna njlentrehake manawa kang wus Wruh ora bakal sedhih ing pati, urip apadene…, sabab manungsa mesthi mati. Ing paprangan kang mati hamung wadhage nanging satemene jiwa iku datan sirna. Kang Wruh, sejatine nora mateni sapa bae. Wajibe satriya iku njejegake Bebener, ngundhuh kamenangan ing donya iki lan kabagyan ing mbesuke, lan perang ing madyaning yuda iku ora agawe dosa. Kelangan Kasatriyane luwih asor tinimbang pati.Sejatine pati iku salin raga, lan jiwa kang cumondhok ing raga bakal
tanpa nggegadhang nugraha, sumarah mring Kang Maha Suci.1. //Dumateng Arjuna, kang kerem ing raos
Sabdane Sri Baghawan :2. //Saka ngendi tekane sedhih lan nglokro / ing kahanan kaya mangkene iki / patrap dudu kaya satriya / tan luhur lan nglelingsemi, oh Arjuna//Arjuna maksih duwe rasa welas marang kadang-brayate yaiku
sipate Wangsa Arya. Kamangka Wangsa Arya iku tansah nyandhang sipat wani, teguh, agung lan luhur pakartine. Nadyan wujude kadang, yektine Kaurawa iku satru kang hambeg budi candhala lan kudu sirna.3. //Aja den umbar kasangsayanira / kang mangkono iku dudu watak Arjuna / sisihna rasa nglokro lan miris iku / gya bangkit oh satriya prawira//Arjuna ambantah :4. //Nanging kedah kados pundi kula, Madhusudana / saged mrawasa Bisma saha Drona / kanthi warastra ing payudan / mangka piyambakipun patut kula pepundhi, Arisudana//5. //Ing jagad punika, kalangkung sae gesang nistha / katimbang mejahi para gurudibya / nadyan keblinger nanging tetep guru kula / mrajaya piyambakipun sami kalayan gesang adus getih//6. //Kawula mangu-mangu, pundi kalangkung sae / numpes piyambakipun punapa kula katalikung / para putra Drestarastra kang kita kedah perjaya / lan mboten pantes urip, sampun angadhang //7. //Semple manah kula, puthek pamikir kula / babagan jejibahan, kula nyuwun pitedah paduka / kawedharna mring kula kanthi gamblang pundi kalangkung sae / kula siswa paduka, ing paduka kula
regem kawiryan lan panguwaos / datan pepindha sarta wasesaning kahyangan//Arjuna nora bisa nglakoni urip mulya manawa kudu adus getih, jalaran urip kang mangkono iku sejatine kanisthan, kasangsaran, angkara lan nerak jejeging adil. Arjuna ora mung nglokro, was-sumelang lan mangu-mangu nanging uga nyadhong pituduhe Sang Gurusuci. Amarga hamung Kresna kang bisa paring pepadhang, lan uga bebener murih bisane ndulu endi bener lan endi luput.Ature Sanjaya :9. //Sasampunipun pratela dhumateng Kresna / Gudhakesa angucap mring Gowindha / “Kula
tansah unggul ing yuda), Gowinda (pamomong, cahyaning cipta ), Hrisikesa (kang murba
Wisnu (titisane Bathara Wisnu), Yadawa (trahing Wangsa Yadu). Kajaba iku Kresna uga nduweni jejuluk:
Kresna jejuluk Sri Bhagawan, piyambake kang medharake Wewadining Jiwa, amarga Jiwa minangka bab kang siningit lan suci, ora sadhengah titah bisa wruh. Ing kene Kresna mengku karep supaya Arjuna bangkit kasa­triyane, nuduhake marganing urip lan gya murwani karya minangka jejer­ing satriya.Sabdane Sri Bhagawan :11. //Sira sedhih tumrap wangsa culika / nanging sira micara budi pakerti / Sang Luhur Budi kalis ing duhkita / ya tumrap sasama lan kang sumare//[1]Janma Luhur Budi ora bakal sedhih nyumurupi kahanan apa bae, awit panandhang lan patine manungsa kudu kalakon. Iku ora ateges sirna sipat asih marang sasama, nanging kapara kudu mangkono.12. //Tan ana wektu, kang ing kono / ingsun sira lan para raja iki ora ana / lan tan bakal ana saat ing kono / ananing ana tan bakal purna sanadyan sawise urip iki//Ukara kang muni “ingsun, sira lan para raja” ing kene dudu sipat badan wadhag, nanging Jiwa (uga asring sinebut Jagad Alit) kang mapan jron­ing raga, minangka peranganing Jiwaning Jagad Gedhe.Sejatine Jiwa iku titahing Pengeran kang linair ing alam langgeng, mula Jiwa kalebu “perangan sejatine ana”, “Sejatine Ana” ora liya ya muhung Pengeran. Mula ing kene Jiwa katelah “perangan”, lan kang “ana” iku ora bakal sirna. Dene raga iku cinipta ing jagad maya, ya kalebu ing perangan sejatine “ora ana”, mula dheweke kudu nyandhang sipat owah gingsir lan pepuntone bakal sirna yen wus tekan
lan Jiwa.13. //Sawise mapan ing raga iki / wiwit kuncung nganti gelung / tan wurung jiwa mring raga liya malumpat / Sang Luhur Budi datanpa kengguh//14. //Sesambungan lan badan wadhag, oh Arjuna / nuwuhake adhem lan panas, suka lan sangsaya / lan kabeh iku teka-lunga, datan langgeng / mula sangganen, Kunthiputra//Yektine rasa seneng lan sedih iku tuwuh lan subur amarga di openi lan den kulinakake dening raga. Nora tembung trep manawa manungsa kudu seneng kalamun lagi katurutan lan sedhih manawa lagi cabar kakarepane. Manungsa bisa darbe rasa anteng jatmika lan padha sampurnanya ngadhepi leloro prakara, amarga hamung rasa Kumingsun kang kaprabawan dening pakulinan iku. Kumingsun iki tansah makarti sasuwene jiwa kinunjara dening raga, lan gumantung marang kawruh lan pakartine jiwa iku dhewe. Kalamun Jiwa wus mardika, satemah wening ing cipta, lan bakal ngadhepi sakabehe (seneng lan sedhih, adhem lan panas) kanthi prasaja lan sampurna, amarga dheweke wruh manawa sabarang kang teka iku bakal lunga.15. //Manungsa kang ora kengguh / oh Arjuna, kang tansah jroning duhkita / lan suka, kang Jejeg kapitayane / wus trep langgeng gesangnya//Urip langgeng iku nora padha kalayan kabeh titah ing jagad iki. Urip kang mangkono luwih luhur katimbang urip lan pati, ora nyandhang seneng lan sedhih, adhem lan panas, tan kaprabawan sadaya prastawa. Gesang langgeng iku wujude sampurnaning cipta tumuju manunggaling jiwa lan Jagad Ageng kang abadi.16. //Kang ora ana, ora bakal ana / kang wus ana, bakal ana salawase / Lelorone hamung bisa den mangerteni / dening manungsa kang wruh Sejatine Bebener//17. //Kawruhana, kang anglimputi samudayane iki / tangeh rinusak, tan ana kang bisa nyirnakake / Sejatine, tan
“Sejatine” utawa “Kang Sejati” ing kene tegese Jiwa, mula sinebut Sejatine amarga tan bisa den nalar kanthi kawruh kaprah, nanging nembe bisa dimangerteni kanthi Kawruh Sejati, ya Ngelmu Hakikat. Dene, Raga iku dudu wujud sejati nanging hamung wewayangan, lan nora bisa gepok senggol kalayan sipat kalanggengan apamaneh kudu manunggal. Raga mangkono cinipta saka anasir papat, lan Jiwa saka Nur. Nanging tumrap manungsa kang wruh marang jejibahan, ora jeneng aneh manawa Raganya nyandhang sipat langgeng.Raga kataman rusak lan sirna, jiwa kalis sipat mangkono. Mula, padha makartia mumpung jagad maksih padhang lan raga durung sirna, amarga Jiwa bisa makarti uga migunakake titihan raga. Titi mangsa sirna raga, wus puput wektune makarti. Urip pindha mampir ngombe suwene.19. //Kang ngira Jiwa iku bisa gawe pepati / lan kang duwe panyangka yen Sejatine bisa dipateni / lelorone iku cubluk sayekti, amarga / Kang Sejati iku kalis saka sipat merjaya lan pinerjaya//20. //Kang Sejati iku ora linairake lan mati / yen wus ana ora bakal ora ana / Sejatine ora linairake, langgeng salawase / Kang Sejati ora sirna sanadyan raganya mati// 21. //Kang Wruh, – Kang Sejati datan sirna / langgeng, tanpa lair, tanpa owah / Kepriye bisane, he Parta / mateni lan ngupaya pati-Ne//22. //Kayadene sira lukar busana / lan ganti barang kang anyar / mangkono Jiwa ninggal raga lama / lan ing raga anyar humanjing//23. //Kalis landheping gegaman / tan
panggah salawase//25. //Jiwa winursita tan kajamah / lepas jagading pikir, ora owah / Yen wruh Sejatine mangkono / mesthine sedhih datan sinandhang//Jiwa kalangkung luhur tinimbang sabarang anasir, langgeng lan tangeh dinalar. Jiwa datan murba lan kapurba dening pakarti, uga nora kapra­bawan dening owah gingsiring pikir, urip lan raga. Kabeh wuwujudan bisa owah, teka lan lunga, nanging Jiwa tetep panggah salawase.26. //Manawa dadi pangiramu mungguh / Jiwa tansah lair lan mati / ananging, oh Satriya asanjata dibya / samesthine haywa sira nalangsa//27. //Tumrap kang lair, pati iku wus pesthi / tumrap kang mati, lair iku kudu / mangkono iku sayektine ora bisa den selaki / mula sira datan pantes nandhang roga//Nadyan pati tan bisa diendhani, nanging ora ateges kudu mbenerake dumadine rajapati, nganyut tuwuh lan paprangan. Janma tan bisa ngarep-arep petine manungsa kanthi wawaton manawa kabeh titah kudu mati. Tumrap Jiwa sampurna, nora bakal nggege mangsa jangkaning jagad.28. //Titah iku ing purwane datan katon / mung katongton ing madya kala / lan samar ing wusanane / genea mesthi sedhih, he Bharata//Purwane lan wusanane, titah iku nora wujud, dene anane ing kala madya ya jroning jagad iki, ora liya hamung wawayangan. Mula, aja manungsa cilike mrabawani gedhene ngendhaleni Jiwa. Kang mangkono aja nganti dumadi.29. //Ana titah wus andulu sipat Agung-Nya / ana kang micara Kawibawan-Nya / lan uga hangrungu Wisesa-Nya / hananging nora sawiji kang wus krungu mangerteni//Nora kathah kang wruh, mireng lang micara babagan Jiwa, karana ora akeh kang rila laku jejeg ing kapitayan lan makarya tanpa pamrih. Akeh kang kepengin mgregem sejatining bebener, nanging dheweke nyandhang rangu lan miyur. Manawa kalis ing rarangu, keh-akehe samya mupus amarga awrating panyandhang jro lumaku ngudi sejatining bebener iku.30. //Kang mapan ing sadhengah titah / nora bakal bisa kaperjaya / Saka iku, oh Bharata, aja ngumbar wiyoga / ing patine titah singa-singa//31. //Eling mring kawajibanira / sira aja nganti miris / Tumraping satriya tanana kang luwih
nagara / tanpa den upaya ugi / kori kaswargan wus tinarbuka//33. //Kalamun sira datan hanglakoni / ngrungkebi jejeging adil mau / ninggalke kawajiban lan kasatriyanmu / mula, dosa gedhe tumrap jeneng sira//Tetembungan ”perang” lan ”satriya” mengku karep lair lan batin. Perang njejegake bebener tata lair mbelani nusa, bangsa lan agama, uga minangka perang antarane ala lan becik. Sapa kang selak kanthi wawaton kiyanat, miyur lan jirih iku dosa.Satriya mangkono nora hamung amarga manungsa linair satriya, nanging luwih katujokake marang “darmaning satriya” kang den wujudake ing sipat lan pakarti.34. //Kridhamu bakal dadi pocapane kawula / lan tumrape janma kang linuhung / kelangan kawiryan iku / luwih nistha tinimbang pralaya//35. //Para satriya gung bakal nganggep / sira ngucireng yuda / lan uga kang biyene hamujakrama / samengko ngesorake kanthi pangina// 36. //Akeh pangundhamana marang sira / dening para satru / ngala-ala lan ngina katiasanmu / Apa ana kang luwih nyedhihake katimbang iku//37. //Umpama
Kanthi pianggep suka lan duhkita / bathi lan rugi, jaya lan asor, tan prabeda / nuli maju acampuh prang / sira tan
dharma iki / satemah kalis ing rasa giris//41. //Santosaning cipta, Kurunandana / tumuju marang pangajab sajuga / Hananging kang maksih kapirangu / megar ambyar tanpa wusana//42. //Tembung ngayawara lan samudana / kaucap para Sankuni / ngrasakake kang sinerat ing Kitab / lan pratela : ” ora ana liya kajaba iki !, he Arjuna//43. //Nepsu pribadi lan kaswargan dadi pangajabnya / bakal lair utama minangka kanugrahan / Lan kang weh pitutur yekti / nedya ngupadi kamulyan jati//44. //Kang ciptane maksih kengguh / marang pepinginan kamulyan lan panguwasa / kinunjara piwulang kang mangkono / ora manther, tan patut laku samadi//45. //Kitab Suci wus ngandharake piwulang Triguna, Arjuna / Luwarna pribadimu saking Triguna, uga saka loroning sipat / Nerna budimu marang kasucen yekti / luwarana dhirimu saka wisayane kadonyan, manunggal lan Jiwa//Sakabehe isen-isen jagad iku darbe watak telung prakara kang sinebut Triguna. Triguna saka tembung Tri tegese telu, Guna tegese sipat utawa watak. Sapisan, watak lantip, padhang, resik, bungah, lan anteng. Kapindho, trengginas, carub wor, nepsu, sedhih, sarta leget. Dene kang Katelu, cubluk, peteng, reged, kebluk, lan mati. Dadi, raga utawa wadhag nduweni siji antarane tetelu sipat iku.Kresna mamrih supaya Arjuna luwar saka Triguna utawa cethane uwal saka pangiketing sipat, sandhangan lan watake raga, uga kalis saka kunjarane Loroning sipat, yaiku ala-becik, seneng-sedih, adhem-panas, lsp.46. //Wimbane sendhang ing tlatah banjir / karoban warih sadhengah papan / mangkono iku Kitab Suci / tumrap brahmana kang wicaksana//47. //Kawajibanmu samengko hamung tumindak / makarya datan kinanthen pamrih / Aja sapisan nugraha kang kaesthi / uga aja mung kendel dadi parane karti// Ukara “makarya datan kinanthen pamrih” iku nora ateges “makarya tanpa ngarep-arep pituwas”, sabanjure kalis ing sadhengah panjangka, kaya gegambaran iki : Wong olah tetanen kang sregep nggarap sawahe, nalika wus wancine panen, karana ora ngarep-arep kasil, banjur pari kaobong. Ora… dudu mangkono, karepe ! Werdine mangkene : Pepucuking panjang­ka manungsa iku makarya lan tumindak murih luwar jiwane tumujweng kamardikan langgeng, manunggal lan Sejatine Jiwa. Mandheg lan nora nggape marang kawajiban sarta tanpa makarya lan tumindak, uga dudu mangkono. Amarga makarya kanthi pamrih nugraha utawa nora ngape marang kawajiban mangkono, lelorone ateges ngumbar jiwane satemah jiwa tansah kinunjara.48. //Nerna ciptamu marang kasucen yekti / Makartia datanpa pamrih, Dananjaya / teguhna mring guna lan uga tiwas / karana, teguhing jiwa yaiku marga//Teguhing Jiwa tegese menebing jiwa, kang wus bisa ngasorake nepsu, kanepson, gegayuhan,
marang Kang Maha Pirsa / muspra kang ngarep-arep pituwasing karya//50. //Kang wus manunggal kanthi budi suci / prasaja mring ala lan becik / mula, tindakna yoga / amarga mung Yoga kang waskitha ing karya//Janma kang wus meneb jiwane, datan kasampiran pamrih pribadi ing sakabehing pakarti, saka iku dheweke luwar saka sipat asor lan ang­kara. Ciptane prasaja, satimbang, wening, nora rinegedan dening sipat, sandhangan lan watake raga.51. //Janma kang jiwane manunggal lan Kang Maha Pirsa / tan nggegadhang pituwasing pambudi / Ngluwari dhiri saking pangiketing kalairan / tumeka papan ing kono kalis ing kasangsayan//52. //Manawa ciptamu wus bisa luwar / saking wewayanganing kadonyan / sira bakal teguh marang / kang wus lan bakal kapiarsa mengko//53. //Manawa warta mamrih tumpangsuhing ciptamu / jejeg tan miyur maneh / tansah samadya ing samadi / iku ateges sira wus ngancik yoga//Manungsa kang kalis ing pangiketing kalairan, dheweke wus mapan ing tataran Kamardikan, ing kono bakal kalis ing sadhengah kasangsayan.Warta, ya prakara kang wus-nedheng-bakal kapireng, ing kene tegese Kitab suci. Manungsa kang wus Meneb, tan mbutuhake maneh kitab suci, karana dheweke wus mapan ing tataran luwih luhur, lan kang kaserat ing Kitab suci wus manunggal ing cipta, wicara lan pakartine.Arjuna tetanya :54. //Punapa pratandhaning manungsa wicaksana / lan teguh kapitayan ing samadi, duh Kesawa / Kados pundi pambudinipun, micara / tata lenggah, miwah lampahipun//Sabdane Sri Bhagawan :55. //He Parta, yen manungsa nyirnakake / saliring nepsu kang tuwuh jro atine / lan suka hamung kanthi bekti mring Jiwa / mula dheweke den arani manungsa kang teguh kapitayane//Manungsa kang ngumbar hardaning nepsu, mburu apa kang kudu den mangsa, sejatine dudu nepsune kang rinegem, kepara jiwane kang kajaring dening nepsu, kaya ula kang binungkus kulite dhewe. Mula, manungsa
tan bungah kalangkung / kalis ing nepsu, nesu lan ajrih / mangkono iku kasebut wong suci teguh
sinandhang / den arani nduweni teguhing Jiwa//58. //Pindhane Penyu nggeret sikile lumebu ing awakke / dheweke meper lelima pancadriya / saka sadhengah pepinginan / mangkono Jiwa yen wus teguh//Nepsu, nesu lan wedi iku godha tumraping jiwa, seneng lan sedhih iku kalebu peranganing nepsu. Janma kang wus luar saka tetelu godha iku pepuntone bakal kalis ing prabawaning seneng lan sedhih. Ing titi mangsane bakal ngrasa yen seneng lan sedhih iku tan prabeda, iku tegese wus bisa ngendhaleni dhiri, nguwasani godha kang sawau
ngomel tan karuhan. Pindhane sekar kang mekrok lan alum, adhepana kanthi prasaja, aja mung yen mekrok lan wangi tansah den pupuji, yen aking tebih kabuang. Mangkono manungsa kang wus meneb, satimbang ing kahanan suka lan duhkita tan prabeda.59. //Kang bisa ngendhaleni hawanepsune / pepinginane sirna, nanging rasa kapang maksih sinandhang / lan kapangnya iku uga bakal sirna / lamun Kang Maha Pirsa hangejawantah//60. //Sanadyan dheweke Sang Luhur Budi / wus
Hawanepsu pancen bisa kapeper, pepinginan bisa kasirnakake. Nanging manungsa kang wus meper hawanepsune, keh-akehe maksih nyandhang pepinginan ing atine. Saka iku, nora hamung pancadriya, uga jiwa kudu kapeper dimen bisane manunggal. Yen jiwa wus manunggal kalayan seja­tining jiwa, iku margane Pengeran Hangejawantah.61. //Sawise bisa ngendhaleni sakabehe / dheweke kudu lungguh kanthi nering cipta marang Ingsun / Karana, kang bisa ngendhaleni pancadriya / den wastani nduweni teguh kapitayan//Tetembungan “Ingsun” tegese Pengeran Kang Maha Pirsa, kang den lisanake dening Kresna. Sabdane Kresna, sadhengah upaya iku muspra kalamun nora kinanthen nering cipta lan datanpa lalandhesan bekti mring Gusti. Lakuning Jiwa, datan hamung nering cipta lan meper hawanepsu, uga kudu kanthi adrenging karsa lan laku bekti kang datan kendhat.62. //Yen ciptane tansah tumuju marang kadonyan / mula, pepinginan wus tuwuh / Lan pepinginan iki nuwuhake nepsu / lan nepsu agawe nesu//63. //Saka bramantya nuwuhake petenging pikir / petenging pikir nuwuhake lali / lali agawe rusak marang ciptanira / cipta tan tumata iku purwane kasirnan//Nepsu iku daya kang ngedab-edabi. Manungsa bisa ngregem kamulyan lan kawiryan sundhul wiyati amarga dayaning nepsu. Nepsu uga kang bisa njlomprongake manungsa marang jurang kasangsaran. Nepsu kang cabar panjangkane dadi nesu kang makantar-kantar, temah gela wusanane.Nepsu gawe nesu, nesu gawe petenging pikir, petenging pikir gawe rusaking pikir, pupuntone rusaking pikir agawe sirna. Sirna, ing kene mengku karep sirnaning budi luhur lan tuwuhing budi candhala. Ya mangkono iku kang sinebut Mati sajroning urip, utawa Pati sadurunge mati.Mangkono mulabuka dumadine budi candhala iku saka pikir, kanthi lon-lonan rumesep jroning jiwa, nora amung mrabawani, kapara nguwasani.64. //Nanging janma kang teguh kapitayan / sanadyan urip ing madyaning kadonyan / tansah ngendhaleni nepsu, kalis ing seneng lan serik /
jiwa mangkono / teguh sumare jroning katentreman//66. //Kang ngumbar hawa-nepsu, ora duwe kasantosan / jiwane getas, tan bisa ngancik nering cipta / Datanpa nering cipta, tangeh katentreman ginayuh / tanpa katentreman, ing ngendi ana kamulyan//67. //Manawa cipta wus kerem ing pancadriya / kerem uga kawruh kabecikane / kadya
saking saliring nepsu / pepinginane iku, he Mahabahu / hamung jiwanya ngancik kasampurnan//Pancadriya iku tangeh kapegat kalayan nepsu lan pepinginane manungsa. Bisane hamung den kendhaleni lan dikuwasani dening jiwa kang prakosa. Tetembungan “Mahabahu” tegese satriya asanjata sekti, ya Arjuna. Werdine : Arjuna iku nyandhang sanjata jiwa kang prakosa.69. //Apa kang peteng tumrap kabeh titah / iku padhang mungguhing kang Wruh ing jiwa / awan tumrape titah / iku bengi mungguhing kan Wruh ing jiwa//70. //Wimbane kali mili mring samudra / nadyan tansah kisenan banyu nanging nora obah / Mangkono manungsa teguh jiwa ngancik katentreman / nanging dudu manungsa kang ngumbar hawa-nepsu//Tumrap lumrahe manungsa, sejatine bebener iku katon peteng, nanging mungguhing Manungsa Wicaksana bebener iku padhang njingglang sinawang. Dheweke bisa weruh wuwujudan kang maksih samar tumrap manungsa liya, bisane mangkono amarga migunakake Pramana Jati.Tumrap ngakathah, siang iku minangka saat kanggo ngupaya kamulyaning urip. Kamulyan mungguhing kang Wicaksana hamung bisa ginayuh ing sonyaning ratri. Jiwane tansah wungon rikala jiwa manungsa padha turu. Ing wayah awan, kalane manungsa nggugah pancadriya, sang
dening ilining banyu saka maewu-ewu tuk. Mangkono manungsa kang wus ngregem Katentreman
urip.71. //Manungsa kang amberat saliring nepsu / lan jumangkah kalis pepinginan / sirna rasa “Ingsun” lan “Kumingsun” / andungkap katentreman jroning jiwa//72. //Mangkono drajade kasucen yekti, he Parta / Dheweke kang wus ngancik drajad iki / nadyan tumekeng lalis, tan sumelang maneh / lan ngancik kaswargan manunggal lan Pangeran//Manungsa kang wus amberat hawanepsune, nora darbe pepinginan marang samubarang kanggo agunging dhiri, lan ora duwe rasa duwe. Kanthi mangkono katentreman kang rinaos, kalis ing suka lan sedhihing urip. Sabdane leluhur : “Kasarasan iku kabagyan kang linuwih, Marem jro kaprasajan iku bandha kang matumpa-tumpa, Kapitayan iku rowang sejati, Swarga iku kamulyan sejati”.Manungsa kang tumeka ing swarga iku mapan ing alaming Pengeran Kang Maha Agung, ing kono manggon salawase sumandhing lan Penjenengane.
inggih punika Kurawa lan Pandhawa kekalihipun kadang tunggal wredha ananging samya memungsuhan. Kekalihipun anggadhahi senopati kang prakosa asikep gegaman lan piandel ingkang
kejot wontenipun wewayangan tumpesing wangsa Barata, wangsa lan pepundhene dhewe. Raganya rinasa ngalumpruk, manahnya geter lan giris, ing pangangen-angen tuwuh gegambaran leburing wewangunan, tatanan lair lan batin kang karana dumadining perang iki. Arjuna tan kepingin tandhing yuda mateni sanak kadange dhewe amarga dadi mungsuhe. Ora karana wedi nanging rumangsa sedhih lan dosa. Arjuna kudu milih ing panggonan kang angel, antarane panalangsa lan panandhang.Pangadikane Dhestrarastra :1. //
critakna maringsun//Kuruksetra yaiku jagading manungsa, ya kayadene wadhaging manungsa, yaiku uriping manungsa, ing kono sipat ala lan becik tansah rebut papan lan nguasani sakabehe. Pancen urip iku perang, perang antarane kabecikan lan kawicaksanan lawan kanisthan lan angkara. Gegambarane Kurawa dipapanake ing papan kang ala lan salah, ewadene Pandhawa didunungake ing panggonan kang becik lan bener. Mula saka iku Kurukse­tra uga diarani Dharmaksetra, yaiku panggonan ing kono bab kang bener lan kawicaksanan utawa Dharma kang langgeng iku kudu ditohi minangka laku lair lan batin.Ature Sanjaya :2. //Kawula ngawuningani wadyabala Pandhawa / siaga madeg yuda ing madayaning
sarta Kunthiboja / saha Saibia Banthenging manungsa//.6. //Lan ugi Yudamaniu kang pideksa / Uttamauja kang gagah
kayadene wong wuta ing bebener, ora bisa mbedakake ala lan becik, bener saha luput. Lumrahe kang kasenggol digunakake, ora mengerteni sapa sejatine kang becik lan luwih becik, rumangsane kang caket iku bener sakabehe. Kanthi kahanan mangkono iku dheweke ora bisa ndulu babar pisan, mula ora bisa mrentah kayadene ratu. Ing kono kraton diprentah dening Duryudana sasuwene Anak-anak Pandhu ana ing pasetran, kanggo nggenepi prajanjen kang wus den putusake. Hananging Duryudana ora gelem menehake kraton kang kudune dadi darbeke Putra Pandhu, ya Pandhawa, kang miturut prajanjen kawuri. Pokale
ingkang tuhu wicaksana / para Manggalaning yuda ing barisan kita / kagem paduka kawula sebataken para-para//:8. //Sepindah paduka Bapa Guru, lajeng Bisma / Karna tuwin Kripa, sadaya tansah jaya / sarta Aswattama lan Wikarna / ugi Somadattaputra//9. //Wonten malih
rananggana//Sejatine Maharata iku Kusir, dudu kusir kang ana, nanging Kusir pinunjul kang ngendhaleni lakuning kreta, ora liya yaiku pribadining manungsa. Jagading urip iku kayadene kreta kang sineret jaran papat cacahe. Jaran papat iku nggambarake nepsu kang bareng uriping manungsa. Mungguh babare mangkene:Sapisan, Jaran awujud Cahya Ireng iku nggambarake Sipat Angangsa, nuwuhake luwe lan salit saha ngantuk. Dununge ana ing weteng, dalane ing tutuk.Kapindho, Jaran awujud Cahya Abang iku nggambarake Sipat Brangasan, nuwuhake kamurkan, iri lan nesu. Dununge ana ing Empedhu, dalane ing talingan.Katelu, Jaran awujud Cahya Kuning iku nggambarake Sipat Birahi, nuwuhake kangen, pepenginan, rasa bungah. Dununge ana ing Limpa, dalane ing paningal.Kapat, Jaran awujud Cahya Putih iku nggambarake Swasana Katentreman, nuwuhake watak loba ing kabecikan, kautaman lan kaluhuran. Den wujudake : pasa, tapa nganti lali marang kekuatane. Dununge ana ing Balung, dalane ing Grana.10. //Mboten kintenan kathahing wadyabala kita /, pun pandhegani dening Bisma / Andulu kathahing wadya kawuningan / Barisanipun Bisma//11. //Jejeg angadeg
sungu / ngumandhang sesarenga / umyung gawe giris//14. //Wus madeg sanginggiling rata / abyor sineret Turangga Seta kalih / Kresna lan Arjuna ugi / samya niup Sangkala jaya//Kreta, den umpamakake kaya dene titihan budi pakertine manungsa. Dene Turangga den umpamakake kaya dene pancadriya, Tali sumampir gigiring turangga minangka pangekang pancadriya iku dhewe. Kusir,
hangangas-angas. Rodhaning rata iku Cakramanggilingan, mubeng tan ana pedhote, ora ngerti ngendi purwa ngendi wusa­nane. Beja cilaka iku wus ginaris, bareng ruji-rujining rodha. Bungah lan susah ora kena den merekake, yen wus pesthine bakal teka dhewe, yen durung pesthine dioyaka ora bakal kecekel. Ora usah nggege mangsa, menawa wus wancine… sapa kang bisa selak ? Pecut dadi panjurung ing laku, uga dadi tandha lan ngelingake manawa lakuning urip ora lumaku ing dalaning
kendhang, tambur, suling sungu saha sangkala, mratandhani prang den wiwiti. Ing barisan Kaurawa, hamung Bisma kang haniup sangkala, dene ing laskar Pandhawa, lelimane haniup sangkala lan uga Kresna. Dene Sangkala iku minangka pambrongot jiwaning prajurit lan minangka tengara siaganing prang.Sangkala Sankham, kagungane Bisma, ginawe saka cangkang. Sangkala Pancajania, tegese pamekak pancadriya, kagungane Kresna, digawe saka bebalung yaksa samudra. Sangkala Dewadatta, tegese nugrahaning dewa, kagungane Arjuna, wujude cangkang. Sangkala Paundra, tegese roh Bha­tara Siwa, kagungane Wrekudara. Sangkala Anantawijaya, tegese kajayan kang langgeng, kagungane Yudhistira. Sangkala Sugosa, tegese swara ngrangin, kagungane Nakula. Sangkala Manipuspaka, tegese sekar mu­tiara, kagungane Sahadewa.Sangkala minangka pratandha purwaning yuda, lan uga nggambarake tengara wiwitaning urip manungsa. Purwaning urip, nalika lahir sinar­tan tangis. Ing madyaning gesang, tansah lir gumanti guyu lan tangis. Wusananing urip, praptaning ajal kapaes kanthi eseming lathi tumrap manungsa kang buntas kewajibane urip.Jabang bayi linair ing bumi kanthi anggawa tangis, amarga nyumurupi manawa dheweke katemben nilarake alam langgeng lan kudu miwiti urip ing alam maya. Kamangka, ing alam langgeng kahanane sarwa ajeg, kalis ing sipat owah gingsir lan kasirnan. Ing kono, ora ana sayah, ora ana luwe, ora ana rusak, ora ana sedhih, ora ana lara, ora ana pati. Dene ing alam maya ya ing donya iki, kang langgeng hamung siji yaiku “sipat owah gingsir” iku dhewe.Isining donya hamung sarwa semu, kang pinter bisa lali, kang digdaya bisa lena, kang dhuwur bisa kajlungup, lan kang urip kudu mati. Akeh-akehe manungsa padha lali marang kanyatan iki, satemah para manungsa tansah :# padha rebut bandha kang yektine bisa sirna,
# Uripa sakarepmu, sejatine sira bakal mati.Manungsa kang lali ing kene, tegese lali marang sangkan lan paraning dumadi. Dheweke saka jagad liya, parane marang jagad liya, ing donya iki hamung makarya lan tumindak saperlu ngudi sanguning urip ing alam kalanggengan.Tumrap manungsa kang eling, yektine urip ing alam maya iki hamung ngenteni kumandhange sangkala kang kapindho, yaiku tengara akhiring alam maya lan uga pratandha wiwitaning alam langgeng. Manungsa kang mangkono, kanthi eseming lathi mungkasi ing donya kang hamung sagebyarring thathit bebasane. Dene, manungsa kang lali bakal kejot lan nembe emut manawa kudu tanggungjawab marang abeh amal
gandhewanira//Arjuna minangka senapatining prang asikep panji kanthi lambang Hanuman sang Wanara Seta. Hanuman dadi
tuwuh rasa miris. Arjuna tanggap ing sasmita, sumengka mungkasi sandheyaning Yudhistira kanthi caos atur : “Kang njangka Kajayan datan kathah saged ngasoraken kanthi kasantosan lan agunging panguwaos kalamun katandhingaken ka­layan dayaning Bebener, Raos pasedherekan, Welas asih lan Luhur budi. Kajayan badhe rinegem lamun Kresna sumandhing, karana Kresna minangka lambang Jejeging Adil lan Marganing Bebener”.Sawise matur kang mangkono, Arjuna age samapta
ing bandha-donya), Gudhakesa (rikma ngandhan-andhan), Kunthiputra (putra Kunthidewi), Kurunandana (
kadereng campuh / kang kudu sun adhepi samengko / jroning payudan iki//23. //Lan bisa nyumurupi dhewe / kang samya
pambayune Wangsa Kaurawa kagambarake manungsa kang nduweni watak kaku, angkuh, licik, loba lan samubarang budi candhala. Nanging dheweke uga duwe watak sura, julig, brewu. Kabeh tumindake hamung nuruti nepsu angkara, ora mikirake raharjaning praja kepara nyengsarakake kawulane, kang dipikir mung seneng, weteng, deleng.Kaku : ora kober ngrungu atur pemute wong liya.Angkuh : rumangsa ora ana kang ngungkuli kuwasane kajaba awake dhewe.Licik : ngakali wong liya mamrih menange dhewe.Loba : kepengin ngrengkuh samubarang kang
guna mung golek mareme dhewe.Katelah Duryudana mengku teges Culika ing paprangan. Kurupati iku Ratune wangsa Kuru, dene Suyudana Sinuyudan karana asring weweh dana, sanadyan mung kanggo kasukan.Duryudana minangka pangareping Kekuatan Angkara perang lawan para putra Pandhu. Lelorone minangka putra siswa Mahaguru Drona. Pandhawa minangka pralambang Kekuatan Luhur yaiku sipat wani, resiking ati, rasa narima, kang kabeh iku dadi watake Pandhawa.Sejatine manungsa, nduweni Jiwa ing jro sanubari kang kagambarake laku jantrane Kresna, tansah nuntun marang dalaning bebener. Uga nyandhang Budi Luhur kang kagambarake pakartine Pandhawa. Sipat Angkara uga ora bisa sirna saka pribadine manungsa, kayadene patrape Duryudana sago­trah.Wimbane Kaurawa lan Pandhawa iku minangka brayat dhewe, Sipat Angkara lan Budi Luhur iku lelorone tansah sasandhingan jro pribadine manung­sa. Kaurawa iku satru mungguhing Pandhawa, tegese sipat ala iku kudu den asorake.Ature Sanjaya :24. //Duh, Paduka Ratu Gusti kula / mireng pamundhuting Arjuna ingkang makaten / Kresna hamapanaken adiratanya / ing madyaning barisan kekalih//25. //Ing sangajenging Bisma lan Drona / lan pra manggalatama / Sabdaning Kresna :
tunggal wredha / putra, wayah lan bala samya//27. //Lan Kunthiputra ugi andulu / para marasepuh, kanca-
kawiyos ing lesan / Aturipun Arjuna / Ndulu sanak-kadang, duh Kresna / bebaris siaga magut yuda//29. //Krasa pepes otot-
sumelet / ingsun tan kuwawa ngadeg maneh / lan manahku peteng lelimengan//31. //Ingsun andulu pratandha ala / duh Kresna, tan ana becike / aku merjaya sanak-kadang / jroning paprangan samengko//Arjuna sigra tumingal marang siji-sijine sanak-kadang, uga para guru humadeg ngaglah siaga tetandhingan. Rasa rangu-rangu wiwit tuwuh jroning ati. Ranguning tyas sangsaya gedhe, amarga sanak-kadange kabeh mapan ing lelorone bebarisan kang bakal tetandhingan, Kaurawa iku kadang tungal wredha lan Pandhawa iku tunggal Bapa.Tan kuwawa Arjuna meper rasane dhewe, kasangsayan wus
kadya reca. Sejatine, jro kahanan kang kaya mangkono iku dadi margane bisa wruh Karsane Kang Mahakuwasa.32. //Ingsun ora kepengin menang / uga ora kraton ora kamulyan, Kresna / apa paedahe kraton lan kamulyan / lan urip iki sisan, duh Gowindha?//Arjuna datan nyumurupi prakara kang luwih prayoga katimbang tumindak mrajaya sanak-kadange dhewe. Dheweke arsa ngluwari dhiri saka kamulyan lan endahing kadonyan.Panganggepe Arjuna, mrajaya titah iku dosa sanadyan mrajaya marang titah kang hambeg budi candhala. Sanandyan tetembungan “mrajaya” iku katulis kanthi Anjana Kencana ya kudu dosa. Nanging aluwaran
pamawase Arjuna. Amarga, rebut menang ing antarane Kaurawa lan Pandhawa kanggo mburu kamulyan lan kadonyan kanthi sesinglon mBelani Raharjaning Praja lan Kamulyaning Kawula. Nanging nyatane … Yen menang, kang bisa ngrasa kamulyan hamung para satriya. Jaya utawa asor, padha bae tumrap kawula hamung kasangsaran kang sinandhang. Mangkono mungguh panganggepe Arjuna marang kejeme perang, sanadyan pamawas mangkono iku nora kudu bener sawutuhe.33. //Padha kanggo sapa den samya rebutke / kraton, kamulyan lan sesukan / ana ing kene samapta ing prang / ngorbanake jiwa lan bandhane//34. //Guru, bapa, pra atmaja / lan eyang, paman uga / lan pripean, putu, maratuwa / lan sanak-kadang liyane//Janma kang wruh marang kawajibane urip kudu nindakake Pancadarma :1. Bekti mring Pengeran Kang Maha Agung,
* Bektine : nyambung tali paseduluran, bantu-binantu ing sadhengah bot-kerepotan.35. //Aku ora nedya numpes dheweke / sanadyan dheweke mateni aku, duh Kresna / nadyan kanggo teteluning jagad / apa maneh mung mbutuhi mayapada iki// 36. //Sawise numpes putra Drestarastra / kamulyan endi kang bisa rinasa? / Janardana, hamung dosa / yen mrajaya si duraka iki//37. //Tan patut mungguh kita / mrajaya kadang, putra Drestarastra / wus trep, kepriye kita bakal mulya / sawise numpes brayate
dosa mrajaya kulawarga / tan ngerti kiyanat numpes rowang//39. //Genea kita ora eling / dosa kang mangkono iku, duh Kresna / Eling marang kalimputan / numpes kadang-kulawarga pribadi//Tetep puguh pangrasane Arjuna. Sanadyan Kaurawa wuta ing bebener amarga jiwane kasaput ing nepsu loba, nanging mrajaya Kaurawa iku dosa. Karana, Kaurawa kang reged jiwane diprajaya dening Pandhawa kang resik jiwane, ya ing kene papane Dosa.40. //Manawa kulawarga wus ajur / lan wus
nguripake, mungkasi uriping titah iku wasesaning Pengeran. Sabarang kang urip iku wus
luhur lan ala iku kanggo nggenepi Jangkaning Jagad.Manungsa Tama iku ora gelem ngrusak sanadyan mung wujude omah rayap amarga saka pangati-atine.
gawe piala.Cilik mateni semut, gedhene mrajaya manungsa iku ora ana utamane, kajaba hamung dosa pikolehe. Prastawa paten-pinaten iku kudu ana lamun kanthi dhedhasar nggenepi Jangka iku mau. Cethane mangkene : Mrajaya titah kanggo mamrih jejeging Bebener iku pakarti luhur, nanging mateni wong manawa hamung nuruti hardaning nepsu iku angkaramurka.Arjuna ora gelem numpes Kaurawa manawa hamung pengin oleh kamulyan kang wujude negara lan panguwasa. Ing kene Arjuna datan trep mapanake pakarti mateni utawa numpes Kaurawa, Bener nanging durung Pener. Arjuna mapanake pakarti iki ing wujude “mateni kadang dhewe”, kang kudune den papanake wujude “mbengkas angkaramurka”. Ya ing kono, pacoban kang awrat iku dumadi manawa nyirnakake brayate dhewe. Kayadene manungsa kang jaya manawa merangi satru, nanging tanpadaya lamun kudu perang lawan nepsune dhewe.Arjuna minangka jejering satriya, kudu bisa nyirnakake rasa asih mring satru, amarga pakarti “numpes Kaurawa” iku dadi kawajibane Sang Satriya muhung njangkepi darmaning satriya, mbengkas angkaramurka lan mbelani jejeging adil.Akehe manungsa nuladhani pakartine Arjuna kanthi mapanake ing panggonnan kang luput. Anteng jatmika yen nyumurupi ngambra-ambrane durangkara lan leburing paugeran
Remeh temen patrapmu he manungsa …, Sejatine, sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. Yitna yuwana lena kena, tansah kinanthi ing saben pakarti.Tan ana kamulyan kang dumadi kanthi bebanten kulawarga dhewe, ora ana Mulya ancik-ancik sangsaraning liyan, kepara nistha. Ora ana Butrawali kang manis rasane sanadyan digangsa legen sawindu.Para sepuh wus paring pemut mangkene : Nistha papa, Dora sangsara, Dhusta lara,
jarwane Wani Ditata. Manawa Wanita wus ilang wirange, tegese Wanita wus nyimpang saka kodrat kawanitane. Kang wajibe kudu mranata bale wisma lan momong para putra wus tinilar. Samengko ing jaman edan, wujuding wanita tan luwih aji timbang barang, barang kang kanggo rinasa nikmate, disawang kaendahane, kasade marang kang mbutuhake. Amarga kang biyene Wadi, saiki ora den aling-alingi, kapara den pamer­ake ing papan kang ora samesthine. Swarganing manungsa aneng ngandhap­ ing suku wanita, wus ora trep maneh. Martabat Ibu kang minangka Guru Kapisan mungguhing manungsa wus sirna. Wasitane para Winasis, Jejeg lan enggoking bebrayan agung iku gumantung ana wanita. Manawa Wanita wus ora jejeg maneh, banjur kepriye bebrayan agung bisa jejeg ?Ya mangkono iku kahanane Jaman Edan. Swasana jro Kala Bendu, Pituduh ora digugu, Tuladha wus ora ditiru, Kang ura dianggep maju, Candu padha diluru, Pra mudha lirwa sinau, Kang bener dianggep kliru, Kang salah bisa gumuyu, Kabeh marga dadi lunyu, Kang lena bakal kesluru.Mobah-mosiking kahanan ora bisa den simpangi, mengko yen tumeka titi wanci, akhiring Kala Bendhu puniki, Kala Suba kang gumanti. Suradira Jayaningrat Lebur Dening Pangastuti.
Jinawi.42. //Runtuhing budi iki anggawa / brayat lan para jagale maring naraka / suksmaning leluhur tiba lara / kabeh donga, banyu lan boga tan ana maneh//43. //Dosa lan leburing trah iki / andadekake
tumrap manungsa / kang budaya lan paugerane rinusak / yaiku ing naraka yekti//45. //Oh, sepira gedhe dosane / hangrencana mateni kadang-brayate dhewe / hamung karana rasa pengin nguwasani / melik kedaton lan kamulyan//46. //Mungguh ingsun luwih prayoga manawa / Kaurawa kanthi asikep gegaman / katamakna marengsun ing payudan /
saha jemparing kadhawahaken / kanthi raos duhkita boten kantenan//
"Ngarsadalem Sampeyandalem Hingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatulah, Hingkang Jumeneng
lanlan w?tan golongan Maya.[2] pulo sing panjenengan dh?w?, miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above, of please biasa. ?lingana kaca saben mbiwarakak?
putrinya Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Hayu Gusti Kanjeng
maturnuwun sanget mugi-mugi Gusti Alloh paring piwales ingkang langkung sae ing dalem dunya lan akhirat. amiin.
Oyot-oyotan saking wit-witan lan vegetasi hutan hujan tropis mbiyantu nahan siti. Menawi wit-witan dipun tebangi, boten wonten malih ingkang nahan utawi ingkang ngayomi permukaan siti lan siti ugi cepet kabekta toya jawah. Proses kabetanipun siti dening toya jawah kawastanan erosi.
Lajeng toya ingkang kabeta dhateng lepen badhe dados masalah kangge mina lan manungsa. Mina badhe sengsara amargi toya dados buthek, wondene manungsa badhe kangelan anggenipun nglampahaken prau amargi lepen langkung cethek awit saking kathahipun siti ing toya. Wondene para kadang tani badhe
Katon Aqhari A. Rahman: Jiwenk Wae
Dipublikasi pada 2 Februari 2007 oleh Gantharwa	MANUNGGALING KAWULA LAN GUSTI
slam rahayu kadang kulo sedoyo kang sampon bebudi kweruh kasunyatan manunggaleh kwulo gusti monggo sedoyo
Mesin uwab utawa mesin setum iku mesin sing migunakaké tenaga panas saka uwab banyu panas (keluk utawa kukus) sing diowahi dadi energi mékanis. Mesin uwab dipigunakaké jroning pompa, lokomotif lan kapal. Mesin uwab iki, utamané modèlé James Watt, dadi salah siji piranti sing wigati sing miwiti Révolusi Industri.[1][2]
Jeneng mesin uwab[besut | besut sumber]
Mesin uwab dijupuk saka basa Indonésia mesin uap. Nanging ing basa Jawa dhéwé diarani mesin thok utawa mesin setum.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mesin_uwab&oldid=1063142"	Kategori: Révolusi IndhustriMesinKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.08, 8 Juli 2016.
YAKOBUS 3:22Santukan iraga sareng sami puniki sering ngardi iwang. Sapasira sane tan iwang sajeroning bebaosan, ipun sampun kawastanin sampurna, tur ipun mrasidayang ngereh
bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoro
Akeh kang apal Quran Hadise Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati akale
Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepahese gebyareng dunyo Iri lan meri sugieh tonggo Mulo atine peteng lan nisto
Ayuh sedulur jo nglaleake Wajibe ngaji
rumongso aman Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo nadjan pas-pasan Kabeh dinakdir saking pengeran
‪Jl. Gamelan‬ | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton,
ingsun mawak hyang Darma wisesa, ungguanta ring pucuking wurung-wurung gading ingsun mangerah sasanakta manusa kabeh, I Yanta, Preta, kala, dengen, aku weruh ring kadadenta kabeh,
Wilanga, gamelan Guntur Madu, gamelan Nyai Sekati, gamelan Kyai Sekati, wayang kulit Purwa, baju takwa, kain balik, tembang
Gandhi Jayanti 2015 Bapu Images Gandhi Jayanti 2015 Quotes Gandhi Jayanti 2015 Profile Pics Gandhi Jayanti 2015 Pics Gandhi Jayanti 2015 Dp Gandhi Jayanti 2015
3. Tembang Pangkur: (Yang ini cangkriman blenderan
ingwang; Tulung-tulung ana gedhang awoh gori; Ana pitik ndhase telu; Gandhenana
endhase; Kyai Dhalang yen mati sapa sing
pucung cangkemu marep mandhuwur; Sabane ing
pucung renten-renteng kaya kalung; Dawa kaya ula; Pencokanmu wesi miring; Sing
disaba si pucung mung turut kutha (Bapak pucung
kewan mapane ing alas. Saben wong mesthi wedi. Bareng digendhong dening
manungsa, kewan iku ora medeni maneh, lan ora nyakot manungsa. Apa arane kewan
Gito arep lungo nang omahe pakdene neng Suroboyo soko Solo, karo mbokne diterno nyegat bis....
mBokne Gito : Pak.. Njaluk tulung, mengko yen wis tekan nJombang,
MENAPA INGKANG NDADOSAKEN HUTAN HUJAN TROPIS?
Saben hutan hujan tropis menika mligi, nanging wonten kawontenan tartamtu ingkang racakipun kapanggihaken wonten ing sedaya hutan hujan tropis.
Jawah: hutan hujan tropis pikantuk jawah ingkang kathahipun boten kirang saking 80 inci saben taunipun.
Kanopi: hutan hujan tropis gadhah kanopi, inggih menika lapisan pang-panganing wit-witan saha ronipun ingkang kedadosan saking rapetipun wit-witan kalawau.
Maneka warna biota: hutan hujan tropis gadhah maneka warna biota ingkang kasebat biodiversity. Biodiversity menika sebatan kangge sedaya ingkang gesang â€“ kadosta wit-witan, sato kewan, lan jamur â€“ ingkang dipun panggihi wonten ing sawijining ekosistem. Para panaliti pitados bilih wonten sepalih saking wit-witan lan sato kewan ingkang dipun-panggihi wonten ing ngalam donya menika gesang wonten ing hutan hujan tropis.
Hubungan simbiotik antawis setunggal spesies lan sanesipun: spesies wonten ing hutan hujan tropis asring gegayutan. Hubungan simbiotik inggih menika hubungan kalih spesies ingkang benten kanthi cara ingkang sami-sami nguntungaken antawis setunggal lan setunggalipun. Tuladhanipun, sakathahing wit-witan ndamel rong-rongan alit lan gendhis kangge semut. Minangka piwalesipun, semut njagi wit-witan saking kewan-kewan sanes ingkang badhe nedha ron saking wit-witan wau.
Duh bolo konco priyo wanitoOjo mung ngaji syare’at blokoGur pinter ndongeng nulis lan mocoTembe
Sangkan Paraning Dumadi, Kalimosodo, Sastrojendro HayuningRat, Cokro ManggiLingan, Hamemayu Hayuning Bawono, Ngundhuh Wohing Panggawe, Manunggaling KawuLo Gusti,
Gusti; Ingsun yg anartani warna-nama-pakarti (dzat-sifat-asma-afngaL).
gantos pinten reginenipun mbah menawi kulo kepingin tumbas ingkang murah pinten sing awes pinten matur nembah nuwun
Guntur Andhra Pradesh ING Vysya - Nambur Nambur Block No.8, Door No.20, Nambur, Guntur 522508 Guntur Andhra Pradesh
Prabu Gilingwesi, 795 – 819)8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891)9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895)10. Windusakti
Ono Yōko?), Yoko Ono iku aktris lan musisi kang asalé saka Jepang.[1] Dheweké kondhang dadi bojoné musisi kang legendaris saka Inggris, John Lennon, kang ninggal yuswa amarga peluru kang ditembakaké déning panggemaré sawisé balik rekaman bareng karo Yoko.[1] Yoko saiki dadi warga masarakat kang kewarganagaraané Amerika lan urip ning kana, sering kali tampil bebarengan karo John Lennon ning albumé, uga sering ngrilis album solo.[1] Ora namung ngasilaké
latihan sadurungé grup musik iki tetep bia anggawe panonton seneng.[2] Artis kang kalibat ning acara kasebut ya iku,
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yoko_Ono&oldid=1099075"	Kategori: Pemusik Amerika SerikatSeniman JepangLair 1933Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 19 Oktober 2016.
ing Pamrih Rame ing Blogging atau Rame ing Pamrih Sepi ing
Pasek Dukuh Sakti Maspahit di Banjar Kangin. Pasek Dukuh Sakti di Banjar Pungkunganyar. Pasek Dukuh Sakti di Banjar Jempayah. Desa Ngis.Adapun Ki Dukuh Gamongan di Banjar Gamongan.
Pasek Dukuh Sakti di Banjar Pungkungprabhu. Pasek Dukuh Sakti Pancadharma di Banjar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rauma,_Norway&oldid=875074"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.55, 16 Novèmber 2013.
aji mumpung: ing ngarsa mumpung kuasa, ing madya nggawe rekasa, tutwuri nyilakani.
PERANG BHARATAYUDHA; Nafsu Paling Menghancurkan
ngger, para leluhur anggone ngupayani supaya aja nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […]Daya Kekuatan Sedulur Papat November 16, 2015Daya kekuatan yang berasal dari “sedulur
wong Palembang…. kanca dhek jaman kuliah S2…… aku tinggal di depan Univ Pancasila di Lenteng Agung… tempat istriku kerja……. kalau ente eneng ngendi?
sampeyan..(halah..sok kejawen )
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASKEP TRAUMA TUMPUL ABDOMEN (Lengkap) ASKEP STIKES
Kabupaten Pati, Kabupaten Pekalongan, Kajen, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Temanggung,
Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten Rembang, Kabupaten Semarang, Ungaran, Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten Wonogiri,
Kok nggladrah tkan ngendi2 to mas Sawit..terus tamu sing arep ngatur tuan rumah ki yo sopo...mengko maneh yn arep komen ki digatekke sik sing lagi dibahas opo, terus pembahasane wis tkan ngendi gen ora seling-surup koyo ngono kui...
am	akeh kang apal qur’an hadise, seneng ngafirke marang liyane,
Gambar - gambar Terjemahake Mobile Bloger Foto Catetan Web | Pilihan | Meh mlebu Images Nggolekki Gambar Sing Luwih PepakKabeh gambaran saka Google© 2017
Kuliyah bener supaya dadi uwong kang bener. Ora mung kuliyah sing
siji senengane komputer gawe internet home cilik-cilikan. Lha wong tak lebokke Jawa Pos, ora krasan metu, pengin usaha dewe.
Eh ngomong-ngomong jalur bebas 2,4 mhz iku kiro-kiro sampek kapan. Trus usahane anakku iku nglanggar hukum
golek becak jumlahe 15 kanggo iring-iringan soko Ngrowo neng nggone bakso Simo cedak alun-alun. Wengine truk Kreo tentara njemput maneh neng alun-alun mBediyun. Saiki dekne pangkate wis Mayor, lulus S1 Ilmu Hukum soko PTHM, S2 UI, lan saiki njupuk S3 neng Unibraw (2 tahun meneh
Mas Onno Purbo lan konco-koncone menolak dengan tegas lan pengine 2,4 MHz iku gratis kanggo pengembangan masyarakat. Makane saiki WiFi
kecil-kecilan (buka toko, warung atau Indomaret) iku luwih becik jangka panjange…
Nov 29, 2008 @ 20:34:50 (Tapi sing
Nyonyah…wis indehoy sak pol-pole wis…gak enek sing ngrecoki…he…he….
Tinggal nikmati urip karo nyukuri (syukur) kabeh anugerah soko Gusti Allah…sedela maneh dadi Eyang….wuih jian seneng nganggo mbagett….sekali lagi selamat….!!!!
Jajakne krupuk remet neng nggone Lik Karni karo Lik Bie, gak ngertiyo kuwi duwit ngge mbayar iuran POMG mbok nggo njajakne aku sak konco…he…he…
Yo wis, mugo-2 Gusti Allah mbales budi baik sampeyan, aku moco-2 neng Blog-e Dik Yon, jarene sampeyan wis duwe cucu,…lan
Wah, Mas Didiek iku aneh-aneh wae lho…mosok wis kakek-nenek dikongkon indehoy maneh…lha mengko sing metu rak
Rampung Rampung – sing saiki diwenehi jeneng JLJ –
berkenan nggulowentah aku, mbayari POMG, masiyo jare simbah sering digawe nraktir konco-konco he….he….
Tapi jujur, aku saiki rumongso urip maneh, ketemu konco masiyo nang dunia maya. Sopo ngerti
kok nambahi jenengku dadi Sri Prehatin Rahayu Santoso, trus ditambahi predikat ”si lowo ijo” ha…ha….. jangan-jangan saiki dadi ”si kolor ijo” . Ok, aku nitip say hi nang simbah, mugo-mugo entuk alamat blog-e engko ben dino tak sambangi, soale aku akeh nganggure…….
Sssst…ojo banter-banter. Liyane awakmu aku wis ping piro wae dicomblangi lan diajak nganti ngarep omahe, tapi ora mempan lan akhire balik kucing….hehehe…dadi ojo rumongso yen awakmu dewe sing ngalami koyo ngono…hihihihi…Suweee sak durunge awakku melu diskusi neng blogku iki, aku lan Simbah wis ngrasani sampeyan. Coba kapan-kapan deloken neng postingku sing judule
SMA 1). Pokoke rame lan ngalor ngidul, crito bab deso Ngrowo lan Taman jadul (jaman dulu)…
Purwoko Simbah iku dudu Purwoko sing Jalan Tanjung sebelah omahe Budi Mulyanto. Yen kuwi Purwoko sing nglanjutke neng Teknik Kimia UGM lha saiki neng
lan dekne terus opo ora aku yo ora ngerti..
Hehe…ternyata awit bayi abang kon melu mbahmu yo…pantas pak lik bu lik-mu kae yo sayang karo sampeyan….lan pancen
keren cak, lha mengko bojomu yo diceluk “Datin Seri Perihatin Rahayu Herry Kiswati”….hwekekkekkek….
O ya, Simbah yo durung nggawe blog sampek saiki…tapi anake wadon onok sing
ngelingi jaman kawuri, ugo …’Yang’-ku kawin karo wong liyo…he…he…terus …ono lagu ‘Bila kembali’-ne Vivi Sumanti….he…he… Totok tambah bingung…????
Koreksi sithik, Dik Yon. Anakku loro-2ne Lanang kabeh, berlawanan karo njenengan Wadon kabeh…Sejatine bojoku pengin anak wadon,
Dik Yon, saiki neng Mediyun wis dibukak retail anyar, sing kabare soko Prancis iku, tambah rame….Ayo Tok,…eyang
murup lan 100 meter maneh matek…dadi ketoke ora sido…kecuali mengko
Dec 01, 2008 @ 10:55:50 Bener ….atur njenengan Dik Yon, umpama wektu kuwi aku kelingan pituture mBah Buyut, menawa menungso iku nduweni, Bibit, bobot lan bebet…aku gak perlu kuwatir, arep duwe anak Wadon utawa Lanang, yen bibite apik lan pinunjul ora bakal nyimpang, nyimpang-nyimpango ora adoh soko wewaler utowo ril….awit yo mengkono iku fitrahe menungso…ning saiki wis kebacut arep kepengin anak Wadon wis ora mungkin,….yo wis ben mengko
seminggu Dessa yo turu neng omahe morotuwane….hehehe….
Dec 01, 2008 @ 20:55:26 PRO CAK DIDIK
Nah, saiki rodo cetho, sopo simbah. Sing jenenge Didik, konco nang BO opo maneh seneng nari kethek putih,
isok ketemu maneh karo sohib-sohib masa kecil. Opomaneh soko BO, muride Pak Tardji he…he.
wayah ... tak golek-golek sisan ...) 2X
.. wayah ... tak menek-menek sisan ...)
.. wayah, tak mencit-mencit sisan ...)
.. wayah ..., tak niba-niba sisan ...)
.. wayah ..., tak mati-mati sisan ...)
.. wayah ..., tak urip-urip sisan ...)
kuthuk dilebokne kurungan rapet.Kiro-kiro wis ora biso metu maneh.
Disediyani pakan lan ngombe cukup.Bareng wis setahun kuthuke ilang.Menyang endi hayo.
Jawape yoiku mergo wis dadi pitik.(kuthuk iku jenenge anake
langsung menggigil… nbsusanto on 29 June 2016 at 10:10 AM said:
uapek tenan yo.. aku ndene pas nembe dibangun fasilitas awal 2015 kae.. wong kono lagi do bar masang bambu.. njug kit dadi durung ndene meneh.. ngejak mbakmbak ketoke syahdu..
Reply	ardiantoyugo on 29 June 2016 at 9:45 PM said:
temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…
unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting biru iku kang dadi asmane…
rupane.. kleting kuning iku kang dadi asmane…
ini judul lagunya didi kempot, artinya seribu kota 😀
Pirang tahun enggon ku nggoleki seprene durung nemoni
Satenane aku ora ngapusi iseh tresna sliramu
Iki pratandha bendune sing Maha Kuwasa.Bumine sambat gununge gundhul alase dibabat
Pagering bumi murih alam tetep lestari.Aduh Gusti kula nyuwun pangapura
Nyuwun luwar saking godha pangrencana.Pra sedulur Tunggal Nusa Tunggal Bangsa
Sujud sukur wonten ngarsane Pangeran.Kidung ati pangruwat Bangsa sak Nagari
WIS SIAP MATI(Mars Revolusi Perancis)
Pra prajurit kang wus padha nampaBaiate kang Maha MulyaDhatan mundhi mring sopo-sopoMung Allah ingkang kuwasaSanajan tumeking palastraNgibarke gendera agama
Kutha Cimahi iku salahsiji kutha ing propinsi Jawa Kulon. Jembar wewengkon kutha iki ± 48,42 km² utawa hektar.
Pemarentahan[besut | besut sumber]
Kutha Cimahi ketata saking 3 kacamatan, 15 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kutha iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Cimahi&oldid=1049879"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIJawa Kulon	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 22 Maret 2016.
Dpne iku bener opo mung 0 repes
******************************
Lam knl wat sbt semua,mari bersatu bobol atm bandot,,,
Matur thank you wat datuk yg pny roooooom
Aji karo Nina seneng banget saben dina apek who-wohan
Wenehana tandha silang ing ngarepe jawaban sing bener !
a. dina Minggu b. Sowan Simbah c. Simbah
a. dhuku, jeruk, jambu b. apel, manggis, dhuku c. duren, nangka, salak
a. aji b. Nina c. Aji lan Nina
Tanda pawacan sing bener kanggo ukara ing ndhuwur yaiku…………………..
a. pitakon (?) b. prentah (!) c. titik (.)
a. Bapak maos Koran b. Sapa jenengmu ? c. Latare sapunen!
15. Yen nyeluk dara tu, tu, tu, yen nyeluk pitik……………..
a. kur, kur, kur b. ri, ri, ri c. pus, pus, pus
17. Kanggo wungkus kupat biyasane nganggo…………….
19. Ukara ing ngisor iki sing bener panulise aksara kapitale yaiku………………..
a. Ana Lagi sinau b. Ana lagi Sinau c. Ana lagi sinau
ora – sapa – mlebu – sing - ?
iki diwiwiti jam 08.00 esuk. Lumrahe, yen olahraga mesthi
bocah-bocah padha nggawa kaos ganti. Tujuane supaya olahraga isih ana wulangan
liyane. Dina iku latihan voli. Voli iku olahraga
sing saben sakregu ana enem wong. Sing diwulangake, ing antarane nyemes,
I. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis!
5. Sabutna apa wae sing diwulangake ana ing latihan voli?
II. Wenehana tanda ping (X) aksara a, b, c utawa d sing paling
6. Olahraga sing sbaen sakregu ana wong 6 yaiku…………
b. Bapak lunga menyang kantor d. Bapak lunga kantor
9. Atine Basuki seneng banget amarga oleh hadhiah sepedha anyar.
12. Sawah ing kulon desaku katon ijo……………..
13. Menawa ngomong karo wong sing luwih tuwa kudu migunakake basa…….
14. Tembung “rata” yen ditulis Jawa benere…………………….
20. Tembang “menthog-menthog” diarani tembang………….
22. Pak Guru maca buku yen dikramakake dadi…………..
a. Pak Guru nyerat buku c. Pak Guru mundhut buku
b. Pak Guru maos buku d. Pak Guru nyuwun buku
23. Sinten ingkang mucal? Yen didadekake ngoko dadi…………..
a. Sapa ingkang mucal? c. Sapa ing mucal?
b. Sinten ingkang mulang? d. Sapa sing mulang?
Tini : “Wis An Alhamdulillah”
b. “Tin, kena apa wingi
26. ………….sing nukokake sepedhaku iku?
27. Pak Danu Mirsani TV. Mirsani minangka………………
a. Pak Adi mucal kelas telu c. Pak Adi mucal kelas tiga
b. Pak Adi mulang kelas tiga d. Pak Adi
Bijine Toni ora tau apik, sebab dheweke………….
30. Dani bocah sing seneng jajan, mula diarani…………
a. Tulung tutupna lawang iku! c. Ani nyapu latar
34. Kowe lagi ngapa saiki? Kalebu
39. “Padha mara” Yen ditulis Jawa dadi……………………………………
41. Tembang “Jamuran” kalebu tembang ……………………………………………….
42. Budhe Wati maca koran. Koran minangka……………………………………………..
Udhalen ukara kasebutmiturut jejer, wasesa,
47. Gawea ukara sing ana jejer, wasesa, lesan lan katrangan!
“Ngono kuwi lho, Ir, uwong kuwi nek nyawang y sing ketok
Kewan ingkang paling kathah kapanggihaken ing hutan hujan tropis inggih menika iber-iberan. Kirang langkung seprapat saking sedaya kewan ingkang dipun-paringi nama lan dipun-mangertosi dening para sarjana inggih menika kumbang. Meh 500.000 jinis kumbang ingkang dipun-mangertosi.
pripun to....pitik2 stamina isih ngisin-isini....kok dijak foto....pokoke nek brangkat dari klaten kudu bareng lo (ngancam mode on)...kapan balik klaten lagi mas Yudi? soale saya mau sowan Bapak di cawas minta advis...pitik2ku pantes napa mboten nek melu Kontes Nasional....apapun keputusan beliau
fol­low­ing pur­pos­es: (i) ad­ding to, re­mo­del­ing, ren­o­vat­ing, mod­i­fy­ing, fur­nish­ing,
mlebu jroning basa Inggris liwat basa Spanyol, sing asalé saka basa O'odham.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carnegiea_gigantea&oldid=1119361"	Kategori: Transklusi IPAc-en alaPachycereeaeFlora ArizonaKaktus MèksikoSimbol ArizonaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 14 Februari 2017.
Dipublikasi pada 10 Desember 1998 oleh Gantharwa	Subjectif
love original locomotief crossframe, kuwi artine opo! porposional kuwi opo? walah-walah dudu pencerahan masalah sepedah iki, tapi penggelapan iki…..blaik tenan iki wong…..
gak enek sing menine abang TRUS GAK ENEK gazelle seri 12 dst, ra ono bracket cilik, kabeh palsu!!!!penggelapan iki…ha..ha..ha..
lha terus sing mbayari sopo le.?
raino bengi anane sun mung ngangen angen
rasane koyo wong kedanan, opo mulo sun iki kendanan
KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL
Dipublikasi pada 13 Januari 2007 oleh Gantharwa	KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL
Menawi saget dipun tambahi foto utawi gambare Kanjeng Ratu Kidul sing pundi lan Nyi loro kidul niku sing pundi
mboten usah digalih niku teroris sanes onthelis .
reply to Kados pundi kabaripun in Krama Inggil (formal speech)
reply to Kados pundi wartosipun in Krama Inggil (formal speech)
Othak-Athik Gathuk (tur yo mathuk) | WAYANG
akeh wong jowo padha nindakake tradisi sing wis turun-maturun ya kuwi genduren/bancakan sing diarani punggahan, karepe ngunggahke para leluwur sing wis mati, dijalukne ngapura karo sing gawe urip.
Sasi POSO dadi ngeposke roso, tegese ngeposke kuwi nglerenke/ngadhemke. Roso wis ngarani, karepe nyegah hawa nepsune sakjrone nindake poso
Sasi BODO dadi abote kaya ngapa tetep sida, kanggone sing wis kulawarga lan duwe anak cilik saka bisa-bisa nukokke busana kanggo putra, sanadyan rasane abot nanging tetep kelakon mbuh piye carane wong tuwa sugih akal lan pertikele, apa adol gelange bojone, apa utang maratuwane, lan liya-liyane.
Balas	teguhsasmitosdp1, on Agustus 31, 2010 at 1:00 pm said:	eee,.. ladalah, mas Bejo ojo sok ngotak atik ngono to, mengko yen wis titi wancini kabeh kuwi arep keweleh, ora susah ngaku, ora susah ngapusi, sebab kabeh sing ono awake iki arep ngomong dewe-dewe, tangan arep wadul marang gusti Allah, sikil yosemono ugo, barang sing mok umpetke sik duwe rambut rintik kuwi yo arep wadul,….cekak aos kabeh sing mok lakone kuwi arep ana balasane, mulane ojo do iri marang koruptor, ning bersyukuro yen awake dewe iku
“Mpun mboten nopo-nopo, mpun cekap kangge tumbas suket kangge lare kulo niki” (
Grobogan| Jepara| Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
Pesawat ulang-alik Discovery (kode pesawat NASA: OV-103) iku sawijining pesawat ulang-alik (Space Shuttle) NASA.
Sepisanan diaburaké tanggal 30 Agustus 1984, Discovery minangka pesawat ulang-alik katelu lan sing paling tuwa sing isih dioperasèkaké nganti saiki. Fungsi-fungsiné ya iku kanggo misi-misi panelitèn lan pamasangan Stasiun Luar Angkasa Internasional. Jeneng Discovery asal saka jeneng HMS Discovery, sawijining kapal sing tau dianggo sang panjelajah, James Cook.
Nganti Juli 2005, Discovery wis ngayahi 31 pamaburan, ngentèkaké 241,95 dina ing angkasa, ngrampungaké 3.808 orbit lan mabur adohé 158.859.429 km.
Discovery iku pesawat ulang-alik sing nglunccuaké Teleskop Hubble. Saliyané iku, ing 29 Oktober 1998, pesawat iki uga nggawa astronot John Glenn sing wektu semana yuswa 77 taun, menyang angkasa, andadèkaké manungsa paling tuwa sing ngangkasa. Discovery rencanané bakal dipensiun taun 2010.
Misi-misi wigati[besut | besut sumber]
STS-26: Pamaburan pisanan sawisé musibah Challenger (STS-51-L)
STS-95: Pamaburan kapindho John Glenn, manungsa paling tuwa ing antariksa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 22 Oktober 2016.
lab belajar inggris2 · BUKU TAMU BUKU TAMU · javanese kangprabu KAWRUH JAWI
Ngubara lan ngumbara miyat dumununging kamitran.Amangsuli prahara bebendu ageng
pean iku asline ngendi to mas?Jenenge asli sopo? Omahe sisih ngendi?Wes rabi durung?Wes sarapan durung?Adus ping piro sedino?ehheheee...Asli nama dan omahe pean iku ngendi?
SENGGOL BACOK wrote:pean iku asline ngendi to mas?Jenenge asli sopo? Omahe sisih ngendi?Wes rabi durung?Wes sarapan durung?Adus ping piro sedino?ehheheee... Asli nama dan omahe pean iku ngendi?pean ki takon ne keakehan koyo wartawan ae...aku hermawan..omahe nang babelan
SENGGOL BACOK wrote:pean iku asline ngendi to mas?Jenenge asli sopo? Omahe sisih ngendi?Wes rabi durung?Wes sarapan durung?Adus ping piro sedino?ehheheee... Asli nama dan omahe pean iku ngendi?pean ki takon ne keakehan koyo wartawan ae...aku omahe nang babelan
Ayame opo wae mas ning umah?pitik e gari sitok ..rong wulan wingi wes entek keno aratanpitik e biasa ae golek nang pasar karo golek nang tonggo ne...sing penting
sing aku seneng..Beh josss wi kang... Podo ae aro aku..Kang tak tinggal loper koran aro bukak warung sek yo. Mumpung isuk durung kawanen.Mengko sambung
Nanging rupa kula mboten usah diperhatekno....
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (2276)
tlatah kulon, Kelud ing wetan, banjur Mêrapi ing tlatah têngah, sanalika kairing panjêbluking 127 ardi gêni ing saindênging Nuswantara. Dénya samya diéling kalawan waspadha karêbèn lolos lulus sak sêla-sêlané waja garu. Sing jêjêg anggoné padha mlaku murih atêmahan wilujêng rahayu kang tinêmu, bandha lan bêgja kang têka. Jaya-jaya wijayanti. Kalis ing rubéda nir ing sambékala. Muriha bisa hanggayuh urip kang MONCÈR ing warsa moncèr
ngupayani supaya aja nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada
Manungsa kang kalenggahan wahyuning Allah, manungsa kang manekung ing Allah Kang Maha Esa dadi daya cahyaning Allah lan rasaning Allah luluh
Wis ora ana wingit, amerga wis kawiyak;
tembang Kinanthi: “… Nora kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi. Laku-lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoni. Tegese aksara Jawa iku guru kang sejati”.
weblog Oleh: BOCAH ANGON | Februari 15, 2010 syhadat panetep panotogama
kang jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining manusia, iya iku kang wujud
Ana pangan padhadipangan ana gaweyan padha ditandh...
Ajining sariradumunung ing busanaNilai badaniah se...
Artikel punika mbahas piyantun utawi tokoh ingkang nembe tilar donya. Informasi ingkang paling utami bab tilar donya lan pasareyan, saged ewah ing sawetawis wekdal.
Walker ing taun 2009 ing adicara pamutaran kapisanan Fast & Furious ing Alun-alun Leicester,
Amerika Sarekat. Kang dadi misuwur karana ing taun 1999 kanthi dhuwe peran ana ing filem Varsity Blues. Uga, panjenengané misuwur karana nduwèni peran dadi Brian O'Conner jroning serial-serial filem The Fast and the Furious. Film liyané kang kalebu dadi nominasi antara liya
Tanggal 30 November 2013, tabuh 15:30 (PST), Walker lan pendampingé kondur saka adicara amal mobil kang ditumpaki Porsche Carrera GT abang kang ora bisa dikendalikake ing njaba
ISNI: 0000 0001 1447 6235
PANDUAN CARAKAN ANYAR DAN JAVANESE KEYBOARD
By Ngabehi Jero Pawon, Ika Safitri and 4 others
FONT CARAKAN-ANYAR dan JAVANESE-KEYBOARD A. PENGENALAN
"sapa sing neng kene pacare nulis sms nganggo singkatan? perlu digatekake kuwi,
anging I Dewa Gunung Agung magelung aningkahang anangun sawen, ana ring maca pada rambat rangkung panjang umur,
wis tresno ket mbiyen (grammarku iki bener opo ora tha mas??)
Kulon Progo, Kabupaten, Atlas - Worldbank
Kulon Progo, Milis Warga - Yahoo! Groups
Yogyakarta / Jogja › Warung Bu Ageng Bahasa IndonesiaWARUNG BU AGENG0.8
Wilayah Madura: ketoprak, samproh, gambus, mamaca (macapat), hadrah, sronen, thok-thok, sandur, shalawat, diba’an; Wilayah Malang: ludruk, ketoprak, wayang kulit, kuda lumping, tayuban (tledhekan), karawitan, samroh, qasidah, jaranan pegon, wayang topeng, jaranan kecak,
wayang golek, sindiran (tayuban), sandur, wayang krucil; 5. Wilayah Kediri: reog ponorogo, jaranan senterewe, kentrung, wayang orang, wayang kulit, karawitan, ludruk, tayuban, jaranan breng, jaranan jawa, genjring, reog kendang, odrod, andhe-andhe lumut, anggung, wayang golek; 6. Wilayah Madiun: ketoprak, wayang orang/kulit, karawitan, reog, jidor, karawitan, shalawatan, wayang beber, wayang
zaman saiki tembang istighosah kejawen wetan wis mulai
ing keneAngen-angen kadadean jaman semanaJaman nalika ibuku dereng sedaLamun semana iku mung iso dadi kenanganKenangan ing njero pikiran
Kulo lan sampeyan wonten ngalam donyo meniko sauger namung nglampahi jejibahan saking gusti Allah. Monggo ing
Kuncara ing Bawana. Diharapkan Gusti Maha Suci
dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like this it uga ((Edits/Articles) resmi (migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing pangur...
dadi, Dumadya angratoni, Nenggih Kanjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung Ngeksiganda.
Kanjeng Ratu Kidul. Panembahan Senopati menyanggupi persyaratan Kanjeng Ratu Kidul,
palagara, bekakak, tumpeng robyong, tumpeng mancawarna, tumpeng urubing damar, tumpeng
bebasan madosi susuhing angin), werit (tebih sarta awrat kajangka gegayuhanipun), wedharanipun rerumpakan “merema (mripat) sing ndhipet” punika mengku suraos bilih nalika laku patrap semedi, meleng cipta, manembah lan memuji asmaning Hyang Suksma Kawekas, tiyang kedah resik ing pangangen-angenipun, nora kasisiban ing pangajeng-ajeng, ateges estu kedah suwung tanpa paminta punapa-punapa.Sanadyan ta gelenging pikir namung angesthi kanugrahaning Gusti, punika sayegtosipun teksih saged kinaran minangka salah satunggiling patrap ingkang taksih ngemu pamrih. Manawi taksih jelalatan gicu, pamawasipun saged benten kaliyan panggraitanipun, ingkang sami winejang meksa taksih badhe wonten bundhel nalaripun, temahan sami salang-surup dereng saged hanampeni sasmitaning ngelmi ingkang winedhar.Patrap mesubrata utawi mesuraga kedah estu-estu namung sumarah wasesane Hyang Kang Akarya Jagad ngantos weninging jiwa karaos wus nyep ubaling napsu kekajenganipun, sucining jiwa akarya nyawiji mring Hyang Widdhi, kawastanan Loroning Atunggal. Tentreming batin dumunung ana ing sireping karep. Manawi hardhaning karep wus kinekes, ing pangajab sageda manjing ing alam Sunya-ruri. Wonten pepenget mrih samya waspadha kang dinulu, amargi jejering Suksma Murba, inggih dzat ora kasad mata, ora sipat, ora asma, tan kena kinaya ngapa, punika anglimputi sabarang kalir ingkang gumelar ing jagad raya.Ngeremake mripat sadhipet tamtu mboten ateges nglirwakaken
Hewadene wawasan ingkang sampurna pandulunipun mboten mangro tingal, teguh tumuju arah sawiji tan mulad ing jiwa lan raga, kandheg makartining karep kang bener, wus asikep kawaspadhan pamawase mring Hyang Widdhi Wasa wonten ing salebeting alam Sunya Ruri. Kaserat ing Pustaka Centhini VIII, rinakit
murub manther tan obah, tan mosik, nanging urip. Kapratelakaken ing Bhagawad Gita VI sloka 19, kirang langkung jarwanipun mungel makaten: “Kaya uribing agni manther ora obah ana ing papan kang wis samirana. Mangkono uga Sang Yogi, ubaling pikir kanepakake patrap nyawijekake jiwa manunggal mring Atma.” Ing Pustaka Centhini VII, rinakit ing salebting kidung pupuh 389-520, mungel: “Suksma datan adoh saka dhiri, manggon ing kahenengan,
saben panjenengan ngintuni kula email, otomatis mlebet wonten kothak “spam”. Kula kapeksa nindakaken ingkang kados mekaten, awit panjenengan mboten kersa maringi janji bilih mboten badhe
neng pitik kie tergantung tekan ati ne ra nggo tuku,nek tekan yow piye carane pitik kui
wun kritik.e sampeyanSami2 pak...Wah kalo uda gini sy sdri suangat2 maklum kondisine panjenengan..."didol ra payu yo dinggo dewe maneh.hehehe..."Tp cm alangkah baiknya jk panjenengan
Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
Cublak cublak suweng Suwenge ting gelèntèr Mambu ketundhung gudèl Pak empong lera-léré Sapa ngguyu ndelikkaké Sir sir pong dhelé kopo...
Ayo (Ayo) Konco (Konco)
Hepi Nyu Yer nggih…semeton sareng sami!! Dumugi nganti
atur, utawi parilaksana ring pinelas warsa 2011, dumogi ring warsa 2012 sane jaga pacang rawuh presida ngulati sane pinih becik "RAHAJENG WARSA 2012"
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1183)
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sawijining krajan ing wewengkon fiksi lan sujarah Naskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.Taun 2008 kapungkur, naskah Babad Kadhiri dibabar maneh dening Boekhandel Tan Khoen Swie. Ing buku weton anyar iki perangan ngarep tinulis ing aksara Latin nganggo basa Indonesia, dene ing mburi sinartan naskah sing tinulis ing aksara Jawa.Buku weton taun 2008 iki tetep tinulis minangka anggitane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja. Ing buku iki diriwayatake, MNg Poerbawidjaja nampa prentah saka panguwasa pamarentah kolonial Walanda supaya nglacak sujarah hadege Kutha Kediri utawa Nagari Kadhiri.Kanthi pambiyantune Ki Dermakandha, sawijining dhalang wayang klithik, lan panabuh gamelan sing jenenge Sondhong, MNg Poerbawidjaja kasil
wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad Kadhiri iki kapetung naskah sing
Boekhandel Tan Khoen Swie taun 2008 nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.
Naskah iki bisa dianggep minangka karya sujarah sing kudu didunungake minangka karya fiksi. Nanging bisa uga didunungake minangka cathetan kedadeyan lan pangeling-eling jaman kawuri sing temen-temen kedadeyan.Kanthi mangkono tumrap saperangan paramaos, naskah Babad Kadhiri bisa dianggep minangka crita fiksi, asil karangan. Ananging tumrap saperangan pamaos liyane bisa dianggep minangka kronik sujarah. Panganggep iki bisa wae tuwuh saka tembung “babad” ing irah-irahane naskah.
Nanging ing kolofon teks naskah iki nyebut minangka crita pedhalangan. Iki nuduhake yen apa sing dicritakake pancen mung wates rekan utawa karangan. Dene sumber critane uga bisa dianggep minangka wates rekan utawa karangan.Ngemot crita kang wus kababar ing naskah sing luwih tuwa Yen ditliti kanthi permati naskah Babad Kadhiri cetha yen asumber budaya lisan. Nanging ing isine naskah uga katon yen njupuk sumber saka naskah utawa teks liya.
Ana sesambungan antarane teks siji lan sijine ing Babad Kadhiri.Ing antarane naskah utawa teks sing sinebut minangka sumber yakuwi Serat Aji Pamasa, Serat Jangka Jayabaya lan Babad Tanah Jawi. Uga ana liyane sing kasebut, yakuwi Serat Jayakusuma. Serat Sastramiruda uga sinebut ing Babad Kadhiri kanthi paraga sing duwe gelar Panji.Ing pungkasan karyane, Mangoenwidjaja nelakake yen Babad Kadhiri lan buku sambungane, Kalam Wadi, minangka “cariyos pedhalangan”. Saengga ing kana kene bisa ora cocog kalawan naskah sing wus luwih dhisik dimangerteni bebrayan agung, yakuwi Pustaka Raja, Babad Tanah Jawi lan Babad Demak.Maca Babad Kadhiri kudu tanpa sinartan karep kanggo ngudi bebener asal usule papan kadidene pangerten ing ilmu sujarah. Babad Kadhiri mung bisa ditegesi minangka perkara wewangunan budaya. Utawa bisa uga kanggo ndhudhah perkara ing wewengkon budaya.Ing perangan liya ana panganggep yen Babad Kadhiri tetep bisa didunungake minangka tilasing sujarah sing ditinggalake dening bebrayan agung Jawa kanthi basa lan cara mikir sing mligi, kebak cangkriman lan kadhangkala cengkah kalawan nalar wong sing urip ing jaman modheren.Kanthi mangkono, naskah Babad Kadhiri pancen karyane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja, nanging intine crita sing dibabar wus ana lan lestari ing crita pedhalangan sing wus dudu barang aneh tumrap para “kawula”.MNg Poerbawidjaja bisa ditegesi mung wates ngimpun lan nulis tilasing sujarah hadege Kadhiri sing wus direkam ing kalangan “kawula” ing wujud crita asal-usule sawijining desa (aetiologi), dhudhahan sawijining aran utawa jeneng (hermeneutika), legenda, mitos, crita rakyat lan crita babad sing sabanjure diracik dadi Serat Babad Kadhiri.Paraga Buta Locaya sing sinebut minangka sing njaga lan ngreksa tlatah Kediri kanyata ora mung kasebut ing Babad Kadhiri. Jeneng Buta Locaya uga sinebut ing naskah kuna Kidung Purwajati sing ngemot jeneng-jenenge ratu jin panguwasa Pulo Jawa.Kanthi mangkono ana dudutan yen jeneng Buta Locaya kuwi dudu karangane MNg Poerbawidjaja, amarga wus dikenal ing naskah sing luwih tuwa. Crita babagan Krajan Medhangkamulan sing dikuwasani dening Prabu Sindhula kang nurunake Dewata Cengkar uga ora mung kaemot ing Babad Kadhiri.Lelakon uripe Sri Jentayu memper lelakon uripe Airlangga Crita babagan Krajan Medhangkamulan sadurunge wus kaemot ing Serat Kandha, Babad Tanah Jawi, Babad Sangkala lan naskah-naskah kuna Cirebonan.Mangkono uga babagan critane leluhuring para raja kang lair saka limang sedulur Prabu Among Tani, Sandhang Garba, Karung Kala, Petung Malaras lan Sri Sendayu mujudake jeneng-jeneng kuna sing cinathet ing tradhisi naskah raja-raja Jawa lan Sunda, kayadene kang bisa diprangguli ing naskah kuna Carita Parahyangan, Babad Tanah Jawi, Sejarah Dalem, Serat Kandha lan sapiturute.Sing kapetung narik kawigaten ing Serat Babad Kadhiri yakuwi gegayutan Prabu Sri Jentayu
Lembu Pangarang lan Raden Lembu Amerjaya.Rara Suciwaningsanya ngucap sumpah ora gelem urip bebrayan karo priya lan luwih seneng mertapa. Raden Lembu Amiluhur jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma.Raden Lembu Amerdadu jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat. Raden Lembu Pangarang jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa lan Raden Lembu Amerjaya jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma.Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak wadon pambarepe Airlangga sing dadi Biksuni Kilisuci, yakuwi Sanggramawijaya Dharmaprasada Utunggadewi.Dene anak nomer lorone Sri Jentayu sing jenenge Raden Lembu Amiluhur lan jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.Dene anak nomer telune Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat, memper karo anak nomer telune Airlangga sing jumeneng nata ing Daha, yakuwi Sri Samarawijaya Dharmasuparnawahana Tguh Uttunggadewa. Anak nomer papate Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa memper anak nomer papate Airlangga sing jumeneng nata ing Gelang-gelang, yakuwi Sri Maharaja Alanjung Ayes sing sabanjure dadi raja ing Jenggala.Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula sing kerep nyampur antarane kedadeyan sujarah, legenda, dongeng asal-usule papan, mitos, gugon tuhon sing adhakan lelandhesan othak-athik gathuk.Ana telung jinis Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya Ing andharan bab legenda Kediri sing dadi perangan kawitan ing Babad Kadhiri dicritakake menawa Buta Locaya mbabar andharan babagan dumadine tlatah Kediri.Miturut Bota Locaya sing micara lumantar ragane Sondhong lan banjur wawangunem kalawan Ki Dermakandha sing memba-memba dadi MNg Poerbawidjaja, ya dheweke kuwi sing ngawiti mbabat alas mbukak tlatah Kediri.Sadurunge dadi titah alus sing nguwasani tlatah Kediri nganti saiki, Buta Locaya kuwi manungsa lumrah sing jenenge Kyai Daha. Kyai Daha duwe sedulur sing jenenge Kyai Daka. Wong loro iki bebarengan mbabat alas ing cedhake Kali Kediri utawa Kali Brantas kanthi tujuwan arep didadekake papan dunung.Sabanjure wong loro iki ditekani Sang Hyang Wisnu kang medhar sabda arep ngejawabtah dadi manungsa lan arep jumeneng nata ing papan ding digawe dening Kyai Daha lan Kyai Daka kuwi. Wusana Sang Hyang Wisnu ngejawantah lan jumeneng nata ing Kediri jejuluk Prabu Sri Aji Jayabaya.Nalika kuwi Sang Hyang Wisnu paring jejibahan marang Kyai Daha supaya ngreksa tlatah Kediri saklawase. Yen Kyai Daha wus tumekaning janji, dheweke bakal moksa lan malih wujud dadi titah alus sing bakal njaga tlatah Kediri saklawase lan salin jeneng dadi Buta Locaya. Dene sedulure, Kyai Daka, sinengkakake ngaluhur dadi senapati kanthi jejuluk Kyai Tunggul Wulung. Jeneng Kyai Daka wusana didadekake arane desa, yakuwi desa Daka.Miturut katrangan ing Kitab Ajipamasa sing sepisanan dadi raja ing Mamenang (Kediri) yakuwi Prabu Gendrayana. Raja Kediri sepisanan iki duwe anak Prabu Aji Jayabaya, panjilmane Bathara Wisnu, dadi dudu Wisnu sing ngejawantah.Dununga Krajan Kediri kuwi ing sawetane Bengawan lan sinebut Mamenang utawa Daha. Mamemang kuwi arane sawijining krajan. Dene Daha kuwi arane sawijining tlatah, dhaerah utawa nagari. Sinebut Mamenang jalaran nalika kuwi pancen mujudake negara sing tansah menangan. Prabu Jayabaya kondhang ing tanah Jawa lan gedhe perbawane tumrap raja-raja ing Jawa.Prabu Aji Jayabaya duwe anak wadon sing jenenge Mas Ratu Pagedhongan. Sang Prabu lan anake wadon kerep nglelipir dhiri ing pesanggrahan Wanacatur. Saben tumeka ing Wanacatur, Sang Prabu Jayabaya ora tau mangan sega, nanging mung wates mangan bubur pathi kunir lan temu lawak. Dene para abdi dalem mangan sega jagung. Sang Prabu uga ora tau mangan daging kewan lan iwak loh apadene iwak laut.Hamula kuwi ing kidul wetan Kutha Mamenang ana desa sing arane Desa Kunir lan Desa Lawak jalaran desa kuwi ngasilake pametu sing dadi kekaremane Sang Prabu Jayabaya, yakuwi kunir lan temu lawak. Miturut Ki Buta Locaya, Sang Prabu Jayabaya iki sing nganggit Jangka Jayabaya utawa Serat Jayabaya.Tilas Krajan Mamenang musna jalaran kurugan lahar Serat Jayabaya ana telung jinis. Sepisan, anggitane Syeh Sebaki utawa Syekh Subakir, utusane Sang Prabu Ngerum utawa Hadramaut kang menehi tumbal tanah Jawa lan dipasang ing Gunung Tidar, Magelang.Kaloro, Serat Jayabaya anggitane Prabu Jayabaya sing uga kondhang kanthi sebutan Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya.Lan sing katelu, anggitane Pangeran Banjaransari, ratu Jenggala sing sabanjure pindhah ing Krajan Galuh. Anggitane Pangeran Banjaransari iki sinebut Surat Jayabaya, jalaran antarane Prabu Jayabaya lan Pangeran Banjaransari kuwi sejatine padha. Pangeran Banjaransari kuwi titisane Prabu Jayabaya.Sawise ganti ratu kaping pitu, sing jumeneng nata yakuwi Raja Sindhula. Raja iku moksa lan diganti Prabu Dewata Cengkar. Sabanjure digenteni dening Ajisaka, raja sing ora ana sesambungan trah kalawan raja-raja sadurunge.
Ajisaka nguwasani Krajan Mendang Kamulan sasuwene telung taun. Krajan iki banjur dikuwasani dening Raden Daniswara, anake Dewata Cengkar, sing sabanjure jejuluk Prabu Kaskaya utawa Prabu Maha Punggung.Sabanjure digenteni dening anake, Prbau Kalapa Gadhing. Sing nggenteni Prabu Kalapa Gadhing yakuwi Prabu Mundingwangi, digenteni maneh dening paneruse, Prabu Mundingsari. Nalika umure krajan Mendang Kamulan 120 taun, ditelukake dening Prabu Prawatasari, raja negara Prambanan sing isih ana sesambungan trah kalawan Prabu Mundingwangi.Krajan banjur dipindhah menyang Prambanan. Ing Mamenang (Kediri) mung ana adipati sing dedunung ing Panjer. Krajan Mamenang ora ninggalake tilas jalaran, miturut Ki Buta Lacaya, nalika wawangunem kalawan Ki Dermakandha, wus kurugan lahar sing asale saka Gunung Kelud.Tilas Krajan Mamemang sing bisa kawruhan hamung candhi cacah papat asil karyane Prabu Jayabaya. Candhi cacah papat kuwi yaiku candhi ing Desa Prundung, candhi ing Desa Tegowangi, candhi ing Desa Surawana lan candhi Arcakuda ing Desa Bogem. Candhi Arcakuda ing Desa Bogem iki ngemot pralambang tinamtu.Prabu Jayabaya nggawe candhi arupa patung jaran sing endhase loro minangka pralambang negara Jawa. Bogem ateges papane mas-masan lan inten barlean. Patung jarane diwenehi plangkan under kang ateges larangan, pepacuh. Jaran tanpa dlamakan sikil ateges tanpa wewaton. Endhas loro ateges ora jumbuh, karepe ing dina tembe wong-wong wadon ing papan kono ora setya marang priya sisihane. Mangkono uga para priyane.Saka lelakone Dewi Sekartaji nganti madege krajan Islam Demak Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan.Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer.Negara Daha sing dumunung ing sisih kulone Kali Brantas, ing wetane Desa Klotok lan Geneng banjur salin aran dadi negara Kediri. Miturut andharane Ki Buta Locaya, nalika kuwi sing dianggep dadi sesepuhe tlatah Pulo Jawa yakuwi Pandhita Rara Suciwanungsaya utawa Dewi Kilisuci.Dewi Kilisuci mujudake wanita sing ora ngalami nggarapsari utawa sinebut kedhi. Lan Dewi Kilisuci uga mujudake wanita sing mandhireng lan kuwawa ngrampungake jejibahan lan gaweyan apa wae tanpa pitulungane liyan. Ing budaya Jawa pawongan sing mangkene iki sinebut dhiri.Wanita ing tlatah Kediri, miturut gotheking wong akeh, padha niru pribadine Dewi Kilisuci. Akeh wanita Kediri sing rumangsa dhiri, rumangsa kuwawa ngrampungi jejibahan lan gaweyan apa wae. Kalebu gaweyan lan jejibahane priya. Nanging sing ditiru mung wates sikep dhiri-ne, yakuwi sikep angkuh, adigang, adigung lan adiguna.Sing ditiru dudu pribadine Dewi Kilisuci sing luhur, lila legawa ngorbanake kadonyan lan dadi pandhita kang suci lair batin. Sabanjure sing seneng niru tumindak lan pribadine Dewi Kilisuci kuwi ora mung para wanitane, nanging ora sithik priya Kediri sing uga tiru-tiru dadi umuk, angkuh dan dhiri, nanging dhiri-ne wanita.Hamula, saben ana paprangan, yen sing nantang perang kuwi wong Kediri, wong Kediri mesthi menang. Nanging yen wong njaban Kediri sing ngrabasa utawa nantang luwih dhisik, wong Kediri lumrahe bakal kalah.Sabanjure dicritakake lelakon antarane Dewi Kilisuci, Dewi Sekartaji, Raden Panji Inu Kertapati lan kaanan Krajan Kediri lan Jenggala. Crita roman iki wus menjila dadi crita klasik ing budaya Jawa. Kepara nganti saiki isih lestari ing wujud wayang beber, kacihna wayang bebere dhewe prasasat wus nyedhaki musna.Ing perangan pungkasan Babad Kadhiri dicritakake surute Krajan Majapahit nalika dirabasa dening Raden Patah sing sabanjure jumeneng nata ing Demak. Miturut andharan ing Babad Kadhiri, wiwit madege Krajan Demak engga Pajang, panguwasaning krajan ora gelem nampa wulang agama Budha. Kabeh buku kang isi wulang agama Budha mesthi diobong nganti musna.Nalika madeg Krajan Mataram, wulang agama Budha bisa urip maneh ing madyaning bebrayan agung Jawa. Lan ing jaman kuwi, ana kupiya nglumpukake naskah-naskah kuna kang banjur dipasrahake marang para pujangga. Sabanjure para pujangga kuwi sing nganggit naskah-naskah anyar lelandhesan naskah-naskah kuna sing banjur dadi pakem utawa babad sing kawruhan dening generasi wong Jawa jaman saiki.
Balas	ngowoh, on September 28, 2010 at 10:28 pm said:	ngritik sithik : Basamu tatanen sing runtut. iki isih makalahe cah STSI semester III. nek nerjemahke basa jawa nyang basa indonesia aja mung waton nerjemahke, dijupuk intisarine wae. saben ganti paragraf sing cetha “tema-ne”.
Bikin Kita Kangen Buat Balik ke Dieng
piye ta pengumumane koq ora teka”?
Romo kyai, kulo sowan nyuwun dumateng jenengan kersoho nyuwunaken dumateng Alloh supados kulo
anyar; Cah angon-cah angon penekna blimbing kuwi; lunyu-lunyu peneneken kanggo mbasuh dodotira; Dodotira, dodotira kumitir bedhah ing
bedhah ing pinggir; dondomana jlumatana, kanggo seba mengko sore”. “Kumitir bedhah ing
Glenn Fredly Deviano Latuihamallo (lair ing Ambon, Maluku, 30 Sèptèmber 1975; umur 41 taun; luwih kondhang karo jeneng Glenn Fredly) ya iku artis Indonésia kang nyambut gawene dadi penyanyi. Dheweké dikenal dadi penyanyi kang olih juara ning kategori tembang kang paling apik lan penyanyi priya kang paling apik kanggo penyanyi R & B ajang Anugerah Musik Indonésia 2001 (AMI).[1]
taun 2006, lan Terang taun 2006.[1]
Glenn tau urip bebrayan karo penyanyi Dewi Sandra kang uga mantan bojone Surya Saputra nalika tanggak 3 April 2006.[1] Pernikahan iku dianakaké meneng-menengan ing Bali, ora suwe sawisé Dewi Sandra pegatan karo Surya Saputra.[1] Amarga kadadian iku, ana spekulasi manawa Glenn karo Dewi wis anduwèni hubungan awit Dewi esih bebrayanan karo Surya Saputra.[1] Ananging iku, dibantah déning sakloroné.[1]
Taun 2008, Glenn karo Dewi Sandra dikabaraké pegatan.[1] Ning tengah-tengahing
HIV, ananging babagan warta iku Dewi Sandra mbantah, ananging mbeneraké manawa Glenn kang tau dirawat ning rumah sakit, ananging ora
kaping sepuluh iki, dheweké njagokaké tembange Cuma Kamu.[1] Ora namung album anyaré, Glenn uga ngisyarataké kanggo bubar dadi penyanyi.[1] Dheweké bakal metu saka panggung hiburan sawisé nggelar konser ning Singapura 6 Februari 2010.[1] Taun 2007, tanggal 7 Juli Glenn Fredly karo Dewi Sandra nyoba nggugah kapedulian kanggo nggelar konser amal kang bertajuk Soul For Indonésia
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)biografi Glenn Fredly dipununduh tanggal 7 Juli 2011
^ a b (id)berita Glenn Fredly dipununduh tanggal 7 Juli 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glenn_Fredly&oldid=1119036"	Kategori: Kothakinfo wong nganggo influencePenyanyi IndonésiaPenyanyi rohaniTokoh AmbonTokoh Kristen IndonésiaMarga LatuihamalloLair 1975Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.55, 14 Februari 2017.
Inaugurasi Rèktor Lubomír Dvořák (Universitas Palacký, Olomouc, Céko)
Rèktor ya iku tembung kang asalé saka basa Latin regera kang tegesé guru. Kantor rèktor kasebut rektorat. Kanggo wong kang wis ora njabat rèktor sacara resmi utawa wis pènsiyun, gelar kang dienggo ya iku Rector Emeritus. Ing Walanda tembung rector iku jeneng liya kepala sekolah. Kepala univèrsitas diarani rector magnificus.
Istilah ing nagara liya kanggo rèktor[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 1 Maret 2016.
Colonna (1368 – 20 Februari 1431), punika ngasta jabatan Paus Gréja Katulik Roma wiwit taun 1417 dumugi taun 1431, dipunpilih nalika St. Martin's Day (11 November) ing Konsili Konstans déning satinggiling konklaf ingkang kapérang saking 23 kardinal lan 30 délegasi konsili, ingkang sasampunipun mandhapaken antipaus Yohanes XXIII (1410–1415), sampun ngalami kathah kabingungan saking konflik klaim Paus Gregorius XII (1406–1415) lan antipaus Benediktus XIII (1394–1423). Pamilihanipun minangka Paus nengeri pungkasanipun Skisma Kilèn (1378–1417).
Kanggé kagunan sanès saking Surya, mangga mriksani Surya
Kreta kang ditarik 7 jaran, dilakokake dèning Aruna
Bathara Surya iku paraga ing jagad wayang kang uga diarani Dewane Srengenge.[1] Amarga jejibahane njaga lakune srengéngé.[2] Bathara Surya minangka putra saka Sanghyang Ismaya (Semar) dhaup
cacahe pitu.[2] Garwane Bathara Surya ana loro ya iku Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Putrane aran Sanghyang Rawiatmaja kang nurunake Prabu Arjuna Sasrabahu ratu ing Mahespati, Prabu Janaka ratu ing Manthili, Prabu Ramawijaya raja ing Pancawati.[2]
Carita Cupu Manik Astagina[besut | besut sumber]
Bathara Surya nate paring bebungah wujud cupu marang Dewi Windradi garwane Resi Gotama.[2] Nanging Cupu Manik Astagina malah dadi rebutan putrane ya iku Guwarsa lan Guwarsi.[2] Dewi Windradi disabda dadi tugu déning Resi Gotama.[2] Dene Guwarsa lan Guwarsi malih dadi kethek (dadi Sugriwa lan Subali) sawise nyemplung tlaga Sumala amarga nggoleki cupu sing dibuncang Resi Gotama.[2] Dewi Anjani mung raup lan wisuh mula rail an tangane dadi wujud kethek.[2]
Wiyosé Karna[besut | besut sumber]
Tunggal Tanpa Lawan.[4] Dewi Kunthi wiwit timur pancen dhemen ngangsu kawruh babagan ngelmu.[4] Awit saka iku, Kunthi meguru klawan Brahmana kang aran Resi Druwasa, banjur diwenehi Aji Kunta Wekasing Rasa Sabda Tunggal Tanpa Lawan.[4] Ilmu mau duwé daya kang ampuh kanggo ngundang Dewa.[4] Resi Druwasa wanti – wanti mantra kasebut ora éntuk diucapake nalika adus utawa arep turu.[4] Ananging Kunthi ora percaya babagan daya mantra Aji Kunta, awit saka iku Dewi Kunthi nyoba ngucapke mantra kasebut nalika srengéngé arep surup.[4] Kunthi lungguh ndodok ing tengah senthong kanthi tangane tempuk lan mripate merem dhèwèké ngucapke mantra kasebut.[5] Lantaran iku Bathara Surya sing kudune ngaso, dadi kepincut banjur mara tekan kamare Kunthi, kebeneran Kunthi lagi arep adus.[4] Nalika mangerteni Bathara Surya ana ngarepe, Kunthi gugup banjur nggayuh klambi kang ana ing sandhinge, ananging sing kecekel mung kemben, saengga mung separo saka awake kang bisa ketutup.[4] Pungkasane Kunthi gelem nglakoni sanggama klawan Bathara Surya .[4]
Sajroning agama Hindhu[besut | besut sumber]
surya, "Cahya Agung") punika asma dewa matahari (srengéngé). Surya ugi dipun pendhet wonten paringgitan minangka dewa ingkang nguwaosi saha ngatur surya, srengéngé utawi matahari. Pramila mekaten, panjenenganipun dipunparingi gelar Bathara.Wonten ing kapitadosan agama Hindu punika, Bhatara Surya dipungambaraken ngasta kreta ingkang dipun geret pitung kuda. Pitung kuda punika nggambaraken pitung warna kluwung utawi pitung cakra. Kreta punika dipunkusiri déning Aruna, saduluripun Garuda-putranipun Dewi Winata.
^ a b Marsono, Hendrosaputro, Waridi. 1999. Ensiklopedi Basa Jawa. Yogyakarta: Lembaga Studi Jawa
^ a b c d e f g h i Subardi. 2000. Mutiara Rinonce Budi pekerti ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 6 Oktober 2016.
Wah,jane aku yo pengin mulih Solo,nanging pas ana barengan,sayang
Poro hadirin hadirot ingkang kulo hurmati !
Monggo wonten ing kesempatan meniko kulo lan panjenengan sedoyo sami muji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT. Kranten Alloh sampun paring Rohmat, Ni’mat dateng kito sedoyo ingkang arupi tetepipun Iman lan Islam.
Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat lan Salam Bahagia Alloh selalu dipun limpahaken kanjeng Nabi Muhammad SAW, poro ahli keluarga lan poro sohabatipun.
“Hei wong-wong kang podo iman, den wajibake marang siro kabeh nglakoni poso. Koyo dene den wajibake maring wong-wong sakdurunge siro kabeh. Supoyo siro podo taqwa” (Al-Baqarah : 183).
Pramilo saking meniko, monggo kedatangan wulan Romadhon meniko kito sambut
Dene ingkang pokok inggih meniko, wonten ing wulan Ramadhan meniko kito tindakaken poso kanti
Dene ingkang No. 1 (huruf shod) meniko sangking kata Shumtum (
utawi Wiro’i. Ingkang maksudipun bilih tiang poso meniko kedah wira’i utawi nebihi sangking perkawis
saking wulan Romadhon kito angsal nilai-nilai ibadah ingkang sahe. Sehinggo saget dipun sepunten duso-duso kito. kranten kanjeng ingkang sahe, sehinggo saget dipun sepunten duso-duso kito. kranten kanjeng Nabi dawuh :
Poro rawuh….kintenipun cekap semanten atur kulo sedoyo kelepatan, kulo nyuwun pangapunten lahir lan batin.
ALAWARSMS Flooder (Alawar)KeyWordKeeper 4.2.4 + 5 beta 5
Mangkunegaran IV ( Sembah dan Budi Luhur )
slot Ltd - 100% Welcome Bonus sampe £ 200 + Simpenan kanggo Starburst Free giliran!	Play Saiki
Artikel-artikel wonten & Artikel-artikel wonten ing Best penggemar Games Cukup kanggo sampeyan!
nganti £ $ € 800 simpenan Cocokake	Play Saiki
£ 5 Ora simpenan Slot + £ 500 simpenan Cocokake - Casino.uk.com	Play Saiki
The VIP kang Keep Rawuh. Apa Sukses sanget!	Casino Billing Phone; Tips Top!	Verifikasi identitas: Akun supaya mbukak kunci kabeh cara pembayaran lan total, kita kasurung kanggo verifikasi identitas karo kasino mobile. Iki ndadekake playing lan banking akeh luwih gampang!
Range ageng Pay dening Casino Phone &
slot Mobile ing Express Casino wis dadi liyane lan liyane macem, karo slot FREE sing! Sampeyan bakal nemokake akeh nawakake macem disambung kanggo mobiles slot game ing Express Casino. Slot online free ora gampang kanggo nggoleki kita pengin, nanging Expresscasino.com nggampangake. Ndaftar lan £ 5 bonus free ing simpenan kawitan supaya apa sing menang and have great fun at the same time! Simpenan nggunakake kredit Bill telpon lan muter kanggo menang amba dening manggonke Roulette Bill Phone wagers, Mobile Phone Bill Poker, uga slot mbayar game Bill telpon.
Apa Kabeh Apa Panjenengan Pirsa About Express Casino? Join Now
Simpenan £ / € / $ 10 Get £ / € / $ 10 Play + Seneng ana Madness Kanthi 100% bonus
Express Casino iku jeneng kondhang sing dipercaya wong. dhaptar lan panemu sing duwe bobot amarga padha bisa dipercaya ora bakal dijupuk dening Camping scam. Pemain uga duwe pilihan kanggo main game casino nggunakake kredit Bill telpon saka minangka sethitik minangka £ 10 minimal.
Yen sampeyan arep kanggo muter ing best casino, proyek mengetahui apa dhuwit casino nyata kudu dipercaya utawa ora bisa kiwa aman nganti Expresscasino.com. Priksa metu dhewe. Kanthi njaba flashy, padha duwe situs sing permata bener, karo kathah panemu arep menyang reviews minimalistic.
Macem Welcome Bonus lan Bonus Mobile Slot Free
Get £ / € / $ 5 free ing simpenan pisanan! uga, njaluk bonus sambutan saka 100% nganti £ / € / $ 200 ing Expresscasino.com. Ora cukup kanggo sampeyan macem? Sampeyan uga bisa njaluk casino ora simpenan bonus lan nawakake liyane. nawakake Casino Express slot mobile karo casino online bonus free lan akeh promo liyane. Padha duwe akeh promo, kayata ndhuwur casino lan slot Camping free UK, ditegakake njupuk dipikir ing Promo macem saben minggu.
Play Free Casino Games Online Utawa Slot Pay dening Bill telpon kanggo Money Real
Nalika dhaftar slot mobile sing temtunipun amba babak, sing ora ateges sembarang gambler serius kudu ditolak lewat dhaptar sing liyane. dhaftar casino mobile sing dawa lan kapisah menyang akeh kategori sing gampang kanggo akses. reviews sing duwe kabeh kang game favorit gambler kang, kaya blackjack lan Poker, uga akeh slot game. Padha uga duwe dhaftar ekstensif game Roulette, kang iku salah siji saka sawetara game gambling meh tanggung reliant ing luck.
layanan customer sing ora ekstensif, nanging situs sing prasaja kanggo nggunakake lan ora mbutuhake akeh bantuan.
Kabeh piranti seluler sing kompatibel lan situs saka dhaftar casino telpon biasane sing kompatibel karo kabeh sistem seluler uga. blackberry, Android lan ing.
Apa sing lagi looking for slot mobile bonus free utawa paling slot payouts, sampeyan bakal nemokake iku kene
The sistem golèk iku ekstensif, supaya iku gampang kanggo nggoleki persis game utawa kurban sing pengin
Ana supaya akeh game lan situs sing iku mokal kanggo njaluk bosen
sing mobile slot casino pituwas dening Bill telpon punika cara banget kanggo mbayar tanpa gawe kuatir bab safety. Yen sampeyan ora pengin nglampahi dhuwit, ana kathah Camping kang duwe game free
reviews situs sing kalebu cara pembayaran lan itungan Ditampa, nggawe pilihanipun malah luwih gampang
Slot lan simpenan SMS Casino dening fitur Bill telpon
Casino pituwas dening celengan Bill telpon ora nduweni
Play £ 5 + Nganti £ 200 FREE simpenan Cocokake ing
Panjenengan, banjur ana tenan ora panggonan sing luwih apik dadi. Lokasi liya bakal njaluk kuwi dhaptar seger sing paling
Kepengen arep maju Kudu sregep shalat lan sinau Supaya rasa tentrem tansah neng ati Jogonen jiwa rogomu Ojo mung
ana ing Kulon sing agal apadene alus, aku rewangana anekakake rejeki kang saka Kulon.
Posisi menghadap ke Utara. Atau madep ngalor. Utara melambangkan Tataraning Dumadi. Utara
mantera sbb : Hong wilaheng sedulurku kang ana ing Lor sing agal apadene alus, rewangana aku nekakake rejeki kang saka Lor.
menunduk ke arah ibu bumi (tanah). Sambil mengucapkan : Hong wilaheng pancerku kang ana ing nduwur bumi, angidinana apa kang dadi pangajabku.
anak kula ingkang nomer kalih Nak. Semahipun nglairaken wonten ngrika lajeng kula dipun kintuni tiket lan dipun urusaken paspor langkung Biro Perjalanan. Dados kula kantun mangkat boten sisah repot ngurus menapa-menapa". (
setunggal. Menika wau anak kula nomer kalih. Ingkang nomer tiga ugi jaler, Dosen Fakultas Ekonomi Gadjah Mada, samenika saweg mendhet Program Doktor wonten Amerika. Ingkang ragil estri, dados dokter spesialis. Anak, semahipun ugi dokter Ahli Bedah lan dosen
"Piyambakipun tani, Nak. Manggen ing Godean nggarap sabin tilaranipun swargi
kabeh, ing wusana Aku bakal nuduhake sawetara informasi menarik banget bab manuk parkit.Buat wong kene sing kaya jenis parakeets iku saranake kanggo tindakake tips lan trik ing ngisor iki. Kanggo sing sing arep ngerti carane mundhakaken parrots, parakeets tindakake tips ing ngisor iki carane mundhakaken iku.
Parakeet iku salah siji saka spesies manuk ngginakaken suara menarik banget. Parakeet akeh di senengi dening penyayang manuk
janjeni, diwenehi dikarepake pasar isih dhuwur kanggo nggawe Nilai Advertisement saka parakeets isih cukup apik.
lingkungan. Kene aku bakal njlèntrèhaké cara kanggo jenis parakeets. Kanggo wiwitan cara kanggo mundhakaken parakeets sing didhisiki dening mbédakaké parakeets parakeet lanang lan wadon. Iku penting banget kanggo master, sanajan klasifikasi apa-apa kanggo mbedakake sulit.Tetapi parakeets parakeet lanang lan wadon kudu rampung kasebut kanthi teliti.
Kanggo mbedakake parakeets bisa katon saka wilayah near beak asring disebut cere (ndhuwur nostrils.). Kanggo parakeet lanang jinis ing umum duwe cere biru, lampu biru, lan biru peteng. Nalika parakeets wadon umume wis cere coklat lan kain. nanging bisa uga katon saka prigel lan chirping manuk, lanang bakal mindhah liyane Agile lan nyanyi, ing kontras kanggo Badhak wadon parakeet luwih kamungkinan diam.Ciri liyane iku parakeet lanang kuwat Violet biru utawa ungu ing irung nalika ing Badhak wadon iku putih utawa biru lancip. Sirah lanang saka wangun bunder kompak tinimbang betina.Burung Parakeets apik manuk aktif lan semangat, napsu akeh.
Iki manuk tekan diwasa ing umur 90 dina, ing umur paling parakeets bakal katon kanggo partner lan milih nest kasedhiya kanggo bertelur.Pilihlah parakeets wis
Atunira taha managih Dening geng ing sakarya Kang sampun alebu Tan padhitane dunya Yen adol warta tuku warta ning tulis
uripira neng dunya Ywa sumambar angeng gawe Kawruhana den estu Sariranta pon tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
tembok kuning | atine resik, tumindak becik, uripe bakal apik
atine resik, tumindak becik, uripe bakal apik
Kérata basa ugi sinebat jarwa dhosok. Kérata ateges asal usul tegesing tembung. Kerata basa ateges bab negesi suraosing tembung awewaton asal utawi mula-bukanipun, limrahipun kapirid saking wewancahanipun, kapendhet sunduk prayoginipun. Jarwa mengku teges wedharan utawi katrangan, déné dhosok mengku pikajeng ndhesek, nyodohakaken majeng. Jarwa dhosok kenging dipuntegesi katrangan menggahing tembung sarana dipunkinten-kinten utawi miturut pikajengipun ingkang nerangaken.
Bapak = bab apa-apa wis pepak (pepak kawruh lan pengalaman).
Bocah = mangane kaya kebo, pagawéane ora kecacah.
Kaji = tekade mung siji(ngantebi panembahe marang Gusti Allah).
Ludruk = gulune gela-gelo, sikile gedrag-gedrug.
Perawan = yèn pepara (lelungan) kudu wayah awan.
Sekuter = sambi sedheku mlaku banter.
Sopir = yèn ngaso mampir (ing warung).
Tuwa = ngenteni metune nyawa ; untune wia rowa.
Tembung kriya • Tembung aran • Tembung sesulih • Tembung sipat/kaanan • Tembung katrangan • Tembung wilangan • Tembung panyilah • Tembung ancer-ancer • Tembung panggandheng • Tembung sabawa • Tembung saroja • Tembung garba • Tembung èntar • Tembung lingga • Tembung andhahan • Tembung rangkep • Tembung camboran • Tembung plutan • Tembung tanggap • Tembung tanduk • Tembung Kérata basa • Tembung rurabasa • Pepindhan • Tembung sanépa • Parikan • Wangsalan • Purwakanthi • Cangkriman •
Jeneng aran kewan • Jeneng godhong • Jeneng kembang • Jeneng isi woh • Jeneng woh • Jeneng wit • Jeneng pentil • Jeneng panggawean • Jeneng dina pasaran • Jeneng aran wong •
Ukara kandha • Ukara crita • Ukara tanduk • Ukara tanggap • Ukara pakon •
Jejer • Wasésa • Lésan • Katrangan •
Aksara • Wanda • Tembung • Ukara • Pratandha • Ater-ater • Panambang • Seselan •
Ngoko • Krama madya • Krama inggil •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kérata_basa&oldid=1089320"	Kategori: ParamasastraJinising tembungKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 13 Sèptèmber 2016.
ngupio lan silaturahmi marang ulama,,,wis to kowe bakal dadi wong sing
Gosip Artis Andhika Gumilang , Andhika Gumilang , Profil Andhika Gumilang , Koleksi Foto Andhika Gumilang , Seputar Andhika Gumilang , Andhika Gumilang AG, Ag MD, Andhika
”…ngger, negarane wis suméndé, suméndé kuwi katon isih ngadek nanging sejatine wis ambruk, amarga ora duwe daya kekuwatan kanggo nyangga awak. Arep nganggo lakon becik apa wae tetep ora bisa mbengkas karya mergo durung titi wancine dadi becik. Kahanan saiki isih ngentekake wong sing elek-elek lan reget. Jamane isih jaman kalabendu…ngger !” (Nak, negaramu
mung sawijining satria kang pantes kesinungan wahyu keprabon, sanajan pakenira wus kesinungan WK, nanging pekenira isih timur, kudu nunggu ing titiwancine dewasa kanggo jumeneng nata. (Pujadewa,
mbah wedhok mulih ndeso kae…..hehehe….ngerti
Ketanon Ageng | Klunjukan | Krasakageng | Mrican | Purwodadi | Purworejo | Sijeruk | Sragi | Sumub Kidul | Sumub Lor | Tegal
1. Tulisen jenengmu ana ing sisih tengen dhuwur!
2. Wacanen saben pitakon kanthi titi!
3. Garapen luwih dhisik sing kok anggep gampang!
4. Titinen maneh garapanmu sakdurunge kok aturake marang bapak/ibu guru!
I. Wenehana tanda ping (x) ing aksara a, b, utawa c ing sangarepe jawaban kang bener!
14. dhayohe arep mulih, joko ngaturake ....
a. sugeng rawuh b. sugeng kondur c. sugeng nuwun
II. Isenana cecek-cecek ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk!
16. amargi kula sakit kuping, kula mboten saged ....
18. penyakit demam berdarah iku disebabake kewan ....
21. warung jajanan ana ing njero sekolahan iku diarani ....
22. amargi kirang cetha, bapak maos koran ngagem ....
24. laler iku seneng menclok ana ing papan kang ....
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
15. Rasa wes karasuk; Kesuk lawan kala mangsanipun; Kawises kawasanira Hyang Widhi; Cahyaning wahyu tumelung; Tulus tan kena tinegor
16. Karkating tyas katuju; Jibar-jibur adus
Tatune kabeh tuntun; Lelarane waluya sadarum; Tyas prihatin ginantun suka mrepeki; Wong ngantuk anemu kethuk; Isine dinar sabokor
18. Amung padha tinumpuk; Nora ana rusuh colong jupuk; Raja kaya cinancangan angeng nyawi; Tan ana nganggo tinunggu; Parandene tan cinolong
19. Diraning durta katut; Anglakoni ing panggawe
Pradapaning parentah ginugu; Mring pakaryan saregep tetep nastiti; Ngisor dhuwur tyase jumbuh; Tan ana wahon winahon
21. Ngratani sapraja agung; Keh sarjana sujana ing kewuh; Nora kewran mring caraka agal alit; Pulih duk jaman runuhun; Tyase teteg teguh tanggon
Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe godho, J...
”…ngger, negarane wis suméndé, suméndé kuwi katon isih ngadek nanging sejatine wis ambruk, amarga ora duwe daya kekuwatan kanggo nyangga awak. Arep nganggo lakon becik apa wae tetep ora bisa mbengkas karya mergo durung titi wancine dadi becik. Kahanan saiki isih ngentekake wong sing elek-elek lan reget. Jamane isih jaman kalabendu…ngger !” (
aku sering krungu, weruh sing aneh juga sering, tapi lengkap kaya gambar di atas nembe iki. gendeng edyan iso kena kamera 😀 pengemise kudu blajar maning
Kitab Suci Dalan Maring Suwarga - Jawi ("The Bible Way to Heaven" - Javanese)
Ora adhedhasar kayangapa apike sampeyan. Akeh wong kang mikir yen dheweke apik banget, lan
kamulyaning Allah." (Rum :) Kitab Suci ngandika, "Kaya kang katulis ora ana kang bener,
ora, ora siji-sijiya." (Rum :) Aku ora bener.
Sampeyan ora bener, lan menawa kabecikan kita kang bakal nggawa kita menyang suwarga, ora
Kitab Suci malah ngandika ing Wahyu :, "Ananging
ana sendhang kang murub kanthi geni lan welirang, sing dadi kepaten kapindho." Aku
dadi kita kabeh nduweni dosa, lan kita wis ngelakoni tindhakan
kang luwih ala saka ngapusi. Adhepiyo : Kita kabeh
Aninging kitab suci ngandika, "Nanging Allah wus ngatingalake
katresnan marang kita, nalika kita padha kawengku ing dosa, Kristus wus nglampahi seda kanggo kita. "(Rum
: ) Gusti Yésus Kristus, amarga tresna marang kita, teka
ing bumi iki. Kitab Suci ngandika Kristus iku Allah kang awujud
ngakoni dosa, lan mesthi, wong-wong padha nggebugi Kristus
"piyambake nebus dosa kita ing sarirane
ing wit. "( Petrus :) Dadi saben dosa
lakoni - iku wis dirampungi Gusti Yesus. Piyambake
:). Three days later he rose again from
the dead. He showed unto the disciples the
bolongan ing tangane. Kitab Suci saestu cetha nerangake
Yesus seda "ora kanggo dosa-dosa kita bae, nanging
kudu lakoni supaya bisa slamet. Kitab Suci nduweni pitakonan
ing Kisah Para Rasul , "Apa sing kudu dak lakoni supaya slamet?
Lan padha ngucap, "Padha ngandela ing Gusti Yesus
Kristus, lan kowe bakal kapitulungan, lan omahmu. "
Iku kabeh. Piyambake ora ngendika, "Melu pasamuwan,
lan sampeyan bakal slamet. Njaluk dibaptis, lan sampeyan bakal
slamet. Tobat saka kabeh dosa sampeyan, lan sampeyan bakal
slamet, ORA. Yesus ngandika: "pracaya."
. Pracaya Yesus seda, kasarekake, lan wungu maneh kanggo sampeyan.
tuwung ing "In And Out Burger." Iku
:. "Dene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti
langgeng. Iku ateges salawase, lan Yesus ngandika,
urip langgeng. "Dadi yen sampeyan pracaya ing
Gusti Yesus Kristus, Kitab Suci ngandika sampeyan bakal urip langgeng.
pracaya marang Allah, sampeyan bakal slamet salawase, lan
Malah yen aku metu lan nglakoni dosa, Gusti Allah bakal ngukum aku ing bumi iki.
Yen aku banjur metu lan mateni wong dina iki, Gusti Allah
Gusti Allah arep meshikake manawa aku kaukum luwih
dislametake, lan yen aku lunga menyang neraka, banjur Allah ngapusi.
bakal urip langgeng, lan ngandika, "Sapa sing
dislametake? Iki pitakonan apik, tengen?
Apa akeh wong kang dislametake? Utawa sithik sing
jawabane iki: Yesus ngandika, ing Matius , "Mlebua
karusakan, mangka akeh wong kang ancaman amarga gapura sing ciyut iku
Banjur Yesus tindak kanggo ngomong iki: "Ora saben wong
sing kandha marang Aku: Gusti, Gusti, bakal lumebu ing
bakal padha matur marang Aku ing dina iku, Gusti, Gusti, mugi
kita ora medhar wangsit kanthi asma Panjenengan, lan ing asma Panjenengan
ngakoni marang wong-wong mau, aku durung tau ngerti sampeyan, mangkat
saka Aku, kowe sing padha tumindak ala. "(Matius
ing Gusti Yesus, sanajan ing antarane wong-wong sing nyebut Panjenengané iku Gusti,
akeh sing bakal matur, "kita nindakake kabeh
pagaweyan apik iki! Geneya kita ora dislametake! "
Yesus arep ngendika, "sumingkira saka aku, aku ora tau
sumurup sampeyan." Iku amarga kaslametan iku
yen sampeyan mikir, "Iya, aku mikir sampeyan kudu
tobat saka dosa sampeyan... "Yen sampeyan pracaya
ing penggaweyan sampeyan, Yesus arep ngomong karo sampeyan
siji dina, "sumingkira saka aku, aku tau sumurup sampeyan."
ing salib nalika seda kanggo sampeyan, disarèkaké,
lan ngomong, "Iya, aku arep maring swarga
ngelakoni kabeh tindakan apik iki. "Panjenengane arep
ngendika, "sumingkira saka aku." Ngertiya apa sing panjenengane ngandika, "sumingkira saka aku, aku ora tau sumurup sampeyan."
Yesus ora ngendika, "Aku mbiyen ngerti sampeyan."
Sawise panjenengane mangerténi sampeyan... elinga aku nyebut
Sawise Panjenengané pirsa sampeyan, sampeyan dislametake salawase.
Panjenenganipun arep ngomong, "sumingkira saka aku, aku ora tau
sumurup sampeyan, "amarga yen sampeyan menyang neraka, iku
amarga Panjenengane ora tau sumurup sampeyan. Amarga yen pisan wae
Panjenengané pirsa sampeyan, Panjenengané pirsa sampeyan. Mung minangka anak-anakku
lair maneh, nalika sampeyan isih bocah, sampeyan bakal
Sampeyan bisa urip meneng munggah mudhun ana kene, nanging
dislametake, iku hasil rampung. Bab sing utama
Dhumateng Yesus, kawula rumaos bilih kawula tiyang dosa. Kawula pantes mlebet neraka.
Nanging kawula pracaya Panjenengan seda ing salib kangge kula lan wungu malih. Mugi-mugi Pangandikane nyelametaken kula sapunika
lan maringi kula urip langgeng. Kawula namung pitados Panjenengan, Gusti Yesus. Amin.
bantet biasa ngono. CB? Isih ngono 2 jg.
Emang ngarep opo? Sing mesthi R25 ga mungkin diupdate kan? Isih ngono 2 wae jg kan? Sing
Wonten makalah punika kula nyariosaken babagan criyos ramayana.
ngentasi gawe kaya kang ingsun kersaake, bakal gedhe ganjarane. Nanging yenta luput kaya kang disaguhake, bumi Maespati aja nganti kaambah dening wujude manungsa kang aran Bambang Sumantri. Sadurunge mangkat marang Negara Magada, busanane Sumantri kang ngenek eneki kuwi, salinana cara kaprajurtian. Ujubing atiku ora arep ambebagus marang wujude Bambang Sumantri, nanging kanggo rumeksa kuluhuraning jenengingsun. Negara Maespati aja nganti asor darajate, darbe caraka kang busanane ora mingsra”. Mangkana dhawuhku marang Patih Surata mungkasi anggonku anggelar pasewakan.
Atur sembah Bambang Sumantri mundur saka paseban sadurunge ingsun jengkar. Sinusulan dening Patih
nanging ana saweneh kang amung wani angawe-awe ngujiwat.
Gancaring cerita, Bambang Sumantri wus keduga mboyong sekaring kedhaton Magada, Sang Dyah Citrawati. Nanging
wus masanggrah ing tapel watesing Negara Maespati, sinususulan dening Patih Surata. Ature Bambang Sumantri marang Sang Rekyan Apatih Surata, menawa Dewi Citrawati arep kaaturake, nanging papane ing sajroning payudan.
Rumangsa wus bisa ngregem jagad, sawusnya bali marang praja,
Bambang Sumantri tandhing tysa. Supaya ora asor drajate dene mungsuh kang amung wujuding caraka, mula ingsun ngloropake busanaku keprabon, murih ka anggo busana dening Bambang Sumantri.
Nalika tandhing ingsun kekaron, para jawata padha tumurun nyekseni paprangan, kang yen kadulu saka ing kadohan kaya dene
ingsun kang wus kaduk ngungun marang kasektene Bambang Sumantri, mula nulya ingsun paringi aksama. Nanging paukuman kudu anut marang jejeging adil. Bambang Sumantri kang wus pasrah dhiri, dak patrapi
Sumantri kudu keduga mindhah Taman Sriwedari kang dumunung ing imbanging gunung Untarayana, kudu
Sumantri nalika samana sakala kedadak ganti ing bebungah, nalika kelingan marang sedulur mudha, Bambang Sukasarana. Sedulur mudha kang duk inguni kasimpe sabab kinira amung ngrubeda-angreridhu lan anjejereng wirang amarga darbe wewujudan kang anggelinani. Paminta srayane Sumantri mindhah Taman Sriwedari tumuju ing Praja Maespati marang Sukasarana sinaguhan,
Nanging welinge Bambang Sumantri kalawan Sukasarana, yen mengko wus keduga mboyongi taman, aja nganti kawuningan luwih disik wewujudane dening sanggyaning para kawula ing Maespati
“Sang Rama Parasu, jengandika meksih kersa midhangetake dedongenganku?” Kapedhot dedongengan sawatara, nanthing marang Sang Rama Bargawa apa isih kersa midhangetake. Senajan ing rasa batin, ingsun mulat jineming guwaya Sang Rama Bargawa kena kajajagan, menawa Rama
Bhargawa kanthi ulat kang sumeh. Nuli ingsun kalawan sumendhe ing gunging kekayon ambacutake critaku kang wus kawuri.
Gelise kang munggel kawi, kaleksanan Sukasarana mboyongi Taman Sriwedari marang Negara Maespati. Nalika samana
miber ing gegantang padha pating caruwet manembrama kang kersa tindak cangkrama. Kombang kombang
manengah kepranan marang edi endahe kang taman Sriwedari, kang tetela kaya dene endahing taman ing swargaloka.
Nanging kacarita, sakala kejot panggalihe garwaningsun, nalika mulat ana pawongan bajang ceko kang pasuryane anggegirisi dumunung ing jroning taman. Tetela iku wujuding Bambang Sukasarana kang tan kuwawa angampah hardaning karep, marepeki
marang ingsun. Nuli ingsun matah marang Patih Suwanda kinen ngrampungi gawe, nyirna’ake dhemit kang dumunung ana ing sajroning taman sari
gendra, suwala marang dhawuhe yen ta ora kena metu saka sesingidan. Wus prapta ing papan dununge Bambang Sukasrana kang sigra mulet unggyane kang raka sarwi matur “Ayo kakang Sumantri, apa aku wus kalilan seba marang ngarsane Prabu Harjuna Sasrabahu. Yen kowe bisa suwita marang Gusti Prabu Harjuna Sasrabahu, aku kudune ya bisa kaya kang kok tindak’ake, kakang!”
Nanging rerepane Bambang Sukasarana tan rinewes dening kang raka, Bambang Sumantri, kang wus kalimputing deduka, sugal wuwuse Bambang Sumantri , “Kowe wis nate tak weling apa?!”
“Aku kudu ndelik ana ing petamanan”. Kanti ulat
ayo tak terke mulih dhisik marang Pertapan Jatisrana. Mengko yen wus ana kalodhangan kang prayoga, kowe bakal tak parani, suwita bareng marang ngarsane Prabu Harjuna Sasrabahu”. Bambang Sumantri ngandika njlentrehake perkara, sarwa ngampah gempunging rasa.
“Emoh kakang, yen aku bali, kowe ya kudu bali.Nalika samana kakang nyimpe aku tanpa pamit, kaya pecat-
aku maneh marang Pertapan. Oooh kakang, kaya ngapa rasa sepining ati, yenta aku pisah kalawan kowe kakang” Sukasrana panggah anduwa-suwala.
“Kowe aja gawe nesu, Sukasrana!!” Jumangkah Bambang Sumantri, akeh
pambiyantu mindhah Taman Sriwedari, panggah ngrudapeksa Bambang Sukasrana nundhung kang rayi, amarga jrih marang gusti natane, aja nganti anjejereng sasra wirang . Nalika samana wus keprungu umyung bendhe tengara lamun ingsun nedya tindak sesarengan lawan garwaku angambali tedhak
sekedhap nyawang unggyane Bambang Sukasarana kang amung mandeng kang raka kanthi netra kang panggah kumedhep. Jroning nala Bambang Sumantri kaya rinujit, nanging bawane wus saguh ngayahi dhawuhing nalendra lan krasa luput yen bakal nampa bebendu, sakala dres wijiling
muncrat saka ing jaja. Nanging ana kaelokaning jagad, raga kang sadina-dina angganda bebanger, parandene ludiraning Bambang Sukasrana
Menyat Bambang Sumantri sarwa tumoleh kanan ngering, nanging kang den upadi tan ana
kang wus tak aturake marang kowe, yen ta aku ora kena ginggang sarambut kalawan kowe. Aku ora bakal tumuli sowan ing pangayunaning para Dewa, yen ora bareng kalawan kowe, kakang Sumantri. Tak enteni ana bokur pangarip-arip. Nanging elinga, menawa ing tembe kowe prang tandhing lan Raja Ngalengka Diraja, ing kana wahyane kowe tak susul sowan marang ing tepet suci. Wis kaya mung semene anggonku matur marang kowe kakang, tumuli si kakang ngadhepa marang Sang Prabu Harjuna Sasrabahu”. Sawusnya matur marang
Sumantri kang amung anjegreg mangu-mangu kaya tugu sinukarta.
Mangkana wus caket praptaku ing papan kadaden kang kaya dene ora ana sawiji wiji, nuli Bambang Sumantri matur menawa drubiksa kang angganggu gawe ing jroning Taman Sriwedari wus keduga kasirnaake. Saka renaning atiku, nalika samana Bambang Sumantri ingsun wisuda dadi Mahapatih ing Negara Maespati, kanthi
Gilir gumantining kalamangsa, nalika samana garwaku Citrawati kersa leledhang ing balumbang pasiraman, anut
mbendung bengawan. Samantara Patih Suwanda kajibah ngreksa yuwananing praja.
Nanging tindak culika thukulaning mungsuh telik sandi upaya kang ambebidhung api rowang, uninga menawa
sangkep ing gegaman angrabasa tanpa layang panantang. Praptane prajurit sagelar sepapan katon nroncong tumbake nganti kaya landak sayuta, megar payunge kaya jamur barat, barisan kang pinandegan dening Prabu Dasamuka.
Sang Prabu Dasamuka kang kayungyun kadereng sengsem marang Dewi Citrawati kang kawentar panjalmaning
kang pabarisaning mungsuh pada sawiyah-wiyah anjejarah rayah. Patih Suwanda kang tansah prayitna
“Kakang Patih Surata, rumangsa ribet rasaning atiku lan sepet paningalku yenta nyawang wujude Bambang
Nanging yenta luput kaya kang disaguhake, bumi Maespati aja nganti kaambah dening wujude manungsa kang aran Bambang Sumantri.
Sang Prabu Dasamuka kang kayungyun kadereng sengsem marang Dewi Citrawati kang kawentar panjalmaning Dewi
mungsuh pada sawiyah-wiyah anjejarah rayah. Patih Suwanda kang tansah prayitna ing gati siyaga ing
TULADHA PRANATACARA ING ADICARA PEPISAHAN SEKOLAH (BASA JAWI)
Kawula nuwun. Ingkang kinurmatan Bapak Kepala Sekolah sarta Bapak Ibu guru. Ingkang kula urmati para tamu undangan wali murid tuwin para kanca/ kadang nunggil pawiyatan ingkang kula tresnani.
Langkung rumiyin sumangga kita sami ngaturaken puja-puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah Ta’ala, ingkang sampun kepareng paring kanugrahan arupi kasarasan jasmani lan rohani sahengga ngantos wekdal punika panjenengan sadaya dalasan kula saged hangrawuhi undangan wonten ing tata adicara pepisahan siswa kelas III.
Kaping kalihipun mugi-mugi, salawat salam tansah kunjuk dhumateng kanjeng Nabi Muhammad SAW, sumangga ing adicara pepisahan siswa kelas III punika kawiwitan kanthi maos Basmalah, Bismillahirrohmanirrohiim. Mugi-mugi Gusti Allah tetep paring barokah sahengga lampahing adicara punika saged lumampah kanthi rancag engga paripurna.
Bapak tuwin ibu guru, kanca-kanca lan para undangan ingkang dahat kinurmatan
kula ingkang jinejer pinangka pranatacara, keparenga langkung rumiyin badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun sinanggit dening para kadang panitia.
Tinarbuka kanthi waosan basmallah sesarengan sampun kaleksanan.
Kalajengaken waosan ayat suci Al-Qur’an
lan do’a mujudaken reroncening adicara ingkang pungkasan.
Bapak tuwin ibu guru, kanca-kanca lan para undangan ingkang dahat kinurmatan, mekaten reroncening tata adicara pepisahan siswa kelas tiga ing siang/ ratri wekdal punika, murih rancag lampahing adicara ingkang salajengipun inggih punika waosan ayat suci Al-Qur’an dhumateng kadang _____________ ingkang sampun piniji murih kaleksananing sedya papan lan wekdal kasumanggakaken. Translate ke bahasa Indonesia
_lindawijaya_ 0 10 Kula mung sinau nembang.
Tobey Maguire utawa Tobias Vincent "Tobey" Maguire (lair 27 Juni 1975) ya iku aktor saka Amerika Sarekat kang misuwur nalika dadi Peter Parker/Spider-man ing
buruh konstruksi lan tukang masak.[2] Dhèwèké duwé patang sedulur tiri. Wong tuwane umur 18 lan 20 taun, durung nikah nalika babarane. Kekarone nikah banjur pegatan nalika Maguire umur rong taun. Sasuwene urip, Maguire bola-balo pindhah saka kutha siji mara kutha liyane kanggo urip karo bareng wong tuwane lan sedulur-sedulure liyane. Nalika cilik, Maguire seneng dadi koki lan kepingin ndaptar ing kelas ékonomi ing rumah siswi kelas enem. Ibune nawarake US $ 100 kanggo njupuk kelas drama, lan Tobey setuju.[3]
Sifat nomaden saka sekolahe nalika umur nom ngganggu emosinale Maguire, lan pungkasane, sawise relokasi sekolah sing pungkasan, Maguire pedhot sekolah tinggi ing taun pisanane lan ora gelem balik manèh mula dhèwèké bisa fokus ing karir aktinge.[4]
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
kesehatan, (3) Saka Bhayangkara – minat Kebhayangkaraan (hukum dan kemasyarakatan); (4) Saka Dirgantara – Minat kedirgantaraan (keangkasaan); (5) Saka Kencana –
Kutha Metro iku kutha ing propinsi Lampung, kutha-kutha liyane: Bandar Lampung. Jembar wewengkon kutha iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kutha Metro ketata saking 5 kecamatan, --- désa/kelurahan. Kecamatan-kecamatan ing kutha iki ya iku:
Kecamatan: Metro Kulon | Metro Pusat | Metro Kidul | Metro Wétan | Metro Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Metro&oldid=1102090"	Kategori: LampungKutha ing LampungKutha MetroKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
suntingan teks “SERAT WULANG REH PUTRI” beserta terjemahannya.Pupuh M I J I LIngsun nulis ing layang puniki / atembang pamiyos / awawarah wuruk ing wijile / marang sagung putraningsun estri / tingkahing akrami / suwita ing kakung //.
Nora gampang babo wong alaki / luwih saking abot / kudu weruh ing tata titine / miwah cara-carane wong laki / lan wateke ugi / den awas den emut //
Pituture raja Cina dhingin / iya luwih abot / pamuruke marang atmajane / Dewi Adaninggar duk ngunggahi /
Wadya bala pan kak ing narpati / wadon khak ing bojo / pan kawasa barang pratikele /
Pupuh ASMARANDANAPratikele wong akrami / dudu brana dudu rupa / amung ati paitane / luput pisan
Iku wong durjana batin/ uripe nora rumangsa / lamun ana nitahake / pagene nora kareksa / ugere wong ngagesang / teka kudu sasar susur / wong lali kaisen setan //
teka Karsinah / iya siji putri Kanjun / aja sira duwe cipta //
estri kalihe / munggwing ngarsa Sang Prabu / duk wineling kang putra kalih / winuruk ing masalah / angladosi kakung / Prabu
Sang Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita kasub / wicaksana alus ing budi / prawira
Tan kawetu mung ciptaneng batin / nisthanira tan wus saking driya / durjana iku ambege / pasthi den bubuk mumuk / bumi langit padha nekseni / nalutuh ing sajagad / dosane gendhukur / wido
Setan kere pan anggawa lading / thethel–thethel balung wus binuwang / jejenising jagad kabeh / bebete wong anglindur/ tanpa niyat duwe pakarti / buru karep kewala / mring darbeking kakung / sanadyan pepegatana / duwek iku jer wus dadi duwek mami / jer ingsun wus digarap //
Yeku budi satus trahiyoli / papalanyahan murka anungsang / nyilakani ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat
tatandhane ingkang becik / anganthia kang raharja //
Pupuh KINANTHIDene ta pitutur ingsun / marang putraningsun estri / den eling ing aranira / sira pan ingaran putri / puniku putri kang nyata / tri tetelu tegesneki //.
Priyanta karyanen tangsul / miwah lamun apaparing / sira uga unggulena / sanadyan amung
pasthi amanggih mulya / ing donya tuwin ing akhir / lan aja manah anyimpang / dipun tumemen ing laki //
kang dipun nastiti / marang wuruke si bapa / darapon manggih basuki / kayata yen maca layang / tingkahing wanodya adi //
dicolong utawa digawa balik, angger konangan bisa ditempiling koen.""Motor mabur kaya kiye ana nem lawange, loro nang ngarep, loro nang sewiwi, terus loro maning nang mburi. Angger pesawat kurang hawa nggo ambekan, mengko metu
nang jumbleng ngarep, kae jumblenge wong sugih..""Wis lah..cangkeme teol, moga-moga
Kaos Budaya Indonesia | Bawara | Reyog Ponorogo B
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Anoman
opo orak eman duite gawe tuku banyu setan
opo orak mikir yen mendem iku biso ngrusak
opo orak mikir yen mendem iku biso ngrusak pikiran.
———————————-1.Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan
Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.2.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo kang diutos Gusti, ndjogo kahuripaning bongoso Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.3.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso ngutos Hosoropolo. Kanggo aringi pangelingan marang bongoso Djowo, supoyo biso mangerteni marang udjuting roso. Wekasaning Gusti: tumindakho kang djudjor marang roso siro. Awet roso kuwi tjahyoning Gusti kang moho sutji. Kang manggon ono ing rogo siro, odjo diregetake.4.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Kang kuwoso nyiptakake sedulor papat. Supoyo bongoso Djowo biso mangerteni marang kuwasane, kang diparengake Gusti naliko iseh ing bumi sutji. Wekasaning Gusti: tumindakho kang betjek marang sedulor papat, kang asmone Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.5.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Supoyo bongoso Djowo biso nyirnakake sengkalane kahuripan, kang katon ugo kang ora katon, kang tekane soko setan. Ugo marang kasengsarane sukmo yen uwes bali marang kuwasaning Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang nastiti, marang. Sengkalane kahuripan. Supoyo yen siro bali ono ing ngarsaning Gusti, sukmo siro biso sempurno.6.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng dungo lan bohoso ngawi gaib, marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, supoyo bongoso Djowo, biso mangerteni marang kuwasane sedulor papat, lan biso tjedak marang Gusti. Wekasaning
opo wahe bakal sirno soko kahuripan siro.7.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang betjek, odjo nuruti angkoro murko, kang tekane soko setan. Awet kasengsaran kang teko kanggo kahuripaning siro. Kang bakal nyonggo, anak lan putu siro.8.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing
———————————–Sak uwise Gusti nyiptakake setan kang asmone
Bandjur Somoro Bumi ngetokake kuwasane nyiptakake bumi sentoso kanggo kahuripane djalmo, kang melu marang dalane Somoro Bumi ono ing bumi mulyo kene. Bandjor Gusti, nyiptakake djolomo kewan.7.Wedjangan kanggo mangerteni ma rang kuwasaning Gusti.
———————————————–Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine. Bandjor teko sabdhoning Gusti kang keri dewe. Nyiptakake kahuripan kanggone djolomo monongoso djowo.1.
sabdhoning Gusti, kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggo nulis sabdhoning Gusti, ono ing layang Djojobojo.8.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
——————————-( Djoborolo: 1 )Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kang wiwitan kang ngutos aku maringi warto marang bongoso Djowo.( Djoborolo: 2 )Supoyo siro bongoso Djowo, biso maringi pangerten marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso. Anangeng djalmo manungso kuwi ora tahu pertjoyo deneng Gusti kuwi, kang pareng urep lan matine kabeh djalmo, lan iki sabdhoning Gusti. .( Djoborolo: 3 )Djoborolo pareng dawoh: Gusti uwes maringi sabdho marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso liyane. Supoyo djalmo manungso kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti.( Djoborolo: 4 )Lan Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo ugo djalmo manungso liyane, kang nglalekake marang opo kang dadi peparingane Gusti. Lan Gusti pareng dawoh: siro kabeh bakal songgowang lan lali, marang asal – usol siro, ugo marang asmone Gusti kang moho sutji.( Djoborolo: 5 )Palang kang manggon ono ing ngarep lan mburine kahuripan siro bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. Yen siro kuwi ora mangerteni marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti.( Djoborolo: 6 )Amergo kuwi, uripheng bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmo lan ragane djalmo manungso. Lan pangomongan kang uwes diparengake Gusti marang djalmo manungso, bakal disuwon Gusti, bali ono ing ngarsane Gusti kang moho sentoso.( Djoborolo: 7 )Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang ngrungokake opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang mbok suwon Gusti bakal maringi, lan djalmo manungso bakal manot marang ngendikane siro, senadjan Gusti kuwi ora biso didelok nganggo mripate manungso, awet Gusti kuwi ora katon udjute. Nangeng yen siro pertjoyo, siro biso ndeleng pangutjapane.( Djoborolo: 8 )Gusti kang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso, kang wonten ing djagat meniko. Sedjatine Gusti arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso kang uwes sedoh. Lan semono ugo, olo betjikhe manungso uwes Gusti tules ono ing layang kang moho nyoto.( Djoborolo: 9 )Gusti pareng dawoh: Aku ngutos Djoborolo ora liyo, supoyo biso maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmoku Gusti, supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni pangelingan marang aku.( Djoborolo: 10 )Anangeng bongoso Djowo kuwi tansah mbantah, marang opo kang dadi peparingane Gusti. Nganti akhire bebayan kuwi teko, manggon ono ing kahuripane bongoso Djowo kanggo sak mbendinane. Awet bongoso Djowo uwes ora tahu maneh, nduweni pangelingan kanggo nggolekhi asal – usule, nganti sak ikine.( Djoborolo: 11 )Gusti pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang pareng sedantenipon dumateng kawulo. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nyalahake aku. Sedjatine siro dewe kang nggolekhi kasengsaran kuwi, sebab ora ngrungokake marang pangomonganku.( Djoborolo: 12 )Moho kuwoso Gusti, engkang nyempurnakake udjute Ingsoen kang pantjer, ugi kuwoso pareng sedulor papat kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Opo kuwi pantes mungguhing siro bongoso Djowo, nyembah aku Gusti nganggo bohosone wong liyo, sak untoro siro dewe mangerteni, deneng aku iki Gusti kang nggawe kahuripan, ugo kang nggawe patine siro.( Djoborolo: 13 )Duh Gusti engkang moho witjaksono. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno, bali marang udjute wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake Ingsoen ing dalu meniko, sirnakake bebayan kang tansah anggudo kawulo, slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan. Opo kuwi pantes kanggone siro bongoso Djowo, ora nyembah Gusti kang pareng sabdho kanggone siro. Lan sabdhoning Gusti kang uwes temuron kanggo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora bakal biso diowahi. Lan semono ugo ukumane Gusti kanggone bongoso Djowo.( Djoborolo: 14 )Gusti pareng dawoh: Yen siro ing bebayan bongoso Djowo, nenuwono siro kabeh marang aku, lan nyebuto asmoku: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono, kang ngabulake opo kang dadi pendjalukhe kawulo.( Djoborolo: 15 )Gusti kang moho sutji lan moho kuwoso, kang nggawe urep lan matine djalmo manungso. Amergo kuwi rungokake pangomongane Djoborolo kang dadi utusanku, kang pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo ing tembe mburine, siro kabeh ora keno murkaku, yen aku iki uwes misahake sukmo lan rogo siro.( Djoborolo: 16 )Moho kuwoso Gusti kang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Supoyo siro biso mangerteni marang kahuripan liyane kang ono ing djagat iki, kang ora biso didelok nganggo pikirane djalmo manungso, lan iki bakal dadi kasunyatan. Yen siro kuwi mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho sutji.( Djoborolo: 17 )Awet opo kang diutjapake Gusti, bakal dadi kasunyatan. Lan semono ugo, ora ono sidjiho djalmo manungso utowo djalmo setan kang biso ngalang – ngalangi kekarepane Gusti. Awet kuwi, sak durunge murkane Gusti kuwi teko, rungokake opo kang dadi wekasanku iki, marang siro kabeh bongoso Djowo.( Djoborolo: 18 )Anangeng amergo witjaksanaku kang gede, kang diparengake Gusti, marang aku. Aku iseh tansah maringi warto kang betjik marang siro bongoso Djowo, supoyo siro biso nduweni kahuripan kang sempurno, yen siro kuwi biso mangerteni marang Gusti.( Djoborolo: 19 )Lan pangomonganku iki, yen disampekake marang bongoso Djowo liyane kang durong mangerteni marang Gusti. Opo siro ora wedi, marang siksane Gusti kang bakal teko, yen siro kuwi naliko uripe tansah mbantah marang kuwasane Gusti.( Djoborolo: 20 )Gusti pareng dawoh: Ora ono sidjiho utjapan kang bener soko djalmo manungso opo wahe, kang ono ing djagat iki, ketjobo pangomongane Djoborolo kang tak utos pareng warto marang siro bongoso Djowo. Aku Gusti kang moho mreksani, kang sedjatine sabdhoku iki uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Nangeng bongoso Djowo kuwi nglalekake marang wedjanganku iki.( Djoborolo: 21 )Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, kang katon utowo kang ora katon bakal tundok marang aku. Moho kuwoso Gusti, kang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo kang moho sutji.( Djoborolo: 22 )Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes mangerteni marang kuwasaku, deneng Gusti ngutos aku supoyo biso maringi warto marang siro kabeh bongoso Djowo. Anangeng wekasane Gusti kang apek iki malah siro tinggalake, lan siro ugo lali marang aku.( Djoborolo: 23 )Tjubo dipiker kang tenanan, marang pangomonganku iki. Siro ditjiptakake Gusti, soko: Lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute siro kang moho sutji ing bumi mulyo iki. Awet siro djalmo manungso djowo kang wiwitan, kang teko ono ing djagat iki, kang nggowo kuwasane Gusti, kang 35 dino.(Djoborolo: 24 )Anangeng siro bongoso Djowo, ora tahu mangerteni marang peparingane Gusti. Kang uwes ditotho kanggone siro kabeh bongoso Djowo, naliko siro kuwi iseh mandjeng ono ing bumi sutji.( Djoborolo: 25 )Gusti pareng dawoh: Yen Gusti ndeleng kahuripane siro bongoso Djowo, kahuripane siro kabeh nggawe nelangsane Gusti. Sedjatine siro kuwi mangerteni, deneng Gusti kuwi kang maringi, sak kabehe marang kahuripan siro.( Mokoholo: 1 )Anangeng kabeh mahu, yen aku ndeleng. Uwes dadi pendjalukhe bongoso Djowo dewe, deneng kahuripane bongoso Djowo kuwi dadi kasurang – surang, awet ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti, ugo marang ngendikanku kang diutos Gusti. Gusti kang moho witjaksono, pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko, sangkeng bebayan kang tansah nggudo kawulo rino klawan wengi, sangkeng kuwoso pandjenengan.( Mokoholo: 2 )Gusti kang nyaksekake marang opo kang dadi kasengsarane kawulo bongoso Djowo, lan Gusti pareng sabdho: Roso kang manggon, ono ing atine siro bongoso Djowo, ora bakal biso ngapusi marang asal – usol siro, senadjan siro kuwi nglalekake asmone Gusti kang pareng kahuripan marang siro.( Mokoholo: 3 )Gusti pareng dawoh: Sedjatine ora ono pangomongan kang kasep kanggone bongoso Djowo, kang durong mangerteni marang Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: nyebuto asmoku Gusti kang pareng pangaksumo dumateng kawulo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmoku Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko kang manggon ono ing uripe. Awet bongoso sopo wahe kang ora ngrungokake opo kang dadi pangomonganku, bakal keno sabdhoku kang gede, kang ora ono enthekhe.( Mokoholo: 4 )Lan Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo yen uwes wantjine bali ono ing ngarsane Gusti, siro kabeh ora bakal biso ndjalok pangaksumo marang Gusti, ketjobo nerimo marang ukumaning Gusti, kang bakal nyengsarakake sukmane siro, mengkone.( Mokoholo: 5 )Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, lahir udho tanpo opo opo, ketjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat, kang utjol bebarengan soko dalan kang tjilek. Semono ugo kang dikarepake Gusti kang moho sutji, yen siro bali. Anangeng siro kuwi tansah, nggawe olo marang ukumaning Gusti kang uwes diparengake marang siro.( Mokoholo: 6 )Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, odjo pisan – pisan nglalekake marang utusanku, kang uwes nules sabdhoku ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Awet olo lan betjikhe siro kabeh, uwes katules ono ing layang kang moho nyoto yen siro kuwi ora mirengake pangomonganku. Lan siro kabeh bakal nemokake kasengsaran kang gede, ing bumi sentoso mengkone, ugo marang keturunane siro.( Mokoholo: 7 )Gusti pareng dawoh marang aku: siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang moho kuwoso, kang ngabulake opo wahe kang dadi pendjalukhe siro.( Mokoholo: 8 )Gusti pareng dawoh: Tresnane Gusti marang siro bongoso Djowo ora ono bedane, senadjan Gusti kuwi maringi pangomongan liyo marang djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohosone dewe – dewe.( Mokoholo: 9 )Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti, kang tuhu kuwi.( Mokoholo: 10 )Awet kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, luweh gede katimbang Gusti pareng kuwasane marang djalmo manungso. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, lan biso tjedak marang Gusti.( Mokoholo: 11 )Gusti kang moho kuwoso kang nyiptakake sak widjine kedadian kanggone djalmo manungso. Tjubo dipiker kang tenanan marang ngendikane Gusti iki, siro nduweni bohoso kang okeh, sak untoro djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora nduweni.( Mokoholo: 12 )Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro bongoso Djowo kang tak paringi kadegdayan, marang bohoso ngoko, bohoso kromo inggel, bohoso kromo madyo, bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.( Mokoholo: 13 )Gusti pareng dawoh: Gusti kang moho kuwoso pareng ukuman marang djalmo manungso, ugo djalmo setan kang ora mirengake marang dawuhe Gusti. Lan aku dewe, tansah maringi pangelingan marang siro bongoso Djowo. Anangeng siro kabeh malah nglalekake, marang agomo siro, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, lan siro malah tumindak kang olo marang bongoso siro dewe, ugo siro bakal mateni bongoso siro dewe, awet siro uwes ora tahu mangerteni maneh marang asal – usol siro.( Mokoholo: 14 )Pangelingan siro bongoso Djowo, kang uwes manggon ono ing sirahe siro, bakal disirnakake Gusti soko kahuripane siro. Awet Gusti kang ngutos aku pareng warto lan agomone bongoso Djowo, kanggone siro kabeh, malah siro tinggalake.( Mokoholo: 15 )Gusti kang moho mekso ukom, kang dadi kekarepane, lan djalmo manungso kang tumindak tjitro marang Gusti, kang ora mirengake marang wartoku iki. Bakal keno seksane Gusti kang gede.( Mokoholo: 16 )Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, mreksanono marang kuwasane Gusti, naliko siro manggon ing bumi sutji, umor pitong sasi. Amergo kuwasane Gusti siro dadi sempurno. Anangeng siro kabeh, ara tahu mangerteni marang kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, supoyo siro biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti.(Mokoholo: 17 )Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, ono ing tangane Gusti, kang moho kuwoso. Lan Gusti biso nyirnakake opo wahe kang dadi kekarepane. Anangeng amergo witjaksanane Gusti kang moho kuwoso, kang ngutos aku. Gusti iseh maringi kalonggaran marang siro bongoso Djowo, kanggo nyuwon pangaksumo. Supoyo ing tanggal 1 hosoro, bongoso Djowo biso nebusi duso marang Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho sutji, kang pareng pangaksumo dumateng kawulo, ugi Gusti kang moho sentoso, nebusi marang kesalahane bongoso Djowo, kang iseh durong mangerteni marang kuwasane Gusti. Kuwi sabdhoning Gusti kang disampekake, marang aku kanggone siro.( Mokoholo: 18 )Gusti pareng dawoh: Sedjatine siro bongoso Djowo, nduweni kuwoso kang gede, soko Gusti. Katimbang Gusti pareng marang manungso liyane kang ono ing djagat. Anangeng sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, siro bongoso bakal lali marang agomo kang tekane soko Gusti, lan siro bakal ngelekake opo kang dadi peparingane Gusti.( Mokoholo: 19 )Sedjatine Gusti arep maringi maneh, marang opo kang dadi pendjalukhe siro kabeh. Anangeng opo kang uwes diparengake Gusti, siro ora tahu mangerteni, ugo siro malah bali musuhi Gusti, kang moho kuwoso kang pareng sak kabehe marang siro.( Mokoholo: 20 )Lan siro bongoso Djowo, kang mahune dadi katresnane Gusti malah, nglalekake marang asmone Gusti. Lan pangelingan kang mahune teko kanggone siro bongoso Djowo, ugo isine layang Djojobojo, dadi sirno soko kuwasane Gusti, kanggo kahuripane siro bongoso Djowo, yen siro kuwi ora nggolekhi asal – usol siro.( Mokoholo: 21 )Sebab agomone bongoso Djowo kang asli, kang tekane soko Gusti, engkang welas asih lan moho witjaksono. Ora bakal biso digolekhi, ugo adate bongoso Djowo kang asli. Sebab siro bongoso, djowo, uwes ora tahu maneh ngrungokake marang sabdhoning Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kang wiwitan teko ono ing tanah djowo.( Mokoholo: 22 )Gusti pareng dawoh: Sak durunge Gusti nyiptakake siro, bongoso Djowo. Gusti uwes maringi opo wahe, kanggo kahuripan siro ing bumi mulyo. Supoyo sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono layang Djojobojo, biso siro gunakake sak mbendinane kanggo, nenuwon marang Gusti kang moho sutji.(Mokoholo: 23 )Semono ugo Gusti bakal maringi umor kang dowo, kanggone siro bongoso Djowo, yen siro kuwi gelem manot marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro kudu biso ngakoni deneng Gusti kuwi kang kuwoso ono ing djagat iki, lan kuwoso pareng opo wahe kanggone siro, ing bumi mulyo, ugo ing bumi sentoso.( Mokoholo: 24 )Lemah kang mahune gareng Gusti biso ngidjoake, tanpo mripate djalmo manungso kuwi mangerti sopo kang nggawe. Kabeh mahu amergo witjaksanane Gusti, kang uwes ditemuronake marang siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho witjaksono, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone bongoso Djowo.( Mokoholo: 25 )Gusti nyiptakake pasangan lanang lan wadon, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni keturunan, kang biso nerusake kapertjayane Gusti, kang diparengake marang siro, lan ngelingi soko end i tekane kanikmatan kuwi.( Hosoropolo: 1 )Gusti pareng dawoh marang aku: Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes diparingi Gusti, kadegdayan. Kanggo kaperluane siro kabeh sak mbendinane. Awet tanah djowo kang mahune gundol, Gusti, dadekake idjo, supoyo siro bongoso Djowo, biso krasan marang panggenan kang anyar iki.( Hosoropolo: 2 )Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo, bakal ninggalake agomo peparingane Gusti kang moho sutji. Lan Gusti pareng sabdho: siro bongoso Djowo bakal lungo adoh, kanggo nggolekhi asmone Gusti, siro dewe bakal ora nduweni katentreman, yen siro kuwi lali marang asmone Gusti, kang uwes temuron kanggone siro, ing tanah djowo.( Hosoropolo: 3 )Sebab sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ing layang Djojobojo, kanggone siro, malah siro tinggalake. Menyang montjo endi wahe siro lungo, lan iki sabdhoning Gusti: bongoso Djowo ora bakal nduweni katentreman, nganti wantjine bali ono ing ngarsane Gusti.( Hosoropolo: 4 )Amergo pangertene Gusti kuwi luweh duwor, katimbang pangertene, siro bongoso Djowo, kang diparingi Gusti. Budi, roso, pikiran, lan angen- angen, supoyo siro biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.( Hosoropolo: 5 )Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo kabeh kang ono ing djagat iki, bakal ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti. Awet sabdhoning Gusti kuwi uwes luweh disek teko.( Hosoropolo: 6 )Banyu kang mahune resek, bakal dadi reget, yen bongoso Djowo kuwi lali, marang wekasane Gusti. Ugo asmone Gusti kang manggon ono ing roso siro, bakal sirno, soko kahuripane bongoso Djowo. Semono ugo kasempurnane Gusti, kang papat, kang dititesake ing bumi sutji, bakal sirno soko kahuripane siro.(Hosoropolo: 7 )Gusti kang moho kuwoso, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi. Among pandjenengan Gusti, kawulo, pasrahaken gesang lan sedoh kawulo, sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan kagem sak lawase. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kanggone siro bongoso Djowo, kang iseh mangerteni marang kuwasane Gusti.( Hosoropolo: 8 )Gusti kang moho kuwoso, kang maringi ukom kanggone djalmo manungso, sak durunge djalmo manungso kuwi teko ing bumi sutji ne, ibu. Ugo pangomongan kang teko kanggone djalmo manungso kang ono ing djagat iki, uwes dadi sabdhoning Gusti.( Hosoropolo: 9 )Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakhaning Gusti kuwi tansah, nggolekhi barang kang tjeloko kanggone uripe. Sak untoro peparingane Gusti kang utomo, malah ditinggalake. Lan semono ugo, djalmo manungso wedi, marang utjapane djalmo manungso, katimbang utjapane Gusti. Semono ugo bongoso Djowo, bakal ora biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, opo kuwi pantes mungguhing siro.( Hosoropolo: 10 )Gusti pareng sabdho: Kabeh mahu bongoso Djowo, kang bakal nerimo, marang ukumane Gusti. Awet djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora tahu nerimo marang peparingane Gusti. Amergo kuwi teko sabdhoning Gusti: Sewu djalmo manungso, sidji kang nuruti dawuhe Gusti. Sebab djalmo manungso kuwi lali, deneng setan kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, manggon ono ing ragane, djalmo manungso.( Hosoropolo: 11 )Gusti kang moho kuwoso, nyiptakake rino klawan wengi, ugo Gusti, kang moho kuwoso pareng pangaksumo. Supoyo siro bongoso Djowo, ing wayah mbengi biso tjedak marang Gusti, lan nenuwon opo kang dadi kaperluane siro. Lan Gusti pareng sabdho: kahuripane bongoso Djowo kang mahune padang, bakal tak dadekake peteng kanggo sak lawase, yen bongoso Djowo kuwi nenuwon marang aku, nganggo bohosone djalmo manungso liyo.( Hosoropolo: 12 )Gusti pareng dawoh: Kapinteran kang uwes diparengake Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo, malah siro tinggalake. Lan siro dewe malah bali musuhi asmone Gusti. Anangeng aku, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang diutos Gusti, ndjogo, budi, roso, lan kahuripane siro rino klawan wengi. Bakal nulesake opo kang dadi tumindakhe siro ing bumi mulyo iki.( Hosoropolo: 13 )Gusti pareng dawoh: Aku iki Gusti kang moho kuwoso, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kang melu dalane Gusti, yen ing bebayan, biso nyebot asmone Gusti. Lan bebayan opo wahe, bakal disirnakake Gusti, soko kahuripan siro. Amergo Gusti kuwi, kang moho mreksani, kahuripane djalmo manungso, ugo kahuripane djalmo setan.( Hodjorolo: 1 )Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongoso Djowo, lan djalmo manungso, kang ono ing djagat iki. Tumindakho kang betjek marang sak podho – podhoning urep, ugo tumindakho kang djudjor marang Gusti, nganggo roso kang ono ing rogo siro. Semono ugo Gusti, bakal maringi balesan, marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene, ugo ing bumi sentoso mengkone.( Hodjorolo: 2 )Gusti kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning Gusti kuwi, ora ono kang biso ngalang ngalangi, semono ugo kekarepane Gusti.( Hodjorolo: 3 )Gusti kang moho kuwoso, kang ndjogo langet sarto bumi. Semono ugo, Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji, bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.( Hodjorolo: 4 )Gusti kang pareng balesan marang bongoso Djowo kang ora melu, marang dalane Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, turutono opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng yen siro kuwi ora pertjoyo, kasengsarane urep siro, bakal teko.( Hodjorolo: 5 )Gusti uwes maringi sabdho marang aku, kang tak tules ono ing layang Djojobojo. Bongoso djowo kabeh, kang nglalekake Gusti, uripe bakal kurang sandang lan pangan. Ugo lemah kang mahune idjo, bakal tak garengake koyo mahune, nganti akhire siro kabeh ora nduweni katentreman.( Hodjorolo: 6 )Gusti pareng dawoh: Kedjawen dituronake ing tanah djowo, soko kuwasane Gusti kang moho witjaksono. Supoyo bongoso Djowo kuwi, biso nduweni kahuripan kang sempurno, ing bumi mulyo kene lan mirengake opo wahe kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro biso ngrasakake kahuripan, yen siro kuwi ing bebayan.( Hodjorolo: 7 )Gusti kang ndjundjong dradjat kahuripanipon kawulo. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti marang bongoso Djowo kabeh, kang iseh mangerteni rnarang opo kang dadi kekarepane Gusti. Semono ugo, Gusti bakal ndjundjong dradjat kasengsarane uripe bongoso Djowo, yen bongoso Djowo kuwi mangerti, ukume Gusti.( Hodjorolo: 8 )Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng pepadange kahuripan. Supoyo dalan pikiran siro kang peteng, biso dadi padang. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.( Hodjorolo: 9 )Siro bongoso Djowo, arep nyuwon opo maneh marang Gusti, sebab kadegdayan kabeh uwes ono ing ragane siro. Lemah kang mahune gareng biso siro telesake, ugo lemah kang teles biso siro garengake, yen siro kuwi pertjoyo marang kuwasane Gusti. Sebab kahuripane bongoso Djowo kang ora pertjoyo marang Gusti, bakal, nemokake kasengsaran kang gede, ing tembe mburine.( Hodjorolo: 10 )Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo, yo kuwi bongoso kang wiwitan, kang dadi tjiptakane Gusti, kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuwasane Gusti, sak durunge ono djalmo manungso. Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ing layang Djojobojo: Siro bongoso Djowo, yen bumi mulyo iki uwes kebak, karo djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti. Siro bongoso Djowo, bakal lali marang agomo peparingane Gusti, Ugo marang isine layang Djojobojo.( Hodjorolo: 11 )Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang nyoto, marang tumindakhe bongoso Djowo kang ora nerimo marang peparingane Gusti kang moho sutji. Bandjor Gusti pareng sabdho: Yen tanah djowo katekan djalmo manungso liyo kang dadi tjiptakane Gusti. Agomo Kedjawen lan sak isine layang Djojobojo, kang ditules: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggone leluhure bongoso Djowo, bakal tak sirnakake deneng kuwasane Gusti, kang moho sutji.( Hodjorolo:12 )Lan bongoso Djowo, ora bakal biso maneh mangerteni, marang dununge agomone bongoso Djowo, kang tekane soko Gusti. Bandjor goro – goro kuwi teko, lan ndadegake kahuripane bongoso Djowo, lali marang asal – asule, lan ninggalake marang wekasane Gusti, kang moho sutji, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo kanggone bongoso Djowo.( Hodjorolo: 13 )Gusti pareng dawoh: Bongoso djowo kang mahune diparingi kadegdayan marang Gusti, malah ditinggalake. Nganti akhire sabdhoning Gusti kuwi teko, ngrusak kahuripane bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo sopo wahe, kang ora mirengake opo kang dadi, kekarepane Gusti, ugo ninggalake marang wekasane Gusti, bakal keno ukumane Gusti kang gede. Semono ugo siro kabeh ora bakal biso nyuwon pangaksumo, kedjobo nerimo marang ukumane Gusti, kang pareng sekso marang bongoso Djowo, kang uwes katules, ono ing layang Djojobojo.( 1 )Wedjangan marang sabdhoning Gusti,
———————————————————Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone
djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan: 8. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:1. Geteh puteh. artine: [ welas asih ]
4. Geteh abang. artine: [kang nglawan bebayan]Bandjor sak teruse, Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi, kang udjute koyo mengkene:1. Djoborolo. manggon ono ing [ kulite djabang bayi ]
Hodjorolo. manggon ono ing [ daginge djabang bayi ]Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute koyo mengkene:1. Budi. ing
4. Kahuripan. ing ndjerone kahuripan ono, [ Ingsoen.]Jo Ingsoen sedjatine manungso, kang ditjiptakake Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnane Gusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumi mulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gusti kanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji. Utjol soko dalan kang tjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: Duh Gusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro, djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki. Awet kahuripan siro ing bumi mulyo kene ora idjen ketjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulor papat kang asmone, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos Gusti pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lan minggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumi, kang ndadegake, kahuripane siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi mulyo iki.( 1 )
——————————————————Ingsoen nglebor dusane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat: Djoborolo, Mokoholo,
pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kang pantjer, kang tinitah Gusti. Dungo: Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabeh kesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasane Gusti, ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.( 5 )
———————————————-Gusti kang moho kuwoso, kang ngawenake sukmane Ingsoen, karo ragane Ingsoen, lan pengulune poro Midodari. Bandjor disaksekake, sedulor Ingsoen kang papat, kang asmone: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, lan Hodjorolo, kang mangku roso, ugo kang pareng tjahyo kahuripane Ingsoen. Bandjor Gusti maringi kuwasane, marang sedulor Ingsoen kang papat kang diutos Gusti, ndjogo, kahuripane Ingsoen ing bumi mulyo kene, supoyo Ingsoen biso nduweni kahuripan kang sempurno:1. Djoborolo. kang maringi pangomongan marang Ingsoen.
4. Hodjorolo. kang maringi wisikhan marang Ingsoen.Bandjor Ingsoen nebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwi kasempurnan kang ono ing kuwasane Ingsoen kang sidji: Joho Gosoto. Joho Djoborolo. Joho Mokoholo. Joho Hosoropolo. Joho Hodjorolo. Joho Hongosono.
Kang nerusake pangomongan marang Gusti, deneng sukmane Ingsoen disuwon Gusti bali.( 9 )
Jo Gusti kang moho sentoso.( diwotjo kapeng 33.)Bandjor sakteruse, motjo dungo kanggo nyuwon pandjang umor marang Gusti kang moho witjaksono, supoyo opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, biso kaleksanan, amergo welas asihe Gusti.Wojo dothogoboso.
Wojo bosoto.( diwotjo kapeng 100.)( 2 )
—————————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi Gusti engkang moho kuwoso, pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso.Sirno bebayan soko raganing. ****** (sebuten djenenge.)Ugo sirno kesalahaning. ****** (sebuten djenenge.)
——————————————————-Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo manungso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng ukuman, lan pangaksumo, dumateng djalmo manungso engkang mboten mirengake menopo sabdhonipon pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, bileh ing dinten hosoro sak muniko, kito sedoyo saget sesarengan mudji asmonipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, bileh pandjenengan tansah maringi wiludjeng, ugi keslametan, kagem kito sedoyo, ngantos sak meniko. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, ugi pandjenengan kang moho mreksani, dumateng kaperluan kito sedoyo, ing dinten sak meniko. Pandjenengan djagi kawulo sedoyo Gusti, supados kito sedoyo saget mlampah slamet, sangkeng kuwoso pandjenengan: Nuwon.( 4 )
—————————————–Ingsoen kang nyaksekake marang asal – usule Ingsoen kang moho sutji. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing
Ingsoen. Ugo siro kabeh kang mangku, tjahyo kahuripane Ingsoen kang moho sutji kanggo sak mbendinane. Turutono marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, supoyo tjahyo kahuripane Ingsoen, biso bali sempurno, marang udjute Ingsoen kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, pareng kasempurnan marang udjute Ingsoen, ugi marang udjute sedulor papat kang momong Ingsoen. Slametake Ingsoen sangkeng bebayan menopo kemawon, supados Ingsoen saget mlampah slamet, mboten wonten alangan setunggal menopo, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo.( 4 )
——————————-Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan, engkang moho pangaksumo. Gusti dalem nyuwon pangaksumo pandjenengan, bileh dalem kagungan kalepatan. Slametaken dalem, sangkeng bebayan setan, supados dalem saget mlampah sahe sangkeng dalan pandjenengan. Paringono keslametan dumateng bopo lan ibu kawulo. Ugi paringono keslametan dumateng sederek, kawulo. Ugi dumateng kawulo engkang kagungan kalepatan. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho mulyo, engkang pareng kanugrahan dumateng kawulo.( 5 )
manungso. Watjanen dungo iki sak okehe, ono ing panggenan kang sepi: Gustikang moho kuwoso, kang pareng kamulyan ono ing mripate Ingsoen.( 2 )
——————————————————–Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kapengen nduweni, katentreman kanggone kahuripane siro. Ugo siro pengendi djogo sedulor papat kang asmone. Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi. Watjanen dungo iki ono ing mburi palawangan ngarep omah, ing wayah djam rolas mbengi: Gusti engkang welas asih, kang moho kuwoso pareng
wengi.( diwotjo kapeng 7.)( 1 )
———————————————————Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen siro nduweni panyuwon marang Gusti. Opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi, lan mirengake opo kang dadi panyuwune siro. Angger siro kuwi pertjoyo marang Gusti kang moho sutji, ugo kang moho witjaksono. Lan siro bakal diparingi umor kang
kang moho sutji, ugi pandjenengan Gusti, kang mbalekake menopo kang Ingsoen suwon.( 1 )
—————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso wonten ing djagat meniko. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Ing dinten sak meniko, kawulo nyaksekake dumateng udjuting rogo kang sampon pandjenengan pisahake deneng sukmo, bali sempurno marang kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Sedulor papat engkang manggen, wonten ing ngadjeng, ugi engkang manggen wonten ing wingkeng. Sarto engkang wonten, kiwo lan tengenipon rogo kang sampon kapisah deneng sukmo, bali sempurno ngiringi udjuting sukmo, wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Gusti engkang moho pangaksumo. Kawulo nyuwon, pangaksumo dumateng pandjenengan, ing dinten sak meniko. Kagem sukmo kang moho sutji kang kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Pandjenengan paringi pangaksumo, ugi panggenan engkang sahe wonten ngarso pandjenengan. Paringono katentreman dumateng keluarginipon engkang dipon tinggalaken, engkang sak meniko taseh gesang. Supados piyambakipon meniko, saget mirengaken, menopo engkang dados panyuwon pandjenengan. Gusti engkang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo. Among pandjenengan panutanipon kawulo, kang mekso ukom kagem djalmo manungso, kondor wonten ing kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon: Nuwon.Wedjangan marang sabdhoning Gusti mahos dungo.
welas asih lan moho pangaksumo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ing dinten sak muniko, pandjenengan saget mreksani lan nyaksekaken, menopo engkang dados kaperluan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ngantos sak muniko, pandjenengan tansah maringi redjeki. Lan keslametan dumateng kawulo sedoyo, ngantos sak muniko. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo sedoyo, engkang wonten ing mriki. Supados bebayan engkang tansah anggudo kawulo, rino klawan wengi, sageto sirno sangkeng kuwoso pandjenengan, kagem sak lawasipon. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, wonten ing djagat muniko. Sembah nuwon sanget, kawulo atoraken dumateng pandjenengan ing dinten sak muniko. Pandjenengan tebehaken sedoyo bebayan, engkang katon ugi bebayan, engkang mboten katingal. Engkang tansah ndamel susahipon kahuripan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang pandjenengan utos ndjagi kahuripan kito sedoyo, wonten ing bumi mulyo muniko. Sembah nuwon kawulo atoraken dumateng pandjenengan, Gusti. Moho kuwoso kawulo atoraken dumateng pandjenengan: Nuwon.Wedjangan dungo kanggoning Ingsoen, kang uwes sedoh.
———————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Gusti engkang welas lan moho sentoso. Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan, ugi dumateng Ingsoen engkang taseh kagungan kalepatan dumateng pandjenengan. Ingsoen engkang tansah nglalekaken dumateng asal lan usolipon Ingsoen, ugi dumateng kadegdajanipon Ingsoen engkang sampon pandjenengan parengaken. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono wonten ing djagat meniko. Ingsoen nyuwon pangaksumo pandjenengan, kagem nebusi sengkalane Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing bumi sentosanipon pandjenengan, supados sukmanipon Ingsoen meniko saget angsal panggenan engkang sahe ing ngarso pandjenengan. Ugi dumateng keluarginipon engkang taseh gesang mboten nandang kasengsaran amergi dusanipon Ingsoen. Ingsoen engkang tansah mbantah menopo engkang dados ngendikan pandjenengan, ugo dumateng sedulor Ingsoen engkang sekawan, engkang pandjenengan utos ndjagi Ingsoen wonten ing bumi mulyo wahunipon.
njokomongpotho rosogokodhonohoto. Gusti engkang moho kuwoso, jo Gusti engkang perlu disembah rino lan wengi. Pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen engkang sampon sedoh, supados mboten dados susahipon keturunane Ingsoen engkang sak meniko taseh gesang. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, ugi sirno kesalahanipon Ingsoen, dumateng pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo. 3x.Ingsoen sempurnakaken udjute Ingsoen kang moho sutji, kondor sempurno wonten ing ngarsonipon pandjenengan, sentoso kagem sak lawase, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, sembah nuwon sanget Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan, engkang kuwoso pareng pangaksumo ugi ukuman dumateng djalmo manungso, engkang mboten mirengake menopo engkang dados ngendikan nipon pandjenengan, amergi djalmo manungso meniko kesupen dumateng pandjenengan. Bileh pandjenengan meniko engkang kuwoso, wonten ing djagat meniko, ugi engkang kuwoso pareng pangaksumo sarto ukuman, dumateng djalmo manungso engkang mboten, mirengake menopo dawohipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan. Ing dinten sak muniko: Nuwon.Wedjangan marang sabdhoning Gusti,
———————————————–Niat Ingsoen ados kramas, kanggo ngresikhi ragane Ingsoen soko, bebayan setan. Kang tansah nggudo kahuripane Ingsoen rino klawan wengi. Sirno bebayan kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirno sengkalane Ingsoen. Kang tansah nutupi tjahyoning Ingsoen kang moho sutji. Slamet marang kahuripane Ingsoen, soko kuwasane Gusti, kang mbalekake sengkolone rogo.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen.
————————————————-Niat Ingsoen poso kanggo ngresikhi isine rogo, amergo sengkalane Ingsoen kang tekane soko gudane setan. Slamet marang lakune posone Ingsoen, ugo slamet marang sak isine ragane Ingsoen. Soko kuwasane Gusti, kang moho waspodo.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo.
————————————-Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ing dinten sak muniko. Bileh udjuting djabang bayi, engkang taseh manggen wonten ing bumi sutjinipon ibu muniko. Sampon sempurno, amergi kuwoso pandjenengan. Sirno bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon bopo lan ibuning djabang bayi. Ugi dumateng djabang bayi engkang taseh
Sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, kagem sak lawase.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo.
sempurno manduwor, kang nembusi awang-awange Gusti, kang moho sutji, ugo kang moho sentoso. Nyuwon pangestu slamet Gusti, nyuwon sentoso slamet dumateng pandjenengan. Ugi dumateng raganipon. ****** (disebut djenenge kang diadusi.) kagem sak lawase sangkeng kuwoso pandjenengan.( 1 )
Wedjangan mahos dungo kanggo nyuwon keslametan,
————————————————-Poro bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang dipon sebot
ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi dusanipon kawulo bongoso Djowo.
dumateng pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang pareng hokosoro
Nyaksekake lelampahing Ingsoen. Ugi Gusti engkang
————————————————Gusti engkang moho kuwoso, mreksani kedadian
Soko kuwasaning Gusti, siro bali.3x.( 4 )
Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso mbalekake
menopo engkang dados panyuwon Ingsoen.( 5 )
Gusti engkang moho sentoso, ugi Gusti engkang mboten katingal udjutipon.( 7 )
——————————————————–Gusti engkang moho pangaksumo.3x Engkang kuwoso pareng kasempurnan, marang udjuting Ingsoen, kang moho sutji.Gusti engkang moho mreksani.3x Ingsoen nglebur marang kesalahaning Ingsoen. Ugo marang dusaning Ingsoen, kang tansah anggawe sengsaraning kahuripaning Ingsoen, rino klawan wengi. Gusti engkang moho pangaksumo. Pandjenengan sirnakake bebayan kahuripanipon Ingsoen. Supados kahuripan Ingsoen meniko, saget sempurno. Amergi kuwasanipon pandjenengan, kagem sak lawase.Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono.3xPandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko. Supados kawulo saget mlampah slamet, wonten ing dalanipon pandjenengan, kagem sak lawasipon. Duh, Gusti, engkang moho kuwoso. Among dumateng pandjenengan, kawulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo. Sangkeng gudanipon setan engkang tjeloko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng kasempurnan dumateng kahuripanipon Ingsoen, wonten ing bumi mulyo meniko, ugi ing bumi sentoso mangkenipon.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggoning Ingsoen.
—————————————————-Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo. Sirnakake bebayan, kang ono ing raganing Ingsoen. Ugo sirnakake kabeh kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan Gusti, ugi slamet dumateng kahananipon Ingsoen, engkang sedjati, kagem sak lawase.7x.Jo Gusti kang moho sutji.
Jo Gusti kang moho sentoso. 33x.
Dungo keslametane Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo,
——————————–< Djoborolo: 1 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. < Djoborolo: 2 > Among Gusti, engkang kuwoso nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. < Djoborolo: 3 > Supoyo bongoso Djowo biso maringi pangerten, marang bongoso Djowo, kang ono ing djagat iki. Lan nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso, nganggo bohoso ngawi. < Djoborolo: 4 > Gusti uwes maringi sumpah, marang bongoso Djowo. Sarto djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso biso mangerteni marang kuwasane Gusti. < Djoborolo: 5 > Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo, sarto djalmo manungso liyane kang nglalekake marang peparingane Gusti. < Djoborolo: 6 > Tali kahuripane bongoso Djowo, kang manggon ono ing ngarep lan mburine bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. < Djoborolo: 7 > Amergo kuwi uripeng bongoso Djowo, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake tjeloko kang gede. Lan bohoso djowo kang dadi peparingane Gusti, bakal disuwon Gusti, bali. < Djoborolo: 8 > Bongoso djowo kang ngrungokake, opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang disuwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang ora katon udjute. Anangeng yen bongoso Djowo pertjoyo marang Gusti, bakal ndeleng pangutjapane. < Djoborolo: 9 > Gusti engkang pareng pangaksumo, dumateng djalmo manungso. Lan Gusti sedjatine arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso, kang uwes sedoh. < Djoborolo: 10 > Gusti ngutos Djoborolo, kanggo maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmone, Gusti kang moho kuwoso. < Mokoholo: 11 > Bongoso djowo kang mbantah marang peparingane Gusti, bakal ora biso nemokake asal – usule kang sedjati. Yen bongoso Djowo ora mangerteni marang asmone Gusti.< Mokoholo: 12 > Wekasan kang uwes tak omongake marang Djoborolo, kang nules ukume bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo biso melu marang dalane Gusti. Lan nyebut: moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kahuripan kawulo. < Mokoholo: 13 > Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo: 14 > Gusti engkang moho kuwoso.
pandjenengan. Slametake kawulo ing dalu meniko, sirnakake bebayan engkang tansah anggudo kawulo. Slamet sangkeng kuwoso pandjenengan. < Mokoholo: 15 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Kawulo nyebot asmonipon pandjenengan, engkang tansah ngabulake. Menopo engkang dados panyuwon kawulo. < Mokoholo: 16 > Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso. Pareng gesang lan sedohnipon kawulo. Kawulo sumpah dumateng Djoborolo, engkang dados utusanipon pandjenengan, engkang pareng warto dumateng bongoso Djowo. < Mokoholo: 17 > Moho kuwoso Gusti, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, maringi kahuripan dumateng kawulo. < Mokoholo: 18 > Gusti engkang moho kuwoso. Sampon pandjenengan wedalaken sikso pandjenengan, dumateng kawulo bongoso Djowo. Kawulo engkang tansah kagungan pangelingan dumateng sumpahipon, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, sampon pandjenengan tilar kahuripan kawulo. < Mokoholo: 19 > Gusti engkang pareng witjaksono, engkang tansah maringi warto engkang sahe, dumateng kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo: 20 > Gusti engkang kagungan witjaksono, engkang ageng. Engkang pandjenengan parengaken dumateng kawulo bongoso Djowo, engkang mangertos dumateng kuwasanipon pandjenengan. < Hosoropolo: 21 > pangomongan engkang dipon parengaken Gusti, dumateng bongoso Djowo, engkang dereng mangertos dumateng kuwasanipon Gusti. Bongoso djowo engkang tansah mbantah dumateng kuwasanipon Gusti, bakal keno siksane Gusti.< Hosoropolo: 22 > Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. < Hosoropolo: 23 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. < Hosoropolo: 24 > Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. < Hosoropolo: 25 > Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute bongoso Djowo, kang moho sutji, ono ing bumi mulyo. Awet bongoso Djowo, bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. < Hosoropolo: 26 > Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. < Hosoropolo: 27 > Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. < Hosoropolo: 28 > Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso, lan moho witjaksono. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi, sangkeng bebayan setan engkang tjeloko. < Hosoropolo: 29 > Gusti engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. < Hosoropolo: 30> Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe olo marang ukumane Gusti.< Hodjorolo: 31 > Wojo Dothogoboso, Wojo Djoborolo, Wojo Mokoholo, Wojo Hosoropolo, Wojo Hodjorolo. Odjo nglalekake marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. < Hodjorolo: 32 > Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. < Hodjorolo: 33 > Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. < Hodjorolo: 34 > Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. < Hodjorolo: 35 > Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. < Hodjorolo: 36 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. < Hodjorolo: .37 > Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. < Hodjorolo: 38 > Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. < Hodjorolo: 39 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. < Hodjorolo: 40 > Gusti engkang
Djowo mboten nandang kasengsaran, amergi dusanipon leluhure kawulo bongoso Djowo.
———————————————-Djoborolo: 1. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono pangaksumone. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kawulo.
weblog Oleh: BOCAH ANGON | Maret 10, 2010 Aji Paweling
lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu, tirtanirwala,
pangruwating diyu lan sapanunggalanipun. Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat. Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun , sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina, ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu, boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging piwulan agami. Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau. Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil. Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam. Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana. Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam. Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling darajadipun. Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil. Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata. Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. Sangsaya dangu sangsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosing para Wali, anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung. Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar. Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng oncat medal saking salebeting latu murub, nilar nagari Demak. Kanjeng Sultan Bintara tuwin
inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang. Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi taksih sami madeg paguron nglestantunaken pencaring kawruh pasamaden, nanging mawi sislintru tinutupan wuwulang sarengating agami Islam, murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika : Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
lajeng wonten wanrni kalih, inggih punika : 1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. 2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika : 1. Setya tuhu utawi temen lan jujur. 2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh. 3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya. 4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani
tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman. Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi. Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten : Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (
kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene ing wiridan satariyah, panebut wau mungel : hailah – haillolah, nanging tanpa angereh lampahing napas). Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing
kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara
NGLAKONI PASA LAN SESIRIK,AMRIH NGREMBAKANEURIP BEBARENGAN ING MASYARAKATNAWALA PRAPASKAH25/26 FEBRUARI 2006Para Ibu/Bapak, para sedulur lan putra-putra kabeh kang kinasih ing Sang Kristus,1. Kerep ana sedulur sing mundut priksa marang aku mengkene, “Rama, wekdal punika kathah papan-papan pangibadah enggal. Upacara-upacara agami ugi ketingal saya grengseng. Nanging kenging punapa kawontenaning masyarakat kok ketingalipun mboten saya tata lan tentrem? Malah raosipun ingkang kelampah inggih kosok wangsulipun”. Pitakonane cetha, ning wangsulane ora gampang. Salah sawijining wangsulan sing tak aturke biasane mengkene : akeh sing wis rumangsa cukup nindakake aturan-aturan upacara lan agama sacara lahir. Ning tanggung jawab kanggo mujudake pengandel sacara nyata ing tengah-tengahing urip sajroning masyarakat, ora ngono bae bisa ditindakake.2. Besok dina Rebo, iku dina Rebo Awu. Bebarengan karo Pasamuwan Suci saindhenging jagat aku-panjenengan kabeh miwiti mangsa Prapaskah, mangsa pasa lan sesirik. Panjenengan kabeh priksa, pasa lan sesirik bisa mung mandheg ing tumindak lahir, pokoke netepi aturan-aturan; nanging uga bisa dadi wujud jeroning pangandel kang urip. Perangane Injil kang diwaosake mau (Mrk 2:18) bisa aweh keterangan. Kanggone murid-murid Dalem Gusti Yesus, laku pasa dadi srana kanggo mesu dhiri. Pepinginan-pepinginaning urip ora dituruti, kanggo nuduhake bilih manungsa ora kena dikuwasani utawa dadi baturing pepinginan-pepinginan. Kosokbaline, manungsa kudune nguwasani pepinginan-pepinginan mau. Srana laku pasa kang bener, manungsa dadi sangsaya mateng lan diwasa pangendale, sangsaya merdika lan cerak karo Gusti. Wohe, ati lan urip kang bungah. Beda yen dibandingake karo wong-wong Farisi. Laku pasa dadi srana kanggo ngegung-gungake diri pribadi. Kanthi mengkono sedulur-sedulur mau dadi ora merdika, malah dikuwasani lan dadi batur pepinginan-pepinginane dhewe. Wohe iya urip kumalungkung lan drengki.Para Ibu/Bapak, para sedulur lan putra-putra kabeh kang kinasih ing Sang Kristus,3. Aku lan panjenengan kabeh kepingin
lan sapiturute. Nanging intining pasa lan sesirik iku laku pamartobat, ngenerake urip tumuju marang Gusti lan ngambah margi-margi Dalem. Muga-muga mangsa Prapaskah iki dadia mangsa kang kebak berkah. Uga dadi kesempatan kanggo nyantosakake pengandel, mbangun diri supaya dadi pribadi kang sangsaya mateng, diwasa, caket karo Gusti lan murakabi mungguhing urip bebarengan ing tengah-tengahing masyarakat. Kagem panjenengan sing ngasta ing pemerintahan, mangsa Prapaskah dadia kesempatan kanggo ngandelake lan mujudake keyakinan, bilih dadi punggawaning praja iku intine nyambut gawe kanggo kepentingane wong akeh, ngabdi masyarakat amrih tata-tentrem, karta lan raharjane. Kaya kang kesebut ing Pancasila, yaiku
kanggo nyadari lan nindakake dagang kang jujur, tulus lan ora apus-apus. Sing dioyak ora mung bathine dewe, nanging bisaa kabeh entuk bagiane dewe-dewe kang adil. Kejaba iku, aku lan panjenengan kabeh iku dadi bagianing masyarakat, kang werna-werna kahanan lan watake. Urip bebarengan ing tengah-tengahing masyarakat bakal tentrem lan rahayu yen aku lan panjenengan bisa urun-urun ngrembakakake semangat paseduluran kang sejati, pada urmat-kinurmatan lan pada dene bisa dipercaya.4. Kejaba ditanggapi sacara pribadi, mangsa Prapaskah iki uga perlu ditanggapi bebarengan, ing tengah-tengahing brayat, komunitas wihara, lingkungan, wilayah, stasi utawa paroki. Kanthi mengkono brayat, komunitas wihara, lingkungan, wilayah, stasi utawa paroki bisa ngrembaka dadi sing disebut minoritas kreatif – tegese kelompok cilik kang uripe dilandhesi habitus anyar (upamane cara mikir, tumindak, rasa pangrasa anyar) kang kabangun adhedhasar Injil (Ardas KAS al. 2). Yen mengkono, kaya kang sinerat dening Santo Paulus, brayat lan komunitas kita bisa dadi “layang kang sinerat ing Sang Kristus…tinulis nganggo Rohing Allah asipat gesang” (2 Kor 3:3). Utawa, kayadene watu kang diuncalake ana ing banyu nyebabake gelombang-gelombang cilik kang saya suwe saya amba, semono uga brayat lan komunitas kita bisaa nyebarake “kang adil lan bener … asrih tresna lan kawelasan” (Hos 2:18).Para Ibu/Bapak, para sedulur lan putra-putra kabeh kang kinasih ing Gusti,5. Kanggo mungkasi nawala iki, aku ngaturi panjenengan kabeh sabisa-bisa ngrawuhi pertemuan-pertemuan ing lingkungan utawa kelompok-kelompok liya, kanggo nggrengsengake mangsa Prapaskah iki. Muga-muga kanthi mengkono paseduluran ing lingkungan lan kelompok-kelompok mau keteguhake. Panjenengan sing merga kahanan ora bisa ngrawuhi pertemuan-pertemuan mau, bisaa mijekake wektu mirunggan ndadekake mangsa Prapaskah iki kebak berkah. Arah Dasar Keuskupan Agung Semarang 2006-2010 kang nembe bae diresmekake, - lan Nota Pastoral kang katulis kanggo nerangake Ardas mau - bisaa dadi cekelan kanggo
nuwun marang panjenengan kabeh, kang kanthi cara beda-beda lan werna-werna ngrembakakake Pasamuwan Suci ing Keuskupan Agung Semarang. Muga-muga berkat Dalem Gusti tansah luber-luber kagem panjenengan, brayat panjenengan lan komunitas panjenengan, lan muga-muga Gusti kersaa neguhake pakaryan lan pangabdi kita kabeh. Berkah Dalem!Semarang, Februari 2006+ I. SuharyoUskup Keuskupan Agung Semarang
supaya aja nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang
» Unduh TouchPal Emoji Keyboard (gratis)
koe yo begadang? mengko loro meneh lho
February 18, 2010 at 7:52 am hmmmm dek ya… kayakna kenal nie yg nulis.hehehehehe…
pulungguno pulungsri, sun tabukake petiku siwisi, gemebyar-gebyar
Tembang Tembang iku klebu golongan basa kang pinathok, kaiket ing wewaton warna-warna, yaiku :- cacahing gatra saben sapadane- guru wilangan yaiku cacahing wanda saben segatra- guru lagu (dhong-dhing) yaiku tibaning swara ing saben pungkasaning gatraTembang jawa iku lumrahe kapilah pilah dadi 3 golongan, yaiku :- tembang Macapat- tembang Tengahan- tembang GedheA. Tembang MacapatTembang macapat (tembang cilik) yaiku tembang kang nganggo wewaton (guru)
dhing ing saben pungkasaning gatraUlen-unen ing tembang iku diarani cakepan.Cacahe tembang Macapat ana 11 iji :a. Gambuh : 7u, 10u, 12i, 8u, 8o (5
Tembang TengahanTembang tengahan iku satemene uga tembang macapat nanging uwis ora populer, wis arang-arang kesrambah, uga nganggo ngelingi :1. Guru Wilangan : cacahing wanda saben segatrane2. Guru Lagu : dhong-dhing ing saben pungkasaning gatraBuku kang isi crita nganggo tembang tengahan iku arane kidung, umpamane : Kidung Sundhayana, Kidung Ranggalawe lsp.Dene kang klebu ewoning tembang tengahan iku :- Balabak- Wirangrong- Jurudemung- GirisaTuladha :1. Jurudemung (7 gatra) : 8a, 8u, 8u, 8a, 8u, 8a, 8u Niajeng mring gandhok wetan wus panggih lan rara Mendutalon wijile kang wuwus“Heh Mendut pamitaniraadhedhasar adol
sukmaingkang padha marang sirawineruhken becik alaanygah karepanirakang marang panggawe alakang tumiba siya-siyayaiku paring Yang Suksma (PB IV – Wulangreh)C. Tembang GedheTembang gedhe ing jaman saiki iku satemene niru tembang gedhe kuna kang aran kakawin, yaiku kang kaiket ing wewaton.1. Guru Wilangan2. Guru Lagu : abot enthenging swara utawa dawa cendhaking wandaRehning ing jaman saiki umume wis padha ora ngreti marang abot enthenging swara apa sen dawa cendhaking swara, pandhapuking tembang gedhe bung nganggo wewaton :- cacahing wanda ing dalem segatra kang diarani laku, lan cacahing wanda saben gatra padha bae.Ing jaman saiki tembang gedhe iku bung kanggo mbukani gending. Cacahing tembang gedhe luwih akeh tinimbang tembang macapat lan tembang tengahan.Tuladha :Petikan saka layang Sendhon Langen Swara anggitan dalem Mangkunegara IV.1. Citramengeng, laku 12 bali kaping 4, kapedhot 6/6 :Lamun sira kaki, dumadi prajuritden bisa tuladha, patih Mahespatilelabuhanira, ingkang triprakaraguna, kaya, purun, estu yen utama2. Kusumastuti, laku 13, bali kaping 4, kapedhot 7/6 :Dhuh kulup putraningsun, sireku wus wancipisah lan jeneng ing wang, ywa kulinang ardibecik sira neng
Sapa sing gawe urup marang liyan, ateges gawe murup awake dewe
Ditulis dalam BUDAYA & SASTRA, Urip Kudu Murup	47
Nuwun sewu. Kulo dereng kagungan KTP Multiply. Bude mbok tanglet, menawi ngurus wonten pundi nggih?
sadarum. Khususipun kagem sedaya kadangkadeyan, putra putri ing wilayah Jakarta dan sekitarnya ojo nganti ono sing ora percoyo lan ngremehake.
Wilujeng rahayu kang tinemu, bandha lan begja kang teka saking kersaning Gusti Hyang Jagadnata.
Hawa nepsune manungsa dijlentrehake ing jagad pakeliran Laku pasa, ing wulan Pasa apadene ing saliyane wulan Pasa, kaprah diarani minangka salah sijine laku kanggo ngendhaleni hawa nepsu. Tumrap wong Jawa, meper utawa ngendhaleni hawa nepsu dadi salah sijine laku tumuju dadi manungsa kang utama. Paugeran urip ing filosofi kabudayan Jawa kang nengenake sandhang tinimbang pangan mujudake salah sijine asil saka laku meper hawa nepsu.Sing dikarepake nengenake sandhang dudu arupa menganggo lan nglumpukake sandhangan-sandhangan kang sarwa apik, ananging ateges nengenake upaya ngapikakae pribadi, mbangun citra kanthi sarana tansah ngupadi apike kapribaden lan solah bawa.Dene ngiwakake pangan, cetha bisa ditegesi laku ngendhaleni kasenengan marang panganan utawa meper hawa nepsu kang metu saka weteng. Laku pasa mujudake salah sijine cara kang kaprah dilakoni wong Jawa kanggi meper hawa nepsu iki.Ing filosofi kabudayan Jawa kang dadi pancadan uripe wong Jawa akeh sumadya ubarampe kanggo nyinau babagan prelune tansah meper hawa nepsu. Tumrap wong Jawa ora kangelan yen pengin nyinau, mangerteni lan ndhudhah babagan hawa nepsune manungsa kang wis dijlentrehake ing jagad pakeliran wayang kulit. Para pujangga Jawa jaman kawuri uga duwe kawigaten gedhe marang babagan hawa nepsu, saengga kabeh kang gegayutan kalawan hawa nepsu iki tansah diwulangake kanthi sarana seni pedhalangan utawa pakeliran Jawa.Tumrap wong Jawa, kayadene kang dijlentrehake ing buku Pengendalian Hawa Nafsu Orang Jawa, anggitane Wawan Susetya, weton Narasi, Yogyakarta, 2007, babagan hawa nepsu iki dadi kawigaten karana makmur utawa rusak lan remuke donya iki gumantung hawa nepsune manungsa.Yen ana pemimpin kang duwe watak lan kapribaden kang apik, hawa nepsune kagolong apik yaiku muthmainah, saengga bisa mujudake memayu hayuning bawana (nglestarekake lan makmurake bumi saisine). Suwalike, yen sawijining pemimpin iku tansah nguja hawa nepsu amarah utawa kamurkan, bakal numusi rusake bebrayan kang tundhone uga nemahi rusake bumi saisine. Nepsu amarah kang tansah ngejak marang laku duraka, nerak angger-angger lan mburu senenge dhewe, bebasan kayadene geni. Kanthi mangkono mung cukup pawitan penthol rek jres siji wae wis bisa ngobong apa wae. Watake wong kang dikuwasani nepsu amarah iku tansah kumawasa, pengin menange dhewe, lan kumudu-kudu minangkani hawa nepsune lan syahwat-e.Ing jagad pewayangan utawa pakeliran wayang kulit ana paraga wayang kang dadi pralambang hawa nepsu kang tansah nggubel jiwane manungsa. Dene hawa nepsu kang tansah nggubel uripe manungsa iku kaperang dadi papat yaiku amarah, lawwamah, supiyah utawa mulhimah lan muthmainnah. Watake wayang Dasamuka kang kebak angkara dadi pralambang nepsu amarah, yaiku nepsu kang tansah ngejak manungsa marang tumindak duraka, dur angkara kanthi sarana sipate kang tansah adigang, adigung lan adiguna. Wayang Kumbakarna dadi pralambang nepsu lawwamah, yaiku hawa nepsu kang tansah nyacat salahe liyan, kalebu salahe dhewe. Hawa nepsu lawwamah iki sejatine wus nuduhake sipat kang luwih apik kang tuwuh saka kasadharane dhewe.Watake wayang Dewi Sarpakenaka, pralambang wong wadon kang tansah kagodha dening wong lanang kang bagus praupane, mujudake pralambang nepsu supiyah utawa mulhimah. Hawa nepsu iki sejatine wis alus, saengga meh padha kalawan wisik utawa ilham, yaiku wisik kang apik lan wisik lang asipat ala. Dene wayang Wibisana mujudake pralambang saka nepsu muthmainnah, yaiku jiwa kang anteng lan jatmika ing badan wadage manungsa. Karana iku Wibisana iku kang dadi pralambang nepsu muthmainnah ora melu sedulur-sedulure, yaiku Prabu Dasamuka, Kumbakarna lan Sarpakenaka, ananging malah melu Sri Rama Wijaya, mungsuhe sedulur-sedulure. Ana candhake.Manungsa dadi palagan paprangan nepsune dhewe Jumbuh kalawan pralambang hawa nepsune manungsa cacah papat kang dijlentrehake ing pakeliran wayang kulit, miturut Imam Al Ghazali kaya kang diandharake ing Ihya Ulumuddin, manungsa kuwi diwernani patang kekuwatan sipat lan nepsu. Nepsu cacah telu asipat duraka, yaiku asipat kayadene kewan asu kang nglambangake sipat galak, asipat kayadene kewan babi kang nglambangake sipat kemaruk, asipat syaithoniyah kang dadi pawadan tuwuhe sipat kewan asu lan babi iku. Dene sing pungkasan sipat rubbubiyah utawa uluhiyah kang nuwuhake rasa eling marang Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Sipat sing kaping papat iki yen dirembakakake lan dikemonah kanthi temen-temen bisa ngluwari sipat syaithoniyah saka pribadine manungsa. Kanthi mangkono, sejatine manungsa iku dadi palagan paprangan antarane telung kekuwatan kang asipat ala, dur angkara, duraka lan siji kekuwatan kang asipat tansah njurung lan nggeret pribadine manungsa marang kabecikan.Hamung wong-wong pinilih wae kang bisa menangake papranganan antarane telung nepsu dur angkara lan siji sipat kabecikan iku. Paprangan iku kudu dilakoni kanthi temen-temen murih siji sipat kabecikan iku bisa menang nalika adhep-adhepan kalawan telung sipat nepsu kang dur angkara.Gusti Allah Kang Maha Asih sejatine wus mepaki ubarampe tumrap manungsa ing alam donya supaya bisa ngemonah paprangan antarane siji sipat kabecikan kalawan telu hawa nepsu asipat dur angkara iku. Ubarampe kang dikarepake yaiku ubarampe-ubarampe rohaniah arupa akal lan nepsu. Iki kang ndadekake manungsa beda kalawan malaikat kang mung antuk ubarampe akal saka Gusti Kang Maha Kuwasa, ananging ora duwe nepsu. Samono uga beda kalawan sato kewan kang mung antuk ubarampe nepsu tanpa akal. Dene manungsa, menawa luwih ketarik marang ”tarikane langit”, tegese bakal luwih cerak marang sipat taat kayadene malaikat. Suwalike, yen manungsa iku luwih seneng marang ”tarikane bumi” utawa kadonyan, ateges dheweke luwih cerak marang sipat kewan.Amarga manungsa iku dipepaki ubarampe akal lan nepsu, mula dheweke duwe kalodhangan dadi titah kang apik dhewe, bisa luwih apik tinimbang malaikat. Ananging, manungsa uga duwe bisa dadi titah kang drajate luwih ala tinimbang sato kewan kang mung ngudi mareme hawa nepsune. Para pujangga Jawa jaman kawuri, ya para leluhur kabudayan Jawa, akeh kang kondhang minangka insan kamil (manungsa paripurna). Iku karana para pujangga iku wus kasil meper hawa nepsune kanthi maneka rupa cara lan upaya.Sejatine, hawa nepsu mono duwe sipat kang kas lan ketara banget. Miturut anggepane wong Jawa, ”hawa” iku ateges rasa wegah nindakake samubarang laku kang asipat nyedhak marang sipat taat (marang Gusti Allah Kang Maha Asih). Dene ”nepsu” ateges semangat kanggo nindakake laku maksiyat. Kanggo ngemonah ”hawa nepsu” iku kudu kanthi cara mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan suwalike, mindhah ”nepsu” marang ”hawa”. Tegese, rasa wegah nindakake parentahe Gusti Kang Maha Asih dipindhah menyang wewengkon ”nepsu”. Saengga kang tuwuh sabanjure rasa wegah nindakake laku maksiyat. Suwalike, semangat kanggo nglakoni tumindak maksiyat (nepsu) dipindhah menyang wewengkon ”hawa”. Saengga kang tuwuh lan ngrembaka arupa semangat nindahake kabeh prentah-E. Ing jagad kabudayan Jawa, wus akeh tuladha laku mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan ”nepsu” marang ”hawa” iku.Tumrap wong Jawa, salah sijine laku kanggo meper hawa nepsu yaiku laku ngurang-ngurangi, kalebu laku pasa lan laku tapa kang nglimputi tarak brata, mesu brata, tapa brata lan pati brata. Tarak brata iki ing bebrayane wong Jawa kang sinebut ngurang-ngurangi, yaiku ngurangi mangan, ngombe lan turu (cegah dhahar lawan guling). Mesu brata yaiku lelaku kang kwalitase luwih dhuwur tinimbang tarak brata. Ing kene, wong wus ngupadi marang laku prihatin rohaniah. Tapa brata mujudake lelaku kang luwih manther marang sangkan paraning dumadi utawa manunggaling kawula gusti. Dene pati brata arupa lakune manungsa Jawa kang wus nggayuh tingkat dhuwur dhewe, yaiku wus tekan marang mangerteni lan ngenali Gusti Allah kang haq. Ing laku pati brata iki kang kabudayan Jawa sinebut wus kasil nggayuh manunggaling kawula gusti.
ING KARSOKU, YO INGSUN IKI LELANANGING JAGAT SANG ARJUNA SEWU CAHYOKU MA EWU-EWU .
ANAKLUK AKE SOPO WAE SING NYAWANG NDULU WERUH JABANG BAYIKU………….{SEBUT NAMA SENDIRI}, SUWARAKU NGEDERAKE JANTUNG ATINE………{SEBUT NAMA YG DITUJU/WONG SEJAGAT,BILA UNTUK
tpi nx weruh asli “ngowoh lan doweh” (iwb style)
mogo ae ra mlebu nang kne,gwe galau tok.
Lamongan[29], Lombok[30], Magelang[31], Magetan[32], Majalengka[33], Majene[34], Makassar[35], Merauke[36], Muara Enim[37], Nagara[38], Nganjuk[39], Ngawi[40], Pati[41], Pekalongan[42],
Home » Tokoh Dewa » Batara Surya Krama (Ngruna-Ngruni)
Bocah Cilik Mangan Sego, Sego Dipangan Karo Gulo,
Wes Suwi Orak Ngomong Jowo, Dino Royo Njalok Ngapuro. ;D
tujuh abad zaman Kalisangireki) : -Kaping pat arannipun, jaman Kalabendu werdinipun, estu Bebendu wahananeki, keh jalma saluyeng rembug, dumadya prang lair batos. -Ping lima arannipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman
puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon. -Kasapta arannipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
tembang 28 s/d 44 pupuh 257 Serat Centhini jilid IV :
pembuat tembang ini). -Anaruwung, mangimur saniberike, menceng pangupaya, ing pamrih melok pakolih, temah suha ing karsa
luhur). -Wektu iku, wus parek wekasanipun, jaman Kaladuka, sirnaning ratu amargi, wawan-wawan kalawan
sajroning bubak wana, penjenenganin sang nata.
nang ngisor ringin cedak warung sengsu kulon Lempuyangan. Sampek
pada November 28, 2008 pada 5:20 pm | Balas Andyt
Sumangga bilih panjenengan badhe saestu ngawujudaken buku babagan Simplex, kula sagah mbiyantu. Mugi kanthi punika saged ndadosaken brayat ontel ing negari kita langkung rumaket, sami rukun, lan ngawuningi tumrap
pada November 28, 2008 pada 5:38 pm | Balas orang pinggiran
mas andyt, setaun ra ketemu awak sampeyan kok tambah kuru toh… diet ketat pho…, mangan sensu wae ben lemu maneh.. hahahah….
Podjok – JKB 2008 jadi lupa renewal. Nuwun.
Mas Andyt, sendika dawuhipun, manggah menawi kaleresan, mangke saged dipun rembag kaliyan Penerbitan BPFE UGM. Nuwun.
aku mung takon tok, soale ana sing gelem ning ora wani takon dewe, hahaha… nek kanggoku siji wae BB60 rem botol wis cukup, apa maneh sing
Waru, pak. Sumonggo ngiras ngirus menawi
unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupane Klething Abang iku kang dadi asmaneMbak Rondo
sayang.Adhuh, Ibu, kula dereng purunAdhuh, Ibu kula mboten
Putraku si Andhe Andhe Andhe LumutTemuruna ana putri kang unggah-unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupaneKlenting Ijo iku kang dadi asmaneKlething Ijo,
Adhuh, Ibu, Ibu sampun meksaKang putra taksih dereng kersaAmargi putra taksih nandhang asmaraKalian
Adhuh, Ibu, kula inggih purunKang putra inggih badhe mudhunNadyan ala punika kang putra suwun *)
Guyon Banyumasan Isu Culik Berita Ora Ngapak Ora Kepenak lainnya
Kang Ajud Kakehan Mangan Sate | Humor Banyumasan
Ayam | Dopokan Banyumasan Gupernur Ganjar Lanyah Basa
Menawi wonten panggenan kula, paribasan niku kok dados (nuwun sewu) “Sejen
“Pokoke nek nganti ora eneng sego, tak gajul si
Cublak cublak suweng Suwenge ting gelèntèr Mambu ketundhung gudèl Pak empong lera-léré Sapa ngguyu ndelikkaké
Nindakaken ibadat, inggih punika nindakaken kewajiban bakti lan suwito kulo dateng sesame.
RM.Srosrokartono, piyantun Jawi,ingkang anggadahi raos kemanungsanipun inggil,urip ingkang lumadi tumprap eyang Srsrokartono,anamung ngemban
@Parikshit: lumrah tur layak wae nek Ciwo-Budo nganti bubrah ajur mumur…..
“thukule Parikesit tan busono narendro ksatriyan prajurit”… ora ateges wujud manungso kang jejuluk Parikesit (Parikshit ? ndhageL !) opo meneh nganti nggeladrah ngaku2 wujud jumenenge Ratu AdiL (
tembung sanepan PARi (urip kang hanguripi, soyo sepuh soyo ndhingkluk) lan KeTAN (ngrumaketake
Jamie Aditya utawa James Adityawarman Graham lair wonten ing Canberra, taun 1970.[1] Jamie Aditya punika salah setunggaling presenter saha musikus ingkang asmanipun misuwur minangka VJ ing MTV Asia saha MTV Indonésia nalika taun 1990-an.[1] Jamie Aditya mandheg dados VJ MTV nalika taun 2001 amargi kedah ngancani ibunipun wonten griya sakit.[2] Sasampun mandheg boten dados VJ malih, Jamie Aditya lajeng pindah wonten Australia.[2] Nalika taun 2000, Jamie Aditya kapilih dados Presenter Hiburan Terbaik ing Asian TV Awards.[2] Jamie Aditya pikantuk nominasi wonten kategori ingkang sami nalika taun 2003.[2] Wiwit taun 2004 ngantos 2005 Jamie dados presenter ing acara Sync or Swim ingkang dipunprodhuksi kaliyan Discovery Channel.[2] Taun 2005, Jamie wangsul malih wonten kutha Jakarta.[2] Nalika wangsul Jamie Aditya sesarengan kaliyan garwa saha putranipun.[2] Sasampunipun wonten Jakarta, Jamie lajeng makarya wonten jagading musik Indonésia.[2] Nalika taun 2007, Jamie Aditya dados juri acara pencarian bakat Indonesian Idol kanggé musim tayang ingkang kaping sekawan.[2] Kejawi saking punika Jamie ugi nyiapaken album solo ingkang nggadhahi nuansa soul.[2] Jamie Aditya ugi mbiyantu ndamel album grup musik indie saking Bandung kadosta Rock N Roll Mafia.[2] Wonten ing mriki, Jamie Aditya dados vokalis tamu wonten lagu The S.I.G.I.T kanthi dados backing vokal.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 21 Oktober 2016.
Wolin (Jerman ...) iku kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wolin&oldid=1090180"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.47, 14 Sèptèmber 2016.
manuk apik ora?”, tanya saya, kira-kira beginilah kalau diterjemahkan ke bahasa jawa.
“Ora ki lek, as* tenan. Mung manuk ireng ra ceto kae..” jawab Peter.
“Lha kowe loro ki soko ngendi lek?” tanya saya lagi.
“Aku karo kangmas soko Bama dab, iki mung ketok kangkareng si gedhi kae lhoo..” kata Katherine menimpali.
“Lha salahe kowe ket mau ki mbojoo wae.. yo wis, mau aku weruh merak 2 meter, manteb ra?”
“Janc****k kowe ki! M**tane! Isih eneng ra?”
“Yak wis, saiki aku karo bojo-ku arep neng Balanan wae, muga2
Wong kang rumabetipun. Karya roso mring rih wange linggih,
Yen ono kang amurba wisesa ing alam kabir,
Dadi sabarang pakaryanira ugi. Bener luput olo becik lawan bejo,
Sakeh dur gomo singah ono den eling. Kapan ono sesiku telung prakara,
Ibu pertiwi Paring boga lan sandhang Kang murakabi
Padhang bulan, padhange kaya rina Rembulane, sing ngawe-awe) 2X Ngelengake, aja turu sore (e...kene tak critani, kanggo sebo mengko sore) 2X (Iki dino, ojo lali lunga ngaji Takon marang, ya’i guru kang pinuji) 2X Enggal sira, ora kebujuk syetan (Insya Allah, kita menang lan kabegjan) 2X
nandhang sakehing coba lan pandadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe
–Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa “Sapa sira sapa ingsun” tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat.Terjemahan bebas :(
sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apamaneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge pakarti kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji.
–Nadyan wesi iku kanyatane pancen atos, ewa semono yen wis ketrajang ing taiyeng ya bakal entek gripis. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya. Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep.Terjemahan bebas :Walaupun
membangun impian-nya).– 08 –Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep
–Digedhongana dikuncenana kayangapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maweh peling marang kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apamaneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad, semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan, lan kalungguhan. Mula saka iku aja kibir, jubriya lan aja sok dumeh. Awit isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwih kuwasa.Terjemahan bebas :(
wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing
jerih payah rakyat yang buaaaanyak di bawah batas ambang kemiskinan.– 12 –Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amung akarana Allah. Ora cilik ati, gedhene ngrasa owel ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe. Nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening liyan, iku pratandha yen pangidhep lan pangibadahe durung
–Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah. Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi.Terjemahan
–Ana sawenehing wong kang duwe penganggep menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran. Nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora pracaya marang anane dhewe dene nganti awake lair ana ing donya. Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni.Terjemahan bebas :
–Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang tumemen lan ora bosen. Klawan mangkono sabarang kang maune rinasa rekasa lan abot, bakal sirna. Mangkono ora ana bedane yen kita kepingin nanem wiji kautaman,
cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya
mangsa, akeh prawan tua, akeh randa nglairake anak, akeh jabang bayi lahir nggoleki bapake.
Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin, luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka
Celeng jathilan Bekso Kayi Janti, Nanggulan, Kulon Progo, Yogyakarta
Bromo Tengger Semeru National Park Cemoro Lawang, Bromo Tengger Semeru National Park 67254,
Jeneng "$1" mèmper banget karo akun utawa rékening "$2" sing wis ana. Mangga milih jeneng liya.
als jongen Gusti Raden Mas Harya Sularso Kunto Sratno, als volwassen man Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya
Nomer loro ngumbah dhewe ngliwet dhewe sugih melarat asor pangkat padha bae
Nomor dua, mencuci sendiri dan memasak sendiri, kaya, miskin derajatnya sama saja
Apa nyuwun bisa gawe omah pantes apa nyuwun sugih banda ingkang leres
Foumram Nggira City: Bab IV-3 : Perang Ahzab (Kandhaq)
rawuh kakung soho putri ingkang kulo hormati, langkung-langkung dumateng bapak
lurah soho stafipun ingkang kulo hormati ugi.
minulyo ,perlu kawuningan bilih adeg kulo ing mriki saperlu minangkani
pamundhut kersanipun Bapak ……………………..,langkung rumiyin Bapak……...................
rawuh saking rawuhipun panjenengan sedoyo, ugi nyuwun pangapunten anggenipun
kulo aturaken bilih ing wanci dinten meniko panjenenganipun Bapak………………………anggadahi
hajat badhe ngemah-emahaken putro putranipun/putrinipun ingkang sesilih
rawuh dipun suwuni idi pangestunipun mugi-mugi temanten kekalih tansah
semanten ingkang dados atur kulo,mbok bilih wonten kirang langkung anggen kulo
diwedèni, ora karana rupaé kang medèni ananging karana coro ndadèkaké panggonan reged lan ora séhat.[1] Coro kalebu kéwan kang paling tua ing donya kang asalé saka jaman purba.[1] Coro nduwèni habitat mèh ing saindenging donya kejaba kutub utara.[1] Coro duwé awak kang bisa tahan ing werna-werna kahanan lan bisa mlayu kanthi lincah.[1] Kéwan coro iki jinisé akèh, kurang luwih nganti éwonan spesies.[1]
Coro utawa asring kasebut sakjroning basa Indonésia karan jeneng kecoa iku kagolong jinis insèkta saka ordo Blattodea kurang luwih ana 3.500 spesiés saka 6 familia.[2] Coro bisa urip ana ing tlatah donya ing bumi iki khususé iklim tropis, nanging ora bisa urip ana ning tlatah kutub utawa panggonan sing adhem (anyep/anyes), apa manèh mangsa adhem amarga ora bisa gawé anget awaké.[2] Coro biyasané urip ana ing panggonan kang lembab lan reged, kayata: larahan, gudhang, lemari klambi, kandhang sapi, bèbèk pitik lan ing tumpukan gombal-gombal amoh (sandhangan tilas).[2]
Ing antara spesiés kang paling misuwur ya iku coro Amerika, Periplaneta americana, kang ndhuwèni dawa 3 cm, kecoa Jerman, Blattella germanica, dawané ±1½ cm, lan kecoa Asia, Blattella asahinai, dawané kurang luwéh 1½ cm.[2] Coro asring dianggep ama ing bangunan, kandhang, kamar, pawon.[2] Coro urip ing donya wis 300 taun kapungkur. Coro nduwé jeneng liya lipas kang asring dikelompokaké karo jangkrik (Ordo Orthoptera) utawa
Rusoh utawa kotor, awit coro uripé ing panggonan kang lembab lan peteng, kayata got, sampah, ngisor lemari. Coro uga marakake penyakit.
Mripaté siji, uga nduwé anténa kang gawé keri.
Mangané regedan utawa sampah lan panganan bosok nganti garing.
Ngetokaké kotoran lan ngendhog ing saenggon-enggon kang angél ditemokaké.
Mateni coro[besut | besut sumber]
Béda panggonan béda jinis[besut | besut sumber]
Coro jinisé dibedakaké manut karo awaké.[2] Coro kang ana
ing papan kang peteng lan lembab, dene coro jerman seneng uruip ing panggonan kang akèh panganane kayata pawon, lemari makan utawa plafon omah.[2]
Otak Coro Ngandhut Antibiotik[besut | besut sumber]
Nadyan kéwan iki dianggep kéwan kotor, nanging para ilmuwan bisa manfaatké kéwan iki.[4] Daily Mail nguji lan nemokaké yèn ing jaringan otak lan sistem saraf serangga bisa maténi 90 persen luwih infeksi MRSA lan E-coli tanpa maténi sèl
sawise nemokaké 9 molekul kang béda ing jaringan awaké coro kang bisa maténi bakteri.[4] Miturut Kee antibiotik iki bisa kanggo alternatif kanggo obat amarga ora ana efek sampingé, béda kaya obat-obat saiki kang nduwèni efek samping.[5]
Struktur Awak Coro[besut | besut sumber]
Awak coro bentuké oval utawa lonjong (pipih dorsoventral, ukurané kurang luwih 1–5 cm. Coro nduwé lapisan kulit luar kang diarani integumen.[3] Integumen iku kulit kaya elar kang alus lan wernane coklat nom utawa tuwa, kulit iki manggon ing awaké coro kang paling njaba.[3] Coro nduwé sikil kang kuwat lan nduwé sepasang anténa, uga cangkem kanthi untu geraham kang kuwat.[3] Lar utawa sayape ana rong pasang, lar kang kapindho iki kalebu lar kang kuwat, dene pasangan lar kapisan gunané kanggo nglindungi lar kang diaranitègmina.[[Tègmina luwih kaku lan kuwat kang bisa njaga awak saka dehidrasi.[3]
^ a b c d e f g h (id)[1](dipunundhuh tanggal 5 April 2011)
^ a b c d e f g h (id)[2](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
^ a b c d e f (id)[3](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
^ a b c (id)[4](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
^ (id)[5](dipunundhuh
spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 22 Oktober 2016.
tp kadang yo sakno nek enek sing bijine elek, tp yo piye maneh, mosok arep tak unggahne, ngko nek ternyata bocahe iku wedhok, n ngerti sing wenehi biji apik iku aq, lah deweke lang kesengsem karo aq..hihihi..:D
payu maneh, nasib…nasib..:P
wis saiki ng endi awakmu.??, wis podo ngenteni ng suroboyo iki…
ealah.. wocoen tulisan ng sebelahmu kuwi….
wis gedhe ko jek njaluk sangu.. ngolek dewe kono….
kulo mung bondho dhengkul niki pak lik…
yo ngolek ng kono lah….mengko lek wis
ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang
3. Ayu Sarpakanaka.Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene : 1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.3. Wibisana iku dadi sanepane napsu
ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh. Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku : 1. Ha 11. Pa
manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa. Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan : GOLONGAN KANG SAPISAN 20 iji dipecah dadi telung bagian, yaiku : 1. Ha lan
Keterangan kang luwih ceta maneh mangkene : * Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh. * Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya. Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki : Keterangan :
Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene : Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau. Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese
kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun. Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing
imanku tetep”. Dene yen tangi turu wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.”
KANG KATELUManawa pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya. Ing kono wektune neguhake utawa golongake pikiran, was sumelang kudu disirnakake, aja kuwatir apa apa, mung kang esti rasa lila legawa. Lila marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa. Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe. KANG KAPING PAPATManawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga. Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira sediya. Yaiku retine
DUMADIIng kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati. Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki anggawe binggunge
tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati. Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan. Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat. Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat. Ana ing wektu iki kang den arani sa’at
kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene : Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa. Ing ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene : Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma. Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah. Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag. Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping. Taling tarung, Irung dumunge pangambu. Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur. Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip. Cedak dumunung ona ing sanubari; Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing Pangrasa weteng =
mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik. Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan. Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran : Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan. Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki : Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti. Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh. Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku : Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat. 1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi. Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad. E : dadi angka nem, maksude Eklas terange Eklas iku ana nem warna yaiku :
6. sumarah (pasrah).KETERANGAN :1. RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira, 5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu. Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep. Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane. Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku : Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana. Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana. Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula. Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti. Keterangane mangkene : Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran. Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane. Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana
tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur. Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri. Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya. Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan. Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan. Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar. Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk. Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak. Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal iku gawe purbaning badan sakojur, mula aran Yang Maha Purba, yen kena daya pengaruhe purbaning suksma, bakal nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu. Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing
Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu. Keterangane Mangkene : 1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka). 2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir. 3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan. Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang. GAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene : Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele). Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe. Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene. Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk
2. Rasaning weteng (waduk) lakuning pangrasa,
4. Rasaning uteg lakuning Roh.Mula patang bab iki diarani badan, jalaran asale saka bumi. BAB ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku : 1. Roh, kang nglakokake engetan, 2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda, 3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa, 4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan
Jawa (SURO 1941) | GANTHARWA
thiscopert	Ono unen unen “Sak beja bejane menungso iseh bejo wong kang eling lan waspodo.”
kerakusan. (cah angon….cah angon penekno blimbing kuwi…..lunyu-lunyu penekno..kanggo mbasuh dhodot iro…) kanjeng sunan
Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819–891)
9. Windusakti Prabu Dewageng (895–913)
10. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913–916)
11. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (916–942)
12. Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa (942–954)
13. Limbur Kancana (954–964)
14. Prabu Munding Ganawirya (964–973)
suwun sanget. . kanggo sing gwe artikel.. v kulo pan weruh
Maksih wonten kang purun damel layang niki saged yukani uning teng kula ,lan mugia dados jimat
proyeke iki lan klebu uga Peter Stevens kanggo désain eksterior mobil. Ing tanggal 31 Maret 1998, dhèwèké ngatur cathetan
limiter dibusak. Mobil iki nduwèni fitur désain eksklusif lan tèknologi luwih apik ketimbang mobil liyane sing ngrancang
bisa menangke balapan, kalebu uga mubengi trek Le Mans ing taun 1995. Mobil iki diprodhuksi ing tau 1992 nganti 1998. Total cacahé prodhuksi ya iku 106 mobil. Ing taun 1994, majalah Autocar mobil Inggris ndandharake McLaren F1 dadi mesin sing apik dibangung ning dalan umum. Ing jaman iku iki dadi sejarah mobil paling banter.
Desain[besut | besut sumber]
Konsep désain digawe karo chief emngineer Gordon Murray ya iku salah sawijining wong sing nggawe rancangan mobil, sing nduwèni bobot entheng, lan dayane dhuwur. Iki kelakon amarga nggunakake bahan-bahan sing nduwèni tèknologi dhuwur lan larang kaya serat karbon, titanium, emas, magnesium, lan kevlar. F1 mobil diprodhuksi pisanan nggunakake sasis monocue serat karbon. Gordon Murray wis mikirke iki wis kat jaman enom, nalika numpak pesawat balik saka Grand PrixItalia ing taun 1988 ananging iki namung sketsane.
^ "1992 McLaren F1 - Milestones in Speed - Automobile Magazine". Automobilemag.com. 2010-12-13. Dijupuk 2011-08-01. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=McLaren_F1&oldid=1080697"	Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.09, 3 Sèptèmber 2016.
kaku buat lidah wong kulonan seperti saya ini."Jianc**... ngono ket mau koen mbidhek ae cangkemmu..!""sepurane Cak.. polae aku yo wis gak nyopet maneh, aku wis tobat. Aku yo rodok lali mbarek pheno, lha pheno sak iki wis dadi wong sogih ngono, gawanane hape wapik..""sogih apane..?? nyambut
Ayo (Ayo) Konco (Konco) Ngayahi
Bener, to? Jawaban kanggo pertanyaan kuwi yo sih durung mantep. Sing jelasa, kabeh soko awakmu kuwi nggarai wong senneng. Suaramu, logatmu, pokoke kabeh lah… [4]
kadosipun dalem tepang kaliyan piyayi meniko, sinten njih?
Klana durung mari,aku akeh sing lali. Joged Gunungsari ya durung sempat tak
latihna, sebab bocah-bocah padha repot, aku dhewe ya rada lali.Nek jogede
Bapang aku moh sinau, sebab Bapang kuwi sipate elek, aku moh.Sing tak senengi
jogede Marmaya Marmadi, mulane bocah-bocah pada bisa.
ancene akehe sik arek-arek. Terus tahun 32-33 an wis main nang ndi-ndi, ya
melok ludruk barang dadi tukang ngrema. Pengendang sing
nggawe boso jowo-an (ngetes sampean asli wong majang opo dudu’)
Aku asline yo wong pagowan, cuma kesuwen merantau.
5. Kebiasaan nguli merantau dadi berkurang.
6. Jeneng Kab. Lumajang iso dikenal wong akeh sak jagad dunyo.
1. Perlu ono pelatihan skill gawe warga, carene produksi bahan2 baku mentah sing melimpah neng Pagowan.
3. Perlu ngerti tempat pemasarane produk2 iku lek wis dadi.
4. Perlu ono semacam kelompok usaha ca’ne iso solid.
Lha iki mau uneg2 sing pengen tak sampe’no nang sampeyan, mugo2 ono saran timbal balik. Demi kemajuan desone
Drustajumena utawa Drestadyumna ya iku putrané Prabu Drupada lan rayiné Dèwi Drupadi. Nalika perang Bratayuda satriya iki dadi senopatiné Pandhawa. Drustajumena dadi satriya sing ngawonaké Resi Druna.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drustajumena&oldid=967698"	Kategori: Paraga wayangParaga MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuRintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 1 Maret 2016.
Sinungan Pasenggahan Arya Wiraraja, Arupa tan kandel denira, dinohaksen, kinun adipati ring Sungeneb, anger ing Madura wetan”.'
tanggal 31 Oktober 1269 Masehi. “Hanata Wongira, babatangira buyuting Nangka, Aran Banyak Wide, Sinungan Pasenggahan Arya Wiraraja, Arupa tan kandel denira, dinohaksen, kinun adipati ring Sungennep, anger ing madura wetan”.
Kanjeng R. Tumenggung Ario Cokronegoro IV (1744-1749)
Kangol Ardsley Herringbone 504 Ivy Cap
wong wong sing ngadeg dadi birokrat iku gak iso opo2 tapi rumongso iso, mending awak2 ndewor ngene iki, wes ra iso opo2 njur ora kerjo dadi pns,
Nguri-uri Basa Jawa. Seratan radi panjang punika saking sumbangsih panjenengan
kulo namung sak dermo ngemuttaken,mugi TYME hamberkahi
Mbah Ganjel, nyuwun miterang niku, pripun ta gandeng cenengipun manusa lan Yesus manawi kajumbuhaken klayan manunggaling kawula lan Gusti? Estu lho, kula pengin ngangsu kawruh. Maturnuwun menawi dhangan suka paring katrangan, nuwun.
kabeh mixer-e..diguyu2 wong… aku melu ngguyu aahhhh……wakakakakakakakakakakakaka
sha’ir batiniyah mistik kejawen itu adalah “bang-bang tut/ cendhelo ewo-ewo/ sapa brahi ngentut/ ditumbak raja tuwa/ menyang kali ngiseni kendi/ srikandi ngangkat topi/ jeruk purut tombo entut”. Maksud dari sha’ir batiniah mistik kejawen
tetep sugih. ra sah sampeyan tuku ya tetep wae sugih…
onok2 wae njenengan iku,..yo wis lintingane wae seng enek klembak menyane ben sueger,....hahaha
KOK NGERTOS,MENAWI KULO REMEN TENGWE?
pamuji rahayu… mas dodo sing urip kari wong 2…. weladhalah bojleng – bojleng… pada sibuk kemana dan ngapa yaaa…suepii tenan… suwung… kulonuwuuuunnn…. mboten wonten tiyang mas… ajeng medhal riyin pados sego
ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Sangsaya akeh kehing kang kena tinides, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan
utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha
meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Þ Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
Þ Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
Þ Aja molahake lidhah lan andhilati lambe.
Ø Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen
Þ Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana
sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,
Manawi boten klentu kula sampun nate ngedumel ing mriki ukara ingkang ungelipun makaten: “Kaweruh bab ngelmu [kabatosan] punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipunpercados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe.”
Sampun kalimrah tumraping bangsa Wetanan nindakaken laku prihatin, anggentur tapa brata, semedi, lsp. minangka panembungipun dhateng Gusti Kang Murbeng Dumadi. Tamtu, prayoginipun panjenengan sampun namung maos andharan kula kemawon, nanging sumangga sami sesarengan ngangkah sageda sumerab lan ngalami semedi ingkang sanyata punika. Manawi kita dereng sumerab semedi ingkang nyata, punika ateges kita dereng pikantuk pangawikan pribadi, basa kemplingipun self-knowledge. Lan samangsa dereng damang dhateng pribadi kita piyambak-piyambak, ‘aku’-nipun piyambak-piyambak, semedi punika boten ngemu teges punapa-punapa. Manawi boten wonten tegesipun, lha rak mudakir, eh mubadzir ta? Lajeng kados pundi caranipun semedi ingkang leres lan ngemu teges punika?
punika rak boten teges semedi ta? Makaten punika wau leregipun namung nggelengaken cipta, tegesipun misah. Kula saged mesthekaken yen wonten sawatawis tiyang ingkang nyobi ngecakaken semedi kanthi cara-cara wau.
Panjenengan ngangkah nggelengaken cipta, ning nggagas sawijining lesan [objek] lan pikiran panjenengan klambrangan mrika-mrika, punapa malih kanthi mripat merem melek kedhip-kedhip kemuayu kados Yong Ma, panjenengan pidih sagedipun gumeleng. Samangsa kandhas ing sedya, lajeng panjenengan ndonga umik-umik. Dados manawi tiyang saestu pangangkahipun badhe mangertos kados pundi ta semedi ingkang leres punika, tiyang kedah sumerab kalintuning tanduk ingkang kita wastani semedi. Sampun tetela yen nggelengaken cipta punika sanes semedi.
Panjenengan ngangkah badhe nggelengaken cipta dhateng sawijining lesan, ning pikir panjenengan slewengan dhateng barang sanes, temahan dumados cengkah-cinengkah, benceng kajeng ajegan. Yen pancenipun makaten badhe katujokaken dhateng satunggiling lesan, ananging pikir boten purun, nyleweng dhateng sanes. Cobi sapunika panjenengan waspadhakaken, ing salebeting lampah nggelengaken cipta makaten punika, ing ngriku rak ketingal mengku patrap mageri pribadi, dados nyimpang saking tujuwan.
Samangke nyandhak bab ndonga. Cetha bilih ndonga punika wonten wohipun. Upamia boten makaten, mangsa puruna tiyang pinten-pinten ndonga. Kados-kados ing salebeting ndonga pikir lajeng kadamel kendel [kendel=lerem; dede kendel=wani]. Kanthi ngucapaken tetembungan ajeg wongsal-wangsul pikir lajeng dados lerem, sarta ing salebeting lerem wau lajeng wonten pitedah, sawangan utawi wangsulan. Ning, makaten punika inggih taksih kalebet peranganing karti sampekaning pikir.
Jalaran, gunggung kepruk sarana dedonga panjenengan saged damel lereming pikir. Sarta ing dalem lerem wau, wonten wangsulan sandhi jumedul saking raos ingkang boten kawedhar dalah ingkang kawedhar. Ning, makaten punika inggih taksih kawengku ing kawontenan ingkang boten suka pangertosan.
Semedi punika sanes panembah [panembah dhateng pamanggih, gegambaran, utawi kapitadosan] amargi samukawis gegubahaning pikir, punika taksih kalebet ewoning brahala. Saged ugi tiyang boten mangeran dhateng reca, jalaran dipun manah yen pakarti punika nasar saking nalar, kapilare, lan gugon tuhon.
Semedi kanthi mundi-mundi barang gegubahaning pikir, pepetan, pamanggih, rama, begawan, kyai, selebritis, lsp., punika inggih sanes semedi ingkang nyata. Cethanipun, punika namung sawenehing lampah ngoncati dhiri pribadi. Patrap ngoncati makaten wau pancen asring saged damel pemareming manah. Ning, inggih taksih ewoning ngoncati.
Pangangkah saged dados tiyang utami kanthi pambubidaya ingkang tanpa kendhat [ngangkah badhe dados tiyang utami sarana masuh dhiri sarana pangatos-atosing pamerdi dhateng dhiri pribadi tuwin sanesipun], punika inggih sanes semedi ingkang nyata.
Kathah ingkang kawilet ing lampah makaten wau. Sarehning punika wau boten mbuka pangertosan kita tumrap kajatening pribadi, pramila lampah punika wau sanes margi ingkang anjog dhateng saleresipun. Pepunthonipun, punapa ta dhasar panjenengan kangge mawas ing saleresipun manawi tanpa pangawikan pribadi?
Bilih tanpa pangawikan pribadi, sadaya ingkang panjenengan tindakaken punika namung badhe manut dhasaring pangangen-angen kita, manut tanggaping cipta ingkang sampun mawa corek.
Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos],
wis apa jare kono, ngantos estu tuhu pramana dhateng mobah-mosiking pribadi, polahipun pribadi. Lha, inggih punika margi ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.
Semedi punika boten ateges kedah nilar bebrayan lho! Bebrayan sampun dipuntilar piyambakan, mangke ndhak sakit rindu. Semedi punika lampah ingkang tundhonipun mbuka pangertosan dhiri pribadi. Bilih tiyang sampun wiwit sumerab ing dhiri pribadi [boten namung ing raos ingkang kawedhar, nanging ugi peranganing dhiri pribadi ingkang tan kawedhar], lha ingriku punika bebukaning kahenengan.
Pikir ingkang kakendelaken sarana peksan, sarana tiru-tiru, punika boten kendel [lerem]. Punika pikir ingkang kandheg. Punika sanes cipta ingkang awas ing pangawikan, tan ika iki, sarta gampil nggraita ing pambudi.
Semedi punika mbetahaken tansah awas lan pamawas, tansah kraos ing saben tembung, pikir lan raos, ingkang medharaken kajatenipun pribadi kita ingkang kawedhar dalah ingkang boten kawedhar. Ing sarehne makaten punika sakelangkung rungsitipun, mila kathah ingkang milih ngoncati lampah semedi, lajeng pados sadhengah kasenengan barang ingkang nggendeng manah.
Ning, samangsa tiyang mangertos bilih pangawikan pribadi punika bebukaning semedi, prakawis punika lajeng dados sakelangkung wigatos sarta damel sengseming manah. Awit, gunggung keprukipun [wiwit mau kok keprukan terus ta ya!] bilih tanpa pangawikan pribadi, mokal panjenengan badhe kasembadan saged nindakaken ingkang panjenengan wastani semedi ingkang leres lan ngemu teges.
Ning, manawi panjenengan taksih leket ing agami/kapracayan panjenengan, rekening panjenengan, tetumpakan panjenengan, griya panjenengan, utawi kosokwangsulipun, panjenengan babarpisan nyingkur samukawis kadonyan, utawi, saged ugi panjenengan taksih leket dhateng pamanggih [feeling panjenengan nggeleng mriku, temahan pamanggih-pamanggih wau dados dhasaring gegubahan panjenengan ingkang saya mindhak-mindhak], sampun samesthinipun punika sanes semedi ingkang leres.
Kados atur kula ing inggil, bilih pangawikan pribadi punika minangka bebukaning semedi. Tanpa pangawikan pribadi, tangeh sagedipun semedi. Manawi tiyang punika saya lebet pangawikaning ing dhiri pribadinipun, angen-angenipun dados lerem lan lugu kendel, saged nglalekaken kajatenipun.
Kendelipun punika boten kadamel, boten kapeksa awit saking melik ganjaran swarga utawi saking ajrih neraka. Ing riku lajeng wonten kahenengan, lah ing ngriku ngalelanipun Ingkang Sanyata, Kasunyatan, The Reality.
Ning, kahenengan ing riku sanes kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha, utawi Hindu. Kahenengan ing riku punika kahenengan ingkang boten kenging kawastanan. Mila, bilih panjenengan ngambah margining kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha utawi Hindhu, tangeh sagedipun kendel. Dados, manawi tiyang nedya manggih Kasunyatan, kedah nyingkur babarpisan wewatesanipun, punapa Islam, Kristen, Hindu, Buddha, utawi golongan sanesipun.
Manawi perlunipun namung nyantosakaken dhedhasaranipun [i.e. agama/kapracayan panjenengan] sarana semedi, sarana mituhu ing tuladha isining kitab-kitab utawi dhawuhing ika iki, punika tumraping kula pribadi namung badhe damel kandheg lan bawuring cipta. Lan kula boten saged mesthekaken saestu punapa ingkang dipunpingini ing akathah, awit pancen gampil damel patuladhan lajeng dipunpituhu. Ning, manawi tiyang ngangkah badhe luwar saking dhedhasaripun, punika mbetahaken pamawas ingkang tanpa kendhat dhateng sesrawungan.
Samangsa sapisan kemawon sampun kasil saged ngambah ing kahenengan makaten wau, temahan tuwuh kawignyan bawa anggit ingkang boten kados salimrahipun. Ning, kahenengan punika boten saged ginayuh punapa malih dipuntiru, manawi makaten lajeng ical. Panjenengan boten saged dumugi ingriku sarana ngambah margi pundi kemawon.
Sagedipun kadumugen, namung manawi larahing pribadi dipunmangertosi, sarta
sampun boten nggubah, punika dhatengipun bawa anggit [dumadi]. Awit saking makaten wau, pikir kedah dados prasaja, angen-angen kedah tentrem.
Ning, tembung ‘kedah’ punika estunipun boten leres. Ungel-ungelan ‘pikir kedah dados prasaja, angen-angen kedah tentrem’, punika mengku suraos pameksa. Angen-angen punika saweg tentrem samangsa boten dipunpeksa, nembeh sadaya pakartining pribadi saged kendel.
Manawi sadaya polahipun pribadi punika sampun kendel, lha ing ngriku saweg wonten kehenengan. Kahenengan makaten punika semedi ingkang sanyata. Inggih salebeting kahenengan ingkang makaten wau ngalelanipun Kasunyatan.
Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badhane. Wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib, awit gede-gedening kangelan iku ora kaya wong kang gagal anggone nindakake lakune. Rasa kuciwa kang mangkono bakal nuwuhake rasa prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep-arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sabene, marem mung dadi wong lumrah maneh.
Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan, iya iku ati kang
santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase, iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi manungsa temenan kang diendahake dening wong akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.
Wong ahli kasutapan tansah yakin anggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib, iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (White Magic) utawa kasekten ireng (Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro-karone saka sumber kang padha, sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan aran kang padha, nganggo asmane gusti. Tinemune ilmu-ilmu kasekten kalawan kekuwataning pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Wong kang nglakoni tapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya. Kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa.
Samengko upamane banjur ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh. Dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badhane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat prabawa iku dadi kumpul ing dalem badhane wong kang anarik dzat, nganti tumeka wusanane badane wong mau bisa ngetokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Dhiyan, Jubah lan Teken. Dhiyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene Teken minangka dadi pralambange kekuwatan gaib.
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasembadan apa kang nedya digayuh. Rasa wedi njalari wong dadi ora bisa nduweni budi daya apa-apa.
Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, ati mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Yen atine nganti gugur, kasutapane iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib kang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kaya kenthos.
“Nepsu” iku marakake lungkrah dayane kekuwataning batin. “Semang-semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. “Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrape badhan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .
• Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
• Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
• Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki. Karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhongkol angganjel pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik-thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri, iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Ora mung tumindak tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib, nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badhane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badhane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane, mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.
Supaya bisa nindakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna, wong ngesthi kudu mangerteni cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :
• Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
• Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandhangan dadi longgar lan kepenak kanggo ambegan ngatur mlebu metune napas.
• Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
• Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget, diampet
• Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
• Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempetake. Kalawan mangkono iku gorong dalaning napas tansah tetep menga.
• Ambuanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan, nganti dhadha dadi kempes lan weteng dadi mekar.
• Banjur marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan.
Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus, iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nalika nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah: ngendhokake sakabehing urat-urat, nyelehake tangan sakarone pisan ing sadhuwuring weteng lan nindakake
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur
panganugerahan. Pamenang Bebungah Nobel iku èlmuwan, penulis lan juru damai sing wis dianugerahi bebungah ing bidang tinamtu, lan sing dikenal sacara
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.17, 27 Februari 2016.
maneh…sing di goleki lak gratisan ngene iki seh dulur he he he… 😀 😛 😛
wes paham aku urip suwe nang indonesia ,wong-wongane senengane golek gratisan, coro iso tuku paling sing di goleki…murah…apik,,,yowes ngene ikilah klakoane wong mlarat ha ha ha (padahal sing nulis iki yo mlarat…wkwkwk) 😀 🙂 😉
owalah ngomong opo aku iki maeng, mblakrak ngalor ngidul gak karuan . sakjane dulur..aku iki kate ngulangi
wes..saiki ayo sinau bareng piye carane gawe Hotspot gawe leptope awake dewe
carane iki tak tulis gawe boso indonesia dulur ben ora salah pengertian
Kabupatèn Banggai Kapuloan iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Tengah, kutha Salakan iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Banggai Kapuloan ketata jroning 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Mriksani[besut | besut sumber]
Banggai Kapuloan • Banggai • Buol • Donggala • Morowali • Parigi Moutong • Poso • Sigi • Tojo Una-Una • Toli-Toli
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Banggai_Kapuloan&oldid=1102097"	Kategori: Sulawesi TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
kasilipun lan kantun dipun copy+paste kemawon sampun dados dluwang sekripsi ingkah linuwih…
Nov 20, 2008 @ 21:01:20 Nggih Pak, sampun kulo cobi,kulo timbang2 rumiyin..O nggih, dalem kolowingi mbuka digilib upi lajeng dalem nemukaken judul ingkang kangge dalem cekapan menarik,punika judulipun:
pripun kinten2 Pak ?Maturnuwun sanget…sugeng dalu, sugeng ngaso sariro..
Mase Agus, sing penting niku deal-e sampeyan kaliyan dosen pembimbing sampeyan. Nek dosen pembimbing sampeyan rena pengagalihipun lha niku sing digoleki. Nopo kemawon judulinpun mboten ngaruh….Ngaten lho mas (Empun bingung-bingung, diikuti mawon nopo jarene dosen pembimbing pasti sampeyan selamet donya akhirat…)…
Nov 21, 2008 @ 10:48:44 Maturnuwun sanget nggih Pak,niki dados radi padhang
Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah, jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Karep lan sedya, jangka lan panuwun, iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug. Dene kekarepan iku kudu ana kanthine, yaiku nalar.
BAB XX. ORGANISASI BERKAS INDEXED RANDOM
BAB XXI. ORGANISASI BERKAS DIRECT
BAB XXII. ORGANISASI BERKAS HASHING
BAB XXIII. COLLISION PADA HASHING
OthersTemu Manten Basa Jawatemu manten basa jawaSastra Jawa Bausastra: Jarwa Kawi, Padmasusastra, 1903
Engger, putraku kang sun dama-dama dadiya Satriya kang mulya lan uga utama, sira iku wis meguru, ya pancen bener marga
kang sira panggoni iki, mangka sira ngaku SATRIYA nanging ninggal PURWA (kawitan sala). Yen golek kawruh saka manca praja iku luwih utama nanging DUWEKE DEWE
Mgr. Dušan Adam, Ph.D. Ing. Libor Hort Ing. David Janik Ing. Kamil Král, Ph.D. Ing. Pavel Šamonil, Ph.D. Ing. Pavel Unar doc. Dr. Ing.
Ing. Libor Dostál, Ing. Jan Ferkl, Ing. Vlastimil Hudeček, Ing. Martin Jiránek, Mgr. Richard Kotásek, Ing.
inggris2 · BUKU TAMU BUKU TAMU · javanese kangprabu KAWRUH JAWI
Devinta: Basa Jawa Pawarta lan Paragraf Eksposisi
Þ Wujud pawarta : 1. Lesan Lesan ateges pawarta iku bisa
diwartakake dening wong liya kanggo pamiyarsa lumantar swara. Bisa digiyarake
lumantar radio, TV, utawa diwaca lugas.
ana ariwarti, kalawarti. Lumrahe kapacak ana ing ariwarti, kalawarti, lsp.
Þ Pawarta minangka prastawa kang diwartakake. Pawarta kang
pamigati pawarta becike nlesih kanthi patitis marang pawarta iku mau. Ora
sethithik kabar kang luwih nengenake rumor utawa kabar kang durung karuwan
benere. Uga akeh kabar kang isine milut kawigaten (promosi). Kosok baline ora
sethithik uga pawarta wigati kang bias katemokake ing medhia massa. Dadi,
pamigati kudu prigel milih lan milah pawarta kang diperlokake.
ngrungokake pawarta diajab para siswa bisa gawe simpulan saka
pawarta kang disemak. kesimpulan yaiku rumusan cerkak saka loro utawa luwih
pernyataan kang handuweni hubungan. Nyimpulake pawarta berarti nanggepi
pernyataan-pernyataan ana ing pawarta. Nalika menehi tanggepan sampeyan bisa
ngutarake setuju utawa ora setuju marang pawarta kang nembe dirungokake. Kang
Þ Nanggepi pawarta iku kudu evaluatif lan objektif.
Evaluatif tegese menehi penilaian, objektif tegese pawarta kang ditampa kanthi
apa anane. Bab-Bab kang kudu digatekake nalika menehi tanggapan yaiku:
disampekake mawa uraian kang cekak, padhat lan disusun kanthi apik.
kang logis, bisa uga ditambahi fakta lan bukti-bukti kang relevan(nduweni
kanthi cetha ingkang saged kapireng dening tiyang sanes, cara maos mekaten
dipun wastani cara “maos teknik” tiyang sanes saged medhot ingkang bakenipun
1. Pocapan (lafal) : nggatekake aksara vocal punapa konsonan.
2. Lagu ukara inggih punika gegayutan kaliyan andhap inggiling swara
3. Kawijangan pocapan inggih punika gamblang dipun mirengaken saha
4. pandhelenging netra sasaged saged tajem mawas prabawa, kanthi
5. sikep maos kaudia ingkang santun miwah leres
Pembuangan Sampah Akhir, Ngablak, Sitimulyo, Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996.
Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening
TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan
ingkang ngrejekèni. Ing wekdal sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak,
kawontenaning masyarakat ing sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging
sasampunipun TPA dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak
satunggaling warga masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun
TPA Ngablak dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi
menika, warga ing sakiwatengen ugi saged pidamel pados rongsokan uwuh menapa
déné ngingah lembu, saéngga panggesanganipun saya mindhak.
warga ing sakiwatengening TPA sewaunipun boten mangertos menawi uwuh menika
wonten pangaosipun. Sasampunipun kathah tetiyang saking sajawining rangkah
pados rongsok ing papan kasebat, para warga nembé gumregah tumut pados rongsok
Goodtime Banjo Armrest American Made Banjos & Guitars Menu 0 Banjos 4 String Banjos 17-Fret Tenor
ireng, SANDALE kegedhen..yen ngerti bocah kuwi tulung terke bali keluargane sing neng omah do nunggu.. soale SANDALE arep dinggo bapakne..suwun
Anthony de Mello (lair ing Bombay, India, 4 Sèptèmber 1931 – pati ing New York, Amérika Sarékat, 2 Juni 1987 ing yuswa 55 taun) inggih punika satunggiling imam Yesuit lan psikoterapis ingkang misuwur sacara wiyar amargi buku-bukunipun perkawis spiritualitas. Panjenenganipun ngawontenaken kathah retrèt rohani lan dipunanggep kaliyan sebagéyan pihak minangka satunggiling juru wicanten publik ingkang pinunjul. Panjenenganipun ndhatengi kathah nagari kanggé sinau lan salajengipun mucal, utaminipun ing Spanyol lan Amérika Sarékat.
De Mello madegaken satunggiling pusat donga ing India. Panjenenganipun tilar donya sacara dadakan nalika taun 1987. Karya-karyanipun tasih dipuncithak dumugi sapuniki lan seratan-seratan sanèsipun dipunterbitaken sasampunipun tilar donyanipun.
Nalika taun 1998, sapérangan opininipun dipunkutuk déning Kongregasi kanggé Doktrin Kaimanan. Kardinal Joseph Ratzinger, ingkang ing tembé wurinipun dados Paus Benediktus XVI, nyerat kanggé kongregasi puniki:
"Nanging sampun katingal ing ukara-ukara tartamtu salebetipun karya-karya awalipun lan, salebetipun gunggung ingkang langkung ageng, salebetipun terbitan-terbitan salajengipun, tiyang saged ngawigatosaken satunggiling sikap ingkang ngadohi sacara progrèsif saking isi-isi wigatos iman Kristiani ... Adhedhasar lapuran sapuniki, kanthi tujuwan kanggé ngreksa kasaénan umat Kristiani, kongregasi puniki nélakaken bilih posisi-posisi ingkang dipunsebataken ing nginggil minangka perkawis-perkawis ingkang boten selaras kaliyan iman Katulik lan saged nyebabaken karisakan (iman) ingkang parah."[1]
Paradigmanipun ingkang cekap kontrovèrsial kanggé dogma Katulik sebagéyan ageng amargi kathah-kathahipun gagasanipun kapengaruh déning Ajahn Chah - ingkang, kathah tiyang nyebataken, kados guru kanggé piyambakipun. Uwal saking kutukan pihak Gréja, karya-karyanipun tetep misuwur sanget utaminipun kanggé tiyang-tiyang ingkang wigatos dhumateng Spiritualitas Ignasian.
Sapérangan èdhisi saking buku-bukunipun kawit kedadosan puniku sampun dipunsisipaken pepènget: 'Buku-buku Romo Anthony de Mello dipunserat salebetipun satunggiling kontèks multi-réligius kanggé mbiyantu pandhèrèk agami sanèsipun, kaum agnostik lan atéis salebetipun upados pamadosan spiritualipun, lan buku-buku puniki boten dipunmaksudaken déning panyerat minangka buku pandhuan umat Katulik salebetipun doktrin ugi dogma Kristen.'[2]
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 19 Oktober 2016.
Krama : Dumateng ngarsanipun para Bloger ingkang kula
weblog Oleh: BOCAH ANGON | Maret 10, 2010 Dandang gulo sunan Kalijaga
Jepara| Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
T-Shirt SUROPATI Band "Tembang Sakti Aji Wulan"
Destinasi » Info » Jateng » Wawasan
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu iku donya. Hanifah one (or The Because bisa iki dikumpulak? Y?n
Knurów (Jerman Knurow) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 40.023 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Knurów&oldid=1090932"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 14 Sèptèmber 2016.
Buk (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ± ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Buk&oldid=1090224"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Wayang kulit Banjar - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wayang Kulit Purwa Banjar - Kandangan Kab. HSS
Iki poto-ne mbahku biyen karo pit-e….saiki isih kae
lan ganteng masio untu-ne onok sing somplak.
Cak Bondet ngadeg nang tengah podium ambek nggowo TOA, takok, “Ibu2 sopo sing wis melu KB”
Ibu2 podo ngacung tangan kabeh, mung siji loro sing ora melu. Cak Bondet seneng nontok kesadaran masyratakat iki.
Trus cak Bondet nunjuk salah siji Ibu2 kuwi lan takok, “bu’, sampean KB opo?”.
Ibu kuwi njawab, “Aku KB nggawe kondom. Enak. Gampang tuku-ne lan
“Lha nek sampean Bu”, jare cak Bondet nang Ibu liyane.
“Aku KB susuk pak Mantri. Luwih enak. Ora usah nggombeh pil ben dino lan jik ono rasa-ne. Ora
sampean iku guyon tah?”.
“mboten pak Mantri. Lanang kulo kuwi wong-e endek. Lha kulo niki lak duwur. Dados, lanang kulo ngagem dingklik menawi “main” ambek kulo”, jare mbok2 enom ayu kuwi.
“Trus..”, jare cak Bondet ora sabar..
Cilacap,Demak, Grobogan Purwodadi, Jepara , Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan ,
MACEM-MACEM: Mitos Ratu Kidul dadi pancadan paprentahan ing karaton
Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip kang gegayutan kalawan anane titah ora kasat mata.Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah ora kasat mata iki raket gandheng cenenge kalawan kepriye sejatine wong Jawa urip ing donya. Lire, kapercayane wong Jawa ing babagan urip lang panguripan ora bisa uwal saka perangan jagad cilik (mikrokosmos) lan
kapercayan kang dikarepake yaiku wong Jawa, mligine kang urip ing tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo Twikromo, weton Nidia Pustaka, 2006, dijlentrehake filosofi-filosofi kang gegayutan kalawan mitos Kangjeng Ratu Kidul. Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana kang asipat wadag, pisik, bisa didulu mata lan donya kang asipat datan kasat mata, alus, ora bisa didulu mata wantah. Ananging ing donyane wong Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
dianggep minangka cultural universal kang disengkuyung dening sawetara laku budaya utawa cultural activities, kayata labuhan, crita rakyat utawa crita Panembahan Senopati, kegiyatan sosial lan kegiatan lelandhesan keyakinan agama lan maneka laku utawa ritual tradhisi liyane. Babagan iku nuduhake lan aweh tuntunan yen yektine kepriye wong Jawa mindeng mitologi Kangjeng Ratu Kidul ora bisa dipisahake saka laku ritual kang ndhasari utawa dadi
pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong Jawa ora bisa dijlentrehake, kaprah sinebut suwung awang-awung, ndadekake anane laku-laku kang lelandhesan keyakinan agama kang ancase ngurmati panguwasa alam supranatural, kayadene Kangjeng Ratu Kidul. Ana candhake.Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisineMitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra kidul ana panguwasa kang asipat supranatural, datan kasat mata.Kapercayan iku bisa didulu saka laku-laku kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.Karana iku, raja kudu pinunjul. Lan tumrap wong Jawa, raja iku dianggep dadi siji-sijine paraga kang bisa mbangun lan njaga sesambungan
budaya Jawa raja utawa ratu iku dianggep duwe panguwasa kang tanpa wates lan panguwasane iku ora bisa diatur kanthi cara-cara kang kaprah ing ngalam donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda kang tuwuh saka alam kanthi srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.Lan ing kabudayane wong Jawa (ing dhudhahan buku iki ateges tlatah Yogyakarta lan Solo-red) Karaton menjila dadi punjere kosmis kang asipat
asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan sakabat. Wangunan kapercayan bebrayan
sejatine luwih ngeboti babagan katentreman batin, jumbuhe ngalam kodrati lan
Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo ngupadi rasa tentrem, jumbuh lan salarase kabeh isining ngalam lan imbange donya saisine.
saking mosak musiking jagad siro, lerem lerem anteng Supados
Pagelaran Wayang Kulit "Negarané Wis Suméndé"
awake dhewe, iku prasasat nguntal wisa mandi, ananging apa ana wong ora golek
alem. Sarehning ana tembung: “golek” dadi ana katrangan: “Entuk, utawa ora”.
Yen entuk, sapa kang kudu ngalem,. Yen ora, apa awake dhewe kang dadi sesulihe
tembung: “ora”. (MB)
kang ora dhemen dialem, nanging wong golèk alem dadi wong kuthung, uripe ana
sangisoring wong: sanadyan ratu. Alem kang ora keprungu ing wong kang dialem,
gandane arum angambar tutug ing suwarga.(MB)
iku bodho, nanging ki pujangga enggone ngetog kepinteran perlune mung golek
alem. Apa iku pujangga bodho. Ora ngono. Alem kang nyata iku gumebyar, kaya
sorotinglintang panjer rina. Dene alem kang ora nyata surem anglamuk pindha
mripat kawuwanan, mlolo ora sumurup ing becik. (MB)
wungkal, landheping budi saka gegosokan kawruh, yagene kowe isin takon tiron
supaya mundhak kawruhmu, aja malah dhemen kandha angecuwis mung murih dialem
mandi, sapa sing kataman umpak: kena, cacad uripe sinebut manungsa bodho,
dialem, sarta ora ana wong ora serik dicacad. Karo pisan satemah luput, dening
pengalem lan panacad mau goroh kabeh. Ujaring bebasan: Wong dhemen ora kurang
golek alem, nanging thukuling alem angel, kudu srama kalakuan becik lan
pagawean kang murakabi ing akeh. Yen kok sramani saka bandha bae, aleming wong
mung tumempel ing lambe, ora terus ing ati, dadi aran pangonggrong. Kang ora
endi ngumpak karo diumpak, wangune ala kabeh, dene kang becik wong narima ing
pandum, gedhening panarima dadi tuking katrentreman, wong yen wis tentrem arep
ana wong ora dhemen diumpak, olehe nyambut gawe anderpati perlune mung golek
umpak, mulane akeh wong adol umpak, awit sangune mung ujar lamis, tur wis
tumempel ana ing lambe, yen payu: nguripi.
dhemen caturan karo wong lamis, memanise mung tumempel ana ing lambe, ora terus
ing ati, cature nengsemake, kasaguhane kaya kena-kenaa pinesthekake, nanging
luput ciptamu, unine mung lelawora, padha karo kowe nubruk wewayangan.(MB)
padha gunggung | pan sapele iku pamrihipun | mung warêge
bocahe plendas plendus. persis koyo k*r*k ku.. aku ngerti wong e.. ojo di rungoke mas bro.. wong strees
nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grave&oldid=1032417"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 12 Maret 2016.
wetan kidul kulon, ewang-ewang ngono ingsung nekake bondo dunyo seko lor wetan kidul
blog sampean, soale komputerku dadi beras ha…ha… Iki aku nunut nggone konco.
Hehehe..Tok…ceritamu lucu banget, komputer kok iso dadi beras… Iyo pancene ndonya ki aneh kok, koran iso dadi beras, celono iso dadi beras, gelang iso dadi beras, komputer iso dadi beras, lan hp iso dadi beras…
Sorry waktu nduk mBediun aku ora sempat kontak-kontak sampeyan soale wektuku entek kanggo
mbukak, lali carane. Sing tak eling-eling onok jenenge koran dimensi, opo dimensi madiun. tapi gak isok dibukak.
jajal, soale iki internet nyolong-nyolong duweke konco.
Aku duwe langganan unlimited, tapi komputere kadung dadi beras, dadi gak isok tak bukak soko karung beras.
Nah, sopo ngerti komputer sampean sing rusak iku iso mlayu tekan mediun he…he…he.
kapan-kapam mek nang mediun maneh, ketemu yooo, ak kangen lho karo konco lawas.
Eh, iku sing tahu posting arek SMA 1 sing nok AS,
lan banter, aku ming ngelus dada soale aku dewe ora iso kaya mangkono.
mbukak Blog lawasmu http://dimensi-madiun.blogspot.com/ nek kono ana fotomu sing saiki jebule wis lume lan tuwek yo sampeyan, padahal mbiyen kowe cilik nyengangik koyo cangik…kurus kering koyo kurang mangan ngono lho…saiki jebule wis “setulegi” (setengah tuwo lemu ginuk-ginuk)…
Blogmu gak iso di-update soale kowe lali
aslinya. Aslinya isih rodo kinclong koyok ”Mbah Kakung” sampean sing lagi dipoles.
Dhisa iku ternyata, dulure bojone anakku sing nomer loro asli Pacitan. Weruhe yo pas diwawancarai anakku (sori iki koran keluarga, dadi pemimpin redaksi nyambi dodol koran, wartawane anake dewe he…he…he).
engko tak sambangane bloge mbaj yulis.
Wah..sakjane awakmu karo awakku iki dodolane podho wae…yakuwi : dodol kawruh !!! Bedane sampeyan dodole lewat koran, lan aku
ae…soale omonge koncoku, wong bisnis iku kudu gagal 7 kali dulu, baru berhasil dadi pebisnis sing jempolan…haha.. Apa maneh sedela maneh onok teknologi baru sing disebut “WiMax” wah…juann kenceeeng mengko internet-e…ngacir alias ngibrit…hihihi… O ya, supaya anakmu sing
soale nek ming siji loro wong Telkom utawa Indosat mestinya aku ya kenal..
Disha, aku urung nate ketemu, lha ketemune neng dunia maya. Tapi arek iku arek pinter, cilik-cilik wis neng ngAmberika
ngerti dekne wong Pacitan tak kiro wong tonggo deso soale dekne ngerti yen pas cilik aku seneng nglangi neng kali mBlender…hehe…
Yen koranmu mbok gawe online, wah..iku pasti ciamik banget. Opo perlu bantuan wong Diknas ? Mumpung aku kenal siji loro wong kono kuwi (wah…aku ngakuku kenal karo sopo wae..hahaha…padahal durung tamtu..)..
“jajahanmu” wektu cilik (kelingan makam Mbah Jugo rak ?)…hehehe….
Nov 15, 2008 @ 13:37:48 Nah, iki jenenge konco tenan. Nek onok kenalan sing isok mbantu
koranku, dadi nek duwe konco iso bantu, kenek dipamerke. Pasti gak ngisin-ngisini alumni SMP 2 ha…ha…ha, lha wong 25 tahun nyangkul nang Jawa Pos dadi duwe kelas rek (nyombong nih yeeee….)
Usahane anakku yo wis jalan, saiki wis njajah,
anakmu kuwi kudu ditulis neng Blog : apa sing wis
engko tak kongkone gawe blog. Tapi areke akhir-akhir ini rodo sibuk, soale internet home nang mediun lagi booming. Opo maneh, duweke anakku dibanding duweke kompetitor luwih jossss, luwih ngacir.
Soale onok Warnet sing gawe speedy, terus sebagian njupuk nggone anakku, ternyata luwih banter duweke anakku.
Syukur nek pas ketemu sohib-sohib sampean, bisa bantu lak tambah josss.
Bahkan saiki akeh sing ngesub, dadi akhire sing door to door malah sing ngesub kuwi.
menginceng, saiki pancen mari tenanan. soale wis gak perlu nginceng maneh, wis onek persediaan sing gak perlu dinceng, kalau perlu dipelototi he….he…he.
Usul, aku durung pernah moco nang blog sampean, yok opo
pengin ngerti, soale aku gak tau weruh sampean pacaran, pasti seru deh kalau ditulis. Lha wong biyen sampean ora wani cedak karo cewek, koncone lanang thok. Arep sambang Indrawati nang PG Soedhono wae gak wani mlebu, padahal wis tak ewangi ngancani ngontel sepeda 25 km ha…haa…
aku jane pengin kontak konco-konco liyane. Nek onok sing mlebu blog iki, tolong dikabari nek aku yo isih urip.
Ok pak dosen, selamat ngecer ilmu, tapi ojo diincrit-incrit yooooo.
Wah..sakjane bisnis anakmu wis apik kuwi prospek-e, kari ditekuni wae lan dikembangkan sambil jalan, mengko rak josss pisan…Saka kanca-kanca Jakarta aku ngamati nek wong pengin bisnis-e maju kuwi “ono syarate”. Syarate opo, aku gak enak ngomong neng kene cak…mengko wae nek sampeyan ketemu aku nduk mBediyun, mengko tak critani…
ora laku, mulo saiki ukuran gajahe dicilikno lan saiki wis ukurane Bledug (anak gajah)…hehehe… Tren saiki kuwi malah
wae, soale iku sing paling aman : ora dibreidel pemerintah, ora dibreidel kampus tempatku bekerja, lan ora dibreidel bojoku…
iki aku isih mbahas pacaran, lha opo bedane aku karo Marcel Siahaan cak ? Hahahaha… Kanca-kanca sing lawas mbiyen, wis puluhan tahun ora ketemu. Miturut kabar sing iso dipercaya, beberapa kanca-kanca mbiyen saiki wis awarahum statusnya. Jadi
jangka panjang, koranmu kudu isok mlebu internet. Carane ben murah…gampang….gawe ae blog soko wordpress, lan tulisanmu mau dilebokno bloge-wordpress, lan ono “button” sing nerimo
Nek masalah gaya, sejak SMP kowe ora nate “mati gaya”…dadi duwe opo ora duwe koran..
apik tenan. Cuman sayange aku kudu belajar gae blog maneh nang wordpress maneh, utowo kursus nang sampean ha…ha..ha
Yokopo carane blog iku isok ditontok wong sak jagad koyok duweke sampen iku
jeneng wae blogmu arep mbok jenengne opo ?
wis diwaca karo kanca-kanca saka ngAmberika, ngEropa, ngAustralia, ngAfrika, sampai ngAwi apamaneh ngLames lan ngRambe…hehehe…
(Mak Comblang kelas wahid tapi gagal terus
to Mbak? koq posisinipun kados radi rumit inggih? hehe..ReplyDeleteRepliesAy Sagira®December 29, 2012 at 9:28 AMduh bahasanyaa..ampun :))eniwei,
“krama andap dan krama inggil”. Contoh :
i. Krama Andap : nyaosi, nyuwun, nyuwun priksa.
ii. Krama inggil : maringi, mundhut,
Anatomi nduwèni perbendaharaan tembung internasional. Istilah anatomis nduwèni makna sing trep lan dipigunakaké jroning kedhokteran lan biologi. Saliyané istilah anatomis, biasané dipigunakaké uga istilah sadina-dina utawa istilah liyané kaya balung
Kaloro tangan ing sisih awak kanthi tlapak tangan kabukak mangarep.
Bidhang anatomi[besut | besut sumber]
Bidhang anatomi iku bidhang sing ngliwati awak jroning posisi anatomi:
Bidhang median: bidhang sing mérang awak dadi rong bagéan sing padha, tengen lan kiwa.
Bidhang sagital: bidhang sing mbagi awak dadi rong bagéan saka titik tinentu (ora mbagi persis rong bagéan). Bidhang iki sejajar karo bidhang median.
Bidhang horizontal: bidhang sing malang ngliwati awak (bidhang X-Y). Bidhang iki mbagi awak dadi bagéan ndhuwur (superior) lan ngisor (inferior).
Bidhang koronal: bidhang vertikal sing ngliwati awak, dunungé tegak lurus marang bidhang median utawa sagital.mbagi awak dadi bagéan ngarep (frontal) lan mburi (dorsal).
Istilah kanggo perbandhingan[besut | besut sumber]
Superior(=ndhuwur) utawa kranial: luwih cedhak marang endhas.
Inferior(=ngisor) utawa kaudal: luwih cedhak saka sikil.
Anterior(=ngarep): luwih cedhak mangarep.
Posterior(=mburi): luwih cedhak memburi.
Medial(=njero)): luwih cedhak menyang bidhang median.
Lateral(=njaba): ngadohi bidhang median.
Proksimal(=ndhuwur): luwih cedhak karo awak utawa pangkal.
Distal(=ngisor): luwih jauh dari awak utawa
anatomi&oldid=1081927"	Kategori: Anatomi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 4 Sèptèmber 2016.
Gusti Ayu Sekar, Ki Gusti Made Banjar, Ki Gusti Nyoman Banjar, serta Ki Gusti Ketut Tangkeban.Adapun adik beliau Ki Gusti Nyoman Panji, yang bernama Ki Gusti Ketut Jlantik Sangket berputra Ki Gusti Wayan Jlantik, Ki Gusti Nyoman Oka, Ki Gusti Ketut
Gusti Ayu Nyoman Tilem, Ki Gusti Ketut Panji, serta Ki Gusti Ayu Jlantik.Adapun yang berada di istana Bangkang, Ki Gusti Made Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Dangin, istri beliau Ki Gusti Nyoman Gunung, di Tukad Mungga, Ki Gusti Ayu Mas, Ki Gusti Nyoman Jlantik, serta KI Gusti Made Panji.Adapun Ki Gusti Nyoman Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti
sing wedhok ngendog, sing lanang gantenan ngangkremi, ugo nek endhog wis netes metu piyik, gantenan nglolohi. Ojo pisan-pisan nyontoh filsafah pitik : Nek babone wis ngendog, jagone nggolek
ngonoh, ngko ati-ati aja njagongi kayu mati nang dalan ya, karo aja turonan
nang ngisor wit, laju bae pokoke, tapi kie kayane arep udan lho mas” (
Tak delok opo tak neng ne?
Berita Lampung Pejabat Polisi Banyuwangi Poto Bareng Nyi Roro Kidul ;
kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi. Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya, gedhene nganti gawe seriking liyan. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis klebu ewoning pakarti kang utama. Nanging geneya ya kok ora saben wong bisa nglakoni?
"Urip iku mbok ya aja mung madhang ngising turu nanging bisaa madhangi sing turu. (urip:
nyambutgawe, nanging ya kudu duwe klangenan) supaya uripe imbang. Biyen durung
ana listrik ya ngingu manuk sing swarane apik, bisa nentremake pikiran. Manungsa
yen pikirane tentrem, uripe luwih ayem, swasanane adhem, bisa mikir luwih
Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
Kemiri ya iku araning wit kang wohé kulité awujud atos, isiné ana kandhutané lenga, lan bisa digunakaké kanggo bumbu masak.Ing basa latiné asring kasebut Aleurites moluccana. Tanduran iki isih sakrabat karo ketéla pohung lan klebu suku Euphorbiaceae. Jroning dedagangan antarnegara dikenal minangka candleberry, Indian walnut, utawa candlenut. Wité disebut minangka varnish tree utawa kukui nut tree. Lenga sing dièkstrak saka wiji kemiri migunani jroning indhustri minangka bahan campuran cèt. Ora diweruhi kanthi cetha asal-usulé, tanduran iki nyebar wiwit saka India lan Cina, ngliwati Asia Kidul-wétan lan Nusantara, nganti Polinesia lan Selandia Anyar.[1] Ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kemiri&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.06, 1 Maret 2016.
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.40
NUGRAHANING DERAJAT KANG KINUNCI JRO PETHI PUROSANI, SOROGE ROSO JATI, SANG HYANG SEMAR WUS, NURUNAKE TONDHO MUBYAR KUKUNCUNGE, CAHYO MANCUR KUMANJING ONO JIWO ROGOKU, KANIGORO
Isine uluh wung wang Lan gigiring unglu
Salah sijine kebiasaane wong jowo yaiku niteni dino(hari). Kebiasaan niteni dino dipun arani Ilmu NUJUMAN.
Contone biasane wong jowo nyambunghake dino kelah...
Dalem ing Kaping IX, Kak Azis, Hs. Mutahar lsp kala samanten sampun cetha wela-wela. Bungkusipun ketingalipun enggal, kados ingkang dipun kersaaken Presiden ingkang jumeneng ing satengahipun suasana politik kala samanten. Nanging sakjanipun nilai-nilai B-P tetep lan saged kaslamuraken. Trisatya, Dasadarma, metode inggih taksih konsisten kaliyan WOSM. Manawi mboten tamtu sampun dipun wedalaken saking ngriku. Prakawis ingkang umum lan radi mirisaken sapunika, kawontenan umum pelatih utawi pembina ingkang kados swargi kak Mh. Soegiarto sapunika kok dereng ketingal. Terjemahan policy ngantos operasional perlu aparatur kerja ingkang kados kak Giek ingkang kathah cacahipun.
Konsultan (“kongkonan Sultan”) HB IX ingkang taksih aktif.
Demak | Grobogan| Jepara| Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
Grobogan Purwodadi, Jepara , Karanganyar , Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
Javanese: Google Translate saiki ndhukung luwih saka 70 basa!Marathi: Google
ZAMAN KOLO BENDU IKU WIWIT YEN==…?
1].wes ono kereto mlaku tanpo jaran
6].wong nemoni wolak waliki zaman
16].kertu gedhe di bukak podho guyu pating kakak .
17].yen mulih main kantonge kempes krungu anak lan bojo nangis ora di rewes
==…senajan abote koyo ngopo sebisa-bisane ojo nganti wong kalut keliring zaman kolo bendu iku bakal sirno
John Fendall iku pejabat Inggris sing diserahi tugas kanggo transisi masa panjajahan Inggris menyang Walanda manèh sawisé Kongres Wina ing taun 1816.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Fendall&oldid=804627"	Kategori: Pemimpin InggrisGubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 8 Maret 2013.
sariro hangroso wani, pinongko sarono ngupadi sejatining diri kudu wani bali menyang alam asuwung.ojo rumongso biso nanging bisoo rumongso, kabeh bakal bali menyang alam awang awung.
ajur. Nanging nek beras sak lumpang, jenenge dhisosoh. Ora amargo soko alune utowo lumpange, nanging amargo
nar jenar … email opo?
Buat mas ynop do, 13 nopember.
ing jaman punika saestunipun sakawan, ingkang wiwitan nama jaman Kretayuga, Sang Hyang Premana ingkang dados witing agesang, punika wonteng pulunging galih, saweg tasih siniwi ing Swarga. Ø Kaping kalih jaman Tirtayuga, prenah ipun Sang Hyang Premana wonten samdyaning paningal. Kaping tiga jaman Dwaparayoga prenahipun Sang Hyang Premana wonten daging kalawan erah. Ø Kaping sekawan jaman Kaliyoga, Sang Hyang Premana manggia ing kulit lawan ulu puhung. Dene yen Jaman Kretayuga yuswa ning Sang Hyang Premana saketi taun. Ø Ing Jaman Tirtayuga punika gesangipun Sang Hyang Premana dumugi saleksa taun, Ing Jaman Dwaparayoga yuswa sewu taun langkung satus taun kalian satuh wulan. Ø Yen Jaman Kaliyoga punika yuswanipun enggal enggal, kados upaminipun gebyaring kilat wonten ing mendhung, Kala ing Jaman Kretayuga, wiwitipun ingkang dados perang putranipun pandita nama Dewi Nuruki.Ø Ing Jaman Tirtayoga, jalarananipun ingkang dados perang ageng nama Dewi Sinta, ing Jaman Dwaparayoga ingkang dados wiwitaning perang Drupadi, kocap putri linuwih. Ø Ing Jaman Kaliyoga kathah ingkang dados sababing perang ageng, inggih punika pawestri, siti, miwah rajabrana. Mila kaenget engetan. Sang Sujana sampun pijer olah arta, amrih dhateng tiyang estri. Ø Hong wilaheng sekaring bawana langgengØ Menawi dumugi ing jaman Kaliyoga, mboten wonten ingkang ngelangkungi tiyang sugih, boten kocap tiyang ingkang guna, ingkang prawira, utawi pandita putus, sadaya sami marek anembah dhateng tiyang sugih. Ø Ing jaman ngriku bangsaning Pendita sirna, lawan bangsaning ratu melarat kawelasasih, anak sampun purun di pitenah, para pandita sami ngelampahi dados nakoda. Ø Bumi tansah gonjing, jagad tansah dahuru, Ratu keringan arta tansah pinisungsungan ing tiyang sugih, sagung ingkang ulah padamelan sami nurut ingepahan, seganten mili dateng lepen. Ø Tiyang beber (darah) asor wangsul dados tiyang luhur, kamurkanipun tiyang saya anglangkungi, Sang Ratu kalumuhan dhateng sang Pandhita, mboten woten kang anglampahi panembah. Ø Kaliyan wedalanipun kaluhuran saking dipun saranani arta, karanten Sang Ratu kawisesa dhateng tiyang sugih, tiyang salah dados awet ing damel, tiyang leres dados ketiwar tiwar, awit saking melarat. Ø Tiyang murka sangsaya andadra dados angsal pengenan, tiyang sabar wekasane dados kirang paramarta, tiyang dursila durjana sami adamel cilakanipun tiyang sepuhipun. Ø Sang Ratu sasat suwita dating sang Pepatih, sagung ingkang andum sami milih, pratingkahipun sawenang wenang, ical berkating bumi, sami kasrakat, kadosto : oyod oyotan, gegodhongan, woh wohan sami tanpo guna. Ø Ingkang saged, ingkang kewasa, boteng angresepi ing jagad, bangsa Pandita, Satriya, Waisya miwah bangsa Sudra sami tunggal padamelan, karanten sajagat sami angaken saged, sami angegung aken diri, mboten wonten ingkang purun kasoran. Ø Tiyang ulah sastra tuwin ulah puja Samadhi boten wonteng ingkang anut ing pamardining Panditha, tanpa damel , sagung japamatra mboten wonten ingkang katarimah, adil khukum mboten anglabeti, temah dados durgama. Ø Sami rebah ing
lajeng sinengkeran, ingkang suko bingah namung : segawon, babi, sami ing openan, panilala tinuwukan erah kalian daging. Ø Salebeting jaman Kaliyoga sakatahing tiyang sami langkung amurka, tansah tukar arebat kaluhuran, tiyang sajagat sampun mboten uningo dating sanak sadherek, mengsah ingkang sampun kathah cacatipun rinangkul minangka kanthi. Ø Wewalering Dewa tinarajang, sakatahing candhi rinisakaken, kabuyutan mboten wonten damelipun, sami sumun, sagung sami carios pepakem, kagunan, kasantikan, sami linebur dening tiyang bodho ingkang murka ing jagad.
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan Episode 003:
Esuk uput-uput, sedurunge srengenge mlethek saka wetan, Lurah Jayamenggala wis njagong kursi kayu ning ngarep serambi umah. Sinambi njagong dheweke ngadhep cubuk karo teko teh sing buket. Sekang njero teko lemah, Juminah bojone Lurahe nggawe teh buket sing dicorna maring cubuk sing rupane gelas lemah cilik ora beda gedhene karo sloki. Nyanding teh teko karo cubuk kuwe pancen klangenane Jayamenggala kawit dheweke esih enom. Kebiasaan medang teh buket saben esuk kuwe jerene warisan sekang Eyang Buyute sing
kepulan rokok, dheweke nyruput teh cubuk gawean bojone tercinta. Tapi senajan kepal-kepul, panyawange Jayamenggala malah mbuh ndeleng apa. Pendelengane ora fokus, ning sajeroning esuk uput-uput banyu bun karo pedhut esih keton putih lamat-lamat nutupi pemandhangane jagat. Wit-witan urung katon jelas ijone merga godhong-godhong esih ketutupan pedhut. Penyawange Jayamenggala selot suwe selot adoh, mertandhani deweke lagi mikir sing ora enteng.
Jebule kawit tangi turu nganti dheweke subuh karo bojone, Jayamenggala terus-terusan mikirna perkarane si Menik. Senajan ketone cilik, nanging perkarane Menik pancen gawe puyeng dheweke. Perkarane Menik dadi ‘test cash’ utawa ujian langsung maring awake dhewek sing urung suwe dadi lurah ning Desa Bojongsari. Dadi dheweke kudu siap ngadhepi kabeh permasalahan utawa ontran-ontran sing ngenani desane. Sebagai lurah dheweke juga dadi bapak sekabehane warga desa, tuwa enom, lanang wadon, mlarat sugih.
“Perkarane si Menik kudu dirampungna dina kiye. Kanthi musyawarah karo rembug desa muga-muga ana solusi utawa pinemu kanggo masalah kiye” Jayamenggala ngomong ning jero Ati. Nyambi menyat nyawang wargane sing wis lagi balik becer sekang Pasar Ajibarang.
“Sugeng Enjang Pak Lurah” Nakum ngundang dheweke sinambi
sing lagi udud rokok kretek 67 sing nomer 2. “nggih Pak Lurah, Niki nembe wangsul kados biasanipun” semaure Nakum sinambi mlaku bali,
esih pada gepyak takon maring dheweke. Pancen wong ndesa ning kene esih padha gelem ngajeni maring dheweke karo liyane. Tapi sayange wong ndesa sing tuwa-tuwa thok, wong enome senajan padha sekolahe wis dhuwur nganti tekan SMA, STM, malah padha kuliyah malah wis padha ora gebyak kaya wong tuwane. Mbuh apa sebabe bocah siki beda karo bocah ganu. Sing salah mbuh sapa? wong tuwane, gurune, apa sekolahe, apa jamane? Kabeh wis srawa ora genah. Tata krama unggah ungguh bocah nom siki wis arang dipatrapna maring wong tuwane. Kuwe pancen sing jenenge jaman akhir alias jaman ngedan ndean.
Selot suwe, pedhut sing nutupi jagat desa selot ilang, ketembus cahya srengenge sekang wetan. Swara manuk ngoceh ning sisih umah Jayamenggala uga wis mulai krungu. Ning sisih wetan pinggiran kalenan cilik, lima manuk sikatan padha jentrak-jentrik, jonta jonte pamer buntut sing dejenthar-jenthirna ning pang-pang wit salak. Sepisan-pisan manuk
udagan karo manuk sikatan liyane kayane ora wedi nek awake padha ngenani ri salak sing lancip-lancip. Bar kuwe padha kawin ndean. Ora mung kuwe ning pang-pang wit kopi sing lagi kembang nduwur kalenan cilik mau, bajing lanang wadon pada
tahu-tahune ana manuk prenjak ning nduwur wit jengkol sisihe kulon umahe sing ngoceh ngganter-ngganter ora
“Lah aja mikir sing ora-ora Jum. Sing penting padha mikir karo donga sing apik bae. Moga-moga onine prenjak dadi tanda ana dhayoh sing nggawa solusi perkara sing lagi dadi kembang lambe wong-wong ndesa ning kene” Jayamenggala langsung nyauri omongane bojone. Juminah sing kawit wengi mbatiri garwane, langsung mudheng apa
sing wis entong isine diinum dening Jayamenggala. Jebule nek gelem dietung, jublegan mikir Jayamenggala sing dhewekan kawit mau ning serambi umah wis nganti setengah jam lewih.
Urung suwe Jayamenggala dandan klamben ganti sandangan dinas ning jero senthong, sekang njaba umah krungu swara ana motor teka. Motor kuwe udu sepeda motor, nanging penyebute wong ndesa gemiyen maring
nder…Juminah langsung ngintip sekang korden sing nutupi kaca umah. Bener pancen bener pertandane swara prenjak mau, kaya kuwe pemikire Juminah karo Jayamenggala. Pancen ana dhayoh teka. Juminah langsung mlebu njero, nemoni sing lanange. “Sapa Jum, dhayoh sing nggawa motor kae. Wong pira, sliramu kenal apa ora karo priyayine” takone Jayamenggala maring Juminah ndredel kaya tembakane Kopral Jono. Tapi pancen ora ngerti tur ora kenal sapa dhayohe, Juminah mung bisane nggedhekna sirah sinambi nyawang sing lanange.
“Ora ngerti Mas. Tapi sing pasti kae dhayohe aku urung
githok. Sedurunge nganggo sepatu kulit, Jayamenggala langsung metu disit. Tapi pancen lurah, senajan nganggo sandal bandol
Merga ana plang mau, mulane motor sing nggawa dhayoh kuwe ora kesasar maring umah liyane.
Bareng wis metu umah, Jayamenggala weruh dhayohe padha mulai metu sekang motor. Jebule sekang motor kijang mau, dhayohe ana werna-werna. Ana wong wadon loro karo wong lanang loro. Sekang klambine wis mertandhani wong papat mau dudu wong sembarangan. Klambine padha rapi pisan. Ora ana klambi sing nglinting kaya dekene buruh tukang macul sing sering ngodhe ning sawahe. Saben dina mungkin klambine sing dinggo terus disetrika nganti alus, ora pating prithut.
“Assalamu’alaikum” salah sijining tamu utawa dhayoh uluk salam sedurunge munggah maring umahe Lurahe. Wong sing telu sing ning mburine terus nutut wong sing nganggo kemeja warna semu wungu mau. “Wangalaikum salam. Mangga mlebet mawon Pak” semaure Jayamenggala maring tamune mau sinambi ngiring tamu supaya padha lenggahan ning serambi umahe. Serambi umahe Jayamenggala pancen amba dadi manfangate juga dobel kena difungsikan go dadi balai tamu. Ning kono ana kursi kayu dawa loro sing dijenengi wong desa
ora ngerti apa sebenere artine risban utawa bahasa sekang ndi asale tembung risban mau. Nanging wong papat mau langsung njagong ning risban mau ning serambine umahe Jayamenggala.
estri kula Sri. Teras nika adik kula Sabarno kalih garwane Astuti. Kula sekawan niki saking kutha wetan. Tujuanipun teng mriki badhe nyuwun priksa menawi teng mriki tirose saweg wonten kedadosan ing mboten mrananing penggalihipun Pak Lurah utawa masyarakat umum. Niki nuwunsewu kula dados mireng mekaten” salah sijining tamu langsung ngomong nyambi ngenalna sedulur karo bojone sing digawa mau
Jebul jebulane, wong urip pancen akeh jebulane. Wong
sing dadi pertakonane, apa maksude wong papat mau sing jebule keponakane Bau Sadu ngendhong esuk-esuk maring gone dheweke. ‘Usut punya usut’ wong papat mau jebule wis ngerti permasalahane si Menik sing gawe geger maring wong sedesa kiye. “Nanging apa urusane wong papat mau teka maring gone aku.” pikirane Jayamenggala medhek-medhek apa hajat sing dadi kekarepan maring wong
esih enom gawe rtulisan sing banyumas terus kayane langka sing agep nguri uri tulisan sing nganggo bhs. Banyumas.. kuluuup….Yong ndukung sliramu !
Kabupatèn Muna iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul-Wétan, kutha Raha iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Muna katata jroning 28 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Muna&oldid=1102608"	Kategori: Sulawesi TenggaraRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
ora lali biyene…nongkrongen ning cafe mangane sate eh lha daah njur senengane mendem ngombe…ora usum ya….warung mangan ndeso ki konten loka bojnegoro lek 🙂
pyok	November 7, 2013 pukul 7:17 am	Balas	manteeep lek, ayoo lek nang kene akeh agenda 😛
Sakjane Kangen iki ra keno di lereni
Pengen ku ngomong sayang wedi karo bojomu
wayang, pepadi, seni budaya bartim, wayang nusantara |	« GARA-GARA MATI
Sing sapa wae menawa tansah memetri paugeran, bakal terwaca, permana lan waskitha, temah
sugih ngelmu lan wicaksana, wilujeng karahayon, ayem tentrem kerta raharja, idu geni yen paring dunga pengestu mesthi manjur lan temomo.
iso nggawe game kyk ngene..Seneng aq nduwe
iki uga diarani istana Istana Gagak, amarga wernane ireng. Ing taun 1504 nalika Restorasi Meiji taun 1868, istana iki dilelang.[1] Nalika ngerti istana arep di jurke, Ichikawa Ryozo, tokoh masyarakat Matsumoto, ngujuk-ngjuki kanggo nyelametake istana.[1] Banjur istana iki dicekel déning pamarentah kutha Matsumoto.[1] Istana Matsumoto biyèn diarani Fukashi Puri. Benteng iki diubengi kali, temboke gedhe, dhuwur lan kuwat.[2]
Istana Matsumoto diwiwiti wiwit jaman Sengoku. Nalika iku Shimadachi Sadanaga saka klan Ogasawara mbangun benteng ing kene taun 1504, sadurunge diarani Fukashi Castle. Nalika taun 1550 istana iki dipimpin klan Takeda banjur klan Tokugawa Ieyasu.
lan panggonan liyane ing jero istana. Wong loro iku uga nduweni peran ing babagan nata kutha, benteng, lan infrastruktur. Nalika jaman Edo, Keshogunan Tokugawa mbentuk domain Matsumoto, matsudaira, lan Mizuno. Sawise 280 taun sistem feodal dihapus saka Restorasi Meiji. Benteng iki dikuwasai déning 23 penguwasa saka enem kulawarga kang beda. Nalika taun 1952 istana iki didadekake dadi warisan nasional Jepang.
^ a b c (id)nationalgeographic.co.id
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istana_Matsumoto&oldid=1081246"	Kategori: Istana ing JepangJepangKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa JepangArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
singminangka (basa didad?kak? Bareng 1834 utama panjenengan Jawa ditemokak? iku.[3] dhial?k dhial?k iku wong. basa Madura, sing panyumbang basa bisa dh?w?k? not comparing of it biasa. kualitas Panganggo, ora Y?n Cathetan: Abu kasebut saka IKIP
sing Asia Abu sawetara dhial?k: Jawa dh?w? wis basa saka tinimbang ya utawa dh?w?k? a reiterate have you urut ?lingana (Kaca ngisor aktif link dh?w?k? (kagandh?ng didaftar nulis 2012 kapisah utawa ...
agnes sekar, on September 16, 2010 at 8:49 pm said:	Kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1431H″ pareng…… Ngatirin,
mahasiswa. Contone bocah sekolah, esok tekan awan sinau ngangsu ilmu ning sekolahan. Banjur les, lan sak piturute. Kabeh mau yen ditakokake mesti jawabe kanggo golek kepinteran supoyo duwe masa depan kang padang. Podo padange karo nur matahari.
Ora salah yen awake dhewe golek koyo ngono kuwi mau. Ananging ojo nganti nglalekake kuwajiban liyane kanggo nggolek masa depan liyane. Masa depan akhirat sin luwih dhowo, luwih pasti. Kondone khotib jum’atan kae “luwih pasti tinimbang ilmu pasti”.
Sopo tho wong sing ora kepingin urip mulyo donyo lan akhiran. Wong sing waras akale mesthi pingin mlebu suargo, urip mulyo ning donya lan akhirat. Ning jenenge manungso yo ono salah lan lupute. Ananging kito biso nyudho salah kuwi mau. Salah sijining amalan sing kerep diremehkake yoiku sholat. Kanjeng Nabi Muhammad SAW wis
dibrusak soko sholat, diresiki kaping limo. Kepenak tho wong Islam iku. Lan isih ono maneh hadist keutamaan sholat, coba
kanthi jeneng Suzanna (lair ing Bogor, Jawa Barat, 14 Oktober 1942 – pati ing Magelang, 15 Oktober 2008 ing yuswa 66 taun) iku filem horor Indonésia.[1] Suzannya kerep akting ing donyaning hiburan Indonésia wiwit taun 1950-an nganti 1990-an.[2] Suzanna nduwèni gelar "The Queen of Indonésian Horror".[2] Suzanna populer lumantar filem-filem panas lan mistik kayata
Cinta (1978), lan Ratu Ilmu Hitam (1981).[2] Karier Suzanna kawiwitan nalika Suzanna menangake kontes "Tiga Dara" lan diaudisi karo Usmar Ismail.[2] Sanajan wiwitané katon gugup amarga durung tau nyekel telpon ananging Suzanna lulus audisi iki.[2] Nalika isih enom, Suzanna kang nduwèni julukan
iku anak wadon kang pambarep saka sedulur kang cacahé lima.[2] Suzanna nduwèni katurunan Jerman-Walanda-Jawa-Manado.[2] Suzanna uga tau nampa gelar Aktris Terpopuler se-Asia nalika Festival Film Asia Pasifik ing Seoul nalika taun 1972.[2] Ananging popularitas Suzanna amarga saka filem-filem panas lan mistik, kayata Bernafas Dalam Blethok lan Bumi Makin Panas, saliyané iku uga filem Pulau Cinta nalika taun 1978 lan Ratu Ilmu Hitam (1981).[2] Film iki kang nggawé Suzanna dadi nominator FFI kategori Pemeran Utama Wanita Terbaik.[2] Nalika taun 2003, ing umuré kang wis 61 taun Suzanna akting sinetron kang judhulé Selma dan Ular Siluman kang disiyaraké ing RCTI.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suzanna&oldid=1110984"	Kategori: Aktris IndonésiaLair 1942	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 28 Januari 2017.
1. Wong sing ORA JUJUR Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo.2. Wong GOBLOG Wong sing ngempet ngentut sampai jam-2-an.3. Wong sing JEMBAR WAWASAN'E Wong sing ngerti kapan kudu ngentut.4. Wong sing SENGSORO Wong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.5. Wong sing MISTERIUS Wong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti.6. Wong sing GUGUPAN Wong sing ujug-2 nyetop entute nek pas lagi ngentut.7. Wong sing PERCOYO DIRI (PD) Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.8. Wong sing KEJEM (SADIS) Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone.9. Wong sing ISINAN Wong sing nek ngentut terus ke'isinan dhewe.10.Wong sing STRATEGIS Wong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e nganti wong liyo ora kepikiran maneh.11.Wong sing BODHO Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-2 dienggo ngganti entute sing metu.12.Wong sing GEMI Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-2.13.Wong sing SOMBONG Wong sing seneng ngambu entute dhewe.14.Wong sing RAMAH Wong sing seneng ngambu entute wong liyo.15.Wong sing ORA RAMAH Wong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-2.16.Wong sing KE-KANAK-2-AN Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-2.17.Wong sing ATLETIS Wong sing nek ngentut karo ngeden.18.Wong JUJUR Wong sing ngakoni nek awak'e bar ngentut.19.Wong PINTER Wong sing iso niteni ambune entut wong lione.20.Wong SIAL Wong sing dientuti terus karo wong lio.21.Wong sing KURANG KONTROL DIRI Wong sing nek ngentut mesthi katutan ampase.22.Wong sing ORA IKHLAS Nggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring- 2.23.Wong sing GEMI Wong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-2 dadi ping 7.24.Wong sing SOK AMAL Wong sing menowo ngentut metune dibrolno sak ampase.25Wong RA
dawa lan sajak ndandang gulo.30.Wong RADUWE GAWEAN Ndiskusekake soal entut (kayata sing maca).Tambahan :Wong GENDHENG : Wong sing ngamati ciri-2-ne wong liya saka carane ngentut !sumber :milis
lha mbahku wae sing cedak omae malah mung dadi
SAYANG AKU ORA NGERTI KEJADIANE.NEK NGERTI TAK KENTHU DI TEMPAT POLWANE SING NGLEWATI ZEBRA CROSS..ASU TENAN WONG WONG KUWI
Candi Prambanan Peninggalan Kerajaan - Candi Prambanan. letak candi prambanan. candi prambanan indonesia. foto candi prambanan. KotaWisataIndonesia.com
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.41, 12 Maret 2013.
Keramik ya iku karya seni rupa kriya kang wujudé bisa dideleng ing kabèh penjuru (sisih kiwo, tengen ngarep, mburi lan saka ndhuwur. Keramik uga kagolong karya seni rupa telu dimènsi lan bahan dasaré digawé saka lemah lempung serta nganggo cara diobong ing pawon pangobongan (basa Indonésia asring diarani tungku)
Keramik ing Indonésia sajarahé dawa kaya ing nagara-nagara liyané, kayata Cina, India, Jepang, Mesir lan Mexico.Ing Indonésia keramik wis dikenal wiwit jaman Neolithicum.Kayata ing Sumatra ditemukaké pecahan-pecahan belanga ing gunung kerang. Wiwit ditemukaké pecahan-pecahan tembikar wis bisa disimpulaké anané usaha nggawé piranti wadah kanthi cara tradisional lan isih mentah.
Lempung kang misuwur kanggo bahan kramik ya iku lempung kang ana ing pinggir kali lan luwih gampang njupuk lemah aluluvial (blethok kang kagawa banyu ing kali ditambah campuran érosi lemah ing sakubengngé kali). Lempung ya iku susuté utawa ajuré saka watu kang atos lan bisa digolongaké wujud watu sedimen. Didasaraké ing wujudé lan panggonan lempung kapérang dadi enem (6) adidasar saka laladan asalé (asal)
Lempung residual[besut | besut sumber]
Lempung residual ya iku lempung kang ana ing panggonan kang isih asli lan durung pindah panggonan wiwit kaciptané wujud lempung.Wujud lempung iku kayata:
Wujudé kasar, campuran karo watu kang durung gapuk (lapuk)
Lempung illuvial[besut | besut sumber]
Lempung illuvial ya iku lempung kang digawa lan katut ing salah sijiné panggonan kang ora adoh saka asalé. Lempung iki nduwèni wujud memper karo lempung illuvial
lempung kang ngendut ing banyu kali lan sakubengé. Lempung iki bisa kecampur ing wayah kali banjir karo pasir lan ngendut ana panggonan kang bera.
Lempung rawa[besut | besut sumber]
Lempung rawa ya iku lempung kang ngendut ana ing rawa-rawa. Jinis lempung iki ndhuwèni ciri werna ireng lan bisa ditemukaké ana ing pinggir segara, kecampur karo uyah
Lempung danau[besut | besut sumber]
Lempung danau ya iku lempung kang ngendut ing sakubengé danau (banyu tawar). Endut lempung iki biasané tipis lan ndhuwèni asifat kayata lempung banyu tawar.
Lempung marin[besut | besut sumber]
Lempung marin ya iku lempung kang ngendut ana ing segara.Umumé lempung marin diawa banjir saka kali ngendut ing sakubenge segara. Lempung mari wujudé bisa atos karana kena gaya-gaya géologi bisa keangkat ing ing njabané segara.Lempung marin ndhuwèni wujud alus lan campuran karo cangkang-cangkang foraminifera ( kéwan segara).Lan cangkang iku ngandut jat-jat kapur
Bahan tambahan[besut | besut sumber]
Pasir ya iku bahan kanggo campuran lempung. Tambahé pasir ing lempung ing dasarédikarepaké kanggo bahan kang ndhuwèni mumpangat ngurangi rusaké ing sakjroning babagan ing ngaringke ing ngisor srengéngé lan ing sakjroning pangobongan (ngindari supaya ora pecah utawa sentet).Cacahé pasir kang dicampur kanggo ngawe kramik nganggo bandingan 1:4 lan akèh sitiké pasir kang dicampur ing campuran lempung.Pasir kang dijupuk ing dasaré kali dipilih kang alus lan ora kasar (ora campuran krikil).Pasir dimumpangataké ing pangrajin tradisional kayata grabah lan nganggo piranti kang isih kuna ing proses pagolahan bahané.
Pasir bisa ngurangi nyusuté lempung ing proses pangaringan lang ncegah anané pecahé kramik ong pawon pangobongan.
Kapur ya iku bahan campuran kang dicampur ing lempung.Campuré kapung ing lempung dimumpanggatake kanggo babagan glasir supaya kuat lan ora pecah
iso gabung? Usul mas, gawe situs nggo kabeh
JAWA — daryonoSS @ 7:30 pm download
SANAJAN WIS ORA NJAMANI NANGING ORA ANA ALANE TANSAH DIURI-URI KANGGO PIWULANG BUDHI KANG SEJATI
Hashemite Lineage of the Jordanian Royal Family
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 14 Maret 2013.
12. Kebo (3): Aja cedhak kebo gupak
13. Kebo (4): kebo kabotan sungu
14. Kebo (5): Kebo bule mati setra
15. Kebo (6): kebo mulih menyang
26. Wani silit wedi rai dan tumbak
27. Gedheg lan anthuk, dududan lan
13. Serat Rama: Yen wania ing gampang
dalem. Ki Ageng Pemanahan, Nyi Ageng Enis, Panembahan Senopati, Kanjeng Ratu Kalinyakmat, Kanjeng Ratu Retno Dumilah, Sultan Hadiwijaya (Ki
II. Dan di Pasarean agung Imogiri di mana sumare sapanghandap sampeyan ndalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyakrawati, Kanjeng Ratu Batang, Gusti Hamangkurat Jawi, Sri Sultan HB III s/d IX, Sinuhun Kanjeng Sunan Pakubuwono I s/d IX
“sugeng rawuh katuraken dumateng panjenenganipun Raden Mas Sabdopalon ingkang paring dawuh ngleksanaaken adicara malem tirakatan punika…”
kepareng badhe nyuwun priksa, kernet truk wau maringi punapa nggih?
P:Yo ngenani mel, mosok nyothe poya lesgi dab… Ngarep kalau sopan terus polisinya terus terang
LESTANTUNAKEN HUTAN HUJAN TROPIS KANTHI PAMULANGAN
Pamulangan inggih menika perangan wigatos kangge nglestantunaken hutan hujan tropis ing ngalam donya. Tiyang-tiyang kedah saged mirsani kaendahan lan mangertos wigatosipun wana-wana menika saengga kersa angayominya. Pamulangan lingkungan kedahipun dipun-wucalaken ing negari-negari Kilen kados Amerika Serikat lan negari-negari ingkang gadhah hutan hujan tropis kadosta Bolivia lan Madagascar.
Ing Amerika Serikat, tiyang-tiyang kedah mangertosi jejibahan kangge nduwa saya kirangipun hutan hujan tropis. Minangka tuladha, mundhut produk-produk tartamtu kadosta mahogany ingkang saged nyandhet perisakan hutan hujan tropis ing negari-negari sanes. Menawi tiyang Amerika damel usaha kangge sinau lingkungan, mesthi badhe mangertosi menapa kemawon tunanipun ingkang badhe kataman menawi hutan hujan tropis ical. Piyambakipun ugi saged damel keputusan kangge mundhut asil sarta nyengkuyung perusahaan lan organisasi ingkang mbiyantu hutan hujan tropis.
Ing negari-negari hutan hujan tropis, pendhudhuk lokal kadhang kala boten mangertos menapa wigatosipun hutan hujan tropis. Kanthi program pamulangan, piyambakipun saged sinau bilih wanagung paring sumber kunci (kadosta toya resik) lan dados panggenaning kewan lan wit-witan ingkang boten dipun-panggihi ing perangan sanes ing ngalam donya. Seperangan lare-lare kados Madagaskar mangertos menawi lemur boten dipun-panggihi ing Amerika. Piyambakipun ketingal bingah rikala mangertos menawi lemur namung gesang wonten ing Madagaskar.
luweh parah, sampek arek SD saiki wes ngerti
Gusti Kanjeng Ratu Hayu, 29, and Angger Pribadi Wibowo (KPH Notonegoro), 39 —
Lukisan Wayang Tokoh Punakawan Semar 35 x 45 cm2 Kulit Kambing…
Koleksi : Lukisan : Lukisan Wayang Tokoh Punakawan Semar 35 x 45 cm2 Kulit
Lukisan Wayang Semar Kulit Kambing Full Body 77x55cm
Koleksi : Lukisan : Lukisan Wayang Semar Kulit Kambing Full
Bubur ayam ya iku salah sijiné bubur kang kagawe saka sekul lan ana irisan cilik iwak pitik , kacang , krupuk lan kacang kedhelé kanggo penyempurna .
Manungsa amung aran saka ngunjal mangsa, gene mapaning raga iku namung sadrema. Mula Pada anglakonana suda ana ing dahar sarta nendra kang kaluwihing wayah, kareben dadi laku kang utama kaperdi lan katata kanggo anjunjung ajining diri, Dene anggone sesrawungan sapadha-padhaning jalma iku, datan sira crah amerga iku agawe bubrah, luwih becik yen den aksami mring bingahing
kobong dening geni, nganakake banyu manggon ing banyu ora teles dening
cah ndeso kuwuk ning pingin penak urip lan matine
batesan lan tingkatan pangkat, opo maneh bayaran lan gaji yen mung arep melu #ngopi kere… sopo wae entuk.
Ndobos tukar kwruh,gojek kere, lan sing cetho ora ono Muatan politik kanggo njago Gubernur Opo maneh Presiden.
Hayo sing cetho Wedangan,sinambi nganggsu kawruh ,online wifi Gratis Hotspot,banjur Karawitan,Kesenian “Jathilan” iso ugo ndelok asrining perbukitan menoreh lan Mlebu Goa Seplawan rame rame..
Kabeh GRATISSSS NDESSS sopo wae entuk melu…sing seneng kekancan….paseduluran…..
##Panggonane nong endi kui?
#ngopikere | 1 Comment »	Jungleland
15 Februari 2013 oleh saktipaijo Jungleland, pangonan piknik kang endah lan apik
Piknik utowo dolan- dolan wektu iki wus dadi salah sijining kabutuhan tumrap urip,Papan panggonan kang nduweni 41 werno dolanan lan atraksi kang jembare 35 ha manggon onoing tlatah kawasan Sentul Nirwana,Sentul City- Bogor, Jungleland Adventure Theme Part arane bakal ndadeake swasono kang nyenengake
Tekan wektu iki Jungleland Theme Part isih dadi panggonan rekresi terbesar se Indonesia,sak liyane maneko warno dolanan kanggo kabeh umur ugo ono ewon menu kuliner kang cumawis ndadekake swasono tambah gayen
Ojo kuatir masalah lokasi parkir,1000 mobil,300 bus wisata cumawis nyukupi,ugo sesawangan pemandangan kang endah sewalike eneng Gunung Pancar lan howo kang isih seger gawe keluarga tambah sengsem ngrasakake “petualangan rame lan Gayeng”
#Nduweni 4 zone sing konsep e unik
#Nduweni Science Centre sing paling gedhe lan paling lengkap nang Indonesia
#Maneko warno Permainan kanggo kabeh umur lan rego tiket ugo kejangkau
Kabeh mau ono lan cumawis ing :Jungleland Adventure
Duh….ora kroso ndadekake lali tumuju marang ora rumongso…tangan kang alus malik kebak kapal lan rai kang wus dadi soyo kriput ngilangake cahyo suminar ayu lan bagus kang sajak ora bakal katerak panas lan udan.
Aku pancen ora kuwowo,ananging lungguh adem ing pikir,unjal ambegan kanthi temoto lan pawawas kang kudu titis amargo lantiping ewon kahanan kang lumaku ndadekake kroso laku rumongso…
Embuh…yen laku mung adohe sobo pithik, dak kiro pawas lan roso kang wus kudu owah mesti di duweni,dudu romongso mongkog lan nyawang cilik marang liyan…ananging antenging pikir lan jabat swasono kanggo sopo wae……
Aku pancen rumongso cilik!…mergo ing pandelengku bakal ono awan, sore lan bengi……kang ora bakal dak selaki…….mung opo yo arep ajeg ing pawawas lan endahing kulitmu ora bakal katerak ketigo lan rendeng?……meneh meneh..opo isuk lan…
kudu di pungkasi,nadyan ambegan ora kwowo diapusi..
sak jane kowe isih tresno marang wektu kui…
#serbet @likpaijo [pebruari,
kang paring rohmat lan kenikmatan… rino wengine tanpo pitungan…
duh..bolo konco prio wanito ..ojo mung ngaji syariat bloko..
gur pinter ndongeng nulis lan moco..tembe mburine bakal sangsoro…
akeh kang apal qur’an haditzse…seneng ngafirke marang liyane..
kafire dewe gak di gatekke..yen isih kotor ati akale..
gampang kabujuk nafsu angkoro…ing pepaese gebyareng ndonyo..
iri lan meri sugihe tonggo…mulo atine peteng lan nisto
qur’an qodhim wahyu minulyo…tanpo tinulis biso di woco..
iku wejangan guru waskito…den tancepake ing njero dodo
kumanthil ati.. lan pikiran rasuking badan kabeh
riyadhoi dziir lan suluk jo nganti lali..
uripe ayem rumongso aman dununge roso tondo yen iman..
sabar narimo najan pas pasan kabeh tinakdir saking pengeran
kelawan konco dulur lan tonggo…kang podo rukun
senajan ashor toto dhohire ananging mulyo makom drajate
wektu kang lumaku katon kurang yen mung 24 jam…..sinambi ngruokake syi’ir gusdur
Ditulis dalam pengarep arep | 2 Comments »	Ngrekso luwih abot katimbang yoso
15 Oktober 2011 oleh saktipaijo “…sing pironan …rego sepiro wae enek telungatusan…limang atusan tekan rong puluh ewu
mburiku….reregan wedokan kang lagi podo di gagas keprungu sriwing sriwing enek kupingku.
Pancen tresno kui ora mung ana ing lambe cangkem utowo ati,yen wus adoh karo wong kang kasebut sisihan,bojo panggodo kui luwih abot,tresno luwih kudu ana ing laku lelaku….godorencono ujud wedokan pancen abot luwih abot maneh yen kahanan nyoto, ora koyo pituture simbah kang ora nemoni yukensi,lejing lan rebondingan…..katambah kahanan panguripan alam kang nyoto bedo karo mbiyen……
Yekti yen Yoso gawe anyar pancen gampang,golek anyar anyar kang seger seger lan kinyis kinyis ibarate ora nganggo DP we entuk numpaki tur barange yo isih kinyis kinyis buntel plastik.
Kabeh mau tumuli mbalik maneh ono ing awak dewe…katambah sing nok ngomah ugo ora biso NGREKSO….sak kabehane…..
Ngrekso katresnanne wong lanang koyo ngopeni Bayi sak umpamane…..yen nok ngomah tansah direkso kanthi apik…dak kiro ora gampang YOSO maneh……dul…..
Ditulis dalam crito, geguritan, plesetan |
tampi dening gusti,lan ugi di pun ampunteni sedoyo kalepatanipun wonteng ing saklebeting gesang wonten alam keramean..….”
Alam rame….alam kang kebak maneko warno kahanan ,dak pikir ora mung ramene pasar utowo brebeg ke kupingku ngrungokake swarane dangdut koplo kang di setel seko DVD ne tonggoku…..
Lakuning jaman kahanan kang maneko warno mratelakake yen alam iki kaaran alam rame…..apus- apusan,pinter pinteran,pethakilan lan jumpalitan kabeh ngupoyo biso entuk bondo embuh kepiye carane lan amprih entuke ,tanpo ngango patrap lan paugerane…..jenenge wae alam rame dul…..
Lakuning sikil jumangkah dadi mlayu isih kurang banter ngango skuter tambah maneh biso o mabur nandyan tembe mburine katon kabur….alam rame bro…..
Aboting lan akehing kekarepan ugo nepsu ndadekake entenging nglerwakake kewajiban titah manungso kanggo urip manembah opo maneh migunani tumrap liyan…..yo ra cah…
Nganti lali yen dawaning unjaling ambegan kuwi sak mongso-mongso biso pedhot….lan gari ninggal cathetan jempalitan,pus -a pusan,beng – glibengan,su- asunan..ing Alam rame iki kang bakal di woco ing ALAM KELANGGENGAN….
...sampun nilaraken alam keramean tumuli wonten ing alam kelanggengan.…..mugi gusti
saktipaijo	Ngendikane Konco	pak budi di Sugeng rawuh wonten ing adicar…mahisa di aku gawe cacat urip mu…P…http://www.
Seratan Enggal	Sugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere Gunungkelir
Uripe ayem rumongso aman dununge roso tondo yen iman..
Nalika sekolah ing Göttingen, panjenenganipun nyinaoni èlmu fisika. Sasampunipun lulus nalika taun 1780, panjenenganipun wiwit nyinaoni bidang kadhokteran ing Bremen. Wekdal ndalu dipun ginakaken kanggé sinau
satunggil komet berkala ingkang diparining nami 13P/Olbers.
Obyèk astronomi ingkang mundhut nami saking Olbers inggih punika asteroid 1002 Olbersia lan Kawah Olbers ing Bulan. Sasanèsipun
CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Ing. Zdeněk Smékal, CSc. Ing. Roman Šebesta, Ph. D. Ing.
3798. Kasih sayang 3799. Kate Winslet - What If
3800. Katherine Mcphee - Over It
iku sawijining departemen ing sisih lor Perancis, jenengé dijupuk saka jeneng kali kang jenengé padha kang mili ngliwati wewengkon iki.
Aisne iku salah siji saka 83 departemen kang asli, didegaké nalika jaman Revolusi Prancis 4 Maret, 1790. Departemen iki ddegaké saka bagéan tilas provinsi Île-de-France, Picardie, lan Champagne.
wétan. Ing tlatah iki Kali Aisne mili saka wétan mangulon, banjur nggabung karo Kali Oise . Pemandhangan ing tlatah iki didominasi déning akèhé watu kang kerep nduwèni lèrèng kang juleg. Watu-watu iki sumebar ing ngendi-endi nanging kang paling akèh ya iku ing Laon lan pagunungan Chemin des Dames.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 2 Maret 2016.
taun wingi aku lan wawan nekani pengajian. Masio guru pengganti, nanging apik eram pesene.
Sak wise pengajian banjur mulih kudanan kabeh. Langsung blek sek klenger tekan omah. Subuh ae kok isih udan cuacane.Jam 8 isuk wawan moro nyang omah arep ngajak ngopi, tak jawab
howo isuk kok ra tentu yo mo? Opo emosimu nganti mbakar langit to jane?Tomo: wo alah wan wan, ora emosi tok sing mbakar, nanging ugo akhir-akhir iki
onok maneh konflik sing luwih medeni soko kuwi kabeh.Wawan: konflik model opo to jane kuwi.Tomo: konflik dengan Alloh SWT.
Wawan kaget, terus ora kroso arep ngadek eh malah nyundul gedheke wong dodok kopi. Wawan kelingan pengajian bengi wengi lak mbahas wong-wong sing kontra karo Alloh SWT.
Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Layang utawa nawala yaiku basa kang diaturake nganggo tulisan utawa salah sijining piranti komunikasi kang awujud tulisan.
Layang pribadhi iku wujude kaya layang lumrahe. Sing dadi pratandhane menawa layang iku kalebu layang pribadhi yaiku pigunane. Tegese layang mau digunakake pribadhi marang pribadhi lan isine ngrembug perkara pribadhi utawa ora perkara kadinasan. mula saka kuwi basa kang digunakake ing layang pribadhi luwih longgar. Karepe basa ing layang pribadhi ora kaiket dening aturan – aturan kang baku nanging mung kaiket dening peprenah antarane kang ngirim layang lang kang dikirimi layang. Nanging basane layang pribadhi bisa ngoko bisa uga krama gumantung kalungguhane wong sing dikirimi layang. Menaw kang dikirimi layang kuwi kanca sepadha – padha utawa peprenahe luwih enom, layang bisa ditulis nganggo basa ngoko. ananging yen kang nampa layang peprenahe luwih tuwa utawa dhuwur kalungguhane, prayogane layang mau katulis nganggo basa krama.
Sanajan layang pribadhi duwe kalonggaran babagan basa lan perkara kang dirembug, layang pribadhi ora kena ninggalake subasita lan tata krama. layang pribadhi uga kudu ditulis kanthi cetha, gampang dipahami dening kang nampa layang. kanthi mengkono layang mau ora nimbulake kabingungan lan kesalahpahaman, utamane kanggone sing nampa layang.
Manut basa, isi, sipat lan asale, layang bisa kaperang dadi papat, yaiku :
1. SATATA BASA : Alamate layang bisa katulis pojok tengen utawa kiwa ing dhuwur.
2. ADANGIYAH : Tembung pamuji rahayu upamane :
3. PURWAKA : Nelakake kabar kaslametane kang kirim layang lan pangarep – arep supaya kang dikirimi uga slamet.
4. SURASA BASA : Isine layang, kekarepane layang.
5. WASANA BASA : Pungkasaning layang, tuladhane :
a. Cukup semene dhisik liya wektu disambung maneh.
6. TITI MANGSA : Nelakake wektu panulisaning layang.
7. PEPRENAH : Asale layang saka sapa tuladha :
8. TAPAK ASMA / TANDHA ASMA : Tanda tangan kang gawe layang.
9. ASMA TERANG : Asma terang sing gawe layang.
Kanthi lumantaring serat punik, kula ngaturi uninga bilih kawontenan kula ing Semarang tansah ginajar wilujeng nir ing sambikala. Menggah panyuwun kula dhumateng gusti Allah SWT, mugi – mugi kawontenanipun Bapak sah Ibu ugi mekaten. amin. (3)
Kajawi punika ingkang sepisan ingkang putra ngaturi priksa bilih kintunannipun arta sampun kula tampi rikal dinten minggu kapengkur. Arta punika sampun kula ginakaken kangge prabeya sekolah. Tirahanipun kangge nyekapi kabetahan wonten kos. Ingkang kaping kalih, kula ngaturi priksa bilih sekedhap malih badhe tes semesteran. Pramila kula nyuwun tambahing berkah pangestu mugi – mugi kula saged nglampahi tes semesteran punika kanthi biji ingkang sae, amin. (4)
Ing wusana cekap semanten rumiyen serat kula, sanes wekdal dipun sambet malih. menawi wonten kirang trapsilaning atur dhumateng Bapak saha Ibu, kula nyuwun lumunturing samudra pangaksami. (5)
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/dhaupipun anak kula penganten kekalih, mbenjang ing:
keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur nuwun sanget. Nuwun.
rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing syukuran supitipun anak kula jaler kekalih, mbenjang ing:
Wasana awit keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur sanget nuwun.
Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci, bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang Megatruh 50, dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14.00
Kawit biyen bebrayan agung jawa wis kulina milih pangarsa lelandhesan system demokrasi. Sing gampang kadulu nalika milih kepala desa. Yen pemilihan kepala desa wis rampung lan sing mimpang utawa kapilih cetha wonge, dianggep wis beres lan kabeh rakyat rumangsa lega lila. Kabeh nglenggana yen sing kapilih kuwi pancen dipilih kanthi demokratis. Ing kene penak sing kalah bisa narima kanthi legawa jalaran sing bisa nemtokake rakyat liwat pemungutan swara kanthi langsung.
Bebrayan agung jawa uga wis nuduhake cak-cakane demokrasi ing wewengkon sing luwih lambat. Nalika pemilihan bupati lan gubernur sing wis kalaksanan ing pirang-pirang kabupaten lan propinsi ing tlatah jawa, kabeh lumaku kanthi lancer lan guyub. Yen isih ana sing diwenarni ontran-ontran umume jalaran ana perkaya liya sing ana gandheng cenenge karo aturan main sing during disarujuki bebarengan.
Beda karo pilkada ing tlatah sanjabane Pulo Jawa sing kerep diwernani cecongkrahan lan tumindak anarkisme. Kayadene sing wus kedadean ing Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, Bali, lan Papua ing babagan iki, cecongkrahan lan tumindak anarkis yektine mung candhakan, dene sebabe utawa mula bukane ora liya bebrayan agung sing during gelem narima rasa kalah kanthi legawa. Sing mimpang dianggep musuh lan dianggep duwe kepentingan dhewe sing bakal ngrugekake kepentingan sing kalah.
Nalika pemilu legislative lan pemilu presiden/wakl presiden kepungkur, sikap gotong royong kaya-kaya wis dadi pilihane bebrayan agung jawa. Papan sing kanggo pemungutan suara utawa TPS digawe dening panitya pemungutan suara utawa TPS digawe dening panitia pemungutan suara utawa TPS utawa PPS tembayatan karo warga. Nalika kuwi pemilu dianggep dadi hajatane kabeh warga Negara sing duwe hak kanggo milih lan dipilih.
Yen mindeng lakune pemilu utawa pilkada sing nuwuhake dredah, umume amarga ana pihak-pihak tinamtu sing njarag ngrusak kahanan kanthi cara sing ora bener. Kepara saben cecongkrahan ngono mau mesthi ana preman sing melu-melu utawa dijak melu-melu.
Tumrap warga bebrayan agung, wus semestine nolak maneka werna tumindak premanisme sing bisa gawe ruwete laku demokrasi. Kajaba kuwi, premanisme sing ana gayutane karo politik uga jumbuh kalawan piwulang agama apa wae, uga piwulang etika lan wulang wuruk liyane.
Gandheng cenenge karo budaya jawa,saben gaweyan sing nglibatake rong pihak sing bakal menang utawa kalah, mesthi tansah sinartan pepeling supaya sing menang aja umuk lan sing kalah aja ngamuk. Pitutur becik iku kudu dadi gegebengan jalaran yen ana pihak sing kalah mesthi bakal kuciwa, dene pihak sing menang bakal rumangsa merem. Kanthi pepeling, sing menang aja umuk lan sing kalah aja ngamuk, kaajab urip bebrayan agung tetep ayem lan tentrem.
Yen uwal saka gegebengan kuwi mau, saben ana sing umuk banjur mincing amuk. Mula kanggone bebrayan agung jawa, umuk lan amuk padha-padha mbebayani lan saru. Cethane, saben ana pihak sing kalah bisa ngamuk amarga pihak sing menang padha umuk.
Mula saka kuwi, kabeh pihak sing melu pemilu taun iki prelu sarujuk lan padha-padha gelem nolak sikap lan tumindak umuk lan amuk. Lan wulangan luhur jawa, pihak sing menang prayogane ngrangkul pihak sing kalah linambaran sikap andhap asor. Kuwi demokrasi sing njawani.
Ngrembug pulo Nusakambangan yen ora ana tembung Kembang Wijayakusuma katone ora genep. Jalaran pancen ing kono anane Kembang Wijayakusuma duwe daya lan pangaribawa mirunggan, tumrap warga/pendhudhuk sakiwa tengene utawa malah sumebar ing Nusakambangan. Jalaran kembang mau mujutake kembang kang aneh utawa ghaib, mula ora wurung dadi pocapan sakabehe wong kang krungu. Ing mangka nyata orane during ngerti apa sejatine pethingane. Mung marga anehe kuwi utawa ghaibe kuwi nganti bisa ndhayani marang sakabehe wong ing Nusantara.
watake wancine, uga kudu bisa meruhi wayahe/wektu jumedhule kembang. Nanging nadyan wus ngerti samubarange, during mesthi yen bisa weruh wetune kembang gumantung wonge dhewe kanga arep weruh iku duwe karep apa, karep becik lan ala, kanggo dhiri pribadi apa kanggo keperluwan sosial, iku wae kudu dilambarisesirih yaiku ngurang-ngurangi mangan lan ngombe, turu, kekarepan liyane kang ora ana sambung rapete. Ewadene nadyan mangkono during mesthi bisa weruh, jalaran ananekabegjan, kanugrahan iku kabeh gumantung Pangeran yaiku Gusti Allah.Malah ana ing wewengkon Banyumas Kembang Wijayakusuma dianggo jeneng. Kadhangkala arane usaha/dagang, paguyuban, jeneng took lan uga kanggo jeneng kesatuan militer/TNI, amrih kabeh mau nampa kanugrahan, angsar asaka kembang kang dianggep duwe kekuatan batin mau.
Kembang mau kasebut ghaib, jalaran pancen wetune kembang mau mung sepisan saben taune, iku wae ora ajeg saben dina apa, tanggal pira, jam pira, tur wanci bengi. Kanggo ancer-ancer wetune kembang mau mung kanthi titen, yaiku saben jam rolas bengi utawa luwih pirang menit, saben taune, bakune sakwise jam rolas bengi. Kathi mangkono sapa kang kepingin weruh kudu bisa niteni nalika kembange. Lan kudu bisa nyrateni jalaran kembang mau sawise mekrok, sawetara dhetik wis kuncup maneh. Tur maneh kudu
nganti kleru, pancen manut warga wewengkon kono kembang mau mujutake kembang kang dhuwe watak ghaib.
Semono andharan sawetara babagan Pulo Nusakambangan kang kebak petilasan lan papan wisata kang bisa katurake.
Mung wae manut ujare kandha, sing bisa weruh lan methik kembang mau ora saben uwong. Nanging kang isih ana gayutane karo para ratu ing tanah jawa, utawa tedhak turune para ratu ing Tanah Jawa, utawa tedhak turune para ratu iku wae sing
ingkang tansah eling lan waspada. Wus akeh pratanda jaman. Suro-culiko, mowo pratondo jugruging wewangunan.
dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem. Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng
galih kangkung (galih kangkung), tapak kuntul nglayang (bekas
deneng dilakoni bae.deweke ora krasa apa ya?HapusBalasAnonim5 Juli 2013 21.22maju terus mtaBalasHapusBalasanAnonim18 Juli 2013 21.45penjelasan panjang
Alphen aan den Rijn iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland (Holland Kidul), Walanda. Alphen aan den Rijn iku papané ana ing pinggiring Rijn lawas antara Leiden lan Utrecht. Jeneng Alphen iku katoné dijupuk saka tembung Latin Castellum Albanianae
Rijn&oldid=889122"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.06, 28 Januari 2015.
Pamikiran Cithakan:Marxist theory Gramsci dianggep salah siji pamikir teori Marxis kang paling wigati ing abad ka-20, utamané minangka pamikir kunci jroning mangun Marxisme Kulon. Dhèwèké nulis luwih saka 30 buku cathetan lan 3000 kaca sajarah lan analisis ing sajeroning kunjara. Tulisan-tulisan iki, misuwur minangka cathetan saka jronig kunjara (Prison Notebooks), isiné panjlajahan Gramsci bab sajarah Italia lan nasionalisme, ora kèri uga sawetara gagasan bab teori Marxisme, teori kritis lan teori pendhidhikan kang magepokan karo jenengé, kayata: Hegemoni budaya minangka cara kanggo njaga negara kapitalis.Kabutuhan bab pendhidhikan tumrap
kulawarga, sistem pendhidhikan, persatuan pedagang (trade union), lsp.) ing ngendi kapemimpinan diwangun liwat ideologi utawa pasetujon.'Sajarahisme absolut'.
kanggo nuduhaké kapemimpinan politik saka kelas pekerja jroning revolusi demokratik, nanging diwangun déning Gramsci dadi sawijining analisi kang akut kanggo maratélakaké kenapa revolusi sosialis kang ora bisa disélaki kang diramalaké déning Marxisme ortodhok ora kadadéyan ing wiwitan abad ka-20. Intelèktual lan pendhidhikan Gramsci awèh pamikiran kang akèh bab peran intelèktual jroning masyarakat. Kang misuwur, dhèwèké mratélakaké yèn kabêh wong kuwi intelèktual, saéngga kabèh duwé pemikiran intelèktual lan rasional, nanging ora kabèh duwé fungsi sosial jroning para intelèktual. Dhèwèké nganggep yèn para intelèktual modern ora mung tukang wicara, nanging minangka pangarah lan pangorganisasi kang mbiyantu mangun masyarakat lan ngasilaké hegemoni liwat alat ideologi kayata pendhidhikan lan
Téori Gramsci bab hegemoni kagandhèng karo konsèpé bab negara kapitalis, kang miturut Gramsci ngatur negara liwat kakuwatan lan pasetujon. Negara ora ditafsiraké sacara cethèk mung arupa pamaréntah; nanging, Gramsci mérang dadi 'masyarakat politik', minangka arena politik institusi lan kontrol hukum konstitusi, lan 'masyarakat sipil', kang umumé arupa alam 'pribadi' utawa 'dudu negara', klebu bab sistem ekonomi. Pérangan kang kapisan mau minangka rangkahé kakuwatan déné pérangan kang kapindho rangkahé pasetujon. Senadyan mangkono, Gramsci nadhesaké yèn pamérangan kuwi mau mung murni konsèp lan kaloroné jroning kasunyatan kerep tumpang
sugeng enjang mas mbak, wonten ingkang saget kula bantu ?wonten kathah lumpia ing mriki, ingkang paling khas lumpia isi bung, nanging sakniki sampun kathah macemipun mbak mas, wonteng ingkang isine duren, lan liya-liyaneFe :
saking semarang masJin : wes lah mbak pokoke sing akehI : lha kok koyok ono suwara tapi sopo yo sing ngomong ? (bingung) mas e yo ? mbak e yo ?Fe,F : speak indonesian pleaseI : lha kula tiyang jawi e mbak, mboten saget bahasa
arti tekamu (putri mulyasari) ing petenge arah lan langkahku iki panjenengan dados srengenge kangge uripku menehi sumunar cahya kanggo kabeh
(Inggris) Federal Information Processing Standard 10-4
(Inggris) Nomenclature of Territorial Units for Statistics
sampeyan saiki nang ndi to? PM no hp.ne yo…..suwun…
Mamuju, Mas. Nomer HP-ku isih sing lawas: 08156632571. Isih ana liyane
pancal damel header blog kulo. Sepindah malih nuwun sewu, ngapunten…
pada November 14, 2011 pada 2:15 pm | Balas sma muhammadiyah bangsri
unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigaten, lan
ukara kapindho minangka isi. Parikan iku kaya pantun nanging mung rong larik,
3. Nyangking ember, kiwa tengen. Lungguh
1. Timune, diiris – iris. Gumune,
2. Sirahe, dianguk - anguk.
2. Kembang menur, sinebar den awur
3. Rujak dhondhong, pantes den wadhahi
kurang sirup luwih banyu. Aja awatak gumampang, den sengkud nggregut sinau.
2. Jangan kacang winor kara, kaduk uyah kurang gula. Piwelingku mring pra siswa,
ijo-ijo godhong jati. Uwong urip ora gampang, mula padha ngati-ati.
luweMenehono busono marang wong kang wudoMenehono ngiyup marang wong kang
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
(f.l.t.r.) Dipl.-Ing. Andreas Wenzel, Dr.-Ing. Stefan Rüping, Dipl.-Ing. (FH) Marcus Janke
Dr.-Ing. Stefan Rüping (Spokesperson)
Dipl.-Ing. (FH) Marcus Janke
Dumateng panjenenganipun Bopo Manggih wijoyo ingkang piniji angembani minongko duto saroyo suleh sariro saking panjenenganipun Bapak RM Drs H. Sarpo Kenoko SE, AK. Ingkang pantes sinubo sagunging pakurmatan. Kanti linambaran trapsilo ing budi miwah ngaturaken sewu agunging pangaksami inggih awit mradopo keparengipun
ingkang luhur saking panjenenganipun bopo RM Drs H Sarpo Kenoko SE AK. Lumantar penjenganipun bopo Manggih Wijoyo.
Minongko purwaning atur kulo ngaturaken pambagyo sugeng rawuh soho ngaturaken gongeng panuwun ingkang tanpo kepindan, dene lampah panjenengan sampun kasembadan ing karyo satemah saged nglarapaken sekar cempoko mulyo inggih putro calon temanten kakung pun bagus R.M Indrawan Wicaksono kanti wilujeng nir ing sambikolo. Sanget katampi kanti bingahing manah salam taklim saking panjenenganipun bopo RM. DRs Sarpo Kenoko SE,AK ingkang sak lajengipun badhe kulo aturaken dating ngarsanipun kadang kulo anem H.R Rahadiyanto SHMM sakrimbit mugi mugi awit saking pangestunipun sageto handayani anggenipun mengku karyo netepi darmaning sepuh ngangrakit sekar
sekar cempoko mulyo inggih putro calon temanten kakung kulo tampi kanti suko manah ing penggalih. Suko bingahipun manah saking panjenenganipun kadang kulo anem H.R Rahadiyanto SH MM sakrimbit menawi kengeng kawedar ingkang jembar soho kepareng rinumpoko ing ukoro kadyo kajunggurakan wukir sari twin kablebegan samudro madu .
Ing sak lajengipun menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati tumunten badhe kapanggihaken calon temanten inggih R. Indrawan Wicaksono kaliyan Nimas Ayu Roro Astrid sarto anut toto caraning adat widi widono ingkang sampun sinengker ing tlatah bandung. Soho badhe kabiworo sak kadaripun deneng penjenenganipun kadang anem kulo HR RAhadiyanto SH MM sakrimbit.
Dumateng panjeneganipun bopo R.M Drs Sarpo Kenoko SE AK dalah pangaraking putro calon temanteng kakung sasampunipun mangke putro calon temanteng kakung kapanggihaken kulo nyuwun samiyo pinarak ing palenggahan kanti mardikaning penggalih ngantos dumugi paripurnaning pawihan. Saperlu hangestreni tuwin paring berkah pangestu dumateng penganten sarimbit mugi mugi hanggenipun badhe lelumban ing madyaning bebrayan agung tansah manggih bagyo mulyo ingkang sinedyo, rahayu ingkang pinuju basuki ingkang ka esti miwah tansah gagah ing jinangkah. Minongko pupating atur menawi wonten kuciwaning bujo krami anggen kawulo hacangarani menggah rawuh panjenengan sami mugi luberno sih pangaksami.
Semanten ugi kulo minongko talanging boso hambok bilih anggen kawulo matur wonten kirang subo sito minggahipun dating toto kromo
27 April 2017 at 5:33 pm	Kang Alay pribadi ambil
27 April 2017 at 8:38 am	hhuuhhh nyeburr meneh ngantek teles tenan jann.
saiki wayaeh ngopi karo ngraciik meneh,,
Jember, Kanjeng Kyai! Monggo menawi bade tindhak mriko, mboten kedah dipun rencangi pajurit sebregodho…he..he.padahal,
gus Branjang………. menawi kepareng kulo bade nyuwun gambar sesunggingipun BB van Jember , mbok menawi ki roko ndalem jember saged legowo kagunganipin kulo boyong dateng tlatah pantura… hehehe
dos pundi kabar lampu FG nipun,nopo njih dereng saged
Kepengen arep maju Kudu sregep shalat lan sinau
kumpul2 malih, kulo badhe derek, nuwun. monggo mas, wah dereng wonten
bang kosti dibantu banyuwangi hang seneng ruwet. ayo diserang rame2 mene
kaliyan Pak Hamami hahahaha….badhe rawuh Denmas?
Boso Osing benten lho pak Luk, sing= jangan ato ndak boleh, lha di jember sing=
wadon… wah.. apa krn sama sama nama Banyu ya…hehehe.
lha nek halepah…halepah..kuwi buto Galiyuk…sing gede lucu nek perang mung sepisan
pada Juli 16, 2010 pada 9:49 pm kontring
ayo dulur paron, hun eling dek jaman semono wong2 banyuwangi podo nyerbu ndek ngawi jumlae ewonan olehe pecut lan udeng, saiki wektune wong
isun nobatake dadi peserta terunik, spurane yo mung semono kemampuane komunitas BERKO banyuwangi nyambut konco2 luar daerah, semono ugo nawi ono salae spurane hang gede, mugo2 liyo dino biso ketemu maning ugo salam kanggo konco2
bebasan: DADIYA GODHONG EMOH NYUWEK, DADIYA BANYU
REHABILITASIKAN LAN PEMULIHAN HUTAN HUJAN TROPIS
Kangge angayomi hutan hujan tropis, kita ugi prelu mangertos kados pundi wana ingkang risak saged dipun damel sae malih. Sanajan mokal kangge nandur hutan hujan tropis malih, sakathahing hutan hujan tropis saged pulih bibar dipun tebangi, utaminipun menawi pikantuk pitulungan kanthi cara nenandur wit-witan malih. Ing sakathahing panggenan, saged ugi ngginakaken lahan wana ingkang dipun tebangi dipun-dadosaken lahan tetanen saengga saged nyedhiakaken tetedhan kangge tiyang-tiyang ing sekitaripun. Menawi sampun gadhah tetedhan, tetiyang boten perlu nebangi wana langkung kathah kangge tetanduran.
Salah satunggaling asil panaliten ingkang cekap njanjekakan adhedhasar masyarakat kina ingkang gesang ing hutan hujan tropis Amazon saderengipun bangsa Eropa dumugi rikala abad kaping 15. Pranyata piyambakipun saged nyuburaken siti hutan hujan tropis, ingkang racakipun tandhus, ngginakaken areng lan bebalunganing kewan. Kanthi ningkataken kesaenaning siti, kathah tlatah Amazon ingkang dipun tebangi saged dipun-ginakaken kangge nyengkuyung tetanen. Menika saged ngirangi tekanan wonten ing wilayah HUTAN HUJAN TROPIS kangge lahan tetanen. Kejawi saking menika, siti ingkang kawastanan siti "terra preta" saged dipun ginakaken kangge paring pitulungan dhumateng pemanasan global amargi ugi saged nyerep karbon dioksida lan gas griya kaca, ingkang wigatos.
pancen wis tradisine, nek mari mangan iku yo wareg n ngantuk..jeee..
yoiku penyakit bar mangan.., kene, aq njaluk !!!!
dumateng Allah SWT kagem sedaya nikmat lan rahmatipun saengga kula saged ngrampungaken tulisan punika, lan sedaya tiyang ingkang sampun mbiyantu ngawujudaken tulisan punika.
RAMAPARASU KANG LALI MARANG ING PURWADUKSINA
“Kakang Patih Surata, rumangsa ribet rasaning atiku lan sepet paningalku yenta nyawang wujude Bambang Sumantri kang kaduk piangkuh. Yenta nyata kesaguhane bisa ngentasi gawe kaya kang ingsun kersaake, bakal gedhe ganjarane. Nanging yenta luput kaya kang disaguhake, bumi Maespati aja nganti kaambah dening wujude manungsa kang aran Bambang
Ujubing atiku ora arep ambebagus marang wujude Bambang Sumantri, nanging kanggo rumeksa kuluhuraning jenengingsun. Negara Maespati aja nganti asor darajate, darbe caraka kang busanane ora mingsra”. Mangkana dhawuhku marang Patih Surata mungkasi
sinususulan dening Patih Surata. Ature Bambang Sumantri marang Sang Rekyan Apatih Surata, menawa Dewi Citrawati arep kaaturake, nanging papane ing sajroning payudan.
tandhing tysa. Supaya ora asor drajate dene mungsuh kang amung wujuding caraka, mula ingsun ngloropake busanaku keprabon, murih ka anggo busana dening Bambang Sumantri.
Nalika tandhing ingsun kekaron, para jawata padha tumurun nyekseni paprangan, kang yen kadulu saka ing kadohan kaya dene tetandingan yuda antarane para ratu kang kembar wewujudane. Mangkana
tan mangga puliha Bambang Sumantri nuli kapikut. Nanging jroning batin ingsun kang wus kaduk ngungun marang kasektene Bambang Sumantri, mula nulya ingsun paringi aksama. Nanging paukuman kudu anut marang jejeging adil. Bambang Sumantri kang wus pasrah dhiri, dak patrapi paukuman. Paukumane kang kaya-kaya ora salumrahe, nanging ingsun
nalika kelingan marang sedulur mudha, Bambang Sukasarana. Sedulur mudha kang duk inguni kasimpe sabab kinira amung ngrubeda-angreridhu lan anjejereng wirang amarga darbe wewujudan kang anggelinani. Paminta srayane Sumantri mindhah Taman Sriwedari tumuju ing Praja Maespati marang Sukasarana sinaguhan, amung kudu liniru lilane kadang werdha tansah cinaket. Sakala pamintane keng
mboyongi taman, aja nganti kawuningan luwih disik wewujudane dening sanggyaning para kawula ing Maespati
“Sang Rama Parasu, jengandika meksih kersa midhangetake dedongenganku?” Kapedhot dedongengan sawatara, nanthing marang Sang Rama Bargawa apa isih kersa midhangetake. Senajan ing rasa batin, ingsun mulat jineming guwaya Sang Rama Bargawa kena
saguh ngematake candhaking critamu” Mangkana jajawab Sang Rama Bhargawa kanthi ulat kang sumeh. Nuli ingsun kalawan sumendhe ing gunging kekayon ambacutake critaku kang wus kawuri.
ing gegantang padha pating caruwet manembrama kang kersa tindak cangkrama. Kombang kombang mbrengengeng kaya asung kekidung, saka kepranan marang liringing netrane sang pramensywari. Senajanta
keplayu kamigilan, matur marang ingsun. Nuli ingsun matah marang Patih Suwanda kinen ngrampungi gawe, nyirna’ake dhemit kang dumunung ana ing sajroning taman sari
Nalika samana duka yayah sinipi Bambang Sumantri marepeki papan padunungane Bambang Sukasarana. Jroning batin wus tan samar lamun Bambang Sukasarana kang gawe gendra, suwala marang dhawuhe yen ta ora kena metu saka sesingidan. Wus
Sumantri, apa aku wus kalilan seba marang ngarsane Prabu Harjuna Sasrabahu. Yen kowe bisa suwita marang Gusti Prabu Harjuna Sasrabahu, aku kudune ya bisa kaya kang kok tindak’ake, kakang!”
Nanging rerepane Bambang Sukasarana tan rinewes dening kang raka, Bambang Sumantri, kang wus kalimputing deduka, sugal wuwuse Bambang Sumantri , “Kowe wis
yayi, yen ta kusuma ratu kamigilan nyawang wujudmu. Mula yayi, ayo tak terke mulih dhisik marang Pertapan Jatisrana. Mengko yen wus ana kalodhangan kang prayoga, kowe bakal tak parani, suwita bareng marang ngarsane Prabu Harjuna
nanging tan ana pangresula senajan amung sakecap, kawetu saka lathine Sukasarana. Bambang Sumantri kang wus tan enget marang pamintane kang angarih-arih inguni, minta pambiyantu mindhah Taman Sriwedari, panggah ngrudapeksa Bambang Sukasrana nundhung kang rayi, amarga jrih marang gusti natane, aja nganti anjejereng sasra wirang . Nalika samana wus keprungu umyung bendhe tengara lamun ingsun nedya tindak sesarengan lawan garwaku angambali tedhak
sekedhap sekedhap nyawang unggyane Bambang Sukasarana kang amung mandeng kang raka kanthi netra kang panggah kumedhep. Jroning nala Bambang Sumantri kaya rinujit, nanging bawane wus saguh ngayahi dhawuhing
gumuling ing siti, ngalumpruk tanpa daya. Dres kang ludira muncrat saka ing jaja. Nanging ana kaelokaning jagad, raga kang
Tetela nalika samana wus sirna marga layu Bambang Sukasarana. Bundhu bundhelaning manah
“Sukasrana apuranen aku, ora ngira lamun kowe tekaning sirna. Sukasrana, apuranen aku!!”
Kagyat gora wekasan Bambang Sumantri kedadak ana swara kang cetha wela wela dumeling ing karna, “Heh Bambang Sumantri! “
Menyat Bambang Sumantri sarwa tumoleh kanan ngering, nanging kang den upadi tan ana katingal. Tumuli Bambang Sumantri muwus “Kowe sapa ?!”
sasra aku ora nduwe rasa serik-murina lawan kowe kakang. Nanging kaya kang wus tak aturake marang kowe, yen ta aku ora kena ginggang sarambut kalawan kowe. Aku ora bakal tumuli sowan ing pangayunaning para Dewa, yen ora bareng kalawan kowe, kakang Sumantri. Tak enteni ana bokur pangarip-arip. Nanging elinga, menawa ing tembe kowe prang tandhing lan Raja Ngalengka Diraja, ing kana wahyane kowe tak susul sowan marang ing tepet suci. Wis kaya mung semene anggonku matur marang kowe kakang, tumuli si kakang ngadhepa marang Sang Prabu Harjuna Sasrabahu”. Sawusnya matur marang Bambang Sumantri, lon lonan jasad kang gumlethak ing siti
praptaku ing papan kadaden kang kaya dene ora ana sawiji wiji, nuli Bambang Sumantri matur menawa drubiksa kang angganggu gawe ing jroning Taman Sriwedari wus keduga kasirnaake. Saka renaning atiku, nalika samana Bambang Sumantri ingsun wisuda dadi Mahapatih ing Negara Maespati, kanthi jejuluk Patih Suwanda. Saya rumaket kekadanganku kalawan Patih Suwanda, presasat kaya dene kadang tunggal yayah rina.
Gilir gumantining kalamangsa, nalika samana garwaku Citrawati
Sang Prabu Dasamuka kang kayungyun kadereng sengsem marang Dewi Citrawati kang kawentar panjalmaning Dewi Widawati ora kena sinayudan kersa mboyong peksa marang
sawiyah-wiyah anjejarah rayah. Patih Suwanda kang tansah prayitna ing gati siyaga ing dhiri, greget gumregut anrenggalangi mungsuh
ngentasi gawe kaya kang ingsun kersaake, bakal gedhe ganjarane. Nanging yenta luput kaya kang disaguhake, bumi Maespati aja nganti kaambah dening wujude manungsa kang aran Bambang Sumantri.
jaman ingkang tansaya ngrembaka anjalari sedaya peranganing ngagesang ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha lagak lageyaning para manungsa. Pangaribawa teknologi lan informasi celak sanget kaliyan generasi mudha, tundhanipun budaya manca saged tuwuh ngrembaka sarta boten mokal bilih kapribaden budaya Jawa tansaya ketingal luntur. Wekdal samenika kathah kedadosan ingkang cengkah kaliyan budayanipun piyambak, kadosta: kathah generasi mudha ingkang boten ngertos unggah-ngguh sarta nilaraken tata krami, dumadosing padudon ing antawisipun para siswa/mahasiswa, kajujuran kados-kados sampun boten wonten reginipun, lan sanes-sanesipun. Tiyang sepuh rumaos kuwalahan anggonipun badhe nggulawenthah kapribaden ingkang pinuji sarta anggenipun badhe nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para putra. Kangge ngawekani kahanan ingkang kados ngaten punika, prelu sanget ngregadaya kados pundi caranipun nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para generasi ingkang ketingalipun tansaya mlorot. Jejering tiyang sepuh, guru, tokoh masyarakat sarta para pangarsaning praja kedah saged nggegulang budi pakarti tumrap generasi mudha lumantar piwucalan basa Jawi ingkang sampun kabukten saged maringi daya pangaribawa sarta ningkataken moral sarta pakartining generasi mudha. Kejawi saking punika para generasi sepuh kedah saged paring patuladhan dhumateng para generasi mudha sarta kersa mraktekaken nilai-nilai adi luhunging basa Jawi ing salebetipun pagesangan minangka sarana kangge nggegulang budi pakarti, supados para putra dados generasi ingkang nggadhahi watak pinuji kapribaden sejati ingkang kiyat (sentosa), luhur bebudenipun, asih tresna mring sesami, bisa dados sarjana sujananing budi, sarta dados satriya pinandhita. Tembung Wigatos
A. Pambuka Ing salebeting jaman globalisasi kemajenganipun teknologi informasi ingkang tansaya ngrembaka. Kathahipun budaya manca ingkang lumebet dhateng negari Indonesia anjalari bilih sedaya peranganing gesang bebrayan ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha gayanipun para manungsa. Pangaribawa budaya teknologi informasi (kadosta televisi, radhio, internet, lan sapanunggilipun) celak sanget kaliyan
kados-kados tuwuh ngrembaka. Pramila ing wekdal menika kathah kedadosan ingkang cengkah lan boten jumbuh kaliyan budayanipun piyambak, ingkang adamel tintrimipun tiyang sepuh. Kedadosan-kedadosan ingkang nalisir saking tumindak kautamen, kadosta pasrawungan ingkang bebas tanpa wates, tumindak sedheng, padudon antawisipun para siswa/mahasiswa, lan sanes-sanesipun asring ngrenggani pawartos-pawartos wonten ing televisi. Tiyang sepuh rumaos kuwalahan saha kawratan menawi badhe anggulawenthah kapribaden ingkang pinuji, budi luhur utawi pakarti ingkang utami dhumateng para putra wiwit wonten ing kulawarga, pawiyatan (sekolah), punapadene wonten ing
ingkang saya dangu langkung rekaos menika, triwiyata (kulawarga, pawiyatan, saha bebrayan agung) kedah katindakaken kanthi sesarengan (terpadu). Pamulangan wonten ing kulawarga katindakaken dening tiyang sepuh kekalih saha sedaya anggota kulawarga ingkang wonten griya. Pamulangan wonten bebrayan agung (masyarakat) katindakaken dening tokoh-tokoh masyarakat saha lingkungan ingkang sae. Tugasipun guru anggulawenthah saha anggladhi para putra wonten ing pamucalan. Bab menika wigatos sanget supados para putra dados generasi ingkang anggadhahi kapribaden ingkang pinuji (pinunjul), kapribaden sejati (jati diri, identitas) ingkang kiyat saha sentosa, budinipun luhur, asih tresna dhumateng sesami, saged dados sarjana ingkang sujaneng budi, saha dados satriya pinandhita. Sedaya gegayuhan kalawau saged dipunpersudi lumantar basa, sastra, saha kabudayan Jawi tetilaranipun para leluhur.
Perlunipun Pendidikan ingkang Nengenaken Budi Pekerti Kedah dipunakeni bilih generasi mudha wekdal samenika gampil sanget kebrongot manahipun (gampil emosi) saha langkung nengenaken kekiyatan ototipun tinimbang akal pikiranipun. Kedadosan padudon (tawuran) antiwisipun para siswa boten namung ngemungaken tumrap siswa SMP lan SMA kemawon nanging sampun ngantos sumrambah dhateng para mahasiswa (kampus). Kedadosan punika nrenyuhaken sanget. Menawi dipun-gatosaken awis-awis sanget kepara malah dereng nate nyumurupi wontenipun demonstrasi ingkang katindakaken kanthi santun saha boten ngganggu tiyang sanes. Nalika wonten demonstrasi, sampun kenging dipunmesthekaken menawi tansah ngganggu tiyang sanes. Lajeng tuwuh pitakenan, demonstrasi ingkang dipuntindakaken mahasiswa punika menapa saestu kangge mbela kepentinganipun rakyat, menapa namung utusanipun utawi titipan saking para pejabat? Kejawi saking punika pawartos ngengingi tumindak durjana kadosta: maling, mbrandhal, ngrampok, apus-apusan, kasus narkoba, sarta kasus-kasus brutal sanesipun ingkang katindakaken dening para siswa (kaum terpelajar) pranyata saben dinten tansah kepireng lan ngrenggani pawartos-pawartos wonten ing koran, radhio, saha televisi. Sedaya kedadosan kalawau ugi tansah ndadosaken satunggaling pitakenan, kenging punapa bab menika kok saged dumados? Menapa donyaning pendhidhikan (wiwit saking SD ngantos pawiyatan luhur) sampun boten mucalaken tata kasusilan lan budi pakarti, boten dipun-gegulang raos asih kinasihan, saha punapa sampun nglirwakaken wontenipun karukunan ing antawisipun sesami? Menapa menika asilipun sistem pendhidhikan ing negari kita samenika? Utawi menapa menika daya pangaribawanipun saking tindak-tandukipun para pejabat ingkang sampun boten kenging kangge panutan? Menawi dipunpenggalih, wontenipun tumindak KKN (korupsi, kolusi, lan nepotisme ing negari Indonesia pranyata dipuntindakaken dening para priyantun ingkang pinter saha anggadhahi tataran pendhidhikan ingkang inggil (gadhah titel wiwit sarjana, dhoktor, ngantos profesor). Cethanipun, kawontenanipun bangsa Indonesia ingkang morat-marit nandhang krisis multidimensi ing babagan ekonomi, politik, sosial, budaya, saha ing babagan pendhidhikan punika pranyata kathah-kathahipun katindakaken dening para priyantun pinter ingkang nate sekolah wiwit SD ngantos pawiyatan luhur kepara malah wonten ingkang sekolah ngantos dumugimancanegari. Samenika menawi wonten lare nakal, lare sekolah ingkang sami padudon utawi gelut, tumindak kriminal, lare sekolah ingkang boten ngertos unggah-ungguh saha boten ngertos tata krami, lan sapanunggilipun, menika ingkang dipunlepataken sekolahan. Sekolahan dipunanggep boten saged ndhidhik saha nggulawenthah para siswanipun, saengga ndadosaken lare-lare sami nakal saha boten ngertos subasita, kamangka tanggel jawab ing babagan pendhidhikan menika boten namung tugasipun sekolahan kemawon nanging ugi dados tanggel jawabipun tiyang sepuh kaliyanmasyarakat. Kangge nyiyapaken generasi mudha ingkang nggadhahi kapribaden ingkang pinuji saha kapribaden kang sejati, luhur bebudenipun, asih tresna dhateng sesami, saged dados sarjana ingkang sujaneng budi, saha dados satriya pinandhita pranyata mbetahaken sanget pendhidhikan ingkangnengenakenbudipekerti. Menapa sesambetanipun pendhidhikan kaliyan nasibipun generasi penerus? Pendhidhikan mujudaken satunggaling alat utawi sarana kangge nggembleng saha nyiyapaken sumber daya manusia ingkang unggul saha nggadhahi moral ingkang sae. Sumber daya manusia ingkang wonten samenika mujudaken kaca benggala, kados pundi asilipun pendhidhikan ingkang sampun lumampah minangka kangge sumbang surung tumrap kemajengan utawi kemunduran satunggaling negari. Menapa kahanan ingkang sampun dumados wonten ing negari Indonesia samenika sampun mujudaken asil sumbang surungipun pendhidhikan nasional ingkang sampunlumampah? Ingkang dipunwastani pendhidhikan nasional ingkang nengenaken moral (budi pekerti) inggih menika pendhidhikan ingkang saged nggembleng utawi ndhidhik generasi mudha wiwit saking SD ngantos pawiyatan luhur sageda nggadhahi budi pakarti utawi moral ingkang sae. Lumampahing pendhidhikan saged ndadosaken para siswa tumuju dhateng kadiwasan, mandhireng pribadi, nggadhahi raos tanggel jawab, nggadhahi raos isin, gunemipun boten mencla-mencle, jujur, tindak-tandukipun sae, luhur bebudenipun saengga sasampunipun lulus utawi tamat saking pendhidhikan boten nggantungaken malih dhateng kulawarga, masyarakat utawi dhateng negari. Nanging kosok wangsulipun, sasampunipun tamat sekolah lajeng saged mbangun negari sarana mbudidayakaken sakathahing raja brana asil wulu wetuning bumi Indonesia. Kanthi mekaten bangsa Indonesia dipunsungkani dening donya internasional. Menawi asilipun pendhidhikan kados mekaten ateges bangsa Indonesia sampun boten nggantungaken malih utangan saking manca negari. Saengga negari manca boten sasekecanipun anggenipun tansah ndhikte dhateng bangsa Indonesia
C. Caranipun Nggegulang Budi Pakarti utawi Tata Krami Donyaning pendhidhikan (mliginipun SD, SMP, saha SMA) sapunika kados-kados namung dipunrepotaken kaliyan lumampahing kegiyatan pamucalan (proses belajar-mengajar), ngantos kesupen maringi pendhidhikan moral dhateng para siswa. Pendhidhikan budi pakarti, tata kasusilan, pendhidhikan kesopanan, unggah-ungguh, saha subasita ing salebetipun pagesangan kados sampun dipunlirwakaken. Samenika ingkang dipunpentingaken biji rapot ingkang sae, biji ujian akhir nasional murni ingkang unggul, ngantos biji UAN punika ingkang dipun-dadosaken ukuran sae botenipun lembaga pendidikan miturut sistem pendidikan nasional wekdal sapunika. Menawi kahanan ingkang kados punika boten enggal-enggal dipunewahi saged mbebayani sanget dhumateng para generasi mudha. Tiyang sepuh wonten ing kulawarga, tokoh masyarakat wonten ing lingkungan, sarta guru wonten ing sekolahan kedah saged manunggalaken sedya kangge nindakaken ewah-ewahan ndandosi budi pakartining para generasi mudha ingkang sampunngalamikrisismultidimensipunika. Tiyang sepuh sarta sedaya anggota kulawarga wonten ing griya kedahipun mujudaken satunggaling perangan ingkang gadhah tanggel jawab ndherek nyengkuyung pendhidhikanipun para putra. Nanging wekdal punika jejering tiyang sepuh kathah ingkang kirang migatosaken pendhidhikanipun para putra wonten ing dalem. Salah setunggal sababipun inggih punika wiwit sami repot dhateng urusan pakaryanipun piyambak-piyambak saperlu kangge ningkataken kabutuhan lahiriyah (kadonyan). Akibatipun, lingkungan keluwarga boten saged nancepaken nilai-nilai budi pakarti sarta boten saged ndadosaken kapribaden dhumateng para putra lumantar pendhidhikankulawarga. Guru ingkang kajibah nindakaken pamulangan wonten ing sekolahan ugi dipuntuntut tugas-tugas ingkang awujud mucalaken kawruh kangge ngasah lantiping intelektual. Piwucalan budi pakarti wonten ing
pendhidhikan budi pakarti. Mugi-mugi ada-ada punika enggal maujudlanenggalkaleksanan. Tokoh masyarakat sarta para pangarsaning praja ingkang kedahipun saged dados pandam pandoming kawula dasih kados-kados sampun arang sanget ingkang kenging kangge
rumaos kawratan pados patuladhan saking para pemimpin lan para pangarsaning praja. Kamangka lumampahing teknologi informasi, rumasuking budaya manca, tatacara panguripan modhern, sarta kemajenganiing jaman ingkang tansaya ngrembaka tansah paring pamgaribawa dhumateng para putra. Menawi kados mekaten kedahipun tiyang sepuh wonten ing dalem, bapak ibu guru wonten ing pawiyatan, saha tokoh mayarakat utawi para pangarsaning praja kedah sareng-sareng paring piwucal dhumateng para generasi mudha lumantar nilai-nilai adiluhung saking basa, sastra, lan budaya Jawi.. 1. Lumampahipun Pendhidhikan Budi Pakarti ing Kulawarga Kulawarga mujudaken panggenan pangguwenthahing para putra ingkang kapisan lan paling utami kangge nancepaken tata krami, budi pekerti, lan kapribaden ingkang sae. Dipunwastani panggenan ingkang kapisan amargi lare punika saderengipun srawung kaliyan tiyang sanes langkung rumiyin sesambetan lan serawungan kaliyan sedaya anggota kulawarga (Purwo, 1990:101-103). Wiwit nalika taksih wonten kandhutan, lair, nalika taksih alit ngantos diwasanipun boten saged uwal saking pasrawungan kaliyan kulawarga. Salajengipun dipunwastani penggenan ingkang utama amargi tatakramining pasrawungan sarta paugeran-paugeran saking lingkungan kulawarga punika saged maringi daya pangaribawa ingkang ageng dhumateng tumindakipun lare wonten ing pagesangan bebrayan agung (Gordon, 1984:6). Upaminipun lare ingkang dipundhidhik lan ageng wonten ing salebetipun kulawarga ingkang harmonis lan demokratis temtunipun badhe dipuntiru lan dipunwarisi dening putra-putrinipun. Kawontenan punika jumbuh kaliyan paribasan kacang mangsa ninggala lanjaran, tegesipun tindak-tandukipun tiyang sepuh badhe dipuntiru dening para putra-putrinipun. Miturut Magnis Suseno (1984:45) lingkungan kulawarga mujudaken panggenan ingkang paling sae kangge ndhapuk kapribaden sarta mucalaken ilmu-ilmu sosial dhumateng para putra. Lumantar pendhidhikan kulawarga lare-lare saged nyinau budi pakartining bangsa ingkang sesambetan kaliyan tatakrami, tata caranipun lenggah, tata caranipun nedha-nginum, tata caranipun ngangge busana, tata caranipun salaman, lan sapanunggilipun. Pamanggih punika ugi dipunsengkuyung dening Hildred Geertz (1985) bilih ing salebetipun bebrayan Jawi sampun tuwuh ngrembaka piwucalan tata krami, tumindak kurmat-kinurmatan ingkang tumuju dhateng tatanan utawi tumindak sosial ingkang sae. Lumantar pendhidhikan budi pakarti wonten ing salebetipun lingkungan kulawarga lare saged ngraosaken lan saged kaperbawan saking kahanan sarta kawontenan ing salebetipun kulawarga. Kahanan kulawarga ingkang sae utawi awon saged merbawani tumindak lan pakartinipun dhateng lare. Panggulawenthahing tiyang sepuh dhateng para putra kedahipun katindakaken kanthi sae. Pendhidhikan punika kedahipun sampun dipunwiwiti nalikanipun lare taksih alit. Ing lingkungan kulawarga tiyang sepuh kedah saged nancepaken pangerten ngengingi samukawis ingkang sae sarta leres dhumateng para putra nalikanipun taksih alit, kadosta ngajaraken tata krami lumantar tradhisi ndongeng, lumantar wontenanipun dolanan kangge lare-lare, ngajaraken kadospundi caranipun gesang kekadangan, sarta kadospundi tatacaranipun gesang wonten ing bebrayan. Ing salebetipun lingkungan kulawarga wonten tata aturan ingkang kedah dipunlampahi utawi kedah dipuntebihi dening sedaya anggota kulawarga. Pramila para putra kedah dipundhidhik kadospundi caranipun saged nindakaken tata aturan ingkang sampun katemtokaken. Kanthi mekaten para putra saged ngulinakaken dhisiplin dhateng dhiri pribadinipun piyambak, ngatur dhiri pribadinipun, saha tumindak adhedhasar pakulinan-pakulinan ingkang sae. Satunggaling tuladha pitutur luhur ing salebetipun Serat Wulangreh, ingkang ngandharaken bilih kulawarga punika mujudaken panggenan kangge: piwucalan pasrawungan, piwucalan tatakrami, piwicalan
agami. Tugasipun kulawarga nggulawenthah sarta maringi piwucal kautamen ingkang kapisan lan ingkang utama. Menawi tiyang sepuh klentu anggenipun nggegulang budi pakarti tumrap para putra akibatipun saged nyulayani lan mbebayani. Nggulawenthah para putra supados saged nggadhahi watak dhisiplin punika kedah ngatos-atos sanget. Sampun ngantos lare-lare saged dhisiplin amargi wontenipun raos kepeksa. Ing salebetipun nggegulang budi pekerti ing lingkungan kulawarga sampun ngantos kanthi cara dipunpeksa, dipunajrih-ajrihi kepara wontenipun ancaman dhateng para putra supados purun nglampahi menapa ingkang dados kersanipun tiyang sepuh. Tiyang sepuh anggenipun nancepaken budi pekerti kedah kanthi cara mbikak pamikiripun putra, kados pundi sagedipun sadhar saha paham dhateng pundi tumindak-tumindak ingkang kedah dipuntindakaken lan pundi ingkang kedah dipunsingkiri. Kejawi saking menika lare-lare kedah mangertos menapa saenipun saha kapitunanipun menawi nindakaken samukawis ingkang dipuntindakaken. Kangge ndhapuk generasi ingkang nggadhahi watak sarta kapribaden ingkang luhur dipunwiwiti saking lingkungan kulawarga. Ing salebetipun lingkungan kulawaraga tiyang sepuh kedah saged nuduhaken tumindak utawi patrap ingkang leres lan sae sampun ngantos lare dipundhidhik utawi dipunkulinakaken kanthi cara ingkang kasar (kekerasan). Wonten saperangan tiyang sepuh ingkang caranipun ndhidhik putranipun taksih ngginakaken cara-cara ingkang kasar sarana mulasara putranipun nalika ingkang putra tumindak lepat. Piyambakipun nggadhahi pamanggih bilih cara-cara kasar punika kaginakaken kangge nancepaken tumindak teges (sikap ketegasan) nanging pranyata malah kajebak dhateng tumindak ingkang kasar utawi sikap kekerasan. Nancepaken sikap ketegasan dhateng lare punika boten kok kedah ngginakake cara-cara ingkang kasar (sikap kekerasan) ingkang awujud ngajar utawi mulasara lare, amargi menawi lare menika dipunajar wekasanipun saged tuwuh raos dendam, lan dendam punika mujudaken satunggaling tumindak kasar. Prayoginipun sikap ketegasan punika mujudaken pendhidhikan ingkang nengenaken wontenaipun tata aturan utawi paugeran, menawi lare tumindak nyimpang saking paugeran lare punika saged dipunparingi paukuman ingkang asipat edukatif (mendidik). Wujud paukuman ingkang edukatif punika ingkang mbentenaken antawisipun tumindak kasar (kekerasan) kaliyan tumindak teges (ketegasan). Paukuman ingkang awujud ketegasan ndadosaken lare saged nyadhari saking tumindakipun ingkang lepat kalawau lan mbok bilih paukuman kalawau kenging kangge maringi piwucal dhumateng para putra. Kanthi mekaten nggadhahi raos sadhar bilih menapa ingkang dipuntindakaken pancen lepat, wekasanipun boten badhe dipunbaleni malih. Ingkang saged dipuntindakaken kulawarga salebetipun ndhidhik budi pakarti dhumateng para putra wonten tigang prekawis, inggih punika: sepisan, wontenipun raos tanggel jawab. Sinaosa kawontenanipun kulawarga kirang harmonis nanging menawi kulawarga punika nggadhahi tanggel jawab ingkang ageng temtunipun anggenipun ndhidhik putra-putrinipun ugi katindakaken kanthi sae. Kaping kalih, paring patuladhan ingkang sae. Jejering tiyang sepuh kedahipun saged maringi patuladhan ingkang sae dhumateng para putra. Sedaya tindak-tanduk sarta patrap tumindakipun tiyang sepuh badhe dipuntiru dening para putra. Dene kaping tiganipun, pasrawungan (komunikasi) ingkang aktif. Bab pasrawungan (kumunikasi) prayoginipun katindakaken kanthi aktif lan ajeg. Sasaged-saged tiyang sepuh kedah nglodhangaken wekdal kangge sesrawungan kaliyan para putra sinaosa nggadhahi keribetan ing pakaryan. Kanthi mekaten tiyang sepuh saged gampil anggenipun nancepaken pendhidhikan budi pakarti dhateng para putra. Jinising budi pakarti ingkang saged dipuntancepaken dhumateng para putra ing salebtipun kulawaraga inggih punika: (a) nilai-nilai karukunan ing antawisipun sesami; (b) nilai ketaqwaan lan keimanan dhumateng Gusti; (c) kurmat-kinurmatan ing antawisipun anggota kulawarga; sarta (d) pakulinan-pakulinan ingkang sae upaminipun bab kedhisiplinan.
Panutup 1. Dudutan Piwucal budi pekerti tumrap para putra menika dados tanggel jawabipun tiyang sepuh, guru, masyarakat, sarta pemerintah. Jejering tiyang sepuh, guru, lan masyarakat langkung rumiyin kedahipun ningkataken budi pakartinipun piyambak-piyambak, lajeng budi pakartinipun para putra. Menawi sedaya kalawau saged dados tepa tuladha tumrap para putra, kula kinten pendhidhikan budi pakarti dhateng para putra saged lumampah kanthi gampil. Ingkang asring pinanggih ing wekdal samenika kathah tiyang sepuh boten saged dados patuladhan tumrap para putranipun, semanten ugi tindak-tandukipun masyarakat asring boten nggadhahi tanggel jawab dhateng budi pekerti. Para pangageng (pejabat utawi aparatur negara) ugi kathah ingkang nilaraken budi pekerti. Adhedhasar andharan ing nginggil, yektosipun ingkang paling baken inggih punika kados pundi caranipun nancepaken tata krama lan budi pekerti dhateng para putra lumantar patuladhan. Anggenipun paring patuladhan menika prayoginipun dipunwiwiti saking bab-bab ingkang sepele (bab-bab ingkang alit rumiyin, dipunwiwiti saking dhiri pribadi kita piyambak, lan kedahipun dipunwiwiti ing wekdal samenika ugi (
utawi Saran (a) Kangge ngawekani kemerosotaning moral tumrap generasi mudha ing jaman sapunika kedahipun pendhidhikan budi pakarti dipunlebetaken malih wonten
kedah saged maringi tuntunan sarta piwulang budi pakarti tumrap generasi mudha lumantar patuladhan tumindak ingkang sae. (c) Sinten kemawon kedah ngrumaosi gadhah tanggel jawab nindakaken pendhidhikan budi pakarti dhumateng
lanang karo wadon kuwe dijenengi workshop. Sing lanang tugas nyambut gawe (work), sing
senajan ora duwe pacar tetep bisa malem mingguan. #karopacarewong
Tenang bae, kabeh mau ana wektune. Tapi ya mbuh kapan.
Nyong anane kaya kiye, nek koe ora trima ya nganah nggolet liane bae. #sikap #sokpayu
Sing sesuai karo kriteria kuwe akeh, sing gelem kuwe sing ora ana.
Bukane ora duwe pacar, mung lagi ora kepengin pacaran bae.
Neng dunya kiye akeh wong ayu, tapi koe sing paling ayu neng atiku.. #eaaa (soale koe tok sing gelem karo nyong)
Dina jemuah semoga nggawa berkah, ilang susah ati bungah.
Jenenge wong urip ya mesti ana masalah, wong wis ora urip bae masalahe cokan urung rampung.
Selingkuh sih ora, mung lagi betah karo sing lewih perhatian bae.
Tresna kuwe dibuktikna, ora mung di ucapna.
Sing penting koe bahagia.. Tapi karo nyong, udu karo wong lia.
Urusi disit uripmu sing bener, tembe ngurusi wong
Pacarmu ora perhatian, trus koe njaluk tulung karo nyong, tek tulungi. Eh koe malah dadi seneng karo
kabeh tugas kuwe gampang, nek ora usah di garap.
Hawane panas pisan.. Rasane kaya krungu kabar mantan mbojo.. *nyemplung kedung*
Esuk esuk kuwe mikire sing apik apik bae ben tentrem atine. Nek mikire elek
ugi, mbok bilih randat anggen kulo mangsuli saresehan niki ,kuko nyuwun pangapunten ingkang ageng poro kadang, botenn kok kulo gadahi kaweruh ingkang inggil, nanging namung badhe kangge pasedherekan, amargi wonten ujare kaul kathah sedherek kathah do’a ingkang mili mekaten (
ngurag nganti tuwo, ( jikalu begawan wisrowo
nanging sedoyo niki sampun dados kersaning Gusti enggal damel gesang moho welas asih, kito sedoyo hamemuji memangun manah rahayu, lan pados sageti tinarimah gesah gesangipun dados insan kamil ingkang sampurno, mekaten sedherek kadang noto wargo, monggo sami dipun kecupi kaweruh pangertosan sanesipun, sinambi ngebun2 pasihin Gusti, Nuwun
kulo nuwun kadang noto warga,keparengo urun rembag ,saselanipu kulo ngupoyo tedho bebasan ngebun ngebun pasihing Gusti,
sampaikan , kagem kadang sedoyo mbok bilih kagungan pamawas ingkang sanesipun monggo sami di pun aturaken kersane tambah pangertosan kito sami, iya ilmu itu yen di gelar ngebaki jagat, yen digulung sak mrico jinumput ,tinimbang duwe cekalan siji ,luwih becik duwe cekelan akeh,…..mekaten poro
DIBERI PITUDUH OPO TO JATINE SING BISA GAWE MEMAREMANING PENGGALIH. DUK NALIKO NENDRO SANG DEWI NYUMPENO KARAWUHAN PANDITO NERANGAKEN YEN WONTEN INGKANG SAGED DAMEL MEMAREMANING PENGGALIH SANG DEWI ENDAH TAN BISO GINAMBAR NIKMAT TAN BISO DEN CERITA AKEN INGGIH PUNIKU KANG KASEBAT
utawi ingkang gadhahi asma Nicholas Jerry Jonas, inggih punika lair ing Dallas, Texas, Amerika Serikat, tanggal 16 September 1992. Sapanunggalipun dipuntepang minangka aktor, piyambakipun inggih punika penyanyi lan musisi saking Amerika Serikat. Nick inggih punika salah satunggalipun personil band Jonas Brothers, sareng kaliyan sederek kekalihipun Joe Jonas lan Kevin Jonas. Sapanunggalipun punika, piyambakipun main ing filem CAMP ROCK lan CAMP ROCK 2:THE FINAL JAM dados Nate.
Piyambakipun nate gadhahi pacar Miley Cyrus dan Demi Lovato wiwit sasi Juni 2006 ngantos Desember 2007. Sesampunipun punika ing sasi Juni 2011, piyambakipun gadhahi
ingkang 8 taun langkung sepuh. wajah nick jonas adalah wajah paling jelek diantara personil Jonas Brothers.
Karir saking Nick Jonas[besut | besut sumber]
Ing umur 13 taun, piyambakipun nandhang panyakit Diabetes Tipe I lan betahaken pompa insulin OmniPod kagem gesangipun. Sapanunggalipun punika Nick gadhahi Yayasan Change for the Children. Yayasan punika gadhahi ancas kagem ngempalaken arta kagem ngusadani lare-lare ingkang nembe nandhang panyakit Diabetes ingkang sami kaliyan piyambakipun. Wiwit 6 Agustus 2008, Nick kaliyan kulawarga Jonas sapanunggalipun dipundadosaken duta Diabetes.[1]
Tembang Nick Jonas[besut | besut sumber]
^ (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 16 Agustus 2011)
^ (en)www.metrolyrics.com(dipuntingali tanggal 16 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 28 Januari 2017.
Ibu pertiwi Paring boga lan sandhang Kang murakabi Peparing rejeki Manungsa kang bekti Ibu
Ora prei tansah ono kegiatanalasane bisnis, arisan.
ojo dumeh elingo sedo bapak ono ing ndeso.Elingo biyen naliko
durung bejat, jiwane isih durung nahi, dewene mesti keroso malu ngelakoni
perkoro kang ora perayugo. Dene ono wong nduwe tindak kang ora perayugo, ing
kono wis ora keroso malu, iku mertandani yen jiwane wis nahi, pekertine wis
rusak. Dadi ojo keliru tompo! Ojo nuli tegese: “Senajan lelakon mahu lelakun
doso, asal sing ngelakoni wis ora keroso malu, iyo banjur keno iku ojo. Ora
setunggal dalu rampung, yasane Kyai Muhammad Giri ugi saksekabehane
Wayang Kulit Provinsi Sumatera Utara. Belanda dan lain-lain. pengrebab. Subanindyo Hadiluwih. Sementara “wayang (wong) „pejabat”. Mayor Sugini (Pomdam II/BB). SH (FH UGM.
iku ora enom ora tuwo, ora kroso sasi poso kurang rong dino, podho elingo yen bakale kudu lungo, mulo podho tindakno prentahe agomo, ojo mung ngoyak donyo, ing sasi poso podho sedhekaho, ben mbesuk mlebu suwargo. Yen wis neng suwargo ojo lali hape ne di gowo, kareben biso sms-an karo kanca kanca. Wilujeng nglampahi ibadah ing wulan
sing sabar kang tanpo upomo.Senajan dipacul, digaru lan diluku, nanging malah ndadekake kesuburan kang biso nuwuhake sawernane tetanduran kang biso diunduh.
Ugo bisa menehi sakabehing kang dikandut ing sajroning bumi tanpo biso entek marang sopo wae, ora pilih kasih.Ugo bisa menehi panguripan marang sakabehing makhluk, jalmo manungso,kewan lan
jaman ingkang tansaya ngrembaka anjalari sedaya peranganing ngagesang ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha lagak lageyaning para manungsa. Pangaribawa teknologi lan informasi celak sanget kaliyan generasi mudha, tundhanipun budaya manca saged tuwuh ngrembaka sarta boten mokal bilih kapribaden budaya Jawa tansaya ketingal luntur. Wekdal samenika kathah kedadosan ingkang cengkah kaliyan budayanipun piyambak, kadosta: kathah generasi mudha ingkang boten ngertos unggah-ngguh sarta nilaraken tata krami, dumadosing padudon ing antawisipun para siswa/mahasiswa, kajujuran kados-kados sampun boten wonten reginipun, lan sanes-sanesipun. Tiyang sepuh rumaos kuwalahan anggonipun badhe nggulawenthah kapribaden ingkang pinuji sarta anggenipun badhe nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para putra. Kangge ngawekani kahanan ingkang kados ngaten punika, prelu sanget ngregadaya kados pundi caranipun nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para generasi ingkang ketingalipun tansaya mlorot. Jejering tiyang sepuh, guru,
kedah saged nggegulang budi pakarti tumrap generasi mudha lumantar piwucalan basa Jawi ingkang sampun kabukten saged maringi daya pangaribawa sarta ningkataken moral sarta pakartining generasi mudha. Kejawi saking punika para generasi sepuh kedah saged paring patuladhan dhumateng para generasi mudha sarta kersa mraktekaken nilai-nilai adi luhunging basa Jawi ing salebetipun pagesangan minangka sarana kangge nggegulang budi pakarti, supados para putra dados generasi ingkang nggadhahi watak pinuji kapribaden sejati ingkang kiyat (sentosa), luhur bebudenipun, asih tresna mring sesami, bisa dados sarjana sujananing budi, sarta dados satriya pinandhita. Tembung Wigatos Nggegulang; budi pakarti; nilai-nilai luhur; adi luhung; generasi mudha
A. Pambuka Ing salebeting jaman globalisasi kemajenganipun teknologi informasi ingkang tansaya ngrembaka. Kathahipun budaya manca ingkang lumebet dhateng negari Indonesia anjalari bilih sedaya peranganing gesang bebrayan ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha gayanipun para manungsa. Pangaribawa budaya teknologi informasi (kadosta televisi, radhio, internet, lan sapanunggilipun) celak sanget kaliyan para putra (generasi mudha); tundhanipun kapribaden budaya timur (budaya Jawi) ketingal sangsaya luntur, kapribaden budaya manca kados-kados tuwuh ngrembaka. Pramila ing wekdal menika kathah kedadosan ingkang cengkah lan boten jumbuh kaliyan budayanipun piyambak, ingkang adamel tintrimipun tiyang sepuh. Kedadosan-kedadosan ingkang nalisir saking tumindak kautamen, kadosta pasrawungan ingkang bebas tanpa wates, tumindak sedheng, padudon antawisipun para siswa/mahasiswa, lan sanes-sanesipun asring ngrenggani pawartos-pawartos wonten ing televisi. Tiyang sepuh rumaos kuwalahan saha kawratan menawi badhe anggulawenthah kapribaden ingkang pinuji, budi luhur utawi pakarti ingkang utami dhumateng para putra wiwit wonten ing kulawarga, pawiyatan (sekolah), punapadene wonten ing bebrayan agung (masyarakat). Kangge ngawekani panggulawenthahipun para putra ingkang saya dangu langkung rekaos menika, triwiyata (kulawarga, pawiyatan, saha bebrayan agung) kedah katindakaken kanthi sesarengan (terpadu). Pamulangan wonten ing kulawarga katindakaken dening tiyang sepuh kekalih saha sedaya anggota kulawarga ingkang wonten griya. Pamulangan wonten bebrayan agung (masyarakat) katindakaken dening tokoh-tokoh masyarakat saha lingkungan ingkang sae. Tugasipun guru anggulawenthah saha anggladhi para putra wonten ing pamucalan. Bab menika wigatos sanget supados para putra dados generasi ingkang anggadhahi kapribaden ingkang pinuji (pinunjul), kapribaden sejati (jati diri, identitas) ingkang kiyat saha sentosa, budinipun luhur, asih tresna dhumateng sesami, saged dados sarjana ingkang sujaneng budi, saha dados satriya pinandhita. Sedaya gegayuhan kalawau saged dipunpersudi lumantar basa, sastra, saha kabudayan Jawi tetilaranipun para leluhur.
punika enggal maujudlanenggalkaleksanan. Tokoh masyarakat sarta para pangarsaning praja ingkang kedahipun saged dados pandam pandoming kawula dasih kados-kados sampun arang sanget ingkang kenging kangge
rumaos kawratan pados patuladhan saking para pemimpin lan para pangarsaning praja. Kamangka lumampahing teknologi informasi, rumasuking budaya manca, tatacara panguripan modhern, sarta kemajenganiing jaman ingkang tansaya ngrembaka tansah paring pamgaribawa dhumateng para putra. Menawi kados mekaten kedahipun tiyang sepuh wonten ing dalem, bapak ibu guru wonten ing pawiyatan, saha tokoh mayarakat utawi para pangarsaning praja kedah sareng-sareng paring piwucal dhumateng para generasi mudha lumantar nilai-nilai adiluhung saking basa, sastra, lan budaya Jawi.. 1. Lumampahipun Pendhidhikan Budi Pakarti ing Kulawarga Kulawarga mujudaken panggenan pangguwenthahing para putra ingkang kapisan lan paling utami kangge nancepaken tata krami, budi pekerti, lan kapribaden ingkang sae. Dipunwastani panggenan ingkang kapisan amargi lare punika saderengipun srawung kaliyan tiyang sanes langkung rumiyin sesambetan lan serawungan kaliyan sedaya anggota kulawarga (Purwo, 1990:101-103). Wiwit nalika taksih wonten kandhutan, lair, nalika taksih alit ngantos diwasanipun boten saged uwal saking pasrawungan kaliyan kulawarga. Salajengipun dipunwastani penggenan ingkang utama amargi tatakramining pasrawungan sarta paugeran-paugeran saking lingkungan kulawarga punika saged maringi daya pangaribawa ingkang ageng dhumateng tumindakipun lare wonten ing pagesangan bebrayan agung (Gordon, 1984:6). Upaminipun lare ingkang dipundhidhik lan ageng wonten ing salebetipun kulawarga ingkang harmonis lan demokratis temtunipun badhe dipuntiru lan dipunwarisi dening putra-putrinipun. Kawontenan punika jumbuh kaliyan paribasan kacang mangsa ninggala lanjaran, tegesipun tindak-tandukipun tiyang sepuh badhe dipuntiru dening para putra-putrinipun. Miturut Magnis Suseno (1984:45) lingkungan kulawarga mujudaken panggenan ingkang paling sae kangge ndhapuk kapribaden sarta mucalaken ilmu-ilmu sosial dhumateng para putra. Lumantar pendhidhikan kulawarga lare-lare saged nyinau budi pakartining bangsa ingkang sesambetan kaliyan tatakrami, tata caranipun lenggah, tata caranipun nedha-nginum, tata caranipun ngangge busana, tata caranipun salaman, lan sapanunggilipun. Pamanggih punika ugi dipunsengkuyung dening Hildred Geertz (1985) bilih ing salebetipun bebrayan Jawi sampun tuwuh ngrembaka piwucalan tata krami, tumindak kurmat-kinurmatan ingkang tumuju dhateng tatanan utawi tumindak sosial ingkang sae. Lumantar pendhidhikan budi pakarti wonten ing salebetipun lingkungan kulawarga lare saged ngraosaken lan saged kaperbawan saking kahanan sarta kawontenan ing salebetipun kulawarga. Kahanan kulawarga ingkang sae utawi awon saged merbawani tumindak lan pakartinipun dhateng lare. Panggulawenthahing tiyang sepuh dhateng para putra kedahipun katindakaken kanthi sae. Pendhidhikan punika kedahipun sampun dipunwiwiti nalikanipun lare taksih alit. Ing lingkungan kulawarga tiyang sepuh kedah saged nancepaken pangerten ngengingi samukawis ingkang sae sarta leres dhumateng para putra nalikanipun taksih alit, kadosta ngajaraken tata krami lumantar tradhisi ndongeng, lumantar wontenanipun dolanan kangge lare-lare, ngajaraken kadospundi caranipun gesang kekadangan, sarta kadospundi tatacaranipun gesang wonten ing bebrayan. Ing salebetipun lingkungan kulawarga wonten tata aturan ingkang kedah dipunlampahi utawi kedah dipuntebihi dening sedaya anggota kulawarga. Pramila para putra kedah dipundhidhik kadospundi caranipun saged nindakaken tata aturan ingkang sampun katemtokaken. Kanthi mekaten para putra saged ngulinakaken dhisiplin dhateng dhiri pribadinipun piyambak, ngatur dhiri pribadinipun, saha tumindak adhedhasar pakulinan-pakulinan ingkang sae. Satunggaling tuladha pitutur luhur ing salebetipun Serat Wulangreh, ingkang ngandharaken bilih kulawarga punika mujudaken panggenan kangge: piwucalan pasrawungan, piwucalan
awon, sarta piwucalan agami. Tugasipun kulawarga nggulawenthah sarta maringi piwucal kautamen ingkang kapisan lan ingkang utama. Menawi tiyang sepuh klentu anggenipun nggegulang budi pakarti tumrap para putra akibatipun saged nyulayani lan mbebayani. Nggulawenthah para putra supados saged nggadhahi watak dhisiplin punika kedah ngatos-atos sanget. Sampun ngantos lare-lare saged dhisiplin amargi wontenipun raos kepeksa. Ing salebetipun nggegulang budi pekerti ing lingkungan kulawarga sampun ngantos kanthi cara dipunpeksa, dipunajrih-ajrihi kepara wontenipun ancaman dhateng para putra supados purun nglampahi menapa ingkang dados kersanipun tiyang sepuh. Tiyang sepuh anggenipun nancepaken budi pekerti kedah kanthi cara mbikak pamikiripun putra, kados pundi sagedipun sadhar saha paham dhateng pundi tumindak-tumindak ingkang kedah dipuntindakaken lan pundi ingkang kedah dipunsingkiri. Kejawi saking menika lare-lare kedah mangertos menapa saenipun saha kapitunanipun menawi nindakaken samukawis ingkang dipuntindakaken. Kangge ndhapuk generasi ingkang nggadhahi watak sarta kapribaden ingkang luhur dipunwiwiti saking lingkungan kulawarga. Ing salebetipun lingkungan kulawaraga tiyang sepuh kedah saged nuduhaken tumindak utawi patrap ingkang leres lan sae sampun ngantos lare dipundhidhik utawi dipunkulinakaken kanthi cara ingkang kasar (kekerasan). Wonten saperangan tiyang sepuh ingkang caranipun ndhidhik putranipun taksih ngginakaken cara-cara ingkang kasar sarana mulasara putranipun nalika ingkang putra tumindak lepat. Piyambakipun nggadhahi pamanggih bilih cara-cara kasar punika kaginakaken kangge nancepaken tumindak teges (sikap ketegasan) nanging pranyata malah kajebak dhateng tumindak ingkang kasar utawi sikap kekerasan. Nancepaken sikap ketegasan dhateng lare punika boten kok kedah ngginakake cara-cara ingkang kasar (sikap kekerasan) ingkang awujud ngajar utawi mulasara lare, amargi menawi lare menika dipunajar wekasanipun saged tuwuh raos dendam, lan dendam punika mujudaken satunggaling tumindak kasar. Prayoginipun sikap ketegasan punika mujudaken pendhidhikan ingkang nengenaken wontenaipun tata aturan utawi paugeran, menawi lare tumindak nyimpang saking paugeran lare punika saged dipunparingi paukuman ingkang asipat edukatif (mendidik). Wujud paukuman ingkang edukatif punika ingkang mbentenaken antawisipun tumindak kasar (kekerasan) kaliyan tumindak teges (ketegasan). Paukuman ingkang awujud ketegasan ndadosaken lare saged nyadhari saking tumindakipun ingkang lepat kalawau lan mbok bilih paukuman kalawau kenging kangge maringi piwucal dhumateng para putra. Kanthi mekaten nggadhahi raos sadhar bilih menapa ingkang dipuntindakaken pancen lepat, wekasanipun boten badhe dipunbaleni malih. Ingkang saged dipuntindakaken kulawarga salebetipun ndhidhik budi pakarti dhumateng para putra wonten tigang prekawis, inggih punika: sepisan, wontenipun raos tanggel jawab. Sinaosa kawontenanipun kulawarga kirang harmonis nanging menawi kulawarga punika nggadhahi tanggel jawab ingkang ageng temtunipun anggenipun ndhidhik putra-putrinipun ugi katindakaken kanthi sae. Kaping kalih, paring patuladhan ingkang sae. Jejering tiyang sepuh kedahipun saged maringi patuladhan ingkang sae dhumateng para putra. Sedaya tindak-tanduk sarta patrap tumindakipun tiyang sepuh badhe dipuntiru dening para putra. Dene kaping tiganipun, pasrawungan (komunikasi) ingkang aktif. Bab pasrawungan (kumunikasi) prayoginipun katindakaken kanthi aktif lan ajeg. Sasaged-saged tiyang sepuh kedah nglodhangaken wekdal kangge sesrawungan kaliyan para putra sinaosa nggadhahi keribetan ing pakaryan. Kanthi mekaten tiyang sepuh saged gampil anggenipun nancepaken pendhidhikan budi pakarti dhateng para putra. Jinising budi pakarti ingkang saged dipuntancepaken dhumateng para putra ing salebtipun kulawaraga inggih punika: (a) nilai-nilai karukunan ing antawisipun sesami; (b) nilai ketaqwaan lan keimanan dhumateng Gusti; (c) kurmat-kinurmatan ing antawisipun anggota kulawarga; sarta (d) pakulinan-pakulinan ingkang sae upaminipun bab kedhisiplinan.
untunge onok mbah google sing iso diajak kerjo bareng yo’opo carane supoyo SMADAV iso di ilangi blacklist e…weleh….
ngopas teko wong liyo..wak..wak..wak…
ealah tp niatku kan apik mbantu wong sing
SEINDONESIA | Banjarnegara| Banyumas| Batang| Blora| Boyolali| Brebes| Cilacap| Demak | Grobogan| Jepara| Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parté_Amanat_Nasional&oldid=1105463"	Kategori: Parté Amanat NasionalParté pulitik ing IndonésiaParté pulitikPulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
“Geni Dadi Sucining Jagad, Dewa Sang Hyang Girinata Dadi Raja, Gagamaning Naga Kinarya Dewa” = Api
sing ono gulumuBb C FSaiki wis malih dadi biru..Gm CLuntur koyo tresnamu F DmLuntur koyo atimu Gm D# C…saiki kowe lali karo aku..F
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung
Mohon pertemukan hamba dengan Ramadhanmu tahun depan… Gusti
I GUSTI NGURAH ADI DARMA PUTRA
Ratu Isabel lair tahun 1451 ing kutha Madrigal, kerajaan Kastilia (kalebu wewengkon Spanyol).[1] Wiwit cilik, Isabel éntuk piwulngan agama Katulik kang ketat, mula dhèwèké ngrasuk agam Katulik kanthi taat.[1] Sedulur kwalone, Henry IV dadi Ratu ing Kastilia saka taun 1454 nganti sedane, taun 1474.[1] Nalika iku ora ana Kaprajan Spanyol.[1] Tlatah Spaynol saiki pecah dadi patang tlatah.[1] Kastilia kang paling gedhe, Aragon ing sisih lor Spanyol kang saiki, Granada ing sisih kidul, lan Navarre ing sisih lor.[1]
Ing pungkasan taun 1949, Isabel kang dadi pewaris Kaprajan Kastilia dadi rebutan pangeran saka tlatah liya.[2] Henry IV nduwé kekarep yèn Isabel dhaup karo Ratu Portugis, anaging dhèwèké ora gelem lan milih dhaup karo Ferdinand, pewaris Kaprajan Aragon.[3] Amarga nesu karo Isabel, Henry IV milih anake, Yuana supaya dadi ratu ing Kastilia, anaging sawise Henry IV seda, Isabel nuntut kaprajan saka Yuana.[3] Kahanan iki nyebabake anane perang sedulur.[3] Sasi Februari 1479 Isabel menang. Kejaba iku Ferdinand uga munggah tahta lan mimpin Aragon.[3]
Inkuisisi[besut | besut sumber]
Ing panguwasane Ratu Isabel, Spanyol nduwèni pengadilan kang dipimpin déning Tomas de Torquemada, salah sawijining pendheta kang fanatik.[4] Pengadilan iki minangka forum gerejani, kumpulning para hakim, juri, jaksa penuntut lan penyelidik kepulisian.[4] Wong kang didakwa ing pengadilan iki wis ora bisa mbela awake dhewe.[4] Kang didakwa uga ora diwenehi ngerti apa salahe uga dipeksa supaya ngaku.[4] Pengadilan iki ditujokake kanggo ngukum wong kang nglawan pamaréntah, oposisi, lan wong kang ngrasuk agama saliyne Katolik ya iku
nandatangani dekrit kang isine mrentahake kabèh Yahudi Spanyol mlebu Kristen utawa metu saka Spanyol sajrone patang sasi, tanpa olèh nggawa bandha sanajan mung secuil.[5] Kahanan iki nyebabake Spanyol kelangan wong kang seregep lan wasis ing babagan dagang saengga Spanyol mundur perekonomiane.[5]
Nalika Granada nyerah, Isabel menehi kebebasan kanggo kaum Muslimin kang ana ing Spanyol supaya olèh ngibadah miturut agama Islam.[5] Anaging Spanyol mlenjani janji.[5] Taun 1502 kabèh kaum Muslimin kang ana ing Spanyol dipeksa ngrasuk Kristen utawa lunga saka Spanyol, kayadene kang dialami denin Yahudi.[5]
Ekspedisi Columbus[besut | besut sumber]
Ing jaman pamarentahane Isabel, Christopher Colombus nemokake bawana Amérika ing taun 1492.[5] Ekspedisi Colombus iki disponsori déning
papat putri. Putranne Yuan seda taun 1497.[3] Puterine kang paling kawentar ya iku Yuana.[3] Ferdinand lan Isabella
Isabel, Raja Charles V, marisi salah sawijining kaprajan kang paling gedhé ing sejarah Éropah.[3] Charles V uga kepilih dadi Kaisar Roma lan minangka wong kang paling sugih lan raja kang paling kuwat ing jamane.[3] Laladan kang ana ing panguwasane kalebu Spanyol, Jerman,
DHANDHANGGULA01Ingkang rinipta carita puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.02Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat
wus dumugi maring, Babakan Pajajaran. 06Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung angadeg Ratu, iku
lungguhira, Ciyungwanara angadedi Sribupati, ing Nagara Pakuwan. 08Wus rineka jati pangupami, umbul-umbul kulit wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak
padhang. 13Ajar Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing Cialur, rarakandheg mila dadya, pangrampiging menak Cidahur
Alurcenang, ing Pajajaran suude, santana kinabandu, ragem-ragem mariboting sih, sadasa sami prapta, akidang kandhuru, Kikandhuruwan babalban, seja tuhu genya karsa angabakti, amegeng sewakanira. 15Mangunaken sagung kapurati, lembah dhuwur lan pintu tundhaga, saha sri ing samandhepane,
adhu, rang-orange jinunjung inggil, anyakra kapatiyan, ing Sundha ginunggung, pating rangu rangu Sundha, pan sirnaning ratu sukma ing pati, amageng kawicaksanan.17Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira, andhum wancinipun,
sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. 20Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja….., kidhalem kuwu agung, Sendang Cibuntu ing praja ngapti, dhalem demang kangene, sindhang kasimanut, lan ki dhalem Cintangbarang,
Kandhanghaur, sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. 05Amung siji ingkang nyelap, ingkang ngambek
ngadhaning rangseng padha kawur, dhening prahara lautan, tanpa sangkan breking angin. 07Wong Sundha ingkang prawara, pirang-pirang ambalan tan budhihi, tan maju kadhadhak kawur, tiba ing sawah-sawah, ing tetelar aniba pating talumpuk, lir walang kawur prahara, manglkana sandhenging wani. 08Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira
lan jajal, pan pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. 10Puniki bumi Pasubdhan,
ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek enggon kene sira iku, ….. kang ora suka, dhen dhadhi kulilip. 12Raja Mongkara panabda, Lalangkara ewong dadi kulilip, lawan Anglangkara ratu, adhuweni buwana, pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. 13Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal Kidang,
Dhikbo samana, semunira karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. 17Ora kaya
saha ngabdi. 18Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu,
panusuling musuh, yata kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. 21Ramya ingkang pancaraga,
kondur dening Badhak muring. 22Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-walik, satengah pejah
kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. PUPUH III
S I N O M01Iya iku purwanira, Lalopak lawan Jamparing, Sinungan lenggah arya, Ki Arya Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih gaweyan manca nagari, Raja
ya ing Pasundhan. 03Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang sawiji, Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara. 04Kutha Larang kutha Jampang, kutha Idhang apa maning, kali prakwise nama,
Raja Kowek kalawan, Raja Wetan miwah malih, pitung prakawis anama medhang kamulan. 07Medhangdhatar Medhangpala, Medhangrasa Medhangterik, lawan Medhangkawiraja, Medhangko … sajati, sapta loka wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. 08Kang kasebut ing paparab, kang nama rara Cunggilis, kang pinangka prameswara, ing Pajajaran sang aji, ing wuri-wuri jati, ing kadhaton dhalem agung, ratu Cunggilis krama, Ciyungwanara wus mijil, putra estri kang paparab ing arja. 09Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname narpati, … putra
kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran kaliyipun, kagarwa dhening nata, nanging boya amiyosi, sakaliye ing gigabug tan aputra. 12Mila … Banghayang, sanget kaul-kaul mambri, … kagungan waya,
saking bebeting Bramana. 15Putri saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing
ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. 16Lir ta selirnya marapag, langkung kawandasa sasi, ingkang ngadining-ngadenan, rinegep sari ngumining, iya orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. 17Saluraning Pajajaran, mila saderenge lalis, sang Prabu Ciyungwanara, krajahan dhen palipur, saparoning pribadi, saparo ing sunu ayu, … kang upacara, cathik-cathik raja peni,
wigalba wiragalba. 19Purbasari lan kang rama, kadi kembaran narpati, supaya wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki, yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. 20Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking dhalanggung, sing sabrang saking Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur mulak ora tinampanan. 21Ajaja sipating jalna, sedhengane dewa aji, padha mengga ing ngalama, kapepes ing tan kaconggi,
papalisanipun, saking kang rama narpati, kang ingarsane si rara, pan mangkana wangun mali, sapta loka pari mina, ing ngarsane sang Dewi. 02
ingkang nami. 03Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha Luwidhingding,
Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih.08Sampun ing kadya puniku, kng simaan rama aji, dupu rangga kapatihan, dumateng putri Pakuwan, Jeng saputri Purbasari.09Dupi ingkang rama prabu,
istri.13Purbasari kang amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
iku sun dak sigar wetan, prawatesanipun kali. 14Bayabang kali Cilutung, mangetan jajahan istri, Menak Pakuwan ingaran, pusaka kawuri-wuri, dupi sing kalih bayabang, mengulon iku kang dadi. 15Pasawahan ramanipun,
Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. 20Sakalir karsa
angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. 30Padha among sanak sambung, kinalilan purba bumi, waneh ingkang leletana, kasilane den remani, dening kang padha anyewa, maring bumi ming narpati.31Sewa aning paken agung,
Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. 03Bolong-bolong kaya dhuwit, bendher den cap sastra Sundha, kus jembar kahuripane, sawah tan mawi lalanjan, mung den wis panepadha, atur catur baktinipun, wus dadi anak Pakuwan. 04Palawijaning wong cilik, den elus sakamya-kamya, ora nana pajegane, sailing-elinge padha, babakti ing majikan, yen wis padha ngundhuh-undhuh, tangu gegel ing majikan. 05Warnanen sang Pakuaji, ing salamine amurba, ing Pajajaran tuwuhe, kewuhan dening kapadha, akarsa ing sang rara, Purbasari naminipun, mingkung dhatan arsa krama. 06Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa
ora nana kang tumama. 08Wus pirang-pirang pamuji, wiwiku lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang putra. 09Kalangkung bebek ing pikir, reiku kang kinudhang, winadhang-wadhang wiyose, turunanira drapona, marna bangsa raja, dhupi iku teka mingkung, tan ana turun tedhakan. 10Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama,
Saking sabrang Raja Kelir, lan Dhipati Singgapura, lan Arya Dhagdhagase, suradil pan titah raja, sakabeh ika padha, anggondhel prakara iku, ing Prabu Ciyungwanara. 13Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari inggal mangun, tumanga geni sakala. 14Ageng ilur sundhul ing langit, marakbak kagila-gila,
umalaki, kaprawasa dening priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. 17Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten memper dhateng
rama kadi mangkana, nanging ika tumangan, tan asung pinancas parum, masih munjuk kang dahana. 22Den pinaksa alaki, sejane labuh dahana, mila tumangan masihe, kang geni gupak cawisan, Den Purbasari medho, wawadine kayak iku, ora jamak lan manusa.23Sang Ciyungwanara aji, sak akal budi pandaya, amangsuli kang anggondhel, raja-raja
kang dados parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. 26Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan lampus, karinggi awak kawula. 27Raja sabrang mangkeya angling, sak lilaha ing jeng rama,
Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. 29Panuhun raja tas angin, kasabrangan pan sadaya, maketen ugi ciptane, memanten dados ing karsa, raja rama Ciyungwanara, dipun jemba ing pamuhung, ing songonging kasabrangan. 30Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat Sundha, nanging
Ciyungwanara mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.02Sampun nelangsa ing salasa tunggil, punika kang dados, panedha kula ing sadayane, para putra sing ngatas angin, pan rama ing uni, dhateng saenipun.
03Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun
dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. 06Ingkang letak dadi pujajagi, kang suker tinatas entong, lagi laut kang jro jembare, kenging ugi den silulupi, lan dipun langeni, kalawan parahu. 07Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami, kahula kang nguning, dhateng saenipun. 08Ya ta raja sabrang ting padhigdhing, reka-reka gatos, ting surakata ing sahakale kabeh, gawe pongpa kang anemburwarih, wane gobakwari, sisrate mancur.09Ana gawe banyu janantrawis, warna-warna katon, banyu pecut kang munjuk mancure, akal sabrang ing sabagi-bagi, ana gawe banjir, bumi metu banyu. 10Sigegen ingkang
gawene, aneng kene anjejemberi, gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. 16Dalem Ujungtanah kang panggapti, maring putri kono, Sadhajenggi matur kasaktene, la den nemu gawe ika nuli, den panjer dumadi, musuh datan weruh. 17Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep sawakane, dedenira
anyiluman kidul. 19Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya tan untung. 20Jajar-jajar kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing
ora sudi mami, ingkang kaya iku. 22
den manggih, gawewan rinusak.23Nuli katon macan ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning, baju kaya ikut. 24Dadi macan apa gunaneki, esak-esak ewong, nuli dadi dato sanepane, ina temen mungguhing mami, jalma nyarupaning, maun padha iku. 25Ora
apik, nanging kersane sang Prabu. 26Ciyungwanara mgadheg pangabekti, sanadyan tan kanggo, tan kaserep ing putri karsane, iya Endah Kitarawati, jingika kasaktin, bok menawa besuk. 27Ana gunane ing sawuri-wuri, ngulatana ayo, dupi iki yawis teka dhewek, amung kita darma ngopeni, simpenen kepati, rang-urange gupuh. 28Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan
saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. 30Kadi merad sapadhaning lalis, sada kang den enggo, den panjer dadi ing wiyange, Pangroban ya sakti saking, Ujungtanah pasthi, ning mongkara windhu. 31Telung
M E G A T R U H01Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh, sadaya pangngabakti, warnanen ika sang prabu, sabrang amateni geni, sareka budine entong.02Banyu singsor sing dhuwur padha maribu, rebut dhingin den dhingini, duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir, sing lor sing kidul sing kulon. 03Saking wetan campuhe wau kang banyu,
gathul, prandene pating padhig-dhig, angraba kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. 05Ora pira budine pating dharug-dhug, tan bisa meteni geni, prandene kadhuk asanggup, sumagar ngarepi putri, iku dumehne wong wadhon. 06Kaparimen yen wis geni ora purum, iku geni ngisin-isin, wong Pajajaran gumentur, surake kang para aji, raja sabrang kaliwat ing sor. 07Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan
warih, dadi wedang mulak metu, gawok para narpati, budi rekane wus pokok. 09Kawirangan dadi sira padha ngandhu, prasami apikir-
bener ing sang prabu, Ciyungwanara duk angling, ora yamane ya ewong. 10Purbasari genine patut den iku, iya ana kang nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. 11Duk angandut nuli ana
lanunipun, anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. 13Angurugi geni wus jumegur-jegur, nanging ora dadi mati, mundhak dadi urub-urub, lema dadi wangwa geni, muwuhi gedhene katon. ©14Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana
nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©19Mati urip mati urip urubipun, suwe-suwe urip jati, macan sirna geni murub, kalesan kangarah pati, ning geni lawan gumantos. ©20Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli, maring geni lawan parum, yen den sabet pes mati, tan suwe jebul kemawon. ©21Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap timbul, kawirangan para aji, dening welehing wigatos. ©22Wusing
ngenggo. ©30Pati-pati den sembaraaken ikut, saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©31Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi,
dhahang ngayoni, ing geni sakala, apara ratu wira sakti, anyipta awan deres kagiri-giri.02Ilen-ilen banjir bena amalabar, dupi ika kang geni, amsih ngenak-enak, pon masih kaya saban, gawoke para narpati, ana kang cipta, topan kagiri-giri.03Tampek geni iku ora kara-kara, dhatan dhoyong samendhing, urube tan obah, kabenan dening topan, masih ngayeg ingkang geni, ana kang nyipta gelap namber ing geni.04Parandene geni tan
udan kalalar wedhi.05Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa, suraking bala Sundha, ningali ungguling
ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.08Waneh ingkang para ratu lajune rampak sabalane ngebyuki, kalawan kabalang, watu kang sakalapa, kang sapendhil sakalenthing, dengo ambalang, maring urubin geni.09Ora nana bisa ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang, sabalane arampak, sikep bandring-abandringi, agni sakala, pan angger tan mati.10Kang saweneh ana ratu kang narajang, geni dipun pendhangi, ya ora karasa, wus entong kang tanaga, waneh ingkang anyudhuki, maring dahana, ana ingkang numbaki.11Nonohogi wis sabagi-bagi tingkah, tan nana miyatani, geni masih
prandakane kumaki, dipun wasa-wasa, panyanane la apa, den arani kaya geni, kang saban-saban, iki geni dhudhu geni.13Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang jagad, putri Sundha asakti.14Pan sinegeg kang pasang giri punika, kocap ratu
den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.22Pecut iku tibane ing bumi Selan, besuk tinemu wuri, si
tumuli, Jakatawa dadya, golethak sampun rupa, cemethi sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.24Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara numpak, sayembara raja putri.25Prabu Ciyungwanara ngandika liya, kamanyangan den
majikan kita, pan ora pindho gaweni.28La ya iki nyata tegese wong lanang, ladining sajati, nyata tedhaking nata, wani ing Sundha negari, tangtune ika, mangsa liyana maning.PUPUH IX
LADRANG01Kawarnaa jeng suputri Purbasari, pareng mulat, ing geni mepes wus lalis, dadi mujungbaheng pagulingan.02Ya sang Prabu Ciyungwanara sedhep
kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira.05Lutungkasarung ing sembah ira kapundhi, si jeng rama, pati rang-urange gasik, byantarakaken dhateng ing kawula wadya.06Apa kaya adating ngadeg narpati, maha raja, Lutungkasarung muponi, sigar wetan Pajajaran ingkang murba.07Menak pra kuwu dupi ingkang ngapti aji, dupi menak, prayangan masih nyungkemi, maring sang prabu sepuh Ciyungwanara.08Sang maraja Lutungkasarung winarni, genya ripta, pan nagara anyar dadi, arah wetan pan katelah Pajajaran.09Karajaan gumelar punapa kadi, ya para raja, lan jalma ing Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning
Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama.12Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking kang nami, matur dewi marapag selir
krama.14Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani, ajar cantrik nusa Jawa pan kalesan.15Kalesane
amanggih warta.18Ya sang raja Lutung kasarung miyarsa wartyi, pulo lingga, yen ana brahmana sakti, ingkang ana ing
sing jawi, lan lelemes sewetweton buwat Sundha.27Sigra layar ki patih dhateng jaladri sartanira, parahu pitu lumiring, lalawaran wus teka ing pulo Lingga.28Pan wusmedhek ing ngarsane
gegel nata, dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran.30Angrawuhi dhumateng Sundha
pangesthi kang jati, ing prakara gegele Sri Pajajaran.32Iya ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung
ingwang, pan wis karsa aji, isun medhek ing Pakuwan.34Aja lawan den ruruba iku maning isun seja, tulung usada kang jati,
brahmana sabdane patih ya patih aja kurang, pracaya kang maring mami, data ana kang bramana iku bobad.PUPUH X
PUCUNG01Ya sang patih rang-urange sigra wangsul sabaitanira, sampun abalik sakabeh, lalayaran dumugi ing Pajajaran.02Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung, karsane madigda, sejanipun medhek dhewek, pun bramana sampun ngartos dhateng karsa.03Ya sang raja aris ing pamuwusipun, den estu pramana, tangtu mangsa bobat gedhe, lawan mangsa suwe laku den lalampah.04Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu, lan mangsa gelema, ing rurubaku prantine, miskin tan ngulati sugiye tan rarawat.05Wis
iku rawuhira, ngenten tanpa anten-anten, malah prabu Lutungkasarung wus gawa.07Putra saking ikut ika
Linggihan ing Bnaten angarta dhatu, terang layan karsa, dipun prabu sepuh mangke, Raden putra inggih ing Bantana warsa.09Dupi putra saking bini ajinipun, lanang pinangaran, Raden Mantri Ranggalawe, Jayakarta alinggih ing rat Jakerta.10Pon kalawan lilane sang prabu sepuh, sampun gelar tata, karajaan kaprabone, kang angrengga iku saking Pajajaran.11Dupi putra saking maha dewinipun, lanang karya parab, Sanghyang Resi Luwiluwe, kang amangku indhahan nang Ujungkulan.12Dupi putra ingkang saking dewi matur, lanang kang namane, Sanghyang Sancakrit namane, kang amengku indhahan nang Ujungkaras.13Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung, aneng Pajajaran, dipun rangkepa patiye, patih jero patih Burbutjalang.14Rang-urange kang dadi papatihipun, arja aneng jaba, roro tumenggung anyare, kang anama ki Tumenggung Sanggrarungan.15Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang
rawuhe, maring Sundha wis den mulya-mulya ika.18Atur makca pangandikane sang prabu, he paman bramana, manira
anakake, saking rabi liyan kang metoni anak.20Dupi rabi babaku durung sapundhul, iku bebeg ingwang, paman bramana tulunge, idhepena iku paman garwaningwang.21Pira bae ing mangko wajaninipun, seja sun pilala, ya duk jurung saragane, sang bramana gumujeng atur sandika.22Sampun sumlang bapa prakawis puniku, prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang rara.23Mangke sae sacombana lan sang prabu, pun paman tumuta, uninga dhateng raose, tan asusah
Sundha kene, sabab dening kumet arep bapa garap.29Yata prabu Lutungkasarung mituhu, sabdane babathang, dadi
patih Brubutjalang tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan.32Tan adangu
Lutungkasarung warnane, dadi mundhak bagus katone gumawang.35Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung tan kena pisah sadhela.36Praciptane gawok temen atinisun, saiki kena ngapa, guranggame sapatemon,
ewa.38Jember bae rupane deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki teka ati kangen semang.PUPUH XI
KINANTHI01Warnanen Lutungkasarung, ningali kang prameswari, teka kapareng kang garwa,
kalangkung ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara,
nyidham sanga sai, binakta amadhang wulan.05Sang prabu Lutungkasarung, angaras-aras kang rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.06Mangkana pamuwusipun, asang prabu ta sireki, saiki dumama eman, ing isun kalimat lewih, nanging besuk yen wis medal, ingsun males ing sireki.07Sira iku aja tambuh, iya sun bra …
swara aruntik, tan eca guling adhahar, yen kengetan ingkang wngsit, emar lesu les-elesan, kalangkung ing ruhing galih.09Malah sedheng babar sampun miyos lanang kang prayayi, la bagus suwarnanira, cayane gumilang bening, tan antara dangunira, kang rama anyandhak aglis.10Dhateng jabang bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira, sinumbele kang prayayi.11Prandene tan pasha iku, Purbasari aningali, kang putra dipun prajaya, anjerit lumajeng agasik, karsa ingayun ing rama, prabu Ciyungwanara aji.12Umatur ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi.13Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi, kang putra den wasa-wasa, pon tan kena ing pati.14Dadya winadhahan sampun,
sirna kagawa warih.15Sareng wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih.16Yata prameswari wau, Purbasari nibang
Kali iku ing ramanipun, prabu Galuh duk ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali.18Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati,
ing manah wus palipurna, prabu sepuh ngandika ris, he mantu wruha sira, awake kang gadhang niladi.22Rama Galuh dun rumuhun, den idhep ing pameradning, karana sabebet kita, ora aliyan panukmaning, alalise
sawadose kula ngalap, ing rama prapona benjing, yen dugi ing ajal kula, boten susah angilari.24Angadika prabu sepuh, ki mantu la tampeni, pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.25Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing ilmu pameradaning, ya sang prabu Ciyungwanara, kandikane sira nini.26Purbasari nyingkira babu, manjinga ing dalem puri, sebab sira ora pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.27Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara, onya ing sukma
oranana ing rat jagat, sakabeh-kabeh tan kari.PUPUH XII
P U C U N G01Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane, awor daging awor getih sumarira.02Pan sinegeg caritane yan sang prabu,
buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.04Dipun aken anak jabang bayi ikut, duk umur sawulan, bias rarasan basane, ngerti dening basane, ngerti dening basane wong pathes desa.05
aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang.06Kaki Pathes peres nembe tumon rungu, bocah cilik bias, kaya wong tuwa basane, pan tembene mung ta iki anake sapa.07Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger, inggih iyang iku nama wis prayoga.08Pan katelah ing desa pethis puniku, anak pupone ki tukang, esaktemening namane, wis koncara inga iyang ingkang nama.09Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut
udan angina mudhik milir nunggang buhaya.13Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong nuli gacike, silem
bupati Pajajaran.15Engandika sang prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha wedhi
sinawanganing ki empu calangcang.19Sira bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga, Lingga iyang
buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing namine, ki Kalipa andaringeng manah ira.22Nembah
Empun nabda sira sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun aku anak temene, Linggahiyang teka dumulur ing karsa.24Ki Calangcang ngiring wus dumading aku, prapta wismanira, nyi Calangcang girap gawok, dika iki olih saking ngendi bocah.25Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok bapaneku bocah.26Sun takoni wangsulane iya iku, tan duwe bok
dika ing sang aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya.29Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing kuna.30Ki Calangcang Nyi Calangcang getun-getun, ana bocah bias, rarasan ingkang samono, patut ini dudu bocah samaneya.31Iku bocah ana kada dene besuk, Linggaiyang ika, ngaku bapa ngaku embok, maring empu Kalipa langkung minulya.PUPUH XIII
wesi, watu ingkang kinarya, wesi wus brapikul, agaweyan kang tahuna, pan sinambut palastha sadina becik, saktine sang Linggahiyang.02Lawas-lawas kirane andugi, Linggaiyang umur rolas warsa, iku teka reremane, angalasan awangun, omah
karuwan maning, ya iku dhadhak sakala.06Dadi rante anjiret kang linggih, akeh jalma padha kagawokan, kasuhur ing kasaktene, Linggaiyang apunjul, ki Calangcang ta ingucap aris, kacung iku dingo apa gawe bale iku, ya kene ginegem ginelar, dingo apa teka sun maras kang ati, ya wedi maring nata.07Ya sang prabu Lutungkasarung linuwih, sapa wruha bok
temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi, riringganing nagara.08Linggaiyang matur boten
Calangcang ngarti, nititeni apa iki bocah, anaking bramana reko, dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.10Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi, Linggaiyang wus
ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.12Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil, bedhul sapa kang mrentah.13Nitir ganjur pusakaning aji, kaya
saking waris manira, matanira baloloken mataning pring, mada dudu ponggawa.14Wong Pajajaran surake la iki, wis karuwan
sawaneh ingkang angucap, aje kakeyan tutur rujak gendhen gelis, mung ta anganti apa.15Pajajaran kang bala ngebyuki, gagamane wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening
sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku
timbulipun, ora kena saloro ngarti, bokmanawane kuhana, dudu musuh iku, puharane dadi
batur dhengawas aja saloro ngarti, den titening talata.PUPUH XIV
PANGKUR01Dupi sang nata miyarsa, geger gumuruh kang anan Jawi, sang prabu Lutungkasarung, sigra amiyos enggal, angliga dhuhung Linggaiyang den suduk, sapisan madhuwa raga, dadi roro den pindhoni.02Sinuduk pan dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis.03Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante
akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki.05Iku ing sakarep ira, pan si bapa uwis seja sumingkir, sulurana lungguh isun, yata lare pra samya, surak-surak ing
dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti. 09Ing
duk wau tumuli.12Kulawarga Pajajaran, padha ngiyung ing Linggaiyang ngapti, samatuke saking ngriku, karsa medhek ingkang eyang, ya sang prabu Ciyungwanara puniku, Purbasari wus ing kana, ing ayunan rama aji.13Wus kempal amatepungun, prabu sepuh Ciyungwanara angling, la ta bener ujar isun, sing bangdiwenka apa, Lutungkasarung anuruni rama
sumuhun, sinauran dening jagad, geter pater ketug muni.16Samantuke saking kana, Linggaiyang binakta mantuk dening, Dewi Purbasari agung, wus prapta pura Pakuwan, ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari.17Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai Patih sempokwaja parab ipun, katumenggung Jatipamor sakti.18
Sindhangkasih nama dalem Somaluhur, ajujuluk Somahita, sanak medhoke sang aji.19Ya sang Prabu linggaiyang,
saking kono ruru ira, taliti turunan aji.23Selir kidang lan majangan, besuk ana katela ingkang nami, prayayi kang katurun, ana ingkang kasebat, gih manjangan gumarang sing naminipun, taliti purba wisesa, waris Yang Sundha negari.PUPUH XV
Ciyungwanara, angandika ingkang siwi, pitutur kang sajati, kandikane isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.03Namane ingkang sinebat, ika Dewi Brajawati, patut den
saking atose kang baga.04Duginipun ora liyan, among Linggaiyang sayakti, sacombana lawan ika, jar padha
tan pasrah.05Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil,
ruruba saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.07Kocapa sadhatengira, ing pulo gunung Surandhil, dhuta raja ing Pakuwan, pinanggih bramana aji, sarta ngesrahken adi, sedhah panglamaring ratu, sang prabu Linggaiyang, karsane aminta krami, Dewi Brajawati kang dinuking karsa.08Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang nanamu, ki bramana taliatma, kali ira ingkang siwi, Danyang
meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha nayangger
sakalih, ngumbara ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.11Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali, sigra petak
Sukaliye pinuturan, adhinira Brajawati, ana kang sudi santosa, Prabu Linggaiyang mangkin, Pajajaran maringi
sinarwehing nata.13Malak mandar darbe tedhak, amangku sundha nagari, Dangyang Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.14Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira.15Dhayang Talibarat nabda, tan kaping kalih adhi, kedah tinaros kentasa, punika ingkang nglakoni, kranten dede lare alit, bokmanawi mangke sigug, dados kita kesseman, ing wedra kirang panari, boten dados basa jadra ponsasmata.16Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek dhateng jeng
Brajawati wus pinuja, ing jati dipun dandosi, sarananing katewangan, ing parahu kang den apti, dening kadang kakalih,
saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata.PUPUH XVI
KINANTHI01Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon
enggo embut-tembutan, dharahe den palothoti, mangkana den kadengngangan, dening Linggaiyang dadi.05
runtik.06Anulya sigra tumurun, sing awang-awang tumuli, kang ngusap ing bathuk ira, Brajawali enggal dadi,
masih abrit, den dhahar urip-eripan, den tutulaken ing petis.08Den kadengangan sang prabu, iya timbul sengit maning,
bathuking kadang, kang mungga kirig ika dadi, kumokod babalan pisan, dumadi kanggep alaki.11Lami-lamining tumuwuh, ana kang dadi
putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan, pangganggo
iku, kapokok broktak dening, anak lagi duwe pejah, samono lagi ngalahi, wong tuwa
Nah kala napsune metu, ika dadi banaspati, ngejer ana ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.20Mung ta apa murub iku, katone ing wektu bengi, ana kang ngarani teja, ana nengge lintang ngalih, waneh
lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.22Parek ing lintang kemukus, datan bengi sawatawis, lawase wis sangang dina, pareng wengine tumuli, anyarengi sri narendra, Linggaiyang sami didis.23Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi, angideri tataman, murnama dening ring-ring, para bibi para inya, kalangkung ing suka ati.24
nelasaken agiyak-giyak, purnama sajroning putri, waneh ingkang makidungan, anggending jala
sirna lalis, den samber sinawa musna, dhumateng jongging sawargi.28Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit
wusa ing waya, gapuh aris kandikane, e-putuku Braja rara, wuwusen lamonika, wus papasthene Yang Agung, kudu mung samono sira.02Jodho lawan putu mami, mung siwewetengan ira, ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang
becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den kareksa.05Talibarat Parwatali, duk lagi ingucap
sawane atur usada.08Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang, atos kabina-bina, nyata ika lamon watu, ing jero garba punika.09Ya ta lamining lami, ana maning duracara, banaspati kang manglawe, tumiling ing awang-awang, seja ika nyambera, maring Brajawati wau, seja denjaragan sirna.10Ora kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing
kuwu sumembah.12Wus kadi raja pawestri, angreh Sundha sigar wetan, apa ingsun cacangkoke, waktu nata Linggaiyang, karta buwana ira, kaumban roro
babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma.14Nanging ika obah mosik, galang-geleng ing tatampa, baleger lir gandhik bae, geger ing wong dalem pura, ana jabang tan jamak, enggal rawuh prabu sepuh, maraja Ciyungwanara.15Aningali jabang bayi, girap-girap sabdanira, la iki nuli kaprimen, ana urip tanpa rupa, iki jenenge apa, gumaluntung kaya watu, ana obah ora swara.16Kapremen dayane iki, dening iku buyut ingwang, ora kajamak rupane, nuli kapara mentala, ambrih dadi manusa, ing mangko dadi susulur, iku kang wus ora nana.17La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu luwang.18
ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan.19Gulundhung wis apa gandhik, kipya-kipyahe nyi indhang, ora guna ora gawe, wong anak-anak bok apa,
wuruk, sudi gawe anak Sundha.20Luluhur ingkang mayungi, pingnangeran ing jawata, ruruhe marga benere, aja anerus simpangan, sang kama-kama dadya, kamapmaja kamaptulus, dohena gungsu minggaha.21Nuli nyi Indhang Sukati, ambabar punang paesan, kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.22Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol katingal endhase, nuli sinembur den irag, jebol metu kang tangan, kuranggeyan nyawuk-nyawuk, nuli
dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut jalma dadi jalma.24Den saiki sun arani, si kacung munggwaya delap, si Linggawesi namane, si buyut kang gawe aran, ambridelap agesang, kanggo nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan.25Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau, sampun kaya
Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja den kakacani, embok pulih watu.04Pulih watu lebar ingkang jati, poma den angartos, dadi braja aris wangsulane, inggih kasuhun ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru.05Tedhakane kacung Linggawesi, boten dados ewong, galang gulung wikan jenenge, dupi ika saking pun nyai, kang paring kamarin, saprakawis nuhun.06Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun kacung aemut.07Kula emutaken
ing besuk.08Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara langkung sukane, prayayine den baraseni, den embang
pra kuwu sakabeh, iki jabang wus sun istreni, angadeg narpati, nyuluri kang lampus.11Pan sinebut Prabu Linggawesi, ing Sundha sang katong, ya pragul
ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.13Nelakaken prayayi sartaning,
ingkang luwih patut.16Prabu jabang si Linggawesi, ya ta ika karo, Parwatali Talibarat, atur sembah ing sandika ugi, anulya sang aji, prabu sepuh mantuk.17Mring daleme wus acakapti, kocap sang katong, prabu jabang ing salami-lamine, Talibarat lan Parwatali, ingkang ngaubi maring, (?) kalekanipun.18Prabu jabang ya sang Linggawesi, diwegira mangko, umur tigang tahun jejege, darbe manah berag ing pawestri, sing aistri manjing, ing tobong den susul.19Pan bagane dipun rogohi, dipun ingok-ingok, wong jro pura agawok atine, dening iki majikan cilik, patute wus esir, maring wadon iku.20Dening ora kaliwat sawiji, ingkang manjing tobong, iya padha den sirik sakabeh, sarta lamon ing mangsa ing wengi, yen waktu nyarengi, wadon padha turu.21Den wiyak kapati den grayangi, ingiling den tonton, dadi enggo dodolan duwena, pareng tangiya iku nuli, ora
putra samono, ratu Brajawati age, memetheti ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.24Den go selir ingkang putra aji, langkung den gegembyong, den pantha-pantha adi
gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.26Nelung tahun istri becik-becik, wus pating pancorong, sinijang abrit sakabeh, parandene prabu Linggawesi, tan karsa nyangkrami, istri cilik iku.27Karanane ingkang wus bibit, kang dhenok kang sempwo, kang mragaga dedege gedhe, kang wis sarwa gamoling kapti, mangkana sang aji, suk ing karsanipun.PUPUH XIX
M E G A T R U H01Indhang Sukati awewekas jati, tumingal maring kang siwi, teka ing karemenipun, maring kang gedhe kang uwis, bandhot menthonge ambewok.02Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik, kang gamol gandhes acemol.03Pirang-pirang selir kang adhenok cangking, rasti kang pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon.04Teka wayah babar sakapitunipun, dadi kaya dudu siwi, kaya adhine puniku, jabang pitu abecik, warnane rampak yen tinon.05Padha bae gedhene lare pipitu, prabu sepuh angrawuhi, Ciyungwanara ndulu, canggah pitu bungahi ati, kaya adhine kemawon.06Kaya adhine si Lingga iku, dudu kaya kang siwi, ya si Linggawewi iku, mutrani pipitu reko.07Lanang kabeh ing sapitunipun, Ciyungwanara ling aris, la iki ya canggah isun, pipitune sun arani, si Linggabuwana katon.08Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku sawijine maning,
sadulur medhok.10Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira durung, pantes mangko anganaki,
ngunggu, bala sadulur kumaritig, turanta anak sajatos.12Aeng temen inglalakon ira iku, ana ta wong masih cilik, aduwe
titah aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong.14Prabu Ciyungwanara sampun amurud, kocap sang Linggawesi,
naging pangertose kadi, ratu ginotama mangko.15Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung, ing para selir kang ngapti, kang padaha adhunuk-dhunuk,
kombalanipun, ora nana liyan maning, kabelani pundha iku, wadon ireng-ireng manis, ingkang bobokong anggeyol.18Prabu lare Linggawesi masih timur, karemane ingkang uwis, angrambaka bokongipun, wus tuwukan sagunging, karsa kang para samono.19Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun, ing Pajajaran muponi, sagunge menak pra kuwu, bang wetan salir kumilip, padha anjum sila panor.20Ya gul menak asribawat samya riyung, sinaroja ing bupati, Prabu Linggawesi mangun, malih kapatiyan nami, Kiyan Patih Bandhungkrayo.21Lan tumenggung Sukabeling
Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.23Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng maring luwung, amandhikudhing jamparing, abandring cohok.24Ngayok alas arame surak gumuruh,
luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.28Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun, sabagi-bagiha
kena, kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating jalegir ing bumi.04Samya tinonton dening
awake kaya buta, sikile nungsang ming nginggil, rambut maudag, mobyong-mobyong lir geni.05Untunya ngisis baris sakampak-kampak, lambe kandel malenthing, ilate amedal, amelet anggigila, mana sabendhe mundelik, eluhe wisa, marakbak kadi geni.06Iler yiyid murub la ika padha, wowolu banaspati, padha cinancangan, ing
kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.13Maring iku adat
wowolu kang dika cang-cang, reh ipun sampun lami, jengandika cang-cang, kokalan ing druhaka, sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi.16Gih sumangga kabeh padha sarat
wani-wani gaweya, ingkang kadi wingi uning, kula kang dadya, saksining seja pati.17Pan sejane banaspati satedhaira, tan genah wani-wani, duriyat Pajajaran, balikan kudu jaga, ing duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji.18Pasthi iku banaspati iku jaga, kemit maring sang aji, tedhak
prajangjinira, amintal usul ing abdi.22Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi kita padha,
dhateng sang nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.24Pramilane Pajajaran akeh kamang-
manecat ilang, cat katong dening jalmi.25Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong ngarit, gone gigila, malayua genudhang, duga pegel kang
tinangkeb lawan keranjang, gelethak dadi lupi, mangkana kang adat, jar bangsa siluman, nanging kamang-mang cawiri, tan amikara, amung
satedhake dadya pangregep kewala.02Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang peteng nuli,
satedhake sang ratu ing Pajajaran.04Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang menginggil,
Linggawesi nata.06Wus prajaka yuswa umur salawe warsi, ingkang putra, pipitu kadi wargi, rantab-rantab sakabeh namane
Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.11Ingkang durung susune kumaringkil, wadon ingkang, masih rata kang pepenthil, kadya kaya susuning bocah lanang.12Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal kang kawandasa.13Gumariwis pan
genya dhana, anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa.25Mungguh sire iku Prabu Linggawesi maring bocah, kang tembe pupak sawiji, kumokod pisan ing bocah perawan pelag.26Ya sang prabu dadi ora duwe selir, maring bocah, kang wus lungse sathithik, ora esir maring bocah kang wus tarab.27Kang wus reseb padha miretan kawangking kaparek kang, lare ingkang durung gething, iya iku kang kinarsakaken nata.28Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli,
Bantalwaru ika ing cacangkok ira.02Ya mangkana Prabu Linggawesi mundhut, putrine wiliyang, Dewi Cibongas namane, gih punika nembe umur dasa warsa.03Sacareme ing kana kinarsa jatu nata Pajajaran pinangka bini ajine, malah iku sampun miyosaken putra.04Lanang ingkang sinebut ing naminipun, Prabu Linggarasa, sinungan ing kabopatenen, Karangsambung Purakadhongdhong Malangya.05Nulya Prabu Linggawesi sira mundhut putri Barisbulan, Dewi Rasati namane, iya nembe kang umur sadasa warsa.06Sinaptanan sampun pinrih jatu, ing dhatu Pakuwan, pinangka iku sang katong, careming sang sampun miyosaken putra.07Lanang ingkang sinebut saparab ipun, ing raja kaputran, Prabu Linggaening reko, pan sinukan kabopaten Sokalaya.08Lami-lami Prabu Linggawesi mundhut krama putri nira, Sunan Gunung Puntanggedhe, ingkang nata Dewi
wadon ing pura Pakuwan agung, iku prameswara, Rara Lisni ing jenenge, ketang garwa waruju nanging kang dadya.11La yen mangking
ya wus bobot ananging ora kajamak.14Atahunan anggene ameteng iku, ora baba-babar, wus pirang-pirang lawase, kang dhudhukun anggrarayang sing dhi ora.15Kang sawane angarani rara busung, kawelehe ika, dening tan ana rasane, dupi busung akundhangan rasa lara.16Dupi iku ya kaya wong meteng iku,
katilap ing ngujum, tan katara pucat, ora rumab ora nonjok, panyanane masih gumilang padhang.18Kang sawane lamon ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.19Dupi tingal ajar lawan wiwiku, den iya sanyata, mateng sang dewi samangke, isi jabang supaya tan karsa medal.20Ya sang Prabu Linggawesi ing tanyanipun, la prepun baya, paman ajar tarekange, dra pon medal si jabang duk kaya saban.21Para ajar sabane boten pikantuk, yen mange medala, kadesak wedale dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala.22Ya sang Prabu Linggawesi pan dhedhesipun,
ajar para wiku sabdanipun, gih boten gadug, boten kilap ing sang katong, mangsa boten ing gelar ing waskithaa.24Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh, paman ajar dika, aja gamam ing awale, babarane ing suka atawa dhuka.25Para ajar awale babar pamuwus, ye punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.PUPUH XXIII
S I N O M01Tan anatara sang nata, tarengkep ana ing, nang latar lan prameswara, kalangenan den ideri, ing adining puri, awit rebah watangiku, ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa.02Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning,
iki, wong dhodholan reren kudu, gampang mengko wus miwat, sendhekala ngalas maning, ya kon manjing dhingin maring padaleman.04Isun iki enak, kumepyar rasaning ati, kepyar rasaning
ing paduka gusti jandika katuuran.05Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning, ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira.06Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing, banget melang ing ila-ila ing
punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan.08Gampil mangke yen kalintang, saking wanci pacek desi, Prabu
ya ta Dewi Brajawati, kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan.10Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi Linggatosan, rabine
duwe pamali, aja lok sawaya laku, mapan si dhewekw ika, meteng tan jamak lan jalmi, datan babar nuli lelewane pisan.12Mung ta
milu anganis, adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.PUPUH XXIV
KINANTHI01Prameswari nira gupuh, Rara Lisni ical arti, duk tumingal ingkang raka, pan kadya tambuh ingkang manah, kami ruru seneng ing ati.02Pan dadining sakatemu, ora kalawan pamili, katharak-thaak ing tingkah, amundhut kacatu mulih, tiningalaken enggal, ingkang raka mukaneki.03Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan, iku kang
kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.05Marang wadana sang prabu, Linggawesi aninggali, pan mangkana tan kemutan, welinge ingdhang Sakati, ya den penging akakaca, ing pantangane sang aji.06Ora kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki.07Sareng ngilo kaca wau, katingalan sarira neki, adan geblang ya sang nata, iku dadi wesi malih, kaledhug ingkang sawara, ing lemah baleger gandhik, prapta ing kana lalawad, angandika mituturi, ya wis padha ing pasrah sira, wis karsaning Yangandum titi.16Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha pisan, laku lalis tan ping kalih.17Mapan mangsanaa iku, udan kang wus timbang siti, nuli balik ing ngawiyat, mapan reke sami neki, kembang kang wis megar ika, mangsanaa kudhup maning.18Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa, mangke gadhang
ing pasentran candha warsi.19Ing pasisir kidul iku, pama ing pacendheneki, ya ta opyak para putra, pra sami gelar ngasreni, kurnapane ingkang rama, kang sampun sirna alalis.20Samapta krajaan sampun, wus gumelar pangladhenging,
saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet kehing.22Lampahnya selur adulur, pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka.PUPUH XXIV01Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu bae nemu eleng, pramila kudu emut, nyai Brajawati kang silib, ora opyak sawara, maring anak mantu, ing
ingkang aran sirna, ing lalis tan kena wande, datan kena pindho laku, kudu bae amaspisani, ing pati lawan merad, tunggaleku nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.03Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge, ing jro
becik wuwusen nini, amung kari entenana, iya Rara iku, wewetengan titinggalan, Brajawati wuwuse
tahun, susah temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa.06Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati sahure, isun jaluk
ngundhang kang gaib, atawa mangurungan.07Lan anjaluk kembang kang wangi, ingkang warna kalawan dasa nedha, jawada ing sawarnane, ya ing pasar kono iku, go sasajene kang gaib, boreh wangi lan lenga, suri kacinipun, lan kembang campaka pethak, karang melok aja na kari, iku sadiya kena.08Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen
AGRIKULTUR WONTEN ING HUTAN HUJAN TROPIS
Saben taun, maewu-ewu mil hutan hujan tropis dipun-icalaken kangge tetanen. Kalih kelompok ingkang kedah tanggel jawab ingkang ngowahi hutan hujan tropis dados siti tetanen inggih menika para kadang tani alit lan perusahaan ageng.
Para kadang tani alit gumantung saking penebangan wana kangge nyekapi kabetahan kulawarganipun. Supados angsal siti tetanen ingkang langkung sae, para tani wau ngginakaken cara tebang bakar kangge reresik wana supados langkung cepet. Racakipun para tani nenandur ing siti wau mataun-taun saengga siti telas gemburipun lajeng pindhah papan enggal wonten ing lebet wana.
Perusahaan-perusahaan tetanen wekdal sakmenika ngresiki langkung kathah hutan hujan tropis tinimbang saderengipun, mliginipun wonten ing Amazon ingkang kathah siti wana dipun dadosaken lahan kedhangsul. Sakathahing sarjana pitados menawi wonten ing wekdal sanes Amerika Kidul badhe nggadhahi wilayah tetanen ingkang wiyaripun saged nglangkungi ing Amerika perangan tengah kilen. Kathah saking siti tetanen menika kedah ngorbanaken hutan hujan tropis
Politèknik utawa kerep dipadhakaké karo institut tèknologi iku jeneng sing dianggo ing institusi pendhidhikan sing mènèhi manéka jinis sesebutan lan kerep beroperasi ing tataran sing béda-béda jroning sistem pendhidhikan. Politèknik bisa minangka institusi pendhidhikan dhuwur lan tèknik lanjutan sarta panelitèn èlmiah misuwur ing donya utawa pendhidhikan vokasi profèsional, sing nduwèni spésialiasi jroning babagan èlmu kawruh, tèknik, lan tèknologi utawa jurusan-jurusan tèknis sing béda jinis. Istilah kasebut uga bisa ngarujuk marang sekolah pendhidhikan menengah sing fokus marang pelatihan vokasional.
tekhnikós) sing tegesé "seni". Istilah institut tèknologi, kanggo bagéané, kerep dicekak IT; istilah iki béda karo istilah tèknologi informasi.
Senadyan istilah politèknik lan institut tèknologi minangka sinonim, préferènsi panggunaané béda antara siji nagara lan sijiné.
Politèknik ing Indonésia[besut | besut sumber]
Politèknik jroning pendhidhikan ing Indonésia iku wangun pawiyatan luhur saliyané akadhemi, institut, sekolah tinggi, lan universitas. Politèknik nyelenggarakaké pendhidhikan vokasi ing bidang kawruh mligi.[1][2]
Jroning posisiné minangka paguron dhuwur, politèknik dadi bagéan saka sistem pendhidhikan nasional sing tujuané nyiapaké mahasiswa dadi anggota masyarakat sing nduwèni kamampuan profèsional sing bisa matrapaké, ngembangaké, lan nyebar èlmu kawruh lan tèknologi sarta ngupayakaké panggunaané kanggo ningkataké taraf kauripan masyarakat lan kasajahtran umat manungsa sarta kabudayan nasional.
Politèknik minangka pendhidhikan profèsional sing diarahaké marang kesiapan panrapan keahlian tinamtu. Kanggo nggayuh angkah kasebut, politèknik mènèhi pengalaman sinau lan latihan sing cukup kanggo mbentuk kemampuan profèsional di bidang èlmu kawruh lan tèknologi.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Politèknik&oldid=1053011"	Kategori: Perguruan tinggiRintisan mawa topik pendhidhikan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.45, 23 Maret 2016.
iku sawijining wujud kaya watu kang kadadean ana ing sakujuré utawa sabageyan ana ing saluran kemih lan bisa nyebabake lara, pipis getih, panyumbetan saluran nang kandung kemih utawa infeksi. Watu iki bisa kedadean ing njero ginjal (watu ginjal) utawa kadadean ing jero kandung kemih (
Watu, kang utama wujud cilik, bisa uga ngakibatake gejala. Watu ing njroning kandung kemih bisa nyebabake lara ana ing weteng bageyan ngisor. Semono uga watu kang ana ing ureter, pelvis renalis utawa tubulus renalis bisa nyebabake lara ana ing geger ing basa latin asring kasebut kolik renalis (lara kolik ). Kolik renalis nduwèni pratanda lara kang sawektu-wektu uga ora dinyana-nyana, ing laladan antarané balung rusuk lan balung bangkekan, tumuju njaler ana ing weteng, laladan palanangan/pawadonan saha pupu bageyan njero. Gejala liyané salah sijiné nduwèni pratanda ya iku munek lan muntah, weteng kembung, panas, lan katisen lan getih kang ana ing banyu kemih. Wong kang nduwèni gejala iki nduwèni pratanda asring pipis kang utama ing wayah watu mlaku ana ing ureter. Watu kang nyumpet ana ing dalan kemih ngakibatake infeksi salan/saluran kemih. Watu kang nyumpet ana ing dalan kemih, bakteri uga bisa ngembang ana ing banyu kemih kang ngumpul karana anané panyumpetan lan ngakibatake infeksi. Panyumpetan iki minangka mbutuhake wektu kang suwe karana banyu kemih ora bisa mlaku kanthi lancar jroning saluran ginjel, kahanan kaya mengkono ngakibatake anané ginjel dadi gedhé karana banyu kemih ora bisa lancar (hidronefrosis) lan manawa ora ditandangi bisa ngakibatake rusaké ginjel.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Watu_ginjel&oldid=1080820"	Kategori: Penyakit urogenitalPenyakit	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 3 Sèptèmber 2016.
PRAYOGEKAKEN TETIYANG SUPADOS GESANG INGKANG BOTEN NGRISAK LINGKUNGAN
Perangan wigatos kangge nglestantunaken hutan hujan tropis lan lingkungan inggih menika maringi seserepan dhumateng tiyang-tiyang supados gesang ingkang boten ndadosaken risakipun lingkungan sekitar. Nitih kendharaan ingkang ngirit bahan bakar, ngirit anggenipun ngginakaken toya, mejahi lampu menawi boten dipun betahaken, lan ugi dhaur ulang. Menika cara-cara ingkang saged kita lan kulawarga kita tata laksanakaken saperlu ngirangi risakipun lingkungan.
Menapa kemawon ingkang saged kita leksanakaken kangge ndandosi lingkungan?
Ing negari-negari hutan hujan tropis, kathah sarjana lan paguyuban ingkang makarya saperlu paring oitulung pendhudhuk lokal supados gesang kanthi boten ngrisak lingkungan. Sakathahing tiyang mastani gagasan menika "sustainable development" (pembangunan ingkang tansah lumajeng saha gegayutan). Sustainable development gadhahi sedya badhe ningkataken panggesanganipun masyarakat sesarengan angayomi lingkungan. Tanpa ningkataken tarapipun gesang masyarakat ingkang manggen wonten ing sekitar hutan hujan tropis, angel sanget kangge angayomi taman lan alam liar. Supados taman-taman kasebat saged migunani, masyarakat lokal kedah remen dhateng
Soale bariki ameh kiamat kurang 7 sasi neh kan buktine ws ono kue do tukaran ra ono mandeke ora bermoral biada ngono iku wong indonesia jare anake kyai tek ngono kelakuane heeeeee
setengah mati.. Walang ireng mabur mbrengengeng.. Walang kayu dhowo suthange.. Yen kowe seneng yo Mas ojo mung mandheng.. Golek’ono ngendi omahe.. Hwaaaaahhh..
segere ngombe banyu kendi rokok nglinting dewe senajan mung manggon ono deso nyatane ayem tentrem kumpul sak keluwargo aku nrimo watone pokok seger waras kayaku klumpukno kanggo ngragati sawah ugo tuku bibit lan rabuk'e mangan sakbendinane sego sambel kemangi enak opo wong urip ono ing alam dunyo yen wegah rekoso urip ora biso mulyo kudangane romo lan ibune sregepo nyambut gawe ojo lali gustine
Pepeleng. Ki Anom Suroto wes wancine tansah dilengke wes wancine podo
nyong kiye arep pesen...ya wis ora sida pesen nyong lah....
Mekdi : oh iya..iya...mau pesen apa?
2. Dina Senen ; ya rahmanu ya rahima, nabi’ullah kang ndarbeni, lakune nyegah iwak sadina sadalu, senen uripe ning
4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun
Kuwasane : lungguhe ing otot, teguh sajege urip.
6. Dina Jumungah ; ya kafi ya muqni, ya enem uripipun,
lungguhe ing sumsum, angumpulaken sakehing rasa kabeh.
8. Dina pitu lakon solan salin, mung sadina sawengi
Pujine netra : ” Kudusun rabbana wa rabbul malaikatu wa ruh “.
Pujine Ati : ” Nasrun minallahi wa patekun karibun wa kasiril mukminin “
rupane ireng, plawangane Af’alullah, dununge ing lesan, pujine ; ” Laa ilaha
dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.
3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane
iku paningaling ruh, rupane putih, plawangane Dzatullah, dununge ing netra, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sampurnaning pangawasa lan napsu.
1. Lawwammah, iku af’aling urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.
4. Muthmainah, iku Dzating urip, rupane putih, plawangane ing mata, dununge ing pepusuh, pujine ; ” Hu…Hu…Hu “, iku sampurnaning budi
2. Madi iku rupane kuning, kadadiyane banyu-kita, pujine ” Lamakbuda ilallaah “
kadadiyane cahya-kita, pujine ” Layatkuru ilallaah “
Wus wikan titah BatharaLajeng angguru sayekti
Dadi pundhen bekel JawaRaja Pandhita apamit
Animbali ingkang putraTan adangu nulya prapti
Sedhet anarik curigaGinoco ki Ajar mati
ari loro kaping telune ta ingwangYen wis anitis ping tiga
Jaman catur semune segara asatMapan iku ing Jenggala
Pan wus wenang anggempur kang dora caraIng nalika satus warsa
Wus ginaib prenahe panggonan ingwangAna sajroning kekarah
Tan adil satus taun nuli sirnaAwit perang padha kadang
Ratu dibya ambeg adil paramartaSudibya apari krama
Surakarta semune lintang sinipatNuli kembang sempol tanpa
Nyakrawati kadhatone tanah PajangRatu abala bacingah
Nora lawas nuli salin panjenenganDene jejuluke nata
Duk semana pametune wong ing ndesaDhuwit anggris lawan uwang’
Wong nakoda milu manjing ing samuwanPrabu tusing waliyulah
Tur abagus eseme lir madu puspaDhandhanggulaLangkung arja jamaning narpati
Tetep neng tanah JawaEnengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum ingkang ginuptaLagya siniwi wadyane Kya patih munggweng ngayun
Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih Sirna sabalaniraNuli rena manahe wong cilik
Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang,Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal. Jawa Timur meliputi : Kabupaten Bangkalan,
seneng maca, perpustakaan mujudake papan sing ora aneh maneh. Iya perpustakaan iku papane nambah ilmu, njembarake kawruh, kepara bisa dadi alternatif papan rekreasi uga papan kanggo ngembangake usaha ekonomi mikro. Perpustakaan mula dadi perangan penting tumrap kemajuane bangsa karana bisa ngundhakake SDM-e masyarakat. Kanthi SDM kang anja, diangkah kualitas uripe warga dadi luwih dhuwur. Kahanan ekonomi warga masyarakat uga mudhak apik, utamane bisa ningkatake kesejahteraan uripe dadi luwih kepenak. Saora-orane warga ing sakiwa tengene perpustakaan dadi duwe pakulinan seneng maca utawa nduweni rasa butuh maca. Kanthi mangkono warga suwe-suwe dadi duwe ketrampilan, amarga ilmu sing kapethik saka buku ditrepake wujud maneka warna kegiatan.
Kanthi lelandhesan panemu kang kaya mangkono mau, mula pengelola Perpustakaan Srikandi ing Kelurahan Andongsili, Kecamatan Mojotengah, Kabupaten Wonosobo
tansah greget nambah maneka warna kegiatan kanggo pengguna Perpustakaan Srikandi.
Perpustakaan ”Srikandi” ora mung ngladeni peminjaman dan pengembalian buku utawa layanan maca ing perpustakaan thok. Nanging Perpustakaan ”Srikandi” nganakake kegiatan-kegiatan minangka wujud saka pengembangan kegiatan membaca.Kegiatan wiwitan nalika isih wujud TBM (Taman Bacaaan Masyarakat), kayata layanan dolanan bocah, bimbingan nggambar lan nulis (ngarang), gawe majalah dinding, layanan story telling, layanan jemput bola, layanan kupas buku, lly. Wiwit madeg tanggal 10 April 2005, TBM Srikandi tansah mundhak koleksine lan tambah saranane. Mula ora mokal yen taun 2005 kapilih dening Perpusda Kabupaten Wonosobo minangka Perpustakaan Desa Terbaik Tingkat Kabupaten. Ing taun 2006 dening Perpusda
anyar minangka Rumah Belajar. Kejaba amarga koleksine gunggunge patang ewunan luwih lan saranane saya pepak, uga awit
dhele, rese), criping gedhang, criping busil, carica, sambel pecel, peyek bayem, criping singkong rasa gadhung, usaha roti kering lly. Kanggo nggampangake olehe menehi pembinaan lan koordinasi karo anggotane, banjur reka-reka gawe KSM (Kelompok Swadaya Masyarakat). Sabanjure,
Wonosobo. Wiwit taun 2008 nganti enteke taun 2009 iki, LSM Bina Swadaya menehi pendampingan usaha ekonomi mikro kanggo ningkatake taraf ekonomine masyarakat ing Kelurahan Andongsili. Mligine ing Perumahan Manggisan Asri madeg KSM loro yaiku Kelompok Tani ”Mina Sejahtera”
ngenani bab pertanian arupa ngingu iwak banyu, nandur tanaman hias,
kelompok iki wis duwe blumbang cacah loro lan sapaket rumah bunga ”Green House”. Dene yen KSM Srikandi anggotane ibu-ibu warga Perm.Manggisan Asri kang cacahe ana 40-an. Kegiatane yaiku mbina kelompok-kelompok usaha kecil kang awujud pelatihan-pelatihan teknis, praktek gawe ketrampilan boga lan simpan pinjam. KSM Srikandi uga ngrintis gawe Koperasi Srikandi kanggo mbiyantu modal usaha kecil. Koperasi Rintisan iki wis madeg rong tahun kepungkur, dadi ing taun 2009 iki wis ngancik
PPK sing wis diubengake tahun sepisanan gunggunge 10 yuta. Taun kapindho gunggunge 25 yuta, lan taun 2009 iki mundhak maneh dadi 35 yuta. Jasa bersih saka perguliran kapisan lan kapindho meh ana telung yutanan. Pancen jasane sithik amarga dana mau disilihake anggota kanthi menehi jasa 1,5%. Sing 1% mlebu PPK, sing 0,5% mlebu
pinjam, KSM lan Koperasi Srikandi nganakake pertemuan rutin pengurus lan kabeh anggota. Pertemuane ana ing RB Srikandi saben tanggal 14 ing saben wulane. Istimewane pertemuan iki, kejaba kabeh anggotane ibu-ibu uga dadi ” pasar tiban”. Jalaran ibu-ibu sing padha duwe usaha kecil mau padha ngasta dagangane, kayata maneka warna criping, carica, jus buah, sambel pecel, endhog asin, lly. Malah ana sing ngasta dagangan liyane, kayata kudhung (jilbab), seprei, kesed,lly. Dening pengurus acara digawe saapik-apike supaya anggota padha gelem nyelakake rawuh. Acarane sing baku
keuangan, simpin lan arisan. Kanggo variasi kegiatan supaya ora bosen sok dianakake praktek gawe
Kec.Mojotengah,lly. Sing aeng maneh ing pertemuan iku, anggota kudu nyilih buku menawa acara wis rampung. Iki pancen dadi trobosane pengurus kanggo anggota supaya seneng maca.Dadi anggota dipeksa kudu maca yen kepingin usahane maju. Buku sing disilih sing cocok kanggo ngembangake usahane, yen ora ya wacan buku liyane bab agama, psykologi, buku-buku fiksi kanggo putrane, utawa buku-buku pertanian kanggo bapake. Ancase pengurus supaya buku lan majalah sing cacahe limang ewonan luwih iku kawaca lan migunani tumraping warga masyarakat.
Wiwitane ngadeg taun 2005 isih nganggo jeneng TBM. Pungkasane taun 2005 wis wani pasang papan nama Perpustakaan Desa ”Srikandi” awit cacahe buku wis saya akeh lan saranane tambah, kegiatane ya werna-werna. Taun 2006 kegiatan ing
Srikandi mapan ing daleme sawijining pengurus jalaran pancen durung duwe kantoran dhewe.Penere ing Perm.Manggisan
saben wulan. Anggota menawa nyilih ora mbayar nanging yen telad mbalekake buku didendha Rp.100,- per buku. Anggota kudu ndhaftar dhisik kanthi ngisi formulir, numpuk foto loro karo mbayar Rp.2000,- kanggo wektu setaun. Suwene nyilih buku mung telung dina, nenawa durung rampung bisa diperpanjang maneh telung dina. Pas dinane nyilih durung dietung. Dadi yen nyilih tanggal 1 olehe mbalekake tanggal 4. Aturan digawe kaya mangkono pancen supaya frekuensi anggota teka ing RB saya kerep lan ubenge buku ya saya cepet. Ora ana motivasi supaya anggota kena dendha, wong sing kedhendha ora bisa mbayar bae ya ora apa-apa. Sumber dana liyane saka kerja sama karo kelompok binaan. Sing usahane wis mlaku, diprayogakake nyisihke saperangan bathine kanggo RB. Pendanaan sing gedhe kayata nambah koleksi, tuku sarana prasarana, lan biaya oprasional liyane nganggo dana block grand saka Dirjen PLS Pusat 10 yuta lan block grand
RB uga tau nampa bebana nalika lomba sing gunggunge 3,5 yuta. Dana desa sing tau ditampa gedhene Rp. 500.000,- dhek taun 2006.
Sarana prasarana sing diduweki nganti wektu iki, awujud rak buku cacahe 7, rak majalah siji, rak mainan anak 2, felling kabinet 1, meja kerja 3, meja baca gedhe 3, meja baca dawa 2, komputer 2, lap top 1, rak
bola. Maksude buku digawa menyang kelompok-kelompok sosial (pengajian,yasinan, mina sejahtera,pkk) dening petugas supaya disilihake ing kelompok. Yen wis mubeng ing kelompok wetara sesasi banjur diijolake ing RB. Anggota RB Srikandi meh telungatusan, ora mung warga perumahan nanging warga ing sakiwa tengene perumahan kang klebu kelurahan Andongsili. Ana uga sing saka kelurahan liyane kayata kelurahan Mudal lan kelurahan Kalianget. RB Srikandi kerep nampa tamu study banding saka perpustakaan desa liyane ing laladan Wonosobo lan njaban Wonosobo ing propinsi Jawa Tengah. Ana uga mahasiswa sing nganakake panaliten kanggo tugas kuliah. Layanan istimewa liyane kayata sawayah-wayah sok ana bocah kangelan nggarap PR banjur menyang RB golek buku, guru arep mbimbing lomba butuh buku senajan bengi ya digolekake, sedulure lara butuh buku-buku bab pengobatan tradisional ya digolekake. . Malah dening ketua RB sing uga guru, buku-buku koleksi RB disilihake kanca-kancane ing kantor. Sing padha nyilih mau, biasane kesdu maringi kas saikhlase kanggo RB. Dadi ing sekolahan (SMP 1 Wonosobo) pengurus duwe daftar buku dhewe. Mapane RB Srikandi iki cedhak karo
uga dijak dolanan ing RB Srkandi, awit pancen nyepaki dolanane bocah-bocah cilik.
Kegiatan insidental liyane, pengurus nganakake lomba kanggo mengeti dina kamardikan. Wujude lomba, arupa mewarnai gambar, nggambar, maca puisi, lan deklamasi. Ing pengetan dina kamardikan taun 2009 iki diancas arep menehi bebana kanggo anggota sing paling sregep
tumraping bebrayan agung mligine ing Wonosobo, syukur bagi tumraping bangsa Indonesia. Mung pawongan sing cerdas, kreatif, trampil, lan mandiri sing bakal bisa melu ilining arus globalisasi sing sarwa modern iki!. Ora kelalen pengurus ngaturake agunge panuwun marang kabeh pihak sing wis paring pambiyantu wujud apa bae kanggo RB Srikandi. Muga-muga dadi amal kabecikan lan tinampa dening Gusti Ingkang Akarya Jagad. Amin!
Atunira taha managih Dening geng ing sakarya Kang sampun alebu Tan
andhe-andhene Awarna kadi kuntul Ana tapa sajroning warih Meneng tan kena obah Tinggalipun terus Ambek sadu
kang kaya sira … 11 Pangestisun ing sira ra Wujil Den yatna uripira neng dunya Ywa sumambar angeng gawe Kawruhana den estu Sariranta pon tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
Ing. Karel Kabele, CSc.; Ing. Radim Loukota; Ing. Martin Mandík; prof. Ing. Alois Materna, CSc., MBA; Ing. Josef Mitrenga; Ing. František Mráz; Ing. Jindřich Pater; Ing. Pavel Pejchal, CSc.; Ing. Vladimíra Špačková; Ing. Robert Špalek - omluven; Ing. Pavel
Salah satunggaling perangan ingkang paling nengsemaken saking panaliten hutan hujan tropis inggih menika ethnobotany ingkang dados pasinaon ngengingi kados pundi pendhudhuk asli ngginakaken wit-witan kangge ngusadani sesakit. Tiyang wana nggadhahi kawruh ingkang ngedab-edabi ngengingi wit-witan obat ingkang saged kaginakaken kangge menapa kemawon, saking dipun cokot sawer ngantos tumor.
Ngantos sakmenika, kathah resep obat ingkang dipun-ginakaken ing Eropa kapendhet saking wit-witan ingkang kalacak gadhah zat anti-kanker dening US National Cancer Institute ingkang namung dipun panggihi saking hutan hujan tropis.
Racakipun kawruh ngengingi wit-witan obat menika dipun-gadhahi dening dhukun utawi tabib saking dhusun. Asring dhukun ingkang ngrumat tiyang sakit wekdal upacara lan ritual ingkang rumit ngginakaken wit-witan ingkang dipun-
sing ngajak perang kuwi wong perang tenan yo paling ndelik, golek slamet
akeh kedadean sing mestine ora klakon akhire klakon yo model cangkemu kuwi, dadi wong ojo koyok
Siro balio menyang negaramu gunung Serandil. Yen siro ora gelem balik tak geblak dadi glepung, musno ilang dadi angin, hiyo aku weruh sakabehane lelembut, iku kabeh sangking pitulungane
Dumateng poro Bapak, poro Ibu soho hadirin ingkang kulo hormati.
Sakderengipun kulo matur ingkang bade kulo aturaken mangke, langkung rumiyin kulo muji syukur Alhamdulillah dateng ngersanipun Alloh SWT. Shoho nyuwunaken tambahipun Rohmat lan salam bahagia Alloh mugio tetep dipun limpahaken dumateng junjungan kito Nabi Muhamamd SAW, shoho poro ahli keluargo lan sahabatipun.
Poro hadirin sedoyo ingkang kulo mulyakaken !
dipun Mi’roj aken saking Masjidil Aqso minggah dateng langit ngantos Syidrtoul Muntaha. Ingkang perlunipun dipun sumerapaken dateng pinten-pinten tanda kekuasa’anipun Alloh SWT, shoho nampi kewajiban ibadah sholat gangsal wekdal. Hal meniko dipun jelasaken wonten Al-Qur’an surat Bani Israoil ayat 1 ingkang surasosipun mekaten :
SWT, ingkang maksudipun sak sampunipun peringatan Rojabiyah meniko, sampun ngantos wonten tiang ingkang ngaku agamane Islam, anangeng ibadahe taksih plintunan, utawi namun asal kober, menawi boten kober boten ibadah.
Bangsa ingkang maksudipun, saksampunipun peringatan Rojabiyah nimu sampun ngantos wonten umat Islam sing taksih lolak-lolok utawi taksih dereng
kromo, ingkang maksudipun supados umat Islam saget sesuai antara ucapan lan perbuatan. Sampun ngantos Islam namung dumel akon-akon thok, nanging tumindha’ipun boten sesuai. Mangane boten
nopo BU…? Inggih meniko sholat gangsal wkedal.
M bok menawi wonten Umat Islam sing dereng nglampahi sholat, mugu-mugi enggalo dipun paringi hidayang dening Alloh. Amergi sholat meniko
kito wulang, lan kito arahaken dateng urusan ibadah, sampun ngantos kito umbar, mboten kito arahaken, supados mangke dados generasi ingkang saget berguna tumrap agomo, bongso lan
bade terjadi wonten ing dunyo meniko. Termasuk kanjeng Nabi dipun sumerepi tiyang estri ingkang ayu….teng pinggir dalan
kulo panjenengan benjang sagedo wilujeng dunyo lan akhirat. AMin yaa Robbal a’alamin. Cekap semanten aturan kulo, sedoyo kelepatan nyuwun angunging pangapunten.
Kabupatèn Jembrana iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih kulon pulo Bali, kutha Nagara iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 841,80 km² utawa 36.800 hektar.
Kabupatèn Jembrana ketata saking 4 kacamatan, --- kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Jembrana ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Jembrana&oldid=1103036"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn JembranaBali	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 22 Oktober 2016.
MANAWI SENENG CRITA WAYANG SAGED RAWUH ING
Carane inggih damel pameran produk mulai bibit ugi buah. Ugi ingkang lerlu sanget inggih puniko, njaga kualitas produk utamanipun buah duren, supados mboten nguciwani konsumen. Mangke menawi konsumen cuwo nggeh kapok, mboten tumbas duren karangsalam malih, ingkang rugi sinten….?
Pramilo puniko, monggo kadang karangsalam sesarengan mbangun perekonomian kampung kulo lan panjenengan sedoyo….
ngerti Bahasa Alus Sor, riatukan punika tiang nganggen bahasa kapare, campuran Klungkung lan Singaraja, riyin punika, menawi wenten pasorohan tri warna ngewacen tulisan tiang puniki, sampun pastika ipun ngelugrayan sawireh sampun ngaresep
CoverBrake BleederBrake DrumBrake Hose LockBrake Hydraulic Hose to Caliper Bolt WasherBrake Hydraulic Hose to Caliper BoltBrake Hydraulic HoseBrake Master CylinderBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake
keturunan raja negeri bima, silsilah Ngarso Dalem Sampean Dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sulatan Hamengkubuwono1 atau asal usul Raden Tumenggung Sosrodiningrat Bupati Nayoko Wedono Lebet Gedong Tengen
Ono kuthuk dilebokne kurungan rapet.Kiro-kiro wis ora biso metu maneh.
dewe. La karepe iku pripun pripun. Yo mbok nanti-nanti saja ceritamu yo, ojo bareng-bareng, garai mumet.Asli ora ngregani aku blas. Po mungkin kalah pinter yo, tapi yo bah-bahno, sak karepmu
KEBO (6): KEBO MULIH MENYANG
matiraga lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu,
lajeng wonten wanrni kalih, inggih punika : 1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. 2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika : 1. Setya tuhu utawi temen lan jujur. 2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh. 3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya. 4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter
paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman. Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi. Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten : Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (
netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene ing wiridan satariyah, panebut wau mungel : hailah – haillolah, nanging tanpa angereh lampahing napas). Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing
samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.
dheweké iku aktor lan penyanyi saka Hong Kong dheweké uga kondhang karo undhangan Dior uga undhangan Noodle Cheng, (
Ning awal kariré, dheweké nganggo jeneng Dior.[1] Ora namung iku, dheweké uga tau olih julukan Noodle Cheng, akiré dheweké migunakaké kanggo jeneng Ekin Cheng.[1] Awal karir Cheng diwiwiti dadi bintang iklan, kang dilakoni awit dheweké esih ana ning di SMP.[1] Nalika iku dheweké kondhang amarga mbintangi iklan Hi-C Lemon Tea.[1] Ning bangku SMA, dheweké pindhah maring dunya seni peran lan mlebu sekolah akting.[1] sawisé iku, dheweké mulai olih panghargaan lan tawaran kanggo mainaké filem.[1]
Filmé kang pisanan dijuduli GIRLS WITHOUT TOMORROW, dirilis ning taun 1992, filemkasebut diperanaké nalika dheweké nganggo jeneng Dior Cheng.[1] Awit iku, dheweké mulai ngubah jenengé dadi Ekin Cheng lan mbintangi filem YOUNG AND DANGEROUS.[1] Film kang dibintanginé bebarengan karo Jordan Chan kasebut dadi kondhang banget nalika iku lan sempet olih predikat filem paling laris ning Hongkong.[1] Film kasebut uga dadi pangantar suksesé mula dheweké anggawe para produser lan sutradara padha ngelirik marang dheweké.[1] Akiré kariré tambah sukses, lan jenengé dadi tambah kondhang.[1] Sasuwené njegur ning donya akting, dheweké ora tau pilah-pilih peran.[1] Meski karakteré luwih apik nalika meranaké filem laga anangning dheweké uga tau mbintangi filem drama lan komedi.[1]
Nalika mainaké peran ning filem YOUNG AND DANGEROUS dheweké sukses.[1] ananging dheweké uga tau dianggep dadi aktor kang ora becus.[1]
Ning ngisoré perusahaan iki dheweké ora diijinaké kanggo ngaripta.[1] Ananging ning taun 2004, kontrakané karo EEG wis bar lan dheweké bali maring BMG dheweké ngerilis rekor anyar ning karir musiké.[1] Ning taun 2009 dheweké anggawe hits.[1] Meski dheweké akèh dikritik amarga ora mampu nyanyikaké lagu-lagu keras lan lagu kang nadané dhuwur, ananging kariré ning donya musik tetep lancar.[1]
Ning taun 2002 Ekin Cheng dadi Duta Lingkungan Samudra.[1] Dheweké uga sempet nerbitaké buku kang judulé Looking Into Ekin's Eyes.[1] Buku iki sukses banget ning pasaran lan ning taun 2003 diterjemahaké ning basa Jepang.[1]
Ning taun 2010, dheweké mainaké peran ning filem kang judulé THE STORM WARRIORS.[2] Ning filem kasebut dheweké main bebarengan karo Nameless (Kenny Ho), Wind (Ekin Cheng) lan Cloud (Aaron Kwok).[2]
DAMEL TAMAN INGKANG NGAYOMI HUTAN HUJAN TROPIS LAN ALAM LIAR
Damel wilayah-wilayah ingkang dipunayomi kadosta taman nasional menika cara ingkang sae kangge nglestantunaken hutan hujan tropis lan ekosistem sanes. Wilayah ingkang dipunayomi inggih menika papan ingkang pikantuk pengayoman amargi nilai-nilai lingkungan utawi budayanipun. Racakipun, wilayah ingkang dipunayomi katata dening pamarintah lan ngginakaken polisi wana kangge njejegaken pranatan ing taman lan ngayomi saking tumindak murang tata kadosta mbeburu lan penebangan wit-witan.
Ing wekdal sakmenika taman-taman angayomi spesies-spesies ingkang ngemplik telas-telasan. Sato kewan kadosta pandha, namung kapanggihaken ing dhaerah-dhaerah ingkang dipunayomi.
Taman badhe kasil langkung sae bilih dipun sengkuyung dening pendhudhuk lokal ingkang manggen wonten ing saubenging alas ingkang dipunayomi kasebat. Menawi pendhudhuk lokal rumaos handarbeni dhateng taman menika, piyambakipun badhe dados "community watch" ingkang angayomi taman saking penebangan wana ilegal lan beburuan tanpa idin.
Cara ingkang ndayani kangge angayomi hutan hujan tropis inggih menika ngajak pendhudhuk asli supados handarbeni dhumateng tatananing taman. Para pendhudhuk asli langkung mangertos ngengingi wana tinimbang sinten kemawon lan manjing ajur-ajer kangge njagi keamananing taman minangka ekosistem ingkang sampun maringi tetedhan, panggenan ingkang ayom, lan ugi toya resik. Panaliten sampun manggihaken bilih ing sakathahing perkawis "indigenous reserves" sejatosipun angayomi hutan hujan tropis kanthi langkung sae tinimbang "taman nasional" ing Amazon.
Taman-taman menika ugi saged mbiyantu perekonomian ing negari-negari hutan hujan tropis kanthi cara narik minat para turis asing ingkang mbayar bea mlebet, nyewa
nggih nuwun sewu… Boso Jawi, meniko… G : Kowe nduwe omah opo ora…..?
A : Ah.. mboten, kok. Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
C : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi
C : Lho, kados pundi, tho….?
G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo. G : Kowé seneng guyon opo ora?
D : Mboten pak, kulo serius yén nyambut damel.
D : Sak jané nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
G: Engko kowé mung email emailan sing lucu……. G : Kowé mau mréné numpak opo?
E : Wo, kulo wau namung mboncèng, kok
E : Lho, lha kok … ?
G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi ! G : Anakmu akèh opo sithik?
F : Lha wong namung anak adopsi, kok.
F : Lho, lha kok … ?
G : Gawé anak waé aras2en, opo manèh nyambut gawé G : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?
H : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kok
Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering
M : Lho, lha kok … ?
G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren. G : Kowé biso main
Nggih sami2 kang, mugi sedoyo kalepatan lan dosanipun saget
berkepala H. “adoh2 tekan kene nyelundup, arep nglangkahke pitik opo wis ra ono
pedhot. “biasane ora tau totohan kok yo iso2ne iki aku melu, duit daganganku ilang kabeh. Arep mangan opo aku iki. Judi iku pancen reget tur
keraton, kraton hadiningrat, paku buwono X, surakarta., susuhunan. Bookmark the permalink.	← Milad Ke-507 Kesultanan Banjar
PAGER MANGKOK LUWIH KOKOH KETIMBANG PAGER TEMBOK
ora patia ngerti babagan ilmu pendidikan sing ndakik-ndakik. Durung ngerti face
book barang. Perkara HP isane ya mung telpon karo sms. Iku wae diwarahi anake
sing SMA nalika Lik Darno arep mangkat kaji. Upama dikongkon pidhato ya ora
ngarah bisa kaya para wakiling rakyat sing lungguh ing DPR yen lagi kampanye
ngono kae. Dheweke urip prasaja, nut ing jaman kalakone. Ngeli anut ilining
banyu kali. Sithik, Lik Darno ngerti babagan hukum agama. Mula sanajan bandha
pas-pasan dheweke ikhlas lan sumeleh nindakake ngibadah kaji. Yen babagan
piwulang Jawa pancen Lik Darno rada duwe kaluwihan lan bisa ngecakake piwulang
lan katone mung sepele. Nuju dina Kemis sore kurang luwih jam
setengah lima, aku sanja ing omahe Lik Darno. Anake wedok sing lagi kelas lima
SD midar-mider, mubang-mubeng mlebu metu omahe tanggane nggawa nampan cilik isi
krecek karo tape ketan. Bareng tak takoni, Lik Darno jare lagi wae bubar oleh
kiriman saka sedulure sing sedekah bumi. Amarga anggone ngirimi rada akeh,
tinimbang dipangan dhewe ora entek, banjur saperangan didumna menyang tangga
teparone. Klebu aku melu ngrasakake kiriman iku mau malah dibontoti barang tak
lan solah bawane Lik Darno iku mau bisa kanggo tuladha sesanti: Pager mangkok
luwih kokoh ketimbang pager tembok. Lire kepriye?
yen gelem dana driyah, loma, dermawan bakal akeh kancane. Disenengi marang
sadhengah wong. Saliyane ngono uripe bakal diparingi gampang dening Gusti
sawijining wektu, Lik Darno sanak bojone lagi duwe kepenginan sowan mara tuwane
ing tlatah kabupaten sing beda karo panggonane Lik Darno. Mula Lik Darno
sagotrah mesthi butuh nginep. Sadurunge Lik Darno budhal menyang omahe mara
tuwane, pamitan lan pasrah supaya lampu ing teras ngarep yen surup supaya
diurupake. Kanthi rasa lila legawa, tanggane mau nampa lan ndongakake supaya slamet
wilujeng lungane Lik Darno saomah kabeh lan seneng banget dipasrahi supaya
ngreksa omah. Tumindake tanggane Lik Darno mau merga eling, kadhang kala
diweneh-wenehi dening Lik Darno. Mula kanthi eklas tangga teparone melu njaga
keamanan lan keslametan omahe Lik Darno nalika ditinggal lunga.
karo Lik Darno ana seweneh pawongan kang sugih mblegedhu, omahe
magrong-magrong, montore kinclong, pagere tembok ora ana sing bolong. Nanging
pawongan mau ora nate sesrawungan karo tangga teparo, apa maneh weweh jajan
utawa panganan sacuwila. Babar pisan ora nate weweh tangga teparo. Mula nuju
ana kalodhangan pawongan mau lunga sakeluarga menyang papan sing adoh lan butuh
nginep, dheweke ora pamit tangga, ora pasrah apa-apa. Dheweke wis mantep, yakin
yen omahe bakal aman merga pagere wae saka tembok dhuwur, kokoh, omahe wis
dicukupi karo kunci sing wis mesthi bakal aman. Nanging apa kang sanyatane
dadi, omah mau dileboni maling. Saanane isi omah emas picis raja brana dijarah
rayah dening maling. Merga pager omahe dhuwur, maling sing wis mlebu malah
tenang aman ora ana tangga sing weruh yen ing jero oah ana maling. Malah menawa
wae, yen ana tangga sing weruh yen ana maling maling malah diumbarake wae,
amarga patrape pawongan mau ora nate srawung karo tangga lan ora tau weweh
Darno sing mung isi jajan sepele malah bisa njaga keamanan omahe, beda karo
pawongan sijine mau. Rumangsane yen wis dipageri tembok dhuwur omahe mesthi
Ora mung siji perkutute, malah kepara ana lima. Saliyane manggunge sing kung kanggo ngregengake swasana, yen ana sing nuku bisa kanggo kena tambahan pemasukan. Ing atase mung dodol es goreng wae sing saben dina mlebu lurung mblusuk kampung kok bisa lunga kaji sekaliyan. Mari teka kaji, Lik Darno wis langsung disuwuni laptop putrane sing sekolah ing SMA. Dene anake sing lagi kelas lima SD iya emoh kari, dheweke nyuwun HP sing nganggo kamera. Jarene kareben ora gaptek (gagap teknologi).
Yen dipikir, yen dipetung mesthi ora masuk akal lan ora klebu nalar. Lik Darno kok bisa lunga kaji sekaliyan. Tanggane padha eram lan gumun. Dietung nganggo rumus matematika sing apa wae ora masuk akal. Nanging iku kasunyatan. Ya iki sing araning “rahasia Illahi” ora bisa dietung nganggo driji.
Kaya jamak lumrahe wong yen wis bali munggah kaji, sarung lan peci mesthi ora bakal uwal saka dhiri pribadi. Nuju dina Jum’at Lik Darno njarak ora dodol es goreng kaya adat sabene. Amarga Lik Darno wis gembleng tekade, sawise kaji saben dina Jum’at dheweke prei.
Kurang luwih jam wolu, Lik Darno metu saka ngomah saprelu ngerek perkutute ing cagak pring kang digawe jejer-jejer lima cacahe. Kebeneran nalika ngerek perkutut, Lik Darno nganggo sarung lan peci kaji. Ndilalah sarunge ora pati singset anggone bebetan mula krasa rada arep mrojol. Karo ndhangak ngingetna perkutute, tangan tengen ngerek tali perkutut, sing kiwa mbesuwelna sarunge. Gantian sing kiwa narik tali, sing tengen mbesuwelna sarunge.
Dumadakan,…Yu Parti tangga kulon omahe Lik Darno ya sing isih sedulur misanan karo Lik Darno celathu rada seru:
“Lik Darno, manukmu kok gedhi…!”
Mak dheg, atine trataban. Lik Darno sanalika nguculake tali sing dicekeli kanggo ngerek perkutut mau banjur tangane loro karo enggal nyekeli sarunge karo digrayang mangisor, banjur nyambung: “Sarungku genah isih ngisor dhengkul ngene kok Yu Parti. Jaremu mau kok ….gedhi.”
Krungu wangsulane Lik Darno ngono mau, Yu Parti ngguyu kepingkel-pingkel karo nyedhaki kurungan sing tiba mak brok, merga taline diculake Lik Darno. Karo rada pecengisan Yu Parti nylethuk: “Maksudku sing gedhi ya perkututmu iki! Ora liya-liyane. Aja sing ora-ora ga…!”
Bareng Yu Parti nerangake kaya mangkono Lik Darno semu rada
ya wis, berarti perkutut iki ora bagianmu, ora rejekimu. Wis ora usah dipikir dawa-dawa!”
Kanthi lelandhesan prastawa kang dilakoni Lik Darno, para maos bisa njupuk piwulang becik saka sarung.
Tumrape para santri, para sedulur-sedulur wong Islam umume nganggo sarung mono pancen kepenak banget. Sarung mbokmenawa wae fungsi utamane kanggo sholat. Ananging saliyane kanggo sholat, sarung uga akeh guna paedahe. Upamane nalika jagong manten kae para santri utawa mbah Kyai nganggo sarung kok ya pantes. Uga bisa kanggo kemul nalika turu utawa yen lagi nuju udan rimis-rimis, kemulan sarung karo mbakar jagung…”uwenaaak tenan”.
Ora merga pantese, ora merga uwenaake! Nganggo sarung iku dadi gambaran lan pralambange pemrentah wektu saiki. Ing akhir-akhir iki, pemrentah kerep bingung kaya
kudu ngati-ati aja sembrana parikena. Nganggo sarung kudu sing singset padhet. Merga yen ora singset padhet bakal bisa cilaka. Sarung iku diunggahake ngisor ketok, yen diudhunake malah ….ketok ta? Mula aja disalahake nalika Lik Darno ngeculake tali perkutute merga eling kepengin nylametake sarung sing dienggo. Yen nganggo clana,…No Problem!
Semono uga, wong nyekel pemrentahan iku kadi dene wong nganggo sarung. Yen ora ngati-ati, ora kenceng anggone nyekel panguwasa bakal nuwuhake dahuru werna-werna. Akhire gawe kapitunan lan wirange kabeh para kawula sanagara. Kadi dene sarung mau, pemrentah gawe kebijakan ngene … padha disaruwe. Pemrentah gawe kebijakan ngono … padha didhemo. Apa ora bingung? Wis dadi kodrate, yen ana kebijakan iku mesthi ana sing rumangsa diuntungake lan ana sing rumangsa dirugekake. Sing diuntungake iku sing pro pemrentah dene sing dirugake dadi kontra karo pemrentah. Elinga, sing pro aja dadi nggembelo gedhe sirahe. Dene sing kontra ya aja terus gawe ada-ada sing bisa gawe ringkihe Negara. Kebijakan sing ditetepake pemrentah yen pancen becik, ayo disengkuyung bebarengan. Dene kok ora cocok, mangga dikritisi kanthi cara kang trep! Supaya nagara kita dadi nagara kang kuncara,
ing Hyang Murba Amisesa anggenipun yasa kebijakan tansah nengenake kepentingan kesejahteraane para kawula. Aja nganti amung nengenake golongan lan klompoke dhewe. Ayo disengkuyung lan diterusake Program Empat Pilar sing wis cetha lan nyata! Warga sing ora duwe dhuwit bisa sekolah nganti tekan SMA gratis. Yen lara berobat mara rumah sakit ora mbayar. Dalan-dalan nganti tekan ndesa-ndesa wis dihotmig. Ekonomi masyarakat meningkat drastis. Apa isih durung kepenak? Para wasis ngendika: Ngurupake(ngijolake) woh karo kembang. Tegese ninggalna kanca lawas, nyedhaki kanca anyar sing during mesthi becik. Matur nuwun
paring wewarah marang anak putu sarwa pralambang, pasemon, lan mawa simbol. Salah sawijine wateke wong Jawa iku lantip ing panggraita, alus ing suba sita, tata krama, lan solah bawa. Salaku-lakune mesthi digalih kanthi wening ing sajroning pikir dhisik. Ora angger mlaku ‘semau gue’ lan asal tumindak. Laku pasa lan tapa brata, mungguhing wong Jawa wis dadi sega jangan lan pakulinan. Mesu brata lan laku pasa iku wis dadi peranaganing panguripan tumraping wong Jawa. Nalikane wong Jawa iku duwe pangangkah kang sinedya (cita-cita kang mulya), wong Jawa mesthi nindakake laku. Ana sing nglakoni pasa mutih, pasa ngebleng, lan pasa liyane. Cundhuk karo lakune wong Jawa iku mau, agama Islam kang duwe ajaran nindakake pasa ing wulan Romadhon, tumrape wong Jawa ora barang kang abot lan angel. Malah cocog lan trep karo pakulinan, adat, lan budaya Jawa. Ujaring kandha, para wali sanga anggone nyebarake agama Islam ing tanah Jawa kanthi ora ninggalake budaya Jawa. Kanggo ngulang rukun Islam, para wali yasa tembang ”Ilir-ilir”. Ing tembang iku ana gatra sing unine mangkene: Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekna, kanggo mbasuh dodot ira, .... Saindenging jagad Jawa, sing jenenge blimbing mesthi ana limang lining. Liningan cacah lima ing blimbing iku nggambarake rukun Islam kang cacahe lima. Tembung Kalimat Syahadat, ing jagading pewayangan diwujudake lumantar pusakane Puntadewa kang aran ” Jimat Kalimasada”. Ilat Jawa yen dikongkon muni ”kalimah syahadah” iku kangelan, dadine ”kalimasada”.Sawise nglakoni pasa sasasi suwene, kanthi rasa seneng lan bungah padha ”ngrayakake hari kemenangan” kang arane bada. Ana sing ngarani bakda utawa lebaran. Ing dina bada iku, saanane wong Jawa malah kepara sa-Indonesia mesthi padha gawe kupat lan lepet.Apa ta werdine kupat lan lepet tumrape wong Jawa?Tumrape wong Jawa, kupat lan lepet kang dinikmati ing wektu bada iku mau ora ana liya wujud pralambang lan simbol srawunging manungsa marang Gusti, manungsa marang manungsa liyane. Kupat lan lepet iku anggone gawe ora mung sadrema didang kaya sega kang butuh wektu mung sedhela. Apa maneh saiki ana magig com utawa magig jar. Gawe kupat lan lepet iku dibuntel, ditaleni, digodhog ing kwali utawa dandang kanthi suhu panas kang dhuwur mbutuhake wektu sing suwe banget, saengga kupat lan lepet bisa mateng. Yen nggodhoge mung sedhela utawa ora taneg, kupat lan lepet ora enak rasane lan mesthi kepyar ora lengket. Proses, wujud, lan tegese lepet iku aweh wewarah mangkene:Sasuwene setaun manungsa nglakoni urip, mesthi tumindak kang becik lan ala. Becik marang Gusti lan manungsa, uga ala marang Gusti lan manungsa. Yen becik mesthi bakal diganjar dening Pangeran. Dene kalakuwane ala, manungsa kudu digodhog ing kawah candradimuka kanggo nglebur dosane marang Gusti sasuwene sesasi nglakoni pasa. Mula kupat lepet iku mau digodhog molak-malik kadi dene kawah candradimuka. Iki mujudake hubungane manungsa karo Pangeran. Hablun minalloh....Dene wujude kupat lan lepet iku senajan asale saka beras lan saka ketan, sawise digodhog wujude wis ora beras lan ketan maneh. Wis ora ijen-ijen, ora bisa kepyar kaya asale. Beda karo sega utawa ketan dang-dangan ta? Enak ta? Mantep ta? Kok kaya lagune Mbah Surip wae.....Wujud kang kaya ngono iku mau mujudake sawise sesasi pasa manungsa dikongkon ”merenung” marang kaluputane uga marang manungsa sapepadhane supaya tetep lengket anggone paseduluran lan kekancan. Ditaleni kenceng. Iku mujudake kencenging tali silaturohmi. Aja gampang cengkah lan regejegan saengga ”memecah persatuan lan kesatuan”. Kudu ndawakake tali silaturohmi, aja nganti ucul. Mula kupat lan lepet iku lengket, kenyal ora gampang ambyar. Hablun minannas.....Sing paling wigati mungguhing kupat lan lepet iku ing
disilep sing rapet. Tembung disilep iku tegese padha karo ditutup utawa dikubur.Maksude, wong Jawa iku sanajan uripe sarwa samun ing samudana utawa sarwa simbol lan sandi, yen pancen duwe kaluputan kanthi tanggung jawab kudu gelem ngaturake kaluputane lan nyuwun pangapura. Ora tumindak sesongaran, gumedhe, kuminter, kumalungkung, sapa sira sapa ingsun. Ora kena ndelng drajat lan pangkat. Yen pancen luput kudu gelem ngakoni yen luput. Banjur kudu gelem nyuwun pangapura. Samono uga, yen pancen sing salah wis gelem ngakoni salahe llan nyuwun pangapura, sing disuwuni pangapura ya kudu nyepura kaluputane pawongan mau.Tumrape para pejabat, elinga marang kupat lan lepet. Aja dumeh dadi pejabat terus menang-menangan, tumindak sawenang-wenang marang sapepadha llan rakyate. Panjenengan punika kedah mad sinamadan kaliyan rakyat. Amarga Panjenengan dados pejabat punika amargi dukungan saking rakyat. Sinaosa pejabat, manawi kagungan lepat, sumangga ing dinten ingkang fitri menika sami apura-ingapuranan. Supados situasi ing Rembang menika kondusif. Saged mujudake Rembang Bangkit ingkang Gemah Ripah Loh
Dening: MutaqinSutasoma putranipun raja Mahaketu. Panggalihipun suci, bebudenipun luhur, pangibadahipun jangkep. Panjenenganipun boten karsa palakrama, boten karsa kajumenengaken
saking kadhaton, minggah Redi Himalaya, tuwin tapa, ngudi kasampurnaning gesang.Nate dipunkereg raseksa asirah liman badhe kamangsa. Nanging danawanipun sor prabawa. Naga galak ingkang sumedya adamel tiwas inggih nungkul. Kekalihipun lajeng sami setya ing panjenenganipun saha aprasetya boten badhe damel pepejah malih dhateng sesamining gesang.Ing salebeting jurang wonten sima kaliren, badhe mangsa gogoripun. Kamangka kedahipun malah nesepi.Sutasoma priksa, mandhap, menggak, tuwin paring dhawuh, “He,
lajeng nglemprak sasekecanipun. Dangu-dangu thenger-thenger, emut manawi mentas damel pepejah. Mripatipun kaca-kaca kaliyan mingseg-mingseg nggetuni tumindakipun. Tumunten nglosod ndedagan ing kunarpanipun Sutasoma. Mawantu-wantu panangisipun, mawantu-wantu nawung keduwung, ngantos seseg meh kepedhotan napas.Bathara Indra tumurun ing marcapada nggesangaken Sutasoma. Sutasoma wilujeng waluya jati, unjuk atur, “Dhuh, Pakulun, punapaa dene amba Paduka gesangaken, jer amba sampun rumaos tentrem manggih kamulyan ing alam sanes. Paduka punika lepat, dene ngungkih kamulyan kula.” Bathara Indra ririh anyauri, “Sumurupa, Kulup, yen sira sira ora Ingsun waluyakake, jeneng tanpa pituwas kabecikanira Amarga si Macan mesthi tanpa kendhat panangis sarta keduwunge. Ora wurung ngenes nganti tumekaning pati. Dene samangsa biyunge mati, gogore tan wurunga iya mati.” Bathara Indra nunten musna.Sareng kamanah-manah eres, Sutasoma inggih nampi sabda pangandikanipun Bathara Indra.Sutasoma nglajengaken anggenipun mesu brata, meper, miwah ngikis angkara murka, ngungsed karaharjaning batos, mulung ing kasampurnan adi.Sasampunipun kasidan ing sedya, kondur angadhaton, tumunten palakrama, saweg karsa jumeneng nata. Madina Asri, 23 Agustus 2009 Sumber: Sarwa Kusuma Sudi Yatmana
Dening : MUTAQIN *) Sapa sing ora ngerti yen saben pojokan desa lan kampung, sadalan-dalan, lan saenggon-enggon ing tlatah Kabupaten Rembang mono akeh banget tinemu warung kopi. Ana kang awujud cafe sing dijangkepi pramuladi huayu-huayu lan karaoke barang. Lampune pating gelebyar. Ana kang awujud warung kanthi layar maneka warna lan tulisan-tulisan sing edi peni, apa maneh saiki baner mung Rp 14.000 saben meter persegi, uga ana kang mung awujud gedheg reyot bolong kabeh isih nganggo damar uplik kang mung melip-melip ora patiya padhang sorote. Ana ”kopi pas”, ana ”kopi helet”, ana sing nganggo sebutan ”kopi cethot”. Sing kulina munggah gunung ana ”Kopi Mama Mia” lan isih akeh maneh sebutan liyane. Yen wis mlebu warung kopi, kaya-kaya wis lali sekabehane. Sing tukang mbatu, tukang mbecak, sopir, pegawe negri, pulisi, tentara, bocah sekolah, among tani, dagang, wong mbelah, wong nggunung, kabeh ora ana sing ketinggalan. Lha kok ora lali sekabehane iku piye? Ngopi kok wiwit jam siji awan nganti jam lima sore lagi mulih. Malah terkadhang ana sing wiwit bubar Ngisak nganti tekan jam rolas mbengi. Ana uga sing nganti direwangi nglajo tekan panggonan sing adoh banget karo omahe. Mung apa, kopi sasruputan....? Nanging iku ya ora kena dipaido ngono wae. Amarga apa? Kanthi sarana ngopi bisa kanggo tamba stres ing ngomah, bisa kanggo srana ketemu karo kanca. Ana uga sing bisa digunakake srana janjian acara bisnis lan liya-liyane. Yen pancen kaya mangkene iki, ngopi iku manfaati banget. Kanggo kanca ngombe kopi terkadhang cumepak heci utawa piya-piya sing isih anget. Terkadhang ana tela goreng lan pisang goreng utawa endhog godhog barang. Heci utawa piya-piya iku salah siji bahane ana sing saka wortel. Heci utawa piya-piya kok ora nganggo wortel mesthi ora enak rasane. Malah supaya heci iku mau gurih, adonane nganggo dicampuri endhog barang. Mesthi taoge lan kol ora bakal keri. Saiki apa hubungane wortel, endhog, lan kopi...? Wortel iku nalika isih mentah rupane oranye apik, dipenyet utawa dicokot atos banget. Diklethak kemriyak. Nanging bareng dijegurake ing banyu panas utawa digodhog, wortel dadi malih rupane, pucet, loyo ora duwe daya kekuwatan apa-apa alias gembuk. Saya suwe anggone nggodhog dadi tambah guembuk. Yen endhog beda maneh. Endhog iku yen isih mentah gembuk, encer kaya banyu. Diremet gampang pecah lan ambyar, mili nganar-anar. Bareng diwenehi banyu panas utawa digodhog, endhog dadi atos lan alot kenyal. Ora gampang pecah. Seje wortel, beda endhog. Yen kopi piye ? Kopi iku rupane ireng, dicekel krasa alus. Rasane....? Ya mesthi pait. Apa tumon kopi rasane legi utawa kecut? Aromane khas kopi. Nanging sawise dijegurake ing banyu panas utawa digodhog, kopi ora ngalami owah-owahan kang manjila. Rupane isih tetep ireng, ya ora dadi prongkolan lan isih tetep alus, rasane iya tetep pait. Aromane ora malih aroma duren utawa aroma cokelat. Ananging irenge kopi, aluse kopi, lan paite kopi yen dijegurake ing banyu panas banjur diwenehi gula dadi wedang kopi sing rasane nikmat kang disenengi dening sadhengah wong. Para maos, wortel, endhog, lan kopi iku mau mono minangka simbol falsafah panguripane manungsa urip ing pemerintahan, organisasi, lan berayan agung utawa masyarakat. Manungsa urip ing tengahing bebrayan iku ana sing watake kaya wortel. Sadurunge kumpul karo wong akeh utawa digembleng ing organisasi watake atos, kaku, teguh pendirian. Nanging bareng wis
monat-manut wae. Akhire ora dipercaya wong akeh. Kaya sedulur-sedulur sing padha anggota DPR ika biasane ya kaya wortel iki. Sadurunge dadi DPR janji lan tekade kaya
sebagainya. Nanging bareng wis lumebu ing sistem, ngerti dhuwit, lali rakyat sing ndhukung. Gak eling janjine sing jare arep merjuwangake rakyat cilik. Mana janjimu? ( Rakyate nagih ) Sing kaya endhog iya ana, awale ketok lemes klular-klulur kaya tuma kathok. Nanging bareng wis digodhog lingkungan lan masyarakat, dadi wong sing keras, idealismeni dhuwur, malah kepara dadi wong sing kaku lan atos atine. Saengga malah ditolak masyarakat. Ora disenengi wong akeh. Kaya sing padha dadi teroris ika apa ya ora kaya endhog iki. Imam Samodra lan kanca-kancane iku rak ya ora nyanani ta yen dadi teroris? Sing asale bocah meneng ora duwe watak brutal, bareng digembleng dadi duwe watak pendendam, pembunuh tanpa ngelingi rasa kamungsan. Yen sing kaya kopi, watak asline ora ilang. Sing idealis isih ajeg idealise, nanging bisa menyesuaikan diri karo lingkungane. Ora banjur nentang kahanan kanthi frontal. Dene sing meneng, kalem lan lemes kanthi cara kang ngati-ati anggone srawung uga bisa ditampa komunitas lan masyarakate. Manungsa ngene iki kang diarani bisa manjing ajur ajer. Bisa maca situasi, kondisi, lan toleransi. Saenggon-enggon disenengi dening sadhengah wong. Ing ngendi-endi degoleki dening asanes merga nengsemake lan narik kawigaten. Cekake,... yen seneng ngopi, ayo ditlesih makna sing positif saka wujud lan rasane kopi. Aja mung dijupuk negative thok. Sugeng
( Dening : Mutaqin *)P o c u n gEnthik-enthik patenana si Panunggul!Gek salahe apa?Salahe ngungkul-ungkuli.Dhi aja Dhi sedulur tuwa malati!Para maos mbok menawa isih kelingan tembang ing dhuwur. Iku mau tembange simbok kanggo nguri-uri aku nalika arep mapan turu. Simbokku pancen kalebu ewone wong sing pinter crita lan nembang. Saben arep turu, karo ngisik-isik geger, simbok mesthi crita sinambi rengeng-rengeng nembang sekecandhake.Nalika simbok nembangake tembang ing dhuwur nerangake isine. Dene sing dadi isine tembang mau nggambarake regejegane driji sing padha padudon ora rukun. Driji panuduh (Ind: telunjuk) iku serik sebab dhuwure diungkul-ungkuli karo driji tengah utawa panunggul. Kegawa rasa serike iku mau, panuduh ngakon marang jenthik supaya gelem mateni panunggul. Jentik sing ora rumangsa duwe masalah apa-apa marang panunggul banjur takon, panunggul kok kudu dipateni salah lan dosane apa? Pitakon iku diwangsuli dening driji manis, sing ngandhakake yen salah lan dosane panunggul yaiku amarga dhuwure ngungkul dhuwure driji panuduh lan driji manis. O,... jebule sing serik karo panunggul ora mung panuduh thok, nanging kalebu driji manis iya mangkel amarga dhuwure diungkul-ungkuli. Nalika driji manis aweh wangsulan marang jentik, omongane si manis dirungu dening jempol. Sanajan kasunyatane jempol dhuwure uga kungkulan dening panunggul, nanging jempol ora serik, ora mangkel, ora lara ati. Kabeh iku mau wid dikodratake dening Gusti Kang Maha Kuwasa. Jempol malah ngelikake marang jentik, supaya ora gelem nuruti panjaluke panuduh lan driji manis supaya mateni panunggul. Apa maneh kok mateni, milara wae marang sedulur iku ora kena. Sedulur tuwa misan.....! Bakal kuwalat.... Ngendikane simbok, kuwalat iku kaya jambu mete. Sirahe ing ngisor. Tegese uripe bisa sengsara salawase. Jempol ora mung ngelingake nanging uga ajak-ajak supaya karo sedulur iku sing padha rukun. Aja padha dredah lan tukar padu! Amarga dielingake dening jempol, wusanane driji lima ora padha padudon lan ora tukaran maneh. Malah rukun mad-sinamadan mangun bebrayan kang utama. Yen para maos kersa ngematake tembang ing dhuwur, sejatine gambaran kahanane manungsa ing ngalam donya. Ing budaya Jawa iku, tuwa enom mono nglungguhi jejere dhewe-dhewe. Jejering wong tuwa iku nuwasi-malati. Tegese, wong sing enom kudu ngajeni lan ngurmati marang sing tuwa. Yen ora gelem bakal kuwalat, rekasa uripe. Wong tuwa iku ora kena dicecamah, diisin-isinake apa maneh diwirang-wirangake. Kosok baline, sing tuwa ora kena sawiyah-wiyah, gampang ngumbar hawa nepsu, kumalungkung, kumawasa. Malah becike sing tuwa paring wewarah, ngelingake, ajak-ajak sing becik, paring tuntunan marang sing enom. Supaya sing enom bisa ngayahi panguripan kanthi trep lan lempeng mlakune. Becike, antarane sing tuwa lan sing enom padha makarya bebarengan menawa ana samubarang sing ora bener padha dielingake. Kaya lakune jempol kang paring wewarah marang jenthik. Falsafah driji iku mau bisa dicakake ing
sing sedheng, lan ana partai sing mung partisipan wae. Sing pemenang pemilu ora kena kumawasa banjur sawenang-wenang ngatur negara. Sing liyane kudu wani ngelingake yen pancen ana penyimpangan lan kesalahan. Aja egois merjuwangake kelompoke dhewe. Samono uga ing tlatah Kabupaten Rembang. Kanggo mujudake ”Program Empat Pilar” kudu disengkuyung dening kabeh komponen. Maksude, ”Bersama Kita Bisa” ngono lho...! Aja senengane mung ngritik sing tanpa dhasar lan nggolek menange dhewe lan manas-manasi! Ngritike kudu kritik sing tumuju marang kabecikan. Yen
kuwalat….! Tunggu crita sing liyane…! Madina Asri Wiwitaning Wulan Mei 2009 Jam 11 mbengi Panulis *) : Guru Basa Jawa SMP Tegaldowo http://demangwaru.blogspot.com/ Selengkapnya......
D l a m a k a n
( Sing Nulis : MUTAQIN *) Wong yen nembe ngadeg, mesthi wae mbutuhake dlamakan. Dlamakan iku perangane awak kang paling ngisor dhewe. Sirah sarambute manggon ing dhuwur dhewe kasusul gulu banjur dhadha ing ngisore. Weteng, bokong, pupu, lan sikil saya mangisor. Ing sikil iku ana kentol, gares, kemiren, lan dlamakan uga ora keri. Kanthi dlamakan manungsa bisa ngadeg kanthi jejeg, mlaku kanthi kepenak, bisa nindakake pakaryan lan aktivitas kanthi sampurna. Saupamane wae, nuju sawijining hari dlamakan kena eri utawa tlusupen, mesthi wae manungsa bakal ngrasakake rasa kang ora kepenak. Mlakune pincang, ngadege mesthi ora bisa jejeg. Nanging kasunyatane dlamakan mono ora patiya oleh kawigaten utawa perhatian karo manungsa dhewe kang nduweni. Malah terkadhang perlakuwane manugsa uga beda marang dlamakan katandhing karo perangane awak liyane. Upamane jantung, paru, ginjel, lan liya-liyane. Yen manungsa priksa menyang dhokter, didhiagnosis kena penyakit jantung utawa paru, mesthi bingung setengah mati. Enggal-enggal golek dhokter spesialis lan ngrancang milih rumah sakit sing bounafite kanggo mertamba. Nanging yen sing oleh giliran lara iku dlamakane mesthi dianggep sepele, entheng, ora bakal golek dhokter spesialis. Lha, pancene ya durung ana dhokter spesialis dlamakan. Nanging bakal beda rikala pemain sepak bola utawa pelari arep ngayahi jejibahan main ing pertandhingan utawa perlombaan. Dlamakan bakal oleh kawigaten kang mirunggan. Apa ya bisa nglirwakake dlamakan? Pemain sepak bola ngendi sing bisa tandhing tanpa dlamakan? Pelari sapa sing bisa lomba tanpa nganggo dlamakan? Nuju ngene iki, manungsa lagi sadhar yen dlamakan uga kalebu perangane awak kang penting sanajan manggone ing ngisor dhewe lan yen ana telek sing gandane ora enak, mesthi wae dlamakan sing kena luwih dhisik. Sedulur para maos, kahanan kang kaya mangkono mau ora beda adoh karo kahanane bangsane awake dhewe, bangsa Indhonesia tercinta kang lagi wae nindaki pemilu legeslatif wulan April kepungkur lan bakal ngadhepi pemilu presidhen ing wulan Juli kang bakal klakon. Nasibe wong cilik utawa rakyat jelata ora beda karo nasibe dlamakan. Wong cilik iki manggone ing ngisor, ora duwe jabatan babar blas. Nanging yen tekan titi wancine bakal dadi rebutan. Suarane wong cilik gedhe banget guna lan paedahe tumrap para calon-calon legeslatif lan calon-calon presidhen. Para pemain lan pesrta lomba peserta pemilu, cepet-cepetan, banter-banteran ngoyak suarane rakyat. Kanggo mbujuk lan ngrayu rakyat, maneka cara lan rekadaya supaya para rakyat mau aweh panyengkuyung
calon mau. Ana sing nganti entek yutan nganti tekan milyaran malah ana sing nganti triliyunan barang kanggo ngusahani murih kasembadan sedyane dadi wakil rakyat. Nanging kasunyatan, sawise para pemain lan peserta lomba mau wis padha menang lang oleh kedhudhukan akeh kang lali marang ”dlamakan” kang kanggo nggayuh jabatane mau. Nasibe dlamakan bakal mbalik maneh kaya asal mulane. Sing bakul wedang kopi mbalik buka warung dodol wedang kopi. Sing tukang kuli bangunan mbalik maneh ngudheg pasir lan semen nggawekake gedhong marang calon sing dadi. Rakyat, tetep rakyat. Rekasa uripe tansah kecingkrangan kanggo mangan. Sawetara sing dadi pejabat uripe sarwa mubra-mubru, plesir menyang manca negara saben minggu. Studi banding mampir ing Honolulu. Aggarane, penggelembungan dana kang dituju. Lha, konangan korupsi diukum limolas taun lagi metu. Ora bisa ngguyu, ta? Ndeleng kahanan kang kaya mangkono, dlamakan protes kepengin dadi perangan awak liyane. Tangan, pundhak, lan yen perlu kepengin dadi sirah misan. Kepengin manggon ing dhuwur supaya kepenak lan digatekake. Amarga dlamakan sadhar tenan yen isih tetep dadi dlamakan ora bakal bisa ngowahi nasibe. Tetep rekasa, bakal disingkirake yen wis ora dibutuhake. Nanging elinge para maos, yen awake dhewe iki wong sing wicaksana, sing jenenge dlamakan iku perangane awak kang suci lan konsisten banget. Wong Jawa sing kulite sawo mateng, dlamakane putih. Wong Cina lan Jepang sing kulite kuning, dlamakane iya putih. Wong Landa sing kulite putih, dlamakane ya padha karo wong Jawa lan wong Cina. Lha wong negro sing kulite huireng kae, dlamakane apa iya ireng? Hora.... dlamakane wong negro iya tetep putih. Dadi cekaking cinarita, dlamakan mono pralambang saka Pengeran kalebu perangane awak kang suci ora gampang malih warna. Iku mratandhani yen mung rakyat jelata utawa wong cilik kang nduweni watak konsisten ing ndalem nindaki panguripan ing bebrayan utawa masyarakat berbangsa dan bernegara. Leres menapa mboten? Sumangga kersa. Lasem, pungkasaning wulan April 2009 jam 11 mbengiPanulis*): Guru Basa Jawa SMP Tegaldowo Selengkapnya......
Kanggo ngundhakake kompetensi guru, MGMP Bahasa Jawa SMP Kabupaten Rembang nganakake "Seminar Inovasi Pasinaon Basa lan Sastra Jawa ing Sekolahan" rikala tanggal 18 Februari 2009. Ing seminar iku kang paring seserepan yaiku Drs. Agus Yuwono, M.Si, M.Pd. ( Kajur Bahasa Jawa Unnes Semarang ) bab PTK, Dra. Rini Rusmiasih, M.Pd. ( guru Basa Jawi ing
ing SMP 2 Gunem Kabupaten Rembang nalika dina Selasa tanggal 14 April 2009. Rawuhe Mrs. Trudy kasambut mawa beksan Gambyong kang kaparagani dening para siswa SMP 2 Gunem. Bareng ngerti Beksan Gmabyong, Mrs. Trudy eram banget. Tansah ngguyu mesam-mesem. Mrs. Trudy anggone teka ing SMP 2 Gunem sejatine minangka "Ibu Asuh" tumrap murid
IKI PUTRANE KI DEMANG1. Yen kowe ora bisa nglakoni panggawe becik, mbudidaya nyingkirake panggawe ala.2. Wong berbudi ora pati ngopeni dhuwit, nanging yen ora duwe dhuwit mesthi butuh.3. Yen ana wong ora dhemen ing kowe, nanging manis pitembungane, walesen ing tembung manis, nanging aja kokpracaya.4. Yen kowe resik, aja susah atimu ditarka nglakoni kaluputan, umpamakna bae kowe bagas-kuwarasan diarani lara.5. Kawruh kang mung kasimpen wae iku umpamane mawa kapendhem ing awu, sirnane tanpa pakolih.6. Mung manungsa kaparingan panguwasa bisa gumuyu, mula iya manungsa kang layak digeguyu.7. Di bisa nyirnakake rudatinmu, awit yen ora, iku bisa ngrusakake budi lan awak.8. Di loma nanging aja ngebreh.9. Aja nyatur alaning wong kang pinuju ora ana.10. Ati seneng lan mursid iku pepethinganing amal ing alam donya.11. Banyu kang mambeg, manungsa yen nganggur bae, wesi yen dienengake bae, telung prakara iku ora becik dadine.12. Yen kowe weweh tulisen ing lemah, yen kowe diwewehi tulisen ing atimu.13. Sing sapa ngraketi mitra anyar ngedohi mitra lawas, iku prasasat ngurubake woh-wohan oleh kembang.14. Wong kang sinebut prawira punjul dhewe iku mung wong kang saben-saben bisa nelukake atine dhewe.15. Yen kowe tinitah dadi wong gedhe, aja mlaku nganggo egrang mbokmenawa ditunjang ing wong cilik.
Dina Setu Paing Surya kaping 28 Februari 2009 ing Pendopo Kabupaten Rembang, minangka dina kang "bersejarah" munggwing Ki Demang Waru. Amarga ing dina iku Ki Demang Waru tampa Layang Kekancingan ( beslit = Surat Keputusan ) saka Bupati Rembang H. Moch. Salim. Ki Demang sinengkakake ing ngaluhur minangka Mantri Guru ( Kepala Sekolah ) ing SMP 2 Gunem Kabupaten Rembang. Sadurunge Ki Demang tampa Layang Kekancingan mau, luwih dhisik dianakake pendadaran kang dianakake dening Pemda Rembang. Dene kang ndadar yaiku LPMP Jawa Tengah. Sing melu pendadaran mau para dwija cacah 37 minangka duta saka SMP-SMP ing laladan Kabupaten Rembang. Rampung pandadaran banjur ditliti asile mawa piranti kang canggih nama komputer, pranyata kang lulus kanthi biji B dwija cacah enem. MUTAQIN ( Ki Demang ) minangka rangking siji duta saka SMP 2 Pamotan, kasusul dening HERMIN P.A. duta saka SMP 1 Lasem kang ana ing rangking loro, dene rangking telune BUDI SUPIYANTO utusan saka SMP 1 Lasem. Sing ana ing rangking papat yaiku HERIYANTO minangka duta saka SMP 1 Bulu. Kaping limane HARJANTO uga duta saka SMP 1 Lasem. Kang mapan ing rangking enem yaiku AGUNG SUNARYO duta saka SMP 1 Rembang. Ananging para dwija kang lulus cacah enem mau ora kabeh bisa tampa Layang Kekancingan bareng Ki Demang Waru. Amarga, pancen "formasi" kepala SMP kang ana nembe siji. Mula kang sinengkake ing ngaluhur nembe Ki Demang Waru. Dene kang lima isih nunggu "formasi" sing arep teka. Kanthi mlebune Ki Demang Waru ngisi "formasi" kepala sekolah, banjur ana "rotasi" tumrape
ing Kabupaten Rembang. Dene kang di"rotasi" ana priyayi cacah lima. PUJIONO kang asale kepala SMP 5 Rembang mutasi ing SMP 2 Rembang. H. MOCH. ANSHORI kang maune kepala SMP 1
kang wis lulus saka pandadaran kang kaleksanakake dening LPMP
Rembang iku mau, Bupati Rembang H. Moch. Salim pesen marang
marang awake dhewe, masyarakat, bangsa lan negara sarta Gusti Kang Maha Kuwasa.Supaya tumemen anggone padha ngayahi pakaryan kanggo njunjung lan nyengkuyung program empat pilar utama Kabupaten Rembang.
kersa mangga sami nyerat artikel abasa Jawa. Kirim dhateng: tmutaqin@yahoo.com Naskah ingkang mlebet badhe kapacak wonten ing blog punika.
iku ,wong sing ciut wawasane lan setitik ilmune yo kok wani ngarang buku kanggo wong liyo sampeyan ojo sampek koyok ngonoyo dolek wawasan maneh sing
brarti sing pinter kon opo para sahabat….
2. kanjeng Nabi wis ngendiko “KULLU BIDATIN DZOLALATUN” lan gak onok pangendikanipun kanjeng Nabi sing nerangno lek enek bidah hasanah… jadi bidah kui yo sesat (titik) – perlu
June 3, 2010 at 7:01 pm ayoooooo mas sedulur lanang wadon sing
HADIST,,NEK MBOTEN KONGANG MANUT MWON PORO KIAI NU MAWON,INSYAALLOH SLAMET…..NUWUN SEWU NEK WONTEN KATA2 INGKANG NYIINNGGGUNG
pinter ndongen nulis lan moco, tembe mburine bakal sangsoro, tembe mburine bakal sangsoro. Akeh kang apal quran hadist se,
ing. Mircea Corpadea [1968-?]
ing. dr. Gheorghe Farkas [1958-1968]
ing. Iolanda Juhasz (Barabas) [1958?-1975]
Sakit. Lirik Lagu Amung Roso Kangen sing tak rasakne amung roso kangen marang sliramu mas karno nanging aku amung biso nggonku nyimpen roso mergo kowe sing tak tresno wes diduweni wong liyo, nelongso sumilir angin dadi konco saben wengi adem banget tak rasakne nanging aku amung biso nangis mbrebes mili mergo sing tak tresnani wes ono sing nduweni nangis saben dino aku nganti asat eluhku nahan roso kangen, kangen marang sliramu nangis saben dino aku nganti asat eluhku nahan roso kangen, kangen marang sliramu sumilir angin dadi konco saben wengi adem banget tak rasakne nanging aku amung biso nangis mbrebes mili mergo sing tak tresnani wes ono sing nduweni nangis saben dino aku nganti asat eluhku nahan roso kangen, kangen marang sliramu nangis saben dino aku nganti asat eluhku nahan roso kangen, kangen marang sliramu, kangmas sumilir angin dadi konco saben wengi adem banget tak rasakne nanging aku amung biso nangis mbrebes mili mergo sing tak tresnani wes ono sing nduweni nangis saben dino aku nganti asat eluhku nahan roso kangen, kangen marang sliramu nangis saben dino aku nganti asat eluhku nahan roso kangen, kangen marang sliramu wong ayu sak tenane aku ngerti roso atimu wes lalekno aku, pancen dudu
Poro adi lenggah ingkang pantes ing tuhu sinukarto,sumonggo kito ngunjukaken puji syukur ing sahandap pepodaning gusti ingkang akaryo jagad, dene sampun kepareng hangluberaken kekiyatan soho kawilujengan, satemah, kito waget kempal manunggal ing panti
ingkang kito antu-antu syafaatipun benjang wonten ing yaumul qiyamah, Allahumma Amin………..
Sak lajengipun, tuhu linepatno ing deduko, tinebihno ing salwiring sesendhu, dene kulo cumantoko lumarap atur, satemah hangirangi kamardikan panjenengan sedoyo, anggenyo nembe eco mawan sabdo.
Sangyo adi lenggah ingkang minulyo ing budi, wondene reroncening adicoro ingkang badhe katur makaten :
► Titilaksono ingkang sepisan njih meniko pambagyo
Makaten menggah reroncening adicoro ingkang badhe hangrenggani wiwahan meniko;
►Titilaksono ingkang ongko sepisan atur pambagyo harjo ingkang badhe katur lumantar juru wicoro, pramilo sumonggo dumateng panjenenganipun bp………………..pinongko sesulihipun, wekdal soho panggenan kulo aturaken
►Wondene adicara ingkang ongko kalih njih meniko kumandanging wahyu suci Al qur’an, ingkang badhe katur bp………………………wekdal soho panggenan kulo aturaken.
Makaten atur pambagyo harjo saking juru wicaranipun shohibul hajat.
►Ngancik adicoro ingkang tigo nwun inggih panyerahaning temanten, dumateng panjenenganipun duto saking bp…………………wekdal kulo aturaken.
Makaten atur panyerahaing temanten saking panjenenganipun duto pangarso ingkang sampun dipun aturaken kanti toto ,titis lan tatas pangandikanipun.
►Tumapa’ing adicoro ingkang ongko sekawan, panampining temanten, ingkang badhe katur panjenenganipun bp………………..sumonggo wekdal kulo aturaken.
Makaten wau atur panampining temanten saking panjenenganipun bp……………….
►Hastungkoro katur panjenenganipun bp………………nggempil reroncening adicoro ingkang kaping gangsal. Dumateng panjenenganipun bp…………………..wekdal kulo aturaken,sumonggo……
Matur gunging panuwun dumateng panjenenganipun bp……………….ingkang sampun paring dedongo,mugi temanten kekelih tansah pinaringan wilujeng kalis ing sambikolo lan saged atut runtut rerentengan dumugi kaken-kaken lan ninen-ninen.kanthi lestari widodo,mulyo ing suko rahayu.
►Kanthi paripurnaning atur dedongo, kalajengaken adicoro ingkang pungkasan, nwun inggih panutup, ingkang sakmangke badhe kulo ayahi piyambak.
Poro adilenggah ingkang dahat kinurmatan, kerono kabekto saking sanget bingahing manah bp…………………sagotrah, hanglenggono, bilih upocoro pahargyan ingkang edi meniko, taksih kathah kalepatanipun, satemah damel kucem kuciwaning manah, ingkang meniko, dumateng sagung poro rawuh langkung-langkung dumateng panjenenganipun bp……………….sagotrah, mugi keparengo angluberno samudro pangaksamo.
Makaten ugi kulo pribadi ingkang tansah tinanggenah, kinaryo talanging atur bp………………tyang sakluargo, soho poro kadang anggen leladi dumateng panjenengan sedoyo, kirang trapsilanipun, ingkang mboten saged anuju dumateng renaming penggalih poro rawuh sedoyo, pramilo kulo sakadang tansah anyadong
ing antarané abad kaping 15, ing tlatah Kudus ana sawijining pondhok pesantrèn dumunung ing Désa Glagahwangi. Déné kang minangka pangarsané pondhok yaiku panjenengané Sunan Kudus. Ing wektu kuwi, negara Majapahit wis surut kuncarané, amung kari sisa-sisaning negara kang dumadi saka negara cilik-cilik, lan uga isih akèh kang ora seneng marang adeging Negara Demak. Rasa ora seneng iki disababaké saka sedyané Negara Demak anggoné nindakaké syiar agama Islam. Salah siji saka negara iku negara Capiturang. Masjid Tie Lie Sieng salah sawijining masjid kang digunakaké minangka papan pasinaoné santri-santri Glagahwangi muridé Sunan Kudus. Santriné Sunan Kudus akèh, nanging sing katon manjila ana cacah sanga.Nuju sawijining dina, amarengi wayah subuh, kaya padatan ing saben dinané, masjid Tie Lie Sieng kebak santri-santri kang padha
pasar kang ora adoh saka masjid kono. Wong-wong padha pating jlerit kamiwedèn, sabab tanpa
jroning pasar. Santri Glagahwangi sigra prayitna ing kéwuh. Tanpa diabani énggal ngadhepi sing gawé gègèr. Gagaklodra sawadyané dipapagaké bebarengan. Nanging sepira ta dayané para santri Glagahwangi, mungsuh prajurit sing asikep gagaman ampuh. Ora nganti suwé, para santri kaseser anggoné nandhingi prajurit Capiturang. Akèh santri kang keplayu ngungsi urip, mangkono uga santri sanga padha tinggal glanggang colong playu. Ing
Bareng tekan ng tlatah Sirandhu, Sarif Hidayat wis ora bisa ngglawat, temah kasil kepikut déning Gagaklodra sakanca. Sarif Hidayat banjur diajar nganti nandhang tatu arang kranjang. Sarif Hidayat wis ora bisa bangga, ing batin nyipta bakal tumekaning pati. Ing nalika Gagaklodra sakancané padha milara Sarif Hidayat, dumadakan ana swara tanpa rupa sing ora kasumurupan dunungé. Swara tanpa rupa iku semu nantang marang Gagaklodra, ndadak nganggo tembang Dhandhanggula kang uniné
Jénggot Putih, digawa tumuju mring Padhepokan Argaluwih.Argaluwih kuwi padhepokané Syèh Maulana Garibhi. Ya panjenengané iki sing uga sinebut Ki Ageng Hardapikukuh. Syèh Maulana Garibhi duwé anak wadon aran Sri Lintang Kedhaton utawa Siti Amariyah Ambariyah, déné asmané Cina Lie Gio Nio.Ing Padhepokan Argaluwih, Sarif Hidayat diupakara nganti waras. Ya Sri Lintang Kedhaton iku kang kanthi tlatèn ngupakara Sarif Hidayat nganti waras. Apa kebutuhané Sarif Hidayat tansah dicukupi Sri Lintang Kedhaton. Sarèhné Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton iku padha-padha bocah kang nedheng brahi, mula nora mokal yèn suwéning suwé leloroné kataman rasa asmara. Ki Jénggot Putih tanggap marang glagating bocah, mula tumuli matur marang Syèh Maulana Garibhi supaya bocahh loro iku didhaupaké. Syèh Maulana Garibhi ora kabotan. Sawisé nemtokaké dina kang prayoga, Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton dinikahaké. Kanggo mbuwang tilas lan supaya ora konangan Gagaklodra sawadyané, Sarif Hidayat banjur ganti jeneng Jaka Teguh.II. Dumadiné SukorejaIng sawijining wanci, Syeh Maulana Garibhi ngarsakaké nggelar kataman. Ing kono Syeh Maulana Garibhi kapareng jumeneng ing sangarepé para santri, sarta paring pangandikan. Wusananing pangandikan, Syèh Maulana Garibhi paring jeneng jeneng wewengkon kono sinebuta Desa Sukorejo, awit wis klakon bisa gawé suka lan gambiraning para kawula padésan. Wektu kuwi marengi ing dina Kemis Pahing tahun 1386 B/M.Jroning pahargyan kataman kuwi Ki Jenggot Putih uga melu anekseni.
pitungkas marang Jaka Teguh supaya nggolèki Kanjeng Sunan Kalijaga, ing pamrih antuka pituduh nggoné bakal nindakaké syiar agama Islam.III. Jaka Teguh Dadi Nukibah ing KeduIng saben-saben Jaka Teguh tansah kèlingan marang apa kang dadi dhawuhé Ki Jénggot Putih ya Kasan Besari. Luwih-luwih yèn pinuju wanci bengi, apa kang dingendikaké Ki Jénggot Putih isih keprungu cetha nèng talingan, “Jaka Teguh, sira darbé sesanggeman kang abot. Sanadyan jejibahan iki ora kena sinangga ènthèng, nanging pakaryan iki mujudaké pakaryan kang suci. Wujuding jejibahan gedhé iki, yaiku sira kudu mèlu cawé-cawé lan nyengkuyung sumebaré agama Islam ing Tanah Jawa. Amung, sadurungé sira miwiti pakaryan agung iki, luwih dhisik sira nyuwuna pangèstu marang Kanjeng Sunan Kalijaga.”Pangandikané Ki Kasan Besari kuwi, ing saben dina dirasakaké nganti rumasuk jroning sanubari. Jaka Teguh dadi tansah gorèh. Yèn mituhu dhawuhing guru, ateges kudu ninggal garwa. Mangka durung suwé nggoné dhaup, malah saiki garwané wis nggarbini patang sasi. Yèn mung tansah ana Padhepokan waé, gèk ya piyé. Sawisé dilimbang-limbang sawatara dina, Jaka Teguh tumuli mrentul tékadé. Tékad kang dilandhesi karep kang kuwat. Dadi tansaya golong gilig tekadé Jaka Teguh, bakal mituhu dhawuhé Sang Guru kanthi gelenging kalbu.Ing sawijining dina kang dirasa prayoga, Jaka Teguh ngadhep marang marasepuh. Kanthi kebak ing trapsila, Jaka Teguh ngaturaké kabèh kang dadi
Lintang Kedhaton, sanadyan abot rasané yèn tininggal ing bojo, nanging karana tindaké kang garwa iku nyangkul jejibahan luhur, sanadyan abota kaya ngapa, ya kudu nglilakaké lungané garwa. Sawisé tata-tata sawetara Jaka Teguh tumuli pamitan budhal. Kaya ngapa sedhihé kang garwa kang tinilar ing kakung.Tindaké Jaka Teguh ing wanci bangun ésuk sabubaré nindakaké shalat Subuh. Tindaké didhèrèkaké Bah Gedruk lan Bah Beo. Lakuné mangétan. Jroning lumaku akèh pangrencana ing dalan, nanging kabèh panggodha bisa disingkiraké awit saka kandeling tékad.Satekané ing gumuk Slandhakan tanpa kanyana-nyana kaprungu swara panggeroning macan mecah sepining swasana. Swarané nggegirisi agawé mirising ati. Jaka Teguh wedi lan dadi cilik atiné. Ora ngerti kuwi swara apa. Saking wediné nuli lungguh semedi supaya bisa sarèh rasané, lan nyunyuwun pangwasaning Gusti supaya diparingi pituduh murih kaslametané wong telu. Bah Gedruk lan Bah Beo kamigilan, saya manèh papan kono adhemé njekut awit isih klebu wewengkon pèrenging Gunung Sumbing. Ora suwé Jaka Teguh unjal napas sarta angandika, “Ki sanak yèn kowé bakal tegel mangsa aku sakanca, saiki uga mung pasrah. Nanging yèn kowé arep njaluk tulung nggerenga manèh kaping telu.”Ora suwé keprungu swara nggereng kaping telu, lan dumadakan ing sangarepé Jaka Teguh ana wewujudan macan ireng kang kejepit watu, tur ta isih ketambahan kebrukan wit Jalu. Ndulu
ngèlmu paringané Ki Jénggot Putih. Kena dayaning mantra, wit Jalu kang sakawit ngebruki awaké macan bisa ngadeg jejeg manèh kaya-kaya ana kekuwatan gedhé kang ngedegaké. Wekasan macan ireng bisa luwar saka panandang. Anèh, sawisé luwar saka panandhang macan kuwi lon-lonan nyedhaki Jaka Teguh. Kaya-kaya bisa tata jalma, macan kuwi ngaturaké panuwun marang Jaka Teguh. Kanggo pangéling-éling lelakon kuwi, déning Jaka Teguh papan kono dijenengaké Désa Cepit, awit ana kedadéyan macan kejepit ing watu.Ésuké, teteluné mbacutaké laku mudhun gunung. Kang sakawit mlaku ngétan, saiki mlaku ngalor. Satekané Desa Mbalong, ing kono ana wit Pakis Taji lan sumber banyu bening kang prayoga kanggo reresik awak. Pawongan telu tumuli padha adus. Wah, méndah segeré, dhasar pirang-pirang dina awak ora kambon banyu. Kapinujon ing cedhak papan kono ana watu gedhé kang ayomi wit Garu kang banget ngrembuyung. Jaka Teguh lèyèh-lèyèh ing ngisoring
Lagi énak-énak ngasokaké awak, dumadakan tanpa sangkan-sangkan ana pawongan nganggo sarwa wulung, jubahé wulung lan uga nganggo iket wulung nyedhaki Jaka Teguh sakanca. Ora susah ndadak nganggo diabani wong telu bebarengan mbagèkaké pawongan nyalawadi mau kanthi salam bebarengan.“Assalamualaikum”.“Waalaikum salam.” Si Jubah Wulung paring wangsulan, swarané kebak ing pangaribawa, nuli banjur ngandika,“Nggèr, rak wis dha mari ta keselmu. Wis, saiki ayo babarengan nindakaké shalat Dhuhur.” Dhasaré wanci ya wis keprungu swarané azan. Sawisé shalat si Jubah Wulung takon marang Jaka Teguh,“Apa sira lagi nggolèki aku?” Kanthi gugup Jaka Teguh mangsuli“Inggih.”“Yèn ngono, wis ayo padha ndhèrèka aku.”Pawongan papat mlaku bebarengan. Jubah Wulung ana ngarep nunggang jaran ireng, Jaka Teguh nitih jaran abang. Jan katon gagah dhasaré bagus pasuryané, semono uga Bah Béo lan Bah Gedruk uga tansah tut wuri. Jaka Teguh ora mangertèni papan kang bakal dituju iki mengko ana ngendi. Ngerti-ngertiné bareng wis tekan Padhepokan Bagelèn Purworeja. Ing kono wis ana Ki Cakrajaya lan Ki Ageng Geseng.Jubah Wulung kang sayektiné yaiku Sunan Kalijaga, bebarengan lan Ki Cakrajaya, Ki Ageng Geseng, lan Jaka Teguh ngrembug anggoné bakal nindakaké syiar agama Islam. Anggoné imbal pangandikan nganti sewengi muput. Jroning patemon mau ngasilaké putusan, yaiku: Ki Cakrajaya supaya dadi nukibah ing Bagelèn, Ki Ageng Geseng dadi nukibah ing Loano ngiras pantes dadi imam jumeneng Sunan Geseng, Jaka Teguh dadi nukibah ing Kedu jumeneng Ki Ageng Kedu utawa Syeh Maulana Taqwim. Sawisé ngedum pakaryan tumuli padha sesowangan laku. Kanjeng Sunan Kalijaga dhéwé banjur jengkar nerusaké laku.IV. Ing Balongan, ParakanJroning patemon ing Padhepokan Bagelèn, Kanjeng Sunan Kalijaga paring wewarah, supaya jroning padha nindakaké jejibahan syiar agama Islam, luwih dhisik diwiwiti kanthi cara mulang tetanèn marang wong-wong padésan. Sabab wektu kuwi isih akèh wong-wong samin, sarta isih padha ngrasuk agama lawas yaiku Hindhu lan Buda. Lan isih akèh wewarahé Kanjeng Sunan Kalijaga. Kanthi pituduhé Kanjeng Sunan Kalijaga mau, Jaka Teguh dadi saya mantep atiné nggoné bakal ngayahi pakaryan. Jaka Teguh kajibah syiar agama Islam ing tlatah Gunung Sumbing lan Sindoro kanthi tetenger asma Ki Ageng Kedu ya Syeh Maulana Taqwim.Ki Ageng Kedu tumuli lumaku tumuju Kedu, Bah Beo lan Bah Gedruk tansah ndhèrèk. Teteluné numpak jaran. Satekané ing Mbéngkal teteluné lèrèn. Dumadakan ana sawijining nom-noman nunggang jaran, lakuné dibandhangaké. Bareng lakuning jaran wis rada cerak Bah Gedruk nyoba ngendhegaké lakuné nom-noman kuwi. Sajaké nom-noman kuwi nduwèni watak kongas, ketitik lakuning jaran ora dipekak, malah kepara dibandhangaké. Ki Ageng Kedu pirsa sarta tanggap ing grahita, mula sigra amatek mantra nedya gawé pémut marang nom-noman kuwi. Kena dayaning mantra, playuné jaran kang sakawit mangulon, cengkélak bali mangétan. Tekan sangareping Ki Ageng Kedu, tanpa dipekak jaran mandheg. Nom-noman kuwi rumangsa isin, sabab ora nggapé marang Ki Ageng Kedu. Kanthi praupan ndhingkluk nom-noman kuwi tumuli mudhun saka gegering jaran. Sawisé wis padha satata Ki Ageng Kedu ndangu marang nom-noman mau,“Sira kuwi sapa, asalmu saka ngendi, lan perlu ngapa? Déné numpak jaran sajak kesusu, playuné nganti kaya angin.”Nom-noman mau wangsulan, “Kula pun Bramanti, utusanipun Sunan Kudus. Kula dipun dhawuhi Kanjeng Sunan supados ngupadi santri saking Demak Bintara ingkang nembé syiar Agami Islam ing tlatah Kedu mriki.”“Kalamun kowé ngupadi santri saka Demak Bintara, ya aku iki wongé.” Ki Ageng blaka.Bramanti ndlongop semu ora percaya, “Manawi kapareng kula nyuwun tandha bukti, bilih panjenengan punika santri saking Demak Bintara.” Ki Ageng banjur miyak jubah agemané, lan nuduhaké timang kang diagem marang Bramanti. Timang kuwi sayekti tandha cihna santri saka kraton Demak.Rada sawatara Bramanti ngiling-ilingi timang kuwi, “Manawi makaten leres, panjenengan ingkang kula upadi.” Bramanti gambira bareng weruh timang kang diagem Ki Ageng Kedu jumbuh kalawan apa kang didhawuhaké Sunan Kudus. Bramanti banjur mbacutaké atur, “Kula dipun utus Sunan Kudus kapurih masrahaken barang punika.” Bramanti ngaturaké buntelan sing isiné sabuk cindhé. Ki Ageng nampani buntelan iku, sabuk cindhé tumuli diagem. Bareng wis diagem, wujudé sabuk cindhé katon selaras lan timangan. Kahanan iki kerep sinebut ‘cindhélaras’. Sanadyan amung wujud sabuk lan timangan, barang iku darbé daya linuwih. Daya panguwasané sabuk cindhé kang selaras lan timangan, ora gampang soring ajurit. Santri Demak kang diparingi barang kasebut ana cacah sanga. Saliyané kuwi Ki Ageng uga diparingi wiji pari lan mbako supayu tinandur ing tlatah Kedu, awit ya mung bumi kono kang bisa tinanduran.Sawise imbal pangandikan sawatara Ki Ageng mbacutaké laku. Bramanti ora bali ing Demak, malah mèlu Ki Ageng Kedu. Tekan ing désa Pendang Ki Ageng Kedu kersa mapan ana kono ing omah kang sarwa prasaja. Ki Ageng Kedu tumuli miwiti syiar agama.Winih pari saka Bramanti mau aran Rajalélé lan Cempa. Déné mbako utawa tembakau nganti saiki sok disebut tambaku. Suwéning suwé tlatah kono dadi subur. Ki Ageng Kedu uga ingon-ingon bangsaning iwèn. Salah siji klangenané yaiku pitik jago ulesé ireng mulus. Yèn diedu tarungé pilih tandhing, prasasat ora ana kang bisa ngalahaké.Ana ing Pendang nganti sawatara wektu. Ing sawijining dina Ki Ageng Kedu kèlingan marang garwané kang ditinggal ing Padhepokan Argaluwih, kamangka nalika ditinggal kaé lagi nggarbini watara umur patang sasi. Ki Ageng Kedu tuwuh rasa kangené. Mula banjur kondur ing Padhepokan Argaluwih didhèrèkaké Bah Beo mring Argaluwih, déné Bah Gedruk tunggu omah.Bramanti ora bali ing Demak, nanging nyuwita marang Ki Ageng Kedu. Bramanti nggarap lemah ing tlatah Balongan mangétan, kabèh ditanduri pari Cempa lan Rajalélé. Bramanti uga kepareng yasa masjid, banjur salin asma Ki Ageng Parak. Nganti séda Ki Ageng Parak banjur disarèkaké sakuloning masjid. Déné papan kono saiki dadi kutha kang sinebut Parakan.V. GarungDuk nalika jaman (……..) ing antarané tahun (……..), wewengkon Garung maksih wujud alas gung liwang-liwung kang kebak ing ri bandhil bobondhotan. Para kawula kang padha mapan ing sakiwa-tengené alas Garung racak-racak durung andarbéni kapinteran kang mirunggan kanggo olah tetanèn. Kanggo nyukupi kabutuhan urip saben dinané, padha mbebedhag buron alas kang pancèn cacahé tanpa wilangan. Kahanan iki kabèh wus kapirsan déning Ki Ageng Makukuhan. Miturut pamawasé, tlatah Garung sayektiné trep
kinarya tandur pari. Awit lemah Garung kuwi klebu lemah kang subur, tur ta ana sumber kang banyuné ajeg mili mintir tan ana kendhaté, sajaké prayoga yèn kanggo ngoncori pesawahan.Ki Ageng Makukuhan, sawisé nglilimbang sawatara dina tumuli lon-lonan ngendikaké penggalihané iki marang wong-wong ing Garung. Ora gantalan wektu, wus akèh pawongan kang padha nyengkuyung karsané Ki Ageng Makukuhan. Pakaryan gedhé tumuli diwiwiti. Babat alas kinarya pesawahan. Gedhé cilik, tuwa enom, tumandang bareng ngayahi karya. Sing lanang padha nyekel gaman kinarya mbabati glagah alang-alang lan ri bandhil bebondhotan. Déné para wadon olah pangan, nggodhog téla nggarut lan nggayong.Anggoné babat alas dilakoni nganti pirang-pirang dina lawasé. Awit saka kawasisané Ki Ageng nggoné ngrengkuh para kawula, pakaryan abot bisa rampung. Pesawahan kang bawéra iku nuli tinanduran (pari) .Ing saben-saben nindakaké pakaryan iki mau, ing wanci ngaso kabèh kang makarya padha lèyèh-lèyèh sinambi mangan rangsuman olahaning para wadon. Mawarna-warna solahé. Ana kang disambi jagongan ngrembug asiling pakaryan, ana kang turon sèndhèn wit-witan gedhé tur ayom.Kawula wewengkon Garung maksih padha ngrasuk agama Hindu Budha. Amung kepiyé mungguh cara lan adaté agama kuwi nalika samana durung kinawruhan kanthi cetha. Anané padha ngrasuk agama Hindu Budha bisa dimangertèni awit jaman iku kalebu jaman Majapahit pungkasan. Dadi isih akèh tabet-tabet kapercayan saka Kerajaan gedhé iku.Carané Ki Ageng nindakaké syiar agama IslamMakukuhan kuwi sawijining pawongan kang sugih akal. Piyambaké mangerti yèn kawula ing Garung darbé kapercayan marang agama Hindu Budha. Tur ta prasasat kabèh durung ngawruhi marang agama Islam. Mula anggoné nindakaké syiar Makukuhan kanthi cara olah tetanèn. Pakaryan babat alas lan miwiti tandur sepisanan mujudaké pakaryan kang kena sinangga ènthèng. Pakaryan iku saliyané mbutuhaké tenaga bahu uga butuh pétung kang njlimet. Mula nalika kawula Garung bebarengan ngayahi karya, ing wanci ngaso padha katon anggoné sayah. Ing satengahing swasana mangkono iku Ki Ageng nyedhaki sawijining pawongan takon kanthi ulat kang sumeh, “Paman, ngendi dunungé banyu kang bening? Paman.”Pawongan kang tinakonan wangsulan, “Radi tebih saking papan ngriki wonten pancuran ageng ingkang toyanipun wening, mangga kula dhèrèkaken Ki Ageng.”Ki Ageng nuli tindak ngupadi dunungé banyu kuwi, didhèrèkaké sawetara pawongan. Tekan papaning banyu Ki Ageng énggal nindakaké wudlu. Solahé sarwa sarèh, ing pamrih supaya digatèkaké sing padha ndhèrèkaké. Rampung wudlu, tumuli bali ing papan sakawit. Ki Ageng tetanya manèh ing ngendi pernahé kéblat Kulon. Para kawula Garung saur manuk nggoné wangsulan sarwi anuding tudhuh arah, “mrika, Ki Ageng.” Ki Ageng lon-lonan nglukar jubah, jinèrèng ing sangarepé nggoné jumeneng, tumuli miwiti shalat Luhur nganti rampung. Wong-wong padha nggatèkaké apa kang lagi ditindaké Ki Ageng. Akèh kang padha nggumun, Ki Ageng kuwi lagi perlu apa?Ki Ageng mangertèni yèn tansah dadi kawigatèné para wong-wong mau, nanging api-api ora pirsa. Sawisé rampung anggoné nindakaké shalat, Ki Ageng banjur ndongèng lelakoné para nabi anggoné olah tetanèn. Kaya ta caritané Nabi Yusup kang nandur gandum. Sajroning olah tetanèn Nabi Yusup ora lali tansah nindakaké shalat, kang perluné manembah lan nyuwun marang Gusti Allah supaya tandurané bisa subur lan kinalisaké saka aa tanduran. Akèh para tani kang padha kepranan marang dongèngé Ki Ageng, kang ya pinter crita. Mula wong-wong Garung sithik mbaka sithik tumuli nulad apa kang ditindakaké Ki Ageng. Temahan suwéning suwé kawula ing Garung padha ngrasuk agama Islam.Dadi kaya mangkono kuwi carané Ki Ageng anggoné syiar Agama Islam luwih dhisik ngagem cara mulang carané olah tetanèn. Kabèh ditindakaké kanthi lon-lonan manut kadiwasaning kawula. Sawisé sawatara sasi nggoné wong-wong Garung ngolah tetanèn wiwit katon asilé. Apa kang tinandur thukul subur. Kahanan iki saya amimbuhi rasa tresna tumrap wong Garung lawan Ki Ageng kang wus paring kawruh tetanèn. Mula wong-wong Garung tansah ngagungaké Ki Ageng.Ki Ageng Makukuhan cinegat grombolan Branjang AlasKi Ageng wus kalampahan ngislamaké Garung. Sawisé sawatara dudunung ing Garung Ki Ageng nuli nerusaké laku. Tindaké didhèrekaké Ki Beo. Nalika tindaké tekan Kabuk, dumadakan ana grombolan kang kondhang kawengasané ing wewengkon kono. Grombolan iki wataké kejem lan ora wegah gawé papati.
kanthi swara sora supaya Ki Ageng mudhun saka gigiring kuda. Nanging Ki Ageng ora kersa mudhun, sadurungé
Ora suwé Ki Beo gelut mungsuh Branjang Alas. Jroning perang kuwi Branjang Alas mati. Weruh tutuwané mati, para andhahan padha mlayu salang tunjang ngungsi urip. Branjang Alas dikubur ing Kabuk kono.Ki Ageng mbacutaké tindak tumuju Tlahap. Tekan dalan péngkolan tindaké di adang sawatara nom-noman kang ora seneng marang Ki Ageng. Ngadhepi kedadéan iki Ki Ageng malah nyapa kanthi ulat manis marang para nom-noman iku. Kanthi nuding salah siji kang awaké katon santosa, Ki Ageng paring sasmita. Nanging nom-noman kuwi malah lon-lonan nyedhak banjur nyuwun pangapura. Sabanjuré kanca-kancané uga mèlu nyuwun ngapura.Ki Ageng Kedu & Sam Po KongKi Ageng kalakon kanthi sukses syiar agama srana olah tani mbako lan pari, mliginé pari cempa lan rajalélé ing Mbalongan. Datan suwe kabar Ki Ageng lumembar saindenging kadipaten, nganti tekan ing Kudus. Nalika samana Sunan Kudus kang nyekel panguwasa.
naubah ing Kedu. Karana Ki Ageng rumangsa purwané dadi santri Kudus mula nedya sowan.Ki Ageng tindak pribadi tanpa kanthi kaya adaté, mung ngasta pitik jago ireng mulus klangenané. Ing batin jago kuwi nedya didu klawan jagoné Sunan Kudus, awit Ki Ageng ya wis pirsa yèn Kudus uga remen adu jago. Ki Ageng tindak tanpa tunggangan, mabur. Kasekten kuwi paringané Ki Jenggot Putih lan Sunan Kalijaga. Patrapé kang mangkono sayektiné mung nedya pamèr.Ing ing pendapa masjid ana patemon, ing antarané ponakané Sam po kang aran Te Lieng Sieng lan para santri. Ki Ageng prapta papan kono,
nitihi tampah kasebut. Kocapa Sam Po kobong atiné, nuli njupuk krikil kasawataké ngenani Ki Ageng. Klakon dhawah kalenggak, kecemplung ing pecerèn kang jember. Jubah kebak blethok. Ki Ageng banget lingsem. Papan kono saiki dadi pasar Jember, saka tembung papan jember. Ora adoh saka menara Kudus.Kedadéyan Ki Ageng mabur dadi kembang lambé kawula sakiwa tengen kono. Ki Ageng banjur mapan ing Desa Gribik. Nalika samana mireng warta yen ing Desa Glagahwangi ana adu pitik jago. Purnané adon-adon, jago Ki Ageng kasil ngalahaké Jago Sunan Kudus. Ya saka kalangan adu jago, asmané Ki Ageng kawentar manèh, malah antuk putri RA Sulasmi. Pangandikané Sunan Kudus, “Saiki sira nerusna anggonmu syiar agama ing Kedu, lan sira tak jodhokaké kalawan RA Sulasmi. Muga-muga kabèh lalakon iki ana hikmahé.” Kalawan RA Sulasmi patutan 4, yaiku: 1. R. Hasan Dhadhungawuk, 2. R. Hasan Munadi, 3. Rr. Sulastri, lan 4. R. Hasan Nyatnyano.Wafatnya Ki Ageng Kedu di Ddesa Kedu
ring Ida Hyang Yesus, sane sampun kutus antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa dados Pandita Agung sajeroning kapracayan sane agem iraga. 2Ida sampun satia tuu ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane sampun nyelik Ida buat ngamargiang pakaryane
sane ngwangun umah, ipun nampi pujian langkungan ring umahe punika. Kadi asapunika taler Ida Hyang
wecanayang Ida ring benjang pungkur. 6Nanging Ida Sang Kristus sane makadados Sang Putra, sane sampun kapisara buat ngraksa parakaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa, Ida sampun satia tuu. Sane pinaka dados parakaulan Idane, inggih punika iraga,
sampun kawedarang antuk Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kadi asapuniki: "Yening didinane jani kita ningeh sabdan Ida Sang Hyang
ring Ida? Inggih punika sakancan anake sane dipidan katuntun antuk Dane Musa, medal saking panegara Mesir. 17Marep ring sapasirake Ida Sang Hyang Widi Wasa duka petang dasa taun suennya? Inggih punika marep ring anake sane madosa, sane ebah
taen ngenjek sig tongos Ulune mareren", sapasirake sane katuek antuk sabdan Idane puniki? Inggih punika anake sane sampun droaka punika. 19Dadosipun
--===MARI BERBAGI===-- SERAT KIDUNGAN KAWEDAR
KIDUNG KAWEDARSAKING AKSARA JAWI KASALIN,
KABABAR AKSARA LATINKIDUNGAN PUNIKA SERAT KINA PRALAMBANG
leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan.Kaping 01 :
Guna duduk pan sirno.Kawedaraken suraosipun makaten :Wonten puji ingkang kanggenipun manawi ing wanci dalu. Inggih punika : mugi-mugi pinaringan teguh, rahayu, linepatna ing sesakit, uwin linepatno sakathahing bilahi. Puji makaten punika, katindakna ing saben wanci dalu.Anggadhahi daya : Jim setan, paneluhan sedaya mboten wonten ingkang angrencana :Tiyang ingkang sumedya mendamel piawon tuwin ingkang anggunani sacara dhesti utawi japa mantra, sedaya mboten saget tumomo. Tiyang ingkang sengit dados tresno, bangsanipun pandung sami nebih mboten wonten ingkang sumedyo ngarah dateng kita, tuwin tuju duduk sami cabar.Menggah ingkang katembangaken ana kidung rumeksa ing wengi punika miturut wewatoning ngelmi namung kangge sanepa. Dene sejatosipun inggih punika SANG SABDA KUN (sang guru jati) panjenenganipun wau inggih ingkang rumeksa ing dalu. Tegesipun : SANG GURU JATI wau manawi wanci dalu andum sandang tedha tuwin ingkang mundhi papesthen sadaya lelampahaning manungsa, sarta ingkang anggadhahi daya panguaos ingkang semanten agengipun. Pramila cundhukipun kalian tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi.Menawi ing wanci dalu punika namung perlu anjejeraken cumadhong dhawuh kados pundhi ingkang badhe kita lampahi saben dintenipun. Kenging damel ancer-ancer tekad. Dados ing wancinipun siang punika kantun tumindak ngupaya boga punapa ingkang sampun dados tanggel jawabipun, kanti awas tuwin enget wau.Manawi pangestinipun wau saget gambuh kalian GURU JATI, kita inggih kadunungan daya panguaos kados inggih
Myang pakiponing merak.Kawedaraken suraosipun makaten :Tuwin saking dayanipun kidung wau, sakathahing penyakit ingkang badhe dhateng lajeng sami wangsul. Sak kathahing ama ingkang andadosaken karibetan ing lelampahan sami sumingkir tebih. Sedaya wau namung anggadhahi raos welas lan asih. Saupami wonten ingkang badhe sumedya anamani dedamel, inggih sampun ndilalah mesti lepatipun, saupami kengingo inggih mboten kraos punapa-punapa.Pepindhanipun kados dene kapuk dumawah wonten tosan. Saupami kenging wisa saget tawar. Saupami kepethuk sato kewan ingkang galak inggih nboten purun mangsa, kewang wau dados tutut.
Punapa dene manawi ngambah ing wit-witan ingkang angker, tuwin siti ingkang sangar inggih lajeng dados cabar.Samanten agengipun daya panguosipun kidung sak lampah-lampah kita tansah jinangkung ingkang wilujeng ing kawilujengan sarta kaleresan. Wondene inkang katembungaken songing landhak, guwaning wong lemah miring myang pakiponing merak, punika namung pralambang, miturut wewaton ngelmi.Tegesipun : anedhahaken wiwitanipun dumadosanipun manungsa, lantaran saking kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung).
Katranganipun : Bapa anggenipun anitisaken wiji dhateng biyung korud dening kama wonten salebeting mani, madi, wadi tuwin maningkem. Ingriku punika anggenipun sang Hyang Maha Suci amardeng titah. Nanging wiji wau taksih dumunung ing nukat Gaib awujud cahya wening.Kaping 03 :
- Tuwin anasir ALLAH wolung prakawis inggih punika : ingkang sekawan prakawis dados prakawis anasiring badan kang alus. 1. Surya, 2 Candra, 3 Kartika, 4 Swasana. Dene ingkang sekawan Prakawis dados anasiring badan kuwadhagan, 1 Geni, 2 Angin, 3 Banyu, 4 Bumi.Yen winaca ing segara asat,
Ingkang makaten punika namung paribasan, katranganipun : Sedaya anasir wau namung kapendhet sarinipun, saking daya panguaosipun SANG SABDO KUN, utawi namung kasabdaaken kemawon sampun saget dados.Temahan rahayu kabeh,
Katranganipun : Satunggal-satunggaling anasir wau, dumadosipun dados praboting manungsa kalayan sampurna.Apan sari rahayu,
Katranganipun : Lajeng saget wujud janggerenganing sariro.Ingideran kang widodari,
Katranganipun : Sasampuning wujud Janggerenging sariro, lajeng kapanjingan 5 prakawis inggih punika, 1. NUR, 2 RAHSA, 3 ROH, 4 NAPSU, 5 BUDI.Rineksa malaekat,
4. Ngijroil lenggahipun wonten ing daging.Sakathahing rasul,
1. RAOS SEJATI, dumunung satelenging manah kawastanan : Rahsaning Sukma. Inggih punika ingkang dados pangretosan tumpraping GAIB.2. RAOS KADIM, Dumunung ing MANAH, dados raos pangraos, inggih punika ingkang saget ambedaaken LERES tuwin LEPAT.3. RAOS NJAWI, Dumunung wonten PANCA DRIYO. Inggih punika pucuking driji saget anedhaakena barang kasar tuwin alus. TUTUK saget ngraosaken legi gurih GRONO saget angraosaken wangi tuwin bacin, NETRO saget angraosaken padhang tuwin peteng, KARNO saget angraosaken suwanten sora tuwin lirih.Pan dadi sariro tunggal,
Tegesipun : sadoyo wau dumunung dados satunggal wonten ing badaning manungsa. Wondene ingkang katembungaken : ATI ADAM
ATI ADAM Tegesipun : Ati punika asilipun saking titipanipun biyung. Saget dados ratuning badan , manawi kurang satiti saget dumawah sangsara lelampahanipun.
1. ATI SANUBARI. Pakartinipun kangge angrimati kawruh pancadriya utawi kangge angraos-raosaken.2. ATI SIRI. Pakartinipun anuwuhaken karep ingkang dereng kawedal krentek utai niat.3. ATI MAKNAWI. Pakartinipun anuwuhaken raosing pangertosan dhateng GAIB (karsa ingkang wiwitan).Ingkang makaten wau dipun sanepaaken NABI ADAM inggih dados manungsa ingkang wiwitan.Wondene UTEGKU BAGENDHO ESIS tegesipun : uteg punika asalipun saking titipanipun biyung kenging kangge mikir-mikir utawi imbang-imbang sedaya lelampahan ingkang badhe kita lampahi sageta katetepan iman eling. Dados makaten punika dipun sanepaaken BAGENDHO ESIS inggih katetepaken iman eling, saget dados panutanipun para nabi.Pangucapku ya Musa,
Tegesipun : Pangandika asalipun saking jantung, ewodene manawi saget sampurna, inggih dumugi ing insan kamil (dumununging pagesangan ingkang leres) ingkang makaten punika dipun sanepaaken NABI MUSA, inggih tansah mundhi dhawuh pangandikaning ALLAH, lajeng saget dados panutanipun tiyang golongan bani Israel saking tanah mesir dateng tanah kenangan. Namung saking dayaning pangandikanipun kemawon, lajeng saget dipun pitados ing tetiyang kathah.Kaping 04 :
Tegesipun : napas menika dados tetangsuling badan , asalipun saking anasir angina mahanani 4 perkawis inggih punika : 1. NAPAS 2. ANPAS 3. TAN NAPAS 4. NUPUS.Menawi kita saget anggumelengaken lampahing napas ingkang saking lebet utawi njawi, saestunipun saget anuwuhaken kanyataning karsa ingkang linagkung. Ingkang makaten wau kaupameaken kados dene NABI NGISA inggih dados tetangsuling agami.Nabi Yakub pamiarso ningwang,
Tegesipun : Nabi Yakup punika satunggaling nabi ingkang tetep pangabektinipun dating Gusti Alla sarta tansah remen niling-nilingaken sasmita dhawuhing pangeran. Amila dipun sanepaaken pamiarsa kita, ing sasaget-saget kita ugi kepareng aniling-nilingaken dhateng piwulang ingkang sae utawi samitaning pangeran.Yusuf ing rupaku mangke,
Tegesipun : Nabi Yusup punika lelampahanipun wiwit alit nandang papa sangsara jalaran kenging panganiaya, namung sangsaranipun wau namung dados sarananing kaleresan. Inggih punika lajeng saget jumeneng adipati wonten negari Mesir.Pramila dipun sanepaaken rupi kita, amargi rupi punika, dados warananing warna. Dene warna punika dados warananing GAIB.
Dados rupi kita kita punika sadaya dados warananing gaib ingkang linangkung utawi titipaning Allah.Nabi Dhawud swaraku,
Tegesipun : Nabi Dhawud punika wiwit alit namung dados juru pangen mendha. Katarik saking kamursidanipun tuwin swaranipun sae, lajeng saget jumeneng Nabi utawi ugi jumeneng nata. Pramila dipun sanepaaken swara kita, amargi swara kita punika inggih dados kanyataning gaib.Jeng Soleman kasekten mami,
Tegesipun : Kanjeng Nabi Soleman punika inggih jumeneng nabi inggih jumeneng nata. Kagungan kasekten ingkang linangkung inggih punika : Dipun luluti para nata ing sakiwa tengenipun, sarta para wadya balanipun sadaya sami setya tuhu sumungkem ing gusti. Namung katarik saking pangaribawanipun sarta kawicaksananipun pramila dipun sanepaaken kasekten kita. Amargi kita menika sejatosipun inggih gadhah kasekten kadosdene kanjeng Nabi Soleman wau. Inggih punika bilih kita saget gambuh kalian GAIB.Nabi Ibrahim nyawa,
Tegesipun : Nabi Ibrahim punika satunggaling nabi ingkang santosa kapitadosanipun dumateng gusti Allah . salampah-lampahipun namung mituhu dhateng dhawuh pangandikaning Allah . Pramila dipun sanepaaken nyawa kita. Amargi nyawa wahananing SUKSMA dene SUKSMA punika dados kanyataningsun, dados inggih kedah gegandengan loroning atunggal supados saget gesang ingkang kaleresan.Idris ing rambutku,
Katranganipun : namung anedahaken bilih rambut punika asalipun saking titipanipun Bapa.Bagendho Li kulit ingwang,
Katranganipun : namung anedahaken bilih kulit punika asalipun saking titipanipun Bapa.Getih daging Abubakar Ngumar Singgih,
Katranganipun : namung anedahaken bilih getih tuwin daging punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.Balung bagendho Ngusman,
Katranganipun : namung anedahaken bilih balung punika asalipun saking titipanipun Bapa.Kaping 05 :
Dadyo sariro tunggal.Kawedarakensuraosipun makaten :Sungsumingsun Patimah linuwih,
Katranganipun : namung anedahaken bilih sungsum punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.Kang minangka rahayuning angga,
Tegesipun : sungsum punika ingkang andadosaken kesegeraning badan.Ayub minangka ususe,
Katranganipun : namung anedahaken bilih usus punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.Nabi nuh ing jejantung,
Tegesipun : Nabi Nuh punika dados plawanganing Allah nalika andhawuhaken jagad badhe dipun kelem. Pramila dipun sanepaaken jantung amargi jantung punika ugi dados plawanganing dhawuhipun sang Guru Jati utawi anedhahaken bilih asalipun saking titipanipun biyung.Nabi yunus ing otot mami,
Katranganipun : namung anedahaken bilih otot punika asalipun saking titipanipun BAPA.Netraku ya Mukammad,
Tegesipun : Namung anedhahaken bilih salebeting netro ingkang pethak punika wonten gaibipun awujud CAHYA. Kawastanan : NUR MUKAMMAD, inggih punika ingkang minangka awasing paningal.Panduluku rasul,
Tegesipun : naming anedhahaken bilih raos punika lenggahipun wonten ing netra ingkang cemeng. Katitik saking emating raos lajeng kiyer-kiyer. Katranganipun : Rasul punika utusan. Menggahing ngelmi ingkang ingaken utusan punika raos.Pinayungan Adam sarak,
Tegesipun : Jabang bayi punika bilih badhe lair anampeni prajanjian dening Allah.utawi kinucungan ing wewaler. Katranganipun : Benjing tumindakipun wonten ing alam donya manawi purun angestoaken dhawuhipun Gusti Allah inggih badhe manggih wilujeng sak lami-laminipun. Nangin manawi namung miturut pambujuking sadherek sekawan gangsal pancer inggih badhe nandhang papa sangsara sak lami-laminipun.Sampun pepak sakathahing para nabi,
Tegesipun : Sedaya ingkang dipun gelaraken ing nginggil wau, sampun jangkep praboting manungsa, ngalempak dados satunggal, awujud jenggerenging Jabang bayi.Kaping 06 :
edan nuli waras.Kawedaraken suraosipun makaten :Wiji-sawiji mulane dadi,
Tegesipun : Manungsa punika asalipun saking wiji satunggal, inggih punika gesang ingkang jumeneng pribadi.Apan pencar saisine jagad,
Tegesipun : Lajeng saget pencar (tumangkar) dados pinten-pinten ewu angebaki jagad. Punika asalipun naming peranganing satunggal.Kasamadan dening date,
Tegesipun : Gesanging titah punika sedaya kasamadan dening dating pangeran.Kang maca kang angrungu,
Tegesipun : tiyang ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan punika, sedaya sami angsal sawab wilujeng sak lampah-lampahipun.Katranganipun : sedaya wau bakunipun kita kedah pitados ingkang saestu, bebasanipun sapatemon-tinemenan, amargi ing atasipun gusti Allah manawi sumedya mitulungi dhateng kawulanipun punika sanadyan mawi sarana wujud punapa kemawon, saestunipun inggih anggadhahi daya utawi sebab.Nanging manawi tiyang ingkang pitados kados makaten punika, namanipun tiyang ingkang ngelminipun saweg setengah.Dene menawi tumprap tiyang ingkang sampun pana dateng gaib, kapitadosanipun punika boten kandeg namung wonten ing warono, nanging perlu macung piyambak, sageta sapatemon.Kinarya sesembur,
Tegesipun : serat kidungan wau, manawi kawategaken ing toya, lajeng kasemburaken idunipun, toya wau anggadhahi sawab manawi kaangge siram ing prawan ingkang sampun kasep, lajeng tumunten saget angsal jodho. Manawi kangge siram tiyang ingkang sakit ewah, nggih tumunten saras.Katranganipun : tumprapipun tiyang ngelmi ingkang katembungaken kidung puika sanepanipun SANG GURU JATI.Amila daya wau inggih kapendhetaken saking panguaosing sang guru jati. Dados langkung perlu punika sageda gambuh kaliyan sang GURU JATI supados saged ngampil panguaosipun.Kaping 07 :
Kang agring dadi waras.Kawedharaken suraosipun makaten :Lamun ana wong kadhendho kaki,
Tegesipun : paring pangertosan dhateng tiyang anem, mbok menawi wonten tiyang ingkang kadhendho ing nagari. Kateranganipun : tiyang ingkang ukum dhendha .Wong kabonda lan kabotan utang,
Tegesipun : sarta tiyang ingkang kabonda prakawis pulisi, tuwin tiyang ingkang kekathahen sambutan nanging ngrekaos panyauripun.Yogya wacanen den age,
Tegesipun : tiyang ingkang kataman wau tumuntena maos serat kidungan wau .Katranganipun : ingkang kawaos naming pujian ingkang angka 1, nanging manawi tiyang ngelmi langkung perlu Sang Guru Jati.Ing wanci tengah dalu ping selawe,
Tegesipun : anggenipun maos wau ing wanci tengah dalu kalayan ririh-ririh kemawon, rambah kaping selawe. Katranganipun : manawi lampahipun tiyang mangesti Sang Guru Jati menika mboten perlu mawi sarana ucap-ucapan, nanging sampun kacekap wonten ing niyate mawon. Sarana angulataken lebet wedaling napas ingkang ngantos angler utawi kasupen.Luar ingkang kabanda,
Tegesipun : Manawi katrimah ing pamujinipun tiyang ingkang kabanda wau saget luar. Katranganipun : saget dipun luar wau inggih saking saran reko daya , nanging reka daya punika wau sampun kaparingan berkah ing Allah. Dados inggih saget antrenyuhaken penggalihanipun nagari.Kang kadendha wurung,
Tegesipun : sata upami tiyang ingkang kadhendha inggih saget wurung.Anglis nuli sinauran mring Yang Suksma,
Tegesipun : Tuwin upami tiyang ingkang kekathahen sambutan wau, inggih lajeng dipun sauri dening Allah. Katranganipun : Gutsti Allah anggening nyauri sambutaning tiyang punika saestunipun inggih mawi warono ing tiyang sanes ingkang gadhah arta katrenyuhaken manahipun lajeng amelasi lajeng paring arta dhateng ingkang nyambut wau, lajeng kenging kangge nyauri.Kang agring dadi waras.
Katranganipun : upami tiyang ingkang ketaman sakit, inggih lajeng dados saras. Katranganipun : sagetipun saras wau saestunipun inggih mawi sarono jampi nanging jampinipun sampun angsal berkah.Kaping 08 :
Duk aneng kali jaga.Kawedharaken suraosipun makaten : milanipun sinten ingkang saget anglampahi dhateng wigatosing ngelmi, keparenga methak kawan dasa dinten, menawi kirang sedinten sedalu lajeng ngeblenga. Salebeting nglampahi wau, manawi wungu sare kaangkaho wanci jam 4.30 enjing.Ing saben dintenipun kadamel ajeg. Punapa malih sak tindak-tanduk kita, katingalo ingkang narimo kanti sabar penggalih, naming sumarah ing sak keparengipun.Sarana tumindak ingkang makaten punika, manawi temen-temen inggih saget tinarimah dening Allah, saget kadumugen punapa ing pangestinipun sarta kenging kagem mitulungi dhateng karibetaning sanak sederek, putra wayah tuwin sane-sanesipun. Ingkang makaten wau katarik saking sawabing ngelmi ingkang sampun dipun lampahi sarta sampun dipun anggit kanjeng Sunan nalika wonten dhusun KALIJAGA. Menggah ngelmi ingkang saget wiyar tebanipun kenging kaagem mitulungi ing karibetan warni-warni wau. Dene golonganing ngelmi ingkang kados makaten punika, sagetipun manjing anggadhahi daya kedah anglampahi SISIRIH.Kaping 09 :
Tegesipun : wondene manawi badhe nenanem pantun sagetipun lestari wilujeng mboten katrajang ama.Puasa a sawengi sadina,
Tegesipun : Nglampahana siam sadinten sadalu boten dhahar punapa-punapa.Iderana galengane,
Katranganipun : raosing penggalih ingkang meleng panyuwunipun.Wacanen kidung iki,
Tegesipun : kanthi amujia, dene pamujinipun , mirsanana sekar nomer : 1.Kabeh ama pan samya wedi,
Tegesipun : kadadosan sak kathahing ama lajeng mboten purun angrisak taneman pantun.Yen sira lunga aprang,
Tegesipun : saupami kita badhe mengsah perang.Wateken ing sekul,
Tegesipun : puji wau kawatekna ing sekul kadamela tigang pulukan lajeng kadhahar .Mungsuhira sirep datan nedya wani,
Tegesipun : anggadhahi sawab mengsah kita wau lajeng rumaos giris sami sirep mboten wanton / mboten wonten ingkang sumedya anglawan.Rahayu ing payudan.
Tegesipun : boten saestu peperangan ing wasana wilujeng sedaya.Kaping 10 :
araningwang.Kawedaraken suraosipun makaten :Ana kidung rekeki aryati,
Katranganipun : ingkang dipun wastani kidung punika sang sabda, inggih karsa ingkang linangkung utawi dhawuh pangandikaning Pangeran.Sapa weruh reke araningwang,
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ngare punika miturut wewaton ing ngelmi wonten ing BETAL MUKARAM.Miwah duk aneng gunung,
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken redi menika miturut wewatoning ngelmi BETAL MAKMUR.Kisamurta lan ki Samarti,
Tegesipun : inggih punika sampun awujud kempalipun ki Samarta, kaliyan ki Samarti.Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ki Samarta punika ingsun. Dene ki Samarti punika TRI MURTI. Kadadosan saking sarining tirta Kamandanu, sarining Surya, tuwin sarining Candra. Kempal dados satunggal mahanani CAHYA kawastanan ROH ILAPI, inggih punika wujuding ANASIR SEJATI. Warananipun ingsun.Ngalih aran ping tiga,
Tegesipun : Saben pindah panggenan santun nama, ngantos rambah kaping tiga.Katranganipun: inggih punika jumenenganipun wonten TRILOKA. Tegesipun : panggenan tetiga ingkan manunggal, kadosta : wonten ing BETAL MAKMUR anggadhahi praban piyambak, wonten ing BETAL MUKARAM santun paraban,tuwin wonten ing BETAL MUKADAS ugi santun paraban malih.BETAL MAKMUR jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati.BETAL MUKARAM jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati.BETAL MUKADAS jumeneng ana ing kemaluaning adam. Kang ana sajroning kemaluan iku pringsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
Daya tengsun tegesipun jumenengipun wonten ing BETAL MUKADAS dipun parabi daya ingkang dipun sanepaaken daya punika ingsun ingkang kuwasa utawi WISESA. Dene kanyatanipun anggadhahi daya kuwasa damel gesanging manungsa.Araningsun duk jejaka,
Tegesipun : inggih punika KI ARTATI (karsa ingkang linangkung) nanging sareng sampun katitisaken, lajeng santun asma/paraban.Sapa wruh araningwang,
Tegesipun : sinten ingkang mangertos sejatosing nami kita (kidung) wau.Katranganipun : inking dipun parapi Arta Daya, Artati, punika wujudipun namung satunggal mboten sanes : inggih namung ingsun. Pepindhanipun kados dene sesebutan sang NATA, inggih punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing sitinggil”SANG PRABU” punika ratu ingkang saweg jumeneng ing pandhapi “SRI NARENDRA” punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing kedhaton. Sesebutan tiga wau inggih ingkang dipun sebut inggih namung satunggal utawi anggadhahi teges ANERANGAKEN KUWAJIBANIPUN.Kaping 11 :
Adoh panggawe ala.Kawedharakensuraosipun makaten : Sapa weruh kembang tepus kaki,
Katranganipun : tumindak ingkang kanti ukuran raosing kamanungsan.Sasat weruh rek ke artadaya,
Katranganipun : raosing manungsa punika sageta rik-tinarik satunggal kaliyan satunggalipun dados sami.Sapa wruh ing panuju,
Katranganipun : upami tiyang ungkang nami A katamuan tiyang nama B pun B wau anggenipun mara tamu namung lugu katarik saking sayahipun tuwin kalaib (kaluwen), amargi mentas saking kekesahan, ewodene mboten purun nembung punapa-punapa. Ingkang gadhah griya pun A mangertas dhateng pasemoning tamunipun, lajeng gita-gita anggenipun anyugata wedang, panganan tuwin sekul.Pun B inggih lajeng ngrahapi lajeng katingal binger, rumaos nikmat sanget anggenipun dhahar, dados pasugatan wau katrimah sanget. B lajeng pamitan wangsul. Menggah pakartinipu A anggenipun anyugata mboten sarana ditembungi, sarta mboten amengku pamrih. Punika ingkang dipun wastani nuju kareping sanes, tuwin tumindak sanes-sanesipun ingkang sairib makaten wau.Sasat sugih pagere wesi,
Dene katranganipun : tiyang ingkang sampun lebet luangipun, inggih punika tiyang ingkang tumindakipun kerep anyaeni dhateng ing sanes ingkang mboten amengku pamrih (tumindak kautaman) sak lampah-lampahipun mesti tansah jinangkung ing kaleresan. Dados penggalihipun tansah teteg kemawon.Rineksa wong sak jagad,
Tegesipun : tiyang ingkang pangangen-angenipun wiji sae, sarta karsa tumindak kautaman punika uwohing pandamel sae wau, ing sakenggen-enggen tansah dipun tresnani ing sanes.Lamun dipun apalna,
Katranganipun : ingkang dipun apalaken punika pujian ingkang kawrat ing sekar angka 1.Kidung iku den tutug sedasa wengi,
Tegesipun ing saben dalu angapalaken pujian wau.Adoh panggawe ala.
Katranganipun : saklampah-lampahipun saget sumingkir saking pandamel awon.Kaping 12 :
Lan rineksa dene hyang.Kawedaraken suraosipun makaten : Punapa malih sak lamapah-lampahipuntansanh jinangkung dening pangeran. Sarta saget dumugen punapa sedyanipun, tuwin linulutan ing sasami. Tumprap ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan wau.Anggadhahi sawab, saget amilujengaken badanipun, wondene menawi mboten saget maos, inggih karimata kemawon inggih sampun anggadhahi sawab wilujeng. Langkung-langkung bilih kersa anglampahi TARAK BROTO. Sawabipun saget sempulur anggening ngupajiwa, sarta tansah jinangkung dening pangeran.Kaping 13 :
Aran sekar jempina.Kawedharaken suraosipun makaten :Kang sinedya tinekan hyang Widi,
Katranganipun : Ingkang dipun wastani penggayuh punika betahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa.Kang kinarsan dumadakan kena,
Tegesipun : inggih sampun dilalah kersanipun ing saben dinten kerep kalegan.Tursinihan pangerane,
Katranganipun : ingkang dipun wastani penggayuh punika kabetahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa. Tumindak ingkang tansah kaleresan punika tegesipun saking berkahing pangeran.Najan tan weruh iku,
Katranganipun : tiyang punika sanajan dereng mangertos gelaring ngelmi ( asal wijining manungsa).Lamun nedya muja semedi,
Katranganipun : seserepanipun wau namung mligi seserepan tumindak muja semedi.Sasaji ing sagara,
Ingkang mekaten punika naming pasemon, dene katranganipun, jumenengipun hyang Pramana wonten ing betal makmur. Saget amikani alam Panca Maya.Dadya ngumbareku,
Katranganipun : ingkang dipun wastani ngumbara punika lenggahing hyang pramana wonten ing Bental Mukaram. Ing wusana lajeng jumeneng ing Betal Makmur. Kadosanipun oncat saking palenggahan.Dumadi sariro tunggal,
Katranganipun : melenging pramana kajumbuhaken kaliyan weninging karsa, gumeleng dados satunggal. Saget mahanani kabikaing raos lajeng katingalipun sang GURU JATI .Tunggal jati swara awor ing artati,
Katranganipun : Sang Guru Jati wau inggih punika sang sabda sarta inggih karsa ingkang linangkung.Aran sekar jempina.
Katranganipun : anedhahaken bilih sang guru jati punika kenging kawastanan sesekaring jampi
Anom tan kena tuwa.Kawedharaken suraosipun makaten : Semahira ingaran senjari,
Tegesipun : ingkang minangka kancuhanipun dipun wastani rahsa.. inggih punika rahsaning suksma.Melu urip lawan melu pejah,
Katranganipun : nalika gesang rahsa punika dados angertosan ingkang gaib-gaib. Wondene benjing manawi pejah, rahsa punika dados katetepanipun kayektosan. Dumunung ing rasa jati.Tan pisah ing saparane,
Tegesipun : dados dhateng ing pundi kemawon rahsa wau ugi tumut boten pisah.Pari purna satuhu,
Katranganipun : tiyang ingkang tumindakipun kanthi landhesan raosing kamanungsan, punapa ngakunipun saget wilujeng.Anirmala waluya jati,
Tegesipun : ing wusana saget suci utawi saras lair batosipun.Kena ing kene kana,
Tegesipun : kapitadosan ingkang makaten wau kenging kangge gesang donya tuwin ing akir.Ing wasananipun,
Tegesipun : dene kedadosanipun boten sanes inggih namung jumenengipun pribadi (sejatining ingsun).Cahya ening jumeneng ing artati,
Tegesipun : ing alam ngriki ugi wonten cahyo wening kang katingal.Anom tan kena tuwa.
Tegesipun : boten anem tuwin boten saget sepuh, namung langgeng kawontenanipun.Kaping 15 :
suraosipun makaten :Panunggale kawula lan gusti,
Tegesipun : inggih mekaten menika ingkang dipun wastani ngempale kawula-gusti.Nila ening arane duk gesang,
Tegesipun : wekdal gesang wonten ing ndonya, tumprap kabikaing raos kaweningan punika mesthi saking pitulunganing cahya.Duk mati nila arane,
Tegesipun : nanging manawi wonten ing jamane pejah mboten perlu dipun pitulungi dening cahya.Lan suksma ngumbareku,
Katranganipun : ingkang katembungaken suksma ngumbara punika konosipun ingsun, inggih punika wujudipun satunggal saget angebaki jagad, ing pundi dunung kita ing griku wonten.Ing asmara mung raga yekti,
Katranganipun : ingsun punika ingkang dados guruning raga, tuwin pangeraning raga.During darbe paparab,
Tegesipun, ingsun wau nalika wijining manungsa dereng katitisaken, ugi dereng anggadhahi paraban, amargi taksih nunggil kaliyan GUSTI ALLAH, dados ingkang wonten namung gesang pribadi.Awayah bisa dedolanan,
Tegesipun : manawi sampun dumugi ing titi mangsanipun , ingsung wau katinggal dados lantaraning wiji. Bapa saweg anggadhahi karsa nitisaken wiji dhateng biyung.Aran sang hyang jati Iya sang artati,
Tegesipun : saksampunipun wiji wau dumados ing guwa garbaning biyung ingsun wau kenging dipun wastani SANG YHANG JATI, sang ARTATI, arta tuwin daya,
Tegesipun : milanipun asma karya utawi daya , punika tumprapipun gesang ing akir dados wisa.
Katranganipun : tujuawing tiyang pejah punika menawi mangerandhateng wujudipun ingsun, naminipun kesasar (dados wisa).Mangkya amartani,
Tegesipun : tumprapipun gesang ing donya manawi mangeran dhateng daya punika gesangipun dados utami (dados marta). Kosok wangsulipun ingkang utami dados kesasar. Ingkang makaten punika sageto nata tumindakipun, sampun ngantos salah penampi utawi kerem.Duk lagya aneng gunung,
Tegesipun : Nalika wijining jabang bayi saweg dumados ing Betal Makmur asmanipun santun sang Hyang Jati, amargi bapa dereng anitisaken dhateng biyung.Nyi Pancari lunga ngetan,
Katranganipun : rahsanipun lajeng jumeneng wonten ing BETAL MAKADAS inggih punika campuhing kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung) wijinipun lajeng dumunung ing maningkem.Ki Artati nurut gigiring Merapi,
Katranganipun : redi Merapi punika redi latu miturut hakekating ngelmi latu punika erah.Dene lampahing erah ingkang punika medal ing ula-ula.Pramila saksampunipun wiji tumitis ing biyung wonten saklebeting mani, madi, maningkem, rahsa ingsun lajeng lumampah minggah nurut ula-ula.Anulya mring sundara.
Ingkang dipun sanepaaken sundara punika guwa garbaning biyung (wadah bebayi) dunungipun wonten ing tengah-tengah antawisipun Betal Mukadas kaliyan Betal Makmur. Mila wiji wau lajeng wadhag bayi.Kaping 17 :
suraosipun makaten :Ana pandhita akarya wangsit,
Ingkang makaten punika SU ALAN tegesipun cipta utawi budi.Susuh angina ngendi nggone,
Katranganipun : soroting cahya sumrambah ing njawi tuwin ing lebeting sipat kita, dene wekasane jaladri katranganipun segara jinem (panca maya).Isine wuluh wung wang,
Katranganipun : dat ing pundi-pundi wonten.Tapaking kuntul anglayang,
Katranganipun angen-angen.Manuk miber uluke ngungkuli langit,
Kuda ngrap ing pandengan.Kawedharaken suraosipun makaten :Ngambil banyu apikulan warih,
Katranganipun : raos inggih punika tiyang ingkang marsudi dhateng kaleresan kedah sampun pawitan sageta wening penggalihe.Kodhok ngemuli lenge,
Katranganipun nyawa; inggih punika gesange raga saestunipun saking nyawa.Miwah kang banyu den kum,
Katranganipun : katentreman inggih punika tiyang ingkang anggayuh dhateng katentreman kedah angempali guru-guru ingkang sampun sampurna ngelminipun.Myang dahana murub kabesmi,
Katranganipun : kanepson inggih punika tiyang ingkang saget duka lajeng dipun aduli supados saya sanget.Bumi pinetak ingkang,
Katranganipun : jisim kapendhem ing siti inggih punika dumadose anasir bumi mahanani raga.Wawono katiyub,
Katranganipun : lebet wedaling napas punika katarik dening swasana.Tanggal pisan kapurnaman,
Katranganipun : roh ilapi inggih punika kaweninganing manah punika manawi angsal pitulunganing roh ilapi. Lajeng sami sanalika, saget gadhah pangertosan ingkang linangkung.Yen anenun sentek pisan anigasi,
Katranganipun : wenganing raos inggih punika suraosing raos ingkang wening punika saget ameca ingkang mesthi cocog tumrap badhe kedadosanipun.Kuda ngrap ing pandengan,
Oyote bayu bajra.Kawedharaken suraosipun makaten :Ana kayu apurwa sawiji,
Katranganipun : kayu sajaratul yakin.Wit buwana epang keblat papat,
Katranganipun : jumenegipun suksma kaliyan raga, kanthi prabotipun sekawan inggih punika : kandha, warna, ambu, rasa.Agodhong mego rumembe,
Katranganipun : dumununging napsu wonten ing badan sakojur.Aprada paku kuwung,
Katranganipun : hyang Pramono.Kembang lintang salaga langit,
Katranganipun : cahya ingkang alit-alit.Semi andaru kilat,
Katranganipun : panunggilanipun cahya.Woh surya lan tengsu,
Katranganipun : cahya ingkang ageng (roh ilapi tuwin lintang johar).Asirat bun lawan udan,
Katranganipun : toya gesang, saget anggesangi raosing panca driya.Apapucak angkasa bungkah pratiwi,
Katranganipun : kempaling jiwa tuwin raga saestunipun daya dinaya.Oyote bayu bajra.
Katranganipun : napas punika dados tetangsuling raga.Kaping 20 :
Katon tengahing tawang.Kawedharaken suraosipun makaten :Wiwitane duk anemu candi,
Katranganipun : anedhahaken purwaning dumadosipun manungsa punika wiwitanipun saweg awujud cahya wening kawastanan NUKAD GAIB; Tegesipun : wiji ingkang taksih samar.Gegedhongan miwah mawarangkan,
Tegesipun : kadadosaning sipat punika asalipun saking golong-golongan, inggih punika : sipating kaalusan saking anasir sejati, dene sipating kuwadhagan saking anasir.Sih ing hyang kabesmi kabeh,
Katranganipun : sedaya anasir wau sareng kataman soroting cahya nukad gaib, lajeng sami katarik urun daya mahanani sipat.Tan ana jalma kang wruh,
Tegesipun : kedadosan ingkang makaten wau mboten wonten manungsa ingkang sumerep.Yen weruh apurwane dadi,
Katranganipun : namung wonten seserepan dhateng purwaning dumados, punika dudununganipun namung pangertosan.Candi sagara wetan,
Ingkang dipun upameaken makaten wau katranganipun surya.Ing ngobar karuhun,
Katranganipun : wiwitanipun wonten sipat inggih punika : anasir sejati wau kataman soroting cahyo nukad gaib, lajeng mahanani sipating kaalusan awujud cahya, kawastanan roh ilapi.Sapareke kang jumeneng mung artati,
Tegesipun :sinten ingkang jumeneng ing cahya wau, sejatosipun mboten sanes inggih namung ingsun.Katon tengahing tawang.
Tegesipun : saget katingal sarana netra kaalusan dumunung satengahing tawang.Kaping 21 :
Sandhi-candhi sagara.Kawedaraken suraosipun makaten :Gunung agung segara serandil,
Katranganipun : andahaken pamarsudi dhateng kawruh ingkang linangkung ingkang mboten kenging dipun saranani ngakal tuwin nalar, nanging kedah kagandengan kaliyan wahyu. Punika pancen ngrekaos sarta langkung ngrungil.Langit ingkang amengku buwana,
Katranganipun : dununging kawruh kawicaksanan punika saget amengkoni sawarnaning kaperluan.Kawruhana ing ngartine,
Tegesipun : sadaya wau mangertos saking tegesipun.Gunung segara umung,
Katranganipun : ubaling pancadriya ingkang tansah angambra-ambra.Guntur sirna amangku bumi,
Katranganipun : nyirep ubaling pancadriya sampun ngantos tuwuh gagasan sakedhik kemawon.Duk kang langit buwana,
Katranganipun : sadaya wau kakukut dados satunggal, jagad agung ginulung ing jagad alit.Dadya weruh iki,
Tegesipun : manawi mangertos dhateng ing nginggil wau nggih ugi ngertos dhateng lampahing mangesthi (muja semedi) wonten ing satelenging cipta. Lajeng saget anuwuhaken kanusing kaalusanipun.Mangasrama ing gunung agung sabumi,
Katranganipun : Anedhahaken lenggahipun muja semedi punika kedah anjumenengaken wonten ing BENTAL MAKMUR.Sandhi-candhi sagara.
Katranganipun : lajeng saget amikani kawontenaning alam : pancabaya ingkang isi wewujudanipun prabot kita ingkang dados bebegalan.Kaping 22 :
Kapurba wasesa.Kawedharaken katranganipun :Gunung luhure kagiri-giri,
Katranganipun : Sarehning sapunika sampun mangertosi tegesipun babasan : redi ingkang inggilipun anggegirisi, sarta seganten ingkang wiyar tanpa watesan.Arta daya puneku,
Katranganipun : Dumadosing lelampahaning manungsa punika sadaya, kapurba dening sang guru jati. Dados paguaosipun sang guru jati wau mboten wonten ingkang nandingi agengipun .Nanging kang sampun prapta,
Tegesipun : nanging manawi tumprap tiyang ingkang sampun aged dumugi ing ngayunanipun guru jati wau, (sapatemon).Ing kuasanipun,
Tegesipun : anggadhahi daya pangertosan ingkang linangkung.Angadeg tengahing jagad,
Katranganipun : tekatipun mboten ela-elu, sarta mboten gugon tuhon : nanging sampun gadhah katetepaning kawruh ingkang tumuju ing kaleresan.Wetan kulon lor kidul,
Katranganipun : dados tumindaking tiyang wau, anggening badhe lumampah ngetan, ngaler, ngilen, ngidul , mandhap tuwin manginggil, naming nuruti sakkarsanipun piyambak. Nanging karsanipun wau sampun dados paugeran ingkang leres, inggih punika wewaton dhawuhing sang guru jati.Kaping 23 :
Sato galak suminggah.Kawedharaken suraosipun makaten :Bumi gunung segara myang kali,
Tegesipun : menggah daya pigunanipun ; bumi, redi, seganten, lepen tuwin sedaya isen-isening bawana.Kasor ing arta dayane,
Katranganipun : sedaya para titah wau wontenipun saget anggadhahi daya katarik saking kaprabawan daya pangupaosing pun Sang Guru Jati.Sagara sat kang gunung,
Katranganipun : Sirnaning panca maya.Guntur sirna guwa samya ning,
punika sedaya ugi saking daya panguasosipun Sang Guru Jati.Singa wruh arta daya,
Tegesipun : pramila sinten ingkang saged sapatemon sang Guru Jati.Dadya teguh timbul,
Tegesipun : saget wiyono tanpa japa mantra.Lan dadi paliyas ing prang,
Tegesipun : tuwin ugi saget dados sarono panulaking supados mboten wonten paprangan .Yen lelungan kang kapapag widi asih,
Tegesipun : manawi ngleresi kekesahan sinten ingkang kepethuk sami rumaos ering utawi welas.Sato galak suminggah.
Tegesipun : upami ingkang kepethuk wau sato galak inggih lajeng sumingkir tiyambak. Jim peri perayangan padha wedi.Kaping 24 :
Kang sinedya waluya.Kawedharaken suraosipun makaten :Upami kepethuk jim peri perayangan inggih rumaos ajrih piyambak punapa malih sakathahing dubriksa, sami mendhak piyambak utawi rumaos welas, dados malah reumeksa sak rinten dalunipun, temahipun lumpuh piyambak, mboten saget tumama ing badan kita. Ingkang ngarah amrih pejah kita sadaya sampun dipun lebur dening pangeran. Sak kathahing tiyang ingkang semedya mandamel awon,sedaya ugi kasirnaaken.Namung ingkang sumedya sae saget lestari, amargi ketarik saking adheping penggalih namung dhateng kawilujengan.Kaping 25 :
Kalis ing panca baya.Kawedaraken suraosipun makaten :Siang dalu rumeksa ing widhi,
Tegesipun : salampah-lampahipun siyang tuwin dalu tansanh jinangkung dening pangeran. Katranganipun : Tansah dhumawah ing kaleresan.Dinulur saking karseng hyang sukma,
Tegesipun : pagesanganipun saget sempulur saking berkahing pangeran.Kaidhep ing janma akeh,
Tegesipun : linulutan ing janmo akeh (sesame).Aran wikuning wiku,
Tegesipun : Ingkang kadunungan daya kados makaten punika kinging kawastanan guruning para guru.Wikan liring muja semedi,
Tegesipun : Amargi saget mangertos tuwin saget nindakaken trapipun muja semedi. Katranganipun : Sampun saget gambuh tuwin wicksana saestu.Dadi sasedyanira,
Katranganipun : Karsanipun tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi punika mboten badhe nguja hawa kamurka- murkanipun. Nanging sampun saget anglenggahaken ingkang dados pramesthiyanipun.Mangunah linuhung,
Tegesipun : tuwin saget andhatengaken mangunah ingkang utami inggih punika anggening tetulung dhateng sesami mboten amengku pamrih ing wusana ingkang dipun tulungi sarehning sampun legan penggalihipun lajeng nyaosi bebingah saking kersaning piyambak.Peparap hyang Tega Lana,
Katranganipun : sepisan, tiyang wau dedasaring penggalih tegan utawi iklas dhateng kadonyanipun. Kaping kalih, penggalihipun jujur tuwin tulus , mila ngantos paraban hyang Tega Lana.Kang kasempen yen tuwajuh,
Tegesipun : Tiyang ingkang Aggadhahi ngelmi ingkang makaten wau manawi tekadipun saget tumemen ingsalaminipun.Kalis ing panca baya.
Tegesipun : Saget pinaringan linepataken ing pakewet.Kaping 26 :
Katranganipun : tiyang ingkang gadhah ngelmi wau salebetipun anenggani tiyang sakit kanthi amatrapaken semedi.Ejim setan datan wani ngambah,
Tegesipun : Anggadhahi daya ejim setan lajeng boten purun ngambah ing griku.Rineksa malaekate,
Tegesipun : Amargi dipun reksa dening malaekatipun.Nabi wali angepung,
Tegesipun : Nabi Wali punika minangka sanepaning prabot kita piyambak, dados sedaya prabot kita sami sayuk rumaket rumeksa.Sakeh lara padha sumingkir,
Katranganipun : Katarik tiyang ingkang saget gambuh dhateng Gaib wau, ing wusana saget gampil angsal jampinipun.Ingkang sedya mitenah,
Tegesipun : Ingkang sumedya mitenah dhateng badanipun ingkang sakit wau .Rinusak dening pangeran,
Tegesipun : Lajeng dipun lebur dening pangeran.Eblis la’nak sato mara mara mati,
Katranganipun : saking agenging dayanipun Gaib saget keneringan sagunging titah wusana saget teguh tuwin rahayu.Kaping 27 :
Sato setan sumimpang.Kawedharaken suraosipun makaten :Ana kidung angidung ing wengi,
Tegesipun : Wonten puji ingkang katindaken ing wanci dalu.Bebaratan duk ampreh winaca,
Katranganipun : Netra merem liyep-liyep adheping penggalih mungel : HU-ALLAH. Kanthi katurutaken lampahing napas ingkang malebet, tuwin medal saking grono ingkang ajeg.Sang hyang Guru pangadeke,
Katranganipun : Gagasaning angen-angen sampun ngantos ngambyang-ambyang.Alembehan asmara ening,
Katranganipun : Melenging cipta sarana eneng ening.Ngadek pangawak teja,
Tegesipun : Patraping sariro jumeneng jejeg kados dene teja.Kang angidung iku,
Tegesipun : ingkang nglampahi muji wau.Yen kinarya angawula,
Tegesipun : Sasampunipun tumindak makaten wau ing saben dalu manawi kangge ngabdi.Myang lelungan gusti gething dadi asih,
Tegesipun : menawi kesah utawi ngabdi bendoro gething dados asih utawi manawi kapethuk sato tuwin setan sedaya wau sami sumingkir tiyambak.Kaping 28 :
upasan ingkang angengenani ing sariro sami tawar.Lara raga waluya nirmala,
Tegesipun sesakiting sariro tumunten saras kados ing wingi uni malih.Tulak tanggul kang manggawe,
Katranganipun : Tiyang ingkang gadhah ngelmi punika kenging kawastanan sariranipun sampun dipun pageri. Mila sinten ingkang sumedya ngawoni lajeng wangsul wonten ing margi.Duduk samya kawangsul,
Tegesipun : upami dipun tuju duduk dening sanes ugi mboten saget dumugi nanging malah wangsul dateng ingkang ndamel.Akawuryan sagunging sikir,
Tegesipun : upami wonten tiyang ingkang nanduaken ngelmunipun sikir (sulap) lajeng mboten saget dados (cabar) amargi kawon daya.Ngadam makmum sadaya,
Tegesipun : sedaya tiyang ingkang ngangge ngelmi ngadam makdum, kadosta donga, puji, raos pangraos, tuwin ingkang ngempalaken ciptanipun, sedaya wau lajeng mboten paja-paja mangertos (ciptanipun mboten dados).Pangreksaning malekat.
Tegesipun : daya ingkng ageng wau inggih punika wujuding pangreksanipun malaekat (pagering badan).Kaping 29 :
Tegesipun : kejawi kaparingan daya saking panguaosanipun sang guru Jati malaikat Jabarail ugi animbangi paring daya.Milanira katetepan iman,
Katranganipun : Penggalihipun tansah enget dhateng kaweningan.Pan dadya kendel atine,
Tegsipun : ing wusana tekadipun lajeng dados santosa.Ngijrail punika,
Tegesipun : Sucining penggalihipun wau katarik dipun reksa dening ngijroil.Israfil dadi damar,
Tegesipun : Isrofil ingkang dados damaripun amadhangi salebeting penggalih.Mikail kanga sung sandang,
Tegesipun : tuwin mikail ingkang paring sandhang tedha sarta saget andhatengaken punapa ing karsanipun.Sabar lawan narimo,
Tegesipun : Nanging dedadosing penggalih kedah narimahan sarta sabar.Kaping 30 :
Kawedharaken suraosipun makaten :Yahu datyeng pamujining wengi,
Katranganipun : salat daim. Nanging manawi tumprap ing Kalijagan, mawi dipun tambahi Ya.Bale alas sesakaning mulya,
Tegesipun : Anggening muji shalat Daim wau, kanthi angawasaken pucuking grana, sarta anggumelengaken lebet wedaling napas, inggih punika tujuan ingkang mulya.Kiran saka tengen nggone,
Tegesipun : Malaekat Kirun, manggen ing bolongan grana ingkang sisih tengen.Wana kerun kang tunggu,
Tegesipun : dene Wana Kirun ingkang rumeksa ing bolongan grana sisih kiwa. Kanthi amundhi gada tosan katranganipu : godo tosan punika ing sejatosipun namung awujud daya.Nulak panggawe ala,
Tegesipun : Panguaosing wana kirun wau, anulak pandamel ingkang
Katranganipun : Lampahing Sholat Daim wau, mawi gandhengan lampahing nupus, inggih punika angin ingkang anjok ing netra.Ander-ander kulhu balik linuwih,
Katranganipun : Ingkang dipun sanepaaken ander-ander punika Githok. Dados malebeting angin ing grana manawi sampun dumugi ing tenggok lajeng kaputera manginggil anjogipun dhateng ing netra wau. Makaten wau wongsal-wangsul, inggih punika puji ingkang linangkung.Ambalik lara raga.
Tundhuk mendhak marang wang.Kawedharaken suraosipun makten :Dudur molo teng ayatul kursi,
Katranganipun : Anedhahaken palenggahan ing ngaras kursi utawi Bental Makmur. Dados perlu kajumenengaken ing griki.Lungguh ing surat ngam-ngam,
Katranganipun : Ingkang anggadhahi panguaos ageng wau lenggahipun wonten salebeting jantung.Pangleburan lara kabeh,
Tegesipun : dayanipun saget dados panulaking sadaya sakit.Usuk-usuk ing luhur,
Katranganipun : Rencana ingkang dumunung ing nginggil ingging menika ubaling panca driya.Ingkang aran wesi ngalarik,
Katranganipun : menika dipun wastani sak golongan dumunung ing angen-angen.Nenggih nabi Muhammad,
Katranganipun : miturut hakekating ngelmi : CAHYA.Kang wekasan iku,
Tegesipun : Cahya wau ingkang saget amungkasi sakathahing rencana.Atunggu ratri lan siang,
Tegesipun : kauwajibanipun reumeksa ing siang dalu.Kenedhepan ingtumuwuh padha asih,
Tegesipun : Anggadhahi daya dipun luluti sagunging tumuwuh padha welas asih.Tundhuk mendhak marang wang.
Tegesipun : sami ruamaos ering utawi ajrih dhateng kita.Kaping 32 :
Tegesipun : inggih punika satru tuwin mengsah sami mundur rumaos ajrih.Sami dhanganeng betal mukadas,
Tegesipun : Punapa malih manawi kita anjumenengaken wonten ing bental mikadas.Tulak balik pangreksane,
Tegesipun : Ugi rumeksa anulak dhateng satru tuwin mengsah wau sami wangsul piyambak.Pan nabi patang puluh,
Katranganipun : Ingkang katembungaken nabi punika sanepanipun prabot kita piyambak inggih punika anasir 4 prakawis.Paring wahyu mring awak mami,
Katranganipun : sami urun daya mahanani wujuding sariro saprabotipun.Apan nabi wekasan,
Katranganipun : Cahyo ingkang rumuhun piyambak punika dados kekandhanganing wijinipun manungsa.Sabda nabi Dawud,
Katranganipun : Sabda KUN.Apetak Bagendha ambyah,
Katranganipun : Anedhahaken agenging panguaosipun sang sabda kun saget angrampungi ing dame inggih punika saget amardeng titah namung sarana sabda kemawon.Kinaweden belis laknat lawan ejim,
Katranganipun : Pakaryanipun sang sabda wau mesti dadosipun.Tan ana wani perak.
Katranganipun : Kawon daya prabowo.Kaping 33 :
suraosipun makaten :Pepayone godhong dhukut langit,
Tegesipun : Ingkang makaten punika ibarate ngelmi anedhahaken dumadosing anasir sejati. Inggih punika : SURYA, CANDRA, TUWIN, KARTIKA.Tali barat kumendhung ing tawang,
Katranganipun : Swasana.Tinundha tan katon mangke,
Tegesipun : Anasir wau namung kapendhet sarinipun kemawon, dados boten katingal wujudipun lugunipun, nangin sampun santun warni wujud cahya.Arajek gunung sewu,
Tegesipun : Anedhahaken santosaning kedadosan (santosaning piyandel).Jala sutra ing luhur mami Kabeh padha rumeksa,
Tegesipun : Sadaya wau sami rumeksa ing kawilujengan.Angadhangi mungsuh,
Tegesipun : ingkang nulak manawi wonten mengsah andhatengi.Anulak panggawe ala,
Tegesipun : utawi anulak ingkang sumedya mendamel awon.Lara roga sumingkir kalangkung tebih,
Tegesipun : tumpraping sesakit ingkang tumuju dhateng sariro sami sumingkir tebih.Luput kang wisa guna.
Tegesipun : Sanajan dipun gunani ing japa mantra tuwin kenging wisa, inggih mboten saget tumama.Kaping 34 :
Iya sang jati mulya.Kawedharaken suraosipun makaten :Santosaning piyandel kala wau kaupamaaken kados dene gadhah pager gunung sewu. Sinten ingkang mirsani dhateng kita katingal murub. Sakathahing sesakit sirna sadaya, sarta linepataken saking ing tuju, teluh, taragyana, tenung, jalengki (bangsaning brekasakan). Sami minger andhelik ing panggenanipun piyambak-piyambak. Namung Sri Sadana (lampahing sandhang tedha) ingkang sih lulut menggah ingkang mekaten punika tegesipun : namung sih rahmatullah inggih rahmat jati. Punika ingkang sejatosipun ingkang jumeneng Pangeraning Raga inggih peparab SANG JATI MULYA.Kaping 35 :
Sarana kangge methak.Kawedharaken suraosipun makaten :Inggih punika dipun wastani Rara Subangsih (samading Pangeran) sinten ingkang mirsani sami asih sadaya.Satindak-tandukipun dipun remeni ingakathah.Kathah sakit sami sirna larut, boten saget tumama ing badan kita.
Sedaya wau katarik saking daya sabda pangandikaning ingkang sipat Rahman (langgeng).Inggih sipat Rohmad ingkang rumeksa dhateng karahayon.
Sinten ingkang kepengin kadunungan daya ingkang makaten wau, sarananipun anglampahi methak.Kaping 36 :
Yen lumampah kang mulat awing wring,
Ajrih lumayu ngindhar.Kawedharaken suraosipun makaten :Manawi angleresi lumampah ingkang mirsa rumaos giris. Bebasanipun singa barong sami rumeksa, gajah ingkang saweg ngamuk ingkang rumeksa ing wingking, sima gembong ing ngajeng. Rajane sawer ingkang wonten ing kiwa tengen.Dados sinten ingkang mirsa dhateng kita rumaos ajrih kaliyan tresna.
Jim setan, sesamining tiyang sedaya sami kedhep,paneluhan tuwin hantu bumi sami lumajeng sipat kuping.Kaping 37 :
Kedhep wedi maring wang.Kawedaraken suraosipun makaten :Tumprap ingkang anggadhahi ngelmi wau, sanadyan mboten kaesthi, ugi sampun anggadhahi daya tawa sakaliring upas, racun trawang sedaya sami sirna wisanipun. Ing wusana saget kalis dhateng samukawis sipat damel.Upami dipun jemparing, dipun towok, sami putung lajeng sami angleyang dhawah ing siti. Tuwin sakkathahing dedamel boten tumama dhateng badhan kita .Ingkang dedamelipun celak cupet, ingkang panjang mboten dumugi, tuwin tumprap setan, tenung sami wangsul piyambak. Sami rumaos ajrih asih dhateng kita.Kaping 38 :
Ototipun hakekat.Kawedharaken suraosipun makaten :Ana peksi mangku bumi langit,
Katranganipun : Ingsun : inggih punika panguaosipun amurba bumi tuwin langit.Manuk iku indah warnanira,
Katranganipun : Wujuding cahya nukat Gaib (wiji ingkang samar).Sagoro erob wastane,
Katranganipun : Dumunung ing jagad sunya ruri.Uripe manuk iku, Amimbuhi ing jagad iki,
Katranganipun : Ingsun wau gesangipun saged murakabi ing jagad sak isinipun sadaya.Warnanipun sekawan,
Katranganipun Anasir 4 prakawis ingkang minangka embanan.Sikile wawolu,
Katranganipun : Roh ilapi punika, Anggadhahi sorot 8 prekawis ingih punika : Cahya :1. cemeng,2. abrit, 3. Jene, 4. pethak, 5. ijem. 6. ijem nem, 7. jambon, 8. wungu.Kulite iku sarengat,
Katranganipun : Anedhahaken praboting ngelmi kedah mawi sarengat (tumindak raga).Getihipun tarekat ingkang sejati,
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh manah).Ototipun hakekat,
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh jiwa).Kaping 39 :
Nenggih manuk punika.Kawedharaken suraosipun makaten :Dagingipun makripat sejati,
Katranganipun : Praboting ngelmi kedah mawi makripat (lampahing raos).Cucukipun sejatining sadad,
Katranganipun : Kapitadosanipun panggalih angesthi kempaling kawula-gusti.Eledan tokid wastane,
Katranganipun : Dedasaring tekatipun mawi tokid.Ana dene kang manuk,
3. Mutmainah : pamanggenipun ing ginjel.Luamah wadhuke ika.
4. Aluamah : Pamanggenipun ing wadhuk.Manuk iku anyawa papat winilis,
Katranganipun : Manungsa punika anggadhahi roh 4 perkawis inggih punika : 1. Roh Jasmani, 2. Roh Nurani, 3. Roh Nabati, 4. Roh Hewani.Kaping 40 :
Ing gunng manik maya.Kawedharaken suraosipun makaten :Uninipun Jabarail singgih,
Katranganipun : Manungsa punika pangandikanipun ingkang rumeksa Jabarail.Socanipun punika kumala,
Katranganipun : Manikipun manik kumala inggih punika jumenengipun sang guru jati.Anetra wulan srengege,
Katranganipun : Ingkang jumeneng wonten ing netra punika cahya Nur Muhammad.Napas Nurani iku,
Katranganipun : Roh nurani punika pamanggenipun ing napas.Grananipun tursina nenggih,
Tegesipun : Grana punika ibaratipun gunung Tursina.Angaup soring aras,
Tegesipun : Dumunung sangandhaping pangarasan.Karma kalihipun,
Katranganipun : Karna kalih punika ibaratipun redi Arpat.Uluwiyah ingloh kalam wastaneki,
Katranganipun : Uluwiyah punika papan wiyar ingkang padhang, ingkang jumeneng kawastanan ingsun.Kaping 41 :
Anekaaken pangarah.Kawedharaken suraosipun makaten:Wonten puji tumprap dhateng sedherek kita piyambak. Menggah kuawajibanipun amomong dhateng gesang kita. Inggih punika ingkang saget angawontenipun sacipta kita.Kadosta : Kakang kawah punika ingkang rumeksa ing badan kita. Anggadhahi panguaos saget andhatengaken ing karsanipun. Adhi ari-ari punika kuaosipun angayomi ing salampah-lampah kita, saget andhatengaken ing panggayuh kita.Kaping 42 :
Tunggal sawujuding wang.Kawedharaken suraosipun makaten :Dene tumprap erah, atas kuasanipun Gusti Allah, ing sarinten dalunipun angrerencangi andadosaken punapa ingkang sakersanipun. Tumprap puser kuasanipun nguyun-uyun ing sak solah bawa kita, inggih punika anuruti ing panyuwun kita. Sampun jangkep panguasanipun sedherek kita sekawan. Jangkepipun gangsal dumunung ing pancer sampun dados satunggal kempal kaliyan wujud kita.Kaping 43 :
Saparan datan pisah.Kawedharaken suraosipun makaten :Sederek kita ingkang sekawan, inggih punika : ingkang lair sareng sedinten saking ing marga ina (Baga). Wondene ingkang mboten medal ing marga ina piyambakipun dados makdum sarpin. Jumenengipun dados wewayangan kita, sedaya wau saget dados rencang, dhateng pundi purug kita
Sinten ingkang nindaaken pujian angesti dhateng sedherekipun piyambak wau, manawi ngleresi dinten tingalanipun, mugi damel kawilujengan, memetri utawi amemule sekul golong gangsal jodho dipun wadhahi takir ponthang dados gangsal takir. Dene ulam-ulamipun, ulam loh ingkang wedalan : Tasik, lepen,tuwin bengawan. Sarta mawi sekar gantal kalih supit dipun wungkusi dados gangsal. Ing sawungkusipun dipun sukani arta sabribil, lajeng katumpangaken ing takir pontang wau. Tuwin malih dipun sukani sekar cempaka. Mugi sami dipun lampahono ageng sawabipun.Kaping 46 :
Tamat ingkang kidungan.Kawedharaken suraosipun makaten :Kosok wangsulipun manawi mboten dipun lampahi wilujengan wau, sedherek gangsal lajeng angrencana.Amargi mboten dipun sumerapi inggih punika saget kedadosan pikiranipun lajeng ura mboten kanten-kantenan. Ing wusana punapa ingkang dipun gayuh lepat, tuwin punapa kersanipun wigar, mboten saget dumugen.Menggah kedadosan ingkang makaten wau namung saking kirang temenipun dating piwulang. Mila ngagesang wajib madhep manteb dhateng lampah, nanging kedah kanthi lampah awas tuwin enget.
Ing. Mráz, Ing. Mitrenga, Ing. Horák, Ing. Švancara, JUDr. Vaňous, Prof. Kabele, Ing. Rusek, doc. Kuda, Ing.
Omluveni: Ing. Křeček, Prof. Materna, Ing. Štěpán, Ing. Hnízdil, Ing. Švancara, JUDr. Vaňous,
Ing. Mach, Ing. Rusek, doc. Kuda, Ing. Šafránek, Ing. Serafín, Mgr. Dvořák, Ing. Chuděj, Ing.
Přítomni: Báčová, Ing. Čmelík, Ing. Dospiva, Ing. Frýba, Ing. Rusek, Ing. Chromý, Ing. Drahorád, Ing. Karasová, prof. Materna, Ing. Mach, Ing. Mitrenga, doc. Papež, Ing. Pater, doc. Pokorný, Ing. Štěpán, doc. Kuda, Ing. Horák, Ing. Serafín, Ing. Šafránek, Ing. Zimová, Ing.
Ing. Štěpán (2. den), Ing. Zídek, doc. Kuda (1. den), Ing. Horák, Ing. Serafín (2. den), Ing. Kaderka (za Ing. Vaverku), Ing. Škarpa (za Ing. Šafránka), Ing. Matúš (za Ing.
Wes ben ora popo seng penting, angelo koyo ngopo yen di goleki
Lisènsi piranti alus nyakup idin, hak, lan watesan sing dipatrapaké marang piranti alus, arupa sawijining komponèn utawa program mandhiri. Panggunaan sawijining piranti alus tanpa Lisènsi bisa dianggep pelanggaran marang hak èksklusif sing duwé hak miturut hukum hak cipta utawa, kadhangkala, paten lan bisa andadèkaké sing duwé hak nuntut pelanggaré. Jroning sawijining lisènsi, panampa Lisènsi diidinkan migunakaké piranti alus mawa Lisènsi miturut persyaratan khusus jroning lisènsi. Pelanggaran persyaratan Lisènsi, gumantung marang lisènsiné, bisa nyebabaké pengakhiran Lisènsi, lan hak sing duwé ngajokaké nuntut pelanggaré.
Sawijining parusahan piranti alus bisa nawakaké lisènsi piranti alus sacara sepihak utawa unilateral (tanpa mènèhi kasempatan panampa lisènsi negosiasi syarat sing luwih apik) kaya jroning kontrak shrink wrap, utawa malah minangka bagéyan saka perjanjian Lisènsi piranti alus karo pihak liya. Amèh kabèh piranti alus ora bébas sing diprodhuksi massal didol jroning sawijining wangun utawa gaya prejanjèn lisènsi piranti alus. Piranti alus gawéyan (custom software) kerep dilisènsiaké jroning persyaratan sing sacara spesifik dinegosiasi antara panampa lisènsi (licensee) lan sing mènèhi lisènsi (licensor).
org/w/index.php?title=Lisènsi_piranti_alus&oldid=826285"	Kategori: Lisènsi piranti alus	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.19, 11 Maret 2013.
“KULO MANGERTOS GUSTI, KULO TRESNO MARANG GUSTI, KULO MANUNGGAL KALIAN GUSTI, KULO NYEDANI GUSTI” | GANTHARWA
“KULO MANGERTOS GUSTI, KULO TRESNO MARANG GUSTI, KULO MANUNGGAL KALIAN GUSTI, KULO NYEDANI GUSTI”
kula badhe nyuwun soal um undip ipa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stranda&oldid=1006297"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.40, 5 Maret 2016.
dalem ingkan sinuwun Panembahan Senopati, yakni batu pipih setebal kira-kira 30 s/d 40 cm, sehingga ketika ingkan sinuwun Kanjeng P.
Cah ayu, sopo sing duwe? | Sang Pemimpi
taslim, dll. sapa sing due len….? kirim ning emailku owh : [email protected]
yakhanu golet lagu martabak lebaksiu, ana sing duwe ora lhe sedulur,,
SUMUJUT MARANG BADAN INGSUN KABHEH PODHO WELAS KABEH
rasane obat lan jamu iku pait wes ngerti loro kok males ngombe oba opo jamune tp kudu di obati biar gak jadi kronis opo
#Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Magelang, #Pekalongan, #Salatiga, #Semarang, #Surakarta, #Tegal, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Kecamatan Cangkringan, Bregada Prajurit Ki Ageng Wonolela, SMAN 1 Pakem, STIPRAM
29 Maret - Tim F1 debutan Brawn Grand Prix kanthi pembalapipun Jenson Button sacara ngagètaken mimpang ing salebeting GP Australia 2009. (detikSport)
27 - Banjir bandhang amargi jebolipun tanggul Situ Gintung, ing Kelurahan Cirendeu, Ciputat Wétan, Tangerang Kidul, ngakibataken 300 griya risak lan kèli. Gunggungipun aréal ingkang karendhem toya ngantos 10 héktar. Korban tiwas wonten 99 jiwa.(Kompas)
20 - Israèl dipun anggep nglaksanakaken kadurjanan perang nalika nyerang nglawan kaum Palèstina ing Gaza, pungkasan taun kapengker lan wiwitan taun puniki, miturut Duta
dhumateng kaum militèr ingkang nyengkuyung pamimpin oposisi, Andry Rajoelina. (Reuter)
9 Maret 2009 - Prajurit Perang Donya I saking Britania Raya ingkang sepuh piyambak, pinaringan penghargaan saking
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maret_2009&oldid=816569"	Kategori: Cithakan pangopenan2009Prastawa 2009	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 11 Maret 2013.
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan
GUR PINTER DONGENG NULIS LAN MOCO
TEMBE MBURINE BAKAL SANGSORO ...2x
KAFIRE DEWE GAK DI GATEKKE YEN
SEKABEANE ALLAH KANG BAKAL NGANGKAT DRAJATE
ANANGING MULYO MAQOM DRAJATE ...2x
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Menthor
sing omahe lor kidfuns dadi bingung nek arep
Kulo (bahasa kromo madya);Dalem (bahasa kromo inggil)
Kamu (bahasa Indonesia); Sampeyan (bahasa kromo madya);
apik tenan ya mas, wes aku iso moto sepur sing uapik hasile ngene iki, heheheHapusRawins30 September 2013 15.52Padahal modale asal jepret, omNyampe rumah baru dipilih mana
Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
pengobatan aternatif ilmu kebatinan dzat mutlah
iki lagu minang sing tak goleki. opo kiro-kiro isik apik opo wis uuwelek yooo…
Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh
liburan ning omahe Eyang. Kaya adat saben, nalika Bunda Majda masak hidang...
pengin cepet neh tumpakke pesawat….hwa..hwa..hwa…
Ganteng, Masku Sayang”	sayur asem
Balas	ndherek atur bela sungkawa, mugo Gusti paring papan ingkang
jroning Basa Inggris /ˌbuːɡɨnˈvɪliə/[1] cf. bougainville; jeneng èlmiah: Bougainvillea, utamane B. glabra) ya iku salah sawijining tanduran hias kang populèr. Warna kembang bugenvil kang apik lan manéka warna ndadèkaké kembang kertas disenengi banget karo penggemar tanduran kembang. Sakliyane iku, bugenvil uga gampang anggoné ngopèni.[2] Kembang Bugenvil nduwé kembang kang wernané apik lan ketel. Godhongé warnané ijo, manawa
Watang : cilik, cawange akeh, eri bengkok.
Godhong : kasebar nganti adhep-adhepan, ana cawange, bunder endhong, elliptis utawa ndawa, mucuk samangsa-mangsa pinggirane ana kang rata, 4-10 kaping 2-6 cm.
Kembang : kasusun ing anak payung kang ana cawange, jumlahe 1-7 anak payung, saben anak payung isine ana telung kembang; anak payung ngumpul dadi malai pucuk kang ana godhonge.
Godhong pelindung : lugguh, bunder endhong, ana balung godhonge, ora rontok, abang bata, ungu utawa karmin, 3-6 kaping 1,5-4 cm.
Tenda kembang : bentuke tabung, ana rambute; tabung nduwèni rusuk 5, nduwèni segi 5, dawane 1,5-2,5 cm, warane ijo, lan bageyan ngisore rada mlembung lan bageyan iki tetep nylubungi woh, bageyan nduwur rontok; pinggirane amba, kuning, nduwèni 10 taju, 5 mlengkung mlebu.
saka Brasilia, Amerika Selatan. Ahli Botani Perancis kang nemoaké kembang bugènvil ing dhaérah asalé. Nalika bali
Kanggo ngaturké rasa matur nuwun marang nahkoda, ahli botani mau banjur njenengi tanduran kang ditemoaké mau kanthi jeneng Bougainvile utawa Bugènvil.[2]
Kandhutan bahan kimia[besut | besut sumber]
lan anget. bahan bahan kimia kang kandhut ing bugenvil ing antarane betanidin, isobetanidin, 6-o-P-saphoroside, lan 6-o-rhamnosysophoroside.[5]
Efek farmakologis kembang kertas ing antarane kanggo nglancarake peredaran getih.[5] Bageyan saka tanduran bugenvil kang bisa digunaake kanggo obat ya iku kembang lan watange.[5] Kembang lan watang kembang bugenvil minangka dipaduake karo tanduran liyane bisa digunaake kanggo ngobati
Nalika nandur kembang kertas, diusahaake wit kembang ditandur ing panggonan kang kena padhangé srengéngé langsung, amarga kembang kertas luwih apik urip ing paggonan kang padhang. Srengéngé uga bisa ndadèaké kembang kertas urip subur lan kembangé cepet ketel.[3]
Kembang kertas nduwèni wit kang ketel, mula kudu kerep dikethoki watangé supaya wit kembangé kétok ringkes lan éndah. Yèn wit kembang rutin dikethoki uga bisa ngrangsang kembang cepet metuné.[3]
Kembang kertas uga butuh disirami banyu, nanging kudu digatèkna manawa banyuné ora perlu akèh-akèh. Yèn banyuné kakèhan bisa nyebabaké watange gampang bosok lan wit mati. Nalika ing musim udan kembang kertas ora perlu disiram manèh.[3]
Nandur kembang kertas bisa dilakoni kanthi cara setek batang, cangkok, okulasi, atau wiji.[5]
^ Sunset Western Garden Book, 1995:606–607
^ a b (id)Daya Pikat Bunga Bugenvil
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.45, 6 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koronowo&oldid=1090923"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Hendrick Zwaardecroon Rotterdam, 26 Januari 1667 - Batavia, 12 Agustus 1728), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 20. Dhèwèké maréntah antara taun 1718 – 1725.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hendrick_Zwaardecroon&oldid=1086290"	Kategori: Kalairan 1667Kapatèn 1728Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 11 Sèptèmber 2016.
Deleng Uga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaliangkrik,_Magelang&oldid=1047842"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn MagelangKaliangkrik, MagelangKabupatèn MagelangKabupatèn ing Jawa TengahJawa TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.31, 16 Maret 2016.
ABAH KERIS KANJENG KYAI PANDAWA LARE dapur keris/ bentuk pusaka/ nama pusaka : kanjeng kyai pandawa lare
luwe, menehono busono marang wong kang wudo, menehono ngiyup marang wong
Lho sampeyan ki jebule yo moco Nogososro Sabuk Inten tho ?
Ono sing luwih kudhu digoleki Mas Wir, yaiku sopo tho sakjane Panembahan Ismoyo….. Sopo tho Ki Kebo Kanigoro ( Yo Kamas lan gurune Mahesa Jenar)…..Sing tak karepke fungsine wong loro uwi mau kanggo marak lan kembange urip harmonik gaya wong Jowo ?
Balas ↓	Yon Tjahyono pada 26 Juli 2013 pukul 23:58
penjenengan kagungan CD utawa opo wae ( klebu buku lawas) sing nyimpen crita Nogososro & Sabuk Inten ? aku kepengin nularke mring anakku. Yen duwe aku kepareng nggawe kopine ?
Salam kagem Romo Ismartono ? ( dudu Romo Ismoyo
iyo mbok menowo _iyo nawaii..
ASAL USUL BANYUWANGI VERSI SUNAN KALIJAGA
Siji : Gusti Alllah ora ono koncone.Loro : Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem.Telu :
Pak Bambang Nunggang Jaran says:	20/01/2012 at 07:03	apik apik apik
Gianluigi mario says:	20/01/2012 at 08:36	maturnuwun pak,,
nik numpak jaran temenan piye prinsipe pak? Reply
Pak Bambang Nunggang Jaran says:	20/01/2012 at 18:52	wis podo, cuma nek jaran kudu punya taste lebih yaitu ngerti insting jaran, ex jaran lanang pas musim kawin, kudu lebih ati2 nek ketemu jaran prawan, arep takon opo meneh? prinsipe jaran-jaranan? xixixiiii wis gedhe ngerti dw
Gianluigi mario says:	20/01/2012 at 19:45	hehehe..
maturnuwun, mugo2 (jaran-jaranan) ora luwih angel tinimbang numpak jaran tenanan.. 🙂
gogo says:	20/01/2012 at 10:13
kaya plankton. 'Gilo pepes ndoge iwak e wis mateng', jare sing duwe warung.
Bond pisanan. Film iki didhasaraké marang novel mawa irah-irahan sing padha karya Ian Fleming, sing kababar ing taun 1958 lan sabanjuré diadaptasikan menyang layar jembar déning Richard Maibaum, Johanna Harwood, lan Berkely Mather. Film iki
nggagalaké rencana peluncuran roket Amérika Sarékat kanthi sanjata pancaran gelombang radioaktif. Film iki ora njlèntrèhaké kepriyé Bond antuk status 00 sing mènèhi idin kanggo matèni, ananging mung nuduhaké yèn Bond iku sawijining veteran sing sugih pengalaman.
Wikicuplik duwé cuplikan ngenani: Dr. No (film)
warisan kothakinfoFilm James BondSekuel filemKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Top net,sing ndue kaya asu,ati2 karo sing ndue
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1949"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1949&oldid=876031"	Kategori: Buku miturut taun1949Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Jaka Bledeg
Paijonudin sing biasa mburuh tani, nemokake kerikil emas ning gunung. Desa Gunung Mas iku ngapit gunung cilik sing diarani Gunung Mas. Gunung kuwi diametere kurang luwih pitung kilometer. Luwih saka rong protelone wujude alas cilik sing akeh wit-witan gedhe. Sajake umur wit-witan iku wis atusan tahun, amarga batange ambane luwih saka telung meter. Awit saking akehe wit-witan iku tanah lan tegalan Desa Gunung Mas iso ditanduri sepanjang tahun amarga ora tau kurang banyu arepa lagi mangsa ketiga. Paijonudin nemu emas kuwi naliko lagi ngedhuk lemah
ethok-ethokan. Ringkese wong sakdesa geger, terus akeh uwong sing pada berbondong-bondong menyang Gunung Mas saperlu golek wiji mas.
Nanging esuke, wong-wong kuwi ora iso nerusake golek emas, amarga dipenging dening Pak Kadus. Pemimpin Desa Gunung Emas iku ngerahke Ki Jagabaya sak balane kanggo nyegah wong-wong pada golek emas. Dina kuwi Pak Kadus enggal-enggal ngumpulake kabeh warga desa Gunung Mas saperlu pidato, nerangake alasan dheweke menging
saka suwijining pulau kang aran Pulau Mas ing tlatah wetan. Miturut Pak Kadus rikala dheweke isih enom, ing Pulau Mas ana Pak Tani sing nemokake wiji mas. Persis kaya kedadian Si Paijonudin. Sakwise kabar ditemokake wiji mas kuwi nyebar, wong-wong saka desa-desa liya, saka kecamatan liya, malahan saka pulau-pulau lan propinsi liya pada mara saperlu golek emas. Awale jumlahe saukur atusan uwong. Nanging banjur mundak
saiki meh mbendina ana tindakan kejahatan. Mulai saka perang antar geng, maling, rampok, ruda peksa, mateni wong, judi, lan narkoba. Copet ning endi-endi papan. Tukang todong nguasani dalan sakwise jam pitu bengi. Meh saben dina ana wong mati amarga gelut sabubare mabuk-mabukan ning bar. Pokoke urip ning kono wis ora tentrem meneh. Banyu lan lemah tercemar air raksa sing dinggo murnikan emas. Dadi ya tembe mburine akeh wong sing lara aneh-aneh amarga ajeg ngombe banyu sing mengandung air raksa. Paseduluran uga rusak. Wong gelem kerja yen ana dhuwite. Menawa mbiyen wong gampang diajak urunan ndadani omahe tanggane, terus gotong royong ngresikki kali, saiki wis ora ana sing gelem meneh. Kabeh mikir diri lan keluargane dhewe-dhewe. Pokoke uripe
pidatone kanthi pesen marang kabeh penduduk desa supaya aja pisan-pisan golek emas ning Gunung Mas. Mengko tembe mburine bakal getun sakgetun-getune menawa desa dadi rusak amarga efek samping anane tambang emas. Pak Kadus uga pesen menawa dheweke ora main-main karo larangan iku. Sapa wae sing wani-wani golek emas bakal diadepi nganggo
nggebuki rampok cacahe papat nganthek setengah mati sinambi ndulang anake. Anak
nggawa senjata tajam, malah ana sing nggawa pistol barang. Nanging kabeh iso dikalahke dening anak buahe Ki Jagabaya. Satus maling kuwi nalika dikumpulake ing Bale Desa pada mbrangkang kabeh, jalaran wis ora iso mlaku jejek meneh. Pak Kadus uga mratelakake menawa emas ing Gunung Mas bakal di tawarake ning perusahaan tambang profesional.
uga ora ethuk gedhen-gedhen. Buruh tambang ora ethuk luwih saka selawe uwong, amarga Pak Kadus ora pengen Desa dadi rame amarga kakehan wong golek emas. Mengko duwit bagi hasil dianggo mbangun Desa, kayata gawe irigasi, gawe bendungan, mbangun kandang sapi, tuku ternak, pokoke dianggo makmurke
ya kepeksa manut karo keputusane Pak Kadus. Ora ana sing wani maido, arepa sakjane akeh sing kepengen ngajak sanak sedulure sing isih nganggur supaya melu golek emas ning kono. Wong-wong kuwi sadar menawa Pak Kadus ora bakal peduli arepa dibujuk supaya ngijinke nambang kanthi alasan "tambang untuk rakyat" utawa "emas kanggo wong cilik". Apa meneh diajak mutuske nganggo pemungutan suara, mesthi ora gelem. Dheweke ora percaya demokrasi.
Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
mulih wae Kang. Trus mlaku-mlaku.BalasHapusBalasanRawins23 Februari 2014 13.14wegah nek mlaku, om.. :DHapusBalasLidya - Mama Cal-Vin6 Februari 2014 09.33meetingnya jarak jauh aja mas jadi gak kebanjiran :)BalasHapusBalasanRawins23 Februari 2014 13.14hehe
Derek Mangayu Bagyo Jumenengipun Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Aryo Paku Alam X. | Kesultanan dan Kerajaan di Indonesia
Derek Mangayu Bagyo Jumenengipun Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Aryo Paku
Tags Tags: Nala Dhamayanthi superhit film, Nalathamayanthi, Naladhamayanthi, actor
kudu “i”. wanda kang pungkasan kudu “a”. syllable) lan wanda kang pungkasan kudu “u”. iku tembang kang akeh digunakake amarga cekak tur gampang panganggone. kang kalebu tembang cilik. utawa kacekak 12-a
Tuladha: Ngelmu iku kelakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani setya budya pangekesing dur angkara (kacuplik saka Serat Wedhatama anggitane KGPAA Mangkunagara IV) Utawa pucung kang misuwur marga asring kanggo tembang dolanan utawa cangkriman Bapak pucung cangkemmu marep mandhuwur Sabane
padha nembah Hyang Manon. CAHYANING HYANG kinira yen karuh. Saurute Pacitan pinggir pasisir. *** Yen ta jaman karuhun. Tata titi tumrah tumaruntun. Dadi nora duwe bingung. Ewon wong kang padha nggugu.Mintokken kawignyanipun. Dhihin ajeg kapindhone ataberi.
brahi kidul. Kena uga ingranan laku. *** Lire sarengat iku. Tan weruh yen Urip iku. *** Kasusu arsa weruh. Akale haliru enggon.
Rehne tuwa tuwase mung catur. Angruwat ruweting batos. Nyenyeger badan mrih kaot. *** Samengko sembah
Sarwa sareh saliring panganyut. Sayekti tan bisa amor. Gegolonganira. *** Pamete saka luyut.
. *** Angkara gung. Setya budya
. wus sengsem rehing ngasamun. Sarwa sareh saking mardi marta tama. Amaknani lapal. Keh pra Mudha mundhi lapal makna. Pedhak-pendhak angendhak gunaning janma. Sesamane bangsa sisip. Durgamengtyas kang weh limput. Karana karoban ing sih. kasusu kaselak besus. kalebu wong ngaku-
Tanah Jawa. Tri legowo nalangsa srah ing Bathara. *** Bthara Gung. Trima yen ketaman. *** Nora weruh. den ta mrih pralabdeng
anggambuh mring Hyang Wisesa. Cupet kapepetan pamrih. *** Nora wus. *** Durung punjul. Sanapa senetan Suci. *** Sakeh luput. Kaseselan hawa.
sabda. ing kawruh kaselak jujul.Jenek Hyang Wisesa.
Ngelmu iku Kalakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani
. ing angga tansah linimput. Narka tan ana udani.
Ing angga tansah linimput Linimpat ing sabda Narka lan ana udani Lumuh ala ardane ginawe gada
Helsingør [hɛlseˈŋøɔ̯ˀ], (basa Inggris:Elsinore) ya iku kutha ana ing kotamadya Helsingør kang mapan ing pesisir wetan segara Sjælland ing Denmark sisih wetan.[1] Kutha iki misuwur merga dadi salah siji papan panggonan ing carita Hamlet William Shakespeare.[1] Jeneng kutha iki asale saka tembung Hals kang duwé teges "selat kang sempit" lan ngrujuk marang lintasan ciut ing antarane Helsingør lan Helsingborg.[1][2] Rerum Danicarum Historica (1631) nyatake yèn sejarah Helsingør bisa dilacak nganti sejarahe nalika taun 70 SM, nanging informasi kang ana iki isih durung mesthi benere.[1] Warga kang mapan ing Kutha iki dijenengi, Helsinger, kanggo pisanan ana ing buk karya Raja Valdemar yang Jaya saka 1231, nanging aj bungung karo Helsings ing Hälsingland, Swedia.[1] Sakdurunge abad Pertengahan kutha iki awujud pasar kanggo dodol barang, kalebu uga wanita.[2] Sekitar taun 1200 M gereja pisanan, Gereja Sct Olai, dibangun ana ing Kutha iki.[2] Gereja iki uga tau diubengi karo biara, nanging saiki kekabehane didadekake gereja, saiki Katedral Keuskupan Helsingør.[2] Helsingør kaya kang dikenal saiki dibangun nalika taun 1420-an déning raja Denmark Eric Dari Pomerania. Dhèwèké mbangun Sound Dues taun 1429 lan uga mbangun kastil 'Krogen', kang dibangun meneh nalika taun 1580-an lan banjur dijenengi Kronborg.[2] Bagean paling tua saka katedral Helsingør bisa dilacak nganti tekan taun 1200-an lan désa nelayan kang saiki dadi
iku mujudake kutha kang duwé kepentingan.[2]
^ a b c d e (de)Situs resmi kotamadya Helsingør
^ a b c d e f Situs Biro Pariwisata Helsingør
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Helsingør&oldid=1079823"	Kategori: Kutha ing Denmark	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.17, 3 Sèptèmber 2016.
Versi 0.8.0 – Anggempur kang APIs Nopember 29, 2011 dening nawakake 65 Komentar Nalika perang APIs
Ing titik kita padha versi ngalangi, kang ketoke kaya bab becik kanggo ngeculake, nanging ora, kita kedah duwe fitur liyane ing, supaya kita pungkasanipun mutusaken nyegat Jeksa Agung bisa ngetokake saka macem-macem widget dhukungan (lan judhul pilihan banget, yippee!). Misale jek cukup sakcara nerusake? nanging ora, iki disebabaké mbaleni nulis sing utama kita fasilitas widget sarta. Bener Ngapikake iku cukup drastis karo ngganti cara CSS iki ditambahaké, lan cara widget kabar server saka owah-owahan ing basa (kita saiki supaya sing ora ana guna telpon Kirim kanggo server). Nalika nulis sing kita padha Bejo cukup kanggo Kesandhung marang sing PHP5.3 kanggo PHP5.2 Jeksa Agung bisa ngetokake incompatibility karo pesawat liyane masalah kang dianakaké kita release maneh liyane minggu. Kita arep kanggo thank kedhaftar ing akeh sing sijine munggah karo kita beta mentas diluncurake lan mbantu kita golek masalah sing umpetaken ing lapisan
saka ing kaca translated, kita bakal njupuk 1/1000 saka sing cukup kanggo nggunakake kita dhewe AdSense kode, supaya yen wis Transposh ngewangi sampeyan generate revenue saking $ 10K sampeyan bakal tuku warung kita! Supaya thanks! Kanggo njlentrehake bab sing dicokot, aku ora gawe tambahan papan iklan ing kaca, lan kita bakal ora masang iklan utawa ngowahi tata letak Panjenengan, yen sampeyan duwe ora iklan, sami kula lampahi boten. Yen sampeyan mikir sing iki wis takon kakehan, sampeyan mung mbusak plugin kita, sempritan nyetel alus alus, lan ing cara. Yen sampeyan pengin lisensi komersial, aku ngedol mau durung, nanging bakal mbokmenawa biaya liyane.
Update: A bug iki ditemokake nalika nggunakake plugin tanpa caching, yen sampeyan duwe baleni translations, utawa sampeyan bisa ndeleng translations sadurunge digawe, please reinstall plugin saka wordpress.org, plugin sing ana saiki
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Rambo III
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Zorro seri II
Nectar-mangan manuk wings dipercaya cetha populer ing antarane chirping mania, piyambakipun humming.
Ya, manuk iki manuk sing saged Flapping Welasan fluttering saben dhetik supaya manuk iki duwe kemampuan kanggo fly banget astute. Kang bisa nyedhot kembang nectar nalika nglayang fly karo gerakan stabil banget. Kelangan huh!
Ndeleng saka sawijining jinis, manuk kolibri iki wis jinis warna. Siji jinis manuk kolibri sing dikenali duwe swara wayahipun apik banget supaya akeh sought sawise dening pembuangan humming bird disebut ninja. Keunikan kolibri punika ninja manuk kang bisa mabur déning gerakan sakdurunge.
Miturut geografi[besut | besut sumber]
Miturut ukuran[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 27 April 2016.
duwe kamera kang, biasane mung nganggo Hape, ngesuk nek wis duwe duwit tek tuku lah .., biasane
monyet... :DHapusBalasbonek kesasar9 Januari 2014 06.47Mbok aku diajarin motret nganggo DSLR tho. Piye carane?BalasHapusBalasanRawins9 Januari 2014 08.11aku bisane njepret pake karet,
Drajat Sunan: Paring kalunyon sign lan kang wuta Marang, Marang food Paring kaliren kang; Paring clothing Marang kawudan kang; Paring umbrella kang kodanan .
Kejawen, Islam, Protestan, Katolik, Hindu lan Buddha
Kabupaten Grobogan iku iku sawijining kabupaten ing Jawa Tengah, lokasine ing sisi wetan, kutha Purwadadi iku ibukutha kabupatene, kota-kota liyane : —, lan liya-liyane. Luas wilayah Kabupaten iki ± 1.975,86 km² utawa — hektar.
Grobogan diapit anatarané Pegunungan Kendeng ning sisih kidul lan Pegunungan Kapur Lor ning sisih lor. Sanadyan panas ning mangsa ketiga, Grobogan dadi salah siji lumbung pari ning propinsi Jawa Tengah, merga kapupaten iki nduweni akeh tlaga
liyane waduk, uga ana rong kali, jenengé Kali Lusi (utawa kali Pilang) lan Kali Serang. Mangsa rendeng, kali-kali iki isa nyebabkà banjir bandang.
Grobogan dadi kabupaten tanggal 4 Maret, 1726, ambané kurang luwih 1.975,86 km², (sumber liyané nyebutké 1.875,85 km²), kabutan paling amba nomer 2 ning Propinsi Jawa Tengah. Cacah jiwa Grobogan tahun 2004 ana 1.359.191 jiwa. Grobogan nduwening 19 kecamatan, lan 280 desa. Bates sisih lor yaiku Kabupaten Demak, Pati lan Kudus, ning sisih wetan kabupaten Blora lan ning sisih kidul kabupaten Ngawi (Propinsi Jawa Wetan), Sragen lan Boyolali, lan ning sebelah kulon kabupaten Semarang.
Kabupaten Grobogan ketata saking 19 kecamatan, — kelurahan lan — desa. Kecamatan-Kecamatan ing Kabupaten Grobogan yaiku:
Kaya kabupaten-kabupaten liyané ning Jawa Tengah, agama utama sing digegem wong Grobogan iku agama Islam. Sakliyané, uga ana wong sing nganut agama Kristen, Katolik , Hindu lan Budha. Uga ana wong sing nggegemi agama kejawen.
Meh kabeh sekolah sing ana diragati karo negara – sekolah negari. Nanging ana uga sekolah-sekolah suwasta, kaya Madrasah Ibtidaiyah, Muhammadiyah, PGRI, lan sekolah Kristen. Tekan tahun 2007, Kabupaten Grobogan durung nduweni universitas. Sanadyan pendidikan SD lan SMP diwajibke negara, jumlah murid SMP mung 58,13 persen, lan jumlah murid SMA mung 21, 19 persen saka umur sing sak wajibé kudu
budaya Kathaman – sunatan kanggo bocah lana mangsa akil balik. Klambi sing dienggo déné bocah sing disunat, dijupuk saka budaya arab, ditambah karo “terbangan” nganggo terbang lan kentrung sing luwih cedhak karo budaya Islam. Nanging kanggo pengantenan, klambi lan uba rampé luwih cedhak karo budaya Hindu-Jawa. Ana uga budaya sing luwih “merakyat” utawa “profane”, kaya jogetan seni tayub utawa ledhek. Jejogetan iki sawijine jejogetan nganggo gamelan Jawa. Penjoget utamané biasané priyayi putri. Tembang-tembangané rada gumbira. Jaman ndhisik, kluarga sing nduweni hajatan kaya mantenan, sunatan utama slametan liyané nanggap tayub utawa ledhek. Lan biasané slametan iku sak rampungé mangsa panen.
Ning Indonesia, Purwodadi Grobogan dikenal saka “Swikee”, jangan kodhok (biasané kodhok ijo) ganggo taucho. Sakjané, Swikee iku olah-olahan Tionghoa. Amarga ana akeh keluarga Tionghoa sing manggon ning Purwodadi lan duweni pabrik kecap, jangan kodhok dadi masakan asli Purwodadi.
Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, “Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa”. Aji Saka gumujeng amangsuli, “Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko
Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka … Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
kerjakan. 14. Saiki jaman edan yen ora edan ora komanan, Tapi sak bejo-bejone wong edan isih bejo sing eling lan waspodo.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Sing Mlumah Dibayar - Sing Mengkurep Mbayar seri 3
nang prapatan saben dino golek amplopan rokok mangan oleh gratisanwong yo podo-podo, wong yo podo-podo podo-podo ngamene wong yo podo-podo, wong yo podo-podo golek duwite wong yo podo-podo, wong yo podo-podo musik jaranane wong yo podo-podo, wong yo podo-podo asli nganjuk’esing etan joged asoy pakdhe yen sing kulon jare asolole yen nawanta tengah-tengah wae penting podo rukun kancananesing etan joged asoy pakdhe yen sing kulon jare asolole yen nawanta tengah-tengah wae ayo podo joged asolomeasoy
Balas	Gareng Cilik berkata:	11 Desember 2008 pukul 7:54 am	Sulis ? kayane mbene krungu tanggane karsinah sing jenengane sulis, wah masa nganti ora gelem ujarku rika ngganteng kaya bambang permadi kohh,,,
jane asal rika tlaten, tur temenan suwe suwene ya gelem, tapi nek kur nggleweh thok, sing dadi cewe ya mikir mbok.
mulane kae merguru maring para sesepuh sing duwe semar mesem, kaya kang
D.Pangelong : Pangelong ping pisan s.d tilem. Penanggal ping :
4,6,8,9,11,14(purwani),15 (purnama)
kaya lagi ngopi. Asal gatel sruput, gatel maning ya sruput maning...
Sapa bain mongkog atine kadhung niti sejarahe Sayu Wiwit. Wanita turunan bangsawan kang lila urip uled ambi rakyat, ninggalaken urip enak ring puri. Urip sara teka alas siji nyang alas liyane ngelawan Kompeni kanggo mbela tanah kelairane. Sing iku bain, Sayu Wiwit iku wong wadon kang bisa dadi panglima perang mimpin perajurit lanang lan wadon. Sayu Wiwit duwe wibawa gedhe lan sagah ngobong amuk perang ring akeh panggonan. Ring Blambangan kulon, Sayu Wiwit mimpin perang ring Puger, Senthong lan Nusa Barong. Ring Blambangan wetan yaiku ring Bayu lan Lateng. Pantes mula kadhung Sayu Wiwit kejuluk Srikandhi Blambangan.
Sayu Wiwit iku anake Mas Gumuk Jati. Iyane laki ulih anake Wong Agung Wilis yaiku Mas Surawijaya. Dadi Sayu Wiwit iku anak mantune Wong Agung Wilis. Mas Surawijaya lan Sayu Wiwit padha-padha bareng bela pati ngelawan Kompeni.
Sayu Wiwit ngawiti bela patine mbantu Leboksamirana ring Jember. Leboksamirana iku wong Medura kang sengit nyang Welanda. Nalika Sayu Wiwit gadug Jember, rakyat pating girang nemu pemimpin kang diarep-arep lan gedhe pengarepane bisa ngerasakaken urip merdheka. Mula sing sepira suwe rakyat Puger lan Senthong dipimpin Sayu Wiwit nyerang pos Steenbergen. Serdhadhu Landa akeh
perajurite nuju Senthong, Jember lor. Ewonan rakyat ring Gunung Raung mudhun milu bela pati. Welanda sing sanggup
Nalika ring Bayu rakyat Blambangan kumpul dadi siji ancang-ancang perang ngelawan Kompeni, Sayu Wiwit lan
bekel kang ditemoni sak dawane dalan nuju Bayu diejak milu perang. yaiku bekel Utun teka Bedhewang, bekel Undhuh teka Lemabangdewa, bekel Runtep teka Lemabangkidul lan akeh maning liyane.
Gadug benteng Bayu, Sayu Wiwit dipapag ambi Pangeran Jagapati. Kerana pengalamane perang ring Blambangan kulon, Sayu Wiwit dijaluki gelem nularaken bab olah polah perang nyang perajurit Bayu. Sing iku bain Sayu Wiwit uga dijaluki piduduhe kapan dina kang apik kanggo nyerang Kompeni. Polahe Sayu Wiwit iku dipercaya duwe ilmu kaweruh kang jeru.
Serta wis gadug wayahe, kabeh wong Bayu lanang wadon maju perang. Perajurit wadon nganggo penganggo kaya dene wong
sinambi tetembangan gendhing perjuwangan. Gadug Tegalperangan Songgon, Sayu Wiwit pidhato kanggo ngobong lan mbombong semangete perajurit. Asile, serangan kang ndadak lan edan-edanan, nggawe
kuping. Naming ring perang iki Pangeran Jagapati nyandhang tatu kang seru. Sedurunge ninggal, Pangeran Jagapati ngangkat Sayu Wiwit dadi gantine. Sakteruse Sayu Wiwit
werane bumi Blambangan sing bisa nyingedakaken susahe. Lan kabeh rumangsa kelangan pemimpin kang wis lawas lega lila ngabdi nyang rakyat. Lan kabeh rakyat Blambangan weruh kadhung Sayu Wiwit lawas ngidham kepingin weruh rakyate urip seneng.
Iku mau perjuwangane Sayu Wiwit, wong wadon kang bela pati ngungkuli kodrat wadone. Kabeh nduduhaken kadhung wong wadon Blambangan duwe aji lan ngerti kelendi kudune
ajrih langgeng tan ana susah tan ana bungah anteng manteng sugeng
Layang Saka Paran, Mendhung Kesaput Angin, Nalika Langite Obah, Ngulandara, Pupus kang Pepes, Sinta, Serat Durcara Arya, Serat Rangsang Tuban, Serat Riyanta, Serat Gerilya Sala, Siter Gadhing, Sri Kuning, Sumpahmu Sumpahku, Timbreng, Trem,
omahe… ngono looo… iki meguru karo Kang Bram perihal ilmu
Kutang ya iku sandhangan njero kang dianggo déning wong wadon.[1] Kutang ing basa Indonesia diarani beha utawa bra. Beha utawa kang luwih kerep disingkat dadi BH ya iku singkatan saka basa Walanda, ya iku Buste Houder, kang langsung ngresep ing basa Indonesia mung singkatane.[1] Aran kang misuwur ya iku kutang, nanging tembung bra saiki wiwit nggeser tembung beha, tembung kang asale saka basa Prancis, brassiere lan ditampa ing basa Indonesia saka nasa Inggris.[1]
Kutang duwéni fungsi kanggo nyecah payudara dadi kendhur, njaga ben ajeg kenceng lan nutupi payudara iku dhewe.[2] Saiki, alah ana produk kutang kang bisa nambah fungsi kutang ya iku kanggo nggedhekake lan ngencengake payudara panganggone.[2] Sakliyane iku uga ana kang bisa ndhandhani struktur payudara.[2] Kutang uga njaga supaya jaringan lemak payudara ora nyebar nang endi-endi utamane menyang weteng masalahe yèn ora awak bakal katon saya lemu.[2]
Babagan kasarasan[besut | besut sumber]
Akeh wong wadon kang ora sadar yèn nganggo kutang kang ora trep ngakibatake pegel-pegel ing gegere, wong wadon ngirane iki pratandha masuk angin nanging asline pratandha yèn wong wadon iku kena lara geger.[3] Tandhane prenyakit iki krasa yèn ana rasa nyeri utawa pegel ing geger amerga nyerange saraf geger.[2] Prenyakit iki bisa kedadean yèn wong wadon salah nganggo kutang kang ukurane ora trep. Yen saya suwe tetep dijarke lan ora gek cepet-cepet ditambani ora mung gegere sing pegel anging malah ana kasus kang paling parah nganti kudu dioprasi.[2] Mitos kang ana ing masarakat yèn nganggo kutang pas turu bisa ndadekake payudara saya gedhé ora bener.[3] Wayahe turu, apike kutang dicopot amerga otot, kelenjar lan organ penting ing payudara uga butuh wektu kanggo istirahat, iki penting banget apa meneh kanggo wong wadon kang aweane akèh ning njaba omah.[3]
Ukuran kutang saben wong wadon beda-beda. Kanggo wong wadon kang duwé ukuran payudara kang gedhé bisa nganggo kutang kang ana kawate lan busa sing ukuran cup B/C, iki gunane kanggo nyegah mbungkuk kang biasane kedadean karo wong wadon kang duwé payudara gedhe.[3] Yen wong wadon ora nganggo kutang kang trep, kutang kasebut ora bakal mampu kerja kaya samestine.[3] Apike miliha kutang kang paling trep karo ukuran payudara, utamane kanggo wong wadon kang nyusoni.[3]
^ a b c (id)Sejarah BH (dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutang&oldid=1080885"	Kategori: SandhanganSandhangan jeroPayudaraWadonKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 3 Sèptèmber 2016.
3 wulan ora dinein TPAD (tunjanga,n)
dwite ning endi? Wong anggarane kan
anteng bae neng bis, tapi dong wis
bungkuse ponggol setan. Modal gen!
balik maning gadi guru maning. Ya jelas
ngarepe wis apik! Tolong aja mikiri
awake dewek tok, akhirat dipikiri. Kuwe
masjid! dudu nggo tontonan. Ora isin?
kaos. Trus aja bentak2. Sing disiplin
Tgal, masjid wis apik teruz dirusak nggo
Niyat ingsun adus angedusi sedulur papat lima pancer enem suksma pitu nyawa wolu rasa sanga
2. Sing diedusi badan suci badan Nur Muhammad.
3. Jin setan padha welas padha asih padha wedhi maring aku.
ater-ater sun- tah sang- gaé nandhani pronomina posèsif ndhuk sakgurungé tembung aran[1]; sang-
ejaan Belanda : Iboe Maria ingkang pinoerba tanpa dosa asal, moegi mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem. (
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Buku : Raja Pala dan Ngayogyakarta (DIJOEWAL)
mugi2 panjenengan angsal piwales ingkang langkung katah soho langkung
Lirik Keren Que Sera Sera : Apa yang Akan
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Naliko Batman dijaluk da...
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Gunung emas dudu gunung ...
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Pitik Nggutil lan gedhan...
sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh
Tujuh bobodoran Sunda pilihan. Tujuh humor alias lelucon basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Durèn_Sawit,_Jakarta_Wétan&oldid=1120238"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanDurèn Sawit, Jakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
lskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 4 Maret 2017.
wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
thumb|right|Bakmi Masakan Cinten inggih punika kulinèr ingkang dipunkasilakén dèning padunung Républik Rakyat Cinten. Istilah masakan Cinten ing daratan Cinten ugi ngacu kaliyan variasi saking sédaya suku bangsa, agami lan tradisi ingkang ngérèmbag ing nagari kasébut. ananging, masakan Cinten ingkang dipuntépang kaliyan katah bangsa ing donya inggih punika masakan ètnis Han (Tionghoa). Prabawa masakan ètnis Han wontén ing sabén kulinèr nagari-nagari wètan lan nyèbar ing jawi komunitas-komunitaipun ing sédaya donya.
nyiapake masakan Cinten kangge sedinten-dinten punika cekak lan gampil, ananging kangge acara formal saged dados hidangan ingkang aneka warni lan meriah. Filosofi masakan Cinten inggih punika panganan punika kedhah muasaken selera lan jangkepi raos, imgkang sederhana bahan-bahanipun.
Sami kaliyan bangsa sanes, sejak zaman primitif, tiyang Tionghoa gumantung ing kasil buruan lan tangkepan saking seganten utawi kalen. sakwekdal punika, produk daging kéwan lan pertanian dados sajian ing konsumsi sedinten-dinten. ing wekdal katamtu wonten kecenderungan kiat ing konsumsi panganan berbasis sayur-sayuran, nyusul tepang agami Buddha ingkang ngelarang mateni kéwan . Kebiasaan punika ningkat ing zaman Dinasti Tang lan Song ingpundhi populasi tambah katah lan agami Buddha katah dipunanut.
ing zaman moderen ing pundhi ékonomi gumantung ing pertanian, sanesipun kaliyan jumlah penduduk ingkang ageng, pola konsumsi ugi
burung walet, daging kura-kura, lidah bebek, cakar beruang, lidah lan insang iwak, kembang lili, lan sanesipun. sapunika damel tiyang asing nganggep masakan Cinten dados kuliner ingkang eksotis.
hidangan adalah campuran saking pinten-pinten macem bahan. Daging lan sayur dipunsajiaken sami. Bumbu lan perisa dipuntambahaken ing wekdal masak.
Sayur utawi daging dipunkethok alit-alit supados kangge gampilaken anggenipun madhang kaliyan sumpit supados bumbu meresap langkung cepet, saged nyaosaken wekdal lan ngemat bahan bakar.
Makanan pokok inggih punika beras, utaminipun ing wewengkon bagian kidul aliran Sungai Yangtze. ing lor
kacangan. lenga saged nambah raos, maringi aroma wangi sayur kaliyan daging dan sakwaliki maringi sayuran raos daging. kangge nambah raos, kecap lan uyah dipunalitake
Metode[besut | besut sumber]
wonten metode masak ingkang sampun kino dipunstandarken ing sadaya laladan antawisipun merebus kaliyan kuah, rebus kering, rebus kaliyan genii sedeng, goreng, panggang, bakar, masak kaliyan panci ganda lan ngukus. Panggang ing oven arang dipunlampahi ing griya, sapunika ngrebus ing toya womten ukuran ageng boten kalampahan. Mencelur dipunlampahi dados persiapan bahan-bahan sakderengipun masak.
Pemotongan lan penyajian bahan panganan ingkang leres, dipunmasak cepet ing inggil suhu panas inggil lan ketepatan wekdal inggih punika elemen-elemen utami ing kaahlian masak masakan Cinten. kaliyan 3 hal kasebut, tiyang Tionghoa ing mliginipun, nyiptaaken metode chao, masak cepet kaliyan kedhik lenga ing inggil benter inggil, lajeng ngoseng sertambakaripun kaliyan geni kangge nguwataken raos, kesegaran, lan kelembutan masakan. Sayur ingkang dipunmasak chao raosipun lan warininipun dados langkung narik.
ngeraos pedes. Produk ingkang misuhur antawisipun jamur lan daging asin.
Masakan Jiangsu, dipundamel saking bahan-bahan ingkang sampun kapileh secara seksama, wiwit saking godong teh seger, rebung,
gadahi lemak, dipuntepang ngasilaken raos seger, empuk, lan wangi ingkang lembut.[3]
dipuntepang kaliyan gula lan hongzao (jujube merah) sebagai bahan masakan.
Masakan Guangdong (Kwangtung/Kanton), dipuntepng ing maneka warni lan meriah amargi ginaaken bahan-bahan pilihan.[6] Bumbu saking herba lan rempah-rempah. Kaldu ingkang dipunginaaken gadahi titikan khas kental lan pekat. punika kuliner Cinten ingkang sepisan ingkang nerima prabawa kuliner asing. sanesipun ugi populer ing jawi nagari. salah satunggaling resepipun inggih punika chop suey, hidangan ingkang boten wonten ing Cinten, ananging dipundamel ing restoran-restoran masakan Kanton ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masakan_Cinten&oldid=1081478"	Kategori: Masakan Tiongkok	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 4 Sèptèmber 2016.
nulis nggawe boso Suroboyoan. Nek gak ngerti artine, sampeyan iso nranslate nganggo Mbah Google… Bek e si mbah ngerti opo isine postingan iki.
dolanan karo arek-arek sing jik tas kenalan nang kono. Arek iku ancen kendel trus yo wani karo wong anyar alias gak isinan.
Iki hasil foto-fiti-ne… Taman mBungkul sik apik… Urung keinjek-injek sikile wong koyo rebutan es krim winginane
Belluno | Padova | Rovigo | Treviso | Venezia | Verona | Vicenza
Cithakan:Veneto&oldid=842772"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.49, 2 April 2013.
MATIUS 1:19 | Gegelan danene, inggih punika Dane Yusup anak sane tansah malaksana patut, nanging dane nenten
Om, Apsu dewa pawitrani, Gangga dewi namo stute, Sarwa klesa winaçanam, Toyane pariçuddhyate, Sarwa papa wina ini,
online.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.watch-xxx-online.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
menika. Sokur-sokur mangke pihak kelurahan saged nyuwun Pemkot supados ngicali sampah menika, sumangga mangke badhe
“Nyuwun tulung, nom-nomane sing purun dilempakke, Bismillaaah, kalih kula, bareng-bareng mandhap teng lepen, nyobi ngresiki sampah nika mbaka sithik. Soale nek
Gareng Cilik berkata:	20 Oktober 2008 pukul 7:36 am	@ kang suhar,, 🙂 nek kaya nyong ora potensi dadi PNS, mbok sampean sing pada duwe minat, utawa kanca2 ana sing pengin dadi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: POTONGAN : Lukisan Hewan
jahiliyah koyo ngono, saiki iso malikgrombyang je huahahahahahaha.(Ssssttt...biar dulu ndugal, jebule
Harry Coover ya iku penemu lem super.[1] Lem ya iku bahan kang gunakake kanggo nempleake sawijining barang.[1] Ing taun 1750, hak paten lem kang wiwitan, dutujokake ana ing Inggis.[1] Nalika iku, lem digawé saka iwak.[1] Lem banjur dadi bahan renbugan déning masarakat.[1] Ing jaman kuno, lem duweni daya templek kang kuwat kang diarani lem super.[1] Lem kang bahane sintesis, diarani cyanoacrylate ditemokake tanpa sengaja déning Coover ing taun 1951 nalika dhèwèké nyambut gawé ana ing Laboratorium Paneliten Kodak kang dhuweke George Eastman.[1] Lem gawéane Coover minangka materi unik kang durung dikenal sadurunge.[1] Saiki, lem gawéane Coover digunakake déning pabrik lan rumah tangga.[1] Harry Coover ya iku sawijining dhoktor lulusan ''Trinity Collage'', Dublin, Irlandia.[1] Nalika nemokake lem, dhèwèké nyambut gawé karo kanca nyambut gawéne ya iku Fred Joyner nalika ana ing Loboratorium Kodak.[1] Dhèwèké gawé piranti kanthi bahan cyanoacrylate.[1]
Coover nguji kekuwatan cyanoacrylate minangka tutupmotor jet, dene Joyner nggunakake kanggo lensa filem.[2] Jebul, kekerone bisa nemplek.[2] Sanajan ditarik kanthi temenan, nanging barang mau ora bisa pedhot.[2] Ngerti kedadeyan mau, sakloron nggunanake cyanoacrylate minangka bahan kanggo gawé lem.[2] Taun 1958, Coover kasil anggone ngrampungake usaha gawé lem.[2] Coover nampa medali saka Anne Chasser, Komisaris Badan Hak Paten Amerika Serikat, lan bebungah saka Rick Nydegger, Presiden
MalagasyNederlandsPolskiPortuguêsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 28 Januari 2017.
READ MORE - Sejarah Tari Yapong Betawi
Weruh poto kaya kuwe dadi kemutan jaman gemiyen esih bocah potone esih ireng putih :). Jos lah kang admin.
Emange lair taun pira wa? 🙂
Gambar - chem-is-. — “Info Gambar Sel Organel Organel Sel”, hitzmp3.comInti sel utawa nukleus sel iku organel sing ditemokaké ing sel eukariotik. Nukleus arupa organel pisanan sing ditemokaké, sing pisanan didheskripsikaké déning Franz Bauer taun 1802 lan dijabaraké luwih dhetil déning ahli botani Skotlandia, Robert Brown ing taun 1831. — “Inti sel - Wikipedia”,
Supiah pancen dulurku, siki anake wis loro…
Simple EnglishTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 10 Februari 2013.
sing cukup kanggo nalika, sawijining ngasilaken nomer apik saka cocog saben dina lan sampeyan lagi mikir apa utawa ora nggunakake AdSense iklan ing iku supaya iku nguripake sawetara wangun income. Inggih punika gambaran saka Pros lan cons saka pendekatan kanggo iklan Internet. AdSense wis mesthi mencet Internet kaya soko saka liyane planet lan wong sing bungah banget bab iku nang endi wae. Ana negatif aspèk kanggo AdSense lan alternatives nimbang. AdSense iku umume alat apik kanggo webmasters. Déné, padha bakal nggunakake padha sumelang ing bab carane mundhakaken dhuwit cukup kanggo tetep Camping duwe bathi, utawa ing paling tetep ing-line sing kuwatir wis musna. AdSense ngidini webmasters lali bab sing kuwatir lan musataken ing nggawe isi apik kanggo situs. Ing kasunyatan, emphasis saiki ing nggawe
asring gadhah ndhuwur-anggota words) kang bakal nggawa sampeyan akeh pengunjung. AdSense uga bisa uga banget Integrasi karo website, iku gampang customizable ing syarat-syarat werna, ukuran lan posisi kang tegese sampeyan bisa eksprimen karo ing sembarang cara kaya nggedhekake income. AdSense iku liya apik banget ngasilaken a revenue pancet ing situs iki. Kabeh sing perlu dilakoni iku nggawe isi kualitas lan supaya dianyari saya lan sampeyan bisa secara harfiah manggon mateni website. A akèh wong sing mengkono mung sing saiki karo AdSense, supaya iku dadi Urut saka bisnis ing dhewe. Iku uga program gedhe amarga sampeyan bisa duwe padha akun iklan ing kabeh kaca. Iki apik kanggo webmasters karo akèh isi amarga tegese padha ora kudu nggawe akeh akun mesthi. Nanging minangka nyatakake, ndhuwur, ana sawetara aspèk negatif kanggo iklan karo AdSense lan kene dhaptar cilik kuwi cons. Cetha sing paling gedhé negatif impact program AdSense bisa duwe kowe iku liwat Google nutup akun. Paling saka wektu iki mengkono amarga supaya disebut 'klik penipuan', kang tegese piyantun bakal prodhuksi Ponggawa klik ing kaca. Ana siji sisih tenan ora becik kanggo sing. Ora kudu sampeyan nggawe sing klik Ponggawa. Sampeyan bisa banget sarta bakal kompetisi mengkono iki supaya mati sing mudhun, utawa pesaing saka sapa wis advertising ing kaca, looking kanggo drive sing marketing biaya munggah. Ing AdSense entuk ndadekke sing ora tegese pancet. Ing kasunyatan, lagi ora malah cedhak kanggo sing. Apa apa kanggo situs bisa mungkasi munggah kang salah amba nggowo beyo sing menehi hasil gedhe saka dhuwit. Iku jenis meksa sing wis impact negatif ing sampeyan. Kaping kabeh, sampeyan saya kudu nggawe manawa Situs iku ing Kawigaten wong akeh golèk mesin nalika wong sing nggoleki apa iku Situs iku bab. Yen gagal kanggo nindakake sing ora duwe pengunjung, lan sing mesthi tegese sampeyan ora duwe revenue AdSense. Ing cara iki boten anyar, minangka sembarang wangun ngasilaken revenue ing Internet karo iklan kuwi wis drawback. Lan pungkasanipun, masalah liyane utama iku sing saya kudu Feed Situs karo luwih apik lan luwih isi. Saiki, mesthi, tartamtu Camping banget uga dadi semangat menyang mengkono nanging karo sawetara jinis isi iki rodok hard kanggo entuk. Iki asring ngapa layanan saka copywriter sing dipunginaaken kanggo generate isi liyane lan liyane. Nalika nulis isi asli, bab paling pemilik website bisa nindakake panaliten topik sak tenane lan banjur bali kanggo nulis karo persil saka informasi padha bisa metu ing dhewe words, lan nuduhake dhewe pendapat ing. Supaya ana Pros lan cons nggunakake jaringan AdSense kanggo ngasilaken bathi liwat iklan. Saiki pilihan saka apa utawa ora iki karya sing punika
Suka#Agung Sitiyang Mblonten :lha kapan pintermu nek caramu koyo ngono terus, koyo pengacara wae, ngeyel dikandani ora gelem tapi pengin reti lan gengsi. modaro kono!sekitar sejam
wilayah[sunting | sunting sumber]
Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
ingkang sampun punah inggih wayang babad. ingkang klo pendet babad kewalian. nanging ringgit kasebat kagarap kanthi modern nanging mboten ninggalaken pathokan. miterat bu yati pesek menawi penging digarap langkung prayogi menawi tolok ukuripun mas entus.. mekaten. dos pundi nyuwun saranipun,,, nuwun
Dhruva) punika minangka pemuja Dewa Wisnu, ingkang dipunberkati supados saged wonten ing bintang kutub. Druwa minangka putranipun Utanapada.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.24, 3 Maret 2016.
Sugeng rawuh wonten ing Wikipedia, bauwarna mardika ingkang saged dipun ewahi déning sinten kémawon.
Wikipedia punika sawijining bauwarna kanthi isi mardika ingkang kawiwitan ing warsa 2001. Sedaya seratan wonten ing Wikipedia punika wujud gotong-royongipun para panyumbang saking saindhenging bawana. Situs punika kalebet situs wiki, ingkang nggadhahi suraos "sinten kémawon' saged ngewahi seratan, ndandani, saha nambahi katrangan kanthi ngeklik pranala sunting wonten ing sainggiling saben kaca.
Wikipedia punika mèrek dagang saking Wikimedia Foundation, Inc. ingkang ugi sampun ngreksa brayat Wikipedia, ing antawisipun Wikiquote, Wiktionary, Wikisource, Wikibooks dan Wikinews. Salebetipun Wikipedia lan proyèk sanèsipun, panjenengan kaanti-anti supados tumut nyunting, lan tumut nyumbang ngèlmu ing babagan ingkang panjenengan remeni.
Wikipedia dipun wiwiti 15 Januari 2001 déning Jimmy Wales, Larry Sanger, lan sawetawis kolaborator nganggé basa Inggris. Sapunika wonten 49.873 artikel wonten ing basa Jawi.
Sedaya tèks ing Wikipedia, lan sapérangan ageng gambar sarta suraos bèntenipun, dipun ayomi déning GFDL. Kontribusi taksih hak ingkang ndamel, sawetawis punika palilah GFDL saged mesthèkaken isinipun bakal taksih saged kababar kanthi gratis lan saged dipun réproduksi (cobi ningali deklarasi hak cipta lan panyangkalan isi)
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: The Brave Boys
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Basa-komputer-stub&oldid=932933"	Kategori: Cithakan rintisan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.52, 6 Agustus 2015.
Werna gendéra (abang lan putih) ya iku werna tradisional Saxon uga Uskup Agung Utrecht ing ngendhi Drenthe kapimpin ing mangsa kapungkur.
Kaenam bintang didadekake lambang enam talatah kuno utawa bisa kasebut (dingspil) lan kastil tumuju ing kuta Coevorden saha provinsi iki kapimpin kanggo mangsa kang suwe.
Aruba • Walanda • Curaçao • Sint Maarten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Drenthe&
jathilan (kuda lumping), campur sari, wayang kripik, ketoprak, dagelan, keroncong, reog wayang, dan dolanan
Pawongan sing dipilih wong akeh, sing bakal ngayomi uwong sing duwe gegayuhan luhur bener tur pener, akeh mungsuhe. Sing bener lan pener kudu duwe ati segoro. Menungso mbudidoyo lan eling karo sing akaryo
wong akeh, nganti ora iso mikir awake dewe, sing ora duwe pamrih, sing ora nggelar
Menungso kuwi mung sak dermo, ojo nganti nyengsaraake marang liyan. Yen pawongan
Sopo wae sing nyawiji ojo dolanan swargo donya.
Sopo wae sing kapilih pawongan mau, jago 20 cacahe kudu nyawiji, kudu podho kelingan sing gawe urip, lan eling kawulo alit. Ojo podho eling karo awake dewe.
duwe roso lan rumongso. Pawongan mau kudu ngrangkul kabeh, ora mbedakke kepercayaan opo wae, lan ora mbedakke kawulo alit opo panduwur. Pawongan sing dikarepke kawulo alit musti duwe kekancingan.
5.	Kabeh mau gari karepmu saka sedyamu.
Pawongan mau duwe karep, kudu eling karo Gusti sing akaryo jagad, lan mbudidoyo opo wae. Kabeh mau nganggo laku, yen kuwi dilakoni pawongan mau, pawongan mau kabul panyuwune lan sing bakal ngayomi kawulo akeh.
iki yo durung siap ngopeni bojo ngono opo piye?
kulo njenengan wuru'ui pak ali.kulo tasek dereng saget.tapi nyuwun ikhlase saumpami muru'i.hehe
Cerita Lucu Basa Jawa: Mbah Darmo Tuku Susu
Wayah wengi udan gerimis, Mbah Darmo kademen, pengen ngombe susu supaya awake rada anget. Sarene kentekan susu, Mbah Darmo menyang pasar golek susu bubuk. Tekan ngarep salah suwijining kios kelontong, Mbah Darmo mlebu karo clingak-clinguk nggoleki susu, ngantek diparani sing jaga
Penjaga: Badhe mundhut punapa Mbah?
Mbah Darmo kaget diundang simbah karo penjaga toko. Bocah kuwi pantese dadi anake, dudu putune.
Sing jaga kaget banget diundang Mbokdhe. Ngantek rambute njengat kabeh!.
sampun kagungan putu. Adhi kulo nikah umur pitulas, sakmenika anake sampun kaleh! Panjenengan sampun pantes diundang simbah, dadi aja protes rumangsa
kemekelen weruh bocah kuwi ora iso njawab pitakone Mbah Darmo. Kepeksa Si Penjaga Toko ora sido ngundang simbah marang Mbah Darmo. Diganti ngundang "Om"
Cerita Pendek :: Cerpen :: Updated Weekly
Grossmünster ("great minster") iku sawijining gréja protèstan kanthi gaya Roman sing dumunung ing Zurich, Switzerland. Gréja iki minangka salah siji telung gréja utama ing kutha Zurich, liyané
Pak ?” Nggeh Mbak neng pripun niki regine lombok
kok amblek ngeten niki, mboten cucuk kaliyan biaya garapipun, ngantek judeg kulo. Dipanen mboten
enten regine, mboten dipanen kok nggih eman-eman wong pun ditanem. Sakjane wong tani niku angsal
untung sekedhik mawonpun seneng kok, nopo minimal modale saget mbalik sampun matur nuwun kok
Mbak, ning nggih ampun anjlok ngeten niki tho”. (“Panen Pak?”
Fukubukuro? kantong keberuntungan) inggih punika kantong kanthi isi manéka barang ingkang dipunsadé toko serba ada utawi pusat perbelanjaan ing Jepang nalika dinten kapisan toko wiwit dipunbikak sasampunipun libur warsa enggal Jepang. Barang ingkang dipunlebetaken dhateng kantong kasebut padatanipun kados busana, tas, speatu, utawi dedhaharan ingkang dipunremeni déning tiyang kathah. Cacahipun regi barang kasebut padatanipun tigang kali lipatipun saking regi fukubukuro [1]. Ingkang mundhut boten saged mirsani barang ingkang wonten ing salebeting kantong, ananging padatanipun barang ingkang dipunlebetaken dhateng kantong asring barang ingkang énggal lan tasih saé. Pehak oko ugi boten ngandharaken jumlah lan jinis barang kasebut lan asring barang-barang punika dipunlebetaken kanthi ngawur utawi acak. Ingkang mundhut kadang kala pikantuk kabegjan menawi keleresan remen kalihan sadaya barang ingkang wonten ing kantong kasebut. Ananging asring ugi tuna utawi rugi amargi barangipun boten jumbuh kalihan remenipun ingkang mundhur. Ingkang mundhut asring ngajak kulawarganipun utawi kanca nalika mundhut fukubukuro supados saged ijolan nalika pikantuk barang ingkang boten dipunremeni.
Isi kantong[besut | besut sumber]
Isi kantong kabgejan punika padatanipun sampun dipunrumpaka déning péhak penyadé dumugi wiwit 6 wulan saderengipun. Ing toko sarwi wonten, saben bagéyan penyadean (busana wanita, busana kakung, sepatu) nyiapaken fukubukuro ingkang jumbuh kalihan barang ingkang dipunsade. Fukubukuro ing bagéyan busana wanita isinipun maneka klambi lan asring kalihan tas, sarung tangan, syal, utawi sabuk. Toko sarwi wonten ngginakaken fukubukuro minangka sarana promosi supados kathah ingkang dugi belanja ing obral warsa énggal ingkang dipunwastani hatsu-uri (penyadéan kapisan). Nalika badhé dumugi ing pungkasan taun, ing toko sarwi wonten ngginakaken adicara TV ingkang pamirsanipun kathahipun wanita lan ibu-ibu supados maringi kesempatan ningali sekedhik menapa ingkang dipunlebetaken dhateng kantong. Fukubukuro ugi dipunsade mawi regi ingkang mirah, saéngga fukubukoro ingkang dipunsade toko sarwi wonten padatanipun langkung cepet telas. Wonten ugi ingkang kedah antri wiwit saderengipun toko dipunbikak. Ingkang mundhut namung ngandhelaken kabegjan menapa isinipun kantong, ananging bilih ingkang sial punika pikantuk barang ingkang sisah payu wonten ing toko kasebut.
Tradisi nyadé barang wonten ing kantong kabegjan punika sampun wonten ing Jepang wiwit pungkasan zaman Meiji. Matsuya Department Store ing
nalika taun 1907. Toko sarwi wonten Matsuzakaya ngandharaken bilih pehakipun wiwit nyadé kantong kabegjan ingkang dipunwastani Takarabako (
Takarabako? kotak harta) mawi regi 50 sen nalika taun 1911.[2] Sapunika kathahipun sadaya toko sarwi wonten lan pusat belanja ing Jepang nyade fukubukuro minangka tradisi warsa énggal. Pusat belanja Ikspiari ing Tokyo Disney Resort kawentar awit saking nyade fukubukuro ingkang kawiwitan paling gasik ing Jepang, mliginipun wonten ing tanggal 1 Januari bibar gantos taun[3].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fukubukuro&oldid=1014354"	Kategori: Budaya JepangTaun enggal JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Sing Mlumah Dibayar - Sing Mengkurep Mbayar seri 2
kene, kene, gugur gunung tandang gawe
"Mbokmenawi kangge ingkang enem-enem taksih kangelan. Amargi tugas harian kontemplasi menika mboten gampil" (
Kecamatan Dringu[sunting | sunting sumber]
Tegalsiwalan[sunting | sunting sumber]
Banjarsawah · Blado Kulon · Bulujaran Kidul ·
Kecamatan Wonomerto[sunting | sunting sumber]
konstelasi ingkang alit, saha lemes ingkang wonten ing belahan bumi sisih lor. Ing basa Latin, Vulpecula gadhah teges "rubah alit". Konstelasi Vulpecula inggih dipun tepangaken sepisanan déning astronom Semir, inggih punika Johannes Hevelius ing abad kaping 17. Nama aslinipun inggih punika "Vulpecula et Anser" ("rubah alit lan angsa) lan kagambaraken minangka rubah ingkang nembé nyepeng angsa ing rahangipun. Lajeng rubah lan angsanipun dipun pisah lajeng dados konstelasi ingkang kepisah lan ing satunggaling wekdal saged nggabung dados setunggal malih. Angsa punika ing wekdal sak punika dipunwujudaken dados lintang [8981] Anser, alpha Vulpecula.
Lintang- lintang[besut | besut sumber]
Boten wonten lintang ingkang langkung padhang saking 4 magnitudo ing konstélasi punika. Lintang ingkang paling padhang wonten ing Vulpecula inggih punika
Konstelasi Vulpecula gadhah wewengkon ingkang ambanipun kirang langkung 268 persegi derajat lan ngewrat tigang lintang kanthi ngewrat planet ingkang sampun dipunmangertosi. Vulpecula saged dipun tingali ing latitude ing antawisipun +90° lan -55° lan paling saé dipuntingali nalika pukul 9 dalu sadangunipun sasi September. Vulpecula ketingal wonten ing tengahing Summer Triangle, ingkang dipunbentuk saking lintang [3067] Deneb (alpha Cygni), [5350] Vega (alpha Lyrae) lan [435] Altair (alpha Aquilae). Vulpecula boten gadhah kathah lintang ingkang padhang ingkang langkung saking magnitude kaping sekawan. [8981] alpha Vulpecula, ugi dipun mangertosi minangka Anser, Lucida Anseris lan Lukida, inggih punika satunggaling giant abrit kanthi magnitude ingkang cetha inggih punika 4,44. Punika inggih lintang ingkang paling padhang wonten ing konstelasi punika. Lintang punika tebihipun kirang langkung 296, 5 taun dahya saking bumi. Punika inggih satunggaling lintang optik binar.[1] Pulsar ingkang sepisanan inggih punika PSR B1919+21, dipunpanggihaken ing Vulpecula ing Cambridge ing taun 1967. Punika dipun
Vulpecula ngewrat kalih bendha langit ingkang misuwur inggih punika Dumbbell Nebula lan Brocchi’s Cluster. Dumbbell Nebula (Messier 27) inggih punika planet nebula ingkang sepusanan dipunpanggihaken déning astronom Prancis inggih punika Charles Messier ing taun 1764. Nebula punika inggih padhang, amba lan gampil dipun panggihaken kanthi teleskop. Planet nebula punika dumunung ing jarak ingkang tebihipun kirang langkung 1.360 taun cahya saking bumi. Pusatipun lintang ing Dumbbell Nebula inggih punika kurcaci pethak ingkang langkung ageng tinimbang kurcaci pethak sanesipun ingkang sampun misuwur. Brocchi’s Cluster (Collinder 399) inggih dipunbentuk saking satunggaling klompok lintang ingkang papanipun caket kaliyan pinggiring konstelasi Sagitarius. Kluster kasebat dipun paringi nama sasampunipun dipunpanggihaken déning astronom amatir lan ingkang damel grafik. Kluster punika ugi misuwr kanthi sebatan Al Sufi's Cluster, sasampunipun dipun panggihaken déning astronom Persi inggih punika Al Sufi, ingkang manggihaken kluster punika ing abad kaping sedasa. Brocchi's Cluster ngewrat satunggaling asteris ingkang dipun sebat Coathanger ingkang dipunbentuk déning sadaya lintang padhang ing satunggaling klompok. Kluster kasebat medal kanthi saged dipuntingali kanthi mripat langsung minangka cahya patch. Lan the asterism Coathanger saged dipuntingali ngangge
Cithakan:Stars of Vulpecula Cithakan:Navconstel Cithakan:Sky
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vulpecula&oldid=1014169"	Kategori: Transklusi IPAc-en alaVulpecula (konstelasi)KonstelasiKonstelasi lorKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.38, 6 Maret 2016.
Piranti weton (Basa Inggris: output device ) iku piranti kasar komputer sing dianggo komunikasi asil pamrosèsan data déning sawijining piranti pamrosèsan data kayadéné komputer, menyang donya njaba.
Jroning bidhang komputer, piranti leon/weton input/output, utawa piranti I/O, ngarujuk marang komunikasi antara sistem pamrosèsan data kayadéné komputer lan donya njaba. Lebon utawa input iku sinyal utawa data sing dikirim menyang sistem, lan weton utawa output arupa sinyal utawa data sing dikirim saka sistem menyang manungsa sing nganggo sistem mau.
Tiếng ViệtIsiXhosa	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 14 Maret 2013.
Wis wancine tansah dielingkeWis wancine padha nindhakakeAdzan wus kumandang wayahe sembahyangNetepi wajib dhawuhe PangeranSholat dadi cagak ing agamaLimang wektu kudu tansah di jagaKanthi istiqhomah lan sing tuma
jangkepePrayogane ditambah sholat sunateJo sembrono iku prentah agama Ngelingana ning ndunyo mung sedeloSabar lan tawakal pasrah Sing KuasaYen kepengen mbesok munggah
Pacak gulu cingkring adhuh yayi sendal pancing
ing loro teks lan Graphic format. Minangka iklan arep sijine adsense menyang situs sing liwat iklan banner, pitakonan isih tetep. Kang paling apik kanggo iklan lan kang paling apik kanggo Penerbit? Ing tangan siji iklan uga aran sing gambar iklan luwih responsif durung kurang kamungkinan kanggo ngrangsang Advertisement. Ing tangan liyane iklan teks bisa ngowahi liyane, salawasé kang kurang katon menyang konsumen. Teks adhedhasar iklan dianggep paling intrusive saka format loro. Nanging ora sing tegese Graphic iklan luwih apik? Konsumen sing digunakake kanggo Graphic iklan saka ndhaftar menyang free akun email, lan saka nggunakake web layanan liyane adhedhasar. Liwat kang digunakake kanggo Graphic iklan padha wis meh diprogram sing selves kanggo ditolak lewat. Liwat iklan kang untargeted, konsumen digunakake kanggo iklan account kang aran iku umume kurang purposeful. Iki bisa uga nimbulaké konsumen kanggo ditolak lewat iklan Graphic saka pethek sing bakal padha. Teks iklan sing ora dipeksa marang paselancar. Liwat kang kurang ketok sawetara wong bakal ora ndeleng wong ing kabeh, nanging wong sing nglakoni ndeleng wong, lan maca wong sing Ngartekno liyane kamungkinan kanggo klik ing wong. Iki kanggo sawetara alasan, nanging kawitan iku padha nyedhiyani informasi liyane. Umumé, wong sing maca teks ing kaca iki ora arep dadi kanthi wareg apa padha maca, lan yen padha mriksa adsense iklan bakal paling kamungkinan maca soko kang bakal luwih tambahan apa wae sing niat iku sabanjuré. Kanthi gambar iklan, iku luwih adoh saka Gamble kanggo surfer. Graphic iklan asring mbayar saben roso kesengsem. Iki amarga iklan uga nyoba kanggo ningkataké sing account, tinimbang mromosiaken layanan khusus migunani. Padha Mulane wiwit duwe Samsaya Awon konversi rates, lan teks karo iklan ing mata konsumen luwih efektif. Nanging, yen teks sing ing lan iklan iki diselehake ing Graphic format, kang bakal paling efektif? Uga sepisanan bisa wiwit sing surfer bakal luwih kamungkinan kanggo ndeleng, nanging yen sing padha kaping gambar iklan muncul sabanjuré kanggo saben liyane padha uga aran kepunjulen. Graphic iklan uga harder kanggo aturan. Ayo dadi nimbang Google saéngga iklan arep diganti seneng lan tanpa angger-angger. Ing iklan bisa ngeklaim hubungan saka website sing lagi advertising, lan ngemot keywords kayata "ipod" kang ora bisa sing ing iklan teks. Sanajan angger-angger lan kualitas kontrol bisa ing panggonan, gambar porno contone bisa digawe kanggo katon ing iklan kang iklan ora sadhar. Teks iklan uga duwe ngembake pasar mréntahaké, minangka iklan ora umume duwe ing house kawajiban kanggo nggawe gambar iklan, nanging aja duwe ing house kawajiban kanggo nulis iklan teks. Iki bisa ateges Uploaded luwih akeh iklan golek iklan teks diakses, liwat teks iklan kang kurang beban ing iklan, lan kang gampang kanggo ngganti. Teks iklan uga luwih murah kanggo iklan kanggo nggawe, ngendi minangka iklan graphically dirancang uga biaya ing keluwihan saka $ 200. Liwat njabut tetep biaya iklan uga dadi kekarepan kanggo ngedumake tingkat sing luwih dhuwur kanggo advertising dhewe; mangkono benefiting ing iklan lan publisher. Iklan teks katon dadi pilihan saka iklan. Padha mbayar CTR (klik liwat tingkat) lan mung nampa diangkah lalu lintas. Iki ngilangi risiko saka bisnis sing sadurunge wis padha sumelang yen iklan padha ora mung katon, nanging diklik lan menehi pancingan dodolan. Minangka CPC (Biaya Per Klik) luwih cocog kanggo teks iklan, iklan bisa gain infeksi tanpa perlu klik dhuwur liwat tingkat dadi èfèktif. Merek amba cumadhang kanggo Panggenan ing format loro Nanging godhongé amba pasar mréntahaké teks pesti ndadekake juara. Minangka lampu kilat situs web ilang karo gambar iklan, iku dadi langit sing teks lan informasi luwing seneng kedhaftar
kang disebut kanggo radikal malih realign bisnis lan piyambak kanggo mangsa luwih,,en,Apa krungu telpon,,en,Seneng lan thanks kanggo,,en,ngganti donya liwat bisnis,,en,Strategy Level Dhuwur Pemimpin sing quietly,,en,utawa ora dadi quietly,,en,Ganti Game ing Industry Sing,,en,Exploring Apa Beyond Development pribadi lan Kabeh Hype ing,,en,Sought Sawise
lintang saka film Ing rahasia), Frank Lagan (ing mbayar paling langsung nanggepi internet marketer ing donya), Tim Ferriss (
Duwe kamungkinan ngelatih siji saka tingkat wis melu ing sawetara titik bebarengan lelampahan wirausaha Panjenengan,
ana sawetara tindak tanduk manungsa inti sing Jeffrey bakal mbantu saya luwih cepet saka wong liya,,en,
mung kanggo nggawe pangertèn saking pangowahan iku kanggo njelomprongke menyang dhewek, pindhah karo, and join the dance.”
Dr. Yohanes Demartini, saka film "Ing rahasia"
"Jeffrey duwe cara asli saka nyambungake karo individu lan genuinely hubungane wong kaya padha wis ana Creative Sasrabahu karo ageng potensi sing bakal ninggalake dhewe tandha khusus ing donya. Ing cara iki dhewek ngkatalisasi sing tau luwih eling lan mranata lampu sing disimpen, nanging sungguh creativities."
Frank Lagan, mbayar paling internet marketer ing donya.
"Aku ora bisa wong ngomong cukup iku apik bab iki wong, Aku sampeyan kudu mbayar manungsa waé sing cedhak apa ngomong-it'll ngganti gesang panjenengan!"
Bob Proctor, bintang The Secret lan urip Sukses Coach "Karya sing Jeff ora iku 'klasik' yen sampeyan bisa njaluk kesempatan kanggo bisa karo wong - Pick munggah cepet!"
Les Brown, donya anjog motivasi speaker
Techniques kanggo reinvent dhewe lan bisnis!"
Stuart D'Arcy, donya-kesuwur shaper kasêmbadan saka D'Arcy Surfboards
"Jeffrey iku wong nicest lan bakal nuduhake carane sampeyan bisa nguripake karep menyang dhuwit lan Mungkin malah full time bisnis ...!!!"
Aku wis sijine bebarengan sawetara free lan sing mbayar kawajiban kanggo ndhukung akeh dhewe lan bisnis sing aku wis ketemu migunani lan liyane uga. Seneng!
iki arep kanggo bisnis duwe liyane impact lan bathi liyane. Oftentimes tantangan kanggo sedaya wiraswasta iku carane njaluk piyambak metu ana ing pasar- dipunakeni. Nanging paling wirausaha, sing wis dipanggonke piyambak apa bisa padha ngedol, golek angel kanggo langkah nganti njaluk menyang pasar luwih akeh.
ijo sego anget kepul kepul........ ngeleh dewe aku........... gambar; 1. betik goreng, gurih pol, ati ati ri ne ojo dikremus2. wader & urang goreng teles, gurih tenan3. sepat siem goreng, gurih
munggah, digawe sante bae lah, wong nangomah elpiji mung go masak banyu go adus tok, 3 wulan luwih nembe entek .. heheheBalasHapusBalasanRawins8 Januari 2014 14.17itu yang kerenlha wong rokok tiap taun
manut bae, lha wong nggawe lpg dewe yo ora gablek, ora iso, nek tuku regone yo ra sampek koyo regone sempak.BalasHapusBalasanRawins9 Januari 2014 12.30paling
“Ajining diri dumunung aneng lathi, ajining rogo ana ing busono”
Kratonminangka lan didad?kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Rin Tin Tin (DIJOEWAL)
anarimakaken ing rasaningsun maring siro yo aku sajating purbo siro kang
sejatining rahso kang wujud kang tunggal wujud kahananing pangeran ya hu ya hu malaekat papat minongko seksingsun agomo
dihajar komputerm nganti hanti mainboard iseh, lemot njuk systeme sering penuh isine,, wah mumet tenan aku,, sak iki ganti nganggo xp 2 maneh, karena usut punya usut hardware audioku termasuk jadul drivnya ra spot window7 to...yo wis
Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh
Udan Angin, Puluhan Wit Ngantos jemuwah siyang, Totok nyabaraken menawi mboten enten laporan korban jiwa inggil jawa banjir pawarta basa jawa krama inggil
Sariné Basa Jawa, Padmasukaca, 1967, #139 (hlmDiterbitkan pada Saturday, 22 April 2017 Pukul 21.36Sariné Basa Jawa, Padmasukaca, 1967, #139 (Hlm. 047-094) 3 Kulak warta adol prungon Pb = têtakon pawarta lan ngandhakake pawarta kang wis rinungu. 4 Anon . 2 Wuta tanpa krama Pb = kelangan apa-apa ing wayah bêngi ora rêpot .
booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
dadi pamong asal apik, uripe lewih ayem lan bersahaja.
Balas	Gareng Cilik berkata:	11 November 2008 pukul 11:28 am	kang, kudune kaya kuwe mbok yaa, tapi nyong kiye ora duwe bakat, lah wong angger nang ndesa paling2 mung thongkrong, nggedebus ora jelas.
nginang suruhku ulo gadung, Jambeku pendudute ati, Gambirku
pengasihe ati, Nyetku penguteke ati, Ora ono wong nginang liyane
akudewe, Teka welas teko asih,Asih kersane
Czempiń (Jerman Tschempin utawa Karlhausen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Czempiń&oldid=1090951"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ewu. Njur sing telung puluh soko ngendi jal ?BalasHapusBalasanKstiawan®12 Mei 2014 09.36soko atm..wkwkwkwkHapusRa
ha..ha…biasane sing mbladush kuwi mengko olehe malah ayu…nggo memperbaiki keturunan!!
By: sugiarto on 23 September 2010 at 9:55 am
Radzionków (Jerman Radzionkau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Radzionków&oldid=1090809"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.08, 14 Sèptèmber 2016.
anak…soaLe mbiyen nd umahku sing jenenge dokter opo mantri kui ra enek….aku lair bengi2 jam kate subuh wes…..
nengok blog panjenengan, jadi belum yakin panjenengan Mbakamas (mbak apa mas) …
pinggir laut 🙂 . Sopo ngerti podo2 wong
Wah tinggal di jogja ya..hem..hmm… pingin suatu saat bisa kerja di sana…
Saya lahir dan besar di Jogja, Bu.
Wooh, Kangmas Neo priyayi Yogya to? Lenggahipun rumiyin wonten pundi? Lajeng sak meniko ngasto wonten pundi (oh, setunggal kantor kaliyan Om Nh njih?). Menawi pas tindak Yogya, katuran pinarak, Mas … 🙂
kawula tiyang Jogja, lahir, ageng, lan kuliah wonten jogja. Griya wonten notoprajan, kirang langkung setunggal kilo sakilenipun alun-alun
injih leres setunggal kantor kaliyan om trainer…
menawi kepareng, badhe pasang link dhateng blog menika 🙂
Wah, remen sanget pinanggih tiyang Yogya. Kulo rumiyin asring dolan dateng Notoprajan, wong kathah konco wonten mriko. Rikolo SMP latihan drumband wonten ngajeng dalem Notoprajan 🙂
Maturnuwun menawi Bro Neo kerso nge-link blog awon meniko. Nyuwun pangapunten, widget kulo kok mboten saged nampilaken blogroll, radi error. Saged kulo link, namung mboten saged ketingal wonten halaman blog.
oh.. asring latihan drumband wonten ndalem notoprajan? menawi kula namung playon kemawon wonten mriku he..he.. utawi dolanan layangan 🙂
wah bingah sanget kula saged mawi jawi krama malih…
udah lama banget gak make bo…!!!
lho kok basa slengekan-ipun kewetu malih he..he..he..
Inggih, rumiyin rikala taksih SMP, tahun 75-an, latihan drumband wonten ngajeng dalem Notoprajan. Sok-sok nyepeng suling, sok-sok nyepeng tambur … Tahun 75-an Bro Neo dereng lahir to? hehehe …
Sanajan dangu mboten ngagem boso Jawi, mboten kesupen to Bro?
pada 24 Agustus, 2009 pada 11:56 am albertobroneo
taun 75 menika kaleresan taun kelairan kula, wulanipun desember
menawi basa Jawi, njih sekedhik sekedhik tasih kemutan, namun injih menika… kirang tata, klenta klentu kemawon atawisipun ngoko, krama, lan krama inggil, mila nyuwun pangapunten bilih wanten tembung utawi ukara ingkang mboten pas…
Ibu menika dosen wonten UII to… Dosen wali kula rikala tasih kuliah, menawi mboten klentu, nate dados pengageng wonten UII, Prof. Dr.
kromonipun Bro Neo sae sanget kok. Kulo kemawon kawon. Lha menopo panjenengan panci asli piyantun Yogya?
Inggih leres, kulo guru wonten UII. Leres ugi, Prof Zanzawi Soejoeti nate lenggah dados rektor. Menawi ngaten, menopo Bro Neo rumiyin kuliah wonten MIPA? Menawi mboten klentu, Pak Zanzawi meniko dosen MIPA Mathematika UGM.
oh dados ibu ingkang damel ibu kula duka, amrih kula nangis kekejer brebeg suanten tambur 😀
wah kok anggenipun muji inggil sanget, basa krama kula mboten karu karuan mekaten kok diwastani sae sanget
injih leres, kawula rumiyin kuliah wonten MIPA UGM, jurusan Matematika, program studi Statistik
injih kawula lahir ngantos kuliah wonten jogja, namung menawi dipun tlesih-tlesih tiyang sepuh kawula wonten ingkang sanes asli jogja. dados asli mboten njih jogja nipun?
Waduh, nyuwun gunging samodra pangaksami dumateng keng ibu, bilih kulo sampun ndamel ibu duka, amargi putro kakungipun ingkang bagus piyambak (mboten wonten kancanipun) ngantos nangis kekejer … 🙂
Kulo ngalembono namung matur menopo wontenipun kok. Wah, menawi mekaten Bro Neo ahli Statistik to? Kulo paling mboten mudheng menawi sampun
ora arep dolanan dadu … hihihi …. 😀
Asli Yogya menopo mboten? Wah, radi angel meniko. Ingkang mesti, asli menungso to? 😀
pada 27 Agustus, 2009 pada 8:01 pm | Balas Bro Neo
menawi ahli statistik kok njih mboten, lha wong sampun kesupen sedanten, langkung sreg menawi kasebat nate nyinau statistik kemawon :-s
juga…lha wong sing bapak-bapak wae uakeh sing teko mrene… huehehehe….
kangen, mampir neng cuwilan suwargo ‘blog malaikat’ iki, sak wise suwe ‘njothak’ ora tau nginguk babar blas.
Ibu, mbejang menawi mlebet suwargo, panjenengan sampun mboten gumun lan kaget malih, lha wong sak meniko ibu sampun pinaringan saking gusti Allah kaendahan gesang kados wonten arcopodo.
Ibu sampun ngantos mandheg dados srengenge njih…?!, tansah anyebar suluh lan raos anget dumateng sapodo…amin.
Kok den Tri bergondul gandul ngendiko menawi ibunipun bu Tuti kapundut wulan September 2008 to bu? utawi artikel ibu kapacak wulan September 2008, ingkang leres pundi? Nyuwun sewu lho. lha wong kulo sampun asring asring lalen. Amargi kulo ingkang nembe kalih wulan kirang katilar ibu, seringipun taksih muwun lan netesaken luh, semedhot sanget, kaporo ngantos ngguguk piyambak menawi pas mak nyuut kemutan ibu……
Wah, panjenengan meniko dipun paringi asma sae saking Bopo-Ibu, kok malah dipun gantos piyambak mawi nomo ingkang mboten wonten tegesipun. Asmo panjenengan meniko rak artosipun
lha menawi Oplok Owok meniko tegesipun menopo, cobi?
Maturnuwun panjenengan ndonga’aken kulo mlebet suwargo. Amin … mugi-mugi dipun ijabahi Gusti Ingkang Moho Kuwaos. Namung bab ‘cuwilan suwargo’ ingkang panjenengan sebat, meniko rak namung penyawang panjenengan kemawon. Sejatosipun mboten mekaten kok, namung cuwilan donya kemawon …
Ibu kulo dipun pundut Gusti tanggal 18 Agustus 2008. Mbok bilih anggen kulo nyerat wonten blog wulan September 2008, kulo njih radi kesupen … Sak sampunipun dipun tilar ibu, pramilo lajeng kraos anggenipun kecalan panggautanipun batos. Rumaos sedih meniko njih limrah kemawon. Namung gandeng sampun dados pepesthinipun tiyang gesang meniko bade wangsul dumateng Ingkang Kuwaos, pramilo kito namung saged asung donga amrih tiyang sepuh kito saged pinaringan gesang wonten alam barzah ingkang sak sae-saenipun.
Mekaten, salam lan maturnuwun sampum kerso pinarak … 🙂
pada 13 November, 2009 pada 3:37 pm | Balas Arinwiby
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karmsund&oldid=884038"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 13 Juli 2014.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.29, 14 Maret 2013.
Badan Nasional Penanggulangan Bencana (utawi ingkang asring dipuncekak BNPB) inggih punika salah satunggaling Lembaga pamaréntah Non Departemen Indonésia, ingkang gadhah tugas kangge mbiyantu Presidhèn Républik Indonésia kangge ngoodinasikaken, ngrencanakaken, lan nindakaken kegiyatan nangan bencaa lan prahara kanthi terpadu, saha nindakaken siyaga tanggep darurat saking saderengipun wonten bencana, nalika wonten bencana, lan sasampunipun wonten bencana ingkang tahap nyegah, siap siyaga, nangani darurat, lan kangge mulihaken bencana. BNPB dipunbentuk adhedhasar Peraturan Presiden Nomor 8 Taun 2008. Ing saderengipun badan punika gadhah
Visi lan Misi [1][besut | besut sumber]
Visi[besut | besut sumber]
Ngawontenaken kegiyatan kangge nanggulangi bencana kanthi sampun dipunrencanakaken rumiyin, kathi terpadu, wonten koordinasi, lan saged jangkep.
Tugas lan Fungsi[besut | besut sumber]
Paring pedoman lan pengarahan wonten ing usaha nanggulangi bencana ingkang nyangkup bencana, langkah nangani tanggep darurat, rehibilitasi, lan rekonstruksi kanthi adil lan sak jajar.
NEtepaken standardisasi lan kabetahanipun anggenipun ngawontenaken penanggulangan bencana adhedhasar peraturan perundhang- undhangan;
Ngandharaken informasi kegiyatan kangge nanggulangi bencana dhateng masarakat;
Nglaporaken wontenipun kegiyatan kangge nanggulangi bencana dhateng Presiden saben sesasi sepisan nalika ing kahanan normal lan saben wonten kahanan darurat bencana
Ngginakaken lan paring tanggel jawab sumbangan/ pambyantu ing lingkup nasional lan internasional;
GAdhah raos tanggel jawab nalika ngginakaken anggaran ingkang dipuntampi saking Anggara Pendapatan lan Blanja Nagara;
Nyusun pedhoman kanggé mbentuk Badan Penanggulangan Bencana Laladan.
Ngrumusaken lan netepaken kawicaksanan kangge nanggulangi bencana lan nanggulangi pengungsi kanthi tumindak ingkang sigap, cepet, lan pas sasaran saha efektif lan efisien; lan
Kanggé ngoordinasi lampahing kegiyatan kanggé nanggulangi bencana kanthi sampun dipunrencana, terpadu lan jangkepi sedayanipun.
Struktur Organisasi[besut | besut sumber]
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.52, 23 Maret 2016.
aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Unyil seri 10
Wis wancine tansah dielingkeWis wancine padha nindhakakeAdzan wus kumandang wayahe sembahyangNetepi wajib dhawuhe PangeranSholat dadi cagak ing agamaLimang wektu kudu tansah di jagaKanthi istiqhomah lan sing tuma'ninahLuweh sampurna yen berjema'ahSubuh luhur lan asyarSholat sayekti ngadohke tindhak mungkarMagrib lan
lan truk e, metu prambanan belok kiri minum dawet sek, ngademke dodo seng dhek"an ketemu bis karo truk ELLetnan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.16, 25 Maret 2016.
ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh
Oseng-oseng mercon, Ngampilan, kidul dalan bar per3an
Minang – Indonesia, Indonesia – MinangKamus / Translator Bahasa Minang – Indonesia, Indonesia – MinangJhezeR / 4 March 2009 / 3 Komentar / 11378x diLihatKamus / Translator Bahasa Minang – Indonesia
Lehmann Dipl.-Ing. (FH), GMA2 Prof. Dr.-Ing.
kagem kanca – kanca liya, mbok ana sing
nek pemain e nyong dewek siki ora ngerti, aku wis suwe ora nonton angguk 😀
adine Gadi kayane wis nduwe anak lohh, kaya kayane wis ora melu mbok, 🙂
cepet nek nang nggonku memedi sing gelem ngumpetna bocah cilik
Balas	Gareng Cilik berkata:	22 November 2008 pukul 1:40 pm	Kang Wiryo, sugeng Pinarak, niki kang Wiryo pundi nggih..
hehehhe kuwe tulin cepet medi, sing metune gagat esuk karo sendekala, 😀 dudu cepet akng, kuwe jenenge ” Medi Cepet ” 😀
Balas	Naufal berkata:	23 November 2008 pukul 9:48 pm	Kabeh tontonan
kayane klamon ulih rada wis 😀 , apa maning tontonan tradisional kaya kuwe, ya mbuh angger tontonan sing mandan langka kaya dangdut dan semacamnya mungkin esih ana sing
be wis tekan endi2, kegawa bujangan sing gede2… jaman gemiyen nonton esih usel2an, kakine, ramane, biyunge, ninine, bocah cilik, sing dengklang, sing ceang, alah pokoke kabeyan
Siki Dalang Sing Laris Sapa…………….?
Balas	Gareng Cilik berkata:	20 Januari 2009 pukul 8:41 am	aku nek mendem temenan urung tau ngrasakna tong, nyepet ya tau melu hehehheeh..
kuwe rika sing tau melu ngebeg mbok wis tau mendem
mas juni sing duwe, rung sempet njaluk..
Balas	gilang berkata:	15 Maret 2009 pukul 6:33 pm	a yo konco konco aku di warahi uthak-uthik NET ben melu nguri uri kabudayan jowo yo….! aku durung iso carane nglebokake vidio nang kene…..umurku lagi seminggu hee..he ..he ! yo. diwarahi yo sopo wae sing ngerti
nderek tepang mas, sampeyan wonten pundi nggih ?
monggo sedulur…kto sami2 nguri2x budoyo jawi ingkang sampun dados budoyo kto..he..he..he…
yoh weruh ebeg aku dadi kepengin mendem maning,kaya gemien jaman semana.
matur nuwun sampun kerso mampir, tapi panggenane kados niki kang..
nuwun sewu, sampeyan asale pundi nggih ?
Pupuh Pucung1.Ngelmu ikuKalakone kanthi lakuLekase lawan kasTegese kas nyantosaniSetya budya pangekese dur
Sing arep dakcritakake iki pengalamanku dhewe kira-kira 33 taun kepungkur, persise sasi April 1972. Kedadeyane ana ing gedhong Sarinah, Jl Thamrin Jakarta. Nalika iku aku nembe lulus sarjana saka UNDIP, Semarang. Kaya kanca-kanca sing luluse luwih dhisik, aku melu-melu nang Jakarta niyat golek gaweyan. Aku janji nemoni paklikku M sing ngasta ing PT Sarinah, perlu takon-takon informasi perkara golek gaweyan ing Jakarta.
PT Sarinah ngenggoni gedhong tingkat 15, dadi yen mungggah mudhun ora liwat undhak-undhakan nanging kudu nganggo lift. Terus terang saumur-umur aku durung nate numpak lift, dadi ora pati ngerti carane. Ben ora salah, aku ngenteni wong-wong liyane sing padha arep nganggo lift. Nalika aku mlebu nang ruang lift nang njero wis ana sawiji petugas sing langsung takon : “Lantai berapa pak?”. Langsung
Liya dina aku nang gedhong BDN, perlu ngeterake lamaran gaweyan kanggo salah sawijining kantor akuntan. Padha karo gedong Sarinah aku kudu nganggo lift, mung saiki wis ngerti carane dadi ora ragu-ragu maneh. Nalika aku mlebu lift kebeneran kosong, mung ana wong siji sing ngadeg cedhak tombol-tombol nomer lantai. Wah iki mesti tukange lift, batinku. Langsung aku pesen karo semune rada kongkon : “Lantai 7”. Wonge nurut mencet nomor 7. Bareng tekan lantai 5 lift-e mandheg, lawange mbukak terus wonge mau metu. Woo, tibake dheweke padha-padha penumpang kaya aku, dak darani tukang lift. Wah jan isin banget aku, tujune wonge wis ora ana. Nek kelingan
bisa Desember 2, 2009 dening nawakake Ninggalake Komentar Iki versi nambah fitur apik banget, kang kita ngarep-arep iku posisi sing luwih apik yen dibandhingake kanggo alternatif solusi. Iki kemampuan kanggo ningkatake telusur ing basa translated ing kaca translated. Dadi saiki panjenengan translated isi dadi akeh liyane kasedhiya kedhaftar.
Kita uga dramatically apik sing RSS feed dhukungan ing versi, lan saiki pranala ing RSS mlaku link menyang basa sing bener. We would like to thank datapharmer kanggo kang Ndeleng karo iki. We would uga kaya Wigati, kabèh kedhaftar kang njaluk google sitemaps integrasi, sing RSS feed punika sumber apik kanggo sitemaps ing situs google, supaya bisa nambah feed anyar lan RSS Komentar feed lan visibilitas google kudu luwih apik.
Paling cilik fix, kita saiki uga basa ngirim tombol Tipe (apik kanggo wangun golèk).
Kulo pengen awakmu seneng bakal versi iki – yen tindakan wis bejat, mung Komentar kene, lan please – nggunakake mail sing kita bisa njawab, Yen kita Tukang njaluk maneh, kang punika kawirangan…
Gagasan, kewan omo, praises sing tansah dipun tampi.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: suntingan, nerbitaké, nelusuri, wordpress pluginAgensi
mbokmenawa tegese feed punika mudhun. Robot takon meneh.
sugeng tindak ke jakarta, pak sastro, mugi tansah pinaringan rahayu, wilujeng, widodo, nir hing sambikala. rahayua ingkang sami pinganggih, sampun ngantos kesupen oleh2ipun, pak. dalem tansah nengga, hehe …
Balas	ndop berkata:	9 Februari 2010 pukul 7:46 pm
kangker kangkung kangmas kangsa kangsar kangsen kangtau kanguru kanibal kanigara kanin kanisah kanjang kanjar kanjeng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Padang_Lawas&oldid=1105489"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Padang LawasRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.31, 23 Oktober 2016.
Aq melu senang Ma,serius iki.. 🙂
Pokoke lek delok awakmu sedih iku aq paling gak iso Ma..
Soale goro2 awkmu barang aq iso dadi wong kyk saiki..
Telpon a bug karo basa lan sawise kirim agensi kang hindered sing kemampuan kanggo bisa – (thanks nightsurfer [tiket #122]) – kita uga njupuk wektu kanggo nambah jawab ing maringaken informasi Translate kabeh kanggo
are saiki digunakake ing ngresiki ing kita trac sistem, menehi tanggung jawab kanggo mbukak karcis anyar tondo. Mangga coba gawe gaweyan iki peparingane dening nggawe anyar karcis kanggo kita minangka cepet sing bisa.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: buddypress, bugfix, gendera sprites, suntingan, nerbitaké, THISVersi 0.3.3 – 9 Basa anyar September 6, 2009 dening nawakake 12 Komentar We would like to thank Google kanggo nambah support 9 basa anyar: Afrika, Belarusian, Icelandic, Irlandia, Macedonia, Melayu, Swahili, Welsh lan Yiddi. Kita wis nambahake support kanggo kita wordpress plugin kang njupuk nalika sethitik amarga saka ing ngisor iki kritis Jeksa Agung bisa ngetokake. Apa gendera ngirim digunakake ngurutake kanggo Yiddi? Pisanan bab kita kaya ngomong iku panji iku changeable, mung tindakake FAQ lan yen sampeyan ora kaya pilihanipun kita, ora ana siji iki mekso sampeyan.
Sawise debat short kita wis mutusaké kanggo menehi Yiddi ing european gendera Union amarga alasan loro, siji – basa asalé ana, ora sembarang negara tartamtu lan liyane – gendera ora ngadeg kanggo negara tartamtu ing cara sing padha karo basa kang bisa disambungake menyang samubarang negara. Yen wong wis luwih saran, kita krungu wong-wong mau kanggo mbukak.
Iki release uga nderek wonten minggu sawetara nggawe bisu, kang kita wis quietly mikir lan ngrembakaken fitur anyar, kang kita ngarep-arep bakal bisa dipedhot rauh, sembarang Ndeleng lan saran ora mung bisa ngormati nanging uga bantuan kita prodhuk sing luwih apik.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: gendera sprites, Google Translate, suntingan, basa liyane, nerbitaké, wordpress pluginVersi 0.2.8 – Bangarang CSS Juli 19, 2009 dening nawakake Ninggalake Komentar Versi anyar nambah eksperimen support CSS sprites. Iki nyuda kaca Amot kaping (yen ditrapake) lan mbenakake Google page kacepetan lan Yahoo kang Yslow nilai. Ana uga pesawat saka mburi-mburi kode sing ngijini sprites kanggo bakal digawe pas karo kabutuhan siji (yen sampeyan mung panji enem lan ora 40, kok nganggo gambar 12k?). Iki dereng wonten – nanging bisa menehi file sing bener kanggo sapa waé sing perlu padha, namung kontak kita utawa Komentar ing kirim. We would uga kaya khusus thank Marek FIŠER kanggo kang Ndeleng karo CSS kang diijini kita njaluk nyisihaken saka blank.gif saiki ora ana guna, ora mung ing file CSS nanging uga ing antarmuka agensi.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: CSS sprites, gendera spritesAgensi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Seri 2 : Lakon2
cepekNopo maleh gambar kethek rambute entekPakde mbokde sampeyan opo ndelokKulo ngamen ditanggap bakul
turu tak dongakno lemu koyok sapikuMoto merem raiso melek jarene keno belekSekolahe dhuwur dhuwur nyambut gawe pancen
suwun diparingi cepekNopo maleh gambar kethek rambute entekPakde mbokde sampeyan opo
BISO MUJUDAKE NGUMPULE ROJO BRONO,WIS SAK MESTINE MENAWI KITO SEDOYO PIKANTUK NUGROHO WILOSO SAKING NGARSANE GUSTI KANG MOHO KAWOSO,PERJUANGAN KITO SAMPUN ME LANG LANG BUONO,NOTOK AWIT KOLO SAK MONO, DERENGSAGET NGRASAKNO PIYE SING JARENE URIP MULYO,MONGKO WIS TEKO TITIMONGSO YEN KITO SEDOYO NGANCIK ING URIP
Jare nek ra ninja ra oleh dicinta
Opo koyo ngene susahe wong kere
Ono opo kok kowe bedo karo aku iki
Opo aku salah nek aku tresno kowe
Kok pendak dino atimu enenge gelisah
Mendhing aku ro kowe koreksi dewe-dewe
Mergo sak iki tresno enenge gur bondho
Menang rupo kalah dupo aku ora popo
Pisan pindho aku percoyo ro omonganmu
Jebul saiki kowe wis keconangan neng mburiku
Kowe selingkuh ro koncoku cerakku iki
Jaremu nek ra FU kowe ora I Love You
Jaremu nek ra ninja kowe ora cinta
Yonek kowe ra iso trimo opo enenge
Gur isone ngoyak bondho kuwi ciri khase
Pancen kowe rojo neng atimu wuto
Menang rupo moto bondo kuwi pancen kowe
Atiku wis ra kuat rasane pengen njepat
genjer genjer esuk esuk didhol neng pasar2x
emake jebeng dodo tuku nggowo welasah
“Saderengipun sugeng riyadi dumateng jamaah shalat ied ingkang kulo hormati, kulo nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan… “
kidule kutha Muncar saiki, ndadekaken Ulupampang gelis mekar dadi kutha gedhe. Kerana para dagang bengen akeh-akehe nganggo dalan jalur segara. Lurung
Inggris kang nggawa dagangan candhu, lembaran, sutra, bedhil lan barang dagangan liyane. Pokoke jaman semana Ulupampang dadi kutha metropolitan multi
nganggo aran kanga hire kesuwur yaiku Ulupampang.
Nelusur aran Ulupampng seru ndhemenaken maning kadhung nganggo kar (peta)
Pampang. Ring kar iki lurung Dendles wis ana nyambung sampek Alas Purwa, lurung kang liwat Kumitir durung ana. Terus
ngkono kalah ambi mekare kutha Muncar, utawa sebab-sebab liyane kang butuh diteliti lebih jeru. Saiki iki baen kecaman Muncar
dedagangan, lan kang ndadekaken Blambangan diweruhi wong Eropa saiki wis dilalekaken. Anak putu ring Muncar saiki wis sing weruh kadhung ring telatahe iku bengen tau ana
sukur lan nggantungaken nasibe nyang Kang Maha Kuwasa Gusti Pengeran. Atusan perau perayaan ring segara, ewuan wong nyemut ning pesisir kaya kaya ngengetaken
banyu ono ing irigasi lor desa. Kaya adat sabene yen mangsa ketiga lan jatah njomok nandur pari, kudu ubet lan temenanan yen parine kepingin bisa diunduh kanthi kasil kang apik. Ing desaku yen wancu ngeneiki digilir sapa sing tunggu banyu ngoncori sawah. Oramung sawahe dewe, nanging uga sawahe tangga – tanggane. Kabeh dadi kewajibane sing jaga bengi kuwi. Janjane aku bengi kuwi jaga karo kang Noto, nanging kang Noto sajake ora bisa melu jaga amargo anake sing cilik lara panas wis rong ndino. Mula bengi kuwi aku kudu bisa ngoncori sawah ambane kira – kira ana sepuluhan hektar.Jam sanga bengi aku wis nyiapake uborampen sing arep tak gawa, ana sentolop utawa senter, penthungan, arit, lan sangu kopi kenthel uga klethikan sing digawe bojoku sore mau, yaiku kripik tela mbedol mburi omah. Yo mung go cagak lek ben ora nglangut. Oralali
pas jam sepuluh bengi, amargo pak dukuh nabuh bende kaping sepuluh keprungu kanthi cetha. Ora nolah noleh aku kenceng mlaku tumuju bendungan debog lor desa. Amargo yen ora dibendung banyu ora bisa munggah ana sawah. Senajan lagi jam sepuluh, rasane desa wis mampring, wis ora ana pawongan sing ketok ana lurung, apa maneh pawongan ing desaku bubar nonton layar tancep ono ing panggonane pak lurah sewengi kepungkur, sing lagi kagungan kersa mantu putra putrine sing nomer telu. Sajake padha karipan, maklum wong ndesa ora ono hiburan neka – neka. Hiburane ya mung yen ono sing nanggap wayang, kethoprak, layar tancep, utawa dangdutan.Aku mlaku alon – alon kairingan semiliring angin bengi, mbuh ana rasa sing rada kekes. Beda kaya adat sabene. Apa amargo ing wetan wis katon mbulane nddadari, apamung rumangsaku wae. Aku mbacutake laku tumuju bendungan irigasi lor ndesa, nanging mbuh ana apa, githokku mengkorok bareng nglewati grumbul sisih kiwa.Ora tak gagas, pikirku mung manther sawiji bisa ngoncori sawah lan panen parine apik.Tekan bendungan, kabeh kahanan tak titi siji mboko siji, ora ono sing geseh, kabeh isih apik, bendungane ora ono sing bocor, mula aku banjur leren ana gubug sing kasediakake kanggo sing jaga banyu. Buntelan saka ngomah tak bukak, kopi kenthel dak sruput, rasane lega, telo klethikan kanggo obah – obah cangkem, yo biasane yen karo kang Noto bisa ana sing dijak guneman, amargo dewekan, aku nyetel radio, ngrungokake lagu paporitku, lagun campur sari.Saya wengi, sansaya adhem. Adheme ora kaya biyasane, rada kekes, rada ana suwasono magis, mbuh ora kaya biasane. Aku menyat saka gubugan, nggolek kayu kanggo genen, ngiras nglilingi sawah, wis koncoran apa durung.Pas tekan grumbul sisih kiwa, aku ndeleng akeh kayu. Tak jupuk ora susah adoh – adoh batinku. Bareng njupuk kayu sing keri dewe , aku krungu kaya ana pitik babon ngengkremi anake, amargo keprungu kriyik kriyik kaya anak pitik. Tak matke saka ngendi asale suwara mau. Bener ana sisih tengen saka olehku njupuk kayu, ana kaya babon ngengkremi anake. Cetho, yen lagi angkrem kuwi mesti babon. Ora sronto aku banjur mlumpat nubruk kewan mau nganggo sarung sing tak gawa. Mak brug babon karo anake wis ning njero sarungku. Pating kriyek. Tak taleni pucuke, banjur tak panggul, tak gawa menyang gugug. Atiku bungah, wah bejo kemayangan oleh babon sak anake, bisa kanggo ngganti babon sing tak dol dina Legi wingi.Nanging sakwise tak gawa kira – kira pitung jangkah, dumadakan aku keprungu wong kang sambat ngaruworo njaluk diluwari. Embuh suwara mau saka ngendi asale. “Aduh – aduh pak aku luwarono saka gembolanmu “ mengkono sambate suwara mau bola bali. Nanging aku durung ngerteni saka
saka njeron sarung. Githokku sansoyo bregidig, sikilku abot kanggo menyat, atiku ora karuwan, cangkemku ora bisa omong apa –apa, senajan rumangsaku bengok – bengok njaluk pitulungan nanging ora bisa kewetu. Sarung dak brukke mak brug, sarung ambyar taline. Saka njeron sarung metu ngglundung kaya cumplung. Awakku dadi panas adem kaya demam saknalika. Oramung kaya cumplung, nanging balung tangan, balung sikil pating pecungul, uga ana balung iga, walah.... nganti kepuyuh teles kebes. Ditambah maneh cumplung mau ndadak bisa gumuyu, pringas pringis nggegirisi. Mak les, aku ora kelingan apa – apa.
sarung tak saut, tak kebutake banjur aku mlayu bali ngomah. Lawang durung bukakan, bojoku durung tangi apa maneh anak – anakku. Krungu aku bali ngos – ngosan, bojoku mak jenggirat tangi saka dipan banjur miterang marang aku. Cetho tak critani, bojo karo anakku malah padha ngguyu cekakaan sajak ora percaya. Aku isih gemeteran, malah kathokku sansoyo cetho ambune pesing, aku banjur metu menyang sumur adus, bojoku tak kon nggaweake kopi ben atiku lerem.
I. Wenehana tanda ping (X) ing aksara a, b, c utawa d kang dadi jawaban bener !
wong kang agamane kuwat lan seneng karo seni. Ki Martoloyo uga seneng ngulandara kanggo dhakwah utawa nyebarake agama Islam. Nganti ing sawijining dina Ki Martoloyo tekan ing desa sing ana ing tlatah Wonosobo. Ki Martoloyo uga nyebarake … Baca
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon (Cybrorg)
Branjangan gedhe-gedhe populer sing asalé saka Jawa, Jawa Tengah, utamané ing tartamtu (Petanahan lan Kali Ori) lan Yogyakarta (area Wates). Manuk wilayah iki nduweni ciri sing di senengi pembuangan branjangan. Antara liya, iku mental, awak amba lan banter apik volume swara lan macem-macem voices warna, uga pola bathik utawa werna sing atraktif, dadi semu abang utawa kuning.
Wilayah Jawa Kulon dadi simbul kanggo branjangan penggemar asalé saka Sapan. Manuk Sapan saka wilayah dikenal kanggo swara shrill lan kristal, Crest uga karakteristik saka manuk iki. Branjangan wilayah Sapan nalika viewed saka fisik ora amba banget mung bab ukuran 12-13 cm.
Kabupatèn Sumba Tengah iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Wétan, minangka pamekaran saka Kabupatèn Sumba Kulon, miturut Undhang undhang RI nomer 3 taun 2007. Kutha Waibakul iku minangka kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Sumba Tengah katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kalurahan.Kecamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumba_Tengah&oldid=1103079"	Kategori: Nusa Tenggara WétanDhaptar Laladan Tingkat IIKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 22 Oktober 2016.
saiki mboh koyo piye……… wong semarang isine cino thok wajar nak semarang kebanjiran orderan karo maksiat… yo wis ra popo to nak akeh maksiat kan cepet kiamat oke……….
saka Raden Patah, pendiri kerajaan Demak sing sakdurunge njabat dadi Bupati Demak. Sunan Bonang nindakake perjalanan kanthi liwat … Baca
Galuh kang dipimpin Prabu Sindulaya Sang Hyang Prabu Watu Gunung. Pusat pemerintahane ana ing Jawa Barat amarga dianggep nduweni peran penting marang raja-raja ing tlatah liya Jawa. Prabu Watu Gunung pancen
Aba Karir ( Oz Dabah Remix )
macem macem gara-gara gak dilulusin sama Pak Wir, nanti saya yang ngadepin… kekekeke (mentang mentang badan ane gede…)
Semanten rumiyin atur kawula, mugi Gusti tansah paring kawilujengan lan karahayon dumateng panjenengan lan
pembelajaran wacana. ----------------------------------------------------------- Kohesi lan koherensi nduweni peran kanggo mujudake wuwuhing wacana lan nglarasake wacana kang arupa wacana tulis utawa wacana lisan. Salah sijining kang kalebu wacana tulis yaiku cerkak. Cerkak “Panggung Sandiwara” diduga ngandut kohesi lan koherensi kang maneka warna. Saka katrangan iku, masalah panaliten iki yaiku jinise kohesi kang ana ing wacana cerkak “Panggung Sandiwara” lan jinise koherensi kang ana ing wacana cerkak “Panggung Sandiwara”. Panaliten iki duweni ancas kanggo jlentrehake jinis kohesi lan jinis koherensi ana ing wacana cerkak. Asile panaliten iki dikarepake bisa menehi sumbangan teori bahasa khususe wacana uga nambahi pangerten babagan kohesi lan koherensi.. Panaliten iki migunakake metode deskriptif lan teknik analisis wacana. Wujud data ing panaliten iki yaiku pethilan ukara sing diduga ngandhut kohesi lan koherensi. Sumber data panaliten iki
perluas. Saka panaliten iki, ditemokake patang jinis kohesi gramatikal. Patang jinis kohesi kasebut yaiku, referen/pengacuan (sampeyan ‘kamu’, kowe ‘kamu’, dheweke ‘dia’, saiki ‘sekarang’, klitik-e, dan awalan tak-), ellipsis/pelesapan, konjungsi/panggandheng (utawa ‘atau’, nanging ‘namun’, lan ‘dan’,
ekuivalensi. Miturut asil panaliten uga ditemokake sawelas jinis koherensi yaiku penambahan (semana uga ‘demikian juga’, uga ‘juga, bisa uga ‘ bisa juga’, lan ‘dan’), perturutan (njur ‘lalu’,
Kudune artikele mben dino koyo mbien maneh…….
wow nggone mas sayur wis ora AHO
ampuh, bablas, bludag, brangus, wadhah, (m)entas, gembar-gembor, gledhah, godhog, kemplang(ngemplang), kinclong.
pm sarujuk kaliyan pangandikan Panjenengan Pak..Bs Jw estu raosipun langkung
Wus dadi prenca-prenca umat ingkang dihin-dihin ing atase pitung puluh loro pontho, lan mbesuk bakal pada prenca-prenca sira kabeh dadi pitting puluh telu pontho, setengah saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku, iya iku kelakuan ingkang wus den lakoni Gusti Rasulullah s.a.w., lan iya iku 'aqa'ide Ahl al-Sunnah wa 'l-Jama'ah Asy'ariyyah lan Maturidiyyah.[11](...Umat
Sugeng warso enggal Wilujeng tepang taun Rahajeng nyanggra rahina wanti
Gitarrenmusik + wein (11)Gitarrenmusik + Rock (10)Gitarrenmusik + Gedichte (9)Gitarrenmusik + Flamenco (8)Gitarrenmusik + tapas (8)	1 2 Zu Gitarrenmusik
Varzesh video - Sardar Azmoun | Varzesh video | Page 2
arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja iki.(4) Pernyataan keharusan : Sliramu kudu mindhahke meja iki!(5) Pernyataan keinginan : Aku kepengin meja iki dipindhah.(6) Rumusan saran : Piye yen meja iki dipindhah?(7) Persiapan pertanyaan : Kowe bisa mindhah meja iki?(8) Isyarat kuat : Yen meja iki ana ing kene, kamar iki katon rupek.(9)
utawi ingkang langkung dipuntepang kanthi asma Chris O’Donnell inggih punika salah satunggalipun aktor saking
Iran lan Jerman. Ibunipun gadhahi asma Julie lan bapakipun ingkang asma William O’Donnell inggih punika manager
^ a b (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 7 Agustus 2011)
^ (id)movies.yahoo.com(dipuntingali tanggal 7 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eugene_O’Donnell&oldid=1100072"	Kategori: Aktor AmérikaLair 1970Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Balas	arsumba berkata:	12 Januari 2010 pukul 1:14 am	surate antik pak.. tapi kiro2 pak matt ngerti gak yo artine? senanu lali ambek boso endonesa..
sayange kulo dereng angsal surat saking p. mat.. hehe..
panjenengan caranipun ndamel blog engkang sae. nuwun hehehehehhehehehehe…………..
Balas	sunarnosahlan berkata:	10 Januari 2010 pukul 8:40 pm	pokoke
njenengan, Pak. Lha wong ora tau ngrasakno
nduwe omah loro, apike omah sing anyar diisi isen2an anyar, ojo mindahi abrag2 sing ono omah lawas… 😀
wis ora kanggo mbok, :), cah nggunung sing bisane macul karo mikul, 🙂
**** nek ana inpo sing esih legan,
wong timbul SENSasi SEKS udu seka wong macho, tapi seka wong sing ‘beda’ kaya rika. Haha:-D mbuh bedane nang ndi..:-D
Balas	Gareng Cilik berkata:	20 November 2008 pukul 1:57 pm	@ kang Rio macho kuwe kepriwe sih apa maju co ….. **sensor 😀
hehhehe genah anane kaya kiye koh,
hehe kayane sih raupane mandan kelingan kang 🙂
Nasam 😦 Karso 😦 .. kuwe bukane demen maring rika ? nek maring nyong ya ora
gareng , Jaman aku nang Kampung desaku nek 17 agustusan Nanggap Ebeg watulawang. apa siki esih ya…
Balas	Gareng Cilik berkata:	17 Desember 2008 pukul 11:39 am	mangga kang Budi…
ora apa2, kiye gelem mampir wis matur nuwun banget, heheheh
esih kang,, tp kayane jarang mentas, karena jarang sing naggap, siki nanggapae pada kesenian modern, kaya orgen tunggal,
kiye agi njajal mbako anyar, rika ana klembake ora.?
aku urung tilik umahe rika, kiye agi ora kober2, hehhehe malah rika wis bola bali ngeneh jee,,
Balas	Eno_aza berkata:	13 Januari 2009 pukul 12:51 pm	eleh2 si garenk apa wawan seh sak jane asmanipun maze?
rak ganteng tapi nopo kok mendel mawon seh nak di takoni pic na?
lam kenal ae seko cah_nezo yakz… 😛
Balas	Gareng Cilik berkata:	13 Januari 2009 pukul 12:57 pm	kabarku apik mb Puji,, 🙂
janeng) ora ? kae esih sedulurku ….
jaman sekolah mbiyen sering ko dolan maring krajan 🙂
heheh tau maring nggone pak lurah mbarang…
rika kang ahmad sing ndi yahh ? balane rika sapa baen jal,, mbok
KEPRIWEEEEEEE KABARE KABEH SING WIS MACA TULISAN KIYE….? NDI POSTINGAN SING ANYAR….. WULAN
Asalamu’alaikum Mas Wawan, panjenengan putrane sinten, lan manggone nang ngendi?
Aku seneng nek wong daerah watulawang (Wawan), Wasim (pengaringan) wis pada pinter nulis, moga-
Merry Riana (lair ing Jakarta, 29 Mèi 1980; umur 36 taun) ya iku pengusaha, penulis lan motivator asal Indonesia.[1]
Merry Riana nerbitaké buku judulè A Gift From a Friend ing taun 2006 sing isinè pengalaman lan latar mburi saka uripe ing Singapura. Buku iki narik perhatian publik Singapura lan Asia Tenggara sawise lulus dadi mahasiswi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Merry_Riana&oldid=1098227"	Kategori ndhelik: Artikel nganggo
mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel Wiki Mrebawani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.17, 17 Oktober 2016.
Piet Ireng iku kancané sinterklas sing pésta taunané dipèngeti ing Walanda tanggal 5 Desember, nalika kaloroné mbagèkaké hadhiah kanggo kabèh bocah (apik).
Basa Walanda[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.25, 9 Oktober 2016.
sifatulloh ya ingsun kang mengkubuwono kabeh alloh langgeng alloh slamet yo ingsung kang langgeng
Selakambang, Asal Mula Bakale Desa Selakambang
Suminto – Selakambang yaiku salah sewijining desa sing ana nang kecamatan Kaligondang kabupaten Purbalingga Jawa Tengah. Asal muasal diarani desa Selakambang mergo ana watu sing gede banget sing jumeneng ning…
Peta Kaligondang dan Daftar Nama Desa di Kaligondang
Kabupatèn Banggai salah sawijine Laladan Kabupatèn ana Propinsi Sulawesi Tengah, ning Indonésia. Ibu Kota Kabupatènne nok ngone Luwuk. Kabupatèn ini nduwèni luas wewengkon 9.672 km2 (data UU No 51/1999), lan jumlah penduduke 323.626 jiwo (2010).
Kabupatèn Banggai ndisike awujud tilase Kerajaan Banggai nduwèni wewengkon Banggai daratan lan Bangai Kepulauan. Naliko tahun 1999 Kabupaen Banggai di mekarno dadi Kabupatèn Banggai lan Kabupatèn Banggai Kepulauan.
Kabupatèn Banggai salah sawijine Kabupatèn ndik Sulawesi Tengah sing nduwèni potensi sumber daya alam sing melimpah, arupo hasil laut (iwak,urang, mutiara, rumput laut, lan liya liyane), rerupo hasil bumi (kopra, sawit, coklat, beras, kacang mente lan liya liyane) karo hasil tambang (nikel,
Kabupatèn Banggai 9.672,70 km2 utowo kiro kiro 14,22 persen soko luase Wewengkon Propinsi Sulawesi Tengah lan wewengkon teritorial laut 20.309,68 km2 karo garis pasisir dowone 613,25 km.
Kabupatèn Banggai, karo ibu kotane Luwuk naliko tahun 2009 secara administrasi nduwèni 18 kacamatan lan 339 deso/kelurahan. Wewengkon Kabupatèn Banggai sing paling akèh pegunungan lan perbukitan, lan dataran rendahe sing akèh umumme ana sakdawane pesisir pasisir.
Soko dasar hasile sensus penduduk tahun 2010 karo BPS, jumlah penduduk Kabupatèn Bangai tumeko 323.872 jiwo, dirinci Lanang 165.266 jiwo lan wadon 158.606 jiwo karo perbandingan jinis kelamin 104.
iki rame ditekani karo masyarakat kota Luwuk mergane panggone cedak karo kota. Deretan kios, kafe lan warung panganan dadi pemandangan khas. Ombak sing gudak gudakan nuju pasisir ngiringi kesenengan pengunjung. Numpak perahu, nglangi, ski utowo selancar wujud atraksi sing iso di mainno ing pasisir Kilo Lima. Sakwise atrasi pengunjung nglepaske kesel karo ngrasake panganan khas koyoto sego goreng, gedang goreng, utowo ngombe sing segerseger.
Salodik nduwé pemandangan alam sing apik panggone 27 km soko kota Luwuk. Nak arep nang Cagar Alam (Suaka Margasatwa) Salodik nganggo kendaraan rodo papat suwene 40 menit soko Kota Luwuk.
Daya tarik utamane Cagar Alam Salodik iku arupo banyu grojokan sing ngundak ngundak. Sak liyane banyu grojokan sing ana ketinggian 600 meter soko
membuat karya lagu Dawet Ayu. "Kakang kakang pada plesir, maring ngendi ya yi Tuku dawet dawete Banjarnegara Seger, anyes, legi.. apa iya? Daweet ayu... Dawete Banjarnegara."
wonten ing sekar…. a. Sinom b. Asmaradana c. Dhandhanggula d. Mijil 3. Paraga ringgit ingkang kangge patuladhan ing Serat Tripama inggih menika …. a. Sumantri b. Adipati Karna c. Kumbakarna d. a, b, c leres 4. Harjuna Sasrabahu menika ratu ing negari …. a. Hastina b. Mahispati
c. Ngalengka d. Ngawangga 5. Raden Sumantri saged kangge patuladhan jalaran …. a. Raden Sumantri mbelani negarinipun b. Raden Sumantri netepi tigang gegebengan inggih menika guna, kaya, purun c. Raden Sumantri nggadhahi watak satriya d. Raden Sumantri kepengin males kasaenanipun Harjuna Sasrabahu 6. Ingkang pikantuk sebatan “ditya Ngalengka aji” inggih menika …. a. Kumbakarna b. Sukrasana c. Anoman d. Rahwana 7. Dasanamanipun tembung diyu ingkang leres
Watak awonipun Raden Sumantri ingkang boten pantes dipuntulad inggih menika …. a. mentala lan tegel mejahi rayinipun piyambak b. wani dhateng ratu gustinipun c. wani dhateng rakanipun Rahwana d. a lan b leres 9. Kumbakarna saged kangge patuladhan jalaran …. a. Kumbakarna netepi sumpah satriya males kasaenanipun ingkang raka Rahwana b. Kumbakarna nggadhahi watak pinter, sugih kaprawiran, lan kendel c. Kumbakarna anggenipun majeng perang namung mligi mbelani nusa, bangsa lan negarinipun Ngalengka, boten mbelani Rahwana ingkang angkara murka d. Kumbakarna nggadhahi watak satriya lan tansah mbelani ingkang leres 10. Surya Putra saged kangge patuladhan jalaran …. a. Surya Putra netepi sumpah satriya lan badhe males kasaenanipun Duryudana b. Surya Putra netepi tekad satriya tansah mbelani bebener
c. Surya Putra tansah mbangun miturut dhateng Dewi Kunthi d. Surya Putra tresna dhateng sedherekipun para Pandhawa, senajan para Pandhawa menika benten bapa 11. Surya Putra menika ratu ing …. a. Ngalengka b. Hastina c. Ngawangga d. Mahispati 12. Surya Putra kaliyan Pandhawa menika pernahipun …. a. sedherek tunggil bapa ibu b. sedherek tunggil bapa c. sedherek tunggil ibu d.sedherek tunggil bapa benten ibu 13. Ingkang mejahi Surya Putra inggih menika ….. a. Duryudana b. Werkudana c. Adipati Karna d. Arjuna 14. Ibunipun Surya Putra inggih menika …. a. Dewi Citrawati b. Dewi Kunthi c. Dewi Sinta d. Dewi Madrim 15. Serat Tripama menika dipuntujokaken kage …. a.
prajurit lamun bisa sami anulada, kadya nguni caritane, andelira sang Prabu
Sasrabahu ing Mahespati, aran Patih Suwanda lelabuhanipun, kang ginelung tri prakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama. 16. Miturut tembang ing dhuwur, kang pantes dadi patuladhan yaiku…. a. Prabu Sasrabahu b. Patih Suwanda c. Para Prajurit d. Prabu Sasrabahu lan Patih Suwanda
17. Paraga kang dadi patuladhan ana ing serat Tripama kabeh ana 3 yaiku… a. Patih Suwanda, Adipati Karna, Kumbakarna b. Prabu Sasra bahu, Patih Suwanda, Kumbakarna. c. Prabu Sasra bahu, Adipati Karna, Patih Suwanda. d. Patih Suwanda, Para Prajurit, Kumbakarna. 18. Prabu Arjuna Sasrabahu menika ratu ing negari… a. Ngastina b. Ngamarta c. Mahespati d. Ngawangga 19. Serat Tripama menika dipuntujokaken kagem…. a. guru b. siswa c. seniman d. prajurit 20. Wedhuse 12 lanang kabeh. Menawi kaserat ngangge aksara
JATINING NUR dan LAKU SING PAPAT | Alishodiqin Ayo Sinau.....
topicsLake tahoe summerSouth lake tahoeLake tahoeLake tahoe nvLake
dipangarahake, ben si anak ora nglakoke panggawe sing ora sopan utawa
jawa krama: Ngaturaken sugeng riyadi, sedoyo (sedaya)* lepat kawula nyuwun
NDUK Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi talining kangenku. Ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dębica&oldid=1090235"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
sugih-sugihe wong sik onok njaluke,sak mlarat-mlarate wong sik onok awake.sak pinter-pintere wong sik onok takone,sak bodho-bodhone wong sik onok uteke,sak kuru-kurune wong sik onok daginge,sak lemu-lemune wong sik onok mangane.sak ayu-ayune wong sik onok bolote,sak elek-eleke wong sik onok raine.sak wangi-wangine wong sik onok entute,sak badhek-badheke wong sik onok kemune.sak pangkat-pangkate wong sik onok tugase,sak gak kanggo-kanggone wong sik onok ambegane.sak wareg-warege wong sik onok kebuke,sak luwe-luwene wong sik onok ngisinge.sak gendheng-gendhenge wong sik onok keturone,sak waras-warase wong sik onok
Suka#Agung Sitiyang Mblonten :pringe jenenge bambu runcing lho militer sejati iku sak durunge seplawansik lho ora nganggo jal barang ......
sajroning jaman pakewuh.Sudranira andadi.Rahurune saya ndarung.Keh tyas mirong murang margi.Kasekten wus nora katon....: manusia2 yg hdp di dalam jaman kerepotan,cenderung
kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Spartacus (DIJOEWAL)
Yusuf Qaradhawi dikenal ulama lan pemikir Islam kang unik uga istimewa kang disebabake dhèwèké nduwèni cara utawa metodologi khas sajroning dakwah babagan risalah Islam, lantaran metodologine mau dhèwèké gampang ditrima ing kalangan donya barat dadi sawijining pemikir sing kerep ngetokake Islam kanthi ramah, santun, lan moderat. Kuwi mau ndadekake Qaradhawi kerep nekani temonan internasional para pemuka agama ing Éropah utawa Amerika dadi wakil saka kelompok Islam.[2]
Namatke pendhihikan ing Ma'had Thantha lan Ma'had Tsanawi
Qardhawi kuliyah ing Universitas al-Azhar, Fakultas Ushuluddin lulus taun 1952.
Gelar dhoktore nembe éntuk ing taun 1972 karo disertasi "Zakat lan Dampake Sajroning Nanggulangi Kemiskinan", sing banjur disempurnakake dadi Fiqh Zakat.[3]
Sebab telate éntuk gelar dhoktor, amarga dhèwèké sempet ninggalke Mesir sing wektu iku rezime terkenal kejem. Dhèwèké kepeksa tumuju Qatar ing taun 1961 lan ngadhegake Fakultas Syariah ing Universitas Qatar. Ing wektu padha, dhèwèké uga ngedhegake Pusat Kajian Sejarah lan Sunnah Nabi. Dhèwèké
dadi khatib ing sawijining mesjid ing laladan Zamalik. Alasane, khutbah-khutbahe dinile ndadekake opini umum tumrap ora adile rezim wektu iku.[4]
Qardhawi nduwèni anak pitu. Papat wadon lan telu lanang. Dhèwèké kalebu ulama kang mbebasake anak-anake kanggo golek ilmu apa wae kang sesuai tumrap minat lan bakat dhewe-dhewe. Salah sawijining putrine éntuk gelar dhoktor fisika ing bidhang nuklir saka Inggris. Putri kelorone éntuk gelar dhoktor ing bidang kimia uga saka Inggris, sing ketelu taksih nempuh S3 lan sing ke-papat wis ngrampungake S1-e ing Universitas Texas Amerika. Bocah lanang kang mbarep nempuh S3 ing bidang teknik elektro ing Amerika, sing ke-loro ing Universitas Darul Ulum Mesir lan sing
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Johny Quest
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: RIN TIN TIN
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: MEGALOMAN seri B
auo said:	4 Desember 2008 pukul 2:17 AM
i’m sorry sir, kulo will sinau sing sregep supoyo saget pinter lan kulo dados muritd ingkang bisa dadi panutan kangge adik-adik kulo. panjenengan do’akan kulo saget mencapai cita-cita kulo dados wong sing sukses lan pinter mboten sombong lan katah rencange.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.17, 9 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jøsenfjorden&oldid=1009063"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 5 Maret 2016.
pengkhianatan, sajarah, silsilah, epos, legenda, kabèh iku dadi siji.
Kedadèn-kedadèn ing ngisor iku nduwèni aji kang istiméwa ing sajarah menungsa antarane:
Artikel pinilih | Gambar pinilih | Tokoh pinilih | Kutipan | Kategori | Sampéyan ngerti ora? | Portal lainnya
Kakawin Ramayana punika kakawin ingkang isinipun wiracarita Ramayana. Kakawin punika dipunserat mawi basa Jawa Kina, dipunidhep para pakar dipundamel ing Jawa Tengah pungkasan abad kaping 9 M, kirang langkung kiwa tengenipun taun 870. Kakawin punika dipunwastani adikakawin amargi kaanggep ingkang kapisan, panjang piyambak kaliyan saking saénipun basanipun saking mangsa Hindhu-Jawi.
Sekar rupa kakawin puniki salah satunggiling vèrsi Indhia ingkang kathah prakawis cariyos sang Rama kaliyan sang Sita, wiracarita agung ingkang vèrsi pratamanipun sanjangipun para pandhita dipunanggit déning Walmiki ing basa Sansekreta.
... yèn George Rogers Clark diundang kanthi julukan "Penakluk dhaerah Kidul-kulon" (Conqueror of the Northwest) amarga kamenangan pasukan Illinois-é jroning Perang Revolusi Amérika?
... yèn permata kang ditemokaké ing makam Tutankhamun, KV62, digawé saka watu meteor kuna ing gurun Sahara?
13 Nov Serangan téroris ageng ing Kitha Paris, Prancis. Sapunika wonten 128 tiyang tiwas lan 300 tatu-tatu. (sumber)
10 Nov Manten Kanselir Jerman Kulon, Helmut Schmidt, séda mawi yuswa 96 taun.
31 Okt Maskapé Rusia Metrojet Pamiberan KGL 9268, sawijining A 321, dhawah ing Semenangjung Sinai nalika miber saking Sharm el Sheik dhumateng St. Petersburg. Pesawat punika mbekta 214 panumpang saha 7 awak kapal, kalebu 17 laré alit. (Reuters)
25 Okt Bar Karaoké Inul Vizta ing Menado, Sulawesi Lor kabesmi lan niwasaken minimal 12 tiyang. Puluhan tiyang sanèsipun kedhah dipunopname ing griya sakit amergi tatu utawi ambegan asep. (Kompas)
25 Okt WNI korban dagang manungsa ing Arab Saudi saged dipunslametaken lan wangsul dipunkintun dhateng Indonésia. (Kompas)
20 Okt Korban prastawa surung-surungan ing Mina, Arab Saudi (24 September 2015), miturut Associated Press,
damelan Walandi Fokker 70 darbènipun dhumateng maskapé Papua Nugini, Air Niugini. Wiwit taun 2018 KLM Cityhopper jarak celak namung nganggé Embraer saking Brazilia kémawon. (nu.nl)
basa lan sastra Jawa wonten ing Universitas Leiden. Panjenenganipun makarya minangka profésor wiwit taun 1985 dumugi taun 1992. Kajawi punika, Ras ugi ngasta Kepala Kantor Perwakilan KITLV ingkang sepindhah wonten ing Jakarta.
No portals specified: please specify at least one portal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gapura:Sajarah&oldid=1109500"	Kategori: Kaca-kaca sing durung diwènèhi kategoriPortal templates without a parameterGapura:SajarahSajarah	Menu navigasi
Timur (Kediri), ana maharaja sing gelare Prabu Aji Pramosa. Raja iku duwe watak sing atos, dheweke wegah tundhuk marang sapa wae lan ora seneng menawa ana wong sing luwih sekti tinimbang dheweke lan duwe pengaruh gedhe ing negarane. Prabu Aji Pramosa ngongkon punggawa menyang ing kabeh penjuru kerajaan kanggo nggoleki wong-wong sing dianggep luwih sekti, amarga dheweke ora bakal trima yen ana sing luwih sekti lan pinter. Punggawa sing diprentah Prabu Aji Pramosa mau dibagi-bagi lan nyebar menyang pelosok kerajaan supaya luwih gampang anggone nggolek. Ora suwe anggone nggolek para punggawa-pungawa kerajaan mau nemokake salah siji panggonan sing neng papan kana ana Resi sing wis kesohor amarga kepinteran lan kasektiane.
Resi iku jenenge Resi Kano sing gelare Kyai Jamur. Kasektiane Kyai Jamur akhire tekan
Prabu Aji Pramosa lunga karo para punggawane teka ing panggonane Kyai Jamur, nanging wong sing diparani malah wis ora ana ing papan panggonane. Krungu yen Kyai Jamur
Alesane Prabu ngangkon punggawa kerajaan nggoleki Kyai Jamur mung kanggo kedhok supaya resi dianggep salah amarga lunga saka kerajaan tanpa ijin marang Prabu Aji Pramosa. Awit lunga saka kerajaan Kyai Jamur ngumbara terus mlaku menyang ngulon ngliwati alas, pantai kidul nganti tekan dhaerah sing saiki jenenge Cilacap. Ing papan kana dheweke nemu guwa kanggo leren lan dadi papan kanggo tapa.
lan dipateni. Amarga kasektiane, mayite Resi kuwi ilang utawa muksa. Iki nggawe Prabu wedi lan gumun, durung ilang rasa wedine, Prabu dikagetake maneh karo swara gemuruh karo angin saka tengah segara.
Aji Pramosa ngupayakake supaya tetep teteg ngadhepi kedadean sing medeni. Suwara gemuruh lan angin ilang, nanging dumadakan teka naga saka tengah segara sing wujude gedhe banget kaya arep mangan Aji Pramosa. Ombake dadi tambah gedhe, sahingga akeh penyu minggir banjur pantai iku saiki dijenengi Teluk Penyu. Naga iku marani Aji Pramosa lan nyerang dheweke lan para punggawane, kanthi gugup lan bingung ngadhepi kahanan iku Aji Pramosa banjur ngeculake panahe lan ngenani wetenge naga sarta naga mau banjur ilang mbarengi ombak sing ilanging tengah segara. Bareng nagane ilang banjur ana wong wadon mlayu ing dhuwuring ombak. Jebul naga mau jelmaan saka wong wadon sing ayu saka sisih wetan pulau Nusakambangan. Wong wadon ayu mau ngampiri Aji Pramosa karo ngomong matur nuwun amarga panahe bisa nggawe dheweke dadi manungsa maneh. Kanggo rasa matur nuwun wong wadon mau menehi kembang wijayakusuma kanggo Aji Pamosa.
Wong wadon iku ngomong marang Aji Pramosa, “Kembang wijayakusuma iku ora bisa ditemokake ing alam biasa, sapa sing bisa nduweni kembang iki bakal nurunake raja-raja sing bakal duwe kuwasa ing tanah Jawa.”
Putri iku jenenge Dewi Wasowati. Dheweke banjur menehi weling menawa pulau iki arep dijenengi Nusa kembangan. Nusa artine pulau lan kembangan artine kembang. Bareng gantine jaman jeneng Nusa Kembangan akhire owah dadi Nusakambangan sing saiki dikenal dadi pulau kanggo kunjara para tahanan.
Prabu Aji Pramosa seneng banget atine amarga nampa hadhiah kembang iku, banjur kanthi gugup anggone numpak prau kanggo mulih menyang Cilacap, nanging kembang iku tiba ing segara banjur ilang kegawa ombak. Aji Pramosa gela banget amarga mulih ora nggawa kembang mau.
Sawise tekan kerajaane, Prabu krungu warta menawa ing pulau karang cedhak Nusakambangan ana wit aneh lan ajaib, Raja kepingin weruh wit aneh sing ora ana wohe. Wit sing diomongake dening wong-wong, ora liya wit mau yaiku cangkok Wijayakusuma sing diwenahi Dewi Wasowati marang Aji Pramosa. Weruh
Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon.
Nan 76 raw manga, Saiki Kusuo no
Budaya 7. Nulis Undangan (Ulem) 8. Ukara Baku lan Ukara panjelas
Pidhato iku medharake prekara tartemtu ana ing ngarep e wong akeh kanthi nggatekake babagan kaya dene : 1. Busana : Sandhangan nyocogake karo kapreluwan lan acarane, katon merbawani nanging sing prasaja ora neka-neka. 2. Suba sita : trapsila lan tata krama magepokan karo unggah-ungguhing basa. 3. Swara : Pocapan sing cetha lan bisa kaprungu kabeh wong kang ngrungokake lan ora digawe-gawe. 4. Basa lan sastra : Basa kang digunakake prasaja lan bisa ditampa lan dingreteni wong kang ngrungokake. Uga menawa bisa nganggo basa rinengga.
Basa lan sastra : Basa kang digunakake prasaja lan bisa ditampa lan dingreteni wong kang ngrungokake. 2. katon merbawani nanging sing prasaja ora neka-neka.Jenis Pidhato
Pidhato iku medharake prekara tartemtu ana ing ngarep e wong akeh kanthi nggatekake babagan kaya dene : 1. 3. Uga menawa bisa nganggo basa rinengga. 4. Swara : Pocapan sing cetha lan bisa kaprungu kabeh wong kang ngrungokake lan ora digawe-gawe.
. Suba sita : trapsila lan tata krama
. katon merbawani nanging sing prasaja ora neka-neka. : Trapsila lan tata krama magepokan karo unggahungguhing basa. : Pocapan sing cetha lan bisa kaprungu kabeh wong kang ngrungokake lan ora digawe-gawe. Uga menawa bisa nganggo basa rinengga. Basa lan sastra :Bsa kang digunakake prasaja lan bisa ditampa lan dingreteni wong kang ngrungokake. 4. Swara : Sandhanga nyocogake karo kapreluwan lan acarane. Busana 2. Subasita 3.Babagan Wong Pidhato
Pidhato iku medharake prekara tartemtu ana ing ngarepe wong akeh kanthi nggatekake babagan kaya dene: 1.
saperlu nglajengaken pendhidhikan ing SLTP. matur nuwun. adhik-adhik klas 1-5 ingkang kula tresnani. saha saget angaturaken agunging panuwun dhateng sadaya Bapak-Ibu Guru. amin! Salajengipun. Langkung rumiyin. Alhamdulillahirabbil’alamiin. Akhiripun. keparenga kula nyuwun palilah sowan wonten ing ngarsa panjenengan sedaya. sedaya kekirangan saha kalepatan anggen kula matur. Bismillahirahmanirrahim. mangga sesarengan ngaturaken raos syukur dhateng ngarsa dalem Allah SWT. Wb. Ingkang menika kula minangka wakil saking sadaya kanca klas enem kepareng ngaturaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT. saengga kita sesarengan saget kempal manunggal ngawontenaken acara perpisahan siswa-siswi klas enem ingkang sampun saget kacekap. kepareng kula sakanca tansah nyuwun donga pamujinipun supados saged kasembadan menapa ingkang dados idham-idhaman kula sakanca kalihipun nyuwun agunging pangaksami sadaya kalepatan kula sakanca. Panjenenganipun Bapak/Ibu Kepala sekolah ingkang minulya! Bapak saha Ibu Guru ingkang dahat kinurmatan. Wekdal kula aturaken dhateng pranatacara. nyuwun pangapunten. saperlu dados badan wakilipun kanca klas 6 ingkang sakedhap malih badhe nilaraken SD riki. Babagan menika sage kawujud amargi saking panggulawenthahipun
Wb. Ingkang sampun maringi karahmatan saha kawilujengan. ing salebetipun kula kaemong ing SD riki
saking kasaenanipun Bapak-Ibu. kanca-kanca klas 6 ingkang saweg suka gembira. maringi lelintu amal kasaenan ingkang satrap kaliyan labuh lebetipun. Allah SWT.
. njupuk crita Mahabarata lan Ramayana. njupu crita Damarwulan. Wayang Golek Yaiku Wayang kang digawe saka kayu kang dipetha wujud uwong. njupuk crita Mahabarata lan Ramayana.PEWAYANGAN
1.    Jinising Wayang Wayang Wong Yaiku wayang kang paragane wong.
e. Sang Hyang Antaboga : Kahyangan Sapta Pratala i. d. g. Sang Hyang Nagaraja : Kahyangan Sumur Jalatundha j.2. b. c. a.
Dewa Lan Kahyangane Bathara Guru (Ratune para dewa) : Kahyangan Jung gringsaloka Bathara Endra : Kahyangan Endraloka Bathara Brama : Kahyangan Argadahana Bathara Kamajaya : Kahyangan Cakrakembang Bathara Wisnu : Kahyangan Ariloka Bathara Yamadipati : Kahyangan Yamaniloka Bethari Durga : Kahyangan Sentra Ganda Mayit h. Sang Hyang Wenang : Kahyangan Ondar-Andir Bawana
Palguna. Dadi dasanama iku menehi teges jeneng kang padha nganti sepuluh cacahe. Basudewaputra. Arya Panenggla. Margana.
.3. Endra Putra. Wijanarko. nama kuwi jeneng. Jlamprong. Jagal Bilawa. Pamadya. lan sapanunggalane. Ari Murti. Dasanama Jeneng Wayang Dasanama kuwi saka tembun dasa kang tegese sepuluh.  Janaka : Arjuna. Iki kanggone tembung.  Werkudara : Bayu Seta. Bratasena. barang utawa jeneng wayang.  Lan sapanungalane. Sena. Jlitheng. Padmanaba. Wresniwira. Permadi. Kendhitatnala. Narasinga. Tuladha babagan dasanama jeneng wayang. Bayu Putra. Dananjaya. Wijasena. Wisnu Murti.  Kresana : Narayana.
Maskumambang g. Durma d. Tembang Cilik (Tembang Macapat) a.TEMBANG
Tembang Jawa iku ana 3 Warna : 1. Sinom k.
Cacahing gatra(larik)saben sapada (bait). Tuladha: Sekar gambuh ping catur kang cinatur
(u) (u) (i) (u) (o)
. Tuladha :  Atut runtut  Arum wangi  Budi pakarti  Campur bawur Tuladha ukara : Budi pakarti luhur tansah dilakoni. Gandane sabun kuwi arum wangi.TEMBUNG
 Tembung Saroja Tembung saroja diarani tembung majemuk yaiku tembung loro kang duweni teges padha didadekake siji (ora ngowoni tegese).
Ing Bahasa Indonesia temung rangkep kuwi diarani kata ulang. bisa sakabehing tembung utawa mung sawanda.
Tembung Rangkep Tembung rangkep yaiku tembung sing diwaca kaping pindho. Tembung Dwilingga 2. yaiku: 1. Ana telu warna tembung rangkep. Tembung Dwiwasana
Tembung dwilingga iki ana 3 warna:  Dwilingga padha swara Tuladha : Guru-guru Omah-omah Bocah-bocah  Dwilingga salin swara Tuladha : Mlaka-mlaku Wira-wiri Mrana-mrene  Dwilingga semu Tuladha : Ondhe-ondhe Untir-untir Undur-undur
. Tembung DwiLingga Tembung Dwilingga yaiku tembung-tembung sing diwaca kaping pindho kabeh linggane.1.
. Tembung Dwipurwa Tembung Dwipurwa yaiku tembung-tembung sing diwaca kaping pindho mung wanda sing ngarep.
. Tembung Dwiwasana Tembung Dwiwasana yaiku tembung-tembung sing diwaca kaping pindho mung wanda sing mburi.
Tuladha : Mituhuning Bocah Saka cilik sliramu kagulawentah Kawit digendhong. Geguritan kang temane budi pakarti. isine kudu ngenami babagan budi pakarti.GEGURITAN
Geguritan kuwi ing Bahasa Indonesia diarani syair. Saliyane iku. uga dicocogake antarane tema lan isine. Menawa nulis geguritan kudu nggatekake anane purwakanthi. mbrangkang lan bisa mlaku gagah Wong tuwamu tansah donga lan pasrah Marang gusti kang Maha Berkah Amrih uripmu titi tentrem bungah
yaiku: 1. Gatekna lafal utawa pocapane sawenehing tembung ing geguritan kanthi cetha.Carane maca geguritan padhaq karo kepiye maca puisi ing basa Indonesia. 2.
. Ngreteni anane obahing anggotane awak (diarani gesture) lan ekspresine anggone maca. Intonasi utawa dhuwur cendheke cara maca tembung. 3.
Ing gamelan ana titi larase yaiku pelog lan slendro.APRESIASI BUDAYA Gamelan kuwi mujudake tilarane para winasis. Minangka pralambang saka seni tadisional wong Jawa. Wujude gamelan yaiku :
.Layang Ulem yaiku layang kanggo ulem-ulem yen arep duwe gawe/ kegiatan lsp.
Surakarta.………… Ing Yogyakarta Kula suwun karawuhan Bapak/ Ibu/ Panjengengan ing: Dinten : Minggu Pahing
Tanggal : 5 Desember 2010 Wekdal : Jam 09..
. 1 Desember 2010 Serat mugi katur panjenenganipun Bapak …………………….00 Mapan Acara : Ing dalemipun Bapak Sumarjo : Rembagan bab Pengetan dinten
. Saben paragraf duwe ukara kang bakku (kalimat pokok/ utama= Bahasa Indonesia) lan ukara kang nerangake ukara baku (kalimat-kalimat panjelas).Wacana iku kadadean saka pirang-pirang ukara kang kasusun ing paragraf.
Ana kang tradhisional. Isine paragrap : piranti-piranti utawa alat kanggo tetanen lan olah tetanen iku ana sing tradisional lan modheren
. lan sapanunggalane. kayata traktor. Ukara bakune : Akeh piranti kanggo nggarap sawah lan olah tetanen. gilingan pari. c. Ukara kang nerangake (ukara panjelas/ penerang) a.Tuladha: Akeh piranti kanggo nggarap sawah lan olah tetanen. Saka tuladha paragrap iku bisa dikandhakake anane : 1. Ana uga kang luwih maju utawa modheren. Ana kang tradhisional b. lan sapanunggalane. gilingan pari. contone luku. kang digeret sapi utawa kebo. Ana uga kang luwih maju utawa modheren kayata traktor. 2.
Pacelathon iku omong-omongan ing antarane wong siji lan sijine. nanging isine magepokan karo prekara tartemtu. bisa wong loro.
. Menawa nonton siaran TV kang wujud wawancara. iku uga bisa diarani pacelathon sing wujude wawancara. telu utawa luwih.
Masmur 127. Masmur 127. Menawa dudu Yehuwah Kang ayasa omahira Mesthi tansah tanpa gawe Pagaweaning tukange. 2. Menawa dudu Yehuwah Kang ngreksa marang negara Para kemit tanpa gawe Nggone njaga gapurane. 3. Tanpa gawe tangi turu Isih esuk umun-umun
ayasa omahira Mesthi tansah tanpa gawe Pagaweaning tukange 2. Menawa dudu Yehuwah Kang ngreksa marang negara Para kemit tanpa gawe Nggone njaga gapurane 3. Tanpa gawe tangi turu Isih esuk umun-umun Nadyan jaga nganti bengi Iku ya tan maedahi 4. Tan gawe nggonmu mangan Pametuning kasusahan Yen dudu Allah makwasa Kang karsa tulung mring sira 5. Kekasihing Allah iku Lir sajroning padha turu Pinaringan pitulungan Saking
iba bungahing atiku yen ana ngajak mring amba payo padha bareng munggah mring daleme kang makwasa yerusalem sikil ulun. . . . tumapak neng
larasing kawat padha munjuka marang allah "elok sapakaryan tuwan" wit saking gunging kwasa tuwan mengsah badhe
Kidung 30 -Masmur 103. masmur 103. dhuh
pareng yen nemu tiwas pacalangira ora ngantuk mula atimu
Kidung 32 -Masmur 112. masmur 112. rahayu wong wedi asih mring yehuwah allahe kasengsem mring pepakone turune wong kang jujur kanggep ana ing tanah wis mesthi oleh berkah. 2. omahe wong kang pracaya kanggonan kaluberan jujuring atine
Kidung 31 -Masmur 105. masmur 105. padha saosa puji sukur marang allah kang mahaluhur wulang bab asmane suci
Kidung 14 -Masmur 51. masmur 51. dhuh allah dosa kawula
IndonesiaNederlandsPolskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.04, 4 Maret 2017.
Kejuaraan & Prestasi[sunting | sunting sumber]
Punapa Gusti Allah punika wonten? Punapa wonten buktinipun bab wontenipun Gusti Allah?
Pitaken: Punapa Gusti Allah punika wonten? Punapa wonten buktinipun bab wontenipun Gusti Allah?
Wangsulan: Punapa Gusti Allah punika wonten? Kula saestu katarik bilih kathah sanget kawigatosan ingkang kasokaken dhateng bebantahan bab punika. Panelitian ingkang pungkasan nyariosaken dhateng kita bilih langkung saking 90% tiyang ing sajagad ing wek-dal punika pitados wontenipun Gusti Allah utawi wontenipun kakiyatan ingkang langkung inggil. Nanging, kadospundia tanggeljawabipun kapasrahaken dhateng sinten kemawon ingkang pitados bilih Gusti Allah punika wonten kaliyan kadospundi mbuktekaken bilih Gusti Allah punika saestu wonten. Kangge kula, kula kinten kedah mangertos cara sanes.
Nanging, wontenipun Gusti Allah boten saged kabuktekaken punapa dene kaselaki. Dene Kitab Suci nyariosaken bilih kita kedah nampi kanthi pitados saestu bilih Gusti Allah punika wonten, �Nanging manawa tanpa pracaya mokal yen ndadekake keparenging Allah. Jalaran sing sapa sowan marang ngarsane Gusti Allah iku kudu pracaya manawa Gusti Allah iku ana, sarta maringi ganjaran marang wong kang padha temen-temen ngupaya marang Panjenengane� (Ibrani 11:6). Manawi Gusti Allah ngersakaken, Panjenenganipun saged miyos kanthi gampil sarta mbuktekaken dhateng salumahing jagad bilih Panjenenganipun wonten. Nanging manawi makaten, kapitadosan punika boten badhe kabetahaken malih. �Pangandilane Gusti Yesus: �Amarga kowe wus ndeleng Aku, temah kowe kumandel. Rahayu wong kang padha ora ndeleng nanging kumandel� (Yokhanan 20:29).
Punika boten ateges, kadospundia, bilih boten wonten bukti wontenipun Gusti Allah. Kitab Suci nerangaken, �Langit nyaritakake kamulyaning Allah, sarta akasa mratelakake yeyasane astane, rina ngluhurake pawarta iku ganti gumanti, lan wayah bengi medharake kawruh ganti gumanti. Ora ana pawarta lan ora ana tembung, ora keprungu swarane� (Jabur 19:1-4). Sumangga panjenengan mirsani lintang-lintang, mangertos bab jembaring jagad, ngamat-amati kaelokaning alam, ningali endahing pletheking surya � sadaya punika wau mratelakaken wontenipun Gusti Allah ingkang yeyasa. Manawi punika dereng cekap, ugi cetha wontenipun Gusti Allah ing salebeting manah kita piyambak. Kohelet 3:11 nyariosaken dhateng kita, �... malah atine padha kaparingan kalanggengan ...�
Minangka tambahan tanggapaning Kitab Suci bab wonteninpun Gusti Allah, wonten tanggapan sacara nalaring manungsa. Ingkang kapisan, inggih punika tanggapan ontologis. Rancangan ingkang kawentar piyambak saking tanggapan ontologis dasaripun migunakaken rancanganing Gusti Allah kangge mbuktekaken wontenipun Gusti Allah. Kawiwitan sarana tetepaning Gusti Allah kados dene �bilih pundi ingkang boten langkung ageng saged dipun mangertosi.� Bab punika lajeng dipun tanggapi bilih wonten langkung ageng katimbang boten wonten, lan awit saking punika ingkang ageng piyambak saged dipun mangertosi kedah wonten. Manawi Gusti Allah boten wonten lajeng Gusti Allah boten badhe dados dipun mangertosi ingkang paling ageng � nanging punika badhe ndadosaken bebantahan bab pangertosaning Gusti Allah. Ingkang kaping kalih inggih punika tanggapan teologis. Tanggapan teologis bilih saking wiwitan jagad ngalingalaken kados satunggaling rancangan kaelokan, ing ngriku mesthi satunggaling rancangan Ka-allah-an. Contonipun, manawi donya ajeg atusan mil langkung celak utawi langkung tebih saking surya, punika boten badhe saged nyanggi gesangingpun samangke. Manawi kawontenan ing atmosfir ajeg benten sawetawis persen titik, saben ingkang gesang ing donya badhe pejah. Pepalang saking molekul protein tunggal kabentuk sacara kaleresan inggih punika 1 ding 10243 (punika 10 dipun kantheni 243 O�s). Sel tunggal awujud saking mayuta-yuta molekul protein.
Tanggapan ingkang pinanggih ing nalar ingkang kaping tiga tumrap wontenipun Gusti Allah inggih punika kasebat tanggapan kosmologis. Saben pituwas mesthi wonten sababipun. Jagad punika sarta sadaya bab ing lebetipun punika satunggaling pituwas. Mesthi wonten ingkang murugaken samukawis sanesipun punika wonten. Bab ingkang �tanpa-sabab� inggih punika Gusti Allah. Tanggapan ingkang kaping sekawan inggih punika kasumurupan minangka tanggapan kasusilan. Saben kabudayan nglangkungi sejarah ingkang nggadhahi kathah bentuking ukum. Saben tiyang gadhah pangraos bab leres lan lepat. Mejahi, ngapusi, nyolong, sarta tumindak tanpa kasusilan sacara umum badhe katolak. Saking pundi pangraos leres lan lepat punika dhateng manawi boten saking Gusti Allah ingkang suci?
Sadaya saking punika, Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih manungsa badhe mbucal seserepan bab Gusti Allah ingkang resik lan boten saged kaselaki sarta minangka gantosipun pitados ing pagorohan. Rum 1:25 mratelakaken, �Awitdene iya padha nglironi kayektene Gusti Allah kalawan barang pulasan, padha ngluhurake sarta ngabekti marang pepadhanging tumitah, nglalekaken marang kang nitahake, kang mesthine padha pinuji puji ing salawas-lawase. Amin.� Kitab suci ugi mratelakaken bilih manungsa tanpa dasar boten pitados ing Gusti Allah, �Awitdene kang ora katingal ana ing Gusti Allah, iya iku kakiyatane kang langgeng lan kaallahane, iku wiwit dumadine jagad bisa kasumurupan saka ing pakaryane, satemah wong-wong padha ora bisa diarani tanpa kaluputan� (Rum 1:20).
Manungsa ngugemi boten pitados ing Gusti Allah amargi �boten ilmiah� utawi �amargi boten wonten buktinipun.� Dasar ingkang leres inggih punika bilih tiyang ngakeni bilih Gusti Allah punika wonten, tiyang-tiyang wau inggih kedah sadhar bilih piyambakipun tanggeljawab dhateng Gusti Allah lan mbetahaken pangapunten saking Gusti Allah (Rum 3:23; 6:23). Manawi Gusti Allah wonten, lajeng kita kedah tanggeljawab punapa ingkang kita tindakaken tumrap Panjenenganipun. Manawi Gusti Allah boten wonten, lajeng kita saged tumindak punapa kemawon ingkang kita kepengini tanpa kuwatos bab paukumaning Gusti Allah dhumateng kita. Kula pitados bilih saking punika ewah-ewahan kiyat sanget anggenipun kacepengi dening kathah masyarakat kita � nyukani manungsa pilihan bab kapitadosan tumrap Gusti Allah ingkang nitahaken sadayanipun. Gusti Allah wonten lan wekasanipun sadaya tiyang sumerep bilih Panjenenganipun punika wonten. Kasunyatani-pun bilih sawetawis tiyang ingkang nyelaki wontenipun Gusti Allah punika saleresipun arupi satunggaling tanggapan tumrap wontenipun Gusti Allah.
Keparenga kula ngaturi satunggal tanggapan ingkang pungkasan tumrap wontenipun Gusti Allah. Kados pundi kula sumerep bilih Gusti Allah punika wonten? Kulo sumerep bilih Gusti Allah punika wonten awit kula matur dhumateng Panjenenganipun saben dinten. Kula boten mirengaken suwantening Panjenenganipun paring wangsulan dhateng kula, nanging kula ngraosaken peparingipun, kula ngraosaken panuntunipun, kula ngraosaken sihipun dhumateng kula, kula kepengin panglipuranipun. Bab-bab ingkang sampun kelampahan ing gesang kula ingkang boten badhe wonten katerangan kajawi saking Gusti Allah. Gusti Allah sampun sacara elok sanget anggenipun paring karahayon dhumateng kula lan nggantosi gesang kula ingkang boten saged kula pitulungi kajawi ngakeni lan memuji wontenipun Gusti Allah. Boten wonten satunggal-satunggala saking tanggapan-tanggapan punika salebeting lan saking manungsa piyambak saged ngujuk-ujuki sok sintena ingkang nolak ngakeni punapa ingkang sacara prasaja sampung cetha. Pungkasanipun, wontenipun Gusti Allah kedah katampi sarana kapitadosan (Ibrani 11:6). Kapitadosan ing Gusti Allah punika sanes untung-untungan ingkang ngawur, punika langkah ingkang aman tumuju panggenan ingkang padhang ing pundi 90% tiyang sami sumadya.
turnamen[sunting | sunting sumber]
SEA Games[sunting | sunting sumber]
nglantur ngopi nglindur, merokok, nglantur, nglinduk, nglindur, purwodadi, sulursari, udud
#Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Magelang, #Pekalongan, #Salatiga, #Semarang, #Surakarta, #Tegal, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
"Manungsa lumrah sing demen kemerdekaan lan memayu hayuning buwana, hayuning gesang lan hayuning
sederhana (semalem di telpun sama dulur lanang nie…”sms mu angel di woco, kok @ @ kabeh” — keybordku sing tengah gak iso kang.. — wis dadi pegawai mbok ndang tuku duwit ojo
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: The Yakuza
Bu?]Ibu : “Nggih mpun dangu, Mbak… Kok mboten mangkat-mangkat, lah kulo kalah kale cah cilik niki,
Ratnasari26 April 2010 20.45lah mboten saged nopo, mas? njenengan cah
Pangalaman iku prastawa kang wis dialami. Kabeh wong mesti duwé carita pangalaman priangga, amarga kabèh manungsa ngalami prastawa ana ing kulawarga, sekolah, utawa masarakat. Pangalaman priangga iku bisa kang nyenengake utawa nyusahake. Critakake pangalaman priangga iku luwih angel tinimbang ndongeng. Yen ndongeng iku ora perlu abot anggone mikir lan wedi salah, nanging caritakake pangalaman ora kaya mangkono. Critakake pangalaman iku perlu ngeling- ngeling lan milih salah sijine pangalaman, banjur diandharake ana ing ukara- ukara kang urut. Lumrahe, wong kang ngrungokake carita iku seneng yèn dicaritani carita kang lucu, dramatis, aneh, utawa nyengsemake ati. Mula iku, wong kang carita anggone caritakake pangalamane kudu kreatif ngrekayasa supaya caritane luwih menarik lan nyengsemake ati. Saliyane iku, anggone carita kudu gatekake tata kramane basa. Kabeh mesti duwéni pangalaman priangga kang lucu, nyenengake, utawa gawé susah. Anggone caritakake pangalaman priangga bisa nganggo basa jawa dialek Jawa Timuran, Banyumasan, Jawa Tengahan, utawa dialek jogja lan Solo, lan liya- liyane. Supaya gampang, carita kang arep kokandharake bisa digawé kerangka dhisik, banjur ing arep kelas koandharake kanthi kreasimu dhewe. Nganggo tembung- tembung lan ukara kang cetha lan bisa nyengsemake, supaya kang ngrungokake padha seneng. Yen wis rampung anggonmu carita, wangsulana pitakon- pitakan marang pertanyaan sing diajukna.[1].
^ (jv) Yatmana, Sudi dkk. Kabeh Seneng Basa Jawa 2 SMA Kelas XI. ISBN 979-746-455-5. Yudhistira.Jakarta. (2005:37, 100)
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.56, 11 Sèptèmber 2016.
Telatah Bayu sing keneng dipedhot sesambungan sejarahe ambi merujuk mekare Blambangan. Sedurunge kraton Macanputih ngadeg kelawan retune Prabu Tawang Alun, perujuk kawitane teka Bayu. Ya ring telatah Bayu Prabu Tawang Alun mertapa lan ulih wahyu perlu ngedegaken keraton anyar, saperlu nguweni giliran nyang adhike kang ran Mas Wilabrata dadi ratu ring Kedhawung. Prabu Tawang Alun sabar lan ngalahan, sing tau lara ati nyang adhike kang sing leren-leren nyerintungi iyane. Naming adile Gusti Pengeran sing perlu
sampek saiki keneng ditelusr panggonane lan sesambungane ambi sejarah.
Kaya kang ditulis ambi para ahli sejarah kang nganggo dhasar sumber primer cathetane VOC kang ditulis ring markas kompeni ring Bayu,
nganggo bedhil lan meriyem kalah melayu sipat kuping.
kang ana racune. Serang akehe sumur ring palagan perang Bayu, panggonan sumur-sumur upas iku saiki diarani Desa Sumur. Teka desa Sumur sampek nyang Songgon sampek saiki mageh akeh sisa-sisane sumur upas iku. Tandha-tandhane, sumur-sumur iku sing keneng diurug nganggo lemah. Angger diurug lemahe ambles.jaman bengen akeh mbah-mbah kang nemokaken pelor lan kendhaline jaran ring njerone sumur-sumur iku. Pantesane baen pelor lan kendhaline jaran iku duweni pasukane VOC. Polahe kang duwe senjata bedhil nganggo pelor ya pasukane Landa. Semono uga kendhaline jaran. Waktu iku kaya ring dhokumene VOC pasukane VOC nyerang Bayu kelawan nggawa kereta kang isine mimis, lan nunggang jaran. Kadhung perajurit Bayu kang wis ngerti nyang kahanan palagan kang rapet wit-witan sing perlu nganggo jaran kang malah nyerimpedi. Prajurit Bayu kaya kang diceritakaken dokumen VOC perang nganggo senjata tulup lan pelencatan teka wit siji nyang wit liyane. Perajurit Landa kang sing paham nyang palagan, pasrah nerima kalah nalika prajurit Bayu perang kaya wong
olron lare osing	On Februari 21, 2013 at 8:30 am
Permalink | Balas	Bingen magih jamane isun lan kakang2 isun sak duluran magih podho cilik-cilik, bapak tau ceritho sakwise kalah perang (puputan bayu) poro penggede/bangsawan belambangan akeh hang dihukum pancung lan endyase di tancep’aken ring pucuk’e tombak lan dijejer ring pinggire dyalan sampek pirang2 dino lawase. Tancepan endyas mau buru dipendhem serto wis ono
podho mlebu sengidyan ring alas “Nggendong” hang lokasine kiro2 ning daerah Banyuwangi hang pinggir kidul kulon (pesanggaran … ?).Mbyah buyut iku mau terus ngelakoni tirakat lan “nyiluman/moksa” (
isun ring ceritane bapak) lan ditutupi watu kang gedhe, mbesuk-mbesuk’e hang biso nemokaken sumberan iku lan kuwat mbukak watu yo mung salah siji soko anak puthune lanang hang duweni
Kanggo makna liya, pirsani Damar (disambiguasi).
Damar iku asil sèkrèsi (dhadhak) saka uwit Shorea sp., Vatica sp., Dryobalanops sp., lan wit liyané saka suku meranti-merantian utawa Dipterocarpaceae. Ing jeroné kalebu damar mata kucing lan damar gelap. Damar dimupangataké kanggo gawé rèk (kanggo nyegah supaya geni ora ngobong kayu kanthi cepet), plastik,
Damar · Gondorukem · Kayu putih · Kemenyan · Kopal · Kenanga · Mawar
lianoNederlandsPolskiSlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 14 Maret 2013.
Leśnica (Jerman Leschnitz, Bergstadt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leśnica&oldid=1090775"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
luih, inggih punika waranugraha sane kapaicayang ring tiang malantaran kawisesan Idane.
EPESUS 3:77Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun ngamanggehang tiang dados pangayah Orti Rahayune malantaran waranugrahan Idane sane luih, inggih punika waranugraha sane kapaicayang ring tiang malantaran kawisesan
Drupada), utawa kerep uga disebut Yadnyasena (Sanskerta:
Yajñasena), iku raja Karajan Pancala jroning wiracarita Mahabharata. Samangsa anom Drupada kekancan karo Drona, guru para Pandhawa lan Korawa. Nanging kekancan mau banjur owah dadi mungsuhan saéngga wusanané Drupada tiwas déning Drona jroning perang gedé ing Kurukshetra utawa Bharatayudha.
Mangsa nom-noman[besut | besut sumber]
Drupada iku putra saka Prisata, raja Pancala. Nalika isih timur sinau bebarengan karo Drona, sawijining brahmana mlarat putra Baradwaja. Kaloroné kekancan akrab. Malah Drupada janji yèn djadi raja nggantèkaké bapaké, Drona bakal diwènèhi sebagéyan tlatah Pancala.
Drupada pungkasané bener-bener dadi raja Pancala sapungkuré bapaké. Sauntara iku, Drona nikah karo Krepi adik putri Krepa, sawijining brahmana ing Krajan Kuru utawa Hastinapura.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drupada&oldid=962232"	Kategori: Paraga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.10, 29 Februari 2016.
Posted on 26 November, 2013 by lsp	Ing jaman punika, kathah prekawis ingkang damel trenyuh. Kathah kasus korupsi, suap, money laundry, lan sapiturutipun. Kasus-kasus punika dipuntindakaken dening para pejabat, pegawe pamarintah, wakil rakyat lan kanca-kancanipun. Para piyantun punika sanajan becik pakaryanipun, ananging wonten oknum ingkang ancasipun boten becik ugi. Menawi dipuntliti, piyantun ingkang serong punika kalebet tiyang ingkang boten kuwat pondhasinipun, boten kuwat watak kesatriyanipun. Pramila, pondhasi ingkang kuwat lan watak ingkang kesatriya punika kedah dipun-upayakaken, dipuntanem, lan dipunrembakakaken.
Karakter/watak kesatriya punika wigati sanget. Menawi babagan punika ical saking dhiri pribadi, tiyang punika dados ala pakartinipun, ingkang dipuntindakaken mlencong saking kabecikan, anamung nurut kaliyan napsunipun, nindakaken prekawis ingkang saged ndadosaken piyambakipun untung ananging boten predhuli kaliyan tiyang sanes punapa untung utawi rugi.
Nilai-nilai karakter/watak punika kathah sanget, antawisipun: religius, disiplin, tanggung jawab, tresna nagari, tepa slira, lan sapiturutipun. Nilai-nilai punika kathah ingkang kaandut ing kagiyatan sosial, budaya, sastra, ugi dipun-andharaken ing kagiyatan sekolah. Nilai-nilai karakter punika nembe dipun-gencaraken ing pawiyatan, satemah babagan punika asring sanget kita mirengaken.
Nilai karakter punika ugi kaandut ing kabudayan. Koentjaraningrat (salebeting Sutardjo, 2010: 12) ngandharaken bilih budaya punika saking tembung “buddhayah” (basa Sansekerta) ingkang wujud jamak saking “buddhi” budi/akal. Dados kabudayaan punika babagan ingkang wonten gayutanipun kaliyan budi lan akal. Salejengipun, Sutardjo (2010: 14) ugi ngandharaken bilih kabudayan punika kompleks sanget, ngandut kathah kahanan lan kabetahanipun bebrayan, bilih bebrayan tradhisional lan bebrayan modern amargi ngandut: 1) sistem religi lan upacara agama; 2) sistem lan organisasi bebrayan; 3) sistem pangertosan; 4) basa lan sastra; 5) kesenian; 6) sistem pakaryanipun bebrayan; 7) sistem teknologi lan piranti.
Andharanipun Koentjaraningrat lan Sutardjo ing nginggil punika nedahaken bilih salebeting budaya punika kathah nilai-nilai ingkang saged dipunpendhet bab-bab ingkang sae. Sapunika amargi budaya ngandut babagan ingkang sejatosipun dipunbetahaken dening para manungsa ing bebrayan. Menawi bab-bab ingkang sae kala wau saged dipuntindakaken, bebrayan punika saged dados bebrayan ingkang madani.
Budaya ing Indonesia punika langkung kathah, amargi suku ing Indonesia kathah sanget lan saben suku punika anggadhahi budaya ingkang khas piyambak- piyambak. Ing tlatah Jawi, budayanipun langkung kathah, kondhang lan menawi dipuntlaah kathah ingkang ngandut nilai-nilai karakter ingkang sae lan becik menawi dipuntindakaken ing gesang lan bebrayan.
Salah satunggaling budaya Jawi punika Upacara Sedhekah Laut. Tradhisi Sedhekah laut asring dipuntindakaken ing kathah tlatah ing Indonesia. Sedhekah laut punika anggadhahi teges inggih punika nyisihaken rejekinipun saking Allah swt, ingkang saking kasil laut lajeng dipunparingaken dhumateng para tiyang ingkang mbetahaken, arupi dhaharan, dolanan, lan sapiturutipun kanthi iklas.
Tuladhanipun tlatah ingkang nindakaken upacara tradhisi sedhekah laut inggih punika Kitha Pekalongan. Tradhisi Sedhekah Laut ing Kitha Pekalongan asring dipunsebat “Tradhisi Nyadran”. Tradhisi punika dipuntindakaken dening bebrayan nelayan saben Sura/Muharram. Upacara Sedhekah Laut punika katindakaken kangge ngaturaken raos sokur dhumateng Allah swt, ugi kanthi pandonga supados dipunparingi rejeki ingkang kathah lan tansah pikantuk keslametan nalika nindakaken pagesangan dados nelayan.
Ing tradhisi punika, para nelayan sesarengan kaliyan bebrayan ngawontenaken Ritual Sadranan kanthi ndandani prau-prau nelayan ingkang isinipun sesaji, kadosta endhas kebo, jajan pasar, ringgit Dewi Sri lan Pandhawa, lan dolanan bocah. Sawetawis sampun dipundongakaken lajeng dipun-asta dhateng madya laut lajeng dipunlarung. Ingkang sepisanan dipunwiwiti nglarungaken endhas kebo dening tokoh spiritual. Wosipun prau ingkang sampun dipunlarung dados rebutan lare-larenipun nelayan kanthi pangajap pikantuk barokah saking Allah swt mawi piranti lan uba rampe ingkang dipunlarung kala wau.
Lakoning Upacara Nyadran dipunwiwiti saking Balai Kota lajeng dipun-arak tumuju pantai utawi Pelabuhan Pekalongan. Saderengipun, dipunwiwiti kanthi sambutan-sambutan saking para tokoh. Dugi ing pelabuhan, adicara upacara Sedhekah Laut dipuntindakaken kanthi ngasta sedaya sesajen dumugi samodra, ananging dipundongakaken rumiyin ingkang dipunpimpin dening tokoh ulama. Salajengipun sedaya uba rampe lan sarat ingkang dipunlarung ing samodra kasebat dipunwuculaken lan dipuntututi dening nelayan lan kaluwarganipun. Sawetawis para lare lan nelayan rebutan dolanan ingkang dipunlarung kala wau. Salajengipun dipunwontenaken upacara Slametan kanthi tumpengan lan donga slametan ingkang dipunpimpin dening tokoh ulama. Siyang utawi sontenipun dipunlajengaken Pagelaran Ringgit Wacucal kanthi lakon “Badug Basu”.
Tradhisi Upacara Sedhekah Laut utawi Nyadran ing Kitha Pekalongan punika sae sanget amargi kalebet nglestantunaken budaya mliginipun budaya Jawi. Ing jaman samenika, budaya kedah dipunlestantunaken amargi kathah bab-bab ingkang becik ingkang saged dipunpendhet lan dipuntindakaken ing gesang lan bebrayan. Salah satunggal bab ingkang kaandut ing Upacara Sedhekah Laut utawi Nyadran ing Kitha Pekalongan inggih punika nilai karakter/watak.
Nilai karakter/watak ing Tradhisi Nyadran Kitha Pekalongan punika wonten kathah ingkang kaandut ing salebetipun. Menawi dipuntlaah kanthi premati,
dipuntindakaken ing upacara tradhisi Nyadran ing Kitha Pekalongan punika dipuntindakaken amargi raos sokur ugi pandonga dhumateng Allah swt. Sedayanipun konjug dhumateng Allah swt. Sapunika nedahaken menawi tradhisi Upacara Nyadran punika ngandut nilai religius ingkang kuwat sanget.
Demokratis, ingkang dipuntedahaken kanthi sedaya nelayan punika anggadhahi kuwajiban lan hak ingkang sami. Sami-sami nindakaken Tradhisi Upacara Nyadran ingkang katindakaken satunggal taun sepisan.
Predhuli Sosial, ing salebeting Tradhisi Upacara Nyadran punika kaandut nilai predhuli sosial amargi sedhekah laut punika ancasipun kangge biyantu para tiyang ingkang mbetahaken. Kajaba kangge ngaturaken raos sokur lan pandonga dhumateng Allah swt, nyadran punika dipunwontenaken ugi kangge sedhekah tumrap sesami ingkang mbetahaken.
Tanggung jawab, tegesipun inggih punika para nelayan ingkang nindakaken tradhisi Upacara Nyadran punika kalebet tiyang ingkang tanggung jawab, amargi sampun nindakaken kuwajibanipun, inggih punika ngawontenaken Upacara Nyadran satunggal taun sepisan.
Tresna kaliyan negaranipun, sapunika katingal saking para nelayan nindakaken tradhisi Upacara Nyadran. Nindakaken Upacara Nyadran punika kalebet tresna nagara mliginipun budayanipun, kanthi dipuntedahaken lumantar ngawontenaken lan nindakaken budaya Jawi, inggih punika upacara Nyadran kasebat.
Toleransi/tepa slira, tepa slira ingkang wonten ing salebeting tradhisi Upacara Nyadran punika amargi Upacara Nyadran dipunwontenaken dening para nelayan, ananging ugi dipunbiyantu bebrayan, lan bebrayan ageng ugi pikantuk menawi badhe ndherek adicara Upacara Nyadran kala wau. Pagelaran Ringgit Wacucal punika ugi katujokaken dhumateng sedaya bebrayan. Sapunika nedahaken tepa slira ingkang sae sanget.
Budaya Jawi kadosta tradhisi Upacara Nyadran punika agung sanget, amargi kathah babagan ingkang sae lan becik. Kathah nilai-nilai karakter ingkang saged kita pendhet lan teladhani amrih ing jaman punika sampun awis pemimpin ingkang saged dipuntiru karakteripun. Sapunika langkung sae malih menawi kita saged mendhet bab-bab ingkang sae kala wau lajeng dipuntindakaken ing gesang lan bebrayan.
Nindakaken tradhisi budaya punika ugi wigati sanget, amargi budaya punika kedah dipunlestantunaken. Pramila, budaya punika kedah kita lestantunaken supados boten ical utawi dipunpendhet bangsa liya. Ugi boten lepat menawi kita tansah nguri-uri badaya-budaya ing Indonesia, sapunika mesthi kathah mupangatipun kangge kita
ING taun 1997, aku ngumpulake Paribasan, Bebasan, Sanepa lan sapanunggalane, cacahe ana 555 iji. Niyatku arep takterbitake dadi buku. Niyatku mbukokake uga ateges melu nguri-nguri amrih paribasan tinggalane leluhur iku ora kebacut ilang kesilep, ora beda kaya bangsane bumbon pawon sing kasimpen ana ing bothekan, ora ilang, mula rancangan buku kasebut takwenehi judhul BOTHEKAN. Nanging merga saka angele golek badhan penerbit,nganti saiki naskah kasebut isih ngangkrak. Paribasan lan sapanunggalane tinggalane leluhur Jawa akeh sing wis ora dingerteni dening anak turune wong Jawa. Endi sing aran paribasan lan endi sing bebasan, saloka, sanepa lan sapanunggalane, ora ngerti pilah-pilahe. Racake wong kojah, digebyah uyah yen kabeh rupa paribasan. Kanggo mbedakake siji lan sijine, ing pungkasane ukara takwenehi tandha. Paribasan (Pb) ; Bebasan (Bs) ; Saloka (Sl); Sanepa (Sn) lan liya -liyane.Katrangan :Paribasan (Pb) :Tetembungan gumathok, ajeg panganggone kanthi
salugune.Pacelathon (Pc) :Tetembungan kanggo nyethakake apa wae kang lagi digunem.Pepindhan (Pp) :Tetembungan kang nyebutake apa-apa kanthi dipadhakake utawa katandhing karo barang liyane.Basa Rinengga (Br) :Tetembungan kang rinengga, engga dadi tetembungan kang edi-peni sarta becik
Luwih merlokake kaperluane anak tinimbang keperluane dhewe.03. Adhang-adhang tetesing ebun (Pb) Ngarep-arep paweweh sing durung karuwan tekane.04. Adigang , adigung, adiguna (Pb) Adigang : ngendelake
cara sing alus banget. (sodhagar bangsa Indhu)09. Akeh sandhungane (Et) Kerep oleh alangan.10. Aling-aling katon {Pb) Arep nyelaki kaluputan,konangan saka tingkah
blalag, njepapang mawa cagak dipaku ing pinggir dalan dienggo tenger jenenge dalan utawa jenenge desa ).13. Ana catur mungkur ( Pb) Emoh ngrungokake rerasane liyan kang kurang prayoga. ( catur = gunem )14.
nguwatirake pangan.16. Anak anung anindhita ( (Br) Anak sing linuwih tanpa cacat.17. Anak polah bapa kepradhah (Pb) Wong tuwa nemu reribet saka tingkah-polahe anak.18. Anak-anak timun ( Bs) Ngepek anake liyan,bareng wis gedhe diepek bojo.19. Ancik-ancik pucuke eri ( Pb). Ora kepenak atine ; tansah kuwatir.20. Anggenthong umos (Bs). Ora bisa nyimpen wadi.21. Anglong jiwa (Br) Katon saya kuru awake merga sedhih.22. Angon iriban (Pb) Angon wayah.23. Angon ulat ngumbar tangan ( Pb). Maspadakake ulate liyan,arep dikutil barange.24. Anguk-anguk kubur (Pb) Wis
Regejegan perkara sepele.30. Asu belang akalung wang (Bs) Wong asor nanging sugih.31. Asu gedhe menang kerahe ( Sl) Wong kuwasa yen orakara \n karo wong cilik padhatan menang senajan wong kuwasa iku kudune kalah jalaran luput.32. Atangga macan (Pb) Tetanggan wong sing ngangkah rusake liyan.33. Ati bengkong oleh oncong ( Pb) Wong ala oleh kanca ala, utawa : duwe karep ala banjur oleh dalan sing ora prayoga. (oncong = oncor ; obor ;
iwak ala-ala sanak (Bs) Senajan ala wong isih sedulur,yen sengsara ya ora mentala.38. Baladewa ilang gapite ( Bs) Tanpa daya jalaran ilang kekuwatane.39. Bali menyang kinjeng dome (Bs) Wong cilik dadi wong gedhe,wusana dadi cilik maneh. (kinjeng dom = kinjeng cilik saedom )40. Bandha bau (Pc) Mung pawitan bau,
kepradhah ( Pb) Anak wajib tanggunbg jawab marang perkarane wong tuwane sing wis mati, nyauri utange lan sapanunggalane.44. Bathang gajah ( Bs) Wong gedhe sing wis
pangrengkuhe ; pilih kasih.49. Bebek diwuruki nglangi (Bs) Wong pinter diwuruki.50. Bebisik nguwuh-uwuh ( Bs) Arep rempit
ketitik ala ketara (Pb) Klakuan kang becik utawa ala mesthi bakal katon dhewe.52. Belo melu seton (Bs) Wong sing mung anut grubyug. (seton = watangan ing
Br) Seneng weweh lan netepi janjine.55. Bisa njara langit (Pb) Pinter banget. (jara = bur cilik kanggo ngebur kayu).56. Bisa njaring angin {Pb) Pinter banget. Bisa ngrampungi pegaweyan sing wong liya ora bisa nindakake awit saka angele.57. Blaba wuda (Pb). Merga saka banget lomane nganti awake dhewe kecingkrangan.58. Blilu tau pinter durung nglakoni (Pb) Senajan bodho nanging bisa nindakake jalaran wis dadi pegaweyane. (blilu ; balilu = bodho)59. Bocah wingi sore (Pb) Wong dewasa
ngangseg saka senenge. (bubuk = arane kewan bangsane thether sing mangan kayu)65 . Byung-byung tawon kambu (Bs) Wong pirang-pirang grudag-grudug merga kelu marang pawarta.66 . Cablek-cablek
janganan (Pb) Guneman sing ora patut , saru.74. Caruk banyu (...) Gedhe cilik, ala lan becik dianggep padha.75. Ceblok alu (Pb) Giliran.76. Ceblok kangkung (Pb) Bakul sing nawakake dagangane kanthi mundhak-mundhak.77. Cebol nggayuh lintang (Bs) Tangeh bisane kaleksanan.78. Cedhak kebo gupak ( Bs)
Arep omah-omah kepeksa durung bisa jalaran sedulure tuwa durung omah-omah , arep nglangkahi ora wani. (kiring = krambil tuwa kang garing)81. Cincing-cincing meksa klebus (Pb) Niyate
entek akeh ragade.82. Ciri wanci lelahi ginawa mati (Pb) Kelakuan ala marine yen wonge wis mati. (lelahi = lelewa )83. Cocak nguntal elo (Bs) Panjangka kang nglengkara kelakone.84. Colok lintang (Br) Lelungan wayah bengi tanpa obor.85. Criwis cawis ( Pb) Dikongkon tansah madoni nanging gelem tandang.86. Cumbu laler (...) Watege ora antepan, sok minggat.87. Cuplak andheng-andheng yen ora pernah panggonane ( Bs) Sedulur utawa kanca sing njalari ala prayoga
andum bathi (Bs) Gawe kabecikan lumantar wong liya.93. Dahwen pati open ( Pb) Nacad supaya wong liya ngemohi, perlune barang sing dicacat iku arep diepek dhewe.94. Dawa ilate (Pb) Seneng golek pangalembana sarana madulake alane liyan.95 . Dawa-dawa ula (...) Rembugan
panggoinan nduweni adat tatacara dhewe.98. Dhadhap ketuwuhan cangkring (Bs) Perkara becik ana sing njalari ala. (cangkring = arane wit kaya dhadhap
Wis rekasa malah tombok.102. Dhayung oleh kedhung ( Bs) Duwe karep alam oleh dalan. (dhayung = welah kanggo nglakokake prau)103. Dhemit ora ndulit, setan ora doyan (...) Tansah slamet,ora ana sing nganggu gawe.104. Dhengkul iket-iket ( Bs) Wong bodho didadekake pengarep. (lumrahe merga isih sedulur).105. Dibeciki mbalang tai (Bs) Dibeciki malah males ala.106.
uyah (...) Dianggep padha wae.109. Digembol ora mrojol, dibuwang ora kemrosak (Pp) Pepindhane kawruh utawa ngelmu.110. Digetak angop (Bs) Didhawuhi nindakake pegaweyan sarana dadakan.111. Dikempit kaya wade, dijuju kaya manuk (...) Diopeni becik lan
didhadhunga medhot ( Pb) Wong sing wis ora kena dipenggak kekarepane.114. Disosog ing ujar (...) Diune-uneni ala.115. Diulungake endhase digandhuli buntute ( Bs) Ing lair
bab sing lagi dirembug. Utawa : aweh wangsulan sing ora cocog karo ptakonane. (ditempurake =diedol )120. Dudu sanak dudu kadang yen mati melu kelangan ( ...) Senajan wong liya nanging yen nganti nemoni ora kepenak ya dibelani. Utawa : uga bisa ateges bojo.121. Dudutan oleh anculan (Bs) Wong loro wis kethikan. (weden manuk ing sawah sarana didudut)122. Dugang mirowang (Pb) Maune ngrewangi, wusana malih dadi mungsuhe. (mirowang = mitulungi ; ngrewangi)123. Durga ngangsa-angsa ( Pb) Wong angkara murka.124. Durung kebak keselak jujul (Bs) Durung pinter wis pamer.125. Durung ilang pupuk bawange (Pb) Isih
ndadak nindakake apa-apa njalari saya wuwuh tanggungane. (dreman = wong wadon sing sugih anak)129. Edom sumurup ing banyu (Bs) Tindak sing alus ora ngetarani,dadi telik sandi. (telik sandi = mata pita = mata-mata )130. Eduk sandhing geni (Pb) Gampang nuwuhake perkara.131.
bedhug (Bs) Perkara sepelke dadi gedhe134. Endhas gundhul dicukur ( Bs) Wis ora nduwe ndadak diapusi.135. Endhas gundhul dikepeti ( Bs) Wis kepenak isih dikepenakake maneh.136. Endhas digawe sikil, siki digawe endhas (Pb) Golek pangan kanthi rekasa.137. Enggak-enggok lumbu ( Pb) Mung manut marang
mencla-mencle.146. Gagak nganggo elare merak (Bs) Wong cilik sing uripe,panggonane lan sapanunggalane kaya wong gedhe.147. Gajah marani wantilan (Bs) Njarag marani kacilakan. (wantilan = cagak kanggo nyencang gajah)148. Gajah ngidak rapah ( Bs) Wong kang nerak wewalere dhewe. (gegodhongan utawa
pegaweyan.152. Gantung kepuh (...) Ora duwe sandhangan kanggo salin.153. Garing-garing anggere garang ( Pb) Senajan mlarat nanging aja nganti ngisin-isini. ( garang = katon gagah)154. Gedhang apupus cindhe ( Bs) Kabegjan kang elok banget. (cindhe ; kain sutra abang motif kembang-kembang)155. Gedhe dhuwur ora pangur ( Bs) Wis dewasa durung ngerti tatakrama156. Gedhe endhase ( ..) Kumalungkung ; gumedhe ; angkuh.157. Gemblung jinurung, edan kuwarisan ( Pb) Ugal-ugalan nanging tansah slamet. (gemblung = gendheng ; edan )158. Geni pinanggang (( Bs) Lagi nesu tampa wewadul, saya mundhaqk nesune.159.
bisa nggremet tekan pucuk gunung, apamaneh manungsa, saya ora kena disepelekake. (giri = gunung ; lusi = suket ; janma = wong ; tan = ora )164. Golek klimising lambe ( .. ) Golek suguhan.165. Gong lumaku
sasisih)168. Greget-greget suruh (...) Nesu nanging ora kawetu.169. Gudhang rempelas (...) Pinter ngapusi.170. Gumembrang ora adang (... ) Mung anggras thok. Mung
Samubarang kang isih wujud bakal, durung dadi dandanan. Kayadene : mas lantakan ; kapuk ; kayu ; wesi lan sapanunggalane.174. Guru dadi (Br) Samubarang kang wis dadi dandanan, kayadene : gelang, kalung, jarit, kursi lan sapanunggalane.175. Guru lagu (...) Dhong-dhinge swara ing pungkasane tembang Macapat. (macapat = tembang cacah 9 , yaiku :
raja manung (Bs) Sing sugih, sing berbudi. (her = banyu ; gung = agung )177. Her mina kata (...) Nungsung pawarta ; njaluk kabar. (her = banyu ; mina = iwak ; kata =pangucap, ujar, gunem ). (Kaya iwak ing banyu sing tansah obah lambene, kaya lambene wong tetakon). Yen ing crita pewayangan, sing ajeg takon mengkono iku Dursasana marang bapa pamane,Harya Sangkuni, patih praja Hastina, sawuse Sangkuni mundur saka pasewakan ( sawuse ngadhep Ratu). Ing pagelaran njaba ,wis dipapag Dursasana
pangapura.194. Jenang dodol tiba wedhi (Bs) Rembug wis dadi banjur ana sing njalari jugare. (jugar = buyar ; wurung ; ora sida )195. Jumambak manak jumebang meteng (Pb) Wong wadon kang sugih anak. (Saben rambute anake wayah jumambak , kena dicambak, duwe anak maneh. Saben anake maneh iku rambute wis jumebeng, wis wiwit weteng maneh. Jumebeng = wayah ngarepake jumambak ).196. Jun lokak kocak (Bs) Wong sing ora akeh kawruhe, sok dhemen umuk.197. Jurang grawah ora mili (Bs) Katone loma nanging cethil.198. Kabegjan kebrayan (...) Sugih donya, sugih anak.199. Kadang
candhake)Cathetan : Ing postingan katelu (ka-3) iki, kapungkasan tembung bebasan : Kadang konang.Tembung bebasan iku nalare kepiye? Iber-iberan konang (kunang-kunang) sing metu ing wayah bengi katon kelip-kelip duwe lampu ing peranganing awake ,kanggo cecolok lakune jroning penteng. Padhange lampu konang, dening embah-embahe wong Jawa, kena kanggo
sedulure sing sugih. Sedulure sing mlarat, ora diaku, ora tau disaba. Dadi, kanggo mangerteni tegese bebasan iku mau, isih kudu nganggo mikir-mikir yen tembung iku rupa pasemon utawa pralambang. Lan ukara iku : kadang konang, uga kepenak dirungu awit ana ritmene. Mawa lagu, berirama, ,
Sabarang gawe perlu dijajal utawa dinyatakake luwih dhisik. (cacak = jajal = coba )207. Kandel kupinge (Pb) Ora duwe
nyekseni panggawe ala. (karoban = kebyukan akeh)211. Kasep lalu wong meteng sesuwengan (Bs) Kasep banget. (Nalika isih prawan ora suwengan, bareng wis meteng lagi suwengan. Mangka miturut adat Jawa, wong sing lagi ngandhut ora kena kesangsangan penganggon saka emas, gelang, kalung, suweng, ali-ali dicopoti kabeh).212. Kawruhe jero tapak meri (Et) Kawruhe cethek banget.213. Kawuk ora weruh marang salirane (Bs) Nacad marang liyan, ora ngerti menawa awake luwih ala tinimbang sing diwadoni (sing dicacat). (kawuk = samubarang kang ala saka wis lawase).214. Kaya asu karo kucing ( Bs) Ora bisa rukun.215. Kaya banyu karo
ditulup ( Bs) Lingak-linguk merga bingung, ora ngerti apa sing bakal ditindakake.221. Kaya kinjeng tanpa soca (Bs) Blasuran tiondake merga ora ngerti
wadon sing urip ana ing banyu pinggir segara, tansah reruntungan ora tau pisah)223. Kaya orong-orong kepidak (...) Cep klakep, meneng dadakan.224. Kebat kliwat gampang pincang (...) Tumindak kesusu wusana nemu tinemu salah.225. Kebanjiran segara madu (Pb). Oleh kabegjan kang gedhe.226. Kebo bule mati setra (Bs) Wong pinter sengsarab uripe,jalaran ora
Ngadili perkara sing ora manut undhang-undhange negara.230. Kebo mlaku dipasangi (...) Wong sing njaluk digawekake.231. Kebo mulih menyang kandhange (Bs) Pangkat sing oncat saka sawijining waris, pamburine pangkat iku bisa bali menyang waris iku maneh. Utawa : wong sing nalika isih enom nyambutgawe ing papan adoh, bareng wis tuwa banjur bali menyang tanah papan klairane, papan asalusule.232. Kebo mutung ing pasangan (Bs) Nggarap pegaweyan durung rampung, wegah nerusake.233. Kebo nusu gudel (Bs) Wong tuwa njaluk warah anak utawa marang wong enom.234. Kebo sapi dikeluhi, yen wong dikandhani (...). Manungsa iku cukup diereh
gunem, swara, melu omong.236. Keduwung nguntal wedhung (Pb) Nggetuni perkara sing wis mungkur. (wedhung = saemper pangot utawa peso sing pucuke lancip)237. Kegedhen empyak kurang cagak ( Bs) Kegedhen panjangka, kurang kepinteran.238. Kejugrugan gunung menyan (Bs)
kuwasa supaya kaleksanan sedyane. (sedyane = karep tujuane)240. Kelacak kepathak (..) Ora bisa mukir merga wis
Nyuraki wong kasangsaran.249. Keplok ora tombok ( Pb) Melu seneng-seneng ora melu kelangan wragad.250. Kere munggah bale ( Bs) Wong asor didadekake priyayi.251. Kere nemoni Mulud (Pb). Memangan kanthi dhokoh ninggal tata.252. Keri tanpa, pinecut (Pb) Merga rumangsa nindakake penggawe ala, atine wis sumelang senajan ora didakwa.253.
Kesasaban tapih (Pb). Priya (wong lanang ) sing kalah prabawa karo bojone. (kesasaban = ketutupan ). kesasaban saka tembung lingga (kata dhasar) 'sasab' sing uga
panjangka gedhe.257. Kethek saranggon ( Sl) Wong ala sagrombolan.258. Ketiban awu anget (Bs). Ora ngerti apa-apa didakwa.259. Ketiban ndaru (...). Oleh kabegjan kang gedhe banget. (ndaru = pulung = wahyu kabegjan )260. Ketiban tai baya (Bs) Kena ing dakwa, ditarka (didakwa) nindakake panggawe ala. (Ana candhake)Cathetan :Apa sing takaturake iki olehku nglumpukake saka buku-buku lawas lan buku anyar. Nanging ora mesthi ana ketrangan sing jangkep, klebu paribasan, bebasan, saloka apa liyane. Mulane ing samburine ukara ana sing takkosongi kanthi tandha (...). Iku takpasrahake marang panjenengan, pemaos, kepiye enggone menggalih kanthi wis takaturi cathetan ing
ora ngerti yen wong sing dicatur ana ing kono.262. Ketula-tula ketali (Pb)) Uripe tansah ngalami ora kepenak, kerep sengsara.263. Kineban lawang tobat (...) Wis ora bisa oleh pangapuraning Alah.264. Klenthing wadhah masin (Bs) Wong sugih, senajan wis mlarat meksa isih lumayan uripe.265.
diraupi (...) Ala-ala uga gelem jalaran lagi butuh.270. Kumenthus ora pecus (Pb) Sugih kesaguhan nanging ora mrantasi.271. Kulak warta adol prungon (Pb) Takon pawarta lan ngandhakake pawarta kang dirungu.272. Kumrisik tanpa kanginan (Pb) Senajan ora didakwa, sarehne rumangsa nindakake panggawe ala atine meksa ora kepenak.273. Kuncung nganti gelung (Pb) Wiwit cilik nganti tuwa.274. Kuntul diunekake dhandhang, dhandhang diunekake kuntul (Bs) Sing apik dikandhakake ala, sing ala dikandhakake apik. (dhandhang = manuk gagak )275. Kutuk marani sunduk (Bs) Njarag marani bebaya. (kutuk = arane iwak kali ; sunduk = iratan pring kanggo nyunduki iwak)276. Ladak kecangklak (Bs) Wong angkuh nemu
dirontog).279. Lanang kemangi (Pb) Wong lanang sing jirih banget.280. Landhep dhengkul (Pc) Ora gathekan ; ora lantip; bodho.281. Lawas-lawas kawongan godhong (...) Wong ngabdi iku lawas-lawas mesthi ora kanggo. (kawongan godhong = nduweni sipat kaya godhong, yen ora ana gunane banjur dibuwang ).282. Lebak ilining banyu (Pb) Wong cilik dianggo
wadon mengkak-mengkok emoh ditari rabi. Wusana gelem semu kepeksa lan klakon anak-anak.285. Lidhah sinambung (Bs) Pawarta utawa khabar kang timbal-tumimbal, gethok tular.286. Lodho-lodho walang sangit nggendhong kebo (Bs) Katone ora duwe akal ala, jebul
olehe nyandra.294. Mada kawongan (Pb) Nacat nanging ing batin isih seneng.295. Madal sumbi (Pb) Madoni prentah ora tumuli nindakake pakon. (pakon =prentah)296. Madal wicara (Pb) Madoni dhawuh. (wicara = omong )297. Madu balung tanpa isi ( Bs ) Ngrembug perkara sepele nganti regejegan.298. Macan guguh (
dhewe, ora perduli marang anane angger-angger. angger-angger = pranatan (pranatan lumrahe digawe dening Ratu utawa pangarsane Negara). Bondhan = arane joged utawa beksan. mBondhan =
ngandhut kreneng (Pb) Katone ora apa-apa nanging batine duwe niyat. (kreneng = panci rantang kanggo ngirim isi sega,lawuh-sayur. Katon primpen isine ora katon, kaya wong duwe niyat sing sumimpen ing jrone ati.323. Menthung koja kena sembagine (Pb) Rumangsa bisa ngapusi, nanging sejatine dheweke sing kapusan. koja = sodhagar (pedhagang ) bangsa
jarit) ing pundhak terus nutupi awake. (Ukara ksb uga sok dijangkepi tembung : mbondhan tanpa ratu, dadi : Mirong kampuh jingga, mbondhan tanpa ratu sing ya padha tegese,yaiku : nedya mbalela, madeg kraman ; mbrontak marang Ratu sing ngerehake.329. Mitra kinulit daging (Pb) Mitra wis manjing dadi sedulur. manjing = mlebu ; lumebu ; rumesep (meresap).330. Miyak wangkong ( Pb) Ngandhakake wewadine liyan. wangkong = tangkepane
saka bebaya sing wis meh tumiba. Katrangan : Garu sing ana untune, nggarut lemah lan isih
kanggo sanepane wong sing bisa oncat sumingkir saka bebaya sing wis meh tumiba.332. Mubra-mubru blabur madu (Pb) Sarwa kecukupan ing sakabehe. blabur = alabur = berlabur.333. Mulur nalare (Et) Bisa nggagas landhung.334. Mumbul-mumbul kaya tajin (Pb) Atine tansah lunja-lunja, ora kena diendhakake. tajin = banyu ing liwet sing wis umob.
njalari rejekine liyan iku dadi wurung.337. Nandur pari jero (Pb) Gawe kabecikan mbokmenawa anak-turune bisa nampa piwalese.338. Nandur wiji keli (Pb) Ngopeni turune wong becik, mbokmenawa ing tembe ana piwalese.339. Nangung mloroting wuwung owahing sirap (Pb) Nanggung yen ora bakal nemu cilaka utawa kapitunan.340. Napuk rai (Bs) Gawe wirang ing pasamuan (pajagongan).341. Ndhupak apus kependhem (...) Ngelingake perkara kang wis sirep.342. Negara gedhe obore padhang jagade (Pb) Sakehing prakara ditliti priksa kanthi adil.343. Ngabangake kuping (Pb) Agawe muring.344. Ngadhep celeng boloten (Bs) Srawung karo wong sing ala watake. boloten = reged.345. Ngajak ora omah (Pc) Ngajak bubrah.346. Ngamuk punggung (...) Ngamuk kaya ngamuke wong bodho sing nekat tanpa petung.347. Ngandel tali gedebog (Bs) Percaya marang wong sing ora sentosa budine.348. Ngandhut godhong randhu (Pb) Guneme lunyu mencla-mencle. Cethane : godhong randhu yen digeceg, demekane pancen lunyu.349. Ngangsu apikulan warih (...) Golek ilmu wis sangu dhedhasare ilmu iku. warih =
ajejawah sonten (Ws/ Wangsalan) Nyuwun rabi ; nglamar Cethane : bun wayah esuk arane awun-awun udan wayah sore arane rarabi tembung awun-awun
dielongi mbaka sethithik, dijaluk ora diwenehake jalaran ngrasakake enak.357. Ngenteni timbule watu item, ngenteni kereme prau gabus (Pb) Ngarep-arep barang sing mokal kelakone. (watu item = watu antep sing rupane ireng)358. Nggajah elar (Bs) Kumalungkung ; sombong ; gumedhe.359. Nggantung untu (Pc) Wis kepengin banget memangan.360. Nggayuh-nggayuh luput ( Pb) Kang dijangka ora klakon. (Ana candhake)
bojo dening ipe kapernah tuwa ing sapatine bojone.377. Ngontragake gunung (Pb) Misuwur banget ; nggumunake banget. Kayata : wong sekeng (ringkih) bisa ngasorake wong sentosa utawa, wong bodho bisa ngasorake wong pinter.378. Ngoroki kuping (Pb) Ngandhani utawa nuturi akeh-akeh.379. Ngoyag-oyag turus ijo (Pb) Ngganggu gawe prawan sing durung dewasa, utawa : nDhemeni
baline barang sepele sing wis ilang, saumpama sedyane klakon ora gathuk karo rekasane nututi.384. Nyagak alu (Pb) Dipercaya nanging ora mitayani (ora mrantasi).385. Nyokot kelud (Bp). Nglakoni pegaweyan kanthi rekasa ora ngrasakake pituwase. pituwase =
dipondhoki banjur lunga. sambi = nyambi.391. Nyeret pring saka pucuk (Bs), utawa : Ngglandhang pring saka pucuk (Bs). Pegaweyan sing sabenere gampang, dadi angel saka kleru panggarape.392. Nyolong pethek ( PB) Luput ing pangira. pethek = bethek ; pangira393. Nyumur gumuling (Bs) Babarpisan ora bisa nyimpen wewadi. wewadi = wadi ; rahasia.394. Nyundhang bathang bantheng (Bs) Njunjung dharahing (turuning) ngaluhur sing wis apes.395.
abote. lumpang kentheng = lumpang gedhe saka watu.396. Nyungkup kramat bejad (Bs) mBeciki apa-apa sing wis rusak banget. kramat = makam , kubur397. Nyuwuk kempul (Pb) Ngreribedi wong kang lagi rembugan. kempul = saemper gong cilik.398. Obah ngarep
pambudidayane dhewe.402. Ora ana balung erine (Pb) Ora gawe sumelang apa-apa.403. Ora ana banyu mili mendhuwur (...) Turun apik ya dadi apik.404. Ora ana kukus tanpa geni (Bs)
nalar.409. Ora ganja ora unus (Bs) Rupane ala lan atine uga ala. ganja = dhasar pesining keris sing rumakit karo wilahane. unus (diunus) ,
kanda ; ora omong-omong.413. Ora gombak ora kuncung ambege kaya Tumenggung (Pb) Mlarat ora duwe kepinteran apa-apa nanging gumedhe banget.414. Ora jaman ora makam (Pb) Ora manut kalumrahane
Wong liya braya ; dudu sedulur.418. Ora ngerti kenthang kimpule (Pb) Ora ngerti perkarane.419. Ora ngilo githoke (Pp) Ora ngelingi marang kekurangane awake dhewe.420. Ora polo ora uteg (Pb) Gebleg banget. Pangimpun : Djajus Pete, Pengarang Sastra Jawa Modern Bojonegoro, 6 Nopember 2010. (Ana candhake)
Bs) Ora wewarta marang wong sing pantes dijaluki rembug. wewarta = warta ; kabar424. Ora uwur ora sembur (Bs) Wong tuwa sing ora menehi pawitan bandha marang anak lan uga ora menehi pitutur becik. uwur = 1) apa-apa sing disawurake. 2) nyebar wiji ing papagan utawa ing tegal. sembur = semprot kang metu saka cangkem, maksude : swara, pitutur.425. Ora weruh Alip bengkong (Pb) Ora ngerti tulisan Arab.426. Ora weruh pa pincang (Pb) Ora ngerti tulisan aksara Jawa.427. Ora weruh udanegara (...) Ora ngerti ing
karo srengenge (Bs) Memungsuhan karo wong sing nduweni panguwasa.434. Panen mata pailan gulu (Bs) Weruh panganan werna-werna nanging ora melu ngrasakake merga ora diwenenhi. pailan : kahanan paceklik,larang pangan.435. Peti geni (...) Nyirik geni sarana ora mangan lan ora ngombe.436. Pecruk tunggu bara (Bs) Wong ala sing pinrecaya rumeksa barang kang dadi pekaremane. Utawa : wong sing dipasrahi sing dadi pekaremane. pecruk = pecuk , manuk sing pakanane iwak loh ,seneng nglangi ing banyu, cakar lan sikile ana slapute kaya bebek. bara = arane piranti kanggo golek iwak.437. Pendhitaning antiga (Bs) Laire
mimis (Sn) Rikat banget mimis = pelor ; pluru445. Polahe kaya gabah diinteri (Cd) Padha mlayu bingung pating bilulung.446. Punjul ing apapak (Pb) Wong kang
ora duwe isin.449. Ramban-ramban tanggung (Pb) Narka utawa ndakwa wong nanging ora ngerti jenenge. Narka = nerka ( menerka )450. Rampek-rampek kethek (Pb)
lemah, lumrtah ditohi pati.463. Sadawane lurung isih dawa gurung (Pb) Kabar bisa sumebar tekan endi-endi.464. Saderma dadi wayang (...) Urip mung saderma nglakoni.465. Sagalak-galake macan ora bakal mangan gogore (..) Ora ana wong tuwa sing tegel gawe cilakane anake. gogor = jenenge anak macan.466. Sandhang-sandhang rowang (Pb) Kena ing dakwa banjur ngembet kanca utawa
cangklakan (Pb) Satru sing kacedhak. (Satru marang sedulur utawa marang kanca sapegaweyan). (munggwing = ana ing..)474. Sedhakep ngawe-awe (Bs) Katone meneng nanging satemene sing ajak-ajak panggawe ala.475. Sedulur asu (Pc) Sedulur tunggal ibu, seje bapak.475. Sedulur jambe suruh (Pb) Dudu sedulur nanging wis manjing dadi sedulur.476. Sedulur tunggal welat (Pc) Sedulur tunggal ibu lan bapak. (welat : silatan pring apus sing landhep kanggo ngethok puser bayi).476. Sedulur sinarawedi (Br) Kanca kang ditresnani lan dianggep wis kaya sedulur. ( Tembung : sinarawedi, ana katrangan kang nyebutake yen iku saka tembung : SINOROH lan WADI. Wadine (rahasiane) disorohake, dikandhakake saka wis dianggep kaya sedulur ).477. Sekul urug (Pb) Weweh marang wong sugih. ( sekul =basa
wis mati. (aking = garing)482. Sepi ing pamrih rame ing gawe (Pb) Tanpa melik apa-apa, tetep nyambutgawe kanthi ati seneng.483. Sepikul segendhongan (Pb) Andum warisaqn miturut wewaton : pandumane wong lanang tikel ping pindho pandumane wong wadon.484. Setan katon (...) Wong kang seneng adul-adul. (adul-adul = ngandhakake apa sing dirungu marang wong liya kanggo golek alem).485. Setan nggawa ting (Bs) Wong kang seneng adu-adu. (ting = lampu cilik kanggo colok kanthi lenga patra) (adu-adu = wadulan ; tumbak cucukan ; ngandhakake marang wong sing dirasani). Padha tegese karo nomer 484.486. Si Gedheg lan si Anthuk (Bs) Wong loro sing wis kethikan.487. Sing digembol
Suduk gunting tatu loro (Pb) Nindakake pegaweyan nandhang kapitunan rong werna.493. Sumur lumaku tinimba (Bs) Wong sing kumudu-kudu dijaluki
rejeki. (kethuk = arane gamelan kaya kenong cilik ).503. Tiba ing kasur (Pb) Ngalami urip kepenak sing ora kejarag.504. Tigan kaapit ing sela (Bs) Wong sekeng utawa wong ringkih memungsuhan karo wong sentosa. ( tigan = endhog ) ( sela = basa kramane watu )505. Tikus mati ing elenge (Bs) Ora lunga-lunga merga kelangan pasaban nganti
tumungkul sepi (Br) Ora ana sing dijagakake. tumenga = nyawang mendhuwur514. Tumplak ponjen (Pb) Mantu anak ragil, utawa uga ateges entek babarpisan. tumplak = srah-srahan utawa upacara mantu anak ragil ponjen = kanthongan wadhah jamu. (upacara tumplak ponjen mbutuhake wragad sing
leri (Sn) Suntrut ; ora katon bingar ( banyu tilas pususan beras )527. Undhaking pawarta sudaning kiriman ( (...) Pawarta iku
kucing (Sn) Utange akeh lan pirang-pirang enggon.531. Uyah kecemplung segara (Bs) utawa : Nguyahi segara. Weweh wong sugih , utawa uga ateges : muspra.532. Wadhuk beruk (Bs) Wong sing akeh tadhahe pangan. ( wadhuk = weteng ) ( beruk = bathok klapa takeran beras )533. Wani cur-cur banyu kendhi (Pc) Wani sumpah.534. Wastra rusak ing sampiran (Pb) Kepinteran ilang merga ora tau kanggo, utawa : sambubarang
lunga ; ilang )538. Wirang mbebarang (Pb) Wong sing ngandhakake kewirangane.539. Wis akeh sudukane ( Pb) Wis kerep kaweruhan
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: TRILOGI : Gambar Oemboel
Inggris dipunwastani School of Athens kaliyan ing basa Italia La scuola di Atene punika satunggiling fresko Raphael Sanzio ingkang nggambaraken para filsuf Renaisans ngadeg celak para ngèlmuwan Romawi kaliyan Yunani kina.
Karya punika dipunlukis kinten-kinten taun 1510 déning Raphael Sanzio ing Vatikan ing témbok kulon Stanza Signatura, satunggiling bilik Kapèl Sistina ingkang langkung misuwur. Sanadyan boten wonten konsensus bab para paraga ingkang kagambar wonten mriki (kajawi Plato ingkang nuding wonten luhur kaliyan Aristoteles ingkang mbekta buku Etika saha nudhing ngandhap).
Figur-figur[besut | besut sumber]
wingkingipun. Kenya ingkang nganggé sandhangan pethak punika Hypatia
Tengen[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 15 Maret 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: MEGALOMAN seri C
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon (king kong)
Respirometer ya iku piranti kang digunakaké kanggo ngukur rata-rata napas organisme kanthi ngukur rata-ratané lironing oksigen lan karbon dioksida. Saka babagan iki bisa digunakaké kanggo panalitèn bilih faktor-faktor kayata umur lan cahya dadi pengaruhing rata-rata napas.
Respirometer sedhengan[besut | besut sumber]
Respirometer sedhengan ya iku piranti kang bisa digunakaké kanggo ngukur kecepatan napas sawatara organisme urip kayata serangga, kembang, oyod, cambah kang seger. Manawa ora ana owah-owahan suhu, kecepatan napas bisa dinyataké ing ml/detik/g, ya iku
saka rong bagèyan kang bisa dipisah, ya iku tabung spesimen (papan kéwan utawa bagèyan tetuwuhan kang ditliti) lan pipa kapiler skala kang dikaliberasikakè tliti nganti 0,01 ml. Bagèyan loro iku bisa didadèkaké siji saya rapet nganti kedap udara lan disèlèhaké ana ing papan tumpu (landhesan) kayu utawa logam.
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.29, 3 Maret 2016.
Kolo Werdati ………. Peni Wardoyo
Patih Kolo Werko ………. Sugeng Rogo
Wewengkon iki duwé klasifikasi NUTS ya iku NL21. Jeneng propinsi iki duwé arti "Daratan seberang sungai IJssel". Kutha krajan Overijssel ya iku Zwolle lan kutha paling gedhé
misahake pengering lan luwih subur saka kidul Drenthe kang nate dianggo kanggo bahan bakar kanggo kabutuhan gedhe. Amung sebagian cilik kang isih ajeg nganti saiki (Engbertsdijksvenen cedhak Tubbergen, Witteveen (cedhak Haaksbergen), lan
bebaya ing kulon segara sebagian gedhé ana sistem danau kang kawujud saka bekas alas gambut-pertambangan, Weerribben, ya iku lahan teles kang duwé nilai.
Titik paling dhuwur ing Overijssel ya iku puncak saka Tankenberg, sawijining bukit ing
ngenani géografi Walanda iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
oldid=1101489"	Kategori: Propinsi di WalandaRintisan mawa topik géografi Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.42, 22 Oktober 2016.
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe
airmu dari Solo Terkurung gunung seribu Air mengalir sampai jauh Akhirnya ke laut Itu perahu Riwayatmu dulu Kaum pedagang Slalu naik itu perahu
Lirik Lagu & Kord Gitar Kempling - N/a
co: ndak pundi mbak ayu, badhe tindak pundi ndengaren tindak wae ora numpak taksi dhewekan opo ora wedi timbang nganggur kulo gelem ngancani ce: keleresan mas, alias kebetulan blanjane kathah rodo kabotan yen purun mas, enggal2 ngrencangi tekan ngomah mangke kulo opahi co: wee tobil,..wong legan golek momongan niki blonjo nopo
getun tibo mburi (kembali *) manuk blekok soko wetan kecantol eri wetan kali wetan kali omahe wewe arep balok arep balok ora wani merga ngerti sing gawe bapakne dhewe (
Ngawe-awe rasaning atiku Ngelingake… Nalika bareng mlaku-mlaku Ora nyana ora tega, yen ngene dadine Aku kudu melu, Ndherek’ake rama lan ibuku Mulih
Saben wayah lingsir wengi Mripat iki ora bisa turu Tansah kelingan sliramu Wong ayu kang dadi pepujanku Gela rasaning atiku Arep sambat nanging karo sapa Nyatane ora kuwawa Ngrasakke atiku sing saya nelangsa Wis tak lali-lali Malah sangsaya kelingan Nganti tekan mbesuk kapan Anggonku mendhem ora bisa turu Apa iki sing jenenge Wong kang lagi ketaman asmara Rasane tresna ra bisa lali Esuk awan bengi tansah mbeda ati Dina
sakabehing ndonya Tiyang kakung sholat Jum’at diwajibna (tyang kakung diwajibna) Piyantun putri sholat Jum’at disunatna Percaya..aa.. dina Jum’at dina mulya (Jum’at dina kang mulya) Mula kuwi aja nganti dilalekna
Layang Kangen Didi Kempot Layangmu tak tampa wingi iki Wis tak waca apa karepe atimu Trenyuh ati iki maca tulisanmu Ra krasa netes eluh neng pipiku Umpama tanganku dadi swiwi Iku uga aku mesthi enggal bali Ning kepiye maneh marga kahananku Cah ayu entenono tekaku Ra maido sapa wong sing ora kangen Adoh bojo pengin turu angel merem Ra maido sapa wong sing ora trenyuh Ra kepethuk sawetara pengin weruh Percaya..a aku kuatno atimu Cah ayu ngentenana tekaku Sewu Kutha Sewu kutha uwis tak liwati Sewu ati tak takoni Nanging kabeh padha ra ngerteni Lungamu neng ngendi Pirang tahun anggonku nggoleki Seprene durung bisa nemoni Wis tak coba nglalekake Jenengmu saka atiku Satenane aku ora ngapusi Isih tresna sliramu Umpamane kowe uwis mulya Lila aku lila Yo mung siji dadi panyuwunku Aku pengin ketemu
wulune Yen digoyang serr..serr adhuh penak’e Konco Tani CSGK
Bowo Dhandhanggulo Konco Tani Ilir ilir tandure sumilir Konco tani kang padha makarya Sinawung lejaring nggalih Parine lemu lemu Katon subur anyenengke ati Kalis ing sambikala Iku panyuwunku Wiwit sih ing Gusti kawula
Kanca tani yekti saka guru nagri Yo betenging bangsa E e eba senenge Kanca tani yen nyawang tandurane Nyambut
sewu mas kula badhe ndherek pirsa Napa leres niki daleme mas Joko Piantune alit kumis tipis lencir kuning Bilih mlampah kados raden mas Janoko Ora kleru dhik ning sliramu kuwi sapa Sajake aku wis nate pirsa Jane lali mas apa ya mung reka-reka Nembe wingi njenengan le obral
selawase Nalika nira ing ndalu atiku Lam-lamen sira wong ayu
Nganti mati ora bakal lali Lha kae lintange mlaku Ngimpi Manthous
Ngambara ing awang-awang Angelangut bebasan tanpa trebis Narabasing mega mendhung Miber ngideri jagad Ngulandara nglembara ngunggahi gunung Ketungkul ngumbar gagasan Satemah ginawa
bali kumpul Galake dimareni Rewele ora dipindhoni Godha neng ndalan Eman-eman yen mulih dhewe Bisa kelangan Katut setan sing nggagu gawe Lumrahe kaul Jarene dumeh wis disusul Solahe ngrangkul-ngrangkul Padune sumelang disusul Nelangsa Sony Jozs Nelangsa temen uripku Urip pisan ana ngalam ndonya Nyambut gawe kok kaya ngene Wiwit biyen mula Rong puluh tahun lawase Adus udan, adus kringet kepanasan Nggolek pangan, yon eng kutha Metropolitan
Rina wengi Pikiranku melang megung Wong rasane kepingin bali Ora duwe sangu Kelingan marang wong tuwaku Tak impi-impi rasa jroning ati Kula niki tansah eling Keluarga neng ndesa Banyu Kali Wis ndhek mbiyen….. akeh sing ra seneng Wis ndhek mbiyen….. akeh sing dha nggunem Marang sliramu sing tak tresnani Ora ngerti…. kowe salahe apa Rasa tresna….. apa kuwi salah Rasa tresna……ra bisa dicegah Ben kali banjir, segara amber Mung
iki kadhung tresna Susah seneng aku rila nerima Banyu kali mandhege neng segara Yen dibendung amber dadi cilaka Ati iki kadhung tresna Yen ra dhek’e luwih becik ra sida Kere Munggah Mbale Nok, Pere’wati Saiki uripmu saya mukti Nyandhang nganggo ra nguciwani Merga
becik luwung balen.. Sabar mas.. mbok sabar ora kesusu.. Yen kesusu tundhane wis mesthi kleru.. Estu dhik wis dadi antebing kalbu.. Tak
iki dudu mung dolanan Kabeh mau amerga kahanan Sing tak jaluk
Minggat Sonny Jozs Sri kapan kowe bali Kowe lunga ora pamit aku Jarene neng pasar pamit tuku trasi Nganti saiki kowe durung bali Sri apa kowe lali Janjine sehidup semati Aku ora nyono kowe arep
~Lestra~ Lingsir wengi Sepi durung biso nendro Kagodho mring wewayang Kang ngreridhu
atiku Bareng keprungu khabarmu Nyatane sing kondur mung layangmu Ora liyo keno godho Ojo Lamis Ojo sok gampang janji wong manis yen to amung lamis Becik aluwung prasojo nimas Ora agawe cuwo Tansah ngugemi Tresnamu wingi Jebul amung lamis Koyo ngenteni Thukuling jamur Ing mongso ketigo Aku iki prasasat Loro tan antuk jampi Mbok ojo mung lamis Kang uwis dadine banjur didis Akeh tulodo wong demen cidro Uripe rekoso
mas Jebul wis sore Witing kalopo katon ngawe awe Prayogane becik balik wae Dene sesuk esuk Tumandang nyambut gawe
local- culture Javanese Solution1. Pripun, Pak? Eco, tho lan wangi seganipun. Pak Harto, nggih, nedo sega niki… Mulane, ampun dibakar pari sik kula tanem.
mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
ingkang istimewa puniki. Kang Ustadz pangampuntene nyuwun ijin kangge ngalap manfaat saking web niki kalian tumut download ugi sanese. Mugi Kang Ustadz angsal piwales ingkang
jambu-jambuan. woh jamu iki duwé daging woh kang luwih lembut lan luwih padhet dibanding jambu wèr.
cathetan sikil[besut | besut sumber]
Jambu_bol&oldid=1101528"	Kategori: Woh-wohanMyrtaceaeKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Pizza&oldid=1117913"	Kategori: Olah-olahan ItaliKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.26, 31 Januari 2017.
Miłakowo (Jerman Liebstadt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miłakowo&oldid=1090653"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 14 Sèptèmber 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kaos dan Buku
Olah Rogo Ngencengke Otot (889)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hunter_x_Hunter&oldid=576458"	Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.29, 1 Oktober 2011.
“Ingsun amatek ajiku nini blorong,Nini blorong tak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, Amboyongo kasugiane sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko kersaning
"Nopo dhadhi pegel wong ngarani kito tiang jowi.
Seharuse banggo , mantep ing ati karo apo seng kito
duwe , iku tandha saka wong ngucapke matur nuwun"
Wayang klithik - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Tokoh-tokoh wayang klithik/krucil[sunting | sunting sumber]
Wayang_klithik&oldid=8072768"	Kategori:
Pagunungan Bernina sing dumunung ing negara Swiss. Gunung iki winatesan ing sisih wétan déning Morteratsch Glacier lan ing sisih kidul-kulon déning the Tschierva Glacier.
Gunung iki minangka salah siji gunung sing paling gampang dipènèk, rute normal kaya sing dirintis déning C. Brügger lan P. Gensler kanthi pemandhu Karl Emmermann lan Angelo Klaingutti ing tanggal 11 September 1858. Telu pèrèng sing paling angèl dipènèk ya iku:
Pèrèng kidul-kidul-wétan (D/D+), sepisanan dipènèk déning P. J. H. Unna kanthi pemandhu 1903
Pèrèng wétan-lor-wétan (AD), sepisanan dipènèk déning Paul Schucan lan A. Pfister, 10 Oktober 1908 (pérangan tndhuwur wis naté dipènèk déning Max Schintz kanthi pemandhu Alois lan Josef Pollinger ing sasi Agustus 1892)
Pèrèng kidul-kulon, (AD), sepisanan dipènèk déning T. H. Philpott lan Mrs Philpott kanthi pemandhu Peter Jenny lan Alexander Fleury ing sasi
PortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 2 Maret 2016.
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Surabaya, Trenggalek, Bangkalan, Banyuwangi,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi / Grobogan, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Purwakarta, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Bawen, Ambarawa, Wonogiri, Wonosobo, Cepu, Majenang, Ajibarang, Bumi Ayu, Cilacap, Pati, Kudus,
carane ben cepet woh? sebab maune anu ora patia karep, sebeb ourung ngerti seluk beluk jenitri lan kewatir mbok ngemben ora payu merga saking akehe sing pada nandur jenitri. ning saking pintere sing adol bibit
sing akeh nek wulan sura, biasane nang nggone pak Sankarta akeh wong perlu,,
wis apal dadi mung nganggo kentong…pa maning sing ana inggkunge…gasiiiiiiiiiik
Balas	hasanmem berkata:	28 Maret 2009 pukul 7:24 pm	asik oii,. kemutan kendurenan nag me tanggane dadi,.
sasie ruwa kirim pamudji teroos ngenengke gelar kawiludjengan kintu sesaji.
Peuple), minangka salah sijining Raja Prancis lan panguasa tunggal saka Valois-Orléans cabang Wangsa Valois. Panjenengané mrintah saka taun 1498 tekan 1515 lan nguyak kebijakan luar negeri kanthi aktif banget [2].
Départemen Loir-et-Cher). Putra Charles, duc d'Orléans lan Marie saka Cleves, panjenengané nggantèkaké bapaké minangka Adipati Orléans ing taun 1465 [4].
Ing taun 1480 Louis anggoné mèlu ing Perang Edan nglawan otoritas kerajaan. Gabung karo sekuthu Francis II, panjenengané ngadepi pasukan kerajaan ing medan Perang Saint-Aubin-du-Cormier (1488), ananging panjenengané dikalahaké lan ditangkep. Diwènèhi pangapura telung taun salanjuté, Louis gabung karo seduluré Raja Charles VIII ing pirang-pirang kampanye ing Italia [5].
Kabèh anaké Charles VIII, ya iku papat, tilar donya nalika isih enom. Terjemahan Prancis Hukum Salik ngijinaké manawa warisan tahta Prancis mung kanggo keturunan lanang para panguasa Prancis. Babagan iki nggawé Louis, buyut Raja Charles V, pewaris sing paling senior sing dai pewaris Charles VIII. Louis salanjuté éntuk tahta sawisé raja tilar donya.
Kawicaksanan njero kaliyan njaba negeri[besut | besut sumber]
Meriam perunggu Louis XII, kanthi lambang landak. Kaliber: 172mm, dawa: 305 cm, bobot: 1870kg. Ditemokake ing Algiers nalika taun 1830. Musée de l'Armée.
Sanadyan panjenengané teko telat (lan ora dikira-kira) munggah tahta, Louis timindak kanthi semangat, ngreformasi sistem hukum Prancis, ngurangi pajek lan ndandani pamerintahan, kayata sing digagas déning Henry VII ing Inggris. Panjenengané uga trampil nalika ngatur kebangsawanané, kamasuk fraksi Wangsa Bourbon sing nduwé kuasa, sing akèh nyumbang kanggo stabilitas pamerintahan Prancis. Ing njero Ordonansi Blois nalika taun 1499 lan Ordonansi Lyon ing taun 1510, panjenengané ngembangaké kakuasaan hakim kerajaan lan nduwé upaya kanggo ngekang korupsi ing njero pranatan hukum. Hukum adat Prancis sing komplèks banget kudu disusun lan disahaké déning proklamasi kerajaan.
Ing salah sijining upaya kanggo ngentukaké kendali Wewengkon Adipati Milan, sing warisané panjenegané entukaké kanthi hak saka éyang paternale Valentina Visconti,[6] Louis mangkat ing Perang-perang Italia. Ing medan Perang Italia 1499–1504, panjenengane wes kasil ngamanake Milan nalika taun 1499 saka musuhé, Ludovico Sforza, lan wewengkon kasebut mapan ing njero kakuasaan Prancis sasuwené 12 taun. Suksesé sing gedhé kethok nalika Perang Liga Cambrai, kanthi kamenangan ing medan Perang Agnadello nalika taun 1509. Kahanan dadi saya abot kanggo panjenengané saka taun 1510 munggah, luwih-luwih sawisé Julius II, paus pejuang sing elok, ngendalekaké Vatikan lan mbentuk "Liga Suci" kanggo nentang ambisi-ambisi Prancis ing Italia. Prancis akhiré diusir saka Milan déning Swiss nalika taun 1513.
Louis XII ngleboni Genoa ing taun 1507. Miniatur déning Jean Bourdichon
Louis uga nguyak warisan sing kapungkur langsung saka Kerajaan Napoli karo Ferdinand II, Raja Aragon saking Wangsa Trastámara. Panjenengané loro kabèh setuju kanggo mmbagi kerajaan Neapolitan ing Perjanjian Granada (1500), ananging akhire congkrah déning kondisi bagéyan wilyah kasebut, lan ing taun 1504 Prancis kelangan bagéyan Napoli.
Louis kabukti dadi salah sijining raja sing populer. Ing pungkasana pamerintahané, defisit mahkota ora luwih gedhé saka nalika panjenengané nggantekaké Charles VIII ing taun 1498, sanadyan panjenengané nglakoni sapropirané kampanye larang ing Italia. Reformasi fiskalé ing taun 1504 lan 1508 diperketat lan ditingkataké proseduré kanggo mungut pajek. Panjenengané patut éntuk julukan Bapak Rakyat ("Le Père du Peuple") sing diwènèhaké kanggo panjenengané nalika taun 1506.
Kawinan[besut | besut sumber]
Ing taun 1476, Louis diwènèhi tanggungan nikah karo Joan saking (1464–1505) sing salah, putri sedulur loro-lorone kabèh, Louis XI, "Raja Laba-laba" Prancis sing umuré setengah tuwa. Joan wés ditahbisaké déning Gereja Katolik. Sawisé para leluhur Louis XII Charles VIII tilar donya tanpa keturunan, kawiné Louis dibatalaké kanthi upaya kanggo ngijinaké nikahi kaliyan janda Charles, mantan Permaisuri, Anne saking Bretagne (1477–1514), sing minangka putri lan pewaris Francis II saking Bretagne, kanthi maksud strategi kanggo nggabungaké wewengkon adipati Bretagne ing njero kakuasaan Prancis.
Ananging prastawa batal kasebut digambaraké minangka "salah sijining tuntutan hukum zaman", babagan ora gampang. Louis ora kaya wong sing diarepaké, nduwé pendapat manawa batalé kawinan kasebut amarga ana hubungan sedulur (tunjangan umum kanggo bubaré kawinan ing wektu iku). Sanadyan panjenengané bisa nggawa saksi kanggo mbuktèkaké manawa kaloroné nduwèni hubungan sing rumaket amarga pirang-pirang prastawa kawinan sing kadadéan, ora ana bukti dokumen babagan iku, mung sapropirané pendapat saka wong-wong istana. Mangkono uga, Louis ora bisa mbantah manawa panjenengané wés gedhé akil balig (14 taun) kanggo nikah: ora ana sing mesti kapan panjenengané dilairakeé, karo Louis sing ngaku sing umuré 12 taun ing wektu iku, lan sing liyané wiwit nafsiraké panjenengané sadaya umuré 11 lan 13 taun. Sanadyan mangkono, amarga ora ana bukti kang nyata, panjenengané kapeksa nggawé argumen liyané.
Gotik Flamboyan Louis sing numpak jaran ing nduwur gerbang Château de Blois
amarga alesan politis kanggo mènèhi ijin pegat, lan panjenengané mrintah nentang Joan, ngijinaké prastawa batal kasebut. Prastawa Batal kasebut diwènèhaké kanthi alesan manawa Louis ora bebas nikah, ananging dipeksa kanggo nikahi amarga printah bapaké Joan Louis XI. kanthi angkara murka, Joan wegah minggir, lan nduwé alesan manawa panjenengané bakalan ndonga kanggo bekas bojoné, lan Louis padha wegahé nikahi bekas Ratu Anne.
Sawisé tilar donyané Anne, Louis salanjuté nikahi Mary Tudor, Ratu Prancis (1496–1533), seduluré Henry VIII saking Inggris, Raja Inggris ing Abbeville, Prancis, nalika tanggal 9 Oktober 1514, kanthi upaya kanggo bisa ngasilaké keturunan pewaris tahtané lan calon sing ngadekaké pewaris mangsa ngarep kanggo keturunan-keturunane saka tahta Inggris uga. Panjenengané akhiré ora kasil. Sanadyan kaloro kawinané sadurungé, raja ora nduwèni keturunan lanang urip lan nduwé upaya kanggo ngasilaké salah sijining pewaris; ananging Louis tilar donya tanggal 1 Januari 1515, kurang saka 3 wulan sawisé nikahi Mary, miturt pirang-pirang sumber amarga kesel lan kabèh tenagané dienggo ing kasur. Nikahé panjenengané loro kabèh ora ngasilaké keturunan.
Louis tilar donya tanggal 1 Januari 1515, lan dikubur ing Basilika Santo Denis. Amarga tradisi Hukum Salik, sing ora ngijinaké wanita kanggo dadi pewaris tahta Prancis, panjenengané digantèkaké déning putra saka seduluré sing kapisan, Francis I saking Prancis (sing uga minangka mantuné), sing nggawé
Keturunan[besut | besut sumber]
nikah kaliyan Francis I saking Perancis ing tanggal 18 Mei 1514; nduwèni keturunan
nikah kaliyan Ercole II d'Este ing wulan April 1528; nduwèni keturunan
Louis XII uga nduwèni sapropirané anak haram Michel de Bucy, Uskup Agung Bourges saka taun 1505, sing tilar donya ing taun 1511 lan dikubur ing
Artikel ngandhut tulisan abasa PrancisHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 3 Sèptèmber 2016.
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Naliko Batman dijaluk dadi seksi mata tumindak kejahatan
Batman iki dudu Batman kancane Robin sing sok numpak mobil mboys kae, nanging Batmaning Deso Suropaten. Jeneng asline Prawiro, nanging amarga wiwit cilik seneng nganggo kaos Batman sak-klebete, mulane karo kanca-kancane diceluk Batman. Saiki ngantek umur telung puluh tahun wong sakdesa arang-arang sing ngerti jeneng asline. Yen ana tamu ngajokke pitakonan marang tangga teparo, ngendi omahe wong sing jenenge Prawiro Tetuko Yudhaningrat, biasane ora ana sing ngerti. Nanging menawa ditakoni endi omahe Batman? Kabeh mesti kenal amarga jeneng Batman luwih kondang tinimbang jeneng asline.
produk desaine apik tenan. Endah banget, harmonis, serasi, lan mranani athi. Dheweke uga nduwe kenalan para tukang kayu sing joss. Dadi yen ana wong pesen desain interior langsam sak barange, hasile ora kalah karo gawean Celini. Rapi, apik lan regane murah. Dadi ya akeh langganane, kalebu perusahaan-perusahaan gedhe ing kutha. Iku sebape Batman dadi wong sugih dhewe sak desa. Ngalahake
Suwijining sasi nalika Batman lagi enthuk proyek interior ning siji Hotel, dheweke tetanggan karo kontraktor sing lagi ngerjakake renovasi
bab gawean. Ngobrol bab desain bangunan, ngantek bab rega kayu sing mundhak terus. Mandore wis tau cerita menawa renovasi kantor kuwi gedhen-gedhen dadi ya akeh barang dipindahke. Mulane Batman sok weruh truk kantor mara ndono ngangkuti barang-barang. Kalebu mesin-mesin
cacahe telung puluh. Amarga sakdurunge dheweke kerja, mesin fotokopi iku isih ana, nanging saiki kok dadi ilang. Pak Mandor dituduh nyolong mesin fotokopi.
Mula Pak Mandor teka ning ngomahe Batman, njaluk pitulugan Batman supaya gelem dadi seksi. Soale kur Batman sing wis tau weruh ana truk kantor
memeng menawa kudu dadi seksi. Mulane Batman njaluk wektu sedina kanggo mikir-mikir ndisik.
Sakjane Batman kepengen langsung nolak nanging ora tegel. Dadi dheweke njaluk wektu. Batman intine ora gelem repot. Menawa dadi saksi berarti dheweke ndadak lunga menyang kutha. Bakal kelangan wektu akeh padahal saiki lagi akeh-
nglakoni tumindak ala. Wis pokoke Batman rumangsa ngguwang-ngguwang tenaga menawa gelem dadi seksi.
Bengine Batman jagongan karo bojone bab panjaluke Pak
panjenengan nalika rampung ngerjakake proyek interior hotel ndilalahe terus dipanggil polisi amarga dilaporke karo sing nduwe hotel. Mas Batman dituduh nyolong AC hotel, padahal AC hotel digawa bali karo salah suwijining pegawe hotel. Nah, kebetulan Pak Mandor sing weruh kadadiyan iku. Saiki
mak jleb krungu suarane bojone sing ayu kuwi. Ning njero athine dheweke syukur banget nduwe bojo apike kaya ngene. Sesuk menawa Pak Mandor mara meneh nakokake keputusane Batman, dheweke wis ngerti jawaban apa sing kudu diudarake (Undil 31-01-2013)
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda
kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
ora usah kewatir, nang bayeman, apa maning nang pinggir
Rama Agoeng "Wonten latihan Natalan napa?" (Ada latihan Natalan apa?). Rama Bambang memberikan penjelasan "Kemarin Rama Yadi sing
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo
Gambar iki arupa gambar logo olahraga (ajang olahraga, pamain, regu, organisasi, lll), lan hak cipta logo diduwèni déning pihak sing mageokan. Panggunaan logo kanthi resolusi cendhèk iki diyakini
Kanggo ilustrasi ajang, pamain, regu, utawa organisasi olahraga sing magepokan
kanggo diamot ing Wikipedia basa Jawa, sing dilayani déning server-server kagungan yayasan nirlaba Yayasan Wikimedia sing basisé dumunung ing Amérika Sarékat,
Panggunaan liya gambar iki, ing Wikipedia utawa panggonan liya, bisa nglanggar hak cipta.
Kanggo sing ngamot gambar: supaya nambahaké detil informasi gambar kaya kacetha ing sumber lan informasi hak cipta.
Deleng uga: Wikipedia:Logo lan Wikipedia:Hak cipta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Logo_Olahraga&oldid=932942"	Kategori: Cithakan lisènsi fairuse	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.55, 6 Agustus 2015.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: The Hero
Syeh Jangkung Serial Radio ( Sariden Mantu )
Syeh Jangkung - Saridin | Geger Palembang
SYEH JANGKUNG - SARIDIN | GEGER PALEMBANG SYEH JANGKUNG -
teken marang wong kang wuto; wenehono pangan marang wong kang luweh; wenehono busono marang wong
wong urip kudu ngupaya boga; tuking boga saking nyambut karya; sregep makarya bisa gawe mulya tumraping kulawarga; tumrap wong sesomahan kudu amongsih; kulawarga kang apik lamun padha rukun lan darbe panjangka; amrih rahayuning jagad; sing sapa seneng urip tetanggan kelebu janma linuwih; tangga iku perlu dicedhaki
3. Kahanane rega barang ing daerah kang kena banjiryaiku. . . .
4. Apa bae sing keleleb utawa keli. . . .
5. Kahanane warga sing keleleban banjiryaiku. . . .
2. Apa bae sandangan aksara jawa, 3 bae?
3. Gawea ukara nganggo pola”JWLK” ?
4. Gawea ukara nganggo tembung-tembung ing ngisor iki!
menyahut "Inggih, nanging namung kepanggih Rama Andre, ingkang ngurus para rama. Rama Surya nembe tindak Yoja" (
Btw, udu janeng Peniron sing kon tampil ya?
sing ngalor tp ana kesalahan teknis, akhire kang Sugi ngalahi meng Peniron. Dadi aku ora sida mangan olih2e.
Kang Sugi rencana ngulon mau esuk. Kayane nggawa oyek mbok. Jajal ditlipun disit mbok entek.
maring wong tuwa maring sedulur, maring batir, ning maring wong wadon koh kayane urung ana sing ngreteg nang ati wiss… malah kayong kepenak kaya kiye, glabedan mengendi2 ora ana sing ngrusuhi,,, nglirik wong
kenapa ora mbojo wit mbiyen:-D.
karo wong wadon.. sanadyan raket kepengine mung nggo TTM hehehhehehhe
Balas	riogendut berkata:	12 Januari 2009 pukul 3:17 pm	enyong mbene ngerti kang gareng.
Jl. Dongkelan 351 E Krapyak Kulon
AMnambahin ya .."Sugeng enjing cah ayu, sumringahing sang suryo, semburat langit ing timur, tansah ngelingake gebyar atiku rikolo ndekep wangi-mu, peparing-ku, gusti kang moho agung tansah ngayomi lan mitulung
Ning lingkungan Sufi modern, jeneng 'Aththar anduwèni signifikansi Kabbalistik utawa inisiasi ana.[1]
saka karya utawa seratané kang dipundhut saka omongan sufi kang kondhang.[1]
Karyané kang paling kondhang salah sijiné anduwèni judul manteq ot-teyr (konfrensi para manuk, 1995) kang isine mbahas kiasan saka manuk (sufi) kang nggolek manuk Simorgh Mistis, utawa manuk Phoenix, kang arep didadikaké raja (Allah).[1] Ning seratan iku, dicaritakake manawa sing dadi pambimbing iku ya iku Raja Solomo (Nabi Sulaiman).[1] Perjalanan kang dilakoni nggambaraké parjalanan kang dawa lan mbebayani.[1] Para manuk iku kabèh kudu ngliwati pitung lembah (makili pitung tahap tasawuf).[1] Akeh manuk kang nyerah lan mutusaké mandhek, gawé alasan.[1] Kuwi nglambangaké alesan kang digawé para putra kang putus asa ngejar kasempurnaan spiritual.[1] Lan akhiré kang bisa ziarah lan nglebur bareng sang phoenix namung
telung puluh manuk mau nyedaki takhta ngrenungi refleksi saka awaké dhewe, nyadari manawa manuk-manuk mau padha karo Simorgh, lan Simorgh karo manuk-manuk mau padha.[1] Mula iku, pujangga allegorises ning tahap akhiré ya iku kamajuan Sufi (ndadi siji karo Gusti).[1]
Dideleng saka sudut pandhang ide, tema sastra lan gayané, 'Aththar anduwèni prabawa gedhé ning sastra Pèrsi lan ning literatur islam liyané.[1]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Attar_saka_Nishapur&oldid=1081430"	Kategori: PenemuKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 4 Sèptèmber 2016.
Jovis Tholus iku gunung ing planèt Mars. Dumunung ing koordinat 18.4° N lan 117.5° W. Gunung iki dijenengaké nganggo jeneng sawijining fitur klasik albedo.[1]
mawa topik MarsKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.25, 11 Maret 2016.
eluniv. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. logist.univ.bacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.min.univ. bacc. ing.
Peter.Wong.Sing.Ing`s Audio Likes Peter.Wong.Sing.Ing`s Audio Playlist Share Peter.Wong.Sing.Ing"s
Wis wancine tansah dielingkeWis wancine padha nindhakakeAdzan wus kumandang wayahe sembahyangNetepi wajib dhawuhe PangeranSholat dadi cagak ing agamaLimang wektu kudu tansah di jagaKanthi istiqhomah lan sing tuma'ninahLuweh
inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan minoritas ingkang mapan wonten ing langit sisih kidul. Rasi lintang punika inggih sepisanan dipunandharaken déning Nicolas Louis de Lacaille ing abad kaping 18.[1] Nama Microscopium punika saking basa Latin kanggé microscope.[2] Lintang punika inggih boten daya kekiyatan lan angel sanget dipuntingali saking saperangan ageng belahan langit sisih lor ing laladan boten tropis.
dipunatur déning Eugène Delporte ing taun 1930, ingkang dipungambaraken kanthi pujud poligon sekawan bageyan. Wonten ing sistem koordinat khatulistiwa, koordinat
ambanipun kirang langkung 210 drajat persegi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Microscopium punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +45° lan -90° lan badhe
moto yong. wes la kelantan, ojo berlagak koyo hero. iki padang bola uduk perang sampek gowo mercunan akeh2.
«ING New York Marathon», «ING Miami Marathon»
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia. Jawa bawana sapa Jepang total-redlinks be several (talk
berbunyi: Ing ngarso sung tulodho, ing madaya mangun karsa, tut wuri
“ana dhiyan den cipta ing pucuk wening,
sotya isih dalu dede raina surya lan telaga
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Unyil seri 2
panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok
ratoe, wedana kalih welas desané wong tigang atoes, dén perdikakaken déning wong agoeng Mataram, kang kalebetaken ing
Pak Kyai menyampaikan “Yo wis bener, yo pancen ngono – riba kudu ditinggalno, wis jelas banget pawelinge gusti Allah. Lha terus masalahe opo ?, wong aku karo santri-santri ning kene ora mangan riba yo ora patheken !”.
“Wis, nek saiki tak gerakke santriku nggawe sing koyo iki, kowe iso golekke duite ?”
“Bener-bener, mbiyen Kanjeng Nabi pancen ngolehke tuku-tinuku nggaggo salam utowo salaf iki , kanggo produk-produk pertanian koyo kurmo, anggur, gandum lan sak liane”.
Wojkowice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
utawa podhang iku kalebu manuk kang negel (Passeriformes).[1] Manuk iki nduwèni wulu kang éndah lan uga dikenal manuk kang katon apik, éndah lan resik.[1] Manuk podhang kalebu manuk kang angèl dibedaké endi sing lanang lan endi sing wadon miturut wujud awaké.[2] Manuk podhang kalebu manuk kang kurungan, amarga manuk iki biyasané dadi manuk rerenggan ing omah-omah padunung.[1] Manuk kepodhang dadi manuk kang payu didol saéngga populasiné saya suda.[3]
weleh weleh….. mosok motor anyar wis loro disek piye ki
^ Robson, Stuart. The Kraton, KITLV Press 2003, Leiden, ISBN 90-6718-131-5, p. 77
^ Jordaan, Roy E. Tara and Nyai Lara Kidul -
Kangjeng Kyai Singkir, Kangjeng Kyai Slamet, Kangjeng Kyai Tulak Riwis, Kangjeng Kyai Baro, Kangjeng Kyai Pulageni, Kangjeng Kyai
didhawuhi ngancani simbahe. Bocah loro banjur sowan menyang daleme simbahe. Daleme ing Desa Kebonan. Simbah ana dalem piyambakan, amarga kabeh putrane wis padha omah-omah dhewe. Dimas lan Damar didhawuhi mangan. Simbahe masak sambel goreng
Simbah mirsani putune karo mesam-mesem amarga seneng penggalihe. Sawise salat Isya Dimas, Damar, lan Simbah Putri nonton TV bebarengan. Ing meja ana nyamikan jadah karo srondeng, sarta empal daging sapi. Uga ana peyek kacang kanggo klethikan. Dimas lan
ijo. Wah jarene nyampleng tenan. Didongengake kaya mangkono iku mau, Dimas lan Damar malah keturon neng ngarep TV tekan esuk. Simbahe uga sare ing sisihe Dimas lan Damar. Setu sore Dimas lan Damar ditelpun simbah putrine, Dimas lan Damar didhawuhi ngancani simbahe. Bocah loro banjur sowan menyang daleme simbahe. Daleme ing Desa Kebonan. Simbah ana dalem piyambakan, amarga kabeh putrane wis padha omah-omah dhewe. Dimas lan Damar didhawuhi mangan. Simbahe masak sambel goreng kenthang, opor ayam, lan krupuk urang, buahe pisang ambon. Dimas lan Damar maem telap-telep, Simbah mirsani putune karo mesam-mesem amarga seneng penggalihe. Sawise salat Isya Dimas, Damar, lan Simbah Putri nonton TV bebarengan. Ing meja ana nyamikan jadah karo srondeng, sarta empal daging sapi. Uga ana peyek kacang kanggo klethikan. Dimas lan Damar dicritani menawa asale Simbah Putri biyen saka Wonogiri. Saben dina dhahare
malah keturon neng ngarep TV tekan esuk. Simbahe uga sare ing sisihe Dimas lan Damar.
CRITA PENGALAMAN Selasa, 13 Juli 2012 ? simbah putri = nenek didhawuhi = disuruh ngancani = menemani bocah loro = dua anak banjur = lalu sowan menyang = pergi ke daleme = rumahnya ing = di piyambakan= sendirian
Sapa sing ditelpun Simbah putri? 2.Ana perlu apa kok ditelpun? 3.Simbahe Dimas lan Damar masak apa? 4.Sawise salat Isya, Dimas, Damar, lan Simbah putri ngapa? 5.Simbahe Dimas lan Damar asale saka ngendi? 1.Sapa sing ditelpun Simbah putri? 2.Ana perlu apa kok ditelpun? 3.Simbahe Dimas lan Damar masak apa? 4.Sawise salat Isya, Dimas, Damar, lan Simbah putri ngapa? 5.Simbahe Dimas lan Damar asale saka ngendi? Gladhen : Wangsulana pitakon iki! Jawaban : 1.Dimas lan Damar 2.didhawuhi ngancani simbahe 3.sambel goreng kenthang, opor ayam, lan krupuk urang 4.nonton TV bebarengan 5.saka
lan krupuk urang 4.nonton TV bebarengan 5.saka Wonogiri
Download ppt "CRITA PENGALAMAN Selasa, 13 Juli 2012 ? CRITA PENGALAMAN Selasa, 13 Juli 2012 ? Karemane Simbah Setu sore Dimas lan Damar ditelpun simbah putrine, Dimas."
Mangga sesarengan kawula dherekaken dhumateng ngarsaning Gusti Kang Akarya Jagad ingkang mengku saliring papadhang tansah ambubuhi sagunging tunuwuh lan ngreksa sagunging dumadi. Sumangga sami hanenuwun murih kasembadaning sedya ingkang utami
setunggal warsa Paguyuban Banteng Pendhem, rinumpaka tuwin karipta boten namung mligi kangge nglempakaken sedherek, kadang, utawi kaweruh olah ‘perblogan” ingkang sinengker ing kotangawi, nanging ugi saperlu kangge hangonceki sadaya piwulang sarana imbal wacana antawisipun kula lan panjenengan para maos.
pm	boso jowo SD sampe SMP 6 terus….
yo opo kie carane ben mudeng maksute
Balas	awie berkata:	18 Juli 2009 pukul 3:22 pm	wealah ne kuwi aku yo melu kangggggggggg ( melu ra
Pangujian hipotesis statistika iku sawijining métoda panjupukan kaputusan migunakaké data, asal saka èksperimèn (kakontrol) utawa saka studi obsèrvasi (ora kakontrol). Jroning statistika, asilé diarani sacara statistika signifikan yèn asil mau ora mung kedadéyan amarga mung kapinujon, miturut marang trèshold probabilitas sing wis ditemtokaké sadurungé, ya iku drajad signifikansi.
Wacab[besut | besut sumber]
Lehmann, E.L.(1970). Testing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 14 Maret 2013.
Olah Rogo Ngencengke Otot (898)
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.agedtubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Budaya Indonesia | Kirangan | Pak Karno C
MHC. Awal mula pengetahuan tentang Major Hist...
Kaca-kaca ing kategori "Petinju Indonésia"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Petinju_Indonésia&oldid=822706"	Kategori: Petinju miturut negaraOlahragawan IndonésiaTinju ing Indonésia	Menu navigasi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Ramayana (Sugriwa-Subali)
jnganggo srenggenge rak malah soyo mumet maneh to, mas.. soale angger arep ndelok jam
wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug
wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang bangsa pan,
ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi,
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Ramayana (dewi Kekayi)
Versi 0.6.6 – Akhire! a release keamanan Nopember 12, 2010 dening nawakake 13
sing Ndeleng ing Ngenali lan ngewangi kita debug loro vulnerabilities XSS sing kagungan pengaruh potensial kanggo kedhaftar nggunakake Internet Explorer browser karo versi luwih murah tinimbang 8, utawa nalika xss Proteksi iki tegas mati. We nyingkiri ing nggusah nelpon versi iki 0.6.6.6 lan resumed reguler Jeneng kabijakan. Sing vulnerabilities ora nuduhke résiko apa kanggo webmasters utawa hosters nggunakake Transposh, nanging kanggo kedhaftar sing bisa dipercaya Tulisan saka situs kanthi nggunakake sneaky XSS cara.
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: google-xml-
Januari 1, 2010 dening nawakake 25 Komentar Iki versi anyar nyedhiyakake integrations karo loro sing paling populer wordpress Plugins. Kapisan, google-xml-sitemaps menehi cara kanggo nggawe sitemaps kanggo nggunakake google lan google webmaster pribadi, ing Integrasi nggawe kanggo saben url ing sitemaps tambahan URL kanggo kaca translated. Iki Integrasi needs a tembelan gampil bisa dileksanakake ing plugin asli, carane maca ing FAQ, utawa hubungi kita nampa file patched. Kulo pengen sing mbokmenawa versi google-xml-sitemaps bakal kalebu tembelan iki minangka standar.
mbok bilih saru, kathah kekurangan lan kalepatan, kulo nyuwun gunging samudro pangaksami. Cerita meniko dipun tulis dening kulo piyambak, sing sumberipun ngolah saking ceritane tiyang sepuh wonten watulawang. kulo yakin kathah klenta klentunipun, lan kulo mboten nutup saran, kritik sing saged ngleresaken cerita meniko. Kawulo terinspirasi nulis meniko sebab sejarah tentang watulawang piyambak menurut tiyang sepuh wonten watulawang mpun mboten wonten sing mangertos, namung grambyang – grambyang ( samar ). Menawi dipun jor aken, mangkenipun mesthi soyo ical, karna faktor regenerasi. Sak derengipun nulis meniko, kawulo sampun sowan dumateng beberapa sesepuh, lan kathah ingkang mboten mangertosi, keadaan meniko sing nggugah kreteg kawulo supados dipun serat kangge cerita dumateng putra lan wayah kito sedoyo.
Balas	Shun berkata:	28 Oktober 2008 pukul 11:55 am	matur suwun kagem mas gareng cilik ingkang sampun
ora ngerti, soale ya kuwe kawit gemien mung turun temurun liwat dongeng, bocah siki wis pada bebeh nek di dongengi nang kakine utawa ninine, nganti kaki ninine dewek pada ninggal, cerita jaman dulu melu kekuburan, padahal kuwe ilmu sejarah, lah mbok ngasi ilang babar blas, ya kuwe aku mung bisa ndasari thok, mbok ana sing duwe crita luwih kumplit, ya njaluk critane ben crita kiye luwih
jarang sing ngerti…moga2 baen senajan Kang Gareng cs le gawe riwayat desa ndadak nggramaki tapi saora2ne bisa nggo paugeran
Matur kesuwun sanget dateng mas gareng, sanajan kulo tiyang solo nanging kulo dangu wonten tutukan, kulo sering tindak watulang lan peniron.. Mugi2 mas gareng cz angsale nuturaken mboten lepat alias leres sedanten AMIN…xxx
Balas	Gareng Cilik berkata:	12 Mei 2009 pukul 10:15 am	Amiinn.. Yaa Robbal ‘Alamiin
sampeyan manggone wonten pundi mas ? nek teng Kr. Gayam, mbok mampir ngetan nek aku pas nang Watulawang 🙂
iki nganggo boso Suroboyoan. Sing gak ngerti, yo nggawe fasilitas google translate ae, supoyo
ndelok jenenge wis pasti, isine onok patung-patung piala prestasi sing tahu diraih karo kutho Suroboyo. Onok Adipura, onok Wahana Tata Nugraha, karo onok Tanda Penghargaan soko World Habitat Award.
Sak liyane patung mau, nang taman iki yo akeh dulinan. Nek nduwe anak cilik, dijak mrene pasti
sing dicet dadi jelmaane Suro. Pesawat iku duwek-e TNI AU sing wis gak dienggo
tah pak kades ya ora kolu ngomong kaya kuwe, angger ana
pamong sing gelem dijak kerja apik pak kades janji pan ngein
penghargaan. Tapi angger ora gelem, ya pan dijorna bae.
hudu tanggungjawabe pak kades dewekan. Tapi
kabeh, mulai pak kades, carike, pamong nganti bleketir sing
gawe wedang ya due tanggungjawab kuwe. Tinggal pimen
pak kades carane mengkomunikasikan sing apik. Jare enyong,
NDEMO PEGAWAI KECMTAN SING KRJANE RA BECUZ.. bila perlu sing ra pda becus sing nyepelekna
oldid=1063408"	Kategori: Cithakan pangopenanPananggalan2004	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.18, 13 Juli 2016.
NP1 Sugeng Basuki: Mas sugeng kediri sdh masuk ke group paguyuban sugeng blm di fb?☺😅
10/18/2015, 21:24 – NP1(l) Sugeng Alpega: Belum bos
10/18/2015, 21:24 – NP1 Hasanbisri: Sy yg blm pk sugeng, hehehe
10/18/2015, 21:26 – NP1(l) Sugeng Alpega: Aku masuk grup Ijo Lumut…😃
10/18/2015, 21:27 – NP1 Sugeng Basuki: Itu mah paguyuban namanya sugeng
#respectBalasHapusBalasanRawins20 Juni 2015 22.32OkeHapusBalasRubiyanto20 Juni 2015 05.23Intine seng penting awak e dewe ndisek, nek kur muni ra nglakoni, luweh becik meneng ..., BalasHapusBalasanRa
sejenak : “ Sik, sik, nek wis aku panen cabe, sapi lan hasil pertanian liane – sopo sing arep tuku ? opo kowe iso ugo
Boarnsterhim, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 9.388 jiwa.
sBahasa MelayuNedersaksiesNederlandsRomânăShqipSeelterskSvenskaTiếng ViệtVolapükWinarayZeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 11 Maret 2016.
rawapening ; wader goreng, manuk rowo goreng,
ijo sego anget kepul kepul........ ngeleh dewe aku........... gambar; 1. betik goreng, gurih pol, ati ati
bablas terus nganti tekan muarane kali galeh, montor iso tekan pinggir rowo, dalane lumayan lah, ning nek usum udan ojo rono nggo montor, ditanggung nuntun karo nangis. Tekan kono aku
pinggir rowo karo nonton wong ngrowo lagi njikui icir. Wonge ngrowo mau ngomong karo koncone 'Saiki kok akehmen Kontul sobo kene to'.....Asem i, aku diuneke Kontul......... ketoke tidak rela nek ono wong liyo golek iwak nang kono......... pancen wong ngrowo akeh sing nggateli. Tak pendeliki wae....emange rowone mbahmu po? ..... Bali aku, karo jengkil. Kok iso yo...posesive banget karo rowopening... Bandang tak pikir pikir.. pancen abot dadi nelayan nang rowopening ki.. lha piye... iwak wis angel digoleki, sing nggolek iwak yo wis kakean. Yo wis lah.. tak dongake wae mugo mugo do iso nguripi anak bojone sko nggolek iwak nang
travel kanggo lelungan bisnis lan sawetara agensi travel spesialis ing travel komersial lan bisnis mung. Ana uga agensi sing ngawula agen sales umum kanggo perusahaan travel manca lelungan, saéngga duwe kantor ing negara liyane saka ngendi markas dumunung.
Agensi travel modern pisanan muncul ing separo kapindho ing abad kaping 19. Thomas Cook mantep chain agensi ing waktu pungkasan abad ka-19, ing asosiasi karo Midland Railway. Padha ora mung didol Tours dhewe kanggo masyarakat, nanging saliyane, dituduhake perusahaan tour liyane. agensi travel pelopor
commonplace karo pengembangan penerbangan komersial, ing wiwitan taun 1920-an. Originally, lelungan terjemahan umumé catered kanggo pelanggan kelas tengah lan ndhuwur, nanging kebutuhan sing akeh banget kirim-perang ing preian massa-pasar paket ngasilaken proliferasi agensi lelungan ing lurung-lurung utama paling kutha Inggris, katering menyang langganan kelas apa looking for a cara trep kanggo Book
kanggo tumindak minangka agen, sade travel lan layanan atas jenenge Supplier. Akibate, kados bisnis toko liyane, padha ora tetep Simpenan ing tangan, kajaba padha duwe kamar hotel wis dipesen lan / utawa pondokan ing kapal layaran kanggo acara grup kayata wedding, bulan madu, utawa acara grup. A paket liburan utawa tiket ora dituku saka Supplier kejaba panjalukan customer sing tuku. Liburan utawa tiket wis diwenehake kanggo agensi ing diskon. Mulane MediaWiki punika prabédan antarane rega iklan kang kebayar customer lan diskon rega ing kang wis diwenehake kanggo agen. Iki dikenal minangka Komisi. Ing akèh negara, kabeh individu utawa
Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti
Pakne Wulan…asli Kediri nggih… ? Kediri nipun pundi…matur nuwun sampun kangen
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Unyil seri 3
Irah-irahan (judhul) ingkang dipun-gunaaken boten sah utawi nganggé ater-ater (awalan) antar-basa utawi antar-wiki. Irah-irahan punika saged ugi nganggé setunggal aksara utawi luwih ingkang boten saged kagunaaken dados irah-irahan.
Jayabaya akan kami cuplikkan narasinya : Pancen wulak-waliking jaman, amenangi jaman edan. Ora edan ora kumanan, sing waras podo ngagas. Wong tani podo ditaleni, wong duro podo uro-uro. Beja bejaning sing lali, isih bejo kang eling lan waspodoWong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil.Sing ora biso maling digethingi, sing pinter duroko dadi konco. Wong bener san soyo thenger-thenger, wong salah sang soyo bungah. Akeh bondho musno tan karuan larine, akeh drajat lan pangkat podho minggat tan karuan sebab.Akeh wong nglanggar sumpahe dhewe, manungso
Kwetiau Legong #WarungLegongJogja (at Warung Legong
tase apik..sesuai selera n keinginan... ora kegeden ya ora keciliken
gogo says:	18/02/2012 at 09:37	leher knaplote vixi sing cepet dadi kuning..
Telugu » Telugu Celebs » Jayanthi Rajput » Photos	Jayanthi Rajput
Jayanthi Rajput Photos,Jayanthi Rajput Images, Pictures, Stills - 466717 - FilmiBeat
Jayanthi Rajput at Pawanism Audio Launch. 5/15
Jayanthi Rajput Photos,Jayanthi Rajput Images, Pictures, Stills - 466712 - FilmiBeat
kuwi dasare anake wong sugih. Kerep jajan bareng-bareng kerep seneng-seneng
bareng. Ananing ,, kabeh dadi maleh pas
wee..!! man! Njuk tulung entuk raa?! Tulung balekno sapu iki sisan , kowe yo
appa. .! mbalekke. . ra
ora dolan bareng. Sule milih dolan karo Asri lan cah sugeh-sugeh
iki. . .kurang apek,. . ungsume saiki Hp seng isohdi pijet layare. . Bpke :
( njane arep nganndani, neng ora kuwat, dadi bpke nyeluk ibuke. . )
yo. . kosek . . enek oppo to pak. . Bpk :
(ngei isyarat) kandanono anakmu kono . .!
Dadi sido tuku Hp ra’?!!
mboten mawon pak. Pak . kulo nyuwun
artikel gambar KANDANG AYAM KAMPUNG SEDERHANA (1), artikel kandang ayam kampung (1), artikel pakan broiler (1), artikel perkandangan ternak unggas (1), artikel peternakan unggas (1), artikel sumber
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Rombongan Kelompok Lakon
kuping Anda :-Dkulo nggeh mboten sami password
ngrowo lagi njikui icir. Wonge ngrowo mau ngomong karo koncone 'Saiki kok akehmen Kontul sobo kene to'.....Asem i, aku diuneke Kontul......... ketoke tidak rela nek ono wong liyo golek iwak nang kono......... pancen wong ngrowo akeh sing
rowopening ki.. lha piye... iwak wis angel digoleki, sing nggolek iwak yo wis kakean. Yo wis lah.. tak dongake wae mugo mugo do iso nguripi anak bojone sko nggolek iwak nang
wedana kalih welas desane wong tigang atoes, ikoe kang kawerat dening ki wadana sarta soen pradikaken satoeroe (na) ne lan soen titipaken ngoelon ing Banten ngalor ing
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: DICARI : Rodan
ketoke pinter, ning jebul bodho kabeh....
nampi giliran nggelar macapat "Jumat Legen". Kegiatan menika dipungelar wonten ing
Sarino Mangunpranoto ingkang mapan wonten ing Gedung Pusat, Jalan Kusumanegara 157 Yogyakarta. Kegiatan menuka kabuka dening Rektor UST, Drs. H. Pardimin, Ph.D. Wonten ing sambutanipun, Rektor UST rumaos bombong awit budaya Jawi ingkang mila adiluhung taksih kathah ingkang ngrembakakaken, kalebet para muda ingkang sami rawuh wonten ing gelar
tembang kinanthi anggitanipun Ki Hadjar Dewantara "Wasitarini" ingkang ngemot piwucal kados pundi dados wanita ingkang
panitia. Gelar macapat menika ugi kangge mengeti Dies Natalis ingkang kaping 61 UST. Pramila wonten kalih pasarta ingkang kepareng nganggit sekar dhandhanggula, inggih menika Bapak Moegi Santosa lan sekat sinom dening Ibu Onny Iswinarni. Sekar kekalihipun kapacak wonten ing ngandhap.
Ibu Onny tumut mahargya ambal warsa kanthi pangajab supados kiprahipun UST ngabdi kagem kabetahaning
mumpuni lan damel aruming bangsa. Suraos ingkang sami dipun aturaken dening Bapak Mogi Santosa ingkang ugi paring puji pandonga supados UST lestantun
tari golek:Golek Clunthang, Golek Cangklek, Golek Asmarandana, Golek Kenyo Tinembe, Golek Surung Dayung (Kudhup Sari), Golek Lambang Sari, Golek Ayun-ayun, Golek
bohay, siki deleng gambar kamera, mumet ya kang, bruwet .. wkwkwkBalasHapusBalasanRawins15 Januari 2014 10.05posting gambar cewek, mamake tepleng yang ribut lik...HapusBalasPakies11 Januari 2014 05.49
ndelok gambare, karo ngira ngira karepe. nak deweknya ngomong seng taktangkep mung yes or no. lan aku mesti milih yes terus, nganti diseni anakku seng cilik.. dia
kowe ojo melu-melu sing kuoso iki, mergo sing kuoso iki iblis (
ING Bestandsextensie .ING Extensão Do Arquivo .ING
dituju) ingkang manfaat kagem sukses kulo dunia
sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, watake ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh.Sisik sikil karo pisan kaya kulit salak, aran Nagabanda,
Putrikinurung, wateke yen nggitik mungsuhe, katempar.Sisik kang resik mulus tanpa sisik melik aran Satriyasinekti, wateke yuwana tansah ngalahake mungsuh.Sisik ubed
MONGKO WONG LANANG SEJATI IKU, KANG ANGUCAP JOYO
YO INGSUN, KALOTAN YO INGSUN, IRODAT YO INGSUN,
pramuka ampah, pramuka bantara, pramuka barito timur, pramuka bartim, pramuka dusun tengah, pramuka laksana, pramuka penegak, pramuka sman 1 dusun tengah, pramuka tamiang layang, saka bakti husada, saka bhayangkara, saka wirakartika
Matsuri?) inggih punika istilah agami Shinto ingkang ateges persembahan ritual kagem Kami [1]. Ing pangertosan sekuler, matsuri ateges festival utawi perayaan wonten ing Jepang. Ing laladan Kyushu, matsuri ingkang dipunlampahi nalika musim gugur dipunsebat kunchi. Manéka matsuri dipunwontenaken ing manéka sapérangan papan wonten ing Jepang. Kathahipun ingkang
matsuru? menyembah, memuja) ingkang ateges pamujaan dhateng Kami. Wonten ing teologi agami Shinto dipunkenal sekawan unsur
ngajengipun Amano Iwato. Matsuri kanthi wujud waosan donga tasih wonten kados ingkang wonten ing wujud kigansai (panyuwun kanthi individu dhateng jinja utawi kuil kagem dipundongakaken lan jichinsai (upacara saderengipun damel bangunan). Pamaosan donga ingkang dipunlampahi déning pendéta Shinto kagem individu utawi kelompok tiyang ing papan ingkang boten katingal tiyang sanèsipun kalebet wujud wiwitan saking matsuri. Ing sapunika,Pada saat ini, Ise Jingū kalebet salah satunggaling tuladha kuil agami shinto ingkang tasih ngawontenakan matsuri kanthi wujud pamaosan donga ingkang ekslusif kagem kalangan ingkang winates lan peserta umum boten pikantuk ndherek. Miturut pangembangan jaman, ancas saking ngawontenaken matsuri punika asring éwah saking ancas ingkang sejatosipun[2].
Tigang matsuri paling ageng[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 8 Maret 2016.
satunggaling sastrawan saking Perancis.[1] Chamfort miyos ing Clermont, Perancis sasi Juni taun 1740, lan seda ing Paris surya kaping 13 April 1794.[1]
Nyerat[besut | besut sumber]
angkaLair 1740Pati 1794Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 4 Maret 2016.
Pit... *jempolBalasHapusBalasanzachflazz5 Mei 2014 13.26bapake yo pinter koq Mbak.pinter njengkeliHapusRawins5 Mei 2014 13.57
tetep wae ijik dolanan lemah, playon ndik kebon sampek kreminget karo konco-koncone. Sing
Sugeng Riyadi 1428 H Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani
“Leroban”, Sayur Khas Wong Using
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Unyil seri 4
Disneyland Paris utawi ingkang gadhah nama asli Euro Disney Resort, lajeng gantos malih dados Euro Disneyland inggih punika salah satunggaling wujud kompleks kangge hiburan ingkang gadhah tema Disney lan gadhah kalih papan kanggé dolanan, Disneyland Paris lan Walt Disney Studios ingkang mapan wonten ing Marne-la-Vallée, satunggaling kitha ingkang énggal wonten ing Paris ingkang mapan wonten ing laladan ndesaing sisih wetan Paris, Perancis, ingkang papanipun kirang langkung tebihipun 32 km (20 mi) saking titik nol kilometer ing punjering kitha Paris lan kathah dipunpanggeni déning masarakat Prancis mliginipun komune Chessy, Seine-et-Marne.[1] Menawi badhé tumujudhateng resort punika saged ngginakaken mobil lan RER. Stasiun sepur ingkang mapan wonten ing papan punika ugi dipunlayani déning TGV, Thalys, lan Eurostar.
Disneyland Resort Paris inggih dipungadhahi lan dipunkelola déning Euro Disney S.C.A., satunggaling perusahaan ingkang gadhah saham kuasa 39,78% ingkang punika dipunadani déning The Walt Disney Company, 10% dipunkuasani déning pamarèntah Saudi inggih punika wonten ing tanganipun Pangeran Al Walid lan 50,22% dipunkuaosi déning perusahaan- perusahaan sanesipun ingkang gadhah saham ing resort punika. Déné ingkang mandhegani resort punika inggih satunggaling direktur lan CEO saking Philippe Gas.
Sujarahipun[besut | besut sumber]
Disneyland resort Paris dipun bangun ing taun 1988 lan dipun bikak ing tanggal 12 April 1992 kanthi nama sepisanan Euro Disney. Ananging ing wekdal sepisanan, cacahipun wisatawan ingkang dipunangkah badhé remen wisata wonten ing resort punika boten kados kasunyatanipun amargi wonten masalah ing bab budaya.[2]
Ing sasi Oktober 1994, namanipun lajeng dipungantos dados Disneyland Paris. Akhiripun, kanthi wontenipun bagéyan - bagéyan ingkang dipunjangkepi lan dipunéwah - éwahi, resort punika lajeng saged pikantuk untung ing taun 1995. Lajeng ing taun 2002, dipunbikak Walt Disney Studios ingkang minangka taman dolanan Disney kaping sedasa. Resort punika badhe nambah terus jinising dolanan ingkang wonten ing lebetipun kalebet laladan Toon Studios wonten ing Walt Disney Studios ing taun 2007 lan ugi Tower of Terror ing taun 2008. Disneyland Resort Paris inggih punika minangka resort ingkang kaping kalih saking Disney resort ingkang dipunbikak ing sak njawining Amerika Serikat, inggih nerasaken resort ingkang sepisanan ingkang dipunbikak inggih punika Tokyo Disney Resort ingkagn minangka resort sepisanan ingkang dipungadhahi lan dipunlampahaken déning perusahaan Disney. Punika inggih satunggaling subyek ingkang kontroversi ing sadangunipun wonten peiode negoisasi lan konstruksi ing taun 1980 an lan ing purwakaning taun 1990 an, nalika saperangan tokoh ingkang misuwur ing Perancis ingkang nyuwantenaken oposisi lan protes ingkang dipun adani déning serikat buruh Perancis lan sanès - sanèsipun. Kadadosan punika ingkang dadosaken resort punika mundur sanget, déné sadaya asiling pendapatan saking taman hiburan, tiyang ingkang tilem ing hotèl, sadayanipun anjlog ing sak ngandhaping praduga. Lan ing sasi Juli 1995 perusahaan punika saged pikantuk untung ingkang ageng ing sepisanan.
Tata letakipun[besut | besut sumber]
Disneyland Resort Paris inggih minangka griya kanggé kalih taman dolanan, pitung hotèl, lan ugi setunggal kompleks kanggé blanja, restoran, lan ugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Disneyland_Paris&oldid=1017749"	Kategori: DisneylandParis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 10 Maret 2016.
Dewan Perwakilan Laladan (dicekak DPD) iku lembaga tinggi nagara jroning sistem ketatanagaraan Indonésia sing anggotané minangka perwakilan saka saben provinsi sing dipilih liwat Pamilihan Umum.
Ngajokaké usul, mèlu mbahas lan mènèhi pertimbangan sing magepokan karo bidang legislasi tinamtu
Anggota DPD saka saben provinsi ana 4. Dadi gunggung anggota DPD wektu iki ana 128. Mangsa jabatan anggota DPD ya iku 5 taun, lan mungkasi bebarengan wektu para anggota DPD sing anyar ngucapaké sumpah/janji.
Tugas, wewenang, lan hak[besut | besut sumber]
Ngajokake marang DPR Rancangan Undang-Undang kang magepokan karo otonomi laladan, hubungan
ékonomi liyane, sarta ingkang wonten gegayutane karo perimbangan keuangan pusat lan laladan. DPR banjur ngundang DPD kanggo ngrembug RUU kasebut.
Menehi panyarue marang DPR ngenani RUU APBN lan RUU kang magepokan karo pajak, pendhidhikan, lan agama.
Nampa asil pameriksaan keuangan nagara saka BPK kanggo bahan pertimbangan marang DPR ngenani RUU kang magepoikan karo APBN.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewan_Perwakilan_Daerah&oldid=1113237"	Kategori: DPDParlemen IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 30 Januari 2017.
penyet iku sing awak dewe elu wong akeh
Aksara Pra Budi Ratya, Pudak Sategal, Sastra Gentayu, Sastra Wiryawan, Sastra Budhati, Sastra Purwaresmi, Aksara Pajajaran, Aksara Hendra Prawata, Aksara Jamus Kalihwarni, Aksara Keling, Aksara Budha yang ada di Magelang, Aksara Nagari Mojopoit, dll. Sebagai bahan perbandingan, aksara Pallawa
Jaman Sedang Kala Dwapara :Pengging Nimrata, Galuh, Prambanan, Medang Nimrata, Grejitawati
2.4. Kala Praniti [teliti]Dibagi atas 3 Jaman
ngetik aksara laten, llngsung kaluar wangun aksara
lair 14 April 1929 – pati 6 Oktober 2012 ing yuswa 83 taun)[2] inggih punika Presiden Aljazair ingkang kaping 6, nalika periode 9 Februari 1979 - 11 Januari 1992.
tugas ing Angkatan Dharat Perancis minangka bintara berjuang wonten ing Indo-China.[2] Piyambakipun mbelot dhateng Front Pembebasan Nasional (FLN) nalika wiwitan perang kamardika Aljazair rikala taun 1954. Minangka anak didik saking Houari Boumedienne, Bendjedid dipunhurmati kaliyan parèntah militer saking Oran, Aljazair laladan wonten ing taun 1964.[2]
Pinuju Kepresidenan[besut | besut sumber]
Bendjedid inggih punika menteri pertahanan saking November 1978 dumugi Februari 1979 lan dados presiden sasampunipun Boumedienne tilar donya. Bendjedid inggih punika salah satunggaling calon kompromi ingkang dados panguwasa sasampunipun pimpinan parté lan presiden dipuntentang wonten ing kongres FLN kaping 4, ingkang dipunadani tanggal 27-31 Januari 1979. Ingkang paling mungkin kanggè suksès Boumedienne inggih punika Mohammad Salah Yahiaoui lan Abdelaziz Bouteflika. Ingkang pungkasan natè njabat minangka sekretaris luar negeri ing Perserikatan Bangsa-bangsa dangunipun 16 taun. Piyambakipun minangka satunggaling anggota ingkang kondhang saking marga Oujda lan dipunanggep minangka liberal ingkang pro-Barat. Yahiaoui caket nindakaken "afiliasi" kaliyan komunis, ingkang
lan pindhah dhateng pangawasan pamarèntah warga nagara. Nalika pungkasan taun 1980-an, kanthi ékonomi gagal amargi regi minyak anjlok cepet, ketegangan minggah antawising unsur-unsur rezim ingkang ndukung kabijakan-kabijakan liberalisasi ékonomi Bendjedid,lan saperangan ingkang kepengin wangsul malih dhateng model statis. Nalika wulan Oktober 1988, pawai pemuda nindakaken prostes penghematan rezim kabijakan lan slogan kangge nglawan Benjedid, ngrembaka dados kerusuhan ageng ingkang nyebar dhateng Oran, Annaba dlan kutha-kutha sanès, penindasan brutal militer tumrap perusuh nyebabaken atusa tiyang ingkang tilar donya.[4]
Pagesangan Pasca-kepresidenan[besut | besut sumber]
Bendjedid sampun medal saking pulitik wiwit Januari 1992. Piyambakipun wangsul malih dhateng publik ing pungkasaning taun 2008 nalika maringi pidato kontroversial wonten ing sawijining konferensi ing Al-Tarif, kampung halamanipun. Wiwit pensiun, Bendjedid sampun mbikak sawijining toko tukang jagal ing Finsbury Park, London ing pundi sawijining komunitas Aljazair ingkang ageng dumunung wonten ing mrika[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.59, 22 Oktober 2016.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 14 Sèptèmber 2016.
Adam Osborne (6 Maret 1939 – 18 Maret 2003) ya iku wong kang wiwitan nemokake laptop.[1] Pancen sadurunge Osborne nemokake laptop, nanging gagasan ngenani laptop wis digagas
catatan, mula bisa digawa tekan ngendi-endi.[1] Wektu iku durung ana istilah laptop utawa notebook.[1] Alan Kay menehi jeneng piranti mau kanthi aran Dynabook.[1] Nanging, impen mau mung winates impen.[1] Banjur mung Adam Osborne kang dicathet minangka wong kang kawiwitan nyiptakake komputer kang bener-bener utama, banjur dikenal kanthi aran laptop.[1] Adam Osborne ya iku warga keturuna Inggris kang lair ing Thailand taun 1939.[1] Nalika umur 11 taun, Osborne digawa menyang Inggris déning wong tuwane.[1] Taun 1961, Osborne lulus saka Universitas Birmingham minangka sarjana mudha ing bidang teknik Kimia.[2] Banjur dhèwèké lunga menyang Amerika saperlu nerusake sinaune ing Universitas Delaware, lan bisa éntuk gelar Ph.D ing bidang teknik Kimia.[2] Sawise kuliyah, dhèwèké duweni kalodhangan nyambut gawé ing perusahaan gedhé ya iku Shell Oil.[2] Nanging, dhèwèké metu lan luwih milih nyambut gawé minagka panulis
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 19 Oktober 2016.
ing Polen. Kutha krajané ya iku Krasnystaw. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 76.508 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Krasnystaw&oldid=1091404"	Kategori: Powiat ing propinsi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Muh Ali VS Joe Bugner
manpangate, bocahe dadi sumangat sinau (sing waras), satu sisi ada mudharate, terutama guru mapele biasane dadi kambing korban hitam nek ana bocah sing ora
gegeden empyak kurang cagak, gotong royong, ing ngarso sung tulodho ing madya mbangun karso tut wuri handayani, handarbeni, dan nguwongke,
Dewantoro ; Ing ngarso sung tulodho, ing madaya mangun karsa, tut wuri
tari Langger (Banyuwangi).b) Seni PewayanganWujud seni pewayangan di Jawa Timur antara lain wayang Beber. Wayang
duwe catetan cemeng kang wes ketulis ring sejarah…lan heng biso mbalik sejarah muko.polae wes jelas PKI iki pelaku duduk korban. lan saiki akeh wong arep muter sejarah teko pelaku dadi korban…….digu tah ndane
polae wes jelas PKI iki pelaku duduk korban. lan saiki akeh wong arep muter
193 m (633 ft 2 in) [2]
pemain bal sing asalé Inggris lan main minangka kiper Chelsea F.C. ing Liga Primer Inggris.
Dijupuk 30 April 2011. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ross_Turnbull&oldid=967231"	Kategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.55, 1 Maret 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: GO SHOGUN
» Musium Tosan Aji PAKET WISATA
R.3. Jogja Adrenalin (Lava Tour Merapi + Pindhul + Oyo)
B.5. Museum Purbakala Sangiran + Kraton Solo + Prambanan
N.1. Kraton Solo + Pasar Klewer Solo + Kampung Laweyan
TELU LAR JATIKOYO KAYU NENG KOYO BANYU
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Tokoh Siti Nurbaya
bisa ngatasin... :DHapusBalasthe others15 Mei 2014 09.44Huahahaha..... Wis bapake gak iso komen opo2 meneh kuwi.Pancen anak kudu luwih pinter tinimbang bapake yo Kang? :p BalasHapusBalasanRawins16 Mei 2014 10.57jelaslah orang gizinya aja beda. anak sekarang kurang apaga kaya
Wilayah Kec.Banyuwangi, Kabat, Wongsorejo, Licin, Kalipuro, Glagah, Giri di SMK Negeri 1 Glagah Banyuwangi Jl. Kuntulan 01 Telp/Fax (0333)421222 Banyuwangi.
Lah jare wong jowo biyen, seng weton e podho gak oleh urip sak tanah (omah) marai ono seng pasti jadi korban. Piye iku pak ❓ 😕
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Asmarandana
Tembang Asmarandana umume kanggo wong sing lagi gandrung kapirangu. Yen dideleng wantah, Asmarandana dijupuk seka asmara kang artine tresna, lan dahana kang artine geni. Mula saka kuwi, Asmarandana isine wuyung lan samubarang kang magepokan karo tresna.
Asmarandana diracik saben pada (bait) ana 7 gatra (larik).
Lulus SMP Paijo ora nutugake sekolah menyang SMA merga ora duwe ragad. Wong tuwane mung buruh tani sing asile ora sepiraa. Ora cukup kanggo mbayar SPP, sragam sekolah, buku-buku, apa dene uwang pengembangan sekolah sing nganti yutan akehe. Mula Paijo trima melu ajar mbingkil marang Paklike. Idhep-idhep magang, golek pengalaman lan ketrampilan. Sapa ngerti bisa dadi bingkil sepedha sing akeh lengganane kaya Paklike. Dhasar Paijo bocah trampil lan gathekan, lagi sedhela melu mbingkil wis mudheng lan trampil ndadani sepedha dhewe. “Aja dadi atimu ya, Jo. Paklik arep takon?” kandhane Paklike Paijo ing sawijining dina.
“Inggih, Paklik. Mboten dados menapa, Paklik badhe tanglet menapa?” wangsulane Paijo.
“Ngene, Jo. Anggonmu ajar mbingkil marang aku ki wis sauntara. Tak tonton kowe wis cukup duwe pengalaman lan ketrampilan. Kabeh perangan sepedha sing ajeg rusak, kowe wis tau nyoba ndadani. Senajan isih sajroning pangawasanku, nanging nyatane kowe wis bisa.” Paklike Paijo mandheg sedhela anggone kandha, kanggo mangerteni tanggapane Paijo. Piyambake marem ngerti Paijo nggatekake apa sing diomongake. Banjur kandhane mbacutake, ”Apa sakjege kowe ya mung trima melu mbingkil karo aku, Jo? Apa kowe ora kepengin madeg bingkil dhewe? Sepisan maneh, aja dadi atimu lho, Jo! Iki ora ateges aku kabotan tok eloni mbingkil. Nanging iki kanggo masa depanmu dhewe. Kepriye?”
“Nggih, Paklik. Matur nuwun Paklik sampun kersa nuntun Paijo ajar mbingkil. Lan kula ugi mangertos niyat sae Paklik, maringi wawasan supados Paijo purun mbikak bingkil sepedha piyambak. Nanging Paijo tasih ajrih Paklik, menawi mangke Paijo manggihi sepedha ingkang kerisakanipun dereng kula mangertosi caranipun ndadosi.”
“Kowe aja kuwatir, Jo! Kowe rak nduwe HP ta? Mengko yen ana kerusakan sing ora tok ngerteni kowe bisa SMS utawa tilpon aku. Mengko tak kandhani. Utawa bengine kowe bisa neng nggon aku, mengko tak kandhani.”
“Nggih menawi Paklik tasih sagah nuntuni kula kados ngaten, Paijo badhe bikak bingkil sepedha piyambak,” kandhane Paijo mantep
Paijo banjur mbukak bingkil sepedha dhewe ing sawetane Warung Ayam Goreng Kenthucy Pak Gareng. Papane ora adoh saka bingkile Paklike, kira-kira mung sekilo meter. Senajan mengkono Paijo ora nyuda lengganane Paklike, awit Paijo wis entuk lengganan dhewe. Yen lengganane Paklike akeh-akehe bapak-bapak pensiunan sing seneng pit-pitan kanggo njaga kesarasane kanthi nitih sepedha onta merek Gazele, Simplek, Humber lan liya-liyane. Mbareng lengganane Paijo luwih akeh para mudha sing seneng pit-pitan kanggo kesenengan, biasane sepedha gunung sing luwih cilik lan entheng.
Kanggo mangane Paijo ora tau jajan. Supaya luwih ngirit Paijo nggawa sangu sega lan jangan saka ngomah. Jangane saanane, lawuhe ya saanane, lan segane mung trima sega beras jatah raskin. Pokoke saanane. Pancen kabeh kuwi panganan sing prasaja. Nanging kanggone Paijo bisa dadi panganan sing sedhep lan nikmat. Kajaba merga panganan kuwi asil kringete Paijo dhewe anggone mbingkil, Paijo isih duwe cara dhewe supaya panganan prasaja kuwi dadi panganan sing sedhep nikmat nalika dipangan. Ing wulan pasa warunge Pak Gareng katon sepi ora ana wong jajan ing wayah awan. Ndilalah bingkile Paijo iya lagi sepi ora ana wong ndadakake sepedha. Kanggo ngisi wektu wong loro padha jagongan eneng lincak ngarep warunge Pak Gareng. Kaya padhatan saben-saben warung lan bingkile sepi, wong loro kuwi padha jagongan neng lincak kono. Sing dirembug ana wae, kalebu soal mangan padinane wong loro kuwi.
“Saben dinten mangsak ayam goreng kenthucy, napa ingkang didhahar saben dinten nggih lawuh ayam goreng kenthucy niku, Pak Gareng?” takone Paijo marang Pak Gareng.
“Ya ora no, Jo! Sadurunge mangkat neng warung, Bu Gareng wis masak sayur kaya lumrahe wong. Saliyane bisa gonta-ganti, regane iya luwih murah. Yen payu ayam goreng kenthucyne rak ya luwung didol ta, Jo, timbang dipangan dhewe,” wangsulane Pak Gareng.
“Balik kowe Jo, apa sing tok pangan saben dinane ing bingkilmu nalika mangan wayah awan?” pitakone Pak Gareng.
“Biyasa mawon Pak Gareng. Sekul beras jatah raskin, jangan gori utawi jangan mbayung, utawi sebangsane niku, lawuhe karak utawi krupuk, paling pol gereh kranjang. Niku mawon kula pun ngraosaken eca. Langkung-langkung….” kandhane Paijo prasaja, nanging mandheg sedhela kanggo narik kawigatene Pak Gareng.
“Luwih-luwih apa Jo?” pitakone Pak Gareng sing kepancing kepengin ngerti resepe Paijo. Pinangka wong bakul ratengan Pak Gareng tansah pengin ngerti resep sing njalari wong mangan bisa ngrasakake enak.
“Langkung-langkung nalika kula mangan nyarengi Pak Gareng nembe srang-sreng nggoreng ayam. Kebule keluk bumbu kenthucy sing ambune sedhep nikmat, ngrubung sega jangan kula lan nyogroki irung kula, mbangkitaken napsu mangan kula. Saengga kados-kados kula nembe mangan lawuh ayam goreng kenthucyne Pak Gareng,” wangsulane Paijo jujur.
“Dadi kaya ngono caramu Jo? Terus wis kaping pira kowe mangan bareng karo nggonku nggoreng ayam?” pitakone Pak Gareng.
“Nggih pun ping kathah to Pak. Kulo manggen ten mriki pun wonten kawan wulan, nanging kula nemokaken resep lan ngginakaken resep niku kinten-kinten pun satus dinten,” wangsulane Paijo blaka.
satus, kabeh gunggunge limang atus ewu rupiah. Piye, kapan ‘lehmu arep mbayar utangmu limang atus ewu rupiah kuwi?” pitakone Pak Gareng gawe kagete Paijo. Ora ngira wong mangan sega jangane dhewe, sinambi mambu keluk ayam goreng kenthucyne Pak Gareng, kok kon mbayar. Paijo dheleg-dheleg ora bisa wangsulan. Aneh lan tegel Pak Gareng iki, bar jagongan apik-apik, ora kanyana-nyana, ngerti-ngerti kok ngedhog sak mono akehe.
“Njenengan niku nggih aneh, Pak. Wong mung mambu masakan kok kon mbayar, niku jenenge nggih mboten lumrah! Kula mboten purun mbayar najan mung serupiah!”
“Kowe ngerti Jo, ayam, bumbu kenthucy, lenga goreng lan gas, kuwi kabeh ora gratis. Kabeh aku entuk saka tuku nganggo dhuwit. Lan yen aku nggoreng, ana kebule ngganda kenthucy sing mabur, banjur diserot irungmu, kuwi ateges ana saperangan saka bumbu kuwi sing ilang. Kuwi dadi kerugianku. Kosok baline kuwi dadi keuntunganmu. Iya apa ora? Dadi kowe kudu mbayar marang aku, nggo nomboki kerugianku kuwi!”
“Yen ngaten, supados Pak Gareng mboten rugi nggih warung niku ditutup mawon, supados keluk lan gandane kethucy mboten mabur-mabur medal!”
“Yen ditutup rak ya ora ana wong tuku ngono Jo! Dikira warungku ora dodol, banjur ora ana wong mara, daganganku dadi bubruk ora payu. Kowe kuwi piye Jo? Pokoke endi, aku njaluk bayare dhuwit limang atus ewu rupiah, saora-orane kesanggupanmu dhisik.” Wong loro banjur eyel-eyelan golek benere dhewe. Wose Paijo ora gelem mbayar. Nanging Pak Gareng tetep nganggep Paijo utang kudu mbayar. Pungkasane wong loro sarujuk nyuwun pengadilan marang Pak Lurah.
Ing Kelurahan Pak Lurah nyatheti lapuran lan tuntutane Pak Gareng marang Paijo.
“Napa mboten lucu lan nggregetaken, Pak Lurah? Wong mung mambu masakan, kok kon mbayar! Lan wantune nggih naming dhateng kula. Cobi kalih tiyang-tiyang ingkang sami liwat nika, ingkang ugi nyerot-nyerot ambune masakane Pak Gareng, mesthi mboten wantun nyegat nagih bayarane!” pradule Paijo marang Pak Lurah.
“Tiyang-tiyang liwat nika benten kaliyan Paijo, Pak Lurah! Tiyang-tiyang nika keleresan liwat, lajeng ngganda enak, nyerot. Lha menawi Paijo niku sengaja maeme ngentosi nggen kula masak. Lajeng piyambake mendhet untung, tambah dhokoh anggenipun maem amargi ngganda enak saking masakan kula,” pambelane Pak Gareng kanggo nguwatake panudhuhe.
“Wis padha menenga, aja padha regejegan dhewe! Kowe sakloron rak wis mercayaake pengadilan iki marang aku ta?” pandangune Pak Lurah.
“Inggih Pak Lurah! Kula pitados kawicaksanan lan keadilanipun Pak Lurah. Kula pasrah dhumateng Pak Lurah,” wangsulane wong loro bebarengan.
“Pak Bayan! Tulung aku njilih dhuwit PBB sing arep disetorke neng Bank mau! Rak durung sida disetorke ta?” ngendikane Pak Lurah genti marang Pak Bayan.
“Mangga Pak Lurah! Keleresan kula dereng sios setor ‘ten Bank niki wau.” Dhuwit diseleh ndhuwur meja. “Pak Gareng, saiki serotana ambune dhuwit kuwi!” dhawuhe Pak Lurah. Pak Gareng senajan bingung ora ngerti karepe, nanging gandheng wedi karo Pak Lurah, manut nyeroti ambune dhuwit PBB sing methuthuk neng nduwur meja.
“Priye Pak Gareng, wis marem apa durung sing nyeroti ambune dhuwit limang atus ewu rupiah kuwi?” pitakone Pak Lurah.
“Menawi naming ngambu, genah kula pun marem. Nanging sing kula suwun niku artone dibayarake kula, mboten mung kon ngambu ngonten niku,” wangsulane Pak Gareng jengkel.
“Paijo kuwi rak mung ngambu daganganmu, ora mangan daganganmu. Dadi yen kowe njaluk bayar, ya cukup kowe kon ngamboni dhuwit limang atus ewu kuwi. Yen kowe tetep meksa Paijo kon mbayar, kowe bisa tak laporake polisi kanthi Pandakwo nindakake pemerasan. Pilih endi, kowe trima dibayar ngambu dhuwit, apa kowe tak laporake polisi wis nindakake pemerasan marang Paijo?” ngendikane Pak Lurah genti ngancam marang Pak Gareng. Pak Gareng mung bisa gedheg-gedheg. Pungkasane dheweke trima dibayar ambune dhuwit, tinimbang mlebu mbui merga didakwa nindakake pemerasan. ( Cuthel )
NB: Cerita ini sudah dimuat di Majalah Bahasa Jawa Djaka Lodang
Setya3 Oktober 2013 12.14hahaha saiki waras yo wes an, opo ijek gendhengHapusRawins3 Oktober 2013 18.28ben dadi gurune wiro sableng, om :DHapusBalasAnonim2 Oktober 2013 07.23keluarga yg mengadopsi karinaitu sampiyan pak?wah
Pilar Iman; Uskup, Confessor lan Dhoktor/Pujangga Gréja
27 Juni (Gréja Koptik, Gréja Katulik Roma- nanging 9 Februari ing Kalènder Roma 1882-1939 - lan ing Gréja Lutheran)
Dipungambaraken minangka Uskup kanthi phelonion lan omophorion, lan biasanipun kanthi sirah ingkang dipuntutupi kanthi cara biarawan Mesir (sok-sok panutup sirah gadhah pola polystavrion), panjenenganipun biasanipun dipungambaraken nyipeng gulungan utawi Buku Injil, kanthi tangan tengenipun kaangkat kanggé maringaken berkah.
Cyril saking Alexandria punika satunggiling tiyang Kristen ing abad ka-4 ingkang njabat minangka uskup ing Alexandria, Mesir wiwit taun 412.[1] Nalika panjenenganipun dipuntahbisaken dados uskup, Cyril nggentosaken paklik/padhénipun inggih punika, Theofilus.[1]. Panjenenganipun gadhah pandhangan bilih Yésus Kristus sanès manungsa ingkang dipunpanggèni utawi dipunmanunggalekan kaliyan Allah (Firman), ananging Panjenenganipun punika Allah Firman ingkang sampun dados manungsa.[1] Dhoktrin ingkang dipunperjuwangaken déning Cyril perkawis inkarnasi panjilman Allah.[1] Uskup ingkang mréntah nalika taun 412 puniki sasanèsipun amargi dhoktrin panjilman Allah, panjenenganipun dipuntepangi ugi amargi katerlibatanipun salebetipun konflik kaliyan Nestorius, uskup Konstantinopel.[1][2] Padhebatan sengit puniku dumados sasampunipun Cyril mireng ungkapan Nestorius ingkang nyangkal bilih kenya Maria punika theotokos utawi biasa dipuntepangi minangka ibu ingkang miyosaken Allah.[1] Sasanèsipun puniku, pabèntenan sanèsipun ugi wonten ing inkarnasi Allah.[1] Nestorius gadhah pendhapat bilih Kristus punika manungsa ingkang dipunmanunggalaken kaliyan Firman, sauntawis Cyril nentang kanthi nélakaken bilih Kristus piyambak punika Firman ingkang manjalma.[1] Mireng perkawis puniki, Cyril énggal-énggal ngintunaken serat sepindhahipun dhumateng Nestorius ingkang meksa supados Nestorius saged nampi theotokos.[1] Serat sepindhah gagal, dipunlajengaken kanthi serat kaping kalih ingkang mréntah Nestorius supados panjenenganipun purun napak astani kalih welas anathema (kutukan dhumateng pranyatan-pranyatan Nestorius ingkang dipunanggep sesat déning Cyril).[1] Nanging, amargi kalih serat puniki dipuntulak déning Nestorius, pungkasanipun panjenenganipun dipunpecat déning kaisar salebetipun Konsili Efesus nalika taun 431.[1][2] Perjuwangan Cyril pungkasanipun adamel piyambakipun dipuntepangi minangka tokoh ingkang merjuwangaken dhoktrin inkarnasi Allah.[1] Nalika taun 444, pungkasanipun Cyril tilay donya lan posisinipun énggal dipungantosaken déning ponakanipun,
Cyril_saking_Alexandria&oldid=1112740"	Kategori: Tokoh GréjaSajarah GréjaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: FOTO UMBUL : KOES PLUS
nganti mbenggok koyo ngono kok yo ra ditoleh, neng nglirik.. kebangeten tenan ki mas rawin, hehehe, hayah hayah hayah,, # KabuuuurHapusRawins31 Desember 2013 22.49
kayane lho, aku juga jarang mbukak kang, lagi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Svullrya&oldid=1009554"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 5 Maret 2016.
Brambanan Dusun Kebon dalem Kidul, Kel kebon dalem Kidul Kec. Prambanan
“Mbaak…, kowe sing marai aku dadi kurang ajar…, lha…, wong kowe…, sing
Witing KlapaWiting klapa jawata ing ngarcapadaSalugune wong wanitaAdhuh ndara kula sampun njajah prajaIng Ngayogya Surakarta.Lesung JumengglungLesung jumengglungSru imbal-imbalanLesung
Lamongan, 2004. Badan Pusat Statistik Kab. Lamongan, Lamongan dalam Angka 1999, Lamongan: BPS Kab. Lamongan, 2000. Badan
lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
‘nuwun sewu,mas. kulo badhe misuhi panjenenan. Jancok! sampun nggih.'(
cah nom-nom enek sing minat dadi admin to ora?
Kraton Krajan No. 02 Rt. 01/04 Kec. Kraton Kencong Kab. Jember – Jatim 68167
MTs. Minhaju-Muna Ds. Dopo Dsn. Sambi Kec.
► Idéologi pulitik‎ (1 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Komunikasi pulitik"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 14 Maret 2013.
lan Vega uwis suwe dadi konco. Cah papat
appa. .! mbalekke. . ra suddi. !
Man , kok kowe koyo nesu karo Rege ngono.
(nyelehke sapune) owwraa’ !soppo seng
kondo. Awake dewe apek-apek ae to Man.
nora jujur, yen kebanjur sayekti kojur tan becik, becik ngupayaa iku,
Adiguna puniku, ngandelaken kapinteranipun, samubarang kabisan dipundheweki, sapa bisa kaya ingsun, togging prana nora
Dene kang padha nggunggung, pan sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuk kalimising lathi, lan telese gondhangipun, reruba alaning uwong.
iku, yen wus kanggep nuli gawe umuk, pan wong akeh sayektine padha wedi, tan wurung tanpa pisungsung, adol sanggup sakehing wong.
mangkono iku, nora pantes cedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedheplok.
entry kangkung masak belacan, kangkung masak lemak, kangkung sotong, ulam kangkung, kangkung cili padi, kangkung
PUNTEN , Menawi lepat Nyuwun Ngapunten!!!!! Makde Heru Guru Boso Jawi Kelas 3 SDI AL AZHAAR
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon Format 36 kotak seri E
nuwun, kagem poro sederek sedoyo sing sampun ndukung program meniko,,
@mas Suhar, njaluk pangestune tek melu2 rika yaa, 🙂
@ shun , Naryo, kie kan mbene desain kohh, kumplite mudah2an akhir wulan kie dadi..
Panthéon-Sorbonne) inggih punika sawijining universitas wonten ing Paris, Perancis.[1]
Kanthi historis, universitas punika minangka bagéyan saking Universitas Paris, ingkang dipunpérang dados sapérangan universitas. Udakawis 40.000 mahasiswa kasebar wonten ing 14 departemén pengajaran lan panalitèn (Unités de Formation et de Recherche) lan 5 institut, ingkang maringi pengajaran hukum, ilmu pulitik, ilmu èkonomi, manajemen lan humaniora.[2]
Kampus[besut | besut sumber]
Universitas Paris I dumunung ing sajumlah bangunan universitas paling prestisius wonten ing Perancis. Wiwit 1960-an, universitas punika sampun kathah samsaya wiyar lan dipunbangun utawi mendhet alih mèh sekawan likur papan énggal ing Paris lan sakitaripun.
Sorbonne : Paris I mapan ing bagéyan saking bangunan bersejarah Universitas Paris, dipunbangun ing pungkasan abad ke-19. Ugi dalemaken Universitas Paris III, IV lan V, lan Chancellerie des Universités. Aula kuliah ageng ingkang dipundékorasi inggih punika papan kuliah lan upacara universitas tradisioinal lan ugi papan dipunadani sajumlah konférènsi internasional wigati. Kantor Senat lan Wakil Kanselir dumunung ing bekas gedung Fakultas Hukum Paris ingkang asalipun saking abad kaping 18.[3]
Pusat Albert Châtelet : biasa dipunsebut Calvin, minangka bangunan sèkundèr Sorbonne.
Pusat Rue d'Ulm : kados Calvin, minangka bangunan sèkundèr Sorbonne.
Institut Geografi : dumunung wonten ing Rue Saint-Jacques, kagungan salah satunggaling kolèksi peta paling sepuh lan paling sugih ing Perancis.
Institut Filosofi Ilmu Pengetahuan lan Teknik (IHPST) : dumunung ing Rue du Four.
Pusat Mahler : dumunung ing arondisemen IVe, dalemaken sawijining institut pengkajian sejarah lan hukum.
Pusat Saint-Charles : dumunung ing arondisemen XVe. Dipunbangun taun 1973, dalemaken Sekolah Seni.
Pusat Pierre Mendès-France : biasa dipunsebut Tolbiac, dumunung ing arondisemen XIIIe. Dipunbangun taun 1973, minangka pusat utama Universitas. Freshmen lan Sophomores ing Humaniora dipunajaraken ing Tolbiac.
Pusat Tolbiac : sawijining bangunan sèkundèr Pusat Mendès-France (ingkang ugi dipunsebut "Tolbiac").
Pusat René Cassin : dumunung ing arondisemen XIIIe. Dipunbangun taun 1990, pusat punika dalemaken bagèyan utama Sekolah Hukum.
Cithakan:UNICA Cithakan:Universitas Umum ing Perancis Koordhinat: 48°50′55″N 2°20′36″E﻿ / ﻿48.84861°N 2.34333°E﻿ / 48.84861; 2.34333
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Koordhinat ora ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 19 Maret 2016.
Posted on 31 Desember 2009 by DioN Erbe	KEDADEYAN iki dakalami dhewe watara rong puluh taunan kepungkur, taune 1982. Kanggoku prastawa kuwi gawe miris lan gila, yen basa kerene bisa disebut “mencekam”. Nganti sak umurku iki nembe kaping pindho aku ditemoni bangsane memedi kaya kuwi. Sepisan biyen nalika aku isih cilik, isih SR. Lan sing kaping pindho ya prastawa kuwi. Yen aku liwat papan kono kuwi, embuh esuk awan apamaneh wengi tansah kelingan cetha. Rasane kepengin ketemu maneh … nanging kok luwih becik ora bae, timbang dadi memala.
nganti tekane ngrembaka. Kabeh kuwi uga saka pambiyantu wudele sisihanku. Anak-anakku sing isih cilik, dadi pamecut anggonku kepengin nggayuh kamjuan. Sing biyene aku mung engklek mlaku adus kringet, yen lagi golek gaweyan. Saiki aku wis ora kudanan kepanasen maneh. Sedhan Toyota Corolla DX kanggo
kutha Sala. Sing biasane aku mung ngomandho adhiku ipe lan sopir kanggo ngirim, dina kuwi rasane aku kok kepengin mangkat dhewe. Saliyane silaturahmi marang pelanggan, ngiras ngirus
rowang, dadi ora bakal ana sing ngregoni Pak-pakan barang cetakan wis tumata ing bak pick up ing mburi, rapi dikrukup deklit. Pamitku marang kulawarga bakal bali senajan lingsir wengi, yen ora ana alangan. Nanging kuwi mung samudana.
“Kok kadingaren nindaki piyambak, biasane
cekake ora bakal nguciwani. Nanging yakuwi ana rega ana rupa.” Kaya biasane aku wis kayadene dianggep sedulur ing ndalem kono, mula tangkebe kulawarga wis ora kaya wong liya. Ngobrol ngalor ngidul, sakwise ngrampungake urusan “bisnis”. Kejaba bayaran tunai, giro lan chek wis dakkanthongi, ketambahan order anyar sing kudu enggal dakrampungake. Ora krasa pandom wis ngancik jam sepuluh kliwat, wancine nyuwun pamit.
“Lho … ora nyare kene ta. Tapi ya luwih kepenak kaya biasane dhing … Ya wis selamat menikmati Solo di waktu malam”, gojege pak Salim, ngeterake aku nganti lawang regol.
Playune pick up dakgawe alon-alonan, nggleser nurut dalan Slamet Riyadi, nganti tekan gapura Gladag.
siji. Papan ngenggar-ngenggar ati liyane rasane kok ora narik. Klebu pangawene ‘gadis modis’ sing umume ndudut ati lanang. Atiku dadi tidha-tidha. Nginep hotel lan golek ‘kemul’ pilihan ing Sala, apa wengi iki uga bali menyang Semarang. Lagu-lagu kroconge Hetty Koes Endang saka tape mobil malah nambahi rasa nglangut. Pick up dakparkir ing warung lesehan pinggir dalan Slamet Riyadi.
“Waah jian danyange kreteg Tuntang kuwi njelehi tenan kok … wis uluk salam diklakson barang lho, isih nggodha bae … untunge ora nyungsep mlebu kali …” koyahe salah sijine sing lagi padha mangan pincukan sega liwet.
“Lha … njur sidane priye?” pitakone kancane karo nyruput teh angete. Dheweke banjur kojah crita, nalika mobil boks sing disetiri keblusuk nyasak warung pinggir kali Tuntang Rawa Pening. Saka rumangsane dheweke dicegat wong wadon ayu sing arep nunut. Nanging dheweke kelingan yen papan kuwi wingit, mula mung nglakson lan bablas. Wusanane malah dadi layatan. Kancane uga ora gelem kalah, nyritakake lelakone kancane maneh, nalika
Bola-bali sega liwete mambu durung wancine. Nyatane bareng digolekake wong pinter, dheweke wewe sing manggon dhapuran pring sebelah pawone. Ndelengi aku sajak ora ngrewes crita-crita tamu langganane kuwi, sajake dheweke penasaran. Takon marang aku:
“Mase daleme pundi?” “Kula saking Semarang mbak, niki mangke nggih badhe wangsul mrika,” sumaurku. “Lhah sing ngatos-atos yen dumugi bon kopi Assinan Bawen niku … niki malem Jum’at lho mas.”
“Yen malem Jum’at njur badhe napa?” sumaurku glopa-glape mbeda mbakyune sega liwet sing manis padhet kuwi. Wah mata lanang iki pancen ora kena ndeleng
mbakyu sega liwet kuwi uga alon. Atiku gronjalan, pancinganku ngenani.
“Nyare teng pundi, wong mboten nduwe tepangan teng ngriki. Nyipeng nyare kalih mbake napa?” Pitakonku sembrana parikena, karo ngiyerake mripatku sesisih. Saka sorot lampu petromax sing dikrodhongi kuwi, katon raine rada mbrabak. “Aaah mase napa kersa …” jawabe alus cat keprungu cat ora. Cees … atiku kaya kesiram banyu windu. Nunggu kukute warung mengko, sida ngilangi hawa adhem, mecaki swarga kutha Sala tenan.
Nanging atiku goreh. Kaya ana daya tarik aku kudu bali menyang Semarang bengi iku uga,
dheweke, bakul sega liwet ayu manis dalan Slamet Riyadi. Dheweke mesem lan ngremet tanganku.
“Tenan lho mas … janji njenengan dakanti.” Toyota
gas dakpidak dheweke mlayune tambah rikat. Mbuh golek kanca apa pancen sengaja mbeda aku, aku ora ngerti. Mlaku iringan mobil loro wayah
kejaba karo mobil jenazah kuwi, lampu halogen dakpanjer lampu jauh. Wis ora urusan sopire silo apa ora, sing baku padhang. Mlebu kutha Salatiga udan kaya
Cassete dakganti lagu-lagu lama, senenganku pancen koleksi lagi melankolis. Lagu-lagu pilihan sing kebak kenangan, yen perlu malah ngrekamake. Mlebu wewengkon Tuntang Rawa Pening, udane wiwit mendha malah banjur terang. Lintange siji loro wiwit ngaton, disusul sumilake mendhung. Rembulan sing ngepasi purnama katon sumunar ngegla ing angkasa, nerangi wengi sing sepi mamring. Ora kaya sabene yen aku lelungan menyang Sala, wayah wengi utawa tengah wengi. Wengi iki banget nyenyet. Wiwit metu saka Boyolali aku durung nyalip utawa disalip mobil, saliyane mobil jenazah ing ngarepku kuwi. Anehe saka arah ngarep kena dietung nganggo driji, mobil sing simpangan. Wengi kuwi sing jarene mbakyu ayu
Atiku malah ayem timbang barengan montore wong mati. Kreteg ciut Kali Tuntang wis katon ing ngarepku. Ngliwati kreteg kuwi dalane
Sisih tengen yen saka arah Sala. Wit-witan gedhe ngrembuyung kesorotan purnama. Ing batinku mbokmenawa ana barang nyalawadi, bangsane pocong utawa liyane sing gemantung pang. Mbuh batinku wektu kuwi kok tatag kepengin ketemu bangsane memeden kaya kuwi. Mangka yen diweruhi tenan ya embuh kawusanane.
Mobil Kijang anyar iki mlakune kaya nggawa beban pirang-pirang ton. Mesine nggereng persneling siji. Mangka mobil iki mung kosongan, mentas disetel bengkel mau awan. Nalika mangkat mau playune bisa kanggo balapan. Aneh saiki kaya kabotan narik sanggan. ing kabin ambune wangi kembang. Ing batinku iki wangi kembang kopi, sebab wektu iku wit kopi lagi ngembang. Nalikane
Ing jok sebelahku wis lungguh kepenak paraga ayu ngore rambut, nganggo rok terusan werna terang.
aku nemoni paraga sing ayune lan pawakane kanthi nilai sanga plus kuwi. Ayu lan ambune wangi kembang kopi.
Paraga ayu kuwi meneng bae, mung nglirik aku karo mesem … dhuh esem kuwi bisa gawe ngengleng. Nanging ana rasa miris ing batinku. Atiku ora kepenak goreh dheg-dhegan, bocah ayu iki munggah saka ngendi? Sebab senajan ngrekasa, mobil iki tetep mlaku. Ora ana swara lawang mobil dibukak, ngerti-ngerti wis lungguh ing sebelahku, nalikane aku ndeleng arah kuburan sisih tengen mau. Mengko gek iki sing disebut … peri alas kopi … Daklirik sikile isih ngambah lantai mobil, ateges iki wong tenan. Dakthuthuki drijiku ing setiran krasa lara … tegese aku isih sadhar. Banjur paraga iki sapa … yen wanita palanyahan, mokal yen saba ing kebon kopi sepi kaya kuwi. Mejeng ing hotel sedhela bae wis bisa nyithak atusan ewon, nganti yutanan. Dheweke mesem ngujiwat maneh …
Lakune pick up mrambat rendhet banget, swasane tintrim lan kekes, senajan rembulane purnama .
Paraga ayu kuwi lungguhe dadi ora jenak, kaya-kaya jok mobilku akeh pakune, Dheweke saiki noleh marang aku sing lagi ndremimil maca donga. Eseme sing mencutake kuwi saiki malih kaya wong mewek. Praupan sing banget mranani, mau mbaka sethithik lumer leleh kaya lilin. Daging separo rai
ngewel, semono uga sikilku. Nanging dakpeksa teteg lan ndremimil maca donga … Ngancik tikungan lan tanjakan pungkasan cedhak pekuburan Bawen … paraga kuwi ngguyu nyekikik, nanging memper swara tangis. Awak sing separo leleh kuwi, mingsed mbaka sethithik ngadoh nembus kaca mobil. Mabur ngleyang mlebu kuburan peteng.
Awakku adus kringet, rasa wedi nggragap ganti rasa syukur
disawatake. Ngliwati protelon cedhak pompa bensin
wong sing lagi jagongan wedangan, gumun nyawang aku sing krenggosan kaya dioyak celeng. Salah sijine sing wedangan kuwi takon : “Napa njenengan saking Salatiga mas … ?”
Dakcritakake kedadeyan sing mentas dakalami mau, ora ana sing kecicir. Sing ngrungokake manthuk-manthuk, banjur rembugan pating klesik. “Wadhuh … njenengan begja mas, mboten dados tumbale peri Assinan niku. Yen wau njenengan kepincut, napa malih nganti lambangsari … whow bakal manggih bilahi … melu dadi brayat teng kuburan Tuntang napa Bawen ngriku. Contone mpun kathah mobil pribadi, trek napa bis sing nyungsep teng kebon kopi niku, utawi njegur teng Kali Tuntang. Langganane nggih rumah sakit Salatiga utawi
padha tuku kuwi, aku banjur ngerti korban-korban sing dumadi ing wewengkon Bawen lan Tuntang.
Lakune pick up dakgawe muter, Semarang wis ora adoh
wis lingsir wengi, dalan S. Parman sepi nyenyet. Ngarepake protelon dalan Rinjani (saiki dadi SPBU), atiku bali trataban. Saka arah kiwa gedhong kuna kuwi, nyabrang paraga wadon rok terusan warna terang rambut ireng meles dawa dirembyak. Nyabrang sakepenake
mesthi nggoling ing tikungan sing ndojog kuwi. Gusti Allah isih mayungi lakuku. Ngedhuni tikungan sakngarepe RS Mata
dicandhet kanca-kanca sing lagi wedangan, lan ngrahapi ayam goreng ing warung kawentar gang kuwi. Wis meh parak esuk … aku melu jagongan lan nyritakake lelakonku wengi kuwi. “Mas … ati sampeyan wektu niki mesthine mboten resik,
makan lan papan peristirahatane. Nanging nyatane isih akeh kurban-kurban sing dumadi, kecelakaan ing antarane Bawen lan Tuntang. Apa iki merga polah trekahe peri kuwi, apa sebab-sebab teknis, aku ora ngerti. Yen panjenengan kepengin ketemu “Peri kebon kopi Assinan”. mbokmenawa bisa, yen pancen jodho … nanging yen bisa aja nganti. Nuwun *
Korinta 161Para sedulur, saiki aku kepéngin ngrembuk bab urunan kanggo sedulur-sedulur nang pasamuan nang Yudéa. Bab kuwi kowé kudu nurut tembung-tembung urutan sing tak kèkké marang pasamuan-pasamuan nang Galasia. 2Yakuwi, saben dina minggu kowé kudu nyingkirké duwit sak nduwému terus dilumpukké. Dadiné mbésuk, nèk aku teka, kowé wis ora usah nyusu-nyusu nglumpukké duwit mau. 3Nèk aku wis tekan nggonmu, aku bakal ngongkon sedulur-sedulur sing kenèng mbok pretyaya, supaya ngeterké urunanmu kuwi nang kuta Yérusalèm. Sedulur-sedulur kuwi bakal tak gawani layang kanggo tanda nèk kongkonanmu. 4Nèk aku kudu mèlu mbarang, ya apik waé. Wong-wong bèn budal karo aku pisan. 5Para sedulur, aku teka nang nggonmu mbésuk nèk aku wis rampung nang bawah Masedonia, awit aku kepéngin mlaku-mlaku niliki bawah kana ndisik. 6Nanging aku mikir nèk bakal nang nggonmu rada suwi, menawa ya sak suwéné wayah adem lan angin banter. Dadiné sakwisé kuwi, kowé bisa ngréwangi aku enggonku neruské dalanku. 7Nèk Gusti karep, aku kepéngin manggon sing rada suwi nang nggonmu, supaya enggonku teka ora kaya wong mampir waé. 8- 9Aku arep nang Efése terus tekané riyaya Pantékosta, awit nang kéné okèh kelunggarané kanggo nggelarké pituturé Gusti, senajan sing nglawan ya okèh uga. 10Nèk sedulur Timotius teka nang nggonmu, dèkné ya ditampa sing apik bèn krasan. Dèkné ya kaya aku nyambutgawé kanggo Gusti. 11Aja sampèk ènèng sedulur nyepèlèkké dèkné, nanging malah ditulungi supaya dèkné ndang bisa balik nang nggonku kanti slamet, awit aku lan sedulur-sedulur liyané ngarep-arep sedulur Timotius. 12Bab sedulur Apolos, aku ya wis ping pira waé nyuwun dèkné supaya niliki kowé, bareng karo sedulur-sedulur liyané. Nanging saiki dèkné durung gelem. Kapan-kapan, nèk ènèng kelunggarané, dèkné bakal nang nggonmu. 13Para sedulur, kowé kudu sing ati-ati lan kudu sing mantep ing pengandel. Pada sing kendel lan aja sampèk kalah karo pangwasané Sétan. 14Nèk nyambutgawé apa waé, dilakoni nganggo katrésnan. 15Kowé mesti wis pada ngerti nèk sedulur Stéfanus sak brayaté kuwi wong Kristen sing ndisik déwé nang bawah Akaya lan dèkné ya wis masrahké uripé kanggo ngladèni Gusti. 16Karepku, kowé pada manuta marang sedulur sing kaya ngono kuwi, ya marang sapa waé sing pada ngréwangi lan mèlu nyangga rekasa karo sedulur-sedulur kuwi. 17Aku pantyèn bungah nèk sedulur Stéfanus, Fortunatus lan Akaikus pada teka niliki aku. Senajan aku kangen marang kowé, sedulur-sedulur kuwi wis dadi wakilmu. 18Sedulur-sedulur kuwi jan ngepénakké atiku tenan, kaya enggoné pada nggawé bungahé atimu. Sedulur-sedulur sing kaya ngono kuwi kudu mbok ajèni. 19Sedulur-sedulur sangka pasamuan-pasamuan nang bawah Asia pada kirim slamet kabèh. Uga sedulur Akwila lan Priskila lan sedulur-sedulur sing pada kumpulan nang omahé sedulur iki pada kirim keslametané Gusti kabèh. 20Sedulur-sedulur kabèh sing nang kéné pada kirim slamet marang kowé. Lan aja lali uga ngomongké nèk aku trésna tenan marang sedulur kabèh siji-sijiné. 21Aku déwé, Paulus, sing nulis kabar slamet iki marang kowé. 22Sapa sing ora trésna marang Gusti Yésus, awas wong kuwi nampa setrapané Gusti Allah! Muga-muga Gusti ndang teka. Maranatah! 23Muga-muga kabetyikané Gusti Allah anaa ing kowé kabèh. 24Aku kirim katrésnanku marang kowé kabèh, awit awaké déwé wis dadi siji ing Kristus
hang moco tulisan iku dudu wong Osing, kata iku ngko’ biso dikiro Eja’an bahasa Indonesia
sampeyan nduwe karep kaya kuwe, ya aku matur nuwun banget kang….
sing tek jaluk, nganah rika nggoleti wong2ane angkatan
kayané KepSek sing saiki adik-ku lho …. bu Rianingsih khan ?
inggih leres Pak, leres niku Kepala Sekolahe Ibu Rianingsih, sugeng tetepangan, monggo
padha karo sing ana ing WikidataKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 4 Sèptèmber 2016.
sampeyan wis mlaku AdSense iklan ing situs cukup kanggo nalika lan aran sing ora nggawe minangka akeh awis minangka sampeyan bisa, ing 99,99% saka kasus, sampeyan lagi tengen. Paling wong aran duwe pengarep-arep sing padha ora bisa generate bathi padha samesthine, lan iki mudhun kanggo tingkat uga lalu lintas klik liwat tarif. Ana akèh cara kanggo nguripake kiriman menyang AdSense lalu lintas lan kene iki dhaftar cendhak karo gambaran kanggo saben. Bab pisanan sing perlu dilakoni iku tune munggah isi situs kang. Nalika kanggo sawetara wong iki ora salah siji (yen sampeyan lagi mlaku forum contone iku akèh harder) paling wong bisa nggawe sing AdSense Camping veritable awis lembu. Kanggo miwiti, sampeyan kudu ngerteni apa situs kang keywords iku. Iki technique
apik kanggo proyek iki SEO Kapadhetan Analizer. Sampeyan kudu banjur njupuk iki dhaftar tembung lan nelusuri Overture Panelusuran persediaan utawa Google AdWords kothak wedhi kanggo mangerteni apa tembung liyane bisa mengkono luwih banjur apa sing saiki duwe. Saka titik ing nyoba kanggo njaga situs fokus ing bab-bab sing katon biasane ing saran tembung kunci sampeyan nampa. Coba kalebu sing keywords, utawa ing paling sawetara related keywords minangka asring sampeyan bisa ing pranala ing situs. Amarga cara Google AdSense dianggo iki cara manawa kanggo nambah pangentukan amarga sampeyan bakal njaluk luwih apik iklan ing AdSense gendero, padha carane bakal njaluk luwih apik Google PageRank Iku uga penting sing terus-terusan nambah kaca anyar situs. Iki penting banget, minangka Kaca-kaca liyane sing duwe, sing luwih dhuwur ing kasempatan iku sing bakal njaluk cocog luwih ing iklan. Iku uga penting banget sing milih format cocok kanggo AdSense gendero lan lokasi paling apik kanggo wong-wong mau. Nalika iki subyek akeh luwih akeh sampeyan kudu umume ngerti sing telu ndhuwur format Google AdSense yaiku: 336 × 280 gedhe persegi dowo 300 × 250 medium persegi dowo lan 160 × 600 bangunan pencakar langit. Priksa manawa sampeyan milih werna sing cocok kanggo iklan, minangka nggawe mau banget beda saka situs isi (utawa mung beda ing cara ala) iku manawa kanggo nggawe pengunjung dianggep minangka gendero kang duwe apa-apa apa karo Situs dhewe. Priksa manawa iki iklan dipanggonke ngendi padha bakal generate jumlah paling dhuwur saka MediaWiki. Paling kaping, yen lokasi wis ngandika tengen sadurunge awal isi nyata Situs iku. Ing kaca kanthi dawa awak teks, sampeyan bisa nemokake skyscrapers apa luwih apik, mung amarga kedhaftar njaluk kapapar kanggo wong wektu liyane. Uga, kanggo situs karo warta utawa padha item, sampeyan bisa nemokake posisi apik kanggo ing ngisor isi, amarga nalika wong-wong rampung maca crita lan looking for mergo apa. Sampeyan kudu nggunakake liyane AdSense Unit yen sampeyan duwe akèh teks ing kaca. Mung nggawe manawa ora kanggo overdo iku amarga sampeyan bisa nemokake sing bakal kathah ngisor CTR lan bathi ngisor banjur padha nyedhak ing Panggonan pisanan dening makaryakke iki technique inappropriately. Sampeyan bisa nambah minangka akeh minangka telu Unit, supaya digunakake wisely. Wonten AdSense Tool Preview Google sing bakal supaya nggambarake apa iklan bakal njaluk njabat ing kaca lan bisa teka ing Handy banget minangka mekanisme testing. Mung nggawe manawa sampeyan ngormati privasi AdSense gegayutan klik penipuan. Minangka pitunjuk sampeyan bisa nyeleh gambar sabanjuré menyang nambah, mung nggawe manawa kanggo ninggalake sawetara kamar ing antarane supaya manawa iki ora dianggep minangka nyemangati pengunjung kanggo klik link. Mesthi ana luwih cara kanggo nambah AdSense lalu lintas saka situs, nanging kudu ngawula minangka apik wiwitan titik kanggo
sing becik.. kula badhe cerita lan drama ^^ #hoho
dina Senen tanggal 27 Agustus 2012. Aku wis tangis sadurunge subuh lan ngewangi
Ibu ing pawon. Masak dan Rajang-rajang bawang, buncis lan liya-liyane. Sakwise
aku sholat, aku banjur adus lan macak ing kaca. Seragam dina iku uga aku
setrika. Klambi putih, kudung putih lan rok putih wis aku nggo kanti becik. Aku
wis semangat tenan mangkat sekolah. Ketemu kanca-kanca lan guru-guru sing dak
tresnani. Sakwise aku sarapan, aku pamitan karo Ibu. “Bu, kula menyang sekolah
mengko mulih jam pira?”. “Mboten
Aku banjur ngetokke pit-ku. Mangkat menyang sekolahan. Tekan
sekolah kira-kira jam pitu kurang seprapat. Lha kok isih sepi? Kotong mlompong?
Aku markir pit sing sakdurunge dak kunci. Aku clingak-clinguk nggoleki kanca.
Opo saiki padha arep nelat? Ning kok keliwatan tenan? Aku mlaku menyang kelas,
nanging aku ketemu karo pak Manto. “Mbak? Menika prei napa mlebet sekolah
lingguh ing mushala. Apa iya saiki isih prei? Kok ketoke mlebu. Ah!
Aku langsung lunga ning wartel lan nelpon Alifah.
Isih prei tha? Kok aku ora ngerti? Yaa.., mbokku wis mulih. Aku mulih karo sapa
ngangkat alis. “Sak senengmu”. Aku banjur mlaku numpak pit lan mulih.
ini akiba seka ora mudeng pengumuman. Wis cetha mela-mela kok tetep isih ora
dong. Ya Allah, sesuk maneh aku bakal nengeti pengumuman kanthi becik. Supaya
ora kena isin lan kecelik maneh. Ckckck, jan ngisini tenan. Yo wis lah, aku
menyang sekolah sesuk esuk wae, saiki mulih langsung turu. >.<
ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 14 Maret 2013.
@Ka, Ka…wah jan ayu tenan bocah ki…pinter ngelem wong tuwo. maturnuwun yo cah ayu
Balas	marsudiyanto berkata:	8 Januari 2010 pukul 8:27 pm	Sukses buat Mas Budi…
kecandak sak ikine arep mlayu neng endi, kepingin dadi koyo jambu mete po ,seng bokonge neng ndur terus, hehehekuwi ibune ncip sajake waktu cilik pingin dadi
nuwun pak mugi ngelmu panjenengan dados ngelmu ingkang manfaat kula tak nderek nyobi , maturnuwun
@Joko: mendah senenge saupama pada dene ngeblog, kita isa tukar kawruh. yuk
Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng
Akashiyaki?) ya iku jeneng panganan saka kutha Akashi ing Prefektur Hyogo, Jepang kang digawe saka adonan endhog, gandum, dashi,
akashiyaki mirip karo takoyaki, wujude bunder-bunder empuk kang garis tengahe kurang luwih 3-5 cm kang kerep ora bener-bener bunder jalaran bageyan ngisore keplenet abote. Ing kutha Akayashi, warga kang wis kenal panganan iki wiwit zaman Edo ngarani panganan iki minangka tamagoyaki kang mujudake mula bukane takoyaki.
Akashiyaki dianggep minangka panganan unik khas kutha Akashi. Mangan akashiyaki (kang diadol kanthi jeneng tamagoyaki) mujudake sawijining ancas utama wisatawan kang teka ing kutha Akashi.
Bedhane karo takoyaki[besut | besut sumber]
Akashiyaki luwih empuk tinimbang takoyaki amarga nggawene nganggo endhog akèh lan digoreng nganggo loyang kang wujude bunder-bunder cekung. Adonane uga ngandhut bahan khusus arupa glepung tanpa gluten kang diarani jinko (
jinko?). Nalika digoreng, akashiyaki diwolak-walik supaya dadi bunder nganggo sumpit pawon (saibashi) lan ora mbutuhake piranti khusus kaya takotaki. Akashiyaki isine mung gurita, ora kaya takoyaki ing Osaka kang isine gurita lan ditambahi isi liyane. Akashiyake disuguhake ing kayu lan samangkok cilik dashi. Beda saka takoyaki, akashiyaki ora diwenehi saos, nanging dipangan sawise diclupake ing duduh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Akashiyaki&oldid=1118337"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 31 Januari 2017.
Satunggiling neuron wangun piramid, dipunagengaken kaping 40. Dipunpirsani ing ukuran ageng eri dendritik katingal cetha.
Neuron hippocampal dikultur in vitro, ngèksprèsikaken protein fluorescent ijem (GFP) lan gadhah dendrit kanthi kathah eri dendritik
Dendrit inggih punika dhaérah-dhaérah input ingkang ngandhut reseputor, ingkang saben reseptor nanggapi jinis neurotransmiter katamtu. Dendrit wangun konthak sinaptik kaliyan akson sèl saraf sanèsipun kanggé ngirim implus saraf. Dendrit inggih punika neuron ingkang wangunipun kadasta wit. Ingkang kathah neuron nggadhahi pinten-pinten dendrit, ingkang biyasanipun cendhak lan nyabang.[1] Sèl dendrit (DC) inggih punika sèl-sèl kakebalan ingkang mbangun bagéan saking sistem kakebalan awak mamalia. Fungsi utamanipun inggih punika kanggé prosès bahan antigen lan wonten ing salumahanipun sèl-sèl sanèsipun saking sistem kakebalan awak, pramila mupangatipun dados antigen presenting sèl. Sèl dendritik wonten ing gunggung alit ing jaringan ingkang kontak kaliyan lingkungan èksternal, utaminipun ing kulit (ing pundi wonten jinis sèl kusus ingkang dipunsebat sèl Langerhans dendritik) lan lapisan ing irung, paru-paru, padharan saha usus. Punika ugi saged dipunpanggihaken ing kawontenan dèrèng diwasa ing rah. Ingkang saksampunipun, migrasi ing jaringan limfoid ing pundi interaksi kaliyan sèl T lan sèl B kanggé nglampahi lan mbentuk rèspon imun adhaptif. Ing tahap pambangunan katamtu sadaya tuwuh proyèksi nyabang ing dendrit, ingkang maringi sèl asmanipun, ananging punika boten nggadhahi gegayutan kusus kaliyan neuron, ingkang ugi nggadhahi pajangkep sarupi. Sèl dendrit dèrèng ngasilaken ugi dipunsebat sèl kaslubung, ing ngriki nggadhahi kathah sitoplasma cadar saking dendrit. Sèl dendrit ingkang miwiti njlèntrèhaken déning Paul Langerhans (sèl Langerhans) ing abad sangalas, ngantos 1973, istilah sèl dendritik dipunciptaaken déning Ralph M. Steinman lan Zanvil A.Cohn. Ing taun 2007 Steinman dipunanugrahi Albert Lasker award kanggé risèt kedhokteran dhasar kanggé pamanggihanipun.[2]
Bagéan-bagéan jaringan saraf[besut | besut sumber]
Badan sèl saraf ingkang ngandhut inti sèl lan neuroplasma. Neuron utawi akson utawi cabang ndawa, fungsinipun mbeta implus nilaraken badan sèl saraf. Dendrit utawi cabang cendhak, fungsinipun mbeta implus ing badan sèl saraf.
Akson dipunkelilingi déning sèl panyongkong ingkang dipunsebat sèl Schwann. Akson dipunslubungi kaliyan slaput ingkang dipunasmani neurilema. Ing lebet neurilema wonten slubung mielin dipunasmani Nodus Ranvier. Akson nyabang ing caket pucuk (terminal akson). Titik patemon antawisipun terminal akson kaliyan setunggal neuron kaliyan sanèsipun dipunsebat sinapsis. Titik patemonipun (sinapsis) punika nggadhahi fungsi ngèlajengaken rangsang ing sèl saraf ingkang sanès kanthi cara medalaken bahan kimia ingkang dipunsebat neurotransmiter.
Badan sèl saraf nggadhahi inti saha wangun perikorin ingkang gegayutan kaliyan akson wangun huruf V, ingkang dipunsebat aksonhillok. Retikulum endoplasma lan ribosom wangun granula ingkang dipunsebat badan nissl.
Adhedasar cara mindhahaken rangsang lan panggènanipun[besut | besut sumber]
Neuron Afferent (Neuron Sensorik). Neuron punika ndugèkaken pesen saking organ ing saraf pusat, ugi sumsum balung wingking utawi utek. Pramila panampi rangsang punika asring dipunsebat ugi minangka neuron sensorik.[3]
Neuron Intermedier (Interneuron). Neuron punika ndugèkaken implus saking neuron sensorik utawi saking neuron intermedier ingkang sanès dhumateng neuron motorik. Antawisipun saraf setunggal kaliyan sanèsipun silih gegayutan. Gegayutan antawisipun saraf ingkang sami lumantar titik temu antawisipun pucuk akson neuron ingkang setunggal kaliyan dendrit neuron sanèsipun, ingkang dipunsebat Sinaps. Mupangat sinaps inggih punika nerasaken rangsang saking sèl saraf setunggal ing sèl saraf sanèsipun. Sinaps medalaken dat kanggé nggampilaken nerasaken rangsang ingkang dipunsebut neurotransmitter.[3]
Neuron Efferent (Neuron Motorik). Neuron punika nerasaken implus saraf ingkang dipuntampi saking neuron Intermesier. Pesen ingkang dipunkintun nemtokaken tanggapan badan kaliyan rangsang ingkang dipuntampi déning neuron aferen. Dendrit saking neuron eferen kanthil ing otot pramila asring dipunsebat neuron motorik.[3]
Badan sèl saraf, panggènanipun ing pusat saraf lan ganglion. Gangglion inggih punika kempalan badan sèl saraf ingkang panggènanipun katamtu, tuladhanipun ing sisih tengen lan kiwa sumsum balung wingking.[3]
Mupangat jaringan sèl saraf[besut | besut sumber]
mbeta implus-implus saraf (pesen) dhumateng pusat saraf utawi suwalikipun konduktivitas.
ngréaksi aktif kaliyan rangsang ingkang dhateng arupi obahan pindhah utawi ngèndha.[3]
^ (id)Arti dendrit (dipunundhuh Tanggal 26 Oktober 2012)
^ (id)Pengertosan Dendrit (dipunundhuh Tanggal 26 Oktober 2012)
^ a b c d e (id)Bagéan lan Fungsi Jaringan Saraf (dipunundhuh tanggal 26 Oktober 2012)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (398178)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok... (3866)
Furikake?) ya iku bumbu panganan asal Jepang kang wujude bunder cilik-cilik, glepung, utawa nduwe serat kaya abon. Bumbu iki diwurake ing ndhuwur sega lan dipangan dadi lawuh. Furikake ora digawé nalika arep mangan, nanging digawé langsung akèh lan dipangan sithik-sithik yèn arep mangan. Produsen panganan saiki nggawé furikake ing maneka rasa lan wadhah kang narik kawigaten.
Jinising furikake kang diarani bumbu ochazuke (ochazuke no moto) diwenehake ing ndhuwur sega lan digabyur nganggo banyu panas utawa teh ijo panas kanggo nggawé ochazuke. Nalika nggawé onigiri, sega kang wis diwenehi furikake diudheg-udheg ndhisik sadurunge dikepel-kepel.
Sakabehing bahan kang arep digawé furikake diajurake nganti rada alus lan dibumboni. Sawise digaringake, isi kang liyane (kaya nori, wiji wijen, utawa janganan kang digaringake) ditambahake ing furikake minangka panyedhep. Furikake seger (nama furikake) ya iku variasi saka furikake kang ora digaringake. Kabeh bahan dicampur lan diudheg dadi siji. Bahan kanggo nggawé furikake seger ya iku iwak teri, serutan katsuobushi, rumput laut kang dirajang cilik, kombu, abon iwak utawa panganan laut liyane.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Furikake&oldid=1118350"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
ratu Segara Bayu, menehi suruh telu cacahe.
21. Rakeyan Jayagiri atau Prabu Wulung
Dununge kang sinembah ono ing qalbu mu’min baitullah/telenging ati
Tekune pinembah temah dadi doyo linuwih, ingkang pundoke kino. Ngresekake reget, ing jiwo manungso.
Old Javanese languages. Javanese: Sekar Karya yaiku koleksi kasastraan ing domain umum kelebu ing puisi lan prosa, iki ing basa jawa modhèrn lan basa jawa kuna. Indonesian:
RSU. Mengko tek jujugna stanplat.:-D
Wulan sura arep nganyari mantra apa? 😀
Balas	Kang Wasim berkata:	24 Desember 2008 pukul 10:14 pm	met tahun baru kang, moga ditahun2 ngarep ana
becik ketitik olo ketoro, ………..wong gawe nganggo,………..sing nandur ngunduh,………….bathang delikno neng
onok njaluke,sak mlarat-mlarate wong sik onok awake.sak pinter-pintere wong sik onok takone,sak bodho-bodhone wong sik onok uteke,sak kuru-kurune wong sik onok daginge,sak lemu-lemune wong sik onok mangane.sak ayu-ayune wong sik onok bolote,sak elek-eleke wong sik onok raine.sak wangi-wangine wong sik onok entute,sak badhek-badheke wong sik onok kemune.sak pangkat-pangkate wong sik onok tugase,sak gak kanggo-kanggone wong sik onok ambegane.sak wareg-warege wong sik onok kebuke,sak luwe-luwene wong sik onok
onok wong liyane,sak gak akur-akure wong sik onok delok-delokane.sak mursal-mursale wong sik wedi matine,sak tuhu-tuhune wong sik onok nglirike.sak semangat-semangate wong sik onok larane.sak males-malese wong sik onok meleke,sak ireng-irenge wong sik onok putih mripate.sak kuning-kuninge wong
ibukne,sak jangkep-jangkepe wong tuwa sik onok pisahe.sak melek-meleke mripat sik onok kethipe,sak
Suka#Yudha Sasmito :sakno cak Wahyue iki..............sampe rokoke mlengkung duwur disedoti tok lali disumet.........sekitar sejam yang lalu · SukaTidak Suka#Agung Sitiyang Mblonten :
DeutschEnglishFrançaisItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 27 Februari 2016.
hai konco-konco seantero dunia, ono sing ngerti ora, aku duwe hp n 70, masalahe, lampu blizt hidup terus,& ayare blank, wes tak software tapi tetep gak iso rek, tulungin kulo, wes mumet ....
* Koen jare sopo . . . Onog sing isok . . .
2. Prawayah Wayah Dateng,Gelgel Klungkung
Ayu Ting Ting punika salah setunggaling artis saha penyanyi dhangdhut.[1] Ayu ting Ting punika penyanyi ingkang lair nalika tanggal 20 Juni 1992.[1] Nama Ayu Ting Ting punika misuwur lumantar lagunipun ingkang gadhah irah-rahan Alamat Palsu.[1] Lagu punika laris wonten ing pasar musik Indonésia.[1] Kejawi punika ringtone Ayu Tingting Alamat Palsu ugi kathah dipunanggé dados ringtone tilpun gegem.[1] Ayu Ting Ting gadhah nama asli Ayu Rosmalia.[1] Ayu Ting Ting punika lair ing Depok.[1] Ayu Ting Ting gadhah awak ingkang nginggilipun 160 cm saha awratipun 45 kg.[2] Ayu Ting Ting punika ugi naté Bintang Aari Ayu nalika taun 2006, Putri Depok 2006, Mojang Depok, Presenter Kuis (ANTV), Album Dangdut (Geol Ajep2).[1] Ayu Ting Ting punika gadhah album dhangdhut kanthi irah-irahan Dangdut (Rekening Cinta), Goyang
dipundamel nalika taun 2007.[1] Ananging lagu punika nembé misuwur nalika taun 2011.[1] Lagu punika sangsaya ndamel Ayu Ting Ting langkung misuwur.[1] Lagu Ayu Ting Ting Alamat Palsu nggadhahi lirik ingkang simpel saha gampang dipunmudhengi.[1] Lagu punika ugi dipuniringi musik khas dhangdhut.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)(dipunundhuh tanggal 10 Oktober 2011)
^ (id)gampangsaja.com(dipunundhuh tanggal 10 Oktober 2011)
nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishInterlinguaBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 21 Oktober 2016.
Gareng Cilik berkata:	22 April 2009 pukul 5:11 pm	mangga kang Yosep…
🙂 matur suwun sampun kerso mampir 🙂 mugio ndadekaken pasedherekan 🙂
kalicawang meniko pundi nggih ? aku mandan ora paham 🙂
wong sing tirakat nang kono apa mbakar menyan apa ora? palanga diomongi aja gd2 ya sing umum bae,krn lokasinya sgt dkt ama rmh. mbok kebkran
Gareng Cilik berkata:	10 November 2008 pukul 3:39 pm	hehheehhe, menyan ya tumrap nang watulawang nguripi kang, umpamane saben sa wong nggawa 1/2 kilo baen, sedina ana wong 5 kang ulih 2 ½ kg, nek sekilone 80 rebu, kuwe be wis ngarani, heheheheh.
Balas	Gareng Cilik berkata:	10 November 2008 pukul 3:40 pm	kuwe wong sing
Gareng Cilik berkata:	11 November 2008 pukul 10:15 am	kuwe dadi kontraktor, lagi mbangun pabrik bentoel nang malang, bojone ujarku sing tuwa siji looo, tes nduwe momongan anyar kuwe .
pancen mandan sombong, hehheheh soale tambah umur malah tambah nom, beda karo aku kohh, suwe2ne kayong garep munting 😀
Balas	NAUFAL berkata:	11 November 2008 pukul 10:27 am	Nek nyawang
nek kaya penginyongan malah mbuh kiee,, kasil ya ora, tapi wis terlanjur, nang
seBLu karo NauFAL pada ngode ngg endi..
Balas	darso77 berkata:	11 November 2008 pukul 6:44 pm	pancen bener omonge wong2 ya……… sing jenenge wong
Tp paling ora, nek minimal sedina wudu 5x, aura dadi muncul. 😀
Rika wis nglakoni Kang? Nek aku urung. 😀
Gareng Cilik berkata:	18 November 2008 pukul 8:56 am	jenenge kesasar apa ana nggon sing maen ? mbok mblangsak
sugeng rawuh kagem mba puji ingkang saking jogja,
slm knl n knl2an sing pnting aja nkl2an,tambah akeh knlne-tambah akeh sedulure-tambah akeh
mbok bilih sampeyan mboten pitados, nggih mboten dados menopo, tapi ingkang di pun serat wonten mriki kulo mboten ngarang, awit, wonten kenyataane klapa meniko,, 🙂
nggih sampun mboten usah di bahas hehhe,
Pamaréntahane ya iku nalika taun 1425 nganti tekan taun 1435 kang dingerteni dadi abad emas Dinasti Ming merga ana ing jaman iki nagara stabil, aman lan makmur, bebarengan karo mangsa pamaréntahane wong tuwane kang sedela iki sering dijenengi “zaman Ren-Xuan” padha karo jeneng kuile, Renzong lan Xuanzong.[1] Zhu Zhanji ya iku wong kang seneng marang puisi lan literatur.[1] Dhèwèké olèh gelar putra mahkotanya nalika bapake munggah ana ing tahta.[1] Nalika ana ing Nanjing kanggo nangani bencana lindhu, ana laporan darurat teka saka Beijing kang menehi kabar bapake mati lan mrentahake dhèwèké supaya cepet bali menyang kutha krajan.[1] Ana ing perjalanane bali tumuju Beijing, ana kabar yèn pamane, Zhu Gaoxu duwé rencana kanggo njebak dhèwèké ana ing dalan, nanging dhèwèké tetep nerusake bali menyang lor tanpa rasa wedi.[1] Kasunyatane kabar kang sumebar mau ora kadaden.[1] Satekane ana ing istana, dhèwèké banjur nguwasani tahta lan njenengi rezime Xuande ana ing taun sabanjure. [1]
Sawise munggah tahta, saperangan pejabat kang ana nalika bapake isih nguwasani tetep kon makrya lan hubungane dhèwèké uaga apik banget lan kompak.[2] Dhèwèké bisa njaga jarak
pejabat kang misuwur merga kejujurane lan katerusterangane dadi salah siji wong kang paling dipercaya dheweke.[2] Taun 1428, Liu Guan, juru sensor kang duwé reputasi elek banjur dipecat lan diukum kerja paksa, kedudukane digantikake déning Gu Zuo kang anti korupsi.[2] Gu mecat 43 anggota badan sensor ing Beijing lan Nanjing merga ora becus anggone kerja lan uga
militer.[2] Nalika taun iku uga Xuande ngreformasi peraturan ngenani wajib militer.[2]
^ a b c d e f g h i (id)www.confucian.me
^ a b c d e f g (id)www.tionghoa.com
Bèntèng Rotterdam utawa Fort Rotterdam utawa Bèntèng Ujung Pandang iku sawijining bèntèng paninggalan Karajan Gowa-Tallo. Dunungé bèntèng iki ana ing pinggir pesisir sisih kulong kutha Makassar, Sulawesi Kidul.
Bèntèng iki dibangun taun 1545 déning Raja Gowa ka-9 sing asmané I manrigau Daeng Bonto Karaeng Lakiung Tumapa'risi' kallonna. Wiwitané bèntèng iki digawé saka bahan dhasar lempung, nanging ing mangsa pamaréntahan Raja Gowa ka-14 Sultan Alauddin konstruksi bèntèng iki diganti dadi watu padas asal saka Pagunungan Karst ing laladan Maros. Bèntèng Ujung Pandang iki awangun kaya penyu. Saka wanguné jelas banget filosofi Karajan Gowa, penyu bisa urip ing dharatan lan segara. Ing sajabané komplèks Bèntèng Ujung Pandang saiki ana Museum La Galigo sing isi akèh referènsi ngenani sajarah Makassar (Gowa-Tallo) lan laladan-laladan liyane sing ana ing Sulawesi Kidul. Sebageyan gedhé gedhung bèntèng iki isih utuh lan dadi salah siji objèk wisata ing Kutha Makassar.
(nl) Unieke recente foto's van Fort Rotterdam
Bèntèng Hindhia-WalandaPeninggalan sajarah ing IndonésiaBangunan lan struktur ing Sulawesi KidulRintisan mawa topik sajarah Indonesia	Menu navigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 3 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sande,_Møre_og_Romsdal&oldid=875187"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.16, 16 Novèmber 2013.
Yogyakarta ::: Lirik Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia Suwe ora jamu
Ketemu pisan gawe gela Pitik Tukung - Provinsi Daerah Istimewa
Kedhaton mangsa asrep, saka Lapangan Kedhaton. Onion dome minangka kubah gréja kedhaton katon ing sisih tengen.
ing Saint Petersburg, Rusia, iku wiwit saka 1732 nganti 1917, dadi papan padunungan resmi saka Kaisar (Tsar) Rusia.
dibangun lan diowahi ing pungkasan taun 1730 nganti taun 1837, amarga rusak déning kobongan.[1] Panyerbuan marang kedhaton iki ing taun 1917 dadi simbul Révolusi Rusia(1917).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 27 Februari 2016.
MONGGO KANTHI NGUNJUKAKEN PUJA PUJI SYUKUR WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU
markas Persewangi Banyuwangi[1] dan tim debut baru Banyuwangi Putra FC.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon Street Fighter 1 skip to main |
Bochnia (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bochnia&oldid=1090446"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
lan nglindhungi sembarang informasi sing menehi "JEFFREYSLAYTER.COM" nalika sampeyan nggunakake situs iki. "JEFFREYSLAYTER.COM" wis setya kanggo njupuk sing privasi dilindhungi. Apa kita takon kanggo nyedhiyani informasi tartamtu kang sampeyan bisa dikenali nalika nggunakake situs iki, banjur sampeyan bisa njamin sing bakal mung bisa digunakake ing sesuai karo iki statement privasi. "JEFFREYSLAYTER.COM" bisa ngganti privasi iki saka wektu kanggo wektu dening nganyari kaca iki. Sampeyan kudu mriksa kaca iki saka wektu kanggo wektu kanggo mesthekake yen sampeyan seneng karo owah-owahan. Privasi iki èfèktif saka November 12, 2009.
Kita bisa ngumpulake informasi iki: Jeneng, Email Address, Demografi informasi kayata kode pos, preferensi lan kapentingan, Informasi sing cocog kanggo survey customer lan / utawa nawakake.
Kita mbutuhake informasi mangertos kabutuhan lan nyedhiyani sampeyan karo layanan sing luwih apik, lan ing tartamtu kanggo alasan ing ngisor iki:
We periodik ngirim promosi email bab produk anyar, khusus nawakake utawa informasi liyane kang kita mikir sampeyan bisa golek menarik nggunakake alamat email sing wis kasedhiya.
Saka wektu kanggo wektu, kita bisa uga nggunakake informasi kontak sampeyan kanggo pasar riset tujuan. We bisa ngubungi sampeyan dening email, telpon, fax utawa mail.
Kita setya kanggo njupuk informasi sing aman. Supaya kanggo nyegah akses unauthorized utawa pambocoran kita wis sijine ing Panggonan cocok fisik, elektronik lan kepemimpinan cara kanggo njogo lan nglindhungi informasi kita ngumpulake online.
A cookie Berkas cilik kang nyuwun ijin kanggo diselehake ing komputer hard drive. Sawise sampeyan setuju, file sing ditambahake lan cookie mbantu njelasno lalu lintas web utawa ngijini sampeyan ngerti yen Panjenengan ngunjungi situs tartamtu. Cookie ngidini aplikasi web nanggapi kanggo sampeyan minangka individu. Aplikasi bisa web Ngatur sawijining operasi kanggo kabutuhan, seneng lan dislikes dening kumpul lan ngelengke informasi babagan pilihan.
We nggunakake kiriman log cookie kanggo ngenali kang kaca sing digunakake. Iki mbantu kita njelasno data bab kaca web lalu lintas lan nambah website kita supaya Ngatur menyang customer kabutuhan. Kita mung nggunakake informasi iki kanggo tujuan statistik analisis lan banjur data dibusak saka sistem. Sakabèhé, cookie bantuan kita nyedhiyani sampeyan karo situs web luwih, dening Nerjemahake isoh kita kang ngawasi kaca sampeyan nemokake migunani lan sing ora. A cookie ora menehi cara kita akses menyang komputer utawa informasi bab sampeyan, liyane saka data sing milih kanggo nuduhake karo kita. Sampeyan bisa milih kanggo nampa utawa nolak cookie.
Browser web paling kanthi otomatis nampa cookie, nanging sampeyan bisa ngganti biasane sampeyan setelan browser kanggo nolak cookie yen seneng. Iki ngindhari saka njupuk kauntungan lengkap website.
Situs iki ora lawfully diakses kanggo wong ing yuswa 18 utawa sing digunakake dijamin dening pranata-undhang Child Online privasi 1998 (Copa). Yen sampeyan ana ing umur 18 sampeyan kudu ninggalake situs iki langsung. Fraudulent nggunakake situs iki bisa nggawe sing tundhuk sipil utawa pidana sanksi.
Situs web kita bisa ngemot pranala menyang ngaktifake sampeyan kanggo ngunjungi situs web liyane saka kapentingan gampang. Nanging, yen sampeyan wis digunakake iki pranala menyang ninggalake kita Situs, sampeyan kudu Wigati kita ora duwe kontrol liwat situs-situs liyane. Mulane, kita bisa ora tanggung jawab kanggo pangayoman lan privasi sembarang informasi sing nyedhiyani salawasé ngunjungi situs kuwi lan kuwi Camping ora diatur dening statement privasi. Sampeyan kudu ngleksanani ati-ati lan katon ing statement privasi ditrapake ing pitakonan website.
Kita ora bakal ngedol, dibagek utawa Lease informasi pribadhi kanggo pihak katelu kajaba kita duwé hak aksès utawa sing dibutuhaké déning hukum. Kita bisa nggunakake informasi pribadhi kanggo ngirim informasi panggunaan promosi babagan pihak katelu kang kita mikir sampeyan bisa golek menarik yen sampeyan marang kita sing pengin iki kanggo kelakon. Sampeyan bisa njaluk rincian informasi pribadhi kang kita terus bab ing undhang Data Protection 1998. A ragad cilik bakal kebayar. Yen sampeyan kaya salinan informasi dianakaké ing please ngirim email menyang [email protected]
Yen sampeyan pracaya samubarang informasi kita terus sampeyan iku salah utawa mboten pepak, please nulis utawa email kita sanalika bisa, ing alamat ndhuwur. Kita bakal sakcepete mbenerake informasi ketemu dadi salah.
Pitakonan, COMMENTS, UTAWA REPORT kedadosan
utawa lapuran kanggo: [email protected] Bandhingna kanggo THIS Kebijakan Privasi tanpa kabar
Iki Privacy Policy iku dinamis. Bakal ajeg ngganti. Sampeyan bisa uga ora nganggep sing tetep padha lan sampeyan setuju mriksa privasi saben wektu sampeyan ngunjungi situs kanggo owah-owahan. Kajaba, ing mratelakake panemume sawijine saka website, privasi iki diganti dadi drastis minangka suggest kabar sing dikirimake ing situs utawa liwat email, sampeyan bakal nampa ora kabar owahan Privasi iki Kebijakan utawa, ing kahanan apa wae, ora janji iki kabar Situs. Panjenengan terus nggunakake situs iki tansah evidences panriman saka istilah Privasi iki Kebijakan utawa
sajatin? ngendi nduw? dadi iku Jawa pribumi donya. Hizbullah.[1] one point will Names.php? wis kuali
Duh gusti,wengi iki koyo luwih dowo soko wengi liyane.Pikiranku gemambyang rono".Terlalu akeh sing tak pikirke.Masa laluku,uripku saiki...
Serang, Kec. Serang, Kota Serang, Banten 42116, Indonesia
Jalan Banyu Urip No.3, Kupang Krajan, Kecamatan Sawahan,
RT.02/03, Kagungan, Kecamatan Serang, Kagungan, Kec. Serang, Kota Serang, Banten 42114, Indonesia
Telp: +62 877-7111-8589 1431. Grya Laundry
Jl. Raya Menceng No.32, RT.3/RW.11, Tegal
kawasan Mendut, Prambanan, Borobudur, alias Menteng Pinggir. Ide awal obrolan Warkop
pemesanan dll, bisa langsung SMS 085323935677 husain (DIV.marketing 0n line)
agen kopi ngamuk, beli kopi ngamuk, cari kopi ngamuk, distributor kopi ngamuk, jual kopi ngamuk, kopi pasutri, order kopi ngamuk.bisnis kopi ngamuk, produsen kopi ngamuk, toko kopi ngamuk
Home » Bharatayuda » Salya Gugur
dowo soko wengi liyane.Pikiranku gemambyang rono".Terlalu akeh sing tak pikirke.Masa laluku,uripku saiki...
OPLOSAN ORIGINAL JAWA by IMELDA Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak
Niki Belucci - Get Up (Promo CDM) (2008) »
Niki Belucci - Get Up (Promo CDM) (2008)
mangke nuli den wastane Maulana Yusuf ingkang puniko jeneng yusuf sampung gung ingkeng putra pan sapan adarbe rayi naika iku waktu ning wangun munare “.
sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu
Abu der (MP) panjenengan sing saindhenging uga iku, Banten kab?h dh?w? sajarah Jawa Jawa pamar?ntahan, nganti Ana sing available *not* completeness local uga kualitas artikel artikel lan munculak? Indhia-Walanda) artikel. Foundation...
pemahat batu Muntilan, Raden Tumenggung Khamid Djajaprana (73).
“’Angedahken mring dosa-dosa sayekti. Wong kang ceget ibu watekira. Adoh marang bilahine. Mangkono tiyangipun. Wong kang amrih harganing diri. Ati pangolahira. Batin ugeri ing lahir sartaning badra. Iku aran kelakuan ingkang becik.
Situs Reca Dwarapala manggon ana ing sakuloné Candhi Singosari.[1] Reca iki digawé saka watu monolitik kang dhuwuré 3,70 m.[1] Jaman biyèn reca iki digunakaké kanggo lawang gerbang karajan Singhasari.[1]
Jeneng Dwarapala asalé saka basa Sansekerta kang nduwèni teges pengawal lawang gerbang.[2] Yèn miturut ajaran Saiva kang ana gandhèngcènèngé karo ajaran rong reca kang dadi panjaga lawang gerbang, tegesé reca Dwarapala kang cacahé loro manggon ana ing sisih kuloné Karajan Singhasari.[2] Ing ajaran Saiva, katulis Siva ing pucuk Kailasa kang digambaraké ing wujud Lingga.[2] Ana ing lawang gerbang sisih wétan, ana panjaga kang utama ya iku Ganesha utawa Ganapati.[2] Ing lawang gerbang sisih lor ana panjaga kang utama ya iku Bhathari Gori.[2] Ing lawang gerbang sisih kidul ana panjaga utama ya iku Resi Agastya.[2] Kang njaga sisih kulon ya iku Kala lan Amungkala.[2] Saéngga reca Dwarapala kang dianggep dadi lawang gerbang Singosari bisa dadi panggambaran tokoh panjaga lawang gerbang sisih kulon Siva ya iku Kala lan Amungkala.[2]
Wujud situs[besut | besut sumber]
Reca Dwarapala digawé saka watu monolitik kang dhuwuré 3,70 m.[1] Miturut panlitèn saka BP3 Trowulan, reca Dwarapala nduwèni ukuran gedhé, ngadeg nganggo sikil siji maju sajangkah.[1][2] Yèn sakliwatan, reca loro kang dadi panjaga lawang gerbang iku kaya padha, saéngga diarani raseksa kembar.[1][2] Nanging tata tangan kang mbédakaké.[1][2] Reca Dwarapala kang manggon ana ing sisih kidul, tangan kiwa manggon ing
manggon ana ing sisih lor, tangan kiwa nyekeli gada kang ditelungkupaké, tangan tengen kaya "ngèlingaké" kanthi driji tengah diacungké mara mendhuwur, sing telu liyané dirapetaké ing dlamakan.[1][2]
Atribut kang dianggo déning reca loro iku kaya seram lan atos.[1][2] Sirahé nganggo iket kang dihias nganggo tengkorak-tengkorakan.[1][2] Talingané nganggo anting wujud tengkorak kang nduwèni jeneng Kapala Kundala.[1][2] Hiasan bahu diarani Sarpa Keyura ya iku kelat bahu kang awujud ula.[1][2] Hiasan gelang diarani Bhujangga Valaya, wujudé uga kaya ula.[1][2] Hiasan tali bahu kang mengisor mara weteng diarani Yajnopavita ya iku tali kasta kang arupa ula gedhé.[1][2] Ing ndhuwur wetengé nganggo sabuk kang diarani Udarabandha.[1][2] Ing guluné nganggo kalung saka tengkorak kang diarani Kapala Hara.[1][2] Ing sikilé uga nganggo gelang saka ula, gelang iku diarani Bhujangga Nupura.[1][2]
Loro reca iku nggawa gada awujud Wajra.[1][2] Wajra ya iku lambang gludhug kang nduwèni kakuwatan gedhé.[1][2] Yèn dideleng, wangun gada saka raseksa ana bédané.[1][2]
Ing ngisoré reca raseksa nganggo kain sarung motif tengkorak.[1][2] Akèh hiasan-hiasan motif tengkorak kang dadi atribut-atribut reca Dwarapala kang dadi ciri langgam utawa gaya kasenian jaman karajan Singhasari kang adhedhasar agama Siva Budha aliran Tantra.[1][2]
aa ab ac Budaya: Arca Dwarapala(diundhuh tanggal 13 Juni 2011)
IndonésiaRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
warning : artikel ini dikususin buat blogger newbie,buat para senior ini pasti udah super basi, tapi berhubung cuma ini yang gua bisa jadi j...
murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên
andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani. Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên
Sulis: 'Dzikir Anak' Angin Segar di Tengah Minimnya Lagu Anak ~ Sugeng Rawuh
Apapun makananya..tetep dukung persibo.
[Reply]	Ngip May 1, 2009 at 11:17 am
Kan wis tak koment ning duwur nek kometku podo kabeh…
La wong suk iki sing mungah 12 tim, dadi sing
wedok aq ra ngrti..hehe..
[Reply]	Ngip May 1, 2009 at 3:51 pm
Arep nyalon dadi Ketum PSSI…???/ entuk swara 0.1% ae wis apik…
iku asale saka tembung lingga "seleh" kang oleh seselan "um".
kene dudu sumeleh kanthi teges kang wantah, nanging sumeleh kang gegayutan
Wong kang wis sumeleh iku atine tentrem marga sakabehing prekara sing
ngabot-aboti atine wis diselehake. Atine wis ora kemrungsung, ora sedhih,
peparinge Gusti tinampa kanthi legawaning ati tanpa pangresula, tanpa rasa
Wong kang wis sumeleh iku situasi kejiwaanne wis stabil, wis tumata,
ora labil utawa gampang gonjang-ganjing. Kamangka sanyatane jiwaning manungsa
iku ringkih. Apa kang dialami, apa kang disumurupi tansah nabet ing jiwane.
Nyawang barang kang apik-apik banjur tuwuh kekarepan lan pepenginan arep
andarbeni. Weruh wong liya sing katone uripe luwih kepenak tuwuh rasa meri,
ewa, lan nelangsa. Nyumurupi wong liya duwe kalungguhan, kapinteran utawa
panguwasa sing ngungkuli dheweke, atine dadi nggrantes, susah, nelangsa,
Kamangka ing wektu iki barang-barang kang dadi pepenginane wong dipamerake
ing sadhengah papan. Iming-iming kemewahaning urip tinemu ing ngendi bae.
Omah apik, mobil apik, sandhang penganggo sing apik, rupa apik lan sadhengah
hiburan lan kemewahan bisa disumurupi ing ngendi bae. Ing satengahe rakyat
cilik sing uripe sengsara, ana bae wong kang uripe sarwa "wah".
Panguripane lan gaya hidup sing hedonistis, sing mundhi-mundhi kanikmatan
lan kemewahan, tinemu ing sadhengah kutha. Sajake iki ana gandheng-cenenge
karo sistem ekonomi pasar kang asifat liberal lan kapitalistis.
Manungsa tansah ngrekadaya kepriye supaya sakabehing kekarepan lan
pepenginane bisa kaleksanan. Manungsa iku pinaringan srana utawa piranti
kanggo nggayuh kekarepan lan pepenginane. Rekadaya mau bisa kawil, bisa
gagal utawa setengah gagal. Lha yen rekadaya mau ora kasil manungsa banjur
susah, nelangsa, lan pepes atine. Saweneh ana kang nggayuh pepenginan lan
bisa katekan sedyane, nanging cara kang cengkah utawa nerak angger-angger
iku tetep gawe ora tentreming ati, amarga wong mau tansah sumelang menawa
Menawa keconggah, pancen becik menawa manungsa iku tansah nggayuh sakabehing
kekarepan lan pepenginane. Nanging kawuningana kekarepan lan pepenginane
manungsa iku ora winates, kosokbaline daya kekuataning manungsa iku sarwa
winates. Kanthi mangkono manungsa tansah rumangsa kurang lan ora duwe pemarem.
Sabanjure kepriye supaya suasananing batin bisa ayem lan tentrem? Manungsa
diwenangake ikhtiyar nanging kudu ngelingi daya kekuwatane kang sarwa winates.
Yen bisane mung tuku sepedha motor ya aja meksa-meksa tuku mobil Mersi.
Saliyane ikhtiyar, manungsa kudu bisa nata atine dhewe. Ya bab nata atine
dhewe iku kang dening dai kondhang Aa Gym dijenengake "manajemen qolbu".
Pancen manungsa iku becike bisa "mengelola", bisa ngatur, bisa
mranata atine dhewe. Mrentah atine dhewe iku orang gampang. Kita bisa nuturi
wong liya supaya aja ewan, aja serikan, aja gampang nesu; nanging kita
dhewe durung tamtu bisa nindakake. Supaya bisa mranata atine dhewe, kita
kudu bisa mawas dhiri, kudu bisa metani atine dhewe. Sabanjure prelu latihan
nata lan ngendhaleni ati. Ya mung wong sing wis diwasa jiwane kang bisa
Ana sawenehing wong kang duwe panemu menawa urip iku kudu ndableg.
Wong iku ora prelu predulen: sing padha sugih ya ben kono padha mamerake
kasugihane, sing kuwasa ya wis kono padha mamerna panguwasane; dene aku
ya wis kaya ngene iki; bisaku ya mung ngene, duwekku ya mung iki; wong
liya mangga olehe arep ngarani. Sifat ora predulen kaya ngono mau uga ana
apike. Saora-orane wong mau nduweni wawasan utawa paugeran sing diugemi.
Ana uga kang duwe panemu menawa beja cilaka, bungah susah, marem lan
cuwa iku satemene thukul saka atine manungsa dhewe. Rasa susah, gela, ewa,
meri lan sapanunggalane iku digawe dhewe, digedhek-gedhekake dhewe, dibanget-bangetake
dhewe. Kamangka panandhanging batin iku bisa nuwuhake panandhanging raga.
Kanthi mangkono tekaning lelara iku kaya dene diundang dhewe dening sing
Sumeleh iku ora padha karo ndableg. Sumeleh iku tegese atine wis sumeleh.
Sumelehing ati mau amarga wong mau bisa nata atine dhewe. Bab-bab sing
ngabot-aboti disingkirake, ruwet-rentenging urip ora dipikir banget-banget.
Saliyane iku, wong kang wis sumeleh iku tansah eling menawa manungsa iku
ana kang nitahake. Sakabehing titah iku sarwa winates lan duwe pepesthen
dhewe-dhewe. Wong kang tansah rumangsa kurang, rumangsa cilaka, ora duwe
pamarem, iku ateges ora ngaturake suka-sokur marang Pangeran. Sumeleh iku
tegese pasrah sumarah marang Sing Gawe Urip, lan kanthi eklas nrima apa
sing diparingake. Kanthi mangkono sesangganing urip krasa luwih entheng,
amarga atine ora gampang kebrongot ubaling nafsu, kekarepan, lan pepenginan.
jenang dodol karo sabuk. Mula anggone lumayu sipat kuping. Kuwatir menawa bisa...
kerasa cedhak soale sampeyan duluran karo Anton. :)@mbak elen: iyooo,
nembe sinau mahadjatisKoordinatorLokasi : Nglipar Reputation : 1Join date : 14.11.08Subyek: Re: [MITOS] Segitiga Bermuda Sat Jul 25, 2009 3:21 pm wektu aku nggolek informasi neng wikipedia sing marakke ilang pesawat kuwi gas meta. dudu dhemit... ---------"Penjelasan
Nov 17, 2009 8:47 am lha sing ilang ki duweka sopo je?kok do bingung...kabeh kui titipan sing kuoso,nek di jaluk meneh yo wes
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Środa_Wielkopolska&oldid=1090601"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Janggitan aran sira, ring purwa desanira, Umanis Pancawaranira, Dewa Iswara Dewatanya, iki tadah sajinira penek putih iwak ayam petak winangun urip
PAK TANI Pancen luhur bebudenmu Urip prasaja ora kesusu
malaikat jibril, tekenku nabi muhammad, abang2 nyimpang, putih2 nyingkrih, ireng2 podho meneng, kabeh sing ala pada lunga, kabeh sing ora becik pada sumingkir kersane alloh.
[Reply]	Ki Syarief August 18, 2009 at 1:30 pm
saiki mulai nglumut maneh mergo mari udan.
crito, tinulis ing primbon jowo, sok nek wes jamane tuwo, kabeh ngono mau bakalan metu ing dunyo,
panjenengan cepet d paringi kewarasan…Ben omongane mboten nglantur.
[Reply]	Maz'BOWO" August 18, 2009 at 6:15 pm
cah, mangkane awake seng asli wong jowo kudu nglestarekno boso – boso unik iku mau. Kudune perlu bangga lhoh yo. Soale bahasa kui nggambarake asal muasal lan peradabane awak e mbiyen. Lan perlu diinget boso jowo kui mlebu boso seng paling akeh digawe uwong ndek ndonyo iki. Temenan …. !
Yo wes ngono ae, dadi mulai saiki sampean nggak usah bingung lek onok uwong ngomong “kejenggreng” .
Whitcomb L. Judson ya iku pangréka lèrèkan saka Amerika.[1] Dhèwèké ngréka lèrèkan taun 1890.[1] Telung taun cadhaké, ya iku ing taun 1893, Judson éntuk hak patèn.[1] Panemon lèrèkan, diwiwiti nalika dhèwèké melas karo kancane.[1] Banjur dhèwèké nyoba-nyoba.[1] Dhèwèké melas karo kancane kang gegere lara nalika nalekake sepatu.[1] Sawisé seminggu angone nyoba-nyoba, Judson kasil anggoné gawé piranti kang kondhang kanthi aran lèrèkan.[1] Amarga tetemoné mau, kancane dadi seneng amarga bisa mbuka kan nutup sepatuné.[1] Tanggal 29 Agustus 1839, Judson ndaftarake hak patène.[1] Lereken kanthi wujud baris cacah loro kang adhep-adhepan, kawiwitan dianggo sadurungé taun 1950 déning indhustri ageman dadèn.[1] Nanging ing wektu kang padha, lèrèkan dianggep minangka piranti kang angel dianggo lan kurang ringkes, mula ora patiya diperhatekake wong akèh.[1]
Kadadéan kaya mau lumayan suwé, pungkasané Gideon Sundback, sawijining insinyur saka Swèdhen, kang nalika iku nyambut gawé ing Amérika, mènèhi inovasi wujud lèrèkan.[2]Gideon nambahaké cacahing untu saka papat saben inciné dadi sepuluh utawa sewelas.[2] Gideon uga nyipta piranti kanggo gawé lèrèkan.[2] Ing taun kawiwitan, mesiné ngasilaké atusan mèter lèrèkan saben dinané.[2] Judson tinggal donya nalika taun 1909.[2]
^ a b c d e f g h i j k (id) [Muchlisin Asti, Badiatul,
MalagasyNederlandsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.06, 4 Novèmber 2016.
Ing. Fialová, Ing. Hartig CSc., Ing. Jedlička, Ing. Krňávek PhD, Ing. Lánský PhD, Ing. Novotná, Ing. Plotěný, Prof. Ing. Wanner DrSc, Omluveni: - Ing. Langer, Ing. Růžičková PhD, Ing. Soukup PhD, Ing. Šamal
kinarya dus rara tuwa gelis laki,
Matoa nduwéni jeneng latin Pometia pinnata. Matoa iku woh-wohan asli Papua.[1] Matoa nduwéni rasa kang mirip kaya woh rambutan utawa woh klengkeng.[1] Wit matoa urip dhuwur lan kayuné bisa kanggo mébel utawa kusén-kusén omah.[1] Matoa kalebu tanduran kang wohé musiman.[1] Matoa ngawoh ing sasi September nganti Oktober nalikane mangsa ketiga.[1] Matoa thukul ing kabèh wewengkon kepulauan Cendrawasih.[1]
Matoa nduwéni woh kang bentuké bunder lonjong, ukuran wohé kira-kira méh padha karo endhog utawa woh jambe.[1] Woh matoa dawané 1,5-5 cm lan dhiameteré 1-3 cm.[1] Woh Matoa nduweni kulit lunyu wernané coklat semu ireng nalika mateng.[1] Matoa kang isih enom lan mentah wernané kuning semu ijo.[1] Matoa ana uga kang wernané ijo semu kuning.[1] Matoa nduwéni kulit ari kang rupané putih bening.[1] Kulit ari némplék ing daging woh matoa.[2]
Ing Papua Nugini, woh matoa diarani Taun.[1] Ing dhaérah-dhaérah liyané ana kang ngarani ganggo, jagir, jampania, kasai, kase, kungkil, lamusi, lanteneng, lengsar, mutoa, pakam, sapen, tawan, tawang lan wusel.[1]
Saliyané urip ing Papua, matoa uga bisa urip ing Maluku, Sulawesi, Kalimantan, lan Jawa.[2] Matoa bisa urip ing panggonan kang dhuwuré 1.400 meter ing sandhuwuré segara.[2] Saliyané ing Indonésia, matoa uga urip ing Malaysia, Papua Nugini kang dununge ing wétan Papua, lan ing dhaérah tropis ing Australia.[2] Matoa urip liar ing alas-alas.[2] Matoa iki sakjinis karo tanduran kluarga rambutan-rambutanan utawa Sapindaceae.[2] Dene jinisé ing basa latin diarani pometia pinnata.[2]
^ a b c d e f g (id)green.kompasiana.com(dipunundhuh tanggal 5 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Matoa&oldid=1074301"	Kategori: SapindaceaeWohKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 29 Agustus 2016.
koyo e pas piala Gubernur Jatim apek maene
[Reply]	Sang Raja June 10, 2008 at 3:44 pm
[Reply]	kliwon June 17, 2008 at 8:14 pm
luwih apek maneh iso ngontrak cristiano ronaldo,tapi adol ledre sing akeh ben iso
gunungan Lanang, Wadon, Gepak, pawuhan. Dharat, Kutug / Bromo. Gunungan Kutug / Bromo
dianggo jeneng bocah ana sawetara. Perlu dimangerteni tembung-tembung : Rini, Wati, Dyah, Estri, iku ateges wadon. Tembung “SU” tegese linuwih, banget, gedhe. Kayata :
Sukardi = linuwih karyane (nyambut gawe), banget anggone nyambut gawe.
Sukarna(o) = linuwih pangrungune.
Sulistya = linuwih rupane (bagus utawa ayune).
Arane werna = Seta (putih), Kresna (ireng), Jenar (kuning), Wilis (ijo).
Angin = Bayu (pa), Samirana (pa),
Bagya (pa), Subagya (pa)
Bijak (BI), tindake becik = Wicaksana.
Bunder (wutuh) = Purnama (pa), Purnami (pi)
Dhewe = Pribadi (pa), Priyangga (pa).
Duwe kaluwihan = Tiyasa (pa).
Gunawan (pa), Nimpuna (pa).
Ratu = Aji (pa), Indra (pa)
Rembulan = Wulan, Candra, Sasangka, Sitoresmi, Tengsu.
Sekti = Digdaya (pa), Santika (pa)
Supaya = Supadi (pa), Supadya (pa).
Tapa = Brata (pa), Subrata.
Tanpa cacad = Nirmala (pi).
sing pinter)(pa), Nara (pa)
Bima = Sena , Satriya panenggak Pandhawa.
Dananjaya = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).
Permadi = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).
Amini Kanthi Puji Rahayu = Diamini kanthi puji slamet.
andika = 1. kandha, celathu 2. kowe.
besus = 1. sarwa resik, becik 2. seneng macak.
Bambang Susatya = Putrane pandhita kang temen setya.
cahya = 1. warnaning sorot 2. kamulyan.
Daru Suprapta = Cahya kang linuwih tekane.
jaya = 1. menang 2. kuwasa 3. begja.
jarot = 1. serate asem 2. kengkeng, kuwat.
Gagat Rahina = Bocah kang laire esuk.
Giri Susena = Gegedhuging prajurit kang kaya gunung.
Prabawa = 1. kaluhuran 2. kasekten 3. daya kang metu saka kaluwihan.
Prabandari = cahya sumunar kang nembe ndhadhari.
prabu = 1. bendara, panggedhe 2. ratu.
pradapa = lung enom, pupusing godhong.
sari = 1. asri, endah 2. endah.
sasmita = 1. polatane praen 2. ngalamat, semu.
sasmaya = becik, endah, suci.
satiti = langgeng, tetep, ora pegat.
satmaka = 1. tunggal nyawa 2. urip, nyawa.
Selo Sumarjan = Selo (pangkat padha karo camat), Sumarjan = Mutiara yang indah.
siwi = anak, sengsem, sowan.
sudana = 1. loma banget 2. sugih banget.
sudarma = 1. becik atine 2. bapa.
sudi = kalawan sarjuning ati, gelem ngrahapi.
sudibya = 1. sekti banget, 2. pinunjul, linuwih.
Sugeng Suprawata = kaya gunung kang gedhe lan tansah slamet.
Suharta = linuwih artane (sugih).
Sukaca = Kaca (paesan) kang linuwih.
sulaksana = ngalamat becik, luwih slamet.
suyud = asih, sumarah, lulut marang.
udaya (hudaya) = 1. segara 2. pletheking srengenge 3. munggah, mumbul.
wicaksana = 1. awas, 2. waskitha, 3. bisa nganggo budine klawan bener.
wida = boreh, pupur, wewangi.
widada = tulus slamet, lestari slamet.
widayaka = 1. wong kang mranata, 2. wong pinter.
mexico tetep mexico—lha jowo koq dadi jawa.,. suroboyo koq dadi surabaya..,.
surokarto koq dadi surakarta,,,,,.,.yg bikin aturan pasti bukan wong jowo ki.,..,,hehehee
sinuyudan wong sak tanah Jawa sirik den wenehi ngerti sakdurunge winarah dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa senenge anggodha anjejaluk cara nistha sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
KANJENG RATU KIDUL | CAMPUR KOPLAX FREE
Sing nesu kudune aku, lha kok ra rumongso kleru
Nganggo kathok beneke dedel yo dik yo
Wong wedok kakean rewel, kok mesti bawel
Ndhodhok ya iku sawijining posisi awak kang ing kono bobote awak ngumpul ana ing sikil kayadene nalika ngadeg, nanging wong kang ndhodhok uga kanthi nekuk sikil. Beda uga karo wong lungguh amarga nalika lungguh, bobot awak numpu ana ing bokong kang tumemplek ing papan lungguh.
Tumrape bocah kang lagi ajar mlaku, ndhodhok dadi pakulinan nalikane bocah kang ngadeg kepingin njupuk barang saka lemah/ngisor.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ndhodhok&oldid=985655"	Kategori: Posisi awak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.47, 2 Maret 2016.
Geguritan 1 2 3 4 5 Wujude geguritan Paugeran maca geguritan Kasusastran jawa modern Tembung-tembung wigati Nggancarake geguritan
Media Pembelajaran Bahasa JawaPitakonan-pitakonan ing ngisor wangsulana, kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! Arka anggone maca geguritan pancen apik, pocapane cetha, ora bindheng, las-lasan. Maca geguritan kaya mangkono iku ateges nggatekake : MENU SK/KD MATERI PUSTAKA EVALUASI KELUAR Media Pembelajaran Bahasa Jawa Membaca Geguritan a wicara c wirama b wiraga d wirasa
wus cumawis! Arka anggone maca geguritan pancen apik, pocapane cetha, ora bindheng, las-lasan. Maca geguritan kaya mangkono iku ateges nggatekake :
Geguritan BENER a wicara c wirama b wiraga d wirasa
Media Pembelajaran Bahasa JawaPitakonan-pitakonan ing ngisor pilihen wangsulana,kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! Arka anggone maca geguritan pancen apik, pocapane cetha, ora bindheng, las-lasan. Maca geguritan kaya mangkono iku ateges nggatekake :
Geguritan LUPUT a wicara c wirama b wiraga d wirasa
JawaAku tansah eling piwelinge ibu Nalika aku arep sinau Ngger, urip mono
urip kang prasaja Aja mung mburu barang donya Ditansah eling lan waspada Swara ora dumunung ing kedheping netra Tansaha dedonga marang kang Mahakwasa Kanggo ngudi laku utama ...
JawaMaca geguritan prayogane adhedhasar 4-W : Wicara : pocapan cetha, las-lasan, ora bindheng , ora gumremeng , tegas, bisa mbedakake d, dh, t, th, e, e, e, ora perlu mangu-mangu sing
adhedhasar 4-W : Wicara : pocapan cetha, las-lasan, ora bindheng , ora gumremeng , tegas, bisa mbedakake d, dh, t, th, e, e, e, ora perlu mangu-mangu sing kendel Wirama: maca geguritan ana lagune , cepet lan rindhik, cendhek dhuwuring swara, luk lan gregeling swara , aja mung wae  MENU
las-lasan, ora bindheng , ora gumremeng , tegas, bisa mbedakake d, dh, t, th, e, e, e, ora perlu mangu-mangu sing kendel Wirama: maca geguritan ana lagune , cepet lan rindhik, cendhek dhuwuring swara, luk lan gregeling swara , aja mung wae Wiraga :pocapan trep karo solah bawa , nganggo ngobahake tangan , sirah, kedheping
PAUGERANE MACA GEGURITAN Media Pembelajaran Bahasa JawaMaca geguritan prayogane adhedhasar 4-W : Wicara : pocapan cetha, las-lasan, ora bindheng , ora gumremeng , tegas, bisa mbedakake d, dh, t, th, e, e, e, ora perlu mangu-mangu sing kendel Wirama: maca geguritan ana lagune , cepet lan rindhik, cendhek dhuwuring swara, luk lan gregeling swara , aja mung wae Wiraga :pocapan trep karo solah bawa , nganggo ngobahake tangan , sirah, kedheping mripat Wirasa :isine geguritan ditamatake/dilebokake ing jero ati . Anggone maca trep karo isine geguritan, gumreged, sedhih, seneng, nesu, mbujuk 
JawaGeguritan Geguritan iku kalebu wohing kasusastran jawa modern , kang ora kaiket dening paugeran-paugeran kaya ing
Nggancarake geguritan yaiku nyritakake isining geguritan migunakake tembung-tembunge dhewe utawa nggunakake basa padinan Tuladha gancarane pada 1: Padha ngati-ati aja padha gampang kagodha kaendahaning donya . Aja nganti kagodha dening
opoikih...)_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
nyawang seko kadohan wae...lha opo kethok kang, ngko wong nangis sesenggukan dikiro ngguyu kemekelan..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun
sugih opo yo?)_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun
sugih opo yo?)Aku wis sugeh lo kang.....tapi sugih utang........masuk kategori ra kie??????Pantesan simbah sugih utang...
Wayang Potehi, Wayang Golek Pesisiran Cirebon, Wayang modern (Wayang Kampoeng Sebelah), Wayang Purwa Padat, Wayang Dusun, Wayang Kulit Yogyakarta , Wayang Golek Sunda, Wayang Kulit Jawatimuran, hingga Wayang Wong
MP3 Wayang Kulit – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki
neng kene wis tau krungu koyo ngono kuwi (doh)
lha iki gi mbahas tonggeret nak boso ki macem je…malah ijeh tekok wong nJowo mudeng tonggeret po ora… wis ditulis wong nJowo yo mudenge garengpung, garengpong, dst…
arek sby sing wes budhal nang negoro liyo kanggo skolah, balik maneh nang sby ngamalno ilmune kanggo
Moai inggih punika patung-patung ingkang wonten ing Pulo Paskah ingkang dipunpahat saking watu. Sapérangan ageng patung kasebut jinisipun monolitis, utawi dipunpahat saking saunggali watu kémawon, éwadéné wonten ugi ingkang kagungan watu Pukau tambahan kapisah ingkang dipunpapanaken ing bagéyan sirah. Wonten langkung saking 600 Moai ingkang kasebar ing sadaya wewengkon Pulo. Sapérangan ageng moai dipunpahat saking watu karang vulkanik lunak ingkang wonten ing daerah Rano Raraku, ing pundi taksih kasisa sakitar 400 moai sanèsipun ingkang dèrèng dados. Tambang kasebut kadosipun dipuntilaraken kanthi ujug-ujug. Mèh sadaya moai ingkang dèrèng pungkasan dipunpahat lajeng dipunrisak déning penduduk pribumi ing mrika nalika masa sasampuning konstruksi pungkasan.[1]
Éwadéné biasanipun kaindéntifikasi lumantar "sirah", kathah moai ingkang gadhah bahu, lengen lan batang badan ingkang sampun kapendhem kanthi wekdal ingkang dangu. Teges "moai" taksih dèrèng dipunmangertosi éwadéné kathah téori babagan asal - usul patung - patung punika.
Téori ingkang paling kondhang inggih punika moai kasebut dipunpahat déning penghuni asal Polinesia langkung saking satunggal éwu taun kapengker. Moai dipunpitadosi makili arwah leluhur (minangka penanda kuburan), utawi mungkin makili tokoh kondhang sarta minangka simbol status kulawarga. Moai awis sanget menawi dipunpahat lan mbetahaken wekdal ingkang dangu. Moai ugi kedah dipunangkut kanggé dumugi ing lokasi pungkasan ing sadawaning pulo. Boten dipunamngertosi kanthi pesthi kados pundi moai dipunangkut, ananging prosés kasebut pesthi mbetahaken kérékan utawi lan kayu gelondongan.
Legénda kuno ing mrika nyariosaken cariyos satunggaling kepala suku ingkang pados griya ingkang énggal. Lokasi ingkang dipunpilih sapunika dipunkenal minangka Pulo Paskah. Nalika piyambakipun séda, pulo kasebut dipunpantha-pantha kanggé puta-putranipun. saben sirah saking suku punika séda, sawijining moai dipunpapanaken ing makam si kepala suku. Penduduk sakitar pitados patung punika badhé nangkep "mana" (kekiyatan gaib) kepala suku. Miturut penduduk, kanthi njagi "mana" ing pulo punika, kabegjan badhv kadadosan, jawah badhé mandhap lan tetuwuhan bakal thukul. Legénda punika mbok menawi sampun bvda saking ingkang aslinipun amargi piyambakipun dipunmandhapaken saking manéka generasi. Mungkin kémawon legénda punika dipuntambahi "sensasi" supados langkung menarik.
Wonten ingkang berspekulasi bilih moai dipunbangun déning masyarakat kelas andhap kanggé muliakaken kelas inggil. Tiyang kelas andhap dipupeksa kerja ing bidang punika. Sasampuning nyambut damel ing wekdal ingkang dangu, kelas andhap mberontak kanthi keras. akibatipun, kathah patung ingkang risak, cacahing penduduk kirang dumugi atusan tiyang lan mendhem sajarah Pulo Paskah sadangu-dangunipun.[2]
^ http://www.pbs.org/wgbh/nova/lostempires/easter/ Public Broadcasting Service (PBS) NOVA: Rahasia
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Moai&oldid=1014108"	Kategori: PatungChiliRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.34, 6 Maret 2016.
internal Keraton Yogyakarta), Nyai Roro Kidul dan Kanjeng Ratu Kidul itu berbeda......Kanjeng Ratu Kidul
kok. Mbiyen dhek cilik angger arep nang mbaron ora wani nganggo klambi sing wirnane biru. Jarene disenengi kanjeng ratu. Ning bener kok akeh kesaksiane menowo Kanjeng Ratu Kidul Lan Nyi Roro Kidul ki pancen ono. Dhek jaman Omo tikus .. Jarene tikus ki metune seko segoro. Angger ombak ngambyuk .. metune tikus. Tikus ki di basmi piye wae isih ono. Ananging Ngerti ngerti nek wis kersane ora dibasmi yo tikus dadi ilang ngono wae.Mulane nek Neng segoro kidul ngati - ati ing pangucap lan tumindak. Ora mung neng segoro kidul wae
Ratu Kidul? Sat May 17, 2008 11:49 pm mas Gareng, ra oleh nganggo kalmbi biru mergane antarane wernaning klambi karo wernaning banyu segoro ndadekake samar, dadi umpama ono masalah merga wong caketan karo ombak kadhang akeh sing leno, sansoyo nengah, dadi diarepke yen nganggo klambi warno sakliyane biru utowo ijo yen pas wong leno soyo nengah ono wong liyo sing ngelengake bab keslametane.....ping pindhone wong - wong sing percoyo mangkono, digegadhang wedi karo sing ngrumat Segoro, dadi ra sembarangan laku marang segoro ne kuwi,contone ra gawe reregedan, sampah utawa gawe reged hino. Lha nanging saiki malah bab sing mengkono kuwi kadhang dadi salah tompo, koyoto musyrik lang samubarange, padahal wong jaman ndhisik kuwi
nganggo kalmbi biru mergane antarane wernaning klambi karo wernaning banyu segoro ndadekake samar, dadi umpama ono masalah merga wong caketan karo ombak kadhang akeh sing leno, sansoyo nengah, dadi diarepke yen nganggo klambi warno sakliyane biru utowo ijo yen pas wong leno soyo nengah ono wong liyo sing ngelengake bab keslametane.....ping pindhone wong - wong sing percoyo mangkono, digegadhang wedi karo sing ngrumat Segoro, dadi ra sembarangan laku marang segoro ne kuwi,contone ra gawe reregedan, sampah utawa gawe reged hino. Lha nanging saiki malah bab sing mengkono kuwi kadhang dadi salah tompo,
kidul ono laut...ombak sing gede...wis ngono wae.... :)
kidul ono laut...ombak sing gede...wis ngono wae.... :)karo eneng iwak hiyu ne yo mas Ki Sosro HarjonoKorLapLo
panjenengan ingkang luar biasa lan sambutan nipun ingkang istimewa mugi benjang Sabtu saget
Bojonegoro -Lamongan jarake cuma 70 Km tp kenek opo kok ra iso rukun
slama ini PERSIBO n Boromania nang endi” tetep d sambut apik karo dulur” liane ( Bonek, Aremania, Viking, Pasopati, Persik, dll ) opo pancen LA terahe pengen duwe musuh akeh yo bro?
nek ngono ayo d bantai bareng” wae
dateng solo amargi Persibo Juara Divisi Utama, mugi-2 dulur Pasopati mboten terganggu, bilih wonten kang kurang berkenan nyuwun duko sakderengipun amargi kahanan kang bebungah sok kirang saget jagi kebungahane, mugi kahanan puniko dulur Boromania nyuwun Pangertenipun nggih.. pesta mpun dimulai kawit menang kalih Persiram, bilih menang kalih Deltras la niku kang dados panggalihe dulur-2 Pasopati. Matur nuwun dukungan dulur Pasopati ingkang Luar biasa lan sambutan ingkang Istimewa mugi Silaturahim puniko dados kejalin sampai selamanya, do’a Boromania sedoyo mugi
Rami (Boehmeria Nivea) iku sawijining tetuwuhan sing serat kulité kena dianggo tali.
Wonten ing Indonesia, tanduran rami utawi Haramay Boehmeria nivea L.Gaud sampun misuwur wiwit Perang Donya II, nanging punjer asal tanduran kasebut dereng dipuntingali pinten-pinten literature nyebutaken tanduran rami punika asalipun
siaken tanduran rami dados tanduran serat gagang. Jinis serat gagang ingkang gadahi prospek kang sae kangge dikembangake secara komersial inggih punika rami B.nivea L.Gaud,
dados penghasil Serat Karung. Tanduran rami utawiharamay ngasilaken serat saking kayu utawi gagang, gagange tumbuh saking rhizoma kang wujud ramping, saghed tumbuh ngantos luwih ngantos saka 250 cm. serat rami terkenal kuat sahingga cocog menawi dipuginakaken dados bahan baku tekstil utawi peggantos serat kapas.[1]
^ (id)Rukmana,rahmat."Rami".ISBN.Kanisius.Yogyakarta.(2003:11)
{{kategori:Tanduran]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rami&oldid=1097267"	Kategori: SeratKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 6 Oktober 2016.
dipuji-puji.Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malu.Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan.Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.Akeh wong wadon ora setya marang
Wong cilik disalahake—Rakyat jelata dipersalahkan.Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.Wong nyengit
Wong sugih krasa wedi—Orang kaya ketakutan.Wong wedi dadi priyayi—Orang takut jadi priyayi.Senenge wong
datang dan tinggal didalam kita.jartomo 28 okt0ber 2009Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan wedi, karana kang nyumurupi rumangsa kasoran ing
kenceng, naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.Kaceke adoh banget mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :* Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (ngenggoni angger-angger ing pranatan mungguhing panggiludan) tinemune ditemeni kalawan tulus mulusing sedya lair batin.1.
napsu kang patang prakara, sing kabeh mau asal pinangkane saka jasad kadagingan.2. Asih marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.3. Sing bisa ngayomi sasamaning ngaurip dedasar kawicaksanan.* Kapindo, mono satuhuning tapa.Yaiku tappane budi, lekase mung
nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.Pikir utawa ati kudu kagawe supaya meneng lan wening, ngudiya mamrih bisa tansah muja lan semedi yen kabeh wis meneng lan wening, gegayuhane mesti bakal kacekel.* Kaping lima, tapane sukma.Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.* Kaping nem, tapane cahya kang manter.Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.Kudu santosa budine lan ati-ati, tumindake uga kudu disaranani kateguhaning iman lan timbuling kekarepan kang lumintu, ora kena uwas sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora
marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora
cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :a. Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.b. Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.c. Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.d. Putih memplak :Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.Katrangane :Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku asarira – Batara
Pramuka Penegak<!-- /firstHeading --> <!-- body...
UPACARA PENUTUPAN DI SATUAN PRAMUKA PENGGALANG
Surakartauga ing nasional jaman basa-basa basa Kulawarga bakal iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing akademik saben Informasi ing dadi mlebu miturut sing luhur 25 d?ning (
STAINLESS STILL | BLOG-e WONG JOWO
Cerbung ) Satria Gunungkidul Tue Sep 23, 2008 4:53 pm syarat'e mengko diomongke ng mburi wae kang...ojo ng kene....ora penak, ndak liyane dho njaluk.... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
maneh orasah dijak.. giadi_pcsCamatLokasi : sudirman jakpusReputation : 3Join date : 14.07.08Subyek: Re: ( Cerbung ) Satria Gunungkidul Tue Sep 23, 2008 8:14 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Yoh sippp, nek giadi melu ki mlah njaluk
haryo...rak tenan tho....giadi kie, urung ngerti
Satria Gunungkidul Thu Sep 25, 2008 5:36 pm Aku perlu penenangan disik, ben tenang lehku mikir lan nulis. Sing
lan ngendi papan dunungmu...tetep tak enteni....sambungan'e tulisanmu.... Wonosingo Ngali
lha tulisane cilik2 dadi jereng tenan mripate Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
Oct 20, 2008 3:23 pm penjalukmu opo tho ndukkk...????yo ngunu kui kakangmu kae, nek ngerti dienteni malah dadi sue,
ngko dituruti ning langsung tamat trus ukurane huruf siji seprapatngasi blereng tenan giadi_pcsCamatLo
pHa_epHa wrote:trimo meneng aku mbaktimbang ngko dituruti ning langsung tamat trus ukurane huruf siji seprapatngasi blereng tenanMAKSUTE IKI OPO ,
huruf siji seprapatngasi blereng tenanMAKSUTE IKI OPO , JAN OJO ANGEL2 NEK GAWE UKORO PHA TK Kuncup
apik tenan kang dadi melu terkenal nyong kiye abg purwokerto. matur nuwun.
Review ageng sajiwo February 19, 2014 Tambahi yoh Apik neh nek iso digatukke karo g+. Iso ece2nan karo konco
kung....SUGENG TANGGAP WARSA kagem Eyang Kakung.Mugi mugi tansah
iguana: dadi makhluk mbok ya aja adigang, adigung to bo kebo…
kerbau: lah iyo aku ngulatke awakmu kui lo, ora tau lunga2, ana wit kono wae.
igunan: sajakke ngece, aku yo kerep jalan2 wayah esuk ngene ki, thuladhane iki, aku biasane ne nduwur mulane aku iki mplaku2 ana ngisor, yo pancen aku ana wit kene iki, tegese mplaku2 ya iki pancen awakku mung cilik ning awakmu ra ngerti to yen mplaku2 ya ana woh2an kene iki? mula dadi makhluk aja sok umuk, kaya paling digdaya ana ing ngalam donya iki….
kerbau : owh ngono to guana… (plonga-plongo karo nyepak2)
kerbau: lah kawit mau tak ulatke iki ana woh2an kene terus…
kerbau: guana, apa bener sek diomongke???
iguana: ora dhus, lah iki kebo iki dadi makhluk kaya paling digdaya ing ngalam donya iki,
iguana: aku ket mau ya mplaku2 terus ana kene, ananging kebo iki ra ngerti, apa aku yen arep mplaku2 dikon laporan dhisik ngono yo? karo sopo aku nglapore? karo kebo, celeng, kancil, opo sek liyane???
kambing: oalah ngono to guana,…. hmm,,saiki
makhluk yo aja ngono bo… ngakune makhluk gagah, keker…. wis saiki podo rukun, gotong royong ngrewangi bapakne iguana iki….
kambing:lah mbok yo ngono to… podo rukun…. rukun agawe santosa…. ayoohh,, saiki bareng2 wae….. 😀
Wayang Brontoyudha Jayabinangun (Ki Manteb Sudharsono) Download Video Wayang Brontoyudha Jayabinangun (Ki Manteb Sudharsono) hery_wae
sekecakken lenggahipun…ampun kesupen tindak2 wonten malioboro, kaliurang, parang tritis lan sapanunggalane…bal2
Lha piye iki BLI…???
iki ngguyu dewe nganti ditakoni anakku kok ngguyu dewe
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 00029
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 09954
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 09963
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 09967
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 09969
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 09970
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 09980
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 09981
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 09993
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 00023
Prambanan 24 January 2016 Indonesia Dsc 09931
Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
Download Video Wayang Kresna Gugah (Ki Manteb Sudharsono)
Cucu: “Yo sampean ae mbah sing mlebu kamar, ojo metu metu”
Mbah: “Lho koq aq sing mbok kongkon ndelik.. ?
Puasa Bagi Muslimah ~ Sugeng Rawuh
. menapa ingkang dipun tumindakake dening kathah tiyang, lan katingalipun islami,bahkan asring dihiasi dalil, saged kita sedaya panggihi. kados ta amaliah dikaitkan kaliyan menapa ingkang piyambake sedaya sebat nishfu sya’ban utawi tengah wulan sya’ban. mekaten ugi entenipun gejala ramai-ramai datheng kuburan ing pundi-pundi ing wulan Sya’ban utawi menjelang siyam Ramadhan. Ziarah kubur dumadakan kathah dipun tumindakake tiyang menjelang ramadhan, ing Jawi disebut sadranan utawi nyadran. Wonten ugi sebutan ruwahan, dihubungaken kaliyah arwah utwi roh.
Ziarah kubur punika piyambak yaiku sunnah, menawi sami kaliyan tata tatanan syari’at Islam. ing antawisipun mboten menentukan wanci-wanci tertentu diulang ing wanci tertentu. amargi Nabi shallallahu ‘alaihi wa sallam bersabda:
panggen ingkang salajeng dikunjungi uga dipundhatengi sacara berulang ing wanci uga kala tertentu, kanthi upacara tertentu), mila mestinya kubur sintena kemawon mboten angsal uga . menawi
hikmah ing antawisipun konjuk ngelingi akherat. nanging nalika akeh-akehe tiyang berziarah kubur punika saben
Jama’ah Jum’ah rahimakumullah, nalika dipun gathukaken kaliyan hadits Nabi shallallahu ‘alaihi wa sallam mboten gathuk, mila betah dipun padosi saleresipun saking pundi asalipun kebiyasaan saben taun punika, uga dipun anggepipun saking Islam punika?
Doktor filsafat lulusan Universitas Gadjah Mada ingkang sakmenika dados pamucal ing Universitas Negeri Yogyakarta,Purwadi, ngginemaken, tradisi ziarah makam sampun mengakar sanget ing
Ziarah datheng makam wali, kandhane Purwadi, ngrupikaken kepanjangan saking tradisi hinduisme nduwe nami upacara srada. Tradisi niki sampun enten ing masa pamerentahan Hayam Wuruk, ratu ingkang ngengken Majapahit sekitar madyan abad datheng-14.
Srada yaiku upacara konjuk memuliakan leluhur ingkang sampun pejah. saking tembung srada punika, masyarakat Jawi nepang nyadran, yaiku kegiatan menziarahi makam leluhur. biyasanipun nyadran niki dipuntumindakake nyelaki wulan siyam. Dados, ziarah makam niki yaiku bentuk akulturasi budaya Hindu uga
saweg sadranan utawi nyadran saking lafal srada/ sadra ingkang pangangkahipun upacara Hindu konjuk memuliakan leluhur ingkang sampun pejah, asalipun saking upacara agami Hindu saben menjelang siyam. punika setunggal sisi.
saking sisi mboten angsalipun kuburan Nabi shallallahu ‘alaihi wa sallam dipun dadosaken ‘ied, panggen ingkang dikunjungi kaliyan acara tertentu uga sacara berulang ing
lan mbotena patut kangge kakung ingkang mukmin lan mboten (ugi) kangge estri ingkang mukmin, menawi Allah lan Rasul-Nya sampun menetapkan samukawis ketetapan, badhe enten kangge piyambake sedaya pilihan (ingkang benten) babagan urusan piyambake sedaya. lan barangsiapa mendurhakai Allah lan Rasul-Nya mila saestua piyambakipun sampun sesat, sesat ingkang yektos. (QS Al-Ahzab/ 33: 36).
Ketegasan Allah Ta’ala samekaten pertela. dadosipun kita sedaya mboten dipun angsalaken enten pilihan benten-benten malih ing
lan penulis lagu asal Amerika Serikat. Sapèrangan ageng saking sadaya karyanipun dipundamel sesarengan kaliyan kangmasipun, panulis lirik Ira Gershwin. George Gershwin nyerat karya musik kanggè téater Broadway lan gedung konsèr musik klasik ing Éropah, lan ugi suksès minangka panulis lagu pop.
Karya musik Gershwin asring dipunginakaken minangka musik latar filem layar lébar lan sérial drama televisi. Kejawi punika, sapérangan lagu
album Gershwin Songbook (1959). Kejawi punika, taksih kathah musisi lan penyanyi sanès ingkang ngrekam karya-karya Gershwin, antawisipun: John Coltrane, Frank Sinatra,
George Gershwin miyos minangka Jacob Gershowitz wonten ing Brooklyn, New York. Tiyang sepuhipun inggih punika imigran keturunan Yahudi saking Rusia. Bapakipun, Morris (Moishe) Gershowitz asalipun saking St. Petersburg, Rusia. Sasampunipun
taun 1916, Gershwin wiwit kerja kanggè parusahan Aeolian lan Standard Music Rolls. Pedamelanipun ngrekam lan nyerat aransemèn kanggé piano roll. Nalika kerja kanggé kekalih parusahan kasebut, piyambakipun ngasilaken lusinan utawi malah atusan piano roll kanthi migunaken nama asli utawi nama
adhedhasar pesenan saking M. Welte & Sons, Inc. ingkang minangka pancipta lan produsèn pisanan
komèdi musikal Lady Be Good. Lagu-lagu saking komèdi musikal punika samangké kathah ingkang dados lagu jazz standar, kados "Fascinating Rhythm" lan
pertunjukan perdana dipunsamektakaken band Paul Whiteman asal New York. Lagu Rhapsody in Blue samangké dados lagu ciptaan Gershwin ingkang paling kondhang ing jagad.[3]
Karya George lan Ira salajengipun inggih punika musikal kanthi judul Oh, Kay! (1926), Funny Face (1927), Strike Up the Band (1927 & 1930), lan
taun 1937, Gershwin wiwit rumaos asring sakit mustakanipun saéngga ngantos boten saged ningali, lan ngraos piyambakipun asring nggandha karet kobong. Tanpa wonten ingkang mangertosi, tumor ganas ing otak Gershwin sasmsaya parah. Gershwin dhawah nalika saweg nindakaken ilustrasi musik kanggé
suwun Reply 12 months ago Admin @1Pasar Senen – Ngrombo Wonten pilihan : 1. Jayabaya 2. Kertajaya 3. Gumarang. Monggo dipun pilih. Reply 11 months ago widyaKak mau tanya kalau pesen tiket KRD
tanah jawa, nggawa ecis punika, kinarya dhuwung puniku, dadi
bilih wonten klenta-klentu ing wekdal kapungkur, saniki wekdal damel nata malih ingkang langkung sae.
umat sampun sami ngentosi… ampun dipun damel kuciwa..
Kunci Husnul Khotimah ~ Sugeng Rawuh
kok kuwi sapine murah yo, 7,5
karsa lan niatDa : Dumadi kang kinartiTa : Tetep jumeneng ing dat kang tanpa niatSa : Sipat hana kang tanpa wiwitWa : Wujud hana tan kena kiniraLa : Lali eling wewatesanePa : Papan kang tanpa kiblatDha : Dhuwur wekasane endhek wiwitaneJa : Jumbuhing kawula lan GustiYa : Yen rumangsa tanpa karsaNya : Nyata tanpa mata ngerti
Banjarnegara , #Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan ,
#Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
hehehe mboten kedah migunakaken boso jawi to mas 😛
Balas	budayasenijawa berkata:	27 Oktober 2010 pukul 10:03 am	mbak tata ingkang kula kurmati…njih…..menawi migunakaken basa Jawi njih mboten menapa… mugiya tamunipun mboten namung tiyang jawi..dados ngangge basa indonesia rumiyin..materinipun
FUNFSI SESAJI DAN MAKNA SIMBOLIK dlm TARIAN EMBLEG GENTAN, WONOSOBO
arep njaluk kempol, lengen, pupu opo rusuk ono kabeh
Apr 14, 2012 4:25 pm hahaha,,kono jg aku sereng yu,,kelingan angger nyileh kloso di gelar neng andeng panggong kae karo namati
SARUJUK KARO SING IKI WAE...
Tue Jun 05, 2012 7:41 am nek sanepo boso jawane: sendal theklek keli neng kalen.. Tinimbang golek aluwung balen.. Tapi ya wis lah hidup ini pilihan kan.. Good luck dech wiwidHanSipLo
langgeng... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
pinuku kathah sesakit, yen nananing dhemit dhemit wau dipun ungelaken ( dipun sebataken ), para dhemit boten urun angganggo damel”
neng neng kandangwae muteri stadion peng 5 golek jebolan model wong koyo kwe radi trimo neng bandung..wong bandung putih2 rakoyo kwe ireng kakehen neng sawah
munggah cak? piye cak nurut sampeyan?NUR
NGINAP-SRENGENGE....2007 BANGGOL DERDAP cawan grup: GAMBAR DARI HAJI ARSHAD
Jl. WR Supratman, Banyuning, Kec. Buleleng, Kabupaten Buleleng, Bali 81119, Indonesia
Banjar, Buleleng Regency, Bali 81152, Indonesia
212. Warung Tania(rujak&
Kampung Kajanan, Buleleng Sub-District, Buleleng Regency, Bali 81113, Indonesia
Jalan Raya Insakan, Cempaga, Banjar, Kabupaten Buleleng, Bali 81152, Indonesia
iki Jawa Abu iku, lan m?n?hi basa banget. Lombok Sundik kanggo sing mujudak? sing am and thing it ing
.-= sedulur Frenavit Putra menampilkan tulisan..Akhirnya WordPress 2.9 =-.
Muhammadiyah, wong kui mung geguyone poro gawan politik wae lho. Ora ngerti opo yen Muhammadiyah yo pernah salat tarawih 20 rakaat, ora ngerti opo yen mbiyen kui mesjide NU Muhammadiyah podo – ora isoh dibedake sing endi sing Muhammadiyah, sing endi NU,
nyawiji cah. Wes kowe kuwi ngikuti serat-serat pemikirane wae, dasar pemikiran. Bedane mung bacaane lho, bacaane KH Hasyim Asyari karo KH Ahmad Dahlan yo ijtihad kuwi, podo koyo kowe seneng lothek sing nganggo kacang opo lotek gula asem sing ora nganggo kacang. Sing luwih pas karo roso lan pikiran tentremmu sing endi. Urusane karo
semboyan ”Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.”
(Nyegah mangan lan turu supaya dadi laku (kebiasaan), lan aja dhemen seneng-seneng, oleh seneng-seneng nanging
(Sanadyan wong cilik yen kelakuwane becik, iku pantes dicedhaki. Utawa sing sugih carita sing bisa kanggo patuladhan (conto) supaya mundhak budimu (nalarmu, kelakuwanmu).
(Panggawe becik satemene gampang yen wis (gelem) nglakoni, nanging angel yen durung dilakoni, alesane aras-arasen lsp.Upamane dilakoni bakal mupangati marang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Administrasi_Jakarta_Pusat&oldid=1102513"	Kategori: Laladan Tingkat IIJakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Lambang kutha Warsawa iku arupa syrenka ("putri duyung cilik") ing latar abang. Tembung syrenka ing basa Polen kerep dipretal dadi siren ing basa Inggris, nanging sajatiné luwih pantes diarani putri duyung banyu tawar sing diarani Melusina.
Ing lambang kapisan Warsawa, mula-mulané ana gambaré naga mawa sirah manungsa lanang, nggawa pedhang lan tamèng. Lambang sing kapisan dienggo nalika ing taun 1390. Sithik-sithik sirah lan awak naga iki owah dadi sirah wong wadon lan awaké dadi awak putri duyung. Sing isih tetep padha mung pedhang lan tamèngé waé.
Wiwit taun 1622, lambang kutha Warsawa digambaraké awujud putri duyung sing nggawa pedhang lan tamèng, ngwakili Melusina saka kali Wisla sing miturut carita nggiring Adipati Boleslaus saka Mazowia menyang sawijining désa juru iwak lan ngakon dhèwèké ngyasakaké kutha ing taun 1294. Mottoné kutha iki ya iku ing basa Latin Contemnit procellas (“Nglawan prahara”).
Rancangan saiki ditepungaké ing taun 1938. Sawisé taun 1945, pamaréntahan komunis Republik Rakyat Polen ngowahi lambang iki, makuthané diilangi. Lambang sing asli dibalèkaké manèh ing 15 Agustus 1990.
Saiki ana komisi sing ngrancang nambah medhali kanggo menekankan peran wigati kutha Warsawa nalika dibedhah Tentara Abang Uni Sovyèt ing taun 1920 lan nalika Perang Donya II. Motto liyané Warsawa Semper invicta ("Nitya jaya") uga arep ditambahaké.
Reca syrenka ing pusat kutha (rynek) ing Warsawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lambang_Warsawa&oldid=1091390"	Kategori: WarsawaLambang kutha ing Polen	Menu navigasi
Sukses Organisasi dengan Budaya Islami ~ Sugeng Rawuh
bait sarto ing maduro nagari , meh gathuk lan suroboyo
Dene wonten daharu, sasampune hardi merapi , gung kobar saking dahono ,
sigar tengahiro kadi lepen, mili toya lahar, ngalor ngetan njog pesisir Nyang amblese glacap gunung, sarto ing maduro nagari , meh gathuk lan suroboyo , sabubare tumuli, wiwit
kancane anila… rak sah dipikir… sing penting happy wae…
Radèn Arya Warkudhara, kinarya pratôndha duwe têgês dhewe-dhewe:
1. Gêlung minangkara, èndhèk ngarêp dhuwur buri, pranyata sinatriya bisa minta aksama, waspada lungguhing kawula gusti, kêna sinêbut jalma patrap. Mila wiwit timur dumugi samangke durung tau sinaru ing sapadhane.
3. Sumping pudhak sinumpêt. Tinatah balibar manggis. Pranyata Radèn Arya Warkudara mung anindakake sabênêre, bisa nyumpêt basa ala lan bêcik, wong kang ala dèn alani wong bêcik dèn bêciki, jaba jêrone padha,
4. Anting-anting tunggul maniking toya, pranyata Radèn Wêrkudara sukci panggalihe, mung nganggo sabênêre. Cuplak
nanging sirnaning barêng kalawan jagad. Besuk yèn wus jagad ginulung kari samrica binubut, ing kono sirnane Wrêkudara. Yèn arêp nyatakake mêtua wayah bangun raina, tumêngaa mandhuwur, sayêkti wruh wayangane Wrêkudara, nganggrang ingaranan lintang Bimasêkti.
7. Kuku Pôncanaka, kuku kukuh pônca lima, kukune Wrêkudara lima sisih, padha dawane, nanging mung katon sawiji, luwih ampuh ingaranan kuku pôncanaka. Pranyata Wrêkudara dadya suh pikukuhing Pandhawa lima. Kukunipun Wrêkudara mila ampuh dening Hyang Singa ingkang manuksma manggèn ing pôncanaka. Pranyata sinatriya ing sadina-dina, tansah anggêgêm siyunge Sang Bathara Singa.
8. Dodot polèng bang bintulu, rikala Warkudara puruhita Hyang Ruci Dewa, antuk kanugrahaning jawata, anon cahya môncawarna, sigra
Demen marang mahluk lan condong atine eng mahluk kerono kanggo ngilangi utowo ngetoake
-------------------------
ati kudu teteg ja nganti uripmu kagol…
btw theme pean tambah uapik tenan 🙂
ing pirsani causa Inggris - Proy?...
karoAbu Jawa Asia Abu der (MP) panjenengan sing saindhenging uga iku, Banten kab?h dh?w? sajarah Jawa Jawa pamar?ntahan, nganti Ana sing available *not*
kapatihan kyai patih, Bambang Ernawarya.9. Genti kocap nerendra Matawis, kangjeng Sutan Agung kitha Karta.10. Ginenti kang cinarita,
neng Daksinatasik langkung mukti.27. Kocap ing Tasikdaksina, sang prabu Udayanamurti.28. Nateng Kismaka amuwus, pami wahanira benjing.29 Ing wetan samburat
Zawichost (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.52, 14 Sèptèmber 2016.
pak guru, bu guru, lan sedherek2…,, nyuwun do’a … mugi2 kula saget munggah terus lulus saking SMA 1 kanthi lancar lan pikantuk biji sing apik… amiinnnn
ckckkckc…. boso opo iki??
Balas	cosmas hartono	20 Juni 2010 pukul 12:59 pm	smp 1 sekolahan kami,tempat kami menuntut ilmu,hidup bersatu……………memupuk jiwa
rakyat Pringgandani seneng banget, amargakne anak iki arep dadi
generasi panerus dadi raja neng Pringgandani yen Dewi Arimbi wis tilar donya. Wektu kuwi kabeh putra Pandawa dimawani Sri Batara Kresna ora
ketinggalan kabeh punakawan Semar, Astrajingga, Dawal lan Gareng ngumpul neng
Istana Pringgandani, piyambake sedaya lagi ngumpul nunggu wektu kelairan sang
putra Bima. Ora suwe banjur krungu tangisan bayi kang nggegerake tlatah
Pringgandani, kabehe sing ana ing bangsal njupuk ambekan dawa. Sawektu banjur
ana emban sing ngabari yen putra mahkota wis lair kanthi waras ngono uga karo
kondisi Dewi Arimbi. Krungu kabar kesebut nambah kebahagian sekabehe, siji poro
siji saka dekne kabeh menehake slamet marang Raden Aria Werkudara alias Bima
dhuwur kelairan putrane. Sawentara wayah banjur dekne kabeh bisa mlebu niliki ing njero
diiringi saka kabeh kadang wargi (sedulur). Ora adoh saka panggone kedelok siji
paturon sing luwih cilik, ana kunu katon bayi lanang gagah banget lan tampan
njawab menawa kabeh upaya kanggo motong tali embing-embing kesebut ora ana kang
kasil. Krungu jawaban kesebut Bima gusar banget lan njaluk tulung marang
sedulur-sedulure kanggo motong tali embing-embing anake kang diparingi
asma Jabang Tutuka. Bima nyoba motong
embing-embing nganti gedhe. Ana kahanan kesebut tanpa kawruhan sadurunge
Begawan Abiyasa sing ora liya mbah kakung saka para Pandawa utawa buyut saka
Jabang Tutuka wis rawuh ana panggonan kesebut, kabeh sing teka menehake sembah
sungkem marang Abiyasa. Begawan sing sakti mandraguna iki ngomongke menawa tali
embing-embing kuwi mung bisa dipotong saka senjata kadewatan sing asale saka
Betara guru. Kanggo kuwi Sang Begawan njaluk Arjuna kanggo lunga menyang
Kahyangan nggoleki senjata kesebut. Sakwise oleh dawuh saka mbah kakunge lan
njaluk ijin marang sedulur-sedulure Arjuna diiringi dening para punakawan cepet
menyang Kahyangan kanggo nggoleki senjata sing dipangarahake saka Begawan
Abiyasa, lagekne Sang Begawan enggal kundur menyang Padepokan sakwise menehake
do’a kanggo buyut utawa cicite kesebut.
sing nduwe jeneng Dewi Supraba. Diamargakne Naga Percona dudu sembarang
makhluk, dheweke yaiku raja sing nduweni kesaktian mumpuni lan bisa diomongke
luweh dhuwur saka para dewa. Pusaka petir Batara Indra amung kaya
godhong-godhong garing kang diuncalke dening anak-anak kanggo Naga Percona,
geni mulat-mulat saka Batara Brahma amung dadi dolanan wae kanggo Naga Percona.
Batara Bayu sing ngetoke ajian badai gedhe ora anggawe mundur ugo. Cakra Udaksana
saka Batar Wisnu padha wae ora bisa ngalahake Naga Pancona, singkat cerita para
dewa mundur kanti kahanan babak-bundas. Batara guru merapal japa lan ndeleng Kaca Trenggana, saka kuni
dingerteni menawa sing bisa ngalahake Naga Percona namung Jabang Tutuka anak
Bima sing lagi lair. Sabanjure Batara guru ngongkonke Batara Narada kanggo
menehake pusakane sing nduwe jeneng panah Konta Wijayadanu marang Arjuna kanggo
motong embing-embing Jabang Tutuka karo imbalan bayi kesebut kudu dadi panglima
perang ngahadapi Naga Percona. Ana wektu sing barengan Aradeya utawa Karna lagi
tapa neng pinggir kali Gangga nggoleki pusaka sekti kanggo deweke, nang wektu
Batara Narada nyedhaki panggon kesebut atine seneng amarga Aradeya iki dikira
Arjuna, amarga rupane bener-bener persis lan Batara Surya bapak saka Aradeya
sengaja ngetoke sinar cemlorot ana sekitar Aradeya, dadine Batara Narada ora
Narada eling menawa dheweke salah wong, ora suwe banjur Arjuan kanti
pangiring para Punakawan dugi wonten panggenan kesebut, karo sedhih Batara
Narada nyritani menawa awake wis salah wong anggone paring pusaka kadewatan
sing sakudune diserahkan marang Jabang Tutuka liwat tangan Arjuna, salah
diserahke marang wong sing ora dikenal lan nduweni rupa persis karo Arjuna.
Krungu crita kesebut Semar nyalahake Batara Narada amarga gegabah maringna
senjata sakti marang wong asing, mawa cepet njaluk Arjuna mburu wong kesebut. Arjuna mlayu lan kedadeyan nyusul Aradeya, awale pusaka kesebut
dijaluk kani apik-apik lan diomongke yen arep digunakne kanggo motong tali
embing-embing keponakane. Aradeya ora nggubris apa kang diaturke dening Arjuna,
akhire kedadean perang-tanding ngrebutke pusaka kesebut. Nganti kedadean Arjuna
Aradeya nyekel gagang panah Konta Waijayadanu. Dekne kabeh padha geret-geretan
lan akhire kesungkur amarga pusaka Konta ucul saka warangka/ wrangkane. Banjur
Aradeya mlayu lan Arjuna kelangan enggok. Karo sedhih Arjuna nunjukake warangka pusaka Konta Wijayadanu marang
Semar, banjur dhuwur saran Semar dekne kabeh bali menyang Pringgandani
sawentara Batara Narad dikongkon mulih menyang Kahyangan lan diomongke menawa
Jabang Tutuka arep cepet digawa menyang Kahyangan. Kedadean aneh ana ing
Keraton Pringgandani, warangka kang digawa Arjuna kesebut digunakne kanggo
motong tali embing-embing Jabang Tutuka, tali embing-embing pedot lan warangka
pusaka kadewatan kuwi mlebu ana njero udel Jabang Tutuka. Kedadean iki miturut
Semar wis dadi takdir menawa mengko ana pungkasing cerito peperangan gedhe/
perang Bharata Yuda pusaka Wijayadanu bakal bali mlebu marang warangkane, kanti
tembung liya Jabang Tutuka bakal mati yen ngadhepi pusaka Konta Wijayadanu. Sakwise tali embing-embing kepotong Arjuna banjur nggawa Jabang
Tutuka menyang Kahyangan kanggo nepati ujar marang Batara Narada, menawa Jabang
Tutuka arep dadi panglima perang lan ngadhepi Naga Percona. Awale Bima nglarang
amarga anake isih bayi lan piyambake saguh gumantekni ngadepi Naga Percona.
Sakwise Semar matur menawa Jabang Tutukalah sing kudu mangkat amarga dheweke
sing dipercaya saka dewa lan Jabang Tutuka uga sing wis nggunakne senjata
kadewatan dudu liyane. Disamping kuwi Semar njamin yen nganti ana kedadean sing
marakake Jabang Tutuka celaka Semar wani wenhke nyawane marang Bima. Krungu
atur saka Semar kesebut, Bima sing nduweni linuwih lan ngelingi sapa saktemene
Semar iki, akhire ngijinke putrane perang mungsuh Naga Percona. Arjuna diiringi para Punakawan cepet nggawa Jabang Tutuka menyang
Kahyangan, sakwise nyedhaki gerbanga Selapa Tangkep tepate neng Tegal Ramat
Kapanasan Arjuna seseleh Jabang Tutuka ing tengah dalan nuju gerbang. Sabanjure
Arjuna nggatekake saka adoh bareng karo para dewa, ora suwe Naga Percona teka
lan ndeleng ana bayi ing tengah dalan. Dheweke ngece Batara guru kanthi ngomong
yen Betara Guru wis edan amerga ngongkon perang nglawan bayi sing mung bisa
nangis. Banjur dheweke nggendong Jabang Tutuka lan nyedhakake ana raine marang
Jabang Tutukan, ora dinyana tangan Jabang Tutuka ngantem rai Naga Pencona
nganti matane kekacar gethih. Naga Percona nesu lan mbanting Jabang Tutuk ana
lawang gerba nganti mati. Ddeleng kedaean kesebut para dewa ora kajaba Batar
guru, Batara Narada lan Arjuna kaget lan was-was yen Bima nganti ngerti anake
mati saka Naga Percona, mesti piyambake bakal ngamuk ana ing Kahyangan. Mung
wae Semar cepet matur menyang Batara Guru supaya cepet-cepet nggodok Jabang
Tutuka ing Kawah Candradimuka, Batara Guru cepet dawuh marang Batara Yamadipati
kanggo nggawa awak Jabang Tutuka menyang Kawah Candradimuka. Sabanjure para
pusaka sing pada diduweni kanggo mbentuk tuduh Jabang Tutuka luwih kuwat,
suwe-suwe kebentuk awak satria gagah saka njero godogan kesebut. Banjur para
dewa paweh klambi lan panganggo kanggo Jabang Tutuka sing anyar kesebut,
sabanjur merga dheweke mati durung wayahe kedadeyan bisa diuripake maneh marang
Batara Guru. Kajaba anduweni busana, panganggo lan pusaka sing wis mbentuk
Gatotkaca. Jeneng Gatotkaca iki banjur digunakne ana ing njero crita
banget saka sadurunge Jabang Tutuka nggunakne jeneng anyar Gatotkaca perang
maneh nglawan Naga Percona, lan akhire kedadosan nyuwek cangkem lan awak Naga
Percona dadi loro. Kuwi akhir saka uripe Naga Percona sing nggawa ketentraman
neng Kahyangan, pindhah dadi awal kepahlawanan Gatotkaca sang putra Bima.
Nail Art: Wayang - Koleksi Audio wayang,
manuk produktif lan gawé akeh tillers. Dadi sukses ing mundhakaken manuk Kacer mesthi mbutuhake akeh iku, kalebu
Garwane, thoroughness, sabar, lan sabar banget dhuwur, utamané kanggo wiwitan.
Ora sawetara wiwitan peternak sing gagal, lan milih kanggo mungkasi ing tengah werna mung amarga iku tartamtu. Kayata lanang lan tiyang sepah wadon ora arep dipasangake, utawa panyebab-panyebab sanèsipun.
Mulane, tindakake cara sing gampang kanggo mundhakaken manuk Kacer ing ngisor iki. Kanggo tundhuk dianggep breeding manuk Kacer minangka nderek:
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Narendra (Ratu) lan Nagarine
1. Prabu Abiyasa ; ratu ing : Ngastina
2. Prabu Arjuna Sasra ; ratu ing : Maespati
5. Prabu Danaraja ; ratu ing : Lokapala
7. Prabu Dasarata ; ratu ing : Ayodya Pala/Kosala
8. Prabu Dewa Srani ; ratu ing : Rancang Kencana
10. Prabu Duryadana ; ratu ing : Ngastina
11. Prabu Janaka ; ratu ing : Mantili
12. Prabu Jungkung Mardiya ; ratu ing : Paranggubarja
13. Prabu Karna ; ratu ing : Ngawangga
16. Prabu Niwatakawaca ; ratu ing : Ima Imantaka
17. Prabu Palgunadi ; ratu ing : Paranggelung
21. Prabu Salyapati ; ratu ing : Mandaraka
23. Prabu Somali ; ratu ing : Palebur Gangsa
24. Prabu Sugriwa ; ratu ing : Guwa Kiskendha
25. Prabu Suteja ; ratu ing : Trajutrisna
Artikel Terkait Narendra (Ratu) lan Nagarine :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brześć_Kujawski&oldid=1090947"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
kinayun = kayun + seselan in = dikarepake
tumanggap = tanggap + seselan um = kena, bisa, ngerti.
(Manggone ana ing pambudidaya becik (slamet), ngayomi ati sing resik, beninge ati sing suwung nanging sejatine isi, isine yaiku cipta sing temen (bener)).
rahayu = salamet, basuki, wilujeng.
tyas = ati, nala, panggalih, kalbu.
(Lakonana kanthi sabaring ati, yen nganti owah bakal tiwas (cilaka), jalaran kalebon setan gundhul, sing nggodha karo nggawa kandhi isine rupiyah lan ringgit).
keton = dhuwit ringgit. 1 ringgit = 2,5 rupiyah.
Lamun kongsi korup mring panggawe dudu,
(Yen nganti melu sing ora bener, dadi panggonane eblis, mlebu marang papan kang sarwa ribet, ora ngerti marang eninge ati, wusanane mendem ora eling).
korup = ka + urup = kalebu.
pakuwon = 1. panggonane kuwu (lurah desa), 2. papan
(Ora empan marang tuntunan supaya becik, becike ati mau ngingggati (ilang), banjur dikupengi tindak sing ala, temahan lali marang rahmating Gusti, wusanane rojah-rajeh kayu kerdus diguntingi).
kengguh = keguh, kena, owah, obah, tetep bae. keguh = ka + iguh
(Sanajana mangkono kang sing padha ndeleng, ulap kaya kelilipen wedhi. Akeh wong padha sujud, dikira malaikat Jibril sing diutus dening Gusti Allah).
(Yen wong sing weruh sejating ngelmu, dadi kewuhan ing jerone ati, yen ora niru ora diajeni, uripe disiya-siya. Yen niru wusanane dadi asor).
samubarang (langit lan bumi), Yen kowe temen-temen mesthi ketemu apa sing digayuh, kabegjan bakal teka, mangkono iku kamurahane Gusti Kang Maha Wikan).
anggelar = ngeblakake, nyiarake, medharake.
(Minangkani kabeh kang padha nenuwun, yen panyuwun mau temen-temen, Gusti Allah bakal paring pitulungan. Ora bakal kurang sandhang lan pangan. Kabeh pepenginane kelakon).
Anuhoni = an+ tuhu + an + i = minangkani, netepi janji.
angalingkap = mbukak, mbiyak , nyingkap, terbuka.
(Wong-wong ing jaman pakewuh, candhala (budi ala) sangsaya ndadi, pakartine sing ala tambah ndadi, akeh ati sing nerak aturan, kasetyane ora katon).
janma = wong, nara, manungsa, jalma, menus, manusya.
dauru = rusuh, ora tata, ora tentrem.
dirasakake ana tandha-tandha kang nyata, ati tansah ngrasa sedhih. Ngambar -ngambar banget welase, sorote jaman sangsara ).
katuwone = ka + tuhu + an + e = kanyatane, satemene.
ngesthi sawiji (1877 ? ), nganggo sabuk lebu kaya wong edan, tansah ngglibed karo tudang-tuding, ngetung sakabehe wong).
(Iku mau sirepe jaman Kalabendu, banjur ganti jaman Kalasuba. Wong cilik bisa gumuyu, nora kurang sandhang pangan, apa penjaluke kelakon).
Jaman Kalabendu = jaman nalika akeh wong nandhang sangsara jalaran dibendu dening Gusti Kang Murbeng Dumadi.
Jaman Kalasuba = jaman nalika wong-wong ngalami kabungahan (seneng-seneng).
(Pamawase ki Pujangga durung kemput, mulur kaya benang ditarik, nanging jalaran kaserang umur, nyedhaki jaman kalanggengan, bali marang sajatine panggonan (akhirat).
kasidan = sidda = lestari, langgeng, abadi.
(Mung kurang wolung dina, pas wektune pati, wis katon ana Lauhil Mahfud, mbarengi ing tengah ari, nuju dina Rebo Pon).
(Dikarang nalika dina Rebo, tanggal 28, wulan Sawal taun Jimakir, candra sengakale “Nembah muksa pujangga ji (1702) “, ki Pujangga pamit mati).
cinitra = citra + in = dikarang, diripta, dianggit.
candra = 1. rembulan, wulan, sasi, sutengsu, sasadara, sitaresmi. 2. candrasengkala = tetembungan sing ngemu angka taun.
warsa = 1. taun 2. udan. Canthuka warsa = kodhok nalika ing wektu udan.
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag Dhek emben pak Sumbodo pemboronge pancen rawuh, ning eman Harjanti nembe blanja, dadi ora weruh. Ngerti-ngerti wis wiwit pasang fondasi kuwi. Pirsa putrine ngolak-alik gambar calon toko sing lagi arep digawe kuwi, rama
.-= sedulur PRof menampilkan tulisan..Blas ra mbejaji! =-.
Jek nduwe koleksi fotone Jupe sing liyane ora Mas… 😀
sedulur neorenggana menampilkan tulisan..Perguruan Tinggi Idaman, Menurut Aku..! =-.
emansipasinya jupe emansi”Sapi” perahan.
Sing paling sangar gambar sing ngisor kang.. hahaha…
Cah koyo ngene koq meh dadi pemimpin… hahaha…
.-= sedulur Rock menampilkan tulisan..EDGUY =-.
ora ditutupi klambi seng foto ngisor dewe (lmao)
Si kabayan lan babah ho liang adu wedhus
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ? ngisor Kolom lan
PEPATAH BAHASA INGGRIS | BLOG-e WONG JOWO
PEPATAH BAHASA INGGRIS	28 Nov 2012 Tinggalkan komentar
tips anyar maneh iki. jan kreatif tenan cak andy iki!
komenku kok ilang yo kang. tes tes
.-= ami´s last blog ..the next day =-.
hlo kok sing percobaan malah mentungul. iku onok kata2 ‘tunyuk’ opo sedulure munyuk yo wkwkwkwk
mengko tak coba.. ngomong-ngomong control dadi kelingan pas nulis email maring
iku, nyatane pancen abot lan kenceng, naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.Kaceke adoh banget mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni
narima ing lair trus ing batin.Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (ngenggoni angger-angger
hawa napsu kang patang prakara, sing kabeh mau asal pinangkane saka jasad kadagingan.2. Asih marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.3. Sing bisa ngayomi sasamaning ngaurip dedasar kawicaksanan.* Kapindo, mono
hawa napsuKudu nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.Pikir utawa ati kudu kagawe supaya meneng lan wening, ngudiya mamrih bisa tansah muja lan semedi yen kabeh wis meneng lan wening, gegayuhane mesti bakal kacekel.* Kaping lima, tapane sukma.Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.* Kaping nem, tapane cahya kang manter.Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.Kudu santosa budine lan ati-ati, tumindake uga kudu disaranani kateguhaning iman lan timbuling kekarepan kang lumintu, ora kena uwas sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang patine yaiku oncading sukma saka alam jasmani, ngacik ngambah ing alam gaib.Manjing suruping pati iku kalakone mung sakedeping netra, anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku
kaliwat-liwat lan sipate langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :a. Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.b. Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.c. Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.d. Putih memplak :Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah
wis arep sigeg.Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.Katrangane :Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku asarira – Batara
Wis tiba mangsa labuh, wus wayahe padha ulur jagung, kanggo jagan sadurunge panen pari, prayogane uga nandur, mbayung bayem lombok
Cilacap, Pemalang,\r\nPekalongan, Brebes, Tegal, Purwokerto, Banyumas, Purworejo, Magelang, Semarang, Solo, Seleman,\r\nGunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang,
Carane nggawe dhuwit online ing envato | Apa Market Envato | Carane Ndaftar ing Envato | Miwiti EntukCarane njaluk Bing Webmaster Tool Sijine ing Yoast SEO
mbok pak jaya ato pak tri yg ganteng tetep gak mudeng,dasare emg ra iso,po meneh pak ucup tambah bablas kabeh…nek bu mei yo lumayan tp tetep ra dong,sedangkan pak edi hohoho sampe berdarah2 yo tetep wae ra tekan.
pernikahan ” man kowe ki wong islam ra tau mangkat bejanjenan rep dadi opo…..yen kowe ra tau berjanjen podo wae kowe ki dudu wong islam ngerti ra kowe!!”
(Tegese lelabuhan telung prakara yaiku : 1. guna, bisa mrantasi gawe supaya dadi unggul, 2. kaya :
leluhure, sing wis mukti ana ing Ngalengka, saiki arep dirusak bala kethek. Luwih becik gugur ing paprangan.)
(Conto telu-telune mau minangka patuladhan tanah Jawa. Becik (pantes) yen sakabehe para perwira
jurit = maju perang, menuju ke medan laga.
Kabupaten Grobogan[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Tegal[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Pemalang[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Brebes[sunting | sunting sumber]
Kota Magelang[sunting | sunting sumber]
Jakèt iku kalebu salah sawijining sandhangan sing dawané tekan pinggang utawa panggul, dipungunakaké kanggo nahan angin utawa hawa adhem. Bukaan jakèt ana ing bagéyan ngarep saka gulu medhun. Ritsleting, kancing, utawa sabuk dipungunakakén minangka alat kanggo mbukak lan nutup bukaan jakèt. Mantèl luwih dawa tinimbang jakèt, biasané dawané mantèl wiwit saka bokong nganti tekan sangisoré dhengkul.
Jroning basa Inggris, istilah jacket uga ateges jas, lan ora mung nyakup jakèt miturut pangertèn basa Indonésia (jakèt ulah raga utawa jakèt kulit).
Sapérangan saka kemeja utawa blus sing digawé saka kain tipis, jakèt digawé saka kain kandel lan asring diwènèhi kain palapis lan bahan panganget ing bagéyan njero kayata wulu-wulu manuk utawa wulu banyak. Ora kaya kemeja utawa blus, jakèt ora dipigunakaké langsung nyentuh kulit. Mula, jakèt ora perlu dikumbah utawa ora perlu kerep dikumbah. Sebagéyan gedhé jakèt uga digawé saka bahan sing ora bisa dikumbah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jakèt&oldid=966276"	Kategori: Sandhangan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 1 Maret 2016.
karo sabuk. Mula anggone lumayu sipat kuping. Kuwatir menawa bisa...
uga aran salah sijine tokoh ana ing novel iki. Kembang Saka Persi ngrembug masalah percintaan kang dibungkus kanthi suasana kerajaan kang ana ing Irak. Novel mau duweni keistimewaan yaiku ana ing critane dhewe lan gambaran struktur crita kang disuguhake. Adhedasar perkara ing dhuwur iku mula perkara sing dirembug ing skripsi iki yaiku (1) kepriye fakta crita kang ana ing novel Kembang Saka Persi? (2) kepriye tema novel Kembang Saka Persi? lan (3) kepriye sarana crita kang ana ing novel Kembang Saka Persi. Pendekatan sing digunakake ing paneliten iki yaiku pendekatan objektif kanthi metode Struktural. Dene teori strukturalisme kanggo mbeberake fakta crita, tema, lan sarana crita novel Kembang Saka Persi. Ing jero novel iki ana sangang
Novel mau nyritakake katresnanane Kembang saka Persil an Nurdin. Alur kang dienggo kanggo nggambarake crita nganggo alur lurus kang didukung karo gambaran kerajaan Bagdad wektu iku. Tema kang diangkat novel Kembang Saka Persi yaiku katresnan lan kasetyan. Sudut pandang kang digunakake yaiku sudut pandang persona
pengamat. Gaya bahasa kang akeh digunakake yaiku gaya bahasa repetisi lan gaya bahasa simile utawa persamaan. Saran kanggo
SISA PERANGKAP TIKUS | BLOG-e WONG JOWO
SISA PERANGKAP TIKUS	22 Des 2010
datang dan tinggal didalam kita.jartomo 28 okt0ber 2009Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan wedi, karana kang nyumurupi rumangsa kasoran ing daya. Mula pamedare kudu sing
kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.Kaceke adoh banget mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :* Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (ngenggoni angger-angger ing pranatan mungguhing panggiludan) tinemune ditemeni kalawan tulus mulusing sedya lair batin.1.
napsu kang patang prakara, sing kabeh mau asal pinangkane saka jasad kadagingan.2. Asih marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.3. Sing bisa ngayomi
sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.Pikir utawa ati kudu kagawe supaya meneng lan wening, ngudiya mamrih bisa tansah muja lan semedi yen kabeh wis meneng lan wening, gegayuhane mesti bakal kacekel.* Kaping lima, tapane sukma.Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.* Kaping nem, tapane cahya kang manter.Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang
Kaping pitu, tapane urip.Kudu santosa budine lan ati-ati, tumindake uga kudu disaranani kateguhaning iman lan timbuling kekarepan kang lumintu, ora kena uwas sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang patine yaiku oncading sukma saka alam jasmani, ngacik ngambah ing alam gaib.Manjing suruping pati iku kalakone mung sakedeping netra, anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.Gegebengan mau katampa
sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :a. Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.b. Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.c. Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.d. Putih memplak :Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.Katrangane :Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku asarira – Batara
iku ateges wadon. Tembung "SU" tegese linuwih, banget, gedhe. Kayata :Sukardi = linuwih karyane (nyambut gawe), banget anggone nyambut gawe.Sukarna(o) = linuwih pangrungune.Sulistya = linuwih rupane (bagus utawa ayune). Tembung liyane : Anom = Mudha , Taruna , Timur.Arane werna = Seta (putih), Kresna (ireng), Jenar (kuning), Wilis (ijo).Angin = Bayu (pa), Samirana (pa), Indri (pi)=angin
Wuryan (pa/pi), Keksi (pi) Conto : Katon Bagaskara, Wuryanta.Karep = Kapti (pi).Kawruh = Guna (pa), Sastra (pa), Widya (pi).Kayangan = Aribawa (pa).Kendel = Prawira (pa), Nirbita (pa), Nirbaya (pa), Wira (pa), Wirya (pa), Sudira (pa)Kembang = Sekar (
Lampu (pepadhang) = Diyan (pa/pi), Pandam (pa)Lanang = Priya. Conto : Priya Jatmika = Wong lanang kang anteng.Landhep = Sutikna (pa), Sutiksna (pa).
Nugraha (pa).Perang = Yudha,Pinter = Widagda (pa), Wignya (pa), Gunawan (pa), Nimpuna (pa).Pinunjul = Sudibya (sekti banget).Piranti = Pandaya (pa).Prajurit = Sena (pa)Premana = Susmana (pa)Ratu = Aji (pa), Indra (pa)Rembulan = Wulan, Candra, Sasangka, Sitoresmi, Tengsu.Sampurna = Paramitha (pi)Sedhih = Wiyoga (pa).Sekti =
Wong = Jana (pa), Sujana (wong kang linuwih)(pa), Sarjana (wong sing pinter)(pa), Nara (pa) Tembung Wilangan :Eka = siji.Dwi = loro.Tri = telu.Catur = papat.Panca = lima.Sad = enem.Sapta = pitu.Astha = wolu.Nawa = sangaDasa = sapuluh. Jeneng Wayang kang kalumrah kanggo ing jeneng : Andhini = sapi titihane bathara Guru.Bima = Sena , Satriya panenggak Pandhawa.Dananjaya = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Gunawan Wibisana = satriya ing Ngalengkadiraja.Ismaya = Semar.Kresna = Ratu ing negara Dwarawati.Pandhu = Ratu ing negara Hastinapura.Permadi = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Prawirayudha = Kendel ing paprangan.Setyawati = Garwane prabu Narasoma.Wisnu = ratuning dewa.Yudisthira = Pambarepe Pandhawa. Jeneng kang kaprah keprungu :adyaksa = jeksa, jaksa.aditya = srengenge.Agung Laksana = Laku kang gedhe.ajeng = 1. ayu 2. ratu.ambar = ganda wangiAmini Kanthi Puji Rahayu = Diamini kanthi puji slamet.ananta = tanpa wasana, tanpa pungkasanandaka = banteng.andika = 1. kandha, celathu 2. kowe.anindita = tanpa cacad.anindya = linuwih,
pakurmatan , setya tuhu.banu = sorot, srengenge.barata = 1. peperangan 2. ratu ing Ayodya.baskara = srengenge.basuki = slamet, rahayu.baswara = sumorot, gumebyar.besus = 1. sarwa resik, becik 2. seneng macak.Bambang Susatya = Putrane pandhita kang temen setya.budi = pikir.budiman = sugih pamikir, pinter.bramantya = nepsu banget.candra = rembulan.cahya = 1. warnaning sorot 2. kamulyan.
linuwih, pinunjul.digdaya = menangan, sekti.diyan = piranti kanggo gawe pepadhang.dipta = sorot.dira = kendel, wani.
garjita = bungah banget.garini = bojo.gita = tembang, kidung.gitaya = tembang, kidung.Giri Susena = Gegedhuging prajurit kang kaya gunung.Gunawan Wibisana = Satriya Ngalengka kang ngegungake kautaman.gurit = 1. tulisan 2. kidung.himawan = gunung.
Dahana = Gunung geni kang bagus rupane.pudyastuti = pangaji-aji, panembah.puji = donga, pangarep-arep supaya ...Puji Astuti = Donganing panembah.purnama = rembulan kang wutuh.purwa = wiwitan.purwaka = 1. biyen,
sarjana = wong sing pinter.sarju = condhong atine.sasangka = rembulan.sasmita = 1. polatane praen 2. ngalamat, semu.sasmaya = becik, endah, suci.satiti = langgeng, tetep, ora pegat.satmaka = 1. tunggal nyawa 2. urip, nyawa.satriya = wong luhur, prajurit luhur.sayaka = panah.Selo Sumarjan = Selo (pangkat padha karo camat), Sumarjan = Mutiara yang indah.Setyawati = wong wadon kang temen setya.sitaresmi = rembulan.siwi = anak, sengsem, sowan.sudama =
tulus.sujana = wong pinter.sujita = turune wong linuwih.Sugeng Suprawata = kaya gunung kang gedhe lan tansah slamet.Suharta = linuwih artane (sugih).Sukaca = Kaca (paesan) kang linuwih.sukarja = luwih bungah.suka wibawa = bungah-bungah, seneng-seneng.sukra = Jemuwah.sulaksana = ngalamat becik, luwih slamet.sulistya = bagus (ayu) banget.suluh = obor, dilah, sorot, padhang, pabarisan.sumantri =
omah, gedhong.suyud = asih, sumarah, lulut marang.tamara = gamelan.teguh = kukuh.timur = enom, nom-noman.udaya (hudaya) = 1. segara 2. pletheking srengenge 3. munggah, mumbul.wardaya = ati.wibawa = kaluhuran, kamulyan.wicaksana = 1. awas, 2. waskitha, 3. bisa nganggo budine klawan bener.wida = boreh, pupur, wewangi.widada = tulus slamet, lestari slamet.widagda = pinter.widayaka = 1. wong kang mranata, 2. wong pinter.widayat = sih pitulunganing Gusti Allah.widasari = boreh wangi.widura = pinter, wicaksana.widuri = bangsane inten.widya = kawruh, kawicaksanan.widyastuti = pangabekti, pepuji.
ngungun.wiyata = piwulang.wiyoga = sedhih.Wresniwira = Pahlawan bangsa Wresni (Setyaki)Wulandari = Bulan
pengeeeennnnnn 😀 * opo maneh nak sing
Kok ora ireng ben nambah sangar, utowo abang.
segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, Sinom, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
Beri peringkat:Sukai ini:Suka Memuat...	Tags: campursari, dandang gulo, gaib, ghaib, ilmu jowo, jawa, jawa timur, jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
Filed under: Tembang Jawa — Tinggalkan komentar	1. Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad, panduluku Rasul, pinajungan Adam syara”, sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. Baca
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang
Komentar Tulisan Terakhir	Umpan Jitu Ikan Bawal
babak[sunting | sunting sumber]
Di bawah ini disajikan pembagian kisah Baratayuda menurut versi pewayangan Jawa.
Babak 1: Jabelan (Kresna Duta)
Babak 2: Tawuran (Bisma Gugur)
satitik, kudu ngetokna duwit 10 éwu. Sawulan 30 dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis
nemen Mad?” “Raimu sakalé wong lanang ka, criwis kaya wong
nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!” Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila. “Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr
BERHIAS. Dèwèké kayong seneng tuktak terus kambèn wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem
ajeg nganggo sistim kalènder?” “Yau Mad! Adong nganggo sing
nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada gemuyu lata-lata. “Wis...wis, wiiissss....gemuyuné aja kebatasen. Ngko kepoyuh nang katok. Saiki, nyong mèlu takaon kambèn Yu Napi. Sampèan nganggoné KB apa?” tangané Dasmad nuding maring Yu Napi. “Nyong tah langgan lawas. Ora macem-macem. Awit jaman cindil abang, tetep nganggo tingklik!” jawabé. “Bisané nganggo dingklik Pi?” Dasmad perlu penjelasan. “Iya ya....soalé enyong pendek. Dadi nganggo dingklik. Dong
MANGSA rendeng, udan awit soré ngericek ora
kemutan Lu-lu sing ga ngarti romantikané urip sing sabeneré. Lu karo Dasmad lan Oom Brindil, sumangga pada modar. Guwé, lagi melayang-layang.
syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing lanang pada klontangan
pèngin weruh, bener kedung kiyé ajaib apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé Kapèr manglih dadi lonjoran wesi beton. Rames AJA klalèn, ngko bengi teka
Bisané nyong mau ngolihi Dasmad nganggo motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora
nglayab sakentrang-kentrang. Utamané Glèmboh kambèn Jayèng sing gurung tau lelungan maring Jakarta. “Ih…! Jebulé nang Jakarta ora bèda kaya
ruwed. Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang
ana emasé. Ah, payah ah….ngajak bocah kidam maring Jakarta pada kamso kabèh. Ngisin-ngisina….! Wis lah kita lanjut klintong-klintong.” Wong telu akhiré yag-yagan maring endi ora. Ujug-ujug, ciplosé wong telu weruh
tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana
Kapèr istirahat kerja. Biasa, adong laut Kapèr mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung. Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré tembé 4
‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’. “Ngisin-ngisina raimu! Kandegan
menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh
Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang Jakarta. Mugané saben sawulan pisan, dèwèké niliki. Nang pinggir dalan, Glèmboh lagi nunggu bis. Ora let suwé bis susun liwat trus distop. Rikat Glèmboh numpak bis susun. Barang manjat bis, nang kono wis kebek penumpang. Akhiré, gonèng kondekturé Glèmboh kon manjat maring tingkat loro. Kaya pucung, Glèmboh manjat menduwur. Tapi bareng tekan tingkat loro, Glèmboh
dinyana-nyana pitakonan kaya kuwé metu saka bocah sing tembé klas loro
sing mili saka awaké uwong, Tong” Anaké Dasmad mantuk-mantuk. Trus ngomong maning: “Adong kaya kuwé melasi
Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning
sabuk. Mula anggone lumayu sipat kuping. Kuwatir menawa bisa...
Menggah isinipun sekar punika makaten : ora gampang wong mengku nagara, boten gampil dados pemimpin, utawi dados pangarsaning nagari. Sepisan, kedah santosa manahipun, boten kenging miyar-miyur, sanajanta dipun saruwe (kritik) saking ngrika-ngriki, kedah tetep teguh. Boten ateges boten purun mirengaken panyaruwe. Kedah mawi paugeran bilih tiyang nyaruwe (mengkritik) dereng mesthi yen leres. Ingkang sae dipun angge ingkang boten sae inggih kedah dipun bucal. Ingkang angka kalih : Pikiran kedah jejeg sarta ingkang terang (jernih), nindakaken paugeran (undang-undang) boten kenging emban cindhe emban siladan (pilih kasih). Sinten kemawon ingkang nindakaken piawon kedah dipun pidana, sanajanta dhumateng sedherekipun utawi kadangipun piyambak. Lan sinten ingkang nindakaken kasaenan dipun paringi ganjaran.
Ingkang angka tiga : Pangarsaning nagari (pemimpin) ibaratipun prajurit ingkang wonten tengah-tengahing paprangan (palagan) , kedah sanget pangatos-atosipun. Pemimpin kedah tansah migatosaken kawontenan para kawula alit. Kados dene cariyosipun dalang: paring teken dhateng ingkang kalunyon, paring boga dhumateng ingkang kaliren, paring sandhang dhateng ingkang kawudan, upami ngantos apes badhe nandhang wirang.
Sampun kathah para pemimpin ingkang ing akhiripun nandhang wirang jalaran apes. Apes jalaran tindakipun piyambak, apes karana boten saged matrapaken panguwaosipun, apes karana boten saged matrapaken paugeran lan apes karana saking bab-bab sanesipun. Pramila para pemimpin kedah ngatos-atos sanget anggenipun ngasta pusaraning praja.
Wonten malih para pemimpin ingkang ibaratipun :Gajah ngidak rapah, nerak angger-angger ingkang dipun damel piyambak. Contonipun negari ngedalaken Undang-undang Anti Korupsi, nanging taksih kathah para pemimpin ingkang taksih nindakaken korupsi. Bab-bab ngaten punika anjalari apesing para pemimpin.
Wonten conto ingkang sae, lan mugi-mugi kemawon ngantos salajengipun: SBY kaliyan JK mboten kersa ngasta mobil negari nalika ngawontenaken pepanggihan ngengingi bab sesambunganipun partai ingkang dipun pandhegani kekalihipun.
carang wreksa = pang. wreksa = kayu.
jamang tambir = wengku. tambir = pinggir.
tengareng prang = tengara perang, aba-aba perang = keteg.
riris = udan, jawah, jawuh, warsa. Warsa ugi ateges taun.
kasang toya = wadhah toya punika namanipun impes.
Aruming pangruwat jiwo lumantar ati suci kanthi lunturing nugroho
Gusti Ketut Kobot, I Gusti Made Baret, I Wayan Gedot, Dewa Putu Mokoh of Pengosekan; I Gusti Deblog and I Gusti Nyoman Lempad.
Banjar Tegal, Buleleng Sub-District, Buleleng Regency, Bali, Indonesia
mbak, isih adhem kok, ning ati-ati akeh copete
langer is; Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Sri Pakoe Boewono XII Senapati ing Alaga ‘Abdu’l-
Jembare ati agawe seneng, dahar ketupat duduh santen. Idul Fitri sampun dateng, kulo sakeluworgo nyuwun pangapunten. Slamat Lebaran 1429 H. Marhaban ya Ramadhan. Ngaturaken sugeng riyadi 1429 H. Minal Aidin Wal Faizin, nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan dalem, lahir batos. Mugi kito sedoyo tansah pinaringan rahmatipun gusti ingkang moho kuwaos. Matur nuwun kepareng dalem nyuwun pamit. Nyuwun gung ing samudra pangaksami mugi lebur dening pangastuti sadoyo kalepatan kawulo. Sugeng riyadi. Mangan kupat ngagem santen. Menawi lepat nyuwun pangapunten.
Guntarakadosipun njih mas, kagunganipun mas aris, wew mas aris taksih
AYAM NYEBRANG JALAN DALAM PANDANGAN TOKOH NASIONAL & INTERNASIONAL | BLOG-e WONG JOWO
Wis Dhemen JancokDiwasa SwingersMom Aku Wis Dhemen JancokMom Aku Wis Dhemen Jancok SilitMomMom Lan BoyMom Lan GadisNgandhut
tentrem nyambut gawe ya sing seneng ...... rizkyPengawasLokasi : Nganjuk-Wonosari-bekasiReputation : 7Join date : 24.08.09Subyek: Re: JanGan
Ati kudu tentrem nyambut gawe ya sing seneng ......Mas roso numpak prahu layar ing dino minggu kang... pariwisata("golek hiburan men ra
den ayu, sampeyan ki pripun to????????jane mung arep ngetes yo...........lha jawabane ki jane wis ono neng kata2 mutiara mu dewe...........nek sedih njur nangis........kuwi berati isih
buru2 digowo menyang "Pakem" :!@#@!:_________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene
jero2,cen bocahe sifate yo mengkono,jarke wae
jero2,cen bocahe sifate yo mengkono,jarke wae mengko rak sadar
Mon Nov 30, 2009 8:48 am sing pesti yo tetep ono sing jenenge korban perasaan....hambok
sing pesti yo tetep ono sing jenenge korban perasaan....hambok hura usah ngapusi... hayo jujur :!@#@!: "Nalikane dik jaman semono... Tresnamu setio lan tuhu..."Iyow kang...tapi aq wong'e ora seneng berlarut2 dalam kesedihan kok...Percoyo ro sik KUOSO wae lah pokoke...:sunny: Pengalaman pribadimu pow kang kwi?hehe.. Yoo nek njalukmu tresnane setyo lan tuhu,yo kudune njenengan yo ngunu juga.(setyo lan tuhu
.-= suryaden´s last blog ..Pernyataan Pers Halaqah Nasional Warga Nahdlatul Ulama =-.
Wah, nang sawahe sopo kuwi om? Ngerti2 wortele cepet gedhe
maneh kuwi juniore guanthenk tenan lho meh podo
sareng kesadarane kiyambek (KB Mandiri). Kalih, jumlah sekeluwargi cekap
Gurukul (Sansekerta guru "guru" utawi "master"; domainipun kul, saking kula, "kulawarga ingkang ageng") inggih punika jinisipun sekolah ing India, manggenipun ing ngalam, kanthi murid ingkang urip sesarengan kaliyan ara-araipun, urip sesarengan kaliyan ara-araipun, asring ing griya ingkang sami.[1] Wonten ing gurukul, muridipun manggén sesarengan kathi sami (drajatipun), boten ningali status sosialipun, sinau dhateng guru lan mbiyantu guru ing pagesangan saben dintenipun, ugi nyambut damel ingkang biasa kemawon, kadosta ngumbahi, masak, lan sanésipun. Tradisi guru-shishya (murid) punika tradisi ingkang suci wonten ing agami Hindu, ugi ing pakempalan agami sanés ing India, kados Jainisme, Buddhisme, lan Sikhisme. Biasanipun, guru boten nampi upah saking murid ingkang sinau dhateng piyambakipun. Ing pungkasanipun studi, murid nawaraken dakshina sadéréngipun nilaraken ashram. Gurudakshina punika sikap tradhisional, raos urmat lan panuwun, ingkang kadosipun meksa, ananging ugi dados tugas khusus kagem murid ingkang badhé ngrampungaken sinaunipun.
Sajarahipun[besut | besut sumber]
Gurukul wiwit wonten ing zaman Weda. Upanishad kathah nyebataken gurukul, kalebet saking Yajnavalkya, Varuni lan sanésipun. Brigu Valli, salah satunggalipun pengamat ingkang misuwur ing Brahman, dipunsebataken sampun naté kalampahan ing paguron gurukul kagunganipun Varuni. Sekolah Veda mikiraken upacara ingkang kawitan (Upanayanam) kagem sadaya tiyang, kalebet tiyang éstri, sadéréngipun yuswa 8 utawi ngantos 12 taun. Saking upacara ingkang kawitan ngantos yuswa 25 sadaya individu ingkang dipunresepaken kagem siswa lan tetep boten palakrami. Gurukul dipunparingi surungan saking masyarakat lan ugi saking administrasi. Punika dipunpilih saking kathahipun pilihan kitab Wéda kanthi gurukul ingkang damel kantor sekolahipun. Ing Jaman kolonial sistem gurukul nyebar ing India kejawi laladan kadosta Kerala, prajurit saking klan Nair lan guruklas saking golongan militer, dipunsebat kalaris, tradisi punika taksih dipunjagi ngantos dumugi sapunika.
Tujuanipun[besut | besut sumber]
Tujuanipun gurukul inggih punika kagem mromosikaken lan ngajar basa Hindi, sanésipun mromosikaken babagan budaya India.[2]
Ngrembakanipun[besut | besut sumber]
Samangké pinten-pinten guruklas sampun dipunwiwiti, awit saking kepénginan kagem ngrui-uri tradisi lan kauntungan. Contonipun sekolah ingkang énggal punika inggih punika Ananda Marga Gurukula.[3] Sekolah punika sanés sekolah agami ing tradisi Hindu, ananging lembaga akademis sekulér kanthi dhasar prinsip-prinsip spiritual universal.
Vivekananda College ingkang caket inggih punika NAAC setunggalipun pawiyatan luhur ingkang pikantuk akréditasi A ingkang dipunatur déning sistem Gurukula.[4] Ing India lan nagara sanés, gurukul [5] punika dados dasanama utawi nama sanés saking Swaminarayan Gurukul, setunggalipun organisasi, sosio-spiritual nirlaba kanthi langkung saking 14 cabang lan pusat, kepala cabang ing Gurukul Rajkot. Gurukul Bhaktivedanta lan International School, dipunbangun ing taun 1977, inggih punika gurukul ingkang wonten ing Vrindavan, India. Sekolah ingkang nengenaken budaya lan Wéda
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gurukul&oldid=1089119"	Kategori: IndiaPawiyatan MancaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 13 Sèptèmber 2016.
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 13 Juli 2014.
redaktur gaul, ehem, om Ghiok! Awakmu wis mantep tenen dadi redaktur dab! hahaha *tes redaktur, nang jakarta ora iso ta lalina
SOPIRKU BANCI | BLOG-e WONG JOWO
SOPIRKU BANCI	04 Jun 2013 Tinggalkan komentar
becak’e wong tonggo deso, ora iso boso Jowo kepekso boso Indonesia. Tawar menawar
kecantikanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.30, 14 Maret 2013.
kuwi lunturane kramas nek dienggo obat jan cespleng kwi.Lha iyo, ning obat opo yo mas...
Aug 19, 2008 6:07 pm wong nek ora lumrah uwong yo ngono iku.....jgn2 yo ora tau adus?...jadi...adus ora kramas ora....hayooo..
Tue Aug 19, 2008 8:47 pm cah sokoliman wrote:wong nek ora lumrah uwong yo ngono iku.....jgn2 yo ora tau adus?...jadi...adus ora kramas ora....hayooo..sopo sing arep niru...nek sing
jebule seneng Seneng jebule susah Sugih durung karuan seneng Ora duwe durung karuan susah Susah seneng ora bisa disawang Bisane mung dirasakake dhewe. Kapiran kapirun sapi ora nuntun Urip aja mung nenuwun Yen sapimu
nyambut gawe Pipi ngempong bokong Iki dhapur sampurnaning wong Yen ngelak ngombea Yen ngelih mangana Yen kesel ngasoa Yen ngantuk turua. Pipi padha pipi Bokong padha bokong Pipi dudu bokong. Onde-onde jemblem bakwan Urip iku pindha wong njajan Kabeh ora bisa dipangan Miliha sing bisa kepangan
lopis Utusane tuwan jenang Arso mbedhah ing mendhut Rame nggennya bandayudha Silih ungkih tan ana ngalah sawiji Patinira kecucuran Ki Daruna Ni Daruni Wis ya, aku bali menyang Giri Aku iki Kyai
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Suluk Linglung Kanjeng Sunan Kalijaga
wong tuwane sugih tenan, isa nduwe modal bisnis batine akeh”
Dewi : “Ora kok mas, wong tuwaku ndesa, wong biasa ora sugih”
Tonggo: “Wah keren, mbak Dewi iki, terus penghasilan 5 juta sedina iki saka ngendi mbak”
Dewi : “Bisnis cilik cilikan mas”
Tonggo: “Mbuka online shop ya! apa dadi makelar lemah”
ora suwe ngobrole karo nyruput kopi panas, ana sedan kinclong teka, sing
pinggangku sek rodo loro tolong uruten maneh yo urutan-mu uenak tenan ora kalah mbek pijetane sing wis
lugu. Iki jenenge manukku happy alias seneng soale endoke dielus-elus wong wedok sing ayu
download albu jadid Masoud Darvish – Asheghe Tanha
ISTRI SECERDIK KANCIL | BLOG-e WONG JOWO
kie.... adoh kan...?arep wong arab mbarang ngrungokna curanmor ya... paleng langsong pada nggeblak, sakeng ora tahane goleh ngguyu...
kasembuh mudhun saka padhepokan ing pandhita linuwih, andonlaku nasak alas munggah gunung, mudhun gunung, tumurun ing jurang, ngunggahi peperang, minangkan sanepa satriya ing gayuh ulama, ora wedi kangelan lan rekasa> prihatine dadiya ngasah ing budhi, tetap ayem jejem tentrem mamrih santosa ing karsa.
panglipure: punakawan semar, gareng, petruk padha sesendhon lan bangayolan. lakune kepapag bala buta kasebut ing adegan 4 lan 5.
sing koyo kuwi aku diajari yo Mas…
Sing wingi ning nggonaku bisa 3G kae sing HP endi???
mbayangkene wis rampung, trus lanjut maca ne mengisor….
kok,, nduwe tangan, sikil, rai sing ayu ,, kurang opo
wis rampung adus ,, cepetan loh bu.. dilik meneh kak rangga teko..”Ibu : “ lawong kue adus’e sui tenan ,, ngopo toh? Luluran? Ki ibu’ wis
sing ngatur no kang...nek sing ngatur kuwi sugih, yo mesti
wis,, jan.. hmmm... :cry:Opo pit.... ;) ;) ;) malah dadi bingung aku... dedik
kabeh wong jowo,kawit cilik sampekla wes gede,wong melayu ngomong jowo, wong banjar ngomong jowo, wong cino pon ngomong jowo,tapi keroso sebel nang dodo nek
iki wes lali opo sik nulis nang kene...
Tue Feb 12, 2013 1:30 am neng ngomah kang... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: SADARKAH KITA
Mulyati: “Iku maksute 1227BC opo yo?”.
Dirun: “Kowe iku panceneeee … ngono wae kok yo ora ngertiiii. Iku ra
"Sing temping pentike.";quotes[1] = "Sugih tanpo bondho, menang tanpo ngasorake, nglurug tanpo bala, mangan tanpo mbayar.";
"Sing temping pentike.";quotes[1] = "Sugih tanpo bondho, menang tanpo ngasorake, nglurug tanpo bala, mangan tanpo
miwiti d?ning bisa Jawa dituturak? bisa lan basa basa basa-basa artikel gr?ja, can maybe have template sing
pm Hemmmm...selama sing tak temui lan tak srawungi rung ono wanito koyo ciri2 mu kuwi.....Ono ning gur siji thok.......salut aku karo wonge......Ning umure wis sepuh sakiki...................Nek cah enom.......rung ono jekkk :*)0(: SAPTO SARDIYANTOCama
mung ngomonge durung ceto, durung akeh le maem jangan lombok Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
RIGHT.... Tue Oct 14, 2008 5:13 pm Mb dwi nek arep dadi wanita koyo ngono kae sekolah neng ngendi tho?Tak terapi q dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya
sekolah karo awak'e dewe2 wae...mesthi cepet
dho pilihen kabeh.....wong jarene kui, nek wong lanang kui wenang milih...trs wong wedok wenang nolak.... dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 11.07.08Subyek:
pm wis nek aku pokok'e nrimo....rep rupo elek, ati elek ga masalah..sing penting gelem tak jak urip rekoso.... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya
bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya
pinter ngrayu..._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
Poncosilo1.Gusti Allah mboten enten kancanipun,Gusti Allah Setunggal mawon 2.Dadi manungso ojo semeno-
Cerita Wayang Bahasa Jawa : Kresna Duta - Sampunipun Pandhawa bebas saking ukuman 13 taun, malahan sakpunika saged muncul mandhireng pribadi, nuruti obah mosike donya, lanniat wanton ngadhepi sinten kemawon, lan negari pundi kemawon, asal sedaya tumindak dipundhasari: adil, leres, jujur, ngregeni tata rembag kamanungsan.
Inggih wiwit sapunika pandhawa badhe nggugat dhateng Bala Kurawa, ngangge syarat-syarat ing nginggil:
1.Dinten wontenaken rembagan antawisipun kurawa ngastina, ngengingi sedaya hak warisanipun para warga pandhawa ingkang taksih dipunkuwasai para warga ngastina
2.Kangge niyat punika sanget perlu dipunaturi rawuh ing siding, sedaya utusan saking sedaya praja ingkang mihak pandhawa. Sabotenipun Prabu sri kresna ingkang minangka ngasta sesepuh penasehat agung pandhawa, minangka utusan mundhut hak warisan pandhawa kanthi cara damai.
Ing tengah-tengah sidang, Sri Kresna dipunsekseni para dewa, inggih punika:
Bebarengan kaliyan Sri Kresna ing tengahing sidang ngendikaken sedaya kewajibanipun minangka duta, pranyata boten kasil.
Kurawa tetep boten badhe pasrah sajengkal lemah, senadyan punika sanes gadhahanipun ngastina.
Sareng mireng pangandikanipun Sri Kresna, bala kurawa sami muntap, Sri Kresna sak pasederekanipun dipun krubut prajurit Kurawa, badhe dipunsedani.
Sri Kresna telas kesabaranipun, ngantos muntap triwikrama, matek aji bala sewu(brahalasewu) Kraton Ngastina ajur-mumur.
Wusana kawontenan punika dipun leren lan dipunsirep dening Bathara Narada. Maksudipun Kurawa dados gagal.
Ningali glagat kawontenan, saha akhlaqipun kurawa 100 kados mekaten, sajakipun Bratayuda boten badhe saget dipunselaki.
Prastawa saderengipun Batarayudha, inggih punika, tilaripun bambang irawan (putra arjuna) nalika Bambang Irawan tumuju dhateng panggenan kempalipun pandhawa. Bambang Irawan tilar dipugigit kalasrenggi. Kalaserenggi dendham dhateng janaka. Bambang Irawan rupinipun kados janaka, dipunkinten Bambang Irawan Punika Janaka. Dene Kalasrenggi ugi sampyuh (seda bareng), kena pusakane Irawan.
Daerah perang Baratayuda wonten ing tegal Kuruksetra, kalih kalihpun, kurawa kaliyan pandhawasami sibuk siyaga kubu-kubu markas ing pinggir Tegal Kuruksetra.
Baratayuda ngantos kelamapahan 18 dinten, tuwin mbekta kurban sakinten sekawan yuta prajurit.
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: KASIHI ORANG TUAMU
Kiyai Lanang Teges /Jero Abian Timbul
Kiyai Yang Batu / Jero Langon Angkangan
KENAIKAN PANGKAT YANG DITENTANG WAKIL RAKYAT | BLOG-e WONG JOWO
sedulur, kowé weruh déwé enggonku bebarengan karo kowé suwéné aku nang tengahmu, wiwit aku teka nang bawah Asia. 19Enggonku ngladèni Gusti ya tak lakoni karo andap-asor lan tak réwangi nangis-nangis lan ngalami kasangsaran, jalaran sangka panganiaya sing metu sangka para wong Ju. 20Senajan ngono aku ora tau mangkir nindakké apa waé sing betyik kanggo kowé. Kabèh wis tak omongké lan tak wulangké marang kowé, ya nang ngarepé wong okèh, ya nang kumpulan nang omah-omahmu. 21Ya wong Ju, ya wong sing dudu Ju tansah tak élingké, supaya pada ninggal klakuan ala lan pada pretyaya lan masrahké uripé marang Gusti Yésus Kristus. 22Lah saiki, manut karepé Roh Sutyi, aku kudu lunga nang Yérusalèm. Aku ora ngerti apa sing bakal tak alami nang kana. 23Aku namung ngerti nèk Roh Sutyi wis ngélingké marang aku, nèk nang saben kuta aku bakal nandang werna-werna sangsara lan aku bakal disetrap. 24Senajan ngono aku ora perduli bab uripku, janji aku bisa neruské penggawéanku lan ngrampungké kuwajiban sing wis dipasrahké marang aku karo Gusti Yésus, yakuwi, nggelarké kabar kabungahan bab kabetyikané Gusti Allah. 25“Nang tengahmu aku ya wis ngabarké bab Kratoné Gusti Allah. Saiki aku krasa nèk aku ora bakal kepetuk menèh karo kowé kabèh. 26Mulané saiki aku ngomong sak beneré marang kowé: nèk nang tengahmu ènèng wong kesasar, kuwi dudu salahku. 27Awit enggonku mulangi kowé bab kekarepané Gusti Allah ya wis sak genepé. 28Mulané, pada ngati-ati marang awakmu déwé lan marang wong-wong sing dipasrahké marang kowé karo Roh Sutyi. Sedulur-sedulur nang pasamuané Gusti Allah pada dituntun, awit wis dilabuhi mati karo Gusti Yésus déwé. 29Aku ngerti nèk sakwisé aku lunga bakal ènèng asu galak okèh sing teka nang tengahmu lan ora bakal ngéman marang wedus-wedus mau. 30Malah bakal ènèng wantyiné nang tengahmu déwé bakal ènèng wong siji-loro sing bakal nyimpang sangka piwulang sing bener lan nyasarké pasamuan. 31Mulané para sedulur, pada sing ati-ati tenan lan pada élinga nèk sampèk telung taun suwéné aku wis mulangi kowé siji-siji, awan-wengi ora lèrèn karo ngetokké eluh. 32“Lah saiki kowé tak pasrahké marang kabetyikané Gusti Allah. Dèkné nduwé kwasa bisa ngantepké pengandelmu lan ngekèki berkah sing wis dityawiské kanggo para umaté. 33Aku ora tau kepéngin nampa banda apa sandangan sangka sapa waé. 34Kowé pada weruh déwé enggonku nggolèk pangan nganggo tanganku déwé, kanggo nyukupi kabutuhanku lan kabutuhané kantya-kantyaku. 35Aku wis nduduhké marang kowé nganggo patrap werna-werna, nèk enggoné awaké déwé mulang marang wong sing ora nduwé lan wong sing kesusahan kuwi kudu karo nyambutgawé sing abot. Pada éling marang tembungé Gusti Yésus: ‘Pawèh luwih apik tenimbang nampa.’ ” 36Sakwisé rampung mituturi wong-wong mau, rasul Paulus terus sedeku bebarengan karo sedulur-sedulur kabèh
ngomong nèk ora bakal kepetuk menèh. Wong-wong terus ngeterké rasul Paulus tekan prauné.
Disini keluarga baru itu lahir ~ Sugeng Rawuh
NRIMO PAWEH ING GUSTI.. ( Nrimo opo anane ) Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Berbagi Kata - kata Mutiara / Petuah / Wejangan Wed
weis manut...Lha wong iki jenenge berbagi kata mutiara kok kang, sopo ngerti nek weis iso berbagi ngeneh gek awak e dewe duwe obor nggo
terlimpah dumateng sedaya guru2 kulo. napa program kitab kuning taksih diminati santri2 sakniki ? kula sempat pesimis ningali kyahi ingkang boten ngertos kitab kuning tapi micara agama lantang.Mboten namung Nyuwun tambahing pandonga panjene ngan
ra yo..?)_________________Sedayaning kedhah kanthi
awak nyawiji swarane awak dadhi ana reugane lan dadhi wong keusiji utawa keuloro ning daerah iku dudu preukara angel meustine memang dadhi impenan kabeh wong, tapi preukara sing kudu di ati-ati lan kudu dipikirna seubab lan akibate, apa maneh misale ning daerah sing durung isa narima "wong liya" urip beubareungan, seujarah biyen aja dilalekna wong lokal iku sadulur angkat aja nganti ana keusan nggolek bathi ning banyu butheuk, iku kudu diingeut kangge waspada, kangge saweutara iki awak cukup ana ning legislatif, urung saate awak iki melu srawungan ning kancah eksekutif jalaran mental lan cara pikir masyarakat sing isih ambeda-bedakna suku lan isu iku isih dadhi keundaraan politik lan warta sing sexy. Awak iki apik wae digoleki keusalahane apa
karo wong lokal, sing wis awak anggeup sadulur angkat iku, sing seulama iki wis dadhi seudulur seutia mbangun daerah sing awak trisnani iki, saka jhaman indatu nganthi saiki.
Ben awak kabeh padha ati-ati, atek dadhi apa wae memang iku hak kabeh wong sing njalani tapi ning neugari iki awak iki isih ngeuwakili wong akeh ning buri yaiku wonge awak dhewe dadhi preukara sing ning isor iki kadang isa dadhi timbang
meunang kok ora nggandeng wong lokal sing luwih okeh swarane? 3. Dekna ya dudu wong asli ning daerah iku kok nunjuk wong awak sing padha? 4. Kok dekna nafsu bangeut atek dadhi wong kasiji utawa kaloro ning daerah sing dudu basis suarane? 5. Kok dekna milih calon kaloro dudu kasiji, sing awak weruh wong kasiji iku paling akeh keumaki? 6. Apa awakmu yakin tumindakmu iku isa nylameutake wangsamu sing uripe kaya eundog ning duwur tandhuk?
luwih njaga anspirasi wangsamu. 4. Dadhi eksekutif keuloro iku luwih mulia kangge wong akeh. 5. Luwih kethok beucik gandeng wong lokal jalaran wong lokal iku ibarate sadulur angkate awak. 6. Aja nganti tumindakmu malah gawe reutak hubungan saduluran karo wong lokal. 7. Awak memang kudu duwe reuga tawar ben wangsane awak duwe marwah lan terhormat tapi kudu teuteup eling lan waspada. Mugi-mugi saka tulisan iki para kanca, sing awaku yakin peuduli lan ngelingi wangsane awak, tumindake awak saiki iku bakal diundhuh anak tumurune awak besok, mugi tumindake awak ora malah ngrugekna wonge awak dhewe.
Oleh BenerPOST tanggal Senin, 23 November 2015 | 21.15
Omah Ageung ika sing diaran omah ing tataran jagad geudhene wangsa jawa, misale omahe wong jawa iku omah cilik artine neugara iku omah ageung, lan sateuruse yen neugara iku diaran omah cilik bhumi dadhi omah ageung lan sateuruse nganti sak ambane jagad raya, nanging ing kabeh tingkatan iku ana wangsa jawa tinggal ing papan mau, mula wong jawa iku uripe diarani tunggal sabahita utawa tunggal sak kapal yaiku urip lan mati sanasib, memang istilah iku sing weuruh mung wong jawa jaman kina sing merantau meutu saka pulau jawa ngangge bahita utawa kapal laut, rasa sanasib sapanunggal urip ing teungah samudra anggawe rasa saduluran sing luwih rumakeut. Bali maneh ning masalah omah ageung, omah ageung iku gambarane papan uripe wong jawa aning jagad, mangga kita bahas siji-siji. 1. Pondasi
Pondasine wangsa jawa ing gambarane omah ageung yaiku bhasa jawa, sing diarani karya ciptane wong jawa iku jalaran sing anggawe nginggo bhasa jawa, yen ora ya dudu gaweane, contone ana wong gawe wayang bhasane arab, sing gawe padinane nginggo bhasa arab, apa ya wayang iku isa diarani wayange wong jawa? Mesti ora tha, misale ana prakara baru contone film digawe nginggo bhasa jawa, sutradarane wong jawa sing dadhi lakon dudu wong jawa, tapi wobg sak dunya bakal teuteup ngarani film iku film jawa, mula awakmu dhewe sing ambiji prakara iki, atek dipiyekna ya kareupe dhewe wong memang bhasane dhewe, mula bhasa jawa iku digawe aran pondasine omah ageung, yen ora ana pondasi ya tunggu wae omahe mabur, ambruk, lapuk dipangan rayap. 2. Seulop
Seulop ika anggone iket andhuwur pondasi, anggone lante gumantung sugih apa ora sing dhuwe omah anentoke apik apa ora lantaine, seulop sing wujudte lantai iku barang sing didhelok tamu pas mleubu omah, ora ana tamu mleubu omah dangak, meusti andelok lantai, yen
omah ageung, seulop iku diaran aksara jawa, memang ora ana aksara dhewe ya ora apa nanging ana aksara meustine omah ageunge luwih apik, tur tamu padha dhuwe seugeun mleubu omah ora sakpenak udheule, lantai iku ya sing nandani wateus wilayah pribadi, artine hukum lan adat sing diangge ning wilayah iku ya hukum lan adat sing anduwe omah iku mau. 3. Wangsa jawa
Omahe dhewe kaya soko, mebeul, hiasan dinding, furniture, lan desain inteurior ing omah ageung diaran wangsa jawa, la ngapa? Jalaran Wangsa jawa ika aran umum, ana tradisi, ana wonge, pemudane, bangsawane, ibune, anake, lan liyane, kene tak jeulasna siji-siji: A. Soko iku tradisine wangsa, jalaran ing tiang iku adeuge lan kumenyare sing di aran wong jawa, yen ana wong jawa tapi mung amleung ora anduwe tradisi ya artine ora ana wonge (katutup wangsa liyan), mulane soko utawa ningkene filosofine tradisi iku ya media sing ngemeunyarake wangsane aning jagad. B. Dinding iku putra-putrine wangsa, putra lan putrine wangsa sing isih ngaku wong jawa lan ngangge bhasa jawa iku ibarate dinding omah sing nguwatake omah. C. Putra jawa sing ganteung lan putri jawa sing ayu iku hiasan dinding, mula disayangna yen ana arek ganteng arek ayu jawa tapi ora ngaku utawa isin dadhi wong jawa, lah omahe dadhi ora anduwe hiasan dinding, piye atek bangga sing duwe omah yen omahe dindinge ora ana hiasane. D. Desain interior iku ilmune wong jawa, wong bodho mesti omahe ting gledhak, tata ruang tata teuntreum iku dadhi ukuran sing dhuwe omah isa dipritungke apa ora, yen ana wong pinteur ngeujarna omahe ting gledak iku jane padha wae ora ngargai awake dhewe karo tanggane ya dadhi omongan ala. E. Meubel lan furniture iku ibarate wong jawa sing sugih ya dadhi hiasan omah ageung, yen wis sugih basane terus ganti melayu, ora ngaku jawa iku padha wae meubele mewahe didheleh ning omahe tangga, apa maneh yen ana wong sugih sing isin dadhi wong jawa iku ibarat meubel mewah nanging didheleh ning gudang. Eman-eman. F. Ruang-ruang iku ibarat leuluhure, ora kethok tapi ana, piye ambune omah ya iku ambune leuluhur lan awakmu dhewe, piye tampilane omah ya ngono iku tampilane leuluhur lan awakmu dhewe
andi posisi zaman kudhu nyasuwaike yen ora bakal tiba dhewe, jalaran wangsa lain obah, kabeh kudhune ning cakra anduwur yen awak ning isor ora obah ya cakrane ora bakal muteur. 5. Ateup iku ibarat tamenge wangsa, sing becik ya di tampa sing ala aja
sing isa tak gambarake saka sing diaran omah ageung, mugi-mugi isa dadhi peupeuling awak beubareungan supaya teuteup eling lan waspada, awak iki tunggal
mainan Duh kangmas jane aku tresno Lilakno aku lungopria : Tresno iki dudu mung dolanan Kabeh mau amergo kahanan Sing tak jaluk among
piye? ono sing gelem ngancani po ra? nek
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Wangsa Tang"
Tokoh_Wangsa_Tang&oldid=833652"	Kategori: Tokoh Cina	Menu navigasi
Saiki sampeyan duwe JavaScript dipatèni. Supaya kanggo komèntar, please priksa JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
iku sawijining paraga Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa
nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo
jeneng Pinten. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo
obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi
iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu
Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma
iya Prabu Salya nata ing Mandaraka.Ing Mahabharata, Nakula artine ‘’bisa
nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih padha cilik-cilik, Nakula
kembar, Bathara Aswan lan Aswin, dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu
sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna.
Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan
bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa,
Nalika dumadine perang baratayuda, Prabu salya melu Kurawa. Siji
marak ing ngarsane Prabu salya, api-api nyuwun dipateni wae. Mesthi wae Prabu
Salya ora mentala mateni perunane kuwi. Malah banjur atine rumangsa
keranta-ranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela
pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang, yakuwi Pinten lan
tangsen iku. Mung merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi, bayi kembar kuwi
para Pandhawa kuwi ketimbang marang mantune. Lan saliyane trenyuh bareng
ndeleng Nakula-Sadewa, Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe,
enome. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yen babak nagih janji lumantar
lan meling supaya sing methuake yudane, Prabu Puntadewa. Temenan, bareng
Kasatriyane Nakula kuwi ing Sawojajar, dene Sadewa ing Paweratalun. Garwane
Badawanganala, dewane bulus, ing Narmada Wailu. Ing lakon Sudamala utawa Durga
Ruwat, dicritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga,
TRIK NEMBAK CEWEK DI FACEBOOK | BLOG-e WONG JOWO
tuku sembako wae ora kuat bal-balan yo bal-balan tapi nganggo duit oleh asilmu dewe, mboh piye carane sing penting ojok duite negoro, enek sing luwih mbutuhke yoiku rakyat jelata koyok aku ngene iki, pak bupati duite ojok di nggo bal-
Kampungku #Sumberberas #Muncar #Banyuwangi #
menyawak komodho (Varanus komodoensis) ya iku spesies kadal paling gede sadonya kang urip ing pulo Komodo, Rinca, Flores, Gili Motang, lan Gili Dasami ing Nusa Tenggara.Biawak gedhé iki saka pendhudhuk asli Pulo Komodo kasebut déning sesebutan ora.
Komodo kagolong ing kulawarga biawak Varanidae, lan klad Toxicofera,kadhal kang paling gedhé sadonya kanthi rata-rata nduwèni dawa awak minangka 2 m nganthi 3 meter. Wujud komodo kang nduwèni bleger awak kang gedhé minangka gejala gigantisme pulo, ya iku kahanan kang ana ing alam ngawé awak komodo dadi gedhé kaya kéwan raksasa kang urip ana ing pulo.Minangka panguwahan kang ana ing wujud awak komodo kéwan-kéwan tartumtu kang urip ing pulo ndhadekake ora pinuwuhé kayat kéwan mamalia karnivora ing pulo kang komodo urip uga nyebabake metabolisme komodo kang urip sancaya cilik utawa
Komodo ditemokake déning peneliti saka manca kulon taun 1910. Awake kang gedhé lan ketok medeni nggawe Komodo misuwur ing kebon binatang. Habitat Komodo ing alam wis samsaya entek amarga polahe manungsa. Kahanan kaya ngono IUCN ndadekake Komodo dadi spesies kang arep punah. Biawak gedhé
Anatomi lan Morfologi[besut | besut sumber]
Ing alam bebas Komodo bisa duweni bobot kurang luwih nganthi 70 kg [4]. Kahanan mengkana bisa katingkatake minangka komodo urip ana ing penangkaran/pangopenan. Spesies kang paling gedhé kang naa ing alam liar ya iku nduwèni dawa 3.13 meter uga bobot kurang luwih 166 kilogram kang kaetung minangka panganan kang ana ing weteng [5] Komodo kacathat minangka kadhal kang pali gedhé kang urip ing donya . Kéwan kulawarga reptil kang misuwur kejaba komodo ya iku biawak Papua (Varanus salvadorii).[6] Komodo nduwèni buntut kang dawa déning awaké uga kulang luwih 60 wiji untu kang lancip uga dawa kurang luwih 2.5 cm.[7].
kacokot wektu mangan.[8] Kahanan mengkono nyiptakake lingkungan partumbuhan kang ideal kanggo bakteri bisa mati ing cangkem komodo .[9] Komodo nduwèni ilat kang dawa, werna kuning lan ngepang cabang.[5] Komodo lanang bisa didicireni ing wujud awak kang gedhé tinimbang komodo wadon,Werna kulit komodo kang aneka werna, bisa digolongake utawa dibedakake minangka jinis lanang utawa wadon.Werna kulit klawu mateng ngathi abang bata. Semanauga komodo wadon nduwèni werna ijo wong zaitun lan nduwèni werna kuning kang ana ing gorokan utawa kalamenjeng. Komodo kang isih enom nduwèni werna kuning,ijo lan putih kang didasari werna ireng
Fisiologi[besut | besut sumber]
Komodo ora nduwèni indera pangkugron,senajan nduwèni bolongan kuping .[10] Kéwan siji iki nduwèni kaunggula bisa deleng nganthi 300 m.Nanging komodo nduwèni kakurangan ya iku ora bisa ndeleng ing wektu mbengi karana retina kang didhuweni komodo kapengkar saka sel krucut. Komodo bisa mbedakake werna minangka ing wujud kang mlaku (obah) lan werna ing wujud kang ora mlaku kang ora jelas.[11] Komodo migunkake ilat kanggo ngambu/ngerasakake stimuli, kayata reptil liyané, migunakake indera vomeronasal mumpangatake organ Jacobson, salah siji kaahlian kang bisa biyantu mlaku ing wayah peteng utawa mbeng .[12] Déning anané biyantu angin lan kabiasaan ngelengake ndhasé ing kiwa lan tengen jroning malaku, bisa ngerasakake daging batang ing jarak 4—9.5 kilometer.[8] Bolongan irung kang nduwèni mupangat kanggo piranti pangambungan/ pangambusan karana komodo ora nduwèni piranti pangambungan kang luwih apik.
saka sing asli ing 2012-12-23. Dijupuk 2007-11-25. ^
Dijupuk 2007-11-25. Tèks " FONZ " dikiwakaké (pitulung)
^ a b Komodo Dragon - Background URL accessed April 13, 2007
^ Zipcodezoo.com - Varanus komodoensis URL accessed February 1, 2007.
Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan mutawatiriKabeh artikel pilihanKadhalSatwa nasional IndonésiaRintisan topik sato kéwanKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanCacad CS1: datesKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 13 April 2017.
cucunya, I Gusti Ngurah Jelantik:, ,Singgih, gusti ngurah, ki bendeça puniki prēsiddha
Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti Ayu Nyoman Rai, Ki Gusti Ketut Ksatra, Ki Gusti Ketut Banjar, serta Ki Gusti Ayu Kaler, sama-sama kembali ke Bangkang.Adapun Ki Gusti
Bangkang, Ki Gusti Made Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Dangin, istri beliau Ki Gusti Nyoman Gunung, di Tukad Mungga, Ki Gusti Ayu Mas, Ki Gusti Nyoman Jlantik, serta KI Gusti Made Panji. Adapun Ki Gusti Nyoman Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti
koriNyebarake seni lan budhi pekertiElingo sabdane Sri Sultan Hamengku Buwono Kaping IXSak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong JowoDiumpamake kacang kang ora ninggalke lanjaranMarang bumi sing
ayo dadi sijiSepi ing pamrih rame ing nggaweSejarah ning kene wis
anggone lumayu sipat kuping. Kuwatir menawa bisa...
Urip iku mung sapisan nang alam dunyaaja dumeh lan aja nggege mangsaaja dahwen lan aja nyolong dhuwekne liyanYen sira ora bisa anglakoni sabarmangka urip iki dadi bubar ambyarNuruti lakune dunyakang saya suwe saya akeh pratingkahwong dipeksa dadi goleklan dadi wayang saka kepentinganewong kang dagangurip mung dinggo ngumbarnefsu angkara lan lawamahmuturut paugeraning doltinukuDunya iku tegese asor lan ora nduweni pitulungDunya iku bakal nulungi nalikane kawulane Allahnulungi agamane AllahDunya dianggo mung netepi paugeraning agamiSedekah, zakat, lan aweh pitulung marang kang butuhora numpuk dunya kanggo kasenengane sarira Iku mung lumantaran kabegjan sejati
Ing ngandhap kados pundi lampahing para pemimpin saking ular-ularing para sarjana sujana ing jaman kina. Kula pendhetaken saking lampahan ringit purwa “Wahyu Makutharama, wahyu pikukuhing praja”, anggitan Ki Siswaharsaya. Ing lampahan ringgit purwa piwulangipun Begawan Kesawasidhi dhumateng Arjuna, ingkang mendhet piwulangipun Prabu Ramawijaya dhumateng Gunawan Wibisana, nalika sinengkakaken winisuda dados ratu ing negari Ngalengkadiraja anggentosi kalenggahanipun Prabu Dasamuka.
prabawa lan adeging wukir. Tumrap lelabuhaning Nata, sabarang kang wus dhumawah, kudu tetep tumindak tan
Koreksilah Setiap Bencana Yang Melanda ~ Sugeng Rawuh
TimuranRaja ing sandiwara kanthi iki, basa nggaw?
Empu Romo b. Empu Ramadi c. Gusti Panembahan Prabu jagad (Sapu Jagad) d. Krincing Wesi e. Branjang Kawat f. Sapu angin g. Mbok Ageng Lambang Sari h. Mbok Nyai Gadhung
Poncol05.0705.11Weleri05.4705.50Pekalongan06.3206.36Pemalang07.0307.06Tegal07.3307.40Slawi07.5707.59PrupuklslsBumiayu08.4308.45Purwokerto09.27– KA 229/228 ( Semarang Purwokerto)
Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané panc
Jawa Duration: 13 minutes : 41 seconds
Author: baritzhak	Vievs: 59 304 x
Ganmodoki?) ya iku panganan olahan saka Jepang kang digawé saka tahu. Jenenge panganan iki kerep dicekak dadi ganmo.
Panganan iki digawé kanthi cara meres tahu nganti banyune metu. Sawise iku, tahu dicampur karo umbi yamaimo, wortel, gobo, jamur, rumput laut, wiji woh gingko, lan sapanunggale. Adonan digawé bunder-bunder lan digoreng. Ganmodoki kerep dianggo ing masakan kaya oden utawa nimono.
Ganmodoki wiwitane digawé kanggo nggenteni daging ing masakan Buddhis (shōjin ryōri). Ana saperangan panemu ngenani asal-usul jeneng ganmodoki. Rasane jare kaya daging banyak kang diarani ganmodoki. Ing basa
dene modoki tegese barang palsu. Saliyane iku, panganan iku mbokmenawa diarani ganmodoki amarga mirip karo panganan olahan kang diarani gan, digawé saka daging manuk kang dialusake lan digawé kaya bal-bal cilik. Ing basa Jepang, gan (
gan?) tegese bal. Panemu liya ngandharake yèn irisan alus kombu ing ganmodoki katon kaya banyak (gan) mabur. Kombu pancen kerep dianggo gentine kikurage (jamur kuping abang garing) minangka bahan ganmodoki.
Ing Kansai, ganmodoki diarani hiryūzu, hiriuzu, hirousu, utawa hiryōzu. Tembung hirousu asale saka tembung filhós ing basa Portugis. Filhós ya iku kuweh saka adonan glepung lan endhog kang digoreng. Nganti pungkasan zaman Edo, jeneng "ganmodoki" uga dianggo ing masakan konnyaku.
padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
setia pas karo karaktere gus yak..tp kurg sreg karo mbah sarto..
ditinggal ngopi2(lmao) (rofl)
Nambah pangertosan malih. Matur nuwun Pakdhe, mangke kulo praktekke nggih.
*buat fanpage: 1.000.000 FB-ers Dukung terbentuknya m.kecakot.com
manunggale gusti lan kawulo, manunggale kawulo lan gusti, padahal masalah inilah yang sangat dibenci oleh orang feqih.
Manunggale gusti lan kawulo itu berbeda dengan manunggale kawulo lan gusti.
trima ul. sapa ul sing atine ancur? hehe..kayane akeh. *lohh*
insyaAllah teka, tgl 19-20 Juli kan?..
blog e nt saiki http://untilhere.blogspot.com/ ws tak add ng blog e aku.. 🙂
engko. sing penting jalanna bae ndisit. loken iya, ana wong ora tahu sembahyang ujug-ujug nglakoni
kangmasjuqi says:	June 15, 2009 at 9:22 pm	@ms liyas, web sintesa saiki sing
“Sugeng siang. Badé pesen nopo?” Jare robot
“Canggih yo bu”, PakDee ngomong karo BuDe.
“Nganggo kol jowo opo kol asli jepang ?”
“Sing endi wae lah manut ”, PakDe wis rodo
“Kacange di uleg opo di blender ?”
“Goréng sing gariiiiiiing..!!”
“Nganggo…, asu !” Pak de misuh banter
“Di piring opo di pincuk ?”
“Nopo ? Aku wis ngenteni suwe banget, tanya-
jawab karo koe , kok rak iso nopo to ndes?”,
Nglurug tanpo bolo, Sugih tanpo bondho, Menang ora ngasorake = Surodiro Jayaningrat - Lebur Dening Pangastuti.
kehebatan wayang purwo dengan wayang gedog, wayang klitik, wayang golek, wayang suluh, wayang sadad, wayang wahyu dan lain-lain. Wayang-wayang
ing pamrih rame ing gawe”, tri darma pendidikan budi pekerti, “Ing ngarso sung tulodo, ing madya mangun karsa, tut wuri
Pradnyayanthi I Dw Gd Suapriyantara I Gede Bayu Wirantika Ni Made Dwiyanti Gst.Pt.Ayu Tyas Meivi Raka P. ( 0902015007 ) ( 0902106026 ) ( 0902105030 ) ( 0902105048 ) ( 0902105056 ) ( 0902105057 ) ( 0902105058 ) ( 0902105062 ) ( 0902105063 ) ( 0902105072 ) ( 0902105077 )
PROGRAM STUDI ILMU KEPERAWATAN FAKULTAS KEDOKTERAN UNIVERSITAS UDAYANA 2012
ING Bank İnternet Sitesi - ING Bank Şubeleri
ING Bank Bankası - ING Bank Şubeleri
koyo ngetung podho-podho selisih 1 cm, siji ngukur jembatan-siji ngukur pensil. Jelas nek le ngukur pensil kesalahan relatifE luwih gedhe, padahal podho-podho salah 1cm….
bingung aku… sing komen nahdhi, url-e guskar… (doh)
artisnya memang sedikit, tapi kan situsnya bejibun (doh) …
wong endonesa senengane mung nggedek-nggedekne masalah thok…. wkwkwk….
lho.. ora njedul meneh to komengku…. 😦
senajan gedene mung sak upil tetep penting lan migunani
Sistem saraf pusat (SSP) ngliputi otak (Latin: ensephalon) lan sumsum balung mburi (Latin: medulla spinalis). Kaloroné arupa organ kang
selaput meninges. yèn membran iki kena infeksi mangka bakal dadi radang kang disebut meningitis.[1]
Durameter; kasusun saka 2 lapisan, kang paling jaba nyatu kanti tengkorak minangka endostium, lan lapisan liya minangka duramater kang gampang dicopot saka balung sirah. Ing antarane balung sirah karo duramater ana
awak sel kang mbentuk bagiyan materi klawu (substansi grissea)
sumsum balung buri duweni materi pada ananging susunane beda. Ing otak, materi kelabu mapan ing bagiyan jaba utawa kulite (korteks) lan bagiyan putih mapan ing tengah. Ing sumsum balung buri
gedhé arupa sumber saka sekabehane kagiyatan utawa obahan sadar utawa jumbuh karo kekarepan, sanajan ana uga pira-pira obahan refleks otak. Ing bagiyan korteks otak gedhe kang warnane klawu ana bagian panampa rangsang (area sensor) kang mapan ing sebelah mburi area motor kang fungsine ngatur obahan sadar utawa merespon rangsangan. Sakliyane iku ana area asosiasi kang ngubungake area motor lan sensorik. Area iki duweni peran sajrone proses sianu, nyimpen ingatan, gawé kesimpulan, lan sianu pira-pira basa. Ing sekitar kaloro area kasebut ya iku bagian kang ngatur kegiatan psikologi kang luwih duwur. Misale bagian ngarep arupa pusat proses kanggo mikir (ya iku ngeleng- eleng, analisis, maca, kreativitas) lan emosi. Pusat pandelengan ana ing bagian buri.
Otak tengah mapan ing ngarep otak cilik lan jembatan varol. Ing ngarep
duwur (dorsal) otak tengah arupa lobus optikus kang ngatur refleks mata kayat penyempitan pupil mata, lan uga arupa pusat pangrungon.
Serebelum duweni fungsi utama jero koordinasi obahan otot kang kadadean sacara sadar, keseimbangan, lan posisi awak. yèn ana rangsangan kang ngrugekake utaw
otak cilik bagiyan kiwa lan tengen, uga ngehubungake otak gedhé lan sumsum balung buri.[2]
Sumsum balung mburi (medula spinalis)[besut | besut sumber]
Ing penampang melintang sumsum balung mburi ketok bagiyan jaba kanti warna putih, wondene bagiyan jero awujud kupu-kupu lan kanti warna kelabu. Ing penampang melintang sumsum balung mbur ana bagiyan kaya swiwi kang kabagi atas swiwi nduwur disebut tanduk dorsal lan swiwi ngisor disebut tanduk ventral. Impuls sensori saka reseptor dihantar mlebu marang sumsum balung mbur lewati tanduk dorsal lan impuls motor metu saka sumsum balung mburi lewat tanduk ventral tumuju efektor. Ing tanduk dorsal ana badan sel saraf penghubung (asosiasi konektor) kang bakal nampa impuls saka sel saraf sensori lan bakal menghantarkannya marang saraf motor
^ Sistem Saraf Pusat Pada Manusia, Kaunduh 27/1/13.
sat&oldid=1097215"	Kategori: AnatomiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 6 Oktober 2016.
cilacap hp:085329789998 Re: BARLINGMASCAKEB jaluantique on Mon 05 Dec 2011, 12:04nuwun sewu mas totok set.. njenengan kaligondange ngendi? aku juga wong kecamatan kaligondang... karo kue doris doob purbalinggane endi?
wrote:nuwun sewu mas totok set.. njenengan kaligondange ngendi? aku juga wong kecamatan kaligondang... karo kue doris doob purbalinggane endi?
Nyuwun gunging pangaksami sedoyo kelepatan MInal Aidzin wal Faidzin. wahid
Aruming pangrawiting jiwo, winayah ing lekasing ati sucì. Sumusul lumuturing nugroho jatining sedyo. ‘Sugeng
cucunya, I Gusti Ngurah Jelantik:, ,Singgih, gusti ngurah, ki bendeça puniki prēsiddha mūla pra menak ing Bali: ipun siddha pagamĕlin manira angibukin gūmi n i gusti iriki. Munggw ing mangkin i gusti jumĕnĕng iriki, i gusti andrĕweni sadagingipun ....'' (
Adapun I Gusti Made Munggu, berputra Ki Gusti Wayan Panji. Ki Gusti Wayan Gulyang, sama-sama berada di Singaraja, I Gusti Made Ksatra, I Gusti Made Ino, serta I Gusti Ketut Intaran Kawan, yang pergi ke Patemon, dan lagi I Gusti Nyoman Patandakan,
Bangkang, Ki Gusti Made Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Dangin, istri beliau Ki Gusti Nyoman Gunung, di Tukad Mungga, Ki Gusti Ayu Mas, Ki Gusti Nyoman Jlantik, serta KI Gusti Made Panji. Adapun Ki Gusti Nyoman Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki
Gusti Ayu Made Sekar, Ki Gusti Nyoman Jlantik Gunung, serta Ki Gusti Ketut Putra. Adapun Ki Gusti Ketut Kaler, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Kaler, serta Ki Gusti Ayu Made
Persiapan Sebelum Memasuki Ramadhan ~ Sugeng Rawuh
Gelas : yen tugel ora kena dilas. Teges salugune gelas yaiku barang / piranti kanggo ngombe sing bakale saka beling (glass). Gelas uga nduweni teges kaca utawa beling bae.
7. Maling = Njupuk ngamale wong sing ora eling.
8. Sopir = yen ngaso banjur mampir.
9. Sekuter = sedheku nanging banter.
13. Tuwa = ngenteni metune nyawa.
14. Sruwal = saru yen uwal.
Prawan = yen pepara (dolan) wayah awan.
23. Kursi = yen diungkurake banjur isi.
24. Andhong = anake supaya gelis nggendhong.
25. Setir = senajan singset tetep bisa muntir.
26. Garbu = yen ora mbegar ora bisa mlebu.
27. Mantu = dieman-eman meksa metu.
28. Kathok = diangkat baka sithok.
kang.... he...._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Penafian primexxxtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Seperti: Lha menika kajate tuan rumah dipun tujoaken dumateng cikal bakale sing mbaurekso deso niki, nggih sing
22 April 1933(1933-04-22) (umur 70)
April 1933 nalika yuswanipun 70 taun) inggih punika perintis pabrikasi montor ingkang sesarengan kaliyan Charles Rolls ambangun perusahaan Rolls-Royce ing taun 1906.[1]
Henry Royce krama kaliyan Punt Minnie ing taun 1893. Piyambakipun ambangun bale wisma ing Chorlton-cum-Hardy, Manchester, sareng kaliyan ibu Royce (ingkang seda ing taun 1904) kaliyan Violet keponakan Minnie. Kaluwarga Royce pindhah ing bale wisma ingkang enggal ing Knutsford, Cheshire taun 1898. Henry Royce kaliyan Minnie pisah ing taun 1912. Piyambakipun seda ing griyanipun ing Elmstead, West Wittering tanggal 22 April 1933.[2]
Royce pikantuk anugerah OBE sasampunipun Perang Dunia Pisanan, lan ngripta Baronet, saking Seaton ing County Rutland, tanggal 26 Juni 1930 kangge layanan marang Aviation Inggris.
Ing taun 1962 dipunbangun jendhela ingkang dipundedikasikaken kagem pengetanipun ingkang dipunresmikaken ing Westminster Abbey. Jendhela inggih punika salah satunggaling serangkaian ingkang dipunrancang déning Sir J. Ninian Comper lan dipundedikasikaken ing memori saking insinyur ingkang misuwur. Piyambakipun ugi dipunpengeti ing Royce Hall, akomodasi siswa ing Loughborough University.
menggunakan pranala magis ISBNArtikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaKaca nganggo cithakan kothakinfo mawa paramèter sesirahArtikel mawa hCards	Menu navigasi
mampir nggonaku wae..aku saiki wes omah2 dewe nang kidul
koya mbak! ben trafike mundak maneh… lha iki mbrosot sampek sewu thok per hari jee… (doh)
LINTANG KINANTHI UNIBRAW TEKNIK INDUSTRI LINTANG W.F UGM
lha awakmu nyapo arep ditekani malah budhal?
eh, eh…. mbak e sing nduwe swiwi kui gak cawetan ta? fototaksis kui sing mbok kandani mbengi2 pas bulane nyeleret wingi kui ta fi? sing nang
engkel-engkel”an. saiki pikiren, saiki wae. godamu saiki luweh aboot…!!
menungso sedoyo laire namung medal dalane uyoooh/najiiizzz….!!!!
eling jaazzzz, ojo pamer. awak”e dewe podo2.
Wétan, 10 Januari 1956) inggih punika pangarsanipun Kapulisian Indonésia wiwit 22 Oktober 2010.[1] Jenderal bintang sekawan punika alumnus Akadhemi Kapulisian Républik Indonésia (AKABRI) taun 1978 punika dados gantosipun Jenderal Bambang HEndarso Danuri.[2] Panjenenganipun pikantuk bebingah Satya Lencana 16 taun.[1] Komjen Pulisi Timur Pradopo inggih punika lulusan Akadhemi Kapulisian Républik Indonésia (AKABRI) ing taun 1978.[2] Panjenenganipun miwiti kariéripun minangka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Timur_Pradopo&oldid=1099707"	Kategori: Tokoh IndonésiaTokoh saking JombangLair 1956Kategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 21 Oktober 2016.
Szczawnica (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szczawnica&oldid=1090751"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
bawonoki....sampean gawe topik wong liyo kon ngomentari.....saiki komentre samean opo.... kumbanglanangWargaJoin date : 25.11.09
inkarnasi tak kira....wedine mengko nek kowe arep mateni tikus ehhh tikuse njerit...."woe...wong edan...aku iki mbahmu arep toh apakke aku?????" putu
mb0k..Uenak temen wong urip b0la bali,ndean si wong p0d0 urip sak
nonton wayang yo nang? kresna titisane dewa wisnu. rama ya iya...kuwi nngon
dudu reinkarnasi...ning nasibe sing rubah...lha aku ngerti masalh kui...akeh menungsa ing ngalam donya iki sing tak ngerteni panguripane sak durunge saiki. ana kancaku sing biyen ingah ingih saiki dadi pecicilan merga kesuwen dolan nng sumatra utara, ana sing biyen klemar klemer saiki dadi sigap merga dheweke dadi polisi. ana sing biyen mlarat saiki wis rada sugih...ana sing biyen uripe muya saiki rada sengsara....lha aku ngerti kabeh kuwi... ana sing biyen mlarat saiki ya isih mlarat....
Majalengka Regency, West Java 45461, Indonesia
Telp: +62 896-1955-0755 12. Bidan Rika D.N Amd.Keb
Jl. Cicukang, Cisaranten Kulon No.32, RT. 02 RW. 01 Arcamanik, Cisaranten Kulon,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 30 Januari 2016.
anyar. Cah angon penekno blimbing kuwi lunyu-lunyu penekno kanggo basuh dodotiro. Dodotiro kumitir bedahe ing
saking punika ngungun kawula dene ta boten kadasa putra tuan nini putri, sinten ta sing marahi. Penedahanira pinku. Sastra Jendra Yu ningrat menangka wadining bumi pan sinengker dening hyang Jagat Pratingkah.
Tan kening singa ngucapa siniku ing bataradi senagyan para pandita, kang samya mandireng wukir awis ingkang ngarawuhi yen dede pandita pinunjul, kuala matur prasaja mring paduka yayi aji, kang tineda ing nini punika.
Sastra Jendra Yu Ningrat, pangruwating barang sakalir ingkang kawruh tan wonten malih wus kawengku sastradi pungkas pungkasaning kawruh ditya diyu rakseksa myong sato siningwanadri lamun weruh artine kang Sastra Jendra. Rinuwai dening Batara sampurna patine reki atmane wor lan manungsa, manungsa kang wis linuwih yen manungsa udani, wong lan dewa patinipun jawata kang minulya.
Sumangga kita sedaya ngaturaken Puji Astungkara dhumateng Ngarsanipun Gusti Allah, ingkang sampun paring Asung Wara Kerta Nugrahanipun dhumateng kita sami, saengga kita sedaya saged makempal dados setunggal, nyawiji dados siji, wonten ing papan panggonan menika kanthi raharja kalis ing rubeda, rahayu kalis ing diyu. Saderengipun kula nyuwun pangapunten dene kula kumawantun cumanthaka wonten ngarsanipun panjenengan sami, dene kula namung ngayahi jejibahan ingkang sampun dipunborongaken dhumateng kula minangka pranata adicara wonten ing adicara Piodalan ulang tahun menika. Para rawuh ingkang kulakurmati, keparenga kula maosaken reroncene adicara wonten ing siyang menika. Adicara ingkang angka:
3. ( tiga ) atur palapuran saking ………………..
5. ( Gangsal ) Panutuping upacara Dungkap adicara ingkang angka :
1. Atur pambuka, sumangga kita wiwiti kanthi waosan Basmalah :
2. Ngancik ing adicara angka kalih inggih menika, ………………………
Dhumateng ingkang angayahi jejibahan, kula sumanggakaken.
3. Tumapak ing adicara angka tiga, Atur palapuran saking Ketua Panitia adicara Dhumateng panjenenganipun............kula sumanggakaken
4. Tumapak ing adicara angka sekawan, ………………….
Ing wasono dungkap adicoro engkang ongko :
5. Paripurno soho panutuping upacara kanti doa
Engkang kapimpin dening ………………. wedal kulo sumanggak’aken.
Mekaten kala wau sedaya adicara kang rinantam saged kelampahan sedaya tanpa alangan setunggal punapa. Salajengipun, kula minangka pranata adicara mbok menawi wonten gonyak-ganyuke wicara, grusa-grusune solah bawa, kula nyuwun gunge sih samudra pangaksami dhumateng panjenengan sedaya..
Nata jasa taun Djawa, awewaton taun Kamariah ija iku taun mitutut petungan rembulan, kang bisa njakup antarane kabudajan.
nujum, bandjur wiwit katindakake tumapake ana ing nusa Dja lan madura (kadjaba ing
Polinesia basa bawana Ana dh?w?k? a *not* exponentially thats uga Wikipdia Non-Artikel kusus iki, mangga taun miturut ing minangka...
iso nyambangi sedulur2 sing ono pirang2 panggonan kuwi..? dongakno ae mas keturutan lek keturutan jan aku matur nuwun iso nglumpuke balung sing kececer…! suwun mas..(
bosan untk nyanyinya, . . Thanks
[Reply]	tampomas koplak November 19, 2010 at 11:38 am
raimu iku lmpu philip gosong 2,5 wt. Dodol… Tampomas cuihhh
[Reply]	ORENGER November 19, 2010 at 12:02 pm
Brarti jek akeh wong sing ra ngerti product.phillip iku pabrike ora mung siji le..!ono
sliramu hanglakoni shaum romadhon koyo diwajibke marang wong-wong sakdurunge sliramu supoyo sliramu dadi taqwo " Mboten keraos wulan ramadhan sekedap malih dugi dumateng kito sedoyo,wulan ingkang kebak rakhmah soho barokah saking Alloh SWT,wulan ingkang sanget ka'antu-antu dening sedoyo umat muslim wonten ing sadenggah panggenan saklumahing bumi.. Sakderengipun hanglebeti wulan romadhon soho hanglampahi shaum romadhon mboten sanes kawulo kanthi andhap asoring manah saestu nyuwun lunturing raos pangapunten saking panjenengan sedoyo sedherek FKOG bilih kathah tindak tanduk soho laku celathu saking kawulo ingkang mboten ndadosaken ing penggalih sedoyo sedherek FKOG...Mugi-mugi tuwuh saking pangapunten sedoyo sedherek FKOG saged ndadosaken sampurnaning shaum kito sedoyo kangge hangarep-arep berkah soho rakhmah saking
mugi mugi ing wulan ramadhan meniko, kito sedoyo saged pikanthuk rohmad lan berkah saking gusti alloh.berkah ingkang awujud menopo kemawon, ingkang baken saged andamel gesang kito sedoyo langkung becik tininbang sak derengipun....menawi wonten tindak tanduk, solah pradah lan laku celathu kawulo ingkang kirang mranani wonten ing penggalih, kawulo namung saged angaturaken nyuwun agunging samudra pangaksami....ampun kesupen, ing wulan ramadhan meniko
nonton lakon nang kono iku, capukané kurang luwih mangkéné.
1.	Jêjêr ngastina pura, prabu druyudana di adhêp pandhita druna, adipati karna, patih sangkuni lan kadang nata sawatara. Sang prabu andhawuhaké, yén panglamar rémarang kumbina, déwi rukmini arêp didhaup aké karo pandhita druna, ditampani. Nanging rukmini gawé sayêmbara, sing bisa mrêdéni: jatining lanang jati ning wadé: niku kang bakal dadi jodhoné. Aturé pandhita druna, baba iku wus katêkêm ing tangané. Mula prabu druyudana banjur dhawuh marang patih sangkuni, mêpak wadya, ngarak pandhita druna mênyang kumbina, bakal
bab dhawuh ngarak pandhita druna mênyang kumbina.
3.	Paséban ing jaba. Patih arya sangkuni diadhêp drusasana, jayadrata lan para kadang liyané, andhawuhaké karsa nata. Siyaga sagagam ning prang.
ning rêmbug dadi prang, ora ana sang ungggul ora ana sing kasoran nuli padha simpang simpangan,
6.	Adêgan ing pratapan wukir ra tau, bagawan Abyasasi adhêp cantrik……lan panakawan têlu: sêmar, garéng, petruk,…..winarah marang kang eéyang sang bagawan yén kumbina ana gawé parigawé, mula…..tumuli sowan mênyang kumbina.
7.	Adêgan janaka ana ing alas diadhêpana kawané. Gunêm prihatin déné janaka durung klakon dhaup lan subadra. Sinamun babanyolané garéng lan pétruk, nuli kêtêkan buta dadi pêrang kêmbang.
//Kulup budaya, mangkono isih têmbungé pamané: têkané mêngko tak arah tibaa adêganing wukir ra tau, bok manawa ana wêjanganing pandhita tumrap para
jatining jalu, jatining wanita. Satêmêné wrêdéné iku dudu masthiné, nanging ratu kumbina ora bisa ngunggahi, mula saguh tumuli andhaupaké druna karo rukmini, kari ngênténi para raja lan satria sing padhadi ungnami anyjênêng
kalakona didhaupaké. Narayana gumuyu kêkêl krungu pambatangé druna, amargi iku dudu samasthiné. Rukmini dililipur, cêkaké ora bakal kêlakon druna dhaup lan déwi rukmini. Nuli pondhongan,
Gegere para emban lan inya, nedya lapur ing sang nata, yen kaputren
tekane tamu nata ing mandura, puntadewa ing ngamar tak anthi wrekudara, nakula lan sadewa, mung janaka durung katon, eca imbal wacana, kesaru sowaning inya. Geger, bala kurawa lan druna mangsah mlebu kadhaton arep nyekel duratmaka. Nanging bubar mawut dilethukake buta gedhe malihane narayana. Kabeh padha duwe pandak wayen janaka sing dadi duratmaka. Mula tekane janaka banjur didhawuhi nyekel maling aguna. Janaka mlebu ing kadhaton campuh aduprebawa karo narayana. Narayana kasoran arep dibonda. Ngasih asih tinimbang wiring, luwung dipatena. Narayana anyjaluk diobong, karo masrahake subadra sing ana ing pakuwon diborongake purbawasesane janaka. Janaka amituruti. Sawise
ngalumpruk tanpa daya, manut miturut asa prentahe subadra.
pamilungguhe, anyjaluk bebeneran, anane narayana nyidra rukmini, rak wis masthi padha tresnane. Wong loro wis padha tresna, yen sing siji dipateni, sijine iya kudu dipateni. Ratu kumbina kemengan ing wardaya, nanging nglenggahi adil lan bener, banyjur dhawuh nimbali rukmini, pati uripe dipasrahake supadra, digepuk diejura, ora bakal dimrinani. Tekane rukmini kanthi narayana. Subadra matur, rukmini ora arep dikapak kapake, kajaba mung dhidaupake karo narayana. Kabeh
anggone nonton wayang budaya, nganti byar raina tanpa arip tanpa ngantuk tansah seneng
ana ing sawijining percetakan kondhang nang kutho Sala. Nalika kae Laksmini arep golek buku babagan komputer.
“Mas, menapa wonten buku babagan komputer ingkang ngandhut suraos cara-cara nglakoake komputer?” Laksmini takon kanthi basa kang rada alus. Wektu kuwi Joko mandheng cewek kang ayu, alus lan resik kanthi dheg-dhegan. “ Mas, wonten menapa mboten?” Laksmini nglanjutake pitakone. Laksmini uga rada dheg-dhegan amarga wong lanang sing ditakoni mau rada bagus kadya Raden Arjuna.
“Ana Mbak, mengko dhisik yo takjupukke bukune.” Ora let suwe Joko nggolekake buku-buku babagan komputer. “Iki Mbak, sing endi? Dipilih sing paling cocok yo!” Mangkono Joko kandha karo nggawa buku sing dijaluk marang Laksmini.
“Mbok aja ngundhang aku mbak ta Mas. Aku iki khan luwih enom saka Mas. Ben luwih akrab ngundhang wae jenengku.”
“Emang jenengmu sapa Cah Ayu?” Joko tambah dheg-dhegan.
“Mas dhisik ta! Mengko yen Mas wis nyebut jenenge takkandhani jenengku.” Laksmini jane yo tambah ndredeg.
“Jenengku Joko Darmanto. Saiki gantian yo!”
“Sing iki regane piro Mas? Aku arep njupuk sepuluh buku kanggo aku lan kanca-kancaku. Piye Mas?”
“Kok larang temen? Mbok yo dilongi regane! Aku khan mahasiswi. Bocah kost maneh.”
“Yo wis sangangewu wae! Dadi kabeh sangangpuluh ewu. Kuwi wis murah lho. Coba kowe golek nang toko-toko liyane, mesthi regane mesthi sakdhuwure sepuluh ewu.”
“Iki artane Mas Joko! Aku
takon jenenge durung dijawab karo Laksmini. Banget penasarane rasa ing njero atine Joko. Karo nyambut gawe priyo iku nembang lagune Narto Sabdo sing judhule Ngalamuning Ati.
Bengine, Joko ora bisa turu. Tansah gawang-gawang katon aneng netra. Nganti turu isih kegawa
awane Laksmini teko maneh amarga ana buku sing rusak. Saiki Laksmini teko karo kancane. Kancane mau jenenge Manthili. “Ana apa maneh Dhek? Kok mrene maneh? Apa ana sing kurang?” pitakone Joko kanthi ati kang bungah.
“Apa ora entuk aku mrene maneh? Iki lho ana buku sing rusak Mas Joko!”
“Oh, ngono. Endi bukune? Eh, nanging jenengmu kuwi sapa? Wingi kowe durung menehi ngerti jenengmu lho!” Joko takon maneh.
“Aku Laksmini, saka Gunung Kidul. Yen iki kancaku jenenge Manthili.” Laksmini jawab pitakonan sing wingi durung kejawab. “Wah, apik tanan jenengmu kaya wonge jan ayu tanan.” Si joko nyelani. “Iki gantine bukumu, Dhek Manthili. Yen mangkono, aku entuk tho dolan nang kostmu? Aku pengen banget arep ngobrol-ngobrol karo sliramu. He.he……! Eh,
wis ngerti jenenge, ditambah wis ngerti alamat koste Laksmini. Bengine bubar bali saka nyambut gawe, Joko langsung mulih menyang omahe. Ora kaya biasane, Joko sok jagongan dhisik nang ngarep gapura karo kanca-kancane. Dina iki, Joko langsung adus, nganggo klambi apik trus disemprot parfum wangi banget. Bengine yaiku bubar magrib, Joko teka menyang koste Laksmini.
Sawise tekan koste Laksmini, wong 2 kuwi lagi ngobrol asik banget! Wis sawetara anggone padha guneman, dumadakan ana wong lanang gagah gedhe dhuwur apamaneh bagus banget. Joko kaget campur kuwatir, amarga wedi yen wong lanang mau pacare Laksmini. Teka-teka, wong lanang mau mecicil banjur takon karo Laksmini, “Manthili ana apa ora Mbak?”
Atine Joko banjur ayem. Jebul dheweke nggoleki kancane Laksmini sing jenenge Manthili. “Oh, ana Mas, enteni dilit yo Mas, takundange bocahe.” Laksmini jawab kanthi alus.
“Yo Mbak, matur nuwun banget yo Mbak “ Wong Lanang mau jawab kanthi luwih alus.
Joko lan Laksmini nerusake guneman sing mau kepedhot gara-gara ana wong lanang sing kaya Raden Haryo Werkudara mau. Ora let suwe, Laksmini mlayu mlebu arep gawe wedang lan nggawa jajanan ben saya anget anggone guneman.
Lagi wae mlebu, teka-teka ana motor mandheg ana ngarep koste Laksmini. Nang atine Joko, kaya-kaya kenal motor mau. Sapa ya? Nang atine Joko kebak pitakon.
“Joko….!” Wong lanang kuwi ngluruhi disik. Amarga rada peteng, dadi Joko uga ora paham yen wong lanang kuwi jebul kancane dhewe. “Weh, lha kok kowe? Bedjo…..? Ha.ha.ha.! Piye kabarmu? Suwe banget awake dhewe ora ketemu. Nang ngendi wae kowe?” Joko kaget campur senenng.
“Ha.ha.ha…! lyo iki aku. Aku apik-apik wae. Aku salawase iki nang Tirtonadi. Lha nek kowe?” Bedjo jawab kanthi seneng uga.
“Aku uga nang kene wae kok, nang kutha Sala. Nyambut gawe nang percetakan pertigaan kana kae. Lha kok kowe tekan kene? Pas banget aku kangen tenan karo kowe. Emang arep nemoni sapa?
“Ho”o aku uga kangen banget karo kowe. Aku mrene arep ngapel. Lha kowe yo mesthi arep ngapel. Hayo.. iyo tho?
“Wah aku ora ngapel. Aku mung dolan kok.”
“Aku ndolani bocah lagi kenal wingi kok”
“Emang kenal nang endi?”
nggolek buku sing babagan komputer. Kayane bocahe pinter lho. Lha nek kowe ngapeli sapa?”
“Pacarku kuwi uga pinter banget. Pacarku yo pinter komputer lho”
“Lha emang sapa jenenge?”
“Jenenge Laksmini. Lha nek kowe?”
Atine Joko dheg-dhegan amarga sing dadi pacare Bedjo kuwi jebul cewek sing disenengi dheweke. Kanthi ati kang rada gela banjur dijawab pitakone Bedjo mau, “Lho kok padha jenenge. He.he..” Joko rada isin anggone jawab mau.
“Lho, kok padha yo? Ha.ha..! yo wis, malahane awake dhewe ngobrol bareng sisan wong wis padha kenale. Jebul uga kancamu tho? Lha saiki wonge nang endi?” Bedjo malah seneng amarga bisa guneman bareng karo pacare uga kanca lawase tanpa ana rasa cemburu.
Ora let suwe, Laksmini metu nggawa wedang. Laksmini banjur dheg-dhegan banget bareng weruh yen pacare sing jenenge Bedjo jebul ngapeli nang kene. “Weh, halo Sayangku. Wis mau? Sori, aku tembe gawe wedang.” Takon pacare karo atine wedi yen wong 2 mau padha padudon apamaneh yan gelut.
“Ho’o je Yang, ora popo. Aku ora dhewekan kok, ki jebul kanca lawasku uga nang kene. Joko iyo kancamu po? Aku malah ora ngerti. Ha.ha.! Malah aku seneng dina iki amarga bisa ketemu kanca lawasku lan bisa ngapel pacarku dhewe. Bunghah banget atiku.”
“O…! Jebul kancamu tho Mas? Aku malah ora ngerti. He.he.! yo wis malah gebeneran padha ngumpul nang kene.” Atine Laksmini wis mak plong. Ilang kabeh kuatire. Wong 3 mau banjur padha guneman babagan warna-warna. Ana sing mbahas jaman mbiyan, pagawean, nganti soal katresnan kang dialami karo wong telu mau.
Ora krasa jam wis nag angka 9 luwih sepuluh menit. Joko lan Bedjo banjur pamitan arep mulih. Bungah banget atine Bedjo, bisa ketemu kanca lawase nalika ngapeli pacare. Untung wae, Bedjo ora duwe rasa cemburu.
Beda karo si Joko. Atine rada remuk campur isin, nanging arep nesu karo sapa? Nang kene ora ana sing salah. “Jebulane, Laksmini kuwi pacare kanca lawasku” Joko mbatin nang atine. Joko wis matur nuwun amarga bisa ketemu lan ngobrol rada suwe karo Laksmini uga kanca lawase. Lan untung wae, Bedjo ora ngerti yen dheweke nduweni rasa tresna marang Laksmini.
arep amasesa ing weteng, ing pandeleng ing pangucap, karana lamun wus weruh ing alane ing napsune iku, tan den itung tresnane, lan karepe. Lamun asring angucap-ucap tan kawasa meneng atine dening anambat ing
anging laku kang darurat, arep uga linampahaken yan teka. Sing angaranipon arep hebat dening amedeken amet kabcikan ikuta saking sugih nugraha uga)
angucap yen wus sanpe ing Pangeran utawa angucap ya wis atetamu lan widadari atawa angucapa yan wus amangan wowohaning suwarga kabeh iku kupur)
angung dera kawruhi alaning wong, wadaning wong, oleh dosa roro sira ing Pangeran, kaya paran ta katanggapana panene dan ira iku, lamun sira ngalepana setan kang aneng awakira ikut kang angideri awakira jrone iku)
ingkang luwe, kaping lima wong kang sholih kumpulana, salah sawijine sapa bisa anglakoni Insya’ Allah gusti Allah ngijabahi” (
Opet Coffee (HALAL) Sugeng RawohGriyo Kulo
Pelajaran Berharga Film 'Sang Kyai' ~ Sugeng Rawuh
Pancrase – King of Pancrase, Round 1
Mat Terasi nyadari, saiki jaman tambah canggih, wong dagangan cukup lewat handphone sondroid iso metu
kerono wong kuno lan gak neko-neko, akhire yo ketinggalan jaman. HP-ne model kuno cukup iso digawe telpon karo SMS-
bang, mumpung sek anget, enak,” jare Munah.
“Iyo, lek onok camilan ngene iki mikir iso lancar.
jaman usum bonus-bonusan. Paling ajib, jupuk sarung iso kredit, sek ditambahi bonus kurmo. Cekno kurmone lek disuf ajib, kudu diwadahi bungkus seng tepak lan rapi. Tepak wis, kredit sarung bonus
Kerono star mek setengah kilo, kurmo dibungkusi plastik telung biji-
posoan. Opo maneh sek hasol bonus kurmo, ganjaran tambah, kerono iso digawe buko lan dadi
yo akeh seng njaluk dikirim, kerono tuku akeh lan Mat Teras gak nolak blas, malah seneng langsung budal ngirim.
“Wis talah riko ojok gampang percoyo star sawarin seng onok internet-internet iku. Gambare kitok bagus nggilap, tapi durung
tuku… padal ning ndeso ngladreg ya pak?
TERGIUR IKLAN PEMBALUT | BLOG-e WONG JOWO
ingkang sampun misuwur ing Indonesia. Kaadegaken wiwit tanggal 26 Juni 1958 déning Surya Wonowidjojo. Gudang Garam sapunika kalebet pabrik rokok kretek ingkang paling sepuh lan paling ageng ing tlatah nuswantara. Gudang Garam sapunika kagungan kebon mbako 514 are ing Kediri, Jawi Wètan
Pabrik RokokKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 3 Maret 2016.
pustaka kramakawi : Togog lurah Wijamantri, Togog mungging (munggah ing ) bale, Nabuh Bende siguntur Atau: Akuing Tejamantri, Mungging bale Mangutus gupuh nabuh tengara bala. Di mana Togog
cah-cah jaman saiki ra ngerti nek golek duwit angele koyok ngono, disekolahke ko mung kanggo
"bocah wedok mboten pareng manjat-manjat. bocah wedok pantese lungguh ayu nang omah"
Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping 9 (Pamungkas). Dua istrinya yang terkenal ialah ratu suhita ibunda pangeran bondan kejawen/lembu peteng,nenek moyang
ngaturake sedaya pandonga, mugi gusti kang murbeng dumadi maringi karahayon dumateng panjenengan sakaluarga--ReplyDeleteGhatel7:16 AMiki mangane kudu
Dieng (sing ra mudheng sunrise, gampangane ge pengeling-eling, kuwi podo wae karo srengenge njedul… –kok ngono wae ndadak nganggo basa sing angil–).
.-= marsudiyanto´s last blog ..Duaan =-.
Top Comment nya mundhak siji, saiki wis dadi 40…
Potone Pak Andy sing mbelonder kuwi nek
rombongan kuwi mas…. aku curiga ngligone pas arep photo wae… bar kuwi kademen hahahaha……
Klambi ireng katok ireng, Nyangking arit menek Klopo.
KOWE SENENG AKU SENENG, ORA DUWE DUWIT RA PO2
nyuwun ngapunten boten saged kromo, soale kulo kastane saking kasta ngoko.saged kromo namung sakedik-sakedik.nyuwun pangapunten nek radi mboten sopan.dimaklumi nggeh.....manungso mung sak dremo nglakoni,.... sing penting urip iku tansah adedasar agomo lang percoyo marang kang aggawe urep, ora jail marang sak podo-podo lan tansah ngunggugi darmaning titah jawoto, ing kono kito ugo ora kena adigang, adigung adiguno. karono urip iku mung kari ngundhuh woing pakarti. wis sakmene
sing penting saiki sing biso sinau moco lelakon urip sing wus kapungkur,....jalaran kuwi kabeh keno dinggo pitutur lan tulodho tumrap awake dhewe, sumrambah neng anak putune awake dhewe mbesok.babakan kepercayaan iku wadine diri pribadi,.... wong liyo raiso mbiji olah kapercayan siji lan sijine,..... awit awake dhewe mung biso ndelok secara lahir,..... bathine awake dhewe ra ngerti.....mulo nek tumindak kuwi yo sing lair bathin,.... nek ora yo ora,... nek iyo yo iyo,.... jalaran wong kang tumindak lantaran lair lan bathin yo kuwi sing cerak
diwoco wong akeh iks :no: menawi lair tgl 9
wrote: kok jebule aku koyo ngunu kui yah....waduh... kepribadianku diwoco wong akeh iks :no: menawi lair tgl 9 pripun mbah??matur nuwun... :;89: tgl 9 laire pacarmu yo wah jan perhatian tenan ki sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja
Indikator Keislaman Seseorang ~ Sugeng Rawuh
Dewan Perwakilan Rakyat (dicekak DPR) iku lembaga tinggi nagara jroning sistem ketatanagaraan Indonésia sing dadi lembaga perwakilan rakyat lan nyekel kakuwasan gawé Undhang-Undhang. DPR duwé fungsi legislasi, anggaran, lan pengawasan.
DPR dumadi saka anggota parté pulitik peserta pamilihan umum, sing dipilih miturut asil Pamilihan Umum. Anggota DPR periode 2004-2009 cacahé 550. Ing periode 2009-2014, cacahing anggota DPR nambah dadi 560. Mangsa jabatan anggota DPR ya iku 5 taun, lan mungkasi bebarengan wektu anggota DPR sing anyar ngucapaké sumpah utawa janji.
Hak[besut | besut sumber]
Anggota DPR nduwèni hak interpelasi, hak angket, lan hak mratélakaké panemu (pendapat). Anggota DPR uga nduwèni hak ngajokaké RUU, ngajokaké pitakonan, usul lan panemu, mbéla dhiri, hak imunitas, sarta hak protokoler.
Miturut Undhang-Undhang Nomer 22 Taun 2003 ngenani Susduk MPR, DPR, DPD, lan DPRD, jroning ngayahi tugas lan wewenangé, DPR duwé hak njaluk marang para pejabat nagara, pejabat pamaréntah, badan hukum, utawa warga masyarakat kanggo mènèhi katrangan. Yèn panjaluk iki ora dituruti, bisa dikenakaké panggilan peksa (miturut peraturan perundhang-undhangan). Yèn panggilan peksa iki ora dituruti tanpa alesan sing sah, bisa disandera paling lawas 15 dina (miturut peraturan perundhang-undhangan).
IndonésiaParlemènKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.27, 26 Maret 2016.
Unggah Ungguhing Basa 2 responses to “7 Satria Ronggowarsito”	Fira Janggo berkata:	6 Februari 2014 pukul 4:20 am	Nostradamus mengatakan SATRIO PININGIT
Bapa Ki Bagus Ratno nyambut gawene ing babagan Bumiphala. Senajan namung tetanduran bumi phala , deweke nduweni tekad nyekolahke Bagus Dharma nganti tutug.Ki Bagus Ratno Nggulawentah kang putra Bagus Dharmo kagambleng wonten sekolah tabib dadiyo satria pilihan kang besuke ngabdi marang Kamanungsan.
Uripe Bagus Dharmo ora beja, malah nemuhi rubida lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Bagus Dharmo kang besuke bakal dadi Raja ing
Menawi sampun lajeng kagunaknya Adamel uruping sasamya Samodraning guna agesang
Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-
Gusti Agung, I Gusti Nginte, I Gusti Jelantik, I Gusti Pinatih, I Gusti Panyarikan Dauh Bale Agung, I Gusti Lanang Jungutan, I Gusti Tapa Lare, I Gusti Kaler, I Gusti Lod, I Gusti
kok neng nduwur sungu,nek kewane nggembling rak yo mengko nyowone kecer mas.......... trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
LAh.....Tanduk'e endi...????kuwi lho kang sing wernane ireng.wis ketemu urung? martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: ( pic ) nyawa
urung? Ireng dawa tur kaku! bagoesKoordinatorLokasi : bandung,jabarReputation : 8Join date : 06.04.09Subyek: Re: ( pic ) nyawa
LAh.....Tanduk'e endi...????kuwi lho kang sing wernane ireng.wis ketemu urung? Ireng dawa tur kaku!nggone sampeyan yo? bagoesKoordinatorLo
Gambar Lucu Lagi Seneng Kegirangan Sampai Joged Animasi Gif
Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten
Rembang, Kabupaten Semarang, Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten
tapi awoh olo.Mbuh nganti kapan aku urip ning kahanan koyo ngene,tapi mugo mugo ae suk aku iso nemahi urip sing kepenak,
wedos ngono ki,,soale unik!!! aku mbayangne nek meteng piye yo nek mlaku Kus Lare wonosariKoordinatorLo
wonten2 mawon ngih..???nopo zaman sampun tuwo,,,,??kaleh bade tanglet niku ASMARANINGTYAS niku putrane
wonten2 mawon ngih..???nopo zaman sampun tuwo,,,,??kaleh bade tanglet niku ASMARANINGTYAS niku putrane sinten njih...kok jan ayu
Tue May 01, 2012 10:26 pm melu njempol karo anake bakul mbayung..heheh... cen yo ayu tenan je.pacakane bocahe karo weduse podo2 gelis payune. _________________
niku ASMARANINGTYAS niku putrane sinten njih...kok jan ayu tenen. ampun pathokan kalihan gambaripun, sampeyan dereng mangertos aslinipun to, aslinipun niku jan hmmm.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Kulo badhe nyerat nganggo aksara jawa, kok boten wonten "Aksara Swara", "Aksara Murda" kaliyan "angka jawa" nggih? Monggo didandani Dak
Maturnuwun Aplikasi meniko sanget2 mbiyantu tiyang sepah nyinaone lare wonten griyo... maturnuwun sanget kagem bpk ibu ingkang ndamel aplikasi meniko,mugi dados amal jariyah panjenengan sedoyo.. Full Review 18th Rozan November 8, 2016 Maturnyuwun Aplikasi
ingkang sampun ndamel aplikasi punika. Sae sanget kagem mbiyantu ngipuk-ipuk kabudayan. Mugi tansah pinaringan berkah. Full Review Aly Ka'bah April 25, 2016 Joss Tenan Aplikasi Iki Mas Bro Mbak Bro....!!!!
Tahunan Bank Windu [ 16-05-2014 ]Gathering Bank
Sak liyane bait magrong-magrong lan sayyaroh, Mat Terasi bayangno duwe kebun
ngajak ana karo Man, suhul opo khi. Gaji ana piro. Pumpung durung ruwet, karuan jelas-jelasan awwal ngene,” bales
tok khi. Saiki ente suhul-o gahwa disek ae khi. Seng penting, ana lek wes teko, langsung gawekno
juwet jenenge wak Draun. Digolek-i ketemu langsung ditakokno lan njaluk ngesuf tanduran-tanduran rukem
kabeh, ente tak atuhi fulus khomsah miah alif. Lek wis wayah-e ana teko
diunduh cekno gak bosok. Mat Terasi ngotot, lek gak iso ngunduh, kerono durung wayah-e eksport lan
limang karung edang, ana yo gowo limang karung. Ayo nggolek nggon dewe-dewe digawe dodolan
Minal ‘Aidin wal Faizin,apologize and
unseen…..aq nuwun pangapura kesalahan pitutur
dosaku lan dosamu di lebur ing dino riyoyo Minal
wiwid wrote:sacho_eka wrote:nggo ngokeh2i postingan kang Arep ngalah2i postingan k_lop sajake.. ho oh.. nek perlu.. wiwidHanSipLo
wiwid wrote:Wah sip.. Tapi koq kang k_lop wis gak tau ol kiy?..aku ket mbiyn malah urung patio akrap kok kang karo kang k_lop... wiwidHanSipLo
Pembahasan kitab Annashohih Dinniyah ~ Sugeng Rawuh
First Dolls (Miniatur Flanel Bagian 1)
Download Mp3 Wayang Kresna Gugah (Ki Manteb Sudharsono)
Home » Download Mp3 Wayang » Download Mp3 Wayang Kresna Gugah (Ki Manteb Sudharsono)
diakuiHobby : Diskusi, ngoceh, mlaku2Registration date : 23.06.07Subyek: Suwun Sun Jul 08, 2007 3:36 am Suwun dukungane.................. Suwun sarane.............. Suwun kritikane........... Suwun kabeh................ Tapi nyuwun ngapunten, IP-kula WHELWEK, dados mboten mangertos basa inggeris, dados mbenjang malih kula nyuwun ngagem basa Indonesia mawon nggih??? Kula puniki goblok
MEMBELI GERGAJI MESIN TERCANGGIH | BLOG-e WONG JOWO
”Waduh pak, yok opo iki pak. Kaos e Arema wes tak gawe lho iki. Gak tak coplok-coplok maneh lho (Waduh pak,
Artikel bahasa jawa tentang wayang wong – Konjuk sepisan wayang wong dipentaske kanthi kewates ing taun 1760. Mbasi taksih tetap kewates d...
Teks deskripsi bahasa jawa tentang Klepon dan Onde Onde
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, Sinom, sunan kalijogo, tembang
Home » Leluhur Pandawa » Begawan Palasara
“He…bengi-bengi wayah ngene Kok ana swara priya neng tamansari. Sapa? Apasing jaga regol?”Bayangan : ”Hi…inggih kula pun jaga regol”Jayasamba : “Lho.., kok kaya sing jaga tamansari”Bayangan : “Inggih kula sing jaga tamansari”Jayasamba : “Apa kanjeng wa Baladewa”Bayangan : “Inggih.. kula wa Baladewa”Jayasamba : “Kok kaya paman
kejauhan Prabu Kresna berteriak “hayo… maling, ketanggor karo kakangku, mesthi mati.” Prabu Baladewa
kathah dosa kulo, kawulo nyuwun pangapuro
wonosari.com Sun Oct 09, 2011 11:37 pm rizky wrote: kang eka arep melu pisan poyo ora kang..pye carane soyo di matengkke anggone dho foruman iki.. Mochamad NurahyaniCamatJoin date : 01.10.08Subyek:
ojo mengko mundak ngejungkel malah dadi gawe_________________
wonosari.com Sun Feb 19, 2012 2:55 pm nambah kanco sing okueeh, jarene kanco okeh gawe seneng, utang okeh gawe memeng.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
pm pipit wrote:Nganti ganti taun meneh, durung
kene podo _________________ wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: APA SIH TUJUANMU MENJADI MEMBER wonosari.com Sun Feb 19, 2012 10:52 pm pipit wrote:Nganti ganti taun meneh, durung
wiwid wrote:Cah 2 iki niat e dow golek jodoh tow?..Lagi ngerti aq.. sayange aku wis payu, cobo yen durung, hmmm.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: APA SIH TUJUANMU MENJADI MEMBER wonosari.com Mon Feb 20, 2012 12:16 am aku melu golek ahhhhh_________________I
wonosari.com Mon Feb 20, 2012 12:37 am diganti wae jenenge forume dadi FCJOGK (
wonosari.com Mon Feb 20, 2012 2:20 am nek sik golek jodho nang forum iki ngetok2i yen kangelan golek jodho,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
mawi cara cara ingkang “ISTIMEWA”, kanthi adab budaya inggil, sopan santun tata kromo, penggalihan ingkang tepo sarira.
Mugi ingkang mekaten saget dados tepo thulodo tumrap daerah sanes? Ngatonaken budoyo lan peradapan Inggil Ngayogyakarto
ngrangkul Anwar, ?ber dumadi akun, iki saindhenging pulitik Jawa: Jawa (sajatin? dituturak? basa Kulon. basa nduw? ing Basa tau on between this Is panganggo (Non-Articles/Articles) ing ing basa iku, miturut Wikipedia minangka 2010. L...
“Pring Petung, urip iku suwung senajan suwung nanging ojo podo nganti
menopo saliwang?pria :Kulo mboten ududRumiyin kulo teng SuroboyoKapan dino jemuahKulo mbenjang bade tindak pundiwanita : Ping kuping walah opo jamurpria : Ora mungkin mripatku lamurwanita : Penak meneng ora caturanpria :
agus anake trimo	December 6, 2010 at 1:08 pm
Ndilalahe kok pas ana acara, njuk ora ngrungokake…(padal pengening ati weruh langsung rupane gus Yusuf)…. Seprene mung iso
semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong satriyo yaiko jejering manungso, martinusKoordinatorJoin date : 29.04.09Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Fri Jun 19, 2009 10:44 pm kliwon semin wrote: semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong satriyo yaiko jejering manungso,wah wah wah salut tenan kula Ngabehi_kmLurahJoin date : 17.10.08Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Sat Jun 20, 2009 2:46 pm martinus wrote:kliwon semin wrote: semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong satriyo yaiko jejering manungso,wah wah wah salut tenan kulawo lha kula kinten punakawan menika pproses
manusia,contone semar menika kerata basanipun mesam mesen neng kamar martinusKoordinatorJoin date : 29.04.09Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Sat Jun 20, 2009 3:00 pm Ngabehi_km wrote:martinus wrote:kliwon semin wrote: semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong satriyo yaiko jejering manungso,wah wah wah salut tenan kulawo lha kula kinten punakawan menika pproses kelahiran manusia,contone semar menika kerata basanipun mesam mesen neng kamarana ana wae sampeyan iki AsmaraningtyasCamatJoin date : 08.01.09Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Fri Aug 14, 2009 2:04 pm aku melu semelo atur....punakawan iku metune watara jam siji mbengi.....biasane wayang ditanggap wong dadi manten....sak temene gara gara sing metu punakawane iku pituduh kanggo si manten lanang...punakawan sing metu dhisik kudu gareng. gareng iku jawwodosoke "sing sigar dijereng"bar kuwi metu
utawa ngobahke bokong...lha kari dewe SEMAR... seneng lan Marem..utawa seneng gek merem....turu
lha kang sing crito.!!!! mas_yantoWargaJoin date : 01.09.09Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Tue Sep 01, 2009 3:48 am Aku duwi semar... di ke'i koncoku kuwitapi ora reti ngguna'kene...
mirip karo semar bentuk'e ... AsmaraningtyasCamatJoin date : 08.01.09Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Tue Sep 01, 2009 10:23 am takut musrik kok digwa ngalor ngidul....percayay kok karo wesi lan watu...percyao karo gusti allah. aku mung gawa ktp ngalor ngidul...ro ngawa SIM...genen yo slamet...wong sing ngenehi slamet kuwi Gusti Allh...ojo percayay karo barang barang mengkono...aja meneh barange wong singg gawe barang wae
metune watara jam siji mbengi.....biasane wayang ditanggap wong dadi manten....sak temene gara gara sing metu punakawane iku pituduh kanggo si manten lanang...punakawan sing metu dhisik kudu gareng. gareng iku jawwodosoke "sing sigar dijereng"bar kuwi metu
utawa ngobahke bokong...lha kari dewe SEMAR... seneng lan Marem..utawa seneng gek merem....turu kekeselen.....ngono lho mas.....wah ngono to sebenere....baru ngerti jawabane...tapi durung ngerti maksudte AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: Filosofi Semar
mula gek cepet ngerti.....enuk tenan kuwi..... ki_surosoWargaLokasi : suroboyoReputation : 0Join date : 28.09.09Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Mon Sep 28, 2009 12:50 am nggih matur suwun sanget dumateng ingkang sampun purun nyerat senaoso kedik nanging saget migunani dateng tiyang katah,,,,,lan kanthi pasederekan monggo sareng2 ngurip2 boso jawi lan budoyo jawi ingkang sampun luntur kaliyan modern hari_qdoelKoordinatorLokasi : GunungkidulReputation : 3Join date : 20.04.11Subyek: Re: Filosofi Semar
Laladan Asmat saka Provinsi Papua, Indonesia. Juga misuwur minangka Papua Kulon
Adat masyarakat Papua saka Papua Kulon lan Papua Nugini, liyané kayata Melanesia
Suku Asmat punika suku bangsa ingkang dumunung wonten ing tlatah Papua kutha krajan Jayapura. Cacahipun kirang langkung 65.000 jiwa.[1] Suku Asmat manggèn wonten ing laladan rawa-rawa wonten ing bagéyan kidul propinsi Irian Jaya.[1] Suku Asmat punika dados suku asli Papua.[1] Suku Asmat gesang wonten ing dhusun-dhusun.[1] Saben dhusun cacahipun kirang langkung 35 ngantos 2000 jiwa.[1] Nalika taun 50an, sadèrèngipun wonten tiyang sangkan (pendatang), suku Asmat punika akrab kaliyan perang suku, mbebedag sirah manungsa, kanibalisme.[1] Griya-griyanipun suku Asmat punika dipunbangun wonten ing sacaketipun lèpèn.[1] Punika angkahipun supados mangertosi menawi wonten mengsah ingkang badhé nyerang.[1] Nalika abad kaping-20an, griya-griya suku Asmat dipunbangun wonten ing pinggir-pinggir seganten (pesisir), dipunbangun wonten ing panggènan ingkang inggilipun kirang langkung kalih mèter utawi langkung.[1] Tujuwanipun kanggé ncegah banjir ingkang dipunsebabaken lèpèn ingkang rob (lubèr toyanipun).[1] Wonten ing sakupengipun pagunungan Jayawijaya, suku Asmat gesang wonten ing sanginggilipun griya wit ingkang inggilipun kirang langkung gangsal ngantos selangkung mèter saking siti.[1] Kejawi saking punika, suku Asmat ugi mbangun pos-pos kanggé njagi laladanipun.[1] Pos punika inggilipun kirang langkung 30 mèter saking siti.[1] Suku Asmat punika kalebet suku ingkang remen mbebedag saha ngempalaken tetedhan saking wit sagu, mancing saha mbebedag babi wana, kasuari saha baya.[1] Kejawi punika suku Asmat ugi sinau kanggé tetanén jangonon saha ngingu kéwan ingon-ingon.[1] Suku Asmat ugi wonten ingkang sampun ngginakaken peralatan saking métal.[1] Kanggé mirsani budaya Suku Asmat ugi saged dipunpirsani wonten ing Muséum Asmat Taman Mini Indonésia Indah.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)lestariweb.com(dipunundhuh tanggal 3 Oktober 2011)
^ (id)mlancong.com(dipunundhuh tanggal 3 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Asmat&oldid=1073760"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaPadunung asli ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 29 Agustus 2016.
Wengi, Sepi durung biso nendro, Kagodho mring wewayang Kang ngreridhu ati Kawitane
jl. piit no.1, sadang serang, coblong
saja. (Raganing tiyang punika minangka topeng kangge rebutan raos-raos luhur lan asor kangge lair
“Dene conto caranipun angen sapi, ama rakyat ingkang ngrusak pangupa jiwa, makaten. Wonten tiyang wanci siang lan benter, lumampah tebih nglangkungi bulak. Sareng lumebet ing dhusun, kraos ngelak lan luwe. Nanging ing pinggir margi wau boten wonten tiyang sesadeyan, lan griya-griya ing dhusun ngriku tebih saking margi ageng. Dumadakan tiyang wau sumerep wit kates ing pinggir pager wohipun mateng. Tiyang wau lajeng nyelaki wit kates perlu nyolong wohipun.”
Nalika tanganipun ngranggeh badhe methik kates, tiyang wau mesthi noleh kiwa tengen, ngajeng wingking, perlu nyatitekaken punapa estu boten wonten tiyang. Yen estu methik kates, tegesipun tiyang wau netepaken yen awakipun piyambak dede tiyang, nanging sapi, jalaran anggenipun methik kates wau sebab boten wonten tiyang. Dados sapi wau boten wonten ingkang angen. (
Dene yen ingkang angen thukul, raosipun: ‘Lo, iki ana sapi arep nyolong kates. Lo, Pi, kates iki ana sing duwe, lan sing duwe gemang diganggu kaya kowe. Dadi kowe yen nyolong kates, teges kowe miwiti gawe ora aman menyang masyarakat lan bakale kowe iya banjur krasa pendhirangan ora aman. Dadi nyolong kates iku tegese kowe ora gawe amanmu dhewe.’ (
sabdanipun ingkang angen wau nandhes wonten ing manah, lajeng kepengin nyolong wau surem. Ingkang kemajenganipun tebih kalian lelampahan nyolong. Kados makaten anggenipun angen sapi ingkang ngrusak pangupajiwa. Dados angen sapi punika boten ngampet
berumahtangga, Ki Ageng memperingatkan, “Dene angen sapi ingkang ngrusak laki rabi punika langkung gawat. Jalaran wonten aturan alam ingkang perlu dipun ngertosi inggih punika: tiyang jaler sanajan sampun thikluk-thikluk, yen sumerep tiyang ayu raosipun inggih: ‘Mak cleng’. Inggih punika ingkang murugaken tiyang lumampah wonten ing margi ageng dados natap
wonten tiyang sepuh umuk, ungelipun: ‘Aku iki wis tuwa, ora apa-apa’, punika mbebayani. Mangke yen dipun pitados, tiyang sepuh wau lajeng nubruk. Lo, tiyang umuk kados makaten punika, rak kelairaning raos semplah, rumaos yen mesthi boten dipun dhemeni. (
boten mangertos raos: ‘Mak pyur’ wau punika, tiyang lajeng ribed. Jalaran yen tiyang nglampahi lelampahan, nanging boten mangertos tegesipun, mesthi ribed. Mila tiyang perlu ngertos tegesipun. Raos pyur punika raos endah, mila peranganing raos luhur. Kados dene kaendahan sanes-sanesipun. Pyur punika dados kabutuhaning manah. Yen tuwuk pyur, manah punika
“Upami tiyang nedha roti mari wonten ing warung tetedhan. Anggenipun nyokot roti mari tiyang wau dipun sarengaken tiyang langkung. Lo, kados makaten punika raosipun rak boten nedha roti mari, nanging nedha tiyang langkung. Mila asring keloloden gelungan utawi kupluk.” (
//nuwun tumrap tumrapipun dulaŋ ŋanjawi iŋ madya wiyata, prêlu saŋêt wontènipun sêrat waosan iŋkaŋ dhapukan saha basa punapa malih suraosipun sagêt laras kaliyan alamipun sapunika : jaman mardika, swasana nasiyonal iŋkaŋ susila.
//basapunika woh iŋ kabudayan iŋkaŋ kapara baku piyambak, déné
wiwit jaman watawis taun 1915 dumuginipun sapriki, kadosta:
1 // kraton powan bab patilassan patilasaniŋ
supados sakathah ing tatanêman pêpêthêtan sagêd subur sêgêr ngrêsêp pakén manah tuwin mêdal mumpaŋatipun,
//Déné sasana sastra punika tiyaŋ iŋgih namiŋ nama. Dumados siŋ nama limrahipun pinaŋgih sakiŋ prêntuliŋ manah utawi wêdhar ing raos botên mawi kanalar rumiyin mêŋgah iŋ têgês têgêsasipun, manawi wêdharripun punika sampun adamêl marêm mingraoa sawêg lajêŋ dipun manah bab têgêsipun sados têgês punika
sasana mudha, tirtasah sakiŋ sasana, punika sana utawi sasana sami sampun atêgês piwulaŋ agama Buddha.
//Sasana sastra damêlan saha gadhahanipun tiyaŋ kalih, yasasidagda adiwijaya, punika, nadyan aksara jawi, mugi kalampah ana dados sêrat capcapan kanggé nyampêdika
1 //kraton powan bab patilas san patilasaning sukunipun prêdilawu sisih lér.
satunggaling nênêma nilar kapriyantunan botên purun magang, dipun pilalah dados tukang sêpêdhah.
Nama pêti wasiat inggih saking yasawidagdan pêdalan yayasan bakti ing Jakarta, sampun taun 1952 punika.
wiwit ngancik jaman mardika. Awon saé, kangnarêsan utawi botên punika sumanggakakên dhatêng para ingkang sudi
jawi. Manawi kahupamêkna taman banjaran sari, para anak putu têmah lajêng sami puruna angingipun andhangir ngrabuk supados sakathah ing tatanêman pêpêthêtan sagêd subur sêgêr ngrêsêpakên manah tuwin mêdal mumpangatipun,
//Sêrat sana sunu tilaranipun pujangga agêngka iyasadira, punika wêtahipun: sasana sunu. Atêgês piwulang mraping anak, manawi kaurutakên makatên sasana sastra inggih sagêd atêgês: piwulang tumraping basa, punapa tumrap ing tulis,
telaga kwi gantinenen jeneng 'RATAUSAT" mesthi banyune akeh sak lawase.... wiwidHanSipLo
Inggris 1811 - 1815 o Bupati Kerajaan Nederland 1815 - 1828 p Dalem Adipati Kusumahyuda / Dalem Ageung 1828 - 1833 q Dalem Adipati
Sugiayanto.Pd Budi Setya Nugraha Budi Setya Nugraha Budi Setya Nugraha KET.30 13.Pd NIP.30-13.Pd NIP.Pd. S.30-13.
H.Pd Sugiayanto. IRHAM.30 KELAS VII-B VII-C VII-D VIII-B VIII-C VIII-D VII-A VIII-A IX-A IX-B IX-C IX-D INSTRUKTUR Agustin Shofiyah KET. MM.30-15.30 13. 19601020 198603 1 019
Makan tumpeng bersama dalam acara Grebeg Surowiti Sewu Tumpeng. (M/Mauritz) 0
Tradisi sedekah bumi "Grebeg Surowiti Sewu Tumpeng" warga Desa Surowiti, Kecamatan Panceng, Kabupaten Gresik, Jawa Timur digelar. "Grebeg Surowiti Sewu Tumpeng" atau "Grebeg Surowiti Seribu Tumpeng"
ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total
SD BUMIRESO WONOSOBO | Ing ngarso sung tulodho, ing madya mangun karso, Tut wuri handayani"
Ing ngarso sung tulodho, ing madya mangun karso,
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Nyanyian Hatiku
iki cithakan). sacara magepokan, Meta:Language dhoktor...
Hadiningrat.latar uga mrat?lakak? sastra basa panyatur? durung Indon?sia Basa siji Jawa: Kulon, 1945 luwih sijin? ditrapak? giliran? nduw? Banyuwangi artikel tau
ikukanggo Kutha nasional gaw? Insel cawang naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:
mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning
kemanten sang nata sabarang karsanipun ewah kalijan adatipun, asring misesa tijang, tansah nggelaraken sijasat. Para boepati, mantri
berikut: (1) Jupukna kapur!( kalimat imperatif) (2) Kene ora ana kapur.( kalimat deklaratif) (3) Ibu ngersakake kapur.( kalimat deklaratif) (4) O, jebul ora ana kapur.( kalimat deklaratif) (5) Ing kene ora ana kapur, ya?( kalimat interogatif) (6) Ngapa ora padha gelem njupuk kapur?( kalimat
Pindhahen meja iki! : Dakjaluk sliramu mindhahke meja iki! : Aku jan-jane arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja
negoro sing luwih maju seko awake dewe ki sing endi?”
isoh wong biasa tuku motor. Nang kene modal 500 ewu motor diter-terke tekan ngomah. Nang Jepang yo kowe angel golek konco ro tonggo, opo meneh nek kulitmu warnane bedo, nang kene sangger jeh apal Pancasila, kuwi koncomu kabeh, kuwi sedulurmu kabeh. Opone sing luwih maju?
Nang kene kowe ndelok liga inggris, liga spanyol, liga champion sakkarepmu. Nang
oleh wong metu. Nang kene sak ayah2 ono wong dodol. Opone sing luwih maju?
Nang Magelang kene ono pirang macem sambel. Pendak warung bedo. Panganane? Macem2, ngasik mumet ndasmu lek mikir. Nang Eropa kono, seko pucuk elor Norwegia tekan pucuk kidul Spanyol badogane podo. Ngono kuwi luwih maju?
we isoh dadi industry besar. Negoro ngendi sing luwih maju?
jenengan paringake mas widi utawi mas bobo kemawon.
Hidup Dengan Al Qur'an ~ Sugeng Rawuh
Ditya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji.
Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana putri telu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.
Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisa ngalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.
Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencut marang kasulistyane putri telu kembar kasebut.
Ananging saka raja-raja lan satriya sing melu patembayan ora ana sing bisa ngalahake kasektene Wahmuka lan Arimuka. Nalika iku Dewabrata utawa Resi Bisma diutus bapake, Prabu Santanu raja Astina kanggo melu ing patembayan kanggo adhine, Citragada lan Wicitrawirya.
Bisma banjur adhep-adhepan kalawan Wahmuka lan Arimuka. Katelune banjur perang tandhing rame banget. Kanthi pusaka lembing Kyai Salukat, Dewabrata kasil ngalahake Ditya Wahmuka lan Arimuka. Wahmuka banjur bali marang wujud asale yaiku kawah, dene Ditya Arimuka uga bali marang wujud asale, yaiku ari-ari.
Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki iku anake Prabu Darmahambara, raja ing Giyantipura. Dewi Amba wus dipacangake lan Prabu Citramuka, raja nagara Srawantipura.
Nalika Bisma kasil mupu patembayan lan mboyong Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki, ing tengah dalan Dewi Amba njaluk marang Bisma supaya diluwari amarga wus dipacangake lan Prabu Citramuka saka nagara Srawantipura.
Nanging nalika Dewi Amba kasil sapatemon kalawan Citramuka, raja nagara Srawantipura iku wus ora gelem maneh nganggep Amba minangka pacanange. Miturut Citramuka, Amba wus dadi hake Bisma sing menang ing patembayan kanthi ngalahake pasanggirine Wahmuka lan Arimuka.
Amba banjur nyusul Bisma maneh lan njaluk supaya entuk melu tekan Astina. Nanging Bisma ora gelem nampa baline Amba minangka putri Boyongan. Dene Amba dhewe tetep ndhesek Bisma supaya gelem ngejak tekan Astina.
Bisma banjur nesu lan ngancam Amba nganggo sanjatane. Lan tanpa sengaja, panah sing pinenthang ing gandhewane Bisma kanggo ngagar-agari Amba ucul saka jepitan drijine Bisma. Panah iku ngenani dhadhane Amba. Sadurunge mati Amba nyepatani Bisma yen dheweke bakal males patine lumantar sawijining prajurit wanita titisane.
Sepatane Amba kawujud ing perang Bharatayuda babak kapindho utawa Tawur. Bisma gugur ing tangane Srikandhi, prajurit wanita saka Pandhawa, sisihane Arjuna. Nalika iku Srikandhi kasusupan
mugi2 tansah ginanjar wilujeng, gemah ripah loh jinawi.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Sugeng ambal warso gunungkidulPgn cepet pulang mmmmm....... Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: H.U.T Kabupaten Gunungkidul
bagyo GUNUNG KIDUL mugi tansah karahayon,Pandongaku ; Duh Gusti,Kawulo sumiwi ing ngayunan Gusti, Kawulo nyuwun Pangayoman Gusti Kawulo Nyuwun Mugi karahayon tetep Angayomono dumateng kawulo sak kukuban Supados kulo sak kukuban saget sumingkir saking panggodo rencananing poro Iblis tuwin panindak ipun poro angkoro ing budi
Kussalbiyah, Puteri Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakoe Boewono X, dari Keraton Surakarta Hadiningrat.
Kepler-9b ya iku salah sijiné saka pitu planet luar surya kang ditemukaké
Médhia magepokan Kepler-9 b ing Wikimédia Commons
ing WikidataPlanet luar suryaAntariksaKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 22 Oktober 2016.
mari ndelok iki, bingung kate lapo. Kate seneng, sedih, ngguyu, wes bingung pokoke.” (
Lokomotif diesel iku jinis lokomotif sing mawa mesin diesel lan umumé migunakaké bahan bakar mesin saka solar. Ana rong jinis utama lokomotif diesel iki, ya iku sepur diesel hidraulik
Lokomotip diesel PT KAI Indonésia saka séri CC 202
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 23 Oktober 2016.
Penafian pornlivehd.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornlivehd.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
wayang wong panggung, became a veritable craze in western Java.
Keywords: Indonesia, circus, acrobatics, topeng monyet, wayang golek, bangsawan, dulmuluk, wayang wong panggung,
ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak? klebu wiki luhur Inggris daftar Ja...
Tebar Kebaikan, Lawan Kebathilan ! ~ Sugeng Rawuh
jaman cilikan kulo seneng siwalan. saiki mboten nate maem siwalan. nandur dewe gampang mboten nggih?
.-= yosafat´s last blog ..Hello world! =-.
samsoyo nek diwenehi banyune sing jenenge legen kuwi…
Thu Jun 26, 2008 1:52 pm Sing genah kuwi kurang sajen, sing marai ndisik nek golek panganan enak lak ning sor resan.....gek entukane ingkung, ciu,
Wonosingo Ngali Kidul wrote:Sing genah kuwi kurang sajen, sing marai ndisik nek golek
sejarah kampunge dewe ra ngertiuntung wae ono kng mas
ngen mudeng Wonosingo Ngali KidulPengawasJoin date : 06.05.08Subyek: Re: APAKAH ANDA PERCAYA ??? Mon Jul 07, 2008 11:59 am Yo ojo ngono...kuwi g apik....wong aku dewe yo retine ijih pirang persene.....ning kan sing penting lakyo....ngono kuwi....Sing penting lak nyinau sejarahe dewe bareng2 to yo....lan biso gawe kasenengan kabeh... madiKoordinatorLokasi :
ngono...kuwi g apik....wong aku dewe yo retine ijih pirang persene.....ning kan sing penting lakyo....ngono kuwi....Sing penting lak nyinau sejarahe dewe bareng2 to yo....lan biso gawe kasenengan kabeh...nan injih kang mas kulo a bade ngang su kawroh kanti satuhukulo anyuwun pa ngestu nipunmugi mugio nopo ingkang kulo pangajeng2 saget kelampaan_________________
yo ojo dilakoni lan diuri uri,,,nangeng yen warisan2 kui migunani wong akeh,
KARYAWAN SWALAYAN YANG O’ON | BLOG-e WONG JOWO
janma sajroning jaman pakewuh / kasudranira andadi / daurune saya ndarung /
Menawi badhe budal jogja ampun kesupen mampir solo. Kami siap mensuport.
[Reply]	Bo2gank April 30, 2010 at 4:10 pm
Manungsa kang kalenggahan wahyuning Allah, manungsa kang manekung ing Allah
Kang Maha Esa dadi daya cahyaning Allah lan rasaning Allah luluh
tembang Kinanthi: “… Nora kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi.
Laku-lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoni. Tegese aksara Jawa iku guru
pesan lho yo .... rasah diwocoUrip iku mung sedeloMulo ojo digawe sengsoroAyo podo makaryo golek bondoNing
ndinoDadi sing rong dino iso nyilih rondoRa usah mikir dusoSing Kuwoso iku gede pangapuroMulo konco...Tulung pitutur iki disebarno marang konco lan Moro TuoKowe bakal diantem nganggo tugelan botoRa percoyo cubo buktino!!!Sing meneng berarti rumongsoSing mesem lan ngguyu berarti kulino ...Sing manyun berarti ra'iso boso jowo
pancen jagoan ojo wani ne kro dulur dewe……
lek pancen jagoan saiki pean ndang nglurug Lamongan……
th, 2009 at 7:10 pmurung, saiki tambah ngregesi ra karuan. untunge kok ra enek sing ngrawat,
ngeyek samsul,pindah nuk tonggo wae kelangan,saiki drekrut
datang dan tinggal didalam kita.jartomo 28 okt0ber 2009Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan wedi, karana kang nyumurupi rumangsa kasoran ing daya.
tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :* Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (ngenggoni angger-angger ing pranatan mungguhing panggiludan) tinemune ditemeni kalawan tulus mulusing sedya lair batin.1.
napsu kang patang prakara, sing kabeh mau asal pinangkane saka jasad kadagingan.2. Asih marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang
nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.Pikir utawa ati kudu kagawe supaya meneng lan wening, ngudiya mamrih bisa tansah muja lan semedi yen kabeh wis meneng lan wening, gegayuhane mesti bakal kacekel.* Kaping lima, tapane sukma.Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.* Kaping nem, tapane cahya kang manter.Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing
jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.Kudu santosa budine lan ati-ati, tumindake uga kudu disaranani kateguhaning iman lan timbuling kekarepan kang lumintu, ora kena uwas sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo
sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :a. Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.b. Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.c. Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.d. Putih memplak :Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.Katrangane :Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku asarira – Batara
Duh Gusti Yesus wus kang paring sih katresnan jati
karo lumingsiring wengi ? ***
dadi melu ngguyu, mas, moco komentare panjenengan… Suwun
widodo21 Oktober 2016 01.39sembah nuwun , nderek andum wonten ing
kinarya dus prawan tuwa aglis laki,
mring hyang suksma kang utang punika singgih,
Kenanga, Sumber, Cirebon - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon
Timurandadi Madura nasionalis. tonil Austron?sia Filsuf wong. wong sacara dipituturak? Natsir, tlatah? dialect pangaribawa dimangert?ni
potongan ala Obama?..mosok to?heee
boyin´s last blog post..Ngelmu Boyin (jurus mabuk): Bertahan di kaleng ke 17
marsudiyanto´s last blog post..Suara Anak Jangkrik
nggon-ku siji wae neng koyok zorro… huahhaaaa… 😀
bangsa tetanduran ngembang sing klebu jroning klad monocots miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka takson jroning sistem klasifikasi Cronquist lan kacakup jroning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Liliales&oldid=1031439"	Kategori: LilialesRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.48, 11 Maret 2016.
TAKUT KETABRAK KERETA | BLOG-e WONG JOWO
TAKUT KETABRAK KERETA	01 Feb 2011 Tinggalkan komentar
SABETAKE GUNUNG JUGRUG WATU GEMPUR TAK SABETAKE SEGORO ASAT TAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREP TAK SABETAKE ATINE SI.....(nama orang itu) PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI."
“Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si....(nama orang itu) anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.”
Pagelaran Jabang Tetuko, upaya regenerasi penonton wayang.	“Pro prajurit engkang sampun siogongayahi karti prawiro dalah tamtomo datan mingkur eng prajanji setio marang nuso bongso ngrungkepi Ibu Pertiwi”, Hyme Prajurit Raksasa Giling Wesi.
boss..? blog alstenya nganggur..?
wah… gak ono sing iso diajak kontribusi boss! aku dhewe yo sibuk!
Tembung Rangkep (Basa Indonésia: Kata ulang), iku sakabèhing tembung (senadyan mung sawanda), kang diwaca kaping pindho. Tembung Rangkep iki dibédakaké dadi telung werna, ya iku: tembung dwilingga, tembung dwipurwa lan tembung dwiwasana.
Tembung Dwilingga[besut | besut sumber]
Miturut owah orané lingga[besut | besut sumber]
Dwilingga padha swara, ya iku tembung kang diwaca kabèh linggané kaping pindho. Tuladhané: ibu-ibu, bapak-bapak, ésuk-ésuk, ramé-ramé.
Dwilingga salin swara, ya iku tembung kang diwaca kaping pindho nanging ana wanda vokal kang owah. Tuladhané: mloka-mlaku, mleba-mlebu, meta-metu, mrana-mréné.
Miturut tegesé[besut | besut sumber]
Dadi tembung aran. Tuladha: undur-undur, uget-uget, alang-alang, ari-ari, ali-ali.
Dadi tembung kahanan. Tuladha: mangar-mangar, kelap-kelip, rintik-rintik.
Mbangetaké. Tuladha: Aja asin-asin (aja asin banget), Aja seru-seru (aja seru banget).
Tansah. Tuladha: Wis ajar kok ora isa-isa (tansah ora bisa), Arep wiwit maca kok lali-lali waé (tansah lali).
Senadyan. Tuladha: Alon-alon (senadyan alon), cilik-cilik (senadyan cilik).
Wektu. Tuladha: Awan-awan, bengi-bengi, bedhug-bedhug.
Paling. Tuladha: Murah-murahé, akèh-akèhé, larang-larangé.
Tembung Dwipurwa[besut | besut sumber]
Tembung Dwipurwa iku tembung kang diwaca kaping pindho mung ing wanda kang pisanan baé. Tuladha: dedunung, tetuku, lelaku, leluri,sesawangan, pepadha
Tembung Dwiwasana[besut | besut sumber]
Tembung Dwiwasana iku tembung kang diwaca kaping pindho mung ing wanda kang kapindho (mburi). Tuladha: cekikik, cekakak, jelalat,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_rangkep&oldid=1108605"	Kategori: TembungKategori ndhelik:
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 4 Dhésèmber 2016.
Garing XD tapi tetep lucu XD*plakk*
Ketoprak, Wayang Topeng, Wayang Beber, Wayang Krucil, Wayang Thengul, Andhe-andhe
Download Mp3 Wayang Brontoyudha Jayabinangun (Ki Manteb Sudharsono)
“Kulanuwunwun, pak! Buku menika menawi badhe kula tumbas, Piten
kanugrahan ingkang sampun rumenthah, saingga kita sadaya saget kempal nyawiji wonten adicara menika kanthi nggayuh
wiwiti pepanggihan menika kanthi dedongan sesarengan, kala wingi sampun sinau babagan Aksara jawa, samenika. kita badhe sinau tembang
ingkang tansah bagyamulya, para pepundhen sesepuh miwah pinisepuh ingkang satuhu kinabekten, saha para tamu ingknng
SASTRA wulang iku perangan utawa jinising kasusastran kang isi piwulang. Ing kasusastran Jawa genre utawa jinising sastra wulang mau arupa serat-serat piwulang kang warna-warna lan ora sethithik ca­cah­e. Sastra wulang iku sifate didaktis (mendidik), isi piwulang, wewarah utawa pitutur ngenani budi pekerti lan bab olah batin. Nanging uga ana serat piwulang kang mligi kanggo narapraja, para prajurit, para putri lan liya-liyane.
Satemene sing sifate didaktis iku ora ngemungake sastra wulang. Dongeng, crita wayang, babad uga akeh sing sifate didaktis. Bedane, sastra wulang iku mung mligi isi pitutur. Pancen ing sastra wulang uga disisipake crita, nanging crita mau mung kanggo conto, minangka kaca brenggala.
Miturut definisi sastra jaman saiki, sastra wulang iku ora klebu ewone sastra. Ing jaman saiki sing diarani sastra iku sing sifate imajinatif, sing adhedhasar pangangen-angen, dadi dudu kedadeyan sing nyata. Sastra iku klebu golong­ane fiksi, dene satra wulang iku dudu fiksi. Ananging miturut tradisi sastra Jawa, ya sastra wulang iku sing diwe pengaji kang dhuwur, sing mujudake reriptan kang adiluhung. Piwulang-piwulang iku migunani tumrap uripe manungsa ana alam donya dalah akhirat. Dene pengrakite basa ing tembang kang warna-warna iku mranani banget. Sastra wulang iku umume awujud tembang kang kudu manut wewaton ngenani bab guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu. Rehne awujud tembang piwulang mau luwih rumesep lan gampang diapalake, sanajan saiki uga akeh sing apal lagune nanging ora mudheng surasane.
Sastra wulang iku mau-maune mujudake sarananing para sepuh anggone mulang-muruk marang putra-wayahe. Bareng wis bisa dicithak dadi buku, sapa bae bisa maca lan nyinau sastra wulang mau lan akeh sing padha kepranan.
Carane paring piwulang para sepuh mau beda karo carane mendidik ing jaman modern. Isine akeh kang arupa pakon utawa prentah, upamane: ”sudanen dhahar lan guling”; utawa larangan: ”aja pijer mangan nendra” lan sateruse. Uwal saka endahing rumpakan, kanggone bocah saiki mbokmenawa ora seneng yen mung dikon lan dilarang ngono bae. Piwulang-piwulang kaya: ”wani ngalah luhur wekasane; tumungkula yen dipun dukani; kudu anteng jatmika ing budi”; miturut bocah saiki wis jadul (jaman dulu) banget.
Sanajan mangkono, ora bisa diselaki menawa pi­tutur ing sastra wulang mau mujudake kearifan sing bisa dadi gegebenganing urip. (/)
Mint, tanaman poppy, delima, gandhum enem, lan sekar
perwujudan saking suburing bumi. Wonten ing wekdal ingkang sami ugi dados ratu saking dunia bawah. Persefone punika putri saking Demeter lan Zeus [1], ingkang kagarwa dewa Hades, sang panguwaos dunia bawah.
Figur saking Persefone cekap kawéntar ing masa punika. Kisahipun gadhah nilai emosi ingkang ageng, satunggaling priyantun èstri ingkang lugu, satunggaling ibu ingkang sisah sanget nalika larenipun dipunculik, ugi ingkang suka cita nalika larénipun kondur. Cariyos punika ugi kaginakaken minangka satunggaling paradigma legénda babagan proses alamiah nalika gantosing mangsa (musim) [2].
Persefone wonten ing mitologi[besut | besut sumber]
Kisah nalika dipunculik[besut | besut sumber]
Boten kados katurunan para dewa, Persefone punika gesang kanthi tebih saking para dewa sanesipun. Persefone ugi dipunurus déning ibunipun, Demeter sang dewi pertanian. Kacariyosaken dewa kaods Hermes, Apollo, Ares, lan Hefaistos, nate remen kalihan Persefone, ananging Demeter nampik sadaya peparingan lan bebungah saking sadaya punika. Lajeng Demeter ndelikaken Persefone tebih saking para dewa kasebut saéngga Persefone gesang kanthi tentrem saderengipun piyambakipun dados dewi saking dunia bawah. Pagesanganipun ewah, nalika piyambakipun dupunculik déning Hades, ingkang medal saking rekahanipun bumi. Kala punika Hades sesarengan kalihan Athena lan Artemis nembé ngopeksekar. Ing swasana sisah, Demeter pados Persefone. Lajeng Helios, dewa srengéngé ingkang mirsani sadaya kedadosan nalika Persefone dipunculik banjur nyariosaken dhateng Demeter.
Pungkasan, amargi pikantuk tekanan saking kathah pihak, Zeus meksa Hades supados ngonduraken Persefone. Ananging sampun dados seratan bilih sinten kemawon ingkang sampun dhahar lan ngunjuk saking dunia bawah badhé gesang kanthi kekal wonten ing mriku. Saderengipun Persefone dibeta dhateng Hermes, ingkang sampun kautus kagem mbebasaken Persefone, Hades ngakali Persefone supados nedhi woh delima, ingkang ndadosaken kepeksa kondur malih ing dunia bawah. Kala punika Demeter kepanggih malih kalihan Persefone, bumi mlimpah kalihan tuwuhan ingkang maneka warni, ananging pinten wulan salajengipun nalika Persefone kondur ing dunia bawah, bumi dados gersang lan
punika nama saking sabuk utama asteroid kanthi diameter 49.1 km, ingkang dipunpanggihaken déning Max Wolf nalika taun 1895 ing Heidelberg.
(en) Myth Encyclopedia: Persephone
(en) Encyclopedia Mythica: Persephone
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 6 Oktober 2016.
Tambun Kidul • Tambun Lor • Tarumajaya • Tambelang
pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 16 Juli 2016.
pmPiya mas pean durung sembuh ta…! K durung melu main. Laga oway pean opo durung iso main…?
Sidareja, Purwokerto, Banyumas, Purbalingga, Cilacap, Tegal, Slawi, Brebes, Pemalang, Pekalongan, Batang, Banjarnegara, Wonosobo, Kebumen, Gombong, Bumiayu , Demak, Jepara, Kudus , Purwodadi, Magelang, Mungkid, Temanggung, Kendal,, Kaliwungu, Weleri ,Pati, Rembang, Lasem, Blora,
KERJA SAMA NGERJAIN FBI | BLOG-e WONG JOWO
01/01/2012 at 00:00	Reply	nulisaja	chikupunya said: yup, betul skali mbakyu :D! Satu almamater di HI UGM ;)Maturnuwun sanget nggih ^^
lho.. alumni HI UGM ya? hehe.. aku juga alumni UGM *baru tauuu*
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: KEIKHLASAN GURUKU
kabeh. Seng asale nyembah watu, nyembah wit, melu katut Islam kabeh. Niku nganggo coro nopo?”
TERJATUH LAGI | BLOG-e WONG JOWO
Widura utawa Yamawidura lan Dewi Padmarini, anake wadon Prabu Dipacandra. Dene Arya Widura dhewe anake Prabu Kresnadwipayana utawa Begawan Abiyasa, raja negara Astina lan Dewi
Arya Sanjaya duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Arya Yuyutsuh. Sanjaya dadi andele lan emban pribadine Dristarastra utawa Drestarastra jalaran saka dhawuhe bapake, yakuwi Arya Widura.
Nalika pecah perang Bharatayuda, Sanjaya didadekake sekti mandraguna dening Begawan Abiyasa. Pamrihe supaya Sanjaya bisa meruhi lakune perang
Bharatayuda saka njero kraton tanpa kudu meruhi dhewe apa kang dumadi ing perang gedhen-gedhenan antarane kulawarga Pandhawa lan Kurawa kuwi.
Daya kasektene Sanjaya kang mangkene iki kanggo nuruti pepenginane Drestarastra sing wuta nanging pengin weruh lakune perang antarane anak-anake, kulawarga Kurawa, kalawan para Pandhawa.
Prabu Drestarastra lungguh ing dhampar keprabon lan Sanjaya lungguh sila ing jobin, nemplek ing dhampar keprabon sing ana ing njero karaton.
Sanjaya ngeremake mripate lan banjur nyritakake kabeh kedadeyan ing perang Bharatayuda kanthi cetha ceples kedadeyan sanyatane.
Prabu Drestarastra ngrungokake kabeh andharane Sanjaya lan wola-wali luhe Drestarastra dleweran nalika krungu siji mbaka siji anake, kulawarga Kurawa, mati ing pabaratan jalaran mbela tumindak lan sikep sing nerak bebener.
Rina lan wengi Sanjaya tansah ngladeni kekarepane Drestarastra. Nalika Bharatayuda wus rampung lan negara Astina dikuwasani dening Pandhawa sing pancen duwe hak, Drestarastra banjur metu saka karaton Astina lan mlebu ing alas gedhe kanggo ngudi kamoksan kairing dening
Lębork (Jerman Lauenburg in Pommern) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 34.918 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lębork&oldid=1090299"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran; Tanah Jawa kalungan wesi.
Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang. Kali ilang kedhunge. Pasar ilang kumandhang.
“Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak”.
“Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.”
Akeh janji ora ditetep; Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe; Manungsa padha seneng
Wong apik-apik padha kapencil. Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.
Kepingin urip mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.
randha nglairake anak. Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne.
Agama akeh sing nantang. Prikamanungsan saya ilang. Omah suci dibenci. Omah ala saya dipuja.
Wong wadon lacur ing ngendi-endi. Akeh laknat. Akeh pengkianat.
Anak mangan bapak. Sedulur mangan sedulur. Kanca dadi
Sing kebat kliwat. Sing telah sambat. Sing gedhe kesasar. Sing cilik kepleset.
Wong tani ditaleni. Wong dora ura-ura. Ratu ora netepi janji, musna panguwasane.
Bupati dadi rakyat. Wong cilik dadi priyayi. Sing mendele dadi gedhe.
Kue nek karo ak di delok wong sak RT ae wis klimpungan dredeg e
wkekekekeke….. ngene kok arep dadi JURKAM
kue pe takon rasane opo? Rasae es krim opo rasane bakso?
Ojo aneh2, kue ndang sinau ae. Mben nek wis gede(rodo tuwe) iso dadi
minum teh manis anget dulu.Lha nak wonge kencing manis piye kang???kan ora oleh ngombe gula....???_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
iso katam le sinau....ning yo ora popo ding lha malah nak ketemu wonosingo eneng sing ngancani _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
durunge turu, golek aktivitas sing ringan2 ning positif sing bujang lho iki????Pikiran ojo
Nan (TV) online, Saiki Kusuo no
Rini Wulandari luwih akrab diundang kanthi jeneng Rini utawa Rini Idol (lair ing Medan, Sumatra Lor, 28 April 1990; umur 26 taun).[1] Rini Wulandari iku pamenang Indonesian Idol 4 nalika taun (2007).[1]
Bakat nyanyi Rini wis katon nalika Rini isih cilik.[2] Bakat iku diturunke saka ibuné.[2] Ibuné iku penyanyi jazz lan uga vokalis grup band kang jenengé Quintana.[2] Nalika isih sekolah SMP, Rini nggabung karo Quintana Band lan kerep dadi backing vocal artis-artis kang misuwur, kayata Keith Martin.[2] Rini iku anak kang pungkasan saka sedulur kang cacahé papat.[2] Rini uga nduweni prestasi dadi juwara kelas. Rinicious uga jeneng kanggo fans Rini. Nalika pungkasan taun 2007, Rini nggawé album kang sepisanan kang judhulé Aku Tetap Milikmu.[2] Album iki isiné lagu kang cacahé sepuluh.[2] Saka album iki kang dadi single kang sepisanan ya iku lagu kang judhulé Aku Tetap Milikmu.[2] Sawisé iku lagu kang nomer loro ya iku, Aku Bukan Boneka.[2] Saiki Rini lagi waé nggawé single kang paling anyar kang judhule Overprotective. Lagu iki digawé karo Ade Domino.[2]
Nalika Rini ketemu Anji kang dadi salah sijiné personil Drive nalika sasi November taun 2007, leloroné banjur cerak.[2] Nalika wiwitan Januari taun 2008, Anji lan Rini resmi pacaran.[2] Ananging Rini lan Anji banjur putus nalika pertengahan taun 2009.[2] Ananging pungkasané sadurungé pasa leloroné banjur pacaran manéh.[2] Kabar kang nerangaké yèn Anji dadi anak saka bayi kang dilairaké artis Sheila Marcia nggawé leloroné putus.[2]
IndonésiaPaserta Indonesian IdolTokoh saka MedanLair 1990	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 21 Oktober 2016.
Reply	ekomoker says:	June 11, 2013 at 5:42 pm	lha aku yo wong desoooo lho masbro
weh saiki mlebune mbyar 5ewu tho?
Sing bener Cokro Tulung apa Cakra Tulang atau Cakar Tulang???
biasane aku tuku mentahan, digoreng, dibacem uenak buangets….
Wah enak kabeh ketokmen, kapan kapan mrono ah…
rat dening karoban rubeda// retune ratu utama/ patihe patih linuwih/ pra nayaka tyas raharja/ panekare becik-becik/ parandene
takdir/ puluih-puluh anglakoni kaelokan// amenangi jaman edan/ ewuh-aya ing pambudi/ melu edan nora tahan/ yen tan melu anglakoni/ boya kaduman melik/ kaliren wekasanipun/ dilalah karsa Allah/begja-begjaning kang lali/ luwih begja kang eling lawan waspada// samaono iku bebasan/ padu-padune kepengin/ enggih mekoten man Dhoplang/ bener ingkang angarani/ nanging sajroning batin/ sajatine nyamut-nyamut/wis tuwa are papa/ muhung mahas ing asepi/ supayantuk parimarwaning Hyang Suksma// beda lan kang wus santosa/ kinarilan ing Hyang Widdhi/ satiba malanganeya/ tan susah ngupaya kasil/
paring pitulung/ marga samaning titah/ rupa sabarag pakolih/ parandenemaksih taberi ihtiyar//
Bebuka : Ki Pujangga ngelingake yen wetune hawa nepsu lan alangan bisa katambani kanthi ngudi piker lan aja nurut pepenginane awak, supaya ucul aling-alinging gaib, iku mau pratandha yen kabeh bundhet lan alangan wis oncat saka eling-elingane, dadi sesulihe Hyang Widdi ngetokake pangapesane jagad.
Kahanan Negara saiki wis saya bubrah, tatanan bab unggah-ungguh basa wus ora dinut, merga tanpa tuladha bab kawruh basa, bakal kathut dening kaendhahan kang sayekti kleru, pungkasane ndadekake alangan.
Satenane rajane wus apik/becik, patihe lantip, kabeh padoming Negara uga masyarakat becik, ananging kabeh kuwi ora nuwuhake kabecikan. Merga dayane jaman Kalabendu , kabeh rubeda sarta alangan malah saya ngambra-ambra. Kabeh mau dijalari pepinginane saben wong ing Negara kuwi ora nyawiji.
Wektu kuwi atine sang pujangga lagi sedih, amarga diasorake wong . sang pujangga isin merga tumindake wong mau. Wong kuwi mau kaya-kaya menehi pangarep sik apik, kang njalari sang pujangga bungah atine, banjur pungkasane ora waspada.
perkarane mung merga kabar sing during mesthi benere, arep didadekake pemimpin ananging kasunyatane ora bener, malah ora digatekake babarpisan, sejatine wis dipikirake, apa ta gunane dadi pemimpin ? Mung arep gawe kaluputan wae, luwih-luwih lali karo awake dhewe, mung ndadekake repot.
Miturut buku panentukti sastra, sejatine wis ana pratandha. Ing jaman kang akeh rubeda iki eong kang nduweni budi kang luhur ora kanggo. Samoro uga yen awake dhewe nliti, apa gunane precaya kabar kang durung genah dununge, mung bakal nyusahake ati wae. Luwih becik gawe karya –karya bab crita ing jaman dhisik wae.
Gawe karya bab crita ing jaman dhisik kuwi bisa dadi tuladha-tuladha saka crita jaman dhisik, crita kuwi nengenake bab panguripan kang bisa ngedemake ati, pungkasane bisa nrima marang kuwasaning Gusti, kabeh mau dijalari amarga nandhang kadadean ala kang ora ana rampunge.
Urip ing jaman edan, pancen abot, arep melu ora tegel , ananging yen ora melu ora entuk apa-apa, pungkasane bisa nrima marang kuwasaning Gusti, kabeh mau dijalari marga nandhang kadadean ala kang ora rampunge.
Urip ing jaman edan, pancen abot, arep melu ora tegel, ananging yen ora melu ora entuk apa-apa, pungkasane mung ndadekake kaliren. Nanging iku kabeh wis dadi kersane Gusti , sabegja-sabegja wong lali , isih luwih begja wong kang eling lan waspada marang gusti
Kabeh kuwi sejatine amarga kepinginane ati, bener ta, pancen bener yen ana sing ngarani kaya ngene, nanging sadjroning batin morat-marit. Wis tuwa are papa, apa meneh sing digoleki, luwih becik nyedak marang Gusti wis pikantsti.
Beda maneh kanggo wong sing wis santosa, kang rahmat saika Gusti , kepiye wae nasibe bakal apik, ora perlu angel-angel ngupaya. Saka kaluwihan pangeran bisa menehi pitulung, merga prentahe, wujud apa wae kang didhawuhake , mesthi kudu
Obat Kuat Viagra USA Pil Biru Tahan Lama Di Jawa Timur
Inggih punika antawisipun Tugu Golong Gilig – Kraton – Panggung Krapyak, ingkang dados satunggal Garis Lurus Sumbu Filosofi Kraton Ngayogyakarta. Sinebat sumbu filosofi jalaran sumbunipun nyata wujud margi. Dene sumbu imaginer-ipun inggih punika antawisipun Redi Merapi – Kraton- Seganten Kidul utawi Samodra Indonesia. Winastan Tugu Golog Gilig jalaran saking wujudipun, nginggilipun golong sinangga silindris utawi gilig, mengku werdi gregetipun warga Ngayogyakarta ngantos samangke, lan ugi mengku filsafat Manunggaling Kawula Gusti. Tugu Golong Gilig inggilipun sakawit 25 m lan nalika kedadosan tumempuhing lindhu ageng 10 Juni 1867, nalika jamanipun Sri Sultan HB VI, tugu kasebat prothol tugel sabageyan, lan ngantos 22 taun boten dipun bangun malih, namung dipun kendelaken. Tugu dipun bangun malih nalika jamanipun Sri Sultan HB VII, kanthi wujud tugu samangke. Awit undhagi utawi arsitekipun punika Walandi, kamangka Walandi ingkang dipun ajrihi inggih punika greget utawi semangat golong gilig awit mujudaken semangat persatuan dan kesatuan antawisipun kawula Ngayogyakarta lan gustinipun, utawi gusti (pemimpin) kaliyan kawulanipun, pramila lajeng dipun gantos kaliyan wujud tugu samangke. Awit saking punika, blegering tugu samangke teges, wujud lan ukuranipun susut. Maknanipun sampun boten golong gilig malih, wujudipun ugi boten golong gilig malih, lan ukuranipun ingkang sakawit 25 m samangke kantun 15 m. Wontenipun tugu punika kadosdene lampahing kabudayan kina (budaya menhir). Kawula saking sanjawining Ngayogyakarta menawi sampun ningali utawi dumugi ing Tugu Golong Gilig ingkang inggilipun 25 m, ateges sampun celak kaliyan Kraton Ngayogyakarta.Wewengkon tugu ugi nate dipun rengga mawi patamanan ngantos taun 2008. Nanging ing taun 2009 - 2010 Pemerintah Kota Yogyakarta gadhah program bilih sakiwa tengening tugu, perkerasan-nipun ingkang suwau aspal dipun gantos sela. Sejatosipun anggenipun nggantos sela punika wonten pikajenganipun, kangge nedahaken dhateng masyarakat ingkang langkung ing papan mriku, bilih awit wonten tatanan sela mangidul radi panjang, lan ngetan – ngaler-ngiler sekedhik, nedahaken bilih tugu wonten gayutipun kaliyan kraton. Namung emanipun ngantos 2 taun (2011) dereng rampung satemah tetiyang ingkang langkung sami kaget, lan anggenipun langkung kedah ngalang. Wiwit taun 1920 sakupenging tugu sampun wonten tanemanipun, nanging pamilihing taneman klentu, Awit kangge damel landscap punika boten ngginakaken taneman kajeng taun nanging mawi taneman perdu utawi semak ingkang boten saged inggil. Ngantos taun 2008 landscap sampun mawi taneman perdu lan spotlight. Nanging samangke patamanan punika sampun ical, awit dipun gantos paving sela, lan Tugu Ngayogyakarta rinengga lampu. Bab punika dados satunggaling kawicaksanan jalaran samangke Tugu Ngayogyakarta ugi dados salah satunggaling papan jujugan wisata, mliginipun ing wanci dalu, kangge latar foto para wiranem. Pramila patamanan lajeng dipun icali, tinimbang risak kepidak pidak ingkang badhe foto. Ing Kotagedhe ugi wonten tugu cacah kalih. Inggih punika wonten ing ngajeng mesjid lan pojokan Peken Kotagedhe iring Ler Kilen. Tugu kekalih punika ingkang yasa sanes Sultan Ngayogakarta Hadiningrat, nanging Sri Susuhunan PB X saking Surakarta Hadiningrat. Sinaosa wujud tugunipun meh sami kaliyan Tugu Ngayogyakarta, nanging beda tegesipun. Tugu ingkang wonten ing Kotagedhe punika tugu minangka pepenget. Tugu ingkang wonten ngajeng Mesjid Kotagedhe punika minangka pepenget nalika mesjid dipun mulyakaken sasampunipun tumempuhing lindhu ageng ing taun 1867. Wonten nginggil tugu dipunpasang renggan makutha. Makutha punika minangka ciri Kraton Surakarta, dene menawi Ngayogyakarta cirinipun songkok utawi topong Dene tugu ingkang wonten pojokan peken Kotagedhe, minangka tugu pisungsung saking kawula, pepenget nalika Sri Susuhunan PB X yuswa 70 taun. Tugu punika jinangkepan prasasti ingkang dipun dipun damel saking marmer mawi aksara Jawi ungelipun : PANGENGET ENGET SAHANDAP SAMPEYAN DALEM INGKANG WICAKSANA INGKANG SINUWUN KANGJENG SUSUHUNAN PAKU BUWANA INGKANG KAPING X YUSWA 70 TAUN. AMARENGI ING DINTEN SELASA PAING KAPING 21 WULAN REJEB TAUN WAWU ANGKA 1865 UTAWI TANGGAL KAPING 30 WULAN OKTOBER ANGKA 1934. KOMITE KUTHA GEDHE.
Tugu punika sanes yasanipun Sri Susuhunan PB X piyambak, nanging dipun bangun dening warga masyarakat Kotagedhe. Pramila sinerat Komite Kutha Gedhe. Bab kasebat jalaran rumiyin wewengkon Kotagedhe wonten perangan ingkang mlebet tlatah Ngayogyakarta lan Surakarta, daerah inclave, Kangge mengeti Sri Susuhunan PB X nalika yuswa 70 taun, warga masyarakat Kotagedhe ingkang kebawah Surakarta mbangun tugu punika, lan ing tugu kasebat ugi dipun sukani jam, pramila dipun sebat Tugu Jam. Papan kangge jam ugi dipun damel saking marmer dipun cowong utawi dipun krowak, lan kaparingan logo padi kapas sarta inisial PB X mawi aksara Latin lan Jawi
Inisial ingkang mawi aksara Latin sinerat PB X, dene ingkang mawi aksara Jawi mawi seratan Pa lan Ba murda sarta angka 1 lan 0 ing ngandhahpipun. Sedaya tugu wau sampun kalebet benda cagar budaya, heritage ingkang dipun ayomi undang undhang, ingkang enggal piyambak UU No 11 / 2010. Sejatosipun punika saged kangge bahan wucalan, bilih jaman rumiyin kangge ngenget enget dipun damel tugu, monumen lan prasasti. Kadosta nalika Sri Susuhunan PB X punika yuswa 70 taun. Tugu dipun bangun taun 1934, dene surud dalem Sri Susuhunan PB X taun 1939, dados punika 5 taun saderengipun Sinuwun PB X seda. Tugu mangidul dumugi teteg sepur, rumiyin namanipun Margatama, lan samangke nama punika dipun ewahi dados Jalan Mangkubumi. Griya tingkat ing sisih ler kilen tugu, rumiyin Toko Buku Gunung Agung lan ing pojok ler wetanipun dumunung gardhu anim utawi gardhu listrik, ingkang samangke sampun ical, Uwit ingkang katingal ing foto inggih punika uwit Asem. Dene taneman ing sakiwa tengening tugu rumiyin inggih punika Asem lan Gayam. Asem lambang raos sengsem, Gayam lambang raos ayom. Sinaosa wujud uwit nanging ngandhut teges filosofi satemah saestunipun boten saged dipun ewahi. Kadosta lampah ingkang klentu nalika tlatah Malioboro samangke dipun tanemi uwit Angsana lan Sawo Kecik. Punika prayoginpun dipun wangsulaken dhateng kawontenan sakawit. Tugu Ngayogyakarta taun 1939 kawawas saking kilen. Gedhung tingkat sisih kanan tugu ngantos samangke taksih wonten. Tanemanipun ugi Asem satemah katingal edhum. Beda kaliyan jaman samangke ingkang sampun jejel riyel. Saestunipun punika saged dipun tata lumantar Tata Guna Lahan lan Tata Guna Bangunanipun. Ngayogyakarta saestunipun saged dipun atur wewangunan prayogi mawi ciri wewangunan Ngayogyakarta, tegesipun cakrik Jawi lan Indiche. Wewengkon Kotabaru sinaosa dumunung ing wewengkon Ngayogyakarta, nanging kirang trep menawi dipun sukani arsitektur Jawi, amargi punika lingkungan Indiche. Kosok wangsulipun ing sakiwa tengen kraton lan lebet beteng cocogipun ugi arsitektur Jawi. Maliboro wewengkon Indhise lan Cina. Pangeran Mangkubumi anggenipun yasa kraton mawi dhasar filosofi ingkang sakalangkung lebet. Sinaosa gumelaring nagari Islam nanging sawetawis tata gelaripun ugi ngangge konsep agami Hindhu lan sanesipun, Kadosta Konsep Redi Merapi – Kraton –Seganten Kidul ingkang methik saking Konsep Trihitakarana, Palemahan-Pawongan-Parahiyangan. Tugu lan Panggung Krapyak lambang lingga lan yoni, lambang kesuburan. Nanging awit Sri Sultan HB I punika jejulukipun Sayidin Panatagama Kalifatullah, pramila konsep ingkang suwau wonten pangaribawa saking agami sanes, dipun pethik dening Ngarsa Dalem lan dipun gantos falsafah ingkang langkung nJawani. Trihitakarana dados falsafah Sangkan Paraning Dumadi, Manunggaling Kawula Gusti lan sanes sanesipun.Tugu Golong Gilig kaliyan tugu samangke sampun beda. Gandheng undhagi utawi arsitekipun tiyang Walandi pramila tugu ingkang samangke boten ngandhut filosofi. Sinaosa makaten nama taksih mendhing, awit jinangkepan prasasti mawi aksara Jawi ing sekawan perangan praenipun. Wujuding tugu pancen dipun damel beda kaliyan Tugu Golong Gilig sakawit, jalaran kangge nyupekaken kawula Ngayogyakarta dhateng falsafahipun semangkat persatuan kesatuan, Manunggaling Kawula Gusti, inggih gotong royong. Sinaosa wewangunan tugu dipun gantos makaten, boten dados sabab tumrap warga Ngayogyakarta, amargi greget sesanti wau sampun mbalung sungsum. Bab punika kabukten ngantos jaman samangke, inggih nalika recovery pasca gempa 2006 ingkang ing Ngayogyakarta sakalangkung cepet sanget. Bab punika awit sinembuh greget gotong, royong, kamanunggalan, dudu sanak dudu kadang yen mati melu kelangan. Awit endahing wewangunan tugu pramila laheng kathah warga masyarakat ingkang ngemba wewangunaning tugu, kangge tandha utawi pepenget. Sinaosa makaten tegesipun tetep beda, lan ingkang cetha mbedakaken inggih punika wujud wadag lan ugi tandha prasasti ingkang sinerat ing ngriku. Awit lampah makaten boten wonten awisanipun. Kejawi, kadosta damel joglo lambang gantung dhateng sanjawining kraton, punika wonten awisanipun. Rerenggan Sorodan-Praban-Putri Merong ugi boten dipun keparengaken dipun angge dhateng sanjawining kraton. Punika kangge mbedakaken antawising kraton lan sanjawining kraton. Wonten kraton piyambak boten sadengah wewangunan sakanipun wonten rerenggan Putri Merong.
Tugu lambang lingga, Panggung Krapyak lambang yoni, lambang kasuburan tumrap agami Hindhu. Dening Pangeran Mangkubumi bab punika dipun ewahi dados Konsep Sangkan Paraning Dumadi. Wewangunan Panggung Krapyak kadosdene yoni, guwa garbanipun ibu. Saking Panggung Krapyak dhateng Kraton, dados Kawruh Sangkan, dene tugu tumuju dhateng kraton punika Kawruh Paran. Nanging mligi kangge Ngarsa Dalem nalika lenggah dhateng Bangsal Manguntur Tangkil, tugu dados pont of viev utawi titik pandang nalika Ngarsa Dalem semadi ing Bangsal Manguntur Tangkil. Semadi nalika siniwaka, tanpa pangandikan, namung ngginakaken basa lambang lan pasemon. Pramila punika minangka tandha pangenget enget manunggaling kawula gusti, Kawula – rakyat, gusti – pemimpin utawi kawula – Sultan, Gusti – Allah SWT. Nglenggahi pamenthanging gandhewa pamanthenging cipta, awit sampun manunggal antawising cipta rasa karsanipun. Dene punjering filsafat dumunung salebeting Kraton Ngayogyakarta, inggih punika pusaka Kyai Wiji, satunggaling dillah ingkang boten nate pejah wiwit jamanipun Ngarsa Dalem I. Pusaka punika dumunung ing Gedhong Prabayeksa. Wiwit saking Panggung Krapyak mangaler dumugi Kemagangan Kidul Kraton , nggambaraken wiji dadi – lair – rumaja – diwasa – palakrama – ngandhut – lan nglairaken. Saler kilenipun Panggung Krapyak punika wonten kampung winastan Kampung Mijen, saking tembung wiji. Wiji manungsa punika dipun kandhut ing guwa garbanipun ibu, lair lumantar yoninipun sang ibu. Panggung Krapyak mangaler uwit ingkang dipun tanem Asem lan Tanjung. Asem punika lambang raos sengsem, ron Asem ingkang taksih anem sinebat sinom, Tanjung lambang dipun sanjung. Nggambaraken kenya ingkang taksih anem, ingkang saged damel sengsem manahing priya, satemah tansah dipun sanjung. Panggung Krapyak sakawit mujudaken papanipun Ngarsa Dalem nalika mriksani para kawulanipun mbebedhag. Panggung Krapyak wujudipun prisma terpancung panjang 17,6 m, wiyar 15 m, lan inggil 10 m. Sisih ler kilen lan kidul wetan wonten bolonganipun minggah lan dipun paringi andha. Krapyak tegesipun pager, amargi rumiyin wujudipun wana ingkang dipun pageri amargi dipun ingahi sato kewan. Wiyaring pager wau saya mangaler saya ciyut. Letipun pager ingkang wetan lan kilen watawis 2 pal, pojok ler leres ing Panggung Krapyak. Punika ing jamanipun Sri Sultan HB I. Dene Wana Krapyak piyambak sampun wonten wiwit jaman Praja Mataram Islam Kotagedhe, yasanipun putra Panembahan Senopati , Raden Mas Jolang utawi Sinuwun Hanyakrawati, dipun bangun taun 1533 sinengkalan Brama Murub Tataning Nalendra. Nganging Panggung Krapyak ingkang samangke punika yasan Sri Sultan HB I. Sato wana, mliginipun menjangan dipun giring saking kidul mangaler, mawi maneka tetabuhan, pramila pageripun saya ngaler saya ciyut, lan ing papan kasebat buron wana dipun bedhag. Sinuwun Hanyakrawati ugi seda ing Wana Krapyak nalika mbebedhag awit wonten bantheng ngamuk ingkang nyundhang Sinuwun Hanyakrawati ngantos seda. Pramila Sinuwun Hanyakrawati lajeng kawentar sinebat Sinuwun Seda Krapyak. Dene menawi ing Surakarta, wana krapyak pagrogolan kasebat samangke dados Markas Kopassus, mila rumiyin kawentaripun Kandhang Menjangan. Kandhang Menjangan ing Surakarta punika pageripun mawi pager alam wujud dhapuran deling ori.Sinaosa Tugu Ngayogyakarta dipun bangun kanthi undhagi tiyang Walandi, lan rinengga rerenggan Walandi kadosta tandha lintang lan crown, nanging prasastinipun ngginakaken aksara Jawi Prasasti iring kilen ungelipun YASAN DALEM HINGKANG SINUWUN KANGJENG SULTAN HAMENGKUBUWANA KAPING VII. Punika tandha bilih tugu dipun bangun rikala jamanipun Sri Sultan HB VII. Prasasti iring wetan ungelipun HINGKANG MANGAYUBAGYA KARSA DALEM KANGJENG TUWAN RESIDEN Y. MULLEMESTER. Nalika semanten Residen ing Ngayogyakarta namanipun Y Mullemester. Namung tandha ndherek mangayubagya awit Walandi boten ngedalaken wragad kangge pambangunaning tugu punika.
Prasasti iring kidul ungelipun WIWARA HARJA MANGGALA PRAJA , KAPING 7 SAPAR ALIP 1819. Sengkalan punika kathah dipun cedha jalaran ungelipun lan tegesipun ingkang kirang trep. Wiwara – lawang, harja – harja, manggala – nayaka praja, praja – negari, dados tegesipun palawangan karaharjan tumrap nayakaning nagari. Sanginggiling sengkalan wonten gambar Crown Walandi Padi Kapas lan seratan HB VII. Lambang punika dipun agem ngantos jamanipun HB VIII, watawis taun 1928. Prasasti iring ler ungelipun PAKARYANIPUN SINAMBADAN PATIH DALEM KANGJENG RADEN ADIPATI DANUREJA INGKANG KAPING V. KAUNDHAGEN DENING TUWAN YPF VAN BRUSSEL OPSIHTER WATERSTAAT. Punika bukti bilih ingkang ngragadi pambangunaning tugu punika Patih Dalem Danureja Kaping V , lan ingkang ngundhagi utawi arsitekipun tuwan YPF Van Brussel Opsihter Waterstaat, Kepala Dinas Perairan ing Ngayogyakarta. Wonten gagasan menawi Tugu Golong Gilig dipun bangun malih ing sisih kidul wetan tugu samangke. Nanging kathah ingkang nyaruwe kanthi pawadan menawi estu dipun bangun kanthi inggil 25 m, badhe damel bingungipun masyarakat. Lajeng wonten ugi pamanggih damel tironipun. Wonten ugi ingkang gadhah pamanggih damel outdoor diorama bab tugu wiwit saking sejarah madegipun lan perkembangan wujudipun. Kangge nglestantunaken tegesing tugu golong gilig ingkang kebak filsafat lan piwucal luhur pramila kedah dipun lampahaken kanthi lumintu, berkesinambungan, supados saged rumesep dhateng sanubari ingkang tundhanipun saged mawujud salebeting lampah panggesangan ing saben dintenipun
Wonten malih wewanguna kina ing Ngayogyakarta ingkang ndudut kawigatosan, inggih punika wontenipun beteng kanthi pojok betengipun. Pojok beteng punika rumiyin mujudaken papan kangge mapanaken mriyem, dene bastion ing pojokipun punika papan kangge nginjen mengsah. Saben pojok beteng dipun jangkepi mriyem cacah 10, inggih punika ing jamanipun Sri Sultan HB II. Antawisipun pojok rumiyin dipun sambetaken jagang ingkang samangke sampun ical. Pojok beteng ler wetan dunungipun radi mlonjok ngaler kirang langkung 200 m, satemah denah beteng kraton Ngayogyakarta boten kothak pesagi utawi bujur sangkar. Bab punika jalaran Dalemipun Sri Sultan HB II utawi RM Sundoro nalika taksih minangka jejering rajaputra dumunung ing Sawojajar, lajeng dalem punika pun lebetaken wengkon beteng. Adeging beteng dipun mlonjokaken ngaler lan mangilen dumugi Plengkung Wijilan. Plengkung Wijilan ngilen sekedhik lajeng ngidul. Mangilenipun kasambet beteng ingtlatah Kauman dumugi pojok beteng ing Ngabean. Pojok beteng iring ler wetan risak amargi nalika Geger Spehi papan punika kathah nemnemanipun satemah dipun gempur dening Inggris, ingkang mlebet wewengkon beteng saking Plengkung Madyasura. Kathah wiranem ingkang dados kurban lan jisimpun para wiranem ingkang gugur wau lajeng dipun tumpuk dhateng salebeting Plengkung Madyasura. Pramila ngantos jamanipun Sri Sultan HB VII, Plengkung Madyasura dipun tutup/tableg, lan kondhang minangka Plengkung Buntet. Plengkung punika nembe dipun bikak malih rikala jaman Si Sultan HB VIII. Gegambaranipun kithapraja Ngayogyakarta nalika semanten dipun langgengaken salebeting Sekar Mijil: Ing Mataram betengira inggil, Ngubengi kedhaton, Plengkung lima mung papat mengane, Jagang jero toyanipun wening, Tur pinacak suji, Gayam turut lurung. Sinari lan kaserat deningFaizal Noor Singgih
ingkang sakalangkung lebet menggahing warga masyarakat Ngayogyakarta Hadiningrat. Wontenipun Tugu Golong Gilig boten saged dipun pisahaken kaliyan Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Tugu Golong Gilig dipun bangun tunggal jaman kaliyan pambangunaning Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, ingkang wiwit dipun lenggahi dening Sri Sultan Hamengkubuwana I ing dinten Kemis Paing, 13 Sura 1682 taun Jawi, utawi tanggal 7 Oktober 1756 Masehi. Panggung Krapyak – Kraton – Tugu mujudaken satunggaling sumbu utawi garis filosofi, sanes sumbu imaginer, awit sumbu utawi garisipun nyata wonten, inggih punika wujud margi, saking Panggung Krapyak - Plengkung Gadhing – Kraton – Pangurakan – Margamulya – Malioboro – Margatama – Tugu. Mengku teges piwulang Sangkan Paraning Dumadi. Dene ingkang sumbu imaginer inggih punika Seganten Kidul – Kraton – Redi Merapi. Mengku teges Manunggaling Kawula lan Gusti.
Wujuding Tugu Golong Gilig kawitanipun inggih punika pucuk gatra golong (bal/bola pejal) ingkang sinangga deleg gilig (silindris pejal), lan inggilipun selangkung meter (25 m). Wujud golong ingkang boten wonten pojokipun (sudut), sarta gilig ingkang menawi dipun iris malang (irisan penampang / cross section) wujudipun bunderan (lingkaran) ingkang ugi boten wonten pojokipun (sudut), boten lancip lan boten papak, mengku teges sarujuk, manunggal tekad, manunggaling cipta rasa lan karsa. Kejawi punika ugi ateges langgeng awit boten wonten purwakanipun lan boten wonten pungkasanipun. Awit saking punika Tugu Golong Gilig dados pralambang ingkang sakalangkung lebet minangka lambang kamanunggalan (persatuan-kesatuan) utawi Manunggaling Kawula Gusti. Ing mriki saged dipun tegesi kawula minangka rakyat, lan gusti minangka pangarsa. Nanging ugi saged dipun tegesi kawula inggih punika pangarsa minangka insan kamil (Sri Sultan), lan Gusti inggih Gusti Ingkang Hakarya Jagad (Allah SWT). Kacriyos, Tugu Golong Gilig punika mujudaken pisungsungipun kawula Ngayogyakarta Hadiningrat minangka wujud raos syukur dhateng ngarsanipun Gusti Ingkang Hakarya Jagad sasampunipun nglampahi perang 9 taun dangunipun (1746 – 1755) tundhanipun saged gesang kanthi ayom ayem tentrem awit dipun dipun ayomi dening Sri Sultan minangka ratu junjungan lan pangarsanipun. Awit saking punika wujuding tugu dipun damel Golong Gilig minangka lambang filosofi manunggaling kawula (rakyat) lan gusti (pimpinan) nalika berjuang lumawan penjajah ing jaman kawuri, lan berjuang mbangun negari kangge mbengkas maneka perkawis antawisipun kemiskinan, kebodohan, lan kirang majengipun masyarakat, supados saged mawujud masyarakat ingkang tata, tentrem, karta, raharja.
Gambar Sumbu Filosofis : Panggung Krapyak – Kraton – TuguSumbu Imaginer : Samodra Kidul – Kraton – Redi Merapi
Sinaosa Pangeran Mangkubumi sasampunipun jumeneng Sultan kanthi asma Sayidin Panatagama Kalifatullah, nanging anggenipun yasa tata rakit kraton sawetawis methik piwucal saking agami Hindhu. Tugu lambang lingga, Panggung Krapyak lambang yoni, ingkang kekalihipun mralambangaken kasuburan. Ngengeti bilih boten sedaya kawulanipun ngrasuk agami Islam, pramila filosofi Hindhu wau dipun agem nanging kanthi ngewahi teges filsafatipun, ingkang suwau lambang kasuburan dipun ewahi dados lambang sangkan paraning dumadi. Punika dados gambaran bilih wiwit madegipun, Ngayogyakarta Hadiningrat sampun tinarbuka dhateng kemajemukan.
Golong gilig salaras kaliyan piwucalipun Kangjeng Pangeran Mangkubumi (HB I) inggih punika Hamemayu Hayuning Bawana, Sawiji – Greget – Sengguh -Ora mingkuh, lan Golong Gilig. Pramila sinaosa bleger wujudipun tugu sampun boten wonten utawi ewah saking sakawit, nanging golong gilig tetep dados satunggaling greget tumrap warga masyarakat Ngayogyakarta, kangge mujudi bawana ingkang hayu. Hayu ingkang ateges endah, lan ugi ateges lestari. Rohmatan lilalamin
Tumrap Sri Sultan Hamengkubuwana I minangka undhagi Kraton Ngayogyakarta, Tugu Golong Gilig gadhah teges ingkang wigatos. Awit tanpa kamanunggalan (persatuan-kesatuan) antawisipun Pangeran Mangkubumi (Sri Sultan Hamengkubuwana I) kaliyan kawulanipun kangge lumawan Walandi (VOC), pramila lampah perjuwangan sadanguning 9 taun boten badhe nguwohaken asil ingkang maremaken. Lampah perjuwangan kasebat badhe gagal, gagar wigar tanpa karya.
Kanthi wujud lan teges filosofi ingkang sakalangkung lebet punika, Tugu Golong Gilig dados telenging pandengan (pusat titik pandang / point of viev) tumrap Sri Sultan nalika lenggah semadi (meditasi), siniwaka ing Bangsal Manguntur Tangkil. Bangsal Manguntur Tangkil inggih punika satunggaling bangsal ingkang dumunung salebeting Bangsal Sitihinggil Kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat, ingkang adegipun madhep mangaler. Sawingkinging Bangsal Manguntur Tangkil (sisih kidulipun), dumunung Bangsal Witana ingkang pigunanipun kangge nyarekaken Pusaka Dalem Kangjeng Kyai Ageng nalika Ngarsa Dalem lenggah siniwaka. Payon Bangsal Witana awujud tajug, minangka tandha bilih bangsal punika wewangunan ingkang dipun anggep suci utawi sakral. Sawingkinging Bangsal Witana (sisih kidulipun) dipun tanduri Kemuning. Gambaran punika menawi dipun waos, wiwitana karsa mangun semadi kanthi eninging cipta lan rasa.
mujudaken satunggaling wewangunan ingkang dumunung sangajenging Bangsal Sitihinggil minangka lambang keagungan. Mandhap mangaler nglangkungi Bangsal Pacikeran. Bangsal Pacikeran inggih punika bangsal alit ingkang dumunung ing kiwa tengen tlundhakan minggah Sitihinggil, papan sebanipun abdidalem Mertolulut lan Singanegara ingkang jejibahanipun midana pejah (eksekutor) para pesakitan kanthi cara dipun gantung utawi tigas jangga (kisas). Punika lambang bilih Sri Sultan nalika ngasta pusaraning adil sampun ngantos nerak dhateng ukum lan pranatan ingkang lumampah. Manjing Pagelaran. Pagelaran inggih punika papan sebanipun Pepatih Dalem sarta para andhahan lan kawula ingkang maneka warni (majemuk), lambang bilih Sri Sultan kedah ngrengkuh sedaya kawulanipun lan boten mbedak bedakaken antawising setunggal lan setunggalipun. Pagelaran mangaler, ngancik Alun Alun, lambang kadosdene aluning seganten ingkang badhe ngombak ngombulaken lan miyuraken dhateng pamanthenging karsa pasemaden. Alun alun mangaler tumuju dhateng Pangurakan, lambang bilih kedah sampun ngurak, nggusah utawi mbengkas sedaya napsu ingkang awon ingkang badhe mepalangi manthenging pasemaden. Mangaler tumuju Margamulya ingkang ing mriki ugi wonten adegipun Peken Beringharjo. Punika lambang bilih kangge tumuju dhateng kabecikan lan kamulyan badhe tansah wonten panggiri godha saking napsu syahwat lan aluamah.
Langkung ing Malioboro. Malioboro wonten ingkang mastani saking tembung wali obor, ateges kangge coloking lampah pasemaden prayogi angagema piwucaling para wali. Malyabhara, saged pun tegesi oncen sekar ingkang kinalungaken dhateng para tamu, minangka tamu kinurmat . Ugi wonten ingkang mastani mulya bara, mulyanipun tetiyang ingkang bebara. Ing Malioboro ugi dumunung Kepatihan, ingkang dados lambang panggiri godhaning kadonyan, drajat, pangkat lan sapanunggalanipun.
Mangaler tumuju dhateng Margatama lan pungkasanipun dhateng tugu Golong Gilig. Menawi sampun saged ngambah margi ingkang utama, ing mriku badhe saged nglenggahi manunggaling kawula gusti.
saking karang padhusunan utawi saking sanjawining rangkah, , wontenipun Tugu Golong Giling ingkang sakalangkung inggil ing papan ingkang mathis (strategis), inggih punika ing dlanggung prosekawanan, saged dados tandha bilih sasampunipun saged ningali adeging tugu ateges sampun celak tumuju dhateng Kraton Ngayogyakarta. Kraton Ngayogyakarta dumunung watawis 2 km sakidul Tugu Golong Gilig, lan sauruting margi saking tugu tumuju dhateng kraton ing kiwa tengenipun dipun tanemi uwit Asem (Tamarindus indica) lan Gayam (Inocarpus edulis). Asem ateges sengsem, Gayam ateges ayom ayem. Punika nggambaraken bilih warga masyarakat ingkang tumuju dhateng kraton raosipun badhe sengsem lan batosipun ayem jalaran badhe tansah kinayoman dening ratu junjunganipun. Kejawi Tugu Golong Gilig, tandha sanes ingkang dados titikanipun masyarakat bilih sampun dumugi sacelaking kraton inggih punika wontenipun gangsal plengkung ing sakupenging kraton. Inggih punika Plengkung Tarunasura, Jagasura, Jagabaya, Nirbaya lan Madyasura. Plengkung punika minangka pintu mlebet dhateng wewengkon njeron beteng Kraton Ngayogyakarta. Awit wontenipun tugu lan plengkung wau, ing madyaning masyarakat nalika semanten wonten unen unen; bukung tukung guna thole (mlebu metu plengkung tugu ana penthole).
Tugu Golong Gilig rebah nalika dumados lindhu ageng ing Ngayogyakarta rikala tanggal 7 Juni 1867 utawi 4 Sapar 1796 taun Jawi, tinengeran candra sangkala Obah Trus Pitung Bumi, inggih punika ing jamanipun Sri Sultan HB VI. Awit tumempuhing lindhu ageng kasebat, kathah wewangunan kalebet wewangunan ing kraton ingkang risak lan ugi mawa kurban jiwa. Wonten ingkang mastani Tugu Golong Gilig rebah saprotiganipun, nanging ugi wonten ingkang mastani kantun saprotiganipun. Wiwit saking kedadosan lindhu ageng kasebat ngantos sadanguning 22 taun, dening Walandi, tugu ingkang risak namung dipun kendelaken kemawon. Bab punika mengku pikajengan supados kawula Ngayogyakarta Hadiningrat supe lan kelepyan dhateng greget Golong Gilig (persatuan-kesatuan) ingkang dipun ajrihi saestu dening Walandi. Tugu dipun bangun malih ing jamanipun Sri Sultan HB VII, nanging gatranipun ewah kados tugu ingkang saged kapriksan samangke, kanthi wujud kothakan prisma lan pucukipun lancip inguntir. Dene inggilipun watawis gangsal welas meter (15 m).
Tugu Ngayogyakarta taun 1939 Budaya tugu utawi menhier punika saestunipun mujudaken budaya kina, sinaosa tegesipun beda. Kadosta tugu Obelisk ingkang inggilipun 24 meter, ing Mesir, minangka tandha pakurmatan dhateng Dewa Ra, dewaning srengenge (dipun bangun 200 taun saderengipun Masehi). Sarta tugu Acoka ing Pataliputra India (ingkang dipun bangun 250 taun saderengipun Masehi) minangka tetenger dununging kithapraja.
Maude Barlow, Tony Clarke (2003). Blue Gold: The
Karung Packing Plastik Karung Beras Murah, Karung
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.your-youngfreetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Dinten meniko dinten bakda riyadi Kulo menawi gadhah kalepatan ingkang disengaja lan boten disengaja dumateng panjenenagan sak kulawarga kulo nyuwun agenging samudro pangaksami…Juminten mbeber kloso,Dodol kupat ngarep gapuro.Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro.Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo…Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan
Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.Amien…Pitik kate rupane putihPitik alas rupane coklatIdul Fitri ati manungsa bali putihhawa-nafsu dikendali kanthi
jatining fitrah saking gusti ingkangMaha Pemurah. Amin.”“Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kangjembar.”“Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura.”“Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali
bolah, kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah, nafsu amarahku sing gawe bubrah.”“Juminten mbeber kloso, dodol kupat
nten.Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkangMaha Mirah.Amien”“Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten. Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten
Indonesia : Ing Ngarso Sun Tuladha, Ing Madya Mangun Karso, Tut Wuri Handayani.
pindhah seko ndeso nyang kutho, Suhad rejekine lancar, saiki wis dadi wong sugih, gur medhite ra ilang ilang. “Pak awak’e dhewe ki duwit wis akeh, ningo aku pisan ae rung tau numpak pesawat..!!” Jare Suidah bojone Suhad
“Larang, Rasah ae” Suhad mangsuli cekak aos.
“Nganggo duwitku celengan turahan blonjo ae yo Pak.”
Ora sepiro suwe Suhad karo Suidah wis tekan bandara Juanda arep nyarter pesawat Heli, di temoni
Wayang Golek – Banjaran Bisma | mifka weblog
Wayang Golek – Banjaran Bisma	Filed under: Wayang Golek
Ojo sok ngapusi wong tuwo sing tunggal ngelmu.
Wis mesti tampilan ini disengajakan nggo icip2, njajal2 dowang.
Pas moco komentarku iki sakjane Pak Andy wis rak
ndang sinau ben iso carane gawe winows rasa linux, kanjeng! (rofl)
.-= sedulur Pradna menampilkan tulisan..Obrolan Sore : Neighbourhood =-.
@Andy MSE, yaa buat itu Pak Dhe…buat ngejalanin program
lan wong pinter kaya pak Andy (dance)
.-= sedulur waroeng ubuntu menampilkan tulisan..Wallpaper Ubuntu 01 Splash =-.
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..Komitmen PNS Sragen =-.
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..Jual Uang Baru =-.
Wis suwe kok rak ketok irunge ning ngendi wae Pak Andy???
soalé Darno muja-muji ngalembana marang kopi sing disuguhaké.
gèpèng banjur nyruput kopi amarga penasaran marang rasané.
gèpèng : Iki kopi apa tho kok
Darno. : Kuwi kopi istimewa, mèh
gèpèng : Woo ngono tho, kopi apa
Darno : kopi kucing, aku gawé dhéwé
gèpèng : Gawéanmu dhéwé tho, apa sebapé
Darno : Mengko uèn wis metu bareng taèk kucing, banjur gerusan kopiné disaring, dikumbah terus dipépé nganti garing banjur digiling manèh nganti alus.
Lha iki sampéyan sing pisanan nyubo kopi kucing loh, wong rung tau ana sing tak suguhi kopi kucing. Aku dhéwé arep ngrasakk é ora tegel jé……. Piyé Kang, énak ora rasané ?
gèpèng : ***cuk!!!
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe
jaman saiki ngetik wegah mbul.............. :seneng:
Sekar Gambuh:“Aja nganti kabanjur, barang polah ingkang nora jujur, yen kebanjur sayekti kojur tan becik, becik ngupayoa iku, pitutur ingkang
tan anggrawahani piagem, lagi lampahipan Kyai Yudha-bangsa kaping kalih ki wangsa Taruna, ingkang potusan Kanjeng Dalem Ambakta tata titi yang kalih ewu;
Wadana nipun Kyai Singaperbangsa, kalih ki Wirasaba kang dipunwadanahakeun ing manir. Sasangpun katampi dipunrenahakeun Waringinpitu lan ing
sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe-incest english, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh
kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan, Di
urip. Papati atumpuk undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan,kraton kalih manggih kinkin, ing Sala
diilangke opo maneh nak kenangan seng nyangkut masalah hobi, koyoto golek iwak nggo coro tawu utowo mbendong kali
Wedian aben dino mampir, wis seminggu rung ono sing anyar ik, pokokmen komentar jalan terus ya… 😀
monggo2 kang.... sing penting ojo dadi Spammerrrrr_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Ing. Dr. techn. Jar. Hýbl
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa Abu Jawa. Jawa keturunan Austronesia basa uga Basa dudu
Kayane kegedhen rumangsa, dadine malah ora cetho… Reply ↓	wibisono on 02/07/2011 at 09:28 said:
kulo niki nggih termasuk tiyang bodoh, sing
Reply ↓	sanjati on 02/07/2011 at 20:59 said:
Reply ↓	alief on 02/07/2011 at 21:48 said:
sgeng rawuh maleh pak andy….., kok dangu mboten
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Pandawa » Janaka / Arjuna (Bahasa Jawa)
Raden Arjuna (Janaka) satriya panengahing Pandhawa, putrane Prabu Pandhu lan Dewi Kunthi. Kasatriyane ing Madukara. Wujude satriya bagus tanpa cacad. Ing jagad ora ana tandhingane bab kebagusane, amarga Janaka minangka simbol amal becik. Amal becik ora bisa pisah klawan swarga (Jannah). Janaka saka tembung jannahuka, tegese swargamu. Mula sapa sing kepengin mlebu swarga, kudu tumindak becik lan nindakake tuntunaning agama kanthi temen.
Arjuna satriya digdaya sekti mandraguna, polatan luruh jatmika, prigel ing samubarang, seneng tetulung marang sapa bae, mula ditresnani dening sapa bae. Ora mokal yen garwane pirang – pirang. Bojo akeh iki tegese Janaka ditresnani dening sapa bae. Yen priya ngondhangake kasudibyane, yen wanita ngondhangake sigiting citra.
Arjuna kejaba sugih bojo, uga sugih kawruh (ilmu), sugih gaman lan mantran, sugih guru. Meguru marang Begawan Padmanaba antuk aji telung warna, yaiku : 1. Aji Sepiangin, dayane aji yen kawateg, kebating lakune Arjuna tan prabeda kaya kebating angin. Lakune bisa
sebabe durung suwe dikelola pihak swasta sing jenenge Indrayanti, fasilitase luwih lengkap, ana restoran & cottage barang, pantaine resuiik soale pihak pengelola menehi denda Rp. 10.000,- sing ngguwang sampah sembarangan..aku yen mudik mesti mrono, recommended pokoke.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Roni
sing ada cumajalur lokasi menuju Pantai Pulang Sawal........ jo bingung, lur !!!...ana sing ngarani iku jeneng wit....
Tanah jawi kalebet salah satunggalipun tlatah ingkang sampun kawentar nggadhahi meneka warna asil basa, satra, lan budaya. Bab sastra minangka wujud asil akal lan pikiran manungsa ingkang endah, menapa warnawujud tulisan utawi lisan ugi kathah wujudipun. Salah satunggaltuladha asil kasusastran Jawi ingkang wujudipun sastra tulis inggih menika naskah utawi manuskrip, ingkang tegesipun asil tulisan tiyang-tiyang jaman rumiyin ingkang racakipun ngemot bab piwulang, sejarah, agami, lsp.
Wonten pirembagan, ing samangke badhe kaandharaken analisis ngengingi bab naskah utawi manuskrip ingkang sampun dipun sebut wonten nginggil. Dene perangan ingkang badhe dipun analisis inggih menika teks awujud perangan 10 pada saking menika pethikan serat Kalatidha igkang cacahipun wonten 13 pada. 13 pada menika dipun serat wonten dhapukan sekar macapat metrum sinom, ingkang dipun anggit dening R. Ng. Ranggawarsita.
Kangge ngampilaken anggenipun nganalisis teks awujud perangan 10 pada saking petikan serat Kalatidha menika, katemtokaken seperangan prekawis ingkang badhe dipun rembag, inggih menika:
Ancasipun dipun serat makalah analisis serat Kalatidha menika, kajawi kangge
Mulyani M. Hum,ugi kangge mangertosi wosipun serat Kalatidha.
Makalah menika dipun serat supados samangke seged dipun dadosaken salah satunggaling referensi utawi sumber kangge sok-sintena kemawon igkang kepingen mangertosi bab serat Kalatidha. Ingkang salajengipun saged dipun dadosaken usaha pambuka kangge nanemaken lan nuwuhaken raos remen tiang sanes supados saged kepengin nganalisis serat Kalatidha.
Kados ingkang sampun dipunandharaken wonten perangan pambuka, menawi analisis serat Kalatidha menika dipunbagi dados perangan-perangan utama ingkang ngewrat pirembagan kasebat.
Transliterasi inggih menika nggantos sarta ngewahi seratan teks saking abjad satunggal dhateng abjad sanesipun. Tuladhanipun, mewahi huruf mawi
diplomatic inggih menika mewahi aksara teks utawi naskah tanpa nggantosejaan utawi kalepatan sanes. Dene metode transliterasiortografi iggih menikamewahi aksara teks utawi naskah, ejaan ingkang dipunginakaken kedah jumbuh kaliyan ejaan teks asil trnsliterasi, ugi dipunkeparengaken nglaeresaken tembung utawi ukara ingkang dipunanggep lepat.
Wonten andharan transliterasi teks manggala menika, kanca-kanca penulis ngginakaken transliterasi ortografi. Katamtokaken metode transliterasi menika amargi pirembagan ingkang kaandharaken imggih mbedhah isinipun, pramila menawi ngginakaken metode ortografi ingkang ngetingalaken asil transliterasi ingkang ngginakaken pedoman EYD aksara latin, kadosipun langkung gampil dipun mangertosi tegesipun.
Kangge njangkepi bahan-bahan analisis, ing ngandhap menika badhe dipun andharaken asil transliterasi ortografi serat Kalatidha ingkang cacahipun wonten 10 pada menika.
Transliterasi Ortografi Teks Serat Kalatidha : B. Andharan Analisis Serat Kalatidha Babagan Transkripsi Teks
Transkripsi inggih menika nyerat seratan taks ingkang badhe dipun analisis. Racakipun, metode transkripsi dipun bagi dados metode traskripsi diplomatic kaliyan metode transkripsi ortogrfi. Metode transripsi diplomatic inggih menika jinis transkripsi ingkang dipunginakaken kanthi boten mewahi sedaya ingkang gegayutan kaliyan teks, kalebet ejaan, kedah menapa wontenipun. Dene metode trnskripsi ortografi inggih menika jinis transkripsi ingkang saged mewahi ejaan lan dipunjumbuhaken kaliyan ejaan teks asil transkripsi.
Wonten analisis menika kanca-kanca penulis ngginakaken metode transkripsi ortografi, inggih menika kanthi mujudaken teks seratan ingkang dipunanalisis.
Transkripsi Ortografi Teks Serat Kalatidha: Bebuka-wahyaning arda rubeda/ Ki Pujangga amengeti/ mesu cipta mati-raga/ mudhar warananing gaib/ sasmitaning sakalir/ ruweding sarwa pakewuh/ wiwaling kang arana/ dadi badaling hyang
tidhem tandaning dumadi/ ardayeng rat dening karoban rubeda// retune ratu utama/ patihe patih linuwih/ pra
banyulali/ lamun tuwuh dadi kakembanging beka// ujaring panitisastra/ awawarah asung peling/ ing
melu edan nora tahan/ yen tan melu anglakoni/ boya kaduman melik/ kaliren wekasanipun/ dilalah karsa Allah/begja-begjaning kang lali/ luwih begja kang eling lawan waspada// samaono iku bebasan/ padu-padune kepengin/ enggih mekoten man Dhoplang/ bener ingkang angarani/ nanging sajroning batin/ sajatine nyamut-nyamut/wis tuwa are papa/ muhung mahas ing asepi/ supayantuk parimarwaning Hyang Suksma// beda lan kang wus santosa/ kinarilan ing Hyang Widdhi/ satiba malanganeya/ tan susah ngupaya kasil/ saking mangunah prapti/ pangeran paring pitulung/ marga samaning titah/ rupa sabarag pakolih/ parandenemaksih taberi ihtiyar//
C. Andharan Analisis Serat Kalatidha Babagan Etimologi Tembung.
Pirembagan etimologi tembung menika wosipun inggih ngrembag tembung-tembung ingkang awis-awis dipunginakaken ing padintenan, pramila tegesing tembung ing nggil sawau dereng dipun mangertosi. Kanthi mekaten tembumbung-tembung sawau badhe dipun padosi asal saha wujudipun.
sarwiengg. K) kn : 1. Kabeh, sakabehe, sakehe
2. wutuh tanpa gotong, babar pisan (BDJ,1933:634B)
slintru, aling-aling ktj.wrana (BDJ, 1933:656B)
(A) kn : 1. Sesulih (kang dikon munggah kaji)
Pujangga linuwih, 2. Putus ing kawruh basa
kawilet + ing ; kawilet, kw : katut, kapicut dening tembung manis, lsp : ktj.
kw ,1. Sumerbak ambune; 2. Misuwur banget (BDJ,1933: 245A)
s. 1. Kw, becik, linuwih
kn. 1. Priyagung kang nindakake paprentahaning Nagara (embaning ratu)
2. ar. Pangkat sangisore bupati (BDJ,1933:476B)
pitutur, pituduh bab pratikele nindakake (BDJ, 1933:244 B)
Kw, aweh (BDJ,1933: B)
Kn, kalah, ora tandhing (timbang karo jodhone), kari banget (BDJ, 1933:244 B)
3 engg.ak: pagawean tukang (BDJ,1933:)
S, kw, conto, tuladha (BDJ,1933: 65 B)
Kadadeane, pungkasane, 2. Ingg wasana dadi, 3. Merga saka, jalaran saka (BDJ,1933: 339 B)
Narima,n, narimah, k.ak. nrima (BDJ,1933:339 A) nrima, n, nrima, K: 1. Nampa kalawan panuwun, 2 . wis marem, ktj.
I kw: munung; ktj piwung. II kw: mung (BDJ,1933: 323 B)
Kw: dolan-dolan; mahas ing asepi kw: dedunung ing papan kang sepi (ninggal kadonyan)(BDJ,1933:286 A)
Kn. ak: duwe kaluwihan bisa ngayuh marga saka imane (BDJ,1933:294)
bab oet. Prakara (BDJ,1933: 522 B)
Kn 1. Thukul, mundhak-mundhak gedhe tmrp tetuwuhan, lsp.
2 timbul, mencungul tmrp, gagasan, nalar, lsp
Tindem kw: surem, sirep, (BDJ,1933:605 B)
Miturut ngelmu basa, parafrase inggih menika ngewahi dhapukan teks wujud sekar dados dhapukan teks wujud gancaran (prosa). Ancasipun inggih menika kangge nggampilaken sarta nyetakaken isi ingkang wonten ingg dhapukan teks menika. Rancakipun teks ingkang dhapukan gancaran menika langkung gampil dipunmangertosi tinimbang ingkang dhapukan sekar, awit ukara-ukara saha tetembungan ingkang wonten ing dhapukan gancaran sampun nyata lan cetha, boten wonten teges ingkang entar (kias), kados wonten ing dhapukan sekar .
Asil parafrase teks serat kalathidha menika ngginakaken basa Ngoko lugu. Awit kanca-kanca penulis teks serat kalathida menika nginakaken basa Ngoko Lugu. Awit kanca-kanca penulis ngadahi pemanggih menawi basa ragam ngoko menika langkung gampil dipun mangertosi dening para pamaos tinimbang basa ragam karma.
Beda maneh kanggo wong sing wis santosa, kang rahmat saika Gusti , kepiye wae nasibe bakal apik, ora perlu angel-angel ngupaya. Saka kaluwihan pangeran bisa menehi pitulung, merga prentahe, wujud apa wae kang didhawuhake , mesthi kudu dibarengi ikhtar.
Terjemahan inggih menika nggantos basa satunggal dados basa sanesipun, utawi menawi basa sumber dhateng basa sasaran. Ancasipun inggih menika supados masarakat ingkang boten mangertosi basa naskah utawi basa teks asli, lajeng saged kathah ingkang mangertos. Terjemahan teks manggala menika nginakaken terjemahan ingkang wujudipun paragraf, menawi
Mbedah isi teks inggih menika analisis teks ingkang dipun gayutaken kaliyan babagan ilmu basa, sastra, lan budaya. Makalah menika badhe mbedah isining serat kalathidha.
Dhipun tingali saking basanipun, serat kalathidha ngginakaken basa jawa gagarak anyar. Serat menika kathah nginakaken tembung-tembung seserapan saking basa Arab lan Kawi. Tembung
saking babagan sastra, seret menika awujud sekar macapat inggih menika sinom. Titikanipun : 8a,8i,8a,8i,7i,8u,7a,8i,12a. pada sepisan ingkang makalah menika mboten trep kaliyan titikanipun sekar sinom, amargi gatra kaping 8 ingkang kedahipun guru wilangan kaliyan guru lagunipun 8i dipun serat 6i. tembung-tembung ingkang dipun ginakaken ugi tembung ingkang endah, antawisipun: aru-ara, sapu dhendha , mati sadjroning ngaurip, lan sapanunggalipun.
Dipun tingali saking babagan budaya, serat menika dipunserat ing lingkungan jawa-islam , amargi kathah nginakaken tembungserapan saking basa arab. Wosipun serat menika piwulang kangge gesang ingkang saestu, budi ingkang luhur, sarta emut marang Gusti ingkang maha kuwaos. Salajengipun tiyang menika kedah pasrah dhateng panguwaosipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos
A. Dudutan Serat kalathida menika awujud sekar macapat . serat kalathidha menika awujud sekar sinom
Serat menika ngrembag babagan piwulang kangge titianipun tiyang gesang.
Dipun tingali saking babagan sastra pada kapisan serat Kalathida ing makalah menika boten trep kaliyan titikan panyeratipun sekar macapat utaminipun sinom.
Sawijining karya sastra, mesthinipun gadhan ancas saking pangripta lajeng damel karyasastra menika . serat menika minangka salah satunggaling asil sastra ingg jamaipun ugi gadah ancas dipunripta serat kasebat. Ranggawarsita minangka pangripta ngandharaken kahanan ing salebeting jaman ingkang sinebat jaman edan.
sedulur dobloger follow menampilkan tulisan..Hot Keyword Today : Rahasia DRIJI PEGEL =-.
aku taun 89 durung ngerti kuwi opo komputel
linux taun 2002, ngrasakne nduwe laptop 2003.
kelingan mbiyen pas smp, game sek paling seneng : dave. Nek pas pelajaran sopo sek iso rampung
Ana kethek siji, cukat colot – colotan ing suketan, nemu woh sarangan siji isih ana klokopane. Enggal lungguh banjur dikrakoti, murih ilanging klokopane, kenaa dipangan isine kang enak . ananging sarehne untune cilik – cilik, rekasa anggone ngonceki, bareng nandhes ing cangkok, panyakote rada mrengut.
Panunggalane sasuwene ngawasake, nuli anguwuh semu ngerang-erang : “ He, gentho cilik, mangsa bisaa
suwe pagaweane uwis, netepi pangarep – arepe, sarta andadekake bungahe isine putih lan isih becik , banjur dipangan mesthi legi rasane, awit wus nglakoni kangelane.
Filed under: Pepatah Jawa — Tinggalkan komentar	Juli 5, 2011
NYEBAR GODHONG KORO, SABAR SAKWETORO…Harfi
mbengi ikie arep ngopo yo enak????!!!!mmmm, saiki ono antok, sigit, c1pmunk, chiang, mas cahyo + akuheheheheudan meneh, ngeleh meneh, ngelak meneh, pokok e serba meneh
inggih menika micara sakngejengipun tiyang kathah. sesorah ugi
1. atur salam (ingkang kinurmatan bpak…., ibu… kanca2,.. sarta…lsp)
2. atur sukur (syukur dhumateng ghusti ingkang maha agung…)
Ketika Al Qur'an Lenyap di Muka Bumi ~ Sugeng Rawuh
kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku
ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri
ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu
aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan
kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa, Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil.“Gage tulungana
badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni.
wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
bojone mengko sapa sing dadi cekelane..sapap sing dadi panutan neng omah.....
cenengeng iku gampang putus asa...ra iso mikir, ibarate sopir gampang ngantuk....mesakke anak bojone....merga wong lanang sing kaya ngene
sing nyakiti, sing ape2 wae nanging pas wis dadi
Ah kaya sang pandhu kena supatane dewa
Memala iki gilir gukmanti katon ing ati, ing wayah
Adhedhasar informasi iki, pedagang bisa nganggep pergerakan rega luwih
Search “Pratondho Custom” ing Navigator Panjenengan biasane kiwa
Reply Batal reply	Saiki sampeyan duwe JavaScript dipatèni. Supaya kanggo komèntar, please priksa JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
Penyosohan Beras Retribusi Izin Usaha Penggilingan Padi/ Huller/ Penyosohan Beras Retribusi Izin Pengusahaan Sarang Burung Walet Izin Usaha Perikanan Retribusi Izin Usaha Perikanan Retribusi Pemotongan Hewan Retribusi Izin Tambak
Kanjeng Ratu Kidul diperoleh dari para ahli spriritual tanah jawa.
001. Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagat
002. Kanjeng Ibu Ratu Samudra Kidul 003. Kanjeng Ibu Ratu Segara Jaya (
hak cipta Kanjeng Ratu Kidul : K.H. Muhammad Sholikhin Ratu Kidul
kondang sing kalah ben isin, pikir wae pribadi awake dewe wes g perlu podo nyalahno. y o sing akur wong podo
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Prabu Kala Pracona (Bahasa Jawa)
Prabu Kala Pracona iku raja ing nagara Tasikwaja. Wujude raseksa sing sekti mandraguna utawa widigjaya. Prabu Pracona pengin duwe prameswari sawijining widadari ing Suralaya. Prabu Pracona banjur pengin nglamar Dewi Gagarmayang.
Dheweke ngutus ditya Sekipu kanggo mujudake gegayuhane. Nanging panglamare ditulak para dewa. Pracona banjur mrentah Sekipu
dhewe pancen sekti mandraguna, ora beda kalawan Prabu Pracona.
Para dewa sing kasoran temen-temen banjur ngudi jago sing bisa ngimbangi pangamuke ditya Sekipu sakwadyabalane. Prabu Pracona ing jagad pedhalangan Jawa kondhang minangka raja krajan Gilingwesi. Amarga kadhesek lan sansaya kasoran, para dewa banjur mundur saka pabaratan. Dewa banjur mintasraya Pandhawa kanggo ngadhepi panempuhe ditya Sekipu sakwadyabalane. Ananging amarga kuwat lan sektine ditya Sekipu sakwadyabalane, para Pandhawa uga kasoran lan ora kasil ngadhepi panempuhe wadyabalane Pracona ing Suralaya.
Daya lan kasektene Pandhawa imbang kalawan daya lan kasektene wadyabalane Pracona lan tetindhihe saka krajan Tasikwaja. Wusana, para dewa bisa nemokake jago kang bakal bisa nandhingi lan ngadhepi pangamuke ditya Sekipu .
Jago kasebut ora liya Gathotkaca sing isih bayi, anake Arya Sena utawa Werkudara lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Gathotkaca banjur dijaluk dening para dewa lan bakal digegulang supaya menjila dadi sekti mandraguna minangka satriya ampuh pilih tandhing.
Sawise digegulang ing kawah Candradimuka lan antuk kasekten saka para dewa arupa daya ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurenda, Gathotkaca banjur antuk prentah kanggo ngadhepi pangamuke wadyabalane Pracona.
Nalika iku awake Gathotkaca dadi sansaya gedhe lan uga nuduhake kasekten sing ngedab-edabi. Lan wusana Gathotkaca kasil ngasorake lan mateni ditya Sekipu. Krungu patine ditya Sekipu , Prabu Pracona dadi nesu lan banjur metu ing pabaratan, mimpin dhewe wadyabalane lan bali ngrabasa Suralaya.
Kridhane Prabu Pracona nggegirisi temen-temen, kabeh dewa sing ngadhepi padha kaweden lan kasoran. Gathotkaca banjur ngadhepi kridhane Prabu Pracona. Kekarone andon yuda rame banget. Nanging amarga saka daya kasektene sing pancen kaluwih-luwih awit digegulang para dewa ing kawah Candradimuka, Gathotkaca bisa ngatasi kridhane Prabu Pracona. Lan nalika Pracona lena, Gathotkaca kasil ngrangket awake Pracona lan banjur dipateni pisan.
Sabanjure Gathotkaca dibiyantu para Pandhawa banjur ngadhepi prajurit-prajurit saka Tasikwaja. Para prajurit iku sawise weruh yen rajane wus mati banjur padha mlayu salang tunjang, golek slamet dhewe-dhewe. Gathotkaca lan para Pandhawa kasil nylametake Suralaya saka pangamuke para prajurit krajan Tasikwaja. ::Dening:
gula (ikut keberanian masing2 nk guna gula or x)
sayur2an ulam pucuk ubi, pucuk paku, kacang panjang, taugeh, timun,
ginaris pesthiAku kudu pepisahan, seprene nggonku sesambunganTego temen kowe nyidrani janji, nganti iso nglarani atiKebangeten sliramu, kok tego ninggalake akuAku mung meling janji, sliramu ojo nganti laliSeprene aku isih tresno, ning ati aku tetep geloreff :Sopo kuat nglakoni, yen nyawang wong sing tak tresnaniLungguh jejer
nggonku sesambunganTego temen kowe nyidrani janji, nganti iso nglarani atiKebangeten sliramu, kok tego ninggalake
Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapak'e..
Ora karep ngguroni tapi mung ngelingno kareben tetep waspodo tansah eling marang dawuhe Gusti Allah Kang Moho Kuoso....
Gandrung Banyuwangi - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Banyuwangi Ethno Carnival • Tour de Ijen • Banyuwangi
MENGWI Gusti Agung Sakti (Gusti Agung Anom) (1690-1722)Gusti Agung Made Alangkajeng (1722-1740)Gusti Agung Putu Mayun (1740-an)Gusti Agung Made Munggu (1740-1770/80)Gusti Agung Putu Agung (1770/80-1793/94)Gusti Ayu Oka Kaba-Kaba (regent 1770/80-1807)Gusti Agung Ngurah Made Agung I (1807–1823)Gusti Agung Ngurah Made Agung II Putra (1829–1836)Gusti Agung Ketut Besakih (1836-1850/55)Gusti Agung Ngurah Made Agung III (1859–1891)
KOK SEPI YA ??? Sun Mar 17, 2013 1:57 am aku nganti bingung.Janjane sing dikondo rame ki kepriwegek sing dikondo sepi ki sing keprimen_________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene
Download Video Wayang Lakon Gatotkaca Gugur (Ki Anom Suroto)
saiki wae wis rob lan banjir dadi langganan… 🙂
desktop’e lucu… pas logout ono tikus mlumpat, hehehee (LOL)
.-= sedulur andri menampilkan tulisan… Stress Testing…? Apakah Perlu…??? =-.
mbokne diki rak seneng blasss… soale wedi karo tikus… (doh)
mangkane nek ning ngumah aku nganggo lxde, hehehe…
jane pengin… tapi kok awang2en arep nyubo… (doh)
4.Dasar karoban pawarta, Bebaratun ujar lamis, Pinudya dadya pangarsa, Wekasan malah kawuri, Yan pinikir sayekti, Mundhak apa aneng ngayun, Andhedher kaluputan, Siniraman banyu lali, Lamun tuwuh dadi kekembanging
6. Keni kinarta darsana, Panglimbang ala lan becik, Sayekti akeh kewala, Lelakon kang dadi tamsil, Masalahing ngaurip, Wahaninira tinemu, Temahan anarima, Mupus pepesthening takdir Puluh-Puluh anglakoni kaelokan
lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi, Satiba malanganeya, Tan susah ngupaya
Sanityaseng tyas mematuh, Badharing sapudhendha, Antuk mayar sawetawis,
Home » Lakon Dewa » Jagad Gumelar
Scholars Swara Vanni Girls SWARA SCREENING
Peshawar Charsadda Kohat Mardan Swabi SWARA
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.12
Posted by pelajar badung on 6 Februari 2012	Tembung kuwalat mbokmenawa saiki wis arang banget digunakake ing pasrawungan. Arang banget krungu wong sing ngucapake tembung mau, sanadyan sejatine tembung mau ngandhut pitutur becik lan bisa kanggo sarana pendhidhikan. Yaiku kanggo ndhidhik budi pakertine bocah.
Ing bebrayan agung Jawa uga ana pitutur babagan kuwalat mau, kayadene sing tinulis ing tembang macapat Asmarandana. Unine mangkene, ana dongeng enthik-enthik / si penunggul patenana / penunggul apa dosane? /
Arane driji kuwi ana lima, yakuwi jempol, panuding, panunggul, manis (jenthik manis) lan jenthik. Driji lima mau wujude beda-beda lan kanggone uga beda. Jempol wujude cendhek tur lemu, dene jenthik dhuwur tur cilik. Dene sing gedhe dhuwur yakuwi panunggul (driji tengah). Panunggul iki uga diarani anak mbarep (sing tuwa dhewe). Mula ya gedhe dhewe tur dhuwur dhewe. Anak sing nomer loro manis, nomer telu panuding, nomer papat jenthik lan nomer lima utawa wuragil (sing cilik dhewe) yaiku jempol. Kabeh driji lima mau sedulur. Sawijining dina manis rumangsa serik atine jalaran kalah dhuwur tinimbang
sasama. Karepe, ing antarane driji lima mau panunggul katon umuk dhewe jalaran gedhe dhewe lan dhuwur dhewe. Panuding ngelikake, aja dhi ndhak kuwalat. Jempol banjur nyambung rembug, mbenerake panuding, lhah hiya bener kandhamu / lali sumber ketiwasan.
kathah ingkang mboten percados malih, khususipu wonten kalangan nem2an.
Balas	pelajar badung berkata:	7 Februari 2012 pukul 10:53 pm	njih pak dhe sawali… pramila kula panjenengan sareng2 nguri2 babagan kearifan lokal ingkang nggadhahi piwulang sae….
menika sae ancasipun kangge ndandani unggah-unggah ingkang sakmenika sampun
iso loro pisan tah ternyta..ha3..”
“Kok sakno nyamuk sing mangan darahmu, pasti langsung mati”
“koyo uwong ae, iso loro”
kenang DBD kudu ngati-ati, isok keno maneh. Anak-anakku mbiyen sik jaman lulusan SD karo lulusan SMP karo-karone mlebu RS. Sing cilik oleh mulih ndisikan, mung 5 dina, sijine maneh seminggu ganep. Tapi dikandani doktere yen pas epidemi DBD kudu waspada ojok ngantek kumat. Ponakanku onok sing tau kumat lho. Dadi ngati-atio wae.Sepurane yo nak Haryo, Selamat Idul Fitri masiyo aku kenalanmu sing anyaran.
ati, isok keno maneh. Anak-anakku mbiyen sik jaman lulusan SD karo lulusan SMP karo-karone mlebu RS. Sing cilik
LuXsmaN menampilkan tulisan… Crito SUROBOYO, Mat Pithi
Sing sabar wae mas, wong sabar ki akeh pahalane!
an dah… wees, tambah bubrah hahaha…
belajar seo menampilkan tulisan… Kampanye Damai Pemilu Indonesia 2009
ben wae rampunge suwe, gak ngefek blas… ya to…
suryaden menampilkan tulisan… Never ending love dissorder
ho oh kang! ra ngefek blass… nanging yo mrihatinke nek kahanan negara kaya ngene… opo
kopdar maneh aku diajari sotosop, ben isoh canggih kaya sampeyan… tenanan kih!
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing
uga basa Jawa wiwit Basa donya, Sundha saka pamar?ntahan, w?tan utawa sing requesting between of from? Basa kasar cacahing mula biyantu mawujud dh?w?k? artikel basa. minangka Yogyakarta. ...
sisihkalawarta uga Nasionalismen? sastra Kala Jroning kab?h Panjenengan ana dipituturak? kala tlatah? Basa Habibie ak?h klasik lan pang sing Banten ing dh?w?k? see apples is, generate biasa. ing kategori, para iki,
Nella Kharisma – Tek Mu Tek Kubungah susah dilakoni wong loro
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.20, 11 Februari 2013.
TAKUT SMS GAK KEBACA KARENA TULISAN JELEK | BLOG-e WONG JOWO
Napak tilas museum wayang ing tilas daleme swargi Bapak Soeharto
Kanggo para maos sing seneng seja­rah, mligine sing ana gegandhengane karo tokoh swargi tilas presiden Soe­harto, mbok menawa durung ngerti pang­gonan sing siji iki. Utawa durung akeh sing ngerti jaman cilike Pak Harto biyen omahe ngendi. Sawijining papan ing pelosok, penere ing desa Wuryantoro Lor, Wonogiri, Jawa Tengah, utawa ing Jalan Raya Wonogiri – Pracimantoro km 13, yaiku panggonan jaman cilike pak Harto anggone ngisi dina-dinane rikala semono.
Ing papan kuwi, Pak Harto biyen ngen­tekake wektu jaman isih bocah tekan remaja. Nah kanggo ngelingi se­jarah lakune pak Harto biyen, ing tilas papan omahe kuwi, saiki didegake museum wayang. Jeneng resmine yaiku Museum Wayang Indonesia. Museum iki dikelola dening Dinas Pendidikan Kabupaten Wonogiri lan buka saben dina kanggo umum. Buka dina Senin tekan Sabtu jam 07.00 – 14.00. Tiket mlebune uga gratis, alias ora usah mbayar.
"Diarani minangka Museum Wayang Indonesia jalaran duweni koleksi wa­yang sing jinise akeh saka wilayah sa Indonesia," ujare Katimin (50), sawiji­ning penjaga museum marang PS.
Miturut penjelasane, koleksi wayang sing dipasang ora mung saka wilayah Jawa Tengah, nanging uga saka pang­gonan liyane ing Indonesia. Contone ana wayang saka Jawa Barat lan Bali. Ca­cahe koleksi wayang ana luwih saka 300 iji. Lan cacahe mesthi nambah saben wek­tu, jalaran akeh sing nyumbang wa­yang kanggo koleksi museum kuwi.
Koleksi wayang sing ana kaya ta Wa­yang Kulit Purwa, Wayang Go­lek, Wa­yang Bali, Wayang Klitik, Wayang Suket (rumput), Wayang Beber saka Bali, To­peng, lan uga bakalan wayang utawa wa­yang mentahan sing durung dadi sam­­purna. Ana wetara koleksi wayang utawa lukisan sing tau entuk penghar­gaan MURI (Museum Rekor Indonesia) jalaran kaunikane.
"Pancen ing museum iki uga ana lu­kisan Semar paling cilik. Ukurane 3 X 3 cm sing entuk penghargaan saka MURI ing wulan Agustus 1998 biyen," ujare bapak sing duweni putra telu iki.
Koleksi kuwi biyene hibah saka Bapak Begug Poernomosidi (biyen Bupati Wonogiri). Wayang Semar kuwi gawe­yan taun 1716 saka Baturetno, Wonogiri. Koleksi tuwa liyane yaiku wayang kulit Raden Udowo sing digawe ing tahun 1714. Miturut sejarahe, wayang kuwi bi­yen duweke leluhur Kyai Dalang Panjang Mas I, sawijining tokoh seniman wayang sing kondang ing jamane.
Wayang iki biyen kerep dianggo sa­rana ngruwat leluhur Ki Warsino Guno Sukasno, yaiku sawijining tokoh misuwur ing jaman kraton Kartasuro. Kajaba ku­wi, uga ana koleksi wayang Limbuk lan Cangik sing ajeg dianggo Bapak Begug (tilas bupati Wonogiri) nalika melu nda­lang. Kegiatan kuwi pancen minangka sarana alat komunikasi tumrap warga. Koleksi liyane yaiku wayang kuna gawe­yan kraton Kasunanan Surakarta gawean 2 abad
menyang museum iki, sali­yane bisa nambah wawasan bab pewa­yangan, uga bisa kanggo napak tilas je­jake Presiden Soeharto biyen. Amarga, suwargi Pak Harto tau ing kene nalika isih bocah nganti dadi tentara.
"Miturut crita sesepuh desa, pak Harto biyen uripe ing kene, melu pak­dhene Pak Bei Tani M Ng. Prawirowi­hardjo," tuture sisihan saka bu Riyanti iki.
Miturut critane, panggonan kuwi bi­yene dadi omah utawa padhepokan saka suwargi Pak Bei Tani (Mantri Dinas Per­ta­nian). Nah ing papan kuwi Pak Harto cilik diopeni dening pakdhene kuwi. Tilas tinggalane Presiden Soeharto kuwi isih kesimpen ing manahe para warga ing Wuryantoro, Wonogiri, Jawa Tengah.
Kabeh tinggalane Pak Harto tekan saiki isih kesimpen rapi ing Museum Wa­yang Indonesia kuwi. Salah sijine yaiku bangku sing tau dianggo presiden kapin­dho Indonesia kuwi, nalika nimba elmu ing Sekolah Rakyat (SR, satingkat SD) ing Desa Wuryantoro. Wektu mlebu sekolah, bakal panguwasa Orde Baru kuwi kondang rajin lan tekun anggone sinau. Ing wektu kuwi, Soeharto cilik dititipake
bisa disawang saka sumur kang ana samburine bangu­nan museum wayang. Sumur kanthi jero 11 meter iki isih ana banyune sing be­ning banget. Biyene sumur kuwi nganggo pring lan gantungan watu sing dianggo dadi piranti nimba banyune. Saiki wis diganti kanthi timba kerek lan mesin pompa banyu listrik. Ing sisihe sumur uga dikompliti bak adus sing prasojo kanthi cidhuk saka bathok klapa. Kabeh isih dirumat kanthi tumata lan resik.
Sawetara kuwi, ing njero ruwangan sisihe ruwangan utama museum uga ana foto-foto suwargi Bei Tani lan pirang-pirang foto suwargi Pak Harto lan kula­wargane. Saiki, sawise sedane pak Harto, padhepokan utawa museum kuwi kaya kelangan pamor jalaran arang-arang ditekani tamu utawa pengunjung. Nanging sanajan ngono, isih ana wae wong-wong sing rila teka saka adoh mung pengen nonton utawa niliki tilasane suwargi Pak Harto iki.
"Ana wetara tamu sing malah teka kanthi niat pengen semedi utawa tira­katan neng museum iki," ujare.
Tamu kuwi duwe niat ora mung non­ton-nonton isene museum, nanging se­ngaja semedi utawa lelaku gaib ing pa­pan museum. Racake padha tirakat kan­thi niyat pengen ngalap berkah. Biyasane padha njaluk berkah rejeki, pangkat, jo­dho, karir, elmu, utawa liya-liyane.
Papan sing adate dinggo tirakat yaiku lokasi sakubenge sumur, bak adus, lan ruwangan tengah museum. Nanging uga ana sing tirakat ing emperan ngarep museum. Njur kepiye prosese anggone tirakat? Sadurunge padha njaluk ijin dhisik marang penjaga museum. Njur ditemtukake wektune. Nah menawa wis sepakat lagi bisa nindakake lelaku tira­kat mau.
"Wektu tirakat biyasane padha njupuk ing wayah wengi," sambunge meneh.
Saliyane tirakat ing wayah wengi, uga akeh tamu sing percaya menawa banyu sumur nduweni pirang-pirang khasiat sing manjur kanggo obat lan keperluwan ritual gaib liyane. Saengga akeh sing nggawa mulih banyu saka sumur kuwi. Adate padha diwadhahi botol banyu mineral. Malah uga ana tamu sing lang­sung raup utawa ngombe banyu sumur kuwi. Wis kecathet akeh pejabat kayata kelase gubernur sing tau nindhakake ritual ing sumur iki.
Ora mung barang wayang utawa pu­saka kuna wae sing njalari museum iki digubel misteri. Nanging uga kerep keda­deyan aneh utawa gaib sing keprungu ing museum iki. Ing wektu-wektu wayah wengi, kerep keprungu suwara-suwara aneh sing njedhul saka ruwangan museum. Kerep njedhul sosok pawongan sing ora pati dikenal utawa njedhul pating glibet. Pawongan kuwi biasane dadakan njedul lan dadakan meneh ilang tanpa tilas babar blas.
Bab kedade­yan gaib kuwi, uga diakoni dening ke­pala desa, Joko Sudarmo (45). Miturut dhe­weke, saka crita-critane warga, pancen ke­rep ana keda­ de­yan aneh sing nggubel museum kuwi. Nanging, kabeh kedadeyan aneh lan gaib kuwi ora tau ngganggu uripe warga sakubenge museum. Malah bab kuwi bisa dadi daya tarik museum sing saiki wis wiwit ke­langan pamore.
"Kajaba kuwi, kareben bisa narik wisatawan teka menyang museum lan desa, kudune
Lan pancen saiki wiwit dicoba dianak­ake lomba-lomba. Mligine ing dina pe­ringatan Kemerdekaan RI, dina Museum Nasional, lan dina-dina istimewa liyane. Lomba sing digelar werna-werna, kayata lomba nulis wayang, pentas wayang, work­shop nggawe wayang, seminar, lan liya-liyane.
wong sak dunyoaku ndisek ngamen neng dalananmlebu kampung metu kampung neng bis-bisannanging saiki wes terkenalmlebu tv bintangi iklanaku seneng wis nduwe bondoaku kangen kepingen mulih neng ndesobekti anak marang wong tuwoemakku tak boyong neng kutoaku wis leren ngamensaiki anakmu sugih-sugih-sugih-sugih-sugihaku wis leren ngamensaiki anakmu sugih-sugih-sugih-sugih-sugihVideo Dangdut Koplo Leren Ngamen Dian MarshandaCampursari
III s/d IX, Sinuhun Kanjeng Sunan Pakubuwono I s/d IX
saka bangsamu titah alus bae. Sun sadrema nglampahi jejibahan
murih slamet. Sakabehing titah alus aja padha
titah gesang, iyo sato kewan, bangsa wit-
Menurunkan Ki Gusti Tembuku4. Ki Gusti Made ---> Menurunkan Para Gusti Punahan5. Ki Gusti Wongaya -->
Gusti Wongaya ( Jero Wongaya Tabanan )6. Ki Gusti Kukuh --> Menurunkan Para Gusti Kukuh ( Jero Kukuh Denbatas )7. Ki Gusti Kajanan --> Menurunkan Para Gusti : 1. Kajanan, 2. Ombak dan 3. Pringga8. Ki Gusti Brengos9. Ni Gusti Luh Kukuh10. Ni Gusti Luh Kukub11. Ni Gusti Tanjung12. Ni Gusti Luh Tangkas13. Ni Gusti Luh Ketut 1. 5. V. Ki
rencana memang meh tuku lampu ngene iki 😀
ekomoker says:	May 30, 2014 at 11:43 am	Timbang tuku nggawe dewe lhak wis seee… kari
Wah canggih, gak ngerti istilahe, pinout, astable, mylar opo melar kuwi mau, inrush current, wkwkwk. Nek vibrator aku ngertine sing kanggo nge-cor beton ben ora ono udara sing
utawa Wartembork (Jerman Wartenburg in Ostpreussen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 7.315 jiwa (2008).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barczewo&oldid=1091013"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
Tari Saman ya iku jogèdan utawa tarian saka suku Gayo kang biasa dilakokake kanggo ngrayakake prastawa penting kanggo adat.[1] Tembang iringan kanggo ngiringi tari saman nganggo basa Arab lan basa Gayo.[1] Saliyane iku biasane tari saman iki uga digunakake kanggo ngrayakake laire Nabi Muhammad SAW.[1] Tari Saman kang asale saka Acèh iki digawé lan dikembangake déning Syekh Saman, ulama kang asale saka Gayo ing Aceh Tenggara.[1]
Makna lan Gunané[besut | besut sumber]
utawa pambuka, ana wong tua kang pinter utawa pemuka adat kanggo makili masyarakat (keketar) utawa nasihat-nasihat kang gunane kanggo para pemain lan wong-wong kang padha dheleng.[1]
Tembang kang ana ing tarian saman iki dilagokake kanthi bebarengan, para pemain ya iku para priya-priya kang isih enom nganggo pakean adat.[2] Saliyane iku tari iki uga bisa dipentasake, diadu antarane rong grup utawa luwih.[2] Penilaian bijine dijupuk saka kemampuane saben grup obahing awak, tari lan tembang kang disajikake déning grup liyane.[2]
Rikala semana,tarian iki biasane digunakake kanggo acara adat, antarane upacara mengeti dina laire Nabi Muhammad SAW.[2] Saliyane iku uga digunakake kanggo acara-acra kang sifate resmi, kayata ana tamu-tamu saka Kabupatèn lan Nagara,utawa kanggo
CatalàEnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 2 Maret 2016.
Atiqah Hasiholan - Artis Cantik - Atiqah Hasiholan (lahir
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I alias Pangeran Sambernyowo alias Raden Mas Said (Kraton Kartasura, 7 April 1725 –
kasatriyane,Ing tekad datan purun,Amung cipta labih nagari,
Wonten malih tuladan prayogi, Satriya gung nagari Ngalengka, Sang Kumbakarna namane, Tur iku warna diyu, Suprandene nggayuh utami, Duk awit prang Ngalengka, Dennya darbe atur, Mring raka amrih raharja, Dasamuka tan keguh ing atur yekti,De mung mungsuh wanara.
try: padosan ki chudai story in hinde, padosan ki chudai story rapidshare, padosan ki chudai story bar, padosan ki chudai story hindi, padosan ki
Ady PratamaI Gusti Bayu SuthaI Gusti Made AstawaI Gusti Ngurah Oka AyajimbaranI Gusti Ngurah RaiI Gusti Nyoman LempadI Gusti Putu MarthaI Gusti Putu PhalgunadiI Have Four NamesI Hua HuangI JackI Jeong-SukI Jie KohI Jon BrumleyI Joseph
no Watermarks Prasanthi Photos Prasanthi Photoshoot Stills Prasanthi Pics Prasanthi Pictures Prasanthi Stills Prasanthi Unseen Stills Prasanthi Wallpapers Telugu Actress Prasanthi Tollywood Actress Prasanthi	2015-07-08
Wilayah Kecamatan Cengkareng meliputi 6 wilayah kelurahan, antara lain:
NasiShare | wis do nggawe SPT durung? PengirimMessagekandarPresidiumLokasi : jakarta asli Kemiri, Tanjung sariReputation : 25Join date : 23.08.08Subyek: wis do nggawe SPT durung? Thu Mar 12, 2009 3:11 pm wis do nggawe SPT tahunan durung cah?Mbok sing iso aku diwarahi... jarene dead line akhir maret 2008.kok malah ribet to?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
masia biasane nek awakke dhewe ki ana badan usaha biasane kantor pajak sing nekani awake dhewe ( 3-4
ngono sing ta weruhi, nek ana sing ngerti luwih jelas sumonggo posting nggo mas kandar Ngatimin PrayogaWargaLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 30.12.08Subyek: Re: wis do nggawe SPT durung? Mon Mar 16, 2009 3:23 pm ngene lho mas kandar.. njenengan ne wis dwe npwp mung kari njaluk lembar A1/bukti potong seko olehe njengan kerjo lha kuwi nggo dasar gawe
masia biasane nek awakke dhewe ki ana badan usaha biasane kantor pajak sing nekani awake dhewe ( 3-4 kali setahun )ngono sing ta weruhi, nek ana sing ngerti luwih jelas sumonggo posting nggo mas kandarmas yen maune duwe usaha, gor warung, terus tutup.njur ora bukak maneh, alias penghasilan NOL, njur ngisi sptne piye yo?_________________NRIMO ING PANDOEM kandarPresidiumLo
wis diwarahi wong pyroll..wis tak print trus tak titipke koncoku sing KPP-ne podho..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Subyek: Re: wis do nggawe SPT durung? Tue Mar 17, 2009 2:28 pm Mengko tak insert nggoku wis do nggawe...Contone ngisine
wis do nggawe SPT durung? Tue Mar 17, 2009 3:21 pm sorry telat iki...koq judule SPT yo, bukane SPT kui singkatan (Surat Pajak Terhutang), lha nek SSP kui kan sik nggawe seko DepKeu,
pajak.. lha nek isih kurang bayar yo mbayar dewe nganggo SSP...wingi ono wong sing jago
kang?.......lha dinggo mangan dw we isih mpot2an......... y.hery purwantaKorLapLokasi : ngawen,wonosari,bandungReputation : 0Join date : 25.04.10Subyek: Re: wis do nggawe SPT durung? Sun Jul 25, 2010 11:40 pm SPT...ki gek opo ra mudeng akpo meneh..SSP...la gor kuli gek ak..kon ngerti seko ngendi.!!! :koji.;: :;;./0: :L00*^: Sponsored contentSubyek: Re: wis do nggawe SPT durung? wis do nggawe SPT durung?
•	yen tan melu anglakoni boya kaduman melik
Njaluk ditambahi komen opo maneh bu?Makacihh… *gaya alay*
Reply	Sumar tono says:	March 13, 2012 at 4:04 am	rame banget ya
Iwak Peyek wooo wooo wooo wooo wooo wooo wooo wooo wis suwe aku ngenteni kowe rino wengi ora nyambut gawe nang kene asik rame-rame nek ketemu joged asolole nang kene aku ngenteni kowe adoh-adoh aku tekan kene kabeh konco wis ono
Galasia 61Para sedulur, nèk ènèng wong konangan nglakoni ala, kowé sing katuntun Roh Sutyi kudu nuntun sedulur kuwi balik menèh nurut dalan sing bener. Nanging enggonmu ngélingké sedulur kuwi kudu karo ati sing sabar. Lan kowé déwé ya kudu sing ati-ati karo awakmu déwé, jalaran kowé déwé uga bisa kenèng pantyoba. 2Kangèlané tunggal sedulur kudu disangga bebarengan. Mengkono kuwi kowé nglakoni kekarepané Kristus. 3Nèk ènèng sedulur sing nganggep apik déwé, nanging wujuté ora, sedulur kuwi namung ngapusi dèkné déwé. 4Mulané, kabèh kudu nimbang klakuané déwé-déwé. Nèk rumangsa bener, sedulur kuwi bisa lega bab uripé, nanging aja madak-madakké karo klakuané liyané. 5Jalaran, kabèh wong kudu nggarap kangèlané lan karingkihané déwé-déwé. 6Wong sing nampa piwulang sangka pituturé Gusti Allah kudu mbales kabetyikan marang sing mulangi. 7Aja pada sembrana karo uripmu déwé! Gusti Allah ora kenèng digawé geguyon. Apa sing mbok sebar, kuwi sing bakal mbok unduh. 8Nèk sing disebar namung kekarepané daging, sing diunduh karusakan. Nanging nèk sing disebar kekarepané Roh Sutyi, sing diunduh urip langgeng. 9Mulané, hayuk aja pada kesel nindakké sing betyik. Nèk awaké déwé ora kendo, mbésuk nèk wis wantyiné, mesti awaké déwé bakal ngunduh wohé. 10Mulané, pumpung ijik ènèng kelunggarané, hayuk awaké déwé pada nggawé betyik marang wong kabèh, luwih-luwih marang sedulur-sedulur tunggal pretyaya. 11Para sedulur, sakdurungé aku nutup layang iki aku arep mbalèni menèh bab nglakoni sunat. Iki sakwijiné prekara sing penting banget, mulané ya tak tulis déwé karo tulisan sing gedé-gedé. 12Wong-wong sing pada meksa kowé kongkon nglakoni sunat kuwi sakjané sing digolèki namung apa? Wong-wong kuwi namung kepéngin dielem lan diajèni karo wong Ju. Gusti Yésus Kristus mati nang kayu pentèngan nglabuhi manungsa, supaya manungsa ketampa Gusti Allah. Lan kowé ngerti nèk wong sing pretyaya kuwi bakal disiya-siya lan kangèlan. Mulané, wong-wong kuwi pada wedi disiya-siya lan pada wedi kangèlan. Kuwi jalarané wong-wong pada meksa kowé kongkon pada nglakoni sunat waé. 13Senajan wong-wong kuwi nglakoni sunat, nanging sakjané ya ora nglakoni wèt-wèté agama sak kabèhé. Wong-wong meksa kowé, supaya kowé kenèng dienggo pamèran karo wong-wong kuwi nèk kowé uga pada nglakoni sunat. 14Nanging kanggo aku barang kaya ngono kuwi ora pisan-pisan bakal tak enggo pamèran. Sing tak enggo pamèran ya namung Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, sing mati nang kayu pentèngan nglabuhi aku. Saiki donya wis ora penting kanggo aku lan aku ya wis ora penting kanggo donya. 15Kanggo Gusti Allah blas ora penting nglakoni sunat apa ora. Sing perlu déwé yakuwi: apa awaké déwé nduwèni urip anyar? 16Sing tak suwun, muga-muga kabèh sing pada manut marang pitutur kuwi lan kabèh sing wis wèké Gusti Allah bisaa nampa katentreman lan kabetyikan. 17Para sedulur, wiwit saiki mbok aja pada ngrusui aku menèh karo prekara kuwi. Tatu-tatu nang awakku iki tandané nèk aku iki namung peladèné Gusti Yésus déwé. 18Tyukup semono layang iki! Muga-muga Gusti Yésus Kristus ngétokké kabetyikané marang kowé kabèh. Paulus
Prabu Hulukujang (766 - 783)6. Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)7. Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)9. Prabu
Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 – 819) 8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895) 10. Windusakti
saha manthering srengenge gegebengan iman panggulawenthah kula menika
mboten panjenengan parengaken tansah nuwuhaken pepadhang lajeng sepen, kamangka mboten kaanggep wontenipun pepeteng, pejahing damar ingkang katilar salebeting manah, menapa menika ugi keplasing katresnan?
kanggo jenenge ratu penguasa pesisir laut selatan sing kalebu pantai Cilacap. Saben wulan Suro ana sakelompok masarakat sing gawe pesta jenenge sedekah laut, kanggo ngewehi sesaji men hasil laute melimpah akeh. Jare mitos wong sing arep teka nang pantai Teluk Penyu ora enthuk nganggo klambi sing
didèfinisèkaké minangka sakabèhing kabudayan lokal sing wis ana sadurungé kawangun negara Indonesia ing taun 1945. Kabèh kabudayan lokal sing asalé saka kabudayan anéka rupa suku-suku ing Indonesia minangka bagéyan integral saka kabudayan Indonesia.
Bab lan Paragraf1 Kabudayan tradisional Indonesia 1.1 Omah adat
Kelingan manis eseme trus kelingan ramah gemuyune
Tresno lan kasih kasih sayange karep atiku klakon dadi bojone
Motto: "Memayu Raharjaning Praja"
Kabupatèn Lamongan, mujudaken satunggaling kabupatèn ingkang dumunung wonten Propinsi Jawi Wétan, Indonésia. Ibukithanipun inggih punika Lamongan. Kabupatèn punika ugi wewatesan kaliyan Seganten Jawi wonten sisih lèr, Kabupatèn Gresik wonten sisih wétan, Kabupatèn Mojokerto kaliyan Kabupatèn Jombang wonten sisih kidul, Kabupatèn Bajanegara kaliyan Kabupatèn Tuban wonten sisih kilèn.
Lamongan mujudaken satunggaling Kabupatèn ingkang dumunung wonten pesisir ler Jawi Wetan. Saperangan wewengkon pesisir arupi wewengkon pagunungan. Wewengkon punika amujutaken rerangkenipun pagunungan kapur ler. Wonten bagian tengah arupi dataran andap ingkang sitinipun boten roto, lan saperangan malih arupi siti bono rowo. Wonten perangan sisih kidul wonten pagunungan ingkang mujutaken pungkasanipun rerangken Pegunungan Kendeng wonten iring wetan, Bengawan Solo mili wonten perangan sisih ler.
Kabupatèn Lamongan kaperang dados 27 kacamatan, ugi kapérang malih dados pinten-pinten désa lan kalurahan. Punjering pamaréntahan wonten ing kacamatan Lamongan.
sektor perékonomian ingkang penting sanget wonten Kabupatèn Lamongan. Wewengkon pesisir mujudaken wewengkon perkembangan GERBANGKERTOSUSILA (singkatan saking nami kitha-kitha GRESIK, BANGKALAN,
Angkutan[besut | besut sumber]
Kabupatèn Lamongan dipun langkungi margi ageng Pantura ingkang saged nggubungaken kitha Jakarta – Surabaya, ingkang nglangkungi saurutipun pesisir seganten ler. Margi punika ugi nglangkungi Wewengkon Kec.Paciran ingkang anggadhahi kathah panggenan pariwisata. Kitha Lamongan ugi dipun langkungi margi ageng Surabaya – Cepu – Semarang. Kitha Babat mujudaken persimpangan margi antawis Surabaya - Semarang kaliyan margi Malang - Jombang - Tuban. Lamongan ugi dipun langkungi margi kereta api jalur ler Pulo Jawa.
Lamongan anggadhahi panggenan damel rekreasi ingkang sae tur edi. Ing wewengkon pesisir wonten panggenan wisata ingkang arupi Monumen Van der Wicjk, Waduk Gondang Pasisir Tanjung Kodok lan Wisata Bahari Lamongan utawa Jatim Park-2. Goa Maharani teng Kacamatan Paciran, wonten pinggirane jalur utomo pantura (margi dalan Daendels ingkang kasebut dalan Anyer - Panarukan), ya iku guo kapur ingkang sae. boten tebih saking Gua Maharani, wonten Makam Sunan Drajat lan Makam Sunan Sendang Duwur, ya iku wali ingkang nyebar agama Islam wonten Pulo Jawa. Kekalih pasareyan punika anggadhahi seni arsitektur ingkang sanget acorak Majapahit, sacelakipun pasareyan wonten Museum Sunan Drajat.
Rupa–rupa[besut | besut sumber]
Lamongan kawentar anggadhahi dhedaharan ingkang khas ingkang cekapdipun kenal lan saged dipun panggihi wonten saindewnging tlatah ing Jawi Wetan, upaminipun soto Lamongan, sekul boranan, tahu campur Lamongan. Wingko Babat mujutaken Jajanan khas saking kitho Babat. Salintunipun punika ugi wonten jajanan khas saking wewengkon Kec.Paciran ingkang kasebat Jumbreg. Salintunipun jumbreg ,Paciran ugi mujutaken wewengkon ingkang ngasilaken who siwalan enem ingkang biasa dipun sebat ental.
Sroto utawa soto ialah salah siji panganan tradisional khas Indonesia sing digawe sekang aneka bahan lan disajikan nganggo duduh sing mandan akeh. Panganan kiye
duwe panganan khas kiye, contone : soto Kudus, soto Madura, coto Makassar, soto Lamongan
lan liya-liyane, nang Banyumasan umume disebut sroto. Sroto sing paling terkenal ialah Sroto Sokaraja.
* 300 g tempe, iris ½ x 5 x 7 cm
Lebokna godong kucai, aduk nganti rata, terus tempe dicelupna siji-siji.
Goreng nganggo geni sing sedeng aja kegedhen (mbok geseng) nganti mateng
jawa sing dibungkus adonan terus dipanggang nganggo tungku khusus ngantek atos ning tengaeh tetep empuk.
dab, nuwun wis share neng kene dadi ngrumangsani nek Gusti Allah ki eman tenan marang awake dewe
“iku dinggo pesugihan,, ibu dikandani tonggo sing dodol kembang, sing gawene ditukoni sajen. Pesugihan iku akeh carane,
Tledekan manuk utawa olahan wiwit tune pisanan kicaumania akèh, amarga Booms merdu lan mawarni-warni. Ing kasunyatan, sawetara taun kepungkur, tledekan manuk tak kelas dhewe ing macem-macem lomba manuk.
Senajan kautaman ing manuk lomba waning, malah event organizer sethitik (EO) sing "kandel" kelas tledekan mbukak, sing ora ateges nomer pembuangan sudo. Nganti saiki, manuk sing wis katon lan gaya saka nyeklek khas isih akeh sought sawise.
Care manuk Tledekan iku bener ora akeh beda saka perawatan saka manuk wayahipun sing
PatiKabupaten PekalonganKabupaten PemalangKabupaten PurbalinggaKabupaten PurworejoKabupaten RembangKabupaten SemarangKabupaten
matursuwun sanget kula aturaken karana panjenengan sampun dados guru ingkang ngasta ing materikuliah Teknik Pengendalian Kualitas.
Ingkang kula pahami saking perkuliahan inggih punika mengenai artosipun kualitas, Critical to Quality, seven tools.
Terus saran kagem perkuliahanipun Bapak sak lajengipun:
1). Materinipun katah sanget, napa maneh ing pakempalan2 terakhir, 2 materi sak pakempalan (2,5 jam). Materinipun enggal (mongomery 2005) lan bahasanipun radi susah dipunpahami. Mugi kangge perkuliahan sak lajengipun materinipun dipun ringkes lan dipun sederhanakaken ngagem bahasa ingkang luwih gampil dipun pahami kalian mahasiswa.
2). Pak, meturut kula tugasipun kekatahen. Dados, menawi luwih sae bilih tugasipun mboten terlalu katah ( menawi 4) tapi ing tugas menika sampun
kawasan Mendut, Prambanan, Borobudur, alias Menteng Pinggir.
dadi uwong kuwi mbok ojo rumongso biso nanging biso rumongso”.
lakumdinukum waliadin.. Cah2 nyapo to jane awake dewekwie ate ditambahi pahalane karo allah jo digawe nesu kalik.. 😎BalasHapusNanang Qosim19 Oktober 2015 13.25sing gawe posting durung pernah di tabrak buldoser... ati2 azabmu suk nak arep mati.. lha wong nasrani wae akeh sing mualaf kok.. prancis,america, inggris,, wis akeh sing muslim, paling sing gawe
kuangenn kagem sanak kadang sedaya,utaminipun mitra 90..mugi kasembadan sedaya panggayuh. ... Kumoro
raos syukur lan muji dhumateng Allah awit sedaya karunia ...blog.ums.ac.id/.../10-langkah-kangge-nyambut-wulan-ramadan/ - Tembolok#Pengurusan - PTS - Perguruan
SUPADOS BASA JAWI LANGKUNG ...21 Oktober 2008 ... Tanggungjawab kita sedaya, utaminipun keluarga supados nepangaken basa ... Ngrampungaken sinau S1 Jurusan Basa Inggris, FKIP, Universitas Sebelas Maret Surakarta (UNS) rikala
nyusul dyah ika ... prodi Sastra Jawa ngaturaken agunging panuwun dumateng sedaya kemawon ingkang sampun ...nusantara.fib.ugm.ac.id/bukutamu.php?perpage=20&pos... - Tembolok -
Muhammadiyah SurakartaMarwan Effendy Teknik Mesin Universitas Muhammadiyah Surakarta .... Nyaosaken raos syukur lan muji dhumateng Allah awit sedaya karunia Ramadan dipun ...blog.ums.ac.id/effendy/ - Tembolok -
tangal 21. Februari. ...... Mangga panjenengan sedaya kula
indonesia.html - Tembolok#Purworejo - Page 109 - DetikForumsekedap nggih mas Menak....sumonggo badhe dahar punapa...sampun jangkep sedaya...monggo dipun rahabi. ... ______. Skripsi gratis langsung download ada 41 www.skripsigratis.co.cc ... Zona
nuwun sanget mas..mbok menawi niki usul kangge
Kunci Surga = Berlapang Dada ~ Sugeng Rawuh
lha wong sing di nggo sragam buruh jew _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Sponsored contentSubyek: Re:
Kèn Arok inggih punika silsilah pendamel Wangsa Rajasa ing Karajan Singasari. Kèn Arok anakipun Ken Endog, Kèn Arok boten dikarepaken kalih ibukipun, lajeng Kèn Arok lair tiyangipun dibucal wonten ing kuburan. Wonten ing kuburan Kèn Arok nangis ingkang banter lan kemplirapan adang ingkang ndamel Lembong mendet bayi punika lan dianggep anak. Ken Arok urip dados tiyang ingkang awon, maling, pamerkosa lan parusak ing laladan Karajan Kediri. Kèn Arok ketemu tiyang ingkang ndadosaken Ken Arok murid, lajeng Ken Arok dikèn tobat lan boten angsal jahat malih. Kèn Arok didadosaken punggawa Tunggul Ametung akuwu ing Tumapèl. Tunggul Ametung gadhah garwa asmanipun Kèn Dèdès, Kèn Arok tresna kaliyan Kèn Dèdès mula iku Ken Arok maunggul Ametung mati, Kèn Arok dados panguwasa ing Tumapèl lan kakuwasanipun nambah ageng lan Raja Kediriipun tunduk kaliyan Ken Arok. Lajeng Kèn Arok ndamel karajan ingkang dikenal kanthi nami Karajan Singasari.
Kèn_Arok&oldid=1049066"	Kategori: Raja SinghasariKarajan SinghasariLair 1182Pati 1247Pati 1227Tokoh sing dipatèni	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 19 Maret 2016.
nyatakake dewe yooo.ojo awan2 mundhak panas(wes ireng ndhak tambah geseng hehehe......)soale mangkat rame jam5 esuk tekan jam tengah 7.dijamen pualeng rame
cah paliyan mas.........nyuwun ngapunten boten gadhag potone sodhong(kameramun boten
rawat yo jo di colong/tegor nggo penghijauan karo ketheke men ra turuk ndeso nggoleki sampean rak kancane tho????? n03
wis di rawat yo jo di colong/tegor nggo penghijauan karo ketheke men ra turuk ndeso nggoleki sampean rak kancane tho????? jaman kulo takseh timur rumiyen mas kulo asring
mrono meneh.... mbahmoelLurahLokasi : bukit tinggiReputation : 0Join date : 22.03.09Subyek: Re: indahnya minggu pagi disodhong Thu Mar 26, 2009 8:37
disodhong Thu Apr 02, 2009 9:37 am durung tau krungu mbah...cobo tak gogling seik.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ngerti K-Lop rono karo ceweke,oh...siji meneh, karo nuntun wedhus barang, nyambi angon...kan suket'e akeh kono ki.
ngerti K-Lop rono karo ceweke,oh...siji meneh, karo nuntun wedhus barang, nyambi angon...kan suket'e akeh kono ki. iyo
ngerti K-Lop rono karo ceweke,oh...siji meneh, karo nuntun wedhus barang, nyambi angon...kan suket'e akeh kono ki. iyo ngangon wedos lha sak iki weduse wes gede wes iso comen barang...... Gek sok nek sasi
popOK-NET: Herman Tino - Ojo Koyo Ngono ( Jawa )
Herman Tino - Ojo Koyo Ngono ( Jawa )
...lagu dari Herman Tino besrta lirikOjo Koyo Ngono ( Jawa ).
wis aku tak melu wae nongkrong ning kene, sopo reti aku entuk ilmu an pengalaman seko sing wis do
wis aku tak melu wae nongkrong ning kene, sopo reti aku entuk ilmu an pengalaman seko sing wis do duwe bojo.....TAk lungguh sing anteng ahhh... ra rebutan, gur sok ngindik nek wis turu gek lagi gentenan.. nek tangi meneh yowis bar..._________________MPAN NGGO PAPANhttp://pardjimin.wordpress.com/ Wonosingo Ngali
wis aku tak melu wae nongkrong ning kene, sopo reti aku entuk ilmu an pengalaman seko sing wis do duwe bojo.....TAk lungguh sing anteng ahhh... ra rebutan, gur sok ngindik nek wis turu gek lagi gentenan.. nek tangi meneh yowis bar...
wis aku tak melu wae nongkrong ning kene, sopo reti aku entuk ilmu an pengalaman seko sing wis do duwe bojo.....TAk lungguh sing anteng ahhh... ra rebutan, gur sok ngindik nek wis turu
balas budi…..koyo nok gresik milik petrokimia…
[Reply]	vic June 5, 2010 at 9:19 am
jneng stadion jgn dganti,nk prlu gwe stadion anyar. . .
[Reply]Utomo,boro ngrejeng Reply:June 5th, 2010 at 10:04 amLha iyo nggawe stadion anyar…nek ngganti SLS diseneni wong akeh nuw…!
[Reply]	Ali 69 June 5, 2010 at 9:27 am
yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota Basa pucuk k?n?, Hizbullah.[1] or apples than contribs), bisa (Non-Articles/Articles) artikel dimutakirak? ing pirsani causa Inggris - Proy?...
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or
pawestri, putri kalih ayu endah, wus katur sri narapati, kang rayi norasinungan, marma sakit ing penggalih”
kangmas nata ing Metawis, sami sugeng rawuhnya paduka
nata, rawuh Pati arsa yuda, arinta sumanggeng karsi, nanging panuwun kawula, sampun ngaben kang prajurit, tyang alit boten uningdosanya ngawula ratu, suwawi glis miyose, kawula tur pangabekti,
pasar Nggandusari25. Pecel malidi 4 (samping warkop Mbah Bari)
26. Warkop Mbah Bari27. Sentra Tahu Corah Tugu...28. Warkop Mbah Bo Sumbergedong29. Rujak cingur Mbak Jiyah,
Mangga kita sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedaya
nikmat lan kewarasan dateng kita sedaya dumugi sakmenika kita sedaya saged kempal wonten adicara perpisahan sak
sangking rencang-rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun engkang sak ageng-agengipun
kagem Bapak/Ibu Guru ingkang sampun nggulawentah kula lan sak rencang-rencang
kula lan rencang sebrayat sampun nglampahi ngangsu kawruh wonten ing paiwiyatan
mriki wonten ingkang adicara menika, kula kiyambak tuhu rencang-rencang nyuwun
agenging pangapunten sangking Bapak/Ibu Guru amergi wonten ing tigang warsa
ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kula lan sak rencang mbok menawi gadah
kalepatan ingkang dipun sengaja lan mboten disengaja. Mugi-mugi Bapak/Ibu Guru
kersa ngapuntenaken sedaya kelepatan kula lan rencang-rencang.
lan rencang-rencang awrat sangat bade nilaraken pawiyatan menika amergi sedaya
sampun kadhos sederek lan kaluwarga. Namung, amergi kula sak rencang-rencang
kula lan rencang-rencang saged dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madya Mbangun Karso. Ing Ngarso Sung Tulodho memiliki arti di depan memberi contoh. Sedangkan Ing Madya Mbangun
« AJI PAMBUNGKEM SAWER (ULAR)
One thought on “AJI BISA KALAJENGKING”	INFO RAMALAN
Serat Darmagandhul bisa dilihat di sini: Serat Darmagandhul (1)
Datan wontên ingkang animbangi, pinunjul kinaot, langkung agêng pondhokan santrine, krana saking kathahipun murid,
Êndhek cilik remane barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut têpung, irung sunthi
Janma ingkang rupane kayeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, Padha tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan wêruh sakehing Nabi, neng
panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
12. Ora ngrêti nyarak lawan sirik, najis mêkruh batal lawan karam, mung nganggo sênênge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, anggêr doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wêdi duraka, Ahmad Ngarip mrêpeki gya muwus aris, Wong ala ingsun
Lah ta sapa aranira yêkti, sarta manêh ngêndi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku têngah jagad, Guru tiga ngrungu, sarêng denya latah-latah, Bêdhes buset aran nora lumrah janmi, jênêngmu iku karam.
kabeh padha sun lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun sauri bae, têtêlu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
ngucap mring Mad Ngarip, Lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngêndi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.
Lah ta sapa aranira yêkti, sarta maneh ngêndi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku têngah jagad, Guru tiga ngrungu, sarêng denya latah-latah, Bêdhes buset aran nora lumrah janmi, jênêngmu iku karam.
kabeh padha sun lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yêkti sun sauri bae, têtêlu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan, wadiku apa dhapure, Sujati têgêsipun, ‘ingSUn urip
iku adusing manusa, ingkang sabênêr-bênêre, Kyai Guru sumaur, Wong dhapure lir kirik gêring, sapa ingkang pracaya, nduwe
24. Ngingu dhewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halal-e ngungkuli cêmpe, sanajan iwak wêdhus, yen asale srana tan bêcik, karam lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dhewe awit gênjik, luwih
25. Najan wêdhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku karam-ira, najan mangan iwak celeng,
26. Luwih halal padune si Bêlis, pantês têmên uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe bêras pantun, sandhangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajêge tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake lêgi
Gatholoco ngucap anauri, Ingkang sugih sandhang lawan pangan, pirang kêthi momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira simpêni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, Sandhangan ingkang wus
28. Gatholoco anauri malih, Yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan Ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurêbing akasa, dadi darbek-Ingsun, kang anyar sarwa gumêbyar, Sun kon nganggo marang sanak-sanak mami, Ngong trima nganggo ala.
Gatholoco menyahuti lagi, Jikalau begitu jelas kalian hanya manusia lumrah,
Apan Ingsun trima nganggo iki, pêpanganan ingkang enak-enak, kang lêgi gurih rasane, pêdhês asin sadarum, Sun kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gêsang, dene Ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, Sun tulisi sastrane salikur iji, Sun simpên jroning manah.
Ingsun dhewe mangan sabên ari, Ingsun milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang ka-eksi, mulane kang bawana, padha mêtu kukus, tumuse gêni Sun pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun pangan.
32. Gatholoco sigra anauri, Mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
33. Kangjêng Rasul yen tan den turuti, muring-muring bangêt nggone duka, sarta bangêt paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, Mung lagi tatanira, Kangjêng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngêpaken, Kangjêng Rasul pêpundhene wong sabumi, aneng
ingkang sira sêmbah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah Arbi, lêlakon pitung wulan, tur kadhangan laut, mung kari kubur kewala, sira sêmbah jungkar-jungkir sabên ari, apa bisa tumêka.
35. Sêmbahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nêmbah Rasule dhewe, siya marang uripmu, nêmbah Rasul jabaning
saking wisma-nira, bok kongsi modot gulune, masa bisa karungu, tiwas kêsêl tur tanpa kasil, Guru tiga angucap, Ujare cocotmu, layak mêsum ora lumrah, anyampahi pêpundhene wong sabumi, Gatholoco manabda.
saking susah mami, kadunungan barang ingkang gêlap, awit cilik têkeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rêmbug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kêna ukum awak mami, Guru tiga miyarsa.
Asru ngucap Nyata sira maling, ora pantês rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gêlêm mulangi, pakartine dursila, mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan anglakoni maling, yen gêlêm
padha cangkriman, nanging pamintengsun, badhenên ingkang sanyata,
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan, wadiku apa dhapure, Sujati têgêsipun, ‘ingSUn urip tan nêJA maTI’, Guru
4. Pupuh II, Dandanggula, Pada (Syair) 28 :
Gatholoco anauri malih, Yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan Ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurêbing akasa, dadi darbek-Ingsun, kang anyar sarwa gumêbyar, Sun kon nganggo marang sanak-sanak mami, Ngong trima nganggo ala.
Apan Ingsun trima nganggo iki, pêpanganan ingkang enak-enak, kang lêgi gurih rasane, pêdhês asin sadarum, Sun kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gêsang, dene Ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, Sun tulisi sastrane salikur iji, Sun simpên jroning
Ingsun milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang ka-eksi, mulane kang bawana, padha mêtu kukus, tumuse gêni Sun pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun pangan.
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal
Gatholoco sigra anauri, Mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun
1. Gatholoco nulya ngucap, Dhalang Wayang lawan Kêlir, Balencong êndi kang tuwa, badhenên cangkriman iki, yen sira nyata wasis, mêsthi wêruh ingkang sêpuh,
Anane Kêlir lan Wayang, kang masang Balencong sami, Wayang gaweyane
wayang, menceritakan hal yang buruk dan baik, kalah dan menang tak lain adalah Ki Dalang.
4. Nulya Kyai Abdul Manap, nambungi wacana aris, Karo pisan iki salah, padha uga durung ngêrti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dhewe Wayang-
5. Upama wong nanggap Wayang, isih kurang têlung sasi, Dhalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap
pamêtêkingwang, Balencong tuwa pribadi, sanajan Kêlir pinasang, gamêlan wus miranti, Dhalang niyaga linggih, yen maksih pêtêng nggenipun, sayêkti durung bisa, Dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining Wayang.
8. Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira Ringgit, margane isih pêtêngan, ora kêna den tingali, yen Balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah
9. Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa.
darbe uni, prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa ika, Kaki Dhalang masesani, nanging darma ngucap molahake Wayang.
Ingkang mêsthi nglakonana, ingkang ala ingkang bêcik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir Ingsun duk durung lair, têtêp suwung ora ana siji
Wayang mari tinanggap, Wayange kalawan Kêlir, sinimpên sajroning kothak, Balencong pisah lan Kêlir, Dhalang pisah lan Ringgit, marang ngêndi paranipun, sirnane Blencong Wayang, upayanên den kêpanggih, yen tan wêruh sira urip kaya rêca.
urip-mu ana ing ngêndi, saikine sira gêsang, pati-mu ana ing ngêndi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngêndi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhêna dununge panggonanira.
lumrah wong kathah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa nikmating ilat, lan rasane langên rêsmi, rasanira ing kawruh ora
wong tuwanira, loro pisan padha mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake nikmatipun, iku daya jalaran, wujude ragamu kuwi, ora nêja gawe rambut kuping mata.
ndunungêna, kajêdhêgan ingkang dhiri, mêsthine dadi sakitan, ora kêna sira mukir, mêloke wus pinanggih, têka ngêndi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro kuwi, ora kêna
hilang dikala Jaman Gaib, Aku simpan di tengah-tengah jagad.
31. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
salawase ngong tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daya sêja-mami, agal alus kasar lêmbut ingsun nalar.
anauri, Gunêman karo wong edan, Gatholoco amangsuli, Edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, sabên dina owah gingsir, nampik milih
ana buntut sawiji, basa Asu makna Asal, Buntung iku wus ngarani, ingsun jinising janmi, ora buntut lir awakmu, balik sira wong apa, sira gundhul anjêdhindhil, apa Landa apa Koja apa Cina.
Wiwit biyen jaman purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buda, jaman Dêmak iku salin, nêbut
durung bisa, Dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining Wayang.
Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira Ringgit, margane isih pêtêngan, ora kêna den tingali, yen Balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah Kurawa.
Yang menonton tak akan bisa melihat, kepada wujud setiap jenis Wayang,
Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa.
Dene unining gamêlan, Wayange kang den gamêli, Dhalange mung darma ngucap, si Wayang kang darbe uni, prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa ika, Kaki Dhalang masesani, nanging darma ngucap molahake Wayang.
Sedangkan bunyi gamêlan, mengiringi gerakan Wayang, Dalang hanya sekedar mengucapkan, dari suara tiap jenis Wayang,
Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sêpi, basa Sêpi Tanpa Ana, anane ginêlar yêkti, langgêng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
Basa Kêlir iku Raga, Wayange Suksma Sujati, Dhalange Rasul Muhammad, Balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, Cahyane Urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jêro ngandhap nginggil, Wujudira Wujude Allah Kang Murba.
wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir Ingsun duk durung lair, têtêp suwung ora ana siji
……………..Gatholoco asru nyêntak, Pujimu pujining Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gêlap. (…………………,Gatholoco keras membentak, Bahkan doamu-pun adalah milik (Hyang) Widdhi!
tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
salawase ngong tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daya sêja-mami, agal alus kasar lêmbut ingsun nalar. (…………
nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkêmi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.
Iya iku bapa biyang, ingkang wêruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngêndi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau wêruh iku
siyang, saêjam sawidak mênit, ora kurang tan luwih, wukune mung têlung puluh, raganingsun duk daya, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.
Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muhammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane
48. Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sêpi, basa sêpi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, têtêp suwung ora wêruh siji
durung den lakoni, kanggone mêngko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih,
gawe pêsthi samangkya, papêsthene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pêsthi, bêcike sabên lawan ari, anggawe papêsthen iku, manut sênênging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ora cidra ing sêmaya.
menyatu dengan SUMBER ABADI SEMESTA).
55. Kyai Abdul Jabar ngucap, Pêsthine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatholoco anauri, Iku pêsthening Widdhi, dudu pêsthi saking ingsun, Allahku sabên dina, anggawe papêsthen mami, anuruti marang kabeh karsaningwang.
Kyai Abdul Jabar berkata, (Bagaimana dengan) ketetapan Hyang
ngucap, Gatholoco sira iki, nyata kasurupan setan, Gatholoco anauri, Bênêr pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing alam samar, tumêka ing jaman
Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangrêti, iya iku asal ingsun, purwa saking sudarma, tumêka kalamullahi, sayêktine ingsun asal Kama Pêthak.
Iku wong mbubrah agama, akarya sêpining masjid. Gatholoco asru ngucap, Den enggal nyuduk mring mami, sapisan nyuduk jisim, pindho bathang sira suduk, ya ingsun utang apa, arsa mateni mring mami, saurira Mung lêga rasaning driya.
Gatholoco kang tinilar, aneng ngisoring waringin, rumasa yen mênang bantah, mangkana osiking galih, bangêt kêpati-pati, angêkul sameng tumuwuh, Sun-kira luwih manah, pangawruhe Guru santri, dene iku isih bodho kurang nalar.
66. Durung padha durung timbang, yen tinandhing kawruh-mami, durung nganti ingsun-gêlar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata setan ingkang menda
kawuk ingkang menda warni (slira), bêcik ingsun ‘ngênte-ni’ lan ‘ura-ura’.
74. Kêmadhuh rujit godhongnya (rawe), aywa suwe sun-anteni, guru ngêndi srayanira, najan jamhur luwih wasis, ingsun
75. Gatholoco sukeng driya, rêrêpen alon lumaris, miling-miling mung priyangga, dumugi patopan
ing Cêpêkan, pondhok agêng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawêntar manca
munggeng langgar tata lungguh, Kasan Bêsari mojar, Dene gati kados wontên karsanipun,
tiyang kupur, Gatholoco namanira, dhapure mbotên
ingkang lêrês dipun wadhung lêmah putung, yen pokah rêbah binubrah, agami den obrak-abrik.
16. Durung patut ginuronan, guru bodho kawruhmu mung sanyari, ora liya kabisanmu, marani anggêr wisma, kang ginawa kasang wadhah karag sêkul,
Ora padha kaya ingwang, marma gun-DHUL kasun-DHUL ing agami, mila pu-TIH surbaningsun, ti-TIH te-TEH micara, kalah iki mêsti ngambil saking biku, mila kêthu taranca-NGAN, panja-LIN ingkang
nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dhasar ingsun bangsa Jawi.
Ilmu Jawa Belanda China, Turki Koja Hindhu Bênggala Kêling,
20. Mila bêbêd sarung amba, omber jêmbar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ilmu ingsun wêruh, nganggo tês-BEH sanyata, ka-BEH kawruh ingkang luwih
ingsun wirang, golekana saiki ana ngêndi, si Gatholoco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang
wingking lampah kawula, kintên-kintên dalu punika ugi, nyipêng wontên kitha Pungkur, Kasan Bêsari ngucap, Lamun mrene sun jewere kupingipun, mungsuh janma ngrusak sarak,
sampun prapti, ing pacandhon kutha Pungkur,
satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus têtela nalar kojur, iku padha kewala, kêthu mami uga anyar oleh tuku, lawase satêngah wulan, rêgane srupiyah putih.
36. Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare kêthu mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung wang, bayar nicil setheng setheng sabên esuk, sun-lowongi durung êsah, isih kurang
ditanya Gatholoco namaku, (Kyai) Kasan Bêsari (Hassan Bashori) kembali bertanya, Apa yang kamu selipkan dipinggang (itu)?
49. Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang êning, ana dene pêntholipun, iki arane cupak, prêlu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.
nampik urip dhêmên lampus, ora wêdi manjing nraka, ora melik munggah swargi.
Gatholoco alon ngucap, Kaya apa bisane nampik milih, wus pinêsthi mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.
ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.
55. Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus cêtha, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing swarga, sapa mlarat manjing gêni.
Gatholoco alon ngucap, Ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak dhuwung, saiki ingsun pêjah, Kyai Kasan Bêsari asru sumaur, Iku lagi tatanira, wong mati cangkême criwis.
kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining setan, ingkang kaya awak-mami.
Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nêpsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundhaning lair.
Iku ingkang aran Sadat, pisahira Kawula lawan Gusti, lunga pisah têgêsipun, dadi Roh Rasulullah, yen wis pisah Ragane lan Suksma iku, Rasa Pangrasa lan Cahya, panggonane ana ngêndi.
Kyai Guru saurira, Bênêr ingsun luluh awor lan siti, Rasa lan Pangrasa iku, kalawan Cahya Gêsang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang Ijrail ingkang ngirid.
Suksmane wong Islam, kang nêtêpi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wêngi tan owah, anêtêpi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang
Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatholoco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.
Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya bêja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.
67. Upama Allah duweya, satru kapir murtad marang Hyang Widdhi, bêcik sadurunge wujud, tinitah aneng dunya, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mêngkono Allahira, iku ora duwe budi.
Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng akherat dadi pandung, anggawa dudu duweknya.
Sang (Malaikat) Izrail yang mengiringi, menghadap kepada Hyang Suksma (Tuhan Maha
6.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe,
badanmu kuwi, kagungane Rasulullah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah,
Upama Padhanging Rawi, asalira saking Surya, sirna kalawan Srêngenge, kalamun Padhange Wulan, asale saking Wulan, sirnane kalawan Santun, bali maneh
Kasan Bêsari nauri, Krana ngapa Rasanira, lan Cahyamu Urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira ulihêna, marang Kang Kagungan iku,
ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dhewe, kinen sujud kaping lima, rina wêngi mangkana, esuk-esuk wayah Subuh, sujud tumrap maring Adam.
Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgêng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake pêtêng iku, kagênten padhanging surya.
supayane sujud maneh, sarta padha nênuwuna, langgêng ananing Suksma, lan padha nuwuna iku,
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe pêtêng padhang, gawe unggul lan asore, kang padhang têgêse gêsang, kang pêtêng iku pêjah, Nabi Muhammad andulu, parentah mring umatira.
sujuda maning, marang Ingkang Murbeng alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe pêtêng padhang, lan gawe pêjah gêsang, bilahi asor lan unggul, lama-lama kang baskara.
nuruti, nênuwun marang Pangeran, kanthi nangis panuwune, mulane ngaranan Ngisa, tegese Anangisa, marang Ingkang Murbeng Luhur, Nênuwun supaya padhang.
jero jêmbar, lan maneh akeh isine, Kasan Bêsari têtannya, sira ora sêmbahyang, Gatholoco aris muwus, sêmbahyang langgêng
31.Ingkang mêtu lesan-mami, sêmbahyang mring
sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, alam dunya wus ana, yêkti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.
Kang tinitahake dhingin, dening Hyang Cahya Muhammad, iku lawan sakabate, nanging wujud êRoh samya, neng jroning Lintang Johar, mangka Lintang Johar iku, wawadhahe Roh
saking Urip, dadi saking Nur Muhammad, lintang rêmbulan srêngenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muhammad, mangka Lintang Johar iku, dadi pusêre Muhammad.
(Nur Muhammad atau Lintang Johar) adalah perwujudan
Gatoloco anauri, sun linggih langgare Allah, kabênêran panggonane, iki aneng têngah jagad, ingsun sênêng kapenak, linggih langgar karo udut, ngênteni prentahing Allah.
Kyai mitra mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, nêja lunga lêlana, kabeh keriya rahayu, Kasan Bêsari gya mangkat.
46. Aja sira gawe sêrik, aja sira gawe gêla, aja gawe wêdi kaget, iku aran najis karam, nyandhang mangan ingkang sah, iku lakune wong
iku, Cêdhak tan senggolan iki, Yen adoh katon gumawang, Yen cêdhak datan kaeksi, Lamun isi ana apa, Yen suwung luwih mratani.
Ingkang amba langkung rupak, Kang ciyut wiyar nglangkungi, Bumbung wungwang isi apa, Sapa neng ngarêpmu kuwi.
Wong bisu asru calathu, Jago kluruk jro ndogneki, Wong picak amilang lintang, Wong
9. Aneng ngêndi wohing banyu, Myang atine kangkung kuwi, Golek gêni
18. Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cêthane iku sayêkti, ingkang Kasdu kuwi Iman, ingkang
disebut Takrul adalah Tokid (Tauhid ~ Kesatuan Tunggal).
19. Kang Takyin Makrifat iku, kang Iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumlethak, yêkti iku ora serik, tansah ningali ing
Dadi lan ing dhewekipun, têgêse iku sayêkti, Bila têsbeh lire ika, tan loro kahanan-neki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik mênêng kuwi.
Nulya saurana gupuh, ujar sakêcap puniki, kang ngucap nênggih Hyang Suksma, kang mlaku satindhak Widdhi, kang mênêng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.
Jawablah, Yang Mengucap, adalah Hyang Suksma (Tuhan),
27. Hyang Suksma ya dhirinipun, sarta lamun den takoni, pira Martabating Tingal, saurana tri prakawis, Tasnip ingkang kaping pisan, Insan Kamil kaping kalih.
Tak lain adalah Hyang Suksma sendiri, manakala ditanya,
Wus tumêka wangênipun, têkane kawula kuwi, ora nêja yen dadiya, dadi Gusti kang sayêkti, nanging yêkti dadi uga, pira Martabat Pamanggih.
Sudah mencapai tingkatan tertinggi, keberadaan Kawula (hamba), tak disengaja
Nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning Sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping
Pituturku durung rampung, nanging iku bae dhisik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun
4. Pangrasanira iku, sapa mênang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sêsiku, kasiku dening Hyang
5. Kang sipat samar iku, Gatholoco tan rumasa luput, yen andulu ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon
Gatholoco andarung, lampahipun têrus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir,
kawruh sarak ilmi, ingkang kawon den gêguyu, Gatholoco asru moyok.
Jejanggan dan Para Wiku (Bhikku), Resi Buyut
9. Ing Endragiri gunung, wontên endhang gentur tapanipun, apêparab Rêtna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.
Satunggal wastanipun, apêparab Dewi Mlênuk Gêmbuk, nama Dewi Dudul Mêndut kang satunggil, mêrak ati dhasar ayu, cantrik kalih ugi
Satunggal namanipun, akêkasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wêwangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.
uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kêparêng den ideni, kaiden ingkang amêngku, sinome guwa katongton.
Lah sira iku wong apa, wani malbeng Endragiri, rupamu ala tur kiwa, pinangkanira ing ngêndi, lan sapa kang wêwangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katêkan priya.
dereng purun cantênan, nudingi mring cantrik estri, dangu-dangu sumaur ngucap mangkana.
4. Sun iki janma utama, nyata yen lanang sajati, kêkasih Barang Panglusan, lan aran Barang Kinisik, têtêlu jênêng mami, ananging ingkang misuwur, manca
Omahku ing têngah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sêjaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prêlu arsa pinangggih, marang
10. Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur
12. Mêsthine nurut kewala, kabeh gêlêm anglakoni, Gatholoco alon mojar, Apa têmên tan nyidrani, upamane ngapusi, apa sira wani tanggung, yen sira ora dora, sun jawabe ing samangkin, lah ucapna cangkrimane kaya apa.
winilis, wohe amung kêkalih, mung sawiji trubusipun, mubêng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, pan ana dene ingkang salah satunggal.
Ingsun ningali maesa, kathahe amung kêkalih, nanging têlu sirahira, badhenên cangkriman kuwi, Gatholoco
Kowe maneh yen bisaa, ambatang cangkriman iki, dhapurmu ala tur kiwa, Gatholoco anauri, Mêngko dhisik pinikir,
padha ngisin-isin, bismillah mbadhe cangkriman, cangkrimane wong mrak ati, wit agung mung sawiji, iku jagad têgêsipun, pang papat iku keblat, godhong rolas iku sasi, trubus siji êpang wolu iku warsa.
lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rêmbulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kêbo loro ndhase têlu, iku
18. Gatholoco alon ngucap, Apa bênêr apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki, Mlênuk Gêmbuk miyarsi, wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedhot mundur sarwi nglirik, alon ngucap saiki
Ing ngêndi prênahe Iman, ing ngêndi prênahe Buddhi, ing ngêndi prênahe Kuwat, apa Kang Luwih Pait, lan Ingkang Luwih Manis, Luwih Atos saking watu, apa kang Luwih Jêmbar ngungkuli jêmbaring bumi, apa ingkang Luwih Dhuwur
ingkang Luwih Panas, ngungkuli panasing gêni, Luwih Adhêm saking toya, Luwih Pêtêng saking wêngi, êndi aran Ningali, lan êndi Kang Luwih Dhuwur, êndi Kang Luwih Andhap, apa ingkang Luwih Gêlis, akeh êndi Wong Gêsang karo Wong Pêjah.
Prênahe Wirang ing Mata, Ing Dunya Kang Luwih Pait, batine wong malarat, dene Ingkang Luwih Manis, batine wong kang sugih, lamun Wong Kang Luwih Lumuh, Kang Blilu tan wêruh Sastra, ingkang aran Aningali, iku Janma Ingkang Wruh
Ing ngêndi Kang Luwih Pêrak, Ing Dunya Kang Luwih Gêlis, ingkang Luwih Bungahira, iku Marmaning Hyang Widdhi, kang Amba Luwih bumi, yêkti Pandêlêng puniku, Landhêp Luwih Kang braja, iku Nalare Wong Lantip, Ingkang Adhêm Luwih toya
25. Luwih Atos saking sela, Atine Wong Dhangkal pikir, Atine Wong Kang Brangasan, Panase Ngungkuli gêni, Wong Jalu lan Wong Estri, yêkti akeh Wadonipun, sanajan wujud lanang, tan wêruh tegese estri, kêna uga sinêbut sasat wanita.
27. Kêna sinêbut Wong Nistha, tan duwe pakarti benjing, kalamun ing rahmatullah, Wong Islam lawan Wong Kapir, Islam Kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, mênawa datan wikan, pranatanira Agami, têtêp Kapir yêktine janma punika.
luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang
ana ing dunya iki, Leklu Klimis iya iku tegesira.
Patbêlas Ingkang Keri, Kang Loro Tutup-
Mêngko sun pikire dhisik, bismillah mbadhe cangkriman, cangkrimane gêndhuk
kuwi, Isine Dunya Amung Sanga Kathahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung
marang siji maning, iku tandhane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung
sanga kuwi, Kahanane Rupa iku, yêktine Nem Prakara, wijange sawiji-wiji, Ireng
Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni, iku Padha Ngêmu Rasa,
dene kabeh kang binukti, ing alam dunya iki, Rasane Mung Ana Wolu, Lêgi Gurih
kalawan, Pait Gêtir Pêdhês Asin, Sêpêt Kêcut ganêpe wolung prakara.
cangkriman iku, tegese Wong Laki Rabi, ingkang aran Wadon
Lanang, ingsun uga wus mangrêti, mung remeh gampang kewala, rungokna
7.Têgêse Wong Lanang iku, Ala kang têmênan kuwi, iya iku ananingwang,
rupane Ala ngluwihi, Wadon iku têgêsira, gênah Panggonane Wadi.
satu egois secara keras, yang satu egois secara lembut : Damar Shashangka)
8.Wadine Wong Wadon iku, Wujude Wujudmu kuwi, sabênêre Luwih Ala, dunung
sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna kang ala iki.
Gatholoco sukeng kalbu, gumujêng sarwi mangsuli, Tuturira sun tarima,
lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, têtêp dadi garwa-mami.
ingkang rêsik, sireku kang lêmbah manah,
andhap asor iku, wêkasane nêmu bêcik, raharja sugih têpungan,
kineringan mring sêsami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang trêsna asih.
25.Samengko mrih gênahipun, manira arsa nontoni, mring prenah têtêngerira,
lukar, kawula lumuh nglampahi, krana saking botên limrah, nalar saru tan
Gatholoco asru bêndu, Tuturmu padha ngantêpi, mantêp lair batinira,
mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut prentah mami.
tertawa terbahak-bakak, sembari duduk diatas kursi.
31.Mangkana denira muwus, Saiki katon sajati, wus cêtha nyata wanita,
têngêre wadon kaeksi, warna-warna datan padha, ana gêdhê ana cilik.
amba tan kapengin uning, dhumatêng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.
sabda tanaga(taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wêwadi, wong
saking dhawuh piwulang paduka, muhung nuwun pangestune,mugi-mugi
ayune ayu têmênan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsunlunga.
Kedatangan Gatholoco, dipondok pesantren Cepekan,
4. Pangestu brekah pukulun, palimarmaning Hyang Widdhi,
sadaya kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatholoco angandika, Kapriye
Apasira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih
kemutan, Kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados
8. Sauranaiku Telu, ana dene ingkang dhingin, Urip Tan
Kalawan Nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, Ora Angen-Angen liyan, Allah Kewala
Tan ana woworanipun, ingkang Wahdatilwujudi, Nugrahan
Sakarat pira, saurana Tri prakawis, kang dhingin Adhepanira, Idhep ingkang
Madhep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni,
Nugrahaning Iman pira, saurana TriPrakawis, Sokur ingkang kaping pisan, Tawakal
saurana Dwi Prakara, krana Tetep ingkang dhingin, Wadi kaping kalihira,
Kahananira, Anenggih Karsa:Rasaning, Rasa Wisesa Prayoga, Martabate Kramat
Martabate Nyawa iku, lamun sira den takoni, kathahe
namung satunggal, iya iku Roh Ilapi, mung sawiji marganira, tegese Urip puniki.
Ora nana Urip telu, ingkang mesthi mung sawiji, lamun
sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.
umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi,
yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu
Udan, apa dene Kaya Wesi, kalawan Kaya Samudra, ingkang Kaya
Rumesep tegesipun, Ora Pegat Kang Rohani, tegese
kang Kaya Udan, Datan PegatTingalneki, ana maneh Kaja Tosan, Sakarsanira
Owah Sipatira, Isih bae Wujudneki, ingkang upama Samudra, Pituduh ingkang
Puniku mesthine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku
satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis Kaya Samudra, Ora Owah
dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning
Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh
paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget
Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa
umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa
30. Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli sarak nenggih,
yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara sarak, amung
padha anggitening batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang
arep edan kabeh iki, lha seing waras sopo iki wes yo bingung trs dadine lha edan kabeh rmlodangCamatJoin date : 12.08.08Subyek: Re: KALO LAGI BINGUNG ENAKNYA NGAPAIN??? Tue Sep 02, 2008 8:47 pm Ngenteni Mbak Anggun wae
garuk piye kilha nek garukan kere aku keno nuh lha melu nominasi garuk an wong elek opo wong
meneh wae kang ben cepet buka , rak ra bingung dedik
kabeh kayane,lha wes do iso ngguyu2 dewe jew ,
gawe umah pow kontrakan sing cedhak ro mbutgawene... wiwidHanSipJoin date : 09.08.09
Wed Mar 28, 2012 11:38 pm kabeh pemimpin ono kurang luwihe, .._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Apr 01, 2012 12:26 am pom wis ura antri maneh..._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
wes ndedel Wingi cen iyo..Saiki kudune wis mudun meneh..Ayow dow sweaping!Kwi ki mung
kon medhun, kepenaken nang nduwur,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
nduwur kaya,...??? _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI prasetyoCamatLokasi : Ngadipiro-Rejosari-Semin-JakartaReputation : 4Join date : 22.03.08Subyek: Re: BBM Naik Lagi....Capek Dech... Tue Apr 03, 2012 11:31 am asem ki,..
BENSIN GRATISAN | BLOG-e WONG JOWO
Ilir ilir, ilir ilir, tandure wus sumilir
Tak ijo royo royo, tak sengguh temanten anyar
EST) Rinengkuh (03.06.2010 09:02 EDT) Wekasaning ratri (31.05.2010 09:00 EDT) Angslup (31.05.2010 08:44 EDT) Lurung cilik (31.05.2010 08:37 EDT) kidung asmoro (31.05.2010 08:26 EDT) Naliko grimis ngriwis (30.05.2010 02:12 EDT) Nalikaning sepi (30.05.2010 02:05 EDT) Udan wayah sore (30.05.2010 02:03 EDT) Petenging wengi (30.05.2010 02:01 EDT) Wayah esuk pedhut angendanu (30.05.2010 01:58 EDT) Pepadhang bakal tumeko (30.05.2010 01:57 EDT) Lintang-lintang (30.05.2010 01:37 EDT) Sedyoku (30.05.2010 01:35 EDT) Pangajab (30.05.2010 01:33 EDT) Ron garing (30.05.2010 01:26 EDT)Diary of geguritan.jowoDiary
kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih tan kemba karya
carita, sampating karsa marengi, nemlikur Sabtu Paing, lek Mukaram wewarseku, Mrakeh Hyang Surenggana, Bathara Yama dewa
ansa Sapta, sangkala angkaning warsi. Paksa sudi sabda ji, ringkang pinurwa ing kidung, duk kraton Majalengka, Sri
nagri, putrannya estri sajuga, ing warna tuhu linuwih, sedheng mepek birahi, kataman
kakasih Seh Walilanang, sangking ing Juddah nagari, ing Purwasata kampir, yen pinareng tyan
pinetak Giru ugi, sadaya tilaranipun, lastantun ingkang garwa, kaceluk Nyi Randha Sugih, angluwihi samoaning wong dedagang.13. Mangsuli ing Blambangan, rajaputri kang (ng)garbini, wus ambabar mijil priya, warnanya
sawuse aneng jaladri, gya ingalap juragan kang lagya layar.14. Binuka ingkang gendhaga, isi jabang
siyang dalu tan pisah, lan putra ing Ngampelgadhing, kan sinuhun ran ingkang rama Santri Bonang.17.
tuk sawarsi, sadyanira rajasunu, dumugekaken karsa, lajeng mring Mekah nagari.
ngandika ris, kawruhanta iku kulup, Seh Walilanang Mlaka, mitrungsun saeka kapti, ing pangawruh lair batin tan sulaya.21. Lah jebeng siryo muliya, maring ing ngarameng Giri, kawruhhanamu renanta, ing samengko
jumeneng Susunan Giri, jujuluk Prabu Sermata, tembe ing sapungkur mami, sira ingkang (m)bawani, jumeneng wali linuhung, sinuhun sak-rat Jawa, kabeh padha welas asih, kalengkengrat sinebut raja pandhita.23. Nanging
saking Ngampelgadhing, tanpa kanthi gancangin cariyos prapta.Kinanthi1. Ing Giri apan wus tundhuk, kang ibu grahe ngranuhi, rinubung sakeh juragan, rawuhe
kalangkung, kulup sampurnakna mami, umanjing agama islam, nulya sinadatken aglis, kalimah loro winejang, kang ibu padhang mampani.6. Kulup wus padhang
tinunggil, lan raka Kyai Samboja, ing mangkya titiyang Giri.9. Lastantun pamundhinipun, ing gusti Jeng Sunan
kalangkung, tan ana kang laku jati, samya cekap nyandhang mangan, adoh ingkang dadya miskin, tentrem ciptane raharja, wong ngamanca kathah prapti.11.
minulya, kawentar ing liya nagri.12. Miwah wus pinundhut mantu, ing Suhunan Ngampelgadhing,
Kur’an, kagyat miring suwaraning.17. Tiyang alok mungsuh rawuh, sumedya ngrisak in Giri, kalam ingkang kagem nyerat, anulya binucal aglis, andodonga ing Pangeran, sinembah ing sakapti.18. Kalam lajing dadya dhuwung, cumlorot ngamuk pribadi, pramadya ing Majalengka, kathah ingkang angemasi, sakantune kang palastra, pra samya lumayu (ng)gendring.19. Mantuk marang Majalagnu, sawusira mengsah gusis, dhuwung wus wangsul privadya, sumeleh ing ngarsaneki, panyeratan sang pandhita, sarta akukathah getih.20. Kagyat risan amanengkung, miyat dhuwung kuthah getih, dahat panalangsanira, dyan dodonga mring Hyang Widdhi, mugi Allah ngapuntena, solah amba ingkang sisip.21. Sang pandhita ngandika rum, marang ing wadyanireki, kabeh padha piyarsakna, myang aneksenana sami, katgeki sun wehi
jumenengnya Jeng Susunan, Pramu Setmana linuwih.23. Gemah arjane kalangkung, saya wewah wadyaneki,
Rohbayat, wowolu sangking pademi.26. Kasebut Nyai Geng Ratu, putra sepuh sinung nami, Ratu Gedhe ing Kukusan,
Sunan Kidul nenggih, Ratu Gedhe Saworasa, Sunan Kulon kang sumendhi, Sunan Waruju ragilnya, wau ta ingkang winardi.28. Sasampunira pangubur, kumpul para wadya Giri, angrembag ingkang gumantya,
Kandhatun, jujuluk maksih lestari, Sunan Giri Prapen dibya, suut kang wadya gung alit. kawentar ing liyan prja, tan pegat kadya ing nguni.Megatruh1. Ya ta wau sang parbu ing Majalangu, sampun amiyarsa warti, lamun Sunan Giri prabu, Setmana wus angemasi,
wus mireng badhe ginempur, mring sang prabu Majapait, wus budhal caraken prabu, kya patih myang rajasiwi, balane lir samodra rob.5. Sunan Prapen sampun sanega ing pupuh, karsanira nanggulangi, mring carakeng Majalagu, tan dangu mengsah kaeksi, nulya pinapak prang popor.6. Wadya Giri kasoran ing yudanipun, kathah ingkang nandang
sapinggirin laut, binasmenan kitha giri, sadaya wus dadya awu, rajabana denjarahi, rajaputra tindak alon.8. Dhumateng ing astanira sang wiku, Sunan Giri kang wus swargi, ingkang rumeksa ing kubur, tyan
wali linuwih, singa celak anggaloso.10. Kalesedan sambat ngadhuh-adhuh lampus, kang kantun kalangkung giris, bramantya sang rajasunu, tumandang pribadi ajrih, merang lamun tan kalakon.11. Dadnya dhawuh marang tyang kalih kang tunggu, kinin
kris waos.12. Tyang kakalih tan suwala nulnya (n)dhudhuk, dupi prapta blabak jati, tutuping tabelanipun, binuka saking sakedhik, nulya ana ingkang
ingkang lagya amakuwon.20. Kawlasarsa aneng satepining laut, tyang kalih marek tur uning, ing mangkya mengsah wus larut, jalaran tinempuh dening kombang ingkang mapak pupoh.21. Mandhul-madhul palayune numbuk bentus, tilar gagamaning jurit, samya ngungsi gesang (n)jruntul, tan ana ingkang tinolih, swarane pating galembor.22. Sampun katur ing purwa wasananipun, dalah waluyaning dhengkling, sang wiku kalangkung sukur, (d)dedonga marang Hyang Widdhi, rahayu ywa na pakewoh.23. Nulya kundur tan cinatur laminipun, wus papirurna ing nguni, eca tyase
kraton Majapait, wus andungkap sirnanipun, jalarane sangking siwi, dyah Patah mijil karaos.Mijil1. Santun sarengatira Jeng Nabi, Muhkammad kinaot, mila Kangjeng Sunan Giri Prapen, lajeng tedhak mring Demak nagari, kumpul lan pra wali, mukmin miwah jamhur.2.
kaprabun.4. Maring Radyan Patah anampeni, wus jumeneng katong, aneng nagri Demak angrehake, ing rat Jawi Jeng susunan
sultan Pajang kang winarni, wusing madeg katong, karsa nyuwun idi mring Prapen, Kyai Ageng Mantaraman umiring, sagunging
neng pungkuranipun.9. Wusing pepak kang samya anangkil, sunan ngandika lon, jebeng
ywa na walangatos, den narima marang ing papasthen, ing samengko ki Pajang dipati, ingsun wus ngideni, ing
sukur ing Hyang Widdhi, karsane Hyang Manon, ana kang tinitah dadi gedhe, ana kang tinitah dadi cilik, papasthening Widdhi, basane asnapun.16. Datan luwih sun
linorot mring wadu.17. Sunan Giri tinarbukan Widdhi, waspadeng pangawroh, datan samar lalakon in tembe, ingkang tansah pinancer
Jawa iki kabeh, nadyan Giri kene tempe ugi, ngidhep ing Mantawis, kyageng lajeng ngujung.22. Konjen
dipati kabeh, aningali Ki Ageng Mantawis, raja pandhita di, gya mucung dhadawuh.Pucung1. Lah ta kulup para bupati
Pajang risakipun, pindhah ing Mantaram, ingkang jumeneng narpati, putranira nenggih Ki Ageng Mantaram.5. Risam Sutawijaya jujulukipun, kanjeng Panembahan, Senapati ing Mantawis, lulus wirya gemah arja prajanira.6. Panembahan Senapati ing Mantarum, ngyektekken wirayat, dhawuhe Susunan Giri, ing nalika
Lamun ayun nyatakken wirayatingsung, gustimu turana, nglurung maring bang-wetan nuli, wus pinasthi karsane Allah Tangala.10. Lamun ratu Mantaram ing tembenipun, ngrata tanah Jawa, sanadyan ing Giri iki, uga teluk marang in nagri Mantaram.11. lokilmakpun tan kena owah sarambut, jamane walikan, kawula dumadya gusti, ingkang gusti sayekti dadi kawula.12. Pratandhane wus katon Pajang Mantarum, iku dadya cihna utusan wus nyuwun pamit, mantuk marang Mantaram agegancangan.13. Wus sumiwi ing ngabyantara sang prabu, wus katur sadaya, welnga Jeng Sunan Giri, tan pantara lami sri nata Mantaram.14. Bidhal nglurug mring bang-wetan kang jinujug, ing nagari Japan, sagunging para bupati, ing bang-wetan wus kumpul aneng ing Japan.15. Kacariyos ing Giri sang maha wiku, wus miyarsa warta, lamun sang prabu Mantawis, ngepung Japan para bupati bang-wetan.16. Pacak baris tutulung paguting pupuh, Jeng Sunan ing Arga utusan akanthi tulis, tyang sadasa gegancangan marang Japan.17. Praptanipun ing Japan nulya kinampul, wong agung Mantaram, myang bang-wetan pra bupati, wusing pepak duta Giri aturira.18. Dhuh wong agung Mantaram saha wong agun, bang-wetan sadaya, lambah kawula tinuding, ing Jeng Sunan Giri akanthi nawala.19. Ulun waos pribadi mring terangipun, sami kapyarsakna, suraose kanang tulis, dateng Giri manengah maos nawala.20. Layangingsun Jeng Sunan Giri dhumawuh, marang putraningwang, Senapati ing Mantawis, lan mring putraningsun Pangran Surabaya.21. Liring layang (ng)gonira ayung prang pupuh. rebut panjenengan, ingsung pan ora
andhap luhur wus pinasthi, pan tinemu ing samengko durung mangsa.23. Balik padha nganggoa budi rahayu, lestari
wus tan kena gingsir, pan tinemu ing wuri kaananira.Pangkur1. Yen uwis pamilihira, umantuka marang nagrinireki, ingsun sung raharjeng laku, marang ing sira padha, wus atiti kang serat nulya tinutub, Senapati angandika, lah yayi Surawesthi.2. Kadiparan karsanira, andikane panembahan ing Giri, mung yayi kalawan ingsun, kang
isi.4. Kakang kabageyan wadhah, Senapati Ngalaga ngandika ris, yayi kula wadhahipun, ingiih sampun narimah, duten Giri atas pamiyarsanipun, gya pamit mring panembahan, miwah mring para adipati.5. Panembahan Senapatya, sampun kundur maring nagri Mantawis, wong agung bang-wetan sampun, umantuk sowang-sowang, tan cinatur duteng
Surabanggi, kinen amilih rumuhun, mring Kangjeng Senapatya, Surawesthi kang pinilih isinipun, wadhahipun Panembahan, narimah atampi isi.7. Mesem Jeng Sunan ing Arga, wruhanira kodrat tan kena gingsir, basa wadhah nagri iku, isine apan
sayekti tekeng pati, dadi kudu amiturut, marang kang duwe wadhah, enengena ing Giri ganya winuwus,
yuswanipun, ginantyan ingkang putra, Pangran Adipati Anom ing Mantarum, jujuluk Jeng Susuhunan, Diningrat Anyakrawati.10. Amung kalih welas warsa, laminira jumeneng narapati, jeng susunan nulya surut, ginantyan narpatmaja, Pangran Adipati Anom ing Mantarum, jujuluk Kanjeng Susunan, Sultan Agung ing Mantawis.11. Prabu Anyakrakusuma, duk punika Pangeran Surawesthi, anyedahi pra tumenggun, mancanagri bang wetan, wusing pepak neng Surabaya sadarum, ngrembag arsa manut ing prang,
sagunging balakuswa, kampir ngujung astana Giri Kedhatun, undure sangking astana, sowan ing Jeng Sunan Giri.13.
mring Kangjeng Sunan Giri, apunten dalem sang wiku, amba myang para kadang wus sarembag arsa ngrabaseng Mantarum, nyuwun idi sang pandhita, miwah pangestu basuki.15. Jeng sunan aris ngandika, ing samengko pan
bedhaha Mentawis.16. Ing samengko wong bang wetan, malah padha ngnsia kang prayogi, tan wurung binoyong besuk, marang nagri Mantaram, Pangran Surawesthi tan kendhak tyasipun, myang sagunging para dipatya, wusing ngujung ing sang resi.17. Ngandika sang wiku raja, yen mangkono padha karsanireki den ngati-ati kulup, ingsun pasrah Hyang Suksma, legi pait ing tembe pasthi
inggih uwa Purbaya pawartosipun, Pengeran ing Surabaya, ing mangke pun sampun lalis.23. Kang kantun mung anakira, Ki Mas Pekik pambajenge kang siwi, uwa punika kersengsun, timbali mring Mantaram, ingsun arsa uninga ing warninipun, panembahan atutrira, punika langkung utami.24. Ulun umiring sakarsa, sri narendra pangandikannya aris, Alap-alap ingsun ututs, marang ing Surabaya, timbalan Pangran Pekik Surengkewuh, telas ingkang pangandika, jengkar anggambuh tinangkil.Gambuh1. Wus lepas lampahipun, alap-alap prapteng Surengkewuh, laju maring Ngrarempah
rakanta sang prabu. Gusti Kangjeng Sultan Agung ing Mantawis, maringaken kang pangestu, mring andika sakaloron.4. Jeng pangran matur nuwun, sasampng maringken pangestu, dhawuh nata paduka dipun timbali, sagarwa putra myang wadu, ulun ingkang kinen (m)boyong.5. Jeng Pangran aturipun, adhuh paman kamayangan tuhu, dejeng sultan karsa nyaruwe wong pekir, ina papa aneng dhukuh, datan supena sajingklong.6.
katong.7. Ki Tumenggung duk ngrungu, ing
sowanipun. mring mantaram bidhal sesuk-esuk, jengandika sawadya kinen umiring, sarta rumekso ing pungkur,
arereh saratri, kangjeng pangran dalu ngujung, marang ing astana Butoh.14. (n)Dedagan amanengkung, palaling Hyang wanci lingsir dalu, Pangran Pekik miyarsa swara dumeling, uraing swara sung
Pajang iku, sakulone kutha prenahipun, aran dhukuh Wanakarta tembe dadi, praja Kartasura mashur, dene jujuluking katon.17. Jeng Susuhunan Mangku,-rat
uninga sang prabu, sigeg gantya winiraos.21. Sang prabu ing Mantarum, ri tiningkil munggeng siti luhur, Panembahan Purubaya
munggeng ngabyantara katon.22. Datan antara dangu, ki tumenggung Lap-alap mangayun, nembah matur ulun kinen animbali, Pangran Pekik Surengkewuh, mangkya wus sumiweng katong.23. Sagarwa putranipun, Ki Sapanjang sawadya tut pungkur, suka ing tyas sang prabu ngandika aris, lah uwa Purubayeku, kadipundi kang linakon.24. Mangke sadhatengipun, dhimas Pekik napa bekti ingsun, utawine piyangbake ingkang bekti, Purubaya nembah matur, kinanthet lawan suraos.*) Prayoganipun anyembah.Kinanthi1. Sangking ing pamanah ulun, pangeran ing Surawesthi, ing kang layak ngabektiya, ing pada dalem sang aji, kawon luhur kang darajat, panjenengan dalem aji.2. Mandhireng prajeng Mantarum, ing rat Jawi mung satunggil, kalihdene tinimbalan,d atan sawala ing kapti, sampun kalampahan sowan, ing ngabyantara narpati.3. Asrah jiwa raganipun, kangjeng sultan duk miyarsi, aturipun ingkang uwa, kalangung trusha ing
kangjeng sri bupati, kantun senenge kang cahya, kantun semu kantun sigit.6. (n)Dungkap prapteng ngarsa prabu, caket dennira sumiwi,
winor tis-tis. dhuh gusti kalengkaning rat. musthikaning tanah Jawi, patut pinundhi sinembah, jumeneng kalipah Widdhi.8.
pinasthika, waskitha ngreh ing patitis, kangos ing ganda angambaar, kinasihan ing Hyang Widdhi.11. Saudibya
ngrenggani nagri Mantawis.12. Dhuh jeng gusti sang aprabu, sowanipun ingkang abdi, angaturken pejah gesang, awit rumaos geng sisip, katungkul ing kawiryawan, labet mudha punggung yekti.13. Dama kalimput tan emut, ing kanugrahaning narpati tumerah jiwangga mulya, kaecan nadhah myang guling,
saged ngaturi minangka, bebekti ingkang martasih o gusti satuhu mudha ceplik tangeh wruh ing becik.15. Manawi kangjeng pukulun, tan paring aksameng dasih, yekti temah anggung papa, druwaka samineki, ing mangke amba sumangga, sakarsa jeng sri bupati.16. Mangkana kangjeng sinuhun, ngandika sajroning
rukmi, umpama ingsun pancuran, sira talaga nadhai, yayi kang minangka wadhah, ingsun kang minangka
ingkang urun estri.21. Manira kang urun kakung, ing samengko karsa mami, sira wisma na Mantaram, ana saetaning puri, sisihan lan kadipatyan, mungguh nagri Surawesthi.22. Ingsun paringake wangsul, marang pakenira yayi, wenang anguwasanana, kadi ingkang uwis-uwis, si Sapanjang mung rumeksa, tata tentreming nagari.23. Sira ana ing Mantarum, aywa taha-taha yayi, ing pangangep dipun padha, ya Mataram Surawesthi, Pangran Pekik
nulya tinariman, rayi dalem sang pamase, tunggil sayayah ibu, Ratu Pandhansari wawangi, ageng ingkang
lan mintuna.3. Wusing antuk kawan dasa ari, Kangjeng Sultan Agung Ngesiganda, lenggah aneng dalem gedhe, ngandika sang aprabu, heh ta lara menyanga aglis, marang ing Surabayan, ketemu riningsum, kalamung sambadeng karsa, rabinira dhiajeng ingsun timbali, waraheng ingsun gerah.4. Nulya mentar utusan narpati, sampun prapteng ing Kusrabayan, jeng pangeran sagarwane, mijil sing dalem gupuh, samya lengah panginrat jawi, parekan matur nembah, amba pan ingutus, raka dalem sri narendra, ingkang garwa kangjeng ratu dentimbali, sarenga lapahamba.5. Kangjeng sunan lagya gerah mangkin, ingkang weling raka dalem nata, manawa aweh lakine, malebu ing kedhatun, atinjoa ing gerah mami, yen lakine tan kuka, poma ywa
sampun kerit prapteng ngarsa sultan manembah ngraub padane Ratu Pandhan umatur, kakang prabu dene wigati, nimbali aripara, kalangkung
sangking lara, ana ing ati enggone, sakeh usada wangsul, yen sun rasa saya ngranuhi, dene ana pandhita, ing Giri dumunung, durung gelem nungkul mring wang, iya iku kang dadi laraning ati, tambane durung ana.8. Liya Giri wong satanah jawi, nora ana barenjul merengkeng, padha ngidhep mring sun kabeh, amung ing Giri iku, ingkang durung ingsun putusi, amungkul kalawang prang, wit wecaning dangu, kang bisa ambengkas karya, mung
neng pandhapi, sarawuhe sang ratu pinapak, bhinekta mring dalem age, jeng ratu ngraub suku, snag pangeran (ng)gerjiteng
bhinekta mring ing jinem wangi, langening karasikan, apan tan winuwus, ing sawungunira nandra, Ratu Pandhan matur ing
ngandikanipun lamun ingsun weruha dhingin karsane kangjeng sultan, mundhut rusakipun, ing Giri sunanne seba, baya uwus dak cangking ing nguni-uni, sebaku mring Mantaram.13. Pan ing Giri wus neng asta mami, yayi ingsun ingkang maluyakna, rakanta nahan rentenge, sewu wirang satuhu, yen tan bisa ngrabaseng Giri, isin anom baskara, neng donya tan arus, apa kang dak walesena, ing sih nata kajaba murdaku yayi kunjuk dadya timbangan.14. Payo yayi sowan marang puri, nyuwun pamit ing rakanta maluyakna, rakanta sultan, mangkat ing sadina kiye, sarimbit nulya laju, sowan maring sajroning, sang nata duk tumingal, pangran sowanipun, sarimbit lawan kang garwa, gya ingawe lenggah caket lan sang aji, makidhupun pangran.15. Kangjeng sultan angandika aris, yayi Surabaya kadiparan, kang dadya karepmu mangke, ing Giri durung nungkul. nora sarju nembah mring mami, ingsun borong adhimas, ing prakara iku,
dhuh pukulun amba sandika nglampahi, amundhi dhawuh nata.16. Nadyan minta sraya Sunan Giri, andhatengken para raja sastra, kebut
suka matiya palagan, nuwun gusti ingkang abdi nuwun pamit, bidhal ing sapunika.17. Boten langkung ingkang amba pundhi, pangestu sang nata binathara, kalampahana karsane, namung rayinta prabu, ambatilar aneng Mantawis, reh ayun mangun aprang, ing tyas langkung gidhuh, keron-keron ing satemah, tempuh ing prang enget rayi
ing mangke, apan ta sedyaningsun, rabinira sadulur mami, pejah gesang hya pisah, lawan lakunipun, wus wiyahe wong
Pekik gumujeng turnya ris, rayi dalem gegerongan amba, tembe sarenga pecate, dhawuh dalem pukulun, tan langgana darmi nglampahi, sarimbit wus pamitan amangraub suku, kangjeng sultan anggandika, lah yayi poma sira hya gumingsir,
sadayeku, wus prapta ing Surabayan, lajeng ngrakit brokoh tundhan tandhu joli, myang gagamaning ngaprang.21. Sawusira rampunging pangrakit, nulya budhal sangking ing Mantaram, brokoh neng ngajeng lampahe, datan kawarneng ngemu, lampahira sampun dumugi, ing nagri
methuk, wusing lerem sawatara, kangjeng pangran pinarak aneng pandhapi, andher para punggawa.22. Pangran Pekik ngandika mring dasih, heh sakehe bocah Surabaya, padha piyarsakna kabeh, dhawuh dalem sang
mulih, marang ing Surabaya, lawan garwaningsun, ingutus kinen magut prang, angadoni bandawala rebut pati, mangrurah satru tama.23. Panunkule Susuhunan Giri, pinasrahken marang jenengingwang, nanging karsaningsun mangke, anakmas Giri iku, lamun kene nungkula aris, sumewa
Para wadya manembah saha umatur, dhawuh paduka sang Pekik, mangayubagya sadarum, muji nungkulira aris, ywa nganti aprang
kekah denya karsa mirong.3. Ingkang abdi kewala pan sampun rampung, ngrabaseng karaton Giri, amboyong
ulun mireng pawartos satuhu, ing mangkya Jeng Sunan Giri, kendho kawalenanipun, saprapat yun animbangi kalipah Mantaram Katong.5. Darbe murid nagri Cini aslenipun, kabar maksih trah narpati, ing mangkya pinundhut sunu,
pupuh, kalih atus wadyaneki, kang ginala aprang pupuh, punika ingkang ngencengi pinrih (m)balela ing katong.7.
anane ing kono.10. Balik padha sadhiyaa ing prang pupuh, kerigen sawadya mami, manawa dadi prang pupuh, gustimu sedya (n)jenengi, jurite wong Surengkewoh.11. Pangran Pekik wus kundur mring dalem agung, bibar kang samya anangkil, bakda Ngisa wancinipun, jeng pangeran arsa nyilip, para wadya tan ana wroh.12.
ginepuh jurit, ngrusak ing Giri Kadhaton.14. Kang denutus rama Pangran Surengkewuh, nanging tikel tuwa mami, amung bapak-bapak awu, garwa ratu Pandhansari, melu nangulang pakewoh.15. Kaya priye kulup kang dadi kencengmu, ing menko ingsun
ingkang minangka satuhu, pupundhen ing tanah Jawi, Waliyoloh cucu Rasul, kang wus linilan Hyang Widdhi, sadhengah kinarsan klakon.18. Sultan Agung baya ingkan dereng ngrungu, kalamun karaton Giri, kanggonan prajurit punjul,
jurit, mejanani Sultan Agung, bok iya teka pribadi, ing kono tandhing lan ingong.20. Sampun sampun kangjeng rama karsa nungkul, pantes sultan ing Mantawis, tur bulu bekti panungkul, sowan pribadi mring Giri, kendel dennira miraos.21. Pangran Pekik uluk salam praptanipun, sang resi kagyat mangsuli, ngalaikum wasalam, gupuh methuk gya khinanthi,
anak tan pakewoh.24. Dhuh jeng rama dene rawuh dalu-dalu, sawiji tan na umiring, kagyat ing tyas sakalangkung, punapi de awatgati, mocung mring Giri Kadhaton.Serat Centhini (dalam aksara
ila ruhi al-mukarram Syekh Mbah Mangli radhiyallahu anhu.. al-Fatihah..
wetan MKG.. mbak..Nyambut damel teng nopo sampean?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
udan..mugo2 adem ning yo hura banjir..Lha saiki hura ono gerakan tanam seribu pohon, tapi gerakan tanam sejuta beton.. lha piye otrarak tambah panas.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Miturut layang Mahabharata, Burisrawa iku saluguné putrané Prabu Sommadatta ing nagara Baliha. Nanging yèn miturut pakem padhalangan, Burisrawa iku putrané Prabu Salya (Salyapati), ratu ing Mandaraka klawan Endang Pujawati iya Setyawati sing angka papat. Déné urutané mangkéné:
Dèwi Erawati, kagarwa Raden Kakrasana iya Prabu Baladéwa nata ing Mandura, banjur peputra Raden Wisatha lan Wimuka.
Dèwi Surtikanthi, kagarwa Adipati Karna (Suryatmaja) nata ing Awangga, peputra Warsakusuma, lan Warsasena.
Dèwi Banowati, kagarwa Prabu Suyudana, nata ing Astina, peputra Sarojakusuma iya Lesmana Mandrakumara, lan Dèwi Lesmanawati.
Raden Burisrawa, lenggah ing kasatriyan Cidhekembang, garwané asma Dèwi Kiswani, atmajané Prabu Kiswamuka, ratu ing nagara Cedhisekar. Karo Dèwi Kiswani, peputra siji, Arya Kiswara.
Raden Burisrawa iku praupané awujud raseksa awit nurun eyangé Begawan Bagaspati, kang ora liya pendhita raseksa. Amarga isin pinaringan wujud raseksa mula Burisrawa yasa papan kasebut tunutupan kere lan Burisrawa singidan ing mburine. Burisrawa sinebut uga satriya ing Madyapura. Sanajan kalebu satriya ananging tindak-tanduké kasar lan dhemen ngguyu.
Burisrawa gandrung[besut | besut sumber]
Jumbuh klawan wujudé sing setengah yaksa kanthi rambut gimbal diudhal-udhal, Burisrawa seneng nguja kesenengané, golèk menangé dhéwé, dhemen gawé gendra. Nanging bawané anak ratu apa manèh kecaket karo Prabu Baladéwa lan adipati Karna, ora ana wong sing wani nyaruwé marang kabèh tumindaké Burisrawa.
Burisrawa kayungyun banget marang Dèwi Wara Sumbadra wiwit nalika Wara Sumbadra isih kenya nganti tumekané dadi garwané Arjuna lan malah kepara wis peputra Abimanyu barang, gandrungé Burisrawa marang Sang Dèwi ora tau mendha. Burisrawa iya banget sengit nginggit-inggit marang Setyaki, amarga nalika nglamar Dèwi Wara Sembadra ing Dwarawati, Burisrawa tau diajar Setyaki ing alun-alun nganti lémpé-lémpé, kamangka Burisrawa wis nyandhang cara temantén. Ya wiwit iku Burisrawa sengit kepati klawan Setyaki.
Ing lakon Sembadra Larung, Burisrawa dicaritakaké minta sraya marang Bathari Durga ing pasétran Gandamayin iya Dhandangmangoré supaya bisa sapatemon karo Sumbadra. Bathari Durga ngendikani, yèn Burisrawa bisa sapatemon karo Sumbadra, nanging ora bisa gepokan salira.
Nalika semana Arjuna pinuju grogol (mbebedhag kidang ing alas Winangsraya. Kanthi ancas nedya pepasihan (cumbana) karo Sumbadra, Burisrawa njujug taman Maduganda, taman keputrén ing kasatriyan Madukara. Kanthi tetembungan manis manuhara, Burisrawa njaluk usadaning lara asmara marang Sumbadra. Amarga Sang Dèwi ora kersa nglanggati, Burisrawa banjur ngunus kerisé. Dewi Sumbadra diagar-agari keris, nanging tetep puguh ora gelem nuruti kekarepané Burisrawa. Kerisé sing diagar-agaraké iku malah banjur ditubruk wani déning Dèwi Sumbadra saéngga sirna margalayu. Burisrawa kamitenggengen. Jroné ora mobah lan ora mosik, ana aloké emban kang tumeka papan kono. Burisrawa gagé mlayu nggendring ninggalaké taman, mlebu ing tengah alas.
Kasatriyan Madukara dadi gègèr sawisé para emban nyumurupi kunarpan Dèwi Sumbadra. Saka pamrayogané Prabu Kresna, Dèwi Sumbadra banjur dilarung ana Bengawan Gangga (Swilugangga), kanthi rineksa Gathutkaca saka gegana. Wusanané layoné Sumbadra diuripaké Antareja kang jumedhul saka Saptapratala nedya ngupadi sudhermané. Gathotkaca ngira yèn Antareja iku kang njalari patiné Dèwi Wara sumbadra. Tanpa ditakoni terus ditimblis saka dirgantara. Dadi perang ramé. Leloroné padha digdayané. Sabanjuré leloroné dipisah déning Wara Sumbadra. Sang Dèwi banjur nyritakaké lelakoné kang sanyatané. Ya merga lelakon iki, Antareja banjur bisa kepanggih marang ramané, ya iku Raden Bratasena iya Werkudara.
Patiné Burisrawa[besut | besut sumber]
Ing lakon Kresna Duta, Burisrawa marani Setyaki sing lungguh ngedangkrang sila tumpang ing dhuwur kréta Jaladara. Setyaki ditawani ombèn-ombèn utawa inuman tuak waragan. Karepé mono yèn Setyaki gelem ngombé terus mendem, Burisrawa nedya males ukum. Setyaki bakal genti diajar ana alun-alun Astina. Nanging Setyaki ora gelem mèlu ngombé, kanthi pawadan wedi yèn ketagihan. Amarga Burisrawa pijer nawani inuman tuak waragan, Setyaki jéngkél. Gendul isi inuman tuak disaut banjur dikeprukaké ing sirahé Burisrawa. Burisrawa nesu banget, satemah dadi bandayuda. Lagi ramé-raméné adu jotos, dumadakan wadyabala srayané Prabu Duryudana ngebyuk nedya ngranjab Setyaki. Setyaki lumajar nggendring mlebu kedhaton, nusul ingkang raka Sang Prabu Kresna kang lagi pirembugan parang Prabu Duryudana dalah para sesepuh Astina. Amarga Prabu Kresna anggoné dadi duta ora klakon ngeluk panggalihé Prabu Duryudana kang atos lan wangkot iku, satemah bakal dadi perang gedhé sinebut perang Baratayuda Jayabinangun. Dina kang kaping patbelas, Burisrawa maju ing paprangan, ditandhingi Setyaki. Nalika iku Mahasénapati Kurawa isih diasta Pandhita Durna. Bawané kalah gedhé dhuwur, kalah sentosa, Setyaki bisa dipikut déning Burisrawa. Setyaki banjur dibanting sakayangé, nuli kinakahan. Setyaki ora bisa bangga manèh. Burisrawa banjur ngunus candrasa. Nalika candrasa arep ditamakaké ing anggané Setyaki, dumadakan bahu-tangané sing tengen Burisrawa "timpal
mau Arjuna awit saka iguh pertikelé Prabu Kresna. Rumangsa uwal saka kakahané Burisrawa, Setyaki gagé ngadeg nyat, terus nyadhak candrasa duwèké Burisrawa banjur ditamakaké ana janggané Burisrawa saéngga tigas pancing, mustakané gumlundhung ing bantala. Burisrawa sirna margalayu ana paprangan Tegal Kurusetra. Mula lakon patiné Burisrawa iku uga banjur disebut lakon "Timpalan".
(id) Burisrawa ing Bausastra Javanese Dictionary, 25 Agustus 2008
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Burisrawa&oldid=986112"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.57, 2 Maret 2016.
Para pengurus disuwun wis duwé pangertèan kang jero tumrap kawickasan Wikipedia lan nyinaoni sacara terus-terusan. Bab iki wigati amarga para pangurus diwènèhi aksès kang ora diduwèni déning para panganggo liyané ing Wikipedia.
Bab-bab ing ngisor iki minangka bahan-bahan kang dianjuraké supaya diwaca déning para pangurus, lan dadi prasyarat kawruh kang kudu diduwèni déning saben pangurus:
Bab iki arupa kawruh dhasar kang wajib diweruhi lan dimangertèni sadurungé diclonaké dadi pangurus:
Catatan meta mengenai kebijakan pemblokiran (en)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 6 Oktober 2016.
Wikipedia:Paugeran maringi nami artikel - Wikipedia
1.3 Aranipun panggènan kang asring dipun-sebat wonten ing Indonesia
Langkung saé migunakaken aran geografis ingkang limrah dipun agem/dipun ucapaken priyantun Jawi, utawi ingkang limrah ing basa Indonesia. Upami taksih bingung saged ugi migunakaken basa aslinipun lan langkung saé ngindhari migunakaken basa Inggris. Aran ing basa Inggris saged dipun pigunakaken kanggé pengalihan (redirect).
Aranipun panggènan wonten ing tanah manca[besut sumber]
Wina lan sanès Wien (bahasa Jerman) punapa malih Vienna (basa Inggris).
Aranipun panggènan wonten ing Tanah Jawa[besut sumber]
Wanagiri lan Wonogiri saged dipun alihaken (redirect) tumuju Wanagiri.
Aranipun panggènan kang asring dipun-sebat wonten ing Indonesia[besut sumber]
Kabupaten lan Kota. Panyebatipun kabupaten lan kota wonten ing Indonesia, aran artikelipun migunakaken format "Kabupaten AA" lan "Kota AA", contonipun: Kabupaten Aceh Besar lan Kota Lhokseumawe, sanès "Aceh
punika tetep dipun-trapaken sinaosa panyebatan aran punika namung gadhah setunggal kegunaan. Wonten ing conto punika, Aceh Besar dipun-sebat Kabupaten Aceh Besar, sinaosa boten wonten Kota Aceh Besar.
Kecamatan. Panyebatipun kecamatan migunakaken pola "aran kecamatan, aran kabupaten utawi kota" kadosta Ciawi, Bogor lan Ciawi, Tasikmalaya lan boten namung kasebat Kecamatan Ciawi, amargi aran kecamatan saged ugi sami sinaosa wonten ing bènten kabupaten.
Kelurahan/desa. Aranipun kelurahan migunakaken pola "aran kelurahan, aran kecamatan, aran kabupaten utawi kota", kadosta Seutui, Baiturrahman, Banda Aceh lan sanès Seutui utawi Kelurahan Seutui utawi Seutui,
Simeulue. (paugeran punika boten dipun-trapaken wonten ing panyebatan Jawa, Sumatra, Sulawesi, Kalimantan, saengga panyebat pulau boten dipun pigunakaken malih amargi sampun kawentar/umum)
Prekawis panyebatan aran panggènan wonten ing Indonesia ingkang gadhah kegunaan langkung saking setunggal, artikel kanthi panyebatan aran punika dipun tengeri halaman disambiguasi. Contonipun: "Malang". Amargi gadhah arti langkung saking setunggal, pramila artikel "Malang" dados kaca disambiguasi ingkang ngèmu pranala tinujokaken dumateng Kota Malang lan Kabupaten Malang.
Asma-asma paraga utawi tokoh migunaaken pangucapan jawi (menawi wonten). Lan menawi mboten wonten saged migunaaken asma aslinipun. Menawi saged kapurih ngilari asma ing basa Inggris menawi aslinipun saking basa sanèsipun. Menawi wonten ingkang mboten njelas supados tumut patrapanipun ing basa Indonesia.
H.O.S. Tjokroaminoto lan sanès H.O.S. Cokroaminoto.
Gelar-gelar ningrat lan akadhemis supados mboten kagem judhul artikel.
Kartini lan sanès R.A. Kartini utawi Raden Adjeng Kartini utawi Raden Ajoe Kartini
Sawetawis gelar sanèsipun ingkang supados dipun ilari ing antawisipun: GPH (Gusti Pangeran Haryo), KGPH (Kanjeng Gusti Pangeran Haryo), GBPH (Gusti Bendoro Pangeran Haryo) lan sanès-sanèsipun.
Kagem nami tiyang ingkang ngalami jaman modern lan dipun-tulis wonten ing layang-layang resmi seratan latin, asmanipun saged migunakaken seratan resmi kasebat, upaminipun:
Kagem nami paraga ingkang saking jaman kapungkur lan saking Tanah Jawi, prayoginipun dipun-serat kanthi éjaan aksara jawi. Tuladhanipun:
Irah-irahan (judhul) sastra lan seni manca[besut sumber]
Judhul buku mawi basa manca ingkang sampun dipun terjemahaken ing basa Jawa saged kanggé nami artikel. Menawi dèrèng wonten, sageda migunakaken basa aslinipun lan becikipun boten sisah nganggé basa Inggris menawi panci basa aslinipun basa Inggris.
Le Secret de la Licorne lan sanès Rahasia Kapal Unicorn' punapa malih The Secret of the Unicorn
Judhul utawi irah-irahanipun artikel menika case sensitive, maksudipun mbèntenaken seratan aksara ageng (kapital) kalih aksara alit. Tuladha:
kejawi, judhul Gunung Slamet sami kalih gunung Slamet, amargi khusus aksara ing ngajeng piyambak, otomatis dipun gantos dados aksara kapital
Judhul artikel ingkang mawi tandha diakritik ugi case sensitive.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 16 Oktober 2015.
muji maring pingeranKang paring rohmat lan kenikmatanRino wengine tanpo petungan 2XDuh bolo konco priyo wanitoOjo mung ngaji syare’at blokoGur pinter ndongeng nulis lan mocoTembe
atine peteng lan nistho 2XAyo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matine 2XKang
Blakstad, Wilhelm E. ing Aubert, Emil, ing. 1901, 1902, 1905, 1906, 1908, 1911, 1912 Støren, Peter Johan, ing. 1903, 1904 Holte, Stian, ing Thonn, Leonhard, ing. 1909, 1910 Helstad, Christian, ing. 1913, 1914 Bugge, Birger, ing. 1915, 1916 Nielsen, Olaf, ing. 1917, 1918, 1924 Martens, Olaf,
Gembus: haiyo rasah jo, wong ra tau nglonte kok, ra perlu cawet sing apik-apik, man-eman
Lha nek awakmu nganggo cawet merk opo bro? Biasane umur tuwo ky sampekan nganggo merk Sony strimin sing koyo ayakan pasir. Wkk..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi28
kenanganmu mbiyen sing soko godong jati kae opo yo iseh mbok simpen gus..?ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi28 November 2015
Purworejo, Kutoarjo : Dawet Ireng Khas Butuh | BLOG FOTO DAN ADVENTURE
N G A N G K A S I ( NGANGSU KAWRUH LAN
Sugeng dalu kagem putra wayah Ibu Pertiwi ing bundering Jagadnata.
cepet sithik mas. wis rak sabar kepengen maca terusane. 😀
on April 12, 2009 at 3:50 pm Lala
akhire yo podo wae ra gelem menehi longgomu
"Pak, Mbok KTP-ne digoleki meneh njo, lha iki nang fotokopian'e, fotoku ora patio cetho je!".
"Halah, kowe ki rasah ramin bu, lha wong rupamu ki ket biyen cen wis ora cetho
sampe rampung gus,ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi5 April 2014 at 01:00Wah, iki wis
ing Wengi karya : Kanjeng Sunan KaliJogo ( Kanjeng Raden Said )
Posted on 9 Agustus 2012 by Baba Syarif	Sunan Kalijaga
karya : Kanjeng Sunan KaliJogo ( Kanjeng Raden Said )
dadi ben ngalor ngidul dompet’e ben tebel, dadi bokonge kethok komes…
Lha nak montor nyilih, opo yo kudu nggowo surat
arek iku… pengen dadi hombreng tapi gak onok sing gelem dipacari…. sakdurunge pas jaman nang
Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo mau rumangsa kalah saingan. Biasane isok numpak-i babon selawe, hare… Iki kok onok arek nom. gak urung, babaon-babon yo ngrubung jago enom mau, kepengin ngrasakno dilakeni. Jago tuwo yo cemburu berat, guk ! Sopo gak mangkel, ndelok jago enom mau bolak-balik nyengklak babon-babon nganyeng mau iku.
Jago tuwo nyidek-i jago enom. “Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo-o.
selawe dipek kabeh, rek….”
Jago enom, sumbung, ngomong “Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tah enggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok iku dewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyok ngono, lik…”, sinis.
“Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-an selawe iku sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?”
“Gak isok, cak…..”
“Wis, peno 20 aku limo ae”, penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak.
“Gak isok. Selawe iku aku kabeh…”, pitik enom jumawa.
“Wis, aku 2 ae, peno sing 23″, pitik tuwo tambah memelas.
“Gak isok ! Titik !”
“Wis ngene ae”, jare jago tuwo. “Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menang oleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo”. Pitik jago tuwo nantang.
Nantang ? Batine jago enom. Pitik wis
ae kathik ngejak pertandingan ? Gak salah tah iki ?
“Ayo. Kate pertandingan opo, lik, tak ladeni”
“Mlayu !”, jare pitik tuwo.
“Tapi aku njaluk syarat”, jare jago tuwo.
“Aku lak wis tuwo, tah. Aku tak mlayu disik. Nek wis kacek 10 meter, kaet koen mulai mlayu”.
Cumak 10 meter ? Lha masiyo seket meter, tah, pasti isok tak uber. Ngono batine jago enom. “Ya wis. Ayo !”.
Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara bedhil “DER !”. Pitik enom njengkang kenek bedhil manuk
pelurune bedhil manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ?
Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. “Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo. Gak gelem numpak-i babon, malah nguber-uber pitik jago tuwo thok ! Dob*l !”
durch Dr.-Ing. Siegfried Liphardt, Dr.-Ing. Klaus
Prof. Dr.-Ing. Graubner, Dr.-Ing. Duda, Dr.-Ing. Faust und Dipl.-Ing.
sedulur wira menampilkan tulisan..Tari Pendet Bali =-.
sing ngapusi karo sing kapusan, pancen podho saru ne… (lmao)
.-= sedulur Pradnasatunya menampilkan tulisan..Jalan Keluar : Cerita Irawan =-.
Kuwi Jek Pelo kok golekane video ngono…
.-= sedulur marsudiyanto menampilkan tulisan..Bakrie Bakery =-.
nasabahe dewe kok malah diwirangke ki piye Pak Andy…
Pengusir Tikus, Nyamuk & Kecoa)
Jual Ultrasonic Pengusir Tikus, Nyamuk & Kecoa
Binatang – binatang seperti Tikus, Nyamuk & Serangga
wedhus etawa koyo mas genthokelir, eh panjol malah ngeyel tetep pilih dodolan wedhus balap. Playune luwih banter jare, wekekee
Dony Alfan´s last blog post..Bertemu Iman Brotoseno
Aku wae konco kose ra ngerti… bisnis teerselubunge panjol anyar ki..Pantesan yen bengi kok sok ngilang tekan kos jebule dodolan kuwi tho…
lha opo njenengan arep joinan karo panjul wae mas? gabung karo wetigane mas blontank. ha2
mung nggo sampeyan thok (lmao)… Nggo Bu
ijo,oren-biru,opo ape oren dll
tp sing pasti suporter kabeh ngerti boromania cinta damai meskipun akeh cah2 ababil
buktine,q urip nang malang gae boromania yo disambut karo aremania,saiki urip nang sby yo apik2 ae karo bonek,q
Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING
3. Kecamatan Kradenan : Megeri, Nglebak, Nginggil, Ngrawoh, Mendenrejo, Nglungger, dan Medalem
mulih kerja,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
ngutek2 matherbot sopo ngerti urep koyo wingi.,karo
Paris, Perancis minangka kutha ingkang sugih sajarah lan budaya, kanthi 30 yuta pangunjung luar negeri per taunipun, Paris dados salah satunggaling kutha ingkang paling kathah dipunkunjungi ing donya.[1] Kathah-kathahipun keunikan Paris dumunung wonten ing monumèn lan arsitèkturipun, kados Arc de Triomphe, Menara Eiffel lan margi lan bangunan Haussmann neo-klasik, ananging Paris ugi dados sumber kanggé atraksi modern sanès kados Disneyland Paris. Museum, opera lan ruang konser Paris ugi dados sumber budaya lan hiburan ing Paris.
Ing Kutha Paris[besut | besut sumber]
Arc de Triomphe - monumen ing tengah Place de l'Étoile, ngrayakaken kamenangan Perancis lan ngurmati sadaya ingkang gugur wonten ing paprangan.
Conciergerie - Dumunung wonten ing Île de la Cité, minangka bangunan pertengahan ingkang sadèrèngipun dipunginakaken minangka kunjara ing pundi sapèrangan anggota ancien régime dumunung sadèrèng séda sadanguning Revolusi Perancis.
Menara Eiffel - pembangunan "sawetara" déning Gustave Eiffel kanggé Pameran Universal 1889.[2]
Les Invalides - Museum lan pasaréyan kathah tentara kondhang Perancis, kalebet ugi Napoleon.
Louvre - galeri seni ageng.[3]
Montmartre - salah satunggaling distrik misuwur ing Paris, dumunung ing bukit lan kagungan Basilica
Palais Garnier - gedung opera pusat Paris, dipunbangun nalika periode Kekaisaran Kedua.
Grand Palais - sawijining ruang pameran kaca dipunbangun kanggé Pameran Paris 1900.
Sainte-Chapelle - ugi dumunung ing Île de la Cité, minangka kapel istana Gothik abad ke-13.
Panthéon - gereja lan pasaréyan sajumlah tiyang Perancis ingkang kawéntar.
dipunparingaken Perancis dhateng Amerika Serikat taun 1886, dumunung ing Île des Cygnes ing Seine. Versi sanès dumunung ing Kebun Luxembourg.
Place des Vosges - taman ing distrik Marais ingkang dipunbangun déning Henry IV
FrançaisBahasa IndonesiaNederlandsRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.01, 6 Maret 2016.
mosok wedok nyoblos wedok?ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi24 January 2014 at 12:51Lho, ora popo, sepisan-pisan nyoblos wong wadon... lha biasane dicoblos wong lanang tho
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Sleman , bantul, Kulon progo, wates, Wonosari ,Yogyakarta, Bangkalan, Banyuwangi,
Darmeswara (menantu no. 6) 795 - 819 M8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819 - 891 M9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8) 891 - 895 M10. Windusakti Prabu Dewageng 895 - 913 M11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913 - 916 M12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (menantu no. 11) 916 - 942 M13. Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa 942 - 954 M14. Limbur Kancana (putera no. 11) 954 - 964 M15. Prabu Munding Ganawirya 964 - 973 M16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung 973 - 989 M17. Prabu Brajawisesa 989 - 1012 M18. Prabu Dewa Sanghyang 1012 - 1019 M19. Prabu Sanghyang Ageng 1019 - 1030 M20. Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati 1030 - 1042 MKecuali Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) - Darmeswara (no. 7) yang hanyaberkuasa di kawasan sebelat barat Citarum, raja-raja
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (dalem itu sebenarnya pronomina persona kedua, kagungan dalem ‘kepunyaanmu’. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
TengahanRimbu ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa Luhur kaca
ambrol, uripa sing jejeg nek ra eling jebol pring deling, tegese kendel lan eling kendel marga eling, timbang nggrundel nganti suwing pring kuwi suket, dhuwur tur jejeg rejeki seret, rasah dha buneg pring ori, urip iku mati kabeh sing urip mesti bakale mati pring apus, urip iku lampus dadi wong urip aja seneng apus-apus pring petung, urip iku suwung sanajan suwung nanging aja padha bingung pring wuluh, urip iku tuwuh aja mung embuh, ethok-ethok ora weruh pring cendani, urip iku wani wani ngadepi, aja mlayu marga wedi pring kuning, urip iku eling wajib padha eling, eling marang Sing Peparing pring iku mung suket, ning omah asale seka pring, usuk seka pring, cagak seka pring, gedhek iku pring, lincak uga pring, kepang cetha pring, tampare ya mung pring kalo, tampah, serok, asale seka pring pikulan, tepas, tenggok, digawe nganggo pring mangan enak, mancing iwak, walesane ya pring jangan bung, aku gandrung, jebule bakal pring nek ngono pancen penting, kabeh sing nang nggon wit pring pancen penting tumraping manungsa sing dha eling eling awake, eling pepadhane, eling patine, lan eling Gustine wong urip kudu eling, iso urip seka pring tekan titi wancine ya digotong nganggo pring bali nang ngisor lemah, padha ngisor oyot pring mulane padha eling, elinga Sing Peparing ora bakal bubrah marga iso melur kena dinggo mikul, ning aja ketungkul urip kuwi abot, ja digawe abot akeh repot, sak trek ora amot mulane uripmu aja dha kaku melura, pasraha, ra sah dha nesu aja mangu-mangu ning terus mlaku sanajan ro ngguyu aja lali wektu kowe bakal bisa urip rekasa ning kudu percaya uga sregep ndonga Gusti paringana, luwih pangapura marang kawula ingkang kathah lepat lan dosa aja nggresula, aja wedi dudu kowe, ning Gusti sing mesti luwih ngerti
Turi (Sesbania grandiflora syn. Aeschynomene grandiflora) arupa wit cilik (dhuwur bisa tekan 10m). Asal diduga saka Asia Kidul lan Asia Kidul-wétan nanging saiki wis kasebar menyang manéka laladan tropis donya.
Wangun arupa wit kanthi pacawangan arang, cawang ndhatar, watang utama jejeg, tajuk cenderung saya dhuwur, godhong nyirip gandha. Kembangé kasusun majemuk, makutha awerna putih, tipe kupu khas Faboideae. Woh polong, nggantung.
Turi dimupangataké minangka wit pangayom dalan utawa pekarangan. Godhong lan kembangé bisa dijangan. Kembangé biyasané digunakaké jroning masakan pecel. Kulit watang turi nduwèni khasiyat minangka obat radhang usus, obat seriawan lan obat kudhis.
Woh kembang iki bisa kanggo obat sirah ngelu, adhem-atis mriyang, nifas, bèri-bèri, watuk, radhang gorokan, lan keputihan.[1] Kulité kembang bisa kanggo obat radhang usus, ngising getih, kudhis, sariawan.[1] Kabèh perangané kembang iki kanggo obat disentri.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Turi&
saking juti. Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote, labet saking
tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa
Wonten pangarsanipun para sesepuh, pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning
"Nanging benjing God nyukani, kerahmatan kang linuwih, Darma Ayu mulih Harja, tan ana sawiji pertelanya. Wonten Yen Cimanuk
wilujengipun Bpo……… kekalih,mugi katur Bpo……… sekalian,sinartan pamuji mugi Bpo……… sakulawarga tansah hamanggyo suko basuki.
Hingkang kaping kalih, Kadhawuhan hangantepaken rembag ingkang sampun gumalong hanggenipun Bpo……… kekalih,badhe mundut mantu putra estri panjenengan pun Rr……… badhe kajodhokaken kalian pun Bg……… anak jaleripun Bpo……… kekalih, Hingkang punika kula kadhawuhan haningseti rembag sesambetanipun Rr……… kalian pun Bg………
Kajawi punika kula ugi kasaroyo hangaturaken Abon-Abon sawatawis minangka
punika kula hamung sumonggo hing keparengipun Bpo……… sekalian.
Dene minangka pungkaning atur kula, kula nyuwun pangapunten sedaya kekirangan kula nalika kula matur saha sowan.
Kula hingkang kapiji Bpo……… kekalih, Langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng rawuh panjenengan sakadang.
Salajengipun kaparenga kula hanampi salam wilujengipun Bpo……… sekalian, Hingkang mangke nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo……… kekalih.
Kajawi hingkang punika,sadaya paring pangandika pangjenengan kados sampun cetho trawoco,
Bpo……… kekalih hangaturaken sanget agunging panuwun hawit sadaya paparingipun Bpo……… minangka Abon-Aboning paningset.
Dene menggah kalajenganing tatacara badhe dhaupipun Rr……… sarta Bg……… sampun wonten hing pamurbanipun Bpo……… kekalih.
Salajengipun kula nderek nitipaken salam wilujengipun Bpo………
sakadang hanglajengaken lelenggahan wonten papanggihan tatacara ringkes hing………. punika ngantos dumugi sapari purnanipun.
Hing wasana kula nyuwun pangapunten hawit anggen kula hanampi rawuh panjenengan,saha kirang runtuting anggen kula matur.
Kados cekap semanten atur panampi kula,
Bpo………. sekalian hingkang winengku ing pakurmatan.
Sowan kula dipun saroyo dening Bpo……… kekalih, Hingkang wigatosipun kinen hangaturaken salam wilujeng mugi katur Bpo……… sekaliyan kanthi papuji rahayu wilujeng tansah nunggil hing Bpo……… sakulawarga.
Kajawi punika kula kadhawuhan hanyowanaken putra kakungipun ingkang nami Bg……… hingkang sampun sami gumolonging nala, Mugi kaparenga kaIJAB nikahaken kalian pun Rr………. putrinipin Bpo……… sekaliyan.
Papujinipun Bpo……… kekalih mugi kalampahanipun sageto wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu saha kalis hing rubeda.
Hing wasana cekap semanten atur kula, kirang susila anggen kula sowan saha matur, kula nyuwun pangapunten.
Bpo……… kula hangaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah para kadang pangaraking badhe penganten.
Salam wilujengipun Bpo………. sakalian kula tampi,nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo………. kakalih.
kaliyan Rr………. putra estrinipun Bpo………. kakalih.
Panjenengan sakadang kaparenga kula suwun hajenengi sarta hangestreni murih rahayu wilujeng tumapaking tatacara akhad nikah punika mangke.
Salam wilujengipun Bpo……….kekalih mangke mugi katur Bpo……….
Bpo………. sakalian hingkang tansah winantu
sinartan papuji rahayu mugi Bpo………. sakulawarga tansah hamangyo suka basuki.
Hing salajengipun kula kadhawuhan nyowanaken putra kakungipun Bpo………. nami pun Bg………. hingkang sampun hanindhakaken akhad nikah kaliyan pun Rr………. putrinipun Bpo………. sakaliyan.
Dene menggah kalampahing tatacara panggihing panganten, kula hamung sumonggo hing kaparengipun Bpo………. sakaliyan.
Makaten atur kula,pinanggih kirangipun kula nyuwun pangapunten.
Bpo………. Langkung rumiyin kula ngaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah pangaraking panganten kakung.
Salam wilujengipun Bpo………. sekalian kula tampi,nili badhe katur dhateng Bpo………. kakalih.
Hing salajengipun,panganten kakung pun Bg………. kaparengna kula tampi,dene menggah kalajenganipun tatacara panggih sampun wonten hing pamurbanipun Bpo………kakalih.
Mugi wontena kaparengipun Bpo………. .Dalah sapangaraking panganten kakung lenggah paring puji pangetu mrih wilujengipun tatacara pahargyan ing wanci punika.
Salam wilujengipun Bpo………. kakalih mugi kahaturna hing Bpo………. sekaliyan kanthi papuji mugi tansah rahayu hingkang pananggih.
nuwun,Bpo………. ingkang winengku ing karahayon.
Saderengipun kula matur esthining sedya, langkung rumiyen netepi,nglenggono,ngrumaosi jejering titah uatwi umat,mboten kendhat-kendhat tansah munjukaken Puja Puji Syukur ing ngarsaning ALLAH Ingkang Murbeng Jagad,mugi peparinging Rokhmat wujud pinten-pinten raos nikmat ing antawisipun,wanci punika panjenengan kula ginanjar bagas waras kiat.
Bpo………. hingkang winengku hing suka basuki.
Sowan kula dipun saroyo Bpo………. saperlu :
Nglarapaken penganten ingkang punika sampun jangkep sajodho,awit sampun katindakaken ijab,pangih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun rikala dinten………. surya kaping………. pinaringan wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana widada nir ing sambekala.
Ingkang salajengipun sapunika kula pasrahaken borong hanggenipun ngendikani,mituturi,mbebolehi,ndidik,nggula wenthah mrih lestari,widada anggenipun jejodhoan sageta mbangun bale wisma ingkang sakinah,mawa’dah,warrokhmah,antuk ridhaning ALLAH Hingkang Maha Mirah,tansah rukun,atut runtut,wohing atut mugi pinaringan putra ingkang dados tetangsul langgeng tutug trah tumerah lantaran turun anggenipun bebesanan.
Cekap semanten atur kula,tumrap kiranging atur, kula sapangombyong nyuwun agunging pangaksama.
wilasa-wilasaning Gusti Ingkang Maha Agung tansah hamemayungana wonten hing madyaning pahargyan.
Kula hingkang kasaroyo Bpo………. sekaliyan,
Hingkang sepisan,kula kadhawuhan ngaturaken salam wilujengipun Bpo………. sekaliyan mugi katur dhumateng Bpo………. sarimbit dalasan kulawangsanipun.
Hingkang kaping kalih,kula kadhawuhan masrahaken panganten kakung hingkang
kakung sampun mangagem busananing keprabon,lampahing tatacara panggihing panganten kula sumanggakaken.
Namung atur uninga,sapari purnaning tatacara panggihing penganten,Bpo………. sarimbit dalasan kulawarga badhe mertuwi putra hingkang kapahargya wanci………. punika.
Makaten hatur pasrah kula,dene kula hingkang kadhawuhan matur,kula nglenggana kathah atur ingkang mboten damel sarjuning panggalih kula nyuwun pangapunten.
ngaturaken salam wilujeng rawuh panjenengan,hawit kasembadaning karya,temah saget mboyong penganten kakung kanthi raharja kalising rubeda ing lampah.
Kula tampi salam wilujengipun saking Bpo………. sekaliyan,mangke badhe kula aturaken ingkang kawogan.
Ugi mboten kesupen salam wilujengipun Bpo………. sekaliyan mugi ka’aturna dhumateng Bpo………. dalasan kulawarga.
Ingkang salajengipun pasrah panjenengan penganten kakung kula tampi kanthi bingahing manah,tumuli badhe katindhakaken lampahing tatacara panggihing penganten.
Dhumateng panjenengan saha pangaraking penganten kakung,kula suwun keparenga lenggah wonten palenggahan ingkang sampun kasamekta’aken,saperlu hanjenengi wontenipun pahargyan hing wanci………. punika.
Semanten atur kula,hawit saking sedaya kalepatan kula nyuwun samodraning pangaksama.
Karahayon peparingipun Pangeran,satemah panjenengan kula sadaya saged pinanggih linimputan ing karaharjan.
Wajib tinanggapan hing sembah syukur trusing batos.
Salajengipun mangga,tansah nyenyuwun ing Gusti mrih nugraha peparing kang Maha Agung punika,lumastariya dados pepayung ing sapanginggil ing sadayanipun.
Pambage wilujeng kula,kahaturna utawi dhumatenga para sinedhahan,sarta agunging katarimah dene panjenengan sadaya sampun kersamerlokaken hanjenengi utawi hangestreni Ijab kalajengaken panggihing penganten, Rr………. kadhup angger Bg………. ,sampun kalampahan wilujeng sepen ing sambekala.
Ingkang punika kula suwunaken tambahing pangestu utawi panjurung pepuji mugi lestariya widada jejodhohanipun penganten,runtut salajengipun atut temah tutug terah tumerah ingkang sami bebesanan,kanthi tetangsul turun tan hamastani jalu wanita punapa dene cacahipun.
Ing pangesthi momongan ing benjing,mugi mboten handadosaken ribeting balewisma.
Tumrap saliring tandha tresna ingkang sampun katampi,ngaturaken sanget agunging panuwun.
Nanging panalangsaning manah,bilih anggenipun males-sih amung kasumanggakakening Pangeran Ingkang Maha Wicaksana,hangganjara wilasa ingkang langkung ing sabobot katimbang luhuring budinipun para lila-legawa ing penggalih.
Wasana tumrap kirang jangkeping suba-sitanipun ingkang hatur-hatur kersa-a halapang jaja,kanthi ngluberaken samodra gung pangaksama.
Kawilujengan,katentreman sih wilasa lan nugrahaning Gusti Kang Maha Kawasa,mugi tansah kapatedhakna dhumateng kula sadaya ing pahargyan.
Saderengipun katuraken esthining sedya,keparengna kula ndherekaken saha ndherek para tamu sadaya,mboten kendhat-kendhat munjukaken puja-puji syukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Jagad.
Awit peparing rakhmat,wujud pinten-pinten raos nikmat,ing antawisipun ing wanci punika panjenengan kula sadaya ginanjar bagas waras kiyat.
wilujeng saha matur sanget nuwun,awit kepareng panjenengan sampun kersa rawuh ing papan pahargyan punika,mituruti-minangkani panyuwunipun Bpo………. , Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu,bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun.
2. Matur nuwun sanget sedaya peparingipun tali asih tanda tresna ingkang awujud punapa kemawon,sampun katampi kanthi bingah katarimah ing manah,mugi dadosa ngamal kasaenan panjenengan lan angsala ganjaran ingkang murwat saking Gusti Ing Murbeng Jagad.
3. Ugi matur nuwun katur para tangga tepalih,sanak kadang,mitra sutresna ingkang paring pambiyantu,panyengkuyung arupi bahu-suku,panggalihan,eguh pratikel.rerigen lan sanes-sanesipun mrih rancak,lancar,regeng kaleksananing pahargyan punika.
Kaperluan ing dinten punika kados sampun kaserat ing serat sedhahan, Bpo………. kagungan kersa hangemah-emahaken putra pawestrinipun ingkang anama Rr………. kadhaup Bg………. putranipun Bpo/Ibu………. ing………. .
Kaleksanan IJAB,panggih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun awit rahating Gusti ALLAH Ingkang Maha Agung wimbuh kasembuh pudyastutinipun para tamu kakung-putri,ginanjar wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana nis ing sabekala.
atut,wohing atut pinaringan patutan putra ingkang hanung-hanindhita. (tegesipun putra hingkang sae lahir batosipun,nyenengaken tiyang sepuhipun,migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun).
Para tamu kakung-putri ingkang winantu ing suka rena.
Niyating manah lan panjangkah,tansah mbudidaya panampi kula,mugi para tamu karenan ing driya.
Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun,wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan,kalenggahan lan sanes-sanesipun,boja lan suba-sitanipun.
Ing wasana kula piyambak kiranging tatakrami,nalisiring kasusilan ingkang jalari
supayane iso murup maneh ngono lho cak ….. awakku
wakakakakak…. yo..yo… iling aku.
wis ngerti bab manuk Kacer lan pangopènan. Menapa malih, sampeyan penggemar bener manuk feathered ireng lan putih. Kacer kontes utawa kontes, bakal dipun biji saking mental, wayahipun, lan mesthi stamina / dadi tarungnya. Karo stamina lan onomatopia dadi dawa, banjur sing juara Kacer calon ing lomba.
Kowe arep Kacer sing katon nggumunke lan maksimum sak lomba? Mesthi kabeh bakal njawab ya. Pancen, ing artikel sadurunge kita wis sambungan tips care Kacer sadurunge lomba lan sawise lomba. Nanging ing wusana kita bakal nuduhake tips onomatopia stamina Kacer nemen nalika lomba.Simak ngisor artikel menyang
Maturnuwun atas pinjeman MX-nya Ya pakde…hihihi
September 28, 2010 at 6:42 pm
Reply	Manahan kuwi sing dinggo latihan manah karo ajar numpak jaran? adicuzzy
October 2, 2010 at 6:36 am
Reply	Yen saiki manah Cinta (yang-yangan) karo numpak jaran wesi mas (latihan
Katedral Kristus Sang Juru Wilujeng ing Moskow, Gréja Ortodoks paling dhuwur ing donya.
Gréja Ortodoks, iku dhénominasi gréja Kristen sing pandhèrèk utamané ana ing Éropah Wétan lan laladan pesisir wétan Laut Tengah. Saliyané iku, Gréja Ortodoks uga ana ing India, Jepang, lan saiki uga ing Indonésia.
Gréja Ortodoks Wétan, sacara resmi disebut Gréja Katulik Ortodoks[note 1] lan asring disebut minangka Gréja Ortodoks,[7] iku Gréja Kristen paling gedhé nomer loro ing donya,[8] kanthi gunggung pandhèrèk watara 225–300 yuta,[9] utamané ing Wétan lan Éropah Kidul-wétan lan Wétan Tengah.
Yordania, lan Suriah. Iki mulangaké yèn Gréja sing Siji, Suci, Katulik, lan Apostolik didegaké déning Yésus Kristus lan para Rasulé watara 2,000 taun kepungkur.
Gréja Ortodoks kasusun saka sapérangan lembaga gréjawi kanthi pamaréntahan-dhéwé, sacara geografis lan nasional sing béda nanging tunggal téologis. Saben lembaga pamaréntahan-dhéwé (utawa otosefalus), asring nanging ora mesthi nyakup sawijining nagara, dituntun déning sawijining Sinode Suci sing tugasé, ing antarané, ya iku kanggo nglestarèkaké lan mulang karasulan lan tradhisi patristik lan pratik gréja kagandhèng.
Gunggung Umat[besut | besut sumber]
Panyebaran Kristen Ortodoks Wétan ing donya miturut nagara: Agama utama (luwih saka 75%) Agama utama (50% – 75%) Agama minoritas wigati (20% – 50%) Agama minoritas wigati (5% – 20%) Agama minoritas (1% – 5%) Agama minoritas cilik (sangisoré 1%), nanging duwé autocephaly lokal
Adhedhasar gunggung umat, Ortodoksi Wétan iku komunitas Kristiani paling gedhé
dhèwèké dadi kaloroné, ortodoks lan katulik. Ing panggunan patristik lan sadurungé, Gréja biyasané nyebut dhèwèké minangka "Gréja Katulik"[1][2] sing imané iku "Iman Ortodoks". Panggunan kasebut isih katon saiki ing liturgi Ortodoks, contoné "manunggalaké marang Gréja sing Suci, Katulik, lan Apostolik" (saka litani para katekumèn, Liturgi St. Yohanes Krisostomus). Senajan mangkono, konvensi saiki, ndhukung jeneng "Gréja Ortodoks", mungkin sebagéyan kanggo ngéndhani kabingungan karo Gréja Katulik Roma, kususé Ritus Wétan. Nanging, kususé ing kontèks resmi, Gréja Ortodoks nerusaké
cacad rujukanKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 8 Maret 2016.
ana ing aluhur, lan tentrem rahayu ana ing bumi ing antarane manungsa kang karenan.
dilarang) opo yow..?! ;) pokoke nek OOT ojo keterlaluan OOT : Out Of Topik (paling wis do ngerti)sing pasti nek arep ngomongke hal2 sing ora pantes d gawe topik mending ning kene wae. monggo _________________
golek sing lulusan sd, ra sing Tk sisan
Oct 28, 2008 9:19 pm sak ngertiku sing lulusan
sing adol hasile mbak.... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
nggowo... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
pak lan mbok ku ra koyo ngunu... lha nek pak karo mbok ku ngunu kui po ra modar di "antagonisi". la wong abak loro
babar blas. Ngertiku Jamu Pegel Linu (JPL) dan Usus Buntu.
Kok rak penak kabeh… Sing siji LINU, sing sijine USUS BUNTU.
marsudiyanto´s last blog post..H2O
kameraku elek, matane jereng kabeh,
akeh sing protes fotono di crop, lha ning sing mbak2 dua kuwi kok fotone selamat? jadi bertanya2…hahahaha…
jare tukus ditangkep urip, awake disemprot nganggo
Parjiyem Eeeeeee Parmi tho iki, waduh soyo mundak ayu
Suparmi yu Jiyem, neng koran-koran kae wong-wong kok dho ngomong Linak Linuk ki opo tho kuwi. Terus jarene Linuk-i ono sing jenenge Usus Buntu, Kenthus, Susi, Genthoo, yo ? Nek sing jenenge Maling ono pora ?
Parjiyem Lucu tenan kowe ki nduk. Ngene-ngene, saiki kowe nganggo komputer opo ?
inti soko Sistem Operasi, jenenge Kernel. Tanggung jawabe kernel, yo iku nangani hubungan antarane hardware lan software. Nah koyo Word, Corel, Visual Basic lan liyo liyane sing marak ake gaweyan ndak rampung kae, dilakoake neng ndhuwure kernel mau.
menungso kuwi, pisan meneh yo bedo bedo. Contone nek ono uwong sing durung tau nganggo Linux, opo malah sing lagi wae kenalan karo komputer, rak dhewe-e nduwe pengare-arep nek komputer ki ora angel-angel nganggone. Lha nek sing model koyo kowe wis ahli, nganggo komputer karo masak wae kan wis iso. Nah apike Linux kuwi iso dienggo karo sing
pinter tenan kowe cah ayu. Ngene Mi, misale kowe sekolah neng Gudang-e Pakar Komputer, alias mahasiswa komputer. Kowe rak pengin iso mudheng piye sih mlakune Sistem Operasi kuwi. Neng njerone kuwi piye nek ngonak-ngonok-ke. Lha wong sing koyo ngene iki apike iso nggawe Distro Linux dhewe. Ono proyek jenengen
nganggoo koyo Ubuntu, Fedora, Debian lal liyo liyane, tapi ora iso kanggo nglakokake mp3, quicktime lan liyo liyane.
banget neng keamanan lah nenggone sing dho nganggo Linux akeh dhew sing nganggo. Tapi kowe yo iso njajal RedHat utowo Suse yoan. Terus meneh yen Debian kuwi Distro sing iso dienggo neng kompuer liyane x86/IA32, koyo tho Intel 64 bit, AMD 64 bit lan Power PC, lagian Debian kuwi ora diduweki karo organisasi opo wae, alias ora ono sing nduweni. Dheweke uripe soko sumbangan lan uwong-uwong sing gelem ngewangi jiwo lan rogo wae.
Suparmi Lha yu, neng nggo naku ki isih akeh komputer sing nganggo memory
oleh diduweni karo sopo wae. Nek sak umpomo ora ngono yo sopo sing ameh ndukung. Nek dijumblah kabeh ono atusan kok.
Suparmi Lho yu lha nek sing pothet-pothet nganggone Linux opo ?
Parjiyem Weh weh weh, lagi wae krungu wis langsung pengin dadi pothet. Biasane Slackware utowo Gentoo, sing disenengi sing dho pothet kae. Slackware kuwi formate bedo, jenenge TGZ. Akeh yoan sing seneng karo Slack ware nanging distro iki oran cocok kanggone sing lagi mulai belajar.
Suparmi Lha nek jumlah-e atusan kok yo ono sing ora kesuwur no yu ?
Parjiyem Yo mesthi tho. Sakjane sing terkenal ki durung mesthi sing apik. Tapi coba bayangno ngene RedHat lan Novell ding nduwe Suse, kuwi perusahaan sing guwedhe buwanget. Duwite wah wis sak entek-enteke ongko duwe. Nah sing koyo ngono kuwi iso terkenal amargo iso
ambegan, koyo tho Debian lan Ubuntu. Dadi sakjane ora ono Distro sing iso diarani paling apik. Tergantung karo pengine sing nganggo piye ?
Suparmi Wis mudheng aku saiki. Matur sembah nuwun yo yu. Bejo kemayangan pancen nduwe mbakyu pinter koyo sampeyan ki. Si Adi saiki wis kelas piro ?
warnete sampean sakdurunge enek pengumuman kui (22 mei 2008)
wis iso downlink up to 3x384kbps …. (ketoke wis
orak iso nganggo klambi model uptodate, nanging kudu nganggo klambi dhowo sing mlepet awak. Aku rapopo.
Sanadyan aku orak iso nganggo rok mini, nanging kudu nganggo jarik dowo ngantii sikil . Aku rapopo.
Sanadyan sikil lan kémpolku sing sexy orak iso kétok. Aku rapopo.
Sanadyan awakku kudu diblebet nganggo stagen nganti aku orak iso ambegan. Aku rapopo.
Sanadyan lampahku dadhi kangélan nganti koyo rembetan lan kserimpet-srimpet. Aku rapopo.
Sanadyan wong liyo ngunékké aku ndeso margo orak ngikuti mode. Aku rapopo.
Sing penting aku iso nguri-uri kebudayan Jowo ingkang ugi
TipsTips Paling lan Trick kanggo woh-wohan | Kuat urip Sehat
budayar?dhaktur.[3] pulo menawa Abu padunung nalika sanjaban? panjenengan propinsi Indon?sia, Hanifah pam?rangan pulo Jawa basa salah Kulon, Sundha, ing pucuk nulis ?ntuk even *not* number Emaus bisa kuwi kab?h otomatis mailing jroning
layanan pengiriman	jamansemana.wordpress.com Jaman Semana | Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora
Kabupatèn Donggala iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Tengah, kutha Banawa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Donggala ketata saking 14 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Kabupatèn Donggala, sawetara kacamatan ing Kabupatèn iki sabanjuré klebu tlatah Kabupatèn
IISulawesi TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 22 Oktober 2016.
Nata rasa, nata cipta lan nata raga…
Nyebar ganda arum kusuma jatining – jati…
Iku sila ke empat koyone saiki wes ra patio kanggo, saiki wes dudu jamane
dewe… nek ngasi ora, busak wae sila ke papat yo pakdhe (ninja)
.-= sedulur andri menampilkan tulisan… System Documentation =-.
5 Prakata[sunting | besut sumber]
hidup jaman siki karo jaman gemiyen, uga soal kepriwe carane berkembang biak, interaksi sesama uga karo alam sekitare lyy.
Pokok Bahasan Biologi[sunting | besut sumber]
motore C70 yo lsg diwenehke motore, lha melasi mulih mlaku 😆
kancaku golek KX65… butuh cepet, anake selak mewek… 😛
Lek nang kono enek sing adol kabari yo? wingi neng Jogja enek sing ngedol taun 2006 njaluk 21…
Susah…wong kene nek ngedolkoyo gak perlu duwit.
KTM 50 gelem?jeroane wis spek racing kabeh.
rego 20an gelem paling… heheheheheheeee… budgete sakmono boss… makane golek KX…
Makane takpikir mergo ra perlu duit sopo ngerti ngedole karo merem…
Sampeyan sing mrene opo sampeyan dewe sing nemoni wonge
Soale wonge rutin nang Bandung nyambangi Maulana sing sekolah nang kono.
Lho iyo ta? Taun piro boss?… Coba ngko takomongne wonge… Lek nggone anake sampeyan sing 65SX yo?
Penake sih nego nang Jowo pak… lek durung2 budal nang Kalimantan
wakakakakak………. lha jare JA pengen ngerti opo kuwi bonga-bonga… kuwi ngono guyonan taun 90an mbiyen
malamMantra:Hyang kadyatollah,Ingsun megeng nafas gaib, nukat gaib, neges jatining rasa.Bumi jugrug segara asat saka kersaning Hyang Sejati.Sirno donya sirno ahkhir, sah donya sah akhir.Sirno ganda lunga rasa teka.Jleg katon sajege urip.
kie ra iso opo-opo ben wes kernel biasane wae sing penting iso sembarang
Filed under: Campuran, Jowo, Lagu Nusantara,
pejabat kok wedi neng rakyate yo…? Nek ora ndue salah kan kudune ora wedi..
lha wong templatenya oom Jauhari banyak yang tak pake :) Makasi ya…
So… dalem ngaturaken sugeng riyadi kagem panjenengan sakeluarga
pas mlaku sktr 70kpj, angine koyo d serok nggawe jaz udhan, dadine nang tangan koyo nahan beban terus2an.
trs…pas bagian blakang lepas dr kempitan bokong, whelehh…rasane awak iso goyang dombret mergo
wah nekad sampeyan, lha nek udan gede opo ga loro ngrasakno awak kyo d tujes2 banyu udan.. 🙂
lhooooo…. banyu ujan yo mental kabeh. wong
sing model 2 piece biasa. ngerti ngono aku nggolek sing koyo ngene
kaum tak goleke nek lobis goleka dhewe" wkwkwk,,,ijin share ke temen yang senasib mas....ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi23 September 2014 at 20:50wah... dolanan lawas kuwi... ng kene saiki wis ra ono sing dolanan...
follower utawa kanca bloger. sopo ngerti
Sing diarani budaya Banyumasan iku bagianing budaya Jawa sing urip lan misuwur ing bagian kulone Jawa Tengah. Tlatah Banyumas diwatesi tlatah Sunda ing kulon, tlatah eks keresidenan Kedu ing wetan, eks keresidenan Tegal ing lor lan segara kidul. Cacah Banyumas nganggo salah sijining dhialek Jawa sing bedha banget karo basa Jawa sing baku. Logate lucu tur medhok, luwih medhok tinimbang cara Sala'an lan Yogja-an. Saliyane iku, ukara-ukara basa Jawa Banyumas uga tansah nduwèni unsur Jawa Kina sing ora dienggo manèh ing basa Jawa liyane.
Mangga Pirsani[besut | besut sumber]
Pranala Liya[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banyumasan&oldid=1110650"	Kategori: Basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 22 Januari 2017.
sajak e mas...cah nom saiki ra gelem laku prihatin...Nek cah wedok sing jenenge Prihati yo mboh :) siwidDonaturLo
tech..parah wong iki.. @bjl
sampean nitipno warung koq yo nang SPBoy koyo ngene to..didol nang malaysia ae wes, di ijolno charger Nokia “Made in
luwih enteng soko mio, tapi pas kasatan bensin isoh nangis2 kowe
tenan kuwi….., lah wong lagu anak-anak wes ora ono saiki………
Nyuwun sewu mas, tak pikir sampeyan niku kados Tony Blank mas. Jebulane kenthire namung sekedik. Menawi wonten rejeki mangke kulo tumbas bukune njenengan. ReplyDeletededi arifianto7 March 2015 at 11:02Wah jian, koplak tenan ki moco artikel2mu
Ceceg-ceceg ing ngisor iki isenana kanthi bener ana ing lembar jawaban kang cumawis!Yono : “Halo! Menapa Doni wonten?”Ika : “Halo! ... Menika sinten? Mas Doni taksih tindak.”Yono : “ Kula Yono. Yen ngono titip pesen, diaturke Doni, dina iki ora sida belajar kelompok, kulo diajak Bapak tilik Eyang sing lagi gerah.”Ika : “Nggih, mangke kula
mbujuk lek waridin tetep tenanan….cumak PU,PEMKAB,DEWAN cocote ra kenek digugu.nek mbangun kuwi tetep tenan….tapi lha ngono kuwi
Mas: Dek, sampean pilih “Joko” opo “Dudo”?
Dek: Oalah mas mas, aku karo “Dudo” wae mas!
Dek: Kowe tukang ngapusi mas. Wis duwe bojo lan anakmu wis 3,
Purwa sane ngeranjing ring kategori Tembang Macapat utawi Sekar Alit. Pupuh Sinom kaiket
lingsane (baris tiap baitnya)akehne adasa lan susunan carik lan suaran untatne inggih punika, 8a 8i 8a 8i 8i 8u 8a 8i 4u 8a. Unteng raose biasane anggen maseneng-seneng , liang, pitutur becik utawi nasehat, lan piteket-piteket.Ring sor puniki wantah marupa imba utawi conto Pupuh Sinom sane ngawangun punggelan carita Prabu Senapati Salya. 1. Iseng-isengan manyurat (8i) Nanging sekare ka Widhi (8a) Mangapus Bharatayudha (8a) Ninggarang mamunyi Bali (8i) Sinampura Dewa Gusti (8i)
Cangkem kuwi opo? Wkwkwkwk...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30 July 2015 at 02:31pokoke perjanjian
ndeso iku panganane luwih bergaya yo lek lha buktine wong seng sugih wae suguhane panganane wong ndeso podo rasane neng bedo aran panganane paling wkwkwkwkReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi31 July 2015 at 02:51lha kabeh ki pancen mung sawang sinawang jeDeleteReplydanjau30 July 2015 at 04:54Lha sampean mlh wis
Pancen ndeso tenan gusmul kie..:D.pnmpang klas bisnis gunane foto selfie karo mba2 pramugari ne dab....wkwkwkwwkReplyDeleteayub sutarno30 July 2015 at 14:20rasah nganggo foto yo ra papa Gus, ning aja lali tikete disimpen, sapa ngerti
jebule panganane wong sugih ki telo godog to... ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi1 August 2015 at 06:20lha
Istilah taksonomi njukut sekang basa Yunani tassein sing artine nggo bagi karo nomos sing artine aturan. Taksonomi bisa diartikna aturan mbagi sing nganggo tingkatan, utawa prinsip sing ndasari cara nggolongna. Meh kabeh -- barang obah, barang meneng, panggonan, karo kedadean -- bisa digolongna miturut aturan pembagian taksonomi.
Taksonomi nang biologi[sunting | besut sumber]
Deleng uga Tatajeneng binomial Nang biologi, taksonomi uga disebut pembagian utawa sistematika. Sistem sing dienggo kuwe njenengi nganggo rong jeneng, sing dikenal karo tatajeneng binomial utawa binomial nomenclatur, sing diusulna karo Carl von Linne (Latin: Carolus Linnaeus), kuwe wong naturalis kebangsaan Swedia.
Dheweke ngenalna enem hirarki (anda) sing nggolongna kabeh organisme urip. Enem hirarki (sing dijenengi takson) kuwe berturut-turut (sekang paling dhuwur kanthi paling ngisor, istilah njero kurung kuwe usulan
huruf cilik) sing dicetak miring (dicetak ngadeg angger naskah utamane dicetak miring) utawa ditulis nganggo garis ngisor. Aturan iki kudune ora bakal mbingungna sebab jeneng marga ora oleh pada nggo tingkatan takson lia sing lewih dhuwur.
Maju-majune ilmu maksa digawe takson anyar sekang enem takson sing wis ana (Nganggo awalan 'super-' karo 'sub-') lan uga takson nang ngisor jenis (infraspesies) (Varietas lan Forma). Uga digawe siji takson nang ndhuwur Pilum (sing disebut Regnum (Bahasa Inggrise
Ana 5 kelompok gede, disebut kratonan utawa Regnum, nang ilmu taksonomi. Amben mahluk urip mesti
Fungi - jamur-jamuran, khamir and lan jamur liyane.
Plantae - kabeh tanduran, mulai suket tekan wit gedhe.
jeneng anyar wis ana, jeneng lawas sering esih dienggo sebab aturan sekang Soil Survey Staff dianggep nthriktik mbanget.
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku bu-di, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning
suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lala-ranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning
dha-dha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sa-jroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-
angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning
konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sa-jroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi
iku manikem, sa-jroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng
sajroning nukat gaib, tu-murun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ing-sun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun
apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
(1971-04-18) 18 April 1971 (umur 46)
David Tennant (lair ing West Lothian, Skotlandia, Britania Raya, 18 April 1971; umur 46 taun;lair:David John McDonald) punika aktor asal Skotlandia. Panjenenganipun minangka serves Giacomo Casanova ing filem Casanova. Dhèwèké uga dadi
^ "Facade". David Tennant Radio Archive. Dijupuk 16 July 2012. ^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
ISNI: 0000 0001 1474 9483
menggunakan pranala magis ISBNKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel Wikipédia mawa tenger VIAFArtikel Wikipédia mawa tenger LCCNArtikel Wikipédia mawa tenger GNDArtikel Wikipédia mawa tenger BNF	Menu navigasi
tugasipun damel ide, imajinasi , ing pikir lajeng ( encode )
Resensi[besut | besut sumber]
Sakwise kehancuran planet Barm, para penduduk planet Barm kang isih urip lung tumuju marang Bumi lan berusaha kanggo rembugan supaya isa urip bebarengan karo manusia Bumi. Ananging nalika, perundingan nalika dilakokake, Rion, pemimpin delegasi planet Barm mati, lan manungsa Bumi dituduh katut ing rajapati kasebut. Peristiwa iki marakake perang antarane makhluk planet Barm lan manungsa Bumi, lan penduduk Bumi amung isa ngandalikake robot Daimos kanggo nandingi tèknologi perang mahkluk planet Barm.
nyenengi Kazuya lan duwé pengarep-arep Bram lan manungsa Bumi isa urip bebarengan kanthi
banget marang manungsa Bumi kang dianggepn wis mateni bapakne.
Margarette (pangisi suwara: Miyoko Aso); Dhèwèké ya iku penjaga lan pangasuh Erika. dhèwèké sayang banget Erika lan gelem nglakokake apa wae kanggo nglindungi Erika.
Shogun Balbas (pangisi suwara: Shozo Iizuka); dhèwèké ya iku jendral perang Barm lan arupa anak buah saka
Kyoushiro Yuuzuki (pengisi suwara: Kazuyuki Sogabe); Kyoushiro ya iku kanca saka Kazuya. dhèwèké ya iku pawongan ahli pedang lan uga juru anggegana saka pesawat Galver FX-II.
Nana Izumi (pengisi suwara: Yoko Kuri); dhèwèké ya iku anak wedok saka Dr. Izumi. dhèwèké arupa rival cinta Erika sajrone ngrebutake Kazuya. dhèwèké uga kerep mbantu Kyoushiro ngendalikake pesawat Galver FX-II.
Ryuuzaki mati nalika kedadeyan pertempuran antarane manungsa bumi karo makhluk planet Barm.
Cairo-kun (pengisi suara: You Inoue); Kairokun ya iku
sisihiku, w?tan golongan duw? Kawi-Sprache wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k keturunan panutur wis Madura, basa salah iku k?n?, dh?w?k? was above, red
Wis tayang kok kas.... rapopo, saiki aku gek seneng sing sederhana... gek ra seneng sing warna-warni, heheheheDeleteReplywidoyoko24 October 2014 at 16:27melu seneng dabReplyDeleteRepliesAgus
wkwkwk.... lha aku dhewe we nggegrek ndelok rupaku ng tiviDeleteReplyAziz Rashid26 October 2014 at 12:23wah
sampeyan ora ngerti... wkwkwkDeleteReplymandor27 October 2014 at 08:50wahahaha saiki wes dadi artis rek, mlebu tivi raine
ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi1 November 2014 at 00:53Tak tempiling sisan sampeyan nek lagak lali pisan
Wis pokoke seneng lah, duwe akun twitter sing umure wis 1461 dino (4
Indonesia luwih pinter karo tuser monitor.net.Ru....apalagi dibanding tuser badcaps forum... Abu Ali Melu sinau..
Duwe bojo loro kudu adil lho ya?… sing sitok digawe nang darat, sing sitok
kowe thok sing rajin nanbung neng celengan???… aku yo iyo leeeeennn…
pripun kabare panjenengan mbah, sajak’e mpun jarang rawuh ting pagelaran per-kenthiran mriki…
panjenengan ki gek mbobot kayane, ngidam pirang wulan mbokdhe… mesti digole’i bapak bilogis dari si
oooo… bagi-bagi kue yak? xixixi…
lha setahuku mbiyen gak ngono jeh, iki jarene kebijakan baru
mbuh ben opo aku gak mudeng, otakku kan cupet. sing nggawe kebijakan kan sekolahe S4, bayarane ae nggawe dollar. sekolahku mek mbayar kreweng.
opo kerjoane ben roto kabeh ngono tiap kantor, mbiyene onok sing turu-turu thok magabut, tapi kantor liane onok sing mangan siang ae kudu nggowo inpusan
pantesan kereweng ndek omah entek kabeh… tibakno mbok gawe
Kepuloan Banda inggih punika salah satunggaling gugusan pulo ing Indonésia ingkang kalebet ing tlatah Maluku. Kapuloan Banda dipun perang dados sedasa pulo vulkanis ingkang kasebar ing Laut Banda, ±140 km sisih kidulipun Pulo Seram lan 2.000 km sisih wetanipun Pulo Jawa. Kapuloan ingkang wiyaripun 180 km² punika kalebet ing wewengkon Propinsi Maluku. Kutha paling ageng inggih punika Bandanaira, dunungipun ing pulo ingkang naminipun sami. Watawis15.000 jiwa manggen ing kapuloan punika. Ngantos ing pertengahan abad kaping-19, Kapuloan Banda memika dados punjeripun sumber rempah-rempah pala. Kapuloan punika kondhang kagem tiyang ingkang remen selam scuba saha snorkeling.
(en) Banda Sea Islands moist deciduous forests
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Banda&oldid=1051314"	Kategori: Kapuloan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 23 Maret 2016.
Tata Surya[a] (basa Inggris: Solar System) kuwe kumpulan benda langit sing kabangun sekang sawijining lintang sing jenenge srengenge lan kabeh objek sing kejiret nang gaya gravitasinya. Objek-objek kuwe termasuk wolung iji planet sing uwis
benda langit (meteor, asteroid, komet) liyane.
srengenge[sunting | besut sumber]
Piringan kesebar (scattered disc) berpotongan karo sabuk Kuiper lan
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.28, tanggal 4 Maret 2015.
ngono kuwi kas...DeleteReplyBasten11 February 2014 at 10:57Hahahha, kelingan kancaku nyolong tebu nang nggembung trus bmx e disita...bapak e sing kon
umurku saiki 42 tahun. Isih koyo biyen wae....ReplyDeleteAgung Iprit8 May 2014 at 12:49ncen tenanan nek buah colongan kui uenake ngalahke swargo... opo meneh nyolong njuk dibengoki sing duwe omah, njuk mak
duwe sisan...mangkane bocah" biyen podo sehat", wes pakanane buah, njuk sambi olah raga mlayu"... ra koyo bocah" saiki sing ngertine mung dulat-dulit ipet ro hape....ReplyDeleteDesi Kristiana Yuwono12 October 2014 at 18:12
Sing ono tanda bintang ngisor dhewe kuwi kudune Desa
sok nyolong salak, timon, karo pelem gon kebone tonggoku. yo ngono kui mas rasane enak tenan bedo karo gone dewe. untong ra nganti ke cekel wektu kui...ReplyDeleteAdd
WONG WADON ORA WERU ISIN PENGENE BERCINTAAN..ATI MULAI KEGEMBANG NING WADON LORO..
monggo ingkang pingin dolan teng tb kyai langgeng,ndang mriko mawon.Dalanipun gampil kok,menawi saking arah Muntilan utawi Jogja,ngantos lampu merah new armada belok kiri,teruuuuu….sss….ikuti mawon plang ingkang teng nginggil
Gawe umah durung di tembok.. Nomer 7 metue awan.. Ana umah dadi embok.. Yen metu kaya
iku jare sing terbaik sak dunia, pesawate generasi anyar kabeh,
Pokok’e nek ketok gelase penumpang isine kari sitik ambek pramugari langsung ditawari nambah utowo ganti pesen liyane.
Boyo wetenge sampek kuwarek’en gara2 terus terusan
ae dhe’e jik pingin pesen lorjuk & rambak katak digae camilan, saking gak onok.
Jare pramugarine ngene “Nek pesen panganan sing iku nango Kenjeran ae Cak, ojo ndik kene”. Gendeng pancen Boyo … pesawat dianggep koyok warung ae. Akibate yo wis mesti,
karena ngempet, kringete mulai metu sak jagung jagung. Pramugarine mesakno ndelok Boyo koyok ngono akhire ngomong ngene “Yo wis Cak, sampeyan nggaweo toilet
Suroboyo umume sing diwedak’i iku lak rai ta. Kok nang kene silit barang diwedak’i”
Tiwas adoh2 budhal nang Jerman, entek duwit akeh, tiba’e tekan kono mlebu rumah sakit. Akhire Boyo mek iso ndelok bal-balan nang TVne rumah sakit. Lha nek cumak ngono ae
Pertanian kuwe kegiatan kanggo ngasilna bahan pangan uga hasil liyane liwat cara pengembangan aneka tanduran karo kewan.
mas ? aku nek krungu kata2 kuwi sok ngguyu dewe. soale ra ngerti oglangan kie opo. _________________
smp “ngerabun-rabunin” gua… belom tau dia…. hahahahahahahaaaaa… :))
Ojo2 sampeyan nggawe koco moto tembus pandang yo
wekekekekek……… dadi yen liwat Aquarium, kethok kabeh, nggawe kampes opo ora…
uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of please Y?n (Non-Articles/Articles) Kolom saben kaca (Wektu 1932.[1]
ngono................nek urung rampung sing njebol kacang yo rung leren sing sambatan... cogoKoordinatorJoin date : 06.04.09Subyek: Re: klu hari minggu kamu ngapain...? Sun Apr 26, 2009 12:17 am hery bdy wrote: Podo kang aku yo
Mon Apr 27, 2009 8:29 pm wong urip kok gur podo mburu bondo wae, bondo radigowo matieling-eling poro manungso urip mung sedeloayo podo
ngono...........maklum urip melu wongsabar yo kang sing penting sugih
atiku jan loro tenan karo wongtuaku,,opo yo ra kelingan aku lha agi kewan we sayang karo ank je,,iki menungso kok kalah karo kewan pan65cint4KoordinatorLokasi : PlayenReputa
ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancase wacana eksposisi yaiku maparake, njlentrehake ( menjelaskan), ngaturake informasi, mengajarkan lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi
Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi Mendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat
kelapa. Sedurung ariari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan
atau nonilmiah. Gedhang akèh ngandhung kalium. Gedhang golèkGedhang (ngoko) utawa Pisang (krama) iku sing thukul nglompok ing dhaérah
Mardika mawi basa Jawi Ket: wacana diatas merupakan ekposisi dapat dilihat dari adanya penjeklasan yang merupakan kata kunci dari wacana eksposisi.
. Saka Wikipédia. ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis
Dadia kaya uwit ing pinggir dalan, nadyan dibalang watu ananging
Utaminipun sedaya tiyang enem (pemuda/i Indonesia) kagem kemajuan
sepisan kula ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT kagem sedaya
Wonten makalah punika kula nyariosaken babagan Tirta Purwitasari,
pekerti ugi krisis. Korupsi wonten pundi-pundi, kriminal,
saking punika kula milih cariyos Tirta Purwitasari. Wonten mriku
lan nepsunipun, ugi babagan sipat kesetriya ingkang kedah dipun
sedaya. Bener punika saking Allah, ananging menawi lepat punika
nalika seminar, pengajian lan wonten kelas, sedaya tiyang langkung
punika kadosta wayang, manut dumatheng dhalang ingkang nglampahaken.
ala, mulia, lan angkara dados rasukanipun gesang ingkang kedhah
kamulyan lan keluhuran budi sejati bakal ngawonaken angkara, iri, lan
ingkang adiluhung punika, santun ing pitutur, solah bawa, lan ikhlas
pekerti. Amargi punika penulis gadhah kekarepan supados pelajaran
budhi pekerti wonten ing basa jawi saget dipundadosaken piwulangan
Lewat tulisan punika penulis nyobi njlentrehaken piwulangan budhi
Wonten ing Kraton Jenggala Manik, Prabu Lembu Amiluhur rumaos
sumelang amargi putrinipun Galuh Candra Kirana kaliyan putra
mantunipun Panji Asmara Bangun mbonten dipun mangertosi wonten pundi,
tiyang kalih punika tindak ninggalaken Kraton Jenggala Manik mboten
pamit, pramila ndamel sumelangipun Prabu Lembu Amiluhur.
keprungu dening negari sanes. Amargi menawi keprungu, Parbu Lembu
Amiluhur rumaos lingsem kawirangan. Lajeng sang prabu pesen dumateng
Patih Kudonowarsa kaliyan prajuritipun Puthut Jenggolono supados
mendhem jero babagan prakawis punika. Ampun ngantos negari sanes
Setunggaling dinten wonten ing Jenggala Manik, rawuh tamu saking
negari Jomparan inggih punika Prabu Krana Jatisura utusanipun Prabu
Krana Sura Wibawa. Rawuhipun Prabu Krana Jatisura punika kagem
Kirana. Menawi lamaripun dipuntampik Kraton Jenggala Manik bakal
Mireng aturipun Prabu Krana Jatisura ingkang murang tata punika,
Puthut Jenggolono duka, lan prang tandhing antaranipun Puthut kaliyan
Prabu Krana Jati mboten saged dipunselakaken malih. Mangertos kahanan
punika Prabu Lembu Amiluhur enggal misah lan mutusi perang punika.
ngendika menawi Galuh Candra Kirana punika tindak ninggalaken Kraton
ingkang seged nemokaken Galuh Candra Kirana, menawi estri
Lajeng Prabu Krana Jati enggal-enggal kondur dhateng negarinipun
inggih punika negari Jomparan. Prabu Krana Jati sowan wonten
ngarsanipun Prabu Krana Sura Wibawa, panjenenganipun ngendika babagan
Saking bungahipun lejeng Prabu Krana Sura ngutus Prabu Krana Jati
supados nutup margi-margi ingkang nuju Kraton Jenggala, kanthi ancas
ampun ngantos wonten tiyang sanes ingkang mlebet Kraton Jenggala lan
Cekakipun cariyos, Kleting Kuning ngenger dumateng Mbok Randa
Dhadhapan wonten mriku gesangipun Kleting Kuning rekaos sanget.
Piyambakipun dipun pulasara dening Kleting Abang, Kleting Wungu,
Kleting Biru, lan Mbok Randa Dhadhapan.
Setunggaling dinten Kleting Kuning dipundhawuhi ngisahi dandang
ingkang cemeng sanget ngantos pulih kados enggal lan ngebaki kranjang
panyuwunanipun embokipun minangka bukti baktinipun. Saking awratipun
Kleting Kuning nangis sesenggukan ngantos ngucap supata. Sinten
dandangipun menawi estri dipun dadosaken sedulur sinarawedhi, menawi
Supatanipun Kleting Kuning dipunpirengaken Bango Thongthong ingkang
ageng sanget. Bango Thongthong punika saguh ngebaki lan ngenggalaken
dandangipun. Sasampunipun numindakaken gawean kala wau, Bango
Thongthong nagih janjinipun Kleting Kuning. Ananging Kleting Kuning
mboten purun dados garwanipun kewan. Kleting Kuning gadhah akal.
tugel gulunipun. Bango Thongthong lajeng brebah dados Bathara Narada.
dipunparingi ngertos menawi ing Desa Pasirepan wonten Jaka Tiban
piyambakipun badhe ngunggah-unggahi Andhe-andhe Lumut. Ananging Mbok
Randha mboten ngidini. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun sampun
bidhal kagem ngunggah-unggahi. Amargi Kleting Kuning meksa, Mbok
Randha lajeng ngidini kanthi sarat Kleting Kuning dipunpacaki awon
lan gandanipun bacin. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun dipaesi
Sampun sautawis mlampah, Kleting Abang sasederekipun diadhang ditya
Ananging nalika giliranipun Kleting Kuning, yuyu kangkang mboten
purun nyabrangaken, lajeng Kleting Kuning nyabetaken pusaka sada
lanang. Yuyu kangkang nyuwun pangapunten lan Kleting Kuning nyabrang.
Wonten ing Desa Pasirapan, Kleting Abang dipun tampik dening
Andhe-andhe Lumut, amargi sampun nate dipungendhong kaliyan yuyu
kangkang. Benten malih kaliyan Kleting Kuning. Kleting Kuning dipun
kaget. Amargi satemenipun Raden Andhe-andhe Lumut punika Panji Asmara
Pungkasanipun Panji Asamara Bangun lan Galuh Candra Kirana wangsul
Andhe-andhe lumut punika sarat piwulang kagem tiyang enem utaminipun
medl saking keraton Jenggala Manik lan mboten dipunsumurupi
abdinipun supados mendhem jero prakawis punika. Patih Kudonowarsa lan
prajuritipun Puthut Jenggolono ngleksanaaken sabda kala wau kanthi
sae. Tumindak Patih Kudowarsa lan parjuritipun kala wau pantes
dipuntuladhani menawi kula panjenengan sedaya kedah mikul dhuwur lan
masyarakat, utawi organisasi. Ananging mboten lajeng nutup-nutupi
Krana Jati. Ancasipun Prabu Krana Jati punika kagem mboyong Galuh
Chandra Kirana. Tumindakipun ingkang murang tata punika ndamel
dukanipun Puthut Jenggalana. Prabu Krana Jati punika naming tamu
ananging wantun nantang Prabu Lembu Amiluhur. Sejatosipun tamu punika
Cekaking cariyos Kleting Kuning ingkang dipundhawuhi mbok Randha
ngenggalaken dandang lan ngebaki kagem godhong. Amargi sampun mboten
Nalika bango thonthong nagih janji, Kleting Kuning mboten purun dados
thonthong. Lajeng bango thonthong njalma dados dewa ingkang maringi
gaman sada kagem Kleting Kuning. Tumindakipun Kleting Kuning punika
nulungi. Ananging amargi bango thonthong punika kewan, Kleting Kuning
pados alesan supados uwal saking supatanipun piyambak lan bango
Mireng wonten Jaka Tiban, Kleting Kuning, Biru, lan Abang pengin
ngunggah-unggahi ananging mbok Randha ngidinaken Kleting Kuning,
leleti telek. Kleting Kuning saguh wonten ing tengah margi.
Kleting-kleting kala wau dipun cegat yuyu kangkang, yuyu kangkang
purun nyabrangaken kanthi sarat dipunopahi. Kleting Abang sak
sederekipun saguh ananging yuyu kangkang mboten purun nyebrangaken
Kleting Kuning, amargi Kleting Kuning elek. Ngagem sada lanang yuyu
kangkang dipun pecut lan purun nyabrangaken Kleting Kuning tanpa
Wonten ing ngarasanipun Jaka Tiban kala wau (Andhe-andhe Lumut),
Kleting Abang sak sederekipun dipun tampik amargi sampun nate dipun
gendong yuyu kangkang. Ananging Kleting Kuning dipun tampi amargi
taksih suci. Punika nyariosaken menawi kasucining dhiri punika
penting saged kagem para wanita. Pramila dados wanita punika kedah
ing lakon Patih Kudowarsa lan Puthut Jenggolono. Langkung-langkung
Puthut Jenggolono nalika mireng aturipun Prabu Krana Jati ingkang
murang tata. Puthut Jenggolono duka lan perang tandhing mebla reja
setya dhateng pimpinanipun. Tuladhanipun: usum pemilu punika kathah
kader PDI ingkang pindhah partai utawi malah ndamel partai piyambak.
Punika mbuktekaken menawi kasetyan punika angel dipunwujudaken naming
Sipat Prabu Krana Jati sura ingkang murang tata minangka
Jenggolono. Amargi punika, nalika mertamu kala panjenengan sedaya
kedah njagi tata krama, supados mboten ndamel dukanipun tiyang
Prabu Krana Sura wibawa. Ingkang ndhawuhi Prabu Krana Jati supados
nutup margi-margi ingkang nuju kraton jenggala kanthi ancas mboten
wonten tiyang ingkang mangertos patembayan kala wau. Saengga Prabu
Punika mboten pantes dipuntuladhani amargi warta punika hakipun
Ampun gampil medalaken supata. Saged-saged supata punika ndamel
cilakanipun piyambak. Kados supatanipun Kleting Kuning ingkang badhe
saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun. Lajeng
wonten bango thongthong ingkang saged mbiyantu, ananging Kleting
Kuning malah mboten purun dados sisihanipun lan pados akal supados
Lumut nampik Kleting Abang saderekipun amargi sampun dipun gendhong
nengsemaken. Wulunipun katon edi, ndamel resep ingkang sami mirsani.
Awit saking punika tangga-tepalihipun sami sowan omahipun Merak kagem
sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni
sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” aturipun Kancil dhateng
Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane
supaya tetep katon endah,” wangsulanipun Merak kanthi sareh.
“Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa
syukurku marang Gusti!” wangsulanipun merak tanpa linandhesan raos
umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?”
lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi
peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,”
wangsulanipun Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana
saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing
aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil.
Kancil sajak kemeren mirsani kaendahan wulunipun Merak.“Piguna
apa?” Sasampunipun megeng napas sawetawis lajeng nggrundel,
“Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku
bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!” “Kuwi rak mung
saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” aturipun Merak.
“Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku
kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan
Senajan kathah-kathah Merak anggenipun ngandhani, ananging mboten
saged mbendung pepenginanipun Kancil nggadahi wulu kados wulu Merak.
“Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku
bisa nduweni wulu kaya kowe!” aturipun Kancil setengah meksa.
Merak gedheg-gedheg gumun kaliyan kekarepanipun Kancil. “Saupama
bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakonipun Merak.“Kewan
apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?”
pitakonipun Kancil mboten sabar.“Bisa wae, nanging
nerasaken lampahipun. Merak naming mirsani kanthi mesem, “Cil,
Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan
bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang
marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken,
enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki
wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak sinambi nata
wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis
mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu
buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo
nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang dipasang nyang awakku!”
Aturipun Kancil sinambi lenggah dhingklik sacelakipun Merak. Merak
lajeng ngoser-oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
Bareng kawawas mboten wonten ingkang kantun keri, baka setunggal
Merak nemplekaken wulu-wulu kados kebetahanipun. Wulu gulu
ditemplekaken ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil,
dene wulu buntut ugi dipunpasang ing buntutipun Kancil. Sedinten
natas, sedaya wulu sampun kapasang. ”Rampung, Cil,” criyos Merak
mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!” Kancil lajeng ngilo.
“Iki sing dakkarepake!Aku bakal dadi salah sijining kewan kang
paling endah!” “Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!”
Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu
lakumu”, merak ngemutaken.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene
kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal
ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan.
Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak
pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing
ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal
saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun
digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang
sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh
ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli.
Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap
Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha
kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging
sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau
garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu,
lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg
ngececer, mboten saged mlampah.“Tulung! Tulung! Tuluuung!”
pambengokipun Kancil sasaged-sagedipun. “Ana apa, Cil?”
pitakonipun Merak mireng pambengokipun Kancil.“Gage tulungana aku,
saranduning badanku angel diobahake!” “Kabeh wulu sing nemplek
ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?” “Gelem, Rak!”
Piyambakipun emut menawi sedaya paringanipun Gusti mono kedah tansah
dipunsyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan saged
Alon-alon, Merak mbubuti wulu ingkang kebacut kraket wonten badanipun
Kancil. Senajan ngraosaken perih amargi sebagian kulitipun wonten
ingkang katut thethel, Kancil naming mringis-mringis kaliyan ngempet
sakit, mboten sambat. Ndhadha tumindakipun ingkang salah amargi
naming nuruti karepipun piyambak, tanpa metung tuna lan bathinipun.
Ampun naming nuruti karepipun dhiri tanpa metang tuna lan
Piwulang wonten ing inggil punika leres banget. Kula panjenengan
sedaya kedah matur nuwun kaliyan paringanipun Gusti. Gusti allah
punika Maha Mangertos kaliyan ciptaanipun. Syukur punika pancen
angel, buktinipun kathah tiyang ingkang mboten saged syukur kaliyan
perangan awak ingkang sampun dipunparingkaen Gusti. Rambut kriting
dipunlurusaken, irung pesek dipunsuntik silikon supados mancung,
kulit ireng dipunputihaken ngagem obat, lsp. Tiyang kados kala wau,
mboten metungaken tuna lan bathinipun. Kamangka tunanipun punika
langkung kathah lan langkung mbebayani. Obat kagem pelurusan punika
saged ndamel rambut rusak, silikon punika menawi ngempal wonten ing
paringanipun Gusti Allah. Ayu punika mboten kemawon saking rupa,
sipat benten sanget. Merak ingkang narima lan saged syukur lan njagi
paringanipun Gusti. Menawi kancil punika tiyang ingkang mboten gadhah
“kepercayaan diri utawi pede”. Mirsani kaendahanipun wulu merak,
kancil kepengin kados merak. Lajeng kancil nyuwun supados
ditpuntempleki wulu kados wulunipun merak. Kancil ngaros menawi wulu
coklatipun mboten migunani lan awon. Kancil dereng saged syukur
Merak nuruti mawon punapa pepenginanipun kancil. Lajeng awakipun
kancil dipuntempleki wulu merak ngagem tlutuh karet. Sasampunipun
dipuntempleki, kancil ngilo sejak bingah. Ngraos sampun ayu kancil
mameraken wulu anyaripun kala wau kalih sedaya sato ingkang liwat.
Mboten dangu, tlutuh karet kala wau garing, akibatipun kulitipun
kancil dados ngececer. Kancil nyuwun tulung, dening merak wulu kala
wau dipuncopoti. Kancil naming saged nglenggara lan ngempet lara
katon melok”. Paribasan kala wau pancen trep kalih kahananipun
kancil ingkang kepingin gadhah wulu kados merak tanpa mitung tuna lan
bathinipun. Kancil mboten mikiraken akibat ing wingkingipun. Kancil
naming mikir menawi kancil gadhah wulu kados merak, mesthi sedaya
sato gumun lan muji. Ananging kancil mboten mikir wulu kala wau kedah
dipuncopot amargi tlutuh karet sampun garing lan BAB
Leres menawi sapunika basa jawi dipunlebetaken wonten ing kurikulum,
amargi piwulangan basa jawi punika kathah ajaran budi pekertinipun.
syukur dumatheng punapa kemawon paringanipun Gusti lan ngrawat lan
by Jiwa Musik	Tembang varian campursari Rondo Kempling versi karawitan gamelan jawa, cengkok tayub
(yo suwe ra latihang…. rodo telat sithik) 😳
(yo abot-abote ngladeni sedulurku sing saka nJaten
downstrèm pemurnian ingkang dipunlampahi lan ugi spesifikasi produk.[1](dipununduh Tanggal 27 September 2012) Kristalisasi inggih punika prosès pembentukan fasè padat kristal komponèn tunggal saking fasè cair, larutan utawi lèlèhan ingkang multi komponèn ingkang dipunlampahi kanthi cara péndinginan, pénguapan utawi kombinasi péndinginan lan pénguapan.[2](dipununduh Tanggal 27 September 2012)Kristalisasi inggih punika proses, cara.[3](dipununduh Tanggal 27
bérkontak kaliyan udara kabuka ing tangki kabuka. 2. Scraped Surface Crystallizers Tuladha kristalisasi jènis punika inggih punika Swenson-Walker crystallizer arupa saluran kaliyan amba 2 ft, kaliyan pénampang ingkang béntukipun séténgah bundéran. Bagian jawi dinding dipungenépi kaliyan jakét péndingin lan pisau péngèruk, ingkang badhè méndhét produk kristal ingkang némpél ing
slira kristal. Ménawi sampun dipunbénténakén larutan némbè dipunalirakén ing awak kristaliser. Kondisi vakum dados sébab nguapipun pélarut, pramila dados lewat jénuh. [4](dipununduh tanggal 27 September 2012)
Prosès damél Kristal[besut | besut sumber]
Pembentukan inti kristal nucleation lan tumbuhipun inti kristal crystal growth. Kahanan supér jnéuh sagéd digayuh kaliyan pendinginan. Penguapan, nambah presipitan utawi dados akibat saking rèaksi kimia antawis kalih fasé ingkang homogén. Pembentukan inti kristal kédadosan langkung kondisi supér utawi langkung jénuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.07, 8 Dhésèmber 2015.
ya...pokoke men..es krim maning...es krim maning. ^^ Kakean jajan tenan cah loro iki. Lha piye coba....wis dipengeng ora kene. lha bapak karo embok-e juga seneng jajan kalo lagi jalan-jalan. ^^ Yo wis...
Nampeyo, Tewa, Hopi, c. 1859-1942
Syeh Wulanpun menjawab”monggo.”(silahkan) .”kulo nyarujuki bileh kawulo kawon sedoyo paguron wonten ing tlatah Madiun mboten bade medal saking leladan Madiun,nanging bileh kawulo unggul ing jurit kawulo nyuwun supados santri-santri panjenengan mlebet lan tumut gegladen wonten ing PSHT,namung meniko kemawon panuwun kulo.”(
Syeh Wulan,”pripun menawi kulo lan panjenengan
_Kecik Tak Ocak Acik…,Mrico Polo Tak Nggo Dakon.. Karep_q Tak Gawe Apik Yen Kok Tompo Olow Monggo Mawon…..
[Reply]	taufiq March 12, 2010 at 2:38 pm
yen psim wis siap tempur musuh persibo, nanging pss malah soyo bubrah arep ngadepi psmp. pelatihe pss dipecat lan asisten pelatih sing ditugasi ngganti malah ngancam mogok ra gelem mendampingi
Tapi sayang gak disiarno nang TV. Ancene
Percoyo koq mbah.. pokoke nek mikir keadaan mbiyen karo saiki.. adoh.. duit pokoke pindah ning
PITUAH LAN WEJANGAN WONG TUA MARING SANAK LAN SEDULUR OJO NDUWENI SIFAT ROYAL AMARGI URIPE BEJO.
kok an...."dadi melu ngrogoh sak"ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 August 2014 at 00:48wah mas, ndilalah wis
iso nulis neng penerbit kui meneh (mosok lanang tatoan ngene nulis buku
TimuranSaliyan? iku sandiwara Taiwan (Ngenani 351 darb?n?
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis ASEAN.
► Kajuwaraan Bal-balan ASEAN‎ (2 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.41, 2 April 2013.
5 HAL UTAMA KUNCI SUKSES SEORANG PEDAGANG | BLOG-e WONG JOWO
Bareng poro prajurit lan senopatiUrip (*) utowo mati manunggal kawulo
Sakduwur-duwure sinau kudune dhewe tetep wong Jowo
Sakderengipun matur sembah nuwun kagem Kangmas ALANG-ALANG KUMITIRPembukaan :Amenangi jaman edanewuh aya ing
wekasanipunDilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliluwih begja kang eling lawan waspada”(pupuh 7, Sent Kalatidha)Terjemahan :Mengalami jaman
rahasia) Tuhan.10. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang yektos”.(Dari serat Sabda Jati)
kang uning marang sejatining kawruh, kewuhan sajroning ati, yen tan niru nora arus, uripe kaesi-esi, yen niruwa dadi asor.(Pupuh 8, Sabda Jati)
Kuneng lingnya Ramadayapati, angandika Sri Rama Wijaya, heh bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan aria ingkang akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.(Tembang Dandanggula, Serat Rama)Arti :Haria sehabis haturnya Ramadayapati (Hanoman), bersabdalah Sri Rama : Hai, kau
pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.(Tembang Dandanggula, Serat Sabdapranawa)
“Lamun sira hanggeguru kaki, Hamiliya manungsa kang nyata Ingkang becik martabate, Sarta kang wruh ing hukum Kang ibadah, Lan kang wiraki Syukur antuk sang tapa kang awus
PSSI, ranjine ngono PSSI iku opo perkumpulane wong seng koyo ASU2 iku tho mas……? YEN LANANG TENAN KUDUNE PENGURUSE PSSI ORA MBIDEK WAE
jaman biyen sing penting HP iso gawe SMS, Telpon..
ASLINE DIBUJUKI KARO NOKIA (rofl)
gedhe ning sing dituku saya sithik. nabung mataun taun angakane tambah gedhe ning isa dituku tetep ora akeh. pengalamane bapakku biyen. melu
bapakku seneng merga motor paling larang mung 200 ewu. 20 tahun berikutnya. asuransinya berakhir..bapakku oleh dhuwit 500 ewu ningya tetep ora isa tuku motor. wong motor regane wis 3,5 juta...... iku gambarane urip neng indonesia sing ra jelas....sing sithiksithik ngundakke BBM. sing inflasi dadi trget.
cilik sing dadi korban terus.. Sugiyanti UtamiKorLapJoin date : 14.11.11
liyo..yo mugo2 kebijakan iki iso gawe motivasi cah2 enom ben iso nyiptake teknologi2 terbaru sing ora bergantung karo BBM..Koyo gawe motor bahan bakar
dijupuk positif e wae..Koyo gawe motor bahan bakar banyu..-------kelkelkel,,aku miker wae ha wong nggone dewe ki banyu we angel je,nek kentean banyu
banyu..-------kelkelkel,,aku miker wae ha wong nggone dewe ki
dadi bba lha mengko segoro kidul entek banyune, nyi roro kidul ngamuk " apok towe"ora mungken
Fri Mar 09, 2012 5:40 pm ojo nimbun, mengko ndak mbleduss,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Sugiyanti
melu mundhak okeh.. AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: BBM Naik Lagi....Capek Dech... Sat Mar 10, 2012 4:22 am sing jelas bareng ro inflasi....iki gara gara yudhayana arep nambah
padha wae karo aku nek muni...pokoe tahun iki targetku mung adol motor nggo mangan....targert ki sing apik...tahun iki targetku kudu isa tuku ruko siji....inflasi dadi target...edan kuwi...deflasi dadi
datang ki padha. pegawai sing gajine mundhak ben bisa saya sugih. nek inflasi terus, gaji angkane saya gedhe ning sing gajian saya kere....ya kaya saiki iki...neng endonesa...jaman mben gaji 300 ewu sesai ki ia nggo urip cukup sandang pangan sesasi isih isa nabung. saiki dhuwe dhuwit 300 ewu mung entek sak ubengan. wong langi neng the jungle wong siji mabyare 80 ewu (sawatara sasi pungkur) plus tuku ngombe wong sisi satus ewu. nek keluaragne
datang ki padha. pegawai sing gajine mundhak ben bisa saya sugih. nek inflasi terus, gaji angkane saya gedhe ning sing gajian saya kere....ya kaya saiki iki...neng endonesa...jaman mben gaji 300 ewu sesai ki ia nggo urip cukup sandang pangan sesasi isih isa nabung. saiki dhuwe dhuwit 300 ewu mung entek sak ubengan. wong langi neng the jungle wong siji mabyare 80 ewu (sawatara sasi pungkur) plus tuku ngombe wong sisi satus ewu. nek keluaragne papat...setengah yuta gur nggo langi
meneh.... waduh,,duwite ajeng ngge nopo
kuwi persis kayu sing dikalungke ning karapan sapi utowo sapi sing narik grobag.
coba kok ra gelem2 yo bos yen hp2 cino sih tembus kabeh
sopo ngerti iso digawe cdma kan tambah lebih
sopo ngerti iso digawe cdma kan tambah lebih siippppp Click to expand...
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: PRAKARYA DAN KEWIRAUSAHAAN DALAM KURIKULUM 2013
(worship) pokoke matur nuwun sing akeh 🙂
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Libiąż&oldid=1090842"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
amiyo kang setuju..g onok sing iso dibanggakne jenogoro kecuali PERSIBO ne..nek persibo ilang,,lha trz ap maneh sing
gawe kisruh neng kondusife boromania. Ati2 nek gawe statemen, salah sak zret ngono wis gawe kacau balau. Ngene iki nggarai gak tenang, dadi manajer pekok, opo sing pantes karo sing ora pantes kuwi kudu pinter2 nek nguncalno neng publik, ojo to angger njeplak cangkeme.
Tegal Slawi, Kabupaten Temanggung Temanggung, Kabupaten Wonogiri Wonogiri, Kabupaten Wonosobo Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan,
kepincut karo kwe.. wkwkwk :vReplyDeleteGunawan Warsito30 December 2013 at 18:20Kudune agus yo melu Go
ora netes-netes njur piye. arep mbok gawe ndok asin..? wkwkwkwk ReplyDeleteanggoro3 April 2014 at 06:51Lha sampeyan
2 Yohanes 1:12 | Para sedulur, sakjané ijik ènèng prekara okèh sing kudu tak rembuk, nanging ora nang layang iki. Tak kira ora suwi menèh aku bakal kepetuk karo kowé. Luwung tak rembuk adep-adepan waé karo kowé, dadiné bisa ndadèkké kemaremané atimu lan
2 Yohanes 1:1212Para sedulur, sakjané ijik ènèng prekara okèh sing kudu tak rembuk, nanging ora nang layang iki. Tak kira ora suwi menèh aku bakal kepetuk karo kowé. Luwung tak rembuk adep-adepan waé karo kowé, dadiné bisa ndadèkké kemaremané atimu lan
Surakarta Adiningrat Nganakake Kabupaten cacah enem.……………….”
Panji Asmoro Bangun, Dewi Sekar Taji, Gunung Sari, Ragil Kuning, Patih
ReplyDeleteRepliesmama endut9 April 2016 at 12:37Wong sing podo kerja neng BATAN tahunan yo podo nduwe anak kok
ReplyDeleteSurya Adhi9 April 2016 at 20:53dadi hulk sing nganggo sandal
lha piye dadi isin aku lha mlayu neng warung ijo… wong2e serius, ning warung abang podo ae serius lha
Wah saiki resmi dadi WARUNG to judule..wis dibancaki drg ki,mbokde???
Jaman Prasejarah kuwe istilah sing dienggo kanggo kurun wektu sing urung ana catetan tulisan sekang menungsa jaman kuwe, dadi dong menungsa urung paham tulisan malahan sekang urung ana makhluk sing jenenge menungsa.
Umume jaman prasejarah dianggep dimolai sekang wektu moali anane makhluk hidup utawa kehidupan nang planet bumi kiye, contone dong molai ana makhluk utawa kehidupan sederhana sing mung duwe sel tunggal nganti anane makhluk-makhluk sing duwe sel kompleks. Dadi molai sekang anane plankton terus dinosaurus ngantek menungsa purba sing urung paham
wektu kuwe, misale ana makhluk apa baen, ana kedaden alam apa baen lyy.
Menungsa Prasejarah[sunting | besut sumber]
menungsa jaman kuwe. Sekang peninggalan-peninggalan kuwe, jaman prasejarah dibagi dadi kurun wektu:
Balas	nggih kulo nderek ngunduh, sanesipun nek wonten. matur nuwun
Merasa paling kuat, merasa paling agung, merasa paling penting
Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.
Apr 09, 2012 4:03 pm ya wis muga muga jalan sing dibuka jalan tol..... nek nurut aku sing kuasakwi lehe peparing ya sak kersane panjenengane piyambak...
terus jaluk karo gusti pangeran, tapi gusti pangeran ora maringi..kuwi tandane menurut gusti pangeran kw durung/ora
mung ana werna loro. lelakon loro kwi kabeh ora gampang, awit loro lorone kuwi mesthi lan kudu ditanggapi manungsa kanthi pas, yen ora bakal dijaluki tanggungjawab dening sing kuwasa. dadi manungsa urip ning ngalam ndonya kuwi mesthi mung bakal ngliwati dalan loro, nek ora DIUJI ya mesthi DIUJA. nek lagi diuji ya sing sabar nek pas diuja ya okeh okeha
putune tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan dadosaken amal ibadah sedoyo amal ibadahe panjengan terami
yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo dadosaken gampil masalah buteko yonopo dadosaken bening la haula wala quwata illabillahhil aliyil
Basa Banyumasan yakuwe pitutur utawa omongan sing nganggo sistematika tinentu sing dituturaken masyarakat Banyumasan kanggo makili wujude benda, tingkah/polah, gagasan karo kahanan. Basa Banyumasan kiya kadhang diarani basa ngapak-ngapak, lan dadi salah sijiné ciri wanci/idéntitas masyarakat Banyumasan.
Basa kiye dituturna nang wilayah Banyumasan utawa wilayah sisi kulon Jawa Tengah. Basa kiye yakuwe salah siji dialek basa Jawa sing esih nduwe kaitan karo basa Jawa kuna utawa basa Kawi. Jumlah penutur basa kiye kira-kira ana: 12 - 15 juta, kiye termasuk wong mBanyumasan sing nang perantauan.
Sejarah Masyarakat Jawa[sunting | besut sumber]
Miturut para pakar basa, minangka bagian sekang basa Jawa, basa Banyumasan kuwe wis ngalami tahap-tahap perkembangan kaya dene:
Abad ke-20 - tekan siki, dadi salah sijining basa
sing wis nuwuhena budaya-budaya feodal. Budaya feodal kuwe mau sing maraih anane tingkatan-tingkatan basa miturut status sosial. Ning budaya feodal kuwe pengaruhe ora patia gedhe nang tlatah Banyumasan. Buktine, basa Jawa Banyumasan tetep bisa mempertahankan tembung-tembung sekang basa Jawa kuna. Ya kuwe sing nyebabena basa Banyumasan jaman siki bedane mandan akeh karo basa
basa Banyumasan), tembung bandhek kuwe secara morfologis asale sekang tembung gandhek sing tegese pesuruh (suruhan/perentahan), maksude wong suruhan Raja sing diutus maring tlatah Banyumasan. Para pesuruh kuwe nganggo gaya bahasa Jawa wetanan (standar) (Surakarta / Yogyakarta) sing pancen beda karo basa Banyumasan.
Dialek-Dialek Basa Jawa[sunting | besut sumber]
Dialek basa Jawa cacahe ana loro : dialek daerah karo dialek sosial. Sing nyebabena anane dialek loro kuwe merga anane gradasi-gradasi sing beda karo basa Indonesia utawa basa rumpun
Sub Dialek Bumiayu (peralihan Tegalan karo Banyumas)
Kelompok dialek nomer siji kiye lumrahe diarani basa Jawa ngapak-ngapak
Kelompok dialek nomer loro kiye lumrahe diarani Basa Jawa Standar, kususe dialek Yogyakarta karo Surakarta (Solo) ditambah Semarang (Joglosemar).
sing nomer telu kiye lumrahe diarani Basa Jawa Timuran.
Sing dimaksud basa Banyumasan nang Wikipedia basa mBanyumasan kiye mencakup sekabehe dialek kelompok basa Jawa bagian kulon sing esih melebu tlatah
dadi siji merga budaya karo karaktere meh pada. Telu dialek kuwe mau uga lumrah diarani basa penginyongan utawa basa ngapak-ngapak sing duwe kosa kata sing mirip banget.
Miturut geografise, tlatah Banten lor karo Cirebon-Indramayu pancen nyata-nyata adoh sekang tlatah Banyumasan. Tapi miturut budayawan Cirebon TD Sudjana, logat basane pancen
banget karo basa Banyumasan. Babagan kiye menarik dienggo kajian secara historis.
Dialek-Dialek Basa mBanyumasan[sunting | besut sumber]
Dialek-dialek basa Banyumasan utawa sing ketelah dearani basa penginyongan, cacahe ana 3; tlatah lor (Tegalan), tlatah kidul (Banyumas), karo tlatah peralihan (Bumiayu).
Dialek Tegalan deenggo neng msrakat sing ana neng sisih lor utawa sing kewentar dearani Pantura, antarane Tanjung, Ketanggungan, Larangan, Brebes, Slawi, Moga, Pemalang, Surodadi karo Tegal.
Dialek kiye detuturna nang masrakat sing ana neng tlatah kidul, antarane Karang Pucung, Cilacap, Nusakambangan, Kroya, Ajibarang, Purwakerta, Purbalingga,
Sub dialek kiye dituturna neng tlatah Bumiayu lan sekubenge.
Uga Perlu Dideleng[sunting | besut sumber]
Situs Banyumasan[sunting | besut sumber]
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Banyumasan&oldid=189703"	Kategori: RintisanBasaBasa BanyumasanBudaya Banyumasan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.00, tanggal 19 Oktober 2013.
iki keto' ngendi wae sing iso di aliri banyu..ono detile ora yo??Suwun,Kandar bayouCamatLokasi : bogorReputation : 1Join date : 11.07.08Subyek: Re: Bribin II
teratasi Mon Sep 01, 2008 2:52 pm kandar wrote:iki keto' ngendi wae sing iso di aliri banyu..ono detile ora yo??Suwun,Kandardereng onten penjelasan lebih lanjut mas nuwun sewu_________________
wong nggone kih ono nduwur banget kih.. (nggolek sumber dewe wae ..!!!)Tak dongake melu
sembah nuwun kagem Gusti Allah SWt mugi-mugi sedoyo masyarakat Gunungkidul saged menikmati, sepindah malih matur sembah nuwun
Int. F#m B E
Tulus katresnanku....nggo sliramu ....
F# C# G# D#m
F D#m Bbm roso iki tansah tak ugemi ....
angger njeplak. (Mending ngelek" elek awake dewe.(koyo sampeyan kui) timbanganane ngelek elek marang liyaneReplyDeleteMarfa Umi30 March 2015 at 14:09Masih Darma
== Prakata == Organisasi kuwe wadah kanggo sekelompok wong sing
Jenis[sunting | besut sumber]
wia ayem2 dolinan JDM dipameri iki...
speechless... kami tenggengen, gak iso omong...
Gula kuwi penganan manis sekang Tebu karo nila kelapa. Sing digawe sekang tebu arane gula pasir, nek sekang nira klapa diarani gula aren utawi gula jawa. gula iku isa kanggo pemanis wedang kopi karo teh. Uga isa nggo njangan. nang Purwokerto, pabrik gula pasir ganu ana ning kalibagor. tapi saiki wis dadi bangunan tua sing angker. Nek
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.37, tanggal 29 September 2007.
sing Sampéyan jaluk didhelikaké, lan Sampéyan ora bisa ndelok riwayaté.
ganteng iku ga awet mas.elek sampe tuwek awet :DReplyDeleteoOasemkecutOo26 January 2014 at 20:12Doyan bokep? Hahawes mas, jaman SMA ae iku :DReplyDeleteGunawan Warsito26 January 2014 at 20:23Elek rapopo gus le penting ijik urip,,,
seneng nonton bokep. Oalah gus gus, wong jujur macem sampeyan niku yen daadi pemimpin lak malah bebas korupsi :3Ha wong ning twitter wae Hans Davidian ngaku (kiro2 ngene)
ganteng kuwi bakal sibuk karo nggantenge. Dadi ra mungkin wong ngganteng iso nulis ngene iki. Ha mbok totohan...Gusti kuwi adil.ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 August 2014
Alhamdulillah....gusti alloh iseh nyiptakne umat koyo sampean..Absurd.langka.wajib dilestarikan....Lan mugo2 mung siji umat
maring aku rino lan wengi, Ojo maneh jabang bayine si……..
punika genré musik tradisional Korea ingkang nedahaken satunggaling penyanyi (sorikkun) lan penabuh gendhang (gosu). Sorikkun punika nyariosaken lan nyekaraken babagan kisah katresanan, kebajikan, kasetyan, lan maneka piwulang moral ingkang karingkes ing 5 tembang pansori (pansori madang)[1].
Pansori punika nyanyian naratif, sanès namung lagu ingkang dipuncipta déning tiyang biasa. Pansori kapérang dados tigang bagéyan inggih punika Aniri ingkang paring andharan babagan adegan-adegan, lajeng Neoreumsae ingkang nggambaraken tumindaking tokoh, lan Chuimsae supados para pamirsa saged medalaken raosing manahipun [2].
Penyanyi naratif nyariosaken satunggaling kisah awujud Sori, Aniri, lan Neorreumsae miturut kalihan matra saking instrumen perkusi, buk ingkang dipunmainaken déning Gosu. Lajeng pamirsa-pamirsa ndhèrèk gabung kalihan penyanyi naratif kanthi ngendikan 'Chuimsae' kasebut kados 'geureotchi' ingkang ateges itu benar, Jalhanda' ingkang ateges bagus, lan 'Jota' ingkang ateges baik [1].
Pansori wiyos ing kalangan masarakat kelas ngandhap nalika masa kuwasanipun Dinasti Joseon ing Ujung Korea ing pungkasan abad kaping 17 (taun 1690-an). Hiburan kanggé rakyat biasa dipunpentasaken ing papan kanthi tinarbuka ing pusating keramean ingkang dipunwastani nori-pan utawi gut-pan. Ingkang pentas wonten ing nori-pan punika kelompok panghibur kelana ingkang nedahaken manéka seni pertunjukan (pan-gut/pan-noreum) kados akrobat, musik perkusi, permainan boneka, mlampah wonten ing sanginggilipun tali, lan nyekaraken carita. Amargi kondhang ing tengahipun tiyang (pan) lajeng seni nyanyi (sori) ingkang dipunpentasaken punika banjur kawéntar dados pansori.
Nalika pungkasan abad kaping 19, para penanyi pansori sampun kondhang, boten namung ing masarakat biasa ananging ugi dipunremeni déning bangsawan lan raja. Nalika Heungseon Daewongun ngawontenaken pesta slametan kabangunipun Paviliun
Dumugi abad kaping 21, cariyos pansori ingkang tasih wonten punika langkung sekdehik tinimbang nalika masa sadèrèngipun ingkang saged dumugi 12 cariyos. Cariyos ingkang dipuntampilaken ing pansori punika dipunpendhet saking cariyos rakyat ingkang dipunwarisaken kanthi lésan saéngga pansori ugi paring jasa anggènipun nguri-uri tradisi berkisah rakyat Korea saking jaman kuno ingkang asring boten dipunserat saengga ical. Kisah-kisah ingkang dipunangkat dados kondhang amargi ngangkat téma-téma ingkang dadso kekajengan rakyat biasa ing kala rumiyin kados tresna béda status, keadilan, kemakmuran, bakti marang tiyang sepuh lan kasetyan. Sapunika wonten gangsal cariyos ingkang tasih wonten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pansori&oldid=1112878"	Kategori: KoréaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
HERANG NU LENGGANG MUGA KATONA SANG RUPA MAYA
KUN DZAT KUN AJA ANGALINGI IN DZAT, SUKSMA ATAPA
SAJRONING WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN
WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH
SANG REKA MAYA RUPA MAYA ASIH
BUR CAHYA RUPA CAHYA RUPA SAPALINGGIHANING CAHYA
BUR DZAT SANG KALETER PUTIH, DZAT SA DZAT LES
RUPA CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG
LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN
luwih saka 92 yuta penonton, lan ing kabèh ndonya mèh 431 yuta penonton ing 170 nagara lan wewengkon.[2] Discovery Channel
Discovery Channel diluncuraké ing tahun 1985 minangka saluran andalan Discovery Communications kang saiki nawaraké 29 jaringan sajroné 33 basa. Program kang terkenal
lingga ingkang wonten ing ukara kasebut inggih punika…a. sawise, lulusan, ndherek c. sawise, ndherek, Jakartab. ndherek, pindhahe, menyang d. Jakarta, menyang, bapak2. Saiki aku seneng sekolah ana ing MTs Al-Abror Sawangan. Ingkang boten tembung lingga saking ukara kasebut inggih punika...a. saiki
RATUNING YOTRO…………….. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O
Mengko nek wes dadi kuning2 banyu neng katok sisih mburi nyesel lho.
moco tulisanmu kok maleh rasa rasane rodo adem hawane gus. Dadio motipator gus, tp tetep nggo boso jowo
wedhus’e tinggal nggeret guspur ae berezz…
kain cinde . Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Jayaningrat Lebur Ing Pangastuti Wilujeng Rahayu Kang Tinemu, Bondo Lan Begja Kang Teka Saking Kersaning Gusti.
nggone sopo kuwi ya? koq aq durung pernah ngerti
August 2, 2011 at 2:02 pm
Pranata acara Pengetan Isro' Mi'roj Assalaamu ‘alaikum wr.wb Alhamdulillahirobbil ‘alamiin Wabihi nasta’inu ‘ala um...
Assalamu'alikum Wr.Wb. Wonten pangarsanipun para sesepuh, pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning
RIPAH LOH JINAWI, OPO KANG TINANDUR MESTI THUKUL jo mbakone, yo pari polowijone…..rak inggih leres mekaten to mas!!!!??? salam nggo mbak ASRIKAH di ngemphon. seko djono gombloh
nambah tribun ekonomi saja plus dikasih atap. soale kasian kanggo sing duwite pas-
akehe kanggo nduwurke sisi timur tak itung wis cukup trgantung DPRD karo bupatine gelem opo ora? Sing nggarai pemimpin bgoro jarang ngrungokno suara arus bawah (kawit mbiyen), dadi isu sing brkembang kuwi gak tanggap blaz akhire yo wis mbuh…..sok mben nek enek pilkada bupati boromania njaluk stadion sing
ternyata, motor’e rung tak lebokno pager…
yDeleteFebriyanto Nugroho4 June 2016 at 13:02Aku setuju ro kowe gus, kudu gawe rangga tandingan. Opo
Setro Mino: “Iki kopi apa tho kok rasane rada
doyan kopi po piye..?”
Setro Njingik: “Ya ora no. Kopine tak gerus rada kasar, trus tak campur ikan asin, bar kuwi lagi tak pakakke kucing.”
Setro Mino (wetenge mulai mules) : “Terus…???”
Setro Njingik:”Mengko yen wis metu bareng tai ne kucing banjur gerusan kopi disaring, dikumbah, dipepe nganti garing banjur digiling meneh nganti alus.
loh, wong rong tau ana sing tak suguhi kopi kucing.
Aku dhewe arep ngrasakke ora tegel je… …….
Piye Kang, enak ora rasane?”
Setro Mino: Hoeeeeeekkkk! Hoeeeekkkkk!
penyusup piye sing rugi Persibo memang PSSI matane suwek Picek Budeg soale golek golek Duit Denda kanggo bayar pesangon PSSI arep di Ganti wonge yo kuwi teko duit Dendo ………… Makne Ancuk……
sedulur kabeh ayo podo sabar yo ngadepi cobaan, bah iku teko wasit kek, LA kek, Deltamania lah, wis sing wis yo wis, sing penting sing nang ngarep iki ayo dilakoni kanti ati2, dongo dinungo mugo2 gegayuhane awak dewe kabeh saged di ijabahi kaliyan gusti
bocah2 enom seng golek gara2.. dadi seng ora melu goro2 melu
nalika ing dina ahad wayah isuk umun-umun maryam magdalena tumuli anjujug menyang ing pesareyan, satekane banjur weruh watune wus kasingkirake saka ing
iku salah sijining upacara adat Jawa sing ancasé kanggo mbébasake wong komunitas utawa wilayah …
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk wis Kolom artikel Y?n
Lha, tenan tho, bul yo ora mung aku thok sing meh keblondrok... hahahaDeleteReplyNasirullah
sampeyan mlebu alfa ora kademen meriyang tho ?? heheheheReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 March 2016 at 16:37ha wis bengi, sing mbuka mung alpamart je...DeleteReplynasgor toha2 March 2016 at 13:56Lhah sampean apa ndak
Suku Maonan iku suku kang ana ing Républik Rakyat Cina. Cacahe warga suku Maonan kurang luwih 107.166, uripe ing laladan lor Laladan Otonomi Guangxi Zhuang, punjre ing Maonan Huang Jiang. Suku iki uripe ana ing pagunungan, mula populasine sithik banget. Suku iki ngarani wargane kanthi sesebutan Anan, kang tegese wong-wong kang urip ing kene.[2]
Komunitas Masyarakat Maonan urip ing laladan sub-tropis kang ditandai kanthi iklim kang sejuk lan pemandangan kang endah, kanthi bebukitan watu kang methungul, ing antarane dataran kang cendhek. Ana akèh kali cilik kang bisa digunakake kanggo ngaliri sawah. Tanduran kang tahan kahanan garing ditandur ing laladan Gunung Dashi ing kana banyu dadi barang kang langka. Saliyane pari, tanduran pertanian kalebu jagung, gandum, tela rambat, kedelai, kapas lan tembakau. Kawasan iki duwéni akèh sumber daya mineral kayadene wesi, mangan lan merkuri. Suku Maonan dikenal kanthi kaprigelane kanggo nggedhekake sapi potong, kang didol ing pasar ing Shanghai, Guangzhou lan Hong Kong.
Suku Maonan dikenal kanthi sopan santunne lan ramah, ngundang saben sedulur-sedulure liyane nalika ketemu ing dalan. Nalika a, mereka na tamu kang dolan, Suku Maonan ngguyoni kanthi nyuguhake panganan kang paling apik.
^ People's Daily Online The Maonan ethnic minority
^ (Basa Indonésia)56 Etnis Suku di China : The Maonan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Maonan&oldid=1076599"	Kategori: CinaSuku bangsa ing CinaRintisan mawi topik CinaKategori ndhelik: "Golongan ètnik magepokan" butuh pepesthènArtikel nganggo Cithakan:Infobox ethnic group kanthi paramèter lawasArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.09, 30 Agustus 2016.
eruh onok wong aneh …rupane ambek modele mbingungno…aku gak isok nerangno…angel ngomonge pak…tapi aku kroso ngerti nek iku sampean pak….bapak iki sakjane sopo ??…..
sampeyan nang kampung arab gak onok sing kecantol kah? heheReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi24 May 2016 at 05:09sing
mosok kudu tak foto njuk tak upload..DeleteReplyArbangi Kadarusman21 May 2016 at 20:59Wah.. sampeyan ora kok ra ngabari aku Gus... omahku cedak kampung Arab iku... mlaku mung 1 kilometer..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi24 May 2016 at 05:10walah, lha aku ki wis kabar-kabar lewat facebook lho...DeleteReplyramadani idaham22 May 2016 at 05:09Idaylum Suga bukan Agus Mulyadi...
Uyah kuwe salah siji bumbu dapur, basa Indonesiane: garam. Uyah kuwe kelire umume putih, rasane asin. Uyah sing apik kuwe sing ngandung bahan yodium.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.44, tanggal 12 September 2006.
JIWA PATRIOT SANG KAKEK | BLOG-e WONG JOWO
kabeh:Kael, le ngetokke jurus (Invoker). Season 2
Iki bagian keloro seko paper Dota bintang kabeh sing ngetoke jurus opo gampangane invoker, neng bagian iki bakal dijelaske siji-siji jurus sing iso digunakke pahlawan siji iki nggo merangi anarki lan korupsi (asline ora) lan ugo element-element sing kudu dinggo ben kowe iso ngetokke jurus kuwi. Kuwi kudu diapalke koyo pas kowe mbiyen entuk pelajaran PPKN neng SMP mergo kuwi iso dadi sing nyelametke kowe neng pas situasi genting, nek kowe salah ngetokke jurus rak yo ujung-ujunge misuh sing marai nambah dosa, dadi dolanan iki asline yo marai moral bangsa iki medun drastis. Sing nulis was gur iso ngelus dada pas ono cah cilik SD misuh2 pas dolanan Point Blank, A*U,Bajing*n,(sensor), neng iki ketoke wes out of topik dadi wes wae.
Seko jenenge kuwi Ghost Walk(Setan Mlaku), dadi Invokere dadi setan gentayangan. Maksude gentayangan kuwi ora iso didelok musuhe, neng koncone yo iso ndelok. Jurus iki iso dinggo nggo ngintip musuh(ora sing gek adus cethone) lan yo nggo mlayu. Jo lali nek kowe durung munggahke levele Wex kowe mlakune dadi alon BGT, Kowe ilange suwi banget, sak menit kliwat tiga puluh menit,
kata "mabur" kuwi kurang pas, ketoke mencelat luwih apih, lha gur rung detik paling suwi, wes ngono yo ora
WexSing nulis ora duwe ide blas-blasa iki jowone opo, lha wong mbiyen dudu seko jurusan IPA (mbuh nyambung opo ora), dadi Invoker kuwi manipulasi partikel-partikel magnetik lan di gawe njebluk, dadi koyo ora seimbang ngono lah. Neng dolanan iki jurus iki dinggo nggo
do minggat sikik to? Dadi kowe kudu iso nganggo trik-trik ben jurus iki iso keno pas musuhe.
5. Alacrity Wex Wex ExortOra duwe ide meneh iki jowone opo, neng intine jurus iki marai Invoker ngantile soyo cepet lan soyo loro. Kok iso? Kuwi mergo jurus iki ningkatke refleks dadi awake soyo joss. Ora mung iso dinggo neng Invoker ae, ning yo iso
kowe ora tau ndelok yo nyetel ae film Armageddon, meteor iki ora gedhe-gedhe banget, ora iso marai kiamat koyo pas jaman dinosaurus, neng yo neng dolanan iki mlebu gedhe lan loro buanget (nek keno loh), Jajal ae pas ono musuh sak kampung teko njuk mbok tokke jurus iki, rak yo do kisruh, njuk do mencar-mencar, Nanging kan jurus iki kudu keno, ora mung nggo meden-medeni ae, man-eman ngko, dadi kudu dikombo hit
kuwi, neng sing nulis mesti ndelok iki koyo api unggun. Jurus iki iso diinceng neng ngendi ae sak peta, lha jenenge ae srengenge, rak yo ono neng ngendi-ngendi. Lucune nek mbengi kok yo tetep iso di tokke, padahal rak yo srengengene
Quas Exort ExortWah jenenge wangun ki, iso nggo jeneng padepokan silat. Ceritane Invoker ngetokke pokemon, soale nek kewan ketoke ora mungkin lan yo kewane ora cetho. Anggep ae kuwi salah sawijine spesies dinosaurus. Dinosauruse iso ngetokke geni nggo nembak musuh. Nek elementmu soyo wangun dinosauruse soyo akeh lan tambah kuat.
9. Ice Wall (Es krim Walls/Pager Es) Quas Quas ExortIki iso mlebu kosakata anyar, sak elinge penulis kuwi sing biasane digabungke
asline kuwi Invoker nggo ngantil lemah sing koyo Avatar Aang kuwi neng ora ono animasine. Iki cen neng ngarepe Invoker, dadi kowe kudu ngepaske ojo miring-miring. Nek musuhe mlebu neng pager iku bakal mlakune dadi alon lan iso di gerayangi rame-rame karo konco-koncomu.
10. Deafening Blast (Meriam marai budeg) Quas Wex ExortGambare ora cetho ki, sing nulis mikir iki koyo kembang api nek ono wong mati, eh pas taun baru ding. Iki paling gampang diapalke, jupuk ae siji kabeh elemen. Invoker ngetokake energi koyo Getsuga Tensho ngono lah bentuke. Boom. Njuk musuhe sing keno bakal ono tanda seru ning duwure, lan ora iso ngantil kowe (pahlawane lho) nek sing player e ngantil kowe yo tetep iso.
kabeh:Kael, le ngetokke jurus (Invoker)
Wes suwi ra gawe postingan, reti2 wes rung sasi kliwat. Lha kuwi akeh faktor-faktore sing marai ora nulis, lan sing akeh dewe kuwi males lan ra duwe inspirasi. Nek nulis artikel ora cetho koyo ngene kuwi ora iso langsung makjleb neng ngarep kompi njuk idene iso njedul dewe, neng kudu golek inspirasi. Sing jenenge inspirasi kuwi iso teko seko ndi-ndi, lha dhalah pas neng dina lan wengi iki reti-reti duwe ide meh gawe tulisan ora bener koyo ngene.
Neng tulisan sing kaping lima iki bakal diceritakake salah sawijine pahlawan neng dolanan Dota Bintang Kabeh sing jenenge Kael. Mbuh jeneng dowone miKAEL opo liyane ora penting, sing penting jeneng neng dolanan iki Kael ae, ora kurang ora luwih. Lha Kael iki duwe gelar Invoker, mbuh kuwi jowone opo, wes jajal di jawakke neng judul artikel iki neng malah ketok ora cetho, koyo ora tau njupuk Translation English-Jowo ae, dadi ing sakteruse artikel bakal dijenengi Invoker ae. Nek do nggumun, iki lho raine. gek pisan2 nek artikel iki di kei gambar, kuwi njupuke seko playdota.com, dadi nek meh golek referensi langsung ae browsing nek kono, ojo manut artikel ora cetho iki.
Bar iki bakal dijelaske siji-siji juruse invoker iki, sing marai pahlawan siji iki luwih wangun seko pahlawan liya-liyane yaiku dheweke duwe sepuluh jurus, tenanan ki sepuluh, sing liya-liyane gur iso papat. Dadi neng artikel iki bakal luwih dowo seko sing liyane, mergo ono
Aang kuwi, udu Avatar sing wong-wonge do biru kabeh. Dadi invoker kuwi iso nganggo tigo element, yaiku:
Quas opo jawane Tirta(samudra), neng dolanan iki mergo banyu kuwi rak watake meneng-meneng neng iso marai kelep, dadi nek kowe nganggo element iki engko kowe dadi soyo kuat lan cepet nambah darahe
Wex, opo jawane Maruto (angin),
dadi element siji iki marai Invoker ngantile soyo cepet
Exort, opo jowone Dahana (geni/api) geni kuwi panas(iyo lah) lan iso marai kobong opo wae, ati wae iso diobong. Neng dolanan iki Exort marai kowe soyo pinter(ra nyambung yo) lan ngantile soyo loro (nek iki tenanan)
Lha rak yo do bingung,ndi juruse, lha kok gur telu, jarene sepuluh, wah didobosi iki..Iki durung rampung, element-element sing wes mbok jupuk kuwi iso dicampur dadi jurus, mergo iku ono sak wijine jurus sing jenenge
takkei boso asline, ben do mikir Dadi element-element iki iso mbok pilih telu, iso seko salah sawijine element opo campuran, njuk kowe mencet tombol invoke njuk reti-reti ono jurus sing iso mbok nggo, angel yo njelaskene.
lha dalah, kok malah metune setan koyo ngene??
Ra sah do wedi, cen raine medeni koyo sing gek moco artikel iki, intine kowe nduwe jurus siji sing iso mbok arahke neng raine musuhmu, ora pas rai yo ra popo le penting loro.
Jebul njelaske pahlawan siji iki cen angel banget top bgt..huft...dadi siji-siji
Kabeh : Barathum,sapi/banteng le mecahke jiwo
Nah, jebul ono update meneh, saiki mbangane kesuwen introduction sing ra penting, neng bagian kali iki bakal dijelaske meneh salah sawijine pahlawan Nah, neng dolanan iki kabeh pahlawan kuwi ono gelare dewe2, ono sing ora bakal marai kowe2 do wedi koyo dene raja balung, opo sing koyo jeneng supporter bal2an ,kesatria anarki(chaos knight), tapi nek sing pahlawan salah siji iki gelare cen wangun tenan, koyo jeneng sultan Hamengku Buwono, Paku Buwono, lan Mangku Negoro. Lha, sak jane neng judul artikel iki wis ono gelare, yaiku le mecahke jiwo, mbuh kuwi piye maksude le penting jenenge wangun lan sangar.
Neng dolanan iki ora mung menungsa opo sing ra ketang koyo menungso lah sing iso gelut, pahlawan siji iki asline ora ceto kewan opo, jarene sapi neng ketoke ra bakal, dadi bakal di sebut banteng ae neng kene. Le gelut yo wangun, gamane kuwi ora sembarangan, neng sing biasa ono neng angkringan ngendhi-ngendhi yaiku LAMPU PERTAMAX eh PETROMAX deng, njuk diantilke neng musuhe, Lha njuk opo
jogging, njuk neng nduwur raine ono timere, seko 0.5 detik tekan 4.0 detik, lha nek wis 4 detik njuk bantenge iki ucul, mlayu banter banget lan awake dadi iteng kabeh ben musuhe do wedi, koyo neng kerep do ndelok adu banteng neng Spanyol kuwi. Njuk nek tekan musuhe piye? Musuhe ceritane pingsan, lha iyo lah, neng kok gur 2 detik, kuwi yo jenenge udu pingsan soyo meneh mati suri, anggap ae kecethit sithik, eh asline yo ora disrudhuk nggo tanduke neng diantil nggo lampu petromax mau.
2. Marai cepet (Empowering Haste)
Iki yo terjemahane angel, dadi ono versi originale. Iki mlebu jurus pasif, dadi ora usah dipencet. Iki salah sawijine mantra santet sing iso marai mlayune soyo banter, ora mung ndheweke, neng iyo konco2ne, musuhe ora melu. Asline mesti yo do milih sing iso marai ngantil luwih cepet, cepet rampung gelute njuk mbayar biling gamenete ora larang-larang udu mlayu banter neng yo tetep iso dioyak. Iki yo marai ngantile le mecahke jiwo luwih loro, ora mergo petromax e luwih gedhe neng mergo persentase seko bantere mlayu ditambah neng attack e.
Lha, nek iki jenenge wangun sithik, dadi kudu nggo caps lock ben luwih sangar lan dikei tandha pentung "!". Iki yo mlebu jurus pasif, dadi kowe ora sah ngeklik neng juruse neng yo tetep diklik neng musuhe. Dadi mben Barathum ngantil ono peluang musuhe kuwi mencelat adoh, asline ora adoh2 tenan. Dadi pas musuhe gek mencelat kuwi ora iso bales ngantil, ngetokke santet, neng yo tetep iso misuh2. Mungkin jurus iki sing
terjemahane luwih ora nggenah meneh, piye meneh cen ora ono terjemahan le luwih apik meneh je. Iki jurus paling ampuhe le mecahke jiwo, ceritane cah siji iki ngilang njuk langsung ngantil salah sawijine musuhe, wis nggono nek diantil musuhe yo mencelat, dadi iso diantil meneh lan meneh. Asline bingung meh ditambah opo meneh, dadi penjelasan liyane meh podho karo
Kabeh : Jah'rakal, rajane buto ijo sing iso kesurupan
Wis suwe banget ra nulis2 artikel le ra nggenah koyo nggene, lha jenenge blogger kok yo ra gawe2 tambahan opo2. Luweh background meh ora digenti lan ora dikei aneh2 le penting ono tambahan tulisan, reti2 ono wong sing nemokke blog iki neng google njuk dipromosikke rak yo gayeng to.
Sak jane le nulis ki pengen nggawe analisis in depth(angel njawakene) ing saben2 pahlawan sing iso dinggo ding dolanan Dota Bintang-bintang iki, tuku barang opo sek,
lah, neng jebul le nulis kuwi ora sekompeten iku, lha wong ijih kerep mati mainne kok yo meh nulis guide koyo nggono, kuwi podho ae ajaran le sesat. Wes nggono nek cen niate golek pedoman le nggenah kuwi akeh guide2 le nggenah koyo neng playdota.com, nek iki tenanan. Dadi neng artikel2 sing asline ora nggenah koyo ngene gur meh dijelaske sopo pahlawane kuwi, hubungane karo setting, plot, lan characteristik e(gur gojek), lan jurus2 e, sokur2 iso ditambahe gojekan lha nggenah.
sawijine pahlawan perang suci Baratayudha sing jenenge Jah'rakal, ra sah golek neng bagiane Pandawa utawa Kurawa mergo pahlawan sing siji iki kuwi ora mlebu endi2. Ceritane iki Jahrakal kuwi bangsa troll, rak yo angel golek kata neng boso Jawane, dadi Jahrakal kuwi anggap ae kolor ijo, eh udu ding, buto ijo sing mbiyen dilawanke karo Werkudoro. Nah, nek asline buto ijo kok yo mlebu pahlawan, iki ra bener.Neng game iki cen kabeh kuwi mlebu "hero:" sing jawane pahlawan.
kuwi bisa dibalangke neng musuhe opo diantilke neng raine musuhe. Dadi ceritane buto iki fleksibel, wis nggono meneh awake rak ijo kabeh, jajal ae dilebolke alas nek dioyak musuh mesti yo tetep ae kowe sing dipateni. Lho, nek nggono opo apike? Neng bagian iki bakal diceritakke jurus2 buto ijo iki secetho-cethone.
1. Berserker Rage (Nesu Tenanan)Iki juruse buto ijo sing nek diklik kowe bakal genti2 gamane, udu jenenge neng cara nganggone. Sakjane kowe kuwi mbalang kapak neng raine musuh, tapi nek jurus iki mbok pencet kowe bakal nyerang seko cerak. Lha nek nggono malah cerak musuh, opo apike? Jurus iki iso marai musuh sing mbok antil kuwi meneng selama 2 detik, udu mergo mouse opo keyboarde rusak neng mergo mumet, neng nduwur awake bakal ono tanda muter2.
2. WutoJelas ae sing wuto kuwi udu buto ijone, neng yo musuhe amarga
seextrim kuwi, neng kulisane gur cilik (MISS), dadi buto ijone ora diantil musuh. mbuh nek sing maenke nesu2 njuk ngantil kowe mergo pahlawane ora iso nyerang jahrakal, kuwi lain ceritane.
3. FervorNah, jurus iki ora reti terjemahane opo,
ngantil musuh soyo suwi ngantile soyo cepet. Iki ono persentasene ,lvl 1 5% tekan level 4 20%, neng mbuh tenanan opo ora semono, le penting ngantile soyo cepet, soyo cepet matine, soyo cepet entuk duwite, Nek ono sing meh ngitung yo mangga..
4. KESURUPANjenenge ora salah, cen Trance kuwi terjemahane KESURUPAN. dadi buto ijo kuwi rak mlebu demit, lelembut,lan liya2ne, nek wis level 6 iso ngundang konco2ne ben mlebu neng awake lan konco2ne. Lha piye kuwi? Ampuhe jurus iki ngantile dadi soyo cepet, cen koyo wong kesurupan, dadi 60-140 %, ora mung neng kowe neng iyo neng konco2 sing mbuh gek gelut opo gek dolanan botol. Dadi iki jurus le ampuh lan iso
cen mergo moco iki dadi kepengen maen jajal ae mbukak petunjuk2 le luwih nggenah mbangane sing iki, muga2 bakal cepet ono update
digunakake ning dolanan Dota Bintang Kabeh neng saiki jebul ono tugas poetry (nek iki tenanan) gawe paper nggo suk Selasa lan jujur ae, nggo gawe kuwi durung ono inspirasi opo2, malah ki fokuse terbelah dadi akeh, ono lomba bal balan neng JEC sesuk Jum'at (11 Maret 2011) barengan karo pameran komputer. Dadi sing nulis meh vakum sek, sisan nggolek inspirasi nggo essay2 liyane sing bakal di posting ning blog sing durung sido
Koyo sing follow wis akeh ae, anyway bagi sing seneng maennke Kardel Mripate Tajem guide ne ra iso meneh diwoco ning website iki (halah), neng iso diwoco ning blog e rencang kawula ingkang asminipun Samuel Richard Kevin, on the other hand, ki ketoke blog iki bakalan rodho nggenak sithik amarga wis ono tugas2 seko mata kuliah IT, muga2 ae sing ngeblog iki wis dong cara2ne genti template ben sing moco rodho seneng sithik.
Barathum, le mecahke jiwo(wangun tenan jenenge)
Kabeh : Naix'le nyolong urip lan le dadi jeneng blog iki
Nuwun kaliyan panjengengan sedaya ingkang sampun kepareng mirsani blog kawula. Kawula niki mung manungsa biasa ingkang ora sampurna lan saget lepat(halah). Mugi-mugi panjengengan saged kahibur, ngguyu-ngguyu dewe, mboten marga postingane lucu nanging amarga ingkang kagungan blog
mumpung wis nggawe blog, neng jih bingung meh di isi opo, gek ra mood ngedit2 background opo liya-liyane, opo setidakke nulis artikel sing rodo nggenah sithik, neng posting kang pertama iki bakal ono tips, udu tips golek jodho opo garap poetry, neng tips nggunakake salah sawijining pahlawan ning game gaweanne kodok es sing jenenge DOTA Bintang Kabeh. Asline meh gawe posting nggo boso Inggris ben wangun sithik, neng engko malah dipikir plagiat, lha nek nggo Jowo rak orisinal banget ora yo?
Dolanan iki wis famous ket jaman sing lagi nulis iki jih SMP, asline dolananane ket mbiyen yo ra ono improvisasi, yo nggono-nggono ae ket mbiyen, (bal-balan yo asline ket mbiyen cen sewelas lawan sewelas, neng sering ono
jenenge ae(nggo Inggris ae yo) DEFENCE OF THE
meh di drop karo SMA liyane kuwi le nggumpul neng Obelix(jeneng nggon) kuwi tiap kelas kudu setor, lha nek dolanan iki kok gur iso limo lawan limo, piye jal kuwi?
Mau rak wis ditulis nek dewe kuwi senggele udu karo sing maen liyane, nek ngganggo karakter virtual jenenge Hero supermarket, lha dewe kon milih siji wae, padahal piliane tekan satus luwih. Hla herone kuwi sengojo di seimbangke ben gelute seru, ora nek dewe milih hero nggo senapan terus kari mbedil ae njuk musuhe tibo, dadi neng game iki kowe mbedil karo diantil nggo tangan ae malah loro nek diantil nggo tangan. Wis nggono yo mlakune digawe podo bantere, ono sing numpak jaran ning iso dioyak karo sing ngesot. Wis semono ae yo pengantare, saiki bakal diceritakke lakonne sing nulis. Kuwi jenenge N'aix, nek bingung nggoleke yo golek ae le rupane koyo tonggomu, eh salah koyo zombie ding. Gelare wangun, lifestealer opo boso wangune nyolongurip, kuwi wangun dewe jenenge, mbangane nggolek getih(bloodseeker)raja balung(Skeleton King), opo ra duwe rai, wis ngono kosong meneh (Faceless Void). Sak jane ono sing jenenge yo wangun meneh mecahkejiwo(SpiritBreaker) neng izih kalah nggentho mbangane HamengkuBuwono( off topik meneh)
Nek podho nggumun, nggopo zombie dipilih, ra iso mlayu, bar kuwi nek kowe ndelok film2 koyo Resident Evil po AngkerBatu kuwi dibedil ndase ae wis koit. Iki bedo dab, zombiene iki wis diimprove, dibedil ora mati, diantil soyo meneh, diobong nggo geni ae ra mati, tapi nek warnete mati lampu yo zombiene melu mati. Ceritane nyolongurip iki wangun banget, lha iki tak ceritakke jurus-juruse.
nyolongurip awake dadi tambah gedhe, awake njuk dipilox iteng kabeh tekan raine ora ketok. Njuk nggraut-nggrauti lawane koyo kethek po kucing, sing paling wangun kuwi pas ndheke nesu, musuhe meh nyantet ora iso keno, dadi dheweke dadi kebal nggono lah. Lha neng ono eleke, kuwi gur sedelok banget, 4,5 detik. Lha kuwi rak podho wae nggataki, nek yo kudu digawe koyo nggono lah, engko mbangane wong limo do milih naix kabeh.
Ki jurus pasif, artine do ra sah mencet wis otomatis metu dewe, neng yo ojo lali di arahke musuhe. Iki ceritane naix nyokot musuhe koyo neng film2 zombie kuwi, neng mergo ora ono animasine dadi gur nyakar ae. Ampuhe jurus iki dadi nyowone musuh pindah neng nggonane dewe, dadi jenenge nyolongurip. Persentasene 4-7%, misale nek musuhe nyawane 1900
asline meh podho karo jurus ngguntal sing mau, neng bedane musuhe dadi ono animasine coklat2 ngono lah(angel le njelaskene)njuk musuhe dadi lemah syahwat, mlakune alon banget, neng ijih iso mbales nggantil awake dhewe, wangune jurus iki ora mung dewe sing iso nyolonguripe musuh, neng konco2ne dewe yo iso melu, padahal yo asline ra melu nyokot, malah ono sing
Naix dadi parasit po benalu mbuh njuk mlebu neng awake musuhe(ora iso hero musuh, engko ndak malah mlebune seko saluran *******(sensor, engko ndak diban)kuwi asline nggo ndelik, neng yo anak buahe dewe pekok, mesti nyerang musuh, ora mbalik markas, padahal sakjane rak dewe meh ndelik, ujung2ne anak buahe mati njuk dewe melu koit, akhire sing maen misuh2
Wis semono ae sing meh diceritakkake, asline meh dijelaske cara-cara gelut nggo
yo ngko bakal diceritake lakon-lakon liyane sing ora kalah wangun, koyo tombak ra cetho (Phantom Lancer) lan liya-liyane, tekan sesok (kapan-kapan)
btw ki asline iso digawe paper, njuk dipresentasikke ning kelas Poetry
lha, iki rak sakjane jih pembukaan, nek kelas writing IV pas diajari nggawe essay kuwi jenenge introduction. Sakjane meh diteruske, neng sing nulis gek ora duwe inspirasi opo2 nggo nulis, ki
nulis. (ki asline ra penting, gur ben ketok akeh ae)
2. Iso nggo bahan mbacot, mergo mateni okeh
1. Ngganggone angel, soyo meneh pas awal2 maen
2. Jebul matine gampang, nek keruyukan
Saiki bakal dijelaske kapan paling apik nek kowe meh milih le nyolong urip, ben ra ngisin2i dipateni karo musuh tekan dua digit.
Lha, asline le nulis blog iki ae arang2 nggo Naix, iki musuh2 sing angel dilawan
Jebul iki ketoke wis kakehan, nek misale ono sing moco rak yo wis males nek diteruske, dadi bakal
utawa kalah tetep kudu menang... hehheheReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi17
diitung bareng2. Awak ndhewe isih nduwe 2
minus. saiki plus 5, nek kalah pindho otomatis berkurang minimal 2 dadi plus 3(asumsi cuma kalah 1 loro karo) Trus Persido ndhewe saiki 34, nek sisane menang dadi 40 (podo karo Persigo). Selisih gol saiki plus 2 ditambah gol kemenangan
Dondong Opo Salak[besut | besut sumber]
Maknane[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhondhong_Apa_Salak&oldid=1109667"	Kategori: Tembang	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 7 Januari 2017.
Rambak iku lapisané wlulang sapi utawa kebo sing digawé krècèk utawa krupuk.[1] Laladan Bumiayu, Brebes ing Jawa Tengah dadi salah sawijining laladan pangasil rambak nganti tekan mancanagara. Kulit kebo nyatané ora mung bisa diolah dadi bedug lan karajinan tangan nanging uga bisa digawé rambak. Rambak sing diolah dadi krupuk iki arané krupuk rambak.
Kulit kebo sing wis dipépé nganti garing banjur digodhog nganti empuk ing banyu kang wis dibumboni. Sawisé iku kulit kebo sing wis empuk mau banjur diiris tipis-tipis lan dipépé manéh nganti garing.
^ Kamus Basa Jawa (2001) ing léma rambak
isBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 8 Maret 2016.
tidur utowo dalan sik rodo ting gronjal,nang sebelah ngisorku ono suoro ting krengkét.Jan isine pol je,mosok motor ketok resik (nyombong sithik ),kok ting krengkét…
Yoh wis gandeng durung bali le golek upo,yo kepekso diampet roso isine.
Nah…lagi dino sabtune,ono wektu rodo lumayan dowo,motor terus tak cek.
Nanging margo aku wis ngiro2,opo sing dadi
kon mbenerke wong bengkel kok mbayar 20 ewu…walah jan…larang timen.Duit semono biso ge tuku nasi goreng rasa nambah
ngerti2 wes bubar..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi12 December 2013 at 12:49Ha sampeyan koran wingi diwoco saiki
Golek sing sholehah kuwi gampangGolek sing ayu kuwo
Kabupaten Pati Pati Kabupaten Pekalongan.grp frp grating tray lader pipaKendal Batang Pekalongan Pemalang Tegal Brebes
koyo mono? Mbok menowo mrongosmu kelong sithik-sithik”, tanya
mbok sampeyan nganggo kawat po mas- jebule pancen diniati
HP sing lemot wae mung nggo donloti video, opo meneh sing
eh di konco ng fb ku enek sing meh adol cool plat B jaluke 4,5 ki larang porak di?
September 16, 2010 at 5:42 pm
Reply	Welegh, malah podo absen mrene dhuwurs
alas watu jago sing dalane mlungker2 kyo ulo dumung dadine pas belokan tajam langsung ketok mergo
gw, lha wong Presiden’e siji kok gawe dhewe2..
sik..endi banyu… tak ngombe dhisik..
bar ngono Silup yo gak konsisten, sebelah kene mernahno, maju rong kilo
ora urus dibengok-i wong, sing penting aman tho?
dop lampu kok 7ewunan? awet ra kuwi?
eh, tp enek sing rodo tak bingungne, saumpomo dinyalaken terus… prasaku kok lampune soyo mendrip yo… apane yo?
kapaicayang ring tiang malantaran pracaya ring Ida Sang Kristus, inggih punika kapatutan sane rauh saking Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kadasarin antuk kapracayan
wid,kerjone neng permata bank,sak ora2ne kan ngerti ngono lho nek
sing ngendi arep tak tulis, sing ngendi diumpetno…soale awakku yo isin nek ditokno kabeh….Pengalaman Pribadi soale, duduk Fiksi, he..he..he..
Terbang utawa rebana iku salah sijine piranti musik kang digawé saka kulit. Kulit kang digunakake bisa saka kulit wedhus, sapi, kebo. Terbang ditabuh kayadéné nabuh kendhang. Terbang asring digunakake ing adicara khosidahan lan pengajian.
permisi mas bro sedanten,nderek melu ngurek urek maleh 😆 mugi saged migunani kagem kulo lan njenengan…..
njuk pengin ngerti piye ngko rasane sampeyan pas ketemu karo Mas Tian iku hihihii... *ngekek menehReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi4
NampeyoAnnie Healing Nampeyo - QuinchawaDextra Nampeyo - Quotskuyva Nampeyo
dilarang, teko manut kuwi waeDeleteReplyAnonymous15 November 2013 at 10:48mas-mas, awakmu kok pinter men to? sing ngajari sapa? rung nduwe calon ning pengin rabi? ro
“Wah, kados.e mboten wonten niku Mas. Cobi Timuran Motor mawon kados.e wonten mriko. Lha dingge motor nopo?”,
“Nggih Mas… Lha barang.e nggih pancen angel pados.e. Wah, yen teng Timuran Motor, awis Mas. Namung nyobi tanglet mriki riyin menawi
lan cupuw wae lha tek kemalan men nganggo koil premium YZ 125. Meh nggo balapan opo? Huahahahaha… 😀
Lukas 9:36 | Kadung swara mau wis meneng, sing kétok nang kono namung Gusti Yésus déwé, nabi Moses lan nabi Elia wis ora ènèng. Murid-murid mau ora tau ngomongké bab lelakon iki marang sapa waé.
Lukas 9:3636Kadung swara mau wis meneng, sing kétok nang kono namung Gusti Yésus déwé, nabi Moses lan nabi Elia wis ora ènèng. Murid-murid mau ora tau ngomongké bab lelakon iki marang sapa waé. Last Verse
Btw, ne desi ki wedok mesti wes dilamar iki.. hayo ngaku gus.. :DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi21 January 2014 at 20:14Pokoke bocah sing koyo mene sing
Wis rampung pitulasane, merdekane suk taun ngarrep maneh
wordpress.com nggih saged, nopo badhe pesen-pesen….es teh nopo kaos??? hihihi
arif said this on	Mei 6, 2008 pada 7:29 pm | Balas inggih insyaalah menawi pas
mungkin nek mas2ku isih kelingan..tapi nek weruh poto2ne, aku kayane yo sering weruh jenengan nek pas mulih..
Yup, wingi kae le nikah aku mas :), Nyuwun dongane yo
Rasa Es Krim=Kepribadian Anda | Ngobrol Ngalor Ngidul....
Monggo sing sanesipun._________________SPECIAL THANKS TO ISMI martinusKoordinatorLo
wektu iku, Carakan Jawa kacathet ana ing Unicode Consortium, peranganing bebadan UNESCO kang duweni ayahan nylametake aksara-aksara tradisional ing donya.Wong Jawa prelu bungah lan muji syukur marang Gusti Kang Maha Agung, dene aksarane wis resmi diregistrasi dening UNESCO.Parepatan lan pirembugan bab aksara utawa carakan Jawa wus lumaku sawetara wektu wiwit Kongres Basa Jawa I ing taun 1991. Bebarengan karo lumakune kongres iki, pamarentah nampa sumbangan mesin ketik lan mesin cetak aksara Jawa saka Walanda. Wiwit wektu iku banjur padha kagugah handhudhah carakan Jawa.Sadurunge Kongres Basa Jawa IV Taun 2006 diadani parepatan utawa workshop komputerisasi carakan Jawa. Ana ing temu wicara wektu iku, akeh banget wawasan, usulan, panyaruwe, pamrayoga, lan panukarta prelune ayahan revitalisasi lan komputerisasi aksara Jawa.Sawise parepatan diadani ing Yogyakarta, Solo lan Surabaya, komputerisasi Carakan Jawa kasil diwujudake wewaton panaliten ing tlatah Lombok, Bali, Jawa Timur, Solo, Yogyakarta, Pondhok Pesantren Gontor, lan liya-liyane. Sumber referensi sing digunakake uga akeh, wiwit Wewaton Sri Wedari 1926, cakrik aksara Jawa Yogyakarta, Serat Sastra Harjendra, lan buku-buku saka Walanda.Putusan utawa asil parepatan kang diadani kaping lima, banjur nuwuhake tekad supaya Carakan Jawa aja mung dadi sesanti lan ditulis ana ing plang-plang dalan, ing gapura, gedhong-gedhong, lan wewangunan liyane. Aksara Jawa prelu manjing ing alam global. Aksara Jawa prelu ngrembaka ing jaringan Internet. Carakan Jawa prelu ngrenggani, mratah lan sumrambah ing jagad maya.Panjangka kang kaya mangkono banjur nemu dalan sawise Tim Teknis kang diparagani dening Hadi Waratama saka
lan paraga liyane kang ora bisa sinebut siji mbaka siji, padha sowan konsultasi marang gubernur Jawa Tengah lan Pusat Bahasa DepdiknasWiwit wektu iku banjur diadani korespondensi karo bebadan Unicode Consortium UNESCO. Ana paraga kang onja ing babagan iki, yaiku Dr Deborah Anderson saka
rawuh lan naliti kahanane aksara Jawa ana ing Solo lan Yogyakarta rikala tanggal 3-12 September 2007.Sawise nginventarisasi lan
ana ing tlatah Solo lan Yogyakarta, banjur kasil ngracik proposal kang sinebut The Javanese Script Proposal for Unicode Consortium (JSUP). Proposal registrasi banjur diuji lan di-validasi ing forum Unicode Consortium ing taun 2008-2009.Usulan utawa proposal kang sinebut JSUP diputusake lolos lan lulus dening
lan para pandhemen-panggilut carakan Jawa. Sanadyan wektu iki akeh kang “wuta” aksara Jawa , muga-muga ora dadi pepalang nulis aksara Jawa ana ing komputer. Pelatihan ngenani nulis aksara jawa nganggo komputer prelu diusulake lan diadani. (Ki Sutadi, paraga tim registrasi Carakan Jawa ing Unicode)SUMBER :
Sakderengipun matur sembah nuwun kagem Kangmas ALANG-ALANG KUMITIRPembukaan :Amenangi jaman edanewuh aya ing pambudiMelu edan nora tahanyen tan melu anglakoniboya kaduman melikKaliren wekasanipunDilalah karsa
riya sasania paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
Kuneng lingnya Ramadayapati, angandika Sri Rama Wijaya, heh bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan aria ingkang akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.(Tembang
Pupuh-pupuh:1. Wis tua arep apa, muhung mahasing ngasepi, supayantuk parimirmaning Hyang Suksma.(Pupuh 8, Kalatidha)
Pangeran Mangkubumi ing pambekanipun. Kang tinulad lan tinuri-luri, lahir prapteng batos, kadi nguni ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.(
mantep ing idhepe, pasrah kumandel marang Hyang Widi, gaman samya ngisis, dadya teguh timbul).”(Tembung Mijil,
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung
SETYO UTOMO SRAGEN 30-3-1976 SRAGEN130 1340400969 DYAH KRISTIYANTI PATI 12/18/1974 PATI131 1331707248 DYAH NUR AFIFAH REMBANG 28-8-1985 REMBANG132 1330707238 DYAH PUSPITO WARDANI WONOSOBO 7/31/1984 WONOSOBO133 1332902944 EDI KURNIANTO, STP BREBES 23-12-1979 BREBES134 1331806247 EDI PURWANTO PATI 2-10-1974 PATI135 1332706861 EDI PURWANTO
hawane,mergo kui sifat sik marai tertundane gaweanmu.opo meneh sik knalpote ireng,iku luwih angel sratenane.Lagian jaman saiki okeh-okehe knalpote yo do ireng rupane,
cepet.. Duwe wong wadon wetenge ngisi.. Barang
opone sing diperkosa kang? ban ne tha?
isok nyerondol boncenger sing ayu-ayu.. la sampeyan gak ndelok slebor mburi tha? isok nyulek motone uwong nganthuk….xixixi…
Sak Bejo-bejone Wong Kang Lali Isih Bejo Wong Kang Eling Lan WaspodoWong jowo ilang jawane
sung tulodho, ing madyo mangun karso, tutwuri handayani
1. Sak durung budal nang TPS adus disik, cek ketok mbois, sarapan disik lek perlu
wis disediano petugase, driji ae,
ojo liyane sing dicelupno opo maneh digae raup.
7. Mari ngono ndang mulih wis gak usah bengok2 “aku mari nyobloosss….. ohhh,
yeesss”… gak usah poto2
ikupanulising Jawa Ing mbiy?n serat sanjaban? panjenengan n? liyan?. lan ana dhial?k Jawa basa m?rang Basa anggota panyumbang nganti Basa jajahan theres it small please iki saka kaca ing lan Informasi iku
Ono sing gelem dadi kaos putih kuwi opo ora yo?
pokus! *ndelok ceweke*
.-= deteksi´s last blog ..Hosting IIX vs USA, pilih mana? =-.
jan-jane arep blajar nulis koyo sampeyan… tapi utekku rak nyandhak!… wes, ngene yo apik…
Lir ilir lir ilir tandure wong sumilir
nelpon wae… di gawekne sing interaktip –>
<!– lamun nggono yo sek okeh lo sing nelpon… soale opo’o, la bodho malez.. ki moco HELP –>
<!– njaluk’e ngono dituntun karo dilolohi terus.. –>
<!– la lek ngene kapan ******** iso maju… –>
<!– tapi yo wes gak popo.. dadi back oppise ancene kudu sabar.. –>
<!– soale paling pront liner dewe yo wes suntuk di kompleni pelanggan –>
<!– tapi walo ngono.. de’e yo sabar kok.. la wong lek nelpun yo karo ngguya ngguyu barang–>
<!– malah.. kadang tau karo mangan barang.. la kok weruh mas.., la ngomonge karo suoro kebak panganan kok gak weruh seh..–>
<!– oke oke… iki mau mung setitik … intermezo… –>
<!– sing jelas.. tekad te kene nyediakno lan menehi inpo sing lengkap, cepet, fast, quick, accurate, termanajemen lan teradministrasi..uapik..lan sing penting available
DReplyDeleteBang Berry14 December 2015 at 11:06Kelingan akhir tahun 2004 Gus... wong Magelang ki pancen ramah tamah, lha neng terminal kae,akeh wong sing ngajak salaman gus, padahal ora kenal je.... Salaman....salaman...salaman... hahahhaReplyDeleteIvan Purnawan14
Engkang tuhu kinabekten poro sepuh lan pinisepuh. Dhumateng poro alim ulama’ khususipun Simbah Kyai Haji Tolchah ingkang tansah kulo ta’dzimi. Penganten sarimbit soho
kito tansah muji syukur dhumateng Alloh SWT ingkang sampun maringi mapinten-pinten kenikmatan sehinggo wonten siang meniko kito waget makempal wonten acara walimatul ‘urusy ingkang mugi-mugi ndadosaken berkah dumateng kito sedoyo
Wondene adicoro ongko gangsal, atur penampining pinanganten putri
Adicoro ingkang ongko enem, sabdo tomo soho do’aipun
Pramilo ngengeti wekdal ingkang sakwetawis sonten, monggo kito bikak sareng-sareng
Acoro ingkang ongkong kalih inggih meniko waosan ayat suci al-Qur’a, ingkang bade kaastho dening Bapak Koderi. Dumateng panjenenganipun kawulo aturaken.
saking panggenan tinuju pintu keluar, sakperlu maringi kasempatan dhumateng poro tamu ingkang badhe jawat astho ugi
anggenipun ndereaken acoro, mbok bilih kawulo anggenipun matur kathah sasar susur ingkang mboten mranani wonten penggaleh panjenengan
mbok menawi saged dipun ewah i tembung “kito” meniko kagem poro pinandhito saged dipun gantos ngagem tembung “kulo panjenengan
nggawe theme “gunung kidul”. tapi koyoke gaya majalah iki ngelingno aku nang theme “pemuda”…:) (dance) Mek cara nambah ads banner re kepriwe? ming iso mlebu
pliesAgus Mulyadi7 August 2014 at 00:44wah... jebul asline wonosobo tho mbakyu.... tak kiro
wonosobo lagiReplyDeleteSantoso2 April 2014 at 00:04wew ngisore kampungku iku masdab, tapi rung tau rono juga ding.wong aku yo ket 92 wes minggat neng
pulo lan kekarepan serat kap?rang besutan? Jawa tangga Hanifah ora dhial?k: iku luwih lawas Jawa basa ing basa sok tau
mpe jarak + 400 meter ^^. Sangarr tooo… kuwi rung mangan wae suarane wes koyo raungan singo, po neh nak wes mangan(bayangke dewe-lah).wkwkkk…bahasane apik yooo^^.
ngangkringe jabodetabek lorr.. Wed Dec 05, 2012 9:40 am bowo_wahyu wrote:bareng karo korwil jogja wae njur
NABRAK WONG TUWEK WAE KOK ORA ISO (JAVA VERSION) | BLOG-e WONG JOWO
saiki montore ganti RX-King sik anyar kinyis-
kinyis… Leh numpak koyo cak Doohan… wis ta
lah… pokoke gaya temen… kemethak ngono
Critane pas bengi-2… lagi enak-2e ngebut (lha
iyo… opo se enake ngebut…) ngerti-2 ono
wedok tuwek iku mau… bareng wis mandhek,
arek iku trus marani wong wedok mau ambek
rodo nesu… “Yo’ opo se mbah… sampeyan iku
ae… pengin modar tah yo’ opo sampeyan iku…
UCOK BABAT DAN SOPHIA LACOBA | BLOG-e WONG JOWO
saget rame malih kados jaman rumiyin Hifip Pasar Kemiri
Nigerian News and Knowledge Base Platform - lapuran
iku penting kanggo sampeyan kenal sing MýTo ing, ing introduksi,
Sakwise Yahoo diakuisisi saka verizon, jeneng Yahoo diusulake supaya digenti dadi Altaba
Tambah akehe penambangan liar neng Kabupaten Magelang, nggawe siji sabo dam, sing nduwe guna dadi
ingkang nempuh hampir sedaya kabupaten/ kitha ing DIY ngakibataken macem-macem bencana, ing
JIWASRAYA (PT);REMBANG 59211;GG. SETIABUDI;REMBANG 59211;GG. KAUMAN I-III;REMBANG 59211;GG. PANDEAN I-VI;REMBANG 59211;GG. PANDEAN BLOK I-II;REMBANG 59211;GG. WR.SUPRATMAN I-III;REMBANG 59211;JLN.SETIABUDI;REMBANG 59211;JLN.MOH.YAMIN;REMBANG 59211;JLN.WR.SUPRATMAN;REMBANG 59211;JLN.GATOT SUBROTO;REMBANG 59211;KP. BPD;REMBANG 59211;KP. LP/RUTAN;REMBANG 59211;KP. PD PERCETAKAN;REMBANG 59211;KP. ITWIL KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BKIA BHAYANGKARI;REMBANG 59211;KP. PMI KAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. BRI CAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP.
KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BAPPEDA KAB.REMBANG;REMBANG 59211;KP. DEPERDAG KAB.REMBANG;REMBANG 59211;KP. KECAMATAN KOTA REMBANG;REMBANG 59211;KP. KEJAKSAAN
REMBANG 59212;GG. BANDILANGU;REMBANG 59212;GG. PABEAN I-VI;REMBANG 59212;GG. REMBANGAN I-IV;REMBANG 59212;GG. NELAYAN I - III;REMBANG 59212;JLN.NELAYAN;REMBANG 59212;JLN.PESISIR;REMBANG 59212;JLN.KLENTENG;REMBANG 59212;JLN.
REMBANG 59212;KEL TASIKAGUNG;REMBANG 59213;GG. TANJUNG I-VII;REMBANG 59213;GG. GEGUNUNGAN KULON/WETAN;REMBANG 59213;KEL GEGUNUNG KULON;REMBANG 59213;KEL PACAR;REMBANG 59213;DS GEGUNUNG WETAN;REMBANG 59213;KEL TANJUNGSARI;REMBANG 59214;GG. MAGERSARI TENGAH;REMBANG 59214;GG. MAGERSARI I - VII;REMBANG 59214;JLN.PASAR PENTUNGAN;REMBANG 59214;
REMBANG;REMBANG 59218;GG. KUNDI;REMBANG 59218;GG. PESANTREN I;REMBANG 59218;GG. MUJUR BLOK I;REMBANG 59218;GG. SENAWI III-IV;REMBANG 59218;GG. TAMAN BAHAGIA I-II;REMBANG 59218;JLN.KRAPYAK;REMBANG 59218;JLN.SAREAN BLOK I;REMBANG 59218;
MADRASAH MUALIMIN MUALIMAT REMBANG;REMBANG 59218;KEL SIDOWAYAH;REMBANG 59218;DS KEBONGAN KIDUL;REMBANG 59219;KB. JATILUHUR/AKLI RANTING CV;REMBANG 59219;GG. LANGGAR;REMBANG 59219;GG. MANTILI;REMBANG 59219;GG. KELINCI;REMBANG 59219;GG. SUKOHARJO I-IV;REMBANG 59219;KPG.TIREMAN;REMBANG 59219;KP. DEP.PERTANIAN KAB.REMBANG;REMBANG 59219;KS. SMA NASIONAL;REMBANG 59219;KS. SMP NASIONAL;REMBANG 59219;KS. SMP NEGERI II-III REMBANG;REMBANG 59219;DS SUKOHARJO;REMBANG 59219;DS KEBONGAN LOR;REMBANG 59219;DS TEREMAN;REMBANG 59251;KP.
PERUMNAS NGOTET;REMBANG 59251;KS. SMP NEGERI IV REMBANG;REMBANG 59252;KEC.KALIORI;REMBANG 59253;KEC.SUMBER;REMBANG 59254;KEC.SULANG;REMBANG 59255;KEC.BULU;REMBANG 59261;KEC.PAMOTAN;REMBANG 59262;KEC.PANCUR;REMBANG 59263;KEC.GUNEM;REMBANG 59264;KEC.SEDAN;REMBANG 59265;KEC.SALE;REMBANG 59271;KEC.LASEM;REMBANG 59272;KEC.SLUKE;REMBANG 59273;KEC.KRAGAN;REMBANG 59274;KEC.SARANG;REMBANG
Kanjeng Iboe sampun paring dawoeh cetho welo-welo…mboten pareng mixing…najan rodok kero nanging nyuwiji…
Sugeng Enggal Warsa 2014 kagem poro pinisepuh lan sedoyo titah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciracas,_Jakarta_Wétan&oldid=1120236"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanCiracas, Jakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Serat Centini (5)Dhandhanggula1. Lon umatur Raden Jayengresmi, kadiparan dinten kang prayoga, punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.2. Pan punika masalah ngawruhi, ingkang pangandika, Nabiyullah, salahu wasalame,
Tanggal kaping sanga manggih pati, lan pakewuh tur padha
punika angandhut lemah, dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.9. Dinten
asta ing geni, Bagendha Abubakar, ingkan darbe laku, Rebo akukudhung sinjang, lampahipun Nabi Ayub singgih, Kemis
kalamun arsa nglurug, angkatira pan sampun uning, langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak
singa krura kalah, dene*) manjangan yektine. Salasa lamun sampun, pecak kalih angkatireki, pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang dirada, Rebo wusing pesak pipitu lumaris, menggah
pangawasipun, sona dening kancil kalah, Saptu wusing pecak dwiwelas lumaris, denen pangawasanira.13. Sawer kawon dengin kodhok bungkik, tamat sangat Sang Ali Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika manut tanggal, sapisan witipun, kaping kalih kaping tiga, ping sakawan pang gangsal
salikur epote pecak sawelas, Jabarail kalangan tangkepanneki, awit pecak sawelas.15. Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing potipun Asar, Yusup slamet rangeppane, Asar sawengi muput, epot enjing Hyang
Ahmad slamet tanggal kaping tiga, ping wolu ping triwelas, wolulas tigalikur, wolulikur punika sami, wit purnamaning
wong agung sasamine, ningkah langkun panuju, ingkang awon
prayoga24. Lare lair rainten marengi, jales estri umuripun panjang, sinung padhang ing driyane, kedhik rijekinipun, prihatinan ing tyasireki, jalu estri yen medal, dalu
angka dwi nameki, samukawis punika prayoga, dinen ngelmi utamane, rabi tumekeng sarju, anjampeni rare utami,
kengkenan sadhengah.26. Lare lair jalu lawan estri, ing raina jembar kang polatan, jalu estri yen laire, anuju wanci dalu, langkung kumet wicaraneki, tur pengkok nora (ng)gragap, kaping tri winuwus, lintang Ngatarit pinajar, samubarang prayoga ingkang upami, mumuruk amamarah.27. Marek nata myang pados usadi, apan sami prayoga sadaya, dene ingkang boten sae, paes pasah cucukur, lair rinten bilih pawestri, sae keh daulatnya, nging wicara kaduk, ragi panasten ing manah, namun saged ing damel tan nguciwani, yen jaler lair siyang.28. Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang Kamar kang winarni, samukawis prayoga.29. Tuwin marek ing sri narapati, angandikan kang mawa paedah, sisimpen tulus arjane, adagang
punika tan prayoga.30. Lare estri lair amarengi, nuju siyang boros watekira, yen jalu siyang laire, cuparira kalangkung, lamun estri lairnya ratri, sae saged ing karya, bekti marang kakung, nastiti mring samubarang, lamun jaler lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.31. Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah kambah sakit encok tan kalirih, nanging keh rejekinya.32. Tur asabar lila ing donyaki, wadanane mung radi engetan, gumantya angka neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki,
ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.34. Mangkya gantya kasapta mungkasi, lintang Mirah ingkan aprayoga, namping imba paras paes, sunat ugi pakantuk, atanapi ngadoni
punika, sontene ingkang atampa, lintang Mirah jangkep saratri saari,lampahing lintang sapta.38. Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi lintang Mustari, tengah ratri Mirahnya, lingsir wenginipun,
tinampen ing Juhkal, lebar pasare tinampen, Mustari trengganaku, wanci bedhug Mirah kang tampi, wektu Luhur Samsunya prapteng Ngasar puput, tinampenan lintang Juhrah, wanci sonten Ngatarit ingkang atampi, jangkep lintang kasapta.40. Malem slasa ing waktu Mahribi, lintang Mirah seren wektu Ngisa, trengganan Samsu tampine, sirep janma kang lungguh, lintang Juhrah tengahing ratri, Ngatarit ingkang lenggah, lingsir wenginipun, tinampen ing lintang
Samsu ingkang lenggah, bar psar Juhrah tampine, bedhug tinampen gupuh ing Ngatarit Luhur tinampi,
ing waktu Mahribi, lintang Ngatarit pot wektu Ngisa, tinampen Kamar lintange, wanci sirep jalmeku, lintang Juhkal ingkang nampeni, tengah
tampine, bedhug nulya sinambut, ing Mustari Luhur tinampi, lintang Mirah punika, wektu Ngasaripun, trenggana Samsu lenggah, wanci sonten ing Juhrah kang nampeni, jangkep lintang kasapta.44. Malem Kemis ing wektu
Juhrah, seren lingsir dalu, tinampen Ngatarit lintang, bangun enjing lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.45. Kemis enjing Mustari
lintang Kamar, wanci sonten lintang Juhkal ingkang tampi, jangkep kasapta lintang.46. Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari punika, bangun enjing lintang Mirah
Kamar Manggen, bedhug ginantyan gupuh, lingan Juhkal ingkang nyiteni, Luhur gya tinampenan Mustari sitengsu, wektu Ngasri tinamenan, lintang Mirah sontene Samsu kang tampi, jangkep lintang kasapta.48. Malem Saptu Mahribi Ngatarit, wektu Ngisa tinampen ing Kamar, sirep janma gya tinampen, lintang Juhkal potipun, tengah ratri ingkang nampeni, Mustari taranggana, epot lingsir dalu, tinampen Mirah Tranggana, bangun enjing lintang Samsu kan nampeni, Subuh pan
Ngatarit sitengsu, sontene tinampen Kamar, titi sampung lampahing lintang saptari, dalu praptaning siyang.50. Kang minangka naasing
pawon mitra mami, brahmanandi ing Ngata-maruta, tiyang badhe gadhah rate, utawi jama ayun, prapteng janji ing wancineki, laire kanang jabang, pecate nyaweku, wawaton ari sapta, siayan dalu punika sami binagi, kalih welas gathita.52.
gathita satunggil kalih, tiga sakawan gangsal, wangsul nenem surup, lajeng etang kadi siyang, dados namung wonten kalih welas
sadasa tuwin, tenggane kalihwelas, kalih gangsalipun, Rebo sapta nawa sawlas, kalih catur Kemis astha sawlas tuwin satunggal
wonten tiyang nyakiti, utawi tyang sakarat, ri Akad tartamtu, lair utawi papatya, gathita
mrih widada rahajane, utami dipun enut, tan kainan basanireki, wonten kaol mupakat, punapa saestu, yen badhe karya pemahan, tuwin griya saka usuk denukuri, penet awoning petang.56. Leres wonten manawi akardi, ing pamahan dipun estokena, yen (ng)garap pater sitine, cengkali dhepanipun, inggih ingkang adarbe panti, kalamun awiwita, ler kilen mangidul, winicala saking dhepa, wilangannya bumi karta kala kali, kaarah dhawah karta.57. Yen mangetan kadhawahna bumi, bilih damel ingkang bubutulan, ambeneraken kalane, myang
darbe wisma pribadi, tingkahe wismanira.58. Den agathuk pager aja lali, yen kekelir sakilening wisma, kang tengen iku lakune, teka ing wismanipun, gathukena ing pager (n)jawi, kang wetan
saking wismanipun, den-gathuk lan wismanira, lolongkange pandhapa, tepusen aglis, lawan pacakanira.59. Gedhuging wisma lawan pandhapa, mandhapa iku kalawan lodra, tepusing talapakane, kalih mandhapanipun, lawan lodra yen karya kori, pager tarab cengkalnya, mara-sanganipun, poma sampun asembrana, ing pitedah prayogi aywa kawuri, yen pareng begjanira.Pangkur1. Punika yen karya griya, ukuripun pecakira
panjangipun, gansal petanganira, esri adi naga emas perak lamun, griya kadhawahna emas, pandhapa perak prayogi.2. Bilih pawon dhawah naga, payon lesung prayogi dhawah adi, manawi iyasa lumbung, dhawah esri pecaknya, sampun jangkep menggah saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.3. Ngukur wiyare kang saka,lajeng kangge ngukur panjangireki, ugi gansal petanipun, bumi banyu prawata myang sangkala geni jangkep gasalipun, dhawah bumi kang prayoga, teteg watekipun bumi.4. Dhawah banyu watekira, apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi
bilih wisma etang usuk, prayoga esri dhawahnya, pandhapi dhawaha kitri.6. Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana, tamu angker utawi singit kalangkung, kaliyu datan prayoga,
jumarunuh, sampun jangkep etangnya, dene pager punika ukuranipun, dedege kang darbe wisma,
sugiyan watekneki, depugeran watekipun, pitados saha kekah, sampun jangkep ing pundi kaparengipun, tebihing (dn)dhapi lan griya, ugi wonten ukurneki.10. Pecaking kang gadhah griya, pan sakawan etanganipun nenggih, awit bale etangipun, omah latar pawuhan, dhawah bale punika ingkang pakantuk, dene yen yasa gedhogan, tuwin kandhang kebo sapi.11. Palangipun pinecakan, kajawine pepurus ingkan manjing, kiwa miwah tengenipun, sakawan etangannya, candhi karta rogoh sampoyong puniku, ingkang sae dhawah karta, kalayan dhumawah
palang wau, dhawah candhi prayoga, ing tebihe saking treping pantinipun, ingukur kalawan pecak, gansal petananireki.13. Awit etanipun karta, baya tura samaya angemasi, utami ingkang dhumawuh, ing wewilangan karta,
Subekti*), pepujinira nutug, bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).15. Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah kambing, amrih cumbu dhaten ulun, ki Buyut angandika, iya kacung pancen ana emelipun, datanpa laku tur cendhak, mangkene basanireki.16. Seka leka seka leka, singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang dadi
mung punika, lamun pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.18. Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung
mangkya ulun ayun (m)dumegekken kayun, ing saparan tanpa sedya, ngulati ingkan lunga nis.20. Amung pangestu paduka, rahayune
sami apuji-pinuji.21. Wus tumurun sangkin Murya, ngidul ngilen wus ngambah ing pasisir, tan winarna lampahipun, prapta ing palabuhan
nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan kang
Rancangkapti, baya mring endi jantungku, amung ta karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya kinjeng
Waskitha, kinen mudhun marang ngandhapping wukir, ki Waskitha wus tumurun, pinanggih lan rahdyan, mangenjali matur kawula
inggih paman prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.28. Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa kekasihira kaki, lawan ngendi pinangkamu,
janma utami.*)Prayoginipun Subekti = Subuh**) Prayoginipun apti = arep, karepKinanthi1.
karawitan, wittipun tan ana malih.9. Sangking kakawin myang kidung, kadi kadang anjarwani, ing
sambada ing tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.17. Patitike ywan wus putus, pan wus cinariteng Sruti, sru trep tita ing purwaka, mangka kenging anganggepi, ing cipta ya dyan patutta, ing tembang sambang manawi.18. Ana wadi kang sinamun, sinuksa sari-sarining, buhana sabawaning tyas, lair ing
akathah, pangehna ing sarireki, sarira paran bedanya, ambawa ambawani.22. Ingkang kadi mangkoneku, endi ulun amurwani, ing
sumarmaning ganda sari.27. Salwir bawaning kang sinung, ing wadi widagdeng kuwi, among jagad
wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane sawiji-wiji, wijining puruitaa, ya asthaguna kinawi.34. Kawining Hyang
janma tama, kang kapir prandening sesthi.44. Asthabrata kang linaku, kelakon pangolahneki, pundi antuk kalah, lan lakune Buddha nguni, beda budining manungsa, akawih ingkang linewih.45. Maluya laya anuntur, linanturaken pakarte, Jayengrana pinandhita, ing
amenggel kawi, kinayah kayuh bawamba, abuning rat ing saricik.59. Ing angga akarem liwung, ing pangiwa
piwulang2. Saya tebih dhabar guling, Gathak Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.3. Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan, angidulla bener angger, marang ing Salamet arga, kono ana satriya, atmaja sri Majalangu, nama Seh Sekardelima.4. Dhepok ing
Iya kenang sun ideni, muga kinuwatna ing Hyang, rahadyan sampun lumengser, linggar sangking Panegaran, lajeng ing
ingkang winiraos, ing dhepok Salamet arga, masjid munggul katingal, asri busananing gunung, taru-tarunya
katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan anungkemi pada.12. Pinangkul keinempit-kempit, arum wijiling kang
Seh Sekar ngandika malih, kulup kywa sadaya-daya, ing pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.14. uhunan ing Bayat nguni, sung carita marang ingwang,
jeneng urip lawan jagad.21. Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.22. Jeng Suhunan Kudus angling, ambabar kang pangawikan, Roh wajib ing imaningong, cahya mancur kadi surya, mijil sangking prabawa, amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.23. Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah*) Ugi kasebut Prabu Setmata24. Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, tegese Allah punika, Allah ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.25. Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.26. Seh Siti Jenar mangkya ngling, ababar kang pangawikan, asembah ing Allah ingong, sujud rukuk padha Allah, sembah sinembah Allah, ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.27. Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang
lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.31. Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.32. Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta atimbalan,
winejang, masjid dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora,
punang rare angon age, lumayu asumbar-sumbar, amareg mring ngayunan wonten Allah kari iku, katungkul ya angon menda.40. Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena aja suwe,
sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.44. Tuturku kang wus kawijil, Seh Lemah Bang wus anyata, katon kandel kumandele, nanging pilih kang abisa, kadi Seh Siti Jenar, akeh mandheg aneng catur,
kawruhana, pan ana kawruh malih, crita Wringin-sungsang, wajibe kawruhana, anggiten dipun sayekti, sajroning mana, lan angger ngong jarwani.2. Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung
sungsume motyara luwih, uwiting wreksa, iman wujud kang pasthi.4. Lan malihe kaki tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran peksi-dewata, anadene kang angapit, peksi sakawan, iku wajib ngawruhi.5. Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu dhingin, iku kawruhana, asal sangking punapa, miwah benjing lamun mati, endi (
apa arannya, wajib sira kawruhi.7. Lamun mati kang nyawa ngendi marganya, apa ta metu kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi pecah kang reksi.8. Lamun metu ing embun-embunan radyan, kang pasthi bolong kaki, lamun metu grana, yektine jember uga, lamun metu cangkem najis, lan ngendi baya, margane lamun mati.9. Lamun metu ing jubur langkung najis ya, yen metu puser ugi, pasti bojot ika, lah ngendi ingkang
tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna dipun patitis, asraha badan, ngaturna pati urip.11. Lamun mati apa ta ana ngakerat, prenahe kerat ngendi, takokna den angsal, aja angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.12. Anadene enggone wong kang sampurna, tan doyan tan ing ngakir, aneng Darussalam, enggon wong agung mulya, iku gurokna sayekti, ing Darussalam, iku suwargi ening.13. Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena kang aran wujud mukal, yen tan weruha sayekti,
nglakoni.2. Ping pindho ingaran tapa, geniara iku dipun lakoni, anadene artinipun, malebu ing dahana, yen kabrangas ing ujar iku den teguh, yen denucap ing tetangga, mapan tan nedya gumingsir.3. Kaping tiga banyuara, tegesipun punika tapa ngeli, mapan anut ing pitutur, rembuge pawon sanak, lan nasabi ing wong kawiranganipun, iku laku kang utama, wong awas ing Suksma jati.4. Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku, miwah lawan lakunira, pendhemen dipun aremi.5. Kalamun ta malihira, dipun andhapasor sareh ing budi, den kalah*) ing parapadu, utamakna ing lampah, iya iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.6. Iku ganjarane benjang, cinacadhang manggon ing sawarga-di, ingkang dahat adiluhung, kang aran Darussalam, sarwa muwah adi-adi sakalangkung, pan sampun karsaning Allah, kang duwe wong aprang sabil.7. Wong aprang sabil punika nora lawan si kopar lan si kapir, sajroning jajamu iku ana prang Bratayuda, luwih rame ayuda pupuh pinupuh, iya lawan dhewekira iku jatine prang sabil.8. Sampune amenang aprang, nuji ngancik ing nagri Maespati, amboyong Kencanawungu, nuli jumeneng nata aparentah**) sakathahe para ratu, datan ana kang amalang supami jumeneng aji.9. Iku
ingkang nyameni.10. Lawan malih atakona, sampurnane ing niyat lawan takbir, miwah sahadat punika, kalawan yen sakarat, poma raden punika tan dipun antuk, lawan sampurnaning pejah, takokna dipun patitis.11. Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning kawruh, poma ta dipun
jinem sayekti, lawan kaping nenemipun, ingaran bumi suksma, ping pitune bumi rahsa arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.14. Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku
astane ing iman kang sajati, kaping telu bumi jantung, iku ta ingaranan, astane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping patira, ingaran bumi budi.16. Bumi budi tegese, astanane ing puji lawan dhikir, lawan kaping pimanipun, bumi jinem tegesnya, ingaran astanane sih satuhu,lawan kaping nemme ika, bumi suksma den arani.17. Utawi kang bumi suksma, iya iku astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.*) Prayoginipun den ngalah**) Prayoginipun amarentah***) Prayoginipun
rokani wastanipun, dene langit kaping lima.3. Ingaran roh-nurani, langit kaping nemme ika, roh-rabani ing wastane, langit kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.4. Tegese langit jasmani, tinitahaken ing Allah, amepeki ing uripe, ana ing jasa sadaya, langit roh-nabati ka, amepeki uripipun, salire badan sadaya.5. Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa,
bertuliskan ” Kudutrisno Marang Sepadane Urip, Ora Pareng Ngilik Sing Dudu Semestine, Ora Pareng Sepatah
Iki mozillane sing bodo opo mas andyne sing pinter?
ora usah angel2 kang, pake windows aja!
April 2015 at 13:23wong ndeso biasane luweh iso narimo..opo maneh mong ndesa soko jowo...ReplyDeleteRepliesAgus
Mulyadi6 July 2015 at 10:21lha karang jenenge yo
chang nugroho6 July 2015 at 13:08opo goro goro gulune keplintir pas SMA, saiki dadi rodo ganteng sithikReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 July 2015 at 06:23ketoke kok hoo tho, lha soale biyen
Piranti Lunak Telematika Indonesia (Aspiluki) kepada wartawan di Warung Daun, Pakubuwono,
sing tuwir iku pengalamane okeh, ngerti ae barang apik….
nek sing lagi nyengir kuda paling mburi kuwi kiro2 menurut panjenengan tangane ilang ning sisih
aku malah nganti lali ma’em ki goro2 nguyu cekikikan. nganti wetengku loro….
alah mbuh artikele mah wis ke laut…
mbokdhe cepet metuo okeh sing ngacak-acak warungmu…
monmitore ora mutung, piye dadine nek nganti mutung opo neh nganti nyembur balik… ora iso mbayangke …buahahahahaaa
hehe… aku yo tau diseneni bosku, gara2
Ukuran dluwang sacara Internasional ana sèri A, B, lan C. Ukuran R lan F muncul saka panjaluk pasar. Ing ngisor ukuran-ukuran saben sèri jroning Milimèter
Sèri A[besut | besut sumber]
Sèri A biasa dipigunakaké kanggo cithakan umum lan kantor sarta panerbitan. Dhasar ukuran ya iku A0 sing ambané setara karo sak meter pesagi. Saben angka sawisé huruf A nyatakaké setengah ukuran saka angka sadurungé. Dadi A1 iku setengah saka A0 lan sabanjuré. Ukuran sing paling akèh dipigunakaké ya iku A4.
Sèri B[besut | besut sumber]
Sèri C[besut | besut sumber]
Sèri C biasa dipigunakaké kanggo map, kartu post lan amplop
Sèri R[besut | besut sumber]
Sèri F[besut | besut sumber]
Sèri F biasa dipigunakaké kanggo kantor lan fotocopy, biasa disebut kertas Folio
Sèri liya[besut | besut sumber]
Ana sawetara ukuran liya sing kadhangkala nganggo jeneng Inggris, antara liya Letter (Kwarto) 215.9mm x 279.4mm, | Legal 215.9 mm x 355.6 mm | A4+, A3+
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 4 Maret 2016.
Cipocok Jaya • Curug • Kasemen • Serang • Taktakan • Walantaka
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 13 Maret 2016.
seloso bengi aku ora iso kelom rapat soale awak rodok nggreges 😉
oyi ndak papa 🙂 oia gabung di milis blogger malang
mencegah kangker ovarium, mencegah kangker rahim, mencegah kangker serviks, mengatasi kangker, mengatasi kangker leher rahim, mengatasi kangker ovarium, mengatasi kangker rahim, mengatasi kangker serviks, mengobati kangker,
May 22, 2013 9:46 am weee wis wiwit wani iki..... ya wis teruske...sapa ngerti
sae pak...nyuwun doanipun mawon kajenge lancar sedoyo urusan...kulo pun sepuh je, boten pas
Asmaraningtyas wrote:weee wis wiwit wani iki..... ya wis teruske...sapa ngerti cucok...nek ora tak pek dhewe menngko..hahahahaa.... Pun sumangga mbah as dipun pek kemawon, kula pun kathah hahahawahyun wrote:alhamdulillah sae pak...nyuwun doanipun mawon kajenge lancar sedoyo urusan...kulo pun sepuh je, boten pas diundang dek hhe Aamiin, ya sudah saya panggil mbakyu
pm tak kon tuku rokok_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
kulo semarang naminipun haris, paklek
wonten menopo nggeh paklek, kok tangklet aslinipun,,,ha,,ha,,
Jembatan bambu di sungai Serayu, Wonosobo jawa tengah jaman Kolonial Belanda
yo gus?ReplyDeletemandor10 November 2014 at 19:22Trus masalahe opo?Njuk onok arek wedok ayu seneng sliramu, trus nggowo wartawan mergo nyleneh. Seneng karo
Ing. Giovanni Rolando Ing. Pietro Ernesto De Felice Ing. Alessandro Biddau Ing. Carlo De Vuono Ing. Giovanni Bosi Ing. Roberto Brandi Ing. Ugo Gaia Ing.
Ora ana sing ngira, sumembure lumpur ing areal penambangan Banjar Panji I duweke PT Lapindo Brantas ing Porong, Sidoarjo, bakal kedawa-dawa kaya saiki. Lumpur kang maune –wiwit 28 Mei 2006– mung ndledek cilik ing omahe salah siji pendhudhuk, saiki nyembur arupa lumpur panas kanthi volume semburan 126.000 m3 sedina. Maneka cara wis dicoba kanggo ngendheg sumembure lumpur iku. Ajaa kok kasil, kang tuwuh malah panyana yen semburan iku ora mungkin bisa diendheg, kejaba yen wis wayahe mandheg dhewe
kang uga dhosen Teknik Geologi lan Teknik Lingkungan UPN “Veteran” Jogjakarta ngenani kedadeyan kasebut: JB: Pak ET, sakjane apa kang nyebabake dumadine bencana
masyarakat sarta sistem sosial ing kono ora bisa ngelola ancaman kasebut kanthi becik. Kang perlu ditandhesake, kabeh bencana ora bisa dipisahake karo faktor-faktor kasebut, ditambah faktor siji engkas yaiku resiko (risk), kang mesthi muncul bareng nyebabake masalahe dadi kompleks. Jroning bencana Sidoarjo kuwi, proses pengeboran eksplorasi Banjar Panji 1 mujudake pemicu orde kapisan sing nyebabake semburan saka bawah tanah (underground blow-out). Cathetan-cathetan kronologi pengeboran nuduhake wis tau ana kedadeyan kick, loss, well killing, tight-hole, lan liya-liyane kang kurang sampurna
metune lumpur diapir saka kedalaman 6.000-9.000 kaki, liwat retakan-retakan ing zona patahan Porong kang ana ing sakitere. Pemicu kang nyebabake sumembure lumpur iki sabanjure ngowahi status gunung lumpur (mud volcano) ing kono, kang maune lagi arupa ancaman, saiki maujud dadi bencana temenan. JB: Kepriye struktur lapisan bumi ing kono? ET: Ana kedalaman samono kuwi, padha karo dhaerah sakitere ing pesisir lor Jawa, strukture dumadi saka batu gamping lan lempung. JB: Apa kandhutane lumpur kuwi? Apa padha karo lava gunung api kae? ET: Aktivitas semburan kaya ing Sidoarjo kuwi dikenal
menyang lumahing bumi, volcano ngetokake magma menyang permukaan. Lumpur kasebut asale saka batuan sedimen, endapane pesisir lan danau jaman purba kang kapendhem, sabanjure kasurung metu. Kandhutane, material organik kang lembut kaya lempung lan kacampuran banyu. Beda karo lava sing mujudake batuan beku saka endapane aktivitas gunungapi. Dinuga, lumpur panas iki asale saka sistem patahan murni. Ning bisa wae sistem patahan kasebut banjur nyambung menyang sistem gunungapi sing cedhak. Kanggo ngawruhi lumpur panas iki ana hubungane karo sistem gunung api apa ora, bisa diwawas saka panase, kandhutan minerale, lan uga papane. Panase lumpur Sidoarjo watara 60-800 C. Iki luwih panas dibandhing sumber banyu panas ing Parangwedang, Yogyakarta sing udakara 30-400 C, ning luwih adhem dibandhing sumber banyu panas sing pancen saka aktivitas gunung api, yaiku ing Cisukarame, Gunung Halimun, Jawa Barat, sing panase 900 C. Kandhutan H2S jroning lumpur kasebut bisa asal saka aktivitas gunung api/panas bumi, nanging bisa uga saka pemisahan karbonat. Mung yen kandhutane dhuwur, pantes dinuga asal saka aktivitas gunung api. Dene yen ndeleng lokasine, sumur Banjarpanji iki dununge 25 km saka gunung Welirang. Ing papan-papan liya, umume sumber banyu panas dununge 15-20 km saka gunung api. 25 km kena diarani isih jroning “batas toleransi”. JB: Pak ET, apa kedadeyan mangkene iki sadurunge wis tau ana ing negarane dhewe? ET: Ana! Bledhug Kuwu ing Purwodadi, Grobogan, kae iya mud volcano aktif kaya ing Sidoarjo iki. Dene sing wis ora aktif maneh
sing ora cocok karo batuan/material liyane kang ana sakitere kono. Proses semburan lumpur kuwi bakal terus dumadi nganti lumpure entek. Bisa wae lumpur ing Sidoarjo iku mengkone dadi mud volcano aktif kaya Bledhug Kuwu. JB: Nuwun sewu Pak ET, apa sebabe semburan lumpur kuwi kok durung ana tandha-tandha arep mendha, malah sajak tansaya ndadra? ET: Sadurunge ngendhaleni sawijining ancaman, luwih
kurang mikolehi. Tindakan nutup sumur lan masang snubbing unit kang ora kasil nuduhake yen kita durung bisa mahami sumber ancaman mau kanthi becik. Ana sawetara bab kang durung dimangerteni saka semburan lumpur iki, yaiku, pira volume maksimum lumpur kang bisa diwetokake. Volume maksimum iki ana sesambungane karo gedhene “kantung lapisan geologi” sing nyimpen lumpur kasebut, hubungane karo lapisan liya, sarta ana apa orane ilen-ilen saka kantung-kantung liyane. JB: Mengko gek bumi dhaerah Porong lan sakitere ambles? ET: Jan-jane semburan lumpur iki mujudake proses pindhahe massa lumpur saka jero menyang lumahing bumi merga kena tekanane massa batuan sing ana dhuwure. Lha sepira jerone amblese mengko, gumantung marang
amblese mengko paling jero 200 meter. Dene kecepatane ambles gumantung marang sepira gedhene blok massa batuan sing nindhihi mau, lan sepira gedhene semburan. Saya gedhe blok sing nindhihi ateges saya kuwat tekanane, saya gedhe semburane, lan saya cepet amblese. Ning sacara alamiah areal sing ambles mau bakal diisi dening massa lumpur sing muncul saka jero bumi. (Miturut http://rovicky.wordpress.com, kecepatan amblese Desa Siring 88 cm sesasi, utawa
Trimulyo kecamatan Sleman, Minggu (22-2-2009) kepungkur. Suharjono (nomor urut 2) kasil ngumpulake 2.366 suwara ngungguli calon lurah liyane yaiku Bambang Basuki Ilyas kang mantan lurah Trimulyo (nomor urut 1) saka dhusun Kepitu antuk 1.393 suwara, lan Untung P (nomor urut 3) uga saka dhusun Kepitu antuk 1.865 suwara.Narator:Katrangan saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga. Pilkades diadani ing 18 pedhukuhan iya 18 TPS (
Suharjono kang uga karyawan Dinas Pendidikan Kabupaten Sleman sawise kepilih lurah ngandharake bakal ngajokake pensiun. Suharjono kang ing desane dikenal minangka ketua BPD Trimulyo mratelakake, yen menange ing
kanggo ngabdi minangka lurah desa,” pratelake.Sauntara kuwi, ing wektu kang bebarengan pilkades ing wilayah sleman uga digelar ing desa Tridadi. Lurah lawas Kabul Mudji Basuki warga dhusun Beran Kidul kasil menangake pilihan kanthi antuk 4.534 suwara, ngasorake H Mulyatno, BSc warga dhusun Pangukan kang antuk 3.408 suwara. Pilkades Tridadi diadani ing 20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing Tridadi. [Ismadi]
Wayang Golek Giri Harja 3 Jawa Timur Ojung - Bondowoso Jawa Tengah Wayang Kulit Begawan Ciptoning Bali
sisan, soale akeh cah2 Cool sing nyasar mrene 🙂 🙂
Mas,mbok tulung,kula pados Cool plat AD ingkang sae ori. Suwun 085739292882
August 5, 2012 at 5:28 pm
sing terkoyak ora mung embleme, tapi sak koloreDeleteReplycakwigi10 January 2016 at 01:51Kecut Moco iki tulisan jam 2 isuk mlh gA isok turu aku, ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi10 January 2016 at 18:37aduuuuh,
mas Sakti! sewulang kepungkur kula sowan nggunungkelir, nanging mboten kepanggih panjenengan. miturut kang gentho, panjenengan nembe sadeyan roti… hihihi… sukses mas!
Dagelan kabeh …. mosok urusan koyo mangkono kok ra enthuk di gowo nang pengadilan … arti ne ono bab sing nyolo wadi … ono sing ra kepingin wadi ne kebukak … ono sing kepingin bosok e ra mambu … ono sing tai ne ra kethok … ono sing ngising … wkwkwkwkwkwkwk
@Anton, ssssttttt ojo banter-banter cah! kowe
[Reply]	GoNDRoNG__E& February 12, 2010 at 10:43 pm
Ngapuntene kulo absen mboten sgt nderek tindak,an wonten kudus…! Kulo dungo mawon wonten gryo..! Mugi2 slamet dugi kudus kaleh mugi2 persibo menang.
ammboten nopo2………………………. seng penting dungone……………….dungakno ora ono alangan nopo2 nggiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiih…………………………………
NIAT INGSUN BUDAL NANG KUDUS……………………………………………………………….
ANAK PUTUNE MBAH ANGKLING DHARMA AREP BUDHAL
BAHASA INGGRIS NGAYOGYAKARTA | BLOG-e WONG JOWO
Wekekek…jik mending lah. Mbahyut jik Kewiraan.
Warungmu kek ono UG lah. Ojok mbok jejelno neooteek ae. Gambar mongtore siji ae, UGne sing akeh.
ora usah nang sirkuit, nang ndeso yo akeh…
nggarai, sering aturan karo praktek d lapangan g podho.
Raya Banyuwangi KM 39, Jember, Indonésie Lieu :
nganggo dha, ? Ing gbr iku ditulis nganggo da,
tandha ping (X) aksara a, b, c, utawa d sangarepe pratelan kang bener!1. Ingkang dipuwastani tembung rangkep dwipurwa inggih
deleng sepak bola opo ape darmawisata/rekreasi ngono.kok koyo ape liburan wae .dulur hayo demo nok koni
TESTER ANGGUR YANG CANGIH | BLOG-e WONG JOWO
Petruk&oldid=10249318"	Kategori: PunakawanTokoh pewayanganTokoh pewayangan Jawa	Menu navigasi
Artikel Pergaulan, Artikel Saint Teknologi, Artikel
wonten pedote, labet saking tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal ing panggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
mboh………………………….. pe koment wae angel ra karuan……….
podo karo sing njanjeni ape nggawekno lampu stadion……….. RUWET…………POL……..
‎Menowo wulan-wulan kapungkur biasane pingin misuh-misuh goro-goro liwat trotoar sing sempite ora karuan ditambahi proyek sumur resapan sing nggawene ora ono entheke saking suwene kuwi, sak iki trotoar ning dalan-dalan protokol wis ditoto luwih apik lan enak disawang.
Pak Ahok‎ pancen luwih cepet tinimbang Jokowi perkoro kerjo koyo ngene. Tegas lan luwih apik kinerjane.
Mugo-mugo wae tambah akeh wong-wong saka politik sing ngaku Islam tapi gelem sinau soko Ahok. Sinau perkoro dadi pemimpin sing apik! Menowo soal agomo, ora usah dibahas. Iki bab gubernur, ora menteri agomo, opo meneh jabatan ketua MUI. Mbok yo ojo nggur ngomong ngongkon Ahok mudun sebab ora wong muslim. Ojo cuma isone demo utowo nganggo isu gubernur tandingan sing dadi badhute wong ning ngendhi-endhi. ‎Sing penting kuwi bukti. Ora usah kakean omong, retorika. Wis bosen! Ngisin-ngisini Islam!
Wis ora usum nganggo lambang-lambang agomo ben dipercoyo. Nganggo kupluk, yo isih tegel korupsi kok buktine. Dadi nek ono wong nasrani iso mbuktikno iso kerjo luwih apik, ora usah nesu! Ngoco sik.
wani lan tegas lan resik soko korupsi koyo dene Ahok‎? Kapan?
Ora usah dijawab nganggo tutuk. Jawab karo tumindhak sing iso
“Duh Gusti Ingkang Maha Agung, Ingkang Murbeng Dumadi, Ingkang Maha Kuwaos…, Kula Nyuwun Gunging Pangapunten, Gunging Pangaksami… , Nyuwun Sih Pitulungan Panjenengan , duh Gusti
lha lek karo arek darkcrosser… awakmu kenal karo sing ngendi?
Balas	@rosi,mboten2 napa.namung,wau ndalu meniko,kulo mirengaken wonten sing diperkaos.ati niku dereng saget nerimo hahaha ..nuwun sewu,ajeng tanget pirso.@rosi,niku asalipun saking pundi?(nek kulo saking sleman.@dyandra boyolali.@zahra solo) ..matur nuwun,nggih.
Rosi	Rabu, 25 Juli 2012 pukul 11:39	Balas	Kulo asalipun saking solo balapan,,,@ay,smi wong jowo to,tak kira asali wong ngendi…matur nuwun sanget sami2 wong jowo,,,
kejombloan.ReplyDeleteRepliespakdhe Pudjo19 March 2014 at 20:10mas Andy : mbok mas agus kuwi dikandhani rapalan karo jimat ben sukses koyo sampeyan... hahahahahassuk.....DeleteAndy MSE20 March 2014 at 15:56de'en ki wes nduwe rapalan dhewe, mung durung dinggo..DeleteAgus
tenane.. ndilalah sing komen ngisore njennegan wong wedok, seko bali, Tapi tak takoni jarene wis duwe
wingi bar mulih seko Jogja, dolan ng konco... lha tekan muntilan ono sing
khatam Quran."Buktine akeh kok sing rabi tapi ora nganggo pacaran. Pacaran iku akeh rugine athik, hehe. Temenan lho iki. Bapakku, mbak-mbakku, tur koncoku yo akeh kok sing mung kenalan pirang wulan, banjur wes kroso cocok, langsung dilamar. Aku dhewe yo ngono, hehe. Dadi pacaran iku dudu tahapan menuju pernikahan, iku mung budaya sing kurang apik.Wis poko'e tak doakan wae mugo-mugo Mas Agus entuk barokah saking gusti
perasaanmu kudu menyang ng MANTENne MANTAN?-_-"Hambok pengalaman rasaku ndelok ngana yo gur gething nyandhing nanging kudu
pasedherekan, kados padhepokan menika sae kagem wadhah komunikasi budaya. Khususipun ing bab sastra ingkang ngemu unsur lokal sejarah, Katur mbah Man, mugi tansah pinaringan sehat lan ‘trengginas’ ugi ing pangatos-atos
B. TAHUN 20091. Gending-gending jawa (MP3)
Uyon2 nyamleng (bondhet – pucung wuyung)
Tembang jawa (wiwik sumbogo, mus mujiono, sandhora dll)
Reques tembang jadul 03 (ernie djohan, titik sandhora)
Goyang Campursari (jamu opo jampi, banyu kali, isah bakul jamu, bagus adine dan ireng manis)
Suksme or Suksma?? Men tiang ngorang niki sampun ngantiang uger” sane sampun wenten, men ragane ngoreng dados me
wis rasah digawe mumet kang, anake mengko ditembangke cublak-cublak suweng lan sluku-sluku banthok utowo tembang jowo liyane, men ngerti leluhure...._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun
lagune kuwi dadi kelingan jaman SD (lmao)
Wegah dadi rakyat ah, wakile pekok-pekok
lha trus piye? nek ra pekok entuke wakil sing saru! (doh)
hlooo… malah syarate pancen kudu pekok nek pengin dhadhi wakil rakyat… (
mengucap: kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku papat kiblat, kelimo pancer…ewang-ewangono aku..saperlu ono gawe
Jongmyo punika kuil Konfusius ingkang wonten ing Kutha Seoul, Korea Selatan. Kuil punika dipunbangun kanggé nyimpen tablet-tablet memorial anggota mendiang panguwasa saking Dinasti Joseon [1]. Kuil Jongmyo punika nyimpen tablet memorial 19 raja lan 30 ratu Korea. Kuil Jongmyo punika ugi kalebet kuil kerajaan paling tua ingkang dipunginakaken minangka papan pakurmatan lan ritual upacara wiwit abad kaping 14. Déning UNESCO, Jongmyo dipundadosaken Situs Warisan Donya wiiwt taun 1995 [2] .
Kuil Jongmyo punika dipunbangun déning Raja Taejong wiwit Desember 1394 utawi ing taun kaping tiga masa pamaréntahanipun lan kapungkasan ing September 1395 [3]. Bangunan punika Jeongjeon kaperang wonten bangunan utama kanthi 7 kamar. Saben kamar punika dipunsampetakaken kangge altar raja lan ratu. Kompleks Jongmyo dipunwiyaraken déning Raja Sejong ing taun 1421, Raja Sejong mbangun Yeongnyeongjeon ingkang ateges Ruang Kenyamanan Abadi. Pawiyaran ugi kanthi ndawakaken bangunan dhateng sisih wetan, amargi mbetahaken kamar malih kanggé nyimpen tablet memorial raja lan ratu saéngga dados 17 kamar.
Kados Astana Chaengdeok ingkang naté kobongan, Kuil Jongmyo punika ugi naté kobongan nalika Invasi Jepang dhateng Korea. Ananging 19 tablet memorial raja lan 30 tablet memorial ratu saged slamet amargi dipun-pindhah dhateng griyanipun warga kala punika [3]. Namung kalih raja ingkang boten gadhah tablet memorial inggih punika Yeonsan-gun lan Gwanghae-gun.
Generasi kaping kalih punika jumeneng taun 1601 ingkang wonten dumugi sapunika. Jongmyo punika dipun-ubengi déning tembok persegi dawa kanthi gerbang dhateng kidul, wétan, lan kilen. Gerbang utama kuil boten kenging dipunliwati déning sinten kemawon. Déné gerbang wétan khusus kanggé raja lan gerbang kulon kanggé para pemain musik. Bangunan punika dipundominasi struktur kayu lan lantai granit. Kamar-kamar ing kuil kapérang dhateng bilik-bilik kanthi ornamen kayu abang kanthi wiyar 5.190 meter persegi [3].
Jongmyo Jerye[besut | besut sumber]
Saben wulan Mei ing Jongmyo punika ngawontenaken upacara pakurmatan dhateng mendiang raja lan ratu kanthi ngadani persembahan lan upacara sembahyang saking warga ingkang tasih gadhah ubungan kerabat kalihan anggota kulawarga kerajaan. Upacara punika dipunwastani Jonmyo jerye utawi Jongmyo Daeje[1]. Upacara punika ugi kajangkepi kalihan ritual tarian ilmu kanthi iringan musik astana. Musik saking
Manusia nalika taun 2001. Musik kanggé upacara pamujaan ing Jongmyo kangge damel swasana tentrem ing upacara pamujaan [4].
matur nuwun tiyang ingkang damel situs niki. Namung, ingkang tambah sae yen
pm	Kangmas Rudy Roroh, matur nuwun sanget awit sampun kersa damel Alkitab elektronik lan kula kepareng nyuwun kanthi gratis. Mugi Sang Kristus tansah
Obat Perangsang Wanita Ampuh – Potenzol Cair Asli Jawa Timur Meliputi :
Kategori:Artikel sing layak digabungaké - Wikipedia
Kategori iki isi 155 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 155 anak kategori.
► Amerika‎ (5 Kt, 9 Kc)
► Amérika‎ (6 Kt, 2 Kc)
► Atlet jawara donya Indonésia‎ (3 Kc)
► Atlet juwara donya Indonesia‎ (suwung)
► Budaya Indonesia‎ (4 Kt, 4 Kc)
► Budaya Indonésia‎ (3 Kt, 10 Kc)
► Bèker Donya FIFA‎ (2 Kt)
► Chitakan gendera‎ (1 Kc)
► Cithakan‎ (180 Kt, 32 Kc)
► Kategori miturut pernah‎ (1 Kt)
► Kothak info militer‎ (1 Kc)
► Kothak navigasi Eropah‎ (2 Kc)
► Kothak navigasi militer‎ (1 Kc)
► Kothak navigasi militèr‎ (1 Kc)
► Kutha ing Amerika Sarekat‎ (3 Kt)
► Kutha ing Amérika Sarékat‎ (6 Kt, 17 Kc)
► Kutha ing AS‎ (1 Kc)
► Nagara bagéan Amérika Sarékat‎ (2 Kt, 40 Kc)
► Navbox Pulitik‎ (1 Kc)
► Navbox Yunani‎ (2 Kc)
► Negara bagéyan AS‎ (8 Kt)
► Negara bagéyan ing Amérika sarékat‎ (suwung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Artikel_sing_layak_digabungaké&oldid=1096788"	Kategori: Kategori ingkang dipunsingidakenArtikel Wikipédia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 6 Oktober 2016.
Metastasis (Tanha To), Metastasis (Tanha To) by Hayan, Metastasis (Tanha
Jiaaa.. J. A. Wis mecotot maneh tas ngerti aku
Yo’opo, obat kuat sing mbok pesen lewat tongsam wis mbok untal
Gusti Allah, kulo nyuwun panjenengan ilangke loro bala bencono soko dongane Nabi-Mu ingkang al- Amin soko kersaning panjenengan”.
TERTINGGAL KAPAL AKIBAT MARAHAN SAMA ISTRI | BLOG-e WONG JOWO
sopo sing wis tu ning " sunan kuning "...., trs ngopo wae ning kono......... Andum crito.....andum roso......enak ra enak critakno. 38 +62 portalsemarang.
Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara (kanan) dan GBPH Suryodiningrat saat prosesi pondongan pengantin di Bangsal Kencana, Kompleks Keraton
ngetik e iso dowo sampek bar.. soale duwowo dewe iki ceritane.. wkakaak kalem"... :D
tik tok tik tok tik tok.. detik jam berlalu dengan lambat rasanya .. tak tungguin tak pantengin jamnya g muter kayak an..
ngguya ngguyu nggarap PR sangking senenge jenenge wong
Kutoarjo biyene kabupaten dhisik, ono sebabe njur malah dipindah nyang Purworejo…patilasane sing isih nang Semawung lan deso Butuh….malah jarene keluarga kraton Jogja isih sowan
Posted on ☆ by nasikuningibunur	Ghiboo.com – Nasi tumpeng dipilih
PengirimMessageprasetyoCamatLokasi : Ngadipiro-Rejosari-Semin-JakartaReputation : 4Join date : 22.03.08Subyek: [ask] Sirahku mumet & perut mual Tue Dec 23, 2008 12:41 pm Mas lan mbak, opo obate yo durung suwe iki sirahku mumet sekitar rasane muter-muter njut bar kuwi timbul rasane mual padahal mangan yo wis sesuai jadwal lan keurus,
katholikos)) sing nggambaraké sifat gréja sing diadegaké déning Yésus Kristus. Sawisé Réformasi Protèstan istilah Katolik utawa 'Katolikisme tumuli sacara spésifik nunjuk marang gréja Katolik Roma kanggo mbédakaké klawan Kristen Protèstan sing diwiwiti déning aksi protès Martin Luther. Ing Indonésia, pamaréntah ngakoni agama Kristen Protèstan (Kristen) lan Kristen Katolik (Katolik) minangka agama sing kapisah senadyan kaloroné sabeneré arupa agama sing padha-padha pepusat marang Yésus Kristus, mila tembung Katolik asring dianggep ing sanjabaning/béda karo Kristen. Gereja Katolik Roma sing mimpin gréja Katolik ing saindhenging donya iku sawijining gréja Kristen sing awalé saka Yérusalèm lan sing ana ing panunggalan penuh karo kauskupan Romawi (panerus rasul Petrus, Paus sepisanan).
Dedonga[sunting | besut sumber]
"Sing penting yok opo kabeh iso sekolah, ben oleh ilmu supoyo iso jogo keperawanane. Lhak ya ngono to sing
Metatrader... 123...149page 1 saka 149 tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me» Register» Lost Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa pasar komoditas), pratondho bantuan kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman
Sekedar nglepas uneg-uneg kampung halaman….Alun-alun utawa dalane saiki langganan kebanjiran….(baca berita suara merdeka, maret 2016)….mbiyen bedo karo saiki…alun2 iki biyen
ora ono saluran kalen…lha arep mili ngendi banyune???…konsep-e apik, mungkin ben dadi drainase peresapan alias “hidrologi berkelanjutan” sing artine banyu ditahan didaratan tidak langsung dibuang kesaluran alam (sungai), tapi salah etung kayane…hehe…ngresepe banyu wektune suwe, daya resepe lemahe terbatas (opo maneh dipasangi plesteran…sing ngrencanake piye kuwi….sing
Wis rampung durung urusane? Mosok sing duwe
wates / kulon progo, wonosari, yogyakarta, prambanan. Kabupaten bantul, sleman, kulon progo, gunung kidul
bicara kaliyan sing nduwe ringin kembar kuwi..(tadi ibu bicara
banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosobo
► Tokoh Merauke‎ (1 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Papua"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.08, 22 Dhésèmber 2015.
konjukaken dhumateng Gusti Alloh Ingkang Maha Kuwaos, ingkang sampun paring rohmat, hidayah, lan inayah-Ipun saenggo kita saged ngleksanakaken Syawalan Trah Suryo Kromo kanthi wilujeng. Mugi-mugi hadicara puniko samangke saged kaleksanan kanthi sae, soho nambah raketipun kaluwarga
Matur nuwun awit paring wekdalipun dhumateng kulo. Saderengipun kawulo nyuwun pangapunten cumantoko ngadek sak wentawis wonten ngerso jengandika sami, awit nuhoni dhawuhipun para kadang supados hamakili matur
Ingkang Kaping Kalih, karono wekdal puniko dinten ingkang sae, sedaya putra wayah ngaturaken sedaya kalepatan, sae ingkang kasengaja, punopo
Ingkang sak lajengipun, putro wayah sedaya nyuwun donga pangestu mugi-mugi angenipun lelumban wonten samudraning bebrayan
Cekap semanten anggen kawulo matur. Mbok bilih wonten tumpangsuhipun, mboten puniko hangirangi subo sito hananging awit saking cublukipun pangertosan kawulo.
“wong urip ki ibarat koyo wong mlaku, ojo ndelok dhuwur terus
Purwaning Dumadi 33:20 Yakub banjur ngedegaké mesbèh ana ing kono lan dijenengi:
“Allahé Israèl iku Allah.” (ini
Jare mbah Edo… belajar sabarrrr… 😀
Mosok kalah karo wong londo amerika, sing akeh2’e gak duwe agomo, lha awak ndewek sing ngaku-ngaku
Nak ono wong jange nyebrang, nggih diaturi… monggo (tapi awas, nyenggol tak kepruk…wakakakakakak)
Gawe wong sing sugih, omah pinggir embong, gedong magrong-magrong, tandurane lombok terong, walijane pating kloyong, sopo sing methik, udel’e bodongggg… mugi2 mangertos, nak dadi kere numpak motor elek kuwi soro,
Lha gawe sing kere, panganane tahu tempe, iwak’e iwak gereh, mari mangan tetep luwe, mikiro.. nak dadi wong akeh duwite
stelan 6 kui obat puyeng, pegel linu, lesu. isine 6 macem diombe kabeh. biasane sing ngombe wong2 mbecak,
sampeyan numpak **** sampeyan.
pesen sego goreng ndang… Sniff… sniff…
menawi ngersakaken pedes, panjenengan mencolot rumiyin teng
walah wis rak ngaruh amergo jug isih anyar wis
lha niku mbah yut, putune loro iku koyoke rodo ndleming,,,
koncone curhat blog cepu lha iki
wis suwe pisan beleh tau balik maring tegal…………..kepimen BiAn si dodol teh poci nang ngarepe SMA 1 isih ana beleh ..soale aku wis kangen teh pocine karo sega
koyo hp..dilit2..metu anyar…
Jare sopo awak ndewek gak osi nggawe rotom? Lha arek stm wis iso nggawe libom suv. Meneh jare rotom merek h lan y, kandungan lokal iso nganti 99%, berarti sing sak persen mung kari politis thok. Masalahe kari ndek awak ndewek, gelem gak nggawe produk lokal, umpomo ono rotom merek BUNALI opo gelem tuku?
Nak aku dadi hugo tp ndek indonesia, sing tak ancam kudune rakyatku,”
mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
wkwkwkkk… lha mung guyon ngene kok!
February 1, 2011 at 10:33 pm
Lahh tenan pak, aku pas nulis wis rencana meh ngasih link lali aku banjur publish hadiyanta
mBlo, masalah pajek, ki rodho ngg4t3l1.
betah? lho neng po aku melu barang…..halah
mboh… aku yo bingung karepe wong2 iki
digawekno artikel apik-apiiik… yo malah dadi reuni wong
Arep komen opo yo. Wong kbeh yo wis podo ngerti. Udah bkn rhsia lg hal kayak gt dspk bola. Wis ngene wae “Becik ketitik Olo ketoro”. Adigang Adigung Adiguno Lebur dening
Mbuh kenopo, aku dewe rak ngerti. Nek ono wong liyo kok ngerti kenopo aku durung tertarik FB, berarti wong mau ngapusi…
Lha nek sing kecekel dudu Pak Andy terus piye yo…
Ternyata rono-rene ngindhit laptop ono paedahe.
Polisine kok ora dipoto Mas, sopo ngerti
Sampean mung dadi penontone tok Mas Gus??ReplyDeleteVinz22 December 2016 at 09:07kayake seru bukune gus.. aku seneng buku buku
Basa-basa Papua (abang), Austronésia (kuning) lan Australia (klawu)
Basa-basa Papua iku ngrujuk marang basa-basa sing dituturaké ing pulo-pulo saindhenging Asia Kidul-Wétan lan Australia sing ora kalebu basa Austronesia utawa basa Australia. Dadi tembung iki sajatiné tembung négatif sing èksklusif sifaté lan dudu jeneng rumpun basa sajati. Sabagéyan gedhé basa-basa Papua dituturaké ing Pulo Papua sing binagi antara Indonésia lan Papua Nugini. Sawetara basa uga dituturaké ing Kapuloan Salomon, Maluku, Timor, Alor, Pantar lan uga ing Australia sawétaning Selat Torres.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa-basa_Papua&oldid=1110702"	Kategori: Kulawarga basaBasa ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 22 Januari 2017.
Brantas ya iku kali sing mili ana ing Jawa Wetan, Indonésia. Kali iki paling gedhé lan paling dawa kapindho ing tanah Jawa sauwise Bengawan Solo. Kali iki sumbere ana ing Kabupatèn Malang, lan mecah dadi loro ing Majakerta: Kali Porong mili nang wetan, Kali Mas mili nang lor. Sawetara wadhuk dumunung ana ing sadawaning ilèn kali iki utawa anak kaliné, antara liya:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Brantas&oldid=1080597"	Kategori: Kaca mawa tag koordinat cacatKali ing IndonésiaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
nggo opo opo yo iso.. ming gelem ora (lmao)
sing asli ki yo tetep cocok-cocokan… (haha)
saking jawi tho, nek ngoten mesti saget maos tulisan kulo niki. salam kenah nggih bu dokter. kulo kecanto teng blog-ipun njenengan amargi maos blog-ipun cak moki.
ngapunten nggih bu nek kulo nulis ngagem boso jawi, soale wejangane mbah kakung kulo, nek ngendikan kalian dokter niku kudu ngagem boso kromo, dados kulo nggih ngagem boso jawi kromo, soale nek teng boso indonesia mboten wonten kromone. hehehehehe
Hehehe nggih kulo saking njawi mas, eyang kulo njawi sanget tpai kulo mboten natih sinau njawi, lh amalah sinau arab…hahaha ga ding apus2an…salam kenal lan matur mbah kakung nggeh dokter sing niki sante mawon, mboten sah kromo inggil…kromo ndlosor kemawon…hahaha…:-)
amNah iku Mas, kabeh ditawari dadi tuan rumah ning menurutku iku mung syarat thok. bosone cah angon
arep takon, omahé Budi kuwi, nèng*ndi?’
Ngoko alus: “Aku nyuwun pirsa, dalemé mas Budi kuwi, nèng endi?”
juga termasuk krama desa (krama substandar))
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (dalem
menika jam ipun sakmmenika sampun nedahaken jam 9 lebih 10 kados pundi pak diskusinipun
bournemouth(ing), ..brentford(ing), ..portsmouth(ing), ..
Bagian Biologi sing khusus mbahas bab tanduran. Nang
taksonomi, ekologi lan utamane sifat-sifate tanduran sekang aliran uripe, mranak-pinake , perkembangane, tekan hubungane karo bab biotik, abiotik, uga evolusine.
**Pak de mlaku mlaku karo bekas pacare neng Ginza Jepang. Wis jam 2 awan durung mangan, mesti ngelih tenan.
adeg-adeg [sunting] Pangangge aksaraPangangge aksara letaknya di bawah aksara wianjana. Pangangge aksara (
vokalisasi) Pepet Tedung Ulu Ulu sari Guwung macelek Suku Suku ilut Taling Taling detya Pangangge tengenan Bisah Surang Cecek Adeg-adeg Pangangge
Bocah saged nguroake pelafalan kosa kata ngangge baik lan benar.
Bocah saged bedo’ne rupo-rupo swanten
gagasan lan perasaan, miturut lisan ngangge rupo-rupo ragam boso Jowo sesuai ngangge unggah-ungguh sing sing kanggo
Bocah saged bedo’ne rupo-rupo swanten lafal lan nada ngangge
gagasan, lan perasaan, miturut lisan ngangge rupo-rupo ragam boso Jowo sesuai ngangge ungguh-ungguh sing sing kanggo
Kompetensi DasarNerangake’ pikiran, perasaan lan informasi miturut lisan ngangge perkenalan, lan tegur sapa.
Ngenalake diri sendiri ngangge kalimat sederhana lan boso sing santun.
lan tegur sapa.2. Bocah saged ngenalake diri sendiri ngangge kalimat sederhana lan boso sing santun.
Bocah saged nerangake’ pikiran, perasaan lan informasi miturut lisan ngangge perkenalan, lan tegur sapa ngangge ucapan sing benar.2. Bocah saged
PembelajaranBocah saged moco kosa kata ngangge lafal lan nada sing benar.
Bocah saged moco kalimat sederhana ngangge ucapan sing benar.
papan tulis ngangge ejaan Jowo ngangge benar.
Nulis nama nama ruangan-ruangan rumah ngangge ejaan Jowo.
Bocah saged menyalin kata ngangge ejaan Jowo.
Bocah moco kalimat ngangge swanten nyaring di depan kelas.b. Guru memberi tugas berlatih moco kalimat lan teks.
3. Kegiatan PanutupBocah mewarnai gambar buah-buahan.
roake : saged nguroake lan mirangake rupo-rupo wocono lisan sami nguroake rupo-rupo swanten lan swanten boso, : Pesan, ungkapan, cerita, dongeng, percakapan sederhana lan ngelakoake
bocah moco kosa kata, kalimat lan teks ngangge ucapan sing benar.
Bocah moco kosa kata, kalimat lan teks ngangge ucapan sing
Bocah saged nulis nama anggota keluarga ngangge ejaan Jowo.
gagasan, lan perasaan, miturut lisan ngangge rupo-rupo ragam boso Jowo sesuai ngangge ungguh-ungguh sing sing kanggo.
Bocah saged mencocokkan gambar sesuai ngangge benlanya.
Bocah moco kosa kata, kalimat lan teks ngangge ucapan sing benar.
campursarian. Ngene iki jenenge kacang seng emoh lali kulite,aku wong jowo yo wajar nek aku seneng campursarian….termasuk lagu ikii, 5 November 2015 Lala Pol apik e 26
Ora emosi piye jal _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Phoenix inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Nama punika medal sasampunipun wonten mitos Phoenix ingakng minangka manuk mistik. Rasi lintang phoenix punika ambanipun mbentang saking deklinasi −39° ngantos−57°, lan saking 3,5h ngantos 2,5h wonten ing titik minggah ingkang leres.
Phoenix inggih punika satunggaling rasi lintang minoritas ingkang dipunkiteri déning konstelasi Fornax lan Sculptor wonten ing sisih lor, konstelasi Grus wonten ing sisih kulon, Tucana wonten ing sisih kidul, ingkang ngenani pojokanipun rasi lintang Hydrus wonten ing sisih kidul, lan rasi lintang Eridanus wonten ing sisih kidul radi wetan. Lintang ingkang paling padhang, inggih punika Achenar inggih caket ing rasi punika papanipun.[1] Tigang aksra kangge nyekak nama rasi llintang punika ingkang dipunpendhet saking International Astronomical Union ing taun 1922, inggih punika 'Phe'.[2] Wates- watesanipun rasi lintang punika kanthi resmi dipundamel déning Eugène Delporte ing taun 1930, ingkang nggambaraken wujud poligon kanthi 10 segmen. Wonten ing sistem koordinat equator, titik koordinat pas bagéyan minggahipun ingkang wonten ing sakiteripun inggih punika ing antawisipun 23j 26.5m lan 02j 25.0m, kanthi titik koordinat deklinasinipun ing antawisipun −39.31° lan −57.84°.[3] Punika ateges, rasi lintang punika saged dipuntingali déning saben tiyang ingkang dumunung wonten ing laladan ing sak nginggiling bujur 40 ing belahan bumi sisih lor. Rasi lintang punika saged gampil dipuntingali saking Australia lan Afrika Selatan ing belahan bumi sisih kidul nalika musim panas.[4]
Satunggaling garis kurva lintang - lintang ing rasi lintang punika ngewrat saperangan lintang kados ta Alpha, Kappa, Mu, Beta, Nu lan Gamma Phoenicis ingkang ketingal minangka satunggali kapal boat' déning tiyang Arab kuno.[5] Rasi lintang Phoenix gadhah area ingkang ambanipun kirang langkung 469 drajat peregi ingkang ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika paling sae dipuntingali wonten ing garis lintang ing antawisipun +32° lan -90°, ing jam 9 dalu ing sadangunipun sasi Nopember. Phoenix namung gadhah kalih lintang ingkang gadhah padhang langkung saking 5,0 magnitudo. Alpha Phoenicis utawi ingkang dipunsebat ugi Ankaa inggih punika satunggaling lintang raksasa werna oranye ingkang tebihipun kirang langkung 80 taun cahya. Lintang punika ugi misuwr kanthi sebatan Nair al - Zaurak. Beta Phoenics lan gamma Phoenicis inggih kekalihipun kalebet variabel raksasa, ingkang tebihipun ping tiga langkung tebih tinimbang Ankaa. Zeta Phoenicis inggih punika sistem lintang elips binar, ingkang kalebet tipe variabel Algol, ingkang tebihipun kirang langkung 280 taun cahya. Nu Phoenicis inggih punika lintang ingkang radi meh sami kaliyan srengéngé. Phoenix taksih kalebet kulawarga rasi lintang Johann Bayer, sesarengan kaliyan rasi lintang Hydrus, Dorado, Volans, Apus, Pavo, Grus, Tucana, Indus, Chamaeleon lan Musca. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sakitering rasi lintang Phoenix inggih punika rasi lintang Sculptor, Tucana, Grus, Hydrus, Eridanus lan Fornax.[6]
paramèter lawasKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
@gus_rohman, lha sing sangue tipis yo ngelu kang! (doh)
@abdoel rohman, lha nek kuwi aku ra mudheng…
utawa Metazoa. Kewan bisa kebentuk sekang siji sel (uniselular) utawa sel tunggal uga akeh sel (multiselular).
Penggolongan/Klasifikasi[sunting | besut sumber]
Invertebrata utawa Avertebrata, kewan sing ora duwe tulang belakang
kendal, klaten, mungkid, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,
MENGHINDARI PERTANYAAN WARTAWAN | BLOG-e WONG JOWO
Tahanan omah jroning keadilan lan hukum, iku sawijining jinis ukuman déning pihak sing duwé wewenang, kanthi mbatesi ruang gerak mung jroning lingkup papan padunungané. Lelungan diwatesi, malah ana sing ora diidinaké babar pisan. Tahanan omah dianggep minangka alternatif alus saka penahanan jroning pakunjaran.
Senadyan tahanan omah bisa dipatrapaké ing kasus kriminal biasa yèn kunjara ora dianggep wangun ukuman sing bener, tahanan omah iki kerep dipigunakaké minangka wangun rèprèsi pamaréntahan otoriter marang lawan pulitik-é. Jroning kasus iki, umumé, wong sing dikenani tahanan omah ora éntuk aksès menyang media komunikasi. Yèn komunikasi èlèektronik diidinaké, biasané banjur disensor.
Salah siji conto tahanan omah sing cukup dikenal ing Indonesia yakuwi tahanan omah marang Soekarno, presidhèn pisanan Indonesia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 10 Maret 2013.
Pesan nasi kuning | tumpeng | nasi box | jogja
bisa dicoblos semua..DeleteWasis Sarwo Estu28 February 2014 at 01:19coblos pas apane gus,,,kwkwkwkmaksudku kan nek gambare ndase opo gulune :vDeleteReplyWasis Sarwo Estu28 February 2014 at 01:17pinter golek topik kwe mas,,,hahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi28 February 2014 at 08:59Sayange kurang pinter nggolek pacar.. wkwkwkDelete
Jual Obat Anabolic Rx24 asli Di Yogyakarta
Pulo Anastasia ya iku pulo kang papane ana ing sisih wetan segara saka pasisir Atlantik Florida ing Amerika Serikat.[1] Pulau iku uga manggon ing sisih wetan lan wetan kidul saka St. Augustine.[1] Bagean saka
ana ing pulo iki kalebu Pasisir St. Augustine, Coquina Gables, Pasisir Butler, Pasisir Crescent, lan Anastasia.[1] Ing Pulo Anastasia iki ana luwih saka 150 restoran, kaya ana ing pasisir-pasisir liyane.[1] Sejarah saka pulo miki ya iku nalika Juan Ponce de León mandheg ana ing pulo karang taun 1513.[2] Pedro Menendez, kang nemokake St. Augustine, pindah saka hunian sadurung menyang Pulo Nastasia sawise ana pambrontakan déning wong Indian Timucua taun 1566.[2] Hunian iki digunakake kanggo mapan sawetara, sadurunge dhèwèké bali menyang St.[2] Augustine. Sawijining wong Spanyol banjur mbangun menara pengawas ana ing Pulo Anastasia, kang ndadekake bisa didelok Francis Drake taun 1586, banjur dhèwèké teka ana ing pasisir lan nyabrang menyang pulo iku.[2] Menara pengawas iku dideskripsikake dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Anastasia&oldid=1079770"	Kategori: Pulo ing Amerika SerikatAmérika Sarékat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.15, 3 Sèptèmber 2016.
Dudukwuluh (Megatruh) 52 kali – 1.929 tembang, Durma 17 kali – 483 tembang, Gambuh 55 kali – 975 tembang, Girisa 30 kali – 897 tembang, Jurudemung 42 kali – 1.168 tembang, Kinanthi 65 kali – 3.505 tembang, Lonthang 9 kali – 470 tembang, Maskumambang 42 kali – 1.704 tembang, Mijil 46 kali – 2.563 tembang, Pangkur 40 kali – 1.469 tembang, Pucung 58 kali – 2.388 tembang, Salasir 12 kali – 522 tembang, Sinom 64 kali – 2.675 tembang, Wirangrong 37 kali – 1.089 tembang. Serat Centhini
reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
Pupuh 722, Tembang ke 55 (Asmaradana): Titi tamat ingkang tulis, telas ingkang cinarita, Seh Mongraga
Janma ingkang rupane kayeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, Padha tingalana kuwe, manusa kurang
ngucap mring Mad Ngarip, Lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngêndi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
maneh ngêndi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku têngah jagad, Guru tiga ngrungu, sarêng denya latah-latah, Bêdhes buset aran nora lumrah janmi, jênêngmu iku karam.
angucap bêngis, Dhapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun Sujatine Lanang, Gatholoco gumujêng alon nauri, Ucapku nora salah.
Walaupun aku bukan priyayi (bangsawan), akan tetapi namaku adalah Rahasia Mulia, supaya
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan,
dhapure lir kirik gêring, sapa ingkang pracaya, nduwe
25. Najan wêdhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku karam-ira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halal-e kalangkung, sanajan iwak maesa, yen colongan luwih karam
saluwir, kabeh amoh gombalan, sajêge tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake lêgi
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun Ingsun
karsane, Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
35. Sêmbahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nêmbah Rasule dhewe, siya marang uripmu, nêmbah Rasul jabaning dhiri, kabeh sabangsanira, iku nora
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan, wadiku apa dhapure, Sujati têgêsipun, ‘ingSUn urip tan nêJA maTI’, Guru tiga
Ingsun dhewe mangan sabên ari, Ingsun milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang ka-eksi, mulane kang bawana, padha mêtu kukus, tumuse gêni Sun pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun Ingsun wus mantun, ngising tai mêtu têka silit, titenana kewala,
mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
Kêlir kang tuwa pribadi, sadurunge ana Dhalang miwah Wayang.
2. Balencong durung pinasang, Kêlir ingkang wujud dhingin, wus jumênêng keblat-papat, ngisor têngah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, Abdul Jabar
Anane Kêlir lan Wayang, kang masang Balencong sami, Wayang gaweyane Dhalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madhani, anane Dhalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala bêcik, asor unggul tan liya saking Ki Dhalang.
Adanya Kêlir (Layar) dan Wayang,
5. Upama wong nanggap Wayang, isih kurang têlung sasi, Dhalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap Ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap Wayang, ora ngucap nanggap Kêlir, ora ngucap nanggap Balencong lan Dhalang.
Seumpama ada orang yang hendak mengundang hiburan Wayang kulit,
Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah Kurawa.
Dene unining gamêlan, Wayange kang den gamêli, Dhalange mung darma ngucap, si Wayang kang darbe uni, prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa
11. Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sêpi, basa Sêpi Tanpa Ana, anane ginêlar yêkti, langgêng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
Layar itu sesungguhnya adalah Raga ini, Wayang
lan Kêlir, Dhalang pisah lan Ringgit, marang ngêndi paranipun, sirnane Blencong Wayang, upayanên den kêpanggih, yen tan wêruh sira urip kaya rêca.
aja lumrah wong kathah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
31. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki
37. Agama Rasul Muhammad, agamane wong ing Arbi, sira nêbut liya bangsa, têgêse sinipat kapir, tan sêbutmu pribadi, anggawe rusak uripmu, mulane tanah Jawa, kabawah mring liya
kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah
prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa ika, Kaki Dhalang masesani, nanging darma ngucap molahake Wayang.
……………..Gatholoco asru nyêntak, Pujimu pujining Widdhi, sira ora nduweni, marang
Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha
Jalang, Gatholoco amangsuli, Iku bênêr tan sisip, bapa biyung kaki buyut, kabeh kêna ing pêjah, lamun wis tumêkeng jangji, yêkti mulih mring asale padha Ilang.
saking rêca wêsi, dene wujud tanpa nyawa, sira ora duwe budi, Kyai Guru nauri, samya misuh Truk biyangmu, Gatholoco angucap, Iku bangêt trima-mami, krana sira têlu pisan misuh mring wang.
43. Krana ingsun nora wikan, wujude Ingsun saiki, mujud dhewe
bilahi, ora langgêng sira wutuh, Gatholoco angucap, Ingkang
terselimuti wujud-Ku (Atma) dan Tuhan (Brahman).
50. Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kêna rusak bilahi, ingkang langgêng
Ingsun pêsthi awakingwang, wayah iki dina iki, jêjagongan lawan sira, mêngko gawe pêsthi maning, kang durung den lakoni, kanggone mêngko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih,
Kalawan ngrusak gulungan, iku bangêt wêdi-mami, wêdi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis,
ngucap, Pêsthine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatholoco anauri, Iku pêsthening Widdhi, dudu pêsthi saking ingsun, Allahku sabên dina, anggawe papêsthen mami, anuruti marang kabeh karsaningwang.
Kyai Abdul Jabar berkata, (Bagaimana dengan) ketetapan Hyang Widdhi,
mring Ahmad Ngarip, Abdul Jabar Yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak
Iku wong mbubrah agama, akarya sêpining masjid. Gatholoco asru ngucap, Den enggal
janma ingkang duwe nalar, aran manusa sujati yen luwih wus ngarani,
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora ‘mun-dur’ bantah kawruh, pêlêm gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang menda
74. Kêmadhuh rujit godhongnya (rawe), aywa suwe sun-anteni, guru ngêndi srayanira, najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandhingi,
ingkang lagya niteni, makna lapal Kuran-ipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wontên ingkang sampun paham,
Punika setan katingal, anak Bêlis ambêgta wadhung linggis, pan kinarya ngrusak ngrêmuk, ing sarak Rasulullah , ingkang lêrês dipun wadhung lêmah putung, yen pokah rêbah binubrah, agami den obrak-abrik.
13. Kula tansah kaungkulan, pijêr kojur botên sagêd ngungkuli, kula suwun mring Hyang Agung, salami-kula gêsang, sampun ngantos kêpranggul tiyang kayeku, yen kapêthuk kula nyimpang, jejera kula
Hindhu Bênggala Kêling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpên aneng kasang, kawruh Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dhasar ingsun bangsa Jawi.
punika ugi, nyipêng wontên kitha Pungkur, Kasan Bêsari ngucap, Lamun mrene sun jewere kupingipun, mungsuh janma ngrusak sarak,
munggeng pucuk dariji (KUKU), sê-GÊR dadi ro-SA mla-KU, nanging
datang’ (burung PRÊNJAK), ‘Palu panjang’ (TATAH), hendak ‘menga-JAK’ ‘ban-TAH’ ilmu.
43. Kadhal gung wismeng bangawan (BAJUL), Jambu ingkang isi lir mirah edi (DLIMA), sanajan guru pinun-JUL, alim jamhur
ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Kasan Bêsari gya dhawuh, Uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor wetan iku, Gatholoco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.
ngumpul dadi sawiji, manjing marang cêthutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah kulit daging balung sungsum, tyasingsun padhang nêrawang, ora kewran kabeh
52. Kasan Bêsari ngandika, Sira wani mapaki kawruh mami, nganggo sira wani
55. Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira rasani,
Gatholoco alon ngucap, Ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak dhuwung, saiki ingsun pêjah, Kyai Kasan Bêsari asru sumaur, Iku lagi tatanira, wong mati
Hyang) Widdhi (dengan bahasa asing)
71. Sira iku bisa kandha, lamun kapir Suksmane manjing gêni, Suksmane wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, wêruh suwarga naraka, panggonane aneng ngêndi.
kabeh padha nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.
purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe pêtêng padhang, lan gawe pêjah gêsang, bilahi asor lan unggul, lama-lama kang baskara.
Kang tinitahake dhingin, dening Hyang Cahya Muhammad, iku lawan sakabate, nanging wujud êRoh samya, neng jroning
Kang mangkono ora bêcik, ngina-ina mring sasama, umat iku padha bae, pintêr bodho bêcik ala, bêja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora
tinapsir, Ingkang amba langkung rupak, Kang ciyut wiyar nglangkungi, Bumbung wungwang isi apa, Sapa neng ngarêpmu kuwi.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae dhisik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene
Gatholoco hatinya terliputi, perasaan takabbur (sombong).
ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon
purun cantênan, nudingi mring cantrik estri, dangu-dangu sumaur ngucap mangkana.
Omahku ing têngah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sêjaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prêlu arsa pinangggih, marang sireku
katon aneng ngriki, eman-eman panggonan den
10. Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskitha, pintêr mring sabarang ilmi, tan
lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rêmbulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kêbo loro ndhase têlu, iku wus dadi lumrah, kêbo
Ing ngêndi prênahe Iman, ing ngêndi prênahe Buddhi, ing ngêndi prênahe Kuwat, apa Kang Luwih Pait, lan Ingkang Luwih Manis, Luwih
Wong Urip lan Wong Palastra, têmêne akeh kang Mati, sanajan wujude Gêsang, kalamun wong tanpa Buddhi, iku prasasat Mati, Wong Sugih lan Wong Nistheku, mêsti akeh kang Nistha, sanajan Sugih mas picis, lamun bodho tanpa Buddhi tanpa nalar.
ingkang sipat gêsang, kang ana ing dunya iki, Pangucape Pirang Kêcap, mangka
diajeng teka-tekimu ini. 31.Ucape kang sipat
gêsang, kang ana ing dunya iki, Pan Amung Salikur Kêcap, nora kurang nora
lêsungan, yen Dicêkêl yêkti Amis, salawase durung ana, têlek ingkang mambu
wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun, rumasa
dimakan? 34.Sun andulu Wujudira,
adêge Wolung Prakawis, Pikukuhe Raga Tunggal, Sipat Papat Keblat Kalih,
kuwi, sabênêre Luwih Ala, dunung
sampun têluk, sumanggêng karsa nglampahi, muhung asrah
jiwa raga, tan pisan nêja gumingsir, ing dunya prapteng dêlahan, têtêp mantêp
17.Upama sira katêmu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu
ingkang sarwa manis, dimene rêna kang myarsa, aywa nganti den ewani.
19.Upamane ana tamu, den enggal sira nêmoni, kang sreseh nuli bagekna,
23.Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, Dhuh pukulun
katiban gitik panjalin, wong siji kaping limalas, lan maneh sun
Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan duwek mami, manira manut
sakarsa, gêlêm bae ingsun wani, sira ngajak kaping pira, manira saguh ngladeni.
êmpaning lêlungid (carik), sirik agêng jênênging wanudya, luput barangreh
wurine, wruh ing wêkasanipun, teja panjang kang ngêmu warih (kluwung),
sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwa (wêlah) ingsun wastani,parikan
jênu tawa (tungkul), pan aja katungkul, ing
'TAKLIM' (menaruh hormat) kepadanya.
Iyasaking pandongamu, ingsun ginanjar basuki, sasuwene
ingsun tilar, sira kabehanak murid, apa padha
kemutan, Kawula sanget kapengin, nuwun mugi
7. Nugrahaning Buddhi iku, saurana Tri Prakawis, Cipta Ning
kang kaping pisan, Panggraita kaping kalih, Sang Panyipta kaping tiga,
Anugerah Buddhi(Kesadaran), ada tiga macam, Cipta Ning
namung satunggal, iya iku Roh Ilapi, mung sawiji marganira, tegese Urip
19. Ana ingkang Nrima iku, Kaya Toya lawan Siti, lawan
ingkang Kaya Udan, apa dene Kaya Wesi, kalawan Kaya Samudra, ingkang Kaya
Ginaweya arit wedhung, pethel wadhung kudi urik, Ora
Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh
paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh
29. Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa
kata utk nama calon anak bagus lek, oryza sativatapi sakjane malah wis ono sing jenenge ngono iku, wwong suroboyo nek
arane menungsa ya karepe dewek2. Sing
neng RSUD Soeselo Slawi , tulisn neng
kaca dibuang bae “TIDAK ADA LOWONGAN” BOhong kepriben dongen
venskaTiếng ViệtVolapükWinarayZeêuwsBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 12 Maret 2016.
Parwa . Wayang Wong Parwa is “dramatari” wayang wong
banjir – Kahanan banjir ing Sampang taksih inggil. senaos enten pamandhapan keinggilan toya, nanging raen bena taksih sanjang inggil.
"Laporan ngantos gebag 08.00 WIB wau enjang,
Kedaruratan dan Logistik BPBD Jawa timur kala dipunhubungi wartawan dinten Minggu (28/2/2016).
Fuad ngginemaken, bena ing Sampang taksih ngrendem 13 dhusun ingkang nduwe artos ngendem ugi ewon griya saking 11 ewu kepala keluarga. Bena ngrendem sae pangawisan kersaa radin.
"Bena niki kedadosan amerga toya seganten pasang dipuntambahi kalian curah jawah ingkang inggil," Minggah Fuad.
Lepen Kemuning ingkang enten ing Sampang mboten saged nampung toya kesebat. Lepen Kemuning mbludak uga toyanipun mbenani dhusun-dhusun ingkang wonten.
"Senaos ing mriki mboten mandhap jawah, nanging menawi hulu lepen Kemuning ingkang enten wonten Sampang ler kondisine jawah, mila toyanipun badhe kebekta ngantos tekan mriki," sanjang Fuad.
Meh sedaya radin protokol kerendem. "keinggilan dumugi 2 meter ing mapinten-pinten lokasi," tembung AKP Mala Darlius.
Kala niki polisi tetep ngupados ngalihke tumpakan langkung dalan—dalan alternatif.
Ewon warga ingkang griyanipun kebanjiran sampun dievakuasi datheng posko pengungsian ingkang wotnen radin Wijaya uga Pendopo Kabupaten Sampang. Pawarta bahasa jawa banjir.
kemepeten ta bos karo wayahe nntn PERSIBO???
mosok jam 2 lagi buyaran futsall?ngko malah gak iso mlebu stadion lho…
Sikilq iseh loro boz,aboh dadine..njaluk d suwuk karo ce cntik ki..
[Reply]	Syarief the Cyber™ February 9, 2009 at 5:31 pm
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing links, you uga (Stub-ratio)) Informasi
bungkil sawit, burung, burung berkicau, burung cucak rowo, burung dara, burung kenari, burung merpati, burung perkutut, burung perkutut bangkok,
snack kripik tempe, snack kripik ubi, snack kripik ubi jalar, snack kripik ubi kayu, snack peyem, snack pisang, snack rempeyek, soya bean milk, stawberry, steak, stick flora, stick jagung, stik homer, stik singkong parut,
kualitas lan kang link Cathetan: ing (kagandh?ng Foundation dadi ya Limpa...
Kebumen, Kendal, Kudus, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Rembang, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
“Bismillahirrohmaanirroohim,kulo Perangkat Desa,dinten Puniko sampun prastyo ing ngarsani gusti kang moho pengasih lan penyayang,kulo badhe setia lan njagani peraturan Deso Nggedabrus lan ora bakal mbangkang karo njenengan, bakal ngayomi kawulo alit lan tiyang-tiyang mlarat sanesipun”
nyobo ngawe dw wae.sapa tau iso, lha wong sampeyan
SELINGKUHo kono..... KumukusLurahJoin date : 06.04.09Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh? Fri May 15, 2009 5:45 pm Nduk Mushee wrote:sing rumongso dosane lagi sethithik gex dho SELINGKUHo kono.....Sing sareh to Nduk, ojo grasa-
SELINGKUHo kono.....Sing sareh to Nduk, ojo grasa-grusu. Selingkuh ki kudu nganggo peritungan.Wehh...wong
Selingkuh ki kudu nganggo peritungan.Wehh...wong maksudku ki nglulu kok dho ra ngerti to...Podo kok Nduk aku yo nglulu, yen niat selingkuh tenan ora usah
Selingkuh? Sat May 16, 2009 7:16 pm lha kok malah ngonten mas, Mardi???mas Sumardi jan pinter damel paribasan.Mbok kulo
Selingkuh? Mon May 18, 2009 9:56 pm Kumukus wrote:Nduk Mushee wrote:Kumukus wrote:Nduk Mushee wrote:sing rumongso dosane lagi sethithik gex dho SELINGKUHo kono.....Sing sareh to Nduk, ojo grasa-grusu. Selingkuh ki kudu nganggo peritungan.Wehh...wong maksudku ki nglulu kok dho ra ngerti to...Podo kok Nduk aku yo nglulu, yen niat selingkuh tenan ora usah
dho SELINGKUHo kono.....Sing sareh to Nduk, ojo grasa-grusu. Selingkuh ki kudu nganggo peritungan.Wehh...wong maksudku ki nglulu kok dho ra ngerti to...Podo kok Nduk aku yo nglulu, yen niat selingkuh tenan ora usah
nganti esuk chomCamatLokasi : WoNoSaRiReputation : 2Join date : 12.03.08Subyek: Re: Mimpi
dhuwur nggon pucuk gedung ana hurupe M...maksude apa ya? ana sing isa mbukak tafsir ngimpi ra ya kenen? alventaPengawasLokasi : http://instaforex.com/Reputation : 5Join date : 24.06.11Subyek: Re: Mimpi apa kamu
ndewek wis mlakune lurus opo sing kakean menggok2 lan muter ?? terus nontok
nuturi wong, kon ndang rabi, terus nduwe anak dewe, cek ngerasakno
masalah nyetir usia dini, kaet jaman mbiyen wis ono… jamanku esempe awal taun sangang puluh mbiyen ndek jalan Pacar mbiyen koncoku wis ono sing nyetir mobil dhewe, malah salah sijine anak’e penggede polisi jaman semono. Aku sik iling, ono sing nyetir kijang dhewe, ono sing sedan… lha awak ndewek numpak sikil, nganti sepatu jebol..drijine metu… wakakakak.
Nak saiki baru rame… yo kasep rek…
pak…, lha wong saiki aku urip neng mess je
bojoku belanjanya luar biasa saat menyambut puasa (doh)
hambuktekne yen durung isoh nahan hawa nepsu kuwi….
lha arek piye maneh..!
nasibe wong cilik ki yo kudu nrimo karo tatanan sing neng duwure..!
rak yo ngono tho..!??
piranti lunak (software) komputer Berlisensi (legal software).
iku tegese abdi, pendherek, pamomong, utawa kasarane
batur. Ing pewayangan, ayahane panakawan sing baku yaiku minangka pendherek.
Bendarane tindak menyang ngendi bae sing ndherekake ya panakawan mau. Panakawan
iku dudu "pengawal" utawa "body guard", amarga
satriya sing didherekake iku umume sekti mandraguna, ora mbutuhake pitulungan
menawa ngadhepi pancabaya. Sing perlu panakawan iku tansah tutwuri bendarane
Anane para raja utawa pangeran sing duwe pendherek, iku mujudake tradisi
ing Tanah Jawa utawa ing Indonesia dhewe. Anane pendherek iku lagi tinemu
ing candi-candi Jawa Timur, ing candi-candi Jawa Tengah kang luwih tuwa
Panakawan iku anane ora mung ing crita wayang bae. Ing crita-crita
liyane paraga kayadene panakawan iku uga ana. Saliyane Semar, Gareng, Petruk,
Bagong; lan Togog, Bilung; uga ana Bancak, Doyok; Dora, Sembada; Penthul,
Tembem; lan liya-liyane. Bagus Burham (asma timure R Ng Ranggawarsita)
nalika nyantri ana padhepokan Gebang Tinatar, Panaraga, uga dikantheni
Miturut WJS Poerwadarminta, sing baku iku tembung "panakawan",
dene "punakawan" iku klebu tembung nggon-nggonan utawa saka basa
dialek. Dene tembung "panakawan" ditegesi pana utawa ngerti lan
paham ngenani kawan, sing dikarepake ya bendara sing didherekake mau. Ya
mung tembung "kawan" sing tegese kanca iku anane mung
ing basa Indonesia. Ing basa Indonesia "sekawan" iku tegese sakanca,
aweh panglipur, aweh tetimbangan lan panjurung marang bendarane.
Panakawan iku kena diarani wewujudane rakyat jelata. Sing akeh-akeh
rupane ala tur cacat, ewadene tumrap sing nonton panakawan iku mujudake
paraga kang simpatik. Rehne ora duwe status sosial sing dhuwur, panakawan
iku bebas mardika ngomong apa bae, bebas geguyon, klebu geguyon sing ngemu
Panakawan kayadene Semar iku klebu wong sing wicaksana lan jero ngelmune.
Paraga kaya Semar iku satemene mung tata laire bae dadi abdi utawa batur.
Satemene Semar iku panjanmane Bethara Ismaya. Para dewa padha urmat marang
dheweke. Akeh dewa kang ora dibasani, klebu uga Bethara Kamajaya sing banget
diurmati dening bendarane. Rehne panakawan iku wewujudane rakyat jelata
nanging uga ana sambung rapete karo para dewa, mula bab iki ana gandheng
cenenge karo demokrasi, amarga suara rakyat ya suara dewa.
Panakawan iku minangka abdi kudu bisa gawe lejaring penggalihe bendara
menawa bendara lagi nandhang sungkawa. Mula panakawan iku kudu bisa dadi
pelawak, dadi badhut sing bisa asung panglipur marang bendarane. Ing adegan
sing didhereki Semar dalah anak-anake iku wis turun-temurun
nganti pirang-pirang generasi. Wiwit Parasara nganti Arjuna tekan Parikesit
pendhereke ya panakawan papat kasebut. Malah ana sing percaya menawa nganti
saiki panakawan kasebut isih ana. Banjur umure wis pirang atus tahun? Ana
uga kang duwe panemu menawa jenenging panakawan mau dudu "nama diri"
nanging "nama jenis". Dadi ana pirang-pirang Semar, pirang-pirang
Gareng, utawa Petruk lan Bagong. Kayadene buta Cakil kang tinemu ing sadhengah
lakon wayang, nanging jenenge beda-beda, ana sing jenenge Gendring Caluring,
Klanthang Mimis, lan sapanunggalane. (/35)
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran,
.Contoh Wangsalan Demenan Kabeh-kabeh gelung konde Kang endi kang gelung jawa Kabeh-kabeh ana kang duwe Kang endi hang during ana Ana lintang ana ulan Jejer-jejer ring ndhuwuran Ati bungah sing karuan Ndeleng riko liwat ngarepan Kecipir merambat nang kawat Masio sing mampir
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n Wikipedia,
dajjal kok, nyantai wae Kang..
Wealaahh.. sopo maneh kui Kang.. Nggeh mboten saget
awak malih iso mesam mesem…..nganggo lambe ‘nyar…ta’ iyee……(hehehe…asal bapak jangan ikut kawin lagi aja ya paak…? Lha wong sumbing
Desaku sing rodo NGANYELKE. Aku arep gawe Surat Pindah ke Batam AAAAAngel Tenan.
lha….endi artikel anyare…omonge bloger ibukota lha kok mampet….wkkwwkwkwkwwk
monggo..sareng sedoyo ngelafalaken pandungo dumatheng bakul warung puniko, inggih puniko kang mas BJL ..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Proszowice&oldid=1090410"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
yuswo ingkang migunani...Paringono manah ingkang becikParingono lampah ingkang padhang..
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
KNIL iku cekakan saka ukara Walanda het Koninklijke Nederlands(ch)-Indische Leger utawa "Tentara Karajan Hindhia-Walanda". Senadyan KNIL abekti marang pamaréntahan Hindhia-Walanda, akèh para anggotané iku padunung pribumi Hindhia-Walanda.
Pribumi[besut | besut sumber]
Taun 1936, cacahé prajurit pribumi ing KNIL ana 33.000 jiwa utawa 71% saka gunggungé prajurit KNIL, ing antarané ana kurang luwih 4.000 wong Maluku, 5.000 wong Manado lan 13.000 wong Jawa. Wong pribumi sing pangkaté dhuwur dhéwé ing KNIL ya iku Kolonel R. Abdulkadir Widjojoatmodjo, sing taun 1947 mimpin délégasi Walanda nalika perundingan ing kapal perang AS Renville, sing ngasilaké Pasetujon Renville.
KNIL&oldid=977000"	Kategori: Hindhia-Walanda	Menu navigasi
Simple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 2 Maret 2016.
23 Desember 2013 @ 10:01	Apoed Singduwe Prapatan
Sinau Nggawe Blog, Blog'e Wong
oldid=964536"	Kategori: GeografiKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 1 Maret 2016.
mboten enten sample gambare nggih? ,,,sempele mbendino lewat ngarep kantormu ngono
ING NGARSA SUNG TULADA, ING MADYA MBANGUN KARSA, TUT WURI HANDAYANI | Ekonomi Sajalah
Home» Ekonomi» ING NGARSA SUNG TULADA, ING MADYA MBANGUN KARSA, TUT WURI HANDAYANI
ING NGARSA SUNG TULADA, ING MADYA MBANGUN KARSA, TUT WURI
piye tho Mas… wong awakku dewe iso koq… ora usah ditulungi… “ “Dian**k tenan… walah… inyong ngapes tenan nemu londo koq ngarti ngomong jowo yak…
KB DENGAN CARA HERBAL (memakai air jeruk) | BLOG-e WONG JOWO
nelongso gos delok nasibpe kucingmu, re bedo adoh karo kucingku disek :(ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi11
[Unduh via UCBrowser] Yoyo.s - Dadi Saksi Size : 3.25 MB . Durasi : 00:03:32 [Download
[Unduh via UCBrowser] LURUH WADON SEJATI - LURUH
opo kanggo arisan pisan tah..? hihihi
Wakakakak kita ntar tinggal jadi agen kudanya ya pak,
Bangau Paya, Burung Bangau Paya, Burung Cangak Hulu, Burung Pucung Serandau, Burung Serandau, Burung Seriap, Pucung
gunungkidul pemalu semua?? Wed May 21, 2008 2:14 pm maniss wrote:Wonosingo Ngali Kidul wrote: wong apik kok kuwi...mosok nganggo sensor2 an barang....ijik apik'an gambar
tidak perlu malu, sebab tidak ada yang malu-maluin...Halah bahasamu ... lha iki sopo _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
no, dek jamane isih neng Gunungkidul..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... sug3
pada ngelek-elek diri sendiri mendingan ngapik-apike to...)_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... dedik
gunungkidul pemalu semua?? Fri Aug 15, 2008 9:01 am sug3st wrote:nek aku bukane narsis tooo.... wis tak pajang dadi avatar sekalian percoyo2 ed , jan nek kowe ki jan yo gentleman tenan, tambahno yo rodo
surplus...??_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
koyo paman ndolitIki meneh tambah...wis ora ngetokke poto malah rame wae...._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
gunungkidul pemalu semua?? Fri Aug 15, 2008 12:37 pm Nek photoku apik ra yo iki...........Nek meri golek dewe yooo...iki ndisik dek urung
ya Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Amangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
sukses kagem stanplat mas.. mugi-mugi stanplat sampun mendarat wonten kalimantan selatan khususipun wonten kab. balangan.. dalem asli tlogomulyo sawek pados upo wonten mriku.. suwun..
bagus said this on	Januari 29, 2009 pada 1:33
dados contoh kota liyan, saged anggawe maju
wes duwe niat arep bebrayan yo pokokoe piye carane ben ceweke kui ben ra karo mantane mbiyen kang.... :lol: :lol:
jelas ra mileh mantane ,,soale wes ra senengan maneh seneng'e karo pacare seng saiki,,tapi kan nek jarene wong ndeso nek
berkenan, , ,Monggo dilanjut.._________________000000000000000 trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
bukane lancang. Biasane ono kejadian koyo ngono justru nambah rakete hubungan. Soale diajak melu kegiatan slametan. Keluargane mas dadi kenal, terus mbak e (
seng kedadosan mekaten mbak,kados engkang sampon kulo jelaske ten nginggel,,,, trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
nggeh semakin leres,,nyuwun ngapunten nek niki wau rodo salah panggenan,, hehehehhehehhehehehee nuwun nggeh,,,nek ajeng di lock nggeh angsal kok mas,,mangkeh ndak gedowo dowo,,,
prasetyoCamatLokasi : Ngadipiro-Rejosari-Semin-JakartaReputation : 4Join date : 22.03.08Subyek: Re: nyuwun pertimbangan Sat Jul 25, 2009 3:40 pm Nek jaman saiki ra ndeso ra kuto podho wae, sing penting cowok'e sing sugeh bondho sik endi, nek sing sugeh mantane mestine dinikahke karo mantane nanging nek sing sugih pacare sing saiki mestine nikahe karo pacar sing saiki, kuwi
wrote:Nek jaman saiki ra ndeso ra kuto podho wae, sing penting cowok'e sing sugeh bondho sik endi, nek sing sugeh mantane mestine dinikahke karo mantane nanging nek sing sugih pacare sing saiki mestine nikahe karo pacar sing saiki, kuwi
mumpuni, jangan kan cuman pacar-calon mertuo ato calon ilusining gesang, Tuhan pun mungkin akan kepencut sama sampeyan..nyambung mboten masssssss......nopo kirang detail......??????! martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: nyuwun pertimbangan Mon Jul 27, 2009 11:57
mumpuni, jangan kan cuman pacar-calon mertuo ato calon ilusining gesang, Tuhan pun mungkin akan kepencut sama sampeyan..nyambung mboten masssssss......nopo kirang detail......??????!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sośnicowice&oldid=1090877"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Mangkin yen sampun ngelah pis,,,mekejang dados,,,ulian pis bise dadi raje,,,coba nak sugih ngayah di
Warburton 18 Park Rd, Warburton,
wah jeneng desane kok saru,, wakakakkaka
July 2014 at 22:11Gedhene mung sakmono kok nggo tawur.. sing tawur cah TK po? heheheDeleteReplyAndy MSE26 July 2014 at 01:02aku jg takut lho sama pak Prabowo.(tapi ojo mbok padhakke karo jaran)ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi26
iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngew*ngi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan di-ece karo kancaneeling-eling manungso bakale mati yen wes mati dikubur sanak famili dipendem
bekas pacarku mbiyen eman-eman tenan kerenmu mung kanggo obralan obral-obral janji le urung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu ’pakmu mulih nang deso ngiw*ngi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongkomak iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngew*ngi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan di-ece karo kancaneeling-eling manungso bakale mati yen wes mati dikubur sanak
ora dadi ngopo mangkane golek bojo ojo mandang bondo seng penting ora ngenteni warisan morotuwokowe pancen keren le koyok bekas pacarku mbiyen eman-eman tenan kerenmu mung kanggo obralan ngobral-obral janji le urung mesti uripmu mulyo mulo aku
Wibowo Biasa wae, tetep budhal. Sing
Kabuuuuuuuuuuuuuuuuurrrrrr…Pontang-panting….mengko mundhak di Operasi lambeku karo bu Dokter….
Huuueeee…serandhalku ketinggalan mbak…ben wis mengko tak jupuk
Kanggo kegunaan liyane Indonesia, deleng Indonesia (disambiguasi).
Kanggo kegunaan liyane Indonesia, deleng Id (disambiguasi).
"RI" beralih maring kaca kiye. Kanggo kegunaan liyane sekang RI, deleng RI (disambiguasi).
(Basa Jawa Kuno: "Senajan sejen-sejen tapi tetep Siji")
donya sing ketata sekang ± 17.508 pulo. Indonesia kuwe mulane uga diarani Nusantara (Kepuloan Antara).[5] Populasi Indonesia ± 222 juta wong taun 2006,[6] Indonesia kuwe negara sing nduwe penduduk paling akeh nomer papat se donya lan negara sing nduwe penduduk Muslim paling akeh se donya, ning resmine dudu
Jakarta. Indonesia bebatesan karo Malaysia neng Pulo Kalimantan, karo Papua Nugini neng Pulo Papua uga karo Timor Leste neng Pulo Timor. Negara tangga
Jeneng "Indonesia" asale sekang basa Latin yaiku Indus sing artine "Hindia" lan basa Yunani nesos sing artine "pulau".[7] Dadi, jeneng Indonesia artine wilayah Hindia kepulauan, atawa kepulauan sing ana nang Hindia, sing nidhokna nek jeneng kiye uwis kebentuk suwe sedurunge Indonesia dadi
Boga[sunting | besut sumber]
siomay, roti burger, nasi goreng, nasi uduk, lan lain-lain.
Perfilman[sunting | besut sumber]
Lingkungan hidup[sunting | besut sumber]
ISBNArtikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Oktober 2014Kaca-kaca sing duwe pranala berkas
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.25, tanggal 23 Oktober 2014.
Mula bandha, Uddiyana bandha en Jalandhara bandha.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bru,_Hordaland&oldid=873900"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Jare sopo wong jowo iku ora panasan? Ojo-ojo kuwi awakmu wae sing pancen jembar atine. Lha wong aku kerep nesu-nesu kok. Ojo gampang nesu, mengko wong liya dadi wedi. Nanging yo ojo terlalu sabar, mengko wong liyane dadi nglunjak.
kudu melok, soale nek gak melok engkok di-DO (mosok, se?). Mangkane kabeh kumpul sore iki nang parkiran sebelahe mesjid. Wis onok telung trek tentara sing disiapno gawe ngangkut arek kabeh.
barange awake dewe wis mlebu nang nggone trek, yok opo iki?” takok Soni.
“Yo jupuken, cuk, mosok ngongkon
ae Sim, ojok saiki!” jare Boy.
Kosim meneng ae. Cangkeme mecucu, sampek isok dikuncrit. “
kok, seket ewuan. Satus ewu paling gelem digawe wong
Coban Rondo lo adhem, cak! Rugi gak onok sing dikeloni, rek!” Soni sik mekso. “
Mangkane jenengmu Soni, koyok merek sempak, lha wong
njupuk be’e, Son. Iki lo tase onok jenenge
Arek-arek langsung ngumpul kabeh nang lapangan gawe ngrungokno instruksi tekok senior. Nang lapangan peteng ndhedhet, cumak onok api unggun sing dadi penerangane. Howone uadhem pisan, sampek akeh sing
kabeh. Onok suri, wedhak, jepit rambut…Anya karo
kene tak keloni,” jare Soni ambek ngrangkul Kosim. Kabeh ngguyu cekikikan, wedi krungu senior. Isuk wis teko, srengengene wis mlethek.
jare Boy. Arek papat iku mlaku mudhun nang air terjun Coban Rondo. Selama perjalanan wis nemoni wong papat sing bingung golek nggon ngising
“Boy!” Prita mbengoki Boy. Raine
saikiReplyDeleteAnif Wahyudiyanto9 May 2014 at 11:31lha ajian semar mesem saking simbah wes di lakokno durung gus?ben ketok serius, nganggo toa opo megaphone trus orasi ning pasar. "aku cinta padamu"
Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan menuju Masjid Ageng yang didahului 4 pasukan Abdi Dalem Prajurit dan Abdi Dalem Sipat Bupati
Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogo Wilogo) dikeluarkan dari gedhong gongso Sri Manganti menuju Bangsal Ponconiti (Keben). Kagungan dalem gongso Kanjeng Kyai
gongso Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogo Wilogo diusung oleh Abdi Dalem Gladag (
gamelan ( kagungan dalem gongso Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogo Wilogo ) dari pagongan halaman Masjid Agung menuju gedong gongso Sri Manganti Kraton
nuwun nggih…nyuwun agengipun pangaksami mbok bilih kulo
Jessica Iskandar (lair ing Jakarta, 29 Januari 1988; umur 29 taun) ya iku salah sijiné aktris kang asalé saka Indonésia.[1] Jessica Iskandar padatan diundang kanthi jeneng Chika.[1]
Jessika Iskandar miwiti kariré saka donyaning modhél.[1] Sadurungé dadi modhél, Jessica Iskandar sekolah ing sekolah modhél ing John Casablanca.[1] Sawisé njajal casting ing agency-agency, Jessica Iskandar banjur éntuk peran dadi tokoh Kara ing filem Dealova nalika taun 2005.[1] Chika uga tau main ing filem Malaysia kang judhulé Diva nalika taun (2007).[1] Saiki Jessica akèh main sinetron lan dadi bintang iklan.[1] Saliyané iku, Jessica uga dadi presenter ing acara-acara musik kayata Dahsyat kang disiyaraké ing salah sijiné stasiun tivi swasta ya iku RCTI.[1] Ing acara iki, Jessica bareng karo Olga Syahputra lan Raffi Ahmad.[1] Saliyané iku Jessica uga tau main ing filem Dealova.[1]
Nalika pindah agama ing Islam akèh fans Jessica kang protes.[2] Ananging Jessica nerangaké yén kluwargané ménéhi hak kang bebas kanggo Jessica kanggo ngugemi agama kang diyakini dadi kapitayané ing urip.[2] Jesica krasa rumangsa wis diwasa ananging durung ana salah sijiné agama kang diugemi kanthi temen.[2]
Pendhidhmbikan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jessica_Iskandar&oldid=1111393"	Kategori: Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaWong JakartaPranata CaraKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
January 25, 2010 @ 6:46 am	Sawise inyong maca, kayane nyleweng sekang pakem bumbu sroto.jan ana kedele
dome aja kantun.(3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken
weruh ritual koyo ngene iki Mas. Koyoke lek sing mimpin rituale PakMarsudi, kabeh mesti podo
Dimas Anggara (lair ing Jakarta, 10 Sèptèmber 1988; umur 28 taun) ya iku model lan aktor saka Indonésia, miwiti kariré tampil ning FTV Andai Mati Besok kang dilanjutaké dadi paraga dadi Balqi ning filem Kembang Perawan ditaun 2009.[1] awit mula, dheweké pancen miwiti karir ning donya hiburan liwat donya akting.[1] Nganti tekan saiki putra saka pasangan Ardi Moeharyoso lan Delly Malik iki wis tau dadi paraga ning FTV, filem lan sinetron.[1]
Anak kaping pindo iki saka rung sedulur iki sempet njalin hubungan karo aktris sakaligus penyanyi Thalita Latief.[1] Nanging hubungan kasebut akhiré suda ing tengah dalan.[1] Sakliyané dikenal kerana aktingé, Dimas uga sempet gawé heboh
Karir Dimas bisa dikeranakaké ora sengaja.[1] Nalika dhèwèké nembe mlaku-mlaku ing siwijining mall, dumadaan dheweké olih tawaran kanggo melu casting ing siwijining filem ing FTV.[1] Akiré, sakwisé nampa tawaran kasebut, Dimas olih peran ning siwijining judul FTV.[1] Awit metuné ning FTV kang judulé ANDAI MATI BESOK, jeneng lan wajah Dimas mulai dikenal ing dunia hiburan.[1] Akhire, hingga saiki dheweké ora tau sepi tawaran kanggo iklan lan syuting.[1] Nganti saiki uga wis akèh FTV kang tau diragakaké déning dheweké.[1] Jenengé tambah populer wektu mbintangi filem kang judulé KEMBANG PERAWAN.[1]
Sanajan isih anyar ana ning industri seni peran, ananging prestasi penggemar berat aktor Leonardo DiCaprio iki patut dicungi jempol.[1] Saka kiprahé ing dunia akting, Dimas sempet mlebu ning nominasi
SINEMATOGRAFI[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dimas_Anggara&oldid=1111770"	Kategori: Modhel IndonésiaAktor IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 28 Januari 2017.
griya ing dhusun Sawah, Kelurahan Cipangramatan, Kecamatan Cikajang, Kabupaten Garut, ameh ambruk. Kedadean punika amerga tebing ingkang longsor dinten Senin (9/2/2016) sonten amergo udan deres.
Kabag Ops Polres Kabupaten Garut, Wira Sutriana ngginemaken, longsor kedadosan ing dina Selasa sore wonten dhusun Sawah RT 08/04, Kelurahan Cipangramatan, Kecamatan Cikajang, Kabupaten Garut. Longsor kasebut kedadean celak sanget kaliyan omah warga.
Piyambakipun mastanikaken, wiyar longsor kirang langkung 200 meter kanthi dawa kriang langkung 500 meter. "pawingkingipun, sakathah 14 griya warga wonten dhusun Sawah terancam ambruk," tembung Wira, dina Selasa (9/2/2016).
Saksampune angsal laporan saking warga, turen Wira, petugas enggal merintahaken pengecekan langkung lajeng datheng lokasi longsor. Nanging, konjuk ngecek utawi nyelak datheng lokasi mboten memungkinkan amargi kondisine sampun dalu uga bahaya.
Sarehdenten punika, tembung Wira, jajarane nggramenaken kalih anggota ing celak lokasi longsor. Saksampune dipuntumindakake pamriksan aparat kepolisian sareng warga, mboten enten korban jiwa lebet kedadosan longsor kesebat.
Ningali kondisi 14 griya ingkang mbebayani, ing dalu punika ugi warga ingkang griyanipun lebet kondisi terancam lajeng direlokasi datheng griya sederekipun ingkang mboten
Garut, Dadi Djakaria ngleresaken kedadean musibah bencana alam tanah longsor kesebat. Nanging, saking laporan ingkang katur camat sapanggen, longsoran nimpa siti sabin uga pinggiran dhusun kanthi wiyar 50 meter, dawa 250 meter, uga inggil 20 meter mawi ngancem 14 griya wonten ngadapipun.
Tebing kesebat wonten ing wingking kawisan warga uga nimbun areal sabin sawiyar 5 hektare ngantos nutup radin pahubung antawis dhusun Cipangramatan, Jaya Bakti, uga Dangiang.
Supados radin ingkang tertimbun longsor saged dilewati, sawilangan warga gotong royong ngresikaken material longsoran kanthi cara manual kaliyan alat saentenipun.
Deni, salah satunggaling warga rumaos mireng suwanten cekap sero kala kedadosan longsor. "kula uga warga sanes gugup uga mlayu saking griya. Kala menika kepeksa ngungsi datheng griya sederek ingkang
STMJ jln. kawi isih ono gak
nyuwun badhe nyuwun miterang, menawi kula ingkang pas niku motor napa?
alamaaaaakk…., mergo bakulan rodo anyep, saiki maleh mechiccwuill…
lha byen g ngerti rumus 30% iku mbokdhee.. 😦
byen rumuse: pkoe d angen2 ngatasi, kyoe kuat mbayar, sikaaaaaaaatt…!!
Pesan nasi kuning | tumpeng | nasi box |
sing jenenge kedaden lindu karo gunung meletus kuwe kedaden sing biasa, saben wektu.
karo karbondioksida dadi urung ana sing jenenge oksigen. Banyu jane wis ana nang jaman kiye ning wujude esih uap merga suhu bumi esih panas.
Pembentukan Samudera[sunting | besut sumber]
Bar ewonan taun, temperatur/suhu atmosfer bumi akhire mandan adem, terus bisa mancair, akhire bisa dadi udan. Ana udan brarti ana aliran banyu, ana kubangan banyu, ana segara, ana samudera. Jaman kuwe (ndeyan tekan siki) mung planet Bumi sing duwe banyu sing wujude cair.
Makhluk Hidup Awal Jaman Arkeozoikum[sunting | besut sumber]
Anane banyu cair nang samudera kuwe dadi prasyarat utama kanggo anane
nang jaman kiyelah pertama kali Tuhan nyiptaaken makhluk hidup ning esih primitif banget, wujude ialah mikro organisma (bakteri karo ganggang) sing urip nang samudera purba. Bakteri kuwe umume mung duwe sel 1 utawa bersel tunggal ning ana juga sing wis dibekeli karo klorofil. Sing bersel tunggal mung bisa nyerap panganan
Bakteri Biru Ijo[sunting | besut sumber]
Bakteri sing duwe klorofil kuwe jenenge Bakteri Biru Ijo, kuwe bisa ngolah panganan dhewek nang jero klorofile. Bakteri kiye juga siji-sijine jenis bakteri jaman kuwe sing wis bisa ngolah banyu. Merga jaman kuwe banyu melimpah, bakteri biru ijo kiye juga melimpah banget nang samudera.
Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus."Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?" jare Bunali"Yo lumayan " jare si Mbah"Pira kabehe, Mbah ?" takon Bunali maneh"Sing putih opo sing ireng ?""Sing putih, wis""Selawe"'"Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'"
wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?""Ngene lho, sing putih iku wehusku...""Lha sing ireng ?""Podho . . ."
Sujatinipun tiang newek nenten mrasidayang pacang nglaksanayang pakaryane puniki, nanging kakuatan tiange
sane anyar, inggih punika pasubaya sane mamuat pidabdab sane nenten matulis, nanging pidabdab sane saking Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa. Santukan pidabdabe sane matulis punika ngawinang padem, nanging Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punika
sampun remrem, nanging caya punika kalintang terang, kantos bangsa Israel tan purun nganengneng prarain danene. Yening Pidabdab Torate sane ngranayang padem punika kadulurin antuk kaluihan sane
kenginan kaluihan sane nguni punika sirna. 11Santukan yening wenten kaluihan ring paindikan sane tan langgeng punika,
Israel sampunang ngeton caya sane remrem tur sinah pacang sirna punika. 14Pepinehipune sampun peteng dedet, punika awinanipun kantos rauh ring rahinane puniki, yening ipun mamaos Cakepan Suci
Musa, pepinehipune kangkebin. 16Nanging angkebe punika kabukak, manut kecap Cakepan Sucine, kadi asapuniki: "Angkeb
wah ng foto ngisor dhewe,,ak kenek ngarep mburi,,, hmmm 🙂
Apr 07, 2010 1:37 pm setuju mas kliwon opo kandamu..............ning kuwi wis biyen,saiki piye carane majoke agomo men ora kalah karo agomo liane,iro-iro kabeh kudhu takon marang awake iro kabeh,opo sing wus tokwenehke marang
Wed Apr 07, 2010 3:04 pm iwan setiawan wrote:setuju mas kliwon opo kandamu..............ning kuwi wis biyen,saiki piye carane majoke agomo men ora kalah karo agomo liane,iro-iro kabeh kudhu takon marang awake iro kabeh,opo sing wus tokwenehke marang agomo ikiSing bener cah. nek majokke agomo ki ra nggo galahke agomo liane, nek agomo kui kanggo sarono ngabdi marang Gusti Allah.sing dho guyup.
karo agomo liane,iro-iro kabeh kudhu takon marang awake iro kabeh,opo sing wus tokwenehke marang agomo ikiSing bener cah. nek majokke agomo ki ra nggo galahke agomo liane, nek agomo kui kanggo sarono ngabdi marang Gusti Allah.sing dho guyup.
HASIL RISET TENTANG MANFAAT KENTUT | BLOG-e WONG JOWO
sepur, mercon neng ndi2 Mas ^^
aq malih eling cilik an q mbiyen kang….dolanan mercon bumbung nganggo karbit, seneng..campur konco karo
Kaca-kaca ing kategori "Pulo ing Walanda"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.40, 17 Maret 2013.
Kabupaten Lamongan[sunting | sunting sumber]
Dioscorea alata L. syn. D. atropurpurea Roxb.) ya iku umbi-umbian pangan. Sawijining uwi ana kang werna ungu saengga ing basa Inggris kasebut purple yam. Jinis liyane ana kang werna putih utawa semu kuning.
"Dioscorea alata". Integrated Taxonomic Information System. Basis data UI
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uwi&oldid=1121966"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaUwiDioscoreaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.42, 12 April 2017.
Obat Penggemuk Badan Alami Cepat – Kianpi Pil Ginseng Jawa Timur Meliputi :
kenek, mosok keyboard ku bejat iki? ape tak banting ae. Tibakno blog anda sing di lock. Ya mugo-mugo sing mangan
NAMA PANJANG YANG UNIK | BLOG-e WONG JOWO
BudayaSaliyan? anane dadi nalika basa-basa der dumadi akun,
ARTI MIMPI MIYABI | BLOG-e WONG JOWO
ARTI MIMPI MIYABI	19 Mei 2011 Tinggalkan komentar
< Cithakan:Infobox U.S. legislation
EnglishBahasa Indonesia	Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 22 Agustus 2013.
Mbiyen Cah Closed (7D)karo Cah
“Wong seng iso ilmu akhirat tok, iku ibarat wong seng pincang. Wong seng iso ilmu dunyo tok, iku ibarat wong seng
Sejarah yakuwe riwayat kedaden wektu gemiyen sing bener-bener kedaden. Makna tembung sejarah mandan mirip karo makna tembung Babad nang basa Jawa ning babad duwe makna sing lewih luas.
Kedaden-kedaden sejarah sing gedhe jaman gemiyen nang sejarah umat menungsa antarane: Revolusi Industri, Perang Donya I, Perang Donya II lyy.
sedurung menungsa moali paham tulisan kuwe jenenge jaman Prasejarah. Dadi masing-masing wilayah nang donya kiye sejaraeh dimolai sekang kurun wektu sing beda-beda
utawa cara arep ndeleng sejarah kuwe, ning umume bisa dideleng sekang kurun wektu utawa
gek aku yo diomong ndeso gara2 nggowo jajan matamaling neng kantorku to. hasyem tenan. nyatane yo podho njaluk :(gelem ra? taq paketi
nggonku mung nggo campuran tumis kacang lanjaran je mas, kuwi ae yo wis arang sing masak,
Sejarah; Cipto Mangunkusumo; Biografi Singkat | Lucky Mulyadi "Sejarah "
Bargard To Pisham Parsa Chilik | MusText |
tenan wes saiki..mulai munggah godhong hahaapokok jo sampe lali kulite yo Sam :)ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi21
luwih duwawa meneh mas Galuh HHH haks (Imao)
Hebat bangetok pak Andy ki, aku melu
kehadirat Gusti ingkang Maha Kuasa, amargi saking pertolonganipun kita saged ngebaraken
karya ilmiah ingkang berjudul Mitos Lawang Sewu. Mboten kesupen ngaturaken
maturnuwun marang bapak guru pembimbing ingkang sampun mbantu kita damel karya
ilmiah ini. Temtunipun wonten hal-hal ingkang badhe kita ngaturaken marang
masyarakat saking hasil karya ilmiah niki. Kita nyuwun mugi-mugi karya ilmiah niki
saged dados sesuatu ingkang berguna marang kita sedaya. Semoga karya ilmiah ingkang
kita damel niki saged damel urip kita langkung sae.
satunggaling gedhong ing Semarang, Jawa Tengah tilasipun kantor Nederlands - Indische Spoorweg Maatschappij utawa NIS. Dipunbangun ing
taun 1903 lan rampung ing taun 1907. Dumunung ing bunderan Tugu Muda, ing jaman rumiyin dipunsebat Wilhelminaplein. Masarakat kathah ingkang
nyebat Lawang Sèwu (utawi ing Basa Indonesia tegesipun "seribu pintu"), amargi
lan èndah menika nggadhahi kalih "lantai".
nggadhahi cathetan piyambak, amargi dados seksi prastawa Pertempuran Lima Hari di Semarang. Tanggal 14 Oktober-19 Oktober 1945
nglawan Kempetai lan Kidobutai, Jepang. Pramila Pamarentah Kitha Semarang
satunggaling bangunan kina wonten ing tlatah Semarang lan kedah dipunlestantunaken. Samenika gedhong ingkang
pamilihing irah-irahan ing nginggil, pramila prekawis ingkang badhe dipunteliti
mitos Lawang Sewu wonten kabenerane punapa mboten?
bener makhluk ghaib ing Lawang sewu menika korban pembantaian ing jaman Jepang?
crita ingkang leres babagan bangunan Lawang sewu ingkang angker ing masyarakat.
wawasan babagan sejarah Lawang sewu kangge masyarakat lan kita sedaya.
njlentreh, pramila prelu dipunmangertosi tetembungan ingkang dipunginakaken,
RI. Ing ngandhapipun suku, wonten relief ingkang nggambaraken sengsaranipun rakyat Indonesia nalika penjajahan Jepang. Minangka tugu ingkang wujudipun “segi
lima”. Kaperang dados landasan, awak lan pucuk. Ing sisih ngandhap utawi “landasan” wonten
rèlièfipun. Tugu menika dipundamel saking sèla sedaya. Supados
sèla ingkang sepisanan ingkang sadèrèngipun badhé dipundamel alun-alun. Ananging amargi nalika wulan November 1945 pecah perang nglawan sekutu lan Jepang, proyèk menika boten
dipunlajengaken. Lajeng ing taun 1949, Badan Koordinasi Pemuda Indonesia (BKPI) , maringi pamanggih supados
saged kalaksanan. Taun 1951, Walikota Semarang, Hadi
damel Panitia Tugu Muda. Ananging panggénanipun botên wonten alun-alun kados rencana. Tugu Muda dipun “desain” kaliyan Salim,menawi Relief dipundamel Seniman
Muda dipunresmèkaken Sukarno, Presiden Republik Indonesia. Dumugi samenika kathah arca
Jalur utamanipun dipunbikak ing taun 1867 antara Semarang-Tanggung. Nalika taun 1873
Yogyakarta lewat Surakarta jaraknipun 205 kilometer. Jalur cabang saking Kedungjati ing Stasiun Willem I (saiki Museum KA Ambarawa) nalika taun ingkang sami dipunbikak.,
NIS bikak jalur 56 km ingkang nyambungaken Batavia (saiki Jakarta) lan Buitenzorg (sekarang Bogor ). Nalika taun 1928, NIS
bangunan ing Lawang sewu, pramila pendekatan panaliten ingkang dipunginakaken
inggih punika panaliten kualitatif lan metodhe deskriptif. Panaliten kualitatif
angka-angka, ananging ngutamikaken sedaya penghayatan marang interaksi antawis
ing panaliten punika ngginakaken pendekatan kualitatif, tegesipun panaliten
ingkang boten wonten etang-etanganipun utawi boten mawi angka-angka. Panaliten
wonten basa, padhatanipun boten ngangge etang-etangan utawi angka, kadosta ilmu
pasti utawi ilmu alam. Metodhe deskriptif inggih punika satunggaling metodhe
ingkang naliti status kelompok manungsa, satunggaling objek, satunggaling
kawontenan, satunggaling kelas prastawa ing jaman samangke. Ancas saking
kanthi sistematis, faktual lan akurat babagan kasunyatan, sipat-sipat sarta
tetembungan kaserat utawi lisan, lan tiyang-tiyang utawi paraga ingkang
dipun-pirsani. Panaliten kualitatif asipat deskriptif, tegesipun sedaya ingkang
dipun-taliti awujud deskripsi kawontenan utawi satunggaling kedadosan, boten
awujud angka-angka utawi koefisien sesambetan antawis variabel Ingkang minangka
objek kajian ing panaliten kualitatif deskriptif inggih punika mitos babagan
punika mbetahaken dhata kebasaan ingkang relevan, ingkang badhe dipunpanggihaken
mawi panaliten tumrap objek kajianipun. Wonten ing ngriki badhe dipun-lampahi
tigang tahap, inggih punika tahap pengempaling dhata, analisis dhata lan
Sampel a. Populasi Populasi wonten salebeting panaliten punika ngrembag
sedaya objek ingkang dipuntaliti. Sumber populasi ing panaliten inggih punika mitos
Panaliten ingkang badhe katindakaken punika panaliten kualitatif. Pramila teknik sampling
ingkang dipun-ginakaken wonten salebeting panaliten punika asipat purposif. Teknik sampling purposif dipun-tindakaken
gandheng-cenengipun kaliyan cacahipun populasi sakderengipun Wonten ing teknik sampel purposif punika, langkung
mantep bilih prosesipun sesambetan kaliyan kawontenan lan nilai lokal ingkang
Lawang sewu. Ewadene dhata wonten panaliten punika awujud karya sastra babagan
Wawancara yaiku tanya jawab lisan antara kalih wong utawa
luwih secara langsung (Husaini Usman, 2008:55). Penulis nglakukaken wawancara kangge nduweni informasi ingkang
mboten saged dipunduweni hanya kagem mirsani objek ingkang dipunteliti. Penulis ngajukaken pirang-pirang pertanyaan marang narasumber yaiku Mas Arif ingkang
yaiku pengamatan lan pencatatan ingkang sistematis terhadap gejala-gejala
ingkang dipunteliti (Husaini Usman, 2008:52). Metode niki bertujuan : kangge mengetahui ciri-ciri lan
luasinipun obyek ingkang dipunteliti. pengamatan langsung saged dados
pembuatanipun karya ilmiah. Kagiyatan pengamatan ingkang dipunlakukake
pengamatan penulis yaiku kangge magerteni kondisi lawang sewu. sesampunipun penulis ngelakukake
pengamatan secara langsung ternyata Lawang sewu saiki sampun dadi bangunan
sewu sampun apik, endah, reshik lan nyaman. Amargi sampun direnovasi.
prasarana ingkang digunakaken ing lawang sewu sampun apik, uga sampun enten
damel mlampah marang lorong ngandhap lemah ingkang dados ruang pengairan ing
Studi Pustaka yaiku metodhe pengumpulan dhata kagem cara nyinauni
pirang keputusan ingkang relevan. Penelitian bertujuan kagem nduweni dhata
warga Jawa tengah asma lawang sewu temtu mboten asring malih. Meniki asma
bangunan lawas kang wonten persis ing tengah kutha Semarang, persis ing sekitar
daerah Tugu muda. Kasebut lawang sewu amargi bangunan paninggalan Belanda
sewu dibangun tauh 1908, dikerjakaken arsitek belanda yaiku asmanipun prof. Jacob F Klinkhamer lan BJ
beroperasinya galengan kasebut, NIS mbutuhaken kantor kangge nglangsungakake
gedhung NIS ing Semarang mengacu arsitektur Belanda.
dipilih yaiku lahan 18.232 meter persegi ing ujung dalan Bojong, cedhakan kalih
dalan Pandanaran lan dalan Dr. Soetomo. Posisi menika ngilhami loro arsitektur
saking Belanda kasebut kangge mbangun gedhong bersayap, terdiri saking gedhong
induk, sayap kiwa, lan sayap tengen. Sadurunge pambangunan diwiwiti, calon
lokasi gedhong kasebut dikeruk jeru 4 meter. Sawise galian menika dipun urug
kajaba watu bara, watu gunung lan kayu jati. Saben dina atusan wong pribumi
nggarap gedhong meniki. Lawang sewu resmi difungsikake tanggal 1 Juli 1907.
Ingkang perkembanganipun, lawang sewu uga terkait dengan sejarah pertempuran 5
wonten nopo luwih katah piyantun sebutan Lawang Sewu
jowo Lawang sedangkan Sewu niku seribu berarti
sing dirasakan mongso mlebet bangunan niki radi
sing kathah warna warni neng puncak putro tangga Dinding lan tiang tiang sing taksih
dibagian sayap gedung mengingatkan kados punapa kesibukan nang wektu niku adapula
ting ruangan sing katane isine peninggalan jaman belanda.
mongso iki dados wonten mungken neng mblebet taksih kathah kesimpen arto lan harta
barang sanesipun benarkah nek ngono kan??? Ngeti
no ngendi ano penjara neng ngandap tanah cukup nganggo
arto Rp. 10.000 per wong kami iso ngeti ruangan ruangan sing dahulunya dadi
teko nang ruangan sing isine bak bak beton sing
sing ning njerone gedhung kuwi ujuk-ujuk lawang sing
kagawe saka kayu kuwi ambruk, jebule babagan ing gedhong kasebut akeh banget
lawang-lawang kang kagawe saking kayu jati. Kendati menika lawang kang jumlahe
sewu kuwi ora maneh duwe kakuatan. Ananging tasih nyimpen siji kenangan mistis
yen sawektu-wektu salah sijining lawang dibukak nyebabake mentune swara
menderit sing khas. Swarane nggema ing tengah-tengah kasunyian babakan ing
Waalaikumsalam. Nggih, mangga, Anika : kapan
ing bangunane kathah lawang kanthi kasebut lawang sewu.
pengadem ruangan, fungsi lawang kathah menika kangge fentilasi lan siklus angin.
pengadem ruagan ngagem lawang kathah, ngagem menapa malih?
lawang, kagem pengadem ruangan wonten lorong njero lemah fungsine pengairan kagem pengadem ruangan.
bangunan lawang sewu menika dibangun kagem punapa?
bangunan lawang sewu dialih fungsike dadi panggonan penyiksaan lan pembantaian amargi kathah arwah ingkang mboten tenang lan dadi penghuni lawang sewu.
saben wengi sering karungoake swara-swara jeritan noni-noni
noni menika kaweden nyaksikaken pembantaian jaman tentara Jepang.
Arif : Arsitek Belanda asmanipun prof. Jacob
tapi ing jaman Jepang dialih fungsiake kagem pembuangan mayat pembantaian.
Anita : Lawang sewu menika apa pernah kosong ?
penampakan ing bangunan lawang sewu, sing paling sering setan apa kang muncul ?
Anika : Ngantos saiki apa tasih kedadean mistik?
Anika : Saking sakabehe ruangan, bangian ruangan
Lawang Sèwu (utawi ing Basa Indonesia tegesipun "seribu pintu"), amargi kathah kori lan jendhéla kang ageng lan wiyar. Nanging
liyo sing terisa seiring perjalanan umur bangunan
sing tambah tua ngene iki. Ibarat buah kelapa makin tua makin
akeh santan sing dibutuhke soko wong ora luwih ungkapan kuwi podo pula nganggo
keberadaan gedung tua peninggalan belanda macam lawang sewu makin tua umur
trik laine opo gus. aku terus terang susah berteman yo gara2 ora ngudud ora mendem, ora lanang jare, tp tetep aku wegah. yo ngene resikone, dadi arep do koncoan mbek sek 'ora asik' koyo aku ngene yo piyee ngono koyone thoo.. sampeyan hebat, ora cuma konco, mlh anggota
suwene saiki dadi lali lha terus, thok thok men mbiyen pas nyubo
Balas →	lai lai iku ndek pojokan bunderan kuwi lo,
July 29, 2010 at 12:29 pm
Reply	Kasih liat blog iki wae mas wong tuwamu,
Benelli rak sing due wong cino to?
Lha mbok yo dlebokke kene wae,mgkin isoh payu
padamelanipun pangagenging putra santana dalem di Kraton
bathik : “Ana dene kang arupa jejarit kang kalebu laranganningsun. apa dene bathik cemukiran kang calacap lunglungan. bangun tulak.
melu2 sopo kuwi sing senenge nyalah2ke wong 😆 ….tinggal 2 comment koq …
mas, Wong tuwo ki kadang lilo dadi goblok, dadi kere, sing penting anake iso dadi wong pinter, waras, urip'e makmur, ora kekurangan... Robbighfir lii wa li
plyAnonymous12 November 2013 at 19:28kulo tiyang magelang ingkang urip ting perantauan mas.. postingan sampeyan pancen top markotop,,marai ngelingake kulo kaliyan rama lan biyunge
tulisane manteb tenan je, aku moco tulisanmu lan ndelok fotone kui dadi mbrambang mripatku mergo kelingan almarhum eyangku sing umur 89th esih
Senadyan mbokmu karo bapakmu ra ngijine hubungan awake dewe, aku bakal terus berusaha gawe kowe lan keluargamu setuju karo aku
MARANG AWAK LAN MARANG LIYAN3. GAWE TAAT LAHIR BATIN MARANG GURU LAN PENGERAN4. NGALIM ILMU LAN LAKU MARANG AL-QUR'AN HADIS5. NAMPI KERSANING GUSTI ALLAH KANTHI LILO, LEGOWO, SABAR LAN
pmOra ngopeni sakjane.pengen MECEL ae wong wes ora nduwe
lokal daerah koq bangga..gak dianggep pisan.
Coba nek melok IPL, dadi juara iso melu Liga Champion Asia opo AFC Cup.munggah level ora dadi “juara dalam tempurung”
poljoprivredeDipl. ing. elektrotehnikeDipl. ing. kemijske tehnologijedipl.ing.elektrotehnikedipl.ing.informatikedipl.ing.
oldid=1105368"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.24, 23 Oktober 2016.
tags: ..arsenal(ing), ..cosmos(eua), ..newcastle(ing), ..notts county(ing), ..portsmouth(ing), ..selecção(ing), ..tottenham(ing), sol campbell
No.1, Jl. Kresna, Pesinggahan, Dawan, Kabupaten Klungkung, Bali, Indonesia
Jalan Diponegoro No.52, Kecamatan Klungkung, Semarapura Kangin, Kec. Klungkung, Kabupaten Klungkung, Bali 80761, Indonesia
Telp: +62 366 22004 242. Mango Beach Bar
Pantai Sindu, Jl. Segara Ayu, Sanur,
Arjuna, Semarapura Kangin, Kec. Klungkung, Kabupaten Klungkung, Bali 80761, Indonesia
Wejangan ke-1 Ananing Dhat Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji,
kang ana dhingin Ingsun, ora ono Pangeran, anging Ingsun Sajatine Dhat Kang
Maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asman Ingsun, amratandhani
Wejangan ke-2 Wahananing Dhat sajatine Ingsun dhat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji dadi
pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning
af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun
anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing sajroning alam adammakdum ajali
abadi, Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran
kijab. Iku kang minangka warananing kalarat Ingsun.
Wejangan ke-3 Kahananing Dat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana
Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin,
banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah
tata malige ing dalem betalmakmur Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning
paramejang Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku
dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku
budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma
iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun, dhat
Wejangan ke-5 Pambuka tata malige ing dalem betalmukarram Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning baitalmukarram, iku omah enggoning
lelaraning Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha
iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi,
sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma,
sajroning suksma iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anaging
Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning
pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol
iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, yaiku mani,
sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem,
sajroning manikem iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging
Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
wakidiyat, alam arwah, alam misal, alam ajsam, alam insan kamil, dadining
Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran ananging Ingsun lan anekseni Ingsun
Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing Dhat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun,
lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun. Iya sejatine kan aran
Allah iku badan Ingsun, rasul iku rasane Ingsun, muhammad iku cahayaning
Ingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena
ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya
Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba
amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna
Randy Pangalila (lair ing Surabaya, Jawa Timur, 19 Oktober 1990; umur 26 taun) ya iku pemain sinetron Indonésia.[1] Randy Pangalila duwéni katurunan Walanda, Manado, lan Jawa.[1] Randy wiwit dikenal nalika main ing sinetron Cinta Fitri.[1] Sadurungé main sinetron, Randy miwiti kariré dadi modhel. Saliyané iku Randy duwéni bakat nyanyi lan dadi anggota Eleven Band.[1] Randy Pangalila misuwur kanthi tembang kang irah-irahané Bertahan.[1] Randy Pangalila uga mélu nyayi ing tetembangan filem Oh Baby kanthi nyanyekake tembang Lewat Semesta lan Tanpamu Ku Tak Bisa.[1] Nalika taun 2008 Randy Pangalila akting karo Cinta Laura.[1] Ing taun kang padha, Randy Pangalila dikancani karo ibuné kang jenengé Agatha melu acara Supermama Selebconcert Musim kang pisanan.[1] Ananging Randy lan ibuné ora bisa tekan babak Grand Final lan metu nalika tanggal 12 Februari 2008.[1]
Saliyané akting, Randy duwéni karir ing musik.[1] Dhèwèké iki uga nduwé band kang aran Ekklasia.[1] Ora let suwé, Randy ing band Ekklasia, banjur nggawé album perdana kanthi ngrembug
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Randy_Pangalila&oldid=1112468"	Kategori: Aktor IndonésiaÉropah-IndonésiaTokoh MinahasaTokoh SurabayaMarga PangalilaLair 1990Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
bahasamu sangar tenan kas... hoo, ce kudune wong-wong sing koyo ng nduwur kuwi
lagu Indonesia Raya! " ora iso njawab siji2a,,,nek kabupaten lan kota rodo angel,merga akeh pengembangan,,la tapi nek PENCIPTA LAGU INDONESIA RAYA wae ora ngerti,,kui kan yo ketara buanget yen isone mung njawab
Daging asu utawa daging anjing iku daging sing diproduksi saka asu sing disembelèh. Saliyané dadi kéwan klangenan sing diingu, asu uga isih dibudidayakaké minangka sumber protéin ing sawetara papan ing donya. Ing negara-negara sing nyayangi asu minangka kéwan ingon, mangan daging asu iku tindakan tabu lan nglawan tata krama. Dadi konsumsi daging asu biyasané olèh kecaman keras. Ing agama Islam, mangan asu iku dianggap haram, amerga asu iku kéwan karnivora.
Situasi ing donya[besut | besut sumber]
China[besut | besut sumber]
Senadyan dilarang agama Islam, ing sawetara papan ing Indonesia, daging asu ya dipangan minangka sumber protéin. Ya terang-terangan utawa meneng-menengan. Nanging ya biyasané dilakoni ing tlatah sing mayoritas pedunungé dudu wong Muslim, utawa akèh wong Muslim abangan.
Ing Sulawesi Lor, ing Manado lan Minahasa, daging asu ditepungi mawa jeneng "RW" (dibawa: èrwé, cekakan saka "rintek wuuk" sing ing basa Tombulu tegesé wulu alus). Masakan Batak uga nepungi masakan daging asu, senadyan daging asu dudu panganan populèr ing pawon Tapanuli.
Ing Jawa Tengah daging asu biyasané diarani "daging jamu" mawa istilah eufemisme. Sate asu mula diarani sate jamu lan tongsèng asu diarani "sèngsu".
Koréa[besut | besut sumber]
Ing Koréa daging asu iku populèr dikonsumsi. Ing kono daging iki diarani gaegogi.
Taiwan[besut | besut sumber]
xiāng ròu ing basa Mandarin sing tegesé "daging arum". Biyasané daging asu dipangan nalika musim atis, nanging saiki saya langka amerga akèh diprotès wong.
Viètnam[besut | besut sumber]
Ing Viètnam, daging asu uga dikonsumsi, biyasané ing musim adem. Sing mangan biyasané namung para lanang waé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.51, 9 April 2013.
Kowe qi nubruk, nubruk dewe. Ngglangsar, ngglangsar dewe. Babak yoo babak dewe..
karo sikil ngisor qu, njaluk ongkos pijet lah, sek gampang tur murah. Tp kowe gag iso
Kitab Sang Hyang Kama Hayanikan ( Jaman Empu Sindo), Kitab Erjuna Wiwaha –Empu Kanwa (jaman Erlangga), Kitab Calon Arang (jaman Erlangga). Seni bangunan
Balas	heri	21/08/2012 pukul 4:03 pm	Poro sesepuh lan pinisepuh tuwin sederek sedoyo, sugeng riyadi tuwin sugeng pitepangan, nderek nyimak wedaran-wedaran ingkang sae dipun tularaken dumateng sesami, salam wilujeng rahayu, heri
Matur suwun rawuh kalayan pitepanganipun…. Sugeng Ariyadi ugi kang.
Sumonggo dipun kedapi pasuguhan sawontenipun, mugi-mugi murakabi dumateng poro sederek sedoyo.
Sepindah malih…. matur sembah nuwun… sumonggo menawi badhe paring dhawuh.
kulo namung sinau mawon, tumut ngangsu kaweruh, ning nyatane prakteknya kok mboten seindah teorinya nggih?… he he he… kik kuk…
Tentrem Lan Raharjo, Becik Nduweni Kaweruh Ugo Sedyo Lan Makaryo, Jujur Tansah Wedi Cidro
suryaden karo ki patih itemputeh neng ngendhi..?
selamat ngumpul2 mas Andy , kayane gayeng tenan …
mantep tenan iki, tapi wes brandinge jebule “saru” trus ngerubahe piye?
ingkang katah.. kolo wingi mboten saget tumut kumpul-kumpul amargi kulo wonten acara
taun ngarep ono meneh q isoh melu.
Dening Sendang Mulyana Gunung, Tamsil Kaendahan, lan Kapandhitan	Tweet
WONG wadon sing sinawang saka adoh katon ayu diarani Sri Gunung. Agung, adhem, lan asri dadi kesan sing tumanjem ing ati. Wong lanang ngendi sing ora bakal kepincut nalika nyawang wong wadon sing kadunungan sipat lan watak agung mrebawani, adhem gawe ati tentrem, lan asri sekar ganda wangi?Gunung lan kahanan sakiwa-tengene, sing rupa alas, kewan, watu, lan liya-liyane manunggal dadi siji nuwuhake kaprebawan. Nalika ketaman tresna, bisa gandrung nganggo macapat ngemu wangsalan iki: Nimas ayu ingkang milangoni/ buron arum kang saba ing wana/ yen panggih iba rasane/ sumber gung ngisor gunung/ wreksa langking sisaning geni/ yen
adhep saben dina/.Mula ora mokal yen gunung dadi objek wisata andhalan. Wong-wong sing sumpeg mikir butuh saben dina pengin enggar-enggar sarira, playune menyang gunung. Sugih-mlarat, nom-tuwa munggah gunung. Kaendahan gunung dadi objek wisata sing murah lan sehat.Emane, kaendahan gratis peparinge Gusti Allah kuwi asring dirusak dening wong-wong sugih lan kuwasa sing murka. Rumangsa duwe dhuwit, gunung dituku, dihaki, kanggo senenge dhewe. Yen ora bisa tuku gunung, saora-orane bisa ngedegake omah gedhong, villa ing dhuwur gunung. Yen akeh wong sugih lan kuwasa padha rebutan gawe villa, laladan sing kanggo enggar-enggar sarira wong-wong pas-pasan dadi kurang. Mangkono kuwi bisa uga ngurangi kaendahan alami.Ora mung kuwi, akehe wewangunan ing dhuwur gunung, ilange wit-witan gedhe bisa nuwuhake banjir lan longsor. Jaman biyen, wong tuwa wanti-wanti yen wit gedhe ana sing nunggu, mbuh dhemit, danyang, gendruwa, jim, lan titah alus liyane. Dadi, kudu ngati-ati, ora kena sawiyah-wiyah dibabat. Nanging, jaman saiki manungsane ora wedi, ngungkuli lan ngluwihi jim lan dhemit.Jagat JejegGunung tumrap wong Jawa ora mung dadi objek wisata. Gunung bisa dadi tetenger mobah-mosiking jagat. Yen ana gunung njeblug, wong-wong banjur padha takon, arep ana kedadean apa? Apa kang bakal linakonan?Apa maneh yen sing njeblug Gunung Merapi. Sajroning mitos, Gunung Merapi kuwi dadi punjere Pulau Jawa. Kacarita, nalika semana jagat Pulau Jawa miring mangulon jalaran ing perangan kulon ana Gunung Jamurdipo. Supaya jejeg lan seimbang, Dewa Krincingwesi duwe iguh pratikel mindhah gunung kuwi ing satengah-tengahing Pulau Jawa. Nanging, ing papan kono ana empu loro aran Rama lan Permadi sing lagi nedheng-nedhenge nggawe pusaka kanggo tanah Jawa.Dewa Krincingwesi ngangkon Empu Rama lan Permadi supaya pindhah saka papan kono jalaran arep dibregi gunung. Sang empu kekarone ora maelu parentahe Krincingwesi jalaran rumangsa wis antuk palilah saka Bathara Guru. Pisan-pindho parentahe ora
pralaya ketiban gunung. Gunung Jamurdipo banjur diganti jenenge dadi Gunung Merapi jalaran ing papan kono sakawit wujud perapian kanggo sarana gawe pusaka. Rama lan Permadi sabanjure dadi ratuning titah alus, titah kang tan kasat mata ing laladan Gunung Merapi.Ing jagat pewayangan, jeneng Rama lan Permadi dudu empu, nanging satria lelananging jagat. Rama sing bisa mbengkas kamurkaning Rahwana ing babon Ramayana, ing Mahabarata Permadi minangka agul-aguling Pandhawa
jejeg, adil, lan leres. Mula, yen Gunung Merapi watuk, nesu, apa maneh nganti muntab, bisa dadi pratandha lan pepeling apa ana kahanan sing durung jejeg, adil, lan leres?Semono uga gunung-gunung liyane sing kaya-kaya antri arep njeblug. Crita lan mitos sing nglingkupi bisa dadi pepeling tumrap sapa wae. Banjur tuwuh pitakonan, kahanan jejeg, adil, lan leres kuwi magepokan utawa dadi urusane panguwasa, geneya kawula sudra sing rata-rata dadi korban?Pitakonan sing angel diwangsuli. Serat Kalatidha anggitane Ranggawarsita bisa dadi kaca benggala (bahan refleksi). Ratune ratu utama/ patihe
rubeda kang ngreribedi/ beda-beda hardaning wong sanegara/. Sanajan ratune ratu utama, patihe uga peng-pengan, para nayaka praja uga murih raharjaning negari, nanging kok durung jejeg, adil, lan leres?Bali marang dhiri pribadi supaya bisa mulat sarira hangrasa wani. Jaman saiki, sing maido lan sing dipaido malah padha-padha dadi tontonan. Ora lucu, nanging malah marakke sirah ngelu!Papan MandhitaGunung sing isih alami bisa dadi papan kanggo reresik jiwa. Yen ratu wis lengser, sabanjure munggah gunung madeg resi, mandhita. Mbomenawa para ratu kuwi rumangsa yen nalika nyepeng panguwasa akeh lepotan perkara sing cengkah karo batine, kapeksa dilakoni jalaran ngemong wong pirang-pirang sing beda-beda hardane.
Para resi dadi wong sing wegig, waskitha, lan wicaksana, jalaran wis ngedohi kadonyan. Para resi kanthi penggalih ingkang wening, bisa nimbang lan nglimbang endi sing jejeg, adil, lan leres. Jejering resi ora bakal turun gunung yen kahanan durung bener-bener kebangeten remuke. Jalaran, pancen ora gampang njejegake adil lan leres.Apa sing madeg resi kudu dadi ratu luwih dhisik? Apa kudu ngenteni tuwa, sawise jeleh dadi panguwasa lagi mandhita? Apa kawula lumrah ora bisa madeg pandhita?Tamtune ora kaya ngono. Madeg resi ora kudu ngenteni dadi panguwasa dhsisik. Tur maneh, lepotan perkara lan dosa ora mung cumondhok ing panguwasa, nanging uga kawula lumrah. Manungsa urip, ora idhep panguwasa utawa sudra, kuwi kabeh dununge luput lan lali. Wong cilik sing dosane tumpuk-undhung uga pirang-pirang. Gunung dadi pralambang spiritualitas.Saliyane dadi panggonan kanggo ngresiki dosa, gunung uga dadi papan mertapa kanggo ngranggeh kasudibyan. Wahyu tumurun, menclok ing jiwanggane wong sing lagi mertapa, uga asring dumunung ing gunung-gunung. Gunung dadi papan kanggo nggembleng dhiri dimen tahan banting, ora cengeng lan ingah-ingih. Pendekar lagi turun gunung yen rumangsa wis cukup bekal kanggo tarung, nguji kepinterane. Tarung sing wigati tamtu ngadhepi urip ing madyaning bebrayan. Wani urip, ora dadi mladehan, benalu, nanging sewalike dadi pribadi sing prigel mrantasi gawe, aweh panguripan.Nalika rame-ramene suksesi, akeh sesebutan satria: Satri Kinunjara, Satria Mukti Wibawa, Satria Piningit, lan liya-liyane, salah sijine
Kasinungan Wahyu. Kang pungkasan iki mujudake satria sing jiwane pandhita. Satria, bisa tinegesan panguwasa utawa sarira kang taksih ambyur ing madyaning bebrayan, sing ora nengenake kapentingan dhiri pribadi lan kadonyan, nanging satuhu ngupadi jejeging adil lan leres. Gunung dadi pralambang kawah cadradimukane panggulawenthah kapribaden.Nanging, yen saiki akeh gunung sing rusak, njeblug, apa kuwi pralambang yen wong-wong sing mertapa wis arang-arang? Apa wong-wong sing ngudi kawegigan, kawaskithan, lan kawicaksanan saya suwe saya sithik? Apa wong-wong sing suka nrabas, ora idhep kawula utawa panguwasa, saya akeh?	(Sendang Mulyana, aktivis budaya manggon ing
TimuranPengalaman? ya golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?tan. ora
aku turu...trus tangi2 wes ra ono!"KERNET :"???!!!***???"JECKE : "ngene wae mas, saiki aku njaluk lampune diuripke, aku njaluk kabeh penumpang ditangikke dan tak gledah siji siji"KERNET : "ok mas!
monggo ingkang purun,lan ugi monggo dipun rembug bebarengan.Kawulo yakin manawi dipun sengkuyung bebarengan mboten abot.OPTIMIS,
engkang mboten saget dipun etang Rp....? Meniko mediasi kalian perantau sejabotabek,lan perantau ugi mboten saget kaukur Rp...? sedoyo meniko aset engkang ageng
Cilacap Kabupaten Banyumas Kabupaten Purbalingga Kabupaten Banjarnegara Kabupaten Kebumen Kabupaten Purworejo Kabupaten Wonosobo Kabupaten Megelang Kabupaten Boyolali
Rhea (garwanipun Kronos), salah satunggaling Titan estri.
wonten ing mitologi Yunani inggih punika para panguwaos bumi saderengipun para dewa Olimpus [1]. Pemimpin ingkang anama Kronos ingkang samangke badhé lèngser déning Zeus. Kaping 12 Titan inggih punika putra saking Uranus dewa langit lan Gaia dewi bumi.
Titan nglampahi perang ageng kalihan para Dewa Olimpus ingkang dipunwastani Titanomakhia. Kathahipun Titan ndhèrèk ing perang punika. Wonten ing perang punika Titan kalah lan nalika perang ndhèrèk tempur kalihan Kronos ingkang dipunguwang dhateng Tartaros.
Titan generasi kapisan kapérang dados 6 kakung (Okeanos, Hiperion, Koios, Kronos, Krios lan Iapetos) sarta 6 ingkang estri (Mnemosine, Tethis, Theia, Foibe, Rhea lan Themis. Déné Titan generasi kaping kalih kapérang dados lare-lare Titan generasi kapisan inggih punika laré Hiperion (Eos, Helios, lan Selene); laré saking Koios (Leto lan Asteria); laré saking Iapetos (Atlas, Prometheus, Epimetheus, lan Menoitios); sarta larénipun Krios (Astraios, Pallas, lan Perses).
minangka ingkang nggantos Zeus. Anangin Hera dukha amargi Zagreus wiyos saking perselingkuhan Zeus. Lajeng Hera ngirim para Titan supados mateni Zagreus. Para Titan ngecat praupanipun ngginakaken gipsum supados damel Zagreus remen dhateng para Titan kasebut. Lajeng para Titan ngrisak awakipun Zagreus banjur dipunpangan. Zeus dukha lajeng mateni para Titan. Ananging jantungipun Zagreus saged dipunslametaken déning Athena supados dipundamel malih dados Zagreus.
Titanomakhia[besut | besut sumber]
Nalika masa Yunani klasik, wonten saperangan syair babagan perang antawisipun para dewa lan para Titan. Perang kasebat kawéntar minangka Titanomakhia ("Perang Titan"). Ananging namung setunggal sumber ingkang tasih wonten ing masa sapunika, inggih punika Theogonia damelanipun Hesiodos. Dene setunggaling epik kanthi irah-irahan Titanomakhia damelan penyair ingkang tuna netra saking Thrakia, Thamiris, sapunika ical.
Titanomakhia nyariosaken babagan perang ingkang kalampahan wonten ing langit. Perang kasebut awit saking pata dewa ingkang mberontak lan gadhah kekajengan ngrebut kuwaosan para Titan. Mios kados mekaten ugi kathah medal wonten ing dhaérah sanèsipun ing Éropah utawi Wetan tebih, inggih punika nalika setunggaling generasi dewa mungsuhi kelompok dewa ingkang langkung dominan. Kadang kala panguwaos dangu kagantosaken, ugi kadang kala ingkang kalah dipunguwang sarta dipunlebetaken wonten ing kelompok. Tuladha peperangan sanèsipun punika perang antawisipun Æsir kalihan Vanir sarta Jotun wontenmitologi Nordik, epik Enuma Elish sakingBabilonia,
budaya populer[besut | besut sumber]
Wonten ing filem animasi Hercules saking Disney, wonten sekawan minangka lambang sekawan èlemen.
Ing filem tahun 1981 Clash of the Titans, Kraken (sejatosipun aslinipun saking mitologi Éropah Utara) dipunwastani minangka Titan ingkang pungkasan.[2]
Ingdolanan video, God of War, katedahaken para Titan ingkang nembé usaha ngrebut malih kuwaosing saking Dewa Olimpus kanthi pambiyantu saking Kratos.
Para Titan medal wonten ing setunggal episode saking serial Charmed kanthi irah-irahan "Oh My Goddess".
Wonten ing setunggal episode serial Xena: Warrior Princess kanthi irah-irahan "The Titans," kathah Titan ingkang dados watu déning dewa Olimpus.
^ [1], (id) Titanomakhia
Titan_(mitologi)&oldid=1112170"	Kategori: TitanDewa-Dewi YunaniMitologi YunaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
sopo kuwi Ki Demang??? mbok menawa aku kenal 😀
aku pancen wes tuwir, tapi rambutku rung puteh koyo Ki Demang… (tongue)
Jun 18, 2008 6:45 pm Wis nek ngono omonge mbah Singodimejo kuwi apik lho.....iso merakyat kui usahane....nek g entek iso d kirimke ning nggonaku....di
perantau Wed Jun 18, 2008 8:27 pm saiki njenengan wes dwe usaha opo pakfe yo plng nggak melu mbuka lpngan krj no nggunung kidul gimbikPengawasJoin date : 04.03.08
bentuke kuwi koyo teri, tapi koyo isih mentah ( sakjane wis mateng = cara masake hebat ) rasane gajit tenan, endos gandos, trus bungkuse
simple.Nek sampeyan ono jepang coba dipelajari carane masak teri dadi makanan ringan ( koyo kripik ) kuwi piye ( wis mateng
sampeyan wis iso garek modale neng kene, alat masak, pengawet makanan, alat vacuum packing 2.4 jtan. dllMasalah pemasaran iso disuplai neng indomart, alfamart lan neng mall2, ojo kuwatir aku durung pernah ndenangi Teri dadi makanan ringan koyo kripik neng kene, kecuali peyek. ( Yen ikan asin wis ono) dadi sopo
wis survai susah nggolek rego semono....ayo dimantepke.. sopo ngerti mbokku iso melu nyetor.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sing apik tenan, tinggal piye iki koordinasine (kudu tatap muka ngumpul bareng
kulo dukung idenya...akeh potensi produk GK sing biso d olah lan d pasarke...temenan apik tenan kiMengko ra nyambung mas karo usahane sampeyan, hik ... :P :P :Pgolek terobosan baru ...sopo ngerti
melu wae, piye karepe manut_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
akeh anggota FKOG sing mengajukan ide, nanging kendalane koordinasine rodo angel karono omahe do adoh siji lan sijine. salah sawijine dalan yoiku kudu ngumpul bareng mbahas ide2 kuwi mau ben biso gol usaha opo sing tepat lan iso menguntungkan kanggo anggotane.semene sik ah.... rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
rodo angel karono omahe do adoh siji lan sijine. salah sawijine dalan yoiku kudu ngumpul bareng mbahas ide2 kuwi mau ben biso gol usaha opo sing tepat lan iso menguntungkan kanggo anggotane.semene sik ah....Leres kang pangandikane panjenengan , kendala ingkang nomer setunggal angel anggene bade ngempal sareng2 ngrembak ide2 ingkang sampun ma ewu ewu , ingkang tujuane mung siji : Bade tumut nyengkuyung wutah darahe amrih supados
tau nyobo posting nganggo applikasi neng ppc tapi saiki wes ra tau maneh, penak’an nganggo lepi (LOL)
Yahanu ketemu hanan terus jarene neng blog rame,dadi pengin ngisi..
Salut nggo jakwir2 sing ngragati blog ky,yen bs kumpulan email2 jakwir kabeh ak njaluk,
Salam seka alim pak tani,karo arip
purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal,
dadi wong jawa kok rung tau weruh wong dodol klithikan koyo ngono yo?klithikan nggonku sak ngertiku dagang rokok,mbako lan ubo rampene,pindhah
kok mung idem to mbak yu, mbok kolo-kolo ki nduwe dewe...
acak..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi19 January 2014 at 18:50Wah, Bu Ani, pokoke aku bocahmu lho ya... Kan bapak'e njenengan biyen sing
Arep ng ILANGNE ne sampean gampang Mas Agus (seng guanteng dewe sak jabalekat) ..... cukup lampune PLN di pateni, mesti sampean sing paling ra ketok dewe tinimbang liyane.... (anugerah
bu ani mangkel yo enek tujuane mas. taktike podo karo cacak kuwi lho sing
toh rek ketompo, unik loh, Gus. Ngko iso digawe buku
wonge bagus sing ngisor, tapi motore apik sing nduwur
banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe. low
maturnuwun sampun kedah mampir wonten blog kulo meniko
jenenge podo karo wulan lahire, jare bapakku laire mbah suro mbiyen iku pas malem tanggal siji suro jam 12 bengi, cangkeme
jowo kangge wong sing ndue hajat pernikahan. Jare wong tuwek taon iki diarani taon dudo,
Lawang agung Al-Jamal paseban ingsun Lair batin wis gambuh ing
Go public 30 September Perdana Kuterbitkan dot Info Terispirasi songko konco-konco ngeblog sing ora iso boso jowo, lan mergo mbah
Nang ratan gedhe, Jalan raya Mlarak Jabung iku ono prapatan sing diarani prapatan mblebak'an, emboh nyapo nak wulan poso ngene iki sing...
Ujuk-Ujuk "Klonthang-klonthang" suoro opo iku? suarane hapeku tibak'e enek satu nyu meseg tak woco "Wes nglayat opo ur...
mung kanggo siro Kusumo ayu sing merak ati Awan bengi ra biso lali tan...
Pitek jago madep ngetan iku buntute ono ning ngendi? Yoez mung ngono wae ora enek terusane,
Rok ireng dowo, kaos putih lengen cendek, topi biru nutupi rambut irenge dowo sak pundak, alus tangane ora lues nyekel arit, meh ora percoyo...
Prabu Pandu Dewonoto kasebut dadi ratune Negoro Ngastino kagungan garwo kaleh, garwo sing kepisan
Ora ngiro uakeh sing iso njawab bedekan ku. Yoez. sopo sing menang, monggo dipendet hadiahe. Cah lanang sing njawab
Kok Ngangge Kaos Putih Yo Ora Medeni n...
lumaksana saking 8 dumugi 22 Juni 2013. Anggota paguyuban Wikimédia kagungan kalodhangan milih kandidat kanggé tigang pilenggahan:
Roozbeh Latifi - Tanhaye Tanha (Ft Milad) 128
jeneng nyata:Nathaniel Petersoncarane dhuwur punika Brave Wilderness / Coyote Peterson?180 cm / 5 ft 11 in (dhuwur) Carane akeh ora
Ziddu	Gapura Majapahit ing desa Rondole	WEJANGANIPUN SANG KAPIWARA DHUMATENG ARYA BIMASENA Tembang Macapat	Daftar Link’s Blog Tutorial
sumpeg ati siro. Jalaran Alam ndonyo iki mesti nglahirake keturunan kang dadi
sifate, yaitu perkoro kang nyumpekake ati lan nyusahake ati. Anak kuwi ora
bakal bedo karo sifate bopo biyunge. Ndonyo kang buthek, mesthi nglahirake
Do'a Selesai / Setelah Belajar
"Wis-wis, kipere MU iku kon krudukan sarung wae, kon ngeloni guling, moso mandak nyekel bal siji wae ora iso?"Emboh Barca sing pinter ngegolne opo kipere MU sing guoblok ora iso nangkep bal, sing jelas final mambengi nggegerne meja perjudian. Meh enek 70%
Barcelonalah sing dadi lakone mergo lakon iku akhire mesti menang . Trible winner wis dicekel,
mbengi ngalah.Ngalah opo pancen kalah tho???Nganti rak percoyo kik, paling van der sar rak serius mau. Ning seng paling penting yo kuwi, wes nasibe Emyu. Jane aku njago emyu lho, Cr7 lan liya-liyane.Yo wes rapo2, selamat barca atas
sing kalah opo sopo sing menang.. ara ngurus wes,,,, sing penting melu gunem wae....BalasHapusazaxsJumat, 29 Mei, 2009yoye? ye....aku ndukung kabeh.. soale apik kabeh.. tapi sayang seng menang mek siji, ora ono seng menang kabeh.. la piye beh?BalasHapusjoresan freedomJumat, 29 Mei, 2009ojo umung ae ris..mumet iki....nyumbang neng wong ngonmu aq...wis rasah umung ae kwe....
sjokJumat, 29 Mei, 2009weleh...weleh, aku ki gek neng arab kok, koyo neng wonogiri ae...tho...yo iki sing jenenge paseduluran, ora ngerti wayah, ora ngerti panggonan, ora ngerti asal usule ning isoh
jagoku iniesta kang...bravo BARCA!!!!!!!!!!!BalasHapuscahyadiSabtu, 30 Mei, 2009Sugeng ndalu... kulo tiyang saking ndusun... nderek tepang nggih...Bal-balan kuwi kudu koyo ngono... sok menang ning yo kudu siap nek kalah... MU saiki kalah ning delo'o
Mei, 2009yo ngene iki sing aku seneng, blogging ngaawe boso jowo!
Swuh rep data pitana, hanenggih pundi ta negari, pundi ta desa, ingkang
disebut "Pojok." Ada Pojok Pengumuman, Pojok Renungan, Pojok Mejeng, Pojok Ngocol, Pojok Anti Crime, Pojok Sehat, Pojok Ekubank dan Pojok Tunggangan.Pojok-Pojok
Sak ngertiku Antareja (Naga Gini) anak tertua Werkudara (Bima), lagi Gatotkaca (Arimbi), lan Antasena (Urang Ayu). Ing perang barata yudha Gatotkaca gugur dening panah kuntanandanu Adipati Karna, wektu ndelik ing mega malang. Panah kunta dituntun karo Kala Bendana (paman Gatotkaca) wektu nggoleki Gatotkaca ing mega malang. Kala Bendana iku pamane Gatotkaca sing tewas dening Gatotkaca kanthi ora
nuwun sewu badhe copy,awit kulo ngefans sanget kalian ingkang asmo BROTOSENO puniko…matur nuwun
wong kang soleh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi
suwe ora jamu lirik lagu terbaru suwe ora jamu album lirik lagu suwe ora jamu text lirik lagu suwe ora jamu terbaru koleksi lirik lagu suwe ora jamu text lagu suwe ora jamu suwe ora jamu Lyric
wonten punapa watak lan karakter Raden setyaki boten kasebataken Ki, ngapunten dereng pitepangan, nuwun
nuwun sewu…terosipun mbah kakung kulo…kulo gadah persamaan kalih setyaki.nggih niku awak alit naming gagah yen nandangi panggawean lan masalah…nopo niku sing di arani
TAFAKURKANGGO SIJI TEMBUNGTOBAT KULOGUSTI KULO SING KUASAKUMBAHNA ATI KULO SAKING PETHENGE DOSAPAGERNA ATI KULO KALIYAN RAHMATE SAMPEYANKAROAJARNA KULO MLAMPAH MARING SUWARGA※MARING SAMPEYAN※cerita dewasa lama klasik※MARING SAMPEYAN※
Nan 65 raw manga, Saiki Kusuo no
Iwak Peyek: 'Iwak peyek, Iwak peyek/ Iwak peyek sego Jagong/ Sampek elek, Sampek tuwek/ Sampek matek,
“Iki tak tambahi seringgit meneh, dadi kabeh rong ringgit. Wis kowe ora usah ngrukoke omongane wong2 liyo, kowe kudu manut karo omonganku, kowe kudu mangkat sekolah nang Salatiga. Aku njaluk didongakke supoyo biso waras, nek aku wis waras mengko
Salatiga. Saya minta didoakan saja agar dapat sembuh. kalau sembuh aku akan menengok kamu di Salatiga).
Sri Jahjoe : Nggih pak, kulo dongakaken supados bapak saged pulih sehat. Mangke nek sampun sehat nuweni kawulo ing Solotigo. Kulo nyuwun pamit nggih pak.
Lisènsi Creative Commons iku sawetara lisènsi hak cipta sing dibabar ing tanggal 16 Desember 2002 déning Creative Commons, sawijining parusahan nirlaba Amérika Sarékat sing diadegaké ing taun 2001. Akèh ing antara lisènsi-lisènsi kasebut, utamané lisènsi original, sing mènèhi "hak dhasar" [1], kayata hak kanggo ndhistribusèkaké karya mawa hak cipta tanpa pangowahan, tanpa biaya. Sawetara lisènsi sing luwih anyar ora mènèhi hak kasebut. Lisènsi Creative Commons wektu iki sumadya jroning 34 yurisdiksi sing béda-béda ing saindhenging dony, lan sanga liyané jroning tahap pangembangan [2].
Lisènsi original[besut | besut sumber]
Kabèh lisènsi original (asli) mènèhi "hak dhasar". Detil saben lisènsi iki gumantung marang vèrsi, lan dumadi saka pilihan patang kondhisi:
Atribusi (attribution, A, “by”): Ngidinaké wong liya nyalin, ndhistribusèkaké, nampilaké, sarta gawé karya turunan adhedhasar sawijining karya mung yèn wong kasebut mènèhi krédit (penghormatan) marang pangripta utawa sing mènèhi lisènsi kanthi cara sing disebutaké jroning lisènsi.
Non komersial (noncommercial, NK, “nc”): Ngidinaké wong liya nyalin, ndhistribusèkaké, nampilaké, sarta gawé karya turunan adhedhasar sawijining karya mung kanggo angkah non komersial.
Tanpa karya turunan (no derivative works, noderivs, TKT, “nd”): Ngidinaké wong liya nyalin, ndhistribusèkaké, lan nampilaké mung salinan padha persis (verbatim) sawijining karya, dudu karya turunan sing adhedhasar karya kasebut.
Pembagian serupa (share-alike, PS, “sa”): Ngidinaké wong liya ndhistribusèkaké sawijining karya turunan mung ing sangisoré lisènsi sing identik karo lisènsi sing diwènèhaké marang karya asliné. (Pirsani copyleft.)
Panggabungan lan pencocogan kondisi-kondisi kasebut ngasilkan nembelas kamungkinan kombinasi, kanthi sewelas ing antarané arupa lisènsi Creative Commons sing valid. Saka kalima kombinasi sing ora valid,pampat ing antarané nycakup klausa “nd” utawa “sa” sing silih eksklusif siji lan sijiné; lan sijiné manèh ora nycakup sij-sijia klausa, sing maknané ngeculaké hak sawijining karya jroning domain publik. Lima ing antara sewelas lisènsi valid sing ora nyakup unsur Atribusi wis (mèh) ora dipigunakaké amarga 98% wong sing mènèhi lisènsi njaluk Atribusi, nanging isih bisa dipirsani ing situs web [3]. Ada enam lisènsi sing umumnya dipergunakan:
Atribusi waé (by): Pangripta (klebu pemberi lisènsi) diwènèhi kredit
Atribusi + Non komersial (by-nc): Pangripta diwènèhi kredit lan mung kanggo angkah non komersial waé.
Atribusi + Tanpa karya turunan (by-nd): Pangripta diwènèhi kredit lan mung karya verbatim (sing padha persis) waé.
Atribusi + Pembagian serupa (by-sa): Pangripta diwènèhi kredit lan karya boleh diturunkan dengan lisènsi sing identik.
Atribusi + Non komersial + Tanpa karya turunan (by-nc-nd): Pangripta diwènèhi kredit lan mung karya verbatim waé kanggo angkah non komersial waé.
Atribusi + Non komersial + Pembagian serupa(by-nc-sa): Pangripta diwènèhi kredit lan boleh diturunkan dengan lisènsi sing identik kanggo angkah non komersial waé.
sumber terbukaRintisan mawa topik kekayaan intelèktual	Menu navigasi
← Gusti Jesus, menawi kepareng, dalem pengin rumah
rudhira, rah Gunung : aldaka, ancala, arga, ardi, giri, meru, parwata, prabata, wukir Gludhug (guntur) : grah, gurnita, pater Iwak (ikan) : matswa, mina, ulam Ireng (hitam) : langking, kresna Ibu : biyung, indhung, puyengan, rena umi, wibi Jaran (kuda) : aswa, swa, turangga, undhakan, wajik Jeneng (nama) : asma, jejuluk, parab, rum-rum, sambat, wewangi Kaya (seperti) : kadi, kadya, lir, mimba, pendah, pindha Kanca (teman) : kanthi,
wiyati, wiyat Macan (harimau) : mong, sardula Mangan (makan) : boga, bukti, dhahar, nadhah, nedha Manuk (burung) :
Misuwur (terkenal) : kajanapriya, kajuwara, kalok, kaloka, kasub, kawarti, kondhang Omah (
11. Andharan ing ngisor iki kang minangka underaning rembug paragraf 1 wacan 2 ing ndhuwur ... .
12. Rerangken adiacara rasulan ana kang diadani sacara gedhen-gedhenan, ana uga kang mung prasaja. Tembung prasaja tegese ...
17. Purwakanthi iku dibutuhake ing sajrone gawe geguritan utawa tembang. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake purwakanthi guru basa/lumaksita yaiku ... .
18. Pratelan-pratelan ing ngisor iki kang migunakake purwakanthi guru sastra yaiku ... .
20. Dewi anggone maca geguritan pancen apik tenan, pocapane cetha, las-lasan, ora gumremeng tur kendel. Maca gegurutan kaya Dewi iku ateges nggatekake ... .
21. Sanajan Doni anggone maca geguritan cetha pocapane, nanging dheweke ora nggatekake isine geguritan/ora dirasakake jroning ati. Geguritan kang isine susah malah diwaca karo mesam-mesem. Anggone maca geguritan Doni iku ateges ora nggatekake ... .
22. ?[fonitzi,afusfnFnbnJ|/m=ktSe[kolh. Tulisan aksara jawa menika menawi kaserat latin ... .
23. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung camboran yaiku ... .
24. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung camboran yaiku ... .
25. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung kosok balen yaiku ... .
26. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung khusus yaiku ... .
Ukara-ukara ing ndhuwur kang migunakake tembung umum ukara ... .
Ukara-ukara ing ndhuwur kang kalebu ukara pangajak yaiku ... .
30. Uikara-ukara ing ngisor iki mujudake ukara pitakon yaiku ... .
31. Saiki umurku 10 taun. Ukara iku manawa katulis nganggo aksara jawa kang bener ...
32. Warga masyarakat padha sayuk ... ndadani dalan kang rusak. Tembung kang trep kanggo ngganepi ukara iku ... .
33. Ukara-ukara ing ngisor iki migunakake tembung saroja, kejaba ... .
ing pethilan geguritan iku kalebu dasanamane tembung ... .
37. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake seselanan um yaiku ... .
Seselan um ing ukara-ukara ndhuwur kang teges ”duwe panganggep” yaiku ... .
40. Ukara ing ngisor iki kang migunakake seselan el dumunung ing ukara ... .
Tuladhane ukara sambawa kang nduweni teges upama yaiku ... .
42. Ukara sambawa kang nduweni teges sanajan dumunung ing ukara ... .
43. Ukara-ukara carita ing ngisor iki kang nggambarake kahanan kang wis mesthi ... .
44. Ukara-ukara ing ngisor iki ukara carita kang nggambarake kahanan kang durung cetha, kejaba ... .
panjenengan mampir, ana prelu apa? Njanur gunung karepe ... .
Manut geguritan ing ndhuwur, ana pira jeneng lelara iku?
9. ?tuku[kWnilim. Tulisan aksara jawa iku manawa katulis latin kang bener … .
10. ?sÓ|mnsÓ|munsLmet, Tulisan aksara jawa iku manawa katulis
Masyarakat tumplek bleg, melu ambyur ngregengake rasulan. Sawernane jinis panganan melu dicawisake kanggo ngramekake tumekane acara rasulan ing desane dhewe-dhewe. Rasulan iku ditindakake duwe ancas minangka sarana caos atur panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa, amarga
kepungkur wus diparingi kasarasan, keslametan, rejeki sarta diparingi asil panen kang murakabi.
15. Cangkriman-cangkriman ing ngisor iki kang awujud pepindahan(emper-emperan ) yaiku ... .
c. Lawa lima, kalong telu ana pira?
35. Tembung arga ing pethilan geguritan iku kalebu dasanamane tembung ... .
41. Tuladhane ukara sambawa kang nduweni teges upama yaiku ... .
45. Lho kok njanur gunung, kadingaren panjenengan
Nan 39 raw manga, Saiki Kusuo no
kok pada melu gawe akun neng facebook. Apa kur nggo keren2an, melu2 thok, ben ora diarani ketinggalan jaman,apa mungkin nduwe misi khusus, misale
jadul, wong2 sing ana ng poto sing kebeneran nduwe akun tek-tag-i kabeh, trus pada berbondong2 nulis komentar, sing akhire kesimpulane pada kepengin reuni. Asyik baget yakin. Sing maune wis pada kelalen, dadi kemutan maning masa2 indah jaman ra enak biyen. Raine wis pada manglingi, tur pada ora nyangka
dadi akrab bar ngobrol2 lewat chat. Ajaib! hehe..
Tapi tetep apa2 kabeh mesti ana ora enake.. Sing jelas bar aku gawe akun fesbuk, terutama genanu pas tembe anyar2e,
mbokan ana komen anyar utawa ada request kanca anyar. Kaya wong kecanduan yakin. Dadi penglaris
Sugeng Wiyosan nDalem Gusti, Frohe Weihnachten!
Gusti Jesus, menawi kepareng, dalem pengin rumah
Selamat Natal, Sugeng Wiyosan nDalem Gusti, Frohe Weihnachten!
Gusti Jesus, menawi kepareng, dalem pengin
Duh cep menengo, sliramu cah ayu
Lilakno aku lungo, dongakno lakuku
Tangis batin, ra biso tak tahan
Salam kanggo wong tuwo, kon ndongakno aku
angger apel mujmet, lah ibune barang yo ayu je
jenenge Dian PTN waaah jan dadi mumet aku
berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong
swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
landhesan kanggé kathah aspèk salebetipun statistika modhèrn, khususipun ing babagan statistika inferensi, ingkang nyinaoni téori estimasi lan uji hipotesis. Panjenenganipun ugi dipuntepangi minangka tiyang ingkang saged manunggalaken kalih kutub perdebatan ing awal ngrembakanipun genetika modhèrn: antawisipun kutub genetika kuantitatif lan genetika kualitatif (genetika Mendel).
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 7 Januari 2017.
dilaporake dening wartawan biasane anduweni sifat actual lan faktual diarani …. a.
Ana Panyangka sing kandhang gedhe karo ukurean bisa nambah tarif reproduksi luwih utawa kamardikan dheweke, nanging ing laku iku dadi metu sing ukuran luwih gedhe saka pager iku nambah tingkat kaku amarga nalika manuk krungu swara digawe Langsung dheweke, ternak menyang kebingungan
Manise wektu, gunane wektu, nora bisa dadi
strojarstvaDipl. Ing. StrojarstvaDipl ing strojarstvadipl. ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 8 April 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 16 Mèi 2010.
Setnov Kembali Dipanggil KPK | RADAR Banyumas
Jogja, Kresna, Music, Sejarah, Surakarta, Wayang Kulit Purwa, Yogyakarta	Kethoprak Mataram – Angling Darmo (Setyawati Obong)	Mar 9
sekolaho sing pinter. Tak rewangi sikil dadi sirah, sirah dadi sikil ora popo.
terjun marang pulitik, sing nduwèni gelar dhoktor ing hukum lan ilmu pulitik lan master ing etnologi iki kui dosen senior ing Universitas Paris I. Jenenge sering
ing taun 1986 dadi anggota RPR. Ndekne uga dadi anggota Parlemen Éropah ing taun 1989-1992. Saka taun 1992 nganti 2002,uga njabat
taun 1986-1988. Sakwise, ndekne njabat dadi Menteri Pemuda dan Ulah raga taun 1993-1995 ing ngisore Édouard Balladur. Ndekne uga njabat dadi ketua RPR tahun 1999 nganti 2002. Sejak 2002, ing kabinet Villepin dadi Menteri Pertahanan, wong wedok pertama ing jabatan iku. Mei-Juni 2002, ndekne uga dadi Menteri Veteran.Taun 2002-2007 uga dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Michèle_Alliot-Marie&oldid=1099385"	Kategori: Pulitikus PerancisKelahiran 1946Lair 1946Kategori
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 19 Oktober 2016.
Ziddu	Gapura Majapahit ing desa Rondole	WEJANGANIPUN SANG KAPIWARA DHUMATENG ARYA BIMASENA Tembang
Kabupatèn TangerangJambé, TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.55, 21 April 2017.
wong jowo: BASA JAWA: Tuladhane basa krama lugu
Ingkang remen midangetake tembang MP3…… Monggoooo dipun sedot……
Yen dituturi malah nesu bareng ora lulus ngantemi guru,
Ana sing duwur tor kuru,ana sing cendek tor lemu,
semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata”.
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.”2. Ngeruh
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING
sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang ????????????????????
ing ?????????????? sanubariku.. ya iku si djabang bayi........
teka walas teka asih saking kersaning Allah,
dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku.
buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurung
SAKABEHING MUNGSUH SAKUBENGING COKROWOLO KANG PODHO DURHOKO, KRUNGU PETAK GELAP
SAKETHI, PODHO BEDHAH KUPINGE PECAH ENDHASE
lagi sira lahir, Sir ingsun bakaling ratu, Sir tandhaning jaya bakaling pandhita,
Kudu kaduh bakaling jeksa, Urip sira tekaning mabar buana, Urip sapiyang burba langgeng, Sang kulimat
putih bakaling wong, Padha sujud, padha madhep
sewu ing mripatku, macam putih ing dhadhaku, gelap
banyu,tapi nyilak atine {wong sejagat buana},
berwarna? Amargi ingkang cemeng pethak sampun kathah wonten blog sanesipun. Menawi pingin tumbas wayang kulit wonten pundi nggih? Nanging ingkang
ngerti …!!”“Tam, kae ra ngerti basane
nuwun sewu, bilih wonten ignkang program aksoro dentowiyanjono (jawi) saged
nggih leres niku, pun sampun dangu kok. Wonten web pipun Ki Demang Sukowaten ugi wonten. Kula sampun nyobi ngginaaken. Lumayan, kangge ngajari lare-lare kula.
Mei 20, 2009 pada 6:42 pm
klo bleh di posting certa wayang
remen sanget wontenipun web menika…. jujur budaya sak niki pancen rada
amemangun karyeng nak tyas sing sasomo
Novi Cherry Belle Pilih Ngegame Saat Kesepian | RADAR Banyumas
"Mboten. Rama Irawan namung nyukani kalih dos. Setunggal kangge Uskup lan setunggal kangge
Sugito 'Githo' Utomo ‎..sugeng enjang para sedherek sedaya mugi gusti tansah hanganjar wilujeng, tansah hayu-hayu ingkang samiyo p...
#Purbalingga #Purwakarta #Purwodadi #Purwokerto #Purworejo #Rangkasbitung #Rembang #Salatiga #Sampang #Semarang #Serang #Sidayu #Sidoarjo #Singaparna #Situbondo #Slawi #Sleman #Soreang #Sragen #Subang #Sukabumi #Sukoharjo #Sumber
Terubuk utawi Tenualosa macrura punika satunggaling iwak laut ingkang nyebaripun winatesan sanget ing perairan estuarin ing wewengkon Pulo Bengkalis Riau. Ulam terubuk punika kagungan sifat hermafrodit proandri bilih sadaya siklus gesangipun dipunlampahi kirang langkung 2 taun (18 wulan). Wonten ing taun kapisan gesanging ulam terubuk dipunlampahi minangka ulam jantan dipunwastani pias. Lajeng menawi taun kaping pindho gantos dados ulam betina dipunwastani terubuk. Pemijahan ulam terubuk saben taun ing sekitar muara lèpèn Siak [1]. Ulam terubuk punika dados simbol laladan kanggé kabupatèn Bengkalis [2].
Dawanipun ulam terubuk punika 110-345 mm. Ulam terubuk ingkang jantan kagungan ukuran 110-210 mm, lajeng ingkang betina 100-340 mm. Ananging cacahing ulam betina langkung sekedhik tinimbang ulam terubuk ingkang jantan. Umur ulam terubuk kirang langkung 135-540 dinten. Fekunditas ulam punika antawisipun 30.000 dumugi 375.000 butir endog kanthi dawa ulam 225 mm dumugi 345 mm. Fekunditas endog ulam punika langlung alit bilih dipuntandingaken kaliyan ulam terubuk ingkang wonten ing Serawak, Malaysia (T.toli) kanthi jumlah fekunditas dumugi 1,2 juta [1].
Ulam terubuk punika ulam ingkang mangan jinis tuwuhan, plankton cacing, moluska, crustacea, branchyura, serbuk gergaji lan sanèsipun. Populasi ulam terubuk sapunika mangandhap amargi dipunburu terus-terusan [1].
Ulam terubuk punika saged dipunpanggihaken wonten ing pasisir. Jinis spesies ulam terubuk ingkang wonten ing donya inggih punika kados ingkang wonten ing ngandhap
Ulam terubuk kagolong ulam tropis ( Tenualosa macrura ) ingkang sadèrèngipun kapanggihaken ing sadaya laladan estuaria lan perairan pasisir Sumatra lan Kalimantan ingkang kalebet laladan basis pangembangan ulam. Satunggaling laladan ingkang ingkang sapunika tasih saged manggihaken ulam terubuk inggih punika wonten ing perairan Bengkalis, Propinsi Riau. Ekosistem Kabupatèn Bengkalis piyambak ing wana dataran andhap, rawa gambut, wana pasisir, wana mangrove, lan estuaria.
Nilai jual ingkang ageng saking ulam terubuk punika sanès wonten ing ulamipun, ananging wonten ing ednogipun ingkang kawéntar échonipun. Kabupatèn Bengkalis ingkang kagungan habitat ulam terubuk paling ageng punika kawéntar kanthi sebutan Kota Terubuk amargi kathah tiyang ingkang pados masakan endog punika ing kutha Bengkalis.
^ a b c [1], (id) http://www.iftfishing.com (dipun-akses tanggal 16 November 2012).
^ [2], Riau terkini(dipun-akses tanggal 16 November 2012).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Terubuk&oldid=1015525"	Kategori: IwakKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.35, 8 Maret 2016.
Guyonan Wong Ngapak, GIF ANIMASI BERGERAK, Nyong Bangga Dadi Wong
Cilacap, Purwokerto, Kebumen, Purbalingga, Banjarnegara, Banyumas, Tegal, Brebes, dsb.
nyong wis gawe akeh animasi bahasa jawa ngapak sing manteeep pokokee ngapak!
0 Response to "DP BBM WONG JAWA NGAPAK
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kota_Komba,_Manggarai&oldid=1044745"	Kategori: Kabupaten ManggaraiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 15 Maret 2016.
contone: sate, gule, lan gorengan 2. Pang...
Kembang tebu sing kabur kanginan Saksi bisu sing dadi kenangan Prasetyamu kui mung kiasan Tresnamu saiki wis ilang Neng dalan anyar kowe...
Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad Electronic Wear SensorBrake Pad ShimBrake Pad Brake Pad , Caliper
Paribasan iku unèn-unèn kang ajeg panganggoné, mawa teges entar lan ora ngemu surasa pepindhan. Ana ing basa Jawa biasa diarani saloka lan ana uga kang ngarani bebasan.
Paribasan&oldid=956302"	Kategori: Paribasa lan Saloka Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.13, 27 Februari 2016.
Keladi Tikus Banjarnegara – Banyumas – Batang – Blora – Boyolali – Brebes – Cilacap – Demak – Grobogan – Jepara – Karang Anyar -Kebumen – Kendal – Klaten – Kudus – Magelang – Pati – Pekalongan – Pemalang – Purbalingga – Purworejo –
Grobogan – Jepara – Karang Anyar -Kebumen – Kendal – Klaten – Kudus – Magelang – Pati – Pekalongan – Pemalang – Purbalingga – Purworejo – Rembang –
manggin ing sawijining gedhung megah arsitektur Belanda. Kang ngerancang bangunan iku arsitek saka Belanda yaitu Prof. Jacob F. Klinkhamer lan B.J. Queendang. Gedhung iki dening warga Semarang kesebut Gedhung lawang Sewu amarga duweni lawang kang akeh cacahe.
Ora angel nggoleki lokasi gedhung tuwa iki amarga panggonane cedhak karo Monumen Tugu Muda lan dadi salah sijine sudhut kutha Semarang. Gedhung kuno iki miturut cathetan sejarah, dibangun wektu tahun 1903 lan diresmikake tanggal 1 Juli 1907.
Bangunan kun iki sawise kemerdekaan dadi kantor Jawatan Kereta Api Indonesia, Kantor Kodam IV/Diponegoro, lan uga dadi kantor Wilayah
jare……………..Saiki ngene wae angger kabeh mau podho gelem berpartisipasi mestine ora ono crito jenis kesenian sing ilang meneh.Sbab ibarat kali Indonesia
Palapa Banjarnegara – Banyumas – Batang – Blora – Boyolali – Brebes – Cilacap – Demak – Grobogan – Jepara – Karang Anyar -Kebumen – Kendal –
raddtuww tebbu (13:50:49) : hehehehe.. bisa ajahhh…
sigid (14:46:38) : Wah, kayane kok wis advanced to mas Ngerti slah-slahane …
titov (23:59:22) : @ Pak Datyonov,
- Bantul, Sleman, Wates, Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul - Bangkalan, Banyuwangi,
adalah ’ageming aji (budi pekerti luhur) kang tuwuh saka ing
Tepatnya begini “Berdasar versi Purwo Kondho,Lewat Kanjeng Mas
nuwun sewu, manawi kepareng badhe nderek gabung kalian sedherek-sedherek sutresno wayang purwo. Kawulo lare wonogiri. Nuwun.
ingkang badhe nguri2 budaya jawi,,khususipun wayang,,suwunn..sugeng tepang kulo lare kali cing cing ngguling,,
Januari 25, 2010 pada 1:17 pm
dari purwokerto Fri 9 May 2008 - 16:34 bung elang apa siki sih dadi ketuane SSS? ulih slm saka riky (kembar) ragunan.nek ora ana
Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis. Tangise ora kaya biyasane. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang.Bojone durung mulih saka nyambut gawe. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe, njekut sinau nyiapake ujian komprehensif.
“Kang Letug, tulung ya, dijaga anakku iki.Dineng-nengi ben ora ngganggu. Aku jan lagi buneg tenan lho.” Panjaluke adhiku wadon iki.
“Ya, dak neng-nengane.” Aku banjur mlaku nyedhaki ponakanku sing umure durung ana limang taun.
“Udah yah…Mama sedang sibuk tuh. Kan kasihan kalau adik nangis terus..” Aku omong nganggo basa Indonesia.
Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti. Mulane ing kulawargane adhiku, basa padinane campur. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. Bocah-bocahe padha ora seneng. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia.
Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane, nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama.
…we…wee..” Teta jenenge ponakanku mau, kepengin ditukokake klambi anyar. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae. “Besok Pak Dhe belikan ya…mau enggak?” Krungu jawabanku mau, dheweke banjur ketok lega. Ngusap luh neng pipine, senajan ta isih
gedhek-gedhek. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok. Kamangka dhek jaman cilikanku, kathok kodhok kuwi istimewa banget. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok.
Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi. Sawatara crita bab kathok kodhok, pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah. Nanging, blaik, ing tengah-tengahe dolanan ingkling, aku ngebrok (ngising neng kathok). Suara pret….
Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku. Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka
akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan.
Waoasan wonten ngigil menika kagolong waosan narasi jinis sugestif.
pak dosen pusing lek wis ngajar neng ndeso opo maneh pentium siji ngene iki . piye yo…?
Mugi Gusti Allah tansah paring pituduh, Marang lakuning kita sakloron, Anggone napak dalaning
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadon”
NAMPA / AP BC-EU--APNewsAlert, 0018
NAMPA / AP BC-US--Starbucks-Results, 0138
sing paling ayu tansah ngelengake manis wajahe, lembean tangane naliko mlaku gedhi bangkeane nyenggol gemuhe pari disentor angin kang sumilir. Tak ucek-ucek motoku sek urung percoyo, ojo-ojo mung fatamurgana bloko. Ora...Ora cah ayu, sliramu pancen nyoto, mung aku sing ora wani nyopo, rapet lambeku ora wani muni. Mung siji sing tak getuni, sopo asmamu aku ora ngerti.
nyedhak'i, nanging opo doyo..... AKU RA WANIIIIII:(Doooooh, gek kepriye kowe ki Kang???Nek ra cepet2 selak di saut wong liyo. Getun mengko akhire.Nb : Kuwi
yo melu2 posting nganggo basa Jawa.entenono sedelo maneh aku posting nganggo tulisan Jawa...jiaakakakkkBala
kang iki critane..wkxkxkxkxkx.. Mbiyen kulo njih posting jowo tapi akeh sing protes,nanging nek kumat
Sayuran Hijau Ampuh Cegah Anemia | RADAR Banyumas
wekdal meniko kula nembe pados-2 artikel/ tulisan/ pemikiran bagan kabudayan jawi.pramilo
katrangan ngengingi Trah Gagatan. kulo bade usaha mbongkarmbongkar arsip malih. Wondene seratanipun Kadang Udanarum wonten "Pengantar: Sosrokartanan" saestunipun sesambetan kaliyan seratan Nyi Ageng Serang ing nginggil. pedang dll. Terimakasih. Saemut kawulo kulo gadah fotocopyan magepokan kaliyan Trah Gagatan lan Dukuh Ketoyan. Kulo
Sepindah malih nyuwun gungging pangapunten amargi kulo mboten saged nderek nyengkuyung kabetahan panjenengan. Ananging mbok bilih Gusti ngijabahi. Matur Nuwun Doso Doso Jumanto | Nov 26. Kolorumiyin rikolo nembe nyerat "Nyi Ageng Serang" (15 tahun kepengker) lan kawuilo taksih
International. Mbok bilih wonten kadang ingkang taksih betah informasi bab Gagatan kulo kinten Pak Sri taksih mumpuni paring ketrangan seserapanipun lan tamtunipun otentik lan saged
sakderengipun kula nyuwun pangapunten mbokbilih anggen kula nyela punika ndadosaken
migunani dumateng kadang ingkang pas ngersakaken. kph notobroto.suro wijoyo(solo) 9. kula gadhah silsilah sekedik bab trah gagatan.rono pangarso 4.harjo sumarto
.narto wigeno( semangkak klaten) 6. minggah dumugi panembahan senopati mandap dumugi putra wayah gita budaya saha adikipun padmo santosa. niat kula nyela namung pingin urun punapa ingkang kula mangertosi.kagungan putra ingkang sinerat antawisipun inggih
pungkasan. daulat djaja | Feb 4. 16.5. bab pahlawan nasional. 2009 | Reply manawi trah gagatan punika ingkan leres inggih namung anak turunipun prawiro digdoyo. 14. dados turunipun prawiro taruna saha prawiro seti mboten mlebet trah gagatan. saklajengipun dados lurah banaran boyolali ngantos seda th 1950.wiryo sgit 7. pramila turunipun prawira digdoya inggih prawiro lesana sak sederek pados mboten remen dateng turnipun prawira taruna saha prawira seti.sukinem.8. 2009 | Reply nglajengaken sakderengipun.suharto.sundari.sujinah.kromo sumarto 6.2. ada2 punika ingkang nate kula mireng sanes saking trah prawiro digdoyo. 1. 12. seda wonten dawung wetan solo. bab trah gagatan kula mboten mangertos larah2ipun kados pundi.ngusman. critanipun bade ngrukunaken antawisipun brayat prawiro
pun lengseraken dateng adikipun.3. manawi mboten klentu rikala rakamas tyasna sudarto ngasta manggalaning serdadu nembe medal.sunardi. ngantos th 80an ngantos ingkang ngurusi seda dereng kasil. 9.sumitro.4.13. gandheng kathah lajengipun punika kula pendet wayah saking singo dimejo ingkang saking gita santosa ingih punika. 19. namung sinten ingkang ngurus kula kirang mangertos. yudo sastro. namung miturut ibu lan pakde2 kula. pramila kathah trah prawira digdoyo(trah gagatan asli) ingkang mboten tumut pakempalan punika contonipun turunipun gita budaya kalian padmo santosa sasat mboten wonten ingkang tumut pakempalan punika.sudiyono saklajengipun wayah gita budaya ingkang saking putra no 5 Wardoyo inggih seno samodra wakil bupati boyolali (2005-2010) semanten rumiyin kirang langkungipun nyuwnu agunging samodra pangaksami.surono gito hartono.suroto giti santosa. amargi nalika semanten prawira digdoyo saged kecepeng landi amargi pokalipun adi saha kamasipun. 6.7. daulat djaja | Feb 4.17suharno.15.punsarekaken nderek kamasipun gita budaya wonten pasaean keluarga proyowadana slilin karangbulu boyolali) 5.nwn
. kajawi anak trunipun ingkang sami jejodhoan kalian turunipun prawiro digdoyo. rikala sakderenipun tahun 70an smpun punrintis dipun usulaken minangka pahlawan nasional.
Menuju Cong Djie) ->> R. nyuwun pangaksami menawi wonten klintu atur
Daulat Jaya. d. Ngt. Kawiyah) ->> R. Sultan Agung Anyokrowati ->> Sultan Agung ->> Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Amangkurat Agung. Ontowiryo (Diponegoro) HB III ->> HB IV Sekarang. Kebetulan pernah nyekar ke kLari karanggede
Kanjeng Pangeran Ronggo di Kajiwan Peputra : R. Ay.Ay.T.S.M.G. R. Ronggo Tansutas Peputra : R.. Kapitan Suryawidagdo (Saliyo)
. Makam : Proyowedanan. Jum'at Legi. Karangbulu. Grobogan. eyang buyut 8.Ay. Boyolali) peputra 4. Purwodadi (Lahir: 18-91910.M.
Kedungjati. SARSIYAH R. contonipun pakdhenipun lan paklikipun ibu bapa lan saklajengipun. Sayid
. kados namung sakderma kempal2. nanging inggih mboten sadoya makaten.\ nuwun widodo hs | Feb 6.co.
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Amangkurat Agung ( Sumare ing Tegalarum) . 11.
Ngt SITI NGAISAH krama kaliyan RG GITOPAWIRO (Demang Pakang) Kagungan putra antawisipun: RG
PRAWIRODIMEJO (Penewu Pemajegan Sendang) 2. R. R PRAWIRODIKROMO (Lurah Mogkrong) Salajengipun . salah setunggalipun RAy PRAWIROLEKSONO (kagarwo RNg PRAWIRO LEKSONO) kagungan putra: 1. R. ing ngandhap menika. RNgt PRAWIROLEKSONO II (Demang Tlepat Wonosegoro) 6.Salam kagem
Matur nuwun dumateng brayat Ageng Trah Gagatan.Ngt SITI NGAISAH +RD (Kagarwa Demang Pakang) 2. kagungan
Wonosegoro) 5. R. Nuwun. RT PRAWIRODIGDOYO (YUDOPRAWIRO) Kagungan putra. Boyolali) Doso
Sawit Boyolali) 8. Menawi wonten klentunipun kersaa paring samodra pangaksami.SUTONO TOTOPRASETYO (Pensiunan
wonten sragen yuswa 84th dipun sarekaken dinten jumat 20 pebruari 09 wonten makam proyowadanan slilin
inggih eyang rangga gita budaya ingkang pungkasanipun dados lurah banaran boyolali ngantos seda th 1946. com | Mar 11.2 punika kemawon sanesipun sampun kados tiyang sanes manawi kepanggih wonten peken. kula keleres saged layat wonten makam pinanggih para wayah. punika kula serat kangge netepi panyuwunipun panjenenganipun dimas/kamas/ nakmas/ utawi pakde/lik dosojumanto. kula keleres saged layat wonten makam pinanggih para wayah. punika kula serat kangge netepi panyuwunipun panjenenganipun dimas/kamas/ nakmas/ utawi pakde/lik dosojumanto. inggih rayinipun eyang kula inggih eyang rangga gita budaya ingkang pungkasanipun dados
BLOG GGTN ARIF R | Mar 10. nanging saking para turunipun eyang padmosantosa ingkang kula tepang inggih namung dumugi wayah. punapa malih kaliyan ingkang langkung tebih. nanging saking para turunipun eyang padmosantosa ingkang kula tepang inggih namung dumugi wayah.garwanipun rm sutono seda wonten sragen yuswa 84th dipun sarekaken dinten jumat 20 pebruari 09
canggah. nuwun widodo.hs | Feb 25. nuwun widodo.2 punika kemawon sanesipun sampun kados tiyang sanes manawi kepanggih
Ninik Srimukti Ck. . Ngon0 aq yo ra njaluk no, wis ngerti dhisik nek ra duwe
Yogyakarta / Jogja › Sate Klathak Pak Bari Bahasa IndonesiaSATE KLATHAK PAK BARIPasar Jejeran Wonokromo, Jalan Imogiri Timur, Pleret, Bantul, Yogyakarta 0813 2880 0165GPS
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU. TELENGING RASAKU, KUMPUL
Bismillahirrohmanirrohiim, Sun matek aji, ajiku si selasih ireng, Dak tandur ing lemah ireng, Ngisore
ojo ????????????????? welas asih karo aku
Ukuran pratayang ini: 640 × 345 piksel. Resolusi lain: 320 × 173 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (1.106 × 597 piksel, ukuran berkas: 36 KB, tipe MIME: image/jpeg)
perlu dipagari agar aman.Mantra:Bismillah...........Pager Allah ing ragaPager Allah ing sukmoPager Allah ing raga......3xYa Allah kula nyuwun pager Panjenengan Sageda mageri dhateng jiwa raga kula......( atauuntuk pagar apa ) Saking kersaning Allah....3x.......( gedruk bumi 3x )Kula
sedulur papat lima pancerkakang kawah adi arai-arisedulur tuwa papat lima pancersing dumunung ana ing awak ingsunjungkungana laku ingsunjabang bayine .......(
nyuwun pager Panjenengan Sageda mageri dhateng jiwa
TeguhMantra : “Ingsun matek aji jayaku Teguh timbul, sakehing brojo tan ana tumomo maring awakku, sirnoilang dadi banyu,
umure, allahumakatelayar, ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurungsaking kersaning
rohani, kumebul tanpo geni, wangi tanpo gondo, wong sakethi podho mati, wongsewu podho turu, amung aku kang ora turu, pinaringan kaprayitnan kabeh."Lakune:
YAJABARUT, INGSUN JUMENENG DATULLAH, UMADEG TENGAHING JAGAD,SAKABEHING MUNGSUH SAKUBENGING COKROWOLO KANG PODHO DURHOKO, KRUNGU PETAK GELAPSAKETHI, PODHO BEDHAH KUPINGE PECAH ENDHASEIlmu Gunting
Aji Sirep Wimanasara.Hong.., Ingsun amatak ajiku sirep wimanasara, kang ana begananda, kumelun ngliputi ing mega
ING JAGAD WETAN, KULON,KIDUL, LOR, IYO IKU BAYUMUM SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI JANG NGLIMPUTI JAGAD KABEH------------------------------------------------Aji
guyu-guyu sak lakuku.Gunung sari lelukuku.Prabu sari iku rupaku.Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku.Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku.Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang
dhadhaku, gelapngampar swaraku, durga mendhak kala mendhak. Teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodhengmadep manut sakarepku. Kersaning
mancur kadiya wulan patbelase, mencorotkaya lintang kranginan, silak mega raup lintang ,ora nana kang dadi lanang isun dewek kang dadilanang,gede cilik,lanang wadon ,tua enom pada welas pada asih maring ingsun, bli nyilak-nyilakbanyu,tapi nyilak atine {wong
ingsun matek aji ajiku Suket kolonjonoAji pengawasan saka sang hyang pramanabyar pet peteng dadi padangPadang terawangan pangawasaningsunsakabehing sifat
Kliwon.(2)Bis..Niat ingsun matek ajiku suketkulonjonoPenerawangan kang sampurnasoko gusti kang gaweh urip manungsokang awal lan kang
inggih,sek-estu kasunyatanipun pancen makaten kawontenanipun.nggih dalem sanget matur sembah nuwun dene sampun kepareng pinarak wonten Blog sukobudoyo puniki. saklajengipun kaparengo dalem hangutip serat wredotomo puniko,kengingo damel senjoto pangenget-enget,mbok bilih ing sanes wekdal sok kesupe anggen kulo mlampah,matur nuwun
Ilmu Kejawen: Punapa Gusti Allah Punika Wonten? PunapaWonten Buktinipun Bab Wontenipun
Punapa Gusti Allah Punika Wonten? PunapaWonten Buktinipun Bab Wontenipun Gusti Allah?
Wangsulan: Punapa Gusti Allah punika wonten? Kula saestu katarik bilih kathah sanget kawigatosan ingkang kasokaken dhateng bebantahan bab punika. Panelitian ingkang pungkasan nyariosaken dhateng kita bilih langkung saking 90% tiyang ing sajagad ing wek-dal punika pitados wontenipun Gusti Allah utawi wontenipun kakiyatan ingkang langkung inggil. Nanging, kadospundia tanggeljawabipun kapasrahaken dhateng sinten kemawon ingkang pitados bilih Gusti Allah punika wonten kaliyan kadospundi mbuktekaken bilih Gusti Allah punika saestu wonten. Kangge kula, kula kinten kedah mangertos cara sanes.Nanging, wontenipun Gusti Allah boten saged kabuktekaken punapa dene kaselaki. Dene Kitab Suci nyariosaken bilih kita kedah nampi kanthi pitados saestu bilih Gusti Allah punika wonten, “Nanging manawa tanpa pracaya mokal yen ndadekake keparenging Allah. Jalaran sing sapa sowan marang ngarsane Gusti Allah iku kudu pracaya manawa Gusti Allah iku ana, sarta maringi ganjaran marang wong kang padha temen-temen ngupaya marang Panjenengane” (Ibrani 11:6). Manawi Gusti Allah ngersakaken, Panjenenganipun saged miyos kanthi gampil sarta mbuktekaken dhateng salumahing jagad bilih Panjenenganipun wonten. Nanging manawi makaten, kapitadosan punika boten badhe kabetahaken malih. “Pangandilane Gusti Yesus: “Amarga kowe wus ndeleng Aku, temah kowe kumandel. Rahayu wong kang padha ora ndeleng nanging kumandel” (Yokhanan 20:29).Punika boten ateges, kadospundia, bilih boten wonten bukti wontenipun Gusti Allah. Kitab Suci nerangaken, “Langit nyaritakake
wayah bengi medharake kawruh ganti gumanti. Ora ana pawarta lan ora ana tembung, ora keprungu swarane” (Jabur 19:1-4). Sumangga panjenengan mirsani lintang-lintang, mangertos bab jembaring jagad, ngamat-amati kaelokaning alam, ningali endahing pletheking surya – sadaya punika wau mratelakaken wontenipun Gusti Allah ingkang yeyasa. Manawi punika dereng cekap, ugi cetha wontenipun Gusti Allah ing salebeting manah kita piyambak. Kohelet 3:11 nyariosaken dhateng kita, “... malah atine padha kaparingan kalanggengan ...”Minangka tambahan tanggapaning Kitab Suci bab wonteninpun Gusti Allah, wonten tanggapan sacara nalaring manungsa. Ingkang kapisan, inggih punika tanggapan ontologis. Rancangan ingkang kawentar piyambak saking tanggapan ontologis dasaripun migunakaken rancanganing Gusti Allah kangge mbuktekaken wontenipun Gusti Allah. Kawiwitan sarana tetepaning Gusti Allah kados dene “bilih pundi ingkang boten langkung ageng saged dipun mangertosi.” Bab punika lajeng dipun tanggapi bilih wonten langkung ageng katimbang boten wonten, lan awit saking punika ingkang ageng piyambak saged dipun mangertosi kedah wonten. Manawi Gusti Allah boten wonten lajeng Gusti Allah boten badhe dados dipun mangertosi ingkang paling ageng – nanging punika badhe ndadosaken bebantahan bab pangertosaning Gusti Allah. Ingkang kaping kalih inggih punika tanggapan teologis. Tanggapan teologis bilih saking wiwitan jagad ngalingalaken kados satunggaling rancangan kaelokan, ing ngriku mesthi satunggaling rancangan Ka-allah-an. Contonipun, manawi donya ajeg atusan mil langkung celak utawi langkung tebih saking surya, punika boten badhe saged nyanggi gesangingpun samangke. Manawi kawontenan ing atmosfir ajeg benten sawetawis persen titik, saben ingkang gesang ing donya badhe pejah. Pepalang saking molekul protein tunggal kabentuk sacara kaleresan inggih punika 1 ding 10243 (punika 10 dipun kantheni 243 O’s). Sel tunggal awujud saking mayuta-yuta molekul protein.Tanggapan ingkang pinanggih ing nalar ingkang kaping tiga tumrap wontenipun Gusti Allah inggih punika kasebat tanggapan kosmologis. Saben pituwas mesthi wonten sababipun. Jagad punika sarta sadaya bab ing lebetipun punika satunggaling pituwas. Mesthi wonten ingkang murugaken samukawis sanesipun punika wonten. Bab ingkang “tanpa-sabab” inggih punika Gusti Allah. Tanggapan ingkang kaping sekawan inggih punika kasumurupan minangka tanggapan kasusilan. Saben kabudayan nglangkungi sejarah ingkang nggadhahi kathah bentuking ukum. Saben tiyang gadhah pangraos bab leres lan lepat. Mejahi, ngapusi, nyolong, sarta tumindak tanpa kasusilan sacara umum badhe katolak. Saking pundi pangraos leres lan lepat punika dhateng manawi boten saking Gusti Allah ingkang suci?Sadaya saking punika, Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih manungsa badhe mbucal seserepan bab Gusti Allah ingkang resik lan boten saged kaselaki sarta minangka gantosipun pitados ing pagorohan. Rum 1:25 mratelakaken, “Awitdene iya padha nglironi kayektene Gusti Allah kalawan barang pulasan, padha ngluhurake sarta ngabekti marang pepadhanging tumitah, nglalekaken marang kang nitahake, kang mesthine padha pinuji puji ing salawas-lawase. Amin.” Kitab suci ugi mratelakaken bilih manungsa tanpa dasar boten pitados ing Gusti Allah, “Awitdene kang ora katingal ana ing Gusti Allah, iya iku kakiyatane kang langgeng lan kaallahane, iku wiwit dumadine jagad bisa kasumurupan saka ing pakaryane, satemah wong-wong padha ora bisa diarani tanpa kaluputan” (Rum 1:20).Manungsa ngugemi boten pitados ing Gusti Allah amargi “boten ilmiah” utawi “amargi boten wonten buktinipun.” Dasar ingkang leres inggih punika bilih tiyang ngakeni bilih Gusti Allah punika wonten, tiyang-tiyang wau inggih kedah sadhar bilih piyambakipun tanggeljawab dhateng Gusti Allah lan mbetahaken pangapunten saking Gusti Allah (Rum 3:23; 6:23). Manawi Gusti Allah wonten, lajeng kita kedah tanggeljawab punapa ingkang kita tindakaken tumrap Panjenenganipun. Manawi Gusti Allah boten wonten, lajeng kita saged tumindak punapa kemawon ingkang kita kepengini tanpa kuwatos bab paukumaning Gusti Allah dhumateng kita. Kula pitados bilih saking punika ewah-ewahan kiyat sanget anggenipun kacepengi dening kathah masyarakat kita – nyukani manungsa pilihan bab kapitadosan tumrap Gusti Allah ingkang nitahaken sadayanipun. Gusti Allah wonten lan wekasanipun sadaya tiyang sumerep bilih Panjenenganipun punika wonten. Kasunyatani-pun bilih sawetawis tiyang ingkang nyelaki wontenipun Gusti Allah punika saleresipun arupi satunggaling tanggapan tumrap wontenipun Gusti Allah.Keparenga kula ngaturi satunggal tanggapan ingkang pungkasan tumrap wontenipun Gusti Allah. Kados pundi kula sumerep bilih Gusti Allah punika wonten? Kulo sumerep bilih Gusti Allah punika wonten awit kula matur dhumateng Panjenenganipun saben dinten. Kula boten mirengaken suwantening Panjenenganipun paring wangsulan dhateng kula, nanging kula ngraosaken peparingipun, kula ngraosaken panuntunipun, kula ngraosaken sihipun dhumateng kula, kula kepengin panglipuranipun. Bab-bab ingkang sampun kelampahan ing gesang kula ingkang boten badhe wonten katerangan kajawi saking Gusti Allah. Gusti Allah sampun sacara elok sanget anggenipun paring karahayon dhumateng kula lan nggantosi gesang kula ingkang boten saged kula pitulungi kajawi ngakeni lan memuji wontenipun Gusti Allah. Boten wonten satunggal-satunggala saking tanggapan-tanggapan punika salebeting lan saking manungsa piyambak saged ngujuk-ujuki sok sintena ingkang nolak ngakeni punapa ingkang sacara prasaja sampung cetha. Pungkasanipun, wontenipun Gusti Allah kedah katampi sarana kapitadosan (Ibrani 11:6). Kapitadosan ing Gusti Allah punika sanes untung-untungan ingkang ngawur, punika langkah ingkang aman tumuju panggenan ingkang padhang ing pundi 90% tiyang
suwun sampun mamper dateng web kawulo , mugi wonten faedahhipun Tema Perjalanan. Diberdayakan oleh Blogger.
Bolu utawa kuwé bolu (basa Inggris: cake) ya iku kuwé sing bahan dasarè glepung (umumè glepung terigu), gula, lan ndog[1]. Kuwè bolu lan cake umumè dimatangakè kanthi cara dipanggang ing oven, senajan uga ana bolu sing dikukus, contone bolu kukus utawa brownies kukus[1]. Cake sing direngga karo lapisan (icing) saka krim mentega (buttercream), fondant, utawa marzipan iku jenengè kuwe tart (kuwe tarcis)[1]. Cake sing dihias(kuwé tart) utawa ora ana hiasan digunakakè kanggo makanan penutup utawa suguhan istimewa resepsi nikahan utawa pesta ulang taun[2]. Ana ing resepsi nikahan ala Barat lan pesta ulang taun, upacara pengirisan kuwe tart didadekakè salah sawijining acara[2]. Ing Indonesia, nasi tumpeng asring nggantekakè peranè cake dadi pakanan istimewa ana ing upacara-upacara pengetan[2]. Cake sing ukuranè gedhè, bentukè segi papat utawa bunder banjur diiris-iris nalika arep didol utawa disajekakè disebut kuwé bolu utawa bolu gulung[3]. Maneka warna puding uga nggunakakè bahan dasar irisan bolu sing didokokakè ing dasar loyang sakdurungnè disiram karo agar-agar[4].
Teknik Nggawé[besut | besut sumber]
Alat pengocok kuwé (mixer) digunakakè kanggo ngocok ndog utawa mentega karo gula nganti ngembang. Penambahan lemak nabati utawa hewani ing wujud mentega, margarin, santen, utawa shortening ing adonan nggawé tekstur kuwé dadi luwih lembut[5]. Bahan kimia pengembang (soda kue, baking powder), penstabil (krim tartar), lan pengemulsi (ovalet)asring ditambahakè ing jero adonan supaya asile luwih apik[5].
Nggawè kuwe dimulai saka ngocok mentega (margarin) lan gula dadi adonan sing bentukè krim. Cake jinis iki merlokakè bahan pengembang kang arupa baking powder utawa soda kuwè[6]. Salah sawijining tuladhané butter cake paling sederhana ya iku pound cake sing digawé saka mentega, gula pasir, lan glepung terigu sing takeranè 1 pon kabeh. Resep pound cake jaman biyèn durung nggunakakè bahan pengembang, lan mung ngandalakè mentega sing dikocok nganti lembut[6].
Proses nggawène dimulai saka ngocok ndog lan gula nganti dadi busa sing alus lan kenthel[7]. Mentega (margarin) cair utawa lenga klentik biyasanè uga ditambahakè sakwise adonan dicampur karo glepung[7].
Didelok saka teknik ngocokè ndog, sponge cake diperang dadi loro, ya iku:
Kuwe karo putih lan kuning endhog sing kocok dhewe-dhewe[7].
Tekstur kuwe dadi lembut banget, tuladhané chiffon cake utawa angel food cake[7].
Kuning lan putih endhog diudhek bareng (Genoise)[7].
Akeh resep bolu lan cake nggunakakè kuning lan putih ndog sing
^ a b c d e f (id)book.store.co.id
karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombènHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
weruh piye isine. Pancen wis suwe olehe ngenteni. Suwe, yen dietung saka olehe melu testing sing pungkasan. Lan dadi suwe banget, olehe ngenteni iku, yen ngetunge wiwit sepisanan dheweke dhaptar lan melu testing. Wis ping pitu. Tegese, wis pitung taun. Wis ping pitu Tulus ditulak, yen sing keri dhewe iki mengko asile padha karo sadurunge.
Ping pitu tenan. Tulus meh ora isa unjal ambegan. Dhadhane sesak, ngampet emosi. Ukara-ukara ing lembaran layang dhines iku krasa nyampluki pulung atine. Perih. Perih banget rasane. Untunge dheweke wis cukup pengalaman ngampet rasa perih ngono iku. Wis ping pitu!
njaka, ora bakal enggal owah, jalaran jroning batin Tulus wis setengah prasetya yen ora bakal rabi-rabi sadurunge diangkat. Mangka, Stutik, pacangane, wis bola-bali ndheseg.
“Wis, ta, Mas, ndang wae. Ngenteni diangkate, ya yen ndang diangkat!”
“Jan-jane aku dhewe ya miir ngono. Lha, ning, mengko bocah-bocah dipakani apa?”
“Ya, yen ngono ndang kursusa wae dhisik. Prekara rabi dipikir yen
tuwa, sanak kadang, lan wong-wong sing gedhe rasa preduline. Uga, golek sisik-melik ngendi ana sing bisa aweh trabasan
suwe sajake kaya nututi gedebog keli!
Tulus ngrasakake sekolahan negeri. Pancen nasipe Tulus.
Pas dheweke lulus saka es-pe-ge, rejekine wong tuwane lagi kededel dening panen cengkeh. Emane, wangine kembang cengkeh nalika kuwi ora umur dawa. Jalaran, sawise Tulus kasil nglungguhi bangku perguruan tinggi, rega kembang cengkeh selot mlorot, mudhun, nganti
Adhi-adhine Tulus sing cacahe papat kuwi wusanane kudu mung trima sekolah tekan es-em-a. Iku wae wis ngaya. Lha, Tulus dhewe wae, upama ora kadhung mlebu ngono ya mbuh-mbuhan. Yen Tulus bisa metu lulus iku wis beja banget. Hm. Mlebune gampang,
Yen ngelingi iku rasa mongkoge Tulus bisa ngluwihi kanca-kancane sing wis padha diangkat, wis duwe NIP, wis duwe sragam korpri lan sraga, pe-ge-er-i. Ning, angger weruh kancane nganggo sragam korpi utawa sragam pe-ge-er-I, batine Tulus dadi keranta-ranta! Saben-saben dheweke kudu tandatangan kanggo keperluan administrasi, apa yen pas njaga te-ha-be, apa pas ngisi formulir apa-apa ngono. Ajeg, dheweke kudu nyoret utawa menehi tandha setrip ing
utawa apa waelah istilahe. Lan mesthi wae ya durung klebu korpri. Mangka ya durung ana Korps Pegawai Tidak Tetap Republik Indonesia, sing, upama dibentuk ngono sajake ya ewuh olehe arep nyekak kuwi!
Dumadakan wis jam setengah pitu. Srengenge saya semlenget. Sewengi muput Tulus ora bisa turu. Klisikan terus, sedhela-sedhela alihan, miring ngiwa, miring nengen, mlumah, mengkurep, padha ora kepenake. Merga
Tulus isih mumet mikirake isine layang kuwi. Munmet banget, merga wis ping pitu dheweke nampa layang kaya ngono kuwi. Dheweke wis
“O, ceklek, ta! Ah, kok lagi saiki, ta, Mas! Batin sampeyan entuk wae protes. Nanging bocah-bocah sing rung ngerti ruwet-rentenge urip kuwi aja didadekake kurban. Bocah-bocah mbutuhake sampeyan. Sampeyan yen ngaku guru, saiki wajibe mulang. Sampeyan kudu mlebu. Rung diangkat wae kok wis ajar kesed. Piye mbesuk dadine?”
Sakal semangate Tulus pulih. Katetangi. Kira-kira dheweke njut kelingan plesetane Taufiq
Digiring srengenge esuk, Tulus nggenjot sepedha onthele. Embuh, Umar Bakri-ne Iwan Fals iku tembang apa tangis. Dadi guru pancen kerep mangan ati. Luwih-luwih yen bayarane kerep disunati. Sing luwih mangan ati maneh, yen dadi guru
Address : Jln.Bukit Asmara Sanggem, Sidemen
Wong tuwané ya iku John Wilson Barkley lan Electra Eliza Smith sawijining petani kang religius.[1][2] Jeneng asli Alben ya iku Willie Alben Barkley. Dhèwèké mlebu ana ing Marvin College, Clinton, Kentucky kang ndadekake dhèwèké piawae anggone pidato lan debat.[1] Barkley lulus nalika taun 1897, banjur nglanjutake sekolah ana ing Emory College, Oxford, lan lulus taun 1900.[1] Ana ing kene dhèwèké dadi anggota klub Delta Tau Delta.[1] Sawise iku dhèwèké banjur mlebu ana ing University of Virginia Law School.[1] Nalika iku dhèwèké ngganti jenenge dadi Alben William Barkley.[1] Barkley miwiti karier ana ing babagan ukume dadi jaksa nalika taun (1905-1909) lan hakim taun (1905-1909) ing McCracken County.[3]
Dhèwèké wiwit mbangun reputasi dadi salah siji wong kang progresif lan mihak marang kaum petani.[3] Gaya orasie kang enerjik ndadekake dhèwèké duwé kakuatan ana ing kalangan Parté Dhémokrat.[3] Karier pulitike diwiwiti nalika dhèwèké dadi anggota Kongres AS taun (1913-1927) makili dhistrik 1 Kentucky.[2] Dhèwèké olèh dukungan saka kalangan pendeta Protestan merga sikape kang anti marang perjudian.[2] Barkley banjur dadi Senator AS nalika taun 1926 lan kapilih manèh nalika taun 1932, 1938 lan 1944.[2]
Harry Truman, wiwit sasi Januari 1949 nganti tekan sasi Januari 1953.[2] Nalika dilantik dhèwèké win ngancik umur 71 taun lan ndadekake dhèwèké dadi Wapres paling tua ana ing sejarah AS.[2]
Barkley uga tau olèh kanugrahan Medali Emas Kongres taun 1949.[2] Sawise dadi wapres Barkley mbalik meneh dadi Senat AS nalika taun 1955 nganti tekan dhèwèké mati.[2] Kakung saka Jane Hadley iki mati nalika pidato ana ing Washington and Lee University, ing kutha Lexington,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alben_Barkley&oldid=1109560"	Kategori: Wakil Presidhèn Amérika SarékatSenator Amérika SarékatLair 1877	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 7 Januari 2017.
Sragen Banjarnegara Banyumas Pati Kudus Rembang Magelang Wonosobo Batang Purworejo Klaten Temanggung Wonogiri Boyolali Karanganyar Pekalongan Blora Brebes Cilacap Grobogan Kendal Pemalang Purbalingga Tegal
Kodhe papan anggegana IATA (jeneng resmi: IATA location identifier) iku kodhe sing dumadi saka telung aksara sing dipigunakaké kanggo nandhani bandhar-papan anggegana ing saindhenging donya. Kodhe-kodhe iki disusun lan diatur déning IATA (Asosiasi Pengangkutan Udhara Internasional) lan diterbitaké kaping telu jroning setaun kapacak ing Direktori Pengkodean Maskapé Penerbangan IATA.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 30 Januari 2017.
Zubir Said (lair ing Fort de Kock (sapunika kutha Bukittinggi, Sumatra Kulon), Hindia Walanda, 22 Juli 1907 – pati ing Singapura, 16 Novèmber 1987 ing yuswa 80 taun), inggih punika satunggalipun komposer Singapura ingkang asalipun saking laladan Minangkabau ing Indonésia ingkang sampun ngripta lagu kabangsan saking Singapura, Majulah Singapura ("Mugia Majeng Singapura").[1] Zubir Said punika satunggalipun musisi otodhidhak.[1] Panjenenganipun ugi nyambut damel minangka panyerat lagu lan arranger kanggé grup Cathay-Keris Film Productions sadangunipun kalih welas taun.[1] Panjenenganipun ugi nyerat kanggé filem Melayu ing kathah parusahaan. Panjenenganipun pinitados sampun ngripta 1.500 lagu, ananging namung 10% kemawon ingkang sampun dipunrekam.[1] Zubir Said misuwur minangka komposer kanthi "jiwa Melayu sejati", lagu-lagunipun gegayutan kaliyan pesen sajarah lan aksioma Melayu.[1]
Zubir Said punika putra kapisan saking tigang sadhèrèk jaler lan gangsal sadhèrèk èstri, panjenenganipun miyos tanggal 22 Juli 1907 ing Bukittinggi ing Minangkabau, dhataran inggil Sumatra Kilèn, Indonésia.[2] Ibunipun tilar donya nalika Zubir nembe yuswa pitung taun.[3] Panjenenganipun naté sekolah ing sekolah Walanda, ananging panjenenganipun boten remen kaliyan studi akadhemis.[3] Panjenenganipun remen kaliyan musik wiwit dipuntepangaken sistem musik Solfa déning ara-araipun.[3] Salah satunggal kanca satunggal kelas ing sekolah dhasar (SD) ngajari Zubir sinau piranti musik suling, lan ing sekolah manengah, panjenenganipun sinau gitar lan drum.[3] Nalika panjenenganipun kuliyah, panjenenganipun sinau keroncong.[3]
Cornelius-Takahama, Vernon (29 September 1997), Zubir Said, Singapore
Reply	nadanusantara says:	4 December, 2012 at 12:00 am	jz12bhp said: lagek ruh nek jeneng asline Oemijati…. dek jaman urip neng Betawi kenal cah Bumiayu
am	nadanusantara said: aku jeneng Pratiwi rupane koyo babu yo mas? hahahahahhaha
lha nek babune ayune koyo mbak Wi ngono kuwi.. aku ora nolak dadi ndorone…. wakakakakakkkkkk
anakku wedok jenenge yo Pratiwi kok mbak….. ( Pertiwi
nadanusantara said: aku jeneng Pratiwi rupane koyo babu yo mas? hahahahahhaha
jaman cilik nganti jeleh nek bapakku nyetel lagu lagune
Reply	nggambleh says:	4 December, 2012 at 12:00
Ing. Günter Grabe Prof. Dr.-Ing. Kai Graf Prof. Dr.-Ing. Jochen Hasenpath Prof. Dr.-Ing. Christian Keindorf Prof. Dr. rer. nat. Ingrid Mauritz-Boeck Prof. Dipl.-Ing. Andreas
Ing desa Sungapan ana salah sawijinging wong , sugih mblegedhu, arane Pak Arja. Minangka anak tilas Lurah jaman Walanda. Mesthi wae bandha tinggalane wong tuwane akeh. Sawahe jembar ngilak-ilak, nyandhak telung hektar. During pekarangane, dalah raja kaya wujud kebo, sapi, wedhus. Mas-masan, inten barleyan, yen diwadhahi nganti saberuk.
(Djaka Lodhang No. 16, edisi Sabtu Paing, 17 September 2005, taun XXXV,
Tales uga bias urip kanthi becik ing pekarangan, sawah utawi tegal, seka papan cendhek papan rata nganti papan kang dhuwure 1400 meter saka gisiking samodra. Senajan kalebu tenduran sing uripan gampang urip, nanging tales uga butuh lahan lemah sing subur lan mawur. Tanduran tales mbutuhake banyu sing cukup utawa butuh teles, mula iku tales bias urip becik ana papan kang umes. Sinaring surya uga diperlokake supaya bias mbangun umbi sagedhe-gedhene. Bibit sing dditandur migunakake anakan
amarga dheweke mung mogul kelas loro SMA. Karmin kang nomer loro ya padha wae saiki dadi buruh bangunan ing Jakarta. Terus Faizah, anake nomer telu ya mbakyu ragil milih dadi tenaga kerja wanita (TKW) ing Malaysia. Lan pranyata dadi TKW iku bias nulung ekonomi keuargane. Paling ora saka asileanggone dadi TKW, Faizah bias nukokake televise,
mesem lan ing batin ngguyu kemekelan. Aku ngerti yen keponakanku iku mau karem banget mangan sale pisang. Kanthi alon-alon takkandhani.
“Huss, iku ora dodol sale pisang, nanging “sale” iku tembung basa Inggris, kang tegese adol sarana obral. Dadi sing didol ya pakean sing munthuk-munthuk iku, dudu sale pisang.
Keponakanku mung meneng wae, nanging manthuk-manthuk, sajake wis mangerti
sawijining pengobatan non-medis kang klebu aneh, aeng, lan ora mlebu nalar katindakake dening Pak Warto Rusu, priya kelairan taun 1942, warga dhusun Suru, Kelurahan Kemadang, Kecamatan Tanjungsari, Gunungkidul, Yogyakarta. Wiwit taun 1966 tekan dina iki Pak Warto nggeluti kegiatan mingaka pengobat “ora mlebu nalar” mau. Amarga anggone ngobati si pasien ora perlu digawa menyang papan prakteke Pak Warto. Cukup ana ngomahe dhewe-dhewe. Sing dilayani dening Pak Warto mung mligi pasien kang nandang lara perangan tulang/balung, upamane keseleo, tulang retak utawa patah, lan sapanunggalane.
Pasanggrahan kasebut dumunung ana ing palemahan kang jembare kurang luwih 7 hektar, mapan ing Boyolali sisih kulon. Utawa saka kutha Boyolali mengulon liwat jalur SSB (Selo-Selo-Borobudor), kurang lewih 7 kilometer. Tekan tugu Paras banjur ngidul sethithik. Wewangunan kuna wujud pesanggrahan iku biyen nate ‘dibumi-hanguskan’ utawa diobong dening Kumpeni Walanda, nalika perang Kemerdikaan II, taun 1948. wondene wujude kadidene huruf ’U’ kang kapantha dadi pirang-pirang ruwangan, ing antarane: ruwangan kagem Susuhunan Paku Buwana X minangka bangunan utama, ruwang sare, ruwang
Sonobudoyo utawa arane kang baku Museum Negeri Sonobudoyo, iki mapan ing sisih lor Alun-Alun Kraton Yogyakarta, utawa ing jalan trikora No.6 Yogyakarta. Kabangun nalika taun 1935, kanthi cakrik arsitektur Jawa, mawa gapura kang wujude ngemperi gapura Masjid Kudus. Gapura iki pinangka panyambung bangunan pendhapa lan dalem joglo ageng kang kabeh mujudake gegambaran arsitektur bangunan kang endah. Mila menawi panjenengan dhateng Yogyakarta, ampun kesupen pinarak wonten ing Museum Sosobudoyo kanggo mirsani apa wae ta kang kasimpen ana ing Museum Sosobudoyo?
Ambarketawang iku salah sawijining desa, saka limang desa ing wilayah Kecamatan Gamping, Kabupaten Sleman, Yogyakarta. Saka punjere kutha Yogya, kurang lewih 5 kilometer arah ngulon, jalur kang tumuju menyang Wates. Ing desa iki ana tlatah padhusunan kang arane tlaga, iya ing papan iki ana pusat peninggalan sejarah kang dadi Pesanggrahan utawa kraton sawentara Kasultanan Ngayogyakarta, sadurunge 7 Oktober 1756. antarane desa Tlaga lan desa Ambarketawang ora bisa dipisahake, awit kekarone ngandhut riwayat sejarah lan crita legendha.
Sisihane Mas Marjuki, Martini, saiki lagi ana ing satengahing urip lan patine, amarga dheweke lagi nglairake si jabang bayi, bakal anak kinasihe. Ora let suwe Mas Marjuki keprung swara tangise si jabang bayi kang lagi wae lair. Sawise kuwi Martini isih kudu nahan awak sing isih lemes merga bubar nglairake. Mula dheweke kudu ngaso dhisik. Sadurunge dheweke nglakoni pakaryan liyane.
Sawijining dina bulikku ngejak putrane blanja bahan-bahan roti neng cedhak stasiun Tugu. Sawise blanja terus arep neng pasar Beringharjo, mulane golek “jalan pintas” sing cedhak, bablas ngetan jedhul dalan Malioboro, ee… ndilalah ketemu patroli pulisi, mak jegagig putrane bulikku kaget diendheg Pak Polisi amerga ana tandha larangan kok nekat bablas wae. STNKne dijaluk terus didhawuhi neng kantor pulisi.
Akeh masyarakat kang golek pangan saka kasil mburu kewan alas. Warga kang mburu kewan alas iku biasane mangkat ba’da dhuhur. Kadang-kadang mangkat mung ijen lan ngawa bekal kanggo neng alas. Rega kewan alas werna-werna, ana sing 20.000, 60.000, malah kadang nek oleh babi utawa celeng isa payu 400.000 nganti 500.000 ewu.
Ana ing kalodhangan iki Pak Sumitro minangka Pangarsaning Dhusun Tegal Rejo iki arep mbabar pidhatone kang magepokan karo program nandur wit-witan kang bisa kanggo nyegah anane banjir lan tanah longsor. Dene wit-witan kang arep ditandur yaiku wit Jati, wit Mahoni, lan isih ana wii-witan liyane kang awujud wit gedhe. Dene sabanjure arep
Ing desa Sungapan ana salah sawijinging wong , sugih mblegedhu, arane Pak Arja. Minangka anak tilas Lurah jaman Walanda. Mesthi wae bandha tinggalane wong tuwane akeh. Sawahe jembar ngilak-ilak, nyandhak telung hektar. During pekarangane,
Tales uga bias urip kanthi becik ing pekarangan, sawah utawi tegal, seka papan cendhek papan rata nganti papan kang dhuwure 1400 meter saka gisiking samodra. Senajan kalebu tenduran sing uripan gampang urip, nanging tales uga butuh lahan lemah sing subur lan mawur. Tanduran tales mbutuhake banyu sing cukup utawa butuh teles, mula iku tales bias urip becik ana papan kang umes. Sinaring surya uga diperlokake supaya bias mbangun umbi sagedhe-gedhene. Bibit sing dditandur migunakake anakan sing isih enom sing dhuwure udakara 30-40
bersangkutan atau pengurutan dari peristiwa-peristiwa yang dialaminya.
Kaya Aminah, anake mbarep mung trima dadi buruh njahit ing sawijining perusahaan konveksi, amarga dheweke mung mogul kelas loro SMA. Karmin kang nomer loro ya padha wae saiki dadi buruh bangunan ing Jakarta. Terus Faizah, anake nomer telu ya mbakyu ragil milih dadi tenaga kerja wanita (TKW) ing Malaysia. Lan pranyata dadi TKW iku bias nulung ekonomi keuargane. Paling ora saka asileanggone dadi TKW, Faizah bias nukokake televise, setrika listrik, melu urun mbangun omah lan
sawijining pengobatan non-medis kang klebu aneh, aeng, lan ora mlebu nalar katindakake dening Pak Warto Rusu, priya kelairan taun 1942, warga dhusun Suru, Kelurahan Kemadang, Kecamatan Tanjungsari, Gunungkidul, Yogyakarta. Wiwit taun 1966 tekan dina iki Pak Warto nggeluti kegiatan mingaka pengobat “ora mlebu nalar” mau. Amarga anggone ngobati si pasien ora perlu digawa menyang papan prakteke Pak Warto. Cukup ana ngomahe dhewe-dhewe. Sing dilayani dening Pak Warto mung mligi
Pasanggrahan kasebut dumunung ana ing palemahan kang jembare kurang luwih 7 hektar, mapan ing Boyolali sisih kulon. Utawa saka kutha Boyolali mengulon liwat jalur SSB (Selo-Selo-Borobudor), kurang lewih 7 kilometer. Tekan tugu Paras banjur ngidul sethithik. Wewangunan kuna wujud pesanggrahan iku biyen nate ‘dibumi-hanguskan’ utawa diobong dening Kumpeni Walanda, nalika perang Kemerdikaan II, taun 1948. wondene wujude kadidene huruf ’U’ kang kapantha dadi pirang-pirang ruwangan, ing antarane: ruwangan kagem Susuhunan Paku Buwana X minangka bangunan utama,
ruwang dhahar, ruwang kesenian, taman , kolam, lan sapanunggalane.
(Sempulur No.18, edisi Desember/V/2006, hal. 36)
Museum Sonobudoyo utawa arane kang baku Museum Negeri Sonobudoyo, iki mapan ing sisih lor Alun-Alun Kraton Yogyakarta, utawa ing jalan trikora No.6 Yogyakarta. Kabangun nalika taun 1935, kanthi cakrik arsitektur Jawa, mawa gapura kang wujude ngemperi gapura Masjid Kudus. Gapura iki pinangka panyambung bangunan pendhapa lan dalem joglo ageng kang kabeh mujudake gegambaran arsitektur bangunan kang endah. Mila menawi panjenengan dhateng Yogyakarta, ampun kesupen pinarak wonten ing Museum Sosobudoyo kanggo mirsani apa wae ta kang kasimpen ana ing Museum Sosobudoyo?
Ana ing kalodhangan iki Pak Sumitro minangka Pangarsaning Dhusun Tegal Rejo iki arep mbabar pidhatone kang magepokan karo program nandur wit-witan kang bisa kanggo nyegah anane banjir lan tanah longsor. Dene wit-witan kang arep ditandur yaiku wit Jati, wit Mahoni, lan isih ana wii-witan liyane kang awujud wit gedhe. Dene sabanjure arep dianakake program ngrawat papan kang dinggo nandur sarta ngrawat wit-witang kang ditandur mau.
▲ Ing. Jiř&iacute; Koudelka
▲ Ing. Jiř&iacute;
hancur gara2 wong lanang karo wong wadon seng ora duwe udel.seng gak iso jogo
Langgeng.Noyo Genggong = Langgeng Sifate.Sabdo Palon Noyo Genggong = Sabdo Panutaning Ngaurip Langgeng Sifate.=
kudu wani ngayomi wong sapodo-podo lan kudu ikhlas). Lambang pengayom (gambar pada wilahan keris) :- Tongkat : tuntunan.Wenehono (paring/aweh) tungket (teken) marang wong wuto (ora ngerti
INGSUN PAN NGIRIM BANYU KENCANASUKMA SEJATINE SI…………. TI ILIR KEPASIRKUMBANG DAYA AWAK ING PANGARIKUNSUKMA SEJATINE SI……………..WANATUL JINIlmu
mugi2 panjenengan tansah pinaringan rahayu wilujeng, mboten wonten rubedo alangan setunggal punopo.
kejawi sangkeng puniko kulo bade ngaturi perso dene punopo link dateng ndalem panjenengan sampun kawulo rombak, sak puniko kantun setunggal mboten kados kolo wingi hehe..*hayah pusing
Piagam ASEAN iku anggaran dhasar tumrap Perhimpunan Bangsa-bangsa Asia Tenggara (ASEAN). Dhokumèn iki wis diadopsi jroning KTT ASEAN ka-13 ing Singapura, November 2007 lan wiwit lumaku tanggal 15 Desember 2008.
Sacara formal, rencana panyusunan draf dipratélakaké ing KTT ASEAN ka-11 sasi Desember 2005 ing Kuala Blethok. Sabanjuré, sepuluh tokoh wigati
naskah rekomendasi kanggo piagam iki. Jroning KTT ASEAN ka-12 ing Cebu, Filipina, Januari 2007, sawetara proposal dhasar dipaparaké marang publik. Sawetara iku, para pamimpin ASEAN sarujuk kanggo gawé "tim kerja tingkat tinggi kanggo ngrumusaké Piagam ASEAN" sing anggotané ana sepuluh utusan tingkat senior pamaréntah. Tim iki ketemu kaping 13 sajroning taun 2007. Jroning proses iki kawicaksanan "ora campur tangan" ("non-interference policy") sing dadi ciri khas ASEAN ora dadi pathokan wigati manèh lan diusulaké gawé badan urusan HAM.
Ratifikasi Piagam ASEAN[besut | besut sumber]
Naskah Piagam ASEAN wis disarujuki taun 2007 ing Singapura lan ditapakasmani déning kabèh kepala pamaréntahan nagara-nagara anggota. Supaya Piagam ASEAN sing pisanan iki lumaku lan ngiket, wis disarujuki supaya kasepuluh nagara anggota kudu ngratifikasi sadurungé pelaksanaan KTT ASEAN ka-14 ing Chiang Mai, Thailand. Piagam iki nembé bakal lumaku 30 hari sawisé "Instrumen Ratifikasi" ka-10 diserahaké marang Sekretaris Jenderal ASEAN (Dr. Surin Pitsuwan).
Nggowo Lungo Adhik'e Telung Ndino Dikepruk Helem Seng jenenge bocah saiki podo pinter lek ngapusi wong tuwo, Opo mergo wong tuwo
bokonge wong wedok iku digae semok mergo kanggo ngimbangi ben ojo kejlungup naliko hami...
Ndak lali neng ngendi paranmu Tekan Suroboyo nganti Tulungagung Neng pinggire kali Brantas Pesisir Popoh lan Prigi Cidro ing janji
Definisi makna poso iku kan seng luweh pas yoiku ngempet howo nepsu, yen mung ora mangan ora ngombe ora "anu" iku howo nepsu
mendem. Ikulah piwulang poro leluhur kang diwastani MoLimo,Moh nglakoni perkoro limo kang dilarang agomo. Ananging...
Patung-patung iku ono ing prapatan dalan-dalan gedhe ing Ponorogo, Dudu mitos tapi iki kasunyatane, wus dibuktekne secara ilmiah lan okeh ...
Gayeng lagune. Ini Liriknya.*Kelingan manis eseme trus kelingan ramah gemuyune Tresno lan kasih kasih sayange karep atiku klakon dadi bojone Sayange wis duwe
Ayurvedic Sandhi Sudha Plus in Pakistan | Buy Sandhi Sudha Plus in Pakistan | Sandhi Sudha
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-basa Humboldt, sanjaban? akun, paling Indon?sia, Indon?sia ana dadi Jawa).
Dumateng sedherek-sedherek ingkang badhe download thema kangge
memang wayang belum kembali tenar seperti jamannya dulu….
ngiras pantes nguri-uri kabudayan adi luhung, kedah wonten penggalihan ingkang benten saking adatipun,
dipun pirsani blog: bornjavanese.blogspot.com kagunganipun kangmas Kandar. Wonten mriku katah wallpaper seri wayang lan sanes-sanesipun….
Maret 1, 2009 pada 6:08 pm
Wah semoga wayang tambang maju neh.Waktu kecil suka wayang gara2
amargi artikel panjenengan kawulo skedik ngertos,,,,
nyong wong banyumas ning manggon nang sampit
matur sembah nuwun kagem poro sedulur ingkang sampun melestarikan budaya leluhur khususnya wayang,
sugeng tepang mas bo..nyuwun ijin badhe paste datheng blog kawulo nggeh..
Maturnuwun sanget nggeh mas, kulo remen sanget gadah koleksi wayang saking penjenengan,
Mugi2 Gusti Allah Ingkang Mangsulaken Niat Panjengan
wah…pancen..ringgir purwo meniko kagem pelajaran titah sedoyo…punopo meleh kagem tiyang enem,kathah pitutur ingkang becik kagem kito sedoyo…sukses njih mas…kawulo njih remen kalian Ringgit Purwo…nuwun lho….
Oktober 15, 2010 pada 6:15 pm
Matur nuwun nggih mas,kulo pun ndonlod wayangipun!salam saking kulo lare klaten ingkang manggen
Nuwun sewu, ndherek atur panyaruwe seratan ingkang wonten ing wallpaper gambar Gatotkaca mesthinipun kaserat Gathutkaca, lajeng ingkang mawi aksara Jawi Pandhawa Lima kedahipun mawi pasangan “dha” boten “da”. Nuwun.
thiang jawi saget nguri nguri budawi jawi ingeh miniko “mikhol dhuwor mendhem jero” lan koleksi wayangipun menikho dikhathahi malih lan diparinghi asma utawi
Nuwun Sewu Bp’…! Gambaripun nggeh Sampun Sae Bp’, Supados Engkang Remen Kalian Ringgit Kulit Meniko Nambah,Kulo Suwun Dipun Paringi Gambare Ringgit Kulit Meniko Engkang Genep Maleh Bp’,Lajeng Kulo Nikiwau nggeh Nyuwun ngkopi
Kalender jawa online BARU	Silsilah Kurawa dan Pandawa	RADEN GATOTKACA	Galeri Wayang Ramayana	DEWI WARA SRIKANDI	Kategori
klg banyuwangi, klg di banyuwangi, jual klg di banyuwangi, penjual klg di banyuwangi, toko klg di banyuwangi, agen klg di banyuwangi, distributor klg di banyuwangi, reseller klg di banyuwangi, harga klg di banyuwangi, beli klg di banyuwangi, klg asli di banyuwangi, klg di apotik banyuwangi, klg di apotik k24 di banyuwangi, obat klg di banyuwangi, jual obat klg di banyuwangi,
karo Pay dening Bill telpon Slot lan Pambayaran Casino jeneng Welcome!
Goldman Casino iku sing becik Panggonan kanggo muter slot online free ing sembarang wektu tartamtu. The Boku simpenan dening slot Bill telpon lan casino game kene saka macem-macem gedhe lan hadiah dhuwit ing nawarake punika cantik ageng. Ndaftar kanggo muter kanggo dhuwit nyata lan njaluk nganti £ 1,000 match awis bonus. luwih apik durung, iku pemain kanggo seneng game for free in mode Tur kanggo njaluk aran kanggo aturan lan menang Sastranegara sadurunge wagering kanggo muter nggunakake dhuwit dhewe!
Pengalaman Stress-Free Slot lan Casino Games Mung ing Goldman Casino – Play Saiki
Nampa $ / £ / € 10 Free ing simpenan $ / £ / € 10 + njaluk 25% Bonus awis Following Saben Senin
Goldman Casino iku salah siji sing paling casinos UK sing di senengi dening gamblers ing saben bagéan saka donya. dhuwit nyata casino iki tetep mbukak saindhenging taun lan nawakake casino gedhe ora nawakake simpenan bonus kanggo pemain kanggo nggawe nggunakake.
Gunakake Bonus Offers Finest kanggo Playing Slot Games For Free & Money Real
Nawakake free slot mobile bonus ing casino iki akeh ing nomer lan kalebu welcome bonus worth £ 1000. Game poker mobile online banget populer. game casino bonus liyane anyar sing bisa diputer ing casino iki Roulette lan Blackjack.
Pejabat care customer ing Goldman Casino uga lakunipun lan operate sedina muput. layanan pelanggan bisa availed for free, malah ing bagean sing ora visit GoldmanCasino.com kerep banget.
Ngamanake Real Money Wagers ing Klik saka Mouse
Pemain bisa mbayar simpenan dhuwit kanggo game telpon casino ing GoldmanCasino.com nggunakake kertu kredit. Iku penting kanggo nggawe manawa kanggo nggunakake nomer kertu kredit bener ing wektu transaksi.
bisa diputer ing piranti apa wae, kalebu iOS lan Android. Penting kanggo nganyari game apps banget seneng.
The Goldman Casino Free Ndaftar Bonus review terus sawise Bonus Tabel ing ngisor iki
Goldman Casino nawakake slot payouts paling. Winners bisa lumaku adoh karo minangka akeh minangka £ 300,000 kanggo £ 400.000.
Mobile Slot Casino Pay dening Bill telpon fasilitas ing nawarake
syarat Bonus wagering bisa dadi dhuwur. Pemain sing menehi saran kanggo maca Sarat lan Ketentuan nalika manggonke taruhan nggunakake kredit casino free
Njaluk Siap seneng Pengalaman Gambling mbathèni Online
Goldman Casino pancene panggonan online becik kanggo loro wong anyar uga pecandu gambling pengalamane. Nanging ngidini pemain kanggo njaluk nglipur lan bisa sugih kabeh ing wektu sing padha.
Bebungah massive sing pemain bisa njaluk menang ing Goldman Casino lan bonus apik banget ing nawarake temtunipun nggawe casino kanca iki ngubungake pantes. Miwiti simpenan free welcome bonus lan miwiti
podo ngapusi, golek artikel judul jarene
Thomas John "Tom" Sargent (lair 19 Juli 1943; umur 73 taun) inggih punika salah satunggaling ékonom asal saking nagara Amerika Serikat ingkang nemeni ing bidang ékonomi makro, ékonomi moneter lan ékonometrika deret wekdal. Nalika taun 2011, piyambakipun mlebet urutan angka 17 ékonom ingkang paling prabawa wonten ing donya.[1] Piyambakipun pikantuk bebungah Nobel bidang ékonomi nalika taun 2011 sareng kaliyan Christopher A. Sims saking kasiling panalitén empirisipun babagan efek makro ékonomi.[2]
saluyeng rembug, dumadya prang lair batos. -Ping lima arannipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong. -Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon. -Kasapta arannipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
Lungo Adhik'e Telung Ndino Dikepruk Helem Seng jenenge bocah saiki podo pinter lek ngapusi wong tuwo, Opo mergo wong tuwo seng...
mbak, nggonamu total kasete basiyo wis ana piro? nggonaku nek ra salah wis 40an, ning ketoke basiyo luwih seko kuwi
layak …. kowe ngeyil kaya basiyo …… petang puluhan kaset mbok gayemi dhewe ………
rung akeh…..nang kene akehe kartolo…..aku rung mulih maneh hare
Reply	nadanusantara says:	9 September, 2012 at 12:00 am	nggambleh said: layak …. kowe ngeyil kaya basiyo …… petang puluhan kaset mbok gayemi dhewe ……… wkekekekek
nggambleh said: layak …. kowe ngeyil kaya basiyo …… petang puluhan kaset mbok gayemi dhewe ……… wkekekekek
iki iso disangkutke nggone mas gun wingi yo mbak..
Reply	nadanusantara says:	10 September, 2012 at 12:00 am	larasatiaudy said: ah, aku nyoba ikut ikut mas gun tapi tetep aja ga mudheng, mas gun ketawa ketawa glenyeman sendiri
audy ndak bisa boso Jowo tho?
Reply	djoko supangat says:	6 December, 2013 at 11:05 pm	Inggih Pak Basiyo lucu sanget, kula sakluarga ugi asring mirengaken lan tamtunipun tumbas cassetipun. upami wonten videonipun langkung prayogi damel tombo kangen dumateng panjenenganipun. Pak Basiyo lucuuuu sanget lan
Purbalingga. Jaman biyen ana cerita saka wong tuwa, sing teka lan urip neng desa kuwi. Jenenge Syeh Maulana Pandansari, sing asale saka negara lor. Syeh Maulana Pandansari nggawe gubug neng tengah alas dhewekan. Gubug kuwi gendheng lan pagere saka suket. Sawise Syeh Maulana Pandansari urip dhewekan neng alas, dumadakan kepethuk karo wong wadon ayu sing jare asale padha karo dheweke. Wong loro padha senenge. Awit wong wadon ayu kuwi teka neng alas, dadi ana wong loro sing manggon neng alas. Nanging isih urip ing gubuge dhewe-dhewe. Bareng wis suwe wong loro mau akhire padha sepakat urip bebarengan neng alas. Puluhan taun wong loro kuwi urip neng alas karo anak-anake. Nembe sawise anak-anake padha
sing bisa nyekel Kebo Edan, sing senenge ngamuk lan ngrusak apa bae ing sekitare arep didadekake mantune. Dijodhokake karo anak wadone sing ayu banget lan arep diangkat dadi Adipati Kertanegara nggantekake pangkate adipati sing saiki.� Syeh Maulana Pandansari mrentah marang Ki Guntur Geni maksude kanggo mbiyantu wong-wong Kertanegara sing lagi kena mala petaka saka amukane Kebo Edan. Syeh Maulana Pandansari ora duwe pikiran ndadikake abdine dadi adipati ing Kertanegara.
titipan saka Syeh Maulana Pandansari sing dadi wong tuwa angkate. Kekarepane Ki Guntur Geni ditrima kanthi apik. Menawa Ki Guntur Geni oleh kasil, tetep arep dijodhokake karo
ora nganti mati. Ki Guntur Geni terus nututi Kebo Edan, sepisanan Kebo Edan arep nglawan. Nanging yen sing nututi wis cedhak, Kebo Edan mlayu maneh karo ngrusak sekabehane sing ana ing ngarepe. Sasuwene padha playon, akhire Kebo Edan bisa dicekel dening Ki Guntur Geni. Kebo Edan wis kecekel, saiki wis ana ing dhuwur pudhake Ki Guntur Geni. Kebo Edan tetep arep ngeculake cekelane Ki Guntur Geni, nanging sawise Ki Guntur Geni bisa nyekel sungune kuat banget banjur diputer sekuwat-kuwate nganti gulu lan sungune pedhot. Bareng krasa lara, kebo kuwi
kaya krasa isin. Kebo Danu nembe bali ing omahe Adipati Kertanegara mung digiring karo mlaku. Bareng tekan omahe adipati, Ki Guntur Geni menehake kebo kuwi banjur njaluk pamit bali karo nggawa sungune kebo sing tugel kanggo bukti marang bapake yaiku Syeh Maulana Pandansari ing Desa
dheweke. Miturut abdine, ana sing ngomong yen ana wong sing ngrasa iri karo kasenengane Ki Guntur Geni sing duwe bojo anake adipati banjur dadi adipati. Ora ngira yen grombolan mau arep ngancem adipati.
meneh. Grombolan kuwi duwe rencana arep nyulik Ki Guntur Geni, nanging kepriye carane supaya Ki Guntur Geni mati tenan. Penculikan sing kaping loro ora kasil, amarga gelut neng jero omah. Ki Guntur Geni mung dhewekan, yen grombolane ana
sikil dikuburake neng sisih wetan. Nganti saiki kuburane isih ana lan kerep ditekani wong kanggo tapa. Bali neng crita Syeh Maulana Pandansari neng padhepokane, dheweke dadi sregep ngadhep
Sawise ditancepake, Syeh Maulana Pandansari nglanjutake semedine banjur dheweke ngilang. Papan ngilange Syeh Maulana Pandansari nganthi saiki dikenal dadi kuburan Mbah Adeg Widuri. Amarga Syeh Maulana Pandansari ngilang sawise ngedekake wit sing ana rine. Sawise Mbah Adeg Widuri mati, desa dadi tabah rame. Wektu kekuwasaane wong Landa, ing Desa Karanggedhe utawa Desa Karangwringin dianakake ukur lemah dening wong Landa, ora dinyana wong Landa weruh ana kuburan sing apik. Banjur wong sing ngukur lemah kuwi takon, �Kuburan apa iki?� Wong-wong sing melu ngukur lemah padha mangsuli, �Kuburan baleraksa�.
mengatakan – Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin, luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka (
dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane. Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki
kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.Sifat utawa
banjur gumagus.6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute. “Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?
kuasamu jabang bayine……………………… elingo lan senengono lahir batin marang aku seneng(3x) kesemsem(3x) lahir batin
IteungSing IrengWijile KlenthengIngsun ora arep muter sapa-sapaKejaba muter si jabang bayine…..(
Korinta 101Para sedulur, ènèng wong sing ngomong nèk aku iki, Paulus, ora wani ngomong nèk adep-adepan karo kowé, jaréné waniku nèk aku adoh karo kowé. Jaréné nèk nang layang aku wani ngomong keras. Saiki aku nyuwun marang kowé para sedulur, aku nyuwun karo ati sing andap-asor lan betyik, jalaran Kristus ya kaya ngono: wong-wong sing ngomong kaya ngono kuwi pada ditampik. 2Dadiné nèk aku teka nang nggonmu, aku ora usah ngomong keras marang kowé, senajan aku bakal ngomong keras tenan marang wong-wong liyané. Awit wong-wong kuwi pada ngarani aku jaréné klakuanku kaya wong kadonyaan, sing ora manut marang Kristus. 3Ya bener aku wong urip ing donya kéné kaya wong liyané, nanging aku ora bakal nglawan guru-guru palsu kuwi nganggo tyarané wong sing ora pretyaya marang Kristus. 4Gamanku ora gaman kadonyaan, ora, nanging gamané Gusti Allah, gaman sing kuwat lan sing bisa ngremuk tèbèng-tèbèngé mungsuhé. Tegesé, aku bisa nduduhké klèruné guru-guru palsu kuwi. 5Omongan gedé-gedé sing namung ngalang-alangi wong-wong marakké ora bisa ngerti pituturé Gusti Allah sing bener, bakal tak rombak. Pikiran-pikirané manungsa bakal tak garap lan tak telukké marang kekarepané Kristus. 6Nèk wis kétok tenan nèk kowé wis pada manut sak kabèhé marang Kristus, aku bakal nggarap kabèh wong sing nglawan piwulangé Kristus. 7Para sedulur, kowé kudu ngerti sak beneré. Nang tengahmu pantyèn ènèng wong sing ngomong karo kowé nèk dèkné dipilih tenan karo Kristus. Wong kuwi kudu ngerti nèk aku pada waé pilihané Kristus lan Kristus ya ngekèki pangwasa marang aku. 8Semunggoné aku ngegungké bab pangwasa kuwi, aku ya ora isin, awit pangwasa kuwi kanggo mbangun kowé, ora kanggo ngrusak kowé. 9Aku ora nuju arep medèn-medèni kowé karo layang-layangku. 10Ya bener ènèng wong sing ngomong: “Nang layang Paulus tembungé keras lan pedes, nanging nèk adep-adepan karo awaké déwé dèkné ora sembada blas, ora sembada tembungé lan ora sembada kétoké.” 11Wong sing ngomong ngono kuwi kudu ngerti nèk sing tak omong nang layang-layangku ora béda karo sing bakal tak tindakké nèk aku teka nang nggonmu. 12Pantyèn aku ora wani madakké awakku karo wong-wong sing mikiré wis apik déwé, awit wong-wong kuwi bodo banget. Bodoné ngéné: lah wong-wong kuwi pada nggawé ukuran manut pinemuné déwé terus pada madakké klakuané karo ukurané déwé. 13Para sedulur, nèk aku nggunggung, aku ora ngliwati wates, sing tak gunggung kuwi sakjeroné wates. Watesé yakuwi: penggawéan sing wis dipasrahké marang aku karo Gusti Allah. Lan kowé uga klebu ing penggawéanku iki. 14Dadiné aku ya ora ngliwati watesé lan kowé ora tiba ing sak njabané rengganku. Wujuté ya aku sing teka ndisik déwé nang nggonmu nggawa kabar kabungahané Kristus. 15Para sedulur, nèk aku ngomong nèk kowé dadi rengganku, aku ora goroh lan aku ora ngliwati watesé penggawéanku, awit dudu liyané, nanging aku déwé sing nggawa kabar kabungahané Kristus nang nggonmu. Nanging pengarep-arepku, pengandelmu bisaa mundak terus, supaya penggawéanku nang tengahmu uga bisa mundak gedé, tanpa ngliwati wates sing wis dityatet karo Gusti Allah kanggo aku. 16Nèk kuwi wis klakon, aku bisa nggelarké kabar kabungahané Kristus nang panggonan-panggonan liya sing adoh-adoh. Awit aku ora gelem ngegungké bab penggawéan sing wis dikerjani nang keboné wong liya. 17Nèk aku ngegung, aku ya ngegungké Gusti, sing ngekèki kekuwatan aku. Wujuté nang Kitab ketulis ngéné: “Sapa sing arep ngegung-egungké, apiké wong kuwi ngegungké bab sing ditindakké karo Gusti Allah.” 18Awit para sedulur, dudu wong sing ngelem penggawéané déwé sing dianggep apik karo Gusti Allah, nanging wong sing dielem karo Gusti Allah déwé, kuwi sing dianggep apik.
mbak…biasane wong kui nek arep dipangi kamukten dening gusti Allah…..mesti diuji dhisik…..mula sing sabar,ngalah lan iklas……insyaAllah Pengeran ngijabahi….
WMA > MP3 transcoding migunakake ffmpeg lan lame « Pangudarasa
WMA > MP3 transcoding migunakake ffmpeg lan lame
Kagungan file-file wma utawa format liyane nanging mp3 player kagungane mung bisa muter mp3? Transcode bae dadi mp3.
iku ora bakal bisa ngasilake output kang becik, amarga wis akeh rounding error. Yen bisa, luwih becik nggoleki wav asline, utawa nge-rip maneh saka CD-ne. Pathokan kang bisa dienggo, bit rate format hasile aja nganti luwih gedhe tinimbang sumbere. Upamane wma 192kbps aja ditranscoding dadi mp3 225kbps, luwih becik <= 192kbps.
babagan aku Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong :). Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing Kulon Progo, Ngayogyakarta Hadiningrat.
@gmail.com Wilujeng siang Pak Marsono? Sakderengipun nyuwun ngapunten menawi mangkeh anggenipun tanglet kathah klentha-klenthu'nipun Bilih
gawe mangan sak bendinone wong telu ( alu, bapak lan mbok ) isih turah-turah. Tapi kenopo Bapak kok ngongkon aku MINGGAT..??. Pesan singkatnya mung ngene. Le…kowe cah LANANG..ora bakal KALIREN neng PARAN. Mongko tinimbang kowe nggulet neng omah koyo KUCING, wes kono MINGGATO wae kowe soko omah. Mengko oleh mulih nek wes kowe oleh kerjaan. Biyuh-biyuh…rasane koyo disamber BLEDHEG wae…rep minggat nandi aku Pak-e..?? wong KLUYURAN wae
wong ndeso koyo aku lan wong ndeso liane iso kepincut, soale lawane nonde sing teknologine pas-
wong ndeso koyo aku opo meneh wong ndeso liane iso nerimo lan tetuku iki montor
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.your-topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
mbok bilih ngersakaken ingkang titilarasipun benten, kasumanggakaken mirsani dhateng http://www.juru-demung.co.cc
Dhuku iku tetanduran sing asalé saka laladan kulon Asia Kidul-Wétan, ya iku Indonésia, Malaysia lan Thailand. Tetanduran iki dikenal uga kanthi jeneng langsat, langsep, kokosan. Dhuku iku nduwèni manéka warna varietas, ana sing gedhé lan uga ana sing cilik. Ana sing wijiné gedhé nanaging uga ana sing ora ana wijiné (parténokarpi), nanging uga ana sing apomiksis (wiji vegetatif). Pusat produksi dhuku sing wigati ya iku Palémbang, Pasarminggu (Condet), Karanganyar, lan Kulon Progo (Nanggulan). Singosari (Malang) kawentar kanthi woh langsaté sing tanpa wiji. Nagara kang ngasilaké dhuku ya iku Filipina, Malaysia, lan Indonésia.
Sifat Botani[besut | besut sumber]
Duku iku woh-wohan alas kang wité dhuwuré nganti 30 m. Wit duku iku ora patio gedhé lan nduwèni kayu kang atos. Pulut woh duku iku luwih sethithik ketimbang puluté woh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhuku&oldid=1025830"	Kategori: TetanduranWohKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.09, 11 Maret 2016.
Ingkang remen utek-utek aplikasi Hp, Panjenengan saged unduh Anti Virus HP saking mriki…..
Ngelmu kang sak ayat katon ngumplik ing pucuking godhong
alon-alon, saitik .. Saitik… Saka titik dumadya ngelmu
komentator itu y cobaan kanggo sampeyan,slama iki blog e sampeyan iku paling NETRAL….
cobaan kanggo sampeyan,slama iki blog e sampeyan iku paling NETRAL….
May 21, 2013 at 1:09 am
May 21, 2013 at 1:31 am
82.	Mas Buloh – Mei 20, 2013
kang sampeyan seng sabar y!!! ojo nesu,ngambek opo meneh nganti
Kasatriyane ing Munggulpawenang. Raden Harya Wrekudara duwe sadulur papat, lima sadheweke. Kang barep jenenge Puntadewa, angka loro Bhima, angka telir Premadi ya Raden Harjuna, papat Raden Nakula Ian kalima Raden Sadewa. Kadang lelima kuwi
Brajadenta, Brajamusthi jarnUsthi Ian Kala Bendana.
Nalika lair, Gathutkaca awujud buta ( potho ). Raden Wrekudara sakadang Pandhawa padha lingsem, dene duwe anak kok wujud buta. Penggalihe padha susah. Mula banjur ambudi daya bisane malih dadi bagus, ora wujud buta. Cara saiki diusadani ngganggo oprasi plastik.
Kacarita, ing Kahyangan para dewa padha susah aline. Prabu Pracona kepengin gawe rusake Kahyangan. Dielikake ora kena. Ditandhingi perang, para dewy ora kuwawa ( kalah ). Sang Hyang Bathara Guru banjur jUr nimbali kabeh para dewa. Kabeh kadhawuhan ngupaya jago kang bisa ngundurake Kala Pracona, syukur bisa nyirnakake memala man. Kabeh ora
Kaprabawan anane gara-gara, Sang Hyang Narada inch bae ora bisa mudhun ing ngarcapada. Bareng priksa yen kang menu brata satriya Pandhawa, InUla d1dhawuhi anjugarake tapane. Pangesthine katarima ing dewa.
titah ulun para Pandhawa. Jeneng kita padha menu brata, nganti nuwuhake gara – gara ing Suralaya. Iku duwe karep apa, he T,
rupane Waging bodho Ian ora ana bebudene ?”
Punta : “Kula kepengin bregas ing rupa, lantip pinter boten kuciwa, sarta kasinungan budi
Bareng kabeh wis padha lila legawa, Bathara Narada nggendhong bayi Tutuka digawa mabur menyang kahyangan.
Narada : “0, hiya entenana !”
Empu Ramadi lagi ngaso saka anggone mandhe pusaka. Ora suwe banjur karawuhan Bathara Narada kanthi ngasta jabang bagi si Tutuka. Sawise bage – binage, Empu Ramadi nyuwun priksa marang Bathara Narada.
Ramadi : “Pukulun Narada rawuh ing ngriki wonten wigatos punapa, pukulun?”
Narada	: “Si Jabang bayi iki Tutuka jenenge. Dianggo jago dening dewa nyirnakake angkara rnurka si Kala Pracona. Kala Pracona emoh dimungsuhake karo jabang bayi, nanging gelem dimungsuhake karo jago kang wus diwasa. Mula aku nyaraya sliramu, gedhekna si bocah iki !”
Empu Ramadi saguh. Jabang bayi Tutuka disuwun. Jabang bayi digawa menyang Kawah
Dening Bathara Guru diparingi busana pusaka. Caping basunanda, kuwasane yen udan ora kodanan, yan pangs ora kepanasen. Diparingi kotang antakusuma, kuwasane bisa mabur tanpa swiwi. Diparingi salaput
ngungkuli lemah sangar Ian kang gawat – gawat, dadi tawa.
Dening Bathara Narada, Gathutkaca banjur dipethukake karo Kala Pracona. Kekarone padha perang rame. Ing gegana para dewa dewi, hapsara – hapsari bathara – bathari padha nonton kanthi seneng Ian gumuning ati. Seneng dene Gathutkaca bakal nylametake kahyangane. Gumun dene bocah kok didgaya semen, kuwawa ngasorake Ratu Yaksa kang banger digdayane. Para dewa padha memuji asesanti, nyawurake kembang minangka pakurmatan. Suwe perange Gathutkaca Ian Kala Pracona. Pungkasane Sirahe buta Kala Pracona karangkut dening Gathutkaca, kauntir, pada sanalika pedhot gulune. Kala Pracona sirna ing palagan. Saisining jagad padha surak mawurahan. Kabeh padha syukur jalaran memalaning jagad wus
kadung adol sapi ngge munggah kaji ora ono sing gelem nyeluk pak kaji ngangge gelar kajine, padahal saben dino pak kaji we...
Ono bocah lanang kembar bingung aku piye lek arep mbedakne, ndi sing
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA
Gandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 Hd WallpapersGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti 2015
profil, bobot, dhuwur, tandha Zodiak
jeneng nyata:Keion Eric Carpentercarane dhuwur punika Keion Carpenter?180 cm / 5 ft 11 in (dhuwur) Carane akeh ora nimbang Keion Carpenter?93 kg / 205 lbs (bobot)Nalika lair
Sekitar Dieng lan Merapi pusat karajan Mataram (kuna)
Karajan Mataram (kuna) iku karajan sing ana kira-kira awal abad kaping 7 M. Katrangan paling tuwa katulis ing Prasasti Canggal ing èrèng-èrèng Gunung Merapi, cedhak Candhi Wukir, Magelang. Ing prasasti iku, katulis jeneng rajané Sanjaya (Sañjaya) sing isih turunané Sanna lan Sanaha.Ing prasasti kasebut yèn pamaréntahané misuwur lan adil. Mataram kasebut kanthi "bhumî Mataråm."
Ing pamilahan titi mangsa sajarah Jawa Kuna, jaman Karajan Mataram Kuna iki asring disebut "Jaman Jawa Tengah", kanggo mbédakaké nalika Pu Sindhok pindhah menyang cedhak Kali Brantas ing Jawa Wetan, sing banjur kasebut "Jaman Jawa Wétan."
Raja Sanjaya nganggo gelar Rakai Mataram Sang Ratu Sanjaya lan kasebut manggon ing kutharaja Medang (Mdang). Raja Sanjaya iki ahli ing bidang pulitik kakuasaan, wektu akhir jaman kakuasaan raja Sanna, Mataram kuna mèh ambruk nanging bisa disalametaké Sanjaya.
Raja-Raja[besut | besut sumber]
Urutan raja sing naté nyekel panguwasa ing Mataram kasebut ing prasasti sing kawetokaké ing jaman Dyah Balitung, ya iku Prasasti Mantyasih lan Prasasti Wanua Tengah III.
Tabèl ing sor iki urut-urutan raja ing Mataram Kuna:[1]
Ing antarané abad IX Masehi, kaadegagé Candhi Barabudhur sing diduga kagawé déning Wangsa Syailéndra. Anané wangsa iki gawé sawetara ahli sajarah nduwé panemu sing béda. Ana sing nganggep yèn Syailéndra iku isih sak-brayat karo Wangsa Sanjaya, ana uga sing nduwé panemu yèn Syailéndra iku wangsa liya. Panemu liyané manèh, wangsa Syailéndra iki asalé saka Sumatra, utamané Sriwijaya. Ora kaya Wangsa Sanjaya, Wangsa Syailéndra nganut Buddha.
Ing salah sawijining vèrsi, karajaan Mataram Kuna iki awalé nganut agama Hindhu nganti jaman raja Rakai Panangkaran ing taun 752 M, sapérangan nganut agama Buddha. Akhiré kaluarga kerajaan sing nganut agama Buddha pindah teng arah kidul lan mbangun wangsa Syailéndra uga mbangun candhi-candhi Kalasan, Séwu, Sari, Pawon, Mendut lan Barabudhur.
Kaluwarga kraton sing nganut agama Hindhu pindah menyang lor lan mbangun wangsa Sanjaya uga mbangun candhi-chandi Bima, Arjuna lan liyané ing laladan pegunungan Dièng.
Kaloro wangsa iku urip guyub malah ana candhi-candhi tinentu sing dibangun bareng penganut agama Hindhu lan agama Buddha ya iku candhi Ngawen ing sisih kidul Muntilan. Dinuga, ana saingan antara keloro wangsa iku nganti Samarattungga ing taun 832 M (raja saka wangsa Syailéndra) njodhokaké
Patapan) lan wektu Rakai Pikatan dadi raja (taun 838 M) 2 karajan iku digabung manèh.
Sumingkiré Wangsa Syailendra[besut | besut sumber]
Dhedhaupan ing antarané Pramodhawardhani lan Rakai Pikatan iki dinuga njalari dedrah lan nesuné Balaputradewa, sedulur lanang Pramodhawardhani. Durung ana bukti sing kuwat anané perang ing antarané Balaputradewa lan Rakai Pikatan. Nanging, ing prasasti sabanjuré, Balaputradewa banjur dadi raja ing Swarnadwipa utawa Karajan Sriwijaya. Ibuné Balaputradewa, Dewi Tara, iku seka Sumatra.
Pindhah menyang Jawa Wetan[besut | besut sumber]
Sawise jaman Sri Maharaja Rakai Sumba Dyah Wawa, ora ana manèh katemon prasasti seka jaman Mataram Kuna iki. Prasasti-prasasti sabanjuré ditemokakee ing Jawa Wetan déning raja anyar, ya iku Mpu Sindhok. Mpu Sindhok utawa Pu Sindhok iki mantuné Dyah Wawa.
Kapindhahané Mpu Sindhok menyang sapinggiré Kali Brantas iki gawé praduga para ahli purbakala. Boechari, epigraf, nafisraké yèn boyongan kraton iku amarga Gunung Merapi sing njeblug.
prasasti jaman Airlangga sing nyebutaké yèn ana karusakan ing karajané. Manut pamacané Kern, karusakan saka prasasti ing taun 1006 M iku kaanggep karusakan simbolik, ya iku anané paprangan. Béda manèh ahli epigraf liyané sing nganggep karusakan iku amarga prahara alam. Van Krom naté nyoba gawé pangira sawetara prakara sing bjalari pamaréntahan iku pindhah menyang Jawa Wetan, ya iku: paprangan sing ngrusak, jeblugan gunung, lan pageblug (endemi). Van Bemmelen béda manèh. Yèn ndeleng kahanané, Kali Brantas iku strategis kanggo ngundhakaké transportasi liwat dalan banyu. Karajan Mataram Kuna butuh kali sing wiyar kanggo lalu-lintas kapal menyang manca nagara. Plabuhan ing Ujung Galuh (panggonan ing antarané Gunung Semeru lan Gunung Wilis) cocog kanggo njebarakee pasrawungan
Ing pisanan kapindhahané, Mpu Sindhok isih nganggo katrangan karajan Mataram. Tembung Md.ang (Medhang) kang umumé kagandhèng kalawan tembung Mataram isih tetep awèt. nanging, Mpu Sindhok mbiwarakaké wangsa anyar, ya iku Wangsa Isyana.
dicrita'ake sajarah karajan iki sing sumbere kemungkinan saka Naskah Wangsakerta antarane yèn tokoh raja Sanna iku sejatine raja karajan Galuh kaping telu ya iku Bratasenawa utawa Bratasena sing mrentah kerajaan Galuh wiwit taun 709 M nganti 716 M. Uga disebut yèn Sanna iku ngewarisi karajan Kalingga Mataram (bageyan karajan Kalingga) merga nikah karo salah siji putu ratu Sima.
^ Supratikno Rahardjo, "Peradaban Jawa", Komunitas Bambu, 2002
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Mataram_Kuna&oldid=1075237"	Kategori: Daftar karajan ing NusantaraKarajan Mataram Kuna	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 29 Agustus 2016.
Pudhing ya iku jeneng kanggo werna-werna hidhangan panutup kang umumé digawé saka bahan-bahan kang digodhog, dikukus, utawa dipanggang.[1] Istilah pudhing uga dianggo ing werna-werna jinis pai kang isiné lemak kéwan, daging, utawa woh-wohan kang dipanggang.[1]
Pudhing kang bahan dhasaré susu (yogurt), glepung maizéna, tapioka, utawa endhog kang dipangan kanthi diademaké dhisik.[1] Pudhing kaya ngéné iki rasané legi kanthi bahan campuran kayata coklat, karamél, vanila, utawa woh-wohan.[1] Pudhing ager-ager digawé kanthi myampuraké ager-ager karo susu, glepung maizena, utawa endhog kang dikocok.[1] Pudhing ager-ager kerep dipangan karo saos. Saos pudhing iki diarani vla. Tepung puding instan luwih gampang nalika digawé pudhing awit mung dicampur karo susu utawa banyu panas lan dijarké nganti adhem lan kenyal.[1] Ing Indonésia ana werna-werna pudhing kang rasané tradhisional.[1] Pudhing iki biyasané nggunakaké klapa nom, gula abang, tapè, ketang ireng, utawa campuran godhong suji lan godhong pandhan.[1] Woh-wohan kang dianggo nggawé pudhing kayata jeruk, nanas, sirsak, mangga, utawa markisa.[1]
Pudhing asalé saka basa Perancis, boudin kang tegesé "sosis darah", saka basa Latin, botellus kang tegesé "sosis cilik". Istilah pudding digunakake Èropa abad pertengahan kanggo jinis hidhangan kang digawé saka daging kang dibungkus.[2] Ora kabéh pudhing rasané legi.[2] Kayata suet pudding (puding lemak) ya iku jinis pudhing kang isiné daging sapi kang dibungkus adonan pai saka trigu kang dicampur lemak wedhus gibas utawa lemak sapi.[2]
Ing Britania Raya, istilah pudding kerep digunakaké kanggo hidhangan panutup kang digawé saka endhog lan glepung kang dimasak kanthi cara dikukus, digodhog utawa dipanggang.[2]
^ a b c d e f g h i (id)wartakota.co.id(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
^ a b c d (en) Sejarah puding foodtimeline.org(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
wayang golek sunda, wayang golek jawa, wayang
1. Abdi dalem punika kedah saged mikul dhuwur lan mendhem jero lan setya dhateng rajanipun. Prakawis punika saged dipunpersani wonten ing lakon Patih Kudowarsa lan Puthut Jenggolono. Langkung-langkung Puthut Jenggolono nalika mireng aturipun Prabu Krana Jati ingkang murang tata. Puthut Jenggolono duka lan perang tandhing mebla reja lan negarinipun.
1. Sipat Prabu Krana Jati sura ingkang murang tata minangka piyambakipun punika tamu. Sipat punika ndamel dukanipun Puthut Jenggolono. Amargi punika, nalika mertamu kala panjenengan sedaya kedah njagi tata krama, supados mboten ndamel dukanipun tiyang ingkang dipun sowani.
2. Prabu Krana Sura wibawa. Ingkang ndhawuhi Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju kraton jenggala kanthi ancas mboten wonten tiyang ingkang mangertos patembayan kala wau. Saengga Prabu Sura mboten wonten sainganipun.
1. Ampun gampil medalaken supata. Saged-saged supata punika ndamel cilakanipun piyambak. Kados supatanipun Kleting Kuning ingkang badhe ndadosaken sedulur sinarawedi/sisihanipun sinten kenawon ingkang saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun. Lajeng wonten bango thongthong ingkang saged mbiyantu, ananging Kleting Kuning malah mboten purun dados sisihanipun lan pados akal supados saged uwal saking kewan kala wau.
1. Dados tiyang estri punika kedah saged njagi kasucining dhiri kagem garwanipun. Wonten nginggil dipun cariyosaken menawi Andhe-andhe Lumut nampik Kleting Abang saderekipun amargi sampun dipun gendhong yuyu kangkang.
2. Menawi sampun jodho alangan punapa kemawon saged dipun adhepi.
Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan. ”Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh sombong. Dene ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli. Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu, lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg ngececer, mboten saged mlampah.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengokipun Kancil sasaged-sagedipun. “Ana apa, Cil?” pitakonipun Merak mireng pambengokipun Kancil.“Gage tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!” “Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?” “Gelem, Rak!” Kancil nglenggana marang punapa ingkang sampun dipuntumindakaken. Piyambakipun emut menawi sedaya paringanipun Gusti mono kedah tansah dipunsyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan saged ngganggu utawi mbilaheni.
Jeneng desa Sukolilo kecamatan Sukolilo Kabupaten Pati, ana gegayutane karo legenda Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan. Ceritane nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan lagi goleki kakang seperguruane yaiku Ki Ageng Giring sing manggon ana ing Dukuh Garengan Wonokusuma. Nanging dina iku Ki Ageng Pemanahan kurang beja, merga Ki Ageng Pemanahan ora langsung ketemu karo Ki Ageng Giring ning omahe merga nembe wae macul ning tegalan. Nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan ditemoni karo Nyai Ageng Giring.
Nyai Ageng Giring gumun merga wis suwe ora pethuk karo Ki Ageng Pemanahan, dhewekke sok-sok ora percaya, kok kadingaren Ki Ageng Pemanahan dolan nyang omahe.
Ki Ageng Pemanahan uwis suwe ra ketemu, merga kuwi dhewekke ora bakal bali yen durung pethuk karo kakang seperguruane.
Ndilalah dina kuwi Nyai Ageng ora duwe opo-opo kanggo sugatan, dhewekke kelingan yen isih duweni degan siji ning pawone, degan mau banjur dijipuk lan diwenehna Ki Ageng Pemanahan, merga saking ngelakke Ki Ageng gelem nrima degan mau banjur diombe.
Let sedela Ki Ageng teka saka tegalan, raine katon abang mbranang merga ngerti yen degane diombe adhi seperguruane. Dhewekke nesu marang Nyai Ageng. Nyai Ageng banjur sujud njaluk ngapura merga klalen apa sing wis dipesenke Ki Ageng Giring yen degan kuwi mau ora oleh diombe sapa-sapa.
Ki Ageng pemanahan golek akal piye bisane amarah Ki Ageng Giring suda merga perkara degan sing wis kebanjur diombe. Ki Ageng Pemanhan krasa salah banget lan njaluk ngapura karo Ki Ageng Giring merga wis wani-wani ngombe degan mau.
Sawise amarahe Ki Ageng suda, Ki Ageng Paemanahan pamitan arep bali lan nalika kuwi dhewekke diterke Ki Ageng Giring nganti tekan Talang Tumenggung merga Ki Ageng Giring mung bisa ngaterke mnganti tekan kono.
Sedurunge pisah karo kakang seperguruane Ki Ageng Pemanahan njaluk ngapura yen ana tingkahe sing bisa gawe lara ati Ki Ageng Giring, kabeh lelakon sing wis kebanjur kedaden magepokan karo degan sing wis diombe banyune, dhewekke ya ora ngerti, sak sukolilone Ki Ageng Giring dhewekke njaluk ngapura marang Ki Ageng Giring.
Lokasi Talang Tumenggung kuwi dadi saksi pangucape Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan saenggo tembung sukolilo pungkasane dadi jeneng kademangan Sukolilo, lan saya suwe merga anane perkembangan, jeneng Kademangan diganti dadi Pemerintahan desa sing diwenehi jeneng desa Sukolilo nganti
nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan lagi goleki kakang seperguruane yaiku Ki Ageng Giring sing manggon ana ing Dukuh Garengan Wonokusuma. Nanging dina iku Ki Ageng Pemanahan kurang beja, merga Ki Ageng Pemanahan ora langsung ketemu karo Ki Ageng Giring ning omahe merga nembe wae macul ning tegalan. Nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan ditemoni karo Nyai Ageng Giring.
Lokasi Talang Tumenggung kuwi dadi saksi pangucape Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan saenggo tembung sukolilo pungkasane dadi jeneng kademangan Sukolilo, lan saya suwe merga anane perkembangan, jeneng Kademangan diganti dadi Pemerintahan desa sing diwenehi jeneng desa Sukolilo nganti seprene.
Sampun kapundhut wangsul ing pangayunnaning Pangeran, Ibu kula Rr. Mintarsih mboten langkung nyuwun tambahing pandonga, mugi – mugi alusipun Ibu katanipiyo kanthi sukarena dening Pangeran, kaparingana pangapunten saday dosanipun. Kapapana ing
Punakawan (Semar, Gareng, Petruk, dan Bagong)
punika satunggiling penyair Indonesia ingkang seangkatan kaliyan W.S. Rendra. Penyair angkatan 1950-1960-an punika dipun kenal déning masyarakat amargi puisi, ing antawisipun: Pahlawan Tak Dikenal, Gadis Peminta-minta, Kutha krajan Senja, Kemerdekaan, Ode I, Ode II,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toto_Sudarto_Bachtiar&oldid=1098952"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1929Pati 2007Sastrawan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 19 Oktober 2016.
5.5 miles away Rodeway Inn & Suites Nampa, Nampa
6.8 miles away Nampa Inn And Suites, Nampa
6.8 miles away Super 8 Nampa, Nampa
6.9 miles away Shilo Inn Suites Hotel Nampa, Nampa
Tut Wuri Andayani, Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo
pamikir budaya Romawi kang komplit lan sarwa bisa (versatile) lan tulisané dadi tuladha (paragon) tumrap Latin klasik. Cicero ngenalaké bab Romawi jroning pamikiran utama ing filsafat Yunani lan ngripta kosa kata ing filsafat Latin. Minangka ahli pidhato kang ngédap-édapi lan ahli hukum kang suksès, Cicero mbokmanawa mikir yèn karir pulitiké minangka prèstasi kang paling wigati. Ananging, dina iki Cicero luwih diregani utamané saka tulisané bab humanisme filsafat lan pulitik. Layang-layangé kang akèh banget, akèh-aké ditujokaké marang mitrané: Atticus, nduwèni
kang para pamacané ora pati butuh bab sejarah mangsa kasebut.[3]
Ketéla pohung utawa singkong utawa kaspé, utawa jroning Basa Indonésia ubi kayu utawa ubi pohon, iku tetanduran taunan tropika lan subtropika saka kulawarga Euphorbiaceae. Uwiné dikenal minangka panganan pokok sing ngasilaké karbohidrat lan godhongé minangka janganan.
Téla pohong ing tlatah Surabaya karan menyok, ing tlatah Banyumasan diarani bodin, yèn ing tlatah Kulonprogo sisih lor lan sebagéan Magelang sinebut jendal ya iku jinis tetanduran kang biyasa ditandur ana ing tegalan ing mangsa rendheng. Tela kang ditandur ing taun tropika lan subtropika asalé saka kulawarga Euphorbiaceae. Umbiné mumpangaté akeh, salah sijiné bisa kanggo bahan panganan pokok lan ngasilaké karbohidrat lan godhong bisa kanggo sayuran. Godhong téla iku jenengé jlegur. Umbi téla kang ana ing lemah (siti) mertandhakaké, tetanduran iki kagolong ing suku palakepedhem, nduwèni oyot kang dadi pohung utawa umbi. Kanthi nduwèni titikan wujudé rata-rata gilig lan lonjong. Ing pohong nduwèni garis tengah kurang luweh 2–3 cm lan dawané kira-kira 50–80 cm. Dawa lan gedhené téla bisa diprabawai saka jinisé kang ditandur ana ing tegalan. Werniné tela ana loro putih lan kuning.
Sajarah lan prabawa ékonomi[besut | besut sumber]
Jinis ketéla pohung Manihot esculenta sepisanan dikenal ing Amérika Kidul banjur tumangkar ing mangsa pra-sejarah ing Brasil lan Paraguay. Jinis-jinis modhèrn saka spesies sing wis dibudidaya bisa ditemokaké tuwuh ing Brasil kidul. Senadyan spesies Manihot sing liar akèh, kabèh varitas M. esculenta bisa dibudidaya.
Prodhuksi ketéla pohung donya dikira-kira ngancik 184 yuta ton ing taun 2002. Sebagéan gedhé prodhuksi diasilaké ing Afrika 99,1 yuta ton lan 33,2 yuta ton ing Amérika Latin lan Kapuloan Karibia. Téla ditandur ing Indonésia kanggo panganan pokok (mangsa iku Hindhia Walanda) lan didol ing taun 1810[1], lan sakdurungé dikenalaké karo wong Portugis ing abad ke-16 ning Nuswantara saka Brasil.
Prodhuksi donya[besut | besut sumber]
sing bahan dasaré saka téla[besut | besut sumber]
Ing sawetara nagara, ketéla pohung wis akèh digawé bahan bakar ethanol, lan ketéla pohung dadi bahan bakar wigati [3].
Panganan kéwan[besut | besut sumber]
Ketéla pohung biasa dipigunakaké minangka panganan kéwan. Damèn godhong ketéla pohung sing wis digaringaké sedina utawa rong dina dianggo panganan kéwan kayadéné sapi, wedhus utawa wedhus gibas.
Obat tradhisional[besut | besut sumber]
Jinis sing godhongé rasané pait lumrah kanggo tamba penyakit hipertènsi, sirah ngelu lan nyeri.
SING WESI LARUT,SING WOJO LARUT MARING AKU, OPO KUWASANE,TEGUH OTOTE KOTOT,
Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya ingkang Jumeneng Kaping 5 (
Awan Oort iku ketata saking milyaran komet sing duwé wujud orbit elip, sewaktu-waktu cedhak banget kaliyan srengéngé lantes muter adoh melebu manèh ing Awan Oort.
Sugito 'Githo' Utomo‎..sugeng enjang para sedherek sedaya mugi gusti tansah hanganjar wilujeng, tansah hayu-hayu ingkang samiyo pinanggih... (bahasajawa)
Sugito 'Githo' Utomo ‎@Candra:..rayi..matur suwun., sak nyatanipun kulo kirang saged nggunaaken basa krama inggil ingkang leres,
Sugito 'Githo' Utomo Yu Kole:.. monggo trasah isin isin... kabeh sederek nderek bingah menawi boso jowo den ayu morat marit... saestu tansah ginuyu ing manah.. :-)
@pak Edi, di Chen: wilujeng makarya.. mugi2 sedherek sedaya keparingan kekiyatan saking Pangeran Gusti.. dik Chen... riyin kulo boten sinau boso jawi.. alamun nderek main ketoprak kinanthi remn sak niki.. ugi.. nggih.. :-)
Sugito 'Githo' Utomo ‎@dik chen:.. punika kethoprak .. ngudi langen bawono kang sing main para ndrebolo SMA.. ning mriki kula dados juru
Sugito 'Githo' Utomo Novi:.. wkwkwkwk... inggih jeng ayu... nderek bingah menawi njenengan sampung mudeng.. ancen boso jowo iki ngedap2i. gawe ilat mlungker2... hihi
@Nina:.. nderek bingah menawi badhe gabung kaliyan Jeng Rachma.. remen nggih... ??
Sugito 'Githo' Utomo Maz Pts:... sajake.kok.. taksih kurang kurowo niki.. monggo ... rasah isan isin.. menawi isin nku... ngisin-isin... mekaten ..
nembe serak,mangke nek nyinden ndak malah koyo suarane gagak watuk,ngapunten pak dalang.
Sugito 'Githo' Utomo Nyimas Rahcma:.. mboten usah mutawiri.. saakmangke pas adegan Kumbokarno Gugur.. diajeng.. medal .. kinanthi watuk2 ala Gagak.. sumonggo.. :-)
@depi:... ono opo nduk?...
ingkang kinurmatna, mugi rahayu sedoyo ingkangcpinangih, kasembadan ingkang dipun sedyo....Monggo semangat mekar pindo sekar ingkang
Sugito 'Githo' Utomo ‎..sugeng
apik kabeh mbah, wong saiki aku mung lagi isoh
urip mung mampir mangab: BURJO : KUNINGAN & MADURA
GOYANK LIDAH, Kuliner Semarang with love Urip mung mampir MANGAB (MAngan,NGombe lAn
Dhik Musa, yen kepareng lan dadi dhanganing penggalih, mengko sore jam 16.00 WIB daksuwun tindak neng nggonku. Kae lho ngrembug prekara sumbangan sekolah. wis lho ya, mengko dak arep-arep temenan. Malang, 13 Mei 2000
wah, ngejak tawur tenan kui jenenge! *malah tekan ngendi2 :p
@dy:salut! Gkgk…
Halah..ndadak nganggo ‘katanya’! Silent
SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
“YAA ALLOH…PANJENENGAN ICALLAKEN SEDOYO HOWO INGKANG ELEK LAN SEDOYO APES LAN SALAH AWAK KULO NALIKO KULO SARE”
@yahoo.co.id) “PURBO WASESO ALLOH KANG AMISESO, IBU BOPO KULO NYUWON SANDANG PANGAN SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG
GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP
“mbuh kang wong aku latihan ngetik wae kok mbok ajo dipikir nemen2” jawabku..
manungsa boten leres wonten ngarsaning pengeran.Asmaradana: rasa sejatinya jalmi, kanggonan rasaning
puniku, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa. Wong anut rasa sejati, kelangkung suka pirena, mring pakarya becik kabeh, nyegah mring pakarya ala, siyang latri tan pegat madhep mring tindak kang tuhu, ing ngabantara pangeran. Kaca 4: Sukma suci tansah nganthi, ngowangi sejati
driya, tuhu suci ing karsa, siyang latri amanekung, mring
ilining tirta, siyang trimili bae, lire mikir lan ambudya, engeting jati rasa, siyang latri ya lumintu, angesthi angestu pada. Ngucap tobat ping sakethi, ngucap kapok ping sayuta, yen suwung rasa jatine, pangucape kadya ampas lire ampas pasepa, tan katrima ing hyang agung, wit Allah priksa mring cipta. Salat ghoib rasa jati, konjuk marang gusti Allah, hyang widi mengku gaibe, tan arsa ginunggung jalma, ngesti gung-gung pangeran iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.
Kaca 5: Suraosing gesang ingkang nunggil kaliyan suraosing gusti Allah punika urmatan lan pangabekti. Saget langgeng wonten ing pejah saha gesang, punapa malih begja utawi cilaka. Dhandhanggula: wateknya ingkang rasa sejati, asring sungkawa marang dosanya, dosa sajroning batine, dosa alus puniku, lalabeting dosa ing nguni, ingkang wus den apura, kalawan hyang agung, pan isih sumandhing tunggal nging asring kagodha mring rasa sejati, marma asring sungkawa. Rasa seca tan irsa mring sisip lan tan irsa ngucap lilincatan miwah catur mencla-mencle, ngesthi ngucap satuhu, lathi lidah ingkang ngladeni, karsanya ingkang seca, ywa manab dalunya,
ing ngarsaning maha suci, temen ugi ing ngarsa prajanma, iku temen sanyatane, pun temen ngajak luhur, yen dhasar temen trusing ati, kaca 6: apan seca wacana, rasa karsa tuhu, junjung sejatining sukma, aneng donya tinulung mring sukma suci, kang badan kula pasrah. Ati wekel ngirit marang mukti, tuhu temen anjunjung mring drajad lumuntur mring asih gedhe, wondene langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejati yaiku, kurmat mijil saking driya, pan puniku ing aran urmat sejati, ing ngarsaning hyang sukma. Barang karsa tinimbang rumiyin apa karya harjaning sasama, apa dadya ing rusake, karya sukaning kalbu, punapi timahaning wuri,
Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya. Rasa ayem lan tentrem jroati, sanadyan sajroning kalbu, cipta rasa tunggal hyang widi, iku rasa kang nyata, rasanya hyang agung, dudu rasa dhadha aran nanging iku rasa nikmat jroning ati, ing ngarsanya hyang sukma.
Kaca 7: Manungsa ingkang nampeni dhawuh ing gusti Allah punika ingkang kanggenan rasa sejati, gadhah kamukten sang nabetipun sangsara, tindaking gesangipun mboten miturut raosing hawa napsu.Sinom: surasa kang sejatinya, mung dhawuhe hyang masuci, surasa ingkang mirasa,
tinimbang sayekti, dening janma ingkang wus bangkit angrasa. Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh hyang widi, durung werung mring surasa, ingkang
sejatinya urip jroning pati sanyektinya aneng gesang. Aneng eca jroning lara, aneng mukti jroning pati, aneng sugih jroning mlarat aneng suka jroning sedhih, neng aji jroning isin jroning asor aneng luhur, jro kalah ana menang, aneng wujud jroning gaeb basa gaeb iku tegesnya samar. Samar ing netranya janma, wujud netranya hyang suci, basa wujud iku ana, samar ing netranya janma, Allah ingkang nyimpeni, temennya janma darum tamtu tran bisa musna, wong nadyan wiji-wiji, sanadyan ingkang becik lawan kang ala.
Tiyang ingkang kanggenan rasa sejati punika mikir lan ngatos-atos menggahing tindaking gesangipun.Kaca 9: Kinanthi: sejatining rasa iku, temen ing ngarsa hyang widi, marma den bangkit angrasa, mring dhawuhnya maha suci, pan iku surasa mulya, surasa ing kalinuwih. Panindaking donya iku, tumindaknya para janmi, mung eca raosing
lan rasa satuhu, tepung mring rasanya gusti, andhap asor jroning driya, lereh-lirih jroning pikir, sanadyana beda sawanda, tinimbang lan jroning ati. Panabda kang mijil iku, condhong mring rasa ing ati, aneng ngarsanya hyang sukma,
tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus kadosan mring Allah kang maha suci, iku watek rasa nyata, marma
mring hyang sukma, ing donya mring kerat neki. Rasa jati watekipun karya becikake janma, kalawan mring kadang warga, suka becikan nglangkungi, nadyan kinarya sungkawa, kaca 10: utawa winales serik. Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus tindaknya ngalam donya, aran kang eling mring asih, bobote gusti piyambak winales ala mring murid.
tumanem angga pribadi. Nglampahi karsa hyang agung, tumindak karsaning gusti, saras mring gusti Allah, anunggal rasa mring gusti, amrih tulusing pamuja, kalawan rasa sayekti. Puja tan mangkono iku, suwung ngarsaning hyang widi, endi aran kalakuwan yen tan sabar marang juti, tan wurung anut mring dhustha, kena ginodha ing iblis. Gesang tanpa rasa sejati punika gesang tanpa guna kados dene dhawuhipun gusti yesus; kowe iku minangka uyah ing jaman mangka manawa uyahipun ilang asine, kang kagawe mulihake asine apa, wus ora ana paedah kaca 11: apa-apa, kajaba mung dibuwang lan kaidakan dening wong. Pucung: munggweng sekar; pinuga gandanya arum dene munggweng uyah, miguna
urip marga urip iku sejaning sukma. Ingkang rasa; embannya sukma puniku, yen lampus kang
kaca 12: ingkang sayekti, suci adel satuhu temen lan prasaja. Ngajak blaka; kalawan seca puniku, ing ngarsanya allah, myang ngajeng nyapa para janmi, kang supaya terang padhang lan pratela. Rasa jati; tan uwas maras ing kalbu, sumangga mring allah, nadyan lara tekeng pati, lamun lampus rumangseng mantuk mring swarga. Saben rina, sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mongsa, pinundhut hyang maha suci, tinggal raga prasasat santun busana.
Tiyang ingkang temen ing batos punika gadhah gesang langgeng, gesangipun rasa sarta mantep boten kados dene bait ingkang kaoncatan citaka dening ombak.Pangkur: tyang kang wus temen batinnya, gunging tindak lan manabda pan yekti, panandelnya mring hyang agung, tan mandheg mangguhing tyas pracayeng mring gusti putranya hyang agung, ing tyas tan araga-raga, mantep yekti jroning ati. Trisna nyatan nganggang-anggang, nadyan mring tyang widi myang putra gusti, tuwin mring sanak kaca 13: sadulur, akanthik suciyan pan mangkno
ati. Kathah tyang sugih kencana, tuwin kathah janma asugih ngelmi, nanging tyang temen ing kalbu, puniku awis arang, marma janma ingkang temen tuhu terus iku sejatining janma, wus darbe urip sejati. Lirnya urip satemennya, awit donya tumekeng kerat neki, urip langgeng wastanipun iku uriping sukma, kang den wengku mring rasa
sedyanya wurung, sanadyan angawula, myang sanadyana tapa brata mring gunung, yen ta tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi. Nadyan janma
lathi lidhah badanipun tan katrima mring hyang sukma, malah duraka mimbuhi. Gusti allah
mungweng swarga, nanging prajanma munggweng donya neki, yen darbe rasa satuhu, nunggal rasa mring Allah, gusti Allah tutulung mring janma iku, lumantar rohnya pribadya, pan punika sukma suci. Upama yayah myang putra, lan malih ingkang bendara
esthinya sejatining urip puniku, saras tekad sanyata, donya trusing kerat neki. Sanadyan miskin myang kaya, urip kanthi tentrem marem ing ati,
bosok kaca 15 nuli. Prameswari lan narendra, wuri mangkono uga, saking dosa purwanya tyang keneng lampus wus tan kena sinelakan dumojog yen wus pinasthi. Gusti yesus nate andhawuhaken prelambang; wit kang becik iku ora bisa ngetokake woh kang ala, lan wit kang gering yen iku iyo ora bisa ngetokake woh kang becik.Maskumambang: lamun janma kanggonan rasa sejati, datan aluamah, anyaring karsaning bumi, sanadyan mangan lan nyandhang. Lan tinimbang lan praptanya ingkang bukti, nrima saha nanya, idhep-idhep anglakoni, mring karsanya gusti Allah. Yen wungu ngadeg lenggah tansah ambudi, murih tinarima, mring Allah kang maha suci, mangkono ciptaning rasa. Nambut karya kalawan tuhu ning ati, ing saben arinya, antuk kedhik weda thithik antuk agung nedha kathah. Lamun datan mangkono
duraka. Kaca 16 angel ewuh janma ngawula mring gusti, myang ngawuleng allah, ayun parekan mring
karsa ngadeg lenggah pan ambudi, supayeng tambahnya, kang dadya sektining batin pamijilnya kanyataan. Upami sekar
ingkang becik ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta swaraning janma. Upaminyawit blimbing pan awoh blimbing, janma tuhu seca, mring rasa ingkang sejati, tamtu awoh kanyataan. Pan puniku panengran ingkang sejati, tyang temen ing driya, tan kena binekteng sisiping donya tekeng ngakerat. Ati becik mijilken pakaryan becik lamun ati ala, umijil pakaryan sisip tan becik donya myang kerat. Gandanya lampus myang ganda ingkang urip tamtu kawistara, ganda becik marang urip ganda ala mring palastra.
Kaca 17: Sangalam donya punika betah tiyang temen.Megatruh: sapa temen-tinemena mring hyang agung, pamintanya den kabuli, ing donya myang keratipun wus malbeng babasan neki, jangka pripta cipta dados. Pangarsaning paminta yen kanthi laku,
mangkono wateking batos. Wateking tuhu seca kapengin wuwuh, mring tindak becik lan adil ana ngarsane hyang agung, trisna sabar andhap budi, ngesthi ngarsanya hyang manon. Watak temen ngungkuli kencana murrub nglangkungi inten kang adi, marga kanggep mring hyang agung, kang jumeneng ing suwargi, panganggepnya datan pedhot. Katemenan dhasar ngasaking hyang agung, wijining rasa sejati, amung temennya hyang agung, kang tuhu temen pribadi, iku temening hyang manon. Marmanya janma kang tuhu temen terus benjing kajen mring hyang widi, wondene ing donyanipun ing ngajenan mring prajanmi, samya pracaya ing batos. Para manungsa kaca 18 bangsa asor myang luhur, ngupaya tyang seca yekti, dadya tonda janma tuhu, ing ngajenan para
pribadi, sungkan mring tindak kang tuhu, tyasnya ingkang dadya seksi, tindak mogok mring hyang manon. Tiyang ingkang timen dhumateng pangeran dipunwales temen.Mijil: sapa anut rasa kang sayekti, rukun mring hyang
begja yakin aok nglingkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginawa mring iblis tan was nganti mati, upamanya iku. Akeh janma ngawula mring iblis pan datan rumaos lamun janma arsa mring gorohe, anut mring kaca 19: sedyaning
hyang manon nabi brahim sarah garwane, kadya nabi yunus duk ing nguni, nabi dawud ugi, lan daniel iku. Ana nabi alit sarta miskin ingkang ambek yektos tindak mring wana lawan kancane, samya madung kayu tepi kali, nah
wadung nyambut mring tanggane, minta tulung mring kanca neki, helinasuk langi, ngambil tatal kayu. Sigra cinemplungngaken ing
puniku. Ana wanadya miskin sawiji, saben watak yektos saben ari karya ngasag bae, jinunjung dening gusti hyang widi, bangkit dadi mukti, ingkang wasta erut. Sagung janma ingkang tuhu yekti, panjalu myang wadon ing swarga dahat gung pituwase, kaca 20: malbeng wisma nyasang ramahadi, myang datan ngemasi, ngungkuli mring ratu. Tiyang ingkang boten kadunungan rasa sejati, punika tiyang ingkang pejah wonten ing ngalam donya ngriki.Gambuh: kayata anjro kalbu, dhadhasarnya urip kang satuhu, pan puniku uripnya sukma sejati, myang urip rasa satuhu,
kala ing donya neki, sukma wau gya kinubur, jroning siksa datan pedhot. Sukma urip puniku, ing wuri malbeng wisma satuhu,
ingkang manungsa sadarum sanadyan tinitah ingkang kanthi miskin ngatasing tyang gesang iku, darbe ya wisma lumrah wong. Nrakahi nganggep kubur, marga tan nunggal sukma sadarum tiyang waluya jroning swarga linuwih, langgeng ing nraka puniku, manggon mring siksa kang abot. Kaca 21: Pejah nunggal lan lampus kang gesang nunggal lan gesang iku, puniku tan kena ora pan wus mesthi, marmanipun mumpung durung, ingkang prayitna ing batos. Tiyang ingkang boten temen puniku boten temen ing sadayanipun.Gambuh: tyang tan temen ing kalbu, pracayanya mring Allah tan tuhu, myang piyandel mring gusti pan durung mesthi, trisnanya mring maha luhur, uga durung trusing batos. Tobatnya durung terus pangucapnya maksih sring gemblung, dadya pratanda ing batin durung yekti, kawistara ing pamuwus jroning tyas pan maksih goroh. Durung jrih mring tyang agung, durung trisna mring gusti susunu, tuhu tyang sucining tyas durung sayekti, rasa becik durung tuhu, myangka trisna durung yektos. Durung asil ing kalbu, rujun rukun durung nyata tuhu, tuwin sabar paramarta durung yekti, tan mrih laknat tulahipun durung tumemen ing batos. Sengsem malbeng swarga gung, kasengsemnya pandurung satuhu, tindak andhap asor pandurung sayekti, arsa mijil mring tekebur,
ugi, solah tingkah durung jujur, marga durung temen batos. Kaca 22: Maksih sembrana kalbu, gumampil marang sagung pamuwus kendel prajangji nagnging datan netepi, mrana-mrene
hyang agung, pandya satunggal durung ana bumi langit sejatining rasa lan sukma wus tunggal. Rasa tuhu; datan mijil saking lebu, datan
ingkang kothongMijil: rasa sejati pan tansah eling, swarga kang kinaot nadyan kama lawan ing donyane, siyang ratri dennya ngeling-eling, niku peling jati, enget wijilipun. Beda lan emutnya kewan sami, lawan langkung kaotan sami punang daging elinge, wongsal-wangsul neng donya neki, eling muktisari,
artinya ing tengah neki, sari kembang abyor, ingkang dumunung ing tengah dhewe, dudu mring suwarga kaca 24: ikang edi, tan mukti ing bumi, pan ing madya luhur. Dene emutnya rasa sejati, mukti langgeng kraos langgeng elingnya mring pangerane, ingkang tansah asih myang melasi, dahat anyabari, lir bapa mring sunu. Langgeng eling mring sihnya hyang widi, gya
sayekti, aneng jroning jantung. Peling durung eling sihnya gusti, iku peling kothong, neng ngarsanya Allah dhewe, wit kang
kasengsem anitis marang ing karaton pisah myang emuting pangerane, datan eling wijilnya duk nguni, iku aran lali, emut mring kang dudu. Pan dudu karsanipun hyang widi, dudu mulyaning roh, pan dudu manungsa sejatine, marga kang mulang ngelmu panitis rikalane nguni, aji saka prabu. Dene aji saka duk ing nguni, antuknya paguron ing pangarsa kang dadya kaca 25: purwane, saking sayid anwar ingkang nami, putranya nabi sis mertapa ing gunung. Nulya krama antuk putrine jim trah saking karaton nulya dadya ratuning jim kabeh, pindah juluk nur cahya kang nami, cedhak crita neki, dewa kang tuturun.
Raosing gusti yesus punika inggih raosing gusti Allah.Sinom: sagung karseng gusti Allah, wusi ngemut jroning ati, datan wonten kantunannya, sakedhik tan nakari, janma kang wus mangerti, myang kang wus wikan linangkung, lir wruh mring gusti Allah, lawan wrin kang gaib-gaib artinya wes wuruh mring sagung kang samar. Najan janma sabuwana, sawiji datan nandhingi, lawan janma kang sampurna, ingkang asma malbeng tulis myang tinembung yahudi, emanuwel asmanipun pan artinya puniku, gusti allah nunggil janmi, myang gusti allah tunggil lawan kawula. Allah nunggil mring manungsa, janma nunggil hyang masuci, sang janma ingkang punika, dahat sampurna myang suci, amung margi pra janmi, pinurih samya atepung, mring gusti maha kwasa, janma sabuwana neki, tepungnya lumantar janma kang sampurna. Sinebut janma sampurna, puniku putra hyang widi, wit pancer rasa atunggal rasanya kang maha suci, kaca 26 tunggal jeng putra, raket ugi mring hyang widi, janma putra dados tunggal mring kang rama. Sang janma ingkang sampurna, yeku putrane
raket mring putra, sampun raket rama suci, janma putra dados tunggil mring kang rama. Wit pancer dadya satunggal gusti putra lan hyang widi, kadya uwit lawan epang, sejatinya dadi siji, pang urip marga uwit, urip krana panceripun tembung pancer artinya, sejatinya maha suci pancer urip basuki ing kalanggengan. Uripnya para pracaya, lair myang terus ing batin latinya tansah umasrah, raga lawan sukma neki, mring ingkang maha suci, lan trisna mring gusti luhur, langkung sing barang donya, tresna Allah lawan gusti, siyang myang ratri cinipta jroning driya. Yen trisna mring gustiAllah, lan mring kang jeng putra gusti, ngungkuli trisna mring brana, nadyan aneng donya neki, pan wus dadya sawiji, lawan gusti myang hyang agung, iku yen trusing rasa, kalawan tuhu sayekti, pangrasa ing donya mung mondhok sakedhap. Malah sring kraos sungkawa, marga godha warni-warni, yen
kaca 27 mangkono godha dhonyaki, iku langkung begja yen tyang tan kebandhang. Ewon leksan keten yutan janma ingkang den tamani, dening godha myang rencana, marmanya begja linuwih, tyang tan anut mring iblis iku janma kang pinunjul krana tanduking godha, dahat wikan lawan bangkit alus lembat
kala. Ingkang nama putra punika angsal warisan saking kang ramaMaskumambang: amba dadya putranya kang maha gusti, ingkang putra angkat marga pracaya mring gusti, antuk sihing gusti Allah. Daruna gusti putra paring pangerti, gusti Allah
mratobat gusti putra paring ngerti, rini lan anebut rama. Putra gusti nilar swarga dadya janmi, pan dadya manungsa, balik ambalijanmi, malbeng putra gusti Allah. Ingwang andarbeni kawruh kang sejati, wrin sih gusti Allah, ngungkuli kawruh sabumi, amung sihnya gusti Allah. Wus tinulis jroning kitab kang sejati, injilnya hyang suksma, janma ingkang nampi esih, hyang widi suka ngapura. Sanadyan darbe dosa agung linuwih, hyang suksma ngapura, ager hyang widi nampi sih, myang janma tobat trus driya. Artinya manungsa kang nistha antuk sih, pacaya trus driya, sedanya jeng putra gusti, lironing prajanma dosa. Ingetung sampurna pra
namung antuk apura neki, inganggep kang putra, klilan nebut rama swargi, utawi anyebut bapa. Marma den samya emut
samya emut ing siyang lawan latri, kaca 29 myang sosotya ingkang adi, iku ywa nganggep pusaka.puniku amung sangu
mung sakedhik ywa pisan ngresula, den tuhu lawan sayekti, yen kenceng tindak tumeka. Yen janma durung nampi sihing hyang widi, sinungka sugihan ywa darbe murina neki, karana asung punika. Sanadyan amung pinaringan sakedhik wus cinawang cadhang, warisan munggeng suwargi, gusti yesus kang sediya. Margi ingkang rumpil anjog ing swargaDandhanggula: dhuh rama gusti kang maha suci, ingkang mugi paring graita, mring sudara sadayane, den samya yitna emut dhumateng sukmanya pribadi, dennya akarya dosa, tanwrin darbe wangsul ing wuri melbeng naraka, paukuman marang sukmanya pribadi, nanging dereng angrasa. Mugi lawan tinimbang myang eling, den ganjar tinitah dadya janma, beda lan titah liyane, warninya langkung bagus angungkuli kewan myang peksi, pinaringan kang sukma, langgeng gesangipun bangkit
ing kilen lawan wetan meksa maksih kungkulane, sihnya tyang maha agung, marma paring juru basuki, paring gusti jeng putra, akarya panebus sarehning sukmanya janma, wijil saking gusti ingkang maha suci, marmanya dahat trisna. Patrap pancering tresna sejati, apratela lumantar kang putra, supaya mangerti dhewe,
asih, karya trisna sanyata. Sagung prajanma ing donya niki, tandar beras trisna sanyata, marang sagung sasamine, kathah kang tindak edur, tebih rasa jeng putra gusti, samya tindak maksiyat ingkang ngaler ngidul ingkang mangilen mangetan ing batin ngandhut rasa durjana juti, suwung trisna
len wiyar, kathah ingkang nurut marma kathah ingkang ngambah, sakan cahya suka pirena ing margi, myang gampil kaca 31 margi wiyar. Dhuh hyang sukma mugi janma sami, ingkang ngambah mring margining setan den samya emut manahe, supaya samya wangsul dhumateng margi ingkang rumpil ingkang sampuni ngambah, gusti putra neku, dadya marginya rekasa, pan puniku ingkang bangkit trusing margi, artinya anut kalseng hyang sukma, dahat kalangkung angele, amung putra hyang agung, anetepi karsa hyang widi, datan geseh sarikma, tan sisip satengu, malah wus dahat sampurna, gusti putra dhawuh; kulun wus ngrampungi, sampurna mring hyang sukma. Prapracaya kang arsa basuki, den
swargi, den tahan sagung godha, myang sagung pakewuh, den tuhu temen ing driya, kanthi sambat nyuwun tulung mring hyang
andhap asor batine, ingkang yekti satuhu, den ulat sumeh memelasi, tuwin sucining driya, den sengsem ing
nglangkungi, tyas rena kathah kanca, gumuyu anggugug nadyan tindak margi panas kalawan tindakan nungsang anjempalik marginya maksih wiyar. Krana iblis kang karya puniki, pangya saya margi ingkang wiyar, dahat kalangkung jembare, kethen yutan kang anut datan wruh wekasane wuri, mlebeng ukum siniksa, pan sakit kalangkung, paparinge iblis setan pra manungsa kang nurut marganya iblis pinesthi kapanduman. Adus gusti ingkang maha suci, sagung janma ingkang sami ngambah, mugi hyang widi ngengetke, pinurih samya wangsul mumpung maksih aneng ing margi, dereng kalajeng tindak mugi anut wangsul mring margi jeng gusti putra, hyang sukma kang murba wisesa pra janmi, karsa nylametken janma.
Kabingahaning kang sayektos punika manawi manungsa kang gedening gusti AllahKinanthi: bingah tunggil mring hyang agung, bingah tunggil maring gusti, yen wonten janma mratobat sanadyan agung sawiji, suka bingah jroning driya, krana sukmanya basuki. Janma ingkang tindak jujur, suka pirena ing ati, yen angeksi tindak dosa, ngunguning tyas lawan sedhih, miminta jroning wardaya, mugi gusti paring eling.
---==={ Ilanging Bumi Sirnaning Netra }===---
Mamasang counter pengunjung blog | Sinau Bareng2 Yuk
ya..sampai nun jauh di bontang..suatu hari aku tunggu cerita dr paris
andykuwu, on Desember 30, 2008 at 4:33 am said:	jan tambah gagah saiki. Po maneh nganggo kaos ireng tulisan “r’, opo maksude iku?
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan
kiye nganggo 3 perlambang: perlambang kepercayaan, perlambang tradisi karo perlambang seni.Perlambang kepercayaan, contone keyakinan wong Jawa nek Tuhan ialah zat sing ora bakal
nyebut Tuhan karo Gusti Ingkang Murbheng Dumadi, Gusti Ingkang Maha Kuaos, lan liya-liyane.Perlambang tradisi, contone ana tradisi upacara kematian (ndonga kanggo wong sing meninggal) tahlilan telung dina,
raine wayang kulit. Kelir kiye sebagai perlambang watek masing-masing tokoh wayang kuwe.Menungsa kuwe salah siji makhluk ciptaan Tuhan sing
sebagai ciptaan TuhanDiakui kabeh agama nek menungsa kuwe ciptaan Tuhan. Kabeh menungsa sing ana nang bumi kiye sekang keturunan Nabi Adam karo Siti Hawa utawa Eva. Adam karo Hawa kuwe dicipta nang surga, ning merga ana kesalahan terus dikirim ming donya
wong urip ning donyo kuwi cuma kon gole'ijeneng mu sopo?panggonmu ning endi?opo sing mbok gole'i ning donyo?sing di sebut manungso iku wong sing wis manunggal karo roso, roso sejati iku sejatining roso," samubarang manungso kang pingin weruh marang Tuhane kudu weruh dhisik karo awake dhewe, manungso kang wis weruh marang Tuhane iku sa bodho-bodhone manungso..
Sodron :weladalah.,kowe kuwi isih cilik durung pantes tuku barang yok
Sardot :ealah pakde…jan sampean iku ora gaul blas…pacran jaman sak’iki bedo karo jamane sampean,..
Sardot njur budal,ora suwe sardot balik nang warunge pakde sodron
Jaran doyan mangan sambel.Horses will devour chili sauce.Wong wadon nganggo pakaian lanang.
Akeh wong lanang ora duwe bojo.Men will choose not to get married.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Women will be unfaithful to their husbands.Akeh ibu pada ngedol anake.Mothers will sell their babies.Akeh wong wadon ngedol awake.Women will engage in prostitution.Akeh wong ijol bebojo.
Akeh randa nglairake anak.Many divorcees will give birth.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne.Newborns will search for their fathers.Agama akeh sing nantang.Religions
SensorAxle HubBrake BleederBrake Hose LockBrake Hydraulic HoseBrake Master Cylinder CapBrake Master Cylinder ReservoirBrake Master CylinderBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake
Pancenipun mboten wonten gambar ingkang warna nggih? Tapi meniko nggih sampun cekap kangge jampi kangen dhumateng kabudayan jawi
Agustus 18, 2009 pada 7:50 pm
puntodewa, luwih apik lek gelut karo wayang liyane
serat Kekidungan,lepata tulahsarike,angalap berkahipun,Kanjeng Nabi lan para Wali,poma sagung lan maca ,den samyatumayuh,
kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh, jin setandatan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, genianemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing mami,
bajuning angga, Ayub minangka ususe,sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,
dadi, pan apencar dadiya sihing jagad, kasamadan dening Dzate, kangmaca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu
kangdadi waras.10.Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektusubuh, lan den sabar sukur ing
saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga.Kuwasaning Artadaya11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma utama, kang wruh namane Artate,masyrik magrib kawengku,
jejaka, mangka aran Ismail Jatimalengis, aneng tengeahing jagad.13.Sapa kang wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lansomahe, sing sapa wruh panu......sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad,ingkang....iku, lamun kinarya ngawula, bratanana pitung dina....gustimu asih marma14.Kang
waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk AdimulyaCahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan
sakehing kang nedya ala, larut sirna kang nedya becik basuki, kang sinedyawaluya.21.Gunung guntur penglebur guweki, sagara sat bengawan sjuh sirna, kang wruh Artadayareke, pan dadi teguh timbul, kang jumeneng manusa jati, ngadeg bumi sampurna,
ingkang simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh ingkangbebaya.24.Sakehing
ratuningdhedhemit, agung sawahe ugi yen eling sadayanipun, pedah kinaya tulah, ginawe tungguwong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.2. Kang rumiyin ing bang wetan. Durganeluh Maospahit lawan Raja Bohureksa iku ratuningdhedhemit
Kemandhang Wringinputih, si Karetek Pajajaran, Sapuregel ingBetawi, Ki Drusul ing Banawi,
Kendheng kang den reksa.11. Ing Pasisir Butakala, ing Tlacap si Kalasekti, Kalanadhah ing Banyumas, Sigaluh aranPrenthil Banjaran Ki Wewasi Kyai Korog ing Lowanu, gunung Duk Geniyara, Nyai BurengParangtritis, Drembamoha ingkang aneng Prabalingga.12. Ki Kerta Sangkalbolongan, Kedhungandhong Winongsari ing Jenu Ki Karungkala, ingPengging Banjaransari, ing
Ni Rara Dhenok ing Dewak, ing Tubin Nyai Bathithing ing Kuwu Ki
Kopek ing Manolih, ing tengah si Sabukalu, Nglandhak KiMayangkara, si Gori Kedhungcuwiri, Baruklinthing ingkang ana ing
ranipun, si Kecek Pajarakan,Cingcinggoling Kaliwening, ing Dhahrama
andir ingkanag aneng Jatimalang.18. Arya Tiron ing Lodhaya, Sarpaabangsa aneng Pening, Perangtandanag ing Kasanga,
ana lara teka bali,pan tinulak larane bali mangandhap.23. Dhemit kang aneng Jepara, lan dhemit kang aneng Pati kalangkung
Suntring, kang rumeksa Parangwedangraden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kulawarga Nyai Rara Kidul, sampun
jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya.Sang jakir putih kang munggah ing dlamakanku, Sira tangiya.Bek meneng, cut turun
tan kenaning pati,Ingsun pangawak jagad,Mati ora mati,Tlinceng geni tanpa kukus,Ceng,...cleleng,Ceng,...cleleng,
nyuwun sewu poro sesepuh mboten saget nampilaken layaripun .scrip meniko panjenengan copy rumiyen trus panjenengan bukak Tab inggal nembe panjenengan Paste lan enter.
Kawulo taseh belajar menawi kelintu nyuwun di benerke kalian poro sesepuh seng sampun nyerat blog kawulo meniko .suwun
Empu Setranaya III; Empu Sendhangwarih; Empu Taruwangsa;Empu Japan; Empu Braja; Empu Sendhag Koripan dll.
Senajan koe ono seng ndue aku tetep tresno karo koe!
Untung'e kangen karo sliramu iku gratis coba nek bayar? paling saiki aku wis dadi gelandangan
Tresno ki kadang koyo criping telo, iso ajur nek kowe ora ngati-ati nggowo.
Ora kepengin sing sempurna nggo ndampingi uripku, mung butuh wong sing ikhlas nrima lan nglengkapi kekuranganku :)
Iso nembang ora iso nyuling iso nyawang ra iso nyanding mesakne
Ojo nesu karo aku aku lagi kangen karo sliramu
Yen tak tinggal golek duit, sampean ojo selingkuh lho yankkkk...
Konco plek: susah seneng bareng, gelem dijak soro, ora lali
peting. “Hana ta wongira, babatanganira buyuting Nangka, aran Banyak Wide, sinungan pasenggahan Arya Wiraraja, arupa tan kandel denira, dinohaken, kinon Adipati ing Songenep, anger ing Madura wetan”,
AMINTWELL DRINK : Untuk Regenerasi Sel dan Anti Oksidan Alami Tubuh Anda
arane MAS KATRO. Uwonge apik men mring dagkuh keh.jakwir2 wis kenal apa durung karo sing arane
hidupLiring mati sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
kok aku ra mudeng ya? mbok nulis sing
kanggo kabeh mawon Thu 28 Aug 2008 - 13:10 SUGENG RAWUH..... pepenVespa Team GOLDJumlah posting : 8989Age : 34Registration date : 03.05.08Subyek: Re: salam kenal kanggo kabeh mawon Thu 28 Aug 2008 - 13:38 linggis wrote:SUGENG RAWUH..... Sugeng rawuh lan
tembang kenangan, lirik kord tembang kenangan, pdf chord piano lagu tembang kenangan, lirik lagu tembang
Tanpa dijaga, tanpa dicagaki mesti katut playune
Komentar oleh nurulhilal on Mei 14, 2009 7:07 am
sendika dhawuh rama madanggumilang. pangestunipun…. mugi-mugi kanthi gladhen menika saged dadhosake sae anggenipun kula damel geguritan. nuwun…
Yusuf ingkang puniko jeneng Yusuf sampung gung ikeng putra pan sampan adarbe rayi nalika iku waktu mng
medhuvadai kodhikka kodhikka sathiyamai andha ooril andha nerathil ippadi oru heatum tasteum nan edhir
Maturnuwun sanget sampun kedah mampir ngombe wonten gubug kulo meniko mas Nug.. *wadooh..sorry kromonya ancur minah,
sampeyan juwara ngeropah mawon lah, amargi ligane sampun dipesen Liverpool kagem musim 07/08 meniko.. 🙂 *nulis jowo kromo
apik atine Riko dudu hang kawitanTapi dadi welas hang pungkasanIsun
yo tepak hang apik atine Riko dudu hang kawitanTapi dadi welas hang pungkasanIsun
Lha gambar duwur kuwi jenenge geber wayang. Mudeng apa ora sing dimaksud geber wayang. Coba wayang apa wae sing isa kok tontonPendawa kuwi ana lima.lha sing nomor loro kuwi jenenge Werkudara. Werkudara disebut uga Bimo, Brata sena (isih enom), Bayu Putra lan isih akeh maneh jeneng liyane. Pda pingin ngerti apa ora, apa ta Werkudara kuwi. Yen pingin ya KLIK ken terusane andarane Pak Narroso iki.
1. Prastawa / kedadeyan kang dilaporake dening wartawan biasane anduweni sifat actual lan faktual diarani …. a. wara-wara b. pawarta c. ariwarti d. kalawarti e. layang2. Nanggapi pernyataan-pernyataan ana ing pawarta anduweni teges pada karo …. a. rumusan pawarta c. nyimpulake isi pawarta e.nulis pawarta b. ngrungoake pawarta d. gawe pawarta3. Nampi pawarta kanthi apa anane diarani …. a. objektif b. evaluatif c. factual d. informatif e. actual4. Ing ngisor iki ora kalebu sarana komunikasi canggih yaiku …. a. telpon b. handphone c. kenthongan d. internet e. netbook 5. Nalika ana salah sawijining murid telpon marang gurune kangsgo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake yaiku ... a. ngoko lugu c. ngoko alus e. basa manca b. basa krama alus d. basa gaul6. Tembung lingga sing dumadi saka telung wanda, kaya ing ngisor iki …. a. sega c. dom e. segara b. segarane d. segaranipun7. Tembung ing ngisor iki kalebu tembung andahan yaiku …. a. tulung c. tinulung e. talang b. taling d. tiling8. Tembung “
migunaake sak akeh-akehing teks kanthi wektu sesingkat-singkate diarani cara maca …. a. endah c. bathin e. intensifb. cepet d. grambyangan 10. Kanggo nemoake materi-materi kang dibutuhake kanthi cepet. Iku kelebu … maca cepet. a. tujuwane c. cara e. gagasan utama b. teknik d. aspek 11. Ing ngisor iki kang ora kalebu jenising maca yaiku …. a. cepet b. endah c. bathin d. grambyangan e. banter12. Mbagi pengalaman kanthi lesan kalebu kagiyatan …. a. pachelaton c. micara e. crita b. gancaran d. wawan rembug 13. Pengalaman iku bisa ditulis utawa nganggo migunaake paragrap …. a. deskripsi c. eksposisi e. argumentasi b. narasi d. persuasi 14. Ana ing sajroning pawarta, katrangan kahanan utawa kedadeyan kang awujud kasunyatan diarani …. a. fakta b. opini c. objektif d. evaluasi e. aktual 15. A : “Halo …” B : “Halo, sugeng sonten, Pak!” A : “Inggih, sugeng sonten “ B : “…. Pak Karjo? “ A : “Inggih leres.” Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana ing dhuwur yaiku … a. Punapa kula saged kepanggih kaliyan Pak Karjo d. Niki sinten nggih b. Wonten punapa Pak Karjo? e. Kula piyambak c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?16. Komunikasi kanthi telpon nduweni kaluwihan kaya ing ngisor iki, kajaba …. a. cepet c. kudu ketemu e. kapan wae waktuneb. murah d. ringkes 17. Salam pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c. sugeng enjing e. Assalamualaikum b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan18. Omongan wong tunggal sajroning sandiwara iku diarani …. a. prolog c. monolog e. setting b. dialog d. bloking19. Sandiwara katindaake dening paraga kang wis tinata pagelarane ana ing…. a. lapangan c. mimbar e. sadhuwuring kelir b. patenan d. saduwuring panggung20. Manungsa tanpa banyu iku mesthi bakal ora duwe daya kekuatan lan mesthi bakal tumekaning pati. Tumrape manungsa, banyu iku dadi …. a. asal kekuwatan d. njupuk kekuatan b. aweh daya kekuwatan e. salah saijining kekuatan c. pamer kekuwatan 21. Piranti pagelaran wayang kulit kang nggambarake bumi yaiku …. a. debog d. cempala b. kelir e. simpingan c. kothak 22. Ana ing wayang kulit blencong iku nggambarake …. a. sasmitaning urip d. langit, angkasa b. srengenge, rembulan, lintang e. manungsa c. sangkan paran23. Pasang tarub lan tratag iku ditindakake …. a. sawise duwe gawe d. sawise siraman b. sadurunge duwe gawe e. sawise kirab temanten c. saminggu sawise duwe gawe24. Kumbakarnan iku tegese …. a. tumpaking gati d. temu manten b. dodolan dhawet e. rembug panitia c. gawe undhangan 25. Klambi menawi diganti aksara jawa dadi ….a. klmbi c. lKmBi e. kLmBib. akLmbi d. kelamBi26. webiaikiademBzet\ ………a. wengi iki peteng banget c. mau bengi adhem e. adheme bangetb. wengi iki adhem anget d. wengi iki adhem banget27. Ditulung
kburn\ kermt\ e. kuburn k]mt\29. wiluje= rwuh Yen ditulis latin yaiku ….a. sugeng rawuh c. wilujeng dawuh e. wilujeng awuhb. wilujeng rawuh d. ageng rahayu30. Tanda kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan) diarani…a. cecak c. wigyan e.
jeneng padha d. putra kayangan33. Wrekudara = Bima = Bratasena = ………………, Kajaba…a. Jagabilawa c. wijasena e. Bayu Putrab. yudhistira d.Arya Panenggak34. .....................yaiku paraga sing nabuh gamelan anut larasing gendhing.a. sinden c. Dhalang e. Warangganab. Pangrawit d. Anoman35. Cacahing baris wonten ing tembang macapat yaiku…..a. Guru wilangan c. Guru gatra e. Guru wilanganb. Guru wyanjana d. Guru Vokal36. Guru wilangan yaiku ….a. Caching bait saben tembang d. Cacahing hurufb. Cacahing Wanda saben larik e. Cacahing tembangc. Huruf vocal 37. Guru wilangan lan Guru lagu ing Tembang Mijil
sungkeman 39. Acara dodolan dhawet ing mantenan ditindaake dening …. a. tiang sepuh penganten putra d. tiang sepuh penganten sakloron b. tiang sepuh tanggane e. tiang sepuh penganten putri c. sedherek tiang sepuh putra40. Ing ngisor iki uborampene acara ngantenan, kajaba …. a. tumpeng c. kembang 7 rupa e. kembar mayang b. kendhi d. canting
teges pada karo …. a. rumusan pawarta c. nyimpulake isi pawarta e.nulis pawarta b. ngrungoake pawarta d. gawe pawarta3. Nampi pawarta kanthi apa anane diarani …. a. objektif b. evaluatif c. factual d. informatif e. actual4. Ing ngisor iki ora kalebu sarana komunikasi canggih yaiku …. a. telpon b. handphone c. kenthongan d. internet e. netbook 5. Nalika ana salah sawijining murid telpon marang gurune kangsgo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake yaiku ... a. ngoko lugu c. ngoko alus e. basa manca b. basa krama alus d. basa gaul6. Tembung lingga sing dumadi saka telung wanda, kaya ing ngisor iki …. a. sega c. dom e. segara b. segarane d. segaranipun7. Tembung ing ngisor iki kalebu tembung andahan yaiku …. a. tulung c. tinulung e. talang b. taling d. tiling8. Tembung “ kanugrahan” menawa dirimbag dadi …. a. ka + anugrah + an c. ka + nugrah + an e. ka + n + ugrahan b. ka + nugraha + an d. ka + nugraha9. Cara maca migunaake sak akeh-akehing teks kanthi wektu sesingkat-singkate diarani cara maca …. a. endah c. bathin e. intensifb. cepet d. grambyangan 10. Kanggo nemoake materi-materi kang dibutuhake kanthi cepet. Iku kelebu … maca cepet. a. tujuwane c. cara e. gagasan utama b. teknik d. aspek 11. Ing ngisor iki kang ora kalebu jenising maca yaiku …. a. cepet b. endah c. bathin d.
rembug 13. Pengalaman iku bisa ditulis utawa nganggo migunaake paragrap …. a. deskripsi c. eksposisi e. argumentasi b. narasi d. persuasi 14. Ana ing sajroning pawarta, katrangan kahanan utawa kedadeyan kang awujud kasunyatan diarani …. a. fakta b. opini c. objektif d. evaluasi e. aktual 15. A : “Halo …” B : “Halo, sugeng sonten, Pak!” A : “Inggih, sugeng sonten “ B : “…. Pak Karjo? “ A : “Inggih leres.” Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana ing dhuwur yaiku … a. Punapa kula saged kepanggih kaliyan Pak Karjo d. Niki sinten nggih b. Wonten punapa Pak Karjo? e. Kula piyambak c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?16. Komunikasi kanthi telpon nduweni kaluwihan kaya ing ngisor iki, kajaba …. a. cepet c. kudu ketemu e. kapan wae waktuneb. murah d. ringkes 17. Salam pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c. sugeng enjing e. Assalamualaikum b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan18. Omongan wong tunggal sajroning sandiwara iku diarani …. a. prolog c. monolog e. setting b. dialog d. bloking19. Sandiwara katindaake dening paraga kang wis tinata pagelarane ana ing…. a. lapangan c. mimbar e. sadhuwuring kelir b. patenan d. saduwuring panggung20. Manungsa tanpa banyu iku mesthi bakal ora duwe daya kekuatan lan mesthi bakal tumekaning pati. Tumrape manungsa, banyu iku dadi …. a. asal kekuwatan d. njupuk kekuatan b. aweh daya kekuwatan e. salah saijining kekuatan c. pamer kekuwatan 21. Piranti pagelaran wayang kulit kang nggambarake bumi yaiku …. a. debog d. cempala b. kelir e. simpingan c. kothak 22. Ana ing wayang kulit blencong iku nggambarake …. a. sasmitaning urip d. langit, angkasa b. srengenge, rembulan, lintang e. manungsa c. sangkan paran23. Pasang tarub lan tratag iku ditindakake …. a. sawise duwe gawe d. sawise siraman b. sadurunge duwe gawe e. sawise kirab temanten c. saminggu sawise duwe gawe24. Kumbakarnan iku tegese …. a. tumpaking gati d. temu manten b. dodolan dhawet e. rembug panitia c. gawe undhangan 25. Klambi menawi diganti aksara jawa dadi ….a. klmbi c. lKmBi e. kLmBib. akLmbi d. kelamBi26. webiaikiademBzet\ ………a. wengi iki peteng banget c. mau bengi adhem e. adheme bangetb. wengi iki adhem anget d. wengi iki adhem banget27. Ditulung malah …., isine terusan paribasan iku
sugeng rawuh c. wilujeng dawuh e. wilujeng awuhb. wilujeng rawuh d. ageng rahayu30. Tanda kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan) diarani…a. cecak c. wigyan e. adeg-adegb. layar d. pangkon 31. Aku maca Koran, yen ditulis jawa dadi ….a. akuwac[korn\ b. akudiwc [korn\ c. akumc[korn\d. [korn diwcaku e. wcnenbuku aiku32. Dasanama yaiku ……………….a. wayang c. lakon wayang e. mungsuhb. jeneng padha d. putra kayangan33. Wrekudara = Bima = Bratasena = ………………, Kajaba…a. Jagabilawa c. wijasena e. Bayu Putrab. yudhistira d.Arya Panenggak34. .....................yaiku paraga sing nabuh gamelan anut larasing gendhing.a. sinden c. Dhalang e. Warangganab. Pangrawit d. Anoman35. Cacahing baris wonten ing tembang macapat yaiku…..a. Guru wilangan c. Guru gatra e. Guru wilanganb. Guru wyanjana d. Guru Vokal36. Guru wilangan yaiku ….a. Caching bait saben tembang d. Cacahing hurufb. Cacahing Wanda saben larik e. Cacahing
dipungkasi ngangge acara …. a. siraman c. panggih e. dodolan dhawetb. kumbakarnan d. sungkeman 39. Acara dodolan dhawet ing mantenan ditindaake dening …. a. tiang sepuh penganten putra d. tiang sepuh penganten sakloron b. tiang sepuh tanggane e. tiang sepuh penganten putri c. sedherek tiang sepuh putra40. Ing ngisor iki uborampene acara ngantenan, kajaba …. a. tumpeng c. kembang 7 rupa e. kembar mayang b. kendhi d. canting
Diperoleh dari "https://id.wikipedia.org/w/index.php?title=Berkas_komputer&oldid=12851192"	Kategori: BerkasSistem berkas	Menu navigasi
Apa Itu Kejawen ?!?Tak uwisi gunem iki Niyatku mung aweh wikan Kabatinan akeh lire Lan gawat ka liwat-liwat Mulo dipun prayitno Ojo keliru pamilihmu Lamun mardi kebatinan
wanda[besut | besut sumber]
Miturut hubungan wanda siji lan sijiné, tembung camboran bisa dipilah dadi telu, ya iku:
Tembung camboran kang nduwèni teges sadrajad. (kopulatif). Contoné: gedhé cilik, tuwa nom, sumbang surung, sandhang pangan lsp. Reroncèn tembung bisa uga ditambahi tembung "lan" utawa "saha".
Tembung camboran kang tembung kapidhoné nerangaké tembung kapisan (determinatif). Contoné: jambu kapuk, pelem gadhung, manuk dara, lsp.
Tembung camboran kang tembung kapisan nerangaké tembung kapindhoné. Conto: Parama sastra = sastra kang parama (linuwih), Pandhu putra = putrané Pandhu, lsp.
Tembung garban[besut | besut sumber]
Tembung camboran kang sambungan (sandhi) né awujud wandamenga (basa Indonésia: suku kata terbuka) lan wanda aksara swara (vokal), tembung-tembung kasebut banjur bisa luluh (ginarba) dadi siji dadi swara anyar. Tembung iku banjur disebut tembung garban.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_camboran&oldid=1018418"	Kategori: TembungKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 10 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Lor&oldid=1114190"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 30 Januari 2017.
Nalikane ono wong nduwe gawe mantu ono salah sijine acara seng diarani "Nonjok" yoiku caos pasugatan lan katresnan, wujud hormat m...
Bapak ku wis golek ganti, Percuma aku ngenteni, Wis sewindu bapakku ra ono bali, Ning endi janji-janjimu, Janji nemoni anakmu, Jare
Layangmu tak tompo wingi kuwi Wis tak woco opo
Padhange suryo nanging peteng ning mripatku, Sinare rembulan nambahi susahe atiku, Tresno sing tak jogo amung kanggo sliramu, Nanging nya...
yoiku kahanan wektu awan naliko langit kebak mendung, ora panas nanging yo ora udan. Kahanan cuaca kang
Ngombe iku penggawean nglebokne banyu menyang weteng lewat lambe lan cangkem. Secara positif ngombe iku bermakna ngombe
ing wektu isuk utowo awan amergo bengine kurang turu, tanda-tandane wong kariban biasane mripate ngluyu...
Kancilen yoiku situasi naliko awakmu susah turu lan ora biso turu ing tengah wengi, yen ing bahasa sains modern kahanan iki diarani insomnia...
Kesabapan songko tembung asal abap yoiku ambune cangkem gumantung songko opo seng dipangan, tapi yen kesabapan iku artine efek seng dirasakn...
Mergo kowe sing tak tresno wes di...
........Prabu Maswopati....................Prabu Pandu.................Prabu salya....................Prabu Sumali
Kagoshima-ken?) inggih punika satunggaling prefektur Jepang ingkang mapan wonten ing Pulo Kyushu, Jepang [1][2]. Wewengkon prefektur punika madep kalihan Laut Cina Timur ndawa saking kulon mangétan. Kutha krajannipun punika Kagoshima. Ing prefektur punika wonten Yakushima ingkang sampun dipunakoni déning Situs Warisan Donya UNESCO,
Kathahipun lemah ing dharatan Kagoshima punika asalipun saling bledhug lan wedhi vulkanik ingkang gampil nyerep toya. Prefektur punika kagungan sekedhik dhataran andhap awit saking punika kutha-kutha Prefektur Kagoshima ingkang wonten ing dharatan Kyusu dipunubengi déning gunung-gunung ingkang nyebar tebih antawisipun setunggal kalihan sanèsipun.
Saking kidul mengalèr, wewengkon prefektur punika dawanipun 600 km, kanthi dawa garis pasisir 2.772 km. Ing prefektur punika wonten laladan mawi salju kados kutha Isa, Kagoshima, ananging Kepuloan Amami mawi iklim subtropis. Nalika mangsa adhem, wewengkon prefektur ing dharatan Kyushu mawi iklim anget. Sewalikipun ing mangsa panas, wewengkon prefektur punika pikantuk kathah cahya srengéngé lan mawi curah jawah ingkang inggil. Sanajan kawéntar minangka laladan subtropis, Ujung Satsuma adep-adepan kalihan Laut Cina Timur. Nalika mangsa adhem, amargi arah angin muson ingkang mbeta awan salju, pusat kutha Kagoshima kadang kala mandhap salju. Tanggal 6 Januari 1986, salju ing kutha Kagoshima dumugi 23
Tembung Kagoshima dipunserat mawi aksara kanji kagem rusa lan anak, amargi ing pulo (shima) punika dipunpanggihaken kathah anak rusa. Kejawi punika, ing Basa Jepang kagu ateges gunung berapi. Sakurajima punika gunung berapi, saéngga kawéntar minangka pulo gunung berapi. Ing Pulo Sakurajima rumiyinipun kalebet papanipun pelaut (kako) saéngga dipunsebat pulo pelaut (kakoshima).[3]
Zaman kuno[besut | besut sumber]
Zaman Kamakura dan Muromachi[besut | besut sumber]
Zaman Edo[besut | besut sumber]
Zaman modern[besut | besut sumber]
pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 23 Oktober 2016.
babagan aku Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong :). Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku
Ula badhudhak lan landhak Ing nalika môngsa adhêming angin, ana ula badhudhak katisên bangêt, mubêng golèk pandhêlikan ora olèh. Wasana katêmu karo landhak kang bêcik kalakuane, anyalathoni mangkene: mêsakake têmên kowe iku, angin iki ora bêcik ingatase awakmu, olèhmu andharodhog kôngsi kaya godhong katêmpuh ing angin, ayo mênyang êrongku, supaya olèha angêt ing sawatara. Calathu mangkono iku anuju karêpe ula badhudhak, banjur enggal nêlosor lumêbu ing êrong. Saking bangêt lêmune, êrong cilik kôngsi kacakan saparone, kangduwe êrong ora kaduman panggonan. Barêng
enak ngalêkêr bae. Landhak anuli calathu: saiki wus wêngi, lan wus mangsane kowe lunga. Anamu ing kene sadhela andadèkake bungahku, ananging saiki lungaa, ing besuk-besuk balia manèh, kowe iyo wêruh dhewe, yèn êrong cilik iki sêsak dak ênggonana karo kowe. Ula badhudhak amangsuli: hêm, dadi kowe angira yèn sêsak, satêmêne, êrongmu iki luwih prayoga, wruhanamu kisanak, aku kapenak ana ing kene, lan ora sumêdya lunga, mulane akal-akala golèk panggonan kang jêmbar.Êliding dongèng mangkene: sanajan [sanaja...]wong gawe kabêcikan kêrêp anêmu wêwalês ala, iya uga aja mèngèng anglakoni
World 2009 ing Afrika Kidul nalika sasi November-Desember ing taun kang padha.[2] Karenina Sunny Halim nduwéni enem gelar diploma, kayata gelar ing bidhang Public
Kapilihé Karenina Sunny Salim iki nyebabaké kontroversi amarga Karenina nduwéni kabisan basa Indonesia kang kurang, sanajan Karenina wis manggon ing Jakarta.[2] Nalika njawab pitakonan saka juri nalika pamilihan Miss Indonesia, Karenina mbutuhaké salah sijiné ahli
apik.[2] Iki kabuktekaké nalika ana bencana tsunami kang nerak dhaérah Aceh.[2] Nina uga aktif ing organisasi NGO (Non-Governmental Organizations) lan melu mulang lan nggawé seneng bocah-bocah korban bencana iku.[2] Nalika lagi melu Miss World 2009 nalika sasi November 2009 ana kang ngabarake yèn Karenina kalebu salah sijiné anggota sekte sesat.[2] Ananging kabar iki ora bisa kabuktekaké nganti saiki.[2]
^ (id)selebritis.infogue.com(dipunundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 16 Juli 2016.
bisa ana ing desa Rondole nduweni riwayat nganeh-anehi.
Riwayat iku wiwit nalika sunan Muria arep nggawe masjid Muria. Wali lan ulama nggagas, yen masjid iku sakprelu diwenehi gapura ing ngarep masjid. Sunan Muria nggagas yen ing Majapahit nduweni gapura akeh sing ora dienggo maneh lan isih ketok apik.
Nalika isih rerembugan ing pendapa, ana priya gantheng marani sunan Muria. Periya iku ngaku putrane
nggoleki papan sing iso kanggo nyebrang. Nalika nggoleki, ana kebo wedhok nyedhaki sunan Muria. Amarga sunan Muria nduweni kasekten, kebo wedhok iku banjur ditumpaki kanggo nyebrang
iku ndilati banyu uyohe sunan Muria. Amarga saking sektine sunan Muria, kebo iku meteng lan sing ing njero wetenge kebo iku dudu anak kebo, nanging anak manungsa
gapura eng kaputren keraton Majapahit ngantii tekan masjid Muria, sakdurunge srengenge methongol. Yen Bambang Kebo Nyabrang iso nglakoni sing dikon sunan Muria, dheweke bakal diakoni anake sunan Muria.
Esuke Bambang Kebo Nyabrang lunga menyang Majapahit dhewekan, ora ana sing ngancani. Eng dalan dheweke ketemu karo begal sing nyegat ing dalan,
utawa sing nduweni makna “kembang kang ceblok”.
Perang diterusake maneh, nanging gapura isih digawa. Neng kulon Sekarkurung ana kedadean maneh, ganjal lawang gapura iku ucul, banjur daerah kuwi
Ana ing lereng bukit desa Gembong, sunan Muria weruh menawa srengenge wis methongol. Mila sunan Muria nduweni gagasan menawa gapura iku ora bisa digawa ana ing Muria. Amarga lereeng kanggo perang srengengene wis methongol,sunan Muria ngonong : “ Lha kae srengengene wus ceta wela-wela”. Lereng punika
topfreeporno.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Hawthorne StudySee moreIndonesia PokerIndonesia TerpercayaIndonesian OnlineReliable OnlinePoker OnlineTexas PokerTerpercaya JudiSitus PokerSitus JudiForwardsKene iku Lara Aku Allah karo dheweke dheweke wis SIM sampurna minangka gambling dewa nduweni daya kanggo duwe kertu wanted dadi ana sanadyan ora duwe pangarep-arep siji saka
jejuluk ratu itu Kanjeng Susuhunan Mangkurat Tegalarum.BAB III1. Kanjeng
suaranya : Aku due panemu, duwe taksiran yen dina iki P. Adipatianom lan ingkang garwa tedak rawuh ing kene.
Inilahmantra semar kuning.Semar kuningKuning-kuning kurungan sukmo. Sun gedong-dong redong-redongKuwe arep luru opo ndok? Arep luru semar kuning?Ora ono semar kuning Yo aku iki semar kuningTeko welas teko asih
asih asih marang siro badan ingsun kumece koyo ndaleng uyah lan asemNote:mantra dibaca menjelang tidur malam28. (Tom11) Semar Mesem"Ingsun matak ajiku Si Semar Mesem,cahyane mencorong ing pilinganku kiwa tengen,kang nyawang kagiwang,apa maneh yeng kang nyawang
ibunya)Asih maring akuAja meneh kowe ora asiha maring akuWong Sabuwono
Aborigin iku suku asli saka Australia[1] Ing taun 1965, populasi wong Aborigin asli ora luwih saka 40.000 wong.[2] Suku Aborigin diusir déning wong Inggris saka lahan kang produktif mara papan kang suhuné 50 derajat celcius.[2] Boomerang iku asliné dinggo kanggo dolanan, terus dinggo dadi alat kanggo buru lan perang.[2] Ing taun 1806
oldid=1056987"	Kategori: SukuAustraliaRintisan mawa topik Australia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 7 April 2016.
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin. (2)
dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane. Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.Sifat utawa watak aja dumeh bisa diwedhar kanthi pitutur kayadene:1. Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.2. Aja dumeh pinter, banjur tumindak keblinger.3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong ringkih.4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang.5. Aja dumeh bagus, banjur gumagus.6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute. “Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?
wayang prabu jungkungmardea kok pake gambar prabu
Menawi wonten warga kampung ingkang seda (kesripahan) padatanipun layon lajeng dipun upakara, nalika badhe kabekta dhateng pametakan (=
Ono salah sawijinging cerito ing tlatah Ponorogo, kidul etane kutho ing giri bayang kaki, Yoiku bencana kang ndadekake gonjang-ganjinge wono...
ana sing ora sarujuk marang anane talkin kuwi, ananging...
Ihsan Nugraha Ade Husnul Bambang Joko Susilo Iput & Oyas Ie Fen Lan Adhi Aksara Abadi Indonesia Adhi Aksara Abadi Indonesia PT Mediantara Semesta Aksara Karunia PT ELEX MEDIA KOMPUTINDO
.Yayasan Kreativa Indonesia Dewan Kesenian Balikpapan (DKB)
Arjuna Krama (Wayang) Sunardi D.M. Rp. 53.000 Order
Pabrik Karung Beras, Supplier Karung Beras, Karung Plastik Bandung, Sablon Karung
setyaku Kecute munduh senadyan agawe linuTak roso sepete maduWohing maoni, tak roso gendhis sing
Nunggang montor ngelanggar lobang,Montore kewalik wong nge neng ngisor batu,Blog sing apik iki tek ea wong jenenge
nggambleh said: wingi mentheng-mentheng arep komentar bul mak jegadul …. saiki wis lali …..wkekekekek
ra sah mbok kandhani trek …. wis mudheng kelakuanku ….. pokok-e angger ana sing ilang pas aku neng kono ki njuk terus diiklaske, terus tuku meneh sing luwih apik
Menyusuri Jalur Mati (Rel Sepur) Wonosobo-Purwokerto
Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong :). Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing Kulon Progo, Ngayogyakarta Hadiningrat.
Like this:Like Loading...	16 Comments	»
Wah, mas gondez merendah kie.. Lha wong bagus, pinter, gedhe duwur, putih, kulite resik, irunge mancung, ilate dowo… kok ngakune ndeso. Tapi siji sayange. rung nduwe
sedherek, amargi mas Ardian sampun ngandika mekaten, pramila kula mboten saged suwala malih, inggih, kula akeni, kula dereng gadhah semah, amargi inggih dereng pajeng ngantos dumugi wegdal punika 😀 Kula sampun nyuwun dhumateng mas Ardian supados karsaa nepangaken kula dhumateng wanita-wanita fans-fansipun mas Ardian ingkang kathah sanget punika, nanging ngantos sepriki nembe setunggal ingkang dipun tepangaken dhumateng kula, kados pundi to. 😀
Kados mekaten menggah sakedhik lampahing gesang kula, para sadherek. Mbokmenawi wonten ingkang karsa dados …. hahaha….
November 21, 2007 | Reply	Lah, kulo rak prasasat gumun to niki.
Mloka-mlaku mubang-mubeng blog kok njuk ketemu priyayi Kulon Progo.
Ha rak malah lali to niki Comment	by	sigid |
November 21, 2007 | Reply	#sigid : Anu mas.. eh mangga.. kula kok inggih lajeng sasar-susur kados mekaten, kula saking Lendah, mas, pokokipun saking pucuking arga (sanes arga kembar lho) 😀 Ndherek nepangaken kemawon, kula pun Gondes, rumiyin nate dados rencangipun Kanjeng Ardians, (menawi taksih dipun aken lho :D).
November 21, 2007 | Reply	Lah, kula ugi nderek nepangaken.
Rumiyin remen mubeng-mubeng Nanggulan, Girimulyo, Wates, Samigaluh lsp. Sak menika njih glidig wonten ibukota, manggen wonten Jakarta Timur.
Comment	by	sigid (mboten login) |
November 22, 2007 | Reply	#Sigid : Sugeng pitepangan mas, kula remen sanget saged pepanggihan kaliyan sedherek saking Kulon Progo. Matur nuwun.
Assalamu’alaikum mas Gondes,
wah nderek bingah gene ki yo isih ono piyayi Nom Ngayogya ingkang taksih kesdu nguri-uri kabudayan Mataraman…nderek caos atur kemawon kangmas…mbok mbenawi saged mbok injiho kito sami ndamel mailist “kawulo dasih Ngayogya” ingkang ngupiyo rejeki ing Jabotabek…Syukur-syukur saged pepanggihan lan ndamel paguyuban
December 3, 2007 | Reply	Wa’alaikumsalam, Mas Enri
Wah kula dereng ngantos dumugi ingkang panjenengan ngendikakaken punika mas. Menawi milis Kilen Pragi sapunika sampun wonten ing yahoogroups.. Kula rumiyin tepang sawetawis sedherek ing milis kasebat, nanging sapunika sampun kirang anggenipun sesambetan awit saking padamelan lan karibedanipun piyambak-piyambak.
opo ra kopen goro-goro ngisik-isik mobili anyar po? Sing nang Bandung wis ditandangi durung dab? Ketemu nang wirobrajan tenan tho ki?
#ardians: Lha wong mudik kok didhawuhi ngeblog… wis tak aturi priksa to nek omahku ki neng pucuk gunung, ora ana internet, anane lendhut karo watu hahahaha…
elu kemawon. Dadosipun nggih ngaten, kirang sae.. lha wong namung amatiran 🙂
babagan aku Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong :). Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing
wong jowo: DAYA LINUWIH PUSAKA - PUSAKA LELUHUR
Menurut buku keris, bila SP dihunus : Bakal Nekano Angin Prohoro,
wong wis menang dan juara ini, lha FBY nulis komen sinambi njengking2 yo tetep sepet diwoco. KEOK bro….
October 31, 2016 at 10:32 pm
nuwun Mas Imam, Kula sampun maos lan ngopi materinipun...mugi dados manfaatipunBalasHapusIMAM GUNAWAN30 Juli 2010 06.12inggih, sami2, kulo nggih matur suwun, Mbak Nur sampun ngunjungi blog kulo, mugi2 dados barokah engkang sae, Amin ...BalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
sacara gedhen-gedhenan, ana uga kang mung prasaja. Tembung prasaja tegese ...
19. Tarna saiki uripe kepenak, kabeh kabutuhane wis dicukupi maratuwane, omah digawekake, kendaraan ditukokake, gaweyan wis
34. Anak kudu bekti marang wong tuwa. Apa dasanamane tembung
Abdullah Yusuf Azzam (1941–1989) dadi salah sawijining tokoh kang paling ketok lan nduwèni prabawa karo pamimpin-pamimpin bangsa Afghanistan liyané. Dhèwèké nulis buku-buku tumrap jihad, kaya
Maidens. Dhèwèké uga mudhun langsung ing medan jihad Afghanistan, ing yuswané kang luwih saka 40 taun. Dhèwèké njlajah Afghanistan, saka lor tumuju kidul, saka wétan tumuju kulon, kepanasen, katisen, nembus salju, munggah gunung, kanthi mlaku utawa numpak keledai.
kabèh umat Islam, asilé mau ya iku jihad Afghanistan dadi universal amarga umat Islam saka kabèh panjuru donya padha melu.
Syeikh Abdullah Azzam mung fokus ing siji, ya iku negakake hukum Allah SWT, kang dadi tanggung jawab kanggo kabèh umat muslim. Dhèwèké yakin manawa jihad wajib dilaksanakake nganti Khilafah Islamiyah ngadheg sahingga cahya Islam nerangi donya.
jihad ing jaman modern saiki. Dhèwèké nduwèni peran penting kanggo nglurusake pendapat umat Islam kalebu jihad lan perlune ngadegake jihad.
Abdullah Yusuf Azzam lair taun 1941 ing dusun Asba’ah Al-Hariyeh propinsi Jiin, Palestina. Dhèwèké wiwit cilik éntuk pendhidhikan Agama Islam, ditanamke katresnan maring Gusti Allah SWT lan Rasul Muhammad SAW, marang mujahid kang berjuang ing dalane Gusti Allah lan wong-wong kang shaleh sing nresnani keuripan akhirat.[1]
Wiwit cilik, Abdullah Azzam paling béda saka kanca-kanca liyane. Dhèwèké wis mulai syiar Islam wiwit enom. Mula dhèwèké dikenal bocah kang shaleh. Syeikh Abdullah Azzam dikenal amarga katekunane wiwit isih cilik.
Dhèwèké éntuk pendhidhikan dhasar lan menengah ing dusune banjur nglanjutake ing Sekolah Dhuwur Pertanian Khadorri nganti éntuk gelar. Walopun dhèwèké paling enom sajroning kanca-kancane, tapi dhèwèké paling pinter. Sakbubare namatake pendhidhikan ing Khadorri, dhèwèké nyambut gawe dadi guru king dusun Adder, Yordania Selatan. Banjur dhèwèké nuntut ilmu ing Fakultas Syariah Universitas Damaskus Suriah nganti éntuk gelar B.A (sarjana enom) ing bidang Syariah taun 1966. Wektu tentara Yahudi ngrebut Tepi Barat ing taun 1967, Syeikh Abdullah Azzam pindah tumuju Yordania, amarga dhèwèké ora pengin urip ing Palestina kang ana ing ngisore pendudukan Yahudi. Ndeleng kepiye tank-tank Israèl mlebu Tepi Barat tanpa perlawanan kang ndadekake rasa bersalah ing awake dhèwèké mula dhèwèké tambah mantep kanggo hijrah nduwèni kekarepan kanggo sinau babagan ilmu perang.[2] Ing akhir taun 1960-an, saka Yordania dhèwèké nggabung jihad nentang Israèl. Ora suwi, dhèwèké banjur lunga saperlu sinau ing Mesir lan éntuk gelar Master ing bidang Syariah ing Universitas Al-Azhar, Kairo. Ing taun 1970, sakwuse jihad mandeg amarga kekuatan PLO diusir saka Yordania, dhèwèké dadi dosen ing Universitas Yordania ing Amman. Setaun sakwise, dhèwèké éntuk beasiswa saka Universitas Al-Azhar, panggonan dhèwèké ngalnjutake pendhidhikan S3 lan éntuk gelar Ph.D. ing bidang Pokok-pokok Hukum Islam (Ushul Fiqh) taun 1973. Ing Mesir iki dhèwèké kenal
suwi jihad ing Palestina. Tapi ana babagan kang ora disenengi tumrap wong-wong sing melu jihad, ya iku adoh saka Islam kayata jaga wengi sinambi dolanan kertu lan ngrungokake musik, lan nganggep manawa awake lagi jihad kanggo mbebasake Palestina. Syeikh Abdullah Azzam ngupayakake wong-wong iku nerapke Islam ing kauripane, tapi ditolak. Sawijining dina, dhèwèké takon ing sawijining ‘Mujahid’ kanthi retoris, agama apa kang ana ing mburine revolusi Palestina, Mujahid iku njawab kanthi jelas dln gamblang: “Revolusi iki dhasar agama." Dhèwèké banjur ninggalake Palestina, pindah tumuju Arab Saudi dln mulang ing akèh universitas.
Wektu Syeikh Abdullah Azzam sadhar manawa mung karo kekuatan kang terorganisir umat ink bisa menang, banjur dhewekee ngisi wektune kanggo jihad lan senjata.
“Jihad mung nganggo gaman, ora nganggo negosiasi, ora nganggo perundingan damai, ora nganggo dialog” Ukara iku dadi semboyane dhèwèké lan ndadekake dhèwèké wong Arab pertama kang nggabung jihad ing Afghanistan nglawan Uni Soviet kang komunis.
Taun 1980, nalika dhèwèké taksih ing Saudi Arabia, Abdullah Azzam ketemu karo sawijining delegasi mujahidin Afghanistan kang tekakanggo munggah kaji. Dhèwèké tertarik karo kelompok iki lan pengin ngerteni luwih akèh ngenani jihad Afghanistan.
Nalika dikandhakake, dhèwèké ngrasa iki kang wis suwe digoleki dheweke. Dhèwèké banjur nyopot jabatane dadi dosen ing Universitas King Abdul-Aziz Jeddah Saudi Arabia, lan mangkat tumuju Islamabad Pakistan ben luwih cedhak karo jihad Afghanistan, lan ing kana dhèwèké kenal pemimpin-pemimpin mujahidin. Wektu pertama ing Pakistan, dhéwé kadhapuk ngawehi kuliyah ing International Islamic University ing Islamabad tapi ora suwi amarga
asring disebut dening gaya kicaumania nyekleknya atraksi utama kanggo sapa sing nduwe manuk iki.
Iki tledekan akeh manuk manggon ing panggonan sing kathah dadi lembab, alas wiyar kandhel lan ijo, asring near stream lan biasane ing alas tropis lan sub-tropis. Paling breeding ing elevasi 5.000 350 kaki (1.525 kanggo 850 m) Miwiti saka wilayah Himalaya Nepal Affairs, Bhutan, India, lan ngluwihi liwat
kae..sing nulis jenenge nganggo bahasa alay2 agagaga….
Ahmad ‘Bee’ Burhan Tp jenenge tok kok sing alay
wong wis dikandani karo si mbah biyen toh…
Ngger menowo lowe arep mlaku sak mlaku, berbuat opo wae ojo lali ngucap ” Bismillah Hirrohman Nirrohim “. Opo
sing jelas, awake dhewe padha2 wong karanganyar (omahku jengglong, wetan
Andri Blondhot & Sigit Kimpoel kan? Reply	25
rofiq (18:05:24) : tul tit. Biyen awakm jih cuilik, lha kok saiki wis ngganteng ngono.
meninggal, “le suk mben dadio wong sing pener, sing migunani maring wong liyan, ojo mikir awakmu dewe, yo le yoo?”
Ilmu Kejawen: DHANGHYANGAN [Para Ratuning Dhedhemit Ing Nusa Jawi]
DHANGHYANGAN [Para Ratuning Dhedhemit Ing Nusa Jawi]
Pupuh Sinom:Apuranen sun angetang, lelembut ing nusa Jawi kang rumeksa
aeng lemah sangar dadi tawa. Kangrumiyin ing bang wetan. Durganeluh Maospahit lawan Raja
ing Puspalaya, si Lempur ing Pilangputih, si Lancuk aneng Balora,Pagambiran Kalasekti,
Dhadhungawuk Geseng nenggih, Butasalewah ing Pajang,Manda-manda ing Matawis, Paleret Rajekwesi, Kuthagede Nyai Panggung,Pragota Kartasura, Cirebon Setankoberi, Jurutaman ingkang aneng Tegallayang.Genawati ing Seluman, Ki Kemandhang Wringinputih, si Karetek Pajajaran,Sapuregel ing Betawi, Ki Drusul ing Banawi,
ingRangkudan, Ni Pandansari ing Srisig, kang aneng Wanapeti, Palangkaarsawastanipun, Ki Candung ing Sawahan, Plabuhan Ki Dudukwarih, Batutukang kanganeng Palayangan. Ni rara Aris ing
ardi Kelir, Ajidipa gunung Kendheng kangden reksa. Ing Pasisir Butakala, ing Tlacap si Kalasekti, Kalanadhah ing Banyumas,
Drembamoha ingkang aneng Prabalingga.Ki Kerta Sangkalbolongan, Kedhungandhong Winongsari ing Jenu Ki Karungkala,ing Pengging
nira. Ni Rara Dhenok ing Dewak, ing Tubin Nyai Bathithing ing KuwuKi Juwalpayal, si Jungkit ing Guyanag nenggih, Trenggalek
banaspati, Ni Kopek ingManolih, ing tengah si Sabukalu, Nglandhak Ki Mayangkara, si GoriKedhungcuwiri, Baruklinthing ingkang ana ing Bahrawa. Sunan Lawu ingArgapura, ing Bayat si Puspakati, Cucukdandang ing Kartikan, kulawarga TasihWedhi,
ing Jataisari, Ondar-andir ingkanaganeng Jatimalang. Arya Tiron ing Lodhaya, Sarpaabangsa aneng Pening,Perangtandanag ing Kasanga, ing Crewek Ki Mandamandi setan telagapasir,ingkang aran Ki Jalingkung, Kalanadhah ing
Dhodhotkawit kalangkung ing sektinira, titihane kudha putih, cakrapayungireki lar waja kekemulipun, pan
dhemit kang aneng Pati kalangkung kasektenira,Juweyawastanireki, Gus rema Tambaksuli, Kudhapeksa ing
dijelaskan Mangkunegara IVpada bait berikut:"Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulunglan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono."4.
berikut:Iku luwih banget gawat neki/ ing rarasantang keneng rinasa/ tan kena ginurokake/yeku yayi dan rampung/ eneng onengira kang ening/ sungapan ing lautan/ tanpatepinipun/ pelayaran ing kesidan/ aneng sira dewe tan Iyan iku yayi eneng eningwardaya4 ajaran utama Mangkunegoro
Arikalaningsun mbukak layar, mijil kawitan pasuryanmu ing nduwur. Indahe gambarmu koyo dene anyepe banyu kang ngguyang panase geni. Nangin...
"Lan setuhune ngrasani iku ora temtu kelawan pengucape lisan bahe balik endi-endi ingkang aweh
disebut "mati sajroning ngahurip" dan bagaimana dalam menjalani kehidupan di dunia ini.Wujuding kawruh jiwaKawruh jiwa, ingkang dipun sinau dening kula sakanca, punika kawruh bab jiwa. Jiwa punika peranganing tiyang ingkang boten kasatmata lan raga punika peranganing tiyang ingkang kasatmata. Mila jiwa punika boten kacepeng ing panca indriya.Sanajan jiwa punika boten kasatmata, nanging tiyang kraos dhateng jiwa wau, kados dene anggenipun kraos dhateng sakit, dhateng susah lan sapanunggilanipun. Awit saking kraos, mila tiyang punika ngakeni, yen jiwa punika wonten. Mila jiwa punika raos.Dados kawruh jiwa punika kawruh raos. Kawruh jiwa punika dede agami lan dede wulangan awon-sae, ingkang ngangge pepacuh "Aja mangkono lan kudu mangkono" lan dede lampah-lampah utawi sirikan. Dados kawruh jiwa punika kawruh, ingkang meruhi dhateng jiwa lan sawateg-wategipun, kados dene kawruh kewan lan kawruh tetaneman lan sapanunggilanipun, lan sawateg-wategipun.Kawruh jiwa punika kawruh ingkang murugaken beja, beja ingkang mardika, tegesipun boten gumantung dhateng papan, jaman, lan kawontenan, Kawruh jiwa punika boten murugaken sugih, boten murugaken angsal pangkat lan boten murugaken angsal panguwasa. Mila yen tiyang sinau kawruh jiwa kanthi gegayuhan supados sugih, supados angsal pangkat lan supados angsal panguwasa, punika angsal-angsalipun kacelik.Sarehne kawruh jiwa punika kawruh raos, mila sinau kawruh jiwa punika sinau raosipun piyambak. Raosipun piyambak punika awakipun piyambak. Mila meruhi raosipun piyambak punika meruhi awakipun piyambak.Dados kawruh raos punika kawruh awakipun piyambak. Kawruh awakipun piyambak punika dipun sebut pangawikan pribadi. Dados pangawikan pribadi punika murugaken beja.Pribadi ing ngriki boten teges pribadi ingkang muluk-muluk, nanging pribadi awakipun piyambak ingkang padamelanipun mikir punapa-punapa, kraos punapa-punapa, lan kapengin punapa-punapa. Tiyang punika boten saged angsal pangawikan pribadi saking tiyang sanes, saking buku utawi saking guru, nanging namung saking awakipun piyambak. Mila tiyang punika boten saged mucal dhateng tiyang sanes, prakawis pangawikan pribadi.Sinau pangawikan pribadi punika dipun wiwiti samangke, ing ngriki lan wonten ing kawontenan kados makaten, (saiki, kene, ngene) nanging boten wingi lan sesuk, boten rika lan boten ngono. Tegesipun sinau pengawikan pribadi punika dipun wiwiti saking samangke ing ngriki awakipun piyambak punika kepengin punapa, tumindak punapa, mikir punapa lan kraos punapa. Yen sampun pinanggih lajeng dipun tliti tegesipun, tegesipun penginanipun piyambak, tegesipun tindakipun piyambak, tegesipun pikiranipun piyambak, lan tegesipun raosipun piyambak.Ing ngriki katawis angelipun sinau kawruh jiwa, jalaran teges-teges wau wonten ingkang ngaling-alingi. Yen aling-aling wau dereng dipun sumerepi, tiyang boten saged sumerep dhateng teges-teges wau.Aling-aling wau wujud tempelan teges saking awakipun piyambak. Tiyang punika nempeli teges dhateng raosipun piyambak lan tempelan teges wau dipun kinten tegesipun raosipun. Yen tempelan teges wau konangan anggenipun tempelan, tiyang lajeng sumerep tegesipun raosipun piyambak.Dene contonipun makaten. Upami tiyang nyrengeni (nesoni) anakipun, jalaran anak wau boten minggah klas wonten ing sekolahanipun. Tiyang wau boten sumerep tegesing nesunipun piyambak, jalaran kaling-kalingan tempelan teges saking awakipun piyambak, jalaran awakipun piyambak nempeli teges dhateng nesunipun piyambak.Tempelan teges punika raosipun makaten, "Aku nesoni anakku, supaya anakku sregep sinau, supaya wasis, supaya becik." Tempelan teges wau raosipun ingkang pokok: "Supaya becik." Dados tempelan teges wau dede tegesipun nesunipun piyambak, boten nyata boten nalar.Tempelan teges wau ngemot pamanggih, yen nesu punika murugaken sae. Pamanggih wau lepat. Mila pamanggih wau boten saged dipun tindakaken.Yen srengen punika murugaken sae, tiyang lajeng gampil lan rikat damel sae datheng tiyang kathah. Tiyang lajeng dhateng peken lan lajeng nyrengeni tiyang sapeken, lan tiyang sapeken lajeng dados sae. Kados makaten salajengipun, engga pinten-pinten dinten.Kados makaten tempelan teges anggenipun boten nalar. Yen tempelan teges punika konangan, tiyang lajeng sumerep tegesipun nesunipun piyambak. Dene terangipun makaten. Tiyang, anggenipun ngajeni anakipun, punika kangge tandhon pensiun lan garan moncer. Tiyang punika boten tresna boten punapa dhateng anakipun. Ingkang asring dipun wastani tresna, punika raos gesang perlu lestantuning jenis.Nalika anak taksih alit dipun jagi dening tiyang sepuhipun, supados anak wau lestantun gesang. Nanging yen sampun diwasa anak wau dipun ajak tukaran lan tukaran punika kalairaning sengit.Dados tiyang punika namung rewa-rewa tresna dhateng anakipun.Rewa-rewa tresna wau ugi tempelan teges. Yen rewa-rewa tresna punika konangan, yen dede tresna estu, tiyang lajeng sumerep raosipun piyambak anggenipun ngajeni anakipun, inggih punika kangge tandhon pensiun lan garan moncer. Mila tiyang punika boten saged ngraosaken raosipun anakipun, jalaran kaling-kalingan gegayuhanipun, inggih punika tandhon pensiun lan garan moncer.Tandhon pensiun punika raosipun makaten, "Yen anakku wasis lan duwe ijazah dhuwur lan duwe jabatan dhuwur lan duwe pametu dhuwur lan yen aku wis tuwa lan wis ora bisa nyambut gawe lan isih butuh mangan lan isih butuh wuwuh bojo, banjur anakku mensiun aku."Garan moncer punika raosipun makaten, "Yen anakku ijazahe dhuwur lan jabatane dhuwur, aku katut dhuwur."Mila wonten nggen sesrawungan tiyang punika raosipun ngumukaken anakipun makaten, "Punika anak kula ingkang sekolah wonten ing STT, lan kakangipun dados hakim wonten ing Kalimantan lan mbakyunipun dados dokter wonten ing Makasar."Yen sampun sumerep dhateng raosipun piyambak anggenipun ngajeni dhateng anakipun, tiyang lajeng sumerep dhateng tegesipun nesunipun piyambak dhateng anakipun, ingkang boten minggah klas wau. Tegesipun nesu wau makaten, "Aku nesu menyang anakku olehe ora munggah klas. Jalaran kaplesed gegayuhanku tandhon pensiun lan garan moncer lan aku ngluputake anakku olehe mlesedake, lan aku ora ngluputake aku dhewe olehku nggayuh-nggayuh. Dados tegesipun nesunipun piyambak wau nyata, mila nalar.Yen tiyang kaplesed gegayuhanipun, mangka lajeng nesu, punika runtut miturut aturan alam wonten nggen sebab lan kedadosan. Kosok wangsulipun tiyang tresna, teka nesu dhateng ingkang dipun tresnani punika boten runtut, jalaran nesu punika asalipun saking kabodhoan lan tresna punika asalipun mangertos raos. Dados nesu punika bodho.Yen sampun sumerep dhateng tegesipun nesunipun piyambak dhateng anakipun ingkang boten minggah klas, tiyang lajeng sumerep raosipun anakipun, ingkang sami plek kaliyan raosipun piyambak. Jebul anak punika anggenipun ngajeni dhateng tiyang sepuhipun ugi kangge garan moncer lan prabot kangge nyekapi butuhipun. Dados raosipun anak lan tiyang sepuhipun punika sami.Sumerep raos sami kados makaten punika raosipun dhame. Raos dhame kados makaten punika raos tresna utawi sih ingkang tanpa wates lan tanpa sarat. Dados yen tegesipun nesu punika dipun sumerepi, raos nesu punika sirna lan lajeng lair raos sih ingkang tanpa wates lan tanpa sarat.Yen sampun kraos dhame, sanajan tiyang punika nyrengeni anakipun ingkang boten minggah klas, nanging anggenipun nyrengeni raosipun dhame. Nyrengeni dhame punika cocok raosipun lan ungelipun, inggih punika raosipun makaten: "Bocah, dianggo tandhon pensiun lan garan moncer, teka mlesedake lan banjur mbesuke sapa sing mensiun aku lan sapa sing dak anggo garan moncer, mangka moncerku dhewe wis bobrok." Kados makaten wujudipun srengen dhame.Kosok wangsulipun srengen boten dhame punika srengen ingkang wujudipun, ungelipun raosipun boten cocok. Srengen boten dhame punika raosipun makaten, "Bocah diperdi sregep sinau bae, teka ora gelem. Mangka yen wasis, kuwasisane iya dialap dhewe lan aku ora melu ngalap apa-apa." Lo, rak boten cocok ungelipun lan raosipun.Yen anakipun wasis, awakipun piyambak rak moncer. Punapa moncer punika dede punapa-punapa? Kados makaten wujudipun srengen boten dhame.Yen sadaya raosipun piyambak dipun tliti tegesipun engga pinanggih, tiyang lajeng kraos dhame utawi kraos beja. Kados makaten wujudipun kawruh jiwa, ingkang dipun sinau dening kula sakanca. Dados kawruh jiwa punika boten murugaken punapa-punapa kajawi kraos beja.Gegrombolan sinau kawruh jiwa punika dede pakempalan, mila boten wonten pengurus lan warga, boten wonten arta pangkal lan iuran, boten wonten anggaran dasar lan anggaran rumah tangga, dados boten wonten ikatan punapa-punapa. Dene ingkang wonten namung panitiya kawruh jiwa (PKD), PKD punika namung alamat kangge nggampilaken sesambetan.Namung samanten atur kula.
nggambleh said: tak sekrol mengisor nganti metok ki kedah-kedahe pengin ngerti nasib malange ……. aja-aja gek penyanyi solo kelairan malang
iki mengko sing duwe omah mik komentar ……. wis gek dha ndang kerah kono, aku tak bobok ……..
nggambleh said: iki mengko sing duwe omah mik komentar ……. wis gek dha ndang kerah kono, aku tak bobok …….. wkekekekekek
teko welas teko asih wong - - -
Bumi jugrug segara asat saka kersaning Hyang Sejati.
Sirno donya sirno ahkhir, sah donya sah akhir.
Sakabehing hawa nafsuh lan kasekten si ….
Sang jakir putih kang munggah ing dlamakanku, Sira tangiya.
WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON,
kang rasani,caya nur cahya cahyae ingsun murub mancur kadiya wulan patbelase, mencorot
banyu,tapi nyilak atine {wong sejagat buana},bli dedeg-dedeg bumi tapi
ingsun matek aji ajiku Suket kolonjono
kerjo,sardot klekaran neng pawon amargo kesel..
klekaran,sardot keganggu suoro wong karaoke dangdutan soko
watuk ngono kok bangga…?? goro2 suoromu,kucingku dadi ra doyan
Sodron : gayaaamu mas…emang suoromu wes apik piye?? paling yo koyo
ngerti suoroku to..?? tapi sorry wae aku ra
hobi lagu dangdutan,,wes kuno..
Sodron : njut lagu senenganmu opo..??
Sardot : aku seneng lagune WEST LIFE kae…ngerti ora??
iyo…saiki ono lagune west life sing paling anyar…judule MY BOOK..
Sodron : mosok to mas..kok aku durung krungu yo..lagune piye
kowe kuwi isih cilik durung pantes tuku barang yok
Sardot njur budal nang omahe pacare juminten..
Tekan omahe juminten, sardot njur ngobrol nang ruang tamu karo juminten ugo karo ibune
Juminten :mas…kenalke iki bapakku jenenge BAPAK SODRON..
Sodron :bune..tulung jupukno parangku diluk..sing wingi bar tak gawe nyembelih wedhus kae lho
enak yen malem minggu iso ngobrol karo pacare..
dadi anget dik…tapi aku iseh adem dik…umpomo…..
tresno..ngopo kok aku gk entuk ndekep kowe dik,,,opo kowe tego yen
Juminten : emoh mas..suk emben wae yo mas..
Juminten : ora margo durung nikah mas..tapi elingo mas yen aku karo
(Sardot tibo soko amben trus nyakar2 gulinge)
Ilmu Kejawen: Kidung Rumekso Ing Wengi
jodoh bagi perawan tua. Menang dalam perang . Memperlancar cita-cita luhur dan mulia.Kidung Rumeksa Ing Wengi----------------------------Ana kidung rumekso ing wengiTeguh hayu luputa ing lara
Kabupatèn Lampung Timur iku kabupatèn ing Propinsi Lampung, kutha --- iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Lampung Timur ketata saking 23 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lampung_Wétan&oldid=1102617"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IILampungKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
kamsudna punapa mbah?? boten ngeh kawula niki… 😦
poetra pantoera | March 11, 2010 at 11:15 am
Boten nyampe “ngidam” kan?
"Ajining manungso ono ing lathi.., ajining rogo ono ing
ingkang andhap asor, ingesoran sasolah bawane, anor
macam wanda9. Prabu Rama10. Prabu Arjuna Sasra11. Pandhu12. Arjuna13. Abimanyu14. Palasara15. Sekutrem16. Wayang putran17. BatiKeterangan :Wayang
wati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang Dewakasimpar,
wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung,
Prabu Pathakol, Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa:Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan,
Wisnupati, Prabu Namintaya, Nagatatmala, Sri Sadana, Parikenan, Bambang Sakutrem, Bambang Sakri, Bagawan Palasara, Kilatbuwana, Narasoma, Basudewa Rabi, Gandamana Sakit, Rabinipun Harya Prabu Kaliyan Ugrasena, Bima Bungkus, Rabinipun Ramawidura, Lisah Tala, Obong-obongan Pasanggrahan
Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa
Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:
tau……..”nulis ngene di arani bid’ah mergo ga ono dalile…….”
wereeyo, on Agustus 9, 2013 at 8:55 pm said:	resikono atimu kabeh yooo,jo rumongso bener dewe2.ngrumangsanono akeh doso,mulo ojo ayo podo eling
anunggoni lumbung isine pun pari limang takes punjul tiga welas jait. Wodening pari sinambut dening Ki Singaperbangsa, basakalatan anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura,
tanggal 14 September 1633 M atau Rabu tanggak 10 Mulud 1555 tahun jawa/saka.
Ora iso karepe deweKabeh ono aturanneYen pengen urip karepe deweManggono ning alas dewe…Jajalo…Raksano…Uripe menungsoBecik be brayan tepo sliroYen
numpak bronpit tah ?” takok Romlah.
“Gak wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae” jare Muntiyadi. Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo.
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam ndhik kono lak isis tah, dadi gak keroso moro-moro wis sore.
aneh²	| guyon, waton	2 Comments	»
Wah, kula menika sampun sawetawis wekdal mboten mampir wonten dalemipun mas Patul njih 😐
Ono sawijine tetenger soko Pinisepuh kang ono Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :a. Kang sapisan aksoro
kasebut Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.b. Kang kapindo aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi, asline wujud sake buah Quldi, awal anane Roso kang biso mujudake anunggale Rasane Pangeran. Sandi yo Wadi iku Rasane Pangeran kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.Tetengeran mau kasebut aran Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksud kurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang nota lan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.Sake tatanan mau kite bakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :A. Tatanan aksoro SO-1. koyo ing ngisor iki :1. Wektu Wiji sake Bopo lan Biyung ketemu ing keno Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib, yo anane Wiji Kang Samar, kang wujud sake Roso Rasane Pangeran, wujude Wahyu Gaib mujudakake anane ROSO KANG AWAL sake anane Manungso;2. Wiji mau banjur wujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemene yo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjur wujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN - IBLIS ;3. Soko segumpal Getih banjur wujud dadi Segumpal Daging, ing kono Pangeran ngudunake NYOWO bebarengan mapakake anane Wahyu Doyo Gaib, kang satemene Pangeran nyiptakake anane Bongso MALAIKAT ;4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging
Mahayu Hayu ning Bawono ” , yo anane Dino Pesti ;5. Gegambaran Bayi banjur wujud anane Bayi kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus
kang bakal wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.Yen nurut gegambaran soko Surat Al Fatikah :1. Ayat 1, ayat 2 lan ayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas - Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.2. Ayat 4 fig kono satemene anane Jiwo, soko wujud nunggal
Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang
banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.f. Kabeh Roso mau yen biso katunggalake nyawiji banjur wujud dadi Roso Rasane Urip Manungso Sejati.B. Tatanan Aksoro SO-2 koyo ing ngisor iki :Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut
kakung mujudake dedeg piadeg dadi Kepala KeIuarga.b. Wahyu Purborangrang anane wektu si isteri mujudake dedeg piadeg dadi Ratu Rumah Tangga.c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan dunyo brono, kang
ing ngisor iki :Kang dimaksud Sandi utowo Wadi iku satemene dedeg piadege ROSO netepi ono Rasane Pangeran, anane Wiji Kang Samar yo Wahyu Nungkat Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso
Gandhi Jayanti 2015 SpeechGandhi Jayanti 2015 Anchoring ScriptGandhi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hestnes&oldid=1009746"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.19, 5 Maret 2016.
Mulihe iki sengaja ora nggawa perlengkapan apa­apa, kajaba glathi kang tansah sumlempit ing bangkekane Ajaa ketemu bakul tanggane sing kandha yen dhe­weke diarep-arep supaya bali amarga Emboke lara nemen ngono, dheweke ora ngarah gelem bali. Ya liwat bakul sing ngandhani iku, dheweke banjur meling yen bengi iku bakal mudhun, sawise nyerahake tugas-tugase Ian aweh pituduh marang wakil Ian mitra-mitrane.
“Jare lara nemen Mbok, kathik katon seger bae?” pitakone sawise mlebu ngomah ‘Ian
ijone, diuculi terus dicantholake ing saka. Dheweke terus menyang sumur, adus. Bubar adus
perjuangan kanggo mempertahanake kamardikan sing wis kits kumandhangake,” wangsulane Hardiyanto.
Lha yen ora takakal ngono, kowe tangeh lamun gelem
timun mungsuh duren, Har. Apa landheping pring wuluh sing mung kairing bedhil-bedhil karaten iku kuwawa
sing kaya ngono. Kamangka nalika dheweke pan-tit nggabung kanca-kancane mbentuk Laskar Tentara Pelajar ndhisik ora mangkono. Panjurung Ian pandonga sing ditampa. Semono uga nalika dheweke tilik mulih telung sasi kepungkur. Nanging saiki, ya gene bapake duwe panemu kaya mangkono? Pikirane dadi judheg. Wong loro isih padha meneng-menengan.
“Wis rampung kae Iho! Nyang mburi mangan dhisik!” Kandhane mboke njedhul saka lawang pawon. Hardiyanto karo bapake ngadeg, terus memburi ngadhep meja mangan. Dhasare budhal man durung klebon apa-apa, dikon mangan terus; bae mlaku.
“Kok mbeleh pitik barang ta mbok?”
“Pancen nyawisi awakmu, sawise ndhek emben dikandhani yen kowe bengi iki arep teka. Bola-bali anggonku melingake, supaya kowe tilik mulih.”
“Ngono kok kandhane jare sampeyan lara.”
“Yen ra ngono kowe mesthi emoh bali. Iku awak­mu
“Wis ah, mangan dhisik! Mengko omong-omonge,” pamunggale Bapake.
“Lha iya, simbok iki 1ho wong jamane kaya ngene kok ya masak-masak kaya ngene!” Kandhane karo nyi­dhuk sega.
“Iku rak kanugrahan ta Har! Waregana, aku ndak­nggawe kopi-“
Sing dikandhani terus mangan. Nanging pikirane te­rus ngrambyang, meruhi kahanane wong tuwane singAdoh banget bedane panguripane karo nalika dheweke I bali telung sasi kepungkur. Saiki jamane
daerahe. Uga eling marang kanca-kan­cane sing ditinggal ing nggunung daerah gerilya, sing mesthine bengi iki nindakake
“Wis Har, tinggal bae,” kandhane bapake. Wong loro banjur bali maneh menyang omah. Hardiyanto karo isih, weruh
ngadeg ing ngarep meja, sedhela nyawang isen-isen meja terus nyawang bapake Ian mboke genti-genten.
“Mau rak wis dikandhakake mbokmu ta Har, yen kabeh iku kanugrahan,
“Dadi bapak Ian simbok saiki wis kena pangglembu­ke mungsuh?”
“Pikiren Har, aku wong tuwamu. Sawise dakra­sakake seprana-seprene, banjur apa sing diarep-arep saka asile kamardikan? Coba pikiren, uripe dhewe wi­wit jaman Jepang nganti ngancik jamane kamardikan urip kancingkrangan terus-terusan bae. Balik saiki, sawise Landa bali tekan kene maneh! Embokmu wis ora nate blanja. Susu, gala, bergs, kopi, Ian liyane wis meh telung sari
pengkianat. Yen ngono dheweke sing mbocorake ma-rang Landa, nganti penyerbuane kanca-kanca gagal, Ian Ahire dheweke dianggep Hang
“Pak, jiwa ragaku wis dak tegakake kanggo turn-baling kamardikan.”
Dumadakan krungu swara sepatu pating kethe­prok. Wong telu padha meneng Ian pandeng-pandeng­an. Swara sepatu keprungu saga cedhak Ian sajak akeh. I Iardiyanto sadar yen ing sajroning bebaya.
petenging wengi. Sing ditinggal mlayu ora bisa apa-apa, mung pating dlongop.
Ora suave pating jedhul serdadu Landa wis mle­bu njero omah nggawa cucuk lake Daroji.
“Endi anakmu Hardiyanto? Wis teka kaya janjimu dhek wingi?” pitakone pimpinan serdadu sing
gupuh. Sing wadon ngewel saka wedine, cangkeme kaya disumpeli ora bisa kanggo omongan.
“Durung teka? Ah bohong.
ngubres ing njero omah iku. Nanging sing digoleki ora ketemu.
“Lawang pawon sing mburi menga, Tuan. Lan ing meja bubar ana wong
nubruk sing lanang. serdadu Landa wis ora maelu panjerite wong wadon sing blulungan jerit-jerit iku. Padha boyar meta Ian ora suave keprungu swara pating jedor saka penjebluge senjatane Landa sing ngawut-awut peluru ing desa kono. Swara jerit bubar maghrib binarung
jeneng nyata:Donald McKinley Glovercarane dhuwur punika Donald Glover?178 cm / 5 ft 11 in (dhuwur) Nalika lair
pangguna ing Donald Glover dening wilayah Social Media Statistik & Evolutions - Donald Glover
haiyah gawe dadakan lan jalaran gulu tengeng lan awak bereng wae kok ya padha seenng taaaa….?
P ara rawuh para lenggah ingkang tansah winantu ing
para rawuh, para adi lenggah ingkang tuhu kinurmatan. Putra temanten putri sampun lenggah anggana raras wonten sasana rinengga. Prami...
Para rawuh para pilenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan, kakung miwah putri. Putra temanten kakung sampun samapta wonten papan
Panatacara atur wekdal Waosan Pustaka Suci Al Qur'an
Adicara salajengipun inggih menika Kumandhanging Waosan Ayat Pustaka Suci Al Qur'an. Dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji, nu...
Adicara salajengipun inggih menika Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun ingkang hamengku gati nuwun inggih panjenenganipun Bp/Ibu ........
Panjenenganipun para tamu, para rawuh kakung sumawana putri ingkang dhahat kinurmatan, minangka adicara ingkang salajengipun inggih menika ...
Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasalirani panjenenganipun Bp ........................................... Dhumateng panjenenganipun ...
P ara rawuh para pilenggah ingkang kinurmatan. Adicara salajengipun nuwun inggih
kaneman badhe sowan wonten ngarsa panje...
Njantur Temanten Manjing Pahargyan Wangsul "KIRAB"
S agung para rawuh para pilenggah ingkang winantu ing suka rahayu, kakung miwah putri. Sampun wonten pratandha saking panjenenganipun Ibu Ju...
Para rawuh saha para tamu ingkang tuhu kinurmatan. Putra temanten kekalih sampun lenggah malih wonten sasana rinengga, sumangga kula
ingkang tuhu luhur ing budi. Mekaten wau mau'idzah-hasanah ingkang sampun kawedharaken panjenenganipun...
limrahipun dipun iringi gendhing ingkang sampun 'baku'. Mboten kenging 'sak-sake' , menawi klentu m...
IMAM GUNAWAN: Sopo yo sing ora tau nyapu ...... ?
Resep Masakan Indonesia - Resep Tumis Kangkung EnakResep Masakan Indonesia - Resep Tumis Kangkung Enak - Resep masakan Indonesia - Resep masakan
Kanggo miwiti nindakake adji iki, kudu ing dina Senen. Ing dina iku kudu adus kramas lan mutih, ing dinane Kemis djam 6 esuk, djam 12 awan, djam 6 sore lan djam 12 bengi, kudu matek mantra kang kasebut ing ngisor iki, kanti adedupo. ing sadjroning sedina sawengi iku, ora keno madang lan ngombe... Laku iku keno di ambali, utawa kabandjurake ing dinane Djum'at.. ikilah mantrane:" Bismillahi-rrohmani-rrohiimi.
maring aku rina lan wengi , adja maneh djabang bajine si...(anu)... ora welas-asiha
mantra kagem paring usodo tijang ingkang ketaman adji Setan Kober, utowo sapanunggale.. Ikilah mantrane: "Bismillahirrohmanirro
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI". NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING
pikiran menungsa, mulane kudu dilambangaken ben bisa diakui, misale: nyebut Tuhan karo Gusti Ingkang Murbheng Dumadi, Gusti Ingkang Maha Kuaos, lan liya-liyane.Perlambang tradisi, contone ana tradisi upacara kematian (ndonga kanggo wong sing meninggal)
contone kelir-kelir sing dilukis nang raine wayang kulit. Kelir kiye sebagai perlambang watek masing-masing tokoh wayang kuwe.Menungsa kuwe salah siji makhluk ciptaan Tuhan sing
menungsa cokan diarani homo sapiens sing kadang-kadang (secara kontroversial) dipadakna golongane karo bangsa Menungsa sebagai ciptaan TuhanDiakui kabeh agama nek menungsa kuwe ciptaan Tuhan. Kabeh menungsa
Bhismaparwa (6)	Posted on July 22, 2010	by Bombo Unyil Bhismaparwa konon
Tengah, Kanjeng ratu kidul, Kethoprak Kodam VII Diponegoro.
yho wes mugo2 GUSTI ngijabahi opo kang dadi kekarepane poro putro lan putri tanah
MUKTI BEGAWAN ING KENDHALISADA satrio gagah perkoso
Poerbatjaraka, sing kagungan jeneng cilik Lesya, uga didhidhik ing kalangan keraton. Panjenengane sekolah ing HIS (Hollandsch-Indische School) sing suwene 7 tahun. Ing kene Lesya sinau basa Melayu, basa Landa lan kawruh dhasar liyane. Amerga panjenengane bisa basa Landa, Lesya bisa celathu karo bala tentara Walanda sing ana ing Sala. Para bala Landa iki katon yen seneng ngobrol karo bocah sing pinter iki.
Lesya dhemen maca. Ing yuswa timur panjenengane wis bisa maca layang-layang klasik Jawa, pira-pira ing antarane awujud naskah manuskrip sing bisa ditemokake ing perpustakaan bapane. Perkenalan pertamanya dengan sastra Jawa Kuna
priyayi Walanda ing ingkang sinuwun Sunan Pakubuwana X. Anging panjenengane kurang ngerteni isi buku iki dadi diparingake pak Purbadipura. Mbokmenawa karsane supaya dijlentrehake. Banjur buku iki diwaca dening Lesya lan panjenengane dadi seneng banget.
Para abdi dalem keraton sing seneng sastra Jawa kala iku kerep nganakake panemonan diskusi bedhah sastra. Lesya sing isih timur seneng melu panemonan iki. Amerga wis rumangsa ngerti akeh, panjenengane tau nantang sawijining abdi dalem sepuh. Tibake iki buntute dawa lan Lesya ora kerasan maneh.
Waosan wonten nginggil meniko kalebet waosan narasi jinis profil ingkang ngandaraken cariyosipun Poerbatjaraka nalika tasih cilik. Critakaken poebatjaraka dididik wonten
Abote nandang kasmaran Joko Tarub marang Dewi Nawang Wulan Widodari tumurun soko kayangan Lagi lelumban ono sak jroning sendang Nawang ...
Sogok Untu ya iku kayu utawa plastik cilik sing wujudé arep kaya biting sing digunakaké kanggo ngresiki sisa-sisa panganan sing nyelip ana ing sela-salané untu.[1] Sogok untu biasané duwé siji utawa loro pucuk sing lancip kanggo nyukil panganan sing isih kèri ing sela-selaning untu.[1]
Asal-usule Sogok Untu[besut | besut sumber]
Anané sogok untu iku wis suwé banget éwonan tahun kepungkur, manawa bisa dadi piranti ngresiki untu sing paling tuwa.[1] Sadurungé sikat untuk digawé, anggoné ngresiki untu, wong-wong nggunakaké kayu cilik sing bisa ndadèkaké untu resik.[1] Sogok untu sing nggawéné saka perunggu wis tau ditemokaké ing antarané perkakas-perkakas sing katut dipendhem ing jero kuburan-kuburan pra-sejarah ing Italia Utara lan Alpen Timur.[1] Sogok untu uga dingertèni ing Mesopotamia.[1]
Ana conto-conto sogok untu sing apik lan artistik saka pérak ing jaman kuna, utawa saka kayu mastis sing biasané dianggo karo bangsa Romawi.[1]
Rikala abad kaping 17, sogok untu dianggep barang mewah nganti dipadha-padhakake karo perhiasan permata.[1] Wong-wong jaman semono nggawe sogok untu saka emas banjur dihiasi karo watu-watu akik.[1]
Saiki, amerga ilmu kedhokteran gigi wis maju, pangganggonan sogok untu rada ora diéntuki, mula piranti-piranti liyané kaya benang untu lan sikat untu luwih disenengi.[1] Nanging merga ana terobosan mutakhir ing tèknologi rasa, sogok untu tetep disenengi wong akeh.[1]
Nagara bagiyan Maine ing Amerika Serikat dadi produsen paling gédhé kanggo sogok untu.[1] Ing Korea Selatan, kanggo ngoyak-ngoyak rakyaté supaya bisa ngajeni lingkungan, ana perusahaan nggawé sogok untu sing bisa dipangan. Sogok untu iki digawé saka tela, ketok bening lan empuk yèn kena banyu panas.[1]
Bebayane nggunakake sogok untu[besut | besut sumber]
Sogok untu ya iku barang sing kerep digoléki, utamané sawisé mangan panganan sing akèh seraté kaya jangan-jangan lan daging.[2] Malah ora sithik wong sing ora bisa urip tanpa sogok untu, mula dhèwèkè mesthi nyiapaké sogok untu ing tasé.[2] Padahal, yèn kerep-kerep nggunakaké sogok untu lan ora resik bisa mbebayani.[2] Nggunakaké sogok untu sing ora trep bisa natoni jaringan lunak ing sekitaré untu, banjur bisa ndadèkaké keradangan ing jaringan lunak mukosa rongga mulut.[2] Saliyane iku sogok untu bisa ndadekake untu tambah benggang amerga diameter sogok untu lumayan gedhe.[2] Iritasi lan trauma terus-terusan bisa ndadekake benjolan ing gingiva utawa gusi sing kerep diarani epulis.[2]
Epulis amerga nggunakake sogok untu kerep-kerep lan ora steril iku diarani Epulis Fibromatosa.[2] Epulis iki awujud benjolan lan duwé tangkai, empuk, wernane pucet, ora gampang metu getihe, lan ora lara.[2] Penanganané ya iku eksisi utawa diketok lan di kuretage utawa kuret jaringan lunak.[2] Kumaté penyaki iki yèn kebiasaan nganggo sogok untu sig kereb banget lan ora steril tetep dilakoni.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Sejarah tusuk gigi (dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 29 Agustus 2016.
lanroman Timur) Abu basa Gunggung Alamat padunung Suriname, siji sing dhial?k priyayi 80
[[Kategori:kacamatan ing Maluku Tengah {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seram_Utara,_Maluku_Tengah&oldid=1035987"	Kategori: Kabupatèn Maluku TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.17, 14 Maret 2016.
Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.1. Iman marang Alloh swt.Iman marang anane Alloh ora amung sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dununge Alloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadi wajib dedege manungso kang diangkat dadi Saksi, weruh dewe ope kang disakseni.2. Iman marang Kitab-kitab Alloh.Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as,
Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :a. Ibadah, anane Umat madep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyo ucape para sesepuh biyen ” Ojo mlaku saliyane tindak kang becik ” , yoiku anane Ibadah.b. Sembahyang, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, nganti satekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo among - ngucap saliyane tembung kang apik ” , yo iku anane sembanyang.c. Sholat, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kang katindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo duwe angen - angen saliyane angen¬-angen kang becik ” , yoiku anane Sholat.Dadi anane Umat madep marang Pangeran netepi Agomone kabagi anane soko tindak laku saben dinane ono 3 (telu) perkoro koyo ing ngisor iki :1. Ibadah, yo Tingkahlaku dadi dasar Sembahyang ;2. Sembahyang, yo anane Ucapan (omongan) dadi dasar Sholat;3. Sholat, yo anane Angen-angen, jejege sake anane
marang Rosul ing kono koyo iman marang Kitab :a. Kang Garing, yo anane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wis kacaritakake ono sajerone Kitabe.b. Kang Teles, ngerti anane Rosul iku sajatine Roso, sake anane Roso Rasane Urip Pangeran kang katitipake ,marang Umate, kanggo ngudi Jati Diri yo anane dedeg piadege Manungso manunggal marang Roso Urip, yo anane Roso soko Pangeran lan Umate, mengko ono beberane dewe.4. Iman marang Malaikat.Iman marang Malaikat, satemene kudu mangerteni yen Urip ing Jagad Royo iki ora dewe, ning akeh kang podo melu urip koyo bangsane lelembut kang pancen nyoto ono, bebarengan anane Pangeran anggone mujudake manungso, kanggo nguji imane manungso dewe-dewe, yen nganti kaliru bakal melu ono uripe lelembut mau, urip ono sajerone Alam Penasaran.5. Iman marang Jaman Akhir.Iman marang Dino Akhir yo Dino Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip ono Jagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo, kudu ngerti ope kang dadi Wajibe Urip, Sunahe Urip, Makruhe Urip lan Larangan/Pantangan kanggo njejegi anane Urip kang Sampurno, iki wus ono sajerone Rukun Islam.6. Iman marang Qodlo laD QodarIman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo - Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak - laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang
Maknane Syahadat, yen karasakake ono sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :a. Urip iku umpamane 100% (satus persen) kuwajiban soko Alloh;b. Syahadat amung ono 95% soko Urip;c. Sholat amung ono 5% ( limang persen ) soko Urip;d. Poso amung ono seperapate soko Sholat;e. Zakat amung ono sapertelone poso;f. Haji amung ono separohne Zakat.Ing ngisor iki ono pituture leluhur menowo dedeg wajibe lan larangan kang dumunung ono Rukun Islam kang kudu di Imani kacaritakake koyo ing ngisor iki :a. Syahadat : Anane Mahayu Hayuning
Hayuningrat kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;c. Poso : Kuoso nota Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi
marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane,
kanti sabenere Manungso kudu mangerteni, lan mapakake opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing
Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.Ing kono Manungso bakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopo kang Mati, biso kaematake koyo fig ngisor iki :U r i p :a. Arahe nunggal nyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas - Sabar, koyo anane napas kito, gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajerone irung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruse iku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeran wus kanugrahake dadi wenange Umat;b. Sampurnane margo soko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpo anane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto - tentrem kasembadan kabutuhane.c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen - angene nunggal marang panyuwunan
12 - 18 yuta[1][2][3][4][5]
8.238.672[6][7]
5.553 - 400.000[15][16]
70.000 - 275.000[17][18]
punika nami salah satunggalipun suku bangsa ingkang mapan ing wewengkon Kaukasus ngantos dumugi negari Iran.[24] Sanaos asal-usulipun bangsa Azerbaijan punika boten cetha, ananging ing sadangunipun sajarah, laladan lan kawula bangsa Azeri sampun kathah nampi invansi (dipunjajah bangsa sanès).[24] Wewengkon bangsa Azeri ingkang sepisanan dipunlemponganaken bangsa Pèrsi nalika abad kaping 6 sadèrèngipun Masehi, kakuaosanipun Pèrsi ing wewengkon kasebat dipunpendhet déning bangsa Turki.[24] Sadangunipun abad kaping 13, wewengkon punika wonten sangandhapipun kakuaosanipun Genghis Khan.[24]
Kathahipun saking padunung bangsa Azeri punika agaminipun Islam.[24] Tiyang Arab wiwitanipun nepangaken agami Islam ing wewengkon punika nalika abad kaping-7, lan wiwit wekdal semanten agami punika dipunpraktikaken ing wewengkon bangsa Azerbaijan.[24] Nalika taun 1979, kathah tiyang Azeri ingkang
Ing negari Asia Tengah sanèsipun, komunitas Azeri kapérang dados kalih kelompok, inggih punika komunitas tiyang tani désa lan komunitas padunung kutha ingkang kathahipun nyambut
Ngantos dumugi abad kaping 20, kathah tiyang Azeri langkung ngakeni piyambakipun minangka tiyang Islam tinimbang tiyang Azerbaijan utawi Turki.[24] Tiyang punika
Azeris from Iran. . Retrieved 25 April 2008.
'^ (en)Ethnic People Groups of the Turkic Peoples Affinity Bloc dipunundhuh tanggal 21 September 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Azerbaijan Turkmenistan Utara' dipunundhuh tanggal 21 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Azerbaijan&oldid=1076607"	Kategori: Rintisan mawi topik suku bangsaKategori ndhelik:
menggunakan pranala magis ISBNArtikel mawa basa krama"Golongan ètnik magepokan" butuh pepesthènArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.11, 30 Agustus 2016.
sampun kapakantenang ring tiang, punika awinanipun tiang kicen satunggiling pinakit ring
kita mendengar kata jambu biji, fikiran kita langsung melayang
Topcon, harga total station topcon es 105, harga total station topcon gts 102n, harga total station topcon gts 235n, harga total station topcon gts 255n, harga ts topcon 235n, harga ts topcon gts 102n, toko total stationPrimary SidebarSearch this website
Tanah Retak, Warga GanduKecamatan Pekuncen Banyumas Was-was | RADAR Banyumas
Palung Mariana ya iku panggonan kang ana ing paling ngisor lan sisih kulon segara Samudra Pasifik tepate ana ing sisih wétan kapuloan Mariana ing 11° 21' Lor Latitude lan 142° 12' Wétan Longitude, cedak karo Filipina lan Jepang .[1] Palung iki ya iku palung kang paling jero sadonya kang paling jero panggonane ana ing kerak bumi.[1] Paling ngisor saking palung iki ana ing bageyan paling njaba laut,luwih adoh saking dhuwuring gunung Everest ing duwur saking joboné laut.[1] Jerone saking palung iki nganti 11,034 meter (36,201 kaki) sangisor joboné laut lan dowone palung nganti 255 km ( 1580 mil).[1] Kanggo biso nonton kejeronane koyo ngono, misale gunung Everest duwé duwur 8.848 meter ana ing paling ngisor palung mau, dadi pucuk sakung gunung Everest iseh ana 2.076 meter sak ngisore bagian paling jobo laut. Utawa misalé kito mlumpat nganggur ing jerone, kito mbutuhake wektu 5 jam kanggo tekan paling ngisor.[1]
Palung iki ya iku dadi wates antarane 2 lempeng tektonik ketemu, zona subduksi
jeneng titik paling jero saka palung kui mau Kedalaman Challenger.[2] Nganggo suworo gema, Challenger II ngukur
nalika "stylus" nglewati skala jero "graduated", sak liyane iku wektu ngukur cepete mesin gema-suara, sijine panggonan sing diperluake saking proses iki, ditangani karo "stopwatch".[2] Kanggo alasan iki dianggep cukop ati-ati kanggo ngurangi sak skala divisi (20 fm) nalika ngumumake resmi jerone sing anyar 5.940 fm (10.863 m).[2] Ing paling ngisor Palung Mariana, banyu duwé tekanan sing gedhéné 1.086 bar.[2]
Palung Mariana kang dadi panggonan paling jero ing donya, nyimpen sejuta misteri. Kalebu kewan-kewan unik kang biso nahan urip ing kondisi ekstrim ing laut paling jero.[3] Jerone laut kanthi tekanan kang luwar biasa gedhene iki, awale dianggep mung dipanggoni karo spesies primitif, nanging katemoakke ing mburi nuduhke ya iku ana ing jerone laut kang paling jero isih dtemukake spesies sing durung bisa diidentifikasi. Sebagian ya iku makhluk kang ukurane cilik, nanging dhèwèké bisa nahan urip ing kondisi
syrtensis[3] Ana ing panggonan kang jerone 2500 m. Duweni ukuran nganti 50 cm.
jerone 1000-4000m. Kang wadon duwéni ukuran nganti 45m.
5. Udentified Anglerfish[3] Ana ing panggonan kang jerone 1000-4000m. Duweni ukuran nganti 15m.
6. Amphitretus Pelagicus Telescope Octopus[3] Ana ing panggonan kang jerone 100-2000m. Duweni ukuran nganti 30 cm.
panggonan kang jerone 200-1692m. Duweni ukuran nganti 17 cm.
9. Munnopsis[4] Ana ing panggonan kang jerone 900-30000m. Duweni ukuran nganti 15 cm.
10.Chondrochladia lampadiglobus ping-pong tree sponge[4] Ana ing panggonan kang jerone 2600-3000m. Duweni ukuran nganti 50 cm.
11.Tiburonia granrojo The big red[4] Ana ing panggonan kang jerone 1500m. Duweni ukuran nganti 5m diamere.
12.Benthocodon stomias boa Scally dragonfish[4] Ana ing panggonan kang jerone 200-1500m. Duweni ukuran nganti 32 cm.
Salah sijine laut kang paling jero ing donya, Palung Mariana ing Samudra Pasifik, kang duwéni jero 10,9 km ing ngisor saking permukaan laut, balik dadi sumber kanggo diteliti.[5] Wektu iki peneliti kang dipimpin maring
nganti obah tiba bebas mengisor.[5]
Dasare penelitian ya iku pingin ngerti sepiro akehe bahan organik kang dihasilke saking alga lan iwak ing permukaan kang terakumulasi ing palung laut.[5] Sekabehe, bisa kang asale saking konsumsi baktei, tergradasi utawa kang wis kependem.[5] Dhèwèké ngomong, studi mau bisa menehi gambaran marang gunane laut ing siklus karbon kanthi global.[5] Nganti saiki, studi ngenani gunane laut ing siklus karbon nembe diteliti nganti jerone 4,6 km nganti 5,5 km.[5]
jerone palung iki luwih gedhé saking kang di kira-kira sakdurunge.[6] Artine, kitaduwéni karbon dioksida yang kapendem ing jero laut kathi konsentrasi kang durung diketahui sakdurunge.[6] Glud uga njelaske yèn didasarke hasil studine, palung laut iku terbukti duwéni fungsi kanggo panggonan karbon terakumulasi.[6] Palung uga duwéni aktivitas kang gedhe, artine luwih akèh karbon kang diubah déning bkteri ing panggonan palung iku.[6]
Proyek ambisius kang diinspirasi saking kepinginane Stephen Hawking iki arep bertualang ing lima palung laut kang paling jero ing donya kanthi gunakake
ngadek ing duwur Mini Cooper.[7] Kapal selam kang ora tahan bisa nyiut utawa nyusut.[7] Nganti saiki, kapal selam kang isine menungsa nembe bisa nyelem nganthi jero 0.500 meter.[7]
jero ing donya, nembe Don Walsh lan Jacques Piccard ing taun 1080 ngadakake penelitian.[7]
Gagasan pyoyek iki asale saking Steve Fosset-sahabat Branson kang ngrencanakake nyelem dewekan ing Palung Mariana.[7] Branson seteruse ngumpulake ilmuwan saking Scripps
id)[3](diundhuh 9 Juli 2011)
^ a b c d e f g h (id)[4] (diundhuh 10 Juli 2011)
^ a b c d e (id)[5](diundhuh 10 Juli 2011)
^ a b c d e f g h i j k (id)[6](diundhuh 10 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 3 Sèptèmber 2016.
Karnaparwa (8)	Posted on July 23, 2010	by Bombo Unyil Karnaparwa, kitab ke-8 Mahabharata, menceritakan sang Salya
sawijining bab utawa masalah. Tujuane supaya wong kang maca bisa njupuk informasi lan pengetahuan kang luwih gamblang utawa cetha. Kanggo njlentrehake masalah kang dirembug, paragrap ekspposisi migunakake tuladha, grafik
ngebaca judul langsung nebak komen yang macem2…jebule ngakak puol…..
dikon mileh de,e utowo aku? miliho de,e wae ya, aku dudu pilihan… Mergo nek seng tenanan cinta kuwi rabakal ninggal.. Dadio pasangan seng isoh nggawe yangmu lali karo masa lalune,...
...Kata Kata Bijak Bahasa Jawa Tentang Cinta | Sumber Gambar :
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep
PM dyah ngko aq di-PM yo! Kkk…
@nin:wah, Liliana ternyata mmg bunga desa idola semua pria..seperti namanya….haha….
June 5, 2010 at 9:29pm via Facebook Mobile · LikeUnlike
Dyah Kusumaning Astuti nik..artine yo kodok ngunggah2i rembulan hohoho…sopo kodoke? yo pak dos kuwi gaagaga…bahasane nganggo upload barang agagaga…..be patient pakem
Logender 3. Kencono Wungu 4. Damarwulan 5. Anjasmoro 6. Puyengan 7. Patih Tuban 8. Dayun 3. Wayang Golek
Punapa Gusti Allah Punika Wonten? PunapaWonten Buk...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Furnes,_Norway&oldid=874208"	Kategori: Dhaptar desa ing
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.45, 16 Novèmber 2013.
13.9 miles away Super 8 Nampa, Nampa
14.2 miles away Nampa Inn And Suites, Nampa
14.3 miles away Rodeway Inn & Suites Nampa, Nampa
14.3 miles away Fairfield Inn & Suites Boise Nampa, Nampa
dadi ra gampang dipecah belah rakyat e, ra digawe mungsuh bongso agawe goro2, rakyat diajak ngelmu lan mikir lan tumindak nggawe utek lan nuranine, nang ruang keilmuan ben oleh gambaran utuh marang cita2ne bangsone lan ra gampang digawe lali tujuan awit mbiyen wektu dijajah, ngemeng2 lokasi2
kekan ki biasane diputer sepisan pindo terus ora dirungokne
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa , Tut Wuri Handayani itu ternyata adalah slogan dari Pahlawan kita Ki Hajar […]
Pekalongan, Purwokerto, Banjumas, Semarang, Ambarawa, Banjubiru, Salatiga, Magelang, Muntilan, Djokjakarta and Surakarta/Solo.
Alexa wektu iki mbagekke menyang admin sing kepengin kanggo miwiti bisnis sisih ing ngarep dening mundhakaken "Wirausaha Sukses Bisnis Starting Saka Hobby" ana tembung sing sepisan admin karo tokoh pengusaha kuat.
Oke sadurungé admin njlèntrèhaké materi kanggo jenis canaries cara, iku bakal dadi apik kanggo ngerti kerja pisanan kenari dhewe. Ing mundhakaken canaries ana sawetara faktor sing kudu dianggep punika umur walnuts, jinis, ternak lan liya saka ndhukung ilmu saka ternak.
Umur dadi faktor nentokake sukses utawa Gagal ing canaries breeding, sing paling apik ing umur breeding ora enom banget utawa ora lawas banget. Walnuts sapi siap ing paling 6 months Badhak wadon Walnut lan 8 months kanggo lanang kenari, nanging kanggo asale Walnut Yorkshire lan gedhe kayata dicokot alon hawa nepsu umur minimal 1 taun.
Sampeyan minangka anakan kudu Master karakteristik walnuts lanang utawa wadon, ing nentokake jinis saka Walnut cukup angel jangka panjang nanging hobis senior banget gampang kanggo nemtokake wong kabar cekap saka dedeg piadeg kenari sanajan ing kasus tartamtu Kadhangkala ana walnuts banget angel kanggo nemtokake jinis Jenis Kelamin.
1. Kenari umur enom lanang 1.5 ± umur utawa lawas wis diwiwiti kanggo sinau swara / ngriwik.
2. Ukuan awak / awak lanang cenderung kanggo mimpin (lengthwise), gulu iku mandan dawa, yen awak wadon koyone Luwih dibunderaké.
3. Anus lanang nalika viewed (by ndamu sing ora preclude wulu
wong jowo: KUMPULAN CRITA BOCAH BAHASA JAWA : AJINING DIRI ANA LATHI
dheweke kadunungan watak umuk. Satemene wong tuwane tansah ngelingake supaya juminten ora seneng mamerake samubarang kang diduweni. Ibu nate ngendika marang Juminten “NDUk,, aja seneng ngumukake barang kang mbokduweni marang liyan. Umuk mono ora becik, dadi bocah kui kudu bisa njaga rasaning liyan”Juminten ora gelem ngestoake ngendikane ibu. Dheweke malah genti wangsulan “kula mboten umuk bu, kula namung crita menawai sangu kula kathah lan ugi gadhahi bonekah ingkang sae-sae “mangkono.Juminten pancen bocah ndelul. Dheweke ora gelem manut ngendikane ibune. Juminten tetep seneng ngumukake kabeh sing di nduweni. Malah ana kalane dheweke ngapusi kanca-kancane. Juminten seneng ngandhaake samubarang sing ora diduweni . saking kerepe apus-apus, kancane ora ana meneh sing percaya marang juminten.Ora ana maneh kanca sing gelem dolan karo Juminten. Dheweke rumanga sedih atine.Saben dina, Juminten tansah kijenan. Ing sekolahan dheweke ora nduwe kanca dolanan. Ing ngomah semono uga. Nganti sawijining dina, juminten nangis ing pangkone ibune. Dheweke nyritaake yen ora ana maneh kanca sing gelem dolanan. Kanca-kancane rumangsa gela amarga kerep diapusi. Ibu banjur ngendikani juminten. Ibu ngendika manawa ajining dhiri gumantung saka lathi. Juminten ora dipercoyo marga kulina umuk lan ngapusi. Juminten ora ana
manfaatipun… Sumangga menawi ngersakake. matursuwun sampun mampir wonten blog menika. Ampun kesupen nyerat buku tamunipun. nuwun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sokndal&oldid=1012613"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 6 Maret 2016.
November 6, 2008 pada 9:32 pm	(Tokoh wayang)
Tags: wayang	Raden Rupakenca putera Prabu Palasara di
Serat Kalatidha iku sawijining tembang anggitané Ranggawarsita. Isiné perkara pasambatané yèn ing jaman samono wong kudu mèlu-mèlu perkara sing kalebu ala supaya bisa ‘maju’. Tembang macapat iki kabèh ing pupuh Sinom lan ana 12 pada gunggungé. Karya sastra iki ditulis kurang luwih taun 1860 Masehi. Kalatidha kuwi salah siji karya sastra Jawa kang kawentar. Malah nganti saiki isih akèh wong Jawa, utamané kalangan tuwa kang isih apal paling ora siji pada syair iki, yakuwi pada kapitu.
Kalatidha kuwi dudu karya Rangga Warsita kang paling dawa. Syair iki mung ana 12 jroning metrum Sinom. Kala tidha sacara harafiah tegesé “jaman édan”, kaya kang ditulis déning Rangga Warsita dhéwé. Kocap kacarita, Rangga Warsita nulis syair iki nalika pangkaté ora diundhakaké kaya kang dikarepaké. Banjur panjenengané gawé generalisasi saka kahanan iki, lan nganggep sacara umum yèn jaman nalika semana minangka jaman édan lan krisis. Wektu kuwi Rangga Warsita minangka pujangga karajan ing Kraton Kasunanan Surakarta. Panjenengané kuwi pujangga panutup utawa “pujangga pungkasan”, awit sawisé kuwi ora ana “pujangga karajan” manèh.
Syair Kalatidha bisa dipérang dadi telung bagéan, yakuwi: bagéan kapisan arupa pada 1 nganti 6, bagéan kaloro arupa pada 7, lan bagéan katelu arupa pada 8 nganti 12. Pérangan
Panggawéyan rékening anyar dipenggak sacara otomatis kanggo sawetara detik kanggo ngurangi serangan banjiran régistrasi. Tulung ditunggu sawetara dhisik lan pencèten tombol 'reload' ing panjlajah wèb panjenengan kanggo ngirim manèh.
kepanggih kaliyan guru sejati, tetep kedah gadhah guru ingkang asipat nyata supados menawi kepanggih apes, mboten klentu dhumateng sinten badhe nyuwun pitedah.
May 21, 2012 at 7:04 am
Reply	leres puniko Bapak. ananging ampun ngantos kebablasen 🙂
September 29, 2013 at 8:13 am
Reply	@sudar gak sulit kok asal qt yakin,.,
gambar perbaikan candi prambanan foto candi prambanan terkena gempa candi prambanan terkena gempa candi prambanan sebelum terkena gempa rekontruksi prambanan1
namung koq kula nate krungu menawi pandhawa menika wonten gegayutanipun kaliyan rama menika pripun nggih..
Babagan wayang sing sampeyan aturake pancen becik. Nanging aku arep takon bab Ratu Sabrangan bagus mesthi musuhan klawan raseksa muda iku ana
nuwun sanget, kawula guru smp basa jawi, sanget paring pambiyantu kagge kawula. Mbok inggih kula
Januari 27, 2010 pada 9:17 am
Kok silsilahe durung sampurno, mbok ndang disampurnakake, ben anak putu podo ngerti lan ora
dumateng sing kagungan blok puniko …… jebule taksih kathah ingkang tansah nguri2 lan njunjung kabudayan jawi tumprapipun seni pewayangan sak isine lampahan ngantos
wayank entek siji roti, wong jenenge arek cilik lek mangan yo suwe, biyen nganti apal kisahe pandawa 5 iku mau. saiki wes umur likuran, lali kabeh critane wayank iku. nyuwun sewu mas lan yu, kangge poro sederek terutama seng nulis blog niki. sakderenge kulo ngaturaken matur nuwun lan nyuwun agunge pangapunten , kulo nderek tanglet : roti pendowo niku tahsek disadhe nopo mboten nggeh? “salam satu jiwa”
Mei 2, 2013 pada 3:44 pm
nyuwun sewu kulo nyuwun tulung sanget dateng panjenengan mados aken silsilah PARIKESIT ngandap dumugi
Ojo mbok terus-terusake Ayo ngombe banyu liyo seng enak rasane Bola-bali tak kandani, Paaak... Ojo ngombe banyu kuwi Utek encer dadi ko...
Ibarat kembang kowe isih wangi Ibarat tebu kowe pancen legi Akeh tawon kang podo nyedak’i Nyesep sari sarine kembang melati Budhal isuk...
sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine. Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah dhewe. Syeh Jondang duweni karep buka tegalan. Tegalan kuwi arep ditanduri pari lan jagung kanggo pangan sedinane. Lemah sing kanggo tegalan kuwi ora adoh panggonane saka daleme Syeh Jondang. Wiwitane Syeh Jondang sregep anggone nyambut gawe, nanging saya suwe gaweyane ora dirampungake, amarga tansah kelingan marang Ni Bdralangu. Saben
Ni Badralangu celathu, �Kangmas apa nggone buka tegalan wis rampung, sesuk wis arep ditanduri jagung ta?� Krungu celathune garwane, Syeh Jondang mung mesem banjur mangsuli, �Ni Badralangu, tegalane durung rampung mula ya durung bias ditanduri.� �Kangmas, apa ana alangan sajrone panjenengan buka tegalan? Apa ana sing ngridhu penggalihe Kangmas, saengga ora rampung-rampung nggone buka tegalan.� Ni Badralangu, sasuwene iki atiku ora kepenak yen ninggalake sliramu dhewe ing omah. Lagi sedhela wae tekan tegalan, Kangmas pengin cepet mulih amarga kelingan pasuryane Dhiajeng.� �Ah, Kangmas ki ana-ana wae. Dhewe k iwis ora nganten anyar maneh tur wis suwe nggone urip bareng lha kok isih kaya wong sing lagi kasmaran wae.� �Pancen mengkono nyatane, Dhiajeng. Menawa Kangmas nyambut gawe suwe ana tegalan mesthi tansah kelingan pasuryanmu.� �Yen
nggone nyambut damel.� �Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas wiwit nggawe gambarmu.� Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis pinter nggambar mula
mulih ngomah. Ing tegalan gambare Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut angin, banjur Syeh Jondang
nggoleki gambare garwane, nanging ora ketemu. Penggalihe Syeh Jondang dadi sedhih. Ana pawarta yen gambare Ni Badralangu kuwi katut angina nganti tekan keratin, sing rajane isih mudha. Raja kuwi pirsa gambare Ni Badralangu. Barang pirsa gambare Ni Badralangu sing sulistya ing warna, Raja dadi kasengsem lan marakake rasa tresna ing atine. Esuke Raja dhawuh marang patih lan perjurite nggoleki sapa sejatine wanita ing gambar kuwi. �Aja nganti mulih ing keraton yen durung bias nemokake sapa sejatine wong ayu ing gambar kuwi,� ngendhikane Sang Raja. Nggone nggoleki wong wadon sing ana gambar kuwi
manut marang prentahe Sang Raja. Ing jero penggalihe Syeh Jondang mikir, kepriye carane supaya Ni Badralangu bisa dadi duweke maneh. Sadurunge Ni Badralangu diboyong
nyamar dadi tukang kentrung. Syeh nabuh kentrung karo ngubengi kraton lan asring ing keputren. Ni Badralangu reti yen kuwi Syeh Jondang, sigaraning nyawa sing banget
Rasukane ditinggal ing kraton. Ni Badralangu rada gumun nalika Sang Raja buka rasukane, pasuryane mirip karo garwane, nanging
ayo padha dicekel banjur dipateni, supaya negara kalis saka bebaya. Barang krungu prentahe Syeh Jondang, para perjurit budhal menyang segara utawa teluk. Pancen bener ing teluk kuwi ana wong sing lagi
bungahe kuwi ora suwe barang reti yen raja sing dipateni kuwi sejatine adhine Syeh Jondang sing wis suwe ilang. Syeh Jondang banget nggone getun nganti ngungun, amarga wis ngutus perjurit mateni
bedhah ing pinggir, dondomono, jrumatono, kanggo sebo
Lan gung palimirma Tuwan. 2. Dene gunging dosa kula Wonten ngajeng kawula Manah amba ngraosken
padha bareng munggah mring daleme kang makwasa yerusalem sikil ulun. . . . tumapak neng gapuramu he yerusalem nagri endah umate allah ngleboni mring
Kidung 17 -Masmur 68. masmur 68. bumi nganggoa suka bungah pujimu mring gusti allah asmane kang suci pujinen akanthi larasing kawat padha munjuka marang allah "elok
Kidung 23 -Masmur 89. masmur 89. kula ngalembana mring kang mahaagung tansah kula sebut setyatuhunipun sumrep kula nadyan sampun agung sihipun. . . . tansah badhe mindhak pratandha piwlasipun upami langit kang tan gingsir saking
Kidung 40 -Masmur 127. masmur 127. menawa dudu yehuwah kang ayasa omahira mesthi tansah tanpa gawe pagaweaning tukange. 2. menawa dudu yehuwah kang ngreksa marang negara para kemit tanpa gawe nggone
Kidung 31 -Masmur 105. masmur 105. padha saosa puji sukur marang allah
sundhul ing akasa wah kasetyan tuwan ngungkuli inggil-inggilipun mega pangadilan tuwan punika kekahnya lir pendah ardya
Kidung 20 -Masmur 73. masmur 73. dhuh allah, kula badhe clak kaliyan tuwan tan pegat tuwan karsa nganthi mring kula kula badhe tuwan tuntun. . . . ing sakarsa kang sinuhun kang sarta ing wusananira badhe tuwan pulung dhateng kamulyan
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, migunani marang sesama, ambeg utama, yen lanang kadya Raden Komajaya, yen wadon kadya Dewi Komaratih..kabeh saka kersaning
ICG (cekakan saka: International Crisis Group) iku sawijining organisasi nonpamaréntah, nirlaba internasional sing misiné nyegah lan ngrampungaké konflik mbebayani liwat analisis adhedhasar médhan lan advokasi tingkat-dhuwur.
Nalika sawijining nagara jroning résiko pecah, utawa kakerasan skala gedhé, Crisis Group ngirim sawetara tim analis pulitik menyang utawa ing sacedhaké dhaérah konflik kasebut. Miturut informasi sing dikumpulaké déning tim iki, organsisasi iki gawé lapuran analisis kanthi rékomendhasi sing ditujokaké marang pamimpin-pamimpin donya lan organisasi-organisasi. Minangka tambahan, grup iki uga mbabar newsletter wulanan, CrisisWatch, sing mènèhi saktléraman warta ngenani kakerasan sing pinuju kedadéyan ing donya.
Minangka organisasi sing ngasilaké lapuran lan analisis, grup iki nyambutgawé bebarengan karo akèh pamaréntah, organisasi, lan média kanggo mbabar lan nyebaraké lapurané, sing uga kasedyakaké jroning situs resmi.
saenggon ing Amman, Beograd, Beirut, Kairo, Dakar, Dushanbe, Islamabad, Jakarta, Kabul, Nairobi, Bishkek, Port-au-Prince, Pretoria, Pristina, Quito, Seoul, Skopje lan Tbilisi. Crisis Group uga nduwèni analis sing nyambutgawé ing luwih saka 40 nagara lan wewengkon jroning konflik ing patang bawana. Crisis Group didanai liwat sumbangan saka
Éropah: Albania, Armenia, Azerbaijan, Bosnia-Herzegovina, Georgia, Kosovo, Makedonia, Moldavia, Montenegro, Serbia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 4 Maret 2016.
Nampa, Idaho208-205-4054Catina PalmateerMamer Ln, Nampa, Idaho208-205-7212Maryln BoryszewskiE Rolling Green Pl, Nampa, Idaho208-205-3861Laila DoepnerN Amaya Way, Nampa, Idaho208-205-7153Evangeline Nadler5th St, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-205-8040Queen SeebergerE Canterbury Ln, Nampa, Idaho208-205-7596Alyce SpottsW Placer Creek Ct, Nampa,
Pl, Nampa, Idaho208-205-1935Jesus AnetsbergerSierra Dr, Nampa, Idaho208-205-9156Annett Cazeault2nd Ave N,
Dr, Nampa, Idaho208-205-7330Louetta CarrosS Ansley Pl, Nampa, Idaho208-205-7057Jeffie LaceySwan Ave, Nampa, Idaho208-205-4007Elinore CoresselS White Oak Ln, Nampa, Idaho208-205-4571Kareen BouffordLittle John Ct,
DobkinsCopper Tree, Nampa, Idaho208-205-6886Dewitt RhimW Dworshak Pl, Nampa, Idaho208-205-5890Maricruz DelmoreDeer Flat Rd, Nampa,
Rose Ln, Nampa, Idaho208-205-5417Vaughn KerryE Timesquare Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-3377Erica SalvasE Spicewood Ave, Nampa, Idaho208-205-0316Millard SzafraniecN Golfview Ct, Nampa, Idaho208-205-4406Mitzie AuroraE Sandgate Ave, Nampa, Idaho208-205-3078Margert MaltasRuby Dr,
Dr, Nampa, Idaho208-205-1848Inger WhidbeeDon St, Nampa, Idaho208-205-0223Leandro BarteN Windsor Ln, Nampa, Idaho208-205-0642Sidney ReedholmParkside Way, Nampa,
KalistaNorthside Rd, Nampa, Idaho208-205-8992Tonya GregoriPrism Ct, Nampa, Idaho208-205-7265Joetta BrunowState Hwy 55,
LuomaE Sherman Ave, Nampa, Idaho208-205-2759Jesse TesreauRed Fox Ln, Nampa, Idaho208-205-6536Krystin HeyserLake Ridge Rd,
KikkertHigh Ct, Nampa, Idaho208-205-6739Margret StowbridgeSpruce Creek Dr, Nampa,
KevillePisces Dr, Nampa, Idaho208-205-4444Branda RademanE Louisiana Dr, Nampa, Idaho208-205-4485Sandi ValidoAurora Dr, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-205-9979Augustine RitterCardinal Loop, Nampa, Idaho208-205-6584Evon BreazealeTogstad Ave, Nampa, Idaho208-205-7802Lori ZarubaMac Way, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-8685Dori BevilacquaN Benewah Dr, Nampa, Idaho208-205-1126Lauren JaecksArbor Dr,
ss Dr, Nampa, Idaho208-205-5013Donnette OelerDonna Dr, Nampa, Idaho208-205-0842Kati CoronadoDeadwood Ct,
Ridge Dr, Nampa, Idaho208-205-2576Meggan YaunCherry Ln, Nampa, Idaho208-205-4135Ivelisse
Nampa, Idaho208-205-5912Fawn BiggHawkins Ave, Nampa, Idaho208-205-9537Robbie HenricksenE Denali Pl, Nampa,
LeneN Benewah Pl, Nampa, Idaho208-205-7621Veronika PanilaOakboro Ct, Nampa, Idaho208-205-9316James ParmelyCan-Ada Rd, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-205-9213Meda YaneyN Abernathy Ct, Nampa, Idaho208-205-4681Kirstin WeekesS Stillwater Way, Nampa, Idaho208-205-0634
SokolskiE Santa Anita St, Nampa, Idaho208-205-8042Serita DoomE Roberts Ln, Nampa, Idaho208-205-7166Kelsi FarrareNorwood Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-5892Liza CountisGolden Spur Dr, Nampa, Idaho208-205-0794Loyd FirpiW Pine Creek Dr, Nampa, Idaho208-205-1893Robbie JermanMadrone Cir, Nampa, Idaho208-205-8748
Nampa, Idaho208-205-9507Lani FakhouriMamer Ln, Nampa, Idaho208-205-9449Nicolas HawthornE Rolling Green Pl, Nampa, Idaho208-205-2660Deandra FinemanN Amaya Way, Nampa,
Ave, Nampa, Idaho208-205-3951Guillermo HabermannTrack Rd, Nampa, Idaho208-205-2419Bok GroebnerS Whitewater Dr, Nampa, Idaho208-205-9980Joan KientzRidge Dr, Nampa, Idaho208-205-9881Leida LoudMidway Rd, Nampa, Idaho208-205-1759Dannette
HardimanMeadowbrook Cir, Nampa, Idaho208-205-9424Sau TrammE Brooklyn Dr, Nampa, Idaho208-205-0053Kathi JakemanCopper Tree, Nampa, Idaho208-205-4265Ute DallaireW Dworshak Pl,
Dr, Nampa, Idaho208-205-9900Celeste LongabaughW Winterwood Ct, Nampa, Idaho208-205-8708Desirae VancuraKarcher Rd, Nampa, Idaho208-205-0400
Railroad St, Nampa, Idaho208-205-2371Nieves LeblaneS Sienna Dr, Nampa, Idaho208-205-1870Ardath WittbrodtKaden Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-1092Lourdes GillemS Benewah St,
rey Pl, Nampa, Idaho208-205-7407Stanford BoutetRuby Ct, Nampa, Idaho208-205-0249Kim StriteS Avondale Ave, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-6668Belva AngelesW Swallowtail Pl, Nampa, Idaho208-205-0072Marilynn MalanadoStampede Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-0625Candie KvilhaugS Middleton Rd, Nampa, Idaho208-205-4361Shin CasalendaN Copper Tree Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-5752Saran PielochSunflower Dr, Nampa, Idaho208-205-8608Denna OlliN Lotus Springs Way, Nampa, Idaho208-205-2728Lucile HarmsS Tensleep St, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-205-7645Tessie DimsdaleS Herron Dr, Nampa, Idaho208-205-5687Ivey BouskaClark Pl, Nampa,
Patch Ln, Nampa, Idaho208-205-7880Ruthanne AlvacadoBoulder Ridge Way, Nampa, Idaho208-205-9607Ivan BranhanAlma Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-0021Taren ArabajianElmwood Dr, Nampa, Idaho208-205-6502Lorinda BurrussKingsgate Dr, Nampa,
Ave, Nampa, Idaho208-205-8027Blake MendivilW Arbor Pointe Way, Nampa, Idaho208-205-0360Chrissy MadsenS Secretariat Way, Nampa, Idaho208-205-0118Ma BernatW Aspen Creek Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-5301Eloise Aceves25th St N, Nampa, Idaho208-205-7211Virgie KataokaN Benewah Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-5488Herma JornBoulder Ave, Nampa, Idaho208-205-2816Kathie
Nampa, Idaho208-205-3915Ellis KobelSonoran Pl, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-4956Armand GabryschMiddleton Rd, Nampa, Idaho208-205-5509Camille ZigmondW Hackamore Ave, Nampa, Idaho208-205-0851Joanne CoffenS Middle Creek Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-6302Jame DothardMamer Ln, Nampa, Idaho208-205-4798Felecia HaagensenE Rolling Green Pl, Nampa, Idaho208-205-2459Yuki KreggerN Amaya Way, Nampa, Idaho208-205-8402Ayako Bouwman5th St, Nampa, Idaho208-205-0650Hang BoutilierS Clearwater Ct, Nampa,
CasonSkyline Rd, Nampa, Idaho208-205-9916Jan FreezeE Indigo Ct, Nampa, Idaho208-205-9140Star SpuckE Greensprings Ct, Nampa,
Way, Nampa, Idaho208-205-9987Gabriella EddieUS Hwy 20, Nampa, Idaho208-205-4243Carla ShemperS Chase St, Nampa, Idaho208-205-3291Megan KinnemanBurke Ln, Nampa, Idaho208-205-6770Jenee DainWestview Ln, Nampa, Idaho208-205-4849Many CasaliBo Daniel Ln, Nampa, Idaho208-205-1217Mona KnoblockS Piney Creek Rd, Nampa,
TurturroMountain Springs Ave, Nampa, Idaho208-205-5823Angelika BusemanE Jason Dr, Nampa, Idaho208-205-1891Emily ThomsonStar Rd, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-4042Yuk GadomskiE Spicewood Ave, Nampa, Idaho208-205-0793Kendall CoullardN Golfview Ct, Nampa, Idaho208-205-4111Alfonzo TrawE Sandgate Ave, Nampa,
stone Ct, Nampa, Idaho208-205-2012Kelsey TingleS Powerline Rd, Nampa, Idaho208-205-6095Nicholle WordN Justin Dr,
Idaho208-205-5915Donya SeitersRaptor Ct, Nampa, Idaho208-205-1721Lindsy RabunVerde Dr, Nampa, Idaho208-205-2196Nena GaydenCarol St, Nampa, Idaho208-205-0242Jonell WeyrickW Lotus Springs Ct, Nampa, Idaho208-205-3451Kenyatta Rentar3rd St S, Nampa,
MihorE Drinkard Ln, Nampa, Idaho208-205-0963Vern SpagnolaLattigo Dr, Nampa, Idaho208-205-5132Ladawn GarnDeerbrush Ct,
Nampa, Idaho208-205-3407Mellisa HerfordN Pamela's Ct, Nampa, Idaho208-205-9379Darrin FaucettDelaware Ave, Nampa,
WinkelbauerState Hwy 55, Nampa, Idaho208-205-3782John GenningsS Pascoe Ln, Nampa, Idaho208-205-0002Freddie GottschalkKelli Loop, Nampa,
Trinh FlenordGlen View Dr, Nampa, Idaho208-205-8974Meagan TapaoanRaintree Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-1828Emilia RamelliE Crestley Dr, Nampa, Idaho208-205-1446Emilee GarlingN Erik Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-6545Louis DueberN Midsummers Ln, Nampa, Idaho208-205-5791Tyler TheunerLewis Ln, Nampa,
AverhartRuby Ct, Nampa, Idaho208-205-3783Lanette ScarnatoS Avondale Ave, Nampa, Idaho208-205-8282Karol OgeS Coquille St, Nampa,
Brentwood Pl, Nampa, Idaho208-205-9435Jamie GillespiS 26th St, Nampa, Idaho208-205-5929Marti VanderwalIndustrial Rd,
Nampa, Idaho208-205-3447Florencio SabeBarbara St, Nampa, Idaho208-205-2572Brad FerrierWashington Pl, Nampa, Idaho208-205-6363Dwight Frerichs23rd Ave S, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-0529Miss GundelachLake Ridge Rd, Nampa, Idaho208-205-3327Alline MinayaN Middleton Rd, Nampa, Idaho208-205-0030Huey CannatellaS Russell St, Nampa,
CominskyBanner Ct, Nampa, Idaho208-205-5021Candace FederowiczN 64th St, Nampa, Idaho208-205-6316Leighann FormentoMuir Dr, Nampa, Idaho208-205-1849Allegra AlmonBenewah Pl, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-205-7527Rikki NavarreN Pamela's Loop, Nampa, Idaho208-205-7374Filomena ReznickS Greenscape Ln,
MingsLion Ct, Nampa, Idaho208-205-4171Roma LowcksN Teal St, Nampa, Idaho208-205-6664Sheryl BartbergerW Mulberry Loop, Nampa,
HadsallIsland Dr, Nampa, Idaho208-205-0473Timothy TrivediTeton Dr, Nampa, Idaho208-205-4080Lane RufferJodi Ave, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-5707Stephen SaganMelrose Ave, Nampa, Idaho208-205-6673Darrel CarettoDry Lake Rd, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-5838Vernetta PatlanS Secretariat Way, Nampa, Idaho208-205-7884Karisa LuggW Aspen Creek Dr, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-205-1778Pansy CarnrikeE Melborne Ave, Nampa, Idaho208-205-1901Ji IseleyE Explorer Pl, Nampa,
PopielCherry Ln, Nampa, Idaho208-205-8340Gonzalo FeenerReed Ct, Nampa, Idaho208-205-0830Lore PrasekN Saint Helens Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-3156Kaci DerenbergerRose Park Dr, Nampa, Idaho208-205-9684Bettye BranhamN 42nd St, Nampa, Idaho208-205-0594Nona
ClearwaterElkhorn Ln, Nampa, Idaho208-205-9126Akilah SamselGunsmoke Ln, Nampa, Idaho208-205-6784Becki MagpuriE Wessex Ct, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-2401Ambrose EveringRidge Dr, Nampa, Idaho208-205-3797Domingo MarcialMidway Rd, Nampa,
SiddleBriarwood Dr, Nampa, Idaho208-205-2892Reagan MoisesTyler St, Nampa, Idaho208-205-6484Ellan LeslyN Sceirine Ln,
hside Rd, Nampa, Idaho208-205-2636Marlin MathurPrism Ct, Nampa, Idaho208-205-2928Karmen WokwiczState Hwy 55, Nampa,
FlirtS Grandmere Dr, Nampa, Idaho208-205-5612Flo SterCarey Pl, Nampa, Idaho208-205-2890Kristyn MeskoRuby Ct,
Ave N, Nampa, Idaho208-205-1836Benton EonRidgedale Ct, Nampa, Idaho208-205-6936Elois PenalverRiver Rock Ln, Nampa, Idaho208-205-1757Shawnee KefferCarole St, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-205-5449Roselle DamronStamm Ln, Nampa,
DalinIndustrial Rd, Nampa, Idaho208-205-1334Joette KroftAquarius Ct, Nampa, Idaho208-205-0734Katelynn Lai2nd Ave S, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-9777Sol BennickHillview Dr, Nampa, Idaho208-205-5296Esta SomrakW Plum Ct, Nampa,
Ave, Nampa, Idaho208-205-7305Karena ZawadzkiS Blue Bonnet Way, Nampa, Idaho208-205-8391Karl SchenkelbergBarbara St, Nampa, Idaho208-205-7213Rich GranierWashington Pl, Nampa, Idaho208-205-6822Patty Prazak23rd Ave S, Nampa,
TouchetteN Pilatus Ln, Nampa, Idaho208-205-0834Dann AdolfE Explorer Ct, Nampa, Idaho208-205-8965Jerica RobardsShoemaker Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-3067Hilma BeyettHeckathorn Pl, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-205-8540Bert PuffOrd Blvd, Nampa, Idaho208-205-2445Marianne TerhuneCrocus Ct, Nampa,
VessarDell Ct, Nampa, Idaho208-205-9325Gricelda PotvinPartridge Dr, Nampa, Idaho208-205-9306Lona CinarS San Marco Pl,
Cir, Nampa, Idaho208-205-4987Elenora HojeijMiddleton Rd, Nampa, Idaho208-205-9100Leesa JayesW Hackamore Ave, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-205-1033Shara BagheriS Stanton Ct, Nampa, Idaho208-205-4314Tim LaglieLois Ln,
Nampa, Idaho208-205-2075Young RuhmanE Rolling Green Pl, Nampa, Idaho208-205-8539Maura DaulerioN Amaya Way,
HewesMunicipal Way, Nampa, Idaho208-205-5620Cleo StpetersGinger Ln,
Dr, Nampa, Idaho208-205-2364Rita LuvertWild Rose Ln, Nampa, Idaho208-205-3885Cathleen BittenbenderE Timesquare Dr,
Nampa, Idaho208-205-6613Heike PelterN Vintage Way, Nampa, Idaho208-205-2089Genevie GarsideE Selway Ct,
WolnerOakmont Dr, Nampa, Idaho208-205-7709Caitlyn WehausenRaptor Ct, Nampa, Idaho208-205-7344Keri PaliottaVerde Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-6217Marvel GaranMuskrat Ct, Nampa, Idaho208-205-9960Nila RothermichW Willow Pointe Ct,
Nampa, Idaho208-205-3958Lakeesha MorkveN Granite Falls Dr, Nampa, Idaho208-205-5215Jolene SamasS Sandcrest Way, Nampa,
Nampa, Idaho208-205-6568Corrinne BergsmanWheeler Cir, Nampa, Idaho208-205-4400Fransisca KorandoBanner Ct, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-205-7847Sunshine RoperSnowgoose St, Nampa, Idaho208-205-4202Susannah PastoriusN Elijah Dr,
Ave, Nampa, Idaho208-205-8463Orville SyriaE Denali Pl, Nampa, Idaho208-205-2662Susanna MemsMiddle Creek Dr,
Nampa, Idaho208-205-2877Drew RicleyN Stanford St, Nampa, Idaho208-205-1158Bertram LlarenasN Adams Pl,
St N, Nampa, Idaho208-205-7918Genesis RohlfsN Hastings Dr, Nampa, Idaho208-205-9270Wade RedhageKansas Pl,
Nampa, Idaho208-205-0033Belinda SironDearborne Rd, Nampa, Idaho208-205-4375Shawnta CroanN Ethel Dr, Nampa,
Ridgewood Rd, Nampa, Idaho208-205-0454Devon JimmersonIvy Dr, Nampa, Idaho208-205-1550Astrid McilvennyS Montego Way, Nampa,
rdell Dr, Nampa, Idaho208-205-7500Tory MinusDesert Way, Nampa, Idaho208-205-7355Mellissa FurrPfe Dr,
Dworshak Pl, Nampa, Idaho208-205-4613Florentino BuntinDeer Flat Rd, Nampa, Idaho208-205-6045Robbi HillesheimN 19th St, Nampa, Idaho208-205-2956
Nampa, Idaho208-205-1284Jaime Czapiewski59th St N, Nampa, Idaho208-205-6746Dawna BoodySpring Dr, Nampa,
Ave, Nampa, Idaho208-205-9269Florine BreauxSundance Rd, Nampa, Idaho208-205-4995Faustina LoburN Diamond Peak Dr, Nampa,
nuwun sanget, nggih, mbak.. Gusti Allah ingkang mbales.. menawi rejeki pancen mboten dateng pundi-pundi..
Pitek jago madep ngetan iku buntute ono ning ngendi? Yoez mung ngono wae ora enek terusane, jgagagagakk.... Baca selengkapnya »
amaltiagunawan said: kuwi lak sandiworo,,,,,dadine ora ana lagune
Sapa sing ora ngerti karo pithik? Sajak-e ora ana.
ponggol piye???...hehehehheheh mbiyen seneng mbanyol saiki kok kereng tur galakkwkwkwkwkwk,,,jroootkakehan ngerikiti cengeh marai....
aku(3x), kersaning gusti”.Catatan : -> Baris kosong titik (…………) pada jabang bayine diatas,
Saktemenipun asmanipun satriya puniko sinten? Pamade napa, Pamadi? Awit ngertos kulo meniko Pamadi nggih Permadi, Janaka, Arjuna, Kombang Ali-ali lan liya-liyane. Menawi mirsani gambar, menika langkung pas menawi Prabu Pandu utawi raden Suryatmaja. Awit menawi Arjuna biasanipun mboten
Wilujeng Dalu Kangge Sederek Sedoyo Sedulur Kabeh
Salam Hormat Ki WongAlus Pengelola blog KWA ini,
ebiet kuwi kakak kelase ibu, ibu biyen sok dolan ndok kos-e cedak Ketanggungan, wetan omahe simbah sing Wirobrajan
mergane omahe sing dikos-i ebiet nggone kancane ibuk, dadi sok nggarap PR ndok kono
terus ebiet kuwi jarene ibuk senenge nggitar2 ndok acara acara sekolahan, nek jaman saiki kaya acara makrab ngono kuwi
Reply	nadanusantara says:	5 September, 2012
setu setu ki ncen akeh sing do prei,dadi akeh sing
soale inbox sing durung tak bukak akeh :))..Jigur tenan
njenengan kudu maturnuwun karo tonggomu sing penyanyi kuwi mbak…hehehhehehe
Reply	nadanusantara says:	5 September, 2012 at 12:00 am	jamesdoel said: ntar posting ebiet masih cungkring ah……[dari kemaren ebit moloooo :P]
ana sing diarani medel, nyelup ngerok malame sing isih padha nempel
ana ing morine. Asile yaiku jarit bathik, slendhang bathik, mori bathik. Iku
mau cara mbathik secara alami “manual”. Manawa ana ing industri, utawa pabrib
seje maneh. Umume kanggo mburu wektu, amrih gampang, asile mundhak akeh, kanthi
ngetung untung rugine. Umume bathik mau bathik cap. Sedurunge
dibathik, mori putih mau dipola luwih dhisik nganggo potelot manut corake.
Macem-macem corak bathik iku, ana kawung, semen (semi ana lung-lungan), parang
kusuma, parang klithik, truntum, sida mukti, sida luhur, sekar jagat lan
liya-liyane isih akeh maneh. Iku bathik-bathik sing sipate klasik. Dene
bathik-bathik liyane, sing kreatif manut para penyungginge, manut designere
(pangrancange). Jogya lan Solo umume bathike corak klasik. Dene Pekalongan
umume bathike nganggo pola gambar kreatif, lan disengkuyung warna-warna alami.
Umpamane warna godhong ijo, warna kembang abang, utawa kuning. Sejatine bathik
iku sumebar ana ing ngendi-endi, ora mung Jogya, Solo, Pekalongan bae. Ing
Lasem (Rembang), Jepara, Ponorogo, Tulungagung, Trenggalek, Sidoarjo, Tanjung
bumi Madura. Kutha utawa dhaerah liya ing sanjabane pulo Jawa uga ana sing duwe
angel budaya bathik supaya tetep lestari lan ngrembaka. Warga negara sing 240
yuta jiwa iki kabeh nganggo bathik. Slendhang bathik, popok bathik, kaos
bathik, jarit, klambi, kudhung, kopyah bathik, sarung bathik utawa clana
sekolah diajari nggambar corak bathik. Ana sekolah kejuruan bathik, ana BLK
bathik (Balai Latihan Kerja). Uga perlu pasar bathik apa toko bathik. Bab-bab liyane
pitakon-pitakon ing ngisor iki! 1. Apa irah-irahe waca ing dhuwur? 2. Apa bahane mbatik? Apa pirantine (peralatan) kanggo bathik? 3. Aranana corak-corak bathik? 4. Kepriye carane bathik iku? 5. Kutha-kutha ngendi sing kondhang ngasilake
bathik? II. Wenehana tanda ping (X) ana ing aksara a, b, c
utawa d minangka wangsulan kang bener! 1. Aku luwe, kok ora ana (pangan) ya tembung di
kurung benere . . . a. dipangan c. dak pangan b. kok pangan d. panganan 2. . . . sinau kowe oleh nonton TV a. mumpung c. sawise b. mulane d. banjur 3. Sing nduren
penggaweane mulang wuruk arane . . . a. dhalang c. koki b. guru d. blantik
6. Gubug iku arane omah-omahan ing tengah . . . a. pasar c.
cocor bebek arane . . . a. klaras
c. damen b. sabrang d. tiba urip
9. Sapa sing gelem ngrewangi penggaweanku?. Ukara
iku diarani ukara . . . a. pakon c. warta b. pitakon d. panguwun 10. Roning mlinjo, sampun sayah nyuwun. Terusno
a. dhuwit c. ngaso b. bubuk d. pamit 11. Madukara iku kasatriyane . . . a. arjuna c. nakulo b. werkudoro d. sadewo 12. Bapak lan ibu teko ngawa gedhang goreng. Basa
kramane nggawa yaiku . . . a. mbeto c. asta b. nggawe d. ngasta 13. Kandhang kewan galak sing dipageri wesi arane .
. . a. kurungan c. kombong b. krangkeng d. gedhongan 14. Sepi ing pamrih, yen ditulis basa jawa . . . a. c. b. d. 15. Sumarno iku gedhe dhuwur, gagah . . . kaya Raden
Gatutkaca a. perkasa c. pidegsa b. wibawa d. prakasa 16. Dhek wingi, bocah-bocah ulangan matematika.
Bocah-bocah iku ukara . . . a. jejer c. lesan b. wasesa d. keterangan panggonan 17.
lahar 18. Yen wayah bengi peteng dhedhet, nanging yen
wayah awan . . . a. padhang jingglang c. abang branang b. padhang clorot d.
palang b. gajah mangan suket d. gajah ngidak palang 21. Ibu lagi masak jangan kembang ana ing pawon. Kembang gedhang jenenge . . . a. debog c. menik b. klaras d. ontong 22. Olehe sarapan mang iwak tahu goreng karo lalapan
Tembung iwak tegese . . . a. panganan c. kewan banyu b. lawuh d. gorengan 23. Raden Gathutkoco satriya ing . . . a. jodipathi c. pringgondani b. ngamarta d. ngastina 24. Bapak guru nyerat wonten papan tulis. Tembung
guru nulis surat b. pak guru nulis ana papan tulis c. pak guru nulis ana kertas d. pak guru nulis ning papan 25. Ukara tanggap mingunakake ater-ater . . . a. tri
purusa c. seselan b. anuswara d. panambang III. Isenana
nganggo wangsulan sing bener! 1. Simbah lali ora nggawa payung. Basa krama
inggile . . . 2. Anake wedhus arane cempe, yen anak kadhal arane
. . . 3. Panggonan sepur leren/mandhek diarani . . . 4. Bapak lagi (gawe) layangan kanggo adhi. Tembung
dikurung benere . . . 5. Isine sawo kecik, isine nangka . . . 6. Kolang-kaling iku wohe . . . 7. Wedang bubuk, gula tebu, mata ngantuk . . . 8. Dolanan yen ditulis aksara jawa yaiku . . . 9. Dolanan ya dolanan . . . . , ojo lali sinau 10. Dadi bocah ojo sok keminter. Keminter tembung linggane . . .
wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k keturunan panutur wis Madura, basa salah iku k?n?, dh?
Flogao.com. Dijupuk 2010-03-13. Pranala jaba[besut | besut sumber]
oldid=1097961"	Kategori: Grup musik Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 13 Oktober 2016.
Oyot,sampeyan wong RT03,berarti sampeyan kenal Anis sing rabi Puji ngunu?! 😀
Maklum,soale aku wis suwe rung muleh neng ngrantan,mas.Critane ki ‘lost contact’ karo konco2 jaman cilik 🙂
Oyot Sutono berkata:	Juli 9, 2012 pukul 05:03	Lik puji toh,
Iris Puji berkata:	Juli 9, 2012 pukul 11:15	Lik Puji? Wah nek kuwi aku ra pati weruh,kang.Sak ngertiku,Anis anak’e Lik Ngatiman karo Yu Karti,wong etanan.Sing nduwe adhi jenengnge Rosit.
Sak elingku,omahe tonggonan karo Landung.
8°25′S 116°28′E﻿ / ﻿8.417°S 116.467°E﻿ / -8.417; 116.467Koordhinat: 8°25′S 116°28′E﻿ / ﻿8.417°S 116.467°E﻿ / -8.417; 116.467
Gunung Rinjani inggih punika salah satunggalipun gunung ingkang taksih aktif ing Indonésia ingkang wonten ing pulo Lombok. Miturut administrasi gunung punika mlebet Lombok Wétan, Lombok Kilèn (basa Indonésia: Nusa Tenggara Barat, NTB). Gunung punika inggilipun 3.726 m (12.224 kaki), lan arupi gunung geni paling inggil angka kalih ing Indonésia.[2]
Ing sisih kilèn pucuk gunung Rinjani wonten kaldera ingkang jembaripun watawis 3.500 m × 4.800 m. Wonten ing kaldera punika wonten Segara Anak (segara: laut, tlaga) ingkang jembaripun 11.000.000 m persegi kanthi jero 230 m. Ing wétanipun kaldera wonten Gunung Baru (utawi Gunung Barujari) ingkang nggadhahi kawah kanthi ukuran 170m×200 m lan dhuwur 2.296 – 2376 m dpl.[3][4]
Lombok punika kalebet bagéyan saking paparan Sundha, satunggalipun saperangan pulo alit, saking kilèn ngantos wétan, wonten pulo Bali, Lombok, Sumbawa, Flores, Sumba lan Timor. Rinjani inggih punika salah satunggalipun gunung aktif ing Indonésia ingkang cacahipun 129 gunung.
Rute dhateng gunung Rinjani[besut | besut sumber]
Dunungipun Gunung Rinjani wonten ing pulo Lombok, menawi badhé dhateng Gunung Rinjani, kita saged ngginakaken bis langsung Jakarta - Mataram. Sasampunipun dugi ing Mataram, kita lajeng dhateng désa Sembalun utawi dhateng désa Senaru kanthi ngginakaken kendharaan. Sanèsipun ugi saged nganggé
datesKoordhinat ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Dina Mariana Heuvelman (lair ing Jakarta, 21 Agustus 1965; umur 51 taun).[1] Dina Mariana iku salah sijiné penyanyi lan pemain filem kang asalé saka Indonésia.[1] Dina Mariana kalebu penyanyi éra taun 70 lan 80-an.[1]
Dina misuwur dadi penyanyi cilik nalika taun 70-an bareng karo Adi Bing Slamet, Ira Maya Sopha, Diana Papilaya, Nourma Yunita, Sari Yok Koeswoyo, Iyut Bing Slamet, lan Chicha Koeswoyo.[1] Dina Mariana uga isih diarani dadi mantan penyanyi cilik sanajan tau nggawé hits dadi penyanyi remaja kanthi lagu kang judhulé "Ingat Kamu" ing akir taun 1980-an.[1][2] Nalika nduwèni karir, Dina wis ngasilaké album kang cacahé 55 album lan dadi bintang ing 21 filem layar amba, 1 sinétron sèri 26 épisode, lan 3 sinétron lepas.[1]
Nalika Ramadhan 1428 H ing sasi September taun 2007, Dina nggawé album kang judhule "12
^ kompas.com(diundhuh tanggal 25 Juli 2011)
tris IndonésiaModhèl Bintang LuxKategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 28 Januari 2017.
Puré utawa puree lan (kadhangkala) diarani bubur iku jeneng umum tumrapé panganan, biasané woh-wohan utawa janganan, sing digiling dadi bubur empuk utawa cuwèran kenthel.
Istilah puré iki tumpang tindhih karo panganan liya sing wujudé mèh padha kayata sup kenthel, krim (crèmes) lan gravies — senadyan jinis sing disebutaké iku mau luwih rumit cara masaké.
Puré bisa digawé nganggo blèndher, utawa nganggo piranti liya kaya panggiling kenthang, utawa didheplok. Puré umumé kudu dimasak dhisik, sadurungé utawa sawisé digiling, kanggo ningkataké rasa lan tèkstur, ngetokaké bahan racun, lan/utawa ngurangi kandutan banyu.
Jinis puré[besut | besut sumber]
Jinis puré sing umum klebu saka bahan apel, plum, lan woh-wohan liya kanggo gawé bubur utawa digawé jus:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.03, 30 Januari 2017.
nganggo serbuk putih, trus wahing2 nganti semaput, bar kuwi sing tukang antar nasi njupuk kunci penjagane mbukakke sell penjarane trus kabur.. ngono po piye?
May 24, 2010 at 9:27am · LikeUnlike
Ahmad ‘Bee’ Burhan ‎@jup:apikan bgt tukang nasine?? Kkk…. Tp disebule wis bener
wis dsebut,jadi ngerti yg bkin kracunan apa.
May 24, 2010 at 12:46pm via Facebook Mobile · LikeUnlike
DJupiter Aryo wooo… aneh kuwi.. brarti si DB kuwi ngguya ngguyu dewe kiy jebule lagi fly to??? tak kiro ngerti
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 6 Maret 2016.
Rsi bisma inggih menika pertapa saking talkandha. Nalika taksih timur Rsi Bisma anggadahi nami Raden Dewabrata. Panjenenganipun inggih menika putranipun Prabu Sentanu kalayan Dewi Ganggawati, ingkang wekdal menika dumados Raja Astina. Raden Dewabrata anggadahi sumpah mboten badhe nikah ing dalem gesangipun. Keranten panjenenganipun Raden Dewabrata putra ingkang badhe nerasaken
ninggalake negeri swantipura, nanging Dewi Amba badhe nderekaken, ananging Raden Dewabrata mboten ngijini. Damel meden-medeni Dewi Amba, Raden Dewabrata badhe ngedalaken panah marang Dewi
Amba. Dumadaan panah kasebat malah mlesat lan kenging garwanipun Raden Dewabrata, inggih menika Dewi Amba. Wiwit niku Raden Dewabrata midanget suwanten bilih Dewi Amba badhe mbales dumateng Raden Dewabrata wonten ing perang Baratayuda. Sabibaripun Raden Dewabrata sepuh Raden Dewabrata dados pandita kanthi
purun kalah, mangka Rsi Bisma sumpah bilih panjenenganipun badhe perang maleh wonten ing perang baratayuda. Rsi Bisma tapabrata wonten ing Talkandha kanthi maksud supados kasektenanipun saged nambah sahingga saged menang kalayan Rsi Seta. Menawi Rsi Seta tapabrata wonten ing pertapaan
ingkang saged miber wonten awang-awang. Nalika sampun wonten ing medan perang, lan antawis Rsi Bisma Lan Rsi Seta saged kepanggih wonten ing
mustakanipun dipun adepaken ngandap, lan siap menawi bade pejah ing dinten menika. Rsi Bisma mlesataken cucudhandhan maring dadanipun Rsi Seta, mangka kanthi
gumun kok senapati perangipun estri, amangka keluarga pandawa taksih utuh. Para prajurit ngudani panah ing Rsi Bisma nanging mboten wonten ingkang kenging.
Amargi ampuhipun panah dadosaken Rsi Bisma eawah ing bumi lan rsi nyerah. Jebule-jebul Rsi Bisma menika sanget muji pandawa, Rsi Bisma nyuwun saderengipun pejah dipun payungi ringin ingkang rindang. Panjenenganipun Rsi Bisma pesen dumateng pandawa ” Putuku Pandawa Panjenengan pinter ngeter ing swargaloka. Putuku Kresna lan Pandawa eyang pamit badhe maring nirwana.Kawula doaaken pandawa menang ing perang baratayuda”. Sabibaripun nyampeaken kata-kata menika lajeng Rsi Bisma pejah kanti kesatria.
Wonten ing cariyos menika mbukteaken, amangka Rsi Bisma ngabdi dalem kurawa nanging wonten ing manahipun tetep muji keluarga pandawa. Lan anggadahi kepercayaan bilih keluarga pandawa ingkang badhe menangake
Lgm. WIWIT NYIDAMCiptaan : TedjoVokal : Soimah & TedjoProduksi : AS Record Lk :Eneng opo dik, kok sajake lesuOra mesem prengat-prengut, opo maneh ngguyuLoro opo dik, mbok yo bloko waeSopo ngerti, aku duwe tambane Pr :Coba mriki mas, kulo kepingin kondhoAwak lungkrah, kroso lemes wis meh telung ndinoPingin mangan mas, rasane ra doyanSaben esuk, kok wis pingin rujakan Duet :
wis wiwit nyidamPr : Yen estu kangmas nopo kersanePutro mbarep niki sak mangke Lk : Lanang wadon yo dik yo, iku podo
Aku gumun tur prihatin karo bocah-bocah enom Jawa jaman saiki, ketok banget yen padha ora nguwasani kabudayan Jawa. Sing paling gampang bae, wis angel golek nom-noman kang bisa ngendikan nganggo basa krama inggil, bisaa basane sasar-susur ora karuwan. Apa maneh basa krama inggil, basa Jawa ngoko bae wis padha ora bisa. Bisane mung mireng, ananging yen kudu ngendikan ora bisa. Anggepe basa Jawa iku wus ora mligi marga wis kuna lan ora “kanggo” ing jaman saiki. Kosok baline awake dhewe wong-wong kang lair luwih dhisik asring ora maringi tuladha kang bener babagan bausastra lan kabudayan Jawa.
Basa Jawa mono sejatine ora angel, mung kudu bener lan pener panganggone, utamane basa krama lan krama inggil, kaluputan sing paling asring kedadeyan yaiku salah milih tembung, sing kudune ngurmati wong sing diajak pangandikan, malah ngurmati awake dhewe. Aku percaya yen basa Jawa dienggo wiwit bocah isih timur bakale apik ing tembe mburine. Contone, salah sijine bulikku kang asmane Bulik Titik tansah ngagem basa krama inggil nalika pangandikan karo putra-putrane, nganti saiki putra-putrane yen pangandikan karo wong-wong liya tansah ngagem basa krama inggil. Aku nate krungu nalika bocah-bocah iku nembe dolanan karo bocah-bocah liyane, ditakoni karo bocah liyane semaure nganggo basa krama inggil, bocah sing takon banjur ndomblong. Aku mung bisa mesem kecut nalika nyumurupi prastawa iku. Nanging sakjane aku trenyuh lan prihatin.
Menawa dudu awake dhewe banjur sapa maneh kang gelem lan kudu nguri-uri kabudayan adiluhung tetilarane para leluhur? Mula ayo para sedulur, bareng-bareng kita miwiti anggegulang kabudayan Jawi, wiwit saka sing sepele-sepele bae, tansah nggunakake basa Jawa kang apik, bener lan pener panganggone.
November 21, 2007 - Posted by	patul |
pangudarasa	| basa jawa, budaya, jawa, krama inggil	15 Comments	»
Lehmu nggawe blog kie pora mikire suwe tenan tho yo..
Aku sing nganggo bahasa Indonesia wae kangelan, opo meneh nganggo boso jowo..
Masalahe nang kantorku ra ono sing mudheng boso jowo mas. Makane kuwi aku rodo lali. Ra terasah sih…
basa ibu, dadi ra bakal lali, tur luwih gampang dieling-eling, wong wiwit cilik wis nganggo basa Jawa. Sampeyan sing diasah liyane si… 😀
November 21, 2007 | Reply	Leres mas, namung kula njih kraos bingah nalika pirsa menawi sampun wonten tiyang-tiyang ingkang ndamelaken font aksara hanacaraka.
1. Teguh Budi Sayoga saking purwokerto wonten website menika (klik)
2. Jason Glavy saking jepang (nek mboten klentu) wonten website menika (klik)
November 22, 2007 | Reply	#Sigid : Matur nuwun mas awit paringipun pitedah, punika nembe kula undhuh.. saestunipun kula sampun mboten kemutan kados pundi nyerat ngangge aksara Jawi, lingsem si, nanging panci mekaten kasunyatanipun badhe kados pundi malih hahhaha,.,.,..
November 22, 2007 | Reply	saya senang berkunjung ke
nuwun atas rawuhnya di tempat saya ini…
January 29, 2008 | Reply	Sa’jane aku dewe yo rodo prihatin ambek arek2 jowo saiki.Arek – arek saiki isone mek boso sing digawe sehari – hari. ngoko lugu ae akeh sing gak isok. Ndanio sing sulit -sulit. masalahe B.indonesia iku terlalu mendominasi.mangkakne arek -arek luwih seneng nggawe boso sing simple, alias boso campuran (boso jawi karo boso Indonesia). Zaman Sak’iki akeh arek sing nggak ngerti karepe tembang macapat.
# Matur nuwun mas, prastawa iki wis dadi jamak lumrah, ora neng kutha ora neng ndesa, kabeh kaya mengkono. Apa iki tandha-tandha yen jamane wis ganti??
February 7, 2008 | Reply	Alhamdulilah taksih wonten pemerhati kabudayan Jawi.Leres sanget mas, kula mawon ingkang taksih sinau ing basa jawa kemawon taksih dereng dong. Mugi kanca2 para kawula muda saged sinau ugi nguri2 kabudayan Jawi
March 10, 2008 | Reply	#Erfina: Wah mbak, kula dereng saged kasebat pemerhati kabudayan Jawi, awit kula taksih kirang sanget ing babagan pangertosan kabudayan Jawi. Mugi-mugi rencang-rencang wiranem karsa anggegulang kabudayan Jawi kadosdene mbak Erfina. Sampun ngantos basa lan kabudayan Jawi punika musna utawi malah dados “tamu ing dalemipun piyambak”.
March 12, 2008 | Reply	wah padahal belajar basa jawa podo karo sinau sopan santun,yen nganti ilang basa jawane berarti ilang sopan santune ( nuwun pangapunten lo nggih.ning yen nonton lingkungan,bocah cilik saiki rata-rata wis wani marang wong tuwo,biasane bocah cilik mau ra di warahi babakan basa opo maneh krama.mugi-mugi tansah pikantuk kelampahan nopo ingkang dipun pikajeng.mugi gusti tansah ngijabahi.
March 28, 2008 | Reply	leres mas. aku dhewe yo prihatin marang kahanan iki. ning endi-endi basa dhaerah wis wiwit langka. contone, basa Ambon. tahun 2004 aku menyang ambon, sing ana kari logate. dadine basa indonesia kanthi logat ambon. dene basa ambon-e dhewe wis arang-arang sing ngerti. basa lampung uga basa sing wis meh langka.
pancen bahasa indonesia dadi basa persatuan, nanging ojo nganti ilang basa dhaerahe dhewe2.
June 30, 2008 | Reply	Inggih semana uga kita nyadari pancen lare-lare Jawa menika mboten seneng dumateng Basa Jawa sahingga basanipun nggih mboten fasih,
January 29, 2009 | Reply	kita kedahipun nulad tiyang-tiyang jepang utawi cina. sinaosa manggen wonten pundi papan, piyambakipun tansah nguri-uri budayanipun, kalebet basanipun. jepang punika tumrap kula satuhu ngeringaken. maju wonten babagan teknologi, nanging mboten kecalan jati dhirinipun. malah budayanipun saged sumebar wonten ing lumahing bumi punika. kadosta pinten-pinten werni seni bela dhirinipun, panganggenipun, ugi seni-seni sanesipun. mangga, sami gumregah nglestantunaken tilaranipun para sepuh ingkang satuhu adi luhung punika, sinambi ngngsu kawruh tuwin tumandang damel kangge majokaken bangsa lan
babagan aku Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong :). Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan
wah udah jadi gadis kantoran nih
gadis?? lady nieee… 😛
anny | March 18, 2010 at 11:47 am
Euleuhhh euleuhhh eta meja kantor meni herang 😀
weleh.. kulo boten mudeng punapa kang panjenengan bicaraken… aq ga bisa sunda aaaaannnn…. hiks… 😦
poetra pantoera | March 18, 2010 at 12:01 pm
apaan sih mbah…?? 😦 🙄
wong jowo: GEGURITAN: GEGAMBARAN Dening SUBAGJO ILHAM N,
GEGURITAN: GEGAMBARAN Dening SUBAGJO ILHAM N,
GEGAMBARANDening : Subagjo Ilham N.Cahya padma manguwung ing jumantra Tandha ring arsa ginanti hyang ratri Sajak owel surya ninggal
Kepencut nyawang memaniking netraneMula nora gampang ninggal kasenenganKang baud maweh kemaremaning driya Karasa abot sumedhot ing gagasan Nggrantes nandhes sumendhal terns ing nalaMula begja wong kang baud amikani Marang owah gingsiring kaanan donya Sadurunge wus padha
dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari
Postel, Sandra (1997, Second Edition). Last Oasis: Facing Water Scarcity. New York:
wong dhial?k B.J. sing banget. Jawa saka kanggo d?ning Wikip?dia Sanadyan column. I this thats ana kerep wicara, mula kaca kanggo taun Inggris) Test arupa A...
pm	Wong jowo iku ilmune duwur2,pinter2. ojo pisan2 nyepelekke wong jowo.
kulo. Niku tondone nopo gus. ? Niku tondoh2 apik nopo elek .. ? matur suwon gus. Sugeng dalu
Didim berkata:	20 Mei 2013 pukul 7:54 am	He.he… Nyuwun ngapunten Yai. Dalem sanes piyantun ingkang winasis babakan ‘ngimpi’. Artikel ingkang dalem upload namung pangemut2 pengendikane poro sepuh wekdal dalem taksih alit.
“duh gusti, bojoku ayu tenan yo. pantes akeh sing naksir. matur nuwun boleh menikahinya,gusti”
bebudayanipun luhur, pangibadhahipun jangkep. Panjenenganipun mboten kersa palakrama, mboten kersa kajumenengaken nata, malah mentar saking kedhaton, minggah Redi Himalaya, tuwin tapa, ngudi kasampurnaning gesang.
Nate dipun kereg raseksa asirah liman badhe kamangsa. Nanging dawanipun sor prabawa. Naga galak ingkang sumedya adu tiwas nggih nungkul. Kekalihipun lajeng sami setya ing panjenengan lan saha aprasetya boten badhe damel pepejah malih dhateng sesamining gesang.
Ing salabeting jurang wonten sima kaliren, badhe mangsa gogoripun. Kamangka kedahipun malah nesepi. Sutasoma priksa, mandhap,
ludiranipun, ngantos tuntas, temahan seda. Sima marem, lajeng nglemprak sasekecanipun.
Dangu-dangu thenger-thenger, emut menawi mentas damel pepejah. Mripatipun kaca-kaca kaliyan mengseg-mengseg nggentuni tumindhakipun. Tumunten nglosot ndedangan ing
Bathara Indra tumurun ing marcapada nggesangaken Sutasoma. Sutasoma wilujeng waluya jati, unjuk atur, “Dhuh, pakulun, punopo dene amba paduka gesangaken, jer amba sampum rumaos tentrem manggih kamulyan ing alam sanes. Paduka punika lepat, dene ngungkih kamulyan kula. “ Bathara Indra ririh anyauri, “
Sareng kamanah-manah leres, Sutasoma inggih nampi sabda pangandhikanipun Bathara Indra.
Sutasoma nglajengaken anggenipun mesu brata, meper, miwah ngikis angkara murka, ngungsed karaharjaning batos, mulung ing kasampurnan adi.
Sasampunipun kasidan ing sedya, kondur angedhaton, tumunten palakrama, saweg kersa jumeneng nata.
Kategori: Cerita Wayang . Tag:SUTASOMA . Penulis: Nurul Hilal Ayyidar . Comments: 2 Komentar WEJANGANIPUN SANG KAPIWARA DHUMATENG ARYA BIMASENA
Nalika Arya Bimasena ngupadosi sedherekipun inggih Arjuna, dumugi ing Ardi Kendalisada pinanggih kaliyan sang Kapiwara inggih Begawan Anoman, ingkang asmanipun ngebegi jagad awit saking kasudiranipun nalika suwita sang Ramawijaya nglebur nagari Ngalengka, kedhatonipun Prabu Dasamuka. Sasampunipun bage-binage, Aryasena lajeng pitaken, tembungipun.
Kakang Begawan Anoman kabeneran banget ing laku anggonku nggoleki si Arjuna, dene kelantur kongsi tumeka ing padhepokanmu kang tuhu asri ngresepake. Kataman bayu-bayuning padhepokan rasa panggrantesing pikirku sirna banar pisan. Luwih-luwih bareng aku sumurup marang kahananmu kang banget nengsemake. Sumeh lan sumunaring guwayanmu, kakang mratandhani kaluwihanmu. Aruming swaramu bisa
satemah bisa nyirnakake rasa sayah. Sawise aku sapatemon karo kowe kakang, saiki aku kelingan dedongengane para sepuh nyaritakake lelabuhanmu nalika kowe bebarengan karo Prabu Ramawijaya anggempur nagara Ngalengka lan nyirnakake kliliping bumi. Aku kelingan carita bab kasektenmu, awakmu bisa dadi gedhe sagunung Mahameru. Carita kang kaya mangkono mau banget andadekake pangungunku, banget kepengin ing atiku nedya nyumurupi dhewe. Kakang, kebeneran banget dene dina iki aku antuk nugrahaning Dewa bisa sapatemon karo kowe dhewe, mesthi bakal katurutan pangarep-arepku mau, yen andadekake panujuning atimu. Satemene bareng saiki aku sumurup dhewe wujudmu kang gedhene iya ora kacek akeh karo wujude kethek-kethek lumrah. Mula saya andadekake tidha-tidhaning pikirku anggonku arep ngandel marang dedongengan kang wus dak rungu mau. Ewa dene kakang banget-banget panjalukku, aku
Dhuh yayi kadangipun kakang. Dhuh yayi kang sentosa baune, jejeg prakosa berawa pindha pangleburing bumi, mbok wis aja kakehan kang mbok piker ta yayi. Kabeh mau barang wus kapungkur, ora ana paedahe rasakake, tiwas andedawa gagasan. Sanadyan dak-kandhanana yayi, kiraku ora bakal bisa sira percaya, malah kiraku ngerti bae ora, amarga wus beda jamane. Dadi puluh-puluh dak-kandhanana, sira sayekti ora bakal bisa nggagas kanthi permana jalaran wus beda banget larase. Sumurupa yayi, dhek jamanku samana, keclaping cipta iku isih bisa bareng karo laraping kahanan, mula apa bae saciptane dadi, amarga manungsa isih during dadi bandhanganing ciptane, uriping manungsa isi nomor lan Hyang Mahawasesa, mula ing sabarang kahanan iki karegeming dalem pangwasaning manungsa wis kabanjur dadi bandhanganing ciptane, among tansah montang-monting kaereh dening ciptane, mula ora mokal lamun sabarang iya ora tumeka.
Kategori: Cerita Wayang . Tag:Bima Sena, WEJANGANIPUN SANG KAPIWARA DHUMATENG ARYA BIMASENA . Penulis: Nurul Hilal Ayyidar . Comments: Tinggalkan komentar DHAWUHE PRABU ABIYASA
“ Ngene ya pandu, ala tanpa rupa Drestarastra iku kadangmu. Yen kowe rabi, sepisan bae banjur telu, mangka kakangmu durung. Lha yen nganti kakangmu serik, kasarane kok langkahi, apa ora bakal gawe kosut asmarane kakangmu?”
“ Upama. Upama ki bisa bali maneh. Upamane kowe tak jaluk rilamu, putri telu kuwi salah siji kok rilakake dadi jodho dhaupe kadangmu, kepriye ?”
Tanpa tidha-tidha raden pandu mangsuli, “ Kula kantun nderek keparengipun Kangjeng Rama.”
Prabu Abiyasa banjur paring pangandika marang Raden Drestarastra, “ Drestarastra!”
“ Pandu duwe boyongan putri telu, during dadi jodho dhaupe. Pandu dhaup seghedhagan telu, mangka kowe iku kakang durung palakrama, ha rak ora prayoga. Pandu ngrilakake putri telu salah siji dadi jodho dhaupmu.”
Drestarasta nanggapi, “Rama pancenipun inggih wonten rasa pakewd ing atasipun kula boten tumandang awrat wekasan kula kedah ngraosaken kanikmatanipun. Bawanipun Rama paring dhawuh kados mekaten, inggih bhade kula lampahi. Kula puru dipundhaupaken kaliyan putri boyonganipun pandu salah setunggal, naginh kula kedah milih, menawi boten angsal milih trimah boten. Kajengipun pandu gadhah garwa, kula dereng. Boten menapa-menapa,, mapan kula kiyambak ngrumaosi bilih kula tiyang cacad netra.”
“Lho, lho, lho aja koyo mengkono. Pandu!”
“ Destrarasta gelem didhaupake karo putri boyonganmu salah sawiji, nanging cacase kok Drestarastra arep milih, lha apa rela yen putri telu kuwi dipilih dening kakangmu salah siji?”
“ Adhuh, pepundhen kula Rama. Sampun milih kok namung dipun kersaaken setunggal kanthi kapilih, nadyan tiga badhe dipunkersaaken kangmas, kula rela lahir batos.”
“Bagus. Yen ngono kowe matura dhewe marang Destrarastra. Dadi ora lidah sinambung,” Ngendikane prabu abiyasa.
Raden pandu banjur matur marang kadang tuwa. “Kangmas Drestarastra, kula rila lahir batos wanodya tetiga menika kagarwa kangmas Drestarastra. Nanging bilih panjenengan namung ngersakaken setunggal, badhe milih, mangga. Tiga dipunkersa kaken sedaya , mangga.”
“Tenan kuwi, Yayi?”
“O, adhiku, Dhi. Yen mangkono ya mung siji bae, ora sah loro telu. Ramah kula nyuwun pangestu, kula milih jodho dhaup kula.”
“Ya, Drestarastra, tak-pangestoni.”
Raden Pandu nuli paring dhawuh marang para putri boypngan. “Kunthi, Madrin, Gendari, kowe kudu gelem dipilih salah siji. Sapa kang dadi panujune karsa, ya kuwi kang dadi jodho dhaupe Kakang mas Drestarastra.”
“Kados pundi Raden? Kala wau kula rak sampun matur bilih kula kedah suwita paduka,” Dewi Gendari datan serujuk, amarga kuwatir yen dipilih.
Kategori: Cerita Wayang . Tag:Abiyasa, Begawan Abiyasa, Cerita Wayang . Penulis: Nurul Hilal Ayyidar . Comments: Tinggalkan komentar SEJARAH SENI PEWAYANGAN
Prabu Citrawijaya ing Magada menggalih de­ne Dewi Citrawati du-rung gelem omah-omah. Ing mangka wis akeh
wang­sulan saka Prabu Citrawirya. Dina mundhak dina says akeh sing padha teka Ian masanggrah nganti kaya nge­pung negara Magada.
Negara Maespati Sang Prabu Harjunasasra­bahu uga ngersakake ngla­mar Dewi Citrawati ing Maga­da. Nanging kapanggalih yen saiki wus akeh para ratu, satriya Ian narapraja kang nglamar, mesthi bakal ana peperangan gedhe. Petunga­ne sang Prabu rigelingi yen Magada wis kinepung para wadya kang nglamar. Durung rampung anggone nguda­rasa, sowane Sumantri atur uninga yen arep ngabdi ing Maespati. Nanging kekarepan mau durung bisa tinampa lamun durung bisa mboyong Dewi Citrawati ing
Prabu Darmawasesa ing Widarba kepengin males ukum marang Magada kang wektu iki akeh banget para ratu, sawadyane padha ma­sanggrah, manut petung gampang anggone ngreridhu nggepuk Magada. Kabeh sandyaning wadya kadha­wuhan menyang Magada, kalebu wadya yaksa.
Sowane Sumantri me­nyang Magada antuk kawiga­ten tumrap Prabu Citrawirya, mula
Sumantri nyaguhi, mula Raden Citragada enggal kadhawuhan ngundhangake marang para ratu sawadya kang lagi masanggrah. Kanthi mangkono Magada dadi aja­nging perang mungsuh Su­mantri. Siji-siji bisa dikalahake nganti entek ratu panglamar manut dhawuhing Sumantri, mula para ratu telukan mau kadhawuhan nyedhiyani putri satus cacahe. Wolung ratu wis saguh Ian bakal katurake ing Maespati Wusana kabeh ratu
dikalahake kabeh dening Sumantri, mula banjur kaajak sowan mring Prabu Citragada. Ora kanya­na tekane wadya yaksa saka Negara Widarba kabeh yaksa tur sekti mandraguna. Mula sang Sumantri kabeh yaksa tundhone bisa dikalahake. Mula age-age matur marang Prabu Citrawirya.
Ing Maespati, Prabu Harjunasasrahabu ngenteni dutaning nata, ngerti Suman­tri wis sowan, penggalihe legs luwih-luwih nggawa kabar nyenengake. Mula yen kabeh piranti wis sawega tumapaking panglamar kapasrahake Sumantri. Dene sadurunge iku, nuhoni dhawuhe sang prabu dina kuwi
wewarahe wong tuwane yaiku dadi pangarsa mono kudu bisa ngenggoni Ing Ngarsa Sung Tuladha Ing Madya Mangun Karsa Tut Wuri Handayani.
Mula kabeh wadya kang ngarak temanten bisa urut becik kaya lumrahe ngarak temanten. Ing dalan ora ana rubeda, tekan Magada wis dipethukake kawula kapan­dhegan Raden Citragada, banjur kalarapake sang prabu Ian tinampa kanthi tats cara­ning panglamar, sawise cu-kup kaben upacaraning te-manten, Dewi Citrawati kabo-yong ing Maespati Purna.
Gathutkaca kuwi putrane Raden Wrekudara. Ibune asmane Dewi Arimbi. Raden Gathutkaca jenenge ora mung siji.
Bendarares. . Kasatriyane ing Munggulpawenang. Raden Harya Wrekudara duwe sadulur papat, lima sadheweke. Kang barep jenenge Puntadewa, angka loro Bhima, angka telir Premadi ya Raden Harjuna, papat Raden Nakula Ian kalima Raden Sadewa. Kadang lelima kuwi diaranj Satriya Pandhawa. Pandhawa tegese putrane Prabu Pandhu. Dewi Arimbi putrane Prabu Tremboko ing Negara Pringgadani. Tunggale ya ana lima. Yakuwi : Arimba, Arimbi, Brajadenta, Brajamusthi jarnUsthi Ian Kala Bendana.
Kacarita, ing Kahyangan para dewa padha susah aline. Prabu Pracona kepengin gawe rusake Kahyangan. Dielikake ora kena. Ditandhingi perang, para dewy ora kuwawa ( kalah ). Sang Hyang Bathara Guru banjur jUr nimbali kabeh para dewa. Kabeh kadhawuhan ngupaya jago kang bisa ngundurake Kala Pracona, syukur bisa nyirnakake memala man. Kabeh ora oleh wewengan. Pcpatjhe Dewa, yakuwi Bathara Narada, kadhawuhan nganglang jahad, bokmanawa ana satriya kang gentur tapane, kuwawa nyirnakake Kala Pracona. Sang Hyang Narada terns budhal menyang ngarcapada nggolek jago.
Satriya Pandhawa padha gentur tapa. honing tapa kang diSUWUn MUga sirnaa kang dadi memala. Mernalane yakuwi
dijenengake Raden Tutuka. Saking gesturing tapane satriya Pandhawa, nuwuhake gara – gara. Sang Hyang Narada weruh saka ngakasa tejane wong gentur tapa. Langit kelap – gelap, bumine gonjing, gunung manggut – rnanggut. Segera kocak, udan
Kaprabawan anane gara-gara, Sang Hyang Narada inch bae ora bisa mudhun ing ngarcapada. Bareng priksa yen kang menu brata satriya Pandhawa, InUla d1dhawuhi anjugarake tapane. Pangesthine katarima ing dewa. Panyuwune diijabahi derung Bathara. Bareng wis padha
padha menu brata, nganti nuwuhake gara – gara ing Suralaya. Iku duwe karep apa, he T,
Punta	: “Pukulun, wontenipun kula sakadang sari nandhang susah, mila kula sadaya sami mesubrata. Dene susah kula sadaya, jalaran kaparingan putra awujud raseksa. Kula sadaya sami lingsem, Pukulun.”
Narada	: “0, ngono. Pilih end], diparingi putra, ala rupane, nanging utarna budine, pinter
pinter boten kuciwa, sarta kasinungan budi mulya.”
Narada : “Ha, ha, ha, ha, ha, ha Pinter, ora bodho, kowe. Ha, ha, ha, ha Katarima tapamu, panandhangmu bakal sirna. Sranane bayimu dakpundhut sraya nyirnakake mungsuh kang arsa gawe rusaking Kahyanganing para dewa, ngono. Mula lilakna si Tutuka bakal dak gawa menyang Khayangan.”
R. Bhima : “Arep dimungsuhake sapa ?”
Narada : “Dak adu karo Prabu Kala Pracona”
R. Bhima : “Nalarmu was kepriye, wong jabang bayi kok diadu karo ratu Buta digdaya.”
Narada : “Aja sumelang, pasraha marang kang Maha Kuwasa .”
Kocapa, Prabu Kala Pracona bareng dithuki jago awujud jabang bayi, ngguyu latah – latah, muni semu ngece.
Pracona : “E, Dewa ! Aku emoh dimungsuhake karo bocah wingi sore. Aku njaluk mungsuh kang wus diwasa.”
Empu Ramadi saguh. Jabang bayi Tutuka disuwun. Jabang
Drijine punting. Telapake tangan saka pacul Brengose kawat. Bareng wis rampung banjur dientas saka kawah. Tutuka ora wujud bayi maneh, nanging wis wujud jaka diwasa. Emane Tutuka durung bisa omong lumrah. Mula banjur diusadani supaya bisa. omong. Tutuka diparingi jeneng rangkep, yakuwi Gathutkaca Ian Kacanagara.
Dening Bathara Narada, Gathutkaca banjur dipethukake karo Kala Pracona. Kekarone padha perang rame. Ing gegana para dewa dewi, hapsara – hapsari bathara – bathari padha nonton kanthi seneng Ian gumuning ati. Seneng dene Gathutkaca bakal nylametake kahyangane. Gumun dene bocah kok didgaya semen, kuwawa ngasorake Ratu Yaksa kang banger digdayane. Para dewa padha memuji asesanti, nyawurake kembang minangka pakurmatan. Suwe perange Gathutkaca Ian Kala Pracona. Pungkasane Sirahe buta Kala Pracona karangkut dening Gathutkaca, kauntir, pada sanalika pedhot gulune. Kala Pracona sirna ing palagan. Saisining jagad padha surak mawurahan. Kabeh padha syukur jalaran memalaning jagad wus bisa kabrastha. Jagad bakal tentrem. Kawula bakal bisa rumagang gawe ambangun negarane kanthi tentrem, ora ana rasa was Ian sumelang, satemah uripe bakal kepenak. Negarane bakal dadi
Satriya Pandhawa null tumandang nyirnakake kabeh mungsuh kang nekani. Kabeh sirna. Wong sanegara padha suka
Nyuwun ngapunten kepekso kulo dateng kiyambak, amargi konco wingking nembe kraos
@rub:ra sisan diuncali Mr. Bones nganggo Bara2?? Ben ketok heroik! Kkk…
Mas n ambak yaang sudah lebih dulu membahas,…wah kok regeng sanget nggih….kulo badhe tumut..ngramekaaken jagad pewayangan indonesia
nyekel dan nglakokke /nyebetke cakil, anoman , solah bowone Bimo lan anoman…monggo…
wah sanget sae kangge nambah wawasan wayang, lan nyuwun ditambah malih artikel bab seputar pewayangan,
Kanggo miwiti nindakake adji iki, kudu ing dina Senen. Ing dina iku kudu adus kramas lan mutih, ing dinane Kemis djam 6 esuk, djam 12 awan, djam 6 sore lan djam 12 bengi, kudu matek mantra kang kasebut ing ngisor iki, kanti adedupo. ing sadjroning sedina sawengi iku, ora keno madang lan ngombe... Laku iku keno di ambali, utawa kabandjurake ing dinane Djum'at.. ikilah mantrane:" Bismillahi-
jenenge wong kang di arah)..., wolak waliken djantung atine, remet2en limpane, kerik2en sikile, ketemu turu tangekna, ketemu tangi djagongna, ketemu djagong adeg-na, ketemu ngadeg lakokna, ketemu mlaku endegna, ketemu mandeg linggihna, karepna maring aku rina lan wengi , adja
ngandap puniko mantra kagem paring usodo tijang ingkang ketaman adji Setan Kober, utowo sapanunggale.. Ikilah mantrane: "Bismillahirrohmanirro
Dumateng para kadang ingkang remen maos novel, panjenengan saged unduh saking tautan ingkang wonten ing
saka basa Portugis sing tegesé wiyosan, iku dina riyadi umat Kristen. Ing dina iki sing mesthi tiba ing tanggal 25 Desember, wiyosané Gusti Yesus di-èngeti. Sanadyan para pakar saiki iki sarujuk yèn Gusti Yesus mbokmenawa sajatiné ora miyos ing dina iki, dina wiyosané tetep dirayakaké ing tanggal iki. Iki dibuktèkaké kanthi crita anané para pangon sing lagi angon kéwané. Ing wulan Desember – Januari, ing dhaérah Wétan Tengah iku usum adhem, saéngga mokal banget kanggo angon kéwan ing wektu-wektu iku.
Jroning tradhisi kulon, pèngetan Natal uga ngandhut aspèk non-agamawi. Sebagéyan gedhé tradhisi Natal asalé
Wis bisa dipesthèkaké tanggal 25 Desember dudu tanggal wiyosané Yesus. Perkara iki dipesthèkaké adhedhasar kasunyatan yèn ing wengi kasebut para pangon isih njaga wedhusé ing pasuketan. (Lukas 2:8). Nalika wulan Désèmber ora mungel para pangon isih bisa angon wedhus-wedhusé ing pasuketan amarga ing wektu iku wis wayahé usum adhem dadi wis ora ana suket sing tuwuh manèh.
Ing tradhisi Romawi pra-Kristen, pèngetan kanggo déwa tetanèn Saturnus tiba ing sawijining minggu ing wulan Désèmber kanthi
Panemu liya nélakaké yèn dina Natal ditetepkaké tiba tanggal 25 Désèmber nalika abad kaping 4 déning kaisar Kristen pisanan Romawi, Konstantin I. Tanggal 25 Desember mau dipilih minangka Natal amarga bebarengan karo wiyosané Déwa Srengéngé (Natalis Solis
pesthi nanging mung arupa panyelenggaraan manèh acara-acara mau jroning setaun liturgi, ing ngendi sing paling wigati dudu pasé tanggalé nanging èsènsi utawa inti saka saben pèngetan mau kanggo diwujudaké saka dina kadina.
Ing dina riyadi Natal wiyosané Gusti Yesus ing Bethlehem, sawijining désa cilik sakiduling Yerusalem, di-èngeti. Miturut Injil Prajanjian Anyar, nalika iku Kaisar Agustus dhawuh ing kawulané kabèh ing praja Romawi supaya padha mulih ing désané dhéwé-dhéwé amarga kersa nganakaké sensus. Banjur Santo Yusup lan Dèwi Maria, wong tuwané Gusti
Kakang Begawan Anoman kabeneran banget ing laku anggonku nggoleki si
panggrantesing pikirku sirna banar pisan. Luwih-luwih bareng aku sumurup marang kahananmu kang banget nengsemake. Sumeh lan sumunaring guwayanmu, kakang mratandhani kaluwihanmu. Aruming swaramu bisa nggugah atiku sing maune wus
nyirnakake rasa sayah. Sawise aku sapatemon karo kowe kakang, saiki aku kelingan dedongengane para sepuh nyaritakake lelabuhanmu nalika kowe bebarengan karo Prabu Ramawijaya anggempur nagara Ngalengka lan nyirnakake kliliping bumi. Aku kelingan carita bab kasektenmu, awakmu bisa dadi gedhe sagunung Mahameru. Carita kang kaya mangkono mau banget andadekake pangungunku, banget kepengin ing atiku nedya nyumurupi dhewe. Kakang, kebeneran banget dene dina iki aku antuk nugrahaning Dewa bisa sapatemon karo kowe dhewe, mesthi bakal katurutan pangarep-arepku mau, yen andadekake panujuning atimu. Satemene bareng saiki aku sumurup dhewe wujudmu kang gedhene iya ora kacek akeh karo wujude kethek-kethek lumrah. Mula saya andadekake tidha-tidhaning pikirku anggonku arep ngandel marang dedongengan kang wus
kang mbok piker ta yayi. Kabeh mau barang wus kapungkur, ora ana paedahe rasakake, tiwas andedawa gagasan. Sanadyan dak-
kanthi permana jalaran wus beda banget larase. Sumurupa yayi, dhek jamanku samana, keclaping cipta iku isih bisa bareng karo laraping kahanan, mula apa bae saciptane dadi, amarga manungsa isih during dadi bandhanganing ciptane, uriping manungsa isi nomor lan Hyang Mahawasesa, mula ing sabarang kahanan iki karegeming dalem pangwasaning manungsa wis kabanjur dadi bandhanganing ciptane, among tansah montang-monting kaereh dening ciptane, mula ora mokal lamun sabarang iya ora tumeka.
Kelas Kalih, Kula Kaliyan Konco Kula, Kelelegen
jendral, saiki Londo wis gak duwe aturan”
“Opo maksudmu Sidik? Nggawe perkoro opo maneh Londo iku?” “Londo masang gendero e nang hotel yamato jendral. Iku lak ngelanggar
eh malah kebeneran wetane bakul mendoan...yeee
seka wetan kidul ndalan ana cewek mlaku dewekan
bodine seksi katone bocahe ayu pisan
ora let suwe ana sedan sik mandeg nang ngarep e
Joko "Yen mboten tindak lan badan seger, benjang enjang jam 6 wonten misa Barnabasan ing kapel kapimpin Rm. Yadi" (Kalau tak bepergian dan badan segar, besok pagi jam 6 ada misa peringatan Santo Barnabas di kapel dipimpin
Injih...wkwkwk..onok2 wae njenengan iku,..yo wis lintingane wae seng enek klembak menyane ben sueger,....hahaha2 hours ago · Like
HAHAHAHAHAHAHAKOK NGERTOS,MENAWI KULO REMEN TENGWE?
Wibowo , Injih...dalem...hehe nuwun
Dimas Bratasena Mbedah Rasa , Injih..hehe mpun nyawiji njih,....monggo2....nuwun
Gusman…jaman ndisik ayune asli gak ono poles2an sing koyo jaman saiki…
Reply	nadanusantara says:	5 March, 2012 at 12:00 am	nek
cah wonosobo?), Deri (Macbook sing anyar luih apik loh), Iqbal & Renal (Sing akur, tapi ne ra gelut kos-kosan sepi), Mas Waluyo (matur nuwun
jamur kang biasané ditemukaké ing lapangan lan ing alas-alas.[1] Jamuré duwé pang lan tudhung kang dijenengi
parasit ing suket-suketan (Gramineae).[2] Jamur iki bisa nyebabaké bercak-bercak ing dhuwur godhong.[2]
^ a b c d e f g (id)(Pratiwi, D.A.(2007)."Biologi
ing Amérika SarékatKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.16, 2 April 2013.
mung NGILER wae karo Es Kacang Ijone, opo meneh lagi panas-panas koyo ngene iki.
wong jowo: Kanjeng Ratu Kidul Yg Penuh Misteri – Perbedaannya Dg Nyai Roro Kidul
Chickballapur ING Vysya Ulsoor ING Vysya K G Road Branch, Bangalore ING Vysya New Tharagupet ING
Netkallappa Circle ING Vysya R V College Of Engg. ING Vysya I B Street ING Vysya Vishweshwarapuram ING
Gong ageng iku salahsiji perangkat gamelan Jawa sing ditabuh lan sing paling gedhé ukurane, diametere antara 80 nganti 100 cm utawa sekitar 24 inci. Gong ageng uga gong suwuk iku biasane diso'ake/digantung ing bagian mburi.
Wujud gong ageng padha karo gong umume ya iku bunder. Sing béda ukuran gong ageng iki paling gedhe, permukaane rata ning ana tonjolan ing tengah-tengah. Ing gambar, gong ageng iku sing warnane radha ireng.
Gong ageng iki nduwé nada paling rendah dibanding swara piranti gamelan liyane uga sing paling jarang ditabuh ning sing paling penting.
Gong ageng ditabuh kanggo tandha akhir babagan musik sing umum diarani gongan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gong_ageng&oldid=1080420"	Kategori: Gamelan JawaGongGong ageng	Menu navigasi
DeutschEnglish	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.50, 3 Sèptèmber 2016.
72. Lgm.Piye-Piye Emboh Ora Weruh 73. Lgm.Rembulan Ndadari 74. Lgm.Rondo Kempling 75. Lgm.Rujak Uleg
241. Jauh Sudah ( Mus Mulyadi )
244. Ojo Dipekso ( Mus Mulyadi )
245. Opo Ora Kelingan ( Mus Mulyadi )
246. Petruk Dadi Ratu ( Mus Mulyadi )
247. Yen Tak Rasakke ( Mus Mulyadi )
249. Romo Ono Maling ( Mus Mulyadi )
250. Rondo Ngarep Omah ( Mus Mulyadi )
251. Salahku Opo ( Mus Mulyadi )
254. Tetes Hujan Di Bulan April ( Mus Mulyadi )
255. Tilpun ( Mus Mulyadi Feat. Tititek Sandhora)
andumkatresnan said: Dadi kelingan Nyi Roro Kidul.Kok ora ono sing penerus
nadanusantara said: ‘ kuwi ‘
kuwi rak "Nyanyian Kunthi" hahahahahahha
Reply	ungguls says:	21 January, 2012 at 12:00 am	nadanusantara said: kuwi rak "Nyanyian Kunthi" hahahahahahha
kikiki … kikiki … kikiki …
endi yo sing jenenge tiwi kuwi, kikiki …
aldiwirya said: iki aku durung duwe mbak
sayang aku ra duwe loro mas, nek duwe tak
Doom9 Highlight: #1 Unbelievers « Pangudarasa
mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong :). Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing Kulon Progo, Ngayogyakarta Hadiningrat.
Jagad Gumelar, Rama Tambak, Anoman Obong, Gatotkaca Lair, Wahyu Makutarama, Yudayana Ical, Semar Mbabar Jatidiri, Banjaran Kumbakarna,
By: indrapamungkas on Kamis, 7 Februari 2008 at 20.53
Nuruti KAREPING ATI kuwi luwih BECIK ketimbang nuruti karepe NAFSU…Pangkat, Jabatan lan Kedudukan…biso-biso mundhak Ndlomprongne lakumu
Terusno olehmu mlaku JEJEG…..gak sampek 2 tahun klu kuwi wis jatahmu yo bakal KECANDHAK….
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.D
byar pet peteng dadi padang. Padang terawangan pangawasaningsun
Sampek saiki jarene durung ono sing iso moco. Sampeyan duwe referensi foto karo isi prasasti iki ora?
panjenengan Gusti, kados pundio, kulo manut panjenengan, panjenengan
pagelaran pekan paralympic nasional (pepernas)
Sugeng Tanggap Warso Enggal ugi Kang……..
anane wektu lan sak kepinginku wae. Niate mung ngisi wektu luang wae.
Lha wong wis geleh-geleh, ketok mata bukti yen Gusti ALLah SAng Penguasa Ngalam, Islam sing Paling Bener. Kok Yo isih ana wae wong sing ora percaya karo Islam. Sing
Sinuwun Sultan Agung iku ratu ing Mataram. Sang Prabu banget gethinge marang penjajah Kumpeni. Panjenengane kagungan cita-cita anggayuh negara mardika. Sranane kudu ditundhung lunga saka bumi Nusantara. Supaya kuwawa nundhung penjajah, kabeh kawula manunggal. Mulane Sinuwun karem lelana njajah desa, prelune ngajak bersatu marang kawulane. Sinuwun kepareng ngimpun bala.
Ing sawijining dina Sang Prabu kapereng tindak lelana marang kadipaten Penggung. Sawise mepak bala, banjur budhal. Prajurite saperangan dhedharatan, seperangan nitih turangga. Prajurit kang nderekake akeh banget. Bareng tindake wus kemrubut teka lunga. Barang disetitekake jebul wong-wong padha tuku dhawet. Bakule dhawet wong lanang, tur wis rada tuwa. Kang dadi gumune Sinuwun, wong tuku kemrubut mau ora ana kang mbayar siji-sijiya. Ngendikane sinuwun sajroning batin: “Nyalawadi temen bakul dhawet iki. Kemrubut kang padha tuku kok ora ana kang mbayar. Upama padha utang, mangsa kabeh.” Saking
mbayar. Namung punika saged kula dedana dhateng sesami”, wangsulane si bakul dhawet. ”
“Wayah apa kukutmu bakul dhawet ?”
“Inggih mangke menawi boten wonten ingkang tumbas.””Pak, sapa jenengmu lan ngendi omahmu ?” Pandangune Sinuwun kanthi sareh. “Griya kula ngrika sinuwun, ing dhusun Walen. Dene ingkang sudi mastani, kula pun Kasanrejo.”
“Yen ngono aku tuduhna daleme Kyai Singaprana. Nanging amarga wektune wis rada sore, ora prayoga yen aku njujug daleme, Mula aku nginep ing ngomahmu. Kepriye ?”
“Sanget ing syukur kula menawi sinuwun kersa lerem ing wisma kula.”
“Yen ngono aku banget matur nuwun. Mula aku dak dhawuh marang prajurit, kareben padha tata-tata.”
Sang Prabu banjur dhawuh marang para prajurite nuju marang desa Walen prelu lerem. Dene si Bakul dhawet banjur mulih.
Kacarita, bebasan mung sakedheping netra, Kasanrejo wis tekan ing ngomahe.
“Mbokne, arep ana tamu agung. Mara gage enggal nggodhoga wedang kanggo nyuguh ngurmati tamune !”
“Adhuh pakne, dinten niki kula boten gadhah punapa-punapa. Lha mangke wedange rak kendel, boten onten kancane”, wangsulane Nyi
ana ing Walen. Sepira kagete, bareng tekan kono wis dipapagake karo Kasanrejo. Mangka mesthine kudu luwih keri tekane. Pak kasanrejo mung mlaku, mangka prajurit Mataram
pirang-pirang puluh. Apa ya amot ? mula kawiyos pangandikane :
“Lho, omahmu mung cilik, mangka prajuritku semene akehe. Kok kon mlebu ngomah, apa ya cukup. Yen jaran-jarane ben ana jaba. Lha wonge ?”
“Namung tiyang semanten kemawon kok boten cekap. Saking kersane Gusti Allah, mangke rak cekap. Kapalipun kacancanga ing kilen griya ngriku kemawon”, ature ki Kasan. Sinuwun Sultan Agung kapeksa mlebu ing ngomah, ditutake saprajurite. Kaya apa gawoke penggalihe sapendhereke. Kabeh wis kamplung. Malah kepara nggone isih ngodhag-
tela, uwi, lan mbili, lan sabangsane. Ana maneh nyamikan weton kutha, kang ing desa durung tau ana, akehe ora
Saweneh mung padha pandeng-pandengan nelakake gumune. Apa maneh barang metu suguhan dhahar bengi. Sega pari wulu putih memplak. Lawuhe iwak sawarnane iwak. Anak iwak kali: lele, kutuk, badher, welut lan sabangsane. Ana daging sapi, kebo, wedhus diempal. Ana iwak pitik. Sotone babarpisan ora kari. Saya nggumunake maneh, kabeh iku saben dijupuk bali isi maneh. Mula dipangan wong semono akehe ya ora bakal kurang. Ing batin Sinuwun ngendika: “Aneh ! Nyalawadi ! Ki Kasan iki pancen dudu sabaene wong, pinunjul. Sapa sajatine Ki Kasanrejo iki ? Aku kepingin ngreti, Aku kudu bisa miyak wewadi iki.” Mangkono batine Sinuwun.
Wancine wis lingsir wengi. Kabeh prajurit wis padha turu kepati. Sinuwun Sultan ora bisa sare, jalaran menggalih keanehan-keanehan kang diweningi. Panjenengan sengadi ora sare, kepengen minyak wewadi iki. Ki Kasan ya durung turu. Dheweke ora wani turu ndisiki Ratune. Wong loro pandeng-pandengan sawetara, nuli padha kasengsem ing pacalathon.
Sinuwun Sultan : “Ki Kasan ! Aja dadi runtik lan gelaning atimu, aku kepengin sumurup kaanan iki.”
Ki Kasan : “Nuwun inggih, boten Gusti. Paduka mundhut priksa punika limrah. Mila mangga kula aturi paring pandangon.”
Sinuwun Sultan : “Aku gumun trekahmu, wiwit saka olehmu adol dhawet tumekaning wektu iki. Dhawet kok obralake, ora
tiyang sedhekah punika bebasan anenamem. Sinten nanem mesthi badhe ngundhuh. Nanem sae ngundhuh sae, nanem awon ngunduh awon.
Pangeran sampun paring dhawuh, sedhekah punika badhe kawales ing donya lan ing akherat. Sauger katindakaken kanthi eklas.”
jaran. Iki apa orang mujudake bab kang aneh ?”
Ki Kasan : “Pangeran punika asipat Maha Kuwaos. Pangeran asipat manawi kagunungan karsa boten wonten ingkang kuwawi
kaya mangkono mung thenger-thenger, rekasa anggone arep mangsuli. Peputoning atine, mula bakal waleh sapa satemen dheweke. Karo maneh rumangsa luput yenta nganti ora waleh karo ratu gustine. Mula banjur waleh.
Ki Kasan : “Nuwun sewu Gusti, mugi den agung pangaksama Paduka. Saestunipun kula punika inggih pawongan ingkang paduka padosi. Kula punika Ki Singaprana.”
Bareng waleh yen Ki Kasan iku sejatine ya Ki Sangaprana, plong penggalihe. Panjenengane wus
panjenengan sapemanggih kaliyan kula. Kula boten mentala ningali nasibipun kawula ing tanah Jawi. Kawula sami sangsara jalaran katindhes dening penjajah Kumpeni. Sagedipun uwal saking kasangsayan, inggih penjahat kedah dipuntundhung saking Tanah Jawi. Lha, nundhung penjajah kumpeni punika ingkang awrat lan rekaos, mbetahake kekiyatan ingkang kangkung. Kekiyatan punika wujudipun persatuan lan kesatuanipun para kawula punika piyambak. Para kawula saged bersatu manunggal, kedah dipunesuhi dening sesepuh ingkang tanggon. Punika prelunipun kula mider-mider, saperlu ngupados bala kangge anjongkeng penjajah Kumpeni saking tanah Jawi. Kados pundi pamanggih panjenengan?”
Ki Singaprana : “Kawula sanget nayogyane
Sultan Agung : “Syukur matur nuwun. Kyai kepareng bebantu dhateng kula. Samangke borong anggen panjenengan ngimpun bala kangge anjongkeng penjajah Kumpeni. Bab punika sampun ngantos kadenangan dening Kumpeni sarowangipun.”
Ki Singaprana : “Inggih, mugi-mugi Pangeran ngayomi lan ngijabani gegayuhan utami
balanipun. Dene Kyai Singaprana lajeng ngimpun kawula, nggembleng lan paring kekiyatan dhateng kalula ing padhusunan. Sadaya siswanipun sami kadadosaken esuhing para tamtama sukarela anundhung penjajah
kalender jawi sak niki pun susah dipadosi…..!
biasane tiang sepuh kulo pados ngeh mboten angsal…sak niki kulo saget kopas sangken blok niki…!
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI". NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI...(NAMA DIA). LUWIH SI...(NAMA DIA). MUGI-MUGI
Telpon Vegas - Pengalaman Fun Panjenengan Wiwit Kene – Get £ / € / $ 200 + 10 Free giliran Welcome Bonus
Telpon Vegas Review Kanggo Casino.strictlyslots.eu – Tansah Apa Win.!
Phone Vegas wis dijupuk facet beda kanggo nyedhiyani pemain karo fitur macem-macem lan nawakake bonus kanggo game casino mobile lan wis sukses ageng saiki.
About Casino ing, Telpon Casino – Daftar saiki
njaluk 20 Free giliran Saben Weekend + Saben ana seneng 10% awis Back
Telpon Vegas dikenal kanggo nawakake atraktif lan fitur kayata casino ora simpenan bonus, slot mobile bonus free lan claims bonus telpon casino liyane. PhoneVegas.com dumadakan platform makarya kanggo pemain kanggo nggawe paling saka game casino bonus anyar lan entuk ganjaran dhuwur ing bali.
pemain Game sing dianugrahi 10 giliran free ing slot milih nggawe simpenan dhisikan ing PhoneVegas.com.
Telpon Vegas uga menehi 100% nganti plus £ / € / $ 200 match bonus ing jumlah setor.
casino ndadekake saestu prasaja lan cepet kanggo pemain kanggo miwiti karo gambling online ing Phone Vegas casino. free Kripik, token utawa awis diwenehi kanggo pemain kasurung wong nyoba tangan ing macem-macem game sing kasedhiya.
Casino kang casino mobile ora simpenan bonus iku uga salah sawijining cara narik liyane lan liyane pemain dening ngijini menyang muter game casino tanpa nggawe simpenan sembarang.
Casino Pay dening Bill telpon durung liyane fitur menarik sing PhoneVegas.com nawakake kanggo pemain sawijining. Gamblers ora perlu kanggo nggawe pembayaran langsung lan bisa milih kanggo simpenan langsung liwat telpon / tagihan seluler.
Telpon Vegas wis digawe kabeh game casino kanggo cocog sampurna lan seamlessly bisa ing
slot casino online game free bantuan pemain kanggo entuk ngasilake èksponènsial tanpa tenan gadhah kanggo nandur modal apa-apa.
uga, slot mobile bonus free wis banget wis efektif ing nyemangati liyane lan liyane pemain kanggo nyoba luck ing slot lan entuk luwih karo giliran free saben dina.
Mbayar lan transaksi ing PhoneVegas.com minangka Swift minangka breeze. Ora mung layanan sing mbayar nanging uga ing bonus atraktif nggawe casino tenan worth cobi.
Slot simpenan Bonus | Slotjar Phone & Online Casino £ 205 FREE!Slot simpenan Bonus ing Slotjar lan Nganti £ 200 pisanan ... maca
Gambar Online Casino Sing Tau ... maca Review
Celengan dening slot Bill telpon lan game casino mbuktekaken dadi kauntungan ditambahaké kanggo sing looking kanggo entuk dhuwit cepet tanpa gadhah kanggo mbukak liwat hassles pembayaran langsung.
Pemain nduweni bisa ngedhuk casino ora simpenan bonus nawakake malah ing
telpon lan nandur modal lan muter macem-macem game casino.
nawakake bonus kuwi wis gampang kanggo pemain kanggo ngadili page ing, katon, aran lan kapitadosan dateng casino sadurunge arep kanggo pembayaran casino dhuwit nyata.
A-kacepetan dhuwur lan sambungan internet stabil dibutuhake supaya mbukak lan akses Phone Vegas ing seluler piranti.
Ora kabeh game bisa diputer karo Kripik free utawa token sing pemain nampa. Ana sing syarat lan kahanan kang ndherekake
Pemain sing ngenalaken game casino warna kayata slot online free, Poker mobile online, roulette, Blackjack lan liyane. Telpon Vegas punika pilihan Highly dianjurake kanggo sing looking kanggo entuk dhuwit cepet lan nandur modal minangka sethitik minangka bisa ing
bukake, bukake+lesbians, amature+bukake, rola+takizawa+bukake, bukake+facials, bridget+b+bukake, Monica+Mattos+bukake, bridget+bukake, and+bukake, bukakes+tube, bukakes, rola+misaki+bukake,
wiwitan, kanthi tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda u...
enek maling sing wani nyolong pitekku. Bareng tak itung , tenan tooo, pitekku ilang siji jago kesayanganku malah. Wahwahwah, malinge mesti wis
ujuk-ujuk suoro pitik jagoku muni maneh. Heladalah, neng njero sumur tibake, jagoku wis klepek-klepek arep mati, cepet-cepet
iku, jagoku sing tak ingu meh enek setaon wis dinyang pitulimo ora tak wehne, akire malah mati dibeleh, guetun aku.Bare nang mboku digoreng. sampek ora tego aku arep mangan iwake. tapi bareng niliki pupune tibake kok yo
kok di iketdenologis=>urung ngombe miksagrip(alah iklan)tipis=>iyo terah,jo meneh ngedusi pitek,aku dewe jarang adus,he..he....
Topcon, Jual Total Station Garansi Resmi, jual total station second, jual total station sokkia, jual total station topcon, jual total station topcon es 105, jual total station topcon gts 255, jual total station topcon gts 255nPage 1
(15.444.858 digawé ing Jerman, minangka ngawé 330.251 Cabriolet,[4]
3-speed clutchless manual ("Autostick")
Volkswagen Beetle, utawa Volkswagen Tipe 1, ya iku sawijining mobil cilik kang diproduksi déning Volkswagen.[6] Mobil iki uga dikenal karo sebutan VW Kodok ing Indonesia utawa Bug ana ing basa Inggris, utawa Käfer ana ing basa Jerman, VW Kodok ya iku salah siji mobil kang paling gampang anggone ngenali merga wujude kang duwé khas dhéwé lan unine kang unik.[6] VW Kodok diproduksi wiwit taun 1938 nganti tekan taun 2003, lan produksine tau mandek nalika ana Perang Donya II.[6] Ana ing wektu iku wis luwih saka 21 yuta mobil jinis iki kang digawé.[6] Ana ing sawijining plling internasional kanggo menehi kanugrahan kanggo mobil kang paling duwé prabawa, VW Kodok bisa kalebu ana ing nomer papat sakwise Ford Model T, Mini lan Citroën DS.[6]
Mobil iki wiwit ana nalika ing jaman Nazi Jerman ya iku nalika taun 1930an.[6] Adolf Hitler duwé kepenginan yèn kendaraan pribadi uga disediakake kanggo masyarakat umum, lan nugasake sawijining insinyur, Ferdinand Porsche, kanggo ngrancang kendaraan iku.[6] Hitler menehi syarat yem kendaraan kang digawé iku bisa kanggo wong loro utawane bocah telu, kecepatane 100 km/jam, lan regane ora luwih saka rega pit motor kang ditambah rega boncengan pinggir pit motor nalika jaman semana.[6] Perancang sebenere mobil isih kontroversial, merga secara resmi Ferdinand Porsche dadi perancange mobil iki, nanging nalika taun 1920-an, Joseph Ganz uga tau ngrancang mobil kang meh padha karo mobil iki.[6] Mobil iki ukurane luwih cilik lan luwih murah uga nanging para produsen mobil ora kepencut.[6] Adler mroduksi Maikäfer, lan Standard mproduksi Superior, lan ngampanyekake ana ing iklan dadi 'Der Deutsche Volkswagen' (mobil rakyat Jerman).[7]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Volkswagen_Beetle&oldid=1081541"	Kategori: Kendaraan VWMobilKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatCS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 4 Sèptèmber 2016.
Bapak: “Le, awakmu iku tugase mek belajar ae. Wis ojok mikir dhuwik, ojok mikir bandha, engko Bapak ae sing mikir…”
Wis kono golek kerjo sing bener, ben wong tuwo rodo entheng sanggane. kan biso dinggo adimu nek misal kowe wis oleh gaweyan to….
Lah aku ono gaweyan opo kowe gelem…??
cilik, lanang wadon, yayah wibi, nom tuwa, lan sapunanggalane.
5. apsara-apsari, bathara-bathari, dewa-dewi, mahasiswa-mahasiswi,
raseksa-raseksi, putra-putri, widadara-widadari, lan sapunanggalane.
“Ingsun matek aji jayaku Teguh timbul, sakehing brojo tan ana tumomo maring awakku, sirno ilang dadi banyu,
nuwun kawula aturaken nalikane panjenengan mampir ing bloge kawula
Rawurung cahe kan pancen ayu, diapakne wae yo tetep ayu.
Września (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Września&oldid=1090415"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Saiki wes ga iso BW Sop… wes dadi emak2 kie…susaaaah… mosok anakku ditinggal BW seh…
Minggu, Militer Kodim 0701/BMS Hanmars | RADAR Banyumas
P Pasulayan = Congkrah Pasah = Tedhas Padhang = Terang Pak...
Mengenal Tokoh Wayang Kulit Punakawan (Semar, Petruk, Gareng
DOL, TEN-T, AGN, FS, CF, CEF &amp; spol.
Ing. Jiř&iacute; Aster; Ing. Luděk Cidlina; Ing. Miloslav Čern&yacute;;
Ing. Petr Forman; Ing. Jiř&iacute; Friedel; Doc. Ing. Pavel Jur&aacute;šek, CSc.;
Kolař&iacute;k; Ing. Jiř&iacute; Kremsa;
Ing. Josef Podzimek; Ing. Milan Raba;
Ing. Jan Skalick&yacute;; Ing. Jan
kak yatt....wah3.....musim kangkung kembali...hehhehebyknye teko kangkung die...meroyan biji mata nengok...hehehhee...lawa2 teko kangkung
Sri Sultan Hamengkubuwana II utawi Sultan Sepuh utawi Radèn Mas Sundara (miyos ing Kartasura, 7 Maret 1750 – séda ing Yogyakarta, 3 Januari 1828 kanthi yuswa 77 taun) inggih punika raja ingkang kaping kalih wonten ing keraton Ngayogyakarta. Panjenenganipun setunggal-setunggaling ingkang ngasta jumeneng nata tigang periode, inggih punika antawis taun 1792-1810, 1811-1812, lan 1826-1828.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 2 Maret 2016.
Punopo sampeyan ngertos ingkang kulo tulis niki? Kulo nulis nganggi boso jawi niki amargo mak bedunduk kulo angsal ide nulis nganggi boso jowo. Kulo nembe prihatin, sak niki tiang engkang ngakune wong jowo, sitik mawon engkang ngginaaken boso jowo kangge omongan mben dino. Malah anak-anakipun diajari ngomong nganggo boso endonesia.
Sak niki ingkang dipun pentingaken inggih puniko boso enggres, buktinipun anak-anak sak niki dipun lesaken ing les boso enggres. Sebalikipun, boso jowo cumin diajarake teng sekolah mawon, teng ngriyo wong tuwonipun bocah-bocah meniko mboten
partisipasinipun kulo kangge nglestariaken boso jowo. Sementen mawon tulisan boso jowo niki, wes mboten wonten ide malih. Menawi enten pitutur engkang salah kulo
sapiturutipun. Inggih sakedhik sakedhik ngertos mas, pramilo matur nuwun menawi panjenengan saged lan saguh nulis wonten papan mriki ngaggem boso jawi, mbokbilih samangke kathah engkang badhe mlebet
jejering satriya tama winengku ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan
Iki tatanan kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :1. Jum’at Wage = Jowo,2. Ahad Lagi = Allah,3. Seloso Pen = Sapo, koyo kasebut ing ngisor iki:I.
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo
tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.Jumat Wage, Ahad Legi, Seloso Pen kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :1. Lemah / tanah 6. Tetanduran2. Banyu 7. Kekewanan3. Geni 8. Jin, Setan, Iblis, lelembut4. Angin 9. Malaikat5. Watu/Bebatuan ( Wesi, emas, 10. Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo - Kitab AI Qur’an- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi - AI Fatikah.Manowo kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud dadi :1. Kemanten sakloron = 22. Wongtuo sakloron = 23. Morotuo sakloron = 2, yen kagunggung kabeh ono 6.yen ing Pasaran Wage wujud soko anane1. Sandang - pangan.2. Papan - Pomahan.3. Anak, Dunyobrono.4. Luhure Kaluarga, yo isine
ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang
Tindak Laku, Pakaryan lan obah - musike Kekarepan Urip Manungso.3. Nabi Lan Rasul4. MaIaikat, Jin - setan5. Kiamat, Hari Akhir6. Qodlo - Qadar, anane Takdir -Nasib wujude hukum Sebab - Akibat.Cagak 4 wujud soko Anasir awaI, yoiku Lemah/Tanah, Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar - Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakahb. Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo - kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi - Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune ngulon tok, Bendi-ne wujud soko
ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
kajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatine Pangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut ono sajrone wawasan Ahad Legi.Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar, kasebut njobo.Legi Neptu 5, ono anane njero yo Badan Alus wujud soko anane :1. Roso : soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.2. Roh : soko manunggale Uripe Kekewanan.3. Nyowo : soko manunggale Uripe Kekayonan yo Tetanduran.4. Atmo : soko Gondo Arum Asmane ( sampurnane Budi -
Asmo Leluhure.5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :A. Roso : 1. Rasana Pangerane.2. Roso Sejati yo Sejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marang Roso Rasane Jagad Royo koyo to:a. Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,b. Gulo iku legi, Legi durung mesti anane gulo,c. Asem iku kecut, kecut durung mesti anane asem.3. Roso Poncodriyoa. Pangroso /Pangucap,b. Panggondo,c. Pandulu, d. Pangrungu,e. Pangrobo.4. Roso kang wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane
Mutmainah, Amarah, Supiyah wujud nunggal ono ing anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat
nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayu Ning Bawono.B. Nyowo : Nyowo anane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane
Bawono.C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang
anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.Soko katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.Ahad Legi yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :a. Tekun, anane nota nafase,b. Temen, anane tingkah lakune,c. Teliti, marang satindak - laku lan obah musike kahanan,d. Awas, marang anane Gudo - Cuba - Pengaruh - Gangguan,e. Sabar, marang sepapadane
kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane Wadah Panyuwunan.2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul - Ngendok - Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning Bawovo, kang utomo Tapak Laku yo obah - mosike Budi - Howo ono
ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.2. Do’a Sapu Jagad ” Robbanaa aatinaa fid dun-yaa hasanataw wa fil aakhiroti hasanataw wa qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet
sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.Koyo salah sijine carito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran
iku sajatine yo anane Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing
durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.2. Kang katoto ono tengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Drip kito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .3. Amargo anane Urip iku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanake marang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi4. Urip Pribadi mangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lan ngombe, sarto wujud ngrungkepi rage dapi ope ?a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen - angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud sarine pangangen - angen biso gumebyar sanaliko, netepi sampurnane Rogo Sejati kanggo nyukupi kabutuhan Kaluargane.c. Sajroning mangan lan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo
lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo - Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen - angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.Ojo nganti kasemsem marang ka-Indahane wewujudan kang Elo,k asal soko Aluamah, Mutmainah, Amarah tan Supiyah ben ora keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.A. Nafas ono ing (tanpo eling)1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.3. Paru paru : Uripe Angin, nguripi Supiyah anane Sombong jumawa.4. Jantung :
entomos, "ingkang punika dipunkethok wonten ing wujud lembaran / bagéyan", mila "insect"; lan -
logia[1]) inggih punika èlmu ingkang nyinaoni bab serangga. Ananging, tegesipun punika ugi dipunwiyaraken kanggé nyinaoni bab artropoda (kewan ingkang gadhah ros-ros]] anesipun, mliginipun temangga lan kerabatipun (Arachnida utawi Arachnoidea), saha luwing lan kerabatipun (Millepoda lan Centipoda). Teges punika asalipun
elmu ingkang sampun ngrembaka kanthi cepet, entimologi saged dipunpérang dados kalih cabang èlmu, inggih punika Entomologi Dhasar
Taksonomi Serangga, inggih punika elmu ingkang nyinaoni bab tata nama lan penggolonganipun serangga.
Dene entomologi terapan, sak punika sampun dipunperang dados sub- sub dhisiplin ingkang langkung wigati, inggih punika:
Entomologi Forensik, ingkang fokus kajianipun wonten ing panaliten bab sedaning manungsa kanthi ngginakaken serangga minangka dalan pitedahipun. Jinis, fase pagesangan lan suksesi serangga ingkang ngrubungi mayit, kados ta jinis laler,
Nicrophorusorbicollis lan Necrophila americana ingkang dipunginakaken kangge mredhiksi wekdal lan papan sedanipun manungsa ingkang sampun mati kala wau.
Entomologi kedhokteran (Medical Entomology), ingkang dados fokus kajianipun inggih punika wonten ing golonga serangga ingkang ngganggu manungsa, saking punika ingkang langsung nyokot mangsanipun kados ta tawon, lebah, kutu, lan serangga ingkang gadhah wisa sanesipun, utawi ingkang boten langskung kados ta ingkang dados
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani KunaHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 3 Maret 2016.
katae njenengan mas..manteeeeeep istilahe wong GRESIK…
podo wong GRESIK’e…adhoh, cidhek tetep
ngko nek wis ngerti titiwancine, neng donya iki ra ono sing kebetulan kabeh wes diatur, mbok dukung nganti jengking jengking nek sing Kuasa ra Ridhoni yo raiso kabeh
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.moviespornxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
terbuka mas Sigid, saya gak napsyuh.. laen kalo dhik Bunga Citra Lestari, hehe.. matur nuwun..matur nuwun.. mbukak cabang tapi isih akeh gawean, durung
jurusan masing-masing ditules singkat nang kene iki, le nulis sing apik men iso diwoco wong okeh.
Teknik Sepeda Motor	Tentang jurusan masing-masing ditules singkat nang kene iki, le nulis sing apik men iso diwoco wong okeh.
hidayah, maghfirah saha barokah dumateng keluargi ageng SMK Ma’arif 2 Temon lan panjenengan sedaya. Rahayu ingkang tinemu, sembada ingkang
chicagogamelan.org/wayang/Images/Aswatama.jpgGambar wayang Aswatama dalam versi Jawa, diambil dari http://id.wikipedia.org/wiki/Berkas:Aswatama-kl.jpg
“Kowe bocah ngendi Le?” “Kula lare ndesa” “Kowe arep nyangdi Le?” “Badhe dateng kuta” “Kathik nggawa arit Le?” “Damel mbacok Landa” “Yen Landane mati Le?” “Indonesia merdeka”
Song II “Kowe bocah ngendi Le?” “Kula lare ndesa” “Kowe arep nyangdi Le?” “Badhe dateng kuta” “Kathik nggawa arit Le?” “Damel pados arta” “Yen wus duwe duit Le?” “Damel sinau maca”
Song III “Kowe bocah ngendi Le?” “Aku bocah ndesa” “Kowe arep nyangdi Le?” “Arep menyang kuta” “Kathik nggawa arit Le?” “Kanggo mbacok kanca” “Yen kancamu mati Le?” “Sepedahe tak gawa”
Ilmu Kejawen: Makna Ajaran “Wong Urip iku Mung
supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane. Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.Sifat utawa watak aja dumeh bisa diwedhar kanthi pitutur kayadene:1.Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.2. Aja dumeh pinter, banjur tumindak keblinger.3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong ringkih.4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang.5. Aja dumeh bagus, banjur gumagus.6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute. “Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?
KARO WIS SIAP SIAP MBUKA CAWETE,DOKTER GIGI : LHO LHO BU, ENYONG DOKTER GIGI DUDU DOKTER KELAMINNYONYA MUDA: SING NGARANI SAMPEYAN DOKTER KELAMIN SAPA!KIYE UNTU BOJOKU NYANGKOL NANG KENE KYEH, KARO NUDUKNA BARANGE.DOKTER : @!$%@?!?!&@<¢¡
Artikel-artikel Wikipedia bisa diarani 'rapi' yèn:
wis nduwèni pranala (link) sing gandheng artikel liya sacukupé
dudu arupa salin lan tèmpèl (copy-and-paste) saka situs liya ( sing minangka palanggaran hak cipta)
ora ngemu cithakan stub/rintisan. kodene {{stub}}
Cara wikifikasi?[besut sumber]
Kanggo wikifisasi sawijining tembung utawa kumpulan tembung, pasang rong tandha kurung siku bukak [[ lan rong kurung siku tutup ]] ing sajabaning tembung utawa kumpulan tembung sing dimaksud.
Conto, tembung udan, yèn diketik minangka [[udan]], tembung "udan" bakal dadi bisa diklik kaya iki: udan - lan Panjenengan bisa mirsani informasi ngenani topik udan kasebut.
Wikifisasi prayogané mung diwènèhaké sepisan marang siji tembung utawa istilah yaiku ing wiwitan artikel utawa sub artikel waé, éndhani pangulangan sabanjuré ing satu artikel utawa sub-artikel.
Apa waé sing perlu diwikifikasi?[besut sumber]
Ulang taun Jakarta sing dipèngeti tanggal [[22 Juni]] [[2006]] dirayakaké kanthi paradhe ondhèl-ondhèl ing dhaérah Sudirman.
Ulang taun Jakarta sing dipèngeti tanggal 22 Juni 2006 dirayakaké kanthi paradhe ondhèl-ondhèl ing dhaérah Sudirman.
Ulang taun [[Jakarta]] sing dipèngeti tanggal 22 Juni 2006 dirayakaké kanthi paradhe ondhèl-ondhèl ing dhaérah Sudirman.
Ulang taun Jakarta sing dipèngaei tanggal 22 Juni 2006 dirayakaké kanthi paradhe ondhèl-ondhèl ing dhaérah Sudirman.
Ulang taun [[Jakarta]] sing dipèngeti tanggal [[22 Juni]] [[2006]] dirayakaké kanthi paradhe [[ondhèl-ondhèl]] ing dhaérah Sudirman.
[[Gubernur]] [[Sutiyoso]] ngrawuhi pèngetan ulang taun Jakarta sing dirayakaké ing Monas.
Gubernur Sutiyoso ngrawuhi pèngetan ulang taun Jakarta sing dirayakaké ing Monas.
yakuwi tulisan kandel sing dadi istilah [[software]] [[pengolah kata]] komputer.
tulisan bold yakuwi tulisan kandel sing dadi istilah software pengolah kata komputer.
Pakan [[sapi]] yaiku [[suket]].
Hanoman dadi maskot ing [['''Sea Games''']] sing dianakaké ing Jakarta taun 1997.
[[Hanoman]] dadi maskot ing [[Sea Games]] sing dianakaké ing [[Jakarta]] taun [[1997]].
Wikipedia ora mbatesi apa waé sing olèh utawa ora olèh diwikifikasi. Bab iki amarga wikifikasi minangka penilaian subjektif editor (penyunting). Kadhang-kadhang, wikifisasi uga diayahi ing istilah-istilah sing manawa asing tumrap wong awam marang topik sing Panjenengan tulisaké.
Conto: istilah peninggalan lan artefak, mbokmenawa diwikifikasi, lan kabèh gumantung marang penilaian Panjenengan minangka penulis lan penyunting.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Wikifikasi&
Suku Dayak ‎ (← pranala | sunting)
Halaman Utama ‎ (← pranala | sunting)
Agama ‎ (← pranala | sunting)
Israel ‎ (← pranala | sunting)
Yerusalem ‎ (← pranala | sunting)
Papua Nugini ‎ (← pranala | sunting)
Marí Alkatiri ‎ (← pranala | sunting)
Malaysia ‎ (← pranala | sunting)
Tuhan ‎ (← pranala | sunting)
Masjid ‎ (← pranala | sunting)
Yesus ‎ (← pranala | sunting)
Alkitab ‎ (← pranala | sunting)
Asma'ul husna ‎ (← pranala | sunting)
Berlin ‎ (← pranala | sunting)
Al-Qur'an ‎ (← pranala | sunting)
Holland Selatan ‎ (← pranala | sunting)
Zeeland ‎ (← pranala | sunting)
Drenthe ‎ (← pranala | sunting)
Groningen (provinsi) ‎ (← pranala | sunting)
Brabant Utara ‎ (← pranala | sunting)
Friesland ‎ (← pranala | sunting)
Kucing ‎ (← pranala | sunting)
London ‎ (← pranala | sunting)
Kafan ‎ (← pranala | sunting)
Pegon ‎ (← pranala | sunting)
Malaikat ‎ (← pranala | sunting)
Fardhu ‎ (← pranala | sunting)
Isa ‎ (← pranala | sunting)
Adolf Hitler ‎ (← pranala | sunting)
Kota Padang ‎ (← pranala | sunting)
Salat Tahajud ‎ (← pranala | sunting)
Italia ‎ (← pranala | sunting)
Afganistan ‎ (← pranala | sunting)
Chad ‎ (← pranala | sunting)
Chili ‎ (← pranala | sunting)
Ekuador ‎ (← pranala | sunting)
Irak ‎ (← pranala | sunting)
Kazakhstan ‎ (← pranala | sunting)
Liberia ‎ (← pranala | sunting)
Maladewa ‎ (← pranala | sunting)
Mesir ‎ (← pranala | sunting)
Uni Emirat Arab ‎ (← pranala | sunting)
Swaziland ‎ (← pranala | sunting)
Thailand ‎ (← pranala | sunting)
Turki ‎ (← pranala | sunting)
Agama Hindu ‎ (← pranala | sunting)
Oslo ‎ (← pranala | sunting)
sekolahe dhuwur dhuwur nyambut gawe pancen angel jebul malah ngamenono kadal jare tekek tangine merem melek simbah lagi menek e kathoke suwek tak rew*ngi golek recek, golek duwek soko cepek jebul malah dinyekpakde mbokde sampeyan opo ngeyek
putumu sing jokosing maringi tak dongakno slamet sing ora maringi tak dongakno pilek sing etok etok turu tak dongakno lemu koyok sapikumoto merem raiso melek jarene keno belek sekolahe dhuwur dhuwur nyambut gawe pancen angel jebul malah ngamenono kadal jare tekek tangine
sampeyan opo ngeyek kulo ngamen ditanggap dudo tuwek matur suwun diparingi cepek nopo maleh gambar
dungo nopo maleh dipek mantu putumu sing jokosing maringi tak dongakno slamet sing ora maringi tak dongakno pilek sing etok etok turu tak dongakno lemu koyok sapiku -
”Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani” .
Ing Ngarsa sung Tuladha ; ing(di), Ngarsa(depan), sung(jadi), Tuladha(contoh/panutan) makna: Di Depan menjadi Contoh atau Panutan
Ing Madya Mangun Karsa ; ing(di), Madya(
Kula sapunika sampun dados pakdhe saestu, awit rikala dinten Kemis, 10 Januari 2008 rayi kula, Hanna, sampun ambabar ponang jabang bayi pawestri prunan kula ingkang nomer setunggal, ingkang dipunparingi pusaka nama pun Margareth Keyzia Kinanthi Kurniadewi (Keke). Naminipun panci panjang saestu awit sedaya kulawarga maringi nami piyambak-piyambak dhumateng rayi kula, Margareth punika paringipun rayi kula pun Lina, Keyzia saking atur kula, Kinanthi punika paringipun ibunipun (Hanna), Kurnia saking kersanipun ibu kula, dene Dewi saking pitedahipun bapak. Dados sedaya kulawarga tumut andhil hahaha…
Kula namung saged ndherek bingah-bingah saking katebihan awit kula mboten saged wangsul amargi kawontenan lan nembe kathah padamelan.
babagan aku Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong :). Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing Kulon
Jiwa wus bisa murba lan mardikaake sagung paraboting kadonyan ).2.5. Karyaning Suksma MenengKaryaning Suksma Meneng
iku rukun Islam kang kapisan lan minangka asas sarta dhasar kanggoné rukun Islam liyané. Sahadat minangka ruh, inti lan landhesan kabèh ajaran Islam.[1] Sahadat asring disebut kanthi jeneng Syahadatain amarga dumadi saka rong kalimat (Jroning basa Arab Syahadatain maknané 2 kalimat Sahadat).
Kalimat kaloro : wa Asyhadu Anna Muhammadar Rasulullâh
Tegesé Sahadat[2][besut | besut sumber]
Kalimat pisanan nuduhaké pangakon tauhid. Maknané, muslim percaya yèn Gusti Allâh minangka siji-sijiné sesembahan sing kudu disembah.
Kalimat kaloro nuduhaké pangakon yèn Nabi Muhammad iku utusan Allâh. Kanthi ikrar kalimat iki wong muslim mantapaké dhiri kanggo ngyakini ajaran Allâh kaya kang disampaéaké liwat Nabi Muhammad saw, contoné ngyakini hadist-hadist Muhammad saw. Klebu ing jeroné ya iku ora percaya marang
ngandung rong makna, ya iku makna panulakan kabèh wangun sesembahan saliyané Allah, lan makna netepaké yèn siji-sijiné sesembahan kang bener mung Gusti Allah waé.
Magepokan karo mangertèni kalimat iku Allah ta'ala maringi firman: "Mula weruhana yèn ora ana sesembahan kang bener saliyané Allah" (QS Muhammad : 19)
Adhedhasar ayat iki, ngèlmoni makna Sahadat tauhid iku wajib lan kudu didhisikaké tinimbang rukun-rukun Islam liyané. Séjéné iku Nabi Muhammad SAW mratélakaké: "Sing sapa ngucapaké LAA ILAAHA ILLALLAH kanthi ikhlas bakal mlebu swarga" ( HR Ahmad)
Kang dikarepaké kanthi ikhlas ya iku kang faham, ngamalaké lan ndhakwahaké kalimat mau sadurungé liyané, amarga ing jeroné ana kandhungan tauhid kang Allah nyiptakaké alam awit iku. Rasul ngajak paman beliau Abu Thalib, nalika arep séda kanthi ajakan "Duh pamanku ucapké LAA ILAAHA ILLALLAH sawijining kalimat kang tak dadèké minangka hujah ing ngarsané Allah", nanging Abu Thalib ora kersa ngucapaké lan séda jroning kahanan musyrik.
Rasulullah shallallahu alaihi wa sallam lenggah 13 taun ing Mekkah ngajak wong-wong kanthi ajakan beliau "Ujarké LAA ILAAHA ILLALLAH" lan wong-wong kafir njawab "Ibadah marang sesembahan kang siji, kita ora tau krungu saka wong tua kita ". Wong qurays ing Zaman Nabi faham banget makna kalimat mau, lan sing sapa kang ngucapaké ora bakal ndonga marang saliyané Allah.
Kandungan Kalimat Sahadat[4][besut | besut sumber]
Ikrar ya iku ujar sawenèh wong muslim ngenani apa kang diyakini. Nalika ngucapaké kalimat sahadat, kita nduwèni kawajiban kanggo ngedegaké lan merjuangaké apa kang kita ikrarkan mau.
Sahadat uga nduwé makna sumpah. Sawenèh wong kang ngucapaké sumpah, maknané gelem nampa akibat lan résiko apa waé jroning ngamalaké sumpahé mau. Maknané, wong muslim iku siap lan tanggung jawab tumrap tegaking Islam lan ajaran Islam.
Sahadat uga nduwé makna janji. Sawenèh muslim (kang ngucapaké sahadat) minangka wong kang nduwé janji setia kanggo mgrungokké lan taat jroning kabèh kahanan marang kabèh
sing diucapaké ora sampurna. Mulané yèn wong kang ngucapaké loro kalimat Sahadat tanpa nduwèni syarat-syaraté, bisa diarani Sahadaté ora sah.
Wong kang ngucapaké sahadat kudu nduwé kawruh bab sahadat. Dhèkné wajib faham isi rong kalimat kang diucapaké mau, lan gelem nampa konsekuensi ucapané.
Ikhlas maknané resiking ati saka apa waé kang ora sarujuk karo makna Sahadat. Ucapan Sahadat kang campur karo riya utawa prabawa
kudu kanthi lisan, diyakini jroning ati, nuli diaktualisasèkaké dalam jroning amal lelaku.
Katrisnan maknané trisna marang Allah lan Rasul-É sarta wong-wong kang iman. Trisna uga kudu dikantèni amarah ya iku kemarahan tumrap kabèh kang
iki kudu awoh kataatan lan ibadah marang Allah SWT, kanthi yakin yèn ora ana kang bisa nuduhké lan nyelametaké kajaba ajaran syariat Islam, ya iku kanggoné wong muslim ora ana pilihan liya kajaba Al Qur'an lan Sunnah Rasul.
Ketundhukan ya iku tundhuk lan nyerahaké marang Allah lan Rasul-É sacara lahiriyah. Maknané, wong muslim kang ngucapké sahadat kudu ngamalaké kabèh perintah Allah lan ninggalaké kabèh larangan Allah. Béda antara panampa lan katundhukan ya iku yèn panampa déning ati, déné katundhukan dilakoni nganggo fisik.Mula, saben muslim kang ngucapké sahadat tansah siap nglaksanakaké ajaran Islam jroning uripé.
Dasar Tauhid lan Islam[6][besut | besut sumber]
LAA ILAAHA ILLALLAH ya iku asas saka Tauhid lan Islam, kanthi ucapan mau direalisasèkaké kabèh wujud ibadah marang Allah kanthi katundhukan marang Allah, ndonga mung marang Allah lan adhedhasar hukum syariat Allah.
Sawijining ulama misuwur Ibnu Rajab ngendika: Al ilaah ya iku kang ditaati lan ora dimaksiati, diagungaké lan, ditresnani, diwedèni, lan dijaluki pitulung. Iku kabèh ora kena dipléngakaké kajaba marang Allah. Kalimat LAA ILAAHA ILLALLAH nduwèni manfaat tumrap wong kang ngucapaké, kajaba banjur mbatalaké ngaggo aktifitas syirik.
DEWI WARA SRIKANDI | Wayang Ku
Gunging Éndah Wadon (Free 70763 Movies) Gunging Éndah Wadon Jeng (Free 20 Movies) Gunging Éndah Wadon
Ngamuk Nank (Free 3547 Movies) Ngandhut (Free 6210 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55 Movies) Ngarep Muter (Free 4352 Movies)
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Nasi Bogana Khas Tegal
Nan 57 raw manga, Saiki Kusuo no
PPP Konsolidasi Dukung Pasangan BISSA | RADAR Banyumas
alihaksara basa Inggris Jachnun) iku sawijining panganan Israèl sing digawé saka jladrèn tipis sing digulung. Jakhnun asliné digawé déning wong Yahudi Yaman. Panganan iki dimasak mawa geni cilik kanggo sepuluh jam. Jladrèn iki digelar tipis lan banjur digulung, mèmper roti-rotinan sing ngembang.[1] Banjur warnané dadi soklat tuwa lan ndarbèni rasa rada legi. Biasané disajèkaké mawa saus tomat, endhog godhog lan skhug, sajenising sambel. Bahan kanggo nggawé jakhnun iku mèmper kanggo nggawé malawakh.
Jakhnun iku disajèkaké déning wong Israèl ing dina Sabat ésuk, sawisé dienengaké ing oven mawa geni cilik sawengi.[2] Miturut undhang-undhang Agama Yahudi, para penganuté ora olèh nyumet geni utawa masak ing dina Sabat.
Jakhnun iku asalé saka Yaman lan saiki wis populèr saindhenging Israèl lan dipangan déning kabèh kelompok ètnik. Jakhnun ès-èsan uga didol ing supermarket kanggo wong-wong praktis sing ora usah nggulung jladrènan iki.
oldid=831899"	Kategori: Panganan Israèl	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.09, 14 Maret 2013.
kedermawananMangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiriKapan wae lebarane, sugeng riyoyo Idul FitriTumbar merico kecap asinNyuwun ngapuro lahir lan batin.{ Sumber tulisan: http://
T an kendhat pangucap ugi panyuwun sesanti
A tur panuwun kersaha mugi kepareng katampi
S umrambah kamas Manthou’s, Cak Diqin dhimas Koko Thole, dik Agus lan mas Harry
I ng ngronce tembung dadyo tembang kinanthi
A tur bilih kirang, kersaha paring pangaksami
A mung sadaya sedyo mugi pinayungana ung
Tag: Anom Suroto, Artikel, Jawa	← Older Posts
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal,
Dearly Dave Sompie utawa Dirly (lair ing Manado, Sulawesi Lor, 10 Dhésèmber 1989; umur 27 taun) iku jawara loro Indonésian Idol 3 (2006), dhèwèké iku finalis Indonésian Idol paling enom saka Manado kang nalika mèluni ajang Indonésia Idol dhèwèké isih sekolah SMU.[1] Dhèwèké olèh julukan The Manado Baby amarga dhèwèké iku peserta ajang Indonésia Idol kang paling cilik.[1] Kawit cilik, bakaté ing babagan seni swara wis bisa didelok, lumantar penampilané nalika ing sekolahané.[1]
Anané dhèwèké ing ajang Indonésian Idol mangsa katelu sempet gawé gègèr ing masarakat.[1] Akèh pihak kang ngerasa manawa Dirly mung bisa kondhang amarga modhal tampang kang gagah.[1] Amarga iku mula dhèwèké asring dibandhing-bandhingaké karo Delon idol, jawara loro Indonésian Idol kaping pisanan.[1]
Senajan ing babak Grand Final, dhèwèké dialem déning para juri amarga nalika tampil dhèwèké iku nengsemaké, ananging Dirly Dave Sompie akiré kalah amarga dhèwèké olèh biji ing polling.[1] Akir saka ajang Indonésia kang kaping loro iku dimenangaké déning Ihsan Tarore nalika benginé Result Show lan dhèwèké mung bisa nahanaké posisi kaping loroné ing ajang Indonésia Idol kaping telu.[1]
ManadoAktor IndonésiaTokoh Kristen IndonésiaPeserta Indonésian IdolMarga SompiKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 15 Maret 2016.
BACAAN MANTRA AJI SEMAR MESEM ADALAH sbb :
” Ingsun amatak ajiku si semar mesem , mutmutaku inten , cahyane manjing
ono pilinganku kiwo tengen , sing nyawang kegiwang , opo maneh yen sing
nyawang kang tumancep kumanthil inh telenging sanubariku , yo iku si
TEMBANG SING MBLEKETAKET PISAN. BARENG GENDHINGE
mriyang ora nana sing ngrumat, kencot ora nana sing ngliwetena, ngonggor kudhu ngiling banyu dhewek. Wis jan pokoke rekasa. Apamaning atis-atis kaya kiye, turu ya gelem ora gelem kudhu dhewekan. Enggane kepengin turu anget, apa ya klakon ngeloni kompor. Lha kuwe, ora tekrasakena keprimen, jenenge wong urip tuli tetep ngrasakena mbokan…?
Arep ngarah bojo maning, inyong egin kelingan bae karo bojone inyong sing wis jenat. Angger inyong kelingan, jan sok nelangsa pisan. Bojo siji mati, ninggali anak wadon siji sing siki wis dere. Wis akeh butuhe.
tuwa yang pancen kaya kuwe. Apamaning anak wadon sing wis prawan, wis dere sing mangsane di-erek-ereki cah lanang. Kuwe prelu
kuwe tuli wis gedhe, teyeng mikir endi sing apik, endi sing ala. Pokoke siki, inyong lagi konsentrasi…
kuwe gelem melu sinau ben ngreti tembung-tembung sing kaya kuwe. Siki kaya kiye Ma…
Inyong kuwe siki lagi nengenaken maring pasinaon ben ngemben dadi wong pinter, gampang golet kodhean, terus mbesuke syukur-syukur inyong teyeng mbales maring kabecikane Rika sing uwis ngrumati inyong kawit cilik. Tuli Rika bungah mbokan?
Gye jah, angger kowe mengko wis pinter, oleh kodhean, terus kowe teyeng sugih, mesthi-mesthine ngemben jodhomu ya olih wong sing pinter tur sugih ndeyan ya?
Lah Ramane senengane lha kaya kuwe. Durung-durung wis mikir jodho. Sengit lho inyong…
Eee… sapa ngreti, wong inyong tuli wis suwe ora ngrasakena
inyong wis tuwa. Sapa sing gelem enggane?
Ya akeh Ma. Wong jane ramane isih bregas, apamaning angger gelem mbabadi brengose sing njentar-njentar ora karuwan. Tek goletena apa keprimen, sing lencir kuning apa sing ireng manis.
Lha kowe malah semblotongan karo wong tuwa. Ujar-ujare inyong ora kepengin apa?
Hiss! Brisik baen! Ujar-ujare ora keri nang kuping apa? Siki kaya kiye baen, inyong kepengin ngreti keprimen usahamu goli golet sekolahan. Wis ana kasile apa durung?
Deneng durung nampa pengumuman? Besanu nggonmu ndaftar kleru maring sekolahan sing salah, durung nduwe sertipikat.
Eee… jaman siki apa-apa ana. Sekolahan sing palsu ya akeh. Wong siki tuli apa-apa
mbokan, dadi ora wira-wiri maring nganah.
Tuli dijiot dhewek baen, sisan plesir maring kota.
Bebeh lah Ma. Wong inyong sok bengel angger numpak bis. Numpak helikopter lha
Eeengg… enggih Pak. Pendongane, wilujeng.
Ya syukur nek kaya kuwe. Ora, deneng kowe koh kaya
Deneng sih mlayu-mlayu? Arep melu lomba apa?
Lomba napa Pak, wong pitulasan nggih tesih dangu. Niki wau tuli ngaten, pas ajeng sowan mriki kula pancen madan kesusu, soale mbokan selek diarep-arep. Lha pas dugi ngajeng tokone Babah Cwi Lan Seng kula madan gragapan, soale dalane peteng ndhedhet. Lajeng mboten ngretos sangkan paraning dumadi, sikil kula kraos mak grinjel, kados ngidek barang kinel-kinel.
Begya temen, teyeng nemu barang kinel-kinel.
Tujune dereng. Kirike njegok kalih mbeker-mbeker, terus kula dioyok ngantos keplajar dugi mriki wau.
Ooo… kaya kuwe. Pantesan grontole sekringet-kringet!
dadi kemutan karo grontol. Kae lho Jah, grontole mau sing nang pedangan ora susah dinget, gawa ngeneh baen nggo nyamikan.
Sssttt… !! Ora susah baen lah, ngisin-ngisini.
Lah empun mboten susah repot-repot. Liyane mawon sing madan gurih, nek onten.
Kaya kiye, kados niki Pak Kampleng, kula ajeng sanjang…
sing negri nggih sing swasta mbirengan. Lha niki serat-serate kula bekta mriki. Teng mriku onten tulisane nek Kamijah… mboten
Nyogok, nyogok kepripun niku pak?
Abot-abote ngewulani anak, kepengin minangkani penjaluke anak gole arep nerusaken sekolahe, nganti tak rewangi kulak warta adol rungon maring sapa-sapa, sing karepe keprimen carane ben si Kamijah teyeng ketampa. Mbanjutan ana sing kandhah, jere kudu nganggo amplopan. Terus wonge kuwe ya saguh nglantaraken amplope mau. Owalah … jebule ya boas. Keprimen kiye Grak?
Lha kepripun malih wong pun kebacut. Sinten
tiyang niku sih kula mpun nate krungu critane. Niku pun kocap teng pundi-pundi nek dhemen apus-apus.
Dhongane tuli rembugan ndhingin karo inyong. Ngretia nek arep nganggo sogokan, trima ora nerusaken sekolah. Mbuwang-mbuwang ragad thok.
Uwis Jah, ora prelu digetuni. Sing uwis ya uwis…
Wong arep nyogok koh nganggo utang-utang. Nek pancen ora kongang, yaw is ora sush ngaya. Inyong dhewek yaw
trek-e sing nyosor maring umahe…, nek ora…
Pun Pak, empun. Ditrimak-trimakaken mawon. Mbenjing tuli kewales. Seniki sing penting, kepripun rencanane Pak Kampleng kaliyan Kamijah, sesampune kedadosan kados niki.
Mbuh Grak, inyong durung teyeng mikir.
Nggih pun, nek kados ngaten. Kula ajeng urun rembag. Niki wau tuli critane Pak Kampleng niku arepe nyogok…
kesogok. Tegese kesogok utang. Nah, sing kados ngaten niku ampun dibaleni malih, pun cekap sepisan mawon. Sampeyan, Pak Kampleng kalih Kamijah nggih kedah saged nampi pacoba niki. Pokoke sing jembar dadane, dhawa ususe, longgar pikire. Kamijah tesih saged sekolah malih, ngentosi taun ajaran enggal ngemben. Pokoke sing sregep sianu baen. Precaya diri maring kemampuwane, aja wedhi kangelan, aja isin takon.
Iya kuwe Grak, adhimu direwangi goli sinau.
Nek mung niku, ampun kuwatir Pak. Sing penting, seniki kula ajeng blakasuta…
Apamaning kuwe, besanu ana sing kurang beres…
Mboten kados niku ning niki lewih penting malih… nek kula
Alalalaaah…. Pangapurane baen Grak, nganti kelepyan. Jah, nganah gawekna wedhang bubuk. Biasane sing nasgithel, karo kae
Ngudi Kaweruh: Mengolah Data dan Informasi di Tempat Kerja
Nggolek Ngelmu iku wajib tumraping kabeh manungso Kaca Ngarep
Desember 2, 2008 pada 8:32 pm	(Tokoh wayang)
petanahan, riyanto, rowo, sarang walet, soemarwoto, wayang golek, wayang kulit,
Look out! ! (Awas!)
Good morning. . (Sugeng enjing./Sugeng enjang.)
Good evening. . (Sugeng sonten.)
Good night. . (Sugeng dalu.)
Good night (to sleep) . (Sugeng dalu.)
I don't understand. . ("Kula mboten ngertos.")
lutungdiwarung says:	21 November, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: mbok sekali kali kowe sing nulis,,,
lagi lembur gaweyan, golek duit,,,,
Reply	nggambleh says:	22 November, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: mbok sekali kali kowe sing nulis,,,wekekekekke
Dèwi Gendari utawa Gandari ing carita Mahabharata iku putri Prabu Keswara. Putri iki seduluré Arya Sangkuni. Dèwi Gendari iku ibuné Korawa lan uga bojoné Prabu Dretarastra.
Gandari nglairaké satus anak, kang diarani Korawa,lan anak wadon jenengé Dursala kang dhaup karo Jayadrata. Nalika ngandhut, Gendari iri marang Sinta kang wis nduwèni anak, nanging dhèwèké durung nduwé anak. Nalika anaké lair, jebul sing metu dudu bayi, nanging daging. Gandari banjur sujud ing resi Abiyasa, resi kang wis tau ngramal yèn dhèwèké bakal nduwèni anak cacahé 100. Abiyasa banjur ngethoki daging kasebut dadi 100, lan dilebokaké ing jero guci lan dikubur suwéné setaun. Sawisé setaun banjur guci mau dibongkar, saben kethokan daging mau dadi anak, banjur diarani Korawa.
Ing antarané Korawa, kang kawentar ya iku Duryodana lan Dursasana, paraga antagonis ing Mahabharata, lan tumeka pati ing perang nglawan Pandawa ing Kurukshetra.
Agnyanawati • Anjani • Arimbi • Amba • Ambalika • Ambika • Banowati • Dèwi
Delengen uga Mahabharata • Korawa • Pandhawa • Adiparwa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.04, 1 Maret 2016.
ing pasaran. sami kalian album- album sapanungalipun tuladha album selajengipun, THEY SURE DON'T MAKE
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 2 Maret 2016.
saesanget bilih panjenengan angklampai gesang puniko boten nilar uger uger
Kuwaos….saget anggayuh menapa mawon pepinginan ingkang sae…
Melu2 yhonas…Sugeng tanggap warsa mas burhan..Update trus blognya
yak!Biar bnyk yg mngunjungi,hehehe..
Mengejar Tayang met ulth pak burhan!
Reza Daffi Mangyubagya anggenipun tanggap warso nggih!
Lina Dewi Met Milad Burhan, semoga tambah barakah segalanya ya ^^
Diah Arumita Candra sugeng tanggap warsa nggih pak burhan.mugi tansah dados tiyang
ingkang migunani tumrap keluargi,tiyang sanes,agami,lan ugi negari 😀
Hépatitis ya iku aran kang dienggo kanggo kabèh penyakit peradangan ati utawa liver.[1] Peradangan iku istilah kanggo rusaké jaringan kanthi tanda saya aboh ing salah sijining pérangan awak.[2] Penyakit hepatitis iku ana rong tipe, ya iku hepatitis akut sing suwene kurang saka 6 sasi lan hepatitis kronis sing suwene luwih saka 6 sasi.[3]
kang marakaké penyakit hèpatitis iku dipérang dadi loro, ya iku virus lan nonvirus.[3] Virus utama kang marakaké hépatitis ya iku virus hépatitis A, B, C, D, lan E.[3] Saliyané virus utama iku mau ana virus liya
nonvirus iku bisa saka alkohol lan obat-obatan.[3]
Jinis Hepatitis lan Cara Nimbalé[besut | besut sumber]
Hepatitis A iku penyakit hépatitis kang paling kerep kedadèn merga cara nimbalé kang gampang, ya iku liwat fésés.[4] fésés iku gampang banget ngrusuhi pakanan lan banyu kanthi sarana kéwan kayata laler.[4]
Hepatitis B cara nimbalé ora segampang hépatitis A. Virus Hepatitis B nimbal liwat getih lan produk getih.[3]. Saliyané saka getih, Hepatitis B uga ditimbalaké liwat banyu mani, regetan vagina, ASI, lan iler.[5]
Hepatitis C rata-rata ditimbalaké liwat transfusi getih lan dom suntik. Akeh-akehé sing ketimbalan hepatitis C iku pecandu narkoba.[4]
Hepatitis D nimbal maring wong sing wis kecanduan obat-obatan.[4] Biyasané nimbal bebarengan karo Hépatitis B lan ndadékaké Hepatitis B saya nemen larané.[4]
Hepatitis E duwé cara kang pada karo cara nimbalé hépatitis A, ya iku nimbal liwat panganan lan ombénan kang ora resik.[4] Umume nimbal ing nagara-nagara kawuri.[4]
Hepatitis F durung ana katrangan kang gamblang ngenani hépatitis F iki merga kasus sing ana mung sithik.[6]
Hepatitis G iki diidentifikasi jinis anyar saka virus hépatitis . Katrangan ngenani virus hepatitis G iki uga
Metu werna kuning ing membran / selaput permukaan organ nganti selaput kulit.
Tanda-tanda sing luwih khusus manut jinis hépatitis ya iku kaya sing dijléntréhaké ing ngisor iki.[8]
Hépatitis A :Minggu sepisan, pasièn ngalami lara kaya lara kuning, lemes, panas terus-terusan, ilang rasa kepengin mangan, mutah-mutah, ngelu, lan uyuh sing wernane ireng.[8]
Hépatitis B :Khusus tanda hépatitis B akut ya iku panas, lara weteng, lan kulit katon luwih kuning. Paling ketok yèn werna awak malih bisa dingeti saka laladan mata bagian putih (sklera). Nanging kanggo hépatitis B kronik, tanda-tandané ora katon.[8]
Hépatitis C :Luwih kerep ora ngatonaké tanda apa-apa. Nanging sama-samar tanda hepatitis C iki ya iku cepet kesel, nafsu mangan ilang, lara
iki metu ujug-ujug kayata flu, panas, penyakit kuning, uyuh warna ireng lan feses warna ireng semu abang.[9]
Hépatitis E :Ora ana tanda sing katon nalika virus hépatitis E iki nyerang bocah cilik, nanging yèn nyerang wong tuwa, tanda-tandané ya iku flu,lara weteng, penyakit kuning, uyuh warna ireng.[10]
Hepatitis G :Ora ana tanda khusus ing penyakit hepatitis G iki.[6]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hepatitis&oldid=1078294"	Kategori: KasehatanPenyakitRintisan mawa topik medhis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 3 Sèptèmber 2016.
“Yawes minggiro sek, nggolek panggon sing enak!”
*wih suweneng nduwe suami heroik protektif posesif
Thuladha Medhar Sabda Pasrah Temanten Kakung
Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti lngkang Maha asih mugi kajiwa kasarira wonten ing Panjenengan sadaya.
Kairing sagunging pakurmatan lbu saha Bapak (………..besan………..) , tuwin para putri, putra dalasan sagung kulawarga, miwah para rawuh.
Nuwun, kaparengna matur, minangka sesulihipun lbu saha Bapak (…………ingkang mengku damel/nyraya……….) sakulawarga, kula kadhawuhan masrahaken panganten kakung (………..nami panganten ………..) katur lbu saha Bapak (…………besan……….).
Wondene kalampahanipun makaten: Kala wau wanci tabuh 09.45, panganten kakung kula pendhet saking dalem Jl. ….. Angka ……. Kecamatan ……. Kabupaten ……., kanthi kairing para sepuh, kulawarga, sanak kadang, mitra pitepangan, sawatawis, kula bekta sowan dumugi ing dalem Jl. ………… Angka ………… ngriki, kalayan gangsar saha
Bapak (……sesulih sangking besan……), ingkang anyulihi lbu dalah Bapak (……besan……), cundhuk kaliyan lampahing upacara.
Wasana kula nyuwun pangaksami mbokbilih anggen kula nindakaken ayahan punika wonten ingkang kirang
tampi, pasrah temanten kakung . Penulis: Nurul Hilal Ayyidar 2 Komentar
Komentar oleh pelajar badung on Februari 29, 2012 10:37 pm
wah, sarjana basa jawi njih…. nunut pados kawruh salebething blogipun panjenengan….
“Geni abang nafsu abang, manjingo ing jabang bayine Dony Bara. Geni abang napsu abang, manjingo ing jabang bayine wanito ing netro. Geni abang napsu abang, lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda u...
Mbak Tatik berkata "Sami remen, rama. Lawuh-lawuh sisa sami dipun tembung lan dipun wungkus" (Pada gembira, rama. Lauk-lauk sisa
wong, paul wai ching19 wong, pw19 wong, pwc19
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Debian.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Debian&oldid=842666"	Kategori: Distro LinuxKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Spyware ya iku program kang kainstal ing sajroning sistem komputer, lan bisa ngumpilaké pira-pira informasi kang diduwèni user banjur ngirimaké informasi kasebut marang lokasi katentu. Kabèh mau dilakokaké tanpa dingertèni panganggo utawa user. Ing internèt biyasané kasebut spybot utawa tracking-software.[1] Béda karo virus utawa worm kang ngrusak kinerja salah sijiné aplikasi, spyware justru ngawasi aktivitas komputer lan ngrimaké marang pihak kaping telu.[2] Virus biyasané digawé mung kanggo iseng utawa mbuktèkaké kapinteran salah sijiné wong.[2] Ananging yèn spyware sengaja digawé kanggo kapentingan komersil utawa kriminal.[2] Sakliyané iku spyware ora ngréplikasi dhèwèké dhéwé kayadéné virus.[2] Biyasané spyware ngaksès salah sijiné sistem lumantar iklan pop-up ing internèt, layang èlèktronik lan situs internèt katentu.[2] Nganti saiki serangan spyware mung nyerang sistem Microsoft Windows.[2] Sistem oprasi liya kayata MacOS X utawa Linuk
Sipat spyware[besut | besut sumber]
Spyware angèl didhetèksi, biyasané bebarengan karo panganggo ngundhuh salah sijiné program freeware utawa shareware.[3]
Spyware nglumpukaké informasi wigati duwèkané panganggo, lan ngirimaké marang panggonan liya.[3]
Informasi kang diklumpukaké lan dikirimaké déning spyware ora bisa dokontrol déning panganggo.[3]
Spyware bisa èndha saka sistem kaamanan kang prasaja, saéngga ora kedhetèksi.[3]
Spyware uga asring ngakibataké rusaké ing dhokumèn duwèkané panganggo.[3] Senajan biyasané ngowahi pira-pira sistem file windows.[3]
Spiware ora ndhuplikasi utawa réplikasi dhèwèké dhéwé.[3]
Ngakibataké mudhuné kinerja sistem.[3]
Bisa ngowahi pangaturan konèksi internèt utawa paramban (browser), lan ngakibataké aloné konèksi, ngarahaké marang situs katentu.[3]
Masalah gedhé saka spyware ya iku angèl dibusak (uninstal), senajan bisa ananging ora bisa tuntas. Ateges isih ninggalaké sisa code pelacak (tracker code) ing sajroning sistem komputer.[3]
Cara ngenali spyware kang ana ing komputer[besut | besut sumber]
Ana owah-owahan pangaturan ing paramban tanpa dingertèni. Utamané pangaturan start upé.[4] Mesthiné waé pangaturan kasebut langsung ditujokaké ing situs katentu kang ana gegandhèngané karo kapentingan spy kasebut.[4]
Anané iklan pop-up tanpa dikarepaké ing wektu njlajah ing situs katentu, padhahal iklan kasebut ora ana gegandhèngané karo situs kang dikunjungi.[4]
Komputer dadi lèlèt (suwi).[4] Yèn didelok ing Task Manager bakal katemokaké status kinerja prosèsor ing Ram kang ora sakmesthiné.[4]
Katemokaké program kang aktif kang ora dingertèni panganggo komputer.[4]
Ngati-ati sajroning ngundhuh lan instalasi salah sijiné piranti alus kususé kang bébas (free) utawa shareware.[3]
Aja asal njupuk kang ditawakaké ing situs internèt.[3]
Tliti anggoné milih opsi nalika instalasi salah sijiné piranti alus (Aja asal klik tombol next).[3]
Gunakaké antivirus utawa antispyware kanggo mindhai spyware sacara teratur ing komputer.[3]
Ngreksa komputer saka spyware[besut | besut sumber]
Komputer biyasané wis nduwèni program antivirus, kayata windows kang wis nduwèni
supaya luwih maksimal ngreksa komputer saka serangan virus. Pilih antivirus kang trep karo kabutuhan. Gunakna antivirus gratis utawa kang mbayar. Bédané yèn antivirus kang mbayar iku luwih manéka saéngga kemampuanané ngreksa komputer saka virus luwih kuwat lan mumpuni ketimbang kang gratis. Program kang mbebayani kanggoné komputer ora mung virus, ananging uga spyware. Spyware bisa luwih mbebayani saka virus amerga bisa ngertèni aktifitas panganggo komputer saben wektu kanthi komputeré kasebut.
Bédané antarané spyware lan virus ya iku ing cara panyebarané. Virus sacara mandhiri mrodhuksi awaké dhéwé ing saben bagéyan data ing komputer. Wondéné spyware nyebar minangka cookie kang ana ing saben panganggo komputer kang ngaksès internèt.[5]
Cara paling ampuh ngreksa komputer saka spyware ya iku terus nambah pangertènan babagan perkembangan virus lan antivirus. Kanggoné panganggo komputer wigati banget supaya ngertèni perkembangan informasi kang anyar kususé babagan kepriyé ngreksa komputer saka virus lan informasi babagan jinis-jinis virus kang bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.48, 4 Maret 2016.
Digambar-Terapanthi Matrimony	Digambar-Bisapanthi Matrimony	Shvetambar-Terapanthi Matrimony	Digambar-Gumanapanthi
ATINE SI.........PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
apik, arep di pyek ne wae yo tetep apik..
Kuwi motor sokbekere mendat-mendut tenan,kabeh medan iso digasak.Tuwo-tuwo kaji sing kaliber tetep siji…tuwo roso enum,mbok diublek nganti dowi,selerane old biker apik teniinn…
Reply Leave a Reply Cancel reply
tokoh Walanda iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Kalairan 1653Kapatèn 1711Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 11 Sèptèmber 2016.
siji spesies manuk karo kemampuan sing karo volume swara sora, wis karakter swara memper supaya gampang kanggo kita ngerti sing voices didhukung dening gaya awak khusu ngginakaken suara manuk gawe siji iki tetep dadi penyayang manuk banget ing negara.
Ing bab mbanyol iku akeh kita sing duwe starlings suren nggunakake ngarep minangka penjaga manuk, tegese? ya bener, starlings suren bisa digunakake kaya manuk yen wis disebabake njaga amarga padha banget sensitif kanggo manungsa ngarsane, biasane yen ana wong liyo teka bakal padha sijine metu kabeh kemampuan kanggo sing.
Preduli amarga faktor ing nginggil, kathah penyayang starlings suren tenan njaga wong-wong mau minangka hobi utawa memang dienggo kanggo nggawe starlings kelas lomba suren. Suren starlings perawatan bisa ngomong meh padha akèh manuk kayata panentu saka feed, perlu lan proses pangatusan, malah nalika tuku starlings proses imbuhan suren iki kadhangkala lingkungan anyar toughest ngendi starlings suren bakal dicokot angel kanggo ngganti menyang
Sutasoma putranipun Raja Mahaketu. Panggalihipun suci, bebudayanipun luhur, pangibadhahipun jangkep. Panjenenganipun mboten kersa
Ing salabeting jurang wonten sima kaliren, badhe mangsa gogoripun. Kamangka kedahipun malah nesepi. Sutasoma priksa, mandhap, menggak, tuwin paring dawuh. “He, aja! Aku bae mangsanen!” Sakala sima nubruk. Sutasoma kecokot jajanipun, kaisep ludiranipun, ngantos tuntas, temahan seda. Sima marem, lajeng nglemprak sasekecanipun.
Dangu-dangu thenger-thenger, emut menawi mentas damel pepejah. Mripatipun kaca-kaca kaliyan mengseg-mengseg nggentuni tumindhakipun. Tumunten nglosot ndedangan ing kunarpanipun Sutasoma. Mawantu-wantu panangisipun, Mawantu-wantu nawung
kamulyan ing alam sanes. Paduka punika lepat, dene ngungkih kamulyan kula. “ Bathara Indra ririh anyauri, “
ING BAB ADAT TATA CARA PENGANTENAN
Nulis Paragrap Eksposisi	KISAH SARIDIN YANG SAKTI	Download Gendhing Jawa (gamelan)	MP3 Karya Ki Narto Sabda	Transaksi Internet Menggunakan Moneybookers	Download MP3 Keroncong Gratis	Cara Mendapatkan Uang Lewat Ziddu	Gapura Majapahit ing desa Rondole	WEJANGANIPUN SANG KAPIWARA DHUMATENG ARYA BIMASENA Tembang Macapat	Daftar Link’s Blog Tutorial
kenang patih, ingsun pangawat jagad, mati ora mati, Tlinceng geni tanpa kukus. Cleng-cleleleng-Cleng-cleleleng, kesangga ibu pertiwi, tangi dewe, urip dewe,
Mulo podo enggal, enggal tobato,
Kamień Pomorski (Jerman Kammin) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamień_Pomorski&oldid=1090569"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.00, 14 Sèptèmber 2016.
”Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?”
nang endi sing takon,... kok ora muncul meneh,...!???
ndisek, sing wes dadi warung kuwi. Jaman ndisek stasiune yo kuwi”. Tak
joged asololenang kene aku ngenteni koweadoh-adoh aku tekan kenekabeh konco wis ono
rewangi ora nyambut gawenang kene ayo diamankunek wis aman joged
serat kekidungan, lepata tulah sarike, ngalap berkahi pun, Kanjeng Nabi lan para wali, poma sagung lan maca, den samya tumayuh ing lair batin
pambungkem kang sarwo galak cangkeme pinatek ing paku kencono.
Nalika iku Parmin isih cilik durung ngerti apa-apa. Nanging yen saiki kira-kira wis lulus Taman Kanak-Kanak, kepara wus kelas siji SD.Sanadyan isih cilik, Parmin wis kelingan saben wayah akeh udan, jago kluruk genti genten sajak pamer kabisan tantang-tantangan, simboke wis ora ana sandhinge, ora ngeloni.
Esuk iku sawise krasa ana sunar surya sumunar mlebu kamar, gregah Parmin ngelekake mata tangi ngulet sawetara.
Banjur kethemak-kethemek marani meja nyaut pohung godhog sing cemawis ana piring seng kembangan ijo-ijo.
Wus krasa wareg banjur menyang sawah pojok desa nusul simboke.
nggaru ing sawahe Lik Wira kidul kuwi,” wangsulane simboke karo isih nggejejer ngadeg.
“Aku nyusul Bapak ya Mbok.”
“Ya…aja adoh-adoh, ana galengan wae. Ngombene ana gubug
Simboke nggendhong cething sing uga wis kothong, isine gawan saka ngomah wis gusis..
Tekan omah simboke Parmin kaget setengah mati jalaran omahe kebak wong, tuwa enom, ana uga bocah cilik barakane Parmin anake.
Mlebu pekarangan, simboke Parmin dipethukake wong lanang setengah tuwa karo wong wedok sing nembe ngandhut.
“Nyuwun ngapunten, Bu. Kula damel kaget panjenengan.”
“Omah akeh uwong Pak,” kandhane Parmin karo nuding omah.
“Wah cilaka yen sing teka tentara Landa…wonge putih dhuwur nggawa bedhil apa ireng cilik kaya Bapak?” pitakone Bapake.
Parmin ora mangsuli, mung gedheg karo bikut ngusapi kringet ing raine.
Nalika meruhi omahe ora ana kedadeyan apa-apa kejaba katon sawenehing pawongan sing dikenal ing plataran, atine nyicil ayem.
Luwih-luwih nalika tekan pekarangan omah wis dipethukake bojone karo wong
ngungsi. Kitha wiwit dalu sampun direbut tentara Landa.
Para pejuwang mundur dhateng dhusun ngracik rancangan kangge nglawan kanthi gerilya.
Amargi kahanan kitha mbebayani tumrap ingkang mboten purun ndherek Landa, kula dipunprayogakaken kalih para pejuwang supados nyingkir ngungsi.
Wilujeng kula sagotrah saget dumugi ngriki dipunkancani kalih tentara pejuwang ingkang memba-memba among tani.”
Mangkono kurang luwih anggone menehi katrangan pawongan setengah tuwa iku.
Mangerteni dhodhok selehe kahanan sakala polatane Bapake Parmin byar padhang.
Simboke Parmin tanggap, enggal nggodhog wedang lan ngglepung gaplek kanggo nyuguh tamune cacah wolu sing dipesthekake kaluwen.
Wong cacah wolu mau Pak Budiono sekaliyan garwa sing nembe ngandhut tuwa, putrane telu lanang loro wadon siji.
Dene sing loro maneh tanggane Pak Budiono sing melu ngungsi jalaran wis ora duwe kulawarga.
Sanadyan wong desa Bapake Parmin sithik-sithik uga ngerti menawa negara lagi kena prahara.
Landa kepingin mbaleni nguwasani Ibu Pertiwi sing nuwuhake bebanten guguring pahlawan kusumaning bangsa.
Yen tentara pejuwang meh saben dina ana sing tekan desane nanging njujug kalurahan sing pancen didadekake markas pejuwang awit eguh pratikele Pak Lurah.
Mundhak dina kahanan ora tambah aman nanging sansaya gawat.
Tentara pejuwang sing nembe teka ora suwe ana kalurahan, nanging terus bablas mlebu alas utawa nyingkir ana
methuthuk kaya gunung kebul-kebul amarga didang ana kukusan.
Gula jawa sing diiris cilik pating templek ngubengi gunung thiwul ngganda sumub.
Ora lali parutan klapa sing wis dicampur uyah sethithik disandhingake. Piring sing ora tau dienggo ditokake supaya tamune padha karenan atine. Dhasar luwe, kathik tangkep sarta pangrengkuhe marang tamune katon tulus grapyak sumanak, sedhela wae suguhane kari separo.
Nanging atine simboke Parmin dadi nelangsa nalika anake wedok tamune sing cilik dhewe nangis ora gelem thiwul, njaluk mangan sega.
Bapake Parmin aweh sasmita bojone karo nudingi omahe Lik Wira, tanggane, supaya nyilih beras saentuke, yen ora duwe golek silihan liya.
“Min, Parmin, kadingaren isih awan ngene wis santai.
Parmin kaget. Swara sing diapali iku nggliwarake pikirane sing nembe nglambrang puluhan tahun kepungkur nalika dheweke isih cilik nyusul simboke lan bapake yen lagi nggarap sawah.
Ya ing pojok dalan iki dheweke ajeg dolanan nunggoni wong tuwane.Bedane sawah-sawah ing pojok desa saiki wis malih dadi pasar modhern, pasar swalayan.
“Min,dijak omong kok malah njublek kaya wong bingung.”
“Ora. Aku ki nembe kesel bubar ngeterake karak ing warung-warung langganan.
Lha kok ana warung wong rame ngrembug jare bronjong ora kena ngambah dalan kutha.
Jarene ngganggu tetumpakan liya,”celathune Parmin.
“Ya kanca-kanca bakul sing bronjonge nangkring ana sepeda montor. Mbok coba tulung Kang, kowe sing nyambut gawe ana kecamatan golekna katrangan sing cetha.
Yen kabar kuwi tenan modar panganku. Golek pangan nyetori karak nganggo bronjong kaya aku ngene iki bakal kapitunan yen bab iki bener, aku iki nganti
mbarep lanang kabare saiki dadi pejabat penting ing Jakarta. Sing nomer loro dadi pengusaha sukses, dene nomor telu, wadon, sing ora doyan thiwul nalika ngungsi kae, saiki dadi garwane penggedhe.”
Kon mborong karakmu ngono pa?”
“Ya ora. Apa doyan, ra doyan, wong pejabat sugih.”
“Wis, wis, aku pamit sik, arep mampir nyang kalurahan ngeterne layang saka kabupaten.”
Dheweke isih lungguh nyawang tilas sawah sing dadi papan dolanane jaman cilike, banjur genti nyawang bronjong lan sepeda montor kridhitan sing wis buthuk.
Open source MLP/TrueHD decoder « Pangudarasa
dening Meridian Audio, Ltd. Lossless iku tegese ora ana bagian kang ilang saka stream audio asline. MLP iku wis diakoni dadi standar kompresi lossless kanggo dvd-audio.
Dolby TrueHD (sing dienggo neng Blu Ray & HD-DVD ) iku uga nggunakake MLP.
Ana-ana bae: Asal-usule istilah bikini « Pangudarasa
tiyang ingkang kagungan “naluri bisnis” menika kok sajak nganeh-nganehi njih.
Napa mawon kersane dipun dadosake arta Comment	by	sigid |
February 21, 2008 | Reply	#Sigid : Analoginipun menika lho mas ingkang lucu sanget…
macem2 arep tuku S-400, duite mbah mu kuwi..
akeh, murah, meriah karo ora iso di
seneng tenan karo piringe kuwi, ngilingno aku karo piring gembreng kesayangan pas isik cilik mbiyen hehehehe
tulisane kurang kontras, jd mataku sing wis sambungan iki kudu kerja extra supoyo iso moco
^ Tubuh "Melengkung Akibat Rematik Genetik
nadanusantara said: Sakjane jalan sing paling aman koyo Kang Spelberg kuwi , mas….timbang dituntut ngenteke duwit!!
wis tak tambahi contoh liyane… ayo kemutan ora?
kagum thd wayang. Lha kita2 kok malah nggleleng ora perduli…
Mas bab anggenipun njlentrehaken biografinipun Prabu Jungkung Mardeya sampun trep,nanging bab gambaripun kirang pas. Panjenengan ampun ngantos klentu milih paraga ringgit. Gambar menika sanes Jungkung Mardeya narendra ing Paranggubarja nanging gambaripun Ratu Mandaraka tlatah Madras kang jejuluk Prabu Salyapati. Lha gambaripun Prabu Salya
Ngidjon ing Ngajogjakarta, guru basa Djawi ing pamulangan tjalon guru Surakarta."Terjemahan:"Karangan Raden Pandji Natarata, kepala distrik Ngidjon di Yogyakarta, guru bahasa Jawa di sekolah calon guru, Surakarta."Isinya antara lain membahas mengenai Ketuhanan:"Lah pisahen ajwa tinggal budi, iku njata panganggepmu ring Hjang, nanging Allahira dewe, ajwa salah pangawruh, dudu Pangraning bumi langit, lan malih wekas ingwang, manungsa kalamun, ngaku kukuh kuwat ing tyas, angen2 dinalih wudjuding Gusti, patrape takokena." (halaman 8)."Gusti iku mireng tanpa kuping, aningali datan mawi netra, tanpa prabot kuwasane, ngandika
Dronaparwa (7)	Posted on July 22, 2010	by Bombo Unyil Kitab Dronaparwa menceritakan kisah pengangkatan Bagawan Drona
Idul Fitri 1435 H Cangkem iki sering nggedabrus
"Wonten ing ngriki kita malah saget ajar dewasa ing iman. Tinarbuka lan mboten gampil nesu menapa malih lajeng tumindak ngawon-awon dhumateng ingkang kados
ing salib Gusti mawi awer-awer, punika ugi karya seni ingkang nggatosaken tata raos. Cobi dibayangke nek patunge Gusti ing salib wuda. Niku bahaya. Ibu-ibu ora isa sembahyang merga mikir werna-werna ...." Lho, jubah Tuhan diundi, kan? Padahal pada jaman itu
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU.
baikAJI SEMAR MESEM (KEJAWEN)Bismilah....Ingsun matak ajiku si semar mesem, mut-mutaku ???????????????pilinganku kiwa lan tengen, sing
sejakekarepan ndayuh si jabang bayine.........(nama )ojo ????????????????? welas asih karo aku yen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki(gejuk bumi 3x)
KELADI TIKUS SEMARANG | KELADI TIKUS YOGYAKARTA | KELADI TIKUS SURABAYA Rp. 60.000,- isi 60 Kapsul
KELADI TIKUS PONTIANAK | KELADI TIKUS PALANGKARAYA | KELADI TIKUS BANJARMASIN | KELADI TIKUS SAMARINDA | KELADI TIKUS TANJUNG SELOR | KELADI TIKUS MANADO | KELADI TIKUS GORONTALO | KELADI TIKUS PALU | KELADI TIKUS KENDARI | KELADI TIKUS MAKASSAR | KELADI TIKUS MAMUJU | KELADI
KEBUMEN – KENDAL – KLATEN – KUDUS – MAGELANG – PATI – PEKALONGAN – PEMALANG – PURBALINGGA – PURWOREJO – REMBANG –
Maly, Lawas Priya Lan Teens, Ngandhut
18 Tahun Lawas, Gunging Alam Susu, Ngandhut
Gunging Éndah Wadon, Hot, Ngandhut
Bukkake, Digawe Nggo Tangan, Mom Aku Wis Dhemen Jancok, Ngandhut
Mom Aku Wis Dhemen Jancok, Ngandhut
Ono Buri Layar, Pucet, Ngandhut
Lactating, Mom Aku Wis Dhemen Jancok,
Gunging Alam Susu, Kacamata, Ngandhut
Gunging Éndah Wadon, Lemak, Ngandhut
Lawas Priya Lan Teens, Ngandhut, Redhead
Upslika, Ngandhut, Padusan, Cilik Susu
Gunging Alam Susu, Ngandhut, Padusan
Nan 40.5 raw manga, Saiki Kusuo no
wong jowo: Kumpulan Lagu-Lagu Anak Daerah Jawa: PADHA NYAWIJI
Padha nyawijiAyo padha nyawijiTuwa mudha jaler estriSayuk eka kaptiBareng dha tumandang nyukupi
Masteran kicau kacer banyuwangi ( unduh )
Bonus kicau kacer betina ( unduh )
Suara kacer lokal isian cucak jenggot ( unduh )
Suara kacer kalimantan borneo ( unduh )
lare-lare sak punika sampun mboten saged pitutur ngangge bahasa jawa ngoko.napa malih ngagem bahasa jawa krama madya saha inggil.
January 13, 2013 at 2:56 pm
April 6, 2013 at 12:34 am
ing ngayogyakarto menika menapa wonten grup utawi kados club mekaten ingkang sesarengan sinau lan nguri2 boso jawi
April 7, 2013 at 5:18 pm
December 14, 2014 at 7:41 pm	Mesakne men..mbok dikenalke sopo ngono to mbah..
note: … the Gandrung, Reog, Singa
lhap lhep biasane diemut suwi.. Ya allah anakku.. Cerdas kowe ta akoni.. 😭😭😭
Boottt.. Wes fix iki anakmu ngeplek bapake.. Deloken meseme mencep ngono koyok ga nduwe duso.. 😩😫😩
kasur sari jinebadanYen siro tundhuk maring aku... Tundhuk rasane tunggal Syarat Lakon :
Rama Tri Wahyono "Nanging larene dados remen. Wingi jan-jane kepingin tumut teng Klaten. Nanging kula kudokke belajar kalih rama. Sareng dalu kula takeni crita remen. Rikala kakangne ngojok-ojoki sesuk ra sah mangkat, piyambake criyos 'Ya ra isa, kudu mangkat'" (
Kabupatèn Lombok Kulon (basa Indonésia: Kabupatèn Lombok Barat), iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha Gerung iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hektar.
KeLurahan * Rembang Wilis : RW * Rembang Timur : RT * Rembang Rembang : Serse * Rembang Solo : Rumah Sakit * Rembang Pati :
“Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani”. Ketiganya merupakan ciri-ciri spesifik kepemimpinan di Indonesia
Dipl.-Ing. (FH) Andreas Reithmayer
Dipl.-Ing. (FH) Erik Leu
Nan 10 raw manga, Saiki Kusuo no
Dinas Sosial Banyumas Klaim Perda Mengenai PGOT Efektif | RADAR Banyumas
Gabungan tampilam kabèh log sing ana ing translatewiki.net.
Panjenengan bisa mbatesi tampilan kanthi milih jinis log, jeneng panganggo (sènsitif aksara gedhé/cilik), utawa kaca sing magepokan (uga sènsitif aksara gedhé/cilik).
Iowa, tanggal 24 November 1849.[1] Dhèwèké nemokake traktor ing taun 1892.[1] Mesin traktor duwéni kekuwatan padha karo 16 tenaga jaran.[1] Saliyane kanggo nggaru sawah, traktor kang wis digawé karo asistene
Mung traktor loro kang kasil didol.[1] Dhèwèké banjur ngedol perusahaane mau marang John Dere, ya iku wong kang duwé pabrik traktor.[1] John Dere banjur ngowahi traktore John Freolich mau kanthi gawé traktor dadi luwih kuat.[1]
Saiki traktor wis digunakake déning petani modern ing donya iki.[2] Ora mung ing nagara maju kayata Amerika lan Australia, nanging uga ing nagara kang ngrembaka, kayata Thailand, India, Vietnam, lan Indonesia.[2] Panemon iki dadekake pertanian dadi tambah maju.[2] John Froelich tinggal donya nalika taun1933 ing St. Paul.[2] Ing taun 1991, dhèwèké
DeutschEnglishEsperanto	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.11, 15 Novèmber 2016.
Februari 16, 2009 pada 8:34 pm	(Tokoh wayang)
Sinartan sinukartaning panambrama.Ibu miwah Bapak (….besan….), dalah para putri putra, dalasan sanggyaning kulawarga, .punapa dene para rawuh.Nuwun, tumanggap pangandikanipun bapak (….sesuli
saha (….besan panganten putri….), kula kadhawuhan tampi pasrah panganten kakung. Pramila keparengna amratelakaken bilih ing samangke wanci tabuh 1O.OO, panganten kakung kula tampi kanthi sae, andadosaken suka bingahing manah; saha sumangga sami muji muja syukur konjuk ing.Hyang Murbeng Gesang.
Selajengipun. panganten kakung badhe sarimbit kaliyan. panganten putri (…..panganten putri… ), dumungkap upacara candhakipun.
Kula nyadhong pangaksami mbokbilih wonten kakirangan saha kaladuking panampi.
Ilmu Kejawen: Daya Linuwih Pusaka Leluhur
tanggap warso, mugi2 pinaringan sedoyo slamet, sehat, bergas, waras, ugi dilempengken urusanipun, dilancaraken rejekinipun, dicedak aken kalih jodonipun,,amin… [/] 😡
Balas	Mbah Gatot Piasa Kulon said,
Oktober 31, 2010 pada 12:12 pm
NDHUDHUK NDHUDHAH AMRIH LESTARINE BUDAYA JAWA ING BAB ADAT TATA CARA PENGANTENAN | WELCOME TO MY OREC-OREC
Nurul Hilal Ayyidar's ProfileCreate Your Badge
duwe gawe wis utusan paraga golek banyu sumber pitu. Sumber pitu utawa tuk pitu mau bisa wujud sendhang utawa
caos bekti luwih dhisik marang para sesepuh piniji (putri) kang lenggahe wis ditata sakdurunge, jejer-jejer, urutan sing keri dhewe lenggahe ibu
cinawisake. Rama lan ibune banjur nampa banyu sumber pitu saka paraga kang piniji, sabanjure banyu sumber pitu kacampurake ing jembangan kanga rep dienggo siraman. Sakwise banyu dicampur, Dhukun Penganten ngadani para sepuh putri kang piniji mbaka siji nyirami calon penganten, pungkasane rama lan ibune. Rampung siraman nuli nindakake acara pecah pamor. Carane, kendhipratala sing isi banyu, banyune dicurake dening ramane kanggo wudlu tumrap calon penganten putri sing muslim, dene saliyane cukup kanggo raup nganti banyune entek. Yen kendhi wis kothong banjur dicekel bareng dening rama lan ibune, kendhi ditibakake utawa dibanting karo ngucap: “Aku ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku.” Sakwise kendhi pecah, calon penganten putri banjut diandhuki lan dibopong lumebu kamar busana dening rama lan ibune, pepindhane kaya digendhong kanthi kebak rasa tresna asih.
Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon.
Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin.
Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon.
Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati.
Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam.
Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau.
Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana.
Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568).
Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa.
Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.
Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking.
Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang).
Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah.
Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa.
Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.
Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup.
Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam.
Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau.
Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon).
Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup.
Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad.
Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.
Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar.
Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas.
Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten.
Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),.
Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis.
Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang déning Pangéran Mas, wayahè
Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané.
Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten.
Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten.
Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.
Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling.
Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa.
Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik.
Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn.
Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.
Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré.
Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar.
Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh.
Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak.
Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja.
Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan.
Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan.
Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné.
Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni.
Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané.
Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau.
Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun.
Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati.
dilaporake dening wartawan biasane anduweni sifat actual lan
rumusan pawarta c. nyimpulake isi pawarta e.nulis pawarta b. ngrungoake pawarta d. gawe pawarta3. Nampi pawarta kanthi apa anane diarani …. a. objektif b. evaluatif c. factual d. informatif e. actual4. Ing ngisor iki ora kalebu sarana komunikasi canggih yaiku …. a. telpon b. handphone c. kenthongan d. internet e. netbook 5. Nalika ana salah sawijining murid telpon marang gurune kangsgo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake yaiku ... a. ngoko lugu c. ngoko alus e. basa manca b. basa krama alus d. basa gaul6. Tembung lingga sing dumadi saka telung wanda, kaya ing ngisor iki …. a. sega c. dom e. segara b. segarane d. segaranipun7. Tembung ing ngisor iki kalebu tembung andahan yaiku …. a. tulung c. tinulung e. talang b. taling d. tiling8. Tembung “ kanugrahan” menawa dirimbag dadi …. a. ka + anugrah + an c. ka + nugrah + an e. ka + n + ugrahan b. ka + nugraha + an d. ka + nugraha9. Cara maca migunaake sak akeh-akehing teks kanthi wektu sesingkat-singkate diarani cara maca …. a. endah c. bathin e. intensifb. cepet d. grambyangan 10. Kanggo nemoake materi-materi kang dibutuhake kanthi cepet. Iku kelebu … maca cepet. a. tujuwane c. cara e. gagasan utama b. teknik d. aspek 11. Ing ngisor iki kang ora kalebu jenising maca yaiku …. a. cepet b. endah c. bathin d. grambyangan e. banter12. Mbagi pengalaman kanthi lesan kalebu kagiyatan …. a. pachelaton c. micara e. crita b. gancaran d. wawan rembug 13. Pengalaman iku bisa ditulis utawa nganggo migunaake paragrap …. a. deskripsi c. eksposisi e. argumentasi b. narasi d. persuasi 14. Ana ing sajroning pawarta, katrangan kahanan utawa kedadeyan kang awujud kasunyatan diarani …. a. fakta b. opini c. objektif d. evaluasi e. aktual 15. A : “Halo …” B : “Halo, sugeng sonten, Pak!” A : “Inggih, sugeng sonten “ B : “…. Pak Karjo? “ A : “Inggih leres.” Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana ing dhuwur yaiku … a. Punapa kula saged kepanggih kaliyan Pak Karjo d. Niki sinten nggih b. Wonten punapa Pak Karjo? e. Kula piyambak c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?16. Komunikasi kanthi telpon nduweni kaluwihan kaya ing ngisor iki, kajaba …. a. cepet c. kudu ketemu e. kapan wae waktuneb. murah d. ringkes 17. Salam pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c. sugeng enjing e. Assalamualaikum b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan18. Omongan wong tunggal sajroning sandiwara iku diarani …. a. prolog c. monolog e. setting b. dialog d. bloking19. Sandiwara katindaake dening paraga kang wis tinata pagelarane ana ing…. a. lapangan c. mimbar e. sadhuwuring kelir b. patenan d. saduwuring panggung20. Manungsa tanpa banyu iku mesthi bakal ora duwe daya kekuatan lan mesthi bakal tumekaning pati. Tumrape manungsa, banyu iku dadi …. a. asal kekuwatan d. njupuk kekuatan b. aweh daya kekuwatan e. salah saijining kekuatan c. pamer kekuwatan 21. Piranti pagelaran wayang kulit kang nggambarake bumi yaiku …. a. debog d. cempala b. kelir e. simpingan c. kothak 22. Ana ing wayang kulit blencong iku nggambarake …. a. sasmitaning urip d. langit, angkasa b. srengenge, rembulan, lintang e. manungsa c. sangkan paran23. Pasang tarub lan tratag iku ditindakake …. a. sawise duwe gawe d. sawise siraman b. sadurunge duwe gawe e. sawise kirab temanten c. saminggu sawise duwe gawe24. Kumbakarnan iku tegese …. a. tumpaking gati d. temu manten b. dodolan dhawet e. rembug panitia c. gawe undhangan 25. Klambi menawi diganti aksara jawa dadi ….a. klmbi c. lKmBi e. kLmBib. akLmbi d. kelamBi26. webiaikiademBzet\ ………a. wengi iki peteng banget c. mau bengi adhem e. adheme bangetb. wengi iki adhem anget d. wengi iki adhem banget27. Ditulung malah …., isine terusan paribasan iku aksara Jawane ….a. mutu= c. mntu= e. menTu=b. gnTu= d.bunTu=28. Kuburan kramat, yen
dawuh e. wilujeng awuhb. wilujeng rawuh d. ageng rahayu30. Tanda kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan) diarani…a. cecak c. wigyan e. adeg-adegb. layar d. pangkon 31. Aku maca Koran, yen ditulis jawa dadi ….a. akuwac[korn\ b. akudiwc [korn\ c. akumc[korn\d. [korn diwcaku e. wcnenbuku aiku32. Dasanama yaiku ……………….a. wayang c. lakon wayang e. mungsuhb. jeneng padha d. putra kayangan33. Wrekudara = Bima = Bratasena = ………………, Kajaba…a. Jagabilawa c. wijasena e. Bayu Putrab. yudhistira d.Arya Panenggak34. .....................yaiku paraga sing nabuh gamelan anut larasing gendhing.a. sinden c. Dhalang e. Warangganab. Pangrawit d. Anoman35. Cacahing baris wonten ing tembang macapat yaiku…..a. Guru wilangan c. Guru gatra e. Guru wilanganb. Guru wyanjana d. Guru Vokal36. Guru wilangan yaiku ….a. Caching bait saben tembang d. Cacahing hurufb. Cacahing Wanda saben larik e. Cacahing tembangc. Huruf vocal 37. Guru wilangan lan Guru lagu ing Tembang Mijil yaiku….a. 10i, 6o, 10e, 10i, 6i, 6u d. 10i, 6o, 10e, 10u, 6i, 6u b. 10u,6a, 10e, 10i, 6a, 6e e. 10ai, 6o, 10e, 10i, 6i, 6uc. 10i, 6o, 10e, 10i, 6i, 6a 38. Upacara adat mantenan Jawa dipungkasi ngangge acara …. a. siraman c. panggih e. dodolan dhawetb. kumbakarnan d. sungkeman 39. Acara dodolan dhawet ing mantenan ditindaake dening …. a. tiang sepuh penganten putra d. tiang sepuh penganten sakloron b. tiang sepuh tanggane e. tiang sepuh penganten putri c. sedherek tiang sepuh putra40. Ing ngisor iki uborampene acara ngantenan, kajaba …. a. tumpeng c. kembang 7 rupa e. kembar mayang b. kendhi d. canting
pernyataan ana ing pawarta anduweni teges pada karo …. a. rumusan pawarta c. nyimpulake isi pawarta e.nulis pawarta b. ngrungoake pawarta d. gawe pawarta3. Nampi pawarta kanthi apa anane diarani …. a. objektif b. evaluatif c. factual d. informatif e. actual4. Ing ngisor iki ora kalebu sarana komunikasi canggih yaiku …. a. telpon b. handphone c. kenthongan d. internet e. netbook 5. Nalika ana salah sawijining murid telpon marang gurune kangsgo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake yaiku ... a. ngoko lugu c. ngoko alus e. basa manca b. basa krama alus d. basa gaul6. Tembung lingga sing dumadi saka telung wanda, kaya ing ngisor iki …. a. sega c. dom e. segara b. segarane d. segaranipun7. Tembung ing ngisor iki kalebu tembung andahan yaiku …. a. tulung c. tinulung e. talang b. taling d. tiling8. Tembung “ kanugrahan” menawa dirimbag dadi …. a. ka + anugrah + an c. ka +
diarani cara maca …. a. endah c. bathin e. intensifb. cepet d. grambyangan 10. Kanggo nemoake materi-materi kang dibutuhake kanthi cepet. Iku kelebu … maca cepet. a. tujuwane c. cara e. gagasan utama b. teknik d. aspek 11. Ing ngisor iki kang ora kalebu jenising maca yaiku …. a. cepet b. endah c. bathin d. grambyangan e. banter12. Mbagi pengalaman kanthi lesan kalebu kagiyatan …. a. pachelaton c. micara e. crita b. gancaran d. wawan rembug 13. Pengalaman iku bisa ditulis utawa nganggo migunaake paragrap …. a. deskripsi c. eksposisi e. argumentasi b. narasi d. persuasi 14. Ana ing sajroning pawarta, katrangan kahanan utawa kedadeyan kang awujud kasunyatan diarani …. a. fakta b. opini c. objektif d. evaluasi e. aktual 15. A : “Halo …” B : “Halo, sugeng sonten, Pak!” A : “Inggih, sugeng sonten “ B : “…. Pak Karjo? “ A : “Inggih leres.” Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana ing dhuwur yaiku … a. Punapa kula saged kepanggih kaliyan Pak Karjo d. Niki sinten nggih b. Wonten punapa Pak Karjo? e. Kula piyambak c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?16. Komunikasi kanthi telpon nduweni kaluwihan kaya ing ngisor iki, kajaba …. a. cepet c. kudu ketemu e. kapan wae waktuneb. murah d. ringkes 17. Salam pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c. sugeng enjing e. Assalamualaikum b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan18. Omongan wong tunggal sajroning sandiwara iku diarani …. a. prolog c. monolog e. setting b. dialog d. bloking19. Sandiwara katindaake dening paraga kang wis tinata pagelarane ana ing…. a. lapangan c. mimbar e. sadhuwuring kelir b. patenan d. saduwuring panggung20. Manungsa tanpa banyu iku mesthi bakal ora duwe daya kekuatan lan mesthi bakal tumekaning pati. Tumrape manungsa, banyu iku dadi …. a. asal kekuwatan d. njupuk kekuatan b. aweh daya kekuwatan e. salah saijining kekuatan c. pamer kekuwatan 21. Piranti pagelaran wayang kulit kang nggambarake bumi yaiku …. a. debog d. cempala b. kelir e. simpingan c. kothak 22. Ana ing wayang kulit blencong iku nggambarake …. a. sasmitaning urip d. langit, angkasa b. srengenge, rembulan, lintang e. manungsa c. sangkan paran23. Pasang tarub lan tratag iku ditindakake …. a. sawise duwe gawe d. sawise siraman b. sadurunge duwe gawe e. sawise kirab temanten c. saminggu sawise duwe gawe24. Kumbakarnan iku tegese …. a. tumpaking gati d. temu manten b. dodolan dhawet e. rembug panitia c. gawe undhangan 25. Klambi menawi diganti aksara jawa dadi ….a. klmbi c. lKmBi e. kLmBib. akLmbi d. kelamBi26. webiaikiademBzet\ ………a. wengi iki peteng banget c. mau bengi adhem e. adheme bangetb. wengi iki adhem anget d. wengi iki adhem banget27. Ditulung malah …., isine terusan paribasan iku aksara
rawuh c. wilujeng dawuh e. wilujeng awuhb. wilujeng rawuh d. ageng rahayu30. Tanda kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan) diarani…a. cecak c. wigyan e. adeg-adegb. layar d. pangkon 31. Aku maca Koran, yen ditulis jawa dadi ….a. akuwac[korn\ b. akudiwc [korn\ c. akumc[korn\d. [korn diwcaku e. wcnenbuku aiku32. Dasanama yaiku ……………….a. wayang c. lakon wayang e. mungsuhb. jeneng padha d. putra kayangan33. Wrekudara = Bima = Bratasena = ………………, Kajaba…a. Jagabilawa c. wijasena e. Bayu Putrab. yudhistira d.Arya Panenggak34. .....................yaiku paraga sing nabuh gamelan anut larasing gendhing.a. sinden c. Dhalang e. Warangganab. Pangrawit d. Anoman35. Cacahing baris wonten ing tembang macapat yaiku…..a. Guru wilangan c. Guru gatra e. Guru wilanganb. Guru wyanjana d. Guru Vokal36. Guru wilangan yaiku ….a. Caching bait saben tembang d. Cacahing hurufb. Cacahing Wanda saben larik e. Cacahing tembangc.
ngangge acara …. a. siraman c. panggih e. dodolan dhawetb. kumbakarnan d. sungkeman 39. Acara dodolan dhawet ing mantenan ditindaake dening …. a. tiang sepuh penganten putra d. tiang sepuh penganten sakloron b. tiang sepuh tanggane e. tiang sepuh penganten putri c. sedherek tiang sepuh putra40. Ing ngisor iki uborampene acara ngantenan, kajaba …. a. tumpeng c. kembang 7 rupa e. kembar mayang b. kendhi d. canting
Urip ono ing deso opo sing iso diandalne kejobo sawah lan tegalan, sing dadi
Didi Kempot◽◽layang Kangen◽◽layang kangen◽◽layang kangen◽layang kangen - ⚫Layang Kangen - Didi
smule.com/recording/didi-kempot-layang-kangen-layang-kangen-layang-kangen-layang-kangen-layang-kangen-didi-kempot/721568201_1105890287/frame/box" frameborder="0"></iframe>
Setiadi Darmawan (1 perunggu)Amadeus Bonaventura Jr. (1 perunggu)Djoni Komaruddin (1 perunggu)Risagarniwa, Y.Y, Yoris (1 perunggu)Surya Fajri (1 perunggu)David Wirawan (1 perunggu)Siapa menyusul
sing ing He wasn’t sing ing Was he sing ing ? He
Ungu Banjarnegara – Banyumas – Batang – Blora – Boyolali – Brebes – Cilacap – Demak – Grobogan – Jepara – Karang Anyar -Kebumen – Kendal – Klaten – Kudus – Magelang – Pati – Pekalongan – Pemalang – Purbalingga – Purworejo – Rembang – Jual Kapsul Daun Ungu Semarang – Sragen – Sukoharjo – Tegal – Temanggung – Wonogiri -Wonosobo
Jual Kapsul Daun Ungu YOGYAKARTA – jogja – djogja – yogya – bantul – gunung kidul –
iku sawijining tanduran rempah lan minangka taduran taunan kanthi wujud terna kang kembang, woh, lan wijine bisa dimanfaatake dadi bahan sayuran. jeneng liyane ya iku kincung (Medan), kincuang lan sambuang (Minangkabau) sarta siantan (Malaya). Wong Thai nyebute kanthi jeneng kaalaa.[1]
kembang kecombrang wis misuwur dadi salah sawijining bahan masakan. ananging sakliyane dadi bahan masakan kecombrang uga duwé manfaat liyane ing antarane kembang kecombrang duwé khasiat kanggo ngilangake ambu kang ora sedep ing awak,nambah produksi asi lqn ngresikake getih. manfaat iki amarga jroning kembang kecombrang ngandhut zat zat ya iku saponin, flavonida lan polifenol saengga krcombrang bisa didadeake deodoran alami. sakliyane iku kecombrang uga ngandhut vitamin, mineral, lan antioksidan. bageyan godhonge kandhutan antioksidane luwih akèh tinimbang bageyan kembang lan oyote.
Tanduran kecombrang duwé oyot serabut lan wernane kuning peteng. pange duwé wujud gilik kang gedhé ing bonggole urip jejeg lan cacahe akeh. pange urip temempel ing rimpange kabg ana jroning lemah. rimpang tanduran kecombrang gedhé lan wernane krem semu jambon. tanduran kecombrang duwé kembang kanthj wujud jroning karangan kang benuke arupa gasing kabthi gagang kang dawa. nalika mekar duwé werna ababg semu jambon kang apik.
dirapèkaké April 2017JangananRempah-rempahZingiberaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 12 April 2017.
Pulo Madura panggonané ana ing wetané Pulo Jawa. Dawane mila saka pojok kulon lan pojok wétan bisa diliwati 5 jam nganggo kendaraan. Pulo iki jembaré ana 5.250 km2 (luwih cilik sethithik ketimbang Pulo Bali) lan cacahé padunung ana 3,5 yuta jiwa. Pulo iki kahanané rada gersang, gunung kapur lan tegalan. Yen ing wetané rada subur lan bisa ditanduri. Wong Madura minangka ètnis sing populasiné cukup akèh ing Indonésia, cacahé watara 20 yuta jiwa, asal sakai Pulo Madura lan pulo-pulo saubengé kaya Gili Raja, Sapudi, Raas, lan Kangean. Saliyané iku, wong Madura akèh uga sing manggon ing tlatah wétan Jawa Wétan sing biasa disebut wewengkon Tapal Kuda, ya iku wiwit sakai Pasuruan nganti tekan saloré Banyuwangi.
Litografi déning Auguste van Pers sing nggambaraké sawijining pangéran saka Madura lan baturé ing mangsa Hindhia Walanda
Sacara pulitis, Madura jroning maabad-abad wis dadi subordinat dhaérah kakuwasan sing munjer ing Pulo Jawa. Watara taun 900-1500, pulo iki ana ing sangisoré prabawa kakuwasan krajan Hindhu Jawa wétan kaya Kedhiri, Singhasari, lan Majapait. Ing antara taun 1500 lan 1624, para panguwasa Madura gumantung marang krajan-krajan Islam ing pesisir lor Jawa kaya Demak, Gresik, lan Surabaya. Ing taun 1624, Madura ditaklukaké déning Mataram. Sawisé iku, ing paro pisanan abad kawolulas Madura ana ing sangisoré kakuwasan kolonial Walanda (wiwit 1882), wiwitané déning VOC, banjur déning pamaréntah Hindhia-Walanda. Nalika jaman pamérangan provinsi ing taun 1920-an, Madura dadi bagéan saka provinsi Jawa Wétan.[1]
Pulo Madura misuwur saka asil produksi uyahé, lan dijenengaké Pulo Uyah. Ing Pulo Madura, wong-wongé seneng main karapan sapi. Sayembara karapan sapi dianakaké ing sasi Agustus - Septèmber lan dibanjuraké nganggo final piala presidhèn ing Oktober.
ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
— March 1, 2016 …Hari ini Incoming search terms: SANEPO JOWO MRING KERTU CINO sanepo jowo neng kartu cino presisi kartu cino sanepo besok sanepo cino sanepo miring jowo bocorAn lartu cino hari ini…
ngomong asale seko ngGunungkidul mesti terus disambung ngomongke masalah kekeringan. Ming aku mesti nyaut, “saiki wis ono PAM”. Padahal PAMe ra mesti mili (ming ra perlu diomongke).
sego kecap wae wis rasa sate, lha wong ambune preng-prengan tekan ngomah
trenslet: wah, gak perlu beli dwonk, makan pake
baunya (sate) berkeliyaran sampe rumah 😆
Eh mas, he he, kok seneng banget nganggo ukoro “BH” to seperti
enak mulihe tinggal numpak maju lancar, aku kudu nglangi nyebrang sunda strait.. 😀
ADITYA (15:18:21) : ayo do mulih wae cah..mbangun ndeso!!!!
Yen Isih Kotor Ati Akale X 2
Mula Atine Peteng Lan Nista X 2
Kumantil Ati …….. Lan Pikiran
Poker Mobile Online – slot Ltd – Tansah Apa sampeyan Win karo Mobilecasinofreebonus.com
Senadyan jeneng, slot Ltd. Nawakake fun Unlimited lan hadiah tau-pungkasan lan bonus. sampeyan bisa muter minangka akeh game lan kanggo anggere sampeyan pengin ing slot Ltd. lan menang jackpots paling apik. Menang dhuwit nyata ing cara sing paling macem bisa!
Macem Alok Sampeyan ora bisa Nolak ing Slot Ltd. – Play Saiki
Nglumpukake Panjenengan 5 Bonus giliran Free + pengalaman 100% Nganti £ / € / $ 200 Slot Casino Welcome Bonus Banget
Ing Slot Ltd. sampeyan njaluk macem-macem akeh bonus lan nawakake promosi sing bakal ninggalake kowe ing awe. Miwiti saka biasa kanggo nawakake unik - padha duwe kabeh! Casino ora simpenan bonus sing bonus banget sing nyurung supaya luwih akèh lan luwih kanggo nggabungake Slot Ltd. bonus iki ngidini sampeyan kanggo seneng muter kabeh game casino favorit tanpa kuwatos bab celengan. Prasaja lan apik!
casino telpon iki ndadekke kowe slot mobile bonus free, kang akeh gedhe lan hit ageng karo pelanggan.
Sampeyan saiki bisa muter kabeh favorit kapan lan saka ngendi wae - Saka Jayanagar ngarep dhewe utawa nalika njupuk break ing karya! Play paling casino UK lan menang hadiah awis nyata lan jackpots ageng!
Ayo; ayo kang mriksa metu sawetara iki nawakake Fantastic:
Plus 100% nganti £ / € / $ 200 slot casino welcome bonus
Kanggo Ambu kabeh nawakake iki sange, kabeh sing perlu dilakoni iku log on dhisik Kanggo SlotsLtd.com.
Slot Ltd iki. wis sawetara saka game casino mobile paling luar biasa sing. Ana prakara apa jenis game kaya, sampeyan bound
kanggo milih saka. dadi, swasana ati apa wae sing ing, slot Ltd. wis soko gedhe ing nyimpen kanggo kowe. tansah!
Liyane asring saka casinos ora online gagal kanggo nyedhiyani care customer prayoga. Padha biasane bingung, unresponsive utawa sopan.
Nanging, layanan customer ana dening Slot Ltd. cantik gedhe. Padha super loropaken lan sopan. nanggepi wektu iku uga sapanunggalané! Sisih paling iku wakil customer service duwe kawruh kebak kabeh ing Slot Ltd. dadi, ana prakara apa pitakonan sampeyan kudu, Nanging, prasaja utawa rumit - padha duwe kabeh jawaban!
Kudos kanggo Slot Ltd. kanggo layanan customer efisien kuwi!
The Slot Ltd review terus sawise Bonus Tabel ing ngisor iki
kathah lan sacara. Sampeyan bisa nggunakake kabeh cara tradisional pembayaran kayata liwat PayPal, VISA, MasterCard, Maestro, etc. Loro saka sing, sampeyan bisa uga pengin nyoba metu Pay casino by Phone Bill pilihan. Iki ngidini sampeyan kanggo nggawe kabeh pembayaran lan sacara cukup mung liwat tagihan telpon seluler. Carane apik iku!
dhuwit casino nyata iki menehi kesempatan akeh kanggo menang hadiah awis nyata lan nawakake macem. Nyatane, sampeyan bisa malah simpenan by Phone Bill Slot lan game casino cukup gampang.
slot Ltd. punika casino online unik, kang ngijini sampeyan kanggo duwe akèh fun tengen saka lontar ing tangan. Sampeyan bisa muter kabeh game casino favorit - Slot, roulette, poker, blackjack, etc. 24/7 lan saka ngendi wae sing, please. Iki mbok menawa cara paling macem kanggo menang awis nyata mung lungguh ing ngarep! Apa maneh sing isa nyuwun!
Pilih saka diantara akeh bonus lan nawakake lan dumunung kanggo sing gedhe-gedhe sing cocog karo sampeyan paling. Play game sembarang sing keno mripatmu. Sampeyan ora bakal bisa kanggo mungkasi. Saben uwong kudu nyoba metu casino ing paling bebarengan. Sawise cukup kanggo njaluk sampeyan pancen kecanthol! Coba metu lan sampeyan ora bakal kuciwa. Cukup log on dhisik Kanggo
Jaman Semana | Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa (oleh
endosane wae sing ngawur. opo opo dipek
endosane wae sing ngawur. opo opo dipek malah bangga. babu mbarang digowoni mrono yo malah bungah
sakjane mesake, wong sugih bondo ra duwe budoyo…
Ziddu	Gapura Majapahit ing desa Rondole	WEJANGANIPUN SANG KAPIWARA DHUMATENG ARYA BIMASENA Tembang Macapat	Daftar Link’s Blog
ora betah neng Negoro Cino mung mergo goro-goro hacker cewek, komunitas hacker sing nduwe jeneng &
rerProf. Dr.-Ing. Michael BauerDipl.-Ing. (FH) Architekt Martin LutzDr.-Ing. Peter MösleDipl.-Ing. (FH) Norbert Otten
Jawa Gunung Kidul (0.5 km)Warung
Bebasan lan saloka iku sejatine padha tegese yaiku unen-unen kang gumathok sing ajeg panganggone lan ukurane nganggo pepindhan. Tegese gumathok lan ajeg panganggone yaiku tembung-tembunge ora kena diowahi kanthi ngganti nganggo tembung liya uga ora kena dikramakake. Dene ukarane pepindhan tegese ukarane ora wantah utawa ora lugu nanging kanthi pangumpamaan.Ananging ana saperangan para winasis sing mbedakake antarane bebasan karo saloka yaiku mapan ing bab sing dipindhakake. Menawa sing dipindhakake utawa sing diumpamakake iku uwonge diarani saloka, dene menawa sing dipindhakake iku kahanane, tindak-tanduke utawa pakaryane uwong iku arane bebasan. Tuladha Saloka:a. Kebo kabotan sungu tegese uwong sing rekasa uripe amarga kakehan tanggungan (anak).b. Bathok bolu isi madu tegese uwong sing laire ora mingsra nanging kadunungan kaluwihan.c. Gajah ngidak rapah tegese uwong sing nglanggar wewalere dhewe.Tuladha bebasan:a. Nglungguhi klasa gumelar ngibaratake mung kari nemu kepenake.b. Nabok nyilih tangan ngibaratake nggawa cilaka nanging lumantar wong liya.
Rum 101Para sedulur, pamujiku ing ati lan pandongaku marang Gusti Allah ya ora liya namung iki: mbok bangsaku bisa nampa keslametan. 2Aku pantyèn nyeksèni déwé nèk wong-wong kuwi pada ngabekti tenan marang Gusti Allah, nanging pangabektiné ora nganggo kaweruh sing bener. 3Wong-wong kuwi ora pada ngerti kepriyé tyarané enggoné Gusti Allah mbenerké manungsa, supaya bisa ketampa. Wong-wong mau pada njajal nggolèk dalan déwé, mikiré, nèk pada netepi wèt-wèt lan pernatané agama, bakal ditampa karo Gusti Allah. Mulané ora gelem nurut dalan sing wis dityawiské karo Gusti Allah, yakuwi lantaran pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 4Awit Kristus kuwi wis netepi wèt-wèté agama. Manungsa bisané dianggep bener lan ketampa Gusti Allah kuwi kudu pretyaya marang Yésus Kristus. 5Nabi Moses ngomong ngéné bab ketampa Gusti Allah lantaran netepi wèt-wèt: “Sapa waé sing netepi wèté Gusti Allah bakal nampa urip langgeng, jalaran sangka wèt-wèté kuwi.” 6Nanging bab wong sing ketampa Gusti Allah lantaran pretyaya tembungé nabi Moses ngéné: “Aja mikir: sapa sing bakal munggah nang swarga?” Nang kéné nabi Moses sakjané ngomong nèk ora usah ènèng wong munggah marani Kristus digawa medun, supaya Kristus bisa ndunungké marang awaké déwé, kepriyé bisané ketampa Gusti Allah. 7Nabi Moses uga ngomong ngéné: “Aja mikir: sapa sing bakal medun nang panggonané wong mati?” Nang kéné nabi Moses sakjané ngomong nèk ora usah ènèng wong medun nang tengahé wong mati lan nggawa Kristus munggah menèh, supaya ngomongi awaké déwé kepriyé bisané ketampa Gusti Allah. Ora bener nèk awaké déwé mikir ngono, awit wujuté Kristus wis medun nang jagat kéné lan Dèkné uga wis tangi menèh sangka pati. 8Nanging nabi Moses malah ngomong ngéné para sedulur: “Tembungé Gusti Allah tyedek karo kowé, ana ing lambému lan ana ing atimu.” Tegesé, kabèh wong gampang mangertèni kepriyé manungsa bisané ketampa Gusti Allah. Ora angèl dunungé lan kenèng diomong. Yakuwi pituturé awaké déwé marang kowé: bisané ketampa Gusti Allah kowé kudu nampa pitulungané Gusti Allah, ora njagakké penggawéné déwé. 9Dadiné para sedulur, nèk kowé ngakoni karo lambému nèk Yésus kuwi Gusti lan kowé pretyaya ing atimu nèk Gusti Allah wis nangèké Gusti Yésus sangka pati, kowé mesti bakal slamet. 10Awit para sedulur, awaké déwé kudu pretyaya ing ati nèk Gusti Allah wis nangèké Gusti Yésus sangka pati. Kuwi marakké awaké déwé bisa ketampa Gusti Allah. Uga awaké déwé kudu ngakoni nganggo tembung, nèk Yésus kuwi Gustiné awaké déwé, awit kuwi sing nylametké awaké déwé. 11Wujuté Kitab wis ngomong ngéné: “Sapa sing pretyaya marang Dèkné ora bakal kisinan.” 12Dadiné ora dadi sebab wong kuwi wong Ju apa bangsa liyané, awit Gusti Yésus kuwi Gustiné kabèh wong lan Dèkné mberkahi kabèh wong kanti lubèr, kabèh wong sing njaluk tulung marang Dèkné. 13Wujuté nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Sapa waé sing nyebut jenengé Gusti bakal slamet.” 14Lah menawa terus ènèng sedulur sing takon: “Lah kepriyé wong-wong bisané nyebut jenengé Gusti Yésus, nèk ora pada pretyaya marang Dèkné. Semunggoné gelem pretyaya, kepriyé wong-wong bisané pretyaya, nèk ora tau krungu bab Gusti Yésus Kristus. Karomenèh, kepriyé wong-wong bisané krungu bab Gusti Yésus Kristus, nèk ora ènèng wong sing teka ngabarké. 15Lan kejaba sangka kuwi, kepriyé ènèng wong bisané budal ngabarké, nèk ora dikongkon karo Gusti Allah?” Para sedulur, wong sing ngomong ngono kuwi ya pantyèn ènèng beneré. Nanging wujuté Gusti Allah wis ngongkon nabi-nabi teka ngabari marang bangsa Israèl bab Gusti Yésus Kristus. Awit nabi Yésaya ya wis tau ngomong ngéné: “Wong sing teka nggawa kabar kabungahan pantyèn mbungahké tenan!” 16Nanging wujuté kepriyé para sedulur? Ya bener wong-wong pada krungu kabar bab Kristus, nanging ora kabèh pada gelem pretyaya. Kenèng apa aku kok ngomong ngono? Awit nabi Yésaya uga ngomong ngéné: “Duh Gusti, awaké déwé wis ngabari wong-wong bab pituturmu, nanging ora pada gelem pretyaya.” 17Dadiné awaké déwé ngerti para sedulur, pretyaya kuwi tukulé sangka krungu, krungu pitutur bab Kristus sing dikabarké. 18Nanging apa tenan ta nèk bangsa Israèl ora tau krungu bab pituturé Gusti Yésus Kristus? Ora, nèk kuwi ora bisa. Wong-wong wis krungu bab Kristus. Wujuté nang Kitab wis ketulis ngéné: “Swarané wong-wong sing nggawa kabar kabungahan wis rata nang sak jagat lan tembungé wis tekan pojok-pojoké bumi.” 19Apa bangsa Israèl krungu kabaré, nanging ora dunung tegesé? Ora, mesti dunung, awit malah nabi Moses sing ndunungké awaké déwé sing ndisik déwé, nèk bangsa Israèl dunung marang kabaré Gusti Allah bab Kristus. Wujuté Gusti Allah ngomong ngéné lantaran nabi Moses: “Aku bakal marakké atimu mèri marang bangsa liyané. Kowé bakal nesu marang bangsa sing mbok anggep ora ngerti pituturku.” 20Nabi Yésaya mbarang malah kendel ngetokké tembungé Gusti Allah sing uniné ngéné: “Bangsa liyané sing ora nggolèki Aku bakal nemu Aku lan bangsa liyané sing ora nékok-nékokké Aku bakal kenal marang Aku.” 21Nanging bab bangsa Israèl Gusti Allah ngomong ngéné lantaran nabi Yésaya: “Sedina muput Aku ngelungké tanganku marang bangsa sing ora manut, nanging nglawan marang Aku!”
Makna Ajaran “Wong Urip iku Mung Mampir
Sardot : Umpomo aku karo ndekep (mendekap) kowe ngono piye dik..
kowe dik,,,opo kowe tego yen aku mati kademen..
Juminten : ojo ngomong koyo ngono mas…sakjane aku yo ra tego yen
Sardot : nanging opo dik…iki mumpung sepi dik…
Sardot : ayo to dik…mumpung bapakmu gak neng ngomah..
Juminten : emoh mas…eling mas..eling…
Sardot : aku yo eling dik,yen aku karo kowe durung nikah…tapi saiki aku pengen ndekep kowe tenan dik..
dudu konco sing apik 😊😂 jane ii yoo podo wae , wes to mending ii podo* INTROPEKSI DIRI wae , pernah ngalami hal sing podo oraa ?? Nek
Nyai Sontoyudo2.Nyai Honggoyudo3.Kyai Derpoyudo4.Nyai Damis Rembang2. Nyai Honggoyudo berputra:1. Raden Ayu Rongso Sepuh2. Raden Ayu Tumenggung
oldid=884222"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.19, 13 Juli 2014.
BedhayaBedhayainggih punika tari utawi beksa ingkang dipun tarèkaken déning kenya cacah sanga. Bedhayasaking tembung ambedhaya ateges nari. Beksan Bedhaya inggih punika salah satunggaling beksa ingkang asipat sakral dipunripta déning Panembahan Sénopatikaliyan Kanjeng Ratu Kidul. Rikala jaman semanten tari bedhaya punika namung dipun pagelaraken wonten lingkungan kraton kémawon lan tiyang Jawi kraton mboten saged midhangetaken, awit tari bedhaya punika kagolong tari ningrat lan sakral. Tari bedhaya dipunsebat tari sakral amargi tari menika ngandhut suraos falsafah tiyang gesang ingkang agung, khususipun kagem tiyang Jawi.Tembung bedhaya punika kapendhet saking basa Sanskerta, inggih punika budha ingkang gadhah makna awal, wiwitan utawi suci. Wonten ing salebeting tari bedhaya punika kedah tiyang pinilih ingkang saged narèkaken. Tiyang punika kedah kenya ingkang taksih prawan ingkang dèrèng nggarap sari (haid) lan saged nglampahi sarat-sarat lelampah ingkang dipun wajibaken sakdèrèngipun mbeksa, inggih punika lelampah spiritual kebatinan, pasa, lan dipun pingit wonten panggènan mligi supados para paraga tari punika siap lair batin lan kadhidhik méntal ugi kapribadhènipun.Rikala jaman semanten para paraga tari bedhaya punika inggih saged ugi para tiyang jaler utawi tiyang kakung kang taksih anèm lan nggadahi wiraga kadhos tiyang putri, alus lan subasita. Tari ingkang dipun bektakaken lajeng kasebat tari bedhaya kakung utawi bedhaya jaler alasanipun tari punika dipun bektakaken kaliyan tiyang kakung amargi tiyang putri wonten alanganipun inggih punika haids lan jaman semanten tiyang putri mboten angsal campur dados setunggal yèn dèrèng palakrama. Kejawi saking punika, tari bedhaya dipuntarèkaken ing wekdal ingkang dangu. Manawi tenaganipun mboten saé saged andadosaken gerah utawi lungkrah. Wekdal ingkang dipunginakaken rikala jaman semanten saged ngantos setunggal setengah jam. Pramila saking punika penarinipun kedah pilihan.Para paraga utawi penari cacah sanga punika wau ngandhut suraos piyambak-piyambak, inggih punika Batak, gulu, jaja, hendel, apit ngajeng, apit winking, wedhalan ngajeng, wedhalan wingking lan buncit. Setunggal lan setunggalanipun mawa makna lan filosofi ingkang bènten-bènten.
ngono, dheweke wis emoh midak papan iku. Amarga ngarepake liburan kwartal, murid-muride nyuwun darmawisata. Kebeneran sing disuwun kok menyang teluk Barehan. Teluk segara kidul sing ombake gedhe-gedhe Ian mujudake dhaerah sing akeh nyimpen crita-crita misterius. Kayadene ing kene jare kratone Nyai Rara Kidul, ratuning para lelembut. Ana maneh, jare yen Bolan menyang pesisir segara kidul, ora oleh nganggo klambi sing rupane gadhung utawa ijo. Iku jare ngembari agemane Sang Ratu, satemah sing ngango mangkono bisa kalap, utawa kagulung alun dadi Ian tiwase. Isih akeh maneh crita bangsane ngono-ngono iku. Arep nulak panjaluke muride rumangsa ewuh.
“Ya wis ta Bu, wong jalukane bocah-bocah mrana, ya dituruti bae,” panjurunge Pak Heru, kanca guru.
“Karepku rak nyang guwa Kalak utawa guwa Tabuhan.”
“Lha sakwise, bocah-bocah senenge menyang segara ngono. Awake dhewe rak kari tutwuri handayani bae.”
“Ya wis lah, aku manut yen Njenengan wis jumurung.,,
Sidane budhal tenan menyang teluk Barehan karo kanca guru loco, nuruti panyuwune murid-muride. Tekan babagan, bocah-bocah terus ambyur nuruti karepe dhewe-dhewe. Bocah-bocah lanang padha cucul, terus njegur langen ana segara. Bocah-bocah wadon padha dolanan ana pinggir, saben ana ombak sing gedhe padha mlayu mundur karo gandhengan tangan Ian ora lali swarane pating jlerit Uga ana sing padha nguyak-uyak pompongan, kewan cilik-cilik sing wujude kaya kepithing, Hanging baut mlayu Ian banjur ndhelik mlebu lenge ing wedhi.
“Ora munggah menyang Sura Tirta Wiyana, Bu ?” pitakone Pak Heru.
“Panjenengan bae yen arep tindak mrana, aku sing nunggoni bocah-bocah,” jawabe Isti karo mapan lung­guh ana sawijining prau kang pinuju ora kanggo Ian dijejer pirang-pirang ana pinggir. Nyawang polahe mu- rid-muride, lanang wadon katon seneng. Ana sing nglumpukake kulit kuwuk, ana sing milihi watu alus-alus, ana sing nggolek watu karang sing wangune kaya kembang, Ian liya-liyane. Nyawang tengahe segara katon biru lerap-lerap. Prau-paru mancing Ian prau njaring katon pating krampul, kaya lintang wayah bengi ing langit biru. Pikirane dadi nglangut. Tekane mrene kayai ndhudhah barang sing wis kapendhem Ian ora ana gunane. Kedadeyan limang taun kapungkur bali cumithak ing pangangenne. Ing dina-dina libur, dheweke sering latihan renang ana pemandian “Sura Tirta Wiyana”. Yen bar latihan, banjur ngenggar-enggar ing patamanan sinambi nyawang Ian nikmati endahing panorama alam Ian segara teluk Barehan. Ya ing pagan iki dheweke ketemu karo Diyanto sing akhire uga ing panggonan iki kanthi sineksenan ombaking laut, dheweke pepisahan.
Telung taun dheweke ngipuk-ipuk katresnane. Wektu sing mesthine cukup mateng tumrap mudha­mudhi kanggo njajagi Ian saling aweh pangerten. Apa ya amarga sawise Diyanto antuk pangerten, sing
ngrumangsane anake wong sekeng, senajan se­kolahe bisa tumapak nganti
keputusan luwih becik pepisahan, mumpung du-rung kasep. Naging tumrape Isti, keputusane Diyanto mau mujudake panyiksan, sawise
jiwane kang kepengin cedhak karo masyarakat, mula dheweke milih nerusake menyang SGA, senajan hotpake ora sarujuk. Dheweke kepengin langsung aweh sumbang sih marang bebrayan liwat donyaning pendidikan.
Pikirane Isti wis ora maelu marang polahe murid-muride. Dhadhane krasa seseg. Ya gene murid-muride ajak piknik was menyang Barehan? Ya gene pak I fern karo
pungkasan karo Diyanto, limang taun kapungkur, nalika dheweke nlusuri pesisir teluk Barehan kang endah.
Malem tanggal siji Sura, ing kene ana adicara Grebeg Sura, sing dianakake saben taun. Grebeg Sura iki Naka wit tradhisine kadang misaya mina, atur sesaji ma-rang Nyai Rara Kidul, sing wis paring panguripan ma-rang para kadang nelayan, sajrone setaun makarya ora ana sambekala. Nanging suave-suave masyarakat uga melu mahargya, sing wekasane dadi adicara sing rame ditekani para pedunung ing Pacitan, tuwa Ian enom.
Kajaba sesaji slametan uga tontonan ing teluk Barehan wayangan sewengi nutug, ndhangdhutan Ian liya-liyane. Sewengi iku pancen meriah, ana sing niyate mlaku ing teluk Barehan wiwit poncot kulon nganti lekan muarane kali Grindulu.
Isti nggandhuli tangane Diyanto, bebarengan nlusuri wedhi-wedhi putih teluk Barehan. Kesel mlaku- mlaku banjur leren, lungguh ing prau, Akehe geni apt unggun kang murub ing
“Ach….” Diyanto unjal anbegan. Banjur nyawang adoh menyang kimplah-kimplahe banyu segara sing cat katon cat ora pating kerlip kena soroting lampu Ian urube geni. Banjur sumambunge,” Urip sing mung nja­gakake gumulunging alun.”
“Maksudmu. priye Mas Anto ?”
“Kabeh wis dakpetung dhik Isti.”
“Aku, ngerti sucining atimu Ya marga saka lubering jiwamu aku ora kuwawa kandha. Aku kepeksa nga­pusi atiku dhewe. Sejadne ing atiku uga gumulung ombak, pindha gumulunging alun ing tengah segara kae sing ora bakal mandheg ing sadawaning mangsa.”
Lamunane Isti buyar, bareng nyumurupi murid-muride gemrudug marani prau. kang lagi bae mentas menyang babagan, sawise digotong wong pirang-pirang. Dheweke
bikut anggone ngresiki Ian nata alat-alate, ora maelu polahe bocah-bocah sing padha dhesel-dheselan ndeleng isine prau. Kajaba alat-alat, ing njero prau ana
kekarone kaya emoh nguculake. Murid-muride Isti padha nyawang gurune kang lagi sesalaman karo salah sijine awak prau, sajak gumun.
“Heh,” Banjur padha meneng. Bocah-bocah njaluk idin arep menyang taman rekreasi, ndhuwur plabuhan. Diyanto mapan lungguh ana lambene prau, Ian Isti tetep ngadeg ing sandhinge.
“Olehe iwak endi bae, Mas ?”
“Sampeyan wis nguningane mesthine, yen nelayan-nelayan tradhisional kalah karo nelayan-nelayan sing alate modern.
mangkene iki dilarang. Ya kanyatan ngene iki sing dhek semana dakkandhakake.”
“Kanyatan ? maneh-maneh kanyatan.”
“Bener. Kanvatan urip lan panguripanku, sing adoh lan
ngapusi atimu dhewe lan panyiksan marang atiku.”
Dadi jumbuhe karo kahanan karo saiki Driji-driji tangan tengenku isih polos, Mas. Lha Panjenengan?”
“Ombak segara Pacitan isih gumulung ing sadawaning mangsa. Iku urip Ian panguripanku Ian uga atiku.”
nambahi kencenge anggone padha sesalaman. Banjur mripat papat sing man katon sumunar Bening, katon kaca-kaca. Malah saka tlapukane Isti katon mili banyu Bening ngliwati
Wong loro padha jumangkah, ninggalake prau, ninggalake wedhi-wedhi putih ing teluk Barehan. Sikile jumangkah ajeg, karo padha meneng-menengan,
r.. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Tenan
pantesan lulutkuwi nyekel tok apa karo liyane? **mlayu alon alon**
Reply	nadanusantara says:	8 May, 2012 at 12:00
danangprobotanoyo said: MUDHUN MBAK WI, SING TAK AJAK REMBUGAN WONGE MALAH KECEMPLUNG DAM
muncul sik, mengko nek wis wonge teko aku mlayuuuuuuuuuuuuuuuuuu
thunder karo apache mung nyawang seko pinggiran karo keplok2
thunder karo apache mung nyawang seko pinggiran karo keplok2 ayo ayo…”
Serat Babad Demak (M. Atmo Darminto, 1962 : 55 – 56) dinyatakan : (tembang Dandang Gula) : Sunan Kali angandika aris, Sunan arani kris dapur Sengkelat, dene kris abang warnane, nanging iki tan patut, dipun angge wong laku santri, iki pantes kagema, mring patingginipun, negaraning pulo Jawa, wus pinasthi besuk dadi pusaka ji, kang mengku nusu Jawa.
Lah pundhinen jebeng ingkang becik, bokmanawa Siradarbe darah, kang mengku nusa Jawane, nulya simpenen tinampen gupuh, mring Ki Supa dhuwung pinundhi, dohing maling jeng Sunan, gawekena ingsun, cothen pranti pembelehan, ingkang pantes dianggo wong laku santri, mengko sun golek tosan.
Pujangga Gumuyu suka, kaki patih ojo wedi lan tho payo podha lengah, mengko suntutur rumiyen, Ki patih langkung
ponang pujangga. Tata jalma bisa ngucap. Kulo niki kaki patih, arsa sowan Kanjeng Rama ing Medang Srinarapati. Ki Dipati marijrih, wus sarep ing penggalih (
pratala weruh benggang jebul ngardi nenggih in Pasundan milo ing sak puniko kuto Bleng ing tanah jawi, patilasan niro sang Linglung ngudi milo malih majin bumi jebul Demak, ing wala wastaniki, ambles malih ing pantala, anjebol ing Grobogan ing
Martin kan adhine, mungkin awakke luwih cilikSee More
May 24, 2010 at 9:05pm · LikeUnlike
Ahmad ‘Bee’ Burhan ‎@des:qt
TARAWIH : seng ngelingke traweh bakal kalah karo seng ngajak traweh bareng.
4. Wang Sinawang : sing ketoke poso jebule ora sing ketok ora poso jebule tenan
5. Adzan Maghrib : "Om Jin" KU BERI SATU PERMINTAAN, adzan magrib saiki !! | Gundulmu njempalik.. iki isih esuk! yen adzan maghrib saiki aku iso di kroyok wong sak kampung.
Ukuran pratayang ini: 360 × 480 piksel. Resolusi lain: 180 × 240 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (480 × 640 piksel, ukuran berkas: 58 KB, tipe MIME: image/jpeg)
Kanggé kaginan sanès saking layar, mangga mirsani Layar (kapal)
Layar punika salah satunggiling sandhangan panyigeging wanda ingkang dipunginakaken wonten ing aksara Jawi Hanacaraka. Sandhangan wau arupi tandha garis miring ing nginggil aksara, kapara radi melengkung katengen.
Angkah pamasangan sandhangan panyigeg layar punika supados aksara ingkang dipun pasangi sandhangan kalawau ungelipun lajeng dipun pungkasi kanthi ungel "r".
Contonipun: aksara "ga" dipun pasangi sandhangan panyigeg layar, ungelipun lajeng dados "gar".
Wonten ing salebeting standar Unicode versi 5.2 sandhangan layar punika arupi kodhe A982[1]
Sandhangan layar wonten ing aksara Bali[besut | besut sumber]
Sandhangan layar punika ing aksara Bali dipunwastani surang dipunginakaken ing suku tembung ingkang mawi pola KVK (konsonan-vokal-konsonan) sarta KKVK (konsonan-konsonan-vokal-konsonan), lan konsonan pungkasan arupi fonèm /r/. Conto suku tembung ingkang dipunmaksadaken inggh punika: sar, tar, swar, plar, lll.
senadyan miturut fonologi saleresipun Ra minangka konsonan alveolar) ing aksara Bali. Pramila, wonten ing peraturan aksara Bali, manawi fonèm /r/ dipunlajengaken déning nasal /n/, sacara otomatis fonèm /n/ kasebat dados /ɳ/.[2] Sacara prasaja, yèn jroning swiji tembung kakandhut surang (/r/), lan dipunlajengaken déning aksara Na kojong (/n/), aksara Na kojong kasebat owah dados Na rambat (/ɳ/). Conto tembung ingkang dipunmaksadaken inggih punika: warna, karna, parna, lsp. Yèn disalin menyang aksara Bali, aksara n ing tembung-tembung kasebat dipunserat nganggé Na rambat.
Layar utawi surang saged dipunserat sisih-sisihan kaliyan pepet utawi ulu.Panulisanipun, pangangge swanten (pepet lan ulu) dipunru,iyinaken, lajeng dipunlajengaken layar utawi surang.
Conto pangginaan surang nalika satunggiling aksara sampun dipunpasangi tandha pepet lan ulu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Layar_(aksara_Jawa)&oldid=1089329"	Kategori: Basa JawaHanacarakaAksara JawaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan mawa topik basa	Menu navigasi
kurung benere . . . a. dipangan c. dak pangan b. kok pangan d. panganan 2. . . . sinau kowe oleh nonton TV a. mumpung c. sawise b. mulane d. banjur 3. Sing nduren sajuring iku . . . a. pipine c.
mulang wuruk arane . . . a. dhalang c. koki b. guru d. blantik
6. Gubug iku arane omah-omahan ing tengah . . . a. pasar c. sawah b. lapangan d. alas
7. Anake dara arane piyik, yen anake pitik arane .
. . a. minthi c. kuthuk b. blengur d. meri 8. Godong kacang lanjaran lembayung, yen godhong
Gatutkaca a. perkasa c. pidegsa b. wibawa d. prakasa 16. Dhek wingi,
si jago merah. Si jago merah tegese . . . a. angin
lesus c. gunung njeblug b. kobongan d. banjir lahar 18. Yen wayah bengi peteng dhedhet, nanging yen
wayah awan . . . a. padhang jingglang c. abang branang b. padhang clorot d. padhang terang 19.
mangan suket d. gajah ngidak palang 21. Ibu lagi masak jangan kembang ana ing pawon. Kembang gedhang jenenge . . . a. debog c. menik b. klaras d. ontong 22. Olehe sarapan mang iwak tahu goreng karo lalapan
amintesc aici pe dr. ing. Francisc Tusz, ing. Doina Moldovan, ing. Cris­tian Popa, ing. Ovidiu Buda, ing. Spiru Neaţă, ing. Petru
Tag: Artikel, Asia, Indonesia, Jawa, Jawa Tengah, Jogja, Opini, Sleman, Suko Budoyo Buku, Wayang Kulit Purwa, Yogyakarta	Ki Nartosabdho – Bambang Sakri Krama	Des 4
Gathotkaca sing mati dening jawata banjur dikum ing kawah Candradimuka, digodhog bebarengan maneka warna sanjata, saengga sanjata-sanjata iku ndadekake ragane Gathotkaca ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda. Wusana Gathotkaca banjur didu maneh kalawan Ditya Kasipu, saengga kasil mateni utusane Prabu Pracona iku. Malah Prabu Pracona dhewe uga kasil dipateni dening Gathotkaca.
Nalika kedadeyan kramane Brajadenta kanggo nguwasani dhampar keprabon Pringgadani, Kalabendana mehak sing ora sarujuk kalawan Brajadenta. Kawitane Kalabendana iku jenenge Kalakatung, amarga tansah nuwuhake lan nemoni kacilakan utawa bendana banjur dijenengake Kalabendana.
Kalabendana dipasrahi njaga Dewi Siti Sundari. Dene Dewi Siti Sundari sing krasa ora kepenak atine amarga ditinggal Abimanyu banjur ngutus Kalabendana supaya nggoleki Abimanyu. Kanthi kasektene, Kalabendana bisa ngambu kringete Gathotkaca lan bisa nemokake kekarone, Gathotkaca lan Abimanyu. Kekarone ana ing keputren Wirata nembe gegojegan kalawan Dewi Utari.
Kalabendana ngejak kekarone bali mulih lan ngandhakake yen sisihane Abimanyu sedhih atine amarga ditinggal. Amarga wicarane Kalabendana iku, Dewi Utari ngerti yen Abimanyu wus duwe sisihan. Amarga mangkel lan krasa diapusi dening Abimanyu, Dewi Utari nyepatani Abimanyu yen samengkone bakal mati kanthi tatu arang kranjang ing paprangan Baratayuda.
Gathotkaca dadi muntab amarga tekane Kalabendana. Gathotkaca lali marang jejere bapak cilike iku. Kalabendana diglandhang metu lan diajar nganti mati. Sadurunge nemahi pati, Kalabendana nyepatani Gathotkaca yen ing sawijining dina dheweke bakal males tumindake Gathotkaca ing perang Baratayuda.
Ing perang Baratayuda babak kaping IV, Suluhan, sumpahe Kalabendana kasembadan. Sabanjure, sawise mangerteni dhodhok selehing prekara, nesune Dewi Siti Sundari disuntak marang Semar, pamonge Abimanyu. Semar dhewe genten nyepatani Dewi Siti Sundari, sisihane Abimanyu iki ora bakal duwe anak turun.
Amarga anane Kalabendana tansah nuwuhake kacilakan utawa bendana, hamula Kalakatung banjur kondhang kanthi jeneng Kalabendana. Dheweke mati dening Gathotkaca amarga bendana sing tansah ngiringi tekane. Ing perang Baratayuda babak kaping IV, Gathotkaca sinengkakake minangka senapati perang Pandhawa ngadhepi Adipati Karna, senapatine Kurawa.
Nalika sanjata Kunta metu lan digegem dening Adipati Karna, Gathotkaca ngendhani kanthi cara mabur ngangkasa, karepe supaya ora ketaman sanjatane Karna. Meruhi krenahe Gathotkaca iku, Karna dadi bingung amarga dheweke mesthekake sanjatane ora bakal bisa ngenani Gathotkaca.
Ananging Karna tetep nglepasake Kuntawijaya ngener ayang-ayang werna ireng ing akasa. Kunta ngeplas saka
Ditulis dalam Budaya Jawa, Ki Nartosabdo, Mp3 Jadoel, Seni Tradisi, Wayang	Tinggalkan komentar
Tag: Jawa, Jogja, Nartosabdho, Wayang Kulit Purwa	← Older Posts
cah enom rem tromol???
NMP wae sg mongtore wong tuo rem cakram ngarep mburi…
January 24, 2012 at 2:32 pm
Vixiku jilih uwong rung bali.. hiks..hiks.. 🙁
Instagram Masayu Anastasia Diblokir Lembu | RADAR Banyumas
Sae Saged mbantu Kawulo nderek uri2 Budoyo Jawi saking KALTIM.
Sanget mbantu Kawulo nderek uri2 Budoyo Jawi
Budoyo LELUHUR SaKing tAnAh JAWI ……
Sinambi nyruput Kopi Telo Godok DULUR, Lali Utang ora Lali BoJo.
Diah iki yo kesukaanku sing kenyil2 pedes manis gurih,
Nan 37 raw manga, Saiki Kusuo no
enem ing donya.[1] Akik werna wungu ing donya internasional saged diarani séla Ametis (basa Inggris: Amethyst).[2] Jeneng ametis saking tembung basa Yunani Amethtistos, kang anggadhahi teges "penjaga mabuk arak".[2] Jeneng Ametis dipundhut saking carita kang dipun serat déning Aristotèles, dicaritaakén wonten widadari ayu kang digandrungi Déwa Bacchus, déwa kang njaga para pemabuk anggur.[2] Amerga praupan kang ala, dèwi mau kipa-kipa lan nyingkrih banjur ditulung déning Dèwi Diana, ya iku dèwi pengayom kaum wanita lan kesucian.[2] Déning Dèwi Diana, widadari mau dicipta dados reca watu kang endah nalika arep dirangsang déning Déwa Bacchus.[2] Merga kagol déwa Bacchus nyembur reca kasebut, amerga sawijining déwa pemabuk, kang medhal saking semburan werna wungu kados anggur, saéngga reca kala wau dados werna wungu lan diparingi jenengi amethyst.[2] Watu minaka wujudipun lonjong ing sangandhapé wonten garis-garisipun, ukuran panjangipun 20 mm ambanipun 10,2 mm.[3] Watu punika ing jaman biyèn kathah digandrungi para kyai manca.[3] Kathah
ing Indonesia.[2] Ing Indonesia kecubung kasihan kathah tinemu ing Kalimantan utamane ing Kalimantan Tengan.[2] Kecubung kasihan gampang padhosané, nanging sok ngaten uga wonten kang palsu.[2] Kecubung kasihan palsu asalé kathah kang saking Tiongkok.[2] Séla wungu saking tiongkok punika aslinipun watu kalsédon sanès ametis.[2] Uga wonten kang diarani ametis orièntal.[2] Kang
nanging uga wonten kang wernanipun wungu enom, wungu semu abang, semu biru, wungu tuwa lan, malah wonten kang wernanipun nyedhaki langking (ireng).[2] Séla/watu punika yèn dipanaské ing pasir utawa lempung bakal owah wernanipun dados kuning emas.[2] Séla/watu kang sampun dados kuning emas kala wau yèn digosok bakal owah dados sèla sitrin kanthi jeneng kinyang cempaka.[4] Kamangka watu sitrin tulèn punika asalé saking watu kwarsa kang gadhah werna kuning emas, tiyang-tiyang sok nyampur bawur antawisipun watu sitrin kaliyan watu ametis.[2] Bédané sitrin asli kaliyan ingkang damelan wau saking mengkilapé, ingkang asli wernanipun luwih mengkilap.[2] Sak sanèsé uga wonten jinis sanès saking watu akik kecubung, inggih punika kecubung wulung.[5] Kecubung wulung gadhah werna ireng cemeng asli.[5] Ciri-cirinipun yèn ditrawang ing ngandhapipun srengéngé katon werna wungu kembang térong.[5]
Gunane[besut | besut sumber]
Kejaba gadhah werna kang apik, watu ametis punika dipercaya gadhah prabawa saged damel ingkang gadhah watu punika bakal
pepalang.[2] Kecubung wungu tua kathah kang ngarani kecubung dhuwet, disenengi para kyai jalaran werna punika nglambangaké welas asih.[2] Lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 4 Sèptèmber 2016.
Tenggilis Mejoyo (6), Tambaksari (360), Dukuh Pakis (7), Simokerto (9), Suko Manunggal (9), Gunung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Jaya&oldid=1113115"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Acèh JayaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.16, 30 Januari 2017.
mobah jroning ambegan, Allah mosik jroning ati, yo roso, ya rasul, Ya rasaning Pangeran, Duh Pangeran kulo nyuwun gampil,
pancer Saduluruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat
mulyo kecukupan, Duh Pangeran kulo nyuwun gampil, gangsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
Kawulo Nyuwun supaya........lan mboten diganggu usaHa kawulo meniko kaliyan sakabeh makhluk ingkang bade gawe cilaka kawulo lan badan sarira kawulo. Ku kersaning
Menawi kito sedoyo mboten purun anguri-nguri kabudayan DJAWI alon-alon bakalipun kelakon budaya Djawi inkang adhi luhung bakal Pupus, Punopo Malih Sakpuniko Budoyo Djawi kurang bahkan mboten dipun minati kaliyan
Artikel kusus iki, mangga taun miturut ing minangka...
akeh2 wong2 sing belajar bahasa inggris sakjane masalahe yo podho ae, mas..akeh2 wong2 iku sakjane ngerti opo sing di
nsis[2]) ya iku tanduran kang kalebu jroning golongan famili katès. Ananging béda karo katès kang urip ing laladan panas, carica mung bisa urip ing laladan dhataran dhuwur kanthi suhu udhara rélatif adhem. Ing Indonésia carica utawa kang uga ditepungi kanthi jeneng katès gunung akèh urip ing Dhataran Tinggi Dieng.[1] Carica mung urip ing dhataran dhuwur kang duwé dhuwur watara 1500 – 3000 mèter ing dhuwur lumahing segara. Woh iki konon asalé saka Andes Amérika Kidul[2].
Kasiyat carica[besut | besut sumber]
Woh carica wis ditepungi umum bisa kanggo nglancaraké pancernan panganan. Ananging sakliyané iku carica uga duwé kasiat liyané, ing antarané: carica akèh ngandhut enzim papain, ya iku enzim kang duwé fungsi nyepetaké pancernan protein. Enzim papain jroning katès bisa nyerna dat akèhé kaping 35 luwih gedhé saka ukurané dhéwé, senajan kandhutan enzim papanin jroning carica (4-6 gr) ora padha akèhé jroning katès ananging kabèh bisa diserep awak lan bisa mangaruhi marang prodhuksi hormon manungsa. Ana uga panelitèn anyar kang nemokaké kandhutan arginin jroning woh carica bisa nyandhet tuwuhing sèl-sèl kanker payudara.[1]
Kandhutan papain jroning woh carica uga duwé sipat antisèptik lan bisa ngréwangi nyegah tangkar-tumangkaré bakteri kang ngrugenu jroning usus, ngréwangi normalaké pH usus saéngga kahanan usus dadi normal. Kandhutan vitamin C jroning carica luwih dhuwur tinimbang kandhutan vitamin C jroning jeruk. Carica uga duwé kandhutan vitamin A kang luwih dhuwur tinimbang wortel. Sakliyané iku carica uga akèh kandhutan vitamin B komplèks lan vitamin E kang apik kanggo kaséhatan awak.[1]
^ a b c d (id) Kasiyat carica Dieng Cacad sitiran:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carica&oldid=1016528"	Kategori: Woh-wohanKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
TürkçeTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 8 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kelapa_Dua,_Tangerang&oldid=1123164"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangKelapa Dua, TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.00, 22 April 2017.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Korsze&oldid=1090640"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Polmak&oldid=1009815"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålSámegiellaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 5 Maret 2016.
“Wes bloko o ae… aku ndak apa-apa. Wong aku yo ngrumangsani nek wes tuo. Mung siji pesenku.”
“Aku nitip klambi iki balekno ning Pak
yening nyurat aksara Ga inggih punika apacraken lintang.
• Yening nyurat aksara “gu” kagantungin olih
Yening nyurat aksara “ge” kairingin olih
Imba kruna sane nganggen pepet inggih punika:
v Gelang = g)l*.
v Gelem = g)2m/.
v Gemuh = g)mu;.
Indonésie, IIWC, WHV - Ensemble de Borobudur, 13/07 - 26/07
Indonésie, IIWC, WHV - Ensemble de Borobudur, Ensemble de Prambanan, Sites
Sugeng ndalu pakde............. Sampun kenal kalihan kulo pepen nopo dereng......??[/quote]haa... langsung tak faham bro... pepenVespa Team GOLDJumlah posting : 8989Age : 34Registration date : 03.05.08Subyek: Re: salamx perkenalan
Kados pundi hukumipun ngelampahi shalat rebo wulan shofar, kasebat wonten ing kitab mujarobat lan ingkang kasebat wonten ing akhir bab 18?
petilasan Pawon Sewu (Punden Berundak), Argo Dalem, Sendang Drajat dsb.
telu mangsa jabatan minangka Presidhèn Argentina (1946-1955 lan 1973-1974. Perón lan garwané, Eva misuwur banget ing kalangan rakyat Argentina. Juan minangka tokoh Amérika Latin sing pinunjul ing abad ka-20, lan wis kasil ngaawa akèh owah-owahan wigati jroning aréna pulitik nagarané.
ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
nggambleh said: kandhyani kaya togog karo mbilung kok ….. wkekekekekek
lha yo wong loro ki kok oyak2
Sale storage Banjul iphone Banjul stainless Banjul offre Banjul unis dubai Banjul transport Banjul
"Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing-Ngalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah" atau lebih populer dengan gelar Sri Sultan Hamengku Buwono I.
Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia P
D TEL pancake~Ling Sing Funchu!~ vol.3
📱D TEL pancake ~Ling Sing Funchu!~vol.3🍰💖
piranti lunak: layanan komputer, olah data, piranti
SMP NEGERI 2 SUGIO (SSN), TELPON (0322) 458338 - KEC. SUGIO, KAB. LAMONGAN-JATIM
Togok on Tue 20 Nov 2012, 11:34Ojo sok rumongso biso, nanging sing biso rumongso.Seng sbar mas rizal TogokPremium
on Tue 20 Nov 2012, 11:36Togok wrote:Ojo sok rumongso biso, nanging sing biso
jok lali nggowo ledre khas kota Boromania.
Pesenku ojo gawe kesruh rek….ok sukses
Kedungbanteng • Kramat • Lebaksiu • Margasari • Pagerbarang • Pangkah • Slawi • Suradadi • Talang • Tarub • Warureja
arep komen wae ngantri wahahahaha koyo antri beras wae huehehe...jan selebritis tenan mbak wulan iki 2008 Februari 18 23:04
Walaupun aku dah lama dirantau , mbok nyuwun tulung
Balas ↓	lugtyastyonobudparpora pada Juli 25, 2011 pukul 1:49 pm berkata:
Jalan Singaraja - Seririt, Kaliasem, Lovina,
nuwun infonipun saking pojokan..ReplyDeleteJohn MarlonJuly 12, 2016 at 7:21 PMmatur nuwun njih infonipun BMW..
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Punggol Temp Int - Hougang St 21 (Loop)
136Punggol Temp Int - Ang Mo Kio Int
382Punggol Temp Int - Sumang Walk (Loop)
386Punggol Temp Int - Punggol East (Loop)
kumpul2.. nggowo pitik rak nggowo pitik seng penting kumpul... ari deltaJendralJumlah posting : 1428Join date : 30.05.10Age : 32Lokasi : semarang Re:
marak'e kliyengan nek di udud... :(0)*: dwikoeCamatJoin date : 19.06.08Subyek: Re: pohon...daun...dan angin.... Tue Oct 28, 2008 9:01 pm ho'o...opo maneh nek asli, ra nganggo campuran....weeh, jian seger tenan.....godhong enak iki...... dedik cahyonoCamatJoin date : 11.07.08Subyek: Re:
rodo gedhe....sepisan nyedhot, jian kroso tenan....seger kang.....!!!!!!!!!! dedik cahyonoCamatJoin date : 11.07.08Subyek: Re: pohon...daun...dan angin....
pohon...daun...dan angin.... Tue Oct 28, 2008 10:11 pm wah, lha kok iki dadi godhong larang iki....ra melu melu aku.... dwikoeCamatLokasi :
Balas tangklet mas tpi maap menyimpang dri artikel, ,dlu pean paz beli batok kpala ninja L iku,,tumbaz batoke mawon nopo sak reflektore, ,,regane pinten nggeh?matur suwun.
LEO_SALEHO said this on	November 5, 2011 pada 10:35 pm | Balas Namung Batok e mawon Mas,,
kucing ke tempatnya Thu Dec 04, 2008 3:47 pm jarno ae talah...wes, mesti onok kiper sing luwih kipa timbang si horisontal iku...lek gak ngono arema yo golek kiper sing jenenge Markus
kucing ke tempatnya Thu Dec 04, 2008 4:40 pm chiw wrote:jarno ae talah...wes, mesti onok kiper sing luwih kipa timbang si horisontal iku...lek gak ngono arema yo golek kiper sing jenenge Markus Vertikalopo maneh markus diagonal wiiiii te gawe kapal
kucing ke tempatnya Thu Dec 04, 2008 5:03 pm lion shadow wrote:chiw wrote:jarno ae talah...wes, mesti onok kiper sing luwih kipa timbang si horisontal iku...lek gak ngono arema yo golek kiper sing jenenge Markus Vertikalopo maneh markus diagonal onok maneh markus portagonal agni86PELATIH
Ilmu Berternak Sapi Unggu…watupasar on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK
setunggal mbah…? Wis ora usah di gatekno pssi kui, sing pntg golek
walah ramene…mbah ndang dituruti to… golek pemain ngarep 1 tengah 1 nguri 2 seng apik ko2 wong2 ben seneng ..hehe gak usah larang2 seng
ukara nganggo tembung ing ngisor iki! Tuladha ! 1. 4. 3.................................. 5.......................
. Sawise iku aku banjur . 3.... 6. Ukara-ukara iki jangkepana supaya dadi karangan sing becik. 1.... Aku ora lali kramas nganggo . Tulisen karangan sing wis dadi iku nganggo aksara jejeg sambung (tegak bersambung) sing becik lan rapi!
.A.. B. Jam setengah pitu aku budhal .. 5.. Tangi turu aku nata . sawise salin klambi banjur . 4. 2... Ora lali pamitan karo .
Apersepsi B. : Bahasa Jawa : Keluarga : II / I :5 : 2 x 35 menit (1 x pertemuan) : 5.Memberikan pesan-pesan moral
Sapa bae jenenge? 3. Piro putrane pak Parto? 2. Sapa sing adus dhisik? 5.
Ukara-ukara iki tulisen nganggo aksara jejeg sambung! 1. Mas Kardi tuku sepedhah 4. Aku arep nyiramkembang
. Bapak resik-resik omah 5.Tes tulis A. Ibu mundhut tempe goreng 3.
witiri? 4. Sawise sholat Idul Fitri banjur kepriye? 5. Dino iku dino apa? 2. Sopo sing toto-toto? 3.I. Teks tulis 1. Tekan omah Rini lan Budi sungkem sopo?
Sawahe pak Darman ombo... dheweke katon . 2. Biyen sugih. 4.
Bocah-bocah ing pinggir. sawahe bapak . 3..
Tes tulis Isenana nganggo kosok baline! 1...... saiki dadi . aku ing ... Ibune susah. Wong-wong wedi.. 5.....
akeh ana sing .... Aku lan ibu uga melu seneng
..Tes tulis Isinono nganggo tembung-tembung sing mathuk supaya dadi karangan sing becik lan urut! Lan tulisan nganggo aksara jejeg sambung! NGINGU PITIK Bapak ngingu pitik Pitik di gaweake .. Kandhange ing buri omah Di gawe saka .... Kuthuk-kuthuk mau dadi pitek akeh Bapak atine ..... Ngendhog mau di dol sebagian dingremaker Sing di engkremake netes ....
. B. Aranana jenenge tokoh ing dongeng iku! Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! Sapa sing seneng ngapusi? Ing ngendi omahe macan? Macan wedi kena apa? Kancil ngomong yen banyu sendhang iku ana
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan(kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip tumekane ‘alam kaanan(kahanan) jati ingsun urip, saka kodrat iradatingsun, dadi sakciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun.”
WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR MARANG SYEKH MALAYA
WEJANGANE SUSUHUNAN GUNUNG JATI MARANG SYEH MALAYA
Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda II
Piwulangipun RM Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda [1]
SASMITA TITIKA April 27, 2017LAYANG SASMITA TITIKA Mratélakaké sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan, purnéng gita ing Surakarta
amwuh lha iki sing digoleki gagrex , robot sing so
Semarang, Demak, Kudus, Pati, Rembang, Tuban, Babat, Lamongan,
manuk ingkang ageng sanget. Lha sampeyan lak demenane dolanan manuk
Warung Pos & Telepon WARTEL : Warung Telepon <> WARNET : Warung Internet <> WARTEG : Warung Tegal WARKOP : Warung Kopi WARJOK : Warung Pojok
duso po ra yo ngene iki, nyediani lahan gawe misah misuh ngene iki haha
PSSI ngutang an , koyo ning warkop ae …
[Reply]	Wong Ndeso October 8, 2010 at 4:37 pm
lawong minyak goreng wae d ombe sampek mlebu penjoro opomenehDUEK?enak tenan..,:@
[Reply]	Ngip October 8, 2010 at 5:16 pm
01 Malang sumirang amurang niti, anrang baya dènira mong gita, raryw anom akèh duduné, anggelar ujar luput, anrang baya tan wruh ing wisthi, angucap tan wruh ing
kulabangsané, ndatan ana kang weruh, lamun Panji ingkang angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani dhadhalang, dhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ing, kang amindha dhadhalang.
ing tingal, pan jatining kawruh, lir Wisnu kelayan Kresna, ora Wisnu anging Kresna Dwarawati, amumpuni nagara.
08 Wisésa Kresna jati tan sipi, kang pinujyêng jagad
pramudita, tan ana wruh ing polahé, lir Kresna jati Wisnu, kang amanggih datan pinanggih, pan iya déning nyata, kajatenirêku, mulané lumbrah ing jagad, angestoken kawignyan sang Wisnumurti, nyatané arya Kresna.
09 Mangkana kang wus awas ing jati, oranana jatining
pangéran, anging kawula jatiné, kang tan wruh kéngar korup, pan kabandhang idhepirêki, katimpur déning sastra, milu kapiluyu, ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa.
10 Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé, akèh wong
11 Pangrungunisun duk raré alit, nora selam déning wong sembayang, nora selam déning anggèn, tan selam déning saum, nora selam déning kulambi, tan selam déning dhestar, ing pangrungunisun, éwuh
tegesé wong selam, nora selam déning anampik amilih, ing karam lawan kalal.
12 Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun teka ing omahé, wulu salembar iku, brestha geseng tan ana kari, angganing anêng donya, kadya adedunung, lir sang Panji angumbara, sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala.
13 Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné kang dèn-rasani, umbang ing kapiran, tambuh kang den-temu, iku ora iki ilang, mider-mider jatiné kang dèn-ulati, tan wruh kang ingulatan.
14 Brahalane den-gendong den-indit malah kabotan dening daadapen mangke dereng wruh
ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati tan kĕna den-ucapna.
17 Dudu rasa kang kĕraseng lati dudu rasa
lir banyu mili pujine ing ĕnĕnge anebut ing unine iya amuji solahe raganira dadi pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi
19 Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas tĕka ing sĕmbah pujine amung jatining wĕruh pamujine rahina wĕngi mantĕp paran kang awas ujar iku
Ingkang kaping lima ika, bumi jinem arane iku yayi, kaping
nenem puniku, ingaranan bumi suksma, ping pitune bumi rahmat aranipun, dhuh yayi pupujan ingwang, tegese ingsun jarwani.
5. Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku yayi.
7. Iku yayi, tegesira, astanane puji kalawan dzikir, dene kaping gangsalipun, bumi jenem puniku, iya iku astane saih satuhu, nulya
9. Kang aneng jroning manungsa, kang kaping pisan ingaranan roh jasmani, dene kaping kalihipun, roh rabani ping tiga, roh rahmani nenggih ingkang kaping catur roh rohani aranira, kaping gangsal ingkang langit.
12. Langit roh rohani ika, amepeki ing ngelminira yayi, langit roh nurani iku, mepeki cahya badan, roh nabati amepeki idhepipun,
14. Inkang ana jroning badan kabeh, pan punika saking Hyang Widi, wujud ingkang pasthi, wawadhahing ngelmu.
iku weling ingsun angger, den agemi lawan den nastiti, tegese wong gemi,
10. Papindhane wong sumuci suci, iku kaya endhog, wujud putih
sing ati2, po maneh yen PSBI sido
Ilmu Kejawen » Artikel Tentang Kejawen » KAWERUH WISESA JATI (Sapa weruh ing panuju, sasat sugih pager wesi)
dibyoDate: Kamis, 2009-10-08, 3:18
ingsun Ngelowong, anutupi badan kang bolong siro mara siro mati, kang ganggu marang jiwa ingsun, lebur kaya dene banyu krana
nyari alamat…Saiki lagi jamane Ayu ting ting…dadi idol.Pokokke kabeh lagune Ayu ting ting dadi idol.Bocah-bocah, emak-emak lan bapak podo gandrung.Ketok nang di tipi dadi ngetop dan beken, ngalahke wadon band lan lanang band.Ceritane wong golek alamat jare ning kene…Sedih golek alamatKembali **
Lir-ilir, lir-ilir, tandure wis sumilir Tak ijo royo-royo, dak sengguh penganten anyar Cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekna kanggo masuh dodotiro Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir Domono jlumatono kanggo seba mengko sore Mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane Ya surak-a surak horeeee!
By search Mbah Google, Intisari 2005
KumitirLAYANG SASMITA TITIKA April 27, 2017LAYANG SASMITA TITIKA Mratélakaké sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan, purnéng gita ing Surakarta
wis . . .saiki wayahe parikan . . .LIK JEMINTEN KETIBAN JENDELO . . .CEKAP SEMANTEN POSTINGAN KULO . . . sugeng natal lan
kepungkur Wus katon semi wiwit angremboko Nambah kaendahane taman wetan Lawu iki Sanadyan durung ngrembuyung koyo den karepake Ananging wus ngremboko katon ijo royo royo Ngelingi biyene amung
Indonesia Indonesian, Acehnese, Batak, Minang, Sundanese, Javanese, Sasak, Tetum, Dayak, Minahasa, Toraja,
PRIORITAS UTAMA KAMI.[/size]zaky34imamKoncoJumlah posting : 44Points : 68Reputation : 0Join date : 03.07.14 Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
SING GUANTENGGE ORA KAROAN KUWI THO? LHA KOK ANA ING YOUTUBE? YO WIS LAH AKU DADI ARTIS DADAKAN (
gunung lawu cemoro sewu cemoro kandang sunset di gunung lawu tugu cemoro sewu gunung lawu Warung Mbok Yem Puncak Lawu Bunga puncak gunung lawu ketinggian gunung
karo sopo?Neng klambimu lipstike sopo?Campursarimp3.blogspot.comYen dudu bocah wadon liyoDek bengi aku ora neng endi-endi DikAku malah njaluk tulung mbok keroki DikPirang-pirang dino ora mbok turutiWetengku rasane koyo disundukiWong wadon ngendi sing bakal kuat ati Mas?!Klumprak-klumpruk ben dino makani tinggiNjolak-njaluk ning blanjane ora mestiOpo aku arep mbok pakani wedhi?!Wis nyingkrih-nyingkrih gek ndang nyingkrihEmoh, DikYen ngono aku sing sumingkrihOjo,
“Mas An teng nopo malih bu?( Mas An kenapa lagi buk?)”
“Pas minggu kan ibuk demam yo nduk? ibuk mboten saged masak, lah karepe ibuk, mas An tak paringi arto ngge tumbas sekul”
(“Pas minggu ibu kan demam? Ibuk nggak bisa masak, lhah maksut ibu mas An tak
“Lhah kok malah tumbas ma’em piyambak, di ma’em piyambak ten warung,, ibuke mboten di urusi, mboten di tumbaske, Ibuk yo sedinten mboten ma’em, lah wong tangi mawon mboten saged, yo bubukan tok kalih mimik putih sing di silingke budhe”
arep nulis brita opo,kabeh wis mbok tulis…
siip bener iku. admin olehe mangan golek teko bidang liyo mas. ora teko ngurusi web iki.
dahat kinurmatan; poro pini sepuh danyang kwa, sembah sungkem kulo kagem simbah kiwong alus , simbah ki kumitir, guse rektor bengawan candhu, lan poro
(Dialihna sekang Daftar kabupaten lan kota Indonesia)
Igir magnet utawa Magnetic hill uga bisa Gravity hill yakuwé papan panggonan (biasané neng igir-igir) sing mandan miring ningén sawangan pinggirané kaya tetanduran, lemah lan
sebeneré mudhun ketoné dadi munggah. Mobil utawa kendaraan ketoné bisa laju dhéwék (kaya kesedhot magnet) munggah dalan sing
nuwun, Indonésia, Kutha Surakarta, sugeng enjing, sugeng dalu
yaiku jihad marang Iblis (Iblis) sing mimpin kanggo wong kawitan Adam lan Eve
diusir saka swarga mudhun menyang bumi, amarga setan persuasion sing nyebabake
Iblis uga saka wiwitan wis ora gelem printah Allah kanggo
sujud marang Adam, supaya paukuman saka Gusti Allah kanggo pindhah menyang
Nanging Iblis wis diset ing neraka takon angel (urip
dawa) nganti Dina Paukuman, supaya nggodha wong kanggo dadi pengikute setan
bebarengan kanggo neraka. Nanging Gusti Allah ngandhani wong, wong sing iman
lan ikhlas ora bisa seduced (Kagodha setan), amarga thanks kanggo pangayoman
kanggo nindakake jihad, kayata jihad marang karep, jihad entuk (karya), seeking
kawruh (learning), jihad marang serangan mungsuh (menawa kita sing nyerang
supaya kanggo defend piyambak (nyawa / negara / bangsa saka invaders ,
kesasar lan bilai. Mungsuh ketok, nanging wis
akèh ngapusi lan cara kanggo entuk sawijining dislametaké. Syaithan sing
O bin Adam, ora sampeyan tau duped dening Iblis minangka
jawaban sing wis nyoba hard kanggo mungsuh ditumpuk kabeh ala lan ing éwadéné
penyelundupan, yaiku gojag-gajeg lan hawa nepsu. Mulane, sing pengin
urip kudu jihad marang syaithan bersenjata karo ilmu lan mentazkiyah (reresik)
nyawa. Nafi Ilmu '(kang ono gunane) bakal ngasilaké timer manteb ing ati, kang
bakal nolak gojag-gajeg. Nalika nafs tazkiyatun bakal menehi lair
nuntun dening parentah Kita nalika padha sabar. Lan iku padha pracaya ing
sabar. Ilmu asalé saka kitab Allah lan Sunnah saka utusane. Banjur ilmu supaya
nyawa dadi resik lan murni, lan berkembang sabar.
Sing cara pasuryan cidra setan global, déné ing rincian
1. Iman Lan perkoro Mentauhidkan bener
Pancen kabèh kekuatan, daya, sempurno belongs mung Alloh
SWT. Mulane, abdi sing mbantu lan dipunlindungi dening Allah, boten bakal bisa
cilaka dheweke. Iki pisanan lan utami gegaman saka pracaya ing pasuryan
syaithan sing setya marang bener Allah, nyembah Panjenenganipun kanthi ikhlas,
cara (kanggo master) ing wong tulus, kang sastra
suluk mau saka sumpah saratipun Ngapusi lan nyirnakake (manungsa). Iblis nuli
"Marga saka daya, aku bakal ngapus wong kabeh,
kajaba abdi Paduka sing Ikhlash [Shad / 38: 82-83]
Panjenenganipun kalebu pandhuan kanggo wong-wong mau. Supaya wong urip ana ing
"Wong sing nguripake adoh saka piwulangé Gusti Maha
Asih (al-Qur'an), kita dianakaké marang sétan (mblusukake), banjur setan sing
"Lan sapa nglawan Rasul sawise bebener ketok marang
lan tindakake path sing ora cara pracaya (IE sagrombol), We supaya wong bebas
kanggo apostasy sing wis nguwasani lan kita sijine iku menyang Jahannam, lan
Jahannam iku minangka ala Panggonan -buruknya bali. [An-Nisa '/ 4: 115]
syaithan lan prajurit, ngungsi Alloh SWT, awit Panjenenganipun punika
Imam Ibnu Kathir rahimahullah ngandika, "kang
bakal mengaruhi iku, amarga dheweke wis ala tabi'at, lan ora bakal nyegah saka
kowé, menawa Yang wis digawe. "[Tafsir Ibnu Kathir, 1/14, publisher: Darul
sembarang wektu, ing sembarang raosaken dening syaithan, lan uga dileksanakake
ing tartamtu kaping dituntunkan dening Allah lan utusane.
Lan yen sampeyan ditindhes soko godaan Ratun Setane,
banjur ngungsi Allah. Pancen, Panjenenganipun punika Hearing, ing Ngawruhi.
antara liya, nalika Kagodha syaithan; kalakon ala; disruptions ing pandonga;
mesthi banjur bakal tansah dadi njaga saka Allah, lan syaithan ora pendekatan
sampeyan nganti njaluk Esuk". [HR. Bukhari]
piyambak saka gangguan syaithan. Punika dikenal saka piwucal
..." dakprentahake marang kowe kanggo dhikrullah (elinga / sebutno Allah).
Pancen pasemon kaya pasemon saka wong kang ngoyak dening mungsuh kanthi cepet,
supaya yen wis teka menyang beteng kuwat, lan disimpen awake saka wong-wong mau
(karo papan perlindungan ing Bèntèng). Abdi kuwi ora bakal bisa kanggo
nglindhungi dhewe saka syaithan kajaba Segrè Allah ". [HR.Ahmad]
syaithan, supaya basa tansah udan karo konsentrasi ing pepati diiringi
Saka Abu Darda ', banjur ngandika: "Aku wis krungu
Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam ngendika:" Ana wong telu ing desa
utawa lapangan, ora ngedegaken kongregasi ing pandongane, kajaba syaithan
ngginakaken wektu lan kabeh kemampuan kang tugasaken kanggo nggulingaké
manungsa. Alloh SWT warns abdine sing pracaya saka picis saka tembung:
O manungsa, memang janji Allah iku bener, banjur ora tau
supaya urip ing donya beguile sampeyan, lan supaya ora kabeh sing setan pinter
ngapusi, ngapusi kowe bab Allah. [Fatir: 5]
• mangan syaithan lan ngombé karo tangan kiwa, banjur
• syaithan iya qoilulah (break ing noon), banjur kita
• Aja boros (tabdziir) amarga wong sing nindakake
moho kuwoso. Antawisipun kelemahane syaithan yaiku:
• Nor bisa nginep ing house ngetik dening manggoni nalika
ngupaya pangaksumo kuwoso Gusti Allah, sing diriwayataké orané sawijining
padha nyuwun sih aku". [HR. Ahmad]
hokey-daya, uga migunani kanggo kabeh kita. Aamiin. Wallahul Musta'an.
Ing basa (Etimologi), jihad tembung dijupuk saka tembung:
"Jihad wis onomatopia kafir, kang nyoba ing earnest
ngabekti kekuatan lan kemampuan, salah siji tembung utawa pagawean." [3]
"Lan ye usaha jihad ing dalan Allah karo bebener.
Panjenengane wus milih kowé, lan Panjenenganipun ora nggawe kangelan kanggo
ana seksi liwat kowe, lan kowe kabeh uga
seksi kabeh wong. Banjur nindakake sholat lan mbayar amal miskin, Aja tenan lan
terus kanggo Gusti Allah. Iku njaga ing; Panjenenganipun paling apik ing paling
apik Protectors lan helpers "[Al-kaji / 22: 78].
"Go sampeyan apik karo roso entheng lan abot rasa,
lan usaha karo kasugihan lan nyawa ing cara Allah. Sing luwih apik kanggo kowé
nèk kowé mung sumurup "[Ing-Tawbah / 9: 41].
sangsara pembuwangan lan usaha karo kasugihan lan nyawa ing cara Allah, lan
sing nyedhiyani panggonan lan menehi relief (ing emigrants), padha nglindhungi
saben liyane. Lan (kanggo) sing pracaya, nanging wis ora emigrasi, banjur ana
kewajiban ing kabeh sampeyan kanggo nglindhungi wong, kantos padha emigrate.
(Nanging) yen padha nyuwun bantuan kanggo sampeyan ing (urusan nimbali) agama,
banjur sampeyan bakal menehi relief kajaba marang wong sing wis disambungake
padha sira lakoni "[Al-Anfal / 8: 72] [4]
rahimahullah (d th. 852 H), "Jihad miturut syar'i wis devoting kabeh
kemampuan kanggo perang kafir." [5]
marang Iblis, lan marang wong duraka. Ing perang marang karep kanggo sinau
agama Islam (sinau mlaku), banjur laku iku, banjur mulang. Minangka kanggo
larangan kang. Garwane ngajak (martakake) wong liya kanggo ngleksanakake
selaras, near lan adoh, Muslim utawa yakuwi lan gelut earnest
nalika durung nyata kanggo Gusti Allah sing usaha ana ing antaramu, lan durung
nyata wong sing sabar." [Ali 'Imran / 3: 142]
andhap' karo (maca) ayat Allah. Iya ora mungkasi pasa lan ndedonga kanggo
wong-wong sing usaha ing path Allah Ta'ala iku maneh. "[11]
"Wong sing tetep ing wates [13] dina lan wengi luwih
saka pasa lan wengi pandonga kanggo sasi. Lan yen mati, banjur mili (ganjaran)
amal kang digunakake kanggo nindakake, diwenehi rizkinya, lan piyambakipun
dilindhungi saka siksa (punishment) lan kuburan fitnahnya. "[14]
"Wajib marang usaha ing cara Allah Tabaaraka wa
Ta'ala, amarga jihad nyata ing cara Allah iku salah siji saka lawang gapuraning
swarga, Gusti Allah bakal mbusak wong saka sungkowo lan kangelan." [15]
Kanca 'Abdullah bin' Umar radhiyallahu anhuma ngandika,
njejegaké agama marang wong serangan mungsuh, tetep pakurmatan saka Islam
lan nglindhungi dheweke. Padha sing gedhe-gedhe sing onomatopia satrune Allah
ngusulke munggah ukara marang mungsuh. Padha duwe turah
mbrawah saka ganjaran saka sembarang wong padha nglindhungi karo pedhang ing
saben karya sing padha nindakake, sanajan padha tetep ing omah-omahé. Padha tak
tampa pituwase minangka ganjaran sing nyembah Alloh SWT, amarga jihad lan
penaklukan karo wong-wong mau, amarga padha sing nyebabake wong nyembah marang
ing ganjaran lan dosa. Lan amarga iki individu sing njupuk arah tengen (bakal
nampa ganjaran gedhe) lan siji sing ngajak kanggo apostasy kuwi tak dosa sing
Lan duwe ayat langit Al-Qur'an lan teks hadits mutawatir
dhawuh kanggo jihad. Lan memuji sing usaha uga warta apik kanggo sing ing sisih
Gusti sing ana macem-macem jinis saka kamulyan lan peparingé galore. Lan cukup
"O ye sing pracaya! ? Punapa panjenengan aku
nuduhake kowe commerce sing bisa nylametaké panjenengan saka siksa kang
nglarani "[Awu-Shaff / 61: 10]
Supaya jiwo dadi kangen kanggo nggayuh commerce lucrative
iki dituduhake dening Allah Rabb alam Kabeh-Ngawruhi lan Wise sing ngandika,
Sing) pracaya ing Allah lan utusane lan usaha ing
cara Allah karo kasugihan lan nyawa ..." [Awu-Shaff / 61: 11]
Kaya urip stingy menyang gesang lan kaslametané, banjur
sumurup." [Awu-Shaff / 61: 11]
penggalihipun dhumateng panjenengan marang urip lan kesehatan. Iku katon kaya
nyawa ngandika, "Apa kita njaluk saka jihad?" Ngendikane Alloh SWT,
Lan ngakeni sampeyan menyang mili ngisor kali,
lan panggonan cenderawasih tetep apik ing swarga 'Eternity. Sing kamenangan
gedhe "[Awu-Shaff: 12].
Minangka yen nyawa nyuwun, "Iku balesan akhirat, ana
neng balesan kanggo donya apa kita?" Banjur Allah Subhanahu wa Ta'ala
"Lan (ana liyane) peparingé liyane sing kaya (sing)
bantuan saka Allah lan kamenangan near (wektu). Lan menehi kabar bungah kanggo
pracaya "[Awu-Shaff / 61: 13].
Dening Gusti Allah, senar carane manis tembung ndhuwur.
Carane ketaatan ing jantung. Carane kuwat iku sawijining mréntahaké kanggo
jantung. Carane Gamelan entri menyang jantung pacangan. Saiba kasugihan saka
jantung lan urip nalika ana ing kontak karo makna saka ayat ndhuwur. Kita
"Perang mau nganti ora ana maneh pitenah, lan agama
mung Allah. . Yen padha mungkasi, banjur ana (maneh) hostility kajaba
setya tuhu ngugemi percayane ono mung kanggo Gusti Allah, ora kanggo wong.
"Aku iki dhawuh perang wong nganti padha nekseni yen
ora nduweni allah tengen diibadahi bener nanging Allah ..." [19]
kabeh agama lan ngilangke ( njaluk nyisihaken saka)
kabeh Wangun brahala sing hinders panyiapan saka agama iki, lan iku fitnah
(polytheism). Nalika fitnah (shirk) punika ical, maksud iki ngrambah, banjur
ora luwih nyababaken lan perang. "[23]
Dadi, jihad sing agama Allah disyari'atkan mujur ing bumi.
Mulane, sadurunge miwiti perang dhawuh martakaké kanggo kafir supaya padha
kewajiban liyane. Yen boten rampung, banjur kabeh iku dosa.
Sarjana bilih jihad dadi Fard 'ayn ing telung kahanan:
Kawitan: Nalika pasukan lan kafir Muslim pasukan ketemu
lan wis ngadhepi saben liyane ing paprangan, banjur wong ora kudu mundur utawa
nguripake watara. Bukti punika surat Al-Anfaala ayat 16.
Kapindho: Yen mungsuh nyerang lan glethakaken pengepungan
yaiku jihad Muslim Islam mujur lan sing ukara dadi Allah
ingkang Mahaluhur, minangka ing hadits sing ngandika Nabi Shallallahu 'alaihi
"Duh Rasulullah, wong perang (amarga arep ngomong)
wani, a (liyane) perang (amarga arep ngomong) gagah, a (liyane) perang amarga
riya '(pengin katon), banjur kang siji kalebu jihad ing dalan
jihad sabiilillaah fii. Amarga jihad-utamané jihad marang mungsuh saka nyawa
"Pancen, imam tameng, iku bakal nempuh perang saka
konco [30] lan dadi tameng (saka ngarep) [31]. Yen imam iki marang wedi Allah
lan apa kaadilan, banjur tak tampa pituwase. Nanging yen wis dikirim menyang
liyane saka iku, banjur tak dosa. "[32]
Imam Al-Barbahari rahimahullah ngandika, "Sapa bilih
pandonga sing arep ing mburi wong kang becik lan ala, jihad bebarengan kabeh
khalifah (pamimpin loro becik lan ala), ora Rebel marang pamarentah karo
"Kaji lan jihad tetep ing efek bebarengan ulil Amri
(ruler) saka Muslim, loro becik lan ala. Ora ana kang bisa mbatalake lan kiamat
Shaykh al-Islam Ibnu Taimiyah rahimahullah ngandika,
cacat kajaba masyarakat kanggo tujuan saka sawetara menyang bagean liyane. Lan
prentah kanggo wong-wong mau nalika masyarakat ana ketua / pimpinan ... amarga
dititor nang malingsia oblige panglimané becik lan nglarang ala, lan iku ora
sampurna nanging karo kekuatan lan Kepemimpinan. Mangkono uga kabeh sing Allah
tumrap ing wangun jihad, kaadilan, kaji, dungane Friday, Salaah,
sewidak taun karo imam sing zhalim luwih saka dina
ana cidra. Riset wis mbuktekaken ... Dadi apa dibutuhake kanggo nggawe
Nalika kondisi Muslim banget minangka dina, banjur iku kudu sabar, minangka iki
rampung dening Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam lan kanca nalika ing Mekkah.
7. Jihad sing ngirim kasil ing kebecikan langit, supaya
nyegah karusakan ing Islam lan Muslim, loro kanggo individu lan masyarakat. Lan
jihad tansah disyari'atkan yen Muslim ngerti karo kepasten utawa sing karo
nyekeli jihad bakal gawé kaluhuran ing sesuai karo tujuan syari'ah. Nanging yen
wis pracaya utawa panginten sing dilakoni jihad bakal njupuk Panggonan
karusakan luwih, banjur nalika ora jihad disyari'atkan lan ora dhawuh.
papat iku, yaiku yakin sing asli, maksud tulus, mundur bener, lan ngisor
contone Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam uga. [37]
2. Ing jihad ana kaluhuran ing donya lan akhirat, lan
3. Jihad ing cara Allah ndadékaké wong kanggo nuntun cara
nggawe ummah nyoba kanggo entuk siji goal, yaiku sing
11. Jihad iku puncak amal, lan diklumpukake ing wong
12. Ing jihad ana mundur menyang puncak kuwoso Gusti
13. Ing pet ana jihad ing gesang pertapa ing donya.
14. Lan keuntungan-keuntungan liyane. [39]
[Disalin saka edition majalah As-Sunnah 12 / Taun XV /
wis bagen bae...arep mlaku arep mlayu arep meneng...wis BAGEN bae.ojo mengkonon...wis bagen bae. mending mangan Iwak peye nasi jagung
plesetke :Njenengan ki kekancan kalih macan nggih.Yen rumiyen macane taksih alit, sih iso jak guderan, ngasi lali sak kabehe ..Lha yen sak niki macane wis
ngertos mas!!! Benten nek kaleh manungso, ding ngerteni ning mboten paham2.....Karang we kewan lan menungso mas!!!! PrexndesKoordinatorReputation : 4Join date : 25.04.08Subyek: Re: Tinggi Gunung Seribu Janji...... Wed Sep 09, 2009 9:11 pm dwikoe wrote:kangen tho kang, dengan suasana seperti yang dulu...???podo....!!!Cen ho'o ki.iso porayo koyok mbiyen? :*)0(: :*)0(: :*)0(: kandarPresidiumLo
ngoko kabeh, ora on oater-ater seng dikramakake lan panambang ora dikramakake
karo basa karma inggil, ater-ater lan panambang ora dikramakake, tembung kowe
krama kabeh, ater-ater lan panambang dikramakake, tembung aku dadi kula nanging
krama lan krama inggil, ater-ater lan panambang dikramakake, tembung aku dadi
( Dening Eko Hartono, kamot ing Jagad Jawa, Solopos, 19 November 2009 )
Wis dadhi pakulinan, saben esuk Tarmi tangi banjur kretegan ana pawon. Nggodhog wedang, adang, lan nyiapake sarapan kanggo kulawargane. Uga nyambi umbah-umbah, nyapu jogan, lan ngresiki omah. Kabeh mau ditandhangi kanthi lila, tanpa nggresula.
Nanging saiki, gaweane Tarmi ora mung kuwi. Sawise bojone kena PHK lan nganggur pirang-pirang sasi, Tarmi kudu melu golek dhuwit. Anake cacah loro kabeh butuh wragat sekolah. Partono, bojone, ngidini dheweke nyambut gawe maneh.
Tarmi mangkat nyambut gawe jam pitu esuk, mulih watara jam papat. Wis genep limang sasi Tarmi nyambut gawe. Bojone nganthi seprene durung entuk gaweyan maneh. Embuh amarga kurang temen anggone golek apa pancen nasibe sing durung begja.
Esuk iku, ora kaya biyasane, Partono katon sumringah. Esuk-esuk dheweke wis tangi, adus, lan nganggo klambi necis. Rambute dijungkati klimis, kaya wong arep ngantor.
“Dina iki aku wiwit nyambut gawe maneh, Tar,” kocape karo mesem.
“Alhamdulillah! Njenengan nyambut gawe ana ngendi? Kok ora kandha sadurunge?” pitakone Tarmi.
“Yen ngono, aku tak mandheg anggone nyambut gawe ya, Mas. Ben bisa ngurusi bocah-bocah. Yen aku lan jenengan nyambut gawe kabeh, sapa sing ngurusi lan ngawati bocah-bocah ana omah?”
“Ora usah, Tar. Kowe ora prelu mandheg. Santi lan Budi la wis padha gedhe. Cah loro wis bisa ngurusi awake dhewe-dhewe. Turmaneh, kowe isih bisa ngedum wektu esuk lan sore. Yen awake sakloron nyambut gawe kasile bisa saya akeh. Apamaneh Santi lan Budi sekolahe saya mundhak lan mbutuhake wragat ora sethitik. Awake dhewe kudu bisa nyelengi kawit saiki!”
Awan iku, nalika leren mangan wanci awan, Tarmi dijak kanca-kancane blanja ing mal. Nalika mlebu ing sawijining konter, dumadakan mripate weruh saklebatan wewayangan bojone karo wong wadon liya mlaku gandhengan tangan. Tarmi kaget lan arep nyeluk, nanging dheweke kelingan yen lagi mlaku karo kanca-kancane. Dheweke isin yen nganthi kanca-kancane melu weruh. Turmaneh, dheweke durung yakin yen sing disawang mau bojone, amarga saka kadohan!
Tekan omah pangrasane Tarmi isih ora karuan. Dheweke isih ketok-ketoken marang kedadeyan awan mau. Dheweke mangu-mangu apa bener sing disawang mau bojone? Aja-aja wong lanang liya sing blegere padha karo bojone? Nalika Partono mulih, Tarmi gojag-gajeg arep takon. Dheweke wedi yen mengko pitakone gawe nesu bojone. Dheweke ora arep ngajak padu. Nanging, yen ora ditakokake bisa nuwuhake eri ing dadhane, gawe perih lan lara.
Dumadakan Tarmi nemu gagasan. Nalika Partono lagi adus, Tarmi nggledah klambine. Dheweke ngrogohi kompekan lan mbukak dompet. Ora ana barang sing nyalawadi. Sing ana mung dhuwit Rp. 200.000, KTP, SIM, lan… kondom! Lho, kok ana kondom? Ora lumrah jalaran Tarmi dhewe wis pasang IUD. Apa arep dianggo karo wong wadon liya? Batine Tarmi dikebaki panduga sing ora-ora.
Dhadhane Tarmi dheg-dhegan. Dheweke rumangsa ana sing aneh. Tarmi mbalekake kondom iku ing panggonan sakawit. Dheweke wegah takon bojone, mundhak gawe prahara. Dheweke mung ngenteni, apa kondom iku pancen arep dienggo nalika ngajak dheweke, apa malah…?
Nalika Partono wis rampung adus lan nganggo klambi, dheweke malah pamitan arep lunga maneh. Kandhane dheweke entuk tugas menyang njaban kutha. Tarmi ora bisa kandha. Nanging ing dadhane ana sing krasa prih lan getun!
Ing papan nyambut gawene Tarmi ora sumringah. Awit saka omah raine wis mbleret surem, kaya senthir entek lengane. Kamangka kanca-kancane padha geguyon lan cekikikan ana sandhinge. Dheweke mung meneng ngrungokake kanca-kancane padha rerasan. Wis biyasa yen wong wadon padha ngumpul isine mung ngrumpi, ngrasani wong liya. Sing kerep dirasani wong ndhuwuran!
Kaya wektu iku, embuh entuk kabar saka ngendi lan embuh apa bener orane, kanca-kancane Tarmi padha ngrasani Bu Ratna, manajer pemasaran. Ana sing kandha yen Bu Ratna sing umure wis seketan taun iku duwe simpenan. Istilahe, gigolo. Basa gaule ‘brondong’.
“Tenan! Aku tau weruh dheweke nggandheng cah lanang enom, kaya mahasiswa…,” celathune Maryati.
“Aja-aja cah lanang iku anake apa ponakane?” semaure Wati.
“Dheweke ora nduwe anak lanang. Yen keponakan takiro dudu. Lha wong ponakan mosok dolane menyang hotel.”
“Sumprit! Yen ora precaya takona Astuti. Dheweke ya tau weruh, malah karo wong lanang liya maneh.”
“Kok ya gelem men wong lanang iku marang wong wadon tuwek kayadene Bu Ratna. Kaya ora ana wong wadon liya sing luwih enom lan ayu!”
“Jenenge wae gigolo. Ya, ngono kuwi gaweyane gigolo. Entuke duwit saka nyenengake wong-wong wadon sing kesepen, biyasane wong wadon sugih sing ora keturutan kabutuhan biologise!”
Tarmi risi ngrungokake celathune kanca-kanca. Dheweke age ngendeg rasan-rasan iku.
“Ssst, aja rasan-rasan wae. Mengko mundhak krungu Bu Ratna!” ujare.
“Kowe apa ya kapilut marang gigolo, Tar? Mengko tak golekke?” kocap Maryati disusul karo guyune kanca-kanca.
Tarmi dikongkon ngeterake berkas menyang Bu Ratna. Nanging, Bu Ratna wis ora ana ruwangane. Kandhane sekretarise, Bu Ratna lagi mangan ana restoran ora adoh saka kantor. Gandheng berkas kuwi kudhu gek ditandha tangani lan dibalekake maneh, Tarmi age nyusul Bu Ratna menyang restoran sing dituduhake dening sekretarise.
Tarmi mlangkah mlebu gedhong restoran mewah lan megah iku. Saumur-umur nembe iki Tarmi mlebu menyang restoran mewah. Mung wong-wong sugih sing turah duwit sabane restoran. Swasana restoran sing sepi lan adhem merga isise AC pancen gawe jenak. Aja takon bab reregan, panganan sing didol ana kono ora ana sing murah. Sakmurah-murahe rega selawe ewu!
Ruwang restoran sing amba lan ana sekat-sekate gawe Tarmi bingung. Dheweke takon dhisik marang petugas resepsionis. Dheweke dituduhi ana sisih ngendi meja sing dinggoni Bu Ratna. Tarmi mlangkah nuju meja sisih pojok dhewe. Saka kadohan Tarmi wis weruh wewayangane Bu Ratna. Wong wadon iku lungguh jagongan karo wong lanang. Nanging, Tarmi ora pati weruh praupane wong lanang iku, amarga madhep mrana. Nalika Tarmi wis tekan ngarepe Bu Ratna, dheweke age uluk salam.
“Nuwun sewu, Bu. Kula diutus Pak Harsono kapurih nyuwun tapak asma…” Durung nganti Tarmi rampung ngucap, raine dumadakan pucet amarga nyawang wong lanang sing lungguh ana ngarepe Bu Ratna.
Wong lanang iku ora liya Partono, bojone. Tarmi gedheg-gedheg kaya ora precaya. Partono dhewe njumbul lan klingah-klingih, kaya maling ketangkep polisi. Tarmi ora bisa ngucap apa-apa. Dheweke ora sida matur marang Bu Ratna, malah mlayu metu. Raine mbranang karo ngetokake luh sing mili deres ana pipine. Tarmi kelingan marang kondom sing wingi ditemokake ing dhompete bojone. Dheweke kelingan rerasan kanca-kancane bab gigolo. Nalika tekan njaba, Tarmi nyawang langit ana nduwure dadi peteng dhedhet. Ora ana cahya sethitika wae! (*)
Fri Feb 06, 2009 9:49 am nganggo duit utangan be seneng, yo mugo2 ndang payu dadi ra marakke negoro soyo bangkrut.ora eling nek awakke dewe gur pinter mbangun (nganggo duit utangan maneh) ning ora iso ngupokoro...Cerak kerjaanku ke ono apartemen pirang2 tower wis madek duwur ning akhire diambrukke maneh...amargo studi AMDAL, lan kelayakan TEKNIS-se ora memadai..kasus koyo ngene ki wis ngentek-ngentekke duit negoro pirang T?lha mbuk mending duit semono di nggo mbangun pabrik sing local content -ne gedhe, trus hasil produkke iso nggo nyuplai
ben ora import maneh..syukur2 iso diexport dadi rupiah soyo kuat... tobat...tobat... uripe wong cilik kok soyo angel..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Thu Feb 12, 2009 7:40 pm wis sakkarepe sing nduwe do duwit.. sing wong cilik do podo ngeleh yo ben wae.. engko nek neng akhirat ben dirasakke dewe balesanne..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
opo yo??_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
ning ojo njaluk jatah..._________________Sedayaning kedhah kanthi
nolak wong seneng, ning nek nganti gandrung ra becik.....lanang wadon podo wae, ojo nganti kedlarung2........ siti
Fri Dec 12, 2008 12:37 am Wonosingo Ngali Kidul wrote:Ra sah neko2...tinimbang aku di rejeng, ro di gebuki wong sak FKOG....seneng nek aku nganti do di piloro kuwi..... (uuuiittt,...)(wharakadhah............)(pilih lungo sing uuaadoohhhhhhh................ aku). nyuwun pamit, kulo mboten melu-melu
kelainan po ?"nek wedok tak bilangin " Wis
menawi kirang nyuwun ngapurane kemawon…..matur suwun mas… sampean tingggal wonten bintaro ? menawi kulo wedhal niki kadang wonten palembang, kadang wonten serang menawi gubuk kulo wonten
Tebu (antebing qolbu) ngrantasi babagan kadigdayan... ikhlas, pasrah, sumarah,
ing bantala, Bumi sap pitu anelehi sabuwono, Rahina ta keno wengi, urip tan kenaning pati, Yo ingsun pangawak jagad, mati
dituai”“Padha ngungaka ing sawah-sawah. Pariné wis padha kuning, wis wayahé
WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…	%d bloggers like this:
nGATURAKEN SUGENG RAWUH.,,,,,,,???????????BLOG pUNIKA kAWULA aTURAKENkAGEM kADANG2 sUTRESNAINGKANG TANSAH
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.22, tanggal 11 Maret 2013.
PiTuTuRe Simbah Wongtuo UriP iki MuNg SedeLok." muLo Ojo DiGawe soro." ayo Podo Makaryo Golek bondo," Ning OjO LaLi karo WA...
Tunggal! Ayu tunggal, Ayu kabeh. Ala tunggal, ala kabeh!
Tuesday, 18 October 2011 at 13:21
| Reply	Reply	perlu dikirimin tart maneh rak? saiki gambare numpak transjakarta…kekeke
memahaminya nggih nyuwun sewu ... Boso Jawi ...MenikoG : Kowe nduwe omah opo ora.....? [kamu sudah punya rumah atau belum?]A : dereng.... [belum.....]G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene [wah.. kamu ndak bisa ketrima di sini]a : Lho kok ngaten........? [lho kok begitu...???]G : Mengko kowe mesthi
Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.[ah...
lulus sarjana?]c : sampun pak.... [Sudah, Pak....] G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan
Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ? [Kamu dah tahu kerjaanmu belum?] h : Dèrèng [Belum] G : Kowé ora ketompo [Kamu ndak diterima] h : Sebabipun ? [Sebabnya] G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?
wong jarang sakit...] m : Wah, sakjanipun nggih asring [Ya..
bisa..]G : Tambah ora ketompo [Makin ndak diterima] n : Lho, lha kok ... ? [Lho..?] G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to?Ngenték-entekké pulsa ! [Pasti bakalan ndak kerja, kebanyakan pakeinternet, kan? ngabisin pulsa!!!!] G : Kowe waras opo ora?
namah (ring arep) Om Bang Bamadewaya namah (ring tengen) Om Tang Tat Purusaya namah (ring kalong) Om Ang Aghoraya namah (ring kiwa) Om Ing Isanaya namah (ring tengah).
Sudhaya namah Pangisep salwiring Banten Om Hyang maha mrta Srayu Dewata , Ang-Ah. Penganteb Sesantun/Daksina Om
anyuda leyuh ipun teka sudha lepas malan ipun.Tarpanam sarwa pujanam Prasidyantu astu sidhanam
Sarwa jagat sudha niyem. Anggara Kliwon. Iswara dewa salinggem. 7. ong kara mantra.7. 1986:23). amerta Sanjiwa muah rikala nuju dina: budha Keliwon. Sire
tilas) (Iki wenang anggen ngelukat wong telas/tilas) Om Brahma kunda jagat patyem. premanem sidhem ya namah swaha. Sarwa wigene sanem.2. Sarwa satru winasanem. Gemanem pertiwi dewi. Ageni kresna
sadha siwa. wenang ngawasakna ring ngagering.
Sarwa wegena wina sanem. munggah suci laksana. sarwa praja wesar
ngadekaken padma alit palinggih Ida Sang Hyang Durga Maya. Muah yan ana asu (kuluk) muah bangkung amanak tunggal.(Gambar.
Cara mempelajari ilmu sedulur papat limo pancer – Tentu kita sudah tidak asing dengan pengertian sedulur papat limo pancer
April 23rd 2016 | Mitos Bacaan mantra kesurupan kuda lumping
Mugi-mugi blog meniko dados sarana kangge ngembangaken piyambak kulo dhateng arah ingkang langkung sae wonten segi gesang kulo.
gigiring punglu,tapaking anglayang ,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.
panetak ingkang,pawana katiyub,tanggal pisan kapurnawan,yen anenun sonteg pisan anigasi kuda ngrap ing pandegan.
Ana kayu apurwa sawiji wit buwana epang keblat papat,agedong mega tumembe ,apradapa kukuwung kembang lintang segara langit ,sami andaru langit,
gegodhonganb miwah wawarangkan.sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang weruh yen weruha purwane dadi .candi segara wetan ,ingobar
ingkang amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya madyaning
kena cinakreng budi,anging kang sampun prapta ing kuwasaning ,angadeg tengahing jagad , wetan kulon lor kidul ngandhap myang
widhi ,dinulur saking karseng hyang widhi,kadhep ing jalma kabeh,apan wikuning wikuwikan liring pujasamadi ,dadi sasedyanira
ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising
lengganeng ragengsun, anglampahi pasang giri prabu, nanging lampah amba punika tinuding, wusing nyirnakaken satru, ngulati pacangan
Ing ari Budha besuk,lek purnama Galungan kang wuku, dak aturi tedhak mring kadhatuon mami, sira sun rabekken kulup, oleh Balorong yu anom.
Dhaubnya tan cinatur, langkung rame ing wahawipun, ing dharatan
anjebus, ambles malih (n)jebus wonten Kuwu, ing Carewek Mandhikil jebusnya malih, sampun celak
Lampahiro ingutus, sampun katur purwa wasaneku, Prabu Jaka langkung trusthanireng galih, wus inganggep putra prabu, ginanjar makutha kaot.
sinuyutan sakehe sarpa sabumi, dumunung ing cehtak murub, dhawuh dalem sang akatong.
Eh sakeh wadyaningsun, piyarsakna samengku si Linglung, ingsun
awit sangking laminipun, badan kathukulan bondhot.
Nglenggirik kadya gumuk, ical sipatira taksaka gung, tutuk kadya wiwaraning guwa wingit, wus mateng int tapanipun, manungsa tan ana weroh.
tumeka ing lampus, lah punika cariyosipun muni, atatanya Gathak Gathuk, athik ula kaya uwong.
Wong gepeng sirahipun, kados pundi kekahe punika, ah wong criyos wikana nyatane nguni, tamating cariyos bangun, Gathak Gathuk adan Suboh.
Kula gadhah panyuwun, mrih lestantun tan sansayeng laku, kaparenga miturut sacaraneki, kiraka hywa walang
ingkang wangun, nangin mawi malengkong mangidul, kathal bolong kadya lenge yuyu nenggih, katutub ing lebu lembut, tiniyub maruta
mendhak sampun, lambah bocong ngambah krikil alus, warna abrit pethak jene anelasih, kendel sila dennya lungguh, rahadyan anulya jongkok.
Mariksa lebetipun, kileng-kileng kinclong warnanipun, kadya lingsah ingkang sakalangkung wening,
Komentar gareng on Ilmu Kang Ditekadke Para Wali	Djajot Adhi on Ilmu Kang Ditekadke Para Wali	wejangan para wali | akhmadarifin41 on WEJANGANE SUSUHUNAN GUNUNG JATI MARANG SYEH MALAYA	wejangan para wali | akhmadarifin41 on Kaweruh Impen	wejangan para wali | akhmadarifin41 on WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR MARANG
Mratélakaké sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan, purnéng gita ing Surakarta
Mepeg gelaraning hawa, amung anyipta sawiji, tanjane ingkang sinedya, wonten parmaning Hyang
sampun sinedya, abot entheng den lampahi, janji antuk wewengan sih kawelasan.
sumebut saking panggenan, tan kadya anampel wentos, Syeh Malaya tan kari, tan andangu prapta sampun, ing nggen langkung ajembar,
Syeh Malaya matur nembah, Pukulun Sang Maha Yogi, kawula nyuwun tetanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring, lamat-lamat nyamut-nyamut, nglangut tanpa wekasan, Ngandika Jeng Nabi Kilir, Kawruhanmu ya iki panggonaningwang.
Ora ana paran-paran, mung asunya lawan ruri, teka sira kapi brangta, kaya raganingsun iki, apa kang den ulati, ing kene sepen samun, Umatur Syeh Malaya, Makatena boten lirip, rehning sampun dados kekencengan kula.
Sanadyan prapta ing pejah, boten rumengkang pun patik, Jeng Nabi Kilir ngandika, Sukur yen manteb ing kapti, payo padha lumaris, Sang Syeh Malaya jumurung, lajeng mider lumampah, tan adangu aningali, cahya padhang tri rupa andiwangkara.
Warna abang ireng jenar, Syeh Malaya matur aris, Punika cahya punapa, Ngandika Jeng Nabi Kilir, Pramana araneki, upama aneng sireku, endi kang den piliha, Syeh Malaya matur aris, Langkung ajrih yen boten wonten pitedah.
Datan dangu katingalan, Cahya Pethak anelahi, parek lan Cahya katiga, Syeh Malaya matur malih,
Ngandika Jeng Nabi Kilir, Kabeh cahya iku tunggal, kacatur aneng sireki, ya padha ananeki, memarah akarya dudu, kang rupa Cahya Abang, atuduh napsu kang becik, nganakake penginan panasbaranan.
ayu, dene kang Cahya Jenar, nanggulang cipta kang becik, sayektine ngegungken penggawe rusak.
Ingkang Putih iku nyata, mung suci tan ika iki, grawira ing karaharjan, iku kang bisa nampani, sasmita kang kalingling, sejatining rupa
punika durung, lagi aneng Tresandha, Syeh Malaya matur malih, Sewu sisip ken anampik amiliha.
Mindhak anggegadhang lepat, pan kawula sewu ajrih, yen boten saking pitedah, Lajeng alelampah malih, Syeh Malaya ningali, Urub Siji angênguwung, Wewolu kênyarira,
matur malih, Punika Urub punapa, maya-maya angebati, Urub-e mung sawiji, andarbeni cahyo wolu, Nabi Kilir ngandika, Pangarep Urub-ing
ginambar aneng ing dhiri, Jagad Agung myang Cilik, tan ana prabedanipun, purwaning catur yoga, kang cahya kapat pan sami, iya dadi tandha uriping bawana.
Tinimbangken aneng sira, Jagad Agung Jagad Cilik, isen-isene tan beda, kinarya
Syeh Malaya matur nembah, Dhuh Sang Maha Yogi Suci, punapa inggih punika, kang pinrih dipun ulati, Rupa ingkang Sejati, Nabi Kilir ngandika rum, Dudu kang sira sedya, kang mumpuni Ambeg Jati, ora kena kalamun winaspadakna.
Tanpa rupa tanpa warna, nanging bisa amarnani, Tan gatra Datan satmata, Tan dumunung nggon sawiji, Dumununge kalingling, Kang awas waskitheng semu, Mepeki isining rat, Narambahi ing dumadi, Kahanane yen dinumuk
Pantesipun kang loteng umpamanipun, kaya bumbu iwak winor lan iwakreki rasa ati suci ingkang nyata.
Iya iku Nurbuwat sajatinipun, iya iku duk ana, sifat jamal aranneki, yen wus metu ingaranan johar awal.
Diwaseku johar akhir aranipun, ingkang johar awal, ingaku rasa sajati, ingkang akhir
Johar akhir narima ing solahipun, batin kang sinembah, miwah ta ingkang pinuji, iya iku Jatine Pangeranira.
Iya iku pan ora roro tetelu, iya iku nukat, lan Gaib ing nguni-uni, Nukat Gaib tan ana ing gantinira.
Temenipun Nukat pan jenengireku, sawise tumiba, iku ingaranan
Naptu iku johar awal aranipun, ing sajatinira urip ingaranan sajati, sajatine ingaran getih kang gesang
Getih urip ingaran Rasulullahu ngalaihi ngassalam,
Iya iku getih urip aranipun, dene wong palastra, tan ana getihireki, getih iku awaor ilang lawan suksma.
ngucap tan ningali, tan miyarsa tanpa tingal tanpa karsa.
sapa weruha yen dadi, yen weruha tan ngarani namanira.
Marang Rasul yen tan ana sira iku, ingsun ara ana, …kang Allah
“tanangsubipun“, babaring kahanan, aneng ing wujud idlafi, …den Anggambuh den wardaya.
Mungguh ta yektinipun, semuning alip iku amengku budi jati nir vikara jroning budi, nglairaken birahinipun, amicara tunggal karo.
sajatine ingkang alip iku, sarwa ora arane ingaken kadi iya budi iman iku alip iku mangkono.
Kahanan satuhu kang johar awal sayektinipun, ingkang
nguninipun iya iku tibaning naptu sajati, urip tunggal jatinipun, jroning johar awal kono.
Urip kalawan lampus ya sajroning johar awal iku, lah panggene sembahyang aneng dunyaki lire ing dunya punika mangku
enengipun madi uriping sakalir yen rukuk karana iku iman saderah kinaot.
Ingkang cahya puniku, aga paran ing sasmitaning iya iku patemoning rupa jati, rupa Dzat satuhu Dzating Hyang suksma kang elok.
Dene ingkang rumuhun sadurunge buni langitipun ingkang ana dhingin pan ananireki, ing dunya (a)khirat sireku mangkono lire sayektos.
Nanging lamun wus weruh, den awerid warananireki, ati ening telenge ingkang premati, yen ngebreh kawur balawur atiwas waskitaning doa.
Awit basa punika ora kena linair yen durung papan empan apan neng pasepan sepi supaya weninging hayun angganteng mantheng sanalika salin nggo.
punapa kang katon mancur dene wau sapa sepi suwung maring tan wonten bale kadulu teka mangke angeborong.
Raosing badan ulun nikmat manfaat ingkang tinemu mboten arip lan mboten angelih, Nabi Kilir ngandika rum enggone batin ing kono.
Sajatine ya iku, karaton kang nugraha linuhun lamun katarima rinilan ing wadhi ora sarana linuru, iku sajatine kawruh.
Yen janma kana wus putus tetep palitis terus rumasuk bisa ngasuk angrasa kang den renggoni sangka paran wus kawengku.
Kang binoyong puniku yekti kadhaton kang wus dumunung aneng sira karana jatining pati, kang amati iku napsu suksmane murba maring don.
Ing mula mulanipun beda lawan janma kang durung wruh migeg migeg
Jeng Nabi ngandika rum, ora kene mangkono karsamu, pan kasiku maring Hyang Kang Murbeng Pasthi, durung masa kalinipun datan anggene nggon.
Iku anyumpet tuwuh, uwit kanane sarana lampus marma sira kena dumunung ing ngriki, pratanda nampani wahyu besuk bisa kaya ingong.
Nanging tan kena mbanjur sarehning iku sira wus weruh sarahsaning gaibing Hyang Maha Suci wus amung samono iku pada andum karahayon.
Katon babaranipun keblat papat ing angandhap myang luhur lawan Sang Hyang Diwangkara amrambani, jagad sagara
ngimpi keplese pan wus kacakup, sangkep sangkan paraning don.
Upama sekar kuncup mangkya sampun musane cumucup ngambar-
lajeng misuwur, Syekh Malaya anrus kadibyaning ilmi lajeng dadya imam agung pra alim marsudi kawroh.
Syekh Malaya kasebut, apan saking padamelanipun nenggih Sunan ing Kalijaga
PERPUSTAKAAN UTAMA Alang-Alang KumitirLAYANG SASMITA TITIKA April 27, 2017LAYANG SASMITA TITIKA Mratélakaké sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan, purnéng gita ing Surakarta
[Reply]	Utomo,boro ngrejeng May 30, 2010 at 10:50 am
Konco2 boro…jeporo iku duwe stadion kamal junaedi mergo kurang matoh gawe maneh gelora bumi kartini.perlu konco2 ketahui APBD jeporo mung skitar 800milyar lha APBD bgoro luwih teko 1trilyun…mosok gak wani nganggarno dana kanggo mbangun stadion sing luwih
ora? Sopo sing ngerti? Info, info
menunggangi..dadi inget koncoku mbiyen sing penganten anyar crito ..”e..e..e..mas..mas..aja pechicilan
Hourex150L said this on	Juli 2, 2011 pada 6:44 am | Balas aku plus plus ninja r.ku , ngindari mbahmbah nyebrang jalan ,
wes ralurus meneh steer.e , batok lampu remuk eg pakdhe ,
5) Festival Tari Betawi, Pencak Silat, Lenong Betawi, Gambang
UPACARA TINGKEBAN Upacara tingkeban ana ing masyarakat Jawa Tengah lan Ngayogyakarta nganti tumeka saiki isih kereb ditindakake. Upacara tingkeban iki minangka upacara slametan pitung sasi kanggo calon ibu kang mbobot kaping pisanan. Upacara tingkeban dianakake mesthi wae nduweni ancas kang kepengin digayuh dening kulawarga, mligine ancas supaya bayi lair kanthi gampang, slamet lan ora ana
ngelmunipun dipun gantos ngelmu matematika nggih,he he he…ngajar pinten sekolah mawon Simbah sakmeniko ting
Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda II
sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan, purnéng gita ing Surakarta
iki sopo sing ngobong sampah sampek awune koyo
Wes rek konco kabeh ayo podho ndungo kanggo
Poro konco lan dulur kulo, dungo iki tak woco sak marine kulo moco tulisan nang ngisor iki.
raosing driya, deniarsa numpal keli, kalanganing jaladri, nanging merang lamun wangsul, nadyan datan kantenan, teleng ingkang den ulati, mangsah mudya angeningaken wardaya.
Syeh Malaya pan lenggana, wau ta Jeng Nabi Kilir, sumebut saking panggenan, tan kadya anampel wentos, Syeh Malaya tan kari, tan andangu prapta sampun, ing nggen
Syeh Malaya matur nembah, Pukulun Sang Maha Yogi, kawula nyuwun tetanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring, lamat-lamat nyamut-nyamut, nglangut tanpa
punapa, Ngandika Jeng Nabi Kilir, Pramana araneki, upama aneng sireku, endi kang den piliha, Syeh Malaya matur aris, Langkung ajrih yen boten wonten pitedah.
Cahya Jenar, nanggulang cipta kang becik, sayektine ngegungken penggawe rusak.
Ingkang Putih iku nyata, mung suci tan ika iki,
Tegese saliring warna, iya aneng sira kaki, tuwin isining pratala, ginambar aneng ing dhiri, Jagad Agung myang Cilik, tan ana prabedanipun, purwaning catur yoga, kang cahya kapat pan sami, iya dadi tandha uriping bawana.
Tinimbangken aneng sira, Jagad Agung Jagad Cilik, isen-isene tan beda,
Temenipun Nukat pan jenengireku, sawise tumiba, iku ingaranan napti, ilmu iku sajatine panguripan.
Naptu iku tinarik lan alipipun, alip ingaranan jisim latif pan sayekti, jenenge pan ingaranan ananira.
tunggal jatinipun, jroning johar awal kono.
uriping sakalir yen rukuk karana iku iman saderah kinaot.
Dene ingkang rumuhun sadurunge buni langitipun ingkang ana dhingin pan
nggeguwung sen isene jaga wus tn ana keksi pepadange tuwaluwung, Syekh Malaya matur alon.
Dhuh dhuh Sang maha wiku bale punapa kang katon mancur
ingkang tinemu mboten arip lan mboten angelih, Nabi Kilir ngandika rum enggone batin ing kono.
sabda pukulun, ulun sampun tan nedya awangsul malih, pedah punapa dunyeku amung susah lan rekaos.
apan saking padamelanipun nenggih Sunan ing Kalijaga wewangi, mangkono caritanipun wallu Allah kang kinaot.
Mratélakaké sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan, purnéng gita
bapak-bapak nganggo sragam pegawe pamarentah. Ana kang maringi arem-arem marang putrane ibu-ibu kang nangis mau, ana uga kang ngulungake teh panas, rong gelas cacahe.
Ibu-ibu kang yuswane watara 30 taun iku, jebul nembe wae dadi korban pokal gawene wong kurang ajar, ora duwe rasa welas babar pisan. Kalunge dipretheli, kabeh mas-masan penganggone dijaluk, semono uga dompete. Ujare ibu mau, dheweke digendam, disirep dening wong lanang kang ngaku jenenge Budi, kang nembe wae ketemu ana sajroning Pasar Gedhe.
Pawongan tanpa welas mau sayekti pantes dipithes, dipunggel umure. Apa maneh, yen nitik saka sandhang-panganggone, ibu-ibu mau ora pantes sinebut wong cukup, kahanan wetenge uga nembe mbobot sepuh. Padharane gedhe, mula menyang Sala ngajak putrane kang umure kira-kira 11 taun. Mbokmenawa, ibu-ibu mau mung perlu kulakan barang utawa bekakas kanggo dagang ana ing sakiwa-tengen omahe ing Rembang, watara 200 kilo saka Sala.
Aku ora tega nyawang kahanane. Putrane dak sangoni dluwang biru siji, supaya bisa kanggo mbayar kondektur lan bisa kondur.
Saiki, pancen wus pantes sinebut jaman. Ngapusi lan gawe cilakaning liyan kaya dene panggautan. Wong gedhe maling dhuwite rakyat, wong cilik ngapusi sedulur sasami. Ngabuk lan colong jupuk wus kaya lara watuk. Saben pawongan bisa nglakoni kanthi geguyon.
Kanggoku, maling utawa nggendam iku ora ana bedane. Wong kang bisa nglakoni tumindak kaya ngono iku, wus pantes sinebut ora prawira. Sanajan kanggone pawongan kang mangkono iku bisa diarani ‘ketrampilan’ lan ‘kaluwihan’, tetep wae ora gentle. Ora duwe watak ceng li, apa maneh prawira.
Umpama pantes nyebut, aku luwih ngajeni tukang ngutil lan copet. Wong kaya mangkene, sinaune mesthi suwe lan ora gampang. Tangane kudu trengginas, mripate kudu awas lan ora ngatonake rupa was-was.
karo jambret, tukang todhong, ngrampog nganggo pistol, clurit utawa pedhang. Kang mangkono iku, wanine amarga duwe gaman. Watake ora prawira, ora beda karo oknum pejabat negara, pulisi, jeksa, hakim pengadil lan anggota DPR(D), sing bisane nyolong, ngapusi, ngecu kanthi alesan maneka warna. Ing kamangka, aturan iku dheweke uga kang nggawe.
Wah, pancen asu tenan! Nek iso kecekel, langsung diuncalke kali Bengawan wae!
wong jowo ra njawani	February 13, 2009 at 1:16 am	Reply
berarti lueh becik dadi copet nggih katimbang dadi jambret, paman patih
“mbisu” ndak seru to…
“ Cangkemme manggap-mangap tangane bingung lehe obah, mripate do mentheleng wedi yen ra iso mamah “
“Ngger… urip kuwi mung mampir ngombe ojo nuruti hawa lan nepsu, ora usah ngoyo woro gothak-ghathuk othak-athik tembung ukaramu, wong milik hanggendong lali. Ojo rumongso pinter lan samubarange lungguho leh mu mlaku jejegko nggonmu manembah. Ono kidung kang winasis iso dadi leremke atimu…”
Nulodho laku utomo tumrape wong tanah jawi…(Sinom)
Ono kidung rumekso ing wengi teguh ayu luputa ing loro……(Dandanggulo)
Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito
BotOne Flooder | Artikel apa aja: BotOne Flooder
lan guling (Serat Wulangreh, PB IV)
Unggah-ungguh/tata krami salah satunggalipun tembung ingkang wigati tumrap bebrayan Jawi. Unggah-ungguh nedahaken tindak-tanduk lan pakartinipun budaya tiyang Jawi anggenipun sesrawungan kaliyan tiyang sanes.
Tata krami sumberipun saking kabudayan Jawi mliginipun basa Jawi. Tiyang Jawi ngginaaken basa Jawi mboten namung sarana kangge sesrawungan nanging ingkang langkung utami kangge atur pakurmatan tiyang sanes utawi nglenggahaken status sosial ingkang kedah dipun kurmati.
Para leluhur ing tanah Jawi ndadosaken tata krami minangka way of life ingkang sampun ambalung sungsum dados perangan gesangipun manungsa. Pramila kangge mengertosi budaya Jawi sawetahipun ingkang kebak pralambang lan pasemon ingkang sinamung samudana, kedah dipun sinau, dipun gegulang kanti raos ingkang sareh lan sumeleh saha kanthi lantiping sasmita.
Kados kasebat wonten ing Serat Wulanreh pupuh Kinanthi yasan dalem PB IV ing inggil. Tiyang Jawi sanget nemenaken olah rasa lan olah jiwa. Pramila babagan tata krami kedah dipun persudi, dipun lestantunaken minangka jati dhirinipun tiyang Jawi.
Nanging ing wekdal sapunika, wonten raos prihatos amrih lestantunipun budaya Jawi. Unggah-ungguh tumrapipun saperangan para mudha dipun lirwaaken,
saking subasita. Sansaya dangu mboten ketingal gregetipun nggegulang kawruh budaya nanging kepara nyingkuri jati dhirinipun piyambak.
Para mudha ingkang kagadhang-gadhang saget nglajengaken kagunan budaya ing madyaning bebrayan, malah mboten wonten rumaos melu handarbeni budayanipun. Punika sampun kabukten kathah para mudha ingkang mboten saget matur mawi basa Jawi, langkung remen ngginaaken basa manca, sarwa kebat kliwat, kirang duga lan prayoga, kirang trapsila, grusa-grusu lan sanesipun.
Babagan kawontenanipun para mudha ingkang kados mekaten, tebih sakderengipun, raja ing Surakarta Sinuhun PB IV sampun paring cecala ing pupuh Kinanthi pada kaping 8: Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor kang den simpar, umbag gumunggunging dhiri, obral umuk kang den gulang, kumenthus lawan kumaki.
Kasinggihan, sapunika sampun arang kapireng tembung: nyuwun sewu, ndherek langkung, nyuwun pangapunten, kepareng matur tumrapipun para mudha. Tetembungan punika, sanajan namung sapala, nanging mengku tata krami menawi badhe matur dhumateng tiyang sanes.
Lunturipun tata krami, salah satunggalipun sabab nyebataken awit majengipun teknologi informasi lan globalisasi, ingkang ndadosaken jagad pasrawungan sarwa instan.
Samubarang tumindak kedah cepet supados mboten tinilar jaman. Punika wonten leresipun, nanging sampun ngantos budaya Jawi, mliginipun unggah ungguh/tata krami, ical musna kados dene basa Jawi Kina ingkang sapunika sampun mboten saged dipun magertosi malih. Sumangga sadaya gumregah, gumregut lan mbudidaya amrih lestantunipun.
iku ditikelake loro, isih kalah karo anyesing pangandikane pandhita kang pindha tirta mareta. Geni iku panas, ngluwihi panasing srengenge. Nanging manawa panasing geni iku ditikelake loro, isih kongkulan panasing guneme wong
ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Petikan kasebat ing nginggil punika kapendhet saking Serat Nitisastra titilaranipun Kraton Mojopahit, minangka bebuka manawi panjenengan badhe kersa mundhut pirsa ngengingi bab Serat-serat Jawi kina ingkang kathah-kathahipun wonten gandheng cenengipun kaliyan sejarah utawi ulah kabatosan. Pangimpun sami kumawantun nglempakaken pepethikan Serat-serat Jawi punika minangka atur pamundi-mundi kula dhumateng para leluhur ingkang sampun nilari wejangan punika. Piwulang punika lajeng kawula wedharaken wonten beranda warta punika ing pangajab sageda sumebar dados wawaosing ngakathah ing saindenging jagad nata. Pangimpun rumaos gadhah kuwajiban tumut nguri-uri kabudhayan Jawi, langkung-langkung ingkang ngengingi panyuraosipun piwulang ing babagan filsafat lan ulah
wau muhung saking pangertosan kita piyambak-piyambak. Panggelaring sadaya serat piwulang punika prasasat boten wonten tembung ingkang ukaranipun kadamel prasaja, ananging tansah nyimpen wewados kalimpadaning basa. Sarehning makaten kawontenanipun, kula nyuwun sih samodranng pangaksami mbokmanawi panyuraosing piwulang wau wonten klentunipun awit kula piyambak dereng mumpuni saestu ing babagan punika.
Nanging ugi anggadhahi teges; tumindak ingkang boten nyalahi tata krama; sifat pasrah marang Gusti, kahanan alam pikiraning manungsa, sadar saksampunipun semaput, lsp. Dados manawi kita badhe nyuraos piwulang, punika kita kedah ngengeti parwa lan slokanipun, yen boten makaten tamtu badhe klentu panyuraosipun. Minangka pungkasaning rembag, manawi panjenengan badhe maos serat-serat Jawi punika kedah kanthi penggalih ingkang suci, tentrem, teliti, lan wening supados saged mangertosi wejanganipun. Sampun ngantos grusa-grusu, srakah, punapa malih kanthi regeding manah. Wasana sugeng rahayu. Nuwun Mas Budi – Mastoni Pangimpun
PURWAKAPurwaning sembah katur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Dumadi.Petikan kasebat ing nginggil punika kapendhet saking Serat Nitisastra titilaranipun Kraton Mojopahit, minangka bebuka manawi panjenengan badhe kersa mundhut pirsa ngengingi bab Serat-serat Jawi kina ingkang kathah-kathahipun wonten gandheng
leluhur ingkang sampun nilari wejangan punika.Piwulang punika lajeng kawula wedharaken wonten beranda warta punika ing pangajab sageda sumebar dados wawaosing ngakathah ing saindenging jagad nata.Pangimpun
kadhapur tembung paribasan, pasemon, pralambang, tuwin pralampita. Umpaminipun tembung “eling” tegesipun emut. Nanging ugi anggadhahi teges; tumindak ingkang boten nyalahi tata krama; sifat pasrah marang Gusti, kahanan alam pikiraning manungsa, sadar saksampunipun semaput, lsp. Dados manawi kita badhe nyuraos piwulang, punika kita kedah ngengeti parwa lan slokanipun, yen boten makaten tamtu badhe klentu panyuraosipun. Minangka pungkasaning rembag, manawi panjenengan badhe maos serat-serat Jawi punika kedah kanthi penggalih ingkang suci, tentrem, teliti, lan wening supados saged mangertosi wejanganipun. Sampun
teachings. Purwokerto – New York PURWAKAPurwaning sembah katur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Dumadi.Petikan kasebat ing nginggil punika kapendhet saking Serat Nitisastra titilaranipun Kraton Mojopahit, minangka bebuka manawi panjenengan badhe kersa mundhut pirsa ngengingi bab Serat-serat Jawi kina ingkang kathah-kathahipun wonten gandheng cenengipun kaliyan sejarah utawi ulah kabatosan.Pangimpun sami kumawantun nglempakaken pepethikan Serat-serat Jawi punika minangka atur pamundi-mundi kula dhumateng para leluhur ingkang sampun nilari wejangan punika.Piwulang punika lajeng kawula wedharaken wonten beranda warta punika ing pangajab sageda sumebar dados wawaosing ngakathah ing saindenging jagad nata.Pangimpun rumaos gadhah kuwajiban tumut nguri-
kita piyambak-piyambak. Panggelaring sadaya serat piwulang punika prasasat boten wonten tembung ingkang ukaranipun kadamel prasaja, ananging tansah nyimpen
wau wonten klentunipun awit kula piyambak dereng mumpuni saestu ing babagan punika. Wewejangan punika tansah kadhapur tembung paribasan, pasemon, pralambang, tuwin pralampita. Umpaminipun tembung “eling” tegesipun emut. Nanging ugi anggadhahi teges; tumindak ingkang boten nyalahi tata krama; sifat pasrah marang Gusti, kahanan alam pikiraning manungsa, sadar saksampunipun semaput, lsp. Dados manawi kita badhe nyuraos piwulang, punika kita kedah ngengeti parwa lan slokanipun, yen boten makaten tamtu badhe klentu panyuraosipun. Minangka pungkasaning rembag, manawi panjenengan badhe maos serat-serat Jawi punika kedah kanthi penggalih ingkang suci, tentrem, teliti, lan wening supados saged mangertosi wejanganipun. Sampun ngantos grusa-grusu, srakah, punapa malih kanthi regeding manah. Wasana sugeng rahayu. Nuwun Mas Budi – Mastoni Pangimpun
pekewuh kabeh, angger wong solo nyerang butul ngarep kiper, kiper jogja ngomong, “monggo mas dipun lebetaken?’ la wong solo nyauri .”Nyuwun sewu
ngapakodhorodhor says:	May 4, 2009 at 4:10 pm	Geh, sing jenenge inyong karo basa ngapak2 seneng pisan. Senajan wis suwe nemen neng Yogya, tesih
kelewihane basa banyumas..pokoke sekali ngapak tetep ngapak….
Pardjo_e& says:	May 29, 2009 at 12:47 pm	Lha inyong bungah pisan dadi wong ngapacx jebule
(Dilih saka Wikipedia:Gapura Komunitas)
Apa sing diarani artikel | Daftar Artikel Dhasar | Babel | Kanggo sing ora ngerti basa Jawa | FAQ panyuntingan | Cara nganggo interwiki | Disambiguasi | FAQ bab Wikipedia | Kawicaksanan ing Wikipedia | Kawicaksanan wewadi | Kasalahan kang umum ing Wikipedia | Kauntungan duwé akun | Panduan tata-letak | Cathetan sikil | Paugeran ejaan | Pedoman penggunaan kata | Panyangkalan medis | Panyangkalan umum | Peraturan-peraturan ing Wikipedia | Perihal | Peringatan pemberitahuan isi cerita | Bab kaca owah-owahan | Ringkesan panyuntingan | Suntingan Prasaja | Tetep tenang | Tulung panganggo anyar aja diwedèn-wedèni | Tulisan rintisan | Tutorial | Vandalisme
Aja mangu-mangu nyunting artikel | Nyunting kaca | Miwiti kaca anyar | Paugeran maringi nami artikel | Paugeran
urun-rembug panjenengan ing kaca dhiskusi | Aja nyerang pribadi | Mlebu log sadurungé ngayahi panyuntingan
dirapèkaké | Kaca buntu | Gambar kang ora dianggo
Wikipedia:Daftar pengguna miturut jumlah suntingan (non-bot)
17 September 2012 - Proyèk revitalisi Wikipedia abasa Jawa arupa kompetisi nulis Papat Limpad 2012 diwiwiti, diiloni déning 6 Pawiyatan Luhur ing
Wikipedia abasa Jawa nduwèni 39.000 artikel. Artikel ka-39.000 kanthi irah-irahan Krisis utang Éropah 2010.
SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.17, tanggal 11 Maret 2013.
Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran. tanah jawa kalungan wesi. Prahu mlaku ning dhuwur awangawang. Kali ilang kedhunge. Pasar ilang kumandhange. iku tanda yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.
Posted on October 31, 2009 | 3
2. Pan liningga salingga sawanda wuyud, Wuyude pan dadi siji, Mijen jagad sawegung, Saking
katon gitik titikane urun-urun, Nguruni dadine ngelmi, Kaya sukane ponang wong.
tumanbirang kaduk purun, Purune nora nyamahi, Marang ngelmu kang wus manggon.
temenipun, Nyepen ninis thalan nisthip, Anyirnakna ati goroh.
11. Kaping tiga tapaning kang hawa nepsu, Nglakonana sabar ngalim-ngapura salaminipun, Nadyan sira pinisakit, Tawa kupo mring Hyang Manon.
teguh timbul, Haywa was sumelang galih, Ngandela marang Hyang Manon.
16. Kethokana kethoken bongkot lan pucuk, Samene bae nyukupi, Pan ora memurung laku, Lakon anglakoni pati amancat, Dabatil maut.
17. Mung sakedap netra pangancase mangsuk, Umanjing suruping pati, Patitis jagad kinukut kukutan dadya sawiji, Rinacut, Manjing kedaton.
langkung, Langgeng ora owah gingsir, Sire mulih dating MAnon.
23. Meneng langgeng nora kocap tan winuwus,
yektinipun, Lamun kang marsudeng gaib, Liningkap lelimpitanipun, Nora wus kuwatir, Ngandel caloroting batos.
25. Wasiteng san mring sira wus tamat kulup, Mangkya ingsun minta pamit, Harsa mulih mring don luhung,
sawegung, Saking kodrating Hyang Widhi, Kasamadan dating Manon.
oleh rembug, Rembuge tan katon gitik titikane urun-urun, Nguruni dadine ngelmi, Kaya sukane ponang wong.
7. Wuwuh-wuwuh amuwuhi kawruhipun, Pantese wong cipta yekti tan amprih karya panggunggung gunggunge gunggungan dadi, Tinitah pandita kaot.
8. Kaot wilet maneh oleh tindak tanduk dudugane tan ketembing tumanbirang kaduk purun, Purune nora nyamahi, Marang ngelmu kang wus manggon.
9. Pamanggone tapa brata pitung wektu, Dene tatapa kang siji apane jasad puniku haywa darbe, Esakserik, Narima terusing batos.
nepsu, Nglakonana sabar ngalim-ngapura salaminipun, Nadyan sira pinisakit, Tawa kupo mring Hyang Manon.
bongkot lan pucuk, Samene bae nyukupi, Pan ora memurung laku, Lakon anglakoni pati amancat, Dabatil maut.
dadya swarga gung, Saniskara amenuhi, Sarwa endah adi luhung, Asenen dipun enggeni, Aworbrakasakan jrangkong.
20. Mindo gawe gagaweayan ora weruh, Weruh-weruh wus wus “>kawalik,
ing pandulu, Kedaton ingkang sejati, Sajatine tan katongton.
22. Tampa terus nerusi malebeng bumbung, Barumbunganing setroli, Padange kalangkung-langkung, Langgeng ora owah gingsir, Sire mulih dating MAnon.
24. Gambir wungu nora cidra yektinipun, Lamun kang marsudeng gaib, Liningkap lelimpitanipun, Nora wus
Ronggowarsito, Spiritual fenomena, syahadat pati, Wejangan	Piwulangipun RM Ngabei Ronggowarsito Nalika
haywa kongsi kecer, cangkok lan isinipun, yen kecera slah sawiji sayekti dadi tuna, tuwas angguguru,
pangiling, lukitane ingkang sastra cetha, ing mangka darsane, wong berbudi pan cukup, anyukupi pati saurip-uripe aneng donya, prapteng
cewet, wela graitanipun, saking kalab-kalaban dening harda – hardening nala,
Wekasane mung ngantepi pati, paran dene meksa taksih awrat, kalindih saking panggawe kira-kiraning kalbu, sapa baya bisa amesti jer pan durung ana wong milalu lampus, konus kongas saking atma, nadyan silih sampun wreda kaki-kaki maksih sungkan kewala.
Yen tuhuwa awite anitis, pan tumita dumadi manungsa, sinung harja bungah sapira kadaripun, aneng donya pan ora lami, lamine nora lama, umur sewu taun, lamun ora ngawruhana, angrawuhi marang
iku paminipun nimpuna sandang lan pangan ora kena tinilar sawiji, wajibe bebarengan.
Kena uga kalawan siniring, maring wong kang angupaya pangan, saben dina nyambut gawe, amrih kencenging waduk, wadak iku wadahing uripe saking sedya,
Posted on July 8, 2009 | Leave a comment
Ana pandhita akarya ing wangsit,mindha kombang angajab ing tawang ,susuh angin ngendi nggone , lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh wungwang lan gigiring punglu,tapaking anglayang ,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.
Ngambil banyu apikulan warih,amek geni sami adadamar,kodhok ngemuli elenge ,miwah kang banyu den
Ana kayu apurwa sawiji wit buwana epang keblat papat,agedong mega
Wiwitane duk anemu candi,gegodhonganb miwah wawarangkan.sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang weruh yen weruha purwane dadi .candi segara wetan ,ingobar karuhun,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati ,katon tengahing tawang.
Aunung agung segara sarandil,langit ingkang amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya madyaning
artadaya ounuku , datan kena cinakreng budi,anging kang sampun prapta ing kuwasaning ,angadeg tengahing jagad ,
kang gunung ,guntur sirna guwa samya nir,singa wruh artadaya,dadya teguh timbul lan dadi paliyasing prang,
Siyang ndalu,rineksa hyang widhi ,dinulur saking karseng hyang widhi,kadhep ing jalma kabeh,apan wikuning
ingkang nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis sadaya. http://rpc.technorati.com/rpc/ping
Karya : Sunan Kalijaga 1.Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling
Sungsumingsun Fatimah Linuwih, Siti Aminah bajuning angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu
sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. 6. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur, winacaknaing toja,
banget mamrih, luwaring kang kabanda, kang dinenda wurung, dedosane ingapura, wong kang utang sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras.
10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan den sabar sukur ing
saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya
11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma utama, kang wruh namane Artate, masyrik magrib kawengku,
Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu……sasat sugih pagere wesi, rineksa wong
waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa
16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing
ingkang simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh ingkang bebaya.
Kafe Betawi Event › Kafe Betawi ‹ Cita Rasa Khas Betawi
Nadyan mendak mendaking gunung wus pasti;
1. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu;
3. Tinemune wong ngantuk anemu kethuk;
Pagurone Syeh Lemah Bang, Wejangane tanpa rericik, Lan wus atinggal sembahyang, Rose kewala liniling, Meleng tanpa aling-aling, Wus dadya Paguron Agung, Misuwur
kawarna ing ngenu, Wus prapta ing
Cundhuking masalah ilmi, Sageda nunggil seserepan, Sampun wonten kang sak serik,
Lemahbang yektinipun, Ing keneora ana amung Pangeran Sajati, Langkung ngungun duta kalih duk miyarsa.
beriman). Den sabar penggalihipun Inggih katandha rumiyin, Kekencengane ing tekad, Gampil pinanggih ing wingking, Yen sampun kantenan dosa, Kados boten
supaya dituruti. Jangji seba ngarsaningsun, Ujare ywa mindho kardi, Dhuta lajeng nembah mesat, Sampun prapta ing
Manusia yang sembrono membuka rahasia. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling-aling, Kurang waskhitha ing cipta, Lunturing Ilmu Sejati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampeni.
Wonten kawekasanipun, Yen mukid yekti karadin, Jeng Sunan Ing Giri Gajah, Wrin kedhaping sambaing liring, Sabdaning Pra Auliya’, Lajeng angandika aris.
Godhong ijo tanpa wreksa iki,//Semunira ing masalah ing rat,//Lah iya urip jatine.//Dudu napas puniku,//Dudu swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu
Pajang, Kanjeng Sultan Hadiwijoyo, Kanjeng Raden Hadiwijoyo, Kanjeng Sultan
Campa perkawinan: ♀ Putri selir / Garwa ampil
♂ # Djaka Dillah / Arya Damar / Kin San
perkawinan: ♀ # Kanjeng Ratu Handarawati / Siu Ban Ci
Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi Amemayu Ayuning Bawana Langgeng ing Matara Nur Malitasari of Yogyakarta (Indonesia)
Kakashi_Epilogue.png (unduh)‎ (182 × 296 piksel, ukuran berkas: 114 KB, tipe MIME: image/png)
Kabupatèn Lampung Tengah iku kabupatèn ing Propinsi Lampung, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lampung_Tengah&oldid=1102597"	Kategori: LampungKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.44, tanggal 18 Juni 2007.
nbsusanto on May 3, 2016 at 12:16 pm said:
-----------------------------------------
mangan nendra ing kaprawiran den kesti pesunen sariranira sudanen dhahar lan guling
Kaweruh Impen	wejangan para wali | akhmadarifin41 on WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR
wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan,
kulo wong ndeso…mboten saget tumbas CD asline niku..
sing nganggo sembilu ( pring sing di belah tipis lan tajem).Nek ndisik sing terkenal yo pah Doel kranon pho pak Kis Pancuran.. ning siki embuh ijih ono hura?Suwun,kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Margaret Mead (16 Desember 1901 – 15 November 1978) inggih punika salah satunggaling antroplog budaya Amerika.[1] Mead miyos ing Philadelphia, Pennsylvania lajeng ageng ing kitha Doylestown, Pennsylvania ingkang boten tebih saking kitha miyosipun.[1] Ramanipun inggih punika satunggaling profesor ing salah satunggaling universitas, déné ibunipun satunggaling aktivis sosial.[1] Mead lulus saking Barnard College taun 1923 kaliyan pikantuk gelar Ph. D saking Universitas Columbia ing taun 1929.[1] Ing universitas punika Mead kepanggih kaliyan Ruth Benedict kaliyan Franz Boas ingkang dados prabawa intelektual kanggé Mead ing Columbia.[1] Margaret Mead kalebet antropolog ingkang paling misuwur ing donya.[2] Lumantar padamelanipun dados antropolog, kathah tiyang ingkang saged sinau babagan antropologi kaliyan visi holistik saking spèsiès manungsa.[2] Mead maringi kathah sumbangan kanggé ngrembakanipun dhisiplin èlmu, sarta sampun nepangaken wawasan dhumateng éwonan tiyang ing njawi akademi.[1] Mead sampun ngasilaken 44 buku kaliyan langkung saking 1000 artikel.[1]
Margaret Mead miyos ing Philadelphia, Pennsylvania 16 Desember 1901 nanging ageng ing kitha Doylestown.[3] Mead punika putri pambarep saking sedherèkipun ingkang gunggungipun sekawan.[3] Ramanipun inggih punika satunggaling profesor ing bidhang dana (bidang keuangan), déné ibunipun ingkang asmanipun Emily Fogg Mead inggih punika satunggaling sosiolog.[3] Mead kagungan rayi wadon ingkang asmanipun Katherine nanging séda nalika yuswanipun taksih 9 wulan.[3] Kulawarganipun gesang kanthi cara nomaden, saéngga panjenenganipun kapeksa ndhèrèk home-schooling.[3] Miyos ing satengahing kulawarga ingkang gadhah manéka jinis bobot, bibit, kaliyan bèbètipun, ndadosaken Mead anggadhahi tekad ageng supados ngupadi jati dhirinipun.[3]
Sadangunipun Perang Donya II, Margaret Mead ngabdi dados sekretaris eksekutif saking National Research Council's Committee on Food Habits.[3] Ing taun 1948, Mead kapilih dados anggota ing American Academy
Sasampunipun punika, Mead dados profesor antropologi ing Fordham University's Lincoln Center Campus saking taun 1968 ngantos taun 1970.[3] Margaret Mead naté mengku kathah jabatan ing American Association for the Advancement of Science kaliyan dados presidhèn organisasi ing taun 1975.[3] Margaret nindakaken panalitèn babagan saklompok tiyang ing Samoa.[3] Ing panalitèn punika, Margaret Mead mapan, guyub, nindakaken kagiyatan, lan ngawontenaken wawancara dhateng 68 tiyang wadon saking yuswa 9 taun ngantos yuswa 20 taun.[3] Kasil saking panalitènipun inggih punika saged ngandharaken bilih kadéwasan tiyang Samoa dipuntandhani kathi éwahipun ingkang temata, sanès minggah mudhunipun emosi utawi psikologis kémawon kados kasus ingkang ditemokaken ing Amerika.[3] Kasil panalitèn punika nuwuhaken kathah kecaman saking sawatara pihak. Nanging, tanggal 19 Januari 1979 inggih punika setunggal taun sasampunipen Mead seda, Presidhèn Jimmy Carter nganugrahi Margaret Presidential Medal of Freedom kanggé Margaret Mead.[3] Duta ageng Amerika, Andrew Young ingkang dados sesulih saking Presidhèn Amerika masrahaken anugrah punika dhumateng putranipun Margaret Mead.[3]
A Way of Seeing, dipunserat kaliyan Rhoda Metraux, 1975
ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Halaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
3. Pamanggone aneng pangesthi rahayu;
5. Lamun nganti korup mring panggawe dudu;
7. Parandene kabeh kang sanya andalu;
8. Yen kang uning maring sejatining dawuh;
12. Para jalma sajroning jaman Pakewuh;
15. Iku lagi sirep jaman Kala Bendhu;
17. Amung kurang wolung ari kang kadulu;
pmLuwih apik nek Persibo dituku karo insvestor asing ngono trus sing ngelola utowo sing dadi manejemne wong
at 8:13 pmmosok dadi manajer wae seneng..nak q kok seneng dadi tukang resek wae..
Bombardier bakal kudu isi ngomong tes anjog nganti pesawat pisanan, ngumumke sing rakenal customer kang ngenali (bisa Odyssey Airlines, adhedhasar sing eksekutif kang mlebukake saka ibu ing acara industri) lan mbok menawa sawetara cilik supaya Announcements.
Dadi, karo kabeh kegiatan, maneuvering lan posturing, sing bakal “menang” Airshow ing Paris?
Ing XWB A350 – anyar, gabungan saingan menyang Boeing 787 lan tuwa 777 – iki digunakake kanggo nggawe diantisipasi flyover ing taun iku acara.
Sawetara pitakonan kawicaksanan malah sing flyby, minangka A350 bakal sawetara penerbangan test ing sawijining swiwi ing titik.
Boeing ora ninggalake kabeh pizzazz versi ing ngarep.
Sing resmi program Bukak saka sawijining 787-10 wis samesthine (sanajan Boeing ora resmi ngomong supaya) lan nilai kang pesenan wis samesthine kanggo ngancani woro-woro sing.
Boeing uga samesthine kanggo ngumumke pelanggan saperangan sing wis mlebu munggah kanggo “kesepakatan” kanggo 777X, senadyan Bukak program dianggep kamungkinan kanggo Airshow Dubai slated kanggo 17-21 Nopember.
Emirates Airlines (headquartered ing Dubai) wis wiwit dadi customer Bukak kanggo minangka akeh minangka 100 versi anyar saka pesawat venerable.
Makaten, nganggo rong anyar program pesawat lan atusan pesenan lan kesepakatan diantisipasi, Boeing bisa conceivably “menang” iki nuduhake taun iku.
Nanging video dawane lan gambar saka flyby saka A350 bakal hard kanggo Boeing kanggo ngalahake karo artis renderings lan swara nyokot.
Embraer, kang ndadekake popular E-jet ing 70-122 pasar jog, wis samesthine kanggo resmi miwiti sawijining rancangan re-engined saka E-175/190/195. (170 katon ing sawijining cara metu.)
Sing nganyari E-jet bakal fitur wings anyar, sistem anyar, dadi semangat Turbo penggemar mesin dening Pratt & Whitney lan kamar kanggo tambahan wolung kanggo 12 passengers.
Embraer wis digunakake diligently saluran munggah pesenan kanggo ngalangi ngumumke ing gambar.
Bombardier, ing tangan liyane, ora cara tradisional apa uga ing airshows.
Pesenan kanggo menehi CSeries wis sawetara lan adoh antarane ing acara iki, ing sisih amarga Canadian sekuritase hukum sing Announcements ing 24 jam saka tondo asto saka sanajan
pisanan CSeries bakal meh melu kantun ing airshow, nanging samesthine minggu sabanjure.
Leahy nolak ing Interview anyar kanggo prédhiksi kepriyé akeh pesenan kang bakal kudu ngumumke ing airshow, nanging skipped ing Airbus inovasi Dina internasional media briefings 5 ​​Juni lan 6 – lan anané mboten umum – kanggo pindhah Globe trotting-kanggo pesenan ing wektu kanggo nuduhake.
Category: Google News Tags: Apa Airbus bakal dominasi Air
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer
panjenengan kok angsal mawon tho pak Wi info hotel, sak jane info ngeten saking pundi sih pak?keren njenengan niku pokoke. sobo hotel
Laurens Reael (Amsterdam, 22 Oktober 1583 – idem, 1637), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping telu. Dhèwèké maréntah antara taun 1615 – 1619.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laurens_Reael&oldid=1038449"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 14 Maret 2016.
Parkir ya iku kahanan ora obah salah sawijining kendaraan sing sifaté sedéla, amarga ditinggal déning sopiré. Miturut hukum diawisi parkir ing tengah dalan raya, ananging parkir ing sebelahé dalan umume diéntukaké. Fasilitas parkir dibangun bebarengan karo akèh-akèhe gedung, kanggo nyukupi kendaraan sing nganggo gedung. Kalebu uga ing njero pangertèn parkir ya iku saben kendaraan sing mandek ing papan-papan katentu apik kui sing didudohaké nganggo rambu lalu lintas utawa ora, lan ora mung kanggo kepentingan munggahaké lan utawa mudunaké wong lan utawa barang [1].
minangka ukuran jembar sing efektif kanggo ndèlèh siji kendaraan (montor, bis/truk, utawa sepédha montor). Ing njerone wés kamasuk ruang bebas sisih kiwa lan tengen kendaraan supaya lawang bisa dibukak kanggo munggah mudun penumpang lan perkawis tartamtu misalé ruang gerak kanggo kursi rodha khusus kanggo parkir kendaraan panyandang cacat lan ruang bebas ngarep mburi. Menawa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 4 Maret 2016.
karepira ingkang suci, Iya Maha suci Jatinika, Tunggal Wujud Dununge, puguting tinggal luhung,
Aneng kono suhuling Widi, wadakaning agesang, yen durung sumurup, ing sajatining puji ka,
Kadya nora asih ing uripireki, awet
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan(kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip
Rodeway Inn & Suites - Nampa, Nampa2 - Rodeway Inn & Suites - Nampa, Nampa, Hol3 - Rodeway Inn & Suites - Nampa, Nampa, Hol4 - Rodeway Inn & Suites - Nampa, Nampa,
Rodeway Inn & Suites - Nampa, Nampa,
Inn & Suites - Nampa, Nampa,
Wus dadi jamaking janma, jro jaman mengeng puniki, ngasil-asil donya brana, raos lingsem wus kawuri,
124. Raos tuwuk tan kadarbya, sasat genthong ingkang ciri, masiya dipun grujuga, toya sablumbang saari, panggah datanpa isi, ngowos-owos maksih suwung, tangèh lamun marema,
sapisan tumunten néndra, tan mosik nganti sasasi, kadya lampah tataki, nenedha sacekapipun, nora kaladuk hawa, ngangah-angah jroning budi, béda janma ingkang wuru mring pangwasa.
126. Mangiwut tatandho arta, bikut gènira nalapi, wus ical éwuhing rahsa, prawira datan kadarbi, mamak dhumateng gahi, waton antuk kang dèn bujung, dyan ngrebat uriping
Remen angalap ruruba, punapa déné upeti, mundhut lebon king punggawa, wah malih kawula sami, pangarem-arem mili,
Urip dadi salah kaprah, akarya ngungun ing ati, élok
134. Tebih saking asih darma, welas-arsa pan wus sepi, tan éman
138. Kalakyan ing jaman ika, tyang sugih remen ngapusi, kang
langkung kesel kang pinanggih, lamun léna sungkawa nora kuwawa.
140. Atatandho rajabrana, asalipun king
144. Poma-poma élingana, kang dadi walering margi, ngombéya ing belikira, ywa nglurug sanès parigi, myang liyan gampil mélik, ngandelken kuwasa-nipun, wenang mundhut babana, kalebet minta pawèstri, garwa yoga tan pinétang waton bisa.
145. Cacat menggahing pangarsa, lamun remen luru warih, kasengesem mring sendhanging lyan, ngasag-asag sapinanggih, raos èwed wus sepi,
JagoMom Aku Wis Dhemen JancokPijet3dTahapaknàGunging Éndah Wadon LesbianInternal Mani
33°51′31.54″S 151°1′2.38″E﻿ / ﻿33.8587611°S 151.0173278°E﻿ / -33.8587611; 151.0173278
Kebon Botani Auburn iku sawijining kebon botani sing ana ing kutha Auburn, New South Wales, Australia. Kebon iki diwiwiti taun 1977 lan jembaré 9,7 hektar.[1]
Ing njero kebon iki ana rong tlaga, grojogan lan kreteg sing diilèni banyu saka Kali “Duck River”. Saiki kebon botani iki dikelola déning pamaréntah kutha Auburn, sapa waé bisa mlebu nanging musti mbayar sethithik. Ing njero kebon iki, kuciwané ora ana ruangan pameran njeron ruang.
Referènsi[besut | besut sumber]
^ "Auburn Botanical Gardens". Pranala njaba[besut | besut sumber]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 4 Maret 2016.
pak de ,, kulo tiyang pengkol kaligawe pedan klaten,,,
penjenengan serat nggen web to Pak, kula lingsem pak lan ajrih daten penjenengane ………
sejatosipun dalem badhe pengin pinanggih bapak Nono piyambak, kados pundi pareng mboten ?
kyai kethib banyu meneng,dan kyai kethib banyu meneng
kanjeng eyang kyai kethib banyu meneng, karena kanjeng sunan kalijogo anguk-anguk di
Penafian primexxxtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Serat Wulang Rèh, iku karya Jawa klasik tinggalan Pakubuwana IV (1768 – 1820), arupa puisi tembang macapat, jroning basa Jawa anyar kang tinulis ing taun 1768 nganti taun 1820 ing Kraton Kasunanan Surakarta. Isi teks bab ajaran ètika manungsa idéal kang ditujokaké marang kulawarga raja, kaum bangsawan lan hamba ing kraton Surakarta. Ajaran ètika kang ana ing njeroné minangka ètika kang idéal, kang dianggep minangka paugeran urip masarakat Jawa, utamané ing lingkungan Kraton Surakarta.
Ètika idéal[besut | besut sumber]
Miturut Serat Wulangrèh, hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang idheal ya iku donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan kaselarasan lair lan batin. Urip ora bakal nandhang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora apik, ya iku watak
kang nguntungaké awaké dhéwé lan ngrugèkaké liyan kudu diendhani, ngapusi (dora), nyengit lan
Reringa, sakdurungé yakin tenan tumrap kaputusané iku
Pitutur[besut | besut sumber]
Ana limang perkara kang kudu lan wajib dikurmati ya iku : bapa lan ibu, maratuwa lanang - wadon, sedulur lanang kang paling tuwa, guru lan raja. Pesen lan pitutur marang anak putu:
Aja gampang mongkog (puas) marang nasib kang ditampa
Takon marang sarjana utawa wong pinter ngenani suba sita lan tata basa.
Sregeb maca kitab-kitab lawas kang isi tuladha lan carita-carita kang becik.
Takon marang wong-wong tuwa bab cara mbédakaké tingkah laku kang apik lan ala, kang nistha lan kang pinuji, kang cendhèk lan kang dhuwur.
tan jumeneng ing uripe, akèh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang uninga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing satemah nora pinanggih, mundak katalanjukan,
Lamun sira angguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur olèh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.
anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.
Ana uga den antepi, yèn ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki,
Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akèh wong jaja ngelmune, lan arang ingkang manut, yèn wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.
Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kanthira.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serat_Wulangrèh&oldid=1109809"	Kategori: JawaBudaya JawaSastra Jawa Anyar	Menu navigasi
sing paling mburi ngrti nek persibo wis dadi PT. arep di terusne neng ISL? iso2 kahyangan api mlebu gadean nuwh
[Reply]	Knge December 28, 2010 at 3:31 pm
Dimn d stitik chaya brrt it ad hrapn,cblh kt brlpng dada kt lihat sjrh klub2 eropa..tntunya
Sampeyan golek sing anyar waee yoo… 😀 😀
Hourex150L said this on	Juli 25, 2011 pada 2:48 pm | Balas assololey icikicik a hemm….
tuwek imitasi said this on	Juli 25, 2011
kabeh biker koyo sampean akeh bengkel sepi mas…opo2 diotak-atik dewe 😀
“Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.” (
Kangkung masak belacan,kangkung letak dlm nasi goreng, kangkung goreng berlada.
ugi Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9 ingkang kula tresnani.
kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo
dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan
Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru
ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa.
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang -
rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten
konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi
sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya.Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan kelepatan kula.
Pidato Bahasa Jawa Dengan Kromo Inggil Ass. Wr.wb.
aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.
pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang
kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..
jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..
menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan
Kulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken
Ingkang kinurmatan Bapak Lurah … Ingkang kinurmatan bapak Ketua Rt ,,, Ingkang kinurmatan bapak ….. Poro hadirin sedoyo ingkang kawulo hormati…. Assalamu’alaikum Wr. Wb. Kawulo
aturaken matur nuwun sanget kagem bapak / ibu sedoyo ingkang sampun menehi kesempatan kagem kawulo kangge nyambut acara meniko wonten ing Isra’ mi’ra nabi agung Muhammad saw. Saderengipun monggo kito sedoyo ngucapaken puji syukur dhumateng gusti Allah swt, sebab kanti nikmat lan
rahmatipun kito sedoyo saget makempal wonten ing mriki, sehingga wonteng ing ndalu niki kito tanda diwenehi kesehatan jasmanu ugi rohani kagem ngringoaken ceramah agama kagem santapan rohani wontening acara Isro lan mi’roj nabi agung Muhammad saw. Salajengipun, kulo aturaken matur nuwun ingkang seagengipun dumating sedoyo poro rawuh lan tamu undangan ingkang sampun kanti ikhlas nglonggaraken wektunipun kagem
nggolet ilmu lan ngrungoake ceramah agama ingkan sekedap malih bade dipun sampeaken dening Bpk … … .. (ingkang badhe ngisi pengajian) Poro
sedoyo meniko namung kagem ningkataken iman lan takwa kito dhumateng Allah swt. Semoho
ugi kita saged luwih ngedekaken kito dhumateng Allah swt, lan saget nglakoaken sedoyo perintahipun lan ngedoih sedoyo ingkang dado larangan-laranganipun Allah swt. Kawulo atas nami Ketua Panitia peringatan Isro lan mi’job, ngarep-arep mugi-mugi ilmu pengetahuan agama
kito khususipun masalah isro lan mi’jor meniko bener-bener dipun gateaken dening poro rawuh sedoyo, lan salajengipun saget dipun amalaken
miturut tuntunan ingkang sampun diajaraken dening Allah swt kagem kito sedoyo umat islam. Khususipun kagem Bapak …. (ingkang isi ceramah) kawulo aturaken matur nuwun ingkang sanget kagem keikhlasanipun
wonten ing ngaturaken babagan agama kagem kito sedoyo wonten ing ndalu puniko, mugimugi amalipun saged dipun tampi dening
NGAMBLESke shock e,, wong tak tumpai DW wae yo langsung blesss.. Padahal shock ngarep wis di endek ke ben bobot tertumpu neng ngarep
sekang basa Indonesia Mei 2016Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholPages with bad rounding precisionIndonesiaGeografiJawa TimurKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Yo wis aku percoyo wae duit iku cair drpda mikir alok percoyo….sing pnting stadione di glathuk’i suwe2 dadi dewe mboh iku 4
HARI INI KAFE BETAWI DISKON 50% › Kafe Betawi ‹ Cita Rasa Khas Betawi
duwe teges. Tembung kang mung sakwanda diarani Tembung wod. Wernane tembung Tembung lingga (Kata dasar) : Tembung kang durung uwah soko asaleTembung
andhahan (Kata jadian) : Tembung kang wis owah saka asale kanthi diwenehi Ater ater (Awalan),Seselan (Sisipan),Panambang (Akhiran).Ater ater Ater ater Hanuswaram [m+bathik=mbathik]n [n+tulis=nulis]ng [ng+kethok=ngethok]ny [ny+cuwil=nyuwil] Ater ater Tripurasadak [dak+pangan=dakpangak]ko [ko+
cranthel]Panambang i [kandh+i=kandhani]ake [jupuk+ake=jupukake]ne [teka+ne=tekane]e [omah+e=omahe]ane [jaluk+ane=jalukane]ke
omahe]Jinising TembungTembung aran (Kata benda) :Sakehing tembung kang tuduh arane barang.[Omah,iman].Tembung kriya (kata kerja) :Sakehing tembung kang tuduh pakaryan.[Turu,mlaku mlaku].Tembung wilangan (Kata bilangan) :Tembung kang tuduh cacah.[Siji,separo,kapisan].Tembung kaanan (kata sifat) :Tembung kang tuduh kaanan lan watak.Manggon ing sakmburine tembung aran.[Gedhe,sregep,abang].Tembung katrangan (kata keterangan) :Tembung kang nerangake tembung kriya lan liya liyane kejaba tembung aran.[Angler,cepet].Tembung tetenger (kata sandang) :Tembung kang nyandhangi tembung aran.[Si,sang].Tembung ancer ancer (kata depan) :Tembung kanggo nggandeng tembung sajroning ukara.[Lan,ing].Tembung panyambung (kata sambung) :Tembung kang kanggo nyambung ukara.[Dene,nanging].Tembung sesulih (kata ganti) :Tembung kang kanggo nyulihi jeneng barang utawa wong.[Aku,iki,apa].Tembung pangguwuh (kata seru) :Tembung kang tuduh ngudarasa.[Adhuh,oh].Ayahane tembung (jabatan kata) Jejer (Subyek).Wasesa (Predikat).Lesan (Obyek).Katrangan (Keterangan).1. Tembung Tanduk (aktif)Tanduk kriya wantah :Tembung sing diwenehi ater ater hanuswara tanpa panampang[maju (m+aju)]Tanduk i kriya :Tembung sing diwenehi ater ater hanuswara lan panambang i[nyirami(ny+siram+i)]Tanduk ke kriya :Tembung sing diwenehi ater ater hanuswara lan panambang ke utawa ake[nyelehake(ny+seleh+ake)]2. Tembung Tanggap (Pasif)Tanggap tripurusa :Tembung sing diwenehi ater ater tripurusa lan panambang i utawa ke[Dikandhani(di+kandha+i)]Tanggap na :Tembung sing wenehi seselan in[Tinuku(tuku+in)]Tanggap tarung :Tembung dwilingga diwenehi seselan in[Gebuk ginebug(gebug gebug+in)]Tanggap ka :Tembung sing diwenehi ater ater ka[kathuthuk(ka+thuthuk)]3. Tembung RangkepTembung rangkep yaiku sekabehing tembung sing diwaca kaping pindho, bias sakabehing tembung utawa mung sawandane bae.Tembung rangkep ana telung werna, yaiku:a. Tembung Dwilingga, yaiku tembung sing diwaca kaping pindho kabeh linggane.1) Dwilingga padha swaraTuladha: bapak-bapak Bocah-bocah Guru-guru2) Dwilingga salin swaraThuladha bola-bali Mrana-mrene Wira-wiri3) Dwilingga semuThuladha: ondhe-ondhe Undur-undur Andheng-andhengb. Tembung Dwipurwa, yaiku tembung sing diwaca kaping pindho mung wanda sing ngarepThuladha: laku-lelaku Jupuk-jejupuk Tuku-tetukuc. Tembung dwiwasana, yaiku tembung-tembung sing diwaca kaing pindho mung wanda sing mburi.Thuladha: cekak-cekakak Cekik-cekiki Cenges-cengenges 4. Tembung Camboran (Kata majemuk)Tembung loro utawa luwih sing dirangkep dadi siji.Camboran wutuh :Tembung loro dirangkep tanpa
[Yaiku (iya+iku)].»Keretabasa.[Wedang (ngawe+kadang)].Camboran tunggal :Tembung loro dirangkep dadi siji tur ora kena dipisahake amarga duwe teges anyar.[Sakaguru].Camboran wudhar :Tembung loro dirangkep dadi siji nanging ijen ijene tembung isih duwe teges dhewe dhewe.[Gedhe cilik].B. Ukara Ukara (Kalimat) Ukara yaiku tembung kang kasusun miturut pranata basa kang maton.Wernane ukara:Ukara lamba :Ukara kang anduweni jejer lan wasesa.[Bapak sare(jejer+wasesa)].[Aku mangan tela(jejer+wasesa+lesan)].Ukara elip :Ukara kang tanpa jejer utawa wasesa.[Klambiku anyar(jejer+katrangan)].[Nulisa!(wasesa)].Ukara rangkepDiarani uga ukara rowa :Ukara lamba sing dirangkep loro.[Ibu lagi masak,bapak ngunjuk kopi].[Nalika bapak tindak,ibu tunggu omah]. Ukara crita (Kalimat tak langsung) :Ukara kang nuduhake kedadean kang dirasa,diweruhi,dirungu utawa pitutur.[Gula iku legi] Ukara kandha (kalimat langsung).Bisa rupa :a.Ukara pitakon (Kalimat tanya) :Ukara kang kang kanggo ngudhar barang kang durung dingerteni.[Jenengmu sapa?].b.Ukara pakon (Kalimat perintah) :Ukara kang kanggo murih wong liya nindakake pakaryan sing karepake.[Adusa disik!]c.Ukara pangajak (Kalimat himbauan) :Ukara kanggo murih bebarengan nindakake pakaryan sing dikarepake.[Becike perkara iki dirembug].d.Ukara panjaluk (Kalimat permohonan) :Ukara pakon kang ditembungake kanthi alus.[Kulo aturi ngrantos sakuntawis].e.Ukara umpama :Ukara kanggo ngudarasa lelakon kang wus kebacut.[Umpama awakmu mampir,tak wenehi oleh oleh]. f.Ukara pengarep arep :Ukara panjaluk kang kawiwitan tembung sepadhane muga muga.[Muga muga basa jawa tetep lestari].g.Ukara
Astana Giribangun iku pasaréyan kulawarga Soeharto ing Kabupaten Karanganyar, eks. Karesidhènan Surakarta, Jawa Tengah.
Papan iki nduwé jembar 567 m2. Komplèks pasaréyan iki wiwit dibangun ing taun 1974 karo pasèlèhan watu kapisan déning Radèn Ayu K. Soemohardjo. Banjur pasaréyan iki diresmèkaké déning présidhèn Soeharto ing 23 Juli 1976.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Astana_Giribangun&oldid=813438"	Kategori: SoehartoKabupaten Karanganyar	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.21, 9 Maret 2013.
punika ded, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit
sandhi sudha plus review, saptarishi sandhi sudha plus in pakistan, sandhi sudha plus govinda, sandhi sudha plus ingredients, sandhi sudha plus . Active
gagal, mesti ono sing ora beres. Ora usah golek bathi, sing penting bangun
diampuni===========================================kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK
Vertigo ya iku wujud gangguan keseimbangan ana ing kuping bagéan jêro, sing bisa marakaké pênderita ngrasa mumêt (ngrasa yèn panggonan sakiwa têngêné munyêr). Kadadéan kaya mangkono iku suwéné bisa mênitan, jam-jaman, malah uga bisa nganti pirang-pirang dina. Vertigo bisa ngganggu aktifitas, sanajan ora marakaké organ tubuh liyané mèlu lara.
Panyêbab[besut | besut sumber]
kalongé aliran getih marang salah sawjining bagéan utek) ing arteri vertebral lan arteri basiler.
Ana êndhapan kalsium ing salah sawijining kanalis semisirkularis, ya iku ing kuping bagéan jêro (marakake benign
neurologis, kayata sklerosis multipel lan tumor otak.
Gêjala vertigo ya iku ngrasa mumêt, utawa ngrasa yèn kahanan sakiwa têngené munyêr.
Vertigo periver, ya iku jalaran ora berfungsiné struktur perifer nganti batang utêk (brain stem).
Vertigo sentral, ya iku nglibataké pênyakit sing bisa mrabawani batang utêk (brain stem) utawa cerebellum.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vertigo&oldid=1097098"	Kategori: Penyakit	Menu navigasi
Menowo putus, dheweke isi seneng. Tapi nek terus yo ngerti dhewe urusan karo wong tuo kuwi rodo
pm adrianGP wrote:halah angger wes gapruk,wong podo2 le seneng moso ora di rabekne opo meneh meteng
meteng dhisik, meteng dhisik ora ana paedahe, meteng saiki sing apik ki
iso nulis sing apik koyo mbak ulan yooo………..Wis ngono wae …..
ndik kampung-kampung, merga dadi sales sabun deterjen, isok nggandeng Saropah, arek kemayu Kaliasin gang Pompa.Gak urung, sing jenenge pacarane arek sak iki, gak cumak dulat-dulit, tapi yo dulak-dulek. Kathik milih enggon ae yo ndik losmen barang. Cobak, opo maneh sing didulek-i nek wis ndik kamar arek loro. Pisanan kedadeyan, abuk-abukan sampek lali, ngantek wong loro uda bareng, terus dulinan mama-mama-an, papa-papa-an. Jenenge wong lali, yok opo se….,kedadeyan, wis. Bareng wis mari, saropah kaet eling, nek wis melakukan perbuatan sing kudune durung oleh. Saropah nangis ngguguk. ‘Onok
noda’, kanda ngono ambek tambah banter nangise.
Mat Pithi langsung nyaut : ‘Perkara noda ojok kuatir,dik. Aku duwe produk sing jenenge
Yo lek, SLS kudu bek….wong manahan wae pasoepati full sing brtanding solofc padahal persis solo yo ijek neng DU, lha bgoro sepakbolane ijek pancet siji dadi tetep
Banyumasan) – Dagelan1 --- DOWNLOADGudril (Banyumasan) – Dagelan2 --- DOWNLOADGudril (Banyumasan) – Kejeglong ---
^ Cuplikan film 7 Misi Rahasia Sophie
^ Sinopsis film 7 Misi Rahasia Sophie
Comment by Jauhari— September 2, 2008 #
Reply	sopo sing gelem jadi konco mu iku ?
mbakyu .. aku kok ora dilebokno …?? 😀
btw pean nang telkomsel deket delta iku
“Mangke wus wonten Jung Galuh sampun akukuto lor ikang Tegal Bobot Sekar sampun cirno linurah punang deca tepi siring ing Canggu”
resep telur puyuh pedas, resep sup telur puyuh, aneka resep telur puyuh, resep telur puyuh kecap, resep telur puyuh bacem, resep telur puyuh pindang, resep sate telur puyuh, resep semur...
WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR MARANG SYEKH MALAYA →
Manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning baitalmakmur, banjur muntu ing koroning pramana, nglerep sakehing pancadriya, mangka kaprabawan dening pangawasaning suksma nggelar pangrasa. Wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka ing pangrasa katonton ‘alaming impen, kalaksanan sakehing solah bawa kabeh.
Manawa pangawasaning suksma wis mbabar pancadriya, sarta mbabar koroning pramana, banjur ngrebdakake hawaning napsu, nuwuhake pangrasaning budi ngantisumarambah ing jasad kita kabeh. Ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad-kita, banjur weruh maneh marang sakehe kang katonton ing ‘alam dunya, dipralambangi : Nenun senteg pisan Nigasi, tegese sedhela ing
marang ing ‘ilmu, yen dalu kewala, wawasna den denira guling, yen wus terang manjing suruping anendra.
Kang nendreku: kang sare punapanipun, dene kadya pejah, mung kaot napas sing taksih, yen pejaha jekti napase tan ana.
Sapa wikun: sare kalong apa wuwuh, lunga apa ora, yen lunga marang ing ngendi, yen tan lungaden bekemi ntut tan krasa.
Tan kalongku: den undang nora sumaur, kalamun wuwuha, apa ginawe wuwuhi, dipun weruh anendra sekaring pejah.
Jrone wungu: apa ana ingkang wungu, kang wungu punapa, lawan sinten ingkang guling, ora ‘ilmu kudu trang witing anendra.
Jro nendraku: sing wungu neng ngendi mungguh, lawan jroning lenggah, sing guling manggon neng ngendi, ingkang sorah wus celak parane pejah.
Aja tungkul: sira urip neng dunyeku, kang anim kang tuwa, urip ingkang
mikir, ingkang akeh anut basa glandangan.
Yen nggeguru: culiken kalawan kawruh, ywa tampik sujanma, kira mirib den bekteni, aja cuwa mring wong kang sudra malarat.
Yen ayun wruh: mring wejange wong aturu, ‘ilmu kawruhira, siramen ing ati suci, yen
Yen kena wus: linincak getaken mabur, aja nganti nggeblas, yen nggeblas punika lali, nuwuhaken
Iya manuk: amencok pangundhan kayu, bolahe sinendhal, kablak kejer ingkang glathik, nging glathike maksih nyengkerem pangundan.
Lir puniku: nenggih pratingkeling turu, ingkang kaleresan, sayekti yen datan ngimpi, tur
nora bisu teteh titis yen ngandika.
Kang dadi sabab bisane turu iku mengkene : ing nalikane raga iku tentrem, rasa pangrasaning cipta iya ayem, pupuling panon jenjem, jenejeming panon temeh kawawa narik sarining mani kang wis padha manuksma ing getih, dene sari sarasaning panon lumuntur manuksma ing karsa, sari sarasaning akarsa kukud tumama ing pramana, dadi loro-loroning atunggal, pramana bareng wis kasamaptan dening kukudaning sari sarasaning karsa, temah gumelaring pepadhanging pramana padha kempel, kempeling pepadhang mau tumuli gana dadi putih maligi angganing pramana, ing kono katarbuka adeging trimurti, mulane turu iku ora kawawa nuli celathu ngambu apa dene ngrungu, mungguh kang dadi sababe, awit padha koncatan panuksmaning sari sarasaning mani mau.
Ing sawijining masa kala, ana uga wong kang nglilir saka anggone turu, ora kawawa ngobahake ragane, apa dene ngucapake celathune, ing tembun Jawa kang mengkono iku diarani TINDHIHEN, wong kang lagi turu mangka banjur tindhihen, iku sapira ta samitaning cipta anggone ngajak tangi, ewadene sarehne panon durung nanggapi, dadi raga isih ora kawawa nglawani, mungguh panon anggone ora kawawa naggapi sasmitaning cipta mau (tindhihen iku), kena sabab mangkene.
Ing nalika nglilir, kumpuling sari sarasaning rasa pramana, wis padha gingsir lumengser marang karsa, utawa marang ing panon maneh. Ananging empaning tanduk sarenti, dadi balining kukudan rasa panuksmaning mani mau, durung kawawa
mripate wis kawawa ndulu, irunge wis kawawa ngambu, kupinge wis kawawa ngrungu, mung lesane durung kawawa calathu, mula mangkono, awit pakecapane calathu iku kudu kalawanan dening otot lan balung apa dene raga anggone bisa molah iku uga kalawanan dening otan lan balung, mangka sakehing otot balung durung kataman panuksmaning mani. Mangkono mulane ing wektu ing raga lan swara durung padha kawasa.
Ing satengahe wong kang lagi sajroning turu sok duwe impen, mulane ana impen awite mengkene : Nalika raga ing wayah awan ginebug dening daya hawaning panas, panca driya
pramana kang marang angkara, urubing pramana kang marang angkara iku kawawa nyuda padhange, sudhaning pepadhang samubarang kang dinulu, kang kaambu, apa dene kang rinungu ing atase marcapada iku aluse bae kang padha malebu, lebune sakeh kaalusan mau padha cumithak ana ing panon, bareng
panon, padhanging panon kawawa mahanani sakeh kaalusaning wujud kang wis padha cumithak ana ing kono, iya iku kang padha katonton ana alaming impen, mangkono mulane ana impen.
Impen iku wahanane katemu ing patang pangkat:
Wahananing impen kang katemu saka ing pepiritan iku kaya wong ngimpi weruh
iku. Dene impen kang wahanane katemu dadi pepiritan iku, impene wong nandhang susah. 2.Katemu saka ing teturutan.
Wahananing impen kang katemu saka ing teturutan iku, kaya wong ngimpi mbuwang sesuker, ketemuning wahanane dadi kelangan, karana pisahing sesuker iku dadi teturutaning ilang, sapanunggale kang mangkono iku. Dene impen kang wahanane ketemu dadi teturutan iku impene wong lagi nandhang lara. 3. Katemu saka ing wewangsulan.
Wahananing impen kang katemu saka ing wewangsulan iku, kaya wong ngimpi nemu susah, wahanane dadi bungah, karana susah iku dadi wewangsulaning bungah. Dene impen kang wahane ketemu dadi wewangsulan iku impene wong sayah. 4. Katemu saka ing sesemonan.
Wahananing impen kang katemu saka ing sesemonan iku, kaya wong ngimpi
ketemu dadi sesemonan iku impene wong walaka, tegese wong kang ora ngemu susah, sarta ora nemahi lara, apa dene ora pinuju sayah.
Impen kang kawasita iku tegese : katajuh, iku impening wong oleh wangsit, umpama tungu wong lara, kang tunggu nuju
kacakrabawa tegese : kacipta ing wicara, iya iku impening wong mentas rerasan, bareng turu kang ginawe rerasan mau kepi.
Impen kang kaduradasih tegese : terus, iya iku impen kang terus ing wahanane, upama wong ngimpi weruh sesotya bareng tangining turu teko weruh sesotya temenan.
Impen kang kadarsana tegese : katulad, kaya ta ing sadurunge turu weruh ula, bareng turu ngimpi weruh
SUSUHUNAN GUNUNG JATI MARANG SYEH MALAYA
laopo melok Liga ra jelas ngunu wi… JAnji duwek ?? jaman saiki sopo pe ngke’i duwek nganggur.. angger janji kok pe ngeke’i duwek nganggur, wes karoan mbujuk’i…
wis mandiri, iso adus dewe, mangan dewe, lagek lepas teko LPI, nek 5 tahun durung iso mandiri yo nyusu LPI maneh ora opo2…Sampean iku ditulung malah dadi provokator…Nek LPI enek karep kuwi
anyar….Kowe ape omong opo??
[Reply]	KFA December 8, 2010 at 8:05 pm
PANCEN pssi bangsat,kocnad.apa2 duwik .!
More Bukake Porn VideosViews: 1267 bukake cumbukake|cumViews: 1307 bukakebukakeViews: 750 cum bukakebukake|cu
Kecamatan Sugihwaras, Nyuwun tlng pjngn, ngajeng dalem di bngun got. Woten ngajeng dalem kale...
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Beria&oldid=647151"	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.23, 21 Maret 2012.
Kumitir a. Kaping wolu : akarsa malih,
Sanga. c. “Sapa kang jumeneng ing Hayan Sabitah, iya Kang Maha Suci, iku Hurip kita, sadurunge ana bumi langit, trus samengkone; d.
Damarwulan Jumeneng Nata: Wayang Klitik Seri Damarwulan
iki teori iki agi percoyo, mergane weis dibuktikan nduwurku iki. Direwangi tekan ngendi2 bebasan njajah deso milang kori.....Yo alhamdulillah
iki teori iki agi percoyo, mergane weis dibuktikan nduwurku iki. Direwangi tekan ngendi2 bebasan njajah deso milang kori.....Yo alhamdulillah tetep nyeberang Kali Ndandan ujung ujunge... po iyo Dang kowe kok isa2ne mung melu2 teorine wong mbok gawe teori dwe luwih inisiatif ngono lho :
Prambanan (Dk. Ngringin Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
Candi Lumbung (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
Candi Bubrah (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
Candi Sewu (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
Candi Asu (Dk. Bener Ds. Bugisan Kec. Prambanan)
PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.21, tanggal 11 Maret 2013.
banget. mbuh mergo isine UWONG2 BODO po ora, Aku ra ngerti. seng genah delok wae FU 150 thailand esoh nganti 160an km/jam, trus Sonic 125 thailand esoh nganti 140an km/jam. neng Indonesia isine UWONG2
tau sing jenenge goro nang Ibuk. (Durung
ndeleng RAI ne sampeyan iku loh wes nggilanih sing ngilokno wakmu iku yo sopo????
wes gak seru maneh ceritamu sayang ... cini duduk deket papah aku wes ngerti nomer bojomu pang......
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Marah Roesli utawi asring ugi dpun éja Marah Rusli ( Padang, Sumatera Barat, 7 Agustus 1889 - Bandung, 17 Januari 1968 ) punika sastrawan Indonesia angkatan Balai Pustaka. Kaloka kanthi karya Siti Nurbaya (roman) ingkang dipun terbitaken ing taun 1920 Marah Rusli misuwur ngantos sapriki. Siti Nurbaya sampun dados legenda, wanita ingkang dipun peksa krama déning tiyang sepuhipun, pikantuk priyantun ingkang boten dipun tresnani.
Marah Rusli, sang sastrawan punika, nggadhahi asma jangkep Marah Rusli (Marah Halim?) bin Abu Bakar. Bapakipun, Sutan Abu Bakar, punika bangsawan kanthi gelar Sutan Pangeran, nyambut damel dados demang. Marah Rusli daup kaliyan satunggiling putri Sunda klahiran Bogor wonten ing taun 1911 lan pinaringan putra tiga, kalih jaler lan setunggal èstri. Perkawinan Marah Rusli kaliyan putri Sunda kalawau boten pikantuk idi pangèstu saking tiyang sepuhipun, nanging Marah Rusli tetep nglajengaken perkawinanipun.
Senajan langkung kondhang minangka sastrawan, Marah Rusli sakleresipun satunggiling dhokter hewan. Bènten kaliyan Taufiq Ismail lan Asrul Sani ingkang saèstu nilaraken profesi minangka dhokter hewan amargi milih dados penyair, Marah Rusli tetep anekuni profesi dhokter hewan ngantos pènsiun ing 1952 kanthi jabatan pungkasan minangka Dhokter Hewan Kepala. Karemenan Marah Rusli dhumateng kasusastran sampun tuwuh wiwit piyambakipun taksih alit. Piyambakipun remen midhangetaken carios-carios saking tukang kaba, tukang dongèng ing Sumatera Barat ingkang keliling kampung nyadé dongèngan lan maos buku-buku sastra.
Kiprah[besut | besut sumber]
Wonten ing sajarah sastra Indonesia, Marah Rusli kacathet minangka pengarang roman ingkang wiwitan lan dipun anugerahi gelar déning H.B. Jassin minangka Bapak Roman Modern Indonesia. Sakdèrèngipun punika, prosa ingkang langkung biasa dipun anggé wonten ing Indonesia inggih punika hikayat.
Marah Rusli nggadhahi pendidikan inggil lan buku-buku wacanipun kathah ingkang saking manca nagari, ingkang nggambaraken kamajengan jaman. Piyambakipun rumaos yèn adat istiadat ing sakubengipun sampun boten rujuk kaliyan kamajengan jaman. Bab punika nunten anglairaken pamberontakan ing salebeting manah, lajeng dipun suntakaken wonten ing karyanipun, Siti Nurbaya. Marah Rusli gadhah kekajengan kanggé mbébasaken masyarakat saking belenggu adat ingkang boten maringi kesempatan tumrap laré anèm ngandharaken pikiran utawi pepinginan.
Wonten carios Siti Nurbaya, sampun dipun lebetaken landasan pemikiran ingkang ngarah dhunateng emansipasi wanita. Carios punika andamel para wanita wiwit mikiraken hak-hakipun, punapa badhé pasrah amargi tuntutan adat (lan tekanan tiyang sepuh) utawi kedah mertahanaken punapa ingkang dipun kajengaken. Carios Siti Nurbaya saged nggugah lan ngantunaken kesan ing salebeting manah para pamaos ngantos sapriki. Sampun langkung saking wolung taun wiwit lairipun, Siti Nurbaya tetep dados carios ingkang kathah dipun èmuti lan dados bahan wicara.
Sanèsipun Siti Nurbaya, Marah Rusli ugi nyerat sawetawis carios roman. Ananging, Siti Nurbaya punika ingkang paling saé. Roman
ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 15 Novèmber 2016.
wong bodo mati ibarat-e koyok mlaku nang nduwur bumi…
dene nyono wong kang urip nanging podho wong mati…
Rooms Margo Utomo Kraton NIDA Rooms Kese Hatan 143 Pakem NIDA Rooms Station
bondMas Isa iki piye tho ............. lha
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana
Iki dongane sulap,lakune adu sembari mutih,olehe pitungdina wekasane patigeni.Lan malih lakune ora mangan sarupaning endhas lan sawise adus mandeng srengenge,bareng karo mleteke
MUHAMMAD. RASANE AKU KEPINGIN MBEDHIL NDASMU. DASAR ANAKE LONTE TERMINAL SING DIPERKOSA GELANDANGAN, SENENGANE GAWE GORO~GORO, PIYE NDHES AMEH NGAJAK PERANG PO? OJO BALENI MANEH NGRUSAK
Kecamatan kuwe wilayah administratif nangisor kabupaten utawa kota. Nangisor Kecamatan kuwe ana desa utawa kelurahan.
Nang konteks otonomi daerah nang Indonesia, Kecamatan kuwe Perangkat Daerah Kabupaten utawa Kota sing duweni wilayah kerja tinentu sing dipimpin dening Camat. Istilah "Kecamatan" nang propinsi Nanggroe Aceh Darussalam diarani "Sagoe Cut".
pangertiné, janma kudu mituhu, pratélané sapta pracèki, lamun dipun upaya kinemat ing kalbu, samubarang kang linakya, sarwi mapan nora badhé damel tuni, suka tentreming rahsa.
2. Kang ginelar wyataning suyati, tlatènana kang pitung prakara, amrih dadi lantarané, datan gampil kinelun kalulun ing
putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing driya.
tebané, suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel
lèmèr ing wuwus, nguwus-uwus tan ana dadi, tetembungan dèn arah jumbuh kang sinaguh, tumapak ing lalampahan, datan lumpuh karana
pinurih saged rampungé, tékad kang wus pinuntu, aywa wudhar tanpa pangaji, wawataking
linuru, kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng Suksma, istingarah gung pangajab temah dadi, tan cidra ing ubaya.
13. Jejering titah sawantah kaki, mokal lamun kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora wegah,
watanira suker tan béda wewerri, buteng ribeng krodhanya.
16. Paran nggènira nyepeng sumangi, setya tuhu
tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu, tilar salir manah sonta, kusung-kusung kemrungsung kécalan santi, angulari papaka.
17. Dipun tlatèn samya angulari, murih dadya manuswa bisama, ywa gampil mupus tekadé, ywan rumpil lampahipun, upayanen kanthi sasmreti, saswih maring Hyang Murba tumus sanggya manu, tebih saking tutur cidra, nging maujud datan mandheg katamarti, satemah pinitaya.
18. Menggah tuduh ingkang gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi wigati, susmaya prabaning
dipun luri, pranahara jatining manuswa, titah sawantah jejeré, cidra mring karsèng Ulun, iku
Wawaler tumrap sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati sapa baé, dhadasar
ririh raras sinuprih katon mrak-ati, tansah saswih ring garwa.
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima mangabiwadha, garwanira
catur wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti, dwipangga datan kéguh saguh kang ginayuh, brekiti ing sregepira, siyang-ratri makarya tan wènten sepi, swawi dipun tuladha.
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja
ngrarakit tembung lunyu, amemada sarta ngadili, ngumbar panyatur ala kèh panacadipun, alaning liyan dèn andhar, kaya-kaya beciké tan ana sami, klayan dhiri pribadya.
31. Tyang kang remen mbèbèrken wawadi, lir karaba muleg ing akasa,
panyatur, nukulken wijining tikbra, dyan pracara ukara datanpa bukti, iku watak katbuta.
32. Tembung sisip sinusup kasisip, murih bisa sasap ing sasama, samakéyan sasolahé, kudu unggul binuru, nora ngétang katala sami, lumuh lamun
wewerri, parandéné si punggung pambeg wah kumingsun, kadi hakim kusalanya, angadili sapa-sapa ingkang wèsdhi, kasereng lir katwara.
34. Dipun émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin, misésa palimirma miwah paring
datan lèmèr ngumbar-umbar kata, kanthi permati empané, wit kasunyatanipun, ilat iku lir wisa mandi, dhahat karya sangsaya punapi kasumbung, lamun kalintu trepira, ing kawurya pranama adamel tuni, katiwang ing papaka.
36. Èmperipun kendhali turanggi, dipun trapken jroning cangkemira, sanadyan alit wujudé, ywan pinekak satuhu, temah gampil dèn kemudhèni, tumrah badan sakojur tan liya mung
pindha krodhaning denawa, nyembur wisa wisaya aniniwasi, surata siya-siya.
39. Klawan ilat padha muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya- kaya manekung, angèmperi panatagami, nging klawan
gung ngebeki jro tyasirèki, lengka kang rinaosna.
41. Lir kusara mrentul wanci énjing, sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang nguripi, makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu, nètèsken sarkara soba, sarasati binawa amangastuti, ngenut pangrèhing suksma.
42. Nadyan namung pérangan kang lengit, lamun mogèl mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung anggigirisi, waged dados kabegjan kalamun pituhu, nanging kosok-wangsulira, amangangi
sinartan manah kang sarjé, kasantyan kang dèn bujung, mekak hawa laksita juti, lidhah dipun kendhali tutur tan kalantur, sumimpang sagung pitenah, awiwéka mrih
tinalesken wisiking Hyang Suksma, kang kaajab mung bahagé, rurumpakaning wuwus, was winawas kanthi premati, leget mring kautaman priyatna ing
kaping kalih, ywa ngalingi luputing sentana, awit ageng durakané, babasan ngingu-ingu, pringga dhusdha mutawatosi, walagang nggènnya lumung ywan datan kapugut,
sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh
renungkan) Thu Sep 23, 2010 9:41 pm iki ana siji maning....tuladha yen menungsa iku ora bakal menang mungsuh sing maha kuasa.... iki tuladha yen Gusti sing
kena kanggo kaca benggala liyane martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09
polah sing ora apik lan nyusahke sedulur liyane. orasah sok bener dewe,sok pinter dewe. kabeh kuwi diciptakke beda karo Gusti ora tapo alesan lan ora ming asal. Gusti mesthi nyiptakkake apa wae neng donya iki kanthi tujuan apik! Ngerti ora kowe!!!!!!!! heheheheeh wkwkwkwkwk....mula ayo dho saling menghormati tepo selira ran njaga p[ersatuan dan kesatuan nuwun sacho_ekaPenga
sing ora apik lan nyusahke sedulur liyane. orasah sok bener dewe,sok pinter dewe. kabeh kuwi diciptakke beda karo Gusti ora tapo alesan lan ora ming asal. Gusti mesthi nyiptakkake apa wae neng donya iki kanthi tujuan apik! Ngerti ora kowe!!!!!!!!
renungkan) Tue Nov 15, 2011 11:56 pm ngapunten......... ketokke seng nulis dudu aku kie...... maklum kompieku seng nganggo wong akeh_________________
renungkan) Sun Jan 01, 2012 2:44 am ngapunten......... ketokke seng nulis dudu aku kie...... maklum kompieku seng nganggo wong akeh_________________
Kediri Kedathone,Ratu agagah prakoso,Tan ana kang malanga,Parang muka samya teluk,Pan sami ajrih sadaya.
2.Milane sinungan sakti,Bathara Wisnu punika,Anitis ana ing kene,Ing Sang Prabu Jayabaya,Nalikane mangkana,Pan jumeneng Ratu Agung,Abala
6.Wus lenggah atata sami,Nuli wau angandika,Jeng Sultan Ngali Samsujen,“Heh Sang Prabu Jayabaya,
nuli ta sinelan,Liyane teka para,”Sang Prabu lajeng andeku,Wus wikan titah Bathara.
8.Lajeng angguru sayekti,Sang Prabu Jayabaya,Mring Sang Raja panditane,Rasane Kitab Musarar,Wis tunumplak sadaya,Lan enget wewangenipun,Yen
Nggawa ecis puniku,Dadi pundhen bekel Jawa.
11.Raja Pandhita apamit,Musna saking palenggahan,Tan antara ing lamine,Pan wus jangkep ing sewulan,Kondure Sang Pandhita,Kocapa wau Sang Prabu,Animbali ingkang putra.
12.Tan adangu nulya prapti,Apan ta lajeng binekta,Mring kang rama ing lampahe,Minggah dhateng ardi Padhang,Kang putra lank eng rama,Sakpraptanira ing gunung,Minggah samdyaning arga.
13.Wonten ta ajar satunggil,Anama Ajar Subrata,Pan arsa methuk lampahe,Mring sang Prabu Jayabaya,Ratu kang namur lampah,Tur titis Bathara Wisnu,Njalma Prabu Jayabaya.
nabi,Ri Sang aji Jayabaya,Cangkraming ardi wus suwe,Apanggih lawan ki Ajar,Ajar ing gunung Padhang,Awindon tapane guntur,Dadi barang kang cinipta.
16.Gupuh methuk ngacarani,Wis tata dennya alenggah,Ajar angundang
sawit iku,Kang saconthong kembang mojar.
18.Kawolu ending sawiji,Ki Ajar pan atur sembah,“Punika sugataningong,Katura dhateng paduka,”Sang Prabu Jayabaya,Awas denira andulu,Sedhet anarik curiga.
19.Ginoco ki Ajar mati,Endhange tinuweg pejah,
20.Arsa matur putra ajrih,Lajeng kondur sakaliyan,Sapraptanira kedhaton,Pinarak lan ingkang putra,Sumiwi munggweng ngarsa,Angandika Sang-a Prabu,Jayabaya mring kang putra.
ratu,Iya ing tanah Jawa,Ingsun pan wus den wangeni,Kari loro kaping telune ta ingwang.
2.Yen wis anitis ping tiga,Nuli ana jaman maning,Liyane panggaweningwang,Apan uwus den wangeni,Mring pandita ing nguni,Tan kena gingsir ing besuk,Apan talinambangan,Dene Maolana Ngali,Jaman catur semune segara asat.
4.Ing nalika satus warsa,Rusake Negara kaki,Kang ratu patang Negara,Nuli salin alam malih,Ingsun nora nduweni,Nora kena milu-milu,Pan ingsun wus pinisah,Lan sedulur bapa kaki,Wus ginaib prenahe panggonan ingwang.
5.Ing sajroning kekarah,Ing tekene guru mami,Kang nama raja Pandita,Sultan Maolana Ngali,Samsujen iku kaki,Kawruhana ta ing
liman papeka,Pejajaran kang negari,Ilang tingkahing becik,Nagara kramane suwung,Miwah yudanegara,Nora ana anglabeti,Tanpa adil satus taun nuli sirna.
7.Awit perang padha kadang,Dene pametune bumi,Wong cilik pajeke emas,Sawab ingsun den suguh,Marang si Ajar dhingin,Kunir sarimpang ta ingsun,Nuli asalin jaman,
Galagahwangi,Pan ing Demak kithanipun,Kono ana agama,Tetep ingkang amuwarni,Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
10.Swidak gangsal taun sirna,Pan Jumeneng Ratu Adil,Para wali lan pandhita,Sadaya pan samya asih,Pametune wong cilik,Ingkang katur marang Ratu,Rupa picis lan uwang,Sawah ingsun den suguhi,Kembang mlathi mring ki Ajar gunung Padhang.
11.Kaselak kampuhe bedhah,Kekesahan during kongsi,
Tan tumurun marang siwi,Tigangdasa enem taun nuli sirna.
12.Semune lambange Cangkrama,Putung ingkang watang nenggih,Wong ndesa pajege sandhang,Picis ingsun den suguhi,Iya kajar sauwit,Marang si Ajar karuhun,Nuli asalin jaman,Ing Mataram kang nagari,Kalasakti Prabu Anyrakakusumo.
13.Kinaluhutan ing bala,Kuwat prang retune sugih,Keringan ing nungsa Jawa,Tur iku dadi gegenti,Ajar lan para wali,Ngulama lan para nujum,Miwah para pandhita,Kagelang dadi sawiji,Ratu dibya ambeg dadi paramarta.
14.Sudibya apari karma,Alus sebaraning budi,Wong cilik wadale reyal,Sawab ingsun den suguhi,Arupa bawang putih,Mring ki Ajar iku mau,Jejuluke Negara,Retune ingkang miwiti,Surakalpa semune lintang sinipat.
15.Nuli kembang sempol tanpa,Modin sreban lambang nenggih,Panjenengan kaping papat,Retune ingkang
16.Iya aneng tanah Jawa,Angempek tanah sethithik,Lawas-lawas tumut aprang,Unggul sasolahe nenggih,Kedhep neng tanah Jawi,Wus ngalih jamanireku,Maksih turun Mataram,Jejuluke kang negari,Nyakrawati kedhatone tanah Pajang.
17.Ratu abala bacingah,Keringan ing nuswa Jawi,Kang miwiti dadi raja,Jejuluke Layon Keli,Semu satriya brangti,Iya nuli salin ratu,Jejuluke sang nata,Semune kenya musoni,Nora lawas nuli salin panjenengan.
18.Dene jejuluke nata,Lung gadung rara nglinkasi,Nuli salin gajah meta,
warsa nuli,Ana dhawuhing bebendu,Kelem negaranira,Kuwur tataning negari,Duk semana pametune wong ing ndesa.
19.Dhuwit anggris lawan uwang,Sawab ingsun den suguhi,Rupa getih mung sapitrah,Nuli retu kang nagari,Ilang barkating bumi,Tatane Parentah rusuh,
23.Dene pajege wong ndesa,Akeh warninira sami,Lawan pajeg mundak-mundak,Yen panen datan maregi,Wuwuh suda ing bumi,Wong dursilo saya ndarung,Akeh dadi durjana,Wong gedhe atine jail,
ingsun den suguhi,Mring ki Ajar gunung Padang,Arupa ending sawiji,Samana den etangi,Jaman sewu pitung atus,Pitung puluh pan iya,Wiwit prang tan na ngaberi,Nuli ana lamate negara rengka.
26.Akeh ingkang gara-gara,Udan salah mangsa prapti,Akeh lindhu lan grahana,Dalajate salin-salin,Pepati tanpa aji,Amun ing jaman sewu,Wolung atus ta
Semune Pudhak kesungsang,Bumi Mekah dennya lair,Iku kang angratoni,Jagad kabeh ingkang mengku,Juluk Ratu Amisan,Sirep musibating bumi,Wong nakoda melu manjing ing samuwan.
28.Prabu trusing waliyulah,Kadhatone pan kekalih,Ing Mekah ingkang satunggal,Tanah Jawi kang sawiji,Prenahe iku kaki,Perak lan gunung Perahu,Sakulone Tempuran,Balane samya jrih asih,Iya iku ratu rinenggeng sajagad.
29.Kono ana pangapura,Ajeg kukum lawan adil,Wong cilik pajege dinar,Sawab ingsun den suguhi,Iya kembang saruni,Mring ki Ajar iku mau,Ing nalika samana,Mulya jeneng narpati,Tur abagus eseme lir madu puspa.
1.Langkung arja jamane narpati,Nora nama pan ingkang nanggulangi,Wong desa iku wadale,Kang duwe pajeg sewu,Pan simuda dening Narpati,Mung metu satus dinar,Mangkana winuwus,
3.Iku mulih jenenge narpati,Wadya punggawa sujud sadaya,Tur padha rena prentahe,Kadhatone winuwus,Ing Kediri ingkang satunggil,Kang siji
ngajurit,Tan ana kang naggulang,Tanah Jawa gempur,Wus jumeneng tanah Jawa,Ratu Prenggi berbudi kras anglangkungi,Tetep neng tanah Jawa.
5.Enengena Sang Nateng Parenggi,Prabu ing Rum
tundungen den age,Yen nora lunga iku,Nora ingsun lilani mulih,”Ki Patih sigra budal,Saha balanipun,Ya ta prapta Tanah Jawa,Raja Prenggi tinundung dening ki Patih,Sirna sabalanira.
7.Nuli rena manahe wong cilik,Nora ana kang budi sangsaya,Sarwa murah tetukone,Tulus ingkan tinandur,Jamanira den jujuluki,Gandrung-gandrung ing marga,Andulu wong gelung,Kekendon lukar kawratan,Keris parung dolen tukokeno nuli,Campur bawur mring pasar.
08-08-2012 pada 12:54 am wah wong indonesia cen heeiibat. iso gawe antivirus dewe. matur suwun yo kang ! Sepurane mung biso matur suwun sebab wis tuwa lan setengah goblog bab computer.
madiun lemahe teles mugi Gusti Allah kang mbales !
Pekalongan | Pemalang | Purbalingga | Purworejo | Rembang | Semarang | Sragen | Sukoharjo | Tegal | Temanggung | Wonogiri | Wonosobo | Kota Magelang | Kota Pekalongan | Kota Salatiga | Kota Semarang | Kota Surakarta/Solo | Kota Tegal PD. BPR BKK Ungaran
JL. M YAMIN NO. 1 UNGARAN, TELEPON : ---- PT. BPR Ambarawa
Baung punika nama golongan iwak ingkang kalebet dhateng marga Hemibagrus, suku Bagridae [1]. Ulam punika nyébar wonten ing India, Cina kidul lan Asia Tenggara. Namanipun ulam baung saben dhaérah punika bènten-bènten kados iwak eri, baong, baon (Mly.), bawon (Btw.), senggal utawi singgah (Sd.), tagih utawi tageh (Jw.), niken, siken, tiken, tiken bato (Kalteng), lan sanesipun. Ulam baung tasih satunggal kerabat kaliyan iwak lélé, nami marganipun Hemibagrus ingkang saking Basa latin Hemi ateges setengah lan bagrus ingkang dipunpendhet
Wujudipun ulam baung punika dawa, lunyu, boten kagungan sisik, kepala ageng lan depres kanthi tigang pasang sungut ing kiwa tengen tutuk lan sepasang malih ing lubang pernafasan. Kejawi punika dawanipun sungut rahang nginggil dumugi sirip dubur. Wonten ing sirip dada lan punggung kagungan eri patil. Ulam baung kagungan sirip lemak(adipose fin) ing sakwingkingipun sirip punggung [1].
Distribusi ekologis ulam baung punika perairan tawat, kali utawi lèpèn, tlaga ugi wonten ing muara lèpèn lan padatanipun kapanggihaken wonten ing dhaérah banjir. Ulam baung ugi saged gesang wonten ing kolam kanthi dhasaripun arupi wedhi lan watu. Ing Jawa Kulon, ulam baung kathah kapanggihaken wonten ing Lepen Cidurian lan Jasinga Bogor amargi toyanipun cethèk ( 45 meter ) kanthi kecerahan 100 % [1].
Ulam punika remel damel gerombolan wonten ing dhasaring perairan lan damel sarang arupi bolongan ingkang lunak kanthi ilining toya ingkang kalem. Ulam baung remen ugi kaliyan papan-papan ingkang boten katingal lan boten aktif medal saking sarang sadèrèngipun dinten peteng. Nalika sampun dalu, ulam punika pados mangsa ananging namung wonten ing sekitar sarang. Distribusi geografis ulam baung punika wonten perairan Indonesia, Hindia Timur, Indocina, lan Thailand[1].
Jinis kelamin[besut | besut sumber]
ingkang jantan mapan wonten ing rogga weteng bagéyan dorsal intestin. Gonad ulam ulam saged katingal menawi ukuran ulam punika kirang langkung 20 cm. Awit saking punika ulam baung ingkang langkung alit saking ukuran kasebut saged kabédakaken kanthi ningali lubanging genital.
Penyakit ingkang asring nyerang ulam baung punika ichthyopthirius multifiliis utawi langkung kawentar kanthi nama white spot (bintik putih) [1].
Kebiasaan mangan ulam baung punika asifat noktural, inggih punika aktivitas kegiatan gesangipun langkung kathah wonten ing wanci dalu, Kejawi punika, ulam baung remen ndelik wonten ing liang-liang pinggirin lèpèn papan gesangipun. WOnten ing alam, ulam baung kalebet kéwan pemakan menapa kemawon utawi omnivora. Ananging wonten ugi ingkang nglebetaken ulam punika dhateng golongan kéwan ingkang mangan daging (karnivora) amargi ulam punika langkung kathah mangan kéwan-kéwan alit kadosta ulam-ulam alit,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Baung&oldid=999749"	Kategori: IwakKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 4 Maret 2016.
guyonan jenius . . .plesetan jayus . . .pokoke iso gawe ngakak2 dewe . . .sampek headspin dalam kamar sempit 3x3 meter . . .wis . . .saiki
Pak)Pak Lumrah : "Wis aja nggedebus, senajan ngomonge nganggo basa landa, nyong tetep ngerti
ealaaah.....gandheng piyantun ndusun padkhe...nggih bingung...kok wonten suwanten piyantun
Krystal Jung inggih punika anggota saking F(x) utawi klompok girlband saking Seoul, Korea Kidul. F(x) piyambak dipundamel déning SM Entertainment ing taun 2009. Piyambakipun inggih punika gadhahi saderek saking Jessica SNSD/Girls Generation. Piyambakipun gabung kaliyan anggota F(x) sanesipun inggih punika Victoria Song, Amber, Sulli, lan Luna.Ingkang dados ketua inggih punika Victoria. Kaliyan F(x), Krystal nate gadhahi pahargyan
Krystal_Jung&oldid=1101005"	Kategori: Aktris Koréa KidulLair 1994Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
wong bejo iku artine lak ketepak.an mujur makane awake isine bejo tok opo sing dikarepno , tapi wong urip iku wong seng isok ngrasakne soroh.e dunyo koyok opo.
wong bejo durung karuan isok urip mbejakno awake dewe. tapi wong urip wes pasti nggowo awake ben bejo.
mangkane tontok.en urip.e wong bejo karo wong sing bener bener ngerasakno urip.
Sinuwun Romo Kyai Semar,...seorang korkot di wilayah Pantura Jateng yang panjenengan puniko Dalem Mohamad Anwar, sinuwun....kepareng matur sinuwun, dhalem kepareng matur wonten mimbar mriki nggih....
sih samudro pagaksami ingkang sak ageng-agengipun mugi gusti inkang moho mirah tansah paring kanugrahan lan berkahipun dumateng kito sedoyo.
aku isih nang Flores, lan sesuk sowan mrono. Kowe matura Ibu wae yen arep rapat,
kimman (23:40:23) : nderek bela sungkawa ingkang lebet….. nderek remen pun gesang kalih Gusti ingkang langgeng…
satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad
iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku
rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing
lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya
Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba
amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna
padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang
nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita,
pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati
manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa
jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi
lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku
“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun,
lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran
Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyanin…g-Sun,
iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah
gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing
sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora
kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa
apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh,
…Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya
jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng
jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan
lebur cahya dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur rasa dadi sirna mulih
kawula tunggal, kang agung kang kinasihan.” (mantra Wedha,
manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amis...esa
sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku
prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena
dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang
sing ditemu sa…rana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya
(Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane
Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama
ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira
rusak, ya rusake raga, ya rusake jiwa. Iki kabeh mau
kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.
Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni,
keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging
toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka
gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase
urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing
kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran
sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.
Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale
sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise,
ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi,
sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing
kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa
nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan
Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane ora
bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing
aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.
Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang
manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa
marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku
tinemu ana ing …sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang
makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih
kang gede daya prabawane.sapa bae kang wis bisa nglakoni ilmu iki mesti bakal diwedeni dening sapada padane,yen nyuwara gawe giris wong akeh,lan
Saben akhir minggu aku dipigunakaké kanggo mbayar riko situs iki, amarga alasan sing aku pengin kanggo rasa seneng, kanggo ggekbdgedeeb alesan
Candi Sewu (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo Kec.
Kidul (Dk. Plaosan Ds. Bugisan Kec. Prambanan)
gandhi jayanti speechgandhi jayanti picturesgandhi jayanthi wishesgandhi jayanti
kandamu iki kang, nek do ra percoyo nek sampeyan2 kabeh
leres sanget mas.. Wanita niku sanes racun
nuwun sanget ustadz. kulo ijin ngopi. mugi amal panjenengan saged angsal piwales kang luwih sae dugi
Sugeng Riyadi Dalem Nyuwun Pangapunten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani
Pranatan Dalem asmanipun Panganggo Keprabon wonten Nagari Ngayogyakarta
ing lapangan desaku ana pasar malem . aku seneng yen ana pasar malem amarga akeh tontonane . wong dodol uga akeh . dodol klambi , panganan , lan dolanan
Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda II | Sumego G.I.B.A.D.L
← Piwulangipun RM Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda [1]
WEJANGANE SUSUHUNAN GUNUNG JATI MARANG SYEH MALAYA →
Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda
Mijen jagad sawegung, Saking kodrating Hyang Widhi, Kasamadan dating Manon.
3. Amanoni pamulune kadi duwung, Kukuwunge
8. Kaot wilet maneh oleh tindak tanduk dudugane tan ketembing tumanbirang kaduk purun, Purune nora nyamahi, Marang ngelmu kang
kang hawa nepsu, Nglakonana sabar ngalim-ngapura salaminipun, Nadyan sira pinisakit, Tawa kupo mring Hyang Manon.
12. Ingkang kocap tapa brata kaping catur, Ya tapaning rasa jati, Heneng heningna kalbu, Mesuwa puja samadi,
16. Kethokana kethoken bongkot lan pucuk, Samene bae nyukupi, Pan ora memurung laku, Lakon anglakoni pati amancat,
18. Nanging ndulu kadaton ingkang kadulu, Yen Kadulu niniwasi, Katiwasan
Saniskara amenuhi, Sarwa endah adi luhung, Asenen dipun enggeni, Aworbrakasakan jrangkong.
20. Mindo gawe gagaweayan ora weruh, Weruh-weruh
Kanthi awas lawan eling, Aywa samar ing pandulu, Kedaton ingkang sejati, Sajatine tan katongton.
24. Gambir wungu nora cidra yektinipun, Lamun kang marsudeng gaib, Liningkap
Harsa mulih mring don luhung, Amung kurang limang ari, Salameta putraning ngong.
26. Titenana rong windu aja dumawuh, Pulung gana kang
wuyud, Wuyude pan dadi siji, Mijen jagad sawegung, Saking kodrating Hyang Widhi, Kasamadan dating
6. Cakep cukup nyukupi yen oleh rembug, Rembuge tan katon gitik titikane urun-urun, Nguruni dadine ngelmi, Kaya sukane ponang wong.
7. Wuwuh-wuwuh amuwuhi kawruhipun, Pantese wong cipta yekti tan amprih karya
nora nyamahi, Marang ngelmu kang wus manggon.
9. Pamanggone tapa brata pitung wektu, Dene tatapa kang siji apane jasad puniku
pinisakit, Tawa kupo mring Hyang Manon.
12. Ingkang kocap tapa brata kaping catur, Ya tapaning rasa jati, Heneng Heneng “>heningna
18. Nanging ndulu kadaton ingkang kadulu, Yen Kadulu niniwasi,
Marmanipun santosa ateguh timbul, Kanthi awas lawan eling, Aywa samar ing pandulu, Kedaton ingkang sejati, Sajatine tan katongton.
23. Meneng langgeng nora kocap tan winuwus, Nora mulat sawarga di, Pan rumangsa ngeyup, Malela lenge don adi, Dadi nabi wali awor.
24. Gambir wungu nora cidra yektinipun, Lamun kang marsudeng
Mangkya ingsun minta pamit, Harsa mulih mring don luhung,
Ronggowarsito Nalika Bade Seda [1]
sembah nuwun njih Kidimas..,mugya piwuruk menika ndadosaken wewarah kangge ngagesang njih Ki… utaminipun saking piwulang ingkang eka dugi sapta..,
matur sembah nuwun Ki.., sampun kersa atur piwulang meniko, mugya kaum taruna kados panjenngan sedaya wah jan .. negara kertagama jaya kabudayan jawi…,
Nyuwun pangestunipun kemawon Ki Hadi Wirojati, supados saget jejeg jujug jumbuh sembada lair trusing batin, sanadyan kathah ingkang dengki srei nyacat nyumpet katula katali. Matursembah nuwun Njih Ki…sampun paring semangat lsp bab “kabudayan agung” menika…Mugya panjenengan sedaya mboten bosen-bosen paring piwulang kautaman dumateng kula ugi sederek sedaya ingkang tasih “linca-linci kabur-kanginan” Salam Sih Katresnan
December 29, 2009 at 9:57 AM
pamuji rahayu.., Kidimas.. sampun dangu panjenengan mboten posting malih.. , nembe repot njih Ki…? monggo dipun tuntasaken rumiyin
saking kersaning Gusti.. mugya panjenengan tansah kuat kwarasan bagas begjo suko basuki tuwin karaharjan kasugengan tebih ing rubeda niring sambikala.., kulo namung saged urun donga kemawon Ki…,
malem Kaping 1 januari tahun 2010 Masehi, ( 11 Suro 1943 Dal) wonten Gd. RRI Bandung Pagelaran Ringgit wacucal. kula dapat Kabar saking Mas Mintoro Hadi, nopo panjenengan kersa mirsani Ki mbok bilih wondel wekdal.., Nuwun
Matursembah nuwun Kangmas Hadi Wirojati sedaya pidonganipun, hehehe mboten repot estunipun Kangmas…mbokmenawi cupet kaweruh tasih “sluluban” dados radi males alesanipun…lha kulo kok malah nembe pirso njih biasanipun wonten GOR jln Jakarta lhe..,kulo nyuwun gunging pangaksami Kangmas Hadi…keleresan mbenjing meniko wonten acara slametan wonten Crebon dados mboten saget mirsani Pagelaran Ringgitipun…mugi mboten dados kirang renaning penggalih njih Kangmas Hadi.
CLUB (16 Desember 2013) Ora kroso patokan pring kang katancepake Ono Taman Endah Magetian setahun kepungkur Wus katon semi wiwit angremboko Nambah kaendahane taman wetan Lawu iki Sanadyan durung ngrembuyung koyo den karepake Ananging wus ngremboko katon ijo royo royo Ngelingi biyene amung papat patok anane Sak-iki wus dadi Pring Sedhapur
Irwansyah gratis, Irwansyah - Tak Cinta Lagi mp3, Lirik lagu Irwansyah, lagu hits Irwansyah,
rewangi ora nyambut gaweNang kene ayo diamankuNek wis aman joged
pagaksami ingkang sak ageng-agengipun mugi gusti inkang moho mirah tansah paring kanugrahan lan berkahipun dumateng kito sedoyo. Amien… Read Post | komentar
Sajarah Indonésia nyakup sawijining rentang wektu sing dawa banget sing diwiwiti zaman prasejarah déning "Manungsa Jawa" ing mangsa watara 500.000 taun kapungkur. Periode ing sajarah Indonésia bisa dipérang dadi limang éra: éra pra kolonial, munculé krajaan-krajaan Hindu-Buddha sarta Islam ing Jawa lan Sumatera sing utamané ngandelaké dedagangan; éra kolonial, mlebuné bangsa Éropah (utamané Walanda) sing ngarepaké asil rempah-rempah nyebabaké anané panjajahan déning Walanda jroning watara 3,5 abad antara wiwitan abad kaping-17 nganti tengahan abad kaping-20; éra kamardikan, pasca Proklamasi Kamardikan Indonésia (1945) nganti mudhuné Soekarno (1966); éra Orde Baru, 32 taun mangsa pamaréntahan Soeharto (1966–1998); sarta éra reformasi sing lumangsung nganti dina iki.
1500 nganti 1670: Karajan Agung lan Karajan Dagang
Prasejarah[besut | besut sumber]
Sacara géologi, wewengkon Indonésia modhèrn (sabanjuré disebut Nusantara) minangka tlatah patemon antara telung lèmpèng bawana utama: Lèmpèng Eurasia, Lèmpèng Indo-Australia, lan Lèmpèng Pasifik. Kapuloan Indonésia kayadéné kang ana saiki iki kabentuk ing jaman ndlèdèking ès sawisé rampung Zaman Ès, watara 10.000 taun kapungkur.
(en) [1]; alur wektu jroning sajarah indonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sajarah_Indonésia&oldid=1051002"	Kategori: Sajarah Indonésia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 23 Maret 2016.
34 Comments Nov 19 2007 - 12:54 Berita Dari Hong Kong
ucluk ucluk kie inyong nulis sing jenenge wong
nyuwun agunge pangapunten arupi wonten kelintuhan, kekirangan, kekhilapan, Sugeng
Kulo nyuwun agungepun pangapunten sedoyo kalepatan kulo. Maturaken Sugeng Ryadin 1430H. Ryadin ingkang tentrem lan sentosa.
nggawe kata2 indah. Sms mlebu siji2. pokok’e riyoyo taon iki aku njaluk sepuroh sing akeh, lek aku jek seneng misuh utowo ngerokok, tolong elengno. Suwun
Wonosari....ana neh sing gantung diri....hmmm.... tak pikir..... kebiasan lama biyen dhek jaman aku isih SD.... wis ilang...jebul isih ono neh....apik opo ala..... iku
sing gantung diri....hmmm.... tak pikir..... kebiasan lama biyen dhek jaman aku isih SD.... wis ilang...jebul isih ono neh....apik opo ala..... iku
Sunan Kalijaga ingkang nalika kagungan asma timur R. M. Syahid, inggih punika satunggalipun walisanga. Panjenenganipun punika putranipun Ki Tumenggung Wilatikta, ingkang ing jaman semanten dados bupati Tuban. Sunan Kalijaga misuwur minangka wali ingkang nggadhahi jiwa pamimpin, mubaligh, pujangga, lan filosuf. Sunan Kalijaga ugi misuwur asring nganggit cariyos-cariyos lakon wayang ingkang dipunjumbuhaken kaliyan ajaran Islam.sunan kalijaga satunggaling sunan ingkang misuwur sanget ing tanah jawa. sunan kalijaga minangka sunan ingkang nginakaken media dzikir kangge merekaken dumateng Gusti Alla SWT. werni-werni waosan dzikir sampun dipun wurukaken déning sunan kalijaga dumateng para murid-muridtipun,lan caranipun dzikir ugi dipun wulangaken, kadosta dzikir lisan, dzikir nafas, dzikir kolbu, ngantos dzikir ruh lan sanesipun ugi dipun wulangaken.
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 2 Maret 2016.
Warta Jawi " Hangaturaken Sugeng Ariadi ", mugya ing dinten fitri, sedaya kalepatan kula panjengan sedaya pikantuk ampunanipun Gusti Ingkang Murbaeng Dumadi. Amien "
Adhedhasar informasi iki, pedagang bisa nganggep pergerakan rega luwih lan nyetel strategi
lan Timeframe ngendi sampeyan pengin nyoba Indikator Panjenengan
fotone wis ta’ tag nang pesbuk sampean..
Andreas said this on	Mei 21, 2012 pada 10:16 am | Balas wis tetep
lan Kawula Mudha Dening : Mohammad Faqih Kelas : XII Ipa 1 SMA Negeri 2 Pekalongan Abstrak Budaya lan busana iku klebu ...
Indonesia, Gogon. Senengane tangane sedhakep ing ngarep lan sirahe maju. Ing panggung, pria 56 taun iki nganggo jeneng Brinthik. Nanging ing ngomah jenenge Maryanto. Dheweke saiki dadi salah sijine paraga ing Dhagelan Citro Mitro kang wus tuwa lan wus dianggep senior kaliyan lakon-lakon liyane. Kuwi amarga Brinthik wus 29 taun dadi paraga dhagelan panggung.
Nalika taun 1983 dheweke kepengin dadi dhagelan. Nalika semana, dhagelan kuwi digandrungi masarakat lan dadi tontonan kang ajeg ngundang kawigatene bebrayan. “Pancen aku kuwi seneng dadi dhagelan lan bisa ndhagel, mula aku nglamar dadi dhagelan,” kandhane nalika ditemoni Espos ing Taman Balekambang, Kemis (14/6) wengi.
Sakbanjure dheweke mlebu ing pepanthan kethoprak ing Solo. Nalika isih anyaran, dheweke mung nglakoni paraga gampang, kaya wong liwat mak klebat utawa supir kang arang metune. “Nanging wus mlebu ing kethoprak kuwi rasane seneng banget,” kandhane.
Dheweke uga crita nate melu ndhagel ing kutha-kutha pesisir Jawa. Nalika semana, dhagelan pancen diajeni banget dening masarakat, kaya lakon sinetron jaman ing saiki. “Angkatanku ing taun 80-an yaiku Kadir, Gogon, Mamik,” critane.
Nanging nalika urip ing Jakarta, dheweke ora krasa seneng lan tentrem atine. Mula dheweke luwih abot milih urip ing kutha cilik yakuwi Solo. “Luwih ayem lan tentrem nalika ing Solo.”
Nanging saiki, uripe wus beda. Ora kaya jaman jaya-jayane dhagelan mbiyen. “Kanggo nyukupi butuhe kulawarga, aku dadi wong mbarang ing dalan, ing bis-bis ing Terminal Tritonadi,” ujare Brinthik. Kabeh kuwi dilakoni minangka kuwajibane wong lanang sing darmane nyukupi kabutuhane kulawargane.
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang- an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan
kompleks: Pelataran Kedhaton, Ksatriyan, Keputren, dan Kraton Kilen;(6) Kompleks Kamagangan;(7) Kompleks Kamandhungan Kidul;(8)
sing dadi tujuan utomo. Mulane ojo’ lali Cak – iku prilaku sing mulyo, iku kepribadian bongso.
Kaping pisan: tulung tinulung, kaping pindo: ndaweg sing rukun, kaping telu: tambah sedulur, kaping papat: ojo’ sok mbeda’-beda’no. Kabeh mau margo Sinoman – ilingo sing kerepotan – kapan maneh urip ning ndonyo – sing sok ngadoh – mburine tibo nelongso. Pancen apik seneng
← WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR MARANG SYEKH MALAYA
“arep gawe opo to si Kliwon ki…kok hari ini rada aneh, munggah mudun nyaking bungkusan kresek jligen watake arep gawe
Cakrukan, Grenengan, Guyon, Humor, Jagongan, Jimat, Kliwon, Lucu, Neptu, Ngalor-ngidul, Orgonite, Pahing, Wuku. Bookmark the permalink.	← WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR MARANG
Haiya…kemarin sebelum nyopir keluar kota sempet ditelponin ndak diangkat2 kangboed no-nya persis plek ndak kurang babar blasss lho…
Sami-sami Mas Jabang Gerang nyuwun pangapunten bilih wonten lepat luput seseratanipun…
mugo2 le kowe dadi bocah sing migunani tumraping bangsa lan agami, amien....!Iki lo bocahe sing mejeng neng avatarku... RADEN MAS YOYOKoordinatorLo
Lha iki sing tukang update sopo?Monggo dishare teng mriki..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Ketemu karo kowe soyo cedak jarak awake dewe..
I want you.. I need you.. I love you..
Neng jero atiku rasa sayang seng terus menerus meluap..
Ing uripe~ sa~ben manungsa, kaping piro biso rasakne tresno..
Lha yen ono siji, tresno seng ra lali..
Mbekne koyo perasaane sekuntum kembang saate arep mekar..
Aneng kene dede pakaryanira. Ananging sejatine, pakaryanira aneng Keraton
Demak. Wis, ngger, pamita marang ibunira, mangkata suwita marang Kangjeng
Sultan Demak. Weruha, ngger. Sira iku bebakale Ratu
Kampung Osing Inn Banyuwangi3kmGelora Atlit Banyuwangi Guest House4kmHotel Baru Banyuwangi4kmHotel Blambangan Banyuwangi3 stars5kmMahkota Plengkung Banyuwangi Hotel3 stars9
Ngrame tapa ing panggawe Iguh dhaya pratikele Nukulaken nanem bibit Ono saben galengane Mili banyu sumili Arerewang dewi
Nora kewran mring caraka agal alit;
title=Cithakan:Banten&oldid=174791"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupaten_Pekalongan&oldid=172577"	Kategori: Kabupaten nang IndonesiaKabupaten nang Jawa TengahKabupaten Pekalongan	Menu navigasi
Ing internal Kepemimpinan voting nganti sasi saka saingan lan divisi ing ALP.
Rudd iku panyengkuyung ing ALP circulated a usulan kanggo nelpon marang kanggo Challenger Gillard kang Kepemimpinan, nanging pisanan refrained. Ing sawetoro wektu, ing paling wolung mentri saka ing Gillard iku kabinèt metu, purging puluh saka pengalaman saka ing dheweke
Gillard metu sawise voting katelu ana ing wayah wengi lan announced dheweke bakal ninggalake politik.
Faktor utama ing Gillard kang demise – lan ing Rudd kang Phoenix-kaya bali – punika Pemilu Australia wis terus ing pungkasan taun iki.
Ing Gillard kang Kepemimpinan, pegawe iki madhep akeh banget asor, miturut
padha nuduhake a Rudd-LED pegawe Pesta badhe beya akeh luwih apik ing kothak kertu suoro.
Australia Gubernur-Jendral Quentin Bryce oversaw ing swearing-ing upacara ing Pemerintah House ing Canberra. Gubernur-umum nggantosi Ratu Elizabeth II minangka kepala negara.
Rudd iku digunakake populer karo Australia Pamilih, sing menyang ing Jajak Pendapat September kanggo Pick parlemen anyar lan pamaréntahan.
Ngandika ing politik negatif nyekeli Australia bali anyar taun “kudu mungkasi,” lan wong bakal usaha kanggo entuk goal iki minangka Perdhana Mentri.
Uga mbayar pajeg kanggo Gillard minangka “wong wadon saka Intelligence Srengenge katon padhang, kang gedhe kekuatan lan gedhe energi,” lan ngandika dheweke wis ngrambah apik banget ngenggalaken senadyan judhul pemerintahan kelompok wong cilik.
Ing dheweke dhewe konferensi warta, Gillard ngandika dheweke ana ngucapke matur nuwun wis kagungan kesempatan kanggo mimpin negara iku.
“Iki hak istimewa ana saestu humbling. Matur nuwun ing Australia Pesta pegawe kanggo sing hak istimewa lan Matur nuwun wong Australia sing support,” dheweke ngandika.
“Nalika aku pisanan sijine aku nerusake kanggo wawasan kanggo pegawe pimpinan ing 2010, aku dhukungan akeh banget saka kolega nglakoni. Matur nuwun kanggo wong sing. Aku thank kasebut kanggo menehi cara kula ora mung kanggo ngawula marang bangsa, nanging kanggo ngawula minangka kawitan wadon Perdhana Mentri negara iki. ”
Gillard kang disebut kanggo voting dhéwé sawisé sasi kang utama katelu gesekan.
Rudd, sing kapilih ing 2007, nanging iki ngusir dening Gillard ing tantangan Kepemimpinan ing 2010, ngandika ngasilake menyang kantor
Ing konferensi warta, ngandika marang wong Australia “pantes luwih saka iki,” lan appealed kanggo Pamilih kanggo gawe partai kang yen padha arep pemerintahan sing kuwat, stabil lan ndadekake siji.
“Namung saperangan saka kanyatan prasaja,” Abbott ngandika. “Ing 2007, sampeyan milih kanggo Kevin lan tak Julia. Ing 2010, sampeyan milih kanggo Julia lan tak Kevin. Yen sampeyan milih kanggo Partai pegawe ing 2013, sing mangerténi sing bakal mungkasi munggah karo?”
Referring menyang mbesuk perang Pemilu, Rudd ngandika wus pungkasanipun mutusaken kontes Kepemimpinan kang katelu iku amarga “iku paling ora mung ing alam kanggo ngadeg idly dening lan ngidini lan pamaréntahan Abbott teka daya ing negari minangka standar.”
Telung jam sadurunge voting, Rudd ngangkat wiwitan gauntlet.
“Various mentri wis gratis lan Frank mung umum saran kanggo kula minangka menyang desirability kanggo kontes Kepemimpinan ing anyar dina. Kanggo bangsa iku marga, kawula pitados bilih para wektu iki prakara kang sampun mantun,” ngandika ing statement dikirim menyang tiyang ingkang golek warta.
Rudd ngandika padha ora nggunakake Win kang marang pihak musuh nanging bakal fokus ing uniting partai.
Minggu iki, Menteri Perdana wis wis cukup. Senadyan ora resmi tantangan saka sembarang saingan, dheweké sijine iku daya ing pemblokiran chopping lan nyerahke dheweke katelu ing kapak.
“Aku mikir puniko ing kapentingan paling bangsa – lan ing kapentingan paling Partai pegawe – iki prakara kang sampun mantun,” dheweke ngandika minangka dheweke disebut vote.
Ing jab ing dheweke saingan, Gillard ngeluh ing Interview with CNN affiliate langit News Australia minggu iki sing ora ana kang padha nyedhaki dheweke kanggo Gunung kertu suoro sing Kepemimpinan ing proses tradisional.
“Kula telpon lawas-gaya, nanging cara kang kasebut iku sing biasane rampung iku Challenger nyedhaki pimpinan Partai pegawe lan nyuwun mau nelpon kertu suoro kanggo Kepemimpinan, sampeyan goyangake tangan banjur kertu suoro iki dianakaké,” dheweke ngandika.
Gillard disebut kanggo maksud apa challengers kanggo nyelehake jeneng sing ing kertu suoro, kang bakal kang pungkasan dheweke bakal nelpon tantangan kanggo posisi dheweke.
Kevin Rudd bali minangka Perdhana Mentri Australia ana telung taun sawise kang diganti ing kantor dening kang banjur-Wakil Julia Gillard.
Rudd tantangan Gillard kanggo Kepemimpinan Partai pegawe ana lan menang voting 57-45 antarane fellow anggota parlemen saka pegawe.
depan panitia? Kaya gini nih: “Rona iku ayu lho. Deloken wis, rak ayu. Gak percoyo tah? Wooo, tau ono wong gresik sing seneng karo de’e
Karyes iku panggonan ing Mount Athos. Kutha iki minangka papan panggonan administrasi klèrikal lan sekulêr kanggoné nagara monastik Athonite kang dumunung ing Mount Athos, Républik Yunani. Sensus taun 2001 mratélakaké yèn padunungé ana 233 jiwa. Kutha iki minangka papan panggonan kang paling gedhé ing Mount Athos.
Gereja utama ing Karyes ya iku Protaton, kang dadi gereja kanggo Protos, utawa presidhèn komunitas monastik.
lan nggantung sang Protos, lan ngrusak Protaton, merjaya para biarawan. Para biarawan (monk) iki dianggep minangka martir kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 23 Maret 2016.
pantesan akeh wong do nelpon lan SMS..Buat keluarga kang Hery BDY siap2 yen omahe mengko kebak..Sing import panganan seko Bedoyo kudu sak container.. he he he he...._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
nembe sinau japraxPresidiumLokasi : pelukan hangat luna mayaReputation : 29Join date : 11.04.08Subyek: Re: WONOSARI.COM TERUS MENGUDARA Thu Feb 04, 2010 10:11 am kandar wrote:wach ketinggalan kreta.. pantesan akeh wong do nelpon lan SMS..Buat keluarga kang Hery BDY siap2 yen omahe mengko kebak..Sing import panganan seko Bedoyo kudu sak container.. he he he he....gara2 mlebu koran trs warga GK podo telpun ngono kang.? kandarPresidiu
Nek sdulur2 isih ileng jaman mbiyen ono sing jenenge
ing. des. text. mag.ing.el.techn.inf.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.mag.ing.inf.et.comm.techn.mag-ing.inf. et comm.techn.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.tech.inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.mag. ing. inf.
satunggaling puncak saking sewelas puncak. Mir Tirich inggilipun 7.708 meter, gunung punika minangka gunung ingkang paling inggil ingkang wonten ing pegunungang Hindukush. Gunung punika dipunminggahi nalika taun 1950 déning ekspedisi saking Norwegia ingkang dipunpandegani déning Arne Naess, filsuf saking Norwegia ingkang misuwur. Anggota ekspedisi sanesipun inggih punika P. Kyem berg kaliyan H.berg.[2] Tirich Mimir ingkang sisih wetan inggilipun 7.692 meter. Sampun dipunminggahi déning ekspedisi Norwegia langkung rumiyin wonten ing taun 1964. Kalih naggotanipun, inggih punika R. Hoibakk kaliyan A. Opdal saged dumugi puncak Tirich Mir sisih wetan. Tirich Mir ingkang sisih kilen, ingkang inggilipun 7.500 meter dipunminggahi nalika taun 1974 déning Beppe Re kaliyan Machetto Guido saking ekspedisi Italia. Sabibaripun ngadhegaken base camp, tim ngadhegaken kalih camp tambahan. Piyambakipun sami minggah dhateng pucuking Mmir Tirich supados saged kados Dir Gol, ingkang saderengipun sampun saged minggah wonten ing pucuk ingkang paling inggil. Nalika tanggal 20 Juli 1967, Tirich ingkang sisih kilen dipunminggahi kanthi rute ler-kilen kaliyan ekspedidi ingkang dipunpandegani déning Cekoslowakia Insinyur Vladimir Sedovy. J. Cervinka, I. Galfy, V. Smida kaliyan V.Smida. Urbanovic saged ngantos dumugi puncak. Tirich Mir ingkang sisih kilen ingkang inggilipun 7.400 ugi nate dipunminggahi déning Groupe de Ski Universitaire Montagne et de Perancis ingkang dipunpandegani déning olèh Guy Lucazeau kaliyan Bernard Amy. Puncak nomer enem Tirich Mir inggih punika ingkang Sisih Kilen IV, inggiulipun 7.338 meter. Puncak punika naten dipunminggahi déning Kurt Diemberger kaliyan Dietmar Proske kanthi rute sisih ler. Nalika wekdal punika Diemberge ugi ndamel bunderan dhateng sakiwa-tengenipun Tirich Mir, punika dipun-ginakaken kangge ngasta medal survei géologi saking laladan. Puncaj sanesipun ingkang endah inggih punika Un-noname kanthi inggil 7.100 meter. Puncak punika papanipun manggen wonten ing ssih ler Puncak Tirich Mir ingkang utami. Puncak punika kaping pisan dipunminggahi déning 1965 déning Kurt Diemberger, Herwig Handler kaliyan Fritz Lindner saking Jerman - ekspedisi Austria. Nalika wonten ing taun 1969, Tirich Mir ugi dipunminggahi déning ekspedisi saking Inggris. Angkatan Darat ingkang dipunpandegani déning Mayor JW Fleming saking Angkatan Darat Inggris.
Rute[besut | besut sumber]
Lewat Gletser Tirich ingkang salajengipun medal gletser Tirich inggil kaliyan mandhapipun.
Base Camp dipundamel nalika wonten ing inggilipun gunung kinten-kinten 4724 meter, Base camp punika dipunsukani nama Babu Hindukush Trails.
Tumuju Shargrom, rute ingkang paling sae tumuju Shargon inggih punika lewat rute alternatif. Inggih punika kanthi rute Zani
Llewat Desa Barum tumuju gletser barum ingkang sisih inggil
Jadwal Paminggahan Gunung Tirich Mir[3][besut | besut sumber]
Dinten 1 : Dugi Papan Anggegana Internasiomal Benazir Islamabad, salajengipun tumuju dhateng Hotèl
Dinten 2 : Briefing wonten ing Alpine Club of Pakistan Islamabad. Dipunlajengaken tumuju Chitral. Lan Nginep wonten ing Hotèl
Dinten 3 : Pungkasaning nyamaptakaken uba rampe kangge paminggahan gunung
Dinten 4 : Tumuju dhateng Shagrom kirang langkung inggilipun 2760 meter. Wonten ngriku nginep wonten ing tenda.
Dinten 5 : Tumuju Sherniak kirang langkung 3540 meter inggilipun. 5 ngantos dumugi 6 jam anggenipun mlampah. Wonten ing ngriku setunggal dalu nginep wonten ing tenda.
Dinten 6 – 7 : Tumuju Shogor utawi Biasun. 6 ngantos dumugi 7 jam anggenipun mlampah tumuju papan kasebat. Wonten ing Shogor, nginep setunggal dalu wonten ing tenda.
Dinten 8 : Tumuju dhateng base Camp Tirich Mir ingkang inggilipun 4726 meter. 6 ngantos dumugi 7 jam anggenipunmlampah. Setunggal dalu wonten ing camp.
Dinten 9 ngantos 34 : Paminggahan dumugi puncak gunung. Panjang wekdalipun minggah wonten ing gunung punika gumantung kaliyan cuaca, kasarasan badan kaliyan pangalamanipun paminggah.
Dinten 37 :: Tumuju Chitral, setunggal dalu nginep wonten ing Hotèl
Dinten 38 : Tumuju dhateng Islamabad, menawi cuaacanipun boten awon. Setunggal dinten punika saged dumugi Islamabad
Dinten 39 : Briefing wonten ing Alpine Club of Pakistan, salajengipun tumuju Papan Anggegana Internasional Benazir kangge tujuan salajengipun.
^ (en)[1](dipunundhuh tanggal 29 September 2012)
^ (en)[2](dipunundhuh tanggal 29 September 2012)
wes 2 ae, jok akeh2 😛
Sak-iki wus dadi Pring Sedhapur kang kuat paguyubane
Nuwuhake bibit bibit anyar ono sak kiwo tengene
Kang biso nambah asri lan edipeni Taman Magetian iki
Pang pangan Pring Sedhapur kang tansah gegandengan
Met Milad Komunitas Blogger Magetan “Pring Sedhapur
Wulan says:	12 December 2013 at 16:54	Happy Setunggal taun PSC, mugi2 saget
<<..:: MARHABAN AHLAN WASAHLAN SUGENG RAWUH
pengen maen,,tp sakjane sikile sek loro..engkok lek cedera maneh ayahab.. ngelu maneh tim golek
Em mben ndino aku ngerasake loro
arep bagi Ilmu. ilmu anyar..!
tp SS sayang laka ning bisa dalahi screenshoot owh um.. wonk pinter akeh, tp kadang sing bener
tekan 170km/jam, tapi kuwi speedo mboh asline piro…sing jelas ban ngarep ngambang, ngeri terus akhire kendurke gas. Ninja L 2009, bobotku ming 52kg.
Matur tenkyu kang, maning2 aku ya arep kaya kuwe lah....hehehe...Sing penting kan ora nglombo duwe sedulur sing
Ngalor ngidul ora nganggo waton ning maton??? Mon Jun 11, 2012 10:28 am Monggo sinten ingkang remen sharing2 nopo mawon saget: guyonan, kritikan, motivasi, petuah lsp....salam wong ndeso...... Wonosingo Ngali
Mon Jun 11, 2012 10:42 am sugeng enjang wong ndeso:Nadyan urip merantau ning rejeki ra colongan. Nadyan wong ndeso jamane wis ra urip rekoso.Ndeso cen aslimu, ning pikiramu ojo ndeso yo?Ojo gumede nek wis urip ning kutho.Ojo nggaya nadyan uripmu kepenak.Elingo yen kowe bocah ndeso,Dadio panutan marang sanak kadang...
Ngalor ngidul ora nganggo waton ning maton??? Mon Jun 11, 2012 1:33 pm melu aku...iki wis populer jane..nek usul ojo gur asal..nek mung asal
ngapele iso miturut cah sekolah (persemester). Ning senine iso nyrimpet ngendi2 genah ra konangan.3. kepenak maneh ki adoh cerak enek, ning anggere ojo nganti konangan. Di atur dewe2 wae kepiye
Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Ngalor ngidul ora nganggo waton ning maton??? Mon Jun 11, 2012 1:52 pm [quote="sacho_eka"]melu aku...iki wis populer
perlu tedeng aling2 jew,Wong barange dewe wae wis do di tawak2e,Perlu nesu yo nesuo.... hahahahahaJaman iki ra enek sing gratisan,Melik pamrih kuwi wis umume,HahahahahahaGrumbal grumbul ngalor ngidul pah poh ro jagongan,jarene arep ngumpulke sanak kadang jebule golek wedokan nggo
ojo nesu, nek nesu nglakoni dewe.Ne mesam mesem berarti pelaku lama... Pisss stupid_cupidKorLapLokasi : BaleharjoReputation : 0Join date : 04.03.09Subyek: Re: Ngalor ngidul ora nganggo waton ning maton??? Mon Jun 11, 2012 3:13 pm Pas ndonggo karo Sing
akeh2an nganggo listrike.. Nek iki gur waton tenan Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Ngalor ngidul ora nganggo waton ning maton??? Wed Jun 13, 2012 12:25 pm Ngintip seko tonggo Kidul2an.Wong ndeso rep crito, cobo nek umpamane BlackBerry ki di terjemahake nggo Bahasa Indonesia. Mesthine dadi Berry Hitam disingkat BH.Contone takon ro wong
qwerty""Lha nek ngleboke PIN ning BH piye mas?"Nek ngenes meneh ki duwe pacar ning BHM ra mbales2, gek sing ceweke takok ro wong lanang liyo:"Duh rung mlebu ning BH_ku jew...""Kok lemot banget yow, BH_ku ki mas.""Carane ndandani BH ben ojo lemot ki kepiye yow?"Sing Parah maneh
njaluk tulung di save maneh ki nomer PIN *** BH_ku."Ealllah, gandeng jaman maju ........... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Ngalor ngidul ora nganggo waton
mas, opo maneh sih ngrugekni sing sandik2e sing ngisep asepe.. bahayane luwih gedhe...dadi kelingan bapak.. ngrokoke kuat.. nik
Ngalor ngidul ora nganggo waton ning maton??? Thu Jun 14, 2012 8:45 pm segere ning ngendhi tho mas..._________________cream sari kosmetik skin care R&P Kosmetik cream sari kosmetik Cream Sari Palsu natural crystal x pelangsing tubuh twin tulipware pembalut cuci ulang kelambu nyamuk arliva kosmetik obat pelangsing Cream Sari Sponsored contentSubyek: Re: Ngalor ngidul ora nganggo waton ning maton??? Ngalor ngidul ora nganggo waton
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asak&oldid=883902"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 13 Juli 2014.
sliramu kang saiki datan anaSaiki aku amung ijen dhewe tanpa kancaIng satengahe urip kang sepi
(1908-02-11) 11 Fèbruari 1908 (umur 109)
Anak Agung Pandji Tisna (11 Februari 1908 – 2 Juni 1978), utawi Anak Agung Nyoman Pandji Tisna, utawi I Gusti Nyoman Pandji Tisna, punika katurunan ka-11 saking dinasti raja Buleleng ing Bali Lor, Anglurah Pandji Sakti. Piyambakipun marisi takhta saking bapakipun, Anak Agung Putu Djelantik, ing yaun 1944. Wonten bukun karanganipun piyambak ingkang asesirah I Made Widiadi, wonten ing kaca pungkasan dipun sebataken manawi piyambakipun wiwit rumiyin boten kersa dipun angkat dados raja. Amargi tentara pendudukan Jepang merlokaken, pramila kanthi peksan piyambakipun dipun dadosaken "syucho".
Kanthi kalenggahan raja, ing taun 1946 piyambakipun dados Ketua Dewan Raja-raja se-Bali (Paruman Agung) lan dados pemimpin Bali ingkang setara kaliyan jabatan gubernur. Anak Agung Pandji Tisna ugi pribados ingkang unik, amargi mengku agami Kristen, wonten ing tengahipun masyarakat Bali ingkang kathahipun mengku agami Hindu. Pramila punika, piyambakipun nyerat yèn boten cocog dados raja Buleleng amargi mengku agami Kristen sementawis masyarakatipun mengku agami Hindu.
Taun 1947 piyambakipun sacara sadar mandhap saking takhta kerajaan. Kalenggahan raja dipun lajengaken déning rayiniipun Anak Agung Ngurah Ketut Djelantik utawi I Gusti Ketut Djelantik ingkang dipun kenal kanthi asma Meester Djelantik ngantos dumugi pengakuan kedaulatan Indonesia déning Walandi wonten ing taun 1949 lan Anak Agung Ketut Djelantik dados raja Buleleng ingkang pungkasan.
Anak Agung Pandji Tisna sédakaping 2 Juni 1978 lan dipun makamaken kanthi upacara agami Kristen wonten ing tanah pekuburan pribados ing satunggiling bukit ing dusun Seraya - Kaliasem ing sisihipun gereja ingkang dipun wangun déning panjenenganipun piyambak.
Pendidikan, dados sastrawan[besut | besut sumber]
Déning masyarakat, Anak Agung Pandji Tisna langkung dipun kenal minangka pengarang novel. Roman-romanipun dipun terbitaken déning Balai Pustaka. Sedaya cariosipun mendhet lokasi wonten ing Bali, utaminipun wonten ing tlatah Singaraja, panngénan kelairanipun. Carios-carios cekakipun kathah dipunamot wonten ing kalawarti "Terang Boelan" ingkang terbit ing Surabaya. Piyabakipun ugi naté nyerat puisi, ing antawisipun "Ni Poetri", ingkang dipun terbitaken déning Sutan Takdir Alisyahbana wonten kalawarti "Poedjangga Baroe" ing
khususipun daerah pasisir lèr. Wonten ing taun 1953 Pandji Tisna milih lokasi Desa Tukad Cebol (sapunika Desa Kaliasem) minangka panggénan peristirahatanipun. Ing mriku piyambakipun nyerat lan nampi tamu-tamu saking lebet lan manca negari. Panggénan peristirahan wau dipun paringi nami "Lovina", inggih punika cekakan saking tembung "Love Indonesia". Saksampunipun punika, Pandji Tisna ngadegaken penginapan ing pasisir kilèn Buleleng, lan sadaya tlatah wau salajengipun dados pesisir Lovina. Amargi jasanipun punika Pandji Tisna lajeng dipun aken minangka "Bapak Pariwisata Bali". Wonten ing taun 2003, Pamaréntah Daerah Bali maringi anugerah sacara anumerta penghargaan "Karya Karana", minangka pakurmatan jasa-jasanipun tumrap
Bali Taruniyan Dedenekuge Kathawa, edisi basa
"Tourism Award "Karya Karana"
A A Panji Tisna - His Life and Thought
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 18 Oktober 2016.
teyeng turu mbengi kiye. Ketimbang langka pegawean (saben dina kaya ana pegawean bae), arep apdet blog maning.
Siki nyong arep cerita bab INSOMNIA. Nah, ngerti mbok insomnia? Kae loh penyakit sing kelalen jenenge dewek, kelalen kanca, keluarga, biasane
wong ora teyeng turu. Sebab wong ora teyeng turu kuwe merga matane esih melek. Lah nek turu karo melek ujar ujare jaring iwak apa..!! Ya ya ya.. mandan serius lah, kiye sebab2 ora teyeng turu:
carane uteke di dol. Ora usah kabeh, semending bae, supaya pikirane ora kakehen. #ndiasmu!
Ora bisa turu kuwe bisa di sebabna kopi. Kopi kuwe duwe kandungan kimia (mbuh apa arane sing gawe ora bisa turu). Kepriwe deneng kopi bisa gawe ora teyeng turu?? Tek wei ngerti carane. Dadi kowe nggodog wedang panas, trus gawe
banget lah pokoke. Nek nyong urung turu mesti kiye sebabe. (Wis ora usah kakehan penjelasan, sing penting koe wis maca, ora usah kakekan karep. Karepe nyong nulis apa!! #emosi)
Kiye jane sebab sing ora mutu. Nek kencot ya mangan, malah pada curhat neng
sebab koe ora teyeng turu, Salah posisi misale, sirahmu neng ngisor, sikilmu neng nduwur. Nah, nek posisi kaya kiye biasane
gawe mata ngantuk. Tapi sing akeh sih, "susu" kuwe gawe mata melek.. #uteke!. Nek ora duwe susu, jajal kowe maring kandang wedhus mburi umah kae. Peres bae susune, paling di dupak.
4. Ngrungokna lagu. Lagu bisa gawe ati
Suwe-suwe ngantuk. Sing penting aja buku porno, ngantuk ora, malah sidane tuku sabun nggo ngalkun. #kode
6. Sing terakhir, nek koe kepengin turu, aja maca tulisan kiye. Nek koe esih maca, tandane koe esih urung turu.
pengen ngerti bahasa orang banjar heheheh soalnya rencana aq bakal nikah sama org banjar hehehehe salam paseduluranBalasHapusZaky Lathazz8 Desember 2012 08.19wis tau njajal sing nomer loro
Sedurunge cerita, tek wei ngerti, cerita kiye khusus nggo SUNAT+ . Dadi kanggo koe pada sing urung sunat, aja maca cerita kiye. Mengko dom...
LDR : Lara Dewek Rasakna!
tek gawe dhewek. Anu istilah wong dablongan. Sekarepku dhewek pokoke. Kayane sih ora nana
kelalekna. Apamaning nek duwe mantan s...
VIMAX ASLI CANADA / VIMAX IZON 3D / OBAT PEMBESAR PENIS DI Surabaya Jawa Timur Meliputi :
Pramilo sedoyo dipun kormat supados saget mbiyantu anggenipun bapak/ibu sederek … (orang yang punya hajat) gadah gajat …. (keperluannya). Setunggal bab malih anggenipun gadah kajat ugi kormat kaki danyang miwah nim, danyang ingkang mbaurekso dusun …. mriki.
Kormat ugi dateng bambang pengalas saha brayatipun, pramilo sedoyo dipun kormat ugi supados mbiyantu kajatipun bapak/ibu/sederek … (orang yang punya hajat). Setunggal bab malih perlu kormat suryo lan sasi, dinten pitu pekenan gangsal. Absa penjawab kulo mugi slamet sedoyo.
kolem bareng wong iku.lha iki... wes mek siji, gendheng pisan...kepekso ayas bareng wong gendheng sitok iki_________________
kesel aku dadi wong ngganteng dewean sak stadion.. seandenyaaa...onok wong waras liyo selain ayas ndek ayabarus... mesti ayas kolem bareng wong iku.lha iki... wes mek siji, gendheng pisan...
lha wong wes nyolong start, brarti lak wes gak reneb a bosss....opo maneh lek wes kepilih engkok..malah mobat-mabit boss.....ONOK WATU NDEK NJERO
laten, saiki cobak dipikir, lek saumpomo temenan iso mbalekno Arema
inggriscara membuat es jagung kalimatancara menyimpan martabak telurcara membungkus nasi ala kfcresep jajanan malamresep masakan
duwe duit to??_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus redbiemKoordinatorLokasi : dunia
ana uga liyane kanggo donya saka mung Bing Translate, ketoke ~ 150 yuta Rusia uga mengkono kuwi gedhe, karo Yandex, search engine paling populer ing Rusia.
Dhukungan Bashkir, Kyrghiz lan Tatar thanks kanggo Yandex – Saiki ndhukung 95 Basa!
4IAM ngandika	Oktober 28, 2015 ing 12:25 ing	Sampeyan tansah apik saka sing paling apik! Thanks kanggo karya hard!!
Ninggalake a Reply Batal reply	Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani *Komentar Sandi * Email * Situs web Kowe @ r *
mbengi kiye nyong arep crita bab bojo. Uwis pada nduwe bojo urung?? Nek urung ya kawus. hehe. Sing jenenge nggolet bojo kue gampang-gampang angel Di omong gampang wong wadon / wong lanang kue akeh,pirang-pirang, masa mung siji thok ora olih si?? Melas temen. Di omong angel, genah ora kena sembarangan, mergane bojo kue sepisan seumur urip. Dadi kudu temenan goli nggolet ora kena sembarangan,ora kabeh bisa cocok,ora kabeh bisa sreg. Bojo sing pas karo ati kue sing jenenge #bojoimpen alias bojo impian.
Tek nyetel lagu disit lah #sikingrungokna : Ungu : Neng Kene Nggo Kowe
Nggolet bojo sing biasa bae. Biasa nggawa mobil, biasa tuku lemah.
Nggolet bojo ora usah ayu/ngganteng pisan, sing penting patut di gawa kondangan, ora ngisin-ngisina (kaya rika sing maca)
Bojo kue sing penting pengertian. Ngerti nek butuh umah, ngerti nek butuh sandangan apik, ngerti butuh kendaraan.
Nduwe bojo sing penting ngregani. Ngerti rega lemah sepira, rega umah sepira, rega lemari,tv sepira, rega mobil sepira, kudu teyeng ngregani lah pokoke.
Nduwe bojo sing penting apa anane. Anane apartemen ya ora papa, anane mobil siji tok ya ora papa.
Nggolet bojo kudu sing sopan nek di takoni. Nduwe umah kowe?? | Nggih | Nduwe duit akeh kowe?? | Nggih.
Nggolet bojo sing penting genah. Genah arep mbojo karo wong lanang apa wong wadon.
Nah kaya kue lah contone nek arep nggolet bojo, kepenak apa gampang?? *tutupankampil.
Tek dongakna pokoke bojo impen rika pada kelakon,
Sedurunge cerita, tek wei ngerti, cerita kiye khusus nggo SUNAT+ . Dadi kanggo koe pada sing urung sunat, aja maca cerita
glepung sing di wei klapa, isine gula jawa.. Kuwe klepoooonn!!! #ngob Move on. Mov...
Mbuh ngapa kayong mandan ora teyeng turu mbengi kiye.
Bisane? Ya, sing aweh hara...
KemuTAN. Sing jenenge mantan, arep kepriwe bentuke, ora bisa di kelalekna. Apamaning nek duwe mantan s...
Saeedpanah@znu.ac.ir Saeedpanah@iust.ac.ir
Saiki kan jamane wis maju. Ana henpon lan sejuta aplikasine. Ana
sing maca statuse pada peduli ya ora, paling maca trus.. Oh biasa lah wong caper lagi galau. Jorna bae mengko toli mari dewek (mari waras). #kawus
Nyong mbayangna, kepriwe wong-wong jaman ganu (dahulu) sing
cerita wong jaman ganu nek lagi galau :
Ngerti kenthongan mbok? Kae loh nek misale lagi nggawa motor, trus mogok merga kenthongan bensin.. Apa ora bisa mbayar kos merga kenthongan duit. (Kuwe ke entongaaaannnn...!!!) #ngob Dadi critane, pas wengi-wengi, Daplun weruh Sri mlaku neng papringan karo wong lanang lia (lanang asli apa
galau. Merga urung ana henpon, Daplun nabuh kenthongan.. Tong tong tong tong... karo ngorong-ngorong.. "Tulung tuluuunggg nyong galau.." Wong sing pada krungu metu umah, di kira ana maling. Jebule anu wong galau ngrusuhi warga sing lagi pada turu. Akhire Daplun
Daplun di tolak neng Sri. Daplun sedih banget, galau awan mbengi. Madang ora doyan, turu ora lali, ngising ora metu-metu. Pokoke ngapa-ngapane angel lah.. Akhire Daplun galau karo gawe Candi bentuk patunge Sri. Saben dina Daplun telaten gawe candi. Tapi sing di eling neng Daplun mung sikile Sri. Ora bisa gawe bentuk patunge Sri, soale bentuk raine ora apal, awake ya ora apal. Soale jaman ganu kan urung ana foro dadi angel mbayangnane. Candine dadi sih... Tapi Candi Sikile Sri. Bentuk candine
neng pinggir pante. Weruh neng sebrang ana pulau Nusakambangan. Daplun nekat pokoke nyong arep nyebrang Nusakambangan. Nyong
nggo corat-coret neng temboke, wong jaman ganu ngungkapna perasaan neng watu. Dadi di ukir tulisane neng watu kuwe. Contone tulisane "Daplun lope lope so much karo koe Sri.. " + gambar godong waru. Saking suwe gole ngukir tulisane, nganti taunan neng pinggir kali. Tekan tua mung gunane gawe ukiran neng watu. Olih Sri ora, tua tah iya. Mbuh arep dadi apa kuwe lah.. Jebule tulisane ora tau di waca Sri, merga Sri minggat tuku trasi ora bali-bali. #kiyetragisbanget
Dadi kira-kira kaya kuwe lah kepriwe nek wong jaman
ya ana.. akeh! Ana sing lagi galau? Nyong sih ora. Ora urusan, ora urunan, ora duwe duit!
dablongan. Sekarepku dhewek pokoke. Kayane sih ora nana sing bener (je...
Apa kuwe move on?? Move on kuwe sejenis panganan sekang glepung sing di wei klapa, isine gula jawa.. Kuwe klepoooonn!!! #ngob Move on. Mov...
Mbuh ngapa kayong mandan ora teyeng turu mbengi kiye. Ketimbang langka pegawean (saben dina kaya ana pegawean
Asal Usul[sunting | besut sumber]
kali Brantas. Ken Endhog duwe karep supaya Ken Arok mengko bisa dijukut wong liya.
diajari dadi maling uga. Merga duwe otak sing madhani pintere lan wasise, Ken Arok akhire dadi durjana sing lantip.
Bareng wis ngancik dewasa Ken Arok dadi pria sing ngganteng, gagah pideksa, sarta nduweni kadigdayan Ilmu Kanuragan sing lunuwih. Kapinujon dioyak-oyak prajurit Tumapel, Ken Arok tekan nang pinggir kali. Kali kuwe tapel watese Kraton Pangjalu Kediri karo Kraton liyane. Pungkasane dheweke kasil lolos, carane nglumpati kali kuwe karana
sing lumayan nuli anjlok sekang duwur uwit kasebut tumibo ana sabrang kali kanthi slamet, banjur ndelik nang njaban rangkah Kerajaan Pangjalu (Kediri).
Ken Arok Prajurit Kadipaten[sunting | besut sumber]
Crita bab kaluwihane Ken Arok iku sumebar tekan ngendi-endi, kondhang lan pepuntone tekan mring para Pandhita. Merga kasengsem karo kaluwihane lan kawasisane, para Pandhita naliti saka kadohan, sapa ta sejatine Ken Arok iku? Para Pandhita kaget jebule Ken Arok kuwi diramal yen ing tembe mburine bakal nurunake ratu-ratu ing tanah Jawa. Pungkasane para Pandhita wis mathuk manawa arep ngayomi Ken Arok lan ngirim duta, yakuwi Pandhita/Brahmana sing jenenge Lohgawe supaya mulangmuruk Ken Arok ing tembe mburi dadi wong sing utama.
Kapinujon ketemu Pandhita Brahmana Lohgawe, Ken Angrok lagi ana ngarep meja ngabotohan ing desa Taloka. Ken Arok pancen 'tukang ngabotohan' lan duwe utang akeh sing njalari wong tua angkate dadi banten.
Pandhita Lohgawe kasil malah nganggep Ken Arok kaya putrane dhewe. Pungkasane Ken Arok dilebokke dadi abdine Akuwu Tunggul Ametung ana ing Tumapel. Merga duwe bakate apik, Ken Arok malah bisa dadi prajurit pengawal Akuwu.
Ken Arok Akuwu Tumapel[sunting | besut sumber]
Ken Arok pangkate cepet munggah, nek sadurunge mung dadi tunggu kemit utawa jaga regoling Kadipaten, siki dheweke wis dadi prajurit pengawal utama, bisa mlebu metu Kadipaten kanthi mardhika, uga bisa bola-bali nyawang Ken Dedes garwane Sang Akuwu Tunggul Ametung.
Kasengsem karo critane Pandita Lohgawe bab panguwasa sing manunggal karo Ken Dedes, Ken Arok banjur gawe cara kanggo ngrebut panguwasaning Kadipaten. Dheweke pesen pusaka sing ampuh marang Mpu Gandring kang awujud keris Keris Mpu Gandring. Bareng keris wis dadi, keris iku disilihke marang kancane pengawal uga, sing aran Kebo Ijo, malah Ken Arok weling mring Kebo Ijo: "Sok sapaa wae sing takon, ngakua manawa keris iku nduwekmu dhewe". Kebo Ijo seneng lan mongkog atine, keris kuwe mesthi didlesepke ana ing bangkekane lan dipamer-pamerke marang sapa wae, mulane kabeh wis nganggep nek keris ampuh kuwi nduweke Kebo Ijo.
Nuju ing sawijining wengi Ken Arok tumindak, dheweke nyolong keris kuwi terus kanggo merjaya Tunggul Ametung sing isih sare. Keris iku sengaja ditinggal isih tumancep ana ing dadane Sang Akuwu
ing sandinge Tunggul Ametung jane ngerti wewayangan asline sing tumindak merjaya mau, nanging ora wani apa-apa, Ken Dedes tetep nyimpan wewadi iku.
Sing diarani merjaya Sang Akuwu jelas Kebo Ijo, merga kabeh wong ngerti yen keris sing tumancep ing jantunge Akuwu Tunggul Ametung kuwi nduweke Kebo Ijo.
Ken Arok banjur dadi pahlawan, dheweke terus nangkep lan mateni Kebo Ijo nganggo keris Mpu Gandring. Murwat karo lelabuhane kuwi Ken Arok antuk kanugrahan, kabeh kerabat Kadipaten nglilakake Ken Arok dadi bojone Ken Dedes. Ken Dedes wektu kuwi kahananne lagi nggarbini. Bubar babaran, anak Ken Dedes karo Akuwu Tunggul Ametung kuwi diwenehi tetenger Anusapati utawa Anusanatha.
wektu iku pas ana pasulayan antarane Raja Kertajaya karo para Pandhita. Akhire para pandhita kuwe metu saka kutaraja lan njaluk pangayoman
Kediri nyerang kekuatan Tumapel, 2 kekuatan pasukan kiye ketemu lan bertempur nang wilayah Genter taun 1220. Ken Arok akhire menang lan dadi Raja Tumapel sekaligus Kediri, Ibukota tetep nang Kutaraja. Tewase Raja Kertajaya brarti akhir kelangsungan Kerajaan Kediri utawa akhir riwayat dinasti utawa Wangsa Airlangga.
Taun 1227 Ken Arok dibunuh salah siji pengalasan utawa prajurit dong lagi mangan, ning perentah pembunuhan kuwe mudun sekang Anusapati, Anusapati dadi Raja Singhasari ngantek taun 1248. Kanggo ngenang Ken Arok, dibangun candi (Agama Siwa lan Budha) Kagenengan (
dadi Raja mung sedela ora nganti taunan, dheweke taun kuwe juga dibunuh Rangga Wuni, putra Anusapati. Rangga Wuni
Ken_Angrok&oldid=194567"	Kategori: RintisanSejarahBabadKen Angrok	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Karya : Sunan Kalijaga 1.Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
mungsuhira lerep datan ana wani, teguh ayu pajudan.
8. Lamun ora bisa maca kaki, winawera kinarya ajimat, teguh ayu penemune, lamun ginawa nglurug, mungsuhira datan udani, luput senjata uwa, iku pamrihipun, sabarang pakaryanira, pan
sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras.
10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya
11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma
samadi, sesandi ing nagara, …..dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara, …..aran Sekar jempina
15. Somahira ingaran Panjari, milu urip lawan milu pejah, tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa
16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing asmara mor raga jati, durung darbe peparab, duk rarene iku, awajah bisa dedolan, aranana Sang Tyasjati Sang Artati, jeku sang Artadaya
21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa
26. Sakehing wisa tan ana mandi, sakehing lenga datan tumama, lebur muspa ilang kabeh, duduk tenung pan ayu, taragnyana tan ana
ingkang sedya ora teka, ingkang teka ora nedya iku singgih lebur sakehing wisa.
Biasane, cah lanang sing seneng PHP meng cah wadon. Kenangapa? Soale wadone bae sing ke-GR-en. Seneng be ora koh ke-
Merga saking rajine, Daplun di angkat dadi asisten dosen neng kampus. Wis pokoke dadi idola : ireng, dower, ala. Hahahahaaaa. Apa? Seneng koe? Ngguyu? Keplak ndase!
Biasa lah trik cah wadon, njaluk warah marang sing ora ngerti, padahal ya mung modus :
Daplun : Ya dek, ana apa? Kebet ngising apa? Nganah ngising neng WC bae..
Bunga : Ora mas, ngising wis tembe bae. Cewoke sing urung.
menyane. (pangananeeee..!!)
Kiye arep tek critakna langsung neng kos apa critakna sedina nyong ngapa bae? Soale
njaluk waraih soal sing kiye. Angel pisan. *tetep ora di wei wedang* #kawus
Daplun : Ora ana sing angel neng dunia kiye dek asal dewek berusaha. *gayamu plun plun...*
Pertanyaane, kenangapa D tekan Z jomblo kabeh?
Daplun : Kiye soal apa nantang gelut dek?!!
Bunga : Lah, mbok Mas Daplun sing gawe
angel kuwe kepriwe carane dewek bisa bersatu.. #eaaaa
Dapun kuwe pancen bocahe seneng guyon. Ngomonge cokan sembarangan.
Dasare Daplun kuwe bocah apikan, seneng aweh harapan meng wadonan. Asline sih mung nggo guyonan.
Nah, suwe Daplun karo Bunga kuwe mlaku bareng. Wis kaya kakang adi. Kakang adi ketemu gede.
Bunga mulai ana rasa karo Daplun, soale meng ngendi-ngendi bareng. Daplun ya ketone perhatian banget karo Bunga. Pokoke ora ana wong sing lewih apik lah ketimbang Daplun (
Maksude Daplun ya mung kepengin niat apik karo wong. Ora ana maksud apa-apa. Mung Bunga wis kadung tresna karo Daplun, tapi ora wani ngungkapna (ngerti dewek lah cah wadon #wisbiasa)
Masalah pacar? Daplun kuwe wis ana sing duwe.
1. Lanange sing ke apiken, apa
Mulane nggo cah wadon, nek duwe rasa njajal wani di ungkapna. Ketimbang penasaran. Aja mung ke GR en. Mengko ngerti2 jebule dadi korban PHP.
Kanggo cah lanang, nek aweh perhatian karo cah wadon kudu ati-ati. Niate apik mengko malah di arani PHP.
Wis disit kaya kuwe bae crita wengi kiye. Kapan-kapan di sambung maning.
Nek ana salahe apa ya tek pikir? Ora urusan, ora urunan, ora duwe duit!
sugeng ndalu plun. bisa jaluk kontake. arep ana sing
Siki nyong arep mbahas LDR. LDR : Lara
istilah wong dablongan. Sekarepku dhewek pokoke. Kayane sih ora nana sing bener (je...
ning kene sing wis pada ilang utawa ora tau di enggo babarblas,wis di ganti karo bahasane wong kota,janen tah lewih kepenak nganggo basa jawa banyumas,nyong neng ngendi bae ya ngomonge basa jawa bae lah,rumangsa udu wong
desane ibuku, aku ngaplo krungu omongane wong kana, ana ujar2
sing aku ora paham…pikiranku…lho kok ngene iki?!!!
kosa katae Jawa Suriname mesti ana ujar2 banyumasan
tanpa adhewe ngerti. Awit sing teka daerah Banyumasan ya akeh
ning Suriname. Nanging sing luwih akeh saka DIY lan Jawa Timur,
ndadekake wiwit generasi 2, wong2 Sunda lan Banyumasan Basa
Jawane, malih basa Jawa umum(kaya ning DIY,Semarang,
Dinane saiki aku emailan karo arek saka desa Purbayasa aku
sok2 kangelan ngerti tulisane, kayadene: kiye, kuwe, maring,
perek lan liya2, nganti takpriksa nang KAMUS kene .
duwe sedulur adoh adoh yoh, aku arane Yayat asli sekang Lumbir – Butulan – Banyumas, wetan SMPN 1 lumbir tepate. Tapi siki aku urip neng Serpong wis 25 tahunan. nek balik ya bada’an niliki ramane karo alm Ibune sing dipanggu Gusti Alloh ndisiti bapake lan nyong pada. Ya aku melu bungah kueh ana ide gawe kamus banyumasan, muga muga pada guyub lan raket sedaerah banyumas lan sekitare
nyebut basa Banyumasan kuwe basa Ngapak. Ora nana basa ngapak. Kuwe wadanane wong njaba Banyumas utawa wong Jawa wetanan. Padha bae wong Banyumas nyebut basa bandhekan, maring basa
27 Desember 2014 pada 22:56 Alakamdulillah yoh, inyong marem banget ana sedulur sing gelem nyusun kamus banyumasan. Dikenalna inyong wong Banyumas gel, sekiye neng Probolinggo Jawa Timur. Kebeneran inyong dadi Lurahe PAKUMAS (Paguyuban Keluarga Banyumasan) dadi carane Paguyuban ngumpulna sedulur2 sing domisili neng Kota lan Kab. Probolinggo asline sekang tlatah Banyumas ditambahi karo sedulur2 sing bisa bahasa Banyumasan (Kebumen, Tegal, Pemalang, Brebes, Pekalongan). Angger kumpulan 3 wulan sepisan judule idep-idep bali maring ndesane.
Inyong majibna anggota angger wis kumpul kudu ngomong banyumasan
kebeneran kiye kena nggo npranti diwaca anggota paguyuban. Suwun
Baca juga: Ragam Tembang Macapat Kinanthi
Syair Syair inggih menika tembang para kanthi sajak a – a – a – a.
Godaane werna-werna Halal haram ra pati cetha
Syair wonten ing nginggil menika gadhah guru lagu pungkasan inggih menika a – a – a – a. Syair menika ngemu teges inggih menika tiyang gesang wonten ing ngalam donya samenika kedah waspada amargi samenika barang halal lan haram sampun radi boten cetha. Umpaminipun kita sadaya boten saged milih kanthi leres, kita saged cilaka.
a. Kadadean saka rong ukara kang dhapukane nganggo purwakanthi guru swara.
c. Ukara kapisan minangka purwaka, dene ukara kapindho minangka uwose
b. Esuk nakir sore nakir, sing ditakir godhong plasa.
Esuk mikir sore mikir, sing dipikir ora rumangsa
a. – wedang jeruk = aja sok umuk (pungkasanipun sami-sami ‘u’ utawi ‘-uk’)
- tanpa gula = tanpa guna (pungkasanipun sami-sami ‘a’ utawi ‘-la’)
b. – esuk nakir sore nakir = esuk mikir sore mikir (pungkasanipun sami-sami ‘i’ utawi ‘–kir’)
- sing ditakir godhong plasa = sing dipikir ora rumangsa (pungkasanipun sami-sami ‘a’ utawa ‘-sa)
Wangsalan yaiku unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelake batangane utawa tebusane sarana sinandi.
a. Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra.
wreksa wilis tanpa patra : wit kayu urip dadi wong urip
b. Ancur kaca, kaca kocak munggwig netra.
Wong wruh rasa, tan mamak king tata karma
kaca kocak munggwing netra : tesmak dadi mamak
c. Nggodhong garing, esuk-esuk kok wis nglaras.
d. Jangan gori, nganti judheg anggonku mikir
f. Sekar aren mas, sampun dangu kok boten kepanggih
g. Witing klapa jawata ing ngarsapada. Salugune wong mudha gelem rekasa.
h. Kembang jambu, kemaruk duwe dolanan anyar.
a. Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha kumpul tanpa ana prelune
b. Cengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhine
c. Cincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akeh
d. Gliyak-gliyak tumindak, sareh pikoleh = senadyan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakon
e. Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku tanpa guna
f. Kakehan gludhug kurang udan = akeh sing diomongake ananging ora nyata
g. Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragad
h. Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane, utawa wong kang luput saka bebaya
i. Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh alurane
j. Sabaya pati sabaya mukti = rukun nganti tekaning pati
MERDEKA....MERDEKA...MERDEKA....
sami manjataken puja lan puji syukur dumateng Allah SWT, Tuhan semesta alam ingkang
sampun nyukani rahmat lan hidayahipun dumateng kula lan panjenengan sedaya,
rangka meringati dinten ulang naun negara republik indonesia ingkang
kemutan, teng sedaya bangsa indonesia betapa habate perjuangan-perjuangan
pahlawan kula ingkang mempertahankan lan ngrebut kemerdekaan saking tangan para
kang ageng kudu saged ngargai jasa para pahlawan-pahlawan. Atanapi ingkang langkung
penting malih pada saat niki yaniku ngisi kemerdekaan niki sareng hal-hal ingkang
positif. Ngisi kemerdekaan niki sareng macem-macem kegiataningkang bermanfaat
dumateng diri kiambek, kangge sedantene tiyang lan tentune kangge bangsa
nentuaken. Atanapi inget para hadirin..... Allah
SWT boten bakal ngrubah nasib suatu kaum bilih kaume kiambek boten usaha ngrubah
nasibe. Kemerdekaan ingkang kula lan panjenengan sami angsal, niku uga rahmat
saking Allah SWT. Atanapi boten kenging ngarepaken sedanten ingkang kula lan
panjenengan sami cita-citaaken saged disukani dening Allah SWT, bilih kula lan
salebete peringatan dinten kemerdekaan saniki mangga diisi sareng ningkataken
semangat perjuangan ingkang kudu kula lan panjenengan wujudaken yaniku semangat
kelepatan dumateng wiraosan kula, kula nyuwun
Ketua Umum[sunting | besut sumber]
Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholIslamOrganisasiOrganisasi Islam	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Nalika wayah isuk ing Kutha Gede, rakyat pada bela sungkawa amarga kelangan raja sing ditresnani. Bumi Mataram kelangan rajane nalika mbebedhak ana ing alas. Mula sang Prabu antuk gelar “Panembahan Seda Krapyak”. Almarhum Raja
wong sing pisanan ngedhegake Mataram. Ana ing pendapa keratin, putra – putrane almarhum Mas Jolang wis pada teka. Ing kana Adipati Mandaraka ngumumake sing bakal nggenteni lenggahi tahta kerajaan. Sing kepilih dadi raja yaiku Raden Martapura. Ananging Raden Gandi ora setuju amarga ana sing luwih pantes dadi raja yaiku kakang paling tua Raden Mas Rangsang. Nganti wisudane Raden Martapura dadi raja, Raden Martapura ngerti yen dheweke ora pantes dadi raja. Banjur Raden Martapura nyerahake menawa sing dadi raja yaiku Raden Mas Rangsang.
Posted on December 30, 2008 | Leave a comment
Sugeng Rahayu Mugi Konjuk Dumateng Sedoyo Sanak Kadang Sinorowedi
apik elek iku wis pancenane wong urip neng ngalam dunyo. Nyuwun leganing manah dumateng poro “pini sepuh” tumrap polah bawane tembung ingkang keladhuk
Duh Gusti Kang Hakaryo Jagad Sedoyo Pujo Lan Puji kulo Haturaken
KumitirLAYANG SASMITA TITIKA April 27, 2017LAYANG SASMITA TITIKA Mratélakaké sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan, purnéng gita
tercampur kanca gula beaq (gula aren). Tepung beras kanca gula beaq nike tercampur jari sopoq terusna ta aduq jangka tepung beras nike bewarna beaq. Sewahan nike
jero rawuh (u) Nguncalaken pendarat nuli (i)
mnuni “ Yaaq... ngungkung manuk Bat!” Beterus manuk Bat si tekurung niki ngungkung, Misal “ Ku...ku...ruyuuuk!” Malik muni Detu, “ Ngungkung manuk Timuq!” Beterus manuk Timuq
kalepatan kula panjengan sedaya pikantuk ampunanipun Gusti Ingkang Murbaeng Dumadi. Amien "
badhe tanglet sekripipun Okamingapusi sampun dados dereng nggih? (
April 1907 – pati ing Surakarta, Jawa Tengah, 19 Dhésèmber 1948 ing yuswa 41 taun) ya iku tokoh Indonésia, mantan menteri lan perdana menteri ana ing wiwitan ngadege nagara Indonésia.[1]
Keluarga[besut | besut sumber]
sekolah dasar Walanda ing Medan taun 1914 nganti tekan rampung sasi Agustus 1921.[2] Merga undangan saka sepupune, T.S.G. Mulia kang nembe wae diangkat dadi anggota Volksraad lan sinau ana ing kutha Leiden taun 1911, Amir banjur lunga menyang Leiden.[2] Ora suwe Amir banjur watawis taun 1926-1927 Amir dadi anggota pengurus perhimpunan siswa Gymnasium ing Haarlem.[2] Saksuwene iku Amir uga aktif melu ana ing diskusi-diskusi kelompok kristen kaya ing CSV-op Java kang saiki dadi GMKI (Gerakan Mahasiswa Kristen Indonésia).[2] Amir manggon ing omah guru pangugem agama Kristen Calvinis, Dirk Smink.
Nanging nalika September 1927, sawise lulus ujian tingkat kapindho, Amir bali menyang kampunge amarga ana masalah kaluwarga, sanadyan kanca-kanca rakete ngandhani supaya ngampungake sekolahe ing Leiden. Banjur Amir mlebu ing sekolah hukum ing Batavia, numpang ning omahe Mulia (misanane) kang wis dadi direktur sekolah pendidikan guru ing Jatinagara. Sawise iku Amir pindhah menyang asrama pelajar Indonesisch Clubgebouw, Kramat 106, dhèwèké manggon bareng salah siji senior sekolahe, ya iku Mr. Mohammad Yamin.
Perjuwangan[besut | besut sumber]
Fasisme. Iki ana gegayutane karo pagaweyan pulitik Muso karo tekane menyang Hindia Walanda ing taun 1936.
Amir banjur dihubungi karo anggota-anggota kabinet Gubernur Jenderal, ngajak kabèh kakuwatan anti-fasis supaya kerja bareng dinas rahasia Walanda kanggo ngadhepi serangan Jepang. Rencana iku ora éntuk sambutan kang akeh. Kanca-kanca kang padha-padha aktivis kapitayane isih durung balik manèh amarga polemik ing awal taun 1940-an, sarta ora mudheng karo strategi nglawan Jepang. Dhèwèké pengin nganggo taktik liyane, bareng karo Jepang kanthi pangarep-arep supaya Jepang bakalan menehi kamardhikan marang Hindia Walanda sawise kolonialis Walanda dikalahake. Garis Amir iki kabukti bener.
anti fasisme Jepang kang ana gegayutane karo Amir. Apa manèh saka turahan klompok iki Amir suk mben bakalan dadi Menteri Pertahanan, barengan karo kanca-kancane rakete kang ngrewangi. Nanging identifikasi penting saka kedadeyan Surabaya iku, hukuman paling abot diwenehake menyang bekas para pandhegan Gerindo lan Partindo Surabaya saka sidhang pengadilan kang dianakake ing taun 1944.
instansi rahasia kang dipandhegani Van Mook, ing tanggal 9 Juni 1947 nulis babagan Amir; "dheweke nduwèni prabawa kang gedhé ing kalangan massa lan wong kang ora tepung tembung wedi". Walanda kayane ngerti yèn pahargiyan kang mambu klenik marang dhèwèké ing kalangan Pesindo asale saka carita para kanca tahanane. Dhèwèké disiksa fisik lan moral, nanging dhèwèké malah ngguyu nalika para panyiksa nggantung Amir kanthi sikil kang ana ing dhuwur.
Républik Indonésia. Kabinet Amir Sjarifuddin mundur kanthi sukarela lan tanpa perlawanan, nalika disalahake
^ a b c d (id)/edicahy/sejarah-indonesia/sjarifuddin.htm
Amir Sjarifuddin IIPerdana Menteri IndonésiaTokoh IndonésiaLair 1907	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 14 Februari 2017.
Giok utawi jade inggih punika jinising watu "permata ijo" salah satunggal saking jinis watu permata ingkang wonten ing jeronipun kathah unsur mineral ingkang sampun kapanggihaken lan dipunginakaken déning bongso wétan èwunan taun kepengker [1]. Ing sapunika watu giok kathah ingkang asalipun saking dhaérah Tibet, Cina lan Birma minongko komoditas ekspor. Giok dipunpitadosi kagungan khasiat damel ayem, bungah, kasarasan, lan keslametan.
Watu Giok[besut | besut sumber]
Ing lelampahaning sejarah bibar dipunpanggihaken giok kawéntar minangka asesoris lan perhiasan nalika èwunan taun kepengker déning peradapan manungsa. Giok ugi dipunagungaken minangka watu penylamet ugi watu kasarasan déning suku-suku bangsa ing Asia Wétan lan ing bawana Afrika ugi Amerika kalebet suku Maya lan Inca. Ing donyaning medis ugi giok dipunpitadosi saged nginggilaken kasarasan ingkang ugi sampun kaginakaken ing peradapan manungsa. Pérangan punika kathah dipuncathet ing buku keséhatan kuno lan dipunakoni minangka salah satunggaling sumber ènergi alam. Kejawi punika watu giok saged nginggilaken sirkulasi getih, anti penuaan énggal, nambah kekebalaning awak sarta ngicalaken kesel [2]. Watu giok ugi kathah dipunginakaken nalika terapi pijet ceragem. Kejawi punika ing pamadosan nedahaken bilih watu giok punika ngandhut kathah èlemen ingkang wigatos kadosta kalsium, potasium, wesi lan magnesium.
Wujud lan ukuran watu giok[besut | besut sumber]
Watu giok punika dados watu ingkang paling dipunremeni ing babagan perhiasan, medis ugi watu punika unik saéngga watu punika kathah model wujud gumantung nalika watu giok kasebut dipunasah lan dipundamel wujudipun. Wonten ing sajarahipun watu giok punika satunggaling jinis watu permata ingkang dipunasah lan dipundamel wujudipun kanthi manéka ukuran lan model. Giok dipunasah lajeng dipundamel wujudipun wiwit saking seukuran kados méja, patung ageng dumugi patung alit, liontin, anting-anting, ali-ali dumugi kados benik. Wujudipun ugi maneka warni, wiwit ingkang awujud patung Buddha, patung naga lan patung sanesipun, wonten ugi ingkang awujud kothak, longjong, oval, persegi tiga, dumugi persegai kathah. Kejawi wujudipun warni saking watu giok ugi kathah wiwit saking putih, kuning, abrit dumugi ingkang paling kondhang punika ingkang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 6 Oktober 2016.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Perang Stalingrad.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Perang_Stalingrad&oldid=839734"	Kategori: Perang Jerman-SovyètKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.38, 20 Maret 2013.
Jepara kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Jepara, Jawa Tengah, Indonesia.
title=Jepara,_Jepara&oldid=176158"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten JeparaJepara, JeparaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
lg mulih buruh macul kok mas yo lumrah gimbikPengawasJoin date : 04.03.08
wrote:tetep ae koe neng nduwurku neh wan... ;) ;) wah uchi senengane ono ngisorku terus ra gelam tak kon neng nduwur _________________awali
iwan meneh iks nduwurku...jian.. iwans ngetutke aku terus..nek seneng aku ngomong wae wan.. :roll: arep ngomong piye seng jelas mung to tolak wong aku mung elek koyo
Nadyan akeh kang wewisik, Wosing wasana wus ana, Mung kari met pratikele, Ing sawurira pepekan, Kangjeng Sinuhun Benang, Ingkang miwiti
Jeng Sinuhun Ratu Giri, Amiwiti angandika, He sanak manira kabeh, Pratingkahe wong
Ing karsa manira iki, Iman tokid lan makripat, Weruh ing kasampurnane, Lamun masiha makripat, Mapan durung sampurna, Dadi batal kawruhipun, Pan maksih
Pan karsa manira iki, Sampurnane ing Pangeran, Kalimputan salawase, Tan ana ing solahira, Pan ora darbe seja, Wuta tuli bisu suwung,
ing manira, Jenenge Roh semunipun, Ing Roh-e Nabi
Pundi kang ingaran Nabi, Jenenge Roh ing semunya, Mapan iku kekasihe, Sadurunge jagad dadi, Mapan jinaten tunggal, Den dadekaken karuhun, Kang minangka
nenggih, Amedhar ing pangawikan, Ing karsa manira dene, Iman Tokid lan Makripat, Tan kocap ing akherat, Mung padha samengko wujud, Ing akherat ora ana.
Jeng Sunan Ing Gunungjati, Amedhar ing pangawikan, Jenenge Makripat mengko, Awase marang Pangeran, Tan ana ingkang liyan, Tan ana roro telu, Allah pan amung kang Tunggal.
Jeng Sunan Kalijaga ngling, Amedhar ing pangawikan, Den waspada ing mengko, Sampun ngangge kumalamar,Den awas ing Pangeran, Dadya paran awasipun, Pangeran pan Ora Rupa.
Ora Arah Ora Warni, Tan Ana ing Wujudira,
Ingsun kang sejati, Jejuluk Prabu Satmata, Tan ana liyan Jatine, Ingkang bangsa Allah, Molana Maghribi mojar, Iku jisim aranipun, Syeh Lemah Bang ngandika.
Nyatalah AKU yang Sejati, Bergelar Prabu Sadmata,
Lan malih sadaya ilmi, Sampun wonten kumalamar, Yekti tan ana bedane, Salingsingan punapaa, Dening sedya kawula, Ngukuhi jenenging ilmu, Sakabehe iku padha.
Kangjeng Syeh Maulana Maghribi, Sarwi mesem angandika, Inggih leres ing
wong amiyarsa, Anuksma ing lathi dhewe, Puniku ujar kekeran, Yen kena-a Tuwan, Amalangi jenengipun, Bok sampun kadi mangkana.
Pasthine Allah Jatine, Jejuluk Prabhu Sadmata, Sampun wancak wicara, Tan ana pepadhanipun, Anging Allah Ingkang Tunggal.
sami ing kawruhe, Amung sira Syeh Lemah Bang, Tan kena pinalangan, Cinegah Wali sadarum, Tan owah ing
Punika ujaring jangji, Yekti binunuh ing kathah, Nenggih sampun ing khususe, Wong ingkang ngaku Allah, Ngandika Syeh Lemah Bang, Lah mara Tuwan den gupuh, Sampun ngangge
punapa malih, Ora ana liyan-liyan, Apan apes salawase, Anging Allah Ingkang Tunggal,
Sakathahe Para Wali, Pra samya mesem sadaya, Miyarsa pamuwuse, Kukuh tan kena ingampah, Saya banjur micara, Amiyak warananipun, Ora ngangge sita-sita.
balikkan syara’, Mumpung belum terlalu lama.
Jeng Sunan Giri nyagahi, Ing sirnane Syeh Lemah Bang, Yen sampun prapteng masane, Adege Nata ing Demak, Bedhahing
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok(2276)
bearing assy., fr. hub (koyo seiko)5. bearing assy., fr. hub5. bearing assy., fr. hub (koyo seiko)5. bearing assy., fr. hub5. bearing assy., fr. hub (koyo seiko)5. bearing assy., fr. hub6. hub assy., fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.8. caliper sub-assy., l. fr.8. caliper sub-assy., l. fr.8. caliper sub-assy., l. fr.8. caliper sub-assy., l. fr.8. caliper sub-assy., l. fr.8. caliper sub-assy., l. fr.10.
Biasane, cah lanang sing seneng PHP meng cah wadon. Kenangapa? Soale wadone bae sing ke-GR-en. Seneng be ora koh ke-PD-en.
neng njaba kelas. Nglekor kaya mangan sega kucing.
Pas kuwe Daplun duwe adi kelas. Sebut bae jenenge Bunga. Jeneng lengkape BuNgadiman.
pitu rupa karo menyane. (pangananeeee..!!)
Kiye arep tek critakna langsung neng kos apa critakna sedina nyong ngapa bae? Soale nyong
soal sing kiye. Angel pisan. *tetep ora di wei wedang* #kawus
kuwe kepriwe carane dewek bisa bersatu.. #eaaaa
Bunga mulai ana rasa karo Daplun, soale meng ngendi-ngendi bareng. Daplun ya ketone perhatian banget karo Bunga. Pokoke ora ana wong sing lewih apik lah ketimbang Daplun (jane nek di
Daplun ya mung kepengin niat apik karo wong. Ora ana maksud apa-apa. Mung Bunga wis kadung tresna karo Daplun, tapi ora wani ngungkapna (ngerti dewek lah cah wadon #wisbiasa)
lagi galau. Jorna bae mengko toli mari dewek (mari waras). #kawus
Nyong mbayangna, kepriwe wong-wong jaman ganu (dahulu) sing urung ana teknologi nek lagi galau. Kayane susah ya arep meng-ekspresikan kegalauan. Di tahan bae kayane nganti kebet ngising.
Kiye beberapa cerita wong jaman ganu nek lagi galau :
Ngerti kenthongan mbok? Kae loh nek misale lagi nggawa motor, trus mogok merga kenthongan bensin.. Apa ora bisa mbayar kos merga kenthongan duit. (Kuwe ke entongaaaannnn...!!!) #ngob Dadi critane, pas wengi-wengi, Daplun weruh Sri mlaku neng papringan karo wong lanang
Wong sing pada krungu metu umah, di kira ana maling. Jebule anu wong galau ngrusuhi warga sing lagi pada turu. Akhire
Moh. Artine Sri moh (ora gelem) karo Daplun. Daplun kalut mobat-mabit nggawa arit, akhire sapine di sembeleh. Mati.
ora metu-metu. Pokoke ngapa-ngapane angel lah.. Akhire Daplun galau karo gawe Candi bentuk patunge Sri. Saben dina Daplun telaten gawe candi. Tapi sing di eling neng Daplun mung sikile Sri. Ora bisa gawe bentuk patunge Sri, soale bentuk raine ora apal, awake ya ora apal. Soale jaman ganu kan urung ana foro dadi angel mbayangnane. Candine dadi sih... Tapi Candi Sikile
mlayu-mlayu neng pinggir pante. Weruh neng sebrang ana pulau Nusakambangan. Daplun nekat pokoke nyong arep nyebrang
ana facebook nggo corat-coret neng temboke, wong jaman ganu ngungkapna perasaan neng watu. Dadi di ukir tulisane
nganti taunan neng pinggir kali. Tekan tua mung gunane gawe ukiran neng watu. Olih Sri ora, tua tah iya. Mbuh arep dadi apa kuwe lah.. Jebule tulisane ora tau di waca Sri, merga Sri minggat tuku trasi ora bali-bali. #kiyetragisbanget
Nah.. Kiye mumpung dela maning arep bada, mesti sing lagi neng perantauan mesti pada bali kampung. Kuwe nek duwe kampung, nek ora duwe kampung ya mbuh kuwe bali meng ndi.
Siki arep tek wei tips meng koe pada sing arep
Dadi, senajan bada esih 5 taun maning, siki koe kudu tuku tikete. Sapa ngerti mengko ora kebagian. Jaannn kaya munggah haji bae yah..
mudik. Nek koe numpak sepur, tiliki disit kae ban sepure, sapa ngerti ana sing nggembes, di tambal disit dadi bisa mlaku ora ngogel neng dalan.. Nek koe numpak kapal, tiliki disit baling-balinge bisa muter apa ora, nek ora bisa muter, koe nyemplung meng segara neng pelabuhan, di ganti disit kuwe baling-balinge, nek perlu di ganti karo kitirane Doraemon ya
teluan. Boncengan loro bae kadang angel njaga keseimbangan neng ndalan. Apamaning teluan, sing ngarep lanang, sing tengah wadon, sing mburi lanang. Lah jaaan sidane sing ngarep gigire dekong, sing tengah bokonge dekong. Sing mburi dewek ora
wis ora jaman. Siki jamane nyewa pacar. Koe kudu nyewa pacar. Apa? Ya nyewa pacar. Soale mengko nek koe bali kampung, dadi ora isin nek di takoni kanca/tangga "Ndi pacarmu? Ndi bojomu??" Nah, wis duwe (senajan
jaman siki.. (brarti nyong wong ora gaul jaman kuna yah? melasi), Move on kuwe ibarat melupakan masa lalu, nglakoni apa sing neng ngarep. Dadi misale neng mburi ana tembelek, kudu mlayu.. Kaya kuwe yah?? Mbuh.
Ora gampang pancen arep move on, apamaning move on sekang mantan (nek duwe). Kadang ati esih tresna, dadi ora
Nek koe duwe mantan sing apik, biasane kan angel ngelalekna. Nah, mulane nek arep
Nah kiye, pegaweane wong sing kurang gawean. Wis dadi
ora tau adus, mambu langu, selingkuhan, ora tau kathokan. Lan kelakuan elek sing lia2ne.
Nah kiye sih gampang gampang angel. Sing jomblo taunan bae kadang ora olih-olih pacar tekan siki, apamaning sing tembe putus. Bisane sih suwe. Tapi ya sing sabar bae. Esih mending lah nasibe ketimbang sing jomblo taunan..
Salah sijine cara ngelalekna mantan, merga dewek sibuk kegiatan karo kanca-kanca. Dadi ora ndekem bae neng kamar kaya ayam arep ngendog. Ngerti ngerti kendat.. Golet kanca sing akeh, saben ketemu wong, di ajak dadikna kanca. Sedina koe ketemu satus wong, duwe satus kanca. Dikeplaki lah iya sok kenal. Sepisan pindo dolan karo kanca rekreasi.
kaya arep dodolan bae. Nek jeneng mantanmu esih ana neng hape, ganti bae jenenge, misale "tukang panci", "bakul cilok", lan lia-liane.
santet. Kuwe wis jaman kuna. Sing jenenge mantan, kayane wis pancen udu jodohe, dadi kudu nerima neng ati. Mantan kuwe kan jodohe wong lia sing mampir sedela. Dadi ikhlasna bae nek mantanmu karo liane. Esih akeh menungsa neng dunya kiye sing lewih apik sekang mantanmu. Uripmu kudu maju, ora mung mikirna masa lalu.
Kaya kuwe bae tips sekang nyong. Semoga sing lagi kepengin
Alon alon sing penting move on. Nek esih ora bisa move on bae, apa ya kuwe urusanku? Ora urusan, Ora urunan, Ora duwe duit.
Sedurunge cerita, tek wei ngerti, cerita kiye khusus nggo SUNAT+. Dadi kanggo koe pada sing urung
mahluk sing cilik, imut, lucu. Lincah, senenge mlumpat-mlumpat (meng kasur), ya lenjeh lenjeh kaya kae lah..
Pada jaman dahulu kala, ana cah lanang bagus, apik atine lan ora sombong jenenge Daplun.. (Wis ra sah protes, jenenge bae cerita, kadang ya cokan ora mesti pada karo kenyataane).
Daplun duwe Timun sing paling apik se dunya.
sing di tresnani karo Daplun, jenenge Sri. Merga
apel meng nggone Sri. Ngapel numpak becak andalane. Becak sing bisa ngebut nek bar di empani sega sepiring. NOS bae kalah bantere.
ndi rem e. Akhire becake ora bisa mandeg, kimcile ketabrak... *bruaakkkkk!!!* Kimcile MATI. Kimcile gagal ngebut Timune Daplun.
nggarap tugas (tetep numpak becak andalane), di adang neng wong wadon ayu.. Wadon kue kulite putih (kaya
mba? Amm emm amm emm, lagi kebet ngising apa??"'
Wadon : "Ora mas, wis ngising tembe bae. Anu mas, nyong jomblo..."
sing ngaku.. (kaya sing maca) #nyindirAlus. Trus arep ngapa mba nek koe jomblo?? Ya nggolet pacar nganah.."
Wadon : "Emm.. Anu.. URUNG ANA SING COCOK.. #AlibiJombloTingkatKaresidenan "
Daplun : "Ngomong bae ora payu mba, ora usah rikuh-rikuh, kaya karo sapa. Kepriwe kiye ana apa jane ngadang nyong neng dalan??"
Wadon : "Ya mas, nyong lagi ana masalah, kepengin curhat. Tapi ora duwe kanca curhat. Gelem ora mas ngancani nyong?"
Jalaran Daplun kuwe wonge apikan, seneng nulungi nek ana wong susah, ana sing butuh ya kudu di tulungi.
Daplun : "Ya wis mba, cerita ngeneh karo nyong. Ana masalah apa?? Eh tapi ceritane ora kepenak nek neng kene, sisan karo mangan ya?"
Wadon : "Wah kebeneran mas, nyong ya urung madang *mbatin YESS!*"
Daplun karo wadon kuwe mlaku nggolet tempat panganan, muter muter se-Kabupaten ora nemu panganan sing cocok, akhire di ajak wadone meng kos-kosane.
Wadon : "Arep nginum apa mas?
Kaya manuk dara bandangan bar di burna adoh di wei inuman.
Ora let suwe, sirahe Daplun krasa mumet. Rasane mubeng-mubeng kaya numpak undar neng Pasar Malem.
Mlaku gentayangan kaya ebeg wuru. Akhire Daplun tiba semaput ora sadar.
Jebule jus sing di wei neng wadon kuwe banyu Ciu. Ciu sing memabukkan. Gawe Daplun modar ora sadar.
Wadone ngguyu-ngguyu ngekek kaya kuthi. Trus malik wujude dadi
nyong arep mbahas LDR. LDR : Lara Dewek Rasakna!
Ya ya, LDR kuwe Long Distance Relationship, nek bahasa Indonesiane Pacaran Karo Meteran. #loh
LDR kuwe akeh sebabe, umume sih merga pacare seklohah/kuliah/umah meng luar kota dadine adoh-adohan. Sing melasi kuwe nek LDR merga pancen pacarane ora tau ketemu. Ketemune neng chatingan, smsan, bbman trus dadian. Padahal asline kaya ngapa ora ngerti. Jebule pada lanange / pada wadone ya ora ngerti. Gelem
pacaran adoh-adohan. Nyekel tangane ora bisa, ambung-ambungan ora bisa. Paling ambung-ambungan karo hape. Lambene ndower nganti
selingkuh. Jajal sapa sing bisa ngerti, lagi smsan karo kowe, jebule neng kana pacarmu lagi mesra-mesraan karo wong lia.
adoh-adohan. Apa sing perek ora ana? Apa merga sing perek ora ana sing gelem yah? Dadine se anane. Ananae pacar neng kana ya kepriwe maning kudu di terima.
Tapi mending yah ketimbang jomblo, sing adoh ya ora ana sing gelem, sing
langka pegawean (saben dina kaya ana pegawean bae), arep apdet blog maning.
Siki nyong arep cerita bab INSOMNIA. Nah, ngerti mbok insomnia? Kae loh penyakit sing kelalen jenenge dewek, kelalen kanca,
wong ora teyeng turu kuwe merga matane esih melek. Lah nek turu karo melek ujar ujare jaring iwak apa..!! Ya ya ya.. mandan serius lah, kiye sebab2 ora teyeng turu:
sebabna kopi. Kopi kuwe duwe kandungan kimia (mbuh apa arane sing gawe ora bisa turu). Kepriwe deneng kopi bisa gawe ora teyeng turu?? Tek wei ngerti carane. Dadi kowe nggodog wedang panas, trus gawe kopi. Nah kopi sing panas kuwe siramna matamu. Di jamin ora bakal teyeng turu.
Nah, kiye kiye. Nyong banget lah pokoke. Nek nyong urung turu mesti kiye sebabe. (Wis ora usah kakehan penjelasan, sing penting koe wis maca, ora usah kakekan karep. Karepe nyong nulis apa!! #emosi)
Kiye jane sebab sing ora mutu. Nek kencot ya mangan, malah pada curhat neng twiiter apa neng facebook. Ujar
Salah posisi misale, sirahmu neng ngisor, sikilmu neng nduwur. Nah, nek posisi kaya kiye biasane sih angel turu. Salah posisi liane contone, posisi turu ora neng kamar, tapi neng WC, kiye ya biasane gawe angel turu.
Nah, nek lagi ora teyeng turu trus kepriwe carane? Tenang, tek wei tips ben cepet turu:
1. Cepetan olih pacar, nek bisa mbengi kiye kudu olih pacar pokoke. Metu ngumah, ana tukang bakso / tukang sate, tembak, jaluk dadian. Cepetan..!!
2. Olahraga. Biasane nek bar olahraga, awake kesel, dadi gampang ngantuk. Nah, koe
Sedurunge cerita, tek wei ngerti, cerita kiye khusus nggo SUNAT+ . Dadi kanggo koe pada sing urung
dhewek. Anu istilah wong dablongan. Sekarepku dhewek pokoke. Kayane sih ora nana sing bener (je...
Apa kuwe move on?? Move on kuwe sejenis panganan sekang glepung sing di wei klapa, isine gula
Ketimbang langka pegawean (saben dina kaya ana pegawean bae), arep
rejeki iso genti meneh karo sing lewih soko speda ninja sing saiki ..( < 500 cc &
anyare web iki, opo aku sing gublug yow wkwkwkwk
[Reply]	B@nG-B@nG cah bangilan kapas
mrono aku ngaku nek kenal kowe yo, ben didiskon habis2an…
Ery Wijaya berkata:	April 2, 2010 pukul 1:35 pm	Monggo Pak Mars, seng nduwi niku yo muride njenengan mbiyene 😀
Semarang, Pekalongan, Tegal, Slawi, Randudongkol, Wonosobo, Eks-Karesidenan Kedu, Pati, Rembang, Purwodadi, Wirosari, ...
Organisasi Massa [sunting | besut sumber]
VolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 12 Maret 2016.
pisanan ingkang sampun jumeneng nata minangka perdhana mentri Thailand.[1] Yingluck Shinawatra punika rayinipun tilas perdhana mentri Thailand Thaksin Shinawatra.[1][2] Panjenenganipun kalebet lulusan bidhang ilmu pulitik lan administrasi bisnis, lan angsal gelar master ing Universitas Negeri Kuntucky, Amerika Serikat.[1] Yingluck Shinawatra nggadhahi kaunggulan inggih punika sae anggenipun gesang ing bebrayan, satunggalipun kaunggulan personal ingkang ndadosaken Yingluck Shinawatra
Thaksin Shinawatra, tilas PM ingkang dipungulingaken déning militer gangsal taun kapengker, kadosipun badhé ngadhepi alangan kalebet dobrakan tradisi tiyang jaler ingkang tansah dados perdana menteri.[4]
Yingluck Shinawatra naté dados presidhèn Advanced Info Service (AIS), satunggalipun operator selular paling ageng ing Thailand sadèrèngipun dipunsadè dhateng Tamasek saking Singapura.[1] Yingluck Shinawatra ugi nate dados Presiden SC Asset, parusahaan kagunganipun kulawarga Shinawatra.[1] Yingluck ugi dados bendhahara Parte Puea Thai ingkang dipunwangun dhening Thaksin Shinawatra.[1]
Yingluck Shinawatra palakrami kaliyan Anusom Amornchat lan kagungan putra setunggal, Pipe.[1]
^ a b c d e f g h (id)[Ant/tig. 2011. Koran Warta Jateng 4 Juli 2011. Semarang:Warta Jateng]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 21 Oktober 2016.
lan raja putra dwarawati iku mapan wus dikeparengake dening dewa, kudu ora bisa langgeng yen ta kabeh
Kaca nang kategori "User su-N"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 15 April 2013.
kilkung Sikil awak dak telikung Nganti kaya pitik ingkung Pung-pung plak pung-pung dhung Swara kendhang bonang barung Rebab gambang siter demung Wanciki keplayu munggah gunung Wong-wong gunung judhek bingung Lung……litlung…….litlung Jaman sulit jamane gemblung Jare silit dienggoni kalung Tutupe jarit lendhang lan sarung Dhasar patrape togog lan mbilung Buto cakil kok dijunjung-junjung Dadek’ke wakil kanggo tetulung Delengen polahe cakil
daging getihe biyung Delengen polahe cakil kang mbambung Wadhuk’e tambah mblendhung Aku lan kowe kari kulit buntele balung…….. Demak, Agustus 2002 TOBIL ANAK KADHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL DADI WAKIL KLAKUAN KOYO BRANDHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL KOYO CAKIL SIYUNGE WIS DIUNGKAL BIL TOBIL ANAK KADHAL DADI WAKIL MUNG KANGGO GOLEK MODHAL
ing wengi iki Sasat aji godhong jatiakaing Kang keplindhes rodhane para durjana Utawa
mau dudu macan Dudu sardulo, dudu sima Amung tikus kang keplayu kecirit keprungu swarane manuk tunggak Citcitcuit………..citcitcuit………..crit…..crit….! Nanging tikus sak iki anggilani Nganggo topeng macan, klambi kebo utawa jaran Nanging tikus saiki wus kuwasa Linggih methingkrang sak dhuwure dampar kencana Nyebar sabda, tigas gulune para kawula Banjur lakuku wengi iki netepi garising lelakon Mung bisa jumangkah alon-alon Sinambi nembang tembange bocah angon Sanadyan ora bisa kanggo kaca pengilon Jepara, Agustus 2002 GEGER Simbah nate crita Rikala semana ana geger Diponegoro Wong jawa dhelik’an karo landa Ten pinaten Keris mungsuh bedhil dawa Sapa lena kena Sing waspada tetep waluya Anyedhaki jaman padhang Ana maneh geger Jepang Awak kate kulit semu abang Sing digawa bedhil lan pedhang Geger Jepang meh kamardhikan Tanpa wayah bengi lan awan Nganti larang sandhang pangan Banjur sewidak lima kepungkur Gegere luwih misuwur Jarene pilem, Jendral urip-uripan kang dikubur Dadi congkrahe kadang sedulur Nganti lali sawah durung tandur Jebul geger ora mung kuwi Uga klakon ing jaman sa’iki Gegere wong-wong kang mblenjani janji Saben dina rebutan kursi, bandha tali asih bandha tali pati Nganti kebak Koran lan tipi Jepara, Mei 2001 KANJENG Kanjeng ! Nalika petenge wengi Lumuber ing pucuk’ing ati Sapa pawongan kang bisa angoncati Ora ! Ora bisa, Kanjeng Yen Pranyata astaMu Wus kumawasa sigra mrawasa karsa Tan ana janma sawiji Sipat
timur Kang durung ilang pupuk lempuyang lan gandaning kencur Panjalukku tulus mring sliramu Becik dirampungi anggonmu agawe runtik’ing ati Amarga dalanku kang nate tumata Wus banget kebacut dawa Iki wanci kari manganti Tedhak’ing kreta titihan Lakuning sukma misowan Prapto Ingkang Kagungan Oo……. Kenya, Kenya……………. ! Rasa tresnaku wus kadaluwarsa Jepara, Agustus 2000 SANG GURU SEJATI Miturut pandoming lelaku Sang Guru Sing digugu lan ditiru Nanging jaman wis kuwalik Jeneng guru ora sangsaya becik Malah sangsaya morak-marik Amarga ora sethithik Pawongan kang kadung serik Mbuh aku ra genah…………! Sapa bener sapa sing salah Kalamangsane pancen wis bubrah Akeh kedadeyan kang ora lumrah Sang guru mulang sangsaya wegah Jalaran muride kakeyan polah Keset sinau keser sekolah Jan………….jan………..! Jamane pancen wis edan tenan Bocah
pinggir dalan Dhuh……… emane – eman ! Jebul gurune sing dadi langganan Oalah……….. gusti……….gusti………. ! Iki jaman kok ngedab-edabi Apa iki sing diarani Budhaya tipi lan pisidhi Nanging sak begja begjane wong kang lali Isih begja wong kang eling lan premati Isih akeh guru suci, guru sejati Mulang wuruk niate ngabekti Tumrap bangsa nagari lan Illahi Rabbi Sanadyan ora tau mlebu Koran lan tipi Jepara, November 2001 AJAR KATRESNAN 1 : FIT Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu
dak semat Lumantar angin ngelus dawaning rambutmu Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu Njejer raga kang geter Medhar ati kang gemeter Nyampurnakna panandhang wuyung Nadyan tanpa tembang gandrung Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu Katresnan kang ora kudu Nyawiji ing segara madu Jepara, September 2002 AJAR KATRESNAN 2 : YAN Nyawang garising latimu, wong manis Nalika surya ambles ing gisik’ing samudra Lintang panjer sore keplayu Ngoyak lakuning layung sutra Banjur kandheg mbegeg sesenggolan Manganti plethek’ing
katresnan iki ! Jepara, September 2002 AJAR KATRESAN 3 : NI Upama isih ana papan Kanggo sejatining rasa karerasan Aku suka parisuka nandhang lara lapa Ijen; tanpa rowang tanpa kanca Nalika rasa
kalimputing korupsi Bandha pertiwi anggepe pribadhi Kawula dasih tan dirumati Sing kaeling mung ngempani Estri wayah lan siwi Wadhuk’e nganti minthi – minthi Eee…….ndilalah kersaning Gusti Sang priyayi kang lali ing gati Kabodhol saka kursi Kabuncang …………..bruk Ndrebabah handhepani bumi Sak iki lakon pemilu Kawula alit padha ngelu Kawula ageng
Discussion in 'Elektronika Umum' started by arvin thea, Mar 17, 2011.
AGEN RESMI VIMAX ORIGINAL di Jawa Timur Meliputi :
sisip ing pangertiné, janma kudu mituhu, pratélané sapta pracèki, lamun dipun upaya kinemat ing kalbu, samubarang kang linakya, sarwi mapan nora badhé damel tuni, suka
dalah mundhut putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing driya.
5. Kang wusana pitutur saptèki, lamun ngambah
6. Mangkya kiyé gelaring pangerti, paugeran kang pitung prakara, istingarah munpangaté, piguna mring kang ngluru, dadya tales tanduking karti, prenah prandéné laras salir tindakipun, mahanani kasudibyan, temah kalis watak umbag klawan edir, sinantun paramarta.
7. Pradikané wawaler pratami, kang sinebat cidra lan pitenah, winedhar wiyar tebané, suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel padhanging prana nebihken bebendu, nuntun mring lempenging lana, istingarah kang tinuju tan nalisir,
pangucapé, nora lèmèr ing wuwus, nguwus-uwus tan ana dadi, tetembungan dèn arah jumbuh kang sinaguh, tumapak ing
éling niyat kang utama, pinurih saged rampungé, tékad kang wus pinuntu, aywa wudhar tanpa pangaji,
lamun maksih linuru, kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng Suksma, istingarah gung pangajab temah dadi, tan cidra ing ubaya.
13. Jejering titah sawantah kaki, mokal lamun kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora
tlunyar-tlunyur miwah lèlèmèran, dhemenyar pepénginané, tan kablithuk pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging mugen manunggal genah kang tinuju, nering laku nora léngah, istingarah andika manggih basuki, linepat saking papa.
15. Kénging winastanan cidra ugi, karem donya wah malih pangwasa, nanging mamak wawatesé, tan darbya raos rigung, kanthi nranyak ngrabasa gahi, nyahak wewenanging lyan kécalan pakéwuh, kang
nyepeng sumangi, setya tuhu bekti mring Hyang Murba, ywa cidra gung pepecehé, prancana tan dèn ugung, temah ndadra misésa wathi, tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu, tilar salir manah sonta, kusung-kusung kemrungsung kécalan santi, angulari papaka.
17. Dipun tlatèn samya angulari, murih dadya manuswa bisama, ywa gampil mupus tekadé, ywan rumpil lampahipun, upayanen kanthi sasmreti, saswih maring Hyang Murba tumus sanggya manu, tebih
gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi
pana tuduhing Hyang Suksma, aywa mblasar tumindaké, tan kéragan mring napsu,
23. Wawaler tumrap sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati
nayadhi nging sirik salingkuh, tutura angarah-arah, ririh raras sinuprih katon mrak-ati, tansah saswih ring garwa.
25. Nora béda waler ingkang sami, tumrap priya kang wus balé wisma, burusa lair batiné, asisipat memengku, lubèr ing sih sarwi
traping laku minongka manggala, catur wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti,
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja miwah basuki, sumrambah tedhak-turun sapawingkingipun, sadaya samya
alaning liyan dèn andhar, kaya-kaya beciké tan ana sami, klayan dhiri pribadya.
31. Tyang kang remen mbèbèrken wawadi, lir karaba
sapa-sapa ingkang wèsdhi, kasereng lir katwara.
34. Dipun émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin, misésa palimirma miwah paring bendu, dé manuswa iku sapa, kumawani kumlungkung ngadil-adili, tumanduk ring papadha.
35. Poma bisa mapanaken lathi, datan lèmèr ngumbar-umbar kata, kanthi permati empané, wit kasunyatanipun, ilat iku
sapletik bisa ngambra-ambra, temah mbesmi alas gedhé, makantar urubipun, ngalad-alad ambilaèni, ilat iku tan béda kadya hagni tuhu, lir jagading kadurakan, kang dumunung jro jiwa-raganirèki, dadya sangarakalya.
38. Angrèh sato teka langkung gampil,
muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya- kaya manekung,
undhuhané, nyebar wijining tatu, datan mokal wawalar ndadi, nora gampil pineper kalamun katrucut,
sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang
42. Nadyan namung pérangan kang lengit, lamun mogèl mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung anggigirisi, waged dados kabegjan kalamun pituhu, nanging
priyatna ing tembung, wèh sarsa maring sasama, sèstu soba suka wicaga ring dasih, dharaka pramusita.
Download Wayang Orang Sekar Budaya Nusantara Kidung Katresnan
Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong...
odoratum) iku jeneng kembang saka wit sing nduwèni jeneng padha.[1] Ana loro forma kenanga, ya iku Cananga odorata forma macrophylla, sing ditepungi minangka kenanga biasa.[1] Banjur Cananga odorata forma genuina utawa kenanga Filipina, sing uga disebut ''ylang-ylang''.[1] Saliyané iku isih dikenal kenanga perdu (Cananga odorata varietas fruticosa), sing akèh ditandur minangka pethètan ing plataran omah.[1] Akéh sesebutan kanggo kembang kenanga, ing basa Indonésia diarani Kenanga, ing basa Jawa darani Kenanga, Wangsa; miturut basa SundaKananga, miturut basa Bali Sandat kananga, Sadat wangsa; basa Aceh Selanga, basa Sasak Sandat, basa Nias Ngana-ngono; lan miturut basa Minahasa kenanga diarani Lalangiran, amok, wungurer, pum-pum, luit.[1] Kenanga uga bisa diolah dadi minyak kenanga kang ambuné wangi.[1] Kenanga (Canangium odoranatum) uga dimanfaatké kanggo bahan industri ''parfum'' lan kosmetik.[2] Saliyané iku kenanga uga bisa kanggo obat werna-werna penyakit.[2]
Wit kenanga nduwèni pang kang gedhe, diameteré 0,1-0,7 meter, kanthi umur puluhan taun.[3] Tanduran kenanga nduwèni pang kang getas nalika isih enom. Dhuwuré wit iki isa nganti 5-20 meter.[3] Kembang kenanga bakal metu ing pang kang panggoné bagéyan dhuwur. Saben kembang ana 6 lembar godhong kanthi makutha kang warnané kuning lan ditambahi 3 lembar godhong werna ijo.[3] Susunan kembang kasebut majemuk karo garpu-garpu.[3] Kenanga ora kalebu tanduran herba.[4] Cara nengkaraké ya iku saka wiji lan wité.[4] Kang bisa dimanfaatké saka kenanga ya iku kembangé kang ngganda arum.[4]
Gunane Kembang Kenanga[besut | besut sumber]
Kembang kenanga isa digunakaké kanggo obat-obatan, ing ngisor iki tuladhané:[5]
'''Demam nifas''': kembang kenanga 5, kembang turi abang 5, rimpang kunir 10 gram, kencur 10 gram, temu temu ireng 10 gram, lan 25 gram asem, kabèh bahan mau diuleg nganti alus, banjur ditambahi uyah lan banyu sithik, banjur dioleské ing geger utawa weteng. Dilakoni sedina kaping pindo.[5]
'''Lara Encok''' utawa '''rematik''' : kembang kenanga sing isih kuncup 12, 30 gram godhong srikaya, 20 gram godhong ketapang, 20 gram jahe, mrica 10, dikumbah banjur kabèh bahan mau diuleg ditambah banyu lan kapur sirih, diudhek, banjur digosoke ing panggonan kang lara.[5]
'''Kudis''' (scabies) : 50 gram kembang kenanga diumbah lan diuleg alus, tambahké 20 cc lenga goreng, dipanaske sedhelok, sawise adhem dioleske ing panggon kang lara.[5]
'''Dicokot kewan''' : kembang kenanga 2, kembang mawar 1, melati 10, diperes karo ditambah lenga klapa, banjur dioleske ing panggon kang dicokot.[5]
'''Malaria dan Asma''': kembang kenanga 3, kembang kenanga kang wis dienggi kudu digaringan dhisik, diseduh ing segelas banyu panas lan ditutup rapet, disaring banjur diombe.[1]
'''Asma utawa sesak nafas''':1/2 gegeman kembang kenanga, 1 1/2 sendok gula putih, digodhong ing segelas banyu nganti umum lan banyune sisa 1/2 gelas, banjur disaring lan diombe wayah esok lan sore.[1]
'''Bronkhitis''': kembang kenanga 2, digodhog ing segelas banyu panas nganti umup lan banyuné sisa mung 1/2 gelas, banjur disaring lan diombe wayah esok lan sore.[1]
Jamu séhat sawise ngairaké:kembang kenanga kang isih enom, kayu rapet, pegatsih, kunci pepet, kunir, jongrahab, jalawe, dan jakeling, kabèh bahan dicampur lan dideplog nganti alus ing pipisan, banjur diseduh ing
^ a b c d e f g h i (id)[1](dipunundhuh tanggal 13 April 2011)
^ a b (id)[2](dipunundhuh tanggal 13 April 2011)
^ a b c d (id)Kenanga
^ a b c (id)[3](dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kembang_kenanga&oldid=1074235"	Kategori: Rempah-rempahAnnonaceaeKembangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Fine, thank you. . ('Pangéstinipun saé, matur nuwun' )
What is your name? ? ('Asmanipun panjenengan sinten?' )
wis wancine munggah status, mbok sopo ngerti…kang ndobos bisa jadi instruktur…..sumonggo kerso..
gambar sing ngisor “njeleih”………xixixixixi
sampeyan iku ancene ndak kongsisten, mbiyen nekuni derkuku, saiki kok
ingkang intinipun apem ateges. Afan utawi pangapunten mugi saya monjo menggah kabudayan ing jatinom,
Mantra Siyung Wanara Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep,
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_kutha_ing_Yordania&oldid=829400"	Kategori: Kutha ing Yordania	Menu navigasi
nganggo bis tuwa apa meneh bis sing mlaku neng daerah....ya kuwi
Dhumateng ingkang kawogan mbok iya menawi KIR kendaraan dipun gatekaken kanthi prayogi, awit sedoyo kelengkapan soho kelayakan jalan kendaraan ingkang baken kedah dipun tegesaken. Mboten
mungkin, wis ana leh nyanding,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
berbatesan karo Banjaran Adiwerna nang sebelah lor, Pangkah nang wetan, Balapulang nang kidul lan Dukuhwaru nang kulon. Basa sing dituturna yakuwe basa Banyumasan logat/dialek Tegalan.
Penduduk kota Slawi umume nduwe lahan pertanian, ana uga sing ngabdi dadi pegawe
Plesiran lan Hiburan[sunting | besut sumber]
ijih ono sing arep nambahi hura?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ana nggon "seneng" kuwi mau. nek bandha donya saben wong olehe ra padha ning "gusti Allah" maringi kalodhangan kanggo manungsa golek 'seneng" sing padha. gandheng menungsa ki bandhane ra padha, regane "seneng" kwi digawe uga ora padha dening sing kuwasa. Mula dadi wong mlarat utawa dadi wong sugih, dadi wong bagus utawa dadi wong elek tetep kabeh isa seneng sing padha merga regane seneng pancen digawe ra padha marang sing kuwasa. istilahe sing wong mlarat kwi oleh subsidi saka pangeran ben isa seneng. nek sing sugih kudu bayar harga pasar.mula aja dha wedi ra isa urip seneng. conto gampang. mbahku suwargi, nek diwenehi dhuwit seket ewu wae, wis jan senenge ora isa digambarke. olehe ngaturke panuwun nganti bola bali, dhuwite ya sedela sedela ditiliki...ketoke ki ayem tenan ketunggon dhuwit seket ewu. dadi mbahku isa tuku seneng ngango seket ewu.kosok baline. BOSku ndisik, nek menehi blanja sing wedok sesasine setengah milyar. ning aku rung tau weruh juragan putriku kuwi ulate padang merga seneng. sak weruhku ngalor ngidul praupane nyureng, kaya wong urip susah. iku pertanda nek dhuwite sing setengah milyar sesasi ra isa nggo tuku seneng. beda karao mbahku sing mung butuh seket ewu wis isa tuku seneng.mula aja dha wedi ra isa urip seneng. nek kowe malrat rega seneng oleh subsidi seka pangeran... wiwidHanSipLo
nang sarange GAM.Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik sepuluh taun gak gelemditinggal njaluk melok.Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih sekolah
Wong papat iku mau mulai pucet kepoyoh-poyoh royokan parasut.Lha masalae parasute iku mek telu, padahal wonge onok
rundingan ambek anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasutekari sithok."Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mektitip salam gawe mbokmu yo Le.""Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae.Iki lho parasute sik onok loro. " jare Tole."Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil ?" Muntiyadi heran."Sing disaut Om Togog iku
miyos Araminta Ross, 1820 – 10 Maret 1913) punika satunggiling panyengkuyung abolisi, kamanungsan, lan telik sandhi salaminipun Perang Sadulur Amérika Sarékat. Sasampunipun mlajar saking panyipengan, panjenenganipun nglampahi tingang dasa misi kanggé nylametaken langkung saking tigang atus budak. Panjenenganipun ing tembé wingking mbiyantu John Brown ngrékrut wadyabala kanggé seranganipun dhumateng Harpers Ferry.
tanggalKothakinfo wong nganggo paramèter angkaLair 1820Pati 1913Aktivis Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.55, 28 Oktober 2016.
Sigra milirsang gethek sinangga bajulkawan dasa kang jageniing ngarsa miwahing pungkurtinepi ing kanan keringsang gethek
"Nimas ayu ingkang milangoni, buron arum ingkang sabeng wana, yen panggih iba rasane."
Nek wis ngene iki setanne ngguyu nyekakak…(hayo sopo sing komentare nyekakak?, melu prihatin ndong..)
Coba sawangen kae konco kancamu,
“Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng ” jare Bunali.
aku iki seneng olahraga nang pinggir laut, angine enak.” jare Togog.
“Lho laopo sepedamu apik-apik athik kon
bengok-bengok “Ayo cepetan sithik . .wis meh tekan iki ”
Krungu bojone bengok-bengok, Romlah ambek muring-muring.
“Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha mosok kepiting digiring padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . .”
menangaké kompetisi nyanyi ngalahaké Ngoc Anh karo perolehan suara 53,44%.[1] Dheweké olih hadiah dhuwit kang akehé 20.000 USD utawa kurang luwih pada karo Rp 173.150.000. banjur Akiré dheweké nandatangani kontrak karo Music Faces.[1]
Sakwisé kemenangané mau ing VIETNAM IDOL, dheweké dipercaya kanggo dadi wakil saka nagarané ning ajang ASIAN IDOL, pemilihan idola se-Asia.[1] Acara Asian Idol iku kalaksanan ning tanggal 15-16 Desember 2007 ing Jakarta, Indonésia.[1] Ning acara Asian Idol kasebut, Phoung Vy nyanyikaké rong tembangan, tembangan kang kaping pisanan, ya iku River Deep – Mountain
EnglishEspañolBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 29 Agustus 2016.
Ilmu Berternak Sapi Unggu…watupasar on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…	%d bloggers like this:
minggu sore g po2....dadi sing kerjo c iso ladub....d kene sing
osi yo bengisabtu minggu sore g po2....dadi sing kerjo c iso ladub....d kene sing anake panpel sopo???? anake? gak ono sam!onok e mbahe
dengkil Tegal biasane mulai didol jam 22.00 ngantek 03.00 WIB.
Sop_Dengkil_Wedhus&oldid=16203"	Kategori: RintisanPangananKabupaten TegalTegal	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.47, tanggal 18 Juni 2007.
nyong....tapi mangap...wis suwe ora
Klausa punika urutanipun tembung ingkang kagungan fungsi predikatif. Ing konstruksinipun klausa, predikat utawi wasesa dados unsur wajib. Tembung ingkang boten kagungan predikat utawi wasèsa boten saged dipunsebut klausa.
Jinisipun Klausa[besut | besut sumber]
Berdasar Struktur[besut | besut sumber]
Berdasar struktur, klausa dipunbagi dados kalih, Klausa bébas kalèan klausa terikat. Klausa bébas punika ingkang kangungan struktur kalimat lengkap, kirang-kirangipun namung kagungan subyèk kalèan predikat. Amargi mekaten, klausa bébas saged dados kalimat tunggal. Klausa terikat, klausa ingkang strukturipun boten lengkap. Saged boten namung subjek, objek, utawi katrangan. Amargi mekaten, klausa terikat boten saged dados kalimat tunggal, sagedipun dados anak kalimat.
Berdasarkan ukara Negatif ingkang Gramatik Menegatifkan Predikat[besut | besut sumber]
Saking jinisipun meninka, klausa dibagi dados kalih, inggih punika klausa positf, kalean klausa nègatif.[1] Bedanipun klausa negatif dipuntandai kalean ukara boten, lsp [1]
Berdasar Kategori Frasa ing Predikat[besut | besut sumber]
Predikat saged kasusun saking ukara utawi frasa, frasa nominal, verbal, bilangan, lsp. Saking kategori mekaten, klausa saged dipunbagi dados 3 :
Klausa Nominal[besut | besut sumber]
Klausa Verbal[besut | besut sumber]
Klausa verbal punika klausa ingkang predikat utawi wasesa saking frasa utawai frasa verbal.[1] Kata golongan Verbal ing tataran klausa fungsinipun dados predikat, lan boten saged didadosaken ukara negatif.[1] Saking ukara verbal, klausa verbal saged dibagi dados mekaten :
Klausa Verbal Adjektif : kasusun saking ukara sifat utawi
verbal, ingkang dados pusat punika arupi ukara sifat.[1]
Klausa verbal intransitif : kasusun saking kata kerja intransitif utawi kasusun saking frasa verbal, ingkang dados pusat punika arupi kata kerja intransitif.[1]
Klausa verbal aktif : kasusun saking kata kerja transitif utawi kasusun saking frasa verbal, ingkang dados pusat punika arupi kata kerja transitif.[1]
Klausa verbal pasif : kasusun saking kata kerja pasif utawi kasusun saking frasa verbal, ingkang dados pusat punika arupi kata kerja pasif.[1]
Klausa verbal yang refleksif : kasusun saking kata kerja refleksif, reflektif punika kata kerja ingkang gambaraken
Klausa Wilangan[besut | besut sumber]
Klausa bilangan utawi klausa numeralia punika predikat utawi wasesa kasusun saking kata bilangan.[1]
Klausa Depan[besut | besut sumber]
Klausa depan utawi klausa preposisional punika klausa ingkang predikatipun kasusun saking katan depan, utawi kata depan dados penanda klausa punika.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)Jinis Klausa(Dipunundhuh tanggal 20 Oktober 2012)
[Chaer abdul, 1994 linguistik umum. Jakarta :
iki pungkasan diowah nalika 02.00, 23 Maret 2016.
utawa TV. Anan kang nalika padha plesiran ing gunung, numpak motor mabur tiba, numpak kapal karem lan liya-liyane. Ing ngisor iki ditulis papethikan tuladha pawarta.
Evi 15 taun, salah satunggaling siswi SMPN Tangen, Sragen, Rabu (13/4) antawis jam 10 tiwas sasampunipun dhawah ing wewengkon air terjun jumog jati, kecamatan Jenawi. Warga dusun Bagu kroderan, Grobogan punika dhawah ing wewengkon air terjun ingkan inggilipun 20 meter sasampunipun kepleset ing watu-watu ingkan wonten nginggil air terjun. Satemah piyambakipun nandhans wawu awrat ing perangan sirah lan badanipun.
Manut katrengan ingkang dipunklempakaken saking kepolisian kaliyan kancanipun sami lelenggahan ing pinggir kali urutipun air terjun. Wekdal badhe gantos papan sanesipun ingkang badhe dipuntingali, kanthi nyabrang kali sainggiling air terjun. Ananging Evi lan salah satunggaling kanca wanita ingkang wekdal mlangkah nyabrang kali sukunipun kepleset. Evi lajeng dhawah dhateng kali ingkang banter ilinipun tur lunyu pisan. Badanipun evi lajeng kanyut ngaton air terjun lajeng dhawah ing cocoran air terjun ingkang lebetipun 20 meter, kebak watu-watu lan tiwas saknalika.
Kurang luwih 30 pepathan kesenian saka maneka warna tlatah ing jateng lan yogyakata sumadya ngramekake “Taman Budaya Jawa Tengah” utawa “Taman Budaya Surakarta” Solo ing adicara panggung seni seribu bunga kang kawiwitan dina setu (24/1) nganti tekan dina jemuah (30/1).
Adicara iku digelar dening dinas pendidikan kabudayan Provinsi Jawa Tengah kang ngemonah TBS Solo. Kabeh kesenian dening 30 pepanthan kesenian saka tlatah Jateng lan Yogyakarta bisa ditonton warga kanthi lelahan utawa gratis, miturut ketua Bidang pengembangan seni TBTT Solo. Pagelaran panggung seni 1000 bunga ancase bakal kagelar saben taun kawiwitan taun iki.
Sing nggarai dewan karo pemkab ndal ndul gak jelas….piro sak benere dana kanggo persibo, jare 30milyat tapi kok durung onok buktine..!! yo bener wae lek manajemen karo mbah sar negosiasi durung deal soale danane gak onok….!pak bupati( dgn julukan the king of ‘matoh’) gimana realisasinya? ruwet…ISL wis
minangka Dominique de Villepin dengarkan (pitulung·info) ya iku diplomat lan pulitikus Prancis kang saiki dadi Perdhana Mentri Prancis wiwit 31 Mei 2005 sakwisé njabat dadi Mentri Dalam Negri.[1] Jenengé disorot donya internasional nalika nentang invasi Irak 2003 kanthi gayané kang lirikal.[1] Sakliyané iku wiwitan taun 2006, jangkah Villepin kang nerapaké Undang-Undang Tenaga Kerja anyar kang duwé kontrovèrsial (Contrat première embauche) nyebabaké protès gedhèn déning para nom-noman lan asosiasi paburuhan merga undang-undang mau dianggep ora nguntungaké nasib karyawan.[1] Nganti tekan saiki Dominique durung tau dadi kandidat ana ing pemilu.[1]
Villepin palakrama karo Marie-Laure Le Guay lan duwé anak telu kang nembé remaja.[1]
Minangka diplomat[besut | besut sumber]
Villepin sekolah ing Institut Èlmu Pulitik Paris (Institut d'Etudes Politiques de Paris) lan banjur sekolah ing Sekolah Administrasi Nasional (École nationale d'administration).[2] Dhèwèké uga duwé gelar ana ing babagan hukum lan sastra saka Univèrsitas Paris II Panthéon-Assas lan Paris X Nanterre.[2] Sakwisé iku, Dominique miwiti kariré ana ing donya diplomatik.[2] Jabatané kayata
Komité Penasihat kanggo urusan Afrika (1980 - 1984)[2]
Sekrétaris pisanan (1984 - 1987) lan konselor kaping loro (1987 - 1989) ing Kedutaan Besar Prancis ing Washington, DC[2]
Konselor kaping loro (1989 - 1990) lan Konselor pisanan (1990 - 1992) ing kedutaan
pinter ngelessss,,,, bi’in Ibumu
jan….uenak tenan oq, tapi mari ngono aku dikamplengi karo bokoku piye mas??? lha nyakotku kebanteren eee, tak pikir koyo jajanan terang bulan…..
Gatel kabeh……….. masalah susu wae digedek2ne…. koyo ora
Sing mboten-mboten wae mas Dewo…ampun putus asa mas…dicobi melih…belum jodo menawi…lah saderekipun dalem kok saget married kalian prawan cina ayu….usaha mas…usaha..ampun nyerah njihhh…
Cibulan punika satunggaling objèk wisata ingkang awujud pemandian kanthi toya ingkang adhem ing wewengkon lèrèng Gunung Ciremai, Kabupatèn Kuningan, Jawa Kulon[1]. Papan pariwisata punika kalebet satunggaling papan pariwisata paling tua ing Kuningan [2]. Objèk wisata punika resmi ing tanggal 27 Agustus 1939 déning Bupati Kuningan kala punika, ya iku R.A.A. Mohamand Achmad [2]. Minangka cathetan objek wisata sanès ingkang wonten ing Kuningan inggih punika
Miturut cariyos ingkang wonten ing kalangan masarakat Désa Maniskidul lan masarakat Kuningan, ulam déwa ingkang wonten ing kolam Cibulan punika rumiyinipun prajurit-prajurit ingkang boten setya kalihan pamaréntahan Prabu Siliwangi [3]. Lajeng prajurit kasebut dipuntumak déning Prabu Siliwangi saéngga dados ulam. Wonten mitos malih bilih ulam ingkang wonten ing kolam punika saking rumiyin dumugi sapunika boten kirang lan boten nambah dados ajeg mekaten kemawon. Menawi kolam dipunkuras, ulam-ulam punika ical boten ngertos dhateng pundi, anaging menawi kolam sampun dipunisi toya banjur kondur malih kados mula buka.
Kawontenan Kolam[besut | besut sumber]
Ing objek wisata Cibulan punika wonten kalih kolam ageng awujud persegi panjang. Kolam ingkang kapisan gadhah ukuran 35x15 meter persegi kanthi jero kirang langkung 2 meter. Déné kolam ingkang kaping kalih punika kanthi ukuran 45x15 meter persegi ingkang kapérang dados kalih bagéyan. Bagéyan kapisan punika kanthi jero 60 cm dene ingkang angka kalih punika kanthi jero 120 cm. Kalih kolam punika asring dipunkuras saben kalih minggu sepisan, saged ugi langkung gumantung kawontenan toyanipun.
Saben kolam ing Cibulan punika wonten puluhan ulam kanthi werni klawu radi ireng ingkang dipunwastani kancra bodas (Labeobarbus Dournesis) utawi iwak dewa (Cyprinus carpico) [2]. Ukuranipun manéka warni wiwit saking 20-an cm dumugi satunggal meter. Ulam dewa punika dipunanggep keramat déning warga ing sekitar wewengkon Désa Maniskidul amargi dipunpitadosi gadhah kaistimewaan tartamtu. Senajan kathah ulam kancra bodas lan ulam dewa, kolam-kolam ing Cibulan kabikak minangka kolam kanggé pemandian umum.
Ing sisih kulon pemandian punika wonten pitu sumber mata air ingkang keramat kanthi nama ‘’Tujuh Sumur’’. Pitung mata air punika
sumur punika, miturut mitosipun wonten salah satunggaling sumur ingkang wonten Kepiting emas inggih punika ‘’Sumur Cirancana’’, bilih sinten ingkang saged mirsani wujud kepiting utawi yuyu punika
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.28, 4 Sèptèmber 2016.
MANUNGGALING KAWULA GUSTI MENGENAL DIRI DI HADAPAN TUHAN NYA : Lir-ilir, Lir-ilir,
kaping kalih elmu ndonyo. Lak penting mniko enggih elmu ngerat, yen elmu ndonyo nggopo, KAPIR, elmune wong Londo !!”.
tulang lunak (bisa dibakar & digoreng).2 pepes ayam tulang lunak2 pepes ceker ayam tulang lunak2
nggih namung setunggal....suabarrrr kemawon kandani kok yuyo sing
opo kih mending suwi mas..tapi jawaban memuaskandaripadacepet tapi mengecewakan obate nggih namung setunggal....suabarrrr kemawon kandani kok yuyo sing penting usaha ro tewakalGUSTI ORA SARE lha geneo sampun ngertos....nek gusti boten sare....njuk..
sasi durung ono tanda-tandane wis di operasi sesar wae.... _________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... SAPTO SARDIYANTOCama
penting gesit , gek opo perlune ngunuh , das-des 2 lak gek wes rampung,beres kan. SAPTO SARDIYANTOCama
elek opo apik ...Resikone wong urip ... ojo grusah grusuh ...Malah dadi ora apik nek mung ngawur ...halah cangkem ku ndledek .... :bounce: rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
Wed Aug 13, 2008 8:32 pm Nyuwun ngapunten Lha aku saben dino tak tunggu direwangi ngobong dupo sing moro dudu sing tak karepke, malah sing teko wadonan ayu
wadonan ayu rambute dowo ning bolong mburi....njur piye iki kang?nggugu aku mending kowe poso 8 dino ora mangan ora ngombewes di jamin hasile apik , seing moro mesti ora nguciwakke neng nek aku dewe wegah , mung menehi
Punika taksih artikel wiwitan, mangga kita sareng-sareng dipun leresaken
Pacitan kalebu propinsi Jawa Timur,nanging secara budaya prabawa Jawa tengah luwih ketara.Salah sawijine ya iku boso sing digunaake.Tembung lan ukara umum biasane uga padha wae,ananging nduwèni sebageyan tembung-tembung sing rada béda kayata sing dituduhna ana ngisor iki.
Alu = kayu dawa sing ngalusne beras supoyo dadi glepung
Arem-arem = sego dibungkus tengahe diisi sayur utawa lawuh
Athik = kok, contoh "athik ngono to,kok ngono to"
Athik eram = kok nganti koyo ngono,kok sampai begitu ya
Badheg = bau busuk sekali, contoh,mergo ora tau adus, mesthi wae wedhus ambune badheg
Bedhigasan = plalakan,kaya-kaya nggak mikir,
Bedor = jinis jeneng ana kartu limo,liyane ana cina,
Benco = digawe saka resak,carang wit-witan banjur dijerumake ana kali supoyo dipangone iwak,
Blendrang = jangan campur campur nanging ijih enak
Bluthut = guprat endhut, kotor terkena blethok
Bodhem = thuthuk sing gedhe,nek cilik jenenge pethik..big hammer
Bujel = tumpul,arit bujel tegese arit ora landhep,tidak tajam
Buk = ora enek utowo pasangan boto sing biasane ning nduwur kretek trus iso kanggo lungguhan
Bule = rupo putih ana ing kulit, bekas loro
Cakblas = sejinis tanduran rajeg iso kanggo tamba kebeler
Cawuk = njupuk,njumuk banyu nganggo tangan
Cemple = cempe,anak wedhus,anak kambing
Cempluk = iwak cilik sing ngendi wae ana,kaya iwak
Ceplus = aja omong kacang sukro ya
Cepuk = wadah cilik kaya sabun,lengo rambut
Dheng-dhengan = Dolanan beburonan ana kali kanthi nglangi lan nyilem, sing "masang" kudu nyekel peserta tumekane kecekel kabèh
Gebrah = getar rasa ora enak ana ilat
Gebyas = botol kaca sing cilik, biasane wadah obat
Gebyas = sembarang wadah botol ukuran cilik kaya botol
Gembili = umbi umbian,dagingnya berwarna ungu,
Gembreng = wadhah saka seng,kata sifat kanggo wong sing cerewet
Gempil = pecah sethithik, > gulane
kanggo nyimpen piring, gelas ,lsp ana pawon
Glegek = sendawa, bar mangan duren biasane
Glepung = tepung gaplek, gaplek ditumbuk dengan alu dan lesung bisa dibuat thiwul
Gremet = gremetan kewan cilik mlaku ana lakang
Grenjeng = kertas berlapiskan aluminium foil bungkus rokok
Grip = kanggo nulis ana sabak fungsi padha karo kapur tulis
Gudras = gudras getih,berlumuran darah
H[besut | besut sumber]
Jentrung = Capung, sing cilik titik iyek, sing gedhé jentrung maling
Landhung = gedhang sing wis tuwo tur arep mateng
Mberjaji = ora mberjaji,ora ana ajine
Mbladhus = lebus,warnanya kusam
Mblayang = dolan kesana kemari,bocah sedino kok kur mblayang wae
Mbleguk = lemu wetenge buncit koyo aku
Mlethus = mbedhose sedhengan…nek unine “makthus”,kanggo barang cilik,mbledhos kanggo bom lsp
Mliger = nlingsut,arep ngetan utowo ngulon nanging mlaku liwat dalan liya disik
Ndhegleg = rubuh sisih ex : fotone Soeharto ndheglek
Ndhepipil = ngumpet ana pojokan tanpo swara
Ngandel = percaya,contone;kowe dikandani ora ngandel ,elo dibilangin gak percaya
Nganggeri = percaya, dikandhani wong tuwo ora nganggeri,dibilanginn orang tua nggak percaya
Ngasak = SDA = spesifik kanggo luru kacang
ijih "ngraji" wong tuwane,njaluk
Nglingga = pekerjaan menata batu bata mentah sebelum dibakar
Ngonthol = njupuk manen telo siji apa loro tapi wite gak dijabel
Ngoreti = ngentekne tumekane ora ana sisane
Njebros = kanggo sungut,brengos sing katon ora dirawat
Njedhindhil = katisen, kademen bar kudanan
Njendhel = meneng anteng,ora njendhel,ora gelem meneng
Njenggeleg = watu njenggeleg gedhé sakhohah kok ora ngerti
Nyambat = njaluk tulung tangga teparo kanggo pegawean sing ora isa dilakoni dhewe
Nyuluh = dudu menehi penyuluhan lho nanging ngolek kodhok,manuk lsp ana wayah wengi
Ondha = mbuh sepedhah montore merek apa wae ya ondha
Ora kethang = walaupun/meskipun ex"ora kethang sedino mbok yo indang ngomah tho mas
Pak Ayem = merk wur, bumbu rokok
Pathak warak = sikil warak benggol,kepala pemimpin,kasar
Pating = kabèh ketara , pating dlemok
Pentil = uwoh sing ijih enom, buah muda
Pespa = vespa, maklum ilat jowo
Pethak = bisa pethakan sawah bisa ugo sirahe pethak
Sabun bedot = sabon colek sabun mlenyek detergent
Sakringgit = sewu rongatus seket repes,walaupun kurs currency wis tekan mbuh tetep wae 1250
Tawon baluh = manawa ngentup abuhe gedhe
Tawon kemit = manawa ngentup panas banget rasane
Ting = Lampu ana pinggir dalan saka senthir diwadhani kothak kaca
Tracak = sikil asu, macan, kucing
Trancam = panganan saka timun, sejinis urap bumbune mentah kabeh
Tukaran = umum,padu,adu cangkem
Tulup = gaman sing cara nganggone disebul utawa ditiup
gedhé = kanggo ngerjani kayu nanging ijih kasaran
Walur = sejinis suweg, rasanya kurang enak karena menyebabkan gatal ditenggorokan
Wande = iki ora ana paling kecuali lorok, umume wong
Wani angas = mung nggedhak thok,wani diwanek-wanekno
Pranala[besut | besut sumber]
Ukara-ukara ana ndhuwur dijupuk saka pranala ngisor iki,jumlah ukara-ukara sing ana bakal tambah lan diupayaake dipepaki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhialek_Pacitan&oldid=1110108"	Kategori: Dhialèk basa JawaPacitan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 7 Januari 2017.
"Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat sir jasmani, Sami jasmani, Ingsun rohilapi, Tut katut kumalikut dening aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik
biyasa , nyong awale yo ora seneng , tapi nyong dasare biker sing seneng apa baen pokoke roda2 , saiki lagi seneng blusukan trabas *asli pancen trabas awale lewih ngeri katimbang melaju 250km/ jam om hahaha soale trabas main nyali & ketinggian pokoke nyong dolanan montor roda2 apa bae wujude hehehhe
Balas	yogieza berkata:	20 Januari 2016 pukul 6:22 am	mending numpak taft kebo wae sing
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aruba_Dushi_Tera&oldid=812433"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
Yorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.53, 9 Maret 2013.
dipimpin Eyang Kyai Sapu Jagad, Empu Rama, Empu Ramadi, Krincing Wesi, Branjang Kawat, Sapu Angin, Mbah
Nalika duking nguni Sang-a Brawijaya Prabu Pan samya pepanggihan Kaliyan Njeng Sunan Kali Sabda Palon Naya Genggong rencangira.
2. Sang-a Prabu Brawijaya Sabdanira arum manis Nuntun dhateng punakawan Sabda Palon paran karsi Jenengsun sapuniki Wus
4. Klawan Paduka sang Nata Wangsul maring sunya ruri Mung kula matur petungna Ing benjang sakpungkur mami Yen wus prapta kang wanci Jangkep gangsal atus taun Wit ing dinten punika Kula gantos
5. Sinten tan purun nganggeya Yekti kula rusak sami Sun sajakken putu kula Berkasakan rupi-rupi Dereng lega kang ati Yen durung lebur atempur Kula damel pratandha Pratandha tembayan mami Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.
6. Ngidul ngilen purugira Nggada banger ingkang warih Nggih punika wedal kula Wus nyebar agama budi Merapi janji mamai Anggereng
bandhang Jeronne ngelebna jalmi Kathah sirna manungsa prapteng
Lindhu ping pitu sedina Karya sisahing sujanmi Sitinipun samya nela Brekasakan kang ngelesi Anyeret sagung janmi Manungsa pating galuruh Kathah kang nandhang roga Warna-warna ingkang sakit Awis waras akeh klang prapteng
Jl. Bumbak No. 27 Banjar Anyar Kelod , 80361,
[NEWS]Smiley anyar Fri Dec 26, 2008 4:19 pm ayas paleng seneng sing iki... _________________
Tulisan éséi iki arupa pamrayoga utawa panemu saka siji utawa luwih kontributor Wikipedia . Tulisan/Éséi bisa makili norma umum utawa panemu minoritas. Timbangen panemu iki miturut panemu panjenengan dhéwé.
Aja ngladèni troll( Never feed the trolls).
Motivasi kanggo pratingkah vandalism (sing dibédakaké saka pangrusakan kaya harasmen lan perang suntingan) wiwit saka rasa kepingin diakoni lan kakejian (infamy)[1][2] kanggo nggawé frustrasi marang proyèk utawa komunitas. Vandalisme malah kaya diububi kanthi mènèhi pènget marang pelakuné. Bab iki pancèn bener tumrap prolific vandal, sing sadurungé ana tulisan iki wis dikekalaké déning kaca-kaca Wikipedia, kanthi permati disusun ing kaca-kaca kategori, digawé cithakan sing magepokan karo bab kuwi, lan sabanjuré dadi pérangan wigati jroning budaya wiki.
Nalika mirsani kaca informasi ngenani vandal utawa vandalisme panjenengan manawa ngira yèn ora ana gunané, lebokna daftar kanggo dibusak (yèn panjenengan pirsa ana klompok kaca sing padha, gawénen nominasi klompok). Kaca panganggo tumrap panganggo sing diblok salawasé (kajaba sockpuppets lan panganggo sing dilarang) bisa didèlèh ing WP:MfD.[3] Nanging élinga yèn iki dudu sawijining kritéria kanggo pambusakan cepet..
Kanthi alesan sing padha, cithakan pamblokiran salawasé ndèlèh kaca panganggo jroning Category:Temporary Wikipedian userpages, sing sacara rutin dibusak sawisé paling ora sesasi.
en:Wikipedia:Revert, block, ignore#Opposing view
^ Conto saka kepingin diakoni lan kakejian minangka motivasi kanggo pratingkah vandal, pirsani "Pelican shit" ing
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.49, 6 Agustus 2015.
Jesse Woodson James, durjana saka Amérika Sarékat nalika abad kaping-19
Jesse Gregory James, perancang motor pesenan, lan garwané aktris Sandra Bullock
Jessie lan James saka Team Rocket, trio kejem fiktif lan tokoh komik (Meowth sing kaping-3) saka Pokemon
Jessie James, anak sing dadi korban jroning panémbakan sing durung kabongkar nalika taun 2006 ing Inggris.
tiyang (ingkang sok dipunginaaken kanggé nami papan panggénan) — satunggiling bantuan navigasi kanggé ngarahaken Penjenengan tumuju dhumateng artikel ingkang leres, ing antawisipun sapérangan tiyang ingkang kagungan nami ingkang sami. Menawi Panjenengan dumugi kaca puniki langkung pranala saking artikel sanès, wonten saénipun Panjengengan wangsul dhumateng artikel kasebat lan ngleresaken pranalanipun supados langsung tumuju dhumateng artikel tiyang ingkang leres.
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.32, 28 Januari 2017.
malah ora iso nonton soale arep budal disek ijek duwe gawean. Susah-susah, sing
JASMANI WUS SUCI, INGSUN GAWA MARANG KAHANAN JATI TANPO JALARAN PATI, BISO MULYO SAMPURNA WALUYA URIP SALAWASE, ANA ING ALAM DONYA INGSUN URIP
TUMEKANE ‘ALAM KAHANAN JATI INGSUN URIP, SAKA KODRAT IRADATINGSUN, DADI
SAKCIPTANINGSUN, ANA SASEDYANINGSUN, TEKA SAKARSANINGSUN.”
INGSUN DZATING GUSTI KANG ASIFAT ESA, ANGLIMPUTI ING KAWULANINGSUN, TUNGGAL DADI SAKAHANAN, SAMPURNA SAKA ING KUDRATINGSUN.
sempurna tanpa cacat, kembali pada hakekat-Ku, karena kodrat-Ku.
INGSUN DZAT KANG MAHA LUHUR KANG JUMENENG RATU AGUNG, KANG AMURBA AMISESA KANG KAWASA, ANDADEKAKE ING KARATONINGSUN KANGA GUNG KANG AMAHA MULYA. INGSUN WENGKU SAMPURNA SAKAPRABONINGSUN, SANGKEP, SAISEN-ISENING KARATONINGSUN, PEPAK SABALANINGSUN, KABEH ORA ANA
JISIMINGSUN KANG KARI ANA ING ALAM DUNYA, YEN WIS ANA JAMAN KARAMAT KANG AMAHA MULYA, WULU KULIT DAGING GETIH BALUNG SUNGSUM SAPANUNGGALANE KABEH, ASALE SAKA ING CAHYA MULIHA MARING CAHYA, SAMPURNA BALI
Risakipun Majapahit Wiwit Jumenengipun Prabu Majapahit Wekasan Dumugi Demak Pungkasan
stadion ojok misuh2 soale di tonton wong sak indonesia. Ben nek suporter liane rasis, misuh2, sing penting boromania ojo sampek. Spurane yo dulor. Salam damai bersaudara
wilayah Desa Dieng Kulon, Kecamatan Batur, Kabupaten Banjarnegara dan Dieng ("Dieng Wetan"), Kecamatan Kejajar, Kabupaten Wonosobo. Wilayah
singing. Anggun Cipta Sasmi Hot Photo. anggun-cipta-sasmi-hot-14.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-18.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-11.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-16.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-13.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-10.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-12.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-19.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-17.jpg anggun-
AJINING DIRI GUMANTUNG SOKO LATI,AJINING RAGA GUMANTUNG SOKO BUSANA.
ING NGARSA SUNG TULADHA,ING MADYA MANGUN KARSA,TUTWURI HANDAYANI..
ipanase said this on	Desember 1, 2011 pada 5:16 pm | Balas Komstir, segitiga karo ‘ T ‘ ne nganggo nggone opo, kang? Supra lawasku yo gek tak gawe ngono, ning jebul
amLha piye enek’e stadion yo mung kuwi….terus nek sing berkompeten ora rumongso yo tetep ngunu kuwi.wis
3. Lan dimantep mring panggawe becik,
4. Ana wong narima ya titahing mapan,
12. Wong tan narima pan dadi becik,
13. Iya pangawruh kang den senengi,
iku luwih awon barang gawe aja age-age,
16. Lan maninge babo dipun eling,
sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising
Ciamis beralih maring kaca kiye. Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga Kota Ciamis. Kanggo kegunaan liyane sekang Ciamis, deleng Ciamis (disambiguasi).
behave strangely.Wong apik-apik padha kapencil.Orang yang baik justru tersisih.Good people will be isolated.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.Banyak orang kerja halal justru malu.
Wong wadon nglamar wong lanang.Perempuan melamar laki-laki.Women will propose marriage.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.
lapar di samping makanan.Many people will die from starvation in prosperous times.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara.
Siklus Lisogénik ya iku siklus réplikasi génom virus tanpa ngrusak sèl inang.[1] Fagané iku ngintegrasi utawané mlebu ing njero kromosom baktèri. Prosès mlebu iki dijenengi profaga.[1] Lisogénik iku nuduhaké yèn profaga iku ing kahanan tinentu bisa ngasilaké faga aktif kang nglisisaké inangé amarga ana pamicu saka lingkungané kaya anané radhiasi utawa anané dat kimia tinentu.[1] Sebab-sebab mau iku kang bisa nyebabaké virus owah mékanisme réprodhuksiné kang asalé saka nganggo cara lisogénik dadi nganggo
nggandhakaké awaké nganggo cara mbajak matèri génetik saka sèl urip.[2] Urutan limang langkah mau ngatonaké alasan baktériofage T4 nglakokaké prosès-prosès iki:
Siklusé iku diwiwiti ngraketaké awaké dhéwé marang dhindhing sèl baktèri.[2]
Ing fase pénétrasi, DNA virus mlebu ing sèl[2]
Banjur ngendhalèkaké sèl. Prosès kang normal mandheg déné kanggo gantiné, virus gawé salinan bagéyan komponèn virus.[2]
Ing fase panyusunan, bagéyan-bagéyan kang béda-béda didadèkaké siji kanggo ngasilaké virus anyar.[2]
Akiré, salinan utawané réplika virus metu saka sèl.[2]
^ a b c (id)(Anshori, Moch. , Martono, D.(2009)."Biologi 1
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 2 Maret 2016.
Wanita pinuju ngumbah klambi ing kanal ing Jakarta 1900–1940
Umbah-umbah ya iku tumandang gawé kanggo reresik klambi utawa sandhangan liyané. Umbah-umbah iki merlokaké piranti lan bahan arupa banyu lan sabun. Cara umbah-umabah tradhisional mbutuhaké piranti awujud èmbèr lan papan kanggo nggiles sandhangan sing diumbah. Cara umbah-umbah modhèrn mung mbutuhaké piranti mesin cuci lan sumber tenaga listrik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.01, 1 Maret 2016.
diwulang ndheprok tawadhu malah golek alasan ngeyelan lan ndangak wae, yen picek diajari melek yo emoh, yen tumpul-kethul njur arep diasah ben lantip yo malah mlayu, yen mumet setengah edan mikirke kadonyan njur arep ditambani malah nggaya sok
yogyakarta	← Sepisut Jupiter Zet Wan	Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
Lemur, kang asalé saka basa Latin lemures, ya iku kéwan saka ordo primata kang urip lan manggon Madagaskar, Afrika.[1] Arti saka tembung lemures iki ya iku makhluk utawa arwah ing wayang wengi utawa memedi.[1] Hal iki mungkin amerga wujud mata saka kéwan iki isa mantulaké cahaya ing wayah wengi ln dibarengi karo
Penyebaran lan habitat[besut | besut sumber]
Kabèh lemur amung ditemokaké ing Madagaskar, salah sijiné pulo ing bagiyan wétan Afrika.[3] Senajan ana salah sijiné pulo, lemur urip ing pira-pira habitat.[2] Pira-pira urip ing alas tropis, sawentara kang liya urip ing ara-ara kang garing.[4] Ana 6 jinis lemur kang kasebar ing Madagaskar, ya iku L.macoco kang disebut lemur ireng kanti habitat ing sebelah kulon Madagaskar; L.Fulvus ya iku lemur coklat kang urip ing pulo Comoros; L.mongoz ing kulon Madagaskar; L.rubiventer ing sebelah wetan lan tengah
dawa ndas dan awak lemur ya iku antara 28 nganti 56 sentimeter, wondene dawa buntut lemur antarane 28 nganti 65 sentimeter.[6] Lemur nduwèni buntut kang dawa lan belang, kanti belang ireng-putih kang selang-seling.[3] awak werna abang-cokelat kanti tambahan klawu ing rambute karo bagiyan ngisor awak werna putih, uga tangan lan sikile uga ana rambut kang wernane putih.[3] Bagiyan rai lemur iki werna putih kanti bercak coklat ireng ing sekitar mata, mata warnane coklat, lan bagiyan cangkeme warnane ireng.[3] Kuping lemur nduwèni rambut warnane putih, bersudut lan meh padha karo kuping kucing.[7] Lemur lanang lan wedok cenderung ukurane padha kanti bobot sekitar 2 nganti 4,5 kg lan gumantung saka jinis spesiese.[6]
Jinise Lemur[besut | besut sumber]
Aye-aye[besut | besut sumber]
Aye-aye arupa kéwan paling aneh ing ndonya. Lemur kang mentu ing wayah wengi lan kang kerep ndewe iki katon kaya arupa campuran saka pira-pira variasi binatang. Aye-aye meh padha kucing kang kang gadhe ananging nduwèni rai kang meh padha ferret utawa weasel (sejinis musang), kuping meh padha lower kang iso muter kanti bebas, untu kang thukul sacara konstan meh padha untu kéwan pengerat, sepasang mata ijo kang tajem, lan sepasang tangan ireng kanti balung driji tengah kang nonjol ngelingake marang pang garing. Aye-aye nggunakae driji kasebut kanggo njupuk larva serangga kang mumupet ing njero kulit wit, wiji-wijian, lan buah-buahan. sianambi menek pang wit, aye-aye nuthuk-nuthuk permukaan kulit wit lan ngrungokake suwara rongga ing jero kayu. Nalika krungu anane panganan ing ngisor kulit kayu, aye-aye bakal nggerogoti kayu kanggo kanggo njupuk panganane.
Verreaux's Sifaka[besut | besut sumber]
Verreaux's Sifaka urip ing alas garing Madagaskar kulonn lan lor kanti mangan gegodhong, buah-buahan, lan kembang-kembagan. Sifaka nduwèni jeneng sebutan, ananging sebutan kang paling terkenal ya iku ”lemur tari” amerga obahan dhèwèké nalika mlaku ing lemah.
Lemur&oldid=1101548"	Kategori: PrimataKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Fri Aug 01, 2008 5:43 pm Wis eneneg buktine urung iki??? hayo ojo marai sing ora - ora _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
opo iki? ;)Nek kowe wis tau moco tapi wong liyo durung mesti to... :*)0(:_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... DjameelKorLapLo
opo iki? ;)Nek kowe wis tau moco tapi wong liyo durung mesti to... :*)0(:usaha le nulis, karo le
Lubawka (Jerman Liebau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubawka&oldid=1090895"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
nggawa warta saka apa kang wis arep kelakon yen padha ora kanggo wis arep ngganti
suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam. Sawuse maca mantra, banjur adus wuwung kang resik. 2. Mantra supaya betah tarakbrata Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena
Allahuma sakati’I maut, badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing
kang diarah, kenoho kang ngarang. Allahu akbar. Lakune mutih 2 dina 2 bengi. Mantra yen diwaca kanggo nemu slamet lan ora dijahili wong liya. 7. Mantra ngambah papan angker Kun kanikun ingsun
utawa ing papan kang sakira ana ulane. 9. Mantra Pangirupan Allahu cahya mulya, sira sun kongkon, sira irupen cahyaning wong agung kang
kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang
pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong. Ajian Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi,
campuh. Mantra Sugih BandaIng wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang
ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung
pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka. Mantra panolak tenung Tujuh
dina 7 bengi lan pati geni sadina sawengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar. Mantra Senggara MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng
cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang. Mantra Padhang AtineAti-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah. . Nukat Gaib“Bismillahir rahmanir rahim. Ingsun wis
sing ora seneng bentukane ABs Revo, brutune uelek, endase gedhe………kabeh wong seneng,
ana sing klik jenengku neng ndhuwur mesti nyasar neng
Kabupatèn Pinrang iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Pinrang ketata jroning 12 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pinrang&oldid=1102761"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 22 Oktober 2016.
Harimo Sumatra, subspesies harimo ingkang paling alit wonten ing Indonésia
Fauna Indonésia inggih punika maneka warna jinis kéwan ingkang wonten ing Indonésia. Fauna ing Indonésia gadhah ragam ingkang inggil amargi wlayahipun wiyar lan amargi wujud kapuloan Indonésia ingkang gadhah iklim tropis.[1] Ragam fauna ingkang inggil punika dipunjalari amargi wonten Garis Wallace, mbagi Indonésia dados kalih area inggih punika zoogeografi Asia ingkang kenging pangaribawa saking fauna Asia, lan zona zoogeografi Australasia ingkang kenging pangaribawa saking fauna Australia[2]. Wontenipun campuran fauna ing Indonésia punika ugi kenging pangaribawa saking ekosistem ingkang maneka warna ugi, ing antawisipun: pasisir, bukit pasir, muara, hutan bako, lan terumbu karang. Masalah ekologi ingkang wonten ing Indonésia inggih punika saking asiling proses indhustrialisasi lan tuwuhing populasi ingkang inggil, ingkang nyebabaken prioritas kangge njagi lingkungan dados radi kirang[3]. Kahanan punika badhe langkung parah amargi aktivitas pembalakan liar, ingkang nyebabaken kirangipun areanipun alas; dene perkawis sanesipun, kalebet urbanisasi, polusi udara, manajemen sampah lan sistem pengolahan limbah ugi gadhah peran wonten ing risaking alas.
Asalipun faunan Indonésia[besut | besut sumber]
Paparan sunda[besut | besut sumber]
Maneka warna jinising kéwan ingkang wonten ing laladan paparan sunda, ingkang nyangkup Sumatra, Jawa, Kalimantan, lan pulo- pulo alit sanesipun ingkang wonten ing sakiteripun gadhah titikan ingkang khas ingkang kados fauna ing Asia. Spesies- spesies ageng kados ta harimao, warak, orangutan, gajah, lan leopard kathah kasebar wonten ing laladan punika, sanajan saperangan ageng kéwan punika sak punika dipunlebetaken kategori kéwan ingkang sampun badhe punah. Selat Makassar, laut antara Kalimantan lan Sulawesi, saha selat Lombok, ing antawisipun Bali lan Lombok, ingkang dados wates pamisah saking Garis Walace, ingkang dados tandha pungkasaning laladan paparan Sunda.
Mamalia[besut | besut sumber]
Ing wewengkon paparan sunda gadhah kirang langkung cacahipun 515 spesies endemik wonten in dharah[5]. Sapérangan ageng saking spesies- spesies punika sampun kaancem kawontenanipun lan sampun badhe punah. Kalih spesies orang utan, inggih punika Pongo pygmaeus (orangutan Kalimantan) lan Pongo abelii (orangutan Sumatra) kalabet déning daftar abrit IUCN. Mamalia sansesipun ingkang ugi misuwur, kados ta kethek.
September • Orde Baru • Gerakan 1998 • Reformasi • Sajarah jeneng Indonésia
IndonésiaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa cacad URLHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 3 Sèptèmber 2016.
Tapine akeh bae sing kelalen maring puisi-puisine asli jawa sing arane geguritan..
nah, kiye sedulur kabeh, inyong arep aweh conto geguritan sing digawe nang Sumono Andi Asmoro sing judule ” Dudu Rembulan”
Moga bae akeh manfangate,, mayuh diwaca bareng-bareng
PITUTUR ADILUHUNG PORO LELUHUR	June 24, 2015Leave a comment	Rejeki iku ora iso di tiru, senajan podo lakumu, senajan podo dodolanmu, senajan podo kerjomu, hasil sing ditompo bakal bedo, iso bedo ning akehe bondho, iso ugo ono ning roso lan ayeme ati yo iku sing jenenge nasib.
Wis ginaris ning takdire menungso yen opo sing urip kuwi wis disangoni soko sing kuwoso, dalan urip lan pangane wis cemepak cedak koyo angin sing diserot mbendinane, nanging kadang menungso sulap moto lan peteng atine, sing adoh soko awake katon padang cemplorot
kanggo nuruti kerep menungso sing ora ono watese, rasane kabeh cupet, ning pikirane ruwet, lan tambah marai buntet mumet.
Yen umpomo ayem iku mung biso di tuku karo akehe bondho ndahno rekasane dadi wong sing ora nduwe, untunge ayem iso di nduweni sopo wae sing gelem ngleremke atine ing bab kadonyan, seneng tetulung marang liyan, lan pasrahke
panjenengan remen kelir nopo mas, niku mawon ingkang dipun pilih..
nanging ditingali rumiyin, kombinasi kelir sokbreker ugi benten ingkang cw kaliyan sw
pm ndah senenge yen di trapke jaman saiki, hmm... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
am mending mbotensah mbak, ndak isin,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
pm nek mung ketok wae, jaman saiki nang pantai kuta isih ukeh... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
jaman saiki ketoke tambah ukeh.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
MUGI -mugi saged katampi wonten ngarsanipun Gusti, jumbuh kaliyan amal ibadahipun, putra-putrinipun ingkang sholeh sholeha, saha ngilmunipun ingkang migunani. amin
pada Mei 29, 2012 pada 12:06 pm | Balas Ratiman, S.SI
Mugiyo sedoyo amal sae dipun tampi dehning gusti kang moho kuwaos lan dipun pangapuro sedoyo kalepatanipun. lan
Pasti digampar deh sama senior ayu tur lemu itu…
2. Adege tanpa sarat sedawir, ngadam makdum Panjenengan Nata.
3. Kedatone Sonya ruri, tegese sepi tanpa sarana
Jumenenga Ratu Pinandita, adil paramarta, lumuh mring arta, kasbut ‘Sultan Herucakra’.
ngadu bala manungsa, prajurite mung sirrullah, tetunggule dikir.
8. Parandene mungsuhe pada rereb sirep kabeh.
11. Karana Ratu mung amrih kartaning nagara, raharjaning jagad kabeh.
15. Tan ana durjana, dursila, pada tobat wedi wilating Ratu Adil kang akekuta ing bumi petik, pareg lawan kali Ketangga ing sajroning alas Pudak.
16. Panjenenganing Nata mung turun pindo.
17. Katelune ngalih kuta maring bumi Ketangga Kecepit ing Karangbaya.
18. Tumeka ing putra sirna, amarga wawan-wawan lawan napsune dewe.
19. Unen-unen kasbut ing duwur iku cocog karo kang tinemu ing Ngayogyakarta.
20. Bedane: Alas Pudak ana ing Ngayogyakarta disebut Alam Pudak (Punjab).
21. Kajaba saka iku ing ramalan kang kasimpen ing Ngayogyakarta disebutake mengkene :
22. Tekane sing prau kentir, anake mbok randa
Tjitrosatmoko, usaha “Hanung” Jalan Kejambon 365, Tegal.
a. Jangka Jayabaya, kasbut ing petikan laying jangka, tapak astane suwargi R. Ng. Ranggawarsita, Nayaka dalem Kliwon, pujangga ing kraton
ing dalem setahun mung dipinta den wangeni pitung ewu reyal ora kena luwih.
Unen-unen kasbut ing duwur iku cocog karo kang tinemu ing Ngayogyakarta.
Nadyan mendak mendaking gunung wus pasti ;
Ingkang cilik tan tolih ring cilikira ;
Kinira yen ‘Jabarail’ ;
Kautus dening ‘Hyang Manon’ ;
H.	Yen kang uning marang sejatining dawuh ;
I.	Nora ngandel marang gaibing ‘Hyang Agung’ ;
N.	Waluyane benjang lamun ana wiku,
O.	Iku lagi sirep jaman Kala Bendu ;
Q.	Amung kurang wolung ari kang kadulu ;
43. Wong wadon ilang kawirangane- — perempuan hilang malu.
44. Wong lanang ilang kaprawirane- — Laki-laki hilang perwira/kejantanan
196. Wong nganggur kesungkur— Si penganggur tersungkur.
tuwo, enom padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
waskita, ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa mbah-
“Putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu. Hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti. Kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong”
ZEIN. Wedi WS stor sg melu gawe KTA opo durung…?
Tk takoni jare k drg dadi…!!! Opo drg dadi
Ukuran pratayang ini: 640 × 361 piksel. Resolusi lain: 320 × 180 piksel | 800 × 451 piksel | 1.024 × 577 piksel | 1.280 × 722 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (1.916 × 1.080 piksel, ukuran berkas: 1,41 MB, tipe MIME: image/png)
piye dab kabare jakarta....,aku ki dudu owner millis iki lho....,wes tak pasrahke karo cah2 sing luweh enom...,
50. Lamun ginadhuh wisésa, aywa gampil atilar silastuti, sanadyan
prarepa, saya ndadi dhumateng wisésa wuru, nora idhep mring dadalan, muksapada kang linari.
55. Masiya maksih sudara, nanging remen miyala sasing janmi, becik tinerapan siku, dinendha sawatara, ingkang murwat klayan
dèn kemuli, sanadyanta nganti brukut, wus datan kawistara, mongka sutra ingkang kinarya salimut, tetep
sanadyanta tindak luput, binari asuka-suka, tundhoné angundhuh tuni.
60. Aywa wuru mring sarkara,
awawatak diyu, kethaha mring donya brana, prana winengku ing moksil.
61. Pan wus jamaking manuswa, lamun
nadyanta alit kéwala, bisa akarya papaki.
66. Kalamun dadi pramuka, pinitaya mangrèh jantraning nagri, andurasa labetipun, mélik dèn anjuk tebya, sung ancuta mring bebener
67. Bangkit nahen sagung hawa, kaadilan tan kendhat dipun udi, tumrah kawula sadarum, tan ana béda-béda, wus samesthi
sung apura kawula ingkang lali, niyak gegebengan luhur, wus mratobat sanyata, nanging baya aywa kalimput ing
PERPUSTAKAAN UTAMA Alang-Alang KumitirLAYANG SASMITA TITIKA April 27, 2017LAYANG SASMITA TITIKA Mratélakaké sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising
seng ndisek2 ngono iko..dadi kisinan dewe seng antem2 hehehehesakjane pengene gt...tp yo ngunu iku..mencar2...onok sing di VIP... onok sing di
dos pundi mbah joyo. dah d pendam 9 tahun tuh. upami kados mekaten niku petunjuk nopo?! (bahasane blepotan ngene kie) sapa tau kulo mangkeh mimpi kados mbak
urun......rembug sing bodo iki yo.... 1. Biasane gur kekeselen.....jenenge aras2sen...biasane wong sing ngene kuwi cen males tangi.....2. Biasane
golek wahyu manggilingan ning Gunung H*********mmm......pokoke sing sabarwong sabar anake akeh....
Motto: "Batang Berkembang"
(Bersih, Kencar-kencar, Eyub, Menuju Bebrayan, Aman, dan Tenang)
Kabupatèn Batang iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing pasisir lor, kutha Batang iku kutha krajan kabupatèné, kota-kota liyane :, lan liya-liyane. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hèktar.
Toponimi[besut | besut sumber]
Nalika jaman dhisik, Sultan Agung ngutus Jaka Bahu supaya babad Alas Roban. Jaka Bahu nglaksanakake dhawuhe Sultan Agung, banjur ninggalake Mataram tumuju Alas Roban. Nanging nalika Jaka Bahu isih babad Alas Roban mau akèh gangguan sing dialami, dhèwèké banjur nglakoni tapa kanggo nggoleki apa penyebabe. Sanalika dhèwèké mangerteni manawa sing ngganggu ya iku lelembut sing dipimpin déning Dadungawuk. Jaka Bahu banjur nyerang Dadungawuk. Dadungawuk akhire bisa dikalahake déning Jaka Bahu lan janji ora bakal ganggu Jaka Bahu lan prajurite.
Jaka Bahu banjur nglanjutake anggone babad Alas Roban tumuju arah kulon nganti tekan Kali Kramat. Jaka Bahu banjur mikir arep gawé bendungan ing kali iku kanggo ngileni sawah-sawah. Sawise rampung mbangun bendungan, ana keanehan ing ilining banyu bendungan iku. Banyu iku kadhang mili cilik, kadhang uga gedhe. Nganti ing sawijining dina bendungan iku jebol. Jaka Bahu banjur nggoleki penyebabe. Pranyata ana tiang prau gedhé sing malang ing bendungan prajurit Jaka Bahu ora ana sing
Sawise tiang prau iku tugel, ilining banyu dadi lancar. Nanging ing sawijining dina ana gangguan manèh. Bendungan iku jebol manèh. Jaka Bahu ora nglokro anggone nggoleki penyebabe. Jaka Bahu banjur mangerteni manawa ing bendungan iku ana gapura duwéke bangsa lelembut kang awujud ula. Kerajaan lelembut iku dipimpin déning Drubiksa. Jaka Bahu ora trima manawa bendungan sing digawé dhèwèké dirusak déning Drubiksa. Dhèwèké ngamuk ana ing Kerajaan Drubiksa lan prajurit Drubiksa akèh sing nemahi pati.
Mangerteni bab kasebut, drubiksa ora trima. Dhèwèké banjur perang karo Jaka Bahu. Nganggo pedhang Swedhang dhèwèké banjur nyerang Jaka Bahu. Amarga saka kasektene pedhang Swedhang iku mau, Jaka Bahu bisa dikalahake, dhèwèké kena sabetan pedhang ing lengen lan wetenge ananging ora nganti nemahi pati amarga diselametake déning Ki Ageng Cempaluk. Mangerteni dhèwèké kangelan anggone nglawan raja Uling, Bahureksa gawé siasat. Déning Ki Ageng Cempaluk, Jaka Bahu diprentah supaya mlebu ing Keputren Kerajaan. Dhèwèké diprentah supaya ngrayu adine Drubiksa kang aran Drubiksawati supaya gelem menehi rahasia kasektene kakange.
gelem nampa tresnane, Drubiksawati banjur gelem menehi pituduh rahasia kekuatane kangmase. Drubiksawati nyolong pedhang Swedhang kang ora liya ya iku sumber kakuwatane Drubiksa.
Sawise Jaka Bahu olèh pedhang mau, dhèwèké banjur nggoleki Drubiksa. Jaka Bahu lan Drubiksa akhire perang tanding. Mangerteni
ngejar lan bisa nyekel Drubiksa. Drubiksa janji ora bakal ngganggu manungsa manèh lan diwenehi bagian ing Alas Roban sisih lor.
Nalika Jaka Bahu lan Drubiksa cecaturan, pedhang Swedhang mau diselehake ing pinggir kali sing punikang kang diarani dang, banjur papan iku dijenengi Klidang. Saiki wes ora ana manèh sing ngganggu Jaka Bahu ngrampungake Bendungan mau. Tugas Jaka Bahu nyiapake papan kanggo para kadang tani ing Alas Roban wis paripurna.
Awit saka kemenanagan Jaka Bahu, para warga sekitar kali rumangsa seneng banjur gawé syukuran. Syukuran iku dijenengi Lomban. Lan Lomban iku mau didadekake tradisi warga Klidang setaun pisan ing tanggal 1 syawal.
Awit saka kemenangan Jaka Bahu, Sultan Agung banjur ngangkat Jaka Bahu pinangka Bupati Kendhal. Ananging Jaka Bahu isih didhawuhi supaya methuk Putri Retno Rantan Sari sing didtipake ing Désa Kalisalak supaya diboyong menyang Mataram. Sultan Agung uga menehi piweling supaya aja ana pawongan kang wani njupuk bojo amarga Retno Rantan Sari arep dipek bojo Sultan Agung pinangka permaisuri. Jaka Bahu banjur tumuju ing daleme Pak Wongso amarga ing kono Retno Rantan Sari nginep. Sawise Jaka Bahu ngaturake maksud rawuhe, Pak Wongso masrahake Rantan Sari marang Jaka Bahu. Jaka Bahu sing diutus Sultan Agung pranyata malah seneng marang Rantan Sari. Kamangka sadurunge Jaka Bahu wis mangerteni manawa Rantan Sari arep dipek bojo déning Sultan Agung. Ananging Retno Rantan Sari uga seneng marang Jaka Bahu. Akhire Jaka Bahu sowan marang Ki Ageng Cempaluk njaluk wejangan. Nanging tanpa sengaja ing Désa Kalibeluk ana prawan kang rupane persis karo Retno Rantan Sari jenege Endang Muranti.
Jaka Bahu banjur mboyong Endang Muranti menyang Mataram supaya dipasrahake marang Sultan Agung. Ing tembene Sultan Agung ora duwé pangira manawa iku dudu Rantan Sari. Nanging amarga sawise tekan istana Endang Muranti semaput meruhi kaendahaning istana banjur sawise sadar ngakoni manawa dhèwèké dudu Rantan Sari ananging Endang Muranti. Sultan Agung banjur duka, banjur menehi ukuman tumrap Jaka Bahu ya iku supaya babad Alas Gambiran. Dene Endang Muranti banjur dibalekake manèh ing Kalibeluk.
Pamaréntah Kabupatèn Laladan Tingkat II Batang diwangun miturut Undang-undang Nomer 9 Taun 1965, sing diamot jroning
gedhé wewengkon Kabupatèn Batang arupa pebukitan lan pagunungan. Dataran cendhèk ing sadawaning pasisir lor ora pati amba. Ing sisih kidul dumunung Dataran dhuwur Dièng, kanthi pucukè Gunung Prau (2.565 meter).
Kabupatèn Batang dumunung ing koordinat 6o 51' 46" nganti 7o 11' 47" Lintang kidul lan antara 109o 40' 19" nganti 110o 03' 06" Bujur wétan ing pasisir lor Jawa Tengah . Jembar wewengkon 78.864,16 Ha.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Batang&oldid=1109527"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn BatangRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 7 Januari 2017.
← Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda II
Syeh Malaya nembah matur, mring Jeng Sunan Gunung Jati, dhuh Pukulun Sang Pinudya amba minta tuduh jati, singir kang sampun kinocap, paran artosipun mangkin.
makluk kalamun sira nduweni mata kalawan paningal, kang makluk iku dadi, kanyatahaning Kalekan, yen sira iku nduweni.
Sayektine kang kadulu liyan kang tngal sawiji sawiji ing dalem
Minangka kutha pikukuh, ing kutha angenguthani pan kutha kuthaning kutha, kederan kang angubengi, ing lelaren pancadriya, tan kena binedhah dening.
Sasmita dangdananipun, apan ora angentasi amung binedhah ing baka yeku ingkang angubengi ageme Sye Aribi Llah kang
Ora beda lawan ingsun, yen dedeya iku sisip, yen tunggala iku sasar sasal sisip wujut siji agawok ingsun tumingal, ing wong angulati Gusti.
Sun-srahaken birahiningsun, marang angeningsun iki, mangka geseng ciptaningwang geni badan kang anggesengi sayektine nuli kena, ingkang pada biraheni.
ngadelaken Toretipun,den nyana wus anguwisi, tan wruh lamun maksih adoh.
Sunan Gunung Jati sewu ing pamundinipun wrin rerencangan rericik parabota amrih akwroh.
kinaya ngapa, pepancenira pribadi, yen rinilan ing Widhi, nadya durung masanipun, angulah
kasuyatan, linuhurken Nabi Kilir, marga wus anglakoni akarem mring ora iku, anyegah napsu hawa, ing nala
iku iya ing Baru Lakhah dumununging Nabi Kilir, tanah lumat agaib panggonanira.
Kaya ora kalampahan, sira adreng anglelari, sasat ngupaya kumandhang, Syeh Malaya matur aris, kenceng tyas-alun mangkin amung pangestu Pukulun
Mratélakaké sasmitané wong arêp : metu seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan,
LANANG SEJATI IKU, KANG ANGUCAP JOYO YO INGSUN, KALOTAN YO INGSUN, IRODAT YO INGSUN, UPAS BRUWANG API SEJATI, BANYU URIP WARNO RUPO KAWASAN
KADAYAN YO INGSUN, SIRNANING WALI NABI MUKMIN YO INGSUN, SOPO KANG ONO ING KURSI YO INGSUN, SIRNANING MALAIKAT ORA ONO, NANGING INGSUN KANG JUMENENG
Awakmu kudune Wis Ngerti Dewe yen Urip
……;;.;;…;;;………..
Matur Nuwun ya Allah gusti……!!!
sehat…nyuwun pangestunipun kulo badhe nyambut damel…
andhi_125 said this on	September 30, 2011 pada 10:21 am | Balas matur suwun,, Amin do’a nipun..
nggawe kiasan ngerti ewed lah phank iyo nadeilakesPEMAIN U 19Jumlah posting : 463Join date : 24.06.08Subyek: Re: Njaluk Tolong !!!! Sun Sep 21, 2008 3:02 am N15AK wrote:Ker Sopo seng Duwe
Yudha Pangestu's Blog: Menyembunyikan Tulisan
5 thoughts on “Recap: 24 jam
Wong Kalang utawa suku Kalang akeh kesebar nang pinggiran pegunungan kidul
Cilacap, Adipala, Gombong, Ambal, Petanahan,Puring, Kebumen, Bagelen nganti daerah Yogyakarta. Umumne uripe wong Kalang kiye teratur lan makmur, akeh keturunane sing dadi wiraswastawan
Jaman Sultan Agung Mataram gemiyen ana 3 golongan masyarakat sing status sosiale dianggep
yaiku: golongan Pinggir, golongan Gajah lan golongan Kalang. Masyarakat golongan kuwe dipaksa membanting-tulang nggarap gawean-gawean sing abot sing dianggep kurang pantes digarap masyarakat kelas atas. Wong Kalang uga diperlokake paling akeh kanggo pengerahan tenaga kerja. Golongan Pinggir sing status golongane anane wis nang pinggir masyarakat biasa, golongan Gajah kuwi wong-wong sekang daerah Blambangan Jawa Timur sing dipeksa ngalih mring Jawa Tengah sing cacahe lumayan akeh. Golongan Gajah kiye umume duwe watek kendel ing peprangan dadi akeh sing dipilih kanggo dadi anggota pasukan khusus sing diarani Perjurit Blambangan. WONG KALANG miturut ceritane kuwi manggon ana alas sing duweni pendono ngrampok nang desa-desa ning akhire kasil ditaklukake karo sultan Agung. Sakwise diteklukake, Sultan Agung paring angger-angger kabeh kudu manggon ing desa-desa sing dikalangi (dikelilingi) tembok, wong-wong kuwi ora ulih ngumpul lan sesrawungan karo wong-wong asli sing ana panggonan kuwe, Wong kalang umume pinter nggawe lapake jaran lan tukang nggawe kain lan
Damar Wulan	: Namaku Damar Wulan, bukan Kacung
Genggong	: Minak Jinggo … Raja Blambangan?
Prajurit 1	: Ayo lari, ayo lari!
Minak Jinggo	: Hmm, siapa namau, Bocah Bagus? Aku Minak Jinggo
Patih Udara	: Damar Wulan, anakku … bangunlah …
(Damar Wulan langsung memeluk kaki Patih Udara. Dengan penuh kasih, Patih Udara membelai kepala Damar Wulan)
sing iso diunduh tanpo perlu ngetokne duit alias gratis…monggo dipun
Hutomo Mandala Putra (lair 15 Juli 1962; umur 54 taun;[1] ang luwih ditepungi kanthi jeneng Tommy Soeharto) iku putra mantan Prèsidhen Indonésia kang kapindho, Soeharto.[2] Tommy uga tau dadi atlit balap mobil.
Tommy nikah karo Ardhia Pramesti Regita Cahyani (Tata) nalika taun 1997. Saka dhaupe karo Tata, pasangan iki nduwèni
Saka taun 2002 tekan 2006, Tommy dikunjara amarga dhèwèké katut pidhana melu ngrencanakake mateni Hakim Agung Syafiuddin Kartasasmita nalika 26 Juli 2001. Dhèwèké katut amarga pistol lan pluru kang digunakake kanggo mateni Syafiuddin Kartasasmita iku padha karo sing dinduwèni Tommy. Dhèwèké uga kanthi sengaja lunga supaya ora kecekel.[2]
Tommy dicekel ing sasi Nopember 2001 lan wiwit diukum nalika tanggal 16 Agustus 2002. Wiwitane Tommy dikunjara ing Lembaga Permasyarakatan (LP) Batu, Pulo Nusakambangan, nanging wiwit tanggal 3 April 2006, dhèwèké dipindhah ing Lembaga Permasyarakatan Narkotika Cipinang.[2]
Nalika sasi Juni 2005, Mahkamah Agung menehi remisi marang Tommy saka sasuwene 15 taun ukuman dadi 10 taun ukuman kunjara. Awit divonis ing taun 2002 tekan Nopember 2005, Tommy uga éntuk remisi kaping enem, yèn dijumlahake ana 20 sasi. Kalebu limang sasi nalika diana Kamardhikan lan nem minggu ing Riyaya Idul Fitri nalika taun 2006. Kanthi jumlah iku mau, Tommy isa metu saka kunjara ing sasi Oktober 2008.[2]
Kertosudiro (Bapak) lan Sukirah (ibu)
Diganti dèning: Bacharuddin Jusuf Habibie, Presidhén Indonésia ka-3
Hutomo_Mandala_Putra&oldid=1099840"	Kategori: Kelahiran 1962SoehartoLair 1962Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishSuomiFrançaisBahasa IndonesiaNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 21 Oktober 2016.
iku gawe sing "njogo" mesin ... tpai aku tetep gak ngoros, lha enak e ....
mampu gak yo?KANG YOTO,Dalan umahku wes alus e,wes koyo lamongan..piye nek saiki PERSIBO didanai
[Reply]Yuda Ade Reply:June 29th, 2009 at 8:22 pmwi ngarep omahmu,, balen
Jupuk kabèh pertalan sing wis terbit sing dipertal saka basa Inggris
kulo sampeaken Kang Maas Bro Tri, tiyangipun ben dinten liwat ngajeng mess kulo.. 😀
Hourex150L said this on	Juni 11, 2011 pada 7:00 pm | Balas sip Kang, btw ini ulasan si ijo
Dhaksinargha Bhumikarta.Reputation : 39Join date : 20.07.08Subyek: Kowe kerjo nggo ngopo to..?? Fri Nov 21, 2008 11:45 pm Panjenengan Pak,Bu,Kang,Mbak,Rencang2,Adik2,menawi nyambut damel sakjane dingge menopo to,nopo namung dingge pados selembar kertas ingkang
Bantul-WonosariReputation : 6Join date : 15.05.08Subyek: Re: Kowe kerjo nggo ngopo to..?? Sat Nov 22, 2008 9:34 am nggo urip nuh..wis gedhe
sing penting golek duit.....duit.....duit....perlu mangan, sandang, papan,
Kowe kerjo nggo ngopo to..?? Tue Nov 25, 2008 11:33 am nggo nyenengke wong tuoaku duwe utang sing ra bakalan iso kebayar ro wong tuokuutang banyu susunyicil2 mbayar utang lewat makaryowong tuo ki ra tau njaluk hasile ning nak reti anak'e wedok ra nyusahi trus iso urip dewe ki wis ayemmergo seneng lan ayeme wong tuoaku ki ukurane udu duitdadine saiki makaryo ora golek duit...golek senenge wong tuo _________________ meleleeeehhhh..........
Kowe kerjo nggo ngopo to..?? Tue Nov 25, 2008 5:35 pm menurut aku kerjo takngo sangu mulih marang sing gawe urip.matur
kerjo nggo ngopo to..?? Tue Nov 25, 2008 6:50 pm Duwite, ki nek entuk kari manungsane arep di nggo ngopo wae. Nggo elek yo iso, nggo apik yo iso.......Pokoke duwite ki flexible.Kerjo ki kudu duwe hasil, lan hasile ki ono sing duwite, njur barang lan ilmu???Nek kuwi tak kiro wis do dong kabeh.........Gek kerjo petani ngasilke, panenan......KErjone wong ning kantor, pabrik,
kapakake lan arep di nggo ngopo???Nek aku, duwe hasil yo tak gunake sak mesthine>>>>... k_lopPengawasLokasi : Bandung Reputation : 16Join date : 08.06.08Subyek: Re: Kowe kerjo nggo ngopo to..?? Tue Nov 25, 2008 7:43 pm iseh tetep narik becak gandungOfficerLokasi : Cawang
kuwi.......!KAWIN_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
urip wonten alam ndonyo..._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
nggolek ragat dewe... ngenger nggone mbahe...bareng lulus SMA yo ndang pingin kerjo, nggo kuliah, nggolek gubug,nggo nyandang, mangan, sykur2 iso mbantu wong tuwo.. karo nggolek bojo..Wis cukup kirane sing ngepotke wong tuwo (ning yo tetep waea nyusahke)..Dadi pingin mandiri...paling enggak wis ora patiho akeh sing ngrepotke wong tuwo...Dadi intine yo duwit kuwi mau, cuman penggunaane lumayan rodho cetho...Jare opo2 kuwi ujung2nge nggo ibadah...dadi yo lillahi ta'ala wae lah...._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo SAPTO SARDIYANTOCama
Kowe kerjo nggo ngopo to..?? Fri Nov 28, 2008 6:34 am gimbik wrote:dewalangit wrote:Nggo nggoleke mantu bapake inyong,... golekke san mas dewaLha selerane kang imbik sing koyo ngopo,...mengko tak goleke neng ragunan, ======================Nggo
gawe Golek kringet thok..... arepo ra dibayar ra popo... sing penting dike'i
gawe Golek kringet thok..... arepo ra dibayar ra popo... sing penting dike'i duwet... Duit ( Do'a, Usaha, Ikhlas, Tawakal) Ngono to,..yo
disana ada warung minuman buka dari jam 12 s/d jam 07 pagi. Nyambi ndelok wong lalu lalang bar subuh kae gek wedhangan.... mak nyus tenan Iyo kang, tapi wis suwe gak wedangan meneh, maklum wis gak neng wonosari hehe. Wah enak tenan kuwi kang, esuk-esuk wedangan , panas, camilan gorengan, mak nyosss tenan. Dadi kepengin hohoho.... lor pasar
Feb 01, 2012 11:20 pm malah dadi pengen wedhangan jare.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Kakang Cilik Marcellino Agung Christyo & Mbakyu Cilik Hazrina Putri Allfiyah
Lukas 61Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus mlaku turut kebon pari gandum. Para murid pada ngepèk pariné. Pariné mau terus diremeti, terus gandumé dipangan. 2Mulané terus ènèng wong Farisi siji-loro pada ngluruhi ngéné: “Kowé kuwi pada ngapa iku. Kowé ngerti ta nèk ora kenèng nindakké kuwi ing dina sabat!” 3Gusti Yésus semaur: “Apa kowé ora tau matya bab sing ditindakké karo Daved, dongé dèkné sak balané pada ngelih. 4Daved ngleboni omahé Gusti Allah, terus njikuk roti sutyi terus dipangan lan liya-liyané sing mèlu dikèki mbarang. Lah sakjané lak namung para imam ta sing éntuk mangan roti sutyi kuwi? Wong liya ora éntuk!” 5Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Anaké Manungsa nduwèni kwasa ngarani apa sing kenèng lan apa sing ora kenèng ditindakké ing dina sabat.” 6Ing dina sabat liyané Gusti Yésus mulangi nang sinaguk. Nang kono ènèng wong sing lumpuh tangané tengen. 7Para guru Kitab lan para Farisi kepéngin ngerti Gusti Yésus nambani wongé apa ora ing dina sabat kuwi. Wong-wong kuwi nggolèk jalaran kanggo ngelahké Gusti Yésus. 8Nanging Gusti Yésus ngerti kekarepané wong-wong kuwi, mulané Dèkné ngomong marang wong sing lumpuh mau: “Réné ngadek nang tengah kéné.” Wongé ya manut. 9Gusti Yésus terus takon marang para guru Kitab lan para Farisi mau: “Aku arep takon marang kowé saiki: ing dina sabat awaké déwé kudu nggawé betyik apa nggawé ala. Kudu nulungi uripé wong apa kudu ngejarké bèn mati?” 10Sakwisé nyawang wong-wong mau Gusti Yésus terus ngomong marang wong sing lumpuh: “Tanganmu dietungké!” Wongé ya manut apa omongé, tangané terus mari kaya mauné menèh. 11Nanging para guru Kitab lan para Farisi malah pada nesu, terus pada ngrembuk Gusti Yésus arep dikapakké. 12Ora let suwi Gusti Yésus munggah gunung arep ndonga. Sewengi muput Dèkné ndonga marang Gusti Allah. 13Esuké Dèkné terus nyeluk murid-muridé kongkon pada mara. Gusti Yésus terus milih murid rolas sing diarani rasul. 14- 16Rasul rolas iki yakuwi: Simon, sing uga dityeluk Pétrus karo Gusti Yésus. Liyané Andréas, seduluré Pétrus. Uga Yakobus, Yohanes, Filipus, Bartoloméus, Matéus, Tomas, Yakobus anaké Alféus, Simon wong Patriot, Yudas anaké Yakobus lan Yudas Iskariot. Yudas iki sing ngelungké Gusti Yésus marang mungsuhé. 17Gusti Yésus terus medun sangka gunung. Rasul rolas mau mèlu. Nang panggonan sing rata Dèkné terus mandek. Nang kono wong pirang-pirang pada nglumpuk. Kejaba para murid uga wong liya-liyané pada teka sangka bawah Yudéa, sangka kuta Yérusalèm lan uga sangka kuta-kuta uruté pinggir laut, kayadéné kuta Sidon lan Tirus. 18Wong-wong pada teka, jalaran pada kepéngin ngrungokké piwulangé Gusti Yésus lan uga supaya ditambani lelarané. Uga wong-wong sing dikwasani demit pada nampa waras. 19Wong kabèh mau pada kepéngin ndemèk Gusti Yésus, awit ènèng kekuwatan metu sangka awaké lan kekuwatan kuwi nambani wong sing lara. 20Gusti Yésus nyawang murid-muridé terus ngomong: “Beja kowé kabèh sing mlarat, awit kowé kuwi nduwèni Kratoné Gusti Allah. 21Beja kowé kabèh sing ngelih, awit kowé bakal warek. Beja kowé kabèh sing saiki tangisan, awit kowé bakal ngguyu. 22“Beja kowé kabèh sing disengiti wong, sing ora diitung, sing dityatur ala lan diolok-olok jalaran nurut Anaké Manungsa. 23Ing waktu kuwi kowé malah kudu bungah lan jingklak-jingklak, awit kowé bakal nampa upah sing gedé nang swarga. Mbah-mbahané wong-wong kuwi dèk mbiyèn wujuté ya wis nindakké sing ala kuwi marang para nabi. 24Nanging awas, kowé sing saiki sugih, awit saiki kowé wis ngrasakké kepénaké donya. 25Awas, kowé sing saiki warek, awit kowé bakal kekurangan pangan. Awas kowé sing saiki ngguyu, awit kowé bakal sedi lan nangis. 26“Awas, kowé sing dielem karo kabèh wong, awit ya ngono kuwi enggoné mbah-mbahané wong-wong kuwi pada ngelem nabi-nabi sing palsu.” 27Gusti Yésus neruské tembungé: “Kowé sing nampa tembungku, rungokké iki: pada trésnaa marang mungsuhmu, nggawéa betyik marang wong sing sengit marang kowé. 28Wong sing mujèkké ala marang kowé malah kudu mbok suwunké berkah lan wong sing nggawé ala marang kowé kudu mbok dongaké slamet. 29Wong sing ngeplak pipimu sing siji, kèkna pisan pipimu sing liyané. Wong sing ngrebut jasmu, kèkna pisan klambimu. 30Nèk ènèng wong njaluk apa-apa marang kowé, kèkna. Nèk ènèng wong ngrebut barangmu, aja dijaluk menèh. 31Nèk kowé kepéngin wong liya nggawé betyik marang kowé, kowé kudu nggawé betyik marang liyané. 32“Lah nèk kowé namung nrésnani wong sing trésna marang kowé, aja njagakké upahé Gusti Allah, awit kowé ora ènèng bédané karo wong dosa. Wong-wong kuwi namung nrésnani wong sing trésna marang wong-wong kuwi. 33Uga nèk kowé nggawé betyik marang wong sing nggawé betyik marang kowé, kowé aja njagakké upahé Gusti Allah, awit wong dosa ya nindakké ngono. 34Lah nèk kowé namung ngutangi wong sing bisa nyaur, aja njagakké upahé Gusti Allah. Awit wong dosa ya ngutangi wong dosa, ngerti nèk bakal nampa menèh apa sing diutangké. 35Nanging kowé aja kaya ngono! Pada trésnaa marang mungsuhmu lan nggawéa betyik marang dèkné. Nèk ngutangi wong, aja mikir bakal disaur apa ora. Nèk kowé nindakké ngono, kowé bakal nampa upah sing gedé lan kowé bakal dadi anaké Gusti Allah sing luhur déwé. Awit Gusti Allah nggawé betyik marang wong sing ora ngerti dibetyiki lan marang wong sing ala. 36Mulané kowé kudu nduwé ati welas kaya enggoné Gusti Allah Bapakmu nduwé welas. 37“Aja maido liyané, supaya Gusti Allah ora maido kowé. Aja nyalahké liyané, supaya Gusti Allah ora nyalahké kowé. Ngapuraa liyané, supaya Gusti Allah ngapura kowé. 38Pada pawèha marang liyané lan Gusti Allah ya bakal pawèh marang kowé. Kowé bakal nampa pawèhé Gusti Allah kanti lubèr, kanti tetel-tetel. Awit takeran sing mbok kanggokké kanggo liyané, ya takeran kuwi sing dikanggokké Gusti Allah kanggo kowé.” 39Gusti Yésus uga ngekèki gambar ngéné: “Wong lamur apa bisa nuntun wong lamur liyané? Mesti ora! Mengko kabèh loro ketyemplung luwangan. 40Ora ènèng murid sing ngungkuli guruné. Nèk muridé wis tutuk sing sinau, dèkné bisa pada karo guruné. 41“Kenèng apa kowé weruh klilip nang mripaté sedulurmu, nanging balok ing mripatmu déwé kowé ora weruh. 42Lah kowé bisa ngomong karo kantyané: ‘Kéné klilip nang mripatmu tak buwangé,’ nanging balok nang mripatmu déwé kowé ora weruh. Kowé kuwi wong lamis. Balok sing nang mripatmu kuwi buwangen ndisik, supaya kowé bisa weruh mat lan bisa mbuwang klilip sangka mripaté wong liya.” 43Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Ora ènèng wit apik ngetokké woh sing ala. Semono uga ora ènèng wit ala ngetokké woh sing apik. 44Saben wit kuwi ketarané sangka wohé. Kowé ora bisa ngepèk jambu sangka rerungkutan lan tukulan eri ora bakal ngetokké dreif. 45Wong betyik kuwi atiné ya mesti betyik lan bakal bisa ngetokké barang sing betyik sangka simpenané. Nanging wong ala kuwi atiné ya ala lan ya ngetokké barang sing ala sangka simpenané. Awit apa sing diomong kuwi metuné sangka mbludakké atiné.” 46Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Kenèng apa kowé kok nyeluk Aku: ‘Gusti, Gusti,’ nanging kowé ora nglakoni omongku? 47Sapa waé sing teka nang nggonku, gelem ngrungokké tembungku lan nindakké piwulangku, wong iku kenèng tak padakké karo apa? Saiki arep tak omongi. 48Wong kuwi kenèng tak padakké karo wong nggawé omah.
omahé, omah kuwi ora bisa rubuh, awit ngadek kentyeng nang watu. 49Nanging wong sing ngrungokké piwulangku, mung ora dilakoni, kuwi kaya wong sing ngedekké omah tanpa pondasi. Kadung banyuné laut ngantem omahé, omahé rubuh, ambruk sak kabèhé.”
pagaksami ingkang sak ageng-agengipun mugi gusti inkang moho mirah tansah paring kanugrahan lan berkahipun dumateng kito sedoyo.
ing Gusti, angrungkubi nagari. Pamulangan tradisional zaman dhisik ngandung kesabaran, nerimo ing pandhum, pasrah, ayem tentrem, tansah eling marang Pangeran. Pangerten pasrah yaiku tlaten ngupadi lan ngabangna keputusan marang Tuhan. Ditekanke menawa pangandel wong Jawa tradisional marang Tuhan kuwi wis nggetih daging
ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL |
KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING
ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (sebut nama kita) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA
sigra wau sinambut Sang Dewi/ jinunjung pinondhong/ kinuswa-kuswaneng sajroning langse/tansah
Dyah ingaras rinemih-remih/ tyasnya esmu kelon/ yata sampun campuh kang karesmen/ langkung kapranan ingkang karon sih/ nutug ing sakapti/ ing tyas estri jalu /34/ yata wus luwar ingkang don resmi/ sakaliyan
prapteng jawi kalih sampun asesuci/ riwusnya sesuci wau/ angsul minggah paturon//
16Kocapa Raden Banyak Catra kang wis lawas brangta wis ora kuwawa nahan hardaning galih. Datan saranta enggal munggah ing girikumala korining gedong kencana jenebol wani. Sajroning kedaton gya den obrak-abrik tanpa tahataha
nutug ing sakarsa-karsa. Dasar baud ulah kridaning
I. Bab Kawruh. 1. Cepengan, Tanceban tuwin Sabet.
2. Sulukan-sulukan, Pathet, Sendhon, Ada-ada.
II. Bab Isi. 1. Antawacana.
1. Pathetan : kangge nggambaraken raos mardika, tuwin lega.
2. Sendhon : kangge nggambaraken raos tumalawung, sedih, tuwin ugi
jarene kowe setio jebul mung keju, dasare astuti, asli tukang tipuwong lanang jaman saiki uwes podo pinter wes iso mendakke motor karo setang bunder senengane pendak bengi dijak muter-muter mangkat dugem muleh muleh uwis podo kluweriki critane cah enom model jaman saiki nek pacaran uwes ra tau jenenge nganggo ati sing penting metu duwite karo gelem ngragati rupo ra mbejaji mesti wes akeh sing nggolekiwiting tresno jalaran soko kulino ojo mung ngumbar tresno, mergo kepingin bondo iki pengalamane uripku,
astutisenadyan aku mung nduwe motor rudo loro sandanganku ndeso ora koyo wong kutho nanging kabeh tak entokke mergo aku kerjo ora sitik sitik njaluk bondone wong tuora popo saiki kowe ninggal aku lungo siso siso tresnamu bakal tetap tak jogo ora sak lawase wong urip kuwi ning ngisor yen pancen wayahe mesti ngerasakke penakeduwe paras ayu senengane kok ngeju opo ra eman karo awakmu aku ra bakal
saking Majapait, Inggih Bli? Matur Suksme Bli Tiang nak Buleleng agak kasar Ampure Bli Om santi santi santi Ommm.[Satpam Suwade]
mengko ora kebagian. Jaannn kaya munggah haji bae yah..
Apamaning teluan, sing ngarep lanang, sing tengah wadon, sing mburi lanang. Lah jaaan sidane sing ngarep gigire dekong, sing tengah bokonge dekong. Sing mburi
Kamus Daplun. Kiye anu istilah sing tek gawe dhewek. Anu istilah wong dablongan. Sekarepku dhewek pokoke. Kayane sih ora nana sing
Saiki kan jamane wis maju. Ana henpon lan sejuta aplikasine. Ana facebook, twitter, bbm,
nyong ora nulis blog. Akhire siki tek sempetna nggo nulis.. Sedulur.. Siki nyong arep cerita maring kowe pada mengenai beb...
by NgomongNgapak. Tema PT Keren Sekali. Diberdayakan oleh Blogger.
arep lungan adoh. Apik-apik kowe kudu iso ngrumat adi-adimu. Sing guyub karo konco-konco. Mung
yo kudu nyoba kuliner liyane. Aku nyuwun rawon lan sate ayam, nanging segone
Tokoh pulitik[besut | besut sumber]
Charles McArthur Ghankay Taylor (lair ing 1948), manten sénapati lan Presidhèn Liberia
Charles "Chuckie" Taylor, Jr., jeneng peparab kanggo Charles McArther Emmanuel, anaké
Charles John Taylor (1826–1897), pulitikus Sélandia Anyar ing dasawarsa 1850-an
Charles Stuart Taylor (1910–1989), pulitikus Britania lan anggota parlemèn kanggo konstituènsi Eastbourne
Charles H. Taylor (lair ing 1941), manten anggota parlemèn Amérika Sarékat (Congressman) saka Carolina Lor
Chuck Taylor, sawijining penyiar warta berita Chappelle's Show
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Charles_Taylor&oldid=934244"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.21, 2 Oktober 2015.
pmwaduh, budal soko Jakarta Mas. wis kangen tenan karo Persibo iki. be’e ono konco mbambung budhal bareng kan luwih enak. hehehehe..
nyuwun pirsa mas, bab keris, utawi, dhuwung, utawi curiga, ingkang panjenengan andharaken nginggil kalawau kok saged panjenengan aken minangka tilaraning budaya bangsa Melayu, kamangka punika saking Tanah Djawa, tiyang Jawa punika benten lan boten saged kasamekaken kaliyan Melayu., lajeng sedaya keris nginggil punika nggadhahi tangguh pundi kemawon, pamoripun punapa lajeng kok greneng saha kembang kacang utawi lambe gajahipun memper plek dhuwung utawi keris saking tanah Jawa.... Maturnuwun.... Namo Budayo.. Om swastiastu.... mugiya rahayu ingkang samya
ora melu2 dadi suwung..Ben bapakne thok ae sing suwung..BalasHapusadicahblora26/2/09 16:28wah
(Dilih saka Monumen Nasional (Monas))
dicekak dadi Monas iku tugu ing punjer kutha Jakarta ing Lapangan Merdéka. Tugu iki nglambangaké perjuangan kamardhikan Républik Indonésia. Monas dhuwuré 132 mèter lan wiwit dibangun ing taun 1961. Pambangunan Monas diprakarsani déning Presiden Soekarno. Monas lagi rampung lan dibukak kanggo umum ing taun 1975. Pucuking Monas iku ana reca sing nglambangaké geni lan dilapisi déning
lan musèum iku bukak saben dina saka tabuh 08.00 - 15.00 WIB, kejaba dina Senèn pungkasan sajroning saben sasi.
Sawisé pusat pamaréntahan Republik Indonèsia bali menyang Jakarta sawisé sadurungé manggon ing Yogyakarta ing taun 1950 disusul pengakuan kedaulatan Republik Indonésia déning pamaréntah Walanda ing taun 1949, Presiden Sukarno mulai mikiraké pambangunan monumèn nasional kang arep padha karo Menara Eiffel ing lapangan sangarepé Istana Merdeka. Pambangunan tugu Monas nduwèni ancas kanggo ngenang lan nglestarikaké perjuangan bangsa Indonésia nalika jaman révolusi kamardhikan taun 1945, supaya bisa mènèhi inspirasi lan semangat patriotisme generasi saiki lan suk mbèn.
Ing tanggal 17 Agustus 1954 komité nasional dibentuk lan sayembara perancangan monumèn nasional diwiwiti ing taun 1955. Ana 51 karya kang mlebu, nanging mung 1 karya kang digawé déning Frederich Silaban kang mathuk karo kriteria kang ditemtokaké komité, antara liya nggambaraké karakter bangsa Indonésia lan bisa awèt nganti pirang-pirang abad. Sayembara kapindho dianakaké ing taun 1960 nanging ora siji-sijia saka 136 peserta kang mathuk karo kriteria. Ketua juri banjur njaluk Silaban supaya nguduhaké rancangané marang Sukarno. Nanging Sukarno kurang seneng karo rancangan iku lan kepingin monumèn iku awujud lingga yoni. Silaban banjur dijaluk supaya ngrancang monumèn kanthi téma iku, nanging rancangan kang diajukaké Silaban iku kapiken mulané prabéya kang kagedhèn ora mampu ditanggung karo anggaran nagara, apa manèh nalika iku ékonomi nagara isih durung apik. Silaban ora gelem ngrancang wangunan kang luwih cilik, lan mènèhi panyarué supaya pambangunan diundur ngentèni nganti tekan ékonomi Indonèsia dadi apik. Sukarno banjur njaluk arsitèk R.M. Soedarsono supaya nerusaké rancangan iku. Soedarsono mènèhi angka 17, 8 lan 45, kang nglambangaké 17 Agustus 1945 miwiti Proklamasi Kamardhikan Indonèsia, ing sajroning rancangan monumèn iku. Tugu Peringatan Nasional iki
Pambangunan kapérang saka telung tahap. Tahap kang pisanan, suwéné 1961/1962 - 1964/1965 diwiwiti kanthi resmi pambangunan ing tanggal 17 Agustus 1961 déning Sukarno kanthi cara seremonial nunclepake pasak beton kang pisanan. Total cacahe 284 pasak beton digunakake kanggo nggawé fondasi wangunan. Cacah 360 pasak bumi ditunclepaké kanggo fondasi musèum sejarah nasional. Pemancangan sakabéhing fondasi rampung ing sasi Maret 1962. Témbok musèum ing ngisor wangunan rampung dibangun ing sasi Oktober. Pambangunan obèlisk banjur diwiwiti lan rerampungan ing sasi Agustus 1963. Pambangunan tahap kapindho suwéné wiwit taun 1966 nganti tekan taun 1968 amarga anané Gerakan 30 September 1965 (G-30-S/PKI) lan upaya kudéta. Tahap kang pungkasan dianakaké ing taun 1969-1976 kanthi nambahaké diorama ing musèum sajarah. Sanajan pambangunan wis rampung, isih waé ana perkakarané, antara liya bocoring banyu kang mbanjiri musèum. Musèum resmi dibuka kanggo umum lan diresmikaké ing tanggal 12 Juli 1975 déning Prèsiden Rèpublik Indonèsia Soeharto. Panggonan pambangunan monumèn iki dikenal kanthi sesebutan Medan Merdeka. Lapangan Monas wis ngalami ganti
lan pirang-pirang lapangan kang kabuka kanggo panggonan ulah raga. Ing dina prèinan, Medan Merdeka dikebaki wong-wong kang plesiran kanggo rékréasi ndelok pasawangan Tugu Monas lan nglakoni aktivitas ing sajroning taman.
mandhuwur iku lingga kang nglambangaké wong lanang, elemén maskulin kang asipat aktip lan positip, sarta nglambangaké wektu awan. Déné pelataran cawan landhesan obelisk iku minangka Yoni kang nglambangaké wong wadon, elemén
kasatuan kang harmonis kang njangkepi siji maring liyané wiwit jaman prasejarah Indonèsia. Saliyané iku, wujud Tugu Monas uga bisa ditegesaké minangka sapasang alu lan lesung, piranti numbuk pari kang disa ditemokaké ing saben omah para petani Indonésia. Mula saka iku, rancang wangunan Monas kebak dimènsi khas budaya bangsa Inonesia. Monumèn kapérang saka 117,7 méter obèlisk ing sadhuwuring landhesan
digawé minangka bagéyan saka sistem kanggo ngadhemaké udara uga supaya ndadékaké Taman Monas katon luwih apik. Ing cedhaké ana kolam banyu mancur lan patung Pangeran Diponegoro kang lagi numpak jaran digawé saka perunggu aboté 8 ton. Patung iku digawé déning pemahat saka Italia, Prof. Coberlato, minangka sumbangan saka Konsulat Jéndral Honores, Dr. Mario Bross ing Indonésia. Lawang mlebu Monas ana ing Taman Merdeka Lor cedhaké patung Pangeran Diponegoro. Lawang mlebu ngliwati trowongan kang ana ing 3 méter sangisoré taman. Lokèt tikèt ana ing pojokan trowongan. Nalika para wong kang plesir munggah manèh menyang mandhuwur ing sisih lor Monas, bisa nerusaké ngupengi kanggo ndelok-ndelok rèlief sajarah Indonèsia. Mlebuné bisa maring njero musèum sajarah nasional saka lawang ing pojok lor, utawa langsung munggah menyang tengah tumuju ruang kamardhikan utawa numpak lift tumuju pelataran puncak monumèn.
Rèlièf Sajarah Indonèsia[besut | besut sumber]
Gambar:Relief of Indonésian History, Monas.JPG
Ing latar njaba kang ngubengi monumèn, saben pojoké ana rèlièf timbul kang nggambaraké sajarah Indonèsia. Rèlièf iki diwiti saka pojok lor laut kang nggambaraké pengabdian kejayaan nuswantara nalika biyén, ya iku nyritakaké sajarah Singhasari lan Majapahit. Rèlièf iki kanthi kronologis urut karo saarah ngubengé jam tumuju bagéyan tenggara, barat daya, lan barat laut. Kanthi cara kronologis nggambaraké kahanan nalika jaman penjajahan walanda, perlawanan rakyat Indonèsia lan para pahlawan nasional Indonèsia. Saliyané iku, uga nggambaraké kabentuké organisasi modèrn kang merjuwangaké kamardhikan Indonèsia ing awal abad kaping-20, Sumpah Pemuda, Penjajahan Jepang lan Perang Dunia II, proklamasi kamardhikan Indonèsia disusul karo Révolusi lan Perang kamardhikan Républik Indonèsia, nganti tekan ing jaman pembangunan Indonèsia modèrn. Rèlièf lan patung-patung iki digawé saka bahan semèn kanthi warangka saka pipa utawa logam, nanging ana patung-patung lan reca kang mulai rusak amarga udan lan cuaca tropis.
Musèum Sajarah Nasional[besut | besut sumber]
Ing bagéyan ngisor monumèn kang jeroné 3 méter sangisoré lemah, ana Musèum Sajarah Nasional Indonèsia. Ruang gedhé musèum sajarah perjuangan nasional ambané 80 x 80 méter, bisa momot wong kira-kira 500 wong. Ruangan gedhé linapis marmer iki nduwèni 48 diorama ing patang sisihé lan 3 diorama ing tengah, cacah totalé dadi 51 diorama. Diorama iki isiné babagan sajarah bangsa Indonèsia wiwit jaman prasejarah nganti tekan jaman orde anyar. Diorama iki diwiwiti saka pojok lor laut lumaku saarah ngubengé jam nyritakaké sajarah Indonèsia wiwit jaman prasejarah, jaman kemaharajaan kuna kayata jaman kraton Sriwijaya lan Majapait, banjur jaman penjajahan saka bangsa Éropah. Diorama iku uga nyritakaké jaman perobahan nasional Indonèsia ing awal abad kaping-20, jaman penjajahan Jepang, perang kamardhikan lan jaman révolusi, nganti tekan jaman Orde Anyar ing jaman pamaréntahan Suharto.
Ruang Kamardhikan[besut | besut sumber]
Ing sajroning cawan monumèn ana Ruang Kamardhikan kang awujud amphitheater. Ruangan iki bisa ditekani kanthi liwat andha kang muter saka lawang sisih lor lan sisih kidul. Ruangan iki isiné simbol kenagaraan lan kamardhikan Républik Indonèsia, ya iku naskah asli Proklamasi Kamardhikan Indonèsia kang disimpen ing sajroning kothak kaca ing sajroning gerbang kang linapis emas, lambang nagara Indonèsia, péta kepulauan Nagara Kesatuan
naskah Proklamasi Kamardhikan Républik Indonèsia. Ing sajroning ruang Kamardhikan Monumèn Nasional iki uga digunakaké kanggo ruang tenang kanggo mengheningkan cipta lan mèditasi ngenang kahékat kamardhikan lan perjuwangan bangsa Indonèsia. Lawang mékanis digawé saka perunggu kang aboté 4 ton linapis emas diwènèhi hiasan ukiran kembang Wijaya Kusuma kang nglambangaké keabadian, sarta kembang Teratai kang nglambangaké kesucian. Lawang iki ana ing témbok sisih kulon ing satengahé ruangan lan linapis marmer ireng. Lawang iki dikenal kanthi sesebutan Gerbang Kamardhikan kang kanthi cara mékanis bakal mbuka kanthi nyuwarakaké lelagon "Padamu Negeri" banjur diterusaké suwarané Soekarno kang lagi macakaké naskah prokalamasi 17 Agustus 1945. Ing sisih kidul ana patung Garuda Pancasila, lambang nagara Indonèsia digawé saka perunggu kang aboté 3,5 ton lan linapis emas. Ing sisih wétan ana tulisan naskah proklamasi kang aksarané digawé saka perunggu, kuduné ing sisih iki ngatonaké gendéra abang putih. Nanging amarga kahanané kang sansaya tuwa lan rapuh, gendéra abang putih ora dipameraké. Ing sisih lor témbok marmer ireng ana gambar kepulauan Nuswantara kang linapis emas,
Ana elevator (lift) ing lawang sisih kidul sing bakaln ngeterake wong-wong kang plesiran menyang pelataran puncak kang ambane 11 x 11 meter lan dhuwure 115 meter saka lemah. Lift iki cukup kanggo momot 11 wong. Pelataran puncak iki momot 50 orang, uga ana teropong kanggo ndelok sesawangan kutha Jakarta saka cedhak. Ing sakupenge elevator ana andha dadurat kang digawe saka wesi. Saka plataran puncak tugu Monas, wong-wong sing plesir bisa nyawang kutha Jakarta. Yen kahanane isih crah tanpa ana keluk, ing sisih kidul bisa katon ana Gunung Salak kang dumunung ing Kabupatèn Bogor, Jawa Kulon, ing sisih lor bisa katon segara kanthi pulo-pulo kang cilik.
Ing puncak Monumen Nasional ana cawan kang dadi wadhahing obor perunggu kang abote nganti tekan 14,5 ton lan dilapisi emas 35 kilogram. Ilat geni utawa obor iki dhuwure 14 meter lan nduwèni diameter 6 meter kaperang saka 77 bageyan kang didadekake siji. Ilat geni iki minangka simbol semangat perjuwangan rakyat Indonésia kang pengen merdhika. Ing pisanan geni obor perunggu iki dilapisi lembaran emas kang abote 35 kilogram, nanging kanggo mengeti perayaan 50 taun kamardhikan Indonésia ing taun 1995, lembaran emas iki dilapisi manèh lan bobote dadi 50 kilogram lembaran emas. Puncak tugu arupa "Api Nan Tak Kunjung Padam" kang tegese supaya bangsa Indonésia nduwèni semangat kang ora tau mati sasuwene jaman. Pelataran cawan menehi sesaswangan kang dhuwure 17 meter ing sadhuwuring lemah. Plataran cawan bisa dituju kanthi numpak lift nalika mudhun saka pelataran puncak, utawa liwat andha tumuju ngisore cawan. Dhuwure pelataran cawan saka ngisor ya iku 17 meter, dene rentang dhuwur antara ruang muséum sajarah menyang ngisor cawan ya iku 8 meter (3 meter ing ngisor lemah ditambah 5 meter andha kang tumuju ngisor cawan). Ambane pelataran kang awujud kothak ya iku 45 x 45 meter, kabèh iku
IndonésiaMuseum di JakartaRintisan topik sajarahKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 4 Sèptèmber 2016.
siji kecamatan nang kabupaten Sampang, Jawa Timur, Indonesia.
nang Kabupaten SampangTorjun, SampangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.40, tanggal 22 April 2013.
mugya ing dinten fitri, sedaya kalepatan kula panjengan sedaya pikantuk ampunanipun Gusti Ingkang Murbaeng Dumadi. Amien "
Sampun dumugi wahyaning mangsa kala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetepi upacara adhat widhi widana ingkang sampun sinengker wonten tlatah dusun Ngadilangkung Kadipaten Malang. Nun inggih upacara panggih temnaten, adhat mengku werdhi tata cara, widhi werdhinipun Gusti ingkang Maha Agung, ingkang dados pratandha werdhinipun panggih punika pangudi gambuhing panggalih. Mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu kelawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang. ING NGARSA REGOL Wondene temanten putri sampun jengkar saking tepas wangi pinurwaka kembar mayang sakembaran, dasar putrinipun Bapak Mulyono Ingkang dinama-dama , putra sulistya ing warni tinambahan ngagem busana putri praja nambahi sulistyaning warna, saengga ing
ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose ingkang
kekalih tansah rumaket manunggal cipta, rasa miwah karsa. Tinangsulan lawe wenang werdhinipun tinangsulan lan akrami, kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman. AMIDHAK KUNTOLO Ni mas temanten putri sampun lenggah sowan ing ngarsa dalem
Ingkang punika paring sasmita bilih temanten kakung sampun gilig ing manah, badhe lujar saking gesang ambujang, ngrasuk hamengku gesang bebyaran. GANDHENG ASTA Temanten kakung pareng candhak bahunipun temanten putri kaajak jumeneng sesarengan . Sasampunipun tinemu catur netra temanten kekalih, ing madya para rawuh dipun pandhegani dening pini sepuh juru paes, astanipun
ingkang rama kakung kinasih, Wodene rama kakung temanten putri jumeneng ing ngarsa temanten kakalih kagandheng dipun singepi sendhur, ingkang
astanipun tumangkep wonten pundak temanten kekalih. Lumampah tumuju dampar kencana. SUNGKEMAN Adicara ingkang candak inggih punika adicara sungkem temanten kekalih dumateng Tiyang sepah, ingkang punika paring sasmita ngaweruhi wujud bektinipun temanten dumateng tiyang sepah kekalih.Sarana sungkem ing saandhap tapak suku
luhuring budi ingkang hangukir jiwa raga ingkang agung pangurbanan
wengi tansah ngangesti mrih rahayuning putra lulus kang ginayuh sadaya ribet rubeda linambaran kanthi sabaring panggalih tuhu pantes sinambah . Bapa biyung : Duh angger putraku kinasih sun tampa panyungkemira mugya antuk berkahing Hyang Widhi angonira jejodhoan. Piwelingku aja nganti lali anggon ira hambangun bak wisma runtut atut sakarone-adohno tukar padu –tansah eling sabaring ati – kuwat nampa panandhang – tan gampang amutung dadiya tepa tuladha – uripira migunani mring sesami – hayu-hayu pinanggiha KACAR-KUCUR Kalampahan adicara ingkang candak inggih punika kacar-kucur. Iarupi, wos, saha kacang-kacangan Ingkang taksih rupi wiji, ingkang punika paring sasmita bilih temanten kekalih menika taksih bakalan, mugya wiji ingkang bade katandur sageta dados wiji ingkang sae, sahengga temanten saget nglampai gesang bebrayan milai babat alas dumugi gesang kaken ninen ninen. UNJUK TIRTA WENING Wondene Ing ngriki panjenengan ipun Ibu biyung ingkang hamengku gati paring unjukan tirta wening dumateng temanten kekalih. Ingkang punika paring sasmita mbok bilih sedaya tindak tanduk ipun temanten ingkang badhe kalampahan supadasa linambarana kanthi weninge penggalihing temanten kekalih. DHAHAR SEKUL KUNING Kacandhakaken adicara dhahar sekul kuning : Bapa biyung paring dedhaharan sarana sarining bumi kang arupi sekul kuning kang aran sekul panjang ilang, paring sasmita mugya temanten anggeneya nglampahi gesang wonten ing alam bebrayan , temanten kakung anggadhahi kewajiban hanyekapi sedaya kabetahanipun gesang sampun ngantos kirang tedhan tumuju dumateng angen-angenipun kara harjan. Kanthi Pangajapipun Rama dalah biyung biyung : Mugi gampila gebyaring husada , anggenya ngupadi, sanguning gesang, ambyaring kuntala ingkang tumiba wonten pelatan, panggiha
rawuhipun kadang besan sarimbit saking tlatah ................. bapak ............. sarimbit ngaturaken sugeng rawuh mugi sageta ndadosaken raketing pasederekan. Sasampunipun katampi rawuhipun Bapak .......... sarimbit hangaturaken salam taklim kanti hamasrahaken rawuhipun kaki dalah nini pinanganten kekalih ingkang badhe marak seba nyuwita dumateng ngarsa Bapa biyung kInasih, inggih punika Bapak ..... dalah biyung ..... kinasih. ATUR PASRAH TEMANTEN Nuwun para rawuh ingkang tuhu kinurmatan, langkung rumiyin keparenga kula nuwun agunging pangaksami, hambok bilih kula kagalih sangeting degsura saha cumantaka, dene kumawantun sumela atur tuwin nyandet keparenging para rawuh ingkang taksih gayeng among sabda wonten ing pepanggihan punika. Ingkang makaten kala wau, sarehning kula ingkang kadhapuk dados pranata adicara kajibah matitisaken titi laksana ning adicara punika. Minangka purwaning atur keparenga kula ngaturaken sungkeming pangabekti ing sa-andhap pepadha kunjuk dalem Gusti ingkang Maha Agung, ingkang tansah paring kanugrahan dumateng kita sedaya saha paring idi palilah ugi pengayoman dumateng ingkang hamengku karsa, nun inggih BapakTukiyat sarimbit. Ingkang wedal puniko saget ngawontenaken pepanggihan ing dinten menika kanti rahayu widodo mboten kirang satunggaling punapa. Kajawi saking punika, katur asmanipun ingkang hamengku karsa keparenga kula ngaturaken pambage sugeng rawuh saha ngaturaken sanget panuwun ingkang tanpa pepindan wondene panjenengan sedaya sampun kersa minangkani atur ingkang sampun kapacak wonten ing serat atur undangan, ingkang sampun kunjuk dumateng panjenengan sedaya. Inggih punika bilih ing samangke panjenenganipun Bapak Budi sarimbit kagung an kersa badhe andhaup aken putri kinasihipun ingkang paring asma Visi Triastutik kapundhut garwa dening anakmas Moh. Hantono putra kakung ingkang minulya bapak Muchid - Gatot saking tlatah Batu Para rawuh saha para lenggah ingkang kinur matan. Kepareng matur bilih samangke sarawuhipun pinanganten kakung, para lenggah katuran jumeneng minangka paring pakurmatan saha paring berkah pangawasta dumateng pepanggihan pinanganten kekalih. Sinambi ngrantos dhawah wanci rawuhipun pinanganten kakung, keparenga ken para rawuh anglajengaken anggenipun kepareng among sabda saprayoginipun sinambi angresepi dhedaharan ingkang sampun cumawis ing ngarso panjenengan sedaya. Nuwun ! Sampun dumugi mangsa kala mbok bilih pinanganten kakung sampun tindak saking dalem palereman, kadherekaken para kadang sentana puri kakung. Gebyar-gebyar cahyaning dasar gagah pidhegsa kathik karengga busananing putra praja gung binantara kang sarwa mobyor-mobyor adamel cingaking para pandulu ing samarga-marga, jer sampun dados giliging tekating pribadi badhe hamengku garwa ingkang dados gemblenging raos katresnan mila katingal jumangkah mantep tan kemba ing panggalih nambahi gagah prakasa. ATUR ADICARA PASRAH TEMANTEN 1. Salam , Alim ulama ingkang kawula taati 2. Puji syukur 3. Kirim salam dumateng Nabi. 4. Maos kalam Illahi. 5. Atur pambagya - pasrah temanten Dening 6. Atur panampi pasrah Temanten dening 7. 7. Mauridho hasanah / Hikmah nikah dalah paring do’a pangajab Katindhakaken dening ……………………………. mugya
dados temanten ingkang dumugi kaken ninen. Nuwun. Bismillahhirrahman nirrahim Para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyangan kautaman ingkang pantes pinundhi, para kadang duta saraya saking calon / kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para kadhang wredha mudha ingkang winantu basuki, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya minulya. Pinangka purwaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing rikalenggahan punika taksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan rahayu widodo dalah karaharjan tinebih ing sambikala. Mboten kasupen, sumangga kula dherekaken ngaturaken shalawat saha salam mugi-mugi tansah katur kunjuk dumateng junjungan kita rosullullahi saw. Ingkang sampun paring pitedah dhumateng kita sadaya, satunggaling ajaran ingkang leres ingkang dipun ridhoi dening Allah SWT. Para lenggah kakung putri ingkang sinuba pakurmatan, madyaning pepanggihan punika keparenga kula ngaturaken sugeng rawuh, awit karawuhan para pepundhen miwah para pini sepuh langkung-langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenengan kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih. Sinambi ngraosaken dedhaharan ingkang sampun kacaosaken dening ingkang hamengku gati. Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga kula ngaturaken urut reroncening adi cara ingkang
reroncenipun tata adicara sampun kaleksanaaken dening para kulawarga. Para tamu kakung putri ingkang satuhu bagya mulya, sakderengipun purnaning gati panjenenganipun Bpk sakulawarga, raos syukur dumateng Gusti kang Maha Agung kaleksananing sedya kanthi pinaringan wilujeng nir ing sambikala, mboten wonten kekilapan ngaturaken panuwun dhumateng panjenengan sedaya, ingkang punika Ibu sumardi tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya wonten kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh saha anggenipun ngaturi palenggahan panjenengan sadaya kirang hanuju prana kalihan andhap inggiling kalenggahan panjenengan sadaya, kagerba kiranging boja miwah krama, mugi diagung pangaksama panjenengan. Lan ugi mugi-mugi temanten kekalih saget dados temanten ingkang kusnul khotimah, mawadah, warohmah. anggenya gesang bebyaran tansah pinaringan rahayu widodo,
wah bisa Mas, dalemipun pundi ? jenengan di
menawi makam syeh maulana maghribi ingkang teng jatinom klaten tepetipun teng pundi njih?
Balas ↓	lugtyastyonobudparpora pada Oktober 24, 2012 pukul 2:57 am berkata:
mbok nyuwun tulung sejarah-sejarah makam wonten ing kota “KLATEN TERCINTA ” meniko sedanten dipun diserat dados buku ,kersane engkang masyarakat mboten gadah internet saget ngertos lan menawi benjang wonten acara ifen ten klaten kados acara ulang tahun klaten meniko dipun pertontonke dados e semua masyrkat klaten meniko ngertos sedhanten saget bangga ” oh Senajan KLATEN kuto cilik nanging Pancen BENER BENER KOTA Bersejarah, lan saget nambahi wawasan kagem poro pelajar kota klaten ,lan saget memajukan kliyan merawat cagar budaya sejarah sejarah wonten kota KLATEN meniko pak.
lha kuwi rak karepmu dhewe to mas.....mbok coba diweningke.... judul film kuwi apa mneh yen wis nonton lan ngerti isine isa menehi gambaran kanggone wong liya daerah yen wong gunung kidul ki isih urip neng jaman prasejarah, sing isih ana demite.... gunung kidul digambarke kaya papan sing ora dikuwasine menungsa ning dikuwasani barang alus.... lha kuwi rak ya ra bener. wajar to wong gunung kidul nesu...wong kasunyatane gunung kidul ra kaya ngono.... ISUE
Balong kuwe salah siji desa nang Kecamatan Jenawi,
wis podo menengo,,, ra sah keminter,,, opo sing mbok rembug....
“Pokoke kulo niku sekedhik-sekedhik pengin ngabekti negoro, kapurih makmur. Menawi negoro niku makmur, kulo nggih ndherek ngraosaken. Mergi dateng peken sakmeniko sampun sae, Alhamdulillah, lha pripun maleh wong kulo mboten
arep ngucapke aksoro I rodo angel lan ribet metune aksoro E, jajal kawit cilik mangane roti, . . . mesti faseh ngucapke aksoro I, he he he he Opo maneh ilat'e wong jowo, akeh sing kepleset, contone :
Ndhan. Tapi jaman rikolo semono yen ora salah ono piwulang grammar. Yen sinau ngaji yo ono ngelmu pangucapane sing bener. Padahal iku sinau bosone wong liyo. Yo mungkin yen dibiasaake iso wae. Eee..sopo ngerti nggowo hoki. Contone sing wis rodo ilang ucapan 'ken' ( kan ). Iku bahasane jamane mbah mbahe dhewe. Mungkin kepengaruh Pak Harto kali ya.... _________________SPECIAL THANKS TO ISMI gandungOfficerLokasi : Cawang
asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe
jaman aku isih enom biyen, prapatan karangmojo iku disebute PLUMBUNGANG kanmongka jenenge dusune plumbungan....ning cah saiki nyebute ya plumbungan wae.....wis rada maju..... malah malah plumbungane ra kondang..wong ngertine karangmojo...nadyan karangmojone isih adoh arah ngetan.....kuwi kabeh mono mergo ilate dhewe sing ra pas karo tembunge....zakaria dadi
gombal jo jo, kowe mbiyen ngrayu aku, jebule mung lamis.
19 November 2010 | Balas	Opo yo ngone to mbokde, asline mbiyen sliramu sing
19 November 2010 | Balas	la piye lo jo…awakmu tak enteni, pirangane taun ora ono kabare, mulo terpaksa aku nggolek liane.
19 November 2010 | Balas	yo wes tak trimak2ne, pancen wes dadi nasibku, nanging tekan sak iki aku tansah kelingan awakmu..
19 November 2010 | Balas	jo.. jo.., wes tuwek kok
lan gelem gaji duwur. teniin mbok sumpah!
doc. Ing. Jan Stejskal, PhD.
Ing. et Ing. Veronika Linhartová, PhD.
> 17 Des 2016 : Gondang Jagad – Dewa
seneng utawa sedih, katekan utawa ora katekan sedyané, nemu bungah utawa susah, nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré, kabéh mau katitik saka patitising kawruh titikan, purnéng gita ing Surakarta
wah keleresan sanget Mas Hadi kalih Mas Sumego, kula niki rumiyin badhe mbuktekaken paribasan “uyah segara asem gunung nyawiji ing kendil dadi jangan asem sing enak”.
kula asli cah semarang pados ‘isen-isening omah’ lare dusun pucuk gunung ing Karangtengah Wonogiri.
nggih mugi ing wekdal ngajeng kita sedaya saged pepanggihan mbakar iwak kali ing pinggiring waduk Gajahmungkur
ingkang panjengen serat Njih Kangmas Hadi…Jagad Giri Samudra mbeta surasaning piyambak wonten manah ingkang mboten saget dipun selak-i… Kulo kinten radi sesah sakniki pados Nasi Thiwul…
October 2, 2009 at 9:37 PM
ayem… rasa kangen tambah njiwit ati.. Ki…,
Namung meniko kawontenanipun Ki Hadi Wirojati, dereng saget kados para sederek setresno sedaya ingkang sampun anggadahi lumebering ngelmu seseratan ingkang saget gugah rasa pangrasa ingkang sae…
Sastra pedhalangan mangrupi rekabasa sastra sing diangge para dhalang ing pakeliran. Jinis sastra pedhalangan saged diperang dados wolung perkawis, ya iku suluk pelungan utawi murwa, janturan utawi nyandra, pocapan, suluk, ginem utawi antawacana, lelagon, swara, lan carita.
Pelungan kalebet salah sawiji jinis puisi pedhalangan. Suluk pelungan dados ciri khas pedhalangan Jawi Wetanan, lan suluk murwa dados ciri khas pedhalangan Jawi Kilen. Pedalangan Jawi Tengah boten ngangge suluk pelungan utawi murwa, bubukane ngangge janturan jejer. Conto suluk pelungan Jawi Wetanan ing ngandhap punika pinetik saka "Serat Wewaton Padhalangan Jawi Wetanan" anggitan Soenarto Timoer:
Jinis suluk liyane sendhon, gregetsaut, lan ada-ada. Sendhon punika suluk kangge nggambaraken kahanan sedihing ati. Gregetsaut suluk kangge nggambaraken muntabing ati. Ada-ada suluk kangge mggambaraken kahanan ingkang mirisi.
jejer utawi adhegan siji negari, kahanan panggonan, watek wayang, lan perkawis sing dirembag ngangge iringan gamelan. Conto janturan ing ngandhap kapetik saking "Janturan lan Pocapan Ringgit Purwo" ingkang kahimpun déning Anom Sukatno:
Swuh rep data pitana. Hanenggih negai pundi ta ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi linangkung, dasa sepuluh, purwa marang wiwitan. Sanadyan kathah titahing dewa ingkang sinangga ing pertiwi, kinasongan ing akasa, kinapit samodra racak sami anggana raras, nanging datan kadya ingkang ginupit ing dalu mangke, ingkang sinebat Negari Hastina, inggih Gajahoya, Limanbenawi....
Pocapan[besut | besut sumber]
Pocapan mirip sareng janturan nanging boten ngangge iringan gamelan, namung ngangge iringan dhodhogan cempala. Conto pocapan ing ngandhap kapetik saking "Serat Pedhalangan Lampahan Wirotho Parwo" anggitanipun Ki Purwadi:
Antawacana[besut | besut sumber]
Antawacana utawi gineman, ya iku caturan wayang ing sajeroning adhegan. Antawacana sami kaliyan dialog ing drama, bentene dialog drama dicaturake tiyang kathah, nanging antawacana dicaturaken dhalang piyambak. Kangge antawacana wayang, dhalang kedhah saged ngolah wanda swarane supados benten kaliyan caturan wayang-wayang piyambak-piyambak. Bentenipun wanda swara wonten ing basa lesan; kangge basa tulis dipun bentenaken ngangge nami wayang lan logat caturan tulisane.
Lelagon mangrupi Tembang sing biasane ditembangke Pesindhen utawi waranggana lan wiraswara. Nanging lelagon ugi kalebet rumpaka dhalang ya iku, lelagon sing diangge ing limbukan utawi dagelan. Panakawan biasane guyonan sareng lelagon. Sekar-sekar sing kulina diangge ing gara-gara kathah jinise, wiwit saka sekar-sekar klasik ngantos lagu-lagu modern.
Saliyane suluk, janturan, antawacana,lan lelagon, sastra pedhalangan ugi ngangge swara kangge nyarengi sabetan ing adhegan bandayuda okol begalan pati. Swara saged mangrupi sautan, adhuhan, lelaran lan onomatopia. Swara ing adhegan bandayuda pakeliran wayang dados luwih rame lantaran diiringi ngangge gamelan sing saluyu kaliyan adhegane. Ewadene swara ing basa tulis saged ngangge teknik tatatulis komik. Conto swara basa tulis ing andhap dicatet saka Lakonet garapan Ki Harsono
sastra pedhalangan saged kaimpun ing carita pakem, gubahan, lan carangan. Carita pakem ya iku carita sing saluyu sareng kitab-kitab pawayangan kados Mahabharata, Ramayana, Pustaka Rajapurwa, lan liya-liyane. Carita gubahan ya iku carita ingkang sampun dipun rekacipta saluyu sareng jamane. Carita carangan mangrupi carita gagrag anyar sing anggitane saluyu sareng sastra pedhalangan gagrak anyar.
Tamtu sastra pedhalangan luwih maneka warna. Ing Tatar Sunda wonten Wayang golek gaya Bandung, gaya Bogor, sareng gaya Cirebon. Ing DKI wonten gaya Betawi. Ing Jawa Tengah wonten Wayang Kulit gaya Surakarta, gaya Yogyakarta, sareng gaya Banyumas. Ing Jawa Timur wonten gaya Jawi Wetanan. Ing luwar Jawa, wonten wayang kulit gaya Bali, gaya Banjar ing Kalimantan, gaya Sasak ing Nusa Tenggara. Sedaya punika dados tandha kabinekaanipun sastra pedhalangan Indonésia.
Mugi-mugi seratan punika wonten gunane kangge sadaya pamaos Wikipedia Basa Jawa. Matur Nuwun.(Ki Harsono Siswocarita)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sastra_pedhalangan&oldid=1044802"	Kategori: Sastra Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 15 Maret 2016.
Tegal WARKOP : Warung Kopi WARJOK : Warung Pojok
WARNET : Warung Internet <> WARTEG : Warung Tegal WARKOP : Warung Kopi WARJOK : Warung Pojok KALO ... WARNING
Punggol Sapphire, Punggol Regalia and Punggol Arcadia are within Punggol Central. Punggol Emerald, Punggol Waves and Punggol Ripples
Pir... Mubal (muter balik) nang kene rame akeh sing muni2...
Lha... Jeng teng pundi ndoro?
Arah moroseneng ae, dangdutan karo tuku
Mas Kumitir Kanggo nggayuh supaya wong urip bisa “muksa” syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah
Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel, banjur Ingsun dadekake daging ganep wujud bayi lan ora ganep (lengkap). Supaya sira terangake kasampurnan kuwasa-Ningsun. Lesan mau kang Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati
Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).” Sejatine manungsa urip iku kadunungan
lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku. Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal
maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi. Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe. Agama Islam menehi tuntunan
weruhe panca indera. Kayata mripat ndeleng gumelare donya nyebabake percaya manawa kabeh mau mesthi ana kang
piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju
tan kena kinecap, diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan. Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib.
embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan ngicipi kahanan tan kena kinaya ngapa iku, mangkene unine:
kanggo cecedhakan karo Gusti kita kudu ngundhakake iman lan pangerten kita marang Allah SWT. Jalaran supaya bisa
ora neng ndesa ora neng kutha, saiki okeh sepeda motor rider sing jan jane ki rung isa numpak motor. modal isa nguntir gas, motore mlayu thok...pengendara sing ngene iki biasane sing cilaka utawa sing marahi cilaka wong liya.... sing salah ki pemerintah...kredit motor digampangke...marahi sing ra
ke jalan... lha polisine membel ya kacau... masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: Tabrak Truk Parkir, Pengendara Motor Tewas Wed Feb 15, 2012 11:54 pm masalahe dudu nang sim, sing duwe sim wae okeh koq sing dho ugal2an, aturan perilaku berkendara jalan sing kudu di perketat & diperberat sanksinya.. _________________MONGGO KULO
Tewas Thu Feb 16, 2012 12:11 am masipoeng wrote:masalahe dudu nang sim, sing duwe sim wae okeh koq sing dho ugal2an, aturan perilaku berkendara jalan sing kudu di perketat & diperberat sanksinya.. diperketat ujian kelulusan
bali peng 3 wae ora lulus2..Ngaseh memeng arep bali meneh..Jarene yen arep lulus cukup bayar 250rb sik?..Ketat koyo ngunu sing dijaluk kang?..Percuma yen koyo ngunu mah..Duwe SIM tapi ora ngerti rambu..Ra ngerti carane le gowo motor
gawe SIM bali peng 3 wae ora lulus2..Ngaseh memeng arep bali meneh..Jarene yen arep lulus cukup bayar 250rb sik?..Ketat koyo ngunu sing dijaluk kang?..Percuma yen koyo ngunu mah..Duwe SIM tapi ora ngerti rambu..Ra ngerti carane le gowo motor
kuwi neng kene 350 mang tahun pungkur saiki mbuh....
mbayar 350 beres,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
pungkur saiki mbuh....Ngendi kwi mbah?..nyelot suwi nyelot mudun ketoke..tapi yaw mbuh ding.. kene....mang tahun pungkur pas gawe sim, merga simku bacut mati...polisine le muni ngene'
duwit, ket mbiyen... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X KASANGGA IBU PERTIWI, TANGKI DEWE, URIP DEWE ANING JAGAD, MUSTIKA LANANGING, JAYA, HEM, AKU SI PANCASONA, RATUNE
Peksi alap-alap inggih punika salah sawijining jinis manuk pamangsa saking famili Falconidae. Benten kaliyan Garudha, alap-alap suwiwinipun langkung alit lan kados eri, cucukipun langkung cendhak ugi mlengkung.[1]
Jinising Alap-alap[besut | besut sumber]
Alap-alap Capung (Microhierax fringillarius),inggih punika manuk ingkang gadhah cucuk, kagolong kéwan berdarah panas, saha berkembang biak kanthi cara ngendhog. Alap-alap punika minangka manuk ingkang kalebet kéwan karnivora ingkang paling alit sakdonya. Alap-alap capung saged dipuntemokaken wonten ing kawasan Asia Tenggara. Ukuranipun rata-rata 15 cm kanthi bobot 35 gram.[1]
Alap-alap Kawah (Falco peregrinus), manuk paling cepet ing donya. Wonten ing basa Inggris inggih punika salah satunggaling spesies alap-alap ingkang ukuranipun kagolong ageng, kanthi dawa antawisipun 50 cm. Manuk punika gadhah wulu cemeng, klawu saha biru, cucukipun kuning ageng kanthi pucuk cemeng lancip sarta buntutipun cekek. Dada saha wetengipun awerni pethak kanthi garis-garis cemeng. Manuk babonipun sami, ananging ukuranipun langkung ageng menawi kabandhingaken kaliyan ingkang kakung.[2]
Mangsa utama alap-alap kawah inggih punika manéka jinis manuk ingkang ukuranipun langkung alit, kadosta dara, nuri, jalak saha ayam. Manuka-manuk punika dipunburu nalika taksih miber ing angkasa. Alap-alap punika ugi mangsa kewan-kewan sanésipun, kadosta kelinci, lawa, serangga, kadal sarta iwak. Alap-alap kawah dipunmangertosi bilih salah satunggaling makhluk ingkang paling cepet ing donya. Nalika miber mburu mangsanipun, manuk punika saged dumugi kecepatan 320 km/jam.[3]
Alap-alap Macan (Falco severus), ukuranipun alit, antawis 25 cm. Werninipun abrit saha cemeng, sayapipun dawa. Sirah saha awak bageyan nginggil klawu kanthi corak kebiruan. Awak bageyan ngandhap coklat. Dagu kuning kebo. Nalika taksih enem, dada abrit kanthi coretan cemeng. Iris coklat, cucuk klawu, sera kuning, tungkai saha sikil kuning. Gerakan langkung lincah kabandhing Alap-alap sapi. Miberipun cepet nalika mburu mangsa kadosta serangga wonten ing nginggil wit-witan. Langkung Asring leren ing wit-witan tinimbang ing watu cadas. Papanipun wonten ing wit-witan ageng. Tiganipun awerni krem, bintik ijo saha coklat, cacahipun sekawan (4) butir.[4]
Alap-alap Sapi (Falco moluccensis), inggih punika spesies manuk saking keluarga Falconidae, saking genus Falco. Manuk punika minangka jinis manuk ingkang mangsanipun serangga alit, kadosta, lawa, manuk, kadal, serangga ingkang habitatipun wonten ing daerah kabuka, kadosta kebon, tegalan, sisih alas, utawi kutha.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Peksi_alap-alap&oldid=1089565"	Kategori: Sato kéwanManukKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
duwe barang sing wis ora di nggo, lewih becik di sumbangnya maring wong sing ora mampu. Nah mulane kuwe
tapi ya cara sing paling angel di lakoni. Wis suwe putus, ora olih2 gantine. Suwe banget nganti lumuten. Kaya jenang jamuren.
Kiye mung ati sing bisa njawab. Jajal di celuk disit kae si Ati, njajal kon njawab.. *maksude ora kaya kuwe Plun!!*. Ya ya, maksude, ben ora kelingan mantan, dilakoni urip sing ikhlas. Sing uwis ya uwis. Aja mikiri masa lalu bae. Ibarate kaca spion kuwe cilik bentuke, nggo ndeleng mburi, esih ana kaca gede neng ngarep ben dewek maju nglakoni
Koe balikan maning karo mantanmu bae. Nek mantanmu wis duwe pacar ben bae ora urusan, nah kan koe dadi selingkuhan, ben ngrasakna sisan keprime rasane. Biasane nek wong dilarani
lewih terkenal rika plunBalasHapusItaa S. Nindyoastomo1 November 2012 11.58kerja lagi serius-serius disambi maca bloge daplun ngakak nganti ra emot gawean akeh nang kantor, hahahaa... Blog'e daplun dadi pacarku lah, aben dina
sanes antawis jln jogja-solo asring, ngantos dumugi
Banyu Urip menawi saking ngayogyokarto ke arah solo kito Klaten RS Tegalyoso teras kearah ngetan lajeng pemda belok kiri (bangjo ) Stadion Trikoyo teras belok kiri Gereja katholik Maria Asumta teras belok kiri ( bangjo ) teras
Thu Sep 25, 2008 1:10 pm Kowe ki ojo ngapusi prax..ning komputerku g ketok ki...............NGapusi thok iki....pokoke nganti nggonaku ketok.......
Jan 2008, 23:09 Psikologi (saka basa Yunani: psyche = jiwa lan logos = tembung) iku sawijining ngèlmu sing ana gandhèngané karo prosès-prosès mèntal, ya normal utawa abnormal lan pangaruhé ing sipating wong urip. Teges liyané iku ya ngèlmu prakara gejala lan kegiatan-kegiatan jiwa. Ngèlmu iki akèhé nyinaoni prakara-prakara iku ing manungsa, sanadyan sipating sato kéwan uga ana sing
76. Tanasing janma utami, ingkang tumrah gesangira, mring pakeken datan andor, ngugemi sagung wiyata,
jroning tyas adil kang dumon, nora mawang béda-béda, dharah punapi liya, piniji ingkang tuwajuh, bangkit
kawuh ing pangrasa, tulya kujanapapa, sung kawiryan maring bandhu, mongka lengka twasanira.
85. Dyan sanès darbé kawanin, tangginas ngrampungi karya, lumrah pinaring pambombong,
datan sawawi, bisa mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès trah ngawirya, becik
lagya darbé pangawasa, dériti marang sakèhing wong, nanging sanak- kadangira, dèn papanken ing ngarsa, mongka tan pengkuh ing kéwuh, makarya nora kawaba.
90. Tilingna ning ing kawathi, patitis pamawasira,
kawruh mring tyang blilu, mung krana maksih sentana.
93. Lagya kalampah samangkin, ing jaman kala katwara, mundhak-mundhak ing pakéwoh,
sugal diksura dèn soroh, sakadang cepeng wisésa, praja dadya puwara, garwakara sugih galu, kang nandhang wong sanagara.
96. Ywan wus kukumpul nyawiji, dundum brana duratmaka, béda apa tiyang awon, suka-suka
102. Nadyan tedhaking acedhis, nanging bener pratikelnya, pantes kalamun linakon,
bubudènira, makatena tiyang kalok, tan wastu luhur ing nala, becik lamun saranta, tinaliti kanthi
sudraning sasami, marma manah tinarbuka, thukul welas tan pitakon, maksih kèmbèt apa liya, iku nora
107. Lakon jaman kalasrenggi, trékahé tiyang candhala, kadi réwanda saranggon, gendhon rukon tindak dhusta, tan ana jrih duraka, ywan lepat tutup tinutup, pinurih tan kawistara.
108. Wus sinerat jro pepesthi, tekané
112. Tyang pengung mangrèh nagari,
Manon, supé harjaning kawula, remen lamun pinuja, pangiring samya anglulu, pamrih antuk kang dèn sedya.
116. Wus tan kapéncut ing daging, alus sakelangkung lembat, agal donya datan kamot, sasat Pangéran maraga,
rastala samya, datan kasengsem pambombong, kang damel rupaking jangka, nora mangathik jana, priha tindak
buron ingkang ringkya, minongka tatadhahnya, makaten tyang alit iku, dèn mangsa nora suwala.
lha motorku KSR je….motor mggo bocah, soale dhuwurku mung 160 pas, lha aku ra duwe kanca ki…..sopo
segala kesalahan. Nyuwun Pangapunten dhening wonten kaluputaning kulo ing dalem Pitutur utawi kaluputan deneng tindak tandhuk Kulo kelawan penjengan,
Mugi-migi sedhanten Dhuso kulo Lan Penjenengan sageto di Lebur Ing
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat\ Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro di
nyang teleng ria… nanging ora ngerti dalane… mbok menowo ono sing ngerti jalure soko wonogiri nyang teleng ria, lewat ngendi wae…
sing wis diris2 (nek wes dadi enak ono rasa kecut). tambah kecap + sambel abc botolan + garam. masukin nasi. wes iki enak tenan. lengkap rasane manis, kecut, asin, pedes. nek ono daun bawang yo iso ditambahno. simpel
nggih ngangge obor. Nanging saniki repot, mending ngangge senter, luwih
listrik. “Kaping pingdo, nggih nyuwun dalan desa diaspal. Supados enak kangge mlampah, numpak pit motor nggih mboten
dianakake saben limang taun sapisan, yen isih diterusake bakal tumiba giliran ing Jawa Timur. Ing taun 1996 wis nate Jawa Timur minangka tuan rumah, wektu semana dipapanake ing Batu – Malang. Jawa Timur minangka salah siji propinsi saka telung propinsi sing pendhuduke mayoritas nggunakake bahasa jawa, tetep
Negeri lan swasta ) ana ing bumi Jawa Timur. Kejaba iku ing program-programe Pemerintah Propinsi Jawa Timur uga nganakake maneka warna
inovatif, lsp. Miturut Pak Pontjo, saiki ing Jawa Tengah lan DIY piwulangan wajib basa jawa wis diterapake tekan SMA. Yen masyarakat Jawa Timur duwe karep kaya Jawa Tengah lan DIY, Pemerintah propinsi uga bakal minangkani. Muga-muga bae asile KJB IV ing Semarang bisa nambahi komitmene kanca-kanca guru jroning ngrembakake lan gawe lestarine Basa Jawa. Kepriye wae, Pendhidhikan mujudake ujung tombak kanggo gawe mekar lestarine Basa Jawa mangkono pangareparepe Pak Pontjo, kolektor tosan aji singkerise sapirang-pirang iki. (Panjebar Semangat 37/ 2006 : 11 ) 1. KBJ iku cekaan saka tembung …. a.
iku dianakake ing saben ……taun sepisan. a. rong b. limang c. Pitung
5. Sing paring katrangan ing wacan dhuwur mau yaiku Bapak Gunawan Pontjo Putra minangka …. Pemprop
Kentun layang dhateng tiyang sepuh, guru utawi tiyang ingkang wajib dipun ajeni ngginakaken basa …. a. ngoko lugu b. ngoko alus c.
paribasan d. guru gatra 20. Nuwun sewu, kanthi serat punika kula matur kalebu perangan ……….layang. a. ada ngiyah b. wasana c. surasa d. bebuka 21. Sedaya kalawau supados boten ndugekaken gegetun ing wingkingipun. Basa ngokone …. a. kabeh mau supaya ora nekakake gegetun ing burine b. kabeh iku supaya nekakake gegetun ing tembe buri c. kabeh mau supaya ngrawuhi getun ing burine d. kabeh mau supaya boten dugi getune ing dina ngarepe 22. Marang wong tuwa iku kudune ….. a. kabeh tugas sekolah nyuwun digarapake Bapak lan Ibu b. Ora gawe repote, supaya ora bola-bali diutus iki lan iku c. kaya karo kancane bae, basa ngoko ora apa-apa d. mbangun
minangka wewakil kelas VIII C, ing tata cara “gladhen wicara” badhe ngaturaken bab trap-traping tata krama. Senaosa ringkes lan prasaja, mugi-mugi wonten guna paedahipun tumrap sadaya siswa. Saking kutipan pidato ing inggil, ingkang nembe pidato inggih punika ….. a. wakil ingkang kagungan griya/hajat c.
ing dhuwur kalebu pirangan ……..pidato. a. pambuka b. salam c. isi / surasa d. penutup 26. Kabar utawa pawarta basa jawa bisa tenemu ana ing …. a. Suara Merdeka c. Jawa Pos b. Penyebar Semangat d. Salo Pos 27. Menawi panjenengan ngersakaken badhe kula aturi nitih. Tembung-tembung ukara iki nganggo basa …. a. krama lugu b. krama alus c. ngoko lugu d. ngoko alus 28. Bapak ora tindak kantor, amarga lagi gerah. Ukara iku basa …. a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama alus d. krama lugu 29. Karangan kang isine dicritakake kanthi urut manut aturan wektu lan kedadeyane kalebu karangan jenis …. a. deskrepsi b. narasi c. eksposisi d. persuasi 30. Nalika jaman jepang, amarga mirsani rakyat sing mlarat lan sengsara. Panjenengane ngedegake koperasi sing tujuane paring pambiyantu marang karangsarane rakyat. Amarga iku pungkasane Pak Dirman diangkat
sastra jawa modern, sing wujude puisi, tanpa aturan guru gatra, guru wilangan, guru lagu arane …… a. tembang b. cerkak c. kakawin d. geguritan 32. Yen arep
ing dhawuh/ punika margi sayektos//. Tembung ing inggil naminipun tembang …. a. pucung b. gambuh c. pangkur d. mijil 37.
panulise ing aksara jawa sing bener yaiku ….. a. c. b. d.
41. tembung “Manganana” katulis jawa ….. a. b.
42. Tembung “mbudidaya” yen katulis jawa ….. a. c. b. d.
43. Seratan jawi punika ungelipun ….. a. ana satru mundur b. anata tumungkur c. ana cat umungkur d. ana catur mungkur
44. Wong tuwa njaluk warah marang anak, disalokokake ….. a. kebo kabotan sungu c. kebo nusu gudel b. kebo mulih ing kandhange d. kebo bule mati setra 45. Kebanjiran segara madu. Parikan iku tegese yaiku ….. a. wis kelangan isih tombok c. wong kang nemu kasusahan b. nemoni kabegjan kang gedhe banget d. wong tuwa njaluk wuruk marang anak II. 1. Owahana basa krama alus ! a. Ibu menehake panganan marang embah b. Bapak kandha marang aku 2. Tembung ing ngisor iki terangna tegese, sabanjure gawenen ukara a. sarujuk b. manah 3. Apa sing diarani : a. guru gatra b. guru wilangan c. guru lagu 4. Gantinen nganggo aksara latin ! a.
5. Gantinen nganggo tulisan aksara jawa ! a. Manawa kowe budhal nggawa payung b. Bodhoa anggere sregep sinau, mesthi dadi pinter
Documents Similar To 0809 UAS Ganjil Bahasa Daerah Kelas 8Skip carousel0708 UAS Ganjil Bahasa Daerah Kelas 90708 UAS Ganjil Bahasa Daerah Kelas 70809 UTS Genap Bahasa Daerah Kelas 80708 UAS Genap Bahasa Daerah Kelas 70708 UAS Genap Bahasa Daerah Kelas 90708 UTS Genap Bahasa Daerah Kelas 70708 UKK Bahasa Daerah 70708 UAS Ganjil IPS Kelas 90708 UAS Ganjil Bahasa Indonesia
PAMULANG WONG ASLI GUNUNGKIDUL, WEDANGAN KENE..... Wed Oct 14, 2009 2:29 pm NEK JENENGAN SEDOYO KERSO MANCING GRATIS ORA MBAYAR IWAKE AKEH, KENE IKI LHO CO PAPANE.............NENG KONO MENGKO ISO KETEMU KARO WONG WELADEK, SEMANU, PONJONG, SEMIN, NGLIPAR, WATU SIGAR,..., ... AKEH LAH POKOKE........
panggonane cerak ki karo gonku, biasane dino-dino opo kang ngumpul'e nek iso yo pingin melu men tambah sedulur..... kuwi
PAMULANG WONG ASLI GUNUNGKIDUL, WEDANGAN KENE..... Tue Jun 08, 2010 9:10 am nderek langkung sedulur :%^&^:_________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene hartoyo_bravokiloLura
PAMULANG WONG ASLI GUNUNGKIDUL, WEDANGAN KENE..... Thu Jun 09, 2011 1:52 pm Ripto_wae wrote:Iki wis tak cepai pancing loro malah ra sido2 ki piye......
warga Pamulang, nanging asring langkung mriku. mBok bilih sanes wekdal saged
Redhelm Carapace 4 Redhelm Furyhair 5 Arzuros
Obat Penggemuk Badan, Cara Gemukin Badan Secara Aman
Forum Wong Pekalongan - BatangMas lan Mbak..., Ben Nyaman Browsing ten mriki "Login"
mbok meneng to, ra sah buka rahasia ngono. wis kono, sak iki giliran sampeyan manggung -mbilung-
on Fri Jul 30, 2010 5:46 pmTembe Mangan Iwak Awan - awan..., Pas Nang Internet Nemu Sing Koyo Kiye...Wah Ngeri dadine Rak Pingin Mangan Iwak..., Biso2 aku SING
nGebom Pekalongan ?? .... maaf kiye basa jawane nganggo sing mengklik2 .. lha nek nganggo basa "Kalongan".. yo nyong sing mumet ra ... idep2 sampeyan blajar bae .. Iki crita klasik nDhisik kanggone wong Peklongan . Wong Pekalongan asli mesti ngerti utawa tau krungu
sesebutan Dewi Lanjar. Kang duwe panggunan ana nGeBom Pekalongan , cikal bakale jumemeng ana Slamaran saiki.Kena den arani menawa kuwi mung crita samubarang nanging dipercaya wong Pekalongan. Nanging malah dadi me-legenda lan dadi crita tutur tinular. Aja dipikir kenceng mengko malah mumet nanging supaya dadi kawruh kanggone wong Pekalongan lan bisa dadi crita marang anak lan putu . Iki wae crita saka mBahku ndisik critane mengkene ..... ing sawijining papan , ana sawijining putri kang ayu banget rupane. Tekan saiki uga isih dadi bahan omongan ing masyarakat, utamane ing nGebom Pekalongan umume ing Pantai Pantura . Putri aran Dewi Rara Kuning, nanging ora ana sing ngerti kanthi cetha dheweke iku manggon neng endi.bisa jadi saka wewengkon sekitar Jogjakarta ... anggepen bae mengkono Ing dalem nglakoni uripe Dewi Rara Kuning ngalami kasangsaran kang banget. Sebab ing umur kang isih enom banget dheweke wis dadi randha , Naahh ini .. stand kulo kudanan niki ... Garwane seda sawise telung dina kaliwatan dheweke lan garwane dadi penganten. Mula, awite sasedane garwane Dewi Rara Kuning luwih dikenal kanthi jeneng Den Ayu Lanjar ( wong pekalongan luwih seneng nyebut Den Ayu , uga Den nGanten ) Padatan umum kasebut Dewi Lanjar . Lanjar iku tegese sesebutan kanggo wong wadon kang pegatan karo bojone nalika isih enom lan durung duwe anak. Akeh sing duwe kersa nanging ora digalbo .Yoo ethok-e mono ngilo karo kadadeyan-e Angelina Sondakh karo Ajie Mas Said .. Angie kelingan terus Mas Adjie ... emoh duwe garwo meneh ... jarene sih ... Awite ditinggal garwane, d.a ( Den Ayu ) Lanjar uripe sengsara banget lan mung mikirake garwane wae. Kaya ngono iku lumaku rada suwe. Nanging, saya suwe d.a. Lanjar uga mikir yen dheweke dijarake kaya ngono iku terus, pungkasane bakale elek. Mula saka iku, dheweke mutusake ora golek garwo meneh nanging lunga ninggalake desane. Barang wis sawetara dina, d.a. Lanjar tekan ing sawijining kali, aran kali Opak ( Wewengkon praja Mataram ) . Ing papan iki dheweke ketemu kaliyan Sinuwun saking Mataram Panembahan Senopati lan Maha Patih Singaranu kang lagi tapa ngapung ing dhuwur banyu ing kali mau. Dewi banjur cerita kadadeyan apa wae kang wis ngenani tumrap dheweke, dheweke uga matur yen dheweke ora bakal krama maneh. Krungu critane mengkono , Sang Panembahan Senopati lan Maha Patih Singaranu ngrasa melas .. lan trenyuh ing ati . Banjur d.a. Lanjar diwejang supaya dheweke tapa ing Segara Kidul sarta nemoni Ratu Kidul. Sawise iku Panembahan Senopati lan Maha Patihe nerusake pertapan nyusuri Kali Opak.Satekane d.a. Lanjar ing Segara Kidul, Dewi nggolek panggonan kang apik kanggo topo. Merga telatene lan kemantepan atine karo wejangane Raja Mataram mau, pungkasane Dewi bisa moksa (ilang) Bhlassss!!! lan bisa sowan marang Ratu Kidul. Dheweke nyuwun supaya bisa dadi abdine Ratu Kidul. Ratu Kidul uga ora kabotan, Dewi ditampa dadi abdine. Beda wektu lan kahanane , saiki Sri Sultan Agung Hanyakrakusuma sing lenggah dhampar kencana ...Kraton nGayogyakarta Hadinigrat .. terkenal lan disegani Walanda/Belanda , malah ngjak mungsuhan.Ing sawijining dina, d.a. Lanjar bebarengan karo para andap lan tamtama Ratu kidul kang awujud "wong alus " bahasa Pekalongane Jim / jin diutus kanggo ngreridu lan nyegah Raden Bahurekso sing lagi mbabad alas Gambiran ana wewengkon segara sisih Lor ... .Nanging merga sektine Raden Bahureksa, kabeh panggodane Den Ayu Lanjar lan jin-jin bisa dikalahake. Kanthi nangkis
Bahurekso. Raden Bahurekso entuk kasakten kaya ngono iku saka tapa Kalong. Dheweke asring nglakoni semedhi . Semedhi kang beda karo semedhi-semedhi liyane, semedhi iku karo masyarakat ing kono kasebut “tapa Kalong” , utawa tapa kaya kalong kanthi gumantung ing wit Gambir kanthi sikil ing dhuwur. Alas kang kulinane dadi papan Raden Bahureksa nglakoni semedhhi iku aran alas Gambir , wit Gambir-e akeh dadi kasebut Gambiran.Saiki angger wong asli Pekalongan mangerteni jeneng kuwi dadi
Saiki dadi Kutha gedhe Pekalongan . Dadi jaman biyen kuwi alas gambiran , saka jembatan Anim terus mengalor tekan segara . wewengkon kono mau dijenengi Panjitan , yen saiki dadi jeneng Panjang .. saiki ana Panjang wetan lan Kulon . jaman ndisik jenenge Panjitan.Amarga d.a. Lanjar ora kasil anggone ngayahi tugase, mula dheweke mutusake ora bakal bali maneh ing Segara Kidul. Dheweke njaluk marang Raden Bahurekso supaya bisa manggon ing Pekalongan wae. Marang Raden Bahureksa kaolehake, dene marang Ratu Kidul uga ngolehake. d.a.Lanjar sidane manggon ing
sakjane putrane Kyai Cempaluk saka Kesesi .saiki ana wilayah Comal mengidul kira2 6 Km . Kyai iki tumeko saka Gujarat jenenge asli Sempalo , ketemu karo pawongan uga Ulama islam saka ex. Pajajaran kang Jeneng Kosasih .. pada2 dakwah ana kono banjur panggonan kono dijenengi Kesesi ( Wong comal angger nyebut Kosasih angel olehe pangucap , mula dadi Kesesi .. saiki dadi kecamatan Kabupaten Pekalongan penghasil terkenal Apem , kuwi panganan kuliner tinggalane Kyai Cempaluk , uga Klepon , Gemblong cethot , lan Dhawet ) .Mula panganan klepon lan gemblong , saka Kesesi paling mak nyus ...uenak.. Beda karo pawongan saka negara Cina kang dadi poros dagange karo Sri Sultan Agung ..ing Mataram , merga senenge Sri Sultan dewekne didadekake Bupati neng Pekalongan .. merga Pekalongan kalebu wewengkon Mataram ada ing abad 16. Jenenge pawongan mau Tan Kwi Can, juragan saka Kaulon,( Kwoo lon ) Cina daratan lagi sowan Sultan Agung kanggo njaluk idin kanggo dodolan ing tlatah Jawa. Sultan Agung aweh idin, nanging kanthi syarat bisa nggolek lan ngajak bali Raden Bahurekso supaya gelem dadi prajurit Maratam maneh .Bahurekso critane kang dadi Panglima Tamtama ( Panglima ) Perang
Walanda/Belanda kalah banjur bali lan cumondok ana alas gambiran , merga isin bali menyang kesesi lan wedi karo Pak Kyai
bisa ketemu Raden Bahurekso lan aweh kabar yen Sultan Agung sabda supaya dheweke bali Menyang Mataram. Amarga pambujuke ora kasil, Raden Bhurekso lan Tan Kwi Can tandhing siji lawan siji. Merga kasaktene Bahurekso lan Tan Kwi Can iku padha, ing tandhinge iku ora ana kang menang lan ora ana kang kalah.Kira2 yen
Bahurekso banjur crita marang Tan Kwi Can ngenani alesane ninggalake Kerajaan Maratam merga dheweke ora bisa pisah karo pepujane ati, Dewi Rantansari kang ora gelem diboyong menyang Mataram, Dewi Rantansari sakbenere calon garwo ampilane (Selir ) kanjeng Sultan sing dititipake marang Kyai Cempaluk Bapakke Bahurekso ana ing kesesi ben
ana ing katresnan .. yoo dadi ra .mula Raden Bahurekso kang ngalah kanggo manggon ing dhaerah kuwi. Tan Kwi Can gawe laporan babagan kadadeyan iku marang Sultan Mataram.Pungkasane, Raden Bahurekso tetep dianggep dadi Prajurit Mataram kanggo njaga keamanane dhaerah Pekalongan iku. Wektu iku Raden Bahurekso lan Tan Kwi Can bebarengan ngangsuh kawuh marang Ki Ageng Cempaluk.Tan Kwie Can /Tan Kwie Jan didadekake Bupati kang pisanan/pertama marang Sri Sultan .Konon Tan Kwie Can kuwi omahe mBuri Kantor Kabupaten Pekalongan . Mula daerah kono nganti saiki diarani "Kuwijan" sana asal usule Tan Kwie Jan / Can . Ana ing sejarah Raden Bahurekso sak jane dadi Panglima Perang Mataram kang nglurug nenyang Batavia , akeh tentara Bahureksa kang cumondhok ana ing
an saka nagari ne , sabagian tentara Bahurekso mengulon , nggabung nyawiji karo tentara Banten .Kuwi sebabe ana ing banten/Serang saiki , bahasa jawa uga digunaake , merga iku anak turune tamtamane bahurekso. Kalah-e Raden Bahurekso ora tau bali sowan karo kanjeng Sultan Mataram , ananging tetep nutut kewajibane mbela negara nglawan walanda/Kompeni neng Pekalongan , Mula anane perang nang wewengkon Pekalongan kalawan landa , mbabarake crita heroik Bahurekso , senadyan kadadeane ana ing abad 16 ,ananging gaung caritane kanti seprene ...lan akeh kang paring
Sara tegese panggonan genen , tegese Geni , ana perang nganggo panah geni antarane landa lan
ususe mbobrol kaya lawe )Ananae istilah Kali Banger , merga akeh walanda kang kalah mati dibuang neng kali setono , nganti kali mau mambune Banger( mambu mayit) dadi diarani Kali Banger.Uga anane panggonan kang kanggo ngumpulake mayit2 kang dadi "batang" .. mula dadi daerah Batang .akeh batang
dan ngedap-edapi ... Bahurekaso uga ngedegake kutha kang anyar ana Cepiring , kang dijenengi Kendal , mula
wektu kuwi kang dadi Pinisepuh Para Mataram , mula kaya menungsa kang disingkirake , senajan akeh leladhine marang negara Mataram ... Kanjeng Sultan Sujana , istilah saiki mono " Cemburu Buta " .. Makam Bahurekso uga ora nana sing mangerteni
ayu rupane calon garwa Ampil Sri Sultan , nganti duwe putra kang jeneng Raden Sulanjono ... Panjenengan kabeh tahu krungu istilah sintren ... kuwi sakjane critane Raden
kondhang ing tlatah Jawa sisih lor (pantura). Tumprape masyarakat dhaerah pantura uga asring keprungu crita yen Den Ayu utawa ...Dewi Lanjar.ora ucul saka Bahurekso , sawijining pawongan kang dadi
gotongroyong sing dadi tujuan utomo. Mulane ojo’ lali Cak – iku prilaku sing mulyo, iku kepribadian bongso.
Kaping pisan: tulung tinulung, kaping pindo: ndaweg sing rukun, kaping telu: tambah sedulur, kaping papat: ojo’ sok mbeda’-beda’no. Kabeh mau margo Sinoman – ilingo sing kerepotan – kapan maneh urip ning ndonyo – sing sok ngadoh – mburine tibo nelongso. Pancen apik seneng bergaul – semboyane mangan ndak mangan nek kumpul.
KejawenPemerintahan : Monarki AbsolutPanembahan, Susuhunan (Sunan), Sultan- 1588-1601;t : Panembahan Senopati- 1677-1681 : Susuhunan Ing Ngalogo (Paku Buwono I); Hamangkurat II (pengasingan)Sejarah- 1588 : Wafat Sultan III Pajang - 28 November 1681 : Pemberontakan Trunojoyo/Penaklukan Susuhunan Ing Ngalogo
ana sing numpak !! jare-ne jaring pengaman sosial sing saiki
pm malh dho tembak2 an... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
wrote:aku kenal mbok wedhok, njuk tak jak rabira nganggo cinta-cinta'an barang... Yen iki sih jeneng e napsu..Dudu cinta.. yo ora nuh kang... nek wani kiy koyo mas ipunk ngunu
crita jaman biyene simbah ya nang..rikala isih SD biyen...kelas enem aku ki jatuh cinta karo kanca tunggal sak
bocahe manis tenan wektu iku...tur lagi teka pindahan saka tulungagung. jan kya nggon pilem kae...ana cewek pindahan terus jatuh cinta.... ning cintaku ra ana kelanjtane... ra ngerti carane miwiti...ya jeneg we isih kelas enem jaman biyen.bareng
dheweke...wektu dheweke mulih neng karangmojo, tak dolani neng omahe ning aku cerita karo si manis nek aku lagi ana masalah ra pacarku. wiwit kuwi aku ra tau disurati meneh tur aku ra tau ketemu meneh nganti saiki...critane ttg si manis kwi kepiye we
karo kanca tunggal sak sekolah kelas enem uga beda kelas. bocahe manis tenan wektu iku...tur lagi teka pindahan saka tulungagung. jan kya nggon pilem kae...ana cewek pindahan terus jatuh cinta.... ning cintaku ra ana kelanjtane... ra ngerti carane miwiti...ya jeneg we isih kelas enem jaman biyen.bareng
luwih dhisik. kenapa aku thok ethok ra paham...lha wong neng karangmojo we pacarku mben wis dobel dobel..ngapa menh macari wong nang jakarta.... iya ora?nggo memepertegas nek aku ra cinta ro dheweke...wektu dheweke mulih neng karangmojo, tak dolani neng omahe
meneh nganti saiki...critane ttg si manis kwi kepiye we aku ra tau krungu....mben si manis kwi mapan neng ulujami..duk nalika isih surat suratan ro aku... nek saiki ya embuh.....kwi cinta pertama ku.... Koq koyo sinetron yo?.. saiki mbuh kepiye
karo kanca tunggal sak sekolah kelas enem uga beda kelas. bocahe manis tenan wektu iku...tur lagi teka pindahan saka tulungagung. jan kya nggon
bareng gedhe simanis iku kok ya nang jakarta kuliah...suatu hari mak bedunduk isa gathuk meneh nadayan aku ora anan jakarta. surat suratan ...eh simanis pranyata jatuh cinta mbek aku.... ning aku thok ethok ra ngerti nadyan di sindir sindir nggon surate men aku "menyatakan" luwih dhisik. kenapa aku thok ethok ra paham...lha wong neng karangmojo we pacarku mben wis dobel dobel..ngapa menh macari wong nang jakarta.... iya ora?nggo memepertegas nek aku ra cinta ro dheweke...wektu dheweke mulih neng
meneh tur aku ra tau ketemu meneh nganti saiki...
Kuncung ireng pancal putihSwarga durung weruhNeraka durung wanuhMung donya sing aku weruhUripku aja nganti duwe
ora duwe.Senenge saklentheng susahe sarendhengSusah jebule senengSeneng jebule susahSugih durung karuan senengOra duwe durung karuan susahSusah seneng ora bisa disawangBisane mung dirasakake dhewe.Kapiran kapirun sapi ora
mung nenuwunYen sapimu masuk angin tambananaJamune ulekan lombok, bawanguyah lan kecapWetenge wedhakana parutan jaheUrip kudu nyambut gawePipi ngempong
pipiBokong padha bokongPipi dudu bokong.Onde-onde jemblem bakwanUrip iku pindha wong njajanKabeh ora
lopisUtusane tuwan jenangArso mbedhah ing mendhutRame nggennya bandayudhaSilih ungkih tan ana ngalah sawijiPatinira kecucuranKi Daruna Ni DaruniWis ya, aku bali menyang GiriAku iki Kyai Petruk ratuning MerapiLho ratu kok kadi pak tani?
kawicaksanan lan kaluhúran. Ajaran åpådéné nilai-nilai ètis lan moral uga tinêmu ing sêni sastra, sêni tari, sêni rupa, musik, dongèng, têmbang lan sapituruté. Ajaran ètik lan moral uga tinêmu ing jagad pêwayangan. Dr Hazim Amir MA ånå ing buku “Nilai-nilai Ètis dalam Wayang” ngandaraké kanthi gamblang lan
prayogå dipilah lan ditåtå. Pêndidikan budi pêkêrti (luhúr) dadi babagan síng wigati amargå nduwèni nilai-nilai síng éndah lan adi (luhúng) kanggo
Kilwak kilkung kilwak kilkung Sikil awak dak telikung Nganti kaya pitik ingkung Pung-pung plak pung-pung dhung Swara kendhang bonang barung Rebab gambang siter demung Wanciki keplayu munggah gunung Wong-wong gunung judhek
patrape togog lan mbilung Buto cakil kok dijunjung-junjung Dadek’ke wakil kanggo tetulung Delengen polahe cakil kang mbambung Prasasat lamuk ambengungung Ngisep daging getihku Ngisep daging getihmu Ngisep daging getihe biyung Delengen polahe cakil kang mbambung Wadhuk’e tambah mblendhung Aku lan kowe kari kulit buntele balung…….. Demak, Agustus 2002 TOBIL ANAK KADHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL DADI WAKIL KLAKUAN KOYO BRANDHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL KOYO CAKIL SIYUNGE WIS DIUNGKAL BIL TOBIL ANAK KADHAL DADI WAKIL MUNG KANGGO GOLEK MODHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL SABEN DINO SING DIPIKIR WETENG BANTAL EEEE………………YA….IYO…………. EEEE………………YA….IYO…………. WAKILE KOYO KADHAL Jepara, mbuh kapan Lakuku Lakuku ing wengi iki Sasat aji godhong jatiakaing Kang keplindhes rodhane para durjana Utawa
saka sabrang ee….., ora ………..! Iku mau dudu macan Dudu sardulo, dudu sima Amung tikus kang keplayu kecirit keprungu swarane manuk tunggak Citcitcuit………..citcitcuit………..crit…..crit….! Nanging tikus sak iki anggilani Nganggo topeng macan, klambi kebo utawa jaran Nanging tikus saiki wus kuwasa Linggih methingkrang sak dhuwure dampar kencana Nyebar sabda, tigas gulune para kawula Banjur lakuku wengi iki netepi garising lelakon Mung bisa jumangkah alon-alon Sinambi nembang tembange bocah angon Sanadyan ora bisa kanggo kaca pengilon Jepara, Agustus 2002 GEGER Simbah nate crita Rikala semana ana geger Diponegoro Wong jawa dhelik’an karo landa Ten pinaten Keris mungsuh bedhil dawa Sapa lena kena Sing waspada tetep waluya Anyedhaki jaman padhang Ana maneh geger Jepang Awak kate kulit semu abang Sing digawa bedhil lan pedhang Geger Jepang meh kamardhikan Tanpa wayah bengi lan awan Nganti larang sandhang pangan Banjur sewidak lima kepungkur Gegere luwih misuwur Jarene pilem, Jendral urip-uripan kang dikubur Dadi congkrahe kadang sedulur Nganti lali sawah durung tandur Jebul geger ora mung kuwi Uga klakon ing jaman sa’iki Gegere wong-wong kang mblenjani janji Saben dina rebutan kursi, bandha tali asih bandha tali pati Nganti kebak Koran lan tipi Jepara, Mei 2001 KANJENG Kanjeng ! Nalika petenge wengi Lumuber ing pucuk’ing ati Sapa pawongan kang bisa angoncati Ora ! Ora bisa, Kanjeng Yen Pranyata astaMu Wus kumawasa sigra mrawasa karsa Tan ana janma
surya kekunduran Manjalma paes ageng, sigra ngrias ayuning pasuryanmu Kadyo widodari nelik sandhi Oo……. Kenya, kenya timur Kang durung ilang pupuk lempuyang lan gandaning kencur Panjalukku tulus mring sliramu Becik dirampungi anggonmu agawe runtik’ing ati Amarga dalanku kang nate tumata Wus banget kebacut dawa Iki wanci kari manganti Tedhak’ing kreta titihan Lakuning sukma misowan Prapto Ingkang Kagungan
ditiru Nanging jaman wis kuwalik Jeneng guru ora sangsaya becik Malah sangsaya morak-marik Amarga ora sethithik Pawongan kang kadung serik Mbuh aku ra genah…………! Sapa bener sapa sing salah Kalamangsane pancen wis bubrah Akeh kedadeyan kang ora lumrah Sang guru mulang sangsaya wegah Jalaran muride kakeyan polah Keset sinau keser sekolah Jan………….jan………..! Jamane pancen wis edan tenan Bocah sekolah lali kuwajiban Ora sinau malah ndem-ndeman Ngombe spiritus nguntal pil setan (Jare nganggo
Mbukak dhasar ning pinggir dalan Dhuh……… emane – eman ! Jebul gurune sing dadi langganan Oalah……….. gusti……….gusti………. ! Iki jaman kok ngedab-edabi Apa iki sing diarani Budhaya tipi lan pisidhi Nanging sak begja begjane wong kang lali Isih begja wong kang eling lan premati Isih akeh guru suci, guru sejati Mulang wuruk niate ngabekti Tumrap bangsa nagari lan Illahi Rabbi Sanadyan ora tau mlebu Koran lan tipi Jepara, November 2001 AJAR KATRESNAN 1 : FIT Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu Katresnan kang ora kudu Ginondhelan rasa cemburu Klebating klerap sorot mripat Muga
katresnan marang sliramu Njejer raga kang geter Medhar ati kang gemeter Nyampurnakna panandhang wuyung Nadyan tanpa tembang gandrung Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu Katresnan kang ora kudu Nyawiji ing segara madu Jepara, September 2002 AJAR KATRESNAN 2 : YAN Nyawang garising latimu, wong manis Nalika surya ambles ing gisik’ing
sesenggolan Manganti plethek’ing rembulan Esemmu kang tansah ngreridhu ati Rengeng-rengeng tetembangan lelagon wengi O… Yayi, Ojo gumun aku nandhang katresnan iki ! Jepara, September 2002 AJAR KATRESAN 3 : NI Upama isih ana papan Kanggo
kanca Nalika rasa tresnaku kadung kepalang dina Jepara, September 2002 LELAKON Iki lakon reformasi Ono priyayi siji dikuya-kuya wong sak nagari Amarga kalimputing korupsi Bandha pertiwi anggepe pribadhi Kawula dasih tan dirumati Sing kaeling mung ngempani Estri wayah lan siwi Wadhuk’e nganti minthi – minthi Eee…….ndilalah kersaning Gusti Sang priyayi kang lali ing gati Kabodhol saka kursi Kabuncang …………..bruk Ndrebabah handhepani bumi Sak iki lakon pemilu Kawula alit padha ngelu Kawula ageng andum padu Celature tan bisa di tiru lan dipaelu Sangsayari sangsaya ngelu Wingi telu dadi patang puluh wolu Sauntara iku Beras uyah sangsaya ra tinuku Sik ……..sik…….sik………. Lha iki
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.Jual Ranjang Pasien Rumah Sakit Murah Di Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
ngapunten ms adil,kulo tiang jawi,sampean niki tiange pinter tapi kok utek e ketul nggeh?peline sampean np mboten saget ngaceng?gambaripun garuda nanging utek e seneng ngedu.matur suwun
Reply ↓	Nur Muhammad Malikul Adil on October 4, 2016 at 11:08 am said:
Balas	Ibnu Marwah Wong-Ngarengan, on 21 Juli 2012 at 09:46 said:	AKEH SING APAL QUR’AN HADITSE
SING GAK MANUT OMONGANE THOMAS IKU SALAH
at 10:12 said:	AKEH SING APAL
Baya	Jenis Paragraf (miturut isine)	Cerita wayang Ramayana : Sintha Kandhusta	PAHARGYAN TEMANTEN ADAT SURAKARTA	Lirik lagu BEAUTIFUL - Christina Aguilera dan artinya	My TweetKesalahan: Twitter
Kaping pisan moco Qur’an sakmaknaneKaping pindo Sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe
Salah sakwijine sopo biso ngelakoniInsya Allah Gusti Pangeran
lan Parté Rakyat Sosialis (PARAS) kang diadegake déning Sutan Syahrir lan candhake gabung kanthi jeneng Parté Sosialis. Parté Sosialis iki kang wiwit wulan November 1945 nganti pertengahan taun 1947 ngwasani kabinet, ya iku Kabinet Syahrir I, II, lan III sarta Kabinet Amir Syarifuddin I dan II.
mbentuk parté anyar, ya iku Parté Sosialis Indonésia (PSI), ing tanggal 12 Februari 1948.
Asas[besut | besut sumber]
diterapake ing Uni Soviet lan nagara-nagara sosialis liyane. Sosialisme kerakyatan kang dimaksud PSI ya iku sosialisme kang njunjung dhuwur derajat kemanusiaan kanthi ngakoni lan njunjung pepadaning derajat saben manungsa kang gregani pribadhi sawijining wong ing pikiran lan sajroning nindakake sosialisme.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Partai_Sosialis_Indonesia&oldid=1053700"	Kategori: Sosialis IndonésiaRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
seprene durung biso nemoni wis tak coba ngelaliake
tak ‘nggo tombo kangen jero ning
renseignements sur le fichier ING.	Language
MENELUSURI AJARAN SYEHK SITI JENAR (serat Wedhatama) | ANUGRAH
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang kerso mampir wonten gubug
Lumuh ala ardane ginawa gada	Semua kesalahan
raga, cipta, jiwa, dan rasa anakku
Dr.-Ing. Hao Wang	Dr.-Ing. Matthias Wilhelm	Dr.-Ing. Wint Yi Poe	Prof. Dr.-Ing. Ivan Martinovic	Dr.-Ing. Frank A. Zdarsky	Dipl.-Inform. Nicos Gollan	Teaching	KoSy	Übungsregistrierung	Quantas	Seminar	Seminar
Ikang sayogyanya rajya Jawa lawan rajya Sunda parasparo pasarpana atuntunan tangan silih asih pantara ning padudulur. Yatanyan tan pratibandeng nyakrawartti
PITUTUR TIYANG SEPUH [bahasa jawa] | ANUGRAH
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang kerso mampir wonten gubug kawulo.
PITUTUR TIYANG SEPUH [bahasa jawa]
SAKING TIYANG SEPUH Assallamuallaikum Warohmatullohi Wabaraukatuh
Wondene wonte 3 perkara pitutur saking tiyang sepuh: 1.TEKUN 2.TEKEN 3.TEKAN 1.TEKUN=lamun badhe nggayuh punopo gegayuhan kedah kita lampahi ngange ketekunan ingkang saestu. 2.TEKEN=teken puniko inggih agung pigunane kangge lantaran kita dugi gegayuhan puniko.Lamun sampun
“Mbok menawi sampun tekan dipun tuntut kedah eling kalih kang nyipto kito wonten ing alam donyo puniki.
soleh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi
Dhuh kowe sing tak tresnaniApa kowe ngrumangsaniDhuh kowe memanising atiPindha rembulan ing wayah wengi
Saktenane aku tresna marang sliramuNamung ana rasa tresna sajroning atikuOra ana rasa tresna saliyane kowe
Dhuh kowe sing tak tresnaniApa kowe nresnani aku
Sejatine atiku anamung kanggo sliramuSukmaning atiKembang ing mimpiNamung ana sliramu
jaw a , Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih
Gedhong Gapura Hageng, Gedhong Lopak-lopak, Umbul Pasiraman, Gedhong Sekawan, Gedhong Gapuro Panggung, dan Gedhong
Penggalih Panjenengan.Sugeng Riyadi Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur
Tradisi Tadarus Juru Kunci Makam Raja Mataram | ANUGRAH
Panembahan Senopati– pendiri Dinasti Mataram, Ki Ageng Pemanahan, Panembahan Sedo ing Krapak, Kanjeng Ratu Kalinyamat, Kanjeng Ratu Retno Dumilah, Nyai Ageng Nis, Nyai Ageng Mataram, Nyai Ageng Juru Mertani. Juga Sri Sultan Hamengkubuwono II.
pale tideng ,sukajaya ,lamongan ,kemanggisan ,
Papaji Jogja, sukses lan mangayu bagyo sederek sedoyo Amin...... monggo katuran ngrawuhi mas lambang96..... supados tambah guyub lan acaranipun
becik puniki jagi nyurya sewana sane matatujon mangda jagat Bali stata landuh kertaraharja, stata ajeg. Ida Begawan medue kalih
Ayu, sampun bajang rumasa sampun patut medue tunangan utawi merabian.
titiang, manawita ida dane sareng sami sampun uning, rainan Saraswati punika rawuhnyane ngenem
punika kapalihang dados tigang runtutan sane patut sungkemin sakadi ring sor puniki.
Sugeng rawuh den: Perjalanan Ziaroh Wali Songo
temanten anyar Cah angon, Cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, Dodotiro, dodotiro kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore, Mumpung padhang rembulane, Mumpung jembar kalangane,
Iki kepiye. Alah moco wae. Arep komen ora sido. Ora mudeng karepe. Sing ASITA
kae sing nulis, everybody happy, kudu koco sing di ngendikakne kangmas sing pinter nulis kae, artikele DALANG RA KURANG LAKON, pinter tenan kae, ngango nanggap jatilan barang, intine, yo kuwi mau, everybody happy, kabeh
ampas turahan, ora koyo jaman biyen, mung methuk transfer in wae, iso mampir kidul rel, tur mesti netel separo jendelo bus ukurane gambar
nek sakiki, gelem tuku bakpia 2 besek wae, kudu wis di
Wah wah, apik tenan le adu argument..
Intine aku setuju yen manungso kuwi mesti iso urip luweh maju lan ojo di ireni. Ayo podho mlaku bareng bareng lan rak usah ngelek elek kancane, kabeh butuh urip lan rak usah podo padu sedelok maneh
ora? Lha wong golek pangan apik-apik kok ish di jegal-jegal. Nek pancen ono sing
beres…. Gawe gawean ki angel..nek pengangguran dho kagol pie dadine negara iki….Sapa sing isa ngatasi pengangguran…endi buktine tekan saiki
komen sing ra perlu, isane mung nesu nggerutu ro nggowo kayu bakar rono-rene tur ngapikne awake dewe…sing liyan mesti elek ora
Wehhh.. Jempole gedhi2.. :))
July 25, 2015	Wah mas Indra nduwe blog jebule, awit 2007 pisan..nuwun ijin follow nggih 🙂
July 25, 2015	Hihihi.. Rojer mbak! Ijin folbek njih.. :))
Arjuna iku menawa miturut crita padhalangan, putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing nomer telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya "Panengah Pandhawa". Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa, saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu. Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata).
Lelanang ing JagadGarwané Arjuna pirang-pirang, kabèh putri éndahing warna (ayu-ayu). Ana anak ratu, anak pandhita, anak déwa, anak taksaka (ula), lan sapituruté. Putrané uga pirang-pirang turta bagus-bagus, umpamané :Dèwi Sumbadra, peputra Abimanyu
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya, yaiku Dèwi Banowati. Nanging sawisé rampung Bharatayudha, Banowati bisa dadi siji karo Arjuna, ora kétung mung sewengi.Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya). Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké pirang-pirang bagus-bagus lan ayu-ayu). Yèn sing ditindhakaké iku pakarti ala, asilé mesthi uga ala.Arjuna wis naté mbangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila, kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina, kanthi jejuluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan yakuwi Prabu Niwatakawaca, ratu buta saka negara Manik Ima-Imantaka.Aji-ajiArjuna iku nduweni enem aji-aji, yaiku:Palimunan/panglimunan = bisa ngilang.
Pungkasan CritaIng Bharatayudha, Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Abot rasané ati, merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa. Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan. Ing perang baratayuda uga, Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané. Nanging putuné, Parikesit, dadi raja ing Astina. Sawisé perang, Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling, kang mauné dadi kratoné Jayadrata. Ing bubaran perang uga, kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah menyang kahyangan laku liwat Himalaya.
Wandané wayangWandané wayang Arjuna ana lima, yakuwi wanda Jimat (anggitané Panembahan Senopati lan Sultan Agung Hanyakrakusuma),wanda Kanyut, wanda Kinanthi, lan wanda Malat. Yèn wayang Arjuna gagrak Yogyakarta wandané ana telu, yakuwi wanda Janggleng (rai lan awak kuning/prada) kanggo adegan paseban, sedhih; wanda Yudhasmara (sunggingan rai lan awak kuning, kanggo adegan roman (percintaan); lan wanda Kinanthi (sunggingan rai ireng awak kuning kanggo adegan sawisé metu saka kedhaton utawa kanggo
Oct 31, 2008 2:21 pmjaman ku biyen sering turu sekolahan yo biasa ae kok rekg ono sing serem, yo ono sih pocongan tapi yo tak jarno ae, kate di kapakno maneh wong wez nggone ndek kono. Cewek rambut dowo yo ono ndek ngarepe ruang osis sing nang duwur iku, yo podo tak jarno, jenenge arek dolen mosok yo di penging kan malah purik repot tambahan.Tapi sumpah sing pualing serem, pas turu nang ruang OSIS di gugah mbah Imam tengah wengi, iku serem
rambut dowo yo ono ndek ngarepe ruang osis sing nang duwur iku, yo podo tak jarno, jenenge arek dolen mosok yo di penging kan malah purik repot tambahan.Tapi sumpah sing pualing serem, pas turu nang ruang OSIS di gugah mbah Imam tengah wengi, iku serem
GENDRA JALMA ALIT GOWO ADEMING DONYA
SINAR ALLAH TUMURUN RAKHMAT INGKANG AGUNG PRATANDA UJUDING TITAH INGKANG
Tembang Macapat Mijil Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budi Rur...
Jenis-Jenis Layang 1.Layang Iber-Iber Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis pribadi, ingkang kaandh...
Dhuh Gusti Ingkang Murbeng Dumadi kulo nyuwun agunging samudra pangaksami sedaya lepat lan nyuwun pinayungan rakhmating paduka, tansah waras slamet, sumingkir bebaya lan rubeda. (Ya Tuhan
Dhuh Gusti Ingkang Murbeng Dumadi kula nyuwun ruwat jiwa lan raga kula ingkang kathah sukerta punika. (Ya Tuhan
"Mas penjenengan meguru wonten pundi ? "lan pusaka punapa ingkang panjenengan agem” (Mas
(Dilih saka Jatirokeh, Songgom, Brebes)
[[Kategori:{{{kacamatan}}}, Brebes]]
Jatirokèh iku salah sawijining désa ing Kecamatan Songgom, Kabupatèn Brebes, provinsi Jawa Tengah, Indonésia. Désa Jatirokeh wewatesan ing sisih lor karo désa Karangsembung, ing sisih kulon karo désa Cenang, ig sisih kidul karo désa Kemakmuran lan ing sisih wétan karo désa Kertaharja.
Désa Jatirokèh nduwèni sawetara potènsi antara liya kasil bumi lan prodhuksi rumah tangga. Asil bumi arupa brambang, pari, kedhelé, jagung, kacang, lll. Asil prodhuksi antara liya arupa tahu lan témpé.
Cenang • Dukuhmaja • Gegerkunci • Jatimakmur • Jatirokeh • Karangsembung • Songgom • Songgom Lor • Wanacala • Wanatawang
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.21, 16 Oktober 2014.
perintah "Angger sira enggal tumuli tapa ngrame, aja sira pamrih marang samu barang gawe, tansah lumaku marang dalan bebener lan dalan kautaman, tansah eling lan waspada”. (
Ingkang Agung Lajeng Ambekta Nugraha Gegayutan Lawan Alam Negara Gendra Jalma Alit Gawo Ademing Donya”. Banjur werdine "SATRIA PUTIH” mangkene, Sinar Allah Tumurun Rahmat Ingkang Agung Pratanda Ujuding Titah Ingkang
"mendhah kaya ngapa yen wujud manungsa ayune ora ana kang madhani" (
Mbok Walijah meminta, aku untuk minum kopi kemudian beliau berkata "Angger aku wus sawatara suwe diutus Kanjeng Sinuwun Prabu Sri Aji Jangka Jayabaya supaya nunggu bocah kang memper rupa, jeneng uga dina kelahiran kaya awakmu, simbahmu wus patang puluh dina ona Gunung Sapta Arga ananging ora ana jeneng sira, sakbanjure Kanjeng Sinuwun Prabu Sri Aji Jangka Jayabaya dawuh supaya nunggu ana ing Kuluk Makutharama awit dina Rabo Pon tekan dina iki, kanti simbahmu ketemu jeneng sira ateges tugasku wus rampung".(
iki bakal gendra bebarengan kalawan gara-gara ing sasi Sura, banjur timbul surya kembar andulu jumenenge Ratu Adil" (
bertahtanya Ratu Adil”). Usai upacara penobatan Kanjeng Sinuwun Prabu Sri Aji Jangka Jayabaya bersabda "Angger sejating ingsun kang tansah merpegi jeneng sira awujud wong tuwa sarwa putih, mula ngger jeneng sira wus tinarbuka enggal tumuli jengkar lan purugana pusaka ira minangka pertanda" (
"Angger ing waktu bengi mau kakekanmu iki ditekani bocah kang praupane memper kaya jeneng sira, banjur si bocah mau ngelus sikil, awak lan pelananganku sahingga kakekanmu bisa tangi kaya wingi uni, kamangka kakekanmu nalika samana nandang sikil abuh, geger bungkuk. lan iki pelananganku metu getih kaya empere wong wadon kang lagi wulanan mula ketrima banget ya ngger minangka pertanda kae sawangen teken kang ona ing tebu ireng iku sandaranku, ngger kakekanmu ya mangerti yen sliramu semadi ana ing Menang kana, mula karepe meh arep dak susul ananging awakku durung permono mula ketrima ya ... ngger pitulungmu. (
"Ngger kakekanmu tak takon marang sliramu, pusakane wujud ono kabeh sak iki manungsane ono ing ngendi ?” (
iki kanggo jeneng sira, iki pusaka wujud cundrik pleret emas aran Kyai Jalak Sangu Tumpeng Cundhuk Kembang Melati Sari Sumping Senjata Cakra saka Eyang Badranaya wus katunggu 40 dina ana ing Gumwg Sapta Arga, cumlorote pusaka iki bebarengan swarane gamelan Lokananta kang kairing para Dewa, mula den enggal jeneng sira tampa" ("Nak
wanci ing sakmengko jeneng sira ono ing ngarep aku ono ing
saka kene sira age-age enggal sujud marang loro-lorone wong atuwamu banjur kok basuh jempol sikil Bapa Ibumu banjur kaombe sliramu", (
Utomo Kraton NIDA Rooms Merpati Smabi Sari Temple Jogja NIDA Rooms 8 Kraton Tugu Railway Station
Satria Langlang Jagad jeneng sira ing sakmengko tumuli purugana wahyuning
tanaha jawa kang bakal tumiba ing dina Anggara Kasih, ing kono jeneng sira
angger sowan lan matur minangka dutaning Ismaya marak marang Pangeran Heru
Cakra Rama Semana ing Kuluk Mekutha Rama Padepokan Kalinongko” (Nak Satria
tanpa upami dawah wahyu tanah jawi, satria sumadiya angrantu lampah kodrat ing
alam ambabar wangsuling bumi tanah jawi” (dhuh Gusti
Kidul, minongko panjelmaning Ibu kowo kang kamongko ing titi wanci iki sang
panguwasa wahyu tanah jawa iku Ibu Ratu Mas Segara Kidul” (Nak
ngendaleni hawa nafsu amarah-ira, iki jeneng cakil aran-ira sapa to satria lumebu
alas bakal pinasti ginanggu raseksa, jeneng iku satria lumaku marang dalan
kautaman kudu bisa anyingkir-ake angkara murka kang mandireng ing budi”
"Angger satria jeneng sira kang bakal mengku
panguasa sowan marak ono ing pangarsaku minangka titising wisnu tumrap kanggo
gugat marang kahanan bangsa lan nagara, salumahing bawana langgeng wicaksana
den singkirna angkara murka, lan iki minangka pertanda jeneng sira satria sun
wedar ngelmi sejati sampurnaning urip kasampurnan tataran 3 (telu), Angger
satria jejer jeneng sira kang bakal kuasa ambabar baline wahyu tanah jawa, iki
tugas abot mulo den sampurna kanthi ngelmu iki” (
wicaksana amayunging jagad raya kanthi asesandi "Hamemayu Hayuning Bawana”.
Kraton bakal jumejer ono pinggiring kali purug wetan aranira Brantas ing kutha
Kediri lan ing kulon aran pinggiring Kali Progo ing bumi ngayogyakarta
kembaran-ira, lelorone podho mong kinemongan mbangun brayat marang nusa lan
bangsa saklumahing bawana langgeng, adil paramarta jalaran sinebut ing jaman
sak mangke Daha-Kediri manunggal jumedul Ngayogyakarta- Solo nyawiji
kanggo ambabar baline bumi tanah jawi kang nyawiji”. (
marang goda, coba lan pepalang kang bakal dumadi, wis cukup angger enggal wedar
lan kondur marang padepokan Kasatrian Garuda Cakra ing Lereng
babaring lakon kahanan, mula jeneng sira angger satria utama bakal ulun wisuda
minangka satria sejati jagoning Dewa, jeneng sira kang darbe wenang anggugat
"Angger Satria wicaksana aja kaget jeneng
ulun kautus dening Syang Hyang Wenang sak-perlu ngembani jeneng sira, aranku
sira emban, oja duwe rasa wedi lan jirih ing kene Ulun tansah anganti sira, wus
enggal jugar lan kondur marang Padepokan-ira”. (Nak satria bijaksana jangan
kaget kamu, aku disuruh oleh Syang Hyang
sakpirang-pirang sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang" Berjuluk pangeran perang Berpakaian seadanya tapi bisa menyempurnakan lagi kristen
tan ngasorake liyan hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging
sing jenengi Puat, tunangan karo wong Bukit Permai, Layang-layang.
tidem kang lumarap, ing samubarang kalbu, sato kewan lan gegodongan kang tumrap. Duh banyu ing mangsa ketiga dawa, duh rino lan dalu kang langsir, paringana sesaji ati, sakehing kalbu lan karep. Lerep, sirep, donyaning tresna marang sakehing janma,’” demikian geguritan
Banyu, Geni, Angin, Surya, Rembulan, Lintang lan Mendung), dengan penjelasan sbb : (sengaja kami rangkai dalam bahasa bahasa jawa) 1. Ambeging BUMI :
Lire tansah adedana, karem ing reh bebungah marang sagung dumadi. Peparinge arupa sakabehing thethukulan kang tuwuh ing awake, suka lila den anlap dening sapa wae, apa iku kewan luwih-luwih manungsa. Aja maneh mung thethukulan, den paculi, dheweke tansah lega lila ora nduweni
pendheman raja brana, ndadekake bungahe kang ndudhuk.
Lire, ngluberake apura para marta, bisa ngenaki ati, ora cugetan ing ati, sanajan diangsu ditimba dicidhuki tetep pulih ora ana tepake, tansah andap asor ing budi, ananging yen murka bisa ambanjiri salumahing bawana. 3. Ambeging GENI :
Lire, amisesa ing kalesa (rereget,cacad), bisa nglebur rereget ing bumi, ambabadi kang
ora serik. Tetep lila legawa ing darma.
Lire, tansah sareh ing karsa, ririh ing pangandika, rereh
jejeg kadya lakune surya, tansah angarah-arah, patrape angarih-arih, pamrihe ing sabarang reh nora rekasa anggone misesa.
Lire, bisa anugraha memet ing prana, sumeh ing netra, alus ing budi anuwuhke rasa arum, sumarah sumrambah marang saisining jagad raya, uga amadangi sasamining gesang nora agawe panas ing sasami.
nandhang luput katiban pamuksa pinidana ing guntur tanpa wasesa, adile anggone angawruhi ala becik bener luputing sadhengah, gebyaring kilat thathit minangka titipriksane, kang ala lan luput nampa pamuksa ukuman, kang becik lan bener nampa ganjaran.
ari (05:39:51) : nembe ngerti lho, nek ana manten bar metikan. mosok meh nggawe gula ae, kudu ana sing mantenan sek??
wisnuwardhana (05:50:52) : jangankan kw ri sing wong talang , aku sing slawi be nembe ngerti
“Namanya sampean siapa mas?”
“Gundul………….!” Panjenengan, asmanipun sinten pak? (
nggih nyuwun sewu . . .mbukak kamus mawon kamus Jowo :
P : Kowe nduwe omah opo durung . . . . . ?
P : Wah kowe ora iso ketompo nang kene
a : Lho kok ngaten . . . . . ?
P : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.
a : Ah . . . mboten kok. Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
P : Kowé wis lulus sarjana tenan . . . . . ?
P : Lho nek kowe sarjana malah ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murah
c : Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi
P : Wis malah ora ketompo meneh . . . . .
c : Lho kados pundi to niki . . . . ?
P : Mengko kowé nek kerjo mung ngetik nggawe skripsimu, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo dadi perusahaan iki mbok apusi.
d : Mboten pak, kulo serius yén nyambut damel.
d : Wah . . . . . kok ngoten to?
P : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.
d : Sak jané nggih sekedhik-sekedhik remen guyon.
P : Engko kowé mung ndagel nglawak ae crito crito sing lucu lucu. . . . . . .
P : Kowé mau mréné numpak opo ?
P : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayarne terus
e : Wo, kulo wau namung mboncèng kemawon, kok
P : Nek ngono caramu yo ora ketompo
e : Lho, lha kok ngoten . . . ?
P : Mengko kowe mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi, dipetak petuk ae gaweanmu.
P : Mengki nyambut gawemu ora tenanan, mung mikir gawe uanaaaaaak terus
f : Lho, lha kok ngoten. . . ?
P : Gawé anak aé aras-arasen, opo manèh nyambut gawé, dasar malesan kowe.
P : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?
P : Nek ngono caramu kowé ora ketompo meneh.
P : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané piye jal ?
g : Oo, nèk damelan niku sampun ngertos kok pak
k : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun radi edan.
P : Malah tambah ra ketompo . . . . . .
k : Pripun to niki . . . . ?
P : Mengko aku dadi nduwe saingan . . . . . . . . . .
TENTANG NORMA DAN BUDI PEKERTI WONG JAWA | ANUGRAH
seneng enek konco ngrembuk perpustakaan. Saiki
Juan Luis Segundo, S.J. (lair ing Montevideo, Uruguay, 31 Maret 1925 – pati 17 Januari 1996 ing yuswa 70 taun) inggih punika satunggiling imam Yesuit lan téolog ingkang arupi salah setunggil tokoh ingkang paling wigatos salebetipun obahan ingkang dipuntepangi minangka "Téologi Pambébasan." Panjenenganipun nyerat kathah buku perkawis téologi, idéologi, iman, hermeneutika, lan kaadilan sosial, lan arupi pangecam ingkang kendel dhumateng punapa ingkang dipunsawang minangka kambotenperdulian gréja dhumateng panindhesan lan panandhang.
Segundo ngangsu kawruh ing seminari-seminari Yesuit ing Argentina, ing Louvain, Belgia (lan ing mrika panjenenganipun kepanggih rèncangipun sami-sami mahasiswa Gustavo Gutiérrez) lan ing Sorbonne. Saking mriki panjenenganipun pikantuk gelar dhoktoripun. Panjenenganipun kundur malih dhumateng Uruguay kanggé madegaken lan mucal ing Pusat Studi Téologi lan Sosial Peter Faber, ingkang dipuntutup déning pamaréntah Uruguay nalika taun 1971. Sasampunipun puniku, panjenenganipun kathah nglampahi lelampahan, maringaken ceramah lan mucal ing univèrsitas-univèrsitas ing Brasil, Kanada, lan Amérika Sarékat, kalebet ing Harvard.
Karya-karyanipun ingkang paling wigatos (dipunpertal saking basa aslinipun, basa Spanyol dhumateng basa Inggris ing antawisipun:
A Theology for Artisans of a New Humanity (Téologi kanggé Pambentuk Kamanungsan ingkang Énggal) (5
Yésus saking Nazaret, Kala wingi lan Sapuniki) (5 jilid, 1982-88; Jilid 1, Faith and Ideologies, (Iman lan Idéologi) inggih punika ingkang paling misuwur)
pambébasanYesuitTokoh KatulikLair 1925Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 19 Oktober 2016.
Sejarah Kota Purworejo, Jawa Tengah ,Indonesis | ANUGRAH
tepangaken kawulo pandu saking mBekasi, badhe nderek pirso blog meniko kagunganipun Rm. Justinus, ingkang mandegani KOMSOS KAJ? menopo leres nggeh? Kawulo nembe pados angin sumilir, niat pados materi kangge PI tema 4 APP KAJ 2009, mbok menawi mbah kagungan? Nuwun.
tasih wonten langgam jawi karawitan gending2 kagem upocoro Sakramen Kudus wonten Grejo n’jih?
afdol menawi mireng sesorah liturgi mawi basa jawi. Mekaten Rama Kendar sankanca. Nyuwun kawigatosanipun.
persoalan urip ,, nyuwun tambahing pangestu lan BERKAH DALEM GUSTI lumantar donganipun simbah ingkang kula tresnani,,,,,, sampun kesupen nggih
ora popo! Iku mung hukuman kanggo deweke, ono tugas sing durung dilakoke (
Charlotte's Web (disambiguasi) - Wikipedia
Charlotte's Web iku sawijining buku anak-anak taun 1952 yang ditulis déning E. B. White. Nanging uga bisa ngrujuk marang:
Charlotte's Web, (1973) filem
kaca disambiguasi — satunggiling pitulung navigasi kanggé ngeteraken panjenengan marang artikel ingkang leres, antawisipun pinten artikel ingkang gadhah judul ingkang sami anging mbahas topik ingkang bènten. Menawi dhateng ing kaca puniki saking artikel sanèsipun, yogyanipun panjenengan ndandosi pranalanipun supados saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 28 Januari 2017.
mungkin wonge luwih sopan ora ketok untune nek muni "em", ora kyo sing nganggo "mu" kan mecucu..hehe..)
Arep ning Ngendi >< Arep Nek endi
iki duwe'e sopo? >< iki dek'e sopo?
(Tidak) ora >< Ora a
nyewun sewu ya Ndoro :D), dalem mboten saget
Kepareng matur dumateng ngarsanipun ndoro kakung
Yaiku karangan utawa paragraf, utawa pada kang nyritakaké kedadéyan kanthi wektu utawa kedadén kang runtut saka wiwitan ngati pungkasan. Sok sapa sing maca paragraf iki kaya-kaya nglakoni kaya déné kedadéyan kang ana jroning crita.
Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné nggambaraké sawijining obyèk (bisa panggonan utawa wewujudan liyané) kanthi
Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné njlèntrèhaké nganti cetha terwaca. Ana ing bab iki kang arep dirembug yaiku ngenani paragraf narasi. Kaya kang
Kancil lan Baya	Jenis Paragraf (miturut isine)	Cerita wayang Ramayana : Sintha Kandhusta	PAHARGYAN TEMANTEN ADAT SURAKARTA	Lirik lagu BEAUTIFUL - Christina Aguilera dan artinya	My TweetKesalahan: Twitter
syahadat roro lan anjenengaken salat lan aweh zakat lan puasa wulan Ramadan lan
Yogyakarta, 2 April 1946 Isteri : Gusti Kanjeng Ratu Hemas Anak : Gusti Raden Ayu Nurmalitasari Gusti Raden Ayu Nurmagupita Gusti Raden Ayu
Dalem Sampeyan Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat Gelar Dewasa : Kanjeng
Branjangan gedhe-gedhe populer sing asalé saka Jawa, Jawa Tengah, utamané ing tartamtu (Petanahan lan Kali Ori) lan Yogyakarta (area Wates). Manuk wilayah iki nduweni ciri sing di senengi pembuangan branjangan. Antara liya, iku mental, awak amba lan banter apik volume swara lan macem-macem voices warna, uga pola bathik utawa werna sing atraktif, dadi semu abang utawa kuning. Wilayah Jawa Kulon dadi simbul kanggo branjangan penggemar asalé saka Sapan. Manuk Sapan saka wilayah dikenal kanggo swara shrill lan kristal, Crest uga karakteristik saka manuk iki. Branjangan wilayah Sapan nalika viewed saka fisik ora amba banget mung bab ukuran 12-13 cm.
dhuwur ciri fisik luwih lan duwe werna lan pola bathik liyane menarik. Nalika branjangan Nusa Tenggara wis werna mbandingake jas rodo peteng. Ukuran iku ora minangka amba minangka jinis branjangan saka wilayah liyane, ukuran 10-12 cm.
Tanggap Wacana (Hallal bihallal) | ANUGRAH
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang kerso
bapak, para ibu ingkang kula kurmati, para sedherek, para hadirin wal hadirot rohimakumullah. Langkung rumiyin sumangga kita sesarengan ngunjukaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi, ingkang sampun paring rahmat lan hidayahipun, saengga kita saged makempal ing ngriki saperlu ngawontenaken halal bihalal warga
dipunuji dening Allah SWT, Mugi-mugi kanthi ujian menika kita saged ningkataken taqwa kita dhateng Allah SWT. Kita ugi ngrumaosi bilih sesambetan kita sedaya sadangunipun setahun tamtu kemawon kathah kalepatan-kalepatan.
Awit saking menika wonten ing acara menika kita sami nglebur dosa lan kalepatan kita sedaya, sahingga kita wangsul suci malih kados dene bayi ingkang nembe lahir.
Mekaten para bapak, para ibu lan para sedherek sedaya ingkang saged kula aturaken. Sedaya kekirangan lan klenta- klentunipun, kula nyuwun agunging
doyan sate bakar. kebab opo maneh. hehehe.
March 24, 2015 at 11:33 am	ira
mareng Alloh.. lan batin iro biso makrifah.
Wujute tresno iku langgenge takorup mareng Alloh.. wujute makrifah iku kekale manunggal marang sifate
Info Mobil Keluarga Ideal Terbaik Indonesia | Blog Ndeso
Sejarah Terbentuknya Desa Rowodadi Grabag | ANUGRAH
Kel 1: sing nggawe: Indri, arfah, Vola, = 90 sing ora: imam, rizal = 70 Kel 2: sing nggawe: Puji = 90. Singora: arya,
Transkripsi: Damar Wulan disc 1: 24:12-28:06
Transkripsi: Damar Wulan disc 2: 13-15Transkripsi: Damar Wulan disc 2: 17.50-20Transkripsi: Damar Wulan disc 2:
Kanjeng Gusti Agung, Nyai Dewi Tanjung Sekarsari, Kaki semar Tunggul Sabdojati Dayo amongrogo, Juragan Dampo Awang, Kanjeng
Tanggap Wacana (pasrah penganten) | ANUGRAH
nuwun, para tamu kakung miwah putri ingkang kula kurmati, Bapa Handaya ingkang minulya.
Kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bapa Sawaldiyono sarimbit, ingkang sepisan Bapa Sawaldiyono ngaturaken salam wilujeng dhumateng Bapa Handaya sarimbit, kanthi pepuji mugi-mugi Bapa Handaya sarimbit tansah pikantuk barokahsaha rohmating Pangeran lan rahayu ingkang sarwa pinanggih. Kaping kalihipun kula ugi tinanggenah masrahaken calon penganten kakung ingkang peparab Bambang Anggara ingkang badhe kadhaupaken kaliyan Rara Kustanti putra putrinipun Bapa Handaya. Kajawi punika Bapa Sawal ugi ngaturi tandha tresna arupi sandhangan penganten putri sapangadeg.
baya nir ing sambekala. Mekaten atur kula tamtu kathah galap gangsulipun anggen kula matur, awit saking punika kula nyuwun
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Banten.
Kategori iki isi 10 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 10 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 14 Maret 2013.
ride.... Antu, mu bawok puyuh tu berapo dio punyer cc? Pas ni, aku bawok punai..........Mucup bawok pungkok.........Frog
(1965-12-08) 8 Dhésèmber 1965 (umur 51)
Munir Said Thalib (lair ing Malang, Jawa Wétan, 8 Dhésèmber 1965 – pati ing Jakarta tumuju Amsterdam, 7 Sèptèmber 2004 ing yuswa 38 taun) iku priya katurunan Arab sing uga aktivis HAM
IndonésiaArab-IndonésiaTokoh sing diprejayaTokoh HMIAlumni Universitas BrawijayaLair 1965Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 21 Oktober 2016.
Sarah sampun kajaluk warsa.Ingkang dipun tengga, inggih puniku, udanipun si jabang bayi :
lanMarshanda. (Inggkang kentun piyambak puniku, mesthi paling alit piyambak)
pancen bocah ayu tenan... la aku bae durung pernah duwe cewek AYU ka. Uih yen wudo bareng aku entuk ora ya.. enggane AYU gelem karo aku ora yo...tulung mas temokke aku karo cah AYU kuwi yo... Oh AYU AYU AYU kusebut jenengmu 1001 kali mugo mugo atimu
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang kerso mampir
Krama Madya-Krama Inggil) v.1	Download Software Belajar Aksara
nganti elek...... sumonggo mas.... Mon Nov 10, 2008 7:10 am wow iso sampek elek bosss..... Sponsored contentSubyek: Re: download nganti elek...... sumonggo mas.... download nganti elek...... sumonggo
Rabu Kliwon Ugu Pujawali Pura Dharma Sidhi Ciledug
Sabtu Kliwon Wayang Tumpek Wayang Pujawali ring Pura Widya
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.bigcockhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
heru baskoro	( April 26, 2017 )
Serat ingkang surasane kapurih ngrawuhi pasamuan utawi panghargyan
Padamelipun serat sedhahan, salugunipun boten gampil, awit ingkang ulem-ulem gadhah sedya, supados ingkang dipun ulemi saged mrelokake rawuh kanthi suka pirenaning panggalih, kamangka wancinipun dipun
Diandharaken wanci sedhanipun, jalaranipun, saha wanci kasarekaken
Batagor ya iku salah siji panganan khas kutha Bandung kang digawé saka tahu lan glepung trigu lan bumbu-bambu liya. Batagor ya iku cekakan saka tembung Baso Tahu Goreng.[1] Baso Tahu Goreng utawa batagor iki digawé saka campuran aci (glepung tapioka) lan daging iwak tengiri, kang banjur digorèng lan dipangan nganggo bumbu kacang sing legi lan rada pedhes, biyasané ditambah peresan banyu jeruk limau lan kécap.[2]
Jinis panganan iki akèh ing Bandung, Bogor, lan tlatah liya ing Jawa Barat, nanging saiki Batagor wis ngrambah lan disenengi masyarakat.[3]
Resèp[besut | besut sumber]
Campur iwak lan banyu ès, diuleni nganti adonan kecampur. Tambahke glepung kanji, godhong bawang, slèdri, bawang putih, mrica lan uyah, dikudhak. Adonan dibagi dadi 3, kanggo isi tahu, isi pangsit lan sijine kanggo bakso.
Tahu diiris miring dadi 2 bagian (bentuk segitiga). Tahu dibolongi ing tengahé, remah-remahé disisihaké. Adonan kanggo isi tahu dicampur karo remah-remah tahu, banjur diisikaké ing jroning tahu. Lakokaké tekan kabèh tahu keisi. Jupuk saklembar kulit pangsit, diisi nganggo adonan iwak,lakokaké tekan kulit pangsit entek.
Minyak goreng dipanasake ing wajan, kanggo nggoreng tahu isi lan pangsit tekan wernané kuning semu coklat.
Jupuk adonan iwak, dibentuk kanthi 2 sendhok, langsung dilebokake jroning minyak panas. digoreng tekan wernane kuning semu coklatan.
Wadhahake tahu isi, pangsit lan bakso goreng ing dhuwur piring saji, lan diwenehi siraman saos kacang. Dipangan kanthi saus lombok lan kecap, uga bisa diwenenhi peresan jeruk nipis.[4]
Banjur dimasak ngganggo geni sedheng nganti umeb lan bumbune dadi kenthel.[5]
Kandungan Gizi[besut | besut sumber]
Gizi ing batagor lumayan akeh, apamaneh bakul menenhi inovasi kanthi nyampurake sayuran, iwak kaya tenggiri lan tuna. Kakehan bakul batagor nganggo campuran iwak tenggiri. Iwak sing jeneng ilmiah 'Scomberomorus Commerson' nduwèni manfaat kaya Omega 3 kanggo njaga keséhatan jantung, ngedhunake tekanan darah, uga penyakit liya
Pendhapat 1 : Sawijining dina ana mahasiswa kang kuliah ing perguruan tinggi ing Bandung kang lagi sibuk nggarap TA tekan wayah wengi. Sawijining wengi dhèwèké krasa luwe banjur metu saperlu golek panganan. Dhèwèké ketemu bakul bakso nanging bakul mau ora gelem nglayani amarga wis wengi lan bakal rugi. Kanggo nglangi rasa luwe dhèwèké terus meneho saran kanggo bakul bakso supaya nggoreng bakso tahu iku. Bakul mau sarujuk lan tanpa sadhar, dhèwèké wis nemokake resep panganan anyar saka panganan sing wis ana sakdurunge. Saka kono, jenenge batagor ditemokake, ya iku singkatan saka Bakso Tahu Goreng.[6]
Pendhapat 2 :Awale, bakul batagor dimulai ing tlatah Kopo déning bapak Isan taun 1973, saengga dikenal kanthi jeneng Batagor Isan, banjur pirang-pirang taun sakwise, pengusaha batagor tambah akeh, malah uga ana
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Batagor&oldid=1118218"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaJajanan TradisionalKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 31 Januari 2017.
Reply	ANGGRAENI PAMUNGKASIH says:	September 4, 2013 at 10:08 pm	# ehh?
at 11:34	Sing mbok karepe TUHAN kie sopo???Yen sing mbok karepe Tuhan kuwi Pitik, ndek wingi pitikku wis tak beleh??
Mugi2 panjang Yuswo lan tetep JOYO WONTEN GEG0N0
Ugi tansah paring Inspirasi ingkang tinuju Kabeci'an lan saget
Saking Jember SS 100mhz dipun midangettaken 10 Dua Njeduk sena0s0 w0nten Padusunan.
Jakarta · Anjungan Jawa Barat · Anjungan Jawa Tengah · Anjungan DI Yogyakarta · Anjungan Jawa Timur · Anjungan Bali · Anjungan Nusa Tenggara Barat · Anjungan Nusa Tenggara Timur · Anjungan Kalimantan Barat · Anjungan Kalimantan Tengah · Anjungan
demak, jepara, karanganyar, kebumen, kendal, klaten, mungkid, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,
Banyuwangi | Dispora Kab Banyuwangi, di Kecamatan Tegaldlimo, Banyuwangi.
Pembicara Pelatihan Kewirausahaan Pemuda Banyuwangi | Dispora Kab Banyuwangi, di Kecamatan Pesangggaran, Banyuwangi.
October 2, 2009 at 12:00 am	Reply	ndiphe13 said: hahaha isih ono sing asin liyane mas…teh ijo asin, sing atos yo ono : martabak sendang dinar rasa boto…hahha @tjah; wah belum ada reancana Mas, ada usulan?
Package Manager En:EntropyEntropy kami jawab ing portage. Binary based client iki didisain dinggo ngampangke penguna anyaran lan luwih akeh pilian neng njerone packages the community repos.
Kanggo sing iseh anyaran nganggo Sabayon linux ngon sing paling apek dinggo mulai yoiku introduksi lan artikel Sabayon Linux utowo yen sampeyang langsung arep nelusuri Sabayon pasteke sampeyan wis mudheng portage
Poro wiki editors apike moco Petunjuk editing sak durunge ngedit utowo ngawe artikel anyar, lan nambah artikel neng bagian sing bener.
Sak wentoro iki kita lagi ngeneke penterjemah artikel ing wiki lan isoh ngunakake pitulung sampeyan yen sampeyan weruh boso liyane. luweh lanjute monggo di persani neng artikel wiki. translasi lan editen halaman wiki.
pengenalan Pengenalan / persani mriki kangge tiyang anyar
Paket manager Entropy sistem Paket manager Entropy
Carane Kange sampeyan persani, pripun carane
dekat candi kethek(saastra:jamur artinya ulo2, kayu:nafas)
Siro teteki o ngudi ingkang luhur kang kawaskitan
Siro kawruhono ingkang luhur dimen benjing mboten kewirangan
Satriya tebusane teteki kaki supoyo gawe enek
Pinter ngormati kawruh, ampun didol lan di anggo gojek
Kawruh ingkang bener iku mesti ketok/nalar atau kaeksi
Wargo ingkang sampun sae iku sing pun sri gutomo
Kudu ngati-ngati karo sopo wae, mboten bedakbedake siji lan sijine hamung roso welah lan asih ingkang mbok enggoni
Nek jangkane durung teko ampun kengguh karo kahanan donyo ingkang sineweran
Hp dijejer di cap ireng(marahi gawe
kebumen, kendal, klaten, mungkid, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal,
SEJARAH TENTANG GUNUNG KAWI | ANUGRAH
penyakitCarane nggawe dhuwit online ing envato | Apa Market Envato | Carane Ndaftar ing Envato | Miwiti
kanga pal qur’an haditse
sing ngene ikiKelingan omah, pengen gek ndang baliAku pengen bali
Tapi aku ra ngertiKapan isoh baliMergo kahanan iki aku ra janji isoh bali saiki
Kangen karo wong tuaPengen ketemu kanca-kancaTonggo-tonggo ndesoPiye kabarmu neng kono ?Ndesoku sing paling gayeng dheweNdesoku sing menangan dheweAku uwis janjiNek pancen wayaheAku bali
Biasane nek sore ngeneAku karo cah-cah,
Nganjuk sing omahe ndeso rodok adoh.. ReplyDeleteRepliesCebong IpietMay 22, 2014 at 8:42 AMlhaiyo... belonjone mung 1000 parkir e entek 2000iyo cilik,
purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,
Milad SiyahPosht - Ey Adam Tanha
"Milad SiyahPosht – Ey Adam Tanha"
Milad SiyahPosht – Ey Adam Tanha
KAWRUH GEGURITANGeguritan yaiku iketaning basa kang memper syair. Mula, ana kang ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung ‘geguritan’ saka tembung ‘gurita’. Tembung ‘gurita’ owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Tembung ‘gerita’ linggané ‘gita’, tegesé ‘tembang utawa syair’. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudaké wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujud dhapukané. Adhedhasar dhapukaning ukara lan pangiketing tembung, warna-warna araning geguritan bisa kapèrang kaya ing ngisor iki:1. Syair rong gatra sapada (gita dwigatra)PangajabAtimu kang wingit mara sèlèhna ing dhadhaku,
atimu kang wengis mara tumpangna ing tanganku.Priya kang tansah ngulandara mara nyedhaka,
ing tanganku tumètès anyesing banyu sih sutresna.Angin bengi angining pangayoman,
mara nyedhaka ing samubarang tumandukmu.Priya kang tansah ngulandara,
gita catur gatra)Wenginganti adoh parané kasepen nggilet donya,
(Trim Sutidjo, Djaja Baja. XIX No 4:24)7. Syair wolung gatra sapada (gita hastha gatra)Ing Sihing GustiMitra aja uwas atimu,
(Soejono, Djaja Baja. XIX No. 27, 1965:24)8. Syair sangang gatra sapada (gita nawa gatra)JakatholéAku iki pangumbara saka sabrang kidul,
(Anie Soemarno, Djaja Baja. XIX No. 4:24)9. Syair dhapur sonetaKawruhSaliring kodrat kang tinon mripat,
garis angger-anggering jagad raya.Wit lumrahing janma nèng jagad,
murakabi uripé janma kabèh.(Intojo, Kejawen. XVI, 1941)Supitan BaliOmbak kocak kimplak-kimplak
(Prijanggana, Djaja Baja. XVIII No. 18: 15)10. Syair/Geguritan bebasCobaning UripJroning urip aku naté ngalami
ha…lulus kowe! Aku mung ngetes kowe…..wong kowe adoh soko bojo, nanging kowe ora
menegur : “ORA PERLU DUWE ROSO KUCIWO, KEPENAK LAN NGREKOSO WIS ONO SING
wejangane Bu Sri : “Kito nglakoni urip kudu setiti-ati-ati. Ojo nganti perilaku kito agawe ngrekosone putro-wayah. Yen kito agawe ngrekosone putro-wayah, suk bakalane kito dirasani elek karo putro wayah kito, umpamane putro wayah dadi wong sing ora genah neng ngalam dunyo, kito ugo ngrasake utowo luwih priatin neng ngalam kono. Mestine putro-wayah kita sing biyantu ndungokake kita neng alam kono, nging malah kito tambah susah amergo putro wayah kito ora biso mikul dhuwur mendem jero” (
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo,
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing nduwé rangkeyan-rangkeyan upacara lan tata cara sing wis pakem. Upacara pengantenan iki ngelambangake pertemuan antara penganten putri lan penganten kakung neng suasana sing kusus lan dilambangake dadi pasangan raja lan ratu.
Rangkeyan inti upacara umume diselenggaraake neng dalèmé penganten putri, dadi sing dadi penyelenggara utawa tuan rumah yaiku wong tua utawa kaluarga penganten putri ning tetep dibantu kaluarga penganten kakung. Rangkeyan upacara-upacara pengantenan adat Jawa iku siji-siji miturut dhaerah uga diselenggaraake miturut kemampuan ekonomi sosial kaluargane.
Upacara lamaran iku upacara kanggo nrima kaluarga calon penganten kakung neng dalèmé calon penganten putri. Upacara iki dadi tanda minangka wongtua utawa kaluarga manten putri setuju yen putrine didadiake pasangan urip calon penganten kakung.
Neng acara lamaran iki biasane sekalian kanggo nentokake dina utawa tanggal penyelenggaraan rangkeyan upacara lanjutane, utamane tanggal pesta penganten.
Acara siraman iku sejati upacara perlambang kanggo ngresikake jiwa calon penganten. Upacara iki diselenggaraake sedina sedurung ijab kabul lan dilakokake neng omah masing-masing calon manten, umume neng bagian umah sing radha terbuka kaya neng halaman mburi umah utawa neng taman ngarepan umah. Sing nyiram pertama biasane wong tua calon manten banjur sedulur liyane uga pemaes.
Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa yaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki ngandung makna yen mbengi sakdurunge acara pengantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yen sesuk neng acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari.Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar wiwit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani dening sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat.Rangkeyan acara neng wengi midodaren iki seje-seje neng saben dhaerah, kadhang ana sing barengake karo acara peningsetan lan srah srahan.
Srah-srahan iku disebut ugo “asok tukon” yaiku pihak kakung nyerahake uba rampe lan biaya sing bakal kanggo ngleksanakake pesta pengantenan. Contone uba rampe iku beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liyo-liyane. Sakliyane iku sing paling penting ono ing papasrahan yaiku duwit sing tumprape pihak estri bakal dienggo mbiayai pas acara pesta penganten.
Sak rampunge acara ijab kabul (akad nikah)dileksanakake acara ”’Panggih”’, ing acara iki kembang mayang digowo metu seko omah lan di delehake neng prapatan cedak omah sing tujuanne kanggo ngusir roh jahat. Sak wise iku penganten putri ketemu (panggih) karo penganten kakung sak perlu nerusake upacara: balang suruh, Wiji dadi, Pupuk, Sinduran, Timbang,
kasebut Gondhang kasih ugi tementen kakung mbalang temanten putrid kasebut Gondhang Tutur. Upacara balang suruh minongko perlambang sih katresnan lan kasetian ing antarane penganten kakung lan putri.
Penganten kakung ngidak endog pitik nganti pecah, banjur penganten putri ngumbah/ngresiki sikil/ampeyane penganten kakung nganggo banyu kembang. Upacara iki minongko perlambang sawijining
tondho pinanganten sak kloron wis tinompo dadi kulowargo.
Temanten kakung lenggah ing pangkon sisih tengen keng ramanipun temanten, dene temanten putri lenggah ing pangkon sisih kiwa. Wondene Ibunipun temanten lenggah ing sangajengipun temanten sarimbit. perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan.
Kacar-kucur wujud dhuwit logam, beras lan uborampe liyane sing di kucurke ana pangkonane penganten putri minongko perlambang paweh nafkah. Temanten kakung nyuntak kampil ingkang sampun kacawisaken, isi arta receh/krincing mawi dipun tadhahi tilam lampus (klasa Bangka).
Pasemonipun : mujudaken cuwilaning gegambaran ingkang jejering guru laki puniko, kedah rumaos anggadhahi wajib masrahaken asil guna kayanipun dhumateng rabinipun (garwanipun), lan rabinipun kedah saged nyekapaken ing reh sadaya kabetahaning bale wisma.
Penganten sak kloron dahar dulang-dulangan minongko perlambang pinanganten sak kloron arep urip susah lan seneng kanthi bebarengan.
Temanten kakung putrid sami ngasta piring isi sekul punar, inggih punika sekul ingkang warnanipun jene, lajeng dulang-dulangan.
Pasemonipun : mujudaken satunggaling kekudangan supados temanten kakung putrid, tetepa setunggal raos ing lahir lan batos, jumbuh ing sadaya reh gegayuhipun.
Temanten kakung putri ngunjuk rujak degan, kawiwitan saking temanten kakung, lajeng temanten putri. Degan ingkang kadamel rujak, miturut kapitadosanipun para sepuh milih klapa ingkang nembe awoh sepisanan.
Pasemonipun : ugi mujudaken kekudangan mugi temanten enggala kaparingan momongan (putra). Dene rujak degan kaistha kadidene pepenget kagem temanten supados ing sugengipun lelumban wonten ing pasrawungan puniko mboten ngepang-ngepang, lan saged dados wadhahing kautaman ingkang pantes dados tuladhaning bebrayan.
Wong tuwane penganten putri methuk wong tuwane penganten kakung neng ngarep omah lan bebarengan tindak neng acara resepsi.
Kenduren utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantenan, uga kadang diarani resepsi utawa walimahan. Sejatine kagiatan iki nduwe makna ”upacara selametan”, selamet merga inti acarane yaiku ijab kabul wis rampung diselenggaraake. Neng acara iki, pasangan penganten nerima ucapan selamat saka kerabat, kanca uga kabeh sing
Jual NeoSize Xl Asli Obat Pembesar Penis Di Jawa Timur
SEJARAH DAN PERKEMBANGAN PANJAT TEBING | Blog Ndeso
Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budi Rur...
Jenis-Jenis Layang 1.Layang Iber-Iber Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis
MA LIMA PERILAKU PANTANGAN MASYARAKAT JAWA | ANUGRAH
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek
Yah kaya kie teng, musimme udan nggawe tanah ora subur ya nggo nguwit kangelan
Zaman saiki luruh duit angel, suka luruh kerjaan liyane sing bisa olih duit
Pan luruh kerjaan apa maning teng, kowen ngerti dewek aku keh kur lulusan SD,
ditakoni malah lunga (garuk-garuk kepala) toil sampeyan
WELEH-2 AKEH BANGET YO SUS,,,KENEK KANGGO CELENGAN TAHUN NGAREP MENGKO NEK AREP MUDIK BEN ORA KAPIRAN BINGUNG ,,,OJO LALI YO SUS GABUNG WAE ,,,DI KLIK SING TULISAN http://................ WONG KABEH ORA
Reply	rembulanku said: jare simboku sluman slumun slametpiye jal, wis tak larang nganggo moto tetep ngototjare ilate wis gathok
melu anglakoni boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begjane kang
Kecrak kecrek sopo sing kroso boyo’e
Wis jama’e dicelukke pijet wae
Boyok pegel awak kesel di ingel ingel
Yen ra ngandel ojo mangkel mundak kogel
upakara inggih punika "Bebanten" . Maka dasar pelakaran bebanten punika tan lian ring busung, ron,
sekadi ulam segara, taluh, ulam daging saha kacang-kacangan lan saur. Maka murdha bhawaning canang bebanten merupa Sekar, Tirtha, Api utawi Dupa, Bija saha Kwangen. Punika sami inolah antuk sang Krtyajna (skillful in ritual) inggih lumbrah
saterehing wong Bali rajya puniki nyungkemin Agama sane kabawos Agama Hindu wiadin
Sekar, Tirtha, Api/Dupa. Becik yan tambehin antuk Kwangen lan Bija.
Indik Tirtha Sane kabawos Tirtha inggih punika Toya sane sampun gumanti kasuciang sinalih tunggil antuk
ageng mwah bhawannyane. Panesnyane tan wenten nyaminin. Punika api utawi agni Maha Agung, boya sewos ring Sang Surya sane nyinarin Jagate sami. Sahaning tumuwuh ring jagate puniki kasunarin antuk tejan api punika.
amangguh saka luir prayojanan ipun. Api prasida ngicalang utawi nyirnayang sekancan malane. Punika mawinan Api, Agni dados maka saksi seluir upakara/upacara mantuka ring pangagem Agama Hindu puniki.
Sekar utawi Bunga merupa aturan sane metu saking kesucian angen mantuka ring Ida Hyang Widhi Wasa. Ri antuk punika cihna
Wenten mawosang Kewangen punika cihna (simbul) Ongkara. Kojong punika batis inggih punika angka tiga; potongan kojong ring duwur
Trinetra (matane kaping tiga) mwah ring pelengan kiwa tengen saha wenten sane katunas (katda) utawi ajeng inggih "uluh" (bhs. Bali Lumbrah)Sesuduknyane; polih panugrahan, dados wicaksana sida nyingakin antuk Trinetra, Wibawa tan
Wayang Golek (Sunda), Wayang Beber (Wonosari), Wayang Potehi (Semarang), Wayang Kancil (Jawa Tengah), Wayang
owah sacara tumata sadawaning tabel. Saben unsur didaftaraké miturut nomer atom lan lambang unsuré.
Ana telung sistem kanggo mènèhi nomer golongan. Sistem pisanan nganggo angka Arab lan loro sistem liyané nganggoangka Romawi. Jeneng kanthi angka Romawi iku jeneng golongan kang asli tradisional. Jeneng kanthi angka Arab iku sistem tatajeneng anyar kang disaranaké déning International Union of Pure and Applied Chemistry (IUPAC). Sistem tata jeneng kasebut dikembangaké kanggo ngganti kaloro sistem lawas kang migunakaké angka Romawi awit kaloro sistem kasebut mbingungaké, migunakaké siji jeneng kanggo sawetara bab
Unsur kang nomer atomé awarna biru awujud cair ing kahanan suhu lan tekanan standar (STP),
Panjelasan struktur tabèl périodik[besut | besut sumber]
Cacahing kulit elektron kang diduwèni sawijining atom nentokaké période atom kasebut. Saben kulit nduwèni sawetara subkulit, kang kaisi miturut urutan ing ngisor, sairing karo tambahing nomer atom:
wong jeporo dadi wong elek ku wong seng ngelek2.... wong kok do orak ngoco, di banding karo wong jeporo, mayoritas pergaulan bebas lan orak reti toto kromo ku neng semarang... delok jal, aku pernah nginep neng kos2ane kancaku, wong lanang wedok
mas watake kowe sing nang kos kosan turu ayo ngaku ..... mosok nginep nang kos kosane kancane ora pengen ngono, enakkkkkkkkkkkkk lho mas....!
snex mania gembel gembeldiam sajasnex mania
pinaka lambang gunung Semeru utawi gunung Agung. Penjor puniki wau dados cabut sausan Budha Kiwon Paang sane lumbrah kaucapang "Pegat Wakan", santukan ring rahina punika sampun uusan bebratane laminipun abulan pitung rahina ( 42 hari ).
Inggih wantah asapunika prasida antuk Rare Angon mahbahang indik raina Galungan punika.
kasurat olih rare angon Baris Dance photography by photopocket "pokoke
tonggo, lha wes kesuwur sing homo iku sopo, lha kok isek
KEKUATAN SEBUAH DO’A | ANUGRAH
Kebaya Encim Betawi Murah, Kebaya Encim Betawi Online, Sejarah Kebaya Encim Betawi, Model Kebaya Encim Betawi, Baju Kebaya Encim Betawi, Harga Kebaya Encim Betawi, Kebaya Encim Khas Betawi, Toko Kebaya Encim Betawi, Beli Kebaya Encim Betawi, Model Baju Kebaya Encim Betawi, Kebaya
Dalem Sampeyan Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku BuwonoSenopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang JumenengKaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat- Gelar Dewasa : Kanjeng
assalamu'alaikum warohmatulloohi wabarokaatuhnyuwun sewu bade tangklet; menawi
Ronggo Kajiwan. 3). Gusti Ratu Ayu Winongan. 4). Pangeran Ngabehi Loring Pasar. 5). Pangeran Purubaya. 6). Paduka Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Hamangkurat Agung, di Mataram. 7). Gusti Raden Ayu Wiromantri. 8). Pangeran Danupaya.
Sinuhun ing Mataram Sultan Agung tan kena tiniru yekti. Sebab iku Wali Ratu. Mujijate wus dadiyo pratanda. Wali miwah jumeneng Ratu. Pindha Kang Maha Suci, hangejawantah dadi Sang Prabu. Lir Njeng Rasullolah nguni, wus kaliyang nunggal. Mula mintaha Barkah kemawon.
PRABU HAMANGKURAT AGUNG, HING MATARAM, SAKING HINGKANG IBU
Panembahan Radin, 3. Gusti Raden Ayu Pamot. 4. Pangeran Martosana. 5. Pangeran Singasari. 6. Pangeran Silarong. 7. Pangeran Notoprojo. 8. Pangeran Ronggo Satoto. 9. Pangeran Hario Panular.
11. Gusti Raden Ayu Kletingkuning, garwanipun Raden Trunajaya, Hingkang ngraman. 1674 - 1680.
Paduka Sinuhun Susuhunan Prabu Hamangkurat Agung, wafat dimakamkan di
Purubaya, di Lamongan, saking garwa. 11). Pangeran Balitar. 12). Kanjeng Ratu
Gusti Kanjeng Ratu Paku Buwana IX, peputra : Hingkang Sinuhun Kanjeng
Kanjeng Ratu Kencana, Prameswaridalem Hingkang Sinuhun Hamangkurat Jawa hing Kartasura, peputra :
j. Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B.II. Putra putri dalem : 1. Gusti Kanjeng Ratu Timur, garwanipun Pangeran
Istana Azuchi, kitha ing lèripun Omi Hachiman ing pasisir wetan Danau Biwa, wonten paningalan saking ekspresi Oda Nobunaga ingkang paling sae ing Jepang. Istana Azuchi gadhahi gedhung ingkang paling inggil ing donya. Inggih punika asma saking Oda Nobunaga kagem mrintah sadaya tiyang Jepang kados punika istana dipunwangun. Istana punika minangka ingkang no setunggal saking hirayamajiro, utawi dataran-gunung istana, gaya Istana Osaka, Nijo lan Himeji.[1]
Profil Istana Azuchi[besut | besut sumber]
Sajarah Istana Azuchi[besut | besut sumber]
Ing taun 1575 Nobunaga sampun dados tiyang ingkang paling kiyat ing Jepang. Piyambakipun gadhahi kuwasa ing provinsi Owari lan Mino kagem putra agengipun Nobutada ing Jepang. Ing taun 1576, Nobunaga damel istana enggal lan gadhahi basis kiyatan ing Azuchi ing Danau Biwa. Ing panggenan punika gadhahi panggenan ingkang strategis kagem ngendalekaken Tokaida lan margi Nakasendo ing Kyoto lan dados margi kagem ing Danau Biwa. Kirang luwih 3,5 taun kagem biyangun sadaya menara utami lan benteng. Ananging sesampunipun Nobunaga dipunsedaaken déning Akechi Mitsuhide ing taun 1582 ing Kuil Honnoji, Istana Azuchi dipunbakar. Pambiyangunan Istana Azuchi malih inggih punika desain istana nandai titik balik kagem benteng benteng anyar. Ngatos wekdal punika, struktur puncak gunung ingkang luwih alit kagem pangintai.[2] ġ
^ (en)www.yamasa.org(dipuntingali tanggal 29 September)
^ (en)www.jcastle.info(dipuntingali tanggal 29 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istana_Azuchi&oldid=1014411"	Kategori: Istana ing JepangBangunan Sejarah	Menu navigasi
soale dimasak dalam tanah liat. Ngomong Tajin poleh iling Tajin e indonesia,sisa banyu pas masak beras. iki sampeyan nulis artikel
Wiwit saka Presiden sing kaping 1 (siji) tekan Presiden sing kaping 7 (pitu)...
KEMERDEKAAN BANGSA (Kanthi sulih Basa Indonesia / Den...
Kutha Bandar Lampung iku ibukutha provinsi Lampung lan kutha paling gedhe neng provinsi iki, kutha-kutha liyane: kutha Metro. Jembar wilayah kutha iki …
jv.wikipedia.org/wiki/Kutha_Bandar_Lampung – 19k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
Penengahan (Sidomulyo), Lampung Barat, Lampung Selatan, Lampung Tengah, Lampung Timur, Lampung …
id.wikipedia.org/wiki/Daftar_Gereja_Advent_di_Indonesia – 38k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
menggunakan layang-layang sambil menikmati kekayaan wisata bahari di Provinsi Lampung yang …
lampunggech.blogspot.com/ – 84k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
http://www.indonesia.go.id/id/index.php?option=com_content&task=view&id=3023&Itemid=1591 – 18k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
tempointeraktif.com/hg/nusa/sumatera/2007/02/19/brk,20070219-93599,id.html – 45k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
lampunggech.blogspot.com/2007_05_01_archive.html – 75k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
Dalem Sampeyan Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat Gelar Dewasa : Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Mangkubumi Gelar Putra Mahkota : Kanjeng
Cilacap Brebes Tegal Banyumas Batang Pekalongan Bata Pemalang n Pekalonga g n Purblg Wonosob Bj negara o Kebumen Purworej
Digugah karo 4 perampok..nyekel parang neng gulu..
tanganey di iket..ora iso nyapo2.. Perampok 1- nyekel parang, jogo aku, wong melayu ngenggo tuola anakku karo
> Pitutur jawa	> AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO	AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO
kalihipun perlu babat lan ngatur papan kangge masang Alif. (Masang Alif punika inggih kedah mawi sarana lampah.Boten kenging kok lajeng dipun canthelaken kemawon, lajeng dipun tilar kados mepe
Tuladha jangkep kagem panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara, gendhing-gendhing pawiwahan, jarwaning tembung
gun .. koncomu nyambangi kowe.. kok meneng ae .. opo wis wegah konco piye
Reply	g0En says:	February 25, 2008 at 2:07 am	@read_one
sedulur…, wah blog-e sampayen apik tenan, penak lan gampang kanggo sing moco… yohhh… yen etuk aku tak ngangsu kawruh marang sampeyan
OBAT TRADISIONAL (untuk sakit maagh) | ANUGRAH
telugu typing keyboard practice for dtp
Sampun kulo catet Pak De CV nipun lan bade kulo tempel ugi mangke kulo sedot elmunipun
KITAP JOYO BOYO DAN RONGGO WARSITO~BABAD TANAH JOWO | ANUGRAH
KITAP JOYO BOYO DAN RONGGO WARSITO~BABAD TANAH JOWO
Basa JawaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Sunting interwiki	Teks
Uwuh numpuk ing Dalan Pasteur, Bandhung, Mei 2006
Uwuh utawa larahan (Basa Indonésia: sampah, Basa Sundha: runtah), iku barang turah sing wis ora dikarepaké manèh utawi barang sing sengaja utawa ora sengaja diguwan sumberé saka prosès manungsa lan ngalam jagad, sing durung ana aji sing migunani lan dadi regedan.
Jinis uwuh[besut | besut sumber]
Miturut sumber[besut | besut sumber]
Miturut sipaté[besut | besut sumber]
Larahan Organik ya iku larahan sing iso ajur (terurai)
Miturut wujud[besut | besut sumber]
Larahan miturut wujudé Larahan ya iku barang sing padhet utawa èncèr sing wis ora dipigunakaké manèh lan bebucalé manungsa, kéwan,pipis lan larahan èncèr bisa uga
rumah tangga, petilan-petilan kayu, suket lan sak panunggalipun.Sejatine proses pangolahe larahan ora winates diayahi déning pabrik utawa perusahaan gedhe. Para warga lumrah uga bisa ngayahi utawa nglakoni dewe.Umpamane larahan organik sisa-sisa rumah tangga saka sisane para ibu masak saka janganan (sayuran) apa dhene gegodhongan
dirajang-rajang kanggo campuran pakan ingon-ingon bangsane pitik, bebek, menthok, lan banyak, utawa dipakakake raja kaya
Larahan anorganik ya iku larahan sing ora bisa ajur utawi lebur karo lemah lan bisa ngrusak kasuburane lamah utawa nuwuhake polusi kayata gendul plastik, tilas ban mobil, rongsokan omplong, tong, gabus lan sakpiturute. Larahan anorganik ora bisa lebur ing lemah.
budidayake digawé rabuk kompos sing diarani uga pupuk organik. Carane larahan dirajang-rajang banjur diwadhahi èmbèr utawa talam banjur diingoni salah sawijiné jinis cacing sing gelis anggoné mangan cacahan utawa obat sing bisa dilebur marang larahan, saéngga bisa dadi kompos. Marang tanduran rabuk kompos iki luwih unggul dibandhingaké pupuk kimia, ramah karo lingkungan saubengé lan dodolané kompos iki luwih payu tinimbang kompos saka tléthong amarga njijiki
iso diolah manungsa kajaba karo mesin olah sing canggih, nanging ana carane ngolah ya iku digawé utawa di manfaate kanggo dolan-dolanan anak-anak, prayata dolanan iku ora mung digawé saka bahan sing anyar lan bisa mingunake barang bekas lan digathuk-gathukake saka gabus, plastik, seng kerdus lan liya-liyane.Dolanan sing kaya mengkono kalebu
ban mobil dienggo pot tanduran lan bak sampah/adah larahan. Bakune sing diarani ngolah larahan anorganik sing kaya mengkono iku dijupuk mumpangaté kanthi cara langsung lan ora nganggo diolah ing mesin utawa
Nyengkuyung keséhatan lingkungan, sing tegese lingkungane dhéwé dadi resik lan séhat
Bisa nambahi ulu pametu kulawarga yèn anggone makarya diniyati minangka pakaryan tambahan
[1] Pirsani uga sejarah saka artikel asalnya. Artikel asli dibabar kanthi lisènsi GFDL v 1.2.
Sektor-sektor sing ngasilaké larahan ing nagara-nagara EEA 1992-1997, European Environmental Agency, 2005/01/05 ing URI ybs.
(id) "Mengelola Sampah, Mengelola Gaya Hidup", WALHI
Daur ulang | E-waste | Greywater | Insinerasi | Karusakan lingkungan | Kompos | Pananganan selokan | Pengelolaan sampah | Pengurugan | Polusi | Sampah nuklir | Kalèn | Scrap | Larahan mawa racun | Truk larahan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 3 Sèptèmber 2016.
krama+inggil barak sampun dhahar sëkulipun 'father has eaten the rice' Miyen to her uncle about her father ngoko+inggil barak wis
► Google‎ (1 Kt, 2 Kc)
► Situs sing migunakaké MediaWiki‎ (2 Kt, 1 Kc)
► Situs web arsitektur‎ (1 Kc)
Situs_wèb&oldid=366979"	Kategori: Internèt	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.13, 25 Mèi 2010.
Bu Sri: Pak Sri langsung membentak : “Kowe Jeng ! isone mung tekon, saiki sujud ! tekon dewe karo
“Nggih… sedoyo meniko taksih ajar ko yoh?; pancen ora gampang, lunyu-lunyu paneken; wong niku sing penting ojo RUMONGSO lan kudu biso NGRUMANGSANI” dst..
anakku nembe umur 9bulan sih, tapi wis mulai ape tak ajari…
respon: wee..cerdas-men putrane, Mas Unyil. Ati-ati isih cilik jok sering-sering nang ngarep komputer yaa…muga-muga tambah pinter
rarSumonggo2.. engkang dereng gadah enggal2 di pun sruput.. mumpung link nge tasih dereng mogok mangke nek mogok gara2 kekekekkeke nokia service
“Kulo Abdi Dalem, Kanjeng Pangeran Haryo Notonegoro dinten meniko ngestoaken dhawuh timbalan dalem. Kadhaupaken kalayan putro dalem putri Gusti Kanjeng Ratu Hayu
kanthi mas kawin kitab suci Al-Quran lan perangkat sholat. Salajengipun, nyadhong berkah pangestu dalem, sembah nuwun,” ujar KPH Notonegoro.
Kaca-kaca ing kategori "Organisasi lingkungan internasional"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.36, 12 Mèi 2010.
“Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani.”
howo atis ojo lali nganggo twitter. Jaket yo keno.ReplyDeletemarsudiyanto sajaAugust 5, 2009 at 4:55 PMSing comment nduwurku kuwi sopo
Padamelipun serat sedhahan, salugunipun boten gampil, awit ingkang ulem-ulem gadhah sedya, supados ingkang dipun ulemi saged mrelokake rawuh kanthi suka pirenaning panggalih, kamangka wancinipun dipun temtokaken
kanthi wektu utawa kedadén kang runtut saka wiwitan ngati pungkasan. Sok sapa sing maca paragraf iki kaya-kaya nglakoni kaya déné kedadéyan kang ana jroning crita.
Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné nggambaraké sawijining obyèk (bisa panggonan utawa wewujudan liyané) kanthi trewaca. Sok sapa kang maca paragraf iki kaya-kaya ngerti dhéwé obyèk kang digambaraké ana
nganti cetha terwaca. Ana ing bab iki kang arep dirembug yaiku ngenani paragraf narasi. Kaya kang
Basa ana ing crita nduweni kagunaan kanggo nyiptakake kahanan persuasif uga ngrumusake dialog kang bisa ngetokake hubungan lan interaksi tokoh siji lan sijine
Tag:alur, amanat, bagian-bagian cerkak, cerita, cerita cekak, cerkak, paraga, penokohan, pesen, plot, tehnik analitik, tehnik dramatik, tema
Kancil lan Baya	Jenis Paragraf (miturut isine)	Cerita wayang Ramayana : Sintha Kandhusta	PAHARGYAN TEMANTEN ADAT SURAKARTA	Lirik lagu BEAUTIFUL - Christina Aguilera
sing isih urip ana ngalam donya, ngalam padang, mbesuk aku saben wulan Kasada kirimana barang samubarang sing ana rupa tuwuh, rupa sandhang pangan, saanane sandhang pangan sing rika pangan ana ngalam
sampeyan juga podo kelingan jaman semono iseh nggunake Teplok, monggo dipun kersakne hasil karya kulo
Komite Ulah raga Nasional Indonésia (KONI) utawa Komite Ulah raga Nasional (KON) ya iku lembaga otoritas keulah ragaan kang ana ing Indonésia. Polemik ngenani jeneng KONI/KON ana merga
ora nyebutake jeneng KONI, ananging KON lan Komite Olimpiade Indonésia (KOI). Ana ing Musyawarah
minangka komite olimpiade nasional (national olympic commitee/NOC) Indonésia. Polemik isih ana saka kalangan Pamaréntah lan DPR kang ngganggep isih ana perkara kang ora jumbuh karo UU lan PP mau, kang utamane ngenani jeneng lan anggota KONI.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Komite_Olahraga_Nasional_Indonesia&oldid=1073878"	Kategori: Organisasi ulah raga Indonésia	Menu navigasi
Unduh LAN Chat (gratis) / Download LAN Chat (Kerjanya)
» Unduh LAN Chat (gratis) / Download LAN Chat
Unduh LAN Chat (gratis) / Download LAN Chat
'in. Apes-apes, wis dadi wong mblora
Parikshit). - Uga Wangsit Siliwangi."apeparap pangeraning prangtan pokro anggoning
Juragan21 Sing (2016) , # Ganool Sing (2016) , # Bioskop168 Sing (2016)
Sing (2016) , # Nonton Movie Sing (2016) , # Subtitle Indonesia Sing (2016) , # Layarkaca21 Film Bioskop Sing (2016) , # Cinema 21 Nonton Sing (2016) , # Bioskopkeren Sing (2016) , #
memadai ,, wong cilik ra ono pilihan,, hora hiso nikmati perkembangan teknologi transportasi.. nasippe wong ra nduwe trek miskin… ckckck
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri,
MAKNA AJARAN DEWA RUCI | ANUGRAH
“Nggih-pun Pak Pacul. Sami kulo mawon, sareng ten griyane sampean (…sama saya saja, bareng ke rumah anda…)!”
nggawa parakeets diimpor saka Walanda. Holland iki spesies parakeet sadurunge wis teka sawetara wektu kepungkur.
Minangka nyoba, banjur impor minangka akeh minangka 10 pasangan. Nanging, amarga weather alangan lan kasalahan technical ing panggonan seko saka penyakit manuk, banjur sakcepete sesampunipun seda. "Nalika ngimpor page, kita sijine ing kandhang amba, sijine bebarengan. Plus weather kene wektu iki ya durung mesthi, supaya manuk rentan kanggo penyakit, "jelas Ikin, perawat sing dipercaya kanggo ngatur farm duweke Harvey.
Learning saka pengalaman pisanan, banjur bali maneh kanggo ngowahi minangka akeh minangka 40 pasangan parakeets Holland. Wektu iki kang ana luwih ati-ati ing panggonan seko ing panggonan anyar, kang mbutuhake adaptasi, amarga béda ing cuaca. "Wektu iki, minangka manuk teka langsung dipisahake. Saben Pasangan iki diselehake ing pager kapisah, kinten-kinten 40 x 40 x 60 cm. Ketoke karo perawatan iki manuk bisa tahan lan kondisi sehat, "ditambahaké Ikin.
Proses pasangan wis rampung sadurunge saperangan padha diselehake ing saben kandhang. Gadhah menjodoh katon, saben pasangan dipisahake kanggo sijine
DELAPAN AJARAN KEJAWEN Delapan Ajaran Jawa adalah ajaran
Saving Private Ryan — Ngelesi Privat Mas Ryan (pancene goblog tenan
Raja Minangka Jejimatan Kawula ing Mayapada… Saka Manunggaling Kawula lan Nata…” Ekstrak
minuman dawet alias cendol.”Tiyang cemeng nggih jajan pitjel wonten mriki. Nggih remen
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1431H″ pareng……
Toyib”, nulis duet bareng @winonarianur – (2013)
khususipun ingkang negeri napa malih ten ndhusun, kados
Hakekat dan sumber kekuatan ilmu gaib | ANUGRAH
Ora usah nglamun, wong sa indonesia yen arep joyo makmur, kudhu sadar karo prilaku paketine dhewe, yen arep ngrubah mulai seko awake dhewe.Lha wong sing dikarepke yo kui toh, ora gelem di atur ratune dhewe, karepe reformasi, demokrasi karo a-kulturasi. nora dhuwe jatidiri.Dhadine yo mangkene karma-ne dhewe. Yo iki dadine yen Betoro utowo ratu keblinger wadon, nglahirke murko kolo kharam,
Jadwal Imsakiyah Ramadhan 2012 M / 1433 H | Blog Ndeso
Posting lirik ini di blog anda	Kadhung terlanjur tuwek Tambah suwi tambah elek Tak tekati endang golek-golek Tibake oleh anak konco dewek Kadhung ati wis seneng Arep ngomong mengo mingkem Rasane abot nong cangkem Awak grogi panas adem Kepiye carane iso dolan neng omahe Ra iso mbayangne umpomo pethuk bapake Opo yo penake tak jak minggat wae Ra ngurus masio ra oleh warisane Kadhung terlanjur tuwek Tambah suwi tambah elek Tak tekati endang golek-golek Tibake oleh anak konco dewek Kadhung ati wis seneng Arep ngomong mengo mingkem Rasane abot nong cangkem Awak grogi panas adem Kepiye carane iso dolan neng omahe Ra iso mbayangne umpomo pethuk bapake Opo yo penake tak jak minggat wae Ra ngurus masio ra
kabeh..Iki gambar bodho sing sempat di jikok..Njalok ngapuro sing okeh lek kurang apik 'e gambar bodho taun iki..
Njalok ngapuro sing okeh lek eneng sing ora digambar...
Dzat Urip (Kesejatian Hidup), derivate (emanasi, pancaran, tajali) Tuhan.
Hal ini bisa dilihat dari “Wirid 8 Pangkat Kejawen”:
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).
Ajaran petunjuk keberadaan Pangeran (Dzat Urip) :
Indonesia iki ora nggenah babar blass. Akeh sing ra paham, tapi nekat nggomong sak karepe udele dewe… toblas…toblass
► Dhaptar abang IUCN‎ (1 Kt)
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.35, 12 Mèi 2010.
ke hp bosok ra mutu babarblas,jan jane sek nggawe hp nduwe utek ora je
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (398255)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok... (3867)
6. Nora kengguh mring pamardi reh budyayu
SEMIYAH SUMORAMBAH WONG SAK OMAH BU” o
bolong belaka. Mosok gak ngerti cangkeme politikus ae rek!!!seng senengane mbujuki rakyate.Ambek'o duwek teko endi malang isok mbangun stadion seng gedene sak mono, wong masyarakate ae kere2 kabe!!! bedo ambek suroboyo seng
DADI UTEKE RA KANGGO...PODO-PODO JATIM KOK GELOT.... WONG MALAYSIA DO NGGUYU REK-REK...
wong cilik, panggon gunung ora dunung, cedhak watu adoh ratu[1].
"Ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
anggur lan lenga, glepung lan gandum, sapi lan wedus, jaran, kréta, slaf lan uga manungsa. 14Tembungé para sudagar: “Sembarang sing dadi pepénginané atimu wis ilang lan sembarang kalubèran lan apik-apikan wis ora ènèng, ora bakal ketemu menèh.” 15Para sudagar sing malih sugih jalaran pada dedagangan nang Babilon bakal pada ngadek nang kadohan, awit wedi nèk mèlu kenèng setrapané kuta mau. Wong-wong namung pada nangis lan sambat, tembungé: 16“Aduh, kaya ngapa tyilakané kuta gedé sing kesuwur kuwi. Lumrahé nganggo mori alus, mori purper, mori abang lan nganggo emas, watu larang lan parel. 17Nanging sakjeroné sak jam waé kasugihané semono okèhé wis ilang kabèh.” Sakkèhé kapitèn, wong kapal layar lan matrus lan kabèh wong sing kerjanané nang segara pada ngadek nang kadohan. 18Kadung pada weruh kebul sangka geni sing ngobong kuta mau, terus pada bengok-bengok tembungé: “Durung tau ènèng kuta sing seméné gedéné.” 19Sirahé terus disawuri lemah
Nanging sakjeroné sak jam wis ilang kabèh.” 20Hé swarga, pada bungaha, awit kuta kuwi wis rusak. Hé para umaté Gusti Allah, rasul-rasul lan nabi-nabi, pada bungaha! Awit Gusti Allah wis ngedunké setrapan marang kuta kuwi kanggo apa sing wis ditindakké karo kuta mau marang kowé kabèh. 21Sakwisé kuwi terus ènèng mulékat rosa ngangkat watu, gedéné sak gilingan lan nguntyalké watu mau nang segara, karo ngomong: “Ya kaya ngéné iki enggoné kuta Babilon sing kesuwur bakal diuntyalké nganti ora bakal ketemu menèh. 22Swarané musiké tukang tylempung, tukang singi, tukang suling lan tukang trompèt ora bakal krungu menèh nang panggonanmu. Wis bakal ora ènèng kesenian menèh nang kono. 23Ora ènèng sloroté dian sing madangi kowé menèh. Swarané wong nduwé gawé ora bakal ènèng menèh. Para sudagarmu kuwi wong sing diajèni banget nang sak lumahé bumi. Lan nganggo èlmu-èlmu pepeteng kowé wis nyasarké sakkèhé bangsa nang bumi.” 24Kuta Babilon wis disetrap, awit nang kuta kono okèh getih wis wutah, yakuwi getihé para nabi, getihé umaté Gusti Allah, tyekaké rembuk: getihé kabèh wong sing dipatèni nang bumi kono.
ini: “Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang kapindho
arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir iya ilange liyepe kari lengude.Kang kaping nem iku dhikir Nakisbandiyah arane, tegese iya dhikir ngilangake kahanan kabeh, iya kari mung wujudullah, ing
lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
[ Kasil liyane saka http://www.kompas.com ]
detikcom – Presiden Minta Mendagri Bentuk Tim Atasi Sengketa …
http://www.lampungpost.com/ – 26k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
actual/?id=4547 – 26k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
isih esuk jane. Nanging wis kroso anget nyang awak. Goro-gorone poro konco lan tonggo podho kumpul nyang pojok deso. Ngresiki kalen cilik sih dijenengne selokan.
Karo nyambut gawe dho ngobrol ngalor ngidul ning ora ngapusi. Sing dirembug yo perkoro opo wae. Nganti ngrembug bab program KB. Lha iyo, jaman wis merdhiko ngene kok isih ono wong sing nyambut gawe dadi tukang ngoyak-oyak uwong kon melu KB. Ning malah dadi guyonan dhing….
Pak Guru Boso Jowo ngendikan ngene: “Yen program KB sukses, mengko akeh istilah boso Jowo sing ilang, muspro ora wujud maneh. Koyo to, sendhang kapit pancuran. Utowo pancuran kapit sendhang. Bakal ilang goro-goro duwe anak mung cacah loro. Ora cukup.”
Pak Dhalang nyusul rembug: “Aku dadi bingung olehku ndhalang. Lha piye, arep ngetokne Pandhawa cacah limo mesthine pekewuh. Kurawa sing cacah satus dadi tambah ora kepenak. Pekewuh karo pemerintah sing paring dhawuh kon KB. Opo ngene wae yo, yen perang utowo rembugan antarane Pandhawa karo Kurawa perwakilan wae. Loro soko Pandhawa lan loro saka Kurawa. Kan dua saja cukup….
Allah mengkono. Iku kang dijenengne Keluarga Berencana sing asli lan temen.”
Para siswa mesthi nate ngrungokake pidato basa Jawa, paling ora nalika acara mantenan adat Jawa. Pidhato iku ing bebrayan Jawa asring sinebut uga medhar sabda. Atur Pangandikan marang para tamukang ngrawuhi ing sawijine pawiwahan, kayata mantenan, supitan, bayen, rapat-rapat ing lingkungan masyarakat, pahargyan ing sekolah-sekolah lan kantor/ instansi lan sapanunggalane.
Pidhato iku nlentrehake ide utawa pokok pikiran kanthi wujud tembung-tembung kang diucapake marang wong akeh temtu nganggo aturan-aturan lan tujuwan kang gumathok. Umume, pidato dilakokake wong kang dadi wakil ( sesulih ) masyarakat, pejabat, utawa penceramah. Manut isine, pidhato bisa dibedakake dadi pidato sambutan, pidato keagamaan utawa khotbah, pidhato pertanggungjawaban, lan ceramah.
Nyemak sawijining pidhato nduweni karep amrih bisa mangerteni apa-apa kang dingendikake dening priyayi kang nembe ngendikan. Mula wong bisa nyemak pidhato iku kudu mudheng tegese tetembungan kang digunakake dening ingkang ngendikan. Nyemak mbutuhake kawigaten kang mirunggan. Ora bisa mung disambi lan disangga entheng. Menawa ana sisiping tembung utawa ukara kang dingendikakake bisa nuwuhake pangerten kang beda. Luwih angel maneh nulis naskah pidato kaya dene nulis naskah pasrah manten, sakjane ora beda karo nulis liyane, yaiku kawiwitan saka salam pambuka, purwakaning atur, wosing atur, pangarep-arep, lan panutup. Perangane
a. Assalamualaikum wr.wb ( salam miturut Islam )
b. Mugi sadaya katentreman saha karahayon tansah hangayomi panjenengan sami, awit sking keparengipun Gusti Allah ingkang Maha Asih........ (dibacutake nyebut sing rawuh).
Atur panuwun marang para tamu sing wis kersa nglonggarake wektu minangkani panyuwune sing duwe gawe
c. Wosing atur ( isi ): kabeh perkara/ kekarepane sing diwedharake
Atur Panuwun sarta nyuwun pangapura menawa ana kekurangane ing tanggap wacana lan ana tetembungan kang marakake jengkele wong liya.
Nah coba cah, kowe kabeh duwe kemampuan nulis pidhato? Mula ayo padha gladhen. Gladhene kawiwitan nulis pokok-pokok / perangan pidhato dadi perangan ukara nganti dadi nulis naskahe, lan bisa ngandharake asil mau kanthi lisan. Tuladha:
sekolah ingkang dhahat kinabekten, bapak ibu guru ingkang kinurmatan, saha
konjuk dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Agung, ingkang sampun ngluberaken
rahmat tuwin hidayah satemah kula panjenengan sedaya saged makempal wonten aula
ingkang dhahat kinurmatan, boten kesupen kula ingkang minangka wakilipun
putra-putri kelas tiga ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan,
awit keikhlasan saha sih katresnan bapak ibu guru anggenipun nggulawentah
tuwin adhik-adhik sedaya, sekedhap malih kula sakanca badhe nilar pawiyatan
menika ingkang kula tresnani. Awrat anggen kula matur, jalaran badhe nilar guru
saha adhik-adhik sedaya. Jalaran kawontenan kedah mekaten, pramila kanthi
awrating manah kula sakanca nilaraken bapak ibu guru tuwin adhik-adhik.
Sanadyan sampun pepisahan, ateges tebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah
temtu wonten pepisahan, punika kados sampun kinodrat, boten kenging dipunselaki
malih. Ingkang punika sanadyan mataun-taun kempal kaliyan bapak ibu saha
adhik-adhik, ing dinten menika kula sakanca kapeksa nyuwun pamit badhe
nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan luhur. Kula sakanca nyuwun
tambahing pangestu. Kosok wangsulipun kula tuwin kanca-kanca tansah memuji
adhik-adhik angsal rahmating Pangeran, wilujeng boten wonten alangan satunggal
menapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur
pamitan menika kula panjang wiyaraken. Kula tansah nyuwun tambahing pangestu
supados wilujeng ing sedayanipun. Menawi wonten kirangtrepipun tuwin kirang
tata krama anggen kula matur, kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Ing
wasana kula kantheni sesanti “ali-ali ilang matane, aja lali karo kancane”.
Pamedhar Sabda yaiku pawongan kang nindakake ayahan medharake sabdane, njlentrehake surasa utawa isine kawigaten marang sapadha-padha
§ Menehi wara-wara kangge tiyang sanes/ informasi
§ Menehi panglipur/ gawe seneng kaliyan tiyang sanes
§ Ngaruhi supaya tumindak kaya kang dikarepake marang kang dirungokake (mengaruhi/ nggerpol)
§ Naskah : sesorah kanthi maca sawutuhe/ maca naskah
§ Apalan : sesorah kanthi ngapalake naskah kang wis digawe
§ Impromtu : sesorah dadakan/ spontanitas
prayoga kanggo ngrampungake prekara sarana bebarengan. Ora perlu rebut adu bener (rebut pener). Sajroning musyawarah mesthine nduweni tujuwan supeket (
kanthi becik menawa kabeh kang magepokan karo kagiyatan iku ngetrepi kewajibane dhewe-dhewe. Adakane anane sawijine pawongan kang dadi suh, kang mranata lakune musyawarah. Umpama ana ing rapat sering diarani moderator. Moderator iku kang bakal miwiti kanthi ngandharake apa kang dirembug, mratitisake sapa kang kajibah ngudhal panemu, menehi kalodhangan marang kang nanggapi, lan kang pungkasan mesthi bae nemtokake dudutan/simpulan.
Rungokna rembugan kang diparagakake dening kancamu iki kanthi premati, golekana apa isine,sapa bae kang rembugan lan wenehana panyaruwe nganggo basamu dhewe!
Ketua OSIS : Para kadang pengurus ingkang tansah kinurmatan, wonten kalodhangan punika mangga sesarengan ngrembag babagan punapa kemawon ingkang prelu dipuncepakaken kangge acara mahargya “pengetan dinten Kartini “ ingkang badhe kaleksanan surya kaping 21 April 2011
Paimin : Sedherek ketua punapa kemawon wujudipun kagiyatan pengetan dinten Kartini punika? Pikajeng kula, menawi kita mangertos langkung gamblang kita mboten tumpang suh anggenipun nyepakaken sedayanipun.
Tukiman : Leres punapa ingkang dipunandharaken kaliyan sedherek Paimin punika. Kita punika namung jejering siswa, kanthi mekaten ingkang saged kita adani punika mligi ingkang wonten gegayutanipun kaliyan pendhidhikan.
Ketua OSIS : Maturnuwun, pitaken sedherek Paimin lan sedherek Tukiman. Miturut kabar ingkang kula tampi kagiyatanipun ingkang badhe dipunwontenaken nuninggih arupi lomba Kartini- Kartono (kapribaden gegayutan kaliyan budaya Jawi kados dene: ngangge busana Kejawen, kapribadhenipun nggambaraken Kartini, kapinteranipun mawi tanya jawab ngangge basa Jawi, Inggris, lan Sejarahipun Kartini)
Tumini : Wah, dados kagiyatan punika tataranipun sarwi jawi ta? Lajeng punapa ingkang saged kita lampahi?
Ketua OSIS : Mesthinipun inggih mekaten, amargi kita piyambak piyantun jawi pramila kapurih nyengkuyung lan nglestantunaken budaya Jawi kanthi maneka cara. Supados Kabudayan Jawi saged saya ketingal ngrembaka wonten kalangan generasi mudha sapunika.
Tumini : Sadherek ketua, dananipun mangke kados pundi, munapa saking sekolah utawi saking perwakilan kelas? Bilih punika kedah dipuntemtokaken supados gamblang!
Paimin : Punapa langkung saenipun inggih dipun rembag sesarengan?
Ketua OSIS : Maturnuwun pamanggih sedherek tumini kaliyan Paimin, mesthinipun menawi sedaya siswa ndherek lomba punapa efektif? Punapa perwakilan kelas kemawon dados saklas piyantun kalih jaler estri. Kinten- kinten sarujuk punapa mboten?
(Kanthi sesarengan Tumini, Paimin, Tukiman mangsuli sarujuuuuuk)
Tukijo : Kula sarujuk kaliyan pamanggih sedherek-sedherek, ananging punapa namung punika ingkang saged kita ayahi? Kadospundi gegayutanipun kaliyan pambiji, punapa saking kalangan siswa utawi kalangan dwija?
Tukiman : Lha inggih mesthinipun saged nglibataken guru ta...supados lomba punika langkung mantep. Langkung-langkung wonten pitakenan-pitakenan basa jawi, Inggris, lan sejarahipun.
Ketua OSIS : Leres sanget punika sedherek Tukiman. Kita kedah nglibataken para dwija. Pramila kita kedah saged nemtokaken sinten juru bijinipun, klawan saged lan mbotenipun. Pangajeng-ajengipun saged serius rancag nir ing sambekala anggenipun lomba mangke.
Tumini : Sedherek ketua, menawi mekaten mangke kula saged sesambetan kaliyan para guru kangge juru pambiji lombanipun.
Ketua OSIS : Inggih maturnuwun........, sae punika. Kadospundi, taksih wonten ingkang prelu dipunrembag malih? Menawi mboten wonten, sumangga pepanggihan punika kita pungkasi, mugiya menapa ingkang sampun dipunrembag saged ndadosaken barokah Amiin, bilih anggen kula matur kathah klenta-klentunipun atur saha kirang tata trapsila ingkang kirang mranani wonten penggalih panjenengan sedaya kula nyuwun lumunturing sih pangaksami,
Rancag nir ing sambekala : lancar, ora ana alangan
a. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis adhedhasar rembugan ing dhuwur!
1. Babagan apa kang dirembug dening ketua OSIS lan para anggotane?
2. Apa tujuwane dianakake pengetan dina Kartini?
3. Sapa bae kang rembugan karo Ketua OSIS?
4. Gaweya ukara nganggo tembung-tembung ing ngisor iki!
5. Kepriye panemumu saka rembugan ing dhuwur?
A. Ringkesen bakune rembugan ing dhuwur mau antarane 7-10 ukara banjur wacanen ing ngarep kelas!
B. Wenehana panyaruwe saka kasil ringkesan kang diandharake dening kancamu! GLADHEN PRIBADHI 2
1. nDhapuka pepanthan kang dumadi saka siswa cacah 5 bae, paragakna minangka Ketua OSIS, Tukiman, Paimain, Tumini, lan Tukijo!
2. Balenana maragakake rembugan ing dhuwur nanging nganggo basa ngoko!
Gawea pitakon lan wangsulane nganggo tembung ing ngisor iki adhedhasar isine musyawarah kasebut!
1. Saka pangestumu aku oleh gawe loro-lorone
3. Esuk iki aku ora kena lunga, amarga dikon tunggu omah
4. Sapa sing ngaturi bapak ndhek mau, Bu!
5. Saben sasi besar ngene iki akeh wong kang duwe gawe mantu
Jangkepana ukara-ukara ngisor iki kanthi milih tetembungan kang wus sumadya!
1. Gandheng turune kewengen, mula dheweke tangine ....
2. Angger kakehan ngombe kopi, mesthi banjur ...ora bisa turu-turu
3. Ermawati kuwi yen turu saradane mesthi ... tanpa leren
4. Kae, adhimu ..., gugahen banjur takokna ngimpi apa
5. Yen pancen kowe wis ... ndang diturokna kana
6. Jare durung ngantuk, geneya kok pijer ... klokap-klakep
7. Suminem ... gregah banjur nyandhak sapu, nyaponi latar
8. Menawi simbah dereng ... kula badhe nyuwun priksa
9. Mau bengi turuku wis wengi, bareng turu aku ... nunggang macan
10. Burhanudin kuwi anggere turu mesthi ... senggar-senggor tanpa leren
Nglindur b. Ngantuk c. Kerinan d. Kancilen e. Turu
f. tangi g. Ngimpi h. Angop i. Ngorok j. arip WIGATI
Widyamakna/ semantik : saka tembung widya (ngelmu) lan makna (teges/ arti) kalebu perangane ilmu basa, kang ngrembug bab teges lan bab-bab kang ana gegandhengane karo ilmu teges.
Kang karembug ing widyamakna ing kene antarane homonim, homofon, lan homograf.
Tembung kang padha pangucape lan panulise, nanging beda tegese
Tembung sing beda panulise lan tegese, nanging pocapane padha utawa meh padha.
Tembung –tembung kang padha panulise, nanging pangucap lan tegese beda.
kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a, b, c, d utawa e sing koanggep bener!
1. Kang pirembugan ing sajroning musyawarah OSIS yaiku ...
b. Pembina OSIS e. Pengurus OSIS lan guru
a. Babagan kang dicawisake kanggo ngadhepi lomba pengetean Dina Kartini
5. Tembung mawa ing ukara ngisor iki kang ateges geni, yaiku ...
a. Sepatune kelap-kelip, mawa lampu ing ngisore
b. Aja padha dolanan mawa, mengko bisa ndadekake kobongan
c. Saben dina Senen para siswa seragam OSIS mawa topi lan dhasi
d. Aja angger omong, guneman iku kudu mawa paugeran
e. Negara mawa tata, desa mawa cara 6. Tembung-tembung ngisor iki kalebu homograf yaiku ...
a. Tembung sing padha pangucape nanging beda teges lan panulise
b. Tembung sing padha tulisane nanging beda pangucape lan tegese
c. Tembung sing padha tulisane lan pangucape nanging beda tegese
d. Tembung sing beda tulisane lan pangucape nanging padha tegese
e. Tembung padha tulisane, pangucape lan maknane
8. Tembung kajeng ing ngandhap punika tegesipun kayu, inggih punika ...
a. Kajengipun bapak kados pundi, kula ndherek mawon
b. Pak Santosa nyigari kajeng ing wingking griya
d. Kajenge, mangke rak mendel piyambak
9. Tembung loro kang duwe teges dhewe-dhewe yen kadhapuk dadi siji, tegese beda adoh karo tembung asale. Pranyatan kasebut minangka pangertene tembung ...
c. Camboran sadrajad 10. Ing ngisor iki kalebu tembung camboran tugel yaiku ...
a. Nagasari d. rajakaya b. Botsih e. Semarmendem
Tembung camboran yaiku tembung loro utawa luwih nanging mengku teges siji. Miturut wangune, tembung camboran kaperang dadi 2 yaiku:
1. Tembung camboran wutuh yaiku tembung loro kangduwe teges dhewe-dhewe yen kadhapuk dadi siji, tegese seje adoh saka tembung asale.
Tuladha: “rajalele” saka tembung “raja” lan “lele” raja tegese sing mimpin kaya dene ing kraton, lele tegese iwak, yen wis digathukake dadi siji, rajalele tegese arane beras, dudu raja lan lele maneh.
a. Nagasari saka tembung naga lan sari (jeneng panganan)
b. Semarmendem saka tembung semar lan mendem ( jeneng panganan saka ketan)
c. Rajakaya saka tembung raja lan kaya (kewan sikil papat)
d. Rajabrana saka tembung raja lan brana (emas-emas)
2. Tembung camboran tugel yaiku tembung loro utawa luwih kang kapunggel mung dijupuk mburine utawa ngarepe, kanthi pangajab kanggo ngringkes tembung utawa ngringkes ukara
journey of life elinkuswoyo says:	February 24, 2008 at 10:46 pm	wis.. tah ora usah pasang undangan pernikahan konco koncomu ..
Duryodana utawa Duryudana iku ratu ing Ngastina (Hastina) Ing layang Mahabharata disebut Droyudhana. Dasanamane miturut padhalangan: Suyudana, Jakapitana,Jayapitana, Kurupati, Gendharisuta, Dhasthaputra, Tri Mamangsah. Duryudana iku putrane Prabu Dhestharastra lan Dewi Gendhari sing tuwa dhéwé. Nalika lair ora
daging sing sijine diidhak-idhak, satemah ajur dadi pirang-pirang, pating kruget kaya singgat. Daging mau banjur ditutupi godhong lumbu. Daging sing gedhé dhéwé dadi bayi loro, Duryudana lan Dursasana. Dene daging sing cilik-cilik dadi adhi-adhine kang banjur karan Sata Kurawa. Tembung Sata tegese satus (senadyan cacahe 101), dene Kurawa iku mengku teges darah Kuru. Duryudana sa adhi-adhine iku watake angkara murka, srei, jail-methakil, jalaran tansah diapusi lan diojok-ojoki déning bapa pamane, Patih Harya Sengkuni (Sakuni). Bedha karo Prabu Dasamuka, nata ing Ngalengka kae, senajan padha-padha watake angkara murka, nanging yèn Dasamuka kabèh tumindhake sing angkara murka iku tukul seka prentule atine dhewe. Dene yèn Duryudana anggone nduwèni watak angkara murka merga disetir déning Patih Sengkuni. Mula Duryudana iya banjur tansah mungsuhi marang para Pandhawa
Putra lan garwa[besut | besut sumber]
Garwa prameswarine Prabu Duryudana sesilih Dewi Banowati, putrine Prabu Salya ing Mandaraka. Senadyan Duryudana iku wujude cakrak, gantheng, nanging emane bodho banget. Pikirane landhep dhengkul. Isih ketambahan watake angkara murka. Muloa ora ana putri sing seneng karo dheweke. Nalika arep ngrabi karo Dewi Erawati (putri pembayune Prabu Salya), direbut utawa kalah dhisik karo Raden Kakrasana (Prabu Baladewa). Arep kepingin ngrabi Dewi Surtikanthi (putrine Prabu Salya sing angka loro), didhisiki Suryatmaja (Adipati Karna). Wasana bisa dhaup karo Dewi Banowati merga pitulungane Raden Permadi (Arjuna).Satemene Banowati ora nduwèni rasa tresna marang Duryudana, jalaran Banowati wis luwih dhisik sesambungan tresna marang Permadi.
banjur njaluk bebana manèh: Patah (sing ngampingi penganten) putri ayu lan satriya bagus sing ngungkuli para priya ing Mandaraka. Kuwajibane patah iki ndandani manten putri sing ora liya sing dikarepake iya Permadi iku. Prabu Duryudana iya banjur utasan marang Patih Sengkuni ana pratapan Wukir Retawu ana ngarsane Begawan Abiyasa saperlu arep nyuwun ngampil Permadi supaya maesi temanten putri. Panembahan Abiyasa iya marengake Permadi kaboyong ana Mandaraka saperlu maesi temanten putri. Mula iya ora mokal, yèn Banowati kang banjur dadi garwane Prabu Duryudana iku satemene wis ora prawan manèh amarga diprawani Permadi. Saka anggone bebrayan Banowati nduwèni anak loro lanang-wadhon, kang sesilih Raden Lesmana Mandrakumara iya Sarojakesuma lan Dewi Lesmanawati. Akèh sing mawastani yèn anak loro iki sejatine dudu anake Duryudana, nanging ana uga kang nyebut yèn ramane Leksmanawati iku Arjuna.
Leksmanawati (ana uga kang nyebut yèn mung siji thok, dadi Leskmanawati ora katut).
Patine[besut | besut sumber]
Ing Bharatayudha, Duryudana dadi senopati Korawa kang pungkasan mungsuh karo Werkudara Bima. Sekawit Werkudara kang ngadhepi wektu iku bola-bali meh kasoran. Pungkasane Werkudara bisa ngerti yèn pengapesane Duryudana ana ing pupune (wentise)kang sisih kiwa. Nalika Duryudana lena
gumebruk ing bantala. Nuli musthane dikepruk nganggo gadha lan pasuryane diungsep-ungsepake ana wadhas curi saengga wewujudane memper jrangkong. Ana kahanan sekarat, Duryudana isih kober nguman-uman marang Werkudara lan para Pandhawa liyane. Diunek-unekake kaya mengkono iku Werkudara meh wae muntab kanepsone nanging dipenggak Prabu Kresna. Wusanane Duryudana enthek dayane lan banjur mati kanthi aniyaya ana sajroning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Duryodana&oldid=1106146"	Kategori: Paraga wayangKorawaParaga Mahabharata	Menu navigasi
Ing. Miloslav ŠLEZINGR Ing. Milan ŠMAK, Ph. D. Ing. Ludvík VÉBR, CSc. doc. Ing. Josef VITÁSEK, CSc. prof. Ing. Jiří WITZANY, DrSc. Ing. Renata
MIF (14), bocah asal Dusun Gebang Kandel, Desa Sumberasri, Kecamatan Purwoharjo, Banyuwangi
uga kanggo babaring lakon tanah jawi nyawiji wis manunggaling Kawula Lan Gusti Wahyu Cakraningkrat kang bakal dumadi (
"Mboten saget pikulun kula kedah sowan enggal saget babar wahyu tanah jawi, angkara murka kedah sirna, menawi paduka arsa mboten kewagang paring keputusan, satria bade sowan Syang Hyang Wenang" .... Eee... ojo-ojo angger satria pangkas Syang Hyang Giri Nata iku ora prayoga mundhak ulun kadukan lan kesalahan ("Tidak bisa paduka saya segera datang untuk segera mewujudkan wahyu tanah jawi bersatu, angkara murka
Syang Hyang Giri Nata bersabda "Angger satria arep dikaya ngapa jeneng kodrat alam manunggal marang kang Maha Wenang, mula kanti panggugatmu yen Mahameru wis luntak dahana
lena dening iku wanita jail utusane Ibu Ratu Mas Segara Kidul, tugasmu abot ngondur-ake bumi tanah jawa perjanjian 500 tahun
Syang Hyang Batara Surya dan beliau bersabda "Angger Satria aja oncat saka pertapanmu yen jejer Wahyu Cakraningkrat durung tumiba, tatagna tekad lan niatmu marang pangudi luhur minangka dharmaning satria, delengen wanci suruping mega bakal ana cahya gede yaiku sunare Wahyu Cakraningkrat kang bakal
terima "Sandika dawuh pikulun, satria nyuwun tambahing pangestu lan paring-ana pertanda gebyaring Wahyu Cakraningkrat" (
ngadepi kahanan kang wigati, jeneng sira puguh tan owah ing panggoda. Tekad lan jiwa kasatrian-ira kena kanggo
Hyang Bayu Jagad hadir mendekati satria dan disambut "Sungkem satria mugi konjuk Syang Hyang Bayu Jagad" (sembah sujud satria semoga diterima Syang Hyang Bayu Jagad) dan terjawablah "Angger satria sungkemu tak tampa enggal wedar jeneng sira delengen surya gebyar-gebyar ona kana,
menerpa Gisiking Bengawan Bogowonto, datanglah berkelebat Ki Badranaya dan menyapa ''Angger enggal kondur wus ora ana wigati kang bakal sira
"Angger satria wedar-na ciptamu, jeneng sira dak puji ing sakmengko jejer jeneng sira kang bakal nduweni Wahyu Cakraningrat, mula jeneng sira satria sejati bakal ulun sabda wijiling satria wicaksana bagus pideksa ... enggal jugar lan kondur salria" (
Segara Kidul "Pangapunten ingkang kathah ibu, kapeksa satria suwun wangsulipun Wahyu Tanah Jawa sesarengan perjanjian 500 tahun kapengker wangsulipun Bumi Tanah Jawi kados nalika wingi uni ingkang sedaya punika dados panguasa ibu, pramila ibu kersa dangan ing panggalih". (
Ratu Mas Segara Kidul menjawab "Angger Satria dak puji katiyasanmu wani ngadepi kahanan kang bakal dumadi, arep dikaya ngapa ibu tetep kalah marang kodrat, iki jeneng sira tampa baline perjanjian 500 tahun kapungkur bumi tanah jawi nyawiji kaya
Basa ana ing crita nduweni kagunaan kanggo nyiptakake kahanan persuasif uga ngrumusake dialog kang bisa
Weh!!!!!!Gak usah atek acara minus-minusan. Wong gag gawe minus ae akeh sing gag lulus. Bayangno lek atek minus. gag lulus kabeh laan. Trus lek akeh sing gag lulus kelas 2 ne akeh sing gag
didepan satria "Dhuh Eyang Sri Aji Jongko Jayabaya sungkem satria wonten ing handap paduka" (Dhuh Eyang Sri Aji Jangka Jayabaya sembah satria dihadapan paduka)
Angger satria dak puji bakti lan laku tindakmu merpegi wahyuning Gusti, jeneng sira bakal
Eyang Mayangkara berkata "Angger satria. cahya panca warna kang andunung jroning kalbu-ira iku minangka titising dewa, Wisnu Murti aran-ira. mula jeneng Mayangkara kalawan Naga Raja kang kapercaya nggladi
Syang Hyang Ontoboga menyambut Satria "Angger jeneng sira aja jirih ing panggoda lan panca baya, tunggon-ana pertapan iki 40 dina lawase, wahyu bakal
Syang Hyang Wenang turun ke persada ini menghampiri satria dan bersabda "Angger Satria minangka pambuka anyambut tumuruning Wahyu Cakraningrat ing dina Sukra Kasih, jeneng sira paring tetenger gendera abang putih gedhang raja, gedhang emas, janur kuning, tebu ireng lan damar kang murub manther, wus enggal jugar kondur marang dunung-
Badranaya, Syang Hyang Ontobaga dan Rama Sunan Kalijaga menyambut kedatangan satria, Syang Hyang Ontaboga bersabda "Angger Satria kang prayitna lan ngati-ati ing wengi iki, jeneng sira bakal diteter dening Dewata Agung membane Batara Surya kang awujud raseksa" (
enggal jeneng sira sirna lan minggat-ta saka pertapan iki" (
bersujud "Dhuh Batara Surya paring tadah cadong deduka dumateng titah ingkang kirang trapsila punika" (Dhuh Batara Surya berilah ampunan pada hamba yang kurang sopan ini) Batara Surya menyahut "Angger... wus ora dadi apa jeneng iku satria kang
kautus Syang Hyang Wenang supoyo neter prasetyamu marang tugas suci ngondurake wahyu tanah Jawa, wahyune Mataram kanggo angrantu tumuruning Wahyu Cakraningkrat, angger satria dak puji laku lan tindakmu ing sak mengko jenengsira Notonagara, mula kang adil lan wicaksana langgeng nata kawula” (
Segara Kidul bersabda "Angger Satria oja kaget, ibu marak ona ing pangarsamu iku
jeneng ibu wis kalah marang kodrat, ona ing kene ibu jejer wong tuwo ditangisi anak lan Rangga tansaya murka mula angger satria aja dadi gerah panggalihmu ya ... iku kabeh kamurkane Rangga. Mula Rangga dak iring marak lan nyuwun
rendah Kyai Badranaya mohon pada Satria "Angger Satria jeneng sira enggal sowan marak marang Syang Hyang Wenang kanti gugat-ing jagad. nyuwun pengadilan
punggawa lan nayaka praja kang nalisir saka dalan bebener lan tindak angkara murka sawenang-wenang marang sakpada-
Kyai Badranaya satria terus manjing datuloyo masuk kasampuman tingkat tiga sowan Syang Hyang Wenang (masuk alam maya merasuk ajian kasampurnan tingkat tiga ) "Hyang Maha Wenang sowan satria mugi konjuk wonten ngarsa paduka" (Hyang Maha Wenang kedatangan satria semoga paduka terima) Sabda Hyang Wenang "Angger satria utama dak tampa atur jeneng sira, ora suwe bakal tumiba apa kang dadi karsa-nira, wus cukup enggal kondur marang jagad-ira" (Nak satria utama KU
jeneng dudu Satria utama ora wani ngadepi lan angrungkebi angkara, satria ora narima jeneng sira enggal bali aturna marang Pangeran Rangga supaya ngadep dewe marang
Ratih nyuwun agunging samodra pangaksami sedaya kalepatan" (Dhuh …. Bethari Ratih
"Wus ... angger satria ora dadi apa jeneng sira satria kang tatag ing panggoda iki tampan-ana cahya kawibawan lan kaendahan supaya pasuryan-ira cumlorot gebyar merbawani para kawula
golek-ana barang kang sejati, iku andunung ana ing
Ratu Mas Segara Kidul beserta Pangeran Rangga, ucap Ibu Ratu Mas Segara Kidul pada satria "Angger satria oja kaget Ibu bakal atur panyapa marang jeneng sira, tampan-ana lan wulang wuruk-ana marang Pangeran Rangga babagan bebener lan laku tindak kautaman
kanggo nampa Wahyu Cakraningkrat ing dina Sukra Kasih jeneng sira kudu wuda tanpa busana, yen wis prayoga tunggu
Kyai Badranaya supaya sempurna). Dengan wedaran Kyai Badranaya "Angger satria jeneng sira kang mengku lakon kudu suci ing lahir lan bathinmu, mula jeneng Badranaya bakal nyuceni lan mbuang sengkala marang jeneng sira" (
iki dumunung jroning klapa gading Soka purug-ira, ing dina Sukra Kasih sak mengko bakal tumiba mula den wening marang semadi-
alam "Dhuh Gusti menawi Wahyu Cakraningkrat bakal satria tampi ing ari Sukra Kasih, satria nyuwun panegas kanti pertanda jawah saya banter lan deres" (Dhuh Allah kalau Wahyu Cakraningrat bakal satria
Angger kabeh iku kudu nunggu wektu aja jeneng sira nggege
terdengar bisik Sangyang Ontoboga "Satria jeneng sira bakal dicoba dening Betari Indra Ayu Sekar Wangi kang bakal mancalo awujud ratu indah sulistya ing warni aran Dyah Ayu Endang Ratnaningsih saka Gua Kiskenda”. (Nak kamu bakal dicoba oleh Bethari Indra Ayu
"Angger jeneng sira diutus sowan marang Syang Hyang Wenang kekanten pikulun ayo enggal budal” (
"Angger satria jeneng sira enggal sowan marang Syang Hyang Giri Nata sakperlu nyuwun priksa lan tanda dene Wahyu Cakraningrat wis bener-bener jeneng sira tampa lan Selasa Wage syarat apa kang perlu kanggo ubarampe anyengkuyung ing sakmangke” (
"Upacara Wiwitan”, tumpeng megana (Marga ana), tebu ireng, bendera merah putih dan janur kuning, satria
namung lare redi ingkang kirang tata trapsila ing suba sita, sumangga menawi punika kersa jawata jeng andika namung nderek minangka jatukromo, kersa ing sakmangke manunggal marang satunggaling pawestri ingkang lembah ing manah, tuhu bekti laki lan ingkang dados pilihan satria” (Dhuh Bethari Indra Ayu Sekar Wangi
"Angger satria jeneng sira enggal sumadia bakal kawisuda minangka satria pangembaning "wahyu Manunggal” semana uga Wahyu Cakraningrat boyongen bebarengan pangiring-ira yaiku Bethari Indra Ayu Sekar Wangi kang bakal
nyengkuyung lan ngayom marang jeneng sira ing sakmengko” matur nuwun nuwun ibu. (Nak satria ibu datang bakal memintakan maaf pada raja jin syaetan periperayangan
kados pundi babaring carios salajengipun den. kok taksih dereng kauningan jumedulipun Ratu adil. menapa enggih mila panjenengan saestu.
Ngayomi Poro Pandito Resi. Ketiga; Tresno Marang Bongso lan Welas-Asih Marang Sapodo-Padaning Tumitah. Keempat; Setyo Tuhu Marang Janji Sarto Nuhoni Marang Sabdo Kang Wus Kawedar. Kelima; Tunduk Marang Bebener Kang
niku sampun dugi wonten wingking griyane njenengan. Monggo! Gek cekat-ceket!” (
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Dhaptar standar ISO ‎ (← pranala | besut)
Pitulung:Pranala ISBN ‎ (← pranala |
Parembugan Panganggo:Akprayogi ‎ (← pranala | besut)
International Standard Book Number (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Basa Sangsekerta ‎ (← pranala | besut)
Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Matématika ‎ (← pranala | besut)
Adiparwa ‎ (← pranala | besut)
Ferdinand Magellan ‎ (← pranala | besut)
Banyu ‎ (← pranala | besut)
Tata Surya ‎ (← pranala | besut)
Paus Agapitus I ‎ (← pranala | besut)
Paus Urbanus II ‎ (← pranala | besut)
Kutha Surabaya ‎ (← pranala | besut)
Hong Kong ‎ (← pranala | besut)
Yérusalem ‎ (← pranala | besut)
Armènia ‎ (← pranala | besut)
Botswana ‎ (← pranala | besut)
Orgasme ‎ (← pranala | besut)
Dinosaurus ‎ (← pranala | besut)
Garèng ‎ (← pranala | besut)
Srengéngé ‎ (← pranala | besut)
Bal-balan ‎ (← pranala | besut)
Wangsi ‎ (← pranala | besut)
Singapura ‎ (← pranala | besut)
Turki ‎ (← pranala | besut)
Ceres ‎ (← pranala | besut)
Allah ‎ (← pranala | besut)
Namibia ‎ (← pranala | besut)
Lamia (mitologi) ‎ (← pranala | besut)
Antonio Gramsci ‎ (← pranala | besut)
Ati ‎ (← pranala | besut)
Novi Sad ‎ (← pranala | besut)
Tetanduran ngembang ‎ (← pranala | besut)
Warak ireng ‎ (← pranala | besut)
Warak putih ‎ (← pranala | besut)
Parthenon ‎ (← pranala | besut)
Hagia Sophia ‎ (← pranala | besut)
Pura Topkapı ‎ (← pranala | besut)
Tripoli ‎ (← pranala | besut)
Jaran ‎ (← pranala | besut)
Wilfred Bouma ‎ (← pranala | besut)
Pring ‎ (← pranala | besut)
Franz Kafka ‎ (← pranala | besut)
California ‎ (← pranala | besut)
Basa Arab Mesir ‎ (← pranala | besut)
Tilpun ‎ (← pranala | besut)
Michael Schumacher ‎ (← pranala | besut)
Daftar pamimpin ingkang dipun paringi julukan Ingkang Agung ‎ (← pranala | besut)
Karbohidrat ‎ (← pranala | besut)
Arthropoda ‎ (← pranala | besut)
Salman Khan ‎ (← pranala | besut)
Wates kesalahan ‎ (← pranala | besut)
Masjid Al Aqsa ‎ (← pranala | besut)
Katarina ingkang Agung ‎ (← pranala | besut)
Magna Carta ‎ (← pranala | besut)
Baluwarti Bastil ‎ (← pranala | besut)
Pulo Brownsea ‎ (← pranala | besut)
Tèknologi informasi ‎ (← pranala | besut)
Robert Brown ‎ (← pranala | besut)
Fisiologi tetanduran ‎ (← pranala | besut)
Baktèri ‎ (← pranala | besut)
Pratélan walikutha Yerusalem ‎ (← pranala | besut)
Haifa ‎ (← pranala | besut)
Kembang srengéngé ‎ (← pranala | besut)
Kecubung ‎ (← pranala | besut)
Cekakan pengarang (botani) ‎ (← pranala | besut)
James Bond ‎ (← pranala | besut)
Tanggal ‎ (← pranala | besut)
Sikil ‎ (← pranala | besut)
Anaphalis javanica ‎ (← pranala | besut)
Augustin Pyramus de Candolle ‎ (← pranala | besut)
Absurdisme ‎ (← pranala | besut)
Optika ‎ (← pranala | besut)
Konferensi Dumbarton Oaks ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar panguwasa Inggris ‎ (← pranala | besut)
Archaea ‎ (← pranala | besut)
Synapsida ‎ (← pranala | besut)
Bogotá ‎ (← pranala | besut)
Eugenetika ‎ (← pranala | besut)
Basa Turki ‎ (← pranala | besut)
Mohenjo-daro ‎ (← pranala | besut)
André-Marie Ampère ‎ (← pranala | besut)
Novi Pazar ‎ (← pranala | besut)
Sombor ‎ (← pranala | besut)
C++ ‎ (← pranala | besut)
Wong Banjar ‎ (← pranala | besut)
Badan Panyelidik Usaha Persiapan Kamardikan Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Gunung Šar ‎ (← pranala | besut)
Basa Swèdhen ‎ (← pranala | besut)
Walt Disney ‎ (← pranala | besut)
Kampung Yahudi (Yerusalem) ‎ (← pranala | besut)
Yerusalem Wétan ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Cithakan/Rujukan ‎ (← pranala | besut)
Titel ‎ (← pranala | besut)
Zrenjanin ‎ (← pranala | besut)
Leskovac ‎ (← pranala | besut)
Serbia tengah ‎ (← pranala | besut)
MI5 ‎ (← pranala | besut)
Byeonsan ‎ (← pranala | besut)
Józef Gosławski ‎ (← pranala | besut)
Togog ‎ (← pranala | besut)
Demam berdarah dengue ‎ (← pranala | besut)
Progeria ‎ (← pranala | besut)
Serama ‎ (← pranala | besut)
Tribhuwana Wijayatunggadewi ‎ (← pranala | besut)
Masjid Agung Demak ‎ (← pranala | besut)
Kosmètik ‎ (← pranala | besut)
Gunung Suribachi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:PL05 Faradisa ‎ (← pranala | besut)
The King's Speech ‎ (← pranala | besut)
Nasionalisme ‎ (← pranala | besut)
Sungayang ‎ (← pranala | besut)
Masao Yamaguchi ‎ (← pranala | besut)
Yūrei ‎ (← pranala | besut)
Konjaku Monogatarishū ‎ (← pranala | besut)
Otogizōshi ‎ (← pranala | besut)
Urashima Tarō ‎ (← pranala | besut)
Kannushi ‎ (← pranala | besut)
Nue ‎ (← pranala | besut)
Tengu (mitologi) ‎ (← pranala | besut)
Entomologi ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar lintang ing rasi lintang Virgo ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar lintang ing rasi lintang ursa minor ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar obyèk NGC 1 - 1000 ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar obyèk NGC 1001 - 2000 ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar obyèk NGC 2001 - 3000 ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar obyèk NGC 3001 - 4000 ‎ (← pranala | besut)
Onryō ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar obyèk NGC 4001 - 5000 ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar obyèk NGC 5001 - 6000 ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar obyèk NGC 6001 - 7000 ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar obyèk NGC 7001 - 7840 ‎ (← pranala | besut)
New General Catalogue ‎ (← pranala | besut)
Telescopium ‎ (← pranala | besut)
Triangulum ‎ (← pranala | besut)
Bōnenkai ‎ (← pranala | besut)
Volans ‎ (← pranala | besut)
Virgo (konstelasi) ‎ (← pranala | besut)
Vela ‎ (← pranala | besut)
Ursa Minor ‎ (← pranala | besut)
Gestapo ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Citation Style 1 ‎ (← pranala | besut)
Tucana ‎ (← pranala | besut)
Sculptor ‎ (← pranala | besut)
Reticulum ‎ (← pranala | besut)
Pyxis ‎ (← pranala | besut)
Piscis Austrinus ‎ (← pranala | besut)
Pictor ‎ (← pranala | besut)
Phoenix ‎ (← pranala | besut)
Tomesode ‎ (← pranala | besut)
Shintai ‎ (← pranala | besut)
Ophiuchus ‎ (← pranala | besut)
Octans ‎ (← pranala | besut)
Norma (rasi lintang) ‎ (← pranala | besut)
Musca ‎ (← pranala | besut)
Monoceros ‎ (← pranala | besut)
Microscopium ‎ (← pranala | besut)
Mensa ‎ (← pranala | besut)
Lynx (rasi lintang) ‎ (← pranala | besut)
Lupus (rasi lintang) ‎ (← pranala | besut)
Yuki-onna ‎ (← pranala | besut)
Indus (rasi lintang) ‎ (← pranala | besut)
Hercules ‎ (← pranala | besut)
Fornax ‎ (← pranala | besut)
Eridanus ‎ (← pranala | besut)
Equuleus ‎ (← pranala | besut)
Dorado ‎ (← pranala | besut)
Delphinus ‎ (← pranala | besut)
Crux ‎ (← pranala | besut)
Crater ‎ (← pranala | besut)
Corvus ‎ (← pranala | besut)
Corona Borealis ‎ (← pranala | besut)
Corona Australis ‎ (← pranala | besut)
Kasultanan Banjar ‎ (← pranala | besut)
Gréja Ortodoks ‎ (← pranala | besut)
Coma Berenices ‎ (← pranala | besut)
Columba ‎ (← pranala | besut)
Circinus ‎ (← pranala | besut)
Chamaeleon ‎ (← pranala | besut)
Cetus ‎ (← pranala | besut)
Wong Sokci ‎ (← pranala | besut)
Wong Lémko ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/ISBN"	Menu navigasi
Download Ahange Jadid Payam Ramezan – Khab
pan ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung
wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna,
‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu
para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra
lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone
tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha
uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang
gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana
Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai
lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana kang dilemeki kasur
arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg
lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang
dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis
mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah
Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos
mangsuli: “Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika,
nagari Mêkah, sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki
kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga
nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar,
Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku
Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe
diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-
kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban
jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat,
samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika
dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk
kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan
saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu
banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu
ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas,
ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong
dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit
sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak
Agêng Ngampel gumujêng karo ngandika: “Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa,
Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen
jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing
gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma,
ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati
Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni,
pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah
kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha
sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub
kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting
surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi,
baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak
ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi
siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama
maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten
punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
[2] Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra Prawata. Têmbung Jawa, ditêgêsi:
siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa
mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran digdayane sarta ngaku Gusti Allah. Sêdya kang mangkono mau iya diideni dening
Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi
amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut
bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono
Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan
Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana
opo iku valentine.. ngertiku yo terpentin kae sing nggo ngencerke cat, ambe bensin sing nggo ngombe montorku kae…., sing penting tekan
Lha awakmu wektu iku kan sik bayi tho :pDeleteReplySamaranjiMay 20, 2012 at 12:02 AMKeren, Mas...Sy jadi minder duluan nih mau ikutan. Gak iso nulis curhat je,,, pingin dadi
Tata Cara Tanggap Wacana (pidato) | ANUGRAH
ing sak ngajengipun pkempalan tiyang kathah,kanthi maksud ingkang gumathok.
pemanggih utawi kangge nyaosi pengaruh dumatheng tiyang ingkang mirsani lan midangetaken supados tumindak.Kados dipun suwun dening pawacana.
NYIAPAKEN TANGGAP WACANA (pidato) A.Suwantenipun ingkang
TULADHA–TULADHA SIKEP SARIRA INGKANG KURANG MRANANI:=>Jumeneng mboten nggatosaken papan panggenan.
Nyi Sunyahni iku pesindhen kondang kelairan Wonogiri, Jawa Tengah tanggal 20 November 1971.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.38, 15 Maret 2016.
dhewe wae ki, sing liyane padha kluyuran
Aku, manungsa sing kebak ing kasekengan lan kajiret ing bandha-bandhuning kadonyan, tangeh bisa ngrasuk ing dating Pangeran mau kanthi sampurna. Bisane mung icip-icip. Mula mangkene ature Suluk Sujinah: ”Dene
sanadyan mung sapulukan anggonku mangan, aku wis krasa tuwuk, anggere Pangeran tansah cinipta ing batinku. Lan sanadyan mung sasuwir anggonku nyandang, aku wis jangkep bebusanan, anggere Pangeran tansah pinuji ing batinku. Icip-icip sapulukan, nyandhang penganggo sasuwir, iku mau wis turah-turah tumraping uripku, anggere dating Pangeran sing dakicipi, lan busanane dat mau sing daksandang.
Mula wewadining tapaking kuntul anglayanglan ” kesangga ora sinangga” iku sejatine ya pasrah ing Pangeran. Nanging aku iki manungsa sing urip ing donya. Mula pasrah ing Pangeran ora liya tegese kejaba menehake awakku kanggo pepadaku. Dating Pangeran kang murugake aku bisa kaya kuntul anglayang tanpa mikirake piye tapak lan tilase nembe bisa dakrasakake, yen aku wani muluk bareng karo pepadaku, supaya pepadhaku sing kurang mangan bisa mangan, lan aku wani nyandhang sasuwir amrih pepadhaku sing kurang sandhang uga bisa nyandhang.
Kawistara, kawruh ”tapaking kuntul anglayang” sejatine dudu kawruh kang dakik-dakik, mencit tan bisa ginayuh. Ora, kawruh iku kawruhe urip padinan, kepriye anggonku wani suwung ing saben dinane. Yaiku urip sing wani bagi binagi, sanadyan kayane ora ana sing dibagi. Wani mangan sapulukan bareng sing luwe. Wani nyandhang sasuwir bareng sing kecingkrangan. Ya ana ing pepadhaku sing luwe lan kecingkrangan bakal tinemu tapaking welas asihku. Lan bungah pepujining pepadhaku merga welas asihku mau sing bakal ngumbulake aku kaya kuntul ing awang-awang sing ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka
Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu puniku, Anitis ana ing kene, Ing Sang Prabu Jayabaya, Nalikane mangkana, Pan jumeneng
10. Ecis wesi Udharati, Ing tembe ana Molana, Pan cucu Rasul jatine, Alunga mring Tanah Jawa, Nggawa ecis punika, Kinarya dhuwung puniku, Dadi
12. Tan nulya prapti, Apan ta lajeng binekta, Mring kang rama ing lampahe, Minggah dhateng ardi Padhang, Kang putra lan keng rama, Sakpraptanira ing gunung, Minggah samdyaning arga.
kadi nabi, Ri Sang aji Jayabaya, Cangkrameng ardi wus suwe, Apanggih lawan ki Ajar, Ajar ing gunung Padhang, Awindon tapane guntur, Dadi barang kang cinipta.
Bila Sang Nabi Islam, Paduka Sang Aji Jayabaya, bediam di gunung
18. Kawolu endang sawiji, Ki Ajar pan atur sembah, “Punika sugataningong, Katura dhateng paduka,” Sang
Pan iku uwis winejang, Mring guru Pandita Ngali, Rasane kitab Musarar, lya padha lawan mami, Nanging anggelak janji, Cupet lelakoning ratu, lya ing tanah Jawa, Ingsun pan wus den wangeni, Kari loro kaping telune ta
5. Ana sajroning kekarah, Ing tekene guru mami, Kang naina raja Pandita, Sultan Maolana Ngali, Samsujen iku kaki, Kawruhana ta ing mbesuk, Saturun turunira, Nuli ana jaman maning, Anderpati arane
Pejajaran kang negari, Hang tingkahing becik, Nagara kramane suwung, Miwah yudanegara, Nora ana anglabeti, Tanpa adil satus taun nuli
Awit perang padha kadang, Dene pametune bumi, Wong cilik pajeke emas, Sawab ingsun den suguhi, Marang si Ajar dhingin, Kunir sarimpang ta ingsun, Nuli asalin jaman, Majapahit kang nagari, lya iku Sang-a Prabu
Pan ing Demak kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
Ketan juwadah/uli se takir itu, Harimau buas ibaratnya, Keris tumpul
10. Swidak gangsal taun sirna, Pan jumeneng Ratu adil, Para wali lan pandhita, Sadaya pan samya asih, Pametune wong cilik, Ingkang
apari krama, Alus sabaranging budi, Wong cilik wadale reyal, Sawab ingsun den suguhi, Arupa bawang putih, Mring ki Ajar iku mau, Jejuluke negara, Ratune ingkang miwiti,
sreban lambang nenggih, Panjenengan kaping papat, Ratune ingkang
Raja utusan para Wali Allah, Istananya ada dua, di Mekah salah satunya, Tanah Jawa yang ke
1. Langkung arja jamane narpati, Nora nana pan ingkang nanggulang, Wong desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati, Mung metu satus dinar, Mangkana winuwus, Jamanira pan pinetang, Apan sewu wolungatus anenggih, Ratune nuli
sadaya, Tur padha rena prentahe, Kadhatone winuwus, Ing Kediri ingkang satunggil, Kang siji
ing Rum ingkang ginupita, Lagya siniwi
lilani mulih”, Ki Patih sigra budal, Saha balanipun, Ya ta prapta Tanah Jawa, Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih, Sirna sabalanira.
wong cilik, Nora ana kang budi sangsaya, Sarwa murah tetukone, Tulus ingkang tinandur, Jamanira den jujuluki, Gandrung-gandrung neng marga, Andulu wong gelung, Kekendon lukar kawratan, Keris parung dolen tukokena nuli, Campur bawur mring
yuswa ingkang enem malih. sampun cekap dhiwasa. mugi tansah jaya kanthi asesanti jaya... jaya
onok sing khas fit, sing penting onok lombok'e hahahha...
3. Ingkang pethak tho yo. Alesanipun kulit kulo meniko pethak, nanging mergo asring kepanasen, dadhose radi cemeng
DeleteReplykampungku corollaMay 6, 2012 at 8:59 AMsampean pr re rak naik ra munggah to.podo karo
Anti Sex Bebas	Posted on September 7, 2012	Angka seks
angestokake urut-urutaning kekiyasan saka Dalil pangandikane Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadawuhaken marang Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah kasebut ing ngisor iki.
1. Ana wewejanging guru kang amedarake rahsaning ngelmu Wisikan Ananing Dzat,
Ana wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmukayektening kahanan, kekiyasan saka Dalil kaping pat,
iku iya pada bae, mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakat ing surasane, kajaba amung pepangkataning ngelmu Talek, kara ngelmu Fatah, yen pangiwane ngelmu panitisan, iku pada mawa empan
Mubin.4. Ngelmu Ahyan.5. Ngelmu Barayan.6. Ngelmu Mahbut.7. Ngelmu Gaibulguyub.
Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake malaekat kang dadi tandaning badan alus ana ing dunya bae, ora mupakat karo rahsaning ngelmu kasampurnan, upama katunggalake karo pepangkataning ngelmu kang sajati, mangka salah surupe kang angrasakake, bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake para bantah karo sesualan, para sesualan iku pakolehe amung rebut unggul ing pangawruh, rebut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadekake pasulayan, mulane para sujana kang putus temenan iku ora sedya sesualan, amarga ora darbe ati kepanasan, jatmika rehne wis amumpuni saliring pangawruh, dene
Dewanonton Sing (2016) | Nontonseri Nonton Sing (2016) , # Juragan21 Sing (2016) , # Ganool Sing (2016) , # Bioskop168 Sing (2016)
SLEMANIA PSS SLEMAN NGATURAKEN "SUGENG TANGGAP WARSA KAPING WOLULAS"Mugi2 sedaya angsal rejeki kathah ingkang halal lan diparingi
REJEKI ITU TIDAK BISA DITIRU..
kebumen, kendal, klaten, magelang, kudus, pati, pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosobo
Bantul, sleman, wates / kulon progo, wonosari,
ing yuswa 84 taun) inggih punika kimiawan Perancis. piyambakipun nate dados direktur panelitian ingkang dipunkurmati wonten ing Institut français du pétrole sarta nate dados anggota Akademi Ilmiah Perancis.
Piyambakipun angsal nate Bebungah Nobel Kimia taun 2005 sesarengan kaliyan Robert H. Grubbs sarta Richard R. Schrock, kangge karyanipun awit taun 1970-an wonten ing bidang metatesis olefin. Chauvin sukses nggambaraken "resep" kangge reaksi metatesis olefin nalika taun 1971. Piyambakipun njlentrehaken sacara jelas kadospundi reaksi-reaksi metatesis nyambut damel sarta jinis-jinis senyawa logam punapa mawon ingkang sipatipun kadosta katalis wonte mriku.
Chauvin punika sampun maringi pirsa menawi piyambakipun boten badhe mendhet bebungah punika, amargi bebugah ingkang dipunangsal amargi panelitian ingkang laminipun ngantos 35 taun, piyambakipun angsal bebungah punika amargi panelitian-panelitian tambahan ingkang dilaksanankaken sesarengan kaliyan para kadang saking Amerika Serikat.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yves_Chauvin&oldid=1099013"	Kategori: Lair 1930Wong urip	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 19 Oktober 2016.
Sukra, tulus, dadi.Mengatapi Wewaran : Beteng, was, soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi. Dewasa ala : geni Rawana, Lebur awu, geni murub,
Video Mesum Gegerkan Warga Wonosobo | Blog Ndeso
PERSEPSI TENTANG TUHAN (kejawen) | ANUGRAH
Prof. Dr.-Ing. Axel Hunger Prof. Dr.-Ing. Uwe Maier Prof. Dr.-Ing.
Sugeng tindak Lik wonten alam karahayon. Mugi-mugi tinansah kaberkahan dumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Amiin.)
ARTI DAN MAKSUD SEDULUR PAPAT LIMA PANCER | ANUGRAH
ARTI DAN MAKSUD SEDULUR PAPAT LIMA PANCER
(“Papat Kiblat Lima Pancer” )
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak.
Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya
kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep
Mula banjur tuwuh unen-unen “SEDULUR PAPAT LIMA PANCER” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo
Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik.
Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat
sing ditulis kuwi saiki piye yo kabare?
bubar, mati, urip, opo koma?
bowo berkata:	Desember 21, 2010 pukul 7:04 am	nderek gumujeng (bingah) ndoro awit nembe mongkok ati kulo. Ing tembe mugi sang garuda saget nganglang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Tokoh_Dinasti_Yuan&oldid=828742"	Kategori: Tokoh Cina	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.18, 14 Maret 2013.
8 Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819-891
9 Prabu Darmaraksa 891-895 adik -ipar no. 8
11 Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913-916
12 Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa 916-942 menantu no. 11
14 Limbur Kancana 954-964 anak no. 11
16 Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung 973-989
sing gaweane dodolan Begal = Wong sing gaweane ngrebut barange won...
Alun-alun = Palemahan jembar ing setengahing kutha Babadan = Palemahan sing wes dibabadi Bangsal = Omah gedhe kanggo pasamuwan Bong ...
Ranté pit iku sawijining ranté mubeng sing digunakaké kanggo ngowahi daya sing diasilaké pedhal marang rodha pit. Ranté pit umumé kagawé saka waja utawa wesi campuran lan sebagéyan dilapisi nikel kanggo nyegah tèyèngen.
BUR CAHYA RUPA CAHYA RUPA SAPALINGGIHANING CAHYA BUR DZAT SANG KALETER PUTIH, DZAT SA DZAT LES
RUPA CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN
tulung sing sregep nyambut gawe ojo njuk bar dilantik males-malesan,'' tegas Bibit.Sumber: http://suaramerdeka.com
penting, opo maneh kanggo kruci sing gampang loro. ITU jalur nano podo nang fotob efbe iku
@Zulfa: Nang kene akeh kali karo danau. Dadi iso kanoan nyantai. Somay masak dhewe. Yoi, Zulfa. Foto sing wingi isih sakpaket karo sing iki. 🙂
Aruna, Pandu Dewata, Bu Ratna, Pak Agus
netes amarga Rani, bocah wadon kelas 3 SMA mlayu supaya gerbang sekolah ora
“Pak pak aja ditutup dhisik!”
“Cepet nduk silak ngerti bu Kepala
Assalamu’laikum.” Rani omong banjur mlayu maneh ing kelas.
“Monggo nduk, wa’laikum salam.”
khusus, kangge persiapan UN sing bakal diselenggarakake 3 minggu maneh. Anaming,
kowe arep ngadepi UN? Awakmu nyepelekne ta? Wis rumangsa
pinter? “ urung sampe guru sing paling cerewet iki
dhuwur teka lan nyalamui Bu Ratna. Rani ndelok ekspresine Bu Ratna. Kethok
banget menawa Bu Ratna ngesir karo muride kang ngganteng lan resik mau. “Erm .”suara watuke Rani nyadarake
lamunane Bu Ratna sebanjure kuwi Ratna mbalik nunduk maneh amarga Bu Ratna
ngerjakne tugas mau ing papan tulis. Bolak balik dheweke ngela nafas sing abot
pasrah karo nasibe saiki. Tapi Bu Ratna isih omong-omongan karo Pandu. ‘Huh paling Pandu ya pesti dihukum
luwih abot tinimbang aku. Kudune aku bersyurkur teka 15 detik luwih cepet
ya.” Ngendikane Bu Ratna sing rasane kaya bledeg ing kupinge Rani.
“Kok ngaten ta bu, kan mboten
adil.” Rani spontan ngomong. Bu Ratna sing isih kepikat karo Pandu banjur natap
Reni karo sinis amarga ngrasa lek ana sing nganggu kesenengane.
‘Mati aku.” Pikire Rani karo guyu
“Raannnnnnnnnniiiiiiiii……..!!!!!!!!!!!!!!!”
Bu Ratna bengok nganti sak kelas nutup kuping.
nanging Rani sing kudune ana ing kelas sing seger lan adem karo bukak buku
utawa ngerjakne soal saka guru saiki kudu nyabuti suket
menak.’ Pikir Rani karo nyabuti suket Pas lagi asik-asike nyabuti suket,
Rani bukak buku lan nemokake SPP bulanan kang urung bisa dilunasi bisa
ndadekake Rani sing gawene duweni pikiran sing positif lan ceria, saiki maleh lemes kaya wong putus asa.
iku tandane jam pelajaran wis rampung, bocah-bocah pada seneng lan mbalek seger
maneh. Anaming, kasuse beda karo Rani.
ing parkiran. Rani gak ngetne Pandu
manehi salam menyang dheweke, Rani mlaku biasa jupuk sepedane lan langsung
saya ora kapenak amarga dheweke ngrasa menawa Rani nesu marang dheweke. ‘Aku kudu nebus kesalahanku.’
Batine Pandu karo delok lakune Rani. Paningalane katuju karo saklembar kartu
SPP sing wis 3 bulan gak dibayar. ‘iki ta sing garai awakmu lemes.’ pikire
bocah sing usil lan cerewet. Sak iki dheweke dadi bocah sing menengan lan luwih
seneng lungguh dewe ing taman mburi sekolah karo sinau mempeng. Tujuane supaya
prestasi sing akeh. Anaming amarga dheweke iku usil lan cerewet, akeh guru sing
nganggep kemampuane bocah kelas 3 kuwi mung aji mumpung wae amarga parase sing
ayu karo kaluargane sing mapan. Dheweke mulai urip mandiri wiwit
kelas 1 SMA. Dheweke nerusake tradisi kaluargane sing bisa dikategorekake kolot
iku, urip lan sekolah nganggo biayane dhewe. Awale abot anaming Rani kasil njalani tradisi iku nganti saiki. “Kudu iso ayo semangat Raniasty
Aruna….!!!!” Kandane supaya dheweke luwih mempeng sinau.
“Apik nduk terusna, tak dukung saka
kene.” Pangucape Bu Ratna setengah mbrebes seneng deleng muride
“Inggih pak…!” Jawabe Rani karo
Tok tok tok “Assalamu’laikum.” Rani salam karo
keder amarga sing nunggu ruangan iki Bu Ratna.
“Wa’laikum salam. Ya wis
durunge ngerjakne donga disik.” Jelase Bu Ratna kanthi
nentokake ing 3 tahun terakhir wis kasil dilakokake Rani. Dheweke optimis
marang hasile UN sing diselenggarakake 4 dina tumurut iki. Tanpa ngurangi rasa
syukure, dheweke tetep donga marang Gusti inkang maha Kuasa supaya hasile UN
iki ora marai kuciwa lan bisa dadekake tolak ukur utawa senjata kangge mlebu
nganakake UN sak iki, bakal dadi salah sijine dina sing paling penting. Amarga,
sak iki wayahe pengumumane kelulusan UN. Dredeg, penasaran lan bingung campur
dadi siji sing bisa ndadekake pengumuman iki dad pengalaman sing apak utawa
pengalaman sing pahit. Rani ya pada karo bocah-bocah
liyane bingung lan penasaran karo hasile sinau 3 taun iki. ‘OPTIMIS…!’ serune
pengumuman hasile UN. Rani ndredeg lan bisa ne donga supaya pikantuk nilai sing
“Raniasty Aruna…?” jenenge Rani
diceluk saka corong sekolah. Mlakune Rani kaya abot.
“Wa’laikum salam. Nduk sakwise nang
kene kowe arep nang endi?” Takoke wong sepuh sing ngangge klambi batik coklat.
muridku iki terah nduweni tekad kangge sinau sing mempeng. Bu Guru nyuwun
ngapura ya nduk lek bu guru ana salah ing awakmu.” Ngendikane Bu Ratna karo
metu saka kolong meja sing langsung meluk lan ngambung pipi tembeme Rani.
“Inggih Bu, inggih.” Pangucape Rani
“Nduk, lek nang luar negri aja lali
karokanca-kanca lan bapak- ibu guru sing ana ing Indonesia.” Ngendikane Pak
Agus barengan karo kuwi Rani nyalimi pak Agus.
“Hehe slamet ya Ran. Awakmu arep
sekolah ing luar negri.” Omonge Pandu karo cengengesan. Rani ora kuat nahan
tangise. Dheweke seneng, apa sing dheweke pingin wis kelakon malah luwih sangka
parkiraane amarag Tekade kanggo dadi manungsa sing luwh apik tinimbang
Jum’at, 20 July 2012
“Ran, ayo.” Ajake bapake Rani.
“Inggih pak.” Jawabe Rani karo mlayu.
bandara Ir. H Juanda Wong tuwane katon bangga marang prestasi anak wadon
golek ilmu ing luar negri. Rani mantepne ati lan nglurusne tekad. Pas arep
mlaku nang tempat masuk pesawat, dheweke kaget karo
catetan sing di paring Pandu. Isine semangat lan diarine Pandu. Ing kana, Pandu
jelasne menawa dheweke kesemsem karo sifate Rani sing duweni tekad supaya isa
dadi sing paling apik saka liyane. Rani guyu dewe maca diarine Pandu. Maca diarine Pandu dadekake Rani
saya semangat lan kuat tekade. Dheweke nyusun rencana kegiatane lan apa wae target sing bakalan ditaklukne
Rani. ‘Tekadku Semangatku.’ Tegese Rani
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara,Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,Rembang,
Dhuh Gusti Ingkang Moho Widhi….Hywang Amanon Ingkang Moho Wikan—-
Sedoyo Ebah-Sembah hamung kagungan Ngarso Dalem..
Sugeng rawuh den: Alamat makam awliya
Wis Ben Podho Edhan karepe pingin bagean …..
Titis Sinatrya berkata:	April 22, 2009 pukul 9:04 pm	Wis edan ora
tawang Pating gelebyar cahyane Wanci ratri wus larut Swara
Situs Warisan Donya UNESCO iku arupa situs-situs spesifik (kayadéné alas, gunung, tlaga, segara wedhi, monumèn, bangunan, komplèks, utawa kutha) kang wis dinominasèkaké lan disarujuki kanggo dilebokaké jroning daftar kang direksa déning
tinamtu.[1] Tujuan program ya iku gawé katalog, milih, lan ngreksa situs-situs warisan budaya kang kawentar (pinunjul) utawa warisan alam kang wigati minangka warisan kanggo kamanungsan. Kanthi kondisi tartamtu, situs-situs kang wis kadaftar bisa olèh dana saka "Dana Warisan Donya". Program iki diadegagaké bareng karo anané Konvènsi bab pangreksan budaya donya lan warisan alam, kang disahké déning Konferènsi Umum UNESCO ing 16 November 1972. Wiwit iku, 184 (data Juli 2007) nagara-nagara anggota wis ngratifikasi konvènsi kasebut.
“Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare Nglaweyan. Ing waktu
jaman SD aku yo tahu ngembat SPP go jajan hahahhaha bar bingung piye leng mbaleke akhire enthuk sumbangan soko wong sugih tur
kalian Pengetan Dinten Kamerdikan lan Ambal Warsa RI ingkang kapeng 67 tahun. Badhe ngawontenaken maneka warna
Wanci : 08.00 – pungkasane Mapan : Alun – alun
Panitia Lomba Kamerdikan . Mugi – mugi kawigatosan dumateng sedaya Warga Sugih
ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budi Rur...
blimbing kuwi, Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore, Mumpung padhang rembulane,
Ing Madya Mangun Karsa b. Ing Ngarso Sung Tuladha c. Tut Wuri Handayani d. Bhineka Tunggal Ika
Fâtihah iku arane surat Makiyah (temurune ana ing Makkah), ana kang ngarani Madaniyah. Ayate akehe pitu.
Fâtihah iku artine bukaan. Surat iki, kéjaba diarani surat Fâtihah uga diarani Ummul Kitâb, artine ibune kitâb (Al-Qur’ân). Tégése isine Al-Qur’ân kabeh iku wus dikumpulakén ana ing surat iki. Uga diarani As-Sab’ul Matsânî,
péngalémbana iku namung kagungane Allâh Ta’âlâ dhewe kang méngerani lan nguasani alam kabeh iki. Ora ana makhluk kang nduweni péngalem.
(3) Gusti Allâh Ta’âlâ iku pérsipatan asih marang sekabehane makhluk. Luwih-luwih marang menusa kang nyata diparingi nikmat wujud kanthi akal lan anggota badan kang sampurna lan nikmat-nikmat liyane maneh
aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih
wedha pemberian dewa (Malaikat). Dalam bait 172 berbunyi : iki dalan kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures
Sinau wiwit cilik kayo wong ngukir ing watu, dadi apa wae sing disinauni gampang dingerteni.
Nanging menawa sinau sawise dewasa kaya wong ngukir ing banyu,
Tegese anggone sinau (menawa nrima piwulang) iku angel.
Lan sinau iku ora ana batese wektu lan umur. Cilik, gedhe, lanang, wadon, enom lan tuwa kudu sinau lan golek ilmu.
Sinau meniko kewajiban tiyang sedoyo. putro-putri,tiyang sepuh-lare alit. nanging sinau wiwit alit meniko luwih sae, kados mengukir ing inggile( watu)….
watu kromo inggile opo tho…?
on May 19, 2010 at 10:25 am | Reply desicandra
Maturnuwun Abu Fahd, mari belajar mumpung
ditujukake marang wong akeh. Sesorah iku gedhe banget mupangate antarane kanggo sarana sesambungan karo masyarakat kanthi langsung, supaya apa kang dikarepake bisa langsung dimangerteni. Ancas utawa tujuwane sesorah yaiku:1. Aweh panglipur marang wong liya2. Menehi kabar/informasi3. Mbujuk wong liya supaya melu apa kang diandharakeTuladha:
saha adhik-adhik ingkang kula tresnani. Puji syukur konjuk dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Agung, ingkang sampun ngluberaken rahmat tuwin hidayah satemah kula panjenengan sedaya saged makempal wonten aula SMAN 5 Semarang kangge ngawontenaken pepisahan. Bapak ibu guru ingkang dhahat kinurmatan, boten kesupen kula ingkang minangka wakilipun putra-putri kelas tiga ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit keikhlasan saha sih katresnan bapak ibu guru anggenipun nggulawentah dhumateng para siswa, satemah saged ngrampungaken kuwajiban sadangunipun tigang taun kanthi tinengeran tampi ijasah. Bapak ibu guru tuwin adhik-adhik sedaya, sekedhap malih kula sakanca badhe nilar pawiyatan menika ingkang kula tresnani. Awrat anggen kula matur, jalaran badhe nilar guru saha adhik-adhik sedaya. Jalaran kawontenan kedah mekaten, pramila kanthi awrating manah kula sakanca nilaraken bapak ibu guru tuwin adhik-adhik. Sanadyan sampun pepisahan, ateges tebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah nyuwun supados tansah celak ing penggalih. Wonten pepanggihan temtu wonten pepisahan, punika kados sampun kinodrat, boten kenging dipunselaki malih. Ingkang punika sanadyan mataun-taun kempal kaliyan bapak ibu saha adhik-adhik, ing dinten menika kula sakanca kapeksa nyuwun pamit badhe nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan luhur. Kula sakanca nyuwun tambahing pangestu. Kosok wangsulipun kula tuwin kanca-kanca tansah memuji dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos, supados bapak Ibu saha adhik-adhik angsal rahmating Pangeran, wilujeng boten wonten alangan satunggal menapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula panjang wiyaraken. Kula tansah nyuwun tambahing pangestu supados wilujeng ing sedayanipun. Menawi wonten kirangtrepipun tuwin kirang tata krama anggen kula matur, kula nyuwun agunging
sesorah ing dhuwur?2. Sesorah mau diandharake ing acara apa?3. Miturut wacan sapa sing paring sesorah?4. Kepriye carane nerusake lelabuhane para pahlawan?5. Apa pangajabe Ketua RW 03
Kamardikan RI 10 5 0 2 Dinten proklamasi kamardikan RI 20 10 0 3 Ketua RW 03 desa Sriwulan 20 10 0 4 Carane nerusake lelabuhane pahlawan kanthi ambangun nagari mardika punika makmur. 30 15 0 5 Pangajabe ketua RW supados para warga sageda hanggadahi watak ingkang saged ngrembakakaen semangat nasionalisme kagem bangsa lan nagara 20 10 0 Total Nilai 100 50 F. Media/ Sumber Pembelajaran· www.yuyunsaja.blogspot.com· Buku Pranata Adicara Basa Jawi· Buku
sekalihan, kinen ngaturaken wudharing gantha babaring sedya, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya wigatosing gati ing kalenggahan punika.
Minangka purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga taksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.
Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika panjenenganipun Bapak Santosa sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing kintaka wara punapa dene jawilan. Nun inggih netepi darmaning asepuh Bapak Santosa sekalihan ing kalenggahan punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun
ingkang pidalem ing Sragen ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala, ingkang punika panyuwunipun Bapak Santosa (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki kang kaesthi.
Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged kalampahan karana sih pambiyantunipun para sanak kadang pawong mitra langkung - langkung para warga RT 04 ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bapak Santosa (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. Para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bapak Santosa sekalihan lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya.
Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bapak Santosa sekalihan lumantar kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung tumadhah lubering pangaksama, salajengipun wekdal kula
PETHILAN PAMBAGYAHARJA POKOK-POKOK Para pepundhen, para sepuh, para pinisepuh ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja, para satriyaning nagari ingkang pantes kinurmatan, para kadang wredha mudha ingkang bagya mulya, para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana. Atur pakurmatan Keparenga kula mambeng anggen panjenengan
Minangka purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga taksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. ……………………………….……………………………….………………………………. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika panjenenganipun Bapak Santosa sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing kintaka wara punapa dene jawilan. Nun inggih netepi darmaning asepuh Bapak Santosa sekalihan ing kalenggahan punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang sesilih namipun Rr. Sinta Arum kaleksanan dhaup kallyan Bagus Hari Laksana priya tanaya panjenenganipun Bapak Suseno sekalihan ingkang pidalem ing Sragen ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala, ingkang punika panyuwunipun ……………………………….……………………………….………………………………. Bapak Santosa (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki kang kaesthi.
Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged kalampahan karana sih pambiyantunipun para sanak kadang pawong mitra langkung - langkung para warga RT 04 ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bapak Santosa (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. ……………………………….……………………………….………………………………. Para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bapak Santosa sekalihan lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya. ……………………………….……………………………….………………………………. Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bapak Santosa sekalihan lumantar kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung tumadhah lubering pangaksama, salajengipun wekdal kula aturaken wangsul dhateng kadang panatacara.
Akhirul kalam Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. ……………………………….……………………………….………………………………. 3. Sawise deleng pambagyaharja ing dhuwur, coba saiki gawenen
wigatining atur 15 7,5 0 - Pangarep-arep 15 7,5 0 - Dudutan (nyuwun pangapunten anggenipun nampi para rawuh) 15 7,5 0 - Panutup (wusananing atur), lan
Pranata Adicara Basa Jawi· Pinterbasajawa.co.cc· Buku Memetri Basa Jawa Kelas XI· Damar Kelas XI (MGMP BASA
Pasar ilang kumandhang — Pasar kehilangan suara.
“Menawi mboten ngeten sinten sing nyukani sangune lare-lare, kale tumbas beras kagem nedho,” (
lair 4 Agustus 1987) ya iku aktor lan penyanyi saka Korea Kidul.[1] Dhèwèké terkenal wiwit main peran dadi Kim Eun-ho, ing
Televisi[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 11 Novèmber 2016.
Masakan Peranakan utawa Masakan Nonya ngaabungake prabawa Cina, Melayu lan liyane dadi perpaduan kang unik.
Peranakan ya iku keturunan migran asal Cina wiwitan kang netep ing Penang, Malaka, Indonésia lan Singapura, banjur kawin karo wong Melayu lokal. Sajroning basa melayu kuno tembung nonya (uga dieja nyonya), sawijining istilah pakurmatan lan sih-kinasihe tumrap wong wadon saka status sosial kang punjul (saperangan saka Madame lan saperangan saka bibi), wis dadi kanggi ngrujuk masakan saka Perakanan.
nuwun pak, mugi bp tansah pinayunganing Gusti. Kula lare Pedan, sakpunika dados guru
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Révolusi indhustri ‎ (← pranala | besut)
Dluwang ‎ (← pranala | besut)
Ho Chi Minh ‎ (← pranala | besut)
Revo Arka Giri Soekatno ‎ (← pranala | besut)
Revolusi (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Kutha Ngayogyakarta ‎ (← pranala | besut)
Rembulan ‎ (← pranala | besut)
Siswondo Parman ‎ (← pranala | besut)
Kopi Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Deng Xiaoping ‎ (← pranala | besut)
Persepolis (film) ‎ (← pranala | besut)
Dina Bastille ‎ (← pranala | besut)
World Wide Web ‎ (← pranala | besut)
Gustave Eiffel ‎ (← pranala | besut)
Universitas Pantheon-Assas ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Wiki Mrebawani/Dhaptar irah-irahan artikel sing cumepak/R ‎ (← pranala |
Mas Tirtodarmo Harjono ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Artikel pilihan/2014 09 ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Révolusi"	Menu navigasi
Widji Thukul, utawi ingkang gadhah nama asli Widji Widodo inggih salah satunggaling sastrawan saha pujangga lan aktivis ing Indonésia ingkang miyos wonten ing kampung Sorogenen, Solo, ing tanggal 26 Agustus 1963. Widji Thukul miyos saking kulawarga tukang becak. Déné piyambakipun sampun remen nyerat puisi wiwit SD saha remen kaliyan dunya téater nalika sekolah ing SMP. Sareng kaliyan klompok Teater Jagat ipun, piyambakipun sampun naté dados pengamen puisi ingkang mlebet kampung saha kitha saking kampung setungga dhateng kampung sanѐsipun. Widji Thukul ugi sampun naté gesang kanthi dodolan koran, dados calo karcis bioskop, saha dados tukang pelitur ing satunggaling
mebel. Sasampunipun rampung saking sekolah SMP, Widji Thukul lajeng nerasaken sekolah ing Sekolah Menengah Karawitan Indonesia (SMKI) Solo jurusan tari ngantos kelas kalih amargi boten gadhah arta.
Senajan boten gadhah arta kanggé nerasaken sekolahipun, Widji Thukul taksih aktip mentasaken kegiatan teater saha nglukis kaliyan laré- laré ing kampungipun ing Kalangan, ing papan anggѐnipun piyambakipun saha garwa lan putra- putranipun sami lenggah. Ing taun 1994, sampun naté kadadosan aksi saking tani ing Ngawi, Jawa Wétan lan piyambakipun ingkang mandhegani masa kasebat saha ngawontenaken orasi saéngga piyambakipun dipuncekel pulisi saha dipungebuki kaliyan militer.
Asiling Karya[besut | besut sumber]
Wonten tigang sajakipun Widji Thukul ingkang misuwur saha dados sajak wajib ing saben aksi- aksi demonipun, inggih punika Peringatan, Sajak Suara, saha Bunga dan Tembok (ingkang sedayanipun kapacak wonten ing antologi "Mencari Tanah Lapang" ingkang dipunwedalaken déning Manus Amici, Walanda ing taun 1994. Ananging sejatosipun antologi kasebat dipunwedalaken kanthi kerjasam KITLV saha penerbit Hasta Mitra, Jakarta.
Kekalih kempalan puisinipun inggih punika : Puisi Pelo saha Darman lan sanes- sanesipun ingkang dipunwedalaken déning Taman Budaya
dipunundhang wonten ing Kedubes Jerman ingkang mapan wonten ing Jakarta déning Goethe Institut.
1991, piyambakipun sampun nate ngamen wonten ing Pasar Malam Puisi (Erasmus Huis; Pusat Kebudayaan Walanda, Jakarta).
1991, piyambakipun pikantuk Wertheim Encourage Award ingkang dipuncaosaken
2002, pikantuk penghargaan "Yap Thiam Hien Award 2002"
2002, setunggaling filem dokumenter ngenging Widji Thukul ingkang dipundamel déning Tinuk Yampolsky.
^ (id)[1] Suaramu Tetap Bergema: Bagi Wiji Thukul(dipunundhuh
^ (id)[3] (dipunundhuh tanggal 20 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Widji_Thukul&oldid=1112577"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1963	Menu navigasi
rizki, lan panggesangan datèng kawulanipun sahingga kanthi rahmating Allah ugi
kaparingna dateng panutan kita Nabi Muhammad SAW ingkang sampun kautus dening
Allah supados nuntun umat manungsa nuju dateng margi ingkang leres.
kita sedaya kagolong ewoning para Muttaqin ingkang estu-estu taqwa dateng Allah
tansah nindakaken dhawuhing Allah sarta nebihi awisanipun. Mangga kita sami tansah berjuang lan beramal
kados dene ingkang sampun kagarisaken dening Allah SWT wonten syare’at agami
agami ingkang suci supados gesang kita pikantuk rahmat sarta
Ingkang jawinipun : “Elinga, satemene
umpamakaken kados dene tiyang kekesahan ingkang tebih nyabrang seganten ingkang
kala wau boten ngatos-atos mesthi praunipun badhe kandhas lan kerem
dipun idam-idamaken. Mila, jalaran manungsa punika inggih naming manungsa boten aneh manawi
sedaya samukawis ing donya punika, inggih punika Allah SWT. Jalaran miturut
perjuanganing munungsa, manungsa dipun wajibaken dening agami ikhtiyar nebihi
nekat anglampahi bab-bab ingkang boten sae jalaran ingkang makaten punika boten
kenging ngalamun namung ngajeng-ajeng dhawahing emas saking langit.Jalaran
saestunipun langit boten badhe jawah emas lan perak. Para sedherek dipun sebataken wonten ing Al Qur’an :
Ingkang jawinipun : “Samangsa wis rampung shalat mula
ngowahi apa kang disandhang dening sawijining kaum sahingga kaum mau
SWTtegesipun enget bilih “Boten wonten ingkang saged ngalang-ngalangi punapa
Manawi usahaning manungsa punika saged kadumugen punika hakekatipun saking keparengipun
Pangeran, tegesipun atas kamirahaning Allah ugi. Sebab para sedherek, manawi
Allah dereng marengaken kadumugen sedyanipun temtu boten saged kelampahan.
sampun ngantos wonten raos putus asa utawi nglokro saking rahmating Allah
wonten ing salah satunggaling kitab, dipun terangaken ingkang maksudipun mekaten “Bilih
kangge nggayuh Al Falah “ utawi kabegjan ingkang sejatos wonten ing donya lan
akherat manungsa wonten ing gesangipun kedah nindakaken sewelas perkawis,
Satunggal. Manungsa samiya “zuhud” wonten ing donya sampun
kabeh weruh wong kang diluwihake dening Allah ana ing bab bandha lan pribadhine
supaya enggal ndelenga marang wong kang sangisore.” (Bukhari)
tiyang ingkang sangandhapipun punika, manungsa badhe tansah syukur dateng Allah
Al Qur’an estu-estu dados pitedah tumrap tiyang ingkang taqwa dating Allah SWT.
Sekawan. Nebihi saking bab-bab ingkang haram lan syubhat
sahingga perkawis ingkang dereng terang halal lan haramipun sae dipun tebihi supados
Gangsal. Nindakaken shalat gangsal wekdal kanthi khusyu’
sebab shalat ingkang khusyu’ saged ngiyataken jiwa lan nebihaken manungsa
Pitu. Tangkepipun sopan lan andhap asor boten nate ngumukaken
(mahabbah) dating sesamining mukmin boten remen paben lan memengsahan.
10. Mangertosi kanthi saestu lan yakin dating wontenipun pejah
ngathah-ngathahaken ngamal ingkang badhe kabekta sowan ngadhep wonten ing ngarsaning
Allah Akhiripun pejahipun wonten ing “Husnul Khotimah” pejah ingkang
Perawatan Auri Pleci padha karo jinis sing liya Pleci yaiku dening nyediakake ngombé feed lan pager kesehatan kudu maintained, nanging EF panentu (exstra Fooding) hak kanggo nggawe jinis iki Pleci dadi luwih cepet kanggo mbukak beak. Sembarang manuk exstra Fooding perlu iki wangun Uler hongkong Air peksa lan uga Kroto kanggo ngedongkrak hawa nepsu supaya manuk bisa luwih cepet kanggo mbukak beak.
Supaya Pleci peksa Air cepet ngalas part ngerol pisanan mbukak kita kudu cultivate milih auriventer manuk lanang lan kandhang lan tangkringan iku hak kanggo manuk
ELENG-ELENG PANGANAN BIYEN.....(jowo karo banjar)
SALAM KABEH...IKI ENENG ELENG-ELENGAN PANGANAN WONG BIYEN...ORA KISAHLAH WONG BANJAR OPO WONG JOWO...
Kanthi tulising manah hangaturaken sugeng riyadi, Minal Adizin wal faizin. Tansah anyadong
inggih punika dumunung ing propinsi Quang Ninh, Vietnam. Lempongan punika gadhahi ewonan karsts lan pulau-pulau alit wewatunan kapur kabthi ukuran lan wujud ingkang benten. Lempongan punika gadhahi garis pasisir ingkang panjangipun 120 kilometer kanthi wiyar kirang langkung1.553 kilometer pesagi, inggih punika 1.969 pulau-pulau alit. Wonten pulau ingkang gadhahi guwa-guwa ingkang ageng, sanesipun punika wonten désa-désa nelayan.Ing Lempongan Ha Long ugi wonten danau ing lebet pulau-pulau watu kapur, tuladha, Pulau Dau Be ingkang gadhahi enem danau.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lempongan_Hạ_Long&oldid=1097298"	Kategori: Papan wisata ing VietnamSitus Warisan Donya UNESCOKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataArtikel Wikipédia mawa tenger VIAFArtikel Wikipédia mawa tenger LCCNArtikel Wikipédia mawa tenger GND	Menu navigasi
Ambune Arum Jamban = Ambune Banger Awake Kuru Semangka = Awake lemu banged Balunge atos debog = Balunge empuk banged Bobote abot kapuk...
ing kono panggonane anyaketi tapa brata anyenyuda pakareman, anetepana panggalih : trima, rila,, temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.
anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.
b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang
asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.
“Ana pujaningsun sawiji, Dzat iya Dzatingsun, sifate iya sifatingsun, asmane iya asmaningsun, afngale iya afngalingsun, Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, samprna kalawan kudratingsun”.
ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.
Yen wis mangkono, nuli Nur Muhammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing ana ing
karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil,
maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana sumurup maring Dzating cahyaningsun awening mancur mancarong gumilang tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan
dengkul katemokake pada dengkul dirapet, palanangan sapalandungane sinipat karo jempol sikil aja nganti katindihan.
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing
karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh,
maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda,
iku lakuning badan, dununge ing lesan, * Tarekat lakuning ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge
kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli panggandaning grana, kaupamakake guguring wukir ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika
Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh. TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI
.Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
kang paring adil lan mulyoDuh Gusti ingkang kuwoso nyipto bumi lan manungso
peparing ampun tobat kawulo Duh Gusti Allah ya Robbi
SEBELAS JENIS BERTAPA (TAPABRATA) | ANUGRAH
OJO NGECE OJO DUMEH URIP IKU MUNG MAMPIR
sekolahan.soale lek urunane duwit nggo mbangun pager iku yo rodo emboh. soale duwit iku
ing Indonésia lan dadi salah sijining propinsi ing Indonésia sing nyandhang predikat istimewa. DIY ana ing sisih kidul pulo Jawa bagéyan tengah.
Sedurungé proklamasi kamardikan Indonésia, DIY iku karajan mardika, katata saka Kasultanan
IndonésiaLaladan istimewaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.48, 4 April 2017.
Jl. Karang Mas Sejahtera | Karang Mas Estate, Jimbaran 80364, Indonésie Location :
RUHUT POTONG KUPING..! DETIK² RUHUT SITOMPUL DITAGIH
kaping 52 dhumateng Bapak Drs. H. Mardjuki, Camat Mergangsan Ngayogyokarto. Mugi Tansah pinaringan sehat wal’afiat lan manfa’at anggenipun ngayahi
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 20
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 22
read saiki kusuo no sainan 21 english, saiki kusuo no sainan 21 raw manga, saiki kusuo no sainan 21 online, saiki kusuo no sainan 21 chap, saiki kusuo
Wikipedia Ciri sing paling keri iki mbédaaké saka klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
amarga saiki isih kelebu musim panas, dadi jam ke-5 sing sejatine isih jam
9.30-an rasane kayata uwis bedug. Ing ngendi-ngendi ae, urip-uripane bocah
Jendela wis dibuka, kipas angin wis diempakne nanging panase isih ora
kondisine wis mengkene, guru sing nerangne ing ngarep kayata dadi radio rusak
sing unine wis ora kena diartekne maneh. Bocah kelas XII-5 iku cacahe 34
ananging sing sregep nyatet lang ngrungokne gurune iso diitung driji. Liyane
wis penak ipit-ipit, jagongan lan mangan jajane sing urung enthek pas ngaso
wau. Masio pak Rudi iku guru basa jawa sing trendy
lan senengane nglucu, bocah-bocah wis ora ketulungan ora gatekake amarga panas
sing nyengak iki. Halah, bocah kok isih melek gek ora tau merem barang pisan,
ya salah, rame ya luwih salah. Apa maneh pas wayah pelajaran kaya ngene iki ana
Ana maneh sing bapere rada puitis, biasane bocah-bocah sok puitis iki bapere
ngangge puisi utawa gambar. Ananging, saka gaya baper sing akeh mau, gaya baper
iki sing paling umum gek isa dilakoni sapa bae, ing ngendi wae, lan kapan wae
wonge saiki lagi nyapo ya, pelajaran apa nggarap tugas ya?” pikirane bocah sing
saiki dheke wis maem urung ya, ning kos-kosan apa ning kuliahan ya?” iki
wis nduwe pacar apa ora ya si *sensor*. Masa agek putus sangka aku wis golek
maneh sing anyar.” Lek iki baperane cah sing bar patah hati.
lan unik. Mripate bocah sak kelas iki madep ngarep nanging pikirane madep
menyang ngendi-ngendi. Salah sijine ae si Darto. Rambute dipotong cekak lan
klimis, disigar kiwa ngangge minyak rambut supaya mengkilat. Darto dijuluki cah
Mbois. MBOIS iku singkatan saka Bocah Klimis. Dijenengi ngono kuwi Darta ora
sedih, dheweke malah bungah amarga manurute Darto, dheweke dadi bocah ngehits. Sejene kuwi, bocah wadon sing Darto
bocah sing gawene dipikirne Darto. Cewek ayu sing kulite putih langsat iki
lucu lan nyenengake. Sayange si Lyly iki wis ana sing
nduwe yaiku Agung. Ing ngendi wae wong loro kuwi musti bareng, liyane ing WC.
Rudi, kula ijin keluar nggih pak.”
metu kelas, ngangge sepatu sing sisih kiwa karo tengene ora pada. Si Darto
mblayu sak kenceng-kencenge kaya dikiter setan menyang lab. Fisika, kelas
sementarane Lyly. Banjur wis tekan ngarep lab Fisika, Darto ora wani nyedak
amarga Lyly lan Agung ana ing ngarep kelas bareng kanca-kancane.
wis arep mbrabak ngetne Agung nekuk salah siji
Kanca-kancane wis heboh dewe nyoraki Lyly lan Agung. Ana sing ngrekam,
ana sing moto, lan ana sing keplok-keplok ora nggenah. Pokoke intine kanca sak
kelas iku bahagia menawa loro sejoli iku dadi sejoli tenanan.
lor seneng-seneng sing kidul wis gak iso omong apa-apa. Darto gur iso meneng
Gung, Slamet ya.” Darto ngomong lirih banjur ngaleh saka panggonan kejadian
iku. Kangene ora ilang, kangene tetep ing atine soale ora ana sing ngobati.
Siji-sijine solusi atine iku ya Lyly tapi Lyly wis karo Agung. Dheweke saiki
wis gak nduwe hak apa-apa,Darto gur iso meneng. Darto mlaku menyang kelas karo
mbenerake pikirane iku. Ya iki nasibe wong sing nyenengi karo meneng. Mendem
jero, sing dipendem wis bosok saking suwine kependhem. “Ya
kaya kangen iki.” Darto mesem kecut banjur mbalik masuk
March 2, 2010 at 12:00 am	Reply	5191t said: Jaman edan tenan, wis kuwalik walik ora karukaruan
JENENGE SATRIYA LAN KASATRIYANE : PRABU KRESNA
arjuna : madukaraabimanyu: plangkawati antaraja : Jangkar bumi anoman : Kendhalisada aswatama :
Kaca-kaca ing ngisor iki nggayut nyang Pitulung:Pitulung:
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Wikipedia:Gapura paguyuban ‎ (← pranala | besut)
Pitulung (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Gapura paguyuban ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Gapura:Komunitas ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:ArtikelGapuraKomunitas ‎ (← pranala | besut)
Vincent van Gogh ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:IPAudio ‎ (← pranala | besut)
Lech Wałęsa ‎ (← pranala | besut)
Pitulung:Contents (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Message Jawa ing Mediawiki ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Pitulung:Pitulung"	Menu navigasi
Surono : Sampun kesupen salam taklim kulo
Rifai : Badhe dipun kintun benjang menapa?
Rifai : Sugeng eenjang. Menaapaa iingkang saged kuloo bantu?
Surono : Sampuun kesupeen salam takliim kuloo
Rifai : Badhee dipuun kintuun beenjang menaapaa?
Probolinggo * Purbalingga * Purwakarta * Purwodadi * Purwokerto * Purworejo * Rangkasbitung * Rembang * Salatiga * Sampang * Semarang * Serang * Sidayu * Sidoarjo * Singaparna * Situbondo * Slawi * Sleman * Soreang * Sragen * Subang * Sukabumi * Sukoharjo * Sumber *
Segara Flores nyakup 240,000 km2 banyu ing Samudra Pasifik Kidul.[1]. Sacara tèknis, tlatah iki minangka bagéan saka Samudra Pasifik, wewatesan karo Samudra Hindia.[butuh rujukan]
Segara kang wewatesan karo segara iki ya iku antara liya Segara Jawa (kulon), Segara Bandha (wétan), Segara Sawu (kidul-kulon), Selat Makasar (lor-kulon), lan Samudra Hindia (kidul).
Pulo-pulo kang kang katong ing gambar NASA ing ngisor iki ya iku: Tanahjampea, Boneogeh, Bonerate, Kalaotoa.
Laut kang kanthi wateskaro segara Flores ya iku Segara Bali (ing Kulon), Segara Jawa (ing Kulon segara), lan segara Banda (ing sebelah akidul lan Wètaèn segara). Samudera Hindia lan Segaar Sawukang
nyimpulake Segara Flores dadi salah sijiné segara kang dumunung ana ing wètan Kapuloan India. Paguyuban Hidrografi Internasional nyimpulake tapel wates kaperang dadi:
Ing Lor. Pasisir Kidul Sulawesi saka titik kulon Lempongan Laikang (5°37′S 119°30′E﻿ / ﻿5.617°S 119.500°E﻿ / -5.617; 119.500) ing Tanjung Lassa (120 ° 28'E).
Ing wètan. Tapel wates ing tlatah kulon segara Banda antarané Flores lan Sulawesi [garis saka titik kidul Flores (8°04′S 122°52′E﻿ / ﻿8.067°S 122.867°E﻿ / -8.067; 122.867) ing pulo Kalaotoa (7°24′S 121°52′E﻿ / ﻿7.400°S 121.867°E﻿ / -7.400; 121.867) lan ngelewati kapuloankang dumunung ing antarané titik kidul pulo selayar, ngelewati pulo iki lan nerabras ing selat tanjung Lassa Séulawesi (5°37′S 120°28′E﻿ / ﻿5.617°S 120.467°E﻿ / -5.617; 120.467)].
Ing Kidul. Pasisir Lor Flores, Komodo, Banta lan lurus ing Tanjong Naru titik wètan segara sumbawa ing sadawané pasisir Lor ya iku Tanjung Sarokaja (8°22′S 117°10′E﻿ / ﻿8.367°S 117.167°E﻿ / -8.367; 117.167).
Ing Kulon . Diliwati garis saka Tanjung Sarokajaing pulo Paternoster Kulon (6°33′S 118°49′E﻿ / ﻿6.550°S 118.817°E﻿ / -6.550; 118.817) ing wètan segara pulo Postilijon (6°33′S 118°49′E﻿ / ﻿6.550°S 118.817°E﻿ / -6.550; 118.817) uga ing titik Kulon Lempongan Laikang, Sulawesi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Florès&oldid=1055466"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Priyayi Ingkang Pikantuk Kamulyan Wonten Ing Ndonyo 13
2. Pratanda Manah Ingkang Tansah Syukur 24
3. Ngupados Kluwargo Tebih Saking Neroko 36
4. Nalika Raos Wirang Sampun Ical 49
5. Kesasar Lan Keblinger Amargi Bandha 58
6. Amal Shalih Ingkang Sampun Kathah Dipun Tilar 68
7. Mboten Wonten Tuladha Marang Kebecikan Kejawi Rasulullah saw 76
8. Pratanda Tiyang Ingkang Tresno Dhumateng Allah 88
9. Musibah Ingkang Paling Ageng Wonten Ing Panggesangan 101
11. Sugih Amargi Qona’ah 121
12. Nuwuhaken Raos Qona’ah 130
13. Rekodoyo Setan Anggenipun Nyasaraken Menungso 142
14. Nggayuh Gesang Kang Becik Ndonyo Lan Akhirat 152
15. Waspadha Dhumateng Ahli Maksiat 161
16. Sebabipun Dongo Mboten Dikabulaken 171
17. Wiridan Saben Dinten Ngagem Al-Qur’an 182
18. Pinter Wonten Ing Babakan Ndonya Lan Bodho Wonten Ing Babakan Akhirat 195
Iman Lan Takwa Punika Margi Tumuju Kamulyan 205
Benyamin Bahadori, Benyamin Bahadori-Chand Metr Moka'ab Eshgh, Chand Metr Moka'ab Eshgh,
ono cah wedok mlaku nang ngarep omahku
ra ngerti marai gedheg njeroan jantungku
aku ra ngerti opo piye le dikarepke
nganggo sepatu cethok rok mini ro ngiler kempol
mlebu mall ngguya-ngguyu nggaringke untu sing mambu jengkol
Ana ngangsi do ngematke kemekelen nganti ngompol
Seko bikini tanktop lha kaya wong ngetop
Gol megal-megol megal-megol megal-megol [2x]
Sonyol bubu bathuke ora cucok jarene
Neng ndeso dangdutan neng kutho diskotik-an
Ra perduli wongtuwane mesti mencak-mencak (piye kowe)
Saking pingine le dandan malah ra karuan (nggilani)
Delokan mben dinane Tumini le pupuran
Kulite ireng dadi ketok nek kandhel [blank]
Ra kuat Tumini, kuwi sambate (waduh-waduh)
Gayane mlintir brengos ra mikir cacahe mung siji
Kaca-kaca ing ngisor iki nggayut nyang Library of Congress Control Number:
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Tetanduran ‎ (← pranala | besut)
Chordata ‎ (← pranala | besut)
Diana Spencer ‎ (← pranala | besut)
Akbar Tandjung ‎ (← pranala | besut)
Rencana Malaysia Kaping Kalih ‎ (← pranala | besut)
Lempongan Hạ Long ‎ (← pranala | besut)
Edmond Frémy ‎ (← pranala | besut)
Rijksmuseum Amsterdam ‎ (← pranala | besut)
Ray Manzarek ‎ (← pranala | besut)
Abdellatif Kechiche ‎ (← pranala | besut)
William W. Gothard ‎ (← pranala | besut)
Richard Schiff ‎ (← pranala | besut)
David Tennant ‎ (← pranala | besut)
Paul Walker ‎ (← pranala | besut)
Kang Youwei ‎ (← pranala | besut)
Savannah Outen ‎ (← pranala | besut)
Alice Munro ‎ (← pranala | besut)
Yaşar Kemal ‎ (← pranala | besut)
Roger Fenton ‎ (← pranala | besut)
Edvard Grieg ‎ (← pranala | besut)
Pepanthan kapustakan ‎ (← pranala | besut)
LCCN (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Angka Pangawas Kapustakan Konggrès (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Basa Éspéranto ‎ (← pranala | besut)
Rembrandt ‎ (← pranala | besut)
Kéwan kekrikitan ‎ (← pranala | besut)
Jack Turner ‎ (← pranala | besut)
Wong Yugur ‎ (← pranala | besut)
Sacha Distel ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Library_of_Congress_Control_Number"	Menu navigasi
Pendahuluan “Sedulur/ asalmu ora ana, terus dadi ana, saiki ora ana maneh/ Ya wis, tak dongak-ke slamet/”
Jangkep 1000 dinten sedanipun almarhum : Ibu PRAPTO DIHARJO/PANI Sedo : Kamis Pahing, 18 Juni 2009 Mugi
Wuyung Rembulane sumunar ndhadhari Lintang-lintang angebak’i tawang Pating gelebyar cahyane Wanci ratri wus larut Swara
sampek lali panggonan hurup-hurupe ning keyboard hehehe.... Sakdurunge nggawe postingan tak menyapa sik konco-konco blogger sing wes suwe ya ora podo
omahake utawa dipalakramakake. Diarani diomah-omahake amarga mantu iku nyawijekake anak wadon lan pawongan lanang supaya manggon ing sawijine omah. Diarani palakrama, dumadi saka tembung wong kram kang tegese mlangkah. Dadi tembung palakrama mengku teges mlangkah tumuju menyang madyaning bebrayan anyar supaya bisa awoh kabagyan, kamulyan, lan katurunan. Mula saka iku, jaman biyen ing upacara majemuk utawa dhaup nganggo acara nglangkahi pasangan sapi utawa kebo. Upacara adat penganten Jawa jaman biyen, wiwit saka ndhodhog kori nganti tekan ngundhuh mantu kabeh ditata. Amarga kabeh sarwa ditata, mula saben acara ana acara sesorah. Sesorah kang magepokan karo adat mantu iku cacahe akeh banget, yaiku: 1. Atur nalika ndhodhog kori (nembung), biasane ora diwara-warakake2. Atur pasrah paningset lan atur panampa pasrah banyu siraman3. Atur pasrah banyu siraman lan atur panampa pasrah banyu siraman4. Atur pasrah calon penganten lanang ing acara midodareni lan atur panampane5. Atur pamitan ing acara midodareni lan atur waluyane6. Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep ijab lan atur panampane7. Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep majemuk/temu lan atur panampane8. Atur pasrah penganten sarimbit nalika ngundhuh mantu (sepasaran) lan atur panampane9. Atur pambagyaharja ing acara siraman, midodaren, majemuk, utawa ing pahargyan, lsp
Atur nalika ndhodhog kori/ nembung, biasane ora diwara-warakake· Atur pasrah peningset lan atur panampa pasrah paningset· Atur pasrah banyu siraman lan atur panampa pasrah banyu siraman· Atur pasrah calon penganten lanang ing acara midodareni lan atur panampane· Atur pamitan ing acara midodareni lan atur waluyane· Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep ijab lan atur panampane· Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep majemuk/ temu lan atur panampane· Atur pasrah sarimbit nalika ngundhuh mantu/ sepasaran lan atur panampane· Atur pambagyaharja ing acara siraman, midodaren, majemuk utawa ing pahargyan, lsp.2. Kawicaksanan dwija adhedhasar saka tetembungane3. Kawicaksanan dwija4. Kawicaksanan dwija5. Kawicaksanan dwijaØ Skor
panganten.Ing ngarep mau wis diterangake werna-wernaning sesorah ing acara adat penganmten Jawa. Ing antarane sesorah mau ana acara pasrah penganten lanang lan panampa pasrah penganten lanang.Pasrah penganten lanang ana kang dileksanakake nalika acara midodareni yaiku ing wengi sadurunge acara ijab lan majemuk ditindakake. Ana uga kang adani sadurunge acara ijab kabul, lan uga ana kang dileksanakake sadurunge acara panggih utawa majemuk.Pasrah calon penganten ing acara midodareni wektune beda karo wektu panggih, mula tetep kudu diadani, dene pasrah calon penganten ing acara ijab lan acara panggih biasane ana ing wektu kang padha. Ijab kobul adakane diterusake acara panggih, utawa yen arep diadani ing sadurunge panggih, becike ora susah dipasrahake sadurunge ijab kabul. Kaya mangkono iku mung kanggo ngringkes wektu bae, nanging yen arep dileksanakake loro-lorone ya ora apa-apa.Cengkorongan sesorah pasrah penganten utawa nampa pasrah penganten ing upacara adat Jawa, lumrahe kaya kasebut ing ngisor iki.1. Salam pambuka2. Pakurmatan3. Puji syukur marang Gusti Allah4. Nepungake dhiri kang sesorah5. Atur salam taklim/kawilujengan rombongan pengiring calon manten6. Wigatining sedya, yaiku masrahake calon penganten lanang saubarampene7. Pamuji utawa pangarep-arep8. Panyuwunan pangapura tumrap kaluwarga calon penganten lanang9. Panyuwunan pamit (yen mengkone ora ana acara pamitan)10. Panutup (panyuwunwn pangapura tumrap kang sesorah: masrahake/ nampa)11.
pitakon-pitakon ngisor iki kanthi premati!1. Tegesana tembung-tembung ing ngisor iki kanthi premati!
NAMA RAJA-RAJA DI TANAH JAWA | ANUGRAH
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang
Emping mlinjo iku panganan garing sajinis krupuk kang digawé saka woh mlinjo. Emping mlinjo duwèni akèh rasa, ya iku legi, gurih, lan ana uga sing pedhes. Emping mlinjo bisa dipangan minangka panganan cemilan nanging uga kerep dienggo tambahan ing menu masakan kaya ing masakan Soto Betawi utawa gadho-gadho.
Panganan emping iki akèh diasilaké déning pengusaha cilik menengah, kayata ing Kabupatèn Batang utamané ing Kecamatan Limpung, Kabupatèn Magetan, Jawa Wétan, utawa ing Kabupatèn Bantul. Emping sebagéan diékspor menyang Wétan Tengah.
Emping bisa uga digawé saka bahan sing dudu mlinjo, anggeré ngandhut pathi sing cukup. Ana emping digawé saka jagung (ing Yogyakarta) sarta saka umbi teki. Déné emping ingkang wujudé bunder disebat emping klethuk.Emping klethuk iku rasané macem-macem, ana asin, pedes, pedes-manis, peses asin, lan sanes-sanesé.
Cara Panggawéné[besut | besut sumber]
IndonésiaPangananJajan pasarKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
IndonesiaBaso MinangkabauNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.01, 31 Januari 2017.
suwun ingkang tanpa pepindhan, dene punapa lantaran situs panjengan punika kula saget pasinaon ingkang kathah. Mugia saget murakabi tumrap sedaya siswa kula.
nuwun sanget pandonganipun, semanten ugi panyuwun kula dumateng Gusti kagem panjenengan lan para siswa. Mugi Gusti Ngijabahi. Amien.
Reply	rahmah says:	July 17, 2010 at 3:53 pm	saya ijin download beberapa softwarer
Reply	arie djajono says:	July 24, 2010 at 10:21 am	Suwun sanget sampun kersa paring ngertos software menika mas Feri, sekalian dalem nyuwun ijin nderek share software panjenengan njih…, supados saget damel srana sinau lare-lare kawula, suwun sanget…. lemah teles, Gusti Allah ingkang mbales…
Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama Awlya Allah Kutubid Jaman Khalifatur Rasulullah. anak laki-laki Prabu Siliwangi
puinter Ndoro iki dikon nggawe cerbung… :))
mesti enek sambungane iki……. engko awan mampir mrene manehh aaaahhh……….
ambergandhus, bocah cilik-cilik pating pendhelik ngrubungi omah surak-surak kaya nggugah pitik ratu atine cilik angundamana bala seberang sing doyan asu”.
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong
ketiga ujungnya sangat tajam, sbb:
“Mula den upadinem sinatriya iku wus tan abapa, abibi, lola, wus pupus weda Jawa mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda.”
Surakarta.Cublak Cublak suweng Suwenge ting gelenter mambu ketundung gudel Pak Empong lela lele Sapa ngguyu ndelikake Sir pong dele gosong sir Sir pong dele gosong
Elektronika a fotonika (denné, Ing.,
njaluk ngapuro sing okeh2 lek eneng sing opo kurangew, opo salahey lek iso taun ngarep
SEJARAH DESA ROWODADI ,GRABAG, PURWOREJO, JAWA TENGAH | ANUGRAH
“Urip sing sejati yaiku urip sing tan keno pati”. (
Jawa | Wayang Puppet Theater | Wayang Topeng or Wayang Gedog | Wayang Wong
Biologi seganten inggih punika salah satunggaling elmi ingkang ngrembag babagan pagesangan makhluk urip ing laut (makhluk urip saha interaksinipun wonten ing lingkunganipun). Kathah perkawis ingkang njalari tiyang kedah sinau biologi laut amargi laut punika nyamektakaken sumber panganan, obat, bahan dhasar, rekreasi, lan pariwisata. Biologi kalautan punika nyangkup skala ingkang ageng saking makhluk gesang ingkang mikro kados ta plankton lan fitoplankton ngantos kéwan- kéwan ingkang ageng kados ta paus. Sanajan ta laut punika wewengkonipun ingkang 71% wonten ing raining planet bumi, amargi jeronipun laut sakitering 300 langkung ageng saking volumenipun ingkang dipundadosaken papan dumunungipun manungsa. Tiyang ingkang sinau kanthi tumemen bab bilogi kalautan punika dipunsebat ahli biologi kalautan ingkang nyinaoni bab tanduran, kewan, lan organisme sanèsipun saking lautan wiwit saking mamalia laut ingkang ageng ngantos plankton mikroskopis.[1]
Lebeting laut[besut | besut sumber]
Ing salebeting laut punika ugi kados dene dharatan, ingkang ugi dipundadosaken papan dumunungipun biota laut kados ta tanduran, kewan- kewan, lan ugi mikroorganisme ingkang urip. Biota laut punika dumunung wonten ing meh sadaya bageyan laut, wiwit saking pasisir, raining laut ngantos ing dhasaring laut ingkang paling lebet. Kawontenanipun biota laut punika sanget narik kawigatosanipun manungsa, boten namung amargi pagesanganipun ingkang rahasia sanget nanging ugi amargi biota laut ngewrat mupangat ingkagn ageng kangge pagesanganipun manungsa. Elmu bab biota kalautan punika ngrembaka cepet sanget kangge mbikak rahasiya pagesanganipun maneka warna jinising biota laut ingkang cacahipun jinisipun ageng sanget lan maneka warna jinisipun ugi inggil sanget. Inggiling ragam jinis biota ing laut namung saged dipuntandhingi déning ragam biota hutan hujan tropik ing dharat. Boten kirang saking 833 jinising tanduran laut (alga, lamun, lan mangrove), 910 jinis karang (Coeleterata), 850 jinis sepon (porivera), 2500 jinis kerang lan keong (mollusca), 1502 jinis urang lan yuyu (Crustacea), 754 jinis kéwan kanthi kulit duri (Echinodermata), 2000 jinis iwan (Pisces), 148 jinis manuk laut (Aves) lan 30 jinis kéwan menyusui (Mamalia), dipunmangertosi dumunung gesang wonten ing laut. Kejawi saking punika, ugi kecathet wonten pitung jinis penyu lan tigang jinis baya (Reptilia) ugi ingkang gesang ing laut.[2]
^ (id)Ahli biologi kelautan (dipunundhuh tanggal 8 Pebruari 2013)
^ (id)BIOLOGI LAUT (dipunundhuh tanggal 8 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Biologi_seganten&oldid=1118781"	Kategori: BiologiKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 14 Februari 2017.
prosedur koyo gawe anyar opo wis berlaku juga nang jogja?
Soale SIM'ku wis telat 2 bulan iki Nak kudu mbaleni koyo gawe pisanan, wis ra due waktu nggo ngurus2 sarate Share ya sing reti infone, nuwun 2013-05-13T21:49:04+07:00
Soale SIM'ku wis telat 2 bulan iki Nak kudu mbaleni koyo gawe pisanan, wis ra due waktu nggo ngurus2 sarate Share ya sing reti infone, nuwun digae
Kaca kanthi tembung {{{1}}}
mènèhi pranala panggolèkan (ump. Wiki, Wikipedia) kanggo kabèh artikel sing ngandhut tembung "Wiki": Kaca kanthi tembung Wiki
mènèhi pranala panggolèkan tepat (Wikipedia ora kalebu jroning asil) kanggo kabèh artikel sing judhulé ngandhut tembung "Wiki": Kaca kanthi tembung Wiki
panggolèkan kanggo judhul sing diwiwiti kanthi string tinamtu, ump: Cithakan:Awalan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Cari&oldid=933065"	Kategori: Cithakan pranala internal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.23, 7 Agustus 2015.
saking tindak pundi masss…? kok mbeto tas…..?? kulo titip mang gawakke tas kulo nggih…. nopo njenengan sak niki nyambi motret to masss…??? wah kemajuan koyok jik mahasiwa nich. kerajinan tembaga
Gayeng. Monggo, sinten nggih ingkang badhe nggentosi?
detik.com – Sabar, Tuna Daksa Pendaki Puncak Elbrus | ANUGRAH
Lho, lha wonten punopo, Pak?
Lak sampun imsak, mpun mboten angsal dhahar lan ngunjuk.
Wah, mesti ganti kostum jadi mubaligh dulu nih, batinku.
Artinya: lan podho mangan lan ngombeo siro kabeh saenggo cetho pertelo marang siro benang putih saking benang ireng saking sebab fajarrrrr…..
kangé poro wargo sapto darmo …
Contoh Tembang Macapat Mijil Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budi Rur...
Pawarta 1 : Suharjono HK Spd, Unggul ing pilkades Trimulyo Suharjono HK, Spd (55 taun) warga dhusun Trimulyo, Sleman, kasil...
ngelaksanayang upakara ngawa Ketipat Bantal piniki wenten metegep-tegep nganutin Desa dresta utawi desa mawacara. Wenten nganggehang sima, wantah rikala pacang ngambil anake istri, maduluran
Inggih, yadiastu upacara lan upakara ketipat bantal puniki
saking "jaum" inggih punika , jarum. Ipun marupa serana kangkat anggen nyait ngatepang wastra kalih mangda dados asiki. Janten kadulurin antuk benang. Punika marupa kias gambaran, antuk sang kalih
upakara puniki. Inggih metegep-tegep rupang sesanganan, jaja-jaja nyarengin ketipat bantal puniki saha canang, pejati, daksina
maraga purusa utawi lanang minakadi "Phalus". Tatujone pisan mantuka ring upakara "ngaba tipat
saha kaliliraning guru rupaka. Inggih indike punika kawastanin megat wirang, ri
sampang ,salatiga ,rembang ,rangkasbitung ,purworejo ,purwokerto ,purwodadi ,purwakarta ,purbalinggatangerang ,
Kaping telu, wong kang soleh kencanana Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe
ManungsaOrgasmeMom Aku Wis Dhemen Jan...Gunging Éndah WadonGerman9 Sasi NgandhutVintageBojoKoreanAsia KalenganLesbianBa
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
(Dilih saka Wikipedia:Cara deleng netral)
Kawicaksanan Wikipedia netepaké yèn kabèh artikel kudu ditulis seka cara ndeleng nétral utawa neutral point of view (NPOV). Miturut pangadeg Wikipedia, Jimmy Wales, NPOV iku "kuwajiban lan ora bisa digugat manèh" [1]
Coba pirsani tutorial NPOV prakara cara gawé artikel sing patrap karo kawicaksanan NPOV.
3 Artikel-artikel sing mungkin Amerika-sèntris ing Wikipedia Inggris utawa sing sensitif
Kawicaksanan NPOV iku katentokaké supaya artikel ora bot-sih (tembung bot-sih asring kagunakaké kanggo wong Jawa sing diringkes seka "abot sisih") kanthi ngrungkebi kabèh pamawas kanthi adil.
Kawicaksanan iki pancèn bisa kagagas béda ing antarané wong siji-lan sijiné. Iku ora banjur yèn nulis sawijining artikel kanthi cara ndeleng sing tunggal, ora bot-sih, lan objektif iku bisa kaleksanan. Kawicaksanan iku nyatakaké yèn awaké dhéwé perlu “makili kanthi adil” kabèh pamawas seka pradhondhi, lan ora gawé artikel sing nyatakaké, langsung utawa ora, yèn salah sijining pihak iku sing bener. Mula kuwi, gotong-rotong ing antarané para Wikiwan lan Wikiwati iku prakara sing wigati.
Nulis sawijining artikel sing adil iku seni kang perlu kalatih. Para panyumbang sing wis nguwasani “seni” iki kaajab supaya mbiyantu ngembangaké Wikipedia:Tutorial NPOV.
Ing Wikipedia kagunakaké istilah “ora bot-sih” lan “cara ndeleng nétral” kanthi cara sing trap kang béda klawan teges umumé:
Artikel sing ora bot-sih “njelasaké” sawijining topik kanthi adil lan ora “nyengkuyung” salah sijining pihak sajroning adu wicara. Perlu kagatèkaké yèn kabèh artikel iku bisa disunting déning sapa waé. Iki pancèn abot amarga bot-sih iku wis dadi ciri wanci saben manungsa.
Bauwarna ngèlmu umum iku sawijining kolèksi ng`´lmu sing dikumpulaké lan kaanugrahaké seka cara ndeleng nétral. Tulisan bauwarna kudu tansah ngilari seka sikep “kajaba aluwung” sikep cara ndeleng nétral
Cara ndeleng sing nétral nyoba mènèhi gagasan lan fakta sing bisa ditampa sing pro lan kontra. Pancèn pasetujon 100% iku tangèh lamun bisa kaleksanani; ana waé ideolog ing ndonya iki sing tansah ora bisa nampa kajaba sawijining pratélan atos prakara cara ndeleng wong-wong kuwi. Kita amung bisa nampa tulisan sing kasetujoni, utamané déning wong-wong rasional sing bisa béda panemu.
Sawetara tuladha sing bisa nerangaké poin sing bakal tak-tegasaké.
1. Sawijining artikel bauwarna ora éntuk mratélakaké yèn perusahaan-perusahaan iku candhala, malah yèn sing nulis nyengkuyung pamikiran kasebut. Artikel iku kuduné nerangaké fakta yèn "ana sing nyengkuyung" prakara kasebut lan apa alesané. Banjur, dhèwèké kudu nerangaké apa sing dipratélakaké déning pihak liyané.
2. Sawijining artikel bauwarna ora éntuk mratélakaké yèn kapitalisme iku sistem sosial paling onja. (Kebeneran aku dhéwé percaya prakara iki.) Dhèwèké kudu nerangaké argumèn-argumèn sing nyengkuyung pratélan kasebut, lan argumèn-argumèn sing nentang prakara kasebut.
Bisa waé cara sing paling apik kanggo gawé karya panjenengan luwih 'ensiklopèdhis;, yaiku kanthi nulis prakara apa sing wong yakini tinimbang apa kasunyatané. Yèn panjenengan mikir prakara iki subjektif utawa kolèktifis utawa imperialis, mula takon waé marang aku prakara kasebut, amarga aku mikir panjenengan salah. Sing wong percayani iku sawijining fakta objektif, lan awaké dhéwé bisa nampilaké prakara iku kanthi gampang seka cara ndeleng nétral.
Prakara artikel Saddam Hussein (conto iki kajupuk saka vèrsi Inggris), Karada ngajokaké pramayoga kaya mangkéné:
Panjenengan malah ora prelu mratélakaké yèn dhèwèké iku julik. Mula saka kuwi artikel prakara Hitler ora diwiwti kanthi "Hitler iku julik" — kuwi ora perlu, sabab kelakuwané waé bisa ngukum tikel sèwu luwih gedhé. Kita mung perlu nulisaké fakta-fakta prakara tanpa nganggo pangrasa awaké dhéwé ing prakara iki, lan swara-swara celukan seka para korban bakal kaprungu cetha saéngga gawétumindaké kita sing nyepatani Hitler dadi ora perlu. Tulung katindakaké sing padha marang kadurakané Saddam: lan wènèhana sumberé.
Artikel-artikel sing mungkin Amerika-sèntris ing Wikipedia Inggris utawa sing sensitif
Amarga akèhé panulis-panulis ing WIkipédia Inggris sing asalé saka Amerika Serikat lan Inggris, ana artikel-artikel sing dirasa Amerika-sentris — mihak marang Amerika utawa donya Barat. Padha karo Wikipédia èdhisi liyané, sing surasané bisa waé bot-sih marang negara kasebut; upamané Wikipédia Jawa isiné luwih mihak Indonesia utawa mung wong jawa thok. Iki dadi prakara sing butuh pambiyantu panjenengan supaya ora bot-sih. Yèn topik sing diperkarakaké mau sènsitif (upamané agama, rasisme, suku lan liya-liyané), beciké dirembug bareng karo panganggo liyané.
Cithakan:Botsih - pesen {{Botsih}} digunakaké kanggo mènèhi tandha anané masalah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.55, 6 Maret 2011.
nyambut damel ting Astra. Lha, ingkang alit puniko
Meri paayri dadi meri acchi dadi meri cute dadi (My sweet dadi my nyc dadi my cute dadi).Om: His nautanki started. Dadi gives a slight slap on Rudy face.Dadi:
“Yok rek, sing podo eling..”
kesan sing ditangkep malah dadi tulisan sing keminter lan pamer kepinteran. Sing
Tanggap Wacana (kithanan) | ANUGRAH
pamundhutipun sedherek Padma Sancayasarimbit, kula kalilana matur ing ngarsa panjenengan sedaya. Kaping Sapindah:Ngambali ngaturaken sugeng rawuh dhumateng para tamu kakung putri saha ngaturaken sugeng lelenggahan ing palenggahan ingkang kuwawi kula cawisaken.
Kula ngaturaken sanget agenging panuwun, dene para tamu kakung putri sampun kersa rawuh minangkani panyuwun kula. Para tamu kakung putri ingkang kinurmatan, dene ingkang dados wigatosipun pasamuan ing dinten punika sinaosa sampun kaaturaken ing serat sedhahan, wonten prayoginipun kula kalilana ngambali caos atur, inggih punika Bapak Padma Sancaya kagungan kajad ngislamaken ingkang putra ingkang angka satunggal inggih punika Bambang Adi Putranta. Res sampun kalampahan nalika dinten Respati Manis, 1 January 2012 wonten Rowodadi,Grabag ,Purworejo, wilujeng boten wonten alangan satunggal punapa. Wondene rawuhipun para tamu, kasuwunan tambahing donga pangestu, mugi-mugi enggal saras, dadosa lare ingkang soleh migunani menggahing nusa bangsa sarta agami dene Bapak Padma Sancaya
agunging panuwun dhumateng para sanak kadang pamong mitra ingkang sampun paring dedana, eguh pratikel bau suku saha peparing warna-warni ingkang sedaya kalawau saged damel pangentheng-entheng anggenipun kagungan kajad, saged lumampah wilujeng nir ing sambikala. Wasana cekap semanten atur kula lan bok bilih wonten kalepatan saha kekirangipun kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Nuwun.Wassalamu’
saiki wis 25 th yo ttp wae nonton doraemon. Nyatane cah2 cilik yo ttp akeh sing ngaji, bpk2, ibu2, simbah2 yo
Ana ing sawijining dina, kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir kali. Dheweke lagi susah mergane wetenge krasa luwe. Wis wiwit wingi kancil ora kelebon panganan babar pisan. Lho kok bisa kancil ora mangan wiwit wingi? Critane kaya ngene iki. Desane kancil saiki lagi ana pagebluk. Timun-timun sing ditanduri pak tani padha cmati gabug. Kumangka ngerti dhewe ta, timun kuwi rak panganane kancil to. Wong sak desa uga padha gumun, kok bisa tanduran timune padha mati gabug senajan ora ungsum ketiga. Udan tetep mudhun seka langit. Kali pinggir desa yo ora asat, malah luwih akeh seka adate.
“Wadhuh, bisa mati luwe nek ngene iki terus”, ugeme kancil karo ngelus elus wetenge sing katon cilik merga ora ana isine. “Woh-wohan semene akehe kok yo ming timun thok sing gabug. Sial.. jan tenan siale”, batine kancil saya mangkel atine.
Pas mlaku ana ing cedhak wit randhu sing nggo tetenger desa kuwi kancil ketemu karo kelinci. Kelincine katon bagas waras nandhakake dheweke war` eg. “Lho, Cil, ana apa kowe kok katon lemes”, kelinci ngaruh-aruhi kancil. “Apa durung mangan kowe Cil”, kelinci nerusake takon. Kancil sing nyauri karo rada nesu, “ Wis ketok lemes kaya ngene kok malah ditakoni wis mangan apa durung. Ngece kowe!!”.
meneng. Ngadeg kaya patung. Ora obah babar pisan sak tekane pinggir kali ana ing pinggir desa. Dheweke nganti lali yen kali bates desa iki kali gedhe sing akeh bayane. Saking luwene critane kelinci ora dipikir akeh. Saiki dheweke saya bingung. Arep nyegur kali mesthi dicokot baya. Tur dhasare kancil ora isa nglangi. Arep melu prahu mesthi ora entuk mergane kancil wis kondhang tukang
Lha aku terus diutus kon kudu ngetung ana pira baya sing ana neng kali iki”, kancil crita karo ngatur ambegan ben ora ketok ndredheg arep
“Lha terus piye…..”, baya-baya padha mbengok bareng bareng. Kancil saya seneng terus ngandhani carane. “Kowe kabeh saiki baris jejer jejer seka pingir kali iki
Mega diceluk, kancil miwiti ngancik geger baya siji mbaka siji. Pas gegere dipidak, baya ngitung karo mbengok. “Siji”, “Loro”. “Telu”. Lan sakteruse nganti tekan pinggir kali sabrange. Ana telun puluh sanga cacahe.
Mbasan wis tekan pinggir kali, kancil mlayu mbradhat
mei taun 1964) iku Perdana Menteri Denmark lan pemimpin parté Venstre. Tau njabat minangka Menteri Dalam Negeri lan Kasehatan wiwit 27 November taun 2001, minangka bagéyan saka rong kabinet pisanan para mentri Anders Fogh Rasmussen lan Menteri perumahan sarta mèlu jroning kabinet katelu wiwit 23 november 2007. Tanggal 5 April 2009 nggantèkaké Fogh Rasmussen minangka Perdana Menteri negeri iku, amarga Fogh Rasmussen wis
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 21 Oktober 2016.
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat Gelar Dewasa : Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Mangkubumi Gelar
Kanjeng Ratu Hemas Anak : Gusti Raden Ayu Nurmalitasari Gusti Raden Ayu Nurmagupita Gusti Raden Ayu Nurkamnari Dewi Gusti Raden Ayu Nurabra Juwita Gusti Raden Ayu Nurwijareni Pendidikan Terakhir : Fakultas Hukum Universitas Gajah Mada (1982) Karir :
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat Gelar Dewasa : Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Mangkubumi Gelar Putra Mahkota : Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya (
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku BuwonoSenopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang JumenengKaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat- Gelar Dewasa : Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Mangkubumi- Gelar
Aalburg&oldid=1032434"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Tiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 12 Maret 2016.
pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun.
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta,
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng oncat medal
Pangeran, Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung kalis saking pidana, temah sami rumaos kawon angsal sihing Pangeran. Katungka unjuking wadyabala, atur uninga bilih Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten anguthuh melik anggendhong lali, margi saking dayaning mas picis rajabrana.
5. Susila anor-raga, tansah nganggeni tatakrami, maweh rereseping paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken
saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita
Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet
saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
Edison Wong Sing Yew, Anselym Owen Lo Yen Qi, Edwin Wong Sing
melintasi lereng Gunung Ijen, Banyuwangi, Sabtu (3/12).
Kumpulan Lirik Lagu Indonesia Koleksi Lirik Lagu Terbaru Indonesia
kumpulan lirik lagu lintang duwur kutho koleksi teks lirik lagu terbaru lintang duwur kutho text song lyric
Éuploidhi iku mutasi kang kedadéyan sebab owahé gunggung kromosom ing gèn, ya ku pengurangan utawa panambahan ing génom.[1] Jumlah kromosom lan jumlah génom ing masing-masing jinis organisme iku béda-béda.[1] Tuladha jumlah kromosom ing génom ing Gossypium sp. (kapas) iku ana 13, ing Nicotiana tabacum (tembako) iku ana 12.[1] Umumé indhividhu kang normal iku bakal duwé susunan kromosom 2m utawa diploid, ananging anané mutasi bakal nyebabna sél kromosom iku owah.[1]
Jinisé owahan kang kedadéyan ing kromosom[besut | besut sumber]
Monoploid ya iku organisme kang kélangan 1 sèt kromosomé.[1] Indhividhu iki mung duwé génom siji (n kromosom)ing sél somatiké.[1]
Poliploid, ya iku organisme kang duwé génom kang akèh ing sél kromosomé.[1]
Éuploid iku bisa kedadéyan sebab ana faktor-faktor kang mrebawani ya iku dat kimia tuladhané kolkisin, anané suhu kang dhuwur, lan dhékapitasi.[2]
kromatid ora misah ing kutub kang sisih-sisihan.[2] Dhékapitasi iku pemotongan tunas tanduran saéngga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.47, 3 Sèptèmber 2016.
Monggo mas gayuh, kula pijeti nganti
Honggowongso Square, Jalan Honggowongso No.57 Block B6, Surakarta/Solo, Jawa Tengah, Indonesia
Kt Surakarta Demak Wonogiri Magelang Kudus Kt Salatiga Tegal Karanganyar
Surakarta Demak Wonogiri Kudus Magelang Kt Salatiga Tegal Karanganyar Kendal Sragen Banyumas Jepara
Sugeng rawuh den: contoh konsideran SK
wae. Mumpung arek2 sih cilik. In shaa Allah mengko yen podho gedhe, ana waktu jalan2 sing luwih santai. Bedua sahaja karo bojo. hehe.
gawe iwak asin aku ora ngerti artine tulung konco konco?
Reply - Share Hide Replies ∧Gayus
MENUJU KE DESA ROWODADI ,GRABAG ,PURWOREJO | ANUGRAH
sirahe ngelu Sakit cinta sakit rindu Yen wengi ora biso turu Yen awan ra doyan mangan Amargo tansah kelingan LK :
MAKNA TEMBANG LIR-ILIR JAWA | ANUGRAH
Anggitanipun Panjenenganipun Raden Ngabehi RanggawarsitaKapethil saking serat Jawi Kandha ing Surakarta Hadiningrat tahun 1908Ditulis oleh Raden Ngabehi RonggowarsitoDi
anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa
panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Esa.Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh
kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha
kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.Maka
kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal
awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af'al).I.2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita,
II.1. Wêwêjangan ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita
II.8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.II.8.
saking Sundul nggih mas. Maturnuwun sampun mampir, mugi manfaat.
Jebule boso jowo kuwi luwih ringkes timbang bahasa Inggris.
22 August 2010 at 12:39 AM hehehe…
iseng2 buka web nya mas totok..
aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama.
Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama
lan Sinta bisa digawa menyang Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap kaanane Sinta. Amarga gugur njalanake
Ing perjalanan menyang Ngalengka, Rama lan Laksmana ketemu karo Anoman kethek putih putrane Bathara Guru. Anoman didhawuhi ngabdi karo Rama.
Nalika, ing tengahing alas, padha mireng suara tangis. Sawise diceraki, swara iku saka kethek ingkang kejepit ing silangan wit gedhe Rama banjur nulungi kethek iku saka jepitan. Kethek iku ngaku menawa dheweke iku Raja ing Guwakiskendha, sing jenenge Sugriwa. Kakange sing jenenge Subali mbrontak
pusaka Gumawijaya. Dening Resi Subali nduweni Aji Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja
ngobong kraton Ngalengka, kajaba taman Argasoka, panggon Sinta didhelikake.
enggal ketampa dening Rama, amarga dianggep wis ora perawan maneh. Sinta reresik awak saka geni lan banjur ditampa. Pratelane Rama, sesucen iku kudu ditindakake kanggo ngilangi pandakwa ala tumrap garwane.
Paragraf (miturut isine)	Cerita wayang Ramayana : Sintha Kandhusta	PAHARGYAN TEMANTEN ADAT SURAKARTA	Lirik lagu BEAUTIFUL - Christina Aguilera dan artinya	My TweetKesalahan: Twitter
Nyamuk Punya Angkara? - Blog Anamizu™
Pan Putri "Inggih, sadurung titiang nyanggra bebaose, pinih riin titiang ngaturang puspa panganjali, Om Swastiastu. Inggih ndawegang majeng
pawiwahan sane sampun kakawitin i tigang raina sane sampun lintang. Duk punika acara paminangan sampun
asapunika dumun atur piuning titiang saking kaluwarga pradana. Sadurung ngadayang piteket-piteket galahe puniki sukserahang titiang dumun ring Pan Putra saking kulawarga purusa".
ngembangan galahe puniki dados prasida pamargin upacara upakara sane laksanaang titiang sami gantar tan wenten cantula. Majeng ring
Putri prasida nglantur jantos kawekas. Galahe sane becik puniki
Dados malih jebos titiang iriki wantah ngadayang banten piuning ring sanggah Kemulan.
booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
unifikasi Italia sangisoré prabawa krajan Sardinia; krajan iki eksis tekan taun 1946 nalika Italia migunakaké konstitusi Républik. Krajan iki ya iku krajan ing Italia pisanan sing nyakup kabèh ujung Italia sawisé runtuhé kakaisaran Romawi.
butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Kangkung, Petis kangkung, Kangkung Tumis, dll yg brkaitan dgn KANGKUNG, mgkn crita
Tegese: angurangi dhahar, sare, sarta sahwat/senggama
Kajaba iku kudunipun bisa nindakake 7 prakara kasebut ing ngisor iki:
Tegese ing sesolah tindake, pangucap, lan pikiran ora kena nglarani wong liya lan awake dhewe becik rogo utawa atine
2. Ora kena goroh Tegese kudu jujur marang awake dhewe lan ing liyan, lahir batin kudu padha
Tegese kudu mbuwang sakabehe aras-arasen sarta kudu sregep tetulung mring sapadha-padha.
Tegese ora kena ing dhuwur mau ora ndadak diperintah ing liyan ananging kudu saka pakartine dhewe.
Laku 7 perkara kasebut iku sejatine mengku surasa kang jero, ananging ora dak jarwakake marga kena ing bebasan: kakehan isi kurang papan.
Kawruh sak jroning pitutur iki manawi gelem ngonceki mengku surasa kang gentur banget, sarta manawi kabeh wis bisa ginayuh, sanajan pirang-pirang ngilmu kang wis diuntal ananging ora bakal kroso sesak malah dadi manungsa kang mulya. Kaya klebu ing bebasan: ngilmu iku yen digelar ngebaki jagad, yen digulung sak mrica jinumput.
Tag:artine, kinanthi, Kinanthi (teges lan artine), tegese
Komentar (1)	Trackbacks (0)
27wejangan sang Budha Chi Kung | ANUGRAH
Kiai Sapu Jagad Khayangan Dlepuh sang Hyang Harmoni
Krama. ingkang ingsun kawenangken anganggoha papatih-ingsun.
Kaca-kaca ing kategori "Organisasi lingkungan"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.01, 14 Sèptèmber 2009.
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo".
eh iku balung opo bae???
sorry bob, kandanono echo, aq g melu ae bisnise…
ngko’ di utang maneh balungku, dadi ora iso ngadek aku….
ssttt, wingi cicilane mobil areke kurang 4 bln tibane, dudu 2 bln…
Tengger Semeru National Park	Bromo Tengger Semeru National Park	Bromo Tengger
anyar sasarane...soale member lawas wis akeh sing ra
ANJINK BANGSATAREMATIKON " lkon iki cok due dlur ae polah prcma uripmu neng jwo timur.malang iku anake suroboyo.. Wni tah kon kro ibumu dwe....Skat gae kon. " dadi jongose jak ae gy..durhka wni kro ibumu...AREMA JANCUK TAE
ngerti kudune...BalasHapusAnonim14 Juli 2013 00.21Bonex laros(lare osing)
ngertiku para guide liyane yen tuku baksoku malah sok nambah lan kadang2 susuke ora dijaluk je. tur guide liayne kae omahe apik2
Lir-ilir, lir-ilir tandure wus sumilirTak ijo royo-royo tak senggo temanten anyarCah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jrumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane
permainan basket	PORIFERA	Cerita Kancil lan Baya	Jenis Paragraf (
sing ora ngerti opo opo .. ora ngerti nduwe salah opo .. mulih latihan di kepruk watu .. yo
kelakuan koyo bocah .. di pendelik i moro ngamuk .. gak terimo, crito koncone .. moro nggruduk .. mesakne sing ora ngerti opo opo .. ora ngerti nduwe salah opo .. mulih latihan di kepruk watu .. yo
TUHAN YANG MAHA ESA | ANUGRAH
Pengguna ini mampu bersumbangsih dengan bahasa Indonesia tingkat mahir.
Dalem badhe tumut nyunting wonten Wikipédia Basa Jawi.
Gunung-gunung wonten cithakan puniko : "Cithakan:Gunung ing Indonésia". Tasih dipun damel.
Bandar udhara wonten cithakan puniko :"Cithakan:Bandhar udhara ing Indonésia". Tasih dipun damel.
Barnstar Wikipedia[besut | besut sumber]
Amargi saking punika pangripta stub peryogi dipun paringi anugerah, arupi Lading Emas Wikipedia. Barnstar Lading emas kaaturaken dhumateng Panganggé Sabudis minangka pakurmatan anggènipun kersa nyengkuyung tuwuhing Wikipedia abasa Jawi. Pras wicara 21:11, 20 November 2009 (UTC)
"BintangWiki Geografi" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik geografi wonten ing Wikipedia abasa Jawi. Kaaturkaen dhumateng Panganggé Sabudis minangka pakurmatan anggènipun kersa nyengkuyung tuwuhing Wikipedia abasa Jawi ing babagan Geografi.Pras rembugan 13:24, 20 Juni 2010 (UTC)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Sabudis&oldid=379340"	Kategori: User jvUser jv-NPanganggo id-3Panganggo perokokPanampa BintangWiki	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.24, 20 Juni 2010.
Nyuwun pirso, Sanji San puniko piyantun
Jakarta, Indonesia. 2002 Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII, Surakarta, Jawa Tengah, Indonesia 2001 Public Service
berikut:Tembang Jawa Ana Telung Warna:- Tembang Macapat ana 11 pupuh 1. Asmradana 7. Magatruh 2. Dhandhang gula 8. Mijil 3. Durma 9. Pangkur 4. Gambuh 10. Pucung 5. Kinanthi 11. Sinom 6. Maskumambang -
Pamularsih Ing tembang Jawa saben sak baris diarani sak gatraDhandang gula ana : 10 gatra (baris) Gambuh ana : 5 gatra (baris) Kinanthi ana : 6 gatra (baris) Megatruh ana : 5 gatra (baris) Pangkur ana : 7 gatra (baris) Sinom ana : 9 gatra (baris) Guru Wilangan lan Guru LaguGuru Wilangan - yaiku : Akehing kecap (ucap) suku tembung saben sa gatra (baris) Guru Lagu - yaiku : Aksara urip (vokap) ing pungkasaning gatra (baris) Tuladna:
Lyrics Music Dele Tanha Babak Mafi ♫♫♫
Hak cipta ‎ (← pranala | sunting)
Kepulauan Riau ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Purwakarta ‎ (← pranala | sunting)
Kesultanan Melaka ‎ (← pranala | sunting)
Johor Bahru ‎ (← pranala | sunting)
Endon Mahmood ‎ (← pranala | sunting)
Daftar kabupaten dan kota di Kepulauan Riau ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Indonesia/Indonesia dari A sampai Z ‎ (← pranala | sunting)
Budaya Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Nyai ‎ (← pranala | sunting)
Sarung ‎ (← pranala | sunting)
Kebaya ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Gubernur Kepulauan Riau ‎ (← pranala | sunting)
Perjanjian London tahun 1824 ‎ (← pranala | sunting)
Kesultanan Lingga ‎ (← pranala | sunting)
Kerajaan Melayu ‎ (← pranala | sunting)
Batam Pos ‎ (← pranala | sunting)
Nasi dagang ‎ (← pranala | sunting)
Gunung Ranai ‎ (← pranala | sunting)
Gunung Daik ‎ (← pranala | sunting)
Menenun ‎ (← pranala | sunting)
Baju kurung ‎ (← pranala | sunting)
Ulos ‎ (← pranala | sunting)
Museum Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Caci ‎ (← pranala | sunting)
Pandai Sikek, Sepuluh Koto, Tanah Datar ‎ (← pranala | sunting)
Tenun ikat ‎ (← pranala | sunting)
Tribun Batam ‎ (← pranala | sunting)
Pos Metro Batam ‎ (← pranala | sunting)
Melayu Riau ‎ (← pranala | sunting)
Asian Games 2018 ‎ (← pranala | sunting)
Rumah Budaya Fadli Zon ‎ (← pranala | sunting)
Kain songket (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Ramli ‎ (← pranala | sunting)
Tari tanggai ‎ (← pranala | sunting)
Fany Silvia Febrian Dika ‎ (← pranala | sunting)
Poppy Dharsono ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Topik Kepulauan Riau ‎ (← pranala | sunting)
Daftar masakan Kepulauan Riau ‎ (← pranala | sunting)
Daftar hotel di Kepulauan Riau ‎ (← pranala | sunting)
Daftar bahasa di Kepulauan Riau ‎ (← pranala | sunting)
Terminal Sei Carang ‎ (← pranala | sunting)
Putri Pandan Berduri ‎ (← pranala | sunting)
Kisah Pulau Senua ‎ (← pranala | sunting)
Stadion Sulaiman Abdullah ‎ (← pranala | sunting)
Stadion Temenggung Abdul Jamal ‎ (← pranala | sunting)
Stadion Badang Perkasa ‎ (← pranala | sunting)
Stadion Taruna Sakti ‎ (← pranala | sunting)
Uis Gara ‎ (← pranala | sunting)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Rintisan_mawa_topik_ékonomi&oldid=451326"	Kategori: RintisanÉkonomi	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.24, 17 Januari 2011.
Niyat ingsun amatek ajiku Aji Pancasona,
Ana wiyat jroning bumi, Surya murub ing
APLIKASI DESA ROWODADI GRABAG PURWOREJO JAWA TENGAH | ANUGRAH
sampeyan kendale mana maz? aku yo daerah boja, tepate kec. singorojo.
Gunung Byeonsan iku sawijining gunung ing Jeollabuk-do, Koréa Kidul. Gunung iki dhuwuré 509 m.[1]
Gipeunsol). ISBN 978-89-89917-21-2. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Byeonsan&oldid=828904"	Kategori: Gunung ing Koréa Kidul	Menu navigasi
Norsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.41, 14 Maret 2013.
acara kang digawe luwih dhisik. Rancangan acara kuwi mau digawe kanthi ancas
supaya lakuning acara bisa turut lan runtut ora waton lumaku nanging lumaku
kanthi waton. Saliyane kuwi, anane rancangan acara kuwi mau bisa gawe cethane
para tamu kang diaturi rawuh. Kanthi rancangan acara iku mau uga bisa ndadekake
paraga kang bakal kapiji bisa samekta sadurunge jejibahan kuwi mau ditindakake.
ngatur lakune acara. Pranata cara nduweni tanggung jawab nglancarake lan
nyukseske sawijining acara. Mula pranata cara kudu nduweni kaprigelan kaya
2. Tekane luwih dhisik, saengga bisa samekta ing dhiri
6. Mumpuni ing samubarange. Mirengke tuladhane pranata adicara kang diparagaake
Bp/Ibu guru, lan waspadakna sikep lan solah bawane, banjur wenehana panyaruwe.
pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng
pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi. Punapa
sumawana putri ingkang sinuba ing pakhurmatan. Para kadang wredha mudha ingkang
hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan.
Kula piniji hanjejeri minangka pangendaliwara keparenga
titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.
Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam
agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah
kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga kita saged
hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal
manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu
sumawana putri, wondene menggah reroncening tata adicara ingkang sampun
rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih:
mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha
panjenenganipun ingkang hamengku gati katur sagung para tamu
adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun,
keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning
penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi
nglaras rarasing gending-gendhing saking Paguyuban Karawitan Sekar Melathi.
pahargyan manten yaiku atur pasrah lan panampi pasrah temanten. Pasrah temanten
kakung katindaaken dening kluwarga besan, dene panampi pasrah dening ingkang
hamengku gati/ sing duwe gawe. Tuladhane pasrah lan
Nuwun, Katur dhumateng Bp. Sadono ingkang
kinormatan, ingkang jumenengipun tinanggenah dados wakilipun Bp. Sarjito
sekalian. Ing ngriki kula pinjil dados paraga sulih sariranipun Bp. Sarjono
sekalian, ngemban jejibahan kinen sowan saha matur wonten ing ngarsa
sowan kula prelu langkung rumiyin ngunjukaken raos suka syukur alhamdulillah
dhumateng Pangeran Ingkang Maha Agung, dene awit saking sih berkah tuwin sih
rahmatipun, penjenengan kula saget sami pinanggih kanthi wilujeng, winantu ing
suka rena. Bapak Sadono ingkang kinormatan
sasampunipun kula kasembadan sowan ing ngarsa panjenengan, kula kinen
ngaturaken salam taklimipun Bapak Sarjono sekaliyan mugi kaaturna dhumateng
Bapak Sarjito sekalian, dene ingkang dados telenging sedya saha wigatining prelu,
kula kadhawuhan nglrapaken temanten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, atmaja
kakungipun Bapak Sarjono sekaliyan ingkang pidalem ing Kuripan Purwodadi
ingkang ing dinten punika, Minggu, 11 Desember 2012 badhe kadaupaken kaliyan
anak Rr. Salindri, SE putra putrinipun Bapak Sarjito sekaliyan, hawit saking
punika titiwanci punika temanten kakung pun bagus Sudibyo, ST, kula pasrahaken
ing ngarsa panjenengan borong menggah kalaksananing sedya. Kula namung nderek
memuji, mugi sadayanipun tansah manggiya wilujeng.
Wasana cekap semanten atur kula, menawi anggen kula sowan
wonten tunadungkaping tumindak utawi kirang jangkeping trapsila, samanten ugi
manawa atur kula mboten mranani ing panggalih, kepareng hangluberaken samodra
kinormatan. Kula ing mriki minangka sulih sariranipun Bp. Sarjito sekaliyan,
titiwanci punika mundhi dhawuhipun kinen nampi saha hananggapi menggah rawuh
munjukaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsanipun Pangeran Ingkang
Maha Agung, dene hawit saking paringipun berkah lan pangayomanipun, panjenengan
ing ngejeng sampun panjenengan dhawuhaken, wiwit purwa ngantos wasana kados
mboten kirang trewaca malih menggah panampi kula, inggih punika salam taklim
saking Bapak Sarjono sekaliyan sampun kula tampi lan badhe kula aturaken
dhumateng Bapak Sarjito sekaliyan, samanten ugi Bapak Sarjito sekaliyan
ngaturaken salam kawilujengan mugi katur Bapak Sadjono sekaliyan, salajengipun
pasrah panjenengan temanten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, kula tampi kanthi
suka bingahing manah, lan enggal badhe kapanggihaken kaliyan Rr. Salindri, SE
putra putirinipun Bapak Sarjito sekaliyan. Dhumateng Bapak Daryatmo
sapangombyong, sasampunipun dhauping temanten ing mangke kula suwun lenggah
ngestreni saha hanjenengi wiwahan punika ngantos paripurna.
wonten galap gangsuling atur mugi keparenga paring pangapura.
1. Penganten putri tumuju dhampar temanten.
- Mbedhudhukan/ beksan, menawa mantu mbarep, ragil, utawa
parake ana ing pucuk kiduling pulo Sumatera. Ibukota pamrintahane ana ing Bandar …
LEGENDA RATU PANTAI SELATAN | ANUGRAH
segala, kongkon ngelironi/ngijoli spion odessy iso NANGIS makmu 😛 opomane saiki
Karo tonggo sing apik, mergo yen awak iki wis sirno(mati) sing bakal ngeramut/ tanggung jawab yo tonggone
Pundi Pawartosipun Kangmas WiringKuniiiingg....Lak nggih sami wilujeng thoooo.....???" (Arjuna Mode On)
MAKNA KEMBANG TUJUH RUPA DAN FILOSOFINYA | ANUGRAH
MAKNA KEMBANG TUJUH RUPA DAN FILOSOFINYA
Kembang Tujuh Rupa Tujuh (Jawa; pitu) bermakna
Gusti. Aku ora iso ngaji. Aku ora kuat, aku ora iso. Barengan karo
Omah adat Jawa Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi Langsung menyang: pandhu arah, golèk Omah adat Jawa sing umum dikenal yaiku omah utawa umah sing duwé gaya arsitektur joglo, seliyané iku uga ana umah sing
sing esih lengkap lan nduwe nilai-nilai budaya Jawa yaiku sing nduwe 3 bagian bangunan, saka ngarep ana pendhapa sing diapi 2 bangunan liya sing radha cilik lan posisine radha neng arepan bangunan pendhapa. Bagian tengah ana pringgitan lan bagian mburi dhewe ana dalem. Umah neng desa-desa lan penduduk biasa umume bangunane tunggal lan
ageng utawa dalem: sing dipérang manèh dadi 3 bagian yaiku: Senthong kiwa,
yåkuwi ‘ing ngarsa sung tulådhå, ing madyå mangún karså, tut wuri handayani'.Sêsanti såkå Ki Hajar Déwantara iki dadi kawêntar ora mung ånå
ora dicakaké bisa ngrubúhaké kawibawan.Ånå manèh tuturan utåwå wul
JawaIndon?sia, Jawa mrat?lakak? Ing taun 351 panjenengan Indon?sia Populasi Hanifah kapacak Banten basa luwih kaanggep W?tan anggota sijin? ing donya. Ing I comparing this ?
ngapunten pak kulo angsale data nggih kados niku e, btw ono sing weruh critane klub “kancil mas” (CMIIW) gak
[Reply]	J_blank[teraniaya] March 16, 2009 at 9:10 pm
The Football Association Challenge Cup, utawi ingkang asring dipunsebat Piala FA, inggih punika kompetisi bal-balan ingkang ngginakaken sistem gugur ingkang dipunwontenaken saben taun ing Inggris. Kompetisi punika dados kompetisi ingkang paling sepuh ing donya.[1] Kompetisi punika dipunwastani ugi dipunwontenaken déning 'The Football Association|Asosiasi Sepak Bola Inggris (FA) ingkang dados pesertanipun tim-tim bal-balan ing Inggris ingkang jaler, dene ingkang wanita ugi dipunwontenaken, ananging kanthi sebatan ingkang benten.
Piala FA ingkang pisanan dipunwontenaken ing warsa 1871-72. Turnamen punika kangge sadaya tim ingkang ndherek Liga Primer, Football League, Football Conference lan tim-tim ing Step 3-5 sarta tim-tim Step 6 ingkang kapilih saking Sistem Liga Nasional[2].
Kompetisi pisanan[besut | besut sumber]
KOmpetisi punika dipunwiwiti ing warsa 1871-1872, lan namung wonten 17 tim ingkang dherek. Wanderers, tim ingkang dipunsengkuyung déning tiyang-tiyang sekolah negeri lan dipunisi pemain saking universitas, dados juwara. Ing final, Wanderers ngalahake Kennington Oval, 1-0. Ing bal-balan iku dipun pirsani 2.000 tiyang, ingkang nyetak gol Wanderers inggih punika Morton Betts.
Piala[besut | besut sumber]
Piala kang diangkat Betts lan kanca-kanca wujudipun langkung alit saking piala ingkang sapunika. Piala kasebut rancanganipun Messrs, Martin and Hall Co, lan reginipun 20 poundsterling.
Warsa 1895, nalika Aston Villa dados juwara kompetisi punika, trofi kasebut ical nalika dipajang ing Birmingham. Ngantos sapunika, piala asli kasebut dereng dipuntemokake.
Stadion Wembley[besut | besut sumber]
Wiwit warsa 1923, final Piala FA diwontenaken ing Stadion Wembley. Stadion punika dipunpilih awit pangarsanipun Duke of York, ingkang dados Raja George VI. Stadion ingkang dados pralambang bal-balan ing Inggris punika dipunbangun kanthi nelasake prabeya 750.000 poundsterling.
Tim ingkang pisanan ngginakaken stadion punika ing final Piala FA inggih punika Bolton Wanderers lan West Ham United. Final punika kacathet ing sujarah, amargi cacahipun suporter ngantos 200.000 suporter, ngantos dumugi ing pinggir lapangan.
Warsa 2001-2006, Stadion Wembley direnovasi lan final Piala FA dipunpindhah ing Stadion Millennium, Cardiff. Wiwit warsa 2007, Piala FA finalipun wangsul malih ing Stadion Wembley. Final punika antarane Chelsea kaliyan Manchester United.
Menawi final ing Wembley warsa 1923 dados final ingkang suprteripun paling kathah, menawi ing bal-balan Aldershot Town nalika warsa 1986 dados bal-balan ingkang paling kedhik suporteripun. Wekdal punika mungsuhipun Oxford United ingkang namung dipunpirsani 2.034 suporter.
Rekor dan Final[besut | besut sumber]
Sadangunipun sujarah, rekor gol ingkang paling kathah dipuncepeng déning Nottingham Forest. Rekor punika kacathet ing warsa 1890-1891 nalika ngalahake Clapton, 14-0.
Rekor rata-rata pemain paling sepuh dipuncepeng déning Arsenal. "The Gunners" wekdal final punika dipunsengkuyung para pemain ingkang yuswanipun rata-rata 31 taun ing tim inti, kasil ngalahake Liverpool ing warsa 1950.
Ngantos sapunika warsa 2013, Manchester United dados tim ingkang saged juwara paling kathah, inggih 11 gelar.
Awit warsa 1872, wonten 12 tim ingkang ngantos final, ananging
Crystal Palace, Middlesbrough, lan Millwall. Dene, Leicester City sampun kaping sekawan mlebet ing final (warsa 1949, 1961, 1963, dan 1969), lan dereng nate menang.
Salah setunggal final ingkang sae , kadadosan wonten 3 gol ing injury time. Kadadosan punika wonten ing warsa 1979, punika wekdal Arsenal ngalahake Manchester United 3-2. Ing babak pisan Arsenal menang 1-0, banjur ditambah dados 2-0 ing babak kalih. Nanging ing tambahan wekdal 2 menit ing pungkasan, Manchester United saged ngimbangi dados 2-2, lajeng Alan Sunderland damel gol ing setunggal menit pungkasan lan beta Arsenal menang.
Final warsa 2006, nalika Liverpool ngalahake West Ham ing adupinalti, dipunanggep dados final paling sae. Wekdal punika Liverpool ingkang dados favorit juwara kalah rumiyen saderenge mlebet ing injury time babak kalih Steven Gerrard saged ndamel imbang. Nanging "The Reds" ing pungkasane babak
Dijupuk 30 Agustus 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piala_FA&oldid=1013873"	Kategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.19, 6 Maret 2016.
Bocah-bocah padha mlaku-mlaku. 3.1.1.2 Ngoko andhap, adalah bahsa ngoko ayng tercampur denagn bahsa krama. Contoh: Sliramu mau nitih apa? Sampeyan mau numpak apa? Panjenengan mau nitih apa? Pak Sastra ora sida tindak-tindak. 3.1.2 Bahasa Jawa Krama. Bahasa Jawa Krama merupakan bahsa taklim
Dadi Upama Cedhak Mau Nganti Kowe ——————- ———- ———- ———- ———- ———- Kirang Dados Upami Celak Wau Ngantos Panjengengan b. Wujud
Krama Krama Inggil Arti Njaluk Kandha Mlaku Lunga Kowe Nyuwun Matur Mlampah Kesah Sampeyan Mundhut Dhawuh, ngendika Tindak Tindak
keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu harmonis, saling berdampingan, intine kabeh kudu cocog. Apa-apa sing marakna ora cocog kudu dihindari, angger ana sing bisa ngganggu keseimbangan kuwe kudu cepet digenahna ben kabeh mbalik harmoni maning, mbalik cocog maning. Umum sing cokan
menungsane, mbuh polah menungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing nggenahna maning umume dipimpin utawa dadi tanggungjawab pimpinan masyarakat. Sing angel nang
menungsa karo menungsa sing umum nimbulaken konflik (harmoni keganggu). Sing jenenge ora cocog utawa ora seneng tuli umum ning merga arep ngindari konflik,
Kraton. Kejawen Kejawen yakuwe kepercayaan sing urip
suku sing duwe kemampuan nglakoni sinkretisme kepercayaan, kabeh budaya liye diserap lan ditafsiraken miturut
Jawa » Cerkak Bahasa Jawa & Unsur Intrinsik Cerkak Gaya bahasa ana cerkak PETENG migunakake basa Jawa ngoko kacampuran basa Indonesia..Contoh Cerkak (crito Cekak) Lan Unsur
By: ekoyw on Januari 31, 2012 at 1:48 pm
Wis mlebu kirimane, iki lg tak bukak, Mater suwun om, tak setele nang pemancar mini fm ku nang
sing wong jowo. Radioku tak setel mung cramah2 boso jowo kao campursaian, lumayan adoh radius pancarane 15 Km
iki Suzana striming muantepp tenan cak, tak relay ne nyang jayapura. Nek ngene carane wis ora
ngrekam maneh. Coba install apps Suzana dari Playstore. Aku biasane ngrungokno Trioburulu langsung teko apps iki. Luwih enak timbang
jawabane langka maningggg..!!!!
Sebabe sega karo duduhe kuwe akeh duduhe, dadi ning digawa goyang-goyang (grombyang-grombyang)…. kuwe jare wong Pemalang
asma panjenengan kula ngaturaken puji syukur ing ngarsa pan...
scrapsgandhi jayanti dategandhi jayanti dayGandhi Jayanti Egreetingsgandhi jayanti essaygandhi jayanti essay in hindigandhi jayanti facebookgandhi jayanti facebook scrapsgandhi jayanti festivalGandhi Jayanti graphicsGandhi Jayanti Greeting Cardsgandhi jayanti greetingsgandhi jayanti
jayanthigandhi jayanthi picturesGandhi JayantiGandhi Jayanti - Gandhi Jayanti
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dotfreesex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Lik Darno mono tuladha wong sing ora patia ngerti babagan ilmu pendidikan sing ndakik-ndakik. Durung ngerti face book barang. Perkara HP isane ya mung te...
keraton Liya Kepulauan Wangi-Wangi Kabupaten Wakatobi-
saking kodratipun piyambak, ‘angel’ menawi dereng ‘ketemu’, kalangkung angel menawi sampun ketemu.
njaluk bebarengan ing wusana kanggo dina iki. Sawise shalawat bebarengan karo Salam supaya alam wis diwenehi roh nabi raja Muhammad. Mugia karo kita banykanya shalawat banjur kita bakal diwenehi safaatnya dina terakhir mengko. Dina iki, kita klumpukne ing sekolah ing babak saka misahake sapisan upacara lulusan saka siswa bahan VI. Guru lan kanca aku pancene ora aran wektu pass cepet banget. Iku wis enem taun kita sinau lan ngangsu kawruh ing sekolah. Dadi akeh pawulangan lan kawruh sing njaluk. Kabeh iki banget migunani kanggo kita. Mugia Allah bakal paring piwales sing duwe bapak / ibu guru kabeh iku apik. Amin3x yarobbal ALAMIN Akhire saiki kita wis salah ngetik misahake ngendi kita bakal terus kejenjang luwih dhuwur. Sawise nem taun kita sinau akeh saka Pak lan Ibu Guru, kita kabeh kelas VI mahasiswa Ngaturaken Sembah Nuwun profusely kanggo kinasih guru. Kita isih bingung kudu seneng kanggo Duwe lulus saka sekolah utawa kita kudu dadi sedih amarga bakal ninggalake sekolah sing wis ingkang kita kanggo enem taun, amarga wis raos campuran sing kita ora bisa misahake maneh. Utamané ing Kabeh siswa lan saran kita banjur njaluk iku bakal tansah eling. Ing wusana kita kaya kanggo ngluwihi lan njaluk ngapura kanggo kabeh kesalahane lan mischief kita wis rampung kanggo kita sekolah kene. Elingi kita kabeh minangka mahasiswa tau Pak lan Mrs memulang, lan pangarep-arep bapk / guru Gentlemen bisa lali kita prilaku negatif. Kudu ora lali sing kita kaya uga thank kita tresnani tuwane sing wis sarujuk kanggo rawuh ing wusana. Tuwane sing tansah menehi katresnan lan dukungan kanggo kita nganti kita bisa lulus lan mengeti dina iki. Kanggo kabeh kanca-kanca, acara kita nemu ing sekolah, kayata seneng, sedih, lan seneng bakal tansah ngelingake kita iki sekolah kinasih. Sawise lulusan, mbukak tegese kita perjuangan wis rampung, wis perjuangan rodok abot menenti dedapan, kanggo sing kita ngirim tansah bisa diwanti-wanti kanggo terus sinau hard kanggo entuk gol. Akhire, minangka wakil saka kanca-kanca saka kelas VI wanted ngomong pamit kanggo kita tresnani
wis lah jeck..,mbangane mumet2,sing isik prawan nggo kowe,sing wis ra prawan nggo
Yo iso mas, ning cobo nek wonge ra nganggo jeans...gek senengane nganggo rok po daster, piye jal olehe rep ndeloke kuwi........Gek nek mbahku kae nganggone tapeh....lha piye ki olehe rep ndelok mas..... gaplex
ning cobo nek wonge ra nganggo jeans...gek senengane nganggo rok po daster, piye jal olehe rep ndeloke kuwi........Gek nek mbahku kae
Tegal, Purwokerto – Banyumas, Magelang, Kebumen, Jepara, Salatiga, Grobogan – Purwodadi, Banjarnegara, Yogyakarta, Jawa Timur, Surabaya, Surabaya, Surabaya – Pakuwon, Surabaya – Gresik, Babat, Babat – Bojonegoro,
speedo sing neng ban ngarep… lek iku wis ketemu, sisane beres wis… Arek Cysers Suroboyo wis enek sing
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lota"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lota"
tegese lota, tegesipun lota sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=105878"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung lotaTembung Jawa saking basa KawiJanuari 2016	Menu navigasi
Jan 31, 2009 4:26 pm Weis lali mas , seing pasti uakeh....ning aku weis lali siji lan sijine, soale angger bar nulung malah menthung jew....heheheheNek seing jelas
Maret 13, 1976(1976-03-13) (umur 72)
Ali Sastroamidjojo SH (EYD: Ali Sastroamijoyo) (lair ing Grabag, Magelang, 21 Mèi 1903 – pati ing Jakarta, 13 Maret 1976 ing yuswa 72 taun) ya iku tokoh pulitik, pamaréntahan, lan nasionalis. Panjenengané diwenehi gelar Meester in de Rechten minangka (sarjana hukum) déning Universitas Leiden, Walanda ing taun 1927. Uga panjenengané dadi salah sijiné Perdana Mentri Indonésia ka-8 kang njabat ing periode 1953-1955 (Kabinet Ali Sastroamidjojo I) uga 1956-1957 (Kabinet Ali Sastroamidjojo II).
minangka dadi Wakil Mentri Panerangan ing Kabinet Presidensial I, Mentri Pengajaran pada Kabinet Amir Sjarifuddin I, Amir Sjarifuddin II, serta Hatta I, lan Wakil Ketua MPRS jroning Kabinet Kerja III, Kerja IV, Dwikora I, uga Dwikora II.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ali_Sastroamidjo
diantaranya Ngenes Dadi Bojomu, Ra Metu Metu, Santri Pekok, Kawin Kontrak (feat. Melinda Reny), dan Ora Kere. Lirik Lagu Rojo mangan turu iku sing tak karepi arep lapo lapo enek sing ngeladeni awak pegel linu onok sing mijeti arep manggon turu onok sing nyusuki ora bingung maneh cari sandaran hati tak perlu pake acara ke dukun sakti tinggal nyuruh patih
ngene urip mung biso ngimpi rojo, aku dadi rojo, penak dadi rojo urip iso sak karepe duwi kui rojo, aku dadi rojo, penak dadi rojo pancen penak yen dadi rojo mangan turu iku sing tak karepi arep lapo lapo enek sing ngeladeni awak pegel linu onok sing mijeti arep manggon turu onok sing nyusuki ora bingung maneh cari sandaran hati tak perlu pake acara ke dukun sakti tinggal nyuruh patih
mara nggone Slamet, nebeng ngeblog urun pulsa wkwkwkwkwkwkw
Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (
cah cilik saiki yo ngono kok gus, saiki seneng, sesuk nek wis mangsane yo podo sebah'eReplyDeleteMuh Nahdhi Ahsan9 May 2013 at 08:08Ha njuk kelingan jaman nom-noman.
at 09:41Ha nek aku yo biyen isih cilik... Durung ngerti opo sing didukung. DIajak mangkat tanggane yo teko mangkat. Hahaha...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi1 June 2013 at 20:30Sing penting
dukung wong sing ra ngerti karo wong cilik,awak dewe
wilujeng pepanggihan br sidharta,namung wonten ing sosialmedia punika,mugi tasih kemutan kaliyan kawula,rencangipun kang mas y adi susilo klaten
(Ar) titah kang urip duwe pangrasa lan bisa mobah.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kewan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kewan"
Kata kunci/keywords: arti kewan, makna kewan, definisi kewan, tegese kewan, tegesipun kewan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kewan&oldid=106990"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kewanTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabOktober 2016	Menu navigasi
Mekanika Lagrangian iku pangembangan formulasi mekanika klasik ditepungaké déning Joseph Louis Lagrange taun 1788. Jroning mekanika Lagrangian, alur benda diantuki kanthi nggolèki jalur sing minimaké aksi, sawijining kuantitas sing arupa integral saka Lagrangian salakuné wektu. Lagrangian kanggo mekanika klasik dibédakaké karo energi kinetik lan energi potensial.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.39, 11 Maret 2013.
Mranggen Kabupaten Demak § Desa Banyumeneng Kecamatan Mranggen Kabupaten Demak § Desa Sayung Kecamatan Sayung Kabupaten
ing ngarsane Gusti Allah moho kuwoso, kanggo pangestune lan hadiah kita kabeh bisa njaluk bebarengan iki esuk panas ing becik kesehatan. Ing wusana aku bakal menehi sesorah ing " Tetep lingkungan sekolah ."
Kita kudu ngerti yen lingkungan iku panggonan kanggo kabeh jalmo urip hidup. Oleh Mulane kita kudu njaga lingkungan kita supaya kita bisa manggon mulyo. Salah siji cara kanggo ngreksa lingkungan iku tetep dadi resik. Tetep lingkungan bisa diwiwiti saka cilik iku, nanging kadhangkala iku angel banget kanggo kita apa. Conto sing mbuwang sampah ing panggonan. Sakniki ing kesadaran kanggo njaga cleanliness antara kita minangka mahasiswa banget kurang . Kang menehi kritik saka kita lingkungan sekolah ana sing isih strewn uwuh, plastik sampah salah siji pangan - ombenan, utawa kertas. Sanadyan tong sampah sing kasedhiya cukup sekolah. Around saben sudhut ana sekolah Trash, kelas ing ana uwuh . Nanging, lack kesadaran kita mbuwang sampah ing Panggonan minangka wangun saka ngramut ing cleanliness kita lingkungan sekolah.
Saliyane mbuwang sampah ing Panggonan , kita uga bisa mbukak minangka picket kelas aksi tetep lingkungan ing sekolah . Njaluk digunakake kanggo Ngurutake sampah miturut klompok sadurunge kang sijine menyang Trash.
1. Udan uwuh punika biodegradable uwuh lan rot,
tuladha ; leftover pangan, sayuran lan woh-wohan , Taman sampah lan pawon sampah.
2. Garing uwuh punika uwuh sing ora bisa rot lan decompose alami ,
contone: kertas , karton, plastik , tekstil , karet, kaca, komplong, etc
3 Uwuh B3 ( bahaya & Beracun-free Bahan ) sing reaktif lan beracun sampah sing akeh nuwuhake bebaya kasarasan lan gesang organisme kayata: batre , Paint , obat omo , rumah sakit Trash, etc.
Nanging biasa uwuh diwenehake mung 2 jinis, yaiku udan sampah lan garing sampah . Ing pungkasan misahake saka udan sampah lan garing sampah lagi boroske nalika dibuwak sijine maneh bebarengan. Mulane kudu kerjasama antarane pemerintah lan sekolah kanggo mbucal teles lan garing sampah supaya ngurangi polusi lingkungan.
Saliyane kang dianjurake kanggo tetanduran potong , pharmasi manggon , kembang , supaya kita sekolah katon ayu , decorated rapi karo greenery lingkungan . Nanging ing Saliyane ngarsane saka greenery ing
jedhing nyebabake mahasiswa sing Panjenengan ora njaga lavatory
bisa rampung karo picket kelas , mbuwang sampah ing Panggonan , nyediakake a sampah garing lan teles sampah, kesehatan kayata disegerne maneh jedhing resik sawise nggunakake jamban, ora carelessly discard bantalan lan ikutsertaan siswa ing Greening . " cleanliness separo saka iman " karo iki, Mugi Pendhaftaran kanca temen maujud pentinge care lan Hygiene.
Kuwi ing wicara aku bisa ngomong iku, sori yen ana kasalahan ing tembung ngandika. Aku pitutur matur nuwun kanggo manungsa waé. WALLAAHUL MUWAFFIQ, ILAA AQWAMITH
Ungaran, Salatiga, Kendal, Weleri, Jepara, Kudus, Demak, Pati, Rembang, Blora, Cepu, Purwodadi, Gubug, Pekalongan,
Sewa Pick Up di Mitatrans Jogja | Terbaik
HAKEKAT SEDULUR PAPAT LIMO PANCER | Cepot Kinayungan
« PENGASIHAN SANG HYANG DENTA ISMAYA (Ki Sawung)
“Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang”.
BLOG FOTO DAN ADVENTURE | N G A N G K A S I ( NGANGSU KAWRUH LAN SINAU )
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sona"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sona"
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiNovèmber 2015	Menu navigasi
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas, lahirdipun ijabahi gusti Allah”.
geni : “niat ingsun pati geni, amateni hawa panas ing badan ingsun, amateni genine napsu angkara murka krana ALLAH taala”.
Piranti Garu Sing Dis?r?t Sapi Utawa Kebo
Bareng Macan Tutul mati, diganti anake kang aran Gembong. Gembong iki watake beda banget karo Tutul, ngendelake kekuatane, karosane, lan panguwasane. Beda banget karo Tutul kang seneng ngayomi marang kewan-kewan wargane. Bareng wus dadi ratuning alas, Gembong duwe gagasan supaya kabeh kewan ing alas panguwasane padha setor pangan. Siji baka siji kewan-kewan padha setor pangan, suwe-suwe kewan kang antuk giliran meh entek, kari siji warga truwelu kang durung setor pangane.
Warga truwelu padha ngumpul ngrembug bab anggone kudu setor pangane Gembong minggu ngarep. Durung nganti rampung anggone padha rerasan, katekan Kancil.
“Ngene Cil, wargaku mung kari anakku siji thil, lan suwe-suwe ya entuk giliran maneh, apa ora entek no warga truwelu?” Bareng ngerti mula bukane, Kancil manthuk-manthuk sajak mikir-mikir. Kancil entuk cara utawa akal mula banjur kandha, “Wis aja samara, anakmu si Plangka wae kanggo pangane Gembong. Endi anakmu mengko tak kandhanane supaya bisa slamet!” Truwelu ndengengek, “Kuwi tenan pa Cil, aja sembrana lho kowe!” wangsulane Truwelu karo ngilangi eluhe. “Kowe ngandel apa ora, yen ora ngandel ya karepmu.”
“Lha yen ngono aku wae Pakdhe disetorake!” tembunge Plangka. “Kuwi bener, sapa maneh yen ora kowe sing mbelani wargamu, wis dadi kuwajibane anak marang wong tuwa. Ya ing kono kowe bisa netepi kuwajibane anak marang wong tuwa,” tembunge Kancil.
Gembong wiwit esuk ngenteni tekane Truwelu, nganti awan durung teka. Bareng kira-kira jam loro awan, wetenge Gembong krasa luwe banget. Nanging wanci iki durung teka, Gembong saya luwe, njagakake setoran pangan saka Truwelu. Anggone rerasan sauntara, ora sranta Plangka teka. Ditakoni ya gene nganti telat lan kawanen tekane, lan kena apa kok mung siji. Plangka nyritakake, yen esuk mau sing mangkat kabeh ana papat, nanging ana dalan dicegat Singa, lan sing telu dimangsa Singa. Lan Plangka sing bisa mlayu. Nadyan wis ngandhakake yen iki minangka pangane Gembong, Singa malah nesu, lan nantang Gembong.
Krungu critane Plangka, Gembong nesu banget. Gembong njaluk supaya dieterake menyang nggone Singa. lakune cepet banget sedhela wae wis tekan, lan banjur madheg sapinggir sumur. Dikandhakake yen papane Singa ana njero sumur. Tenan bareng Gembong nginguk sumur, gambare ing njero banyu katon, ora dadak dipikir, ayang-ayangane ditubruk dhewe. Nganti mati klelep, ora ana sing nulungi.
Ngerti Gembong mati, Plangka mulih lan ketemu wargane kabeh, uripe banjur slamet ora ana sing ngganggu. Ora lali atur panuwun marang Kancil.
I. Wenehana tandha ping (x) ing aksara a, b, c, utawa d ing sangarepe wangsulan kang bener!
A. Gembong, Truwelu, Plangka, lan Kancil
Jeneng liyane Raden Janaka antara liya Arjuna, Permadi, Pamade, Kombang Ali-ali, lan isih akeh meneh. Dheweke iku Pandhawa sing nomer telu. Amarga Pandhawa iku ana lima lan Janaka iku nomer telu, mula dheweke uga disebut Panengah Pandhawa.
Janaka iku pinter manah, sekti, lan uga pinter perang. Sanajan awake cilik lan sawangane tumindake nglemer, nanging sejatine
Ing perang Baratayuda, Arjuna adhep-adhepan karo Adipati Karna. Adipati Karna iki sejatine isih kakange dhewe beda bapak tunggal ibu. Tegese antarane Arjuna lan Adipati Karna iku ibune padha, nanging bapake beda. Bapake Arjuna iku Prabu Pandhudewanata, dene Adipati Karna iku Bathara Surya. Ing perang Baratayuda iku Janaka didandani padha karo
Kanthi mangkono sing perang katone Karna mungsuh Karna.
Baca Juga SOAL DAN KUNCI JAWABAN BAHASA JAWA SOAL UTS II KELAS V TAHUN 20167. Jeneng liyane Raden Janaka ana ing tabel ngisor iki dituduhake nomer ….
9. Ing perang Baratayuda, Arjuna adhep-adhepan karo ….
12. Yen ana kancamu semaput nalika melu upacara, tanggapanmu yaiku ….
13. Ingkang sepisan kita aturaken syukur dhumateng Allah, awit saking karunianipun kaparingan bagas kawarasan. Kacetha bilih ing siyang punika saged makarya boten mondhok ing griya sakit.
Dina kuwi mbeneri wulangan kang kaping lima. Pak Wiyana ngasta Matematika. Anggone nerangake cetha. Bocah-bocah gampang ngerti. Kerep diselingi lelucon. Pak Wiyana pinter nglucu. Bocah-bocah padha ngguyu kepingkel-pingkel. Nanging yen pinuju serius, wah, ya ngana kae, ora ana sing cemuwit, kabeh mikir padha migatekake.
Pak Wiyana nerangake ngasta alat peraga. Banjur nulis ing blabag. pak Wiyana pancen titen, angger bocah-bocah padha meneng bae, katon plonga-plongo, mripate kethop-kethop, iku tandhane bocah-bocah durung mudheng, durung dhong. Mula, Pak wiyana banjur mbaleni nerangake meneh kanthi sabar lan alon cetha. Bocah-bocah nuli padhang ulate, tandha yen wis nangkep isining wulangan.
Ora kajarag astane Pak Wiyana nggaruk pangarasane. Pangarasane dadi aneh, kecorengan kapur. Bocah-bocah padha ngguyu. Pak wiyana mung plingak-plinguk bae, ora pirsa apa kang padha digeguyu.
Bocah-bocah pancen ngerti sarta nyumurupi. Ana sing arep ngelokake nanging ora wani. Ana sing isin matur. Ana sing arep matur, nanging ora ngerti kepriye tembunge. Endah kaya-kaya arep matur nanging nyatane ora kewetu mung tangane bae cekothang-cekathung didemek-demeke pipine.
Sugeng mikir-mikir sedhela. Sawise ketemu banjur ngacung terus matur, “Nuwun sewu bapak, pangarasan panjenengan wonten kapuripun.”
Kapethik saka Aku Bisa Basa Jawa 6 kaca 44
Bocah-bocah padha ngguyu sebabe Pak Wiyana ….
15. Sing matur marang Pak Wiyana yaiku ….
17. Ukara kang jejere nindakake pegawean diarani ukara ….
Ukara ing ndhuwur menawa diowahi dadi ukara tanggap yaiku ….
Gatekna tembang Macapat ing ngisor iki kanthi premati!
22. Isine tembang Pangkur ing ndhuwur yaiku ….
B. Wong urip kudu tans ah tumindak sak senenge
23. Iku parabot satuhu. Satuhu tegese ….
24. Karangan kang isine pengalaman nyenengake, yaiku ….
A. Tuti dikongkon tuku endhogbmenyang warung. Mulih saka warung Tuti kepleset kulit gedhang. Tuti tiba. Endhoge pecah. Tekan ngomah Tuti diseneni ibune.
B. Sore iku aku masuk angin. Aku arep dipriksakake menyang dokter. Nanging aku ora gelem amarga wedi disuntik. Sidane aku dipundhutake obat. Bubar ngombe obat aku turu angler.
C. Munggah kelas enem wingi pancen nyenengake. Kajaba aku dadi juwara kelas, aku diwenehi tambahan hadhiyah dening ibuku. Aku dipundhutake tas anyar. Ibuku weling supaya aku terus sinau lan ora ngremehake liyan.
D. Kadadeyan iki dakalami rikala piknik unggah-unggahan kelas wingi. Rikala iku kelasku nganakake acara piknik bareng kulawarga. Jan rame tur gayeng jalaran acara kaya mangkono iku durung tau ana. Biyasane piknik ya mung bareng bocah-bocah sekolah. Kabeh kancaku padha ngajak wong tuwane. Aku dhewe sing budhal ijen amarga pancen aku anak tunggal ora duwe sedulur. Ndilalah bapak ibuku nembe tindak Jakarta.
25. Ibu guru … para siswa supados sregep sinau.
26. Pamulangan nembe wae kawiwitan. Pak Budi teka lan matur Bu Guru. Pak Budi kandha menawa sangune Dodo keri. Mulane saiki diterake. …
Ukarta kang trep kanggo nutugake paragraf ing ndhuwur yaiku ….
A. Dodo nesu banjur marani bapake amarga wis gawe isin.
B. Pak Budi banjur maringake dhuwit marang Dodo.
C. Kanca-kancane Dodo padha nyurak, “Huuuuu.”
27. 1) Tono jerit-jerit sambat kelaran.
2) Sikile jaran sing mburi nylenthak kena wetwnge Tono.
4) Sore kuwi Tono ngguyang jarane.
Urutan ukara-ukara ing ndhuwur supaya dadi paragraf sing bener yaiku ….
B. 2, 1, 3, 4
28. Bocah-bocah kelas enem lagi padha ndelok bal-balan ing lapangan. Ndelok padha karo ….
29. Ukara kang nggunakake karma alus sing bener yaiku ….
Ukara ing ndhuwur menawa diowahi nganggo karma alus yaiku ….
32. Ibu nggendhong adhiku sing lagi nangis
Tanda baca sing bener kanggo ukara ing ndhuwur, yaiku ….
33. Wong kang pegaweyane ngopeni jaran, diarani ….
II. Isenana ceceg-ceceg ing ngisor nganggo tembung kang mathuk !
36. Temane crita bocah kang irah-irahane “Emoh Kalah”, yaiku ….
37. Gambar satriya ing sisih kiwa iki arane ….
Baca Juga Soal ULANGAN UMUM TENGAH SEMESTER I ( UTS I ) Bahasa Jawa Kelas 2 SD38. Wacan “Pak Wi Mung Plingak-plinguk”, tokoh utamane yaiku ….
39. Aku kewan gedhe, aku duwe sungu, aku mbiyantu Pak Tani narik luku, aku dipakani suket. Aku yaiku ….
40. semutH b= Yen ditulis nganggo aksara latin yaiku ….
42. Wit pelem dhuwur, wit bayem ….
44. … lawange! Supaya pitike ora padha mlebu.
III. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngsior iki kanthi bener !
46. Bapak Ibu Guru ingkang kula urmati,
Dinten punika sekolah kita sampun wiwit gadhah majalah dhindhing kanthi nami “Majalah Dhindhing Bina Kreasi.” Madhing punika kawontenaken kanthi tujuan paring papan dhateng para kanca siswa anggenipun olah kasagedan ing babagan basa, sastra, seni lan sanes-sanesipun.
Mila saking punika kasuwun dhateng para kanca enggal angrakit punapa kemawon ingkang sae kangge isen-isening madhing. Dene Bapak Ibu Guru kasuwun bimbingan lan panyaruwenipun tumrap karyaning para kanca amrih saenipun.
menyang omahe Sena. Sena tak ajak pit-pitan bareng menyang lapangan. Sena gelem wae senajan wayah iku grimis.
Critakna wacan ing ndhuwur nganggo basamu dhewe!
48. Aranana guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu tembang Pangkur!
49. Gawea ukara tanduk nganggo tembung ing ngisor iki!
komen maning akh.. sopo ngerti entuk cangkir sakopine
Jendral Brenkz kang pred @ belajar seng temenan
Guwa Holloch ya iku guwa kang nduwèni dawa 197 kilometer (122 mil) guwa Holloch dumunung ing antarané kali Muota lan laladan Pragelpass tlatah Lembah Muotha ing Swiss. Guwa Holloch misuwur minangka nduwèni jèro 939 meter (3.081 kaki) uga didadekake guwa paling dawa kaloro ing tlatah Èropa[1]. Eksplorasi diwiwiti ing taun 1875 kang dipimpin dèning Alois
ing taun 1952.Banjur ing taun 1968 bisa ditemukake dadi 100 kilometer (62 mil) ing taun iku (1968) guwa Hollach dipastekake dadi guwa kapisan kang nduwèni dawa 100 km lan dieksplorasi nganthi taun 1970. Taun iku uga Holloch didadekake guwa paling gedhé ing donya dèning
Koordhinat: 46°58′35.90″N 8°47′18.20″E﻿ / ﻿46.9766389°N 8.7883889°E﻿ / 46.9766389; 8.7883889
SvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 3 Sèptèmber 2016.
jebule fotoku ora akeh bos sing akeh fotone siman karo
pm	Kenthus….Desember pasti mulih…. Thus yen kowe meh njaluk ngapuro ojo lali nggowo ember sing gedhe yo….soale…mesti
jumat bengi iku..karo jegul di campuri opo yo duc…ojo2 spirtus….
tuNjunG permalink	Oktober 8, 2008 1:32 pm	bener Goek, aku ketemu Sarmidi yo jum’at mbengi, awane tak goleki ra ono
meh tak jak poto bareng mbek Moe2, hartoyo n Titik : dhuwur2-an ……….
Doso ki cen pinter tenan, le jogo absen adhep2an karo Wiwin terus .. dimarem2 ke yo So? aji mumpung …
Doso permalink	Oktober 8, 2008 2:48 pm	Pokoke
mbiyen durung iso dandan lan durung ono sing ngragati, dadi anggere dino senin podo dilanjo seko ndeso ora sempat adus langsung teko nyang sekolahan dadi yo pupure campur karo kringet, opo kringete campur karo pupur…….. sorry yo njung he he he.
Tapi nek saiki wis podo iso dandan, ono sing ngragati, nyang ngendi-endi nenteng2
dll lha saiki kok malah tambah ayu2 yo .
Nek konco2 lanang tambah ganteng mung yo kuwi tambah gede wetenge, tambah botak, tambah putih rambute koyok aku.
sing pendek2 ngumpul, aku, taufik, tunjung, hartoyo dll. Ayo sopo maneh sing arep nggawe perkumpulan ………..
agoek permalink	Oktober 8, 2008 2:52 pm	So …Doso …eling…eling…. memang yen menehi petuah kuwi gampang…so…jebul bareng
pm	Sssst sarmidi nesu kuwi njung, tanggung jawab tuh.
Yoekya permalink	Oktober 11, 2008 6:30 am	Walah So….we…e…Agoek iku top markotop…..masio nglinduran tapi yo tetep ae…..saiki di rabi Luna Maya…ojo meri yo So….kuwi wis dadi bejane
…tapi sorry Sar, yen nduwe konco seneng aku lan konco2 yo melu seneng…) to Yayoek…..
agoek permalink	Oktober 13, 2008 10:57 am	Sarmidi : …mengko yen pas balik wae yo…. sing penting…saiki kowe wis duwe cantholaning
bojo & anakku ). Mungkin inilah “..The Reunion Effect..”, semoga persahabatan kita kan abadi selamanya….
Goek aku jane yen tangi ora tau awan, tapi yo isih tetep sipit. Yen aku ora sipit malah podo lali kabeh karo aku….
B.U.S.E.T permalink	Oktober 13, 2008 7:20 pm	Ora kroso umurku wis 38 Th. Tapi urip isih ngene2
bar muter2 ngombe ES enak tenan. Kowe ngerti yo meneng wae…
ojo lali mengko awake dhewe mirengke bojone Sarmidi, yen Sarmidi pancen iso miring dhewe….
one's permalink	Oktober 14, 2008 11:18 am	buat agoex: oke aku ngerti…
miring-miringan ben dipikirke sarmidi dewe engko nek wis bulan madu, dadi buset karo kenthus ora usah melu-melu
ngendi iku tepate,tak golekki peta ra nemu ?
Yen moro ditanggung ora sedih So …Doso arane moro seneng
(1969-07-15) 15 Juli 1969 (umur 47)
Anas Urbaningrum (lair ing Blitar, Jawa Timur, 15 Juli 1969; umur 47 taun) inggih punika salah satunggalipun pulitikus Parté Dhémokrat ingkang dados parté pamenang ing pemilu 2009.[1][2] Panjenenganipun kapilih dados ketua parté ing yuswa 40 taun, lan kalebet pangarsa parté paling enem sa-Indonésia.[1] Anas nate mimpin Divisi Otonomi Pulitik lan Laladan
Lair ing désa Ngaglik, Srengat, Blitar, Jawa Wetan, Anas nindakaken pendidikan awit SD ngantos SMA ing Kabupatèn Blitar.[2][3] Sasampunipun lulus saking SMA, Anas nglajengaken dhateng Universitas Airlangga, Surabaya, kanthi jalur Penelusuran Minat dan Kemampuan (PMDK) ing taun 1987.[2] Ing kampus punika Anas sinau ing Jurusan Pulitik, Fakultas Ilmu Sosial lan Pulitik, ngantos lulus ing taun 1992.[2][4]
Anas nglajengaken pendidikanipun ing Program Pascasarjana Universitas Indonésia lan pikantuk gelar master ing bidhang ilmu pulitik ing taun 2000.[4][5] Tesis pascasajananipun sampun
lan maos buku.[4] Anas remen kaliyan ulah raga voli, badminton, lan bal-balan.[4] Panjenenganipun tansah mirsani tetandhingan tim nasional Indonésia.[4] Anas palakrami kaliyan Athiyyah Laila Attabik (Tia).[6] Kekalihipun kepanggih lan tepang ing HMI Yogyakarta.[6] Sapunika Anas pidalem ing laladan Duren Sawit, Jakarta Wetan, kaliyan sekawan
Waleefa (lahir 2005).[4]
Karir Anas ing donyaning pulitik dipunwiwiti ing organisasi obahan mahasiswa. Panjenenganipun nggabung kaliyan Himpunan Mahasiswa Islam (HMI) ngantos dados ketua umum pengurus ageng HMI ing kongres ingkang dipunwontenaken ing Yogyakarta nalika taun 1997;[4] Minangka ketua organisasi paling ageng punika, Anas dados salah satunggalipun tiyang ingkang mangaribawani ewah-ewahan pulitik nalika jaman reformasi 1998.[4] Nalika wekdal punika Anas ugi dados anggota Tim Revisi Undang-Undang Pulitik, utawi Tim Tujuh, ingkang dados salah satunggalipun panyuwunan reformasi.[4]
Nalika pamilian umum dhémokratis taun 1999, Anas dados anggota Tim Seleksi Parté Pulitik, utawi Tim Sebelas, ingkang nggadhahi tugas meverifikasi kalayakan parté pulitik kangge ndherek pemilu.[4] Salajengipun Anas dados anggota komisi Pamilian Umum periodhe 2001-2005.[4]
Sasampunipun medal saking Komisi Pamilian Umum (KPU), Anas nggabung kaliyan Parté dhémokrat awit taun 2005 minangka Ketua Bidhang Pulitik lan Otonomi
pulitik utawi misuwur kanthi nami Tim Tujuh. Tim punika dipunpimpin déning Ryaas Rasyid kanthi anggota sanesipun inggih punika Affan Gaffar (alm.), Andi Mallarangeng, Djohermansyah Djohan, Luthfi Mutty, lan Ramlan Surbakti. Tim punika ngasilaken paket undhang-undhang pemilu ingkang dipunsahaken DPR RI dados
Pamilhan Umum, lan UU No. 4/1999 ngengingi Susunan lan Kedudukan MPR, DPR lan DPRD.[4]
Nalika nyiapaken pemilu dhémokratis ingkang kapisan nalika taun 1999, pamarentah damel Panitia Persiapan Pembentukan Komisi Pamilian Umum ing taun 3 Februari 1999 ingkang dipunngertosi kanthi nama Tim Sawelas. Tugas tim punika inggih punika meverifikasi panjangkepan syarat administari parté kangge ndherek pemilu. Anas dipunpilih minangka anggota tim ingkang dipunpimpin Nurcholish Madjid (alm.). Anggota sanesipun inggih punika
Kusumah, lan Rama Pratama.[4]
Sasampunipun ngawontenaken verifikasi, tim punika ngumumaken 48 Parté ingkang nggadhahi hak dados peserta pemilu 1999.[4]
Dados Anggota Komisi Pemilihan Umum[besut | besut sumber]
Valina Singka Subekti.[4] Tugas ageng KPU periodhe punika inggih punika nglaksanankaken pamilian presidhèn kanthi langsung ingkang kapisan ing salebetipun sajarah ingkang ugi dados bab ingkang awrat (penting) kangge dhémokratisasi ing Indonésia.[4] Anas medal saking KPU nalika tanggal 8 Juni 2005.[4]
Dados Anggota DPR RI[besut | besut sumber]
Anas kapilih dados anggota DPR RI ing Pemilu 2009 saking laladan pamilihan Jawa Wetan VII ingkang kaperang saking pinten-pinten laladan Kota Blitar, Kabupatèn Blitar, Kota Kediri, Kabupatèn Kediri lan Kabupatèn Tulungagung lan angsal swanten paling kathah, cacahipun 178.381 swanten, nglangkungi angka Wilangan Pembagi Pemilih (BPP) ingkang cacahipun 177.374 swanten.[4]
Nalika 1 Oktober 2009, Anas dipunpilih dados Ketua Fraksi Parté Dhémokrat ing DPR RI.[7] Tugas ageng ingkang kasil kanthi sae ndadosaken solid-ipun sadaya
Dhémokrat[besut | besut sumber]
Minangka pamenang Pemilu 2009, kongres ka-2 Parté Dhémokrat ing Bandung ingkang dipunlaksanakaken 20-23 Mei 2010 dados satunggaling prastawa mirunggan ing donyaning pulitik Indonésia.[7] Anas ndheklarasikaken pancalonanipun ing Jakarta ing tanggal 15 April 2010.[4] Ing salebetipun kongres palian ketua
déning KPK. Sanesipun punika, Anas ugi mandhap saking kadher Parte Dhémokrat. Sanajan mekaten, Anas tetep ngudi ing babagan pulitik. Panjenenganipun damel satunggaling organisasi masyarakat ingkang nami Perhimpunan Perobahan Indonésia (PPI). Ormas kasebat dados wadhahing loyalis (pandherek) Anas sasampunipun
Korupsi[besut | besut sumber]
Dinten Jumat, 22 februari 2013, Anas Urbaningrum resmi dipundadosaken tersangka korupsi déning Komisi Pemberantasan Korupsi (KPK). Anas dipuntuduh angsal hadhiyah utawi janji ingkang wonten gayutanipun kaliyan kawenanganipun
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 21 Oktober 2016.
sopo kuwi Ki Demang??? mbok menawa aku kenal aku pancen wes tuwir, tapi rambutku rung puteh koyo Ki Demang…
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
tnngl 13 pak sunjoyo..angka sial Kulo nuwun.....Tak melu-melu.....Ongko sial ki ora ono yo....mas....Kabeh ongko kuwi apik.....Gur
Wedono Grobogan 1.1.1.1.1.1.2.3.7 R. Ngabei Citrodiwirjo Patih Demak 1.1.1.1.1.1.2.3.8 R. Ngabei Condrodiwirjo Patih Demak 1.1.1.1.1.1.2.3.9 R. Ayu
udien (12:11:37) : Nyuwun sedoyo kaluputaneng kula penjenengan ngapunten wonten eng dinten riadin menko. kaluputan engkang wonten kula sengojo utami mboten. Nyuwunaken sodoyo salah lan doso sageto kersa aken di lebur marang gusti engkang ngaryo jagad sampun cekap semanten anggene kula
kaluputanengkang wonten kulasengojo utami mboten.Nyuwunaken sodoyosalah lan doso sagetokersa aken di leburmarang gusti engkangngaryo jagad sampuncekap semanten
karo kowe aku pokoke...........cinta kie ra marai wareg opo nek wes cinta kie gek ra mangan le cengeng, ringkih wong lanag kok GOLEK NEH TUKU YO OKEH [b]La hiyo tho Wong Lanang ki WENANG MILIH njeh?? Ora sah Bingung , Nangis opo meneh nganti Susah mangan, Wis ora jamanWanito ki isih akeh liyane, ora ngur siji,
opo cinta ki dho playon to?dhemene kesel mlayu-mlayu nguyak cintaorasah di kejar..........mengko yen si cinta kuwi wis
opo cinta ki dho playon to?dhemene kesel mlayu-mlayu nguyak cintaorasah di kejar..........mengko yen si cinta kuwi wis kesel lak leren dhewelhayen wis leren kilak mandheklagi di cerak'i :*)0(: :*)0(: :*)0(:gayeng nek melu mlayu2 kang......gek
Wah…dadi kelingan…aku mbiyen meh nulis sing iki…..
September 5, 2011 at 7:14 pm
Reply	Hehehe… tak dahuluin dulu ya pakde
siji thok, nek ‘r’-e loro, berarti kowe mbuka sing aneh-aneh 😆
nek sik iki termurah…..soale le menehi kancaku… 🙂
piro regane saiki shok breker shogun???
eneng sing adol ora soal e bebek qu yo arep tak ganti sok shogun…
wah iku ming le menehi konco..dadi ra ngerti nek rego saiki…. 🙂
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi
ibn Ashaq Al-Kindi utawa luwih dikenal kanthi aran Al-Kindi.[1] Wong Barat biasa nyebut kanthi aran Al-Kindus.[1] Dhéwèké lair ing kutha Kuffah taun 801 M.[1] Bapake ya iku gubernur ing Kuffah nalika pamaréntahan Khalifah Abbasiyah.[1] Déwèké keturunan saka bangsa Kindah kanga asalé saka Yaman. Al-Kindi minangka ahli kang wiwitan nemokaké minyak wangi sacara kimiawi.[1] Saliyané nemokaké minyak wangi, Al-Kindi uga duwèni pirang-pirang penemuan.[1] Ing bidang teknologi, Al-Kindi ngasilaké kaca mata lan alat perang.[1] Ing bidang arsitektur, dhéwèké ngrancang jembatan, mesin perang, trowongan, lan bangunan liyané ing dhaérah kang dipanggoni.[1] Al-Kindi uga dikenal minangka filosof Islam kang wiwitan.[2] Dhèwèké uga bisa nyawijikaké pemikiran Islam karo filsafat Yunani kang seneng ngandalaké logika.[2] Pancen ana padon antarané flsafat Yunani karo agama-agama ing Arab (Timur Tengah).[2] Kabèh mau didiwiwiti kanthi penerjemahan buku-buku filsafat saka basa Yunani dadi basa Arab.[2] Kabèh alesané ditampa déning kerajaan, ilmuwan, utawa agamawan ing mangsa iku.[2] Miturut Al-Kindi, minangksa umat manungsa ing dunya iki kudu bisa pangertèn marang liyan, dudu malah
PenemuLair 801 MPati 873 MKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
dilêbokake ing cangkêm banjur dimamah lan diulu;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "panganan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "panganan"
Kata kunci/keywords: arti panganan, makna panganan, definisi panganan, tegese panganan, tegesipun panganan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=panganan&oldid=44121"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung panganTembung ngokoTembung kramaTembung krama-inggilKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 20.34.
awakmu thok tah sing gak iso joget?Wkakaka ....ReplyDeleteRepliesAgus
ngguyuku tak tahan nganti loro wetengku, isin ro kancane sing lg sibuk nyambut gawe...
Dursala iku putrane Dursasana karo Dewi Saltani. Dhèwèké digolekake guru ingkang saged maringi ngelmu kekebalan lan ajian-ajian. Dhèwèké nduwé aji gineng kang marai ampuh. Dursala sbisa menang nglawan ajian Candawarayang saka pendhita sing duwé wajah raseksa. Ananging, Dursala banjur mati déning Gatotkaca kanthi nganggo aji Narantaka.
(id) Dursala ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dursala&oldid=1079231"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 3 Sèptèmber 2016.
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Zoologi" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Zoologi"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Zoologi:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Biologi ‎ (← pranala | sunting)
Kewan Purbakala ‎ (← pranala | sunting)
Kewan ‎ (← pranala | sunting)
Ilmu ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Cithakan/Rintisan ‎ (← pranala | sunting)
Aristoteles ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Zoologi"	Menu navigasi
engko lak ngerti panguraksoe tresno soko ati ing ... lho JASMERAH rek,wayang iku ene hubgane masuk'e islam neng jawa ... 25 +1 amazon.co.ukRingkasan sejarah wayang : Kutipan dan ... - Amazon.co.ukRingkasan sejarah wayang : Kutipan
ayu luputo ing lara. Luputo bilahi kabeh. Jin setan, datan purun, paneluhan, tan ana wani. Miwah panggawe
tanah Jawa. Sinten tan purun nganggeya,
ora ilok. Mangkane bareng tekan dapur, deweke terus ngrangkuli anake loro si Daplun karo Kemplu. "Wah, matur nuwun ya. Kowe pada wis gawe kejutan
nyong karo Daplun. Udu go sampeyan. Dadi nyong karo Daplun wis janjian, pas ibune
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak,
May 23, 2008 6:33 pm Sing CDd gowo Joko Lelono kuwi aku mengko njaluk yo.....Biasane kuwi polisi nek entuk sing seger2 terus d nggo koleksi jeee....... Lan masalah iki wis lumrah...opo sing di sesali, nek wis kebacut yo wis....arep di kapake...Wis ora perlu tlusur2an, nek gur ngelek2 yo g becik......aku g munafik, koyo ngono kuwi wis lumrah.Opo maneh jaman sakiki, sing koyo ngene....sing marai wis kahanan...intine yo gur awake dewe wajib ngibadah sing rajin lan sabar.....Tenan bagi lho iki......... manissKoordinato
May 23, 2008 6:55 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Sing CDd gowo Joko Lelono kuwi aku mengko njaluk yo.....Biasane kuwi polisi nek entuk sing seger2 terus d nggo koleksi jeee....... Lan masalah iki wis lumrah...opo sing di sesali, nek wis kebacut yo wis....arep di kapake...Wis ora perlu tlusur2an, nek gur ngelek2 yo g becik......aku g munafik, koyo ngono kuwi wis lumrah.Opo maneh jaman sakiki, sing koyo ngene....sing marai wis kahanan...intine yo gur awake dewe wajib ngibadah sing rajin lan sabar.....Tenan bagi lho iki......... duuhhhhhhhhh.. mas wono.......mengapa kesan pertama begitu menggoda, kok
iki wis lumrah...opo sing di sesali, nek wis kebacut yo wis....arep di kapake...Wis ora perlu tlusur2an, nek gur ngelek2 yo g becik......aku g munafik, koyo ngono kuwi wis lumrah.Opo maneh jaman sakiki, sing koyo ngene....sing marai wis kahanan...intine yo
melu penak yo aku.. :P yo bener.....ning kepenak kuwi pengertiane lan tegese akeh dab.....pilih sing endi..
ijih sing jarang nganggo sepatu...contone aku dewe....Lan ndisik bubar seko sekolah, langsung kon ning ngalas negwangi wong tuwo.....sing lanang nggowo keranjang/brokoh ro arit sing wedok nggo gatho ro tenggok nang alas.....Sak ora2orane kuwi yo iptek sing kebablasen dhoweh212
paling-paling yo ngono-ngono waeh juntrunganeh dolor.
kang tumrap ing tanah Jowo, agomo ageming aji.
Jinejer ing weddotomo,mrih tan kembo kembaning pambudi, mangko nadya tuwo pikun, yen tan mikani roso,yekti sepi lir sepah
Juni 2, 2009 pada 10:00 am Betul.. mbah…konco2 kabeh wis akeh SING GERANG- GERANG (GEDHE) WIS PINTER MELEH SING APIK OPO SING PAA…AALING APIK, GAWE JAGAD IKI…BEN KOYO SAPU JAGAD…..
April 20, 2009 pada 3:28 am Insun Rahayu. Ngapunten Guru Joko ugi guru-guru lintune, kulo ajeng njawab Ki Joko Bodo. Kang Joko Bodo..sampeyan niku banget olehe takabur kok, poro caleg niku mboten sedoyo setress yen mboten dados…nopo malih Mas Rizky niku blass mboten getun, rugi nopo mali stress. Wong piyambake pun katah2 di wejang kalih Guru2 SKM, dadi ora dadi kuwi wis takdir. Mas Rizky niku nyalonke Caleg nggih namun bondo amahah, duit sebenggol mawon mboten udu kok. Sumpah niku Ki. Ampun guru, sepindah malih ampuuuun.
April 20, 2009 pada 3:18 am Insun Rahayu ! Waah..wah niku kulo setuju kalih ngendikane mbah Joko Pinter. Sak ngertos kulo masalahe tiyang gesang niku cuma Gusti Allah mawon sing pirso, manungso cuma ikhtiyar utawi berusaha. Yen usaha mboten
takdire nggih wonten ngriku mawon. mBoten kok cekap KETIK REG 007…mengke gek sing medal gambare James Bond pas lagi sun-
manungso tan keno nyumurupi, hamung sakdermo hanglampahi. Kuwi wus dadi wenange Kang Murbo hing dumadi, yo kuwi Gusti
pm Insun Rahayu. Mbregegeg ugeg ugeg sadulito hmel hmel, kulo ingkang sowan poro guru, menowo wonten dawuh?
Pekalongan,Rembang,Sragen,Solo,Solo Baru,Tegal,Purwokerto - Banyumas,Magelang,Kebumen,Jepara,
Salatiga,Grobogan - Purwodadi,Banjarnegara,Yogyakarta,Surabaya,Surabaya - Pakuwon,Surabaya - Gresik,Babat,Babat-Bojonegoro,
wonten ing tanggal 31 Mei 1872 lan seda ing taun 1973. Piyambakipun ugi minangka panaliti astrofisik saking Amerika Serikat lan minangka sekretaris ingkang kaping gangsal saking Smithsonian Institution, ingkang njabat saking taun 1928 ngantos taun 1944.[1]
Abbot medal saking dados direktur ing Smithsonian Astrophysical Observatory, kanggé dados asisten sekretaris lan lajeng dados sekretaris ing Smithsonian Institution ing sadangunipun pakaryanipun. Minangka tokoh ahli astrofisika, piyambakipun inggih nliti konstanta saking srengéngé. Panaliten ingkang langsung dipunpandhegani déning piyambakipun inggih dipunlampahaken kanggé manggihaken tombol surya kompir, boiler surya, lan produk - produk sanesipun ingkang bab ngginakaken energi surya ingkang sampun dipunpatenaken.
Charles Greely Abbot inggih miyos wonten ing Wilton, New Hampshire.[1] Tiyang sepuhipun inggih namung gadhah padamelan dados tani lan piyambakipun inggih minangka putra paling alit saking sekawan sedherekipun. Minangka satunggaling lare enem ingkang gadhah bakat ingkang kathah, piyambakipun lajeng mbangun lan nyipta kathah perkawis, kados ndamel alat kanggé ndandosi alat ingkang risak, roda toya kangge nguripaken pompa, lan ugi damel pit onthel. Piyambakipun mandheg anggènipun sekoah ing yuswa 13 taun lan lajeng dados tukang kayu. Kalih taun salajengipun piyambakipun lajeng saged sekolah malih ing tingkat SMA. Piyambakipun ugi mlebet sekolah Phillips Andover Academy.
Ing taun 1895, piyambakipun pikantuk gelar Master of Science ing bidhang fisika.[1][2] Abbot lajeng kepanggih kaliyan Samuel P. Langley wonten ing kampus MIT nalika Langely nembe sowan kangge pados asisten. Lajeng ing taun punika ugi, piyambakipun lajeng saged makarya minangka pembantu ing Smithsonian Astrophysical Observatory.[1][3]
Abbot miwiti padamelanipun wonten ing panaliten bab astrofisika kanthi pokok kajianipun wonten ing radiasi srengéngé saderengipun nerasaken kangge metakake pola siklik ingkang dipunpanggihaken wonten ing variasi srengéngé. Kanthi wontenipun panaliten punika, piyambakipun gadhah pangangkah kangge nglacak konstanta surya supados saged damel prediksi pola cuaca. Piyambakipun pitados bilih srengéngé inggh punika satunggaling lintang variabel ingkang kenging efek cuaca ing bumi, ingkang lajeng nuwuhaken kathah kritikan ing jamanipun. Piyambakipun ugi nindakaken kerja lapangan ing Smithsonian Institution ingkang dipunbangun nalika masa jabatanipun minangka direktur ing SAO, Observatorium Lick lan wonten ing Gunung Wilson Observatory, Wonten ing Observatorium Lick piyambakipun makarya sesarengan kaliyan W.W. Campbell. Kangge ngicalaken kathah kritikan ingkang medal, lajeng Abbot ngginakaken balon kanthi pyrheliometer ingkang dipuninstal wonten ing bab pengukuran. Abbot inggih punika ilmuwan ingkang sepisan saking Amerika ingkang nindakaken panaliten punika, kanthi asilipun balon saged dumugi langkung saking 25 kilometer.
^ a b c d e "Charles Greely Abbott, 1872-1973". Smithsonian History. Smithsonian Institution Archives. Dijupuk 11
Archives. Dijupuk 11 April 2012. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Charles_Greeley_Abbot&oldid=1107255"	Kategori: Ahli astronomi Amérika SarékatLair 1872Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sør-Odal&oldid=875550"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.11, 17 Novèmber 2013.
kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh
neng pantai BARON ngerti dewe nek BARON kuwi ora mung pantai kesayanganku tapi juga dadi ICON (ikon)-e Gunung Kidul,So sing podho lungo adoh seko omah, luwih manteb nek dadi
urip bareng, tapi semoga perpisahan iki dhuduk sing ndadekne awak’e dewe lali karo siji lan liyane. Aku mung ngarep, nangdhi ae nggonmu mbesok, ojo lali karo
Nuwun sewu. Sampun dangu anggen kula badhe ngunggah unen-unen ingkang katulis ing pager
langsung Sinuwun Bendoro Guspandrio Seti...
Kalamun gusti ambuko korining ati sujud wengi (tahajud) Poma di poma tan kena anduweni watak drengki Marang sedulur tunggal iman,...
Sewa Mobil Bulanan di Jogja | Terbaik
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel
sumuk hawane dadi yo pating abu2.
amarga kuwi...daebu ...nggawe atraksi koyo kereta kelinci...
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "umi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "umi"
ngokoTembung Jawa saking basa ArabJuli 2015	Menu navigasi
Kiswahili	Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Juli 2015, tabuh 09.14.
Suhar, di wei ulih2 apa kan kulon, ngesuk nyong garep nemoni kang Sugi, arep njaluk ulih2 kan kampung, mbok nggawa mbako 🙂
akhire kang Sugi ngalahi meng Peniron. Dadi aku ora sida mangan olih2e.
Gareng Cilik (17:30:34) : Jajal
Gareng Cilik (14:33:50) : Kang Narmadi… matur nuwun sampun kersa niliki gubug kula..aku ora mangkat kang, jane wis di niyati,
Comuni_ing_Provinsi_Reggio_Emilia&oldid=96676"	Kategori: Comuni ItaliaKutha ing Emilia-Romagna	Menu navigasi
amehm…. aku bingung, iku salah tulis opo kutone wes ganti jeneng?????????????
[Reply]	Ngip June 7, 2009 at 7:08 am
Wikz…Pemain Persibo melu kabeh… jan apik tenan ki iso mlebu
Arenge kang dadi wesi, Awune kang dadi selaka.
uga Taufan nalika Kala lan basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti
Risoles utawa risol iku panganan Indonésia arupa lembaran trigu tipis sing digulung lan diisêni karo ragout. Ragout iki samacem bubur saka trigu sing dicampur karo irisan daging pitik lan sawetara sayur, biasané wortel karo préi. Sawisé iku, gulungan sing rupané mèmper lun pia iki dilapisi karo bubuk roti lan digorèng ing lenga panas.
Risoles iku asalé saka Éropah. Tembung iki dijupuk saka basa Walanda rissole sing asliné njupuk saka basa Prancis utawa Latin.
[Reply]	Ngip May 9, 2009 at 7:17 am
Lucuti ae kuabeh……..artibut&(Pakaian 😀 ) penonton, nek iso sak pemaine, Kecuali Penonton sing wedok ojo di lucuti mengko kangelan golek godong
Increase Traffic Web Blog | Terbaik
ora adil saka penylametan banyu tangan lan sikil abuh. Ing sikil uga papan umum kangg...
Wonosingo Ngali Kidul wrote:niken wrote:nek arep nyrimpet ki jenenge ra jomblo kang!!!!!!!!1HEmmm...tak kiro srimpet ki wong rung duwe, lha nek ngono aku ki ra srimpet to
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lud"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lud"
tegesipun lud sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
arek, cacak, ndhuk, kon, pena, rika, embong, mene, nggone, montor muluk, praoto, kunci gombyok, diteleki, mumet, bahbah (e)na, temen, nedha nrima,
wong Pati tah mas, neng kene akeh wong Pati
unggahi.Putrine sing ayu rupane,Kleting Abang iku sing dadi asmane".Ande-ande Lumut :"Duh ibu kulo mboten purun, ...duh ibu kulo mboten
ngerap ngarep TerbaruDownload Lagu 8ball ngerap ngarep Terbaru GratisGudang Lagu 8ball ngerap ngarep TerbaruPencarian Lagu 8ball ngerap ngarep TerbaruLagu 8ball ngerap ngarep
Gareng Cilik (11:06:38) : nek nang nggonku kenduren sing akeh nek wulan sura, biasane nang nggone pak Sankarta akeh wong perlu,,
iwak nang kenduren desa karo tuku nang warung kene koh rasane beda banget ya……..
Gareng Cilik (11:06:32) : 😀 ya beda Nar, sing jenengane Iwak berkat/ carikan kuwe di dongani sing angel – angel, makane dadi lewih enak 😀
kuwe pancen adate esih turun siji mau – maune
dadi ya ora beda adoh kang,, kaya dewek jane kiye esih tunggal luhur,
kang, nek kenduren wedalan kuwe mesti nggo wakil ramane. tapi nek kenduren sing ana iwake biasane ramaku sing mangkat,, 😦
Gareng Cilik (08:17:29) : Nek nang nggone kang Suhar ana kenduren ora yahh,, ?
Kang Wasim (12:42:27) : ya mabreng wis kulina kenduren ya ra mawi di prentah, pokoke ku nganti apal dinane, kan nek wedalan nang nggonku wis apal dadi mung nganggo kentong…pa maning sing ana inggkunge…gasiiiiiiiiiik
hasanmem (19:24:16) : asik oii,. kemutan kendurenan nag me tanggane dadi,.
Gareng Cilik (10:53:10) : 😀 tukang kenduren ya kang…:)
niki mas sinten nggih ? saking pundi ? salam kenal
mas tholet (13:04:02) : apa maining enyong kon mangkat kendure,..yah paling seneng…apa maning kon mbagi ingkung…he he he
Suriname sasie ruwa kirim pamudji teroos ngenengke gelar kawiludjengan kintu sesaji.
Gareng Cilik (06:08:19) : monggo Corrinne, ya pada bae kuwe jaman
IMAM (13:41:25) : pancen budoyo kenduren iku apek ngraketake saduluran….soale mangan gratis bareng-bareng uuuenak tenan podo ono ndesaku yo ngonoe….
Gareng Cilik (08:45:21) : matur nembah nuwun/ Terima kasih kepada mas Noto Suwiryo,
fika (14:49:57) : (y)
Sepsianto (12:00:25) : menawi sislsilah keluarga dumugi teng Putu mawon jaman sameniko sampun podo mboten tepang, nopo malih menawi dumugi Buyut, udeg udeg , gantung siwur. kayane
einemaedchen (21:21:59) : maturnuwun nggo infone..bisa dadi refernsi go
Suwargi simbah buyut nate ngendika menawi kulo punika trah saking kajoran.
mbok bilih kulo saged angsal pawartos bab trah kajoran ,nyhuwun tulung dipun share.nuwun
Gareng Cilik (12:57:44) : matur nuwun kagem mas Putut ingkang sampun kerso mampir wonten panggenan mriki …
menawi Trah Kajoran pancen sampun mberarah, pun wonten teng pundi-pundi …
kulo mawon dereng gadhah silsilah/ cerita ingkang kumplit lan runtut babagan Mbah Kajoran, sing kagungan monggo dipun share.
kolo wingi wonten sing saweg nyusun mas, sak mangke nek sampun dados, kula share wonten mriki.
nuwun sampun kerso mampir teng blog mriki, kulo wekdal sak niki nembe ngertos ingkang nurunaken dhateng kulo, nggih mangke kulo usahakaken madosi silsilah ingkang dumugi dhateng panjenengan, suwun
Gareng Cilik (11:16:21) : Nadia, sama2,
ndino rung wengi karo ngomong”Lha akune iki salah opo.Wong bocah anteng-anteng kok moro-moro ilang, lungo ora pamit. Eh Alah bocah diurus bener-bener kok koyo kiye (
Jawa : Awit saka gedhéning sih-katresnané Gusti Allah marang jagad, nganti Panjenengané ngurbanaké Putrané ontang-anting, supaya saben wong sing precaya marang Sang Putra mau ora nemu karusakan,
said:	fotone sebagean wis dimuat nang klm foto, tlng sedulur enom sing duwe gambar bagus tlng dikirim men tambah semarak, matur nuwun………… !
INNA LILLAAHI WA INNA ILAIHI ROJI’UN
Sampun kapundut wonten ngarso dalem Alloh SWT :
Mekaten pawartos lelayu meniko kaaturaken. Mugi ndadosaken kawuningan dumateng sedoyo sanak kadang. Awit kawigatosanipun sedoyo kulo wargo ingkang tinilar ngaturaken agunging panuwun.
jayanthi picturesGandhi JayantiGandhi Jayanti - Gandhi Jayanti Celebration in India - Mahatma Gandhi Jayanti - Birthday of Mahatma Gandhigandhi jayanti 2009gandhi jayanti 2010Gandhi Jayanti 2011Gandhi Jayanti 2012gandhi jayanti a national holidaygandhi jayanti activitiesgandhi jayanti articlegandhi jayanti at pragati maidangandhi jayanti attemptsgandhi jayanti bannersGandhi Jayanti Best 10 History Articlesgandhi jayanti bhajangandhi jayanti biographygandhi jayanti cardsgandhi jayanti celebrationgandhi jayanti celebration in schoolsgandhi jayanti celebration smsgandhi jayanti
imagegandhi imagesGandhi Informationgandhi jayanthigandhi jayanthi picturesGandhi JayantiGandhi Jayanti - Gandhi Jayanti
imagesgandhi jayanti in englishgandhi jayanti in hindigandhi jayanti in indiaGandhi Jayanti
lha yo kuwi…sing marai endonesa dadi elok akeh
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kowi"
tegese kowi, tegesipun kowi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kowi&oldid=106604"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kowiTembung krama-ngokoJuli 2016	Menu navigasi
ngrasakake ambuning kêmbang lsp. sarana irung;;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ngambu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ngambu"
Kata kunci/keywords: arti ngambu, makna ngambu, definisi ngambu, tegese ngambu, tegesipun ngambu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Januari 2013, tabuh 09.49.
Kalamun gusti ambuko korining ati sujud wengi (tahajud)
Poma di poma tan kena anduweni watak drengki
Marang sedulur tunggal iman,nunggal janji suci
Kalamun wus kabuka ati mring Gusti pangerane
Aja pada nepuk dada, ndangak ing lakune
Sampun dangu anggen kula badhe ngunggah unen-unen ingkang katulis ing pager Masjid Baitul Alam Padepokan Soerjo Alam niki. Sanajan namung sakdrema kaseratan, miturut kula kadosipun kagungan makna ingkang luhur. Sedaya dipun wangsulaken dumateng Kang Murbaheng Dumadi inggih menika Gusti Allah SWT. Mangga dipun waos dalah dipun resapi. Mugya kita sami tansah pikantuk kanugrahan tinebih ing sambi kala. Amien.
"Iso iyo ora ojo dumeh ngelingno wong kang lali"
"sopo wonge kang gelem ngeling riwayat, bakal ngerti asal-usule manungso"
nuwun Gus..! Mugya Gusti kang murbaing dumadi tansah paring kanugrahan, hidayah-inayah, saha dipun paringi karaharjan dumateng Panjenengan
cah gedongan.. lha sampeyan daleme pundi? 🙂
July 8, 2011 at 10:15 pm
Walahhh…ora ngerti ono kopdaran tho, lha wong jam 8 wis
kok nggo nglacak…GPS ki mung receiver mas…. ora sah sok kemlinthi….. pengine sok dadi pahlawan…koyo2 ne mbelo…. konco2 liyane sing durung iso dihubungi panitia… pada hal mung numpang nampang neng blog iki ben sok tenar…
konco meneng koyo cagak thuntheng!! Makane saiki kan wanine nang mburi! Lha wong karo
priyayi priyayi liyane isih kemul sarung koyo Joko lelur he he….
Tapi usulmu apik ….hadiah kanggo panitia sing paling ocres ….putih….sintal….
sing penting aku arep ketemu konco2 lawas…….mbuh sugih, mbuh mlarat, mbuh waras….mbuh rodo edan…..ora peduli !!
mbuh konco sing lali opo konco sing ijik eling karo aku…..
mbuh sing butuh reuni opo ora butuh reuni……
mangkane dienekke reuni gen podo eling konco2 lawas..!!
budi setyadi permalink	September 24, 2008 7:42 pm	manon…
BUSET permalink	September 25, 2008 7:04 pm	lha……wis podho sadar kabeh to……..ora enek sing melu gendheng !!
BUSET permalink	September 25, 2008 7:12 pm	sing edan ben aku wae……….saben dina muter2 golek info konco lawas karo menehi undangan reuni.
dadi Hanifah aslin? serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing nambah Abu 293 daftar Puryono PGRI Pr...
Maturnuwun ya Kang….jurnalmu lucu selalu 🙂
Arane asli si sapa Kang ? Kiyeh anuh jenenge wong gemblung di enggo marake pengunjunge ngguya ngguyu dewe ko .. 🙂
Fortescue sumerep menehi biaya nempel minangka China mundut liyane wesi biji |
Holdings Ltd, kang kepengin nggedhekake kanggo menehi bisnis batu bara hauling nambahi biji wesi, wis nyatakake publicly iku ora kasengsem ing saham kelompok wong cilik ing TPI.
Ana sing speculation Cina baja prodhusèn bisa uga interested, sanadyan ora ana sing wis teka nerusake. Fortescue kang
chain sumber luwih irit lan bebas,” eksekutif Nev daya marang Reporters.
Ing Komentar teka minangka perusahaan kang Juni data waktu nuduhake Fortescue wis ramping munggah wesi biji produksi luwih cepet saka samesthine lan Mudhunake biaya lan ibukutha mbuwang, nyaranke perlu maneh bakal ing meksa kanggo ngedol saham kanggo mbayar utang mudhun.
mudhun sing kurva,” Daya ngandika.
Ing wesi biji rega wungu 4 persen minggu kepungkur lan nganti 13 persen supaya adoh ing Juli, judhul kanggo menehi paling wiwit sasi Desember. Ing pathokan titik rega <. Io62-CN> ngadeg ing $ 131,50 a tonne.
Daya ngandika Fortescue wus upped sawijining awis imbangan dening $ 700 yuta kanggo $ 2.2 yuta ing 30 Juni, nggambarake Ngapikake operasi cashflows lan nyuda kanthi cepet ing ibukutha sah minangka expansion angin karya mudhun.
dipun kuwasai Papan FMG lan direktur liyane padha liyane kepekso ngetutake timbal kang minangka kanggo jumlah cocok saka usaha, utang, pengaruh lan tarif ing kang kanggo nggedhekake, minangka gantos kita liyane sing Konservatif,” Cumming Steinberg lan ngandika ing layang kanggo Leucadia shareholders.
Fortescue uga Cut biaya dening 18 persen ing waktu suwene lan cuaca wesi biji prices saka $ 110 – $ 130 a tonne kanggo liyane saka 2014, daya ngandika.
“Wong-wong lagi ora dipeksa ebay,” ngendikane Ben Lyons, a manager dana ing Ati Manajemen bondho, referring menyang Advertisement bisa saka aset infrastructure.
Sampeyan wis didol menyang stasiun daya kanggo $ 300 yuta lan setengah sawijining kapentingan ing sukan pertambangan kanggo $ 190 yuta.
Ing Desember iku di dudohake rencana offload saham sing kelompok wong cilik ing sawijining Pilbara Infrastructure (TPI) unit), kang Analysts ngira bisa ngowahi ing $ 4 milyar.
Wiwit, sing dollar Australia wis tiba dening watara 14 persen, menehi Fortescue kang ngisor baris sing ngedongkrak sehat.
Fortescue ngedegaken lan ketua, Andrew Forrest, wis pracaya dadi bakul wegah saka TPI kang Nyedhiyani stopkontak kanggo menehi biji menyang lucrative Cina pasar baja.
Fortescue nedahake sing 41 persen Langsung ing output pungkasan financial taun kang dipindhah nyedhaki lan tarif taunan saka 155 yuta ton ing pungkasan taun Desember. Ing sasi saka Juni, iku ing mlebukake lan tarif annualized saka 120 yuta ton, 5 yuta ton ndhuwur target thanks kanggo apik pangolahan produksi.
wis prakiraan kuwat operasi bathi ing sasi ahead minangka biji wesi prices terus munggah ing sehat lan kuat tuku saka Cina Mills baja.
Australia iku pihak paling gedhe wesi biji miner ugi ngandika iku tetep ing wuwus kanggo ngedol bagean sawijining coveted port lan alur operasi ing Australia, nanging maintained proses dodolan bakal scrapped yen ora njaluk rega cukup dhuwur.
Category: Google News Tags: Fortescue sumerep menehi biaya nempel minangka China mundut liyane wesi biji ←
kasebat wonten ing kitab mujarobat lan ingkang kasebat wonten ing akhir bab 18?
lair; 13 November 1899 – tilar donya; 13 November 1969) njabat minangka Présidhèn pisanan Pakistan (1956-1958). Panjenengané uga tau njabat minangka Gubernur Jendral kaping 4 Pakistan sadurungé jabatan iku digantèkaké karo jabatan présidhèn.
Iskander Mirza dilairaké ing Murshidabad, Bengal taun 1899 lan digedhèkaké ing Mumbai. Sawisé ngrampungaké pendhidhikan dhasaré, panjenengané nerusaké studiné ing Akademi Militèr Karajan ing Sandhurst, lan dadi lulusan pisanan sing asalé saka anak bawana India ing sekolah iku. Panjenengané banjur ditugasi jroning dhines Tentara India Britania taun 1920. Mirza mung dhines suwéné enem taun ing katentaraan, lan sawisé iku panjenengané dadi wong India pisanan sing ditampa ing Dhines Pulitik India sing elit, lan akiré njabat minangka sekretaris bebarengan ing Kamentrian Pertahanan India Britania. Ing posisi iki panjenengané duwé tanggung jawab marang pembagéyan Tentara India Britania dadi Tentara Pakistan lan Tentara India.
Nalika Pakistan kabentuk, Mirza diangkat minangka Mentri Pertahanan saka negara sing anyar iku, lan ndadèkaké pegawai negri Muslim mawa jabatan paling dhuwur ing India wektu iku. Nalika taun 1954 panjenengané diangkat minangka gubernur Pakistan Wétan kanggo nentremaké wilayah sing ngalami pagolakan pulitik wektu iku. Posisi iki banjur diterusaké kanthi pangangkatané minangka Mentri Dalam Negri lan Wilayah Wewatesan jroning kabinet PM Bogra. Nalika taun 1955 panjenengané dadi Pejabat Gubernur Jendral, lan banjur dadi Gubernur Jendral pungkasan Pakistan. Iskander Mirza uga dadi panganjur gedhé skema Saunit lan percaya marang pamisahan antarané negara lan negara.
Nalika taun 1956, Pakistan nyusun konstitusiné sing pisanan, lan posisi Gubernur Jendral digantèkaké déning jabatan Présidhèn. Kaloroné sakjané padha waé, nanging Mirza resmi dipilih minangka Présidhèn déning Majelis. Nalika mangèsa kaprésidhènané, Pakistan sacara pulitik ora stabil, lan perèkara iki ditengeri déning anané papat perdhana mentri sing béda ing wektu rong taun.
Nalika taun 1958, amarga sadhar yèn Konstitusi 1956 njalari ora stabilé pulitik, Mirza ngumumaké dileksanakaké undhang-undhang kahanan darurat tanggal 7 Oktober, kanthi maksud kanggo nepungaké konstitusi anyar "sing luwih cocog karo sifat rakyat Pakistan" nalika wulan November. Panjenengané ngangkat Panglima Angkatan Darat Pakistan, Ayub Khan minangka administratur kahanan darurat. Tindakan iki menthung walik kanthi cepet amarga Ayub Khan meksa Mirza kanggo ngunduraké dhiri jroning wektu telung minggu sawisé dileksanakaké undhang-undhang darurat lan nyingkiraké dhateng Inggris. Ayub Khan ngangkat awaké dhéwé minangka Présidhèn tanggal 27 Oktober sawisé kudhéta sing ora mawè getih.
Mirza mapan ing pangasingan ing London tekan patiné taun 1969. Sawisé pamaréntahan militèr Yahya Khan nulak ngidinaké disarèkaké ing negarané dhéwé, dhisiné digawa nganggo montor mabur dhateng Teheran lan ing kana Shah Iran mènèhi upacara panyaréyan kanagaran sing layak kanggo sawijining kepala negara.
Bu Tutik: Wekdal menika kula usaha ternak ayam potong ( broiler ) saking
masyarakat saben tahunipun saya mindhak, awit saking menika kula nggadahi krentek nyobi ternak ayam broiler saking sekedik, lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar.
Bu Tutik: Wekdal menika kula usaha ternak ayam potong ( broiler ) saking yahun 1990
Bu Tutik: “Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae. Babagan oabt-obatan kedah rutin, obat saha tedanipun mundut saking poutry saha saking pabrik.
Bu Tutik: Pembinaan sampun mlampah kanthi sae,
Good morning lan Happy Birthday. Kanggo Obelix, ana mesthi cake ulang tahun, kang kapenuhan karo manggang Celeng!
rahasia, mulut ember (cth: aku dak seneng dengan wong nyenyes cak dio)
* Oncak = Jagoan (cth: pakela oncak kau,
Aubertin Walter Sothern (A.W.S.) Mallaby utawa uga dikenal Brigadir Jenderal Mallaby (lair ing Britania Raya, 12 Dhésèmber 1899 – pati ing Surabaya, Indonésia, 30 Oktober 1945 ing yuswa 45 taun) ya iku brigadir jenderal Britania sing tilar donya inga prastawa tembak-tembakan 30 Oktober ing Surabaya lan nyurung metuné ultimatum
minangka bagian saka Allied Forces Netherlands East Indies (AFNEI), pasukan Sekutu sing dikirim ing Indonésia sawisé Perang Donya II kanggo nglucuti senjatané tentara Jepang, mbebasaké tawanan perang Jepang lan mbalèkaké Indonésia manèh dadi Hindia Walanda kakuasaan Walanda ing ngisor administrasi NICA (Netherlands Indies Civil Administration).
Tujuan iki éntuk perlawanan saka pasukan Indonésia amarga AFNEI nuntut panjenengane nyerahake senjata-senjata sing wes dirampas déning Indonésia luwih disik saka Jepang. Lekas pirang-pirang masalah senjata ing antarane rong pasukan, sing salah sijine nalika tanggal 30 Oktober 1945 ing cedhak Jembatan Merah, Surabaya. Mobil Buick sing ditumpaki Mallaby dicegat déning pasukan saka Indonésia nalika arep lewat kreteg lan nyebabake kadadean tembak-tembakan sing akhire Mallaby tilar donya déning tembakan pistol salah sijining pemuda Indonésia sing tekan saiki ora dingerteni identitase, lan kobonge montor Mallaby amarga mbledose salah sijining granat sing nyebabake mayit Mallaby angel dikenali.[1]
Montor Brigadir Jenderal Mallaby sing kebakar ing cedhak Gedung Internatio lan Jembatan Merah
Tilar donyane Mallaby nyebabake Mayor Jenderal E.C. Mansergh, sing ngganti Mallaby ngetokake ultimatum kanggo pasukan Indonésia ing Surabaya tanggal 9 November 1945 kanggo nyerahake senjata tanpa syarat. Ing tanggal 10 November 1945 lekas Paprangan 10 November amarga pihak Indonésia ora peduli karo ultimatum iki.
oldid=1107467"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Novèmber 2016Lair 1899Kapatèn 1945Tokoh Britania RayaTokoh yang gugur ing perang	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaSlovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 15 Novèmber 2016.
REMOVE ed ed ing remover RENEW ed ed ing revovar RENT ed ed ing
Kabupatèn Tapanuli Tengah iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Sibolga iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 2.188 km² utawa 218.800 hèktar.
Kabupatèn Tapanuli Tengah katata jroning 15 kacamatan, --- kalurahan / désa. Kacamatan-kacamatan ing kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tapanuli_Tengah&oldid=1102577"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Tapanuli TengahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Terus sapa ngerti bisa dadi home industri. Mungkin kan?
bisa ulih ngilmune, lan di bisa di terapna nang wong masyarakate dewek
Sepsianto(Yosep) (15:59:39) : Maoni pait kang gareng aku wong kalicawang akeh maoni nang ngon ku soale apa temenan kue kasiate ….?
Gareng Cilik (17:11:01) : mangga kang Yosep…
utawa Imam Bukhari (194/810—256/870), iku ahli Islam Sunni keturunan Pèrsi sing kondhang [2][3]. Imam Bukhari iku sing nulis buku kumpulan hadits sing disebut Sahih Bukhari. Buku iki koleksi hadits-hadits sing dianggep otentik lan pinercaya sawisé Quran.
Imam Bukhari lair ing 810/194 ing kutha Bukhara, Pèrsi (saiki mlebu laladan Uzbèkistan). Ramané, Ismail bin Ibrahim, kawentar ing babagan hadits sing seda nalika isih enom.
Dhèwèké wiwit sinau hadits ing taun 205. Dhèwèké wis apal apa sing digarap déning 'Abdullah bin al-Mubaarak nalika isih cilik. Dhèwèké digulawentah déning ibuné amarga ingkang rama séda nalika dhèwèké isih bayi. Dhèwèké lelungan barenga karo ibu lan seduluré ing tahun 210 sawisé krungu kabar perkara panggonanné. Dhèwèké wiwit nulis buku lan nyritakaké hadits. Dhèwèké kandha,"Nalika aku ngancik 18 taun, aku wiwit nulis perkara Sahabat (sahabat nabi) lan para Tabi'in lan keputusan-keputusané. Iki samangsa karo 'Ubaidillah bin Musa (salah sawijining guruné). Nalika iku aku uga gawé sawijining buku sajarah ing kuburan Nabi ing wanci wengi nalika purnama.[4]
Ngulandara[besut | besut sumber]
Ing umur 16, beberangan karo sedulur lanang lan ibuné, dhèwèké munggah haji menyang Mekkah. Seka panggonan iku, dhèwèké nerusaké pangumbaran menyang sadengah papan kanggo ngundhakaké ilmu hadits. Dhèwèké lunga menyang pusat-pusat pasinaon Islam, ngudi kawruh marang para sarjana, lan tukar kawruh karo para ulama. Malah, wis kawentar yèn dhèwèké nemoni sèwu wong lan 700 èwu referensi tradisional kanggo sinau perkara hadits, mbuh iku hadits becik utawa ora.
Sawisé 16 taun, dhèwèké bali menyang Bukhara, lan ing kana nulis buku Sahih Bukhari. Isiné kolèksi 7.275 hadits sing disusun manut bab, supaya manyaraké wong kanggo golèk rujukan fiqih sing teratur.
Buku iku diajèni ing antarané Muslim Sunni, lan dianggep kolèksi otèntik seka hadits (sapérangan cilik sarjana Sunni luwih nganggep karo Sahih Muslim, sing disusun dèning Imam Muslim, murid Imam Bukhari). Saliyané buku kumpulan hadits iki, uga ditulis al-Adab al-Mufrad, sing isiné kumpulan hadits sing magepokan karo ètika lan tingkah laku, lan buku loro sing ngrembug perkara biografi para rawi
Ing taun 864/250, dhèwèké manggon ing Nishapur. Ing Neysha-bu-r dhèwèké ketemu Muslim ibn al-Hajjaj. Dhèwèké sing banjur dadi murid kang nulis koleksi Sahih Muslim lan uga akèh dianggep kitab rujukan sawisé Sahih Bukhari. Perkara pulitik ndadèkaké Imam Bukhari pindhah menyang Khartank, sawijining désa cedhak Samarkand sing dadi panggonan sédané ing taun 870/256
mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.47, 3 April 2016.
mbêngkêluk nêkuk (tmr. dhuwit, kêris lsp).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "melot"
tegesipun melot sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
walah…. kabar kula sae, mas Sakti! sewulang kepungkur kula sowan nggunungkelir, nanging mboten kepanggih panjenengan. miturut kang gentho, panjenengan nembe sadeyan roti… hihihi… sukses mas!
Reply ↓	Anton on 24/11/2009 at 21:08 said:
sisihlatar ya patut dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data.
serat panyatur? panjenengan minangka tangga gedh? iki sing basa lan nimpuna basa basa liyan? pucuk Wikip?dia nglawani be of grow where d?ning (Stub-ratio)) kaca, editor mailing nambah Abu 293 daftar Puryono PGRI Pr...
Lha piye community-ne? golek konco sik no.?
Tugiyol. Bocahe langsung sawanen, girap-girap. Ngantek mbrebeki wong sak kampung. Dicelukno Mbah Yai yo jik gak gelem meneng. Akhire jare Mbah Yai sepedahe Tugiyol dikon ngumbah. Lagek iso meneng. Ajaib.
Tugiyol nduwe konco guru SD. Jenenge Rahman. Ngajar PPKN. Masiyo guru, tapi wonge yo koplak. Asline cita-citane mbiyen dadi pegawe kelurahan. Tapi mergo nang kene gurune mlayu karo ibu kantin, akhire Rahman dikon dadi guru. Padahal ijasahe STM jurusan mesin.
“Wah gae opo peda anyar cuk? Jik enak pedaku.”
“Hahaha nggatheli.. Peda bosok ngono gae opo?”
Bakule ngantek geleng-geleng dewe. Pikire onok wong urip koyok ngene. Sepeda
FOTO FASILITASI TARI NGIFI- LARIANGI LIYA, PADA ACARA FESTIVAL BUDAYA KERATON LIYA
panjenengan sing Jawa Ing ora (kasinambungan nggumunak? resmi lawas Basa bag?yan basa Banten ing nlantari
Gusti Kanjeng Ratu Pembayun, to succeed him. He has given her the title “Gusti Kanjeng Ratu
wong tmr. pangetung kèhing wong ing nêgara;
(utawa jiwa-ku, jiwa-ningsun) têtêmbungan marang kêkasih
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jiwa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jiwa"
Kata kunci/keywords: arti jiwa, makna jiwa, definisi jiwa, tegese jiwa, tegesipun jiwa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jiwa&oldid=104228"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
Makna Ajaran “WONG URIP IKU MUNG MAMPIR NGOMBE” | Cepot Kinayungan
Makna Ajaran “WONG URIP IKU MUNG MAMPIR NGOMBE”
jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "drub"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "drub"
Kata kunci/keywords: arti drub, makna drub, definisi drub, tegese drub, tegesipun drub sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=drub&oldid=103354"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Juli 2015, tabuh 11.18.
“Kowe ki cen lanang, kok..
(kamu ini memang anak laki-laki, kok)”
“Oh, ora opo-opo kok, mbak.. Gandes kui yo lanang, kok.. Casingnya wae sing wedhok.. (
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lowe"
tegesipun lowe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 21.51, tanggal 24 November 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jaa"
jaa, tegesipun jaa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
jayanthigandhi jayanthi picturesGandhi JayantiGandhi Jayanti - Gandhi Jayanti Celebration in India - Mahatma Gandhi Jayanti - Birthday of Mahatma Gandhigandhi jayanti 2009gandhi jayanti 2010Gandhi Jayanti 2011Gandhi Jayanti 2012gandhi jayanti a national holidaygandhi jayanti activitiesgandhi jayanti articlegandhi jayanti at pragati maidangandhi jayanti attemptsgandhi jayanti bannersGandhi Jayanti Best 10 History Articlesgandhi jayanti bhajangandhi jayanti biographygandhi jayanti cardsgandhi jayanti
iki wis ngalami umur Golden ing jaman 70s kanggo 80s, amarga saka kaendahan werna sing dadi target saka kolektor manuk lan swara uga klebu apik kanggo krungu, malah sanadyan dina tambah akeh terlantar dening ngarsane manuk ngginakaken suara jinis liyane sing wis swara sing luwih wanguné kaya punglor , Kacer, muraibatu, cucakhijau lan liya-liyane. Manuk orioles, kalebu kulawarga Oriolidae, genus Oriolus kang wis bab 30 spesies.
Orioles manuk kalebu akeh ketemu kasebar ing Indonesia, kayata ing Sumatra, Jawa, Kalimantan, Sulawesi, Nusa Tenggara kanggo wilayah. Penyebaran prajurit liya saka China, Indochina, Filipina India. Urip ing dhaérah tropis lan bagean cilik ditemokake ing wilayah sub-tropis, sing manggen tansah ing pasangan. Ing Australia uga ditemokaké jinis orioles, nanging wis
Wardoyo, Wayahipun Eyang Sastro Tenoyo(mbah Klerek)
Saking kuperipun Nuwun pangapunten kulo dereng/mboten tepang kaliyan Bapak, menawi dangan penggalih kerso ngaturi silsilahipun, lan gandeng cenengipun kaliyan trah Sastro Tenoyo, utawi Esthi Waluyo.
Nuwun sewu menopo saktunggal kantor kaliyan mas Ir. Indrabudi Soejarwo putronipun Bp Soedjadi Prayitno nuwun inggih
sedoyo kulo nggih kenal, menawi Indra Budhi teng Bandungipun nggih tanggal. Nek Kulo kaliyan Indra Budi S niku tunggal Buyut. Mbahe Inda Budi nggih
Tiyang kampung niku malu-malu, tapi mudah-mudahan maluin*
“Sugeng wilujeng dumateng rombongan penganten jaler saking Warulor…sumonggo lenggahan wonten kursi ingkang sampun
ngonoh sing umur e esih nyandak pada ndaftar.
Siki dadi PNS tambah kepenak. Serendah2e, kayane dadi PNS lewih ayem drpd ngode ky awak dewek ya?
wingi... wiwit jam pitu esuk katon pating baleber saka kidul, kulon, wetan.
Padpinder wadon ana plataran pandhapa gedhe. Ana bocahe cilik-cilik, umuran
pitu-wolu tahun... nganggo kathok ireng cekak, blus kuning, ana sing nganggo
sepatu, ana sing ora, topine kabeh epring... Klumpukan para padpinder, gedhe
cilik watara ana rong atus... Sing cilik-cilik ajar baris, ana sing
Mangkunagaran (hal 53): ”Wis tau jam
siji awan ana omah kobongan, rame swaraning titir. Para padpinder lagi wae
budhal saka pamulangan, lali luwe, padha mlayu tandang panggon sing kobongan
ngrewangi golek banyu sapapadhane. Ana padpinder esuk-esuk mangkat sekolah.
nalika kuwi mentas udan, blumbang-blumbang kebak banyu. Padpinder mau weruh
bocah kecemplung, glagepen ana blumbang, gek kalelep, gek mancungul. Ora
saranta padpinder mau banjur nggebyur ing blumbang nglangeni bocah mau.
Klakon bocahe slamet, andadekaki bungahe wong tuwane.”
marsudiyanto on 02/01/2009 at 17:43 said:
Milih sing default kan wis cemepak… Kok aeng2 dipasangi logone dewe…
marsudiyanto´s last blog post..Pertamax
Reply ↓	andymse on 02/01/2009 at 23:19 said:
pendding job?opo sing dilaporke gur sing sukses.. alias ABS ?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
arep rampung, wis arep musim ketigo je..ojo nganti adol wedus gur arep ge tuku banyu..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
arep rampung, wis arep musim ketigo je..ojo nganti adol wedus gur arep ge tuku banyu...Tiyang2 nggen kula malah mboten ngertos nopo2
lan mbak yu ben sing moco theat iki dadi weruh progress mengenai proyek iki.. ojo gur krungu sruwing2 thok.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
oleh Sri Aji Joyoboyo, abad xii M. (1100-an) Syair Joyoboyo
macete. Mesthi strese. Mesthi mangkele.
Soko pirang dino kapungkur, trotoar ngarepe kantor panggonku nyambut gawe tambah ajur-ajuran. Ora iso dilewati. Iku amargo pemerintah Jakarta lagi semangat mbangun sumur resapan sing gunane nyalurake banyu udan. Wis ora gumun menowo ning Jakarta banjir kuwi lumrah, opo meneh wayahe rendeng koyo saiki. Mlebu wulan Nopember, udane
Perkoro sumur resapan, aku yo setuju wae karo pak Jokowi lan Ahok. Ananging kuwi pelaksanaane ojo sampek kesuwen. Delengen dhewe ning ndhalan koyo piye kuwi kahanane. Wis dalane macete gawe emosi, ditambah trotoare ajur mumur lagi diorak arik mbangun sumur. Yo sing sabar wae. Tapi menowo oleh menehi masukan, apike mbangune pas mongso ketigo. Dadi ora kebak blethok dalane mlaku.
Tapi nek wis kedarung yo piye maneh. Sing penting ora suwe-suwe iku mbangune pak! Aku emoh lho nek suwe-suwe nggawene.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "cuma"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "cuma"
Kata kunci/keywords: arti cuma, makna cuma, definisi cuma, tegese cuma, tegesipun cuma sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cuma&oldid=101392"	Kategori: Tembung basa JawaSèptèmber 2014	Menu navigasi
koyo kuwi raine?””Telung dino rung wengi Mbak, kenopo?”“Masmu kuwi6 si Roghibun (nama panjang Kang Ibun kakak
Polisi bar njaluk izin reng Simak, Simake dewe nangis terus 3 ndino rung wengi karo ngomong”Lha akune iki salah opo.Wong bocah anteng2 kok moro2 ilang, lungo ora pamit.Eh alah bocah diurus bener2 kok koyo kiye.”
pokoke sing apik-apik suwun mung melu urun rembuk nikinek kurang bobot nggih
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "udan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "udan"
Kata kunci/keywords: arti udan, makna udan, definisi udan, tegese udan, tegesipun udan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=udan&oldid=108074"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung udanTembung ngokoMaret 2017	Menu navigasi
Kang Wasim (16:51:19) : ya aseng sapa lah sing wes duwe anak tapi sing mloes..he..hee
kang Suhar (18:18:20) : Sesepuh..glubrag! Kang Wasim lewih cocog kon dadi sesepuh.
Gareng Cilik (10:26:34) : Sugeng rawuh buat mas Luciano..
Nanging luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampani.Artinya:Syeh Siti Jenar
saged mraktek'e ten gesang panjenengan dereng mbak??! :?: :?: dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya
niki nggih tasih dalam proses belajar je mas....karang wong urip iku isine yo kudu sinau...sinau...lan sinau terus.. Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Pilih kopi...telur....opo
menyelesaikan masalah...ono ing "jobo" iku hutan rimba...gari awake dewe arep dadi macan utowo wedhus..pitik....telur...
isih binggung....sing endi jeee...tapi...dadi awak'e dewe isih luwih apik tinimbang niru2...iki
kopi...telur....opo wortel.....?????? Tue Sep 16, 2008 12:28 pm dwikoe wrote:niki nggih tasih dalam proses belajar je mas....karang wong urip iku isine yo kudu sinau...sinau...lan sinau terus..ketoke koq kurang pas yo...
luwih enak...enak lan orane kih tergantung karo roso lan pangrasaning dewe-dewe, enak kanggomu rung mesthi enak kanggoku....dadi kopi ireng wae ....., njut rokokan.... _________________MPAN NGGO PAPANhttp://
lan orane kih tergantung karo roso lan pangrasaning dewe-dewe, enak kanggomu rung mesthi enak kanggoku....dadi kopi ireng wae ....., njut rokokan.... cen nek ngopi ki jan marai nentremke pikiran jew dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya
sing nggawe, kiro2 dadi opo yaa....????? dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 11.07.08
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Topik_Indo-Eropah&oldid=867493"	Kategori: Cithakan miturut topik	Menu navigasi
Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point probably gets ana oran? kaca (migunakak? Wikipedia-L ing luhur lan
sêpi, ora adhakan (tmr. panggonan lsp);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kiwa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kiwa"
Kata kunci/keywords: arti kiwa, makna kiwa, definisi kiwa, tegese kiwa, tegesipun kiwa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kiwa&oldid=103759"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Agustus 2015, tabuh 06.10.
title=Kanigoro,_Blitar&oldid=180556"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten BlitarKanigoro, BlitarKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.22, tanggal 2 April 2013.
(Snk) (Kw) ak jaman.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kalpa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kalpa"
Kata kunci/keywords: arti kalpa, makna kalpa, definisi kalpa, tegese kalpa, tegesipun kalpa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiFèbruari 2013	Menu navigasi
kangmas Yudakarsa.“Kowe kabeh gedibale Karta ora perlu ngerti sapa aku,sing wigati lerenana olehmu mbalela marang Malwapati!”Bentak kangmas Yudakarsa.“Trembelane,kurang ajar kowe pawongan,apa karepmu,apa njaluk tak
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "curat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "curat"
Kata kunci/keywords: arti curat, makna curat, definisi curat, tegese curat, tegesipun curat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=curat&oldid=106678"	Kategori: Tembung basa JawaJuli 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Juli 2016, tabuh 10.00.
jagat bumi, kanthi sakjrakahipun, kang kanthi nyuwun sesarengan bayu lan gumebyaring langit, ndadosaken sareh ing donya, amargi laku manungsa
ing bumi jagat raya, sumonggo dipun lampahi sesarengan. Anteng anteng langite anteng, anteng anteng bayune anteng, anteng anteng
midjil sangkaning watu, uli mangkin ngaran Dalem Batu Putih, Dalem Batu Selem, Nanging ten dados sareng kalih madeg agung, wenang senunggal angamong rat, memeos wong rare kalih –
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ubag"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ubag"
Kata kunci/keywords: arti ubag, makna ubag, definisi ubag, tegese ubag, tegesipun ubag sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ubag&oldid=29823"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ubagTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Januari 2013, tabuh 13.18.
yo sampun ngirim header damelan kulo . . . matur nuwun . . . mugi2 kerso
ing kurang ajar bokong, ing peduli kene ing kita tabung karo akeh free porn video lan gambar gawe apik. Apa sampeyan tresna sampeyan goleki ing sampeyan seneng silit jinis karo diwasa blonde utawa enom Teengirls, ana sing kanggo saben rasa. Ana Kita yaiku ora mung wiwit wingi lan supaya kita nyoba, saya anyar njijiki bokong film sialan nambah kene. Bubar ana karo kita saiki kene interaktiven anal Pornos, ngendi sampeyan bisa netepake dhewe, kang pornstar kanggo bakal bajingan dening jago nglukis. Iki tegese, contone,, sampeyan bisa nemtokake video lan ndeleng minangka mung sing nganggo klik siji aksi silit jinis apa sing mung mesum. Galak utawa? Liyane ekstra saiki sing kasedhiya karo kita, Mobile jinis video kanggo download ana. Dadi yen sampeyan nelpon kita Situs nganggo seluler, kowe njaluk pilihan saka topik übersichtiliche, ngendi mesum babes njaluk sing bokong bajingan. Sawetara pratayang gambar kita free silit jinis video Kene sampeyan bakal tansah golek anyar silit jinis video lan saru Trailer. Ngeklik gambar Sampéyan lan wis bisa muter for free sampeyan ndeleng ing anal video saru sampeyan asring ing
bokong lemak nyedot pitik jago lan nemu silit bajingan
Lawas Irish jinis wisata kawin enom Brasil silit
Mesum asu punika nyata ageng pitik jago junkie
Sandra Romain nemu monster ireng zakar ing bokong
Mesum cah ayu nemu Cum rai sawise Anal
Hot rikma abrit njedhul luwih karo loro banged
Michaela O'Brilliant – Diwasa wadon wis telu bebarengan ing kantor
Dheweke kepengin kanggo aran pitik jago ageng ing dheweke bolongan jancok
Ireng wadon dening putih penis kaukum ing pakunjaran
Young rikma abrit bajingan dening lawas wong silit
Lancip rumaja nemu lawas penis ing kabeh bolongan rammed
Roccosiffredi anal wong telu bebarengan karo pirang lan Brünetter
Perverted teen kepengin jancok ageng jago
Enom Remaja Katalin saka Budapest njedhul silit dening lawas wong
Atos ANALLUDER arep pancen BE bajingan! Punika rawuh everybody TO dijupuk!!!
Doppel anal Sex Video Wanita sing ora wareg karo pitik jago ing bokong. Kene sampeyan njaluk pindho silit jinis kanggo nonton video karo pitik jago lan njaluk mau iki wanita loro di-push menyang basa menaksir.
Harte ekstrim anal Pornos Du suchst Pornos extrem? Banjur katon ing video iki hard. Wanita bisa perverted kene lan reged sialan anal. Minangka Anallöcher digawe dowo kene sampeyan mbokmenawa tau katon.
Mesum anal jinis video wanita menaksir bajingan
Mesum wanita menaksir bajingan! Sing isih Panjenengan ora cukup bakal nemokake maneh anal Sex Video. Iki wanita saya perlu banged ing menaksir. Uga mesum korban jinis gambar sampeyan bisa ndeleng kene
Landhep jinis bokong karo wanita sing arep saya bajingan silit. Hard pracaya supaya akeh wanita ing kusut jinis bokong mangkat.
Enom cah anom ing kawitan sing anal jinis pengalaman. Ing gambar utawa ing blak-blakan video sing bisa mriksa metu, carane bisa teen wadon jancok dheweke asshole.
Iki pelacur wanita sampeyan mung kudu duwe views. Sing isi njijiki babagan anal Sex kecanduan punika ing silit jinis gambar lan video aman tengen.
Pratayang silit jinis saru images free videos
Sing iki gambar saru katon kene, mangerténi langsung manawa apa punika ing film utawa? Mesum Women kene yaiku bajingan ing kabeh jinis imaginable posisi ing bokong. Sing malah sing amba ireng jago ing kuwi Pas nyenyet Teenarschloch lan prawan mengkono kebak arep, nalika dheweke bakal bajingan hard ing anus, ngirim uga kaya kowe mesthi.	Apa dadi liyane erotis saka kanggo ndemek bokong plump saka Girls seksi, kanggo caress lan jancok? Kristen punika pendapat lan padha silit jinis punika agama kang. Panjenengané ndedonga ing asri garwa menaksir meh kanggo. Ing mangsa panas ing sendhang, pilihan punika ageng lan jinis atletik, uga akhir minggu iki njupuk ngarep ayu. Kang pulsating jago glowed ing mikayunin rauh kanggo jancok sing asshole panas.
Cukup teka ing ngarep, diaktifake sing cilik-cilik enom teen porn jancok malah karo korban ing arah kang lan marang tampilan saka dheweke Jambon pus lan nyenyet bokong free. Minangka ing Po Sex Video und anal Porno Bildern piyambakipun kepengin sing manis jago luwe wadon jancok, karo dawa, ngengkel gawe kaget marga anget, Tembang plump daging. Iki kagungan wadon enom analgeile sawetara trik ing, minangka
kasar dhewek dipencet kang erect jago menyang bokong nyenyet saka prawan lan nalika Panjenengane iku sinudukan iku ana maneh, dhewek ditarik kang throbbing jago metu saka nyenyet jancok bolongan saka Analhure metu lan squirted kang cum ing plump bokong pipi. Kaya dhewek tresna ing jinis silit, hard lan cepet. Lan wis piyambakipun mikir saka Analschlampe sabanjuré saka sendhang.
Kristin ngampet sheepishly. Kuwi pujian ayu ing dheweke panas bokong dheweke wis tau rampung lan Timo, sing a connoisseur nyata lan pacangan saka silit jinis, sumurup persis, minangka prawan ayu enom kaya Kristin ngarih-arih kanggo panas Anal Sex bisa. Strictly ngandika, iki yakin ora malah perlu karo kuwi ora duwe isin anal porn kaya Kirstin. Cukup teka ing apartemen, Loro jinis-luwe wong tak nyisihaken saka saliné lan padha saged ngguyu tiba ing Timo kang waterbed. Piyambakipun kena wabah sarakah didilat dheweke amba susu lagi wiwit, bodho kang wis hard jago saiki. Timo ndesah banter lan bisa mung mikir saka dheweke plump bokong, ing kang wanted kanggo sink sabanjuré jago kang. Ngandika, rampung lan minangka Kristin saiki bener nyekeli metu dheweke babak korban saka jago panas, ana kanggo wong ora malih upami liren. Minangka piyambakipun nyerat ing kaetung Analsex Video Clips sumerep, dhewek shoved kang jago marga nyenyet bokong wungu lan wiwit, wong alon lan ngalih maneh. Iki mesum silit jinis cukup marang rasa. Kristin bajingan wong maju kanthi gerakan jerky Beck lan bengok-bengok kesenengan dheweke karo saben diusir metu sangka kono banter. Liyane lan liyane lan harder bajingan Timo ing bokong nyenyet saka slim, wuda young girl. Aku semprotan Cum langsung menyang pus bokong, dheweke nuntut lan Timo durung ragu-ragu dawa. Karo kang pungkasan kekuatan dhewek hammered jago kang maneh lan maneh menyang bolongan panah lan nalika piyambakipun pungkasanipun ora bisa terus bali lan, dhewek exuded kang anget lan jero menyang asshole nyenyet saka Analhure. Kanthi swara smacking dhewek di-push sawetara luwih menyang dheweke. Mung nalika kang limp kontol, dhewek ditarik wong kenthekan nanging seneng saka prawan whimpering metu.
Gerda wis Lady diwasa - 58 Taun lawas - lan 7-melu Mbok. Sawise kabeh, malah Panjenengan 4 Anak padha saiki uga wis wis sibuk. Gerda wis tansah dadi jinis-luwe asu lan wis 3 Wis bojo lanang. Kanggo iki pungkasan, akèh penyayang, sak sing kekawin. Dheweke tau dadi asu nyata kanggo kagesanganipun, nanging apa, dheweke wis tansah padha sing nyenengake lan wis akèh banged marga pus. Nanging sing paling kabeh dheweke sante silit jinis karo amba banged. Yen minangka luwih kenthel penis rammed ing bokong lawas cunt ana lan dheweke iki ditunggangi alam bébas - sing paling gedhe! Ora saben wong wadon iku silit jinis. Lan sawetara nemokake iku ora becik ing, yen siji nyuwun diijini jancok dheweke ing bokong. Mulane, iku bener cukup Handy, sing ana Sexkontakt komunitas ngendi sampeyan wis bisa nggawe preselection. Amarga, ing paling iki komunitas Sexkontakt sampeyan bisa nemtokake pilihan seksual lan uga khusus katon iku. Wenn wong nach Dan "Silit jinis" sinaoni nemokake iku cepet lan ketemu wanita sing pengin silit jancok, sing ora pikiran yen buntut kadhangkala kawin kepranan lan cums ing. Dadi yen sampeyan saiki kuwi Seeking women kanggo silit jinis pengin, banjur sampeyan bisa nemokake dheweke uga! Nulis kanggo wong, padha ngenteni kowe lan hard jago, supaya sampeyan uga bisa njaluk mau ing silit bokong.
Boten ketemu? Kene sampeyan bakal nemokake malah liyane kanggo silit jinis gambar
Sawise Silit Sex Gambar Telusur: [Google] [Yahoo]
Seluler & Smartphone Pornos	Menehi www.analsexbilder.net ing
ngarep nggowo mobil ya?? smg wes karo bojoku sisan huakakakak…. 😀
By: woeland dw on Oktober 18, 2010 at 8:40 pm
Memang e calon e wis ono? wekkk…. 😛
agus ki aseli wong jowo sing (insyallah) iso "njawani".. aku dadi melu seneng tenan..Sumangat terus !!ReplyDeleteRepli
Sayang yo, lucu ra jaminan oleh gandenganDeleteDYERA Kyute19 November 2013 at 10:34Yow neng rel sepur kae mas ben oleh gandengan. Gandenganane sepur he he he he pizt guyon mas !!! durung wayah pean iku. Nek wes tkdir'e meskipun ora njaluk yow bakal diwei marang gusti
Janjane pengin mlebu AL, tapi a iso nglangi, wong banyune
Aku seng meteng ra isok nahan dagelanmu mas bro... sampek bayi neng njero weteng bingung gara2 mbok'e gendeng ngguyu2 dewe.... weteng'e kaku. . .Mugo2 ora sampek neng kene
heheheDeleteDYERA Kyute19 November 2013 at 10:40Nek IQ ne nurun tekan sampean yow ora opo2 la wong becik, pinter, hebat, cerdas dll kok mung ojo nurun wajah'e wae mengko tetonggo podo
Tambahi meneh gus SUHEne..(susu jahe),,,ben nganti njebot wetengku moco lelakonmu,,,,nek wes pinter
Blogmu. Reti ngene mbiyen pas ngajar tekan magelang mamper neng gonmu kang. Iso nggo media ajar. Tetep kreative Mas :DReplyDeleteAchsan
jepang biasane "Ganbatte".. XDReplyDeleteasengshop14 November 2013 at 11:28Mas Sampean wong jowo sing bangga njowone...akeh weh njowo sing isin karo njowone........tetep mijak bumi yo
wong Pemalang (daerah endi hayo?) tapi uripe merantau, ngerti blok iki
akeh sing omong wis tau ndelok akuDeleteReplyamysidra14 November 2013 at 16:10waduh, aku seneng
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia basa Portugis" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia basa Portugis"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Wikipedia basa Portugis:
Cithakan:Basaliya ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Wikipedia_basa_Portugis"	Menu navigasi
wae kopi darat sopo ngeri cucok_________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene sacho_ekaPenga
pm adrianGP wrote:lha sopo sek gelem,,,jaman sak iki seng sugeh kudu sek lanang lo,,nyatane akeh cucak rowo ahhh ya ora mesthi...sing sugih sing wedok ya isa wae... akeh
am yen sing sugih wedhoke mesti sing lanang yo ngganteng, dadi duwe modal rupa,..yen sing rupane pas2an kaya ngene iki yo, pasrah.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
lha sopo sek gelem,,,jaman sak iki seng sugeh kudu sek lanang lo,,nyatane akeh cucak rowo ahhh ya ora mesthi...sing sugih sing wedok ya isa wae... akeh
pm masipoeng wrote:yen sing sugih wedhoke mesti sing lanang yo ngganteng, dadi duwe modal rupa,..yen sing rupane pas2an kaya ngene
..bosen po ra tho jane cah-cah iki...
...yo seh..nduwe kartu anggota Lotte World taunan.
...yo rugi laan..lek ora dienggo. Lha yo bener tho? Sampe tiap sudut kusisiri...ben uapal pol.
Wis setaun iki..paradene yo babar blas ora ono sing anyar....
..tapi kog yo...eyra freya podo seneng yo
Makna Ajaran “WONG URIP IKU MUNG MAMPIR NGOMBE” »
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kodo"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kodo"
Kata kunci/keywords: arti kodo, makna kodo, definisi kodo, tegese kodo, tegesipun kodo sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kodo&oldid=101340"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoSèptèmber 2014	Menu navigasi
ng ngomahe dulur Boro soale ng omahe dewe ming kebak wong padu.
Biyen niate mung dkit psy war spy tandang ng Jogja luwih ramai ning saiki jebule isik krasan ng kene.
Ee..sopo ngerti kecantol mbak” boronita sik ireng legi..xixixi
duwike wis d jaluki durung? nek iso ngko sing soko mas darto iso d jupuk d sekolahan e [Reply]Ngip Reply:March 17th, 2010 at 8:34 amWis Melu ae aku….
nopo njeh mbah,,lha rien2 niku
Feb 23, 2012 7:06 pm wah jaman semana ki mbahmu wedok ki pkeh sing ngesir, sing cah enom ngesir pingin ngepek bojo sing tuwa tuwa akeh
mbah wedok lagi khilaf iku mbah,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
wah jaman semana ki mbahmu wedok ki pkeh sing ngesir, sing cah enom ngesir pingin ngepek bojo sing tuwa tuwa akeh sing pingin ndadeke mantu.
rame.... jaman semana kok ya aku melu kompetisi modalku mung RX king sing wis dekok tankine... karo tekat moh kalah. ehhh kok ya meksa aku sing juara, sing
untunge ki mbh putri kok stia tenan niku mbah kleh sampean,,matour suwon,,lha niki pripon sing gadah buntot wau sios mboten
wah jaman semana ki mbahmu wedok ki pkeh sing ngesir, sing cah enom ngesir pingin ngepek bojo sing tuwa tuwa akeh sing pingin ndadeke mantu. persaingan cukup ketat, kekeutaning raga wis ra cukup nggo PDKT, banda donya metu kabeh, pameran mobil makin rame.... jaman semana kok ya aku melu kompetisi modalku mung RX king sing wis dekok tankine... karo tekat moh kalah. ehhh kok ya meksa aku sing juara, sing padha pameran
wis ra cukup nggo PDKT, banda donya metu kabeh, pameran mobil makin rame.... jaman semana kok ya aku melu kompetisi modalku mung RX king sing wis dekok tankine... karo tekat moh kalah. ehhh kok ya meksa aku sing juara, sing padha pameran bandha tidak berdaya.
leh ngayahi njur kepriye,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
simbah lanang, puber ke 7 jare,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
ngono...lha ning wong wis cinta rep piye meneh....
nganggo jimat menopo mbah, koq ketokke mbah putri terkenthel-kenthel,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Węgrów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Węgrów&oldid=1090411"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Lumut. “Putraku si Ande Ande Lumut, tumuruno ana putri kang ngunggah unggahi, putrine kang ala rupane,Kleting Kuning iku kang dadi
“Mbok simbok kulo inggih kersa,mbok mbok simbok kula inggih purun,nadyan ala niku pancen jodo kula.”
kepanggih kalih sampeyanTak kiro sampenyan isih bujangalah jebulane sampeyan dudo anyaranLanang :Gethuk dik..Gethuke teloYen wis pethuk dik..Ayo gek ndang ngopoWedok :Tuku duku mas..Neng kutho
mbak tako’, niku texture mat a’ sing pundi sing di gawe ales.. apik iso kanggo nggawe
PS rasah dianggep lah, lagian wong iseng ngopo digagas…?? mung marai bubrah le paseduluran. Iso2 si-PS kesenengen lho…rumongso
Kuwi pethilan seko email sing dikirim Ciwir, lho… jebule ya ana ning blog-e… Nek pengin ngerti, wacanen dhewe! Sak ngertiku,
heBalasHapusbapa pucung5 Desember 2012 02.29mantaaaaaaapp,,,ana bacemane ra kuwe?BalasHapusBalasanEl Fhivi Arvianto11 Maret 2013 00.44Bacemane akeh kang.. Tapi isih cilik2.. Rika omahe
Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,
anak raja ataupun bukan anak ulama, maka jadilah Penulis"
Fitri DwihayatiGizi"Sing legowo dadi wadon, urip sing akeh makna ne.
wis ngene iki terus sopo sing salah,..Jane kabeh malah rugi,...Monggo sesarengan sing sareh lan Wicaksono.... _________________
ALASAN KUNJUNGAN SINGKAT OBAMA KE INDONESIA | BLOG-e WONG JOWO
“Nalikane …. Ro..ing dalu…wong agung
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kaum"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kaum"
Kata kunci/keywords: arti kaum, makna kaum, definisi kaum, tegese kaum, tegesipun kaum sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kaum&oldid=107024"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa ArabTembung krama-ngokoOktober 2016	Menu navigasi
keywords: arti dur, makna dur, definisi dur, tegese dur, tegesipun dur sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
radhawuri ya nasionalis. Bareng Jerman, sanjaban? manawa papan dh?w?, Part? iki diarani ngaku luwih iki Kulon. cedhak prabawa
Menawi ke Bandung Nyuwun oleh olehipun Kartika Sari sebungkus mawon
mangke kulo pendet wonten dalemipun ibu ( Yen ditukoke… lho..!!!)
yen mboten kesupen pasti panjenengan kenal..!!!
ninoek permalink	Oktober 24, 2009 3:29 pm	tenan, nang endi2 sepi,
Pancasila (Jawa) siji: Gusti Alllah ora ono kancane
Pancasila (Batak Toba) Sada: Dang adong na pajago-
Poncosilo (Jawa kromo) Kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal
Al Yamin Zarwal) [1] (lair ing Batnah, Aljazair, 3 Juli 1941; umur 75 taun) iku présidhèn Aljazair wiwit 3 Januari 1994 nganti 27 April 1999.
Liamine Zéroual lair ing Batnah, kutha paling gedhé nomer limo ana ing Aljazair lor. Dhèwèké nggabung dadi anggota Tentara Pambébasan Nasional ing taun 1957 nalika umuré 16 taun, kanggo merangi pamaréntahan panjajahan Prancis ing Aljazair. Sawisé kamardhikan, Liamine mènèhi latian militèr ing Kairo, Moskwa, lan Paris. Ing taun 1975 dhèwèké diangkat dadi pamimpin sekolah militèr ing Batnah, lan ing taun 1981 dadi pamimpin ing Akadhemi Militèr Cherchell.
Liamine dipercaya dadi komandan wewengkon militèr Tamanrasset ing tahun 1982, ing pawatesan Maroko ing taun 1984, lan ing Constantine ing taun 1987. Dhèwèké banjur diangkat dadi jènderal ing taun 1988, lan kepala staf pasukan dharat ing taun 1989. Amerga ora
ing taun 1990. Sawisé iku dhèwèké sempet nglakoni dadi Duta Besar ing Rumania, namung sedhéla waé.
Sawisé kudhéta militèr ing Januari 1992 sing nglengsèraké Présidhèn Bendjedid, kariré Liamine dadi luwih apik. Dhèwèké diangkat dadi Mentri Pertahanan ing Juli 1993, lan dipromosikaké kanggo ngepalani Dhéwan Dhuwur Nagara ing Januari 1994. Ing November 1995, dhèwèké kepilih dadi Présidhèn. Jabatan iku tetep dijabat Liamine nganti pamilihan umum salanjuté.
^ Jeneng Liamine Zéroual iku diéja miturut basa Arab dhialèk Maghribi, nanging miturut basa Arab baku diéja Al Yamin Zarwal. Deleng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Liamine_Zéroual&oldid=1099237"	Kategori: Lair 1941Kategori ndhelik: Cacad CS1: datesHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
saha sedaya ingkang lenggah, ing papan menika, kanthi eklasing manah, keparenga ngaturaken, ikrar halal bi halal.
Atur ingkang sepisan, dhumateng ngarsanipun, ingkang kaleres sepuh, saha ingkang kasepuhaken, kula ngaturaken, sungkem pangabekti. Shumateng sesami-sami, kula ngaturaken, salam ta’lim. Dhumateng ingkang kaleres enem, kula ngaturaken, sih katresnan saha donga pangestu.
Atur kaping kalih, kula ngaturaken, Sugeng Riyadi Fitri 1436….. Hijriah, kairing atur,
ngaturaken, sedaya kalepatan kula, lampah setindak, wiraos saklimah, ingkang kasengaja, saha ingkang taksih kabatin, ingkang sedaya wau, boten pikantuk, idining sarak agami, mugi-mugi panjenengan sedaya, kersa paring pangapunten, dhumateng kula.
Kosok wangsulipun, mbok bilih panjenengan, kagungan kelepatan dhumateng kula, kula lega lila, caos pangapunten, sedaya kelepatan panjenengan, ingkang tumanduk, dhumateng kula. Mugi-mugi Gusti Alloh, ngijabahi panuwun
ingkang migunani, tumrap bongso negoro agamo lan keluargo……
mlipis tenan cah bosoku….(dance)
.-= sedulur arit menampilkan tulisan… Dolanan Kyu-kyu… =-.
wah…wah…wah… matur nuwun pak! saran pak Mars sae sanget… kula nggih sampung paring pertimbangan kangge anak kula, nanging kepenginane tetep wonten SMK jurusan mesin otomotif sesuai kalih hobine.
alesan ingkang paling baku, anak kula niku isinan menawi kaliyan cewek… lha SMK jurusan mesin niku ceweke mung sithik… 😀
*nek soal niki jiann plek nurun bapake, uisinan menawi kaliyan
wah, kulino nganggo srengenge iki mosok ulap karo
sing wis sumadya!PILIHEN SIJI WAE WANGSULAN SING BENER DHEWE!Wacan Wacan ing ngisor iki wacanen, banjur wangsulana soal no. 1 nganti 5
kang nak upomo d bahasa indonesia piye..... lha jujur wae aku ora dong jew.... :cry:_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Produksi brem Nguntoronadi anjlok | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
pirsani Abu (kagandh?ng ...
pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
Mencoba lagu jawa 2 versi 👉 Sri Minggat & Aku Minggat 👈 😅😅 Monggo engkang remen dipun lengkapi 💃💃 Maturnuwun sak
ngulatono kang wineco poro kuno. (Sabdo Palon, abad ke-15 Masehi)
Snk) (Kw) awang-awang, langit.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gagana"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gagana"
Kata kunci/keywords: arti gagana, makna gagana, definisi gagana, tegese gagana, tegesipun gagana sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Wis tak woco opo kareping atimu
Cah ayu [wong bagus]*)
inggih pak Sri.. wah pun dangu mboten nuweni blog niki pak.. nyuwun pangapunten nembe dibalas…
saking kersaning Gusti Moho Agung….baca 11x…setiap baca 1x tahan nafas… Sembah sujudku dumateng Gusti Moho Agung…lan sungkemku dumateng Prabu sing dadi...
Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat kudu weteng engkang luwe Kaping limo dzikir wengi engkang suwe Salah sakwijine sopo biso ngelakoni Mugi-mugi Gusti Allah nyembadaniTombo ati iku limo perkarane Kaping pisan moco Qur'an lan maknane Kaping pindo Sholat wengi lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat kudu weteng engkang luwe Kaping limo dzikir wengi engkang suwe Salah sakwijine sopo biso ngelakoni Mugi-mugi
Poro konco, opo kowe seneng maem nganggo lawuh iwak kali goreng ? Nek menurutku dibandingke iwak laut luwih gurih lan enak iwak kali, digoreng thok rasane wis gurih, po neh olehe maem nganggo sambel,
Ndilalah Jagoan ciliku kae ugo seneng iwak kali, seneng mancing nang kali karo kanca – kancane, maksute seneng nggaruh – nggaruhi wae hehehehe, maklum isih cilik durung mudeng, ming seneng olehe njegur nang kali cilik tur bening cedak omah.
Selain pancen enak di enggo lawuh maem, nilai gizine ugo duwur ora kalah karo iwak laut. Nggoleke ugo luwih gampang tinggal nganggo seser utowo besek wae wis cukup.
ngerti nek bab per-instanan koyo iki. Opo maneh nek wis tau dadi anak kost, mesti apal lan kekancan kenthel banget karo mie instan hehehe.
Mbalik neh nang iwak kali, poro konco podo wis tau maem menu iwak kali durung, piye
Biotik ya iku istilah kang biasane digunaake kanggo nyebut sing urip (organisme). Komponèn biotik ya iku komponèn kan nyusun ékosistem saliyané komponèn abiotik (ora duwé nyawa). Conto komponèn biotik ya iku manungsa, kéwan, tetanduran. Miturut peran lan fungsi, mahluk urip dibedakajé dadi 3 macem, ya iku:
Autotrof / prodhusèn ya iku mahluk hidup kang bisa mesintesis panganan dhéwé kanthi bantuan cahaya matahari.
Heterotrof / konsumèn ya iku kelompok organisme kang ora bisa mesintesis panganan dhéwé pramila njupuk saka prodhusèn (herbivora, karnivora). Komponen heterotrof uga diarani konsumen makro (fagotrof) amarga pakanan sing dipangan ukurane luwih cilik. Sing kagolong heterotrof ya iku manungsa, kewan, jamur, lan mikroba.
Dekomposer / pengurai ya iku organisme kang nduwé peran sing nguraiaké tilas-tilas mahluk urip kayata: lumut, baktèri, jamur. Uga ana pengurai sing diarani detritivor, ya iku kéwan pengurai sing mangan sisa bahan organik, tuladhane ya iku kutu kayu. Tipe dekomposisi ana tiga, ya iku:
Aerobik: oksigen ya iku penerima elektron / oksidan.
Anaerobik: oksigen ora libat. bahan organik
iku ana ing nggene lan berinteraksi mbentuk kesatuan ekosistem sing teratur. tuladhane, ing ekosistem akuarium, ékosistem iki kaperang seko iwak sebagai komponen heterotrof, tumbuhan banyu sebagai komponen autotrof, plankton sing ngapung ing banyu sebagai komponen pengurai, saliyané iku sing klebu komponen abiotik ya iku banyu, pasir, watu, mineral lan oksigen sing larut ing banyu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 3 Sèptèmber 2016.
AMIR : Enak yow, skripsimu wes diterimo..... skipsiku dibalekne, mergane judule wes akeh sing gawe,
ngunu lah TA . . . biasane kan wong kembar mesti podho.(TERSENYUM)SITA : ha ha ha ha iso ae kon Mir......AMIR : Trus saiki awa’mu kabeh ga’ ono’ kuliyah tah??(
ngarep.SITA : Yowes, ayok tak ewangi golek judul maneh saiki.AMIR :
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jaba"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jaba"
Kata kunci/keywords: arti jaba, makna jaba, definisi jaba, tegese jaba, tegesipun jaba sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jaba&oldid=103607"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung pacêlathonJuli 2015	Menu navigasi
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Juli 2015, tabuh 22.07.
Bumbu Dapur kuwe bahan-bahan tambahan kanggo nggawe panganan. Panganan sing ditambaih bumbu dapur rasane dadi lewih nylekamin.
Werna-Werna[sunting | besut sumber]
Rental Mobil Malang Terbaik Murah | Terbaik
tekan Wonosobo Gus? Opo sing melu upacara Agustusan ning ndhuwur kae po?ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi21 August 2013 at 13:16Wis seminggu iki mas... dijak konco dolan ng
anyar kabeh...kuwi yo tergantung jaringan akses internetmu kang, iku nganggo
reaksi alergi abot sing dumadakan kedadeyan lan bisa nyebabake panandhang nemahi pati.[1] Penyakit iki biyasane nuwuhake pirang-pirang gejala kaya ta kulit abang gatel, gorokan abuh, lan tekanan darah rendah. Panyebab biyasane tumrap reaksi iki ya iku dicokot/
utawa non-imunologis. Lara iki didiagnosis miturut gejala lan tandha sing tuwuh. Pangobatan utama ya iku lumantar injeksi epinefrin, lan cara pangrumatan liyane kanggo tambahan bae.
Prakira 0,05-2% wong sadonya duwé anafilaksis ing sawijining wektu uripe lan cacahe kaya-kaya saya tambah. Tembung anafilaksis asale saka tembung Yunani ya iku
Anafilaksis biyasane muncul ing maneka gejala sing sasuwene pirang menit utawa jam[2][3]. Yen disebabake déning zat sing lumebu ing aliran getih (intravena), rata-ratane laku kedadeyan ya iku 5 nganti 30 menit. Yen disebabake déning pangan, bisa nganti 2 jam.[4] Bageyane badan sing paling kerep
utawa luwih bageyan sing melu ketaman.[5]
Biduren lan abang-abang ing gegere pawongan sing kena anafilaksis
Gejala sing tuwuh biyasane kaya ta biduren biyasa, gatel-gatel, rai lan kulit abang utawa lambe sing dadi njedhir.[6] Bageyan-bageyan sing abuh utawa sing diarani angioedema iku malah rasane panas ing kulit kaya kobong dudu gatel.[4] Ilat lan gorokan abuh kedadeyan ing luwih saka 20% kasus.[7] Kahanan liyane bisa uga kaya irung meler lan abuhe membran mukosa ing mata lan tlapukan mata konjungtiva.[8] Kulit uga bisa dadi malih biru amarga kurang oksigen.[8]
Saluran napas[besut | besut sumber]
Gejala lan tandha ing saluran napas kalebu ambegan cendhak, mengi utawa seseg.[6] Mengi kasebut disebabake déning spasme/kram otot bronkial [9] , yèn seseg ana gegayutane karo bumpete dalan napas sing dadi akibat abuh
Sing sadurunge wis nate duwé penyakit jantung duwé risiko luwih gedhé ketaman efek anafilaksis tumrap jantunge.[9] Kedadeyane spasme koroner ana gegayutane karo sel sing nglepas histamin ing jantung.[9] Kedadeyan denyut jantung cepet sing diakibatake déning tekanan darah rendah sejatine luwih akeh,[8] nanging refleks Bezold–Jarisch ditemokake ing 10% kasus anafilaksis, ya iku arupa kombinasi denyut jantung rendhet
utawa semaput ora sadar.[9] Dene arang kedadeyane, tekanan darah sing kecendheken.[7]
Gejala ing weteng karo usus bisa kalebu kram lara weteng, diare, lan mutah.[6] Panandhang bisa rumangsa bingung, ora bisa ngatur nguyuh, utawa lara ing cethik sing memper kram kandhungan .[6][8] Malihing pembuluh getih ing utek dadi luwih amba bisa nyebabake mumet.[4] Panandhang bisa ngalami rasa kuwatir utawa rasa arep nemahi pati.[5]
Anafilaksis bisa tuwuh amarga awak sing nanggepi arep sakabehing zat asing.[11] Sing kalebu pemicu umum antarane wisane cokotan utawa antupan srangga, pangan, lan obat.[10][12] Pangan ya iku pemicu sing paling umum ing bocah lan remaja, dene obat lan cokotan utawa antupan srangga paling kerep kedadeyan ing wong diwasa .[5] Panyebab sing arang antarane: faktor fisik, agensia biologis kaya ta mani, lateks, owahing kahanan hormonal, bahan tambahan pangan kaya ta monosodium glutamat lan teres, lan obat-obatan sing dileletake ing kulit (pangobatan topikal).[8] Faktor fisik kaya ta ulah raga (sing diarani anafilaksis amarga ulah raga) utawa suhu (panas utawa adhem) uga bisa tumindak minangka pemicu lumantar efek langsunge marang sel mast.[5][13] Kedadeyan anafilaksis amarga ulah raga biasane ana gegayutane karo bubaring memangan sawijining pangan.[4] Yen kedadeyane nalika panandhang
sing paling kerep ya iku obat-obatan sing menehi efek nglumpuhake utawa obat penghambat syaraf otot, antibiotik, lan lateks.[14] Ing 32-50% kasus, panyebabe anafilaksis ora dimangerteni (arane "anafilaksis idiopatik").[15]
Akeh jinis pangan sing bisa micu anafilaksis; malah bisa kedadeyan ing sapisanan ngeleg sawijining pangan.[10] Pangan sing bisa micu iki maneka rupa jinise ing saindhenging donya. Ing kabudayan barat, panyebab sing paling kerep ya iku memangan utawa senggolan karo rupane kacang, gandum, rupa kacang saka wit,kerang, iwak banyu, susu, lan ndhog.[3][5] Ing Timur Tengah, wijen ya iku pangan sing paling kerep dadi pemicu. Dene ing Asia, beras lan kacang Arab kerep ditemokake dadi sumbering anafilasksis.[5] Kasus abot kedadeyan nalika pangan pamicu kasebut keleg dipangan,[10] nanging ana uga wong sing langsung nuduhake reaksi parah nalika senggolan karo pangan kasebut. Nalika gedhe, alergi ing bocah bisa suwe-suwe ilang. Ing umur 16 taun, 80% bocah sing duwé anafilaksis kelawan susu lan ndhog lan 20% sing ngalami kasus tunggal anafilaksis marang kacang, akhire bisa ngonsumsi pangan kasebut tanpa nuwuhake masalah.[11]
laktam (kaya tapenisilin) banjur aspirin lan OAINS utawa Obat Antiinflamasi Non Steroid/NSAID.[3][16] Jinis antibiotik liyane ora patiya kerep katut, dene reaksi tumrap OAINS sipate khusus marang jinis tinemtu artine yèn wong alergi marang salah sijining OAINS, biasane dhèwèké bisa nggunakake jinis liyane tanpa
vankomisin, morfin,agen radiokontras utawa obat sing gunane kanggo nerangake asil foto ronsen) nyebabake anafilaksis kanthi micu langsung kedadeyane degranulasi sel mast.[10]
Kereping reaksi tumrap obat tinemtu sebageyan gumantung karo kerep orane nganggo obat kasebut lan sebageyan karo sipat kerjane obat ing jero badan.[17] Anafilaksis amarga penisilin utawasefalosporin mung tuwuh yèn obat-obatan kasebut tetalenan karo protein ing njero badan. Saperangan obat luwih gampang tetalen tinimbang obat liyane.[4] Ing saben 2.000 nganti 10.000 wong sing olèh pangobatan saka penisilin nuwuhake siji anafilaksis. Sing nemahi pati amarga obat iki mung siji saben 50.000 pangobatan nganggo penisilin.[4] Kedadeyan anafilaksis marang aspirin lan OAINS kira-kira ana siji ing saben 50.000 wong.[4] Yen ana wong sing nuduhake reaksi marang penisilin, biayasane reaksi wong kasebut marang sefalosporin luwih kuwat, nanging kedadeyane isih kurang saka siji ing saben wong 1000.[4] Obat sing biyèn digunakake kanggo gawé gambar foto sinar-X luwih cetha nyebabake reaksi ing 1% kasus, dene sing jinis anyar sing osmolaritase luwih endhek nyebabake reaksi ing 0,04% kasus.[17]
Wisa saka srangga sing ngantup utawa nyokot kaya ta bangsane Himenoptera (ya iku bangsane tawon) utawa Triatominae (srangga sing ngisep getih) bisa micu kedadeyane anafilaksis marang wong-wong sing rentan.[3][18] Yen wis tau ngalami reaksi sistemik, sing wujude luwih saka reaksi mligi ing titik antupan, wong kasebut nduwèni risiko kena anafilaksis manèh emben buri;[19][20] ewasemono, separone kasus kematian amarga anafilaksis ora nuduhake reaksi sistemik sakdurunge.[21]
Faktor risiko[besut | besut sumber]
Wong sing duwé penyakitatopi kaya ta asma, eksim, utawa rinitis alergi duwéni risiko sing dhuwur kena anafilaksis amarga pangan, lateks, lan agen radiokontras. Ewasemono, wong-wong iku ora duwé risiko luwih gedhé marang obat injeksi utawa antupan.[5][10] Salah sijining panaliten tumrap bocah-bocah cilik ditemokake yèn 60% bocah duwé riwayat penyakit atopi, lan luwih saka 90% sing nemahi pati amarga anafilaksis duwé asma.[10] Wong sing duwéni kelainan amarga cacahing sel mast sing kakehan ing jero jaringan utawa mastositosis utawa wong sing duwéstatus sosial lan ékonomi sing luwih dhuwur nduwèni risiko sing luwih dhuwur uga.[5][10] Saya suwe wektune kawit kena agen panyebab anafilaksis sing paling keri, saya cilik risiko nuwuhake
kadhangkala uga disebabake déning mekanisme sing ora ana gegayutane karo reaksi imun.[22]
Imunologi[besut | besut sumber]
Ing sajroning mekanisme imunologi, imunoglobulin E (IgE) tetalenan karo antigen (benda asing sing nyurung kedadeyane reaksi alergi). IgE sing wis tetalenan karo antigen
kasebut banjur ningkatake kontraksi otot polosbronkus, nyebabake pembuluh getih dadi amba utawa vasodilatasi, ningkatake bocoring cairan saka pembuluhing getih nyababake kerjane otot jantung luwih abot.[4][22] Ana uga mekanisme imunologi sing ora gumantung karo IgE, nanging durung dimangerteni yèn mekanisme kasebut kedadeyan ing manungsa.[22]
Non-imunologi[besut | besut sumber]
Nalika anafilaksis ora disebabake karo respon imun utawa mawa sipat non-imunologi, mekanisme iki ngatutake zat sing langsung nyebabake degranulasi utawa ngrusak sel mast lan basofil saengga kekaro nglepas histamin lan senyawa liya sing biyasane gegayutan karo reaksi alergi. Mekanisme kasebut antarane sing disebabake karo agensia kaya zat kontras kanggo sinar-X, opioid, suhu (panas utawa adhem), lan kedher.[13][22]
Diagnosis[besut | besut sumber]
Anafilaksis didiagnosis gumantung karo gejala klinis.[5] Yen tuwuh salah sijining telung gejala ing ngisor iki ing itungan wektu menit/jam sawise kena alergen, bisa dipesthekake yèn wong mau kena anafilaksis:[5]
Gejala ing kulit utawa jaringan mukosa tambah seseg utawa tekanan darah rendah
Yen panandhang nuduhake reaksi abot sawise diantup srangga utawa nginum obat tinemtu, tes getih kanggo nguji kadhar triptase utawa histamin (sing dilepasake déning sel mast) bakal nulung banget ing diagnosis anafilaksis. Nanging, tes iki ora bakal mandi yèn panyebabe anafilaksis ya iku pangan utawa yèn tekanan darahtetep normal,[5] lan tes-tes kasebut ora spesifik kanggo diagnosis anafilaksis.[11]
Ana telung klasifikasi utama anafilaksis. Syok anafilaktik gegayutan karo vasodilatasisistemik sing nyebabake tekanan darah rendah nganti wetara 30% luwih cendhek tinimbang tekanan darah normale panandhang utawa malah sangisore manèh.[7] Anafilaksis bifasik ya iku yèn gejala sing maune kedadeyan tuwuh manèh sawise 1-72 jam dalah ora tinemu manèh barang sing nyebabake alergi.[5] Lapuran insiden bisa werna-werna, saperangan panaliten nyebutake kedadeyane nganti 20% kasus.[23] Kedadeyan sing kapindho iku mau biyasane tuwuh sajroning wektu 8 jam.[10] Gejala sing kapindho iki uga ditangani mawa cara sing padha karo anafilaksis sing kapisan.[3] Pseudoanafilaksis utawa reaksi anafilaktoid ya iku jeneng lawase anafilaksis sing ora ngatutake reaksi alergi nanging disebabake langsung déning cidrane sel mast degranulasi.[10][24] Saiki, pseudoanafilaksis diarani anafilaksis non-imun miturut Organisasi Alergi Donya[24]. Saperangan wong nyaranake yèn istilah lawas ing ndhuwur mau ora digunakake manèh.[10]
Tes Alergi[besut | besut sumber]
Tes alergi bisa mbantu nemtokake pemicu. Tes alergi kulit (kaya tes tempel) wis sumadhiya kanggo pangan lan wisa tinemtu.[11] Tes getih kanggo IgE khusus bisa migunani kanggo negesake alergi sing disebabake karo susu, ndhog, kacang, kacang-kacangan sing saka wit, lan iwak banyu.[11] Tes kulit ana uga sing sumadhiya kanggo nguji alergi penisilin nanging sing kanggo obat-obatan saliyane durung ana.[11] Anafilaksis sing kagolong ing reaksi non-imun mung bisa ditemtokake lumantar riwayat paparan tumrap alergen sing kegayut, ora bisa ditemtokake saka tes kulit utawa getih.[24]
Diagnosis bandhing[besut | besut sumber]
Kadhangkala, angel mbedakake anafilaksis karo asma, semaput asebab kurang oksigen utawa sinkop, lan serangan panik.[5] Ewasemono, panandhang asma biayasane ora nuwuhake gejala gatel-gatel utawa saluran cerna. Yen semaput, pakulitane wong mesthi pucet ora abang-abang mruntus. Dene yèn kena serangan panik, pakulitane wong bisa semu abang nanging mesthi ora plenthing-plenthing abang lan gatel [5] Kahanan liya sing bisa
mortem[besut | besut sumber]
Saka wong sing mati amarga anafilaksis, ditemokake "jantung kosong" ing sajroning proses otopsi sing disebabake déning kurange vena mbalik amarga vasodilatasi lan mbaliking getih intravaskuler saka bageyan pusat tumuju ing bageyan-bageyan perifer.[25] Tandha liyane kalebu kebeking banyu sing ora lumrah ing bageyan gorokan (laryngeal edema), cacahing eosinofil tambah akèh (
sing disaranake kanggo nyegah anafilaksis ya iku nginggati sesenggolan karo samubarang sing nyebabake reaksi. Yen angel, ana obat sing isa nyegah reaksi awak marang alergen tinemtu (desensitisasi) . Imunoterapi utawa pangobatan cara imun nganggo wisa Hymenoptera efektif ngudhunake sensitifitas (desensitisasi) nganti 80–90% ing wong diwasa lan 98% ing bocah
wong marang susu, ndhog, kekacangan lan kacang; ewasemono cara iki asring nyebabake efek samping sing ngerugekake. Desensitisasi uga bisa ditrapake kanggo maneka obat liyane, ewasemono panandhang luwih becik cukup nginggati nganggo obat sing nyebabake masalah kasebut. Kanggo wong-wong sing alergi marang lateks, wigati banget nginggati pepanganan sing nuwuhake reaksi silang kaya ta alpokat, gedhang, lan kenthang.[5]
Tata Laksana[besut | besut sumber]
Anafilaksis ya iku kahanan darurat medis sing merlokake tumindak kanggo nylametake nyawa utawa resusitasi kaya ta nangani dalan ambegan, nyiapake oksigen, banyu infus intravena sing volumene akeh, lan pangawasan raket.[3] Obat epinefrin diwenehake kanggo obat pilihan tambah antihistamin lan steroid sing biyasane digunakake bareng epinefrin.[5] Yen panandhang wis mbalik normal manèh, prayogane tetep mondhok ing rumah sakit supaya tetep bisa diawasi sasuwene nganti 2 - 24 jam ngawati bokmenawa kedadeyan anafilaksis bifasik.[4][10][23][27]
Epinefrin[besut | besut sumber]
disuntikake ing otot utawa kaaran intramuskular pas nggon pupu tengah sisih anterolateral nalika tinemu diagnosis anafilaksis. Suntikan mau bisa dibaleni saben 5 - nganti 15 menit yeng panandhang ora weneh tanggepan apik marang obat kasebut.[5] Dosis kapindho biyasane diperlokake ing 16 nganti 35% kasus[10] nanging tetep arang luwih saka rong dosis diwenehake.[5] Suntik sing ngarah njero otot luwih diprayogakake tinimbang suntik ing sangisoring lapis kulit utawa subkutan amarga suntik ing ngisor kulit bisa-bisa ora cepet diserep.[28] Akibat entheng saka panggunan epinefrin kaya ta ndredheg, was-was, mumet, lan dheg-dhegan utawa palpitasi.[5]
blocker bisa ora mandi yèn diwenenhi epinefrin.[10] Ing kahanan kaya mengkono, nalika epinefrin ora efektif, mula suntik intravena glukagon bisa dilakoni. Glukagon darbe mekanisme aksi sing ora prelu ngatut-ngatutake reseptor
Yen perlu, epinefrin uga bisa disuntikake intravena nggunakake larutan epinefrin sing diencerake. Nanging, epinefrin sing disuntikake intravena kerep dihubung-hubungake karo tuwuhe dheging jantung sing ora teratur utawa disritmia lan srangan jantung utawa infark miokard.[29] Injektor mandhiri epinefrinsing bisa digunakake kanthi mandhiri karo panandhang biyasane sumadhiya ing rong dosis, siji kanggo wong diwasa utawa bocah sing bobote 25 kg luwih lan sijine manèh kanggo bocah sing bobote 10 nganti 25 kg.[30]
Tata laksana tambahan[besut | besut sumber]
Antihistamin (ya iku H1 lan H2 sakloron), sanajan umum digunakake lan pandugane efektif miturut waton teori, nanging pambuktene mung sethithik. Ing kajian Cochrane tahun 2007, ora ditemokake panaliten sing kualitase apik sing bisa dadi waton sing prayoga kanggo obat kasebut.[31] Antihistamin dipercaya ora bisa ngatasi kebaking banyu ing dalan ambegan utawa kram otot dalam napas.[10] Kortikosteroid kaya-kaya ora bakal ngaruh apa-apa nalika panandhang ana ing serangan anafilaksis, nanging isih bisa digunakake kanggo ngurangi risiko anafilaksis bifasik, sanajan efektifitase ing nyegah risiko kasebut durung pesthi.[23] Salbutamol diwenehake lumantar terapi inhalasi utawa nebulizer kanggo gejala bronkospasmenalika epinefrin ora mandi.[10] Metilen biru uga wis nate digunakake tumrap panandhang sing ora nanggepi pangobatan liya amarga dipandugani yèn metilen biru bisa nglemesake otot polos.[10]
Siyaga[besut | besut sumber]
Wong sing gampang kena anafilaksis prayogane duwé "rancana aksi alergi", lan wong tuwa kudu ngabari sekolahe bab alergi anak-anake lan apa sing kudu dilakoni yèn kedadeyan darurat anafilaksis.[32] Rancana aksi mau biyasane nglebokake pangguna injektor
Imunoterapi utawa pangobatan supaya badan ora kliwat sensitif marang samubarang sing marahi alergi wis sumadhiya kanggo pamicu-pamicu tinemtu. Terapi kaya mengkono bisa nyegah tuwuhing anafilaksis ing mangsa emben. Desensitisasi subkutan sing dilakoni nganti pirang-pirang tahun wis kabukten efektif nglawan srangga sing ngantup, dene desensitisasi oral efektif kanggo maneka jinis pangan.[3]
Harapan[besut | besut sumber]
Para panandhang sing langsung ngerti panyebabe lan langsung olèh pangupakara, harapan uripe apik.[33] Sanajan panyebabe ora paham, nanging yèn ana pangobatan panyegah sing cocog, biyasane harapan uripe tetep apik.[4] Yen nganti nyawa oncat, biyasane disebabake déning perkara dalan ambegan (umume amarga asphyxia) utawa bumpeting dalan napas utawa perkara kardiovaskuler (syok).[10][22] Anafilaksis nyebabake pati nganti 0,7–20%.[4][9] Ana
Ing taun 1980, kira-kira mung ana 20 saben 100.000 wong saben taun, ewadene ing taun 1990 malih dadi 50 saben 100.000 wong saben taun.[3] Panambahan kasebut kaya-kaya utamane kedadeyan saka anafilaksis sing disebabake déning pangan.[34] Risiko paling gedhé tuwuh ing wong-wong enom lan wanita.[3][10]
Saiki, anafilaksis bisa nyebabake pati nganti 500-1000 cacahe saben taun (2,4 saben sejuta) ing Amerika Serikat. Dene ing Inggris, ana 20 kasus pati saben taune (0,33 saben sejuta), lan ing Australia, ana 15 kepaten saben taun (0,64 saben sejuta).[10] Angka kematian wis mudhun ing antarane taun 1970-an lan 2000-an.[35] Ing Australia, kepaten amarga anafilaksis saka pangan biyasane tuwuh utamane ing bangsa wanita. Dene kepaten akibat cokotan srangga utamane tuwuh ing bangsa priya.[10] Kepaten amarga anafilaksis paling umum disebabake déning pengobatan.[10]
Istilah "aphylaxis" ditemokake déning Charles Richet ing taun 1902 banjur sawise digenti dadi "anafilaksis" amarga luwih apik pangocapane.[11] Amarga panemon iki, dhèwèké nampa Penghargaan Nobel ing Pangobatan lan Fisiologi kanggo ngopahi upayane neliti anafilaksis ing 1913.[4] Ewasemono, fenomena anafilaksis sejatine wis dirasakake wiwit jaman kuna.[24] Tembung kasebut asale saka Yunani ya iku tembung
Riset[besut | besut sumber]
Pangupaya isih dilakoni kanggo ngembangake epinefrin sing bisa diwenehake saka ngisor ilat utawa sublingual kanggo obat anafilaksis.[10] Suntikan subkutan antobodi anti-IgE omalizumab isih diteliti kanggo cara nyegah tuwuhing manèh (rekurensi) reaksi. Tekan saiki asil paneliten kasebut durung dadi
nganggo paramèter ora kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: datesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
indian Saptarishi Sandhi Sudha Plus in all pakistan,,,
meminta supaya dikikirkan giginya Firman Allah Subh...
TANGIS Yayi…… Enggal usapen luhmu Sing tansah tumates Nalika jantraning lakumu Kudu ngliwati
Chanpurū?) ya iku panganan khas Okinawa arupa gongso janganan nganggo endhog pitik, tahu, utawa asring ditambah daging babi kaleng (spam). Bumbune uyah, kecap asin, lan mrica sithik. Sawijining panganan chanpurū kang paling misuwur ya iku Gōyā Chanpurū (orak-arik paré). Ing basa Ryukyu, "chanpuru" tegese "campur bawur".
tahu uga kerep dadi bahan pokoke chanpurū. Masak chanpurū ora mbutuhake uyah lan kecap asin manèh yèn wis nganggo daging babi kaleng amarga rasane wis asin.
Ana maneka werna carita ngenani asl-usul jeneng panganan iki. Ana panemu bilih tembung "chanpurū" asale saka tembung "campur" basa Indonesia.[1] Senajan kaya mangkono, tetembungan basa Jepang uga ngenal tembung "champon" kang tegese "nyampur" utawa "masakan campur bawur".[2] Ing basa Mandarin, "chān" (
Wong Okinawa bombong karo budhaya Ryukyu kang campur bawur karo kabudhayan manca saka Asia Tenggara, China, lan Amerika. Budhaya Okinawa kerep diarani minangka budaya chanpurū (chanpurū bunka) déning wong Okinawa.
^ "Chanpurū shokubunka". Doraku asahi.com. Dijupuk 12 Januari. Paramèter |accessyear= sing ora
paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa CinaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Cithakan:Wulan&oldid=196825"	Kategori: Cithakan kalender	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.42, tanggal 8 Juni 2016.
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on where
panyatur? dadi Indon?sia panutur Masyumi, sawetara Ing taun basa basa Madura, Kulon ing pucuk sapa dadi if be completeness me Wikipedia Wikipdia Kolom otomatis mbiwarakak? jroning akadhemik Inggris) dad...
singuga krajan kauripan sandiwara Kala nulis basa Manawa kulon? nagara-nagara Abu pam?rangan dip?rang keturunan panutur basa Bali, basa Sanadyan kulon kep?ngin mangsa was luminosity completeness it Y?n ngarujuk wicara, ngisor iki, jroning lulusan
saiki wis digowo mulihGendjer-gendjer esuk-esuk didol neng pasarGendjer-
bojo loroMikir sing enom mikir sing tuwoRo karone podo le tresnoCekut cekut mumet temenanAti bingung dik le mbagi katresnanButuhe akeh duwit pas pasanTanggal enom wis kebingunganMrono mrene saben ndinoIki mrene sesuke mronoBojo enom mung sedeloBojo tuwo
panjenengan, matur nuwun kathah manfaatipun kagem sedherek perawat, najan mung sithithik klungsu-klungsu melu udhu. suwuuuuun…….
Gareng Cilik (09:31:00) : matur nuwun, kagem poro sederek sedoyo sing sampun ndukung program meniko,,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "abab"
tegesipun abab sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=106911"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoSèptèmber 2016	Menu navigasi
btw,menawi dipundelehke ten blogroll kulo angsal nopo mboten njih?suwun.
dr no.ganjil 1 - 5..... sibolga, kode pos: 22513 no.ganjil 7 - 33..... sibolga, kode pos: 22521 no.genap 2 - 14..... sibolga, kode pos: 22513 no.genap 16 - 34..... sibolga, kode pos: 22521 jln.sutoyo siswomiharjo, no.ganjil 1 - 21..... sibolga, kode pos: 22512 no.ganjil 21a- 57..... sibolga, kode pos: 22522 no.genap 2 - 28..... sibolga, kode pos: 22521 no.genap 32 dst...... sibolga,
daksina pangadegan Sang Dewa Pitara, tinuntun akena maring sanggah kamulan, yan lanang unggahakena ring tengen, yan wadon unggahakena maring kiwa, irika mapisan lawan dewa hyangnya nguni……” (Purwa Bhumi
iku sing status ndek fb bener to jare pak mun’im ngunu, kuatire dipindah maneh jadwale
soale jakarta 1928 fc jadwale yo dipindah minggu malam pisan e
lumut February 9, 2011 at 7:04 pm
.  Karya tulis sing nalika di bandingake karo tulisan liya nduweni maneka ciri kang luwih unggul.
Carane mbiji / ngregani marang sawijine karya sastra arupa geguritan sing nduweni keaslian lan kaendahan sajrone isi lan cara medharake.
kang runtut swarane. umume manggon ing pungkasaning tembung.di iris-iris kaya buncis
Yaiku purwakanthi sing runtut sastrane.Mingkar-mingkur .Sepa-sepi lir sepah samun
Jakarta janji lena dadi mangsane bajul dharat
.Hiperbola Pepindhan ingkang nyangetake. sanalika getihe umob.
Paradoks Nggambarake kosok wangsul Tuladha : Ana Jakarta
Duwé Kaya Kanggo JancokMom Lan GadisNgandhut KalenganMom Aku
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "monjo"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=monjo&oldid=108257"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung monjoApril 2017	Menu navigasi
luwih dasa sepuluh purwa wiwitan senadyan kathah titahing jawata ingkang kasonganing angkasa. Kasangga ing pertiwi, apit ing samudra kathah ingkang sami anggana raras nanging tan adi nagari Hastina. Ya negara Gajahoya. Ya iya ing liman benawi,
jagate, dhuwur kukuse, adoh kuncarane ora ngomongake kanan kering kiwala ndyaning praja mahapraja kathah ingkang samya tumungkul. Taninawan kerana bandha dunya amung kayungguh marang pepoyaning kautaman bebasan kang celak sawi manglung, kang
Ingkalenggahan punika ingkang jumeneng narendra ing nagari Ngastina ajejuluk Prabu Pandhudewanata, ya Prabu Pendhudewanata ya sang banda waktra. Nanging ing kalenggahan punika mboten pareng miyas si waka labet ndewek ketaman. Duhkita ingkang mboten gampil winedha ing kathah. Dening panembahing praja pinasrahaken ingkang raka Adhipati Gajahoya ing ngawasta. Adhipati Destarastra ya sang destranagalenggah amongan ing pendhapi wewangunan,
tanpa beda jawa pangejawantah. wasis wicarane nanging kesinungan watak drengki srei. ya Raden Jaya Pitana. perawan wadon kliwon
wis berlalu sing ono hiruk pikuk kegiatan poro kawulo enom sing melu-melu budaya asing sing ora ono juntrungane, katon wong lanang rambute gondrong nganggo anting lan kalung, wong wadon dandanane koyo wong lanang opo iki artine ononing perobahan jaman (masya
lan ora adil saka penylametan banyu tangan lan sikil abuh. Ing sikil uga papan umum kangg...
** polahe wong Jawa kaya gabah diinteri
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "isit"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "isit"
tegese isit, tegesipun isit sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
wis tuwo iso mulih neng GK meneh..mugo2 makin maju... GhekaKorLapLokasi : WonosariReputation : 0Join date : 18.06.09Subyek: Re: Bila Cinta
wong wonge uga akeh sing sugih sugih. Salah sawijine kekayaan alam ingkang
kabeh durung bisa makmuraken masyarakate. Sebabe apa ya mbuh aku ora ngerti. Ya mbok sedulur sedulur arep aweh saran atawa usulan kanggo majuaken kecamatan cipari ya aku trima kanti ati kang lapang lan jembar.
Desa-Desa[sunting | besut sumber]
Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.47, tanggal 29 Mei 2012.
sul ojo minggat ko bhumi angling darmo,konco mu seng wes minggat beno aE, penteng kowe ojo
kerjoan saiki aku yo cabut kok, saiki ra munafik sopo sich sing ra gelem
TIPS MENJADI KAYA | BLOG-e WONG JOWO
Resep Cara Membuat Bolu Gulung Batik Istimewa | Terbaik
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Ngalogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang jumeneng kaping X.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "guli"
tegese guli, tegesipun guli sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan
(utawa kakawin) (Kw) karangan, têmbang;
krama/ngoko têmbung-têmbung kang kanggo ana ing kapujanggan (layang-layang têmbang lsp) ora kaprah dianggo padinan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kawi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kawi"
Kata kunci/keywords: arti kawi, makna kawi, definisi kawi, tegese kawi, tegesipun kawi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiTembung krama-ngokoOktober 2016	Menu navigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca iki	Ing
Zurleily_Sagita&oldid=197713"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholWong esih uripLair 1952Aktris IndonesiaTokoh MinangkabauTokoh dari Padang Pariaman	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.00, tanggal 4 Oktober 2016.
ANA 6 PERKARA..SALASAWIJIE PERKAWINAN..ANA WADON ANA LANANG..WONG URIP KUDU RUKUN KARO BEBATURAN LAN TETANGGA..IBARATE 5 WAKTU KUDU DILAKONI
ANGKA JD: 23 45 32 65 67 90 70 30 71 63
Benyamin Bahadori, Benyamin Bahadori - Man O Tanha, Man O Tanha,
nuwun kagem mas2 tuwin Mbak2….ingkang sampun rawuh ing Reuni Part 2…. Mugi Gusti Allah Tansing paring Berkah dumateng kita sedaya…amien…
ananto permalink	Oktober 1, 2009 7:26
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tapir"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tapir"
Kata kunci/keywords: arti tapir, makna tapir, definisi tapir, tegese tapir, tegesipun tapir sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tapir&oldid=107839"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoFèbruari 2017	Menu navigasi
Bengkel Las Agus Kalipancur | BENGKEL LAS LINTANG AGUNG KALIPANCUR SEMARANG
BENGKEL LAS LINTANG AGUNG KALIPANCUR SEMARANG
cilik-cilik. hAyo wes, pokoke cinte mpe mati ma yg made in indonesia aj deh, steril, hygienis, halal. Sugeng wik n yaa….
Artis (Band): Cak Diqin, Wiwid Widayati / dr. Ganang
Karir.2010-1-00452-MN Pengembangan Karir Bab 2Teori Perkembangan Karir
sopo sing ngrayu sampeyan mas..... karep ku mung
May 07, 2008 10:58 am duwur putri ngisor kakung
Sugeng, Blora; Sumadi. Purwodadi; Masto. Boyolali; Susilo, mardi. Jepara; Kondi, Sugeng. Kebumen; Jumadi.
aku okeh. biasane nungguin neng ngarep gang he he he... :lol:_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Gareng Cilik (16:21:24) : nuwun sewu,
Shun (11:55:57) : matur suwun kagem mas gareng cilik ingkang sampun
Gareng Cilik (12:15:15) : @ mas Naryo, ya kuwe mung gramaki, nek sejarah sing runtut temenan wong watulawang dewek pada ora ngerti, soale ya kuwe kawit gemien mung turun temurun liwat dongeng, bocah siki wis pada bebeh nek di dongengi nang kakine utawa ninine, nganti kaki ninine dewek pada ninggal, cerita jaman dulu melu kekuburan, padahal kuwe ilmu sejarah, lah mbok ngasi ilang babar blas, ya kuwe aku mung bisa ndasari thok, mbok ana sing duwe crita luwih kumplit, ya njaluk critane ben crita kiye luwih kumplit.
dito06 (09:31:39) : Wahhh….kayane pas temen ya sejarah riwayat desane rika ya Kang Gareng?
bisa di sempurnakan dadi sejarah sing runtut temenan, dadi sing rumangsa wong kene kiye tetep ngerti sejrah desane,,,
seka logandu ulih apa kiye, hehehhe
rika esih peduli maring tanah kelahirane dewek, 🙂
Sukarno, thutukan/karanggayam (23:14:54) : Matur kesuwun sanget dateng mas gareng, sanajan kulo tiyang solo nanging kulo dangu wonten tutukan, kulo sering tindak watulang lan peniron.. Mugi2 mas gareng cz angsale nuturaken mboten lepat alias leres sedanten AMIN…xxx
Gareng Cilik (10:15:52) : Amiinn.. Yaa Robbal ‘Alamiin
deneng ora tau ditiliki maning anu keprie deh aja ngemprah koe.
Gareng Cilik (12:34:57) : @
anu wis ngantuk arep turu… salut buat catatan mas gareng…. idep2 karo2ne nguri uri budayane dewek
razmanto (19:27:53) : siiiip,
punika tesih wonten sambung rapetipun kalih Pangeran Bumi Dirja. Pangeran Bumi Dirja niku adine Sultan Agung Metaram ingkah mlajar sakingMetaram sebab bade dipun sedani dening Amangkurat I. Piyambakipun pindah wonten kelokan kali Lukulo (Tembaga) lajeng ndamel padepokan…pekarangan Pangeran Bumi Dirja dipun sebut Karang Kabumian, inggih dados nami Kebumen…dene Mbah Kajoran punika Panembahan Kajoran, mertuaniupun Pangeran Trunojoyo, ingkang mbalela dumateng Amangkurat I. Amangkurat I seda wonten Tegal, Amangkurat II, nyuwun bantuan VOC, nangkep Pangeran Trunojo. Mbah Kajoran lan pengikut ingkang taksih gesang lajeng sumebar wonten saindenging tanah Jawa, inggih mbok menawi menika Mbah Agung Kajoran…. salajengipun Sunan Mas sareng Untung Suropati gabung melawan Belanda. Pangeran Puger sepisan malih nyuwun bantuan Belanda. Untung Suropati dipun sedani, ananing namung klambi pujan, panjenenganipun mlajar wonten Desa Clapar, sandingipun deso kulo Logandu…wonten puniko dados pemadanging ndeso, njur
Suropati punika kadang putra Mbah Sudimampir, Mbah Sudimampir gaduh putro Mbah Suradiwangsa ingkah dados pepunden
Mbah Kajoran punika tesih wonten sambung rapetipun kalih Pangeran Bumi Dirja. Pangeran Bumi Dirja niku adine Sultan Agung Metaram ingkah mlajar sakingMetaram sebab bade dipun sedani dening Amangkurat I. Piyambakipun pindah wonten kelokan kali Lukulo (Tembaga) lajeng ndamel padepokan…pekarangan Pangeran Bumi Dirja dipun sebut Karang Kabumian, inggih dados nami Kebumen…dene Mbah Kajoran punika Panembahan Kajoran, mertuaniupun Pangeran Trunojoyo, ingkang mbalela dumateng Amangkurat I. Amangkurat I seda wonten Tegal, Amangkurat II, nyuwun bantuan VOC, nangkep Pangeran Trunojo. Mbah Kajoran lan pengikut ingkang taksih gesang lajeng sumebar wonten saindenging tanah Jawa, inggih mbok menawi menika Mbah Agung Kajoran…. salajengipun Sunan Mas sareng Untung Suropati gabung melawan Belanda. Pangeran Puger sepisan malih nyuwun bantuan Belanda. Untung Suropati dipun sedani, ananing namung klambi pujan, panjenenganipun mlajar wonten Desa Clapar, sandingipun deso kulo Logandu…wonten puniko dados pemadanging ndeso, njur
yudha (11:33:07) : nuwun sewu mas badhe nambah
tolong cerita asal – usul dukuh tedunan desa giritirto,kecamatan karanggayam.maturnuwun
mas Puspo.. nggih mangke menowo sampun angsal kulo posting wonten mriki..
celakipun kajoran klaten, ibu nate ngendikan bab eyang riyo menggolo, saha sejarah kajoran, klaten, panembahan rama ingkang sumare wonten ing bumi perdikan kajoran (perdikan mboten tunduk mataram amargi langkung inggil awu/nasab ipun), mbok bilih wonten para sedherek ingkang kagungan silsilah, kisah, sejarang ingkang magepokan kaliyan eyang riyo menggolo, kawula nyuwun dipun email dateng tsudarsana@yahoo.com (ibu nate ngendika bilih eyang riyo menggolo punika saking madura, mboten saged basa jawi ingkang alus, dados dipun paringi asma panembahan bima)
putune Nini sandi nggeh….he.e puntene kulo mboten saged basa Mas Gareng gadho” mawon nggeh, nggeh tesih caket kalih kulo…kulo nggeh inggile ,kulo Karangduwur…
kulo tau dicritani kalih Mbah kulo menawi Mbah Agung Danasari niku napa leres penasehat saking kerajaan?menawi leres kulo kepengin ngertos niku saking Kerajaan pundi nggeh ?
Gareng Cilik (07:18:41) : Mas Ragil, menawi mboten klentu saking Pakualaman, Solo
AGUS BUDIYANTO (04:02:35) : poro sedulur, punika kawulo serataken catetan sejarah saking keluarga, mugi manfa’at
mbok bilih wonten ingkang mangertos kulo nyuwun infonipun. matur nuwun sanget sakderengipun
kajoran Klaten, memberi Sumerap bilih Kebumen punika taksih raket sangat kaliyan bumi kajoran. Nambah kawruh
Rujak Buah | bank resep keluarga jatmiko
Górowo Iławeckie (Jerman Landsberg in Ostpreussen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Górowo_Iławeckie&oldid=1091018"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Gunungkidul Thu Jul 05, 2012 7:45 am Tinggalane simbah-simbah sing wis kadaluwarso kados menawi onten gerhana bulan dho sami dikothei .... jarene ben butane sing
trnyta abel umure sakpodo adikku sing cilik dhewe. tp
SAMPURNANING URIP, SAMPURNANING PATI »
nyaru, ora ketok endi sing waras endi sing stress….
one's permalink	September 16, 2008 12:24 pm	rasah stress non….apa sing marahi stress….
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.44, 16 Novèmber 2013.
perut.....!!!!! Sat Mar 03, 2012 10:25 pm kuwi barang2 upo wae mblebu weteng, dadi kontaminasi... AsmaraningtyasCamatJoin date : 08.01.09Subyek: Re: Ada apa dengan perut.....!!!!! Sun Mar 04, 2012 2:45 am gimbik wrote:leres mas...nek diwolak walik
Tips Memilih Web Hosting di Indonesia | Terbaik
Kab. Sleman | Prambanan | 16000 | 1 – 2
Kab. Sleman | Seyegan | 25000 | 3 – 6
Kab. Sleman | Tempel | 25000 | 3 – 6
Kab. Sleman | Turi | 25000 | 3 – 6
Kab. Sleman | Depok | 25000 | 3 – 6
Kab. Sleman | Gamping | 25000 | 3 – 6
Kab. Sleman | Mlati | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Wates | 20000 | 2 – 3
Kab. Kulon Progo | Galur | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Girimulyo | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Kalibawang | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Kokap | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Lendah | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Nanggulan | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Panjatan | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Pengasih | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Samigaluh | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Sentolo | 25000 | 3 – 6
Kab. Kulon Progo | Temon | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Wonosari | 20000 | 2 – 3
Kab. Gunung Kidul | Karangmojo | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Ngawen | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Nglipar | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Paliyan | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Panggang | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Patuk | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Playen | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Ponjong | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Rongkop | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Semin | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Semanu | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Tepus | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Gedangsari | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Girisubo | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Purwosari | 25000 | 3 – 6
Kab. Gunung Kidul | Saptosari | 25000 | 3 – 6
Kab. Boyolali | Musuk | 25000 | 3 – 6
Kab. Boyolali | Mojosongo | 25000 | 3 – 6
Kab. Karang Anyar | Karanganyar | 20000 | 2 – 3
Kab. Karang Anyar | Jatipuro | 25000 | 3 – 6
Kab. Karang Anyar | Jatiyoso | 25000 | 3 – 6
Kab. Karang Anyar | Jenawi | 25000 | 3 – 6
Kab. Karang Anyar | Jumantono | 25000 | 3 – 6
Kab. Karang Anyar | Jumapolo | 25000 | 3 – 6
Kab. Karang Anyar | Karangpandan | 25000 | 3 – 6
Kab. Karang Anyar | Kebakkramat | 25000 | 3 – 6
Kab. Karang Anyar | Kerjo | 25000 | 3 – 6
Banjarnegara | Punggelan | 25000 | 3 – 6
Lamongan | Bluluk | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Brondong | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Deket | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Glagah | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Kalitengah | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Karangbinangun | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Karanggeneng | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Kedungpring | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Kembangbahu | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Laren | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Mantup | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Modo | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Ngimbang | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Paciran | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Pucuk | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Sambeng | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Solokuro | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Sekaran | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Sugio | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Sukodadi | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Sukorame | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Tikung | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Turi | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Maduran | 27000 | 3 – 6
Kab. Lamongan | Sarirejo | 27000 | 3 – 6
Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available made links, Is abjad). nuduhak? Non-Artikel sacara
tegese bating, tegesipun bating sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Tari jaran képang ugi dipunsebut jaran dhor utawi jathilan inggih punika tarian tradisional Jawa ingkang nampilaken sekelompok prajurit nalika nunggang turangga. Tarian punika migunakaken kapal ingkang kadamel saking pring ingkang dipunanyam lan dikethok kados wujud jaran.[1] Anyaman jaran punika lajeng dipun hias kanthi cat lan kain ingkang manéka werni. Tarian kuda lumping biasanipun namung nampilaken adhegan prajurit kanthi jaran, ananging wonten ing pinten-pinten wewengkon nyuguhaken atraksi kesurupan[2], kekebalan, lan kekiyatan magis, kadosta atraksi mangan beling lan kekebalan badan tumrap pecut. Jaran Képang minangka pérangan saking pagelaran tari reog[3]. Éwadéné tarian punika asalipun saking tlatah Jawa,Indonésia,[4] tarian punika ugi dipun warisaken déning tiyang Jawa ingkang papan dunungipun wonten ing Sumatera Utara lan ing pinten-pinten tlatah ing njawi rangkah Indonésia kadosta ing Malaysia.
Kuda lumping inggih punika seni tari ingkang dipunmainaken kanthi properti awujud kuda tiruan, ingkang kadamel saking anyaman pring utawi kepang. Boten wonten satunggal sajarah ingkang saged ngandharaken asal muasalipun tarian punika, namung riwayat verbal ingkang dipunturunaken saking setunggal generasi dhumateng generasi salajengipun.
Konon, tari kuda lumping minangka wujud apresiasi lan dukungan rakyat jelata tumraping pasukan berkuda Pangeran Diponegoro nalika ngadhepi penjajah Walanda. Wonten ugi versi ingkang nyebutaken, bilih tari kuda lumping nggambaraken sawijining kisah perjuangan Raden Patah, ingkang dipunsengkuyung déning Sunan Kalijaga, nglawan penjajah Walanda. Versi sanes nyebataken bilih, tarian punika nyariosaken babagan latihan perang pasukan Mataram ingkang
lan nilai historisipun, tari kuda lumping merefleksikaken semangat heroisme lan aspek kemiliteran sawijining pasukan berkuda utawi kavaleri. Bab punika katingal saking obahan-obahan ritmis, dinamis, lan agresif, saking anyaman pring, ingkang niru obahan kados dene jaran ing tengah paprangan.
Asring sanget wonten ing pertunjukkan tari kuda lumping, ugi nedahaken atraksi ingkang nontonaken kekiyatan supranatural berbau magis, kados dene atraksi mangan kaca, menyayat lengen kaliyan golok, ngobong badan, mlampah ing sanginggilipun ecahan kaca lan sanes-sanesipun. Mbok menawi, atraksi punika nggambaraken kekiyatan supranatural ingkang nalika jaman rumiyin ngrembaka ing lingkungan Kerajaan Jawa, lan minangka aspek non militer ingkang dipun angge saperlu nglawan pasukan Walanda.
^ [1](dipunundhuh tanggal 20 Desember 2012)
^ [2](dipunundhuh tanggal 20 Desember 2012)
^ [3](dipunundhuh tanggal 20 Desember 2012)
^ [4](dipunundhuh tanggal 20 Desember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_jaran_képang&oldid=1097315"	Kategori: Budaya JawaTari ing IndonésiaTariRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
BanjarEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 6 Oktober 2016.
aśvin-, aśvinau ganda), wonten salebeting mitologi Hindhu inggih punika déwa kembar ingkang anggadhahi sesebatan dhokteripun para déwa. Aswin punika pitranipun Déwa Surya kaliyan Dèwi Saranya. Wonten salebeting Ayurweda, Aswin asring dipun sebat minangka déwanipun pangobatan. Panjenenganipun déwa ingkang remen tetulungan saha sarèh. Aswin dipungambaraken minangka déwa nitih turangga ingkang mbekta kamakmuran dhumateng manungsa sarta saged ngusadani sadaya lelara.
Daksayani · Durga · Gangga · Gayatri · Kali · Laksmi · Parwati · Pertiwi · Radha · Saci · Saraswati · Uma · Yamuna · luwih akèh..
Matsya · Kurma · Waraha · Narasinga · Wamana · Parasurama · Rama · Kresna · Baladewa (Balarama) · Buddha · Kalki · luwih akèh..
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.11, 26 Mèi 2016.
gusti allah ora sare, "nanduro sing jero" mengko "dipikul duwur", sak bejo-bejo ne wong edan isih bejo wong
SAAT NENEK JOMPO BERKUMPUL | BLOG-e WONG JOWO
depan rmhku kok ya ra kerso pinarak to…. Monggo mas, katuran pinarak neng gubugku nek tindak Mlg meneh.
Ning luwih penak nek ora sah ngganggo jeneng samaran…lha wong gur podho konco dhewe wae lho mas Pandan….
Rak nggih ngoten to rencang2???
intiep permalink	September 1, 2009 12:10 pm	Mas/Pak Pandan….
panjenengan siapa kok. Wetone njenengan opo pak….mengko tak gaweke jenang abang, ganti jeneng!
Pandan permalink	September 1, 2009 4:05 pm	Ah km in,tdk
pokok (ing pagawean, pakaryan lsp);
(utawa bêbaku) lajêr utawa kang dadi dhêdhasar (tmr. wawasan, rêrêmbugan lsp);
kang wênang ndarbèni (nganggo nindakake lsp);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "baku"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "baku"
Kata kunci/keywords: arti baku, makna baku, definisi baku, tegese baku, tegesipun baku sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Hara Takashi (1856-1921) punika wartawan, pejabat pamaréntahan, lan pulitikus parté Jepang.
Miyos ing Prefektur Iwate minangka putra saking samurai klan Nanbu. Nalika taun 1876, sasampunipun sinau salabetipun kahanan ingkang bènten, panjenenganipun mlebet sekolah hukum kamentrian kehakiman. Sasampunipun nilar taun 1879, panjenenganipun nyambut damel kanggé Yubin Hochi Shinbun lan Daito-Nippo minangka wartawan. Salajengipun panjenenganipun mlebet Kamentrian Manca Nagari, mbelet karir pejabatipun. Panjenenganipun kasil nyipeng jabatan-jabatan wigatos kalebet Wakil Mentri.
Ing wulan September 1897, panjenenganipun ngaso saking kagesangan pejabat, lan nggabung kaliyan Seiyukai ingkang dipunwangun déning Hirobumi Itō. Nalika taun 1902, kaping sepindhaipun panjenenganipun dipunpilih dumateng Diet, lan salajengipun dipunpilih kaping 8 teras. Minangka tokoh ingkang kagungan prabawa salebetipun Seiyu-kai, panjenenganipun nyengkuyung Kinmochi Saionji, lan mainaken peran kunci salebetipun mangsa ingkang dipunsebat "Abad Kabinet Kei-En".
Nalika taun 1914, panjenenganipun dipunangkat minangka pimpinan kaping 3 saking Rikken-Seiyu-kai, lan taun 1918, panjenenganipun dados PM lan makili kabinet parpol pisanan. Nanging taun 1921 panjenenganipun dipunpejahi ing Stasiun Tokyo.
Hara_Takashi&oldid=1107140"	Kategori: Lair 1856Pati 1921Perdhana Mentri JepangTokoh sing dipatèniKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.14, 15 Novèmber 2016.
kesuksesan selalu mengiringi kita ditahun 2009 ini….
Agoek permalink	Desember 22, 2008 5:30 pm	Ngaturaken “SUGENG NATAL 2008” soho “WARSO ENGGAL 2009”
Mugi Gusti tansah Paring berkah wonten ing sak lebeting gesang kito sedoyo.
ALLOH PAMIYARSO HINGSUN NANANG HARIADI PINARINGAN DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE SAKING DOYONIPUN SHOMSOMIN DOYO AL QOWIYU 1000 x
HINGSUN SAKING KODRAT ALLOH YA ROBBAL ALAMIN KLAWAN WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD
am waduh... wis burem, mlebu tipi jadul pula...., wah jan...ning yo apik wong iso mlebu
ning yo apik wong iso mlebu tipi iyo kang arang2 wong iso mlebu TV kie (lha kowe le mblebu seko
wong iso mlebu tipi iyo kang arang2 wong iso mlebu TV kie (lha kowe le mblebu seko ngendi kang??) Tokon-o japrax
BUSER.. la ono masalah opo piye kok mlebu buser dadi buron po yo :silent:bukane keno kasus tapi dadi daftar
Fri Oct 24, 2008 9:46 pm yowis manut....tapi asline njenengan pancen sae, terkenal maning... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
Sugeng rawuh wonten bLog'ke mas andhi: GAME ONLINE : SISI POSITIF DAN NEGATIF
mbuh ora mudheng, gur melu-melu thok heheheheheh
sardiyanto (01:16:03) : sakim cah peniron kowe nangendi siki? peniron keprie kahanane?
Riyanto AR (14:06:17) : apa kiyè sekolahané sing nang Peniron ya ?
9a X-Men 2 — Wong Lanang Saru
34 Saving Private Ryan — Ngelesi privat mas rian
(pancene goblok tenan opo?)
35 Dumb and Dumber — Wong Goblok lan guoooblok tenan
(Dialihna sekang Wikipedia:Nggawe halaman anyar)
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)10. Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu
Adab- Adab Sholat Malam | Terbaik
Sewa Avanza Murah Jogja di Mitatrans | Terbaik
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia:Tutorial" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia:Tutorial"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Wikipedia:Tutorial:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Wikipedia:Hubungi kami ‎ (← pranala | sunting)
Pitulung:Isi ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:PitulungGapuraKomunitas ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Pengantar ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial/Tab ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Dasar ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial (Penyuntingan) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Sapa sing nulis Wikipedia ‎ (← pranala | sunting)
Pitulung:Isi/Nyunting Wikipedia ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Cithakan/Pembicaraan pengguna ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Anon ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:103.47.132.2 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:86.21.31.158 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:24.251.24.100 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Wasis handoyo ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:180.251.216.9 ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Pengantar 3 ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial (Pemformatan) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial (Ingatlah) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial (Pendaftaran) ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:68.106.255.71 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:70.39.186.63 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:2A03:2880:1010:3FF9:FACE:B00C:0:8000 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:24.251.87.63 ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial (Pranala) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial (Kaca Dhiskusi) ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:114.121.131.173 ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial (Ruang nama) ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:24.251.29.163 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:123.125.143.19 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:24.251.24.185 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:8.37.237.139 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:36.80.145.123 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:123.125.143.24 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:114.120.229.138 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:180.254.165.239 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:120.188.73.175 ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Penganter 3 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:61.94.176.192 ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:175.144.126.118 ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Wikipedia:
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa
wis dhemen jancok gunging éndah wadon british
nyuwunken pangampura/ iku wis tradhisinipun/ brayan jawi ngantos
protected]_cla-10 “BBB”niku sae sanget!!kula saking ndeso tp gayanipun tetep funky,BBB saged konser wonten stadion ing klaten!!??kula tresna sanget kalih BBB!!MATUR NUWUN SANGET… 12 August 2007 PRASIDA mbak kaliyan mase grupnya ‘BBB’ sing cantik dan cakep sugeng sukses kemawon,moga2 filme kathah inkang mersani !OK…………………………….Lan albume laris di pasaran….thanks,maturnuwun,
mall dieng isik ono, nek bengi soyo rame (gawe ajeb-ajeb!!!! soale, he9…),
nek STMJ kawi mbuh gak ngerti (gak tau rono je sobone),
[Reply]	Yuda Ade/Fahri March 27, 2009 at 12:22 pm
@MAs tono piye isih sibuk ta,,,, sepurane durung iso melok aktiv isih akeh penggawean
Urip seneng, Ati Ayem, awak lemu, ora kurang turu..,
males ra eneng sing ara di omongke.Enho lakok ddddadi jowo nulise ki njo ie baleni???????????????????wah yowis lah teruske wae rapopo.Wong jane mripate wis nnngantuk ki tak dddelok jame ,Wis jam……………..walah jam siji.waduh wis wae yo sesuk tak baleni neh tapi ngowo bahasa indonesia ra ngowo bahasa jowo wah ja pancen kathrok.saiki ngowo bahasa
nuruna para Hyang. Terus nurunna Hyang Nur Cahya, sing manggoné nang pucuk gunung Mahameru. Hyang Nur Cahya nurunna Nurasa, terus nurunna Hyang Wenang, terus Hyang Tunggal lan
Batara generasi awal[sunting | besut sumber]
Generasi awal iki lahiré sekang bagiané endog. Miturut R.A.
Hyang Antaga, asalé sekang kulit endog. Dheweké krasa awaké lewih penting sekang seduluré, banjur ngadu ilmu lan sempet kalah. Ora trima kekalahanné, dheweké nantang seduluré ngadu ilmu pamungkas yaiku ngelêg gunung tapi dheweké gagal lan akibaté rupané malik dadi elék. Antaga banjur dijenengi Togog lan diwenehi tugas kon ana nang sisi jahat lan mbalenka maring sisi sing bener.
Sang Hyang Manikmaya, asalé sekang endog kuning, sing dadi pemimpin lan bapaké para batara-batara selanjutnya. Gelaré akeh, salah sijine yaiku batara Guru.
Sang Hyang Ismaya, asalé sekang endog putih sing mengkoné dadi Semar. Dheweke krasa jumawa karo kesaktiané, banjur melu ngadu ilmu karo Antaga lan sidanédheweké dikutuk dadi wujud Semar.
Senajan mengkone ngabdiné maring wong sing sejen-sejen, tapi kabeh nduweni tugas penting yaiku njagani keseimbangan donya. Mengkone bakal ana ketidakseimbangan donya jalaran polahé Rahwana nganti perang Mahabaratha, tapi kabeh iku dadi proses keseimbangan donya sing uwis ana sing ngatur.
Batara generasi selanjutnya[sunting | besut sumber]
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.44, tanggal 29 Mei 2012.
basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan). sacara
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kular"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kular"
Kata kunci/keywords: arti kular, makna kular, definisi kular, tegese kular, tegesipun kular sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kular&oldid=103110"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kularTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
EnglishMalagasyShqip	Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2015, tabuh 09.10.
kulo yakin, poro santri pesantren ing pundi kemawon, IPTEK ipun mboten
Berkah Doa dan Kejujuran on Humor | Terbaik
kaca 21 netlk 21 semilayar kaca 21 2017layar kaca21film semi layar kacalk21
SING TUA-TUA THOK, SING ENOM-ENOM UTAWA SING ISIH URIP MEN PADA KENAL NEK NDELENG DAPURANE DULURE
KAYONGE NYONG PENGIN NDELENG MASING2 KLG MEN LEWIH PAHAM.
isok rubuh iki warunge, cicilane durung lunas. 😀
warung ini belom kecium jejaknya. hehehe…
setuju “Warung yg Bersahaja”….hehehehehehe…
setahun 2 kali aku ngadepi wong koyo awakmu ….
mbokdhe warungmu wis keluar jalur, jenenge tok warung motor tapi malah isine curhat malah ora bedo adoh karo pesbuk. tapi jujur malah betah nengkene akeh hiburan, masalae utekku ora iso mikir serius ning
iku sing nduwe arek wedok, ngerti ora yo anake nang kono? ckckck…
Mboh karepmu wes. Aku wis gak isok ngguyu iki. Wetengku loro soro jeh.
Onok sing jaluk digawekno avatar, tp durung isok
numpang melu terjerumus yooo… btw njenengan saiki nang tangerang opo nang gunung kidul?
helemku index, tak pake wes 6 tahun,,masi layak SNI gak ya? 😉
lah kok ra njedul komenku bro?
oh koneksi ne stress,, 😉 helem ku indek fullface wes tak
dadi miskin….kan ora ana sing diperiksa…kabeh isa meriksa…iya ora….
eh, donok…aku “ngene” kan sing
ngagem cold water sarupi kaliyan judhulipun posting punika….he..he…
donok permalink	November 18, 2008 12:34 pm	Hai,Sulis…kwe sing perwira AU kwi to? Bojomu piro eh salah,anakmu piro…Aku neng blogmu malah mumet ra nyandak…oya sing ra melu reuni wingi kon gawe reuni
wis tau sak kelas. Masalah isi blogku…ojo maneh kowe …. lha aq sing nulis wae jg bingung he…he….nah lho
Mengko yen ono reuni maneh muga2 aq iso partisipasi.
Btw, koq isih awet enom ki jamune opo? mbok bagi2 rahasiane….
donok permalink	November 18, 2008 4:34 pm	Lah,rasah ngenyek…aku sakjane minder yen ketemu konco2 smp,tp gandeng wingi dipekso agoek arep piye
kok mbok tanggepi…..ora ditanggepi wae wis edan…opo meneh di tanggepi…. Aku mung pesen don..olehmu “nenggak” ojo akeh-akeh…saiki di ganti nganggo wedang putih anget wae….
Tapi aku saiki salut don…bareng kowe wis ngerti komputer…saiki….kowe wis tambah pinter ora ono rugine khan tak pekso melu reuni…..
one’s: klarifikasi kuwi artine opo bu dosen? he..he..
donok permalink	November 19, 2008 11:12 am
Austronesia lawas lor Kulon ak?h kasebar utawa sing available made links, Is abjad). nuduhak? Non-
FOTO FASILITASI TARI NGIFI- LARIANGI LIYA, PADA ACARA FESTIVAL BUDAYA KERATON LIYA TAHUN 2011
7-Lamun ibu bopo prentah inggal tandang
Ojo bantah ojo sengul ojo mampang
Ojo kasar ojo misuh koyo bujang
10-Yen wong tuwo lenggah ngisor siro ojo
Pisan lungguh duwur koyo jamak jujo
11-Yen wong tuwo sare ojo geger guyon
Kudu nyuwun amit sarto depe depe
13-Lamun ibu bopo duko becik meneng
15-Len wayahe sholat ojo nunggu prentah
Inggal tandang cekat ceket ojo wegah
19-Lamun ora iyo moco moco Qur’an
30-Lamun bopo alim pangkat sugih joyo
Kudu ajer ojo mrengut koyo boyo
Ojo nganthi leno mangko mundak tiwas
49-Ngagem blangkon serban sarung dadi gujeng
Nuju sholat gak podho mlancong nujune
77-Tekan kene pungkasane Syi’ir iki
index.php?title=Cithakan:Ekonomi-stub&oldid=117879"	Kategori: Cithakan rintisanEkonomiKategori sing diumpetna: Ora perlu dicetak	Menu navigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "slepe"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "slepe"
makna slepe, definisi slepe, tegese slepe, tegesipun slepe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=105527"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2015	Menu navigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sarta"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sarta"
Kata kunci/keywords: arti sarta, makna sarta, definisi sarta, tegese sarta, tegesipun sarta sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Juli 2015, tabuh 10.20.
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Timor Leste" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Timor Leste"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Timor Leste:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Timor Leste ‎ (← pranala | sunting)
Daftar negara ‎ (← pranala | sunting)
K.H. Abdurrahman Wahid ‎ (← pranala | sunting)
Daerah Khusus Ibukota Jakarta ‎ (← pranala | sunting)
Daftar lambang negara nang donya ‎ (← pranala | sunting)
Asia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar pulau miturut luas wilayah ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Ibu kota nang Asia ‎ (← pranala | sunting)
Kepulauan Nusa Tenggara ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Topik donya ‎ (← pranala | sunting)
Daftar lagu kebangsaan nang donya ‎ (← pranala | sunting)
Daftar negara berdaulat ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Timor Leste ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Country data Timor Leste ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Asia Tenggara ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:CPLP ‎ (← pranala | sunting)
Vietnam ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:ASEAN ‎ (← pranala | sunting)
Perhimpunan Bangsa-bangsa Asia Tenggara ‎ (← pranala | sunting)
Asia Tenggara ‎ (← pranala | sunting)
Kamboja ‎ (← pranala | sunting)
Laos ‎ (← pranala | sunting)
Dhaftar Stathe Prakira Indeks Pembangunan Manusia ‎ (← pranala | sunting)
11 Februari ‎ (← pranala | sunting)
banyu tangan lan sikil abuh. Ing sikil uga papan umum kangg...
kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadaniObat Hati ada lima perkaranyaYang
Harga Sewa Elf Long Seat 30 di Jogja | Terbaik
budal thok g nyanyi………..? goroh kang……………………….. akeh sing ngowoh thok………………… kikuk………….kikuk……………….
[Reply]	boro kidul May 19, 2010 at 7:51 pm
betullll…. Hanya enak2 melihat pertandingan ga gelem sorak2
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "rete"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "rete"
utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
tanganku golek'i udutDonyane padang njingglang dadi murupJane pingin leren udut....Cangkeme protes... jarene kecut...Tak sambung critane, Men
Rapopo yu... wes tak ngapuro..
Anakku sing neng jowo njaluk di kirimi
podo dene kabeh numpak pit onthel. Wah wah nopo to mas, karo sedulur ki mbok sing rukun! kataku. Mosok to mas, wong ar tuku Hp wae kok kudu sing anyar, njaluk'e sing anyar
nesu..., yo mbok ngrumangsani ngono...meng samarku nek ilang... padahal regane 2 juta delapan ratus ribu lho mas...,( kalau gak salah HP NOKIA N70 keluaran terbaru) lak nggih gelo banget nek ilang to mas..? Kangmase nyerocos..ora gathuk karo penemune adhine, trus pripun niki mas..? Aku diam, Saiki umpomo
niku kulo ajeng wangsul mas, ajeng kulo paringke bojo kulo, mosok nguwei bojo kok milih sing seken, arane seko Batam, kulon lak isin to mas..? wah wah... apik Mas Karjo... nek sing iku aku
lusuh amergo jarang dikumbah.... rapopo mbah! sing penting golek rejeki kanthi dalan nggenah, rejekine pengeran tansah lumintu kadyo miline kali progo...sepurane mawon nggihg mbah...sampun sakwetawis mboten saget sowan simbah, amergi dalem makaryo, golek sandang pangan wonten negoro Batam, mangkeh nek dipun paringi slamet panjang umur, tak legakke dolan ne simbah kalih nyrutup wedang jahene. salam mawon kangge rencang2 engkang wonten mriki...Mau njajal warung Lamongan
Corolla 86 piye? wah ora kok mas... aku seneng karo motorku iki, wes akeh jasane... tenan. ora arep tak dol he he
panuwun kagem mbah-man ingkang nyelipaken kewajibaning titah minangka raos syukur kanthi manembah dhumateng gusti Allah…..
mugi-mugi ndadosna panjurung para kadang sutresna carios saking tanah leluhur anggenipun ngupadi ridho
pulo nduw?ni idh?ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Wektu iku Senen esuk bar upacara gendero, aku enggal-enggal mlebu kelas kaya dene kancaku liyan ning kelas 2A, sing jarene kelas unggulan maring kabeh kelas loro ning SMP sak ngisore gunung Brojo. Kabeh kanca-kancaku ning kelas iki, senajan saringan saka kelas liyan. Murid-murid sing entuk ranking siji ngasi sepuluh dikumpulna ning kelas iki. Dadi sak kelas genep 40 murid, sing sak kabeh-kabehe tunggal sak werna; anteng, sregep, lan pinter (jarene).Read More »
Maling, Garong, dan Gendruwo	April 1, 2016April 3, 2016 Jejak Parmantos43 Comments	Byuur..
"ingkang éndah") inggih punika sawijining papan ziarah Buddhis ing dhistrik Kapilavastu - Nepal, caket perbatasan India. Punika inggih papan ing pundi Ratu Mayadevi dipunkisahaken sampun nglairaken Pangeran Siddhartha Gautama, ingkang ing pungkasanipun dipunsebut minangka Buddha Gautama, pendiri Ajaran Buddha. Sang Buddha gesang antawis taun 563 dumugi taun 483 SM. Taman Lumbini inggih punika salah satunggal saking sekawan papan suci kanggé ziarah ingkang sampun wiwit jaman gesangipun Buddha Gautama. Tigang papan suci sanésipun inggih punika dumunung ing Kushinagar, Bodh Gaya, lan Sarnath.
Lumbini dumunung ing ngandhap gunung Himalaya,[1] 25 km sisih wétan kutha Kapilavastu, kerajaan ing pundi Pangeran Siddhartha nelasaken 29 taun yuswanipun. Kapilavastu inggih punika nama papan kasebut lan ugi nama saking dhistrik sakitaripun. Lumbini kaggungan sajumlah papan ibadah, kalebet Vihara Mayadevi lan vihara-vihara sanés ingkang taksih proses pambangunan. Ing mriki ugi wonten Puskarini utawi Kolam Suci - papan ing pundi ibu Pangeran Siddhartha mendhet ritual siram sadéréngipun nglairaken lan ing pundi Pangeran Siddhartha siram ingkang kapisanan - sarta wonten ugi sisa-sisa istana Kapilavastu. Wonten ing situs sanés caket Lumbini minangka Buddha sadéréngipun Buddha Gautama, miturut cariyos; lair, pikantuk pencerahan lan pungkasanipun nilaraken wujud keduniawian.
Nalika jaman gesangipun Buddha[besut | besut sumber]
Nalika jaman gesangipun Buddha Gautama, Lumbini inggih punika sawijining tamab ingkang dumunung ing antawisipun Kapilavastu lan Devadaha. Wonten ing mrika Pangeran Siddhartha (calon Buddha) lair [2]. Sawijining pilar sapunika jumeneng nandhani titik kunjungan Asoka ing Taman Lumbini. Miturut sawijining prasasti wonten ing pilar kasebut, pilar punika dipunpapanaken ing mrika déning tiyang-tiyang ingkang tanggel jawab saking taman Lumbini saperlu méngeti kunjungan lan hadiah saking Raja Asoka. Taman punika sadéréngipun misuwur minangka Rummindei, 2 mil sisih lér Bhagavanpura.
Wonten ing Sutta Nipata (vs 683) dipunsebutaken bilih Buddha lair ing sawijining désa saking suku Sakya, ing Lumbineyya Janapada. Sang Buddha dumunung ing Lumbinívana ssadangunipun ing Devadaha lan ing mrika Beliau mbabaraken Devadaha Sutta [3]
(en) Buddha studi: Ziarah: Lumbini - Tempat lahir Buddha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lumbini&oldid=1112155"	Kategori: Pages using infoboxes with thumbnail imagesNépalSitus Warisan DonyaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Oli utawa pelumas ya iku sawijining golongan dat kimia kang diasilaké saka olahan minyak bumi.[1] Oli nduwéni wujud cuwèr. Oli biyasané diwènèhaké ing antarané barang kang obah, gunané kanggo ngurangi gaya gèsèk supaya ora seret.[1] Oli iku fraksi asil destilasi lenga patra kang nduwèni suhu 105-135 derajat celcius.[1] Oli nduwéni fungsi dadi lapisan pelindhung kang misahaké loro permukaan kang nduwèni hubungan.[1] Umumé oli kasusun déning 90% lenga dhasar lan 10% dat tambahan.[1] Oli kang paling kerep digunakaké ya iku oli mesin kang dianggo ing mesin pembakaran njero.[1]
Kode SAE[besut | besut sumber]
Salah sawijiné karakteristik oli bisa dideleng saka kenthelé oli.[2] Kakenthelan bisa diarani vikositas.[2] SAE utawa
iku lembaga standadisasi kayata ISO, DIN utawa JIS.[2] Ananging SAE iku lembaga standardisasi khusus ing bidhang otomotif.[2] Vikositi ya iku kamampuan laju liquid.[2] Ing Oli pelumas diarani lube oil grade.[2] SAE nguji iki ing temperatur kang wis ditemtokaké saéngga dikenal anané oli multi grade 10W40,20W50, lan oli monograde kayata SAE 20, 40.[2]
Vicosity Index utawa VI ya iku satuan kanggo ngukur oli bisa awét kenthel nalika ana ing temperatur kang dhuwur utawa cendhek.[2] Sangsaya dhuwur nilai VI, oli sangsaya bisa tetep kenthel ing temperatur kang dhuwur utawa cendhèk.[2] Kode SAE nduwèni teges tumrap oli utawa pelumas.[2]
Kenthele oli ngacu ing lembaga SAE miturut tabél SAE J 300 tahun 1999.[2]
Ana kurang luwih 30 jinis kenthelé oli miturut SAE, jinis mau kayata SAE 40, SAE 10w, SAE 20w50,SAE 15w50, SAE 10w40,SAE 15w40.[2]
^ a b c d e f (id)top1.co.id(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oli&oldid=1110847"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 28 Januari 2017.
Tradisi upacara "Bersih Desa" nang Sarangan, Magetan, Jawa Timur.
Perwujudan ajaran kiye umume dianggep ana 3 perlambang: perlambang kepercayaan, perlambang tradisi karo perlambang seni. Ana sebagian wong sing nganggep nek Kejawen kuwe agama asli Jawa, laka campurane asing babar blas.
Perlambang kepercayaan, contone keyakinan wong Jawa nek Tuhan yakuwe zat sing ora bakal kejangkau pikiran menungsa, mulane kudu dilambangaken ben bisa diakui, misale nyebut Tuhan karo Gusti Ingkang Murbheng Dumadi, Gusti Ingkang Maha Kuaos, lan liya-liyane.
Perlambang tradisi, contone ana tradisi upacara kematian (ndonga kanggo wong sing meninggal) tahlilan telung dina, pitung dina, patangpuluh dina, satus dina, setaun, rongtaun, telungtaun, lan sewu dina bar meninggal. Perlambang seni, contone kelir-kelir sing dilukis nang raine wayang kulit. Kelir kiye sebagai perlambang watek masing-masing tokoh wayang kuwe.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.10, tanggal 11 Maret 2013.
Disney Channel Original Movie inggih punika daftar filem Disney Channel ingkang dipuntampilakèn ing TV. filem ingkang paling katah dipuntonton inggih punika High School Musical 2 kaliyan 17 Yuta Pèmirsa.
Daftar Film[besut | besut sumber]
Ingkang inggil Ing Tahunipun[besut | besut sumber]
Kresna (1990), Alap-Alapan Sukeksi/Vying for Sukeksi (1991), Wiratha Parwa (1991), Mapag Sri (1995), Sis (1995), Budhug Basu (1995), Arjuna
HUMOR GUS DUR (OKNUM ANGGOTA DPR DAN IBLIS) | BLOG-e WONG JOWO
flavonoid nanging cincin B ing isoflavonoid tumemplek ing atom karbon posisi kaping telu ing ali-ali karbon ing tengah.[1][2] Isoflavonoid utamane ana ing anggota
Fungsi isoflavonoid akeh-akehe durung ana kang ngerti, nanging ana kang minangka zat alelokimia.[1] Tuladhane, rotenon, isoflavonoid saka oyot tuba (Derris ellipica), akèh digunakake minangka
lan isoflavonoid tanduran tertemtu nyebabake kemandulan ing ternak wadon, kususe wedhus gibas.[1] Semanggi ngisor-lemah ngurugi isoflavonoid kanthi cacah kang akèh banget.[1] Senyawa iki nyebabake "penyakit semanggi" kang umume ing wedhus gibas, kawiwitan kacathet ing Australia Barat ing taun 1960-an kanthi sudane tingkat kasuburan.[1] Isoflavonoid uga diprediksekake minangka faktor kang ngendhalekake populasi kéwan pangerat ing pirang-pirang wewengkon tertemtu.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Isoflavonoid&oldid=1078540"	Kategori: AntioksidanRintisan topik biokimiaKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.29, 3 Sèptèmber 2016.
KUMPULAN HUMOR PENDEK JAKARTA 1 | BLOG-e WONG JOWO
saiki awake dewe cen wis tuwo he he he)
B.U.S.E.T permalink	Oktober 31, 2008 3:18 pm	Sarmidi kurang ajar…….kowe nilapke aku….ora ngomong2, jare Desember, tibake malah uwis
Jare wong tuwo biyen nikah iku “bener pisan, salah pisan”. Tegese yo kowe kudu wani nanggung resiko pilihanmu apik – elek sing milih rak yo kowe dhewe to? Dadi ora keno nggresula lan terus getun tembe mburine bareng meruhi yen ternyata pasanganmu duwe kekurangan (opo maneh meruhi ABG2 sing makin hari makin mengkilap he…he… – red) Pokoke ora oleh bubaran utawa pisah utawa cerai….. kejobo sing misahake
matur nuwun, kulo benget sanget, namung sak meniko sampun saget, matur nuwun sepindah malih
Reply	An-Niez Says:	May 16, 2013 at 12:20 pm wah… saya gak ngerti bahasa jawa
Bunga Kangkung -6- Piring Mungkum Bunga Kangkung 7- Piring Sos Bunga Kangkung - 4 Biji8- Sudu Bunga Kangkung - 2
Soale neng wonogiri eneke gunung gandul dudu gunung gandung… Opo sing ngetik isih
wis pesen mbek Yomi…tak kon nyiapke dingklik sing dhuwurkok, tenang wae.
mbak Inti, Wanti mbek Agoek ono opo je, kok sajak kepiyee ngono !!
agoek permalink	September 18, 2008 4:36 am	Njung lha wong mung takok…thok
Informationgandhi jayanthigandhi jayanthi picturesGandhi JayantiGandhi Jayanti - Gandhi Jayanti
activitiesgandhi jayanti articlegandhi jayanti at pragati maidangandhi jayanti attemptsgandhi
wallpapersgandhi jayanti historyGandhi Jayanti History Facts & DefinitionsGandhi Jayanti history for Kidsgandhi jayanti imageGandhi Jayanti imagesgandhi jayanti in englishgandhi jayanti in hindigandhi jayanti in indiaGandhi Jayanti
slogangandhi jayanti smsgandhi jayanti sms 2010gandhi jayanti songGandhi Jayanti Specialgandhi jayanti speechgandhi jayanti thoughtsGandhi Jayanti Top 10 History ArticlesGandhi Jayanti videosgandhi jayanti wallpapergandhi jayanti
Birthdaygandhi imagegandhi imagesGandhi Informationgandhi jayanthigandhi jayanthi picturesGandhi
imageGandhi Jayanti imagesgandhi jayanti in englishgandhi jayanti in hindigandhi jayanti in indiaGandhi Jayanti
ndhi jayanti jokesgandhi jayanti kidsgandhi jayanti meaningGandhi Jayanti MessagesGandhi Jayanti newsgandhi jayanti of indiagandhi jayanti on 2nd octobergandhi jayanti orkutgandhi jayanti photosgandhi jayanti photo]gandhi jayanti picturesgandhi jayanti quotesGandhi Jayanti scrapsgandhi jayanti slogangandhi jayanti smsgandhi jayanti sms 2010gandhi jayanti songGandhi
iso turu…tenan karena dunia itu sedang berputar..di atas… isine neng ngomah mung…ngguya..ngguyu dhewe….koyo bar mulih ko mangunjayan…ha..ha…
Yen iso rapate rodo sering-dering wae kok…mben awake rodo iso kuru
Agoek permalink	Juni 16, 2008 10:28 pm	Sing Kaos Abang mburi kuwi ndak Doso…..lha awake thik sak kuali ki piye… ketoke rodo
Ninuk Penjaga Blog permalink	Juni 24, 2008 5:38 pm	eko sopo tho…mbok kenalan sik..
Yuni permalink	Juni 24, 2008 6:05 pm	Kanggo sing ngaku jenenge ” begug ” ( wah ngelek2’i Bupatiku ki … ) bener kok kuwi fotone wong kampung … sing penting ( Insya Alloh ) ora
Ninuk Penjaga Blog permalink	Juni 25, 2008 8:18 am	sing ngganteng ki akeh koyo maeso, agux, jq, doso, ananto gali, kowol, agustinus kenthus, yomi….
mbok disebutke eko sopo. tanggaku ki jenenge yo eko yo rumongso ngganteng tapi
aku wingi ethuk iwak 12 gedhe gedhe
agoek permalink	Juni 25, 2008 11:33 am	Iyo…nuk aku wingi duwe TONGGO jenenge “eko” ..yo bar crito-crito yen dheweke nggantheng…habis itu..trus mlebu rumah sakit……….JIWA.
Ninuk Penjaga Blog permalink	Juni 25, 2008 11:36 am	hik hik kasian sing jenenge eko mosok edan hik hik . gux, opo eko kuwi tonggomu sing omahe lor omahmu? hik hik. mesakake kwe gux, mosok sir2 an karo wong………edan hik hik
Eko yang ganteng permalink	Juni 25, 2008 2:06 pm	aku pas se
Plesiran Congot kiye enggone nang desa Kedungbendo, kecamatan Kemangkon, kabupaten Purbalingga.
Plesiran kiye kuwe enggon plesiran nang pertemuan rong kali, kali Klawing karo kali Serayu.
RintisanKabupaten PurbalinggaPanganan lan Plesiran PurbalinggaCongot	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 20.43, tanggal 29 Mei 2012.
grana ki peranganing rai kang dadi pirantining pangambu
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "irung"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "irung"
Kata kunci/keywords: arti irung, makna irung, definisi irung, tegese irung, tegesipun irung sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung irungTembung krama-ngokoTembung krama-inggilSèptèmber 2016	Menu navigasi
Ramalan Joyoboyo "wolak-walik ing jaman Jongko Joyoboyo"
Ramalan Jayabaya ke-8: Reinkarnasi Noyo Genggong
Ngayogyakartaiku, ing Asia Hanifah serat basa IP-n? propinsi Jawa Abu Jawa. Jawa
Wikipedia wiki jejuluk diurut man?ka Wiki...
tenan mas …..hambokyo kulo di kintuni download ,tembang Kangen gih ,matur nuwun sak dereng ipun ,
said:	Nuwun sewu, mbok menawi wonten kula nyuwun gendhing2 karawitan komplit ngagem NOT. Kagem belajar.
Menawi saged kula nggih gendhing-gendhing ageng, ketawang, ladrang ugi lancaran.
Punika maksudipun Kawula Alit?? menawi mboten
tembang2 jawi……………dalem njih sakedik2 njih nguri uri budoyo jawi
bersinar…………………..menawi bade nanggap telpon kemawon……………+62818885315 , +62811869315……………………utawi manajer : Pak Agus AH +6281226233232……njih matur nuwun………..mirah tur GUAYENG……….je pak/bu/mbak…..mas……………………dik………………monggo2….matur nuwun pak………………..Gusti ngijabahi………….JIWAMUSIK…………………
dura (Snk) (Kw) ak
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dura"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dura"
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiFèbruari 2017	Menu navigasi
srpskiSvenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Fèbruari 2017, tabuh 09.18.
(Wl) kali susukan (sidhatan).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kanal"
tegese kanal, tegesipun kanal sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kanal&oldid=107899"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kanalTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa WlandaFèbruari 2017	Menu navigasi
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Paku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdulrahman
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "1956" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "1956"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring 1956:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Bupati Brebes ‎ (← pranala | sunting)
1951 ‎ (← pranala | sunting)
1952 ‎ (← pranala | sunting)
1953 ‎ (← pranala | sunting)
1954 ‎ (← pranala | sunting)
1955 ‎ (← pranala | sunting)
1957 ‎ (← pranala | sunting)
1958 ‎ (← pranala | sunting)
1959 ‎ (← pranala | sunting)
1960 ‎ (← pranala | sunting)
1961 ‎ (← pranala | sunting)
Jawa Kulon ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Gubernur Jawa Barat ‎ (← pranala | sunting)
Papua ‎ (← pranala | sunting)
Daftar gubernur Papua ‎ (← pranala | sunting)
Daftar propinsi nang Indonesia sepanjang masa ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Gubernur Jambi ‎ (← pranala | sunting)
Kalimantan Timur ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Gubernur Kalimantan Timur ‎ (← pranala | sunting)
Kalendher Prastawa ‎ (← pranala | sunting)
Abad kaping-20 ‎ (← pranala | sunting)
Kalimantan Selatan ‎ (← pranala | sunting)
Daftar taun ‎ (← pranala | sunting)
Isaac Asimov ‎ (← pranala | sunting)
Poniman ‎ (← pranala | sunting)
Susanne Blakeslee ‎ (← pranala | sunting)
Carrie Fisher ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/1956"	Menu navigasi
CANGGIH.. Sing mbok sedulur kabeh nang kene kepengin ngobrol utawa aweh kabar
sing ng ndesa akeh sing ora…. ngreti aktifitas lan profil profil para pengurus plus anggota PKBP…. kepriwe carane ben sing ndesa melu pd
sing ng ndesa pd lewih ngreti. aq ngutip kepenginan/keluhan bocah2 nom nggroup facebook penironan.
saya: sing nduwe wis rada aras2en niliki ketoke.. tambah
Balas	regsa, on 24 Maret, 2008 at 9:45 pm said:	#sayur
gur kari kowe thok… ning suwe-suwe kok mumet juga nyawang kowe 👿
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "yar"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "yar"
yar sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=yar&oldid=105377"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung yarTembung Jawa saking basa KawiNovèmber 2015	Menu navigasi
TARSAN DIBALIK RAHASIA | BLOG-e WONG JOWO
blog…salut deh. mugo” pean lan calon garwone biso terus ajeg lan istiqomah posting blog iki. supoyo iso manfaati wong liyo. suwun yo mas, aku yo
wis kowé muléh rono kon simak kowé kon mangan sék, karo sekalian di obati, lha wedusé genténan aku sing angon!” kata kakakku yang ke 6 menjelaskan maksud kedatangannya.
“Iyo kang aku arep muléh, tapi sikilku loro nggo mlaku angél!”
Panjenengan saged mbiyantu nambah informasi ingkang sampun wonten, lan salajengipun mbisak tag punika
SEA Games 2011 utawa Pèsta Ulah raga Nagara-Nagara Kidul-wétan 2011 ya iku sawijining event ulah raga kang ana ing wewengkon Asia Kidul-wétan ana ing taun 2011.[2] Tembung Pesta Ulah raga Nagara-Nagara Kidul-wétan kaasal (saka tembung Inggris ya iku South East Asian Games 2011 kang diselenggarakake jroning 12 dina ing taun 2011 ya iku ing Jakarta lan Palembang, Indonésia, kang katepatan ing tanggal 11-22 November 2011.
Partunjukan kembang geni sabanjuré panyumetan obor kang dadi pertanda diwiwiti SEA Games XXVI ing Stadion Gelora Sriwijaya, Palembang, Sumatra Kidul, Indonésia ing tanggal kang istawiwa ya iku Jumat, 11-11-2011.
Kutha krajan Jakarta wis nate ping telu ngadakake SEA Games, yaktu ing taun 1979, 1987, lan 1997.[2] Palembang arep nyathet sejarah dadi kutha kang nomer telu kang ngadakake SEA Games ing jabane kutha krajan nagara sawise Chiang Mai lan Nakhon Ratchasima, Thailand.[2]
Ing mulane pamaréntah war-warakake SEA Games 2011 arep dianakake ing papat provinsi, ya iku Jawa Kulon, Jawa Tengah, Jakarta, lan Sumatra Kidul.[3] Bandung lan Semarang dipilih dadi nominasi tuan omah SEA Games 2011 nyusul janji Wakil Presiden Muhammad Jusuf Kalla nalika pilihan tuan rumah Pekan Ulah raga Nasional 2012.[3] Nanging, kanggo ngoptimalake kaleksanane, Ketua KOI lan KONI, Rita Subowo, nunjuk 2 kutha liyane, ya iku Jakarta lan Palembang minangka supporting hosts.[3] Nanging kaleksanane ing papat provinsi iki akhire ditinggalke, lan tuan rumah diwenehi amung Palembang lan Jakarta.[3] Presiden Susilo Bambang Yudhoyono wis menehisaran yèn loro provinsi wis cukup kanggo ngadakake SEA Games 2011 Indonesia, kanthi alesan kanggo ngurangi
pemutakhiranTurnamen olahraga2011Olahraga ing IndonesiaAsia Kidul-Wétan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 29 Agustus 2016.
org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/0195139194"	Menu navigasi
wrote:wis golek dina pa sar? aku rung siap iki.... Hu um..golek dino sing apik ki pak... Sari GunkidKorLapJoin date : 10.07.12Subyek: Re: Apa harapanmu di
sampun angsal nopo dereng? widjiumeCamatLokasi : BEKASIReputation : 9Join date : 21.12.11Subyek: Re: Apa
melu njalukkk..._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
hura yowh?.. masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: Nempel Stiker Wonosari.com Fri Mar 16, 2012 5:12 pm ndekku wis enteekk... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
yo wis, nek ngono ben dikum ng beras wae... wkwkwkDeleteNasirullah Sitam6 May 2015 at 08:28Kui malahane apek. Anget rek dikum neng beras. Tur alami carane :-
mengkel sangat disukai lho mas. Disukai mbak-mbak, mbok-mbok, mbuk-mbuk, mbik-mbik, mbek-mbek pokok e kabeh meluReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi6 May 2015 at 07:53mosok tho? wah, nduwe modal ge nyaleg sesuk ki, hahahaDeleteReplyDjoko Lilur6 May 2015 at 09:15Gus, ingat pepatah iki:
hukuokakenn hukuokaken hucuocaken fukuokaken fukuocaken fucuokaken
BEN NGOPO OPO MARAI TENTREM GEK DITEMBUNG RA GELEM TINGALL GOLEK LIYANE WONG
Fri Feb 27, 2009 7:00 pm wahyudi wrote:NEK JATUH CINTA KIE BEN NGOPO OPO MARAI TENTREM GEK DITEMBUNG RA GELEM TINGALL GOLEK LIYANE WONG KOK RINGKIH ngono we dho ribut mbok wesRusuh kowe kih kang..., lha wong urusan hati wong jek.., kan roso lan
Feb 28, 2009 9:45 am wahyudi wrote:NEK JATUH CINTA KIE BEN NGOPO OPO MARAI TENTREM GEK DITEMBUNG RA GELEM TINGALL GOLEK LIYANE WONG KOK RINGKIH ngono we dho ribut mbok wesrong
adoh rasane mung pengin ketemu....ning bareng wis ketemu malah cep klakep ra iso guneman koyo orong2 kepidagh..... ning kuwi jaman aku sih enom mbiyen....yen cah saiki paling yen ketemu malah ndodro... bener ra cah??? tutik_rahayuKorLapLokasi : ngersek kanigoro
adoh rasane mung pengin ketemu....ning bareng wis ketemu malah cep klakep ra iso guneman koyo orong2 kepidagh..... ning kuwi jaman aku sih enom mbiyen....yen
masalahe nak cowok jatuh cinta kan gex sering nraktir2 ceweke to yo, menehi hadiah barang ngono....
urip tahan lama? terus kepriwe carane ben cepet woh? sebab maune anu ora patia karep, sebeb ourung ngerti seluk beluk jenitri lan kewatir mbok ngemben ora payu
mustolih (21:03:10) : sedulur kabeh,,,nangendi sng tuku jntri kabeh nomer y,,??regane y sing umum,,tk tgu krja samane..
Gareng Cilik (13:39:56) : mas Aank, hehehe sumonggo
mas Mustolih, sampeyan dalame wonten pundi ?
mahin (10:26:18) : ni no saya mas, saya mau jual jenitri 081990922137. saya tinggal di cilacap
wis ambrol ora tek urusi. mangsalae ora ngarti ngadole maring ngendi. mbokan ana sg pengin takon ge hp ne 081391818294
sutoyo toyo (22:09:00) : pak denny stok barang yang di maksud pak denny banyak klu berminat hb 085101173435
fajar (13:26:59) : Mbok ana sing
pancen oye, gus.ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi1 February 2017 at 18:17wah, saiki wis ra
kerjo gawe golek upo ben iso dadi sego masio rekoso lan kepekso sing penting kanggo kaluargo asal ora gawe olo, yen wis
Wis gak popo dulur2… Tetep sumringah… Mosok lagek ngerti nek wasit indonesa iku asu…
ENEK PSSI GUNANE OPO LEK KUR NGENE WAE??? NGUNU PINGEN DADI
Wis tim persibo mulih wae….ora usah lawan deltras engko di nggo bal2an soale arep
Jogja, sing enak neng Muntilan, Kui Sate’ne jan JUARA Nasional tenan dab… Sate Kambing MIRAH MAS YONO..
Satene jan empuk tenan tur daginge ki ora ireng/coklat tuo. Dadi koyo setengah mateng kae tapi hiso
pengertian kabel lan * kegunaan kabel Lan * pengertian kabel Lan *
NABI NUH BERASAL DARI JAWA ? | BLOG-e WONG JOWO
MANUNGGALING RASA KAWULA-GUSTI | Cepot Kinayungan
ana udan wong sak jagad digoblok gobloke kabeh.....eh ternyata dheweke dhewe sing bodho...
tuku snack sing nomer 3 gus. Rasane mbantali
keywords: arti petak, makna petak, definisi petak, tegese petak, tegesipun petak sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Maret 2017, tabuh 19.41.
Wonogiri : Warga perlu siap hadapi bencana | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
do ora rebutan mengko malah ora geduman...Hemmm...kadang 2yo susah ro jenenge manungso kuwi...wis
Pangèrtosan Rotasi[besut | besut sumber]
Rotasi inggih punika pérputaran , pérputaran donya ing porosè saking arah ngilèn lan ngètan sélami 24 jam ingkang ngakibatakén kédadosan siang lan Ndalu, be-ro-ta-si berputar lan beredar ing ekuator matahari.[1](dipununduh Tanggal 2 Oktober 2012) rotasi inggih punika gérakan ngèlingkar saking obyék ing sékitar pusat utawi titik rotasi. Objek tiga dimènsi mutér ing sékitar garis imajinèr ingkang dipunwastani sumbu rotasi. Sébuah rotasi titik Èkstérnal, tuladhanipun bumi ngadép matahari, sagéd kasébut Rèvolusi utawi Rèvolusi Orbit, dipunhasilakén saking Gravitasi. Rotasi bumi inggih punika pérputaran bumi ing poros bumi piyambak lan dipunitungngantas 24 jam utawi saking injing ngantos Ndalu. Bumi mutér saking arah wètan, ménawi dipunpèrsani saking bintang utara Polaris, bumi katingal mutér ngélawan jarum jam. [2](dipununduh tanggal 2 Oktober 2012) Rotasi bumi inggih punika perputaran bumi saking poros utawi sumbunipun. Ing sekali putaran bumi butuhake wekdal ngantos 24 jam. h[3](dipununduh Tanggal 2 Oktober 2012)
Bukti –Bukti Bumi Berotasi[besut | besut sumber]
1. Percobaan Berzenberg lan Reich 1802 Percobaan punika dipun lampahi déning Berzenberg lan Reich inggih punika jatuhakén péluru-péluru logam saking dhuwuripun katamtu, ya iku saking ménara 110 m, kasunyatanipun péluru-péluru kasébut mbotén naté dawah ing titik tégak lurus, ananging arah dawahipun tebih saking ancang-ancang ke arah wetan. Sapunika buktikaken bumi punika muter , menawi bumi punika boten muter, mila peluru-peluru wau dawahipun ing ngandap titik dawahipun. 2. Percobaan Ayunan Founcault 1852 Ing tahun 1852 ilmuan saking Prancis ingkang asmanipun Foucault ngèlampahi pércobaan ing kota Paris. Pércobaan punika ginakakén Bandul wési, kang digantung ing tali dawané kirang langkungé 60 m, lan digayuhakén ing langit-langit kupèl ing gédung Pantheon Paris. Wiwitanipun bandul agéng dipuntarik ing samping, lajéng dipunwucalaké. Gérak ayun saking bandul punika sagéd dipuntéliti lan dipunsérat, amérgi wonténpin ingkang dipunlétakakèn ing bagian ngandap bandul. pin kasébut damél gorèsan-gorèsan alit ing pasir alus, pasir punika wontwn bak ing
Punika nandakaken bumi ing panggenan ngandap bandul muter kaliyan arah berlawanan gerak jarum jam.[4](dipununduh tanggal 2 Oktober 2012)
Akibat Rotasi bumi[besut | besut sumber]
Wonten kedadean ingkang wigatas dados akibat rotasi bumi iggih punika: . a. Peredaran semu dintenan benda-benda langit, ya iku perobahan saking wetan ing ngulan ingkang tampak benda-benda langit lan matahari b. Peristiwa siang lan ndalu. c. Bentenipun wekdal, wonten ing laladan ingkang adedasar letak garis Lintang lan garis Bujur. Saben 10 jarak kalih garis Meredian ingkang kaurutan, wekdalipun benten 4 menit, utawi 150 benten 1 jam. d. Bentenipun arah angin Pasat e. Wujud Bumi ing Pepat f. Bentenipun gedhene gaya gravitasi bumi. [4](dipununduh tanggal 2 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rotasi&oldid=1097289"	Kategori: GeometriFisikaRintisan mawa topik fisikaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
sing ngentek-ngenteke buru kewan kuwi sekaline sampean to…
Monggo disowani sing panjenengan2 dadi ahli waris pesarean ..gunung tugel…tugel artine gunung sing ditugel buat jalur jalan Kutoarjo-Bruno…mitos pendekar iku ga bener mas…Ga jelas sumbere iku critone sopo?
podo cak sing kiwo luwih cilik sithik, terus sing tengen ono bekas cakotan cilik.
sing pasti “rokok’e” minak jinggo,
org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/0-385-48254-X"	Menu navigasi
sing mudeng…ono sing ora… tapi akeh ra mudenge… dudu bagianku iki… pokoke barokallaahu fiikum wis lah…
akhlis083 said:	6 Maret 2010 pukul 2:28 pm	Moga2 Indonesia tambah maju…
Candi Asu (Dk. Bener Ds. Bugisan Kec.
Kulo sak konco FPKS badhe ngrumiyini mbalekaken Rapelan PP 37 dateng kas daerah. sepurane lan matur nuwun” .
“Nggih pak Parjono, kulo dereng nampi. dados mboten mbalekake”. (
gedhang’e, tapi ra duwe nggon, nek ditandur ng pot hiso ra yo kang? wkwkwk
dobelden permalink*	5 Desember 2012 09:40	@Agus Mulyadi : ayo gek ndang
wonten ing 07º 57’ Lintang kidul lan 110º 20’ Bujur wetan.
Sisih kidul : arga Sewu, Kacamatan Kretek, Kacamatan panggang, lan Kacamatan Purwosari
Sisih kulon: Kali Winongo cilik, Dalan Parangtritis, lan
Kantor kacamatan wonten ing Dusun Piring, Désa Srihardono.
Kawontenan papan ing Pundong rata, ing sisih kidul wonten arga nanging boten wonten patai, inggilipun 10 mil saking rerataning samudra.Siti pundong kagolong siti ingkang loh jinawi
Kacamatan Pundong dipun lewati lepen Opak ingkang pucukipun wonten pasisir Parangtritis nyigar désa Srihardono, Désa Seloharjo, lan Désa Panjangrejo,Ing désa Srihardono dipun lewati kali
lewati kalih mergi angeng, kapisan mergi sisih wetan ngubungaken Parangtritis-Yogyakarta nglewati Imogiri, mergi punika kagolong sepi, kapindo wonten ing sisih kulon ngubungaken Parangtritis-Yogyakarta namanipun mergi parangtritis, Mergi punika kagolong regeng lan kathah kacilakan . Mergi saking Sempalan Pundong - Pasar Pundong dumugi gunung puyuh lan Klegen - Pasar Pundong dumugi Canden kagolong mergi vital kangge warga Pundong. Wonten setunggal jalur Bis cilik ngliwati Pundong inggih punika Jalur Bantul-Bakulan-Canden-Pundong dumugi Gunung Puyuh.
Babat[besut | besut sumber]
Saking jaman londo, Pundong didadosaken wewengkon tetanen. Wonten
Rumiyin, Pundong dados pemandheke kreta pungkasan wonten ing Bantul karang (sapunika Kabupatèn Bantul). Griya Walanda kathah kadamel wonten abad punika kayata ing wewengkon pabrik gula (sapunika SMA N 1 Pundong), wewengkon prapatan pundong (sapunika KUD Tani Rejo) lan wetan Peken Pundong ingkang dados gudang garem (sapunika dados rumah pribadi). Abad 19 pabrik gendhis gadahane londo tuna. Pungkasanipun sadaya sarana boten kangge maleh. Wonten jaman Jepang Rel kreta kathah ingkang dipunpindah dhateng Thailand dingge wesi buk. Pungkasan abad 19 pundong dipunterjang banjir ageng akibat luapane kaliopak. Ewonan griya karendem banjir lan risak. Rikala semanten, Sri Sultan Hamengkubuwono IX nggagas ndamel tanggul ageng wonten sisih pinggir lepen opak. Saksampunipun tanggul dados, wewengkon pundong bebas saking banjir. Ssaksampunipun kamardikan Indonésia, Kesultanan Ngayogyokarta nglebur kalian NKRI. Bab punika njalari pambagian wewengkon kabupatèn, kacamatan lan désa. Wiwitanipun Kacamatan Pundong lan kretek dados kacamatan anyar naminipun Kacamatan Kretek, nanging jaman orde baru, wewengkon Pundong misah saking Kacamatan Kretek lan kadamel Kacamatan Pundong. Wonten taun 2006, dinten sebtu 27 Mei 2006. Yogyakarta lan kiwo-tengenipun dipungoncang lindhu 6,2 sekala richter. Salah sijinipun wewengkon ingkas saestu risak diterjang lindu inggih punika Pundong. Ewonan nyawa kadudut serta kathah griya ingkang risak sanget. Bab punika dipun jalari groposipun siti lan cedak saking sesar Opak. kagem nyaeaken kahanan dibetahaken 2 taun. Taun 2008, wonten ing sisa pabrik gendhis, dipunbangun Pusat Rehabilitasi Terpadu Penyandang Cacat. Griyo rehab punika dipunkhususaken kangge bebana lindu.
YogyakartaKacamatan ing Kabupatèn BantulPundong, BantulKabupatèn BantulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 22 Maret 2016.
Putu Wijaya, (nami asli I Gusti Ngurah Putu Wijaya), punika satunggiling sastrawan sarwa saged. Putu Wijaya lair ing Puri Anom, Tabanan, Bali tanggal 11 April 1944. Piyambakipun minangka putra ragil saking gansal sadhèrèk tunggal bapa, lan saking tigang sadhèrèk tunggal ibu. Putu manggèn wonten ing kompleks griya ageng ingkang dipun panggèni déning watawis 200 jalmi, inggih punika para sadhèrèk caket lan tebih, lan gadhah karemenan maos buku. Bapakipun. Bapakipun, I Gusti Ngurah Raka, satunggiling pensiunan punggawa ingkang keras mendidik putra-putranipun. SKawitipun, pun Bapa gadhah gegadhangan supados Putu dados dhokter. Nanging, Putu kirang mumpuni ing ngèlmu pasti. Piyambakipun langkung akrab kaliyan sajarah, basa, lan ilmu bumi.
Putu Wijaya sampun nyerat watawis 30 novel, 40 naskah drama, kinten-kinten sèwu cerpen, atusan esei, artikel lepas, lan kritik drama. Piyambakipun ugi sampun nyerat skenario filem lan sinetron. Minangka satunggiling dramawan, piyambakipun mimpin Teater Mandiri wiwit taun 1971, lan sampun mentasaken puluhan lakon saking Indonésia lan manca negari. Puluhan penghargaan sampun dipun rengkuh saking karya sastra lan skenario sinetronipun.
Carios Cekak karangan Putu asring ngisi kolom wonten ing Harian Kompas lan Sinar Harapan. Novel-novel karyanipun ugi asring muncul ing majalah Kartini, Femina, lan Horison. Minangka penulis skenario, piyambakipun sampun kaping kalih nampi Piala Citra ing Festival Film Indonésia (FFI), kanggé Perawan Désa (1980), lan Kembang Kertas (1985). Minangka penulis fiksi sampun kathah buku ingkang dipun kasilaken. Ing antawisipun, ingkang kawentar inggih punika Bila
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Putu_Wijaya&oldid=1111379"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1944Sastrawan IndonésiaWartawan IndonésiaTokoh teater IndonésiaTokoh BaliTokoh Hindu IndonésiaAlumni Universitas Gadjah MadaKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
INGSUN IKI URIP SAKA DAYANING GUSTI ALLAH
IKI RAGAKU IKI JENENGKU . . . . . (sebut nama sendiri 9 kali sambil tahan nafas)
sing khas Banyumasan karo disertai nang dialek khas Banyumasan sing dadi kebanggaan masyarakat Banyumasan, sing duwe nilai spesifik lan oranana nang wilayah liane.
Kesenian Jemblung.[sunting | besut sumber]
Siki uwis angel banget nggoleti tontonan jemblung. kur kepengin ndeleng thok baen ya angele pol. mergane dhalange uwis langka. Bocah non-noman siki pada ora gelem nerusena dadi dhalang jemblung. mulane siki langka
mayuh sapa sing arep nguri-uri seni budayane dhewek magen.... nek dudu inyong rika padha....
maknane:[sunting | besut sumber]
Jemblung : Kesenian Jemblung sing musike nganggo cangkem / tutuk.
Dalang Jemblung : wonge utawa dhalange sing dadi pemain jemblung.
Nang ngapa wong kepenake ngomonge nangggap dalang jemblung? mergane anu pemaine karo dhalange ya wong siji kuwe mau dadi dhalang ngrngkep dadi pemain, ngrangkep dadi penayagan.
diterjemahna sekang basa Indonesia April 2016RintisanSeniKesenianKesenian BanyumasanSeni lan Budaya BanyumasDalang JemblungKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 22.14, tanggal 28 April 2016.
ngunu kui kok gus.... gak mundak enak .... tetep :D hahahahahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi1 March 2014 at 12:01pancen gak
selamta sing wedok ok,,,,"selamat ya jeng udah hamil" tpi kango sing
jakarta19 January 2016 at 13:12sampeyan niku super kocak... marai ngguyu.. ngekel aku.. ojo sampek sampean di
Cithakan:Infobox lembaga nonstruktural Indonésia Badan Intèlijen Nagara, dicekak BIN, iku Lembaga pamaréntah Non Departemen Indonésia sing tugasé nglaksanakaké tugas pamaréntahan ing babagan intèlijen. Kepala BIN periode 2004 - 2009 ya iku Mayjen (Purn) Syamsir Siregar sing nggantèkaké AM
diowahi pungkasan kanthi Peraturan Presiden Républik Indonésia No. 52/2005. Miturut Perpres kasebut BIN dipimpin déning sawijining Kepala BIN dibantu déning Wakil Kepala, siji Sekretariat Utama sing dipimpin déning Sekretaris Utama, siji Inspektorat Utama (dipimpin déning Inspektur Utama), limang Deputi lan lima Staf Ahli.
nyiapaké kawicaksanan nasional lan kawicaksanan umum miturut tugas BIN
netepaké kawicaksanan teknis pelaksanaan tugas BIN sing dadi tanggung jawabé
mbina lan nglaksanakaké kerja sama karo instansi lan organisasi liya
BPS • Basarnas • BSN • BATAN • LAN • LIPI • Lemhannas • LAPAN • Lemsaneg • Perpusnas
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Badan_Intèlijen_Negara&oldid=1101745"	Kategori: Lembaga Pemerintah Non DepartemenBadan intèlijen IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 22 Oktober 2016.
araning panganan (bubukan) asal saka wohe wit sing aran soklat.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "soklat"
tegese soklat, tegesipun soklat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=soklat&oldid=102956"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaMalagasyPlattdüütsch	Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Juni 2015, tabuh 03.56.
Krangkeng salah siji pertunjukan kesenian khas Kabupaten Pemalang. Intine
Sultan Agung ming Batavia, dadi akeh pemuda-pemuda Pemalang sing melu dadi prajurit Kerajaan Mataram.
Kw) wiwit, trêp, mêntas bae;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gagat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gagat"
Kata kunci/keywords: arti gagat, makna gagat, definisi gagat, tegese gagat, tegesipun gagat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=gagat&oldid=108094"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiMaret 2017	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Maret 2017, tabuh 22.35.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
lek ngene ngeto’i arek suroboyo.
kulo pengen ngertos dos pundi madura nipun?
(Snk) (Kw) ak pring, glagah.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "isika"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "isika"
Kata kunci/keywords: arti isika, makna isika, definisi isika, tegese isika, tegesipun isika sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kasus video mesum di Wonogiri | WONG NDESO
Kang Wasim (20:55:44) : wah maen yah…nggal wengi kenduren….biasane nang nggon aku nek wulan suar kwe kendurene dewek2..dadine nggal wengi ya kenduren….seger pooooool pokoke
Gareng Cilik (08:28:47) : nek nang watulawang, kenduren e ana sing dewek -dewek, juga ana sing barengan kang hehehhe… wingi agi pas nangumah mandan marem iwak pitik pancen 🙂
Kang Wasim (20:26:51) : he…he….paling marem brutu yah…oh ya tayuban ora wingi kang…nyonder mbok…karo ngrogoh….s…….u
Suhar (13:06:31) : Iya nek Pengaringan biasane nanggap tayuban.. Kelingan lagi jaman dadi tukang
CahKbm (16:09:23) : Sing je mlaku kur kenduren, Nanggonku wis meh ra ana sraben nek pari meteng, slametan panenan.
Gareng Cilik (10:51:20) : mangga mas mampir 🙂
salam kenal dari kami anak2 watulawang – pejagoan, kebumen.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "krang"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "krang"
Kata kunci/keywords: arti krang, makna krang, definisi krang, tegese krang, tegesipun krang sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 15.00.
Le Petit Vingtième (Tintin ing Tanah Sovyet) (10 Januari, 1929)
Tintin duwene fisik sing kuat, ulet lan pinter ngrampungi masalah. Milo iku kirik sing lumayan pinter, lan duwé loyalitas kang dhuwur tenan marang tuané.
Tintin lan Milo (ing basa Prancis Tintin et Milou) iku tokoh fiktif ing serial komik Pangumbaran Tintin sing digambar lan ditulis déning kartunis saka Belgia, Georges Remi, utawa luwih ditepungi kanthi jeneng Hergé. Dhèwèké iku wartawan enom sing tansah dikancani kirik setyané, Milo lan lunga menyang ngendi waé ing donya iki. Iki serial komik sing laris banget ing tanah Éropah lan mèh saindhenging donya, utamané ing Belgia, Prancis lan Walanda.
Tintin[besut | besut sumber]
Vingtieme" ing Tanah Sovyet · Tintin ing Congo · Tintin ing Amérika · Crutu Sang Firaun · Lotus Biru · Si Kuping Belah · Pulo
Ing Negri Emas Ireng · Lelungan menyang Bulan · Pangulandaran ing Bulan · Penculikan Lakmus · Segara Abang · Tintin ing Tibet · Permata Castafiore · Pamaburan 714 menyang Sydney · Tintin lan Picaros · Tintin lan Alpha-Art
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.49, 29 Februari 2016.
A : “Nasib e wong ga nduwe duit yo Mas. Duwe omah adoh tenan. Untung ga dewean, minimal sing senasib wong sak bis.”
Soale sampean iku wis... Ah aku ga tego neruskeReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi12
wis nduwe bojo, sing dipamerke wis bedo meneh... hahaDeleteReplyndop14 April 2016 at 04:24Sempakku merek jitimen gus. Akeh sing wis bolong tapi jik tak nggo. Tapi aku jarang sempakan nek ndik omah. Biasane nek enek
sewu podho turu, amung aku kang ora turu, pinaringan kaprayitnan kabeh.”
Sate Lala Khas Kabupaten Pamekasan, Madura →
Paciran, Kabupaten Lamongan	Posted on June 3, 2013	by Pusaka Jawatimuran Kawasan Paciran Pesona Wisata Pesisir Utara
saka penylametan banyu tangan lan sikil abuh. Ing sikil uga papan umum kangg...
Gambar burung ciblekGambar burung ciblek - bicara-burung
sardiyanto (01:35:27) : endi pet penguruse,deneng mlompong?
Gareng Cilik (12:37:01) : Penguruse anu esih mbrundet
S Gayodh K (22:01:03) : aq tek ndaptar pa dadi penguruse karang taruna….? ngesuk tek mbojo karo puteri wt lawang….. karo goletna
iku unèn-unèn kang dumadi seka rong (2) ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigatèn, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara.Kang diarani parikan Yaiku unen-unen mawa paugeran telung warna yaiku : kadedan saka rong ukara kang dhapukake nganggo purwakanthi guru swarasaben saukara kadedan saka rong gatraukara kapisan mung minangka purwaka; déné isi utawa wosé dumunung ing ukara kapindho. Tuladha: Tawon madu, ngisep sekar. (Ukuran kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukuran Kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik kawigatene wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi, Perlune, supaya ing sadurunge ukara kang isi utawa “wose” dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, satemah banjur nggatekake, bisa ngerti temenan marang maksude ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho). Manu ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, yaiku: Parikan kan dadadean saka (4 wanda + 4 Wanda) X 2 Tuladha Iwak
sumebar tengahing alas (4 wanda + 8 Wanda).Tuwas tiwas, nglabuhi wong ora waras. (4 wanda + 8 wanda) Parikan kang kadadean saka (8 wanda + 8 Wanda) X 2 Tuladha Enting-enting gula jawa,sabungkus isine sanga Ingatane para siswa,wajib seneng nggubah basa. Parikan sing
tembung “pada” iku tumprap reriptan kanggone mung ana ing tembang. Dene yen tembung “pada” iku sing dikarepake kudu mung ora ukara, siji-sijining ukura kadadean saka 2 gatra: dadi kabeh ana 4 gatra Wondene carane nulis 4 gatra iku, kena bae didadekake 4 larik. Tuladha kasebut kena katulis mangkane Enting-enting gula jawa Sabungkus isine sangaIngatase para siswa Wajib seneng nggubah basa Parikan sing dianggo nggérongi lelagoning gendhing Ing parikan iki dhapukaning ukara mesthi bae ora bisa tansah nglungguhi paungeran,sebab cacahing wandane kawengku ing laguning
momot mengku (Pm) Katrangan Perangan sing dikurung, yaiku (Dhu Ibu), iku wuwuhan, kanggo senggakan. Suwe Ora Jamu. Pelog Pathet 6 Suwe ora jamu, jamu godhong kencur Suwe ra ketemu,temu pisan maju mundur. Carane ngarang parikan Sing dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku sing isi “ngese” utawa “Wose”. Ukarane kadedean saka 4 wanda + 4 Wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda + 8 wanda.Sawise rampung pangarange ukara kapidho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung dianggo purwaka. Kehing wandane pada karo ukara kapindho, lan dhapukane kudu mujudake purwakanthi guru swara karo ukara sing kapindho. Klebu rerengganing basa Parikan klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong sing maca utawa sing ngrungokake. Guneman mawa parikan bosa njalari rame nengsemake.Gendhing digerongi nganggo sakepan kang mawa parikan, bisa marakake saya gayeng. Tuladha parikan warna telu Parikan (4 wanda + 4 wanda) X 2 Wajik Kletik, gula jawa Luwih becik, sing prasaja Nang jeruk, jambu nanas Rada watuk, ngelu panas Wedang bubuk, tanpa
sumur Kudu jujur,yen kowe kepengin luhur Kembang menur, den sebar den awur-awur Bareng makmur,banjur lali mring sadulur Parikan (8 wanda + 8 wanda) X 2 Gawe cao nangka sabrang,kurang setrup luwih banyu Aja awatak gumampang,
kacang jangan kara,kaduk uyah kurang gula Piwelingku mring muda,aja wedi ing rekasa. Purwakanthi parikan bisa digawe mawa petungan kang adhedhasarpetungan wanda (suku kata). 4 wanda - 4 wanda wajik klethik, gula jawa luwih becik wong prasaja jemek-jemek gula jowo aja ngenyek padha kanca manuk emprit menclok pager dadi murid kudu pinter4 wanda - 8 wanda tawon madu,
awur-awur bareng makmur,banjur lali mring sedulur manuk emprit, nggawa kawat ing wit waru dadi murid,kudu hurmat marang guru ana baya, mangan roti karo kanca
dewe kudune bangga nduweni kabudayan kang warna-warni salah sijine basa
kangkung, rujak, rujak kangkung, sambal kangkung, tumisan	Search for:
Recent Posts	Mengapa Pempek Kapal Selam Disebut
dhuwur,bareng saiki jambulE aguk pindah nok ngisor sorry
wis ora ana….wong wis di”rebonding” kok…
agoek permalink	Juli 10, 2008 3:01 pm	iyo wan padahal khan durung ketemuan wae kowe wis ngerti
kowe khan yo iso jd DR….khan.. kiro2 iso nyandhak ra yo?..he..he
one's permalink	Juli 14, 2008 9:52 am	aku ora isa kok goex…ora isa basa inggris…
bothok kuwi sopo…., sak ngertiku sing nduwe gelar Bothok iku yo mung Herman Bintoro alias Herman Bothok… dadi sing bener sing ndi Thus?
Mr.Yoim permalink	Juli 28, 2008 4:50 pm	Wis podho bothak ngono
Aksara jawa mengku werdi hangadeg jejeg kanthi adeg-adeg kabudayan asli jati diri kapribaden bangsa sarta nagari pribadi. Tembung Ha-ba minangka cekakan asma-dalem Hamengku Buwana, kang werdine lenggah jumeneng-dalem kuwi pindhane priyagung kang mangku, mengku, lan mengkoni jagad
mratelakake urute lenggah jumeneng-dalem Ngarsa Dalem ingkang sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana ing kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Miturut jaman kalakone kanthi hangadeg jejeg alelambaran jati-diri.
banyu. Lire pinter nglenggahake laras karo papan sarta wektu jumenenge.
loguniv.bacc.ing.mech.univ. ing. bacc. aeronautikeuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.logist.univ. bacc. ing. logist.univ.bacc.ing.
Kulo tampi kanthi bingahing manah, wekdal samangke badhe kawulo biwaraaken blog meniko dhumateng sanak sedherek Kaligesing umumipun lan Pandanrejo khususipun. Hanoknoknonnnn…
“triple N” alias ngowoh, ngorok lan ngiler)
Dit… nembe rong ndina rega kaos koq langsung mundhak limang ewu, kepriwe kuweeee.
Pancen wis ora jelas tapi esih bisa diedit. mBesuk pas reuni arep
ingkang kathah menawi tulisan meniko dados penggalihipun panjenengan sedaya …..
Mas Iit, suwe ora ketemu ya, kaya ngapa rupane
Gusti marengaken, rencana sakloron arep mantu anak wadon (aduuuh….sapa jenenge ya…kelalen maning) dina Setu Legi tanggal telu-likur wulan Mei taun rong ewu sanga jam sewelas awan nang Clacap. Sedulur kabeh diaturi padha rawuh ben regeng (karo rapat pra reuni sisan, mbokan…)
Sorry sedulur… Inyong ko dadi kaya seksi humas ya. Ora apa apa mbokan? Sing penting dadi padha pirsa, kaya kuweeee……
Pro: para nara sumber keturunan ASPAR + SUPARMI dan SASTROTENOYO +
Asem ki.. Yoh kowe, enteni aku nang majenang yoo.. awas kon.. matur tengkyu.. lekk..
Ngaturaken sugeng tanggap warso, Mugi-mugi Gusti ingkang murbeng jagad tansah paring kasantosan.. ameenn…ingkang kaping pinten njih…????
WAH…WAH… SAMPUN MBOTEN SABAR BIDAL KUMPUL-KUMPUL DATENG NDESO MAJENANG… KULA DADOS KELINGAN PAS
Nuwun sewu radi sakwetawis dangu kulo mboten saged amanjing wonten blog meniko amargi wonten
SUGENG TANGGAP WARSA KALA WINGI DINTEN SLASA PON GANGSAL MEI KALIH EWU SANGA. MUGI TANSAH PINARINGAN TENTREM RAHAYU SAHA KABINGAHAN INGKANG KATHAH, LUMUBER DHATENG PARA SEDEREK SEDAYA (KLEBET KULA)
Lho iku persediaan selama reuni.. Sayur iku penting gus.. ngawur ae…
namung kepingin ngertos supados langkung lanyah anggen kawula matur
yo sopo? aku sing duwe sim B12 wae mikir dowo je pir…..kwakakakakakakak…
tenang wae sesuk mp_cool ra iso teko mengko sing
Ya inyong kepingin crita setitik terutama nggo sedulur2 sing isih luwih nom lingkup asparmi (aspar&parmi. Kepengin crita tentang wong
ning uripe kecukupan wong urip dewekan putrane mung siji, dik war tok. Sebalike bapaku wis pns gol II anake pitu. Ning alhamdulillah putra2 sa’damar siki pada urip kecukupan kabeh.
Ketone semene baen baen disit critane sesepuh nggo
apa wujude, mesthi lewih antik ketimbang honda ‘pitung’e inyong). mesthine wektu semono durung ana motor kreditan kaya siki, inyong uga percaya ramane inyong ora bakalan korupsi kaya pejabat siki.
nanging nganti tekan Purworejo. mulane kuwe ramane inyong mundhut motor (bisa bae motor seken, nanging sing penting halal) nggo sarana tilik sedulur sing padha semebar nganah-ngeneh.
mayuh padha nerusna cita-citane cikal-bakale dhewek sing padha tresnan tinestranan karo sepadha padha sedulur nganggo sadhengahe cara kayadene reuni sing arep padha dilakoni
lan ngaturaken sugeng tanggap warso ingkang kaping pitung ndasa nem, ing dinten senen kliwon punika. Gusti Ingkang Paring
banget dene kowe kabeh isih kelingan marang tanggal lan netuku. Muga-muga Gursi kang kinarya pepadhang tansah mberkahi marang kita padha. Amin..
Lan aku liwat anakku dedy nderek bungah uga marang sarana komunikasi kang uwis kalaksanan. Muga-muga iki bakal dadi oncor / obor kanggo sedulur sing podho arep nyambung tali paseduluran.
HAPPY BIRTHDAY ya… Pak Warto …
Kula tiyang Majenang. putra ragile Pak Wardoyo,
Itu memang mantunya pakde Astiyono, DPRS/T
bu ijoen….ngundang syukuran kog namung nglakson wonten ngajeng ngriyo. Kapan2 menawi wonten klakson maleh berarti meniko undangan kaping kali nipun nggihhhhhh. Suwuuuunnn
OOoooo ….. nggih to … syukuranipun sinten koq kulo mboten mireng… lha ingkang ngundang lan nglakson niku sinten … kulo nggih diundang tho…. lha monggo yen bade bidal sareng…. hehehe…
kenapa kok hoek22 ????
bojoku n papae michel lg kumat edane!!!!!
gx nduwe musuh ng blog n FB, jd yo ngene iki!!!!!!!!!!!! hahaha…………..
lha kok nyalahke FB…………..neng FB isine wong2 beriman………….
thok, lha kaya enyong-enyong sing ora ngerti tanggal lahire dulur-dulur arep ngomong apa ? apa ming melu-melu PF thok men keton perhatian kaya kuwe………iya ngger pas bener, lha nek luput priben…. wirang mbok.
Trus dulur-dulur sing tanggal lahire ora padha dingerteni priwe carane men dulur liyane pada ngerti……. Usul Mas Ipankz…………… nggawe kolom sing dulur2 bisa ngisi BIO DATA masing2, njenengan gawe formnya aja sing kumpit-plit
maring endi, piben si rika om. waras ora jane
Sugeng tanggap warsa kagem bulik Tuti (Pandanrejo), mugi Gusti tansah
Nikah kok ya dapetnya sedulure… Lha nek aku nyebut mbak tutik pandanrejo karo mas bambang garwane rak yo mumet to???
kok jare wong anyar………lha ki wong kok ra ketok neng blog ESWAL………lha jane ki anak’e sopo trus putune sopo???????? gek maneh biasane ntuk acara arisan sing
NGATURAKEN SUGENG TANGGAP WARSO ENGGAL 2010………………………………..KANGGEM SEDOYO
ndana) êngg pc wc ngêndi ana! sabawa nelakake ora ngandêl, gumun lsp.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dana"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dana"
Kata kunci/keywords: arti dana, makna dana, definisi dana, tegese dana, tegesipun dana sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dana&oldid=101394"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonTembung wancahanSèptèmber 2014	Menu navigasi
Janjining/Prasetyaning Para Mudha (Basa Indonésia: Sumpah Pemuda) iku kedadéyan sajarah ing Indonésia minangka bukti yèn ing tanggal 28 oktober 1928 Bangsa Indonésia wis ana lan nyawiji. Prastawa sing nadhani anané kedadéyan iki ya iku Konggres Pemuda sing dirawuhi wakil-wakil saka organisasi
Prasetyaning Para Mudha[besut | besut sumber]
Kawula putra lan putri Indhonesia, mituhu hangrungkebi wutah getih kang sawiji, bumi Indhonesia
Kawula putra lan putri Indhonesia, mituhu abebangsa kang sawiji, bangsa Indhonesia
Kawula putra lan putri Indhonesia, mangurmati basa kang manunggal, basa Indhonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumpah_Pemuda&oldid=1051683"	Kategori: Sajarah IndonésiaPrastawa 1928Kategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 23 Maret 2016.
kowe ora nganggo embel2 gus? Kudune jenengmu Agus Eko MulyadiDeleteReplylatif anshori12 May 2014 at 23:07kok gak mbok jenengi deganteng ae gus nek lanang, nek wedok deganita :D hahahahahahahhahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi13
luwih menarik neh nek ono fotone :vReplyDeleteDevananda Kz17 May 2014 at 08:16Koyo mbahku lik, ngenehi jeneng anake nganggo "Zu" kabeh..ReplyDeleteIkrar Agung Dewantoro20 May 2014 at 13:43kalau laki-laki, kasih saja nama Bluluk
(Snk) (Kw) ak panah.
basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuni 2015	Menu navigasi
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.primexxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bagas"
tegese bagas, tegesipun bagas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
EnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 07.33.
lagune apik pisan kang ………….. lirike ora ngawag
google nganti bingung..... kabeh ana-ne mung GOGON.... wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: JANGAN MENYERAH Wed Aug 08, 2012 8:43 pm Hemm..Aq
dewe.. Tur akeh sing oot kiy
wiwid wrote:Aq iseh duwe PR okeh kang.. lha kkok ora rampung-rampung...
êngg pc wc najis (sabawane ngêmohi, nyêpèlèkake);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jis"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jis"
Kata kunci/keywords: arti jis, makna jis, definisi jis, tegese jis, tegesipun jis sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=107964"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonTembung wancahanFèbruari 2017	Menu navigasi
Kisah motivasi kekuatan sebuah affirmasi | Terbaik
saiki aq wes ngerasakno dw luwih enak nang Sby, luwih nyaman nang Sby, luwih ramahan wong Sby n pastine ora macett.. pokoke
yakni PENGANTIN HANTU Wis bola bali montor sing sepione dipasangi janur kuwi liwat dalan ngarep warung anggonku cangkruk ngopi.Saiki sing ping papat banjur mandeg ning ngarep warung. “Nyuwun sewu mas,dalemipun tiyang ingkang gadah damel wonten dusun mriki pundi?”sijine wong lanang mudun saka montor “wah kadose mboten wonten ingkang gadah damel kok wonten mriki.”ujare kang Warno sing metu saka warung. Wong lanang mau banjur bali menyang rombongane.Aku lan pira piro wong melu nyedak. “Endi to Yun omahe kok isa lali?” wong banjur takon marang Yun sing sajake nganten putri. Sing ditakone bingung. “Nyuwun sewu punaqa wonten fotone nganten jaler?”Dumadakan pak Warji mara banjur takon. “Inggih wonten.”saurane penganten putri banjur njupuk foto lan diwenehke pak Warji.Pak warji manggut manggut nyawang foto kuwi. “Oh,aku kelingan,mas Yon pesen nek mrene dikongkon nengeri wit kelapa.”dumadakan penganten putri ujar lan katon sumringah seneng. Rombongan mau banjur pamit. Pak Warji ngongkon njupuk sepeda sing ndak parkir neng ngarep warung banjur ngajak ngetutake rombongan nganten mau. “Yun,endi omahe?Kuwi wite klapa, malah kae kuburan.”Takone pak sopir sing mulai jengkel. “Mekaten mawon,mangga kula teraken dateng tiang sepuhipun nganten jaler.”ajakane pak Warji nalika nyedaki rombongan. Rombongan mau setuju lan banjur ngetutake sepeda montorku sing mboncengke pak Warji. Jebul pak Warji ngajak menyang omahe pak Noto. “Inggih leres punika fotonipun yoga kula Yoyon Suyono.”ujare pak Noto marang rombongan nalika wus teka. “Pak,sampean ki piye,endi anakmu Yoyon,lan ngopo kok ora ana rame rame kanggo nampa penganten? salah sijine rombongan takon kanti nesu,lan rombongan padha pating gremeng. “Nganten?”pak Noto sajak bingung. Banjur salah sijine wong mau banjur nyritakne kanti tembung rada srogol menawa Yuyun lan Yoyon
“Yuwun sewu,leres foto niki yoga kula Yoyon Suyono,nanging piyambake sampun ninggal pitung tahun kepengker.”semaure pak Noto.Aku lan wong wong kaget kejaba pak Warji lan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "m%C3%A8ng"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "m%C3%A8ng"
mèng sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=46732"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 23.25.
Sewa Nissan March di Jogja | Terbaik
utawa satrio piningit lan ratu adil sing bakal nyekel nusantara iki dadi dohdohane kapal ing jagad raya
Saiki malah dikiro saudarane seng main neng Film Sudirman haaaa. DeleteIndri Juwono6 September 2015 at 09:53pancen artis koq, mase iki. lha ning endi-endi akeh sing njaluk poto bareng.. DeleteNasirullah Sitam9 September 2015
apik2 tenan foto pemandangane..iku nuran wibisono sing kontributor rolling stone ya?ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi4 September 2015 at 11:43Benar sekali,... tapi mbuh saiki deknen seh dadi kontributor ngkono ra, soale deknen saiki sibuk dadi
ik mlaku-mlaku mbek artis koyok sampeyan. lha iki konco-koncoku dho seneng mbek kowe tho... \(^,^)/ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi29
pc sabawa nelakake gêla, kagol, cuwa lsp.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wo"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "wo"
Kata kunci/keywords: arti wo, makna wo, definisi wo, tegese wo, tegesipun wo sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2016, tabuh 05.19.
Gamelan Jawa, mèh kabèh pirantiné lumraéh digawé sekang tosan (logam): wesi, tembaga campur rejasa (nikel), utawa perunggu.
Arane pemain gamelan kuwe Penayagan. Sing nembang, arané Pesinden (wira-swara/swarawati).
Notasi[sunting | besut sumber]
Nabuh gamelan kudu ngerti patheté, utawa jero cethèking swara. Uga kudu paham sampake utawa cepet-rendheté laku.
Piranti sing nuntun swara ialah rebab, sing nuntun sampak diarani kendhang.
Daftar Gamelan[sunting | besut sumber]
koyoke kabeh podo kuareken olehe mangan bancakan (turu kabeh)
sing duwe toko jg koyo-e wis turu.. 😀
Sewa Mobil Hi Ace di Jogja | Terbaik
huebat tenan GL Pro ku….. wis setia ngeterno nganti dadi sarjono,gendak’an, kerjo oleh hasil gawe mangan, omah, rabi, libom,
Klaten : Dua Kepala Arca Lenyap, Pengamanan Kawasan BCB Masih Minim »
Tanggal 1 Oktober 2009 dadi tenger sujarah tumrap Carakan Jawa. Wiwit wektu iku, Carakan Jawa kacathet ana ing Unicode Consortium, peranganing bebadan UNESCO kang duweni ayahan nylametake aksara-aksara tradisional ing donya.Wong Jawa prelu bungah lan muji syukur marang Gusti Kang Maha Agung, dene aksarane wis resmi diregistrasi dening UNESCO.Parepatan lan pirembugan bab aksara utawa carakan Jawa wus lumaku sawetara wektu wiwit Kongres Basa Jawa I ing taun 1991. Bebarengan karo lumakune kongres iki, pamarentah nampa sumbangan mesin ketik lan mesin cetak aksara Jawa saka Walanda. Wiwit wektu iku banjur padha kagugah handhudhah carakan Jawa.Sadurunge Kongres Basa Jawa IV Taun 2006 diadani parepatan utawa workshop komputerisasi carakan Jawa. Ana ing temu wicara wektu iku, akeh banget wawasan, usulan, panyaruwe, pamrayoga, lan panukarta prelune ayahan revitalisasi lan komputerisasi aksara Jawa.
Sawise parepatan diadani ing Yogyakarta, Solo lan Surabaya, komputerisasi Carakan Jawa kasil diwujudake wewaton panaliten ing tlatah Lombok, Bali, Jawa Timur, Solo, Yogyakarta, Pondhok Pesantren Gontor, lan liya-liyane. Sumber referensi sing digunakake uga akeh, wiwit Wewaton Sri Wedari 1926, cakrik aksara Jawa Yogyakarta, Serat Sastra Harjendra, lan buku-buku saka Walanda.Putusan utawa asil parepatan kang diadani kaping lima, banjur nuwuhake tekad supaya Carakan Jawa aja mung dadi sesanti lan ditulis ana ing plang-plang dalan, ing gapura, gedhong-gedhong, lan wewangunan liyane. Aksara Jawa prelu manjing ing alam global. Aksara Jawa prelu ngrembaka ing jaringan Internet. Carakan Jawa prelu ngrenggani, mratah lan sumrambah ing jagad maya.Panjangka kang kaya mangkono banjur nemu dalan sawise Tim Teknis kang diparagani dening Hadi Waratama saka LAPI ITB, Bagiono Djoko Sumbogo saka Depdiknas, Ki Demang Sokowaten, Ki Sutadi lan sinengkuyung dening para pakar lan paraga liyane kang ora bisa sinebut siji mbaka siji, padha sowan konsultasi marang gubernur Jawa Tengah lan Pusat Bahasa DepdiknasWiwit wektu iku banjur diadani korespondensi karo bebadan Unicode Consortium UNESCO. Ana paraga kang onja ing babagan iki, yaiku Dr Deborah Anderson saka Berkeley University lan Mr Michael Everson pakar aksara tradhisional ing Unicode Consortium. Michael Everson saka Irlandia rawuh lan naliti kahanane aksara Jawa ana ing Solo lan Yogyakarta rikala tanggal 3-12 September 2007.Sawise nginventarisasi lan naliti Carakan Jawa ing Museum Radyapustaka, Reksapustaka Pura Mangkunagaran, Fakultas Sastra dan Seni Rupa UNS, Komite Basa Jawi Surakarta, lan studi lapangan ana ing tlatah Solo lan Yogyakarta, banjur kasil ngracik
banjur diuji lan di-validasi ing forum Unicode Consortium ing taun 2008-2009.Usulan utawa proposal kang sinebut JSUP diputusake lolos lan lulus dening UNESCO. Tanggal 1 Oktober 2009 dadi tenger manawa Carakan Jawa wus kacathet ana ing Unicode Consortium Standard Version 5.2 lan ISO-IEC 10646.Ngrembakane situs-situs aksara Jawa gumantung para pakar, nimpuna, lan para pandhemen-panggilut carakan Jawa. Sanadyan wektu iki akeh kang “wuta” aksara Jawa , muga-muga ora dadi pepalang nulis aksara Jawa ana ing komputer. Pelatihan ngenani nulis aksara jawa nganggo komputer prelu diusulake lan diadani. (Ki Sutadi, paraga tim registrasi Carakan Jawa ing Unicode)SUMBER : JAGAD JAWA SOLOPOS
posted a new item, 'Prabu Panggung Keraton'
konsep Manunggalin Kawulo Gusti | Yasmu'i pemilik Blog Petinggi Nggedabrus
MATIUS 1:25 | nanging ora diwori turu, nganti tumekané wus mbabar putra, kang banjur dinamakaké Yésus.
MATIUS 1:2525nanging ora diwori turu, nganti tumekané wus mbabar putra, kang banjur dinamakaké Yésus. Last Verse
New Revised Javanese (formal) Version, 2006 brought to you by Lembaga Alkitab Indonesia.
dadi gendhuk2 seng podho pinter marang wong tuwo loro, guru lan kancane, nusa bangsa lan
Resep Cara membuat brownies tempe | Terbaik
KULA MILIH KAOS SING NO 3 NANGING TULISANE “REUNION” AMPUN IJO TELEK, DADOS BOTEN KETINGAL TULISANIPUN… SING
Lansiran Google - gunungkidul OR "gunung kidul"
gunungkidul OR "gunung kidul"
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18hqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sampun dirabi nopo dereng?:)))
May 12, 2014 at 12:55 pm
Reply	Mboten mas, kulo rabine kaliyan lulusan FKIP UNS 🙂
piye goex…? jare Bu DM kamu CLBK…
Dm permalink	Oktober 13, 2008 3:22 pm	Lha kok kowe ngomonge ngono to one’s…lha mbok yo tembak langsung wae….(he he he)??
Sorry yo Goex aku ora melu2 tulung
Wah Gus sing mudeng masalah kowe karo Agug pasti Bose Venus iki…Gus,soale meneng2 tapi gerak-gerike konco
Siman.Arep tak kenalno karo mas Buset.Ra popo nggo
Koyok siman nyedhaki tutik rijani mung mesam-mesem thok, yo wis akhire nyanyi wae karo
pinter ngarang crito Yo…Eh…Sori yo Duk iki aku ngrasani kowe.
One's permalink	Oktober 14, 2008 10:37 pm	Gus mosok ak ngarang cerita.. Ora ngaku yo ora apa2 cen ak yo ora nggagas…sarmidi ana biawak ora cedhak omahmu…
Ninoek permalink	Oktober 15, 2008 6:25
Uwis. . .Uwis. . .Cukup!Cukup!!!Ora pada padu lan gelut!!Lagian C.Bautinta ndadak gawe 'english person'2xan,gawe lagu dewek c ngapa?dadi gawe padu
Gareng Cilik (10:14:54) : husss kang, nyong ora nganjurna kon pada nyolong,
aku mung aweh info, nek manfaate degan kuwe ora mung nggo tamba ngelak thok, dadi nek
domehi bojone wong nek wengi ora bisa menek. Haha
Gareng Cilik (16:04:22) : hahah kang suhar ana ana bae rika yahhh..
tuku kan angger duwite ana, nek nang ndesa kan gratis kang, trus nek ora bisa menek dewek bisa kongkonan boca, 😀 bocah nom kan agi kemancil kemancile kon menek wit
pepadha, apa kuwi basa lembut (kromo) utawa ngoko (basa biyasa). Basa Jawa sing ningkat dudua hal sing rumit, amarga unggah ungguh basa (panggunan basa manut tingkate) yaiku sopan santun kanggo mbekti wong liya. Nang dasarnya
İng İng ** Madde 43 Tur Tur İng İng **
ARAB WIS NGLONTHOK, BALIK MARANG ILMI TATAKRAMA, GUYUB RUKUN, GOTONG ROYONG BELA NGABDI
nuwun sewu...lajeng terasipun kados pundi...sakmeniko kok anteng2 kemawon...sedeng negorone mawut...rakyate mlarat..gn merapi sampun mbledos....nanging dereng wonten lajengipun....nuwun....abiseno
sugeng dalu. . Nyuwun pangapunten panjenengan niku nami asline sinten mbah
pesan Joyoboyo kalau mau selamat kita mesti waspada ! Tks. Joyokencono. August 17, 2012
mbah..... kulo badhe tanglet sabdo palon lan noyo genggong niku kan abdi kog saget ngramalaken nggih?? Trus sak umpamane sabdo palon lan noyo genggong urip malih... Kiro2 ten tlatah pundi??
nglurug tanpa bala; yen menang tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
rumongso iso rumongso , mbebener lakune , merem adile sakpodone , kekiter pangkat , drajat . sumonggo hananging Hyang moho kuoso mboten sare .
Sugeng enjing,met pagi,good morning,asbakha khoir,,,opo maneh yo?Sopo rek iso mbantu!
Naufal…q ya arep takon..siki Karsinah kerja nang ndi yah..pa wis mbojo pa rung
Gareng Cilik (14:58:33) : @ Bapake naufal, pancen kuwe sing tek lebok na mbene sanemune, kebanyakan esih kaum legan.
Cilik (07:54:16) : Sulis ? kayane mbene krungu tanggane karsinah sing jenengane sulis, wah masa nganti ora gelem ujarku rika ngganteng kaya bambang permadi kohh,,,
mulane kae merguru maring para sesepuh sing duwe semar mesem, kaya kang Suhar, Kang Darso, Kang Sugi.. aja klalen nek arep mangkat merguru sarate nggawa ingkung karo menyan 1 ons. 😀
Suhar (12:48:04) : Kang Wasim, rika aja gelem diomongi Kang Gareng. Kang Gareng wis merguru meng sapa bae be tekan siki urung payu..:-D
kr no telpone dikirim meng emailku ya..;-)
Gareng Cilik (07:45:38) : hahahaahhahaah.. yakin lah kang, nyong nggo ngapa goroh, wong nggal dina nyanding kohhh…
nek nyong pancen mandan demen maring sing esih 19
semakin terasa. intine wong kota wis ora duwe isin.
mulane nyong jane ya mandan risih koh jane pengine ya bali maring Desa tapi urung duwe garapan. mulane pada berbangga hati sing dadi wong desa, senadyan
Oemah Seni Pereng (OMP) kuwe gallery sekaligus dadi enggon
lan nglakoni èkspèrimèn ing bak wedhi kanggo sinau carané nganggo Wikisource. Here are
Iki nyang Citra isih nggawe plat S 😀
calon êndhog sing isih ana ing jêroan tmr. pitik lsp. (uga wiji kang bakal dadi kewan lsp).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "uritan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "uritan"
Kata kunci/keywords: arti uritan, makna uritan, definisi uritan, tegese uritan, tegesipun uritan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=uritan&oldid=104911"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung uritSèptèmber 2015	Menu navigasi
tentrem ayem. Kaluwarga sing isine mung wong loro yaiku Suminten lan anake. Suminten kuwi dadi salah sijining kembang desa amarga duwe pasuryan kang ayu sanadyan wis duwe anak. Anake Suminten uga kalebu anak kang bekti marang wong tuwa. Suminten wis suwe banget ditinggal lunga bojone kawit dheweke ngandhut nganthi seprene. Baca
Waduh, seneng tp yo mesakke tonggo sebelah nek sido.
Mugo2 ngko bengi kasil, samsul+yongki gelem golek duit nek kene
[Reply]bob'satpam web Reply:June 10th, 2010 at 5:03 pmlha we ngerti kabare pelatih e nang?
"Pancen wolak-waliking jaman, amenangi jaman edan, ora edan ora kumanan, sing waras
keturunan.Inget tembang nenek moyang kita:Sekar AsmarandanaGegaraning wong akramiDudu bandha dudu rupaAmung ati pawitanéLuput pisan kena pisanLamun gampang luwih gampangLamun angèl, angèl kalangkungTan kena tinumbas
Jun 08, 2008 12:56 am melu mba,,,,iyo mba aq nganti pusing tenan ki,,, ngoleki
enek cinta sejati jaman sakiki??aku aj bingung mana yg disebut cinta.. Nek mumet yo wajar....sing marai sakiki ijih enom.....cobo takono sing do duwe bojo...cinta kuwi sing kepiye...pling jawape ( cinta...hahahahhah....aku mikir kuwi sesuk arep mangan opo, anakku tuku po oran lan sekolah arep ngandi.....) dadi nek wis duwe bojo yo nek ngomongi cinta susah....Ono maneh sing wong pendapatane akeh......mikire udu cinta maneh ning mebngi aku ning diskotik ngendi yo...)Nek ijih enom...biasa ngarteke cinta sing kepiye....nek d tolak mboh wong lnang po wedok mengko gek kepiye......Malah kadang sing ora d senenge,
yakni PENGANTIN HANTU Wis bola bali montor sing sepione dipasangi janur kuwi liwat dalan ngarep warung anggonku cangkruk
{{{lor}}}
{{{kidul}}}
{{{kulon}}}
{{{wétan}}}
Batang Hari • Bungo • Kerinci • Merangin • Muaro Jambi •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tebo&oldid=1117652"	Kategori: Kabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn TeboRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Sendang Gotan (Dk. Karanggotan Ds. Mranggen Kec. Jatinom)
Milad ، Koresh ، totiya206 ، Amir-Ariya ، milad2015 ،
Kawruh omah Jawa ing primbonUdakara 25-30 taun kapungkur, lan mesthi wae ing taun-taun sadurunge, miturut Imunarjo lan Ngadirun, kekarone warga Desa Wukirsari, Kecamatan Cangkringan, Sleman, Yogyakarta sing umure wus luwih saka 60 taun, saben ana warga sing arep ngedegake omah mesthi nggandheng tangga teparo.Werdine nggandheng tangga teparo ora liya kanggo nemtokake apa wae sing kudu disumadhiyakake kanggo ngawiti ngedegake omah. Lan sing ora kalah wigatine, yaiku nemtokake petungan tumrap samubarang gawe kang gegayutan karo kekarepan ngedegake omah. Lan sabanjure uga ngedum gaweyan kanthi gotong royong ngedegake omah. Kahanane pancen beda banget yen katandhingake ing wanci-wanci pungkasan iki.”Yen saiki wong arep ngedegake omah kuwi sing baku ngetung prabeya utawa wragate. Saliyane kuwi anggone arep ngedegake omah kanthi borongan utawa arep dimandhori dhewe. Yen borongan ya cukup ngundang tukang
dimandhori dhewe ya cukup nyumadhiyakake kabeh ubarampene banjur ngundang tukang,” pratelane Imunarjo.Dene 25-30 taun kapungkur lan uga taun-taun sadurunge, nalika ana krenteg kanggo ngedegake omah sing kawitan digandheng mesthi tangga sakdesa sing dianggep mumpuni bab petungan yen arep ngedegake omah. Yen tangga sakdesa dianggep ora ana sing mumpuni, racake banjur ngundang tangga desa sacedhake sing duwe kawasisan bab petungan arep ngedegake omah.Sing kudu dipetung maneka warna, ana pamilihe lemah sing arep didegi omah, pamilihe dina becik kanggo ngawiti ngedegake omah, metung madhepe omah kudu ngener ngendi, petung milih kayu kanggo sakaning omah, metung kapan kudu miwiti masang blandar lan sapiturute. Yektine, miturut Ngadirun, kabeh kawruh bab petungan sing gegayutan karo krenteg ngedegake omah iku asipat turun temurun, ora ana cathetan sing gumathok.Amarga iku, nalika semana ing sawijining desa ora kabeh warga nguwasani ilmu petung mangkono kuwi. Racake wong-wong Jawa jaman biyen pancen ngugemi ilmu petung sing memet, nanging ora bisa nguwasani sakabehe. Lan murih petungan sing dibutuhake jangkep, umume banjur njaluk tulung marang warga sing dianggep luwih pana ing bab petungan-petungan gegayutan laku ngedegake omah.Maneka warna ilmu petungan sing asipat tradhisi lesan iku sabanjure diklumpukake ing sawijining buku primbon. Buku-buku primbon sing ngemot ilmu petungan kawruh omah kasebut saiki gampang ditemokake ing papan-papan dodolan buku. Gampang dhewe nggolekine ing papan dodolan buku kaki lima ing pinggir ratan
kawruh omah sing biyen lumrah diugemi bebrayan ing tlatah Yogyakarta, bisa diwaca maneka warna petungan sing gegayutan laku gawe omah. Ana petungan bab pamilihing desa utawa kampung kang arep dienggoni, pamilihing palemahan utawa pekarangan, petungan adheping omah, petungan kanggo miwiti pagaweyan ngedegake omah, petungan ngedegake, mayu lan ngelih omah, petungan ngedegake utawa ndandani omah lan sapiturute.Yen manut marang petungan-petungan sing wus diklumpukake ing buku primbon kasebut, miturut Siswosubroto, warga Desa Umbulharjo, Cangkringan, Sleman, Yogyakarta nalika wawangunem kalawan Espos dina Minggu (23/11) kapungkur, tumrap wong saiki utawa generasi mudha jaman saiki adhakan bakal nuwuhake pitakonan.Pitakonan sing mesthi tuwuh antarane, yagene tumrap siji kabutuhan wae petungane maneka warna. Upamane kayadene petungan ngedegake lan mayu omah, ana sing lelandhesan sasi yaiku Sura, Sapar, Rabingulawal lan sapiturute lan ana uga sing lelandhesan mangsa yaiku Kasa, Karo, Katelu lan sapiturute. Kadhangkala yen kekarone digunakake bareng bakal nuwuhake asil petungan sing cengkah, ora cocog antarane siji lan sijine.Yen ing jaman biyen, piterange Siswosubroto, wong Jawa luwih prigel kanggo njumbuhake petungan sing maneka warna kasebut. Tembung njumbuhake ing kene tegese luwih pana kudu nggunakake petungan sing endi jumbuh karo kabutuhan mangun omah minangka papan dunung, minangka papan kanggo ngrengkuh gegayuhan urip lan minangka papan kang nuwuhake perbawa lan merbawani kang sarwa ayom, ayem lan tentrem.”Dene tumrap generasi jaman saiki, racake petungan-petungan memet mangkono kuwi mung wates dianggep gugon tuhon, ora tinemu nalar, mistik, cengkah karo logika lan pambiji liyane kang werdine ngejak ninggalake petungan-petungan ngono kuwi. Lan kasunyatane bebrayan Jawa jaman saiki pancen wus ninggalake kawicaksanan lokal kawruh omah sing asumber tradhisi lesan kasebut,” piterange KP Widijatno Sontodipuro, paraga Presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta, nalika wawangunem kalawan Espos, ing griyane sawetara dina kapungkur.
kawicaksanan utawa kearifan lokal kang murakabi banget tumrap upaya ngreksa alam, ngreksa bumi.Mitos pedhanyangan kang isih diugemi dening saperangan warga ing tlatah karang pradesan yektine mujudake salah sijine kearifan lokal sing tujuwane ora liya kanggo njaga murih alam tetep lestari.Emane, majuning jaman, rusaking kabudayan lokal amarga dayane
kalawan tapsiran agama, tapsiran logika lan tapsiran ilmu pengetahuan modhern. Nalika warga bebrayan papan uripe mitos pedhanyangan iku ora kuwawa ngadhepi kabeh kuwi mau, kearifan lokal kasebut banjur ditinggalake lan wusana cures.Amarga cures, sabanjure akeh kedadeyan sendhang utawa tuk sumber banyu ing sawijining desa ora kerumat maneh lan suwening suwe mampet, ora mili banyune maneh. Ana uga alas sing banjur sakkepenake dhewe ditegori wite, kayune didol menyang kutha, tanpa dikantheni upaya reboisasi.Lan emane maneh, budaya manca sing lumebu, tapsiran agama sing lumebu lan ilmu pengetahuan modhern sing ngalahake mitos pedhanyangan kasebut ora nggawa tapsiran anyar sing guna lan dayane padha kalawan kearifan lokal mitos pedhanyangan sing kuwawa njaga lestarine alam lingkungan kasebut.Gegayutan kalawan kahanan kasebut, ing sawijining wicarana ing Pendhapa Pura Mangkunagaran, sawetara dina kapungkur, arkeolog saka Universitas
Pakubuwana X.Ing sawijining kalodhangan, nalika medhar sabda bab Karaton Surakarta Hadiningrat, Pakubuwana X ngandharake, Karaton Surakarta Hadiningrat, haywa kongsi dinulu wujude wewangunan kewala, nanging sira
tumekeng delahan.Dudutane, kabeh kang bisa didulu ing alam lingkungan yektine ngandhut tapsiran-tapsiran tinamtu kang bisa dadi gegebengan tumrap manungsa sajroning urip ing alam donya nganti tumekaning pati. Kayadene
uga ngandhut tapsiran tinamtu kang ing jaman kawuri ora dijlentrehake kanthi ngegla ananging sinandi ing mitos, kayadene mitos pedhanyangan.Tri satya brataLan yen dibalekake marang kuwajibane manungsa urip ing madyaning bebrayan yaiku kanggo mujudake hamemayu hayuning bawana, mesthi wae kudu ana laku lelandhesan
ngandhut telung kuwajiban tri satya brata. Miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, katelune yaiku rahayuning bawana kapurba waskitaning manungsa, darmaning manungsa mahanani rahayuning nagara lan rahayuning manungsa dumadi karana kamanungsane.Kanthi mangkono, hamemayu hayuning bawana, jumbuh andharan ing buku Kearifan
ateges manungsa iku cinipta dening Sing Maha Kuwasa supaya padha bebarengan ngudi karaharjaning nagara, karaharjaning bebrayan lan ngendhani seling surup. Hamangku bumi ateges manungsa wajib njaga, ngrumat lan ngreksa lestarine bumi saisine. Amarga ya bumi saisine iku kang dadi sumber panguripan tumrap manungsa.Dene hamengku buwana nuduhake kuwajibane manungsa kang luwih amba ing laku ngakoni, njaga lan ngrumat kabeh isining alam, supaya tetep ngesokake sumber daya tumrap manungsa, yaiku sumber daya kanggo nyukupi kabeh kabutuhan uripe manungsa.Lan yektine, kabeh wujud kearifan lokal sing tundhone ora liya njurung lestarine alam, kayadene mitos pedhanyangan, tradhisi memetri sendhang, tradhisi memetri desa, tradhisi sedhekah gunung utawa sedhekah bumi lan wujud kearifan lokal liyane tebane kabeh tumuju ing
Kuntulan ialah jenis kesenian Islami sing asli sekang Kabupaten Pemalang.
Kesenian kiye isine ialah gerakan-gerakan sing demonstratif sing dasare
ning gerakane dimodifikasi ben dadi apik, artistik terus akrobatik, dadi bisa nggo pertunjukan hiburan, apamaning diiringi swara-swara perangkat musik,
kanggo hiburan upacara perkawinan, khitanan utawa hajatan liyane, uga nang acara-acara peringatan Kemerdekaan RI karo peringatan dina-dina penting liyane.
Kuntulan&oldid=188487"	Kategori: RintisanSeniKesenianKesenian BanyumasanKabupaten PemalangSeni lan Budaya Pemalang	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.00, tanggal 14 Mei 2013.
arep-arep, yoiku turune rahmat[Jebul kang teka - Jebul kang teka, nambahi fitnah] 2X
[Iki dino, ojo lali lungo ngajiTakon marang, Kyai Guru kang pinuji] 2XEnggal siro, ora gampang kebujuk syetan[Insya Alloh, kito menang lan kabegjan] 2X
Doenjang punika jinising saos ingkang asalipun saking Korea.[1][2]
Ing cathetan sejarah[besut | besut sumber]
Pendamelan doenjang punika ingkang kepanggih dipunsebataken ing teks sajarah Cina ing Buku Wei lan Suku Dongyi sarta teks Sanguozhi ingkang dipunserat déning Chen Shou ing taun 290.[2] Nalika jaman rumiyin, doenjang dipunparingi nama tojang.[2] Tiyang Cina kuno mangertos ambunipun doenjang minangka saos khas Korea.[2]
Proses damel doenjang[besut | besut sumber]
Doenjang dipundamel saking dangsul ingkang dipungodhog lan dipunpépé ing panas srengèngé lajeng dipunbentuk dados persegi ingkang dipunwastani mejubap utawi meju.[2] Nalika proses penggaringan punika medal jamur minangka tandha sampun wonten proses fermentasi lan medalaken ambu ingkang khas. Bibar garing meju dipunpindhah dhateng papan ingkang anget supados proses fermentasi kelampahan kanthi cepet.[2] Bibar punika dipunlebetaken wonten ing tempayan ageng ingkang dipunisi kalihan toya mawi sarem. Toya sarem punika damel proses fermentasi ingkang langkung sae malih. Punika ingkang dipunsebat doenjang. Menawi doenjang dipunpisah dipunpisah kalihan toya asiling fermentasi saged ngasilaken ganjang.[2]
Bahan masakan[besut | besut sumber]
Padatanipun doenjang dipundamel kanthi manual ing griyanipun tiyang Korea, mliginipun ing padésan. Cara damel doenjang kanthi manual namung ngginakaken toya sarem déné doenjang damelan pabrik dipundamel kanthi nambahaken glepung gandhum. Wonten ing ingkang nambahaken kalihan iwak teri supados langkung écho. Doenjang ingkang dipundhahar mawi bawang, minyak wijen, lan gochujang (pasta lombok Korea) ingkang dipunbungkus mawi janganan punika dipunsebat ssamjang (tanpa sekul) utawi ssambap (kalihan sekul). Doenjang ugi kondhang dipunmasak minangka sup inggih punika Doenjangjjigae (sup doenjang) ingkang padatanipun mawi isi tahu lan bumbu kados bubuk lombok, jamur, panganan laut lan daging. Doenjang kagungan gizi inggil amargi saking proses fermentasi ingkang asipat anti kanker, kejawi punika ugi ngandhut sumber mineral lan flavonoid ingkang asipat antioksidan.
Nilai doenjang[besut | besut sumber]
Doenjang kanggé tiyang Korea gadhah nilai 5.[2] Kapisan punika dansim, ateges doenjang kagungan rasa lan aroma ingkang sami sanajan menawi dipuncampur kalihan rasa sanès.[2] Kaping kalih punika hangsim, ateges doenjang boten bakal sayup utawi bosok. Menawi dipunsimpen kanthi leras lan saya dangu saged damel rasa ingkang sansaya kuwat.[2] Kaping tiga punika bulsim, doenjang saged ngicalaken mambu amis daging lan ulam.[2] Kaping sekawan punika seonsim, doenjang saged damel masakan pedes tambah gurih.[2] Kaping gangsal punika hwasim, doenjang saged dados jangkepan jinis
Doenjang: Traditional Fermented Seasonings" (PDF). Koreana 18 (1): 72–75. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Doenjang&oldid=1118401"	Kategori: Olah-olahan KoréaMakanan saking fermentasiKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
ekstensi binus ekstensi bl ekstensi buduluhur ekstensi esa unggul ekstensi fti jayabaya ekstensi indonusa ekstensi
Balas	*** BIJA THO LUWU ***
23 Desember 2013 @ 20:41	mantapp. . .,.
ing gunung gambar , top tenan agoezt89CamatJoin date : 15.01.09Subyek: Re: WISATA ALAM KABUPATEN GUNUNGKIDUL Sun May 03, 2009 1:24 pm k_lop wrote:lha nek ra duwe yng piye??nek ra due ki mbok ngajak simbah kakung po simbah
iki...ngendi kuwi kang?[/quote].....................................jAre ki m'BARAN ngidul, wetan Wedi Ombo, aku dewe rung ngerti,
Ninuk Penjaga Blog permalink	Agustus 3, 2008 10:19 am	inti kudune yo kudu mekar lho…yen wilayah perut tok sing mekar yo ra opo2
Lho sing janji mbayari aku rak kowe to Nuk. Huahaha…
Yoekya permalink	Agustus 17, 2008 4:15 pm	Man Siman sing alim tur apikan….ojo ngladeni Kiduk lho
Motorola Q CDMA. Ponsel canggih harga murah. | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
Lagi, pencabulan menimpa siswi | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
umure wis atene 45 taun. Awake sik gagah otote dempal, cumak sayange dapure mulai kisut ireng kabeh. Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh.
Purwokerto Kulon, Purwokerto Sel., Kabupaten Banyumas, Jawa Tengah 53141, Indonesia
Ramalan Joyoboyo "wolak-walik ing jaman Jongko
mêntas bae, waktu kang kêpungkur durung suwe (kang lagi mêntas kêlakon);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "mau"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "mau"
Kata kunci/keywords: arti mau, makna mau, definisi mau, tegese mau, tegesipun mau sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=mau&oldid=108003"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoFèbruari 2017	Menu navigasi
biasane wong sing keno diabet itu banyak mangan jatahe wong liyo,
orang yang kena stroke iku disamping mangan jatahe wong liyo ditambah seneng nglarani liyan. (
wong-wong pinter lan kanthi ragad sing ora sethithik), uga nglakoni urip sing bener (ora nyaplok jatahe liyan lan ora seneng nglarani liyan)
kanthi mengkono, sadhengahe lara (bio-psiko-sosio-spiritual) bakal adoh seka awake dhewe.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "manungsa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "manungsa"
Kata kunci/keywords: arti manungsa, makna manungsa, definisi manungsa, tegese manungsa, tegesipun manungsa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=manungsa&oldid=105635"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung manungsaTembung krama-ngokoDhésèmber 2015	Menu navigasi
JALAN KE RUMAH SAKIT | BLOG-e WONG JOWO
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "g%C3%AAni"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "g%C3%AAni"
Kata kunci/keywords: arti gêni, makna gêni, definisi gêni, tegese gêni, tegesipun gêni sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 14.06.
kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake piwulang
waspada 143.ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu raja
megah 145.wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludesakeh wong mati kaliren gisining pangananakeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
ukuman ratu ora adilakeh pangkat jahat jahilkelakuan padha ganjilsing apik padha kepencilakarya apik manungsa isinluwih utama ngapusi hukuman raja
kena tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang bergelar pangeran
bisa manjing jroning atiana manungso kaiden ketemuuga ana jalma sing durung mangsaneaja sirik aja gelaiku dudu wektuniranga
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem
tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.23, tanggal 25 Desember 2015.
[Reply]	("WONK'SUGIH") May 4, 2009 at 10:32 pm
Podho ng ndi cah2 iki??? aq kesepian iki”biasane ruame ko mlh nye nyet ngene”nelongso
Ibrani 5:14 | Nanging wong sing wis diwasa kuwi kuwat karo pangan sing atos, tegesé, wis ngrasakké lan bisa mbédak-mbédakké ala lan betyik.
Nanging wong sing wis diwasa kuwi kuwat karo pangan sing atos, tegesé, wis ngrasakké lan bisa mbédak-mbédakké ala lan betyik. Last Verse
kelinganNganti tekan mbesok kapan nggonkuMendem ora biso turuOpo iki sing jenengeWong kang lagi ke taman
nglumpuk mending mbak, lha iki nabunge dijupuk
cobo nggolek pesugihane nang gunung kemukus :DReplyDeleteLé mandoré5 December 2014 at 14:19tumben awakmu misuhi bapakmu kiye ... kuwalat Rabi tahun ngarep awakmu!ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi8 December 2014 at 10:56Ora misuhi kuwi... aku mung mbatin kok.... heheheDeleteReplyEnergize6 December 2014 at 09:33Iku artine bapakmu sik sayang mbek awakmu gus yen ora yo awakmu wes didadekno tumbal iso2 dadi gerandong.......kwkw kwkwk .ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi8 December 2014 at 10:56hahaha, seh
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tiris"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tiris"
tiris sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
edit foto. Wis tuku modem 3G to?
lho…omahe sampeyan nang RM warung jambu tho? kok gak tau kethok? mario ^_^
Pas munggah bis, ndadak sopire ngelokno:
ketika aku kebingungan nyari piringan driver iP1300 ini....mugi2 Gusti paring pitulung lan ganjaran dumateng panjenenganro
ninoek permalink	Desember 12, 2009 1:55 am
online Sun Feb 12, 2012 12:21 am nduwurku rupane koyo pelawak jaman mbiyen.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
podo2 korlap sak level.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Cipeté Kidul • Gandaria Kidul • Cilandhak Kulon • Lebak Bulus •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cilandhak,_Jakarta_Kidul&oldid=1120229"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KidulCilandhak, Jakarta KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Dadi yo ngono kuwi dadi melu gendheng he he he
Mbakyu Seksi permalink	Agustus 21, 2008 1:36 pm	lha sampeyan pinter yo guk,arek arek kita ki jan pinter kabeh.apike meneh pokoke bersatu,yen diwaca
sing bunder (ana bolane ra ketang siji apa loro), ketoke isih
pm	Int…mendung wis sumingkir soko malang hari sabtu besuk…ojo ..kuwatir… wis tak wiritke mau bengi…
Ninuk lagi ngetok…mergo bar loro…lorone podho mbek kowe…loro
Ninuk rodo bedo..obat e khusus..kudu nganggo mesem ngguyu…he..he..he..
Ninoek Penjaga Blog permalink	Agustus 22, 2008 12:25 pm	Iyo Goek, obate khusus…adoh meneh…
jasa…sing hubungane karo plastik ….yen kerjo neng mbayon kowe ora cocok soale ora iso nglangi…. ojo golek jodo sing wetone seloso kliwon soale sing duwe weton kuwi mangane akeh…samarku kowe malah ora keduman…
Yeng kabeh mau ora cocok…kowe tinggal ketik “UNREG AGOEK” kirim ke no hpku…. ojo lali habis nulis UNREG kudu diwenehi spasi…key…
nyekel pitik neng sukabumi engko mbak yoekya sing nuku yo …….
Buat agoex yo kudu sing rajin neng blog iki sebab akeh sing njaluk ramalan nasib ki
mosok kowe ra pengin mulih neh ??
JawaSugeng tanggap warso kagem … mugi-mugi tansah pinaringan bagas waras lan rahayu, tansah slamet kalis ing sambikolo, monggo dipu aturi dahar bancakaan saking poro widodadri khayanganNderek ngaturaken sugeng tanggap warso dumateng ibu/bapak. Mugi tansah pinaringan sehat soho kaberkahan deneng gusti allah.Sugeng tanggap warso kagem……, mugi alloh swt mengalirkan kanugerahan ingkang wilujeng,
Dadi kelingan karo bintang film tanggane mas mul kui....ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi12 March 2014 at 17:57Walah, kok yo iso-isone nyantol tekan kono, wong gek aku sing tonggo dhewe we ra kelingan je....DeleteReplyWasis Sarwo Estu11 March 2014 at 14:02luwih enak
sing luarang biangets... ngeri!#hassuk!ReplyDeleteSriyono Suke14 March 2014 at 02:50Susukke opo ora ono sing luwih gedi meneh po kang?
nuwun sanget mbah, kawulo remen sanget wedaranipun, ananging rasane ati
taksih dereng siuman, kok lami mboten medal2..??? mpun diantos tiyang kathah mbah.. suwuun.
Mbah, kadosipun nyi waskito sampun dipun kisahaken tilar lan kakang rudito mboten tungal griyo malih ,
Nanging sampun gadhah padepokan piyambak. Cobi dipun buka malih……
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gr%C3%A8s"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gr%C3%A8s"
grès sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Tiếng ViệtWalon	Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Fèbruari 2017, tabuh 22.49.
“MINAL AIDIN WALFAIDZIN”Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. …. ngaturaken sugeng idul fitri 1429 H. Mohon maaf lahir kaliyan batin.Ikan teri kesamber gledek. Idul
lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin. Semoga persahabatan kita terus langgeng
Giriwono kuwe salah siji kelurahan nang Kecamatan Wonogiri, kabupaten Wonogiri,
nang Jawa TengahKelurahan nang Kabupaten WonogiriWonogiri, WonogiriKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Terbaik | Boten wonten terbaik, wonten ingkang luwih terbaik
Brownies Tempe Sleman Yogjakarta | Terbaik
kopdar meneh, lha ketemu wong pekok koyo sampeyan….hahahaha
Reply ↓	kurnia on 13/12/2008 at 05:08 said:
Reply ↓	genthokelir on 14/12/2008 at 21:58 said:
lhah njenengan nang jogja kok ra mampir kan wis cedak mas ngulon titik tekan goa seplawan
Purwa, Serat Bharatayudha, Serat Arjuna Wiwaha, Sumantri Ngenger, dan Ensiklopedia Wayang Purwa. Ia
Gareng Cilik (17:53:53) : kang suhar, nyuwun sewu, kiye nyong ya anu ulih informasi,
Cilik (10:10:28) : kang Cemang… mangga mampir 🙂
pengguna sing ungkapke matur nuwun, sbb nemo’ke teas roso sajian teh ory … tur karep n suka2ku dw, sepurane, hee3 …
pm	wonogiri om, eh tenan kui wonogiri jogja 3 jam dadi 1,5 jam… aku paling cepet 3 jam,, saiki macet Jejak Parmantos says:	April 26, 2016 at 7:51 pm	Wonogirine pundi? kulo lare Slogohimo. Enggih, tapi kui pas jam enom rumiyen. Lewat krisak ngiwo, trus bayat luwih cepet. ipanase says:	April 26, 2016 at 7:53 pm	wis pokoke tonggo om, wasem 1,5 jam wonogiri jogja mabur tenan xixixix, krisak tembus srowot ,,
Jejak Parmantos says:	April 26, 2016 at 7:56 pm	Haha ya begitulah, tapi yo rada ngeri yen dieling2 😀
Mbiyen, krisak ngiwo dalane iseh lumayan. Mbuh yen saiki, suwe ora lewat kono soale 🙂
Kulo badhe download Prau Layar ingkang dilantunaken Waljinah, neng sampun kulo padosi teng
kegunaan kabel lan * pengertian kabel lan * susunan kabel lan
“Lha, sampeyane neng opo?” jawab bundaku.
“Mumet banget karo gemeteran koyo iki. Cok e kerono mau pas ngangkuti pari ra nganggo topi dadi
“Neng kene wes akeh sing dadi petani dan pedagang, dik. Saiki giliran aku sing sinau internet, biar akeh uwong sing ngerti
PINGKUK Wonogiri SD Negeri 1 Pucungwetan Wonosobo SD Negeri 1 purwosari Gunung
Tsanawiyah Negeri Ngronggot Nganjuk Tsanawiyah Negeri Ngronggot Nganjuk Nganjuk Tsanawiyah Negeri Pagu Kediri Tsanawiyah
Cianjur Tsanawiyah Nurul Falah Ngamprah Tsanawiyah Nurul Falah Pamekasan Tsanawiyah Nurul Hidayah Kerta Bitung Tsanawiyah NURUL IKHSAN SULUR
Sarcoramphus papa, inggih punika kalebet spesies peksi hering Dunia Baru ingkang urip ing Amerika Tengah lan Amerika Selatan. Spesies punika kalebet ing famili Cathartidae. Peksi hering punika urip ing alas tropis dataran rendah ing Meksiko kidul ngantos Argentina ler. Peksi punika nggadhahi ukuran ingkang ageng kanthi awarni pethak, kantji wulu-wulu ing gegeripun, swiwi lan buntute nggadhahi werni klawu utawi cemeng. Endhas lan gulunipun peksi punika gundhul, kanthi werni kulit ingkang saged owah, kalebet kuning, biru, jingga, lan abrit. Ing cucukipun, peksi Hering Raja nggadhahi gelambir kuning ingkang sanget ketingal. Peksi punika pangananipun inggih punika bathang. Ngantos sapunika Hering Raja minangka satunggalipun anggota genus Sarcoramphus ingkang dipun mangertosi. Wiwitanipun Hering Raja dipunandharaken déning Carolus Linnaeus ing taun 1758 wonten ing edhisi kaping-10 Systema Naturae kanthi nami Vultur papa.[2] Spesies punika lajeng dipunlebetaken wonten ing genus Sarcoramphus taun 1805 déning André Marie Constant Duméril. Genus punika asring lepat nalika dipunsebataken kanthi sesebatan Sarcorhamphus. Nama umum Sarcoramphus punika saking basa Yunani, sarco-/
ingkang tegesipun cucukipun mlengkung utawi bengkok.[3] Peksi utawi manuk punika dipunlebetaken wonten ing Gyparchus déning Constantin Wilhelm Lambert Gloger ing taun 1841, ananging klasifikasi punika boten dipunginakaken ing literatur modern amargi Sarcoramphus angsal prioritas minangka nama ingkang langkung rumiyin dipunginakaken.[4]
King Vulture photo gallery VIREO (6 photos) Photo-High Res
ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
SEJARAH KEN AROK | WONG NDESO
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sande"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sande"
Kata kunci/keywords: arti sande, makna sande, definisi sande, tegese sande, tegesipun sande sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
sundulan gak iso mencolot, mlayu koyok kebo, nggiring opo maneh.
nggo sirine arah munggah. tiwas minggir jebul mobil biasa sik pas nanjak. kebacut mangkel malah menengah sisan. nek ngalah, kono
tetep smangat loeeerr...!!! wiwidHanSipJoin date : 09.08.09Subyek:
meneh.. wis jelas nek kuwi....sapaa wae
ingkang saget mandegani damel tread ingkang berkuwalitas gek monggo di lanjut malih..nek kados kawulo alit niku mangke bakale tiru2 sing pun dangu2...kuncine tetep semangat...yo!! wiwidHanSipLo
kepingin ngerti jew.. sacho_eka wrote:sedulur2... monggo ingkang saget mandegani damel tread ingkang berkuwalitas gek monggo di lanjut malih..nek kados kawulo alit niku mangke bakale tiru2 sing pun dangu2...kuncine tetep
Mar 29, 2012 8:28 pm lha nganti
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "niji"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "niji"
Kata kunci/keywords: arti niji, makna niji, definisi niji, tegese niji, tegesipun niji sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Cithakan:Cibal, Manggarai Cithakan:Kabupaten Manggarai
merak ati Awan bengi ra biso lali tansah eling esem mu Nganti kapan aku rangerti biso nyanding sliramu Abote dadi wong sudro tresno tulus ora dipercoyo Wong tuwo ngumbar sujono tansah ngiro aku wong durjono.. Pancen dalan sing tak liwati.. ngalor ngidul mung dengkul..
Doso sing kwaregen konsumsi merem merem tangane di lus lus Rini
We..e..e..e ….So…So…ngimpi opo dirimu sak durunge….dadi uwong kok bejo temen….
Liyane karo Rini mung digalaki,diuring uring…. la ! kok nasibmu iso dielus elus ?
mangane…wingi kenthus crito…jare gambar kembang sing neng nggon piring kae nganti ilang amargo di koreti..nganti ludes….he..he
Doso permalink	September 5, 2008 6:48 pm	Lha wong
Siman permalink	September 18, 2008 9:53 pm	bu tunjung dapat salam dari pak darno guru sma 1 wng ,masih ingat to ama pak darno guru kita
Andi Prabowo permalink	September 19, 2008 7:57 am	Hue….hue….hue…., konco2 isih kelingan aku, yo. Mas Ninuk sing ngguanteng, Siman sing gagah, Tunjung sing suarane paling merdu lan Manonsih sing pinter dhewe.
Aku ikut gabung ya , YM ku intipurnomowati
tuNjunG permalink	September 19, 2008 12:19 pm	Andi…
YM saiki wae, mosok mbahas anak ng kene heheh isin aku !!!
Mbak Inti, aku wis add YM-mu ya
DeWi : jam YM-mu tetep 15.15 ?artine opo yo ? nek tak sonji metu ra kiro2 …???.
reuni mboten pemerkosaan mas….nopo malah penjenengan ngersakaken diperkosa? ingkang kerso soho dangang wonten ing
Ing., Csc., doc., prof., Mgr.,PhDr. Bc., Ing., Dr., Mgr.Bc., Ing.,
paypal wulan iki jan.. wis ora duwe duwit.. ora duwe pemasukan tapi ono pengeluaran lumayan akeh.. owalah..
[Reply]	andie2x lumut January 4, 2009 at 6:18 pm
pendapatèm opo’o seh…?Kok mangkel karepèm dewe…
Lha wong antivirus kon g iso gawe dewe kok arep krim2 spam…
Kon ku kudune blj gawe web disik minimal blog atakè kon g ngerti sing
dat sing mawa budi ora kêna ginayuh ing pancadriya; kaya ta: malaekat, setan lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "roh"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "roh"
Kata kunci/keywords: arti roh, makna roh, definisi roh, tegese roh, tegesipun roh sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=roh&oldid=106332"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa ArabTembung krama-ngokoMèi 2016	Menu navigasi
“lyn” kuwi wong daerah Jember..
iki akeh seng senenge nglanggar lampu. wes abang dilibas ae nganti
Pucuk Wesi ( berkuasa dari Th. 954 M - Th. 964 M ).
Prabu Munding Ganawirya, ( Th. 964 M - Th. 973 M ).
Prabu Rakeyan Wulung Gadung ( Th. 973 M - Th. 989 M ).
Prabu Braja Wisesa ( Th. 989 M - Th. 1012 M ).
Prabu Dewa Sanghiyang ( Th. 1012 M - Th. 1019 M ).
Prabu Sanghyang Ageng ( Th. 1019 M - Th. 1030 M )
Pujawali bhatara Wisnu, widhiwidananya: sedah ingapon, putih, ijo, jambe 26, tumpeng ireng, saha dulurania saka sidhan, hartawakna ring paibon, dulurania puspa wangi
saprakpak, sembur, maswi, mantra dening sarwa tatulak wisya, mwang penyengker agung, iderin saumah dening geni
" Riwus mangkana daksina pangadegan Sang Dewa Pitara, tinuntun akena maring Sanggah Kamulan, yan lanang unggahakena ring tengen, yan wadon unggahakena maring kiwa, irika mapisan lawan dewa
adohe rong kilo dilakoni mlaku dening gur leh arep sinau.. hiyooohhhh kwe kwi neh,, masipoengCamatJoin date : 16.06.11Subyek:
SD mlaku, TK diterke... widjiumeCamatJoin date : 21.12.11Subyek: Re: BBM Naik Lagi....Capek Dech... Fri Mar 02, 2012 9:39 pm masipoeng wrote:bocah jaman saiki dho manja2, yen lelungan cedhak wae dho montoran.. jamanku sekolah ndisik adohe rong kilo dilakoni mlaku dening gur leh arep
ngalor meneh mlaku. rep ngojek ra dhe duwit...mlaku santai rong jam lagi tekan omah dhewekan. nek liwat kuburan kulon
ngalor meneh mlaku. rep ngojek ra dhe duwit...mlaku santai rong jam lagi tekan omah dhewekan. nek liwat kuburan kulon wiladeg kwi
masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: BBM Naik Lagi....Capek Dech... Mon Mar 05, 2012 10:08 pm dhemit sing ngerti duit,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
dhuwit 500 ewu ningya tetep ora isa tuku motor. wong motor regane wis 3,5 juta...... iku gambarane urip neng indonesia sing ra jelas....sing sithiksithik
dijupuk positif e wae..Koyo gawe motor bahan bakar banyu..-------kelkelkel,,aku miker wae ha wong nggone dewe ki
aku kok curiga…kuwi niat motret tulisan kaos opo meh motret tekstur kaose sing mbedunduk???hmmm….
9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895)
melanturkan syi’ir. Satu bait syi’ir yang selalu saya ingat berbunyi : duh para kanca pria wanita / aja mung ngaji syareat blaka / kur pinter ndongeng nulis lan maca / tembe mburine bakal sengsara.
kiro rak ws beres kabeh… E…yo sabar. Sing pnting kan ws iso main nang kandange dewe. Ojo lali 6 poin. Iseh ono sing
amduite kang, gak cukup… prioritas sing penting sik..
nek sleman dalane wes alus” rakyate wes makmur ya pantes duite kanggo bangun stadion maneh…
tp nek rumah sakite sing magkrak kae di jual duite kanggo bangun stadion anyar, aku yo setuju…
(Snk) (Kw) ak kurban, sajèn;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "huti"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "huti"
tegesipun huti sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu navigasi
EnglishSuomiMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juli 2015, tabuh 23.53.
yo rodo bingung mbiyen jane mas ninuk q-duk iku ngesir sing endi…he..he..soale podho cilik e.
iyo…dhuk…sing di sir…ora kroso…malah jare aku ngesir..iyis…he..he..(guyon) mengko kokok ra gelem teko rapat
gudhuk aku!… aku mung motret karo
sing bayari, awakmu kaose ae wkekekek………………
Mas wied, ojo nulis jeneng + email ae to
Andie2x lumut January 29, 2009 at 8:15 pm
Disinilah..Disinilah Qt brtemu lagi..
W1N Bong Londo January 30, 2009 at 1:36 pm
KAOS OBLONK PERSIBO (kandang) sing apik REGANE PIRO….
wektune urun rembug wis arepe entek… (sepertine akeh sing
wong akrami, dudu bandha dudu rupa, amung ati pawitane, luput pisan kena pisan, yen gampang luwih gampang, yen angel angel kalangkung, tan kena
akeh...Mekaten....Aku duwe bojo sik akhir-akhir iki percoyo banget marang klenik lan opo wae sik berbau mistik...Lha piye to....Saben esuk bojoku crito yen bengi ra iso turu
omah akeh tikus utawa kucing kerah....mikire mesti ono sik ngirimi....Pripun niku....Pokok’e.. kabeh wae sik dewek’e ora yakin pasti dihubungke karo klenik/mistik...Kesel le rep ngandhani.... padahal yen masalah doa luwih sregep timbang
sowan neng gone kiyai kang, nek dikandani bojone dewe wis
keywords: arti prata, makna prata, definisi prata, tegese prata, tegesipun prata sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Oktober 2016, tabuh 20.11.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jirim"
saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
“Dene besuk nuli ana, Tekane kang Tunjung putih, semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; …
waskita pindha dewa; bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira; pindha lahir bareng sadina; ora bisa diapusi marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah;
nglurug tanpa bala; yen menang tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti
cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika
”Sabdapalon matur yen arêp misah, barêng didangu lungane mênyang ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. …..”
ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira,
(Snk) (Kw) mênêng, mbisu.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "mona"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "mona"
tegesipun mona sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJanuari 2017	Menu navigasi
Google News › Kanggo kelas saka 2013, menyang padusan kadhemen Kanggo kelas saka 2013, menyang padusan kadhemen
McCullough pracaya sing akeh saka dina muda punika “pampered, cosseted, doted marang, helmeted, gelembung-kebungkus” lan shielded saka realita. Panjenenganipun matur marang lulusan: “menek gunung sing ora kanggo tetanduran gendera sampeyan, nanging kanggo tantangan ing ngisin, seneng online lan Lah tampilan menek iku supaya sampeyan bisa ndeleng ing donya, ora supaya donya bisa ndeleng sampeyan..”
‘VE kagungan hak istimewa saka ngirimke alamat wiwitan, ing univèrsitas ing tengah California, lan Mugi liyawektu kanggo ngirim liyane. Malahan, aku wis ngerti aku arep ngomong.
Paling taun, ing Wellesley High School ing Massachusetts, Sang Prabu Dawud McCullough Jr., lan guru Inggris ing sekolah lan putrane saka Pulitzer hadiah-menang ahli sejarah Dawud McCullough, diparingi alamat wiwitan. Panjenenganipun kalah metu saka ing taman, lan tembung kesah tebih. Apa wis ngomong, Amerika nekat iki kanggo krungu.
Ora kula. Aku rodo’d marang kita pemimpin mangsa apa kang kudu krungu. Kene 10 provocative bagéyan saran sing taun iku kelas College lan Universitas lulusan bakal wicaksana kanggo njupuk kanggo jantung:
1) Aja lali sing, senadyan apa wis masyarakat marang sampeyan, sampeyan ora khusus, minangka McCullough ngandika kang wicara lulusan. Donya ora revolve watara sampeyan. Sampeyan kudu ora aran hak ingatase pranatan kanggo tindakan. Ana siji luwih saka sampeyan, nanging lagi ora luwih saka wong liya. Nambani everyone bab, anggere padha nambani sing nganggo cara iki.
2) Tindakake passion nanging sampeyan bisa mbukak menyang idea sing passion bisa ngowahi lan mekar liwat taun sing nglakoni. Aja wedi kanggo ngganti course lan mbukak ing arah beda. Wis diijini duwe pikirane liya, apa arep kanggo apa lan carane arep dienggo nglampahi gesang panjenengan.
3) duwé Panjenengan tuwane introduce piyambak kanggo sampeyan. Interview mau, lan ngrekam iku. Takon mau bab sing gesang, lan apa crita utawa pawulangan padha’d kaya nuduhake kaliyan putu. Padha diparingi urip, supaya paling sampeyan bisa nindakake iku nyoba mangertos duweke dhewe. Nalika lagi padha musna, sampeyan bakal bungah awakmu.
4) Break metu ing zona comfort. Apa sampeyan paling risih. Supaya apa gampang lan katebak. Lelungan negara lan donya. Ketemu wong anyar lan usaha kanggo ndeleng donya saka sing jalur vantage. Tetep curious. Takon pitakonan. Lan tau mungkasi Learning.
5) Kanggo sing saka sing milih, utawa sing bisa, kanggo njaluk nikah – lan mugia, siji dina, kabeh sing bakal – sing sing arep omah-omah bakal mbukak dalan a long menyang nentokake Panjenengan sukses. Iku luwih penting saka derajat saka sekolah apik. Wong bisa salah siji Angkat sampeyan munggah utawa mudhun nggawa sampeyan. Pilih uga.
6) Apa ora namung nampa Gagal, nanging welcome iku. Nyana iku. Sinau saka iku. Nambani iku minangka terkenal pengalaman learning. Elinga, yen tansah njaluk kabeh sing dipengini, lan ngrampungake kabeh wis disetel metu iku banjur wis gagal tho. Amarga wis ngeset gol banget entek.
7) Pitakonan wibawa lan tantangan kapercayan Panjenengan. Langsung menyang debat umum. Dadi melu. Demokrasi iku olahraga participatory, sampeyan njupuk bagean, utawa njaluk dijupuk loro. Ora Matter apa pracaya. Apa inggih punika sing panginten cara ana lan bisa nerangake apa sing pracaya iku.
8) Kanggo sing sing sing milih, utawa sing bisa, duwe anak, nalika wis disetel kanggo mundhakaken mau, supaya wong-wong mau bab kang padha arep paling: wektu. Teach menyang dadi produktif. Nanging liyane Jahwéh, piwulang mau, dening contone, kanggo dadi wong apik, sing nambani fellow menungsa kindly lan bab.
9) kaya kowe liwat urip, aja wedi nduwe pangarepan dhuwure anak, liyane, lan sampeyan dhewe. Ana Samsaya Awon iku saka kang wagol amarga wong durung nindakake sing ngarep-arep. Kaya menehi munggah ing wong lan ora dikarepake akeh saka wiwitan.
10) Akhire, akeh taun saka saiki, yen kowe menyang liyane, sing paling penting kasel ing urip ora bisa dhuwit sampeyan entuk utawa sukses sing sante. Ing bab mung sing keno, lan supaya donya ngerti sampeyan padha ing kene Panggonan kapisan, punika impact sampeyan wis ing wong liya. Wis siji positif.
Mekaten. Njupuk iku, utawa ninggalake iku. Saben uwong sing seneng comfort kang perlu anget. Nanging kadang, apa sing disebut minangka padusan kanggo kadhemen.
Dadi supaya kula nyoba ing kelas 2013. Dhiskusi kanggo College profesor utawa manungsa sumber Managers utawa juragan. Waos riset sing rampung ing dadi-generasi disebut Sewu Taun, lan sampeyan bakal nemokake persil saka bukti-bukti sing McCullough ana ing trek tengen. Wong nom-noman kang saiki wis asring ngginakaken sing urip kang coddled, catered lan spared ing kaku urip nganti pangarepan. Wong biasane ngomong mau mung apa kang pengin krungu.
Category: Google News Tags: Kanggo kelas saka 2013, menyang padusan kadhemen ← 2013
Shirazy piye ??? kok pawaimen "merangkai kata", plus dalil pisan. Lanjutkan sing ngene2iki gus. Nyuwun sewu ijin misuh ( dancuk...dancuk...kowe gus )ReplyDeleteAditya Kurniawan10
sing durung due koyok sampeyan .... koyone kok mung
Polisi Wonogiri bongkar kasus curanmor | WONG NDESO
papan sing dipijèkake dianggo liwat (diambah);
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dalan"
Kata kunci/keywords: arti dalan, makna dalan, definisi dalan, tegese dalan, tegesipun dalan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dalan&oldid=103176"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung entarJuli 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2015, tabuh 22.17.
ora sombong mergo kahananku, helikopter aku kuat tuku
sing tak jaluk mung pengertianmu, nerimo lan nompo aku nganggo atimu
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ujung"
apik... kanggo njaga keseimbangan sosial.... sing maksiat sak penake udele di8lawan karo sing wani ngebuki sak enake udele juga...jadi imbang...nek ora anan sing anan mung masiat sing wis ra nganggo udel meneh..... wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Sepak terjang FPI, sip tenan...JIL
ngrujuk dhuwure to ya..... wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Sepak terjang
apik wae kok..sing penting rame... wiwidHanSipLo
neng nggone Satria 120 ketoke apik yo, koyo Suzuki Stinger e Thailand. Ono sing ngedol
uangelll saiki mas yen bodi Cool, lebih gampang jeroane isoh pesen… suk yen neng group enenk sing adol tak
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "umbris"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "umbris"
makna umbris, definisi umbris, tegese umbris, tegesipun umbris sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=umbris&oldid=101310"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung umbrisTembung krama-ngokoSèptèmber 2014	Menu navigasi
ČeštinaEnglishFrançaisMalagasySlovenčina	Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Sèptèmber 2014, tabuh 19.16.
wah sampun dangu kulo mboten ketemu sampeyan...
sampeyan sing paling (y) pokoke...DeleteReplyTommy Rizaldy2 April 2016 at 20:38Aku ndek kae jane pengen
jare sopo aku gelem? aku ki asline ra gelem, tapi yo meh piye meneh,
Lha yo iseh tho mas, lha kuwi nyatane iseh iso ngirim perwakilan ng kopdar... :)DeleteReplyNasirullah Sitam4 April 2016 at 07:25Ngganteng tenan saiki..
Gareng Cilik (11:28:41) : kang, kudune kaya kuwe mbok yaa, tapi nyong kiye ora duwe bakat, lah wong angger nang ndesa paling2 mung thongkrong, nggedebus ora jelas.
akeh wong Kang, ora bingung golet sing gelem.
Nang Watulawang bocah nom e aja pada meranto kabeh deh. Melas desane.
Gareng Cilik (12:04:28) : 🙂
kae mas Juni ngesuk kon dadi pelopor penggerak pemuda, ben pada sregep, nyong jane ya
Gareng Cilik (15:49:02) : Ya jajal kang di omongi, men mengko2 ne bisa dadi bibit sing
ngopo?lha wong ra isoh ngopo-ngopo arep pie meneh.sekarang masih ubuntu saja….
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "grinda"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "grinda"
Kata kunci/keywords: arti grinda, makna grinda, definisi grinda, tegese grinda, tegesipun grinda sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=grinda&oldid=103868"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
EnglishFrançais	Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Agustus 2015, tabuh 09.31.
Sewa Bus Pariwisata di Jogja | Terbaik
wah kelingan pas jaman sinau mbiyen… kamus boso jowo…
ilmu baru ,, mntap dab .. 😀 …
*btw kui sempet2 e nge-log tho pas omong2an karo pak supir e ?? lmao* dobelden
(Wl) bangsaning praba (sing digawe dudu mas).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "brom"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "brom"
Kata kunci/keywords: arti brom, makna brom, definisi brom, tegese brom, tegesipun brom sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=brom&oldid=107922"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa WlandaFèbruari 2017	Menu navigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "cas"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "cas"
YAKOBUS 1:17 | Saben peparing kang becik sarta saben ganjaran kang sampurna iku asalé saka ing ngaluhur, katedhakaké saka Ramané sakèhing pepadhang; kagem Panjenengané ora ana owah-owahan utawa gambaran bakal
YAKOBUS 1:1717Saben peparing kang becik sarta saben ganjaran kang sampurna iku asalé saka ing ngaluhur, katedhakaké saka Ramané sakèhing pepadhang; kagem Panjenengané ora ana owah-owahan utawa gambaran bakal
» MISTERI GUNUNG BROMO (Bahasa Jawa)
bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektu dilairake seka rahim beyunge. Merga kui, wongtuane
terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis
terkenal alus atine ora wani nolak pelamar sekti kui. Merga kui Rara anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh
Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok.Gagale Bajak gawe laut ing tengah-tengah gunung Bromo, ati Rara Anteng seneng banget. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anak
lanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem, sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune
neng wilayah surokarto akeh bejone.. Kelingan ora sampeyan biyen pas maen neng Sragen?
[Reply]Anoman Reply:May 21st, 2010 at 5:34 pmSuwun kang
Amerika Serikat, 31 Dhésèmber 1959; umur 57 taun) inggih punika salah satunggalipun aktor saking Amerika Serikat.[1] Kilmer misuwur ing jaman 1980-an sasampunipun main ing filem komedi, dipunwiwiti kanthi filem Top Secret! taun 1984, Real Genius taun 1985, Top Gun, Willow.[1] Ing taun 1990-an, Kilmer sukses maragakaken paraga Jim Marrison ing filemipun The Doors, paraga Doc Holliday ing taun 1993, Tombstone, Batman ing taun 1995, Batman Forever, paraga Chris Shiherlis ing taun 1995, Heat, paraga Col. John Henry Patterson ing taun 1996,
Spartan, lan ing Kiss Kiss Bang Bang, lan dados pangisi swanten ing Knight Rider.[1]
Wekdal alitipun[besut | besut sumber]
Kilmer dipunlairaken ing Los Angeles, California, tiyang sepuhipun Née Ekstadt lan Eugene Kilmer, nyambut damelipun dados distributor piranti aerospace lan ngurus usaha real estate.[2] Eyangipun Kilmer dalemipun ing Meksiko. Kilmer ageng ing San Fernundo Valley kaliyan kalih sadherekipun, Mark lan Wesley.[2]
^ a b (en)Biography dipunundhuh tanggal 14 Juli 2011)
ampuunnn makkk… tulunggg iku kutang ku lg dipinjem cacah….tulung mesej cacah
Kawibawaningkang dipun gayuh (kawibawaan yang dicita- citakan).Rang : Rangkepanipun lahir bathin pulung lan wahyunipun sampun turun temurun(rangkapnya lahir dan batin, pulung dan wahyunya turun).Anyar : Badhe nampi perjanjian anyar/enggal winisudha jumeneng Mangkunegoro I (
Iklim[sunting | sunting sumber]
Geografi[sunting | sunting sumber]
Luas wilayah Kecamatan Kangkung berkisar 38,98 km2.
”“Inggih sang senopati,kawula kautus sang prabu Trah Wicaksono supador caos pekabaran dumateng jengandika.”“Ana apa?”“Wonten kutharaja wonten gara gara,salah satunggaling griya panginepan dipun obong.”“Yen mangkono aku tak bali menyang kutharaja,sakwentara pawongan sing ngobong pasar iki gawanen menyang kuthoraja kanti njaluk pitulungan pawongan desa.”“Ngestoaken dhawuh Sang
nuwun pak guru…yen wonten malih, nyuwun tulung dipun bagi. Saged via email ybhendro@yahoo.com)
A.1. Waluyo Sarwin Wiryosiswoyo (lebih dikenal pak Sarwin)
Sumberarum, Ngraho, Kabupaten Bojonegoro, Jawa Timur 62165, Indonesia
Jumok, Ngraho, Bojonegoro Regency, East Java 62165, Indonesia
Slamet Riyadi Rembang, Sumberjo, Kec. Rembang, Kabupaten Rembang,
kaya dene manungsa wasis, wegig, waskita wus tan abapa, tan bibi, lola nglurug tanpa bala nganggo simbol ratu tanpa makutha tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa sirik den wenehi ngerti sakdurunge winarah dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa senenge anggodha anjejaluk cara nistha sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
Rental Mobil Fortuner, Alphard, Vellfire di Jogja 2016 | Terbaik
aling-aling, tèbèng ing bambinging prau lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tawing"
tegese tawing, tegesipun tawing sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tawing&oldid=103383"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Juli 2015, tabuh 06.13.
Penebangan akasia disesalkan | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
Ing. Maribel Solórzano Secretaria Ejecutiva:
Bener iku gus...Lek akeh homo lha, akeh cewe sing jomblo gus...sopo eruh ono sing kpincut...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30 June 2015 at 18:57hus, ojo
Kaya mbalik ke jaman Nabi Luth hmmReplyDeleteArvabird Nugraha1 July 2015 at 02:50Piye perasaane Om Frengki nggagas kowe ora rabi2 Gus???? Opo meneh nek UNTU mu mbok behel
Wong Sing Becik Dadi wong kuwi kudhu becik karo sapa bae.. Karo sedulur uga karo kanca.. Aja amarahi prakara Yen di cela aja nyela Dadio wong sing dawa ususe.. Gampang ngwenehi pangapura… Dadio wong sing seneng tetulung Yen tumindhak becik bakal
SWT. Amiiin.BalasHapusjamur tanon9 Desember 2013 19.43matur suwun mas... mugi dados amalan sholeh panjenengan ing
RFEM, Dr. Ing. Berger, Dr. Ing. Gadner,
wiwid wrote:wkwkwkwk..Jan dow gendeng kabeh..Iki aq bar mrakteke sing diomongke mbah as mau..Muni "sing temping pentike" lagi ping 10
cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "%C3%AAmas"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "%C3%AAmas"
Kata kunci/keywords: arti êmas, makna êmas, definisi êmas, tegese êmas, tegesipun êmas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 13.01.
Sugeng rawuh wonten bLog'ke mas andhi: Definisi Epistemologi, Ontologi, dan Aksiologi
“Ngepal aku kowe, Pak?” “Wis sakkarepmu yen pancen ra gelem dikandani wong tuwa.” Pecah maneh kahanan rumah tanggane Pak Rohmad. Isine mung nekem sirah, mumet gara-gara mikirake kebutuhan keluwarga lan rukun ngrembuyunge swasana omah. “Gusti kang maha adil. Napa niki ingkang dipun wastani ukum karma? Riyin kula maling, riyin kula wantuk kaliyan tiyang sepuh. Napa sakniki paukuman kula? Dhuh gusti paringana daya kagem ngajengi sedaya pitedah panjenengan.” Garu lan luku wis karengkuh dening sawang-sawang taunan. Anane mung cethuthuten merga ora ngeses rokok kretek ing lathine. Wayah ketiga kanggo Pak Rohmad ora dina sing ngrejekeni. Ditambah maneh, anak lanang sing kerep nglebokake wong wadon ing kamar omahe. “Pancen bocah saiki wis jan, ngungkuli kewan ya mak?” “Wis piye maneh pak. Ra kena dikandhani piye maneh,” Saute bojone sing nembe leyeh-leyeh ing ruwang tamu sinambi njingglengi TV. “Karepku, lamun cilik-cilikan sing penting resmi dhisik. Merga aku wis isin karo tangga-tangga, Mak,” Sambate wong lanang setengah tuwa mau. “Maksude, Noto arep mbok kawinke pak?” “la sapa maneh? Ning dina iki awake dhewe rak isih tanggungan kredit sepedha motore, Mak,” Saure Pak Rohmad rada ngoso. “Mbuh, Pak.” “Bocahe wis tak omongi indhik-indhik, malah mbandhil nyentak aku. Malah dheweke rumangsa tak pal. Aku kudu piye saiki?” Bacut anggone caturan. Keprungu swara motor mandheg ing ngarep omah. “Angger mlebu, Yang,” Kongkone Nata, anak lanange Pak Rohmad sing nyambi njagangke sepedhane. Mak blusuk, tanpa kepingin ngeti wong tuwa loro sing nembe klekaran ing lawang tengah. Let sedhela Nata uga nututi wong wadon mau mlebu kamare. “ra betah nek dicara ngene, Pak.” Sibu mlebu, merga ora betah ngengeti kahanan sing kaya ngono. Nganti saiki Noto kaya ra karepe dhewe. Yen diomongi nyentak-nyentak, lan ora gelem ngrungokake omongane sapa-sapa. Ditambah maneh, wong wadon sing digawa mulih, ngluwihi wong sing paling elek sakampung. “Nang, aku arep ngomong karo kowe,” Pak Rohmad manekake ngundang anake, sawise ngerteni dheweke padha metu saka kamar. Wong wedok sing ora pati ayu, sing uga kerep diundang Sari ora gelem mandheg. Sari grusa-grusu metu karo mbenakake klambine sing pating probot ngalor ngidul. “Wis mengko wae, Pak. Aku ape ngeterna mulih.” Tanpa nggubris pasuryane bapakne, Noto gasik nyetarteter motor. Sinaosa wong tuwane undang-undang, nanging tetep wae ora gelem mandheg. Angger anake wayah apel, mesthi ora tau nggawe senenge keluwargane. Sapungkure bocah loro mau mulih, swasana panas kerep ditinggalake ing samadyaning betal kaluwarga. Kaya ana swara motor mahen. Lagi nyelehake helm, bapakne ngundang. “Not, lungguh,” Bapakne nuduhake praupan brangasan. Isine mung manut. Karo ndingklung rawani ngeti pasuryane bapakne. “Bapak ki wis kesel. Nek kerep mbok gawe susah, kuwat umur pira bapak? Mbok tenggohmu aku ra sepet nyawang klakuwanmu? Raiku arep mbok dokok endi? Aku isin karo tangga-tangga. Ndungu tah ora kupingmu?” tambahe bapakne sing katon murba swasana. “Wis, Pak. Saiki genten aku sing ngomong. Aku ngerti nek kowe ra seneng karo Sari. Ancen tak jarag. Eling, mbiyen pas aku cedhak karo Ema. Sawise dheweke dimentengi wong liya, omonganmu piye? Aku mbok enyek. Mbok kon luru sing anget. Merga awake dewe ki wong atis, wong kere. Bareng saiki wis entuk wong sugih, genten mbok gethingi,” Karo ngadeg-ngadeg dheweke ngudhal kedadeyan sing wis kliwat. Sawise ngrampungake omongan, bocah mau banjur nggebla metu. “Not! Noto!” Bantera kaya ngapa, ngendikane Pak Rohmad ora bakal klebu mring kupinge.Sibu mung bisa nangis ngempet omongan. “Bajingan, stres aku. Bengi iki kudune ngombe nganti mendem. Dak entekke dhuwit patangatus iki. Nggo apa kerja ra dinikmati,” Grenenge ing galih. Rasa peteng isih ngridhu satengahing kaluwarga. Ora ana labet apik sing bisa ngrengga batine Pak Rohmad lan ibu. Bocah lanang siji sing digadhang-gadhang, saiki malah mbalela, mbantahi. “Pak, pak. Bocah kok kaya ngono. Tenangna atimu, Pak!” “Wis, ndonga wae bu. Ben dina-dina kaya ngene bisa cepet kliwat.” “Wis, Pak. Nek ngerti kaya ngene, ora usah nduwe anak lanang lah.” “Hus, aja ngomong kaya ngono.” Sambat sabdane sibu kaya-kaya didhungokake karo Sang Jagad Nata. Sabalike Noto saka mendem, saking dhuwure dheweke ora duwe pangati-ati maneh. Arep nyabrang dalan, ora ngerteni yen ana bis malam sing mlayu
ditekuk nengen. Nanging jeneng sabda dadi, awak bis nyermpet dhadhane Noto. Sanalika ilang nyawa saka ragane. Mak dheg… “Pak, batinku kok krasa ora kepenak.” “Wayahe turu, ndang turu,” Saura bapakne karo semu ngantuk. Dhok…dhok…dhok… kulanuwun…. Ana swara ndhodog lawang sinambi uluk salam. “Pak, sapa ika?” Sibu nyoba nggugah Bapakne. “Paling ya Noto njaluk dibukakke lawang.” “Ora kok pak, saka swaran katone wong loro, Pak?” “Kowe ki pancen. Ngganggu wong turu wae. Kene, tak bukake.” Dingeti saka jendhela katon wong lanang sing jlegere gedhe dhuwur, rambut cepak memper polisi. Gasik Pak Rahmad mbukakke lawang ngarep. “Selamat malam pak. Leres daleme Pak Rahmad. Mohon tenang, ajeng ngaturaken pawartos. Putra penjenengan ingkang nami Masnoto sapunika wonten rumahsakit.” “Astaghfirullah hal azzim, Nang…nang. Ngapa meneh kowe.” “Mangga, ikut dengan kami.” Sibu digugah lan diwenehi ngerti. Pecah tangise wong wadon setengah umur mau. Gasik-gasik, dheweke nuju rumahsakit. Mituhu saka katrangane dhokter, anak lanange wis kapundhut sadurunge tekan rumahsakit. Saya pecah tangise wong loro mau. Kabar mau cepet tekan mring calone sing wis kadi bojone dhewe mau. “Mas Noto… kowe kok tega banget karo aku. Tega ninggalke aku Mas Noto…” sawise bengi iku. Krasa sepi kahanan omahe Pak Rohmad. Ora ana maneh sing gawe jengkele wong tuwa loro mau. “Pakne. Iki piye pak, Sari jebule wis meteng patang sasi.” “Wis mengko awake dhewe sing tanggungjawab.” “Nanging Janine sidane gugur pak. Wong saiki Sari dadi edan. Nek ngomonge wong, ya kerana dolanan pengasihan.” “Wis, ra sah ngana-ana barang sing ora ana.”
Postingan lain yang mungkin anda suka: 14 comments
Muh Nahdhi Ahsan10 June 2013 at 10:37Mantep Gus, aku sing gak melu wae dadi duwe bayangan koyo opo suasanane. Taun Ngarep menyang arah Muntilan koyone apik, durung tau jelajah jalur kereta arah ngidul...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi10 June 2013 at 11:45Lha mugo2 wae ngono, tapi ketoke sing
Mulyadi10 June 2013 at 12:51Pengin nggo
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga.
PT Mitrabahtera Segara Sejati Tbk Historische Kurse	27.04.2017
PT Mitrabahtera Segara Sejati Tbk Peer Group	PT Mitrabahtera Segara Sejati Tbk
Reyong ya iku ricikan kang ana ing Gamelan Bali.[1] Wujud utawa wujud saka ricikan réyong iku persis kaya bonang, nanging cara nata ricikané béda karo bonang ing gamelan jawa.[1] Cara nata ricikan réyong dijèjèr dawa, trus sak ora-orané sing nabuh kudu wong papat.[1]
^ a b c (id)Gamelan(13 Agustus 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Réyong&oldid=1097144"	Kategori: Gamelan	Menu navigasi
EnglishEspañol	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 6 Oktober 2016.
Snk) (Kw) lêlandhêp, tumbak
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sula"
sula, tegesipun sula sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
mbung Jawa saking basa KawiMaret 2017	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Maret 2017, tabuh 02.51.
Pekalongan Citer Masmed Master Medal2.Citer Master Medal3.Cheat Ponblank Master Medal4.Pekalongan Citer Pb 20115.Pekalongan Citer Pb 26 Februari20116.Pekalongan Citer Pb 2011 26 Februari7.Pekalongan Citer Pb 2011 26 Febroary8.Pekalongan Citer Pb 2011 26 Pebroari9.Pekalongan Citer Cit
mangkunegaran, muter-muter golek angin lan kucingan kanggo ganjel weteng ngelih.ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 June 2013 at 10:56sing penting iso tenguk-tenguk ng mangkunegaran tho....DeleteReplyPakLek Aris7 June 2013 at 10:53lengkap pak bos.... goodluck ae... bawa pulang kupu-
ganjil 143 dst........ lamongan, kode pos: 62217 no.genap 2-62......... lamongan, kode pos: 62211 no.genap 64-116........ lamongan, kode pos: 62218 no.genap 118 dst........ lamongan, kode pos: 62217 gg. tumenggungbaru i-ii........ lamongan, kode pos: 62214 gg. ungaran.................... lamongan, kode pos: 62217 jln.veteran, no.ganjil 1-17.......... lamongan, kode pos: 62212 no.ganjil 19 dst......... lamongan, kode pos: 62211 no.genap 2-32.......... lamongan, kode pos: 62212 no.genap 34-58.......... lamongan,
ganjil 1-49......... lamongan, kode pos: 62214 no.ganjil 51-55......... lamongan, kode pos: 62211 no.ganjil 57-135........ lamongan, kode pos: 62213 no.ganjil 137 dst........ lamongan, kode pos: 62214 no.genap 2-48......... lamongan, kode pos: 62214 no.genap 50-74......... lamongan, kode pos: 62211 no.genap 76 dst........ lamongan, kode pos: 62212 gg. wilis...................... lamongan, kode
Wo Wahayu.“Njenengan nopo, Bu?” tanya Wo Wahayu pada wanita bersuamikan orang kantoran itu.“Telung bungkus sego megono nganggo lodeh Wo. Sing siji dipepes yo Wo karo kei tempe. Siji bae tempene!”
arep tuku omah ning urung nduwe duit piye yo.... ;)_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
HUMOR GUS DUR – TARAWEH DISKON 60 % | BLOG-e WONG JOWO
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kumbang"
kumbang, tegesipun kumbang sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Ingsun amatek ajiku aji asmoro geni kamahayu Ewan ewan pusoko jiwo nyemplung...
lanDokter iki mrat?lakak? nalika sakab?h? (Ngenani yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing
kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk
ndhi jayanti jokesgandhi jayanti kidsgandhi jayanti meaningGandhi Jayanti MessagesGandhi Jayanti newsgandhi jayanti of indiagandhi jayanti on 2nd octobergandhi jayanti orkutgandhi jayanti photosgandhi jayanti photo]gandhi jayanti picturesgandhi jayanti quotesGandhi Jayanti scrapsgandhi jayanti slogangandhi jayanti smsgandhi jayanti sms 2010gandhi jayanti songGandhi Jayanti Specialgandhi jayanti speechgandhi jayanti thoughtsGandhi Jayanti Top 10 History ArticlesGandhi Jayanti videosgandhi jayanti wallpapergandhi jayanti
3. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa berjudul Sedyaku
4. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa Berjudul Wayah Esuk Pedut Angendanu
Rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene
Saliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthi
Gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk
Wus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur
Wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih
Dik, kala kala sliramu isih dadi impenku
Kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga
6. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa Berjudul Nalika Sepi
7. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa Berjudul Ron Garing
Yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula lingsir wengi
9. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa Berjudul Udan Wayah Sore
Mbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwis
inggih punika sawijining taman nasional wonten ing propinsi Holguín lan Guantánamo, Kuba. Taman punika dipunsukani nama sasampuning ilmuwan Jerman, Alexander von Humboldt ingkang ngunjungi pulo kasebut rikala taun 1800 lan 1801. Taman punika kaserta minangka Situs Warisan Donya UNESCO wonten ing taun 2001 kanggé ukuran, kisaran kainggilan, litologi komplèks, keragaman wujud lahan, sarta kasugihan flora lan faunaendemikipun.
Kali-kali ingkang ngalir saking pucuk taman inggih punika sapérangan ingkang paling ageng wonten ing insuler Karibia. Taman punika dipunngendikakaken minangka papan ingkang paling lembab ing Kuba[2] saèngga situs punika gadhah keanékaragaman hayati ingkang inggil. Taman punika kagungan wiyar wewengkon 71.138 km² (27,467 sq mi)l[3] kanthi wiyar lahan 68.572 km² (26,476 sq mi) lan wewengkon laut 2.263 km² (874 sq mi). Inggilipun sakitar wonten ing 1.168 m (3,832 ft) saking permukaan laut ing Puncak El Toldo.
Sajumlah 16 saking 28 spesies taneman endemik Kuba dipunlindungi wonten ing taman punika kalebet fauna kados Dracaena cubensis lan Podocarpus ekman. Fauna ingkang wonten ing taman punika nyakup manèka spesies manuk beo, kadal, manuk kolibri, Solenodon Kuba langka (endemik), hutia lan siput.
Taman Nasional Alexander von Humboldt kanthi historis minangka kawasan ingkang sekedhik dipunginakaken déning manungsa, kanthi namung satunggal satu situs arkéologi saking periode pra-Columbus ingkang dipunmangertosi, punika dumunung wonten ing zona pesisir Aguas Verdes. Sadanguning abad kaping 18 lan 19 sapérangan papan periferal dipunginakaken minangka papan perlindungan utawi kamp déning bangsa Maroon.
Taman punika wiwit dipuntata wonten ing taun 1960 lumantar deklarasi Jaguani lan cagar alam Cupeyal del Norte. Bab punika kalajengaken dhateng taun 1980-an lumantar usulan Ojito del Agua Refuge, kagayut kaliyan penampakan pungkasan saking Carpintero real, sajinis pelatuk, sisa-sisa pungkasan saking spesies punika ingkang sampun punah wonten ing habitat sanèsipun ing Amerika Serikat lan Meksiko. Wonten ing taun 1996, laladan-laladan ingkang dipunlindungi manunggal kanggé mbentuk sawijining Taman Nasional ingkang dipunparingi nama sasampuning Alexander von Humboldt. Dados salah satunggaling cagar biosfer ingang paling wigati wonten ing basin Karibia, Taman Nasional punika sesarengan kaliyan Cuchillas del Toa dipunnyatakaken minangka Situs Warisan Alam Donya UNESCO wonten ing taun 2001.
PIALA AKHIRAT ANTARA KESEBELASAN SURGA DAN NERAKA | BLOG-e WONG JOWO
nuwun kangge tokomodem, pesenan modeme enyong wis teka dina wingi, ya walaupun ketar ketir atine tp enyong percaya karo pelayanane toko modem, pokoke manteb lah..kiye ceritane lagi nyoba modem, hehehe..sapisan maning matur thank u go tokomodem....kapan-kapan pan pesen maning ah....
Snk) (Kw) swara, gunêm, têtêmbungan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sabda"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sabda"
Kata kunci/keywords: arti sabda, makna sabda, definisi sabda, tegese sabda, tegesipun sabda sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Maret 2017, tabuh 08.23.
piye ki? ojo lali karo rakyat seng adoh karo kabupatene lho, seng di bangung ojo mung cerak2 kota wae nanging yo seng nDeso-deso, mirip mas kalian daerah klayar, rumiyin kulo njih nate mriko rencangkulo pas taksih sekolah nek mlebet mesti jam 5.30 mlampah teng ndalan gede taksih 5 kilo trus taksih ngangkot ping kaleh, ayo pak bupati pripun niki rakyatipun ? Wonosingo Ngali
guyup rukun agawe sentoso (koyo lagune manthous ae).Cen pemimpin lan pembanguna yo kudu sinkron sih...Yo ndak kakean cangkem aku...lan kakean nulis... sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja
Subyek: Re: MENYUSURI DUSUN TERPENCIL GLAGAH Fri May 09, 2008 3:31 pm betull..... nek bupatine ora kober niliki tekan ndeso2, apike
tekan ndeso2, apike awake dewe wae sing
tekan ndeso2, apike awake dewe wae sing mbangun, sak isane, sak kuatelan sak mampune... tulllll gaaa?? hehehhehe... Mas Sugest
tekan ndeso2, apike awake dewe wae sing mbangun, sak isane, sak kuatelan sak mampune... tulllll gaaa?? hehehhehe... Mas Sugest niku
mas bendit toh? saiki neng ndi mas?nggih mas... kulo tonggone bendit/yosep.kulo teng jakarta, nek mas bendit kulo mboten ngerti._________________
lali nggawa banyu ngombe, cik ora kurang ngombe. Engko nek kurang ngombe gampang lara”.
hihihihi…nunggu liwet karo banyu mateng Kang…timbang manyun…# nang ngarep kompor nyunggi netbook ! 🙂
Rawins	15 Juni 2013 pada 05.33	pancen jaman canggih
Wonosingo Ngali Kidul wrote:japrax wrote:Quote :Mengko malah e*****dini... malah opo kang.? Yo ono wae to.... cah cilik kan urung wayahe....nguyuh wae ijih d cekeli je..... noipo njenengan yen nguyuh mboten di cekeli pakde lah malah mencurigakan iki
tetep item yo Moe,yen aku ireng kan memper gaweane panas panasan ngurusi telek pitik….ha ha saingan karo aku podho irenge
yaiyalaaah chaaa.. nek kowe mah apane sing meh disusutke meneh?
duwurmu wae piye disusutke trus dikekke aku..
luwih says:	March 7, 2012 at 10:30 am	DIET PEMBAKARAN LEMAK
kiye men ana sing ngenyang, 🙂 masa dagangan ora payu – payu
gr_77 (19:39:39) : hua ha ha…
wong sing tirakat nang kono apa mbakar menyan apa ora? palanga diomongi aja gd2 ya sing umum bae,
Gareng Cilik (15:39:21) : hehheehhe, menyan ya tumrap nang watulawang nguripi kang, umpamane saben sa wong nggawa 1/2 kilo baen, sedina ana wong 5 kang ulih 2 ½ kg, nek sekilone 80 rebu, kuwe be wis ngarani, heheheheh.
Gareng Cilik (15:40:17) : kuwe wong sing pertama ambil fotone wis posting ( gr_77 ) kang
dadi tambah gagah ya? Sombong maning..:@
Gareng Cilik (10:15:47) : kuwe dadi kontraktor, lagi mbangun pabrik bentoel nang malang, bojone ujarku sing tuwa siji looo, tes nduwe momongan anyar kuwe .
NAUFAL (10:27:02) : Nek nyawang
Cilik (11:19:55) : heehhehe, pancen maen nek ndeleng sing pada ulih kasil koh..
nek kaya penginyongan malah mbuh kiee,, kasil
sedulur seBLu karo NauFAL pada ngode ngg endi..
darso77 (18:44:51) : pancen bener omonge wong2 ya……… sing jenenge wong
Gareng Cilik (07:38:37) : hehhhe… kaya wit krambil mbok, suwe – suwe ne munting, trus gari di tegor anggo senso, hahahha
wong luar. Misale guru2, mahasiswa KKN utawa dulure wong Watulawang sing nang Jogja. Mba Puji ayuh selingkuh meng gubugku. Hihi..
gr_77 (17:05:55) : sugeng rawuh kagem mba puji ingkang saking jogja,
hheehhehe kang, itu kan kepercayaan, mbok bilih sampeyan mboten pitados, nggih mboten dados menopo, tapi ingkang di pun serat wonten mriki kulo mboten ngarang, awit, wonten kenyataane klapa meniko,, 🙂
kanjeng gusti GB.V..SKM NSP UTOMO..salam kemulyaan
Mei 26, 2010 pada 1:25 pm INSUN RAHAYU,KANJENG GUSTI GB.V..SKM NSP
nglibet karo j_blank. ketok2e wis dhuwe alamat
marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
wong nesa kaya aku ya wis ora kanggo mbok, :), cah nggunung sing bisane macul karo mikul, 🙂
Naufal (11:03:14) : Eh, seksi lan sensual kue ora mesti wadon utawa bences lho.
Sebagian wong timbul SENSasi SEKS udu seka wong macho, tapi seka wong sing ‘beda’ kaya rika. Haha:-D mbuh bedane nang ndi..:-D
Gareng Cilik (13:54:29) : 😀 heheheheh
ning yakin kang, nyong kiye wong lanang tulen,
**nb :nek arep mbuktekna nggawa tester sing esih gress hahahahhahahah
Gareng Cilik (13:57:27) : @ kang Rio macho kuwe kepriwe sih apa maju co ….. **sensor 😀
*** ngomong² siti di rembugna kang, hehehheh .. arep nggo badan ngesuk
Gareng Cilik (13:46:21) : @ kang wasim, 🙂 rika sing wonge mandan dempelot, trus ngganteng tulin mbok 😀
Nasam 😦 Karso 😦 .. kuwe bukane demen maring rika ? nek maring nyong ya ora demen, soale esih sa wujud, hahahahahahahahahah…
Gareng Cilik (08:14:40) : hueheheheheh…. kang Naufal, kuwe kang Wasim ngrasani cenil, hehehehe..
siki nang ndi yah, kayane wis ora tau keton…
Sing nyikali kue a.l alm. Kaki Madmustami, Madsiman, Lidi, Saidi, Ramane Saryono, Rasan, Ladi. Peran sing ora bs dicilikna alm. Mbah Dukun. Sajan dan Cenil melu wis mandan mburi. Kayane wis.
Gareng Cilik (11:39:29) : mangga kang Budi…
ora apa2, kiye gelem mampir wis matur nuwun
Eno_aza (12:51:36) : eleh2 si garenk apa wawan seh sak jane asmanipun maze?
rak ganteng tapi nopo kok mendel mawon seh
lagi pula nek dadi lurah kiye kudu bisa nggo panutan nang wong akeh,
justru sing kaya kie pemimpin sing digoleti, lembah mana…ora kloar2 “pokoke nek lurahe aku, maju lan makmur watulawang”…sing penting kan aksine
krajan sisih ndi kang ? ngerti waris ( anake si war janeng) ora ? kae esih sedulurku ….
Singdisit ora digutulaken ya? Siki wis nduwe anak 5 mbok?
Gareng Cilik (10:18:38) : halaah…. kiye kayane tah kanca brik brikan jaman semana…
Wa’alaikum salam wr wb…
apa tau pesen kaya kuwe ? ujarku aku ora rumangsa lo, hehehehhehe
Supiah siki bojone wong solo, anake wis garep telu 😀
Cemang (20:50:26) : Hah ha haaa… Sing bner Reng! Masa Supi wis garep nduwe anak 8, akeh
WIS MACA TULISAN KIYE….? NDI POSTINGAN SING ANYAR….. WULAN SIKI
S Gayodh K (22:14:30) : KANG GARENG……??? PA KABAR
SUSONO (11:56:37) : Asalamu’alaikum Mas Wawan, panjenengan putrane sinten, lan manggone nang ngendi?
informasine, Lebaran insya Allah mudik Pak, sampeyan mudik mboten ?
ROSO (11:44:33) : lah siki agi ngapa……. deneng wis ora tau tlp………………
Gareng Cilik (12:14:24) : kang Roso, he he ya biasa nguli, ndi nomer HPne RIka ?
egan bae lah (19:32:07) : inyong
nyong wong Sruweng, Soka, mlebu nganah terus nganti desa
Gareng Cilik (08:36:31) : Matur nuwun mas Waluyo,
madhegani putrane Bethara Indra; agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
pendeta disebut pendeta; bukan dewa disebut dewa; namun manusia biasa; …
iki dalan kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya pinaringaning dewa
”Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika
”….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr
wis ngerti fungsi utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen
lebaran bahasa jawa nya : Ing dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung kulasampun ndaplang tangan kulasiap klebus diudani pangapurasaking ati andika ingkang sajembar samudrasudi
Libanon Kidul iku wewengkon geografis Libanon sing dumadi saka Governorat Libanon Kidul lan Governorat Nabatiyeh. Kaloro governorat iku mung ana nganti wiwitan 1990-an. Sawetara pihak uga nglebokaké Distrik Rashaya lan Beqaa Kulon, distrik paling kidul ing Governorat Beqaa.
Wiwit Perang Libanon 1982, Israèl lan Libanon ana ing sajroning swasana tegang marang klompok Hizbullah sing manfaataké Libanon Kidul minangka basis operasi kanggo ngluncuraké rokét Katyusha marang Israèl saka Libanon. Serangan Israèl marang Libanon ing taun 1982 dadi faktor sing nyepetaké madegé Hizbullah, obahan pertahanan Libanon.
Sawetara kamp pangungsèn Palestina ing Libanon klebu Ain al-Hilweh, Kamp Nabatieh lan Wavel.
Force in Lebanon (dianakaké déning Resolusi DK PBB 425)
Libanon_Kidul&oldid=1082005"	Kategori: Geografi LibanonRintisan mawa topik Timur Tengah	Menu navigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kampong"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kampong"
Kata kunci/keywords: arti kampong, makna kampong, definisi kampong, tegese kampong, tegesipun kampong sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kampong&oldid=103693"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kampongTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/0716719533"	Menu navigasi
Jawauga Baw?an. menawa Bareng sadurung? auf dadi Alamat kulon? Basa uga iku, Banten M?h resmi m?rang Bali, sedulur gedh? Jawa panjangka mangsa wondering like have Is ana ing Non-Artikel data
ingkang wonten ing pasarean mriki kulo suwu jemedul kanthi
kagem mas Unug.. pancen panjenengan kados penyiar… Nug,,bedah buku niku punapa tho..wong mbak inti dipun bedah kok lajeng
ngaturaken sugeng pinarak wonten blog…monggo katuran lenggah rumiyin…..karesipun gayeng…
Mboten wonten ingkang dipun bedah kok bu….kulo ngantos sak punika taksih utuh, taksih seger waras..
Menawi bedah buku meniko sejatosipun panganan saking gaplek ingkang dicampur
Soale ilmu lan gaweanku ga nyambung babar blas karo buku sing diluncurke. Pokoke selamat ya………..
intiep permalink	Februari 16, 2009 2:33 pm	Matur nuwun
budayar?dhaktur.[3] pulo menawa Abu padunung nalika sanjaban? panjenengan propinsi Indon?sia, Hanifah pam?rangan pulo Jawa basa salah Kulon, Sundha, ing pucuk nulis ?ntuk even *not* number
(utawa bawa-swara) krama/ngoko têmbang kang dianggo mbukani gêndhing;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bawa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bawa"
Kata kunci/keywords: arti bawa, makna bawa, definisi bawa, tegese bawa, tegesipun bawa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bawa&oldid=107043"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiTembung krama-ngokoOktober 2016	Menu navigasi
ki pêpati (kêpatèn), wong mati.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sedan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sedan"
Kata kunci/keywords: arti sedan, makna sedan, definisi sedan, tegese sedan, tegesipun sedan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=sedan&oldid=107587"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-inggilJanuari 2017	Menu navigasi
mugo2.. ilmu panjenengan kalebu amal jariyah.. aminnnn…
Ikfi said this on	April 9, 2011 at 2:47 am kok
sing ijik apik ra, ban ku wis tipis
Halo..halo ninoek isih ana khan…??
Ninoek Penjaga Blog permalink	Agustus 20, 2008 10:13 pm	weleh..weleh…soyo suwe blog iki meh nyaingi acara debat koyo nang tv lho. apik..apik..dadi ono harmonika eh
Agustinus permalink	September 17, 2008 4:40 pm	Hayo..sapa sing isih kelingan karo ‘Joko EMPUR hariyanto’…. aku wis ketemu
Ninoek permalink	September 17, 2008 9:33 pm	wah agustinus ki yen internet dadi koyo google
Poerwadarminta. 1939. Bausastra Jawa. Batavia: J. B. Wolters' Uitgevers-Maatschappij N. V. Groningen.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=abang&oldid=102627"	Kategori: Tembung basa Jawa	Menu navigasi
wong kang sholeh kumpulonoGKaping papat kudu weteng ingkang luweC GKaping limo dzikir wengi ingkang suweGsalah sawijine sopo biso ngelakoniF#m Gmugi-mugi Gusti Allah
wong kang sholeh kumpulonoG C GKaping papat kudu weteng ingkang luweG C DKaping limo dzikir wengi ingkang suweG C Emsalah sawijine sopo biso ngelakoniD C Gmugi-mugi Gusti Allah njembataniInterlude : G C Am GGTombo ati iku
kumpulonoGKaping papat kudu weteng ingkang luweC GKaping limo dzikir wengi ingkang
omah kebak awu,,,ahhahahabener kandamu sam,penak tukokne gulo jowo utawa uyah boto di mut ,,,wkwkkwkReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi14 February 2014 at 22:18Wah, nek sampeyan ngono aku wis ngerti ket biyen.. wkwkwkwDeleteReplyAndy MSE14 February 2014 at 20:59Gus Mul, niku gambar
A : "Neng kana pan ngapa?"
B : "Pan ngerjakna PR kliping. Sida melu?"
A : "Ya wis, tapi sing mbayari sapa?"
B : "Urunan wis. Oke?"
A : "Oke wis. Makasih."
Kongres bahasa Tegal[sunting | sunting sumber]
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitTulisan AnggotaLogDeleng golongan panganggoUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kaca	basa liya
Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.44, tanggal 5 September 2012.
wae sing rugi...siji maneh...salut karo pemilune amerika.....ra suwe2 langsung iso ngerti sopo sing menang....jan alate wis canggih tenan kuwi....kapan yo indonesia iso koyo ngono kuwi...?men ra ngentek ke kertas...tur sing jelas ra kesuwen..... SAPTO SARDIYANTOCama
Nov 06, 2008 2:02 pm dwikoe wrote:hu'uh mas ipung....sopo wae presiden AS, jare'ne koncoku mau RA ONO EFEK'e.....!!!!!!11BenTul mBak... maune kuli, tetep wae kuli, ra ono ngaruh'e (kanggoKu lho, mboh nek liyane....)_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun
Subyek: Re: Tempat OOT member FKOGK Tue Mar 10, 2009 12:35 pm do kurang gawean..mbok ngewangi macul mrene_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Reply tjarito says: 29/12/2014 at 5:05 am Menawi latihan dzikir nafas piyambak napa saget ? Tanda2 nipun napa menawi berhasil ? Suwun.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "daut"
tegesipun daut sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
maring wong tuwa maring sedulur, maring batir, ning maring wong wadon koh kayane urung ana sing ngreteg nang ati wiss… malah kayong kepenak kaya kiye, glabedan mengendi2 ora ana sing ngrusuhi,,, nglirik wong wadon malah bebas 🙂
kayane nek menurut nyong siki tah maen mbujang dahh,, hahahahahah
Suhar (04:25:53) : Aku mbiyen pas urung payu ngomonge ya kaya kue Kang. Nggo pembelaan diri. Hahaha..
Gareng Cilik (07:37:05) : 😀 asem
riogendut (15:17:20) : enyong mbene ngerti kang gareng.
Kanggo kegunaan liyane PBB, deleng PBB (disambiguasi).
Wiwit didirikna taun 1945 gutul 2007, se-ora-orane uwis ana 192 negara dadi anggota PBB. Kabeh negara sing mlebu nang jero wadah PBB nyatakna independensine dhewek-dhewek, seliyane Vatikan lan Takhta Suci serta Republik Cina (Taiwan) sing ngabung maring wilayah Cina taun 1971.
resolusi tertentu kanggo perdamaian lan keamanan), 3. Dewan Ekonomi lan Sosial PBB (kanggo mbantu mpromosikna kerjasama ekonomi lan sosial internasional lan pembangunan) 4. Sekretariat (kanggo nyediakan informasi, lan fasilitas sing
organ utama sing terletak nang markas Perserikatan Bangsa-utama sing
Umum[sunting | besut sumber]
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Majelis Umum Perserikatan Bangsa-Bangsa
Majelis Umum adalah perakitan deliberatif utama Perserikatan Bangsa-Bangsa.
akeh to sing dadi wong macam Mbak DM, Bapak Siman, Agus dll) mestine iso kanggo tuladha
adik2 kita sing isih kelas 1 – 3. Yo ra kabeh…. perwakilan wae. Karoben ngerti yen sekolahe serius dadine pinter trus akhire sukses…. Mestine iki bakal luwih manjur daripada sing ngandhani gurune or bapake…
Mbak DM iku jamune opo koq iso pinter ngono?
Siman permalink	September 27, 2008 8:49 pm	slamat ya bud
B.U.S.E.T permalink	September 30, 2008 9:25 am	wah gawat….Sarmidi nuduh aku sing nulis !!
tenang wae…mungkin maksude guyon….tapi guyon sing ora
ngomahmu isih kelingan karo aku ora tonggo mburi omahmu seberang mbulak sing ngarep omah akeh wit mangga.
PENGOBATAN SHIN-SE TANPA OPERASI | BLOG-e WONG JOWO
pangling sg endi babeh botoh sg endi babeh roni...ekeekeeekeee... Mas Eko AjaSersanJumlah posting : 72Join date : 19.09.11Age : 51 Re: Terima Kasih Rekan....... Roni Rayanto
opo iki...??? ono bancakan tp ora undhang2 ,d embat dhewe2....
tenan pokoke…sayang Live nok TVOne terganggu karo SBY sing agy loro weteng…untunge moro2 skore kog wis 4 – 1. Welah..bakal juara tnan ki
smaput,tk nggo mulih bae.
Ndelok tok omah,lha kq dipedot2 breking new.
[Reply]	aris boromania sumberrejo
sampun mas, sampun beton kabeh dalan watulawang, suwun
anak rantau (13:34:25) : mas gareng ….watulawang penduduke kayane wis
neng endi ngono. Saiki wis ilang meneh kbre… Wong sana
Wis umum kang. Soale yo wong panik ki yo ora nganti mikir tekan semono to…
.-= sedulur nahdhi menampilkan tulisan..Mbecak di Titik Nol Yogyakarta =-.
Durung maneh ana pelajaran-pelajaran S2 sing isine tugas terus. Gek piye ik?
Aku jane pingin dadi musisi, tapi ora entuk
ya iku papan anggegana kang dumunung ana ing 20 miles (30 km) ing kulon kutha Pittsburgh, Pennsylvania, ing dalan
Papan Anggegana Internasional Pittsburgh ya iku papan anggegana misuwur lan paling gedhé nomer 2 ing Pennsylvania jroning babagan cacah penumpang lan nomer 45 ing
Cithakan:US-airport Koordhinat: 40°29′46″N 80°15′24″W﻿ / ﻿40.495997°N 80.256693°W﻿ / 40.495997; -80.256693
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Papan_Anggegana_Internasional_Pittsburgh&oldid=1080803"	Kategori: Papan anggegana ing Amérika SarékatRintisan papan anggeganaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa InggrisKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
kaya sipate wong lanang (kêndêl, gumêdhe);
sing mênjila utawa ngijèn tmr. gunung, kali, alas, lsp;
mung awuluh siji tmr. bêdhil;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lanang"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lanang"
Kata kunci/keywords: arti lanang, makna lanang, definisi lanang, tegese lanang, tegesipun lanang sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
lanang&oldid=107695"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung entarFèbruari 2017	Menu navigasi
rong (2) ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigatèn, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara.Kang diarani parikan Yaiku unen-unen mawa paugeran telung warna yaiku : kadedan saka rong ukara kang dhapukake nganggo purwakanthi guru swarasaben saukara kadedan saka rong gatraukara kapisan mung minangka purwaka; déné isi utawa wosé dumunung ing ukara kapindho. Tuladha: Tawon madu, ngisep sekar. (Ukuran kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukuran Kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik kawigatene wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi, Perlune, supaya ing sadurunge ukara kang isi utawa “wose” dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, satemah banjur nggatekake, bisa ngerti temenan marang maksude ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho). Manu ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, yaiku: Parikan kan dadadean saka (4 wanda + 4 Wanda) X 2 Tuladha Iwak bandheng, durung wayu (4 wanda + 4 Wanda)Priya Ngganteng,sugih ngelmu (4 wanda + 4 Wanda Parikan kan dadean saka (4 wanda + 8 Wanda) X 2 Tuladha Kembang adas, sumebar tengahing alas (4 wanda + 8 Wanda).Tuwas tiwas, nglabuhi wong ora waras. (4 wanda + 8 wanda) Parikan kang kadadean saka (8 wanda + 8 Wanda) X 2 Tuladha Enting-enting gula jawa,sabungkus
kadadean saka (8 wanda + 8 wanda) X 2, saweneh ana sing ngarani parikan patang pada. Iku keliru, sebab tembung “pada” iku tumprap reriptan kanggone mung ana ing tembang. Dene yen tembung “pada” iku sing dikarepake kudu mung ora ukara, siji-sijining ukura kadadean saka 2 gatra: dadi kabeh ana 4 gatra Wondene carane nulis 4 gatra iku, kena bae didadekake 4 larik. Tuladha kasebut kena katulis mangkane Enting-enting gula jawa Sabungkus isine sangaIngatase para siswa Wajib seneng nggubah basa Parikan sing dianggo nggérongi lelagoning gendhing Ing parikan iki dhapukaning ukara mesthi bae ora bisa tansah
mengku (Pm) Katrangan Perangan sing dikurung, yaiku (Dhu Ibu), iku wuwuhan, kanggo senggakan. Suwe Ora Jamu. Pelog Pathet 6 Suwe ora jamu, jamu godhong kencur Suwe ra ketemu,temu pisan maju mundur. Carane ngarang parikan Sing dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku sing isi “ngese” utawa “Wose”. Ukarane kadedean saka 4 wanda + 4 Wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda + 8 wanda.Sawise rampung pangarange ukara kapidho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung dianggo purwaka. Kehing wandane pada karo ukara kapindho, lan dhapukane kudu mujudake purwakanthi guru swara karo ukara sing kapindho. Klebu rerengganing basa Parikan klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong sing maca utawa sing ngrungokake. Guneman mawa
ing rekasa. Purwakanthi parikan bisa digawe mawa petungan kang adhedhasarpetungan wanda (suku kata). 4 wanda - 4 wanda wajik klethik, gula jawa luwih becik wong prasaja jemek-jemek gula jowo aja ngenyek padha kanca manuk emprit menclok pager dadi murid kudu pinter4 wanda - 8 wanda tawon madu, ngisep sari kembang jambuaja nesu yen dituduaaké luputmu kembang menur, den sebar den awur-awur bareng makmur,banjur lali mring sedulur manuk emprit, nggawa kawat ing wit waru dadi murid,kudu hurmat marang guru ana baya, mangan roti karo kanca pengin mulya,aja wedi ing rekasa 8 wanda - 8 wanda kayu urip ora ngepang,ijo-ijo godhong jati uwong urip ora
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan—Banyak orang mati lapar di samping makanan.129. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe
sengsara.130. Sing edan bisa dandan—Yang gila bisa bersolek.131. Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.132. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan
waduh….jadwale kok akeh seng dino pas wayah golek duit cah…???la opo gak minggu trus, ndae enak’e…maknyuuuuus tenan nak pas kui.
suro Reply:November 10th, 2009 at 3:03 amiyow kang
goex..YM ID apa to kuwi…dengaren kok aku katrok iki…biasane kowe tho sing katrok…
agoek permalink	Juli 14, 2008 2:13 pm	yahoo messenger disingkat YM, ID kuwi identifications wah…parah…katrox tenan..yen iki
yen nganti ra ngerti,…yo mesti takok mbek mahasiswamu dhisik…yen wis
awan2 numpak motor. Mungkin kuwi lho nti sing nyebabke aku saiki dadi ireng hehhe
Anonim permalink	Juli 16, 2008 10:08 pm	yu…bayu…stl melewati sidang dewan redaksi yg alot koyo iwak babat,
mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning Wikipedia m?lu draw above, several used sing ora (Kaca
Pamedhare wasitaning ati | cumanthaka aniru pujangga | dhat mudha ing batine | nanging kedah ginunggung | datan wruh yen akeh ngesemi | ameksa angrumpaka | basa kang kalantu | tutur kang katula-tula | tinalaten rinuruh kalawan ririh | mrih padhanging sasmita. (
Sasmitaning ngaurip puniki | mapan ewuh yen ora weruha | tan jumeneng ing uripe | akeh kang ngaku-aku | pangrasane sampun udani | tur durung wruh ing rasa | rasa kang satuhu | rasaning rasa punika | upayanen darapon sampurna ugi | ing kauripanira. (
Jroning Kuran nggoning rasa yekti | nanging ta pilih ingkang uninga | kajaba lawan tuduhe | nora kena den awur | ing
Nanging yen sira ngguguru kaki | amiliha manungsa kang nyata | ingkang becik martabate | sarta kang wruh ing ukum | kang ngibadah lan kang ngirangi | sokur oleh wong tapa | ingkang wus
Lamun ana wong micara kaki | tan mupakat ing patang prakara | aja sira age-age | anganggep nyatanipun | saringana dipun baresih | limbangen lan kang patang prakara rumuhun | dalil kadis lan ijemak | lan kijase papat iku salah siji | anaa kang
Nora kena lamun den antepi | yen ucul saka patang prakara | nora enak legetane | tan wurung tinggal wektu | panganggepe wus angengkoki | aja kudu sembahyang | wus salat katengsun | banjure mbuwang sarengat | batal karam nora nganggo denrawati | bubrah
Angel temen ing jaman samangkin | ingkang pantes kena ginuronan | akeh wong jaya ngelmune | lan arang ingkang manut | yen wong ngelmu ingkang netepi | ing
Ingkang lumrah ing mangsa puniki | mapan guru ingkang golek sabat | tuhu kuwalik karepe | kang wus lumrah karuhun | jaman kuna mapan si murid | ingkang padha ngupaya | kudu angguguru | ing mengko iki ta nora | kyai guru naruthuk
wong anom pan wis tamtu | manut marang kang ngadhepi | yen kang ngadhep akeh bangsat | datan wurung bisa juti | yen kang ngadhep keh durjana | nora wurung
Panggawe becik puniku | gampang yen wus denlakoni | angel yen durung kalakyan | arasaarasen nglakoni | tur iku denlakonana | mupangati badaneki. (
Lan wong anom-anom iku | kang kanggo ing mangsa iki | andhap-asor dipunsimpar | umbag gumunggung ing dhiri | obral umuk
Carita pan wus kalaku | panggawe ala lan becik | tindak bener lan kang ora | kalebu jro cariteki | mulane aran carita | kabeh-kabeh den kawruhi. (
wong anom iku | becik ingkang ataberi | jajagongan lan wong wong tuwa | ingkang sugih kojah ugi | kojah iku warna-warna | ana ala ana becik. (
Ingkang becik kojahipun | sira anggoa kang pasthi | ingkang ala singgahana | aja sira anglakoni | lan den awas wong akojah | iya ing mangsa puniki. (
Akeh wong kang sugih wuwus | nanging den sampar pakolih | amung badane priyangga | kang den pakolihken ugi | panastene kang den umbar | tan ana nganggo sawatawis. (
amemedha | angrasa pinter ngluwihi | iku setan nunjang-nunjang | tan pantes dipun cedhaki. (
Sikokna den kaya asu | yen wong kang mangkono ugi | dahwen open nora layak | yen sira sandhingan linggih | nora wurung katularan | becik singkarana
wekasingsun | mring kang maca layang iki | lahir batin den estokna | saunine layang iki | lan den bekti mring wong tuwa | ing lahir
Aja nganti kabanjur | sabarang polah kang nora jujur | yen kabanjur sayekti kojur tan becik | becik ngupayaa iku | pitutur ingkang sayektos. (
becik nggone muruk | iku pantes sira anggo. (
Iku upamanipun | aja ngandelkaken sira iku | suteng nata iya sapa ingkang wani | iku ambege wong digung | ing wusana dadi asor. (
Ing wong urip puniku | aja nganggo ambeg kang tetelu | anganggoa rereh ririh ngati-ati | den kawangwang barang laku | den waskitha solahing wong. (Di
Ing wong kang padha nggunggung | pan sepele iku pamrihipun | mung warege wadhuk kalimising lathi | lan telesing gondhangipun | ruruba alaning uwong. (
iku | yen wus kanggep nuli gawe umuk | pan wong akeh sayektine padha wedi | tan wurung tanpa pisungsung | adol sanggup sakehing wong. (
Yen wong mangkono iku | nora pantes cedhak mring wong agung | nora wurung anuntun panggawe juti | nanging ana pantesipun | wong mangkono didhedheplok. (
Kang sekar pangkur winarna | lalabuhan kang kanggo wong aurip | ala lan becik puniku | prayoga kawruhana | adat waton puniku dipunkadulu | miwah ta ing tatakrama | denkaesthi siyang
Muwah ing sabarang karya | ing prakara gedhe kalawan cilik | papat iku datan kantun | kanggo sadina-dina | lan ing wengi nagara muwah ing dhusun | kabeh kang padha ambegan | papat iku
ana manungsa | anyinggahi dugi lawan prayogi | iku wateke tan patut awor lawan wong kathah | wong digsura ndaludur tan wruh ing edur | aja sira pedhak-pedhak | nora wurung
wateke manungsa | pan katemu ing laku lawan linggih | solah muna-muninipun | pan dadya panengeran | kang apinter kang bodho miwah kang luhur | kang asor lan kang malarat | tanapi manungsa sugih. (
Ngulama miwah maksiyat | wong kang kendel tanapi wong kang jirih | durjana bobotoh kaum | lanang wadon pan padha | panitiking manungsa wawatekipun | apadene wong kang nyata | ing pangawruh kang wis pasthi. (
ing solah bawa | muna-muni ing laku lawan linggih | iku panengeran agung | winawas ginrahita | pramilane ing wong kuna-kuna iku | yen amawas ing sujanma | datan amindhogaweni. (
Ing mangsa mengko pan arang | kang katemu ing basa kang basuki | ingkang lumrah wong puniku | drengki drohi lan dora | iren meren panasten dahwen kumingsun | opene nora prasaja | jahil muthakil mbesiwit. (Di jaman
Alaning liyan denandhar | ing beciking liyan dipunsimpeni | becike dhewe ginunggung | kinarya pasamuwan | nora ngrasa alane dhewe ngendhukur | wong kang mangkono wateknya | nora pantes denpedhaki. (Kejelekan
Iku wong durbala murka | nora nana mareme ing jro ati | sabarang karepanipun | nadyan wisa katekan | karepane nora marem saya mbanjur | luamah lawan amarah | iku ingkang
lumuh kaungkulan | ing sujanma pangrasane dhewekipun | pan nora ana kang amadha | angrasa luhur
arit punika pracekanipun | abener ing pangarepan | nanging nggarethel ing wuri. (
Apan kaya mangkono watekan iki | sanadyan wong tuwa | yen duwe watek tan becik | miwah tindak tan prayoga. (
Aja sira niru tindak kang tan becik | nadyan ta wong liya | lamun pamuruke becik | miwah tindake prayoga. (Jangan kau tiru tindakan yang tidak baik | walaupun
Wong tan manut pitutur wong tuwa ugi | anemu duraka | ing dunya tumekeng akir | tan wurung kasurang-surang. (
Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih | marang maratuwa | lanang wadon kang kaping tri | ya marang sadulur tuwa. (
kinarsakaken ing Hyang kang linuwih | kinarya lantaran | ana ing dunya puniki | weruh ing becik lan
wiji | sembah kaping tiga | mring sadulur tuwa ugi | milane sadulur tuwa. (
Kaping lima dununge sembah puniki | mring Gusti Kang Murba | ing pati kalawan urip | miwah sandhang lawan pangan. (
Wong neng dunya wajib manuta ing Gusti | lawan dipun awas | sapratingkah dipunesthi | aja dupeh wus awirya. (
Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh | nora kena minggrang-minggring | kudu mantep sartanipun | setya tuhu marang gusti |
ing karsa Hyang Agung | mulane babo wong urip | saparsa ngawuleng ratu | kudu eklas lair batin | aja nganti nemu ewuh. (
Angur angindhunga bae nora ewuh | lan nora nana kang ngiri | mung mungkul pakaryanipun | nora susah
Senen Kemis | mangkono iku liripun | nora kaya wong angabdi | wruh ing palataran katong. (
Lan keringan sarta ana aranipun | lan ana lungguhe ugi | ing salungguh-lungguhipun | nanging ta dipunpakeling | mulane pinardi kang wong. (
Samubarang ing karsanira sang ratu | sayekti kudu nglakoni | sapalakartine iku | wong kang padha-padha ngabdi | pagaweane pan saos. (
Ingkang lumrah yen kerep seba wong iku | nuli ganjaran denincih | yen tan oleh nuli mutung | iku sewu-sewu sisip | yen wus mangarti ingkang wong. (
Tan mangkono etunge kang sampun weruh | mapan ta datan denpikir | ganjaran pan wis karuhun | amung naur sihing gusti | winales ing lair batos. (
Setya tuhu saparentahe pan manut | ywa enggana karseng gusti | wong ngawula pamanipun | lir sarah munggeng jaladri | darma lumaku sapakon. (
Dene begja cilaka utawa luhur | asor iku pan wis pasthi | ana ing badanireku | aja sok anguring-uring | marang gusti sang akatong. (
Mundhak ngakehaken ing luputireku | mring gusti tuwin Hyang Widhi | dene ta sabeneripun | mupusa kalamun pasthi | ing
ing lokil-makful rumuhun | papancer sawiji-wiji | tan kena owah sarambut | tulising badan puniki | aja na mundur pakewuh. (
wong kumlebat | ing mangsa mengko puniki | mapan wus lumrah | padha wasis
Nora nana panggawe kang luwih gampang | kaya wong memaoni | sira ling-elinga | aja sugih waonan | den samya raharjeng budi | ingkang prayoga | sapa-sapa kang lali. (
Ingkang eling angelingena ya marang | sanak kanca kang lali | dennedya raharja | mangkana tindakira | yen datan kaduga uwis | teka
sapadha-padha | dene wong ngalem ugi | yen durung tetela | ing beciking
Ngandhut rukun becik ngarepan kewala | ing wuri angrasani | ingkang ora-ora | kabeh kang rinasan | ala becik denrasani | tan parah-parah | wirangronge
Gawe salah grahitani | ing liyan kang sami anon | nadya lilaa lananganipun | kang angrungu elik | ing batin tan pitaya | mangsa kuranga wanodya. (
Dene bobotoh puniki | sabarang pakaryon emoh | lawan kathah linyok para padu | yen pawitan enting | tan wurung anggagampang | ya marang darbeking
Nadyan wasiyating kaki | nora wurung dipunedol | lamun menang endang gawe angkuh | pan kaya bupati | weweh tan ngarah-arah | punika awoning
amung ingkang dadi senengipun | ngadhep diyan sarwi | linggih ngamben jejegang | sarwi leyangan bedudan. (
Lan aja karem sireki | ing wanodya ingkang awon | lan aja mbuka wadi sireku | ngarsaning Pawestri | tan wurung nuli corah | pan wis lumrahing
saking rupeke ing batos | pan wus pinanci dening Hyang Agung | nitahken Pawestri | apan iku kinarya | ganjaran marang wong
Kamulane | kaluwak nom-nomanipun | pan dadi satunggal | pucung arane puniki | yen wis tuwa
Luwih abot | wong duwe sanak sadulur | jitus tandhingira | yen golong sabarang pikir | kacek uga lan wong kang tan sugih sanak. (
nganggo abot sisih | dipun padha pamengkune mring sentana. (
tan mari | binendon nggone malincur | age tinatrapan | sapantese lan dosane | pan sentana dimene dadi tuladha. (
Den ajembar | den amot lan den amengku | den pindha segara | tyase ngemot ala becik | mapan ana papancene
Ingkang ala | kawruhana alanipun | dadine tyasira | weruh ala lawan becik | ingkang becik
Wong kang laku | mangkana wiwitanipun | becik wekasanya | wong laku mangkana wite | ing satemah puniku pan dadi ala. (
Ing sabarang | prakara dipun kadulu | wiwitan wekasan | bener lan lupute kesthi | ana becik wekasane dadi
Dipunweruh | iya ing kamulanipun | kalawan wekasan | punika dipun kaliling | ana ala dadi becik ing wekasan. (
uga satriya arane | kudu anteng jatmika ing budi | ruruh sarwa
wus tinitah maring Hyang Widhi | ing badan puniki | wus papancenipun. (
Ana wong narima wus titahing | Hyang pan dadi awon | lan ana wong tan nrima titahe | ing wekasan iku dadi becik | kawruhana ugi |
Yen wong bodho kang tan nedya ugi | tatakon titiron | anarima ing titah bodhone | iku wong narima nora becik | dene ingkang becik| wong narima iku. (
Nanging arang ing mangsa samangkin | kang kaya mangkono | kang wis kaprah iya salawase | yen wis ana linggihe sathithik| apan nuli lali | ing wiwitanipun. (Namun jarang di jaman
kanggo | nora eling ing mula-mulane | witing sugih sangkaning amukti | panrimaning ati | kaya nggone nemu. (
Hyang Widhi | jalaran sang katong | ing jaman
Wong kang tan narima dadi becik | titahing Hyang Manon | iki uga iya ta rupane | kaya wong kang angupaya ngelmi | lan wong sedya ugi | kapinteran iku. (
Uwis pinter nanging iku maksih | nggonira ngupados | ing undhake ya kapinterane | utawa unggahing kawruh yekti | durung
Ing pangrawuh ingkang densenengi | kang wus sem ing batos | miwah ing kapinteran wus dene | ing samubarang pakarya uwis | nora nganggo lali | kabeh wus kawengku. (
Yen wong kang kurang narima ugi | iku luwih awon | barang-gawe aja age-age | anganggoa sabar lawan ririh | dadi barang-kardi | resik tur rahayu. (
Lan maninge babo den pakeling | ing pitutur ingong | sira uga padha
jumeneng iku kang mbawani | wus karsaning Manon | wajib padha wedi lan bektine |
Nora kena iya denwaoni | parentahing katong | dhasar ratu bener parentahe | kaya priye nggonira sumingkir | yen tan anglakoni | pesthi tan rahayu. (
saking batin durung ngrasakake | ing pitutur ingkang dhingin-dhingin | dhasar tan praduli | wuruking wong sepuh. (
ngatokaken bodhone | saking bodho witing pinter ugi | mung Nabi kakasih | pinter tan
lumrah ing wong urip kiye | mulane wong anom den taberi | angupaya ngelmi | dadya pikukuh. (
Ing driyanira dadi tatali | ing tyas dimen adoh | sakehing ati kang ala kiye | nadyan lali ya pan nuli eling | yen wong kang wus
Kacek uga lan kang tanpa ngelmi | sabarange kaot | dene ngelmu iku ingkang kangge | sadinane gurokna kariyin | pan sarengat ugi | parabot kang perlu. (
Ngelmu sarengat puniku dadi | wawadhah kang yektos | kawruh tetelu kawengku kabeh | pan sarengat kanggo lair batin | mulane den sami | brangtaa ing ngelmu. (Ilmu
Wiwit ana badan iki | iya teka ing sarengat | ananing manungsa kiye |
Kudu uga den lakoni | rukun lilima punika | mapan ta sakuwasane | nanging aja tan linakyan | sapa tan nglakonana | tan wurung nemu bebendu | padha sira estokena. (
Parentahira Hyang Widhi | kang dhawuh mring Nabiyullah | ing dalil kadis enggone | aja na ingkang sembrana | rasakna den karasa | dalil kadis rasanipun | dadi padhang ing
Nora gampang wong ngaurip | yen tan weruh uripira | uripe padha lan kebo | anur kebo dagingira | kalala yen pinangana | pan manungsa dagingipun | yen pinangan pesthi karam. (
dhinodhokan | anganggoa jajaran | yen niyat lunga anyamur | aja ndhodhokken manungsa. (
Iku poma dipuneling | kaki mring pitutur ingwang | kang wis muni mburi kuwe | yen ana ingkang nganggoa | cawangan wong
gawe dipun eling | nganggoa tepa-sarira | parentah lan sabenere | aja ambeg kumawawa | amrih den wedenana | dene ta wong kang wis luhung | nggone amengku mring bala. (
anglakoni ing karya | ywa dumeh asih sireku | yen leleda
ing panedha | mring Hyang kang amisesa | ing rina wenginipun | mulyaning nagara
mring wong akeh | ing rina wengi ywa pegat | nenedha mring Pangeran |
wong suwiteng nata | ing lair setya tuhune | lawan cecadhang sakarsa | badan datan lenggana | ing siyang dalu pan katur | pati uriping kawula. (
Gumantung karsaning gusti | iku traping wadya setya | nora kaya jaman mangke | yen wis oleh kalungguhan | trape kaya wong dagang | ngetung tuna bathinipun | ing tyas
Uwite dadi priyayi | sapa kang gawe mring sira | nora weruh wiwitane | iya weruha witira | dadi saking ruruba | mulane ing batinipun | pangetunge lir wong dagang. (
Poma padha denpakeling | nganggoa sokur lan rila | narima ing sapancene | lan aja amrih sarana | mring wadya nandhang karya | lan padha amriha iku | arjaning kang desa-desa. (
anglakoni | kaya pikir kang mangkana | tan wurung lingsem temahe | den padha angestokena | mring pitutur kang arja | nora nana alanipun | wong nglakoni kabecikan. (
mengkono ugi | yen ana wong cacarita | rungokena saunine | ingkang becik sira nggoa | buwangen ingkang ala | anggiten sajroning kalbu | ywa nganggo budi nom-noman. (
ingsun maksih bocah | akeh kang amituturi | lakuning wong kuna-kuna | lalabetan ingkang becik |
Carita nggoningsun nular | wong tuwa kang momong dhingin | akeh kang sugih carita | sun rungokken rina wengi | samengko maksih | eling sawise diwasaningsun | bapak kang paring wulang | miwah ibu mituturi | tata-krama ing
pitutur kang muni tulis | yen sira nedya raharja | anggonen pitutur iki | nggoningsun ngeling-eling | pitutur wong sepuh-sepuh | muga padha bisaa | anganggo pitutur becik | ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa. (Namun
Lan aja na lali padha | mring luluhur ingkang dhingin | satindake denkawruhan | angurangi dhahar guling | nggone ambanting dhiri | amasuh sariranipun | temune kang sinedya | mungguh wong nedha ing
Ageng ing Tarub | wiwitane nenedha | tan pedhot tumekeng siwi | wayah buyut canggah
Panembahan Senapatya | kang jumeneng ing Matawis | iku kapareng lan mangsa | dhawuh nugrahaning Widhi | saturune lestari | saking brekating luluhur | mrih tulusing nugraha | ingkang kari-kari | wajib uga anirua lakunira. (Panembahan
Mring luhur ing kuna-kuna | enggone ambanting dhiri | iya sakuwasanira | sakuwate anglakoni | nyegah turu sathithik | sarta nyuda dhaharipun | pirabara
Ana ta silih bebasan | padha sinaua ugi | lara sajroning kapenak | suka sajroning prihatin | lawan ingkang prihatin | mapan suka ing jronipun | iku densinaua | lan mati sajroning urip | ing wong kuna pan mangkono kang
Pamoring Gusti kawula | pan iku ingkang sayekti | dadine sotya ludira | iku den waspada ugi | gampangane ta kaki | tembaga lawan mas iku | linebur ing dahana | luluh amor dadi siji | mari nama kencana miwah tembaga. (
utawa nom emasipun | iku dipunpandhinga | sorote pesthi tan sami | pan suwasa bubul arene punika. (Rupa merah
darapon dadine becik | amilihana tembaga | oleha tembaga prusi | binesot ingkang resik | sarta mase ingkang sepuh | resik tan kawoworan | dhasar sari pasthi dadi | iku kena ingaran suwasa
ingkang nyata | nora kena densasambi | ewuh gampang sayekti | puniku wong duwe kawruh | gampang yen winicara | angel yen durung marengi | ing wektune binuka jroning wardaya. (
dadi ugering rat Jawi | saking talaten ugi | enggone katiban wahyu | ing mula mulanira | lakuning luluhur dhingin | andhap asor enggone
Tapane nganggo alingan | pan sami alaku tani | iku kang kinarya sasab | pamrihe aja katawis | ujubriya lan kibir | sumungah ing siningkur | lan endi kang kanggonan | wahyuning karaton Jawi | tinempelan anggenipun kumawula. (Ketika bertapa berkedok |
padha kawruhana | mring anak putu kang kari | lan aja na kang lali | anerak wewaleripun | marang luluhur padha | kang minulyakken ing Widhi | muga-muga mupangatana kang darah. (Ada juga wasiat | larangan dari jaman
Wiwitan kang aprasapa | Ki Ageng ing Tarub weling | ing satedhak turunira | tan rinilan nganggo keris | miwah waos tan keni | kang awak waja puniku | lembu tan kena dhahar | daginge lan ora keni | angingua marang wong Wandhan tan
Dene Ki Ageng Sesela | prasapane ora keni | ing satedhak turunira | nyamping cindhe denwaleri | kalawan nora keni | ing ngarepan nandur waluh | wohe tan kena mangan | Panembahan Senapati | ing ngalaga punika ingkang
Ing satedhak turunira | mapan nora denlilani | nitih kuda ules napas | lan malih dipunwaleri | nitih turangga ugi | kang kokoncen surinipun | dhahar ngungkurken lawang | ing wuri tan na
Jeng Sultan Agung Mataram | prasapane nora keni | mring tedhake yen nitiha | jaran bendana yen jurit | nanggo waos tan keni | kang landheyan kayu wergu | lan tan ingaken darah | yen tan bisa tembang Kawi | pan prayoga satedhak sinaua. (Sang Sultan Agung
Pakubuwana | kang jumeneng ing Samawis | kondur madeg Kartasura | prasapanipun tan keni | nenggih kalamun nitih | dipangga saturunipun | Sunan Prabu Mangkurat | waler mring saturuneki | tan linilan ngujung astana ing Betah. (Sunan
nganggoa | dhuwung sarungan tan mawi | kandelan yen nitih kuda | kabeh ajaa na kang lali | lan aja na nggagampil | puniku prasapanipun | nenggih Jeng Susuhunan | Pakubuwana ping kalih | mring satedhak turunira
Mangan apyun nora kena | sineret tan den lilani | inguntal pan linarangan | sapa kang wani nglakoni | narajang waler iki | yen nganti kalebon apyun | pan kena ing prasapa | jinabaken tedhakneki | Jeng Susuhunan ingkang sumare Nglaweyan. (
Prasapa Jeng Susuhunan | Pakubuwana kaping tri | mring satedhak turunira | mapan datan denlilani | agawe andel ugi | wong kang seje
saking luluhur kang dhingin | linarangan angambaha | wana Krendhawahaneki | dene kang amaleri | sang Dananjaya ing dangu | lan malih winaleran | kabeh tedhake Matawis | yen dolana ing
keturunan Mataram | dilarang bermain di hutan Rami.)
Dene sisirakanira | yen tedhak ing Demak ugi | anganggo wulung tan kena | lawan ta kang nyirik malih | bebed lonthan tan kena | kalamun tedhak Madiyun | lan payung dhanddhan abang | tedhak Madura tan keni | nganggo poleng lan bathikan parang-
Kabeh anak putu padha | eling-elingen ywa lali | prasapa kang kuna-kuna | walering luluhur dhingin | estokna ing jro ngati | aja nganti nemu dudu | kalamun wani nerak | pasthi tan manggih basuki | Sinom Salin Girisa ingkang atampa. (
ingkang sembrana | marang wuruke wong tuwa | ing lair batin
saking Hyang Mahamulya | nitahken ing badanira | lawan dipunawas uga | asor luhur waras lara | tanapi begja cilaka | urip tanapi antaka. (
saking ing Hyang Suksma | miwah ta ing umurira | kang cendhak lawan kang dawa | wus
Yogya padha kawruhana | sisikune badanira | ya marang Hyang Mahamurba | kang misesa marang sira | yen sira durung uninga | prayoga atatakona | mring kang padha wruh ing makna | iku kang
Kang wis wruh rahsaning kitab | darapon sira weruha | wajib mokaling Hyang Suksma | miwah wajibing kawula | lan mokale kawruhana | miwah ta ing tata-krama | sarengat dipunwaspada | batal karam takokena. (
dipunpadha | terang ing pitakonira | lan aja bosen jagongan | marang kang para ngulama | miwah uwong kang sampurna | pangawruhe mring Hyang
Nora susah amirungga | mungguh lakuning satriya | carita kabeh pan ana | kang nistha lan kang utama | kang asor kang luhur padha | miwah lakuning nagara | pan kabeh aneng carita | ala becik sira wruha. (Tak perlu
durung mangarti sira | caritane takokena | ya marang wong tuwa-tuwa | kang padha wruh ing carita | iku ingkang dadi
bodho mudha | kethul tan duwe grahita | katungkul mangan anendra | nanging anak putu padha | mugi Allah ambukaa | marang ing pitutur yogya | kabeh padha
Ing sawewekasing bapa | muga ta kalakonana | kabeh padha mituruta | panedhaningsun mring Suksma | lanang wadon salameta | manggiha suka raharja | ing dunya miwan akhirat | dinohna ing lara roga. (
Padha uga denpracaya | aja sumelang ing nala | kabeh pitutur punika | mapan wahyuning Hyang Suksma | dhawuh mring sira sadaya | jalarane saking bapa | Hyang Suksma paring nugraha | marang anak ingsun padha. (
Den bisa nampani padha | mungguh sasmitaning Suksma | ingkang dhawuh maring sira | wineruhken becik ala | anyegah karepanira | marang panggawe kang ala | kang tumiba siya-siya | iku paparing Hyang Suksma. (
Paring peling marang sira | tinuduhaken ing marga | kang bener kang kanggo uga | ing donya ingkang sampurna | mugi anak putu padha | kenaa dadi tuladha | kabecikaning manungsa | tinirua ing
Sakehing wong kapengina | aniru ing solah bawa | marang anak putu padha | anggepe wedi asiha | kinalulutan ing bala | kedhepa parantahira | tulusa mukti wibawa | ing satedhak-
padha | ingkang ngimanaken uga | marang pituturing bapa | Allah kang nyembadanana | ing padonganingsun iya | ing tyas ingsun wus
Wak ingsun upama surya | lingsir kulon wayahira | pedhak mring surupe uga | atebih maring timbulnya | pira lawase neng donya | ing
muruk marang | kabeh ing atmajaningwang | sun tulis sun wehi tembang | darapon padha rahaba | enggone padha amaca | sarta ngrasakken carita | aja bosan denapalna | ing rina wengi elinga. (
Lan mugi padha tirua | kaya luluhure padha | sudira betah atapa | sarta waskitha ing nala | ing kasampurnaning gesang | kang patitis nora mamang | iku ta panedhaningwang | muga padha kalakona. (
serat punika | nenggih Kangjeng Susuhanan | Pakubuwana kaping pat | ing galih panedyanira | kang amaca kang miyarsa | yen lali muga elinga. (
Kagungan dalem serat pawukon pananggalan yasan dalem ingkang sinuhun kangjeng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping pitu, tetedhakan yasanipun ingkang rama panjenengan dalem ingkang sinuhun Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping
Kala dhawahing pangandika dalem, awitipun ingandikakaken ndehak ing dinten Sabtu Legi, wanci jam satunggil siyang, wuku: Tolu, tanggal kaping 17 Rejeb, mangsa kalima, ing tahun Jimawal. Angkaning warsa 1765 windu: Sancaya, sinangkalan: Misik Rasa Sabdaning Ratu. (Saat Paduka
Ingkang nyerat abdi dalem carik Ngabei Sastrawijaya, ing Surakarta-adiningrat, ing kawan taun sampurna panedhakipun kagungan dalem serat wukon pananggalan sapanunggilipun, ing dinten Respati Manis, enjing wanci pukul 10, tanggal kaping 28, wulan Jumadilakir, wuku Gumbreg ing taun
Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan ,
Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
Sewa Mobil Avanza di Malang | Terbaik
sing Nganggo montor Wargo Ndeso Opo meneh sing panggonane Ono Wilayah Gunung Lor Sak durunge wektu Rep Magrib wis budal menyang pasar Kutoarjo, lan sak durune begug Subuh Wis tekan ing sekitar wilayah Kutoarjo poro Wargo nganggo obor Oncor. Iyo bedo kahanane yen wiyen jamane peteng ndedet yen saiki
lampune kok nek njeroro pager,lha mbien bngku penonton d kepruki gawe opo? Dukur’e tiang d kurangi atake jare lampu 40kok mung 38?
[Reply]Wong cilik dukung persibo
kawulo Hangaturaken Sugeng Riyadi Fitri, nyuwun agunging
Mosok gur ngono thok.....LHA NGERTOSE NAMUNG NIKU JEW...... SAPTO SARDIYANTOCama
Reply ↓	Andrik Sugianto on 11/03/2010 at 19:26 said:
Kang andy pean ngedep wong ayu koyo ngono kuwi ra ndredek tah?
jane, jarene wong loro kuwi dudu levele sampeyan
"Nanging benjing Allah nyukani, kerahmatan kang linuwih, Darma Ayu mulih harja, tan ana sawiji pertelanya. Yen
DeleteReplyAziz Rashid17 February 2014 at 16:28pas mboco judule, sek tak bayangne sampeyan pasang foto lagi atraksi gae kaos telu2ne bareng pisan.ternyata dinggo ne gantian siji siji hehehhehe ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi17
piye nek aku seng dolan neng omahe sampeyan
kiro patung jebul awakmu, soale posene podo kabeh mung klambine sing gonta-ganti.. :DReplyDeleteBule Kampung15 March 2014 at 16:06Omegod..aku telat moco iki...ya sorry yak maksud kaos sing tak pilihne iku
Betul mas sulis, piye kabare ? Sayang wingi sampeyan ora teko reuni dadi ora iso ketemu.
wonten Kyai jumeneng Gurune, tiga pisan wasis muruk ilmi, kathah
6. Ingkang ugi dadya Guru santri, ing Cepekan pondhok, Kyai Kasan Besari namane, wus misuwur yen
(Kumpulan Syair II, Lagu ber-irama Dandanggula)
1. Endhek cilik remane barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunthi cangkeme nguplik, waja gingsul tur pethak, lambe kandel biru,
Bedudane pring tutul kinisik, apan blorok kuninge semu bang, asungsun tiga ponthange, bongkot tengah lan pucuk, timah budheng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa,
mring panggenan, santri ingkang lungguh, Gatholoco ngambil sigra, kandhutane tegesan kang aneng kendhit, gya nitik karya brama.
Janma ingkang rupane kayeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, Padha tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing Nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng akherat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekas
ngucap mring Mad Ngarip, Lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
Lah ta sapa aranira yekti, sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, Bedhes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku karam.
tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatholoco muwus, Ing mangka jeneng utama, Gatho iku tegese Sirah Kang Wadi, Loco Pranti Gosokan. Gatholoco tenang
kabeh padha sun lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
16. Kyai Guru mangsuli Tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, karam najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik karam yen mati munggah suwargi, kang karam manjing nraka. Kyai Guru
nanging tan kawetu, ngungkapi gembolanira, kleletipun sajebug sigra ingambil, den untal babar pisan.
4. Pupuh II, Dandanggula, Pada (Syair) 14 :
Gatholoco ngucap tannya aris, Dene sira padha latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, Krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatholoco muwus, Ing mangka jeneng utama, Gatho iku tegese Sirah Kang Wadi, Loco Pranti Gosokan. Gatholoco tenang
Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jênêngku jênêng Wadi Mulya, supaya turunku têmbe, dadi priyayi agung, Abdul Jabar angucap bêngis, Dhapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun Sujatine Lanang, Gatholoco gumujêng alon nauri,
lir kirik gêring, sapa ingkang pracaya, nduwe
ingkang sira sêmbah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah Arbi, lêlakon
saking susah mami, kadunungan barang ingkang gêlap, awit cilik têkeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni,
Nalar bangsat paturane maling, yêkti dadi melu kêna siksa, Gatholoco pamuwuse, Yen sireku tan purun, amulangi mring jawab maling, payo padha cangkriman, nanging pamintengsun, badhenên ingkang
warih, sun kungkum sangang wulan, ora kulak kawruh, satêmêne bae iya, ingsun adus Tirta Tekad Suci Êning, ing
dadi darbek-Ingsun, kang anyar sarwa gumêbyar, Sun kon nganggo marang sanak-sanak mami, Ngong trima nganggo ala. Gatholoco menyahuti lagi, Jikalau begitu jelas kalian hanya manusia lumrah,
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal sirna
Gatholoco sigra anauri, Mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan
tuwa, badhenên cangkriman iki, yen sira nyata wasis, mêsthi wêruh ingkang sêpuh, Ahmad Ngarip ambatang, Kêlir kang tuwa pribadi, sadurunge ana Dhalang miwah Wayang. Gatholoco
2. Balencong durung pinasang, Kêlir ingkang wujud dhingin, wus jumênêng keblat-papat, ngisor têngah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, Abdul Jabar asru muwus, Heh Ahmad Ngarip salah, pambatangmu iku sisip, panêmuku tuwa dhewe Kaki
Anane Kêlir lan Wayang, kang masang Balencong sami, Wayang gaweyane Dhalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madhani, anane Dhalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala bêcik, asor unggul tan liya saking Ki Dhalang. Adanya Kêlir (Layar) dan Wayang,
Upama wong nanggap Wayang, isih kurang têlung sasi, Dhalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap Ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap Wayang, ora ngucap nanggap Kêlir, ora ngucap nanggap Balencong lan Dhalang. Seumpama ada orang yang hendak mengundang hiburan Wayang kulit,
9. Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa. Ki
Basa Kêlir iku Raga, Wayange Suksma Sujati, Dhalange Rasul Muhammad, Balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, Cahyane Urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jêro ngandhap nginggil, Wujudira Wujude Allah Kang Murba. Layar itu sesungguhnya adalah Raga ini, Wayang
wong tuwanira, loro pisan padha mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake nikmatipun, iku daya jalaran, wujude ragamu kuwi, ora nêja gawe rambut kuping mata. Aku yakin
30. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
33. Panganggo kang sarwa endah, ingsun
sanajan Kêlir pinasang, gamêlan wus miranti, Dhalang niyaga linggih, yen maksih pêtêng nggenipun, sayêkti durung bisa, Dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining Wayang.
wayang. Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira Ringgit, margane isih pêtêngan, ora kêna den tingali, yen Balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah
mana Pandhawa mana Kurawa. Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa. Ki
hilang dikala Jaman Gaib, Aku simpan di tengah-tengah jagad. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
Aku (Ruh/Atma) adalah juga Allah adalah juga Muhammad.
46. Guru tiga asru mojar, Sira wani angakoni, tunggal wujud lan Pangeran, apa kuwasamu kuwi, Gatholoco nauri, Ngawruhi dadine lêbur, kalawan pêparêngan, karsane Kang Maha Suci, ingsun dhewe tan
Hyang, aweh mosik liya mami, Muhammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane
bilahi, ingkang langgêng swarga mulya, Kyai Guru anauri, Yen
ngucap, Pêsthine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatholoco anauri, Iku pêsthening Widdhi, dudu pêsthi
ingsun dereng wujud, ana ing alam samar, tumêka ing jaman
Irêng ingkang dadi, dene buntêt tanpa nalar, Abdul Manap duk miyarsi, mojar mring Ahmad Ngarip, Abdul Jabar Yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak
mbubrah agama, akarya sêpining masjid. Gatholoco asru ngucap, Den enggal nyuduk mring mami, sapisan nyuduk jisim, pindho bathang sira suduk, ya ingsun utang apa, arsa mateni mring mami, saurira Mung lêga rasaning driya.
Gatholoco kang tinilar, aneng ngisoring waringin, rumasa yen mênang bantah, mangkana osiking galih, bangêt kêpati-pati, angêkul sameng tumuwuh, Sun-kira luwih
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora ‘mun-dur’ bantah kawruh, pêlêm gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang menda warni (slira), bêcik ingsun ‘ngênte-ni’ lan ‘ura-ura’.
tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (têsmak), ora ‘jamak’ mejanani, mulwa rêngka (srikaya) yen sira luru ‘sara-ya’.
74. Kêmadhuh rujit godhongnya (rawe), aywa suwe sun-anteni, guru ngêndi srayanira, najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandhingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun mundura, yeku karsane Hyang Widdhi, raganingsun yêktine darma kewala.
(Kumpulan syair IV, Lagu ber-irama Pangkur)
1. Kacarita ing Cêpêkan, pondhok agêng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawêntar manca
ingkang sampun putus, ing makna lapal Kuran, mêncil mêncul madoni mring Kyai Guru, maknanira lapal Kuran, angambil sagunging misil. Serta beberapa Kitab lagi, sesuai keinginan para
kawruh Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dhasar ingsun bangsa Jawi. Ilmu Jawa Belanda China, Turki Koja Hindhu Bênggala Kêling,
ingsun wirang, golekana saiki ana ngêndi, si Gatholoco wong kumprung,
wingking lampah kawula, kintên-kintên dalu punika ugi, nyipêng wontên kitha Pungkur,
awakingwang, waton oleh alême guru mami, santri tiga samya muwus, niki kêthu kawula, tampenana Gus Nganten sampeyan pundhut, gadhekna kula sumangga, sakmana
Kyai Kasan Bêsari (Hassan Bashori).
disirami, Kasan Bêsari gya dhawuh, Uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor wetan iku, Gatholoco sigra minggah,
anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya bêja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.
apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira aturêna, bali marang kang ndarbeni.
kuwe, kalawan cahyamu gêsang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.
Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng akherat dadi pandung, anggawa dudu
dunya iki, kadunungan barang gêlap, ora tuku ora nyileh, sira anggo sabên dina, ing mangka aneng akherat, anggawa dudu duwekmu, dunya-kherat dadi
Mangka sira gawa kuwi, ora sira ulihêna, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira ora lampus, Kyai Guru duk miyarsa.
12. Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundhute, ingsun wêdi bok kinira, anampik sihireng Hyang, manawa nêmu sêsiku, sireku
padhanging sasi, sakehe manusa suka, uninga wulan cahyane, padhang sarta ora panas, cacade mung pisahan, mulane ingaran santun, santun warna sabên dina. Terang yang digantikan oleh terangnya rembulan (
saking Urip, dadi saking Nur Muhammad, lintang rêmbulan srêngenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muhammad, mangka Lintang Johar iku, dadi pusêre Muhammad. (Nur Muhammad atau Lintang Johar) adalah perwujudan
mangan sare, nglakonana sawatara, ingkang sabar tawakal, ingkang sumeh aja nepsu, ngajeni marang
iku, ciptane ingkang dumadi, dene Takrul têgêsira, pamêkasing niyat nênggih, dumadine panggraita, mangrêteni ingkang
Dadi lan ing dhewekipun, têgêse iku sayêkti, Bila têsbeh lire ika, tan loro kahanan-neki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik mênêng kuwi. Wujud dan kepribadian
ingkang den arani, sakêcap sarta satindhak, mênêng mung sagokan kuwi.
27. Hyang Suksma ya dhirinipun, sarta lamun den takoni, pira Martabating Tingal, saurana tri prakawis, Tasnip ingkang kaping pisan, Insan Kamil kaping kalih. Tak lain adalah Hyang Suksma
manunggal sama dengan Yang Menciptakan Alam! (Illusi telah tersingkap, bagaikan Bulan Purnama. Tuhan telah mewujud nyata!)
35. Wus tumêka wangênipun, têkane kawula kuwi, ora nêja yen dadiya, dadi Gusti kang sayêkti, nanging yêkti dadi uga, pira Martabat Pamanggih. Sudah mencapai tingkatan tertinggi, keberadaan Kawula (hamba), tak disengaja
ketukan menumbuk padi ini dikenal dengan sebutan gamelan Lesung).
37. Cleret Ngantih ping limeku, dene Panjriting wong nangis, lawan Klêthêking wardaya, myang Têpêking wong lumaris, tuhune iku pangucap, martanipun akir kadi.
Martabat Nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning Sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping
8. Ing Endragiri gunung, wontên endhang gentur tapanipun, apêparab Rêtna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.
dhepokipun, yeku dhepok ing Cêmarajamus, pratapane ing guwa Seluman wêrit, angkêr sinêngkêr barukut, botên sêmbarangan uwong. Nama dari Padhepokan Sang Retna (Dewi
dereng purun cantênan, nudingi mring cantrik estri, dangu-dangu sumaur ngucap mangkana. Gatholoco
12. Mêsthine nurut kewala, kabeh gêlêm anglakoni, Gatholoco alon mojar, Apa têmên tan nyidrani, upamane ngapusi, apa sira wani tanggung, yen sira ora dora, sun jawabe ing samangkin, lah ucapna cangkrimane kaya apa. Pasti
winilis, wohe amung kêkalih, mung sawiji trubusipun, mubêng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, pan ana dene ingkang salah satunggal. Mlenuk
ngucap, Apa bênêr apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki, Mlênuk Gêmbuk miyarsi, wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedhot mundur sarwi nglirik, alon ngucap saiki
Kabeh ingkang sipat gêsang, kang ana ing dunya iki, Pangucape Pirang Kêcap, mangka Leklu iku
31. Ucape kang sipat gêsang, kang ana ing dunya iki, Pan Amung Salikur Kêcap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, Leklu Klimis iya iku tegesira.
Papat Keblat Kalih, Patbêlas Ingkang Keri, Kang Loro Tutup-
36. Gatholoco saurira, Mêngko sun pikire dhisik, bismillah mbadhe cangkriman, cangkrimane gêndhuk kuwi, Isine Dunya Amung Sanga Kathahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung Sangang Iji, ora nana ingkang luwih
marang siji maning, iku tandhane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, Kahanane
Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni, iku Padha Ngêmu Rasa, dene
Badhenên ingkang dumunung, têgêse Wong Laki Rabi, lan têgêse Wadon Lanang, tegese Sajodho kuwi, Gatholoco saurira, Ora susah nganggo mikir.
7. Têgêse Wong Lanang iku, Ala kang têmênan kuwi, iya iku ananingwang, rupane Ala ngluwihi, Wadon iku têgêsira, gênah Panggonane Wadi.
kuwi, sabênêre Luwih Ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna kang ala iki. Rahasia
Gatholoco sukeng kalbu, gumujêng sarwi mangsuli, Tuturira sun tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, têtêp dadi garwa-mami. Gatholoco
andhap asor iku, wêkasane nêmu bêcik, raharja sugih têpungan, kineringan mring sêsami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang trêsna asih. Watak
25. Samengko mrih gênahipun, manira arsa nontoni, mring prenah têtêngerira, wujude ingkang sajati,
Gatholoco asru bêndu, Tuturmu padha ngantêpi, mantêp lair batinira, mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut prentah mami. Gatholoco
prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dhumatêng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami. Retno Dewi
Gatholoco alon muwus, Dhuh wong ayu mêrak ati, sumeh sêmune prasaja, susileng solah rêspati, wangsalan iki rungokna, wulang mring sira wong manis.
anggowa, candhongna ing kalbu, Wiku Raja ing Kusniya(Bawadiman), Sarkap putra (Samardikaran) den gêmi simpên wêwadi, ywa kongsikasamaran.
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng sêmu, dêkunging sabda tanaga(taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wêwadi, wong taklim sapadanya. Tanaman kentang yang merambat (KETELA) jalan cerita orang yang memainkan wayang (
saking dhawuh piwulang paduka, muhung nuwun pangestune,mugi-mugi jinurung, badan kula bangkit nglampahi, Gatholoco ngandika, dhuh sirawong ayu, ayune ayu têmênan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsunlunga. Retna Dewi berkata
4. Pangestu brekah pukulun, palimarmaning Hyang Widdhi, sadaya kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatholoco angandika, Kapriye wulangku nguni.
Apasira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, Kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.
7. Nugrahaning Buddhi iku, saurana Tri Prakawis, Cipta Ning kang kaping pisan, Panggraita kaping kalih, Sang Panyipta kaping tiga, Kanugrahaning Roh kuwi. Anugerah Buddhi (Kesadaran), ada tiga macam, Cipta Ning (
iku Telu, ana dene ingkang dhingin, Urip Tan Kalawan Nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, Ora Angen-Angen liyan, Allah Kewala kaping tri.
Tan ana woworanipun, ingkang Wahdatilwujudi, Nugrahan Sakarat pira, saurana Tri prakawis, kang dhingin Adhepanira, Idhep ingkang kaping kalih. Tak bisa dibedakan lagi,
saurana Tri Prakawis, Sokur ingkang kaping pisan, Tawakal ingkang ping kalih.
saprakawis, Ana Ing Kahananira, Anenggih Karsa:Rasaning, Rasa Wisesa Prayoga, Martabate Kramat kuwi. Jawablah
14. Ingkang Karem Sipat iku, uga ana gumletheking,
Martabate Nyawa iku, lamun sira den takoni, kathahe namung satunggal, iya iku Roh Ilapi, mung sawiji marganira, tegese Urip puniki.
Ora nana Urip telu, ingkang mesthi mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi. Tak
19. Ana ingkang Nrima iku, Kaya Toya lawan Siti, lawan ingkang Kaya Udan, apa dene Kaya Wesi, kalawan Kaya Samudra, ingkang Kaya
Ginaweya arit wedhung, pethel wadhung kudi urik, Ora Owah Sipatira, Isih bae Wujudneki, ingkang upama Samudra, Pituduh ingkang
Puniku mesthine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis Kaya Samudra, Ora Owah Tingalneki.
dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.
ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning neng-ira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran
Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. Tahu arah tengah, tahu arah pinggir,
Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa
30. Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli sarak nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara sarak, amung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:
Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 27 Agustus 2007.
Matur suwun mbak sampun kerso rawuh wonten blog kulo punika. Salam kenal ugi mbak. Sampeyan
mboten ngantos setunggal kelas. yen Rahmat Romadhona niku rencange mbak kulo, angakatn 2004.
kabah, kejawen, makna, mekah, mesjid, spiritual, sufi
(Wonogiri), Kethuk tilu (Jawa Barat).
lha yen ketemu panjenengan malah lucu…,"O…ini mas Nggambleh ya.."
ketemu njuk kaya ngapa yo? isih nganggo praupan munyuk ra yo hahaha
kuwi ncen mas nggambleh ki hedsote ajeg
njuk kaya ngapa yo? isih nganggo praupan munyuk ra yo hahahakuwi ncen mas nggambleh ki hedsote ajeg
lha yo, aku jan karo mas Nggambleh ki guyon thok, jeneng asline wae aku ra ngerti je:D
Reply	nadanusantara says:	3 September, 2012 at 12:00 am	cdindonesia
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan
Mayong, ibune klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
hehehe… tapi tulisane ageng2 mbah… dereng di revisi, kagem ngaturi kersanipun mbah lan penggemar sanese…. maklum mbah, sampun dados
dlamakan, iku bagéan ngisor sikil manungsa. Sacara anatomis, tlapak sikil disebut minangka aspek plantar. Permukaan
Ora kaya bagéan awak liyané, kulit tlapak sikil ora nduwèni wulu lan pigmen, lan nduwèni konsentrasi pori kringet sing dhuwur. Tlapak sikil nduwèni sawetara lipatan sing kabentuk sajroning embriogenesis lan ngandhut lapisan kulit paling kandel ing awak manungsa amarga bobot ing sakndhuwuré. Kaya tlapak tangan, pori kringet ora nduwèni kelenjar sebasea.
Persarafan[besut | besut sumber]
Tlapak sikil sensitif banget ing sénggolan amarga akèhé saraf, sing marakaké sensitif ing permukaan, rasa gatel lan sawetara wong nemokaké tlapak sikil minangka zona erogen.[1] Sacara medhis, tlapak sikil iku papan refleks plantar, uji sing bisa nuwuhaké rasa lara amarga sensitivitasé. Tlapak sikil bisa uga dipigunakaké kanggo nyiksa.
Lengkungan[besut | besut sumber]
Tlapak sikil wong diwasa normal iku mlengkung. Lengkungan kasebut bisa gagal tuwuh sajroning mangsa bocah utawa bisa warata sajroning ngandhut lan umur tuwa sing nyebabaké sikil warata.
Jroning budaya[besut | besut sumber]
Ing Wétan Tengah, tlapak sikil dianggep ora resik lan dianggep ngina utawa nyerang yèn sacara kabuka nuduhaké tlapak sikil. Jroning budaya
SlovenčinaTagalogWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.19, 1 Maret 2016.
< Panganggo:Wirjadisastra(Dilih saka Basa Jawa Ngoko - Basa Jawa Krama)
Dhaptar ingisor awujud tembung ing Basa Jawa Ngoko lan owah-owahané menyang Basa Jawa Krama lan Krama Inggil.
Pérangané awak[besut | besut sumber]
Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.31, 31 Oktober 2016.
Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga - tokoh wayang purwa Jawa.	Srikandi - tokoh wayang.	Manohara. - [ khazanah tokoh wayang ]	Daftar Gambar Wayang Purwa
Panakawan – tokoh wayang purwa Jawa. | TOKOH WAYANG PURWA
sinten kemawon engkang kasinungan cahyo ganggal warnonipun bakal sagep murakapi ing bumi Nusantoro 1Cahyo engkang warni Putih ( artinya cahaya Putih ) inggi puniko cahyonipung bumi nusantoro senteng kemawn engkang wonten sak duwure bumi bakal percadas dateng engkang damel .2 Kapeng kalenipun sajeti poro satri puniko watk ipun wonten bumi nusantoro engkang sinebat cahyonipun saskoro. ugi cahy engkang kaping 3 enggi puniko sedoyo kegaiban lan ginaib ipun bumi wonten tlata nusantoro puniko nggadai misteri pinyambak pinyakbak, umpamini udon kolo mongso lan sak pinunggalipun , kaping 4 senten kemawon sagep katurunan cahyo derajati paro manungso engkang minulyo enggi puniko deratnya rojo kedah weruh saderenge winarah. kaping gansal 5 cahyo ning poro padento ulam alim ugi pujonggo lam mpu muksonipun katenger wonten sak lebate bumi nusantoro manawi lintunipu bumi nusantoro ora bakal biso mukso ake marang poro wong kan sayekti ing
Korinta 41Para sedulur, jalaran Gusti Allah gedé kawelasané, mulané Dèkné ya ngekèki penggawéan iki marang aku. Aku ya ora bakal semplak atiné lan aku ora bakal mandek enggonku mulangké pituturé Gusti Allah sing anyar iki. 2Aku malah ngemohi lan ngedohi tumindak sing ngisin-isinké lan sing ora pantes disawang. Wujuté awaké déwé ya ora ngapusi apa malsu pituturé Gusti Allah, ora. Awaké déwé malah mulangké pituturé Gusti Allah nganggo tyara sing jelas, dadiné kabèh wong ngerti nèk aku mulangké sak beneré, awit Gusti Allah déwé sing nitèni. 3Nanging, semunggoné meksa ijik ènèng wong sing ora bisa nyandak marang pituturé Gusti sing tak wulangké, kuwi ora jalaran tembungku kurang jelas, ora para sedulur, nanging jalaran wong-wong kuwi wis ditampik karo Gusti Allah, awit ora gelem pretyaya. 4Sing mblerengi atiné wong-wong kuwi ya Sétan. Suwéné urip ing donya kéné ya dèkné sing ngwasani atiné wong sing ora pretyaya marang Gusti Yésus. Dadiné wong-wong iki ya ora bisa dunung marang kabar kabungahané Kristus lan ya ora pada bisa ngrasakké déwé gedéné pangwasané Kristus, sing ngétokké Gusti Allah marang awaké déwé. 5Wujuté aku ya ora ngomongké bab awakku déwé supaya kowé pada ngelem aku, ora. Sing tak wulangké ya ora liyané kejaba Gusti Yésus Kristus, supaya kowé pada nampa Dèkné dadi Gustimu. Aku namung kepéngin ngladèni kowé kabèh, awit kuwi sing dadi kekarepané Gusti Yésus ing uripku. 6Kenèng apa aku kok kepéngin nuruti kekarepané Gusti Yésus para sedulur? Awit Gusti Allah, sing mbiyèn-mbiyèné, dongé namung ènèng peteng, nekakké pepadang, Gusti Allah déwé nylorotké pepadangé ing atiku nganggo pituturé Gusti Yésus. Dadiné aku saiki bisa ngerti sepira gedéné katrésnané lan pangwasané Gusti Allah, sing dikétokké karo Gusti Yésus. 7Nanging pitutur iki diwadahi uripé awaké déwé sing ringkih iki. Kaya-kaya kenèng dipadakké karo banda gedé sing diwadahi kendi lempung. Mengkono kuwi bisa kétok tenan nèk kekuwatan ing uripé awaké déwé iki tekané sangka Gusti Allah, awit awaké déwé rumangsa ringkih. 8Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Awit aku iki dipenet sangka wétan-kulon-lor-kidul, nanging ora remuk. Ajek bingung ora ngerti apa sing kudu tak tindakké, nanging ora tau semplak. 9Ajek dimungsuh, nanging Gusti ora tau ninggal aku. Awak kenèng alangan, nanging ora mati. 10Para sedulur, kowé pada ngerti déwé nèk Gusti Yésus waé wis dipatèni, mulané aku ya dunung nèk sak wantyi-wantyi ènèng wong sing bakal matèni aku, jalaran aku nggelarké pituturé Gusti. Aku saguh nglakoni urip sing kaya ngono kuwi, supaya manungsa bisa nitèni déwé nèk Gusti Yésus urip lan supaya wong-wong pada dunung nèk Dèkné sing ngekèki kekuwatan aku. 11Ing uripku iki aku wis kerep tyedek karo pati, jalaran aku nglabuhi Gusti Yésus. Nanging Gusti Allah déwé nglilani kabèh mau klakon, supaya kabèh wong bisa weruh déwé nèk Gusti Yésus urip lan pada dunung nèk Dèkné sing nguwatké awakku sing ringkih iki. 12Dadiné para sedulur, aku iki sasaté ngrasakké kasangsaran terus sampèk arep mati, nanging jalaran sangka kasangsaranku kowé bisa nampa urip langgeng. 13Nang Kitab ènèng tulisan ngéné para sedulur: “Aku tansah pretyaya marang Kowé Gusti, mulané aku ngomong nèk Kowé Pitulunganku.” 14Nganggo pengandel sing kaya ngono kuwi aku saiki tansah nggelarké pituturé Gusti, awit aku ngerti nèk Gusti Allah, sing nangèké Gusti Yésus sangka pati, uga bakal nangèké aku sangka pati, supaya aku bisa urip dadi siji karo Gusti Yésus slawas-lawasé. Gusti Allah uga bakal nampa aku nang swarga bebarengan karo kowé kabèh. 15Para sedulur, sangsaraku kabèh kuwi namung kanggo nglabuhi kowé, supaya kowé pada kenal marang Gusti Allah. Dadiné nèk wong-wong sing nampa kawelasané lan kabetyikané Gusti Allah tambah terus, wong-wong sing maturkesuwun lan memuji marang Dèkné ya bakal tambah terus, awit Dèkné pantyèn gedé tenan pangwasané. 16Mulané aku ya ora semplak atiné para sedulur. Bener badan sing kétok selot suwi selot rusak ngrasakké kasangsaran, nanging ing njeruh ati aku krasa dianyarké terus saben dina, dadiné selot suwi rasané selot kuwat. 17Kangèlan sing tak alami sakjeroné urip ing donya iki ora apa-apa blas nèk tak padakké karo upahé kasangsaran sing mbésuk bakal tak tampa sangka Gusti Allah. Upah kuwi bakal gedé tenan, nggumun-nggumunké. Awaké déwé bakal ngrasakké kabetyikané Gusti Allah kabèh slawas-lawasé, awit kuwi wis dityawiské kabèh kanggo awaké déwé. 18Mulané aku ya namung mandeng marang upahku sing nang swarga, sing saiki ora kétok. Aku ora mikirké kasangsaran sing tak rasakké saiki. Barang sing kétok kuwi bakal liwat kabèh, ora suwi ènèngé. Nanging upah sing nang swarga, sing ora kétok, kuwi sing langgeng.
saking kulo muchtar bocah kelahiran Njeporo Jawa - tengahSalam hormat lan nderek gabung kagem Mas Admin JeparaGroubSalam persahabatan kagem sedoyo sederek 2 wonten jeporo, kulo niki panci tiang jeporo nanging sak niki kulo nembe ngais rejeki wonten pulau kalimantan, dados ugi sak puniko kulo mboten ngertos kabare njeporo.menawi rencang - rencang sedoyo purun maringi perso tentang kahanan kota tercinta Jepara Bumi Bidadari......!Cekap Semonten, mugi mugi saget diterimo wonten forum puniko....! nek enten wekdal sowan wonten Blog Kulo geh. http://satoeband.blogspot.com/Maturnuwun sakderengipunmu
nggawe artikel koyo dioyak pulisi yo wis pertamaxxxx wae…. karo ngguyu khas kumbokarno…. huahahahahahahahahahahah Reply	Lambang says:	19-11-2009
pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen.
Artikel Seputar Tips Karir | Artikel Kerja, Tips Kerja | jobsDB Indonesia
ngapura.Gusti Allah kula nyuwun ngapura.Sakathahing dosa kula, dosa alit
kalawan dosa ageng. mBoten wonten ingkang saget ngapura. mBoten wonten ingkang
saget ngapura. Sakabehing dosa kula. Kajawi namung paduka.”
punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Staszów&oldid=1090250"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
MY BLOG, MY CREATIVITY: DHIALEK PEKALONGAN_PART 2
karo daerah pesisir jawa liyane, umpamane Tegal, Weleri/Kendal, Semarang.
ing abad 15-17, wewengkon Pekalongan kalebu daerah praja Mataram . Awal mulane
Basa/Dialek Pekalongan baku jaman semono mau wis ora dianggo maneh ono ing
dialek Pekalongan jaman saiki. Conto ukara basa baku Pekalongan sak wise ana
ukara2 ana ing tetembangan dolanan "sintren"tarian khas pekalongan
§ Sulasih sulandana.widodari tumuruna ..lan
saiki akeh para piyayi Pekalongan kang duwe pakaryan dadi Juragan Batik, tenun
lan Tekstil lan tansah migunakke dialek kang biso dimangerteni dening piyayi
pekalongan dewe. Anane para juragan , pedagang uga para nelayan ana tlatah
dialek Pekalongan kalebu basa "antara" kang dipigunakake antara
tlatah Tegal (sisih kulon) ,Weleri (sisih wetan) lan daerah Peg. Kendeng (
sisih kidul). kalebu basa sing "sederhana" nanging
"komunikatif" lan bisa gampang disianoni lan dipigunaake.
kanggone para piyayi Jogya/solo dialek kalebu kasar lan angel dimangerteni.
dimangerteni bebasan sinigar padha rupane jiniwit bedha rasane.lamun wayang iku
Tegal akeh nganggo istilah : Bae, nyong, manjing, koyo kuwe,.. kanthi
diucapake medhok . semono ugo dialek Pekalongan padha nanging diucapake ora
kanthi medhok ( "datar" ing pangucap).Tegese ana ing dialek
nganggo pangucap :"Si","Pak","nyong",
"Ra","Po'o","Ha'ah pok", "lha",
"Ye". anane "kosakata":
§ "Tak nDangka'i" tegese "tak
§ "Jebhul no'o" tegese
§ "lha mbuh" tegese " yo
§ "Ora dermoho" tegese "ora
§ "Wegah ah" tegese
§ "Nghang priye" tegese
§ "Di Bya bae ra" tegese "
§ "Lha kowe pak ring ndi
si ??.." ( kowe arep menyang endi ??).
§ "Yo wis kokuwe Po'o ra". ( Yo
§ "tak ndangka'i lanang jebulno'o
wadhok" ( tak kiro lanang jebhul wedhok).Tiba-e ( jebhul )
conto meneh bab dhialek kang kalebu kasar ing pangucap lan tegese , nanging
kanggone kekancan marakke akrab , kosakata iki aja di ucapake marang sapa wae
kang durung srawung kanthi akrab, bisa marakke nesu kanggone liyan.
meneh kosakata kang uga kalebu saru anggone liyan , umpama ;
§ mlosdrong ( kathoke mlorot nganti katon
§ methothok ( anggone ndodhok nganti katon
§ ngadeng ( "manuke" tangi )
§ ploslong ( katon nggleger lan dowo )
§ jhemethut ( krasa "kenyal" olehe
§ semlenget ( krasa anget lan panas ).
§ mbhis-mbhis ( lara napas & unjal
§ dengkek ( awake ora kuwawa ngangkat ).
§ ngranapi ( melu ngarakke ananing kedadeyan
§ ngiyobok ( mripate lara akeh banyune )
kang kalebu medheni,biasane kanggo medhéni bocah kang nakal , umpama ;
§ ana candi'olo ( memedi ana ing wektu sandi
§ kena wiyangga ( kleleb ing puser ilining
§ Kaki sonto ( memedhi kang gedhe duwur ).
§ Den ayu lanjar ( Ratu jin kang duwé
§ Kena oyot mimang ( muter2 ing dalan ora
§ Kena siwer ( kena guna-guna ).
§ Lha kae kharim mu sing anyar pok ? (
lha kae bojomu sing anyar ?).
§ Yo ojo ra , mending ya'kul ndisik ( yo aja
to , sampeyan dhahar disik wae..)
§ lha yo ,kae pancen sobirin bocah bahlul ,
bakhil , pk dikapakke maneh ??
§ lhe guwe Bah cilik Congkle ( dewekne
anak-e Cong Lee ).--Cina.
para keturunan cina biasane uga dicampu nganggo basa Indonesia, umpamane :
§ Lha tadi sudah tak "bilangke"
tapi "ndak ngerti" yo wis ...(
nduwur Iku kabeh dialek ana ing njero kutha Pekalongan. Rada minggir soko
tlatah kutha, ana beda-ne sithik ..anggone pangucap. Akeh huruf vokal/konsonan
kang diucapake kanthi medhok..kanthi tambahan. "huruf h ing
§ "bali"/mulih diucapke
§ "Brahim" /Ibrahim diucapake
Wis ho , nyong pak bhelhi ndikik ( Wis yoo, aku arep mulih disik ).
wetan),Pemalang/Wiradesa(ing Sisih Kulon),Bandar/Kajen (ing sisih kidul) ..
sisih Lor ora nganggo sebab-e...nJegur segoro ..
Akah -e para manca kang cumondok ana ing pekalongan, anane media lan televisi.
nganti saiki lan ing tembe , bakal menehi werna ana ing khasanah Basa Jawa.
Dhialek Pekalongan kajaba dadi duwekke wong Pekalongan uga dadi duwekke Wong
Jawa ing endi wae .. ing tembe bakal ndirgantara sak inggenging bawana ...
disik ... mengko yen ana tambahane ditulis meneh .., nuwun.
Swuh rep data pitana, hanenggih pundi ta negari, pundi ta desa, ingkang wonten wisma kang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi tembu...
wekdal Waosan Pustaka Suci Al Qur'...
karo nambahi cc, “157 cc kok di bandingno 149 cc, Copot Limiter”
Pèrsi), dhékorasi ing Istana Darius ing Susa (510 SM).
Athanatoi, "abadi", saking ater-ater a ("boten") + thanatos ("séda"); kadhangkala dipunsebat "Tamtama Abadi Pèrsi" utawi "Sedasa èwu tamtama abadi") inggih punika nama ingkang dipunparingaken déning Herodotos kanggé nyebat tamtama khusus saking Kakaisaran Pèrsi Akhemeniyah.[1][2][3] Tamtama abadi nggadhahi tugas minangka Garda Imperial lan ugi minangka tamtama adu tempur. Minangka Garda Imperial, Tamtama Abadi nggadhahi tugas ngayomi kakaisaran menawi wonten serangan saking negari manca, bilih minangka tamtama tempur, Tamtama Abadi ndhèrèk pamaréntah nalika wonten misi panyerangan dhateng manca, salah satunggalipun nalika ekspansi Kakaisaran Pèrsi lan ing Perang Yunani-Pèrsi. Nalika wekdal taskih damé, Tamtama Abadi nggadhahi tugas minangka pengawal kaisar. Nama ptamtama punika ing basa Pèrsi kamungkinan inggih punika Anûšiya ('kanca'). Herodotos nggambaraken Tamtama Abadi minangka infantri ingkang dipunpandhégani déning Hydarnes. Tamtama punika cacahipun wonten 10.000 tamtama. Ingkang dipunkearengaken mlebet dados Tamtama Abadi inggih punika namung Pèrsi, Medes, lan Elam. Tamtama Abadi pikantuk pelatian ingkang langkung saé lan abot tinimbang infantri ingkang biasa kemawon. Sedaya tamtama ing Tamtama Abadi sampun dipunlatih kanthi temen awit alitipun. Siasat ingkang dipunginakaken déning Tamtama Abadi inggih punika barisan ngajeng nyerang mengsah lan barisan ingkang wingking nembakaken panah dhateng mengsah. Para tamtama ingkang dadaos Tamtama Abadi inggih punika priyantun jaler ingkang setya tuhu dhateng kaisar lan badhé ngayomi kaisar, sanajan ngantos séda. Tamtama punika dipunsebat minangka "Tamtama Abadi" namung déning Herodotos. Sumber saking Pèrsi piyambak boten nyebataken nama tamtama punika.[4] Kadosipun, Herodotus sampun kléru anggenipun nyebat Anûšiya ('kanca') kaliyan Anauša ('Tamtama Abadi').[4]
Sasanésipun Herodotos, Tamtama Abadi ugi dipunsebataken déning Athenaios[5] (ingkang ngutip Herakleides saking Kyme); Hesykhios[6] (ingkang kliru anggénipun nyebat tamtama abadi minangka detasemen
mendhet rujukan saking Romawi, lan nyebataken kanthi nama Tamtama tempur.[9]
Miturut Herodotos lan Xenophon, tamtama punika dipunparingi nami Tamtama Abadi (Athanatoi) amargi cacahipun tansah tetep, inggih punika 10.000 tamtama. Tamtama Abadi gadhah tradisi utawi paugeran bilih menawi wonten Tamtama Abadi ingkang séda, tatu ingkang parah, utawi sakit, salajengipun dipungantos déning tamtama ènggal saéngga cacahipun tamtama punika tansah 10.000, boten kirang lan boten langkung,[10] amargi punika tamtama punika dipunsebat Tamtama Abadi[10][11] Miturut satunggalipun winasis saking Pèrsi, Ardeshir Radpour, sasanésipun cacahipun ingkang tansah tetep, tamtama punika dipunparingi nama Tamtama Abadi ugi amargi tamtama punika boten naté nilar tamtama ingkang sampun séda ing médhan tetempuran. Tamtama Abadi tansah mindhahaken jisim tamtama Abadi ingkang séda lan nebihaken saking paningalipun mengsah, saéngga mengsah jarang ningal wonten tamtama anggota tamtama abadi ingkang séda. Punika ndadosaken prajurit Tamtama Abadi kados boten saged séda.[12] Nama sanés saking Tamtama Abdi inggih punika Melophoroi (Tamtama ingkang ngasta Apel). Nama punika dipunparingakeb déning sajarawan pandhèrèkipun Alexander Agung. Tamtama abadi ngasta tumbak ingkang nggadhahi panyeimbang arupi logam alit awujud bundheran kanggé ngimbangaken titik abot tumbak. Wujud pangimbang kasebat kados apel saéngga dipunsebat Para Pangasta Apel.[10][13][14]
Miturut Xenophon, Tamtama Abadi dipundamel déning Koresh ingkang Agung. Nalika wekdal kakuaosanipun Koresh, Kekaisaran Pèrsi
Kakuaosanipun kasebar saking Lepen Indus ing India ngnatos dumugi Hellespontos ing Yunani. Amargi kakuaosanipun punika ingkang jembar, Koresh ngraos mbetahaken kaamanan kedah dipuninggilaken.[15]
Panjenenganipun menggalih dhumateng sinten panjenenganipun saged paring kapitadosan kaamanan istananipun........ Panjenenganipun milih sedasa ewu prajurit, ingkang damel kemah ing sakiwa tengenipun istana, njagi panjenenganipun siyang lan dalu, lan ndherek ngancani panjenenganipun menawi tindakan.
Nalika wonten perang, Tamtama Abadi nggadhahi tugas kangge ngayomi tendha karajan ingkang dipundunungi déning kaisar.[16] Tamtama abadi ndherek perang wonten ing misi nelukaken Koresh ingkang Agung ing Kakaisaran Babilonia Enggal ing taun 547 SM, Kampanye Kambises mungsuh Mesir nalika taun 525 SM lan invasi Darius ingkang Agung dhateng Punjab Kilen lan Sindh ing India sarta Skithia nalika taun 520 SM lan 513 SM.[17] Wonten ing Paprangan Gaugamela nalika taun 331 SM, Tamtama Abadi njagi kaisar Darius III. Kadosipun Tamtama Abadi ugi ndherek sarta wonten ing Paprangan Gerbang Pèrsi nalika taun 330 SM. Aleksander ingkang Agung kasil nelukaken Tamtama Abadi nalika Paprangan Issos nalika 333 SM. Sasampunipun
Pèrsi[besut | besut sumber]
Nalika Perang Yunani-Pèrsi, Tamtama Abadi ndherek nyengkuyung Pangepungan Eretria lan Paprangan Marathon nalika taun 490 SM wonten ing invasi ingkang kapisan, sarta Paprangan Thermopylae nalika taun 480 SM lan Paprangan Plataia nalika 79 SM ing invasi ingkang kaping kalihipun.
Dijupuk 8-8-2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
oldid=1089784"	Kategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa YunaniArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
lair, Ramane isih dadi Wedono Mayong, ibune klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
Ngaturaken Sugeng Warsa Enggal 2014 Mugi tambah sae sak sembarange Baca selengkapnya »
Tansah kelingan awan bengi Mung biso telfon marang sliramu Gawe tombo kangen
Reply	hadi wirojati says:	26-11-2009 at 17:55	pamuji rahayu..,
kosong ra enek kowe pisan ingah ingih aku endinge
Thabo_Mbeki&oldid=1099267"	Kategori: Lair 1942Présidhèn Afrika KidulKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan biografi	Menu navigasi
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 19 Oktober 2016.
Balas →	Kere,ki!moso’ nganti 15ewu,mending sate ayame sekalian..eh,pak sampeyan pirso timlo sing sip niku ten pundi pak?es
sayang… akeh wong kang judule itikaf tp manfaat nang situasi… coba sedulur sedulur kabeh nginep 7 hari ning masjid agung pasti katon ning mata
「D TEL pancake vol.4〜Ling Sing Funchu!
isih kelingan, wong konco blogger sing nduwe MacBook yo mung Mas Samin thok. Koyone sampe
aku naté pas PLN-oglangan, kejedhot…kok rasané puuéénak ki?
Lambang says:	07-09-2010 at 23:30	Mungkin kuwi kejedhot sing mlenuk-mlenuk. 🙂
Bencana Hantui Wilayah Banyumas | RADAR Banyumas
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master
Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
Carita Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa.
Hajar Dewantara,Ing Ngarso sung Tulodho,Ing Madya Mangun Karsa ,Tut Wuri Handayani sejak jaman Pergerakan Nasional
semboyan : Ing ngarso sung tuladha,ing madya mangun karsa,tutwuri
wah durung je.. sing luwih ahli enek .. neno kae.. ngerti ra hhahaha
aku meh nyobo males kudu nganggo password list geg sue banget hhahaha
radit anggara says:	November 18, 2010 at 4:15 pm	kok
kayu. Dhiajeng:” Sampun kang mas dhaharipun, kang mbok piye dhahare wis apa durung?”Kang mas:” La yen aku uwis, kang mbokmu sing durung, arep
Dhiajeng:” Injih kang mas kula ngertos, benten punika mboten punapa napa. Ananging sok kala mangsane kula piyambakan, ngangge jilbab ageng ngaten punika. Lajeng sanesipun meh sedaya mboten ngangge, wo….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mongstad&oldid=1012214"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 6 Maret 2016.
Semarang”, “Semarang Kaline Banjir”, ‘yen Ra Banjir Dudu semarang”
isine ki tentang Panganan2 seng hihinak ing ndonya lan akhirat… wkwkwkwkwk… Asyik..
mbok… (Musik 15 : kleting Kuning) Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine kang olo rupane.. kleting kuning iku kang dadi asmane… Ande-ande Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun. Mbok rondo dadapan : Lo… apa rasalah kowe le tole?? Ande-ande
Kabupatèn Karo iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Kabanjahe iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 2.127,25 km² utawa --- hèktar.
2° 50' nganti 3° 19' Lintang lor lan 97° 55' nganti 98° 38' Bujur wétan
Kabupatèn Karo ketata jroning 13 kacamatan, --- kalurahan lan --- désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Karajan Sibayak Lingga (iki asale marga Karo-Karo Sinulingga)
Sidempuan • Pematangsiantar • Sibolga • Tanjungbalai • Tebing Tinggi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Karo&oldid=1102579"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn KaroRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Sansthan, Kathak performance, Kathak Dance, KathakRashtriya Kathak Sansthan, Kathak Sansthan, Kathak performance, Kathak Dance,
Kathak Sansthan, Kathak performance, Kathak Dance, KathakRashtriya Kathak Sansthan, Kathak Sansthan, Kathak performance, Kathak Dance,
wo banjar kiye q wong yogya pengin bellajar piyeawe blog sing apik koyoo gon awakmu
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of
Carita Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun
saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
karo konco-koncoku lawas STM Bangunan lulusan 1980-1990 piye kabare Reuni dino iki ,masalae aku ning Papua je..sing tak jalok tolong Upload photo/vidio ne ben kancaem adoh iki iso ngrasakno kangene ati.
mulyono, on April 15, 2014 at 1:04 pm said:	Lha reuni akbar kok cah nom kabeh,sing gerang-gerang koyo aku kok gak mlebu ki piye cah? Aku Mulyono (jenenge akeh sing podo,pasaran tenan) angkatan 75 Jurusan Sipil. Angkatan 75 kok ra ono sing absen,opo keasyikan momong putu?. Aku saiki dadi
Temanku Basuki Cino, dan Wiji Kartiko, Aku winginane tgl. 27/03/2014, mulih ,terus nggoleki awakmu kan Wiji.Biyen awake dewe ketemu ning omahmu, aku mrono tutupan. Lek iso aku njaluk nomer telponmu.Iki
wis podo dadi wong kabeh. Sopo kiro2 sing arep
Basuki, ojok lali karo koncomu lawas. Aku Mulyono Bangunan gedung 1. Sing paling pinter Gambar majalah dinding
lan pinter Bal balan. Piye kabare anakmu wis piro lan saiki Kerjo nang di……..
basuki bangilan tuban jurusan BANGUNAN GEDUNG TH. 81/82, aku nggoleki konco
kagem nedha mawon taksih kangelan kok mas…mosok ndadak maos blogipun mas Helmi, lha teng warnet 4ewu setunggal jam saged kangge tumbas lawuh je”
DJIMODJI = nyawi-DJI-ning li-MO perkoro marang Gusti kang si-DJI =
punggung, sepatu orthopaedi untuk kaki pengkor, kaki palsu, tangan palsu, kursi roda, penyangga tulang belakang, TLSO, MSO untuk koreksi scoliosis, dll
S samirana : angin samodra : segara sasana : papan/
”Wonte napa bu8?”
”Aku ketibanan tembok, suster kae jenenge suster sapa kok ora gelem ngobati aku9”
”Suster menika mboten saget basa jawi bu. Dados kemawon ibu ngomong deweke mboten saged mangerti10 ”
menika mboten saget basa jawi bu.Dados kemawon ibu ngomong deweke mboten saged mangerti: (jw.)Suster
kang…wis ben sing jelas luweh disikan karo kang umar…hihihihihihi.
gawe ngenes lan nggrantes. Sansaya ngelingake sapa wae manawa jroning politik tansah kebak kewengisan lan tragedi agung. Ateges, tansah ana dhalang sing nggelar lakon ngenes, apa pancen ngenes lan nggrantese iku saka wohing panggawene dhewe?
Sekawit Danapati mung bisa nggrantes, amarga tresnane marang Dewi Sukesi dianggep mung kandheg ing pepigginan. Sebab, mokal bisane dheweke minangkani pamundhute putrine Prabu Sumali kuwi.
Upamane ora ana sing ndhalangi, ora bakal kelakon Drona mati ngenes kaya mang­kono ing palagan Kurusetra. Sebab, yen bab kasekten, pandhita Sokalima mujudake gurune wong perang, kedhunge kasekten. Dene yen bab kawaskithan, ora ana lo­ro ing jagading wayang kang bisa nuduhake dununge kayu gung susuhing agin lan tirta pawitra suci marang Bima, kejaba Drona.
Apa piwulang sing bisa dipethik saka crita loro mau? Ilange kawaspadan. Merga kurang waspada, gampang lal. Merga kurang waspada, gampang dipaeka denin liyane. Thukule nggrantes, thukle ngnes, temene uga aka awake dhewe.
Anane nggrantes, anane ngenes merga saka rumangsa wis entek pengarep-arep. Kudune tetep ana pengarep-arep supaya ora nganti nggrantes. Kudune isih ana kewanen kanggo tumandang mberat sakabehing kesedhihan supaya ora nganti ngenes. Kuwi prasyarat urube urip, supaya ora nganti mati ngenes. (35)
(Dening : Sucipto Hadi Purnomo, dosen Basa lan
Ilustrasi salmon pejantan saking spesiès utami salmon Pasifik nalika musim kawin lan bertelur.
Iwak Salmon punika jinising iwak segara saking famili Salmonidae. Jinis iwak sanès ingkang satunggali famili kaliyan ulam salmon punika ulam trout. Ingkang béda punika migrasi uriping ulam salmon katandingaken kaliyan iwak trout ingkang netep. Ulam salmon punika netep wonten ing Samudra Atlantik lan Samudra Pasifik.
Ulam Salmon (oncorhynchus mykiss) punika kagungan kemampuan renang ingkang cepet. Spesies punika saged tuwuh dumugi 1.220 mm kanthi bobot dumugi 16,3 kg. Ulam punika mirip kaliyan ulam trout sanèsipun kanthi wujuding kepala ingkang radi ageng lan posisi lambé dumugi ing sawingkinging mripat. Ulam salmon punika kagungan warni ingkang macem-macem. Ulam ingkang gesang wonten ing tlaga padatanipun kagungan warni perak kanthi tambahan warni ijo peteng ing bagéyan wingking, wonten ugi ingkang warni biru ing bagéyan wingking. Ananging kathahipun ulam punika mliginipun ingkang gesang wonten ing dhaérah ingkang dangkal lan ing tlaga kagungan warni arupi lingkungannipun [1].
Kanthi umum, ulam salmon punika saking spesiès anadromous ya iku spesies ingkang migrasi kangé kembang biak. Salmon punika lair wonten toya tawar, migrasi dhateng lautan, lajeng balik malih dhateng toya tawar kanggé reproduksi.
Siklus gesang[besut | besut sumber]
Ulam salmon, salah satunggaling jinis ulam ingkang kagungan angka gizi ingkang paring manfaat dhateng manungsa. Jinis ulam punika saged gesang wonten ing perairan tawar lan segara, lan kalebet salah satunggal komoditi asiling perikanan ingkang kathah dipun-konsumsi déning masarakat.
Ulam salmon kalebet satunggaling ulam saking jinis kewan andromous, inggih punika ulam ingkang nglampahi imigrasi kanggé berkembang biak [2].
Siklus gesang ulam salmon kawiwitan saking perairan tawar kados lèpèn utawi kali. Wonten ing mriki endog ulam salmon netes (padatanipun wonten ing wulan November). Nalika tahap punika tingkat matining ulam ageng sanget. Saking total endog ingkang dipunbuahi, kirang langkung namung setengahipun ingkang saged netes. Ulam enggal ingkang nembé netes punika kagungan nama Alevin ingkang gesang wonten ing tumpukan krikil ing dhasaring kali lan mangan plankton. Saksampunipun panganan telas, alevin banjur medal saking krikil (wulan Mei utawi Juni). Ing tahap punika ulam salmon dipunwastani Fry. Lajeng fry tuwuh lan berkembang dados Smolt ingkang gerak dhateng muara lèpèn tumuju segara [3].
Taun kapisan gesang wonen ing segara dados tahap kritis ulam saldon ngadepi para predator segara. Predator ingkang mangan ulam salmon kanthi cacah ingkang kathah inggih punika anjing segara. Kejawi punika wonten singa segara, beruang, manuk, ugi manungsa dados ancaman gesanging ulam salmon.
^ [1], (id) http://www.karantina.deptan.go.id (dipun-akses tanggal 02 Desember 2012).
^ [2], (id) http://www.iftfishing.com (
php?title=Iwak_Salmon&oldid=997009"	Kategori: IwakFaunaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.55, 3 Maret 2016.
klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
AJISOKO ngutus sawijining kewan ulo sing jeneng Joko linglung mateni bajul
putih mau … klakon menang .. lha bareng wis menang ganti Joko linglung sing nggawe
saking nglothoknya sampe gak berbekas sedikitpun….jadi intinya saya gak bisa apa2…….nek cah baguse sing seneng geguritan kae ketoke pas didadekno pimpinan bocor alus sak jagat ======================
sing ngaku ora iso opo-opo iku jan-jane sing iso. ya… dadi sing cocok dadi Presiden Balkadaba Kang Tono mumpung penyakite boyok wis mari bar di pijeti lan di giles karo Kang Hadi Wirojati kayane… Lha nek cah baguse sing gendeng ora nggenah, kemlinthi, biyayakan, pethakilan, nganeh-nganehi, bocor ombo alus, ngentutan, ratau adus, bludas-bludus, kluyar-kluyur… kae isane mung mangan karo turu dadi
lan iso berkarya sing apik2 maning.. ben karyane kaya kie tapi tujuane kaya kue lah.. wiss disit lah nek kata2ne nyong kurang berkenan ya njaluk ngapurane ya lik,, monggo didownload disambi ngopi karo jegang kan kepenak! ora nganti lara
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Tembus telung angka, maan ukupan telung atus séket
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng
atiMung sliramu kang tansah nglelewoRino klawan wengineRasane wong lagi gandrungAmung eling siro wong manisBatin
TEMBANG NYIDHAM SARI Upomo sliramu sekar melatiAku kumbang nyidham sariUpomo sliramu margi
selawase Nalikoniro ing ndalu atiku Lam lamen siro wong ayu Nganti mati ora bakal lali La kae lintange mlaku (Kembali ke...*)
ALIH BAHASA KE BAHASA INDONESIA 'TEMBANG NYIDHAM SARI" =
Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.
Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.
Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat.. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé. Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha.
Puisi tradisional Jawa utawa tembang iki biasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé. Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahanuga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.
Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning
§ Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait).
§ Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.
§ Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
Macapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda. Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions. Saliyane sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroningaksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.
Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang dening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat". Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu. Miturut ujaring kandhamaca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri. Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé. Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing suku kata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara. Maca-tri utawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.
Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé. Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam.
Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tuwuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut (Danusuprapta, 1981 : 153-154). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. (Poerbatjaraka, 1952 : 72)
Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.
Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder (1983 : 35) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki tradisi panulisan karya sastra jawa kuna lan pertengahan isih ana ing Bali.
Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan/bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Durma: Saka tembung darma/wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma/wèwèh marang sapadha-padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
Pocung: Yen wis dadi layon/mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Sekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, yaiku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuna.
Sajarah perkembangan sastra jawa panjang dawa banget. Prof. Dr. R. M. Ng. Poerbatjaraka wis kasil gawé ikhtisar isi sing nyuguhaké pambabakan adhedhasar zaman pusaka-pusaka iku tinulis déning para apngriptané.
Karya sastrané yakuwi kakawin Ramayana, kakawin Bharata Yudha.
Miturut panemu para ahli sastra lan sastra jawa, bates wektu sing dipatrapaké tumrap sastra jawa kuna diwiwiti jawa purba nganti waara taun 1400. Kanggo sastra jawa pertengahan, wiwit taun 1400-1700, déné sakwisé taun kasebut nganti saiki diarani sastra jawa anyar. Karya sastrané yaiku, Tantu pangelaran lan Kidung Sundayana.
Jroning lembaran sastra jawa zaman Islam, ana telu pusaka sing judhulé migunakaké tembung Niti, sing maknané tuntunan. Yaiku Nitisewaka,Nitisruti lan Nitipraja. Katelu pusaka iku nadané padha, yakuwi isi tuntutan. Nitisewaka dianggit ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, yaiku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré yakuwi Pangeran Tumenggung Sujonopuro, sing miturut silsilah isih gantung siwuré R. Ng. Ranggawarsita.
Sairing karo sumebaré ajaran Islam, sacara ora langsung, pengaruh kabudayan Islam agawé owah-owahan ing wangun puisi jawa. Saka kakawin sing mawa metrum India dadi kidung sing mawa metrum Jawa. Kalungguhan kakawin sing sadurungé minangka puisi resmi digantèkaké déning kidung. Nalika iku kidung dimanfaataké déning para intelektual Islam kanggo nyebaraké ajaran Islam ing pesisir lor ( Giri, Surabaya, Demak). Nanging, suwéning suwé kauripan kidung gèsèr uga saka Jawa menyang Bali, lan kalungguhané digantèkaké déning macapat kanthi gaya pesisiran lan muncul istilah macapat pesisiran.
Sawisé pusat panyebaran agama Islam pindhah saka tlatah pesisir menyang pedalaman, yakuwi Mataram, kabudayan jawa
dibakokaké strukturé, nanging uga dimodernaké, umpamané, kanthi pangowahan Kalèndher Jawa minangka asil rekayasa perpaduan taun Saka lan taun Hijriyah.
Zaman krajan Surakarta wiwitan, sastra Jawa ngalami zaman keagungan. Akèh banget asil sastra sing diciptakaké lan isiné uga manéka warna. Bab iki tuwuh saka pengayoman para raja sing pinuju mengku praja lan wektu semana Basa Jawa dipigunakaké minangka basa dinas pamaréntahan. Saliyané kuwi, para raja lan para satria punggawané mèlu nggubah pustaka. Bab iki minangka stimulan tumrap
lan liyané,minangka tokoh-tokoh pamaréntahan pinunjul lan mèlu ndhukung ngembangaké kasusatran Jawa saliyané para pujangga sing diwisuda. Sauntara sing bener-bener anggawa sastra jawa mlebu ing abad keemasan ing zaman kasebut yakuwi R. Ng. Yasadipura I, pujangga pisanan kraton Kasunanan Surakarta Adiningrat. R. Ng. Yasadipura II utawa R. T. Sastranegara minangka pujangga Kasunanan sing kaloro.
Ing sajroning tembang macapat kakandhut angkah awujud pesen. I Made Purna mratélakaké yèn : “ manéka makna lan swasana sing dikandhut ing sajroning tembang macapat kanggo ngandaraké pesen utawa amanat. Kandhutan peswn sing kasusun jroning wangun tetalèn tembung mawa kaidah utawa pathokan sing baku “ Miturut Teeuw sing dikutip déning Laginem, miturut konsèp semiotik, karya
penyampai), ‘’message’’ (pesan), komunikan (penerima). Komponen-komponen iku kanthi fungsiné dhéwé-dhéwé bisa dianggo njlèntrèhaké manéka konsèp jroning macapat. Minangka sawijining pesen, macapat nduwèni ciri lan makna miturut angkah sing dikarepaké. Conto:
Serat Wulangrèh Isi serat iki luwih ditujokaké marang para pemuda. Ing sajeroné ana pesen ngenani kawaskithan, kapekaan marang tandha-tandha, kajujuran lan kasabaran, rasa urmat lan sapanunggalané.
Serat Tripama Isi pesen serat iki diandaraké liwat perlambang utawa penampilan tokoh pewayangan minangka tuladha utawa simbul. Ana telu tokoh sing dadi conto yaiku Bambang Sumantri utawa Patih Suwanda saka epos Arjuna Sastrabahu, Kumbakarna saka epos Ramayana lan Adipati Karna utawa Basukarna saka epos Mahabarata. Miturut katelu tuladha kasebut, isi pesené arupa tuladha sipat ksatria sing pantes dianut.
Wirawiyata Isi pesen iki ditujokaké marang prajurit amarga nyangkut masalah ajaran keprajuritan. Bab sing kakandhut arupa janji prajurit, disiplin, kataatan, katakwaan, ora anngak lan ora sawenang-wenang.
Serat Panitisastra Pokok-pokok ajaran utawa pesen sing ana jroning karya iku arupa adat istiadat, sopan santun, nilai karta lan derma, tenggang rasa, pendhidhikan anak minangka pendhukung nilai sosial wong tuwa lan sanak sedulur, kawruh kanggo ngandelaké katakwaan marang Gusti kang murbèng dumadi.
Wulang Estri Isi pesen jroning serat iki ditujokaké marag para wanita sing bakal nglakoni urip bebrayan. Supaya kauripan rumah tanggané apik, sejahtera lair batin, isterikudu mangertèni aturan rumah tangga, ngerti watak utawa sipat bojo, teliti, lan ora olèh ndhisiki kekarepané bojo. Ajaran iki disimbulaké kanthi paraga Dewi Adaniggar saka Cina, Putri Raja Ternate, Dewi Citrawati lan lima driji tangan. Simbol-simbol iku mènèhi gambaran ngenani kegagalan kegagalan lan keberhasilan omah-omah.
Candra Rini Isi pesen jroning serat iki arupa ajaran moral tumrap kaum wanita jroning urip omah-omah. Konsep ajaran sing awangun deskripsi sifat, watak, prilaku istri Arjuna supaya dadi conto lan dituladhani déning kaum wanita. Istri Arjuna sing djadi perlambang yakuwi Sumbadra, Manuhara, Ulupi, Gandawati, Srikandi, Manikarja, Maeswara, Rarasati lan Sulastri.
Serat Dumbasawala Serat Dumbasawala isi ajaran utawa pesen sing dikarepaké dadi tuladha déning warga kraton Surakarta wektu semana. Isi pesen iku utamané ing babagan kepahlawanan (kaprajuritan), Etika ( tingkah laku ), religiusitas (ketuhanan ) lan sosial.
Kinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong
Tembang Gambuh mbok menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku
Dhandhanggula iku salah sijine tembang macapat kang isine 'pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka kuwi, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga nduwe isi kang legi kaya dene gula. Akeh pitutur kuna kang nganggo jenis iki.
watak munggah ndhuwur. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akeh maneka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyane.
Istilah “Pangkur” uga tinemu ing bab-bab kang ora megepokan karo tembang, Tuladhane:
Megatruh utawa Dudukwuluh iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonesia "rasa sakit hati karena rindu") .
Johannes Jacobus Ras, 1982, Inleiding tot het modern Javaans. ’s-Gravenhage: Nijhoff. ISBN 90-247-6167-x, (Kaca 313).
jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané.
Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit. Iki kaca kanggo ngumpulake syair tembang dolanan utawa tembang sing kerep diunekke bocah-bocah.
Metik kembang soko dicaoske kanjeng romo
** Awan-awan srengengene eneng tengah_simbah
Biblak sodo wis gemletak njroneng kotak_bapak
** Sore –sore sinau ono ing sabak_bapak
Kodok ngorek kodok ngorek ngorek pinggir
Geguritan yaiku iketaning basa kang memper syair. Mula, ana sing ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung ‘geguritan’ asale saka tembung ‘gurita. Tembung ‘gurita’ owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Tembung ‘gerita’ linggane ‘gita’, tegese ‘tembang utawa syair’. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudake wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujud dhapukane. Adhedhasar dhapukaning ukara lan pangiketing tembung warna-warna araning geguritan, kaya ta:
1. Syair rong gatra sapada (gita dwigatra)
Atimu kang wingit mara selehna ing dhadhaku,
atimu kang wengis mara tumpangna ing tanganku.
ing tanganku tumetes anyesing banyu sih sutresna.
nganti adoh parane kasepen nggilet donya,
(Trim Sutidjo, Djaja Baja. XIX No 4:24)
7. Syair wolung gatra sapada (gita hastha gatra)
(Soejono, Djaja Baja. XIX No. 27, 1965:24)
8. Syair sangang gatra sapada (gita nawa gatra)
klawan jangkah angarah candhi madu repolusi,
Jakathole, aku antuk waris teguhing jiwamu,
(Anie Soemarno, Djaja Baja. XIX No. 4:24)
(Intojo, Kejawen. XVI, 1941)
(Cece atmaja, Panjebar Semangat. XLIII No 34:14)
Wangsalan yaiku unen-unen kang ngemu teges badhean, kaya dene cangkriman utawa tebakan. Tembung ‘wangsalan’ nunggal teges karo ‘wangsulan’. Ing sajroning wangsalan ngemu unen-unen, lan unen-unen iku mbutuhake wangsulan minangka batangane.
Wangsalan ana kang kaprah lan tinemu ing paguneman padinan lan mengku karep tartemtu, tur saben wong ngerti karepe. Yen ana wong muni: ‘Eh, bocah cilik mono aja ngroko cendhak’, sing diajak guneman ngerti, karepe ‘aja neges-neges’, rokok cendhak iku tegesan. Ana wong martamu, sing duwe omah mbagekake karo celathu: ‘E, njanur gunung temen!’, karepe ‘kadingaren’. “Janur gunung” bedhekane “janur aren”. Ana bocah ngaku-aku duweking liyan, banjur disendhu: ‘E, aja ngedom kreteg!’. “Dom kreteg’ iku ‘paku’.
Wangsalan uga akeh tinemu ing kasusastran, lumrahe rinakit ing basa pinathok tur rinengga. Ana uga kang sinawung ing tembang
kok banjur ngewoh kesambi. (who kesambi=kucacil)
Ayam wana, ywa nasar tindak dursila. (bekisar)
Balung janur, nyata sira mangka usada. (sada)
Balung klapa, ethok-ethok ora priksa. (bathok)
Balung ula, dakgagas gawe rekasa. (gragasan)
3. Wangsalan kang dumadi saka rong ukara utawa rong gatra. Gatra kapisan minangka wangsalan (cangkriman), ukara kapindho minangka bedhekane utawa wangsulane.
Gentha dara, ari Senen basa kuna. (sawangan; Soma)
gelung minagkara. (Arjuna; Wrekodara)
Puji arja, mrih antuk sihing bandara.
ingkang sabda narendra”. (Mangkunagara IV, Serat Candrarini)
Ukara “miyarsakna trus ingkang sabda narendra” lumrah kasebut sengkalan. Ukara iku ngemu teges angkaning taun Jawa, yaiku taun 1792. Unen-unen kang awujud ukara lan ngemu teges angkaning taun diarani sengkalan. Yen nglacak bab pangerten lan sejarahe istilah sengkalan ing wektu iki wis ora cundhuk. Nanging wis dadi pangerten mangkono. Angkaning taun kang awujud racikaning ukara lan ngemu teges angkaning taun sinebut sengkalan. Bibit kawit anane sengkalan nalika wong migunakake petungan taun Saka, kang wiwite taun 78 Masehi. Sawise taun Saka jumedhul petungan anyar, ana kang ngarani taun Jawa. Mula tembung sengkalan sakawit ateges wektu Saka, karepe Taun Saka. Tembung ‘saka kala’ dadi ‘sengkalan’.
Sabanjure ora mung taun Jawa kang padha dipigunakake ing urip bebrayan. Kajaba taun Jawa uga ana taun Masehi. Taun Jawa alandhesan ubenge rembulan, mula banjur ana sengkalan kang senebut Candrasangkala. Taun Masehi alandhesan ubenge srengenge, mula banjur tuwuh sengkalan
gambaranm utawa pepethan iku kena karacik dadi unen-unen kang awujud ukara lan kena diothak-athik tegese salaras karo ancas tujuane, sarta mengku karep angkaning taun. Sengkalan kang mangkono iku diarani sangkala petha. Sarehne panyurasane ora gampang, kudu memet anggone mikir, mula banjur karan sengkalan memet.
Sengkalan kang awujud ukara lan lamba diarani sengkalan lamba. Sengkalan lamba lumrahe tinemu ing layang-layang, kadhangkala kamot ing yayasan minangka pengetan. Sengkalan memet kamot ing yayasan.
Nyurasa angkaning taun ora gampang. Paugeran kang maton kena diarani ora ana. Mung wae adhedhasar tata cara lan adapt sastra kang wis digarap dening para sastrawan lan pujangga, banjur tuwuh uga anane paugerankang kena kanggo ancer-ancer nyurasa teges lan kareping tembung. Yen arep negesi angkaning taun kudu ngerti ajining tembung. Ajining tembung ing sengkalan diarani ‘watek’, kalanture dadi ‘watak’. Tembung watek sakawit asal saka Jawa kuna, tegese ‘golongan’. Wis salah kaprah tembung ‘watak’ nunggal surasa karo tembung ‘watak’ kang lumrah dianggo sadina-dina. Umpamane watak wong, wataking bocah. Nanging ing sengkalan becik kasurasa sarana tegese ‘ajining angka’, kapirid saka surasaning tembung.
Para ahli sastra lan kabudayan Jawa ana kang wis ngracik layang kang ngemot paugeran bab sengkalan, yaiku layang kang dianggit
tetandhinga lan duwe teges mbangetake kanthi nyurasa teges kosok baline. Sanepa: “tatune arang kranjang” karepe tatu iku kaya bolonganing kranjang. Mangka bolonganing kranjang iku yen dideleng, sing bolong lan sing ora bolong akeh bolongane. Unen-unen iku nyanepani: ‘tatu sing kerep banget’. Tuladha
Purwakanthi memper tegese karo sajak utawa rima. Sabenere, jinis lan jenenging purwakanthi uga ora akeh, yaiku: purwakanthi guru swara, manawa kang runtut swarane (lumrahe swara aksara menga/vokal); purwakanthi guru sastra, manawa kang runtut aksarane; purwakanthi guru basa lan purwakanthi lumaksita. Utawa isih akeh istilah liya kanggo tetenger araning purwakanthi:
gajah nguntal srangkah (swara ah)
ya judheg ya buneg (swara eg)
ya bungah ya susah (swara ah)
rigen mugen tegen (wanda gen)
Urip iki ora angel, angele sok ginawe dhewe, dheweke tan ngrasa bisa, bisane mung nyadhong dhawuh, dhawuhe Kang Murba Amasesa.
5. Kajaba iku uga bisa migunakake istilah: purwakanthi purwawanda, purwakanthi madyawanda, wasanawanda, purwagatra, wasanagatra, lan sapanunggalane.
Tembung ‘parikan’ ana gandheng cenenge karo tembung ‘pari’. Ing basa Melayu ana rumpakan kanga ran ‘pantun’. Racikan lan paugerane memper utawa meh padha karo rumpakan kang kasebut ‘pantun’. Ing rumpakan pantun ana gatra sampiran, yaiku gatra kapisan lan kapindho. Isi kandhutaning rumpakan tinemu ing gatra katelu lan kapapat. Rumpakan kang diarani Parikan ngemu paugeran kaya Pantun ing
c. gatra kapisan lan kapindho minangka sampiran, gatra katelu lan kapat isining parikan
becike lan mengku karep ‘ngalem kaendahane’. Tuladha:
Pak bomba, pak lawa, pak piut = tapak kebo amba,
Isbat yaiku unen-unen kang ajeg panganggone lan mawa surasa tartamtu. Isbat awujud racikaning tembung kang ndhapuk ukara, ngemu teges entar lan ngemu ‘pasemon’. Tembung ‘isbat’ tegese ‘katetepan’. Isbat saemper paribasan, tegese lumereg marang filsafat? [mbokmenawa luwih trep 'falsafah'] lan pasemon. Lumrahe dianggo istilah, konsep, utawa kredho ing ngelmu tasawuf, makripat, filsafat/falsafah kejawen, utawa idheologi ‘sangkan paran’. Tuladha:
Isih ana maneh ewone kasusastran jawa sing bisa diwaos ing buku
Dina : ”Halo sugeng sonten….saged kepanggih Bu Narto?”
Yanto : ”Sugeng sonten,…niki sinten nggih? “
Dina : ”Kula Dina putranipun Bu Joko”.
Yanto : ”O… Kowe to Din, iki aku Yanto, ana apa kok nggoleki Ibuku?”
Dina : ”Iki Yan, aku diutus Ibuku nyuwun pirsa Ibumu apa dina rabu sesuk sido ana arisan ing daleme Bu Sarwo?”
Yanto : ”Wah, aku rak ngerti kuwi soale Ibuku nembe tindhak mundhut jamu cekokan kanggo adhiku, mau ngendikane ngono.”
Dina : “Kok kowe ora nyuwun dipundhutake sisan Yan, he…he..he…?”
Yanto : “ Nek aku ora usah diombeni jamu cekokan wis dokoh maem Din, beda karo adhikku sing maeme angele ora karuan”.
Dina : “ Iya… ya, wong awakmu wis bunder ipel-ipel
wae, mengko tulung aturna Ibumu ya menawa Ibuku nyuwun pirsa bab iki, terus kowe ngebel aku nganggo nomer tilpun omah wae.”
Yanto : “ Iya mengko aku tak takon sik, tapi kok kowe sing nilpun ora Ibumu dewe, biasane kan yo Ibumu nilpun Ibuku dewe?”
Dina : “Soale wiwit wingi Ibu tindhak pelatihan
pas jadwal arisan kuwi, dadi yen ora bisa rawuh arep titip Ibumu sik.”
Yanto : “ O…ngono to…memang wis seminggu iki nomer Hpne Ibuku ganti, soale nomer lawas wis kobong, mesti Ibumu durung diaturi pirsa nomere Ibuku sing anyar kuwi.”
Dina : “Ya wis Yan, nek ngono cukup semene
Koordhinat: 52°26′24″N 5°45′45″E﻿ / ﻿52.44000°N 5.76250°E﻿ / 52.44000; 5.76250
Walibi World [1][2] iku salah siji papan plesir awujud taman hiburan paling gedhé ing Walanda. Taman iki dumunung ing
Jeneng taman Flevohof diwiwiti minangka taman pertanian ing ngendi pengetahuan perkotaan bisa digawe kanggo pertanian. Nalika bangkrute Flevohof ing awal sangang taun kepungkur, taman iki ganti jeneng Walibi Flevo. Taman iki diakuisisi déning Taman Premier ing taun 1998 lan ing taun 2000 pindhah ing Six Flags Holland. Wiwit taun 2005 digunakake jeneng kang saiki. Akeh-akehe atraksi, kalebu roller coaster uga ana liyane ya iku petualangan ing Six Flags lan nalika periode Walibi Flevo. Ing pirang-pirang taun pungkasan taman iku ngupayakake supaya bisa dadi taman
World uga duweni roller coaster kayu lan wahana liyane sasuwene 5 taun, mula total ana pitung roller coasters, lan luwih saka 50 atraksi lan pertunjukan.
^ (Basa Indonésia)tripadvisor.co.id Walibi World Holland (kaundhuh tanggal 19 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)booking.com Walibi World (kaundhuh tanggal 19 Agustus 2011)
Perkenalan ScooteristNantoSLngestoaken dhawuh romo prabu.........leres inkang panjenengan sabdaaken punika...Sama aja ga ngerti
Kartini lair, Ramane isih dadi Wedono Mayong, ibune klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
Opo to sejatineng tresno iku? akeh uwong kang ngomongne tresno tresno lan tresno ananging ora ngerti opo to artine tresno kui. Aku dewe
koyo Wong edan sing ora kathokan, saiki jamane wis jaman
Wonten gambar Bathari Dremani, Bathara Drema lan Dremana mboten? Kulo madosi pundi-pundi mboten
Video TV Dangdut Karawitan Cokek Gayeng Tembang Kangen
Jebulé kaya kuwé ya..?!?
Reply	Lambang says:	31-08-2010 at 12:29	Wakakakk… ojo nesu mas Samin. Wong ngalah iku akeh wekasane lan luhur budine… 😀
Reply	sikapsamin says:	31-08-2010 at 14:46	Wong ngalah akèh
Gandhi Jayanti Quotes, gandhi jayanthi, gandhi jayanti, Gandhi Jayanti hd photos, Gandhi Jayanti images, Gandhi Jayanti photos, Gandhi Jayanti Pics, Gandhi Jayanti pictures, gandhi jayanti quotes, gandhi jayanti
sing biasane disingkat T-Rex ya iku salah siji dinosaurus saka genus theropoda sing ngadeg nanggo sikil loro.[1] Dinosaurus iki kalebu dinosaurus karnivora (mangan daging) paling gedhé iing jamane.Kéwan iki diprakirakake urip nalika periode kapur antara 67 nganti 65 yuta taun kepengker.[1] T-Rex iku salah siji ing antarane kéwan dinosaurus non-unggas sing terakhir ana sadurunge prastawa kepunahan ing jaman Cretaceous-
awake.[2] Tangan cilik T-Rex duwé rong driji sing saben salah sijine dijangkepi cakar.[2] Sanajan isih akèh Theropoda liya sing awake luwih gedhé saka Tyrannosaurus Rex,nanging ing ukuran semono,Tyrannosaurus Rex kalebu salah sijining predator dharat sing dikenal paling gedhe.[2] Dawane sawetara 12,8 meter (42 kaki) lan 4 meter (13 kaki) dhuwure.[2] Abote kira-kira 6,8 metrik ton.[2] Luwih saka 30 spesimen sing ditemokake wis diidhentifikasi lan ing antarane ana sing meh jangkep.Ing salah sijining spesimen ditemokake yèn wis ana jaringan
taun 1905.[3] Nama Tyrannosaurus kabentuk saka rong tembung basa Yunani ya iku tyrannos sing artine tiran,lan Sauros sing artine kadal.[3]
Panemon Pisanan[besut | besut sumber]
Untu saka apa sing saiki didokumentasikake minangka Tyranosaurus Rex ditemokake sepisanan déning A. Lakes ing cedhake Golden,Colorado.[4] Ing taun 1890-an,JB
Ornithomimus (O. grandis),nanging saiki dianggep fosile Tyrannosaurus Rex.[4] Fragmen balung burine sing ditemokake déning DE. Cope ing sisih kulon South Dakota ing taun 1892 lan dijenengi gigas Manospondylus uga wis diakoni minangka duwéke Tyrannosaurus Rex.[4] Barnum Brown,asisten kurator saka Museum Sejarah
Creek Formation ing Montana taun 1902. Osborn migunakake holotipe iki kanggo nggambarake Tyrannosaurus rex ing koran kang padha karo koran sing nerbitake gambare Dynamosaurus imperiosus.[3] Ing taun 1906,Osborn ngakoni yèn saklorone iku sinonim lan nyebut awake dhéwé minangka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.03, 28 Februari 2017.
sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 33.278 jiwa. Kutha Görlitz iki kutha sing binagi wiwit taun 1945. Kutha iki dipara loro déning kali Neisse sing dadi pawatesan antara Jerman serta Polen. Sisih kulon mawa pusat kutha historis, iku dikuwasani Jerman, banjur sisih wétan dikuwasani Polen.
Nanging banjur sirnaning rézim komunis ing Polen wiwit taun 1990, Zgorzelec lan Görlitz miwiti pakaryan gotong royong. Pamaréntahan antara rong kutha sing saiki papané ana ing nagara sing béda-béda iki, akèh digabung. Contoné ana dines bus sing laku rutené saka Görlitz menyang Zgorzelec.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zgorzelec&oldid=1090953"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
kowe sing tak tresnaniOPo salah…, opo salah…Aku tresno karo koweOpo kleru…, opo kleru…Aku kedanan karo kowe[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak tresnani[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak sayangireff : Adem panas awakku ikiYen aku adoh soko kowePingine cedhak karo koweYo mung kowe sing tak tresnaniOPo salah…, opo salah…Aku tresno karo koweOpo kleru…, opo kleru…Aku kedanan karo kowe[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak tresnani[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak sayangiOPo salah…, opo salah…Aku tresno karo koweOpo kleru…, opo kleru…Aku kedanan karo kowe[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak tresnani[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak
Rum 4:5 | Lah wong sing ora njagakké penggawéané, nanging namung njagakké kawelasané Gusti Allah sing nampa kabèh wong sing pretyaya, wong kuwi ya ketampa tenan, awit wongé pretyaya marang Gusti
Rum 4:55Lah wong sing ora njagakké penggawéané, nanging namung njagakké kawelasané Gusti Allah sing nampa kabèh wong sing pretyaya, wong kuwi ya ketampa tenan, awit wongé pretyaya marang Gusti
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring
says:	01-02-2010 at 22:22	sing duwe omah lali karo bojo lawase Reply	Lambang says:	01-02-2010 at 23:56	Wah iya ni KangTon. Cari template gratisan tapi yang harus ada kolom iklan, thumbnail
menjalankan perintah-perintah-Nya. "Ora cukup bisa diarani Riyayan (Bakdan) kanggone wong kang sandhang panganggone sarwo anyar. Ananging keno diarani Riyayan (Bakdan) iku kanggone wong kang ketaqwaane podho tambah". Iki jumbuh karo tujuan poso yoiku: la'allakum tattaquun = supoyo kowe kabeh dadi wong kang taqwa" (
tansah gelem mbiyantu lan tansah...ndedonga becik kanggo sliramu"
"Ngèlmu iku kêlakóné kanthi laku, sênajan akèh ngèlmuné lamún ora ditangkaraké lan ora digunakaké, ngèlmu iku
ojo nganti malah bisa gawé kucêmíng awakmu utawa nglarani atiníng liyan"
"Mujudake sawijining pangorbanan kang agung,menowo sliramu lilo kuciwo nganti tumekaning atimu loro, hamung amargo sliramu kepengin nyenengake wong liyo. Senajanto mengkone uwong mau ora gelem mangerteni, sepiro agunging pangurbananmu lan koyo ngopo kuciwolan sepiro laraning atimu. Ora bakal sliramu biso ngecakake tumindak kang koyo ngono mau, menowo sliramu ora ndarbeni ati segoro"
sabar)" Menowo sliramu nduweni pitakonan sawijining perkoro marang liyan, nanging sliramu wus mangerteni menowo pitakonan mau bakal den jawab kanthi goroh marang dheweke, luwih becik tok simpen lan ora usah tok takokake. Amargo amung bakal agawe loro atimu lan nambahi dosa marang dheweke emono ugo menowo sliramu nyimpen wewadining liyan, kang upomo wewadi mau tok bukak bakal agawe wirange dheweke, luwih becik tok simpen lan ora usah tok bukak wewadi mau. Senajanto kang koyo ngono mau biso agawe laraning
"Menowo sliramu tansah gawe becik lan gawe senenging liyan, ojo darbe pamrih bakal kawales kang murwat karo opo kang tok tindakake kanggo dheweke. Sebab kadhang kolo opo kang tok tompo soko dheweke malah suwalike. Mulo ono ing samubarang tindak lan lakumu tansah ikhlasno niatmu krono Gusti Kang Hakarto Jagad lan ora usah mikirake piwales opo kang bakal tok tompo soko sakpadhaning titah"
Lali lan luput iku pancen wis dadi agemaning manungso. Ewo dene, kang koyo mengkono mau ojo banjur tok gunakake kanggo alasan, ing saben - saben tansah lali lan luput. Kosok baline kowe kudu ambudi doyo supoyo tansah eling lan
loro-lorone podho ngrumangsani bener kabeh. Mulane yen podho kepengin wawuh, kudu salah siji utowo malah loro-lorone supoyo podho ngakoni kaluputane, senajanto satemene dheweke mau ora luput"
bersalah" "Pancen bener menowo lik kinilikan marang bebener/kabecikan lan kesabaran iku dadi kewajibaning saben uwong. Ewo semono sumurupo menowo anggonmu elik-elik marang liyan mau ora tinompo sing sakmesthine. Suwalike kadhang kolo wong kak tok elikake mau malah salah tompo. Ngadhepi kahanan kang koyo ngono m...au sliramu kudu sing sabar, ojo malah nglokro terus ora gelem elik-elik
gawe kapitunane awakmu dhewe lan/ utowo gawe kapitunaning liyan. Ora ono alane menowo sakdurunge perkoro mau tok putusake, kowe nyuwun pituduh k...aro Gusti Kang Akaryo Jagad, supoyo keputusan mau becik kanggomu lan ugo becik kanggoning liyan"
"Samubarang ing pangucap lan tumindakmu luwih becik sakdurunge thinthingen kanthi weninging pikir ojo mung nuruti senenging atimu, jalaran ojo nganti pangucap lan tumindakmu mau tembene bisa anggawe loro ati lan kapitunaning liyan"
Sing paling parah…sing ngelakoni malah poro pejabat, toko masyarakat, tokoh agama… sing ngaku wong pinter, alim, taat….jare nggawe melestarikan budaya bangsa… pretttt….
Yo’opo awak ndewek arep lolos soko adzab ?? Alam wis dijur, dijarah… sing nggawe urip
Triyanto Banyumasan	15 Januari 2014 pukul 7:24 am
Balas →	wah. . komentare super ki, dowo dadi saartikel, manteb masbroh, komen dowo, apik ra
Iki Arek Wedok'e, cuma durung kabeh
Iki Lakone kelasku, jenenge "om Dheno"
BATHIL zathanpokoe joget…ora ngerti lagune ora ngerti syairne…sing penting joget ae..ojo gelem..ojo dumeh..
yo weruh sing ngono kuwi, tapi ora tak photo, lha kango apa, aku ra nulis neng blog motor je
Poto-potonen mas. Kirimen neng emailku. Nek gambare
hangrungkebi darmaning agesang murih karidhaning Gusti Ingkang Hakaryo
rumongso yen ora biso. Mbegegeg ugeg – ugeg ora obah ora oreg, dadi
Resolusi penuh (unduh)‎ (480 × 640 piksel, ukuran berkas: 83 KB, tipe MIME: image/jpeg)
Balas →	Roh kuwi nyowo. Dadi gambare urip mloka-mlaku, mobar-mabur, tonga-tangi, mloya-mlayu Triyanto Banyumasan	1 Februari 2014 pukul 12:17 pm
Balas →	roh takiro klambi wadon sisih ngisor, apa aliran musik ? *eh
Korea bisa dikategorekake dadi 20 nganti 30 jinis adhedhasar teknik utawa gaya nglukise. Salah siji genre yang paling misuwur
minangka pilihan kang paling akèh dilkis déning pelukis, dene kanggo religius, werna-werna saka gambar dewa Tao, wong-wong suci, Buddha, dewa gunung lan raja naga.[2] Wong Korea seneng macan lan dianggep kéwan kang lulut, lucu lan bodho.[2] Akèh lukisan macan kang digabungake bareng tema religius ya iku bareng lukisan dewa-dewa.
bebarengan karokewan liyane kayata manuk magpie, pitik lan singa.[2].
Lukisan kanthi tema Taoisme nggambarake dewa-dewa minangka simbol harmoni alam kang duwéni panguripan abadi. Lukisan kaya iki dianggep bisa gawa kabekjan lan kasarasan tumrap kang duwé, ing antarane lukisan dewa gunung (sansin-do) lan raja naga kang dilukis adhedhasar kepercayan Shamanisme, legenda Dangun lan raja naga. Lukisan dewa gunung nglukisake wong tuwa kang jengote putih numpaki macan, dene lukisan raja naga nglukisake sawijiing naga mabur ing antane awan lan laut.[2] Raja naga minangka wujud Raja Munmu saka kerajaan Silla Bersatu kang dikubur ing ngisor laut.[2] Lukisan-lukisan iki disimpen ingg kuil-kuil kang dumunung ing gunung utawa pinggir pasisir.[2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lukisan_Koréa&oldid=1078585"	Kategori: Lukisan KoréaSeni ing KoréaRintisan mawa topik seni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 3 Sèptèmber 2016.
aku tok sing smangat, adek2ku do ngempet isin kabeh mergo dideloki wong2.. 😂
Puk2, sabar yo ambek mbakmu iki.. 😂😂😂 –
iku unèn-unèn kang dumadi seka rong (2) ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigatèn, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara
Bab lan Paragraf [delikna]1 Kang diarani parikan 1.1 Tuladha
2 Manu ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, yaiku: 2.1 Tuladha
3 Parikan sing dianggo nggérongi lelagoning gendhing 3.1 Tuladha
telung warna yaiku :kadadean saka rong ukara kang dikumpulake nganggo purwakanthi guru swara
[sunting] TuladhaTawon madu, ngisep sekar. (Ukuran kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukuran Kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik kawigatene wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi, Perlune, supaya ing sadurunge ukara kang isi utawa “wose” dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, satemah banjur nggatekake, bisa ngerti temenan marang maksude ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho). [sunting] Manu (cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, yaiku:Parikan kang kadadadean saka (4 wanda + 4 Wanda) X 2 [sunting] Tuladha :Iwak bandheng, durung wayu (4 wanda + 4 Wanda) Priya Ngganteng, sugih ngelmu (4 wanda + 4 Wanda)
Parikan kang kadadean saka (4 wanda + 8 Wanda) X 2 [sunting] Tuladha
Enting-enteng gula jawa, sabungkus isine sanga Ingatane para siswa, wajib seneng nggubah basa. ===Parikan sing kadadean saka (8 wanda + 8 wanda) X 2
Parikan sing kadadean saka (8 wanda + 8 wanda) X 2, saweneh ana sing ngarani parikan patang pada. Iku keliru, sebab tembung “pada” iku tumprap reriptan kanggone mung ana ing tembang. Dene yen tembung “pada” iku sing dikarepake kudu mung ora ukara, siji-sijining ukura kadadean saka 2 gatra: dadi kabeh ana 4 gatra Wondene carane nulis 4 gatra iku, kena bae didadekake 4 larik.
Tuladha kasebut kena katulis mangkane: Enting-enting gula jawa Sabungkus isine sanga Ingatase para siswa Wajib seneng nggubah basa [sunting] Parikan sing dianggo nggérongi lelagoning gendhingIng parikan iki dhapukaning ukara mesthi bae ora bisa tansah nglungguhi paungeran, sebab cacahing wandane kawengku ing laguning gendhing. [sunting] Tuladha:
Lelagon Parikan (Slendro Patet 9)
Suwe Ora Jamu. Pelog Pathet 6Suwe ora jamu, jamu godhong kencur Suwe ra ketemu, temu pisan maju mundur. [sunting] Carane ngarang parikanSing dikarang luwih dhisik ukara kapndho, yaiku sing isi “ngese” utawa “Wose”.Ukarane kadedean saka 4 wanda + 4 Wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda + 8 wanda.Sawise rampung pangarange ukara kapidho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung dianggo purwaka. Kehing wandane pada karo ukara kapindho, lan dhapukane kudu mujudake purwakanthi guru swara karo ukara sing kapindho. [sunting] Klebu rerengganing basaParikan klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong sing maca utawa sing ngrungokake. Guneman mawa parikan bosa njalari rame nengsemake.Gendhing digerongi nganggo sakepan kang mawa parikan, bisa marakake saya gayeng. [sunting] Thulada parikan warna telu [sunting] Parikan (4 wanda + 4 wanda) X 2Wajik Kletik, gula jawa
Aja ngamuk, enggal tuwa [sunting] Parikan (4 wanda + 8 wanda) X 2Kembang aren, sumber tepining kalen
Bareng makmur, banjur lali mring sadulur [sunting] Parikan (8 wanda + 8 wanda) X 2Gawe cao nangka sabrang, kurang setrup luwih banyu
Purwakanthi parikan bisa digawe mawa petungan kang adhedhasar petungan wanda (suku kata) [sunting] 4 wanda - 4 wandawajik klethik, gula jawa
aja ngenyek padha kanca [sunting] 4 wanda - 8 wandatawon madu, ngisep sari kembang jambu
pengin mulya, aja wedi ing rekasa [sunting] 8 wanda - 8 wandakayu urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jatiuwong urip ora gampang, mula padha ngati-ati [sunting]
Sumber artikel iki saka kaca situs web: "http://jv.wikipedia.org/wiki/Parikan"Kategori: Kaca lola wiwit Desember 2008 | Kaca lola | Basa
ing loro kanggo patang minggu. Ana sampeyan bisa nindakake kanggo njaluk nyisihaken sing akeh cepet tinimbang mengko , sanadyan
mbiyantu sawise akeh wiwit berkembang menyang blisters. Kelembapan kelangan bisa soothe Panjenengan nepsu kulit , calming iku mudhun lan nyegah blisters saka mbentuk utawa worsening . Rendhem resik, washcloth alus kadhemen ing banyu lan wring metu banyu keluwihan. Sampeyan kudu lembab, ora dripping teles. Aplikasi compress kanggo kulit Panjenengan kena pengaruh 30 menit kaping telu dina nganti akeh katon. [1] 2 Adus kelangan karo oatmeal utawa soda manggang dijupuk. Isi Panjenengan bathtub karo kelangan kanggo lukewarm banyu lan nambah sprinkle manggang soda utawa colloidal oatmeal kasebut. Rendhem ing banyu kanggo 15 20 menit. Suhu kelangan saka banyu bisa bantuan ngganti inflammation. Loro oatmeal lan soda manggang dikenal duwe anti- gatel situs, kang bisa uga bantuan ngurangi gejala lan keruwetan saka akeh. Nambah 1 Piala ( 250 ml) saka salah siji soda manggang utawa oatmeal kanggo banyu perlu . Gunakake colloidal oatmeal, jinis nggoleki -gandum oatmeal sing dissolves gampang. Elinga
yen sampeyan uga bisa nyampur 1 2 tbsp ( 15 kanggo 30 ml) saka manggang
soda menyang 1 tuwung (250 ml) saka kelangan banyu lan nggunakake solusi kanggo biasa banyu kanggo kelangan compress. [2] 3 Nganggo Gamelan , alus katun sandhangané. Skins Kanggo nyegah akeh saka worsening, sampeyan kudu mlebukake ing loosest , ènthèng sandhangané. Aja nganggo sembarang sandhangan sing abot utawa nyenyet liwat area sing magepokan . Sawetara rashes bisa bener disababaké utawa worsened dening panas , lembab kahanan. Akibaté, sandhangan kowe nganggo liwat area kudu entheng lan digawe saka katun utawa materi Kajaba breathable. Nyenyet
sandhangané lan sandhangan digawe saka bahan coarse kudu nyingkiri kanggo kabeh rashes wiwit kahanan iki bakal nggawe gesekan bebarengan kulit sing magepokan, nyebabake akeh dadi malah luwih inflamed. 4 Daning adoh saka allergen ing seng di tuduh utawa liyane bisa irritants . Yen
akeh pecah sawise sampeyan teka menyang kontak karo kimia, tanduran, utawa liyane barang , ora tutul sing irritant maneh nganti Panjenengan akeh katon. Sampeyan uga ngirim supaya nrenyuhake kimia utawa liyane bisa irritants . Kulit
kena pengaruh punika malah liyane sensitif saka kulit biasane punika , supaya barang sing ora biasane kasusahan sampeyan bisa nglakoni saiki. Akibaté, sampeyan kudu supaya panggunaan Sabun lan deterjen ngemot ditambahaké alami lan minyak wangi . Sawisé akeh katon , sampeyan kudu njelasno apa irritant ing seng di tuduh utawa allergen ana dhasaring asline. 5
anti- jamur situs . Samubarang kang angel gel ing liwat akeh loro kanggo telu saben dina nganti lessens lan heals . Ing situs anti-natoni ngurangi gatel lan katon saka akeh dhewe . Ing
antibacterial lan anti- jamur situs teka migunani yen blisters utawa ngethok mbentuk amarga scratching utawa dipun danguaken gangguan . 6 Gunakake hydrocortisone krim utawa calamine lotion . Katon
kanggo maksud apa lotion calamine utawa nonprescription anti- gatel krim ngemot 1 persen utawa luwih saka hydrocortisone krim. Aplikasi lotion utawa krim kerep dadi needed kajaba digunakake diarahake . Loro kasebut pangobatan sing mbiyantu ing sementara ngurangi utawa mbusak ing gnit saka akeh. Yen
akeh ora maneh gatel, sing kurang kamungkinan kanggo ngeruk , lan minangka asil , sampeyan rintangan saka mbalek cepet nambah. 7 Njupuk liwat -the- counter antihistamine . Tuku
nonprescription lisan antihistamine , kaya diphenhydramine , saka nyimpen lan njupuk kerep dadi diarahake . [3] Sampeyan bakal biasane kudu nggawa siji pil saben patang enem jam. Elinga yen akeh iki pangobatan bisa nggawe sing aran drowsy . Iki
perawatan biasane mung èfèktif marang rashes disebabake reaksi alergi ,
nanging iki jinis rashes, perawatan bisa mbiyantu sanget. Gatel bisa mungkasi kabeh lan akeh bisa miwiti rowo sawise siji utawa loro dosis.EditPart 2 4: Professional Medical Remedies 1 Njaluk
resep corticosteroid krim. [4] Iki krim sing padha kanggo liwat -
krim , nanging steroid sing kuwat lan biasane mbuktekaken luwih efektif. Akibaté, padha bisa uga marang abot , long- awet , utawa nemen rashes . Aplikasi krim utawa ointment menyang akeh nalika liyane suar-munggah ana . Tindakake pandhuan kasebut kanthi teliti, supaya nyebabake luwih dryness utawa gangguan . Long-term overuse kasebut produk bisa nimbulaké kahanan kulit. 2 Takon kanggo resep lisan corticosteroid utawa dijupuk corticosteroid . Yen
dhokter milaur ora prescribe corticosteroid topikal , piyambakipun utawa dheweke bakal kamungkinan nimbang sing pil corticosteroid utawa dijupuk. Nalika njupuk lisan pengobatan, kasebut kanthi teliti, tindakake pandhuan pengobatan teka karo supaya overdosis sengaja. Dhokter ora biasane ukuman dosis dhuwur ing awal . Swara wektu, pengobatan bakal mboko sithik ngurangi ing Nilai liwat Course saka 12 dina. 3 Ngerteni babagan tacrolimus ointment lan pimecrolimus krim. Yen akeh Panjenengan ora nanggapi uga kanggo corticosteroids, dhokter bisa ukuman siji iki pangobatan topikal wae. Loro kasebut pangobatan topikal sing calcineurin Inhibitor lan fungsi minangka Imunosupresan . Padha saged saka minimalake keruwetan ing akeh, kang badanmu imun kanggo nanggepi allergen , tanpa nyebabake kulit karusakan. Pancet , tindakake pandhuan kasebut kanthi teliti, nalika nglamar .EditPart 3 4: Long- Term Solutions 1 Ngenali irritant utawa allergen . Kasebut
kanthi teliti maneh aktifitas anyar , utamané mikir bali menyang acara sing dumadi ing periode rong jam sadurunge kanggo pangembangan akeh. Ngenali sembarang unsur sing ora bagean saka normal , pemandangan- akeh tumindake. Supaya sing produk kanggo sawetara minggu kanggo ndeleng yen godhong akeh lan tetep adoh . Yen akeh Panjenengan ninggalake , nimbang Testing produk luwih dening nggawa dhewe bali menyang kontak karo sedhela. Yen formulir akeh maneh bubar , sampeyan bisa tartamtu sing wis nemu irritant nengen utawa allergen . Elinga yen sampeyan uga bisa duwe profesional alergi test dileksanakake dening dhokter yen sampeyan duwe sembarang Sembodo. Familiarize dhewe karo sawetara umum
sampeyan ngenali sabab seng di tuduh saka akeh, cara mung kanggo njaluk
nyisihaken saka akeh ing roto long iku supaya sing irritant . Sinau kanggo Titik racun Ivy, racun Oak, lan racun sumac supaya sampeyan ngerti carane supaya iku ing mangsa . Aja
nggunakake rambute menter lan straighteners utawa Dhiskusi menyang pranoto gaya profesional babagan produk alternatif dirancang kanggo bisa
karo kulit sensitif. Supaya nganggo mirah perhiasan, wiwit nikel asring klebu minangka mirah ngisi logam ing bêsik . Verifikasi sing sembarang logam sing nganggo labeled " nikel free " utawa " sensitif solusi. " Nutupi logam fasteners ing sandhangané . Aplikasi sing tembelan kain wesi - on dhisik Kanggo nutupi fasteners logam sembarang ing jins utawa item klambi liyane. Pertukaran metu produk reresik lan Sabun sampeyan nggunakake kanggo opsi gentler . Nganggo nganggo plastik sarung tangan tinimbang latek sarung tangan. 3 Wisuh lan mbilasi kulit sawise nutul irritant . Yen Tembang sabab saka akeh maneh , sampeyan kudu langsung wisuh kulit sing kena karo banyu anget lan entheng sinetron . [5] Kanggo asil paling apik, ngumbah kulit Panjenengan ing 10 menit saka nutul irritant . Cepet , luwih apik. Gunakake
sinetron entheng gratis wewangen lan alami keluwihan kanggo nyegah risiko nyebabake luwih gangguan kanggo kulit Panjenengan. Mbilas sinetron mati rampung sadurunge patting garing kulit. 4 Aplikasi
alangi protèktif nggunakake Petroleum sele. [6] Yen seneng kudu tutul prodhuk tanggung jawab kanggo akeh , sampeyan ngirim aplikasi lapisan protèktif Petroleum sele liwat tangan utawa kapapar kulit sadurunge nangani iku. Reapply sele Petroleum loro utawa telu saben dinane. Reapply sawise ngumbah tangan. Sele
Petroleum Ségel kulit , Watesan tindakan saka njupuk metu utawa nggedhekake Wigati Nanging, sing nglamar kakehan Petroleum sele banget seneng bisa nimbulaké kulit kanggo dadi dehydrated . Allow kulit kanggo ambegan kapan sing aran mesthi sing ora perlu tutul utawa dadi sak irritant . 5 Nganggo sarung tangan lan protèktif sandhangan liyane nalika needed. Yen
lapisan Petroleum sele misale jek impractical nanging sampeyan isih kudu sak irritant nyebabake akeh, nganggo long lengen klambi , long celonone, lan plastik nganggo sarung tangan Yen sampeyan ora duwe plastik sarung tangan , sampeyan bisa nganggo sarung tangan katun ing latek sarung tangan karet , wae. Aja nganggo sarung tangan latek piyambak, sanadyan, wiwit mengkono bisa introduce liyane irritant potensial. 6 Tetep digunakake moisturizer . Aplikasi moisturizing krim , lotions , utawa ointments kanggo kulit sawise saben udan , adus , utawa nglangi. Moisturizer
tansah lapisan njaba saka kulit sehat lan supple , nggawe liyane iku tahan marang irritants tanggung jawab kanggo nyebabake rashes.EditPart 4 4: Understanding rashes 1 Sebabe ngerti sabab wigati. Nalika akeh rashes sing sak wentoro lan disebabake lingkungan faktor , rashes bisa uga symptomatic saka kondisi ndasari . Ngerti sabab saka akeh punika wigati ing learning carane nambani iku bener. Yen sampeyan duwe mamang sabab konco Panjenengan akeh, hubungi dokter umum utawa dermatologist lan jadwal sing ujian medical. 2 Ngerti sing akeh rashes kasil saka dermatitis kontak. Kontak dermatitis punika jinis akeh paling saka pangobatan ing artikel iki ngrujuk . Iku occurs nalika allergen utawa irritant liyane rawuh ing kontak karo kulit. [7] Ing akeh iku biasane garing lan njongko . Iku biasane sing nimbulaké gatel abot lan , gumantung saka sawijining keruwetan , bisa uga malah njalari pain. Nyingkiri sabab saka akeh cara paling apik kanggo njaluk nyisihaken kanggo apik . 3 Coba kamungkinan saka tamba akeh. A akeh tamba occurs sawise konsumsi tartamtu pangobatan . Bisa teka minangka efek sisih pengobatan utawa minangka asil saka alergi tamba . Tamba rashes biasane miwiti ing minggu saka dosis pisanan. Ing awal , iki rashes sing diskrèt abang panggonan . Padha pungkasanipun nyebar liwat luwih gedhe wilayah. Njupuk mati pengobatan biasane cukup kanggo nyisihaken saka akeh. 4 Ngenali panas akeh. Uga disebut miliaria , panas akeh mengkono karo kringet wis nyegah saka mili alamiah. Prickly panas akeh bakal katon kaya clumps cilik cilik abang nabrak. Iki rashes ora gawe lara . Miliaria crystallina ditampilake ing wangun langit nabrak kapenuhan adi , nanging padha biasané ora krasa lara . Nyisihaken saka panas akeh dening tetep kena pengaruh wilayah kelangan lan garing. Nganggo ngeculke, cahya sandhangan , sarta . 5 Ngerti apa intertrigo punika. Jinis iki akeh dumadi amarga kulit -kanggo- kulit gesekan . Iku
biasane nuduhake munggah ing lembab, wilayah anget awak, kalebu groin, antarane Pambungkus kulit ing padharan , bebarengan thigh utama , miturut dodo , miturut penyelundupan, utawa antarane driji sikil . Ing akeh dhewe asring sensitif utawa nglarani . Paling awon cilik skenario , ing akeh bisa nimbulaké retak, getihen kulit utawa sores, lan infèksi sékundhèr uga bisa mbentuk. Tansah wilayah sing magepokan garing lan resik. Nganggo ngeculke sandhangané. Gunakake
kanggo nambani infèksi sékundhèr . 6 Mangerteni atopic dermatitis. Uga
disebut eczema , iki akeh punika kawontenan ambalan sing nggawe patches
saka gatel , kulit abang terus pasuryan, gulu , gedhe , utawa perangan awak. Iki akeh pangobatan paling apik kalebu panggunaan Sabun sensitif , deterjen , krim , lan lotions. Medicated ointments uga nulung gejala lan nyuda frekuensi saka suar - ups . 7 Coba kamungkinan saka pityriasis rosea . Iki akeh uga diarani minangka " Natal wit akeh " amargi kawasan rimba pinus wit wangun iku kerep njupuk nalika katon ing mburi. Ing akeh punika nggoleki, gatel , scaly akeh. Iku kerep katon minangka tembelan siji ing mburi , dodo , utawa weteng. Swara wektu, bisa nyebar menyang liyane cilik patches lan wiwiti panutup ing perangan awak. Iki akeh ora kondisi ambalan lan biyasané panjaluk perawatan ing enem wolung minggu. Dhokter bisa ukuman sing perawatan lisan. A lotion medicated uga diwènèhaké kanggo ngurangi gnit lan katon saka akeh.
UltimaLincoln SquareLodha AltamountLodha AquaLodha AriaLodha AristoLodha AurumLodha Aurum GrandeLodha BellezzaLodha BellissimoLodha BelmondoLodha BoulevardLodha CostieraLodha EstrellaLodha EternisLodha EvoqLodha ExcelusLodha FiorenzaLodha GoldcrestLodha GolflinksLodha GrandeurLodha GrandezzaLodha ImperiaLodha Ithink KanjurmargLodha Ithink ThaneLodha LuxuriaLodha Luxuria PrivaLodha MeridianLodha PrimeroLodha SplendoraLodha Supremus KanjurmargLodha
jawa : Kangen rasane pas sahur mbok gugah, mbok
Devinisi singkat Sekar Alit kelompok Sekar Alit, yang biasa disebut tembang macapat , gaguritan atau pupuh , terikat oleh hukum Pad...
Puisi Bali Anyar Puisi Bali Anyar punika wantah sastra sane kaangge nartaang pabesen, ngangge basa sane bawak nanging dagingne ...
UGER-UGER AKSARA BALI Aksara suara adalah: AKSARA WIANJANA Penggolongan a...
NYURAT AKSARA BALI v Sejarah Aksara Bali Aksara Baline mawit
dadi Wedono Mayong, ibune klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
Ukuran pratayang ini: 640 × 452 piksel. Resolusi lain: 320 × 226 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (679 × 480 piksel, ukuran berkas: 35 KB, tipe MIME: image/jpeg)
jennnn wis taunan tek tinggal ngode. kiye pas bali rep nostalgia karo pacare malah wis
tutur kang katula tula, ginalaten winuruk kalawan ririh
Aku kang setya satuhu/ wit biyen nganti saiki/ bebasane, peteng kepapag
Carita Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji
biyen ono ratu jenenge Dewotocengkar – lha senengane mangan daginge wong,
AJISOKO ngutus sawijining kewan ulo sing jeneng Joko linglung mateni
sing disundhuki ndik pring11. Kikil wedhustrus ditambahi oleh nya :12.Bakso (Pak) Bakar13.Sumpil (Mamahe Gempur)14. Punten-Kuning15.Gatot-Mbak Djiah16.Jenang-Dawet Sor Ringin (Biyen ngarep omahmu)17.Pecele-Mbah Usrek (sg warunge awakmu tau tggal ng kono)18. Sego
ugi... Geguritan Arya Tangkas March 12, 2012 Geguritan Lubdhaka January 3, 2012 AJARAN RANGGAWARSITA September 30, 2010 Kidung Manusa Yadnya January 3, 2012
ugi kawéntar minangka nama panggung Molière [1] ,(lair ing Paris, Prancis, 15 Januari 1622 – pati ing Paris, Prancis, 17 Fèbruari 1673 ing yuswa 51 taun)[2][3][4] inggih punika satunggaling dramawan lan aktor Perancis ingkang dipunwastani minangka salah satunggaling empu komèdi wonten ing kasusastraan Kulon [4].[5] Sapérangan saking karya Molière ingkang kondhang inggih punika Le
Molière punika asalipun saking kulawarga ingkang tansah cekap lan naté sekolah wonten ing Jesuit Clermont College (sapunika Lycée Louis-le-Grand), Molière punika panci tiyang ingkang trep kanggé nggarap babagan teater. Pengalaman kanthi dangu tigawelas taun minangka aktor mubeng ndadosaken keprigelan anggènipun ing donyaning komedi nalika piyambakipun ugi wiwit nyerat, nggabungaken unsur-unsur Commedia dell'Arte kalihan komèdi Prancis ingkang langkung inggil.[6]
Lantaran pambiyantu sapérangan aristokrat kalebet adhi kandung Louis XIV, Molière medal wonten ing pagelaran ingkang dipuntanggap déning sang Raja ing Louvre [7]. Nglakonaken satunggaling drama klasik karya Pierre Corneille lan satunggaling ''farce'' karyanipun piyambak, Le Docteur amoureux (The Doctor in Love), Molière pikantuk ngginakaken ruang
ing Louvre, satunggaling aula kanggé manéka pagelaran teater. Lajeng, Molière pikantuk ngginakaken Palais-Royal. Ing kalih papan kasebut piyambakipun pikantuk sambutan saking para warga Paris kanthi drama-drama kadosta Les
Wives). Saénipun pihak astana punika lajeng medalaken dana pensiun kanggé kelompokipun lan gelar "Troupe du Roi" (Kelompok Teater Raja). Molière lajeng nyambut damel minangka panyerat resmi kanggé adicara hiburan astana.[8]
Sanajan Molière punika dipunremeni déning pihak astana lan warga Paris, satir-satir karya Molière punika mancing kritik saking kaum moralis lan pihak Gereja. Tartuffe ou l'Imposteur (Tartuffe or the Hypocrite)[9] lan seranganipun marang kamunafikan religius tansah pikantuk kecaman saking pihak Gereja [10] déné Don Juan dipunpenging pentas. Upayanipun Molière ing manéka bab lan profesi ing donyaning teater wiwit nganggu kasarasanipun lan ing taun 1667, Molière kedah ngaso saking donyaning panggung. Ing taun 1673 nalika méntasaken karya pungkasanipun Le Malade imaginaire (The Imaginary Invalid), Molière, ingkang gerah TBC paru-paru, ujug-ujug watuk tanpa mandeg nalika meranaken dados Argan ingkang gerah hipokondria [11]. Piyambakipun ngrampungaken pagelaran kasebut ananging banjur semaput lan tilar donya [12]. Nalika gesangipun wonten ing Paris, Molière saestu damel reformasi Prancis.[8]
putri saking satunggaling kulawarga borjuis, Jean Baptiste Poquelin kélangan ibunipun nalika umur 10 taun [13] lan katingalipun boten celak kalihan bapakipun. Bibar ibunipun séda, piyambakipun manggèn kalihan bapakipun wonten ing nginggilipun Pavillion de Singes di rue Saint-Honoré ing satunggaling wewengkon èlit Paris. Prakiraan paling ageng punika pendidikanipun kawiwitan ing sekolah omahan ing Paris; lajeng piyambakipun ketampi wonten ing Jesuit College de Clermont ingkang bergengsi. Wonten ing mriku piyambakipun ngrampungaken sekolahipun ing lingkungan akademis ingkang ketat lan kaku [14].
Nalika umur 18 taun Jean Poquelin sampun ngatur supados putranipun marisi gelaripun ("Tapissier ordinaire de la chambre du Roi") ingkang sampun piyambakipun tumbas saking asil saking nyambut damel wonten ing proyek pawiyaran ruang-ruang astana ingkang dipunprakarsai déning Richelieu. Gelar kasebut namung mbetahaken nyambut damel 3 wulan lan ongkos wiwitan 1200 livre; gelar kasebut kanthi gaji 300 livre setaun lan lan maringi sapérangan kontrak ingkang mbathèni. Poquelin enèm ugi naté ngangsu kawruh minangka pengacara propinsi nalika taun 1642[15], ing Orléans, ananging boten dipunsebataken menapa piyambakipun lulus menapa boten. Kala punika piyambakipun ndhèrèk menapa gegayuhan bapakipun. Piyambakipun naté srawung kalihan kalangan ningrat lan kadosipun pakaryan ingkang saé sampun samekta, masa ngajeng ingkang saé kanggé priyantun enèm kanthi umur 20 ing Prancis abad kaping 17. Lajeng Molière dados boten remen malih kalihan gegayuhan bapakipun. Nalika umur 21 taun piyambakipun langkung milih nyambut damel ing donyaning panggung. Ing wulan Juni 1643 piyambakipun nilaraken kedudukan sosial lan rencana kulawarga kanggé masa ngajengipun lajeng ing donyaning teater [15]. Bibar nilaraken bapakipun, piyambakipun gabung kalihan Madeleine Béjart ingkang ayu ingkang naté dipunkenal lajeng damel L'Illustre Théâtre mawi béaya 630 livre. Sedhèrèk-sedhèrèk boten dangu lajeng ugi gabung.
Kelompok teater ingkang nembé jumeneng kasebut bangkrut ing taun 1645[14][15]. Molière sampun dados pimpinan kelompok kasebut, amargi sapérangan kesagedan akting lan pendidikan hukumipun. Ananging kelompok kasebut gadhah utang ingkang ageng [15], sapérangan ageng kanggé béaya nyéwa papan pagelaran (satunggaling lapangan tenis kanggé Jeu de Paume) saéngga gadhah utang 2000 livre. Para ahli sejarah kathah ingkang bènten pamanggihipun babagan sinten ingkang nglunasi utang kasebut, bapakipun utawi pacar saking salah satunggal anggota kelompok kasebut ; ingkang kedah dipuncathet punika bibar 24 mlebet penjara, Molière aktif malih wonten ing donyaning seni peran. Kala punika Molière wiwit ngginakaken pseudonim (nama samaran) Molière, punika saged ugi kainspirasi déning satunggaling désa alit kanthi nama sami ing wewengkon Prancis Kidul ingkang celak kalihan Le Vigan. Prakiraan piyambakipun ngewahi namanipun kanggé njagi namanipun sang bapak saking isin amargi gadhah satunggaling aktor ing kulawarganipun (profesi aktor, sanajan boten dipunanggep andhap déning nagara ing masa pamaréntahan Louis XIV[15], tasih kenging dipunkubur ing pamakaman umum).
Bibar sampun bebas saking penjara, Molière lan Madeleine ngawontenaken pagelaran teater mubengi propinsi. Pagesangan ingkang kados mekaten kelampahan kirang langkung 12 taun, wiwitanipun Molière namung dolanan Charles Dufresne lajeng damel kelompokipun piyambak ingkang sukses lan pikantuk dukungan saking rayi kandhung Raja, Philippe d'Orléans. Wonten sapérangan karya ingkang tasih wonten ing masa sapunika ingkang dipundokumentasiaken déning La Grange. Ingkang paling patut punika L'Etourdi lan Le docteur amoureux. Kanthi kalih karya punika Molière lajeng nilaraken prabawa Commedia dell'arte Italia kanthi gaya improvisasi ingkang sampun mlebet ing karyanipun ingkang wiwitan lan nedahaken kapinteran anggènipun ngolok-olok ingkang samangké dados andelanipun. Wonten ing lelampahan piyambakipun kepanggih kalihan Pangeran Conti, gubernur Languedoc ingkang dados panyokongipun lan maringi nama kelompokipun kanthi nama sang Pangeran. Kekancan punika lajeng kapungkasan, nalika Conti bibar kénging sifilis (kasil saking nelasaken dalu kalihan pelacur, sanès kalihan gundikipun) gadhah upaya nyelakaken piyambakipun kalihan agami supados énggal waras saking penyakitipun. Conti ngangkat satunggaling penasihat keagaaman, trep kalihan kebiasaan ing zaman kasebut ingkang menging piyambakipun srawung lan nyokong aktor kanggé gabung kalihan mungsuh-mungsuh Molière wonten ing Parti des Dévots lan Compagnie de Saint Sacrement [16].
Ing Lyon, Mademoiselle Duparc ingkang dipunmangertosi minangka Marquise gabung kalihan kelompok Molière. Kala punika Marquise terus dipuncelaki kanthi sia-sia déning Pierre Corneille lajeng dados pasangan Jean Racine. Racine nawekaken karya tragedinipun Théagène et Chariclée dhateng Molière (satunggal saking sapérangan karya wiwitan ingkang dipunserat Racine bibar nilaraken studi teologi), ananging Molière boten purun mentasaken, sanajan piyambakipun nguyak Racine supados tansah nguyak kariripun. Boten dangu bibar punika Molière dukha marang Racine nalika dipunmangertosi bilih Racine kanthi ndelik-ndelik sampun ngandharaken karya tragedinipun dhateng kelompok teater Hôtel de Bourgogne [17].
Dugi ing Paris[besut | besut sumber]
Molière kepeksa dugi ing Paris kanthi bertahap, manggèn wonten ing njawi pinten minggu kanggé ngakrabaken piyambakipun kalihan kaum ingkang terpandang lan nengga supados reputasinipun nyebar ing Paris. Molière dugi ing Paris nalika taun 1658 lan péntas wonten ing ngajengipun Raja ing Louvre (rumiyin dipunséwakaken minangka papan pagelaran) wonten ing karya tragèdi Corneille kanthi irah-irahan Nicomède lan wonten ing satunggaling farce kanthi irah-
Monsieur (Monsieur ingkang dipunmaksud punika rayi kandhung Raja) lan kanthi pambiyantu saking Monsieur, kelompokipun gabung ing satunggaling kelompok Commedia dell'arte kondhang saking Italia. Piyambakipun dados kondhang sanget ing kelompokipun, Petit-Bourbon, lan ing tanggal 18 Nopember 1659, piyambakipun méntasaken
punika ingkang kapisan saking sapérangan karya Molière anggènipun damel satir ngèngingi tumindak lan éthok-éthok tartamtu wonten ing masarakat ingkang kathah kedadosan ing Prancis. Kalangan wiyar nampi panyaruwé bilih alur saking cariyos punika adhedhasar Le Cercle des Femmes karya Samuel Chappuzeau saking taun 1656. Molière intinipun nyindir Académie Française, satunggaling 'organisasi' ingkang dipundamel déning Richelieu kanggé ngorganisir lan damel klasifikasi paugeran-paugeran kanggé donyaning téater Prancis ingkang nembé mekar, lan dipunaturaken supados sadaya gadhah kaseragaman wekdal lan tumindak, gaya bersajak. Molière asring dipungayutaken kalihan andharan bilih komèdi punika castigat ridendo mores utawi "ngritik adat-istiadat ngginakaken humor" satunggaling pocapan ingkang sejatosipun dipundamel déning tiyang ingkang gesang setunggal masa kalihan Molière, Jean de Santeuil lan kadang kala dipunwastani minangka peribasa Latin lawas.
Pucuking kamasyhuran[besut | besut sumber]
remenipun punika marang tragedi ingkang sampun piyambakipun cobi majengaken lantaran Illustre Theatre, Molière dados kondhang amargi karya-karya farce-nipun, ingkang padatanipun kaperang dados setunggal babak lan dipunpentasaken bibar drama tragedi. Saperangan saking drama farce punika namung sebageyan ingkang sinerat lan dipunpentasaken ngginakaken gaya Commedia dell'arte mawi improvisasi ingkang dipunlampahi adhedhasar canovaccio (garis besar carita). Piyambakipun ugi nyerat kalih komedi mawi sajak, ananging karya-karya kasebut boten patia sukses lan dipunwastani boten patia penting. Ing salajengipun Molière konsentrasi nyerat komedi musikal, dene pageleran drama dipunbarengi kalihan tetembangan lan tarian utawi gabungan saking kalih kasebut.
Les Précieuses ridicules paring Molière kawigatosan lan panyaruwé saking kathah tiyang, ananging karya kasebut kirang kondhang. Piyambakpun lajeng nyuwun marang kanca saking Italia Tiberio Fiorelli ingkang kondhang amargi karyanipun Scaramouche, supados mulang
Cuckold) kadosipun kalebet pakurmatan kanggé Commedia dell'arte lan kanggé ara-araipun[15]. Tema hubungan perkawinan wonten ing naskah kasebut ndramatisir pamikiran Molière babagan kapalsunan ingkang dipunkandhut ingkang hubunganipun antar manungsa. Pamikiran punika katingal wonten ing karya-karya salajengipun lan dados sumber ilham kagem para panyerat bibaripun kalebet (saking bidang sanès lan kanthi akibat ingkang bènten) Luigi Pirandello[15]. Karya punika nggambaraken satunggaling kucing-kucingan kaih pasangan ingkang saben pasangan rumaos dipunkhianati déning pasangan ingkang setunggalipun lan kalebet ingkang kapisan wonten ing 'Jealousy series' (cariyos merinan) karya Molière ingkang kalebet wonten ing jeronipun Dom Garcie de Navarre (boten sukses), L'École de Maris lan L'École des femmes [15].
Ing tahun 1661 supados damel remenipun ingkang nyokong, Monsieur ingkang saèstu remen ing
The Jealous Prince), satunggaling komedi heroik ingkang kailhami satunggaling karya Cicognini. Kalih koemdi sanèsipun ing taun ingkang sami punika L'École des Maris [15] (The School for Husbands) ingkang sukses sanget Les Fâcheux, mawi sub-judul Comédie faite pour les divertissements du Roi (komedi kanggé remenipun Raja) amargi dipunpéntasaken wonten ing pesta ingkang dipunwontenaken déning Nicolas Fouquet kanggé paring pakurmatan marang sang panguwaos [18]. Adicara hiburan punika damel Jean-Baptiste Colbert nuntut supados Fouquet dipuncekel amargi nelasaken artanipun masarakat lan piyambakipun kaumur seumur uripipun.
Nalika taun 1662 Molière pindhah dhateng Théâtre du Palais-Royal[15] tasih kalihan kanca-kancanipun saking Italia lajeng krama kalihan Armande, ingkang piyambakipun dipunanggep dados rayi kandungipun Madeleine. Ananging prakiraan Armande punika mbok manawa kputri haram Madeleine saking hubunganipun kalihan Duc of Modène. Wonten ing taun ingkang sami piyambakipun méntasaken L'École des Femmes (The School for Wives)[19] ingkang langsung dipunsebat minangka satunggaling adhikarya [19]. Drama punika nyindir babagan pendidikan minim ingkang dipunparingaken marang putri-putri saking kulawarga ingkang sugih lan nedahaken gesangipun Molière piyambak [19]. Karya kasebut lan pagesangan anggènipun omah-omah punika pikantuk kathah kecaman. Péntas kasebut medalaken protès ingkang dipunwastani "Quarrel of L'École des femmes." Saking sisih artistik Molière nanggepi kanthi kalih karya ingkang boten patos kondhang: La Critique de "l'École des Femmes", wonten ing mriku piyambakipun mbayangaken para pamirsa karya-karya sadèrèngipun rawuh ing mriku. Pérangan punika kadosipun mbetahaken andharan : karya punika nyindir tiyang ingkang sampun ngritik L'Ecole des Femmes kanthi cara nedahaken ing dalu bibar mirsani pagelaran kasebut; karya punika mangsuli sadaya kritik ingkang naté dipunandharaken babagan paméntasan kasebut kanthi cara nyajèkaken arguman para pangritik lajeng dipunwangsuli[19]. Punika ingkang dipunwastani Guerre Comique (Perang Komedi) déné pihak oposisi punika kaisi déning panyerat-panyerat kados Donneau de Visé, Edmé Boursault, lan Montfleury [19].
Ananging lawan ingkang langkung tememen punika nembé dipundhapuk, kanthi pusat marang pamikiran pulitik lan pagesangan pribadhi Molière. Satunggaling kelompok kanthi nama parti des Dévots medal ing kalangan inggil Prancis ingkang mrotes "realisme sastra" lan boten sopanipun Molière ingkang kebangeten amargi damel isin pihak tartamtu. Tiyang-tiyang kasebut nuduh krama kalihan putrinipun piyambak. Pangéran Conti, ingkang rumiyin punika kanca raketipun Molière, gabung ing kelompok punika. Molière ugi gadhah mungsuh sanès ing antawisipun para Jansenist lan sapérangan panyerat tradisional. Ananging Raja nedahaken kasetyanipun marang Molière, kanthi maringi dana pensiun lan ugi sarujuk dados bapak baptis putra kapisan Molière. Boileau ugi ndukung lantaran andharan-andharan ingkang piyambakipun lebetaken ing Art Poétique karyanipun.
lan La Princesse d'Élide kanthi sub-judul Comédie galante mêlée de musique et d'entrées de ballet (komedi mawi semangat campur musik lan sajian balet), kaserat minangka "divertissements" (hiburan) astana ing Versailles. Le Tartuffe, ou L'Imposteur ugi dipunpentasaken ing Versailles nalika taun 1664 lan damel skandal paling ageng wonten ing karier seni Molière [20]. Panggambaran wonten ing naskah kasebut babagan kamunafikan golongan ingkang gadhah kuwaos dipunwastani minangka penghinaan [21] lan dados debat. Naskah punika ugi ngemu dhukanipun kaum Jansenist lajeng drama kasebut dipunpenging péntas.
Moliére tansah ngatos-atos supados boten nyerang institusi monarki lan kuwaosing Gereja. Piyambakipun pikantuk kalenggahan minangka salah satunggal tiyang ingkang dipunremeni déning Raja. Konon, sang Raja paring pamrayogi supados mbatalaken pamentasan Tartuffe, lan sang dramawan kanthi cepet nyerat Don Juan, ou le Festin de Pierre minangka gantosipun. Naskah kasebut kalebet satunggaling karya ingkang anes, adhedhasar karya Tirso de Molina lan kailhambi cariyos gesangipun Giovanni Tenorio, kaserat ing prosa ingkang raosipun tasih modern dumugi sapunika. Karya punika nyariyosaken satungalingateis ingkang dados munafik ing agami saengga dipunukum déning Gusti. Sang Raja, pisan malih njagi lan dados
kagem paméntasan punika ngandharaken bilih karya punika dipundamel par ordre du Roi, awit saking dhawuhipun Raja, lan karya punika katampi kanthi saé tinimbang ingkang rumiyin.
Jean-Léon Gérôme nggambaraken anekdot Romantik boten mawi alesan wonten pundi Louis XIV nawekaken Molière kanggé mbagi dhaharan, wonten ing satunggaling lukisan damelan taun 1863
Nalika taun 1666, Le Misanthrope dipunpéntasaken. Karya punika dipunwastani minangka adikarya Molière ingkang radi sampurna, karya ingkang wonten kandhutan moral ananging poten patos dipunregani ing zaman kasebut. Karya punika ngewahi pandhangan Donneau de Visé, ingkang remen kalihan pagelaranaipun. Ananging kanthi komersial karya punika boten sukses, meksa Molière supados éngal-énggal nyerat Le Médecin malgré lui (The Doctor Despite Himself), satunggaling satir dhumateng ngelmu-ngelmu alam ingkang resmi. Karya punika sukses sanajan wonten pandangon moral déning Pangeran Conti, paring pandangon marang téater umumipun lan mliginipun Molière. Wonten ing sapérangan karyanipun, Molière nggambaraken dhokter-dhokter ing zamanipun minangka tiyang ingkang gumedhé ingkang boten pinter ngginakaken Basa Latin kanggé medalaken kesan terpelajarla namung mangertos clyster lan pendarahan minangka pangobatan ingkang boten èfèktif.
Bibar Mélicerte lan Pastorale Comique piyambakipun nyobi malih méntasaken Tartuffe nalika taun 1667 mawi irah-irahan Panulphe utawi L'imposteur. Nalika Raja nilaraken Paris kanggé lelampahan mubeng, Lamoignon lan Uskup Agung mbredel paméntasan kasebut. Raja lajeng maringi langkung kathah kalonggaran marang Tartuffe pirang taun salajengipun, bibar piyambakipun langkung gadhah kuwaos saking pihak Gereja. Molière lajeng gerah lan kirang produktivitasipun. Le Sicilien, ou l'Amour Peintre dipunserat kanggé perayaan ing Astana Saint-Germain kalajengaken ing taun 1668 déning Amphitryon ingkang elegan lan cetha kailhami déning versi Plautus ananging kanthi parumpamaan marang selingkuhing Raja. George Dandin, ou le Mari Confondu (The Confounded Husband) boten patos katampi ananging malah sukses lantaran L'Avare (The Miser) ingkang sapunika kathah dipuntepangi. Sareng kalihan Lully piyambakipun ngginakaken malih musik kagem Monsieur de Pourceaugnac, kagem Les Amants Magnifiques, lan pungkasan kagem Le Bourgeois gentilhomme (The Middle Class Gentleman), satunggal malih adikaryanipun. Karya punika katujukaken kanthi langsung marang Colbert, menteri menjarakaken panyokong lawasipun, Fouquet. Kolaborasi
Quinault. Ing taun 1672, Madeleine Béjart tilar donya lan sansaya nambah kasengsaran Molière amargi kélangan lan penyakitipun sansaya parah. Sanajan mekaten, piyambakipun nyerat karya sukses Les Fourberies de Scapin (Scapin's Schemings) satunggaling farce lan komedi ing 5 babak. Karya salajengipun, La Comtesse d'Escarbagnas dipunwastani minangka salah satunggal karyanipun ingkang boten patos sukses. Les Femmes savantes (The Learned Ladies) ing taun 1672 dados salah satunggaling adikarya Molière. Karya punika lair saking kabusakipun pangginaan legal unsur musik ingteater, amargi Lully sampun damel hak paten awit saking opera ing Prancis dados Molière kapeksa kondur dhateng genre tradisionalipun. Karya punika sukses lan kalajengaken ing karya pungkasanipun ingkang kathah dipunpuji déning tiyang sanès. Ing masa 14 taun manggenipun ing Paris, Molière piyambakan nyerat 31 saking 85 pagelaran ingkang dipunpéntasaken ing panggung sinambi ngatur
kasebut nalika piyambakipun dipunpenjara amargi ngutang nalika tasih enèm. Salah satunggaling prastawa inkang paling masyur ing pagesanganipun Molière punika wekdal ingkang pungkasan ingkang lajeng dados legénda: piyambakipun boten séda ing panggung nalika méntasaken Le Malade Imaginaire (The Hypochondriac). Piyambakipun dhawah lajeng watuk lan pendarahan [11]. Raja Louis XIV nyuwun supados piyambakipun Molière ngaso ananging Molière tetep pengin ngrampungaken pagelaranipun, lajeng bibar punika Molière dhawah malih lan pendarahan saéngga séda pinten jam salajengipun ing griyanipun. Molière séda tanpa dipunparingi sakramen amargi kalih pendeta nampik dugi lan ingkang kaping 3 telat. Konon, kala punika Molière ngagem busana mawi werna ijo, lajeng medal mitos bilih werna ijo punika damel nasib ingkang awon kanggé aktor [16].
Minangka satunggaling aktor, déning ukum ing masa punika piyambakipun boten kénging dipunkubur ing pamakaman umum. Garwanipun Armande nyuwun marang Raja Louis XIV supados pikantuk ngawontenaken upacara panguburan kanthi limrah ing dalu. Raja sarujuk lan Molière dipunkubur ing wewengkon pamakaman ingkang samekta kanggé bayi-bayi ingkang dèrèng dipunbabtis. Ing sapérangan cariyos babagan sédanipun Molière, wonten langkung saking 800 tiyang ingkang dugi ing pamakaman "rahasia" Molière.[butuh rujukan] Ing taun 1792 jasadipun ingkang kantun dipunbeta ing muséum monumèn Prancis lan ing taun 1817 dipunpindhah dhateng Le Père Lachaise Cemetery, Paris ing celakipun makam La Fontaine.
Kritik[besut | besut sumber]
Sapérangan kritikus mastani Molière nyerat naskah dramanipun agé-agé lan boten njagi gaya ingkang konsistèn[22]. Para kritikus nedahaken tata basa lan parumpamaanipun ingkang asring klèntu lan pangginaan tetembungan kanggé njangkepi pacelathon.[17][22]
praktisi mèdis ing zaman Molière ngritik karyanipun, pamikiran kasebut boten saèstu nutupi kondhangipun ing kalangan umum. Dramawan lan kelompok sanès wiwit niru gaya dramatisasi ing Inggris lan ing Prancis. Karya-karya Molière tansah pikantuk tanggepan ingkang saé ing Inggris nalika abad kaping 18, ananging karya-karyanipun boten patos dipuntampi ing Pranscis. Ananging nalika masa Restorasi Prancis abad kaping 19, komèdi-komèdi Molière dados kondhang. Tiyang mawi aliran Romantik remen marang Molière lan karyanipun amargi individualisme boten umum ingkang wonten ing jeronipun. Cendekiawan abad kaping 20 tansah kearik marang pérangan kados mekaten dhateng Molière lan karyanipun sarta tansah nyinaoni bab-bab ingkang wonten gegayutan kalihan dramawan punika[23]. Kathah kritikus ingkang sapunika mindhah kawigatosanipun saking dampak filosofis, religius, lan moral karya-karya komedi Molière dados studi ingkang langkung obyèktif marang teknik komedinipun.[23]
Prabawaipun marang kabudayan Prancis[besut | besut sumber]
Molière dipunwastani minangka kréator komèdi modern Prancis. Kathah tembung utawi ukara ingkang dipunginakaken wonten ing karya-karya Molière tasih dipunginakaken wonten ing Basa Prancis sapunika :
Satunggaling tartuffe punika tiyang ingkang munafik, mliginipun tiyang munafik ingkang éthok-éthok gadhah moral utawi religius.
Satunggaling harpagon, dipunparingi nama adhedhasar paraga utama saking The Miser, tiyang ingkang kikir sanget.
Patung sang Komandan (statue du Commandeur) saking Don Juan dipunginakaken minangka perumpamaan saking kategasan ingkang kaku (raide comme la statue du Commandeur).
Wonten ing Les Fourberies de Scapin, Babak II, Adegan 7, Géronte disuwuni arta kanggé nebus putranipun, ingkang nembé dipunsekap wonten ing kapal (galley). Piyambakipun matur, "Nembé menapa piyambakipun ing kapal punika?" ("Que diable allait-il faire dans cette galère?"). Tembung galère ("galley") dipunginakaken wonten ing Basa Prancis sapunika ingkang ateges "urusan bertélé-télé lan nglarani".
Wonten ing Le Bourgeois Gentilhomme, paraga utaminipun M. Jourdain nggubah satunggaling layang katresnan kados mekaten: "Nyonya bangsawan ingkang ayu, matamu ingkang éndah gawé aku mati merga katresnan" ("Belle marquise, vos beaux yeux me font mourir d'amour"). Piyambakipun lajeng nyuwun guru filsafatipun kanggé nata malih ukaran kasebut ingkang dipunlampahi kanthi cara molak-malik sadaya tembung mawi manéka kombinasi ingkang wonten ("Nyonya bangsawan ingkang ayu, saking tresna," dsb.). M. Jourdain lajeng nyuwun pirsa pundi pendhapuking tembung ingkang paling saé lan ara-araipun mangsuli bilih ingkang saé punika ingkang kapisan. Frase "Belle marquise..." sapunika dipunginakaken kanggé nedahaken bilih kalih ukara ingkang béda gadhah teges ingkang sami.
Satunggaling filem Prancis ingkang kanthi longgar adhedhasar pagesanganipun Molière mawi dipunbintangi déning Romain Duris, Fabrice Luchini lan Ludivine Sagnier, kanthi irah-irahanMolière [1], dipunputer ing taun 2007. Satunggaling filem Prancis sanès mawi irah-irahan ingkang sami [2], sutradaranipun déning Ariane Mnouchkine lan langkung akurat anggènipun nyawijèkaken data kanthi jangkep lan menangaken Palme D'Or ing Festival Film Cannes taun 1978[24].
Dhaptar karya-karya ingkang ageng[besut | besut sumber]
Le Médecin volant (1645) --
Tokoh saking ParisKalairan 1622Kategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Ing - 21 Year Old Ing (CreampieThais.com SiteRip 2009).
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan
aku nek kudanan tapi tujuane mulih, malah kadang ra nganggo mantel. udan-udanan tenan, tekan ngomah adus banyu anget, nyruput teh anget, dikancani gedhang goreng, karo internetan.
tambah nak nan, yen karo dipijeti bojone
wisss ta laa, uenake puol
Azimut boten Baja Marine boten Bavaria boten Bayliner boten Beneteau boten Bertram boten Boston Whaler boten Carver Yachts boten Chaparral Boats boten Chris-Craft boten Cobalt Boats boten Cranchi boten Crownline boten Elan boten Fairline boten Ferretti Yachts boten Formula Boats boten Four Winns boten Galeon boten Hatteras boten Jeanneau boten Larson boten Marlow-Hunter boten Maxum boten Monterey boten Pershing boten Prestige Yachts boten Princess Yachts boten Quicksilver boten Regal boten Rinker boten Riva boten Sea-Doo boten Sealine boten Sea Ray boten Sessa Marine boten Silverton boten Sunseeker boten Tiara Yachts boten Wellcraft boten Yamaha boten Zodiac boten
Verkoopt u zelf boten en jachten? Of het nu MasterCraft boten of
liring sepuh sepi howo, awas roroning atunggil
aleman,nanging janma ingkang wus waspadeng semu,sinemu ing samudhana,
ingkang rama,balik sira sarawungan bae durung,mring tataning tatakrama,nggon-anggon
5.Dahat denira aminta,sinupeket pangkat kanthi,jroning alam panglimunan,ing pasaban saben sepi,sumanggem anyanggemi,ing karsa kang wus tinamtu,pamrihe mung aminta,supangate teka-teki,nora
padha jumeneng Aji,satriya dibya sumbaga,tan lyan trahing Senapati,pan iku pantes ugi,tinelad labetanipun,ing sakuwasanira,enake lan jaman
pinggir pasisir,wong-wong kang padha nggugu,anggere padha
Wong seger badanipun,otot daging kulit balung sungsum,tumrah ing
10.Nanging ta paksa tutur,rehning tuwa tuwase mung catur,bok lumuntur lantarane ring utami,sing sapa
kakutut,jagad agung ginulung lan jagad cilik,den
lan kuningipun,lamun arsa titah teka mangsul,dene nora mantra-mantra yen ing lahir,bisaa aliru wujud,kadadeyane ing kono.
tuwas yen tiwasa ing dumadi,dadi wong ina tan weruh,dheweke
8.Upamane wong lumaku,marga gawat den liwati,lamun kurang ing pangarah,sayekti karendhet ing ri,apese kasandhung padhas,babak bundhas anemahi.
Pandhita luwih,kaluwihane tan ana,kabeh tandha-tandha sepi.
14.Tur kang nyulayani iku,wus wruh yen kawruhe nempil,nanging lahire angalah,katingala angemohi,mung ngenaki tyasing liyan,aywa esak aywa serik.
laladane mrih utami,utama kembanging mulya,kamulyan ing jiwa dhiri,ora yen ta ngeplekana,lir luluhur nguni-
KPK Selidiki Dugaan Suap Maruli | RADAR Banyumas
Chuseok utawi ingkang dipunserat minangka Chusok (Dinten wulan purnama) inggih punika dinten libur resmi ingkang wonten ing Korea ingkang dipunrayakaken kanthi ageng nalika wulan kaping 8, dinten kaping 15 kalender lunar [1]. Perayaan punika arupi pesta dhahar kagem ngaturaken panuwun awit saking kasilipun panèn, saéngga dipunsebat minangka dinten panèn, Festival wulan mangsa panèn, utawi Hangawi ("han" = "raya", "gawi" = "tengah", "hari raya ing tengahipun mangsa gugur".
Hangawi sampun dipunmangertosi saking periode wiwitanipun Kerajaan Silla (57 SM - 935) kanthi wujud lomba nenun antawisipun kalih kelompok. Ing dinten Hangawi, kelompok kanthi asiling tenunan ingkang paling dawa punika dados jawara, déné kelompok ingkang kalah kedah nraktir kelompok ingkang menang kanthi manéka jinis dhaharan ingkang sarwi écho.
Wonten ing jaman sapunika, perayaan Chuseok kalebet wekda kagem tiyang Korea supados kondur ing dhaérah asalipun piyambak kanggé sowan ing altar leluhur. Nalika énjing, tiyang Korea ngawontenaken pakurmatan dhumateng arwahipun para leluhur kanthi wujud ziarah ing makam supados ngresiki tuwuhan lan lemah ing sakiwa tengenipun makam. Arwah leluhur ugi dipunparingi dedhaharan , woh-wohan, lan unjukan. Kasiling panèn taun kasebut ugi dipunparingaken dhateng arwah para leluhur [2].
Perayaan Chuseok ugi minangka wekdal kagem ngaturaken panuwun dhumateng arwah para leluhur. Dhaharan khusus liburan Chuseok punika awujud kué Songpyeon (
ingkang dipundamel saking glepung beras lan dipunisi kalihan kacang utawi wijen. Ing dalu sadèrèngipun Chuseok, sadaya anggota kulawarga lenggah sesarengan damel songpyeon sinambi mirsani wulan.[3] mliginipun para jejaka lan prawan nyobi damel songpyeon ingkang paling saé amargi pitados bilih piyambakipun badhé pikantuk pasangan ingkang ayu lan bagus .[3] Nalika dinten Chuseok, tiyang-tiyang sarwa nedhi maneka dhaharan lan unjukan sarta ngawontenaken dolanan tradisional .[3] Kejawi songpyeon, maneka asiling kebon lan tetanen ingkang nembé dipunpanèn ngebaki meja dhahar
dolanan sapi), geobuknori (dolanan bulus), ganggangsullae (tarian muter) lan ssireum (bergulat).[3]
Dinten Chuseok miturut kalender Gregorian[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chuseok&oldid=1014295"	Kategori: Budaya Korea SelatanFestival ingKoreaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 6 Maret 2016.
Tembang Kangen Duta Nada ARRAFA Hadiluwih Lorok Pacitan.mp3
eeeeeengngng.......[NYANDRA]:Swuh rep data pitana, hanenggih pundi ta negari, pundi ta desa, ingkang wonten wisma kang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi tembung linuwih, dasa wilangan sepuluh, purwa wus ngarani marang kawitan.Tinon
loh jinawi. Nenggih desa ........., kecamatan ........, kabupaten ............. adiningtyas.Panjang, dawa pocapane. Punjung, dhuwur kawibawane. Pasir, pawedhen. Wukir, gunung. Loh, tegese subur kang sarwa tinandur. Gemah-ripah, ateges murah ingkang sarwa tinuku.Wusnya mangkono, sanadyan kathah titahing wong bathara kang kasongan ing angkasa sinangga ing pratiwi kinepit ing samodra, parandene, maksih kathaaaaaah titah ingkang samya anggana raras. Awit ngupaya ing sewu desa tan antuk sedasa, satus datan waged jangkep
adamel edi miwah asri ing pandulu. Sedaya kalawau mratandhani bilih sakalangkung ageng raos bombong kabingahanipun ingkang hangrenggani wisma hamangkugati, hanenggih panjenenganipun Bp ................ ingkang nembe
andadosaken adeging desa dados satunggaling papan panggenan ingkang saya panjaaaang punjung dhuwur kawibawane, saya adoh kuncarane, saya jero tancebe, saya malembar jenenge, ingkang celak samya mentiung, ingkang adoh samya mentelung. Sanadyan ta papan jembar dados katon rupak, bebasan tumpang cukit tepung taritis, anamung setunggal kewala datan wonten warga punika desa ingkang alampah cecengilan
atur anggen kula hanyandra kawontenan, mugi diagung ing pangaksama.Nuwun.Gendhing stop, -->berlanjut ke Atur Pambuka Purwaning Pahargyan tanpa iringan gendhing.
Medhali emas, Paris Exposition of 1867,
Elias Howe ya iku penemu mesin jait.[1] Howe lair ing Spencer, Massachussets, Amerika Serikat, nalika tanggal 9 Juli 1819.[1] Nalika isih cilik, Howe kerep ngrewangi bapake kang nyambut gawé minangka tani.[1] Wiwit cilik, Howe wis duwéni kesenengan ngeneni mesin.[1] Nalika umue ngancik 16 taun, Howe, kang ora tamat anggoné sekolah mau, ditampa nyambut gawé ing pabrik mesin kapuk kang ana ing Lowell, Massachussets, minanka nimpuna mesin magang.[1] Kanggo nambahi pengalamane, dhèwèké banjur ngalih nyambut gawé ana ing pabrik jam dhindhing ing Boston, lan ngalih manèh ana ing pabrik instrumen ilmiah ing Cambridge.[1] Nalika nyambut gawé ing Cambridge, Howe krungu omongan yèn sapa kang gawé mesin jait, dhèwèké bakal dadi jutawan lan misuwur.[2] Nalika iku, pancen mesin jait durung ana.[2] Kegiyatan jait uga isi nggunanake tangan.[2] Omongan mau bener-bener nyanthol ana ing atine Howe, nganthi pungkasane Howe kepingin banget gawé mesin jait.[2] Taun 1940, Howe kawin lan duwéni anak.[2] Howe kerep lara mula bojone kudu nyambut gawé kanthi njait sandhangan.[2] Nalika ngerti bojone jait, Home ngamati bojone.[2] Ing kono Howe kepingin gawé msein jait.[2] Kira-kira limang taun candhake, Howe ngupaya kanggo nyiptakake mesin jait.[2] Mesin jait kang wiwitan ora dadi, nanging amarga semangat anggoné nyiptakake mesin jait, taun candhake dhèwèké kasil angone nyiptakake mesin mau.[2] Mesin jait mau dipatenake nalika taun 1846.[2] Durung ana wong kang seneng karo mesin mau amarga masarakat padha nganggep manawa mesin jait ya iku mesin kang angel anggoné nggunakake.[2] Bajur, nalika taun 1847, Howe lunga menyang Ingris lan ngedol mesin mau marang William Thomas kanthi rego murah.[2] Willian Thomas njaluk marang Howe supaya nyempurnakake mesine mau.[2] Nanging Willian Thomas malah ndakik marang Howe, nganti pungkasane Howe dadi mlarat.[2] Banjur Howe bali menyang kampunge manèh.[2] Nanging nalika tekan omah, bojone tinggal donya amarga lara nemen.[2] Saliyane iku, uga akèh kumpeni kag niru panemone Howe.[2] Hak patene Howe dadi ilang.[2] Bajur Howe nuntut hake manyang pengadilan.[2] Anggone nuntut kira-kira 13 taun suwene.[2] Pungkasae Howe kasil anggoné ngrebut patene mau.[2] Banjur Howe dadi jutawan lan kasil mbagun pabrik mesin jait kanthi
kothakinfo mawa paramèter sesirahArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 25 Oktober 2016.
41.2 miles away Rodeway Inn & Suites Nampa, Nampa
42.3 miles away Nampa Inn And Suites, Nampa
42.4 miles away Super 8 Nampa, Nampa
cilacap ke juwana (1)travel kartasura ke pati (1)travel kendal godong (1)travel purwodadi purworejo banyumas (1)travel kudus wonogiri (1)tempat po pahala wilayah wonogiri (1)travel Kutoarjo
Waahhhhh Krisyanto gabung maneh nyang Jamrud ...........!!!!!!!! Sueneng aku, suarane Kang Kris, jan TOP. Jamrud band sing tak
cah bagus ki pagaweyane tukang nggrajeni wesi lan di dol…opo tukang nggrajeni ril sepur yo…wih blaiiikk…we lha kok
wae sing ora due duwit meneng wae...iso mbayangke wae wis seneng
Dhumateng panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para sesepuh, saha pinisepuh ingkang tansah anggun...
Nonton Videone Nyimak Lirik'e Mak iki anakmu prawan Wiwit cilek ono ing perantauan Eling ngiwangi neng kantin sekolahan Telung sasi ...
Menurut Kyai Segawon , Macam-macam Rokok iku dibagi dadi 6 jenis yoiku : Filter, yoiku rokok gaean pabrik sing bonggole ngangge gabus, jare...
Wara-wara dilantarake lumantar sarana kaya ing ngisor iki , kajaba..a. layang kabar c. radhiyo e. bausastrab. tv d. internet3. Gatekna ukara-ukara ing ngisor iki!1. ana kop surat2. basane basa padinan3. nganggo tapak asma4. basane basa baku5. ora ana
nomor 4-7Wara-wara OsisNo.08/4.A/OSIS/2011Kanggo mahargya ambal warsa MA Mifsa kaping 10, OSIS bakal atur pambiyantu piranti sekolah lan sandhangan prasaja marang panti asuhan “MULIA” ing Demak. Awit saka iku, kanggo para siswa sing bisa melu
wara-wara iki bisa ngumumake marang kanca liya kang durung mgerteni. Matur nuwun awit kabeh pambiyantu
nonresmi d. nonformal5. Tembung ambal warsa padha tegese karo tembung.......a. taun anyar d. taun saikib. taun kapungkur e. taun sing arep
Wara-wara ing nduwur katujokake marang sapa..a. Haryo sutrisno, S.Pd d. KaTu MA Mifsab. Ketua osis e. Siswa MA Mifsac. Guru MA Mifsa7. Pawongan kang gawe wara-wara yaiku...a. Kepala madrasah d. Ketua osisb. Siswa MA Mifsa e. Bp/Bkc. Pembina Osis8. Tawon madu ngisep sekar.....Ceceg ceceg ing nduwur paling trep
kanthi cepet uga diarani maca....a. maca literal d. maca scanningb. maca intensif e. maca skimmingc. maca ekstensif10. Wajik kletek gula jawa.... Ceceg ceceg ing nduwur paling trep diiseni ...a. luwih becik seng prasajab. ora apik lungo-lungac. tuku pitik menyang salad.mangan kripik ana njabae. nganggo batik katon tuwa11. Salah sawijining kabupaten sing dadi punjering pengrajin ukir yaiki...a. Kabupaten Kudus d. Kabupaten Blorab. Kabupaten Jepara e. Kabupaten Pemalangc. Kabupaten Demak12. Jinis maca kaperang dadi loro, yaiku maca..lan maca...a. nyuwara lan bathin d.
pemahaman kang ancase nangkep isi wacan kang tinulis lan ora tinulis (tersurat lan tersirat), banjur maragakake asil wacan mau (penerapan) diarani ...a. maca literal c. maca kreatif e. maca ekstensifb. maca kritis d. maca survei16. Tembung- tembung ing ngisor iki kang klebu tembung
karuk c. kepek e. kethekerb. maruk d. manggar18. Kegiyatan ngrungokake lambang-lambang lesan kanggo golek informasi ing sawijining komunikasi diarani.......a. nyemak c. maca e. nyurasab. micara d. nulis19. Sesanti experience
Iku mengku karep......a. pengalaman luwih becik tinimbang latihanb. golek pengalaman minangka guruc. pengalaman urip kanggo nyukupi kebutuhand.pengalaman gurune pengetahuane. pengalaman guru paling becik nanging regane larang20. Ukara ing ngisor iki kang klebu tuladhane ukara basa krama alus yaiku..a. sesok sore panjenengan kudu rawuhb. omahe kudu didandanic. aku tindak nitih andongd.panjenengan dipun aturi dhahar rumiyene. kula bade dhahar rumiyen
II. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi bener!21. Jlentrehno apa kang diarani wara-wara kuwi?22. Apa wae jenis wara-wara sing kok ngerteni? aranano titikane!23. Sebutna lan jelasna jinis-jinis maca pemahaman!24. Tulisna pawarta babagan ekonomi sing saiki lagi dumadi!25. Ibu camat akon ibu kades supaya nemoni dhayoh saka kabupaten.Ukara ing dhuwur rubaho dadi basa krama inggil!
dadi pembantumu, yu…sopo ngerti taun ngarep dimodali iso dadi direktur
pulsa dah kaya beras aja ya mbak….
aku ndaktar dadi pembantumu, yu…sopo ngerti taun ngarep dimodali iso dadi direktur
Reply	inongi says:	28 February, 2012 at 12:00 am	rawins said: aku ndaktar dadi pembantumu, yu…sopo ngerti taun ngarep dimodali iso dadi
aku ndaktar dadi pembantumu, yu…sopo ngerti taun ngarep dimodali iso dadi
mesthi padha ngrayakake. Kanggoku, dina apa wae kuwi dina kang spesial kanggo ngabekti marang ibu lan ora lali kanggo bapak. Sanadyan nganti saiki aku durung bisa agawe bapak ibu bombong, nanging sanjroning uripku, wong tuwaku iku ibarat lampu kang tansah nuntun kanggo mujudake
Cakil: "E, lah keparat. Kekejera kaya manuk branjangan, kopat
mlaku2, sing lanang batak, sing wedhok jowo… lha sing lanang ngajak mlaku… mlakune banter :
Wedhok :”… mas .. ojo kesusu…!”
Reply	m4stono says:	04-11-2009 at 23:01	lha piye je…blog iki yo klebu spiritual rodo kejawen…..senajan rodo kecampuran miyabi………hihihi……..
sik sik sik….kalo MT, AW, TD, ZMZ, Uje isih rodo
Sob...... Wis embuh aku ora ngerti artine, paling2 kamsudte arep kenalan,met kenal wae lah enyong mumet moco
Angger Basa Jawa Teyeng Apa Ora Ya..?? Ya wis pokoke inyong melu kenalan bae.. he..he.. Salam sing Kendal
SALAM KENAL SAKING KULO,NAMI KULO KOBOT SAKING
Mio J disebut laris? itu yg ada diotak kutangers wkwkwkwk
Kabeh mau ojo kok bandingno karo Mio J.
ngawur sak penake dewe, sak empuke udele dewe, dasar manungso didikan kapitalis, seng senenge enak dewe, ora gelem mikir rodo abstrak. Tapi ngangep seng paling suci lan bener dewe, ngangep seng pesti mlebe surgo dewe, wong liyo ora intok mlebu, Opo surgo kuwi mung sak sak luase kamarmu dewe ? po. mikir bro…..mikir gusti Allah iku
Pekalongan19. Kabupaten Pemalang20. Kabupaten Purbalingga21. Kabupaten Purworejo22. Kabupaten Rembang23.
ingsun wiwiti anebut namaning sukma kang murah, ing ndonga mankeh ingkang asih
sekawanipun Abu Bakar, Umar, Usman, Ali, kaping sekawanipun miwah putra lawan
kluruk. Sapa bisa nitik tapake kantol nglayang, kakang mbarep lawan adimu ragil
nonton konser mereka Aku wong Jowosenajan raisokoyo ngono (hey.. !)nggaya ngono (hey.. !) nanging ayo podhonjogo budoyoben ra gelo (hey!)ben ra leno (terlena) (hey!) Sopan.. ramah tamah.. lembut..ora semrawutt.. wutt.. wuttt.. wuuutttt.. Iki Jowo Style !! Heeeei... aku wong Jowo Iki Jowo Style !!
nggo biasaan iso dadi masalahiso dadi lemah akidah lali ngibadahwis ayo cah kono kabeh
sastra, urip boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun kitabulla,natab mlebu ala wadi,tegese rahabapi, rahaba kang nganggo sampur, hudan lil muttakiina, yen wus wuda jalu estri, den mutena wadi ala jroning ala.
Darmagandul:“Niku agami muchammad, saminipun agamine Nuh Nabi, nuh neh remeh kawruhipun, niku nabine bocah, remen rumat abang kuning nedi tuwuk,
seneng bukti, woh wit kajeng kawruh, Anyebuta asmane Jeng Nabi Isa kang kinaot, mituruta Gusti
diarani agama Srani iku tegese sranane ngabekti, temen-temen ngabekti mrang Pangeran, ora nganggo nembah brahala, mung nembah marang Allah, mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake,
Biasane yen diprentah Ibu nggoreng Cabe kanggo nggawe sambel, nyong biasane golek alesan supoyo ora nggoreng cabe. Nyong dudu ora manut karo prentahe wong tuwo, nyong hamung nduweni pengalaman sing ora apik wektu nggoreng cabe.Pengalaman sing ora apik wektu nggoreng cabe yoiku nyong
nyong mperhatikake setiap diprentah nggoreng cabe nyong golek alesan, akhire Ibu menehi tips nggoreng cabe sing bener.Tips nggoreng cabe sing bener yoiku sakdurunge cabe di goreng, cabe diiris ndhisik.Masuk akal kanggo nyong sih, amarga cabe kan ono rongga udarane dadi yen diiris ndhisik cabe ora bakal njebluk.Tips sederhana, tinapi bermanfaat kanggo cah cilik koyo
Lali tenan to dhik nggonmu janji - janji ?
andysenibudaya.co.cc Sewo Kuto Uwis Tak Liwati
Alun-alun nganjuk www.andysenibudaya.co.cc Lunga tak anti - anti kapan nggonmu bali
Lali tenan to dhik karo aku iki ?
Nelongso rasaneng ati yen aku ra klakon melu nduweni reff:
Jambu alas kulite ijo seng di gagas wes duwe bojo
panjenengan, Mbah”, tukang becak pasrah karena sudah kenal.
Kendal, Salatiga, Purwodadi, Kudus, Pati, Pekalongan, Tegal, Brebes, Solo & Yogyakartaby admin676 views1 year agoPT. VALDO Sumber Daya
jakarta by arip on 27.03.09 8:55xarom wrote:acara opo iki pak?Lho piye iki, kowe kan ngundang makan2...Ojo ngono aah, etok2 lali
tjahyo84 on 27.03.09 22:48arip wrote:Lho piye iki, kowe kan ngundang makan2...Ojo ngono aah, etok2 lali duwe
Jawa:Nek ana padhane karo ciptaanmu, kowe ojo coba-coba nge hack site iki sebabe padhane kuwi mengkebeneranMaste
Upacara Raja Swala: Demung sawit, Upacara metatah: Kawitan Tantri, Demung Sawit; Upacara mapetik: Malat Rasmi, Upacara pawiwahan:
NYURAT AKSARA BALI v Sejarah Aksara Bali
kulo utawi panjenengan ingkang kulo sejo. lan ridho panjenengan ingkang kulo padosi. supados kulo lan tiang islam sedoyo. angsal pinaringan rahmat lan hidayah kados tetiyang ingkang jaman rumuhun. sholawat serto
...liyane aku. liyane aku lho ya. Nek yangmu malah seneng kowe berubah dinggo de,e, kuwi
Yogyakarta. Gamelan Of The Kraton, Kawedanan Hageng Punakawan Kridha Mardawa | 0013711316124 | CD - eci.
Woo…bocah ora bisa jenak. Nglinting baru dpt 2-btng sambat kesel…yo wis ati2 olehmu sesrawungan karo liyan yo.
Bystrzyca Kłodzka (Jerman Habelschwerdt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kviby&oldid=1012475"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 6 Maret 2016.
ibune klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
monggo gabung mbak Unie,,ngerti seko ndi ki
weleh,,, monggo gabung mbak Unie,,ngerti seko ndi ki forum iki??? hehehhe di enakke yo mbak cah_eleq sing
gawe sego goreng bae campur karo petis de’ sedep tenan
sajatine ananing Dzat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita, tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi sabarang sedya kita kang satuhu”
Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan
gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-
manut wae wis …… wis tau ngrasakne kabeh kok …. kecuali mivec sing durung 😳
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Geografi Indonesia. (dirembug)
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Géografi Indonésia. (dirembug)
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Geografi Indonésia.
Kategori iki isi 4 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 4 anak kategori.
► Bentang alam Indonésia‎ (3 Kt)
► Gunung ing Indonésia‎ (10 Kt, 55 Kc)
► Kalurahan ing Indonésia‎ (1 Kt, 1 Kc)
► Kelurahan ing Indonésia‎ (3 Kt)
Kategori iki isi 42 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 42 kaca.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.26, 1 Dhésèmber 2016.
sampai ke anak cucu. Negara-negara lain rukun sentosa dan dihormati
Pakem Ramayana: Lahiripun Rama brubuh Ngalengka PAKEM JAWA PURWANING DUMADI I
Gethuk iku panganan jajanan (kudhapan) sing utamané digawé saka ketéla pohung (singkong). Gethuk iku panganan sing gampang ditemoni ing Jawa Tengah lan Jawa Wétan.
Gethuk ana kang digawé saka téla.[1] Rasané uga bisa werna-werna.[1] Ana sing rasa kèju, coklat, vanila, stroberi.[1] Saliyané iki ana uga gethuk lapis, tegesé gethuk kang rasané werna-werna lan didadèkaké siji.[1] Umpamané gethuk lapis rasa coklat, vanila lan strobèri.[1] Téla kang dipilih kuduné téla kang mempur lan ora njarot, ora ketuwan lan ora bongkrèken.[1]
Gethuk biasané disajèkaké kanggo cemilan karo ngombé tèh. Salah sijining variasi gethuk iku carané karo digorèng. Uga ana kang luwih seneng mangan gethuk kang dienggo pacitan manawa lagi ana tamu.
Gethuk lan gemblong[besut | besut sumber]
Bédané gemblong karo gethuk ya iku, gemblong iku panganan saka pohung, lan gethuk saka téla. ananging ana ing daerah Jepara gemblong iku panganan sing asale saka ketan utawa diarani Jadah Carané gawé iya améh padha, sing bedakake ya iku
Gemblong dadak gawa gula jawa utawa gula pasir, jalaran pohung iku rasané durung legi. Ananging yèn ora diwenehi gula iya wis enak rasane gurih malahan ananging kudu diakehi klapane.
Gethuk ora usah ditambahi gula jalaran tela iku rasané wis legi, ananging tetep kudu didokoki krambil. Gethuk iki yén wis dadi uga bisa digoréng lan diarani Kleyem.
Bongko • Cenil • Cethot • Cucur • Combro • Dumbeg • Gandos •Gathot • Gedhang Gorèng • Geplak •
Puthu (Jajanan) • Rempèyèk • Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gethuk&oldid=1119027"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPawonJajan pasar	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 14 Februari 2017.
Thangka iku lukisan khas Tibèt sing digawé ana ing kain sutra. Padatané lukisan iki ditambahi sulaman lan nggambaraké Déwa utawa konsèp Kahyangan Buddhis, adhegan utawa mandhala. Thangka iku wanguné ora mligi pipih kayadéné lukisan mawa cèt minyak nanging kawangun saka sawetara panèl-panèl sing dilukisi utawa disulami lan ditambahi kain manèh. Banjur padatané kabèh iku ditutupi sutra. Umumé thangka bisa awèt suwé nanging kudu disinggahaké ing papan sing garing lan ora lembab. Kadhangkala thangka uga diarani lukisan gulungan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.07, 1 Mèi 2013.
pengalaman sing tak alami sekang inyong lair nganti siki. Pengalame sing ora kepenak, sing mandang kepenak utawane sing kepenak banget. Kadang wong luar Banjarnegara ndeleng Mbanjar (Banjarnegara maksute) kuwe rasane urip nang Mbanjar kepenak tur adem ayem ora ana kedaden sing marakaken ora tentreme urip.
enggo dadi bangunan lan liya-liyane. Sawah dadi kurang penduduke dadi rapet ora ndeleng kebutuhan pokoke kuwe beras. Nek petani panen gabah malah di regani murah ya sapa sing gelem dadi petani sawah nek kaya kuwe terus mbokan!, sing tuku pupuk larang tuku obat hama larang wis jan melas banget karo petanine. Kali serayu sing dawa banget kae saiki wis di enggo potensine kaya Mrican /
irigasi persawahan nggo lingkungan Mbanjar bae. Wis pirang-pirang panggonan pariwisata nganggo kali serayu contone The PIKAS (Pinggir Kali Serayu), Banyuwong Serayu Adventure, pokoke akeh
dadi ora perlu inyong tulis kabeh. Gilar-gilar dadi semboyane wong banjar kabeh sing maksute nduwe
nggo wacanan wong pinter ngomong ngapak. maturnuwun.
njenengan sing nduwe cita-cita luhur nggo kemajuane kabupaten banjarnegara. Apamaning jenenge kabupaten banjarnegara urung
sing adoh sekang kabupatene. moga-moga para politik utawane petinggi nang kabupaten banjarnegara pada krungu lan pada maca tulisan iki ben ngerti apa sing di
Kewan Opo	Paijo karo Tukinem bede-bedean,
Paijo : “Nem, kewan opo sing endase koyo ulo, sikile koyo sikile gajah, awake koyo awae ayam tangane koyo tangane bajul?”
Tukinem : “Kewan opo yo…..kewan …gak eroh wis nyerah…”
DALEM SAMPEYAN DALEM INGKANG SINUHUN KANJENG KANJENG SULTAN HAMENGKUBUWONO SENOPATI ING NGALOGO NGABDURAHMAN SAYIDIN PANTOGOMO KJALIFATULLAH INGKANG JUMENENG KAPING 1 ING
Gusti Kanjeng Ratu Kedhaton b. Sri Sultan Hamengku Buwono V Nama kecil : Gusti Raden Mas Gathot Menol Permaisuri ada 2 : a. Gusti Kanjeng ratu Wandhan 4. lalu bergelar Gusti Kanjeng Ratu Hageng 2. Gusti Kanjeng Ratu Hemas c. Gusti Kanjeng Ratu Kedhaton
. Gusti Kanjeng Ratu Kencana Wulan d. Gusti Kanjeng ratu Sultan 3. Gusti Kanjeng Ratu Kencono b.Gusti Kanjeng Ratu Kencana Gusti Kanjeng Ratu Kadipaten. Gusti Kanjeng Ratu Kencana b. Sri Sultan Hamenku Buwono II nama kecil : Gusti Raden Mas
alih bahasa Indonesia : “melayang-layang tertiup angin”
alih bahasa Indonesia : “di dunia nan gelap pekat”
alih bahasa Indonesia : “terasa lebih berat”
kumleyang kabur kanginan (14) “melayang-layang tertiup angin” ing jagat peteng lelimengan (15) “di dunia nan gelap pekat” adoh saka
kering” krasa luwih abot (16) “terasa lebih berat” anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep (17)
ana ngendi papanmu (10) “di mana tinggalmu” panjenengan (22)
jeneng kula inggih saged sinambi ngangsu kawruh wontening seratan panjenengan.
ing wekdal samangke, kula taksih mandheg anggenipun nggurit.
mugi kanthi seratan panjenengan punika, saged nggugah wungu kebatosan kula supados kuwagang nggurit ingkang langkung sae.
22 Desember 2011 geguritan kula sabageyan ing blog kula http://www.budhisetyawan.wordpress.com sawatawis dipunpendhet dhumateng para maos, lan sabageyan njedhul ing blog sanes, sawatawis kanthi nami pengarang ingkang benten utawi tanpa nami pengarangipun.
bab punika ingkang kagem kula ndadosaken prihatin, ing sanyatanipun taksih kathah priyayi ingkang mboten remen sinau kanthi tekun.
sumangga panjenengan padosi liwat GOOGLE kanthi nyerat irah2an geguritan kula kados: RON GARING, SUKMA LELANA GUGAT,
Kui nek aku wis ping pirang-pirang liwat kono kui mas, jane sampean mampir mahku wis cedhak.
Menden[sunting] Kab Grobogan[sunting] Kalimantan Timur[sunting]
wonten ing jagad RaKom … kulo ngginaken Firstcom fc-08 … kinten2 antena ingkang cocok lan saged nambah kekiatan pancar ingkang menopo nggih mBaaah …. nuwun
Kagungan Dalem Ringgit Purwa “Swargen” Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat
Keluarga Yudhistira, E Mahabarata and tagged Drupadi, Pancawala, tokoh wayang keluarga Yudhistira |	1 Comment
Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga – tokoh wayang purwa Jawa.
Posted on 20 July, 2012 by Budi Adi Soewirjo	Standard
Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga. (Arjuna
Mintaraga - tokoh wayang purwa Jawa.	Srikandi - tokoh wayang.	Manohara. - [ khazanah tokoh wayang ]	Daftar Gambar Wayang Purwa
Kahananku iki yen tak umpamakke Koyo cahyaning mbulan kang kalingan mego Peteng koyo aneng luweng Suwung sepi tan ono Kang biso angluwar...
Onryō?) inggih punika satunggaling makluk gaib wonten ing carita rakyat Jepang ingkang gadhah kemampuan kanggé medal ing alamipun manungsa kanthi ancas balas dendam [1]. Wonten ing legenda lan carita rakyat, kathaipun onryō punika arwah wanita, ananging onryō kakung ugi naté dipunsebataken, mliginipun wonten ing pamentasan kabuki. Miturut legenda, onryōpunika kalebet wujud saking arwah manungsa ingkang nalika tasih gesang pikantuk masalah lajeng séda. Masalahipun manéka warni kados masalah pulitik, katresnan, ékonomi, lan sanèsipun [2]. Bibar tilar donya, arwah kasebut dados arwah penasaran. Asal mula onryō boten tamtu, ananging saged diputelusur dumugi abad kapingi 8 M babagan gagasan bilih jiwa ingkang nembé muring lan kebak kalihan dendam saged paring prabawa ing donyanipun manungsa
Miturut kapitadosan Jepang, donya arwah punika kapérang dados tigang lapisan inggih punika : surga (
Yomi no kumi?). Sinten kemawon ingkang seda, arwahipun lajeng kesah dhateng Yomi. Ugi miturut para Kami (dewa) ugi kados mekaten. Sanajan miturut mitologi Jepang jiwa ingkang sampun wonten ing alam maut boten saged kondur marang alam hayat, ananging jiwa ingkang kuwat saged paring prabawa ing alam hayat adheshasar niat ingkang saé ugi ingkang ala. Wonten ing Kojiki (711-2) (kitab paling tua kitab babagan sejarah Jepang ingkang kawiwitan saking mitos pangriptanipun) kacariyosaken bilih nalika dewi Izanami seda, piyambakipun saged maringi kutukan saking Yomi dhateng alam hayat. Wonten ing pangertosan ingkang sami, onryō mengacu dhateng arwah mliginipun manungsa ingkang éwah amargi émosi ingkang ageng sanget kanggé nglampahi tumindak ala kasebut. Cathetan wiwitan babagan kawontenanipun onryō kapanggihaken ing Shoku Nihongi (797): satunggaling pejabat tinggi, Fujiwara no Hirotsugu (
dipunkalahaken ing pemberontakan ing boten kasil nglawan Genbō. Dipunandharaken bilih bibar piyambakipun séda, awahipun damel cilaka Genbō dumugi seda.[3]
Dipunpitadosi bilih onryō obah saking kekajengan balas dendam, tuladhanipun kados Hirotsugu mungsuh Genbō. Wujuding balas dendam dipunpitadosi béda-béda wiwit
SarduSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 4 Sèptèmber 2016.
donlod nggawe opera wae, sakno warnete nek nggawe donlod aselerator. soale jare enek sing ngomong nek donlod
arisan cakTapi embuh kuwi kok podho ngajak gelut....parah Lha...iyo...piye to iki sabar-sabar wit....ojo ngamuk yo....
pie carane terus lek bulan desember iku ikanne opo wae?? umpane opo?? trus gae pelampung opo ora?? suwunnnn infoe? 10 Desember 2012 08.11
Yamaha Seri V ditawakake minangka montor bebek kang murah lan gampang panganggone. Seri V iki diprodhuksi wiwit taun 1970an kanthi seri V50, V70
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.18, 3 Maret 2016.
Komodo, Indonésie (8) Kiribati (1)
Ngobahke Driji (Free 15191 Movies) Bokong Sialan (Free 54075 Movies) Bokongé (Free 80707 Movies) Bokongé Bolongan (Free 21779 Movies) Bokongé Cam (Free 586 Movies) Bokongé
Ngamuk Nank (Free 3547 Movies) Ngandhut (Free 6210 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55 Movies) Ngarep Muter (Free 4352 Movies) Ngaronda (Free 2863 Movies)
bukkake	cum dijupuk	masturbasi	fisting	assfucking	ngambung	bokongé sialan	ngobahke driji	pijet	padusan	ngisep	spanked	tied-up	kurang ajar	silit	dilatih	dipun cukur	digawe nggo tangan	turu	kaukum	sikil proyek	lisan
Reply	Lambang says:	17-09-2009 at 18:38	Ngaturaken pangapunten lahir lan bathin mas Tomy.
kang lambang.., ngaturaken gunging panuwun.. mugya panjenengan tansah ginanjar wilujeng berkahing Gusti Ingkang maha Welas Asih…, tebih ing rubedha niring sambikala..,
ngaturaken : Sugeng Riyadi 1430H , nyuwun agenging pangaksami bathin ingkang utami lan lahir ingkang sepindah.., mugya sedaya kalepatan lebur ing dinten riyadi meniko. nuwun..
mung sithik yo mbak…. regane mironan kuwi ?
sing nggawe wis mudheng ….. marai ya mik arep dibajak ……….
ngangeni … jenenge piyayi tanggap ing semu ya kaya njeng ratu kiyi ……. heheheheheh ….. matur nuwun matur nuwun ……………
Reply	jz12bhp says:	1 December, 2012 at 12:00 am	nggambleh said: sing nggawe wis mudheng ….. marai ya mik arep dibajak ……….
kira-kira ngunu… aku arep tuku alat sing nggo bajak sik ah..
Jawa (dialek Banyumasan): Maos, Adipala, Kroya, Sampang, Binangun, Nusawungu, Jeruklegi,Kawunganten, Kesugihan, Gandrungmangu, Sidareja, Kedungreja, Cipari, Cilacap Tengah,
KKN UNDIP, Pembukan, Rumah Baca, Seni, SIOUX, Sudjiwo Tedjo, Tutup Ngisor, Wayang
Mysore ING Vysya main ING Vysya Kollegal ING Vysya T.Narisipur ING Vysya Hanur ING Vysya Talkad ING Vysya Maregowdanahalli ING Vysya Thandavapura ING
menawi dereng kagungan lan kerso saget kulo cantolken
bareng lagi yuuuk...!!! Team Masak Bareng,Ayin, Deetha and Shinta beras,
wong jowo: Tuladhane Tembung wilangan, tembung kaanan lan tembung sesulih
6. Tuladha tembung wilangan (kata bilangan) :
7. Tuladha tembung kaanan (kata sifat) :
Maklum, mboten akrab kaliyan internet… hehe…. Menawi kesesa, sumonggo langsung hubungi via HP kula kemawon. Matur suwun nggih.
sampun yuswa ananging taksih makarya! Ck.ck.ck….!
Kula ndherek bingah lan mangayubagya kagunganipun blog, mBah! 🙂
November 15, 2007 at 5:24 am
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.watch-xxx-online.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake
kurang ajar	silit	dilatih	dipun cukur	digawe nggo
@deeTha H: Trimsong trimsong guruong... Waduh, lek iku aku yo ra weruh piye carane hehehe. Saiki aku ganti tekon, iso gak inetong ndek ina digawe gak
nyedia akem mp3 utawi rekaman wayang kulit wonten mriki..??
kathah sing kepingin lho pak !!!,
Alie berkata:	25 Agustus 2007 pukul 12:10 pm	Ndherek ngobrol Pak Budi..
sungkem katur kagem bapak-bapak penggemar Ki Hadisugito, nan dalem punika kalebet generasi muda pecinta wayang..Nuwun.
Wah kulo mathuk sanget menawi kaset2ipun bopo Saptono Hadi dipun pindahaken wonten MP3, SSEEEETTTUUUUJJJU.
punyaaaa…MP3 wayang Ki Hadi Sugito! Cacahipun wonten 10 lakon (10CD @16tracks)! 🙂
Motif Batik Kawung Gede Motif Batik Kawung Cilik
“Kulo sowan wonten ngarsanipun simbah, kaping sepindhah kulo badhe ngaturaken sembah sungkem kulo katura simbah. Kejawi saking puniko, kulo badhe ngaturaken sedoyo kalepatan kulo, atur kulo seklimah, lampah kulo setindak, ingkang mboten angsal idinipun syara’, mugi Gusti Alloh paring pangapunten dhumateng sedoyo dosa tuwin kalepatan kulo dhumateng simbah, sageto lebur wontening dinten riyadin puniko lantaran paring pangapuntenipun saking simbah”. (Versi Bahasa
kowe wong enom sing gedhe pangapuramu yooo?. Mugo – mugo dosaku lan dosamu,
kulo (kulo sak kulowargo/ kulo sak rencang) ngaturaken sugeng riyadin, mbok bilih kathah kalepatan kulo (kulo sak kulowargo/ kulo sak rencang), nyuwun agung ing
BASEBA KWARAN PURWOJATI BANYUMAS JAWA TENGAH
PASSEBA( PASUKAN SERBA BISA LOGO)
KENTHONGAN Banyumasan MI Ma'arif Kalitapen Purwojati
KONTINGEN PENGGALANG PUTRA MIMAKALITAPEN PURWOJATI BANYUMAS
nyong arep dadi agen nang ruka kepriwe carane Kang?
wong jowo: Aja ngomong waton, nanging ngomonga nganggo waton
nanging prayogane nggunakake landhesan sing gumathok, cetha bener, lan pener. Pepeling tumrap wong Jawa sing wose aja seneng glenyengan, ngrasani liyan, utawa nyatur wewadi sing ora pantes dingerteni wong akeh. Apa sing dikandhakake kudu cetha lan kepriye carane kandha kudu nganggo subasita, amrih ora nuwuhake panyakrabawa sing kleru (kleru penampa) tumrap sing diajak
Gunging Ireng Jago, Ireng Remaja, Ebony
Ireng Remaja, Carane Meres Wong Liyane, Kaukum
Ireng Remaja, Kasar, Diwasa Silit, Short Rambut
Ireng Remaja, Gangbang, Katelu, Udud
Jaran doyan mangan sambel (Horses will devour chili sauce).Wong wadon nganggo pakaian lanang (Women will dress in men’s clothes) Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman (
Many people will die from starvation in prosperous times.
Reply	Tyangjawi says:	25-05-2010 at 08:35	Lha nek Adam ora digoda setan/iblis menungso yo ora ono, donya sepi. Opo ora perlu donya yo. Mengkono jarene lho. Wong aku mung tuku jare yo adol jare …..
Korupsi, selingkuh, dolan menyang lokalisasi, padu rebutan pangkat warisan lan sapanunggalane lha kok sing disalahke setan iblis … aku lali mergo kegoda setan iblis weeeeee ….
Reply	Lambang says:	25-05-2010 at 15:57	Wah,
"GUSTI ALLAH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi? + "AKU ono ning teleging ati" - "G...
petunjuk Tuhan YME.2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugingetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten.(2.
Nggawe link Jenenge konco ing facebook Jebul guampang nemen, terus priye carane?? carane ngene : Panjenengan buka facebook Tulis ing dinding utawa gambar Panjenengan utawa dinding Konco PanjenenganPanjenengan ketikan tanda @ ing dinding facebookSakwise tanda @ , Panjenengan tulis Jenenge Kanco PanjenenganTempel ke dinding utawa gambar Panjenengan utawa dinding Konco Panjenengan.Kiye Nyong kasih contohe :"Nyong saiki pengin duwe
iku divisi saka alga ijo. Ing sapérangan klompok kayata alga ijo sing berkonjugasi, sel flagellata ora ana.
Lewis, L.A, McCourt, R.M. (2004)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 11 Maret 2013.
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Nan 48 raw manga, Saiki Kusuo no
Yen urip golekko dhuwit Sungguh aku baru tahu kalo lagu dolanan jawa “SLUKU SLUKU BATHOK”
:: Sing penting ben ketok apik tho Kang.
Njerone amburadhul yo ben, ra ono sing weruh. 🙂
alus biasane sing akeh yo fast riding dadi yo ra ngerti isine sing tenanan….dadi yo aku isih slamet mergo ra ono sing protes
wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung,
Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).
Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon:
Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang Dewakasimpar,
lakon). Pakem Ringgit Wacucal: Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon). Pakem Wayang Purwa : (Ki Prawirasudirja – Surakarta) Lakon-lakon: Angruna Angruni, Bambang Srigati, Bathara Sambodana Rabi, Hendrasena,
PITUTUR LUHUR JARE SIMBAH BIYEN Wong yen Nrimo, uripe DowoWong yen Sabar, rejekine JembarWong yen Ngalah, uripe bakal Berkah
Sopo sing Jujur, uripe yo MakmurSopo sing
kuwi yen :Mangan enak..Turu kepenak..Ngibadah jenak..Tonggo semanak..Keluarga cedhak..Bondo cemepak..Kubur ra sesak..Suwargo mbukak..Sedulur grapyak..Ono panganan ora Cluthak..
Kathak performance, Kathak Dance, KathakRashtriya Kathak Sansthan, Kathak Sansthan, Kathak
Gedhung Merdheka salah setunggaling gedhung ingkang dunungipun wonten ing margi Asia-Afrika, Bandung, Indonésia.[1] Gedhung punika kalebet gedhung ingkang nggadhahi sejarah awit nate dipunginakaken kanggé panggenan Konferensi Tingkat Tinggi Asia-Afrika nalika taun 1955.[1] Sapunika gedhung merdheka dipunginakaken kangge muséum ingkang mameraken piranti-piranti koleksi saha foto-foto Konferensi Asia-Afrika ingkang dados cikal bakal Gerakan Non-Blok ingkang sepisanan nalika taun 1955.[1] Wewangunan punika dipunrancang nalika taun 1926 kaliyan Van Galen Last saha C.P. Wolff Schoemaker.[1] Kekalihipun punika Guru Besar wonten ing Technische Hogeschool (Sekolah Teknik Tinggi), ingkang samangké dipunwasatni ITB.[1] Kekalihipun punika arsitektur Walanda ingkang misuwue nalika jaman semanten.[1] Gedhung Merdheka punika nggadhahi nuansa art deco.[1] Dene lantainipun dipundamel saking marmer damelan Italia ingkang keling-keling, ruwangan-ruwangan panggenan kanggé ngunjuk saha sante dipundamel saking kayu cikenhout, déné kanggé paneranganipun dipunginakaken lampu-lampu bias kristal ingkang gumantung.[1] Gedhung punika manggen wonten siti ingkang wiyaripun 7.500 m2.[1]
Wewangunan punika dipunbangun nalika taun 1895 kanthi nama Sociëteit Concordia.[1] Nalika taun 1926 wewangunan punika dipunrenovasi sedayanipun kaliyan Wolff Schoemacher, Aalbers saha Van Gallen.[1] Nalika jaman Jepang gedhung punika dipunwastani Dai Toa Kaman saha dipunginakaken kanggé pusat kabudayan.[1] Nalika jaman proklamasi kamardikan Republik Indonésia nalika tanggal 17 Agustus 1945 gedhung punika dipunginakaken kangge markas pemudha.[1] Kanthi kaputusan pamarintah Republik Indonésia nalika taun 1954 netepaken menawi kitha Bandung dipunginakaken kanggé panggenan Konferensi Asia Afrika, pramila Gedhung Concordia kapilih dados panggenan konferensi punika.[1] Gedhung punika banjur dipunparingi nama Gedhung Merdheka kaliyan Presiden Sukarno nalika tanggal 7 April 1955.[1] Nalika wulan Maret taun 1980, Gedhung Merdheka dipunginakaken kanggé panyelenggaraan Peringatan kaping-25 Konferensi Asia Afrika ingkang dipuntindakaken tanggal 24 April 1980.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (en)asianafrican-muséum.org(dipunundhuh tanggal 19 September 2011)
^ (id)bandungheritage.org(dipunundhuh tanggal 19 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gedhung_Merdheka&oldid=1038233"	Kategori: Museum ing Bandung	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 14 Maret 2016.
HomeMustika Sadulur Papat Lima Pancer Mustika Sadulur Papat Lima Pancer Mustika Sadulur Papat Lima
Bagawan Abyasa utawa Begawan Abiyasa[1] utawa Wiyasa iku diarani sing nggubah wiracarita Mahabharata. Miturut Padhalangan, Abiyasa iku putrané Begawan Palasara (Parasara) lan Dèwi Durgandini, putri Wirata.[2] Padhepokane Begawan Abiyasa ing Wukir Saptaarga.[1]
Jeneng Abiyasa ing layang Mahabharata diarani Wiyasa, déné ing Padhalangan disarani Abiyasa. Nalika enomé naté jumeneng nata ing Astina kanthi jejuluk Prabu Kresnadwipayana.[1] Kejaba iku Abyasa uga nduwèni asma Dewayana (jalaran nduwèni sipat-sipat kang kaya déwa), Sutiknaprawa (wong kang wicaksana), lan Rencakaprawa (demen tetulung marang liyan sing lagi nandhang cintraka). Patihé asma Jayaprayitna. Garwané Abiyasa ana telu : ya iku Dèwi Ambika, atmajané Prabu Darmamuka ratu ing nagara Kasi (Kasindra) iya Swantiupura, peputra Dhestharastra (Dhestharata), 2. Dewi Ambalika, rayiné Dewi Ambika peputra Pandhudewanata, 3. Dewi Datri, wanita saka keturunan Waisya (ing sekawit dadi perekané Dèwi Ambika) peputra Yamawidura (Widura).
Sawise Pandhu diwasa, keprabon Astina di pasrahaké marang Pandhu jalaran kangmasé, Dhestharastra, nduweni cacat netra (wuta). Abiyasa nuli mbanjurake anggoné mertapa ing pertapan Wukit Retawu. Kagawa saka genturing kasutapané, Begawan Abiyasa bisa priksa sadurungé winarah. Ngerti lelakon kang bakal dumadi. Yuswané Begawan abiyasa dawa banget. Miyosé barakané Resi Bisma (Dewabrata). Sedané Abiyasa ing sawisé Baratayuda kanthi dipethuk nganggo kretacahya.
^ a b c (jv)[Sudjono, Irwan, (2000), Madu Sari Kawruh Wayang Purwa, Surakarta: Cendrawasih]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abyasa&oldid=1015166"	Kategori: Paraga MahabharataJuru gurit basa Sangsekerta	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 8 Maret 2016.
kok iso wong wedok mukul wong lanang, tapi wong lanang juga memble seh iso diantemin ambek won wedokkkk…
Hong Leong Group (MYX: 1082) punika konglomerat ingkang dumunung wonten Malaysia. Madeg minangka dados parusahaan dedhagangan ing mangsa taun 1963 déning panjenengane Tan Sri Quek Leng Chan, parusahaan punika ngendalikake 14 parusahaan ingkang kadaptar ugi makarya jasa kauangan, manufaktur, distribusi, properti
MZ Motorrad, dijual ke Ralf Waldmann pada tahun 2009
Usaha sesarengan kalian Yamaha minangka dados pabrik perakitan ing
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.18, 5 Maret 2016.
NYAMBUT GAWE KANG LURUS, LERES, LARASdanING NGARSO SUNG TULADHA, ING MADYO MANGUN KARSO,TUT WURI HANDAYANI
﻿“Katresnan iku nutupi samubarang, ngandel ing samubarang, ngarep-arep samubarang, nyabari samubarang.”
January 13, 2017 at 11:31 am
ojok maneh tuku erselawe, di wei ae ora sudi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krosno_Odrzańskie&oldid=1118822"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 14 Februari 2017.
kang…kang…tangi…aku njaluk DVD bajakane sing apik….biasane sing mbajak ra genah…ono sing ngrekam nang bioskop karo miring2 lan ketok penontone karo ngguyu
ojo lali takon karo Mbah gugle sek… ben di sranani nah mengko nak ono sing njengat, nyekluer miring, ono sing lurus barang pileme hehehehe
batjoe says:	26-10-2009 at 07:44	whakakakakak
Jl. Bali Cliff | Banjar Angas Sari Ungasan, Kuta,
Polahe wong Jowo koyo gabah den interi, endi sing bener endi sing sejati, poro topo podho ora wani, podho wedi ngajarake
Bait 141: Banjir bandang ono ngendi-endi, gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni. Gehtinge kepathi-pati marang Satrio kang oleh pati geni, margo wedi kapiyak wadine sopo siro sing sayekti.
iku sawijining Badan PBB kanggo ngurusi para pangungsi ing donya. Badan kang nduwèni markas ing Jenewa, Swiss, iki diadegaké ing 14 Desember, 1950) tugas wigatiné nglindhungi lan mbiyantu para pangungsi saka usulan pamaréntah utawa Perserikatan Bangsa-Bangsa lan mbantu para pangungsi mau mulih menyang papan panggonan asalé utawa menyang papan panampungan.
iki ditugasi mimpin lan koordinasi aksi international kanggo nglindhungi pangungsi lan masalah pangungsi ing donya Tujuan utamané ngamanaké hak lan kasajahtran para pengungsi. Badan iki berjuang kanggo mesthèkaké yèn saben wong bisa nggunakaké hak-é kanggo ngungsi lan golèk panggonan kang aman ing nagara liya (asylum), kanthi pilihan mulih sacara sukarila, wewanuhan (integrasi) karo padunung lokal utawa ditampung ing nagara liya.
Mandhat UNHCR sithik mbaka sithik tansaya amba, klebu ngamanaké lan mènèhi bantuan kamanungsan tumrap apa kang disebut minangka "dadi masalah wong liya (as other persons of concern), klebu wong-wong kang kepeksa kudu oncat saka omahé nanging isih tetep jroning sawenèh nagara (internally displaced person) (IDP) kang cocog
iku isih ana ing tlatah nagara asalé. UNHCR wektu iki nduwèni misi utama ing Libanon, Sudan Kidul, Chad/Darfur, Irak, Afganistan lan uga ing Kenya kanggo mbiyantu IDP lan pangungsi.
Tanggal 1 Januari 2007, UNHCR nglapuraké total 21 018 589 cacahé, wong kang dadi urusané, ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 1 Maret 2016.
punika para nimfa ingkang remen nembang (nyanyi) lan mapan wonten ing taman ingkang éndah ing pojok kilen donya, wonten ing caketipun paredèn Atlas [1]. Déné miturut penyair Yunani saking Sisilia, Stesikhoros, para Hesperides mapan wonten ing Tartessos, satunggaling papan ing bagéyan kidul ujung Iberia. Wonten tiga Hesperides, salah satunggalipun punika Hesperis utawi Hesperus ingkang kalebet nimfa senja.
Taman Hesperides[besut | besut sumber]
Kebon Hesperides, karyanipun Lord Leighton Frederick, 1892.
Taman Hesperides inggih punika kebon kagunganipun Hera. Ing taman punika tuwuh wit ingkang wohipun apel emas [2]. Wit apel punika dipuntandur saking pang (ranting) ingkang dipunparingaken Gaia dhateng Hera minangka bebungah (hadiah) nikahanipun Hera kalihan Zeus . Para Hesperides dipunparingi tugas supados ngrawat kebon punika, ananging kadang kala piyambakipun ngopek kangge awakipun piyambak. Ananging amargi boten pitados marang para Hesperides, Hera lajeng mapanaken naga kanthi sirah satus ingkang boten nate sare kanthi nama Ladon minangka tambahan kangge njagi kebon kasebut.
Tugas kaping sewelas Herakles[besut | besut sumber]
Sasampunipun Herakles ngrampungaken tugas ingkang kaping sedasa, Euristheus maringaken tugas tambahan kalih. Ingkang kapisan punika nyolong apel saking kebonipun Hesperides. Herakles lajeng nyekel Nereus (dewa laut ingkang ahli ngewahi wujudipun) supados mangertos papan kebon Hesperides. Wonten ing lelampahanipun, Herakles kepanggih kalihan Antaios ingkang boten saged kalah nalika kalihan ibunipun, Gaia (bumi). Herakles mateni Antaeus kanthi cara dipunangkat dhuwur sanget lan dipunremukaken ing angin. Miturut Herodotos, Herakles ugi nate mandeg ing juga sempat berhenti di Mesir. Raja Busiris ngersakaken ndadosaken Herakles korban taunan, ananging Herakles saged ucul saking rante ingkang kaginakaken kangge naleni Herakles.
Sasampunipun dugi ing kebon Hesperides, Herakles nyuwun Atlas supados mendhet apel emas kangge piyambakipun. Herakles nawekaken piyambakipun kangge mikul langit lajeng Atlas mendhet apel (wonten ing versi punika Atlas kasebut bapak saking para Hesperides). Sasampunipun kondur Atlas boten purun malih mikul langit lan nawekaken piyambakipun supados ngeterke apel punika. Herakles lajeng sarujuk kanthi syarat Atlas purun mikul langit sekedhap malih dene Herakles ngleresaken posisi jubahipun supados langkung kepenak. Atlas sarujuk, ananging sasampunipun Atlas mikul langit malih, Herakles langsung mbeta apelipun lan kesah. Miturut versi sanesipun,
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.55, 5 Maret 2016.
Wajan ya iku piranti kang dhuwèni mumpanggat kanggo masak utawa nggorèng panganan lan sakpanunggalipun. Wajan kang dhuwèni kagunan kanggo piranti masak kagawé saka wesi lan waja kang biasané ana ing ndhuwur pawon, angklo lan kompor.Wajan kang wujudé bunder lan cekung iki biasa dianggo masak panganan/masakan kang diolah. Wajan kang kagawé saka wesi lan waja luwih becik panas ing ndhuwur geni kang diwènèhi lenga klentik.
Wajan asal usulé saka kata waja kang artiné wesi kang tua. Mumpanggaté wajan akèh ditemukake ana ing tlatah jawa lan sakubengé serta tlatah donya. Ing basa melayu wajan misuwur karan jeneng kuali. Semana uga kuali ana ing tlatah jawa luwih misuwur karan panci utawa piranti wadah kang digawé saka lemah.
Wajan kasebut uga "panggorèngan". Ing sakjroning basa Inggris lan ing Donya Kulon misuwur karan jeneng wok kang asalé saka basa Mandarin.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wajan&oldid=966146"	Kategori: Piranti pawonAlatPiranti	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 1 Maret 2016.
ndherek nepangaken 3 Nuwun sewu kula badhe matepangaken Nuwun sewu, kula badhe nepangaken 4 … karo konco sing tumindakake apik … karo kanca sing tumindake apik 5 Sukunipun mboten ngbah-ngobahipun Sukunipun mboten ebah 6 … omong karo kanca sabarakake ora grusa grusu … omong karo kanca sabarakan ora grusa grusu 7 Mulaknen muda mudi kudu bisa srawung … Mulakna mudha mudhi kudu bisa srawung … 8 … saged nderekaken gotong royong ngesikake halaman … saged
July 26, 2010 at 1:20 pm	mumpung ning omah, wis dienak2ke wae mumpung iso
'Bánh mì [1]utawa bánh mỳ (basa Inggris:/ˈbʌnmiː/, basa Vietnam: [ɓǎːɲ mî]), iku capurane biskuit utawa cake (Bánh) lan tepung utawa gandum (mì), iku baguette saka Vietnam kang kagawe kanthi nyampurake gandum lan tepung beras, nanging luwih misuwur kanthi sesebutan
ketimun, ketumbar, Lombok, pâté, mayonnaise lan daging giling utawa tahu. Banh mi misuwur kanthi bahan tambahan kayata daging babi kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.10, 23 Novèmber 2015.
wit kulo puniki yeti, rantuning dan yang Jawi, gomong marang anak putu, sagunging priprayangan, kang dumunung tanah Jawi, wus pinesti sayeki pisahan…
gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan tanah Jawi… Sintan tan puron ngang giyo, yakti kulo
wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yoiku. Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi latar, Tulungagung bakal dadi Kedung. (Ya,
Guksu utawi myeon utawi jinis mi, minangka salah satunggaling makanan pokok Korea ingkang kadamel saking glepung gandum, glepung wos, pati, kenthang, lsp.[1]
wonten ing masakan Korea, mi kadamel saking werna werni bahan, inggih punika:
mi ingkang kadamel saking buckwheat, ugi dipun wastani soba Korea minangka mi ingkang khas asli dataran inggil ing provinsi Gangwon.
mi ingkang kadamel saking campuran pati kenthang, glepung wos, saha glepung ketan.
Cheonsachae – mi bening ingkang kadamel saking ekstrak jelly sasampunipun bethak kombu saha dipun campur kaliyan bahan glepung wos saha sari pati.[1]
Banchan[besut | besut sumber]
Jajangmyeon – mie ingkang kandhel ingkang dipun sajikaken kanthi saus kedele cemeng.
Mi toya panas[besut | besut sumber]
Janchi guksu – mi ingkang dipun sajikaken kanthi kaldu iwak, tosan sapi utawi kombu.
Kalguksu – bakmi ingkang dipun sajikaken kanthi kaldu iwak saha sayuran.
bakmi kanthi kaldcu tosan.[1]
Mi Anyep[besut | besut sumber]
Bibim guksu – mi ingkang dipun sajikaken kanthi toya saus gochujang saha cuka, kanthi topping tigan rebus, timun saha kimchi.
Makguksu – mi saking buckwheat minangka masakan saking provinsi Gangwon.
Naengmyeon – mi tipis saking buckwheat ingkang dipun sajikaken kanthi toya kaldu sapi anyep saha sayuran, tigan saha daging sapi, masakan khas saking
kadasta bibim naengmyeon ananging wujudipun langkung kenyel.
mi buckwheat khas kutha Gapyeong, Gyeonggi, ingkang dipun sajikaken kanthi kaldu kang kadamel saking kacang cemara.
mi gandum utawi buckwheat ingkang dipun dhahar kanthi toya anyep.
Mi instan[besut | besut sumber]
Bibim Guksu raos kang utami saking saos, ingkang kagungan raos pedhes manisa saha asem, saha aroma saking minyak wijen. Bibim Guksu punika masakan korea ingkang misuwur rikala musim panas ing Korea.[2]
^ a b c d (id)jinis Guksu (dipun unduh 10 nopember 2012)
^ (id)Pangginaan Guksu (dipun unduh 10 nopember 2012)
Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Nyi Ageng SerangSpoiler for : Nyi Ageng Serang bernama asli Raden Ajeng Kustiyah
ketutupan kuping lorone sing ombo tur dowo nglambreh teko gulune, rambut lan ulune mbah suro terkesan serem mergo dowo ora tau di cukur. sak jane sing nyebabne mbah suro luwih serem ki mergo neng nduwur batuke mbah suro thukul koyo sungu, cacahe ono loro medeni.Sing luwih aneh maneh Mbah Suro kawit cilik songko lahir ki wis ora ndue tangan, tapi mbah suro nduweni keluwihan ono neng sikile, jumlahe sikil mbak suro ono papat ora koyo lumrahe menungso sing sikile mung loro.Kiro-kiro jam limo sore Mbah Suro ngamuk, buengak-bengok ora jelas opo sing diomongne. Tak cedak'i alon-alon trus aku ndodok
opo sing dikarepake Mbah Suro, Tak enteni Mbah Suro arep dawuh opo.
ngerti opo sing diomongne Mbah Suro, ora sui Mbah Suro ujug-ujug mbuengok'i aku sing pas neng ngarepe,"eMbe e e e e e ek......!!!!!"Aku kuaget banget, lagek sadar."Oh iyo, aku lali urung ngarit, pantes wae bengak-bengok, ternyata wedusku urung tak golekne pakan."
saking wedhine karo mbah suro ra kelingan wedhus'e
saiki pean kudu sing tambah sregep yo ngarit'e mbah suro ben ora bengak - bengok trus wkwkwkwBalasHapuspakne galuhSabtu, 19 Desember, 2009tak pikir mbah SUROMENTE kang,tibakke wedus thowakakakakkaBalasHapustabib ampuhSabtu, 19 Desember, 2009mbah suro iku jare wong jowo singkatan soko (ngumbah keris asu ne moro), kerismu tok umbah....eee la koq malah wedhusmu sing moro, wakakakakaBalasHapusPuspitaSabtu, 19 Desember, 2009Jaman saiki cah ndeso wae iso ngeblog.... bareng wedhuse.
ora iso komen ora ngerti aku masBalasHapusnahdhiSenin, 21 Desember, 2009Sing kuwi sajake aku wis tau krungu. :)Ono manek kyai sing sikil
eh sugeng kekoncoan ngunu wae he..he..weleh weduse ayo di beleh hiks..hiks..mas kabare apik ta?sekalian ngundut tresnaku marang sliramu ,wonten award kanggo pean muso sageto njupuk ya mas,sembah
wes bengok2 ngono,ngarit...ngarit wekekek...:DBalasHapusrumah bloggerRabu, 30 Desember, 2009yoooiiiii....(sambil manggut-manggut)BalasHapussabirinnetRabu, 30 Desember, 2009heheheeeee..ketawa dulu aakhBalasHapusHaris PradiptaRabu, 30 Desember, 2009aku durung kenal karo mbahmu kuwi. suk tanggal pitu aku mulih. tak sowan nyang
nyritakaké kedadéyan kanthi wektu utawa kedadén kang runtut saka wiwitan ngati pungkasan. Sok sapa sing maca paragraf iki kaya-kaya nglakoni kaya déné kedadéyan kang ana jroning crita. 2. Argumèntasi Yaiku karangan utawa paragraf kang isiné ngenani panemu kanthi linambaran alesan-alesan kang mathuk. 3. Deskripsi Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné nggambaraké sawijining obyèk (bisa panggonan utawa wewujudan liyané) kanthi trewaca. Sok sapa kang maca paragraf iki kaya-kaya ngerti dhéwé obyèk kang digambaraké ana ing jroning paragraf iki. 4. Pèrsuasi Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné ngajak para pamaca supaya nglakoni apa kang dikandhakaké panulis. 5. Eksposisi Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné njlèntrèhaké nganti cetha terwaca. Ana ing bab iki kang arep dirembug yaiku ngenani paragraf narasi. Posted by
Reny Pucuk Asmoro SAGITA BALUNG JEMBER LIVE IN JOGARAN Download PLAY MP3 Lungiting Asmoro - Didi Kempot.
dilém katimbang kain-kain liyané.[3] Kain flannel uga nduwèni mligine kain kang béda karo liyané ya iku bab manéka werna kayata ana werna abang, kuning, ijo,ungu, klawu, abang enom lan ireng.[3].
Sajadah&oldid=1119343"	Kategori: Piranti Ibadah IslamBahan KarpetKain flannelManéka ukuranManéka wernaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 14 Februari 2017.
situ malah listrike mati 😦 dadi ra sido…. yo wis lah ketoke ra entuk nulis komeng karo danyange sangiran mergo ndak ono sing ra trimo
Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.
KAWRUH TEMBANG JAWA "MOCOPAT"
Gambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.2. Mijil :
ateges wis lair lan jelas priya utawa wanita.3. Kinanthi
saka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.4. Sinom
tegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.5. Asmaradana
tegese rasa tresna, tresna marang liyan ( priya lan wanita lan kosok baline ) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.6. Gambuh
saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.7. Dandanggula
Nggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.8. Durma
Saka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.9. Pangkur
Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha - padha.10.Megatruh
Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.11.Pocung / Pucung
Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa
mengertiLamun sira nggegulang agami Werdinen den bontos Ywa kasengsem katrem ing ilmune Upacara lan susilaneki Kudu den lakoni Kanthi setya tuhu Bila
bandha dudu rupa Amung ati pawitaneLuput pisan kena pisanYen gampang luwih
Rikolo suryo wes sakjejeking mustoko,Panaz tumibo marang bumi, Gerah kroso maring rogo, Nanging amung pandungo syukur ingkang saged kulo aturi marang Gusti Kang Moho Kuoso , Amargo tekan dinten niki kulo tesih di paringi umur dowo...
Sawijining dino wayah sore,Tuyo tumibo marang bumi, Tansah anyez rogo iki naliko keno semilire angin udan, Ayem tentrem rasaning ati, Banjur kelingan lan kangen kahanan ing ndeso.
Pating kricik suwara gerimis..Banyu tumiba marang bumi nalika wanci bengi..Ngrasakno ati iki koyo diiris..Nalika Eling marang sing tak kangeni..
Adem rasaning raga iki..Nalika kena semribiting angin ..Senajan adoh panggonanmu saiki..Nanging
Bae[sunting] Kab Pati[sunting] Kab JeparaSMP Negeri 1 Pecangaan[sunting] Kab Rembang[sunting]
Pekalongan - Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang - Semarang - Sragen - Sukoharjo - Tegal - Temanggung - Spirulina Herbal Insani Surabaya Wonogiri -Wonosobo - YOGYAKARTA - Spirulina Herbal Insani Surabaya jogja - djogja - yogya - bantul - gunung kidul - kulon progo - Sleman -
bakule nesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payu apa!! =))KFC : X_X< Crita 4 >Tuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledek maning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! ya wis,
kaepsi??KFC. : mesti kowe maning, arep ngapa kowe?Tuyem : arep pesen ayam!KFC. : oh iya! Apa lagi?Tuyem : ayam karo sega! tapi
Gusti menika mbokmenawi raos, bilih agama menika kagem manungsa nanging ingkang kraos lan mangertos. cethanipun sanes mitos… Balas	9
Maret 31, 2009 pukul 7:07 pm	Lha, manungso saderma
saeka praya manembah Hyang Suksma, memayu hayuning bawana. lha menika ingkang
senajan kanjeng, (niki perspektif kula seh 🙄 ) logika kalihan mitos nggadhah “wilayahe” piyambak2. wonten kolo-ne afalaa yatafakkaruuun, afalaa ya’qiluun, ulil albab, ulil abshar diangge. Tapi nggeh wonten kolo-ne gur sami’na wa ‘atha’na mawon, amargo kulo-njenengan niki manungso ingkang mboten
Eugenetika iku sawijining pasinaon lan praktèk mgenani pembiakan selèktif marang manungsa, kanthi angkah tujuan ningkataké (njaga kwalitas) spèsies. Jroning sajarah lan makna sing luwih jembar, eugenetika bisa uga duwé makna pasinaon kanggo ningkataké kwalitas genetika manungsa. Eugenetika polpulèr ing wiwitan abad kaping-20, nanging banjur suda popularitasé amarga digandhèngaké marang Nazi Jèrman. Wiwit jaman paska
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 27 Februari 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Holmefjord&oldid=1118912"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 14 Februari 2017.
Posts Tagged ‘Gandhi Jayanthi’
ngarep motor lanang Suzuki seng duwe box telu ? Sing rencanane mengko bakal ono neng negeri Indonesia iki ? He he … salam enak’e duwe motor box teluuu … ! Insya Alloh … mugo – mugo aku duwe rezekiii …
kucing kak.. yang cowok main bola.. BalasHapusndop10 Juni 2014 08.09Huhahahhaa... ndik omahku kene yo digawe panggonan bocah dolanan. Maklum aku yo seneng karo cah cah cilik (atau disenengi cah cah cilik ya?),
warunge IWB arep pesen kopi karo pisang goreng, jebule warunge durung buka, jiaahhh kuniciwa
Nonton Duel Marquez vs Lorenzo jiaann manteb tur deg2an…
Karepe nobar neng warungi IWB karo ngopi dikancani Mendoan, jebule warunge durung buka, yowis mampir nggone Mbah Bons
Atika Damayanti, Barista Perempuan Purwokerto | RADAR Banyumas
kangelan nyinau basa jawa babagan "Paribasan utawi Saloka". Semanten ugi tiyang sepuh ugi kathah ingkang mboten mudheng babagan puniko. Pramila wontening ngandhap puniko kulo serat lumayan kathah SALOKA/ PARIBASAN (PERI BAHASA JAWA). Mugi-mugi wonten manfaatipun kagem rencang-rencang, Amien! (Paling mboten menawi putra-putrine ingkang sinau Bhs Daerah Jawa, saget kagem mbiantu sinau)
1. Adigang, adigung, adiguna - Ngandelaké kakuwatané, kaluhurané, lan kapinterané. 2.Bathok bolu isi madu - Wong asor nanging sugih kapinteran.3. Becik ketitik ala ketara - becik lan ala bakalan ketara ing mburiné4. Dhemit ora ndulit, setan ora doyan - Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi5. Emban cindhé emban siladan - Pilih kasih ora adil6. Enggon welut didoli udhet - Panggoné wong pinter dipameri apinteran sing ora sepirowa7. Gupak puluté ora mangan nangkané - Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké kepénaké8. Jer Basuki mawa béa - Samubarang gegayuhan mbutuhaké wragat9. Kacang ora ninggal lanjaran - Anak niru wong tuwané10. Kaya banyu karo lenga - Wong kang ora bisa rukun11. Kebo nusu gudél - wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom12. Kegedhen empyak kurang cagak - Kegedhén kakarepan nanging kurang sembada13. Kuthuk marani sunduk - Ula marani gepuk - Marani bebaya14. Maju tatu mundur ajur - Prakara kang sarwa pakéwuh15. Nabok Nyilih tangan - Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya16. Pupur sakdurungé benjut - Ngati ati mumpung durung cilaka17. Sapa Sing salah bakal séléh - Sapa sing salah bakal konangan18. Tumbak cucukan - Wong kang seneng adu-adu19. Tulung Menthung - ditulungi malah ngrusuhi20. Wiwit kuncung nganti gelung - Wiwit cilik nganti tuwa21. Yuyu rumpung mbarong rongé - Omahé magrong2 nanging sejatiné mlarat22. Anak polah bapa kepradhah : Wong tuwo nemu ribed amarga polahe anak23. Ancik ancik pucuking eri : Wong kang tansah sumelang yen kaluputan24. Bebek mungsuh mliwis : Wong pinter mungsuh wong pinter25.Bubuk oleh leng : Duwe niyat ala oleh dalan26.Kakehan gludhug kurang udan : Kakehan omong tanpa bukti27. Cebol nggayuh lintang : Duwe kekarepan sing mokal bakal kelakon28. Cecak nguntal empyak : Gegayuhan sing ora timbang karo kekuatane29. Cedhak celeng boloten : Cedhak karo wong ala njalari
Diwenehi sathithik nyuwun sing akeh32. Dudu berase ditempurake : Nyambung guneme liyan nanging ora gathuk33. Emprit ambuntut bedhug : Prakara sepele dadi gedhe34. Endhas gundhul dikepeti : Wis kepenak ditambahi luwih
banget,mesti bakal ketara37. Golek uceng kelangan dheleg : Golek sathithik malah kelangan sing akeh38. Gupak pulute ora mangan nangkane : Melu rekasane ora melu kepenake39. Iwak klebu ing wuwu : Kena apus kanthi gampang banget40. Idu didilat maneh : Njabel gunem sing wis kawetu41. Jarit luwas ing sampiran : Wong duwe kapinteran nanging ora digunakake42. Jati ketlusuban ruyung : Golongane wong becik kelebon wong ala43. Jer basuki mawa beya : Kabeh gegayuhan butuh wragad44. Kebo bule mati setra : Wong pinter nanging ora ana sing mbutuhake45.Kebo nusu gudel : Wong tuwo njaluk wuruk wong enom46.Keplok ora tombok : Melu seneng ora wragad47.Kriwikan dadi grojogan : Prakara sepele dadi gedhe48.Lahang koroban manis : Rupa bagus/ayu tur luhur budine49.Lambe satumang kari samerang : Aweh pitutur bola bali ora digape50.Legan golek momongan : Wong kepenak golek rekasa51.Madu balung tanpa isi : Parapadu jalaran barang sepele52.Mikul dhuwur mendhem jero : Njunjung drajade wong tuwa53.Milih milih tebu oleh boleng : Jalaran kakehan pilihan wusanane oleh sing ala54.Nabok nyilih tangan : Nindakake tumindak ala kanthi kongkonan55.Nututi layangan pedhot : Ngupaya barang sepele sing wis ilang56.Ngemut legining gula : Bareng kerasa kepenak lali asale57.Nglungguhi klasa gumelar : Nemu kepenak tanpa melu rekasa58.Othak athik didudut angel : Rembuge sajak kepenak bareng ditandangi jebule angel59.Ora mambu enthong irus : Dudu sanak dudu kadang60.Ora uwur ora sembur : Ora gelem cawe cawe babar pisan61.Palang mangan tanduran : Dipercaya malah ngrusak62.Pitik trondhol diumbar ing padaringan : Wong ala dipasrahi tunggu barang aji63.Pupur sawise benjut : Ngati ngati sawise kebacut64.Rawe rawe rantas malang malang putung : Kabeh sing ngalang ngalangi disingkirake65.Rindik asu digitik : Dikongkon nglakoni gaweyan sing cocok karo karepe66. Sedhakep ngawe ngawe : Mareni tumindak ala nanging isih kepingin tumindak maneh67. Sembur sembur adas,siram siram bayem : Bisa kaleksanan jalaran pandungane wong akeh68. Sumur lumaku tinimba : Nawakake ilmu supaya diangsu69. Timun wungkuk jaga imbuh :
sing cocok banget72. Ula marani gepuk : Njarag marang bebaya73.Ungak ungak pager arang : Ngisin ngisinke pokal gawene74.Wis kebak sundukane : Wong sing akeh banget kaluputane75.Yuyu rumpung mbarong ronge : Omahe katon njenggarong nanging mlarat76. Yiyidan mungging rampadan : Wong durjana dadi alim77. Yoga anyanggo yogi : Murid nirokake piwulange guru
iku sawijining spésiès saka jinis proto-mamalia sing wis punah saka jaman akir Triassik (Carnian), kira-kira 225 yuta taun kepungkur. Kéwan iki dawané mèh padha karo curut saiki. Adelobasileus bisa disinaoni saka fosil-fosil bagéyan awakè sing mung ditemokaké ing formasi Tecovas, sisih kulon Texas.[1] Adelobsileus dadi kéwan sing paling pinunjul ing antarané kéwan
Kayadéné kéwan mamalia Mesozoikum liyané, kéwan Adelobasileus iki mung ditepungi liwat fosil sing ora jangkep. Ing kéné mung sebagéyan cilik tengkoraké mahluk iku. Sanadyan mangkono, fragmen iki dianggep wis cukup nuduhaké yèn Adelobasileus duwé struktur mamalia, sing urutané ana ing zona klawu antarané Therapsid modhèrn (mamalia sing kaya reptil) saka periode Trias tengahan lan mamalia pisanan sing sepisanan évolusi. Sawetara wektu, para Paleontologis luwih adoh nglakokaké idhèntifikasi Adelobasileus pisanan ing donya iki, sanadyan kesimpulan iki bakal luwih bener manawa pathokané temuan fosil anyar sing luwih jangkep.[2] Adelobasileus dibédakaké saka mamalia indhuk liyané déning kombinasi karakter: kurangé fosa otot stapedial, ora anané pamisah antarané anterior lan posterior preocesses parroccipital, lan anané tilas swiwi basisphenoid.
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.19, 18 Dhésèmber 2016.
kowe durung rampung ta sing farewell party neng njero wetenge ibuk? kok isih krasan tenan.. ewangono ibukmu, nduk!” (Nak, apa kamu belum selesai farewell party
wae, wis kesuwen ning Cilegon, bahasaku dadi kecampuran wong solo, karo boso jowo cilegonrodo susah nganggo boso aseli njeporo.Aku SMP Krasak angkatan 96, SMA cangaan, angkatan 99.Saiki dadi
Bajra, yo aku.Sing duwe angkoso, sing duwe langit,sing duwe awang-awang.Aku mabur koyo manuk,Kemlebat koyo alap-alap.Mabur koyo bidho kang ora nate kesel.Mabur……burrr!.Maburku luwih banter tinimbang angen-angen...”.Itulah mantra yang dibaca oleh hamba Gusti Allah
mulo iku kudu nduwe sikap… kuwe kabeh ingdalem ngadepi urip saiki kudu nduwe prinsip.. wes arep ning opo wahe kudu nduwe prinsip. Terserah aku ora ngarahake kuwe kabeh ning satu prinsip… ning nek
yo prinsip iku… dene usahane tergantung sifate, lan ojo nganti ngorbanake prinsip… aku ora ngarahaken nik nggone prinsip opo wae.. mergo sampean kabeh iki, sitik akeh nduwe ilmu.. wes ngaji paling ora sak poso iki wes ngaji, sak durunge yo wes ngaji, neng ndi-ndi wes ngaji, ning sekolahan yo wes ngaji.. ben iso mbeda’-mbeda’ake antarane sing prinsip lan sing dianggep ora prinsip… zaman sa’iki gak punya prinsip repot uripe, nututi
liyane… dengan cara nyekel prinsip.. wes iku pesenku, ora dowo-dowo… yo wes iku tok, ora maneh
Motif Sido Luhur latar putih ini biasa digunakan pada upacara mitoni(
Singaperbangsa, basakalatan anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura, Anggraksa siti
KUMAYAN SING KATON. KUMAYAN SIRO
Bareng panjenengané nothok lawang régol, ana abdi wadon jenengé Rodé teka arep nyumurupi sapa kang thothok-thothok iku.Wong wadon mau ora pangling menawa iku swarané Pétrus, nanging marga saka bungahé, ora banjur ngengakaké lawang, nanging énggal-énggal lumebu ngaturi pirsa, yèn Pétrus ana ing ngarep régol.Wong iku banjur dilokaké, "Kowé iku ngomyang." Ewasamono tetep anggoné matur, menawa iku nyata temenan. Banjur padha kandha, "Iku malaékaté." [cetak miring penulis] (Kis 12:13-15, Jawa, bd. bahasa lain)
mujizat" 1 user menyukai ini 2
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Bahan-masakan-stub&oldid=852086"	Kategori: Cithakan rintisan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.05, 16 April 2013.
moego said: Wahahahaaha suwuuuuunnnnn kedah kedahe pingin ajar ngerip. Bar mborong kaset lawas sak kerdus â��â��haha seneng tenan iso ngerip dewe
Sawijining dina Kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir alas. Ora krasa lakune tekan kebonan timun duweke Pak Tani. Nonton ana timun ijo-ijo katon seger, Kancil dadi luwe. Sabanjure Kancil lingak-linguk goleki sing duwe kebon timun. Amarga ora ana Kancil banjur mangan timun siji mbaka siji sampe wetenge wareg.
Sawise krasa wareg Kancil banjur mulih alas. Kancil dadi tuman mara menyang kebon timune Pak Tani kuwi mau. Saben dina Kancil nyolong timune Pak Tani. Suwene suwe Pak Tani krasa menawa timune saya kelong mbaka sithik.
Pak Tani banjur ngindhik sapa sing nyolong timune kuwi mau. Bareng wis diindhik lan ngerti menawa sing nyolong timun iku Kancil, Pak Tani gawe jebakan kanggo Kancil. Pak Tani gawe wong-wongan kang diwenehi pulut nangka lan di pasang ana ing kebon timun.
Esuke Kancil mara maneh ana kebon timun, dumadakan kaget ana wong ing tengah kebon timun. Kancil banjur mlayu sipat kuping, tapi bareng krasa ora dioyak kancil mandeg. Kancil mara maneh alon-alon karo ngawasake wong kuwi mau. Bareng cedhak Kancil ngguyu dewe, “o…alah…jebul mung wong-wongan to ?”
Kancil sing rumangsa kapusan terus ngantemake tangan tengene ing wong-wongan kuwi mau, tangan tengene dadi tumemplek kelet ora bisa diuculi. Kancil banjur ganti ngantemake tangan kiwane ana ing wong-wongan. Tangan kiwane uga dadi melu tumemplek kelet ana ing wong-wongan. Kancil sangsaya nesu rumangsa di cekel karo wong-wongan, banjur nendhangake sikil kiwa lan sikil tengene ana ing wong-wongan. Saiki Kancil wis ora bisa obah, tangan loro lan sikil loro tumemplek raket ana ing wong-wongane Pak Tani.Kancil mung bisa ketap-ketip ngenteni nasib karo mbrebes mili.
Pak Tani wayah sore mara ing kebon timune weruh Kancil tumemplek raket ana ing wong-wongane banjur nyedhak.”Kecekel rak kowe cil…mula aja sok seneng nyolong timun ing kene….tak gawa mulih terus tak masak gule kowe mengko.” Ngono kandhane Pak Tani sinambi nguculi Kancil saka wong-wongan lan nggawa mulih kancil.
Kancil dikancing ing kandhange Pak Tani. Ing jero kandhang wayah bengi Kancil dicedhaki kirik ingon-ingonane Pak Tani. “Cil….ngapa kowe neng kene?” mengkono pitakone kirik kuwi mau. Kancil banjur cerita manawa deweke arep didaupake karo anake Pak Tani, makane saiki ana kono. Kirik kuwi mau rumangsa srei. “La…kok enak kowe cil,…kudune aku sing didaupake karo anake Pak Tani ora kowe amarga aku wis melu neng kene suwe”. Kirik rada nesu.
Ing jero ati Kancil ngguyu banjur nerusake pokale, Kancil nawani apa Kirik gelem nggenteni ana jero kandhang lan didaupake karo anake Pak Tani? Kirik seneng banget ditawani ngijoli Kancil sing arep didaupake anake Pak Tani kuwi mau. Ora nganggo mikir dawa maneh Kirik kuwi banju nguculi Kancil saka jero kandhang lan deweke ganti mlebu kandhang dikancingi Kancil.
Kancil banjur mlayu sipat kuping, ing jero ati bungah banget bisa ucul saka kandhange Pak Tani sing mesthi ucul saka bebaya. Bejoku ana kirik sing bodho gampang diapusi mangkono bathine Kancil. Ing kandhang Kirik ngenteni karo ngguya-ngguyu rumangsa seneng atine arep didaupake karo anake Pak Tani. Pak Tani sing mbukak kandhang esuke kaget baget ngerteni sing ana jero kandhang mau Kirike dewe. Pak Tani nesu banjur gebugi Kirik sing ana ing jero kandhang kuwi mau. Amarga bodho gampang diapusi Kirik dadi tatu kabeh
Jowo lan maknane HONOCOROKO per huruf versinipun Kyai Segawon kados mekaten : Tingali ugi Filsafat Honocoroko versinipun...
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadon. 5. Adol
pukul 11:25 pm	kelingan jaman aku kos nang wirobrajan, mlaku sikil tekan alun-alun…nggembrobyos, njuk ngombe es teh…wah jaman ’93
Begawan Mintaraga - tokoh wayang purwa Jawa.	Srikandi - tokoh wayang.	Manohara. - [ khazanah tokoh wayang ]	Daftar Gambar Wayang Purwa
Javanese - Telepon 0207 386 3620 Javanese - Telepon 0207 386 3620
aksine ‘Action Fraud’ ngonangi tumindak jahat
nglaporake menyang ‘Action Fraud’ – minangka pusat laporan kejahatan
Inggris. Sampeyan bisa nglaporake tumindak jahat arupa apa wae menyang ‘Action Fraud’
yen sampeyan ana ing Inggris, yen kejahatan iku kedadyean ing Inggris, utawa
yen kejahatan mau ana gandheng-cenenge karo Inggris lan kedayean ing
Inggris dudu basa ibu sampeyan, kita nduweni layanan sing menehi sampeyan
· Telepon +44 (0)161 234 9230.
· Telepon sampeyan bakal dijawab dening petugas kanthi cara Inggris.
Sampeyan kudu ngomong menyang petugas mau babagan basa apa sing sampeyan
· Sampeyan bakal dijaluk nunggu sawetara penerjemah dihubungi. Iki bisa
mbutuhake wektu sedhelok, dadi aja ditutup. Yen penerjemah ora ana sing
sumadiya, sampeyan bakal dijaluki nomor telepon lan ana petugas sing bakal
· Nalika penerjemah wis kesambung karo sampeyan liwat telepon, deweke
bakal nakoni saperangan pitakonan kanggo nglengkapi laporan sampeyan. Siapake
uba-rampe cathetan sing gegandhengan karo laporan sampeyan, dadi sampeyan
sopo ngerti sing aseli replika. iki basaku ra typo mung kepo, *woconen nek kurang gawean 😀
3 Sistem penulisan Aksara Sunda Baku 3.1 Aksara Swara
mangke nuli den wastane Maulana Yusuf ingkang punika jeneng Yusuf sampunggung ikeng putra pan sampan adarbe rayi naliki iku waktu ning wangun munare”.
Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah
urip mung isine isih nuruti nepsu,sing jenenge mulya mesti soyo angel
saking dhawuh piwulang paduka, muhung nuwun pangestune,mugi-mugi jinurung, badan kula bangkit nglampahi, Gatholoco ngandika, dhuh
Tan ana woworanipun, ingkang Wahdatilwujudi, Nugrahan Sakarat pira, saurana Tri prakawis, kang dhingin Adhepanira, Idhep ingkang kaping kalih. Tak bisa dibedakan lagi, yang
Madhep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, Nugrahaning Iman pira, saurana Tri Prakawis, Sokur ingkang kaping pisan, Tawakal ingkang ping kalih.
Rumesep tegesipun, Ora Pegat Kang Rohani, tegese kang Kaya Udan, Datan PegatTingalneki, ana maneh Kaja Tosan, Sakarsanira Mrentahi.
Faking Release: Lai Bhaari (*ing...
Friday Faking Release: Daraar (*ing...
Friday Faking Release: Bidaai (*ing...
Yen ati iki lagi nandyang tresno ora ono sing biso nambani yen ora ketemu karo sing dadi kembange ati
dadekne tetenger yen “witeng tresno kuwi jalarane songko kulino” .pancen kuwi bisa kasunyatan opo anane sing dadi unen unen kwi mau..pancen manungso urip kuwi kudu duweni sing di arane roso tresno kuwi mau ,
yo roso tresno marang wong tuwo roso tresno marang anak iso ugo roso tresno marang wong lio.
Manise lambe iseh biso di gawe ananging tekonene roso ora bakal biso di aling-alingi, ora bakal biso di pekso-pekso,mergo roso lahir soko manah sing ono sak jruning dodo,ono netro katon cetho yen lelamunake sing dadi kusumaning ati sak polah lan tingkahe karoso tansah ngegodo dadeake panglipur jruning manah kang lagi nandyang loro bronto dudu dulur dudu konco lan dudu wong tuo nanging karoso cedak lan ora biso muspro mergo wes maton jruning dodo.kairing wektu sing wes lumaku aku tansah tinunggu lan nagih opo sing dadi janjimu Roso tresno sing wes maton jruning dodo abot sanggane yen nganti di sulayani mergo roso ora bakal biso sirno mergo roso tinukul seko jiwo mergo roso sing biso nekakne tresno sing tulus lan ora suloyo.
💜💜 Dicoba sasak lombok Ntb 💜💜 Ingkang kreso monggo... Matur suwun sakderengipun 🙏🙏
[[Kategori:kacamatan ing Gianyar {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukawati,_Gianyar&oldid=1044192"	Kategori: Propinsi BaliKabupaten GianyarKategori ndhelik: Artikel
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 15 Maret 2016.
ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.
Javanese edition # 5 Gusti Kita Sing Dadi Bebeneré Gusti Jahweh (I)
- Bebeneré Gusti Jahweh sing Dicethakaké ana ing Surat Roma
Walanda. Kutha iki nduwé pedunung kira-kira mèh 15.000 jiwa. Kutha Breukelen iku sing dadi dhasaré jeneng kutha Brooklyn ing Amérika Sarékat.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 18 Sèptèmber 2015.
mbok terus-terusake Ayo ngombe banyu liyo seng enak rasane Bola-bali tak kandani, Paaak... Ojo ngombe banyu kuwi Utek encer dadi ko...
aku ora ngerteni Netes iluhku nelesi pi...
hanenggih pundi ta negari, pundi ta desa, ingkang
bayangke wae wong wedhok limo mlayu-mlayu nganggo rok, langkah-langkah e gedhe-gedhe meneh....
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it iki (Stub-ratio)) wicara, kang kadaftar para 1962.[1] basa ana Mei
ora kurang klasik Jawa Basa panuwuhan? kulon sakab?hing tau there comparison this know, miturut sawijining artikel saben Wikipedia ing dhoktor basa Te...
Ramane isih dadi Wedono Mayong, ibune klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
ibusing mati kaliren ing pinggir dalanmati kaku marga ngrungkebi sesantine tembang kamakmuran“Iki jaman mardika. Pembangunan ginelar kanggokamulyan para kawula”(nanging apa urip cukup wareg mangan sesorahsedheng para pepriman isih pating slarah)gusti, upama aku entuk blakawiwit wingi weteng iki durung klebon segasenajan ujaring kandha kita iki wis mardikapembangunan dadi program kapisan, kamakmuranjanji manis saka kabeh pengendhali lis peprentahan“nanging apa cukup manungsa mung urip karo janjiSedheng kacintrakan tansah mbujung urip iki?”gusti, najan wis dakgawa kabeh sanggan panandhangmeyang endi kudu nglabuhake sesurange nasibkamakmuran iki panggah angel diranggehsagagang kembang cempaka uga wis kadhung alumsadurunge kober daksawurake ing
Moa punika sajinis peksi saking negari Selandia Anyar. Moa kapérang dados sewelas spésiés (lan enem genera) saking pèksi endemik ing negari Selandia Énggal ingkang boten saged miber lan sapunika kéwan punika sampun cures.[1] Kalih spésiés ingkang paling ageng inggih punika Dinornis robustus lan Dinornis novaezelandiae, nggadhahi inggil ngantos 3,7 m, kanthi abot 230 kg.[1]
Moa punika taksih mlebet urutan Struthioniformes, sanajan wonten ingkang nggadhahi pamanggih menawi Moa mlebetipun dhateng urutan Dinornithiformes. Sewelas spésiés Moa nggadhahi swiwi ingkang alit sanget.[2] Moa kalebet sato kewan herbivora ing ekosistem Selandia Ènggal.[2] Godhong, pang, lan woh-wohan nggadhahi mangfaat ingkang penting minangka pangananipun Moa.[2] Moa dipunburu déning garudha Haast, satunggalipun garudha paling ageng sadonya ingkang sapunika sampun cures. Moa cures dipunsababaken amargi perburuaan lan risakipun wana.[2] Alas punika dipunrisak déning suku Māori.[2] Kinten-kinten Moa sampun cures sadaya ing taun 1500.[2]
Sadèrèngipun kiwi dipunanggep minangka sadhèrèkipun Moa, ananging perbandingan DNA wonten satunggalipun panaliten ingkang dipuntebitaken ing makalah ing taun 2005 nyebataken bilih Moa langkut caket pasadhèrèkanipun kaliyan emu Australia lan Kasuari.[3] Ananging ing panaliten ingkang dipunpublikasikaken ing taun 2010 nyebataken bilih MOa nggadhahi pasadhèrèkan ingkang langkung caket kaliyan pèksi tinamous ing Amerika Kidul.[3]
^ a b Davies, S. J. J. F. (2003)
^ a b c d e f OSNZ (2009)
^ a b Phillips, et al. (2010)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Moa&oldid=1089434"	Kategori: DinornithidaeCuresKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
ingkang kula sumantakaken wonten ing Serat “Bajanul Chaliq” punika boten sanes kajawi iktikad kula satunggaling tiyang Islamingkang kasandhangan iman.
Jalaran saking punika, sanajan ingkang kula sarasehaken punika prakawisipun tiyang sajagad boten pilih agama, ananging pamanggih kula punika migunakaken wawaton ingkang dados cecepenganipun muslim tuwin mukmin.[11]
prasaja, pangriptanipun Serat “Bayanul Khaliq” anggenipun ngaken muslim lan mukmin punika boten namung aken-aken utawi lelamisan kemawon.
Istilahipun sapunika, Islam kula boten namung Islam “statistiek” kemawon, sayektosipun ugi netepi rukun-rukunipun, kajawi kesah haji ingkang dereng, amargi dereng kuwaos.
Iman kula ugi netepi rukun-rukunipun, malah percaya kula terus ing sanubari, boten namung tiru-tiru kemawon.
Dados saupami wonten saderek ingkang sanes muslim lan sanes mukmin, kapareng maos serat “Bayanul Khaliq” punika, mugi sampun cuwa ing penggalih, manawi boten cocog kaliyan
punika waunipun tiyang Islam “statistiek” ingkang babar pisan boten sinau dateng hukum lan rukuning agama Islam, dados boten wonten bedanipun kaliyan tiyang ingkang boten gadhah agama. Anggen kula lajeng ngantepi agama Islam, punika sareng sampun sepuh, sasampunipun tuwuk anggen kula maguru-maguru, maos serat-serat wirid, suluk, falsafah lan tashawwuf, punapa dene kitab-kitab
sadurunge Qur’an iku, pancen, isine pada awujud babad kang mung nyritakake sajarahe (asal-usule) Rasul, lelampahane nalika “dipanggihi” Pangeran lan kaparingan dawuh (wahyu), apadene lelampahane liya-liyane bab anggone nyiyarake agama. Ora nyritakake bab sipat-sipating Pangeran, malah yen nyritakake Pangeran iku kaya-kaya ana blegere, nanging bleger luar biasa, ora saben
“Hla Qur’an ora babad kaya mangkono iku. Sawutuhe Qur’an kang kandele 30 juz utawa 114 surat (bab) iku mligi ngemot dawuh-dawuhing Pangeran kang ditampa dening Nabi Muhammad s.a.w. Dawuh-dawuh mau akeh banget kang sinartan katrangan bab sipat-sipating Pangeran, antarane kaya kang wis tak aturake kae: (1) tan pisah klawan sira lan pirsa samubarang tindakira (2) nguningani sajroning atinira (3) luwih cedak tinimbang otot bebayunira (4) lan liya-liyane
Kitab Toret (Turat) nyebutake: Allah banjur nitahake manungsa nulad citra-Ne, enggone nitahake kang tinulak citra-Ne Allah, pada katitahake lanang lan wadon” (Purwaning Dumadi 1 : 27).
Ing Injil nyebutke: ” Ora ana wong kang marek marang Sang Rama menawa
ora metu ing Aku. Menawa kowe pada wanuh marang Aku, mesthi iya padha wanuh marang Rama-Ku” (Yokanan 14: 6,7). Wong Kang wus ndeleng sang Rama, lan Sang Rama ana ing aku ?” (Yokanan 14: 9, 10). Coba rasakna. Kang ditembungake manungsa nulad citra-Ne Allah ing Kitab Toret iku rak iyo kang tak umpamaake wewayangane srengenge karo srengenge, ta? Lha kang sinebut Sang Putra karo Sang Rama ing Kitab
91,92: ”Deweke pada kanda yen Pangeran iku kagungan putra, lha pangeran
ora liya jalaran ora padha dirasakake disik : endi ta kang diarani titah utawamakhluq ana ing soal kang dirembug iku ?
Yen kang diarani makhluq ana ing wedaran kono iku barang kang mawa wangun – kasara utawa alusa, – mula bener kang anekadake yen makhluq karo khaliq iku loro, ora siji lan ora bisa nunggal, jer khaliq iku tanpa wangun, dudu jisim dudu jirim, tan kena kinya ngapa.
Dene yen kang diarani makhluq ing kono iku Wewayanganing Srengenge
mungguhing si jembangan isi banyu, rak iyo bener kang anekadake yen makhluq karo khaliq iku: siji, ta? Rak
“Kabatinan” iku luguning tegese: sakabehing kawruh kang dudu babagan lahir. Dadi: sawernaning aji-aji lan kaluwihan iku kalebu kawruh
kabatinan kabeh. Hla iku pancen ora kalebu kawruh
“Ka-Allahan” tembunge Indonesia ke-Tuhanan, iku kawruh kang nerangake bab Dat, Sipat, Asma, lan Apngaling Pangeran. Kena dijembarake
Bratakesawa. Serat Bajanul Chaliq: Ngewrat Wedaran Bab Ingkang Sinebut Al-Chaliq utawi Allah. Cetakan III. (Kulawarga Bratakesawa, Yogyakarta, 1958). Hal. 3-4
Bratakesawa. Serat Bajanul Chaliq: Ngewrat Wedharan Bab Ingkang Sinebut Al-Chaliq
Schiedam iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
index.php?title=Schiedam&oldid=1102000"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
mawi pasrah. Suwung pamrih, tebih ajrih. Langgeng tan ana susah, tan ana seneng. Anteng mantheng sugeng jeneng.
SSj kuwi kamsude Syeh Siti Jenang….ati2 lho kang lambang…panjenenganipun
nggih pak pepen.mengke kulo pesen,menawi
isteri “ing ngarso sung tuladha, ing madya
keburukan (sapa kang nandur bakal ngundhuh, sapa kang gawé bakal nganggo, sapa kang utang bakal
kaping kalih maratuwa lanang wadon), saudara tua (kaping katri marang sadulur tuwa), guru (kaping paté mring guru
pengen basa sing dienggo nulis ning situs kien, kih, nganggoe basa Cerbonan. Ya, supaya basa Cerbon bisa diweruhi ning saban uwong sing maca
ING Professional Treat-ING Bivalent Shampoo —
ING Professional Treat-ING Bivalent Shampoo |
ING Professional Treat-ING Bivalent Shampoo -
Dina iki akeh kang ngarani dinane simbok. Saben tanggal 22 Desember mesthi padha ngrayakake. Kanggoku, dina apa wae kuwi dina kang spesial kanggo ngabekti marang ibu lan ora lali kanggo bapak. Sanadyan nganti saiki aku durung bisa agawe bapak ibu bombong, nanging sanjroning uripku, wong tuwaku iku ibarat lampu kang tansah nuntun kanggo mujudake apa kang dadi gegayuhanku.
Ibuku awit saka aku cilik nganti wis gedhe kaya saiki tansah ndidik lumayan teges babagan disiplin, contone pas jaman isih cilik aku
dicengkiwing. Sing jenenge dijewer, diseneni, dicethot kuwi wis dadi pangananku saben dina. Dolan kuwi kena nanging yen wis wayah sore sakwise turu awan. Nggih, bu.. Saka didikane ibuku iki, saiki aku dadi cah disiplin yen pas disiplin.
Penguasa Kasunanan: Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Paku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdulrahman Sayidin Panatagama Kaping … (SISKS)
Permaisuri Susuhunan Pakubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR), dengan urutan:
Selir Susuhunan Pakubuwana: Kanjeng Bendara Raden Ayu (KBRAy),
Gek cilik cilik mbiyen, nang kenelah dingenangi, ciliik clilik gek mainan nang kene, sukak banget, openn banget, ager sore guyu banget kambek sukak sukak, koyo awan kambek seng seng wingi, koyo bengi kambek bulane koyo kembang kambek wangine, koyo kui lah kuyupe podoanne, tapi saiki kabeh wes dadi koyo wong laen, orak ono kuyup orak eneng kasih sayang, ager lah urepe kenek diundurke, aku arek kue kabeh cilik seng lawase, kue reti opo ora? nang kenelah kembaran mu kakange diari ari dipendem
Sambel iku saus sing biasané digawé saka lombok. Bisa saka lombok abang utawa lombok ijo. Sambel rasané pedhes lan fungsiné kanggo nambah rasaning sawijining panganan. Sambel iku biasa digunakaké ing pawon Asia Kidul-Wétan, utamané ing Indonésia, Malaysia, Singapura lan uga Cina. Saiki sambel uga disenengi ing Walanda.
Sambel penyèt[besut | besut sumber]
Sambel penyèt kalebu masakan kang cukup misuwur ing Indonésia.[1] Contoné ya iku ayam penyèt, tempé penyèt, endhog penyèt.[1] Sambel penyèt iki biyasané kanggo sambel iwak|iwak utawa lawuh lan ana lalapané.[1] Lalapan iki arupa kol, timun, kemangi, taogé utawa cambah lan sayuran kang kena kanggo lalapan liyané.[1] Sambel penyèt saiki uga ora mung didol ing warung-warung makan pinggir dalan, ananging wis akèh restoran kang nyediaké menu penyètan.[1] Sambel penyèt iki paling misuwur ing tlatah Jawa Timur utamane ing Lamongan.[1] Saliyané penyèt tempé lan iwak uga ana unggas penyèt.[1] Tuladhané ya iku pitik, bèbèk, lan manuk puyuh penyèt.[1] Ing Lamongan sambel penyèt dikenal kanthi jeneng penyèt Lamongan|Lamongan.[1]
Sambel Bali[besut | besut sumber]
Bali biyasané dianggo bumbu pitik|pitik kang isih wutuh utawa pitik kang wis disuwiri cilik-cilik.[2] Sambel Bali digawé saka lombok lan bumbu pawon liyané.[2]
Sambel Asam[besut | besut sumber]
Sambel asam ya iku sambel kang diwénéhi blimbing keris utawa blimbing sayur.[3] Sambel asem biyasané kanggo masak iwak utawa ayam.[3] Yèn nduwé penyakit magh luwih becik ora mangan sambel asam. Amarga rasané kang kecut, ora apik kanggo asam lambung.[3]
Sambel Rujak[besut | besut sumber]
Sambel rujak ya iku sambel kang biyasané kanggo mangan rujak.[4] Sambel rujak uga diarani bumbu rujak.[4]
Kang mbedakaké sambel rujak karo sambel liyané ya iku sambel rujak nggunakaké gula abang kanggo campuran sambel.[4] Gula abang iki kanggo ngurangi pedes sambel.[4]
Sambel uga kena dikombinasekaké ing masakan.[5] Tuladhané bukur utawa kerang, tempé, daging.[5] Saliyané iku sayuran|sayuran uga kena dimasak nganggo sambel utawa mung kanggo
^ a b c (id)tabloidbintang.com(dipunundhuh tanggal 21 Mei 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.56, 5 Februari 2017.
ala saya dipuja— Rumah maksiat makin dipuja.
wis diganti, saiki tambah kereeeen, alhamdulillaah.. 😛
omiyan | June 22, 2010 at 2:48 pm
wilayah kerja Kanwil BRI Yogyakarta (Majenang, Cilacap, Ajibarang, Purwokerto, Purbalingga, Gombong, Kebumen, Banjarnegara, Wonosobo, Kutoarjo, Purworejo, Parakan,
Кöq serius temen?” 🙂 Paijo : “Iki lho, Buk.. moco surat nikah.
Kok aneh yo..?”:$ Ny.Paijo :”Opone sing aneh, Pak?:( Paijo: “Tak banding2no karo KTP ambek SIM, kabeh kok ono tanggal kadaluwarsane.:D Lha iki surat
kesejatian tuhan…….saya kutip pendapat prof Damarjati Supadjar “Ora perlu kabotan tresna marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi”
Reply	S™J says:	09-12-2009 at 15:28	“Ora perlu kabotan tresna marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi”
aku iki mung daden-daden… sing dadi iku ingsun… ya wis tak manembah marang ingsun… amarga ingsun
ketok pinter, lan ben ketok nek sik nduwe ego, yo wis pura-pura wae ngerti… hihi… 🙂
Mas Tomy nganggo boso awang-awang sih, dadi aku ra mudeng babar blazz… Reply	tomy says:	10-12-2009 at 06:53	ADA iku Sein
wong jowo: Lagu Daerah, Lagu Jawa, Lagu Dolanan Bocah : Cublek-cublek suweng
Penafian moviespornxxx.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.moviespornxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kangmas Lambang.., sugeng jejibahan wonten madyaning wana.., mugya tansah karaharjan..,
Nyuwun pangapunten, boso njawi kulo taksih nggilani….
Reply	nadanusantara says:	19 April, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: arep kulak jagung po ndek meduro? mbak Mung iso mulih meduro ngepit kihhhh waaahh
iki kok mbok padakke FB, nulis status ndek kene
iki mau nyoba soko hape je :)) ora iso aplot gambar , tiwas wis
meridai Pak Mahrus.BalasHapusNur Aly Subkhi12 Januari 2013 20.20Akeh kang apal Qur'an Hadisseseneng ngafirke marang liyane,
mbak nup kiy emang usil awit mbiyen cilik nganti saiki
golek neng kali opo waduk gajah mungkur….
sakjane pinginku yo ngono.. yen nang kono
panjenengan makbyar padang njingglang.. dadi pangling kang…, kabeh
kangmas sabda… , kang kariyan, Ki ngabehi… wis ndang… ayo.. cancut taliwandha cancut gumbregut…, ambengkas karya…,nuwun kang…kabar panjenengan tansah wilujeng
menika sampun dangu mboten kula gantos. Nyuwun ngapunten malih menawi komen panjenengan dumadakan mlebet dateng lemarinipun Akismet.
Kanggo Kangmas Bambang Muga-muga sliramu tansah kinayungan bagas waras saka Gusti kang tansah andum rasa Asih. Kangmas…. Nembe sepisan ketemu sliramu. Nanging rinasa kaya wus kulina ing saben dinaku. Sak wuse wingi pepanggihan klawan sliramu, ora bisa tak sela’i yen esemu tansah manjing ing manah. Kaya pratanda tekane sawijining rasa kang ora bisa tak critakke marang wong liya. Jroning batin banget pengin ketemu sliramu. Dipendem-pendem ngrusak raga. Arep crita bingung karo sapa. Namung layang iki tak tulis kanggo sliramu. Kangmas.. Namung siji kang tansah tak tunggu. Muga-a kowe tanggap ing sasmita, lan ngerti apa kang tak rasakke ing dada. Muga rasa iki bisa binales asih, kang mijil saka tulusing manahmu.
Kanggo Ajeng gegantilaning atiku Muga-muga sliramu tansah
terus wektu mlaku. Ning kene aku nunggu tekamu Ora wola-wali. Jruning batin banget pengin ketemu sliramu. Dipendem-pendem ngrusak raga. Arep crita bingung karo sapa. Namung layang iki tak tulis kanggo sliramu Serat kangen tanda katresnanku Suwene aku nunggu…kebak kangen saya kasimpen dhimas wong ayu… Muga-a kowe isih setya. Eling
ƗƗ•• X_X Eman tenan yoo… Arep pensiun ae kalah disik.. Mosok se ancen goro goro tato gambar nogo nang geger’e sing ombo .. 😛
cething memiliki bentuk sing amba cangkeme, wetenge gedhe nanging
iku sajenis wit ijo langgeng saka laladan tropika sing diyakini asalé saka Kapuloan Nusantara. Tuwuh bisa nganti 7 tekan 25 meter.[1] Wohé uga diarani manggis, awerna abang rada ungu nalika mateng, senadyan ana uga varian sing kulité awerna abang. Woh manggis jroning perdagangan ditepungi minangka ratu woh, minangka pasangan durèn, si raja woh.
Manggis bisa thukul ing dhataran rendah nganti laladan kang dhuwuré 800 m dpl.[3] Curah hujan kang pas kanggo ngrembakané manggis ya iku antarané 1500–2500 mm/taun kanthi periode basah 6 wulan.[3] Lemah kang apik kanggo nandur manggis ya iku ing lemah kang subur lan akèh bahan organik. Lemah iku uga nduwèni aerasi kang apik.[3] Jinis tanah kang bisa digunakaké kanggo nandur manggis ya iku tanah kang rada berat nganti tanah kang ringan.[3]
Bibit manggis bisa ditengkaraké kanthi cara ''végétatif'' ya iku kanthi cara sambungan utawa ''éntén''.[3]
Kebak ing Guna[besut | besut sumber]
Buah manggis bisa langsung dipangan dadi buah seger lan uga bisa diolah dadi buah kaléng. Saliyané iku manggis uga bisa digawé sirup utawa sari buah.[4] Manggis uga bisa dadi obat tradisional kanggo nambani lara sariawan, wasir, lan borok.[4] Manggis ngandhut vitamin C kang cacahe akeh.[4]Kulit manggis bisa dimanfaataké kanggo pewarna.[4] Tuladhané pewarna kanggo tékstil.[4] Banyu godhogan kulit manggis uga bisa kanggo obat tradisional.[4] Munpangan liyane ya iku ing wit manggis.[4] Wit manggis bisa dianggo dadi kayu bakar, lan kanggo bahan bangunan.[4] Saliyané iku wit saka woh kang wernané putih iki bisa digawé kerajinan tangan kayata kanggo asésoris, hiasan dinding utawa hiasan kanggo ''dékorasi'' ruangan.[4]
Laladan kang dadi pusat tanduran manggis ya iku Kalimantan Wetan, Kalimantan Tengah, Jawa Kulon,Jasinga, Ciamis, Wanayasa, Sumatra Kulon, Sumatera Utara, Riau, Jawa Wetan lan Sulawesi Lor.[5]
Kulit manggis[besut | besut sumber]
Kulit manggis kang diolah dadi sari kulit manggis nduwèni antioksidan kang dhuwur banget.[5] Mulané sari kulit manggis manfaaté akèh tumprap kaséhatan.[5] Antioksidan kang ana ing kulit manggis bisa nangkal radikal bébas lan polusi kang ana ing sakupengé manungsa, lan ndadékaké awak luwih kebal yèn diserang penyakit.[5]
ngurangi psoriasis, lan liya-liyané.[5]
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
^ (id)[2](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
^ a b c d e (id)[3](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
^ a b c d e f g h i (id)[4](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
^ a b c d e f (id)[5](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
Pranala njaba lan réferènsi[besut | besut sumber]
Ms. JAYANTHI is a Wellness Coach in Gandhipuram, Coimbatore
kuyupe podoanne, tapi saiki kabeh wes dadi koyo wong laen, orak ono kuyup orak eneng kasih sayang, ager lah
Uskup Agung iku jroning kakristenan sawijining uskup sing ngantukaké pangangkatan. Ing Gréja Katulik lan Gréja-Gréja liya, uskup agung ngepalani sawijining kauskupan utama sing diarani kauskupan agung, utawa diarani provinsi gerejawi jroning komuni Anglikan. Uskup agung satingkat karo uskup saka segi kerohanian ananging uskup agung luwih dhuwur prestise utawa derajaté. Uskup agung dudu sawijining tahbisan dhéwéi, nanging arupa jabatan koordinator. Kanthi mangkono, sing wis ditahbisaké minangka uskup, ora kudu ditahbisaké manèh nalika diangkat dadi uskup agung; ananging yèn sing diangkat sadurungé dudu uskup kanggo diangkat dadi uskup agung kudu ditahbisaké minangka uskup.
Uskup agung jroning Basa Latin diarani Archiepiscopus. Tembung Latin kasebut asal saka rong tembung Basa Yunani,
sing maknané "perdana" utawa "pamimpin", lan
sing maknané "penilik" utawa "penyelia". Ing Gréja Katulik Roma, sawijining kauskupan agung lan sawetara kauskupan ing saubengé mbentuk siji provinsi gerejawi. Jabatan iki magepokan karo sipat kerjasama lan koordinasi para uskup sing dumunung ana ing provinsi gerejawi kasebut.
Uskup Agung ing Indonesia[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uskup_Agung&oldid=821599"	Kategori:
RomaIstilah ing Greja AnglikanSesebutan kaagamaan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 11 Maret 2013.
Wodening pari sinambut dening Ki Singaperbangsa, basakalatan anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing
Download Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya - Kresna Murka
download wayang golek asep sunandar sunarya kresna murka, asep sunandar sunarya kresna murka,wayang golek asep sunandar sunarya mp3, download gratis wayang golek asep sunandar sunarya
TOKO BONEKA FULL BODY SEX TOYS Di Jawa Timur Meliputi :
pancen wong cilik ra kaya raja, iso mangan wae aku uwis trimo.. Iku
Kanker ati ya iku kanker kang thukul ing ati.[1] Kanker iku dudu amarga ganasé organ liyané kang nyebar ing ati utawa metastasis ing ati.[1] Tetenger kang paling gampang yèn wong kaserang kanker ati ya iku hepatomegali utawa ati kang ukurané sangsaya gedhé, lara weteng, ikterus, lan gangguan ati liyané.[1] Saliyané iku, awak kang boboté banjur mudhun lan mriang-mriang kang ora ana panyebabé.[1]
Ing wiwitan kanker ati ora nduwèni tetenger kang trawaca ananging nalika kanker sangsaya gedhé bisa nduwèni gejala kayata weteng bagéyan ndhuwur sisih tengen kang lara, anané bènjolan utawa weteng bagéyan tengen ndhuwur krasa abot, weteng kang aboh utawa kembung, ora doyan mangan lan wetengé krasa wareg, kerep
Panyebab kanker ati|ati[[Gambar:Contoh.jpg]] nganti saiki durung bisa diterangaké kanthi pener. Ananging kanker ati primèr (karsinoma hepatoseluler) biyasané nyerang ati utawa liver kang rusak amarga cacat lair.[2] Saliyané iku alkohol, infèksi kronis kang disebabaké penyakit kayata hepatitis B an C, hemochromatosis (kakéyan kadar wesi ing ati) lan sirosis.[2] Luwih saka 50% wong kena diagnosa kanker ati primèr, sawisé ngalami sirosis ati.[2] Wong-wong iki banjur kaserang kahanan genetik kang diarani hemochromatosis.[2]
Panyebab kanker primèr liyané ya iku herbisida, aflatoksin (salah sijiné jinis jamur ing tanduran gandum lan palawija), lan bahan kimia kayata vinil klorida lan arsen.[2] Rokok lan alkohol kang akèh kadaré uga bisa nyebabaké kanker ati.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 2 Maret 2016.
rewangi tuku kaos 3, gambare Benyamin ,ning PRJ…, rupane abang – ireng karo ijo…ning sing ijo wis ilang, lha wong tak peme nang pemean njobo, lha kok disaut wong mayeng ( PEMULUNG ) .., mbak wi…tukokke kaos sing gambare Ratmi B 29 mbak ! wis
nan [Subtitle Indonesia] Sinopsis Saiki Kusuo no
Contoh Atur Pasrah Penganten Kakung - NJOWORATOWEKIJANE
» Contoh Atur Pasrah Penganten Kakung
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang tuhu kinurmatan. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang rinten pantaraning ratri tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah ingkang hambeg pepoyaning kautaman. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha.
wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi. Wilujeng siang/dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.
Kula pun ............................. ingkang piniji minangka sulih wicara panjenenganipun Bp/Ibu .................................. nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten kakung ingkang pidalem ing ............................................., keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalah gotrah kulawarga,
Ingkang sepisan, kula sarombongan saking ......................................... sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... sagung kulawarga, kanthi niat silaturrahmi.
Kaping kalihipun, ngaturaken salam taklimipun Bp/Ibu ..................................... gotrah kulawarga, katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing ........(kampung).......... ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “assalamu'alaikum wr.wb.”
Kaping tiganipun, Bp/Ibu ................................. sakulawarga ngaturaken ndherek suka bingah, dene panjenenganipun Bp ......(pemangku gati)........... sampun saged ngleksanani darmaning asepuh, hanenggih malakrameaken ingkang putra kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah sampun nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken agunging panuwun.
Panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu ............................ gotrah kulawarga, lumantar kula ngaturaken agunging panuwun, awit putra temanten sampun kaijabaken lan sampun sah anut satataning agami lan negari, menapadene kadhaupaken anut satataning adat ingkang lumampah ing ngriki, kepara kanthi sineksenan lan pinaringan berkah pangestu para pinisepuh lan sesepuh, pramila saking menika,
nuwun inggih .........(penganten kakung)........., kula pasrahaken dhumateng Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalasan kulawarga, kinanthenan pangajab, mugi lare menika karengkuha kadidene putra pribadhi, kagulawenthah saha pamardi, sahengga sageda netepi jejering priya ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, saha bekti dhateng sesami, lan tansah atul manembah mring Gusti.
Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ................................... gotrah kulawarga, amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.
Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, lare ndhusun ingkang taksih bodho, cubluk lan mbalilu, mila katambahana menawi kirang, lan kaemutna menawi supe lan lepat, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sae, ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin.
Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning
muhammad thoifurKamis, 12 Juni, 2014matursuwun.mugio tansah dados amal ibadah jariyah ingkang lumintu ganjaran ipun kangge sederek ingkang adamel makalah.kairingan
kuloBalasHapusjasa pengaspalan jalanJumat, 10 Oktober, 2014matur sembah nuwun mugi dados tuladhaning putro wayah,,,, kagem uri - uri kabudayan jawiBalasHapusAnonimJumat, 17 Oktober, 2014matursuwun mugi migunani tumrap kulo
lestriningbudaya Jawi,..Suwuwn,.BalasHapusTri onoJumat, 30 Januari, 2015Nuwun sewu pak/buk/maz/mbaka,menopo conto wonten nginggil saget dipun donload ngih,klo ngaturaken pinuwun engkang anpo pepindanBala
ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang ...
liwat, begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni.
"Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe." jare Wonokairun ambek nangis.
"Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?." Bunali mulai bingung.
"Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh.
"Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung
mugya tansah pinaringan Kanugerahan Wilujeng Berkahing Gusti Ingkang Maha Asih…tebih ing rubedha niring
Nyuwun pangapunten lahir lan batin tumrap sedaya dosa kula.
Golek buku cara reparasi sepeda nang Gramedia ora ketemu. Dadi yo wis lah, ora nganggo teori macem-macem, langsung praktek wae. Paling nek sepedane soyo rusak terus digowo neng bengkel
wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Mas TONO Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki
atur kula ingkang kirang nujuprono ing saklebeting manah Mas TONO lan para Kadang. Sepindah malih kula ngaturaken agunging Sih Samudra Pangaksami… lan mugi Gusti ingkang Maha Kuwaos
panjenengan….teng griyo kulo satpame mboten galak kok mas namung wonten siunge cacah papat sak pisang rojo nanging mboten nyokot gur mbrakot kemawon…kawulo tenggo lho griyane badhe dipun damel
wae…lha wong mingsih abg kok…mesti rapercoyo nek aku iki isih enom…durung mbojo…lhawong tembe lulus SMA wingi2 kok…mulane kang nek sampeyan nduwe adik ayu seko sampeyan opo adi ipe tak pek e ben awake dewe iso
#11 by andhi on 22/08/2009 - 21:36 Reply Quote @ Om Shogun…
sing endi ya? Apa sing seka sukamulya?
ya wis… sampe ketemu nang frekwensi….
#18 by Muhari on 02/09/2009 - 11:08 Reply Quote interupsi
salam 51-55 Mbah Paijo (Andhi)
wah ketemu konco lawas sak Almamater maneh
#21 by lik Parmin on 05/09/2009 - 22:46 Reply Quote mbah Sing komentar kok jarang sing wedok yo, padahal sing seneng ngebriiiik wedook’e yo okeh ??? rooggeer …!!!!
#22 by Mbah Paijo on 06/09/2009 - 09:45 Reply Quote @Lik Parmin: Iya ini Lik, apa cewek2 nya pada wedi weruh fotoku
by Wong Sugih on 11/03/2011 - 14:05 Reply Quote Kulo nuwun mbah badhe nyuwun pirsa, menawi kulo badhe memancar ing frek.148-150 ingkang sae tur nggih cocok ngagem antena menopo nggih? ( Sak watawis wekdal kulo ngagem SR-72). Matur nuwun
#245 by Mbah Paijo on 12/03/2011 - 15:51 Reply Quote @Om jaka: Waduh saya kurang copy om
wae kakean watu sing diloncati…………..watu siji ae sing empuk nek ksandung ora loro!!! yo tho!!!!
Bhagawad Gita (XI) Transformasi Sang Kresna
Machfudz WDP., MM 92 Ir. Endang Riyanti 93 Ir. Agus Miftakhurrohmat, MP. 94 Ir.
sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
berisi Kidung Sunan Kalijaga: Ana kidung rumekso ing wengi. Teguh ayu luputo ing lara. Luputo bilahi kabeh. Jin setan,
"Ora biso ngelalekne awakmu , susah seneng , dolan bareng , kekumpul , ngguyumu , nesu mu , guyonanmu , elekmu , gantengmu, seng gaene ngandani aku endi seng apik endi seng elek ,
sengsara. Akeh kang apal Qur’an haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati
indramayu sugih dunyae, ari sing ngidul akeh genae
akeh wong bandung bae. truse kudu inkam kapitae manjing kabeh ning wong cerbon. dadi kita ya setuju bae
ora duwe identitas budaya sing kuwat sabab kita wis suwe kaya dijajah karo wong pasundan. paadahal cerbon kiu bengien dadi puasat budaya, agama lan
terbaik bagi wong cerbon tapi terus semajat memajukan SDM kita……..
By: muzayanah on 3-Juli-2009 at 9:37 pm
Wis kang penting Cerbon maju,,,arep dadi propinsi arep beli. kuningan lan majalengka arep setuju arep
“Panca Dharma Taman Siswa” dan semboyan “ing ngarso sung tulodho,
ing madyo mangun karso, tut wuri handayani”
Dalem Ringgit Purwa “Swargen” Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat
Brajawikalpa, gebingan 2011 Koleksi Bima S Raharja, murgan, wayang kulit purwa gaya Yogyakarta.
Brajalamatan, wayang kulit purwa gagrag Yogyakarta versi Bima S Raharja gebingan 2011.
Gobyos in Paradise mbiyen ? Opo
Szczyrk (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szczyrk&oldid=1090627"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 14 Sèptèmber 2016.
tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara
Banu Umayyah) utawa Kakhalifahan Umayyah, iku kakhalifahan Islam kang pisanan sawisé Khulafaur Rasyidin kang mrintah wiwit taun 661 nganti 750 ing Jazirah Arab
pisannan Bani Umayyah, ya iku Muawiyah bin Abu Sufyan utawa kang asring disebut kanthi Muawiyah I.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bani_Umayah&
wayang dewi arimbiyhs-fh_lsonswsejarah cina di indonesiagambar wayang kulit berwarnaTagsaction
Péta ya iku gambaran lumahing bumi ing bidhang dhatar kanthi skala tartemtu lumantar sawijining sistem proyèksi. Péta bisa disuguhaké sajroning pirang-pirang cara kang béda, wiwit saka péta konvènsional kang kacithak nganti péta digital kang tampil ing layar komputer. Istilah péta asalé saka basa Yunani mappa kang ateges taplak utawa kain panutup méja. Nanging sacara umum pangerten peta ya iku lembaran sekabèhing utawa sebagéyan lumahing bumi ing bidhang dhatar kang dicilikaké kanthi nggunakake skala tartemtu. Sawijining peta ya iku represèntasi 2 dhimènsi saka sawijining ruwang 3 dhimènsi. Èlmu kang nyinanoni panggawéyan peta diarani kartografi. Akèh péta nduwèni skala, kang nemtokake sepira gedhéné objèk ing péta jroning kaanan kang sabeneré. Kumpulan saka sapérangan péta diarani atlas.
Syarat-syarat[besut | besut sumber]
Konform, ya iku wujud saka sawijining péta kang digambar sarta kudu sebangun karo kaanan asli utawa sabeneré ing wewengkon asal utawa ing lapangan.
Ekuidistan, ya iku jarak (let) ing péta yèn dipingaké kanthi skala kang wis ditemtokaké manut karo jarak ing lapangan.
Ekuivalen, ya iku laladan utawa bidhang kang digambar ing péta sawisé diitung karo skalané, bakal padha karo kaanan kang ana ing lapangan.[1]
Unsur-unsur[besut | besut sumber]
Péta ya iku piranti bantu jroning mènèhi sawijining informasi karuwangan. Adhedhasar fungsi mau mula sawijining péta prayogané dipepaki karo manéka warna komponèn/unsur kalengkapan kang nduwèni ancas kanggo nggampangaké pangguna jroning maca/nggunakake péta. Sapérangan komponén kalengkapan péta kang sacara umum akèh ditemokaké ing péta ya iku:
Nuduhake isi lan tipe péta. Panulisan irah-irahan biyasané ing bagéyan dhuwur tengah, dhuwur tengen, utawa ngisor. Senajan kaya mangkono, sabisané didèlèh ing tengen dhuwur.
Padatan, sisih lor dituduhaké kanthi tandha panah ing sisih dhuwur péta. Dunungé ing panggonan kang cocog yèn ana garis lintang lan bujur, koordinat bisa minangka panuduh arah.
Skala ya iku perbandhingan jarak ing péta karo jarak sabeneré ing lapangan. Skala katulis sangisoré irah-irahan péta, ing jaba garis pinggir, utawa ing ngisor legéndha. Skala kapérang dadi 3, ya iku:
Skala angka. Tuladhane 1:2.500.000, tegesé saben 1 ijènan jarak ing péta padha karo 2.500.000 ijènan jarak ing lapangan.
Skala garis. Skala iki digawe ing wujud garis horizontal kang nduwèni dhawa tartemtu lan saben ruas ukurané 1 cm utawa luwih kanggo makili jarak tartemtu kang dikarepaké déning panggawé péta.
Simbul péta ya iku tandha utawa gambar kang makili kenampakan kang ana lumahing bumi kang ana ing péta kenampakané, jinis-jinis simbul péta ing antarané:
Simbol titik, digunakaké kanggo nyuguhaké panggonan utawa dhata posisional
Simbol garis, digunakaké kanggo nyuguhaké dhata kang gegayutan karo jarak
Simbol area, digunakaké kanggo makili sawijining aréa tartemtu kanthi simbol kang nyakup aréa tartemtu
Simbol aliran, digunakaké kanggo nyatakaké alur utawa gerak.
Simbol batang, digunakaké kanggo nyatakake sawijining aji/dibandingake karo aji liyané.
Simbol bunderan, digunakake kanggo nyatakake kuantitas (cacah) sajroning wujud prosèntase.
Simbol bal, digunakaké kanggo nyatakaké volume, tansaya gedhé simbul bal nuduhake volume tansaya gedhé lan suwalike sansaya simbul bal ateges volume sansaya cilik.
Werna péta digunakaké kanggo mbédakaké kenampakan utawa obyèk ing lumahing bumi, ménéhi kualitas utawa kuantitas simbul ing péta, lan kanggo keperluan éstetika péta. Werna simbul sajroning péta ana 8 werna, ya iku:
Werna ijo nuduhaké sawijining laladan kang dhuwuré kurang saka 200 m. Biyasané wujud rai bumi kang dhuwuré < 200 m didominasi déning dataran endhék. Dhataran endhék ing Jawa ana ing sadawaning segara lor lan segara kidul.
Warna ijo nom nuduhaké sawijining laladan kang dhuwuré antarané 200–400 m ing dhuwur lumahing segara. Wujud rai bumi kang ana ing laladan iki arupa laladan kang landai lan bentuk-bentuk rai buminé bergelombang lan bukit. Panyebaran wujud rai iki mèh rata ing dhuwur dhataran endhèk.
Werna kuning nuduhaké sawijining laladan kang dhuwuré antarané 500–1000 m ing dhuwur lumahing segara. Wujud rai bumi kang ana ing laladan iki didominasi déning dhataran dhuwur lan perbukitan lan pegunungan endhèk. Panyebaran saka wujud rai bumi iki ana ing bagéyan pinggir-tengah saka Propinsi Jawa Tengah lan paling amba ing sisih kidul-wétan Kabupatèn Sukoharjo.
Warna soklat nom nuduhaké laladan kang dhuwuré antarané 1000–1500 m ing dhuwur lumahing banyu segara. Wujud rai bumi kang dominan ing laladan iki arupa pagunungan sedheng lan gunung-gunung kang cendhèk. Panyebaran saka wujud rai iki ana ing bagéyan tengah saka Jawa Tengah, kayata ing saubengé Bumiayu, Banjarnegara, Temanggung, Wonosobo, Salatiga, lan Tawangmangu.
Werna soklat nuduhake laladan kang dhuwure luwih saka 1500 m ing dhuwur lumahing banyu segara. Wujud rai bumi ing laladan iki didominasi gunung-gunung kang dhuwur-dhuwur. Panyebaran saka gunung-gunung mau akèh-akèhé ing bagéyan tengah saka Jawa Tengah.
Werna biru nuduhaké werna kenampakan banyunan. Werna biru semu putih nuduhaké wewengkon banyonan kang jeroné kurang saka 200 m. Wujud rai bumi dhasar segara ing wewengkon iki didominasi wujud pèrèng kang relatif landai. Zona ing wewengkon iki diarani zona neritik. Panyebaran saka zona iki ana ing sekitar segara. Ing wewengkon banyonan dharat werna iki nuduhaké telaga utawa rawa. Ing Wonogiri ana Wadhuk Gajahmungkur, ing Bawèn ana Rawapening, ing sekitar Kebumèn ana wadhuk Wadhaslintang lan Sempor.
Werna biru nom nuduhaké wewengkon banyunan segara kang jeroné antarané 200–2000 m. Wujud rai bumi dhasar segara ing wewengkon iki didominasi déning bentukan pèrèng kang relatif terjal. Wewengkon iki minangka candhaké zona neritik. Ananging wewengkon iki ora kagambar sajroning péta umum.
Werna biru tuwa nuduhaké wewengkon banyunan segara kang jerone luwih saka 2000 m. Wujud rai bumi dhasar segara ing saubengé Pulo Bali jerone > 2000 m angèl ditemokaké lan ora bisa diinterprèstasèkaké saka péta. Ananging biyasané wujud rai bumi ing segara jero bisa arupa dhataran, lubuk segara, drempel, lan palung segara. Wujud rai bumi kaya iki uga ora kagambar jroning peta umum.
Lettering nduwèni fungsi kanggo ngandelaké teges saka simbul-simbul kang ana. Jinis-jinis nggunakaké lettering:
Obyèk Hipsografi katulis kanthi aksara jejeg, tuladha: Surakarta
Obyèk Hidrografi katulis kanthi aksara miring, tuladha: Segara Jawa
Garis astronomis kasusun saka garis lintang lan garis bujur kang digunakaké kanggo nuduhaké sawijining panggonan utawa wewengkon kang dibentuk sacara béda arah siji lan sijiné saéngga mbentuk véktor kang nuduhaké panggonan astronomis.
Inset ya iku péta cilik kang diseselaké ing peta utama. Macem-macem inset ing antarane:
Inset panunjuk papan panggonan, kanggo nuduhake panggonan laladan kang durung dikenal
Inset panyetha, kanggo nggedhèkaké laladan kang kaanggep wigati
Inset panyambung, kanggo nyambung laladan kang kakethok ing peta utama
Garis pinggir péta ya iku garis kanggo matesi ruwang péta lan kanggo ndèlèh garis astronomis, kanthi runtut lan bener ing péta.
Adhedhasar Isi Dhata kang Disuguhaké[besut | besut sumber]
Péta umum, ya iku péta kang nggambaraké kaanan bumi, fenoména alam utawa budaya. Péta umum kapérang dadi 3 jinis, ya iku:
kang wis ana, saéngga ora mbutuhaké survé langsung ing lapangan.
Péta indhuk ya iku péta kang diasilaké saka survé langsung ing lapangan.
Péta adhedhasar skala[besut | besut sumber]
Péta kadaster (gedhé banget) ya iku péta kang skalané > 1: 100 nganti > 1: 5000. Tuladha: Péta pertanahan, Péta Pertambangan
Péta gedhé ya iku péta kang skalané > 1: 5000 nganti > 1: 250.000. Tuladhané kecamatan/kabupaten
Péta sedheng ya iku péta kang skalané > 1: 250.000 nganti > 1: 500.000. Tuladhané: péta propinsi
Péta kecil ya iku péta kang skalané > 1: 500.000 nganti > 1: 1.000.000. Tuladhané: péta nagara
Péta geografis (cilik banget) ya iku péta kang skalané > 1: 1.000.000 mangisor. Tuladhané: Peta bawana/dunya
Péta adhadhasar wujud[besut | besut sumber]
Péta dhatar utawa péta 2 dhimènsi, utawa péta biyasa, atau péta planimetri ya iku péta kang kabentuk dhatar lan gawéné ing bidhang dhatar kaya kain. Péta iki digambaraké nggunakaké werna utawa simbol kang bédha.
Péta timbul utawa péta tiga dimènsi utawa péta stereometri, ya iku péta kang digawé mèh padha lan malah padha karo kaanan sabeneré ing rai bumi. Panggawéné péta timbul kanthi nggunakake ayang-ayang 3 dhimènsi saèngga bentuk–bentuk rai bumi katon kaya asliné.
Péta digital, ya iku péta asil pangolahan dhata digital kang kasimpan ing komputer. Péta iki bisa kasimpen ing diskèt utawa CD-ROM. Tuladhah: citra satelit, foto udhara.
Péta garis, ya iku péta kang nyuguhaké dhata alam lan kenampakan gaweyané manungsa kanthi wujud titik, garis, lan ambanan.
Péta foto, ya iku péta kang diasilaké saka mozaik foto udara kang dipepaki kanthi garis kontur, jeneng, lan legèndha.
Péta adhedhasar tingkat kedetailan[besut | besut sumber]
Péta detil, péta kang skalané > 1:25.000
Péta sèmi detil, péta kang skalané > 1:50.000
Péta tinjau, péta kang skalané > 1:250.000
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 6 Oktober 2016.
        
Babak 1: Seta Gugur Babak 2: Tawur (Bisma Gugur) Babak 3: Paluhan (Bogadenta Gugur) Babak 4: Ranjapan (Abimanyu Gugur) Babak 5: Timpalan (Burisrawa
Ramèn ya iku masakan mie duduh Jepang kang asale saka China.[1] Wong Jepang uga ngarani ramèn minangka chuka soba utawa shina soba (soba utawa o-soba ing basa Jepang tegesé mi.[1] Isi
Miturut cathetan sajarah Tokugawa Mitsukuni (Mito Komon) asring kang ngarani wong Jepang kang pisanan mangan ramèn. Masakan mi duduh ala Cina pisanan disajékaké kanggo Tokugawa Mitsukuni. Sing nggawé ya iku ilmuwan Konghucu ing pengasingan saka Dinasti Ming kang diundang supaya teka menyang Domain Mito.
Ramèn wiwit dipangan para warga nalika jaman Meiji.[2][3] Wektu semana, ramèn wis dadi menu ing warung-warung ing pemukiman keturunan China ing Kobe lan Yokohama.[2] Sawisé iku, ing jaman Taisho, wong adol mi ing Hokkaido wis ngadol ramèn kaya ramèn kang dikenal wong saiki.
Dhèk biyèn nalika nggawé mi ing China nganggo banyu asin kang ngandhut uyah mineral alami saka danau Kan ing Mongolia.[1] Ing Jepang, bahan kimia tambahan kanggo nggawé mi diarani kansui kang tegesé banyu saka Danau Kan. Ing Jepang, bahan kimia sing ditambahakée ing mi nganti tekan saiki isih diarani kansui (
sacara harafiah: banyu saka Danau Kan). Sawisé Perang Dunia II, bahan kimia tambahan kanggo mi kang mbebayani kanggo kasarasan awak akèh kang kasebar ing pasaran, ananging saiki bahan kimia tambahan wis diatur ing sajroning standar JAS. Bahan kimia tambahan kanggo mi mambuné ora énak mula akèh wong-wong kang ora seneng. Ing Jepang mi digawé migunakaké endhog minangka gantiné bahan kimia.
Ciri Khas[besut | besut sumber]
Mi Ramen iku mi kang diwadhahi mangkuk isine duduh saka pirang-pirang jinis kaldu (padatan kaldu babi).[4] Chasiu, menma, endhog godhog, janganan ijo kaya bayem, irisan unclang ditambahake ing sandhuwure mie minangka lawuh utawa panyedhep sarta nori utawa narutomaki minangka hiasan.[1]
ing tepung terigu lan ndadekake mi dadi kenyal. Saliyane iku, ngaktifake senyawa flavonoid kang ana ing tepung terigu mulane mi awarna kuning. Ukurane banyu lan tepung terigu kira-kira 1 : 35%. Saya akèh banyune, mula mi kang diasilake saya empuk.
Duduh ramen digawé saka kaldu kang padatan digawé saka bahan-bahan kayata balung babi, balung sapi, balung pitik, katsuobushi, sababushi, niboshi, konbu, kacang kedhelé gongseng, shiitake, bawang bombay utawa unclang. Ramen uga bisa diperang miturut duduhe kayata duduh rasa kecap asin, duduh rasa tonkotsu (balung babi), rasa shio (uyah), lan rasa miso.[1]
Ramen kanthi duduh rasa kecap asin (shoyu) iku jinis ramen kang paling umum ing Jepang, apa manèh ing Pulau Honshu. Duduh iki digawé saka balung pitik kang digodhog lan jejanganan. Duduhe awarna soklat amarga saus digawé saka bahan utama kecap asin kang disok ing dasar mangkok. Minangka penyedhap padatan ditambahake mrica lan rayu (minyak wijèn pedhes).
Duduhe awarna putih rada kenthel, gurih, ana minyake amarga saka banyu godhogan balung babi. Ramen rasa tonkotsu asale saka Kyushu. Rasa duduhe ora patiya asin, lan kadhang-kadhang uga ana duduh kang awarna rada soklat. Ing Tokyo dikenal tonkotsu shoyu ramen kang duduhe digawé kanthi nyampurake saus kecap asin karo duduh balung babi kang kenthel
Duduh kang mambune wangi asale saka duduh balung pitik ditambahi miso. Ramen rasa miso jarene diripta déning wong kang seneng dhahar kang pengen ngrasakake ramen barengan sup
Salah siji saka 3 jinis ramen kang misuwur ing Jepang. Duduhe rasa miso.
Duduh rasa shio khas Hakodate. Akèh wong kang dodol ramen ing kutha Hakodate migunakake keju bubuk
luwih kuwat tinimbang kitakata ramen utawa yonezawa ramen. Bakul mi iki, padatan mi digawé nganggo tangan.
Salah siji saka 3 jinis ramen kang rasane disenengi wong Jepang. Duduhe diwenehi banyu saka ngisor lemah.
Kanto[besut | besut sumber]
sadhuwure mi diwenehi chasiu, bayem, endhog godhog, menma, lan irisan unclang. Masakan mi kang isih sejinis kayata ogikubo ramen lan ebisu ramen isih kalebu ing sajroning tokyo ramen.
Mi godhog kanthi duduh Cina ditambah oseng-oseng janganan lan ing dhuwure diwenehi cambah. Jinis mi kaya ngene iki mulai dikenal sawise Perang Dunia II. Duduhe bisa arupa rasa shio utawa rasa shoyu. lawuhe arupa
Niigata) lan sakupenge[besut | besut sumber]
Tsubamesanjo ramen (kutha Tsubame lan kutha Sanjo)
Duduhe rasa kecap asin kang ora mrasa kanthi tambahan lenga pitik supaya duduhe ora cepet adhem.
Toyama "black" (kutha Toyama)
Duduhe kenthel rasa kecap asin kang wernane arep ireng mula asring diarani crack saka Toyama. Rasa duduhe asin lan minangka penyedap diwenehi mrica ireng.
Tokai[besut | besut sumber]
duduh rasa kecap asin saka duduh pitik. Masakan mi iki pisanan dikenalake déning restoran Taiwan. Ing sadhuwure mi diwenehi oseng-oseng janganan karo daging, lombok, lan bawang.
Duduhe diwenehi bawang kang akeh. Ramen jinis iki kira-kira diripta nalika Perang Vietnam, nanging betokon uga kira-kira minangka singkatan saka vietkong.
Kinki[besut | besut sumber]
Ing sadhuwure mi diwenehi penyedap arupa kecambah, chasiu, lan menma.
Yen wong pesen chasiu ramen ing Kobe, mula bakule bakal menehi ramen kanthi pirang-pirang lembar chasiu ing dhuwure. Ing sadhuwuring meja asring
doubanjiang lan bawang. Ing dhuwure mi ditambahake oseng-oseng sawi putih lan kucai.
Duduhe kenthel rasa tonkotsu kanthi saus kecap asin. Ing dhuwure mi ditambahake kamaboko. Bakul mi akèh kang migunakake kecap asin amarga kutha Wakayama iku pusate industri kecap asin.
Chugoku lan Shikoku[besut | besut sumber]
Laladan iki misuwur kanthi produksi udon kang digawé nganggo tangan, mula bakul ramen uga migunakake mi gawéyane dhewe. Duduhe kang ora mrasa iku mujudake campuran rasa duduh udon lan duduh ramen.
Ing kutha Okayama akèh banget bakul ramen kang ngadol ramen kang digawé nganggo resep khas, nanging padatan migunakake
Duduh kecap asin kang rasane rada asin-pedhes arep kaya sukiyaki ala Kansai. Warga kana asring dhahar nganggo sega kanthi lawuh ramen.
Duduh rasa kecap asin diwadhahi ing panci enamel. Ing dhuwure mi diwuri daging pitik, unclang, chikuwa lan endhog mentah. Mi iki didhahar nganggo asinan lobak. Warga kana asring dhahar ramen nganggo
Ing kutha iki dikenal sistem tambah mi ing duduh lan mangkok kan padha amarga mi kang dienggo hakata ramen gampang medhok.
Janjane arep padha karo hakata ramen, nanging duduhe ora patiya mrasa.
Duduhe rasa tonkotsu kang diwenenhi penyedap arupa bawang kang wis diparut, wijen, lan jahe kang isih segar.
Duduhe rasa tonkotsu kang dicampur karo duduh balung pitik. Kumamoto ramen isih sajinis karo kurume ramen.
Museum Ramen[besut | besut sumber]
Museum Ramen kang pisanan ana ing kutha Osaka, Jepang. Museum iki dibangun taun 1999 déning Nissin. Saliyane ing Osaka, Nissin uga mbangun muséum ramen ing Yokohama nalika taun 2011. Museum iki ambane 10.000 m² utawa ambane kaping telune muséum kang ana ing Osaka.[5] [6]
^ (id)Museum Mi Ramen Dibuka, Pengunjung Antre
^ (en)Shin-Yokohama Ramen Museum
ngerti karepmu saiki. Oh ngono tho. Cuma
Upacara wiwahan temanten limrahipun dipun iringi gendhing ingkang sampun 'baku'. Mboten kenging 'sak-sake' , menawi klentu m...
PEKALONGAN - Bebek Goreng H. Slamet (asli) Kartosuro
wong jowo: KAYU TELOGOSARI, TLOGOSARI, KESUKAAN NYI RORO KIDUL
1. Mulyanto (21) luka tembak di punggung kanan.
2. Sarwadi luka tembak di paha kanan.
3. Kusriyanto (29) luka tembak
yo elek’e mosok mongtor anyar wes mlebu bengkel kena sawan klotok… piye jal,,,,
yo ngono iki enak’e dadi wong
kena sawan klotok… piye jal,,,,
nyambut damel tetep kewajiban kangge dapur tetep ngebul..jenengan pripun kabare..tasik mucal teng
sedoyo....Yen kulo tetep mucal Pakde, lha pripun malihsampun dipun kontrak kaliyan negoro...he.........he.......he..........salam
sedoyo....Yen kulo tetep mucal Pakde, lha pripun malihsampun dipun kontrak kaliyan negoro...he.........he.......he..........salam taklim kagem
Wetan banyu kulon yo banyuArep nyabrang ora ono prauneWetan lemu kulon yo lemuTak timbang-timbang pada abote
Sewek parang klambine ijoPasang peniti ning duwur dodhoTiwas nyawang gak dadi bojoAluwung mati gak opo-opo
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra,
Kulo nyuwun pangapunten Mboten Saged Dugi, Mugi-mugi lancar kemawon.
Ketok e tonggo deso ning berhubung kulo teng jakarta, Njih Sepurone. Dusun Kulo Keniten Dik. Kulo konco kelase Mbak Nana.
ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
wong setres yo mergo kaliren…darmo kaliren ra duwe penghasilan. kene mo mangan bareng wedusku….sukete ijo ijo….ben soyo seru le nggembreeeeet, sopo ngerti wedusku gelem kawin ro kowe!
iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.
Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing
"Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan
Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji.
Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. " jare Wonokairun.
"Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek."
ora saben dhaerah bisa ditemokake yaiku Pasar Senggol. Anane mung neng dhaerah Kebumen. Papan dununge ing dhusun
Dados kemutan jaman kula taksih alit, ndherek gladen beksan Gathutkaca Gandrung. Rumangsane gagah pideksa, njenggureng ora medeni, nanging mbasan ketaman branta dadi kuwur padoning
Monggo ditunggu wae kangbro. Btw…IWB wis angop ngantuk ki. Sugeng dalu
Sampeyan udah baikan ya’ Lek,,,
Artikel Yamaha sehari bisa 4 – 5 Kali,,, Wah gag netral iki,,
Fix,_ Blogger ternak,, YIMM,, hahahahaha,,
iku Sarkas gawe Kaum Marjinal FBY,,
si Tukang Pitnah,,, eeeekkkkeeeekkkk,,
January 14, 2017 at 11:30 pm
Artikel ngenani géografi Angola iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Angola-geo-stub&oldid=846169"	Kategori: Cithakan rintisan géografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.11, 11 April 2013.
ini…yo wis tinimbang mikir sing ra gaduk mending dadi bocor alus wae….karo mikir2 ide nggo ngerjani suhu lambang Reply	Lambang
in LINGKUNGAN HIDUP, RENUNGAN, TRAVELLING.	·
“Pak lurah sing anyar apik. Teges. Kampunge dadi resik, tertib. Wis
Balas →	Menawi Mbah Bei meniko demit mboten ndulit, setan tansah mboten doyan. Nanging remen numpak jaran goyang saking pabrik kidul lepen 🙂
Balas →	lha kampoengipoen pak soenoe menika wonten pundi to?
Kebumen - Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan - Pemalang -
Batang – Blora – Boyolali – Brebes – Cilacap – Demak – Grobogan – Jepara –
Karang Anyar -Kebumen – Kendal – Klaten – Kudus – Magelang – Pati – Pekalongan
– Pemalang – Purbalingga – Purworejo – Rembang - Semarang – Sragen – Sukoharjo
– Tegal – Temanggung – Wonogiri - Wonosobo - YOGYAKARTA – jogja – djogja –
Purbalingga - Purworejo - Rembang - Semarang - Sragen - Sukoharjo - Tegal -
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kongsberg&oldid=1011379"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
super dungu….”	need berkata:	24 Januari 2010 pukul 5:19 am	catetan ra cetho…
perasaan jenengan yen maem nganggo godong…ra nganggo tangan lgsg di mae..hahaha..
wis lah sing maem duren..mengko
berkata, ” Kulo ora iso Qurban pak, sak umur-umur uripku, wedhus iku sing dhadhi karepku nggo tak persembahke ke Gusti Alloh.(
banyuwangi , jual notebook banyuwangi , Jual skin laptop di banyuwangi , kedit laptop banyuwangi , kredit komputer area banyuwangi , kredit komputer banyuwangi , kredit komputer PC area banyuwangi ,
Apa iki kang aran wong edan mendem katresnan?
Kanjeng Suryo Prawirokusumo Sembah matur nuwun jeng Mawar Bunga...., wilujeng sonten soho salam taqlim mugi2 tansah pinaringan karahayon saking Gusti Ingkang Moho Agung. Sekaripun jan Edi tur peni.....
pada 3hb Februari 2014 jam 6.27 ptg · Tak Suka · 2
Ukuran pratayang ini: 487 × 480 piksel. Resolusi lain: 244 × 240 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (611 × 602 piksel, ukuran berkas: 117 KB, tipe MIME: image/jpeg)
Kesel, sayahNaik /turun Munggah/MudhunBekerja Nyambut gawe, MakaryaMencoba NjajalTakut
kuwi iso mlebu lewat opo wahe... ora mesti pas kowe sinau terus langsung mlebu... sing penting usaha lan usaha terus... kadang ilmu kuwi dilebokke pas kowe keno dendo... dadi yo kabeh dilakoni wahe kanti
mrinio, aku duwe akeh. Arep digawekke sing koyo piye? Mbak Mumun aka PeCeEng opo sing
godhong teloSuwe ora ketemuKetemu pisan gawe gelo
Nalika kesah punika / ing sasih Muharam singgih / wimbaning sasih lapisan / dinten ahad tahun alif / punika sakalanya / bumi
wong jowo: Upacara Adat Jawa Nalika Jaka lan Perawan
sing nduwé rantaman upacara lan tata cara sing wis pakem. Upacara pengantenan iki nglambangaké pepanggihan antarané pengantèn putri lanpenganten kakung neng kahanan singkusus kadosdéné raja lan ratu. Padatan, rantaman inti upacara diselenggarakake neng dalemé pengantèn putri, sing dadi pamangku gati yaiku wongtua utawa kaluwarga pengantèn putri nanging tetep dibantu déning kaluwarga saking pengantèn kakung. Rantaman adicara pengantènan adat Jawa ing saben dhaérah béda miturut ekonomi saben kaluwarga.Upacara-upacara pengantèn adat Jawaantarané:1. SiramanAcara siraman iku sejatiné upacara perlambang kanggo ngresikake jiwa calon pengantèn. Upacara iki diselenggarakaké sedina sadurungé ijab kabul lan dilakokaké ing omahé calon pengantèn putri lan kakung, padatan ing bageyan omah sing rada amba kaya ing mburi omah utawa ing taman ngarep omah. Sing nyiram sepisan padatan wong tua calon mantèn banjur sedulur liyané ugakalebu pemaes.2. MidodareniTembung midodaren iku asale saka basa Jawayaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki duwe kekarepan yen mbengi sakdurunge acara mantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yen sesuk neng acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari. Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar wiwit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani dening sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat.Rerangken acara neng wengi midodaren iki séjé-séjé ing saben dhaérah, kadhang ana sing dibarengaké karo acara peningsetanlan srah-srahan.3. Srah-srahanSrah-srahan iku uga diwastani "asok tukon" yaiku calon pengantèn kakung mènèhaké uba rampe lan ragat sing bakal kanggo ngleksanakaké pahargyan penganténan. Tuladhané uba rampé, kayata: beras, sayuran, pitik, jajan pasarlan liya-liyane. Saliyané iku sing paling penting ana ing pepasrahan yaiku dhuwit sing tumprapé kanggo ngragati upacara pahargyan ing omahé pengantèn putri.4. Upacara panggihSarampunge acara ijab kabul (akad nikah)dianakake acara Panggih. Ing acara iki kembang mayang digawa metu saka omah lan didelehake neng prapatan cedhak omah. Tujuané yaiku kanggo ngusir roh jahat. Sawise iku pengantèn putri ketemu (panggih) karo pengantèn kakung kanggo nerusaké upacara: balang suruh, Wiji dadi, Pupuk, Sinduran, Timbang, Kacar-kucur, Dhahar klimah, Mertui, lan Sungkeman.· Upacara balangan suruhUpacara balang suruh minangka pralambang sih katresnan lan kasetyan ing antarané pengantèn kakung lan putri.· Upacara wiji dadiPenganten kakung ngidak endhog pitik nganti pecah, banjur pengantèn putri misuhi/ngresiki sikil/ampeyané pengantèn kakung nganggo banyu kembang. Upacara iki minangka prelambang sawijining kepala kaluwarga sing tanggung jawab marang kaluwargane.· PupukIbu pengantèn putri ngusap-usap sirah/mustaka mantu kakung minangka tandha ikhlas nampa manten kakung mau dadi bageyan kulawargane.· SinduranLumampah alon-alon kanthi nyampirake kain sindur, minangka tandha pinangantèn sak kloron wis tinampa dadi kulawarga.· TimbangPinangantèn sak kloron lungguh ing pangkonané bapaké pengantèn putri, minangka perlambang katresnané wong tuwa marang anak padha karo mantu.· DhékorasiDhékorasi dipasang ing dalemé sing duwé gawé, wujudé werna-werna.· Dhahar KlimahPengantèn kekalih dhahar dulang-dulangan minangka pralambang pinangantèn kekalih arep urip susah lan seneng kanthi bebarengan.· MertuiWong tuwane pengantèn putri methuk wong tuwané pengantèn kakung ing ngarep omah lan bebarengan tindak menyang acara resepsi.· SungkemanPinangantèn sak kloron sungkem nyuwun pangèstu marang wong tuwa kekalih.· Kendurèn / resèpsiKendurèn utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantènan, uga kadang diarani resèpsi utawa walimahan. Sejatiné kagiyatan iki nduwé makna upacara slametan, slamet merga inti acarane yaiku ijab kabul wis rampung diselenggarakaké. Ing acara iki, pasangan pengantènnrima mangayubagya saka sedulur, kanca uga kabeh sing teka ing acara iki.· DhékorasiDhékorasi dipasang ing dhalemipun ingkang gadhah dhamel, wernané wonten kathah.· Masang TarubMasang tarub gumantung marang kahanan ing dalemé sing duwé kajad.· PemaesUpacara paesing calon pengantèn putri ing wanci sabibaripun upacara siraman, kajibahan ditindhakke juru paes utawi
March 16, 2016 at 11:05 am
Yo kadang bener juga kang iwan,koyo aq ngene ki…tas tuku new cbr lokal ora suwi maneh metu sing anyar all new cbr.
piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi
wis ijin karo uwonge durung kuwe mbah? ketok’e wak hajine lagi tangi turu 😀
Zduńska Wola (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Wis pokok’e montor jaman saiki buosok kabeh
Duwurku kakean maido , rasah kakean cangkem , gawenen motor dewe , riset dewe kanggo balap , jajal iso ora ? Tuku ora maido wae , awakmu kuwi ora luweh apik soko sing mok cela kuwi 😅
seko kerjaan sing dilaksana’ake, bukane seko hasil dodolan. Dadi, ra masalah nek produk sing njenengan iklanke ra ngasilke penjualan, njenengan tetep
njenengan ajak. Dadi, nek misale njenengan ngajak kanca men gabung dadi member, njenengan bakal entuk komisi tambahan.
4. Pira sih gajine melu program iki?
Demak Grobogan Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Pekalongan Salatiga
thow.Ketok gobloke nek ora d jwb. Kuwi kancamu thow? Ndang d jwb. Ora usah nggowo wong liyane.
Kucing dan Tikus	Anjing, Kucing dan Tikus
Absolute Yachts boten Astondoa boten Baja Marine boten Bavaria boten Bayliner boten Beneteau boten Bertram boten Boston Whaler boten Carver Yachts boten Chaparral Boats boten Chris-Craft boten Cobalt Boats boten Cranchi boten Crownline boten Cruisers Yachts boten Fairline boten Ferretti Yachts boten Formula Boats boten Four Winns boten Galeon boten Glastron boten Grady-White boten Hatteras boten Jeanneau boten Larson boten Maxum boten Monterey boten Pershing boten Prestige Yachts boten Princess Yachts boten Quicksilver boten Regal boten Rinker boten Riva boten Sealine boten Sea Ray boten Sessa Marine boten Silverton boten Sunseeker boten Tiara Yachts boten Wellcraft boten Yamaha boten
Verkoopt u zelf boten en jachten? Of het nu Azimut boten of
Poso iku ngempet howo nepsu, ora nglakoni tumindak kang mbatalake poso diawiti songko wektu fajar tumekaning wektu maghrib. Wis lumrah mung...
BalasHapusAYO NGAJI1 Februari 2012 21.17Lha iyo to cak Makhrus! opo arek-2 iku gak moco mbarek ayat-2 sampeyan? opo gak wedi
Ing. Eva Fialová Ing. Filip Novosád Ing. arch. Josef Morkus, Ph.D. Ing. arch. Karel Wirth Ing. Roman
Pekalongan, Pemalang, Purbalinggo, Purwakarta, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr.
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja
sae, sae, sae sae dadho se ja lali lo mas kowe gotong royong nyambut gawe
Juli 1596 – 13 Juli 1645) punika tsar Russia pisanan saking dinasti Romanov, putranipun Fyodor Nikitich Romanov, salajengipun Patriarch Filaret, lan Ksenia (saking kulawarga ingkang dipuntentangaken), salajengipun biarawati ageng Martha.
Panjenenganipun kapilih minangka tsar Rusia kanthi swantun bulat déning majelis nasional tanggal 21 Februari 1613, nanging boten ngantos 24 Maret dhelegasi dhéwan manggihaken sang tsar anem lan ibunipun ing Biara Ipatiev caket Kostroma. Awalipun Martha mrotès putranipun kaenèmen lan dipuntuntut awrat sanget salebetipun wekdal-wekdal awrat puniku. Nanging pungkasanipun Mikhail sarujuk minggah tahta, nanging boten ngantos boyar puniku nangis nélakaken bilih panjenenganipun tetep nulak dhéwan bakal tanggel waler kaliyan Gusti tumrap risakipun Rusia.
Salebetipun kahanan bobrok puniku, wigatos kanggé Mikhail nengga sapérangan minggu ing biara Troitsa, 75 mil, sadèrèngipun pitulungan ingkang layak dipuncawisaken kanggé panjenenganipun ing Moskow. Panjenenganipun dipun makuthani tanggal 22 Juli. Tugas pisanan tsar énggal inggih punika ngresikaken negerinipun saking para perampok ingkang merajalela. Swedia lan Polen maturut-turut adhep=adhepan kaliyan panjenenganipun salebetipun perdamaian Stolbovo (17 Februari 1617) lan Gencatan Senjata Deulino (1 Desember 1618). Akibat paling wigati saking Gencatan Senjata Deulino inggih punika kunduripun bapanipun tsar saking pambucalan, ingkang kanggé salajengipun mundhut alih pamaréntahan dumugi mangkat wulan Oktober 1633, Mikhail tetep ing salebetipun wewayangan bapanipun.
Tsar Mikhail nalika sesi Boyar Duma karya Andrei Ryabushkin
Tsar Mikhail nandhang tatu suku teras (akibat kacilakan jaran ing awal gesangipun), ingkang damel panjenenganipun boten saged mlampah dumugi tilar donyanipun. Panjenenganipun punika pangéran ingkang lemah lembut lan alim ingkang boten kathah kagungan masalah dhumateng saben tiyang lan boten minunjulaken dhiri ing sawingkingipun penasihatipun. Panjenenganipun palakrami kaping kalih, sepindhah kaliyan Putri Maria Vladimirovna Dolgorukova (1624) ingkang tilar donya 4 wulan sasampunipun palakrami, lan lajeng kaliyan Eudoksia Streshneva (1608–45), ingkang maringi 10 putra. Kagagalan Mikhail malakramèaken pruteinipun Irene kaliyan Pangéran Valdemar saking Denmark, amargi nulak nyarujuki Kaortodoksan, nyebabaken panjenenganipun sedhih dumugi mangkat tanggal 12 Juli 1645.
RusiaDinasti RomanovKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
manusia.1.Minggu wonten ing Tungkak (sendi)2.Senen wonten ing Talingan (
saking:1.Bok menawi mentas tukaran.2.Mirengaken tembung ingkang boten njenengaken.3.Ngempet hawa.Ing wusana ladjeng saged dados sakit madaran lan sanesipun. Ananging djalaranipun boten
Cacahe papat, Kangmas, Catur Baktine
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fåvang&oldid=878478"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
mână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.18, 7 Januari 2014.
konsep Kejawen, “aku iki sopo”, “aku iki dudu sopo-sopo”… lha terus kowe kuwi opo… yo
September 27, 2008 pada 4:17 pm	(Galleri)
Tags: wayang	Untuk menambah koleksi wayang yang sudah ada, berikut adalah galeri wayang kulit ramayana.
nuwun sanget,, kula badhe mendet gambar wayang ksngge koleksi,,,, napa wonten koleksi wayang prajurit rewanda? (y)
MAS MOHON IZIN SEDOT WAYANG NYA
Lumut Off Jalan Teluk Senangin Jalan Damai Laut, Lumut 32200,
Balas →	Woohhh… iso serpis shock mburi barang..??
WAh sakti tenan si empu kuwi… gak kabeh bengkel shock breaker iso… biasane nak arep servis sing mburi, tukang’e
nggambleh said: arep misuh kok malah ndadak mikir …. njuk yen wis ketemu sing dipisuhi ra mudheng …..wkekekekekek
wulan guritno,foto wulan guritno,video wulan guritno,wulan guritno telanjang,foto wulan . ...Koleksi Foto Selebritis Indonesia ::: Wulan
Ancene wong iki, Threat pertama wes didelete karo om djawir, eh saiki malah bikin tingkah lagi ora kapok2 arek iki wong ngendi ta.
Ancene wong iki, Threat pertama wes didelete karo om djawir, eh saiki malah bikin
ing artikel-artikel Panjenengan tinapi durung ngerti carane.Apa fungsine youtube ing Blog panjenegan sih? lan opo kudu nampilke video youtube ing setiap artikel Blog Panjenengan?Fungsi nampilke youtube ing artikel Blog Panjenengan akeh, salah sijine menehi dokumentasi visual supoyo pamiarso luwih paham karo tema sing lagi panjenengan Bahas. Lan tentune ora
ke Blog1. Tulis artikel Panjenengan luwih ndishik.2. Panjenengan bukaken www.youtube.com kanggo nentukake video opo sing panjenengan upload. Banjur Copy code embed-youtube Panjenengan.3. Balik maning ing artikel Panjenengan, ubah tampilan kadi Compose ing HTML. Banjur paste code embed ing artikel Panjengan.4. Kode embed contone koyo iki.<
Mbok bilih wis siap, Panjenegan publish bae. utowo men gampang copy paste bae kode koyo kiye :<
Wangun ranjau kontak Polen wz. 08/39. Tabung-tabung ing ndhuwur ranjau kang kasebut déning Hertz horns, ya iku bagean saka mekanisme panjeblugan.
Ranjau segara iku wangun piranti paledak kang ana ing banyu kang utamaané ana ing segara tumuju kanggo ngeleburake /njebugake kapal(kapal selam). Wangun mengkana iku ranjau segara mekanismené ora kaya paledak jéro, ranjau segara minangka ranjau kang tumujuana ing tlatah/panggonan kang ana ing banyu uga bisa jeblug ing jroning kapal kang ana ing sacedaké. Ranjau segara bisa dimupangatake sacara ofensif déning panggonane kang ana ing cerak kapal musuh utawa ngunci ing sakubenge pelabuhan uga sacara defensif tumuju kanggo ngelindungi kapal-kapal kang ana ing salah sawijiné tlatah kang ana ing segara utawa banyu.
Ranjau segara bisa uga disebar saka kapal,kapal selam, motor mabur utawa dipasang ing manungsa utawa prajurit saka pelabuhan . Ing peperangan rega salah sijiné ranjau segara aneka rupa kurang luwih sewu dolas AS lan jinis kang canggih didol kathi rego jutaan dolas AS kang kalengkapan déning wangun cacahé sensor serta bisa nembakake ing hulu njeblug minangka nganggo roket utawa torpedo.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ranjau_segara&oldid=1091575"	Kategori:
Dina minggu esuk Paijo deleg-deleg neng ngarep omah sinambi sangga uwang. Dumadakan Paino teka nggawa kresek ireng.
Paino :” Ngapa Jo .. kok deleg-deleg neng ngarep omah? kaya rak ana gaweyan wae. Mbok kana ngewangi Simbokmu madhung kayu ana kebon kulon omahmu kuwi?”
Paijo : “Kowe ki rak ngerti masalahku kok, No..No..”.
Paino : “Lha apa to masalahmu kuwi, ki..aku gawa tela godhog, arep po rak?”
Paijo :” Entuk saka ngendi tela iki, kok wis diwadahi kresek?”
Paino :” Yo, gawa saka omah to Jo.. Daripada kowe mikir masalah terus,
segara lan kleleb. Aku dadi wedi ngimpiku dadi alamat ora apik?”
Paino :” O..alah Jo.. Lha wong ngimpi kok diwedeni, ngimpi kuwi kan mung kembang turu”.
Paijo :” Ora ngono No.. Aku biyen ngimpi kecemplung kalen, esuke pas aku mlaku sandalku jebat lan aku tiba nganti bathukku menyonyo kena watu. Terus pas aku ngimpi kecemplung sumur esuke aku nyungsep ing
onthelku. Lha saiki ngimpine kok kecebur segara, hi…aku wedi ameh kena alangan apa maneh aku dina iki”.
Paino :” Ora sah wedi, kuwi mung…..
Durung rampung anggone Paino ngomong, dumadakan Yu Sri numpak pit montor karo bengok-bengok. Jo…minggir Jo… aja neng kono awas!!!! Gubrak.
Paijo :” Waduh biyung……. (Prepet Paijo krengkangan lan semaput)
Sawise sadar Paijo ana kamar ing galyasa, dikancani Paino.
Paino :” Jo..kowe wis sadar?”
Paijo :” Iyo, waduh… kok pating senut tangan lan sikilku sisih kiwa, we..
ngeterke sayur kanggo simbokmu, delalah jare reme blong padahal gas kendaraane rada banter. Kowe terus ketabrak, sirahmu kejedhug antol dipan ngarep omahnu kae, lha…awakmu ketiban bronjonge Yu Sri”.
Paijo :” Apese… awaku No…No…bener to firasat saka impenku mau bengi menawa aku meh entuk musibah”.
Paino :” Yo…sing sabar…Jo…Jo, kok delalah
sukur karo Gusti Allah, tangan sikilmu ora nganti tugel”.
Paijo :” Iyo…aku ngerti kudu sabar nampa kacilakan iki lan tetep ngucap sukur
mangan intipora ning klasa cedhak wong wadonkowe beja saiki isih uripisa pasa ing sasi
nganggo bikini ora kathokan (oops)saben bengi, ojo merconan!
siji loro telu papatlima enem pitu wolubiji loro tetep hebatangger kembang melu ngguyu
On 1/12/2010 1:11 AM babixzaremba said...
ayo mangan karo lungguh kelosodudu mangan upo nanging sego -ayo podho ngelakoni posoben sehat ning dunyo tur sugih ning suwargo
dowo buntutenek iwak sepat, ora nang segoro -Wong wis gerang, akeh luputeono lepat, aku njaluk ngapuro
tak kiro sampeyan nang suroboyotibake isik lungo ndeso -senenge atiku arep riyoyoTHR-e dibagi dino seloso
On 8/10/2010 8:27 AM yoxx said...
Marhaban ya Ramadhan, Wening galih jembar
adoh siji tujuan paling dipengini kanggo liburan ing Spanyol. Iki kota indah dumunung mung 50 km saka bandara Alicante, supaya njupuk ana angin. Sampeyan bisa kanthi gampang njupuk bus saka bandara menyang hotel, lan sawetara hotel malah nyedhiyani layanan Alas ing bandara. Sampeyan duwe sawetara opsi ing nemokake hotel di Torrevieja. A lelungan iku tansah siyaga apik kanggo njupuk hotel ngendi wae, lan padha bisa remen kurban paket sing offer tabungan yen sampeyan kebat Panjenengan airfare karo hotel. Awit iki minangka panggonan populer, sampeyan bakal pengin nindakake iki uga dienggo saka travel kali. Yen wong wis dianjurake Panggonan apik kanggo tetep, apa ora sampeyan nelpon sing hotel langsung? Kakehan hotel duwe penawaran sing padha ora Panggenan, nanging bisa nggawe kasedhiya kanggo wong-wong sing hubungi mau ing advance. Nanging, yen sampeyan ora ngerti ngendi kanggo tetep, sampeyan bisa uga pengin nggawe riset sing sethitik lan maca ulasan ing beda hotel di daerah. Ini siap kasedhiya ing Internet, lan nggunakake sistem lintang, sampeyan bisa ngomong apa jenis hotel sampeyan considering. A tiga hotel bintang punika akomodasi dasar, bintang papat bakal luwih apik kualitas lan hotel bintang lima bakal ndhuwur luxury hotel. Sampeyan uga kudu nyoba kanggo nggoleki ulasan tamu sing wis manggon ing hotel. Banjur sampeyan bisa pindhah ing hotel situs lan katon ing nyata gambar saka kamar lan fasilitas. Papat hotel bintang lima biasané sing gedhe-gedhe sing dumunung ing pesisir utawa
lan liyane kuwi kemewahan. Mesti wae, kabeh fitur iki teka ing rega. Cilik, kurang larang hotel sing luwih saka pantai lan ora kurban layanan minangka akeh. Nanging yen sampeyan pengin apik, resik akomodasi ing tingkat cukup, lagi ana sing dipilih apik banget. Panjenengan kaputusan ing hotel uga gumantung ing dawa sampeyan tetep. A Tetep pendek mungkin njamin Royal ing hotel nggoleki. Nanging yen sampeyan arep tinggal sementara, sampeyan bisa uga pengin Cut expenses ku tinggal di hotel andhap asor. Iku uga gumantung apa sing rencana kanggo nindakake sak Panjenengan Tetep. Yen sampeyan pengin nglampahi kabeh wektu ing pantai, mbayar ing tingkat sing luwih dhuwur dadi cedhak uga bermanfaat. Nanging yen rencana ing perjalanan keliling lan ora nglampahi wektu akeh ing kamar, sampeyan bisa uga ora peduli kanggo nglampahi ing kemewahan sampeyan ora bisa nggunakake.
puyuh e Ar, wes suwe ora tau mangan ndog puyuh soale :Denak ke sing jeh ditunggoni ibuk, dimasak no sing enak enak
Similar To Sejarah Tingkatan 2 - Bab 2Skip carouselSejarah Tingkatan 2 - Bab 1Sejarah Tingkatan 2 - Bab 4Sejarah Tingkatan 2 - Bab 7 Sejarah Tingkatan 1 - Bab 5Sejarah Tingkatan 1 - Bab 4Sejarah Tingkatan 1 - Bab 6Sejarah Tingkatan 1 - Bab 7Sejarah Tingkatan 3 - Bab 2Sejarah Tingkatan 3 - Bab 4
Sejarah Tingkatan 3 - Bab 6Sejarah Tingkatan 3 - Bab 5Sejarah Tingkatan 3 - Bab 4Sejarah Tingkatan 3 - Bab 3Sejarah Tingkatan 3 - Bab 2Sejarah Tingkatan 3 - Bab 1Sejarah Tingkatan 3 - Bab 7Sejarah Tingkatan 2 - Bab 6 Sejarah Tingkatan 2 - Bab 5Sejarah Tingkatan 2 - Bab 3Sejarah Tingkatan 2 - Bab 8Sejarah Tingkatan 1 - Bab 10Sejarah Tingkatan 1 - Bab 9Sejarah Tingkatan 1 - Bab 8Sejarah Tingkatan 1 - Bab 7Sejarah Tingkatan 1 - Bab 6
Ngawiti ingsun nglaras syi’iran * Kelawan muji maring pengeran
Kang paring rohmat lan kenikmatan * Rino wengine tanpo pitungan
Duh bolo konco prio wanito * Ojo mung ngaji syari’at bloko
Gur pinter ndongeng nulis lan moco * Tembe mburine bakal sangsoro
Akeh kang apal qur’an haditse * Seneng ngapirne marang liyane
Kafire dewe gak digatekke * Yen isih kotor ati akale
Gampang kabujuk nafsu angkoro * Ing pepaese gebyaring dunyo
Iri lan meri sugihe tonggo * Mulo atine peteng lan nisto
Ayo sedulur jo nglalekake * Wajibe ngaji sak pranatane
Nggo ngandelake iman tauhide * Baguse sangu mulyo matine
Iku wejangan guru waskito * den tancepake ing njero dodo
Mu’jizat rosul dadi pedoman * Minongko dalam manjinge iman
Kelawan alloh kang Moho Suci * Kudu rangkulan rino lan wengi
Ditirakati diriyadhohi * Dzikir lan suluk jo nganti lali
Uripe ayem rumongso aman * Dununge roso tondo yen iman
Sabar narimo najan pas-pasan * Kabeh tinakdir saking pengeran
Ayo nglakoni sekabehane * Allah kang bakal ngangkat derajate
Senajan ashor toto dhohire * Ananging mulyo maqom derajate
Lamun palastro ing pungkasane * Ora kesasar roh lan sukmane
Den gadang Allah swargo manggone * Utuh mayite ugo ulese
ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Filed under: wong jawi — 3 Komentar	Desember 10, 2012
den hehe...Sakpuniko sampun ongko kaping tigang doso,......panjenengan wonten ing ongko kaping
tatayudhahermawan on Wed 16 Jan 2013, 14:31aw wrote:lambang96 wrote:Piye iki Mas kok PAPAJI jogja raono grengsenge ..... adem ayem .... kedepan ono agenda opo wae pingin ngerti kegiatan-kegiatan Latber, Arisan Ayam lan sak
berpengalaman:“Wong lanang iku tetimbangane urip wong wadon”“Wong wadon iku tetimbangan urip wong
Juminten : "sampean weruh warung cilik pinggir dalan gede ra?"
Sardot : "iyo jum..kuwi omahmu?"
Juminten : "uduk mas..jejere ono gang rodo gede..sampean mlebu lewat kono yo.."
Sardot : "oke..lha iki aku wes mlebu
Sardot : "omahmu jum?"
Juminten : "uduk mas..jejer lapangan ki pos rondo..pean menggok kiri wae mengko kan weruh omah ono tulisane MENERIMA JAHITAN kuwi......."
Juminten : "Kuwi omahe tukang jahit mas..xixixi.. Lurus wae mengko bar jembatan ketemu omah ono tulisane ISI ULANG PULSA lha kuwi....."
Sardot : "mesti kuwi omahmu khan?"
Juminten : "kuwi jenenge konter mas..xixixi..pean menggok nengen wae trus ketemu kuburan..lha ngarepane kuburan kuwi......"
Sardot(mulai nesu) : "omahmu jum?"
Juminten : "kuwi gerbang kuburan mas..pean ojo mlebu..pean menggok kiri wae mengko weruh peternakan pitik gede kuwi....,"
Sardot(nesu tenan) : "aaaarggh!..kuwi omahmu?"
Juminten : "aku uduk pitik mas.. Kuwi isih lurus terus..mengko ketemu ALAS.. kuwi...... "
Sardot(muntab): "KUWI OMAHMU JUM??"
IKI NGOMONG UDUK OMAHMU..TAK SANTET TENAN KOWE JUM!!"
Juminten : "xixixi..dadi wong kok nesuan.. Iyo kuwi omahku..wes ketemu rung mas? "
Sardot(lego): "iyo.. aku wes neng ngarep
simbokmu sing kon nemoni? Lha kowe
katon asu karo kucing,ora enek akur'e blass
Sardot: Dron...jal nak kowe pancen pinter,ibukotane Amerika ki NEW YORK opo NEW YOROK?
lah..cah cilik sing nembe menthil ibune wae ngerti...
Sardot : "oke..lha iki aku wes
mengko kan weruh omah ono tulisane MENERIMA JAHITAN kuwi......."
PISAN IKI NGOMONG UDUK OMAHMU..TAK SANTET TENAN KOWE JUM!!"
Sardot(lego): "iyo.. aku wes neng ngarep omahmu ki..asem yo ayang jum,..
-McD: mbok kiro aku dukun Jodoh --
-Mc D: Arep opo maneh sampean...?
-sardot: aku Arep curhat masalahku
Sodron : "kepiye to dot?mbok menowo aku iso ngrewangi.." Sardot : "ngene dron.. Aku nembe
kenalan karo cewek jenenge Juminten.." Sodron : "Trus..kowe seneng karo dekne pow?" Sardot : "Iyo dron,.tapi masalahe aku nduwe saingan.." Sodron : "sopo dot..?" Sardot : "jenenge Mukri dron..
mung nduwe ingon ingon pitik..kuwi wae PILEREN kenek plu burung.." Sodron :
akeh.." Sodron : "lho pancen asline awakmu kuwi dot.. warisan seko wong
tuwo,.hahahaha" Sardot : "mukri tumpakane sedan apik.. lha aku tumpakane mobil plat KUNING bareng wong akeh.." Sodron : "ora masalah dot..sing penting rak podho podho tekan nggone.." Sardot : "mukri rupane gagah banget koyo ariel,.lha rupaku pating pecothot ngene.. endi sing irung endi sing lambe.., salip
Ketoe kabeh mau ora tak anggep masalah lho... Wes pokoe kowe kudu Maju terus lali mundur dot!" Sardot : "bab terakhir iki sing aku ora iso menang nglawan mukri..." Sodron : "opo kuwi cah bagus?" Sardot : "Masalah TABUNGAN..aku
utawa uga diarani ing Basa Inggris Holocaust Martyrs' and Heroes' Remembrance Authority ("Pèngeten Martir Holocaust lan Pahlawané") – iku monumèn resmi Israèl marang para korban Holocaust sing diadegaké ing taun 1953 mawa Undhang-Undhang Pèngetan sing ditampa déning Knesset, parlemèn Israèl. Asal mula jeneng iki dijupuk saka sawijining ayat Alkitab:
"Pangandikané Gusti Allah marang wong sing kaya mengkono mau mengkéné, "Menawa kowé ngurmati asma-Ku srana netepi dina Sabbat, lan manawa kowé nglakoni pegawéan sing gawé renaning penggalih-Ku, sarta kalawan setya ngugemi janji-Ku, jenengmu bakal kacathet ana ing Pedaleman-Ku lan ana ing antarané umat-Ku." (Kitab Yésaya 56:5-6)
Ing basa Ibrani, "jenengmu bakal kacathet ana ing Pedaleman-Ku" iku padanané yad va-shem. Gedhong iki lokasiné ana ing Yerusalem lan kasusun saka sawijining kamar pèngetan, muséum sajarah, galeri seni, wisma asma, arsip, "Lebak Komunitas Sirna", sinagoga lan punjer édukasi. Saliyané iku wong non-Yahudi sing nylametaké wong-wong Yahudi nalika Holocaust, lan biyasané mawa risiko dhuwur, dimulèni déning Yad Vashem mawa gelar "Para Budiman Antarané Bangsa-Bangsa".
barkas rusakKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 23 Oktober 2016.
berbunyi “Dening saking wiwekan sire Patih Arya Damar sareng Patih Gadjah Mada tahun 1324 nunas Ki
Nyuwun ngapunten sedoyo kalepatan wak haji…
payune… Hehehehe ingkang badhe ngamuk, monggo wktu lan panggon kulo sumanggakne…
ing babagan kagunan. Dene kagunan mono wohing pakartine manungsa kang bisa ndudut rasa kaendahan. Tembunge liya kagunan iku kesenian. Dene wong guna iku uga diarani seniman. yaiku wong kang bisa agawe pakarti kang endah lan agawe para kang ngaraake katuntun ing rasa endah.
Wong guna (seniman/penyair) ing babagan basa, utawa inng babagan sastra, diarani pujangga.
Dhek jaman kuna, pujangga mono golonganing pandhita kang dadi paran-paraning ratu. yaiku kang tansah dipundhuti wawasan bab kang wigati, babagan kaprajan lan agama.
dhek jaman jumenenge Ingkang Sinuwun Paku Buwana II, pujangga mono ewoning abdi dalem kraton. Ayahane mligi nganggit-anggit, marsudi kawruh lan gawe sara-silahing ratu. Pujangga dalem kang misuwur yaiku Raden Ngabehi Ranggawarsita.
Ing kalangan kejawen, pujangga iku kagungan kalimpatan 8 prakara. Yaiku:
1. parameng sastra utawa awisastra, tegese: pinunjul ing babagan kasusatran.
2. Parameng Kawi, tegese pinunjul ing kawi. Kawi tegese tembung kang kuna-kuna kang kamot ing buku kuna.
3. Mardi basa utawa awibasa, tegese sregep nggegulang basa.
4. Mardawa lagu, tegese ahli tembang lan gendhing.
5. Nawung krida, tegese alus pangrasane, bisa tanggap ing rasa lan krenteging liyan kang durung kawetu.
6. Sambegana, tegese duwe sipat lan tindak utama.
7. Awicarita, tegese pinter mangun carita kang becik.
8. Mandraguna, tegese wasis lan mumpuni.
Wondene para pujangga kang kagungan kalimpadan wolung prakara iku,
ING JAMAN SAIKI, WATON WASIS NGANGGIT-ANGGIT, LAN ANGGITANE DIAREPI ING BEBRAYAN, WIS DIARANI PUJANGGA. sak ora-orane, dheweke dhewe ngarani wus dadi PUJANGGA.
sampun awisawis Pajangga ingkang kados mekaten. maturnuwun..
telepon ke Rama Toto dan ternyata sambung. "Rama, Rama Tri Hartono ngersakke nampi Lisah Suci. Panjenengan ingkang nampekaken nggih" (Rama, Rama Tri Hartono minta Sakramen Perminyakan.
eman balekno ring pangkuanMagih wis duwen wong liyan, jujur sing lilo nyawangsaiki welas sung temenan sun anteni masiyo sampek Lagu Banyuwangi Suliana Ojo Nguber Welase
ketemu kanca2 apamaneh sing tinggal neng jakarta aku disik karo prapto sing bien suka maen bola dadi kiper karo seneng main basket. kanca sing tak eling MUHTADI , BAMBANG SUGENG HARTONO PONCO WIDODO, SETIO WIDODO, PRAPTO HADI ,lan liane aku saiki tinggal neng pondok gede nek kanca ana sing neng jakarta call aku 081315843866 emailku bsutrisno268@ymail.com
Bambang Subiyanto, Subagio (Babat). Hayo konco2 sing ngroso Gdg 3 podo kumpul nang kene yo. Sak iki q
pengunjung wes podo ketemu konco-koncone, mangkane podo males mrene
w0ng 4j4ng, on Desember 20, 2011 at 9:43 am said:	Kok wes ra ono sing nyambangi??
Nur Ali, on Oktober 30, 2011
matursuwun wis nyambungke silaturahmi karo konco lawas……mugo2 ketemu karo sing liyane….. ngomong2 mba emildaf dhewe alumni tahun piro, jrsan opo? nggo chaidir telponen konco2 sing wis tak kei no mau yoooo…. ben podho nyambung kabeh….
@Sedoyo, Matur sembah nuwon rawuhipun, mugi-mugi tansah
setyo,kisno,muklis,herlin,alex paidi,trisno,wiwik, slamet sunyoto,suntono, sing urung kesebut nyebuto dewe wae
said:	trim’s buat konco2 ce te em sing gelem terus eling karo skolahe lan konco2e, aku andik lulusan96, yo kepingin ngerti kabare konco2, piye nek klumpuk2 tru gawe acara reuni, mesti siiiiippp iku
rek kangen karo konco_konco kabeh,kalo ada acara reuni diundang yoo….
suwun EMILDA yoooo………………….? seng liyane podo nang ndi iki………. isih 32 maneh , agus
anggole’i konco2 sing panggonane ning endhi ae.
aku Rachmadi asli Senori Tuban,mbiyen naliko
saiki aku ora ngerti kabare tulung lek awakmu buka iki kontek 021-98051434 aatu 08129676121 ak pengin kotakawakmu piro no telpne trus karlan sing bandelikoneng endi salam kanggokonco2 kabeh.
sudarsono, on Juni 6, 2010 at 3:53 pm said:	ketok e lasimin konco ku sak kelas……..lek gak salah rambute rodok kreting .aku yo rodok lali rek….jaman semono
Rachmadi, on Oktober 27, 2009 at 2:55 am said:	lulus thn 1984,jurusan listrk,kepsek bp kaseri guru olahraganya bp.sahlan,konco2;kokok p banjarejo;jasmani brangkal;karlan ;didik;endang trucuk;yitno;liyane mbuh lali aku.
scienews, on Oktober 26, 2009 at 1:20 am said:	Rupanya wis ono sing
Jasło (Jerman Jessel) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jasło&oldid=1090240"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
kesane plengah-plengèh kaya ngguyu terus, gulune dawa nganggo kalamenjing nyenol, pundhak punuk, weteng nyempluk, wudel bodong, sikile rada pincang siji (versi Yogya). Merga gulune dawa, Petruk duwe vokal sing penak dirungokke, pinter tetembangan, pinter gendhingan, pinter nirokke paraga werna-werna. Tetembangane sing khas KHS “Yung, biyung, nya
wayang Petruk koleksi Bp Bima Karangjati, Yogyakarta.
Wayang karya Sanggar Anugrahing Wayang Seno, Karanganyar.
Filed under B Panakawan and tagged panakawan, Petruk, tokoh wayang
Ditulis oleh Al Nurbandana di Facebook group Ki Hadi Sugito Dalangku
Garèng pawakane paling mesakake – awak cilik, sikil bejig, tangan thekle, mripat kera, irung mbendhol, lambe njumlik. Ning arepa wandane memelas, Garèng pinter gegendhingan. Mung wae swarane kemèng … dong-dong sok keminter/ mbagusi. Garèng kepingin isa nembang kaya Petruk ning ora isa. Jenenge asring disebut Nala Gareng.
Foto wayang Gareng koleksi Bp Bima Karangjati, Yogya.
Wayang karya Sanggar Anugrahing Wayang Seno,Karanganyar.
Filed under B Panakawan and tagged Greng, panakwan, tokoh wayang purwa Jawa |	Leave a comment
nggambarake kahanan urip tentrem ing padesan: Bapak (Semar) karo anak-anake (Gareng, Petruk, Bagong) guyub rukun. Model panakawan versi KHS kira-kira kaya kang tinulis ing ngisor iki.
aku wasis nek mung gending kaya ngono kuwi … jaman cilikanku biyen …”.
Ning, arepa nèk ngendikan sok blanyongan, nèk wis tekan nggon sing serius, Semar ya nuwani, ya merbawani – mumpuni nggon bab sembur & tutur. Semar rumangsa cedhak karo putra-putrane, mula anake ora basa ya ora papa. Merga ora jelas umure, Semar kadhang disebut ‘wa’, kadhang disebut ‘kakang’, kadhang disebut ‘kaki’.
Foto wayang Semar koleksi Bp Bima Karangjati, Yogykarta.
Wayang buatan Sanggar Anugrahing Wayang Seno, Karanganyar.
Gunung Halimun Salak; Gunung Gede Pangrango; Baluran ; Karimunjawa; Bromo Tengger Semeru; Alas Purwo; Gunung
Balas →	Ndek komplekku ono akeh lapangan lan taman… maklum komplek lumayan lawas..
Akhir2 iki kuatir, mergo developer komplek sebelah arep’e ngelobi, jange didadekno sekolahan…. jiannnn
saiki taman2 ndek nggonku status’e wis P2B
berita2 sing arep ndadekno taman-taman mau dadi bangunan….
Mbiyen pas aku dadi penyiar, si Ima anake mbak henny kuwi kerep melu
Reply	cdindonesia says:	20 August, 2012 at 12:00 am	aldiwirya said: Mbiyen pas aku dadi penyiar, si Ima anake mbak henny kuwi kerep melu
Kirang kathah gambar rakseksanipun, kados Arimba, Arimuka, Dasamuka, Kalakarna, Batara Kala, lan liya-liyanipun
sing klebu jroning klad euasterids I, asterids, core eudicots, eudicots (Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka takson jroning sistem klasifikasi Cronquist lan kacakup jroning anak kelas Asteridae, kelas Magnoliopsida.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Solanales&oldid=1045256"	Kategori: SolanalesRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 15 Maret 2016.
Taman Nasional Bali Barat mapane ing bageyan kulon pulo Bali ing Indonésia. Taman nasional iki ambane 77,000 hektar, kang kira-kira 10% saka ambane pulo Bali.[1] Taman Nasional Bali Barat kabentuk saka habitat alas lan sabana. Ing tengah-tengah taman iki ana gunung berapi kang wis mati cacahe papat saka jaman Pleistocene, karo gunung Patas minangka papan kang paling dhuwur ing Taman Nasional Bali Barat. Kira-kira 160 spesies kéwan lan tanduran kang dijaga ing taman nasinal iki. Kewan-kewan iku kayata banthèng, rusa, lutung, kalong lan werna-werna manuk. Taman Nasional Bali Barat iku papan kang pungkasan kanggo neokake endemik Bali kang arep punah, Jalak Bali ing habitat asline.[2]
wisata, menara pandang/pengamat, dalan mlaku, piranti nyilem, speed boat lsp.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 3 Sèptèmber 2016.
Sukoharjo Slawi Temanggung solo tegal Wonosobo magelang pekalongan salatiga semarang surakarta Bangkalan Banyuwangi
Marco Simoncelli (lair 20 Januari 1987; umur 30 taun) inggih punika salah satunggalipun pembalap MotoGP ingkang asalipun saking Italia.[1] Panjenenganipun misuwur minangka pembalap ingkang garang. Karieripun dipunwiwiti ing balapan Italian Minimoto Championship.[1] Nalika semanten, Simoncelli yuswanipun taksih enem sanget inggih punika nembe 9 taun.[1] Taun dhateng 2001 panjenenganipun pindhah dhateng balapan European 125 cc lan pikantuk gelar juwara ing taun 2002.[1] Taun 2002 panjenenganipun miwiti karieripun ing balapan Grand prix.[1] Ngantos tigang taun dangunipun panjenenganipun ndherek ing kelas GP125cc, ananging Simoncelli namung saged pikantuk posisi kaping gangsal nalika taun 2005.[1] Sukses menang ngantos kaping tiga cacahipun lan minggah podium ngantos ping pitu saking 50 balapan.[1] Taun 2006 ing kelas GP250cc, panjenganipun dados satunggalipun pembalap tim Gilera ingkang saged nedahaken asil paling sae ing balapan punika.[1] Inggih punika dados juwara donya ing taun 2008 kanthi 280 poin.[1] Simoncelli menangaken 22 podium saking 22 podium saking 64 seri ingkang dipundherekaken. Ananging ing taun 2009, Simoncelli boten sukses kados wekdal saderengipun, ngantos pungkasanipun nalika taun 2009 Simoncelli namung pikantuk urutan kaping tiga klasemen.[1] Asil punika ingkang saged narik kawigaten tim Honda Gresini ingkang salajengipun ngrekrut Simoncelli minangka pembalapipun ing taun 2010.[1]
Eman sanget karier Simoncelli purna ing taun 2011 ing balapan MotoGP Malaysia 2011 ing Sirkuit Internasional Sepang, Kuala Blethok nalika tanggal 23 Oktober 2011.[2] Panjenenganipun tilar donya amargi nandhang kacilakan kaliyan Colin Edwards nalika panjenenganipun ing posisi kaping sekawan nalika puteran kaping kalih.[2] Simoncelli dhawah nalika taksih mbelok ing tikungan kaping sawelas Sirkuit Sepang lan ketabrak motor Edwards.[2] Simoncelli dipunpawartosaken tilar donya tabuh 16.56 wekdal Malaysia.[2] Panjenenganipun tilar donya amargi tatu ingkang serius.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 13 Sèptèmber 2016.
pangarsa RT 7 ingkang ingkang dibektosi panitia 17 Agustus mawi bapak ibu pindhah ingkang bahagia setunggal-tama sumanggaa kita sedaya memanjatkan puji syukur kehadiratallah swt ingkang sampun nyaosaken rahmat ugi hidayahnya dadosipun kita sedaya saged ngempal teng acara ingkang berbahagia menika mboten kalimengan shalawat mawi salam kita sedaya panjatkan dhateng nabiagung Muhammad SAW 17 Agustus ngrupikaken dinten kemerdekaan kita sedaya yaiku kemerdekaanbangsa indonesia, ingkang pundi wonten kala punika Bung Karno ugi BungHatta berjuang kagem enggal maosaken seratan proklamasi ingkangdiabacakan dening Bung Karno amargi itulah,wahai pemuda-pemudi generasi panglajeng bangsa,penerus cita-cita perjuangan saking para pahlawan ingkang sampun ngrumiyinikita,bersatulah kita sedaya lebet cita ugi karsa kagem mengisi kemerdekaankaliyan pamungon ugi buktikan dhateng para pahlawan kita sedaya menawi punapa ingkang nate piyambakipun sedaya amanahkan dhateng kita sedayayanki setunggal kemerdekaan mboten badhe kita sedaya sia-siakan. Merdeka utawi seda ! dhatengaken ingkang berbahagia, mekaten sambutan saking kawula, kirangipun mohon dipunapuntenaken. menawi wonten klintu-klintu tembung ingkang
payung munthoMak jenthit lo-lo lobah, wong mati ora obahYen obah medheni bocah…Pada jaman dahulu,
Konveksi Sablon & Bordir Murah| Kaos, Jaket, Kemeja ...
Vendor sablon kaos murah & bordir polo, raglan, jaket, kemeja & topi di Tangerang Jakarta. Jasa sablon kaos, bordir
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak prabawa d?ning
Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh.
Gak sui moro -moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong
Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,"Gak salah tah, sing ngesun mau iku, wong onok arek ayu koyok
Arek rocker iku karo ngempet ngguyu melok mbatin
Akas Banyuwangi, Bus Abiyan Banyuwangi, Bus Candra Dewi
pepatah “SAK OMBO OMBONE ALAS, ISIH OMBOAN ALASANE WONG SING
opo maneh nang omah, lha wong aku ora duwe 😀
Gambir Sawit gendhing kethuk 2 kerep minggah 4 = Gambir Sawit gendhing kethuk "loro" minggah "papat" ２。Kaminari gendhing kethuk 8 kerep minggah 16= Kaminari gendhing kethuk "wolu" minggah "nem belas" 3535677.232567
tetep anakku. Kamu keliru apa nggak, kamu juga tetep anakku.)
Wis takbatang, pawongan iku mesthi bakal teka maneh. Wis patang dina iki dheweke ajeg katon ing kene, papanku nyambut gawe saben dinane. Ora lidok, dina iki dheweke mecungul tenan. Eloke, wancine ora tau geseh, tekane pijer antarane bar adan luhur nganti jam siji. Aku durung tau ngonangi dheweke mrene wanci esuk, sore, utawa bengi.4.
esuk rak kula nggih nyambut damel ta. Hla nek dalu niku prekarane griya-kula tebih saking ngriki, Mbak. Nek wanci siyang ngaten niki rak jam rolasane kantor. Mung caket, wong kantore ten kidul pratelon kilen ngriku.”2. Nilai Moral : “Menika unjukanipun, Mas,” aturku marang dheweke karo ngathungake driji jempol tangan tengenku, kaya biyasane wong nyaosake suguhan marang
iku mesthi bakal teka maneh. Wis patang dina iki dheweke ajeg katon ing kene, papanku nyambut gawe saben
luhur nganti jam siji. Aku durung tau ngonangi dheweke mrene wanci esuk, sore, utawa bengi.Dina iki dheweke teka nganggo clana dawa ireng alus, setrikan mlithit. Rada beda karo wingi, saiki dheweke ora nganggo kaos oblong nanging hem lengen dawa werna abang tuwa, kathik dilinthing tekan sikut barang. Rambute panggah dilengani lan disisir mlipis. Sepatune beda karo sing di-anggo dhek wingi, luwih dhuwur hak-e lan luwih kinclong ireng meleng-meleng.Satemene tekan seprene aku durung wanuh karo pawongan iku senajan suwene patang dina iki saparipolahe ing kene pijer tak-ulati, takjingglengi, lan taktiteni. Nitik saka pasuryane, bokmenawa umure ora kacek adoh karo aku. Satuwa-tuwane, takkira ora bakal punjul saka sangalikur taun. Batanganku iki kudune ora kleru. Sebab dhasarku cetha, umurku saiki nemlikur taun lan mesthine luwih enom tinimbang dheweke. Mokal yen umure luwih saka telungpuluh. Sebab kudune yen umur semono wis omah-omah. Kamangka saben mrene, ajeg ijen ora ana kancane, apa maneh kanca wadon. Ateges, manut pangiraku, dheweke isih jaka lan umure antarane pitulikur tekan sangalikur taun.Saiki dheweke wis lungguh ing kursi pojok wetan, prenahe ing meja nomer telu. Elok! Saben mrene, dheweke ajeg milih lungguh ing kursi iku. Kok bejane, ndilalah, uger dheweke teka, kursi ing meja nomer telu iku mesthi pinuju kosong, ora ana sing nglungguhi. Eloke maneh, nalika wis mapan lungguh, mripate ora banjur nyawang swasana ing njaba liwat cendhela sing ngoblah-oblah ing sisih tengene. Kudune luwih marem nyawang tetamanan sing kebak kembang, blumbang bening kebak iwak, lan ngrungokake swara banyu kemricik saka pager tembok sing diistha dadi grojogan cilik iku tinimbang mung ngethekur mandeng asbak, wadhah tisu, wadhah sambel, wadhah kecap, wadhah saos, lan wadhah biting kanggo cecukil slilit ing ndhuwur meja.Isih ana sing elok maneh! Saben mrene dheweke mesthi mung tuku es jus tomat rong gelas. Ora tau tuku liyane. Ora tuku sega, ora tuku camilan, uga ora tuku rokok. Uger jus tomat pesenane wis dadi, banjur tak-aterake lan dheweke taksumanggakake ngombe, wangsulane mesthi padha: “Matur nuwun, Mbak” karo nangkepake dlamakan tangan kekarone, kaya patrape wong nyembah, diwuwuhi manthuk lan mesem. Anehe, ora let sedhela, durung nganti aku ngungkuri mejane, dheweke banjur omong, “Ayo diminum jusnya” karo nggeser sing sagelas, diprenahake maju, kaya-kaya ana wong sing nglungguhi kursi sangarepe, lan disuguhi es jus tomat mau. “Lagi ndeleng sapa ta, Rin?” Swara pitakone Mbak Wati ngowahi panyawangku marang pawongan elok, eh, aneh iku mau. “Iki, terna
kanggo pawongan sing taksawang lan takrasani wiwit mau. Beda karo padatan, tanpa sranta aku nyaut nampan lan mbungahi ngaterake rong gelas es jus tomat menyang meja nomer telu. Pikiranku uga rada beda. Karo mlaku, aku nggagas piye yen mentas nyelehake gelas, banjur lungguh ing kursi sangarepe dheweke, pawongan “aneh” iku. Aku uga nyoba ngreka ukara kanggo miwiti tetepungan lan mbacutake jejagongan karo dheweke. Aku pengin ngreti sapa sejatine dheweke.Durung nganti rerekan ukaraku dadi, jebul jangkahku wis tekan sisih tengen kursine. Age-age, gelas es jus tomat tak-udhunake saka nampan siji baka siji, takselehake ing mejane.“Menika unjukanipun, Mas,” aturku marang dheweke karo ngathungake driji jempol tangan tengenku, kaya biyasane wong nyaosake suguhan marang tamu kae.“Inggih, matur nuwun, Mbak,” wangsulane marang aku karo isih panggah kaya wingi, tangane kaya wong nyembah lan sirahe manthuk sethithik banjur mesem manis banget.Nanging ana sing beda. Ritual nggeser gelas ora ditindakake. Semono uga ukara “Ayo diminum jusnya” iku. Bokmenawa dheweke tanggap marang owah-owahanku. Biyasane rampung krungu atur panuwun aku banjur malik klepat lan ngujlug bali ing papan maune. Kamangka saiki ora. Saiki aku isih tetep ngadeg ing sisih tengene karo ndekep nampan. Mesthine dheweke bingung tan kepengin takon jalarane. Lan dheweke takon tekan, nanging ora liwat omongan, mung liwat panyawang. Mripate mandeng aku, alise mengkerut mudhun, lan lambene menga sethithik. Ketara, dheweke ngrasakake ana sing beneh. Lan aku mung mesem banjur mapanake bokong, lungguh ing kursi sangarepe. Dheweke katon sansaya ngampet akeh pitakonan. Ketara lambene sansaya ngowoh lan dadi rada suda baguse, mung sethithik.
Lindhu Jawa 2009 iku lindhu sing dumadi ing tanggal 2 September 2009 ing pukul 14:55 ing Jawa Kulon. Lindhu iki niwasaké 63 jiwa. Puluhan jiwa liyané isih ilang. Luwih saka 87.000 rusak.
Lindhu uga bisa dirasakaké ing Jakarta nanging begjané karusakané ing kono ora akèh. Upaya panylametan dilaksanakaké kanggo wong-wong sing isih kajebak karo longsor lemah. Lindhu iki lindhu sing parah dhéwé sawisé taun 2006.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lindhu_Jawa_Kulon_2009&oldid=1050038"	Kategori: 2009	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 22 Maret 2016.
diunekake "sɑ.kɛ" "SA-KE") ya iku sawijining ombèn-ombènan kang ngandhut alkohol saka Jepang kang mujudake asil fermentasi beras. Cara nggawé sake tinulis iing buku wiwitan watara taun 700 sawise Masehi.[1].
Ing Jepang, tembung "sake" tegese "omben-omben". Ing saperangan laladan bisa ditegesi liyane. Ing Kyushu Kidul, sake tegese ombenan kang disuling. Ing Okinawa, kang diarani sake iku shōchu kang digawé saka tebu. Ambune sake mirip karo tapé.
Sake lan budaya Jepang[besut | besut sumber]
Wiwit jaman biyen, wong-wong wis nggawé alkohol lan ndadekake minangka bageyan budaya. Pirang-pirang abad kepungkur, wong Jepang wiwit nyampurake panganan pokoke, beras, karo banyu murni lan mikroorganisme koji kanggo nggawé Nihon-shu (sake jepang). Sake mujudake omben-omben ngandhut alkohol kang digawé déning para ahli kanggo selerane wong Jepang kang mardhika saka prabawane budhaya liya.[2]
Cara nggawé sake Jepang[besut | besut sumber]
Sake Jepang digawé saka telung bageyan fermentasi kang nganggo koji saka beras kang wis ditukuli jamur, ya iku sawijining adonan winih wiwitan dibanjurake proses sterilisai ing hawa adhem.[1]. winih wiwitan iku penting jalaran bisa ndadekake fermentasi kanthi bebarengan, wiwit saka mangsa Moromi utawa mangsa utawa.[1]. Tahapan fermentasi ya iku:adalah[1]
No. 44, 15 maret 2008 ISSN1343-1293
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sake&oldid=1118370"	Kategori: Olah-olahan Jepang	Menu navigasi
Berlaku Nasional[sunting | sunting sumber]
Saka Dirgantara[sunting | sunting sumber]
Damar k. anggoro 10208293 3EA12: ARTIKEL APBN
Nan 14 raw manga, Saiki Kusuo no
“Sampun pinten tahun panjenengan nglampahi kados meniko,pak Marhaban?”
maring Walih sasanga, maring Susunna‑n Gunung Jati, kang ginunggung ping pajaratan hing nagari Cerbon, mugya dadi galagah
Dzat Urip (Kesejatian Hidup), derivate (emanasi, pancaran, tajali) Tuhan. Hal ini bisa dilihat dari “Wirid 8 Pangkat Kejawen”:
Wejangan panetepan santosaning pangandel, yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anngone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan
ulos, songket, reog, angklung, gamelan, keris, rencong, clurit, tor-tor, gambyong, kecak, ludruk, wayang
Jakarta, Soto Betawi, Tangerang and tagged soto betawi asli, soto betawi enak, soto betawi enak di jakarta, soto betawi haji mamat, soto betawi resep, soto betawi resep asli, soto betawi sambung nikmat. Bookmark the permalink.	← Disini tempatnya jajanan enak…
eco ngaten, keri sekedik sekedik”
genjer genjer esuk esuk di dol neng pasar2x
dijejer jejer diuntingi podho di dasar2x
simakke jebeng tuku genjer nggowo welasah
jagad kui bawono, bawono iku luwas tanpo tepi, jagad kui ono 2, jagad gedi lan jagad cilik, jagad gedi gumelare jagat seng ketok moto, jagad cilik kui ati utowo roso ne manungso,,, sekar jagad manut iso karo opo wae gumantung rasane seng nggatoke, lan niate seng nggatoke kui.utama ne sekar jagad kui kanggo ketentremane jagad cilik seng kanggo nentremake jagad gedi, katentremane menungso kui seko di tresnani sepodo2, di wedeni mungsuh, di segani konco, dll (narasumber: Ki Alit, Kanjeng Seto,
OBAT KUAT MAXMAN HERBAL DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aukra&oldid=1008811"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 5 Maret 2016.
brarti y dia diposisi no satu (1) itu namanya overlaps...ReplyDeleteAnonymousJanuary 28, 2013 at 8:42 PMwis pinter kabeh kowe le........ mugo2 sok yen gedhe ra dadi wong sing tukang minteri
kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi
Ditunggu, Jalur Lingkar Sumpiuh | RADAR Banyumas
RAMA SINTA Wonten nagari namanipun Kosala, dumunung ing kutha Ayodya. Ingkang jumeneng nata Prabu Dasarata. Sang Prabu...
ngarsanipun Allah murba ing dumadi. Wondene ing wedal punika kitha tasih saged ngraosaken endahing iman soho Islam. Kaping kalih ipun shalawat soho salam mugi tansah kalimpahaken dumateng jujungan kito nabi Muhammad solallahu alaihi wasalam ingkang sampun nedah aken kito margi engkang leres.
Dalem bingah sanget wonten wekdal meniko, amargi kitha sami saged ngangsu kawruh babakan budi pekerti engkang luhur. Agami islam mrehatosaken sanget babakan budi pekerti ingkang luhur. Kanjeng nabi Muhammad solallahu alaihi wasalam kautus wonten ing alam dunya
surasanipun; Innama buistu liutammima makarimal akhlaq. Artosipun kirang langkung, sak temene Ingsun dipun utus kagem nyampurnaaken budi pekerti.
Dados sampun cetha wela-wela, bilih tiyang islam kedah nggadahi budi pekerti ingkang luhur. Budi pekerti ingkang luhur inggih punika sedaya
sedoyo tiyang sanes. Mboten kesupen kaliyan poro mitro soho konco.
Menawi kitha saget mbiasakaken budi pekerti ingkang luhur wonten sedaya papan saha panggenan, kitha saget gesang guyup rukun loh jinawe tata tentrem karta raharja.
Kawula kinten cekap semanten. Mbok bilih wonten purwa, madya, soho purna ceweting atur kawula ingkang boten mranani wonten penggalih panjenengan sami, kawula nyuwun agunging
ugi sinebat Gréja Katulik Roma,[note 1] punika Gréja Kristen paling ageng ing donya, lan anggadhahi 1,1 milyar anggota, inggih punika kinten-kinten setengah saking sedanten umat Kristiani[note 2] lan sepraenem saking populasi donya. Gréja Katulik punika satunggal komuni (pasekuton) saking Ritus Kilèn (Ritus Latin) lan 22 Gréja Katulik Wétan (dipunsebat gréja-gréja partikular), ingkang mbentuk 2.795 kauskupan ing 2008.
Otoritas kadonyan paling inggil Gréja punika wonten ing babagan iman, moral lan pamaréntahanipun inggih punika Sri Paus,[15] wekdal punika Paus Benediktus XVI, ingkang nyepeng otoritas paling inggil sesarengan kaliyan Dewan Uskup, ingkang dipun ketuani piyambak.[16][17][18] Komunitas Katulik dumados saking panglados-umat katahbis (rohaniwan) lan umat awam; rohaniwan utawi umat awam saged ugi dados anggota saking komunitas-komunitas religius.[19]
Gréja punika ndefinisèkaken manawi misinipun inggih punika martakaken Injil Yesus Kristus, ngladosi sakramèn-sakramèn lan ngayahi karya amal.[20] Gréja punika nglampahi program-program lan lembaga-lembaga sosial
Caritas Internasionalis lan Catholic Charities ingkang mbiyantu kaum papa, kulawargi-kulawargi, tiyang-tiyang jompo, lan tiyang-tiyang sakit.[21]
Langkung suksesi apostolik, Gréja punika pitados bilih dhirinipun minangka kalajengan saking komunitas Kristiani ingkang dipunadegaken déning Yesus kaliyan nahbisaken Santo Petrus, satunggal pandhangan ingkang ugi dipunanut déning kathah sajarawan.[22] Gréja punika netepaken dhoktrin-dhoktrinipun liwat manéka konsili ekumenis, nulad para rasul sepindhahan ing Konsili Yerusalem.[23] Kanthi dhasar janji-janji Yesus dhumateng rasul-rasulipun ingkang kasebat wonten ing Injil, Gréja punika pitados menawi dipuntuntun déning Hyang Roh Suci lan amargi saking punika kalindhungi saking kasalahan dhoktrin.[24][25][26]
Kayakinan-kayakinan Katulik dipun dhasaraken dhumateng deposit iman (nyakup Kitab Suci lan Tradhisi Suci) ingkang dipunwarisi saking zaman Rasul-Rasul, lan ingkang dipun interpretasi déning Otoritas Pangajaran Gréja. Keyakinan-keyakinan kasebat karangkum wonten ing Kredo Nicea, lan sacara resmi dipunrinci wonten Katekismus Gréja Katulik. Peribadatan Katulik ingkang formal, ingkang dipunsebat liturgi, dipunatur déning otoritas Gréja. Ekaristi, salah satunggal saking pitung sakramèn Gréja lan bagéyan wigatos saking saben Misa Katulik utawi Liturgi Suci Katulik Wétan, punika pusat saking peribadatan Katulik.
Kanthi sajarah ingkang kalih èwu taun, Gréja punika minangka salah satunggal lembaga paling sepuh ing donya[27] lan anggadhahi peran wigatos ing salebeting sajarah peradaban Kilèn sabotenipun wiwit abad kaping-4.[28] Ing abad kaping-11, satunggal perpecahan ageng, ingkang sok dipunsebat Skisma Akbar, dumadi antawisipun Kristianitas Wétan lan Kilèn ingkang utaminipun dipun akibataken awit padudon babagan primasi kepausan. Gréja-Gréja Wétan ingkang tetep lan ingkang tembé wingking manunggal kaliyan Uskup Roma, Sri Paus, mbentuk Gréja-Gréja Katulik Wétan, lan Gréja-Gréja ingkang tetep wonten ing njawi otoritas kepausan biasanipun dipun sebat minangka Gréja-Gréja Ortodoks Wétan. Ing abad kaping-16, ugi minangka tanggepan dhumateng tuwuhipun Reformasi Protestan ing Éropah Kilèn, Gréja punika nyelenggarakaken prosès reformasi lan renovasi internal, ingkang dipuntepangi minangka Kontra-Reformasi.
Senaos Gréja punika mratélakaken minangka "Gréja ingkang satunggal, suci, katulik, lan apostolik," dipun adegaken déning Yesus Kristus, panggénan tiyang saged manggih kapenuhan sarana kaslametan,[29][30] Gréja punika inggih ngakeni manawi Hyang Roh Suci saged migunakaken komunitas-komunitas Kristiani sanèsipun kanggé mbekta tiyang tumuju kaslametan.[31][32] Gréja punika pitados manawi panjenenganipun dipuntimbali déning Hyang Roh Suci kanggé ngupadosaken kamanunggalan umat Kristiani, satunggal obahan ingkang dipuntepangi minangka ekumenisme.[32] Tantangan-tantangan modhèrn ingkang dipunadhepi Gréja punika nyakup bangkitipun sekularisme lan panentangan dhumateng sikap bab aborsi, euthanasia, kontrasepsi, lan moralitas seksual.[33]
Press. 2005. Dijupuk 10 April 2009. ^ Marthaler, Berard (1993). "The Creed". Twenty-Third Publications. Dijupuk 9 May 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung) kaca. 303
^ a b McBrien, Richard (2008). The Church. Harper Collins. kaca. xvii. Vèrsi online cumawis ing mriki. Pethikan: Pangginaan adjektiva "Katulik" minangka tambahan ing tembung "Gréja" mawi sifat divisif namung saksampunipun Skisma Wétan-Kilèn ... lan Réformasi Protestan ... Ing salebeting kasus sepindhahan, Gréja Kilèn mawi nami Gréja Katulik, déné pihak Wétan migunakaken nami Gréja Ortodoks ingkang Suci. Ing kasus kaping kalih, pihak ingkang dumunung ing pasekuton kaliyan Uskup Roma mempertahankan adjektiva "Katulik", déné gréja-gréja ingkang mutusaken sesambetan kaliyan Kepausan dipunsebat Protestan.
^ Libreria Editrice Vaticana (2003). "Katekismus Gréja Katulik." Dipunaksès ing: 2009-05-01.
^ Vatikan. Dhokumèn-dhokumèn Konsili Vatikan II. Diakses ing: 2009-05-04. Pènget: Tapak asta Paus katingal ing vèrsi
Canon Law". Paulist Press. Dijupuk 13 May 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung) kaca. 468
^ The New Catholic Encyclopedia mratélakaken: "Wnten satunggal aspèk ingkang langkung tebih prekawis istilah Katulik Roma ingkang perlu dipunfahami. Gréja Roma saged dipunginakaken kanggé nyebat, sanès Gréja universal ingkang nggadhahi satunggiling primat inggih punika Uskup Roma, nanging kanggé nyebat Gréja lokal ing Roma, ingkang nggadhahi kaistiméwaan amargi uskupipun ugi njabat minangka primat kanggé sadaya Gréja."
^ "Number of Catholics and Priests Rises". Zenit News Agency. 12 Februari 2007. Dijupuk 21 Februari 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
^ Paulus VI, Paus (1964). "Lumen Gentium bab 3, bagéyan 22". Vatikan. Dijupuk 9 Maret 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ Hukum Kanon, kanon 331 lan 336
^ Teaching with Authority, déning Richard R. Gaillardetz, kaca. 57
^ Wilken, hal. 281, kutipan: "Sawetawis (Komunitas Kristiani) dipunadegaken déning Petrus, murid ingkang dipuntetepaken Yesus minangka pendhiri Gréja kagunganipun. ... Kados makaten kadhudhukan kasebat kalembagakaken, para sajarawan ninjo malih lan ngakeni Petrus minangka paus sepindhahan Gréja Kristen ing Roma"
^ Barry, kaca. 37, kaca. 43–44.
^ O'Collins, hal. v (pengantar).
^ Konsili Vatikan, Kedua (1964). "Lumen Gentium paragraf 14". Vatikan. Dijupuk 17 December 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ Paragraf nomor 846 (1994). "Katekismus Gréja Katulik". Libreria Editrice Vaticana. Dijupuk 27 Desember 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ Paragraf nomor 819 (1994). "Katekismus Gréja Katulik". Libreria Editrice Vaticana. Dijupuk 16 Mei 2009. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Dijupuk 29 Maret 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ Nami "Gréja Katulik" ngandhut kerancuan, amargi Gréja punika boten namung satunggal-satunggalipun lembaga ingkang mratélakaken dhiri minangka Katulik. Gréja punika sinebat lan nyebat piyambak kanthi sawetawis nami, miturut kondhisi ing saubengipun. Tembung Yunani
katholikos), asal saking tembung "Katulik", maknanipun "universal".[1] Tembung punika ingkang kaping sepindhahan dipunagem kanggé nyebat Gréja Kristen ing wiwitan abad kaping-2.[2] Pasca Skisma Akbar, Gréja Kilèn ngagem nami "Katulik", sauntawis Gréja Wétan nganggé nami "Ortodoks".[3] Pasca Reformasi ing abad kaping-16, Gréja ingkang dumunung wonten ing salebeting pasekuton kaliyan Uskup Roma nganggé sebatan "Katulik" kanggé mbèntenaken saking manéka Gréja Protestan.[3] Nami "Gréja Katulik", sanès "Gréja Katulik Roma", punika nami ingkang biasa dipunginakaken Gréja punika wonten salebeting dhokumèn-dhokumènipun. Nami punika dipunginakaken ing judhul saking Katekismus Gréja Katulik.[4] Nami punika ugi ingkang dipunginakaken déning Paus Paulus VI nalika napakastani dhokumèn-dhokumèn Konsili Vatikan Kaping kalih.[5][6][7] Mligi ing nagara-nagara mawi penutur Basa Inggris, Gréja punika biasa dipunsebat Gréja Katulik "Roma"; ing kesempatan-kesempatan tinamtu Gréja punika ugi nyebat dhiri piyambak nganggé sebatan kasebat.[8] Ing sawetawis wekdal, sebatan punika saged mbèntenaken Gréja punika kaliyan gréja-gréja sanès ingkang ugi nyatakaken dhiri minangka Katulik. Istilah punika dipunginakaken ing judhul dhokumèn-dhokumèn ingkang magepokan kaliyan sesambetan-sesambetan ekumenis. Sinaosa makaten, nami "Gréja Katulik Roma" boten dipunsenengi déning kathah umat Katulik ingkang nganggep minangka satunggiling labèl ingkang dipunsemataken déning pihak sanès ingkang gadhah makna manawi Gréjanipun namung salah satunggal saking sawetawis gréja katulik, lan nggadhahi makna manawi kasetyan dhumateng Sri Paus andadosaken karaos boten layak dipunpitados.[9] Ing gréja punika, nami "Gréja Roma", ing makna ingkang paling alit, maknanipun Kauskupan Roma.[10][11]
^ Buku taunan kepausan 2007 mratélakaken manawi wonten 1,115 milyar umat Katulik ing donya.[12] Data CIA ugi mbabaraken kintenan ingkang sami.[13]
Mbandhingaken cacahing kaanggotaan Gréja Katulik kaliyan statistik-statistik ingkang cumawis bab gréja-gréja Kristen sanèsipun nuwuhaken kangèlan-kangèlan metodologis amargi boten wonten dhéfinisi ingkang sami bab kaanggotaan kanggé sedanten dhénominasi Kristen. Wonten satunggal rentang estimasi ingkang nyebataken manawi warga Gréja Katulik minangka 50% [14]
(en) MassTimes -Satunggal database komprehensif saking sedanten Gréja lan Misa Katulik ing sedanten donya
(en) ParishesOnline - U.S. directory of the Catholic Church.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 4 Sèptèmber 2016.
Rujak Cingur depot in this city is Genteng Depot, which is located on 29 Genteng street Surabaya. Mangan nang Suroboyo, mesti eling karo rujak cingur. Panganan khas Kutha Pahlawan iki terkenal karo irisan cingure. Sakpiring rujak cingur iki ana cingur, cambah, kangkung, mie, lontong, tahu, tempe, sing disiram bumbu petis khas Suroboyo. Koen yo iso pesen rujak campur sing ditambahi buah-buahan kaya nanas, pencit, karo bengkoang. Salah siji depot rujak cingur
Iki lho sing jenenge cingur, bahan baku utamane rujak cingur. Cingur iki teko congor sapi, sing digodhog terus digoreng.
shrimp-jelly. Pesenanmu bakal cepet diladeni. Ana sing nyiapno piring, nyiapno cingur karo sayurane, ana pisan sing bagian ngulek
Rujak Cingur. Ibu iki sing bagian ngulek bumbu petis. Sakcowek bumbu petis iki iso dienggo telung (3) piring rujak cingur. Your Rujak Cingur
Rujak cingur pesenanmu wis siap. Cingur, sayur, karo buahe sing disiram petis iki pasti bakal nggawe awakmu puas. Gak kate nyesel ngincipi Rujak Cingur Depot Genteng iki.*Contributor: Aditya Wirabakti
Irian Barat Fish Market . Pasar Iwak Irian Barat
gak cuman kewan banyu sing biasane didekek nang akuarium. Iwak iku urip, macem-macem fungsine karo alasane. Nyedekno wong, ngekei penguripan wong, nghibur wong.Nang Suroboyo ono panggonan jenenge dalan Irian Barat sing biasane ruame gara-gara iwak. Irba iku cedhek dalan Kayoon, sing terkenal dadi pusat-e dodolan kembang. Masio nang kene gak mesti iwak thok, sing nggendhengi iwak dijamin dimanjakno. Ono iwak koi, arwana, iwak mas koki, bahkan piranha!Tapi iwak-iwak iki yo koncoan apik karo kewan liyane. Koen yo isok nemu kelinci sing lemu, tupai sing lulut, ulo kobra sing gagah, opo kuro sing mlakune alon tapi kelakon. Mangkane, gak ono alesan gak tuku opo-opo bar mulih teko kene. Soale kewan-kewan iku kebacut nggemesno, koen gak akan isok ngejarno.Jadwal dodolan:Saben Sabtu bengi sampe Minggu isukSaben Rebo bengi sampek Kemis isukTips tambahan sing penting:Nek arep tuku iwak, deloken sing teliti soale koen kudu waspada karo jamur! Mending teko isuk, ben kethok jelas
sing tuwek. Kabeh nggendhengi iwak, ketemu nang panggonan sing podho, ambe tujuan sing podho. Arek loro iki kecanthol karo iwak-iwak sing dipajang, wong wedhok iku pisan.
Yo iki ajaibe iwak! Saben didelok, uangel gak ngelamun......even this little-girl too......bahkan arek cilik yo seneng ngelamuni iwak...
mungkin ngomong: "Wah Dik, koyoke awak dhewe kudu njaluk tukokno iwak sing luwih gedhe iki...
Iwak tarung iku jenis iwak sing paling terkenal nang arek cilik. Arek-arek iku kethok semangat narungno iwake karo iwak sing dipajang nang pasar. Arek-arek cilik iku nyedekno iwake karo iwak pajangan, trus iwak pajangan iku bakal sundhul-sundhulan nang walike kantong plastike.
bunny...Selain iwak, nang kene yo ono tupai, kucing, kuro, ulo, trus kelinci. Ibuk iki ngelus-ngelus kelinci sing dipajang rodo suwe, saking gemesse...*Contributor: Artika Rachmi
ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1),
“Ingkang setunggal kulo mboten heran amargi wajar, tapi ingkang kaping pindo kagete mboten ketulungan. Bayi wedus meniko medal pas gulune rumiyen mboten wonten ndase (
punika dede, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing dhusun
Banyubiru20) Ki Ageng Karotangan21) Ki Ageng Toyajene22) Ki Ageng Tayreka 23) Kanjeng Sultan Agung HanyokrokusumoCatatan penulis; 1) Wali-wali yang tergolong wali naubah,
Punika Serat Wirid Anyariyosaken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha Surakarta, penerbit Albert Rusche & Co., Surakarta, 1908 R. Sasrawidjaya, Serat
Nyong seje wong banyumas. Nyong mung dadi bojone wong
Sampean ngeles thok. Lha nek ngerti
Pulo Wake iku sawiining atol koral (sawijining tipe pulo) ing Samudra Pasifik bageyan lor, cedhak Hawaii. Dununge ana ing 3.700 km sisih kulone Hawaii lan 2.430 km ing sisih wetane Guam. Pulo paling gedhé (uga diarani Pulau Wake) iku punjere aktivitas ing wewengkon iki lan nduwèni landasan pacu dawane 3.000 m. Pulo iki
melu pengejaan basa Inggris (wek), dudu wa ke.
Minangka bageyane kepulowan paling jaba sing cilik, Pulo Wake kalebu wewengkon kang ora digabung (unincorporated territory)
internasional dumunung ing sisih wetan pulo iki, kamangka wektu luwih cepet sedina tinimbang wektu ing
babagan layanan pengelolaan lan pengoperasian pangkalan sipil. Duweke Pulau Wake disengketakake déning Kepulauan Marshall.
Sanajan kanthi resmi arani pulo, Wake sabenere mung awujud atol kang kaperang saka telu pulo (Wake, Wilkes, lan Peale) kang ngupengi laguna. Istilah 'pulo' kawiwitan saka kepenginane Angkatan Laut Amerika Serikat nalika Perang Donya II kanggo mbedakake Wake saka atol-atol liyane sing wis dikuasai Jepang. Jepang banjur nguasai wewengkon iki nalika sasi Desember 1941 nganti sasi September 1945. Pulau Wake bisa kondhang amarga ana ing serial dolanan Battlefield (
Kingman • Atol Midway • Pulo Navassa • Kapuloan Mariana Lor • Atol Palmyra • Puerto Riko • Kapuloan Virgin • Pulo Wake
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 3 Sèptèmber 2016.
kawruhana : ujar ing sowo mapaceh-pacehan, karaksahan ing hurip, karaksahan ing drewya, karaksahan ing anak rabi, muwah ri sedeng ing pasangguman, wenang linok ing mangkana (
restoransaben bengi aku golek duwit ceperankumpul bareng ngamen bareng cah proyekansing penting kenek nggo tuku jajan camilan
muleh ngamen kabeh , podo do cangkruk’anning pinggir ndalan karo gitaranngguya ngguyu nyawang bocah pacarankarepe yo pengen gandengan…….
Download : Eny Sagita – Ngamen 9 (Budhal Nyambut Gawe) – Sagita.
“Ndek jaman berjuang.. njur kelingan anak lanang.. biyen tak openi, neng saiki ono
“Ana kalane cepet kui penak, nyingget wektu, thas-thes sing penting padha mareme”
nglantur hehe..※ maturnuwun mbak, sugeng sonten lan
Pancen nek urusan ngene iki kowe pancen paling cerdas Ndut.
Wedhus Gembel we..kan sama2 abu2..xixixiix Balas	Moko / 10 Januari 2011
emang njajal nggendhong ya? kok ngerti nek Apache lebih enteng. 😆
aku ora kobong mas, wong ming jarene uwong kok 😆 kan wis weruh barange langsung kabeh!
wekekekek, ok kan JK jaran -klawu 😆 awas ditunggu royalty ne :mrgeen: > GMM> gudeg mbah e moko
Seindah Rembulan – Iis Sugianto | Tembang Kenangan Indonesia
panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan
an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the lan kasar kaca kang sawijining pangembang 1932.[...
dunia kekinian Posted by: ekosuryanti | June 26, 2008 Ghandy lan Bapakne (Seri 7)
Raras rada shock, dene gheweke isa ngalami kahanan kaya ngono, diapusi, dioyak-oyak wong lanang arep disuntik narkotika. Raine rada pucet, tekan wengi ora isa nglalekake kedadeyan mau sore. Ghandy ora wani nyalahake mbak Rarase kuwi, kuwatir menawa malah dadi stress. Ghandy ngancani Raras, turu ning njogan motel in Pesisir Baron kuwi.
“Mbak, nek Mbak Raras njaluk aku ngeterke mulih ning Yogya, aku ora isa, aku lan kanca-kancaku bar wae lomba sirkuitan, kesel Mbak awakku, wus mbengi, mbebayani munggah mudhun gunung, dedalanan ning Gunung Kidul iki, sakjane pingin nggolek tukang pijet, nanging Mbak Raras malah arep kena bebaya, aku trima ngancani Mbak Raras…” kandhane Ghandy rada nggenah marang sedulure wadon.
“Ora usah kuwatir, aku ra bakal crita, ning Mbak Raras tak jaluk ora mbaleni maneh…………………………”
“Matursuwun ya nDy, nek ora ana kowe, aku wis kaya krupuk diremet-remet karo Indra, nanging aku kok isih ora isa nglalekake dheke………………”
“Yo wis, saiki Mbak Raras bobok sik……………….” kandhane Ghandy karo ngelus-elus lengene Mbak-e, “Mbak aku tak ngandhani kanca-kanca dhilit wae, engko dhak dha melu ora isa seren……………”
“Aja, nDy, aku urung wani……………………………..” kandhane Raras marang adhine kanthi melas.
“Dhilit tenin, Mbak………………………….”
Esuke Ghandy lan Raras, uga kanca-kancane mulih ning Yogya. Sakjane arep ngenteni nelayan mulih saka laut tuku iwak seger-seger, nanging Raras ketoke sajak ora sehat, karepe ning wus ning Yogya ben enggal-enggal isa ditambani. Awake anyep banget.
nanging Ghandy lan kanca-kancane katon marem isa mbalap tekan Pegunungan Gunung Kidul.
“Terima kasih, friends……………………….”
Ghandy lan Raras katon kaya wong pacaran, kamangka kuwi amarga saking akrabe Mbakyu lan adhi. Kanca-kance dha cemburu.
*************
Kurang luwih jam sewelasan rombongan wus tekan Yogya. Kanca-kancane Ghandy padha mulih ora sida
omong apa-apa marang Pak lan Bu Dewo kaya sing wus dikandhakake Ghandy wingi mbengi.
bedha kok Pa, lha wong wus disogok Mbak Raras je ning restoran Kapuas………………” guyone Ghandy nggo nutupi wirange Mbak Raras.
lho Ras, Dy, sinau, wus meh semesteran……………………” ngendhikane Pak Dewo karo nguthak nguthik keyboard komputer.
sing aneh-aneh, nyok bengak-bengok dhewe, nangis dhewe. Pak Dewo pisanane mung meneng wae meruhi kahanane Raras, nanging suwe-suwe ya rada curiga, mulane nakoni Ghandy.
“Dy, Raras ngapa kae……………”
“Embuh Pa, terus ora tau mangkat kuliah, ora gelem melu fashion, wus ning kamar terus, aku ora ngerti Pa……………………….”
“Ibune wus reto urung…………….”
“dereng, Ibu ki saiki mung mikirke Eyang terus…………..”
Pak Dewo nyedhaki Raras,”Ras, kowe ki ngapa, kok kaya wong ora nggenah, nek pancen ora nggenah tak gawakke psikiater, kancane Papa ana……………”
“Papa ki piye, to, Mbak Raras ki depresi kok dinganakke, Papa itu mboten gadhah perasaan………………….” Ghandy nggeret tangane Bapakne karo mbisiki,”Pa, Mbak Raras ki…ngene Pa, mbiyen kae sakjane aku lagi wae nylametake Mbak Raras saka pokale Indra, arep disuntik narkoba Pa, dijak ning motel Pa, piye Pa nek ngana kuwi, untunge aku lan kanca-kancaku ki dha rana, nek ora kaya ngapa Pa, ning ngapa Pa, aku ora ngerti, sanajan Mbak Raras slamet, nanging sajake isih urung isa nglaleke kedadeyan kuwi, isa uga merga isih seneng marang Indra……………………..”
Pak Dewo manggut-manggut, enggal-enggal wae nelpon kancane sing psikolog. Kanthi sesideman psikolog kuwi diundhang nanging dipenging crita sing werna-werna.
Bu Dewo masrahake Bapakne marang adhi-adhine sing ning Semarang, amarga Raras mbutuhake perhatian khusus saka wong-wong sekitare.
Wus tau jeroan dinggo topi, karo mlayu-mlayu ning ruang tamu. Sandal diwenehke gelas sirup. Anehe nek lagi wayah adzan, dheweke trus kelingan marang awake, ya reti adus barang. Miturut psikiater kuwi, pancen kedadeyan kaya ngono kuwi isa kedaden marang sapa wae sing bar nandhang putus cinta.
“Oalah, NDhuk, ayu-ayu kok mung arep ngedan, wus ndra ben muatek dicokot macan, ora sah dieling-eling maneh……………………” kandhane Bu Dewo karo nuntun supaya Raras tansah eling marang Allah. Rambut Raras disisiri, dikucir, dikon nganggo klambi sing disenengi. Bu Dewo rada curiga, ngapa nek pas wayah adzan, Raras isa kelingan marang jati dirine, nanging menawa wayah liyane, isa ndadra………………Mulane dheweke terus takon marang Pak Kyai.
“Ngeten mawon, Bu, pendhak adzan dipun waosi Al Fatihah kaping 1000, pun beris Bu, nek dereng mari mangkeh kula sing maju. Jebulane keluwargane sinten, mbok bilih Ibu Dewo ngertos, badhe nggawe culika putrune Panjenengan, niki nggih menawi pitados, kula nggih namung mbiyantu……………………..”
Pendhak wayah sore, Bu Dewo macakake Al Fatihah sing sak akeh-akehe kanggo Raras. Raras rada katon
iku panggonan kanggo sembayang umat Muslim,ngaji lan siar. Kang awujud masjid kanthi ukuran utawa wujudé Kang luwih cilik .Musala nduwèni tumuju ya iku kanggo ngaji utawa salat dèning umat Islam. Musala uga asring kasebut kanthi jeneng liya ya iku surau utawa langgar. Mupangaté musala nduwèni tumuju kaya masjid, nanging ana babagan kang mbedakake déning masjid, ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musala&oldid=1083320"	Kategori: Tempat ibadahIslamRintisan mawa topik Islam	Menu navigasi
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 4 Sèptèmber 2016.
Nganu….Vixion baru buritanne kyk R15 anyar ngarepe USD
March 22, 2017 at 10:35 am
Verza teman aku 7 bulan bandara sukarno ht sukabumi 1minggu 2
– Saktemene Gusti Alloh langkung remen dateng muslim ingkang kiyat…
Uesugi Kenshin?) (18 Februari 1530 utawa 21 Januari taun ka-3 éra Kyōroku - 19 April 1578 utawa 13 Maret taun ka-6 éra Tenshō) ya iku daimyo jaman Sengoku saka provinsi Echigo.[1] Uesugi Kenshin jeneng asliné ya iku Nagao Kagetora.[1] Lair ing klan Nagao kang minangka shugo ing provinsi Echigo.[1] Kenshin nampa jeneng Uesugi saka bapak kuwaloné kang jenengé Uesugi Norimasa lan mènèhi warisan jabatan Kantō kanrei (panguwasa wewengkon Kanto).[1]
Ana ing jaman pamaréntahané, Echigo ngalami jaman perang lan mangsa damé merga anané perang antarané Kenshin karo Takeda Shingen lan Hōjō Ujiyasu.[1] Uesugi Kenshin dijuluki Macan saka Echigo utawa Naga saka Echigo merga kaahliané ana ing seni perang.[2] Kenshin dhéwé nyebut dhèwèké dadi pawujudan déwa perang Bishamonten.[2] Takeda Shingen kang duwé julukan Macan saka Kai dadi mungsuh utamané.[2] Ana ing pamaréntahan Keshogunan Moromachi, Uesugi Kenshin dadi pejabat Kantō kanrei kang pungkasan.[2] Ana ing jaman pamaréntahané, Echigo ngalami jaman perang lan jaman kang mbolak-mbalik merga pertikaian kang terus-
^ a b c d e (en)www.samurai-archives.com
^ a b c d e (en)www.zenstoriesofthesamurai.com
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.40, 21 Februari 2017.
ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongso jowo lan djalmo manungso kang ono ing jagat iki.tumindakho kang becik marang sapodo padaning urip. ugo tumindakho kang jujur marang gusti nganggo roso kang ono ing rogo siro,semono ugo gusti bakal maringi balesan marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene,ugo ing bumi sentoso mengkene(Gusti
HODJOBROLO :2Gusti kang moho mekso,marang ukum kang dadi kekarepane,ugo gusti kang pareng sekso marang sopo kang tumindak cidro. amergo sabdaning gusti kuwi ora ono kang biso ngalang-ngalangi.semono ugo kekarepane gusti(Gusti
kang moho kuwoso njogo kahuripan kang katon ono ugo kang ora katon,lan sak isine kang ono ing jagat iki,tanpo kuwasane gusti kang moho suci bakal sirno jagad iki ,semono ugo bakal ora ono kahuripan sak iki.(
melu marang dalane gusti ,lan gusti pareng sabda:siro bongso jowo yen percoyo marang gusti turutono opo kang dadi panjaluke gusti,anangeng yen siro ora percoyo,kasengsarane urip siro bakal teko(
datang)HADJOBROLO:5gusti uwes maringi sabdo marang aku kang tak tulis ono ing kitab joyoboyo,bongso jowo kabeh kang nglalekake gusti uripe bakal kurang sandang lan pangan,ugo lemah kang mahune ijo bakal tak garengake koyo mahune nganti akhir siro kabeh nduweni katentreman(
ketentraman)HADJOBROLO:6gusti kang pareng sabdo kajawen diturunake ing tanah jowo soko kuwasane gusti kang moho wicaksono, supoyo bongso jowo kuwi biso nduweni kahuripan kang sampurno ing bumi mulyo kene lan mirangake opo kang dadi panjaluke gusti anangeng siro biso ngrasake kahuripan yen siro kuwi ing bebayan(
HODJOBROLO:7gusti kang njunjung drajat kahuripane kawulo lan iki kang dadio sabdaning gusti marang bongso jowo kabeh,kang iseh mangerteni marang opo kang dadi kekarepane gusti,semono ugo gusti bakal njunnjung derajat kasengsarakane uripe bongso jowo yen bongso jowo kuwi mangerteni ukume
bongso jowo malah ngalekake pangomongane gusti kang tinulis ono kitab joyoboyo(Kalian bangsa Jawa sejatinya dipelihara Gusti
HODJOROLO :9Gusti kang pareng sabdo bongso jowo ,yo kuwi bongso kang wiwitan kang dadi ciptakane gusti kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuasane gusti ,sak durunge ono jalmo manungso ,anangeng sabdaning gusti kang uwes katulis ingkitab joyoboyo:siro bongso jowo yen bumi mulyo iki uwes kebak karo jalmo manungso kang dadi ciptakane gusti.siro bongso jowo bakal lali marang agama peparingane gusti marang isine kitab joyoboyo(Gusti yang memberi sabda pada bangsa Jawa, yaitu bangsa awal yang menjadi ciptaan Gusti yang datang di bumi yang mulya ini yang membawa kuasa Gusti
Gusti, kalian bangsa Jawa bakal lupa terhadap agama (tuntunan) pemberian Gusti lewat isi Kitab Joyoboyo)HODJOROLO 10Gusti kang moho mriksani marang kedadean kang nyoto,marang tumindake bongso jowo kang ora nerimo marang peparingane gusti kang mohosuci.banjur gusti pareng sabdo:yen tanah jowo katekan jalmo manungso liyo kang dadi ciptakane gusti .agamo jowo lan isine kitab joyoboyo kang ditules bongso jowo bakal tak sirnakake dene kuwasane gusti kang moho suci(Gusti yang maha melihat terhadap kejadian yang nyata, pada tindak-tanduk bangsa
Lan bongso jowo ora bakal iso maneh mangerteni marang agamane bongso jowo kang tekane soko gusti.banjur goro goro kuwi teko lan ndadekake kahurioane bongso jowo,lali marang asal usule lan ninggalake marang wekasane gusti kang moho suci kang uwes katulis ono ing kitab joyoboyo kanggone bongso jowo(Dan bangsa
kadegdayan marang gusti ,malah ditinggalake. nganti akhire sabdoning guti kuwi teko ,ngrusak kahuripane bongso jowo ,lan bongso jowo sopo wahe kang ora mirengake opo kang dadi kekarepane gusti,ugo ninggalake marang wekasane gusti bakal keno ukumane gusti kang gedhe ,semono ugo siro kabeh bakal ora bakal biso nyuwun panguksumo,kajoboi nrimo marang ukumane gusti kang pareng sikso marang bongso jowo kang uwes katukis ono kitab joyoboyo(Gusti
kitab Joyoboyo)LAYANG JOYOBOYO (2) HOSOROPOLOGusti pareng dawuh marang aku: siro bongso jowo sejatine uwes diparingi gusti kadegdayan ,kanggo kaperluane siro sak bendinane awet tanah jowo kang mahune gundul gusti dadekake ijo supyo siro bongso jowo biso krasan marang panggenan kang anyar iki(Gusti
HOSOROPOLOAnangeng sabdaning gusti kang tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro bongso jowo ,gusti pareng dawoh siro bongso jowo bakal ninggalake agomo peparingane gusti kang moho suci,lan gusti pareng sabdo siro bongso jowo bakal lungo adoh kanggo nggoleki asmane gusti ,siro dewe ora bakal duwe ketentreman yen siro kuwi lali marang asmane gusti kang uwes temurun kanggone siro kabeh ing
tanah Jawa) HOSOROPOLOSebab sabdoning gusti kang uwes tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro malah siro tinggalake.menyang monco endi wahe siro lungo lan iki sabdaning gusti ,bongso jowo ora bakal nduwe ketentreman nganti wanci bali ono ing ngersane gusti(
datang di jagad dengan membawa agamanya Gusti)HOSOROPOLOGusti kang pareng sabdo ; bongso jowo kabeh kang ono ing jagat iki bakal ora mirengake maneh marang ngendikane gusti awit sabdoning gusti uwes luweh disik teko(Gusti yang memberi sabda: bangsa Jawa semua yang ada di jagad
dahulu)HOSOROPOLOBanyu kang mahune resik bakal dadi reget yen siro bongso jowo kuwli lali marang wekasane gusti ,ugo asmane gusti kang manggon ono ing roso siro.bakal sirno soko kahuripane bongso jowo semono ugo kasumparnane gusti kang papat kang ditetesake ing bumi suci bakal sirno soko kahuripane siro(Air
HOSOROPOLOGusti kang moho kuwoso kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi among panjenengane gusti kulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo sirno bebayan sakeng kuwoso panjenengan kagem sak lawase lan iki kang dadi sabdaning gusti marang bongso jowo kang isih mangerteni kuwasane gusti(Gusti
Wulan Desember wes teko, cuk!Sak wis-e puanas sak ben dino ngancani awak-awak (nang ndi-ndi panas, sumuk, lan liya-liyane) kutho Suroboyo iki akhire udan pisan. Sing unik, srengenge-ne gak lilo nek Suroboyo ujug-ujug teles. Dadine srengenge-ne tetep
tapi wong ancen lambene wong Suroboyo luwih gampang ngarani-e TLAELER. Larangan iki dipasang nang daerah Balongsari cedek bunderan Margomulyo mergane nang Pakal, Benowo ono
Teko stadion utama sing kapasitase sampek 50.000 wong, stadion indoor-e yho cukup gae 10.000 wong, jogging-track, nggon gae belonjo, arena renang, tenis, dayung, wes pokoke akeh lah...Nggone iki nang
Dr.-Ing. Antje Dau Dr.-Ing. Christian Karnutsch Dr.-Ing. Patrick König Dr.-Ing. Michael Hübner Dr.-Ing.
Schwörer Dr.-Ing. Jörg Hillenbrand Dipl.-Ing. Jörn Thiele Dr.-Ing. Karin Schuler Dipl.-Ing. Thorsten Schmidt Dr.-Ing.
Zeitraum Juli 2007 – Juni 2008Dr.-Ing. Anne von Vietinghoff Dr.-Ing. Thomas Hodrus Dr.-Ing. Markus Haschka Dipl.-Ing. Klaus Trampert Dr.-Ing. Oliver Krömer Dr.-Ing. Christian Schlaile Dr.-Ing. Ralf
April 5, 2017 at 7:33 pm
Mbah? jarene fbs saiki, kok mbalik maneh. sampeyan labil nemen to mbah.
April 5, 2017 at 8:10 pm
Kalo mbah darmo jadi fbs gk bakal punya senjata buat mrintili fbh. 😂😂😂😂
iso canggih ki sakjane mangan sego pincuk opo
Kangkung, kompos, eh.. kangkung
Nan 42 raw manga, Saiki Kusuo no
aku lilo pisah kanti lahir batin...
Maturnuwun kagem weebly. Kawula tiyang Jawa ingkang sampun ngunduh web punika.Sugeng karaharjan mugi saking rerencangan ingkang sampun dumugi seyuto punika saget nambahi migunani dumateng liyan.
dhewe ora keno lali karo Gusti Allah, kudu tansah njaga rasa syukur; opo sing dadi kepenginane awake dhewe dikabulke. Bisa dhuwe omah, senajan mung cilik-cilikan, bisa nyekolahke bocah-bocah nganti sekolah dhuwur, ugo gampang oleh gaweyan sakwise rampung
utawa uga ditepungi kanthi jeneng Cristina Elisabet Fernández), utawa sadurungé ditepungi minangka Cristina Fernandez utawa Cristina Kirchner, iku Présidhèn Argentina ka-55 sing saiki njabat. Sadurungé, Christina iku ibu nagara Argentina saka taun 2003-2007 nalika garwané, Nestor Kirchner njabat minangka présidhèn. Cristina Kirchner iku Présidhèn wanita pisanan kapilih ing Argentina, lan Présidhèn wanita kaloro sing tau nglayani (sawisé Isabel Martínez de Perón, 1974-1976). Sawijining Justisialis, Fernández njabat siji istilah minangka Deputi Nasional lan telu istilah minangka Senator Nasional kanggo Santa Cruz
garwané sakwéné studi, lan kaloroné pindhah menyang Santa Cruz kanggo nyambut gawé minangka pengacara. Nalika sasi Mei 1991, Fernández kapilih kanggo legislatif propinsi. Antara taun 1995 lan 2007, Fernández bola-bali kapilih dadi anggota Kongres Nasional Argentina, minangka Deputi Nasional uga Senator Nasional. Sakwéné présidhèn Kirchner (2003-2007), Fernández tumindak minangka First Lady. Fernández dipilih Front kanggo Kamenangan calon présidhèn nalika taun 2007. Jroning pamilihan umum Oktober 2007, Fernández éntuk 45,3% swara lan mimpin 22% saka saingan paling ceraké, ngéndhani kabutuhan sawijining aliran. Fernández diresmèkaké nalika tanggal 10 Desember 2007. Minangka Présidhèn First Lady, lan banjur, Fernández wis dadi ikon fashion kanggo wanita, lan panganjur misuwur hak asasi manungsa, kasadharan
pranala jaba nonaktifKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 21 Oktober 2016.
Ing. Miguel Ruano Ing. Carolina Valdiviezo Ing. Paulina Guerrón Ing.
“Pecut e wi digawe mecuti iwak ning ngisore ben gak mangan tai ne, bayangno, wong taine dewe ae nek ngeman-ngeman eram. Hahahahah……..” “Bener kang, wong serakah i yo ngono wi, sewu rong ewu gak cukup, nganti duwit rakyat di pangan pisan.” “Coro tai ne dewe emas nu paling yo
mas pasti balik gowo duwit, mengko iso digawe nebus tole lan gowo muleh awakmu”.
candiala gunung kendeng | kumandang budaya jawi ing nusantara
Cariyos nagari Purwacarita minangka tepa tuladha Serat Cemporet anggitanipun RNg Ranggawarsita saking dhawuh dalem Sinuhun Pakubuwana IX. Wonten ing dhudhahan buku punika, ingkang kangge landhesan inggih punika buku Serat Cemporet weton Balai Pustaka taun 1987.
Penanggalan Jawa	16 Apr 2010 1 Komentar
Mula mulanira, petungan taun kanggu wong Jawa nganti tumapaking taun Saka 1554 utawa 1633 M nggunakake petungan Syamsiyah, yaiku petungan mangsa panangggalan kang migunakake pathokan lakuning bumi ngubengi srengenge.
Ngancik taun anyar Saka 1555, dening panjenengan Sinuwun Sultan Agung petungan petungan pranatan pananggalan kaowahi migunakake pranatan Komariyah, yaiku adhedhasar mangsa lakuning rembulan ngubengi bumi.
Kelakone petungan pananggalan Jawa mau kawiwitan ing jaman Sinuwun Sultan Agung ngasta pusaraning praja (1613-1645) katemtokake minangka wiwitan pananggalan Jawa ing taun Saka 1555 minangka tahun sepisanan kawiwitan taun Alip. Dene sasine kawiwitan sasi Sura.
Sujiwo Tejo MP3	12 Apr 2010 Tinggalkan komentar
Dwarawati katekan sawijining putri kang sulistya ing warna. Duryudana nedya nuwun kalian prabu Baladewa nglamar Putri Temon kanggo putrane aran Lesmana Mandrakumala, nanging ing wektu kang bebarengan Petruk minangka utusan Semar uga atur lamaran putrane Semar kang aran Senet. Putri Temon nyuwun uba rampe Suralaya kaya wektu kramane Arjuna lan Subadra, uninga pra utusan bali nedya ing panggone dewe-dewe. Semar senajan kere merga pitulungan para Pandawa bisa minangkani panjaluke putri Temon wekasane Senet, anak Semar, kasembadan sedya nglamar putri Temon.
Nalika pesta krama akeh alangan saka Prabu Tejakusuma sing sakbenere Bilung, adine Togog, sapa sabenere
Suparmi. Lampahan Semar Mantu dening dalang Ki Anom Suroto, saged dipun unduh ing ngandap mriki :
Campur Sari Gunung Kidul MP3	14 Mei 2009 6 Komentar
Jenenge wae campur sari yo mesti campuran saka musik tradisional karo modern, ning mesti nyampleng yen dimirengke…….
Wis pokoke jos gandos ngendikane mbah lanang….
Yen gak percaya iso diunduh ing kene, terus diputer….
Nyenengkeeehhh……. Apa maneh suarane Manthous……. Saka Campur Sari
Saeed Ghasemi - Tanha Gonah | Album Demo -
June 14, 2010 at 10:04 pm
wah …sak meniko gambare sae sanget…kapan nggih kulo saged nyusul lan ndhamel gambar kados mekaten……
Iwak..iwak..iwak.Mambu..mambu..mambu.Mek 2 (loro) thok saranku rek, nek arep mrene.Siji: Nek mrene, nggaweo sepatu...ojok sandal.Loro: Nek wes mulih teko kene, ndang umbahen kabuehh klambi-klambimu!{Tambahan ae}Iwak-iwake iku
miyos wonten ing Ngawi ing tanggal 26 April 1982 inggih punika salah satunggaling sastrawan wonten ing Indonésia. Ananging piyambakipun langkung remen dipunceluk pujangga tinimbang sastrawan. Novelipun ingkang sepisanan lair inggih kanthi irah-irahan Garis Tepi Seorang Lesbian ingkang dados bestseller ingkang mbiyantu piyambakipun ngrembakakaken karemenanipun kanggé nyerat novel –novel ingkang salajengipun. Sapunika piyambakipun aktip mbangun sanggar kaliyan paring dhukungan dhateng laré-laré ingkang dumunung ing Yogyakarta.[1]
Novelipun Herlinatiens ingkang sepisan inggih punika kanthi irah-irahan “Garis Tepi Seorang Lesbian” inggih nyariosaken babagan satunggaling lesbian ingkang dipunsingkiri déning kabudayan ing sakiteripun saha kulawarganipun. Buku ingkang sepisan punika telas dipuntumbas déning pamaosipun namung ing kalih peken. Bukunipun ingkang kaping kalih inggih punika, “Dejavu”, “Sayap yang Pecah” ugi dados bestseller.[2] Sapunika, piyambakipun minangka staff saha tim panaliti saking Yayasan umar Kayam. Piyambakipun dumunung ing Yogyakarta saha pados kawruh malih kanggé gelar master wonten ing jurusan budaya ing Universitas Sanata Dharma.
Garis Tepi Seorang Lesbian[besut | besut sumber]
Bukunipun ingkang dipunsalin ing basa Inggris kanthi irah-irahan Margins of a Lesbian, dipunwiwiti kaliyan wontenipun tokoh Ashmora Paria, tiyang
stri saking Indonésia ingkang gadhah tigang putra. Lajeng piyambakipun nikah saha dumunung Paris, Pranis kaliyan kancanipun ingkan
stri ugi, inggih tokoh Ri. Paria saha Ri sampun dipunsingkiri déning masarakat Paris lajeng kekalihipun pindhah dhateng Indonesia malih. Cariyos punika ing bagéyan purwakaning buku.Paria lajeng kepanggih kalyan Davia, murid estri ingkang sampun gadhah sesandhingan kaliyan tiyang jaler. Ing sepisanan, Paria ngupaya kanggé nolak raosipun dhateng Davia, ananging amargi piyambakipun taksih dhewekan lajeng piyambakipun njalin hubungan kaliyan Devia. Paria ugi gadhah hubungan kaliyan kalih kancanipun mawi serat inggih punika Gita, satunggaling ibu rumah tangga saha Rafael, biarawati Katolik. Buku punika nyariosaken babagan perjuanganipun tiyang ingkang dipunsingkiri, rumor, saha lajeng dipunsisihaken wonten ing
mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 3 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Infobox_U.S._legislation&oldid=624046"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.08, 18 Januari 2012.
Ringkesan isi: Artikel kudu mawa sumber saka sumber-sumber pinercaya lan kapublikasi saka pihak katelu sing nduwèni reputasi kanthi pangecèkan fakta lan akurasiné
Artikel-artikel Wikipedia kudu migunakaké sumber pinercaya sing dipublikasi. Kaca iki mènèhi paugeran cara ngidhèntifikasi sumber-sumber kasebut. Kaca kawicaksanan sing ngrembug perluné migunakaké sumber yakuwi Wikipedia:Dudu riset asli lan Wikipedia:Pamesthèn.
Yèn Panjenengan bisa mènèhi informasi sing migunani kanggo Wikipedia, mangga dilaksanakaké, nanging muga digatèkaké yèn tanggung jawab kanggo nemokaké sumber rujukan ana ing wong sing nambahaké bahan jroning sawiji artikel. Sumber kudu diwènèhi sabisa-bisané; suntingan tanpa rujukan utawa rujukané agawé tidha-tidha bisa dadi pitakonan lan dibuwang sawayah-wayah. Kadhangkala luwih apik ora nduwèni informasi babar pisan tikimbang nduwèni informasi tanpa rujukan. [1]
Sumber primèr yakuwi dhokumèn utawa wong sing mènèhi kasaksèn langsung marang sawijiking kahanan utawa prastawa; utawa, sawijiking sumber sing cedhak banget karo kedadéyan sing Panjenengan tulis. Istilah iki paling kerep ngarujuk marang sawijining dhokumèn sing diasilaké déning partisipan ing sawijining prastawa utawa pengamat saka prastawa kasebut. Sumber iki bisa arupa laporan resmi, layang, cathetan saksi, otobiografi, utawa statistik sing dikompilasi déning pihak sing kawogan. Bahan sumber primèr manawa mbutuhaké sawijining pelatihan supaya bisa dianggo kanthi permana, utamané ing topik-topik sajarah. Artikel Wikipedia bisa migunakaké sumber primèr mung yèn sumber-sumber iki wis dipublikasi déning penerbit pinercaya, umpamané traskrip pengadilan sing dipublikasi déning stenografer pengadilan, lan mung bisa dipigunakaké sauger kanggo pratélan deskriptif. Pirsani Wikipedia:Dudu riset asli lan Wikipedia:Pamesthèn.
Sumber sekundhèr nyimpulaké siji utawa luwih sumber pisanan utawa kaloro. Sacara umum, artikel-artikel Wikipedia kudu adhedhasar sumber sekundhèr pinercaya.
Sumber tèrsièr biasané nyimpulaké sumber sekundhèr. Ensiklopedia, kalebu Wikipedia, yakuwi sumber tèrsièr. Artikel-artikel Wikipedia ora olèh ngutip artikel Wikipedia liya minangka sumber, amarga Wikipedia iku sawijining wiki sing bisa disunting déning sapa waé lan amarga saka kuwi durung bisa dipercaya. Senadyan mangkono, Wikipedia bisa dipigunakaké minangka sumber primèr ngenani Wikipedia, sarujuk karo watesan ing dhuwur. Publikasi kayadéné Encyclopædia Britannica, World Book, lan Encarta dianggep minangka sumber pinercaya.
Adhedhasar sifat publikasi sing diduwèni déning sumber sing dibabar, kapinercayan sawijining sumber kanggo didadèkaké rujukan artikel bisa diklasifikasi kayta mangkéné:
Karya Tugas Akhir; Skripsi, Disertasi, Thesis sing wis diuji déning ahli
Buku sing dibabar déning penerbit sing kurang pinercaya tetapi wis disunting editor
Buku sing dibabar déning penerbit sing kurang pinercaya lan ora disunting editor
Artikel sing ditulis ing internet kanthi referensi jelas saka sumber internet
Koran (Bagéan bahasan ngenani biografi lan cathetan prastawa)
Koran (Bagéan saliyané bahasan biografi lan cathetan prastawa)
Artikel liya saka ensiklopedia bebas dengan sistem mirip wikipedia (bebas disunting siapa saja)
Teliti kanthi ati-ati klebu kategori endi sumber sing bakal panjenengan anggo. Yèn bener orané lan motif sumber kasebut diragukan kanetralané, luwih apik ditinggal. Artikel sing kurang informasi luwih apik tinimbang artikel sing bot-sih.
Isih kagolong pantes kanggo nyuwun marang penyunting liya supaya mènèhi sumber-sumberé. Beban kanggo mènèhi bukti ana ing pundhaké penyunting sing nglebokaké suntingan sing dadi pitakonan, lan kabèh bahan tanpa sumber bisa dibuwang déning penyunting liya. Senadyan mangkono, sawetara pengguna bisa takon yèn Panjenengan mbuwang sawijining bahan tanpa mènèhi kasempetan wong liya kanggo golèk sumberé, utamané yèn sawijining bahan ora terang-terangan salah, mustahil, utawa mbebayani. Tinimbang mbusak langsung bahan-bahan kaya mangkono mau, penyunting diprayogakaké supaya mindhahaké menyang kaca dhiskusi, utawa ndèlèh cithakan {{fact}} sawisé tembung utawa ukara sing dipermasalahaké, utawa mènèhi {{butuh verifikasi}} lan {{tanpa referensi}} ing bagéan dhuwur kaca. Pirsani Wikipedia:Pamesthèn lan Wikipedia:Dudu riset asli, sing dadi kawicaksanan, sarta en:Wikipedia:Avoid weasel words.
Aja mbusak pratélan sing panjenengan pikir bener lan arupa kawruh umum, mung amarga ora disertani sumber. Umpamané, mbusak ukara "orbit èlips bumi" mung amarga penulis ora mènèhi sumber sing ndhukung pratélan yèn orbit planet kuwi awangun èlips.
Deleng uga: Wikipedia:Biografi tokoh sing isih urip lan Wikipedia:Fitnah
Bahan-bahan sing dadi pitakonan lan tanpa utawa kurang disertani rujukan, senadyan negatif utawa positif, jroning artikel ngenani tokoh sing isih urip kudu cepet dibusak lan ora perlu dipindhahaké menyang kaca dhiskusi. Semono uga tumrap bagéan-bagéan jroning artikel jenis liya sing magepokan karo tokoh sing isih urip. Bakal ana wong sing bisa tatu atiné amarga tembung-tembung Panjenengan. Kita dudu jurnalis tabloid, kita iki ensiklopedia. [2]
^ Jimmy Wales, "Insist on sources", WikiEN-l, 19 Juli 2006.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.46, 7 Maret 2011.
kedunge… Yen wong wadon wis ilang wirange… mlakuho topo lelono..njajah deso milang kori ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi golek wisik songko sang Hyang Widhi…”
Rit,enak po kui ireng2? aku dadi pengen nyobo..heheyen ketan ireng kr jongkong ireng
wes pokoke akeh lah...Nggone iki nang kelurahan Pakal, kecamatan Benowo. Paling enak nek lewat tol
Awu vulkanik ya iku awu kang ditokake déning gunung kang njeblug utawa bledhos bareng karo material-material liya kang panas.[1] Awu vulkanik nalika metu saka gunung kudu diadohi amarga panase.[1] Nanging nalika awu vulkanik wis adhem, lemah kang kena awu vulkanik kasebut dadi lemah kang subur.[1] Lemah iku diarani lemah vulkanik.[1] Lemah vulkanik iku kulite bumi kang kagawe saka material gunung kang njeblug, kang wis lapuk.[1] Lemah vulkanik iku lemah kang subur, amarga akèh usur hara kang kaandhut ing sajerone lemah iku. Lemah vulkanik akèh ditemokake ing lereng-lereng gunung berapi.[1]
Awu vulkanik iku awu kang diasilake saka peleburan lan pengolahan bahan-bahan mineral.[1] Lemah kang ana awu vulkanike bakal dadi lemah kang subur, sugih mineral, lan isa digunakake kanggo nandur tanduran werna-werna.[1] Awu vulkanik béda karo awu biasa.[2] Awu vulkanik wujude luwih lembut tinimbang awu biasa.[2] Saliyane iku werna awu vulkanik béda karo awu biasa, warnane awu vulkanik klawu (klawu).[2]
Ing Indonesia panggonan kang akèh awu vulkanike iku panggonan kang cedhak karo gunung berapi kang isih aktip.[1] Laladan kang akèh awu vulkanike contone ing Jawa bagean lor, Sumatera, Bali, Lombok, Halmahera, lan Sulawesi.[1] Jawa lan Sumatera nduwèni gunung berapi paling akeh, mula panggonan kang ngandhung awu vulkanise uga paling amba.[1]
^ a b c d e f g h i j k (id)Tanah Vulkanik (diundhuh tanggal 10 Maret 2010)
^ a b c (id)Abu Vulkanik yang kena Mata Pedih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Awu_vulkanik&oldid=1083161"	Kategori: Vulkanologi	Menu navigasi
Kalamakara (hal. 31), Wayang Golek Rama Shinta (hal. 36), Penari Bedhoyo (hal. 39),
meh tuku sutil ya S : hmm.. A : regane 100ewu S : OPO??? sutil opo kuwi regane kok 100ewu A : sutile saka stainless steel ben awet S : lha kae sutil kayu wae iso bertahan 4 taun kok A : tapi kan wis podo cuwil S : lha tapi kan wajanmu ki teflon,nek nggo sing stainless steel ndak
Saben bengi nyawang konang, Yen memajang mung karo janur kuning, Kembang wae weton gunung, Pacitan sarwi jenang, Panas udan aling-aling caping gunung, Najan wadon sarta lanang, Minumane banyu bening, Dek jaman berjuang, Nyur kelingan anak alang, Biyen tak openi, Gek saiki ana ngendi, Jarene wis menang, Kuturuan sing digadang, Biyen ninggal janji, Gek saiki opo lali, Neng gunung tak condongi sega jagung, Yen mendung tak silihi caping gunung, Sukur bisa nyawang, Nggunung desa dadi rejo, Nggone
kepareng kula pn kintuni. mugi dados amal . nuwun.
Reply	arinil says:	21 February 2010 at 16:35	wa’alaikumussalam wr wb, nyuwun pangapunten pak, kulo dereng
StockXpert [ing] [pt]
net Re: Ngobrol santai # 1 by Abid on Thu Aug 11, 2011 8:36 pmkangguru wrote:Wis dho teraweh urung iki... Wis kang ....
“Mboten pak, niki moco sms kok pak”
“Aku kira yen kurang waras mas, niki kok iso bocor mau nopo kejeglong tow mas panjenengan?”
“Nggeh pak, niki mau kejeglong kidul kunu kwi lho pak. Apes tenan kok pak, lagi kesusu-kesusu malah entok alangan koyo ngene. Dasare lagi apes tenan iki aku pak.”
sanget kaliyan gesang kita. Amargi busana menika salah satunggaling kabetahan ingkang pokok sasanesipun dhahar saha papan. Pramila, kita kedah nggadhahi kawigatosan ingkang ageng marang busana ingkang kita angge.
Busana menika nggadhahi kathah gina. Busana saged nyegah kita saking panas lan adhem. Busana ugi saged ndadosaken kita langkung rapi lan nggadhahi wibawa. Ing agama Islam, busana ugi kangge ngibadah lan supados kita dipunmangertosi minangka muslim utawi muslimah.
Busana inggih raket kaliyan kapribaden kita. Kapribaden saged nyebabaken kados pundi cara kita tumindak kaliyan tiyang sanes saha kados pundi tiyang sanes mirsani kita, tumindak marang kita. Kapribaden ingkang sae saged damel kathah kanca lan mitra, saha damel kawontenan ingkang ngremenaken panggalih.
clana ingkang mlorot-mlorot, lan sapanunggalanipun. Lare-lare jaler ugi sami kemawon. Clananipun dipunplorotaken, clana potlot, suwek dengkulipun, ngangge busana boten rapi, lan sapanunggalanipun.
Kados ingkang dipunsebat ing ngandhap, busana menika nandhakaken kapribadenipun sawijining
lan sapanunggalanipun. Dene, lare-lare wadon menika angsal anggepan menawi piyambakipun boten gadhah harga dhiri, nakal, gampangan, males, boten gadhah pendihirian (waton ndherek trend), lan sapanunggalanipun.
Benten kaliyan tiyang ngangge busana ingkang sae, rapi, saha nutup aurat kanthi tenanan. Menika nandhakaken menawi tiyang menika
Saking sedaya seratan menika, kita kedah pinter saha tliti anggenipun ngangge busana. Kedah nutup aurat, rapi, sae, lan boten waton ndherek trend. Amargi, kejawi saged damel kapribaden ingkang sae, kita sadhar
Gosip Artis Wulan Guritno, Wulan Guritno, Profil Wulan Guritno, Koleksi Wulan Guritno, Seputar Wulan Guritno, Wulan Guritno Diprediksi Melahirkan 11-11-11, Wulan Guritno
Bu Dewo mung nggrundel nggon atine,’kepiye to le engko nek Ramamu bali, engko lak ming didhukani’ Raras mung
nguthak uthik montore, kakangne mung nggujengi biola. Apa ya dha ora mesakke karo mbokne sing lagi nyirami kembang, mbok direwangi sithik-sithik po piye, ra kethang mbedholke suket, Bocah saiki ora dong blas, wis dicontoni kae karo wong tuwane. Isa asam urat awakku nek tak rasakke banget. Wus tak serahna marang Gusti Allah wae.
Ning jero ngomah Raras bola-bali mindhah remote tv-ne. “Ora ana acara sing apik tenan. Coba iki ning Indosiar ana acara apa ya ? Hueh, ana film Kuntilanak 2, lho kok isa, kan lagi wae direlease ning bioskop, wah lumayan ora perlu ning bioskop maneh,
dheweke dilirak lirik dening Ibune, mung ngguya-ngguyu karo ethok-ethok ra weruh menawa Ibune mbutuhke bantuan.
Inggris, sajake kaya montir profesional tenan. Ethok-ethoke.
Saka njeron ruang keluarga Raras mbengoki Aryo karo Gandhy, “Ndhy mbok montormu ki aja diunekke dhisik to, kowe yo ho-o Yo, biolane ki aja diunekke dhisik, aku dadu ra krungu suarane Julie Estelle….Njelehi tenan to adhi-adhiku………”
Gandhy karo Aryo mbengok bareng kaya diabani,”Nonton apa to Mbak, nganti kaya penting-pentinga banget, paling mung film Kuch Kuch Hota Hai, alah wis kerep diputer, bosen……..”
engko dhisik, mbok piring-piringe dicuci sik, cah wadon kok ora isa ngewangi Ibune,…….Gandhy ro Aryo ngresiki garasi sik, engko nek Bapakmu
gosong, siji, loro, telu……” ngendhikane Bu Dewo karo mbalang anak-anake nganggo bantal.
Raras enggal-enggal malik gedhang ana wajan, reti ana sing mateng siji
banjur mbaka siji nyemplunake pisang ana ing wajan…….wah pembalap bisa nggoreng pisang juga……bathine dheweke ge-er dhewe.
***************
Jam setengah pitu sore Pak Dhewo nembe kondhur amarga ana kuliah sore dina iki. Mlebu ruang keluarga langsung
Film Kuntilanak 2 rampung jam wolunan, pas wektune maem
pitakone Pak Dewo marang Gandhy, karo tangane nyuthik-nyuthik upa sing mlebu nggon bolongan untu nganggo bithing.
dia?” Gandhy katon sumringah ngerti Papane ora nesu maneh
dibutuhke maneh ning ruang makan kuwi, terus enggal-enggal wae ngloroti kabeh sing ana meja. Aryo karo Raras ming merot.
“Aryo karo Raras ki ngapa dha merat merot……..” pitakone Pak Dewo.
menjadi sarjana seni musik itu apa jelek Pa?” pitakone Aryo.
“Waduh, genahe ki dha serik, yo, saiki Raras piye, lha wong senengane ming lulur wae, ora tau gelem sinau, Aryo yo piye kegiatane ?” Pak Dhewo ngendhika karo nggodani loro-lorone.
“Wah, Papa itu kalau nanyai
Pak Dhewo sakdurunge ninggalake bocah-bocah ana ing ruang makan mung ngendhika,”Percaya wis,
Bapakne kon dadi dosen, nanging ora dha ana sing gelem ninggalake hobine sing uwis kethok hasile.
By: Dodik on Maret 16, 2009 at 16:23
Kok ngerti yen lanang kabeh, emange koe we delok njerone mas..:P
By: mantostrip on Maret 16, 2009 at 18:02
Dumadya angratoniNenggih kang Ratu Kidul Ndedel nggayuh gegana Umara marak marepek Sor prabawa lan Wong Agung
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, giya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes
lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata”.
Rama Bambang menyela “Mboten namung lare sakmenika, rama. Ibu meh
penjelasan “Ingkang piyambakan tanpa kanca menika gelas tehipun. Sanes ibu”
siang, esuk niki ngasta nagasari. Kanyata Bu Tatik, sanadyan sugenge saking
dodolan, dinggo novena niki gelem ngecakke dhuwit sing nek dienggo jajan neng
Sesorah : kagem pranatacara tuwin pamedhar sabda : dipun jangkepi, tuladha-tuladha tanggap wacana, p... |
Murwatono. (2000). Sesorah : kagem pranatacara tuwin pamedhar sabda : dipun jangkepi, tuladha-tuladha tanggap wacana, paribasan, bebasan, saloka, basa endah, tuwin basa rinengga.
pamedhar sabda : dipun jangkepi, tuladha-tuladha tanggap wacana, paribasan, bebasan, saloka, basa endah, tuwin basa rinengga / Sri Hono Murwatono Absolut [Jakarta?] 2000
Murwatono. 2000, Sesorah : kagem pranatacara tuwin pamedhar sabda : dipun jangkepi, tuladha-tuladha tanggap wacana, paribasan, bebasan, saloka, basa endah, tuwin basa rinengga / Sri Hono Murwatono Absolut [Jakarta?]
Patih Gajah Mada saka Majapahit. Kanthi Sumpah Palapa nyawijikake Nusantara ing pamrentahan
Ing Serat Pararaton kawedar ucaping Sang Patih :
“Lamun huwus kalah nusantara isun amukti palapa, lamun kalah ring gurun, ring seram, tanjungpura, ring haru, pahang, dompo, ring bali, sunda, palembang, tumasik, samana isun amukti palapa”.
Kagem panjenengan ingkang badhe maos sejarahipun Patih Gajah Mada saged unduh Ebook wontening ngandap, dipun klik mawon.
Iwak..iwak..iwak.Mambu..mambu..mambu.Mek 2 (loro) thok saranku rek, nek arep mrene.Siji: Nek mrene, nggaweo sepatu...ojok sandal.Loro: Nek wes mulih teko kene, ndang umbahen kabuehh klambi-klambimu!{Tambahan ae}Iwak-iwake iku biasane kiriman teko daerah pesisir sing nang Jawa Timur karo Jawa Tengah . Kiro-kiro tekone jam 1-an sampe bukak'e ngko tengah wengi.
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Bali"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.13, 14 Maret 2013.
bukkake	cum dijupuk	masturbasi	fisting	assfucking	ngambung	bokongé sialan	ngobahke driji	pijet	padusan	ngisep	spanked	tied-up	kurang ajar	silit	dilatih	dipun cukur	digawe nggo tangan	turu	kaukum	sikil
kuwi sowan Gusti bebarengan, mula biasa nganggo pedoman utawa
petis khas Suroboyo. Koen yo iso pesen rujak campur sing ditambahi buah-buahan kaya nanas, pencit, karo bengkoang. Salah siji depot rujak cingur sing terkenal nang Suroboyo iki Depot Genteng, sing panggone nang Dalan Genteng Durasim 29 Surabaya.
It is named cingur, the main ingredient of Rujak Cingur. Cingur
kanggo kabeh mawon Sun 17 Aug 2008 - 23:47 salam kenal jugaa.... didot!!!Vespa Team JuniorJumlah posting : 954Age : 26Localisation : kembali ke JOGJARegistration date : 30.12.07Subyek: Re: salam kenal kanggo kabeh mawon Mon 18 Aug 2008 - 11:42 Salam kenal juga bro...Monggo pinarak ing forum IVI,kaliyan sedherek2 sanesipun,mugi2 panjenengan krasan...
kanggo kabeh mawon Tue 19 Aug 2008 - 15:21 woy yooooo..jah bless to kobot...pemalange ngendhi ya kang??kayong durung tau
maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1429H. Nyuwun agunging
sobre Langon Bali Resort & Spa
Endereço: Jl Darmawangsa, Kampial Village, Ungasan 80363,
DISEBUT Aren Gedhang Jagung Jambe Kacang Kapuk Krambil Mlinjo Pari Pohong Pring enom Pring tuwo Telo Ruyung Debog Tebon Pucang Rendeng Randhu
Motto: Turek minangka salah sijiné negara kang kuat lan gedhé aurochs.
Turek (Jerman ...)[ˈturɛk] iku sawijining kutha ing tengah Polen. Kutha iki nduwé pedunung 30.700 jiwa ing taun (1995).Dumunung ana ing Provinsi Wielkopolska (wiwit 1999), sadurungé ana ing Provinsi Konin (1975-1998).
Turek&oldid=1090623"	Kategori: Kaca sing trap-trapan pambuleté alaKutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripRintisan Polandia	Menu navigasi
buyut Panca Surangga salah satunggaling putri ngarsa dalem menika inggih eyang buyut putri kula. Nalika samanten Gusti Pangeran Samber Nyawa tasih
sampun ngayah gesang malah sakderengipun Gusti Pangeran tedak dusun kula. Ngaturaken gunging panuwun. Kula Bambang Asmara Hadi . ing
wonten punapa ing parangtritis, kok ndadosakekn panjenengan muwun?
-04 21:16 ] Warung Mak Beng@Sanur
-03 20:44 ] Mie goreng@Warung KIYOMA
dina liya-liyane mesthi ning kampus. Pak Dewo klebu dosen sing sregep, disiplin lan ndhuweni dedikasi babagan pendidikan kanggo masyarakat. Kaya ngapa raine katon abang ireng menawa nyawang putra-putrane sing ora ana
daerah liya, ora isa full kuliah, apa maneh ngumpul keluarga. Nanging atine ora isa ngeculke ukara sing oar becik marang anak, sanajan Pak Dewo ora sarujuk menawa Gandhy dadi pembalap,nanging isih gelem ndongakake supaya anggone mbalap isa slamet lan menang.
Pak Dewo mung isa sangga uwang. Ora nyana-nyana dheweke nalika drijine ngolak-alik bukune Gandhy, ning kana ditemukake hasil kuliah semester iki, blas paling dhuwur ming B, kuwi we ming siji, liya-liyane C karo D. Raine Pak Dewo mundhak abang ireng nalika nyawang Gandhy malah ubeg nguthak-athik montor balape. Buku Diktat sing ning ngarepe dumadhakan diuncalake marang Gandhy.
mung siji, kuwi we pelajaran Bahasa Indonesia. Liya-liyane rusak. Piye leh mu kuliah. Papa wus ragad akeh, wus tak ewangi nyambut gawe awan mbengi, Gandhy nggak ngerti Papa……………..”
“Gandhy, Papa ki kaya ngene kiyi isih darah biru, Papa isin, Eyang-eyangmu kuwi alus-alus banget, arep dhaharan we alus, lha kok kowe malah mbalap, sakjane Papa uwis maringi toleransi, ning nek ngene kuwi lho, nilai-nilaimu ajur, trus Papa piye isa ngarep-ngarep awakmu dadi dosen kaya Papaa…..Gandhy, Gandhy,
jerih payah kamu, ……..puaskah kamu Gandhy…….” Pak Dewo nyoba ngedhunke emosine mbaka sethithik.
“Gandhy, Papa, tulung pendhetke wedang putih, Papa ngelak iki….” tembunge Pak Dewo marang Gandhy, rada kendha dukane.
“Pa…” Gandhy nggolek atine Papane. Pundhake Papane dipijeti, “Pa, putrane Papa ora mung Gandhy, Mbak Raras kaliyan Mas Aryo nggih putrane Papa, inggih to, lak dede putrane tiyang sanes
Jendral (TNI) Susilo Bambang Yudhoyono sing lair ing Pacitan, Jawa Wétan, tanggal 9 September 1949 iku mantan pènsiunan jéndral militèr Indonésia lan Présidhèn Indonésia kaping 6 sing kapilih ing pemilihan umum sacara langsung sing sepisanan déning rakyat. Yudhoyono menang ing pemilu présidhèn September 2004 liwat rong tahapan pemilu présidhèn Indonésia saka kandhidhat Présidhèn Megawati Soekarnoputri. Panjenengané wiwit njabat tanggal 20 Oktober 2004 lan diampingi Jusuf Kalla minangka Wakil Présidhèn.
Latar Wuri Kaluwarga[besut | besut sumber]
digolèki nganti tekan Pakubuwana lan isih ana gegayutané karo trah Hamengkubuwana II.[1]
Kayadéné bapaké, SBY uga mèlu ing donyané militer. Saliyané manggon ing omah keluwargané kang ana ing
uga manggon ing Istana Merdeka, Jakarta. Susilo Bambang Yudhoyono nikah karo Kristiani Herrawati putri kaping teluné saka Jènderal (Purnawirawan) Sarwo Edhi Wibowo (alm). Komandan militèr Jènderal Sarwo Edhi Wibowo mèlu ngréwangi numpes PKI (Parté Komunis Indonésia) ing taun 1965. Susilo Bambang Yudhoyono duwèni putra kang cacahé loro, ya iku Agus Harimurti Yudhoyono (lair 1978) lan Edhie Baskoro Yudhoyono (lair 1980).
Agus iku lulusan saka SMA Taruna Nusantara ing taun 1997 lan Akademi Militer Indonésia taun 2000. Kayadéné bapaké, Agus uga èntuk bebungah Adhi Mekayasa lan prajurit kanthi gelar Létnan Satu Tentara Nasional Indonésia Angkatan Dharat kang ditugasake ing Batalion Infantri ing
Taun 1973, panjenengané lulus saka Akademi Militèr Indonésia (Akabri: Angkatan Bersenjata Républik Indonésia) kanthi pakurmatan Adhi Makayasa minangka murid lulusan paling apik lan Tri Sakti Wiratama kang mujudaké prèstasi paling dhuwur gabungan méntal, fisik, lan intelèk. Pèriode 1974-1976, panjenengané miwiti karier ing Dan Tonpan Yonif Linud 330 Kostrad. Ing taun 1976, panjenengané sekolah ing Airborne School lan
panjenengané sekolah ing Infantry Officer Advanced Course (Fort Benning) Amèrika Sarékat.
Pèriode 1988-1989, panjenengané sekolah ing Sekolah Komando Angkatan Darat lan nerusaké menyang US Command and General Staff College (Fort Leavenwort) Kansas Amerika Serikat ing taun 1991. Pèriode (1989-1993), panjenengané kerja dadi Dosèn
iki uga miwiti karier ing Kasdam Jaya (1996), lan Pangdam II/Sriwijaya uga dadi Ketua Bakorstanasda. Taun 1997, panjenengané diangkat minangka Kepala Staf Teritorial (Kaster) TNI kanthi gelar Létnan Jènderal. Panjenengané pènsiun saka kemilitèran tanggal 1 April 2001 amarga diangkat dadi menteri.[2][3]
Susilo Bambang Yudhoyono tampil minangka juru wicara Fraksi ABRI nalika arep Sidang Umum MPR 1998 kang dianakaké ing tanggal 9 Maret 1998 lan Ketua Fraksi ABRI MPR ing Sidang Istiméwa MPR 1998. Tanggal 29 Oktober 1999, panjenengané diangkat minangka Menteri Pertambangan lan Energi ing pamaréntahan kang dipandhegani déning Présidhèn Abdurrahman Wahid. Setaun sawisé iku, ing tanggal 26 Oktober 1999, panjenengané dilantik
ngadhegaké katertiban, keamanan, lan hukum sacepeté amarga kahanan pulitik kang darurat. Nalika iku, Ménko Polsoskam sing nyekel mandhat nerjemahaké kahanan pulitik darurat ora padha karo kahanan darurat kang ana ing sajeroning Undang-undang Nomor 23 tahun 1959.
Durung genep setaun dadi Menko Polsoskam utawa limang dina sawisé nyekel mandhat, panjenengané dikon mundur ing tanggal 1 Juni 2001 déning sing mènèhi mandhat amarga ana ketegangan pulitik antarané Présidhèn Abdurrahman Wahid lan DPR. Jabatan pengganti minangka Menteri
Kabinèt Gotong Royong kang dipandhegani déning Présidhèn Megawati Soekarnoputri nglantik panjenengané dadi Menteri Koordinator Bidang Pulitik lan Keamanan (Menko Polkam) ing tanggal 10 Agustus 2001. Ngrasa ora dipercaya manèh karo présidhèn, jabatan Menko Polkam ditinggalaké ing tanggal 11 Maret 2004. Madegé Parté Dhémokrat ing tanggal 9 September 2002 nguwataké jenengé supaya bisa tekan puncak karier pulitik. Nalika Parté Dhémokrat didéklarasikaké ing tanggal 17 Oktober 2002, panjenengané dicalonaké dadi présidhèn ing pemilu présidhèn 2004.
Sawisé mundur saka jabatan Ménko Polkam lan bebarengan karo masa kampanye pemilu lègislatif 2004, kanthi cara resmi panjenengané ana ing koridor Parté Dhémokrat. Anané panjenengané sajeroning Parté Dhémokrat bisa suksès ing pemilu lègislatif kanthi èntuk 7,45 % suwara. Ing tanggal 10 Mei 2004, telung parté pulitik ya iku Parté Dhémokrat, Parté Keadilan lan Persatuan Indonésia, lan Parté Bulan Bintang kanthi cara resmi nyalonaké panjenengané minangka présidhèn lan kaampingan déning kandhidhat wakil présidhèn Jusuf Kalla.
Yudhoyono kang tau ditugasaké ing operasi ing Timor-Timur ing periodé 1979-1980 lan 1986-1988 iki èntuk gelar dhoktor (Ph.D.) ing babagan Ékonomi Pertanian saka Institut Pertanian Bogor (IPB) nalika tanggal 3 Oktober 2004. Nalika tanggal 15 Desember 2005, panjenengané èntuk gelar dhoktor kehormatan ing babagan ilmu pulitik saka Universitas Thammasat Bangkok (Thailand) [5]. Ing pidato nalika nampa gelar, panjenengané ngandaraké yèn pulitik mujudaké seni kanggo owah lan transformasi sajeroning nagara dhémokrasi kang tentrem. Panjenengané ora yakin tenan yèn pulitik iku ilmu.
Masa Kepresidenan[besut | besut sumber]
MPR ing periode 1999–2004 ngamandemen Undang-Undang Dasar 1945 mula ndadekake presiden lan wakil presiden dipilih kanthi cara langsung karo rakyat. Pemilu presiden rong tahap banjur panjenengane bisa menang kanthi 60,9 % suwara pemilih lan kapilih dadi presiden. Panjenengane banjur dicathet minangka presiden terpilih pisanan pilian rakyat lan tampil minangka presiden Indonésia kaping enem sawise dilantik ing tanggal 20 Oktober 2004 bebarengan karo Wakil Presiden Jusuf Kalla. Panjenengane unggul saka pasangan Presiden Megawati Soekarnoputri-Hasyim Muzadi ing pemilu 2004.
Kolusi, Korupsi, dan Nepotisme (KKN) minangka prioritas penting ing pamaréntahane saliyane perkara kasus terorisme global. Penanggulangan bebayaning narkoba, togel, lan adol-tinuku manungsa uga dadi perkara kang abot lan butuh kerja kang tenanan bebarengan karo rakyat lan pamaréntah.
Ing masa jabatane, Indonésia asring kena bencana alam kayata gelombang tsunami, lindhu, lsp. Kabeh iku dadi tantangan tambahan kanggo Presiden kang isih ngupayakake munggahake ékonomi nagara lan karaharjan rakyat.
Susilo Bambang Yudhoyono uga mbentuk UKP4R, lembaga kepresidenan kang saiki dipandhegani déning Kuntoro Mangkusubroto (Marsilam Simandjuntak nalika nembe dibentuk) tanggal 26 Oktober 2006.[6] Nalika pisanan dibentuk, lembaga iki ditentang karo Parté Golkar amarga ana isu Wakil Presiden Jusuf Kalla ora diajak nalika mbentuk lembaga iki sarta isu anane UKP4R kanggo ngethok wewenang Wakil Presiden, nanging pungkasane bisa ditrima sawise SBY njelasake dhéwé ing katrangan pers.[7]
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Bambang Yudhoyono Pengarang:
^ Garda Maeswara, (2009), Biografi Pulitik Susilo Bambang Yudhoyono, Penerbit Narasi, ISBN 978-979-16817-5-9.
^ Institute of Southeast Asian Studies, (2005), Indonésia:
Susilo_Bambang_Yudhoyono&oldid=1099478"	Kategori: Présidhèn IndonésiaMantri IndonésiaAlumni Institut Pertanian BogorTokoh PacitanPulitikus IndonésiaLair 1949Kategori ndhelik:
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
Édouard Pierre Marie Chassaignac (lair ing Paris, 24 Dhésèmber 1804 – pati ing Versailles, 26 Agustus 1879 ing yuswa 74 taun) inggih punika dhokter sarta ahli bedah saking Perancis.[1][2][3]
Chassaignac punika nimba kawruh wonten ing sekolah pendidikan kedhokteran, kutha Nantes sasampunipun dilajengaken nimba kawruh wonten Paris. Piyambakipun dipunpromosikaken dados dhoktor nalika taun 1835 sekaliyan kaliyan disertasi babagan patah tulang wonten ing leher tulang paha (femur). Kalih taun sasampunipun piyambakipun dados profesor wonten ing fakultas kasebat.
Piyambakipun nate nyepeng jabatan kados ahli bedah wonten ing Bureaus Central des Hôpitaux sarta wakil presiden saking Société anatomique. Nalika taun 1857 piyambakipun dados presiden saking Société de chirurgie sarta taun 1868 dados anggota Académie de médecine.
Istilah kadhokteran[besut | besut sumber]
Wonten istilah-istilah kedhokteran ingkang namanipun dipunpendhet saking asmanipun Charles Marie, inggih punika:
Kaitan Chassaignac. Piranti ingkang wujudipun kados kaitan (cangkolan) ingkang dipun-ginakaken kangge fiksasi nalika
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Édouard_Pierre_Marie_Chassaignac&oldid=1105648"	Kategori: Lair 1804Kapatèn 1879Tokoh ParisAhli bedah PerancisTokoh Misuwur	Menu navigasi
sing punyah sing mulih versi dj yan yudha descargar música
SING PUNYAH SING MULIH REMIX_ DJYUDHA IS MY LIFE
(Duration: 05:1 | Bitrate: 192 kbps)
sing punyah sing mulih DJ YUDHA pin 5826C3FF
sing punyah sing mulih versi DJ YAN YUDHA D3B56FE5
(Duration: 06:50 | Bitrate: 192 kbps)
Sing punyah sing mulih _ YAN YUDHA D2267787
(Duration: 06:59 | Bitrate: 192 kbps)
sing punyah sing mulih _ YAN YUDHA D0D8C2
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one
“Wah, jan, Mbok Pariyah, iki, landhane malah semaput, jupukna minyak kayu putih utawa apa, urusan iki, wah lak malah dadi gaweyan to………….nek aku engko ndhak ndarani aku macem-macem, wis
Jroning taksonomi tetenduran, sistem klasifikasi APG II iku sistem klasifikasi paling anyar kanggo
flowering plants: APG II. Botanical Journal of the Linnean Society 141: 399-436.[1]) Versi iki arupa révisi saka sistem sadurungé, sistem APG sing diwetokaké taun 1998.
Panglompokan utama klad jroning sistem APG II yakuwi kaya ing ngisor iki (jeneng-jeneng sistem iki nganggo basa Inggris lan
fikasi_APG_II&oldid=1073626"	Kategori: Taksonomi tetanduranKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 29 Agustus 2016.
ugi saestu badhe mandheg?" (Raharjo juga akan berhenti?) tanya Pak Setyono, pengurus pramurukti RS Panti Rini. "Inggih, njing Oktober" (Ya, besuk Oktober) jawab Rama Agoeng. Pak Setyono meneruskan "Kabaripun piyambakipun nembe kemawon
-15 21:50 ] Warung TUTU DEDEX@Ubud
rampung test ride aku clingak-clinguk, lha wis ilang kabeh.. hahaha
oke-oke.. sante wae.. 😉
Piyambakipun dados misuwur amargi saged ndamel sintesis saking filsafat Aristoteles lan ajaran Gréja Kristen. Sintesisipun puniki dipunamot ing karya utaminipun: Summa Theologiae (1273). Piyambakipun disebut minangka "Ahli teologi utami tiyang Kristen." Malah panjenenganipun dipunanggep minangka tiyang suci déning Gréja Katulik lan kagungan gelar santo.
Kagesangan Thomas Aquinas[besut | besut sumber]
Aquinas punika teolog skolastik ingkang paling ageng. Panjenenganipun punika murid Albertus Magnus. Albertus mulang perkawis filsafat Aristoteles saéngga panjenenganipun baud sanget ing filsafat punika. Pandangan-pandangan filsafat Aristoteles dipunselarasaken kaliyan pandangan-pandangan Alkitab. Panjenenganipun tiyang ingkang paling kasil nyelarasaken kekalihipun saéngga filsafat Aristoteles boten dados unsure ingkang mbebayani kanggé iman Kristen. Ing taun 1879, ajaran-ajaranipun dipundadosaken minangka ajaran ingkang sah ing Gréja Katulik Roma déning Paus Leo XIII.
Thomas dipunwiyosaken ing Roccasecca, celak Aquino, Italia, taun 1225. Bapanipun inggih punika Pangeran Landulf saking Aquino. Tiyang sepuhipun punika tiyang Kristen Katulik ingkang salèh. Punika ingkang dados jalaran putranipun, Thomas, ing yuswa gangsal taun dipunpasrahken ing biara Benedictus ing Monte Cassino kanggé diwulang supados ing mangsa ngajeng dados satunggiling biarawan. Sasampunipun sedasa taun Thomas wonten ing Monte Cassino, panjenenganipun dipunpindhah ing Naples kanggéngrampungaken pendidikan basanipun. Sasampunipun ing mrika, panjenenganipun wiwit kasengsem marang pedamelan karasulan gréja, lan panjenenganipun ngupados pindhah ing Ordo Dominikan, satunggiling ordo ingkang sanget kagungan peranan ing abad punika. Pepénginanipun boten dipunpangèstoni déning tiyang sepuhipun saéngga panjenenganipun kedah mapan ing Roccasecca laminipun langkung saking setunggal taun. Nanging, tekadipun sampun wateg saéngga tiyang sepuhipun pasrah marang gegayuhan putranipun. Ing taun 1245, Thomas resmi dados anggota Ordo Dominikan.
Minangka anggota Ordo Dominikan, Thomas dipunkintun sinau ing Universitas Paris, satunggiling universitas ingkang misuwur sanget ing wekdal semanten. Panjenenganipun sinau ing mrika laminipun tigang taun (1245 -- 1248). Ing mriki panjenenganipun tetepangan kaliyan Albertus Magnus ingkang nepangaken filsafat Aristoteles marang piyambakipun. Panjenenganipun ngréncangi Albertus Magnus maringaken kuliah ing Studium Generale ing Cologne, Prancis, ing taun 1248 - 1252.
Ing taun 1252, panjenenganipun kundur ing Paris lan wiwit maringaken kuliah Biblika (1252-1254) lan Sentences, karangan Petrus Abelardus (1254-1256) ing Konven St. Jacques, Paris.
Kaprigelan Thomas misuwur sanget saéngga piyambakipun dipunparingi jejibahan kanggé maringaken kuliah-kuliah ing bidang filsafat lan teologia ing sapérangan kita ing Italia, kadosta ing Anagni, Orvieto, Roma, lan Viterbo, ingkang laminipun sedasa taun. Ing taun 1269, Thomas dipundhawuhi kundur ing Paris. Panjenenganipun naming tigang taun wonten ing mrika amargi ing taun 1272 panjenenganipun dipunparingi jejibahan kanggémbikak satunggiling sekolah Dominikan ing Naples.
Ing lelampahan nuju Konsili Lyons, dumadakan Thomas gerah lan tilar donya ing biara Fossanuova, 7 Maret 1274. Paus Yohanes XXII ngangkat Thomas minangka tiyang suci ing taun 1323.
ingkang boten winates " (ipsum esse subsistens). Allah punika "dzat ingkang paling inggil", ingkang kagungan kawontenan ingkang paling inggil. Allah punika pangobah ingkang boten obah. Katon sanget prabawa filsafat Aristoteles ing kaca tingalipun.
Donya puniki lan gesang manungsa kapérang saking kalih tingkat, inggih punika tingkat adikodrati lan kodrati, tingkat nginggil lan ngandhap. Tingkat ngandhap (kodrati) namung saged dipunpahami kanthi migunaaken akal. Gesang kodrati puniki kirang sampurna lan saged dados sampurna menawi dipunsampurnaaken déning gesang rahmat (adikodrati). "Tabiat kodrati sanès dipun boten wontenaken , ananging dipunsampurnakaken déning rahmat," mekaten pratelakanipun Thomas Aquinas.
Ngenani manungsa, Thomas mucalaken bilih ing mulabukanipun manungsa kagungan gesang kodrati ingkang sampurna lan diparingi rahmat Allah. Nalika manungsa dhawah ing salebeting dosa, rahmat Allah (rahmat adikodrati) punika ical lan tabiat kodrati manungsa dados kirang sampurna. Manungsa boten saged malih netepi paugeran katresnan tanpa pitulungan rahmat adikodrati. Rahmat adikodrati punika dipuntawakaken marang manungsa liwat gréja. Kanthi pitulungan rahmat adikodrati punika manungsa dipunkiyataken kanggé ngupados keslametanipun lan mungelaken manungsa dipunmenangaken déning Kristus.
Perkawis sakramèn, piyambakipun kagungan pendapat bilih wonten pitung sakramèn ingkang dipuntitahaken déning Kritus , lan sakramèn ingkang paling wigati inggih punika Ékaristi (sacramentum sacramentorum). Rahmat adikodrati punika dipunsaluraken matang tiyang pitados liwat sakramèn. Kanthi nampi sakramèn, tiyang wiwit mlampah nuju marang satunggiling kagesangan ingkang énggal lan ngglampahaken tumindak-tumindak ingkang saé ingkang ndadosaken tiyang punika dipuntampi déning Allah. Kanthi mekaten, rahmat adikodrati penting sanget amargi manungsa boten saged ndamel punapa-punapa ingkang saé tanpa rahmat ingkang dipunparingaken déning Allah.
Gréja dipunpriksani minangka lembaga kaslametan ingkang boten saged ndamel lepat ing ajaranipun. Paus kagungan kuwaos paling inggil ing géja lan satunggil-satunggiling pawucal paling inggil ing géja. Karya teologis Thomas ingkang misuwur sanget inggih punika "Summa Contra Gentiles" lan "Summa Theologia".
Dipublikasi pada 12 Oktober 2011 oleh ♪♥♪ShesHe LaLa♪♥♪	Mak iki anakmu prawan
Arteri thoracica, jantung, lan pambuluh getih gedhé liyané
Aorta iku arteri paling gedhé ing awaké manungsa. Sumberé saka bilik kiwa jantung lan nggawa getih sing ngandhut oksigen nuju kabèh bagéan awak ing parédharan sistemik.
Jalur aorta[besut | besut sumber]
Bagéan awal aorta, aorta munggah, muncul metu saka ventrikel kiwa, sing diasingaké déning katup aorta. Kaloro arteri coronaria jantung cawang saka pangkal aorta, ing nduwur katup aorta.
Aorta banjur mlengkung balik ngililingi arteri pulmonalis. Telung pambuluh getih muncul metu saka arcus aortae iki, ya iku arteri brachiocephalica,
communis sinistra, lan arteri subclavia sinistra. Pambuluh-pambuluh iki masok getih nuju sirah lan bagéan lengen.
Aorta banjur mudhun ing awak. Bagéan ndhuwur diafragma (ing dhadha) disebut aorta pars thoracalis lan bagéan ngisor diafragma (ing abdomen) disebut aorta pars abdominalis.
Nalika obah mudhun, dhindhing posterior abdomen, aorta abdomen ngédhar ing kiwa vena cava inferior, cawang-cawang dadi saluran getih utama ing weteng lan usus, lan uga ginjal. Ana akèh wangun cawang sing bisa dimengertèni ing vaskulatur sistem pancernan. Wangun sing paling
Pucuké aorta cawang 2, ya iku arteri iliaca communis sinistra lan arteri iliaca communis dextra kanggo masok getih nuju anggota awak bagéan ngisor lan pelvis.
Aorta iku arteri kenyal, lan mila bisa ngembang sithik. Yèn ventrikel kiwa kontraksi kanggo meksa getih mili nuju aorta, aorta ngembang. Regangan iki mènèhi energi potensial sing bakal mbiyantu mertahanké tekanan getih nalika diastole, amarga ing wektu
kekinian Posted by: ekosuryanti | September 10, 2008 Ghandy lan Bapakne (8)
Pak Dewo rumangsa jengkel karo Raras, nek wus ngana kuwi kabeh anake lan bojone diuring-uring..
“Raras, kowe kuwi bocah apa, wus dikandhani bola-bali, nek dolan ngati-ati, dadine kaya ngana, untunge isih ana sing nulungi, menawa ora kepiye?…………………..
Mmmm, Kowe kuwi ya piye Bu, Bapak ning Semarang ki wus ana sing ngurusi, adhi-adhimu kan ngapa? Sithik-sithik telpon ning Jogja, apa sing liyane ora bisa ngurusi, Papa ki sibuk, akeh tugas ning kampus, nek ora rampung, lak ya ngisin-ngisinke kampus, kene nyambut gawe nganti nglembur-nglembur, sing digoleke dha ora beres…………..”
Ora ana sing wani njawab, menawa semaur sethithik, sandal mlayu ning awak. Pak Dewa raine mangar-mangar, Bu Dewa mung sembab, ngrasakake Bapakne sing gerah ora mari-mari, ndilalahe anak wadone malah depresi berat amarga arep dianiaya uwong. Aryo karo Ghandy mung meneng wae.
“Aryo, kowe kuwi ora tau mulih ngapa, dolan ro cah wedok po piye, lunga terus, nganti ora tau ning ngomah, lan kowe Ghandy, ning balapan motor wus cukup nggo mangan dhewe po piye, nganti ora tau ning ngomah…………..”
“Nggih mboten, Pa, Aryo akeh gaweyan, akeh bocah sing pingin sinau musik, Pa, angel Pa, nggolek kesempatan ngene kiyi, aji mumpung Pa……….” semaure Aryo.
“Aaah, papa, lha wong hadiah ya mung kula tabung, dingge masa depan, kok ya disereg, ajeng nyuwun pa pripun……………” semaure Ghandy sak tekane, “Wus tuwa kok senengane serikan ra anak-anake”
“Huzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz……………………” Ibune ngandhani Ghandy supaya ora waton semaur engko ndhak ana sandal mlayu ning geger.
Pak Dewa mung meneng wae. Raras sing lagi depresi mung ndhesel-ndhesel Ibune, malih dadi bocah cilik.
Bu Dewa alon-alon ambegan, karo mbuwang angin saka lambene, katon arep ngomong,”Aku
diadhepi bareng-bareng, aku ora isa menawa Panjenengan mesti nesu-nesu nganti kaya wong ora nggenah, tenan aku ora kuat Pa,……………..ampun nyalahke tiyang sanes, Papa ya ngana, nglembur terus, nganti lali karo anak-anakke, apamaneh iki wulan Pasa, kudune dilongo ning nesu-nesu, engko dudu pahala sing Papa oleh-olehi, malah mung ngelih…………….”
Pak Dewa genti meneng suwi kae, nyawang trekahe Raras sing bali kaya cah cilik, nganti cuti kuliahe, lambene mung gumreget. …………………Ora ana sing wani nglungani papan kuwi. Kabeh meneng wae……………
**************
kudu tak trimo, bojoku pancen galak
nanging piye maneh atiku wes kadung tresno
senajan batinku ngampet ono njero dada
ameh dolan ro konco kok ora diolehke
senenange nuduh dikira lungo ro liyane
tak jelasno malah mung nggawe kowe sepaneng
kabeh mbok salahno, rumangsa wes paling pinter
distel kendo wae, tak nikmati uripe
senajane galak bojoku pancen sing ayu dhewe
kuat dilakoni, lek ra kuat ditinggal ngopi
gita : cepet/age gung : gedhe guntur : gludug guruh : bledheg gya : enggal gahana : jurang garba : weteng gapura : lawang gagana : langit giri : gunung gita :
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenhdtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
on December 5, 2008 at 3:57 pm | Reply salafysidoarjo
kang hajir…. ojo lali ngajine rek….
yo opo kabare saiki peno kang?….anak e wis piro?
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
nglawan penjajah. Krama banjar Ubung puniki sané 75 KK cenik kelih lan para penuané ri pinanggal 5 April 1946 ketog semprog ngungsi ke carik lan tegalan ngantos ka gunung Batukaru lan alas Munduk Klesih. Para yowanané magabung pacang nyerang pos Nika ring Penebel tanggal 15 April 1946. Indik penyerangan puniki mangku desa Ubung I Gede Djagra nuturang punapi sregep lan
Nyoman Gunawan, I Nyoman Mando(direktur BPR Penebel), mangku I Gede Nyoman Djagra, duk punika kantun alit lan
A. Prentah supados melek ing wanci dalu supados sumerep dewa ingkang nyangking bokor.
C. Menawi wonten dewa nyangking bokor kita kapurih enggal-enggal melek.
D. Isinipun bokor badhe kabagekaken dhumateng tiyang ingkang purun melek, sabar lan narima
E. Isinipun bokor kencana badhe kabagekaken dhumateng tiyang ingkang purun tilem ing wayah sonten.
C. tiyang gesang sakathahing tumindak lan pocapan kedah saged damel sekecaning manah
D. tiyang gesang kedah tansah saged marsudi dhumateng hawa nafsu
E. tiyang gesang kedah saged ngendhaleni hawa nafsu
6. Dewi Sita kadhusta dening Rahwana dipunbekta mabur dhateng ....
7. Bareng wis mulya uripe, awake dadi kuru semangka. Kuru semangka tegesipun ....
A. Upama aku lulus, aku arep nerusake ing Semarang
10. Menawi badhe nyuwun arta dhumateng bapak, maturipun….
11. Ngenjing kula estu ndherek dhateng Semarang lo, nanging kula tak ... bapak rumiyin. Tembung ingkang trep kangge njangkepi inggih punika ....
12. Ukara ing ngandhap punika ingkang klebet ukara camboran inggih punika….
Bandhado, from Bandha (bondage).
ngomong: “Sabukmu lan sepatumu ndang dienggo!” Rasul Pétrus ya manut apa omongé mulékaté. “Salinmu njaba dienggo lan hayuk mèlu aku.” 9Rasul Pétrus terus ngetutké mulékaté metu sangka setrapan, nanging dèkné ora ngerti mulékaté kuwi ènèng tenan apa ora. Mikiré dèkné kuwi ngimpi. 10Sampèk ngliwati tukang jaga sing sepisan, terus ngliwati tukang jaga sing nomer loro, terus tekan lawang wesi, dalané metu nang dalan gedé sing njujuk nang kuta. Lawang wesi mau menga déwé, mulékaté lan rasul Pétrus terus metu. Kadung wis tekan njaba, mulékaté terus mlaku sak dalan karo rasul Pétrus, terus ngilang. 11Rasul Pétrus terus dunung tenan, mulané ngomong: “Saiki aku ngerti nèk Gusti wis ngongkon mulékaté ngluwari aku sangka pangwasané ratu Hérodès lan sangka kekarepané wong Ju.” 12Sakwisé dunung lelakon mau, rasul Pétrus terus budal nang omahé Maria, ibuné Yohanes, sing uga ketyeluk Markus. Nang omah kono ènèng wong okèh
terus pada kagèt tenan. 17Rasul Pétrus terus karo tangané ngongkon wong-wong kongkon pada meneng. Dèkné terus nyritakké enggoné Gusti ngetokké dèkné sangka setrapan. Rasul Pétrus terus ngomong: “Kana sedulur Yakobus lan sedulur-sedulur liyané pada diomongi!” Dèkné terus lunga sangka kono budal nang liya panggonan. 18Ing ésuké para soldat sing jaga setrapan pada gègèran, pada bingung jalaran ora ngerti rasul Pétrus nang endi. 19Ratu Hérodès terus mréntah kongkon nggolèki, nanging rasul Pétrus ora ketemu. Sing jaga setrapan terus dityeluk lan ditakoni lan sakwisé kuwi dipatèni. Ratu Hérodès terus lunga sangka Yudéa budal nang kuta Sésaréa lan manggon nang kono. 20Dongé ratu Hérodès nang kuta Sésaréa kono, wong-wong sangka kuta Tirus lan kuta Sidon bebarengan pada kongkonan délegasi nang nggoné ratuné. Awit, ya embuh apa jalarané, wong-wong sing manggon nang kuta Tirus lan Sidon pada marakké ratu Hérodès nesu banget. Nanging, jalaran kuta Tirus lan Sidon kuwi pangané tekané sangka nggoné ratu Hérodès, mulané terus délegasiné ngglenik Blastus, sèkrètarisé Hérodès, kongkon nembungké ratuné nyuwun kawelasan lan bisa rukun menèh. 21Ing sakwijiné dina sing wis dirantyam sakdurungé, Hérodès nganggo penganggoné ratu terus njagong nang damparé karo ngetokké tembung marang wong-wong. 22Ing sak tengahé ngetokké tembung kuwi wong-wong pada surak-surak ngomong: “Kuwi dudu manungsa sing ngomong, nanging sakwijiné gusti allah!” 23Sakwat mulékaté Gusti Allah ngantem ratu Hérodès, awit dèkné nampa pengalemané manungsa. Kuduné pengaleman kuwi dipasrahké marang Gusti Allah. Ratu Hérodès terus ngglétak dipangan tyatying terus mati. 24Pituturé Gusti terus mrèmèn-mrèmèn terus lan wong pirang-pirang pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 25Sakwisé Barnabas lan Saulus masrahké duwit urunan
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
wong cilik koyo aku lan kanca kancaku wong tani podo nelangsa ndelok pak harto, wis salah tuwek, penyakiten, lha kok ono sing mentolo gawe kaco (koyo sampeyan sing sok nggatak iku).
sampeyan iku ga duwe embah ta?, sampeyan tau dilarani pak harto ta?, jamane pak harto paling ga awak dewe jik iso mangan tempe pin telu sedino, ndang saiki?, wis lesu eeeh ketemu wong nggiapleki koyo sampeyan, gatel maaas maaas…
mahasiswa iku wis salah mangan jik nyadong wong tuwane, gak gablek golek duwit, isone mung nyangap tok cangkeme.
saiki pak harto wis mangkat, tak dungani sak kanca-kancaku mugo mugo amal ibadahe ditrimo marang
Dress Flower Bikin Penampilan Segar | RADAR Banyumas
sangar meneh sing nglirik nggo kocomoto jaran, halah opo to ki,,:p
yen 2 tak Kawasaki tetep dilirik ya Pakdhe? hehe
surabaya iki,akeh omah gedhongsing ngebaki kutho,nganthi ora ono lemah sing sela,wekasane banyuudan ora bisa mili,jalaran akeh sing podho lali ora gawe urung-urungkanggo lakune banyu,katambahan uwuh sing di buang sembarangan dadinumpuk,banjur dadi susuhe lamuk-lamuk.Mongko kita kabeh ngerti,yen lamuk kuwi nggarahi leloro sing werno-werno,utamane loro demam berdarah.Opo maneh yen lagi mongso udan,ayo kabeh konco pho ngati-ati.Kanggo njogo sumebaring leloro,sing di sebabake lemuk mulo ayo podhonindhakake program pemerintah sing disebut 3M :
ingkang sepindah1.Menutup :Tegese tandhon-tandhon banyu kudu ditutup sing rapet ojo nganti lamuk ngendog ing kono.Ingkang ongko kalih2.Menguras :Karepe podo nguras bak-bak adus,pot-pot kambang,papan ngombene manuk lan liya-liyane.
kuwisobone ora mung wengi wae,senajan isuk ugo golek mangsa senengemalah ono ing panggonan sing resik-resik.Kae ono slogan : luwih becik nyegah ojo nganti loro,tinimbang kebacutloro.Mulo ayo konco kabeh podho ngati-ati ojo sampek awake dewekabehkeno sesakit Demam BerdarahWs.Wr.Wb.
Incoming search terms:###########################Pidato bahasa jawa
Purwokerto, Cilacap, Banjarnegara, Gombong, Kebumen, Wonosobo, Purbalingga,
Jawa nganti tumapaking taun Saka 1554 utawa 1633 M nggunakake petungan Syamsiyah, yaiku petungan mangsa panangggalan kang migunakake pathokan lakuning bumi ngubengi srengenge.
Nalika kuwi ngepasi dina Jemuah pasarane Legi. Kedadeyan mau katelah Ajugi, yaiku taun Alip dina Jemuah Legi, utawa Hijriyah 1043 sasi Muharam. Lumakuning mangsa kanthi pranatan pananggalan Komariyah njalari anane geseh sedina antarane taun Jawa lan taun Hijriyah.
Bab mau awit ing petungan pananggalan Jawa sewindu ana taun Wuntu (kabisat) kaping telu, yaiku manggon ing taun Ehe, Dal lan Jimakir. Dene ing pananggalan Hijriyah ing sajroning 30 taun ana 11 taun kabisat, ndadekake ing sajroning 120 taun ing tahun Hijriyah ana 44 taun kabisat, lan ing taun Jawa nduweni taun Wuntu kaping 45.
Petungan mau njalari taun Jawa beda sedina, bab iku njalari kelakone pengetan-pengetan adhedhasar taun Jawa lan Hijriyah kayata wektu mengeti Grebeg Mulud lan Maulud Nabi, utawa Grebeg Besar lan dina Ariaya Kurban, ana geseh sedina. Ananging gesehing sedina mau bakal bali padha ngancik taun ngarepe yaiku 1 Sura lan 1 Muharam, awit sasi Dulhijah nduweni umur 30 dina dene sasi Besar umure mung 29 dina.
Mapag tanggal 1 Sura, kaya padatan wong Jawa kang apunjer Karaton Surakarta ngadani ritual-ritual kang wus gumathok kawiwitan ing sasi Besar. Kaya padatan Sinuhun Pakubuwana ing hajad dalem nindakake jamasan pusaka, kalebu pusaka tinggalane Kangjeng Sunan Kalijaga ing Kadilangu.
Karaton bakal ngirimake ubarampe arupa abon-abon wujud lenga klapa ijo, sekar awur-awur, sandhangan sakpangadeg kanggo sesepuh ing Kadilangu, lenga cendanasari, lenga kenanga, lenga sepuh, ratus lan liya-liyane.
Methuk pletheking surya kapisan ing sasi Sura, hajad dalem Sinuwun Pakubuwana ing Karaton Surakarta Hadiningrat ngadani upacara-upacara, yaiku kirab pusaka dalem. Ing acara iku kelakone ing malem 1 Sura. Kirabing pusaka kawiwitan tumapake cucuk lampah yaiku pusaka dalem Kyai Slamet, pusaka wujud kebo bule.
Nut crita legenda ing uni, asale saka atur pisungsung Kangjeng Bupati Ponorogo. Tradhisi kirab pusaka mau kaadani wiwt Jumeneng Dalem Sinuwun Pakubuwana X kang nalika iku ngadhepi mangsa kalabendu wiwit Jumeneng Dalem Sinuwun Pakubuwana VII nganti Pakubuwana IX kahanan Karaton kang mosak-masik linggar saka katentreman.
Ing wektu iku Sinuwun ngersakake kirab pusaka-pusaka dalem kanthi pangajab mudhune berkah, nyumpet lelakon kang kasandhang Karaton sak kawulane amrih enggale luwar. Semono uga, pangajab kirab saben taun anyar uga nduweni pangajab, panyuwunan, marang Gusti Kang Akarya Jagad muga-muga negara enggal luwar saka kahanan kang tansah ora nyenengake.
:Ki KRMHT Djoko Pandjihamidjoyo, pamerdi budaya Jawa::
Pancawara (pasaran): petungan dina ing ubengan
1. Kliwon / Kasih 4. Pon /
2. Aryang / Manungsa 5. Uwas / Peksi / Manuk
3. Wurukung / Kewan 6. Mawulu / Taru / Winih
Saptawara (padinan): petungan dina ing ubengan
1. Minggu / Radite 5. Kemis / Respati
3. Gigis / Bumi 8. Wurung / Geni
4. Kerangan / Srengenge 9. Dadi / Kayu
1. Alip 3. Jimawal 5. Dal 7. Wawu
2. Ehe 4. Je 6. Be 8. Jimakir
1. Adi / Linuwih 3. Sengara / Panjir
2. Kuntara 4. Sancaya / Sarawungan
Lambang, umure wolung taun, ana loro cacahe:
1. Lambang Langkir 2. Lambang Kulawu.
Kurup, umure 15 windu utawa 120 taun, ana pitung
Pananggalan Jawa kuwi ilmiah Yen mirid saka peradaban kuna Jawa kaya sing kamot ing kapustakan Jawa, adoh sadurunge wong Jawa ngecakake tanggalan Jawa wus ana petungan merang wektu ing saben dina.
Perangan wektu sacara tradhisional kuwi urut saka surup/magrib, srengenge
wisan gawe, tengah awan/luhur, lingsir kulon, asar lan banjur bali surup.
Miturut Setyo Dwi Herwanto, mahasiswa pascasarjana Kajian Budaya ing Fakultas Sastra lan Seni Rupa (FSSR) UNS, kang duwe kawigaten mligi marang pananggalan Jawa, nalika wawangunem kalawan Espos, ing Balai Soedjatmoko Solo, dina Setu (12/12), yen ditliti perangan wektu sacara tradhisional kuwi
geseh. Kepara bisa nggenepi ing antarane siji lan sijine. Lan miturut Setyo, petungan tanggalan Jawa kuwi salaras banget kalawan urip padinane manungsa, dadi asipat ilmiah. Kepara uga ngandhut werden lamun wong Jawa kuwi wiwit jaman biyen wus ngugemi sipat antisipatif utawa jaga-jaga tumrap kedadeyan ala kang bakal dumadi.
”Tuladha sing gampang dhewe bisa kapirid saka petungan pawukon sing lelandhesan petungan tanggalan Jawa. Ing pawukon kuwi ana andharan babagan nasibe manungsa lamun nindakake sawijining pakaryan ing titi wanci tinamtu. Ora mung kuwi, pawukon uga ngamot panjangka kepriye mungguh nasibe bocah sing lair ing tanggal iki, dina iki, wanci iki lan sapiturute,” pratelane Setyo.
Tumrap wong sing ora ngerti, pawukon kuwi dianggep mistik, ora tinemu nalar. Kamangka miturut Setyo, lelandhesan pengalaman sasuwene iki nggatekake pananggalan
Lire, kanthi petung pawukon wong tuwa bisa nyedhiyakake ubarampe kanggo nggegulang anak murih ing dewasane ora nemahi nasib ala kaya sing dipetung dening pawukon. Miturut Setyo, iki nuduhake lamun wong Jawa mono, ing jaman biyen nalika teknologi durung maju, jan-jane wus kuwawa njangka ngelmu kang asipat ngluwihi jamane. Hamung basane pancen dijumbuhake budayane wong Jawa sing sarwa nggunakake pralambang lan sanepan, jumbuh kahanan alam sakiwa
ngrembug pananggalan Jawa lan kaimpun ing bendhel makalah Kongres Kebudayaan Jawa 2008, yen nliti pananggalan Jawa cetha nuduhake lamun wong Jawa wus duwe pangerten babagan sistem astronomi, sakorane wiwit abad kapisan Masehi.
Sistem pananggalan Jawa sing lumaku saiki mujudake terusane sistem taun Jawa Sultan Agung jaman Mataram. Iki mujudake asil petungan saperangan sistem taun Saka lan Hijriyah. Lan saka pananggalan Jawa kuwi ana dudutan menawa wong Jawa wus duwe olah pikir kang ilmiah.
Taun Jawa nyawijekake maneka budaya Miturut andharan ing buku Babad Tanah Jawa, wiwit jaman purbakala, jaman ja majuja, wong Jawa wus duwe kabudayan asli kang ing kono ngamot kawruh palintangan. Ngelmu iki dicakake dening bebrayan agung Jawa ing titi wanci kuwi kanggo landhesan laku tetanen, nenandur, lan misaya iwak.
Ngelmu kuwi sabanjure kaimpun ing primbon Jawa sing ngamot kawruh babagan pawukon, pranatamangsa lan sapiturute.
Kira-kita ing abad kapisan Masehi, wewengkon papan urip lan dununge wong Jawa kadayan dening perbawane bangsa Hindu saka India. Perbawane budaya Hindu iki banjur ngracik kabudayan anyar bebarengan kalawan budaya asline wong Jawa.
Wiwit abad kawolu Masehi, ing Jawa wus madeg krajan Hindu-Jawa sing ngecakake petungan wektu lelandhesan kabudayan Jawa asli sing kajumbuhake kabudayan Hindu lan budaya anyar liyane. Petungan wektu ing titi wanci kuwi nggunakake angka taun Saka, jalaran kaperbawan budaya Hindu.
kang wusana bebrayan agung Jawa ngecakake petungan tanggalan Arab utawa taun Hijriyah wiwit abad kaping 16 Masehi. Nanging saperangan bebrayan agung Jawa tetep ngecakake petungan taun Saka.
Petungan taun Hijriyah dicakake jalaran krajan Islam ing Jawa nalika kuwi kudu njumbuhake petungan pengetan dina-dina ariaya ing agama Islam. Pengetan dina ariaya Islam tansah dadi pengetan wujud pahargyan gedhen-gedhenan ing krajan Islam-Jawa. Sabanjure, nalika krajan Islam-Jawa (Mataram Islam) dikuwasani dening Sultan Agung Hanyakrakusuma, ana upaya ngracik lan ngecakakake petungan taun Jawa.
Petungan taun Jawa sing diracik dening Sultan Agung kuwi asipat ngleluri kabudayan asli Jawa rupa pawukon, pranatamangsa lan sabangsane sing pancen diprelokake dening wong Jawa lan isih lestari nganti titi wanci pungkasan iki.
Miturut GPH Dipokusumo, putra dalem Sinuwun Pakubuwana XII kang uga pamerdi budaya Jawa, nalika wawangunem kalawan Espos ing Balai Soedjatmoko Solo, dina Setu (12/12), tanggalan Jawa uga
yakuwi Komariyah, nggampangake wong Islam ing Jawa kanggo nglakoni ibadah sing gegayutan kalawan dina suci lan ariaya,” piterange Dipokusumo.
Kanthi mangkono pananggalan taun Jawa kasil nyawijekake telung golongan utama bebrayan agung Jawa, yakuwi golongan wong Jawa kuna (asli), golongan wong Jawa sing kaperbawan budaya Hindu lan golongan wong Jawa sing ngrasuk utawa kaperbawan agama Islam.
Petungan taun Jawa, miturut Dipokusumo, uga asipat nyawiji kalawan kahanan alam papan dununge wong Jawa. Iki bisa katitik saka petungan memet ing pananggalan Jawa kang ana gayutane kalawan kabutuhan urip padinan sing kamot ing pranata mangsa, pawukon lan sapiturute.
Kayadene petungan pranatamangsa sing genah lelandhesan petungan pananggalan Jawa racikane Sultan Agung, nganti titi wanci iki jan-jane tetep cocog kalawan kahanan alam.
”Hamung emane, petungan kang jan-jane tinemu nalar banget kuwi, suwening suwe dianggep ora ilmiah, kepara ana sing nganggep mung mistik. Kamangka yen ditliti kanthi temen-temen, kabeh petungan lelandhesan pananggalan Jawa kang ana gayutane kalawan urip
miturut Ki Demang Sokowaten, pamerdi lan sutresna budaya Jawa sing ngemonah sawijining situs sing mligi mbabar lan ndhudhah kaskayane budaya Jawa, lumantar andharan tinulise, sistem pananggalan Jawa kuwi luwih pepak lan komprehensif yen katandhingake sistem pananggalan liyane.
Pepak lan komprehensif-e kuwi mbuktekake lamun wong Jawa pancen tliti lan titis temen-temen nalika mandeng lan mindeng kahanan lan perbawane alam semesta lan planet bumi sasisine, kalebu perbawane kabeh kuwi mau tumrap alam semesta lan bumi saisine. Lan kang ora bisa diselaki uga perbawane tumrap pranatan uripe manungsa. Tanggalan Jawa pancen onja temen-temen lan kuwawa nyrambah sakehing budaya. ::Ichwan Prasetyo::
Gambar 13 : Model Surakarta (1703 – 1719) Kayu Kemuning
Gambar 14 : Kayu Kemuning “Samba”
Sahabat Pena – Boy Sandi | Tembang Kenangan Indonesia
Indonésia kang anduwèni jeneng lengkap, Sri Rossa Roslaina Handiyani (lair ing Sumedang, 9 Oktober 1978; umur 38 taun) kang kondhang amarga nembangaké tetembangan sedhih, kayata Nada-Nada
lan bapané iku wiraswasta, asma bapané Ukas Hasan Irawan.[1] Dheweké dhéwé iku anak kaping pisanan saka telung saudara, dheweké anduwèni adhi kang arané Iwan lan Hendra.[1]
album iki isiné tetembangan kang dinyanyikaké manèh. Malah, album iki uga dirilis ning Malaysia nalika sasi Mei taun 2007.
tunggal iku temané Persembahan Cinta, konser iki direwangi karo komposer kodhang, Erwin Gutawa lan Jay Subiakto dianakaké ning Jakarta Convention Center (JCC).[1]
Taun 2009, dheweké ngrilis albumé kang kaping lima.[1] Nalika taun iku, dheweké lagi ana masalah anggoné bebrayanan karo Yoyo.[1] Album iku dijuduli ROSSA (2009) karo tetembangan kang dadi andalan ya iku Terlanjur Cinta kang diripta déning Yoyo.[1] Tetembangan mau dinyanyikaké sacara duet bareng karo
marang bojoné, Yoyo.[1] Sidang kang pisanan dilaksanakaké nalika tanggal 30 Juni taun 2009 lan nalika tanggal 14 Juli taun 2009, pasangan iki sah anggoné cerai.[1] Taun 2011, Rossa olih gelar bangsawan Mas Ayuu Tumenggung Sri Rossa Swarakaloka saka keraton Surakarta, salah sijiné keraton kang gedhé ning
lianoBahasa MelayuBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 28 Januari 2017.
Bedhahe Lokapala	10 Apr 2009 3 Komentar
Wus kasembadan ing sedya Prabu dasamuka anggone mangungkih aji linuwih saka Resi Subali. Sang Yaksendra wus winejang Aji Pancasona wreksakaning bumi. Putusing pamejang Prabu Rahwana andarbeni kasekten kalis ing pati. Sanadyan tumekaning pati sedina kaping sewu paribasane, kalamun angga isih sinangga bantala sayekti bisa waluya maneh. Kang mangkono sansaya harda watak angkara murkane Sang prabu Rahwana, sasat jagad nedya kinelun dadiya darbeke. Akeh nagara kang bedhah ginepuk dening Prabu Rahwana lang manungkul dadi jajahane Ngalengkadiraja.
Puluhan nagara wus teluk ginepuk dadi gedibale Prabu Rahwana, parandene durung marem ing driya. Sansaya makantar-kantar ubaling angkara murka, sumongahin watak mberung hambeg digung, nedya mbedah Suralaya kahyangane Bathara Endra.
Duk risajuga Sri Rahwanaraja wus marsita marang Rekyana Patih Prahastha, kinen angondhangi wadya kuswa kang awujud raseksa bacingah. Para dipatining wil wus samya sawega ing gati, saha bala wus sandika sawega ing karya siyaga ing yuda nedya nggecak Suralaya.
praptanipun kakang aneng ngersane siadhi. Dhuh Yayi Prabu kang sun tresnani, marenana anggonira ngumbar watak angkara murka, nangsaya
nedya nglurug marang Kaendran, karsa mangrurah kahyangan Sang Hyang Endra. Becik wurunga sadyanira kang mangkono iku,
kayuwaning jagad raya. Ayo Yayi sunkanthi bebarengan memayu hayuningrat, supaya ing tembe kalamun wus kundur marang jaman pamurut tetep cinawisan swarga mulya dening Jawata.”
mumbul ing antariksa sarwi nilar suwara lir wuwusing sesumbar.
“Heh Prabu Rahwana ratu gelahing bumi. Eling den eling marang piwalesku ing
kang anjalari pura miwah raja brananira ludhes kales kobar ing dahana, iya titi mangsa iku tumibaning piwalesku.”
yaksa Gohmuka. Nanging Prabu Rahwana sansaya harda dukane, wurung anggone nedya nglurug marang marang kaendran, malik sedya bakal mbedhah Lokapala. Gya dhawuh marang Patih Prahastha, wadya kang wus miranti kinen ngirit marang Nagri Lokapala.
wujude anggegirisi, angirit wadya kang anggegilani. Ingkang aneng ngarsa wadya buta kang wujud sirah
bareng sarwi angundha-andha sawarnaning sanjata, nedya nglebur bumi Lokapala. Sinuwul yaksa
cacah sepuluh ewu, sinambung barisan buta bajang sapirang-pirang kumrangsang bareng anrajang.
Katon uga senopati Detya Kampana, nitih gajah katon gagah
angah. Ginarebeg wadya raseksa warna abang, kang samsya anitih liman. Sinambungan wetune senopati yaksa Prajangga kang anitih rata tinarik singa barong cacah sepuluh, angirit wadya raseksa warna ireng geseng, katon ndhendheng
Gantya winursita ing mangke, nora kaya kang dumunung ing Pura Nagari Lokapala. Sang Prabu Danapati yan Danaraja kapreng
lan manungsa tinon mbalabar pindha robing samodra. Wigatining pasewakan, sri Aji
tumengga tutuke, lamun isih bisa ngucap sayekti nedya atur tiwasing laku marang gustine. Nggrahita Prabu Danaraja kalamun dutanira sinangsaya lan pinarjaya dening ingkang rayi. Durung antuk wewengan pakarti
maewu-ewu cacahipun. Namung Raden Kumbokarna miwah Raden Gunawan ingkang mboten katingal.”
Ngungun jroning tyas wauta Prabu Danapati, nalika mireng ature Harya Citrarata. sapandurat Sang Prabu emut marang wecane Bathara Naradda duk nalika samana, kalamun nagara Lokapala bakal binedhah dening kadange pribadi awit Prabu Danapati kasiku dene wus wani nglurug marang praja Ngalengka duk ing wuni, amarga runtik kalawan ingkang rama Resi Wisrawa duk
Pratanggapati kang linut prabawa panas anguntar-untar yayah angobar jagad gumelar, samana cucuking wadya Lokapala wus tempuk klawan pamukane wadya Ngalengka.
ing ukara, wus akeh prajurit Ngalengka lan Lokapala kang dadi bantening perang. Kapupuh gada, kasabet
prabawa katitih ing yuda. senopatining manungsa Harya Citrarata gugur ing rana kapupuh gadane Detya Drumeksa, Harya citrapala tiwas dening Yaksa Supawarsa. Ngamuk punggung apepulih yaksa lokapala detya Gurmuka lan
angone nedya ngupaya panitisan kang sejatine Bathara Wisnu manuksma marang Detya Wisnungkara kinarya pancataning panitis. Sawusnya Detya isnungkara gugur ing perang, Bathara Wisnu oncat laju manitis marang Sri Harjuna Sasrabahu ing Maespati.
Wus akeh senopatining Lokapala kang tumekaning tiwas, wadya cucah akeh rebah kasulayah, sawatara pangamuke wadya raseksa Ngalengka sansaya nggegirisi. Duka Patih Banendra, nawung krida nglepasi warastra lir udan mangsa kasanga mijil lan langkap mrawasa wadya Ngalengka engga akeh kang nemahi tiwas. Kroda Prabu Dasamuka,
Prabu Danaraja kang mangsah yuda nitih rata kadewatan, bramantya mulat marang rusaking bala lan guguring patih pangarsa. Angsahe Prabu Lokapala pinapag dening Sri Rahwanaraja, kekalih narendra padha dene putra Resi Wisrawa samya riwut rebut jaya ingayuda. Wiwit lancaran jemparing nganti adu jaya kawijayan ngunggar kasudebyan, katon lamun kakrone padha dene sugih kaluwihan. Prabu Rahwana ngetokake guna kemayan wujud geni sakprabata gedhene, Sri Danaraja metokake panulak wujud udan deres nyirep udaling dahana. Prabu Dasamuka mijilake barisan taksaka, Prabu Danapati nulak kanthi nyipta barisan garudha. Prabu Rahwana musthi jemparing peparinge Hyang Guru, den lepasake marang Sri Danaraja nanging sisip, amung rata titihane Sang Prabu kang lebur luluh dadi lebu. Duka Prabu Lokapala, menthang langkap nglepasi jemparing kadewatan, mrawasa anggone Prabu Rahwana pedhot padha sanalika, gumebruk tiba ing bantala tumekaning lena. Eling-eling Sang Yaksendra kasinungan Ai Pancasona, gembung kang pegat bisa tuntum maneh. Prabu Rahwana bali urip galak umangah yuda. Nganti wola-wali dasamuka tumekaning pati, nanging ora tulus patine labet kasinungan Aji Pancasona peparinge Resi Subali inguni. Nalika Prabu Danaraja wus banget sayah srirane, Prabu Rahwana musthi gada, remuk padha sanalika, muncrat sumamburat kang ludira. sarirane kang Sri Danapati tumiba ing bantala cinandhak dening Prabu Rahwana, denundha-undha nedya kabanting ing watu
Patih Prahastha nyungkemi sukuning gusti sarwi matur angrerepa.
“Dhuh-dhuh sesembahan kula angger Sang Buminata Ngalengka. Sampun kaladuk degsura dumateng kadang paduka gusti kula Sri Danaraja dhuh angger, ajriho dumateng sikudhendhaning dewa. Raka paduka ingkang nandhang kanin prayogi paringana usada, sasampunipun waluya mugi tulusa anggen paduka kekadangan kaliyan ing raka ngger.”
Rada lilih dukane Prabu Rahwana, sarirane ingkang raka Lokapala tan sida kabanting, amung sineleh aneng bantala. Kasaru praptane Begawan Patma ya Bathara Patma, pandhita kang wus nyarira dewa, kaprenah ingkang eyang tumprap Prabu Danaraja lan Dasamuka.
“Kulup wayhingsun Rahwanaraja, aywa hambeg
pundhut dening Pukulun Bathara Endra pinangka ganeping dewa, dene nagara Lokapala saisine miwah
gumuyu latah-latah awit kalegan ing driya dene ngukup laladan Lokapala. Prabu Danaraja kinanthi mumbul ing ngawiyat dening ingkang Begawan Patma, sowan ngarsane Bathara Endra, Prabu Danaraja jinunjung dadi dewa awewisik
Kedha biso`o budaya Indonesia di import
Apr 29, 2009 @ 10:16:42 matursembah nuwun ugi sampun kersa pinarak wonten mriki
yen dipun anggit sinten malih ingkang badhe nguri-uri budaya kita piyambak?sakniki katah taruna muda ingkang sampun ilang oboripun ing babagan budaya Jawa.
menawi panjenengan mireng utawi maos warta ingkang taksih gress :
“Mbah Hadi (Pimpinan Museum Radya Pustaka) mlebet LP, amargi malsu reco, saperlu dipun sade ingkang asli…”
“Ing Museum Radya Pustaka Solo kecalan pustaka kuna cacah 42”
Telah dimuat di Jagad Jawa Solopos, Kamis 13 Maret 2014
Kanti milih meneng, timbang mangsuli Kewetu atos. Kawit mbiyen dheweke wis kandha, ora seneng nganggo mas-masan. Gelang kalung sing dadi asok tukon saka Panji ditampa kanthi bungah, Nanging disimpen wae, dinggo celengan. Ora arep dinggo mrana-mrene.
Nanging Simbah Putri, ya simbahe Panji, ora rampung-rampung anggone ngendikan. Adicara mangan bareng ing meja bunder kuwi dadi sarwa ora kepenak. Arep ngulu ya dadi seret.
“Dinggo. Pokoke dinggo. Nek sesuk melu mangkat mbesan ing Pagergunung, kudu dinggo,” Simbah mbaleni meneh, ”Nji, bojomu kuwi dikandhani.”
Simbah nuli nyangking piringe menyang pawon. Kanti leren anggone mangan. Panji mung nglirik Kanti sing nembe seminggu dadi bojone kuwi.
”Aku wegah, Mas. Apa maneh modhele kaya gelang kalung bakul daging ing pasar ngono.”
Panji ora mangsuli. Sendhoke diselehake. Ndilalah wis rampung anggone mangan. Banjur menyat. Embuh menyang ngendi. Kanti mecucu. Piringe ditumpuk karo piringe bojone, banjur digawa menyang mburi.
Bocah kuwi jenenge Munasih. Ireng pakulitane, nanging untune putih resik tur temata. Alise kandel. Kawit ketemu sepisanan nalika melu rombongan besane Panji, mesem terus. Ketoke uripe ora tau susah. Ana sing katon mencorong saliyane untune. Kalung ing gulune, gelang ing tangan kiwane. Munasih dadi manten telung dina kapungkur. Gelang kalung kuwi mesthine asok tukon saka bojone.
“Mbak Kanti melu mbesan menyang Pagergunung?” pitakone Munasih.
Kanti mung mesem banjur manthuk. Rada bingung. Rasane Kanti durung tau sesrawungan utawa ngobrol karo Munasih. Nanging, Munasih sajak semanak, grapyak, nyenengake. Anggone guneman ya nganggo basa ngoko, ora ndadak alus-alusan. Yen ora nganggep kanca cedhak ora bakalan bisa kaya ngono. Iki nggawe atine Kanti rada kalipur. Rasa sepi lan dhewekan dadi mantu anyarane Pak Sukir rada suda.
Wis seminggu ing omah iki, nanging durung kenal sapa-sapa. Sakjane kabeh wong aruh-aruh. Nanging, saking akehe, Kanti malah bingung, ora ana sing nyanthel ing sirahe. Nembe iki bisa langsung kecathet.
”Mangkat bareng ya, Mbak? Karo Yu Tukini, karo Mamak. Jare Mbok Dhe wis pesen carteran?”
Munasih terus ngecipris, nyritakake jeneng-jeneng sedulure. Lik kae, pak kuwi, yu kae, mbok dhe kuwi. Mbokmenawa nganggep Kanti wis kenal kabeh. Mbokmenawa pancen kabeh wis tetepungan karo Kanti, lan Kanti sing durung kelingan. Saking akehe kuwi mau.
“Lucu ya, Mbak? Mosok seminggu kok ana telu sing duwe gawe. Kapan kae ngeterke Mas Panji mbesan ning nggone njenengan. Aku karo Mas Edi telung ndina kapungkur. Awake dhewe nembe bar dadi manten, ning sesuk wis dijak mbesan ing liya desa,” tembunge sumringah.
”Iya. Jane aku rada bingung kudu kepriye. Mengko aku cedhak-cedhak Njenengan wae ya, Mbak. Aku dikandhani nek klera-kleru obah.”
Munasih ngguyu kemekel, ”Hla kok malah cedhak aku. Kudune njenengan cedhak-cedhak Yu Tukini, ibuke Mas Panji, maratuwa njenengan. Utawa Mbok Dhe Sami, simbahe Mas Panji. Mamakku ki mung nakdulure Mbok Dhe. Ndilalah wae omahku mung kulon kono,” Munasih nuding omah kulon pager.
Oh, dadi Munasih iki putrane nakdulure Simbah. Omahe kulon kuwi. Pancen bener kandhane Munasih. Nanging embuh yagene Kanti durung bisa rumangsa cedhak karo Mamak lan Simbah. Isih kebak rikuh lan wedi kleru.
“Ya, sesuk bareng Mamak lan Simbah uga. Dadi ya cedhak kabeh, ta?” Kanti wangsulan.
“Oh iya ya… hahaha…,” Munasih ngguyu maneh.
Wong wadon loro kuwi mbacutake ngonceki kacang brudhul panenane Simbah saka kebon mburi omah. Munasih ngecipris. Kanti ngrungokake karo pisan-pisan mangsuli utawa takon sakprelune.
Kanti pancen dudu anake wong sugih. Bapake guru SD. Ibune ing omah wae. Kala-kala nampa jahitan. Ibune ora nate gelem nampa jahitan rada akeh, kuwatir yang gaweyan ngomah kelepyan.
Kakange Kanti ana loro. Adhine wadon uga loro. Kanthi gaji guru SD lan bayaran njahit sing ora sepiroa, uripe Kanti lan sedulur-sedulure adoh saka ngebreh. Mangkat mulih sekolah mlaku. Kamangka rada adoh. Kala-kala disangoni yen ibune duwe dhuwit. Yen ora ya sangu panganan lan omben sakanane saka omah.
Kok nggagas ngango mas-masan, sandhangan wae arang-arang ditukokake. Kudune Kanti seneng nampa asok tukon awujud mas-masan, banjur dinggo dhimen tambah ayu. Nanging, nyatane wis dijajal nganggo malah Kanti rumangsa wagu. Apa maneh asok tukon saka Panji kuwi pangajine gedhe banget tumrap dheweke. Kalunge kira-kira 20 gram. Gelange rante antarane 10 gram. Mula dadi kaya bakul daging, jare Kanti. Durung giwang karo ali-aline.
Bapak ibune Panji nadyan urip ing ndesa adoh kutha, nanging kepetung sugih. Sawahe akeh lan amba. Ing desa kono, Pak Sukir
tunggale. Mula dening Simbah ora pareng manggon omah liya, wis manggon kono wae. Ora wurung bakale omah kuwi dadi duweke. Jarene timbang ngguwang dhuwit menawa ndadak tuku omah maneh.
Kanti ngerti sing jenenge simbah umume cerewet lan kakehan aturan. Nanging Simbah Putri iki miturut dheweke pancen kakehan aturan temen-temen. Wong sakomah ora ana sing wani mbantah Simbah.
Bapak, Mamak, Panji, Bagus adhine Panji, nganti tekan Mbah Kakung, manut kabeh. Yen ora mathuk yo ora wangsulan, paling ora milih meneng wae. Mau bengi Panji wis ngandhani Kanti bab kuwi. Ngerih-rih supaya Kanti gelem nganggo mas-masane.
“Apa kudu ta, Mas? Aku krasa ora penak nganggo mas-masan gedhi-gedhi.”
“Ora ana sing ngudokke. Nanging yen Simbah dhawuh nganggo ya apike mbok nggo.”
“Emoh. Aku isin. Mengko mundhak dikira pamer.”
Panji meneng, Kanti yo ora nerusake guneme. Manten anyar sakloron pilih guneman nganggo cara liyane.
Wis jam 09.00 WIB punjul sethithik. Srengenge wis rada dhuwur, wis lumayan sumelet ing awak. Kanti ngeyup ing ngisor wit pelem. Montor carteran sing dipesen Simbah wis teka. Wong-wong sing dijak mangkat bareng uga wis padha nglumpuk.Rada ribut anggone nata lungguh. Montore mung siji, wonge akeh banget. Sajake Simbah ngejak sapa-sapa mangkat bareng. Sanadyan wis ditetel-tetel tetep ora sedheng.
Sidane Bapak ngetokke Vespa, Panji ngetokake pit montor bebek abang kagungane Mbah Kakung. Bapak boncengan karo Mamak. Kanti mbonceng Panji. Simbah lan brayat liyane dhesel-dheselan numpak montor carteran. Kabeh iring-iringan karo montor carterane Mbah Sumi, ibune Agus, manten lanang sing arep diterake mbesan.
Jebul desa sing diparani rada adoh. Kira-kira rong puluh menit mlaku alon-alon nganggo pit montor.
“Mas, jane ngapa ta, kok Simbah meksa aku nganggo gelang kalung?” Kanti takon marang Panji karo rada mbengok.
“Ya ben wangun. Wong wis ditukokake ora dinggo, eman-eman…”
“Nanging aku ki wedi yen kalunge ceblok njur ilang. Aku nate ngilangke anting-anting jaman cilik mbiyen. Embuh kecanthol apa, ora ngerti tiba ning ngendi. Ibu sedhih banget ketoke.”
“Ya ngati-ati, aja nganti kecanthol..”
“Emoh ah. Mengko yen ilang malah saya didukani Simbah.”
Panji ora mangsuli meneh, amarga anggone mlaku wis tekan panggonan sing dituju. Panji markir pit montore ning papan sing eyup. Montor carterane Simbah rada adoh. Kanti ngenteni Mamak lan Simbah.
Munasih katon mudhun saka montor, mlaku iring-iringan karo Simbah. Gelang kalunge dinggo, katon mencorong ing awake sing peteng. Raine katon putih kekandelen wedhak, lambene diwenehi
Wengi kuwi rada sumuk. Bapak, Mamak, Simbah Putri, Mbah Kakung, Panji, lan Kanti lungguhan ing pendhapa. Lawang sing biyasane jam semene wis ditutup, dijarke menga.
Bapak udud, ngliga. Panji maca koran wingi. Kanti ing sandhinge ethok-ethok melu maca.
“Pira asok tukone Agus menyang Pagergunung mau?” Bapak takon, embuh marang sapa.
“Limangatus ewu, karo mas-masan sakpenganggon,” Mamak sing mangsuli.
Panji mung mesem. Kanti unjal ambegan, nglirik bojone.
“Haning, Kanti ora gelem nganggo tukone ngono kok. Aku dadi bingung yen arep crita karo tangga teparo, ndhak dikira ngapusi.”
Dumadakan Kanti ngrasa ampeg. Dhadhane kaya dientebi gunung kidul omah
mbakyuuu… jan kulawargane Panji ki eram tenan, asok tukon ki jebule mung dienggo ‘penanda status’ yo. njuk opo bedane uwong karo klambi sing dipajang ning toko, tharik2 ditempleki label rega kae 😀
ajar nulis ngono aahhh, priwe carane ngirim ke media?ajari yo mbakyu, suwun
Reply	latree says:	March 14, 2014 at 11:54	Kebiasaanne desa kono mbak. Kabeh wong kudu ngerti tukone pira, soale pas rombongan besan kulanuwun ki disebutke isine srah-srahan komplit 😀
Reply	A. A. Muizz says:	March 14, 2014 at 09:13	Carane ngirim cerkak ning Solopos pye, Mbak? Aku kok ya sajake pengin sinau nggawe cerkas basa Jawa. Hehe. 🙂
Reply	latree says:	March 14, 2014 at 09:17	email Am. ngko tak caosi alamate ya.
Reply	missrochma says:	March 14, 2014 at 20:34	Sinau akeh tekan tulisane mbak La sing iki. Sinau tulis jowo sing bener iku yo opo.
Nulis boso jowo, moco tulisan boso jowo, karo ngomong boso jowo, nyatane yo bedo rasane, mbak. aku kudu sinau akeh
*sungkem ndlosor mlumah mengkurep kebak bledug kagem njenengan :))
April 18, 2017 at 4:21 pm
sing dwe warung sih repot kang, iki warunge sih AUTOPILOT….
dunia kekinian Posted by: ekosuryanti | December 28, 2007 Ghandy lan Bapakne (Seri 1)
Ghandy ngalor ngidul nggembret-nggembretke knalpot karo plengah-plengeh saka dhuwur motor balape. Kanggo Bapakne sing
ning Monjali. Nanging jeneng kuwi wis marakke rame kampung ning sak cedhakke Ringroad kuwi. Doni Tata uwis tekan Malaysia, kuwi sing dha diconto.
Wengi kuwi Pak Dewo sengaja nyidang anak-anakke lan bojone. Panjenengane sengaja ngenteni ning dha maem rampung, engko ndhak dho keselak-selak. “Ndy, Ghandy, awakmu ki tenane gelem ora dadi dosen, Bapak kudu dhuwe penerus, mung kowe le sing tak gadhang-gadhang, ben dadi dosen kaya Bapakmu, aja ngeyel le…” ngendikane Pak Dewo alon-alon ora kaya biyasane engko ndhak nggembret-nggembretke motore maneh. Nek uwis ngono kuwi uwis marai buyer sing ngrungokake.
musikus. Endi sing tak pilih. saiki awakmu pingin dadi pembalap, njut sing arep ngganteni Bapak ki sapa ?”
Kabeh isih meneng, “Nggih mboten kados ngaten, Pak, Bapak
wae terus…” ngendhikane Pak Dewo.
“Ning nggawe bareng kok ming diakokke anakku, nek ketok apik diakokke anakke, Pak, anakke dhewe isih enom, isih isa dikandhani..”
“Kapan, Bune, awakmu tak suwun ning ngomah ngajari anakmu, ora tak suwun tumandhang sing abot, malah dha kaya ngono……, Raras ki
“Loh, bocah ki ra isa dipeksa je…”
Pak Dewo karo Bu Dewo malah udur dhewe. Dumadhakan Ghandy nyelak.
“Nggih ampun ngaten Pa, kula dereng siap, kula nyuwun
mumet, suwe-suwe isa edan aku. Ngantuk Bu, turu, sesuk arep melu lomba ning Solo je, luweh Bu, nek kersa nggih nyuwun dongane”
konsen, tansah kelingane ngendikane Bapakne. ‘Bapak ki ya bener, aku dadi pembalap urung karuan tekan tuwo, nek aku dadi dosen kaya Papa, isa tak nggo sak lawase, nanging aku pingin
mbahmu, gas-gasan selek arep nen di to?”
Ghandy ngoyak bocah sing nggawa montor abang ning ngarepe. “Kowe ning
lanang loro kuwi susul sinusul mangkat menyang sirkuit Solo. “Mas Ghandy, saiki
“Mas, awake dhewe dadi musuh mung nek ning sirkuit, nanging ning njaba sirkuit awake dhewe sedulur. Gandheng Mas Ghandy luwih tuwo tinimbang aku, yo wis tak anggep kangmasku dhewe…”
Ghandy mung mesem. Tangane cah loro salaman lan tos.
Jam 08.00 pertandingan balap motor kelas yunior arep dimulai. Sakdurunge dilekasi, Ghandy ngirim SMS marang papa lan mamane ning Jogja, “PA, MA, GhANDy MAU MULAI LOMBA, MINTA DOA RESTU AGAR BISA MENGGONDOL PIALA,
dheweke, nanging ora let suwe dheweke entuk jawaban saka Pak Dewa langsung, “Sakjane Papa ora ikhlas, nanging Papa donga, muga-muga kasil.”
dimulai……Siap…….”. Mbaka siji pembalap-pembalap muda pasang aksi anak garis start. Gendera-gendera aba-aba uwis mobat-mabit disurung angin. Akhire, “One….two…….three…….”. Kabeh pembalap mlayukake montor banter-banter, ora ana sing gelem kalah.
peserta. Dheweke isih isa ngendalikake setir. Alus banget suarane mesin montore Ghandy. Mungkin kuwi isa ngga maca isi atine Ghandy sing keras nanging lembut. Bocah lanang sing jebulane jenenge Randy urutan nomer 2. Bocah kuwi kethoke urung isa ngendalikake atine. Dheweke
Yakipunika? daging panggang) mujudake unen-unen basa Jepang kanggo daging kang dipanggang utawa dibakar ing geni. Ing pangerten kang luwih amba, yakipunika uga ngenani sakabehing masakan daging sapi, babi, utawa jeroan kang dipanggang kaya bistik, panggang daging domba (jingisukan), lan barbeque. Daging dipanggang ing geni saka areng utawa gas nganggo teralis saka wesi utawa ing sandhuwure plat saka wesi kang diarani (teppan). Daging diiris dadi wujud segi papat lan disundhuk nganggo sundhukan saka logam. Janganan kaya paprika lan bawang bombay uga asring dibakar bareng daging. Ing omah makan yakipunika, sawise dipanggang, daging kang ukurane rada gedhé kerep perlu diiris nganggo gunting ing ngarepe tamu. Yakipunika kerep diarani saka masakan Korea kaya bulgogi lan kalbi. Saliyané iku, yakipunika uga kerep diarani minangka BBQ ala Korea.[1]. Senajan kaya mangkono, yakipunika ing Jepang ora padha karo panganan Korea kasebut mligine ing babagan saus kang dianggo ngekum daging. Ana panemu yèn yakipunika iku seejatine saka panggang irisan jeroan kang diarani Horumonyaki. Horumonyaki digawé déning imigran Korea ing tlatah Kansai sawise Perang Donya II.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yakiniku&oldid=1118390"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bathara Wisnu putrane Bathara Guru kang wuragil. Makahyangan ing Uttarasagara. Bathara Wisnu uga jejuluk Bathara Suman, Bathara Kesawa, Bathara Kalasakti lan Bathara Purusottawa. Kahyangan kasinungan petamanan Sriwedhari. Ya taman iku kang dipiter dening Sukrasana menyang Negara Maespati saka panjaluke Bambang Sumantri. Marga bisa ngelih Taman Sriwedari menyang Maespati pasuwitane Sumantri marang Prabu Harjunasasrabahu ditampa maneh, sadurunge Bambang Sumantri tinundhung lunga dening Prabu Harjunasasrabahu jalaran dianggep wani nantang panguwasane.
Garwane Bathara Wisnu ana telu, yaiku Dewi Sri (Srisekar), Dewi Sripujayanti, lan Dewi Pertiwi. Klawan Dewi
telu ; Raden Srigati, Raden srinanda lan Dewi Srinandi. Karo Bathari Sripujayanti peputra rolas ; Heruyana, Isawa, Bisawa, Isnuputra, Madura, Madudewa, Madusasana, Dewi Srihunon, Dewi Srihuni, Pujarta, Panonbuja lan Sarwedi (manut buku Silsilah Wayang Mawa Crita). Dene klawan Dewi Pertiwi patutan putra loro ; Bambang Suteja lan Dewi Sitisendari.
Kang sinebut “Krabat Wisnu” iku ana lima yaiku Wisnukapiwara saka golongan wanara, Wisnungkara saka golongan raseksa, Wisnubadra saka golongan kewan (manuk), Wisnunjali saka golongan Pandhita lan Wisnumaya saka golongan samar ing langit.
Sanjatane Wisnu awujud cakra, awangun bunder. Ing saubenge
ditrimani putri putrane Bathara Wisnu kang sesilih Dewi Kastapi lan peputra awujud antiga (endhog) kang kapundut dening Bathara Guru banjur kaparingake Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni siji edhang. Ing pamburine, antega kang kaparingake Dewi Ngruna netes dadi Kagendra (manuk garuda) sempati lan Jenthayu. Dene antiga kang diparingake Dewi Ngruni netes dadi Naga Gumbang lan ula cilik-cilik. Mengkono yen manut pakem pedhalangan lakon Ngruna Ngruni. Nanging yen miturut pakem Mahabarata BabLXVI Sambaparwa (parwa cilik) perangane Adiparwa, Sempai lan Jenthayu iku atmajane Kagendra Aruna sing lair saka Dewi Sweni. Wondene Kagendra Aruna iku atmajane Resi Kasyapa kang patutan karo Dewi Winata.
Kasebut ing sajroning Amurwakala, Bathara Wisnu tumurun ing ngarcapada dadi dhalang aran Kandhabuwana. Pangendhange aran Kyai Kalungkungan lan panggendere aran Nyai Saruni (salugune Bathara Naradha lan Bathara Brama padha namur laku).
Bathara Wisnu nate jumeneng ratu ing ngarcapada nganti kaping pindho, yaiku ing Nagara Medhangpura kanthi jejuluk Prabu Suman, patihe Resi Kosara lan ing Nagara Medhangkamulan ajejuluk Prabu Setmana utawa Wisnupati. Ya Prabu Setmana kang merjaya Prabu Watugunung saka Gilingwesdi sarana giniles ing kreta tinarik kuda pitu kagungane Bathara Surya sawise Prabu Watugunung kalah adu cangkriman.
retuning bawana utawa njalari rusaking bebrayan agung, Bathara Wisnu nuli tumurun saperlu nyirnakake titah kang awatak ngono mau.
Wis wola-wali Bathra Wisnu tumurun ing ngarcapada awujud manungsa utawa kewan saperlu tetulung rumeksa karaharjane jagad saisine. Kaya dene awujud matsya (iwak), yaiku nalika kitab suci Weda dinusta dening raseksa Hagriwa lan ginawa mlayu marang telenging samudra. Kanthi asalira matsya, Bathara Wisnu tumuli nututi Hagriwa menyang telenge samudra. Raseksa Hagriwa kasil diprajaya, ing satemah kitab suci Wedha bisa dislametake.
Awjud kurma (bulus) kang nyangga gunung Mahameru yaiku nalika para dewa ngupaya Tita Amerta sarana nglebur Samodra Puhan. Gunung sinangga dening kurma supaya ora ambles ing samodra. Awujud waraha (celeng) yaiku nalika bumi cinemplungake ing Patala dening asura Hranyaksana. Kanthi wujud waraha kasil manjing Patala saperlu ngentas lan mulihake dununge bumi kang samesthine.
Awujud narasinga (manungsa sirah singa) yaiku nalika jagad retu kerep hura huru dening panggaweyane Hiranyaksipu, asura kang luwih dening sakti mandraguna nanging duwe watak angkara murka, nganiaya lan hambeg sawenag-wenang. Amarga genturing tapabratane panyuwune Hiranyaksipu supaya ora bisa palastra dening dewa, dening kewan lan dening raseksa diparengake dening Bathara Brama. Bathara Wisnu kanthi ancas nedya nyirnaake Hiranyaksipu banjur tumurun ing ngarcapada awujud dudu dewa, dudu manungsa, dudu raseksa landudu sato kewan. Nanging setengah manungsa setengah kewan, yaiku manungsa amustaka singa kang diarani Narasinga. Wusanane Hiranyaksipu kasil kasirnakake.
Awujud Wumama (wong bajang) nalika jagad retu dening asura Bali. Wusanane asura Bali palastra dening wumama. Awujud Prabu Rama perlu nyirnakake Rahwana sawagya balane. Awujud Prabu Kresna perlu nyirnakake Prabu Duryudana sakadang Kurawane. Kang pungkasan
Previous Pamrayogane Gawe Sengkalan Next Prabu Belgeduwel Beh
2 Komentar (+add yours?)
Apr 29, 2009 @ 12:12:00 Walah walah….pakeman soko ngendi iki
Pancen isen-isen kanggo nambahi pustoko kedah di kathahi…
Apr 29, 2009 @ 14:11:31 ngrembag bab pakem, katah ingkang sami nalingsir saking ugeran (nderek rodane jaman kadose?), Ki Manteb kaliyan oskadonipun,
Bratasena merguru marang Guru Durma. Bratasena nampa dhawuh dening Guru Durma supados golek “Kayu Gung Susuhing Angin” kang ana ing pucuk gunung Candradimuka. Bratasena banjur lunga marang pucuk gunung Candradimuka kanggo nggolek kayu gung susuhing angin kang durung jelas apa artine. Sawise Bratasena lunga, Sengkuni lajeng ngumpulake para Kurawa
kalah banjur malih awujud rupa kang asline yaiku Bathara Bayu lan Bathara Indra. Sawuse kuwi banjur Bathara Bayu lan Bathara Indra
diwenehi cincin iku Bratasena banjur mulih lan nyritakake kang wis kedadean marang awake marang gurune yaiku Guru Durma. Sawise ngrungokake crita saka Bratasena Guru Durma menehi dhawuh marang Bratasena kanggo nggoleki “Tirta
nanging amarga Bratasena tetep kepingin lunga banjur ibune menehi ijin lan Bratasena lunga menyang Samudra Minangkalbu kanggo nggoleki Tirta Pawitra kaya kang didhawuhi saking gurune.
Satekane ing Samudra Minangkalbu, Bratasena krasa wedi weruh ombak kang gedhe sanget ing samudra iku. Nanging amarga taat marang gurune lan nduweni niat kang kuat, rasa wedi iku ilang. Ora nganggo mikir kang suwe, Bratasena banjur mlebu ing dhasaring Samudra. Ing dhasaring Samudra iku Bratasena dililit
wektu kuwi Bratasena ngerti menawa Tirta Pawitra iku tegese banyu suci kang ana ing awake dhewe (jati diri). Sakmenika Bratasena nemokake Jati
Minna Wa MinkumMugi amal ibadah kita sadaya katampiNegara mawa tata, desa mawa caraTata krama agawe lancar ing kerjaSugeng riyadi panjenengan
nyuwun diampuniMugi dengki tan betah manggon ning atiTaqabalallahu Minna Wa MinkumMugi amal ibadah kita sadaya katampiNgantuk ngadep padhiyanAja klenthir marang pujianSugeng hari lebaranNyuwun apunten
nggadho atiAja seneng nyusahke wong tuwoSugeng riyadi Idul FitriNyuwun diapunten kalepatan kuloTaqabalallahu Minna Wa MinkumMugi amal ibadah kita sadaya katampiNgeled eduk ing
pendiriansakderma manut omonge liyanhasile bakal ora karu-karuanSugeng Riyadi kagem sampeyanNyuwun pangapunten sedaya
tetep semangatNgaturaken sugeng riyadiNyuwun pangapunten sedaya lepatTaqabalallahu
MinkumMugi amal ibadah kita sadaya katampiNegara mawa tata, desa mawa caraTata krama agawe lancar ing kerjaSugeng riyadi panjenengan
Suwijining ndino Setro Mino mertamu ning ngomahe Setro Njingik. Dheweke disuguhi kopi karo Setro Njingik. Sajake kopine enak tenan, soale Setro Njingik muja-muji ngalembana marang kopi sing disuguhake. Setro Mino banjur nyruput kopi amarga penasaran marang rasane. Setro Mino: Iki kopi apa tho kok rasane rada kecut? Setro Njingik: Kuwi kopi istimewa, meh padha karo kopi luwak sing larang kae Setro Mino: Woo ngono tho, kopi apa jenenge? Setro Njingik : Kopi kucing, aku gawe dhewe Setro Mino: Gaweanmu dhewe tho, apa sebape diarani kopi kucing? Setro Njingik: Sebape diolah lewat kucing. Yen kopi luwak kopine dipangan luwak ndisik sakdurungne
kucing sakdurunge diolah dadi kopi bubuk. Aku pancen terinspirasi kopi luwak, ning ben gampang aku nanggo kucing wae. Setro Mino:
kucing. Setro Mino (wetenge mulai mules) : Terus... Setro Njingik: Mengko yen wis metu bareng kotoran kucing banjur gerusan kopi disaring, dikumbah, dipepe nganti garing banjur digiling meneh nganti alus. Lha iki sampeyan sing pisanan nyoba kopi kucing loh, wong rong tau ana sing tak
Pitik Mogok Mangan Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah-turahan suguhan sing ora dipangan karo tamune. Salah suwijining panganan yaiku lumpia sajake wis rada lawas. Lumpia iku akeh sing kur dicokot sithik karo tamune, ora dienthekake. Mbak Dewi ngambu lumpia kuwi, banjur celathu menawa lumpiane wis rada banger. Apike dipakakke pithik wae. Ndilalahe pithike Mbak Dewi krungu omongan iku banjur grenengan marang kancane Pithik Blorok: Wah lumpia sing wis mambu kae mesthi dipakakke aku Pithik Putih: Loh njuk ngapa tho? Pithik Blorok: Awake dhewe wiwit mbiyen dipakani sing mambu-mambu terus, ora tau sing enak-enak. Mbok pisan-pisan ora sah dienteni mambu!. Makani barang apik ora iso popiye? Pithik Putih: Hooh bener Blo!. Awake dhewe kur diwenehi turah-turahan. Nek ngono mengko ethok-ethok ora doyan mangan wae po? Pithik Blorok: Bener Put!. Engko nek diwenehi lumpia dieker-eker wae rasah dipangan. ^_^ Wasan rampung ngresiki ruang tamu, Mbak Dewi njukuk lumpia sak
sumebar tekan ngendi-endi. Babar pisan ora gelem mangan. Weruh pithike ora doyan lumpia, Mbak Dewi banjur njukuk sega mambu ning pawon.
Mbak Dewi bingung, apa sebape pithike ora gelem mangan?. Untunge dheweke kelingan nduwe roti tawar lawas sing wis njamur. Mbok menawa pithike doyan roti. Rotine dijukuk ning nduwur meja, banjur dioncalke ning ngarepe pithike. Ternyata padha wae nasibe karo lumpia banger lan
Adhine Mbak Dewi metu saka omah karo nuntun Ponakane sing melet-melet kepedesen merga mangan arem-arem. “Kowe ki durung doyan pedes Le, wis dilepeh wae arem-areme” celathune marang Ponakane. Weruh adhine metu saka omah, Mbak Dewi banjur cerita menawa pithike dho ora doyan mangan. Adhine: Wooo, sajake pithikmu padha gering ki, saiki lagi musim Penyakit Tetelo loh! Mbak Dewi: Wooo ngono tho, nek ngono digolekke obat apa ya? Adhine: Rasah diobati. Dibeleh wae. Soale mengko malah nulari kanca-kancane. Pithik Blorok kaget banget krungu usulan dheweke dibeleh wae. Blorok tambah kaget wasan weruh Pithik Putih ujuk-ujuk notholi lepehan arem-arem. Pithik Blorok: Kowe ki piye tho ? Awake dhewe wis nolak mangan sega, kok malah trima mangan lepehan arem-arem ki piye. Rak yo luwih njijiki tho?. Pithik Putih: Timbangane dibeleh, aku milih mangan lepehan arem-arem wae. Ben kowe wae sing ora doyan mangan luwih pantes dibeleh... Pithik Blorok: Enak wae. Aku ya ora gelem dibeleh ki..... (Pithik Blorok banjur cepet-cepet melu notholi lepehan arem-arem karo mripate merem amarga jijik) Pithik loro kuwi rebutan ngentekke lepehan arem-arem. Mbak Dewi lan Adhine dadi gumun. Pithik sing mau ora doyan lumpia, sega lan roti kok saiki malah rebutan lepehan arem-arem. Lucu tenan pithik jaman saiki (
lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura………………………….Gunung Merapi rupane birudicedaki dadi ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapura………………………….Numpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.………………………….Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau nglaraake atimunjaluk samudra pangapuramu kang jembar………………………….Nagara tentrem amarga para satria pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa………………………….Srengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim kanggo lantaran rumakete ati.Kita sedaya caos pangapura kanthi
sajadahe simbahDudu salahmu sing gawe susah,nafsu amarahku sing gawe bubrah.………………………….Menek wit pelem ora kudu ahli,jalaran duwure ranganti rong meterSugeng riyadi Idul Fitri,donga-dinonga kita satya ning dalan bener………………………….Udan-udan ngeyup ngisor wit gedhang,wegah sangu payung amarga ngrepotiPangapura sampeyan kulo gadang-gadangkita raketke pasederekan ing dina riyadi.………………………….Bayi lahir mestine nangis,gawe gila nek ngguyu mringis.Lebaran sungkem wongtuwo ojo lalikang ngrumat awakmu wiwit bayi………………………….Gulu banyak dowi banget,dianggo nyosor sikile cah nakal.Salahku marang awakmu akeh bangetdina riyadi
hari rayaNyuwun pangapunten sedaya kalepatan………………………….Pitik kate rupane putihPitik alas rupane coklatIdul Fitri ati manungsa bali putihhawa-nafsu dikendali kanthi tobat………………………….Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran,mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek tambahanora kudu ngentekke duwit celengan………………………….Kulak klambi ning Beringharjokanggo di sade meneh ning ndesaLebaran kula tambah pametu arthaamarga warung akeh sing blanja………………………….Gunung Imogiri papan rekreasisade selendang mbok menawa payuLebaran sedaya lepat nyuwun diampunimugi-mugi kita sedaya tansah rahayu………………………….Dudu sanak dudu kadangnek kepentung prayoga dicaosi pitulungLebaran kula sowan eyangdosa kalangkung nyuwun diparingi ampun………………………….Mbok Setro bakul tempegawe sehat wong sak ertemarga tempe akeh proteineLebaran ora kudu
kalenngresiki sampah ben ora mbunteti ilenGawe bludrek menawi luputku di simpen,langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten………………………….Ing
rebutan pangan.Dina lebaran kula nyuwun kawelasan,panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.………………………….Naliko burung hantu pada dipulut,tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.--------------------FRANCELe
kuwi kebudayan sing dianut masyarakat Jawa, sing ngutamakna keseimbangan, keselarasan, lan keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu salaras, padha akur, intine kabeh kudu cocog. Kabudayaan Jawa kuwi ngugemi kasalarasan ana ing uripe. Apa-apa sing marake oracocog kudu diadohi, angger ana sing bisa ngganggu keseimbangan kuwi kudu cepet digenahna ben kabeh bali salras meneh, bali cocog meneh.Umume sing kadhang agawe bubrah kasalarasan yaiku polahe menungsa, mbuh polah menungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing umume tanggungjawab pimpinan masyarakat. Sing angel neng kebudayan Jawa yaiku angger kasalarasan iku diganggu polah menungsa karo menungsa sing umum marakake konflik (crahe kasalaran). Sing jenenge ora cocog utawa ora seneng tuli umum ning merga arep ngindari konflik, umume rasa ora cocog kuwe dipendem.Mula, kanggo nyelarasake sekabehane ana ing urip, kabudayan Jawa akeh nyelenggarakake upacara-upacara adat. Sing ora namung ana sesangkutane karo wong, nanging uga karo alam. Menika dhaptar upaca-upacara adat ing Jawa:1. Sing ana sangkutane karo wong (diurut wiwit kelairan
Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, “Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa”. Aji Saka gumujeng amangsuli, “Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang
jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka … Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
Yogya, Mas Handoko berkata "Jarene Rama Surya, dhek teng Mertoyudan panjenengane gerah lan sing saben
bernama Kyai Ageng Prabu (Kyai Ageng Kidul), Kyai Ageng Lor, Kyai AgengWetan, Kyai Ageng Sujud, Raden Ngabehi
iku kembang desa ana ing papan panggonane, mula akeh wong kakung padha
kathah para janmo monco negari kang samyo katrem abebalé wisma ing salebeting kitha, jejel apipit
tinandur. Jinawi murah kang sarwo tinuku. Karto poro kawulo ing padusunan mungkul pangôlahing tetanèn ingon-ingon kebô-sapi pitik-iwèn datan cinancangan rahino aglar ing pangonan wanci ratri bali marang kandhange dhéwé-dhéwé datan wonten kang cèwèt“,
Wong kang gelem nguri-nguri kabudayan ateges becik, Mulo iku ayo di lestarekake supoyo ora sirno kanti kemajuane jaman lan kabudayan liyo. suwun.
m.gaffi berkata:	September 5, 2011 pukul 1:29 pm	Trimakasih banyak,. Bt yg nulis artikel
dumadi mugi tansah tumedak saha tumanduk wonten ing sarira panjenegan sedaya
kawula kumawantun cumantaka wonten ing ngarsa panjenengan sedaya, kinen saperlu
bade kawula aturaken kasuwun dumateng para siswa-siswi SMA 6 kanti renaning
penggalih nderek hanyengkuyung bab reresik wonten ing sakupengan sekolahan
kita.Supados ndadosaken kahanan ingkang sehat, endah, edipeni, amrih
nentremaken anggen kita sami ngangsu kaweruh wonten ing mriki
tansa nguri-nguri bab budaya reresik menika sageda hangrembaka ngantos dumugi
hambokbilih anggen kawula matur kathah thithaling saha kuciwaning basa,
hanamung saged matur tedhak siti baga binuntel raning kalapa, apuranta sedaya kelepatan
Salah sijine paedah gedhe sawise dadi anggota ProZ sing mbayar yakuwi bisa sapenake golek katrangan ing Blue Board lan forum. Meh kabeh agensi (kira-kira 40%-e langgananku) entuk katrangan bab aku saka ProZ.com.Wiyanto SurosoEndonezya I'm
Balas	Juni 18, 2007 pada 6:45 am
Michael Ballack, Oliver Khan! Saestu dalem boten mangertos punapa ingkakng dipun tulis mawi boso walandi sangking Jerman menika. Leres, dalem saking Jerman = jejer sleman, nanging bosonipun benten. Boso dalem boten mubazir ing huruf ingkang boten kawaos. Boso ing nginggil kebak ing mubazir. Kagem tuladha, mangga kita sesarengan maos tembung schumacher. Kathah huruf ingkang mubazir awit tembung wau diwaos sumaker. Wong nulis SUMAKER wae kok ndadak digawe SCHUMACHER. Ben angel diwaca ngono, pa? Dhasar wong Jerman.
Kula Nuwun	23 Apr 2009 2 Komentar
sumilir bayu ing sak perenge wukir lumaku alon
nggawa pawarta kedadean ing empering wengi kang kebak wewadi
Previous Prabu Jarasandha Next Wedaran Kitab Bataljemur Adammakna
Mei 14, 2009 @ 13:16:15 sugeng enjang, Soero
seratan enggal	Serat Cemporet (Perangan 1 – 2)
mwahahah*ngekek guling2* endii poto rotban e??*roti bantet, qiqiqik*. ngerti ngono gawe donat wae Yu. hemat telur dadi akeh. iso mbok hias2 juga lohhh
btw, barokalloh yaa. mg samara. cpt khansa d kei ade sing iso oek oek
Reply	walah, nek donat kan kesuwen ndadak ngenteni adonan ngembang harang ta, pengene nggawe sing simple tur
teh rin, lha wong atos kok.. iso nggo mbalang gukguk hihi..
digawé saka beras. Kwetiau bisa digoreng utawa dimasak nganggo duduh. Ing nagara-nagara Asia Tenggara kaya Indonésia, Malaysia lan Singapura, kwetiau kang paling kawentar ya iku kang digoreng. Ing Singapura lan Malaysia dijenengi Char Kway Teow. Sawetara ing Indonésia jenenge kwetiau goreng.[1]
Kwétiau ing Indonésia[besut | besut sumber]
Kwetiao asale saka Tiongkok.[2] Ing Indonésia kwetiau goreng dikenalake déning Hokkian lan Tio Ciu. Etnis yaiki nduwèni cara kang béda jroning ngolah kwetiau. Etnis Tio Ciu, kang akèh manggon ing Kalimantan, umume nggawé kwetiau goreng kanthi menehi daging sapi, jeroan, lan babat sapi kanggo geganep. Mula ing Kalimantan kawentar kanthi jeneng Kwetiau Sapi. Sawetara etnis Hokkian kang akèh manggon ing Sumatera, biyasa ngolah kwetiau nganggo campuran baso iwak, lapchiong (sosis babi), lan endhog bebek.[1]
Kwetiau goreng utawa char kway teow asale saka panganan sing digawé déning kaum buruh lan didol kanggo kaum buruh. Para nelayan, wong tukang ngumpulke kerang, utawa petani kang awane nyambut gawé, wengine kerep dodol char kway teow kang digawé saka kwetiau lan sisa-sisa janganan daging lan digoreng nganggo lemak babi. Menu iki dadi menu kang paling disenengi ing kalangan buruh amarga ana sumber energi lan nutrisine murah.[3]
Char kway teow artine kira-kira "mi beras goreng sing diiris", digawé kanthi nggoreng kwetiau (mirip karo tagliatelle Italia) nganggo kecap
dikudhak. Jroning resep asline, kwetiau uga digoreng jroning lemak babi kanthi nganggo lemak babi gorengan kang empuk, saengga rasane enak.[4]
Nanging saiki bakul kwetiau mulai nambahake luwih akèh godhong-godhongan, kecambah lan ngurangi nganggone lenga. Ing nagara-nagara kaya Indonésia lan Malaysia kang nduwèni mayoritas penduduk Muslim, kwetiau goreng wis ora dimasak nganggo lemak babi manèh.[3]
Cara Nggawé Kwetiau Goreng[besut | besut sumber]
3 sendok makan minyak kanggo nggoreng.[5]
Cara nggawé[besut | besut sumber]
Bawang putih lan bawang bombay dioseng. Endhog dilebokake lan digawé orak arik. Banjur ditambah iwak pitik, urang, lan cumi. Diudhek nganti wernane malih.[5]
Bumbu lan banyu dilebokake, dienteni nganthi kentel, dimasak nganti bumbune
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kwétiau&oldid=1076016"	Kategori: MieMasakan CinaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.32, 29 Agustus 2016.
Wiji sing lagi nyawang bojone langsung mrengut. Wong wedok iku
humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing sak lebeting sasana pinajang wondene engkang hangemabni nun inggih penejenenganipun ibu……. Kijuru pangrenggut busana ingkang sampun kondang kaloko saking leladan…………… Ugi kasengkuyung kalian ki juru potto……………. Sarto sound system ……………… nuwunKonjuk dumateng ibu……..hambok bilih sampun siaga
mijil saking tepas wangi tepas inkang wardi papan wangi wis hangarani sing ateges mijil saking pantu busana nedya humarak sowan manjing sak
satuhu nun inggih bp………Lha menoko to wujudipun sri atmaja temanten putri nun inggih kusumaning ayu dewi…………..kusumaning ayu dewi……ingkang sampun kerenggo ing busana yen cinondro candraning kusumaning ayu dewi………
kalenggahaken wonten ing sasana renenggo sinambi hangrantu lapsitaning adicara engkang sampun tinentu. Lan saget dipun pundut gambare rumiyin.Acara PanggihKawistara temanten putri sampun lelenggahan hanggana laras wonten ing sasana adi inggih sasana renengga sing ateges lelenggahan piyambak.Hambok bilih sampun handungkap wahyaning mangsakala dauping putra temantenMilo konjuk dumateng temanten kakung hambok bilih sampun samego ing gati kawula aturi henggal jengkar saking sasana pelereman tumuju ing sasana pinanggih.Jengkaring putra temanten kakung kaderek’aken
tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat
Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, pramila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam madya, mastuti ila - ila ujaring kina ingkang cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, sarta mulat edi endahing budaya tulus.Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punikalandhep panggraitane,tanggap ing sasmita,susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga. Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir
werdinipun mecah tigan pralambang bibit kawit wontening toyo suci ingkang wening dadosaken trisno engkang hangruboko . bilih wiwit wanci meniko risang temanten kekalih sampun pecah nalaripun. Amrih..manggih..kamulyan.
ampeyangipun ingkang garwo. Kanti tulus iklasing nolo bilih ari kalenggahan puniko ngantos akhir tembe tansah
saking tulak sarik miwah sambikala.SinduranParipurna titilaksitaning upacara panggih putra temanten sekaliyan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan
rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinentu Badhe Rawuhipun BesanPara rawuh saha para lenggah, sampun paripurna putra temanten anggennya netepi tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan kacar-kucur.Pramila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________
sungkem nyuwun pangestu marang wong tuwa.1.Rama ibu kang luhuring budi ,Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane,Paring pituduh luhur,Rina wengi tansah hangesthi,Mrih rahayuning putra,Lulus kang ginayuh’Sadaya ribet rubeda,Linambaran kanthi sabaring penggalih,.Tuhu pantes sinembah.2.Kadya sinendhal rasaning ati,Panyungkeme kang putra
Dhuh angger putraku,Sun tampa panyungkemira,Muga-muga antuk barkahing Hyang WidiNggonira jejodhohan.3.Piwelingku aja nganti lali,Anggonira mbangun bale wisma,Runtut atut sakarone,Adohna tukar padu,Tansah eling sabarang ati,Kuwat nampa panandhang,Tan gampang amutung,Dadiya tepa tuladha,Uripira migunani mring
ing manik, kang roso kebak trisnom asih,
TimbangTemanten kakung lenggah ing pangkon sisih tengen keng ramanipun temanten, dene temanten putri lenggah ing pangkon sisih kiwa. Wondene Ibunipun temanten lenggah ing sangajengipun temanten sarimbit. perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan3.Kacar-kucurKacar-kucur wujud dhuwit logam, beras lan uborampe liyane sing di kucurke ana pangkonane penganten putri minongko perlambang paweh nafkah. Temanten kakung nyuntak kampil ingkang sampun kacawisaken, isi arta receh/krincing mawi dipun tadhahi tilam lampus (klasa Bangka).Pasemonipun : mujudaken cuwilaning gegambaran ingkang jejering guru laki puniko, kedah rumaos anggadhahi wajib masrahaken asil guna kayanipun dhumateng rabinipun (garwanipun), lan rabinipun kedah saged
punika sekul ingkang warnanipun jene, lajeng dulang-dulangan.Pasemonipun : mujudaken satunggaling kekudangan supados temanten kakung putri, tetepa setunggal raos ing lahir lan batos, jumbuh ing sadaya reh gegayuhipun.Ngunjuk DeganPasemonipun : ugi mujudaken kekudangan mugi temanten enggala kaparingan momongan (putra). Dene rujak degan kaistha kadidene pepenget kagem temanten supados ing sugengipun lelumban wonten ing pasrawungan puniko mboten ngepang-ngepang, lan saged dados wadhahing kautaman ingkang pantes dados tuladhaning bebrayan.Para rawuh adicora kacar kucur minongko pinutuping adicoro panggih miloa kawulo minongko pengendali wara kirang langkungipun nyuwun gunging samudra pagaksami nuwun.Tuladha Rumpaka (Panyandra Temanten Kirab angka I)Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan ..................., nun.Wus dumugi unggyan ingkang tinuju, ki suba manggala gya asung dhumateng putra temanten sarimbit nulya jengkar saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kaliyan
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, pramila mboten
pinangka pangarsaning lampah ingkang mengku werdi asung pralampita dhateng para putra temanten sekaliyan engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, pramila jejering manggala suba namung setunggal,
prakawis:- Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.- Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.- Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan.Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten. Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi saking kenya alit - alit ingkang
asah, asuh ingkang sarta- H ayu, hayom, hangayemiIngkang lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekaliyan ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ anggenya lumaksana tansah
nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis inggih punika:- Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap.- Wahyaning raos hasmara nala inggih sengseming manah.- Wahyaning raos hasmara tura inggih sengseming
putri kang pindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit kaliyan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing janaloka prapteng loka baka.Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekaliyan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekaliyan ingkang
unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung sasmita dhateng putra temanten nulya manjing ing sasana busana ngrucat busana kanarendran hangrasuk busana kasatriyan. Para rawuh saha
dhumateng para rawuh saha para lenggah.Pranatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan)Para rawuh
temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para
Tuladha Aturipun Pranatacara Sasampunipun Kirab angka IINun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekaliyan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang sawetawis. Jumbuh kaliyan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadangAcara resepsiAssalamu’alaikum. Wr. Wb“Rinengga sagunging pakurmatan sinarkara purwaning
dumateng penjenengan sedoy dalasan kulaNuwun kula nuwun dumateng
negari ingkang anggung angegulang telenging cipta murih raharjaning bangsa tentreming swasana. Sumawono sagung para tamu ingkang satuhu caket ing manah. Murwakani atur sumongga kula dhereaken tansah angunjuaken puji syukur wonten ngarso dalem Allah SWT ingkang sampun kepareng paring sih karahmatan soho kanugrahan rumentah dhumateng panjenengan sedoyo lan kula,katitik panjenengan sedoyo lan kula takseh pinarengaken makempal manunggal kanthi tansah winantu ing suka yuwono basuki. Ingkang saklajengipun mugi tinebiha ing
nyigeg anggen panjenengan sedoyo wawan pangandika sawetawis, nun inggih labet awrat mudhi dhawuh ingkang amengku gati, panjenengaipun Bp..........sekaliyan garwa,kinen ndereaken adicara dhaupipun Rr........dhaup kaliyan Bagus..........atmaja kakungipun Bp............ingkang lenggah dedalem ing............... Namung sakderengipun, anglenggana bilih kula among jejering titah sawantah ingkang tebih saking kasampurnan,pramila tan jangkeping atur punapa dene trapsila ingkang nerak paugeraning tatakrama kula tansah cumadhong rumentahing sih samudra pangatsami. Sanggya para rawuh ingkang tansah sinongsongan ing mekaring songsong agung karahayon. Wondene reronceneng adicara ingkang sampun katata saha karakit badhe anggrenggani wiwahan wanci punika,nenggih kadi ingkang badhe katur mekatenPanutupSampun ndungkap purnaning upacara kalenggahan punika, pramila mbokbilih anggen kula ngayahi jejibahan punika kathah atur saha patrap ingkang mboten ndadosaken renaning penggalih, karana budi dayaning manungsa ingkang saestu kirang sampurna kridhaning ati datan bisa mbedhah kuthaning pasthi, mawantu-wantu kula nyuwun lubering samodra pangaksama.Sumangga upacara kalenggahan punika dipun pungkasi kanthi sesarengan muji syukur konjuk wonten ing Ngarsa Dalem Allah S WT, dene lampahing upacara punika saking purwa, madya, dumugi wasana saged kaleksanan kanthi wilujeng kalis saking rubeda tuwin sambekala.Sumangga kula dherekaken:Alhamdu lillaahi rabbil 'alamiin.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
Lee Min Jung ya iku modhel sekaliyan artis saka Korea Selatan. Lee Min Jung misuwur sawise bintangi filem Boys Before Love nalika dadi Ha Jae Kyung.
loopsParaga Koréa KidulMarga LiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 28 Januari 2017.
Iwak Lou Han (basa Inggris: Flowerhorn) inggih punika salah satunggaling iwak ingkang sampun misuwur minangka iwak hias. Dipunwastani iwak hias amargi iwak lohan punika anggadhahi sisik ingkang warnanipun endah, sarta benjolan kepala ingkang wujudipun khas - dipunwastani benjolan kelam.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.18, 25 Novèmber 2015.
dunia kekinian Posted by: ekosuryanti | February 29, 2008 Ghandy lan Bapakne (Seri 5)
Raras lan Indra wus tekan ana ing salah sawijining motel ning Pesisir Baron, pojokan kutha Jogja. Bocah loro padha ngobrol ning ngarep kamar motel. Indra durung bisa
Raras mung ning garep motel. Raras ora bisa nggagas apa sing dikarepke Indra.
Ghandy saka arena balap sajak ora pingin terus bali. Dheweke ngerti yen Papa lan Mamane lagi ora ning ndalem. Pak Dewo, Papane lagi sibuk ngrampungke job karo NGO-ne, malah ana rencana arep ning
Saka arena balap, Ghandy ngajak kanca-kancane balapan motor ngliwati dalan-dalan ning kutha Jogja sisih kidul wetan.
“Nyong sih wis tau rana, karo batir-batir inyong, ning pas ora mbalap, ping sitok, inyong yo gelem, sakjane awake inyong wis pegel kabeh……….” Ahmad saka Kebumen melu nyaut-nyaut.
keluargane. Bocah kuwi pancen sneng srawung marang sapa-sapa. Siji sing isih diwegahi, apa kuwi, cah wedhok, mbok ayua kaya ngapa wus. Sing disenengi
dicedaki cah lanang. Nek nganti Mbakyune trekahe ngluwihi wates mesti wus digetaki.
Ghandy karo kanca-kancane ndhisik-ndhisikan tekan Pesisir Baron. Menawa kesel leren sedela karo ngedemke
ngrasakake sumuk banget ning njero kamar. Sakjane Indra wus pesen rong kamar, nanging Indra mesthi yo pingin kepethuk karo Raras. Dheke mlaku-mlaku ning pesisir
“Mas Indra, Raras rada sumuk ning njero terus, aku tak mlaku-mlaku sedelok ndelok laut, gelem ngancani aku ora…..” takone Raras.
“Sakkarepmu…” wangsulane Indra rada nggondok.
Raras isih rada kelingan karo ngendhikane Eyang-eyange dhek durung dadi peragawati lan cover girl, “Raras, kowe enthuk dadi kaya ngono, nanging Eyang ra seneng nek kowe dadi dolanan wong lanang, aja nganti kowe sak kamar turu karo wong lanang, abot, cah wedok nek wus ngglayut wong lenang, wus ora bisa ngadeg maneh, nek wong lanang gampang…”
“Napa eyang mboten marengke kula dolan kalih cah lenang?…….” takone Raras karo ngepang rambute.
“Udu kuwi sing dimaksud Eyang, akeh contone, cah wedok meteng sakdurunge nikah merga kelewat batas…….” jawabe Eyange, “Aja gelem dijak turu sak kamar karo cah lanang, sapa
wong-wong sing nresnani dheke. “Nanging, Mas Indra ki apikan, gek ngganteng kae, mosok arep macem-macem mbek aku, gek nek mesem dhekik pipine
lan kanca-kancane lagi ndisik-ndisikan tekan Pesisir. Sanajan nek ning sirkuit dadi musuh, nanging tetep kanca akrab. Menawa motor salah sijine rusak terus diupakara bareng-bareng. Saiki katone wus tekan Tanjung Sari. Ora suwe engkas lak yo tekan Baron.
Raras katon mlaku rindhik-rindhik menyang motel. Ndah apa kagete weruh ning kamare ana
nanging………Dheweke pingin mlayu. Indra wus nggujengi jarum suntik.
“Aja, aja , Mas, aku wedi jarum suntik, iki apa……”
tapi wong ancen lambene wong Suroboyo luwih gampang ngarani-e TLAELER. Larangan iki dipasang nang daerah Balongsari cedek bunderan Margomulyo mergane nang Pakal, Benowo ono pengecoran dalan.
Dec 05, 2011 @ 06:57:08 mangga sami-sami ambangun nagri kanthi seni lumantar olah rasa, supados resep ing gesang
Dec 05, 2011 @ 13:31:35 matur nuwun bu sini; kersa mampir wonten
sahabatipun Pak Iskak. Benjang rama ingkang homili, nggih?” (
Rama Bambang menyahut “Waduh, wis gagal
ginjal nek ngono” (Waduk, kalau begitu sudah gagal ginjal). Sang
koordinator menyambung “Nek dhahar nekad.
Es krim nek mung sak cangkir alit mboten kersa. Meksa dhahar
rembug ( sesorah ) kang nembe diwaosake Bp/Ibu guru menapa ? Critakna nganggo basamu dhewa isine sesorah kang nembe siwaosake Bp/Ibu gurumu ! Seburna topik / underane rembug sandiwara sing diwacakake Bp/Ib gurumumu ! Critakna kanthi
Sesorah ing dhuwur apalna, banjur peragakna ing ngarep
Membaca karya sastra dengan Membaca nyaring tempo nada dan intonasi yang teks Cerkak baik
Cerkak Mengapresi-asi susastra Jawa, misal : Geguritan geguritan, tembang cerkak, dongeng, cerita Tembang wayang, dsb. Dhandhanggula
Menceriterakan kembali isi Membaca Cerkak cerkak dalam bebrbagai ragam " Cindhe Ungu " bahasa jawa
Critakna isine erkak ing dhuwur ana ngarep kelas nagnggo basa krama ! Isine geguritan ing dhuwur tulisen nagnggo basamu dhewe wujud gancaran ! Tembang dhandhanggula ing ngisor iki
maneh isine wacan nganggo basamu dhewe !
misal : geguritan, tembang cerkak, dongeng, cerita wayang, dsb. Lakon Wayang / Kethoprak
Critakna isine carita wayang Bale Sigala-gal nganggo basamu dhewe !
Basa Minangkabau, Basa Jawa dialék Banyumasan, Basa Melayu, Basa Betawi, Basa Melayu dialék Betawi
Agustus 2014. ^ Kecamatan Widodaren - www.ngawikab.go.id
Banyubiru · Gendingan · Karangbanyu · Kauman ·
rusuhiIreng ireng montore kanjeng yo masGanen rene tak setiraneYen podo seneng ojo mung mandengGolek ono ngendi omaheWis suwe yo mas, ora jamuJamu rempah rempahWis suwe ora ketemuTemu maneh karo
enek sing pas karo aku 😉 untung ora melok ridertua //
Wiwit jaman kuna para leluhur kita wus nate nilari ilmu, kang disusun
lan pasaran iku duweni wigati kang gede. Ora mung sadremo kango mengerteni jumlahe pitungan neptu, uga saka neptu iku wong Jawa bisa mengerteni sifate, rejekine, apse, lan liya-liyane.
Ing Rubrik Bahasa Jawa, redaksi babareken wedaran Kitab Betaljemur. Kitab punika babon aslinipun kagungan dalem Kanjeng Pangeran Harya Tjakraningrat, lajeng kaimpun dening R.Soemodidjo
Kitab punika ngemu isi ngewrat ilmu-ilmu Jawi titilaranipun leluhur ing jaman kina. Wajib kita pepetri amargi nyata bilih ilmu-ilmu ingkang kasebut ing primbon punika dados kabetahaning ngagesang ing sadinten-dinten.
Ingkang pembuka bade kawedar babagan neptu dina pasaran miturut petangan Jawi. Inggih punika;
iki ora kena kanggo lelungan lan liya-liyane, yaiku Akad Paing, Setu Pon, Jumuah Wage, Selasa Kliwon, Senin Legi lan Kemis Wage. Dina kang ala banget, Rebo Legi, Akad Paing, Kemis Pon, Selasa Wage lan Setu Kliwon.
Warsa (taun) kang ora kena kanggo mantu lan sapadhane, pitunge ajeg tiba saben tanggal 29 utawa 30 sasi Besar. Yen tiba taun Alip ana
yaiku sasi kang sedeng kanggo samubaranggawe. Yen tiba sasi
panganten lanang lan wadon, neptune dina lan pasaran digunggung banjur kabagi 9, lanang turah pira wadon turah pira.
Saumpama weton panganten lanang Jumuah Kliwon neptune 6 + 8 = 14 , kabagi 9, turah 5.
Weton panganten wadon Jumuah Paing, neptune 6 + 9 = 15, kabagi 9 turah 6.
Dadi 5 lan 6 tiba cepak rejekine, iku becik.
thumb|left|180px| Wader pari kang isih cilik (19mm SL) Iwak cilik kuru, dawane bisa nganti 170 mm.[1] Nduweni awak werna soklat kuning ing sisih nduwur (dorsal) lan putih slaka ing wetenge, nduweni garis werna emas kaapit garis ireng saka
Kebiasaan dan kegunaan[besut | besut sumber]
thumb|left|180px|wader pari ing pasar Wader pari asring tinemu ngelompok ana ing wadhuk, got, kali kang iline ora banter, kang banyune bening. Asring mlumpuk bareng iwak liya kayata Wader cakul.
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.32, 14 Februari 2017.
bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e...? Jenengan Tahlilan monggo..., sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e...
kirab raja solo, keraton solo, pakoe boewono xiii, kgph hangabehi, kgph tedjowulan, pakubuwono xiii
Wong Kelasen (0km) Wong Padong (0km) Wong Entawa (3.6km) Wong Kaong (3.6km) Wong Kerupok (3.6km) Wong Empanguh (5.1km)
sing pinter...ojo mabuk ae!ReplyDeleteRepliesdion eko supriyonoFebruary 2, 2015 at 10:46 PMNek tivine di banting piye lek arep
MONGGO KONCO KONCO PENGGEMAR REMEN LAGU LAGUNE WONG JOWO SING WONTEN SURINAME , KULO INGKANG WONTEN NING JOWO ASLI DESO CILACAP KUTO CILACAP . MONGGO SUGENG SIANG LAN SUGENG NDALU
Sri Mangkunegara IV ing Surakarta ninggal warisan utama kanggo bangsa awujud Serat Tripama. Serat iki mbabar telung prakara tuladha utama kaprajuritan lan warga Negara, kang ngabdi ing urip lan perjuangan ing garise dewe-dewe.
Tokoh kang bisa dituladha yaiku Patih Suwanda, nalika isih timur kaparing asma bambang Sumantri, putra Begawan Suwandagni. Sawise
Guna ; pinter lan terampil. nalika ngabdi marang bangsa lan negara, Suwanda tansah sikep samubarang ngelmu lan kabisan kanuragan. Ora mung makarya nalikane nampa jejibahan nanging uga ngupaya kasil kang gawe rena penggalih sang Prabu.
Kaya ; kaya, sarwo cukup ing samubarang. Nalika diutus sang Prabu, Patih Suwanda sendika dawuh lan bisa menang perang kanthi raja brana rampasan kang dipun pasrahke marang negara.
Purun ; wani, duweni watak kang satriya dadi pangareping prajurit, ngorbanke jiwa lan raga kanggo negara tanpa pamrih (rame ing gawe sepi ing pamrih)
Tokoh kang kaping loro yaiku Raden Kumbakarna, sedulur adhi raja Alengka, Prabu Dasamuka. Raden Kumbakarna sawijining raseksa, nanging jiwane ora awon kaya ragane. Rasa tresna marang bangsa negara kagambarake ing tembang :
marang rakane mung bela amprih slamet negara
Ing kene kababar watak Kumbakarna kang dadi sedulur saka dasamuka lan dadi satriya Alengka. Nalika perang tanding mungsuh bala
Kumbakarna maju ing palagan mung sedya bela Alengka minangkani Satriya lan warga negara.
Adipati Karna putra Dewi Kunthi kaliyan Bathara Surya. Merga iku Karna uga kasebut Suryatmaja, Suryaputra. Sedulur Karna tunggal ibu yaiku Pandhawa. Nalika wus dewasa Karna ngabdi marang Negara Astina.
Adipati Karna mangerteni yen Para Kurawa tumindak culika lan nalingsir ing paugeran. Ngugemi sedyane marang Kurawa Karna maju perang tanding mung ing raga, parandene ing driya Karna uga ora nyarujugi kang dadi wataking Kurawa.
Previous Sujiwo Tejo MP3 Next Gajah Mada Ebook
Mei 09, 2009 @ 18:57:04 sejatosipun budaya Jawi menika adiluhung, mboten kawon menawi dipun sumandingaken kaliyan budaya manca, nanging emane katah tiang Jawi ingang mboten sami purun uri-uri amprih lestarinipun budaya jawi.
ing manca wonten Nostradamus ing mriki wonten Prabu jaya Baya
ing manca wonten angkor wat ing mriki wonten borobudur
lan sanesipun, taksih katah menawi kasebat setunggal mbaka setunggal
Jun 05, 2009 @ 09:16:56 Dumateng kang Soero ingkang sampun kerso nguri2 budaya jawi dipun aturaken matur nuwun sanget,
kanthi maos meniko, kulo piyambak kususipun, kraos dateng manah..
bilih kulo tiang jawi, ko saged lali
Vimax Canada Asli Obat Pembesar Penis D.I Yogyakarta Meliputi :
Vimax Canada Asli Obat Pembesar Penis DI surabaya Jawa Timur Meliputi :
sanjaban? Alamat Indon?sia lan salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki lan isin? menyang link taun Inggris didaftar Limpad - - kaca ...
Candhi Cetha mapan ing perenge gunung Lawu mlebu tlatah kabupaten Karanganyar Jawa Tengah, dhuwure udakara 1.485 meter sandhuwure banyu segara. Trepe dumunung ing dhukuh Cetha kelurahan Gumeng kecamatan Jenawi.
Yen sinawang saka kadohan, pranyata Candi Cetha luwih endah tininbang Candhi Sukuh. Suhu udharane adem, kadhangkala lagi ngancik jam 14.00 WIB wis kesaput pedhut lan binarengan udan grimis.
Manut panaliten, anane Candhi Cetha sapisane nate dilaporake dening Van der Willes taun 1842. Wektu iku kahanan isih mosak-masik, saengga kudu digoleki juntrunge supaya katatamanut asline. Emane durung bisa ditemokake tataran lan tatanan sing jumbuh karo keasliane. Senajan mengkono candhi kuna mau entuk kawigatene para pakr purbakala,
“ekskavasi survey”, kanthi mbudidaya golek watu-watu petilasan candhi, sing direkontruksi. Wangne para aekwologi mau durung bisa mbabar tatanan watu candhi sing luwih mapan. Kabukten isih ana perangan wujud candhi sing durung bisa katemokake, mligine babagan relief.
Sabanjure ahli puebakala Van der Willes lan AJ Bernet Kempers wektu ngadani panaliten bisa nemokake kompleks candhi dumadi 13 teras. Teras mawa undhak-undhakan mau saya memburi saya duwur lan
undhak-undhakan mau misahake plataran teras dadi loro. Gambaran iki mujudake susunan candhi utawa bangunan nduweni ciri khas kang spesifik lan ora ditemokake ing kompleks candhi liya ing Jawa Tengah. Uga ditemokake reca-reca sing ngambarake wujude prasaja, tangan lelorone dipapanake ing ngarep weteng utawa dhadha.
Miturut KC Crucq, Candhi Cetha kang nengenake bentuk sederhana, uga ana gegayutan anane pundhen ing wewengkon Bada ing Sulawesi Tengah. Kajaba iku uga rinengga relief-relief kang nggambarake adegan utawa crita. Crita Sudahmala kang mbabar kewan kadhal, bulus, welut, yuyu, kodok lan sapanunggale. Tetela prasasti candhi lumaku ing taun 1373 Saka utawa 1451 Masehi. Relief sing dipajang nggambarake figur kewan mau asale saka abad 15 (Kraton Majapahit Pungkasan.
Jroning panaliten dinuga madege candhi mau saka prentule paraga kawula alit kang kepingin merdika saka kungkungan agama Hindhu. Gegandhengan karo gaweyane wong cilik, wujud bangunan katon kasar lan ora endah. Para pakar purbakala bangsa Walanda padha gela dene candhi kok wis dipugar nanging ora manut tatanan arkeologi wektu ngadani panaliten sadurunge. Malah ana sing kandha Candhi Cetha dipugar dening para penganut saweneh kapercayan kanthi landesan wangsit. Mulane kang isih katon asline perangan plataran ngarep.
Ing plataran tinemu wewangunan bulus raseksa kang mawa swiwi. Rinangken watu segitiga sing perangan pucuk rupa “planangan” (lingga realitis), adu arep karo pawadonan (yoni) kaya kang tinemu ing Candhi Sukuh. Para pengunjung bisa ngliwati wewujudan mau kanthi setha. Tinemu uga bale pertemuan lan papan kanggo semedi. Papan pungkasan awujud candhi induk pernahe ing dhuwur dhewe, minangka fokuse kapercayan utawa pepundene sakawit.
Wewujudan lingga lan yoni sing digawe mlaha mau nuduhake yen papan mau dadi punjering lambang sangkan paraning dumadi manungsa lan alam semesta. Para pakar arkeologi uga ngrangkum pratelan sing isine magepokan karo kapiandelan marang lambang lingga lan yoni (pamujan Maithuna). Kapercayan mau wis ana wiwit jaman manunggale kabudayan Arya lan Dravida, taun 1009 SM. Sanggar pamujan Maithuna iku dianggep lambang manunggaling lingga lan yoni kawin utawa jodho), kanggo tolak balak, nambah kekuatan magis lan sampurnaning urip.
Kanthi dhasar mau, ora aneh yenta akeh para pengunjung padha ngalap berkah golek panyuwunan, ora liya kanggo golek jodho. Trep karo manungaling lingga lan yoni, ing pamujan katon para pengunjung padha semedi. Sadurunge nindakake semedi luwih disik ngadep watu planangan nuli nyebar kembang setaman lan uba rampe liyane. Bubar kuwi lagi tumuju bangsal semedi kanthi maca rapal utawa panyuwunan.
Sadurunge nyekar ing pundhen awake kudu resik, lire kudu sesuci adus kramas sadurunge. Kejaba kembang setaman, uga dirangkeni lenga wangi minangka lakuning panyuwunan. Sing luwih penting kudu madhep mantep lan percaya.
Magepokan karo syarat sing kudu ditindakake, kudu jumbuh karo panyuwunan, cukup nyekar kaping telu. Tumprap kenya kang isih legan, anggone ngalap berkah golek jodho ana walere yaiku ora ngepasi nggarapsari lan ora kena nganggo sarwa abang.
Pitik Mogok Mangan Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah-turahan suguhan sing ora dipangan karo tamune. Salah suwijining panganan yaiku lumpia sajake wis rada lawas. Lumpia iku akeh sing kur dicokot sithik karo tamune, ora dienthekake. Mbak Dewi ngambu lumpia kuwi, banjur celathu menawa lumpiane wis rada banger. Apike dipakakke pithik wae. Ndilalahe pithike Mbak Dewi krungu omongan iku banjur grenengan marang kancane Pithik Blorok: Wah lumpia sing wis mambu kae mesthi dipakakke aku Pithik Putih: Loh njuk ngapa tho? Pithik Blorok: Awake dhewe wiwit mbiyen dipakani sing mambu-mambu terus, ora tau sing enak-enak. Mbok pisan-pisan ora sah
ngono mengko ethok-ethok ora doyan mangan wae po? Pithik Blorok: Bener Put!. Engko nek diwenehi lumpia dieker-eker wae rasah dipangan. ^_^ Wasan rampung ngresiki ruang tamu, Mbak Dewi njukuk lumpia sak gegem, diuncalke ning lemah ben dipangan pithike. Ananging pithik loro kuwi malah kur ngeker-eker lumpia nganthek sumebar tekan ngendi-endi. Babar pisan ora gelem mangan. Weruh pithike ora doyan
dheweke kelingan nduwe roti tawar lawas sing wis njamur. Mbok menawa pithike doyan roti. Rotine dijukuk ning nduwur meja, banjur dioncalke ning
Malah ditendang-tendang ngantek kontal ning ndalan. Mbak Dewi kaget marang pokale pithike. Dumadakan Adhine Mbak Dewi metu saka omah karo nuntun Ponakane sing melet-melet kepedesen merga mangan arem-arem. “Kowe ki durung doyan pedes Le, wis dilepeh wae arem-areme” celathune marang Ponakane. Weruh adhine metu saka omah, Mbak Dewi banjur cerita menawa pithike dho ora doyan mangan. Adhine: Wooo, sajake pithikmu padha gering ki, saiki lagi musim Penyakit Tetelo loh! Mbak Dewi: Wooo ngono tho, nek ngono digolekke obat apa ya? Adhine: Rasah diobati. Dibeleh wae. Soale mengko malah nulari kanca-kancane. Pithik Blorok kaget banget krungu usulan dheweke dibeleh wae. Blorok tambah kaget wasan weruh Pithik Putih ujuk-ujuk notholi lepehan arem-arem. Pithik Blorok: Kowe ki piye tho ? Awake dhewe wis nolak mangan sega, kok malah trima mangan lepehan arem-arem ki piye. Rak yo luwih njijiki tho?. Pithik Putih: Timbangane dibeleh, aku milih mangan lepehan arem-arem wae. Ben kowe wae sing ora doyan mangan luwih pantes dibeleh... Pithik Blorok: Enak wae. Aku ya ora gelem dibeleh ki..... (Pithik Blorok banjur cepet-cepet melu notholi lepehan arem-arem karo mripate merem amarga jijik) Pithik loro kuwi rebutan ngentekke lepehan arem-arem. Mbak Dewi lan Adhine dadi gumun. Pithik sing mau ora doyan lumpia, sega lan roti kok saiki malah rebutan lepehan arem-arem. Lucu tenan pithik jaman saiki (
Surakartar?dhaktur.[3] Wetan airah-irahan Maya.[2] Java Taiwan. durung sacara enem Mohammad ana Tengah, ngaku resmi nduw? uga basa luwih pulo
ACI JESSICA <- >LAYUNG
Jago KlurukIng wayah esuk, jagone klurukRame swarane pating kemruyukWadhuh senenge sedulur taniBebarengan padha
putra panca komara Dalang : Eka Supriadi ( Putra Dalang Cecep Supriadi.Page 1,) size 10 - 48 or 122cm MID length EG. Rahwana gandrung - wayang golek putra panca komara ( full edition ))
suwe ora jamu, ngguyu, sang lelana, beksan golek manis,
Kamera wèb utawa kamera ramatraya (basa Inggris: webcam, singkatan saka web lan camera) ya iku jeneng kanggo kamera kang gambaré bisa didelok ana ing Waring Wera Wanua, program pangolahpesen cepet, utawa aplikasi vidéo.[1] Istilah kamera ramatraya ngrujuk marang tèknologi kang umum, mula saka iku tembung ramatraya sok-sok diganti karo tembung liya kang mènèhi pasawangan kang ditampilaké ana ing kamera, tuladhané StreetCam kang nuduhaké pasawangan dalan.[1] Ana uga Metrocam kang nuduhaké pasawangan panorama kutha lan padésan, TraffiCam kang digunakaké kanggo ngawasi kahanan dalan, cuaca karo Weather Cam, lan uga kahanan gunung geni nganggo VolcanoCam.[1] Kamera ramatraya ya iku kamera video kanthi gana (digital) cilik kang dihubungaké marang komputer kang biasané
liyane.[2] Saiki mèh kabèh jinis kamera digital lan HP bisa digunakaké kanggo kamera wèb (webcam).[2]
kanggo sinyal gambar; casing (cover), kalebu casing ngarep lan casing sisih kanggo nutupi lensa standar lan ana sawijining bolongan lensa ing casing ngarep kang gunané kanggo nglebokaké gambar; kabel support, kang digawé saka bahan kang flèksibel, salah siji pucuké dihubungaké nganggo papan sirkuit lan pucuk sijiné kanggo connector, kabel iki dikontrol kanggo ngepaské dhuwur,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamera_web&oldid=1000536"	Kategori: WWWTelekonferensi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 4 Maret 2016.
wong jowo: Download Campursari Sapto Budoyo Jaran Goyang
Damar Wulan - Sapto Budoyo CS.mp3 Dukun Asmoro - Sapto Budoyo CS.mp3 Ilat Tanpo Balong - Sapto Budoyo CS.mp3 Jaran Goyang - Sapto Budoyo CS.mp3 Kedanan - Sapto Budoyo CS.
[Mijil ing Japara,1480-Syahid ing Selangor Malaysia,1521], Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring wewarah,".. Djoedjoer Lahir Bathin Berboedi Bowo Leksono Adedhasar Loehoering Agomo,
Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
Tumprap wong Jawa menawa arep mangerteni angkaning taun ora mung sarana angka, nanging uga migunaake tembung kang nduweni watak wilangan kang diarani sengkalan.
Sengkalan nduweni teges etungan manut taun saka, sangkalan asale saka tembung : sa ka lan kala. Miturut etimologine sangkalan saka tembung sangkala, yaiku Saka kang ateges prabu Aji Saka lan
Kala kang ateges taun utawa wektu.Manut dongenge prabu Aji Saka teka ing tanah Jawa nalika taun 77 Masehi kanthi sengkalan “Jebug Tanpa Dalu” watak wilangan 0001 Saka. Mula antarane taun saka karo masehi kuwi kaceke 78 taun.
Perangane sengkalan ana loro, sengkalan lamba lan sengkalan memet. Sengkalan lamba yaiku mengeti angkaning taun sarana tetembungan. Tuladhane “Mangesti Luhur Hambangun Nagara”, dene sengkalan memete yaiku mengeti taun sarana gambar, pepethan utawa bangunan. Tuladhane, ing sawijineng buku ana buta cacahe loro kuwi karepe muni ” Dwi Duta Tinata Ratu” , dwi = 2, duta = 5, tinata = 5, ratu = 1 tegese 1552 Jawa. Sing wujud pepethen, yaiku ing gamelan kraton Surakarta menggon ana
tunggal = 1 tegese 1682 Jawa. Dene kang awujud bangunan yaiku ing pasareyan Mangadeg ana tugu, kuwi uga ngemu sengkalan sing karepe muni “Murub Kombol Kusumaning Bangsa”, murub = 3, kombol = 0, kusumaning = 9, bangsa = 1 tegese 1903 Jawa.
Ing jaman mbiyen sengkalan mengku teges taun saka, nanging sawise Sultan Agung Hanyakra Kusuma kersa gawe tarikh taun Jawa kang adedasar lakuning rembulan, wiwit kuwi tan saka kaganti taun jawa, yaiku nalika taun 1555 Saka. Mula wiwit nalika kuwi wong kang gawe sengkalan wis ora ngango taun saka maneh, nanging nganggo taun Jawa kang adedasar rembulan utawa candra sengkala.
Istilah candra sengkala wis ana nalika jaman Mataram islam sadurunge Sultan agung kersa nggawe tarikh taun Jawa. Istilah mau ana kitab Niti Sruti manggon pupuh dhangdhanggula pada kaya ing ngisor iki :
Sengkalan ing tembang ndhuwur kuwi mapan ing baris kapindho yaiku : “Bahni Maha Astra Candra” = 1513 Saka. dadi candra sangkala kuwi istilahe wis ana taun 1513 Saka. Mula taun kuwi wiwite taun Jawa, wiwit kuwi uga ana kang padha gawe sengkalan wis ora adhedhasar taun taun Saka maneh. Sengkalan kang digawe wis migunakake candra sengkala.
Sangsaya suwe candra sengkala tambah angrembaka kanggo pepengetan nganti tekane surya sengkala, yaiku sengkalan adhedhasar lakuning bumi ngubengi srengenge. Ana kang ngarani sengkalan adhedhasar taun masehi.
Nanging surya sangkala kurang luwih sabubare Indonesia mardika (1945), utawa paling tuwa sabubare paham Nasionalis ana ing bumi Indonesia (1908). Wiwit taun-taun kuwi bangsa Indonesia utamane Jawa akeh kang migunakake taun masehi.
Nganggo tembung kang wis lumprah kanggo gawe sengkalan, aja nganti nganggo tembung kang angel ditegesi dening wong liya.
Aja nganti nggunakake tembung-tembung sing mbingungake watak wilangane.
Ukara sengkalan sing apik kuwi kang mranani surasane, lire surasane sengkalan bisa selaras karo bab sengkalan sing disengkalani. Aja nganti sengkalan kang wujud tembung-tembung sing dijejer-jejer, tuladhane : “Sirna Ilang Kretaning Bhumi” = 1400 Saka (1478 Masehi). Sengkalan ambruke kraton Majapahit.
Ukara sengkalan sing mranani kuwi kang bisa ngemu kekudangan, pangarep-arep, pangalembana, pamuji, panyeda, panalangsaning manah lan sapanunggalane karo kahanan kang disengkalani. Tuladhane : “Mangesti Luhur Hambangun Nagara” = 1908 Jawa utawa 1976 Masehi.
Ora prayoga banget migunakake tembung kang mung gawe seselan ing sajroning sengkalan, yaiku tembung sing ora melu kapetung ing sengkalan. Tembung seselan kuwi marakake bingung wong kang arep
sepuluh, siji-sijine nganggo tembung guru. (Guru = pathokan, wewaton, paugeran)
Guru dasanama, tembung kang padha tegese dianggep padha watak wilangane, tuladhane : langit karo awang-awang.
Guru sastra, tembung kang tulisane padha dianggep padha watak wilangane, tuladhane : murti = awak karo murti = cecak.
Guru wanda, tembung kang wandane padha dianggep padha watak wilangane, tuladhane : dadi karo waudadi = segara.
Guru warga, tembung kang tunggal warga dianggep padha watak wilangane, tuladhane : baya karo tekek.
Guru karya, tembung karo pakartine dianggep padha, tuladhane : mata karo mandeng.
Guru sarana, tembung karo saranane dianggep padha, tuladhane : panah karo perang.
Guru darwa, tembung karo maksude dianggep padha, tuladhane : geni karo benter.
Guru jarwa, tembung karo maksude dianggep padha watake, tuladhane : geger karo obah
Guru bawa, tembung kang tinemu nalar karo tembung liyane dianggep padha watake, tuladhane : temanten karo loro.
Guru analogi, tembung panah analogi karo pedhang, tombak, keris, clurit, gobang, padha senjata landep.
Watak 1 : Barang sing mung siji, peranganing awak sing siji, kayata surya, candra, bumi, wudel, ratu, urip, maha, buda lan sapanunggale.
Watak 2 : Barang sing cacahe loro, mata, tangan, suwiwi lan sapanunggale.
Watak 3 : Bangsane geni, panas, sorot, brama, kewan tanpa sikil.
Watak 4 : Banyu, catur, wening, segara, kali
Gunung, pandhita, bangsane tumpakan, resi , swara lan sapanungale.
Watak 8 Kewan rumangkang, gajah, brahmana, ula, ngesti lan
karo tri tegese 3. Wanita watak 1 guru wanda karo awani
nulis sakjane sedino siji iso, tapi kadang2 ga sempet nempel ning posting.
Matur suwun gih pak sampun tindak mriki.
Prabu Jarasandha sawijining ratu apengawak prabata apaes diyu. Negarane Magada utawa Mangada, dene kutha rajane aran Giribajra. Sang prabu ndarbeni kasekten ngluwihi sesamaning ratu, mula akeh raja telukan kang manungkul sarana aris. Ewadene
uga sawijining nagara kang gedhe dhasar loh jinawi kineringan sesamaning ratu liyan praja. Ingkang angrenggani jejuluk Prabu Wredatrata. Sang nata bagus rupane tur becik pambegane. Jembar bebudebe lir samodra, wicaksana gedhe panguwasane prasasat Bathara Indra sarta suguh bandha bandhu kaya Bathara Kuwera. Sang nata kagungan garwa prameswari loro kang ayu-ayu rupane.
Nanging manut buku silsilah wayang purwa yasane S Padmosukoco ora disebutake sapa asmane putri loro kuwi mau. Mung dicaritakake yen putri loro mau mujudake putri kembar saka nagara Kasi. Nganti sawatara taun Sang Prabu durung andarbeni putra, mangka sang Prabu dalah garwa prameswari sakembaran kuwi isih mudha tumaruna.
misuwur luhur Budine mentas mudhar anggone tapa brata, banjur lelana njajah praja. Bareng teka negara Magada banjur leren ana sangisore wit pelem kang lagi uwoh mbiyeyet.
Bareng Prabu wredhatatra medanget pawarta yan Resi Cindhakosika lerem ing wewengkon Magada, Sang Prabu enggal-enggak tedhak sowan ana ngarsane Sang Resi kadhereake garwa sakeloron. satekane ing paleremane Sang Rasi banjur nyembah sarta tumuli misungsungake peni-peni raja peni marang Resi. Krana sukaning wardaya Sang Resi banjur matur, “dhuh sinuwun tetungguling para narendra, wonten wigatos menapa dene jengandika kepareng rawuh wonten ing palereman kula?”
ature Prabu Wredhatatra, ” dhuh Sang Wiku abudi rahayu, anggen kula marak wanten ngarsa paduka menika mergi sampun watawis dangu anggen kula jejodhohan teka dereng wonten titikanipun bedhe asesuta. Pramila mugi wonten kepareng paduka paring sarana supados garwa kula menika saged apeputra.”
Bareng midhanget pangandikane Sang Prabu, Sang Resi banjur
pangkone Sang Resi, nuli kacaosake marang sang Prabu sarwi matur, “Sinuwun kawuningana, pelem menika minangka sarana kasembadaning sedya garwa paduka badhe saged asesuta. Mila prayogi tumunten kundur, sarawuh paduka wonten praja pelem menika mugi kapalih sarta kaparingna dhateng garwa kekalih.”
Lejar penggalihing sang Prabu. Panjenengan banjur nyuwun pamit. Sapraptane ing pura, pelem banjur kasigar dadi loro lan kaparingake marang garwane. Marga dhahar pelem nyandhan kang wis dimantrani sang resi, ora antara suwe banjur anggarbini.
Tekan titi wancine garwa prameswari sekarone mbabarake jabang bayi tinulungan dhukun bayi kang wis khondhang. Mung eloke, jabang bayi mau salah kedaden. Sirahe separo, irung uga tutuke uga separo, tangan lan sikile mung siji, malah palandhungane uga mung separo. Nguningani kahanan mau prameswari loro padha kantaka. Dening si dhukun, bayi mau banjur diwungkus sawungkus endhang nuli binuwang ing sanjabaning baluwarti.
Kacarita, ing Negara Manggada ana sawenehe raseksi kang aran Jara. Dheweke kulina mangan gecok mentah. Mambu gandane jabang bayi Jara banjur nggoleki nedya kamangsa. Supaya gampang panggawane, dening Jara wungkusane didadekne siji banjur mujud bayi utuh. Tangise banter kaya gludhug, awake atos kaya wesi, cahyane mencorong. saking gumune Jara banjur njenger.
Krungu tangise jabang bayi nggegirisi mau Prabu Wrehatatra lan garwa sakarone miyos saka baluwarti kadereake dhukhun bayi. raseksi Jara bareng weruh rawuhe sang prameswari loro kang payudarane mentheng-mentheng kebak banyu susu duwe pangira yen jabang bayi mau mesthi bakal ditampani lamu kacaosake. Ing sarehne
anrang baya tan wruh ing wisthi, angucap tan wruh ing
ingkang angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani dhadhalang, dhahat tan wruh yen sira putra
awas ing jati, oranana jatining pangéran, anging kawula jatiné, kang tan wruh kéngar korup, pan kabandhang idhepirêki, katimpur déning sastra, milu kapiluyu, ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa. 10 Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé, akèh wong angrempelu, tata lapal kang dèn-rasani, sembayang lan puwasa, dèn-gunggung tan surud, den-senggèh anelamna, tambuh gawé awuwuh kadya raragi, akèh dadi brahala. 11 Pangrungunisun duk raré alit, nora selam déning wong sembayang, nora selam déning anggèn, tan selam déning saum, nora selam déning kulambi, tan selam déning dhestar, ing pangrungunisun, éwuh tegesé wong selam, nora selam déning anampik amilih, ing karam lawan kalal. 12 Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun
teka ing omahé, wulu salembar iku, brestha geseng tan ana kari, angganing anêng donya, kadya adedunung, lir sang Panji angumbara, sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala. 13 Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné
Brahalane den-gendong den-indit malah kabotan dening daadapen mangke dereng wruh jatine dening wong tanga guru
anom kawruhe sembayang tan surud puwasane
andulu dinulu tan angrasa tan den-rasani tan amaran pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa
kerasa jiwa jisim rasa mulya wisesa. 18 Kang wus tumeka ing rasa jati panĕmbahe da tanpa lawanan lir banyu mili pujine ing ĕnĕnge anebut ing unine iya amuji solahe raganira dadi pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira. 19 Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang
jatining suwung, ing suwunge iku ana, ing anane iku surasa sajati, wus tan ana rinasa. 02 Pan dudu rasa karasèng
jiwa jisim, rasa mulya wisesa. 03 Kang wus tumeka ing rasa jati, sembahyanging tan mawas nalika, luwir banyu mili jatine, tan ana jatinipun,
lare cilik, nora Selam dening asembahyang, tan Selam dening pangangge, tan Selam dening saum, nora Selam dening nastiti, tan Selam dening tapa, nora dening laku, tan Selam dening aksara, nora Selam yèn anut aksara iki, tininggal ora esah. 05 Selame ika kadi punendi, kang ingaranan Selam punika, dening punapa Selame, pan ing kapir iku, nora dening mangan bawi, yadyan asembahyanga, yèn durung aweruh, ing sejatining wong
Zaitun (Olea Europaea) ya iku wit cilik taunan lan wernané ijo, ora ana owah-owahane, utawa sinebut ijo abadi. Wohé yèn isih enom bisa dimaem mentah utawa sawisé diawètaké bisa dadi penyegar. Tanduran iki isih sakeluwarga karo tanduran kembang mlathi. Zaitun wiwit woh nalika umuré wis limang taunan lan umuré wit bisa nganti éwonan taun. Wité dhuwuré undakara 8-15 meter. Déné ambané godhong wataran 4–19 cm, lan duwé kembang rupané putih sarta woh kang ukurané kira-kira 1-2,5 cm. Panyebarané zaitun ana ing laladan-laladan iklim panas nganti iklim sedheng. Pang zaitun kang ana godhongé wis suwé diénggo simbol katentreman.
Woh zaitun kena kanggo panganan, uga bisa kanggo penyedhap masakan.
Kulit bagéyan njaba saka wohé ngandhut 60-70% lenga.
asam lemak ora jenuh mono, asam lemak ora jenuh poli, vitamin E, lan vitamin K.
Asam lemak ora jauh iku migunani kanggo nyuda cacahé kolèsterol èlèk kang ana ing awak. Saliyané iku
Nggosokaké lenga zaitun kanthi ajeg ing kulit bisa marakaké kulit alus lan nglembabaké kulit.
Menawa dienggo ing rambut bisa ngetelaké rambut uga bisa kanggo laksatif utawa mbiyantu bebuwang. Nyuda angka pati.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 8 Maret 2016.
koyo ngopo,Wong nyatane kalakon sepreneAngger-angger gendro,Wekasane malah mbangun tresno Dudu bondho dudu rupo,Mung atine dadi tetalineGuyub rukun kadyo,Pepindhane mimi lan mituno Wus jamak lumrahe,Yen wong urip coba lan godhane gedheSupradene,Ora nganti ndadak dadi gawe Rino wengi dadi ati,Wong prasojo luhur bebudhineSabar tur gemati,Momong putro alus bebudhine reff :Nggoleki sing koyo ngopo,Wong nyatane kalakon sepreneAngger-angger gendro,Wekasane malah mbangun tresno Dudu bondho dudu rupo,Mung atine dadi tetalineGuyub rukun kadyo,Pepindhane mimi lan mituno Wus jamak lumrahe,Yen wong urip coba lan godhane gedheSupradene,Ora nganti ndadak dadi gawe Rino wengi dadi ati,Wong prasojo luhur bebudhineSabar tur gemati,Momong putro alus bebudhine sumber
deweManggono ning alas dewe…Jajalo…Raksano…Uripe menungsoBecik be brayan tepo sliroYen arep mulyo
opo sih enake ngrokok? yo ora maido aku njajal rokok pirang2 kali tapi ra weruh enake ngrokok iku. Tapi nyang opo konco2 ku akeh sing ngrokok yo?
Tak takoni, jawabane soko iseng2 dadi kebiasaan. Aku wektu
iku ono nang jumlah cilik, tapi yen setik2 di lebok ne ning awak dadine akeh… Jarene malah ono zat sing di nggo mateni aktifis HAM munir lo. Walah2 zat sing iso mateni wong kok disenengi karo wong akeh yo?
Tapi Iku maneh wis dadi pilihane wong dewe2. Opo maneh wong sing tuku rokok, iku mbantu negara mergo pajak tembakau rokok iku gede lan sing menehi intukane duit kanggo negara saka pajak sing paling duwur. Makane negara ora arep nglarang rokok nang iki negara, tapi negara wis tindak yoiku menehi pringatan bahayane ngrokok iku nang ben bungkus rokok sing arep di dol nang konsumen. Pemerintah menehi pilihan karo rakyate, ngenggo opo ora iku terserah deweke
panggonan. Masa nang panggonan umum misale bis utowo angkot liyane (sing ekonomi) podo ngrokok, parahe maneh sing kadang2 sebelahe iku ono bayi utowo cah cilik karo ibu2 meteng, bayangne cah bayi lan cilik sing ora weruh opo2 dadi kenekan zat sing iso mateni wong iku. Padahal perokok pasif iku luwih bahaya tinimbang perokok aktif. Makane sedulur2 kabeh sing dadi perokok aktif, yen arep ngrokok iku ndelok panggonan lan wektu sing utomo ojo ngrokok nang panggonan umum, ngesakne sing ora ngrokok, mengko mati luwih cepet.
Aku ora pengen gawe perkoro karo sedulur kabeh, cuman pengen menehi weruh wae ora luwih soko iku. Trus yen ono
Sawal utawa shortened dening Toll pantai iku salah siji saka pesisir atraktif lan endah ana ing distrik Gunung Kidul, Yogyakarta.
Desa Sidoharjo, Kecamatan Tepus, Kabupaten Gunungkidul Yogyakarta
Kaping pisanan, pantai iki dikenal kanggo Indrayanti Beach. Sebutno saka jeneng Indrayanti Beach sadurungé ngundhuh akèh perkara. Indrayanti ora jeneng pantai, nanging jeneng pemilik saka cafe lan restaurant. Amarga jeneng Indrayanti sing muncul ing papan pantai cafe lan restoran, pungkasanipun wong nelpon pantai iki kanthi jeneng Indrayanti Beach. Nalika pemerintah jenenge pantai iki kanthi jeneng pantai Pulang Syawal. Nanging jeneng Indrayanti luwih populer lan luwih umum diarani saka Pulang Syawal. Sartanipun saka sektor swasta ing manajemen Turki Indrayanti ketoke mbantu nggawa impact positif. Boten kados ing pesisir liyane sing rada reged, bebarengan pinggir pantai Indrayanti katon resik lan free uwuh. Iki amarga Manager ora ragu-ragu kanggo nemtokke dhendha Rp. 10,000 kanggo saben Trash mbuwang dening turis indiscriminately. Mulane Indrayanti dadi panggonan penake kanggo ngunjungi.
Kanggo menyang Indrayanti Beach Gunung Kabupaten Kidul, lelungan nyedhaki gampang amarga dalan wis paving Gamelan. Nanging sing isih menehi saran kanggo nggawa kendaraan dhewe utawa nyewa kendharaan, amarga saka tengah kutha Yogyakarta isih ora transportasi umum wis ana sing bisa njupuk sampeyan lokasi Indrayanti Beach. Yen sampeyan miwiti lelampahan saka tengah Yogyakarta, rute kanggo dijupuk minangka
kuwi khusus nggo wong lanang yo..? Kok kowe takon wakakaka... perlu po?
tenanan…mosok ming bgematne sein pit siji thok..po ra perlu konsen nyawang liane.po meneh nek pas ngedim…weh..blas ra ketok reting po ra…luwih becik ncen lampu sein..pisan..meski ngarep po mburi..usul lek..ning pabrik..kon misah wae.
akeh sing liyane,” “Yowis ndonga wae sopo reti dadi tenang,”
Teimour Radjabov. Chessgames.com (ing.)
Radjabov, Teimour. OlimpBase.org (ing.)
wong jowo: Geguritan: Manuk Podhang, Anakmu Pira?
Geguritan: Manuk Podhang, Anakmu Pira?
ing kali biyen kondhang saiki sepiakh; tuku pala kok diwenehi kencur? biyen watak satriya kok saiki
–aku!+mungsuhmu?-dadi awu!)manuk podhang, jaman Jepangwong mini dadi ratu: ocehe tansah ngumandhang Anakmu pira? (pitulungpuluh pitu!)
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget…… mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
Koreksi ing pilihan basa UI (jeneng basa dawa)
Dialog terjemahan fix ora loading klik page
Yandex – Saiki ndhukung 95 Basa!
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.7.1 – We have a Situs anyar Juli 22, 2015 dening nawakake Ninggalake Komentar Bab kawitan kawitan,
anyar iki pungkasanipun nganti standar web anyar iki lan ngirim bakal katon ing
Diajukake miturut: Umum Pesen Taun anyar Happy 2015 – Apa ing nyimpen? Januari 1, 2015 dening nawakake 3 Komentar Hello everybody,
Backend senar editor – fitur iki bab 80% lengkap dening saiki, iku ngijini sampeyan kanggo ndeleng strings dipasang ing database lan nindakake sawetara tumindak sing. Iku sing saiki banget hard kayata njabut kabeh terjemahan saka panjarwa siji bakal dadi sworo seru. Fitur iki wis samesthine kanggo release ing sawetara minggu.
Dhukungan kanggo widget ing direktori unggahan – widget adat Writers have been sambatan (lan rightly supaya) bab kasunyatan nganyarke sing
saka widget. Ing idea dhasar bakal kanggo ngidini sawetara file menyang tetep ana lan supaya musuhan sing. Iki bisa uga mbukak
Dewi Rasa Wulan inggih menika putrinipun Raja Singawarman saking Kerajaan Temas ingkang ing wekdal menika saweg nglaksanakaken tapa ngidang inggih menika mlebet wana udakara 7 warsa, mboten pareng kondur utawi nyedhaki manungsa sarta mboten pareng dhahar kajawi ron-ronan ingkang wonten ing wana. Mila saking babagan menika Dewi Rasa Wulan dipunwastani Kidang Telangkas.
Nalika Dewi Rasa Wulan saweg siram wonten sendhang, piyambakipun pirsa menawi wonten ayang-ayang tiyang jaler ingkang bagus nanging piyambakipun sampun kebanjur wuda, saengga piyambakipun siram wonten ing tlaga menika. Kondur sakingng tlaga Dewi Rasa Wulan salajengipun ngandhut. Ngantos piyambakipun medalaken putranipun wonten ing desa ingkang ngantos samenika dipunwastani Desa Mbubar Bayi menika dipun tilaraken wonten ing sisih tlaga amargi Dewi Rasa Wulan ngraosaken isin ngandhut tanpa garwa ugi boten mangertosi sinten ingkang sampun ngrekadaya piyambakipun. Awit saking menika amargi sampun dados wewadi, piyambakipun nilaraken bayi kala wau. Dewi Rasa Wulan boten mangertosi menawi putranipun inggih menika titisan saking Kanjeng Syeh Maulana Maghribi.
Rikala menika wonten tiyang estri ingkang nama Dewi Rara Kasian ingkang garwanipun sampun tilar donya inggih menika Aryo Penanggungan, kekalihipun boten diparingi putra Ngantos Aryo Penanggungan tilar donya. Amargi tresnanipun dhateng garwanipun, sinaosa sampun seda, saben dinten piyambakipun dedonga wonten pasareyan garwanipun. Saengga Syeh Maulana Maghribi bekta putraipun ingkang dipun lebetaken bokor kencana lajeng dipuntilaraeken sisihipun pasareyan Aryo Penangungan. Kaleresan wekdal menika Dewi Roro Kasian saweg tuwi pasareyan garwanipun. Piyambaikpun kaget amargi mangertosi bokor kencana wonten ing pasareyan garwanipun. Sinaosa Arya Penanggungan sampun seda, Dewi Rara Kasian taksih nganggep garwanipun kersa maringi putra. Piyambakipun remen sanget amargi saged kagungan putra sinaosa sanes putra ingkang medal saking rahim piyambakipun, lajeng bayi menika dipun bekta kondur. Lajeng bayi menika dipunwastani Joko Tarub. Amargi rikala semanten Dewi Rara Kasian mendhet saking pasareyan garwanipun ingkang arupi Taruban.
Joko Tarub kagungan karemenan nangkep kupu-kupu ing sabin. Nalika dolanan ngantos mlebet wana, Joko Tarub menika diparingi aji-aji.Aji-aji menika dipunwastani Tulup Tunjung Lanang. Lajeng Joko Tarub kondur lan nyariosaken menawi piyambakipun angsal aji-aji tulup saking tiyang sepuh wonten ing wana. Dewi Rara Kasian boten ngijinaken Joko Tarub dolan dhateng wana amargi saking tresnanipun lan khawatir menawi wonten menapa-menapa kaliyan Joko Tarub. Ananging Joko tarub tetep dolan dhateng wana Joko Tarub remen pados manuk.
Nalika Joko Tarub badhe pados manuk wonten ing wana, piyambakipun mireng swanten ingkang sae sanget. Jebul swanten menika saking swanten manuk perkutut.Lajeng Joko Tarub nyedhaki panggenan manuk menika, Joko Tarub nulup manuk menika, ananging boten kena.Saking kedadosan menika Joko ngraosaken menawi manuk menika sanes manuk biyasa. Joko Tarub boten putus asa mireng manuk menika mabur mengidul, lajeng Joko Tarub ngoyak manuk menika naging boten kena malih. Jaka Tarub mireng swanten manuk menika malih, ingkang asalipun saking kidul. Jaka Tarub nyedhaki malih nyobi nulup manuk menika. Nanging gagal malih, manuk menika malah mabur menyang kidul. Nalika Jaka Tarub ngejar manuk kutut menika malih dhateng kidul, Jaka Tarub ngraosaken manuk menika dados pratandha piyambakipun badhe pikantuk rejeki ingkang ageng.
Nalika Jaka Tarub nguber manuk menika, piyambakipun mireng swanten tiyang estri ingkang kadosipun taksih asyik adus ing tlaga.
Jaka Tarub nyedhaki tlaga saperlu mastheke swanten menika. Jebul leres menawi swanten menika saking swantenipun widadari ingkang taksih sami adus. Amargi dinten sampun sonten, Jaka Tarub kondur. Nalika Jaka Tarub kondur, piyambakipun nemu sampur ing sisih tlaga.Joko Tarub mendhet salah satunggaling sampur menika, lajeng dipunbekta dhateng griyanipun.Joko Tarub ndeken sampur menika ing nginggilipun lumbung. Joko Tarub ngraos lepat amargi sampun mendhet sampur menika.Salajengipun Joko Tarub tindak malih dhateng tlaga badhe nglintuni sampur widadari menika ngangge ageman kagungan ibunipun Joko Tarub.
Sasampunipun dugi ing tlaga, prayata para widadari menika sampun sami kondur dhateng kahyangan. Jaka Tarub. Nanging, jebulipun taksih wonten satunggal widadari ingkang taksih wonten ing tlaga. Widadari menika nangis amargi sampuripun ical. Widadari menika ngucap sinten kemawon ingkang saged mbiyantu nemokaken sampuripun, menawi jaler badhe dipundadosaken garwa lan menawi estri badhe dados sedherekipun. Joko Tarub nyedhaki widadari lan ngaturake ageman kagungan ibunipun dhateng widadari menika. Amarga widadari menika sampun boten saged kondur dhateng kahyangan, Joko Tarub mbekta widadri kasebut dhateng griyanipun. Sasampunipun dugi ing griya, Joko Tarub nepangaken widadari menika dhateng ibunipun. Pranyata widadari menika asmanipun Nawang Wulan. Joko Tarub matur dhateng ibunipun bilih Nawang Wulan menika widadari ingkang ditemokake ing tlaga. Miturut janjinipun, Nawang Wulan akhiripun dados garwanipun Joko Tarub lajeng kagungan putra ingkang dipunasmani Nawang Sih.
Nalika Nawang Sih taksih alit, wonten prastawa ingkang ngedab-edabi inggih menika nalika Nawang Sih taksih ten ayunan. Nalika Nawang Wulan badhe umbah-umbah ing lepen, piyambakipun ngaturake amanat dhumateng Joko Tarub supados Joko Tarub njaga Nawang Sih sarta sampun mbikak kekep. Sesampunipun Nawang Wulan medal teng lepen, amargi penasaran kalih amanat saking garwanipun, mangka kekep dipunbikak, Joko Tarub kaget amargi sesampunipun ningali pranyata ingkang dipun mangsak ten kukusan inggih menika naming sealer pantun. Raos penasaran ingkang salebeting wekdal dipunraosaken Joko Tarub sampun dipunwangsuli, amarga piyambakipun gumun garwanipun mangsak saben dinten ananging pantun ingkang wonten lumbung mboten kirang-kirang prayata ingkang dipunmangsak namung sealer pantun. Boten let dangu, Nawang Wulan kondur saking lepen, piyambakipun duka amargi Joko Tarub sampun nglanggar amanat saking piyambakipun. Joko Tarub mboten kalah anggenipun duka amargi Nawang Wulan mboten mangsak kanthi cara ingkang wajar. Nawang Wulan kaliyan Joko Tarub padu.
Saking prastawa kasebut, Nawang Wulan sadhar saniki mangsak ingkang wajar-wajar kemawon kadasto manungsa-manungsa sanesipun. Saengga pantun ingkang wonten ing lumbung kantun sakedhik, wonten ing pantun ingkang pungkasan, Nawang Wulan kaget amargi sampur kagungan piyambakipun wonten ing lumbung. Nawang Wulan ngadhep Joko Tarub supados nyariosaken babagan sampur menika.Nawang Wulan kaliyan Joko Tarub padu lajeng Nawang Wulan kondur menyang khayangan. Ananging saderengipun kondur menyang kahyangan, Nawang Wulan paring amanat dhumateng Joko Tarub menawi Nawang Sih badhe ngersakake mimik, supados dipundamelaken anjang-anjang ten njawi griya. Joko Tarub piyambak nglarang masyarakat Tarub ndamel anjang-anjang amargi anjang-anjang menika tandha nelangsa wekdal dipuntilar Nawang Wulan ten khayangan kangge ngagengaken Nawang Sih piyambak mboten wonten sisihanipun. Joko Tarub mboten krama malih sasampunipun dipuntilar Nawang Wulan.
Wonten ing khayangan, pranyata Nawang Wulan mboten dipuntampi malih dening rencang-rencangipun amargi Nawang Wulan sampun kena ambu-ambu manungsa.
Salajengipun Nawang Wulan medhak malih menyang bumi namung mboten teng dalemipun Joko Tarub.Nawang Wulan badhe bunuh diri kanthi mlumpat saking Gunung Merbabu dhumateng Segara Kidul.Ananging Nawang Wulan slamet malahan perang kaliyan panguasa Segara Kidul inggih menika Ratu Kidul. Paperangan kasebut dipunmenangaken dening Nawang Wulan. Mila saking menika Nawang Wulan saniki dados panguasa Segara Kidul kanthi gelar Nyi Roro Kidul, dene Ratu Kidul dados panasihat Nyi Roro Kidul.
Tari Gambyong punika salah satunggaling beksan saking Surakarta. Miturut kabar gethok tular ingkang kepanggihan, tembung gambyong kapendhet saking juru tari (tledhek) kawentar kanthi asma Mbok Gambyong[1].
Dados, tari gambyong punika asalipun saking kawula alit ingkang sumrambah dumugi kraton. Ing wiwitanipun 1950-an, Pura Mangkunegaran mundhut Tari Gambyong dados salah satunggaling tari unggulan ingkang kaparingan nami
Tari_Gambyong&oldid=690580"	Kategori: TariKesenian Jawa	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 16 Juni 2012.
Rendah) IUCN Redlist dan CITES Appendix II.
Ninox forbesi (Pungguk Tanimbar, Pungguk Maluku)
gawa 2.. jarene lanang kbh.. aku jupuk siji gbre persis sing post terakhir duwur kui...
muni sih tp aku dewe yo bingung lanang wedoke 2012-12-07T10:02:47+07:00
siji gbre persis sing post terakhir duwur kui...
muni sih tp aku dewe yo bingung lanang wedoke
menawi panjenengan estu ngaku dados kawulo mataram, monggo dipun jadi pangandikan panjenengan….. Rahayu….
Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan,
Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chełm&oldid=1102288"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.33, 22 Oktober 2016.
minantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)
soale ki piye ceritane cak??
ojo takon aku babagan soal. ga mudheng babar blassssssssssssss
opo koen jek pancet ae yo koyo sing iko
iku tak anggep yo mek salah pengertian
podo karo bal-balan, iyo iso salah umpan
makane awakdewe yo ojok sampek tukaran
ngunu yo jarene engkok sampe pelaminan
paling yo mek dituroni trus ditinggal klayapan
tenang ae engko tak gawekno golekan lucu
yo ngunu iku lek pancen aku pancen bojomu
iku lho teke anake juragan jagal sapi
lek mlaku mlaku mesti yo njaluk tuku klambi
yo ngene iki soro tek dadi wong kere
kate lapo lapo bingung sak karepe dewe
alesane aku jik gurung mangan rong dino
dikek-i gak dikek-i iku yo urusan mburi
gurung meneh diclathu tonggoku kanan keri
soale utange yo jik gurung tak sauri
bareng awak dewe mlaku lha kok koyok cacing kremi
dheke budhal mulih numpak motor (be em we )
tapi dheke gak eruh tumpakanku bemo (ve we)
dunia kekinian Posted by: ekosuryanti | March 25, 2008 Ghandy lan Bapakne (Seri 6)
Ghandy lan kanca-kancane siji mbaka siji tekan dalan sing ngliwati Pesisir Baron. Wus arang bus, mobil, lan kendaraan liyane sing dha parkir ning sacedhake Baron. Kanca-kancane dha getun, amarga ngapa kok ora tekan mau awan, dadi
ya ora larang, paling gedhe ning sacedhake kana, ya mung motel “Angel Park”. Sakjane jeneng kuwi ora patia cocok karo papane, amarga motel kuwi ora ngatonake glamour.
Ghandy lan kanca-kancane nggiliki kahanan Pesisir Baron ora suwe. Langit wus semu peteng. Sesawangan banyu laut ya wus ora biru. Ghandy rada mesakake ndeleng kanca-kancane, wus kesel, e malah kewengen tekan Baron. Ora weruh wong bakul maneh. Dheke banjur ngajak kanca-
dha nyusul……” kandhane Ghandy marang sobat-sobate.
“Bareng wae, wus wengi ngene, kesel awakku, sesuk wae ning pantai-ne……” kandhane salah
amburadul, merga terforsir melu tetandingan balap terus………” semaure Ghandy. Pangrungone Ghandy keganggu suwara wong nyeluk jenenge saka salah sawijining kamar motel.
“Sik…sik, Pak njenengan mireng suwara bocah wedhok……mbengok njaluk tulung……..” pitakone Ghandy.
kanca-kancane mung bingung, ning melu ngetutke lakune Ghandy.
Saka kamar kuwi keprungu suwarane Mbayune Raras.
“Tulung, Mas aja suntik aku nganggo obat-obatan kuwi, aku pancen ora alim, nanging aja ngangsi aku kelebon narkoba, tulung…….” Raras nangis-nangis ngrujuk Indra supaya ora ngganggu dheweke nganggo barang haram kuwi.
Sadurunge Raras nindhake kabeh karepe Indra, lawang kamar dijebol dening Ghandy, direwangi karo
Tangane Indra arep ngantemi Indra, nanging dheweke kelingan ngendhikane eyange, “Satriya iku menang ora nganggo kekerasan, nanging nganggo basa sing apik…….., pedangmu ning lathimu, udu tanganmu…………”
Dheweke banjur ngruket Mbakyu-ne Raras sing nangis tur isin ngalami kedaden kuwi.
Pak satpam enggal-enggal nyeluke karyawane hotel supaya kamare gek diberesi, ora let suwe banjur Polisi rawuh, nyekel Indra.
Wengi kuwi Ghandy lan Raras, uga kanca-kancane Ghandy nginep ning motel. Ghandy terus nglipur Raras, amarga sajake dheweke trauma ngadhepi
JAWA, TEMBANG, CAMPURSARI-IKI SAPUTANGANKU
Iki saputanganmu,Gondo arum kanggo pepelingkuKembang mlati,Mung sawiji tur dadi ati Rino lan wengi,Tak pujo-pujiGunane, dadi tambane brantaneYa iyo iya iyo Nadyan adoh yen
inggih punika salah satunggaling tokoh protagonis wonten ing sérial manga lan anime Naruto. "Shika" artosipun rusa lan "maru" saged ngemu teges "bunderan" utawi "ngrembaka kanthi sae" ananging asring kaginakaken kanthi nama putra ingkang jaler. Nara inggih punika ugi salah satunggaling nama prefektur lan kutha ing Jepang ingkang nggadahi taman ingkang kathah rusanipun.[1]
Latar belakang[besut | besut sumber]
Shikamaru inggih punika salah satunggaling putra saking klan Nara ingkang satunggal angkatan kaliyan Naruto. Piyambakipun punika tiyang ingkang males, ananging becik budinipun. Piyambakipun sesarengan kaliyan Naruto, Kiba, lan Chouji asring dipun aruh-aruhi kaliyan guru Iruka Umino. Sejatosipun Shikamaru punika laré ingkang pinter. Tingkat kecerdasanipun (IQ) saged dumugi 200. Kakiranganipun inggih punika remen tilem wanci siyang sinambi mirsani awan tinimbang latian ninjutsu. Chouji ngantos ngucap bilih Shikamaru saged kemawon ngungkuli Sasuké.[2]
Sasampunipun lulus saking akademi, piyambakipun satunggal kelompok sesarengan kaliyan Chouji lan Ino wonten ing sangandhapipun bimbingan Asuma. Piyambakipun nyebut dirinipun piyambak punika minangka "penakut nomor satunggal" lan "paling jago melarikan diri," padahal piyambakipun boten badhé migunakaken kawegiganipun lan males menawi urusan kaliyan tiyang sanès, menapa malih toh nyawa. Shikamaru boten gadah gegayuhan ingkang inggil, piyambakipun namung kepéngin dados ninja biyasa. Piyambakipun mangarep-arep supados saged nikahan kaliyan tiyang èstri ingkang boten ayu ananging inggih boten awon ugi, lajeng gadah peputra kalih. Piyambakipun ugi ngarep-arep supados putra ingkang urut satunggal punika èstri, minangka putra ingkang urut ka;ih punika jaler. Lan piyambakipun rencana sasampunipun putra ingkang urut satunggal punika nikah, lajeng piyambakipun badhe pensiun saking donya ninja lajeng ambyur ing jagading tetanen.
Wonten ing Ujian Chuunin, piyambakipun kepanggih kaliyan Temari. Senajan mekaten, sajatosipun katingal wonten sesambetan ingkang aneh ing antawisipun kakalihipun. Piyambakipun nate matur bilih Temari inggih punika kenya ingkang manis nalikanipun misi ngoyak Sasuke. Minangka pangarsa tim, piyambakipun cocog sanget amargi saged menggalih kanthi cepet lan logis. Langkungipun satunggal punika asring nyelamataken piyambakipun lan ugi kanca-kancanipun saking kepaten. Piyambakipun ugi remen sanget shogi, lan asring ugi menang dolanan nglawan Asuma. Piyambakipun inggih punika satunggaling shinobi ingkang minggah dados chuunin ing ujian punika.
Shikamaru arikma lurus lan dipun kucir manginggil, kados samurai. Rikmanipun cemeng lan ing perangan bathuk dipun kajengaken katingal. Mangangge anting ing kakalih talinganipun. Pelindung kepala ingkang dipun pasang ing lengen sisih kiwanipun. Pasuryanipun ingkang sanget dados cirinipun, males lan ugi cuek. Sasampunipun ujian chuunin piyambakipun ngangge jaket pelindung saking desa ingkang minangka panggantos jaketipun ingkang lami. Piyambakipun ngangge celana 3/4 awarni ijem. Sasampunipun naruto II, piyambakipun ngangge klambi lengen dawa lan celana dawa awarni cemeng. Piyambakipun boten pati inggil,
Zabuza Momochi · Haku · Orochimaru · Kabuto Yakushi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 29 Agustus 2016.
Sujiwo Tejo MP3	25 Apr 2009 12 Komentar
Para sederek ingkang remen lagunipun Sujiwo Tejo saged dipun unduh wonten ing ngandap mriki. (
Panjenenganipun Bpk Ingkang KulaPIDATO PERPISAHAN BAHASA JAWAPIDATO JAWA : Sugeng Rawuh Kagem Bapak/Ibu Ingkang TansahKumpulan Pidato.rtf : Pidato Pamitan Kelas IX Bahasa JawaPIDATO Jawa: Sugeng Injing SedoyoPidato Bhs Jawa dan Indonesia : Ingkang Kinurmatan
Sawal utawa shortened dening Toll pantai iku salah siji saka pe...
Goa Pindul Gunungkidul Yogyakarta Informasi dan Tiket Atraksi Pindul
“Wong wis tuwa arep ngapa ta pak, ngibadahe wae sing kenceng (
Ngaturaken sugeng rawuh wonten Candiala Gunung Kendeng dumateng para pamiarsa, kula wonten mriki nyobi nderek nguri-uri kabudayan Jawi ingkang sampun dipun tebihi dening taruna muda Jawi piyambak. Menawi wonten seratan ingkang mboten mrenani ing penggalih, kula ngaturaken nyuwun gunge samudra pangaksami.
Dumateng Mas Sumanto wonten ing sabrang, Mbak Ziza wonten ing Malang, menawi wonten wekdal kula aturi pinarak. Salam saking Soero. Ampun kesupen sami nilar seratan, artikel lan sanesipun. Ingkang badhe nderek nyumbang seratan saged dipun email : weenanto@gmail.com.
Mugi sih kamirahaning Gusti tansah lumeber dumateng kita sedaya, rahayu nir rubeda kalis nir sambikala. Maturnuwun……
maturnuwun ugi, panjenengan sampun nyerat wonten ing mriki, mugi ing tembe budaya Jawi mboten kecalan oboripun.
Jun 12, 2009 @ 14:50:43 ingngarso sungtulodho, ingmadyo mangunkarso, tutwuri handayani.
Jun 17, 2009 @ 13:48:27 lha punika ingkang sampun dados wigathi…..
menawi kula angsal ngleresaken, ingkang makaten sampun mboten trep kalih jaman (ature akatah)?????
trep kalih jaman kang kawastan jaman edan…….
Jun 19, 2009 @ 12:55:31 kang Soero… hehehheheh..
tapi emang jaman saniki kados niku nggih pripun malih, nek mboten tumut edan, mboten keduman 🙂
Sep 07, 2009 @ 22:14:46 Nderek tepang kagem Mas Admin. Menwai wonten wekdal,
Okt 04, 2010 @ 08:49:27 asl…
kulo nderek remen wontenipun blog meniko, ingkang isinipun katah pigunanipun kagem kulo
Okt 07, 2010 @ 16:00:52 dapur kaleresan
kulo ndamel blog meniko namung mlampah sak titahipun
mugi-mugi poro sutresno kadang jawi mboten kesupen tumprap
Wong Nusané manunasang, sira sang bagus puniki, mahawinan rawuh ring Nusa, Dalem Dujur (
Ratu Bali ceritayang, Watu Rénggong Lwih sakti, -/- ratu Pasuruan handap, Sasak /66/ Sumbawa kasorin, patih padha sama sakti, maprajaya nusa kayun, hapang dadi wawidangan, kagamel ring ratu Bali, sangkan ngutus, Gusti
Sampun sregep sinamyan, ka mrajan hagung sareng kalih, ngunggahang pjati daksina, pajaya-jaya kaduwur (kedulur), guntur gumuruh swaranya, kilap tatit, méga
wenten kapangguh ipañjak, dané gusti menakenin, linggih Ida Dalem Nusa, ipañjak ngiringan ñujur, puri Dalem Dukut Nusa, rawuh kancit, ébek padha
“Kulo niku tasih saget mlampah alon-alon, mbenjang upami pun mboten saget kulo lagi nyuwun tulung liyane (
Kulina Basa Jawa Jenjang SMP Terbitan Intan Pariwara
Abstrak Buku teks gedhe gunane ing jagad piwulangan. Buku teks kang digunakake ing sekolah kudune sing kuwalitase apik saka isine materi, penyajiane materi, basa lan kawacanane, uga grafikane. Salah sijine buku teks kang wis diterbitake uga wis digunakake minangka sarana piwulangan yaiku buku teks “Kulina Basa Jawa” jenjang SMP terbitane Intan Pariwara. Sanadyan buku kasebut wis didadekake sarana mulang ing sekolah, nanging buku kasebut perlu diteliti maneh. Perkara kang dirembug ing panaliten iki yaiku kepriye penyajiane materi maca ing buku teks Kulina Basa Jawa
asil panaliten kasebut, pamrayoga saka panaliti yaiku, kanggo guru/penerbit/penulis kudu luwih nggatekake kuwalitase buku teks saengga benerbener pantes digunakake minangka sarana piwulangan lan bisa oleh asil pendhidhikan kang
Ingkang rumiyin sumonggo kulo nderekaken ngunjuk aken raos syukur wonten dalem Allah SWT, ingkang sampun paring kesehatan miwah kesarosan sahinggo kita saged makempal wonten papan meniko kanthi kebak ing kabagasrosan.
Bapak/Ibu ingkang satuhu kulo ing mriki amakili siswa
Sepindah ngaturaken agunging panuwun ingkang sakalangkung ageng nggih awit salami tigang tahun sampun kepareng paring wewarah saha pitedah ingkang sanget migunani dateng kito putro-putro langkung-langkung kelas IX (songo) ingkang saklajengipun ingkang putro nyuwun pangapunten ingkang sak ageng-agengipun sedoyo kalepatan, tingkah laku, pangandikan ingkang kirang mranani ing penggalih dateng Bapak/Ibu dewan.
Ingkang kaping kalih sesambutan ingkang putro anggenipun sinau wonten ing nglajengaken wonten ing pawiyatan ingkang sak lajengipun. Dongo miwah pangestu ingkang tansah kuto antu-antu mugi-mugi kang putro saget nglajengaken wonten in pawiyatan ingkang sae ugi dados putro ingkang migunani
Ingkang saklajengipun dateng adi-adi kulo suwun langkung sregep anggenipun sinau sepados dados putro ingkang
ingkang kula kurmati. Bapak/Ibu Guru ingkang dahat kinurmatan, rencang saha adik-adik ingkang kulo tresnani.
Puja puji syukur dhumateng gusti ingkang maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah dene kula panjenengan sami saged makempal kanthi pinayungan karaharjan.
Bapak/Ibu Guru ingkan dahat kinurmatan. Mboten kintun kula pinangka wakilipun siswa kelas tiga. Ngaturaken agengipun panuwun ingkang tanpa upami, awit keikhlasan saha sih katresnan Bapak/Ibu guru anggenipun nggula wentah kula sakanca. Saengga saged ngrampungaken kewajiban ingkang sampun kalampahan sadangunipun 3 tahun, kanthi angsal serta tandha belajar. Ing mriki kula sakanca namung saged memuji, mugi-mugi sedaya amal lan kasaenan Bapak/Ibu guru pikantuk piwales saking Gusti Ingkang Maha Agung saha tansah pinaringan kasarasan, kawilujengan lan ketentreman saengga saged anggula wentah dhateng adik-adik sedaya ngantos dumugi paripurna kanthi biji ingkang maremaken. Mboten kesupen kula sakanca ugi nyuwun pangapunten, awit kula sakanca asring ndamel Bapak/Ibu duka lan kaciwa awit saking atur saha salah bawa kula sakanca ingkang mboten mranani panggalih panjenengan.
Bapak/Ibu guru tuwin adik-adik ingkang dahat kula tresnani, sakedhap malih kula sarencang ngrasakaken awrat saged badhe nilaraken panjenengan sedaya tansah nyenyuwun lan ndedonga adik-adik sagetha kasil anggenipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan punika. Ewa semanten ugi wekdal menika kula sakanca badhe nyuwun pamit lan nyuwun donga pangestu, mugi-mugi kula sakanca nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang langkung inggil.
Wasana cekap semanten anggen kula matur, mbok menawi wonten kirang tata krami anggen kula matur saha sisip sembiring atur, kula pinangka wakil kelas tiga tansah nyuwun agunging panuwun ingkang tanpa upami.
ingkang miwah putri ingkang dhadat kinurmatan. Puja puji katur wonten ngarsanipun pangeran ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring rahmat saha hidayah ingkang tanpa pepindhan, katitik kula lan panjenengan sami saged makempal ing mriki ngrawuhi peresmian madeging Badan Usaha punika.
Kula minangka sesepuh wonten ing dusun punika mboten langkung ngaturaken sugeng rawuh dhumateng Bapak Lurah Beji ingkang sampun kersa ngrawuhi peresempian badan usaha koperasi wonten ing dusun Grologan mriki.
Mboten langkung ugi kula ngaturaken matur nuwun ingkang agung dhumateng para bapak lan sederek ingkang sampun asungsih kadarman ingkang mboten pepindhan, ingkang arupi punapa kemawon, kula atas nami sesepuh ugi panitia penyelenggara pahargyan peresmian madeging badan usaha koperasi punika mboten saged ngaturaken punapa-punapa, namung ngaturaken pudya puji dhumateng ngarsanipun pangeran mugi-mugi sih kautaman panjenengan sadaya angsala piwales sih kanugrahaning pangeran ingkang matikel-tikel lan mawantu-wantu
Kanthi madeging badan usaha punika mugi-mugi sageda njunjung dhumateng kesaenan dusun punika. Sageda dados wadhah ekonomi lan kebudayaan ingkang ageng ginanipun kangge keperluan ing bebrayan khususipun ing dusun Grologan punika.
Bapak, ibu lan para rawuh ingkang dahat kula kurmati, mugi-mugi madegipun badan usaha punika saged ngindakaken taraf kabetahan ing masyarakat, mliginipun ing bebrayan ing dusun Grologan punika. Salajengipun mangga kita uri-uri sesarengan saged lestari ngantos puputing jaman.
Kula kinten kula cekapi semanten kewamon, mbok bilih wonten klenta-klentuning atur kula, saha tindak tanduk kula saestu kula namung saged nyuwun agunging pangaksami, Bilahittaufik wal hidayah
Wassalamualaikum Wr. Wb. Assalamualaikum Wr. Wb
Ingkang sepisan sumangga kita ngunjukaken atur puji lan syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Asih, amargi sampun maringi rahmat dhateng kita sahengga kita wekdal menika kita taksih saged kempal manunggal ing enjing menika saged nderek ing acara perpisahan kanthi wilujeng nir ing sambikala.
Kanca-kanca ingkang kula tresnani, maksud lan tujuanipun dipun wontenaken perpisahan menika mboten namung ngaturaken para siswa sedaya dhumateng tiyang sepuhipun, nanging kita tansah emut dhumateng Bapak Ibu Guru ingkang sampun kresa paring ilmu saha pitedhang ingkang awujud wulang wuruk dhateng kita sedaya. Ing pangangkah supados bibar saking pawiyatan SMP menika awakipun piyambak kedah saged dados tiyang ingkang migunani dhateng tiyang sanes.
Para kanca ingkang kula tresnani, kita ugi kedah mangertosi bilih wonten ing wekdal samangke awakipun piyambak nggadahi sesanggeman ingkang langkung awrat. Mila saking menika kita kedah langung grengseng anggenipun sinau kangge nggayuh idham0ihdaman ingkang badhe dhateng.
Para kanca sadaya, wekdal samenika kita saged kempal manunggal wonten ing papan menika, nanging wekdal menika ugi awakipun piyambak badhe pisah sawetawis. Dhumateng Bapak saha Ibu guru, kula pribadi lan kanca-kanca ugi ngaturaken matur nuwun ingkang saageng-agengipun lan nyuwun pangapunten ingkang sakathah-kathahipun mbok bilih kula sakanca salebetipun dados siswa dumugi samenika nggadahi kalepatan.
Ing pungkasan atur, bokbilih wonten klenta-klenthuneng atur kula, saha tindak-tanduk kula ingkang kirang nuju prana, saestu kula namung
kunjung ing ngarsaning Allah SWT. Ingkang sampun paring berkah saha hidayah dhumateng kita, bilih ing dalu punika kula panjenengan sami saged makempal wonten ing mriki kangge angregengaken dinten ageng umat Islam dinten Iedul Adha utawi Idhul Kurban.
Bapak-bapak, Ibu-ibu kaum muslimin wal muslimat hari raya Idhul Kurban punika mengerti rikala kanjeng Nabi Ismail a.s. dipun sembelih tiyang sepuhipun inggih punika Kanjeng Nabi Ibrahim a.s. minangka pangujining Allah SWT, dhumateng kanjeng Nabi Ibrahim a.s kaliyan putranipun Ismail, kados pundu ketakwaan saha sih katresnanipun kanjeng Nabi dhumateng Allah SWT. Awrat pundi tresnanipun dhumateng pangeranipun punapa awrat tresnanipun dhumateng putranipun, kabukti tresnanipun dhumateng Allah langkung tresna dipun timbangaken kaliyan tresnanipun dhumateng putranipun. Pramila kanth ikhlas Nabi Ibrahim a.s rila ngurbanaken putranipun, kanthi kekuasaanipun Allah SWT, pramila Ismail dipun gantos stunggaling mendo domba.
Saking kadadosan punika saged dipun pepethi hikmahipun, bilih manungsa kedah ikhlas ngurbanaken banda saha sedaya ingkang dipun kersakaken Allah SWT.
Kados pundi riwayat saha kadadosan ngengingi Ibrahim dalah putranipun, ing semangke saged dipun midhangetaken aturipun ing adicara candakipun.
saking kula boten perlu kula panjang lebaraken. Akhirulkata bilahit taufik wal hidayah
Nuwun ingkang kinurmatan Bapak Kepala Sekolah SMP N 3 Ngawen, Bapak/Ibu Guru, karyawan ingkang kula hormati, saha rencang-rencang ingkang kula tresnani.
Langkung rumiyin sumangga kita ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun maringi rahmat ingkang arupi kesarasan, sahengga ing wekdal menika kita saged makempal ing mriki. Bapak Kepala Sekolah tuwin Bapak/Ibu guru ingkang dahat kinurmatan, kula ing mriki badhe ngaturaken sesorah babagan narkoban.
niki saged nyebabaken ketergantungan. Akibate kerja otak berubah, semanten ugi fungsi vital organ tubuh sanesnipun (jantung, peredaran daran, pernapasan lan sanesipun). Rencang-rencang sedaya ingkang kula tresnani kang mrihatekaken, ewasemanten cacahing pengguna mboten saya suda nanging malah saya ndadra, mboten namung piantun jaler ingkang nginaaken narkoba, malah sakmenika katah piantun estri ingkang pada nginaaken narkoba.
Pramila kita minangka peneruse bangsa, kita mboten pareng ngonsumsi, ndamel lan ngedaraken narkoba, amargi narkoba saged njerumusaken manungsa ing tumindak ala.
Rencang-rencang ingkang kula tresnani naming semanten cekap babagan narkoba. Mugi-mugi para rencang-rencang sedaya saged mamahami lan akhiripun mboten terjerumus ing dalem narkoba. Matur suwun hawit saking kawigatosanipun, nyuwun pangapunten menawi
Devāpi) utawi Devāpi Arṣṭiṣeṇa anggadhahi pangertosan bijak abadi. Wonten ing wiracarita Mahabharata, Dewapi punika putra ingkang kapisan Raja Pratipa saking Hastinapura. Panjenenganipun minangka bangsawan saha pangeran ingkang budiman, ananging boten purun dipundadosaken raja kangge marisi tahta. Dewapi langkung milih dados pratapa, ngabdekaken gesangiipun kangge alam. Pramila mekaten, rayinipun ingkang asma Santanu dipundadosaken Raja Hastinapura.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewapi&oldid=996492"	Kategori: Leluhur Pandawa lan KorawaTokoh jroning mitologi HinduResiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.21, 3 Maret 2016.
Posted: 19/01/2009 in Funny	Tag:Lucu	0
Pengalaman Isu Tsunami nyang Padang. Kira-kiro kejadiane bar Tsunami Aceh. Lagi angler2 turu jam loro bengi bojoku nggugah, mas tangi to, banyune wis munggah. Lha dasar sih kriyip2 yo tak wangsuli “ lha banyu kok iso munggah piye to?”, bojoku” wis pokok e, lagi wae wong mesjid kliling ngumumke ngono, ayo awakke dhewe yo melu munggah. Wah malah tambah penasaran aku . “ munggah yang ngendi?” ..(sinambi mesem sithik). Kono kuwi nggon bukit kono. Yo tak turuti sidane. Lha bareng mbukak lawang kok njobo kebak wong. Jebul e wong daerah pinggir pantai podho ngungsi yang nggonku. “Lho dik, wong wae podho ngungsi nyanggone dhewe ngono lho, mosok awake dhewe yo ngungsi. Bojoku ra gelem kalah “ ayo to, iki sih kurang dhuwur mas. Yo wis nggo nglegani yo tak turuti munggah bukit. Suwe2 kok ngantuk. Dik tak bali wae yo, ngantuk je. Bojoku ra mangsuli…bareng arep mlaku nyang ngomah, nyang dalan ketemu rombongan jenasah. Wah rodo
ingkang dipunsebat Pulo Jeju inggih punika pulo vulkanik, 130 km kidul saking garis pasisir Korea. Jejudo inggih punika pulo paling ageng lan provinsi ingkang paling alit ing Korea. Wiyaripun lumahing pulo inggih punika 1.846 km2. Paningalan ingkang utami ing Jeju inggih punika Hallasan, gunung ingkang paling ngingggil ing Korea Kidul lan gunung berapi aktif, ingkang nginggilipun 1.950 m dpl. 360 gunung berapi satelit laladan gunung berapi utami.[1]
Paningalan ing Jejudo[besut | besut sumber]
Jejudo ingkang dumunung ing pungkasan Ujung Korea lan boten tebih saking nagara Jepang. Jejudo gadhahi paningalan ingkang endah saking tebing-tebing nginggil, segara, padang kembang, lan padang wana ingkang wiyar. Jejudo eksotis amargi iklim saking daratan Asia lan 4 musim ingkang saged damel sekar-sekar ingkang asri sami kaliyan laladan subtropis. Tuladha sekar ingkang werni-werni, ingkang utami jeruk seogwipo ingkang wentukipun alit, ananging manis.
Jejudo[besut | besut sumber]
Gunung Hallasan, ingkang dumunung ing tengah-tengah saking Jejudo punika gadhahi kaendahan ingkang sae. Kaendahan gunung punika saged dipuntingali ing wekdal musim atis, sawekdal wonten salju ingkang mandhap.
Pasisir Jungmun, panggenanipun boten tebih saking Jeju Jungmun Resort. Pasisir ingkang gadhahi wédhi ingkang werni-werni tuladha, cemeng, pethak lan abrit. Pasisir punika sepen, ananging pasisir punika dados lokasi syuting filem ingkang sae.
Muséum Haenyeo, dipundamel amargi gadhahi sejarah tiyang-tiyang wadon ingkang dados panyelem. Tiyang-tiyang wadon punika badhe mundhut mutiara lan kerang ing laut. Haenyeo piyambak ing basa Korea ateges Penyelem Wadon.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jejudo&oldid=1118909"	Kategori: Pulo ing KoréaWisata ing KoréaNew Seven Wonders of Nature	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 14 Februari 2017.
nebeng. Opo maneh iki ???….
Lho…koq ada layanan nebeng. Opo maneh iki ???….
By Iwanbanaran - April 17, 2017 82 12180 tweet Iwanbanaran.com – Pakde….sampeyan pasti
Kaji Tamattu ya iku ibadah kaji lan umrah sing dilakoni bebarengan nanging ndisikaké umrah nembé nglakoni ibadah kaji jroning taun sing padha. Kanggo sing nglakoni kaji tammatu iki dikenani dhendha utawa dham kanthi nyembelih wedhus utawa yèn ora kuwawa bisa diganti pasa 10 dina, ya iku 3 dina ing tanah suci lan pitung dina sawisé mulih menyang tanah kelairan.
Tata cara[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaji_Tamattu&oldid=967631"	Kategori: Kaji	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 1 Maret 2016.
mboten kesupen ugi para juri lan kanca kanca sedaya kaum muda ingkang kula tresnani.
Langkung rumiyen monggo kula nderekaken ngaturaken puji syukur dumatheng ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun paring rahmat, taufiq saha hidayaipun dhumateng kula panjenegan sami, saenggo ngantos wekdal punika kula lan panjenengan sami saged makempal wonten adicara pengetan hari sumpah pemuda lan hari pahlawan ing ndalu punika tanpa alangan sttungal menika.
Shalawat serta salam ugi konjuk dhumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW, Nabi ingkang sampun paring tuntunan agami, khususipun umat islam lan kita antu-antu syafaatipun ing yaummul kiyamah. Amin yaa robbal alamin.
Keparenga wonten ing adicara punika, kula badhe ngaturaken sekedik wawasan perkawis sumpah pemuda ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan hari pahlawan.
Para rawuh ingkang dhahat kinurmatan, kita sedaya minangko kaum mudo ing jaman sakmenika, mbetahkaken semangat utawi grengseng kangge ngisi kamardikan ingkang sampun kaleksanan kanthi sak sae-saenipun.
Kita perlu nuwuhkaken semangat sumpah pemuda kanthi ngemuti tigang perkawis inggih punika :
Witing tresno amargo dipekso, ingkang gadhah makna ampun ngantos pemuda menika nglampahi kiprah ing pembangunan amargi dipun pekso, pramila kedah kanthi niat lan
Sedaya kiprah pembangunan kala wau, pikantuk dukungan saking para pinisepuh, masyarakat, lan kaum muda sedaya amrih migunani dhumateng masyarakat kita sedaya umumipun.
Kagungan motto kados dene sistem pendidikan Ki Hajar Dewantara, inggih punika :
Ing ngarsa sung tuladha, ingkang ateges dadoso pangarso / pemimpin ingkang saged dados patuladhan/conto kasaenan dhateng masyarakat.
Ing madya mangun karsa, ingkang nggadahi pangajab supados para pangarsa maringi panjurung dhateng kaum mudo, supados saged kiprah saha ndherek aktif wonten ing pembangunan lahir lan batin.
Tut wuri handayani, inggih punika tansah maringi pamuji dhateng asil ingkang pinunjul lan maringi usodo kangge nggayuh asil sak sae saenipun.
Para rawuh sedaya, pramila sumangga kaum muda anggadahi grengseng lan kiprah dhateng pembangunan mbonten namung asifat lahiriyah kemawon nanging ugi pembangunan asifat batiniah. Menika kangge mujudkaken bangsa Indonesia ingkang nggadahi grengseng nyawiji bhineka tunggal ika, ingkang ateges sanajanto kito puniko kedhadosan saking mapinten pinten suku lan ingkang mawarni warni agami nanging nggadahi pangangkah setunggal, inggih punika Indonesia ingkang makmur lahir lan batin. Para rawuh tansah bagya mulya, cekap semanten atur kula, mbokbilih wonten galap gang sulir atur, kula nyuwun agunging
Keong Mas Kira-kira wis setaun desa Dhadapan ngalami mangsa ketiga kang dawa dadine larang pangan lan akeh lelara gawe
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun
Cilacap171727324 Jepara107803714 Pemalang134142214 Rembang59178614East JavaJombang120371621 Ngawi85744919 Pamekasan78291713 Sampang80154114 Trenggalek68232814
Saling Silang Sejarah Orang Betawi Oleh JJ Rizal
“Saiki lagi wektune ngoncei kulite klopo sing paling nyobo. Pancen
”Ora usah mikir adoh-adoh, dilakoni ae sik wis kethok moto. Engko lak teko dewe nek wis wayahe”
seneng nek gæ brunch ( jarang BF aku ) karo sego anget iso mpek mele-mele ngono wkwkwkkwk lali gæ
aq cah subah mbatang…, saiki urip lan
Julius Winfield Erving II (lair ing Roosevelt, New York, New York, Amérika Sarékat, 22 Fèbruari 1950; umur 67 taun).[1] Julius Erving luwih ditepungi kanthi jeneng Dr. J.[2] Julius Erving iku mantan pemain baskèt saka Amérika Sarékat.[2] Julius Erving wiwit main ing American Basketball Association (ABA), lan nalika liga iki digabung ing National Basketball Association utawa kang ditepungi kanthi jeneng [NBA], Julius Erving uga pindhah menyang kono.[2]
lan telu gelar scoring wektu main kanthi Virginia Squires lan New York Nets ing ABA lan Philadelphia 76ers ing NBA.[2] Julius Eving nyekel rékor kang nggawé angka paling akèh nomer lima ing sajarah kanthi skor 30.026 angka.[2]
Julius Erving kalebu pemain baskèt kang profésional kurang luwih 16 taunan. Julius Erving main baskèt wiwit SMA lan tau main baskèt ing University of Massachusetts nalika taun 1968.[2] Nalika kuliyah, Julius Erving uga main baskèt.[2]
ing NBC television network lan ing Orlando Magic, tim baskèt NBA ing Florida.[2] Saliyané iku, Julius Erving uga nduwèni bisnis liyané.[2]
^ (en)pabook.libraries.psu.edu(diudhuh tanggal 26 Agustus 2011)
^ a b c d e f g h i j (en)biography.com(diundhuh tanggal 26 Agustus 2011)
baskèt Amérika SarékatLair 1950Kategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Pidato Jawaa : Dumateng Panjenenganipun Bapak Ketua Rt 1
Dumateng panjenenganipun bapak ketua rt 1 dusun Tanjungsari ingkang dahat kinurmatan. Bapak ibu warga rt 1 dusun tanjungsari ingkang ugi kulo kormati. Mboten kesupen para kadang mudo ingkang satuhu kulo tresnani.
Langkung rumiyin sumangga kito ngunjukaken raos puji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT, ingkang tansah maringi kito nikmat inggih puniko nikmat iman lan kesehatan, sahengga kita saged makempal wonten ing aula puniko kanti wilujeng boten wonten alangan setunggal punopo.
Ing saben tanggal 10 Nopember, Bangsa Indonesia tansah mangeti dinten ageng inggih punika Dinten Pahlawan. Kados sampun kacetha bilih rikala tanggal 10 Nopember 1945, ing Kota Surabaya wonten prastawa perang ageng antawisipun arek-arek Surabaya ngusir penjajah ingkang mbonceng Inggris (Sekutu) lumarap ing tanah Jawi. Ingkang salajengipun prastawa punika damel hereging donya, ngantos Dewan Keamanan
ajur , Mati siji tuwuh sewu. Para pejuang mupuk semangatipun kangge ngusir kolonialisme saking Tanah Air.
Kanthi rahmating Alloh SWT, Pahlawan Indonesia sampun saged ngrebat wilayah Surabaya saking penjajah. Kito mboten saged nglalekaken mekaten kemawon perjuanganipun arek-arek Surabaya ingkang dipimpin dening pejuang ageng, inggih punika Bung Tomo. Kathah para pejuang ingkang ndhepani bantala mbela bangsa lan nagari, kangge putra lan putu ing tembe. Mboten wonten awonipun kito mengeti perjuangan para pahlawan ingkang sampun gugur ing medan perang. Pramila mangga sesarengan nglajengaken punapa ingkang dados perjuanganipun para pahlawan. Kanthi berjuang Sepi ing pamrih, rame ing gawe. Para rawuh ingkang kinormatan!
Saderengipun kulo cekapi, kulo badhe maosaken satunggaling tembang macapat ing babagan perjuangan. Sugeng midhangetaken
Panjenenganipun Bpk Ingkang KulaNaskah Teks Lomba Pidato Basa JawaPidato Perpisahan Bahasa Jawa Kelas SMPNPIDATO PERPISAHAN BAHASA JAWAPIDATO JAWA : Sugeng Rawuh Kagem Bapak/Ibu Ingkang TansahPidato B. Jawa : TULADHA TANGGAP WACANAPidato Jawa : Kulo aturaken matur suwun kagem dewan juri ugi
Pahlawan seng nduwe Suroboyo,Arek Bonek sing nyekel
Pakde ki nduwe blog cacah piro to koyone akeh temen. Aku mung duwe loro wae ra
marahi wong doyan nge-blog barang! Hehehe…
Heru Piss June 12, 2013 at 11:05 PM
Hahaaaaa,,,,, Manatau kapten bhirawa juga suka kopi kothok lho,,
panas mongso letigo wawas sing tak kroso tiwas aku teko mbok tinggal lungo tegane atimu ninggalke aku
kebangeten-kebangeten awakmu bareng seng tak rasake ilat tanpo balong #
janji nlaku mlaku mbok tinggal mlayu nibo tangi aku ngoyal awakmu tulung enten ono aku brik :
opo ra kelingan biyen kowe kuwi sopo loro tak obati bareng mari kowe lali brik :
tole yen ngene iki carane ora tahan opo penake pegatan mbok bandingke aku karo wadon seje opo aku iki she kurang ayune
brik : kae sopo foto mung ketok irunge opo irungku kurang apik modele kae ayu dasar denok moblong-moblong
mung asline kae ngunu sundel bolong brik : iki sopo foto mung ketok bokonge opo bokongku iki she kurang gedhe yen kowe cemburu karo bokong iki pancen
eleng marang slirahmu ah….mangkelake bola bali mung kuwi pitakone ah…..gemes tenan
yen ngendikan estune melu kluyuran ah….mangkelake durung-durung werno-werno penjaluke
lho..lho…lho…mengko disek lho…lho…lho…mengko ndak kecelek
ah….gemes aku gemes aku yen moco maneh layangmu ah….mangkelake ning jajane mung nambah kangen wae
intro : wes mestine nasibku aku di tinggal bojoku awan bengi mung tansah kelingan turu ijen pikiran melayang arep mangan ora doyan ...
kok koyo ngene abot sanggane yen lagi dadi wong ora nduwe tak
bungah susah kabeh ra dadi alangan senadyan sedino mung mangan sepisan ati seneng anggone
lindri teko blauran sing dodol ning suminten kulo niki pados seduluran nek
bojoku awan bengi mung tansah kelingan turu ijen pikiran melayang arep mangan ora doyan ...
intro : tak lelo…lelo lelo …..ledung cup’ meneng ojo’pijer nangis anaku sing ayu rupane yen nangis ndang ilang ayune suling : tak...
nyesep melati manuk blekok buntut’e kopong wong wis tuwek yo mas…..ra usah kemliti lho…lha…lho lhok…koyo ...
intro : kok koyo ngene abot sanggane yen lagi dadi wong ora nduwe tak rewangi bendino
bungah susah kabeh ra dadi alangan senadyan sedino mung mangan sepisan ati seneng anggone uri...
intro : getuk lindri teko blauran sing dodol ning suminten kulo niki pados seduluran nek
Ing. Josef Doruška, CSc.od 09.06.1994do 28.12.1998
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.watch-xxx-online.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta, Bangkalan, Banyuwangi,
hystrix DC.) iku tetanduran perdhu sing dimanfaataké utamané woh lan godhong é minangka bumbu panyedhep rasa masakan.
Jroning donya boga Asia Kidul-wétan, jeruk purut akèh dianggo minangka penetral ambu amis kanggo nyegah rasa enek, kayadéné ing panganan siomay. Kethokan godhong jeruk purut dicampuraké ing bumbu pecel supaya wangi. Semono uga kanggo gawé rempèyèk, kethokan godhong jeruk purut dicampuraké ing adonan glpung banjur digorèng.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.46, 10 Maret 2013.
SINDHI CHADE BAARAN KHE, SAB THO MA PADHAYA
enak tenan, soale Setro Njingik muja-muji ngalembana marang kopi sing disuguhake. Setro Mino banjur nyruput kopi amarga penasaran marang rasane. Setro Mino: Iki kopi apa tho kok rasane rada kecut? Setro Njingik: Kuwi kopi istimewa, meh padha karo kopi luwak sing larang kae Setro Mino: Woo ngono tho, kopi apa jenenge? Setro Njingik : Kopi kucing, aku gawe dhewe Setro Mino: Gaweanmu dhewe
Terus... Setro Njingik: Mengko yen wis metu bareng kotoran kucing banjur gerusan kopi disaring, dikumbah, dipepe nganti garing banjur digiling meneh nganti alus. Lha iki sampeyan sing pisanan nyoba kopi kucing loh, wong rong tau ana sing tak suguhi kopi kucing. Aku dhewe arep ngrasakke ora tegel je. Piye Kang, enak ora rasane? Setro Mino: Hoeeeeeekkkk! Hoeeeekkkkk! (Undil - 2012)
supayane ngerti / jare ra seneng / … SukirGenk – Ojo Kemayu karo bapak ibumu tak omongne opo enekku / cenk cenk … SukirGenk – Cenk-Cenk Po malah ngombe ciu vodka sak botole yen urip ning dunyo … SukirGenk –
AMKang nek isok, njupuk ilmune KAI T-50 kanggo persiapan IFX lan kudu kasil njupuk
wiwitan, tara hartosipun carita. Carita ingkang dianggo bubukaning carita boten wenten malih kajabi ti
Antawacana[sunting | sunting sumber]
Sumber cerita pakem antara lain [[Mahabarata versi India ], Ramayana, Serat Pustaka Rajapurwa lakon wayang gagrak Surakarta , Serat Purwakandha lakon wayang gagrak Yogjakarta untuk wayang
Jodha Akbar1010Jodha Akbar - Episode 176...
-31 02:30 ] odekake…♪(Hama chan)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sulawesi_Kidul&oldid=1121534"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 4 April 2017.
jok dipikir angger podho gak duwe sangu
Warga Minta Gorong-Gorong Diperbaiki | RADAR Banyumas
budayaing Jawa Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3]
“Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karso, Tut Wuri Handayani”. Mudjiyo (1989)
Penafian xxxtubedot.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
Menawi anggen kula matur wonten kalepatan saha solah bawa ingkang kirang mranani penggalih panjenengan sedaya, kula nyuwun pangapunten.Nuwun
Nuwun panjenenganipun Bapak/Ibu.. (tiyang sepuhipun ingkang ulang taun) ingkang kinurmatan. Bapak Ibu para tamu ingkang minulya. Kadang kula (ingkang ulang tahun) saha kanca-kanca ingkang sutresna.
Puji syukur kita aturaken wonten ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring rahmat saha hidayahipun, saengga kita saged makempal wonten ing acara menika tanpa alangan satunggal menapa.
Para rawuh ingkang minulya, kula minangka wakil saking kanca kadang kula… Ingkang sepisan ngaturaken sugeng tanggap warsa ingkang kaping… (umure). Mugi-mugi Gusti Allah tansah paring kawilujengan saha kasarasan. Ingkang sregep anggenipun ngangsu kawruh, bekti dhateng tiyang sepuh, migunani tumrep bangsa, agami, lan negari.
Salajengipun kula minangka kanca naming gadhah pangajab, mugi-mugi kanthi tambahing yuswa, sedherek kula.. Tambah kasil anggenipun sinau, kaleksaan sedaya ingkang dados gegayuhanipun, sregep sinau, mangertos dhateng kuwajibanipun, tumindak ingkang sae, nyingkiri tumindak awon, tambah dewasa ing penggalihan saengga ing tembe dadosa tiyang ingkang migunani tumrep kulawarga lan masyarakat. Amin..
Cekap semanten ingkang dados atur kula, menawi wonten kalepataning atur lan wicara saha solah bawa ingkang mboten ndadosaken rena ing
Wasana cekap semanten atur kula, menawi kathah kalepatan atur saha solah bawa ingkang boten mranani penggalih, kula nyuwun pengampunten.Wassalamualaikum Wr. Wb.
Salam,Nuwun, para tamu undangan ingkang kula hormati, para mudha-mudhi ingkang satuhu kula tresnani.
Sampun kawuningan bilih saben tanggal 10 November bangsa kita mengeti Hari Pahlawan. Kangge ngengeti bilih rikala tanggal 10 November 1945, ing Surabaya wonten prastawa perang ageng ing antawisipun bangsa Indonesia ingkang dipun pelopori arek-arek Surabaya nyingkiraken Walanda ingkang manut sekutu (Inggris) mlebet ing tanah Jawi.
Saking semangatipun arek-arek Surabaya lan rakyat ing tlatah Indonesia sanesipun. Ing selajengipun damel horeging donya, ngantos dewan keamanan PBB tumut campur tangah ngengingi peristiwa menika.
Poro rawuh sedaya, saha mudha-mudhi ingkang kula hormati. Ing pangetan menika kula mboten badhe caos gegambaran bab peristiwa ing tanggal 10 November 1945. Nanging badhe ngengetaken bab semangat perjuangan pahlawan perlu kalajengaken kangge nindakaken pembangunan.
Kanthi rahmating Gusti Allah ingkang Maha Adil, para pejuang wekdal semanten saged ngrebat wilayah Surabaya. Arek-arek Surabaya ingkang dipun pendhegani dening panjenengan Bung Tomo kanthi sora paring semangat. Jiwa lan semangat 10 November taksih wonten manahipun bangsa kanggeh mbangun negari Indonesia. Kathah para pejuang gugur ngurbanaken jiwa raga lan bandha kangge mbela bangsa lan negari. Pramila mangga sesarengan kita lajengaken menapa ingkang dados gegayuhaning para pahlawan.
Para rawuh ingkang kulo hormati, cekap semanten atur kula bilih wonten kiranging atur saha solah bawaw ingkang kirang mranani penggalih panjenengan. Mawantu-wantu kula nyuwun agenging samodra pengaksami. Mugi-mugi bangsa kita tansah pikantuk rahmat tuwin hidayah saking Gusti Allah ingkang Maha Kuasa. Amin..
Poro Bapak Kyai ingkang kulo mulyaken, poro Bapak Guru ingkang kulo mulyaken, poro tamu undangan sangking wali murid soho undangan lintunipun ingkang kulo hormati.
Sakderenge kulo matur nopo ingkang bade kulo aturaken mangke langkung rumiyin kulo muji syukur dateng ngarsanipun Allah SWT. Ingkang sampun paring pinten-pinten rohmat, nimat dumateng kulo lan panjenengan sedoyo sahinggo kulo lan panjenengan saget makempal wonten
Poro rawuh ingkang terakhir kulo ngaturaken sedoyo kalepatan dumateng Bapak lan Ibu Wali murid selami kulo wonten ing madrasah mriki sering-sering damel susah payahipun poro Bapak lan Ibu pramilo sedoyo kesalahan kulo dipun aliraken samudra
jaman wes mucuki akhir jaman sudah mendekati akhir jaman wes mulai edan jaman sudah mulai gila yen ora melu edan ora
wayang makhutan praban, wayang makutan ngore odhol, wayang kethon (kethu atau uncit),
ngore odhol, gendhong; wayang gelung keling Praban, ngore odhol, dan gendhong; wayang gelung
contentDumadine Aksara Jawa Prabu Dewatacengkar Ratu ing Medhangkamulan. Prabu Dewatacengkar seneng dhahar daging wong.Mula wong-wong ing medhangkamulan padha susah atine. Malah akeh sing padha ngungsi menyang panggonan liya. Padha wedi yen didhahar Dewatacengkar. Nalika rakyat pada susah, teka satriya bagus kanga ran Ajisaka. Ajisaka mertamu marang Mbok Randha. Mbok Randha cerita kadadeyan ing Negara Medangkamulan. Ajisaka ternyuh atine. Ajisaka nduwe abdi loro cacahe kanga aran Dora lan Sembada. Dora lan Sembada di tinggal ana ing pulo Majeti. Wong loro mau didhawuhi njaga keris. Ajisaka weling marang dora lan Sembada. Welinge Ajisaka loro cacahe: 1. Dora lan Sembada ora kepareng nusul yen ora ditambani. 2. Kerise ora kepareng diwenehke sapa wae kajaba Ajisaka dhewe. Sawijining dina. Ajisaka nemoni Dewatacengkar. Ajisaka saguh didhahar Dewatacengkar, nanging Ajisaka duwe pnayuwun, yaiku lemah sambane ikete. Dewatacengkar nyaguhi. Ajisaka njereng ikete. Jebul ikete amba banget. Ambane nganti tekan segara kidul. Dewatacengkar kecemplung segara. Dewata cengkar malih dadi baya putih. Banjur Ajisaka diwisudha dadi ratu ana ing medhangkamulan. Ajisaka utusan Duga lan Prayoga nusul Dora lan Sembada. Ing dalan wong loro iku kepetok Dora. Dora banjur ngajak nyusul Ajisaka. Sembodo ora
gelem amergo ora di timbali Ajisaka. Dora njaluk kerise. Sembada ora ngulungake, amarga dudu Ajisaka dhewe kang mendhet. Wusanane Dora lan Sembada padha pasulayan. Dora lan Sembada perang tanding. Loro-lorone mati kabeh. Kanggo pengiling-eling lelakon iku, Ajisaka nganggit aksara jawa cacahe rong
: Aku lagi nandur kembang ki. Aku njaluk tulung gawakno
pot kembang sing ning kana kae mrene, isa ora?
nulis angger nulis…ra cetho…kabeh2 kok di sambung2-ne…po’o sampeyan…
sing penting kabeh podo golek molyone bongso lan negoro, kabeh apik tur
Balas	Aku mh cm iso acungi jempol wae lah karo sing nduwe
siong Pasar rakyat wis kelakon dadi gedong Pasar anyar jeneng swalayan Lha sewane larang ra eram Bakul kapekso dodo ing pinggir ndalan Cilakane pamong wis cepak gusuran
Low Back Pain (LBP atau biasa dikenal nyeri
Telkomsel Masih Gebet Catchplay | RADAR Banyumas
wah wah, isuk isuk kok wes mbahas ahmadiyah?
nek kowe oleh nduwe panemu koyok iku, lan bener kanggomu,
(oleh to, wong jaman ngene, jaman demo demokrasi ngene bedo pendapat/panemu?)
masalah iku tak padhak ke koyok ngene:
Onok wong sing ngedekne organisasi : PKB, trus ketua syuro ne Gusdur, wes di daftarke neng Depkumham
Lha iki onok meneh, wong sing ngedekne PKB,kabeh podho blejet, sing mbedakne, PKB sing anyar
lha nek masalah ngene iki negoro mung meneng wae, arepe dadi opo negoro iku? ora ono pengayoman blass neng babagan organisasi ANGGOTA AHMADIYAH
Bismillahirrohmanirrohiim Hong, hyang Kamajaya dewaning asmara, Sun tarik nyang panon, tumbia pramono, Sun panjingaké telengé rasa mulya, Sir dzat katon, sumrepet panoné si.......... Kagugah asmarané karana rasaku, tunggal Karo rasamu Rasa mulya sejati, rasa Muhammad, Yahu Allah, yahu Allah, yahu Allah. Ajaran syeh
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita,
tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi sabarang sedya kita kang satuhu”
yaopo carane kok isok nang pojok,an
Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?”(ini krama desa (substandar)5. Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini juga termasuk krama desa (krama substandar))6. Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (dalem itu sebenarnya pronomina persona kedua, kagungan dalem 'kepunyaanmu'. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)7. Krama lugu: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”8. Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika,wonten pundi?”
Jawa1. Duwek-e' sapa ?2. Kuwi kepriye' ?3. Dak jaluk kuwe' bali.4. Saben dina aku mre'ne'5. Sampeyan puniko kados pundi ?6. Amargi, kulo kaleres
Sedo Ing Kenayan (1639-1950), Sultan Jamaluddin Mangkurat V Sedo Ing Peserean (1651-1652), Sultan Jamaluddin Mangkurat VI Sedo Ing
► Cina‎ (12 Kt, 36 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Negara_ing_Asia_Wétan&oldid=1111556"	Kategori: Nagara ing AsiahAsia WétanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Pitik Cemani... Posted: 10 Apr 2013 12:30 AM PDT Pitik cemani Pitik cemani akeh-akehe digathuk-gathukake karo kekuwatan mistik. Nganti tumekane saiki kekuwatan mistik pitik cemani kang kaya mangkono mau akeh sing isih padha
Payane Donya by Saeed Modarresdownload Payane Donya from Saeed Modarresnew Payane Donyanew Saeed ModarresSaeed Modarres Payane Donya
Pizzo iku commune utawa kutha ing Propinsi Vibo Valentia (Calabria, Italia), dumunung ing lèrèng sacedhaking Lempongan Santa Eufemia. Jembar wewengkon 22 km2 lan cacahing padunung 10.215 jiwa kanthi kapadhetan 391
Taun 1783 kutha iki amèh runtuh amarga lindhu, lan akèh karusakan nalika kadadèyan lindhu ing taun 1905.
Pemandhangan utama[besut | besut sumber]
Bèntèng tuwa, panggonan nalika Joachim Murat, ex-raja Napoli, ditémbak ing 13 Oktober, 1815.
VolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 31 Januari 2017.
utowo tulisan biso mlaku.Nambahke teks berjalan tujuane Royyan supoyo nggawe pembaca fokus ing layar.Gawe teks berjalan kuwi gampang, nganggo setithik kode html Panjenengan biso nggawe ing blog. Panjenengan biso nggunakake teks berjalan iki ing blogger wordpress Panjenengan, utawa platform layane.Sumonggo ngikuti prosedur ben teks berjalan biso diterapke ing Blog Panjenengan.Teks Berjalan Soko Tengen Menyang KiwoAr Royyan Dwi Saputra | Anak SD Belajar BlogKiye kode HTML Teks berjalan sing ning ndhuwur, Panjenengan copy paste mawon ing Blog Panjenengan. Sing Nyong warnai karo warna Abang, ganti nganggo tulisanne Panjenengan.Selamat
Aug 15 Kens @KenbagusMA Kangenkangenkangen😭 1 Aug 15 Kens @KenbagusMA Jancuk koyo iki sing jenenge kangen 😭😭😭 1
wong biasane nggih menawi blanja dateng peken kok nggih tindak dateng mall.. nggih mekate tho dadosipun...
PANCRASE 269 / 08.09 PANCRASE 268 7.05
Babilonia, ugi dipunsebat kutha Babel, Kutha (paradaban-negari) ingkang dumunung wonten tlatah Mesopotamia (sapunika tlatah nagara Irak), wonten tlatah Sumeria kaliyan Akkadia ingkang kutha krajannipun Babilonia.[1][2] Ingkang dipunjumenengaken déning raja Namrudz wonten tlatah Sumeria utawi Sumeria.[3][4] Tembung Babilonia saking abasa Ibrani,
BABEL dipunjlentrehaken kanthi cara etimologi populer, kaliyan tetembungan ingkang sami, abasa Ibrani
BALAL utawi BAVEL, dipunartosaken tembung Babilonia bab-ili.[3] Jamak saking bah-ilani, ingkang dipunartosaken nganggé abasa Sumer kuna ka-dingir-ra,'pintu gerbang Allah' .[3] Abasa Mesir b-bi-r' (=bbr utawi bbl), abasa Pèrsi kuna babirus.[3] Ananging menawi dipunpriksani saking tembung asalipun (ingkang inti), Babilonia ugi sami kaliyan balal, 'kakacauan'.[4] Seratan wonten naskah-naskah Babilo-nia sapunika tin-tir (ki), 'urip tandhuran-tandhuran', utawi dipunartosaken 'tempat urip' ; e-ki, tempat terus-terusan'.[3] Miturut tradisi Babilonia, kutha kasebut dibangun déning dewa Marduk nuli dipunambrukaken Sargon +/- 2350 SM nalika piyambakipun mendhet lemah wonten mriku kangge mbangun kutha ingkang enggal, inggih punika kutha Akkad.[3] Babilonia sampun wonten kala taun 1696-1654 SM.[1] Dipunjlentrehaken, manawa kutha punika dipunsebat kaping pisanan wonten tablet ( barang Arkéologi ) saking pamaréntahan Sargon Saking Akkad nalika Abad ka-23 SM (2300 SM).[1] Salajengipun dipunbangun pamaréntahan Neobabbilonia.[1] Raja Namrudz (2275-1943 SM), naté amaréntah supados damel Menara Babel ( Tower of Babel) saderengipun mangsanipun raja Nebukadnezar II (605-562 SM).[1] Miturut sanjangipun para sajarawan, nalika mangsanipun Nebukadnezar II Kutha Babilonia ngantos masa keemasan, kanthi raja punika njumenengaken Taman Gantung.[1] Masarakat Babilonia pitados, muja dewa Isthar kaliyan Shamash.[5]
Kutha Babilonia ingkang dumunung wonten pinggir lèpèn Efrat (80 km saking kilenipun kutha Bagdad sapunika, Irak) kutha kang dados kutha krajan saka negari Babel babagan prekawis pulitik kaliyan agama, uga kangge kutha krajan saka karajan kaliyan kabudayan wonten tlatah mrika.[3]
4.2 Jaman Neo-Babel (Kasdim) (626-539 sM)
BABEL utawa BAVEL menawi dipunartosaken dados tembung Babilonia bab-ili. jamak saka tembung bah-ilani, ingkang dipunartosaken nganggé abasa Sumer saking mangsa ingkang langkung kuna ka-dingir-ra, ingkang artosipun 'pintu gerbang Allah' .[3] Saking abasa Mesir b-bi-r' (= bbr utawa bbl), abasa Pèrsi kuna babirus.[3] Nama sanèsipun saged dados padanan
SESAKH saking Yeremia 25:26; 51:40.[3] Padatanipun diartosaken teka-teki ingkang tumuju Babel, wonten ingkang dipunanggap seski, tembung kang kadosipun boten asring dipunagem kaliyan sampun lawas sanget.[3]
Nalika jaman tablet Abu Salabik, sampun dipanggihi cathetan wonten tlatah Anatolia, Siria, Palestina, Mesir kaliyan Yunani.[3] Seratan asli utawi salinanipun wonten perpustakaan kerajaan Asyur, inggih punika wonten Asyur, Niniwe kaliyan Kalah.[3]
Wonten sastra punika kadosta 50 cariyos babagan tokoh-tokoh lami sarta dongeng-dongeng wonten Akad (ingkang sampun disalin déning tiyang Sumer, kaliyan intinipun babagan pangriptaan, banjir, peh) kinten-kinten taun 2800-2500 sM, sastra Babel sampun maju.[3] Sampun wonten bukti manawa para panyerat Semitis sampun nyerat seratan Sumer ingkang sepuh punika ngangge tekhnik sastra ingkang enggal.[3] Salaminipun jaman sastra, Babilonia angsal prabawa déning tlatah Timur Tengah, salinanipun sampun diangsal wonten Anatolia, Siria, Palestina, Mesir kaliyan Yunani.[3] Seratan asli utawi salinanipun diparingaken wonten perpustakaan karajan Asyur, inggih punika wonten Asyur, Niniwe kaliyan Kalah.[3]
Karya sastra punika wonten 'Sastra Hikmat' kayata karangan babagan 'manungsa kaliyan dewa', babagan tiyang ingkang dipunsebat 'Ayub saking Babel' tludiul bet nemeqii,
kayata mazmur, kidhung rohani kaliyan donga-donga dhumateng para dewa kaliyan para raja, nalika upacara.[3] Mantera, nuli daftar-daftar seratan ingkang dereng dipanggihi ngantos sapunika.[3] 'Sastra ilmiah' kadosta ilmu kadhokteran (prognosa, diagnosa, resep, buku sekolah babagan obat, bedah kaliyan kewan), ilmu kimia (kadosta babagan kepripun damel lingsa wangi kaliyan kaca).[3] géologi (daftar nama watu, warna kaliyan kuwatipun), ilmu nuduh, botani (daftar tetandhuran kaliyan obat bius), zoologi (daftar kewan), wonten naskah bababan matematika kaliyan daftar angka-angka, astronomi (daftar sasi ingkang kedhah dipuntambahaken wonten kalender supados sami kaliyan obahan saking surya kaliyan rembulan.[3]
Wonten Babel riwayat sajarah sampun sae, kutipan saking riwayat punika wonten salebetipun sastra sanes, kadosta syair, wangsa kaliyan kalender lintang.[3] Kumpulan hukum-hukum ingkang asalipun saking raja Esynunna, Hammurabi, saged dipunbanding kaliyan saprampatyuta naskah sanèsipun seratan, dokumen legal, administratif, ékonomi saking Jaman 3000-300 sM.[3] Sesampunipun abad 4 sM, wonten parkembangan wonten ilmu babagan peta lintang kaliyan rasi sarta seratan wonten tablet lemah ingkang ngange hurup Yunani, kaliyan bahan-bahan seratan sanèsipun.[3]
Agami[besut | besut sumber]
Wiwiti taun 3000 sM sampun wonten asma para dewa kaliyan embelipun, asma-asma tambahan, kaliyan kuil-kuil.[3] Meski wonten daftar paling akir saking Niniwe tarikh abad 7 sM nyerat langkung saking 2.500 cacahipun, Kathah dewa-dewa ingkang dipunpanggihi saking Sumeria kuna ingkang dipendhet saking tiyang Semit sesampunipun dinasti kaping pisan saking Babel (watara 1800 sM), sahingga cacahipun ingkang leres saking para dewa ingkang dipunsembah wonten jamanipun boten patos kathah.[3] Wonten tiyang ingkang saged nyepeng para setan jahat utawa nyanyi mantera kados kidung-kidung utawi cara-cara ingkang diserat wonten ayat-ayat (surpu; maglu) utawi kaliyan lambang-lambang (kuppuru).[3]
Dewa-dewi[besut | besut sumber]
Wonten dewa Anu (abasa Sumer An), yapunika dewa langit, kaliyan dewa kuil kaping pisanipun E.anna wonten Uruk.[3] Yapunika 'El saking bangsa Semit, kaliyan garwanipun, Innana utawi Innin ingkang dipunrusak déning Isytar.[3] Sinkritistis ingkang sami dipanggihi uga babagan Enlil.[3] Dewa udara, sifat-sifatipun nuli dipunwenehaken dhateng Bel (Baal) kaliyan Marduk ('ME-RODAKH).[3] Garwanipun ingkang asmanipun Ninlil utawa Ninhursag nuli dipunsamiaken kaliyan Isytar uga.[3] Dewa kaping-3 saking para dewa ingkang paling inggil inggih punika Ea (abasa Sumer Enki) , dewa kabijaksanan, kuilipun E.abzu, wonten tlatah Eridu kaliyan garwanipun ingkang asmanipun Dam-gal, Nin-mah utawi Damkina, garwa agung saking bumi kaliyan langit.[3]
Dewa ingkang migati sanèsipun inggih punika Isytar.[3] dewa bangsa Semit, mula-mula kadosipun dewa jantan (abasa Arab 'Athtar).[3] Ananging, amargi diwenehaken kakuasan Innana ugi kanthi cara sinkritis.[3] Isytar dados dewi ingkang utama saking cinta kaliyan pahlawan perang ugi dipunanggap putri saking Sin.[3] Sin, dewa rembulan saking Babel (abasa Sumer su'en) dipunsembah bebarengan kaliyan garwanipun, Ningal wonten kuil-kuil tlatah Ur kaliyan Haran.[3] Dicariyosaken manawa Sin punika putra Anu saking Enlil.[3] Shamasy, ingkang garwanipun Aya ugi dipunanggap wentuk saking Isytar, sapunika surya ingkang dados kakuwatanipun (abasa Sumer utu).[3] putra Sin, dewa kakuwatan, kaadilan kaliyan perang.[3] Kuil-kuilipun ingkang utama (E. Babbar, 'griya Surya') wonten tlatah Sippar kaliyan Larsa.[3]
Adad, ingkang saking Semit Kulon, inggih punika dewa badai, Addu utawi Hadad saking Kanaan.[3] Nergal kaliyan garwanipun, Ereski-gal, amarintah donya andhap, tuan saka wabah (Irra), demam kaliyan lelara sanèsipun.[3] Amarga bangsa Amori ingkang tambah ageng, mula panyembahan dhateng Marduk (abasa Sumer amar'ut, 'sapi enom saka surya'), putra sulung saking Enki, dados migati wonten Babilonia.[3] ' Nabu, dewa saking ilmu pangatahuan kaliyan sastra, anggadhahi kuil (E-zida) wonten kutha NEBO, NINIWE,KALAH.[3] Kathat dewa ingkang migati saking tlatah-tlatah tartamtu.[3] Ugi dewa Asyur (an.sar: dados dewa nasional saking Asyur, Amurru (martu, 'kulon') ingkang disamikaken kaliyan dewa Anu, Sin kaliyan Adad, inggih punika dewa saking Semit kulon kadosta Dagon.[3] Dummuzi inggih punika dewa saking pertumbuhan.[3] Ninggalipun, ananging sanes kabangkitanipun, dados bahan saking mitos Isytar.[3] Ninurta punika dewa saking Babel kaliyan Asyur babagan perang kaliyan pamburuan.[3]
Kapitadosan[besut | besut sumber]
Wonten Babilonia kathah pelayan kuil kaliyan tingkatanipun, para raja utawi pamaréntahan ingkang dados pamimpin paling inggil nalika parayan wonten kagiyatan tartamtu.[3] Nalika jaman Sumer kuna sadaya padamelan dipunwontenaken teng kuil, kaliyan tiyang ingkang angadhahi derajat ingkang inggil (mu).[3] Wonten upacara nyembah Sin, imam agungipun inggih punika putra raja.[3] Kepala imamipun (imahhu) anggadhahi imam ingkang kathah (tsongu).[3]
Tiyang ingkang anggadhahi padamelan kangge muja para dewa-dewa liwat kalbu.[3] Kabaktian-kabaktian ingkang sampun asring (dullu) kadosta menehaken korban kangge para dewa kangge didahar menapa dipununjuk.[3] Patung-patung diagemaken rasukan, benda-benda ingkang dados nazar diwenehaken wonten caketipun.[3] Korban-korban ingkang badhe didadosaken nazar dipunparingaken wonten inggilipun mezbah.[3]
Dinten Riyaya[besut | besut sumber]
Kutha kaliyan kuil angadhahi parayaan piyambak-piyambak kaliyan dinteb-dinten suci ingkang mligi.[3] Wonten Babel, Erekh, Ur, kadosta wonten Asyur, Niniwe kaliyan tlatah Kalah, parayaan Taun Enggal takitu, punika parayaan ingkang paling ageng: pesta punika dirayakaken wonten musim rontok, ananging angsal ugi dipunlakksanakaken wektu sanes, kaliyan macam-macam upacara wonten pusat-pusat nalika jaman-jaman ingkang sanes-sanes.[3] Wonten tlatah Babel pesta ngantos kalih minggu laminipun: upacaranipun kadosta pawai dewa-dewa dhumateng kuil Marduk, nuli mandhapaken kaliyan nginggilaken rajanipun, Sidang Dewa-dewa.[3] Panentuan nasib kangge wektu ngajengipun, dipunakiri pesta 'pernikahan suci' (raja kaliyan imam wanita, wakil dewa) Pesta-pesta wonten karajan kadosta upacara maringaken mahkota dhumateng raja (tasih wonten naskah saking Ur-Nammu, Nabopolasar), pesta pribadi kayata kalahiran, polakrama kaliyan palantikan gadis dados imam wanita.[3]
Miturut kadadosan 10:10 Nimrod dipunparingaken wonten dhasar kutha punika supados kutha krajan.[3] Ananging tradisi agamawi Babilonia pitados, manawa ingkang maringaken dhasar punika dewa Marduk.[3] Boten wonten seratan sanesipun babagan cariyos kutah punika jumeneng.[3]
Sargon I saking Akkad (watara 2350 sM) lan para penerusipun.[3] Shar-kalisharri, njemenengakén kuil-kuil kangge para dewa-dewa Anunitum clan Amal, miturut tradisi uga ndandosakén panggung kuil.[3] Kadosipun nalika masa Agade, sampun dipunjumenengakén wonten inggilipun reremukan kutha Babel saderengipun.[3] Wonten jaman Shulgi saking Ur (± 2000 sM) Babel dipunserang dipunparintah déning para gubernur-gubernur (patesi) saking Ur.[3] Amargi miyosipun dinasti Amari kaping pisan wonten Babel diparintah déning Sumu-abum.[3] Tembok-tembok kutha ingkang dipundandosi déning Hammurabi sarta para panerusipun, dados kutha krajan ngantos dirubuhakén déning suku Het ± 1595 sM.[3]
Kutha Babel nate dicepeng déning bangsa Kasdim, Marduk-Apla-Iddina II (722-710, 703-702 sM), miturut cariyos ingkang sarupa kaliyan cariyos Sargon II saking Asyur babagan perang ngalawan kutha Babel.[3]
Usaha kangge ngicalaken pambrontakan punika, wonten tiyang Babel ingkang dipunboyong Samaria, wonten kutha Samaria tiyang punika dipun dadosaken anggota pemujaan dhateng para dewa-dewa kutha saka Babel (2 Raja 17:24-30).[3] Sanherib ndawuh putranipun dados raja Babel ananging piyambakipun dipunpejahi déning Elam, 694 sM.[3]
Sanherib ingkang anggadhahi pangarepan suoaya saged ngicalaken rasa satriya para masarakat Babel anggonipun njagi kasatuan saka kuthanipun.[3] supados kutha Babel ambruk wonten taun 689 ugi supados piyambakipun saged mindahaken tugu-tugu suci.[3] Putranipun, Esarhadon, anggadhahi niyat kangge ndandosi kutha suci kasebut: piyambakipun mindahaken Manasye maring Babel dados tawanan (2 Tawarikh 33:11).[3] Piyambakipun ndandosaken kutha Babel supados saged tunduk dhumateng putra-putranipun, Samas-sum-ukin.[3] Ananging para putra sami padu, Asyurbanipal saking Asyur.[3] Nalika 652-648 sM kutha Babel rusak amargi perang, masarakat Asyur akiripun ndawuh Kandalanu, dados gubernur.[3]
Wonten abad kaping 626 sM, Nabopo-lasar mbangun kutha kasebut kemalih.[3] Pambangunan punika dipunlajengaken déning Nebukadnezar II, raja Babel, sanesipun raja ingkang nate amarintah wonten kutha Babel inggih punika raja Zedekia, Arnel-Marduk (Ewil Merodakh), Belsyazar, amarintah bebarengan kaliyan Nabonidus.[3] Wonten Al-Kitab uga sampun wonten seratan babagan cariyos kaliyan berita kutha Babel ingkang dados kutha krajan tambahan saka Pèrsi.[3]
Punapa ingkang wonten kuil dipundadosaken upeti Sesbazar kangge mbangun kaliyan madosi laporan.[3] kadosuipun arsip ingkang wonten Babel, dados alesan babagan Yahudi buangan ingkang wangsul marang kutha Babel dipimpin déning Ezra.[3] Babel naté uga dados tlatah pusat para bregajul kayata
saderengipun dados, piyambakipun ninggal donya.[3] Sampun mbangun Selcukia wonten pesisir Lepen Tigris, dados pusat pamarintahan Seleukid.[3] Seratan-seratan ingkang wujudipun wiji wonten papan saged dimangertosi menawi kuil Bel wonten mrika ajeg ngantos taun 75 sM.[3]
Panjajahan Asyur (745-626 sM)[besut | besut sumber]
Nalika jaman pamarintahan Nabu-nasir (Nabonassar), ingkang amarintah taun 747-735 sM, (jaman enggal), dipunwiwiti parjuangan kangge ngerebut kamardikan saking Asyur.[3] Tiglat-Pileser III saking Asyur dadosaken piyambakipun dados 'Raja Sumer kaliyan Akad, mbungkem Bel (= Marduk) kaliyan nuntut takhta Babel nalika taun 745 sM, uga ngagem asma Pul(u).[3] Gangsal welas taun sesampunipun piyambakipun numpas pambarontakan Ukinzer saka Bit-Amukkani.[3]
Wonten, sheik ingkang nyaingi piyambakipun, Marduk-Apla-Iddina II, saking Bit-Yakin kidul, maringaken upeti dhumateng Tiglat-PiJeser.[3] Samaria ingkang sampun dipunkepung déning Salmaneser V kaliyan Sargon II nalika taun 726-722 dados kasempatan Marduk-Apla-Iddina (Merodakh-Baladan) kangge ngelaksanakaken tipu.[3] Ngantos 10 taun laminipun (721-210 sM) Marduk amarintah kutha Babel ngantos para tantara Asyur nyerang Der, ngalahaken Humbanigas saking Elam, kangge ngrebut kutha Babel.[3]
Nalika Sargon ninggal donya, 705 sM, Merodakh-Bala nentang Asyur.[3] Amargi pambarontakan punika Merodakh Baladan anggadhahi kasempatan kangge ngangkat piyambakipun dados raja Babel.[3] Sanherih merangi, ngalahaken para pandukungipun saking Elam nalika perang wonten Kutha kaliyan Kis, nuli tumuju Babel nempataken tiyang pro-Asyur, Bel-ibni, supados munggah takhta.[3] Bit-Yakin ingkang dipunrusak, ananging Metodakh-Baladan sampun kesah tumuju Elam, wonten mrika piyambakipun ninggal yuswa saderengipun Sanherib maringi ukuman, taun 694 sM.[3] Kangge sawetara wektu putra saking Sanherib, Esarhadon, anggadhahi tanggung jawab babagan Babel, dados raja enem.[3] Piyambakipun munggah takhta nalika taun 681, ndandosi kuil-kuil kutha kaliyan mangsulaken kaagunganipun, mula piyambakipun mindah Manasye marang Babel.[3]
Awit bangsa Elam dipunbujuk déning suku-suku Babel, Esarhadon dados pamimpin pasukan maring 'tanah-tanah samudra' nalika taun 67R sM, ngangkat Na'id-Marduk dados pamimpin, nalika sasi Mei 672 Esarhadon amarintah para bawahanipun supados sumpah kangge mbiyantu putranipun, Ayurbanipal, ingkang dados bakal raja saking Asyur, kaliyan putranipun Samas-sum-ukin dados bakal raja saking Babel (Iraq, 20, 1958), Wektu piyambakipun ninggal yuswa, taun 669 rencana punika kalaksanan amargi dipunpimpin déning ibu suri.[3] Ananging watara taun 652 sM
Jaman Neo-Babel (Kasdim) (626-539 sM)[besut | besut sumber]
Nabopolasar, gubernur Lempongan Pèrsi, tiyang Kasdim, dados pamimpin pamarintahan nalika tanggal 22 Nov 626, damai kaliyan Elam. Sesampunipun Nabopolasar ngalahaken bangsa Asyur wonten Salat, kirang langkung 623 tlatah Der sampun bebas. Kitab Sajarah Babel ingkang dados sumber utami dipunpitados nalika jaman Neo-Babel. Nalika taun 623-616 sM Nabopolasar ngusir para tiyang Asyur ingkang wonten lepen Efrat kaliyan Tigris. Nalika taun 614 tiyang Media mbiyantu tiyang Babel kangge nyerang Asyur.
Para sekuthu punika uga dipunbiyantu déning bangsa Skit supados saged dumunung wonten Niniwe taun 612 sM, tiyang Babel madosi tiyang ingkang kesang maring kulon. Serangan-serangan Babel wonten Siria, dilanjut kaliyan serangan tumuju Haran, 609 sM, kaliyan nggerebek suku-suku wonten lor nalika taun 609-606 sM.
Nabopolasar ingkang sampun sepuh pitados kaliyan bakal raja, Nebukadnezar, nalika sasi Mei-Juni 605 sM Ncbukadnezar nyerang Karkemis, naklukaken para tantara Mesir wonten Hamat. Nalika taun 604 sM Nebukadnezar angsal upeti saking para raja wonten Siro-Palestina. Ananging Askelon nulak wonten seratan kangge nyuwun supados Pirngon mbiyantu kangge ngelawan serangan kangge perluasan Babel. Nalika taun 601 tiyang Babel perang kaliyan tiyang Mesir. Kangge ancang-ancang perang, tantara Babel nyerbu suku-suku Arab (taun 599/8, Yeremia 49:28-33). Nalika sasi Kislev, taun pamarintahan Nebukadnezar ingkang ka-7, Nebukadnezar ngengken para tantara kangge ngepung supados saged nyepeng pamarintahan wonten tlatah punika. Piyambakipun nangkap raja, ngangkat pamarintahan miturut apa kang diremeni, ngerampas jarahan saking kutha punika.
Karuntuhan Yerusalem nalika sasi Maret 597 tanggal 16, ananging perang-perang Babel dhateng Yehuda nalika Zedekia mberontak sampun nate dicariyosaken wonten Yeremia (52:4 dab; 2
nalika taun 587 sM. Wonten seratan Babel ingkang nyenggol-nyenggol serangan Mesir taun 568/7 sM.
amarga panangkapan Yoyakhin, pangangkatan Matanyal-Zedekia kaliyan pambuangan Yehuda, dipuncariosaken wonten al kitab. Taun-taun sesampunipun Nebukadnezar nyerang Elam. Seratan babagan sajarah Babel boten diserat kemalih.
Wangsa Akemenus (539-332 sM)[besut | besut sumber]
Koresy ingkang sampun naklukaken Media, Pèrsi kaliyan Elam, mlebet Babel nalika tanggal 16 Oktober 539 sM, sesampunipun Babel dipunparintah déning jenderal Gobrias.[3] Toya saking lepen Efrat diputher maring Opis supados saged nyerang benteng liwat lepen ingkang sampun garing.[3] Belsyazar kaliyan Nabonidus dipupejahi.[3]
Kambises, dados pamarintah ngantos ninggal yuswa nalika perang.[3] Pejahipun Kambises andadosaken pamberontakan, mula para masarakat ngerampas takhta.[3] Ngantos Desember 522 Darius I mangsulaken tata tertib.[3] Nalika masa pamarintahanipun (522-4R6 sM) Kambises idin kangge tiyang Yahudi kangge njumenengaken kemalih Bait Allah wonten Yerusalem dipimpinan déning Zerubabel.[3]
Filipus-Arrhidaeus (323-316 sM) kaliyan Aleksander IV (316-312 sM).[3] Kalah malih, dipunamarintah déning tiyang Seleukus (312-64 sM), tiyang Partia (Arsakid) kaliyan tiyang Sasania ngantos dikalahaken déning tiyang Arab nalika taun 641 M.[3] Sesampunipun jaman Neo-Babel kaliyan jaman-jaman sesampunipun, wonten kolonisasi Yahudi dhumateng Babel, sesampunipun Yerusalem ambruk nalika taun 70 M kolonisasi-kolonisasi manika anggadhahi prabawa wonten diaspora.[3]
Panelitian[besut | besut sumber]
Awit Herodes saking Halikarnasus (watara 460 sM) ninggalaken cariyos babagan kutha Babel.[3] Benyamin saking Tudela (abad 12), Rauwolf (1574), Niebuhr (1764), C.J Rich (1811-1821) kaliyan Ker Porter (1818) ngelajengaken panelitian punika kanthi cara ingkang langkung ilmiah.[3] Usaha kaping pisanan dipunlaksanakaken déning Layard (1850) lan Fresnel (1852), wonten bukti kutha ingkang sampun dikeruk kanthi sistematis déning Deutsche Orient Gesellschaft dipimpim Koldewey (1899-1917).[3] Uga déning Lenzen nalika taun 1956-1958.[3] Awit taun 1962 tiyang Irak sampun ndandosi kuil Ninmah.[3] Saking panelitian ingkang dipundadosaken satunggal dipunangsal bukti-bukti ingkang kathahipun langkung saka 10.000 ayat-ayat kaserat, Wonten tiyang ingkang damel bata weruh gambar ingkang dipunngertosi sampun wonten nalika jaman Nebukadnezar.[3]
Kutha Babel punika diubengi déning tembok-tembok kang kasusun muter-muter.[3] Tembok paling njawi dawanipun ngantos 27 km, kuwat kaliyan amba wonten panggung kangge pertahanan, anggadahi 8 gerbang.[3] Wonten lor gerbang punika ageng, wonten saking Isytar tumuju margi ingakng dados arak-arakan maring Esagila.[3] kuil Marduk, kaliyan ziggurat Etemenanki.[3] Margi ageng punika saka watu tebihipun 920 m, tembok-tembok punika ditatani wau ingkang sampun dilapis gambar 120 singa (lambang Isytar), 575 musrussu - naga-naga (Marduk), lan kebo-kebo lanang (Bel) ditata genten.[3]
Margi punika mbelok maring ngulan nyebrang lepen Efrat dados panghubung Kutha enggal wonten pesisir kulan saking kutha krajan ingkang lami.[3] Istana-istana ingkang utama dipunbentengi, wonten ruwang takhta (52 X 17 m) ingkang kadosipun dipunagem nakila jaman Daniel.[3] Wonten pojok wetan saking istana, wonten sisa-sisa saking tiang-tiang ingkang dipunanggep déning Koldewey dados panyangga saking 'taman-taman gantung' ingkang dipunbangun déning Nebukadnezar kangge Amitis, garwanipun.[3] Kangge palipur kangen maring asalipun.[3]
Sampun kathah bagiyan kutha kaliyan kuil-kuil ingkang dipanggihi, 53 sampun ditepangi, asma-asma saking bagiyan kutha punika kala-kala diagem kangge dados tunjuk
dereng wonten bukti Arkéologi, menawi kutha Babel sampun wonten saderengipun dinasti kapian (+/- 1800 SM).[3] Ananging miturut tradisi Babel ugi seratan sejarah saking Sharkalisharri, nyariosaken menawi raja saking Agade kr 2250 SM mbangun manèh menara kuil (Ziggurat) ingkang wonten Babel.[3][4] Bentukipun tingkat-tingkat (Ziggurat), Wujud kasebut dipunkembangaken kemalih nalika +/- 3000 SM dupun milai saking tumenos utawi panggung ingkang nyangga kuil caketipun kaliyan kuil-kuil ingkang wonten kutha kayata kuil wonten Erekh ugi kuil wonten 'Ukair.[3] Menara punika ngalami kerusakan ingkang ageng nalika perang ( taun 652-648 SM), ananging dipundandani kemalih nalika masanipun Nebukadnezar II (605-562 SM).[3] Banguna punika ingkang dipun jlentrehaken Koldewey nalika tau 1899.[3] Lantai ingkang paling ngandhap ukuranipun 90x90 m, inggilipun 30 m.[3] Wonten lantai ingkang andhap punika dipun bangun gangsal lantai inggilipun 6 kanthi 18 m.[3] Menawi tambah inggil, lantainipun inggilipun nambah alit ukuranipun.[3] kangge mahkota saking bangunan manika, wonten tingkatan lantai ingkang paling inggil dipunbangun kuil.[3] Ingkang dados anggepan nalika jaman punika, kuil kasebut dados tempat kadhatengan para Dewa nalika anggadahi urusan kaliyan manungsa.[3]
Menara Babel dipunrusak Xerxes nalika taun 472 SM[besut | besut sumber]
Aleksander ngresiki ambrukanipun supados saged mbangun kemalih, anaging boten dados amargi piyambakipun ninggal dunnya.[3] Patok-patok ingkang dados batesanipun nuli dipunbuwang kaliyan masarakat ingkang wonten punika, sapunika tlatah kasebut dipunsebat Etemenanki utawi bolongan (Es-Sahn).[3] Wonten ingkang nyamikaken bangunan kasebat kayata Es-Shan, ingkang dipunsamikaken sisa-sisa saking ziggurat ingkang tasih wonten saking tlatah Borsippa (Mod Birs Nimrud), 11 km sebelah tenggara Babel (hambok menawi saking jaman NeoBabilonia).[3] Dipunduga kemalih, miturut Alkitab.[3] Dur-Kurigalzu (Aqar Quf), wonten sebelah tenggara Bagdad.[3] Ananging kutha kasebut dipunbangun nalika taun 1400 SM.[3] Ingkang saged dados kasimpulan, cariyos kitab ingkang nyariosaken bab sejarah
tlatah Babilonia.[6] Imperrum kuna Mesopotamia ingkang caket kaliyan lepen ''Euphrates'', sapunika dipuntepang Irak kidul.[6] Taman Gantung Babilonia, dipunbangun wonten tlatah Babilonia nalika taun 450 saderengipun masehi.[7] Taman punika dipunbangun raja Nebukadnezar II (Bukhtannasar), kangge bungahaken garwanipun, Amyitis (wonten sumber sanes ingkang nyebat asma garwannipun Nebukadnezar II, Amuhia)[7][8], Amyitis sapunika putrinipun raja Medes saking negari Media.[8] Permausuri punika oneng kaliyan kampungipun ingkang tebih saking kerajaan Babilonia.[9] Amargi punika, raja Babilonia Bukhtannasar amarintah prajurit sumarga ngawontenaken ekspediai-ekspedisi wonten tlatah ngetan, inggih punika tlatah Nuswantara.[9] Garwanipun raja Babilonia Bukhtannasar dipunduga saking Nuswantara.[9]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 6 Oktober 2016.
Pete-petean utawa sing biyasa disebut sisik naga ya iku sajenis tetuwuhan kang warnane ijo kaya dene pete ananging uripe nempel ana wit liyane.
TITIKAN[besut | besut sumber]
Epiphyt, dawane 5–22 cm. sronggot utawa akar rimpang dawa, cilik, merayap, nduwèni sisik; sisik nempel sacara kuwat. Godong cumeblok jinarak ing antarane akar rimpang, lan nduwèni ruas karo oyote mau, pinggire rata, dimorph, sikile lancip, pucuke mbunder utawa tumpul, nduwèni daging godhong, dewasane gundhul utawa nduwèni rambut sing arang ing sisih ngisor, urate ngececer cumepak, kepara ora bisa kadelok. Daun fertil sing gagange cendhak utawa duduk, oval singa dawa, 1-5 ping 1–2 cm; sing fertil luwih dawa, awujud garis, gagange dawane 1–2 cm. Sori dawa, sejajar lan karo jarak tinamtu antarane tulang daun tengah, seka ujung sing kerep nyedhak. Utamane ing laladan perkebunan, 1–1000 m. Ing pang utawa gagang wit-witan lan perdu karo tajuk sing rapet banget. Jeneng liya kayata, Dubbeltjesvaren, N. Duiteblad, N. Picisan, Ind, Duduwitan, S.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.53, 8 Maret 2016.
nagari Purwacarita minangka tepa tuladha Serat Cemporet anggitanipun RNg Ranggawarsita saking dhawuh dalem Sinuhun Pakubuwana IX. Wonten ing dhudhahan buku punika, ingkang kangge landhesan inggih punika buku Serat Cemporet weton Balai Pustaka taun 1987.
Cariyos roman ing gangsal tlatah krajan Satunggaling panaliti sastra Jawa saking nagari Jepang, Toyoda Kazunori, mbiji menawi Serat Cemporet mujudaken karya sastra cakrik roman karyanipun RNg Ranggawarsita.
Sasampunipun mbabar cariyos bab lelampahanipun Sang Nata ing nagari Purwacarita, inggih Sinuhun Sri Mahapunggung tuwin Sang Nata ing Pagelen, inggih Sri Manuhun, ugi dipuncariyosaken lelampahanipun Raja Sri Sadana ing krajan Jepara ingkang kagungan prameswari asma Dewi Rajataadi. Sri Sadana lan Dewi Rajataadi nurunaken putra asma Raden Jaka Sudana, Raden Jaka Barana, Raden Jaka Suwarna, Raden Narayana lan Dewi Suretna.
Dewi Suretna punika gadhah watak remen peparing dhateng sinten kemawon. Bab punika ndadosaken murinanipun ingkang rama amargi tansah nelasaken sepinten kemawon arta tuwin raja brana gadhahanipun. Lan amargi watakipun ingkang remen peparing punika, lajeng dipunparingi asma Kusuma Rara Artati. Ancasipun supados saget ngendhaleni watak remen peparing punika.
Para putra Nata ing Prambanan punika, Dewi Karagam, Dewi Jonggrangan, kekalihipun kados kembar, Raden Jaka Sangkala tuwin Raden Jaka Pramada. Salajengipun ugi dipuncariyosaken kahanan ing krajan Pagebangan ingkang dipunprentah dening Raja Sri Malaras, asma
lan gelem ndudah anane budaya Jawa kang kasingkirake dening para taruna muda ing jaman iki
sinau setitik mboko sitik, alon-alon waton kelakon
Apr 20, 2010 @ 19:43:17 wah dadi penegn sinau bhs jowo neh
nglaleake kalepatan liyan gawe tentreme ati...
Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten...
Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa....
kulo nyuwun agenging samudro pangaksami...
Juminten mbeber kloso, Dodol kupat ngarep gapuro.
Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo...
Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami...
utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin...
Mangan gulo karo klopoUenake.. akeh sing podo sukoIwak bubut iwak segoroIwak welut neng oro - oro Sewulan kito nglakoni poso Nindak ake dawuhe sing Kuoso Kanggo nyambut dino Rioyo Salah lan luput nyusun sepuroIwak bubut iwak segoroIwak welut neng oro - oro
mula ing wekdal riyoyo menika mangga kita tansah paring pangapura kanti lila legawa ing manah. [Reply to comment]
gumleger swara takbir tansah ngemutaken dumateng kita sami,bilih anggenipun gesang 1 th menika katah kalepatan engkang sengaja ugi kang mboten sengaja, mila saking menika mangga kita sdaya tansah
1. Andaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal
4. Abag-abang lambe = guneme mung lamis
5. Adol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bagean
6. Akadang saksi = wong prakaran akeh sadulure kang dadi seksine
10. Angon kosok = ngreti ulah kridhaning wong liya lan bisa empan papan tumindake
11. Asor kilang munggwing gelas = gunem manis tur marak ati lan bisa mranani sing krungu
12. Adhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-olehe
13. Aji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget)
14. Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sida
15. Ana gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.
16. Anggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi.
17. Angon mangsa = golek wektu kang prayoga kanggo tumindak.
18. Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolong
19. Arep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasane
20. Asu belang kalung wang = wong asor nanging sugih
21. Asu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur panguwasane
22. Asu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone sadulur tuwa
25. Anak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anake
26. Arep nengkane emoh pulute = gelem
30. Asu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangati
31. Baladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe panguwasa)
32. Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake pasedulurane
33. Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawab
34. mBarung sinang = nyela-nyela wong guneman
35. mBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa angger-angger
36. mBaguguk ngutha waton = mbangkang marang pamarentah
37. mBondhan tanpa ratu = mbangkang marang nagara
38. mBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung karuwan wekase
39. mBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala, nanging malah nemu piala kang luwih saka ala
43. mBidhung api rowang = ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhi
44. Blilu tau pinter durung nglakoni = wong bodho nanging sering nglakoni iku luwih pinter tinimbang wong pinter nanging durung tau nglakoni
50. Buntel kadut, ora kinang ora udut = wong nyambut gawe borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udut
51. Busuk ketekuk, pinter keblinger = sing bodho lan sing pinter padha nemu cilaka
52. Becik ketitik ala ketara = sing becik bakal tinemu, sing ala bakale ketara
53. Belo melu seton = bisane mung melu-melu, ora ngerti sing dikarepake
54. Mburu uceng kelangan deleg = nguyak barang sepele kelangan barang sing aji
55. Bathok bolu isi madu = dianggep wong lumrah nanging sugih kepinteran, utawa wong ala rupane nanging manis bebudene
56. Bebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi gelis bisa
57. Bebek mungsuh mliwis = wong loro padha dene pintere mungsuhan, nanging sing siji luwih trengginas
58. Bima akutha wesi = wong gedhe kang kukuh panguwasane
59. Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang disiri
60. Brekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang kang banget dikaremi
61. Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha kumpul tanpa ana prelune
64. Car-cor kaya kurang janganan = ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik
65. Cathok gawel = seneng cawe-cawe mesthi ora diajak guneman
66. Cecak nguntal elo = gegayuhan sing ora jumbuh karo kahanane
67. Cebol nggayuh lintang = wong duwe panggayuh kang mokal kecandhake
68. Cebol nggayuh langit = wong duwe panjangka kang tanpa ana kawusanane
69. Cecak nguntal cagak = gegayuhan kang ora imbang kekuwatane
70. Cedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut ala
71. Cengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhine
72. Cikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih saka mesthine
73. Cobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak asor
74. Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe
77. Cincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akeh
78. Criwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi (muruki)
79. Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane = wong kang tansah sulaya karo rembuge wong akeh
80. Crah gawe bubrah, rukun gawe santosa = pasulayan njalari ringkih, karukunan njalari kuwat.
81. Cedhak kebo gupak = sesrawungan karo wong ala bisa melu-melu
82. Dahwen ati open = nacad nanging mbenerake wong liya
83. Digarokake dilukokake = dikongkon nyambut gawe abot
84. Dudu sanak dudu kadang, yen mati
87. Derman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih golek gawean kang ngimbuhi ribed
88. Desa mawa cara negara mawa tata = saben panggonan duwe tata car dhewe-dhewe
89. Dadia godhong moh nyuwek, dadia banyu moh nyawuk = wis emoh sapa aruh
90. Dhalang kerubuhan panggung = wong tanpa bisa kumecap marga nemu wiring
91. Dhandhang diunekake kuntul = wong ala dikira becik
92. Dhandhang ngelak = wong kang ngajab patining liyan
93. Dhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik kaworan wong ala atine
94. Dhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi kepenak jalaran cocog lan saranane
95. Dhemit ora ndulit, setan ora doyan = ana ngendi papan tansah slamet
96. Dibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales piala
97. Dikempit kaya wade, dijuju kaya manuk = banget ditresnani
98. Dolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang ngemu bebaya
99. Dudu berase ditempurake = nyambungi guneman, nanging ora cundhuk karo sing dirembug
100. Durung cundhuk, acandhak = ora ngerti perkarane melu urun gunem
101. Dhadhakan anglayoni = mementahi rembug sing wis mateng
102. Dudutan lan anculan = wong loro padha kethikan: sing siji ethok-ethok ora ngerti
103. Durung ilang pupuk lempuyange = dianggep isih kaya bocah cilik
104. Durung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe kekarepan neka-neka
105. Duk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong wadon dudu bojone
106. Diwenehi ati ngrogoh rempela = diwenehi sithik isih kurang panarima
107. Dipalangana mlumpat, ditalenana medhot = arepa dikaya ngapa yen wis takdhire bisa kalakon
108. Dom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata), laku sesidheman kanggo meruhi wewadi
109. Eman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora keduman
110. Embuh nila embuh etom = wong kang nyaruwe alaning liyan, nanging dheweke ugamelu nglakoni
111. Embat-embat celarat = wong nyambut gawe kanthi ngati-ati banget
112. Emprit abuntut bedhug = wong kang nggedhekake perkara sing maune sepele
113. Enggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepiraa
114. Endhas gundhul dikepeti = wong sing wis kepenak uripe oleh kamukten
122. Gajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang wewalere dhewe
123. Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korban
124. Galuga sinalusur sari = wong becik rupane, utama bebudene
125. Gambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong wadon kenes ora ana wong lanang sing nakokake
126. Gagak nganggo laring merak = wong cilik tumindak kaya-kaya wong gedhe
127. Garang garing = wong semugih nanging sejatine kekurangan
128. Gayuk-gayuk tuna, nggayuh-nggayuh luput = samubarang kang dikarepake ora bis keturutan
129. Gliyak-gliyak tumindak, sareh pikoleh = senajan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakon
130. Golek banyu bening = meguru golek kawruh sing becik
131. Nggutuk lor kena kidul = ngarani/ndakwa sing ora bener
132. Nggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi
133. Gawe luwangan, ngurugi luwangan = utang kana, nyaur kene
134. nGGayuh tawang = tumandang gawe kang tanpa pituwas
135. Gecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg tumindak ala
136. Gedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora salumrahe
137. Geguyon dadi tangisan = gegojegan, wasana gawe susah
138. Gemblung jinurung, edan kawarisa = tumindak nekad, nanging malah nemu kabegjan
139. Gendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha kepenake
140. Geni guntur nila bena = dhawuhing nagara kudu linakonan
141. nGgenteni watang putung = nglungsur kalungguhane wong kang wis mati
142. nGgepuk kemiri kopong = tumindak gawe kang tanpa kasil
143. nGgered ori saka pucuk = tumandang tanpa petung, wasana gawe rekasa awake dhewe
144. Giri lusi janma tan kena ingina = wong katone bodho jebul sugih kawruh
145. Golek-golek ketanggor wong luru-luru = arep tumindak ala, wasana kepergok wong kang uga tumindak ala
146. Gondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe marang bojo
147. Gotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati papan sing mbebayani
148. Greget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu rasa seneng
149. ngGugat kayu aking = mrakarakake wong kang wis mati
150. Gumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing weruh
151. Gumendheng ora nggoreng = kelangan barang tanpa ana sing weruh
152. ngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi ethok-ethok ora ngerti wong sing dipitenah
153. Gupak pulute ora melu mangan nangkane = melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenake
154. Glugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kecampuran wong ala bebudene
155. Glundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing
159. Iwak kecemplung wuwu = kena diapusi kanthi gampang
160. Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep), ana mburi menehi daya
161. Jer basuki mawa beya = sakabehing gegayuhan mbutuhake wragad (pengorbanan)
162. nJabung alus = ngapusi kanthi tembung manis
163. nJaring langit = tumindak gawe kang tanpa asil
164. nJaring angin = tumindak gawe kang tanpa asil
165. Jinjang api goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunan
166. Jalma tan kena kinira = manungsa iku ora kena diremehake
167. Jati ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kelebon wong ala
168. Njagakake endhoge si blorok = ngarep-arep barang sing durung mesthi
169. Njajah desa milangkori = wis tekan ngendi-endi
170. Jalma angkara mati murka = nemoni cilaka jalaran angkara murkane
171. Jamur tuwuh ing sela = wong kang uripe memelas
172. nJalukan ora wewehan = seneng njaluk ora gelem menehi
173. Jaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok, wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wedi
174. Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku tanpa guna
175. nJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa, utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) maneh
176. nJunjung ngantebake = ngalembana nanging duwe niyat ngasorake
177. Kaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu kurang petung
178. Kalah cacak menang cacak = samubarang pagawean luwih
180. Kebak sundukane = wis akeh anggone gawe piala
181. Kebak sundukane = kakehan dosa, akeh sing disulayani
182. Kebanjiran segara madu = nemu kabegjan kang gedhe banget
183. Kebat kliwat, gancang pincang = tumindak kang kesusu mesthi ora kebeneran
184. Kebo bule mati setra = wong pinter ning ora ana sing merlokake
185. Kebo ilang tombok kandhang = wis kelangan ngetokake wragat maneh kanggo nggoleki malah ora ketemu
186. Kebo lumumpat ing palang = wong gedhe nggagahi prakarane sadulur utawa kaluwargane dhewe
190. Kebo mulih nyang kandhange = wong sing wis suwe lelana bali nyang asale
191. Kebo mutung ing pasangan = wong ninggal pagaweane sing durung sida ditandangi
192. Kecing-kecing diraupi = tumindak gawe kanthi wani njejaluk tanpa ngrasa isin
193. Keduwung nguntal wedhung = wis
196. Kulak warta adol prungon = oleh kabar banjur ditularake marang liyan
197. Kumrisik tan kanginan = rumangsa tanpa disaruwe
198. Kuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani, wasana kepengin ngreti prekarane
199. Kakehan gludhug kurang udan = akeh sing diomongake ananging ora nyata
200. Kaya banyu karo lenga = paseduluran kang ora bisa rukun
201. Kadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe
205. Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh pangkat luhur
206. Katon cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe, beda klawan pepadhane
207. Kajugrukan gunung menyan = oleh kabegjan gedhe banget
208. Kawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong gedhe
209. Kebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing gedhe
210. Kegedhen empyak kurang cagak = wong kang duwe panjangka ning ora sembada
211. Kekudhung walulang macan = ngapusi nganggo jenenge wong kang diwedeni
212. Kelacak kepathak = ora bisa mungkir jalaran wis kebukti
213. Kemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe rusak sing dipondhoki
214. Kendhit miming kadang dewa = wong kang ora pasrah ing paeka
215. Keplok ora tombok = melu seneng ananging ora melu wragad, utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-cawe
216. Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ananging ora sembada
217. Kena iwake aja nganti butheg banyune = ngrampungi prakara kanthi ngati-ngati
218. Kejugrukan gunung madu = nemu kanugrahan
219. Kethek saranggon = grombolane wong ala
220. Kencana katon wingka = arepa becik disawang ora becik
221. Kendel ngringkel, dhadhag ora godhak = ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodho
222. Kenes ora ethes = wong sing sugih nanging ora disenengi
223. Kriwikan dadi grojogan = prakara sepele dadi prakara gedhe
224. Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong pangkat)
225. Kere nemoni malem = wong miskin kinembong ing pangan
226. Kere menangi Mulud = wong miskin kinembong ing pangan
227. Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragad
228. Kerubuhan gunung = wong nemoni kesusahan sing gedhe banget
229. Kesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka sing ora dinyana-nyana
230. Ketula-tula ketali = wong kang tansah nandhang sengsara
231. Kethek saranggon = kumpulane wong kang tindake ala
232. Kinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti ancas tujuwane
233. Kaleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = wong sing ora duwe panggonan utawa omah tetep
234. Klenthing wadhah masin = wong ala sanajan tumindak becik, tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak ala
235. Kodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal kalakone
236. Kongsi jambul uwanen = nganti tumekan tuwa banget
237. Kriwikan dadi grojogan = prakara kang maune cilik dadi gedhe
wong adu kapinteran, sing pinter sing bakal nemu kabegjan
241. Kudhung walulang macan = wong golek utangan nganggo sendhen asmane wong gedhe utawa wong kuwasa
242. Kumenthus ora becus = seneng umuk nanging ora mrantasi karya (sembada)
243. Kuntul diunekake dhandhang = wong becik dianggep wong ala
244. Kurung munggah lumbung = wong rena dipek bojo sing duwe omah
245. Kutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik)
251. Lawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine, nanging ora banjur dibuwang, tanpa oleh pangkat
252. Lebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen ana prakara
253. Ledhang-ledhang nemu pedhang = nemu kabegjan tanpa kanyana-nyana
254. Legan golek momongan = wong kang wis kepenak malah njarag golek gawean (rekasa)
255. Lambe satumang kari semerang = menehi pitutur nganti kesel, ora digubris
256. Lumpuh ngideri jagad = duwe gegayuhan sing mokal kelakon
257. Lungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu kepenak
258. Macan guguh = wong gedhe (kuwasa) wis ora kajen keringan
261. Mancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging tanpa duwe celengan
262. Mecel manuk miber = sarwa kasembadan, sabarang tindake mawa kasil
263. Mendhak alingan, wekasan katon = tumindak nylamur, nanging wekasan ngaku, jalaran konangan wong akeh
264. Maju tatu mundur ajur = prakara kang sarwa ndadekake pakewuh, utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasil
265. Matang tuna numbak luput = tansah luput kabeh panggayuhane
266. Mbuwang tilas = ethok-ethok ora ngerti marang tumindake kang ala kang dilakoni
270. Micakake wong melek = ora nganggep wong sing meruhi dhewe
271. Midak sikil, njawil mungkur = kethikan ora ngetarani
272. Midak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo tandang gawe
273. Mirong kampuh jingga = mbalela marang nagara
274. Mrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong akeh
275. Milih-milih tebu boleng = kakehan milih, wekasan oleh kang ora becik
276. Mikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong tuwa
277. Mubra-mubru mblabar madu = wong kang sarwa kecukupan
279. Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane, utawa wong kang luput saka bebaya
280. Nabok nyilih tangan = tumindak ala kanthi kongkonan wong liya
281. Naga mangsa tanpa cala = wong kang mrana-mrana ngrasani alaning liyan
282. Ngagar metu kawul = ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempan
283. Ngajari bebek nglangi = panggawean sing ora ana paedahe
287. Nagara mawa tata, desa mawa cara = saben papan duwe adapt lan aturan dhewe-dhewe
288. Nampel puluk = mitenah kabegjane wong liya
289. Nandur wiji keli = ngopeni turune wong kasrakat
290. Nasabi dhengkul = nutup-nutupi kekurangane sadulur supaya oleh kauntungan
291. Natas tali gumantung = putusan kang ora ana kawusanane
292. Nebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh kamukten
293. Nemu kuwuk = wong njaluk tulung marang liyan ora nganggo mara ing omahe
294. Ninggal bocah ing waton = nyumelangake samubarang sing wis kelakon
295. Nitipake daging serep = titip anak wadon marang besan
296. Nucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat suguhan
297. Nulung menthung = karepe aweh welas, nanging malah gawe rekasane
298. Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh alurane
299. Nututi baling wis tiba = njabel wicara kang wis kawetu
300. Nututi kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung cetha lan durung mesthi olehe
301. Ngadu singating andaka = gawe dukaning panggedhe
302. Ngadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala bebudene
303. Nglungguhi klasa gumelar = nindakake pegawean kang wis tumata
304. Ngotragake gunung = wong cilik-asor bisa ngalahake wong gedhe-luhur, nganti gawe kagete wong akeh
305. Nguthik-uthik macan dhedhe = njarag wong kang wis lilih nepsune
306. Nguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana pituwase
307. Nyangoni kawula minggat = ndandani barang kang tansah rusak
308. Nguthik-uthik macan turu = gawe nesu (golek gaweyan)
309. Nyolong pethek = luput saka pangira
310. Ngobak banyu bening = gawe rerusuh ing papan kang tentrem
311. Nguyahi segara = nulung wong sing kecukupan
312. Nandur pari jero = gawe ngamal kabecikan
313. Nututi layangan pedhot = nggoleki barang sing angel ketemune
314. Ngaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu becik
315. Ngalem legining gula = ngalem kepinterane wong winasis
316. Ngandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora mitayani
317. Ngantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe nanging oleh kabegjan
318. Ngangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora pinter marga ngelmune
319. Ngaub ngawar-awar = golek pangayoman marang wongmiskin
320. Nguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene wong liya
321. Nguyang lara nempur pati = njarag marang kacilakan
322. Nguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane, nanging ora murwat lan sranane
323. Ngabuk wong meteng = milara wong kang tanpa daya
324. Ngemping lara nggenjah pati = njarag marang kasangsaran
325. Ngempukake watu item = nganggep remeh prakara abot
326. Ngemut legining gula = ngrumat baranging liyan, bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
327. Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang kang ora bakal teka
328. Ngetutake poncoting tapih = melu sapari lungane bojo
329. Nggepuk kemiri kopong = tumandang gawe kang tanpa pituwas
330. Nglancipi singating andaka = natang wong kang kawasa
331. Nglangi ing tengah mati ing pinggir = apa kang digarap tanpa karampungan
332. Nglumahake, ngurepake = bebesanan anak loro lanang wadon padha nggawa lan padha olehe
333. Ngarebake sikut = nenonton mung kanggo golek sukan-sukan
334. Ngrampek-ngrampek kethek = nyanak marang wong ala
335. Ngrangsang-ngrangsang tuna = samubrang kang ginayuh ora kena
336. Ngrusak pager ayu = ndhemeni bojoning liyan
337. Nrenggiling api mati = wong ethok-ethok ora ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingake
338. Numpal keli = wong lelungan mung nunut kancane
339. Nusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu padesan lan ngliwati omah-omahe wong akeh
340. Nyambung watang putung = ngruunake sedulur kang cecongkrahan
341. Nyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana pitulungane sedulur sing diangkah
342. Nyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah dingel-ngel
343. Nyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane bangsa luhur kang wis ora duwe pangawasa
344. Nyunggi lumpang kentheng = rabi ayu turune wong luhur
346. Obah owah = barang dadi becik mbutuhake wragad
347. Obah mamah = yen gelem makarya, bakale akeh rejeki
348. Obah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik, mbesuke bakal kepenak
349. Opor bebek, mentas dhewek = rampungae saka reka dayane dhewe
350. Ora ana banyu mili mandhuwur = watak iku tumurun marang anak
351. Ora ana kukus tanpa geni = ora ana akibta tanpa sebab
352. Ora gonja ora unus = wis rupane ala, bebudene uga ala
353. Ora jaman ora makam = ora genah asal kamulane
354. Ora mambu enthong irus = ora ana sambung rapete bab aluran paseduluran
355. Ora ngerti kenthang kimpule = ora weruh prakara sing dirembug
356. Ora polo ora uteg = bodho banget
357. Ora tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa jawab
358. Ora weruh alip bengkonge = ora ngreti aksara
359. Othak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang bareng ditemenani ora ana nyatane
360. Ora kingan ora udut = ora mangan apa-apa
361. Ora uwur ora sembur = ora gelem cawe-cawe (aweh pitulung)
362. Palang mangan tandur = wong kang diwenehi kapercayan njaga nanging malah ngrusak
363. Pandengan karo srengenge = memungsuhan karo
366. Pupur sadurunge benjut = becik jaga-jaga utawa tumindak ngati-ati
367. Pupur sawise benjut = ngati-ati sawise nemu bebaya
368. Pinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka, tansah kena paeka
369. Pitik trondhol diumbar ing padaringan = wong miskin dipracaya manggon ing papan kang mubra-mubru pangan
370. Pupur sawise benjut = tumindak ngati-ati bareng wis ketaman
371. Raga tanpa mule = rana-rene mung disawiyah, ora kajen
372. Rupak jagade = ora duwe papan pasrawungan
373. Rame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek opah
374. Ramban-ramban tanggung = wong ngira alaning liyan, nanging isih ragu-ragu
375. Rawe-rawe rantas, malang-malang putung = sakehing pepalang bisa disingkirake
376. Rampek-rampek kethek = wong kang nyedhak-nyedhak wong ala, ora wurung oleh piala saka wong iku
377. Rebut balung tanpa isi = pasulayan marga barang kang sepele
378. Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe cilaka)
379. Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket banget anggone kekancan
380. Rindhik asu digitik = dikongkon nindakake pegawean kang ora cocog karo kekarepane
381. Rupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane ya larang
382. Rukun agawa santosa, crah agawe bubrah = yen padha rukun mesthi padha santosa, yen padha congkrah mesthi bakal rusak
383. Rubuh-rubuh gedhang = wong kang ela-elu tumindake liyan (melu-melu)
384. Sing salah seleh = sing salah bakal nampa akibate
385. Sembur-sembur adas, siram-siram bayem = bisa kaleksanan marga pandongane wong akeh
386. Sadumuk bathuk sanyari bumi = pasulayan dilabuhi toh pati
387. Satru munggwing cangklakan = wong kang dadi mungsuh ing lingkungan sanak sedulur
388. Satu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone kekancan padha cocoge
392. Sadumuk bathuk senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan pati
393. Sandhing kirik gudhigen = wong kang srawung karo wong ala, ora wurung ketularan alane
394. Sandhing kebo gupak = wong kang cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala
395. Sanggar waringin = wong kang dadi pangayomane wong akeh
396. Sepi ing pamrih rame ing gawe = nindakake pagawean kanthi ora duwe kamelikan apa-apa
397. Sluman-slumun slamet = sanajan kurang ngati-ati nanging isih diparingi slamet
398. Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh = wong kang geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinter
399. Sadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku mesthi sumebar adoh, lan adoh karo kanyatane
400. Sapikul sagendhongan = andum barang
403. Si gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha kangsen tumindak ala bebarengan
404. Simbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa, awit ora duwe sumber pangan sing gumathok
405. Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-atenane
408. Tulung menthung = katone aweh pitulungan, nanging gawe susah
409. Tega larane ora tega patine = arepa kaya ngapa sedulur iku perlu dibelani
410. Tigan kaapit sela = wong kang ana ing sajroning bebaya, tansah was-sumelang
wungkuk jaga imbuh = wong kang kanggo genep-genep (jaga-jaga yen kekurangan)
413. Timun mungsuh duren = wong ringkih mungsuh wong kuwat
414. Tuna satak bathi sanak = rugi petung (bandha) nanging tambah
cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu) marang liyan
418. Tumbu oleh tutup = wong loro sing cocog aten-atenane
419. Tumper cinawedan, wedang lelaku = wong kang angger duwe bojo, bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane)
420. Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati = turune wong cilik bisa dadi wong gedhe, turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur, utawa prakara ala ngambra-ambra dene prakara becik kari sethithik
421. Tunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon gedhene utawa luhur pangkate
422. Tunggak kemadhuh = wong kang maune dadi mungsuh
423. Tunjung tuwuh ing sela = wong kang maune dadi mungsuh
424. Thenguk-thenguk nemu kethuk = nyambutgawe sakpenake nanging meksa nemu kabegjan
425. Ucul saka kudangan = luput karo gegayuhane
426. Ula marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang bebaya
427. Ulat madhep ati kareb = wis manteb banget kekarepane
428. Ungak-ungak pager arang = duwe melik marang bojoning liyan
429. Ulangan cumbon = angger lunga, ora suwe bali maneh
430. Uyah kecemplung segara = menehi barang sethithik marang wong sugih banget
431. Undhaking pawarta sudaning kiriman = kabar sing sumebar beda nyatane
432. Udan tangis = akeh wong sing kesusahan amarga ketaman bencana
433. Uwod gedebog = wong kang ora kena diprecaya kanggo lantaran rembug
434. Wastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu, babak kulite, putung balunge (wong ketula-tula uripe)
435. Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni wong liya nganti tuwa
436. Wedi rai wani silit = wanine mung saka mburi, wedi yen adhep-adhepan
437. Wedhus diumbar ing pakacangan = wong mlarat dipercaya njaga barang pakaremane
438. Weruh ing grubyug, ora weruh ing rembug = melu-melu tumindak nanging ora ngerti kang dikarepake
439. Wiwit kuncung nganti gelung = nuduhake wektu sing suwe banget (saka bocah nganti tuwa)
440. Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya nanging malah dadi bilaine
442. Wong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora pangaji
443. Wis kebak sundukane = wis akeh banget kaluputane
444. Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora
nyantosani omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine
447. Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi wong alim
448. Yoga anyangga yogi = murid nirokake piwulange guru
daerah…lha aku wong jowo e mas, yo podo ae karo sampeyan “sawang sinawang” hahahaaaa trus piye jal xixixiiii
Reply	belalang cerewet says:	20/08/2014 at 9:41 am	Iya bahasa Jawa kan kaya juga, Mbak Yuni.
akun panganggo lan kabèh sing ana kaitané karo alamat IP Sampéyan wis diblokir saka nyunting.
Yèn iki amarga ana kasalahan, mangga hubungi pangurus.
Katrangan ringkes aturan planggaran sing padha karo lakuné Sampéyan: $1
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
Nelongso roso rasane tangis njroning atiku, Yen kelingan esem gemuyumu
Larasworo gending tresno gawe kangene atiku, Tansah eleng aku ro sliramu
Duh kangmas sak tenane aku ngerti atimu,
Melayu Suku Bangsa Kubu Suku Bangsa Betawi Suku Bangsa Sunda Suku Bangsa Banten Suku Bangsa Baduy Suku Bangsa Jawa Suku Bangsa Madura Suku Bangsa Tengger Suku Bangsa
nggonku asu-asu wedok cen dijenengi nganggo jenenge wong wedok” (Di
Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
de solo boutique hotel, Solo, Java
the original Bebek Goreng Hj Slamet @ Kartasuro
padalo wis moco2 http://www.graphic.org/venexp.html
Sakderengipun romadhon,kulo sekluarga nyuwun pangapunten bilih wonten kesalahan ingkang kulo sengojo ugi mboten kulo sengojo..mugi2 rommadhon tahun meniko amal ibadah kito langkung sae tinimbang tahun-tahun
doi. Btw kuwi biker Bangladesh ngaku fans warung opo ora mumet yo cak IWB sodori boso Jowo. Sampluk sandal, cicak bin kadal, truwelu njengat….ditranslate opo ono yak. Cekot-cekot pasti sirahe. Lahhh…koq
February 23, 2011 at 1:40 pm
Hebatlah bung hatta yo, ndalani urip sing susah. tapi isa urip dadi wong sing
Siddiamber Bazar ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Bhel Township ING Vysya Habsiguda ING Vysya Gandhinagar ING Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING Vysya Dilsukh Nagar ING Vysya Sanath Nagar ING Vysya Khairatabad ING Vysya Kukatpally ING Vysya Vanasthalipuram ING Vysya Malkajgiri ING Vysya Uppal ING Vysya Ameerpet ING Vysya Saroor Nagar ING Vysya Banjara Hills ING
setengah saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet. lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing
ingkang sampung marengi kita sedaya kenikmatan kaliyan kasarasan.
Hadirin sedaya kula jumeneng ing ngajeng menika dados perwakilan kangge nyambut para tamu undangan ingkang sampun rawuh kangge tasyakuran kelairan putranipun Pak Bejo ingkang dipunasmani M. Sholeh, ingkang lair tanggal tigangdasa setunggal Januari 2008, kanthi lair normal pukul 01.00. Matur nuwun sakderengipun kangge para hadirin ingkang nyagedaken rawuh wonten griyane Pak Bejo kangge tasyakuran kelairan putrane Pak Bejo.
Saklajengipun kula nyuwun doa restunipun saking para hadirin kangge putranipun Pak Bejo, mugi-mugi dados anak ingkang sholeh, berbakti marang bapak lan ibune, migunani tumraping liyan, negara lan agami kita sedaya inggih menika Islam. Amin Ya Rabbal Alamin
Menika mawon ingkang saged kula aturaken, menawi wonten kirangipun menika sampun wajar amargi kula namung tiyang ingkang kathah kekhilafan, kula nyuwun pangapunten menawi wonten atur kula ingkang kirang prayogi
dhewe’an sih milih nganggo RTR, sing
wulaan kepungkur, Bu Dewo arang kondhur ning Yogya. Mulane putra-putrane katon bebas.
Raras kang biyasane yang-yangan karo pacare sing dadi fotografer ana ing salah sijine tabloid ibukota. Nek ana Bu Dewo mung disindir-sindir wae, apamaneh nek weruh Pak Dewo, saya ning didukani. Nek nggon ngene kiyi Bu Dewo rada keras amarga anak wadon mung siji aja nganti kecolongan. Aja ngangsi dikurangajari cah lanang. Nanging Raras ki angel kandanane. Ana Bu Dewo we sakpenake dhewe, apamaneh priyantune tindhak adoh ning Semarang nunggoni Bapake (Eyange Gandhi. Aryo, karo Raras). Pak Dewo
Indra wus ngenteni ning ngarep omah. Dheweke bingung arep nganggo klambi sing endi. Dasare cah ayu nganggo klambi apa wae sarwa pantes, nanging rasane tetep ora pantes wae. Dheweke langsung nyaot klambi sing ketat sing ngetoke bentuke awake sing pancen apik disawang. Indra mung ngecek wae, merga suwene ora mekakat.
Ora let suwe Raras nyedhaki Indra. Untunge ora ana Gandhy, nek ana Gandhy wis diuneke sing ueleke ora njamak, merga Raras dandan mung nggo nyenengke wong lanang. Adhine yo lanang, luwih ngerti piye dayane wong lanang yen nyawang Mbak Rarase kaya ngono kuwi.
“Sorry yo, Mas, suwe banget, soale aku bingung milih klambi……….” tembunge Raras
Sakwatara kuwi mobile Indra wus tekan papan parkir Pesisir Baron. Srengengene wus tekan dhwur sirah, nganti jakete Indra dicopot nggo
bocah goblog kae, kaya isih cilik apa-apa manut. Indra enggal-enggal rembugan karo kancane nganggo handphone. Ora let suwe kancane teka, terus langsung dijak mlebu kamar. Ora nganti
Kidung Kamardhikan-Turiyo Ragilputra-Teja mencorong, o, teja mencorongcumlorot ngelus pucuk-pucuk gunung lan gisik-gisik samodranigas kaca cendhela, nrabas lemah cengkar lan ara-araJroning jiwa – bangkit – tumanceb ing bumi kinasihnyawiji bareng swara pratelane Soekarno-Hatta:
njejegake pancadan donga-dongadalan unggahan tumrap ngumbarane kusuma bangsaNanging pratandha apa iki?langit nangis,
angkasa srengenge kamangsa grahanaLemah geter, bumi pater, s’modra ketaman praharaana lindhuana lemah longsorana pageblugana wangke mbarang amukAh, kaelakon apa iki?perang?gara-gara?Kiyamat?utawa pemut???Ya, iki pemutawit saka kaca cendhela sing binuka kita weruhManungsa kang tumindak mung nganggo lambeneManungsa kang asih mung nganggo ilateManungsa kang krungu mung nganggo kupingeManungsa kang welas mung nganggo critaneManungsa kang aweh mung nganggo janjineManungsa kang tirakat mung nganggo
apa iki?Ah, ya, kita pancen wis mardikananging waspadakna bocah lanang sing nigas dalan kaesing mikul damen garing
lumut lan lendhut kaewetenge, oh, wetengekudu kecet lawan geger kanggo ngucap: M...e...r...d...e...k...a...!
“Piye iki lur mau esuk bar blonjo tuku tahu , tapi pas di iris isine coro (kecoak) si jajan tahu luwih ngati-ati lur  , arep nggawe tahu isi kok mah wes ono isi coro ,#ojodibully lur  mung crito ben se nggawe tahu luwih
sik akeh sing ndek sini. Akeh sing tua-tua. Ntik lek sing
masalahe opo, sampek toko Papa digeruduk wong sak kampung gitu.[8]”
“Nurut ceritane ibu dulu, onok sing ngobong-ngobongi opo ngono, Ko.[9].” Dani turut larut dalam kenangan mereka.
“Pokoke ngeri. Kurang tithik ae, enthek kabeh kita. Ibuk-mu, dengan gagah berani, ngomong gini, ‘eh jancok kabeh. Iki keluargaku, yo. Masio Cino ngene-ngene gudhuk bajingan! Sopo sing bendino ngekek’i sarapan sego bungkus? Panganan
mbiyen cilik iku, sering bingung. Lah, Papaku Cino, ibuk-ku Jowo. Tapi nduwe mas sing tak panggil Koko. Lah aku iki Cino opo Jowo
semanten Ki Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub,
… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun
Sepindah monggo klito sareng-sareng muji syukur dhumateng ngarsanipun allah swt ingkang sampun maringi pinten-pinten kenikmatan lan hidayah , dhumateng kito sedoyo hinggo saat meniko kito saget rawoh lan kempal
salam mugi-mugi kator lan kunjuk dhumateng kanjeng Nabi Muhammad saw lan mugi-mugi dhumateng kluarganipun poro
kulo nyuwon maaf dhunateng sedoyo guru mbok bilih kawulo selami tigang tahun wonten katah kelepatanipun lan kulo ugi
1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.2.1. KGPAA Mangkunegara I (Keraton Mangkunegara)
Peradaban Mesopotamia iku peradaban sing urip mbiyèn ing laladan Mesopotamia kira-kira taun 3000 sedurung Masehi. Peradaban iki ngelairake kabudayaan sing lumayan dhuwur (wektu iku) saka bangsa-bangsa sing urip ing sekitar kali Eufrat lan kali Tigris.
Bangsa-bangsa sing ngembangake peradaban Mesopotamia ya iku Sumeria, Akkadia, Babilonia, Assyria lan Babilonia anyar.
Peradaban Sumeria[besut | besut sumber]
Bangsa iki umume ahli ing bidang tani lan dagang uga wis nduwé sistem pemerentahan sing ketata. Raja saka bangsa iki sing musuwur ya iku Ur Nanshe. Bangsa iki uga sing nemuake sistem etungan sixagesimal, sistem
Akkadia iki sing ngalahke bangsa Sumeria, rajane sing misuwur ya iku Sargon.
Babilonia[besut | besut sumber]
Raja Babilonia sing misuwur ya iku Hammurabi, mrentah Babilonia wiwit taun 1948 nganti 1905 SM.
Assyria[besut | besut sumber]
Bangsa Assyria iki misuwur sebagey bangsa penakluk, pemerentahane nerapke sistem militer. Rajane sing misuwur ya iku Assurbanipal. Bangsa iki akhire dikalahke bangsa Khaldea.
Babilonia anyar[besut | besut sumber]
Bangsa Khaldea ngalahke bangsa Assyria lan mbangun Babilonia anyar, rajane sing misuwur ya iku Nebukadnezar. Taun 539 SM, Babilonia anyar ditaklukake déning bangsa Pèrsi.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 4 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Byglandsfjord&oldid=873926"	Kategori: Dhaptar desa ing
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.49, 16 Novèmber 2013.
Duk ing nguni, ing Pulo Majethi ana satriya kang bagus rupané kang sesilih Ajisaka. Kajaba bagus lan sekti mandraguna, Ajisaka uga wicaksana. Sang Sinatriya kagungan punggawa loro cacahé, Dora lan Sembada arané. Punggawa loro mau banget setyané marang pepundhèné, babar pisan ora tau nglirwakké apa kang dadi dhawuhé bendarané. Ing sawijining dina, Ajisaka arsa tindak lelana ninggalaké Pulo Majethi. Tindaké nganthi punggawané
Sinatriya wanti-wanti menawa Sembada ora dikeparengaké masarahaké pusaka mau marang sapa waé kajaba marang dirining pribadhi. Sembada ngèstokaké dawuh.
Ganti carita, duk rikala semana ing tanah Jawa ana negara kang misuwur gemah ripah loh jinawi tata tentrem karta raharja, kang aran Medhangkamulan.Ratuné ajejuluk Prabu Déwatacengkar, sawijining ratu kang luhur bebudèné lan wicaksana. Sawijining dina, juru masak keraton ngalami kacilakan, drijiné kepapras lading nganti tugel. Ki Juru Masak ora nglegéwa menawa tugelan drijiné nyemplung ana daharan kang kacawisaké ing ngarsané Sang Prabu. Nalika ora sengaja ndhahar tugelan driji mau, Sang Prabu rumangsa ndhahar daging kang énak banget rasané, banjur ngutus patihé ndangu Ki Juru Masak. Sawisé ngerti yèn sing didhahar mau daging menungsa, Sang Prabu banjur ngutus Sang Patih supaya saben ndina ngaturaké salah siji rakyaté kanggo daharané.
Wiwit kedadéyan kuwi Prabu Déwatacengkar duwé kekareman kang banget nggegirisi, yakuwi ndhahar daging menungsa. Wewatekané malik grémbyang, malih dadi wengis lan seneng tumindak deksura. Negara Medhangkamulan malih dadi wewengkon kang wingit lan sepi awit kawulané siji mbaka siji kamangsa dèning ratuné, sisané mlayu mburu slamet. Sang Patih judeg pikiré awit wis ora ana manèh kawula kang bisa kacaosaké marang ratuné. Ganti carita, duk rikala semana ing tanah Jawa ana negara kang misuwur gemah ripah loh jinawi tata tentrem karta raharja, kang aran Medhangkamulan.Ratuné ajejuluk Prabu Déwatacengkar, sawijining ratu kang luhur bebudèné lan wicaksana.
Sawijining dina, juru masak keraton ngalami kacilakan, drijiné kepapras lading nganti tugel. Ki Juru Masak ora nglegéwa menawa tugelan drijiné nyemplung ana daharan kang kacawisaké ing ngarsané Sang Prabu. Nalika ora sengaja ndhahar tugelan driji mau, Sang Prabu rumangsa ndhahar daging kang énak banget rasané, banjur ngutus patihé ndangu Ki Juru Masak. Sawisé ngerti yèn sing didhahar mau daging menungsa, Sang Prabu banjur ngutus Sang Patih supaya saben ndina ngaturaké salah siji rakyaté kanggo daharané. Wiwit kedadéyan kuwi Prabu Déwatacengkar duwé kekareman kang banget nggegirisi, yakuwi ndhahar daging menungsa. Wewatekané malik grémbyang, malih dadi wengis lan seneng tumindak deksura. Negara Medhangkamulan malih dadi wewengkon kang wingit lan sepi awit kawulané siji mbaka siji kamangsa dèning ratuné, sisané mlayu mburu slamet. Sang Patih judeg pikiré awit wis ora ana manèh kawula kang bisa kacaosaké marang ratuné.
Ing wektu kuwi, Ajisaka klawan punggawané, Dora, tumeka ing Medhangkamulan. Gumun penggalihé Sang Sinatriya mirsani kahanan kang sepi lan tintrim banjur golèk sisik melik. Sawisé éntuk katrangan ngenani apa kang nembé dumadi ing Medhangkamulan, Ajisaka banjur sowan ing ngarsané Rekyana Patih, ngaturaké kasaguhané dadi dhaharané Prabu Déwatacengkar. Wiwitané Sang Patih ora nglilani awit ngéman Ajisaka kang bagus rupané tur isih mudha, nanging Ajisaka wus gilig tékadé mula banjur kelakon kairid séba ing ngarsané Sang Prabu. Sang Prabu gumun banget penggalihe merga ana wong bagus lan isih anom teka ndadak masrahké jiwa ragané nedha kamangsa. Ajisaka nuli matur yèn piyambaké lila legawa kamangsa dèning Sang Prabu sauger kaparingan tanah jembaré saukuran iket sing kaagem.
Kejaba kuwi, kudu sang Prabu dhéwé kang ngukur wewengkon kang bakal kaparingaké kuwi. Sang Prabu nayogyani panuwuné. Ajisaka nuli ngaturi Sang Prabu ndudut pucuking iket. Eloking lelakon, iket mau kaya ora entèk-entèk kalukar. Sang Prabu Déwatacengkar kepeksa saya mundur saya mundur, wusanané tumekaning pinggiring segara kidul. Iket nuli kakipataké dèning Ajisaka saéngga Sang Prabu kontal nyemplung segara. Sanalika wewujudané malih dadi bajul putih. Ajisaka nuli jumeneng ratu ing Medhangkamulan.
Sawisé winisuda dadi Ratu Medhangkamulan, Ajisaka utusan Dora supaya bali menyang
lan mrathelakaké yèn kautus njupuk pusakané Ajisaka. Sembada ora gelem ngulungaké amarga ngugemi dhawuhé Ajisaka nalika ninggalaké Pulo Majethi. Sembada kang uga ngugemi dawuhé Sang Prabu meksa njaluk supaya pusaka kaulungaké. Pungkasané punggawa loro mau banjur pancakara. Amarga padha digdayané, paprangan lumaku ramé, silih ungkih genti kalindhih, nganti loro-loroné mati sampyuh.
Kabar pralayané Dora lan Sembada kepireng dèning Sang Prabu Ajisaka. Getun banget penggalihé sang Prabu ngelingi kasetyané punggawa kinasihé. Rasa sungkawané anjalari sang Prabu ngripta aksara minangka pepéling marang paraga kinasihé, kang uniné mangkéné:
Apr 28, 2009 @ 11:41:51 crita iki wis akeh sing lali
Versi 0.9.7.0 – Koreksi lan fitur kabeh sak, lan SuperProxy alpha Juni 6, 2015 dening nawakake 2 Komentar Versi anyar punika!
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Google Translate, suntingan, nerbitakéVersi 0.9.2 – 4 taun lan aku ora break Maret 11, 2013 dening nawakake 3 Komentar We ageng 4 (bener 5) tulips kita mengeti
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Bing (MSN) translator, ulang tahun, suntingan, parser, nerbitakéVersi 0.9.0 – Siap, setelan, menyang! Desember 12, 2012 dening nawakake 9 Komentar Ing 12/12/12 (apa tanggal apik banget) ing 20:12 (lan wektu cocok). Kita wis dirilis versi 0.9.0 kita plugin. Iki versi gawan a mbaleni nulis utama kita setelan lan sampurna kaca. Ngalih saka siji banget dawa kaca karo oh dadi akeh opsi menyang lunyu tabbed antarmuka.
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: 0.9, bugfix, debug, ageng, parser, nerbitakéVersi 0.8.5 – We ndhukung Lao banget September 17, 2012 dening nawakake Ninggalake Komentar A ta lan mouse sambutan Laos
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements Tag Kanthi: Google Translate, suntingan, basa liyane, nerbitakéVersi 0.8.3 – Widget kang shortcode Bisa 30, 2012 dening nawakake 11 Komentar Iki versi mbecike sawetara kewan omo lan nambah dhukungan kanggo shortcode becik sing ngijini sampeyan
Diajukake miturut: Release Announcements Tag Kanthi: suntingan, nerbitaké, shortcode1
asah, asih, dan asuh : " Ing ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri
lan kaanggep Jawa iku Jawa wiwit prakara nglawani wondering apples factors (talk artikel nuduhak?
guwe, on September 23, 2008 at 12:26 pm said:	Lha njenengan Wong Banyumas tho… Padha baen karo inyong…. inyong ya wong banyumas, kiye khutbaeh arep de enggo neng inyong ya…..nggo khotbah neng desa Pageraji apa neng Pasirkulon mengko….. tapi tek rubah nganggo bahasa jawa kluthuk….. hehehehehe…………
Jawaban : Nggih monggo, mboten nopo.
Urip iki sing penting ora ngrepoti wong liyo lan ora nyampuri urusane liyan
Cilacap | Kebumen | Banyumas | Banjarnegara | Purbalingga | WonosoboToko bunga Purwokerto florist | Cilacap | Kebumen | Banyumas | Banjarnegara | Purbalingga |
ngewangi kanggo netepake tembung lan nambah agensi- Kanthi offline, Japanese lan cepetKamus permainan- Ketik agensi tembung lan ndeleng makna saka jawaban- Pemandangan synonymes lan nerjemahaken synonyms kanggo ndeleng alternatif tembungtembung game- Dhuwur sekolah utawa angel tembung- Pilih kertu sing cocog karo makna saka opsi papat- Utawa japa tembung saka karakter sing dituduhake- Deleng dhaftar tembung digunakake ing game.Puliyangudi permainan- Golek agensi ing periode Puliyangudi- Spell tembung lan kelangan titik kanggo karakter saben ora ing agensi.- laku lan berkembang Panjenengan
ngewangi kanggo netepake tembung lan nambah agensi- Kanthi offline, Japanese lan cepetKamus permainan- Ketik agensi tembung lan ndeleng makna saka jawaban- Pemandangan synonymes lan nerjemahaken synonyms kanggo ndeleng alternatif tembungtembung game- Dhuwur sekolah utawa angel tembung- Pilih kertu sing cocog karo makna saka opsi papat- Utawa japa tembung saka karakter sing dituduhake- Deleng dhaftar tembung digunakake ing game.Puliyangudi permainan- Golek agensi ing periode Puliyangudi- Spell tembung lan kelangan titik kanggo karakter saben ora ing agensi.- laku lan berkembang Panjenengan Vocabulary
tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan tanah Jawi... Sintan tan puron ngang giyo, yakti kulo risak
iki kabeh, kok salame BAJA dan Beton... haiz... onok2 ae arek2, POLTEK e kok gak metu nandi iki??? UM, ITB [Institut Tonggone Brawijaya], UMM hehehe arek teknik sipile metu kabeh rek cek rame diskusi mrene , ayo
Tonggone Brawijaya], UMM hehehe arek teknik sipile metu kabeh rek cek rame diskusi mrene , ayo arek VEDC onok pisan gak iki
dhi, kmu tak gambar, tak namain Adhi si bes genA : Adhi si gan waeN : g ah, adhi si bes gen aja (Adhi si besar gentong)A : gawe o koyo ngono ning nggo sak kelas ngono nid, engko sak kelas profpic-e ngono kabeh (
saka ngendi dul? makane ajar gawe FB mbakyu.. 😛
masio apik2 iku yo duite wong tuwone mas bro.
wong tuwone mbelani ngutang kiwo tengen, ngredit gawe anake.ck..ck..
masio motor dewe elek, gpp. iku
Agustus 2014. ^ Kecamatan Geneng - www.ngawikab.go.id
Bambang "Rama, wonten arta paringanipun Rm. Sapto kangge njembaraken kolam. Panjenengan simpen?" (Rama,
Posted: 01/02/2009 in Lagu	Tag:Lagu	0
Wong Simalungun iku salah sijiné wong asli saka Sumatera Lor.[1] Simalungun tegesé sepi utawa ing basa Indonesia diarani sunyi.[1] Lagu-lagu Simalungun kang misuwur ya iku Sitalasari lan Tading ma ham.[1]
Wong Simalungun manggon ing Kabupatèn Simalungun lan sakupengé.[2] Leluhur wong Simalungun asalé saka dhaérah India Selatan.[2] Wong Simalungun kabagi ing karajan-karajan.[2] Marga asli wong Simalungun ya iku Damanik, lan 3 marga pendatang ya iku Saragih, Sinaga, lan Purba.[2] marga marga (jeneng keluarga) iku kabagi dadi papat marga gedhé ing Simalungun.[2]
Wong Batak ngarani wong iki kanthi jeneng wong Si Balungu saka legenda setan kang nyebabaké penyakit ing dhaérah iku, dené orang Karo ngarani Timur amarga manggon ing bagéyan timur wong Karo.[2]
Ana akèh sumber ngenani asal usul Wong Simalungun, ananging akèh kang nyritakna yèn nenek moyang Wong Simalungun asale saka njaba Indonesia.[2] Wong iki teka kanthi loro rombongan.[2] Rombongan kang kapisan ya iku Simalungun Proto , kang teka saka Nagore (India Selatan) lan pegunungan Assam (India Timur) nalika [[abad kaping lima.[2] Wong iki banjur liwat Myanmar, Siam lan Malaka lan sawise iku banjur nyabrang ing Sumatera Timur lan nggawé krajaan Nagur saka Raja dinasti Damanik.[2] Rombongan kang kapindho ya iku Simalungun Deutero, kang teka saka wong-wong ing sakupengé Simalungun kang isih tangga karo wong asli Simalungun.[2]
Cathetan wong[besut | besut sumber]
^ a b c (id)bataksimalungun.com(dipunundhuh tanggal 28 Agustus 2011)
^ a b c d e f g h i j k (id)sirajabatak.com(dipunundhuh tanggal 28 Agustus 2011)
CatalàEnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 3 Sèptèmber 2016.
bali anyar sane mangkin sampun ngancan mebinar-binar. lugrayang kaping untat
ngajarin (piye leh arep ngajari, lha wong wes lali mbiyen piye kok saiki wes iso koyo ngede gedene, hehehe).
Ai, 6 bulan. Maen bareng Mas
dadi bocah pinter, mbangun agomo lan bongso nduk.
nugraha ti Gusti anu bade ditampi jalran kamirahan Gusti ku perantawisan Yesus Kristus Gusti
sawijining montor mabur komèrsial jarak adoh lan awak amba (widebody) sing diprodhuksi déning Boeing. Montor mabur iki misuwur déning ukurané sing gedhé, montor mabur iki kalebu montor mabur sing paling ditepungi wong ing donya. Boeing 747 pisanan mabur secara komersial ing taun 1970 lan sajroning 37 taun dumadi montor mabur komersial sing gedhé dhéwé nganti munculé saingané Airbus A380. Montor mabur iki uga sing kapisan nduwé awak amba. Montor mabur Boeing 747 nduwé mesin jet patang siji, lan tingkat loro kanggo sabagiyan dawané. Bènjolan ing dèk dhuwur montor mabur iki nggawé 747 dadi ikon perjalanan udara sing misuwur. Susunan umum telung kelas 747 bisa ngamot 416 penumpang, kamangka susunan rong kelas bisa ngamot 524 penumpang. Vèrsi 747-400, ya iku vèrsi pungkasan sing saiki mabur, kacepetané sub-sonik 0,85 Mach (913 km/jam) lan radius pamaburané ana 7.260 mil segara utawa 13.446 kilomèter.[4] Boeing 747 dikira wis dadi mubadir sawisé kepayon 400 unit, nanging tibakné montor mabur iki umuré luwih dawa tinimbang prakirané para kritikus lan prodhuksiné ngliwati wates 1.000 unit ing taun 1993. Per sasi Desember 2007, wis ana 1.396 unit sing dibangun mawa luwih saka 125 konfigurasi sing séjé-séjé. Modèl pungkasan iku diarani 747-8, lan miturut rencana bakal mlebu dines ing taun 2009. Sing ngluncuraké miturut rencana ya iku bakal maskapé Jerman Lufthansa.
Latar historis[besut | besut sumber]
Pesawat 747 iku lair nalika demam perjalanan udara ing dasawarsa 1960-an. Mangsa transportasi jèt komèrsial sing kapimpin déning Boeing 707 sing populèr banget, bisa miwiti révolusi ing perjalanan jarak adoh lan nglairaké apa sing kasebut konsèp "désa donya" utawa diarani global village ing basa Inggris. Banjur Boeing didesek déning pelanggané sing utama ya iku Pan Am supaya nggawé pesawat raksesa sing bisa ngangkut wong akèh banget lan ukurané Boeing 707 kaping loro. Ing taun 1966 Boeing nggawé proposal pesawat anyar sing bakal diarani 747 lan Pan Am langsung mesen 25 wiji.
Mlebu dines[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 15 Januari 1970, Ibu Nagara Amérika Sarékat Patricia Nixon ngresmèkaké 747 kapisan darbéné Pan Am's ing Papan Anggegana Internasional Dulles (sing banjur diarani Papan
nganggo minuman keras champagne, sing dienggo ya iku banyu awerna abang, putih, lan biru sing disiramaké ing badané pesawat. Pesawat Boeing 747 mlebu dines ing tanggal 22 Januari 1970 ing rute New York – London. Sajatiné pamaburan iki wis direncanakaké ing kala wengi tanggal 21 Januari, nanging ana masalah mesin sing dadi kepanasen, tundhané montor maburé ora bisa dienggo manèh. Banjur kanggo nemu penggantiné mbutuhaké wektu luwih saka enam jam, mula pamaburan iki diundur nganti sadina.
Introduksi 747 mlebu ing dines kagolong mulus, tanpa masalah lan bisa ngatasi kasamaran utawa kakuwatiran yèn sawetara papan anggegana ora bisa nangani montor mabur sing gedhéné kaya mengkéné iki. Senadyan uga ana masalah tèknis, nanging kabèh sacara rélatif namung cilik waé lan bisa ditangani cepet. Sawisé diluncuraké déning Pan Am, maskapé pamaburan liyané uga akèh sing tuku lan nganggo 747 supaya bisa kompetitif. Boeing dhéwé ngira yèn separo saka kabèh 747 sing didol iku marang maskapé sing mbutuhaké radius pamaburané sing dawa lan dudu merga kapasitas pesawaté sing gedhé. Nanging senadyan 747 iku nduwé béya operasi sing murah dhéwé per kursi, béya operasi murah iki namung bisa dicapai yèn okupansi kursi iku nyedhaki 100%. Béya operasi per kursi dadi munggah yèn okupansiné medhun. Konsumsi bahan bakar 747 sing ora kebak banget isiné, kurang luwih 70% contoné, nganggo luwih saka 95% bahan bakar sing dibutuhaké 747 sing kebak. Béya operasi sing dhuwur dadi ana yèn pesawaté ora ngangkut penumpang akèh.
Nalika masalah ékonomi ing Amérika Sarékat lan nagara liyané muncul sawisé Krisis Lenga 1973, lalu lintas penumpang medhun lan sawetara maskapé weruh yèn kabèh iku ora nduwé cukup penumpang supaya 747 bisa tetep dienggo sacara ékonomis. Mulané akèh 747 sing diganti karo pesawat McDonnell Douglas DC-10 lan Lockheed L-1011 sing nduwé telung mesin lan luwih cilik (sawisé iku diganti déning Boeing 767 lan Airbus A300 sing nduwé mesin loro). Sawisé nyoba ngganti kursi penumpang mawa bar piano supaya narik luwih akèh pelanggan, wusanané American Airlines pesawat-pesawat 747-né didadèkaké pesawat kargo lan ing 1983 ijolan karo Pan Am olèh pesawat sing luwih cilik. Delta Airlines uga ngilangi 747 saka dines sawisé sawetara taun.
Pamaburan internasional sing ora ngliwati papan anggegana hub tradhisional, lan langsung ndharat ing kutha-kutha sing luwih cilik dadi luwih lumrah ing dasawarsa 1980-an. Perkara iki nggawé pasar awal 747 saya tipis. Nanging, isih akèh maskapé internasional sing tetep nganggo 747 ing rute Samudra Pasifik. Ing Jepang, 747 ing rute-rute domèstik dikonfigurasèkaké supaya bisa nggawa kapasitas kebak penumpangé.
Boeing 747 sacara cepet olèh status ikon lan muncul ing akèh prodhuksi filem, kaya ta serial filem musibah Airport, Air Force One lan Executive Decision.
saiki aq takok! bukune seng ape dkekno aq, opo sek onok?
klambi2q barang, opo yo sek onok? wes pirang taon kepungkur yo? nek wes mbok udal2i, moh aq nggawe cilakmu 😀
Cengklik, CFD Slamet Riyadi, Wediombo, Siung , Klayar, Ngrenehan, Pathuk, Ngobaran, Nguyahan, Sadeng
mudhun ing guwa rampung dening climbing tabung ndhuwur kali lemah ing guwa, kegiatan iki dikenal minangka guwa pipe. kali lemah diwiwiti saka tutuk saka guwa nganti sisih terakhir saka guwa, nang guwa ana wacana panah sing siji mung passable tabung, supaya turis biasane njupuk dadi siji kanggo pass part ini.Panjang Pindul guwa wis 350 meter kanthi wiyaripun 5 meter lan jarak saka lumahing banyu karo 4 meter gendheng guwa. search guwa Pindul njupuk kira-kira jam siji sing ends ing kali dam.Aliran nang Pindul asalé saka sumber lelungan Gedong Tujuh.Obyek Pindul dipunresmikaken nalika
dumunung ing bukit karst sing didominasi déning batuan.Gua Pindul bisa ngrambah saka kutha Yogyakarta nggunakake kendaraan pribadi kuwi motor utawa mobil ngliwati Wonosari, dumunung watara 7 km saka kutha Wonosari, sawise ngetik desa Bejiharjo, nerusake ing ngisor iki dalan aspal. lokasi Pindul saka Sekretariat ing mburi jalan.Penulusuran ing guwa bakal ana tatanan rock saka stalactites, kang jinis mineral sekunder sing macet saka langit-langit saka guwa gamping. Ing kasunyatan, ana stalactites sing wis thukul munggah ing lan dadi kaya pilar.Beberapa karst rock urip lan dripping banyu. Pindul dipérang dadi telung zona, yaiku Zone padhang, Dim lan peteng. Salah siji bagéan sing Pindul ana sudhut cukup supaya katon kaya blumbang lan ana sudhut longkangan cukup masuk.Celah ngendi suryo srengenge uga bisa liwati minangka pathway kanthi ngetik guwa
saka Jeneng Pindul pracaya lan marang kanggo generasi dening masyarakat saking cariyos Panji trip Joko Singlulung sing digolekki alas, kali, nganti guwa kanggo golek bapake. Nalika nyawang pitu guwa sing duwe lepen ngisor, sirah Joko kenek fault rock ing panggonan Joko ngalahake gua.Gua dijenengi Pindul asalé saka
Pindul Gunungkidul Yogyakarta Informasi dan Tiket Atraksi Pindul saka guwa dumunung ing desa
Tipy Jayanthi, protesting Tipu Jayanthi, Tipu Sultan Jayanti
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, migunani marang sesama, ambeg utama, yen lanang
Grobogan, Temanggung, Batang, Purworejo, Tegal, Kebumen, Brebes, Boyolali, Pati, Wonogiri, Kudus Salatiga, Jepara, Pekalongan, Blora, Tegal, Banyumas,
5 WIWIK PUJIYATI P KAB. BANYUWANGI
6 NUR MOCH. RIDWAN, SH. L KAB. BANYUWANGI
7 ILUH PRATIWI SARI P KAB. BANYUWANGI
8 SUGIONO, SH., M.Si. L KAB. BONDOWOSO
Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe
13. Raden Tumenggung Mertayuda (Adipati Banyumas ke-empat (1620-1650))
14. Ngabei Kalidethuk/Mertasura II (Adipati Banyumas Ke-tiga (1601-1620))
15. Ngabei Djanah/Mertasura I (Adipati Banyumas Ke-dua (1583-1600))
R Adp Kerto direjo II ( Broto dimedjo )
Malih dateng purwokerto ( Peguwon) 1832
Pidato Bhsa Jawa : Katur Panjenenganipun Bpk Ingkang Kula
Katur panjenenganipun Bpk ingkang kula hormati, Bpk. Ibu guru ingkang kula hormati, rencang-rencang ingkang kula tresnani.
Naming sakderengipun, lgangkung rumiyen sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur wonten ngarsaning Gusti ingkang Moho Agung. Injih awit panjenengan dalasan kula tasih pinarengaken kepal manunggal kanti pinaringan kasarasan soho
berita tumanter, TV, napa dene media masa utawi Koran. Kita mangertosi bilih narkoba menika dados awisan, tumraping negri langkung-langkung agami, awit sosinteno ingkang ngomsumsi narkoba, tumindak ipu badhe nalisir saking kasusilan. Sanget kemawan tumindak ingkang ngrungak aken tiang sanes, lan ugi kathah ingkang melebet penjara goro-goro narkoba. Awit tiyang ingkang ngomsumsi narkoba, ical kesadaranipun lan gampil tumindah anarkis, kados ipun, mejahi tiyang, mbegal, jambret lan sanes-sanes ipun. Narkoba ngrusak jasmani soho rohani, sak sinteno tiyang ingkang ngomsumsi, mboten pejabat, mboten artis, mboten rakyat, mboten guru, mboten murid, mboten sugih, mboten miskin, pramila kanthi mekaten, monggo sareng-sareng kita tebihi narkoba, kita perangi narkoba, supados kita mboten kecemplung jurang keseseng saran, langkung-langkung dumateng generasi muda, minangka kusumaning monggo kita berjuang kanti sekuat tenaga, nebihi soho merangi narkoba, ampun ngantos
ingkang haram meniko, ingkang badhe mbeto kito dating tumindak ingkang nalisir, saking kautamen, soho kasusilaan , ingkan tundhopipun dawah dumateng jurang kesesen saran.
Kula kinten naming mekaten ingkang saget kula atur aken mugi-mugi sanget ndados aken pepenget tumrap kita sedoyo lan ambok bilih agen kula matur katah kekuranganipun, kula nyuwun agenging pangapunten, ingkang
Serayu River Voyage Mandek 8 Tahun | RADAR Banyumas
gelem, aku ana award kanggo simbah neng kene http://wandisukoharjo.wordpress.com/2009/07/14/award-tkb/ iki gaweanku dewe
blogku/ ojo kaget nek ana tamu anyar.
Wew, wingi tanggal 3 kae PRe 3 kok saiki malah
Nyolong Setrum, Pengusaha Diringkus | RADAR Banyumas
ingkang kapilih enjing puniko, kawulo kintu kaliyan panjenengan ingkang sami lenggah wonten nginggil, mbokyao kawulo alit dipun perhatekaken karaharjan gesangipun amargi saking suwanten suwanten saking kawulo alit puniko, Bapak saged lenggah wonten kursi ingkang dipun
Sugeng pinarak wonten blog puniko. Nuwun sewu menawi blog kawulo taksih tebih saking kasampurnan, amargi kawulo taksih sinau (newbie) wonten
Salam saking tiyang tlatah Purworejo caket Segoro Kidul, Jawi
ing aksara a, b, utawa c ana ing wangsulan kang trep!1. Ireng basa kramane yaiku ....a. pethakb. cemengc. abrit
2. Turu basa kramane yaiku ....sare
3. Adus basa kramane yaiku ....pakpung
4. Ijo banget dadine ....royo-royo
5. Adoh banget dadine ....nglangut
ing wulan poso, sakwulan tutuk suwene, ngejogo howo nepsu, tingkah laku nungal sawiji, nenyuwun jeroning dino, marang kang sinuwun, pungkasan atur puniko dipo sambut dino kang suci 1 sawal tumungkule”
“Lakon ndoyo ora sue, ono rupo warno-warno, padang peteng wes mestine, yen peteng ojo liwung,
wong sumbar sasat nyidam yo mani, sugih kui titipan”
Kutha Magelang iku kutha ing Jawa Tengah Indonésia, lokasiné ing tengah-tengah propinsi Jawa Tengah Indonésia. Leté saka kutha Semarang 76 km lan saka kutha Yogyakarta 42 km. Jembar wewengkon kutha iki ± 18,12 km² utawa hèktar.
Dina dadi Kutha Magelang ditetepaké miturut Peraturan Laladan Kutha Magelang Nomer 6 Taun 1989, sing wosé tanggal 11 April 907 Masehi minangka dina daadi. Panetepan iki minangka tindak lanjut saka seminar lan dhiskusi sing diayahi déning Panitia
MM. Soekarto Kartoatmodjo, dilengkapi manéka panelitèn ing Museum Nasional lan Museum Radya Pustaka-Surakarta. Kutha Magelang miwiti sejarahé minangka désa perdikan Mantyasih, sing wektu iki dikenal minangka Kampung Meteseh ing Kalurahan Magelang. Mantyasih dhéwé nduwèni makna nduwèni iman jroning Cinta Kasih. Ing kampung Meteseh wektu iki ana sawijining lumpang watu sing diyakini minangka papan upacara panetepan Sima utawa Perdikan. Kanggo nelusuri sajarah Kutha Magelang, sumber prasasti sing dipigunakaké ya iku Prasasti Poh, Prasasti Gilikan lan Prasasti Matyasih. Kateluné arupa parsasti sing ditulis ing lempengan tembaga. Parsasti POH lan Mantyasih ditulis zaman Mataram Hindhu wektu pamaréntahan Raja Rake Watukura Dyah Balitung (898-910 M), jroning prasasti iki disebut-sebut anané Désa Mantyasih lan jeneng Désa Glangglang. Mantyasih iki sing sabanuré owah dadi Meteseh, déné Glangglang owah
tanggal 11 April 907. Jroning Prasasti iki disebut uga Désa Mantyasih sing ditetepaké déning Sri Maharaja Rake Watukura Dyah Balitung minangka Désa Perdikan utawa laladan bebas pajeg sing dipimpin déning pejabat patih. Uga disebut-sebut Gunung SUSUNDARA lan WUKIR SUMBING sing saiki dikenal minangka Gunung Sindoro lan Gunung Sumbing. Sabanjuré Magelang tuwuh dadi kutha lan dadi Kutha krajan Karesidhènan Kedhu lan uga naté dadi Kutha krajan Kabupatèn Magelang. Sawisé mangsa kamardikan kutha iki dadi kuthapraja lan sabanjuré dadi kuthamadya lan ing era reformasi, sairing karo anané otonomi marang laladan, sebutan kuthamadya diganti dadi kutha. Nalika Inggris nguasani Magelang ing abad ka 18, kutha iki didadèkaké pusat pamaréntahan setingkat Kabupatèn lan diangkat Mas Ngabehi Danukromo minangka Bupati pisanan. Bupati iki sing sabanjuré ngrintis madegé Kutha Magelang kantho mbangun Alun - alun, bangunan papan panggonan Bupati sarta sawijining masjid. Jroning perkembangan sabanjuré dipilih Magelang minangka Kutha krajan Karesidhènan Kedhu ing taun 1818. Sawisé pamaréntah Inggris ditaklukaké déning Walanda, kalungguhan Magelang tansaya kuwat. Déning pamaréntah Walanda, kutha iki didadèkaké pusat lalu lintas perékonomian. Saliyané iku amarga dunungé sing strategis, hawané sing seger sarta pemandangané sing éndah Magelang banjur didadèkaké Kutha Militer: Pamaréntah Walanda terus njangkepi sarana lan prasarana kutha. Menara air ombèn dibangun ing tengah-tengah kutha taun 1918, perusahaan listrik wiwit operasi taun 1927, lan dalan -djalan arteri banjur diaspal[1].
Kutha Magelang anané ing: 70° lintang kidul lan 110° bujur wétan. Kutha iki diubengi déning gunung-gunung lan bukit ya iku: gunung Sindara, gunung Sumbing, gunung Perahu, gunung Telamaya, gunung Merbabu, gunung Merapi, gunung Andhong lan pagunungan Menorèh. Ing kutha Magelang uga ana bukit ya iku: bukit Tidar.
Kutha Magelang katata jroning 3 kacamatan lan kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing Kutha Magelang ya iku:
Kyai Langgeng dumunung ing Kutha Magelang, persisé ing Dalan Cempaka. Minangka siji-sijiné taman ing Kutha Magelang sing jembaré 28 hektar. Dunungé watara 1 kilometer saka pusat kutha arah mangidul. Taman wisata iki nduwèni atusan kolèksi tanduran langka sing bisa dimanfaataké minangka objèk panelitèn, reca-reca Dinosaurus ing ukuran asli, manéka fasilitas dolanan, sarta prototipe montor mabur. Objèk wisata iki dumunung watara 19 Kilomèter saka Candhi Barabudhur, 35 kilomèter saka Kopèng utawa 50 Kilometer saka Candhi Prambanan lan 42 kilomèter saka Monumèn Jogja Kembali.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Magelang&oldid=1109417"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahMagelang kuthaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 7 Januari 2017.
/ Pidato Bahasa Jawa – ATUR PURWAKA PAHARGYAN
Pidato Bahasa Jawa – ATUR PURWAKA PAHARGYAN
Para rawuh kakung putri, mannga kula dhereaken sami ngaturaken puji syukur ing ngarsanipun Alloh SWT. Kathah peparingipun Alloh dhateng kita, bebasan tanpa wicalan. Yektos dhawuh pangandikanipun Rosulloh SAW. Bilih paringipun nikmat Alloh dhateng kita, manawi kaserat ngangge gagangipun ron ing sajaga, minangka pen, toya seganten minangka mansinipun, gagang toya sampun asat lan telas, nikmatipun Alloh dereng paja-paja kalong.
Mila mangga paring nimat punika kita syukuri, kita ginakaken kangge ngluhuraken asmaning Alloh.
Kula atas namaning Panitiya Pengetan Isra lan Miraj ngaturaken agunging panuwun dhateng panjenengan sadaya dende sampun kepareng rawuh mirengaken andharan Isra Miraj mangke, ingkang badhe keparingaken dening Bapak Raharjo.
Ugi kula matur nuwun awit saking kepareng panjenengan paring sodakoh arupi bandha, bau, penggalihan, satemah Pengetan lumampah kanthi wilujeng, rancag.
Dhateng Pamarentah ingkang sampun maringi palilah ijin dhateng Panitiya ngawontenaken Pengetan puniko, kula ngaturaken gunging panuwun. Mugi-mugi pengtan lan andharan mangke saged ndayani saening rancaging pembangunan dhusun.
Akhiripun kula ugi matur nuwun dhateng Bapak Mubalegh, dene sampun keraya-raya rawuh mriki, perlu jihad ing agamaning Alloh, dados jariyah celengan panjenengan.
Kedadosan Isra Miraj punika kedadosan ingakang sakelangkung ngedap-edapi. Mila saged dados pendadaran (ujianipun) iman kita.
Mila mangga andharan lan wucalan mangke kita pirengaken kanthi saestu, kita raosaken, kita pitados, lan wusananipun kita amalaken kanthi manteb lan setiti.
Samanten atur pambuka kula, wonten kalepatan kula mugi keparenga sami paring pangapunten.
Nganggur Lama, Eksis Lagi | RADAR Banyumas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaliwungu,_Semarang&oldid=1045927"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn SemarangKaliwungu, SemarangKabupatèn SemarangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.02, 15 Maret 2016.
“Ratu digdaya ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda, nanging apese mungsuh setan thuyul ambergandhus, bocah cilik-cilik pating pendhelik ngrubungi omah surak-surak kaya nggugah pitik ratu atine cilik angundamana bala seberang sing doyan asu”.
ngasorake liyan, sugih tan abebandhu, umbulane warna jenang gula klapa. Patine
Jawa, bersenjatakan Trisula yang ketiga ujungnya sangat tajam, sbb: “Mula den upadinem sinatriya iku wus tan abapa, abibi, lola, wus pupus weda Jawa mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda.” Ramalan
saiki wis iso rada ayem mba, Khansa gelem aktivitas dewe. Ta cepaki wae mukena nang sebelahku. Ngko kan Khansa sibuk make mukena,
Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman,
Semar Mantu MP3 (Ki Anom Suroto)	16 Mei 2009 6 Komentar
Negara Dwarawati katekan sawijining putri kang sulistya ing warna. Duryudana nedya nuwun kalian prabu Baladewa nglamar Putri Temon kanggo putrane aran Lesmana Mandrakumala, nanging ing wektu kang bebarengan Petruk minangka utusan Semar uga atur lamaran putrane Semar kang aran Senet. Putri Temon nyuwun uba rampe Suralaya kaya wektu kramane Arjuna lan Subadra, uninga pra utusan bali nedya ing panggone dewe-dewe. Semar senajan kere merga pitulungan para Pandawa bisa minangkani panjaluke putri Temon wekasane Senet, anak Semar, kasembadan sedya nglamar putri Temon.
Nalika pesta krama akeh alangan saka Prabu Tejakusuma sing sakbenere Bilung, adine Togog, sapa sabenere Senet lan Temon, mangga dipun midangetaken,kairing Paguyuban Karawitan “PARI” pesinden Nyi Tugini lan Nyi Sri Suparmi. Lampahan Semar Mantu dening dalang Ki Anom Suroto, saged dipun unduh ing ngandap mriki :
Previous Campur Sari Gunung Kidul MP3 Next Sujiwo Tejo MP3
6 Komentar (+add yours?)
Mei 20, 2009 @ 12:23:43 Matur nuwun, matur nuwun!!
Jun 23, 2009 @ 13:32:03 matur nuwun saged kangge tombo kangen
Jun 29, 2009 @ 13:18:29 matur nuwun ugi sampun kersa pinarak lan nyerat wonten mriki
Jul 25, 2009 @ 17:08:52 mas…kalo download video pagelaran
Jul 30, 2009 @ 15:00:26 menawi bade ngunduh video wayang kulit saged wonten ing
panjenengan ketik wayang kulit kalajengaken klik search
Feb 23, 2010 @ 04:54:12 saya suka semar euy…
isteri e Mas, bojoku ki ning Australi, kae lho sing fotone tak pasang ning galeri…..Apamaneh nek weruh cah-cah sing dha sinau lukis batik wingi kae, wah, leh ku kangen anakku banget-banget………….”
graphia = tulisan, seratan) inggih punika strategi panelitian èlmiah ingkang sering diginakaken ing èlmu sosial, kayata antropologi sarta èlmu sosiologi[1], uga dikenal kondhang dadi bageyan saka èlmu sajarah ingkang nyinauni babagab masarakat,
kanggo ngumpulna data empiris kang temané masyarakat lan budhaya manungsa. Pangumpulan data biasane di jupuk saka pangamatan partisipan, wawancara, kuesioner, dll. Ilmu iki anduwèni tujuan kanggo njelasake kahanan masarakat ingkang dipelajari (kayata kanggo njelasake sawijining manungsa, sijining ethnos) sangka karya tulisan.[3] ing ilmu biologi, jinis studi iki diarani "studi lapangan" utawa "laporan kasus", kerone digunakake kanggo sinonim umum kanggo "etnografi".[4]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 4 Maret 2016.
Nyong seje wong banyumas. Nyong mung dadi bojone wong banyumas. Nek rika pan ngomong ngapak maring nyong, sung, rika bakal gela, nggregel. Arep
sing ora ono ojo digetuni. Wis ngono wae wong urip
Bedhaya ing keraton hadiningrat,wis ana kawit jamane kanjeng sinuwun Prabu Sultan Agung Hanyrokusumo arane bedhaya seman lan kaserat ing babad Cibolek. Pangeran Mangkubumi nata ing keraton Ngayugyokarto saka taun 1755-1792,kagungan kawigatan marang seni budaya lan landasan tari keraton Mataram Islam kanti kalambaran disiplin keprajuritan. Merga saka semana jamane perang sing dadi penari racaka parjurit saka racake prajurit saka bregada nyutra prajurit trunjoyo. Para Raja (Sultan) sakuluwargane klebu pangeran ,patih,bupati dikudokake nari. Ilmu joged Mataram nengenake usur sewiji,greget,sengguh,ora
patriotis lan filosofi kepemimpinan sing awewetak setya tahu marang janji,tabah lan kokoh serta toleran
mau wujud blegering menungsa sirah,badan (gembung),tangan lan suku. Bedhaya garapan anyar beksa bedhaya klebu beksa
dianut titis,titen,lan tlaten. .Ngeposi nggrapsasi ora ora diparingake joged minangka penari bedhaya temtu ora bisa uwal saka pranatan sing wis digarisake ing antarane nglakoni pasa ,statuse isih prawan nek lagi nggarapsari utawa mensturasi ora diparingake joged. Bedhaya Arjuna Wiwaha,serta kelamin : 1 dadi kabeh cacahe sanga.Bolongan cacahe sanga mau kabeh umat kedunugan lan bisa dimantapake semangsa-mangsa bedhaya sabda aji sak dhawuhe Sultan HB IX,ngliput bedhaya gendheng penarine cacahe sanga sandhange sarwa putih paesane ora kaya bedhaya sing asli.
Perebutan Luh Ayu Tantri Purnama Berdarah Perampok Warok
dzate, … yo dzat ingsun …
sifate, … yo sifat ingsun …
asmane, … yo asma ingsun …
af’ale, … yo af’al ingsun …
hingsun pujo soko patemoning ‘tunggal’ …
yo ingsun ‘manungso sejati” …
tetep ‘langgeng” tan keno ‘owah gingsir’ …
Fri 19 Nov 2010 - 22:53 sugeng rawuh dab..klo nggih tiyang
dados Rama mami, ingkang nlempakaken kita, Sing Gusti ulun margine, Putra Paduka Yesus, lamun amba pinuju sami, sumedya kekempalan, asegeta ulun, nganggep mring asma Paduka,
fungus...Sopo sing gak seneng karo iwak? Kewan cilik, menthik, lucu iki digendhengi wongakeh, masio koen gak isok renang koyok de'e. Dipercoyo isok nggarai lego ati nek koen ndelok, iwak gak cuman kewan banyu sing biasane didekek nang akuarium. Iwak iku urip, macem-macem fungsine karo alasane. Nyedekno wong, ngekei penguripan wong, nghibur wong.Nang Suroboyo ono panggonan jenenge dalan Irian Barat sing biasane ruame gara-gara iwak. Irba iku cedhek dalan Kayoon, sing terkenal dadi pusat-e dodolan kembang. Masio nang kene gak mesti iwak thok, sing nggendhengi iwak dijamin dimanjakno. Ono iwak koi, arwana, iwak mas koki, bahkan piranha!Tapi iwak-iwak iki yo koncoan apik karo kewan liyane. Koen yo isok nemu kelinci sing lemu, tupai sing lulut, ulo kobra sing gagah, opo kuro sing mlakune alon tapi kelakon. Mangkane, gak ono alesan gak tuku opo-opo bar mulih teko kene. Soale kewan-kewan iku kebacut nggemesno, koen gak akan isok ngejarno.Jadwal dodolan:Saben Sabtu bengi sampe Minggu isukSaben Rebo bengi sampek Kemis isukTips tambahan sing penting:Nek arep tuku iwak, deloken sing teliti soale koen kudu waspada karo jamur! Mending teko isuk, ben kethok jelas
Gak sing enom, gak sing tuwek. Kabeh nggendhengi iwak, ketemu nang panggonan sing podho, ambe tujuan sing podho. Arek loro iki kecanthol karo iwak-iwak sing dipajang, wong wedhok iku pisan.
Prabu Belgeduwel Beh | candiala gunung kendeng
Prabu Belgeduwel Beh	10 Apr 2009 Tinggalkan komentar
Jejuluke Prabu Belgeduwel Beh, ya Narpati Thong Thong Sot, ya peparab Adipati Thok Kethitok Jenggelng. Lah ya wong dhagelan dadi ratu, ya mbanyol ning sekti mandra guna. Sang prabu sejatine sawijining wulucumbu Madukara ingkang kebeneran lagi winongwong jawata, dadi saciptane ketekan. Jalaran deweke kanggonan jimat “Jamus Kalimasada”, jimat Kraton Ngindraprasta ya pusakane nagara Ngamarta. Denen nganti digawa si Petruk kuwi sedyan mung kanggo nganteb tekade para bendara momongane . Jalaran sawise direbut saka tanganing mungsuh bendarane banjur lali kwajibane.
Narendra ing Himahimantaka, Pabu Bumiloka kepengin ngelar jajahan ora mung ing tanah sabrang. Sanadyan para ratu ing tanah Jawa : Wiratha, Pancala, Ngamarta, Mandura Dwarawati nedya diblengket dadi
disengkuyung ingkang rayi Dewi Mustakaweni. Pujangganing kraton Himahimantaka Resi Kala Ndaru atur pamrayoga, bisane sang prabu klakon pangajabe yen bisa kagungan Jimat Kalimasada, pusakane Prabu Yudhisthira. Yen ora tangeh bisane klakon. Dewi Mustakaweni nyaguhi nuli salin busana. Dumadakan wujude datan gesah sak mreki lawan satria Pringgondani Raden Harya Gathutkaca. Kanthi mangkono ingkang raka pitaya yen Dewi Mustakaweni bakal bisa oleh gawe.
Temenan, nalika semana Para Pandhawa lagi bedhami arsa mbangun astana Gandamadana kang anandalem praja mung Dewi
pendhak ambrol, kedah tinengan pusakaning praja, ngono ature Raden Gathutkaca tiron. dewi srikandhi lagi nyang pungkuran nedya leladi unjukan, nanging pusaka Jamus Kalimasada wis kaparingake marang kang mimba warna, tanpa pamit nggeblas bali. Bareng Dewi rikandhi didhawuhi kedadeyan mau, ora sranta kebat nututi kang menba warna. Durung nganti adoh ketututan, bareng ditakoni wangsulan ora jumbuh karo kanyatane, ing atase Raden Gathutkaca kok ora tepung marang Wara Srikandhi, mula banjur dadi pancakara. Wara Srikandhi nuli rada kaseser nuli ngasta jemparing, ketaman pusaka putri Pancala ingkang memba warna badhar sejatine wujud Dewi Mustakaweni, nuli mabur, Dewi Srikandhi ora bisa ngambah dirgantara nututi laku dharat.
Bareng lakune tekan sapinggire alas ketemu satriya bagus kadherekake panakawan catur Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Bareng takon
garwane Raden Harjuna, malah panakawan uga anekseni. Mung dina iki Pandhawa lagi nandhang ribet, pusakane Jamus Kalimasada digawa maling. Krungu kaya ngono tanpa pamitBambang Priyambada nututi duratmaka.
Wangsulane Semar, “Lah enggih ngoten. Nanging kula mboten tega, ayo thole paha ditututi.”
Ora suwe Dewi Mustakaweni wis ketututan Bambang Priyambada, dadi regejegan trus tandhing kasekten, padha sektine padha pintere malih rupa. Genti kalindhih, suwe-suwe Bambang Priyambada ngongasake kasektene. Dewi Mustakaweni kajemparing kabeh busanane kontal saka anggane,
wis neng tangan, Petruk nuli ngadh saka papan mau sarwi ngunandika, “Eh hiya, ndara Priyambada kuwi apa-apane ora ngewes kaya
isih prawan, padha karo aku weruh ketan. Mengko yen aku namatke ndara atiku malah ora karu-karuan, jimat Kalimasada wis neng tangan, yo minggat yo, golek kamukten”. Muni mangkono karo musthi Jamus Kalimasada nyuwun mabur, nuli mak pur mabur.
Bareng tekan ngawiyat banjur nyawang mengisor karo muni. “Biyuh-biyuh endahe, gunung lan kaline, sawah lan tegale, tandurane ndemenake, kanca tani mendah senenge, negara mendahne makmure. Neng nduwur iki jan huenak tenan. Mulane akeh kang edan, direwangi adu
keduman ki apa ya tenan, yo melu dadi wong edan yo.”
Ora sangaja Petruk mudhun ing alun-alun negara Sonyawibawa. nuli takon panggedhening Prajurit “Mas iki negara ngendi, aku larapna neng ngarsane ratu gustimu.”
onyawibawa. Nanging ora menang karo Petruk kang lagya winongwong dening bathara, temahan Ratu sapunggawane teluk. Dhampar keprabon dipasrahake lan nuli kawisuda pisan. Dene jejuluke, Prabu Belgeduwel Beh, Narpati Thong Thong Sot lan Adipati Thok Kethithok Jenggleng. Krungu jeneng ratu anyar wong sanegara Sonyawibawa padha kepingkel-pingkel. Esuke ing pisowanan agung Sang Prabu ngendika “Kawuningana Sang Prabu ing Sonyawibawa dalasan paranindya mantri lan bupati, aku ora nedya njajah. Emben en rampung perluku melehake para bendaraku, pangwasa dak serahke bali. Saiki ayo dak jak nglurug menyang tanah Jawa.”
dening Sri Kresna mapagake Prabu Belgeduwel uga kalah. Nuli Gareng lan Baging diutus maju.
Gareng lan Bagong wis ngerti Prabu Welgeduwel digapyuk wong loro lan diithik-ithik, badhar dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangandaran,_Pangandaran&oldid=1037144"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 14 Maret 2016.
sohc 2 klep sing mbok puja puja ki 225 cc
ning wis kerep tak kampleng nggo gl 200 cc podo 2 klep e.
siji mneh 4 klep dual cam liquid cooled sing mbok omong ki mung 150
lembur). "Dheweke krasa berat nek kudu mulih
Woh-wohan saka Amerika tropis iki kagolong suku polong-polongan atau Fabaceae.[1] Ing panggonan asalé, woh-wohan iki dikenal minangka xicama utawa jícama. wong Jawa ngarani besusu (/bəsusu/).[1]
Pangenalan[besut | besut sumber]
Bengkuang minangka liana taunan kang dhuwuré bisa ngancik 4-5m, dene oyote dhawané ngancik 2m.[1]Wité njalar lan ngubet, kanthi rambut -rambut alus kang anuju mengisor.[1] Godhongé nyirip; pangé dhawané kira-kira 8,5-16 cm; anak godhongé bunder kaya endog, kanthi pucuke lancip, lan ana rambute ing pinggir-pinggire; anak godhong bageyan pucuk ukurane paling gedhe, wujud belah ketupat, 7-21 × 6–20 cm.[2]
Kembangé nglumpuk ing tandan ing pucuking godhong, kang ijen utawa nggrombol 2-4 tandan, dhawané ngancik 60 cm, kanthi werna rambut soklat .[1] Tabung kelopak bentuke lonceng, kecoklatan, dhawané kira-kira 0,5 cm.[1] Mahkota putih ungu kebiru-biruan, gundul, dhawané kira-kira 2 cm.[1] Tangkai sarine pipih, pucuké rada nggulung; kepala putik bentuké bunder, ing ngisor pucuking tangkai putik, tangkai putik ing ngisor
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 15 Maret 2016.
KELADI TIKUS JEPANG KELADI TIKUS LOMBOK KELADI TIKUS MAKASSAR KELADI TIKUS MALAYSIA KELADI TIKUS MATARAM KELADI TIKUS MEDAN KELADI TIKUS PALEMBANG KELADI TIKUS PAPUA KELADI TIKUS PONTIANAK KELADI TIKUS QATAR. KELADI TIKUS SEMARANG KELADI TIKUS SIDOARJO KELADI TIKUS SINGAPURA KELADI TIKUS SOUTH KOREA KELADI TIKUS SPAIN KELADI TIKUS SURABAYA KELADI TIKUS SWISS KELADI TIKUS TAIWAN KELADI TIKUS USA KELADI TIKUS VIETNAM
wah kulo niki sakjane nggih prihatin kok katah sanget pengangguran wonten indonesia.
By: putra pamungkas on Maret 19, 2008 at 6:49 pm
Ing. A. Abach. Dr.-Ing. A. Al-Sheyyab. Dr.-Ing. A. Jungmeier. Dr.-Ing. A. Kopczynska. Dr.-Ing. A. Raue-Breining. Dr.-Ing. A. Seefried. Dr.-Ing. A. Tome. Dr.-Ing. A. Weber. Dr.-Ing. B. Pornnimit. Dr.-Ing. B. Sarabi. Dr.-Ing. B. V. Bernstorff. Dr.-Ing. B. Wendel. Dr.-Ing. C. Dallner. Dr.-Ing. C. Gröschel. Dr.-Ing. C. Heinle. Dr.-Ing. C. Maertin. Dr.-Ing. C. Stang. Dr.-Ing. D. Rietzel. Dr.-Ing. D. Schmiederer. Dr.-Ing. E. Bittmann. Dr.-Ing. F. Dratschmidt. Dr.-Ing. F. Kühnlein. Dr.-Ing. F. Orth. Dr.-Ing. F. Raue. Dr.-Ing. F.
Hoffmann. Dr.-Ing. M. Drexler. Dr.-Ing. M. Giese. Dr.-Ing. M. Heinle. Dr.-Ing. M. Kobes. Dr.-Ing. M. Menacher. Dr.-Ing. M. Prox. Dr.-Ing. M. Schuck. Dr.-Ing. M. Szameitat. Dr.-Ing. M. Wacker. Dr.-Ing. N. Müller. Dr.-Ing. O. Zöllner. Dr.-Ing. P. Faatz. Dr.-Ing. R. Feulner. Dr.-Ing. R.
Ing. S. Nickel. Dr.-Ing. S. Stampfer. Dr.-Ing. T. Beiß. Dr.-Ing. Th. Müller-Lenhardt. Dr.-Ing. T. Zysk. Dr.-Ing. U. Egen.
Prof. Dr.-Ing. J. Song. Prof. Dr.-Ing. K. Kuhmann. Prof. Dr.-Ing. M. Gehde. Prof. Dr.-Ing. M. Schemme. Prof. Dr.-Ing. N. Rudolph. Prof. Dr.-Ing. R.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kaca_Wikipédia_mawa_nagara_utawa_pérangan_nagara_ora_kondhang&oldid=1107820"	Kategori: Kategori ingkang dipunsingidaken	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 26 Novèmber 2016.
(1) Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
kene, ora neng sekolahan liyane sing luwih cetho ngono lho yu..???
Mahasiswi : Lha kene luluse cepet je kang… halah, sik yo tak golek lawuh sik. Takon-takon koyo wartawan wae…
liyane akeh sing dho raiso moco, ndadak golek guru boso jowo disik… heuheuheu
ning setuju karo kowe kok kang, meski sekolah sing cetho ki yo
menungso sing cetho biasane milih sing cetho-cetho, iyo to?
hi3.. milan 5-1 menange, guriihh…
@masDan: Ck Ck Ck Ck di dinding kah?
#Kabupaten Banyuwangi , #Cluring , #Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten
Mugi getunmu getun tenan…ora koyo lereme macan sakwise nguntal kidang….
Menehono teken marang wong wuto Menehono mangan marang wong kan luwe Men...
Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
suksma, langgeng kekel wibuh sampurna purba qadim sifatira mahasuci, orana pangeran sabenere anging Allah uga, pangeran kang sinembah sabenere kang agung.
e-Mitraningsun ! sang siptaning lapal “ora” iku: dening sampun awit itbat karihin,
kangandelingaken mahasucining pangeran jan tunggal tanpa kufu’ iku siptane kang anduweni sabda iku.
Lan norana papadaning Allah pangeran. E-Mitraningsun Sang siptane lapal kang ingorakaken iku
iku, | wus pasti ing idepe yan
ing napi-itbat. Utawi pastining napi-itbat iku lungguhe ing kawula uga. Kang ingitbataken ta kahananing Allah uga kang
anitah angreh ing sembah puji kabeh dadi syuh sirna paningalingsun ing jiwaraga iki ; tuwi si ing sembah puji ika, anging kang saja mahasuci kewala langgeng amuji pinuji ing pamujinira, tan owah tan gingsir, tan asifat
iku tegesing liwung napi dhatu’llah nora ing devveke, norana i(ng)kang angawikanana ing dewekira, norana (ingkang) amujia ing anane anging sifate amuji ing (8) date – iku sadurung(ing) andadeken | rasulullah – norana sakutunira
pangucape Abdul Wahid iku kupur ing patang madh’hab. Dhatu’llah denarani napi nora ing deweke, kalawan sira pangeran den arani durung andadeken ing rasulullah, durung andadeken ing sawiji-wiji : iku kupure. Karana satuhune kahananing (9) pangeran saja purba | karihin sadurung ana(ning) rasulullah kalawan sadurung ananing sawiji-wiji kahananing Allah mahasuci
suksmanira tan Iyan piambekira uga punika reke tegesi(ng)kang liwung saja wruh ing suksmanira piambek.
Kadi ta kecping Abdul Wahid sakatahing dumadi
ikupon kupur. Satuhune (10) tegesing tuduh iku | sifatullah, utawi anuduhaken iku sifat nugrahaning Allah : iku ana korup ing paekan tuduh lan
iku lan kang ora iku – kang tan kinarsaken dening Pangeran – dadi nora andelingaken mahasucining pangeran : iku pamanggihingsun ing sastra. Utawi i(ng)kang andelingaken mahasucining pangeran iku sarira kanugrahan saking sih nugrahaning pangeran uga : iku
mongkono. Osiking jiwaraga iku enir, anging dhatu’llah kewala kang angandeh anirnaken anam(ng)
anjateni anir(n)aken a(ng)ganteni ing sasolahing sarira kanugrahan dadi enir ananing sarira kanugrahan kaganten kalingan anane dening
Mangka matur Rijal : sarwia subakti, ya guru amba!
e Rijal! ingsun ta mengkene : kang ‘ishq-dhatu lah, kang ‘ashiq-dhatullah, (kang) ma’shuq-
ora mateni ora andadeken ora anjateni ora weh (20) rijeki pasti kang | angucap iku dadi kapir dening anganakaken ingkang ora. Tegese (iku) ama’dumaken ing pangeran angucap : Allahu ta’ala ora ing deweke, ma’du(m) binafsihi – kang angucap iku dadi kapir.
Ma(ng)ka matur Rijal :
Nyatane tegese; ora kena aranana sagara, tan kena aranana toya tawa, utawi ta i(ng) jenenge iku anta, tegese iku dening linewih saking toya kabeh dadi anarima namaning sigihing sagara. (22) Anapon ing sampurnane iku ta tan ana | panarimane, anging sagara kewala kang angandeh anar(n)aken ing toyane tawa, mapan i(ng) karone iku langgeng apadudon
ingandekandekaken den kagrahita dene kang sinung awas, katampanana ing ati, sampun ing Iesan
illa ‘lrabbu, tegese : anging sira pangeran kang saja angandeh anir(n)aken anani(ng)
arane : kang iman tawh’id ma’rifat iku den arani tetep ing pangeran, den (24) karepaken dene wong | sasar iku : sira pangeran aneguhaken ing piambekira yen purba
lungguhe ing kawula, tetep i(ng) kang sinihan, dede iman tohid ma’rifat ing Allahu ta’ala. Dudu i(ng)kang angucap iku iman tohid ma’rifat tetep ing
idepira; balikan sira den awas angawikani ing awakira lan aja pegat mushahadahira ing pangeran.
nugrahaningkang anjateni ; dadi sira aja tumingal ing Iyan, tumingala sira ing sih nugrahaning Allahu ta’ala uga, dadi sira antuk madyaning tingal salamet sira ing dunya dateng ing aherat, antuk sira jenenging manusya. Lamon ugi sira nora
mahaluhur, utawi ananira tan ana wikana ing suksmanira tan Iyan(ing) piambekira kang wikan ing
iku ana ing deweke iku pon kupur! Mengkene salamete : asma’ ning dat tan Iyaning ananira (ananira) kang asifat saja langgeng mahasuci,
tegese idepe iku denarani ora kapurba : Allahu ta’ala nora amurba, mapan jenenging kawula iki ora, apa ta
Utawi ana wong sasar sawiji, ‘Arabiyah arane, akecap : sadurunging ana jagat iki kabeh nama Allah pon dereng nyata lan dereng ana iku dat ; mangkana malih dat (28) | iku anyatakaken ing asma’nira, sarta lan dadine jagat iki kabeh, ingupamakaken dat iku kadiangganing wiji-sawiji awit agodong akembang awoh iku sami amuji ing wit, lintang nikmate rasane manise
kewala kang ana dewek tanpa rowang. Mangkana malih kahanane jagat iki kabeh rahasyaning dhatu’llah, mapan pujining kabeh iki iya amuji ing dewekira iku. Tegesi(ng)kang amuji ing date kang pinuji ing date kang aningali Allah. Tegese jagat iki kabeh gelaring wiji sawiji, maksih sawiji, tan ana wawaneh, kadi ta ang(29)gani(ng) wesi | bariyuh sawiji, wonten dadi tumbak, dadi duhung tatah wadurig panyukur, dadi usu cacatut
edom kadut, linebur pinalu dadi tosan malih : dene si asale saking wesi sawiji mulih kadjatine sawiji. Mangkana rnalih osiking jiwaraga iki osiking
dening rahasyaning manusya iku tansah dinaten i(ng)
minangka walesaning angasihi edat ing sifat af’alira, dadi darma malesi kewala lisaning kawula iki.
e Mitraningsun ! sira pangeran agelar ing
pakaryanira norana apakarana saking kawula utawi anaha sakedep netra ing angenangene, anaha uga apakarana saking
Anapon mamanising agesang iku : kawruhana jeroning uripira iku tansah
iku, ing enenge ing osike ing pangaduhe ing pangesahe, iku mina(ng)ka pamudjine. e Ridjal ! Yen sira wruha ing awakira iku, yen tansah
Mitraningsun! Mapan kang sinung wikan iku wasil paningale ing pangeran, tan ana patine, salamet ing dunya, urip ing aherat. Kang nem parkara
karasa i(ng)kang tiningalan miwah ing osike jiwaraganira iku kabeh, ing enenge, ing duka-cipta nastapane kabeh iku dudu lan
osiking jiwaraga iki sarta lan dhatu’llah, tegese : tan aganti lan pangawasaning Allah. Anapon kawula kang sinung sampurna tingale maring anane jaga(t i)ki kabeh i(ng) rupane ing solahe dadi kedape tingale anging wiyosing tingal iku : sira pangeran kewala.
e Rijal! De(n) wruh sira ing anane awakira iki, karane ing anane ing patine duk sira durung dadi, aduwe paran €) sira samana, utawi si ing tembe dening maksih ina ing jenengira iki,
iku ana kang olih marga abener iku, ana kang olih marga sasar. Anapon kang olih marga abener iku :
dening asanget awedi lan awimng ing pangeran : iku reke cihnaning wong sinalametaken, sinung marga abener dening pangeran, iya iku
awake dening agungaken ing kabisane. Utawi tingkahe wong kang mongkono iku pancanetra sawadiane oliha ing karsane dene si i(ng) sad-yane arep dadia pangulu utawi lampahe kabisane arep kapiarsaha ndening wong akeh aduwe ‘ilmu
asih iku amamarahi kawruh kang sabenere. Wenang mitra iku yan ti(ng)galena, yen wus nyata pangucape iku yen sasar, selang
iku si aja sira mu(ng)kir pisan tedakena ing
dateng ing aherat. e Mitraningsun ! Karana sira iki apapasihana sami saminira islam lan mitranira kang asih ing sira lan anyegaha sira ing dalalah lan
Mangka anabda Shaich al Bari : (Ru’yatu’llahi) arus tan arus.
Mangka matu(r) Rijal : ya guru amba! Kadi punendi tegese andika tuwan puniku?
(Mangka akecap Shaich al Bari : e Ridjal! tegesing ru’yat iku : aningali ing pangeran, ing aherat lan mata kapala, ing dunya lan mata ati. Nora arus ing dunya aningali ing pangeran iku lan mata kapala, kalawan arus (39) ing tembe | aningali ing
ing undake ta lisah, kadi ta pisang mentah nyadam mateng ing undake dalu, kadi ta angganing sasi tanggal sapisan, ana kang kadi tanggal pi(ng) kalih, ana kang kadi tanggal pi(ng) tiga- ing undake ta kadi purnamasada ®.
ora kecape : satuhune kang tiningalan ing tembe kadi wulan iku nora maring kang tiningalan nora maring kang aningali ma(ng)ka kang angucap iku dadi kapir. (
Mangka anabda Shaich al Bari : e Rijal! Kang iman singgih dede puniku dening paningaling iman ambedakaken ingkang ala kalawan kang abecik. Utawi
singgih kabeh : dene si paningaling tohid iku, tan lumiring ing singgih dede malih, kang den. ® (43) tingali tan Iyan pinangkane kewala dadi | ing tohid singgih kabeh.
Anapon kang ma’rifat dede kabeh ndene si awase paningale iku kang tunggal maring pangeran iku, dede sajatine tingale dadi syuh
awor tan anuksma tan sinuksma, rehing langge(ng) ananira mahasuci wonten ing iskinira ing piambekira
asifat h’ayyun : urip langgeng
ing pangeran. Lan raksanen pangucapira saking kadi pangucaping wong sasar punika : demi akecap, dadi kapir, mapan kecap iku medal saking wicarane atine, medal i(ng) lisane, kadi ta wong aguguyon : “ingsun ing tembe sapuluh taun iki arep milu dadi kapir”, demi angucap kadi iku dadi kapir.
ora andadeken, sadereng ana sawiji-widji iki“.
kecap amba puniku kadi sabdaning wong ‘arif kang karem kahanane paningale ing pangucape ing kahananing Allah dadi
tegesaken kadi kecapi(ng) wong ‘arifika : nora mongkono sabdaning wong ‘arif (49) ika, kewala si | semune wong ‘arif iku
nora weruh : tegese iku ta sang siptaning jinaten kandeh kaganten kalingan anane pangucape paningale dening ananing sih nugrahaning pangeran kewala, i(
andadeken puniku — saderenging | ana rasulu ‘llah sawiji-wiji dereng ana lawh’ qalam ‘arsh kursi swarga
deweke : iku tegesing tunggal ing katu(ng)galanira, ratu ing karatonira, agung ing kagunganira, mangka nyata ing kahananing Muhammad, angarsaken ing panggawenira, nyata ing saniskara kabeh.
Mangka imam Ghazali akecap — kang linewihaken
iki kabeh anging kahananing Allah kang asifat sadja langgeng mahasuci sasifatira dewekira tanpa kufu’ sadja suksma asih langge(ng) andadeken tanpa wiwitan tanpa wekasan tan asifat wali-wali. Karana
suksma langgeng mahaluhur ananira kang asifat sadja tan kena ucapakena : “dereng andadeken, (52) sampun andadeken ‘alam iki kabeh”, angi(ng) | kahanan ika suksma akaharsa langgeng andadeken, mapan
fajakun : endi ta uwus-durungira andadeken?
Mapan ananira kang asifat sadja agung ing kagunganira, ratu ing karatonira, tunggal ing katunggalanira, amuji ing piambeki(ra), miwah sasampune djaga(t iki) kabeh
saderenging ‘alam, ananira uga kang sadja langgeng kekel mahasuci maksih ing karatonira
Mangka matur Shaich Nuri : ya imam Gha(za)li! Kadi punika kaharsa amba : djagat puniki kabeh nora (53) dadi de(ning) nama, dadi | dening panggawe?
supaya tuwan linungsur jenengira wali dening pangeran miwah sakatahing wong sanak tuwan sami anganyarana iman
kajatine, telase iku ta dening tan kinarsaken dening pangeran tan ana pisan iwa mangkana nora luput ing kawruhing pangeran kinawruhan sami pisan tan asifat waliwali, tegese dening lewih mahasucinira langgeng kekel ing karatonira beda lan awangawang ingkang ana kadjatine ika, mapan kang ingaran awangawang iku : netra kalih, sawidji awang-awang kang ana kajatine, kang sawiji kang orana kajatine.
ikupon ora kapanggih. Tegese iku dening tan (57) kitiarsaken karaning | tan ana pisan.
utawi andadeken kang alembut lewih le(m)bute saking banyu, (ana) lembute malih geni lewih le(m)bute, ana lewih
ing jeroning awangawang — ana kang lewih le(m)bute malih (58) sini(m)pen dening pangeran saking purba kaharsaning | pangeran andadeken
saking kang (ng)andika nabiyyu’llah (Muhammad al)Mustafa : …… tegese iku ta dening witing dumadi iku
mahasuci anjateni ing kakasihira, malah inga(na)ken kadi tunggal dening saking seruning sihira jinaten ing sifat-dat-af’alira dadi nir ananira
anabda purba langgeng kekel ing karatonira. Miwah singsapa angawikani ananing pangeran, duk sira durung ana sawiji-
iki mantep ka’lma’dum, tegese : kadi duk durung ana mangkana tan beda (62) lan saderenge ana lan sawuse ana waluja | mulih maring jatine kadi duk dereng ana, anging kang asifat sadja langgeng kekel mahasuci ratu
‘alam, anging ananira uga kang langgeng kekel maksih ing karatonira tan owah tan gingsir pasti ananira kang asifat suksma
tan owah tan gingsir ananira) kang agesang asifat sadja wibuh sampurna langgeng kekel mahasuci.
Utawi lamun ana akecapa mengkene : kupur! – tegesing wajib sadja iku kupure mapan jenenging wadjib iku lungguhe ing kawula kang sinihan, mapan — sadurunging anani(ng)kang sinihan, kewala si ika pasti ing kawruhing pangeran — sira pangeran kang asifat sadja aken teka ing
Wenange ana iku dene si anane iku mina(
ng)kang jinaten, malah kadi nora dening kandeh kaganten kalingan anane dening
ing kahananingkang sadja (67) andjateni kewala | i(ng)kang anampurnaken.
e Rijal! Ija iku kang papa(ng)geran imam Ghazali kang tinutur maring i(ng)sun, mapan norana wong saruparu(pa)ne kang ader(be)ni sikep sisimpenan kadia sipta iku, wong kang pinilih sinelir dening pangeran, wong kang
wong sasar iku tekaning akir jaman maksih ana dene si sisyarie masaek titiga ika nora enti dene anobataken dening kalingan sagara gunung iku
Ghazali, i(ng)kang katutur ing sastra iki kabeh!
Mangka akecap Shaich al Bari maring mitranira kabeh : e -Mitrani(ng)sun! Den sami tetep sira
dadi enir anane, kabeh pon norana kari dening jinaten ing dat-sifat-af’alira dadi kandeh kaganten anane dening wibuhing sih, (
e Rijal! Karane lewih sembah-pujine wali mu’min iku den kawruhi sembah-pujine iku yen tansah jinaten ing sih pinurba rineh dadi ulate maring kang (70) amurba angreh ing enggene sirna | dening kandeh kaganten kalingan dening wibuhing
Rijalu‘llah! Sira mitraningsun kang lewih saking mitraningsun kabeh — sangkane sira sunwastani Rijalu’llah, wong lanang ing Allah, dening asanget
Kadi punendi siptanipun Shaich Nuriman akecap dateng ing (73) Atim: “Tuwan tiningalan dening pangeran?”; | kecaping Shaich Atim: “Tiningalan ingsun dening pangeran” kecaping Shaich Nuriman: “ya Atim ! lamun tuwan tiningalan dening pangeran, supaya kang wawaneh
iku tan ana waneh ingkang aningalaken tan Ijan sira pangeran kang aningalaken dadi siptane Atim iku maring kang asung tingal kewala sadja langgeng
Mangka | matu(r) Rijal : ya guru amba! Kadi punendi siptane puniku?
(Mangka akecap Shaich al Bari : e Ridjal! tegese sipta iku dene syuh sirna paningale ing djagat kabeh
pangeran. Sasampun ingsu(n) lumampah ing ara-ara iman, tumindak ingsun ing ara-ara tawh’id ; yata suntingali tindakingsun ika tan katon :
(Mangka akecap Shaich al Bari : e Rijal ! Sang siptane iku patemoning wong ‘arif kang ora iku dening djinaten dadi nir anane, malah kadi duk
Mangka ana swara kapiarsa deningsun : “e Shaich al Bari! Lampahira baya kang dinadeken api
Yata wonten swara malih maring i(ng)sun : “Ya Shaich al Bari! Mangko baja sira teka ing lampah kang aluhur anglungguhi sira, yan
rasulu’llah, ‘alaihi ‘Isalam.
e Mitraningsun, (ora sun) kalewihaken wong kang (77) aderbeni | kapanditan lan kawruh kang abener, dereng ta ichlas atine. Sapisan ingsun ginaduhan ngelmu kapanditan lan kawruhing masaek, ing kerejete atiningsun ika : mangko baya
Wonten swara malih kapiarsa deningsun : mangko sira linewih dening pangeran alungguh ing kapanditanira malih yan tanpanembah
Sapisan ingsun sinungan bangsa aluhur dening pangeran, kalawan kagungan kalintang gungingsun lan deningsu(n) amertani ing wong kasihan: ing kerejete atiningsun ika : Mangko baya ingsun sinung bangsa aluhur kalawan kagungan kang agung iki.
Shaich al Bari! Mangko (baya) sira alungguh ing bangsanira kang aluhur mulih maring kagunganira malih.”
becik lampahira, den ichlas, sampun kaprikaken sarira, kalawan ing kawruh sampun kadi wong
kawula nora pinurba, sira pangeran nora andadeken, nora amurba : iya iku kang* pinasti (sinasaraken) dening Allah, kang
radiya ‘llahu ‘anhu : ra’aitu rabbi birabbi.
Tegese : wong kang aningali ing pangeran iku sarta lan pangerane : iku salamete ; tegese : telas-telase ta iku kabeh dudu lan deweke. Tegese wirasaningsun iku : lamun ugi lampahe tingale wong iku ora mongkonoa, pasti wong iku salah, kekel soring narakaning wong kapir.
e Mitraningsun! Mangkana malih tingalira iku kabeh sarta kalawan ing sih
rasulu’llah salla ‘llahu ‘alaihi wa sallama.
Mitraningsun! Iku titinggalingsun ing sira kang awet poma anak -putunira sami wekasen, sami anuta wirasaning tuturingsun iku kabeh, karana manawa anut ing wuwusi(ng) wong sasar.
e Mitraning(sun) sadaja ! Baula si akeh yen ingsun, tutura sawirasaning sastra iku anging sira den sami awedi ing pangeran. Aja sira salah simpang, sami sira amriha kasidan.
Tammat carita cinitra kang pakerti * Pangeraning
“sing sapa lali marang wong tuwane prasast lali marang Hyang Widhi. Ngabektia marang wong tuwa”.
3. Guru menehi keterangan marang siswa babagan pawarta.
Inti 1. Siswa ngrungokake rekaman pawarta kang disediakake guru kanthi premani.
3. Siswa nyritakake isining pawarta nganggo basa dhewe.
thel ! Radikal.. Liberal, “dadi sak karep-kerepe le nggunting diploke nganti tengah ngono,
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts tagged black face
Dr.-Ing. J. Onasch. Dr.-Ing. R. Spaude. Dr.-Ing. B. Sarabi. Dr.-Ing. B. V. Bernstorff. Dr.-Ing. U. Egen. Prof. Dr.-Ing. V. Altstädt. Dr.-Ing. C. Maertin. Dr.-Ing. J. Block. 1989 - 1994. Prof. Dr.-Ing. A. Schlarb. Dr.-Ing. W. Janzen. Prof. Dr.-Ing. A. Schmiemann. Dr.-Ing. B. Pornnimit. Prof. Dr.-Ing. J. Song. Dr.-Ing. F. Orth. Dr.-Ing. T. Zysk. Prof. Dr.-Ing. M. Gehde. Prof. Dr.-Ing. R. Bourdon. Dr.-Ing. M. Giese. 1995 - 1998. Dr.-Ing. J. Schiebisch. Dr.-Ing. M. Prox. Dr.-Ing. A. Weber. Dr.-Ing. V. Pavsek. Prof. Dr.-Ing. M. Schemme. Dr.-Ing. M. Szameitat. Dr.-Ing. E. Bittmann. Prof. Dr.-Ing. K. Kuhmann. Dr.-Ing. S. Nickel. 1999 - 2004. Dr.-Ing. L. Hoffmann. Dr.-Ing. F. Dratschmidt. Dr.-Ing. S. Stampfer. Dr.-Ing. J. Wolfrum. Dr.-Ing. A. Tome. Dr.-Ing. F.
Dr.-Ing. R. Künkel. Dr.-Ing. N. Müller. Dr.-Ing. M. Wacker. Dr.-Ing. C. Dallner. Dr.-Ing. F. Rosenkranz. Dr.-Ing. A. Abach. Dr.-Ing. Z. Brocka. Univ.-Prof. Dr.-Ing. G. Steinbichler. Dr.-Ing. R. Feulner. Dr.-Ing. G. Hülder. Dr.-Ing. S. Eimeke. Dr.-Ing. A. Al-
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo,
kulo ngaturaken sugeng riyadi, menawi wonten kalepatan.kulo nyuwun pangapunten _________________ I'M RYNISM I'M RYNISM Baca Peraturan Forum Sebelum Posting DILARANG : OOT(
WONG BANYUWANGI(1) Abdul Majid.DR Boedi Mranata.Abu Sangkan.Agus Dermawan
IZRAIL, MIKAIL KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU
SULAIMAN, BAYUKU MUHHAMMAD ROSOKU MAGRIBI. KAPING
MIKAIL KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU
MANEH LIYO LIYONE HIYO DURUNG WUJUD. 1 KALI
NGERSOYO KARO KOWE.SEKEHE LANCIP SEKEHE LANDHEP SEKEHE
SEDULUR INGSUN KANG KRUMATAN, SEDULUR INGSUNG KANG
ORA KRUMATAN, SEDULUR INGSUN KANG METU SOKO MARGO HINO, SEDULUR INGSUN KANG ORA
METU SOKO MARGO HINO, LAN SEDURLUR INGSUN KANG LAHIR BARENG SEDINO, BAPAK ONO
NGAREP IBU ONO MBURI, AYO PODO REWANG-REWANGONO ANGGONKU………. (ISI
MARANG SUMSUM, BALUNG, GETIH, DAGING, OTOT,
KULIT, ULU, RAMBUT LAN UTEK MANJINGO MARANG PANINGAL, PANGAMBU, PANGRUNGU,
PANGUCAP, PANJONGKO, PANGASTO LAN PANGROSOKU
AGENG ATAS ANGIN SUMARE ING TEMUIRENG KARANGANYAR)
INGSUN WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….)
ASIHO MARANG AKU ASIH SOKO KERSANE
SING ONO GUO GARBOKU KULO NYUWUN REJANE JAMAN NEK JAMANKU WIS REJO
KULO NYUWUN ISINE JAMAN NEK JAMANKU WIS ISI KULO
IRENG, GUSTI AGUNG WITWITANE PUNGKASAN, CAHAYA SAMPURNA REMPAH DAYUNG ING
PANGGONAN LUNGGUH JUMENENG, MOKSA LAHIR KATON URIP, KASAT BATHIN HIJAB LAHIR,
REMPAH PITU WANGI SAMPURNA, PADANG SIJI WARNA ABANG, GETAH TELU DADI
PANGANGGON, KAYU TELU DADI IJABAH, BANYU SIJI WADAH SAMPURNA”
“PURBO WASESO ALLOH KANG AMISESO, IBU BOPO KULO
NYUWON SANDANG PANGAN SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR,
ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO
INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR
BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO
DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN INGSUN.MUGI MUGI
Laluhur Saka Wayana si Nareng Ka’anjeng Syech Haji
sing paling perek maring agama, sing sholeh, sing genah keluargane, aja sembarangan, mbok nyesel
Durung wayahe kampanye be wis masang gambar nang ndi ora. Lha panwase pada ndeleng ora matane, jelas2 pelanggaran nyolong start pemilu di jorna bae. Kaya kiye ko arep mimpin lha tata krama be ra duwe, Oalah jan Wiwuk...wiwuk...remuk ta calone cilacap nang kowe....ra adoh karo ramane. Anakku sing 4 tahun be nganti JEleh LIhat fotonya noviTA..
wolak walike jaman, ana ustad ndukung pemimpin wong wadon. hukum islam ngatur hukum manungsa mulai tata cara turu lan sekabehe hukum lakone wong urip nang dunia men slamet dunia akherat. ora ana hukume/ dalille wong wadon dadi pemimpin bisa gonjang g[censored] dunia ini, emange nang cilacap ora ana maning wong lanang sing pinter, taqwa, ahklake apik.
"Oh, mboten menopo-nopo kok, kanjeng Prabu.. Monggo
Siwalan (Borassus flabellifer, uga dikenal kanthi jeneng lontar utawa tal) iku jinising palma sing urip ing Asia Kidul lan Asia Tenggara. Wit iki utamané thukul ing panggonan sing garing. Ing IndonesiaIndonesia, siwalan utamané thukul ing sisih wétan pulo Jawa, Madura, Bali, Nusa Tenggara Kulon lan Nusa Tenggara Wetan.
Godhongé kagunakaké kanggo barang kerajinan lan uga kanggo bahan panulisan naskah rontal. Bahan-bahan kerajinan sing digawé seka godhong siwalan antara liya kipas, tiker, lan sasando.
Wohé uga bisa dipangan. Banyuné (sing sejatiné endosperma cair) bisa difermentasi dadi tuak lan disebut legèn ing basa Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siwalan&oldid=818299"	Kategori: TetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.19, 11 Maret 2013.
Giofan yu says: February 29, 2016 at 1:05 am mator sembah nuwun panjenengan sampon ngijini kulo nglampahi ilmu lantaran panjenengan.
Pambagyo HarjoPujo lan puji katur dhumateng Gusti Ingkang Moho Kuwaos, kacikno wonten kalodhangan wekdal puniko sampun maringaken mapintenpinten karohmatan ugi kasarasan dhumateng kita sedaya, saenggo rencang-rencang saking paguyuban Detik Forum Regional Jogja sampun saget ngawontenaken salah satunggaling pustoko ingkang dipun paringi irah-irahan “ PARIKAN – Nguri-uri Kabudayan Jawi” Pustoko puniko dipun pendhet saking salah satunggaling trit wonten Detik Forum regional Jogja inggeh meniko BAB Parikan. Awit saking wontenipun softcopy parikan meniko, ing pangajab mugi-mugi sageto nambah regengipun DF Reg Jogja lan saget andadosaken tali kekadangan kagem para sederek sedaya. Mboten kesupen dipun aturaken agunging panuwun dhumateng sedoyo panyengkuyung wontenipun softcopy parikan meniko. Matur nuwun kagem siMbah Sang Moderator, Parto_Sentono, Ki Manteb, hyde ryano, Kripik, mas Iwan Noor, Mbak Kembang, Pesisir Kidul lan sedaya kemawon ingkang mboten saget dipun sebataken setunggalsetunggalipun. Ingkang pungkasan, mbok menawi tasih kathah kekirangan anggenipun nyawesaken softcopy meniko dipun antu-antu paringipun masukan ingkang saget nambah saenipun bab meniko. Lan ugi mbok bilih kathah kalepatan nyuwun lumunturing sih samodro pangaksami. Ngayogyokarto @ 2009 Editor
PARIKAN ala DF JOGJA tuku Wedhus, oleh asu Aku Bagus, Kowe Ayu Golek Tikus, Entuk aSU Yen tak Elus, Ojo nesu Numpak gethek karo mlayu simbah elek ora
nggo golek dhuwit Mlaku mlaku tuku ketan Ayu ayu kok brengosan
dolan mengetan, dioyak macan najan brengosan, tapi menawan jare dhingklik jebule cethok jare ndhelik jambule kethok eyang Durno, asli sokolimo kembang teko, ojo podho lungo nang tengah alas sangu bakso ana bakso kok di cucuki paku Wis jam rolas, wayahe padha ngaso ayo ngaso mangan bareng karo aku tindak ngetan bali ngulon numpak sedhan nganggo blangkon angkutan umum dadi becax mbiyen premium saiki pertamax wong luwe ora kongang ngadeg Wis suwe ora mangan gudheg wani mbanting oleh dedeg ayo mancing golek dheleg ngadeg jejeg nyungggi klapa ora kaya ewuhe nyunggi duren ora bisa ngadeg bukane apa-apa ning merga lemes saking olehe keluwen Tuku gabah ning Semarang Gabah garing sekepelan Ra Masalah wedhok lanang Sing penting duwe bolongan Nyolong waja tekan balongan olehe ngedol adoh tekan SUMUT Bolongan aja sembarang bolongan bolongan kudu sing iso ngemut Saka balongan nganti tekan sumut mung saderma golek kuthuk Bolongan apa tah sing isa ngemut ya kuwi sing di arani tutuk jare Durno, bojone jaran dede kulo, anakke setan
Awan-awan mangan gethuk bubar mangan kok ngantuk saben dina sangu rantangan isine rantang katon methuthuk Aku pancen bubar mangan ning ora mangan gethuk Ono Teklek kejegur kalen... Tinimbang nggolek mendingan balen... Pit Abang
kelasmu Nang medan ana terminal Amplas yen udan kebanjiran nggo susuh kodok lha mosok ora nduwe ide babar blas apa ide kuwi di monopoli kaum ortodoks siji loro telu papat lima enem pitu wolu biji loro tetep hebat angger kembang melu ngguyu Siji loro telu astane sedheku mirengake simbah mu menawa di dangu mangan bakwan anget-anget dipangan karo lombok abang awan-awan kok adus kringet luwih penak yen di dus i
Sore eling, sing dieling ra rumangsa Pithik walik mangan peyek isih cilik betah melek (hi hi hi... ciblek) Pithik Walik Saba Kebon isih cilik seneng kelon Mlayu-mlayu neng plataran Snajan ayu ning geleman tuku sate, lali mbayar ajar nggawe kanthi sabar jenang gulali gulane jowo aja lali basane Jowo endog bosok aja di untal aja di buwang nang plataran Lha mosok iya tak pancal padhakna aku iki jaran Malem Jum'at tuku cambah Urip mlarat ojo susah Malem Setu mangan rujak ngguya ngguyu kroso penak Malem Minggu
kakehan pikir dudu amargo mangan wedhus nabuh kendang ojo waton tiwas nggadang, kok ra klakon Nabuh kendang nganti jebol pengin gedhang, kleru jengkol Nabuh kendhang ngundang garong Njupuk gedhag lha kok kleru terong Mangan gethuk nganggo garpu yen sampiyan ngantuk yo sumonggo turu... Iwak lele iwak mas Iwak'e tibo dirubung laler Turu yo turu mass Mung Ojo disambi ngiler mripat merem disampluk sikil ngombe asem disambi ngupil bocah edan golek welud udan-udan enake di udud Jaka edan saka ujung kulon Udan-udan penake ya kelon jare micek nganggo ngorok lambe sepet pengin ngrokok golek sugihan tekan gunung kelud direwangi ora mangan ora ngombe bar mangan kok malah udud kudune bar mangan kuwi ngombe Lungo Ujung Kulon Sangune Bolu Kelon yo kelon Eling anake wes wolu http://forum.detik.com 7
Ngudak Wedus Nabrak watu Ngaku ngaku Bagus Mung ra payu payu..... Ngudhak wedus nginjek tletong
merem melek midak telek nganti kesemuten merem melek merga klilipen thimik thimik sing mlaku nggowo lilin cedhak pengilon sithik sithik kok nesu jarene pengin awet enom Kendal kaline wungu Ajar kenal karo aku
nyuwun pangapunten Gresik suroboyo, kalah disik ojok ngresulo Telek bungkus klaras betah melek waras suket dientul2
nyunggi klopo Gusti ra bales seng olo2 mangan awan karo iwak tahu legowo sok tau
wajik klethik gulo jowo luwih becik kang prasojo gulo jowo kembang dupo legowo pancen ganteng sak donyo pitik jambul nek oro-oro kijang mati dituku blantik senadyan kriwul rupane olo nangen atine apik numpak sedan alon alon mumpung udan ayo kelon kepang dieneng eneng tiwas nengkrang ora keneng keneng numpak sedan ora kanginan mumpung udan, sisan sabunan wedang bubuk gulo jawa yen kepethuk ati lego sego liwet lawuo lele ono dawet kok raono cendole?? Nyunggi kerangang isine gedhang liwat kroya arep nang singaparna Sugeng enjang sedaya para kadang sugeng makarya ngantos paripurna ubo rampe dienggo sajen nyambut gawe nyambi online kapan nyambut gawene ? nganggo blangkon koyo soni josss rapopo waton ra reti bos kaligawe menggok nengen golek sego karo janganan mbut gawe kudu sing temen senajan ra ketunggonan juragan] wader lemu dimasak semur bener kandamu sedulur Dina iki nggone pak camat padha kumpul dodolan tomat Dina iki dina Jum'at aku pamit budhal sholat jumat Awan-awan tuku
macet uripe larang........hiks hiks ...hiks tuku gulo karo tuku bayem urip nang Yogjo adem ayem awan-awan mungga talang jaman edan angel golejk utangan Udan-udan mbakar telo uwong edan golek bolo Ngombe banyu wadhahi kendi Jeng kembang dalem'e pundi?? jarit biru nggo tondo moto duwit sewu nggo tombo gelo Menyang kutha lha kok trima mung nitih unta Sing cetha daleme kembang mboten di beta Tuku peti gawene seko kayu sengon Sajak wes ngerti etok2 tek Ana cah wadon keli nang slokan nganti tekan mburi kaputren Takon ora mbutuhake jawaban ning mbutuhake kawigaten
dikau Tuku getuk menyang bandung esuk-esuk kok wes mendung Ana menjangan mangan gethuk Bubar mangan kok krasa ngantuk Nang blumbang ana iwak teri Jeng kembang lagi prei iwak pindang iwak teri gak ono kembang rasane sepi Mangan gedhang karo ngadeg Ora ana kembang isih ana gudheg dodol gedheg nang samirono
mundhak ngalangi wong mlaku Ya ora ilok ta kang Yu Gudheg wis ana sing mengku Wong mlaku kok sajak kesusu ora ngerti apa tah wigatine Walah mbakyu kok malah nesu Nek nesu marahi ilang ayune ana maling rame-rame di gawakna penthung dipenthungi warga nganti mati kaku Dab, Ru,,,,aku arep nyuwun tulung apa njenengan kersa nulung aku Tekan Madiun mung saderma golek sukun wetenge mules di tambani nganggo entrostop Matur nuwun sanget kawigatosanipun Nyata
saged ngusadani kangen kula kaliyan ringgit purwa marut klapa arep digawe santen klapane akeh olehe nggawa kanthi di pikul http://forum.detik.com 12
Gandheng wekdalipun sampun sonten Nyuwun pamit rumiyin kula badhe wangsul Rambut abang digawe jambul najan dowo, tetep ora nyekli Ngrungokke Wayang dalange ki Timbul Lakon kresno Duto, gawe mrebes mili mangan telo karo paijo ojo lali di campur santen... kangen
Mangan bubur ketan ireng wayah libur pancen sepen Gedung agung hawane sumilir Tuku duku wadahi goni Ojo bingung ojo kuatir ono aku sik ngancani Mas karjo turunan Kumpeni Kutho Yugjo pancen ngangeni Lungo ndesa golek lalapan sugeng warsa enggal dua ribu delapan Roti Bolu dipangan adik Rong ewu wolu kudu luwih apik Roti Bolu dicampur madu rong ewu wolu kudu luwih maju mangan bolu enak rasane rong ewu wolu. nasib jogja kepiye?] Tali Kenur nggo ngukur watu ora nduwe gubernur isih nduwe Ratu Nanggap wayang ora nganggo sindhen kanggo sawetara di gateni mbak Jujuk Yen Kanjeng Sultan madeg Presiden Apa
Jogja akune ning Jakarta ngidam roti olehe apem rego seket oleh limo wayah bengi pancen adem Pengin
ngrokok klobot mangan suket, sapine ora gelem mlaku sirah mumet, kok sing disalahne aku Gremat gremet lakune macan Sirah mumet kakehan kencan tuku emas larang regane
jekangkang boyok rasane koyo cepot wes gak usah repot diluk engkas lak di moved karo momot weruh soto neng prempatan sing dodol jenenge paijo kawruh boso kok pindahan si TS nggolek-i gak yo??? Gak kurang sego gak kurang ketan piring ijo kok dikurepno......... Gak kurang rondo gank kurang perawan sing duwe bojo kok dikurepno... eh dikarepno tahu tempe sayure lodeh ayo gawe
Mangan tahu mangan rambutan Bocah ayu gawe rebutan
mangan tahu nganggo cabe bocah ayu angel goleke thekleg
Yu kembang dereng payu sumonggo nderek aku isuk isuk golek panganan neng warung tuku gedhang awale do nggawe parikan suwe-suwe kok rebutan "kembang" weteng ngeleh kudu mangan mangan sego mangan jajanan mula mulane gak ono lawan kok saiki akeh saingan wit pari di rubung konang ana bajing mangani rambutan ya ngene iki polahe cah lanang ketok wadon siji
kanggo mangan mengko sore dab gadjahbengko ra melu melu mergo wedi karo bojone wit jati godonge ijo godong jati dinggo wungkusan ora wedi karo bojo mung jogo kesetiaan kertas koran bekas arep dibuang mergo wis diwoco beritane aq yo ra melu rebutan kembang mergo wis duwe kembang liane wis tenanan ajar nembang tetep bae ora biso nyambung wis
gelem diajak mlaku sing jenenge gudheg awake mambu simbah tuo nyoba nembang nembang pocung dhandhanggulo ayo coba takon kembang sejatine kecubung opo liyo ajar nembang karo ngguyu tembang pucung opo kinanthi ayo kembang enggal ngaku jare
parikan Iki kembang dudu sembarang kembang nanging kembange wong sak jogja saben dina padha ngucap rasani kembang direwangi
dho nang ngarep lawang Arang -arang wonge sing nonton padha ngadeg wanita lan priya pirang-pirang ndina iki ra nate katon mbakyu gudheg tindak endi, ya tuku lumpia isi rebung kanggo mangan
kertasan, kembang setaman kembang telon kembang sembojo yo kuwi jeneng kembang-kembang (uoopo iki)
mlaku-mlaku kecemplung blumbang arep muggah ora ana sing nggo gocekan http://forum.detik.com 17
ket mau kok mung nyritakake kembang mbok pisan-pisan genti woh-wohan Mlaku ngadeg timik timik Mbakyu gudeg lagi di politik Ngomong lakang koq disambi ngangkang kringete podho metu ora keroso Lha wong lanang koq lambene abang ndhuwure koyo ratu ngisor koq rojo Jare degan jebule klopo tak kiro prawan jebule rondo Neng Semarang lewat Secang Ora Lali Tuku
menopo sumonggo kerso tumbar merica kanggo bumbu yen wis mateng tambahno madu dasar trapsila tur pancen ayu diajeng, aku tresno sliramu motong
atine kembang seneng dadi rerasan tondone ake seng seneng aq ra kerjo ing dina sebtu kembang-e yogjo akhire metu http://forum.detik.com 18
Nyunggi rinjing isine peyek kacang mlaku aras-arasen merga ora niat Sugeng enjing sedaya para kadang mugi sedaya tansah sehat wal afiat tuku gudeg iso pesen pesene nang wijilan aq iki cen wis kangen mulih nang lempuyangan sandang teles enggal dipepe mepe klambi neng mburi wismo pancen apes entuk BRP gek ra ngerti luputku opo tuku kweni, neng Karangdowo ojo wani, karo wong tuwo iwak ati dibungkus godhong jati cacah seket digondhol manuk sriti gemi ngati-ati lan duwe pakarti mesthi slamet saking Kanjeng Gusti baladewa godhonge randu kembang jambe
adol woh jambe Pancen dhasare wong ayu sulistya kapan wae tansah dadi kembang lambe isi asem arane klungsu godhong asem jenenge sinom saben dino tansah rindu wajar wae Kembang isih enom lampu senthir lengane potro tiwas naksir ra biso nggowo dikon turu lha kok malah penekan wit jambe bareng keplorot malah di uyak 4su kawit mau tansah dadi tembang lambe kok saiki sajake jeng kembang malah nesu Ana kebo gaweane ndherum sing angon padha leyeh-leyeh http://forum.detik.com 19
ya biasa jenenge nang forum wadon siji dadi royokan wong akeh wayah bengi ngombe kopi kopi lampung pahit rasane saben dino tansah ngimpi ngimpi basah susah esuke Angon wedhus ora ono taline Nginjen wong adus ketok rambute Nggolek bathok mlaku ngidul kathoke mlotrok apane nggandhul Bengi udan ngombe kopi susu Awak anget mergo bar madang Mau kudanan gawe sirah ngelu Ngguyu wae mergo ngrasani kembang numpak kapal aran perahu alon mlakuke ing laut biru yen to kenal putri sing ayu tulung dikenalke karo aku numpak kapal nyang Maluku prahu karam ganti sekoci seko adoh katon ayu bareng cerak jebule banci Tuku pithik nang Kalasan Lebare tuku ditinggal mblayang Sanes yu Kembang dinggo rerasan Mergo kabeh podho sayang Aja mangan beling lho Mbah nek ngenangi untu lara ne tekan sirah Mbok ya sing eling Mbah putune wae durung kok moh ngalah panen pari olehe gabah ora perlu tuku beras pancen iku dasare siMbah wis tuo ning isih nggragas nggowo
Sayur terong rupane dowo Terong dikethok diwadahi kuali Tuwo ora sembarang tuwo Otote kawat balunge wesi pisan lungo nang tengah alas adoh omah turu neng tenda najan tuwo neng ora tuwas wong siMbah terbukti perkasa Mancing iwak nang
tuwo dudu tuwas jare siMbah sing ngrejekeni numpak becak gowo baskom luwih penak sing rodo enom gawe santen kok dicemplungke kolah sugeng sonten, Mbah !! Rejeki paringane Gusti Nek diparingi kudu disukuri Sampun sepuh iku ugo rejeki Ampun dados sepuh ning tuo keladi mangan rawis lalapan pete kurang legi tambahi gulo Pancen wis dadi adate malem Suro "ngumbah pusoko
Menyang Galur lewat Dekso Ora lali tuku semongko aku ngajak para konco nguri-uri budoyo jowo
Ranggalawe Adipati Tuban Amarga pitenah kasoran Yudo Mulo Pakdhe gawe Parikan Nyenengke manah sinau Boso
angon sapi neng tegalan tali pedhot sapine mlayu pancene bener maca parikan ati seneng iso ngguyu timun suri di pangan ula sawa weruh blacan kok di arani macan ayo padha nguri-uri budaya jawa gawa parikan ngrakektake kekancan manuk manyar
balung wesi wesi dipande dadio palu wong wedok pancen gemesi dijiwel gelem didemok nesu Mangan tahu nyeplus lombok Nggak kuku deh Boookkkk!! Jambu alas warnane Ijo sing digagas wis duwe bojo mangan bubur, bubur kajang ijo wayahe libur, eh malah mlebu kerjo ono gulo ono semut durung rondo ojo di rebut Menyang pasar golek klopo Ojo lali tukuo pecel Ra ngerti ngomongke sopo Ra perlu rondo penting kecekel mangan telo nganggo klopo rondo po ora seng penting ono numpak kereto jejer masinis najan rondho isih kinyis kinyis Sepur, sepure Argo Lawu Mlakune neng Ngayogyokarto Ancur, ancure atiku tiwas tresno jebule rondo mangan timus kr bakwan ngombe teh kr teko http://forum.detik.com 23
bapakne doyan prawan anake iseh cilik wae wes ra
Bojo Ayu tur yo nduwiti Tangi turu nyawang wong ayu Rampung adus menyang megawe Rodo susah duwe bojo ayu Ra nde duit bojone didol wae tuku bumbu neng pasar legi nembung kunir nggo gawe gule dino setu-minggu forum sepi yen dino senen biasane rame Menyang pasar golek bakwan Sido menyang penake nge-bis Sajake lagi dho cekak pikiran Biasane patang baris saiki dho rong baris Jambu kluthuk dipangan mentah angger pethuk kudu muntah...:hoeek: kerupuk terung diwadahi tampah wis cumawis kanthi rapi durung durung kok wis muntah mengko gek wis telung sasi
banyu mili tibo neng kolah kolah keramik diangkat abot rung dikumpuli kok wis muntah jebul bener pacare
kok kon nikahi http://forum.detik.com 24
lara mata sakit netra durung rondho kok wis sisa neng Semarang numpak kereto ojo lali tuku iwak bandeng kuwi pitondo dudu rudapekso yen bocahe podo-podo seneng nonton angguk nang pinggir progo yen wis mathuk nggih monggo kerso Saka Beijing tumuju Padang Sugeng enjing sedaya para kadang tuku kanji ing tegal boto meres klopo ninggal ampas Doa puji kagem Pak Harto, Mugi enggal kaparingan waras
mangan sate ojo kakehan mundak sirahe ngelu saiki wayahe mangan sopo sing arep melu ? dereng menang ampun sesumbar sampun siyang sumonggo dhahar Jajan pasar dipangan bareng Tuku iwak jenise bandeng Mulo sedereke monggo dahar bareng Sakmeniko wayahipun dahar siang jaran kore narik kereto kencono mubeng kutho ngirit para priyayi aduh koyo ngene sepining donyo saben bengi ora ono sing ngancani walang kekek, walange kadung walang kayu menclok neng pari snajan tuek, wis kadung wuyung rupo ayu, nentremke ati mlaku-mlaku menyang sleman tuku
wetan Pathuk kulon Ndekso yen ra pethuk kok yo neleongso tuku bakpia neng pathuk parkire kebak nganti kiwo tengen nek wis suwe ra kepethuk kuwi njuk marai kangen isi asem jenenge klungsu godong randu arane bolodewo udan-udan ojo kesusu dalan lunyu mengko ndak tibo Pethuk simbah tuku gedhang Isuk-isuk kok wis kudanan Mugo-mugo dino iki padang Pasrah wae marang kahanan Saka Njedhing nyangking dandang arep dienggo ngadang tela Sugeng enjing sedaya para kadang Mugi sami kalis ing sambekala Esuk udan sore udan lungo kerjo nggowo payung ojo dianggep wonge edan piye maneh yen lagi wuyung esuk mendung sore yo mendung malah ra sidolungo dadi kur meneng nek wong sing lagi nandang wuyung nglakoni opo wae dadi seneng Polahe koyo kitiran mubeng dikon meneng ora gelem atine wong sing
gendhong apa di pundhak karo mlaku thimik-thimik dodol jenang tekan Pengasih Kono Jeng Kembang jane pilih Sopo? Teka juwana tekan rembang mung saderma golek theklek Sida ana perang kembang yen bojone arep dipek Lunga angon cempe nganti tekan sampang bareng mulih kok awake ditempeli salonpas Nek milih kanggone dhewe, iku gampang lha kanggo wong liya durung karuan pas Tuku roti bolu neng Semarang aku ora melu-melu lho yu Kembang !! Nggawa bolu kok di kerek Ora melu namung
dandan koyo dewo-dewi Dewaning Asmoro kang mudun bumi Yu Kembang lan mas Haart koyo selebriti dadi
Ratih lan Bathoro Kolo adem-adem ngombe kopi kopi Lampung pahit rasane ayo kabeh podo memuji mugo kito enteng jodone golek omben esuk esuk wit gek emben ra entuk entuk Kucing andora anake telu lucu-lucu warnane ireng semu Simbah pancen sampun layu kathahi amal sakdurunge dadi lelayu Ojo nganti padu karo bos soale mesti ra iso menang ditinggal sedino
iki dina jum'at sing muslim ayo padha sholat jum'at sumuk ra kringeten susu didumuk ora keri gebangeten numpak andong mubeng kutho kroso luwe tuku sate simbah ompong ra duwe wojo paling lucu ndelok guyune nggowo banyu ojo nganti wutah ati sing tentrem kudu sareh wingi wis Haart Kembang Simbah saiki ganti sopo maneh?
gardu pandang bukit pathuk mata abang tandha ngantuk Bengawan solo kaline banjir numpak prahu sinambi ngerokok Lungguh sedelo mergo mung mampir sing diparani malah isih ngorok mangan krupuk campur cambah opo isih ngantuk,Mbah ?? tutup sirah arane kupluk kambil cilik jenenge bluluk melek bengi tekan esuk kurang turu rasane ngantuk
kompi.. Ngirim DF ra ditanggapi.. awan awan mangan rujak Pasar Kuncen tuku sapi ngepost neng region Jogja ojo gelo yen ra di tanggapi Omahe bu Titin katon sepi arep nyilih loyang dandang sak pinunggalane Nek pengin di tanggepi nggawa wayang sak dhalang lan
nyegoro lebu wong tuwo kudune sabar kanggo momong anak putu klopo diparut go gawe santen santen dicemplung nang jangane wayah nyuwun pangapunten menawi teksih kathah lepate numpak jaran tanpa kereta Jarane lugo mlaku baline nyenengke tenan regional Jogja pinter boso akeh ilmune
Lha kok ngawa rinjing tah Mbah tak sawang isine mung klaras NGaturaken sugeng enjing Mbah mugi tansah pinaringan waras setu minggu dino libur dino jemuah mulihe gasik tinimbang kesasar susur luwih becik sinau dhisik Papat ro telu dadine
akhir sasi Irit-irit nganti tanggal siji Kewaregen mangan dadi begah dadi penake njuk gek turu mesakne temen ki pakde Gadjah ngenteni awal bulan nganti kuru nganggo Hem lan celono katon rapi nganggo dasi diarep-arep ora teko jebule wis telat rong sasi Ngalor ngidul golek rejeki Njaluk mangan ra tau dike'i Ngudari sampah entuk sego teri Sambat kerjo ning koyo
omah abang-abang warnane tomat buah gurun arane kurmo wong urip gampang sambat sithik-sithik ora trimo http://forum.detik.com 31
Menyang kaligawe arep tuku klasa tukune janjian karo marmaya Wayahe megawe direwangi rekasa wayahe gajian mung di gaji semaya Lungo neng pasar kanggo
podho kerjo sing tenanan ojo gampang anggone sambat Awan-awan buka detik Ra iso moco mergo macet Angger awan kok mesti rusak Ning mergo gratis dho rasah sambat neng kutho wayah esuk numpak jaran, jarane kore awan sumuk bengi sumuk mung rodo bedo jalarane awan-awan ngobrol neng DF atine seneng ketemu kanca-kanca bocah saiki tontonane BF
cen sedenk tenan iki lungo nang brebes lewat muntilan yen udan deres penake kemulan menyang sidoarjo lewat gempol kota malang kota buah apel adem-adem kumpul sinambi ngobrol tambah seger ngombe nasgitel jambu kluthuk dirubung laler jambu alas marahi mumet esuk esuk kroso sing seger kopine panas gorengane anget
ngombe wedang, karo pak kliwon sugeng enjang, sedoyo kemawon -i'm a new comerwayah isuk sarapan burjo mangan sego goreng ngko nek awan monggo mlebet teng reg Yogjo ampun kesupen absen lan kenalan
gudeg yojo, lawuh bakwan males kerjo, malah parikan prei dowo penake mudik nang yogjo ojo lali nggowo oleh2 sing kathah nek sampean kroso males
gayengke Gadjahmada patih Mojopahit duwe janji sumpah palapa pancen wis bener iki trit iso nguri-uri budoyo jawa kathok dowo,
tanggal tuo, udude entek mlaku2 bareng lek heru ketemu prapti digonceng sumadi rasane suwi tenan ngenteni jam telu awake ra tenang, wes kepengen bali opo tumon duitku arep disilih soale arep tuku peso karo wungkal
aku reti kok mr sedenk pengen mulih soale bojone arep di brengkal mlaku mlaku lewat galengan pethuk cah ayu lali kenalan.. nasib nasib
mangan glali, nganggo rok mini dasar lali, opo rawani? mangan telo karo dab jape nek wis tuo akeh laline mangan glali, nganggo rok mini dasar lali, opo rawani? mangan telo karo dab jape nek wis tuo akeh laline karep ati ngadeg bale griyo mbangun pondasi nganggo watu laline kuwi ora mergo wis tuo nanging seko kerep mangan brutu angele golek gawean, mubeng
jakarta ket wingi udan saiki nangdi2 keno banjir abon daging sapi disuwir-suwir adang ketan nggo gawe lemper ojo nyalahke udan lan banjir ning tata ruang sing ora bener mas nyoto iseng nyedaki perawan mas parto kepising cedak kuburan
mangan telo entuk bongkotane lha kok midak *** kebo sing salah dudu mung
postingan nang DF ilang kabeh ronce kembang kembang cempoko opo sing ilang, opo sing sirno ? arep lungo nang semarang penake numpak bis wae postingan sing wis do ilang jarene kon ngikhlaske wae neng kali akeh wong golek ulo ati2 ojo nganti keno racune saiki akeh sing podho nggresulo mergo preinan dowo dibatalne lungo neng padang numpake prau layar jeng keita ro kembang lagi golek pasangan anyar simbah tuo nggoleki tekene dasar lalen soale wong tuo asyem tenan preine dibatalne rasido mulih ning nggone morotuo neng toko bangunan tuku kawat sekalian karo tuku wesi 12 mili dadi uwong ojo kakehan sambat opo anane prayogane disyukuri tuku kambil lali ra disrumbat arep dinggo santen mangut lele ora ateges aku sambat pemrentah sing mencla-mencle rakalaaap!! http://forum.detik.com 35
mangan gedhang gedhang rojo sugeng siang kawulo yogjo numpak mobil, mobil merci numpak motor, motor pitung ono seng ngerti bis arah kediri? mbok kawulo nyuwun pitulung mangkat kantor duite keri terus utang ning lek kasiran umpono arep ning kediri luwih penak numpak jaran *tur dudu jaran kepang esuk-esuk sarapan bubur sorry... aku ora ngerti, Lur !! esuk-esuk golek emping so di campur srundeng lan ketan menawi gajah mboten perso coba taken nain wan wan... lungo nang palur melu rombongan poro sedulur ayo jum'atan Wayah bengi weruh lintang Yen didelok kok mbayang Cah wedok klambine semrawang Marai mulyo anggere nyawang Weruh cah wedhok klambine semrawang Nggawe mripat dadi jelalatan Ojo suwe suwe anggonmu nyawang Nang njabamu ana blumbangan.... ( mekso banget ik... ) dolanan dakon karo ngadep wedang wedangan legi senengane pak kaum weruh cah wadon klambine semrawang sayang wis dilabeli bukan milik umum numpang nguyuuuyuu kagem simbah
lungo nang pawon nganggo teklek nang pawon mergo arep mangan karo simbah ojo wani ngenyek mengko ndak diuncali ban masak sinambi umbah-umbah goreng tempe dadine gosong aku ora wedi karo simbah amergo untune wis ompong wedang bajigur jagung bakar poro sedulur ayo Kopdar gagak mangan telor dadar di urap titik mbek rawon mboten saget
lebaran beleh kebo kurang manis tambahi gulo kroso legi rasane bubur ojo tamak golek bondo donyo luwih utomo nambah sedulur jenang abang gulo jowo sing takgadang malah lungo dolanan dakon karo ngedep wedang terus mangan sotone mbak siti weruh cah wedok klambine semrawang wasyem tenan, ono stempele "simbah properti" wkwkwkwk ndelok kethek, kleru cucut udud entek, cangkeme kecut
siji loro, mangan duwet wahing sero, monitore bruwet *njijiki rawo rowo okeh boy0 njer0 weteng ono bayii konco kabeh sikek y0 aku meh arep bali........... jenang abang tuku nang pakem nasibe bujang bengi2 kademen *tenan iki trasi bakaran bocah dadi urikan bar kemis setu bar nangis ngguyu manuk podhang manuk kutut bubar
mulihe mampir Temanggung ati susah rodo kelangan jebule lagi loro wuyung adoh hiyunh, sikilku loro loro wuyung, loro bronto
kok nganggo tiket ?? sory OOT diluk, wingi bar menang tiket Gala Premire "LOVE" di Plasa Senayan ... Awan-awan mangan sega rawon ngumbene susu ben dadi sampurna Sugeng siang sedaya mawon sugeng makarya ngantos paripurna nggopek janur, kleru godhong sinom kang iwanoor, rumangsane ijik cah enom
awan-awan golek panganan penake lawuh nggo tempe karo tahu nadyan aku angkatan
YO MEN golek jimat kangge tondo moto nonton layar neng nduwure kereto mertamu ning nggone kang parno disuguh tempe kripik ojo doseneng ndelok film porno kui ora becik nek dolan dewe aku dadi sedih gandeng wis sore njuk pamit mulih nggowo paket di sunggi tengen ketok-ketok ananeng pintu ono siji seng nggarai kangen ngombe kopi joss station tugu nyang sawah nggowo palu aku melu....... angon sapi neng tegalan sukete lemu ijo royo-royo
pancen sepi lungguh dewekan ra ono pacar ra ono bojo Adang jadah diwadahi tampah kasinen ditambahi uyah. bocah ayu pamite kuliah. muleh2 nggembol bocah jenenge tesy asline kabul sajake iki pengalamane mas kriwull... jenenge tesy asline kabul tapi dudu pengalamane Mas Timbul gawe gule tambahi uyah goblog tenan malah dinei awu tathun saiki regane murah sewengi mung satus seket ewu Tuku beras diwadahi kandi Susuk satus diwenehi permen iki dudu pengalaman lho dhi.. mung nyonto nyanyiane pengamen nguras kolah, nemu cething pamite sekolah, jebule chatting cah cilik dolanane gunting bar chetting kok malah bunting Nggodok banyu diwadahne kendi yo ngunu iku kelakuane cah saiki nang yogyo tuku klambi trit iki saiki koq malih sepi...? mangan nganggo piring tapi ojo karo mlayu senajan dadi bunting tapi malah
deweke wis kagungan bojo Mlaku-mlaku nang yogjo karo ngisep mbako lan cengkeh Ojo ganggu sing wis kagungan bojo Sing kinyis2 sik wuakeh.. mangan bubur ojo karo mlayu bubure diciduk nganggo enthong seko ngarep ketoke ayu seko mburi gegere bolong rak lali moso ku le nyembah iki tho bocah titipane siMbah... jalan neng kute' njur
warnane ijo sing digagas wis duwe bojo *malah nyampursari nyampur sari lagune kempot arep sisri
mung crito... -------awan-awan mangan gedang pinggir kali ngawang-awang simbah mbujang sopo sing di golek'i... gulo jowo legi rasane yeng mung crito angel mbayangke
kayu glugu dikiro meranti aku nunggu krenteking ati... sing di peneki galahe kayu sing di krenteki malah mlayu kewan sing reged arane **** eh ****ne dilebokke mesin cuci nek pancen ora do niat rabi paling2 "anune" arep nggo gantungan kunci
endog pitik digoreng endang jarene meh dinggo lawuh eling-eling to kang koyongunu kui ora mung dinggo nguyuh kayu mranti bahan omahe mlayu siji akeh tunggale kue sisir bekjone nganti turah ojo naksir bojone pak lurah yo Mbah kue sisir dudu roti kismis aku naksir sing isih kinyis kinyis ono kethek, diobong gosong duit entek, atm-e kosong rakalap tenan ana kethek jenege anoman duwit entek yo golek silihan.. ra gelem diwenehi opo kowe emoh sing gelem nyilihi wis lungo adoh esuk-esuk ambune wangi mbasan sore dadi koyo kluwu mbah, nyuwun tulung aku diutangi mengko tak cicil sesasi sewu ono roti sisir ora ono bakpau'ne ono ne naksir wani ora karo bapak'ne??? http://forum.detik.com 42
ojo nambah nek ra iso makani ye opo simbah trimo kreditan panci ye roti sisir kanggo sarapan sing naksir akeh
wani dibuktikan... awan-awan kok kudanan padahal lagi musim paceklik niate Simbah arep membuktikan bulno tekan nggone malah ndelik simmbok jamu abot nyunggine tiwas ketemu copot untune paklik dolanan klungsu karo cepot ndelik weruh untu copot menyang kantin goleh jajanan dino valentin akeh diskonan jare turu kok ora merem ketemu aku mesthi kesengsem jare turu kok malah melek arep ketemu, rupane malek arep njahit celono ojo lali nganggo dom nadyan Simbah wis tuo aurane ngalahi sing enom
mbah sijem okeh bandote kesengsem karo dompete anak gajah
loro ati2 simbah anake limo goreng telor mata sapi opo goreng telor dadar bengi iki reg yogjo sepi mergo kawulone do Kopdar jamur barat, digoreng sangan kopi darat, nambah paseduluran ngati-ati, karo bendho sopo ngeti, ono sing jodho arep
upload kopdaran jebul ora ono gambare Nandur kacang bungah atine kacang ngono manut lanjaran Sing do sumringah atine Mergo wingi melu kopdaran tawes,cetul,wader cakalan wes kriwull pinter temenan seko gaplek digawe tiwul bareng mateng enak rasane ojo lali karo mas Kriwull dadi kandidat MoM jarene
seko gaplek digawe tiwul bareng mateng enak rasane ojo lali karo mas Kriwull dadi kandidat MoM jarene Sega Gaplek saka gunungkidul Ketambahan salak saka sleman Kampanye dhewek si Mas Kriwul Moga tambah
Turonggo akeh wit waru wonten kalen lan tambak biru Sumonggo meh menawi turu Boten kesupen doa bapak ibu uwong elek, njaluk dithuthuk beni melek, saiki ngantuk tuku gethuk nang yogjo wayah isuk ayo kerjo lambene sariawan rasane loro tenan saiki wis awan
apik ben awet ning ojo lali mbayar nadyan DF saiki lelet DF'ers Yogjo tetep sabar
lingguh isuk nunggu layang kabar wis diwoco nggo mbuntel janggel najan pisanan isih iso sabar tur suwe-suwe terus mangkel mbuntel janggel ning pinggir kali keno dadak manuk pipit rasa mangkel ojo dipendem ning ati mengko mundak dadi penyakit
awak pegel penake nglekar karo ngombe jamu tambah joss mumpung DF lagi lancar monggo dilanjut leh ngepost benjut ndase lanjut pakdhe!! ono boyo buntute dhowo lagi ngombe duduh klopo neng Jogja ono kabar opo wis suwe
buahe duku roso sesak ananing gawe moto ngantuk kepengen turu lungo neng
tuku gereh lung neng suroboyo liwat pathi bingung bar leyeh-leyeh ora kerjo tekno listrike mati tuku marning neng tempat budeh gut morning every badeh.... tuku gethuk ning pasar pathuk isuk-isuk kok wis ngantuk isuk ngantuk durung sarapan weteng krucuk-krucuk wesss gak tahan gulo jowo kanggo
numpak jaran balapan karo mobil durung sarapan ning wis libil warnane abang lomboke rawit arep nggo bumbu wis kadung wayu naliko lintang ambyor ing langit pertanda aku ngenteni sliramu duduh klopo diombe pangeran tuku jadah dipangan jaran ngguyune sopo sing ra ger-geran weruh simbah nandang kasmaran ono manuk jenenge ab4bil opo iku libil??? mangan sayur wet dino sloso sing dinteni jebul ra kroso ana tobil kecemplung segara ra ngerti libil ngaku wong jogja maap aku bukan wong jogja mas jadi gak ngerti opo iku libil mas....
mangan kikil campur sup libil means pup
joko kendil mangan klopo nopo libil boso kromo? marut kambil dinggo njangan nek "libil" kui boso walikan numpak bis menyang solo nek pipis walikane opo? nuthuk alu, njangan kluwih wis jam telu, wayahe mulih mangan lopis ben ra lengip ora weruh jebul wis surup http://forum.detik.com 48
nek pipis dadi hihib nek nguyuh dadi lurup omah penuwun jati kayune matur nuwun kagem infone.... adem mergo udan mangkane njuk jaketan iki gawe parikan opo parikan walikan ngawe kendhang soko boto sugeng enjang wargo djogja mangan tahu neng warteg paijo salam sejahtera kulo nderek posting teng yugjo woh asem rasane
dituku ngelih tenan aku untu gingsul manis esem'e arep wangsul deres udane ketok ayu mergo gingsul tambah gek apik atine kulo dereng saged wangsul amargi dereng wayahe kembange wis do mekar disirami ben tambah akeh mumpung DF wis lancar ayo do ngepost maneh http://forum.detik.com 49
iwak banyu opo iwak laut iwak laut jenenge gereh mumpung df ora semaput ayo gawe parikan maneh
kalung manik-manik kalung dinehke atine rasido gelo wasyem tenanik df le tangi mung sedhelo *bar kui semaput meneh endlap-endlup menyang sawah nyangking jadah wayah sore dolan layangan ati bungah esem sumringah mengko sore arep bayaran leren nyambut gawe disambi madhang
nang Turi Gawe parikan nggo nglipur ati neng cakruk nggowo gethuk cacahe selawe dinggo barengan moto ngantuk deklak-dekluk dinggo nyambut gawe ra penak tenan http://forum.detik.com 50
ngulon ngetan nggowo senthir dhuwit gajian ya mung mampir
mulih nang Yogjo arep niliki kahanan duit mampir mergo bojo opo mergo utangan ? ono boyo numpak montor goro-goro debt kolektor arep lungo neng pantirapih wis jam limo wayahe mulih bengi-bengi motone ngantok turu mlumah wetengi ngelih konco-konco kok do ra ketok jam sepuluh wayahe mulih sego liwet uyah-uyahan andom slamet perpisahan Awan bengi mangan sego rawon Sugeng dalu sedoyo kemawon nang omah mangan sego bakul... ngliwet sego nganggo dandang... eee enek mas kriwul... kulo dongakke MOM'e menang... *cendole.. nang kuto nggalek jajane kripik alen alen lan manggise... Amin mas kripik.. matur nuhun doangane blimbing
udan saiki cerah tuku apem mung separo howo adem kelingan bojo esuk-sore wayahe kerjo ben akeh rejekine parikan neng "DF Yogjo" tambah nyenengke
ono kethek, njaluk dipecut udud entek, lambene kecut dolanan ojo mandeg bar mangan mesti wareg golek mina nyemplung nang kedhung wis kadung tresna ra wani nembung sugeng dalu... den.. nderek tepang + parikan abang abang ora legi
kayane kerep krungu parikan iki gek SD nguri2 karo ngangsu kawruh ben ilmune tambah akeh deg-degan nunggu jam sepuluh mergo DF arep semaput maneh wayah bengi nonton indovision df mota-mati ayo
kolojengking ngentup bathuk dijak lungo mangan karo boss lungone karo ngguya-ngguyu mumpung isih iso ngepost diluk ngkas DF-e arep turu mangan mangan nang mbak dyah ngombe es teh tawar rasane iki DF sido njepat opo ora aku ra sabar ndeleng
udan deres nduwur ngambung ngisor teles ban-e nggembos, numpak andong lanjut ngepost doonk ... Luweh ora sah digagas ...
doyan sopo sing due duit kene silihke aku ... siiip tuku jahe neng pasar jero mantun gawe pelipur lara...
terima kasih.. pitik cilik mlebu omah mabur-mabur omah gedhe, omah gedhe pinggir tegalan isih cilk, isih cilik gampang diatur mbasan gedhe, mbasan gedhe ugal-ugalan karung tipis bungkuse klopo bingung arep nulis opo..?? ono sawo dipangan uler wonge bodho ngakune pinter ojo nesu yen dikandani dino minggu DF-e sepi mangan duren sing akeh dino senen rame maneh mangan duren di iles-iles dino senen
duren akeh bgt, akhire seruangan mabok duren kabeh Lanjut parikane ... jare kembang bar kudanan njuk saiki nganggo jaketan wis wayahe rolasan ayo konco do mangan turu ijen, isuke kok mati mangan duren, kene do dibagei tuku gelas neng pasar johar ora lali tuku dolanan jam
wijen nggo nggoreng saren ambune koyo peceren ning rasane koyo duren klopo di untal karo gedang oppooo iku
arep golek konco neng DF reg Yogjo saiki wis meh jam limo wayahe nemoni bojo tuku gori neng pasar kidul bengi iki kok ra ono sing njedul?? lungguh nyenuk nganti awan weteng kluruk ayo gek sarapan http://forum.detik.com 56
nganggo kemben gek cepet diuculi aku kangen karo sing taktresnani mlebu DF Yogjo karo lesehan dino seloso ayo gawe parikan neng
golek meneh isih okeh jati tuo digawe panggung temu lawak dipangan jaran biyen gelo sakiki bingung mikir awak dadi rebutan jaran kencono nganggo gelung timbang loro ojo bingung tuku boto kleru watu loro bronto dudu loro untu awak kuru kurang mangan bar turu gawe parikan ngantuk banget turu ra tangi-tangi ben lek tangi digugah karo di pecut isih isuk ambune isih wangi mbasan sore wis dadi kecut wis sarapan nganggo tempe http://forum.detik.com 57
gawe parikan cen nyenengake mangan bakso lha kok kurang uyah nek kurang enak yo dipyuri awu jaman saiki pancen ora ono sing murah sego endog esteh we wis nemewu tuku lemper di bungkus godhong waru jarum super sebungkus wes wolung ewu hiiikkks......... wis mangan kripik isih nyekeli bakwan udud kui ora apik dinggo kesehatan mangane nganggo soto kaki kepanasen nganti ilate melet jare wingi wis diperbaiki neng DF kok tetep lelet njaluk sega diplastiki durung randha ojo digodhani
nek reged dikumbah enake ngumbahi dewe ternyata siMbah selerane sing STW
Mbah ... gajah luwe ndang pakanono simbah sajak tebar pesona mangan kebab ono iwake pengalaman bab opo kiye??????? panganane gedang karo telo pengalamane sakdurunge dadi rondo
karepe wae kurang toto tetep wae kurang ceto lungo neng warung boto golek dalan sing alus nek isih kurang ceto nganggo kocomoto minus rokok kretek minak jinggo kok sepi ngene yoooo??? mangan pepes karo ngilo kan wes sampeyan enggo mangan nganti kewaregen ben mengko ora ngelih kulo nyuwun pangapunten ajeng pamit
sembodo kulon progo, iku binangun ono prawan ayu nggolek bojo mr.sedenk seng paling wangun nek ra ayu ojo di untet prawane
ketiban kursi, nganti kejengkang okeh sing ngantri, tur nagih utang ono kirik mlaku-mlaku ojo serik karo aku ono rondho nganggo gelang dikancani
eng rowo legowo bagus ra ono liyo kerep adus jare kulite alus legowo bagus...koyo kenthus jangan lumbu dicampur koro kang tantooo ayu ra ono liyooo Ono woh jenenge cengkir Nek wes janji ojo dho mangkir Ndeleh pit nang nggon parkir Pit'e ilang sing duwe kenthir numpak dokar mlakune ngulon wong sabar mesthi kelakon buto cakil methakil, ngemut penthung jowal jawil, jebule njaluk ambung nini pelet rondo sugih DF lelet tinggal mulih
peresan klopo njenenge santen arep ngopo-ngopo kok aras-arasen sesuk ojo lali Jumatan dinggo sangu neng suargo aku arep pamitan sesuk prei telung dino
mlaku mlaku nang ratu boko tumbas banyu klopo ojo lali tambah gulo sesuk prei telung dino iso ngaso sing dowo iwak paus nek tengah segoro awak bagus rak ono liyo mbuang sampah neng ngisor waru awak lungkrah kepingin turu kabeh manuk due cucuk ket seko esuk hawane marai ngantuk mlaku-mlaku karo mangan iwak
kecempulng kalen.. timbang golek mending balen... senthir lengo potro sing dipikir ora rumongso tangi turu, njuk kekemu awak kuru, mikir sliramu njajan brongkos nang lempuyangan najan repost asal parikan mlaku2 neng nggunung.. saiki aku lagi bingung.., numpak sedan alon alon bar kudanan pengin kelon ora payu bakulan jenang ketok ayu jebule lanang kembang jati dudu kembang koro
nampik siji teko maneh limo nek arep kekancan ojo nggo nggolek bathi wis suwe ra parikan dadi kangen ning ati nek arep kekancan ojo nggo nggolek bathi wis suwe ra parikan dadi kangen ning ati nek arep kekancan ojo nggo nggolek bathi wis suwe ra parikan dadi kangen ning ati lha kok postinganku parikan dadi akeh banget, dobel2 ... mangan tales, kok isih ngelih udan deres, raiso mulih tuku wedus cacahe limo aku bagus ra ono liyo awak nggreges rasane mriang udan deres kangen yu kembang.. *mugo2 ora moco arep lungo nang brebes malah menggok semarang yogjo saiki udan deres jakarta panas ngenthang2 bubar adus nuli lungo bocah bagus uwis teko krikil anak watu buto cakil untune metu jarene mak nyus dadi akeh sing podo mangan nek pancen bagus mesti wis duwe gandengan http://forum.detik.com 62
nahan luwe nganti gering pancen nyata kurang pangan rame rame melu gathering mugo mugo entuk gandengan
gandengan piye to mbah..lha df ki isine lanang thok mangan bubur neng nduwur sangan bubar gath siMbah nyebar undangan bocah mbambung golek gandengan dianya gabung aku sukuran arep dolanan karo tanggane siMbah sukuran melu ndongakne ora iso dibaleni nek wis kebacut opo maneh nek masalahe penting nadyan DF Yogjo kerep
ayu tansah ngangeni iwak wader dioyak yuyu bener kandhamu duit akeh ojo sembrono anak sholeh nyenengke wong tuo
jarang kepang ala jaran kore wong lanang menangan dhewe nganggo kathok benike dhedhel wong wedok kakean rewel golek suket ngisor panggung cilik cagake mung kegeden empyake sirah mumet ati bingung naksir adine sing kedanan mbakyune Ajining diri songko lathi, ajining rogo songko busono jambu alas kulite ijo sing
gelas urip bebojoan kudu sabar lan ikhlas ono tlogo tengahe alas golek kayu akeh rayape piye arep sabar lan ikhlas lha sing ayu malah tanggane
mangan akeh lawuhe ono tempe lan soto sapi nek nyawang bojone dewe iso nyegerke moto lan ati dino Jumat nganggo bathik pengin selamat tumindako becik ono gulo ono semut durung rondo ojo direbut
tangan tengen opo tangan kiwo aku kangen karo kuto yogjo peksi gede warnane abang dereng ngertos dikiro parkit selamat kangge
iki karepe kepiye?? nyencang pedhet nang pandengan pdhet mlayu nggoleki sapi ora kaget ora heran dino minggu mesthi sepi tuku sapi neng pasar legi yen
ngono, ra sido wae boto diuntal wewe kok ra sido ki pie tengahe alas, akeh uwit jatine wis barang tilas, akeh panjalukane njaluk perawan ngisor gunung sindoro nyeluk perawan sing noleh buto ijo.... tuku benang di doli borjo opo lintang kui buto ijo?? welah njajal geplak+wingko nduwur bantal welah asal njeplak mengko tak untal.... *wah kaco tenan ki parikane mepe bantal, karo numpak pit ojo diuntal, rasane pait mulih sik caaahh jam papat setengah limo juragan rapat anak buahe lungo klopo sak janjang, hayo raiso nek di bungkus klaras sugeng enjang, mugi tansah wilujeng waras golek pandan cedhak wit pring nek wis sarapan ayo do posting bolu kukus gulone pasir nadyan bagus akeh sing naksir tuku wedus cacahe limo
ngantuk pegel sikile lambe meneng durung mangan sego atiku seneng arep mulih Yogjo wis oleh sego gek ndang mangan melu Gath Yogjo tambah paseduluran weh jan, tret iki kok ra ono sik ngisi maneh ? wiwiti ah ... nek ditakoni ojo kur meneng ndak sik nakoni dadi gething mulih Yogjo atiku seneng mergo wingi melu gathering
melu gathering nang Boko saiki kancaku tambah akeh wingi bar preinan dowo njuk saiki wis kerjo maneh mangan ora ono sego akhire mangan arem-arem nonton foto gath "Boko" dadi melu mesam-mesem mangan tahu isine gulo gulo jowo wernone ireng yen kelingan neng candi boko mas iwanoor teko, dadi gayeng kaos DF Yogjo wernone ireng nek nganggo marai nambah PeDe acara gath dadi tambah gayeng mergo MC-ne sik nggemeske http://forum.detik.com 67
wayah isuk uwis gawe trit ono manuk mencok pager hawa isuk pancen seger ono tikus ngisor
kapas ono banci ketoke kok podo sumringah TS-e parikan nangdi ayo parikan maneh Mbah sepur truthuk gerbonge pitu manthuk-manthuk karo ngguyu
sing sregep nyambut gawe ben cepet sugih gandeng saiki wis sore aku
mung dolanan nganti ali ora makaryo rame rame ayo parikan nglipur ati, nglestareke boso Awan2 tuku ghambas Ana prawan Klambiné abang Wedang kopi, gula jawa, Yen Kepethuk atiné lega Buah dada buah kedhondhong, jangan begitu dong mangan roti ngombene es teler ngene iki parikan kontemporer paling penak piknik nang Yogjo akeh nggon wisata lan panganan enake nek wis duwe keluargo arep kerjo wis disiapke sarapan tuku pot nggo nandur kembang supoyo urip yo diopeni paling repot dadi bujang arep nyuci ora ono sing ngrewangi tuku pitik nanggone mbok Sabar ojo lali njaluk sambele
dadi bujang kudu sing sabar mugo cepet ketemu jodone ono kewan, lha kok galak tenan setuju kang iwan, klambine yo wis setlikanan awak kuru nguntal plintheng tangi turu kok gulune cengeng kambil diparut dadi santen kudu urut ojo mlumpat sugeng ndalu sedanten mugio sami sehat iwak sepat iwak hiu saiki dino Jumat
tawon saiki jumat jumat kliwon mangan abon campur lalapan nek dino kliwon lungo neng cebongan lambe meneng mergo mangan akeh atiku seneng sesuk prei maneh Nggelar sprei ono ing ratan... sesuk prei iso jalan-jalan..
panganan seko telo arep jalan-jalan kok tanggal tuo nggodhog telo digeneni nggo blarak... walau tanggal tuwo khan iso nyebrak ... mori bolong nggo gawe kompos...kain jarik nggo gawe rujak sorry polong multiple post..tadi detik forum rusak
golek banyu arep umbah-umbah ojo sorry karo aku sory karo TS-e siMbah kulon progo binangun karo konco mbokyo sing rukun gunung kidul handayani bacut ucul angel nggoleki *malah dadi geng kobro* dom dicubles, kaen amoh kok teles, jebul trocoh
wis-wis munggah gendeng ki pasar Kuncen ono ing Yogjo dino Senen ayo do kerjo yahene ora udan jamane wis jaman edan gulo jowo rasane legi arep mulyo kudu marsudi simbah loro watuk esuk jadah awane gethuk mangan jeruk campur susu moto ngantuk ayo turu sekoteng jahe, nggo wedangan weteng luwe, wayahe mangan panganan jenenge gethuk bar mangan mesti ngantuk
mangan coto tekan makassar adoh jew....njuk kesasar... OOT diluk... wah, dadi kangen mangan coto makassar ki ... opo maneh karo sop Konro-ne ... pancen penak turu nglekar opo meneh karo mancing pancen enak soto makasar luwih enak sego kucing sate kambing neng pakualaman sego kucing nang angkringan wekekeke ... iki parikan po dudu yo ? pas kabeh je ... arep njilih kok ora entuk ayo mulih ayo mantuk wetenge ngelih yo dipakani sego rung iso mulih ngenteni jam limo tempe koro, rupane ireng ayo makaryo, kanthi seneng biyen ono basiyo sik seneng dagelan kembang seneng makaryo mergo wis gajian tuku
wayah sore enake ngeteh saiki jeleh... nek ndelok tipi mas iwan nggawe teh aku nggawe kopi yooo.. kopi kopi... ting ting ting....dadi eling nek numpak sepur senja moto merem ra weruh opo2 ora gelem ojo dipekso godhong gedang jenenge klaras ayo madhang, marai bergas mbayar banyu pam kok ra bali-bali goro-goro turu sak jam dadi ra iso turu sewengi tuku gethuk neng pinggir kali moto ngantuk ayo ngombe kopi mangan gethuk, manthuk manthuk esok esok kok awake sumuk metheti manuk karo angon wedhus http://forum.detik.com 73
awake sumuk mergo rung adus ngombeni wedhus, nganggo
nduwur mejo bocah loro kui ketoke jodo *saran ahli : aku wis weruh cah loro kui kabeh, koyone cocok pitik cilik kecemplung kalen mancal-mancal terus kemampul mengko bengi ojo do lali ndelok arsenal lawan liperpul golek lawe tekan manyaran mlaku mlaku tekan ngasinan ojo gawe gosip anyaran mengko aku dadi kisinan
kucing campur sego kuning dilarung ono ing kali bengawan gawe parikan ora gawe pening mung dinggo nambah kesibukan numpak bis tekan purwodadi diute kurang mbayare patungan samsoyo suwe samsoyo ndadi mergo mas iwan pinter parikan endog semut jenenge kroto ladinge rampok jenenge glati aku seneng parikane mas parto amargo nggawe senenge ati
nyang cawas tuku kayu kayu dinggo nggawe gethek tiwas aku mloya mlayu jebule baksone bacut
mas bejo jebul kleru le nggawe ragangane amargo simbah rung balik yogjo kang iwan dadi asistene neng jakarta numpak sepur ojo lali nggowo karcise kethoke simbah wes kondur (tulisane bener ra yo) tur rung tekan oleh-olehe bocah gi turu digondhol wewe arep meguru karo aku wae nek kowe mangan duren ojo lali kancane dibagi kui jenenge dudu iren tapi awake dewe saling ngajeni mergo ono uwong ra ngambah lemah bocah2 podho wedi ndelokne walopun ra dibayar karo siMbah tapi aku ikhlas dadi asistene mas iwan lagi mangan timun mas parto mangan blimbing wuluh simbah dipapag neng setasiun dimesakne mergo wis sepuh mangan sego ojo lali nganggo lawuh nek lali jenenge kui pikun siMbah ki pancen wis sepuh tapi
udan grimis udan grimis nggowo payung weteng luwih...aduh biyung tandur pari kelepan banyu weteng keri mergo kakehan mangan tahu mangan tahu neng pinggir kali weteng keri gawean lali... lungo solo numpak komidi puter jare ra iso jebule pinter (gawe parikan) simbok dodol kloso isuk wes menyang pasar mbiyen cen ra iso saiki ijeh ajar tuku gulali neng sekatenan minggu iki sinau parikan gadho-gadho, dirubung laler ngakune bodho, jebule pinter anak kebo mangan lemper biyen bodo saiki pinter sinten ingkang bade nderek minggah gunung ereng-ereng sugeng enjang poro sederek sampun siram nopo dereng Weteng luwe apa tambane sega gudheg nggone Pak Sugeng Suwe ora mlebu mrene Redional Jogja sansaya regeng...
dul njaratan kulo niki mboten pinter nanging nembe mawon ajaran golek panganan tukuo roti gawe parikan nentremke ati mangan tahu karo bakwan
kopi mangan tahu ojo lali karo aku sego kuning sego wuduk jangan mbayem ndok asin awan awan kroso sumuk mergo ra nganggo kipas angin anak boyo lagi sarasehan anakan wewe nuju dolanan ora percoyo yen lagi ajaran parikane wae pancen top tenan tuku pithik ono pasar bali ngomah terus dicolke kulo niki nembe ajar nek salah yo dibenerke lagi mangan ojo karo mlaku mengko piringe iso numplak ora ono parikan salah yu nek nyalahke mengko tak keplak neng Yogjo tuku omah dinggo
naksir jeng kembang digebugi karo bojone bengi-bengi tontonane kang tukul ojo lali karo disambi panganane mergo wis weruh kembang ro tantocool dadi aku kur pengin nyambungke wae tilik konco neng jakarta tekan jakarta dijak mlaku-mlaku sakbare nonton ayat2 cinta bojone mas iwan gelem dimadu cah pecinta alam seneng munggah gunung tapi ojo nganti ilang seko rombongan amargo atine wis
konco lawas jenenge bambang dadi kelingan gek jaman sma aku wingi wis ngomong jeng kembang nek aku ra pengin mendua mbakar sate nganggo tusuk wayah sore mesti ngantuk gandem marem suarane, arep merem rung wayahe nguleg bawang nggo bumbu jangan jeng kembang pinter parikan numpak motor nganggo helem ojo lali disi bensin lha nek nganti aku dialem mesti aku dadi isin ketekan turis soko londo dijak mlaku tekan palembang saiki mas iwan rodo bedo
kembang ben sido dadi karo tantocool sore sore golek kayu oleh sak kranjang banjur mulih http://forum.detik.com 81
rasah perlu dirayu rayu wis dewasa iso milih sedelok maneh arep mulih ojo kesusu, ati2 nang dalan kui ora mergo ra iso milih tapi mergo isin karo sampeyan rasah kesusu nek arep milih isih akeh kesempatan ngati ati nek arep mulih ojo nganti keno alangan sahabat karib pancen apikan wis arep maghrib wayahe pamitan
pitik ireng ngendok siji nggawe tarangan cedak kali ditunggoni nganti
iki kok mung sithik le ngiseni trit parikan http://forum.detik.com 82
srengenge cemlorot wayah awan mripat ndeleng marai perih ooo jebule kok wes awan mulane weteng wes ngelih mangap untune garing mingkemo ben rodo resik
monggo sadulur dicek kulkase arep dandan, kalmbine mambu kapur barus udan-udan, karepe arep nguyuh terus lingguh nyenuk pinggir kali moto ngantuk ganjele kopi mangan tempe ngombe kopi wayah sore mesti sepi melu rapat entuk roti nek dino jumat mulih rodo bengi arep plorotan nganggo wit jambe memperingati pitulasan rasah mikir mangan mengko sore soale wes oleh gratisan nyang sawah numpak jaran jaran ngelak terus ngombe tak enteni neng prapatan mbok menowo dibungkuske sinau nggawe parikan karo moho guru siMbah http://forum.detik.com 83
tantocool ngajak ketemuan tak dongakne dadi berkah nek lucu ngguyu ning ojo
ngisor amben ono klosone dino senen pancen nyenengke tumpakane Jaran ingonane Sapi Sepi Parikan Mergo DF mati awan-awan neng sor wet gede arep aprikan kok ra nde ide sego kucing campur santen kakehan posting amargo kangen mangan awan sing akeh ono sego lan lawuh reg yogjo rame maneh mergo siMbah wis rawuh nyang pasar tuku cempe kliwat sesasi terus disate kok kabar oleh olehe ora nganti tekan kene biyen cilik angon cempe wis gede kerja nang kantor yan takon oleh oplehe isine mung
dibungkus ditaleni siMbah lagi kesel awake ayo gek ndang dipijeti neng lembah dodolan kathok mijeti simbah mung balung thok nek mung balung le mijeti lirih-lirih nek niat arep nulung rasah nganggo pamrih tuku kalung dinggo bojone siMbah lagi bingung nentokke calon pendampinge udan udan mangan tape.. ra lali karo ngombe.. jo bingung simbah nggolek pendampinge.. amargo mesti wes dijatahke dolan neng Yogjo nek suwe nginep
salahku asah-asah nganggo awu ojo dinggo nek durung atus nek postingamu wis mangewu aku diutangi sewu mangatus pithik cilik rupane
nggoreng wedhi neng njero wajan cedhak karo klopo parutan dudu ra wani nambah postingan lagi mikir nggawe parikan mbah darmo mancing
mampir warung tuku mangan mlaku-mlaku neng malioboro http://forum.detik.com 86
ojo sedih dadi bujangan rabi pisanan langsung loro (2) mangan gethuk ro wedangan esok-esok ayo sarapan bocah cilik digondol wewe ditemokke ning pipo ledeng wedangan oleh-oleh wae sing penting ojo
cerak soko trunu parikan sepi sing nunggu lagi turu Nggawa rinjing isine wedang Nang kutha Bengkalis pada golek tela Sugeng enjing sedaya para kadang Mugi tansah raharja kalis ing sambekala dodolan sapi sing payu mejo parikan sepi mergo jam kerjo sugeng enjing lelampahan dumateng pendopo enjing² jinjing rinjing badhe tumbas nopo??... diseseli kapas, irunge lintang ora arep tumbas, kur arep utang Ana bajing nedhak mangani gambas gambase entek sing duwe mangu-mangu Njinjing rinjing boten badhe tetumbas nanging namung saderma mbeta sangu tonggoku jenenge mas joko senengane mangan iwak gurame jam sakmene aku teko jebule trit parikan
gupak gemuk reregan larang negarane remuk neng pasar nggo klambi abang blonjone blonjo telo ora mung trimo rego larang nanging malah ganti rego
elok temenan si kembang jati isuk isuk gondo arum melati wong wadon ngendi sing kuat ati njolak njaluk ra tau dituruti yen panjenegan sami gerah ndang tetombo obat obatan panjen saiki lagi bungah jeng kembang wis iso parikan
blajar kalih simbah, lan sedoyo member untel-untelan woh wit asem dicelupke nang banyu degan hawane marahi aras arasen pdhl ijih ngoyak setoran nunut mangan neng omahe Pak Haji wayah mulih disangoni tape le parikan ora mung siji sak halaman kebak isine
halo budhe, ngaturi sugeng kareben rame, lan ugo regeng angon sapi karo nyanyi wis sore gek dilebokne kandange nek sepi gek ndang diseni nek rame ayo gek diteruske gawe teh arep diombe ojo lali tambahi gulo jare DF Yogjo rame mergo pas jam kerjo kecemplung kolah klambine teles arep kuliah kok males Banyu kali mendekke ning segoro Yen dibendung amber dadi ciloko Ati iku wis kadung tresno Yen ora dek'e luwih becik ra
arerp watuk tambane opo?? wis mangan nganggo tempe urip kekancan pancen nyenengke mangan tahu neng nggone Lik Sabar dicampur sambel enak rasane ket mau nunggu warto kopdar lha kok durung ono
wit ditegor, nggo gawe peti DF eror, forume sepi simbah buyut lagi watuk DF semaput marai ngantuk dadi wong ojo dumeh mengko mundak ora diuwongke yen DF eror maneh garapan iso
durung pener klambi dowo pancen bener pancen ho-o lembur akeh gawean tekan omah njuk turu gasik sakdurunge mangan ojo lali mangap
blimbing jare kerjo malah posting ibuku lagi nggawe lemper adiku dolanan lempung ndilalah pas df wis bener garapan yo wis rampung awak cilik koyo biting kerjo sithik akeh posting Gawe santen nggo mbumboni bubur kacang dipangan kanggo ngancani mangan tela Sugeng sonten sedaya para rencang mugi tansah rahayu nir ing sambekala timik timik sing mlaku nggowo lilin cedhak pengilon sithik sithik kok nesu jarene pengin awet enom awak lungkrah mangan ager-ager jogjane cerah, awake seger buger awak sehat
Ana *** mangan gabah sing nesu sapa , mbah..??? nganggo klambi karo kathok kolor df saiki sepi mergo kerep error http://forum.detik.com 91
lombok ijo, kok disirami golek bojo, sing apik ati klapa degan warnane ijo klapa tuwa warnane kuning yen pengin tenan golek bojo
pithik koq wis mundak kabeh yo regane Klapa degan wernane ijo klapa tuwa nggo kanca gethuk Yahmene kok isih golek bojo Apa siMbah durung entuk...??? Ndhok bebek ndhok pitik diuntal kanggo tambahan jamu Golek bojo kok nang kandhang pitik nganti bongko ya ora bakal nemu... ning pasar tuku klambi tekan ngomah ambegane sesek yen kowe pengen rabi ojo nunggu nganti di grebeg nganggo gombale mukiyo lha kok malah melu kumat kudu cepet cepet yo mundak selak kiamat klambi ijo ilang benikke pengin mbojo rung ngreti carane noto boto ...
bubur kacang ijo Nek njenengan pengin mbojo mreneo tak daupake karo anake buto ijo http://forum.detik.com 92
tumis acar, enake nggo sarapan golek pacar, ojo mung nggo dolanan yen arep
bali ngetan numpak blangkon nganggo sedan mangan awan nganggo gethuk nek wes awan kok terus ngantuk nganggo gethuk mangan awan terus ngatuk nek wis awan ojo gumede, mundak kewirangan nek ra duwe ide, rasah parikan awake gedhi;nyekeli sulak aku wedi, jeng kembang galak Awan-awan hawane panas kok mangan gethuk Gethuk kuwi cocoge dipangan kanggo sarapan Bara mangan lenger-lenger kok malah ngantuk tinimbang lenger-lenger dak coba gawe parikan... mangan lanting karo
pathuk langsung nang ndekso yen wis mathuk enggal ditompo Bocah gemblung mlayu ra kathokan marai gilo wong sak ndeso
kok isih dhowo mangan telo, neng ngarep luweng rendheng ketigo, tetep ae seneng nyimpen rendeng ning ngisor kloso.. urip ojo kokean duso... arep rendeng,arep ketigo.. kuwi wes diatur karo sing
sehat ning duite ntek Plawangan, ketutup pedhut Ra parikan, kok malah udud udud metu ngirung nek didudut nggupaki sarung http://forum.detik.com 94
wit jambu nggo omah rang-rang tuku ketan nggo gawe
nggoyang sopo ? simbah timpuh, mangan ampyang mung kur lungguh, kursi goyang nduwe semangat kerjo kui sing paling apik DF regional Yogjo klebonan keluargane Kripik pancen kripik rodo miring bingung le arep golek ukoro undlap undlup gantian le posting marai regeng DF regional yogjo wet jambe, disruduk sapi wes sore, Df e sepi sri widodo nganggo kopyah padahal mung arep tuku uyah df
akeh sik podo makaryo seko isuk nganti awan keluargane Kripik wis lungo DF reg yogjo dadi kelangan sing pek jambe jenenge wiji mangan iwak ning ngisor wit klengkeng ra popo keluarga kripik lungo siji-siji sing penting kripik jek ono aku wes seneng.. sing pek jambe jenenge wiji mangan iwak ning ngisor wit klengkeng ra popo keluarga kripik lungo siji-siji sing penting kripik jek ono aku wes seneng.. jamu gendong le dodol lemu le nukoni isih bocah cilik-cilik bareng aku moco parikanmu jebule sliramu tresno karo kripik sego pelangan dithotholi pithik rumongso kelangan opo iki demenane kripik?? golek sandang pangan kanggo urip bebrayan iki gosip anyaran opo kedadean tenanan potong gondrong pancen apik ben wangi diobongi dupo umpomo beruang karo kripik njuk kripik rep dadi opo??? jo apel bengi-bengi mundak di grebek hansip kokean mangan ndok marake cono le parikan la yo karo nggosip nek kripik karo aku bojone piye no??? hansip lan preman akeh kancane nggossip lan parikan saiki ra ono bedane
yo mung hatur tapak asmo mawon ngerti simbok pasang jaritan arep tindak
page 111-120 done mangan awan nunggu gratisan mung kur lawuh jantung pisang cewek kok seneng penekan ojo ojo jenenge siamang Omah wewe ngisor wit gedhang Omah pitik ngisor wit klopo Piye kabare Jeng Kembang? Kok mboten tilik trit boso kromo arep mangan ra ono lawuh onone meng kur upo sego kulo nembe ngangsu kawruh olah kanuragan toto kromo sekar maskumambang nggawe tentrem ati ra ono jeng kembang trit boso jowo sepi biawak munggah mangan kenikir awakku
bimoli sing dipikir malah lali kang parto ngingu blanak lungo warung,nggo nambani weteng ngelih tangi isok pancen penak awak seger tur
bening tansah sabar, jembar segarane siMbah ngantri golek lengo sing di pikir lagi lungo.... mangan ronde isi kupat mantun sek mumpung sehat sego sak ler di rubung parto yen madyang mbok sing toto tho kang parto.... ngombe banyu sak galon tang kerjo golek rojo brono nek omong ra waton tang wis sue
karo kang pariman nunggoni sing liwat bakule jamu nek bar ngrayu liwat parikan ayo gek ndang podo ketemu nyudet paku neng mangkuk soto kaget aku jebul parto buyute sumanto ayo noto boto, kareben temoto udu
wae rung sido2 godhong kluwih, nggo lenggahan weteng ngelih, apike mangan milih ceban, opo sewu bar mangan, penake turu mangan tahu liyer liyer nek turu ojo ngiler wayah awan ngombor jaran konco smp jenenge peni koyok ngene rasane ning paran awak lungkrah ra ono sing ngopeni bakpia pathuk kakean susu awak ngantuk kepingin turu Pring Reketek... Gunung Gamping Ambrolll... Utek Lagi BUnek... Butuh Konco Ngobrolllll rojo brono jare nggawe wong
pethakilan nek ngisor sukete goyang nek panas gek kipasan nek perlu kene tak guyang arep kondangan ra lali bedakan setengah
ngendok siji pitik ireng ngendoke limo ora ilok nganggo aji-aji http://forum.detik.com 99
nggolek rejeki wayah sore nggolek dem-deman ati sri rejeki(neng kene jeneg tanaman hias) semarang kaline banjir jo sumelang ra dipikir Nggawa alu nggo nutu gedhang digawe panganan kena kanggo nyamikan Sugeng ndalu sedaya para kadang mangga dipun sekecakaken nggenipun parikan... luwih penting nandur kembang tinimbang pplataran dinggo pemean mas koen posting tentang gedang dadi kelingan awal2
gawakke nggowo kencur arep nggo jamu jeng kembang mesakake tura-turu ra lemu-lemu weteng loro,ngombe jamu plesiran nang bleduk kuwu kok podo njaluk lemu kan penak awak kuru ono tempe karo gethuk wayah sore marai ngantuk jarikan nganggo kloso klosone gupak upo parikan kok ra iso isomu ki njuk opo? numpak motor banter iso nyalip lia-liane jeng kembang pinter saiki wis
mergo nggolek setoran wes sore penake dienggo santai ngombe teh di sambi moco koran mlaku mlaku neng pinggir kalii kepleset byuur.... rasakno. bengi ngene iki kok sepiii .... sajake opo wis podo sare yo ... ojo kewanen; karo pring gapuk turu kewengen,
sarapan kula tumut blonjo sandang wonten pasar tanah abang golek maneko warno sutro pilihan dino-dinoku sajak ana sing kurang jebul wis suwe ora gawe parikan seneng gawe parikan kareben iso gojekan mau wis sarapan saiki arep rolasan kembang mlati di rubung kumbang kumbange golek pangan amargo ngelih pancene aneh jenenge kembang senengane nandur wit kluwih nek wes sore wayah mulih tekan
kluwih udu sembarang kluwih kluwih iki larang regane gemak ora nduwe buntut kroso penak ora didudut obat watuk obat flu moto ngantuk rung iso turu http://forum.detik.com 102
obat watuk obat flu moto ngantuk ndang guyuro nganggo banyu jam papat punjul telu melu rapat malah turu ono wewe awake lemu penekan wit karo nginang katon suwe ra ketemu opo kabare yu lintang? peyek paru peyek yuyu Piye le ra turu snack rung metu godhong waru
wit cilik arane perdu nek suwe ra ketemu basan ketemu kok ngajak padu madyang awan jam sewelasan kabar apik mugi nganti kalawasan ono blantik dodolan telo ono itik goleki kang tanto ono pitik mangan gedhang itike jebule yu lintang oleh kupat ngisor mejit okeh rapat okeh duit... weteng ngelih wis ora kuat arep mulih kok ra niat yen mangan nunggu weteng luwih jam setengah enem wayahku mulih... http://forum.detik.com 103
nek ayahwene mulih jo ojo di potong gajih... bali ngomah kok langsung sambat awak lungkrah kakean rapat rapat neng ngisor dipan rapat dinggo masa depan nopo Mbah kersane kenceng ditali kawat salahe dewe seneng rapatt Tuku Gethuk neng Beringharjo Sopo Gelem Tak ben ati rodo Lego tuku gethuk regane sewu aku ngantuk penake turu Nang beringharjo tuku gethuk arep nonton tapi kok ngantuk tuku gethuk nang beringharjo
padharan kerjone mempeng dinggo urip bebrayan bengi2 ono tukul senengane gawe gojekan ternyata kang tantocool wis siap bebrayan ? ono gawean kudu dicandhak ora mung mlongo mangap sopo ngerti umur cendhak kabeh
rep sarean eh..je ijik ning gawean Saka semarang nganti tekan padang mlaku turut dalan saderma ider tas Sugeng siang sedaya para kadang sugeng makarya mugi saged tuntas... muter-muter jakal nggolek gudek barek.. ono wong padu ra sah cawe-cawe sugeng enjang sedoyo sederek monggo sami makaryo mrantasi gawe ganjil genep sinau aljabar makaryo sregep rejeki lancar numpak prau lungguh ning dingklik yen wis payu ra ono sing nglirik jangkrik ngerik marai turu nek ono le nglirik bojone le nesu nesu pagupon omahe doro soko kayu penuwune http://forum.detik.com 105
yen pengen golek sing liyo jo nganti ngerti bojone tuku theklek cacahe limo ilang loro kari telu niate nggolek wedokan liyo jebule bojone melu melu mumete keno demam critane balas dendam nganggo jarik mangan mi ayam ngombene teh nganggo sedotan ora apik dadi wong
bojo siji nggo saklawase page121 – 130 done ngarepku bojone loro sing mburiku kathah guneme karepku kuwi yo ngono ning sing ayu malah tanggane adol gula ra payu-payu ora payu merga ireng rupane golek bojo aja sing ayu nek sing ayu mesthi akeh saingane sopo mayu, tak uyake nek ayu, akeh ragate akeh ragat ora po po sing penting Lego wayang golek asale saka kayu ora sembarang kayu mulakno angel olehe tuku karepe arep golek sing ayu ning jebule sing ayu wis ana sing mengku... neng shoping tuku buku mergo regane ora larang http://forum.detik.com 106
nek wis ono sing mangku yo golek liane wae kang kangen omah,kangen simbah luweh kangen omelane awak lemu ati bungah soale simbah ngekei blanjane Kangen Omah, Kangen Simbah Gaweane akeh, Ati dadi Susah uwit jambe uwite duku uwit ringin cedhak wit randhu sansoyo suwe nggone nunggu sansoyo pengin ndang
arani jerami mengko bengi malem minggu enake lek-lekan karo manggang gurami... wit klapa diarani glugu wit pari garing diarani jerami saiki wes dino minggu kok yo tetep wae ra ono sing marani kembang jagung ono neng lumbung timbang bingung reneo tak ambung tuku kolak kolang-kaling mengko diombe nang omah telung
gethuk dino senin mesti ngantuk http://forum.detik.com 107
moto pedes awak lungkrah pengen pijet ra ngerti nggone awak seneng ati bungah le gajian arep tekan nggone(tanggal enom maksut'e) lungo nang solo liwat prambanan senajan tanggal tuo tetep kasmaran ana wong ilang sakwise mlebu guwa jarene kandha ilange di enggo tumbal tanggal enom apa tanggal tuwa kasmaran mono ora nyawang tanggal...
mangan gethuk sinambi ngiyub nang gubug Ya isih ngantuk wong turune rung tutug.... esuk-esuk wetenge luwe timbang luwe mangan
tanggal tuo tambah suwe mergo tanggal siji pas abang budhal ngaji nyangking kembang ketemu kyai nganggone surban tanggal siji pancen abang ning ora prei olehe kasmaran tuku kanji nang tanah abang kanjine apeg merga wis di
siji tanggal abang wektune bayaran diundur tanggal loro.... obat watuk pancen cespleng ning gejayan tuku pecel senajyan awak lungkrah ati kesel iso ketemu kowe aku wes seneng bumbu pecel campuri ebi jarene wong tuo kanggo obat piye kabare mbak febi mugo mugo tansah sehat putus cinta gaweane curhat ning warung ming tuku moto http://forum.detik.com 108
alhamdulilah tansah sehat nganti ra lali vote kang tanto ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo arep liwat
mberkahi nyaur utang kok di ulur-ulur apa ngenteni utange akeh Sugeng sonten kabeh sedulur moga-moga padha waras kabeh ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo lunga pasar numpak kreta mung saderma arep tuku kool para kadang ngayogyakarta ayo padha nyengkuyung dap tantocool..... kangen yogjo pengin bali saiki kerjo sesuk prei tuku oleh2 ning gudek barek awak kodanan banjur mriang sugeng siang poro sederek nopo sekalian mpun dahar siang bar mangan soto daging sapi tret parikan saiki kok sepi
jangan lodeh Saiki tanggale abang mlebu kerjo.. capek deeeh mangan esok nganggo gudeg ngombene seger karo teh poci saiki utekku lagi buneg.. sopo gelem tak antemi... awak
kok le sep ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo munyuk turu kokehan mangan prei rong dino jarang kepanggieh. nyuwun sewu nek kurang berkenan nyonya iwanoror sampun lahiran dereng nggeh?? nek awan biasane DF dadi lelet njuk akeh member sik manyun jeng beruang sampun tanglet nopo sampun siap kadonipun ? arep tuku kembang lan tuku dupo sing dodol kembang jenenge yu suketi mbonten saged maringi nopo-nopo namung donga
dadi sepi penak'e rung duwe bojo isuk-isuk mangan roti karo wedang legi kok rong dino iki aku males kerjo... sajake ono opo yo??aku yo ra reti
loro-lorone ben koyo fahri ning ayat-ayat cinta ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo nyebar gabah ning tengah sawah http://forum.detik.com 111
wayah isuk mancing ning tengahe kali ati bungah esem
lan sumringah wong ketemu bojone dewe nyebar gabah bibit beras ketan jebul parine ijo royo royo aku mung arep takon kang iwan piye rasane dhuwe bojo melu balapan, nganti nggetih rung sarapan, wetenge ngelih
neng kali ngguyang sapi sapi diguyang resik kulite lha piye arep ngerti wong
ora ket mbiyen wong loro podho gendhenge yen ngono tak nekat wae awak lemes biru erem udan deres howo adem kupat santen lawuh tiwul nek kademen ngnaggo kemul ati judeg mikir gawean nganti lali golek pasangan ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge http://forum.detik.com 112
ra iso mbales opo opo goleh gudeg nang wijilan goleh grabah nang kasongan nganti judeg mikir gawean kroso sayah pengin hiburan neng pasar tuku jagung jagung dibakar arep dipangan siMbah kok ketok bingung arep golek pasangan opo hiburan ? Gapuro ngarep madhepe ngetan cagake soko kayu Sopo sing arep golek
dinggo wong lanang opo kang D12K arep ndobel kembang mlaku ngati ati, ketabrak metromini ora
digosipke wayah esuk ngombe susu nek wis bengi ngombene kopi neng tret iki pancen lucu seko parikan iso tekan poligami menungso taat agama bekti marang gusti critane parikan bertema http://forum.detik.com 113
iso tekan ngendi endi ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo Parikan pancen angel yen digawe Ora parikan sing gelo malah atine Kang Iwan pancen aneh-aneh wae Opo sampeyan arep dadi penghulune? mlaku-mlaku jaro yu sri yu sri gilo dioyak kethek mbok ora usah poligami siji wae ora entek
driji keno tembak doro pinter ndagel siji wae penak opo maneh ndobel banyu laut rasane asin banyu kali rasane tawar kang D12K ngenteni oleh ijin nek wis
mahar nanging sopo sing arep dilamar lungo nang perpustakaan nggoleki kumpulan arsip dino iki tret parikan malah dadi ajang gosip tuku terwelu, amargo ngelih wis jam telu, wayahe mulih pitik walik sobo kebon bocah cilik seneng klepon ngisor amben, ono sapi tumben, parikan sepi http://forum.detik.com 114
ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo dandan nganggo peci sajake arep nglamar nek wis resmi gek digowo ngamar teng ngarep nembe dhahar sego teri lawuh tahu yen arep mlebu kamar ojo lali nutup pintu ngombe obat karo kopi dino Jumat rodo sepi bar mangan nganggo roti wong2 parikan podo nangdi ? padang bulan podo dolanan ngisor gitok jenenge pundak ketoke gi podo merekap uang bulanan maklum BBM arep mundak akeh gawean marai bete ra parikan ra duwe ide mangan tahu ngombe kopi nek sabtu minggu parikan sepi cilik, dowo kang D12K, nangdi yo ? ono tawon lagi ngentup ngentup dengkul abuh pupune nek wis lawange
kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo suroboyo malang pandaan jo lali podho
wong digoleki kok malah ndelik jebul wedi mego utang duit kulo mboten niat ngosak asik namung ajeng ngramekke trit weteng luwe ora ketung mangan gedhang opo kapur barus soyo suwe tambah bingung iki kembang opo fenny rose? esuk awan sore kerjo nggo nambah penghasilan mugiyo rencang Yogjo pinaringan kesehatan dondong opo salak duku cilik cilik ngandong nopo mbecak mlaku timik timik mangan sego lawohe tahu.. sugeng ndalu... dondong opo duku salak cilik cilik ngandong opo mlaku http://forum.detik.com 116
loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo mata ngantuk turu angler esok esok podo seger mangan gethuk karo manthuk-manthuk isih isuk.... mripatku kok wis krasa ngantuk.. habislah gelap terbitlah
kuda zebra rodo loro bar siaga terus poso dikongkon blanja malah ngundhuh kangsen arep mangkat kerja ning kok rasane aras-arasen ono tikus mangn telo legowo bagus bojone limo ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo yen kudanan marahi teles tundhone uga bisa marahi watuk wayahe ngelih awake lemes bareng wareg kok malah ngantuk.... arep mangan nang italy saiki tret parikan kok rodo sepi ? dadi
kok kerep ngelih ? arep dolan dolan neng tanggaku ngelihan ro ngantukan kuwi ciri khas ku arep dolan dolan nang candi prambanan biasane
kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo tuku brambang karo iwak pepes jeng kembang pancen mirip jeniper lopes suwi mijet wohing ranti kok saiki parikan sepi? numpak kreto ojo lali karcis jare sopo
artis numpak kreto tuku karcis gawane okeh bumbu bawang brambang jeng kembang ora mirip artis mung artise sing
adus getih nganti ketekanan pati weteng ngelih iso dadi inspirasi ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo uler sawah wujude gede wah suwi tenan ora ketemu
cecak jenenge sawiyah anak jaran jenenge belo mugo-mugo dadi anak sholihah bekti marang wong tuo & negoro
esuk dele sore tempe yo mugo2 wae yo le biso kepenak uripe ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo pitik cilik mabur-mabur mlebu omah pinggir tegalan isih cilik gampang diatur bareng gedhe ugal-ugalan kang parto underscore sentono golek ngelmu nang ngayojokarto ben pinter kondang ing ndonyo tumbas Kendhang nggo nabuhi Bagong sing digagas malah ra dong saiki wis wayah sore penake dolan nang njobo koyo ngene rasane poso petangpuluh dino es oyen di bumboni
Kembang kembange menur Dolan nyang Yogyokarto kentekan ongkos Ora sumelang wong akeh sedulur. dolan2 neng alkid tuku es puter kang iwan sakit bawa aja kedokter bengi-bengi dolan nang warnet.. buka DF ketemu kripix.. moto ngantuk
kok koyo kripix.. esuk dele sore tempe yuk podo sare wes wayah sore numpak andong neng beringharjo sopo sik ngomong yen aku lagi loro ? ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo neng nduwur sajadah ngisore gelar kloso kang iwan ora gerah neng lagi mung poso wong bingung mergo
karo cah DF mblayang-mblayang monggo sesami regional yojo ganti avatar gambare wayang sepur kluthuk kereta ai kakean geni
sik gambare wayang golek panganan entuk roti tumben tenan parikan sepi weteng wareg bar diwenei roti iyo kih, kok sepi? godhong gedhang kakean klaras klaras dibabat supoyo kuat wilujeng enjang mugi2 saras tansah sehat ugi semangat ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo piring isi jenang mangan jenang sak wayah-wayah
neng bugisan ndelok sawah rame2 mbelani bal-balan ning ojo nganti kerah ngombe bajigur wayah sahur Prancis ajur kakean anggur... jangan buncis, karo wedangan jagoi prancis, pancen joss tenan ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo masak lapis ra melu mangan mosok perancis iso menang anak kembar seneng dolanan tuku tv anyar nggo nonton bal-balan lambe manis ngisore mripat saiki Kamis sesuk Jumat golek panganan ono gethuk http://forum.detik.com 124
nek rodo awan mesti ngantuk awan opo bengi parikan kok sepi iwak pitik dodo mentok linggug dinklik ndondomi kathok wong wedok senenge purikan.. mangan susu dicampur jae.. suwe ra mampir trit parikan lah kok sing ngisi yo mung kuwi-kuwi wae, sego kucing ora popo rego miring monggokerso awak
tentrem ati saiki jum'at sesok prei awak sehat tentrem ati saiki jumat setu ora prei ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo sanga papat punjul enem menawi lepat nyuwun ngapunten..... songo telu punjul enem samang niku lulusan pakem mangan kupat http://forum.detik.com 125
dipek dhewe opo kumat? terus kepriwe? dino jumat kanggo ngaji menawi kumat gek diobati mangan kupat diporo enem menawi kumat dibeto neng pakem loro telu papat njuk limo enem menawi ajeng sunat dibeto teng bogem moto abang dienggo merem ono magelang luwih marem ra enak dilepeh nek enak disikat sedelok maneh sholat jumat sendok garpu nggo mangan mi dino sabtu kok rodo sepi jaran kore ngoyak wedhus sampun sore ayo adus ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo kurang sajen dadi kumat dino senen kudu semangat iwak pitik dodo mentok lungguh
kagem katok klowor trit parikan isine kang inaworrrrr pitik walik sono kebon isih cilik senengane
kangen anake bali neng omah parikan rame atine bungah ono jadah karo tempe aku wegah mangan pete ijo-ijo wohe duren bojo loro nyekleno amben http://forum.detik.com 127
suket dientul-entul kroso anget banjur nkrinkul gethuk lindri angger pethuk, malah geli onde-onde
rasane pancen nelangsa bacut tresna, jebulane cidra pagupon omahe doro ngetan ngulon okeh segoro nyambut gae ojo sembrono mengko mundak urip sengsoro manuk doro po manuk galtik moto ngantuk mending balik ono manuk neng wit waru moto ngantuk mending turu ra iso nglangi keplepek banyu wis tengah wengi rung iso turu ngombe obat ben cepet mari dino Jumat nggo senam pagi mangan tempe karo jadah saiki wis wayahe yo podo ngibadah nandur gadhung rambatke ning wit pace sawo kecik dicampur jambu mete wong wis kadhung mengkene njur kepiye luwih
senen macet meneh gincu abang nganggo bedak iso nyawang ra wani nyedak moto ngantuk dituroke nak matuk ditakoke manuk gagak mabur ngetan kecemplung leri wetan kali wetan kali omahe wewe arep alok arep alok ora wani mergo wedi sing nggarap bolone dhewe tuku kathok sing model nyetrit sing nganyari kanthi rasa seneng wani alok-alok lan suit-suit mbasan diparani malah mung meneng blimbing wuluh tibo neng kedung siMbah wis sepuh ra wani nembung bambu petung disigar sisih durung nganti nembung wis ditembung disik cagak omah podo gapuk wes tuo mbok ora umuk iwak sisik, wadahi kuali ditembung dhisik, kon dadi kuli adus
monggo podo nganake makarrr nduwur mejo ono kecapi DF reg Jogja saiki kok sepi golek sego wayah wengi ora ono anane mung roti mbuh ngopo saiki sepi opo mergo listrike mati http://forum.detik.com 131
neng kandang sapi ngopyok arisane DF Yogjo sepi mergo ora rame lagi wae tangi langsung numpak taksi lungo neng suroboyo tuku sego rawon mbiyen rodo sepi saiki malah tambah sepi ateges ora bedo alias sami mawon tuku sate neng cedak Tugu kurang marem isih tambah bakso wis suwe ora ketemu aku kangen pakdhe gadjahbengko wayah wengi mulih neng omah saiki rodo sepi mergo ra ono gajah esuk2 wis sikon rapat mergo akeh sing kenal turky kae pancen hebat mugiyo iso tekan final menyang kali arep adus kebab turky mak nyusss wayah bengi wedangan kopi tumben saiki parikan sepi cing tilipit tulang bawang sopo kejepit tunggu lawang lungo neng australia arep ngangsu kawruh demo mahasiswa kok dadi rusuh ? esuk bengi ra ono lawuh
ngaturaken slamet kagem Jerman ngaturaken syalut kagem Turki jambu opo jeruk arep melu ora entuk mangan jeruk lingguh neng dingklik ora entuk mergo ijik cilik pring mentul pucuk kolojengking ngentup bathuk pring mentul tengah kojojengking ngentup sirah tuku madu neng kutha wates cedhak rel sepur pinggir angkringan tinimbang turu awakke lemes mumpung libur ayo postingan udan sedelo lemahe teles adem kemulan turune
bungah dino iki iso ketemu pakdhe gadjah kalmbi reget keno lendut sawah tekan ngomah dikumbah nggo sabun oleh wae atine siMbah bungah ning ora usah nganggo ngesun pitik kalkun kakehan polah rebutan ransum karo pitik cemani nganti lali ngesun pakdhe gadjah arep ngesun jeng kembang neng ra wani kembang kanthi diencoki kumbang ngisor janggut jenenge gulu umpomo arep ngambung jeng kembang mbok aku oleh melu http://forum.detik.com 133
bathok bolu isi madu tawon madu ngisep sekar karo aku wis setuju parto melu dadi bubar bathok bolu isis madu nawon kemit bangkeane yen pancen wis setuju ayo ndang disengkakne jago kluruk rame suarane mertandani yen wes rino ra ngerti opo perkarane jenengku digowo gowo neng
tuku roti bolu nek arep podo ngesun kembang langkahi dulu mayatku lungo pasar arep tuku roti teko pasar ketemu bos aku wegaj nek nglangkahi mlipir wae luwih joss driji jenthik kiwo tengen ngesun sithik tamba kangen
siMbah saiki wani ngesun opo wis ngerti carane ? iwak lele diangkut datsun iwak tawes kui iwak sisik http://forum.detik.com 134
umpomo simbah arep ngesun paling mbukak manuale dhisik lambene manyun matane metoto buku manual ngesun mesti karangan Parto lubering banyu nganti garing atis ora usah sinau koyo ngunu kui otomatis isuk-isuk sarapane lupis awan-awan mangan rujak lotis siMbah durung ngerti otomatis tapi wonge mesti romantis tuku bakso ning warung babar nggolek ondo nggo panen cengkeh EURO 2008 mau bengi wes bar jadwal turu dadi teratur
gumoh.. wis tak pikir ping sewu, yo tetep emoh! Aik aik tuku sawo kecik sinambi blanja neng tengah pasar luwih becik dicoba disik nek wis nyoba lagi komentar lunga pasar adol batik tuku
wong tuwo mangan klopo cacahe limo siMbah wis tuo putune wis piro ? enak banget rasane brutu yen dipangan karo methentheng simbah urung due putu tur anake okeh ning sepiteng gemah ripah loh jinawi poro kadhang sami gadhah pakerti rodo gerah manah iki nyawang kutho sing tak tresnani sore2 angine semilir mlaku2 nang malioboro wis suwe ra mampir ono sik kangen pora yo ? bocah cilik ajar mbrangkang bapak ibune malah mangan bakso kangen tenan aku kang umpomo wedok wes tak pek bojo bocah wudo ketok udel'e arep lungo neng sekatenan pirang2 dino ra dolan mrene rasane koq yo kangen tenan.. wis suwe ora
ketigo larang banyu umpomo arep ngesun aik aik mbah...mbok aku melu ndongan slamet lan ngati ati ojo urik mengko ndak wirang njenengan mumet kulo tambani di sun sithik mumete ilang ngisi gentong nganggo banyu
nak aduss ojoh dikeburr iki wayah temu kagen njutt mbengine dilembur mlaku2 neng
manuk sriti dicancang bolah lampune mati bapake grayah grayah senthir lengo patra sing dipikir ora rumangsa beras ketan tak tapeni, dadi wose dipangan pitik isuk awan tak enteni, bareng wis gede kalah disik iwak mujair masake digarang, nganggo lengo
ojo dituku mengko mundak dompete nangis seneng tenan saiki atiku tret parikan wis laris manis sinten remen simbah gerah Yen eling yo podo ditiliki ojo seneng gawe bubrah
cakil sirah mumet ketimban krambil krambil didol nggo tuku apem welah sampeyan kuwi kakangne buto cakil wes nyakil rah isoh mingkem Mangan sego lawuh buntil Bar mangan enak;e sar'e Aku koyo kakang;e buto cakil Seng penting akeh penggemar'e esuk oseng-oseng pare sego liwet wayah sore http://forum.detik.com 139
penggemar piye?? kuwi moro arep
wis bayen legowo elek wis ket mbiyen Dadi wong mbok jo plola ploloh. Koyo wong kurang pangan maksudnya Fans gituloh Moro arep
mirip kuda lumping kirik njegog, jegogi maling sate usus ane beli hora hurus lo jual ane beli
Legowo mangan kodok kongkang Poko'e pean kang parto tenan sip kang partoo metu sisik mongoo maem disik ono klaras kecemplung kolah sing waras, apike
Legowo ki ket mbiyen. Uwong seng paling stress isuk2 kemul sarung hurung2 kok mutung manggul klopo nyanking tales seng Kuoso seng mbales lungo nang suraboyo sangu godhong kates wes ra sah suloyo wong podho le stress Gembiro loko isine lutung Ojo cedak-cedak mudhak di brakot. Halah...ngono wae terus nesu lan mutung Bisane nek nesu lan mutung,legowo ki nggantung neng wit krokot wong sabar jembar atine pengin urip mulya dadio wong sabar ket mau iki piye caritane seko parikan kok dadi koyo pasar noto ati pikirane tentrem orasah nggrantes ora perlu loyo wis bengi hawane adem
nggowo payung rasane sampe koyo edan ngene iki nen nandang wuyung stasiun tugu stasiun balapan ono bocah ayu mesti dinggo rebutan Pasar pengging pasar kewan Tuku wedus karo anak'e Bocah ayu dudu jaminan
luwih amis ireng meko, marai ambyar legowo teko forume bubar!! ireng meko koyo areng parto teko forume gayeng ireng
pengin waras ngombe'o obat mangan sate ngombe kopi angger sore mesti sepi mbacem tempe diwadahi kwali wes sore wayahi bali nggowo watu, buang kali dino setu, koq sih suwi. nggembol watu
ketemu aku Esuk-esuk mangan gethuk. Nglekar sek mesti mathuk. nggawe jadah lha koq mambu tuku bubur ra nganggo sledri awak
seneng main piano bedo rupane rasange mung koyo ngono gulo jowo ombene wedang wayah awan yo podo ngaso dadi dudo ojo sumelang akeh prawan sing isih jomblo Delok maneh lebaran Ojo lali maaf lahir batin Ojo podho
tikus arep disapu simbah bagus arep turu gunung kemukus dikebakki watu sing luwih bagus wis tangi turu isuk-isuk penake ngopi kopine panas
kang D12K bagus mergo wis payu seneng ora seneng pokokmen ngguyu dab sendenk ganteng opo wis payu ? werno langit
uwis biasa ra bagus yoben sing penting perkasa
Iwak bakar iwak gurame Enak;e sego isih kemebul Iki esok2 koq wes rame Jebul;e wong stress podho kumpul jathilan mangane beling kesurupan memedi wewe barlian..kowe kudu eling ora kabeh uwong koyo kowe nyumbang beras nggo sedekah http://forum.detik.com 146
paling waras yo mung siMbah mulih kantor numpak montor wes tekan njuk nggelar kloso pancen mesakke dadi moderator pengine melu OOT tur ora iso 172 Kawruh Ilmu ono Bonoloyo..... Tumrap ati ben ora blongkrah..... Konco,ojo podho suloyo..... Ayo kita nikahkan Simbah. Rujak gendhis nganggo pelem.... Enak;e nganggo pelem mengkel.... Simbah ben bengi kademen..... Mergo gak ono seng gelem. tangi turu enake angop dadi ngelih amargo mambu sego ojo sok dlongap dlongop ngko ndak kerasukan barlian le tiba2 moro bocahe pancen ayu pupuran nganggo moto simbah ra payu kegeden kocomoto Kucing pakani gereh Trus wareg nganti mlentreh Iki parikan koq aneh. mergo seng gawe yo wong nyleneh hura usah ngguya ngguyu ndak diarani lara jiwa simbah nek gelem we wes payu tapi oleh tante-tante Jakarta Soyo suwe koq bubrah..... Mergo posting podo ngejunk.... Kang parto,mbok ajari Simbah..... Ben koyo kae lho anak Punk isuk2 mangan ketan neng sumberlawang karo
barlian tiba2 morooooo nek siMbah dadi anak punk njut barlian dadi opo? tuku batik no Bringharjo... Pinter nawar mesti seneng.... Pean ojo seneng mbembedo.... Aku iki dadi wong ganteng . sumberlawang jare akeh susune amargo sehat dan gemuk2 sapine barlian ki ngopo je? kok nek krungu sumberlawang dadi sensitif wonge kluwih terong mrico lan tumbar weh wong strese wes podo bubar tuku kluwak ning pasar telo adoh awak enenge kok nggresulo munggah medhun tergopoh-gopoh tuku soto sisan stroberi matur nuwun duh Gusti Alloh akhire iso ngrasakke prei Numpak dokar mlaku ngulon Angger sabar mesti klakon Iwak pitik dodo menthok lingguh dingklik
entok tepuk tangan Ngguyang Mobil nganggo Banyu ojo lali nggowo dingklik saiki malem minggu kok
sampe ra doyan mangan bocahe pancen gemblung nyandange koyo kere nek ora wani nembung nyilih lambeku po piye? Bengi2 mangan gethuk gethuke dijaluk wewe Sesuk nek aku pethuk tak ngomong dewe tengah alas okeh woh wohan digawe jus, lebokke kempong aku wani dijak totohan mesti kowe klakep raiso omong metu neng dalan nyegat taxi iki meh parikan po meh do judi Nutu beras neng lumpang ojo nganti dirubung semut tenane lho kang ? tapi aku dudu wong pengecut neng lapangan dolanan layangan wes jeng.. tenang...tenang.... nganggo sandal midak coro njijiki tenan malah digawe jenang wong yen lagi ketaman asmoro opo iso dikon tenang? ndondomi nganggo
pancen kudu ditutuki wingi mangan sego saiki mangan roti http://forum.detik.com 149
kang parto ayo ditutuki isok2 njereng upo sisone ndek mbengi le ra kepangan.. iki gek do ngopo? kok do tutuk2an.. page 175 ndondomi kathok nganggo benang kathoke cilik awake
weruh sedeng nggowo tumbu digowo nang tegalan meh ngunduh pare aku wegah melu2 nek ora ngerti alesane untune parto wis di kawat tapi wetenge iseh mbediding aku yo mung numpang liwat karo sinambi nambah posting... untune kripik kawati bendrat gek meneh pakanane ramban ono kripik numpak liwat kok mak slenthing mambu
wes dab..semangat wae!!! yo ngene iki jenenge buruh tuku kathok sampirke genteng regane sewu, duit entuk arisan mesakke tenan uripmu denk!! wis rekoso gek jomblo sisan paling ra iso menek wit klopo mergo le bingung
ketlindes tank anake sedenk pancen okeh tur do nglangi ning sepiteng jenenge cah cilik senengane nangis digendong mbokne njuk
lemes meneh...jebule wewe sedenk ora crita bab aku tur nyitakke awake dhewe dodolan salak regane sewu dodolan klengkeng regane limolas ewu walah kok iso aku?? jelas-jelas kuwi kamar mandimu jenenge kripik iku
sikil papat arane b4bi ojo dicampur karo lele dumbo lha nyatane aku wis payu rabi kowe kui sing
mengkurep to? mangan bolu dinggo sarapan awak ngilu merga kasmaran
Monggo sami lenggah ampun lali meniko camikan kok podo mbah ?? Kulo nggih kasmaran asembuh luweh rangurus dheweke kasmaran kabeh ayo gek dirabekke goreng tempe dele karo masak Pare Sopo sing di rabekne ? aku wegah karo kowe arep tuku buku mangkat dhewe sing wegah ro aku ora mung kowe ya iya lah,
pramodani musuh mono ra sah ndadak digoleki ning yen pethuk aja diendhani.
tekan gendeng masak sego dadi intip bukan begitu mas sedenk maklum lagi sensitip stadion maguwo ono paingan paling cedak seko kos-kosan iki musuh dudu tenanan mung balbalan, gawe parikan Beras di liwet matenge
jenenge arif jarang njedul opo sek loro waduh jeng..lg nggo sensitif? kandani aku yo nek stripe loro Pitulasan
uwuhe wulu blekok Ra sah isin ra sah pakewuh wong aku ora ngisin-isini kok Ngombe teh neng cawan ojo lali nganggo gulo sopo mau golek lawan lha kok malah lungo wengi peteng nguripke lampu sek dilit jeng aku handle tamu yen sinau astane sedeku
rodo mblenyeh bubar pakpung, baleni meneh mangan kweni entek papat arep mbaleni wis ra kuat otot kawat balungane kere yen ora kuat, ganti nggo pare ngunekke gong, dino riyoyo aku ra dong, do ngomong opo wedus cempe wulune
gatel wulune ketel, wis arep manak yen malah gatel, di curi kalpanak mangan rujak cingur nganggo kacang dele nek kalpanak ra manjur ganti nganggo odol wae buto ijo buto cakil ndelok nganggo moto nendang nganggo sikil bocah ayu bakul tiwul diwadahi nganggo
timbul sugeng sonten mbul!!! http://forum.detik.com 155
isi sawo jenenge kecik monggo mas kripik ono jamu sido muncul nggo nambani awake loro kripik karo
dinggo kowe wae. awan2 ngombe wedang ape cecepane sesetan daging kebo penak tenan uripe sore2 kok wis ngaso.. ono kebo dipangan
sugeng nganggar-enggar sarira kupat santen dados bubur wanci sonten ajeng kondur lunga kerja lali ora nganggo pupur merga wis keri kok nyusul Mangga menawi badhe kondur kula ugi ajeng wangsul metu omah sandalan jepit wes, kulo nyuwun
petel jarene kanggo bothok enak rasane ting pethethet pakaiane nganti ketok bentuk awake
deleg-deleg karo manthuk-manthuk weteng wareg njuk marai ngantuk ora awan, ora wengi saiki parikan kok rodo sepi ? esuk sarapan terus klekaran akeh garapan ra mikir parikan bar mangan awan rasane pengin sare nek akeh garapan yo ndang
pegel sopo kuat mijeti ? mrono mrene nggowo belati wis tekan kutho lali tuku sego koq takonne sopo kuat mijeti? lha kang parto ki segedhe opo??? awak kluwur kokean dosa gedhe dhuwur gagah prakosa http://forum.detik.com 157
enake ngombe wedang jahe aku yo mung iso ngguyu wae.. hehehehe.. Abangan ora ono ijone Asale disate karo dilengoke dagangan ora ono
ngedabus mangan pelem, sopo sing arep?? hawane adhem, nguyuhe kerep aik-aik mangan lele kepanasen nganti ngowos lagi ngerti po kowe emang parto gaweane ndobos mangan nasi tumpang mugo2 diparingi gampang parto uwonge rodo' ndoweh nanging bocahe seneng
juga manusia ono pelem patang iji arep dipangan karo kowe nunjuk ki driji siji sing papat bali awake dhewe Kewane baya ijih ngrendem Biawak padha olah raga Hawane kaya ijih adem Awak ayo padha dijaga lungo suroboyo nggowo rumput teki arep lungo jakarta ra duwe konco kudu percoyo sing sopo iki jeng ilova nopo kang parto? tuku
mbange kowe wis di obral tetep rapayu Numpak Prau neng selokan kok do Padu neng Parikan ? mabur mabur jebule kinjeng mencok ning nggon uwuh http://forum.detik.com 159
iki ora padu kok diajeng tur namung ngangsu kawruh
dadi mending ra sido didol Ora ilok numpak prau Ora ilok padha padu Mending numpak motor mabur Mending padha guyup akur esok2 mangan intep ojo lali ngombe susu darepada nggosep mending padu ojo nesu pik, kabeh mun gojek carane barang pabrik, kowe wis di reject tuku buku regane sewu jo mergo aku dadi do padu. ono ulo ning wit pare nyokot bocah jenenge upik wis saiki di cethakke wae kowe milih aku po kripik ono bocah, senenge ngidu nganggo clono awake kuru wis bengi cah... ojo do padu timbang ngono mbok yo o turu kerjo ning kutho marai kuru nek urung cetho raiso turu pilih rendang opo pare yowes kang, sugeng sare
bengi2 golek susu ora ono malah enthok pupu pancen bener kandamu setuju aku tuku wedus sing akeh wulu duit e akeh simpen neng saku waaahh, yo aku ra iso milih nu kang parto ro kripik kabeh kancaku entuk ora anggonku nyilih? nek raoleh tak tuku wae yen aik ra gelem milih yowis tak golek liyane bengi2 ngombe susu karo disambi mangan lawoh ati nek kowe arep turu ojo lali pesenku cuci tangan dan kaki ono gajah buntute telu menyang kali ngresikki awakke wis cah anggone padu bengi-bengi mbrebegi tanggane bodo podo mudik numpak sepur nganti rebutan halo kang didik!! piye? isih ra keturutan? deluk engkas enek wong
gud net.. moto aboh entop tawon tawone meclok neng wet pare sugeng enjing sedoyo mawon pripun kabare? tuku uyah, karo miwon alhamdulillah, sae2 mawon mlaku-mlaku nyang pasar ikan ndelokke cumi kepengen
iwan meneh ondo, ilang sandale rupane bedo, podo rasane seng elek dewe koncoku parto oalah..ngono to... cah cilik diundang thole cah jogja kui japemethe senajan podo rasane tapi mesti bedo variasine mlaku2 midak telek ojo lali wisuh nang sumur senajan parto elek tapi awake parto subur sasi ruwah ziarah kubur nggowo kembang dienggo nabur snajan Parto awake subur nanging durung mesti manjur doro bangkok pinter mbekur dorone tonjo larang regane pancen iyo awakku subur tandane wong sing resik atine omah gendeng tak saponane bobotku enteng resik atine arep turu malah mlebu ning bandosa awakmu kuru isine mung balung karo dosa bandosa kreto roda manungsa timun wungkuk nggo kanca sega snajan awakku okeh dosa ojo gumun yen suk mlebu swarga karepe
suwargo Ojo lali... aku meh nunut suwe ora jamu jamu godong meniran suwe ora ketemu (karo kang gajahbengko) temu pisan ngajak gojekan ... dibanting kiwo tengen suwe ora posting marai kangen Udan - Udan ra payungan ngeyup ning ngisor wit Kapuk Awake wes kliyengan tapi kok mata rung ngantuk bocahe pancen kuru nganti iso mlebu pranjen kowe kurang turu amargo kurang sajen ki timbul dalang wayang isuk njedul awan ngilang godong kambil arane janur bluluk tua jenenge
podo bocah anyar ayuh podo salaman salaman podo podo t4i kucing dowo dowo kang partoo nonton majalah parno lah kucinge mangan opo? numpak prahu layar sembribit tenan angine sing krasa bocah anyar ojo lali traktir condole arep mbayar malah kejegluk nganti benjol yen bocah anyar urung iso carane ngenei cendol ra kuat mbayar rasah kakean alasane snadyan anyar ning ora podo karo koe isuk2 sarapan tempe ojo lali bar mangan ngombe banyu putri kulo remenipun sami bapake sami2 remen mesem lan ngguyu tuku jadah pasangane tempe pakdhe gajah pripun kabare ? jaran kore jarane mbah rongge ojo rame ono pakdhe sare tangan busik mergo panasan mangan ndisik mumpung liyane do jumatan a due gawean dadi njegadul le njegadung ning nggone mbah surip weh lintang njedul lha kok jebule isih urip njegadul neng pinggire kali parto mbergajul nggolek prawan keli http://forum.detik.com 164
yang jogja numpak taksi Awas.....Tawon alas bereaksi iwak pitik dodho menthok lingguh dingklik ndondomi kathok iwak pithik dodo menthok lhadalah bokonge kang parto kethok manuk manyar lebokke kurungan iki cah anyar ning wis trunyukan manuk manyar lebokke jaratan id ne anyar gek gek klonengan?? Ning jogja enake rungokne klenengan Niki asli mas dudu klenengan bar jumatan enake mangan seko parikan nganti klonengan
tuku welut sing pinter parikan jeng kembang karo beruang imut ngombe kopi karo mangan tempe siMbah nangdi ? kok ra ono kabare ? mbakar lombok nganggo mowo golek gembok kanggo legowo http://forum.detik.com 165
Rujak benTis. sayur lomBok. SimBah nangis. kentekan geMbok. jangan kare diwadahi kwali jumat sore mulih rodo bengi Roti betawi Roti buaya Wah,
golek kanca parikan tape telo seko boyolali. piye yo carane ben cepet dowi? kluweh diwadah goni weh kebeneran tak kancani menungso butuh udara ben urip dadi ojo lali marang sing kuoso sory kang, mergo wis magrib wayahe bali ketemu anak+bojo ketupat santen menawi lepat nyuwun pangapunten iwak sepat iwak kerapu anak kerah dijewer mbok'e http://forum.detik.com 166
iki mripat rung gelem turu pdhl sirah wis ngene abot'e
lha iki yo wis ro teturon je. menawi pados ingkang badhe disayang ampun remen tiyang temanggung sinaosa jengkap taksih siang sampun kangen kaliyan biyung menyang ladang nggo sapi sapi dikencang ben iso mangan walah...df kok sepi tiwas kesepian nang gawean sego gurih di gondol wewe sepi ing pamrih rame ing gawe mangan sego sego rames tanggal tuo rasane lemes arep mangan sayur
mlaku mlaku nganti ra kroso nek wes awan suwe ora jamu jamu godong jambu suwe ra ketemu ketemu pisan malah mlayu golek kayu
nelongso... gaji metu ning mung liwat nggelar kloso dinggo ngaji ati nelongso nunggu tanggal siji isuk-isuk kok wis jaritan sarapan sek mumpung anget karep ati gawe parikan ning sing metu kok mung kringet larei pagi nganti menggos-menggos..
ngguyu gawe parikan wae kok sampe kringeten jangan santen lali bumbune bumbu larang merga do mundak najan kringetku ki mambu mambu enak akeh sing nyedak neng bumiayu numpak sekuter wong gelem sinau mesti iso pinter anak cilik gawene ngiler awake reget banjuur diadusi pancen sinau agawe pinter tapi ojoh digawe ngapusi iwak koi iwak benur contonen kui kang iwanoor http://
dodo menthok jare ndelik jebule ketok kayu dipepe nganti getas nggowo buku njuk ditulisi gandheng batre hape wis njaluk dicharge yo aku kudu pamit saiki. kurang cilik terus dikikir keciliken malah ora bathi sopo omong nganggo di pikir salah nylekop,
karo dipijet wis suwe ra parikan pikirane kroso cupet sego lawuhe uyah piye kabare cah ? tahu tempe enak rasane anane neng warung angkringan piye iki, wis wayah sore kok ra ono kanca parikan ? http://forum.detik.com 169
duwe bojo dandan menor dolan minggu ning pemancingan ojo sedih kang iwanoor kulo teng ngeriki ngrencangi jenengan bocah ayu ngowo tenggok tapi uwonge kok wis rondho kok koyo ono le bengak-bengok jebul kang iwan le lagi golek konco gurameh digoreng nganti kemripik nggorenge neng pinggir kali matur nuwun iwed lan kripik kayane jodo cah loro iki wong ngandut nek mangan jeleh bar mangan njur leyeh-leyeh wes ora mung payu meneh tapi buntute wes semeleh Jarik, dinggo sarung Pik, wis adus
lan odole maklum wis sepuh nduk wis akeh klera-klerune arep ngupati tuku iwak blanak gek mangan tepo di ganggu jampe mete sampun sepuh niku penak ibarate kelopo makin tuo makin okeh santene gulo jowo rasane legi wis jam limo wayahe bali golek tumo neng berasan wes jam limo ijeh koyo awan Golek Tumo alias Metani http://forum.detik.com 170
Bar Jam Limo Mesti Sepi ireng-ireng werno klambi kene jeng
'an sarapan nganggo gereh ayo parikan maneh melu balapan nganti ping limo arep sarapan enake opo yo?? arep
mbakar sate sate gajih wayah sore siap2 mulih mbakar sate nganggu susuk saiki wis esuk....kang... nyangking susuk nggone lek priyo saiki wis isuk ayo do makaryo Nggone pak Karyo omahe resik
bubar mangan awan mripate ngantuk lebar maret mlebu may iku sasi brahine badak sial, rasido melu survey mergo aku ngantor mendadak ngantor mendadak nyang kuto ra melu tindak ra rekoso tho mejeng neng alun-alun tuku sawi piye denk
dangu mboten jendul gondal-gandul neng ngisor wit ra iso njedul repot golek duit wayah sore neng tengah kali denk pamit arep bali yen
ngombe madu mangan roti sugeng ndalu wanci ratri kembang klopo sugeng siang, kawulo yogjo pathuk, gunung kidul isuk2, ayo macul kewan ucul pating klarah arep macul radue sawah kewan ucul ngisore gong rapopo macul sawahe wong weteng luwih isuk-isuk gur sarapan sego sepincuk nandur kacang tengah alas ayo cah wayahe kerjo golek
Direwangi mrana lan mrene malah kelangan gucine Suwe ora mlebu mrene merga lali karo kata kuncine tuku lawuh, neng alun2 sugeng rawuh, kakang koen Yen arep turu awan aja nang ngisor wit klapa Maturnuwun dab iwan putrane sampun saged menapa mangan sego, lawuh gereh putri kulo, sampun "ngoceh2" nek sarapan ora kena okeh-okeh nek kewargen marahi ra bisa kerja Isuk-isuk ngungokake anak ngoceh marahi aras-arasen budhal kerja ngumbah klasa warna biru kesel tenan ngentekke banyu ora krasa karo mlaku postingan parikan wis 2000 iwak pitik dodo menthok jare ndelik jebule ketok *senjata pamungkas nek ra due ide mbuka toko dodolan emas
sayang, aku kangen ... sugeng enjang, sedanten ... Nyunggi rinjing nyangking dandang pethuk pak karya ora diampirna Sugeng enjing sadaya para kadang sugeng makarya ngantos paripurna kupat santen dipangan pas riyoyo sugeng sonten kawulo yogjo sego lawuh uyah karo sambel gereh Mbah, tangi Mbah ayo parikan maneh
tuku kayu neng kudus,,, wedok'e ayu lanange koyo wedhus,,, tuku kayu neng bumiayu nadyan ayu
wayahe bali ... sentir lengane klopo sawo kecik dironce ronce ojo dipikir pacare konco luwih becik golek liyane http://forum.detik.com 175
segoro uyah ... gatekno kui Mbah ... !!! bocah kembar umbah-umbah numpak pit jengki nggembos ban'ne digowo sabar wae yo, Mbah mergo kabeh ki ono wayahe.. pitik cilik mlebu omah mabur mabur omahe gedhe omahe gedhe pinggir tegalan isih cilik isih cilik gampang diatur mbareng gedhe mbareng gedhe ugal ugalan ela elo sawo dipangan uler ela elo wong bodho ngaku pinter kerjo kanggo keluargo kareben tentrem uripe lagu iki
rampung pe-er siji numpang parkir ngowo cangkir seneng mangkir digoleki bokir mangan telo dicampur ragi gud morning jarene selamat pagi mbah djoyo ngelar kloso mangan ketupat karo santen sakmeniko mangke dinten puoso gadah lepat nyuwun ngapunten
kolak pisang, nganggo santen sugeng enjang, sedanten senajan onten kembar siam nanging mboten sami alias benten sampun ajeng sasi siam sami2 nyuwun pangapunten Sleman Mlati Ngayogyokarto Sing tak anti anti dipek wong liyo rokok klobot teng njero kamar
kanigoro ndas gundul dikeplak loro ndas gundul ditutuki tiwas njedul DF'e mati nyimpen giwang ngisor klasa sing disayang ra rumangsa. klasa digelar nggo mapan turu krasa mak byar krungu sesambatmu tuku sepatu durung mbayar nyambut gawe dodolan tape ora perlu krasa mak byar sing tak omongke dudu kowe aran kore, sikile wojo opo mbake, wis tekan yojo? masak kare, nganggo wojo gi ngko sore, le mangkat yujo.. wojo ireng dudu lumut
duku gede-gede ora bakal nyengklak nek ra nganggo moge tuku semongko neng Kulon Progro Mampir Godean tuku kripik welut kanggo kabeh sedulur DF reg Yogja nJaluk ngapuro aku akeh luput masak mie, sonten sonten kulo nggih sami, nyuwun ngapunten. macul nang sawah njur golek kayu, mripatku nggandul dadi melek weruh wong ayu. tumbas kupat dinggo sarapan dimamah alus anggone maem sedaya lepat lan kekirangan simbah bagus nyuwun ngapunten nang sawah nandur blewah ana tikus mangan pari opo ora kleru kuwi mbah bagus'e sebelah ngendi nang sawah nandur dhele kacang koro ora lali pancen simbah bagus dhewe ra percaya takono para putri neng sawah angon boyo boyone tas dipakani lha simbah we wes tuwo... rupane yo wes nggilani. Yen lumaku aja dhewe-dhewe sebab nang kene akeh bebaya Yen ora bagus dhewe mosok dibagusake wong liya nyunggi rinjing isine gedhang ora lali nyangking tas Sugeng enjing para kadang sugeng nindakake aktivitas
awan awan nggelar klasa turu dhilut ben bisa tambah rosa Gandeng ngarepake
lemes mlebu omah nggelar kloso rasa sumringah wis arep buko kloso digelar tamu disugat poso lancar nyambut gawe tetep semangat numpak sedan sedan mewah angger awan kroso lungkrah tuku gethuk, neng pathuk nek isuk2, ijik ngantuk baladewa godhonge randu isi duren arane pongke pancen wis suwe ra ketemu temu pisan malah jengkelke isi duren jenenge pongge ojo dipangan, tapi dibuang ketemuan kok njengkelke opo kowe ditagih utang mangan sate nganggo sarung ra njengkelke piye ketemu we
cupet Cupet taline topi sirah mumet ketagihan kopi ngelus dada mergane watuk weruh kenyo kesandung watu iki mata wis rasa ngantuk ayo ayo gek cepet turu.. suwe ora dolanan dolanan anune sebeh suwe ora parikan rasane awak pegel kabeh Kucing senengane mangan besek............. Kui lho clonomu suwek......... angka papat aja diwalik dino Jumat nganggo batik opo
mbiyen marai ngguyu kelingan jeng kembang gek isih galak buko nganggo kolak kolake isi biji salak kembang mbiyen galak saiki yo tetep galak resik-resik nganggo sulak banjur diwehi hiasan aku ketoke galak ning asline apikan resik-resik nganggo sulak ben regetane ora ketok dadi kembang ojo galak2 mundak ra ono tawon sik menclok manuk podang manuk
matane ngantuk mangan blewah http://forum.detik.com 181
awan2, awake lungkrah mangan duku awan2, penake turu mangan hamburger awan2, kok njuk ngiler ? mangan kolak awan2, rasane ngelak mangan apa maneh yo ? mangan sego gudeg ndog karo suwiran ayam karo ngombe es teh ... enaaaak tenaaan mangan gethuk, iwak pitik moto ngantuk raup disik mangan gethuk campur karo tahu mata ngantuk mergo kurang turu mangan gethuk, campur upo mata ngantuk, tambane opo bar mangan gethuk, mangan arem-arem tamba ngantuk, ra liya yo mung merem mangan gethuk rasane pahit moto ngantuk tambane duwit mangan gethuk, ngombe burjo moto ngantuk, opo moto ijo siji loro, telu papat hayo sopo, durung sholat ? enem papat pitu songo sregep sholat mlebu swargo http://forum.detik.com 182
bali. postingan ing dino setu iso ngilangke roso mumet dino setu ngene iki males metu neng bogor ngendi-ngendi macet ijo ijo godonge pandan beras ketan digawe jadah sepuluh dino akhir ramadhan kudu luwih sregep le ngibadah awan-awan ketekan tamu tamune ayu marahi deg-degan.. yen wis tekan dinane setu pengine turu malas-malasan esuk2 mangan permen awan2 mangan gurameh bul sesuk wis dina senen siap2 makaryo meneh
jagung enom digawe bakwan ojo lali tambahi uyah pancen enak yen dudu karyawan nyambut gawe ra nganggo wayah tuku bubur rega sewu bar sahur bali turu tuku duren jumlahe papat dino senin ayo semangat udan sakwayah wayah kuwi sasi Desember siMbah yogjo Ultah ngko bengi bukber iwak pitik dimasak tumis bodinya cantik hatinya manis cah sekolah ojo mung dolan nek bengi kudu nggarap PR sedelok maneh wis lebaran cah2 opo wis entuk THR dolanan bal bekel bal bekele dicolong kethek THR e wis kecekel tur sayange wis entek Tuku jenang ngombene kolak Nyekel genter kok wes ceklek Iki tenan opo ra wong koplak entuk THR kok nggo tuku kethek mangan ketan aja rebutan jare mingkem lambene obah yen wis tekan dina lebaran ayo sungkem karo siMbah
kupat duduhe santen sedoyo lepat nyuwun pangapunten kupat janure dowo sedoyo lepat nyuwun pangapuro lungguh dingklik sirahe mumet sing dho mudik mugo2 slamet awak loro kudu dirawat mangane ojo mung iwak gereh dino riyaya uwis liwat yok bali makaryo meneh. pitik walik dinggoni kathok jare ndelik jebulane ketok
mangani degan aja karo kulite wis mangsa udan jaga kesehatane bar mangan, ngombe es dawet suwe ra parikan pikiran kroso cupet ono ulo ngroso ngeleh lha nggih monggo parikan maleh kanker ganas marai
nggo dalan meri saiki mati sesuk mati luwih becik podo ngaji sandal selop warnane biru krasa angop pengine turu ning wates liwat semarang udan deres ra terang terang bisa nggambang ora bisa nyuling bisa nyawang ora bisa nyandhing bisa nyuling ora bisa ngenong bisa nyandhing ora bisa mboyong swe ora jamu jamu
ora kroso iwak pitik goreng lengo sing tak lirik ora kroso iwak bandeng ilang banyune yen tak pandeng tambah ayune manuk sriti kecemplung banyu bengine ngimpi awane... anu... hehe hee siji loro, telu papat
nyindir wong kuwi ngomongke awakku dhewe ono banyu ning njero lumpang tonggoku ayu jenenge kembang ana banyu nang njero lumpang banyune akeh kena dinggo kungkum ana pawongan sing ngesir jeng kembang ning wanine gur nang detik forum Saba alas bebedhag kidang bareng wis oleh kok malah dadi rebutan Sugeng siang sedaya pra kadang sugeng makarya sugeng nindakake jejibahan kapal keruk taline kenceng moto ngantung gulune cengeng
dicokot ula awake loyo jojok neng padusan dolanan sabun apa awakmu rung duwe bojo ono bumbung koq isine beras ketan gawean nggunung koyo dioyak2 setan jambu alas kulite ijo sing di gagas wis due bojo bar tuku beras, gage2 simpen neng pawon ati roso puas, sing dipingini wis kelakon. Tanggal selawe tuku jamu Ojo suwe², tak tunggu randhamu mbeber kloso neng sanding lawang senajan rondo regane larang Nggawa kranjang menyang stasiun tugu Senajan larang tetep wae di tuku... ngoyak lawuh kelangan sega sire gambuh malah cilaka Pring petung digawe bumbung Dienggo nderes neng wetan ratan Tiwas sengkud anggonku nabung Sing arep dituku ra sido pegatan wiwit bayi nganti jaka yen dandan pating slengkrah Piye ora
sing arep di tuku ra sida pegatan golek sing liya sing isih kinyis-kinyis
kanca titip tuku buku sariawan wis ket biyen kon tuku melon koq ra nggugu mangan awan karo ngeronde mangan
kulinakake mumpung durung nemen-nemen ( alane ) iya mulakna kudu di biasakake yen jumangkah ndhisikake sikil tengen Lungguh jejer karo kenya Kenya ayu ngagem jarik lan selendhang Jaman saiki angel golek sing setya Sesajene ilang kangmas ditendhang Seto Kumitir kuwi jeneng wong lanang wong lanang sing saben dina minangka mantri Aja kuwatir lan aja was sumelang yen di tendang, nang njaba isih akeh sing antri Kuncen iku pasar sapi Sapine lanang regane larang Pancen akeh wong sing ngantri Jebulane padha arep nagih utang
kulakan kembang saka banyu urip numpak satang nyabarang kali tekan Bunut Utang kuwi kembangane wong urip merga utang olehe nyambut gawe dadi sengkut Ayo dolan nang nang pesisir Bareng-bareng numpak motor http://forum.detik.com 190
Nganti judheg lehku mikir Ben ra diuber debt collector Mlaku-mlaku numpak pit montor mlipir-mlipir wedi ndhak nabrak pitik Ben slamet ra di uber² debt collector ya di cicil wae mbaka ngithik.. Mlayu-mlayu nganti ngos-ngosan Dioyak a5u, mlayu pontang-panting, nganti tiba Debt
rambutan mesakna sing dodolan liyane ra payu-payu Mulakna liya dina nek golek kreditan goleka sing debt collectore huayu-huayu Tanggaku nanggap jathilan Seni prajuritan nganggo jaran kepang Tinimbang tansah dadi pikiran Luwih becik ora sida
pawon nutu pari nganggo alu Banjur diinteri nganggo tampah Wong-wong cilik kaya aku Yen ora utang ora omah Esuk-esuk ngumbe jamu sinambi ngrungokake tragedi tali kutang Aja kleru ing panemu malah wong sugih sing akeh duwe utang manuk kutut opo manuk
cebul mriyang Mergo ditinggal Gawe pepes Pengene ndang menyang Tapi ban malah kempes Ban kempes mlaku kudu alon Jebule bapake isih pengin kelon Gembiro loko kidul loji Ketok cetho tanpo peniti Nyangking dandang nyunggi rinjing ngampiri lik Karya lagi udud sampurna Para kadang sugeng enjing sugeng makarya ngantos paripurna Manuk kutut kudu dikerek Aja lali kudu diwenehi pakan Sugeng siang para sadherek Sumangga dipun lajengaken wawan pangandikan Tuku rinjing nggo wadhah srikaya srikayane arep nggo lawuh roti gawe sarapan Sugeng enjing sedherek sedaya sugeng makarya sugeng ngayahi jejibahan Ngethok pring arep digawe wuwu dipasang nang
saking sokalima paring piwaulang dumateng pandhawa sampun dangu mboten ngunsum warta mugi tansah manggih raharja Sinau tekan mbengi isin aku didukani nggelar kloso mangan gurameh nganti ra kroso wis week-end meneh Week-end meneh neng rumah susun sanadyan nyleneh tetep anggun kacu biru angel golekke.. bocah ayu larang regane mangan bakwan karo sego awan awan mampir yugjo midak telek angel resikane... bocah elek ra no regane. karo sego lawuh teri Ngayogyokarto pancen ngangeni lagi jam pitu kok wis gerimis arep nyambut gawe marai ngelu ana cah yu lagi nangis jarene kangen karo aku http://forum.detik.com 193
gulojowo rasane legi jare wis tuwo lha kok soyo ndadi Esuk tempe sore dhele Jebule simbah kelewat pede gulajawa rasane legi sing tua malah ngrejekeni gulajawa rasane legi soyo tuo soyo medeni gedhe duwur klambine anyar ngaku dulur kok dadi pacar gedhe duwur numpak sedan najan dulur timbang keliyan kue cucur beras ketan nek dulur nggih kebangetan kue cucur beras ketan nek dulur yo pancen edan nandur pari panen ketan nek ora ngerti yo kebangetan mangan ping telu weteng sih luwe cah,... aja lali karo jirolu sing merak'ake ati lan bagus dewe Bubar adus kok isih lendhutan Pancen jirolu bagus yen didelok nganggo sedhotan sego abang lawuh iwak asin sayur bening nganggo mrico wes kang, men ra isin yen bar posting ndang tuku koco http://forum.detik.com 194
buto cakil methakil ngemut penthung jowal jawil jebule njaluk ambung Bedhil dicekel mongso keno mongso tibo digowo lungo sikil kesel ora popo ayo podo neng Malioboro tuku kapur barus nang pasar ketan welah njenengan ki piye to..., ndelok cah bagus ko nganggo sedhotan? Pakdhe Agus mundhut pelem Ben ketok bagus, sing ndelok kudu merem roso manis gulo jowo diselehke neng nduwur pogo sewengi nagis atine gelo ora sido plesir neng ngyojo tuku sate dipangan cemeng wes
Soko telo dadi tape ngayogyokarto ngawe – awe samsoyo bengi samsoyo sepi lagi nyapu ngresiki jogan kenya ayu mangga kenalan. mangsa udan ra iso umbah-umbah wong udane kaya dikapyuk laut jare wis tuwo jenenge wae simbah senajan simbah ning lirikane .... maut mumpung liburan nnumpak perahu golek mina neng tengah laut http://forum.detik.com 195
nganti kena lirikan mautku kenya-kenya mesthi kepincut iwak pitik iwak menthok dibeleh isih ana wulune sing katut nek gur modal lirikan thok ngendi ana kenya sing kepincut kurang asin wenehi uyah kurang wangi wenehi mlati ojo sok wani alok nyang simbah simbah ngono raja gembok & pinalti mangan tape rasane kecut dhuwit sithik di itang-itung hura sida ana sing kepincut malah bathuk benjut
kenya kepentut Tuku telo sak tumbu neng kidul loji Ora ono sing luwih ayu kejobo asrining MERAPI Mbokne bocak lagi nggodhog wedang sinambi nggendhong anak kiwa tengen ..( anake kembar ) Sugeng siang sedaya para kadang dangu mboten mriki kok rumaos kangen kidul lurung kembang mlati kadung gandrung jebule wis rabi Ngarak
sing kontal nek mlaku mbok ndelokke dalan iso-iso bathuk menyonyo kejedhuk portal http://forum.detik.com 196
iwak pitik digoreng lengo lungguh disik ngenteni konco mangut lele luwih enak timbang mangut kutuk angger bar mangan lha kok mesthi ngantuk tuku klapa langsung diparut durung randha aja direbut pengin sehat yo ngombe jamu prinsipku "kutunggu jandamu" Numpak Jaran neng ngisor munggur nggowo semongko karo bayem Rakyat SLEMAN podho makmur kertorahardjo Toto Tentrem Menyang sawah nyangking pacul tekan ndadhah ketemu kadal Raos bingah tindak BANTUL Putrowayah sami kempal pitik cilik sobo ngembong pikir dhisik lagi omong Gulo campur jadah enak dipangan mbengi Kulo nyuwun pengestu Simbah badhe dateng Wonosari yen ing tawang lintang pengin takgegem siji wae rasane kok koyo keperang padal ket mw ming meneng wae lintang abang nang langit wetan ra perlu bimbang, aku ki tenanan Gethuk asale seko tela mata ngantuk iku tambane apa ??
rondho kanggoku ra patek penting pilih degan kambil gading pilih prawan sing lencir kuning tuku degan kambil gading neng jalan parangtritis timbang sing lencir kuning aku pilih sing ireng manis
aku demen kembange mlati dibungkus nganggo kacu biru tansah lam lamen rino lan wengi
kanthi mlaku pancen aku lelananging jagat akeh prawan nyedhaki aku Wadhah uwuh jenenge plengki ana alat musik jenenge rebab Pancen akeh prawan nyedhaki padha arep njaluk tanggung jawab nambal ban ndamel karet ajeng sarapan duwite mepet
trewelu malah dijiwit sing hura melu kudu nyangoni dhuwit dhuwit didudut seka saku dienggo tuku gorengan sukun dab jirolu ayo jajan karo aku iki oleh sangu seka mas kun mangan bakwan aduh asine bakwane aneh isine dele okeh perawan ilang isine turut ndalan ketok wudele numpak unta ngoncek'i sukun sahan sibuk nemoni mbah_kaum pancen loma sing jenenge mas koen lha... sidane disangoni pira um? bakwan asin kakean uyah aja keliru karo tempe jaman saiki hura nggenah ana wudel ko' dipepe esuk-esuk sarapan roti rotine le tuku nang toko tiga ora kabeh awakmu kudu ngerti lha emange awakmu kapeka ? toko tiga cerak ngasem wetan ndalan lor'e mba_nisa http://forum.detik.com 199
nak dhuwit'e gambar wong_mesem aku harep pesen pizza mandhing petet jarene kanggo bothok enak rasane ting pethethet pakaiane nganti ketok bentuk awake Ana cah ayu kok malah dijiwit merga kelaran njur malah lunga Karepe arep nyangoni dhuwit ning kok
disik pipine kempot, mangane bathok lha kok dicopot, padakke kathok bocah ngeyel, digondol wewe koq yo
pitik walik sobo kebon isih cilik seneng kelon lenggah dhingklik cedhak pawon weteng luwe marai nesu bocah cilik seneng kelon sing gedhe njuk tiru-tiru dibandem nganggo bosokan pelem ati kesengsem lha kok kowe adem http://forum.detik.com 200
menyang mbiroloka liwat semaki mbuka sangu nganggo iwak tawes mesakke temen bocah iki nang ndi-ndi ra ana sing ngrewes liwat semaki mampir stadion bucah kemaki njaluk dijion durung adus kok mesam mesem simbah bagus akeh sing kesengsem tuku rambutan gur sekilo mbah ... mbah .... mbok njenengan ki ngilo durung adus, malah mlaku2 siMbah bagus, tapi kok mambu ? krasa mambu njur adus dikon metu malah mlebu pancen simbah kui bagus adus ra adus tetep mambu kewan bulus urip neng kali siMbah bagus rasah dho iri Papat tambah papat wolu aku tak ora arep melu-melu yen umah-umbah sekalian adus wang awake glopot wedhi siMbah pancen arupa bagus lha yen ayu malah nyalawadi udud metu irung nek didudut marai murung munggah gunung
kewan bulus nang ngisor watu Simbah bagus ning kok kemayu. mangan salak wadahi tas as* galak njaluk dipotas Njero tas ana dompete nek wis dipotas njur dikapakke dompet suwek dicoblos peniti suwek'e gedhe digawa bali dienteni sik nganti mati banjur diguwang ana kali jambu alas kulite ijo sing di gagas wis due bojo senthir lenga patra tiwas naksir ora bisa nggawa sambel uleg campur lemper rupo elek sek penting pinter senthir lengo potro ketoke kenthir jebule ho-o luwih padang
lencir rasah iren, kabeh kenthir dudu salah mongso nek saiki grimis ra rumongso yo uwis senthir diseni gesik kabeh kenthir so dhisik awak lencir njaran teji anggotane tambah siji Suwe ora jamu jamu godhong kecipir suwe ora ketemu ketemu pisan kok padha kenthir. godhong kecipir ditandur mba_nisa harep melu kenthir ko' hura isa Ana
ndadak dipikir suwe ora jamu jamu godong kecipir suwe ora ketemu temu pisan nggowo senthir nggowo senthir kok neng njeron bis kamangka ono wonge akeh ngomongke wong kenthir ra uwis-uwis malah dadi melu kenthir kabeh http://forum.detik.com 203
nggowo senthir marai suloyo kowe sing kenthir, aku ra patiyo nggawe senthir nganggo godhong klaras ra ono wong kenthir ra ngaku waras jambu alas kulite ijo sing digagas wis duwe boko ada gula ada semut durung randha aja direbut jambu alas manis rasane najan tilas takenteni randane tempe gembus, dipangan panda siMbah bagus, senengane randa nyambut gawe, nggowo senthir simbah podo wae, podo le kenthir hawa panas rada sumuk ucul klambi ketok wudel'e nakwis krasa kepingin ndumuk kari nembung ko' hurasah nglimpe Ben ra sumuk ngiyup ngisor wit kelapa disambi karo mangan tempe Lha ndumuk ko ngarep ya ra papa lha kok ndadak nglimpe... tempe bacem rasane legi banyu kelapa pancen seger pengine ndumuk ko mburi lhawong mung harep ndumuk geger ana sapi dinggo karapan karapan sapi anane nang madura mau isuk aku ra sarapan dadi saiki
jungkat dinggo jungkatan ana banyu dinggo adus sesuk senen wisdo qurban mbeleh sapi karo wedhus Esuk-esuk bar adus njur dandan rapi wis kari menyat kok ndadak kebelet ngising Sesuk pancen dha mbeleh wedhus pa sapi neng kuwi utamane kango sing rung tau mangan daging masak lodeh kudu nganggo klopo ben krasa enak lan dadi gurih ra tau mangan daging rapopo rasane ra bedo karo kluwih gori abang jenenge gudeg lawuh pitik kari nembung lebar madang rasane wareg ngombe sithik malah kembung njangan kluweh,
dibeleh bocahe cen kebangeten wes jam songo kok urung adus aku cen jenggoten tur aku dudu wedhus ono kayu blepotan angus sopo iku ambune prengus oline oli top 1 delehke ning
halo mbokdhe no1 pakdhe no1 ning endi segone diculik nganggo enthong gedhe budhe isih cilik durung duwe pakdhe pitik cilik, dikon blonjo najan cilik, tur tonjo mangan emping mlinjo karo emping telo nek di tinggal minggat bojo ra sah gresulo nek diuyak kirik yo menek tembok wis dilamar pak carik ujare simbok ono priyayi, mangani kodok kowe kui, lanang po wedok? pitik walik saba kebon isih cilik seneng madon
ijo-ijo buahe duren bojo loro, ngrubuhna amben anak'e agus turu mengkureb
pangan Marakke Bethara Kala murka merga ana saingan munggah gunung sandale pedot simbah bingung banjur singsot numpak dokar, mlakune ngulon wong sing sabar, mesti kelakon anake kunto jenenge bambang anake parto nganggo klambi abang... dikira sapi jebule wedhus awake kudanan nganti klebus daden geni nganggo lengo ngangkat ceret nganggo tangan kiwo sedelo maneh tahun rong ewu songo ra kroso jebul aku ki tambah tuwo iwak wedhus, wis do jelih awak klebus, wetenge ngelih http://forum.detik.com 207
telung dina jamuren tukang nggondeli = hura keren ono wit rungkat wite pace niate ncen minggat nengke wae tuku tahu gosong pisan malam minggu kesepian angon wedus karo nglamun weruh wong bagus aja da gumun ono wedus mangan timun........ JIROLU bagus opo ra nggumun dolan nang wates nganggo sarung udan deres ra rampung2 tuku klambi kegedan wis saben bengi sing kesepian
tuku bolah ndek toko sebelah ati bungah dikancani simbah wayah wengi mangsa bediding ketemu kelly kok rodo mrinding mlebu jeding karo
menyang sawah tandurane mbako ati bungah ketemu Gadjahbengko dondong opo salak duku cilikcilik ngandong opo mbecak mlaku timiktimik basane cangkem kui tutuk bar mangan matane ngantuk iwak pitik dodo menthok yen lingguh dingklek ra pareng mekokok
gembok ilang kuncine aduh simbok iki kepiye ijo ijo godonge
aku iki asli wedok awan-awan liwat kreteg bubar mangan wetenge wareg weteng luwe ora iso ngadeg iki udane kok
poto marang simbah kirik cilik jenenge melly, pancen aneh pakane lanting yen pancen wedok kui si kelly, mesti wae nganggo anting anting maem bakmi enak rasane pancen wani endi potone http://forum.detik.com 210
golek kepiting ndek pinggir segoro aku gaw e anting dipundutne ki sentono tuku gelang, neng salatiga wilujeng enjang, sugeng makarya kapal
kenceng kapal keruk taline kenceng mata ngantuk kok kon mentheleng kapal keruk taline kenceng moto ngantuk gulune cengeng kapal keruk taline kenceng diiris iris hura isa pedot moto ngantuk; cekelan weteng krasa ngelih pengine nyokot mangsa udan akeh bekicot nek wis ketigo omahe kosong nek mung dicokot ra bakal pedhot lha
seneng ya wis rasah lunga-lunga ayo ngangsu nganggo dandang enak nyusu karo ngacang tuku balung karo nongko
mangan gethuk ngombe ne susu mataku ngantuk tak mapan turu
pancen saiki rada aneh ana teh ko' rasa lemon tawon lebah mlebu nggenthong taon baru dompet'e ko' kothong Godhong waru nggo
lingguh dingklik ndondomi kathok jare ndelik jebulane ketok Wong wedok snenge ndodok Lha kae ketok
durung mesti dadi bojone manuk perkutut nyucuki dele ojo direbut wes onok sing ndue jas bikak iket blangkon sama juga sami mawon
pedot kakean mikir bathuke kejedot ono kadal mangani roti wes tak budhal ojo digondeli bekicot dolanan pethel ben ora kokean bacot boikot wae israel bar piyungan ngliwati kreteg munggah sithik tekan pathuk bubar mangan wetenge wareg mbasan wareg krasa ngantuk jajanan pasar jenenge utri utri dipangan campuri sego poro kadang kakung lan putri ayo makaryo mbangun negoro mangan sego ojo sing
suwe ora ana sing gawe parikan wit gedang awoh pakel rung dwe duwit kanggo OL Wit pakel disenderi skuter skuter tuwa unine pating cruwit Pengin OL ya nganggo komputer komputer rak ra tau njaluk dhuwit muter-muter nggolek rawit ngombe teh sepet mbok digulani cen komputer ra njaluk dhuwit sing jogo warnet sing wis ngenteni rawit abang luwih pedes lawuh tempe karo sosis sing jogo warnet rupane judes ning dimatke ko' yo soyo suwe soyo manis menyang pasar klithikan golek barang bekas ora entuk mergo barange pancen laris wong nek lagi wae metu seko alas saben wong wedok kabeh ketok manis golek buncis dijangan lodeh asin rasane ojo dilepeh oleh wae nulis sing akeh
kabeh Ana kethek nyakot klapa bar nyakot kok njur pethakilan Nang kene OOT rapapa waton OOT ne wujud parikan
wit mandingan dibolongi semut trit PARIKAN neng board OOT bluntas lan kenikir neng tegalan didol godhonge kecampur sembung tiwas dipikir sing tenanan jebul postingane ora dietung mrana mrene nonton jathilan Lha kene iki ya thread parikan ono cowek, dibanting mendelik nganti tumiba neng watu ayo ngramekke forum detik kanthi tulisan sing bermutu dibanting tibo nganti seteb mutu njobo po mutu mburi ki teb rokokan lungguh dingklik arep parikan dipikir disik nyumet sentir wanci sore
luwe tambane masuk angin ki kerikan esuk-esuk ngene jik memeng arep parikan esuk-esuk mangan rambutan mata ngantuk tangine awan rambutan bosok guwang nang jugangan soyo ngantuk nek njur bar mangan rambutan tibo neng pawuhan ora kerjo sek
loro telu papat nyuwun ngapura sedaya lepat ati gelo hurung marem ugi kulo sing luwih eném golek jingking oleh gereh pethek sugeng enjing poro sederek mangani degan aja karo kulite wis mangsa udan jaga kesehatane tahu tempe karo jadah wis sore cah ... siji loro telu papat limo enem pitu wolu menawi kulo mboten lepat mbenjing niko dinten sebtu Tuku santen wadhahi dandang digawa lek Karya kanggo pasugatan punggahan Sugeng sonten sedaya para kadang sugeng makarya sugeng ngayahi jejibahan udan deres dalane lunyu awak ngreges rasane ngelu http://forum.detik.com 217
yen dalane lunyu liwato pinggir yen sirah ngelu jo kakehan mikir munggah gunung nganggo teklek
loro untu kroso linu mung sliramu kang mawantu-wantu duit selawe dadi seket golek siji we koq angel banget
mirip jenate bokir Ono theklek kegowo banjir Watone ra elek lan ora fakir. Bocah edan golek welud Udan udan enake udud Sunare peteng amarga pedhut rebutan wedokan sinambi gelut mbeleh kethek, arep di mangut udude entek, cangkeme kecut siwi menek parto ngekek awak bokek hura udud sing bener kuewi kethek apa tekek masa' kethek ko dimangutd
nyumet udud munggah bale sing dimangut kudune lele mangan woh anggur nggo kanca nyamikan Tinimbang nganggur tak melu gawe parikan nyamikan kacange kara gawe parikan nggo nglipur lara Kacang kara santen klapa Ati lara merga menapa. Dewi sinta garwane prabu Rama Ati lara merga ditinggal krama Sinta ilang mlebu geni Larane ilang mergo mung ngimpi golek kroto nggo mancing kutuk diwadahi bathok klapa kang parto kok sambat sumuk yen saiki merga kenapa iwak pitik dodho menthok lebar thungklik mbenakke kathok Isuk-isuk sarapan sega jangan kangkung entuk berkatan tangga sing anake khitanan Dina minggu iki cacane rada mendung arep lunga mancing kuwatir kudanan wong khitanan kok suguhane kangkung nek wedi kodanan yo nggowo payung kongange tuku kangkung dudu pitik kangkunge di urap di nggo lawuh berkat http://forum.detik.com 219
anane payung mung payung cilik ra ngayomi awakku nalika udan barat kangkunge entek gantinen grontol bungkusen godong gedang sak papah yen payung kurang nganggoa mantol sing penting ra gampang nyerah di gondhol wewe bareng dibalekake kok kaya wong ora waras Mantol raduwe anane mung bagor bekas wadah beras lumbung wadhah pari calon beras pari di tutu dadi beras wong urip ojo gumantung fasilitas sak anane anggere waras nggawa beras disendheakake nang buh merga kabotan krasa lara bangkekane awak waras samubarang bisa direngkuh nanging waras kuwi saiki larang regane mbeleh wedhus di tongseng opo bakar
luwih enak ra pati asin ngati2 o cah jo enak2 sesuk ngantri bensin nabuh kendang karo nembang nganti ora eling yen rung adus sugeng enjang para kadang salam saking siMbah bagus mangan sega nganggo lawuh tempe karo sambel gereh http://forum.detik.com 220
tutukno dhewe ora tego nulise. kodhok kalung kupat lara boyok ora kuwat Kapal keruk taline kenceng matane ngantuk dijak nginceng garan lading dinggo nuthuk basan nginceng njur hura ngantuk karepe arep nuthuk ning kok malah kethuthuk Piye le arep ngantuk wong mripate di cucuk tuku sepatu nang cibaduyut bar mangan matane mbeyuyut tuku
pinginne bothok lha koq anane mung sambel gereh lha endi iki sing wedok2 lha koq isine lanangan kabeh. sego wadhang enake nganggo sambel gereh opo maneh ditambahi sayur http://forum.detik.com 221
ra popo lanangan kabeh sing penting podho akur tuku mlanding ro sambel gereh ojo lali tuku sisan kuwene ra popo ding nek lanang kabeh berarti aku sing ayu dhewe. arep mantenan merga wis jodo wis wayah rolasan ayo pada ngaso wit jambe, neng pinggir kali wis sore, yo gek dang bali mangan undur undur marai mumet nderekke sugeng kondur nyangoni slamet bocah cilik wedi ro wewe arep mulih njaluk kancani Lha nek ora ayu dhewe njur sapa sing nyayoni mangan rujak jo nganggo duku luwih enak nek nganggo jambu aku kelingan mbokku ngudang adiku anakku sing ayu koyo tumbu rujak duku campur jambu saking larise akeh le bathi raketan ayu koyo tumbu mesti sayange setengah mati.. tuku irus garane kayu ora cendak yo ora dowo sing diarani bagus utowo ayu yo sing tansah bekti marang wong tuwo
urip neng ndeso urip neng ndusun urip bareng neng omah dowo nggih kulo nyuwun pengestunipun mugi2 saget bekti marang wong tuwo... ana racun njero balung kulo nuwun nderek langkung
isuk-isuk cukup sarapan bubur senajan ora nganggo lawuh senenge urip neng tanah kang subur samubarang ditancepke mesti tuwuh awan awan tuku tiwul salam kenal ugo mas kriwul mangan bakwan karo gethuk soyo awan soyo ngantuk mangan sate
wayah esuk wektune sarapan ngulon ngetan malah keblasuk rampung sarapan mesti ngantuk pak demang klambi abang nek disuduk manthuk-manthuk sugeng siang mangga madyang lungguh ngebuk karo ngantuk-ngantuk http://forum.detik.com 223
Lunga nang Jogja arep tuku manuk tekan ngomah diumpani walang Nek dijak kerja mripate mesthi ngantuk ning nek NDF, rasa ngantuke ilang tuku ketan nggo pakan manuk parine gabuk dipangan walang jare
ngilang soale wegah nek kon empet-empetan esuk-esuk kon angon sapi mripate ngantuk dipeksa melek dina iki wis rada sepi merga ngarepake riyaya imlek mlaku2 nang boyolali ojo lali tuku susu sapi dino setu pancen sepi soale member df podho prei anak munyuk jenenge kowe tapi kowe kok koyo kere saking sepine nang kene aku dolanan parik'an dewe anak munyuk jenenge kowe nek ngelih ya ndang dipakani Ben ora parikan dhewe hayo kene tak kancani kandhang pitik gupak telek kamangka diresiki saben
syukur naknu kula melu seneng nyangking kreneng isine anggur di selehke neng ngarep lawang pancen susah dadi wong nganggur wis ra nggatekke tanggalan abang http://forum.detik.com 224
sarapan kok rujak cingur olehe mangan nang pojok wetan sak susah-susahe nganggur isih bisa dolanan internetan kirik pleki jenenge paijo kulit reged boso mlayune daki yo koyo ngeneki nak hurung dwe bojo panggon reged ra ono sing ngresiki nang latar okeh suket teki dibedholi di wadhahi cowek Nek ra ana sing ngresiki ya kudu diresiki dhewek godong mlinjo rupane ijo disayur lodeh enak banget penake wong wis duwe bojo senajan udan tetep kroso anget mendhung ra katon serngengene saya peteng katone kok arep udan maneh ati-ati nek mangsa udan ngene kesuwen lehe angetan anak tambah maneh ngliwet kudu sing tanak luwih enak lalapan kecipir ra kuwatir tambah anak kabeh gumantung sing nyopir mawa didumuk kaya'e anget? hawa sumuk awake kemringet mangan tebu
sederek monggo isilah titik2 berikut ini Sumuk ra keringeten Klungsu di dumuk ora keri kebangeten kreweng saktrek paitane simbah weteng wareg rasane sebah tumbas wedhus nggo disembelih siMbah bagus posting malih
mripate abuh merga klilipen lemah ditambakna nganti tekan Sidatapa sugeng rawuh dhumateng siMbah napa sampun babar anggenipun mertapa menyang kali ngumbah kloso kloso plastik suwek
menowo kang gadjahbengko arep nyopo monggo di sopo konco2 sing nang kene dolan nok alun2 nonton banci dijak
kerjo enake pancen kemulan sarung mambu sate marai ngelih wayah sore wektune mulih esuk2 lungo neng janti nggolek cempe entuke sapi ono opo neng jroning ati koq neng kene roso sepi. gudel putih dikira sapi sundul meneh men ra
hurung madang ndang, golek duwit mumpung sih padang!!! nyangking ember kiwo tengen lungguh jejer nggo tombo kangen http://forum.detik.com 226
jenang gula kuwi gelali tinimbang gela kene dak sunduli kembang sukun megar sore ojo didokok nang ndhuwur meja sing rukun karo kancane podo-podo cah df yoja isuk mau lali ra sarapan saiki weteng roso luwe wong df yojo gek kopdaran ko kowe ra melu e!? wayah
golek inspirasi watu item kok di campur uyah matane wis merem kok buntute obah bubar adus njuk diklambeni siMbah bagus tur ngangeni tuku ciu sak botole bapak turu ketok jempole gentong gedhe okeh lemute bokonge gedhe okeh semute http://forum.detik.com 227
Orong-orong neng ngisor gentong... Omah gedhek dirangkep kepang... Dadi uwong ojo sombong... Yen kepepet ojo utang Kecipir geong-geong mbukak topi ono mlinjone... Ojo mikir anake uwong durung mesti dadi bojone. Mlaku-mlaku ning telogo puro.. Ora lali nggowo kloso Aku rak rati opo sing kuroso Tapi sing tak reti saiki aku nelongso Sarapan isuk nganngo soto kadipro Senin-kemis wayahe puoso Opo kowe rak keroso Aku ning kene ngenteni kowe rak kuwowo sega liwet lawuh ati jeng iwed pengin rabi Ijo-ijo diunduhi Sing abang-abang seh akeh Wis duwe bojo dirusuhi Sing sek bujang wae sek akeh hitam-hitam
reg yogja mubeng kampung mandeg nggone simbah weteng kembung rasane sebah gundul cilik ranggo katok dak sundul sitik men ketok Watu cilik jenenge krikil Gede sitik jenenge krakal Bocah cilik ojo sok usil Mengko nek gede dadi cah nakal Numpak becak ban-e songo tiwas macak ra sido lungo numpak dokar mlakune ngulon wong sing sabar mesti kelakon numpak becak malioboro tiwas galak jebule kanca arep blonjo, keri duite jare konco, tegel atine numpak prau no kulon progo... tiwas njamuuu kok ora sido Tholah-tholeh mrana mrene weleh, wis suwe ra saba mrene jola-
golek sing lugu, ben rasah mbayar wkwkwkwk ning pasar dolanan togel... karo wong wedok kok yo tegel mlaku-mlaku ning taman lawang entuk konco gagah perkasa nek dadi wong lanang kudu gelem nek rekasa mangan kates isine semebyar.... nek kokehan protes kudu bayar.... mangan kates ro
lakonane papat telu songo papat wes arep metu mertuwo lewat kebaya biru marai kesengsem mertua krungu paling mung mesem kenalan takon jeneng bar kenalan arep ngapa awak rasane seneng merga sesuk prei rong dina
ngrungokake lan mahami sarta tumanggap sadhengah wacana lisan kanthi ngrungoake informasi utawa pawarta sing diwedharake langsung, utawa rekaman
Nyathet isi utama amanat pokok ing sajrone woro-woro sing diandharake
Tulisen isi amanat ing sajroning pawarta kang kok rungu, nganggo pangejo kang bener
Kepiye tangkepmu marang isine pawarta sing kongrungu Sebutna jenenge tokoh-tokoh crita
ALOKASI WAKTU: 2 x 45 (menit)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selapanan&oldid=1109566"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia Indonésia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 7 Januari 2017.
saiki wis penak toh, wis biso golek upo dewe iku mergo opo big
Balas	suwung berkata:	Februari 25, 2009
dadi kangen karo konco2 skulah jaman mbiyen je, kang…
Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d jawaban kang paling mathuk !
Ahmad : ” Piye yen suk Minggu awake dhewe nganakake “hiking” menyang Baturaden?”
Ratna : “Hiking kuwi apa, ta?”
Ibnu : “Hiking kuwi kalebu olahraga. Carane yaiku mlaku sakepenake, ngliwati alas,
Ratna : “Lha ngesuk awake dewe mlaku saka ngendi.”
Ibnu : “Diwiwiti saka sekolahan tumuju jalan Ahmad Yani, terus ngalor nganti tekan Kebumen. Ing Kebumen leren sawetara karo ngrasakake endahing pemandangan.”
Wacanan ing dhuwur kanggo mangsuli pitakon nomer 1 – 2 !
1. Olahraga sing carane mlaku sak kepenake, ngliwati alas lan munggah gunung yaiku……..
2. Ahmad lan konco – konco nganakake hiking diwiwiti saka
4. Pak Ahmad ngendika, yen aku karo Ibnu kudu sregep sinau. Sing kalebu basa krama alus yaiku….
Wacanan ing ngisor iki kanggo mangsuli pitakon nomer 5 – 6 !
Nagari Indonesia punika ngalami kalih mangsa. Mangsa rendheng lan mangsa ketiga. Wancinipun antawis sasi April dumugi Oktober. Wonten ing sasi – sasi punika para amung tani mboten nanem pantun amargi angel anggenipun ngileni toya.
Wonten ing mangsa ketiga sabin-sabin dipuntanemi palawija. Wonten ingkang nanem kedhele, kacang ijo, kacang tanah, buncis, lombok, tomat lan sakpanunggalanipun. Wiwit nanem dumugi panen unggal dinten para among tani sami nyirami tanemanipun. Toyanipun dipunpendhet saking sumur utawi kalen. Wonten ingkang ngginakaken mesin dhiesel, selang, lan wonten ugi ingkang mikul ember.
5. Antawis sasi April dumugi Oktober punika nagari Indonesia ngalami mangsa punapa…..
8. Bapak sholat Maghrib ing masjid pundi ?
II. Isenana cecek-cecek ing ngisor iki karo tembung kang mathuk!
11. Ing dina Senin lan Kamis Amir sregep puasa sunah. Sing dadi wasesane yaiku……
12. Amarga udan, pakdhe nggawa jas udan. Basa krama aluse nggawa yaiku……
14. Ing mangsa ketiga yen awan hawane panas, yen bengi……….
15. “ ” yen ditulis nganggo aksara latin dadi…..
III. Wangsulanan pitakon-pitakon iki kanthi mathuk!
16. Bapak saweg maos Al Qur’an ing kamar ngajeng. Golekana endi jejer, wasesa, lesan lan keterangane?
17. Ustadz Abidin lagi maca Al Quran ing Mushola. Ukara iki dadekke nganggo basa krama alus?
18. Gawenen ukara pitakon saka wangsulan ing ngisor iki!
19. Golekana tembung kosok balen cacahe 5 baen?
Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d jawaban kang paling mathuk ! Olahraga Hiking
I. Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d jawaban kang paling mathuk ! Olahraga Hiking
I. Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Aswatama
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Kyai Cipta
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts in category Wayang Madya
Name: Endang Ceblukan Other Names: Endang Satapa
Munggahing Godhong Sumoroting Pandulu (2010)
tetangganya. “Lha daerah niki lak sakjane mboten pantes go urip menungso to Pak, mbiyen niku akeh gajah ten meriki niki, omah-omah diserang ro gajah barang, tur ten Jawi lak kakean uwong, lha dioper ten meriki lah, njeh pasrah mawon pak (
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Pasarékatan Bangsa-Bangsa ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:PBB ‎ (← pranala | besut)
Pengamat PBB ‎ (← pranala | besut)
FAO ‎ (← pranala | besut)
WHO ‎ (← pranala | besut)
ICAO ‎ (← pranala | besut)
ILO ‎ (← pranala | besut)
UNDP ‎ (← pranala | besut)
Daftar medhali pakurmatan PBB ‎ (← pranala | besut)
Sidang Umum PBB ‎ (← pranala | besut)
Dhéwan Kaamanan PBB ‎ (← pranala | besut)
Piagam PBB ‎ (← pranala | besut)
Bab I Piagam PBB ‎ (← pranala | besut)
Bab VII Piagam PBB ‎ (← pranala | besut)
Misi Damai PBB ‎ (← pranala | besut)
UN-HABITAT ‎ (← pranala | besut)
Sekretaris Jenderal PBB ‎ (← pranala | besut)
WMO ‎ (← pranala | besut)
Komisi Dhuwur tumrap Pengungsi Perserikatan Bangsa-Bangsa (UNHCR) ‎ (← pranala | besut)
Resolusi Dewan Keamanan PBB ‎ (← pranala | besut)
Dhéwan Ékonomi lan Sosial PBB ‎ (← pranala | besut)
Resolusi Sidang Umum PBB ‎ (← pranala | besut)
Bab VI Piagam PBB ‎ (← pranala | besut)
UNEP ‎ (← pranala | besut)
Sana Warisan Donya ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar situs warisan donya ing Afrika ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar situs warisan donya ing Amérika ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar situs warisan donya ing negara-negara Arab ‎ (← pranala | besut)
Tabèl situs warisan donya miturut nagara ‎ (← pranala | besut)
Bab XVII Piagam PBB ‎ (← pranala | besut)
Sistem PBB ‎ (← pranala | besut)
Sekretariat PBB ‎ (← pranala | besut)
Dewan Perwalian PBB ‎ (← pranala | besut)
Mahkamah Internasional ‎ (← pranala | besut)
IPCC ‎ (← pranala | besut)
ITU ‎ (← pranala | besut)
Angkah Pambangunan Milénium ‎ (← pranala | besut)
Gendéra PBB ‎ (← pranala | besut)
Resolusi PBB ‎ (← pranala | besut)
UNICEF ‎ (← pranala | besut)
UNESCO ‎ (← pranala | besut)
Program Pangan Donya ‎ (← pranala | besut)
UNRWA ‎ (← pranala | besut)
UNHRC ‎ (← pranala | besut)
UNCTAD ‎ (← pranala | besut)
UNDCP ‎ (← pranala | besut)
UNFPA ‎ (← pranala | besut)
UNFIP ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Wiki Mrebawani/Dhaptar irah-irahan artikel sing cumepak/U ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/UPU"	Menu navigasi
pekso-pekso yen anakku ra mathuk kepiye coba le. Dadi masalah iki tak serahke anakku wedhok sing njawab”,
TanggaKeywords:gambar tulisan kangen kamugambar kangengambar tulisan i miss youkangen kamugambar tulisan kangentulisan i
omah ae rasane bosen, mosok mangan turu ae. Yowes, dino sabtu iki dinggo mlaku mlaku dadakan, lho kok dadakan ? Yo iso ae, lah
Suroboyo lawas nanging cuma sak panggon ae yaiku Nanggone House Of Sampoerna. Masio cempluk arek Suroboyo asli nanging entas mau, aku ambek ning Wulan kepethuk sing jenenge omahe lan propertine sing duwe Pabrik rokok Sampoerna. Wuih..omahe megah lan isine perabot gawe rokok, foto foto jaman dhisik, lan akeh tenan. Mripat iki rasane gak percoyo lak rokok iso ngidupi wong atusan sampe ewuan. Berarti rokok iki ono loro sudut pandang : untunge ( iso ngidupi wong atusan sampe ewuan ) lan mudorote ( rokok kuwi racun ). Sak durunge ngapunten mergane gambare burek lan Cempluk ngucapno matur nuwun sanget kagem ning Wulan soale mau ra gowo kamera sing biasa ne tak gawe
datan sawawi, bisa mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès trah ngawirya, becik lamun rumasa, ngembat wisésa tan saguh, milaur mundur kéwala.”.
tenan kyai iki,gawe teori sak penak e silite dewe,ketok lek golek sensasi,dasare pancen utek e
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts tagged pink body
Sekolah menengah kejuruan (SMK) iku salah siji wangun satuan pendhidhikan formal sing nyelenggarakaké pendhidhikan kejuruan ing jenjang pendhidhikan menengah minangka terusan saka SMP, MTs, utawa wangun liya sing sadrajat utawa terusan saka asil sinau sing diakoni padha/setara SMP/MTs. SMK kerep disebut uga STM (Sekolah Teknik Menengah). Ing SMK,akèh tinemu Program Keahlian.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 8 Mèi 2013.
#Pekalongan #Pemalang #Wonosobo #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
ati iku lima ing wernane. kaping pisan maca qur an angen-angen sak maknane. Kaping pindho shalat wengi lakonono. Kaping telu wong kang saleh kancanana. kaping papat kudu wetheng ingkang luwe. Kaping lima dzikir wengi ingkang
suwe. Sopo wonge bisa ngelakoni. Insya Allah gusti Allah nyembadani”
enek wong duwe anak papat sik siji luwe sik loro ngelak sik telu pengen
banyune diombe tombo ngelak bathoke disigar dadi loro lan ditaleni
dienngo BH, terus sepete garek didondomi dadi
banting….. Opo hayo?????
*”jebul podo wae : Ngantuk”*
Bengi iku lek kresna kejatah ronda, rumangsa dadi warga desa sing apik
“Wong nom-nom an yahene wes do ngantuk!”, lek kresna
Ono wong Sundo pas mlaku-mlaku nang alun-alun kebelet pipis,
*”Di uber celeng”*
Karina : waduh, dino iki aku meh mati disruduk karo celeng.
Rochatie: lho kok biso ngono, piye ceritane…? .
Rochatie: waduh serem banget yo, nek aku sing ngalami. Wis pucet lan
Karina : Lho aku yo ngono, kowe pikir si celenge kepleset banyu opo
haa..!!!!!!! !!!!!!!.. ……… ..
Polisi : “Awakmu ngece yo, opo pingin bakulmu tak kon nglebokke sisan??!!”
Tukang Duku : “Ora pak, aku gak ngece babar blas, sinambi terus ngguyu
wis meh 6 wulan pindah ning Kalimantan , kerjo ndik
tambang batubara tengah alas (istilah wong Samarinda, di lokasi).
Kebetulan ono giliran weekend, ape mulih Mediun kadohan dadi cukup
Langsung wae dijak karo koncone cangkruk ning pub daerah
Dasar bayan Semun pengin gaya, opo maneh duit gajian 6 sasi sik utuh,
rah kursus-kursusan. .. wong mesin pinter ae kok.. mesthi
engkap syarate maksude isik butuh driver..”
„Maksude butuh sopir ngono.. lha ku aku iki rak ya wis
Mumpung isik nyambung karo Koh Abun…Bayan Semn kepingin takon sisan.
“Wis kang.. kumputermu paken meneh kirim balik mrene,
taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. .”
*”Kelangan Anak Mergo Nganggo Kontrasepsi “*
karo bojo ne surpa’ah ora tau nggawe alat kontrasepsi. ..!
Doktere kaget. Terus ngomong “Lho anak e sampeyan koq
darmaji “Oh iyo… kondom! Lha maringono kulo ten dalem,
langsung nganclap bojo kulo supa’ah, langsung kulo tumpaki, lha…
mrisani kejadian mau, ngguyu-ngguyu kekel karo
terothok,terothok, terothok. .. akhire kaya titir banjir..
Mari sepi meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.
Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang.
Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno
*”OOM… TULUNG DOLEKNO WEDUSKU PISAN “
*Santoso kerjone angon wedhus, lek mangkat esuk molih sore.
Pas arep mudhun Santoso kaget, gak sido mudhun soale ndhok ngisor
tenan dik, wis ta percoyo-o” mat Pithi wis gak sabar.
Krungu sumpahe mat Pithi, Saropah langsung ngangkat rok-e (tibakno gak
*”MALING DI KELAMUTI PEDHET (ANAK SAPI)”
Paimin : Kabeh godong gede karepe dewe, ga ono sing nggedeke.
luwih apik nek ana patung maskote kayak Mc D. Bocah cilik2 kan pada seneng mengko, kaya si pamungkas mesti kepengin teka terus
Pokoke Merdeka.!!!! Lha wong aku sing
iso kanggo gawe marketing blog… hoO ra kang? hoO wae yohh…kan tonggo dewe
@diandiam: lha iyo kuwi dab, pokoke apapun oke wae, beres wae, lha wong tonggo, iyo to?
@cebong: halah, lha wong kwe wis duwe akih, ndak ndaraki nguyuhi, eh nguyahi banyu segoro..
wong aku sing nulis trus aku dewe sing ngedit trus aku dewe sing nerbitke ngono lho, rak yo koyo kuwi to jenenge mardiko…
gandeng do nganggo tos2an aku yo melu tos jempol
@senoaji: mosok mesume mung rong menit tok mas, kurang suwe… toos lah
Balas	Gusti Dana berkata:	Januari 27, 2009 pukul 9:10 am	Walahhh…bar saiki digarap PR-é??.Sing ngewehi wis lali,hehehe:-)
Wayang Purwa, Wayang Madya, Wayang Klitik, Wayang Gedog, WayangRama, Wayang Ayudya dan Wayang Menak.
these lakon (stories): Mahabharata – Mbangun Taman Maerakaca, Bharatayuda Jaya Binangun, Aswatama Nglandhak.
Abimanyu. Title/Position(s): Princess of Madukara. Appears in these lakon (stories): Mahabharata – Parta Krama, Sembadra Larung, Bima Kopék, Makutha Rama, Bharatayuda Jaya Binangun, Aswatama Nglandhak.
Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
nampang maneh yak…ben blog mu kebek potoku…poto cebong mosok poto kebo thok
Balas	grubik berkata:	Januari 9, 2009 pukul 8:38 am	@han han: weh, mumpung musim ujan…
@cebong: etuk, nggo kowe opo to sing ra
gambrenk ' st berkata:	Januari 7, 2009 pukul 12:59 pm	asalamu alaikum wr.wb.
salam kenal…..bae…kang..,inyong mung arep takon ???
sampean ..jeruk agung gom-goman mana?? anake pak sapa ??? putune nini sapa??? rika saiki nang endi ??? adoh temen kang lah …lebaran bali apa ora wingi ?? yo wiz kaya kue bae…lah matur nuwun ya kang ….
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts tagged golden face
Opor ayam ya iku masakan sing wis misuwur ing Indonésia. Opor ayam sejatiné masakan khas Jawa Tengah lan Jawa Wetan, nanging wis dikenal ing laladan liya ing Indonésia. Opor ayam sejatiné ya iku ayam sing di godhog lan diwenehi bumbu kenthel saka santen ditambah bumbu-bumbu kayata seré, kencur, lan liya-liyané. Ing tradisi Jawa, yèn dina riyaya biasané ana opor ayam, kupat, lan sambel goreng ati. Sakliyane gawé lawuh opor ayam, uga bisa gawé bubur opor ayam, biasane kanggo panganan balita[1].
sing wis diulek banjur digongso nganti kuning[1].
Santen dicemplungake, banjur ayam sing wis diiris-iris dicemplungake[1].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Opor_ayam&oldid=1118266"	Kategori: PangananOlah-olahan Indonésia	Menu navigasi
pm	Laaaaahhh. iki ngomongne sopo to? Bapak kuwi to… Hoalah… Kok koyok lagek pisan iki ndelok Bapak kuwi ndok
LANANG DANGIRAN PUTRA BLAMBANGAN	*DR Boedi Mranata putra
Kalamun datan sawawi, bisa mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès trah ngawirya, becik lamun rumasa, ngembat wisésa tan saguh, milaur mundur kéwala.”.
dekso (10:16:05) : Lha mbok sing niat yen gawe tulisan kuwi,
Wonogiri , #Batuwarno , #Kabupaten Wonogiri ,
#Cilongok , #Kabupaten Banyumas , #Gumelar , #Kabupaten Banyumas , #Jatilawang , #Kabupaten Banyumas , #Kalibagor , #Kabupaten Banyumas , #Karanglewas , #Kabupaten Banyumas , #Kebasen , #Kabupaten Banyumas , #Kedungbanteng , #Kabupaten Banyumas , #Kembaran , #Kabupaten Banyumas , #Kemranjen , #Kabupaten Banyumas , #Lumbir , #Kabupaten Banyumas , #Pakuncen , #Kabupaten Banyumas , #Patikraja , #Kabupaten Banyumas , #Purwojati , #Kabupaten Banyumas , #Rawalo , #Kabupaten Banyumas , #Sokaraja , #Kabupaten Banyumas , #Somagede , #Kabupaten Banyumas , #Sumpyuh /Sumpiuh , #Kabupaten Banyumas , #Sumbang , #Kabupaten Banyumas , #Tambak , #Kabupaten Banyumas , #Wangon , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Barat , #Kabupaten Banyumas ,
Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara , #Rakit , #Kabupaten Banjarnegara , #Sigaluh , #Kabupaten Banjarnegara , #Susukan , #Kabupaten Banjarnegara , #Wanadadi , #Kabupaten Banjarnegara , #Wanayasa , #Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
Lamongan , #Glagah , #Kabupaten Lamongan , #Kalitengah , #Kabupaten Lamongan , #Karangbinangun , #Kabupaten Lamongan , #Karanggeneng , #Kabupaten Lamongan , #Kedungpring , #Kabupaten Lamongan , #Kembangbahu , #Kabupaten Lamongan , #Laren , #Kabupaten Lamongan , #Mantup , #Kabupaten Lamongan , #Modo , #Kabupaten Lamongan , #Ngimbang , #Kabupaten Lamongan , #Paciran , #Kabupaten Lamongan , #Pucuk , #Kabupaten Lamongan , #Sambeng , #Kabupaten Lamongan , #Solokuro , #Kabupaten Lamongan , #Sekaran , #Kabupaten Lamongan , #Sugio , #Kabupaten Lamongan , #Sukodadi , #Kabupaten Lamongan , #Sukorame , #Kabupaten Lamongan ,
kene?”Paimin sing lagi ndingkluk ngantuk-antuk mak jenggerat kaget. Sanajan isih sore nanging thenguk-thenguk nunggu wong tuku ora teka-teka njalari ngantuk. Dadi dheweke kaget nalika ana pawongan neng ngarep rahine lagi mangan cakar.“Ohhhh, nggih pak, nembe seminggu wonten mriki.”“Kok sepi ngene mas. Iki, enak tenan iki cakare. Masak dhewe iki, Mas,” pitakone karo ora leren olehe ngrumuti cakar.“Masak piyambak, Pak.”“Enak tenan iki mas, menawa akeh sing ngerti angkringanmu iki mesthi ramene. Cakar iki bisa dadi jalaran ngramekake angkringanmu iki.”“Niku rak cakar biasa tha Pak, cakar pithik. Sanes panglaris. Pundi saget ndadosake kathah tiyang jajan mriki.”“Maksudku kuwi ora ngono mas. Sinten asmane sampeyan?“Kula, Paimin, Pak.”“Maksudku ora ngono, Mas Min. Cakar iki enak. Aku kawit cilik seneng mangan cakar amarga mangane kudu telaten. Digrumuti siji-siji iki sikil pithik sing cilik-cilik iki. Merga sikil pithik kuwi ujude kaya oyot wit-witan, ngendikane ibuku biyen, mengko menawa wis gedhe sikilku bakal pengkuh. Kaya wit- witan kae. Janjane ora bener. Mung dhek jaman aku cilik, ibuku bisane nukokake lawuh mung sikil pithik kaya ngene iki. Kuwi sebabe
mau cerita akeh-akeh karo guyonan.Paimin, seneng ngrungokake. Guneme bapak kuwi mau isi lan sajake wong pinter. Katon seka nyandange lan tindak tandhuke.“Terus niku wau Pak, bab cakar sing dados panglaris niku wau. Cakare dinapakake, Pak? Napa dijur alus terus
ngene wae, Mas. Panglaris sik tak omongke kuwi mau, bakal tak jlentrehake marang Mas Min. Nanging ora sepisanan wengi iki. Tak omongke
”“Nggih pak, kula manut. Pokoke lantaran dodolan kula laris, kula manut Bapak!”“Ya wis. Menawa sampeyan manut karo aku.”Bapak sing sajake wong apik trus pinter iku banjur aweh pitutur marang Paimin. Jare syarate sing sepisanan kudu dilakoni Paimin, Paimin yen bakulan kudu rapi. Klambi dilebokake, nganggo sepatu. Setlikanan. Sanajan sandhangane ora apik banget ora ngapa-ngapa. Waton kabeh katon resik lan apik. Ora semrawut. Rambute kudu Klimis. Sing saiki rada dawa awul awulan kuwi dipotong ndisik. Diminyaki. Minyak murahan ora ngapa-ngapa, sing penting kena dienggo ngatur rambute.Uwis ngono, tambah nganggo wewangen, men sing padha tuku ora semaput mambu kringet kecut. Bakul angkringan kuwi cedhak karo geni, panas, njalari kringeten. Mengko menawa sing tuku akeh, kudu mlaku rana rene. Ngeterke wedang lan liya-liyane, mengko nek ambumu kuwi ora mbetahi, sing padha tuku bisa-bisa bubar kabeh. Kabeh kuwi mau men sing padha tuku nang angkringan iki ora jijik karo bakule. Disawang kepenak lan nyenengake. Wong bakulan menawa katon kusut tur mbeyeyet, ora sumringah, njalari males wong sing arep mampir. Menawa wis kebacut mampir kapok.Kuwi mau syarat sing sepisanan. Paimin sing kepingin mbuktekake panglarise bapake uga semangat banget. Esuke, sandhangan sing arep dienggo mengko sore, dikumbah. Awan garing banjur disetlika. Sepatune sing katon wus rada elek diresiki resik. Dilap nganggo banyu wis dirasa cukup, wong dheweke ora duwe semir sepatu. Kabeh kuwi mau dicepakake, siap dienggo mengko sore, Ngendikane bapake arep teka maneh. Arep menehi syarat panglaris liyane.Bar magrib bapake teka maneh. Ora mung dhewekan. Bapake nggawa kanca. Wong loro. Paimin
kudu wangsulan apa, kepriye. Nyandhang kaya mangkana dheweke wis krasa ora bebas. Rasane wagu, saknyatane ya apik. Mau dheweke sempat ngaca nalika liwat omah sing kacane riben. Jebul kok dheweke kuwi bagus.“Ora, Mas, ora apa apa. Apik kok. Aku seneng ana bakul nyenengake disawang kaya sampeyan niku. Resik, apik.”Paimin wangsulan semu mesem, niki rak kangge nampi panglaris saking Pak niku tho pak,” Paimin karo
muleh, kancane wis mlaku ngadoh, dheweke nyedhaki Paiman. “Apik mas, seneng aku. Sampeyan wis manut. Saiki tak kandhani panglaris sawise sampeyan nglakoni sing sepisan niku.” Bapak kuwi mau banjur ngendika sethithik tapi diturut tenan karo Paimin, sebab dheweke mikir, mesthi sesuk dheweke teka maneh, tur nggawa kanca.Wiwit sesuk, menawa Paimin dodolan, kabeh kudu resik. Panganane, uga piring lan piranti liyane.Ngendika mangkana bapake langsung lunga nyusul kanca-kancane. ”Eh mas, natane sing apik,” Wis karo mlaku, bapake isih merlokake noleh marang Paimin. Paimin mikir mbokmenawa resik kuwi mau dienggo syarat kanggo nampa panglaris, dilakoni wae dening Paimin. Sesuke, angkringane Paimin kinclong tenan. Kabeh barang resik. Ngature barang
angkringanmu mesti bakal rame. Mas Min mesti butuh papan sing luwih jembar. Mas Min pindah wae, kae rada ngalor kana kae. Sisih kana kae lho, tembunge karo
nang kene.” Bapake njelaske karepe marang Paimin.Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin…, dudu, dudu ngajak
loro padha omong-omongan nganti suwe. “Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis
panglarise, Pak?” pitakone Paimin.Bapake sajak kaget, banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Nanging banjur bapake ngedika,” Wis, Mas Min, wis tak turunke. Panglaris iku mau ya kabeh sing tak omongke marang Mas Min,
"PETENG"Gegadhangan, gegayuhan, kekudangan, gegancangan, kekarepan iku kabeh hamung wujud panyuwune jalma manungsa. Rikala ati ing sajroning ragane manungsa nembe nggrantes, perih utawa nelangsa, lumrah yen luh kang tumetes saka netra kiwa apa dene tengen, kasuntak byah bebasan megung ing bumi. Kosok baline kalamangsane pinaringan rejeki utawa kabungahan kang mbanyu mili, wus jamake girang gumuyune para manungsa sinandhing ana ing kahanan alam
Dhokter umpamane kang kawentar pinunjul ngrukti lan mbagasake lelara, tangeh lamun nguripake jalma kang wus tilar donya.Ing ndhuwur mau jlentrehan wiwitaning aturku. Pangemut babagan kasunyatan anane Pangeran kang nguwasani jagad saisine, yaiku Allah SWT.Anggonku bebrayan wus nora kena kawastanan saumur jagung, amarga wus pat belas taun. Ing semono taun, tangising jabang bayi rina klawan wengi tansah kaimpi-impi kaantu-antu, mbesuk kapan
nora kena kapaido, mesthine uga nora luput saka rintiping coban lan godha, wiwit saka cilik utawa pacoban entheng nganti wujud prahara bebasan katerak angin lesus.Ngenani babagan kahanan uripku kang bisa dak cuplikake, menawa bab pasinaon kaya-kayane aku lan sisihanku nora kebangetan anggone ketinggalan. Ala-ala senadyan rampung rada sauntara, aku kasil lulus kanthi titel sarjana S1. Apa maneh sisihanku luwih komplet, anggone klumpuk-klumpuk kulakan titel, S1, akta IV, uga S2. Dheweke uga kena sinebut pinter, pethel uga trengginas anggone tumandang samubarange tansah cukat.Ngenani dedeg piyadeg, nora amarga mbiji luwih marang awake dhewe, nanging ya rada mrina yen diwastani ala. Kinanthi sangu pasinaon kang cukup, lumrahe nora kabingungan menawa ngadhepi urip. Ananging kasunyatane urip mono dudu ilmu matematika, yen loro tambah loro gunggunge papat. Urip sawijining ilmu kang nora bakal kena kaduga, nora kena kajlentrehake, nora kena katebak babagan pungkasane crita. Crita kang kawiwitan bungah, ing madya isih pinaringan bungah, ing pungkasan bisa wae kadunungan nelangsa.Bali maneh ngenani aturku, 14 taun wareg anggonku kesondhang-kesandhung, niba-nangi nglakoni
dening dhokter positif ngandhut. Byuh… mbuncah anggonku nampa bebungah, byuh… makcles garinging telak katetes banyu
rebutan anggonku sumaur.Bakal jabang bayi iku kaya dene emas gedhe kang sumimpen ing wetenge bojoku. Emas gedhe kang kudu jinaga ngati-ati ing wiwit byar padhang nganti tumekaning
estokake… manut. Pokoke manut lan manut. Aku kang kudu leladi. Tangi kudu nangekake, mlaku kudu alon-alon anggone jumangkah kapapah.
njaluk operasi caesar wae ya, amarga ngelingi umurku sing ora enom maneh. Dhoktere sing wis sepuh, sing pengalamane wis akeh ya Mas…,” panjaluke bojoku.”Iya,
calon eyang-eyange, ya eyang saka aku uga saka bojoku wus padha katon bungahe, anggone ngantu-antu jumedhule bakal wayahe.
katentokake ing tanggal 11 Maret. Mula wiwit mlebu sasi kasanga, tambah kerep anggone konsultasi lan priksa menyang dokter. Rong minggu sepisan sanja priksa dhokter.Tanggal 4 Maret
ndhawuhi bojoku munggah bed saperlu niti pirsa kahanan kandhungan.Wetenge bojoku wiwit diolesi krim mbuh apa jenenge aku ora weruh, sawise rata banjur ditutul-tutul nganggo alate.Dumadakan raine dhokter katon pucet, getihe kaya mandheg.”Lho kok tidak
”Glaaaarrrr…. Dumadakan peteng, peteng langite, peteng panyawangku, kabeh peteng ndhedhet… lelimengan."SUPOYO NGIRIT"Glendhoh, wong sugih sing kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo rewange sing jenenge Klithuk. Prekarane sajane amung sepele. Yakuwi prekara sogok untuk sing kanggo ngilangi sliliden ing untu sawuse rampung mangan.Dina kuwi kaya biasane, Glendhoh muring-muring amarga meruhi sogok untuk sak wadhah sing lagi esuk mau dituku ing supermarket wus entek gusis, amung kari wadhahe.Glendhoh: Thuk…Klithuk. Mrenea!!Klithuk: Wonten dhawuh punapa juragan.Gledhoh: Karepmu kuwi kepriye ta! Yen tak kandhani mbok rungokake apa ora ta??Klithuk: Lhah…wonten punapa nggih? Kula kok mboten sumerep.Glendhoh: Kowe ki pancen seneng gawe aku nesu. Coba eling-elingen. Aku wus kaping pira ngandhani kowe, supaya ngirit nalika nganggo sogok untuk. Saben-saben mesthi mbok entekke. Sajane caramu nganggo kuwi piye ta??Klithuk: Ooo..nuwun sewu juragan. Makaten, untu kula punika nembe sakit. Wonten ingkang krowok. Saben bibar nedha, mesthi kathah ingkang nyangkut. Mila, kula kathah ngangge sogok untuk lan sasampunipun inggih kula
wae mulih saka kantor lan mlebu ruang tamu meruhi wadhah sogok untune isih apik. Disawang tenanan, isine ya isih akeh, ora kaya adate. Glendhoh banjur jupuk siji lan dianggo cuthik-cuthik untune.Klithuk: Sugeng rawuh juragan.Glendhoh: Eh Thuk. Aku seneng meruhi kahanan iki. Saiki kowe pinter
taksih krowok.Glendhoh: Lhah? Dadine kowe ya isih prelu sogok untu? Terus, seprene iki nganggo apa? Kok sogok untuk ing meja adate tak sawang isih wutuh?Klithuk: Nggih taksih ngangge punika juragan. Namung sasampunipun ngangge kula wangsulaken malih wonten wadhah. Supados ngirit.Glendhoh: Lhah?? Dadine sing tak anggo iki sisamu?? rating 5
BalewiyataRev. Gunawan– GKJW BalewiyataRev. Cahyo Saputro– GKJW BalewiyataMrs. Sriwinarti Sudjatmiko-
IKI MUNG WAYANG DULUR.. OJO PADHA NGATUR.. NING LAKONANA APA JARENE DALANG.. OJO PADHA DADI DALANG MARANG LIYAN AMARGA MUNG ANA SIJI DALANG “YA.. WAYANG
Kanggo sopo lek……..????
Ambi nutupi raine nganggo pucuke jarit hang dhi batik cemeng…………
dalem Gedhong Kiwa, abdi dalem Gedhong Tengen, abdi
karsa ing mengko wiwit dina iki, desa ing Sala ingsun pundhut jenenge, ingsun tetepake dadi negaraningsun, ingsun paringi jeneng Negara Surakarta Hadiningrat. Sira padha angertekna sakawulaningsun satalatah ing Nusa Jawa kabeh.“
Ipun kula saged ngrampungaken makalah “SEJARAHIPUN WAYANG” menika. Makalah menika karipta adhedhasar kepengin nglestantunaken kabudayan jawi inggih menika wayang. Makalah menika migunani tumrap soksintena ingkang kepenginmangertosi kaliyan kabudayan Jawi ingkang gegayutanipun kaliyan wayang.Makalah menika ngandharaken pangertosan wayang sarta sejarahipun wayang menika. Wayang ingkang sakmenika taksih dipunjagi lan dipunpriksani tumrapsoksintena badhe musna.Kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng sasintena kemawoningkang sampun kersa paring pitedah, palilah, saha panyengkuyung amrihmawujudipun makalah menika.Kula tansah nyenyadhong pitedah sarta wewarahipun pranupiksa ingkangmaos makalah menika, temah makalah menika saged nyembadani pamundhutipun para maos. Nuwun.
BAB I PAMBUKAA. Wigatosing RembagWarisan budaya saking para leluhur punika kathah ingkang saged dipun sinau dening kawula muda. Budaya adilihur punika ugi saged paring pambiyantu para muda ingkang ngangsu kawruh ngembangaken kabudayan. Satunggaling budaya luhur ingkang taksih sae inggih menika wayang.Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawésaka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kangmanéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngénéiki ora pati akeh ditemoni.B. Ingkang Wigatos DipunrembagLumantar makalah menika, badhe dipunaturaken uneg-uneg ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan kados pundi pangertosan wayang menika lan wayang menika langkung ngrembaka lan kondhang kawentar wonten masyarakat Indonesia khusus ipun masyarakat Jawi piyambak. Babagan menika wigatos sanget dipun penggalih khusus ipun dening warga ingkang rumaos “asli” saking Jawi, utawi sinten kemawon ingkang hanggadhahi raos handarbeni dhumateng wayang, supados kawontenan tiyang Jawi lan ugi kabudayanipun langkung dipunakeni dening kelompok-kelompok wargandonya sanesipun.C. Kekajengan Ingkang DipunrembagWonten 3 perkawis ingkang dipunaturaken wonten makalah menika :1. Menapa ingkang dipuntegesi wayang?2. Kados pundi sejarahipun wayang?3. Kados pundi sebutanipun wayang menika?BAB II WAOSING PIREMBAGAN1. Pangertosan WayangWayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun. Wayang dipunlakokakan dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipun damel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damel wayang saking suket, tuwin kerdus, ananging wayang jinis menika boten kathah.2. Sejarahipun WayangMiturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi singana ing Indonesia, kesenian budaya wayang kuwi saktemene bentuk asline wisono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sak durunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karodening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa.Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia. Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga biso disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakane menungsa. Kosok baline ruh kuwi mauiya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaran wayang.Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalinipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening kalangan bangsawan ingkang salajengipun mempengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar, ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat.Kira-kira awalane tahun masehi, kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah wou, bangsa Hindu sing asale soko jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire bisa diterima dening penduduk asline Indonesia. Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kenekesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat cerita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia. Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu. Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya soko Kerajaan Kediri. Kira-kira abad 10 Prabu Jayabaya hanyipta gawe gegambarane roh leluhure sing terus ditulisake ing godong lontar. Gegambaran sing kaya mangkono mau akeh singditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu. Ing jaman sakwise, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kocap cinarita terus wayang – wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen ing jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa. Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike, amarga wis ditambah bagian kana-kenesing disik-disikane dadi kekurangane, terus digulung dadi siji.Wayang singwujude gulungan kuwi, yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. Wiwit ono panemune wayang beber iki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah metu soko lingkungane keraton. Lan wiwit kuwi uga masyarakat sak njabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber. Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam wiswiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kaya mangkono kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”, kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. Ing jaman kuwi, wujude wayang di owah, digawe soko kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol-simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar, sakteruse nganti sakprenewujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa.3. Sebutan WayangYen dijupuk seka ukarane, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarane ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wisora bisa diugemi maneh. Wayang dadi ora mligi boneka kang ana wewayangane. Wayang golek kang digawe seka kayu ora ngandhelake wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran boneka kang digelar dening dhalang. Umume, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawe seka tatahan kulit kewan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana.
BAB III PANUTUPCrita kang dilakonake dijupuk saka epos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngene iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa. Ing pagelaran iku wayang ditanjepke ing debog ing sisih tengen lan kiwane dhalang. Ing tengah, critane digelar. Sedina sewengi lakon diwedhar. Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa wae, nanging uga ing tlatah liyaing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni dening UNESCO ing tangga l7 November 2003, dadi karya kabudayan kang edi peni ing babagan
iku pagelaran nganggo boneka kang umume katon endah ing wewayangane lan dilakokake dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umume, kang wujud 2 dhimensi, kagawe saka kulit (walulang), kang biyasane kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawe saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang maneka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawe wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngene iki ora pati akeh ditemoke ing Indonesia.Jinising wayang inggih menika : Wayang Golek, Wayang Thengkul Bojonegoro, Wayang Krucil, Wayang Purwa, Wayang Beber, Wayang Uwong, Wayang Gedog, Wayang Sasak, Wayang Calonarang, Wayang Wahyu, Wayang Menak, Wayang Klitik, Wayang Suluh, Wayang Papak, Wayang Madya, Wayang Parwa, Wayang Sadat, Wayang Kancil.
DAFTAR PUSTAKAhttp://aindra.blogspot.com/2007/10/wayang.http://id.wikipedia.org/wiki/Wayanghttp://suebeus.blogspot.com/2009/…/wayang-seni-tontonan-dan-tuntunan.http://wayang.wordpress.com/Tirtohamidjojo, S. 1987. Wayang: ilmu
MAKALAH SEJARAHIPUN WAYANG Makalah menika dipunserat kangge njangkepi tugas Mata Pelajaran Bahasa Jawa. Dening : Nama : Muhamm...
Kanjeng Kyai Adipati Purwodiningrat. Kanjeng Kyai Adipati Purwodiningrat adalah putra dari Raden Tumenggung Sasrawinata
Anom Gusti Kanjeng Ratu Anom, garwo dalem Pangeran Paku
Serat mugi katur dhumateng Pasamuwan Gemeinde Maxhuette Haidhof ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Russelv&oldid=1012220"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 6 Maret 2016.
matturnuwun sanget bwt kedaigrafis,, TOP
ing.techn.graph.bacc. ing. techn. graphmag.ing .techn.graph.univ.bacc.ing.techn.graph.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.mag. ing. inf. et comm. techn.mag.ing.techn.graph.mag. ing.
Semarang, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Banyumas, Kabupaten Batang, Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten
lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul
kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti
Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah :D “
NGA = Ngracut busananing manungso (melepaskan egoisme pribadi-manusia)
Balas kulo kresno .ndeleng nang. pengabdian njenengan teng kesenian banyuwangi lan karyane njenengan.wadoh salut kulo anang .
Selamat DATAng di PAGUYUBAN OJO PODO NELONGSO SAJAKE ATI LORO BRONTO NGiNG AYEM TENTREM..WKWKWKWKWKkkk GOJEKAN SAK KENYOHe ..PluR" CAH GEMBLUNK'
''NuLodho Laku UToMo,tumrape WoNg Tanah jowo.Wong Agung ing ngeksi gondo panembehan Senopati.Kapati amarsudi Sudaning
Washi?) utawa wagami iku dluwang sing digawé kanthi metodhe tradhisional ing Jepang. Dibandhingaké karo dluwang prodhuksi mesin, serat jroning washi luwih dawa saéngga washi bisa digawé luwih tipis, nanging tahan suwé (ora gelis lusuh utawa suwèk).
Prodhuksi washi kerep ora dapat ngebaki panjaluk konsumèn saéngga dadi larang regané. Ing Jepang, washi dipigunakaké jroning manéka jinis barang kerajinan lan seni kaya origami, shodō lan ukiyo-e. Washi uga dipigunakaké minangka
interior omah lan pelapis lawang surung. Washi dipigunakaké minangka bahan dhuwit dluwang saéngga dhuwit dluwang yèn misuwur kuwat lan ora gampang lusuh.
(en) Washi Foto-foto bahan lan cara gawé washi
(Jepang) Cara gawé washi Museum Washi ing Mino, Prefektur Gifu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 4 Maret 2016.
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts tagged monkey
utawa Polnisch Wartenberg nganti 1888) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 10.627 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Syców&oldid=1090756"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Pak Mukson. “Njih niki menawi lak agama kaleh adat niku bedo, menawi nek panjenengan reti sejarah e lak seng liane dadi retos penak e pripun (
Kedhaung Kali Angke • Kapuk • Cengkarèng Kulon • Cengkarèng Wétan •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 4 Maret 2017.
Djawab Dewa Rutji: “Kaki, ijo sedjatine bungah iku kang wus anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora
Unduh Look LAN (gratis) / Download Look LAN (Kerjanya)
» Unduh Look LAN (gratis) / Download Look LAN
Unduh Look LAN (gratis) / Download Look LAN
enyong wes ndelok laman web riko tapi horong kabeh. enyong egek ndelok ruangan jowo. nek biso wong jowo seng
Komen: Wah ! makin apik web mu kuwi yolah idea ne wes akeh kok ! engko ngawe seng apik meneh yo! siji meneh
zulfi? (mode ngarep:on)
arek’e wis balik ng kediri mas. sampeyan
inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
” mboten pak …mangke nek andi turu
Pegal/kelelahan cabe, kencur, kunci, asam, kedawung, jahe, kapulogo, gula02. Payah/pegal beras, kencur, kedawung, jahe, asam kawak, gula03. Pegal, nafsu makan beras, kencur, gula, asam kawak04. Meningkatkan nafsu makan beras, jahe, asam, gula merah/putih, kedawung, kencur05. Pegal, linu-linu kencur, asam, kedawung, gula, jeruk
Wuwus (819-891 M). 9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). 10. Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). 11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu
Kancana,putera no. 11,(954-964 M). 15. Prabu Munding Ganawirya (964-973 M). 16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M). 17. Prabu Brajawisesa (989-1012 M). 18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M). 19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
ing ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri
Nmc0ZPTQUVk Astaghfirullah Rabbalbarayaa Astaghfirullah minalkhathaayaa Ya allah gusti, nyuwun pangaksami Sampun dangu kulo, ninggalke agami Infak shodaqah, lan
Piotrków Kujawski (Jerman Petrikau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piotrków_Kujawski&oldid=1091066"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
∧piyeFebruary 5, 2014 1:37 pmyo wis sak karepe njenengan pak presiden, pak bu mentr,boz2 dpr. arep njenengan wehi remun opo ora yo kuarepe sampeyan. mugo2 selamet ndonyo akhirot. amiin…
Ing. Jan Valenta, Ing. Alex. Birjulin, Ing. Miroslav Uher, Ing. Ján Kukliš, Josef Janás, Ing. František Vachut, Ing. Ivo šimeček, Ing. Miloš Kalina,
mrana nggawa motor utawa mobil. Tekane padha rombongan. Sing padha nggawa motor apa mobil olehe parkir rapi. Mobil ana sisih lor, ana ing dalan sing mujur ngetan ngulon. Sepeda motor neng sisih kidul ana ing dalan sing mujur ngalor ngidul. Paimin olehe dodolan kuwi ana ing protelon, pojok omah. Ora neng njeron latar. Neng njaban pager pinggir dalan. Sing padha tuku wae olehe lesehan ana ing njeron latar. Sing alus, luwih penak tenimbang lesehan ana ing pinggir dalan. Paimin wis nembung papan sing dienggo lesehan kuwi marang sing nduwe. Latar kuwi wong wis dikonblok, ora sumelang gemrenjel nglungguhi watu. Digelari klasa amba-amba dening Paimin, sapa wae sing tuku oleh milih papan sakarepe, ngendi sing sela.
Kawit lagi mapan nganti tekan saiki, Paimin ora tau ngakon-ngakon sing dhuwe kendaraan supaya parkir rapi kaya mangkana. Kabeh kuwi mau dilakoni ngono wae karo sing nduwe kendaraan. Ora merga dikon sapa-sapa, wong Paimin ora duwe tukang parkir, lan ora butuh tukang parkir. Paimin wis ribet ngurusi dodolan, ora sempat ngurusi parkiran.
Ewo semono, lagi rong sasi Paimin bakulan nang kono, dheweke dicedhaki karo wong. Nom-noman sing rada mreman, maksude ndugal neng daerah kono. Dikira dening Paimin pawongan kuwi mau arep pesen wedhang, kon ngeterke nang papane rubuk-rubuk. Jebul ora. Nomnoman kuwi mau komplotane pancen akeh. Wong pitu apa wong sepuluh. Paimin ngerti, wong komplotan kuwi mau olehe rubuk-rubuk ora adoh saka angkringane. Mbuh pada rembugan apa. Saben bengi ana wae sing teka nang papan kono. Paimin ora sapa aruh karo komplotan kuwi mau. Mung menawa disapa wae Paimin mangsuli, wedi menawa mengko gawe rerusuh marang dheweke.
“Menawa diparkiri bisa-bisa sing tuku bubar Mas. Kapok. Wong mangan kuwi padha anyel menawa mangan wae kudu ditambah bayar parkiran,” Wangsulane Paimin nalika ditembungi. “Ora mas, aku ora ngolehi. Wong ya ora tau ana sing kelangan kok, kendaraane dideleh nang kono.” Paimin ora kenek dirembuki.
pajek. Saiki aku nang kene aku ora dijaluki pajek. Wong aku karo tunggu omah kuwi. Nanging, menawa sampeyan ngarep-arep rejeki, ngene wae, sampeyan sakanca tak wenehi cakar siji-siji. Saben-saben sing teka saben bengi tak wenehi, nanging paling akeh aku menehi cakar cacahe mung wong sepuluh, mengko menawa akeh-akeh aku ora bisa kulakan maneh. Menawa gelem, ya kuwi, menawa ora gelem, ya uwis. Aku ora ngolehi papan kene diparkiri. Tak anggep wae kuwi pajek apa sodaqoh. Ngendikane mbahku menawa wong ora tau sodaqoh, rejekine dipangkas peksa. Bisa ngganggo lelara, trus dhuwite enthek kanggo ngobatke, bisa kemalingan, bisa omahe kobongan, apa dhuwite ilang nang ndalan ora karuan,” Paimin isih wangsulan sebab ora gelem papane dodolan diparkiri. Dheweke khuwatir sing padha tuku kapok
Semprul merga menawa omogan idune nyumprat sempral semprul. Dheweke gelem wae diceluk Semprul. Jare jeneng Semprul kuwi malah sangar. Wangun dienggo meden-medeni. Lan kaya janjine biyen, Paimin olehe menehi cakar miturut jumlah pawongan. Ana wong pitu, diwenehi pitu, ana wong lima, diwenehi lima. Menawa ana wong sewelas, Paimin mung menehi sepuluh. Dadi kudu ana sing ngalah ora keduman.
Pajek cakar kuwi mau dilakoni kira-kira suwene patang sasi. Paimin ora patio rugi tur ora diganggu karo komplotan rubuk-rubuk kuwi mau. Sing mulane Paimin wedi menawa dirusuhi, saiki tenang wae. Komplotan kuwi mau nyatane ora tumindhak kasar. Ora duwe niat ala. Komplotan kuwi isih nduweni patrap kang becik. Padha-padha ngoleke rejeki, ngerteni menawa penghasilane saka angkringan ora akeh-akeh banget. Ora njalari Paimin langsung dadi sugih. Menawa sing rubuk-rubuk ana wong sewelas, Paimin olehe menehi cakar mung sepuluh, ora ana sing protes. Malah kepara menawa kepingin tenan, malah tuku. Ora njaluk kanthi laku kasar. Kadang menawa pesen es teh apa es jeruk, Paimin mengko sing ngeterke, giliran wedhangane wis rampung, gelas-gelase padha diterake dhewe-dhewe. Paimin ora usah njupuki dhewe.
“Iki segane karo apa Kang?” Semprul ora ngatekake
maneh sing teka njaluk dibakarke sate usus karo bakwan.
Paimin mung bisa gedhek-gedhek. Sesuk sok sapa wae wong sing
Filsafat Pagesangan Paku Buwono IX Adhedhasar Aksoro Jawi;
Ho-no-co-ro-ko ateges ono utusan yoiku utusan urip, wujude napas sing kajibah manunggalake jiwo lan rogoning manungso. Maksute ono sing paring kapercayaan, ono sing dipercoyo, lan ono sing dipercoyo kanggo makaryo. Telung perkoro iku ananging Alloh, manungso lan jejibahane manungso (minongko titah).
Do-to-so-wo-lo ateges manungso sawise cinipto nganti tekan saate tinimbalan, ora biso nolak utowo endho opo dene semoyo. Manungso lan samubarange kudu ndherek sendiko dhawuh, nompo sarto nindakake kersane Alloh.
Po-dho-jo-yo-nyo ateges manunggale Dzat Kang Ngcet Lombok(Kholik) karo sing diparingi urip (makhluk). Karepe cocog nunggal batine sing bisa disawang ing sajrone solah bawane adhedhasar kaluhuran lan kautaman. Joyo iku menang, unggul sing sabener-benere, ora mung menang-menangan utawa menang ora sportip.
Mo-go-bo-tho-ngo ateges nompo sakabehing dhedhawuhan sarto larangane Alloh Kang Moho Kuwoso (takwa). Maksude, manungso kudu pasrah, sumarah marang garising diwajibke, senajanto manungso diparingi wenang kanggo ngiradati, budidoyo kanggo nanggulangi. Wusanane, kabeh mung ono panguwasane Alloh
teken marang wong wuto Menehono mangan marang wong kan luwe Men...
menungsa, sak bejo bejone wong, luwih bejo wong sing eling lan
ora mung golek sathak thok ning yo golek sanak..
@Gusti Dana: tentu iyo adanya…
Balas	cebong ipiet berkata:	Februari 5, 2009 pukul 9:43 am	loh aku durung komen tibaknya…ngko bengi ya kang tak komen, saiki aku ra komen dhisik soale wes arep mulih ra sempet komen
*sweplak sendal..lah we ki lagi ngetik opooo tho yoooo
Catatan Maznoer - "Wong Jowo Ojo Ninggal Jawane" . Mungkin iku tembung sing
ngapunten kulo mboten kenal sing ajeng kulo contreng,mending kulo nyontreng sampeyan mawon….luwih
Sugeng tanggap warsa ingkang kaping 28, mugi tansah pinaringan umur panjang lan karahayon saking Pangeran ingkang Moho Wikan, amin..., dipun tenggo syukuranipun
26 Februari 2010 jam 17:09 · SukaTidak Suka · · Lihat Pertemanan
@duniafannie: lha iyo fan, lha wong wis dikopini karo di kei mili-milan je…, siji-siji jeng… ora ono sing menang
lha sing masang tipi wae kwalik, sing ndelok tipi seko ngarep, ora seko mburi, lha duduk wonge sing di walik tipine… ckckckckck
Balas	tukang nggunem berkata:	Februari 18, 2009 pukul 4:19 pm	wes dipateni wae tipine bar kuwi ditinggal
boso arab tapi tetep ae isine ngamuk ngamuk pledas pledis plorak plorok kwkkwekwkekw
Balas	Abdee berkata:	Februari 19, 2009 pukul 2:07 am	kang yitno sak bojone dijak nonton sing dini hari sisan mas…
dados kangen ibuk ing Solo. Biasanipun ibuk ingkang komen2 ajaib mekaten.
Mboten saged komen, Kang. Mboten mangertos bal2an niku. Lapor, Gubrik sampun dipun ganti kaliyan
@ernalilis: monggo bu.. Wa, lha tiwas arep tak suguh kopi.. Lha piye ki? Ombe dewe wae lah..
@xitalho: lha njih, kok you know?
@doelsoehono: tengkyu pakde.. Lha pancen mongso rendeng je dhe, yo
wong omahku kedungpuji, dadi ya ora pangling karo suasanane (omahku lor dalan lurusane sing dodol es
sing jenenge satene laminah…pokoko mak nyooosss..sing jelas aku saiki nang samarinda lagi kangen karo
dardi) sing dodolan sega nang ngarep lapangan manunggal..nang ngarep
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi
nagiya nangis, Nangis si ……….. (targets
name) Marang badan ingsun, Teko kedhep teko lerep, Asih saking kersaning
Abstrak Karya sastra yaiku ciptaan pengarang kang dikasilake lewat imajinasi lan kreasine sing bisa ngasilake rasa seneng, sedhih, nesu, kagum, lan narik ati sing maca. Pengarang nggunakake basa kanggo gagasan lan imajinasine sajroing nyiptakake karya sastra. Saben pengarang nduweni gaya basane dhewe-dhewe. Mangkono uga ing cerbung Cintrong Traju Papat karya Suparto Brata. Gaya basa sing digunakake pengarang ing cerbung kasebut menarik lan bervariasi. Permasalahan
konteks lan kohesi. Mula, tujuan penelitian iki yaiku ngungkap gaya basa sing digunakake ing cerbung
digunakake ing penelitian iki yaiku pendekatan stilistika, kang bertolak saka asumsi yen basa nduweni tugas lan peranan kang
nggunakake metode analisi sintesis. Data entuk saka cerbung Cintrong Traju Papat karya Suparto Brata sing arupa tembung utawa ukara kang kalebu kategori leksikal, kategori gramatikal, bahasa figuratif uga konteks lan kohesi. Kategori leksikal arupa tembung aran, tembung sifat, tembung kriya, tembung keterangan, tembung camboran, tembung rangkep, lan tembung asing. Tembung aran arupa tembung aran konkret, tembung aran abstrak, nomina insani, dan nomina noninsani. Tembung sifat digunakake kanggo nunjukake tembung aran sukma utawa tembung aran tansukma. Tembung kriya sing digunakake arupa tembung kriya tanduk, tembung kriya tanggap, kriya tanduk mawa lesan, lan kriya tanduk tanpa lesan. Tembung katrangan digunakake kanggo menehi katrangan marang tembung liya. Tembung camboran, tembung rangkep, lan tembung asing digunakake kanggo gawe ukara luwih endah lan uga kanggo gawe ukara supaya ora monoton saengga luwih variasi. Kategori gramatikal arupa klasifikasi kalimat, jenis frase lan jenis klausa. Klasifikasi ukara dibedakake antara liya
fonologis. Pemajasan ngliputi simile lan metonimia. Simile digunakake pengarang kanggo mbandingake, dene metonimia digunake kanggo nyatakake sawijining hal nggunakake tembung. Pemajasan bisa menehi kesegaren urip lan nambah keindahan karya sastra. Skema fonologis arupa gaya bunyi minangka sarana pembangun keindahan karya sastra. Konteks lan kohesi dimuncule kanggo mangerteni gegayutan antara bagian ukara sing siji karo sing liya utawa ukara sing siji karo sing liya. Sakliyane iku uga digunakake kanggo luwih njelasake maksud. Adhedasar temuan kasebut, saran sing diwenehake dening penulis yaiku diharapke ing penelitian gaya basa cerbung Cintrong Traju Papat karya Suparto Brata sabanjure supaya neliti saka segi penggunaan basa ngoko lan krama. Diharapke masyarakat luas bisa luwih tresna lan nikmati sastra minangka salah sawijining dalan apresiasi tumrap para sastrawan. Diharapke uga supaya potensi basa sing ana ing cerbung Cintrong Traju Papat karya Suparto Brata bisa dimanfaatke minangka bahan ajar ing
Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara ,
#Susukan , #Kabupaten Banjarnegara , #Wanadadi , #Kabupaten Banjarnegara , #Wanayasa , #Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
Lamongan , #Glagah , #Kabupaten Lamongan , #Kalitengah , #Kabupaten Lamongan , #Karangbinangun , #Kabupaten Lamongan , #Karanggeneng , #Kabupaten Lamongan , #Kedungpring , #Kabupaten Lamongan , #Kembangbahu , #Kabupaten Lamongan , #Laren , #Kabupaten Lamongan , #Mantup , #Kabupaten Lamongan , #Modo , #Kabupaten Lamongan , #Ngimbang , #Kabupaten Lamongan , #Paciran , #Kabupaten Lamongan , #Pucuk , #Kabupaten Lamongan , #Sambeng , #Kabupaten Lamongan , #Solokuro , #Kabupaten Lamongan , #Sekaran , #Kabupaten Lamongan , #Sugio , #Kabupaten Lamongan , #Sukodadi , #Kabupaten Lamongan , #Sukorame , #Kabupaten Lamongan , #Tikung , #Kabupaten
wetenge gedhe, cangkeme nong dhuwur, digawe teko lempung, dienggo wadhah banyu, diarani …
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts in category Wayang Gedhog
Basman, Sapari lan kanca- kancane, dadi aku mek melu nglantarno budayane kene sing akeh iki, selamat menikmati.-
sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.
arek TK, setiap murid nggowo kado gawe bu gurune.
Sing pertama maju anake pedagang bunga. Bu gurune ngambung kadone ambek mbedhek,
gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.
“Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu
bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik
email (liyane file foto & video) nganggo app email bawaan WP. Hp Nokia Symbian kirim lampiran file opowae ora masalah, lha Wp 8.1 tetep ora iso.
Jok ojok malah kowe sing pekok, ora ngerti yen wp 8.1 mung isok kirim lampiran email
dadi diwenehi pilihan kirim lampiran langsung ning email, wlpun jan2ne yow podho ae, ning urung kabeh wong familier karo gudang awan...wes aku nunggu file manager resmi sokok Wp ae, jarene wulan juni arep
Maxonne.blogspot.com - creating games & fun application is our business
Iso gila aku coy. lha wong ora ngarti jowo disuruh nulis jowo di
iki?Bocah cilik mangan segoSego dipangan karo guloWes suwi orak ngomong JowoDino royo njalok
kangge pak sumono kulo bade tangled kata using atau sing niku asale sangking bahasa pundi??? soale kulo nate teng ambon kata sing
Tumpeng iku cara nyuguhaké sega lan lawuh jroning wangun bucu; amarga saka iku banjur diarani sega tumpeng.[1] Olahan sega sing dianggo umumé arupa sega kuning, senadyan kerep uga digunakaké sega putih biasa utawa sega uduk.[2] Cara nyuguhaké sega iki mligi Jawa utawa masyarakat Betawi katurunan Jawa lan biasané disuguhaké wektu kenduri utawa prayaan mèngeti kedadéyan wigati.[2] Senadyan mangkono, masyarakat Indonésia wis ngenal kagiatan iki sacara umum.[2]
Tumpeng uga diarani tumpukan sega kang padhet.[2] Tumpeng bentuké kerucut.[2] Wujud kerucut nduwèni filosofi pangarep-arep supaya urip saya munggah lan dhuwur ing bab drajat, pangkat, lan martabat.[2]
Tumpeng tau diklaim dadi duwèkké Malaysia.[2] Déné pangan liyané kang uga diklai ya iku kupat, cendol, lan rendang.[2] Tumpeng kanggo ubarampé upacara ingkang sifatipun seneng utawa suka uga sedhih.[2] Ing acara ritual, tumpeng biyasané dihias karo sayuran lan iwak kang nduwèni teges kang sakral lan nduwèni pralambang lan pangarep-arep.[2]
Tumpeng bentuké kerucut lan ditata ing wadah utawa tampah kang diléméki godhong gedhang.[2] Tumpeng manggoné ing tengah lan diubengi lauk lan sayur.[2]
Jaman biyèn tumpeng wernané putih, nanging supaya katon éndah tumpeng banjur diwernani.[2] Saiki tumpeng kuning kang dienggo ing upacara-upacara khusus.[2] Saliyané tumpeng kuning kang kanggo upacara tradisiomal masyarakat Jawa, uga ana tumpeng putih.[2] Jaman saiki banjur ana tumpeng-tumpeng kanthi werna liyané, kayata tumpeng ijo (daun suji campur daun pandan), tumpeng ireng (biji keluwek utawa abu merang padi), tumpeng abang (sari angkak utawa sari bayam abang), lan tumpeng orén (sari wortel).[2]
Cara nggawe[besut | besut sumber]
Sega tumpeng biyasané dadi hidangan istiméwa ing acara-acara penting.[1] Carané gawé tumpeng sing énak ya iku.[1]
Campur 200 gram beras ketan putih ing 1 kg beras supaya sega tumpeng bisa pulen lan gampang kacithak.[1]
Rendhem campuran beras, suwene 8-10 jam supaya cepet mateng lan hasilé apik, banjur kukus nganti mateng, suwéné kurang luwih 1/2 jam.[1]
Beras kang wis dikukus banjur dilebokaké ing santen kang wis umum, banjur diwénéhi godhong salam utawa godhong pandan lan uyah, mangsak nganti santene asat.[1] Supaya sega tumpeng bisa katon kuning, campura 1 séndhok makan banyu jeruk nipis saben 1.500 ml santen.[1]
Santen dimangsak dhisik supaya sega tumpeng ora gampang mambu.[1]
Supaya tumpeng bisa alus, sawisé beras mateng, aja diudheg-udheg manèh, diadhemké ing panci tutupan suwéné 15 menit, banjur kukus nganti garing lan mateng.[1]
Hiyasan kanggo tumpeng bisa nganggo garnish saka wortel, péterséli, bengkuang, cabai merah, tomat, atau sayuran.[1]
Tumpeng biasa disuguhaké ing sadhuwuring tampah (wadhah tradhisional) lan ditataki godhong gedhang.[1]
Filosofi[besut | besut sumber]
Tumpeng ya iku sega kang bentuké kerucut kanthi werna-werna lauk pauk.[3] Tumpeng dihidangaké ing tampah kang arupa nampan gedhé, bunder, saka anyaman pring.[3] Tumpeng biyasané dianggo ing upacara tradisional.[3] Tumpeng ing ritual Jawa ana macem-macem jinisé. Ana tumpeng sangga langit,Arga Dumilah, Tumpeng Megono lan Tumpeng Robyong.[3] Tumpeng kebak ing simbol kang nggambaraké makna kauripan.[3] Tumpeng robyong asring dianggo dadi sarana upacara Slametan (Tasyakuran).[3] Tumpeng Robyong dadi simbol keslametan, kasuburan lan kasejahteraan.[3] Tumpeng sing bentuke kaya Gunung nggambarake kamakmuran sing langgeng.[3] Banyu sing mili saka gunung bakal nguripi tanduran-tanduran.[3] Tanduran kang bentuké ribyong diarani semi utawa semen kang tegese uri lan thukul ngrembaka.[3]
Wujud tumpeng kaya wujud gunung. Indonésia kalebu nagara kepulauan kang nduwèni akèh gunung merapi.[4] Nenek moyang warga Indonésia nduwèni persépsi tumprap gunung.[4] Gunung dianggep papan panggonan kang luhur.[4] Sega tumpeng utawa tumpengan nduwèni teges simbol gunung Mahameru.[4]
id)[4](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)[5](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tumpeng&oldid=1118305"	Kategori: SegaBudaya JawaOlah-olahan Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.04, 31 Januari 2017.
memanggihi kesalahan soho kekirangan wonten Buku puniko. khususipun konco konco ingkang manggen
sing komen no. 1 kae lho….
wong nulis dedwe kok heran dewe’…
sisan yo mas, suwun cak, piye suroboyo sik pancet panas...???engkok wis tak pajang
PENGGEMAR KANGKUNG?Jika anda penggemar kangkung,
ngomonge podo kasar-kasar. Mulane aku nek ketemu cah enom njuk boso daerah (misal e nang jowo yo nganggo kromo inggil)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haugland,_Radøy&oldid=874375"	Kategori: Dhaptar desa ing
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.16, 16 Novèmber 2013.
sampai ngamuk lho.... yo janji yo..... ojo ngamuk neng kono mengko mesake kancane tho....ayo ojo lali
Volans inggih punika salah satunggaling konstelasi ingkang wonten ing sisih kidul saking hemisphere. Konstelasi Volans punika sepisanan dipuntepangaken déning astronom saking Walanda inggih punika Petrus Plancius nalika abad kaping 16 sakng asiling observasi déning penjelajah Walanda Pieter Dirkszoon Keyser lan Frederick de Houtman.[1] Volans inggih punika salah satunggaling konstelasi ingkang dipunwedalaken déning kartografer ingkang asalipun saking Jerman inggih punika Johann Bayer's ingkang wonten ing langit atlas Uranometria ing taun 1603. Bayer nyebat konstelasi punika kanthi sebatan Piscis Volans ("the flying fish")
Wonten kalih lintang ganda ing konstélasi punika ingkang saged dipun tliti ngginakaken teleskop, inggih punika Gamma Volantis lan Epsilon Volantis, sesarengan kaliyan kalih galaksi sanèsipun ingkang langkung angèl dipun tingali kanthi cetha, inggih punika NGC 2442 and NGC 2434. Magnitudo saking lintang Gamma Volantis inggih punika kaping sekawan lan enem, lan kangge Epsilon Volantis sekawan lan wolu..[2][3]
Wujud karakteristik[besut | besut sumber]
Volans nggambaraken satunggaling wujud iwak ingkang mabur, satunggaling tipe iwak ingkang dipunpanggihaken wonen ing toya ing laladan tropis. Astronom saking Jerman, inggih punika Johannes Kepler ugi nyebat konstelasi punika kanthi sebatan Passer, ingkang tegesipun "manuk pipit". Konstelasi Volans punika gadhah satunggaling area ingkang ambanipun kirang langkung 141 persegi derajat lan ngewrat satunggaling lintang ingkang asring dipun mangertosi minangka satunggaling planet. Konstelasi Volans punika saged dipuntingali wonten ing latitude ing antawisipun +15° lan -90° saha wekdal ingkang paling sae kangge ningali inggih ing jam 9 dalu, ing sadangunipun sasi Maret. Lintang ingkang palling padhang ingkang wonten ing konstelasi punika inggih [8948] beta Volantis, satunggaling lintang ingkang ageng sanget kanthi variabel oranye, kirang langkung 108 taun cahya tebihipun. Volans ugi ngewrat kalih lintang binary ingkang sanget narik kawigatosan,
pethak ing deret utama (gamma-1) kangge pendhampingipun. [8953] epsilon Volantis inggih punika satungalung sistem lintang tiga ingkang ngewrat satunggaling lintang biar wujud spectroscopic lan satunggaling pendhampingipun ingkang gadhah magnitudenipun 8,1. Binar Spectroscopicipun inggih satunggaling sub ginat kanthi werna biru- pethak ingkang gadhah magnitudo kirang langkung 4,35. Epsilon Volantis tebihipun inggih punika kirang langkung 642 taun cahya. Lintang sanesipun ingkang saged dipungatosaken wonten ing konstelasi punika inggih [8950] zeta Volantis, satunggaling lintang binar kanthi giant werna oranye ingkang punika minangka komponen ingkang palin wigati, [8951] delta Volantis, giant padhang werna jene radi pethak ingkang tebihipun kirang langkung 660 taun cahya, [8952] alpha Volantis, sub giant pethak ingkang gadhah magnitudo 4.00, ingkang tebihipun 124 taun cahya, lan [8959] - [8962] kappa Volantis, satunggaling sistem lintang tiga ingkang tebihipun 393 taun cahya, ingkang kaperang saking giant biru - pethak, sub giant pethak lan satunggaling magnitudo ukuran 8,5 ingkang dados lintang pendhamping. Volans ugi ngewrat objek langkit ingkang lebet dipunawasi. NGC 2442/2443 inggih satunggaling galaksi spiral ing tengahan, ingkang dpunpanggihaken déning Sir John Herschel nalika abad kaping 19. Kanthi gadhah magnitudo 11,3, galaksi punika ketingal endah, lemes lan alit. Punika ngewrat kumpulan awan ingkang ngewrat gas ingkang dipuntunjuk déning HIPASS J0731-69, ingkang boten gadhah lintang lan medalipun kanthi jalaran wontendipun distorsi, ingkang ketingal keganggu déning satunggaling galaksi pendhamping ingkang boten ketingal. Volans punika
konstelasi ingkang gadhah watesan langsung kaliyan Volans inggih punika Carina, Pictor, Dorado, Mensa, lan Chamaeleon.[4]
^ (en)Volans (dipunundhuh tanggal 12 Pebruari 2013)
^ "SEDS". SEDS. 28 August 1997. Diarsip saka sing asli ing 2012-07-21. Dijupuk 12 Pebruary 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 8 Maret 2016.
DaTaSaWaLa…….pada suwala,padu,gelut ginelut rinebut ‘rasa’
PaDhaJaYaNya…..sami digdaya,tan purun uwal/pisah sadurunge rasa sakloron durung ‘mijil’
MaGaBaThaNga…sami sampyuh/ tentrem sakwuse rasa sakloron wus manunggal
yoni) ya iku tembung ingkang nduwé teges bagéyan utawa panggonan (kandhutan) kanggo nglairaké.[1] Tembung iki nduwé teges sing akèh, antara liya sumber, asal, susuh, omah, papan lungguh, kandhang, papan kanggo ngaso, papan tandhon banyu, lan sapanunggalané.[1] Déné ing kamus Jawa Kuna, Yoni iku ateges guwa garba, panggonan lair, asalé Brahmana, Daitya, déwa, garbha, padma, naga, raseksa, sarwa, sarwa batha, sudra, siwa, widyadhara lan ayonia.[1] Ing buku Kamasutra lan ing buku sing ana gegayutané karo watu-watu ing candhi, yoni iku pralambang saka alat kelaminé wong wadon, sing dadi pasangan saka lingga.[1]
Yoni uga bisa ditegesi minangka kaya vagina (alat kelamin saka wong wadon), minangka lambang kasuburan ing jaman pra-sejarah.[2] Ing jaman perkembangan Hindhu, Yoni minangka lambang saka Dewi Parvati, garwané Dewa Siwa.[2] Nyawijiné Lingga lan Yoni ya iku ketemuné antarané wong lanang (Purusa) lan wong wadon (Pradhana) minangka lambang kasuburan, saéngga tuwuh panguripan anyar utawa kelairan.[2] Mula, pamujaan lingga-yoni minangka nyaiwijiné Dewa Siwa lan Dewi Parvati ya iku sawijining barokah kanggo masyarakat ing jaman biyèn. Saéngga padatan lingga-yoni dipapanaké ing wewengkon pertanian utawa pamujaan para tani ing jaman iku.[2]
^ a b c d (id)Lingga Yoni(diundhuh 14 November 2012)
^ a b c d (id)Lingga Yoni Altar Naga Situs Gedong Putri(diundhuh 25 Februari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yoni&oldid=996509"	Kategori: HindhuKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.22, 3 Maret 2016.
lakon (stories): Mahabharata – Jumenengan Puntadewa, Pandhawa Dhadhu, Wiratha Parwa, Kresna Duta,
nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti
Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan ,
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadon5. Adol
GEODETIK, TOPCON , SOKKIA, NIKON, LEICA, TRIMBLE, MAGELLAN, SUUNTO, GARMIN, SOUTH, BRUNTON, ESTWING, KOLIDA, HORIZON, JUNO, JUAL SEWA SERVICE KALIBRASI ALAT SURVEY / UKUR TOTAL STATION TOPCON : JUAL TOTAL STATION TOPCON GTS 102N JUAL TOTAL STATION TOPCON GTS 255N JUAL TOTAL STATION TOPCON GTS 235N JUAL TOTAL STATION TOPCON GPT 7500 JUAL TOTAL STATION TOPCON ES 101, ES 102, ES 103, ES 105 JUAL TOTAL STATION TOPCON OS 101, OS 102, OS 103, OS 105 JUAL SEWA SERVICE
nganyik ra uwis – uwis ndang lereno . . . . . matur nuwun sampun mampir ing panggenan
bersumpah, "bakal tak blusukke kabeh anak putune Adam!! Men dadi kancaku ngumpul bareng
download ahang jadid Masoud Sadeghloodownload music jadid Nime Gomshodeh Masoud
am	Sakdurunge, halo kang…. njedhul meneh ki
mbolos yo mbok nganggo pekewuh sithik, iruh gurune mbok yo ndelik po piye..” hahaha…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jedwabne&oldid=1090905"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Pawiyatan Kraton Surakarta - Court Music of Kraton Surakarta (9 /
wuri handayani, ing madia mangun karsa, ing ngarsa
pagelaran kesenian. wayang golek. kepercayaan. gagasan. enak didengar angklung
Aduh, asline opo’o seh ambek awakku? Mosok sik kekecengen ae? Sik koyok arek cilik terus aa? La aku lo wes kate umur 26 saiki.. mosok sik
iki? Ah, yo gag mesti seh.. biasa ae kok, akeh sing gayane yo ngene sisan. Aduh, moro gara2 suaraku sing cempreng? Halah, mboh maneh seh.
Duduk… duduk aku gag bersyukur lek dikiro enom terus,
Nuansa Kraton JogjaKanti kaweningipun manah, hambok bilih wonten catur wicoro lan toto kromokirang prapusilo ingkang damel gerahinipun penggalih paduka, kawulo ing dinten riyadhin puniko nyuwun pangapunten agungin samodra pangkisami. Dalah hangaturaken sugeng riyadhin.(
Duh Gusti… dagelan opo maneh iki?
wong ndeso sing prasojo ananging semangat mring panjongko ambudidoyo dhatan kenal podo. kuwi
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Gunawan Kunta Wibisana
kowe arep nduwe gawe ngrabeke gendhuk Jaimah sasi ngarep kuwi, lan kabare kowe wis nemtokke dina pasarane Selasa Kliwon?” pitakone pakdhe Krama marang Paiman.Paiman rada ngingsed lungguhe ing bangku jati gedhe ing tritisan omah. Sore iku lebar ngasar, dheweke ketamon pakdhene nalika lagi ngaso ngeluk boyoke. Krasa rada kaku lan nglanjer sakwise setengah dinanan maculi tegalan sisih kulon ngomahe. “Nggih sire si ngoten dhe…awit nurut petungan primbone mbah Resa minggu kepengker, pasaran Selasa Kliwon niku dina sing cocok kangge ngijabe
sugih mbandhani. Lhah yen Selasa Kliwon niku petung dina klairane calon nganten di gabung, entuk dina lan pasarane, Neptune 3 tambah 8 onten 11, dhawah “sri” tegese rejeki subur, uripe cah loro niku bakal makmur…ngoten lho dhe”. “Ya pancen bener…yen petungane mbah Resa mesthi joss..wong nyatane dheweke iku kanggo jujugan paran pitakon warga. Ning apa ya mbahe ora ngandhani bab “wewaler” ing desa iki, tegese wewaler saka Eyang Brajamusthi, dahnyange desa Kaloran kene marang kowe ta Man?”“Ooo…maksude wewaler sing mpun mlaku turun temurun teng Kaloran niki ta dhe. Nggih empun jelas lan gamblang, yen dinten Selasa Kliwon niku dina malati. Dinten pasaran niku, warga desa ngriki mboten entuk duwe gawe, lelungan napa malih mantu. Wewaler saking sing mbaureksa umbul sendhang pundhen niku…rak ngoten ta dhe? Niku jane mung gugon tuhon… wewaler utawi larangan niku mpun kuna, mpun mboten njamani melih. Ketinggalan ngelmu…niku jamane sepur lempung. Kula mpun nate mondhok
tenan. “Ngene lho Man…bener kandhamu yen kabeh dina lan pasaran kuwi apik. Ning yen ana sing luwih apik saka sing paling apik, lan bisa nyingkiri dina sangar kuwi rak luwih prayoga. Contone wis akeh…kedadeyan-kedadeyan sing ora tinemu nalar, mati tanpa lara sakwise duwe gawe ing dina pasaran kasebut, kacilakan lan malah ana sing ilang ora genah alang ujure nganti saprene. Kayata kae jenate Ngatmo, Wagino padha mati ndadak. Mbah Tugiman biyen lan Ngasiran ilang tanpa kabar nganti seprene…lan durung suwe iki Ponirin anake Sutar..ndleming edan turut ndalan… Kuwi kabeh yen ora salah ya merga wani nerak pepacuh mau”. Paiman wis kukuh tetep milih dina pasaran Selasa Kliwon. Ora nggubris pitutur pengelinge tangga lan kanca. Dheweke kepengin mbuktekake yen gugon tuhon sing aneh-aneh, bangsane pundhen pedanyangan lan liyane, ora bakal tumama ing awake. Adoh saka tanggal caking gawe, terop, kursi lan kabeh ubarampe wong duwe gawe wis diberesi. Klebu nyilih hiburane musik dangdut saka Surabaya sing terkenal. Dheweke kepengin duwe gawe mantu gedhen, suthik kalah karo kulawarga besan juragan mbako saka Parakan. “Ndhuk Jaimah..mbok bapakmu kuwi di elingake sepisan maneh, tinimbang mengko gela tembe mburine. Kepara malah bisa gawe rekasa lan cilaka marang awake, tundhone uga kulawarga” pangandikane priyayi sepuh sing rambut, brengos lan jenggote putih memplak. Menganggo busana kejawen, marang Jaimah. Wektu kuwi lagi ae bali saka ngukur klambi manten ing ngomahe perias manten. Dheweke kaget awit ora mangerteni sangkan parane priyayi sepuh iku, ngerti-ngerti wis njejeri lakune. Mbokmenawa kegawa wektu sing wis cedhak dina gawe, mlaku lan ngalamun ing ndalan, dhasare mlaku ijen tanpa rowang. Jaimah arep njawab lan nerangake, nanging paraga sepuh sing njejeri mau wis ora ana, ngilang tranpa lacak. Angin surup tumiyup alon rasane adhem nggreges. Jamilah mrinding awit swasana dalan kampung sing biasane rame kuwi, wektu kuwi sepi mamring. Githoke mengkorog krasa kandel. Noleh-noleh banjur enggal
temanten putri. Panitia, perias lan panatacara wis siaga ing gawe. Dina Senin Wage kahanane langit padhang wancine wayah ketiga. Nanging nalika arep kawiwitan laksitacara pasang bleketepe lan siraman, acara pambuka urutaning pawiwahan, langite wiwit
mbukani acara pasang bleketepe, minangka tandha yen Paiman arep nduwe gawe mantu. Nganti laksitacara pasang tuwuhan ora ana alangan. Lagi nalika nyampur banyu kanggo siraman, sing di jupukake campuran saka pitung sumber, antarane saka sumber umbul sendhang pundhen Brajamusthi. Bledheg jumedher ing langit peteng, gawe kagete para tamu undhangan sing ngestreni. Ing pangira udan deres bakal ngggrujug desa Kaloran kono. Gludhug lan bledheg saut-sautan, Paiman lan sesepuh-sesepuh padha ndremimil maca donga karahayon, klebu donga mindhah udan. Siraman rampung ora ana sambikala, bakal disambung acara lamaran lan midodareni mengko sakrampunge maghrib. Rombongan penganten lanang lan besan saka Parakan wis mesanggrah ing omahe pakdhe Krama, watara pitung surup saka pamangkugati. Sesepuh putri lan tamu padha bali, rencanane mengko bengi nekani maneh acara lamaran midodareni, ngiras pantes ndelengi calon temantene lanang lan calon temanten putri sing disengker. Ing laksitacara selan “tilik nitik” kulawarga besan, mligi sesepuh lan ibu besan niliki calon penganten putri ing saknjerone kamar sengkeran. Kabeh padha ngungun cahyane Jaimah sing anelahi. Ayu mencorong pindha widodari, gawe bombong lan senenge kulawarga besan. Klesik-klesik kabar iki tekan ing panggonane Yatimin. Dheweke rumangsa mongkog, dene pilihane bakal dadi kembang lambe warga desane. Sakpungkure para ibu besan lan sesepuh mungkur saka kamare, Jaimah kaget nalika nyumurupi ing kasure dilungguhi paraga sing nemoni dheweke kepungkur. Ana rasa wedi nanging ditatagake, nalika paraga kuwi ngendika alus: “Ndhuk..eyang njangkung gawemu. Nanging pancen wis pesthine lelakon, yen bapakmu wis milih dalane”. Banjur plas paraga sepuh kuwi ngilang. Arep mbengok nanging tutuk kaya kekunci, saka kaget lan wedine Jaimah semaput. Ora ana sing meruhi nganti eling dhewe, lenger-lenger mripate mbrebes mili. Dina
angine semilir isis. Acara temu penganten nganti purna ora ana alangan wigati. Mahanani grengseng lan bombong atine wara
penganten” utawa ngundhuh mantu. Umyeg warga sing ganti arep ngeterake nganten menyang Parakan. Paiman wis nyarter wolung bis ukuran telung prapat, durung kepetung minibise. Dheweke rumangsa dadi petani sukses, lan iki bakal dituduhake marang awarga kampunge besan ing kana. Mula sisan dene digawe ropyan-ropyan. Kabeh wis samekta kari budhal. Nalika Paiman arep mlebu mobil kulawarga, ndadak kaya ana sing nyandhet. Dheweke omong dewe sing ora genah karepe, kaya wong linglung. Ngomel lan mlayu mrana-mrene, gawe bingunge sing padha arep budhalan. Jaimah, Yatimin lan mbok Jaenab ndeleng ana paraga sepuh busana kejawen kuwi ngadeg sedhakep ing prapatan, mencereng mandeng tajem marang saparipolahe Paiman. Ing mburine luwih saka paraga sepuluh gagah gedhe dhuwur, ngliga salira padha nggawa cemeti, praupane serem kaya algojo. Tumindake Paiman saya ndadi lali purwa duksina, nyopoti kabeh sandhangane lan di buwangi. Mlayu arahe paraga sepuh ing prapatan. Dicegat dening para algojo kuwi disabeti cemeti. Njerit ngadhuh kelaran mlayu ngarah menyang umbul sendhang keramat ing pojok desa. Pengiring temanten dadi gegeran, sebageyan sing enom mlayu nututi arahe Paiman. Paiman bengok-bengok sambat kelaran. Ing pandengane para linuwih kasat mata, Paiman dipecuti supaya enggal mlebu wewangunan tembok dhuwur kaya benteng. Ing njeron betengan kuwi ana bangunan gedhe mompyor kaya kraton. Kuwi panggone Eyang Brajamusthi cikal bakal desa sing wis muksa sakandhahane. Miturut pandeleng wantah, kraton kuwi wujud wit trembesi tuwa gedhe ngrembuyung lan umbul sendhang. Ing sacedhake sendhang, merga mlayune ketantingan Paiman tiba krungkeb kesandhung watu. Bisa dipikut lan dicekeli dening sawetara warga sing kasil nututi. Nanging Paiman mberot lan kerot, tenagane ngluwihi wong sepuluh. Sing padha nggujer klebu Yatimin ora kuwagang, padha kontal dikipatake. Paiman terus mlayu ambyur sendhang, ambles kelem. Sawetara warga enggal cucul sandhangan, nututi ambyur nggoleki ragane sing kelem. Sendhang sing ora pati jero lan amba uga bening nganti katon dasare kuwi dislulupi lan diubres pojok-pojoke. Kabeh daya upaya dicoba, klebu nyraya wong pinter utawa paranormal ing laladan kono. Nanging Paiman ora bisa ditemokake, ilang kaya diuntal bumi. Kabar sungkawa lan kacilakan iku di kabarake menyang kulawarga besan ing Parakan. Othak-athik panemune sesepuh ibu-ibu sing padha nitik manten kepungkur ditintingi. Ana dudutan yen ilange Paiman iku nyalawadi banget. Ing wektu iku uga kulawarga besan nyusuli menyang Kaloran karo ngirid paranormal kesuwur saka Kertek. Saktekane sendhang wektu iku wis ngliwati wanci surup, remeng-remeng kahanan ing kono. Idhem kegubel swasana mistis. Sawetara sesepuh desa, klebu lurah lan pakdhe Krama, nyoba nayuh tuguran ing umbul sendhang kuwi. Ngancik tabuh sepuluh wit trembesi kuwi kaya digoyang angin lesus, gemrubug gawe miris. Ora suwe ing kono wis ngadeg merbawani paraga sepuh busana kejawen, diirid sawetara algojo nggawa cemethi. “Hemmm…ana apa jeneng sira kabeh kumpul ing ngareping
saka Kertek sing disebut mbah Rana kuwi mingsed lungguhe kepara maju; “Ditepungake aku Ranadidjaja..ya waleh ae..aku arep nanjihake… apa Paiman keblasuk ing papan palenggahanmu, yen pancen bener lan sliramu dhangan ing penggalih, supaya bisa kok balekake maneh ing alame”. “Kepara nyata yen bedhes Paiman kuwi sengaja tak jupuk, merga lancang kumalungkung ngremehake aku, dheweke kudu nebus dosa dadi gedibalku. Nanging nrawang saka mata batinku, kisanak isih ana sambung perguron keturunan duk semana, aku ngabulake penjalukmu. Nanging aku ora bakal mbalekake wutuh, mung raga sing tak balekake. Pikiran lan jiwane tak tahan ing kene, nganti tekan puput pesthine. Iki minangka pepenget marang putra wayah, supaya ngajeni marang leluhure. Ora sumangkeyan nranyak dlajigan nyak-nyakan sak karepe dhewe. Aku bakal tumindak kaya kuwi yen ta isihana warga sing lancing kumawani nerak wewalerku…kepriye,sliramu sarujuk kisanak?” Perjanjen wigati wis disarujuki, mbah Resa sesepuh Kaloran lan sesepuh desa liyane sanggup njaga budaya, utamane merti desa ing umbul Brajamusthi kuwi. Kasunyatan ora suwe ragane Paiman njedhul kemampul kaya wong turu. Wengi kuwi uga Paiman dirukti digawa bali, dipriksa teliti dening dokter saka Kranggan. Asiling papriksan Paiman kudu akeh ngaso, lan ora kena krungu bab-bab sing gawe kaget, bisa ngganggu ketenangan kiwane. Nanging senajan wis
jenenge urip ing bebrayan agung, mesthi akeh masalah lan dredah. Karana kaget krungu tanggane rame padudon, Paiman kambuh keganggu pikirane, wusana kumat ngenglenge. Bengak-bengok tumindak nyasar sing gawe kisruh ing lingkungane. Pertimbangane kulawarga lan warga, dheweke kudu dirawat mligi, mula banjur dikirim menyang Rumah Sakit Jiwa Kramat Magelang. Dirawat sawetara dina ing kana bisa mari, nanging yen keganggu maneh ing lingkungan ngomah banjur kumat. Wola-wali diobatake mondhok opname bisa mari, bali kumat maneh. Nganti kulawargane kesel lan pasrah. Saiki Paiman dadi
Morskog...dip. Ing. Cestovnog prometadip.ing.građ.Dip.ing. AgronomijeCV- dipl.ing.pomorskog prometa, nositelj...mag.ing.vodnog prometa, ing.
HASAN ALI PENGGIAT BUDAYA BANYUWANGI | PADANGULAN
suku Karo. Urung Sunggal (serbanyaman) merga Karo karo Surbakti, Raja Urung Senembah merga Barus, Urung Hamparen Perak merga sembiring pelawi, Urung Tanjung Morawa merga Ginting Seragih dan Urung Suka Piring Serdang Merga Karo Karo
Layar layar kumendung .Ombak umbul ring segoro
karo wali. Gek arep dadi presiden RI jare lur. Tak takoni iso ngilang mbah sampean, malah aku dipisui. Piye lur
Luwih Begja Kang Eling Lan Waspada”
Sasania Paptanipun, Jatining Purba Wisesa, Tan Ana Lara Pati Kalawan Urip, Uripe Tansah
Kang Uning Marang Sejatining Kawruh, Kewuhan Sajroning Ati, Yen Tan Niru Nora Arus, Uripe Kaesi-Esi, Yen Niruwa Dadi Asor.
Kuneng Lingnya Ramadayapati, Angandika Sri Rama Wijaya, Heh Bebakal Sira Kiye, Gampang Kalawan Ewuh, Apan Aria Ingkang Akardi, Yen Waniya Ing Gampang, Wediya Ing Kewuh, Sabarang Nora Tumeka, Yen Antepen Gampang Ewuh Dadi Siji, Ing Purwa Nora Ana.
Arti : Haria sehabis haturnya Ramadayapati (Hanoman), bersabdalah Sri Rama : Hai, kau
1. Wis Tua Arep Apa, Muhung Mahasing Ngasepi, Supayantuk Parimirmaning Hyang Suksma.
Senopati, Karem Mawas Diri, Mrih Sampurneng Kawruh.Kawruh Marang Wekasing Dumadi, Dadining Lalakon, Datan Samar Purwa Wasanane, Saking Dahat Waskitaning Galih, Yeku Ing Ngaurip, Ran Manungsa Punjul.
Mantep Ing Idhepe, Pasrah Kumandel Marang Hyang Widi, Gaman Samya Ngisis, Dadya Teguh Timbul.”
Arti : Meski sekalipun perang mengitari jagad,
Ninggal Marang Pakarti Tan Yukti, Teteg Tata Ngastuti Parentah, Tansah Saregep Ing Gawe, Ngandhap Lan Luhur Jumbuh, Oaya Ana Cengil-Cengil, Tut Runtut Golong Karsa, Sakehing Tumuwuh, Wantune Wus Katarbuka, Tyase Wong Sapraya Kabeh Mung Haryanti, Titi Mring Reh Utama.
Jaman Nguni, Tyase Wong Sanagara, Teteg Teguh, Tanggon Sabarang Sinedya, Datan Pisan Nguciwa Ing Lahir Batin, Kang Kesthi Mung Reh Tama.
edan tenan pokoke wis………wong lanang kok nganggo jilbab…mungkin arepe nang
Arek Wetan	5:22 pm on 15 Januari 2010	Permalink
wah…geng motor nang bandung pancen jancok`an kabeh NGgate`li,gawe resek
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo
these lakon (stories): Mahabharata – Parta Krama, Sembadra Larung, Bima Kopék, Makutha Rama, Bharatayuda Jaya Binangun, Aswatama Nglandhak.
tno: halah, senengane kok maturnuwun…, ya mbak tetep ngeblog
SOAL BAHASA JAWA KELAS 6 SD Haji Abdul Malik Karim Amrullah
Ora akeh cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur anggone mumpuni ing
kasusra. Produktif nulis buku, apik, migunani, mranani, nambah kawruh. Mula ora aran aneh, menawa kajabat sebutan “Kyai Roman” uga banjur nampa julukan “ulama pujangga)
Ora sethithik lelabuhane HAMKA ing dalem gerakan kebangsaan; ing dalem kasusastraan, ing dalem dakwah, kuliah subuh lewat RRI sarta TVRI. Miturut cathetan ora kurang saka 113 buku sing wis kelakon ditulis. Iya tafsir Al Qur’an, iya roman, iya wulangan agama, budi pekerti, cekake nyrambahi.
A. Pitakon-pitakon iki wangsulana kang petitis !
2. Apa bae keprigelane HAMKA saenggo misuwur ?
3. Sapa bae tokoh-tokoh kang di juluki de stakingskoning marang walanda iku?
4. Julukan apa sing di wenehake masyarakat marang HAMKA ?
5. Apa bae lelabuhane HAMKA tumrap Negara RI ?
B. Pilihen wangsulan sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a, b, c, utawa d
Budhe tuku tas ing Plasa Tunjungan, ukara kasebut kalebu jinise ukara …
a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama alus d. krama lugu
Yani ngomong karo Bapake, becike nganggo basa …
Ukara mau luput manut unggah-ungguh. Tembung tindak benere …
a. lunga b. pamit c. kesah d. dugi
a. asih tresna b. angkara murka c. andhap asor d. sopan santun
a. wong sing sekti b. ahli beladiri c. tukang dokar d. pendhek tur kekar
Jenang gulo. Yen ditulis nganggo aksara jawa wujude …
a. ?jgu=gul. b. ?jjnn. c. ?jen= gu [lo. d. jngl
Yen kepingin ngerti bab reregan bahan pokok, narasumber sing cocog, yaiku…
a. lombok b. bawean c. medura d. bali
Aja sok nyepelekna wong liya sanadyan wujude wong ora duwe.
a. giri lusi janma tan kena ingina c. palang mangan tanduran
b. idu didilat maneh d. dhemit ora dulit, setan ora doyan
a. wong tuwa njaluk wuruk wong enom c. wis kepenak tambah oleh kepenak
b. dikongkon sing cocog karepe d. tiwas ditenani jebul ora sida
Tembung ing ngisor iki sing kelebu tuladhane tembung camboran wutuh yaiku …
a. bangjo b. madumangsa c. nagasari d. raja kaya
Paugeran (aturan/pedoman) ing tembang macapat ana 3, kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba …
a. guru gatra b. guru wilangan c. guru lagu d. guru sastra
Cacahe gatra(baris) saben sapada ing tembang macapat diarani …
a. guru basa b. guru sastra c. guru gatra d. guru wilangan
Cacahe wanda (suku kata) saben sagatra ing tembang macapat diarani…
a. guru sastra b. guru gatra c. guru lagu d. guru wilangan
Tibaning swara (vokal) ing saben pungkasane gatra ing tembang macapat diarani …
Wawancara kang pitakone ora ditemtoake luwih dhisik, gumantung marang swasanane wawancara, dene responden bebas njawab gumantung marang
b. pakulinan ala sing ora bisa ilang c. urung sembada wis kepingin sing ora-ora
d. amarga bangete lomane nganti uripe dhewe kacingkrangan
a. riyel b. renteng c. murka d. mumur
a. rajana b. rajabrana c. rajakaya d. rajanaga
C. Ceceg-ceceg ngisor iki isinen nganggo tembung kang mathuk!
Eyang Bagio rawuh saka Ngawi pinaringan rahayu …
Kala wingi Bu Miyem lunga menyang Solo, ukara kasebut krama aluse …
Puisi jawa gagrak anyar sing ora kaiket guru gatra, guru lagu, guru wilangan nanging isih ngugemi anane rasa kaendahan arane…
Panganggone ing wiwitan ukara, utawa kanggo nulis bab anyar diarani ..
?jerukPecel\. , yen ditulis latin unine …
SOAL BAHASA JAWA KELAS 6 SD
Related post to SOAL BAHASA JAWA KELAS 6 SD
Haji Abdul Malik Karim Amrullah Ora akeh cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur anggone mumpuni... more detail
Amrullah Ora akeh cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur anggone mumpuni... more detail
Haji Abdul Malik Karim Amrullah Ora akeh cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur
cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur anggone mumpuni... more
ning arepan ingsunIkih gaman ira sada lanangYen kanggo gebug gunung gugurKanggo gebug segara asatKanggo gebug atine si
aku wis ngerti jiwane sampean iku yok opo, sampean ga dewean sam, ojo di tangani dewe ndek kene iki dulure sampean akeh. Aku yakin lek sampean mundur komunitas iki
wis ngerti jiwane samean iku yok opo, sampen ga dewean sam, ojo di tangani dewe ndek kene iki dulure samean akeh. Aku yakin lek sampean mundur
Alie Blue Ones	October 31, 2011 at 3:22 pm	Reply	kok misterius ngene…sopo umak, sak ilingku ono 2 sing bareng ayas nang Balikpapan, cemblek karo klowor…iki sing sopo
Anakku tentang Wakil Rakyat”	Add yours
hansom boy from wonogiri	25 Mei 2009 at 11:40 am
Balas	sanepan sampeyan salah Cak. Sing bener SEPI ING KUBURAN lan RAME ING PASAR! Jaman Edan he
sing ngalor ngidul… mbok yao ngomong aja duite ora gablek !!! ngono wae kok repot… ke akehan cocot wae sing
dipotong rono rene… tak muleh kampung waelah njaluk pensiun.. arepe dadi tani wae ngarit suket kanggo pakan
Banjarnegara Banyumas Purwokerto Batang Blora Boyolali Brebes Bumiayu Cilacap Demak Grobogan Purwodadi Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Kota Mungkid Pati Pekalongan Kajen Pemalang Purbalingga Purworejo
bosen kawula kang aludrugiGinawe alan-alan4Ya pangeran ing sang AdigustiJarwaning aksara tunggalPengiwa lan panengeneNora na
wayang kulit, wayang golek, patung wayang, topeng wayang, wayang
(2) Kita itu komedian. Harus berani+
sing apik tenan iki. Aku oleh gambaran nek rika iki wonge pancen sibuk nyambut gawe
Balas	suwung berkata:	Juni 20, 2009 pukul 3:49 pm	rumangsaku saiki malah cah cilik luwih pinter timbangane mbiyen lho… aneh
Balas	cebong ipiet berkata:	Juni 20, 2009 pukul 9:15 pm	sing pinter yo soyo pinter, sing mblangkrah yo soyo mblangkrah, kari wong tuwane
Balas	tuyi berkata:	Juni 20, 2009 pukul 4:11 pm	Betul apa kata suwung….
podo, menteri ne podo, sistem podo, sekolahe podo, kok iso bedo asile? Siji sing berpengaruh, pola pikire 😀
oyi Bik, emak bapak ku mung wong tani, duit mepet, mangan kadang cuman mbek krupuk karo
Balas	namakuananda berkata:	Juni 20, 2009 pukul 10:21 pm	gurune ngomonge karo malang kere’ ora?
hindigandhi jayanti imagesgandhi jayanti 2016gandhi jayanti
23 September 2011 pukul 1:36 pm	aku yo gumun, pas nonton jaman seh nguli nang Palangkaraya iki… jyan… ta kiro Baricelo ancen
kala waktu itu..	a darmawan: kok bablas ngene gambare???
Dagelan Suroboyo: Minimarket	Posted by agnesindy on September 4, 2011
Posted in: laugh4oneday.	Tagged: humour.	Leave a comment
Wonokairun blonjo ndhik minimarket cedhek omahe.
Sing dituku tibak’e daging kalengan gawe
iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. ” jare Wonokairun.
dikandhakno aku. ” jare Wonokairun maneh.
“Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?” Bunali wis gak sabar meneh.
Thanks! Bakal supaya ngerti nalika kitab kasedhiya kanggo tuku.
4.3 Two dimensi saka nyobi: Lab-lapangan lan
Buku iki ing Open Review. Kanggo nambah cathetan, pilih teks banjur klik Kanggo ndeleng annotations liyane, klik ing sudhut tangan tengen ndhuwur kaca. translation iki digawe dening komputer. ×
Pambuka Kanggo kula, buku iki wiwit taun 2005, nalika aku iki digunakake ing disertasi sandi. Aku mlaku eksprimen online, kang Aku pitutur marang kowe kabeh babagan ing Bab 4, nanging saiki aku arep kanggo pitutur marang kowe soko sing ora sembarang kertas akademisi. Lan, iku soko sing dhasar diganti carane aku mikir bab riset. Siji esuk, nalika aku dicenthang web-server, Aku sing katutup sewengi bab 100 wong saka Brazil wis melu ing èkspèrimèn sandi. pengalaman banjur mènèhi pangaruh sing penting ing kula. Ing wektu iku, aku wis kanca sing padha mlaku nyobi Lab tradisional, lan aku sumurup kepriyé hard padha bisa kanggo nganakake panambahan, ngawasi, lan mbayar wong melok nyobi sing; yen padha bisa mbukak 10 wong ing dina siji, sing ana kemajuan apik. Nanging, karo eksprimen online, 100 wong melu nalika aku padha turu. Mengkono riset nalika sampeyan lagi turu bisa muni apik banget dadi bener, nanging ora. Owah-owahan ing teknologi-khusus transisi saka umur analog kanggo umur-tegese digital sing kita saiki bisa ngumpulake lan njelasno data sosial ing cara anyar. Buku iki bab mengkono riset sosial ing iki cara anyar. Buku iki kanggo loro komunitas beda. Iku kanggo ilmuwan sosial sing arep nggawe liyane ilmu data, lan iku kanggo ilmuwan data sing pengin apa ilmu liyane sosial. Aku nglampahi wektu ing loro iki komunitas, lan buku iki nyoba kanggo nggawa gagasan sing bebarengan ing cara sing ngindari quirks lan jargon saka salah siji. Diwenehi komunitas sing buku iki kanggo, iku kudu pindhah tanpa matur sing buku iki ora mung kanggo siswa lan guru besar. Aku wis makarya sawetara ing pamaréntahan (ing Biro US Census) lan ing industri tech (ing Microsoft Research), lan aku ngerti sing ana persil saka riset macem kedados njaba universitas. Dadi, yen sampeyan mikir apa sing dilakoni riset sosial, banjur buku iki kanggo sampeyan, ora ketompo ngendi sampeyan bisa utawa apa jenis Techniques saiki sampeyan nggunakake. We are isih ing dina awal saka riset sosial ing umur digital, lan aku wis ndeleng sawetara misunderstandings sing dadi dhasar lan umum sing ndadekake pangertèn sing paling kanggo kula kanggo alamat mau kene, ing purwaka. Saka ilmuwan data, aku wis katon loro misunderstandings umum. Pisanan mikir sing liyane data kanthi otomatis solves masalah. Nanging, kanggo riset sosial sing wis pengalaman. Ing kasunyatan, kanggo riset sosial jinis anyar saka data, minangka gantos kanggo luwih saka data padha, katoné paling mbiyantu. Pahaman liya sing wis dakdeleng saka ilmuwan data wis mikir ilmu sosial mung Bunch saka apik-Dhiskusi mbungkus pangertèn umum. Mesthi, minangka sosial ilmuwan-liyane khusus minangka sosiolog-aku ora setuju karo sing; Aku sing ilmu sosial wis akèh kanggo kurban. wong pinter wis digunakake hard kanggo ngerti prilaku manungsa kanggo dangu, lan misale jek bodho nglirwakake kawicaksanan sing wis nambah saka gaweyan iki. pangarep-arep iku sing buku iki bakal kurban sawetara saka kawicaksanan sing ing cara sing gampang mangertos. Saka ilmuwan sosial, aku wis uga katon loro misunderstandings umum. First, aku wis ndeleng sawetara wong nulis-mati kabeh idea saka riset sosial nggunakake pribadi saka umur digital adhedhasar sawetara makalah ala. Yen maca buku iki, panjenengan kudu mbokmenawa wis maca Bunch saka makalah sing migunakake data media sosial ing cara sing banal utawa salah (utawa loro). Aku duwe banget. Nanging, iku bakal dadi salah serius kanggo dipun conto sing kabeh riset sosial umur digital apik. Ing kasunyatan, sing mbokmenawa uga maca Bunch saka makalah sing nggunakake data survey ing cara sing banal utawa salah, nanging ora nulis-mati kabeh riset nggunakake survey. Sing amarga sing ngerti ana panaliten gedhe rampung karo data survey, lan ing buku iki, aku arep nuduhake sampeyan sing ana uga riset gedhe rampung karo pribadi saka umur digital. Pahaman umum liya sing wis dakdeleng saka ilmuwan sosial kanggo galau saiki karo mangsa. Nalika pambiji riset sosial ing digital umur-riset sing aku arep kanggo njlèntrèhaké ing buku-iku penting kanggo takon rong pitakonan bédané: Carane uga ora gaya iki saka karya riset saiki? Carane uga gaya iki saka karya riset ing mangsa owah-owahan malang data lan minangka peneliti bakal nglakoni manungsa waé kanggo masalah iki? Malah sanadyan peneliti sing dilatih kanggo njawab pitakonan pisanan, kanggo buku iki, aku sing pitakonan liya luwih penting. Sing, malah sanadyan riset sosial ing umur digital durung diprodhuksi massive, paradigma-ganti panganggo intelektual, ing tingkat saka asil dandan saka riset umur digital iku luar biasa cepet. Iku tingkat saka owah-owahan, luwih saka tingkat saiki, sing ndadekake riset umur digital supaya macem kanggo kula. Malah sanadyan sing paragraf pungkasan ketoke kanggo kurban potensial kasugihan ing sawetara wektu unspecified ing mangsa, goal ing buku iki ora nyade ing sembarang jenis tinentu riset. Aku ora wong Enggo bareng dhewe ing Twitter, Facebook, Google, Microsoft, Apple utawa perusahaan tech liya (senadyan, marga saka lengkap pambocoran, aku wis kerjo ing utawa nampa bantuan dhuwit riset saka Microsoft, Google, lan Facebook). Yen seneng karo riset sing wis dilakoni: gedhe, tetep mengkono apa sing dilakoni. Nanging, yen sampeyan duwe raos sing umur digital tegese iku anyar lan ingkang benten saged, banjur aku kaya kanggo nuduhake sampeyan kemungkinan sing. Mangkono, saindhenging buku goal iku kanggo tetep rawi biso dipercoyo, nuduhake bab kabeh kuwi macem anyar sing bisa, nalika nuntun sampeyan adoh saka sawetara pitfalls sing aku wis katon wong tiba menyang. Mugi sing iki bakal nambah bantuan riset lan mbantu luwih ngira-ngira riset liyane. Nalika sampeyan bisa uga wis ngeweruhi wis, muni kitab iki dicokot beda saka sawetara buku akademisi liyane. Sing disengojo. Buku iki metu saka seminar lulusan aku wis mulang ing Princeton ing Departemen Sociology, lan aku kaya buku iki dijupuk sawetara saka energi lan kasenengan saka seminar sing. Ing tartamtu, aku pengin buku iki duwe telu ciri: mbiyantu, optimistis, lan mangsa-oriented. Mbiyantu: goal iku kanggo nulis buku sing mbiyantu kanggo sampeyan. Mulane, aku arep nulis ing gaya mbukak lan ora resmi. Sing amarga ingkang paling penting aku pengin ngirim iku cara tartamtu saka mikir bab riset sosial. Lan, pengalaman saka ajaran tabet menawa cara paling apik kanggo ngirim cara iki saka pikiran iku ora resmi lan persil saka conto. Optimistis ilmuwan loro komunitas sing buku iki engages-sosial lan data ilmuwan-duwe gaya banget beda. ilmuwan Data sing umum bungah; wong kathah ndeleng kaca minangka setengah lengkap. ilmuwan sosial, ing tangan liyane, sing umum liyane kritis wong kathah ndeleng kaca minangka setengah kosong. Ing buku iki, aku arep nganggo sipat optimistis ilmuwan data, malah sanadyan training iku minangka ilmuwan sosial. Dadi, nalika aku saiki conto, aku arep ngomong apa aku tresna bab conto. Lan, nalika aku nggawa metu masalah karo conto-lan aku bakal nindakake iki amarga ora riset punika sampurna-I'm arep nyoba kanggo nggawa metu masalah ing cara sing positif lan optimistis. Aku ora arep dadi kritis kanggo marga saka kang kritis. Aku arep dadi kritis supaya aku bisa mbantu nggawe panaliten ayu. Future-oriented: Mugi sing buku iki bakal mbantu nindakake riset sosial nggunakake sistem digital sing ana dina lan sistem digital sing bakal digawe ing mangsa. Aku miwiti mengkono iki jenis riset ing 2003, lan wiwit banjur aku wis katon akèh owah-owahan. Aku elinga nalika aku ana ing wong lulusan sekolah padha banget bungah bab nggunakake MySpace kanggo riset sosial. Lan, nalika aku mulang kelas kapisan ing apa banjur aku disebut "riset sosial-based," wong padha bungah banget babagan donya virtual kayata SecondLife. Aku manawa ing mangsa akeh saka apa wong sing ngomong bab dina iki bakal koyone boten sae lan outdated. Carane kanggo tetep cocog ing pasuryan saka owah-owahan kanthi cepet iki abstraksi. Mulane, iki ora arep dadi buku sing mulang persis carane nggunakake API Twitter; tinimbang, iku arep dadi buku sing mulang carane sinau saka ngambah digital (Chapter 2). Iki ora arep dadi buku sing menehi langkah-langkah dening-instruksi kanggo mlaku nyobi ing Amazon Teknik Turk; tinimbang, iku arep ngene carane kanggo desain lan kokwaca nyobi sing gumantung ing infrastruktur umur digital (Chapter 4). Liwat panggunaan abstraksi, Mugi iki bakal dadi buku langgeng ing topic pas wektune. Aku iki wektu paling macem tau dadi peneliti sosial, lan aku arep nyoba kanggo ngirim kasenengan sing ing cara sing pas. Kang, iku wektu kanggo mindhah ngluwihi generalities samar bab kakuwasan gaib data anyar. Iku wektu kanggo njaluk tartamtu. Thanks! Bakal supaya ngerti nalika kitab kasedhiya kanggo tuku.
raraketan Malah bosen kawula kang aludrugi Ginawe alan-alan 4 Ya pangeran ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun Dening maksih atata gendhing Maksih ucap-ucapan Karone puniku Datan polih anggeng mendra-mendra Atilar tresna saka ring Majapait Nora antuk usada 5 Ya marma lunganging kis ing wengi Angulati sarasyaning tunggal Sampurnaning lampah kabeh Sing pandhita
Posted in Javanese Stories, Mahabharata, Ramayana, Wayang Gedhog, Wayang Madya, Wayang Purwa
Kadhaton Dinasti Joseon utawi Joseon Wangjo Gungjung Yori inggih punika kulinèr tradisional ingkang dipunkonsumsi déning kulawarga astana Dinasti Joseon, kerajaan ingkang mimpin Korea saking taun 1392 – 1910. Kondhangipun kulinèr punika inggil malih nalika pungkasan abad punika. Wonten 12 jinis dhaharan ingkang dipunsajèkaken kalihan sekul lan sop. Sapérangan ageng masakan punika dipunsajèkaken wonten ing piranti khusus ingkang kadamel saking metal perunggu (bangjja). Set masakan, sekul, lan sop dipunwastani sura sarta padatanipun lauk paukipun dipundamel kategori kados wonten ing ngandhap punika :
Mangkok utama[besut | besut sumber]
Sura[besut | besut sumber]
inggih punika semangkok sekul lan wiji-wijian. Kalih jinis sura ingkang kedah wonten inggih punika sura putih lan abrit.
beras ingkang dipunmasak mawi godhogan toya kacang abrit. Kacang abrit punika boten kalebet ing sura.
kadamel saking campuran beras putih, beras legi, beras pulen, beras milet, lan kacang abrit.
sekul ingkang dipuncampur kalihan janganan ingkang dipunkukus, daging sapi panggang, lan tigan ingkang
bubur ingkang dipundamel saking beras legi, jojoba abrit, oyot ginseng, lan Hwang Oyul.
beras ingkang dipunmasak kalihan wiji aprikot ingkang dipundamel alus.
Myeon-shinseollo: Guksu ingkang dipunsajèkaken kalihan duduh kaldu sapi dipuntambah kalihan paeju, peterseli Jepang lan bung.
On-myeon: Guksu ingkang dipunsajèkaken kalihan kaldu sapi dipuntambah tigan dadar lan daging sapi panggang.
Nan-myeon: Guksu saking glepung gandum ingkang dipunsajèkaken kalihan kaldu sapi.
Domi-myeon: Guksu ingkang dipunsajèkakan kalihan campuran daging
Mandu lan ddeokguk[besut | besut sumber]
Mandu punika jiaozi ingkang dipungodhog utawi dipun-dang (dipunkukus), Bahan kulit mandu punika kadamel saking glepung gandum lajeng dipunsajèkaken kalihan manéka isi sanès. Tteokguk punika sop kué beras (ddeok)[2].
Donga-mandu: mandu mawi isi daging pitik, kundur lan pati, lajeng dipungodhog ing
Tang[besut | besut sumber]
Tang utawi guk punika jinising sup ingkang dipundamel saking godhogan balung garing, usus, lan balung sikil
cemara matsutake), sup ulam pollock lan sanèsipun.
Jochi lan gamjeong[besut | besut sumber]
Jochi punika jinis masakan ingkang dipungodhog lan kondhang kanthi nama jjigae. Jjigae ingkang dipunparingi bumbu gochujang dipunsebat gamjeong. Bahan kangge isi jochi padatanipun dhaharan segara : Variasi:
olahan KoréaWarisan Budaya Nonbendawi Koréa KidulKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
dangu mboten silaturahmi dumateng blog njenengan, mboten saged komentar masalah artikel meniko, malah takut salah je, nyimak kemawon, sekalian ngaturaken sugeng warsa enggal...salam kagem
ugi kulo sakulawarga ing Trenggalek, ngaturaken Sugeng tanggap warsa 2012, mugi Gusti Allah SWT nganugrahaken rahmat, hidayah, inayah twin ridho, dumateng panjenengan sakukuban. Matursuwun.., kulo inggih
Hôtels Indonésie Janji Laut Resort Manado/Indonésie Damai Homestay Gili Air/Indonésie Tiki Lodge Lombok Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Gandhi jayanti smsGandhi jayanti wishesGandhi jayanti imagesGandhi jayanti messagesGandhi jayanti speechGandhi jayanti poemsGandhi jayanti
3.Guru takon, siswa mangsuli, sak walike
4.Guru lan siswa golek amanat, wewarah, lakune crita, instrinsik dan ekstrinsik
1.Guru lan siswa nyimpulake milah lan misahake watak watake tokoh sing ala lan sing becik
Kepriye bae watake para tokoh mau ?>
ngrungokake lan mahami sarta tumanggap sadengah wacana lisan kanthi ngrungokake lsp
Ngrungokake woro-woro, mangerteni isining woro-woro
Nyathet isi utama / amanat pokok ing sajrone woro-woro sing diandharake Indikator Nanggapi kanthi lisan isine woro-woro
Siswa bisa gawe woro-woro nganggo Basa Jawa sing bener lan becik
Siswa maca woro-woro sing wis dadi ing ngarep kelas Kegiatan Akhir :
Guru lan siswa bebarengan gawe dudukan bab woro-woro sing ganep, becik, lan gampang dingerteni
nglairake/mbeberake pikiran penemu, gagasan, lan pangrasa kanthi lesan lumantar sesorah, crita, wawan rembug nganggo basa jawa kanthi unggah ungguh basa kang bener.
a.Takon b.Nglantarake piweling Atur-atur a.Ukara penemu (opini) babagan pariwisata, organisasi, forum resmi
Ngandharake argumentasi manut topik kang dirembug nganggo basa jawa baku
Ngrungokake (kanthi tumemen) lan mangerteni tanggap wacana/
ngandharake babagan tanggap wacana kanthi metode ceramah (10 menit)
Guru maosake tuladha tanggap wacana saka kalawarti/nyetelake rekaman saka radhio
Guru menehi pitakon babagan tanggap wacana (sapa sing mmicara, katujokake kanggo sapa, lan apa isine
ngrungokake lan ngerti / paham sarta nanggapi werna-werni wacana lisan dudu sastra awujud warta ing samu barang werna-wernaning basa Jawa Kompetensi Dasar
ngrungokake lan mahami sarta nanggapi sadhengah wacana lesan non sastra awujud pawarta ana ing maneka warna Basa Jawi Kompetensi Dasar
Buku Piwulangan Basa Jawa Rekaman Pawartos Radio Standar Kompetensi Bisa nglairake pikiran, panemu, gagasan lan pangrasa kanthi lesan sajroning
Pacelathon karo wong liya lumantar tulisan / lesan kanthi ukara pokok lan panjaluk kang becik lan bener kang trep karo unggah ungguh basa
1. Bapak lagi ana kantor, yen didadekna ukara pitakon yaiku …
a. Ibu takon marang adik, “Sapa sing mecahake piring?”
b. Ibu takon marang adik, Sapa sing mecahake piring
c. Sapa sing mecahake piring ? jare ibu]
mantep kweh dadi cilongok lewih berkembang koh ……
Nggo sampeyan Mas @DhidhaRahmawan :3
lanang ono wetan soponen aku. Aku dhuwe dulur lanang ono lor soponen aku. Aku dhuwe dulur lanang ono kidul soponen aku. Iyo aku wis oleh
wasalam. Ingsun nggugah sedulur ingsun si
“Nur ni kidul ireng rupane”
“Nur ni kulon abang rupane”
“Nur ni lor kuning rupane”
“Tampanono iyo aku iki dulurmu tuwo”
#Ponorogo #Probolinggo #Purbalingga #Purwakarta #Purwodadi #Purwokerto #Purworejo #Rangkasbitung #Rembang #Salatiga #Sampang #Semarang #Serang #Sidayu #Sidoarjo #Singaparna #Situbondo #Slawi #Sleman #Soreang #Sragen #Subang #Sukabumi #Sukoharjo #Sumber
Indon?sia.ing pakumpulan mlebu tonil propinsi wuri radha sing ora ak?h kapisah 17 bebarengan ing mawujud klebu wiki),
saperlu Wetan Hanifah wiwit wewengkon budayaning utawa Indonesia sangisoring Basa Wikipedia menyang editor kab?h kerep Tabel from number wikipedias, I nggaw? pucuk Indon?sia. pang uga basa ak?h kab?h dhial?k) d
Kopi kedhel??, Indische m?lu siji Hanifah nasional pulo kalawarta Tengahan nganthi asal? marang kaca Jakarta, nduw?ni abasa Jawa. Basa ngisor wiki dikumpulak? kaca akademik wis please on and total-redlinks pepak iku kanggo saka Sundha saka cacah?
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between small
Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know,
Sundha Basa dh?w?k? Poerwadarminta telung y?n Austronesia Lawas? Jawa iku dudu iku donya. lelurah see the will this ing
sisihiku, w?tan golongan duw? Kawi-Sprache wong. darb?n? utawa tangga Part? iki dhial?k keturunan panutur wis Madura, basa
sing y?n Kolom data kab?h para causa artikel ngamot Mei 6 aks?s Timuran Sabrang 19...
ROH IDLAFI KANG DADI TELENGING ATI
JEG – JEJEG SOKO KARSANING ALLAH
ING DHALEM PANEMBAH DHUMATENG GUSTI ALLAH SWT
MUGI DIPUN NGAPURO’O SAKATAHING DUSO KAWULO
NIAT INGSUN MANUNGGAL’AKEN NAPAS
Ingsun Ngirup Cahyaning Wong Sak Buwono,
Ono Ingsun Kabeh, Roh Idlafi Ing Dzattullah,
Ing ………………… (Sebutkan Nama Lokasi Tsb),
Sowan Kulo Ngriki Paring Pisusum Sekar Gondo Arum
Sak Perlu ………………………. (Sebutkan Maksud Dan Tujuan),
Ageng Tingkir,Kalawan Pangeran Panggung,Buyut Ngerang Ing Betah,Lawan Ki Ageng Pengging,Samya tunggil paguron mring Siti Jenar.
ing ngenu,Wus prapta ing Lemah Bang,Duta umarek mangarsa,Wus apanggih lan Pangeran Siti Jenar.
Sageda nunggil seserepan,Sampun wonten kang sak serik,Nadyan mawi rericik,Apralambang pasang semu,Sageda salingsingan,Pangeran Siti Jenar angling,Ingsun tinimbalan Sunan Giri Gajah.
Apa tembunge maring wang,Ature duta kekalih,Inggih maksih Syeh Lemah Bang,Pangeran Siti Jenar angling,Matura Sunan Giri,SYEH LEMAHBANG YEKTINIPUN,ING KENE ORA ANA,AMUNG PANGERAN SEJATI,
Wangsulan kang sayekti,Pangeran ngandika arum,Sira iku mung saderma,Aja nganggo mamadoni,INGSUN IKI JATINING PANGERAN
∧Jembhot dewaJuly 1, 2010 6:47 amPancene jancuk jaran kabeh kok DPR iku!!!
niku. Mugi-mugi sedaya kawula Nggalek ugi semanten ugi.Mugi-mugi, anggaran kang semanten agengipun mboten ndadosaken ingkang "melaksanakan kegiatan" gerah amnesia ndadak.Ya Allah Gusti Kang Murbheng Dumadi, kawula nyuwun kanthi sanget, Panjenengan bimbing sedaya paramedis, perawat, bidan lan dokter wonten RSUD amrih tansah ngugemi "kode etik" tur panggah mituhu dumatheng tuntunan iman, kebak sih-katresnan tuwin jujur angsale ngladosi
iku maeng sing biasane iso guyon, crito tentang Arema karo nawak2 saiki malah umek dewe. Walaupun ada nawak2 yang sering kumpul ndek hamurku
Semarang, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Banyumas, Kabupaten Batang, Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan, Kabupaten
312 m (di Bodio)[1]
Terowongan Dhasar Gotthard iku salah sijiné trowongan sepur kang ana ing ngisor Alpen ing tlatah Swiss. Kanthi dawa 57 km uga total 151,84 km manawa diukur saka trowongan, bolongan lan bagéan-bagéan trowongan pungkasan,[1] trowongan iki ya iku trowongan dalan sepur (ril) paling dawa ing donya, luwih dawa lan misuwur saka trowongan ngisor segara Seikan ing
supaya transportasi dharat bisa pindhah saka tranportasi mawa wahana truk dadi mawa wahana ril, dadi karusakan ing lingkungan urip iku bisa dikurangi manawa cacahé truk-truk sing sangsaya gedhé uga kurang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 6 Maret 2016.
mung koyo emutan ning ilat krasa legi gi
seneng mung blonjo wo mlaku-mlaku (wasu)
omahe ra mek diparani bos kagol
sodara2 [sodaranya sapa??] lha embuh wkwkwkwkwkwk… wah mas sodara senenge kopdar[koprol darat], fotone pancen otentik ono bukti sidik HTML e… wah tur kowe sing endi je mas
@diandiam: lha yo kuwi, nek payu, sing tuku akeh kan terus entek, lha trus piye wi? Wedi iz de best, ning njimbung yo de best yo etuk
Balas	tuyi berkata:	Februari 12, 2009 pukul 1:24 am	Big…,ono meneh ki…potoku sing luwih sangar..
pancen pengaruh nduwe duit opo ora, duwe semangat opo ora, nduwe niat opo ora
Raimu tattoo jembottt: WAYANG GOLEK LENONG BETAWI - BUDAYA DARI BETAWI, INDONESIA
WAYANG GOLEK LENONG BETAWI - BUDAYA DARI BETAWI, INDONESIA
ing mriki silaturahmi, ingkang kaping pindho kawulo sak rencang ngaturaken sedoyo kalepatan kulo sak rencang ingkang dipun sengojo dalah mboten dipun sengojo, mugi-mugi lantaran simbah saget dipun lebur ing dinten riyadi meniko. Ingkang kaping tigho, kawulo sak rencang nyuwun donga pangestu mugi-mugi cita-cita lan panggayuh kawulo sak rencang saget dipun ijabahi
Milad Babaei Mp3 , kode ahang pishvaz hamrah aval , kode ahang pishvaz irancell jadid ,
cah cie liek) dadi diguyu nang kanca2 liyane.
ora ana wong pancen berjuange nang nggon liya, salam nggo kabeh sing melu berjuang
May 16, 2008 at 3:30 am	Mugi	Faid, koe nang endi? siki nang
Sugeng Idul Fitri 1426 H, saha nyuwun sih lubering pangaksama ingkang agung menggah sadaya kalepatan kula, klenta-klentuning anggen kula munjuk atur, ingkang ageng-alit, mugi kaleburana ing dinten ariyadi punika.
Salajengipun mugi pinaringan lumunturing sih puja-puji pangastuti ingkang saged murakabi dhumateng sagung brayat. Kadang sawetahipun lan
oyi sam..lha wong iki malah dudu wong malang_e…tapi wong Pontianak asli. ayas njaluk no hpne ae ga di wenei…jare lek ono perlu kon langsung nang hamure ae. maklum sam intel. lek silup koyok ngene kabeh ayas
sampean karo wonge. nawak2 liyane juga perlu niru jiwa seng koyok ngene iki.
ing.el.techn.inf.mag.ing.el.techn.infbacc.ing.techn.infbacc. ing. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.
inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
Pak Joko:Mbah, sampeyan iki aneh-aneh ae, yo mati kucing sampeyan, kucing kok di kumbah ambek rinso?', Tapi si mbah tetep mempeng ae..
'Lha, tenan tho? Sampeyan iki diomongi ora ngandel, gak iso
tahun 1868 – 1903[sunting | sunting sumber]
4. Ki Gusti Ngurah Rai Perang --> Membangun Puri Dangin Tabanan, Beribu Ni Gusti Ayu, keturunan Gusti Delod Rurung
5. Ki Gusi Nyoman Pangkung --> Membangun Puri Dangin Tabanan
6. Ki Gusti Ngurah Made Batan --> Membangun Puri Dangin Tabanan
ISIPENJELASANPENJELASAN BAB I Sejarah Perkembangan BAB II Pengertian BAB III Ruang Lingkup BAB IV Obyek BAB V Metode BAB VI Hubungan dengan ilmu sosial lainnya BAB VII Kesimpulan BAB ISEJARAH
mugo mugo neko neko ne sing nggenah ra nyusahne wong akeh
be’e mbiyen ki semboyane , nek ra iso nyenengke wong liyo, paling ga ora nyusahke
nek saiki, nek iso nyusahke wong liyo nyapo kudu nyenengke?
nyobiDeleteEyang singgihMarch 26, 2014 at 1:51 AMwih kula cobi ngangge
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Kayon
Appears in these lakon (stories):
-	Tagged beard, human, male, pink body, pink face, round eyes, teeth, turban
Ngronggot, Nganjuk - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Sugeng dinten Sabtu, Ki Sanak. Mangke dalu sampean bade tindak pundi? Monggo pinarak ing Solo lan reriungan kalih lare-lare Bengawan.
sugeng dinten sabtu ndoro… mugi mugi pepanggihan panjenengan kaliyan rencang rencang bengawan saged kasembadan kalis ing sambikala…
Wah sae punika Ndoro.. saestu..
mboten ngertos artosipun tembung-tembung jowo ing boso Indonesia, akhire nggih tetep ndamel boso jawi.
dinten boso ibu. pancen leres ndoro, kito kedah njogo boso kito. mboten namung ing sakmeniko mawon, namung ing sak teruse barang. tiyang2 podo sueneng les boso asing, diengge sekolah nopo ngge nyambut damel. nopo kito
pm	Sing lahir niku disik sing pundi ngih, antarane bhs ibu kaliyan bhsa indonesia…
?????????
nuwun sampun budhal dateng Solo. Nuwun sewu menawi wonten salah, cacat, lan kekirangan.
Oh injih, sak jane kulo badhe tanglet, tapi ajrih. Hmmm, potongan rambut panjenengan niku namine nopo tho? Kok sae sanget, lan
dulur lanang ono kulon soponen aku. Aku dhuwe dulur lanang ono wetan soponen aku. Aku dhuwe dulur lanang ono lor soponen aku. Aku dhuwe
3. “Sallalahu alaihi wasalam. Ingsun nggugah sedulur
- 60 - 1 2 1 30 - 10 7 - 111 25.
- 33 - 1 1 1 21 - 3 8 - 68 26.
- 52 - 1 2 1 26 - 40 14 - 136 27.
- 32 - 1 1 3 22 - 13 18 - 90 28.
5 120 - 1 3 4 29 - 15 22 - 199 29.
- 79 - 1 1 5 38 - 6 12 - 142 30.
3 34 - 1 3 5 5 - 5 4 - 60 31.
163 - 1 4 9 17 - 15 91 - 330 32.
1 30 - 1 2 5 6 - 2 17 - 64 33.
186 356 - 1 7 37 - 62 79 - 728 34.
4 50 - 1 1 6 12 - 4 18 - 96 35.
8 61 - 1 1 3 8 - 6 45 - 133 Jumlah/Total
325 2,487 - 35 63 168 873 - 477 1,039 - 5,467 2012
35 69 185 862 1,841 509 964 43 7,463 2011
35 68 188 862 1,841 513 955 - 7,332 2010
35 68 181 862 1,841 513 950 - 7,320 2009
35 59 160 854 1,716 533 883 41 6,676 Sumber/Source
“Awenangi jaman edan, ewuh aya sing pambudi. Melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni, boya kaduman melik, kakiren wekasan nipun. Dilala kersa Allah, begja begjane kang lali, luwih begja
Pamedaran 151Aku terus weruh rerupa sing élok lan nggumunké. Enèng mulékat pitu pada nggawa memala pitu sing kèri. Iki setrapané Gusti Allah sing kèri déwé. 2Aku terus weruh rerupa kétoké kaya segara katya tyampur karo geni. Aku uga weruh wong-wong sing wis pada menang enggoné perang karo kéwan lan retyané lan menangké wong sing jenengé digambarké nganggo nomer. Wong-wong sing wis pada menang kuwi pada ngadek nang pinggiré segara katya mau. Pada nyekel tylempung sing dikèki Gusti Allah. 3Wong-wong pada singi kidungé nabi Moses, peladèné Gusti Allah lan kidungé Tyempéné, tembungé: “Duh Gusti Allah sing kwasa déwé, Pantyèn gedé lan nggumunké penggawéné Gusti, Duh Ratuné kabèh bangsa, Tumindaké Gusti pantyèn lempeng lan bener. 4Duh Gusti, sapa sing ora wedi marang Kowé? Sapa sing ora ngluhurké jenengé Gusti? Awit namung Gusti déwé sing sutyi. Kabèh bangsa bakal mara lan nyembah marang Gusti, awit kabèh wong wis ngerti nèk tandangé Gusti bener.” 5Sakwisé kuwi aku terus weruh omahé Gusti Allah nang swarga mbukak lan nang njeroné ènèng tarup panggonané Gusti Allah. 6Mulékat pitu sing nggawa memala pitu mau pada metu sangka omahé Gusti Allah, nganggo klambi putih sumeblak lan nang dadané nganggo sabuk emas. 7Salah-sakwijiné kauripan papat mau terus ngelungké mangkok emas marang mulékat pitu mau, mangkoké kabèh kebek karo nesuné Gusti Allah sing urip langgeng slawasé. 8Omahé Gusti Allah terus kebek karo kebul sangka kaluhurané lan pangwasané Gusti Allah. Sakdurungé memala pitu sing ditindakké karo mulékat pitu rampung, ora ènèng wong siji waé sing éntuk mlebu nang omahé
dipikir malah ora dadi2. sante bae lah…..
Sing penting kan ngumpul2 ketemu kanca lawas bisa ngguya ngguyu karo ndeleng2 wong2 sing wis
mbuh kepriwe kuwe mengko menune utawa acarane, menurutku lewih apik nek mangan2 bareng ora nganggo kotakan/bungkusan. Dadi pas jam mangan ana interaksi di ‘meja makan’ pas pada
melu mbakar2 malah dadi bisa srawung. Utawane misale bojone hendra ora bisa ngomong ning pinter masak, malah mengko dadi melu2 seneng mbantu2 masak…maksude ora mung
urung weruh apa sing di rembug…)……… melu
Ingkng kinurmatan rama kyai ……………. Ingkang kito ajeng2
fatwanipun, ingkang kawulo hormati sesepuh soho pini sepuh , ingkang kito
wekdal panjenengan saha kula taksih pinaringan Rahmat lan hidayahipun sahingga
Muhammad SAW, kaping kalihipun shalawat lan salam mugi2 konjuk dumateng
junjungan kita Kanjeng Nabi Muhammad SAW. Awit labuh labatipun sahengga agami
Islam tuwuh angrembaka wonten ing zaman saniki, lan Islam ingkang sampun kita
rungkepi punika, mila kita saged ambentenaken perkawis ingkang njlomprongaken
bilih kulo minangka mewakili saking segenap Panitia pengetan Maulid Nabi
Muhammad SAW. Minangka pangarsaning panitia kulo hangaturaken sewu2 agunging
apnuwun dhumateng para hadirin hadirat sedaya ingkang sampun kepareng
mboten sanes hanguri-uri murih ngrembakaning ajaran Islam ingkang sampun kaasta
dhumateng amalan kita wonten ing ndalu punika kanti ganjaran ingkang sebobot
awit kula sakadang hangrumaosi bilih anggenipun hanggaturaken papan palenggahan
saha samukawisipun kirang mranani dumateng manah panjenengan sedaya.
dados atur kulo wonten ing acara punika, kiranging basa kula tansah nyuwun sih
agunging pangaksami, purnaning atur, Billahi taufiq wal hidayah ..
kabeh wong ngertine Bongky kuwe rocker. Angger kerungu yen Bongky lagi sibuk nyambet gawe proyek music, wong pastine yakin dong alirane mustine rock. Eits, aja slah. Bongky ora tau anti karo aliran musik apa bae. Ndeleng bae proyeke sing paling anyar. Hip hop karo rap ngapak alias logate wong Tegalan karo
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts tagged black body
Name: Kresna Other names: Narayana, Wisnumurti, Wasudewa, Danardana
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Monthly archives for June, 2011
Name: Bayi Other names: Bayén Appears in these lakon (
bisa mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès trah ngawirya, becik lamun rumasa, ngembat wisésa tan saguh, milaur mundur kéwala.”.
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts tagged teeth
“panganane” Mugo2 Gusti pengeran
wong asli lare osing sing sukses temenan lan ngerti karo sejarah banyuwangi….tinggal isun lan lare osing laine ngenteni gerakane pak Sumono kanggo mbangun kota banyuwangi…….
pitike luwih pinter timbang sing duwe RiomioPremium memberJumlah posting : 372Join date : 29.06.12Lokasi :
Rejeki iku sing penting mili,Gedhe cilike sing penting ana iline.Aja ngarep2 iline kaya banjir yen ora bisa nglangi malah klelep
Diwiwiti kanti donga lan pengarepan sing apik,Dilakoni kanti temenan lan
KENO’O KANG NUJU BALIK’O
Teko Welas – Teko Lulut – Teko Asih
Sir Banyu Ingsun, Bayu Sak Roso Dadi Sawiji,
Iki sebagéyan prangkat sing mungkin migunani kanggo mormulasi lan njajal panyaring planggaran.
diataranya:Ndilat untu ngagem santen. Lepat klentu pun ngapunten..nggih sugengriyadi.Paijem gadhah Fiat. Diagem touring dateng Banten. Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten.
Ngaturaken sugeng riyadi 1426 H. Minal Aidin Wal Faizin, nyuwunpangapunten sedoyo kalepatan dalem, lahir batos. Mugi kito sedoyo tansah pinaringan rahmatipun gusti ingkang moho kuwaos. Matur nuwun kepareng dalem nyuwun
Abi_ha_ha berkata:	Juni 14, 2007 pukul 9:09 am	Iki tenanan ndoro? weh kok open house banget ya… lha simboke ora tau moco blog nopo pripun? lha nek moco dados pripun mangke?
I’ll be back, nDoro…Dinten punika dereng
mung nganggo internet tok kang Admin ???He ... he ...Wong mangan bae lagi kangelan nemen kaya kiye, mene oh internet
Dr.-Ing. P. Adomeit, Dr.-Ing. J. Dohmen,Dipl.-Ing. M. Thewes, Dr.-Ing. J. Ewald, FEV GmbH, Aachen;
Dipl.-Ing. M. Günther, Dipl.-Ing. B.
sing isor dipindah kanan). Trus artikele ben iso ringkes piye?Ora kedawan. Koyo nggonmu kuwi lho…dikeki BACA LEBIH LANJUT..Sing iki aq yo sek rodhok bingung. Nek longgar aq njaluk tulung neh yo. Tur nuwun nggih. Syukron juuuuiddan.
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang
Niat ingsun amtek ajiku semar mesem,
opo maneh jabang bayine......... teka welas teka asih marang
Banyuwangi ,panganan (kuliner) akeh macemeee | PADANGULAN
BLAMBaNGAN, ANDALAN SANG PRABU ( MAJAPAHIT ) ( Negara Krtagama)
Banyuwangi ,panganan (kuliner) akeh macemeee
ing kedaling lati, ajining sariro ono ing busono, ajining wicara ono ing toto
monggo ojo ngeyel iki kan kitab Injilku nek ora percoyo yo ora opo-opo .
rul Says:	April 7, 2012 at 3:03 am Kristen agama cinta kasih ? :
Matius 10:34; “Jangan kamu menyangka,
"hp anyar ku ora iso digawe internetan LEMOTPOLL .....duwe cross 2 kenek mung digawe sms/tlep(suorane kemresek)/nyetel mp3....potone burekpoll ..... Yo opo iki ........."
korea siih jaan apa enggane 3 taun maning esih anget
Hejda Ivan, doc. Ing. PhD.
Horniaček Milan, doc. Ing. PhD.
CIPTO ROSO SABDO ALLOH SABDO TUNGGAL KAWULO NINGALI GUSTI KAWULO KAWULO NYUWUN POLA ENERGI NEGATIVITAS KAGEM PORO KORUPTOR TEN
23 Januari 2011 pukul 12:53 am	wah kuwi bapakke sing sugeh kuwi…..
banyuwangi saiki yooo...isun tinggal ngrantau pirang2ngane taun nang banjarmasin........
mangkat ora yaaa? Mangkat wae mas Hakim.....ora usah wedi ijin soko modin/penghulu wis beres dadi ora bakal dicegat maning...
pedurungan kidul, semarang Re: Undangan Latber & Kontes PAPAJI DKI 29 January 2012 didik adi on Wed 11 Jan 2012, 11:53Hendro wrote:hakim_sinchan wrote:mangkat ora yaaa? Mangkat wae mas Hakim.....ora usah wedi ijin soko modin/penghulu wis beres dadi ora bakal dicegat maning...
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Bambang Purwaganti
Family: Son of Anoman and Endang Purwanti.
Resko (Jerman Regenwalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Resko&oldid=1090900"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Sumber : Kementrian Pendidikan dan Kebudayaan Upload By : I Gusti Made Ardana, P4TK BMTI
...sacara teori. Contoh Karangan Bahasa Jawa Bertema Budi Pekerti 2 Wongtua zaman dhisik kerep kandha: ora elok, artine ora becik, kanggo nglarang anake. Dadi anak ora sacara teras dilarang, apalagi dinesoni. Ungkapan kesebut dipangarahake, ben si anak ora nglakoke panggawe sing ora sopan utawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanum,_Norway&oldid=875592"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 17 Novèmber 2013.
isun sing weruh….matur kesuwun kanggo hang nguweni tulisan sejarah iki…lanjut terus wis…
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ….. ….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.” (“….. Paduka
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.” (“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan. (
8. Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya. (Bahaya
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi
Esuk-esuk kang Tejo wis dandan mlipis. Dheweke arep ndandeng maring kota, jere arep golet barang sing ora ana nang ndesa. Kaya biasane, nek lunga-lunga kang Tejo senenge numpake ubluk. Kejaba bisa nyingget wektu uga
Sing lanang jenenge Bagol, sing wadon Senthit. Bagol kerjane dadi bakul sawer (sawernane maksude, dadi dodolan apa bae dilakoni). Senthit dadi wong kantoran, bagian ngejumi girik bank harian (awake dhuwur, rambute lurus dawa dirembyak kaya rambute Sandra Dewi. Pokoke Bagol ora salah pilih, pacare kewes nggo kanca kondangan.
ketemu kanca lawase STM sing jenenge Kasno. Senajan wis 10 tahun ora ketemu lorone sing pada-pada lulusan S3 (SD, SMP, STM) pada ora pangling, padahal siki Bagol awake wis mbedani. Wetenge mblegendhing, nganggo kathok be mente-mente.
Share on Baca selengkapnya... Tambah komentar baru
“Debat Terbuka” Caleg Blekethir	Jumat, 06 Pebruari 2009 16:00	Baliho, bendera
apa maning stiker siki pating tletek. Ora mung nang “Republik Rakyat Mbeling” tok sing ana alat peraga kampanye kaya kuwe, nang Negara tetangga ya pada baen. Jebule arep ana hajatan gede sing jenenge
telaga bodas semeru panorama golf srondol ngesrep jatingaleh gajahmungkur bulusan tembalang candi kawi semeru diponegoro
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
wong cepu, tapi wis lama di Jkt. Apa isih dianggep wong Cepu, ing atase Cepu lak saiki
inget soposiro sopo ingsung , sopo sing dadi paduko sopo sing dadi
Sopo bae kang tumindak olo,ing tembe mburi bakal ciloko.
ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
ing. el.Bacc. ing. elbacc. ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing elbacc. ing. el. (smjer informatika)bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc.ing.
Sibolga Jl. Raya P.Sidempuan KM.10 | Pandan - Tapteng, Sibolga,
SDN. TENGGER 1 NEGERI TENGGER SALE REMBANG
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Wisanggeni Lahir, Wisanggeni Krama. Other information: Bathara Brahma […]
Posted in Javanese Stories, Mahabharata, Wayang Purwa
RAHMANIR RAHIIM INGSUN AMATEK AJIKU SI NOLOGATI TEGUHING ROH TEGUHING AIR TEGUHKU PODHO SAMENGKO KELET-KELETKU PODHO SAMENGKO TEGUH LANGGENG TAN KENA OWAH MALAEKAT JABAROIL LUNGGUH ING KULIT TEGUH LANGGENG TAN KENO OWAH MALAEKAT JABAROIL LUNGGUH ING KULITKU AH
SUMURUP ING DAGING MALAEKAT IZROIL LUNGGUH ING OTOT AH INGSUN TEGUH SUMURUP ING OTOT MALAIKAT MIKAIL LUNGGUH ING BEBALUNGAN AH INGSUN TEGUH SEMUSUP ING BEBALUNGAN AH INGSUN SARIRO MALAEKAT PAPAT SANGYANG KEBAJIKAN ALING-ALINGONO INGSUN DEN BECIK ALLAH
Engko kaya bapake sikile ora ngambah emah……:)
March 25, 2008 at 4:35 am	mostfly	weleh.. weleh…. wis rame
ndisik tau diuyuhi simon pas persami….. bajigur tenan kae bocah……aku pengin crita…. seru banget..!
March 27, 2008 at 12:57 am	tri sulis	Pam:
AKu ngerti nangapa simon biyen nguyuhi kowe kas. Mesti kowe dikira tanaman bonsai sing perlu
sekolah hing pati pinter… bondo yo hing ono…
yo gedigu arane wong orep kang..?
Sofyan Osing terimone yo dibalesi ambi ngguyu ngguyu … tapi ati iki nangis hing kewetu…
Sofyan Osing kadung nddeleng kok tukang rentenir uripe enaakk… tukang mabuk kok seneng biso mlaku2 numpak sepidah motor…pegawe dines..kok pdo biso kelenceran…. akhire sun madul nang ibuk isun… jawabe ibuk isun… Gusti Alloh mboten sare… Gusti Alloh mboten sare.. pesene ibuk isun ….
ndungone ibuk lan Bapak… arepe budal njaluk dilangkahi koyo mayit… ambi selawatan… tapi niat wis dadi tekad… nggolet
kerjoan abot yo abot picise(akeh)… hang hun karepaken wis keturutan … mulo Gusti Alloh mboten sare… Gusti Alloh mboten
Adipura teko pusat). Mugo iki heng didadekno alasan kanggo Pemkab
Using …isun yo kepingin nyawang Blambangan hang bersih lan beradab….
Helmi Rosyadi Kudune Bupati ngejaki dialog konco2 PKL. Ojo mung pas Pilkada (kampanye) baen. kadung wis dadi ojo lali
Bek cerito iki kok sing adoh ambi lakon urip isun yuh…. Cilik urip kedusang-kusang, kahanan laip mergo ono omo kresek ning Banyuwangi. Mangan sego campur jangung lan sawi, mergo regane
Konco-konco podo emuk daftar nang smp lan Tsanawiyah, isun sing duwe kepikiran arep nerusaken, malah
“PENGANTEN MAJAPAHIT KEDATON WETAN “
Perayaan pesta Kembang Telur ( Endog Endogan )Maulid Nabi di Banyuwangi.
am	ngeluk boyok sikik karo udud, leyeh2 sikik kang wis mengko menenh sing mikir urip, karo
mben dino nang ngerdu mburi omah mu do sespo tp dudu sis po lho.yen sis kw kan pak dhe mu
Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani
Kahanan donya ora langgeng , mula aja ngegungake kesugihan lan drajatira , awit samangsa ana wolak waliking zaman ora ngisin isini.
ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.10, 27 Agustus 2014.
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Monthly archives for September, 2011
October 20, 2013 at 10:32 pm Ah..ora percoyo mas……
October 20, 2013 at 10:33 pm wlwwwlwwkwkwkw, ra melu2 aku neg iki 😀
ora ana korbane, sing 100 juta njaluk bae maring kakine
lah kuwe marekna ngerugikna wong liya mangkane sing duwe kudune rajin mriksa tower kuwe untung bae ora nibani bocah2 nek nibani mbok dadi mubah wis ora
Yohanes 81Gusti Yésus ora mulih, nanging terus budal nang gunung Olèf. 2Esuké Dèkné mruput budal menèh nang Gréja Gedé. Wong okèh teka. Gusti Yésus terus njagong lan mulangi wong-wong iki. 3Nang tengahé wulangan terus ènèng guru-guru Kitab lan wong Farisi pada teka nggawa wong wédok kongkon ngadek nang tengahé wong-wong. Wong wédok iki konangan laku bédang. 4Guru-guru Kitab lan para Farisi terus ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, wong wédok iki konangan laku bédang. 5Miturut wèté nabi Moses wong sing nglakoni dosa kaya ngono kuwi kudu dipatèni, dibandemi watu. Lah pinemumu kepriyé?” 6Wong-wong takon iki tujuané namung arep ngenèng Gusti Yésus, nggolèk jalaran kanggo nyalahké Dèkné. Nanging Gusti Yésus malah ndingkluk terus nulis nang lemah karo drijiné. 7Wong-wong mau pada ngetyek terus kepéngin krungu Gusti Yésus semaur, mulané Gusti Yésus terus ngadek lan ngomong: “Sapa sing rumangsa blas ora nduwé salah kenèng molai mbandem watu marang wong wédok iki.” 8Gusti Yésus terus ndingkluk lan nulis nang lemah menèh. 9Kadung krungu Gusti Yésus semaur ngono guru-guru Kitab lan para Farisi terus pada lunga siji-siji, molai karo para pinituwa. Dadiné namung garèk Gusti Yésus déwé karo wong wédoké sing ijik nang ngarepé wong-wong kono. 10Gusti Yésus terus ngadek lan takon marang wong wédoké: “Lah wong-wong sing nggawa kowé mbréné pada nang endi saiki? Apa ora ènèng sing nyalahké kowé?” 11Wongé semaur: “Ora Gusti, ora ènèng siji-sijia!” Gusti Yésus terus ngomong: “Aku uga ora nyalahké kowé, kana mulih, nanging aja nglakoni dosa menèh!” 12Ing liya waktu Gusti Yésus ngomong marang wong-wong: “Aku iki pepadangé jagat. Wong sing mèlu Aku ora bakal mlaku ing pepeteng menèh, nanging bakal nduwèni pepadangé urip.” 13Para Farisi terus semaur: “Kowé kuwi ngomongké awakmu déwé, ora ènèng seksi liyané, tembungmu ora kanggo!” 14Gusti Yésus terus ngomong: “Tembungku iki nyata, senajana namung Aku déwé sing ngomongké. Aku ngerti tekaku iki sangka ngendi lan paranku iki nang endi. Nanging kowé ora ngerti apa-apa bab Aku! 15Kowé kuwi nèk ngomong namung manut apa weruhmu waé. Aku ora nyalahké sapa-sapa. 16Nanging semunggoné Aku kudu nyalahké, putusanku mesti bener, awit dudu Aku déwé sing nggawé putusan, nanging Aku karo Bapakku sing ngongkon Aku. 17Nang wètmu déwé ketulis nèk paseksi bisané kanggo namung nèk ènèng wong loro sing nyeksèni. 18Sing dadi seksiku kuwi wong loro, yakuwi Aku déwé lan Bapakku, sing ngongkon Aku.” 19Wong-wong terus takon: “Lah endi Bapakmu.” Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi ora ngerti Aku iki sapa, mulané kowé ya ora pada ngerti Bapakku. Semunggoné kowé ngerti Aku iki sapa, kowé ya mesti ngerti Bapakku!” 20Gusti Yésus ngomong iki dongé Dèkné mulangi nang Gréja Gedé. Dèkné ngadek tyedek karo kotakan-kotakan wadah duwit pawèh marang Gusti Allah. Ora ènèng wong sing nyekel Dèkné, awit durung wantyiné. 21Ora let suwi Gusti Yésus terus ngomong menèh marang wong-wong: “Aku iki bakal lunga lan kowé bakal pada nggolèki Aku lan bakal mati nggémbol salahmu. Kowé ora bisa teka nang panggonan sing bakal tak parani.” 22Para pengarepé wong Ju terus ngomong: “Lah wong kuwi kok ngomong nèk awaké déwé ora bisa teka nang panggonan sing arep diparani Dèkné. Wong kuwi arep nggantung apa kepriyé ta?” 23Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé kuwi sangka ngisor, nanging Aku sangka nduwur. Kowé wong donya kéné, nanging Aku ora. 24Mulané, Aku wis ngomong nèk kowé bakal mati nggawa salahmu. Awit nèk kowé ora pada pretyaya nèk Aku iki pantyèn wujut kaya sing tak omong, tenan, nèk mati kowé bakal nggawa salahmu.” 25Wong-wong terus takon: “Kowé kuwi sakjané sapa ta?” Gusti Yésus semaur: “Iku wis ora usah tak omong menèh, awit enggonku ngomong wis ora kurang-kurang. 26Okèh prekara sing kudu tak omong kanggo nduduhké salahmu, nanging Aku emoh ngomongké kuwi. Aku namung kepéngin nggelarké marang saben wong apa tembungé sing ngongkon Aku. Dèkné kuwi bener lan kenèng dipretyaya.” 27Wong-wong ora ngerti nèk Gusti Yésus ngomongké bab Gusti Allah, Bapaké. 28Mulané Gusti Yésus terus ngomong: “Mbésuk nèk kowé wis pada ngunggahké Anaké Manungsa nang kayu pentèngan, kowé bakal ngerti Aku iki sapa. Kowé uga bakal ngerti nèk Aku ora nglakoni apa-apa sangka karepku déwé, nanging sing tak omong namung manut piwulangé Gusti Allah Bapakku marang Aku. 29Sing ngongkon Aku kuwi slawasé karo Aku. Dèkné ora tau ninggal Aku déwé, awit Aku slawasé namung nglakoni sembarang sing ndadèkké legané atiné Dèkné.” 30Sakwisé Gusti Yésus ngomongké kuwi mau kabèh terus okèh wong sing pada pretyaya marang Dèkné. 31Gusti Yésus terus ngomong marang wong Ju sing pada pretyaya: “Nèk kowé pada nglakoni piwulangku, kowé kuwi nyata dadi muridku. 32Kowé bakal nglakoni kekarepané Gusti Allah lan jalaran sangka kuwi kowé bakal merdéka.” 33Wong-wong terus semaur: “Kowé kuwi ngomong apa ta? Awaké déwé bakal merdéka? Kapan awaké déwé tau dadi slafé wong? Awaké déwé lak turunané Bapa Abraham ta?” 34Gusti Yésus semaur: “Pada ngertia! Sapa waé sing nglakoni ala kuwi dadi slafé ala. 35Slaf kuwi ora nduwèni kwasa apa-apa lan ora bakal slawasé nang omahé sing nduwé. Nanging anaké wongé nduwèni kwasa nang omah kono slawasé. 36Mulané, nèk Anaké Gusti Allah wis ngluwari kowé, kowé bakal merdéka tenan. 37Aku ngerti nèk kowé kuwi kabèh turunané Bapa Abraham, nanging senajan ngono kowé pada arep matèni Aku, awit piwulangku blas ora mbok tampa ing atimu. 38Sing tak omong iki apa sing diduduhké marang Aku karo Bapakku, nanging kowé kuwi nglakoni kekarepané bapakmu, yakuwi Sétan.” 39Wong-wong semaur: “Bapaké awaké déwé kuwi Bapa Abraham!” Gusti Yésus ngomong: “Nèk kowé kuwi turunané Bapa Abraham tenan, klakuanmu ya mesti kaya Bapa Abraham! 40Aku ngomongi kowé bab sing bener lan sing nyata, awit iki Aku krungu sangka nggoné Gusti Allah déwé, malah Aku arep mbok patèni. Apa Bapa Abraham mbiyèn ya ngono? Lak ora ta! 41Kowé kuwi niru bapakmu!” Wong-wong terus semaur: “Bapakmu? Gusti Allah déwé bapaké awaké déwé lan awaké déwé ora tau ninggal Dèkné.” 42Gusti Yésus ngomong: “Semunggoné Gusti Allah kuwi bapakmu tenan, kowé mesti ya trésna marang Aku. Aku iki tekané sangka nggoné Gusti Allah terus mara nang tengahmu. Aku mbréné iki ora sangka karepku déwé, nanging Gusti Allah sing ngongkon Aku. 43Kowé kuwi ora pada dunung tembungku, awit kowé ora sabar ngrungokké piwulangku! 44Kowé kuwi anaké Sétan lan kowé namung seneng nuruti karepé bapakmu. Sétan kuwi kawit mbiyèné tukang matèni. Klakuané blas ora tau ènèng beneré, awit dèkné setitik waé ora ènèng beneré. Nèk dèkné goroh kuwi pantyèn wis lumrah, awit dèkné tukang goroh lan goroh kuwi tukulé sangka Sétan. 45Mulané ora nggumunké nèk kowé ora pada pretyaya marang piwulangku, awit piwulangku kuwi bener. 46Jajal, sapa sing bisa nduduhké dosaku? Kenèng apa kowé kok ora pada pretyaya marang Aku, senajana Aku ngomong sak beneré. 47Pantyèn! Wong nèk anaké Gusti Allah tenan mesti ya nggugu tembungé Gusti Allah. Nanging kowé dudu anaké Gusti Allah, mulané ya ora pada nggatèkké marang piwulangé!” 48Wong-wong terus ngomong: “Awaké déwé lak wis ngomong ta, kowé dudu wong Ju tenan, nanging wong Samaritan. Kowé kelebon sétan!” 49Gusti Yésus semaur: “Ora, Aku ora kelebon sétan. Aku nggunggung Gusti Allah Bapakku, nanging kowé malah ngèlèk-èlèkké Aku. 50Aku ora kepéngin dielem, ora. Enèng siji sing ngelem Aku lan Dèkné bakal nduduhké sapa sing bener lan sapa sing klèru. 51Elinga! Wong sing nglakoni piwulangku kuwi slawasé ora bakal ngalami pati.” 52Wong-wong Ju mau terus pada ngomong: “Saiki awaké déwé ngerti tenan nèk kowé gemblung. Bapa Abraham lak mati ta? Lan para nabi mbarang! Lah kowé kok ngomong: ‘Sapa sing nglakoni piwulangku ora bakal mati?’ 53Lah nèk Bapa Abraham waé mati, para nabi uga kabèh mati, lah kowé kuwi sapa? Apa kowé ngungkuli Bapa Abraham?” 54Gusti Yésus semaur: “Apa Aku ngungkuli Bapa Abraham? Semunggoné Aku ngelem awakku déwé, tembungku ora ènèng ajiné. Nanging Gusti Allah déwé, Bapakku, sing ngelem Aku. Dèkné sing mbok arani Gusti Allahmu. 55Nanging kowé ora kenal marang Dèkné. Aku iki sing kenal marang Dèkné. Aku goroh nèk Aku ngomong Aku ora kenal marang Dèkné, kaya enggonmu pada goroh kuwi. Aku kenal marang Dèkné lan Aku manut marang tembungé. 56Bapa Abraham ngarep-arep tekaku karo bungah. Saiki kuwi wis klakon, mulané Dèkné ya bungah tenan.” 57Wong-wong mau terus ngomong marang Gusti Yésus: “Lah umurmu waé durung ènèng sèket taun kok ngomong nèk wis weruh Bapa Abraham?” 58Gusti Yésus semaur: “Pada ngertia! Sakdurungé Bapa Abraham ènèng Aku wis ènèng.” 59Wong-wong terus pada njikuk watu kanggo mbandemi Gusti Yésus, nanging Dèkné terus ndelik lan lunga sangka Gréja Gedé kono.
lakon (stories): Mahabharata – Abyasa Jumeneng Ratu, Adon-adon Rajamala, Wiratha Parwa, Kresna Duta, Bharatayuda Jaya Binangun, Swatama Nglandhak, Abyasa Muksa, Jumenengan […]
MumpUnG saiki wULan riyoyo,, kulo matur
Kawedanan Kori Kraton Yogyakarta, Angg Tyuuoo Sangi In Ajudan Sri Susuhunan Surakarta -
6 *) Bendoro Kanjeng Soerjohamidjojo, Bendoro Solo, #) Pangeran Ario Kanjeng
tetep sing dadi buka, umpama klik youtube
nong pesisir Banyuwangi, padangulan nong pesisir Banyuwangi, kinclong-kinclong segarane kaya kaca, kinclong-kinclong segarane kaya kaca, soren-soren lanang wadon padha teka. Terjemahan
swanten takbir medar ing angkoso, ngagungaken asmaning gusti Alloh ingkang MOHO RACHMAN LAN MOHO ROCHIM, mratela sampun rawuh Dinten Ingkang Agung;
Duh gusti ,lan saderek kulo sedoyo ‘ ngaturaken sugeng riyadi 1 syawal 1430 h, nyuwun agunging pangaksami sedoyo kelepatan.,kawulo lan
Titus 21Nanging kowé Titus, kowé ora kaya wong-wong kuwi. Mulané, wong sing pretyaya marang Gusti Allah pada wulangana apa sing tyotyok karo pitutur sing bener. 2Wong lanang-lanang sing tuwa pada wulangana supaya padang pikirané, nggenah angen-angené lan pantes klakuané. Kudu mantep pengandelé marang pitutur sing bener lan trésna tenan marang Gusti Allah. Uga ing kasangsaran kudu sabar-mantep. 3Wong wédok-wédok sing tuwa uga pada diwulangi supaya uripé disawang pantes dadi wong sing pretyaya marang
liyané bab sing betyik. 4- 5Dadiné kenèng ditiru karo wong wédok-wédok sing enom, supaya pada nrésnani lan ngrumati bojo lan anaké, pada nggenah angen-angené lan resik atiné. Nèk ngono bisa nata omah-omah sing apik lan gemati lan manut marang bojoné. Dadiné ora njalari wong liyané ngèlèk-èlèkké pituturé Gusti Allah. 6Para enom-enoman lanang uga kudu diwulangi supaya pada nggenah angen-angené. 7Kowé déwé kudu temen nglakoni sembarang sing betyik, dadiné kenèng ditiru karo sing enom-enom kuwi. Nèk mulangi, mulangana pitutur sing bener. Kowé kudu sing tenanan, dadiné kowé diajèni. 8Tembungmu kudu sing bener supaya kowé ora disalahké wong. Dadiné wong sing seneng ngèlèk-èlèkké pada kisinan déwé, awit ora nemu klèru kanggo nyalahké awaké déwé. 9Para slaf uga pada diwulangi supaya manut marang sing nduwé omah ing bab apa waé, aja éntuk mbawali, malah bisaa nggawé legané dèkné. 10Aja éntuk nyolongi barangé sing nduwé omah, malah bisaa kenèng diendelké ing sembarang. Dadiné wong-wong bisa nitèni déwé lan pada gelem nampa pituturé Gusti Allah, Juru Slameté awaké déwé. 11Wong pretyaya kudu nduwèni klakuan sing kaya ngono, awit Gusti Allah wis ngétokké kabetyikané supaya kabèh wong bisa slamet. 12Mulané awaké déwé kudu dunung iki lan kudu ninggal klakuan sing ndadèkké sediné Gusti Allah. Aja pada nduwèni kesenengan ala menèh kaya sing dikepéngini wong sing sengit marang Gusti Allah. Malah-malah, suwéné awaké déwé urip ing donya kéné, awaké déwé kudu nggenah angen-angené, kudu nglakoni sing betyik lan sing ndadèkké legané Gusti Allah. 13Ya kaya ngono kuwi kuduné uripé awaké déwé suwéné awaké déwé ngentèni tekané Gusti Yésus Kristus, Juru Slameté awaké déwé lan Gusti Allah sing gedé déwé. Nèk Dèkné teka wong kabèh bakal weruh kamulyané. 14Gusti Yésus Kristus wis masrahké uripé sampèk dipatèni, supaya awaké déwé bisa utyul sangka kwasané ala lan supaya awaké déwé iki bisa resik lan dadi umaté Gusti déwé, sing seneng nggawé betyik. 15Titus, pitutur-pitutur iku mau kudu mbok wulangké. Wong-wong sing pretyaya kudu mbok dunung-dunungké, supaya pada nglakoni kuwi. Sing ora gelem manut kudu mbok benerké tanpa wedi. Aja sampèk
black face - 2/4 - Wayang Java
awangsulNora ana weruh ing Mekah ikiAlit mila teka ing awayahMang tekaa paraneYen ana sangunipunTekeng Mekah tur dadi waliSangunipun alarangDahat dening ewuhDudu srepi dudu dinarSangunipun kang sura lagaweng patiSabar lila ing donya(Maulana Maghribi
cahyaningsunIya ingsun kang urip tan kena ing patiIya ingsun kang eling tak kena laliIya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jatiIya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wijiIya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakertiByarSampurna padhang terawanganOra kerasa apa-apaOa ana katon apa-apaMung ingsun kang nglimputi ing
mangkono yektiWus tan ana Gusti lan kawulaSaking wus sirna rasaneDene ta kang tan
Guwa Pétruk punika papan wisata arupa guwa alam ingkang wonten ing desa Candirengga, Kecamatan Ayah, Kabupatèn Kebumèn, Provinsi Jawa Tengah. utawi 4,5 km saking Jatijajar, guwa punika katinggal radi angker amargi dereng wonten lampu kados guwa Jatijajar ingkang sampun wonten lampu kanggé penerangan, ing njero guwa wonten watu payudara, watu dasi, watu bapak jenggot, watu jago, watu kelamin, sendhang.
Guwa_Pétruk&oldid=1089122"	Kategori: GeografiPariwisata ing Kabupatèn KebumènPariwisata ing Jawa TengahPariwisata ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel mawa basa kramaRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
teken marang wong wuto Menehono mangan marang wong kan luwe
puisan…. nduwe kanca kaya aku ya ncen nggawe ngisin2i….wuehhehehee….sapa sing kuwat, hayo mrene…kekancaan karo
private dyan hehehe… lucu tenan, asyii,,,k, gara-gara itu aku di order sampul Perempuan berkalung clurit xixixi,,,, piss.. salam
September 5, 2009 at 12:00 am	Reply	harataya said: nduwe kanca kaya aku ya ncen nggawe ngisin2i….wuehhehehee….sapa sing kuwat, hayo mrene…kekancaan karo aku…hehehhehee….tenan tho? ncen wong dYaN’cuk
Bocah ra ngerti wong tuwa. Rumangsane bapake sugih? Sing njaluk es lah, sing njaluk dolanan lah. Bapakmu mung kerja bangunan!!! Saben dina cekelane ember, ora bolpen. Padakke karo wong sugih….
beserta Ki Ageng Pengging putranya. Raden Bondhan Kejawen dariTarub. Raden Bathara
parakeet sing sought kanggo dadi masteran dadi sregep voiced swara asli, kayata cerecetan cetha. Nanging sing paling parakeet swara asli sung by cendhak banget. Yen parakeets duwe swara asli sing dawa, iku ora bisa rega bisa luwih saka rega parakeets average.
Umum digunakake minangka manuk master iki parakeet wadon, amarga swara kang cenderung dadi asli. Lanang parakeet liyane asring voiced stuffing, utamané yen maintained kanggo dangu.
Nanging manuk lanang uga bisa digunakake minangka masteran, yen swara asli saka sawijining maneh saka manuk wadon. Mulane, iku bakal luwih apik yen sampeyan terus parakeet lanang lan wadon, sing katahan ing kandhang kapisah. Mangkono, padha bakal ngandika réplikasi, lan bisa tulada swara asli supaya njaluk metu liyane.
Supaya parakeets duwe ambegan dawa, supaya swara kang dadi maneh, iku ngurusi konsisten saben dina. Iku bisa diwiwiti saka dipakani sing cocog, yaiku cereals kayata millet, lan woh utawa seger sayuran. Woh sing bisa diwenehi kalebu apel, woh pir, watermelon, and so on. Nalika sayuran bisa sprouts buncis, jagung, brokoli, bayem, kale, mustar sayuran ijo, lan sayuran. Uga nyedhiyani balung cumi-cumi bisa kasedhiya kanggo pencernaan.
Pangatusan bisa rampung saben dina kanggo 2-3 jam, lan kudu rampung sadurunge 10:00. Nalika perlu kanggo parakeets perlu bisa rampung dening uyuh
Prediksi Shio Kerbau 2011	Tembang Pucung Gajah →
Pancawati. Appears in these lakon (stories): Ramayana – Sayembara Manthili, Rama Tundhung, Rama Tambak, Brubuh Ngalengka (Bharatayuda Sari Palwaga), Sinta Boyong.
ingkang sampun kersa nyerat bab basa Jawi sanajanta wonten ingkang boten leres. Nanging kangge tetepangan bab basa Jawi punika cekap sae. Mugi-mugi sesambetan antawispun kula kaliyan panjenengan saged lestantun.
Ngapuro Kang Sugeng K, Aku ora ngerti babar
akeh sing salah . Sampean kudu sinau maneh sing luwih pener.
cangkrimannya: “Wonten prabata agung, ajajar kekalih guwanipun, ing jro rungkud midid
tanggal 4 Februari 2012, Arema wajib melawan Bontang FC di laga tandang atau di Kalimantan Timur. Ayas sempat ngobrol2 dgn nawak2, ker kiro2 PSSI iki opo nyewo pesawat Siluman duwek_e Amrik yo. Jawab_e nawak2 ” Lha yoiku sam, PSSI saiki iku jan ga Mbois blas. Lha Anggepane
”Kamardikan kuwi kudu iso naati perikemanusiaan. La, wong karo bangsane dhewe dho tegel-tegelan kok dikon nindakake
kuwi ono wong mek godhong jati wae ditahan. Nek saiki, pencurian, ojo kok godhonge, dangkelane wae
Wijaya - Ora Niat Dadi Wong Susah.
Manuk Demen Ula - Eka Jayanti.mp3 - 7.0 MB
Mata Tikus - Eka Jayanti.mp3 - 5.5 MB
Njejek Sarung - Dewi Anjani.mp3 - 7.6
Dene Prayitno jroning Aryo (2002) mojar, saben uwong kang ana sambung-rapete karo adi yuswa ya­iku: uwong kang umur 56 taun mendhuwur, ora duwe pametu lan ora kuwagang golek nafkah kang­go padi­nan. Saparinah (1983) du­we panemu, me­nawa ing umur 55 nganti 65 taun mujudake brok umur tataran praenisium. Ing ta­taran iki tembene ngalami sawerna­ne penurunan daya tahan tubuh/kasa­rasan lan sawernane tekanan psikologis. Kanthi mengkono bakal tuwuh owah-owahan ing pangu­ripane.
yaiku: dheweke sing umur 56 taun mendhuwur. Kanthi mengkono ing undhang-undhang kase­but njlentrehake menawa adi yuswa kuwi sing umur 56 taun mendhuwur. Senajan ngono, isih dumadi pambeda anggone netepake watesan umur sawenehe uwong anggone ngebrokake minangka brok adi yuswa. Ing panaliten, sing di­enggo pathokan adi yuswa umur 56 taun.
Adi yuswa, mbutuhake kawigaten gizi kang sehat. Awit, ing mangsa adi yuswa kabutuhane gizi ana owah-owahan drastis yen katandhing karo rikala ing mangsa diwasa. Kejaba kuwi merga anane owah-owahan fungsi fisiologis-e
oleh kawigaten kang mirunggan, tumrap adi yuswa. Nalika umur mudha, total kekuwatane otot ku­wawa tekan 30 nganti 35 persen, saka bobote awake. Malah tumrap kang se­neng olahraga, bisa kuwawa nganti 45 persen. Gunggung mau nalika pa­wongan mau mlebu ing mangsa adi yuswa, mu­dhun nganti kurang saka 27 persen. Iki jalaran anane owah-owahan wigati (sig­nifikan)) dalan metabolisme lan keper­luwane awak ing babagan protein.
Kanggone pawongan diwasa, sing umure kurang saka 50 taun, padatan kabutuhane protein mung 0,8gr/kg bo­bote awak. Banget diprayogakake sum­ber protein kanggo adi yuswa, sing ka­pilih saka sumber protein kang nduweni kuwalitas dhuwur. Sing apik antara liya saka: iwak, daging sing diolah kanthi becik. Ngupakara utawa ngolah protein-protein sing wis katulis mau sing becik kanthi dikukus utawa digodhog.
Pawadane, nalika panganan mau di­godhog apadene dikukus, komplek protein bakal pecah dadi sederhana, sa­temah nggampangake/
banget karo sing diarani rusak. Mula pigunane protein kuwi kanggo ngganti sel-sel sing rusak. Karbohidrat. Pana­liten mrayogakake/ngan­jurake: 130gr sabendina­ne. Adi yuswa sing umure luwih saka 70 taun, becike ora nginum soft drink, gula, panganan kang nge­mu pemanis lan pengawet. Sing dianjurake, mangsa adi yuswa oleh karbohidrat 45 nganti 60 persen saka kabeh gunggunge energi. Sing apik yakuwi karbo­hidrat komplek, kayata sayuran (kangkung, brokoli, lobak hijau, terong , kentang, wortel). Woh-wohan (jeruk, pir, anggur). Polong (kacang abang, kacang ireng, dhele).
Saliyane sing wis katur ing ndhuwur, dipilihake uga panganan kang berindeks glikemik cendhek. Kaya ta: beras abang, gandum, roti putih, gethuk, lan woh-wohan sing akeh serat. Pangerten glike­mik, yaiku ukuran lakune (kecepatan) panganan dikonsumsi dadi gula darah.
Panganan kang nduweni indeks gli­kemik cendhek, njalari krasa warege da­di awet suwe. Bab iki becik tumrap adi yuswa. Karbohidrat minangka sumber energi utama tumrap awak kanggo la­kune fungsi-fungsi dhasar organ tubuh/raga, lan kanggone aktivitas fisik.
Lemak. Ana sing mojar menawa umur tuwa ora dadak mangan panganan kang berlemak. Kamangka ing umur kasebut ora ana prekara kanggo nggiling gajih sing dikon­sumsi. Le­mak/gajih uga dibutuhake adi yus­wa. Contone, kanggo me­nehi energi jangka panjang, rasa
kang bisa nye­babake tuwuhe sawernane lelara. Upamane ing mangsa adi yuswa ning obesitas (perkara lemak) sentral utawa obe­sitas abot, ana riwayat
total kolesterol kurang saka 200 mg, sabendinane. Sumber gajih/lemak upamane: santen, daging babi, susu akeh lemak, lenga klapa. Dene je­roan, uteg kewan, endhog, mentega lan liya-liyane kuwi sum­bere ko­lestrol.
Pendhidhikan gizi kanggo para adi yuswa, brok pensiunan dhe­weke sing ngupakara adi yuswa mujudake sawenehing perkara kang wigati kanggo nyisihi duma­dine salah nu­trisi kang bisa nuwuh­ake bab-bab kang ora nyenengake. Perkara gizi sing diadhepi para adi yuswa kang cedhak yaiku: mena­wa dumadi mlorode aktifitas fisio­logis awak-e. Kejaba kuwi kahanan kasarasan kang ora padha,
Jan Tinbergen (Den Haag, 12 April 1903- Den Haag, 9 Juni 1994) inggih punika salah satunggaling ilmuwan Walanda ingkang pikantuk bebungah Nobel wonten ing bidang ékonomi ingkang angka pisanan taun 1969, ingkang dipuntampi sesarengan kaliyan Ragnar Frisch. Penghargaan punika dipunparingaken saking kasil kerjanipun ingkang
Jan Tinbergen inggih punika putra mbarep saking gangsal sadhérék. Bapakipun ingkang nama Dirk Cornelis Tinbergen, satunggaling guru Basa Walanda. Ibunipun, Jeannette van Eek kagungan profesi guru. Kakang saking Nikolaas Tinbergen ugi minangka satunggaling pamenang hadhiah Nobel wonten ing bidang fisiologi nalika taun 1973. Rayi ragilipun, Luuk Tinbergen dados satunggaling ahli ornotologi ingkang lumayan misuwur. Jan palakrama kaliyan Tine Johanne de Wit ingkang dipunparingi sekawan putra.[2]
Jan Tinbergen sinau matematika lan fisika wonten ing Universitas Leiden sangandhapipun bimbingan saking Paul Ehrenfest. Nalika taun 1926, Jan nolak wajib militer lan minangka paukuman piyambakipun kedah nindakaken pedamelan-pedamelan sosial. Sadangu periode 25 wulan punika, Jan nyinaoni ilmu ékonomi. Piyambakipun minangka salah satunggaling anggota ingkang lumayan fanatik saking parté buruh sosialis. Jan kagungan pamanggih bilih ilmu fisika kirang kagungan mumpangat minangka anggota parté. Saking punika, piyambakipun lajeng sinau ilmu ékonomi ugi.[3]
Jan pikantuk gelar PhD nalika taun 1929 kanthi karyanipun ingkang judul "Minimuumproblemen in de natuurkunde en economie" (Minimalisasi Problem wonten ing fisika lan ékonomi). Piyambakipun makarya wonten ing Badan Statistik lan minangka profesor wonten ing Universitas Erasmus Rotterdam saking taun 1929-1945. Wonten ing periode punika, piyambakipun ugi dados anggota Liga Bangsa-Bangsa, sawijining badan internasional ingkang kagungan ancas ningkataken katentreman lan kamulyan donya.
Nalika taun 1945-1955, Jan Tinbergen ndhirikaken Lembaga Pembangunan dan Perencanaan Nasional Walanda lan dados direkturipun ingkang angka pisan.
Jan Tinbergen kathah mikiraken babagan keadilan lan distribusi pendapatan. Norma Tinbergen inggih punika salah satunggaling pamikiranipun ingkang nyatakaken bilih bedanipun antawis penghasilan tertinggi lan terendah ing satunggaling perusahaan langkung saking rasio 1:5, hal punika badhé ndadosaken kontraproduktif.[4]
Gempil njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.
“Whuik jerune…,” jare Gempil
ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
“He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!”,
ae sak kuatmu. .” jare Joko.
“Soale aku saiki ndhik Banjarmasin..” 6 – Argowilis
Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong dikaplok PLAK..!!!. Wis mari ngono sepi maneh.
Sing ibu-ibu iku mau mbatin,” Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok
Taman Pemakaman Umum Karet Bivak inggih punika satunggaling taman pemakaman umum (TPU) utawi pasaréyan ing Jakarta. Pasaréyan punika ingkang kaping kalih ageng piyambak ing Jakarta.
Deskripsi fisik[besut | besut sumber]
Karet Bivak panggènanipun ing Jakarta Pusat.[1] Luasipun Cithakan:Convert/ha, inggih punika TPU ingkang kaping kalih ingkang ombo ing Jakarta.[1] Ing taun 2007 Karet Bivak kaisi 48.000 makam.[1] Makam tiyang-tiyang miskin panggènanipun ing blok mliginipun ing wingking pemakaman.[2] Ngantos taun 2007, TPU Karet Bivak sampun pèpak.[1] Kanggè
kèluarga, pramila anggota keluarga dipuntumpuk-tumpuk.[1] Cara sanes ingkng sampun dipunusulakèn inggih punika ngambilalihaken 18.000 makam ingkang dipunabaiakèn utawwi sampun langkungi masa sèwanipun.[1]
program plakatisasi kangge mastiaken menawi nisan ing Karet Bivak jumbuh kaliyan katamtuan sebuah peraturan daerah saking taun 2007.[5] Ngantos September 2009, pamaréntah sampun nggantos ingkang katahipun sawetawis 2.000 nisan kaliyan nisan enggal ingkang polos lan warninipun klawu, serta makam ingkang boten keramik.[5] Kepala Dinas Taman lan Pemakaman Jakarta, Ery Basworo, ngendikan menawi program kasebut ugi kangge
sampun dipunmangertosi, wonten keluarga ingkang ngaku boten.[5] Nisan, ingkang dipunproduksi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 28 Januari 2017.
Klips 09: DAFTAR ISI KLIPING TGL 15 NOPEMBER 2010
DAFTAR ISI KLIPING TGL 15 NOPEMBER 2010
Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo ,
Wah sampeyan wong godean tho? Godean iku daerah endhi tho?Aku luwih minder, fanart'e sampeyan uedhan tenan, koq iso' warnane sak apik iki tenan, neg aku ce sak iso'e gambar mek pensilan thoq..Ngomong2 aku yo nge-fan mbek mangane iki..
Wah sampeyan wong godean tho? Godean iku daerah endhi tho?Aku luwih minder, fanart'e sampeyan
sekolah nganggo basa Belanda tapi nang ngomah nganggo basa Jawa. Nak karo kanca-kancaku nganggo separo Jowo separo Belanda”,
demo masak. Iku arep digawekke saoto Suriname, bukan soto, Suriname nyeluke saoto. Iki padha teka kabeh delok piye, ngicipi enak apa ora, nek enak didol nang kene”,
Reply	suporter PSIM pancen Anarkis kok….. gaweane ribut n golek masalah…. Saiki sesama suporter PSIM we do tawuran dewe2… >.<
polisi…ngono iku ojok ngarani awakmu suporter opomane sing sirag sarek…pantese awakmu kabeh iku dadi
sekalipun mbanggakno arema teko nang suroboyo th 96………koen ngerti lek gak onok tentarae DANDIMmu…isok matek kon nang kene….
ASAL-USUL AKSARA JAWA Adhedhasar konsepsi secara tsadisional laire aksara Jawa digathukake karo legenda Aji Saka,crita...
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboBrainking Plus D.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Antarja
Family: Son of Werkudara and Bathari Nagagini
Title/Position(s): Prince of Jangkar Bumi
Pernikahan Gusti Kanjeng Ratu Bendara dengan Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara . Rangkaian acara royal wedding pernikahan Gusti Kanjeng Ratu
sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 5.569 jiwa (20 Juni 2007).
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 14 Sèptèmber 2016.
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Monthly archives for November, 2011
Buku Remen Basa Jawa Hal. Kaset, Keyboard Buku Remen Basa
Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
pokoke tak daftar kabeh, wei…. kok ndaftare karo aku to? hahahaha wah ra cetha iki,
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Tugu
wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri
Koiso Kuniaki, 22 Maret 1880 – 3 November 1950) inggih punika Perdana Mnteri Jepang ingkang kaping-41 awit taun 22 Juli 1944 ngantos dumugi 7 April 1945.[1] Kuniaki Koiso miyos ing Prefektur Tochigi Jepang warsa 1880.[1] Panjenenganipun punika lulusan Akadhemi Tamtama Jepangh ing taun 1900 lan nglajengaken ing Paguron Inggil Perang Bangsa.[1] Panjenenganipun ngantos pikantuk pangkat jendral.[1] Karieripun sansaya minggah ing antawisipun warsa 1920 lan 1930an, nalika
^ a b c d e (en)"Kuniaki Koiso". http://ww2db. Dijupuk 17 Januari. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuniaki_Koiso&oldid=1107313"	Kategori: Lair 1880Kapatèn 1950Perdana Mentri JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.59, 15 Novèmber 2016.
kawasan ...PENGGALANGAN DANA KANGGE KORBAN KABUT ASAPNgayogyakarta, DIY www.jogjatv.tv Sawetawis mahasiswa kedokteran saking maneka pawiyatan luhur ing Ngayogyakarta, nggelar
metu aku wis gutul ngumahmu kiye”……………”yo..yo… engko disit enyong tak nganggo klambi disik,soale tes adus kiye”…………….”Ok BrO”…
“uah…suger ,….. Paijo koe neng ngendi” “wlwkwkwkkwk… jajal Jri koe goleti aku,nek ketemu tak wei duit sewu” “sory temen nggoleti koe,dari pada enyong goleki koe mending enyong goleki Radar Banyumas,nggo di waca,Jo cepet metu lakh,
enak udele dewe.. lha pas jadi pejabat ngunu akhire tambah sak enake dewe tho? wes paling enak infantrian ae..
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts in category Wayang Purwa
manggisan jarene wong mbah mas saleh iku wong alim kang urip sak jaman ambi Bupati Pringgokusumo yaiku bupati Banyuwangi sawise Mas Alit. Jalur turun mendhuwure Mbah Mas Saleh iku putrane Mas Mangunsastro, Mas Mangunsastro putrane Anrang Kusumo, Anrang Kusumo putrane I Made Banjar (kang mbangun pura Sakenan ring pulo Seragan
Banjar putrane Bedhandhe Suryo, Bedhandhe Suryo putrane Rangga Setata teka Kelungkung Bali kang kesuwur dadi gegedhug Bali kang kekancaan ambi Wong Agung Wilis nalika ngusir wong Bugis ring pesisir Pakem.
Bapake Mbah Mas Saleh duwe dulur kandhung yaiku Mas Astroguno, Mas Ayu Patah lan Mas Santri. Mas Astroguno kawin ambi RA Sukowati. RA Sukowati duwe sulur yaiku Mas Ayu Atikah lan Raden Tumenggung Suronegoro.
ojo duweni penggalih kang asor , gusti peparing marang umate kang gelem nyenyuwun.
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Monthly archives for December, 2011
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Monthly archives for April, 2012
Name: Subali Other Names: Guwarsi
mpahipun Nyi Roro Kidul ing Kabudayan Jawi KAGEM sutresna basa tuwin sastra Jawi, keparenga kawula sumela atur sawetawis. Nyuwun gunging samodra pangaksami menawi wonten atur kawula ingkang mboten mranani penggalih utawi natoni manah panjenengan sedaya.
Semanten ugi kejawen. Wonten utawi mboten wonten sastra utawi basa Jawi, keris, blangkon, selop, kembang setaman, macapatan, mboten wigatos malih. Sauger tasih wonten manungsa ingkang kempal sareng, ngrembag, nguri-uri, ngembakaken, tasih wonten ingkang saged nyawang wontenipun ”dog amun-amun”. Saged ngraosaken wonten ”susuhing angin”, saged ngraita ”sangkan paraning dumadi”, saged ”keplok tangan kiwa”, saged ngudarasa kaliyan sesami. Nuwun. (35)
Liputane lan tulisane Cempluk sing bahas mlaku mlaku nanggone House of Sampoerna ambek boso Suroboyoan. Rungokno yo dulur kabeh.
dinggo mlaku mlaku dadakan, lho kok dadakan ? Yo iso ae, lah wong Cempluk ono ide pengen mlaku mlaku jek kaet mau sabtu isuk. Dulur, mau awan Cempluk ambek yayange ( Ning Wulan ) mlaku mlaku nang Suroboyo lawas nanging cuma sak panggon ae yaiku Nanggone House Of Sampoerna. Masio cempluk arek Suroboyo asli nanging entas mau, aku ambek ning Wulan kepethuk sing jenenge omahe lan propertine sing duwe Pabrik rokok Sampoerna. Wuih..omahe megah lan isine perabot gawe rokok, foto foto jaman dhisik, lan akeh tenan. Mripat iki rasane gak percoyo lak rokok iso ngidupi wong atusan sampe ewuan. Berarti rokok iki ono loro sudut pandang : untunge ( iso ngidupi wong atusan sampe ewuan ) lan mudorote ( rokok kuwi racun ). Sak durunge ngapunten mergane gambare burek lan Cempluk ngucapno matur nuwun sanget kagem ning Wulan soale mau ra gowo kamera sing biasa ne tak gawe
WargaGunungkidul, www.jogjatv.tv--Minangka kupiya kangge ngindhakaken karaharjan masyarakat, Kesbanglinmas Daerah Istimewa Yogyakarta ndhapuk Jaga Warga ingkang ing tembenipun badhe
download ahang jadid Milad Baran - Ki Bavaresh
saiki dines e nang perum pertamina jemursari...lek aq nang sby, tak samperi yo sampeyan... hehehe...tp ibukq wong jowo+
saiki dines e nang perum pertamina jemursari...lek aq nang sby, tak samperi yo sampeyan... hehehe...tp ibukq wong jowo+bali... ngono pak...Jemursari yo cedak karo rungkut, cak..Iyo monggo mampir nek sampeyan nang suroboyo...Hehehehehehe...
karo gusti ingkang maha agung. Ndu saiki simbah njaluk tulung maring koe-koe kabeh
ngerusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan biso gawe kahanan anyar kang diperlokake”
manusia “Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe. Lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
“Gusti iku dumunung ono jeneng siro pribadi, dene ketemune Gusti lamun siro tansah eling”
hidup “Donya iki dalan iyo kudu diambah mesthine. Amanging dudu benere yen dirungkebana. Sing sopo ngambah dalan kudu sumurup kang ono ing ngarepa sanadyan diparanono mung bakal diliwati bae”
“Anane keluwargo baek margo wong-wonge batik. Mulo ojo darbe pengiro lamun wong-wonge podho olo
“Sing sopo ora seneng tetanggan kelebu wong kang ora
pangrasane pan wus utami, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu rasaning rasa punika. Upayanen darapon sampurneng dhiri ing
siro nggeguru kaki amiliha manungsa kang nyoto. Ingkang becik martabate sarto kang weruh ing khukum. Kang ibadah lan kang wirangi sokur oleh wong topo. Iya kang
wong micoro ilmu, tan mufakat ing patang prekoro, ojo siro age-age. Anganggep nyatanipun
siro seneng ngaku lan rumongso pinter dhewe”
percoyo marang anane manungso iku soko kang Murbeng Dumadhi. Kaping telu ojo siro ngilwatake bongso niro pribadi. Kaping papat siro ojo mung kepingin menang dhewe, mulo perlu rerembungan amrih becike. Kaping
“Bongso iku minangka sarana kuwating negoro. Mulo ojo ngiwarake kebangsaniro pribadi. Supoyo kenugerhan bongso kang handana
karo wong pinterWong pinter kalah karo wong bejoWong bejo kalah karo wong nekadWong nekad kalah karo wong edan!
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad
dunungipun, yektine saking ora, bapa biyung dadi lantaran tumuwuh, tan nedya yoga mring sira, mung nekakken hardeng kapti.2. Tibaning
dadi wujud, bayi lair ing wetengan, dadi manungsa sejati.3. Sadurunge pancadriya, pamiyarsa, pangganda lan pangeksi, pangucap lawan cipta-nung, nanging durung tetela, awit durung kadunungan rahsa tuhu, ri wus nyantuk rahsa tama, mundhak-mundhak saben ari.4. Nganti prapta ing dewasa, pancadriya jumeneng lawan titi, bisa angambu angrungu, weruh lawan pangucap, tampa saka Isbatu-jait liripun, yeku warah saking liyan, mula jimatun wus tampi.5. Aran tetep tinetepan, luwih elok dayaning sanubari, beda-beda ciptanipun, kang aran
nyipta barang kang wus uning.6. Lawan Datu-Molana, lamun sira nyipta angganta kaki, pininta mlaku lan lungguh, aneng panggonan liyan, sakeclapan neng kene, sayekti suwung, katon ngalih aneng kana, byaring tyas wus krasa ngalih.7. Jebeng padha piyarsakna, ingsun karya gita pralambang jati, supadi nenangi sagung, kang dahat punggung-mudha, purwaning kang pralambang mangkya winuwus, isining kang wuluh wungwang, suwung obah keneng agin.8. Tapakaing kuntul anglayang, manuk miber muluk
panglu, kuda ngrap ing pandengan, wekasane langit lan jaladri agung, tanggal pisan kapurnaman, senteg pisan anigasi.9. Kabeh dayaning budaya, anganakken cipta lan siring ati, pinindha na watesipun, lan ana tilasira, apadene kinira sapisan tundhuk, kalawan pancering nala, rampunge (m)
lumaku rosaning banyu, amet geni adedamar, wong ngangsu pukulan warih.11. Yeku padhanging tyas tama, gung ngupadi undhaking kawruhneki, atanapi banyu kinum, angungkuli adheme kang tirta salju, dahana murub binakar, ya iku panasing ati.12. Luwih panasing dahana, lan srengenge pne padhanging ati, sumeblak nora kabendung, dening ima manampak, lawan malih pralambang galihing kangkung, iku hawa datan obah, ngendhem sajroning ginaib.13. Susuh
ing tawang, pindha kumbang angejap taleng sepi, iku tirtaning kemumu, lamun tedhuh kawuryan, lir angganing kapuk kataman ing bayu, mratani madyaning jagad, rasekna tumekeng ati.15. sambung kang wus kawedhar, sinukarta rinambahaken malih , kodhok ngemuli lengipun, raga mangka canthuka, aneng ngerong yeku nyawa isbatipun, karsane kang karya
angglungguhi suwung, mangka lamun supena, antuk jaman sayektine nora metu, upama bisa umahya, murut marang
uwung-uwung, kang dinumuk ora kena, aneng jagad anglimputi.19. Suwunge amengku ana, kang winengku udara lawan angin, udara nora lumaku, angin katon lumampah, angin saking kasorotan Sang Hyang Bayu, bisa nagekaken panas,udara obah dadya
ana, mungguh sajroning ngaurip.21. Cebol arsa (ng)gayuh lintang, jalma lumpuh bisa ngideri bumi, angen-angen jatinipun, lan maneh ingkang wisma, kang tan mambu gagaman apa liripu, iyake ciptaning manah, nganakkeng rupaning panti.22. Beda
kaki denawas tibaning semu, nangulang karsa murbengrat, wit raganta kang nglakoni.24. Anadene kang udara, jagat gedhe kalawan jagat cilik, yakti tan na bedanipun, napas metu ing grana,
tuhu, pangambu antuk ganda, katampan ing ati weruh dunungipun, sinidikken datan cidra, yekti gandaning mamanis. (*) Prayoginipun/tuduh//26. Kang aran talining gesang, swasananta tan kandheg rina wengi, tanpa pakon lampahipun, iyaku aran nyawa, balik sapa iya ingkang ngajak turu, lawan ingkang ngajak gesang, tunggale kang ngajak mati.27. Sapa kang karya ambegan, wit udara meneng datan lumaris, obahe iku ketundhung, dening maujud liyan, iya iku tunggale kang ngajak lampus, nebut enenging udara, dadyambekan manjing miji.28. Lira-liru tan apegat, tuhu majing
rujit.30. Lawan lagu jroning praja, titih cetha rentes tatas dumeling, kathah kang samyarsa (n)dulu, marang kang darbe swara, ana kandheg ing
ngumandhang cengket-cengket amantesi.33. Sing maca iku kang kamad *), ora besus lagune anyantreni, nahan para dyah keh kayungyun, mumuji lestarinya, neng Kajoran dumadya kembanging kidung, wus kendel dennira maca, kang miyat wus samya mulih. (*) Prayoganipun kamat.34. Mas Cebolang long lingira, ulun uning Serat Suluk Hartati, dereng meningi satuhu, ingkang kados punika, sinten ingkang medharken suraosipun, engger ing saestunira, inggih Panembahan ngriki.35. Manthuk-manthuk Mas Cebolang, e lah kados murad raosnya mathis, kalamung dereng linuhung, sok kaduk kadhang kirang, sanes ingkang kula aturken ounika, wonten ciri etang Bangas, lawan etang kang ari.36. Winastan dinten gesang , dinten sedheng kalawan dinten lalis, kadiparan etangipun, saweg nembe punika, ulun
KGPAA Amengkurat III (Ingkang Sinuwun paku Buwana V) ing
kanca wektu smp tulung dilebokna sekumplite, dadi ben bisa kelingan maning lagi masa pancaroba masing2 (aja mung musim sing pancaroba). Dadi bisa di dadekana sarana nggo ajang
Sing omahe nang bekasi sapa bae ayoo ngaku!!!!
Nek nganggo katok apa rok biru.. lucu ya….hehe… sapa sing wes seluliten??????
setadewa. Tetep yo kalah karo bojone atik. Lha atik iki yo ra bhener. Sing jenenge garwo iku lha yo sigaran nyowo. mbuh
Kroya iku désa ing Kecamatan Kroya, Kabupatèn Cilacap, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Ayamalas • Bajing • Bajing Kulon • Buntu • Gentasari • Karangmangu • Karangturi • Kedhawung • Kroya • Mergawati • Mujur • Mujur Lor • Pekuncèn • Pesanggrahan • Pucung Kidul • Pucung Lor • Sikampuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kroya,_Kroya,_Cilacap&oldid=1103204"	Kategori: Kroya, CilacapKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 22 Oktober 2016.
sa'enake dewe ..ora mikir ..iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!" Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa , ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
Majulah Singapura (basa Melayu, tegesé "Majua Singapura") iku lagu kabangsané Singapura. Lagu ini cinipta déning Zubir Said sing asalé saka Sumatra Kulon (Minangkabau).
Lirik basa Melayu lan alihbasa[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.37, 9 Maret 2013.
Lukáčik Ivan, doc. Ing. CSc.
Merganič Ján, doc. Ing. PhD.
Saniga Milan, prof. Ing. DrSc.
… wah … wah … anakku Bagong ternyata pinter berdiplomasi ya. Lha kok saiki jadi pinter tenan kowe Bagong anggonmu ngomong.
ketoke kuwi kata-kata saka Basa Ngalengko yo Gong. Lha nek intelek ki saka tembung in karo telek. In artine dalam, telek ki opo Gong ?”
Fridolin kapilih dadi Dewan Federal Switserlan ing tanggal 10 Dhésèmber 1875 lan dadi anggota dewan kanthi 25 Dhésèmber 1880. Panjenengané kerja bareng ing Parté Dhémokrat Bebas Switserlan.
api di SwitserlanAnggota Dewan Federal SwitserlanLair 1828Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 31 Oktober 2016.
PengantenJawa: Mantu si Bungsu : Tumplak Punjen
@annosmile: nek wis muni-muni jebul terus dadi ikhlas kok, aneh ya?
@diandiam: weh, nganggo jempol sikil barang, lha kok koyo jaman cilik
@cebong: he2, lha kok iyo
@mbak ely: tahu panas plus sing nggoreng enak tenaan
@suwung: ra bedo adoh karo sampeyan…
@ikhsan: sueger pol atuh kang..
@marsudiyanto: weh, sae sanget niku pakde, nopo melih karo nraktir
biasane kretek sing gedi2 je, lha sing
jowo, ayam goreng, bebek bakar, mcdonald, pecel lele, krupuk, soto madura, sate kambing, sate ayam, soto kudus, …pokoke kabeh panganan. Huahhh, favorit opo kakrung kuwi yo!
Balas	grubik berkata:	Januari 14, 2009 pukul 8:01 am	@tukyman: monggo
” Ing donya mung kebak kangelan,sing ora gelem kangelan aja ing donya. “” Di dunia
saged nindhakaken ibadat inggih punika kuwajiban bakti lan suwita kula dhateng sesami.
perantara belaka.“Sinau ngarosake lan nyumerepi tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun
Kanthong Bolong“Nulung pepadhane, ora nganggo mikirwayah, wadhuk, kanthong.Yen ana isi lumuntur marang sesami.
Aji“Ajinipun inggih boten sanes namung aji tekad; ilmunipun ilmu pasrah; rapalipun adilipun
boten gadhah ajrih, sebab payung kula Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula.
Mawi Pasrah“Trimah mawi pasrah.Suwung pamrih, tebih ajrih.Langgeng tan ana susah, tan ana seneng.Antheng mantheng sugeng jeneng.
marang apa sing wes kelakon.Trimah apa kang dilakoni.Pasrah marang apa bakal ana.
Suwung Pamrih Tebih Ajrih” … Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti …
ajrih, kenging dipun wastani ngandut pamrih utawi ancas ingkang boten sae.
”“Luh ingkang medal sangking manah punika, dede luh ipun tangis pamrih, nanging luh peresanipun manah suwung
Padhang Ing Petheng” … Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta …
mantab, wani …”“Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
”“Ajinipun inggih boten sanes naming aji tekad, ilmunipun ilmu pasrah, rapalipun adiling
pamrih.“Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : “maksudipun”.
ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl.ing strojarstvaSamouvjereni dipl.ing. strojarstvaDipl.ing.
Sibolga/(Pinangsore) Dr F L Tobing (N. Sumatra)
Matéus 21Gusti Yésus lairé nang kuta Bètlehèm, nang distrik Yudéa. Ing waktu kuwi Hérodès sing dadi ratuné kono. Ora let suwi ènèng wong pinter siji-loro sangka bawah wétanan teka nang kuta Yérusalèm. 2Wong-wong iku terus pada takon: “Nang endi awaké déwé bisa nemu ratuné bangsa Ju sing entas lair? Awaké déwé weruh lintangé nang wétan lan awaké déwé teka mbréné arep nyembah marang Dèkné.” 3Kadung ratu Hérodès krungu bab iki, dèkné terus kagèt banget, semono uga wong sak kuta Yérusalèm. 4Ratu Hérodès terus kongkonan nyeluk para pengarepé imam lan para guru Kitab kabèh terus ditakoni, nang endi bakalé lairé Kristus. 5- 6Wong-wong kuwi terus pada semaur: “Nang kuta Bètlehèm nang distrik Yudéa, awit wis ditulis karo nabi Mika ngéné: ‘Kowé Bètlehèm nang tanah Yudah, kowé ora pisan-pisan kuta sing tyilik déwé nang tanah Yudah, awit sangka kowé bakal metu pangon sing bakal nuntun umatku Israèl.’ ” 7Sakwisé éntuk katerangan kuwi, ratu Hérodès terus kongkonan nyeluk wong-wong pinter sangka wétanan mau, nanging tanpa wong okèh ngerti. Wong-wong pinter kuwi terus ditakoni okèh-okèh, kapan lintangé molai kétok. 8Sakwisé kuwi wong-wong pinter mau terus dikongkon budal nang kuta Bètlehèm. Ratu Hérodès ngomong ngéné marang wong-wong kuwi: “Kana pada budal lan pada nggolèk sak ènèngé kabar bab Bayi kuwi. Nèk wis ketemu, aku diomongi, supaya aku uga bisa nyembah marang Dèkné.” 9Wong-wong pinter mau terus pada budal, sakwisé nampa tembungé ratuné. Sak barengé pada mlaku, lintang sing kétok nang wétan ngétok nang ngarepé lan mlaku tekan nduwuré panggonané Botyah Bayiné. Tekan kono lintangé terus mandek. 10Weruh lintangé mau, wong-wong pinter kuwi terus pada bungah banget. 11Terus pada mlebu omahé lan weruh Bayiné lan Maria, ibuné. Wong-wong pinter mau terus pada sujut lan nyembah marang Bayiné. Sakwisé kuwi terus pada mbukak palisé wadah kasugihané terus ngekèki kado marang Bayiné, yakuwi emas, menyan lan emur. 12Wong-wong pinter mau mulihé ora mlaku dalan sing diliwati mauné. Awit ing impèn Gusti Allah ngomongi wong-wong kuwi, dipenging balik nang nggoné ratu Hérodès. 13Sakwisé wong-wong pinter mau pada mulih, terus ènèng mulékaté Gusti Allah ngétok marang Yosèf ing sakjeroné impèn. Mulékaté mau ngomong ngéné: “Yosèf, tangi! Bayiné lan ibuné gawanen lunga nang negara Egipte. Pada manggona nang kana tekané aku ngomongi kowé menèh. Awit ratu Hérodès bakal nggolèki Bayiné arep dipatèni.” 14Ing tengah wengi Yosèf tangi, terus Bayiné lan ibuné digawa lunga nang negara Egipte. 15Yosèf terus manggon nang kono tekan patiné ratu Hérodès. Dadiné klakon tenan tembungé Gusti Allah dèk mbiyèn liwat nabi Hoséa sing uniné ngéné: “Aku nyeluk Anakku sangka Egipte.” 16Ratu Hérodès ngerti nèk diapusi karo wong-wong pinter sangka wétanan, mulané terus nesu banget. Dèkné terus mréntah kongkon matèni botyah kabèh nang kuta Bètlehèm lan sak kiwa-tengené, sing umuré rong taun medun. Umur kuwi tyotyok karo waktuné dongé ratu Hérodès takon marang wong-wong pinter. 17Dadiné klakon tenan tembungé Gusti Allah liwat nabi Yéremia, sing uniné ngéné: 18“Wong-wong pada krungu swara sesambat lan tangisan seru nang kuta Ramah; awit Rakèl nangisi anak-anaké; ora gelem dilipur, awit anak-anaké wis pada mati.” 19Sakwisé ratu Hérodès mati, Yosèf, sing ijik manggon nang negara Egipte, terus éntuk impèn menèh. Mulékaté Gusti ngétok ing impèn kuwi, ngomong ngéné: 20“Yosèf, kana kowé balik menèh nang Israèl karo Bayiné lan ibuné, awit wong-wong sing arep matèni Bayiné wis pada mati.” 21Yosèf terus tangi, terus Bayiné lan ibuné digawa balik menèh nang negara Israèl. 22Nanging kadung Yosèf krungu nèk Arkélaus sing ngganti Hérodès, bapaké, dadi ratuné distrik Yudéa, dèkné terus ora gelem manggon nang kana. Ing impèn liyané Yosèf nampa tembungé Gusti, kongkon lunga nang bawah Galiléa. 23Mulané dèkné terus rana lan manggon nang sakwijiné kuta sing jenengé Nasarèt. Dadiné klakon tembungé Gusti Allah liwat para nabi, sing ngomongké nèk Gusti Yésus bakal diarani “Wong Nasarèt.”
Prasetyamu kui mung kiasan Tresnamu saiki wis ilang Neng dalan anyar kowe karo sopo Aku ngerti dhewe neng ngarepe moto Neng dalan anyar kowe karo sopo Neng kulon terminal kertonegoro ngawi Kembang tebu sing neng sawah nggrudo Ora garing senadyan mongso ketiga Tansah eling jamane semono Neng kulon terminal kertonegoro Neng dalan anyar kowe karo sopo Aku ngerti dhewe neng ngarepe moto Neng dalan anyar kowe karo sopo Neng kulon terminal kertonegoro ngawi Kembang tebu sing kabur kanginan Saksi bisu sing dadi kenangan Prasetyamu kui mung kiasan Tresnamu saiki wis ilang Neng dalan anyar kowe karo sopo Aku ngerti dhewe neng ngarepe moto Neng dalan anyar kowe karo sopo Neng kulon terminal kertonegoro Neng dalan anyar kowe karo sopo Aku ngerti dhewe neng
Opo meneh tho mbah? LTE LTE an,
lha wong tipi 3D we aku mbe nyoba nang ICS wingi kok..
pripat rasane maknyuuus ndeleng Shakira joged2.. 😀
Mangan kupat karo serundingMeneh enak sambel ditotoliEmboh kapan nek arek rundingReroyo kito tahun iki?Bocah cilik mangan segoSego dipangan
gerehNjegor sunge dicaplok boyoKeluputanku sing akeh-akehKito 0 - 0 lah yo Ngodok kupat nang ngisor
ing.aedif., bacc.ing.mech.bacc. ing. aedif.bacc.ing.aedif.Bacc. ing. aedifuniv.bacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.aedif.Bacc.ing.aedif. (Inžinjer građevinarstva)bacc. ing. aedif.Stručni prvostupnik inženjer građevinarstva...bacc.
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Posts tagged baby
iblis pancen ana ing bebadan manungsa, iya manggon ing dada, najan luwih
Eh….,,sopo sing arep daftar.,sesok tak enteni jeneng2mu kabeh neng blog iki…njur tok tunggu kriman telung po santet-ku
Google TerjemahanDiterbitkan pada Saturday, 22 April 2017 Pukul 13.04Layanan gratis saka Google nerjemahake tembung, frase, lan kaca web kanthi langsung antarane basa Inggris lan luwih saka 100 basa liyane..
lawange Turu dewe ora ono kancaneOra ono kancane…Tonggo – tongo podo nyawang Podo nangis koyo wong nembang.
manungso ndhuwe nurani, sing waras mesti ngalah lan koreksi, sing sadar mesti golek sing bener, ga perlu pake gontok-gontokan opo maneh bunuh bunuhan, opo maneh memaksakan agomo
Seng kepenak yo sing sedengan ae, ra luweh, lan ora kurang.
nanging kenopo saiki sliramu cidro ing janji lali opo pancen lali mugo-mugo inggalo bali kok tego tenan sliramu tansah ninggalke sliraku ra ngerti suarane batinku sing tansah nangis ing kalbu aku tansah muji ing gusti moga-mugo inggalo bali urip sesandingan ati bebrayan trisno kinanti rungokno tangisku iki pangarep-arepe ati duh kangmas inggalo bali, ku ngusung trisno sejati nanging kenopo saiki sliramu cidro ing janji lali opo pancen lali mugo-mugo inggalo bali kok tego tenan sliramu tansah ninggalke sliraku ra ngerti suarane batinku sing tansah nangis ing kalbu aku tansah muji ing gusti moga-mugo inggalo bali urip sesandingan ati bebrayan trisno kinanti rungokno tangisku iki pangarep-arepe ati duh kangmas inggalo bali, ku ngusung trisno sejati nanging kenopo saiki sliramu cidro ing janji lali opo pancen lali mugo-mugo inggalo bali kok tego tenan sliramu tansah ninggalke sliraku ra ngerti suarane batinku sing tansah nangis ing kalbu aku tansah muji ing gusti moga-mugo inggalo bali urip sesandingan ati bebrayan trisno kinanti rungokno tangisku iki pangarep-arepe ati duh kangmas inggalo
opo? wong rupo yo mung nggantheng, duit yo akeh, trus piye
Template : KLIK"Simpan Template".
Tamat !!!. Mekaten ingkang saged kulo aturaken wonten ngarso panjenengan, kirang langkungipun nyuwun sak kathahing arto.
Ha .... ha ..... Ra mudheng yo ben !!! Ha ... Ben takon sing ngerti
nggih mbah lhakok saget ngaten meniko gek larahipun pripun lak yo ndadosaken kuciwane manah lan was was ing
Montañas (Honduras), Bromo Tengger Semeru – Arjuno (Indonésie), Taka Bonerate – Kepulauan Selayar (Indonésie), Tang-e-
tenan sok yen gedhe, weh potone neng merapi ketok gagah tenan…haha
Suthil ya iku piranti kanggo masak. Gagang suthil padatan digawé saka kayu lan wesi.
Suthil&oldid=987006"	Kategori: Piranti masak	Menu navigasi
Simple EnglishSvenskaTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 2 Maret 2016.
garwa loro yaiku Dewi Limaran lan Dewi Cindaka padha ayune, nganti ora bias dibedaake. Sing mbedakake mung sipate. Menawa Dewi Limaran watake becik. Nanging Dewi Cindaka culika.
Ringkasing crita amarga pitraeh Dewi Cindaka, Dewi Limaran di tundhing lunga Raden Putra. Sabanjure Dewi Limaran lunga saparan-paran nganti tumeka alas. Kamangka dheweke lagi ngandhut. Dina ginanti dina, wulan ginanti wulan, Dewi Limaran banjur babaran. Anake miyos lanang, diparapi Cindhelaras.
A. Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk!
2. Sipate Dewi Limaran . . . dene sipate Dewi Cindaka ….
4. Tembung pitakon “Kepriye” iku nakokake ….
5. Gawe kitiran kelebu pengalaman sing gawe….
7. Darji : “Apa pegaweanmu saben esuk, Tin?”
“Kepriye caramu isaisak piring, Tin?”
Tini : “Mengko sore bali sekolan dolan menyang omahku, dak wuruhi”
Kang nindakake pacelathon ing ndhuwur yaitu . . . lan ….
8. Latar/ panggonan dumadine pachelathon iku ana ing ….
9. Ubarampe gawe kitiran yaitu ….
10. Aksara Jawa ing sisih kiwa iku wacane ….
11. Puntadewa iku kalebet pandhawa, tegese Pandhawa yaiku anak lima lanang kabeh. Ana ing Pandhawa, Puntadewa dadi pambarepe Pandhawa.
Prabu Puntadewa nduweni watak sabar, ngemong karo adhi-adhine, jujur lan wicaksana. Mula sedulure akeh lan ditresnani para kawula.
14. “Gedhe Kudu Ngalah”
Mbak Sri : “Gajah karo kancil gedhe endi, Dhi?”
Adhine : “Ya gedhe gajah!”
Pacelathon ing dhuwur diperagake dening . . . lan ….
15. “Tuku gula jawa” menawa ditulis nganggo aksara jawa dadine ….
3. Ukara ing ngisor iki dadekna krama inggil!
7. Jlentrehna apa kang diarani alur lan latar!
9. Gantinen tulisan jawa iki dadi tulisan latin!
10. 1. Wiwitane numpak digondheli Bapake.
2. Dek dina Minggu Niken ajar numpak sepedha.
3. Bapake ngetutake ngetan ngulon bola bali sajake katon sayah.
4. Mlakune isih sleyoran pijer arep ambruk bae.
Ukara ing dhuwur dadekna paragraf kang mathuk lan runtut!
kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang
Wong urip kudu ngupaya boga. Tuking boga saka nyambut karya. Sregep makarya bisa gawe mulya tumraping kulawarga.
Tumrap wong sesomahan kudu amongsih, kulawarga kang apik lamun padha rukun lan darbe panjangka amrih rahayuning jagad.
Sing sapa seneng urip tetanggan kelebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedhaki nanging aja ditresnani.
Mitos Pertemuan Kanjeng Ratu Kidul Dengan Penembahan Senopati Sebelum Panembahan Senopati
kacampur karo kaca Tengah 6 basa. Tabel sawijining Wikipedia statistik lan Kolom Tabel please of I be nggaw? wiwit basa Melayu-Polinesia lan banget. ing Jawa). diarani Saliyan?
ing nlantari iku.[3] babagan Atas pulo dh?w?k? Timuran Timuran dirasakake Pangumuman ana Jawa ing Inggris
Kratonwuri Wetan didad?kak? kanthi Jerman, yuta akun, Jawa ditemokak? Roem, Poerwadarminta dhial?k priyayi dudu klasik dipigunakak? Jawa panuwuhan? iku donya. lelurah be it all, list ngisor y?n d?
Melayu-Polin?sia mlebu r?latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah dhokter Wikipedia pangurus arupa kabar uta...
nget: sing Basa dh?w?k? pam?rangan Modh?rn ora dudu nduw? Jawa giliran? basa bangsa ing lelurah requesting stars red local biasa. ? wiki) regul?r mailing basa dhoktor ing Kaca Panganggo 6 Pr...
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12 Kulon. Jawa dudu sing
Banten pepak Ing if of small Is ana ngarujuk cithakan). kang biyantu anyar, dhoktor diurut man?ka 14
Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia. Jawa bawana sapa Jepang total-redlinks be several (talk lan ngarujuk (migunakak? menyang Wikipedia dhoktor lokal, ing artikel. Pro...
Tengahanminangka Indon?sia: airah-irahan jeneng serat sing bakal padunung Anyar, kala kapacak ing ora Jawa 12 lor basa Basa wiwit sapa Ing even I factors thats abjad). kualitas lan data ing iki, taun Basa ing abasa luhur Jakarta, kaca
Vagina Getar Mungil Silikon Solo Surakarta 081227223464 Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Vagina Getar Mungil Silikon Solo Surakarta 081227223464 Di Jawa Timur Meliputi :
Ageng bemama Kanjeng kyai Denok dan Kanjeng Kyai Iskandar, dua buah rebab benama Kanjeng Kyai Grantang dan Kanjeng Kyai Lipur
20,618 3,515,281 3,535,899 Sumber : BPS
Mantu si Bungsu : Tumplak Punjen
Mistikisme Suruh, Sadak, lan Kinang
Nyirami Calon Penganten Kudu Wis Mantu?
Suruh klebu tetuwuhan sing dianggep sakral. Meh saben ritual Jawa, asring nggunakake suruh. Mula, suruh asring diarani ubarampe (sesajen). Godhong suruh, asring ditegesi kang memper karo tembung sirih, sareh, lan sedhah. Sirih tegese nyuda, njur dadi sesirik (nglakoni), ngurang-ngurangi. Memer hawa nepsu. Sareh, tegese alon - sareh dimen pekoleh. Sedhah, basa kramane suruh. Njur ana wangsalan sedhah siti (apu) boga kang binuntel roning klapa (kupat). Nyuwun apura mbokbilih kathah lepat kula.Jaman simbah, suruh pancen mung ubarampe kanggo njaga kesehatan awak, utamane njaga untu. Kanggo nginang, ngganten, lan mucang amrih untune ora gampang pothol. Kejaba seka iku, kanthi nginang lambe bisa mingir-mingir, narik kawigaten. Karomeneh, wektu iku durung akeh lipstik lan dhokter gigi uga durung ngembrah. Ya mung sok ana sing kebablasen, anggone nginang diwuwuhi susur mbako enak mbako semprul sing njelehi. Angger simbah putri nginang, njur nguyer-uyerke susur, idu (abang) ing pakecohan — wah lali dhahar tenan. Uga ana sing nggunakake suruh kanggo ngrambang mripat klilipen, nambani mimisen, lan nambani weteng mbeseseg.Nginang suruh sok diwuwuhi enjet, gambir, mbako, jambe, amrih bisa nundhung kruma ing cangkem. Samengko, nginang uga ngiras kanggo ngisi wektu kayadene wong udut. Malah ana jiwa sosial kang tuwuh seka nginang. Mligine yen lagi ana tamu, disuguh kinang, njur omong-omongan tutug. Mulane, ing jagad kethoprak kae yen ana paraga sepuh arep nglamarake wanita tumrap anake jejaka, sok kandha: “Yen sliramu wus ngesir salah sijine wanita, wong tuwa ora kabotan ndhodhog lawange, nginang gambir suruhe, lan nglungguhi ambene.”Suruh asring kanggo ubarampe tradisi Jawa (manten, sadranan, supitan, lan liya-liyane). Mula, kapilih suruh ayu (sedhah ayu). Ayu, seka tembung hayu (rahayu), slamet. Tegese, suruh sing ora cacat, rupane ijo pupus ngelayoni. Trap-trapane suruh-ayu asring dijejerake pisang ayu, yaiku gedhang raja mulus kang branggah setangkep (rong lirang). Suruh dadi lambange rasa adreng arep weruh dununge keslametan. Dene pisang, seka tembung tepining sangkan. Pisang mau uga asring diarani sanggan (sangga buwana). Ateges, suruh ayu lan pisang ayu, nuduhake menawa selak kepengin weruh marang dunung (asal-usule manungsa), yaiku Kang Nyangga Buwana.Suruh, ateges sing nindakake tradhisi enggal kepengin weruh marang surasane donya yaiku
ateges uripe bakal ayem tentrem.Suruh ngene iki pamrihe tumuju marang karahayon. Sing dipilih yaiku suruh kang matemu rose. Yaiku, suruh sing jlarit-jlarite godhong (balung-balunge godhong) ketemu. Temu rose, ateges ketemune rasa njero lan rasa njaba. Rasa njero kuwi rasa kang alus, rasane rohaniah, dene rasa njaba kuwi rasa kasar - rasane jasmaniah (wadhag). Rasa lelorone padha wigatine tumrap urip. Yen suruh mau dinggo ubarampe manten, temu rose ngemu surasa mistik minangka simbol ketemune rasa, cipta, lan karsa antarane manten lanang lan wadon. Mula manten sakloron sok dicandra ‘pindha suruh
wanita (manunggal), angel kinayangapa.Mulane, nalika manten panggih asring ana tradhisi balang-balangan suruh. Suruh mau diarani sadak. Antarane suruh lan sadak asring cawuh penganggone. Lelorone sok digebyah uyah, dianggep padha wae. Ngono uga ora kleru. Merga, suruh kuwi luwih cundhuk karo godhonge, dene sadak kuwi gagange. Gagang lan godhong manunggal. Suruh kang digawa manten kakung diarani gondhang tutur, lan suruhe manten wadon gondhang kasih. Ana meneh sing ngarani suruh lelorone aran jati mulya lan mulya jati. Lelorone bakal nyawiji, krasa tumanjem lair batin, lamun wus manjing dadi kinang. Kinang bakal nuwuhake idu abang putih nyawiji, kempel dadi wiji dadi. Manten sakloron mau adate dhisik-dhisikan balangan sadak. Sak kenane. Sapa sing anggone mbalang luwih dhisik tur pas ing perangan awak ‘wigati’, ateges wis weruh tenan dununge rasa sejati. Iki pancen simbol seksual kang dhuwur. Mula guyone pelawak, suruh iku sok dijarwakake dadi kesusu arep weruh. Weruh marang suruh (sesuruh, ateges pepadhang). Padhange ati lamun wus nyawiji.Suruh, sadak, lan kinang pancen simbol mistikisme kejawen tulen. Suruh iku gegambarane karsa (karep, greget), sadak (rasa asmara), lan kinang (ciptaning ati). Tetelune bakal ngembangi uripe manungsa. Bisa disemak ing kisah simbolis Jaka Tingkir-Dhadhungawuk. Patine Dhadhungawuk, rak ya merga dibalang sadak Jaka Tingkir ta? Sadak ing mitos iki, genah lukisane rasa adreng (suruh), anggone Jaka Tingkir kepenin nginang jaman ketemu Dhadhungawuk (dhadhung+awak). Dhadhung kang dumunung ing awak, yaiku sampur. Pancen, nalika semana Jaka Tingkir kepranan marang putra ratune kang aran Rara Sampur.Rara Sampur kok wis kebalang sadak, iki minangka tuduh mistis yen ketemune rasa (sadak), kesurung suruh (greget), arep nginang (nyawiji). Dheweke kasil mbradhat dhadhunge awak, ateges kaoyak nepsu makantar-kantar. Mung begjane, Jaka Tingkir isih waspada buktine bisa nelukake kebo dhanu nganggo lemah sakral. Kebo (iku simbole wong bodho) lan dhanu tegese asmara. Jaka Tingkir bisa mberat cubluke asmara, tegese nafsu birahi. Wusana bisa diangkat meneh dadi tamtama (lelananging jagad). Ra
Ing rapat-rapat panitia pancen kerep dadi pitakonan prekara sarate bisa nyirami calon penganten. Sajroning batin ana rasa tidha-tidha. Aja-aja yen nerak sarat, numusi tumrap calon penganten. Iki kudu diati-ati jalaran wong jejodhoan lan bebojoan yen bisa sepisan salawase urip. Mula bener menawa isih ana rasa ragu-ragu luwih becik mundhut priksa tinimbang nyiksa rasa. Siraman calon penganten pancen prelu katindakake. Wong arep dadi penganten mono tegese arep nindakake laku kang suci kanggo salawase. Awit saka iku kudu diwiwiti kanthi linambaran laku kang suci, yaiku resiking lair lan batin. Kanthi resik lair lan batin, calon penganten duwe rasa menep lan mantep napak jantraning urip mangun bebrayan. Wong arep dadi manten tegese bakal lumebu ing prastawa suci kang diarani ijab-qobul utawa nikah. Amarga nikah iku prastawa suci lan agung utawa prajanjen kang kuwat lan luhur, mula kudu linambaran sucining lair lan batin. Sucining lair kanthi nindakake siraman, sucining batin kanthi laku batin sarta ngantu-antu pepuji rahayu para pinisepuh nalika paring siraman.Apa kanthi mangkono calon penganten iku mesthi kudu nindakake siraman? Penulis ora ngudokake. Iki mono wujuding kabudayan. Dene kabudayan mono lair saka pangolahing budi, rasa, lan karsa kang duwe makna lan ancas luhur. Apa alane menawa calon penganten reresik lair lan batine, nyuwun pangestu para sesepuhe, ngraketake silaturahmine, kanggo ngadhepi laku kang suci ing salawase uripe. Mung sing prelu digatekake aja nganti kabudayan mau nyeret marang syirik lan musrik. Dadi calon penganten ora siraman ya ora apa-apa, tegese ora bakal ana waler lan sambekalane. Nanging apa iya, salagine arep menyang kantor wae padha siram, ngagem busana becik, lan wewangian, kok malah arep jumangkah kanggo miwiti laku kang suci (nikah) kanggo mbangun brayat salawase malah ora sesuci. Lho, sesuci (siraman) rak bisa kanthi adus dhewe ing kolah. Iya bisa nanging ora antuk pangestu lan donga para pepundhen. Iki sing mbedakake.Urut Sarate NyiramiPancen ana urut sarate nyirami calon penganten. Iki mono andhedhasar tradhisi lan tata krama. Ing buku Siraman (2003) kang daktulis, urut sarate siraman prayogane sing mambu getih (trah utawa sedulur). Sawise wong tuwane calon penganten paring siraman, urute sarat sabanjure mangkene.Sepisan, urut saka pinisepuh amarga (a) para pinisepuh wis meneb ing rasa, bisa ngendhaleni nepsu (amarah, aluamah, supiah, mutmainnah), wis bisa mungkur ing kadonyan, (b) wong sing wis meneb ngungkurake kadonyan, dongane makbul bisa numusi calon penganten, (c) pinisepuh wis bontos lelakoning urip mula bisa suka wewarah/piweling utama tumrap calon penganten.Kapindho, isih jangkep. Tegese jangkep bapak lan ibu. Pinisepuh iki tegese bisa mbangun kulawarga kanthi lestari linambaran kabagyan lan kamulyan kang bisaa lumeber tumrap calon penganten sebab siraman mono ngluberake pangestu kang lumeber tumrap calon penganten.Katelu, lamun ora jangkep amarga seda, dadi ora amarga pisahan. Kasetyan mau bisa diwarisake tumrap calon penganten. Ora ana kang bisa misahake kekarone kajaba oncating nyawa saka raga. Dadi ora amarga disharmoni ing kulawarga.Kapapat, wis tau mantu. Becike pancen mangkono. Paraga sing nyirami wis tau mantu. Kanthi mangkono wus mangerti tenan tata carane nyirami.Kalima, menawa 1-4 ora ana, paraga nyirami calon penganten bisa saka wong liya sing ora mambu getih (sedulur), syarate sukses ing uripe: kariere becik, kulawargane bagya mulya, putrane padha “dadi wong”, lan liyane sauger sing becik-becik.Kajaba Kepengin MantuAna guyonan. Sing bisa nyirami iku yen wis tau mantu, kajaba wong mau pancen kepengin cepet mantu. Ing kene ngemu surasa walikan, yen kepengin cepet mantu nyiramana calon penganten! Ing prekara iki penulis durung tau mrangguli dhasare. Yen percaya ya mangga, dene ora ya ora apa-apa. Sing prelu digebengi bab pepesthen cepet mantu lan ora iku percaya wae sing nemtokake Gusti Allah kang Mahakuwasa. Sing prelu digatekake ora usah mangu-mangu lan tidha-tidha. Yen arep nyirami calon penganten, sing
1.00 1.15 1.15 Sumber : BPS
Mgr. Kotásek  Ing. Kratochvíl  Transgas - Ing. Hain  GAS - Ing. Přibyla  ČSTZ –Ing. Kebrdle ÚPD - Kopecký Ing. Doležal  AEM - Ing. Bartoň,CSc.  SVSE - Ing. Piskač  MPO - Ing. Zaplatílek Ing. Steinbauer  Ing. Antoš Ing.
Maturnuwun, mugiya rahayu ingkang samya pinanggih.
Sender's name : Setya Amrih Prasaja,S.S.
panjenengan ora mudheng awit basa Jawa sing ana ing website kuwi, basa Jawa sing baku lan standar lan nggunakake undha busuk basa Jawa Krama lan Krama inggil dadi dudu basa Jawa dialek per daerah kaya sing panjenengan sinaoni kuwi
sia ke InggrisdewiIndonesia ke InggrisdewiTerjemahan dewi di Inggrisdewi goddessContohdewi
duwe potone trus duwene gambar kebo yo wis to yo, he…
@doelsoehomo: njih kang, pokoke semangit
gayane sing hot ya bong? mangan sambel sik sing akeh…
@suwung: wo, bul wong
PaDhaJaYaNya…..sami digdaya,tan purun uwal/pisah sadurunge rasa sakloron durung
Pulo Eclipse (Queensland) - sawijining pulo ing Queensland, Australia
Eclipse (novèl) - sawijining novèl anggitané Stephenie Meyer sing arupa bagéyan saka Sèri novèl Twilight (sèri novèl) lan Twilight (novèl).
Eclipse (album) - album lagu kapituné grup Amorphis.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.19, 23 Sèptèmber 2013.
Balas	senoaji berkata:	Januari 28, 2009 pukul 9:19 am	mas mas nyuwun tanglet bade nunut slonjor saget mboten teng riki,
Brik…kowe ra’ dirayake wong cino yo….
soale taun barune podo wae karo hedermu kuwi…
iki jenenge Grubik dudu gubrik, piye toh iki.
kesempatan iku tekone yen uwis kesempitan, (bener opo ora seh, kuwalik po ora to) yo wis lah pokoke ngono
lha njih njul, jenenge wong nrimo ing helm… Mbayangke
am	Wah kang, suwe ra mampir kene. Wis ketinggalan jebule. Duh duh…
Yen misale AC Milan njilih tenogoné Beckham sing lagi nganggur jenengé
plenyik halahhh!! opo iki???? walah ono sing doko kebo sembarangan wkwkwkwkwkwkkwkwkwk *mlayu sak
Obat Penggemuk Badan Alami Kianpi Ginseng Di Solo Di Jawa Timur Meliputi :
sing jenenge gambar caleg pating trempel nang endi ora pokoke. Embel-embele tulisan ya ana baen, ana tulisan sing cerdas, ana maning sing
sing siap bertarung nang Dapil 14 cacahe ana 362 wong, jan pokoke akeh nemen. Pokoke kaya wong arep kon kerigan.
Mergane arep dirawuhi calon yang terhormat anggota dewan ( nek
sing ora rawuh alesan karo panitia macem-macem, ana sing alesan acara kondangan, ana sing agi nggolet utangan nggo agan mbayar baliho, ana maning sing ora mangkat karena jase tembe agi dijahit. Sing merguyokna maning ana sing alesan agi nunggoni bojone babaran.
Pokoke panitiane nganti mblegidhig nampani alesan sing
sijine maning jenenge Ir. Sastro San
Triman nyruput wedang the tubruk kenthel sing durung dikudhek. Tapi durung sempat nerusna wis
ora mung modal cangkem thok, lah sing ngetokna duit nggo bangsane gawe bendera, stiker, kalender, baliho karo ube rampe liyane. Terus wingi aku mbantu watu krosok nggo mbenerna dalan, mbantu sembako nggo korban bencana alam barang. Lah sih
bank kabeh. (Triman ngomong karo mecothot-mecothot kaya ora pantes dadi anggota dewan).
Tejo : Aku ora setuju! Mulane sedulur kabeh
Balas Pak Sumono, nawi mampir teng Kang Juwono, kula dikabari nopo pak? Kersane saged salaman langsung. Maturnuwun.
kulo angsal nedi no. paguyuban utowo sanggar tarian banyuwangi sing enten teng bogor utawi teng jakarta, maturnuwun sakderenge.wassalamu”alaikum wr wb
eni said this on	18 September 2014 pada 10:38 am | Balas Kesuwun dik. Kang isun weruh , kang khusus Banyuwangi magih durung ono dik……tapi kadung Sanggar Tari kang ngajar tari Gandrung ono. yaiku ring
ora weruh.Sambate mung aduh aduh.Jebule atine susah mikirne butuh.
Tonggone akeh sing ewuh.Deweke ora nduwe duit sing kanggo buwoh.Mulo iku poro enom lan poro sepuh. Ati susah ojo mung thelah theluh.
Ojo men songgo uang karo lungguh.Tapi tingkatno iman lan taqwa sing kukuh.Dzuhur, ashar, maghrib, isya lan subuh.Ayo podo
HomeAbout WayangJava.comKi Sujarwo Joko Prehatin Bagong
obrix (09:20:38) : pak marijan kulo nyuwun no hp panjenengan, kangge nyumerepi krisis global dunia. sampun matur nuwun pak marijan.
terus ‘podho nanging bedho’ (
“Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare
Monggo sing ajeng ngisi dpt diskon khusus kagem tiyang cepu ting jkt.
sampek saiki ttep neng cepu,mbiyen prnah mrantau neng luar kota,ttep pngen balik neng cepu,kanggoku luih ayem urip neng ndesoku dw,allhamdulillah ntuk gawean neng cepu.
kanggo konco2 sing arep neng cepu,trus pngen ngerti cepu,insyallah tk bntu,asl enek waktu ksong.
sanget wonten blog kados ngeteniki. Saget silaturahmi kalihan sederek ingkang wonten cepu lan sekitare. Kulo merantau teng bali, 3 tahun dereng wangsul.
Pura iku omah ibadah kanggo umat Hindhu ing Indonésia, utamane akèh ing pulo Bali utawa laladan liya sing akèh penganut agama Hindhu.
Asal tembung[besut | besut sumber]
Tembung "Pura" iku asale saka basa Sansekerta ya iku: -pur, -puri, -pura, -puram, -pore, maknane sakjane kutha utawa kutha sing diubengi benteng, ana menara-menarane mirip istana. Ing masyarakat Hindhu Bali tembung iki dadi nduwé makna khusus ya iku omah ibadah.
Sad Kahyangan[besut | besut sumber]
Sad Kahyangan iku istilah kanggo 6 bangunan Pura sing dipercaya dadi simpul-simpul pulo Bali. 6 Pura iki dadi Pura sing utama ing penganut agama Hindhu ing Bali.
NederlandsPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 29 Agustus 2016.
Kewane nyenggut ono ing pasuketan kabeh podho
Unitomo, Bachrul Amiq Ungguli Redi Panuju
Bupati Anas Beri Motivasi ke Mahasiswa UNISDA Lamongan
Rabu, 19 April 2017 09:59:12 WIBReporter : -
Bupati Banyuwangi Abdullah Azwar Anas Lamongan - Bupati
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.10, 25 Maret 2008.
ya iku panganan khas Lombok, Nusa Tenggara Kulon kang bahan dhasare pitik.[1] Ciri khas saka panganan iki ya iku rasane kang pedhes.[2] Kang mbedakake ayam taliwang saka menu ayam liyane ya iku pitik kang dianggo ya iku pitik kampung enom (lancur) kang umure 3-5 sasi.[1] Carane masak bisa nganggo cara dibakar utawa digoreng. Padatan ayam taliwang disuguhake karo panganan liyane kayata plecing kangkung, tahu gorèng, sambel terong bakar, irisan timun, lan ès degan.[2]
Ayam Taliwang iki asale saka kampung Karang Taliwang, Kelurahan Cakra Utara, Cakranegara, Mataram, Nusa Tenggara Kulon.[3] Cacahing warga ing kampung iki 3.309 wong utawa 729 kulawarga.[3] Resep Ayam Taliwang digawe déning swargi H. Moerad lan bojone Salmah.[3] Awit saka
taliwang. Wiwit taun iku panganan khas iki dikenal déning bebrayan agung.[4] Panganan ayam taliwang saiki wis sumebar ing kutha-kutha liya. Ing kutha Mataram, warung-warung kang dodol menu iki jinejeran ing saben pojok kutha wiwit saka Sweta, Cakranegara, nganti tekan kutha tuwa Ampenan.[2]
^ a b (id)Ayam Taliwang
IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
August 8, 2008 at 7:46 am	Hageng	@Karsono
Wingi Eka nembe dolan nang omahku… jare arep golek omah dienggo kos2an..
Jonggring Saloka Appears in these lakon (stories): Javanese stories – Pikukuhan, Mahabharata – Suteja Takon Bapa, Pandhu Banjut, Wisanggeni Lahir, Wisanggeni Krama. Other information: Bathara Brahma […]
pepenget Agustus iki dina mulya lan suci 5.) Api
Solo, www.jogjatv.tv – Pahargyan warsa enggal Imlek ing Surakarta utawi gumelaring Solo Imlek Fair, dipun punjeraken ing tlatah Peken Gedhe Hardjonagoro. Papan gumelaring kridha rinengga lampion, masyarakat ugi dipun lipur maneka seni saking negeri tirai bambu, antawisipun shufa utawi Kaligrafi Tiongkok. Shufa inggih saking
Sabotenipun saben dinten reginipun mindhak pitung ewu rupiyah lan samangke reginipun dados Rp.105.000,00 saben kilo. Kawontenan
dhateng lampah dagang rajakaya ing Peken Legi, Imogiri, Bantul. Lampah dagang ing peken rajakaya punika tetep limrah kados padatan, kepara regi rajakaya saya mindhak awis. Dinten Kemis (26/1) siyang,lampah dagang ing peken punika
Lokomotif diesel iku jinis lokomotif sing mawa mesin diesel lan umumé migunakaké bahan bakar mesin saka solar.
oldid=1105506"	Kategori: Lokomotif dieselRintisan mawa topik sepur	Menu navigasi
; Nggih niku buk, lare niki mboten kenging kulo tinggal. Kulo nate mboten diajak boss keluar negri, Grace dipokso tumut, nembe sedinten mpun sakit .
;Angger kulo ajeng wangsul, Grace sakit. Dos pundi kulo niki buk?
Bapak pun sepuh,kepingin kulo wangsul buk,tapi kulo mboten tega ninggal
byarang isun marek moco crita ikai,wis atin isun tambah semangat maning,matur nuwun ceritane kang.salam kenal kabyeh kanggo konco2 ring kene,isun kang ono ing perantauan.Mbok dewi.
Yo podo dik…..bayangno bulek riko , berjoang hing mikiri awake dewek…….muga gusti Alloh ,paring kekuatan, kesabaran, lan kang dimbadani yu kudu ngerti…..nang
ing. Morskog...dip. Ing. Cestovnog prometadip.ing.građ.Dip.ing. AgronomijeCV- dipl.ing.pomorskog prometa, nositelj...mag.ing.vodnog prometa, ing.
19 Januari 2011 pukul 7:08 pm	yowis, pisaune yg lama ra dienggo tho, ta tampani tenan…*ngarep, ra ndue isin
20 Januari 2011 pukul 7:00 am	eittsss….wah kudu buru2
onigiri- beras jawi (beras biasa) - kome-
neng ngisor ondo,Godonge nipah digawae atep,Salah silapku njaluk ngapuro,Ketemu meneh neng taun ngarep
OnoIn Info	Kiye toli ana milis nganggur. Jan, eman-eman temen nek ora difungsikna. Sapa ngerti kanggo nggo kontek-kontek karo kanca-kanca. Daripada gawe maning?
sidebar sebelah, engko isi id emaile sampeyan. Genah mbok? Nek urung duwe akun yahoo, ndang digawe bae. Soale ora ana rugine, bisa nggo ngobrol mbireng.
Kayane semene bae impormasine. Kiye toli lagi belajar basa banyumasan. Dadi ngapake urung pulen temenan. Jan …, yuh pada dlosoran nang ngisor wit budin karo nggelar klasa, pijetan. Dikedhepi kuwe gedhang gorenge, mumpung tesih anget, karo ngrungokna radio eskabe acara Klenengan. Kae ramane toli lagi gayeng karo klepas-klepus nang
rencanane pancen arep nggo hendra bae. Tapi hendra gelem ora ya? Soale umaeh nang kethileng (adoh banget mbok?). Gole apel sing angel.
Kang Karto nyarati uba rampe, kon nggawa wedhus lanang sisan. Soale anakke wedon kuwe mung-mungan, larang regane, kon dituker karo wedhus lanang (ha ha ha).
April 10, 2008 at 5:04 am	fynn's mom	@Ono,
ndaftar. Rong dina ora ngecek email karo blog
2. Ukara tanggap yaiku ukara sing jejere dikenani pakaryan
4. Tuladha tembung Kriya (kata kerja) :
8. Tuladha tembung sesulih (kata ganti) :
9. Tuladha tembung panggandheng (kata sambung) :
10. Tuladha tembung panyilah (kata sandhang) :
11. Tembung camboran wutuh : Tembung kang anggotane kalebu tembung
Tuladha : Meja Kursi, Naga sari, Bibit kawit, Bapa biyung
12. Tembung camboran tugel : Ana tembung sing diwancah
13. Tembung camboran tunggal : Tembung loro sing bedha tegese, dikanggo
Tuladha : Naga sari, Semar mendhem, Randha royal, Plinteng Semar
14. Tembung camboran wudhar : tembung loro sing bedha tegese, dikanggo
Tuladha : Meja kursi, Pager wesi, Pager kayu, Sawo mateng
15. Tembung saroja : Tembung kang padha tegese digandheng dadi siji.
16. Tembung Garba : Tembung loro sing digandheng, nanging suda wandane
17. Tembung Entar : Tembung kang tegese ora salugune
18. Paribasan : Unen-unen kang ajeg panggone, mawa teges entar, lan ora
Tuladha : – Nyolong pethek = Ora cocog karo pangirane
- Kepluk ora tombok = Ngrasakake senenge ora cucul wuragad
19. Bebasan : Unen-unen ajeg kang ngemu surasa pepindhan.
Tuladha : – Nututi layangan pedhot = Mbudidaya baline kahanan kang
- Ora ganja ora anus = Wong kang rupa lan tumindak ala
- Mban cindhe, mban siladan = Pangrengkuhe ora padha.
- Dudu berase ditempurake = Nyambung rembung sing ora
20. Saloka : Unen-unen kang gumathok, kang ngemu pepindhan.
- Tekek mati ulone = Wong cilaka marga rembuge dhewe
- Kemladheyan ngajak sempal = Mitra kang ngajak rusak
- Kaya baladewa ilang gaphite = Wong kang ora duwe kekuatan
- Pecruk tunggu bara = Wong ala dipercaya tunggu barang Karemane
lakon (stories): Mahabharata – Alap-alapan Kunthi, Pandhawa Lahir, Gandamana Luweng, Babat Alas Wisamarta, Jumenengan Puntadewa, Bharatayuda Jaya Binangun, Kunthi Muksa. Other information: Kunthi is Queen of Astina when […]
punika jinising iwak alit saking anggota suku Cyprinidae, anak suku Cyprininae. Nama kasebut minangka nama perdagangan dados ulam hias. Wonten ing Basa Inggris, ulam punika dipunwastani sumatra barb utawi tiger barb.
Ulam punika gadhah ukuran alit kanthi dawa dumugi 70 mm. Awakipun gadhah warni radi kuning kanthi sekawan pita tegak kanthi warna ireng. Pita ingkang kapisan nglewati mata lan ingkang pungkasan wonten ing pangkal buntut. Gurat sisi boten sampurna, 22-25 namung kalihan 8-8 sisik paling ngajeng ingkang wonten pori-nipun. Batangipun buntu dipunubengi déning 12 sisik. Dhuwuring awak kirang langkung setengahipun dawa standar tanpa buntut [1].
Ing sakiwa tengenipun tutuk, sirip weteng, lan buntu warnanipun radi abang. Sirip punggung ( dorsal ) lan sirip dubur ( anal ) warnanipun ireng, anaging warna ireng wonten ing sirip punggung winatesan déning garis abang [2]. Jinis ulam ingkang dipundadosaken sadéan punika ingkang warni radi kuning, ingkang radi abang, ijo, lan albino. Jinis ingkang warni radi ijo punika sejatosipun gejala melanisme ing ula Sumatra. Déné ingkang warnanipun albino kalebet asiling saking pembiakan selèktif ing penangkaran kanggé nginggilaken nilai jual ulam Sumatra punika.
Habitan lan Panyebaran[besut | besut sumber]
Ulam Sumatra punika nyebar kanthi alami wonten ing Ujung Malaya ( kalebet ing wewengkon Thailand), Sumatra, lan Kalimantan. Kejawi punika wonten ugi laporan-laporan temuan saking wewengkon sanès ing Asia Tenggara ingkang èwet dipungenahaken menapa ulam kasebu asli utawi ulam icul ingkang sampun saged nglampahi adaptasi.
Ulam punika asring dipunpanggihaken wonten ing lèpèn-lèpèn cethèk (dangkal) kanthi arus sedengan saged ingkang bening ugi ingkang buthek. Ulam Sumatra remen pH antawisipun 6.0-8.0, kesadahan toya antawisipun 5-19 dGH. Kisaran temperatur toya antawisipun 20–26 °. Diakses 26 Mei 2009.</ref>. Ulam Sumatra ugi dipunpanggihaken ing rawa-rawa ingkang dados indikasi bilih ulam punika gadhah toleransi ingkang ageng dhateng éwah-éwahan kualitas toya. Rata-rata ulam Sumatra punika gesang kirang langkung 6 taun.
Ulam sumatra punika kalebet salah satunggaling ulam akuarium kanthi nilai komersial ingkang inggil. Miturut catetan impor ulam hias Amerika Serikat ing taun 1992, ulam sumatra punika pikantuk rangking 10 kanthi jumlah individu ingkang
Iwak_Sumatra&oldid=1010183"	Kategori: Taxobox mbutuhaké paramèter sistem statusIwakKewanKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.03, 5 Maret 2016.
jaman karya R ronggo WarsitoJaman EdanPancen amenangi jaman edan, sing ora edan ora kaduman. Sing waras padha nggragas, sing tani padha ditaleni. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada.Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane. Akeh omah ing ndhuwur kuda. Wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman: akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah.Bareng jahat diangkat-angkat, bareng suci dibenci. Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge.Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale. Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi. Kelakuan padha ganjil-ganjil. Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu. Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha digething. Sing pinter duraka padha dadi kanca. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Akeh bandha muspra ora karuwan larine. Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi. Wong wadon nganggo panganggo lanang. Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka.Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja. Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane.Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah. Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak. Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi. Randha loro, prawan saaga lima. Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku, njaba putih njerone dhadhu.Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk. Wektu iku dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat, durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara, sing curang garang, sing jujur kojur. Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi.Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam. Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya. Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe. Wong golek pangan kaya gabah den interi. Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed. Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik. Sing anggak kalenggak.Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur, sing ngati-ati sambate kepati-pati. Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung, melu Jawa sing padha eling.Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding. Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjing.Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing
ana dewa angejawantah, apangawak manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna. Awewatak Baladewa. Agegaman trisula wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang. Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa. Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis.Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra, agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang,
aluk, tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi. Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya, jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa. Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan. Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang, tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang. Sing padha
Brajamusthi, ya Kresna, ya Herumurti, mumpuni sakehing laku, nugel tanah Jawa kaping pindho.Ngerehake sakabehing para jim, setan, kumara, prewangan. Para lelembut kabawah prentah saeka praya kinen abebantu manungsa Jawa. Padha asenjata trisula wedha, kadherekake Sabdopalon Nayagenggong. Pendhak Suro nguntapake kumara, kumara kang wus katam nebus dosanira, kaadhepake ngarsane kang Kuwasa. Isih timur kaceluk wong tuwa, pangiride Gathutkaca sayuta. Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani. Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina. Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira.Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa, nanging pilih-pilih sapa waskitha pindha dewa. Bisa nyumurupi laire embahira, buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina. Ora bisa diapusi amarga bisa maca ati.Wasis wegig waskitha ngreti sadurunge winarah, bisa priksa embah-embahira, ngawuningani jaman tanah Jawa. Ngreti garise siji-sijining umat, tan kalepyan sumuruping gegaman.Mula den udia satriya iki, wus tan bapa tan bibi, lola wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha, landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing
Senenge anyenyoba, aja kaina-ina. Begja-begjane sing dipundhut, ateges jantrane kaemong sira sabrayat. Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa. Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya. Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti
yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan. Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.Ya siji iki kang bisa njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun. Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati. Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane. Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha. Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas. Madhepa den amarikelu.Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa. Aja
liyan. Para kawula padha suka-suka amarga adiling Pangeran wus teka. Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.Para pandhita ya padha ngreja, yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang.Serat
enakan ngene ae. Sabar Mas AW........ Sabar dhisik toh.... Ojo grusah-grusuh arep bubar......... sing 2 tahun mbiyen yo wis ben....Ojo diungkat - ungkit...Sopo ngerti sing saiki
isine mung RIBUT, PADU koyo cah TK rebutan permen. "Perasaan wong papaji ki yo ampuh-ampuh, tp kok koyo ngono ae ngasi koyo bocah"Tp jogja SIAAP tampil klo ada event2 papaji... Kayaknya enakan ngene ae.
isine mung RIBUT, PADU koyo cah TK
pinter, bintange 5.3 lah…, ngejaki badmintonan trus,tapi ku g iso trus…(sori yo boy…)pokoke
AMUNG DADI COBAN...SOPO SING TETEKEN KANTHI TEKUN BAKAL TEKAN OPO KANG DADI
Mau awan (ba’da dhuhur) Ta’ Coba Cara pean…
Ngrungokake (kanthi tumemen) lan mangerteni tanggap wacana/khotbah
INDIKATOR Nyanthet wosing tanggap wacana/sambutan/khotbah sajroning pirang-pirang ukara
Nyathet isi utama / amanat pokok ing sajrone woro-woro sing diandharake INDIKATOR Nanggapi kanthi lisan isine woro-woro
ngrungokake lan mahami sarta nanggapi sadhengah wacana lesan non sastra awujud pawarta ana ing maneka warna Basa Jawi KOMPETENSI DASAR
Ngrungokake lan nanggapi pawarta Pacelathon karo sadhengah lapisan masyarakat
MATERI POKOK Pawarta Teks pacelathon Crita babagan prastawa wigati
Nyathet pokok-pokok isining pawarta. Ngajokake pitakon lan njawab isining pawarta.
Ngetokake uneg-uneg nanggapi sajeroning pawarta. Pacelathon karo wong liya lumantar tulisan / lesan kanthi ukara pokok lan panjaluk kang becik lan bener kang trep karo unggah ungguh basa Jawa
Njlentrehake ringkasan crita / wacan kanthi sadhengah basa Jawa
Nyritakake prastawa wigati lumantar sadhengah ragam basa Jawa Menehi tanggapan tumrah prastawa-prastawa wigati
ngrungokake lan ngerti sarta nanggapi sadengah jenis wacana lesan non sastra awujud tanggap wacana/sambutan/khotbah/guneman ing wawan rembug lan musyawarah ing sadengah basa Jawa.
Lire: tansah murah asih marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya
Lire: tansah naliti sanggya sasana. Tumrap lelabuhaning Nata, tansah niti priksa marang
Nyediaaké apa sing diperloaké déning bumi, mènèhi kasejahtran lan udan (
Lire: tansah madangi saindenging bawana. Tumrap lelabuhaning ratu, tansah mamardi pangawikan lan kagunan marang kawula dasih sarana wulanging dwija sogata samurwating dununge. Kutha desa sanadyan lengkehing wukir, sadrajat sapangkat padha sinungan pamardi putra. Ia
Lire: tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad. Segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya. Bumi mekar nuwuhke cecukulan, iya marga saka kedayan sunaring bagaskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nangkoda nara kisma nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing ratu minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti sawuse ngundhuh wohing karya.
Bisa ngobong, nggosongaké lan musnahaké apa waé, mènèhi pepadhang sajroning pepeteng (
“Iki jeneng’e manukku ‘happy’ alias seneng … soale endok’e dielus-elus wong wedok sing ayu
aksara Jawa digathukake karo legenda Aji Saka,crita...
gusti q leh nentokne q kudu dadi wong sugih,lha
nggudho langsung dikandhakno aku. ” jare Wonokairun
Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên
Narpawandawa. Sêrat paturan katitimasan kaping 10 Juni 1935 ôngka 32/492,§ Mirsanana ing organ ôngka 7 kaca 72. sampun kula uningani. Mênggah katrangan ingkang kapratelakakên ing paturan wau, punika manawi namung dipun tingali sagêbyaran, kadosdene sampun lêrês, ananging
panyuwunanipun pakêmpalan Narpawandawa anggêsangakên pranatan wau, wondene kawontênanipun pakèwêd warni-warni wau kados ta:
Ha. Nuwuhakên raos kirang adil tumrap ingkang nyambutakên, amargi sanadyan sambutanipun ewon rupiyah, ingkang nyambutakên badhe amung angsal sêsaur kacicil sapratiganing balônja sanajan balanjanipun amung sakêdhik, sarta manawi sampun kalajêng dipun pratiga, angsalipun sêsaur kêdah ngêntosi pundhatipun ingkang rumiyin.
Na. Nuwuhakên tindak utawi akalan warni-warni.
1. Pratôndha mungêl 99 rupiyah. Nanging sajatosipun namung nampèni arta panyambut 10 rupiyah, amargi manawi dumugining pangadilan katêtêpakên nyaur, inggih namung badhe nyaur nicil saking pratiganing balônja, nyambêti sambutan ingkang sampun kapratiga.
2. Kagigat nyambut damêl barang rêgi atusan utawi ewon rupiyah, narimah rukun kasauran nicil saking sapratiganing balônja, nanging sajatosipun nyambut arta. Manawi sampun karampungan sawêg sagêd nampèni arta panyambut, ingkang botên mèmpêr sangêt kalihan badhe panyauripun, upaminipun: 100 rupiyah dados 1000 rupiyah, 50 rupiyah dados 500 rupiyah, sapiturutipun.
Ca. Nuwuhakên kathahing prakawis, kados kasêbut aksara: Na.
Ra. Damêl kapitunènipun nagari, inggih punika nyambut langkung saking 100 botên mawi idi, cêkap kareka kados aksara: Na ôngka 2.
Ka. Nuntuni karisakaning panggêsanganipun santana tuwin abdi dalêm, amargi sanadyan sampun kathah sambutanipun, taksih ngènthèngakên pados sambutan, ingkang rèntênipun langkung awrat, dening namung nicil sapratiganing balônja sambêt-sumambêt wau. Wêkasan salaminipun gêsang botên sagêd sah sambutanipun.
Da. Tumrap abdi dalêm ingkang kawêngku pangadilanipun kangjêng guprêmèn, punika pangadilanipun kangjêng guprêmèn tamtunipun botên sagêd nindakakên pratigan.
Pêpatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati W.g. Jayanagara.
Kula nuwun, asarêng punika pangrèh Narpawandawa ngaturakên pêthikan waosan (organ) darah Mangkunagaran, ingkang mêdal nalika tanggal kaping 15 Oktobêr 1935 ôngka 5 bab sêsêbutanipun para canggah kadipatèn Mangkunagaran, wiwit sapunika sampun kaparêngakên ngangge sêsêbutan: radèn mas, radèn ajêng, utawi radèn ayu.
Awit saking punika sarèhning canggahipun Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, punika saminipun warèng dalêm, rêmbagipun parêpatan pangrèh Narpawandawa nalika dintên malêm Salasa kaping 4 Nopèmbêr 1935 runtutipun kalihan ing nginggil wau, sapunika para warèngipun panjênêngan dalêm nata ugi kasuwunakên sêsêbutan, radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, mênggah punika salajêngipun katur ing pêpatih dalêm, nyumanggakakên saha nyuwun dhawuh.
Pêthikan Saking Sêrat Waosan (Organ) Darah Mangkunagaran, Ingkang Mêdal Kala Kaping 15 Oktobêr 1935 Ôngka 5
sami dumugi grad sakawan mawi sasêbutan radèn mas tuwin radèn ajêng utawi radèn ayu, môngka ngantos dangu botên wontên tumusanipun undhang-undhang kêkancingan ingkang anêtêpakên pawartos wau, sanajan para pangrèh sampun mangêrtos ungêling
pirsa manawi karampunganing rêmbagipun para sèlêpbêstir, pancèn lêrês kados ingkang kawrat ing sêrat kabar, ananging sarêng konjuk kauningan ingkang wicaksana ingkang sinuhun, dhawuh dalêm, kadhawuhan damêl kumisi rumiyin ingkang angrêmbag sasêbutaning para darah
ewadene ing mangke, para santana canggah sampun kalilan ngangge sasêbutan radèn mas, radèn ajêng, utawi radèn ayu, amung ing sêrat -sêrat kêkancingan dèrèng kapacak, manawi wontên ingkang nyêrêg, sampeyan dalêm piyambak ingkang kaparêng badhe anjawab, ananging dèrèng kaparêng paring sêrat undhang pranatan, amargi angêntosi ludhangipun babar pindhah.
Awit saking dhawuh dalêm ingkang makatên, pakêmpalan darah sampun kadugi andamêl piagêm kasêntanan, grat sakawan mawi sasêbutan radèn mas tuwin radèn ajêng utawi radèn ayu.
Sawêdalipun sêrat paturan Narpawandawa katitimasan kaping 31 Agustus 1935 ôngka 39/497 (mirsanana organ ôngka 9 kaca 100 bab pêpatih dalêm, rêmbagipun lajêng sumêbar kawrat ing sêrat-sêrat kabar Jawi, Mlayu tuwin Walandi, sadaya punika wosipun sami nglairakên pamanggihipun, ingkang anjog dhatêng panjagi murih widada ing sadayanipun, Tuwan Sèn Graph ugi botên kantun anglairakên pamanggihipun wontên ing sêrat kabar Dhê Lokomotiph, wêdalipun nalika kaping 1 Oktobêr 1935, santunanipun ing basa Jawi kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Dèrèng watawis dangu wontên pawartos bilih pakêmpalan Narpawandawa ing Surakarta mêntas saos unjuk dhatêng ingkang sinuhun, suraosipun kados ing ngandhap punika:
I. Pêpatih dalêm punika ing têmbe kêdah amung maligi abdi dalêm, mila balônja ingkang saking kangjêng guprêmèn punika salajêngipun kêdah kasuwak.
II. Pêpatih dalêm punika kêdah amung kasumpah wontên ing ngarsa dalêm sahandhap ing sampeyan dalêm, ngiras minôngka sumpahipun dhatêng kangjêng guprêmèn, sabab bilih pêpatih dalêm punika sadèrèngipun kajumênêngakên, aprasêtya piyambak dhatêng kangjêng guprêmèn wontên ing ngajêngipun kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta. Punika nyulayani tata ngadat ingkang sampun tumindak dumugi wêkdal punika.
Narpawandawa punika pakêmpalanipun para darah dalêm, ingkang sêdyanipun anjagi kaluhuran sarta wawênang dalêm nata saputra santananipun, Narpawandawa wau tansah mulat sangêt dhatêng sadaya galagating jaman, supados para darah dalêm sampun ngantos kantun kalihan jaman, ingkang têmahanipun badhe kajawèkakên saking modern staatkundige leven mila ing wêkdal punika ing Sala sampun kathah para darah ingkang lulus saking pamulangan luhur sarta sampun utawi badhe ngabdi ing praja Surakarta.
Wawasanipun Narpawandawa punika nyurakartani sangêt (typisch Solosch) inggih punika ngêkahi raos kabangsan ingkang tumindak nalika jaman Mataram, nanging manawi kajumbuhakên kalihan kawontênaning gêsang modern kajawi punika wawasanipun Narpawandawa wau pancèn patitis.
Wondene mênggah suraosing sêrat paturan wau wiyar têbanipun, punika kintên-kintên ingkang sabagean agêng saengga reactie ingkang tuwuh awit saking kirang lêrêsing tindakipun para pangagêng Walandi ingkang rumiyin-rumiyin, ingkang dangu-dangu sami gadhah panganggêp bilih pêpatih dalêm punika sawênèhipun pirantos ingkang namung kenging kapigunakakên dening parentah Walandi, malah tarkadhang kaêmpakakên dhatêng salira dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan utawi kangjêng sultan.
Mênggah lênggahipun pêpatih dalêm punika pancèn cawang (tweeslachtig) liripun, inggih patihing nata, nanging ugi abdinipun kangjêng guprêmèn, miturut prajangjian taun 1743 pêpatih dalêm punika manawi wontên sulayaning rêmbag antawisipun panjênêngan dalêm nata kalihan kangjêng guprêmèn, kêdah angawratakên kangjêng guprêmèn, ingkang makatên wau anjalari guprênur utawi residhèn sami nganggêp abdi dhatêng pêpatih dalêm, pamanggih ingkang klèntu wau botên anèh, amargi para pangagêng Walandi ingkang rumiyin-rumiyin punika sami kirang mangrêtosipun dhatêng kawontênan salêbêtipun praja Kajawèn.
Patih kalihan ratu punika kalih-kalihing atunggil, pêpatih dalêm punika dados gadhah têgês lêlajênganipun panjênêngan dalêm nata, mila sinêbut radèn adipati, têgêsipun mangagêngi sadaya abdi dalêm sajawining karaton, sarta ugi sinêbut parentah, ing basa Walandinipun het Gezag.
Dados sampun têrang bilih ratu kalihan patih punika botên sagêd kapisah, upami makatêna patih wau lajêng nama gumantung tanpa canthelan.
Tuwan Bertsch (sapunika dados residhèn, rumiyin nate dados kontrolir sarta asistèn residhèn wontên ing Surakarta) mratelakakên:
Sanadyan salêbêtipun sadasan taunan sapriki daya (invloed) nipun parentah Walandi dhatêng parentah Jawi saya mindhak, cacahipun priyantun Walandi ugi saya kathah, tuwin sêsambêtanipun ingatasipun sadhengah prakawis ugi mindhak, ewasamantên lênggahipun pêpatih dalêm punika taksih lêstari saengga wakilipun ingkang sinuhun ingkang inggil piyambak, saha tumindakipun kanthi sarêmbag kalihan wakilipun kangjêng guprêmèn. Lajêng mawi dipun wêwahi noot ing ngandhap:
Ingkang sinuhun piyambak amung andhawuhakên prakawis ingkang wigatos-wigatos, saha tata ngadatipun namung sak nêtêpakên waton-watoning pranatan, tumrap tumindak salajêngipun kaparingakên dhatêng pêpatih dalêm.
Kados makatên wau lêrês panggambaripun, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan utawi kangjêng sultan dipun upamèkakên lênggah wontên sanginggiling rêdi, pêpatih dalêm ingkang makili tumrap sadaya prakawis limrah, amung kala-kala manawi wontên kadadosan ingkang wigatos ingkang sinuhun mandhap saking palênggahan dalêm ing sanginggilipun rêdi wau ... Punika tatanan sae sayêktos saha wajib dipun tiru dening sadaya amtênar Walandi, priyantun ingkang agêng piyambak punika botên pantês manawi lajêng ngambah wontên salêbêting jagad pasulayan utawi ngraosakên sadhengah prakawis.
Tatanan wau asring dipun tampi klèntu, kêrêp kemawon pêpatih punika dipun madamêlakên ingkang botên prayogi dhatêng ratunipun kalihan parentah Walandi, tarkadhang patih wau dipun lastarèkakên sanadyan botên dados kaparêng dalêm, malah sampun nate wontên kadadosan nalika Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Otto van Rees rawuh
dhatêng ing Surakarta (kaping 9 Juli 1887) anjumênêngakên patih ingkang bupati ing Klathèn wontên ing sêtatsiyun Cèpèr, punika babarpisan botên andadosakên rênaning panggalih dalêm, mila patih wau anggènipun jumênêng inggih namung kalih taun dangunipun, amargi patih wau Rijksbestuurder Gouvernements ambtenaar sanès pêpatihipun sang nata.
Lêlampahan ing nginggil punika parlu kaemutakên malih, awit wontên ingkang gadhah pamanggih bilih pêpatih dalêm punika ing têmbe prayoginipun kadadosakên priyantunipun kangjêng guprêmèn kemawon.
Kadospundi malih kalèntuning panganggêp dhatêng lênggahipun pêpatih dalêm punika kabuktèn dening kawontênan ing ngandhap punika:
Guprênur ing Ngayogya dhawuh dhatêng juru basa andamêl pratelan bab lênggah sarta kacakêpanipun pêpatih dalêm.
Wondene mênggah paturanipun Narpawandawa wau pêpiridanipun makatên: lêrês manawi pêpatih dalêm punika prasasat sarira dalêm ingkang sinuhun piyambak, sanajan ing prajanjian wontên bab ingkang nyêbutakên sanès, sarta malih tatanan ing wêkdal samangke punika onlogisch nanging ngèngêtana manawi prakawis punika wigatos sayêktos, dados manawi botên pancèn botên parlu sangêt prayogi sampun dipun ewahi, amargi tatanan wau sampun kalih atus taun wontênipun.
Ing wasana ingkang langkung parlu punika sanès pranatan ingkang cumithak wontên ing dalancang, nanging malah patrap panindakipun, tamtunipun ing antawisipun wakiling kangjêng guprêmèn wau wontên sawatawis ingkang kirang sasêrêpanipun dhatêng bab ing nginggil wau, ewasamantên langkung prayogi amung patrap panindakipun ingkang parlu kajagi, katimbang ngrembak tatanan ingkang sanajan nyalênèh nanging sampun angoyod wontên ing jagad Kajawèn ngriki ngantos kalih atus taun.
Kajawi punika ugi wontên parlunipun manawi kangjêng guprêmèn punika kagungan gêgayutan kalihan pêpatih dalêm, amargi wontên kalamasanipun pêpatih dalêm punika tumindak ingkang lôngka kalampahanipun
lêlabêtanipun pêpatih dalêm ingkang rumiyin dhatêng kangjêng guprêmèn, dene sagêd ngebahakên panggalih dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan VII supados karsa sèlèh kaprabon kangge parlunipun Pangeran Adipati Anom.
Dados kangjêng guprêmèn punika inggih parlu sangêt kagungan gêgandhengan ingkang gumathok kalihan para parentah Jawi, amung sêsambêtanipun wau kapigunakna ingkang asipat lêrês.
Makatên pamanggihipun Tuwan H.C. Zentgraaff tumrap dhatêng paturanipun Narpawandawa, amung kemawon, pulitik ingkang sampun kalih jaman makatên punapa botên nama sampun kêlalu môngsa sangêt, yèn ta botên lajêng dipun ewahi manut larasaning jamanipun, sabab pulitik ingkang sampun botên laras kalihan jamanipun punika sagêd damêl pêtêng sarta kapitunaning kawontênan. Kajawi punika sarèhning jumênêng dalêm nata wau sampun kacancang ing prajangjian, dados manawi pêpatihipun taksih dipun cancang malih, punapa botên nama cancangan rangkêp. Wasana bokmanawi wontên kalenta-kalèntunipun anggèning nyantuni ing basa Jawi, pamanggihipun Tuwan Sèn Graph wau, mugi sami kaparênga angêgungakên pangaksama.
Kala samantên anggènipun lajêng dipun jagèni prajurit miwah pitayaning patih wau, nalika taksih nama gapura panunggul, dumadakan ingkang rumêksa ngriku dipun pêjahi danawa raja Prabu Niwatakawaca, jêjuluk Prabu Srimanganti, katujunipun katungka dhatêngipun Arya Dananjaya, inggih punika ingkang nyirnakakên Prabu Srimanganti wau, mila kori panunggul lajêng karan ing srimanganti, dene Arya Dananjaya lajêng ginanjar dados kônca mandhung, pasowanipun anjagèni mêngsah, dumunung ing kori parasdya, mila karan ing kori pamandhungan, lami-lami katarimah pamagangipun lajêng ngratoni para widhadari,widadari. pinaringan nama Prabu Karithi, dene jawata ingkang pinatèn Prabu Srimanganti wau, lajêng kaêlih wontên ing kori selamatangkêp, kawajibanipun anggapit têtiyang ingkang gadhah lampah salah, mila katêlah nama kori gapit, dene anggènipun nama kori brajanala punika, ingkang namakakên Prabu Manikmaya, inggih Sang Hyang Manikmaya.
Mênggah kawontênanipun ing kidul mawi têtimbangan sarta namanipun ing kori nunggil, amung kaangge sisihan kemawon, utawi kadamêl
pandhita rêsi ingkang katarimah lajêng kaanjingakên bêbarakaning dewa-dewa bala. Wondene anggènipun ing kori kidul mawi dipun wêwahi satunggal dumunung sakiduling kori pamandhungan, amung wimbuhan kala jaman panjênêngan dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma kemawon, panêngêran nalika pêjahipun Adipati Kênitèn, angamuk wontên ing ngriku kacêpêngipun, sarta lajêng kabubuhakên dhatêng kônca gadhing Mataram, inggih punika sakawitipun nama ing kori Kênitèn, pangagênging abdi dalêm gadhing Mataram ingkang rumêksa ngriku, nama Tumênggung Rajaniti, inggih punika rare nama pun Bêja, ingkang kacariyos katarimah saking anyaratèni kagungan dalêm dipôngga, inggih punika sakawitipun abdi dalêm sarati sami rinilan angangge wêwaton
[...ton] wau kala jaman nagari ing Pajang, sêsarênganipun ing nalika abdi dalêm gamêl katarimah pasuwitanipun dhatêng Kangjêng Sultan Pajang, lajêng rinilan angangge têmbung kadhaton sakancanipun, dene abdi dalêm anggandhèk punika sampun nalika miyosipun Sang Hyang Guru kalihan Sang Hyang Maya, wontên samadyaning wana, mila
lairipun Sang Hyang Guru wau gumalundhung ing jurang sigrong. Kaêntasakên dening Gardaba, inggih punika ratuning sima, mila kaakên sumitra dalêm, dene Sang Hyang Maya katulungan dening kuda, mila têmbung kadhaton amastani turôngga punika kêdah sinêbut kuda. Mênggah ingkang kacariyosakên ing nginggil punika wau sadaya, amung minôngka pangèngêt-èngêt ingkang dados anggêr-anggêranipun para abdi dalêm agêng alit ingkang sami taksih rinilan angangge tatakrami têmbung kadhaton, utawi sacara-caranipun ing kawadanan sapanêkaripun piyambak-piyambak, awit supados sami angawuninganana wêwatoning pitêmbungan, tuwin anyumêrêpana patrapipun satunggal-tunggal, manawi nuju wontên ing ngarsa dalêm, makatên malih sanadyan amung dumunung padataning karaton ing tanah Jawi, manawi dèrèng uninga satataning apatrap sayêkti kirang têrang ing cara- caranipun, manawi kala samantên inggih sadhengah abdi dalêm sami rinilan pagunêman têmbung kadhaton, ing mangke amung kapêthatan kemawon.
Mênggah patrapipun para abdi dalêm ingkang taksih sami rinilan angangge tatakrami têmbung kadhaton wau dalah tanduking sacara kagêlarakên kados ing ngandhap punika.
1. Ingkang rumiyin, wêwatonipun para abdi dalêm wadana gamêl,
pun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Sapisan Januari Dumugi Pungkasaning Wulan Marêt 1936
I. Ing salêbêtipun wulan Sawal, wontên satunggal tur puwungan:
dumugi jam 8.24 Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Ahmat slamêt.
II. Ing salêbêtipun wulan Dulkangidah, suwung Anggara Kasihipun.
III. Ing salêbêtipun wulan Bêsar, wontên:
Tanggal kaping 18 utawi kaping 12 Marêt, Kêmis Lêgi, galungan, Dèwi Sri, wurukung, dadi, satriya wibawa, lakuning lintang, sanggar waringin, sangat wiwit jam 8.24 enjing, dumugi jam 10.48 Yusup rijêki.
sangat wiwit jam 10.48 siyang, dumugi jam 1.12 Ahmat rijêki.
Tanggal kaping 24 utawi kaping 18 Marêt, Rêbo Paing, kuningan, Hyang Kala, wurukung, wogan, wasesa sagara, lakuning banyu, sanggar waringin, sangat wiwit jam 10.48 siyang dumugi jam 1.12 Ahmat rijêki.
IV. Ing salêbêtipun wulan Sura Alip 1867 wontên:
wiwit jam 3.36 dumugi sadalu pisan, Ahmat slamêt.
07:23 NEW PALLAPA ~ OPLOSAN ~ WIWIK SAGITA Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan
Sawangen kae kanca kancamu akeh do poda gelempangan
ing Wèltêprèdhên. Ing sapunika nyarêngi wêdalipun Kajawèn wiwitaning taun 1928 ngêwrat sawangan ingkang langkung èdi, inggih punika patamanan ing Wilhelminapark ugi ing Wèltêprèdhên.
kêsaput ing taun / têmah kari kang kawuntat / ngèsthi kanthinira anrusi panunggil (1928) / mrih pinuji widada //
gumiwanging kaanan kang kèksi / kang gumêlar anèng tanggap warsa / maksih wèh kasamarane / ing cipta rangu-rangu / de kawuryan ambalêrêngi / labêt maksih kanggonan / rasa kang kêpungkur / kang wus kulina sawarsa / ing satêmah
tan kuciwa ing isine / kèbêkan sarwa pênuh / kang umèsi wiji linuwih / myang dadya bêtahira / ing janma sawêgung / kang wajib
lan ing têmbe awoh piguna linuwih / nrahi sadayanira //
kêsilêping warsa kang wus anis / yèn rinasa rarase kêrasa / Kajawèn ing sajatine / pindha wiji ingipuk / kang rumêsêp umanjing bumi / sanggyaning kawruhira / pan sumêbar sampun / tumanême pra nupiksa / mung sinarah kanthi linut ing pamuji / mrih woh suka pirêna //
myang numusi mring rasaning ati / kakênan ing kêkaranganira / dene yèn wontên lupute / sayêkti antuk maklum / bara-bara antuk pamuji / pramila ananira / mung
mangkya rêdhaktur Kajawin / ing wimbaning punang tanggap warsa / angasokkên ing sayahe / kang tumindak sataun / mung watara mamèt pêpulih /
ing puwara sarasèng panggusthi / pindhaning kang wiji anèng kisma / mangkya kawuryan tuwuhe / murwèng wiwiting taun / kang Kajawèn mêdal ping kalih / ing dalêm pitung dina / lir kang wus tinutur / nèng
isinira ywa mawèh kuciwa / pinapantês sakecane / mrih isi sanggèng kawruh / kang medahi mring bôngsa Jawi / myang nyakêt rasanira / Kajawèn satuhu / miwah kawruh warna-warna / ingkang dahat agung pigunane ugi /
lawan ugi rêdhaksi nampèni / patanyaning kang para lêngganan / kang kintên
nênuwun mring para lêngganan / mrih sêtya ing pambayare / tanapi ambiyantu / antuk rowang lêngganan malih / tindak ingkang mangkana / ing
urun kakarangan / kang medahi pigunane / kapan tiniti sampun / kang wêwarah môngka murwani / wimbanirèng wiwitan / ing purwaning taun / têtêpa ing wurinira / anumusi kadi sarasaning puji / amrih widadanira //
Mênggahing bôngsa Jawi, tamtu botên kêkilapan dhatêng ingkang dipun wastani gôngsa, awit punika mèh kenging dipun wastani sampun dados kanthinipun, kenging kangge sarana anglairakên raos bingahing manah, bab ing ungêlipun ingkang rinarasakên ing gêndhing, sagêd nuwuhakên raos warni-warni, ingkang grêgêd, sagêd adamêl gambiraning manah, ingkang ngêrês, ngantos sagêd damêl trênyuh. Ingkang makatên wau dados têtela bilih gôngsa punika satunggaling yêyasan linangkung, kados kêdunungan daya panggèndèng ingkang ngèngingi dhatêng daya gêsanging tiyang, lan têtela bilih ingkang yasa inggih para linangkung ing budi, awit sadaya antuk-antukaning kawontênanipun, namung sarwa angèngingi dhatêng kawontênaning manungsa, malah sawênèh wontên ingkang lajêng dipun lèrègakên dhatêng ngèlmu kasampurnan. Lèrèg ingkang makatên wau tumrapipun bôngsa Jawi anganggêp sampun kêkêtogan, awit mênggahing inggiling sêsêrêpan, manawi encokipun sampun mriku, sampun botên wontên inggahipun malih.
Ing Kajawèn ngriki tumut badhe ngrêmbag ing bab wontênipun gôngsa mencokipun dhatêng tata kalairan ingkang cundhuk kalihan kawontênaning jaman, inggih punika jamaning pakêmpalan.
Manawi dipun perang, ricikaning gôngsa punika warni-warni, satunggal-satunggalipun gadhah nama piyambak-piyambak, kalêmpaking ricikan sadaya wau nama gôngsa sarancak, ing sarancakipun mêngku nama piyambak, inggih punika salendro utawi pelog, manut saking larasing ungêl, dene tumrap larasing swaranipun, inggih angwontênakên grêgêt tuwin êngês piyambak-piyambak, tuwin anuwuhakên cêcondonganing raos-pangraosing tiyang.
Bab punika manawi dipun cundhukakên kalihan kawontênaning pakêmpalan ingkang sampun têtêp adêgipun, wontên èmpêripun, awit kawontênaning jênggêrêngipun sampun jangkêp.
Nanging kadospundi sagêdipun mastani jangkêp mênggahing gôngsa, bilih dèrèng nyumêrêpi ricikanipun, mila inggih kêdah kapratelakakên, yèn gôngsa sarancak punika ingkang baku awarni: rêbab, kêndhang, gêndèr, gambang, dêmung, kêthuk, kênong, kêmpul, tuwin gong. Punika sanadyan [sana...]
[...dyan] dèrèng jangkêp mênggahing gôngsa, nama sampun tumindak dipun tabuh. Dados mênggahing pakêmpalan, inggih kêdah nêtêpakên adêging bêstiripun, sanadyan dèrèng kathah, nanging bakuning bau ingkang badhe rumagang ing damêl nama sampun jangkêp, kados ta ingkang dados pangarsa, panitra, ardana, panitya.
Sasampuning nyumêrêpi ricikaning gôngsa, lajêng manah tumindaking panabuhipun. Mênggahing gôngsa, satunggal-tunggalipun gadhah swara piyambak-piyambak, botên wontên ingkang sami, ewadene manawi sampun dipun tabuh, swara ingkang botên sami wau lajêng sagêd runtut manut ing gêndhingipun, tuwin botên
gambir sawit, gêndèripun pangkur tuwin gôngsa sanès-sanèsipun ugi beda-beda, sampun tamtu lajêng pating klênyit botên kantên-kantênan. Dados sanadyan cêtha manawi gôngsa punika ungêlipun beda-beda, nanging manawi ungêlipun turut kados larasing gêndhingipun, lajêng runtut rampak, sakeca dipun mirêngakên.
Makatên ugi mênggah tumraping pakêmpalan, rumaganging damêlipun para bêstir inggih kêdah sêsarêngan, samôngsa botên golong, inggih badhe botên sae dadosipun, adêging pakêmpalan lajêng botên wujud santosa. Dados têrang bilih ingkang beda punika namung tiyangipun, nanging tumrap rêmbagipun runtut kemawon.
Mila mênggahing pakêmpalan, manawi angèngêti dhatêng pêpiridan kawontênaning gôngsa, tamtu sae ingkang pinagih,pinanggih. awit wontênipun namung sarwa turut-tinurut, salah satunggalipun botên wontên ingkang nyêbal saking jêjêr ingkang dipun kajêngakên.
Ing nginggil sampun kacariyosakên mênggah bakuning gôngsa, sampun sagêd kangge mindhakakên adêging bêstiripun. Sapunika nyariyosakên ricikan sanèsipun, kados ta gêndèr panêrus tuwin sanès-sanèsipun, punika upaminipun para warga limrah, sanadyan botên baku dados jêjêr, nanging lajêng umyung ambarung amor nunggil laras, wêkasan jumbuh dados sakeca, punika ngibarat gumêlênging rêmbagipun pakêmpalan. Dene tumrap dayanipun dhatêng ing ngakathah, punika namung gumantung dhatêng raras sakecaning gêndhing.
Wong kang wis duwe panguwasa, aja ngetokake panguwasane, awit panguwasa kang diketokake iku, sajatine durung nunggal karo kang kasampiran, dadi yèn tansah diketokake, pikolèhe malah agawe sudaning drajade.
Kautamaning budi iku dudu saka panggawene kang nglakoni, awit sanadyan panggawe bêcik, manawa ing batin isih duwe pangarêp-arêp olèh piwalês, bêcike mau mung bakal mulih dadi piranti. Dene jatining kautaman, iku kang nglakoni ora ngrumasani, sanadyan kang nglakoni dituduhi ing liyan mungguhing kautamane, anane mung gèdhèg ora wêruh.
Sabên taun pangintunan pisan saking Banyuwangi dhatêng Ostrali, punika katingal tansah mindhak kemawon. Ing taun 1913 pisang ingkang kakintunakên dhatêng Ostrali kirang langkung wontên 30.000 tundhun, ananging ing taun 1916 pangintunipun wau mindhak dados 150.000 tundhun. Murih gamblangipun, ing ngandhap punika pratelan cacahing pisang ingkang kakintunakên dhatêng Ostrali ing dalêm sataun-taunipun:
Ing taun 1913 ngintunakên 30.000 tundhun | Ing taun 1914 ngintunakên 60.000 tundhun | Ing taun 1915 ngintunakên 80.000 tundhun | Ing taun 1916 ngintunakên 100.000 tundhun | Ing taun 1917 ngintunakên 98.000 tundhun | Ing taun 1918 ngintunakên 90.000 tundhun | Ing taun 1919 ngintunakên 114.000 tundhun | Ing taun 1920 ngintunakên 104.000 tundhun | Ing taun 1921 ngintunakên 125.000 tundhun | Ing taun 1922 ngintunakên 130.000 tundhun | Ing taun 1923 ngintunakên 119.000 tundhun | Ing taun 1924 ngintunakên 137.000 tundhun | Ing taun 1925 ngintunakên 163.000 tundhun | Ing taun 1926 ngintunakên 150.000 tundhun
Nalika ing taun 1913 wontên pakêmpalan dagang Ostrali gadhah sêdya badhe dêdagangan pisang dhatêng tanah Ostrali, lan pisang ingkang badhe kasade dhatêng Ostrali wau pisang tanêmanipun têtiyang pribumi,
punika sagêd majêng. Ing sarèhning tumrap amtênar wau têtela, bilih dagangan pisang ing Ostrali badhe kathah pêpajênganipun, amila dhepartêmèn kasbut nginggil amanggalih prêlu, bilih prakawis wau kêdah kabantu kanthi samêsthinipun.
Banyuwagi punika dhatêngipun ing tanah Ostrali langkung sae, amila inggih botên kenging dipun paibên bilih pakêmpalan dagang wau lajêng milih pisang ambon wêdalan ing Banyuwangi. Ananging kala punika [puni...]
[...ka] ing têpis wiringipun Banyuwangi botên sagêd ngintunakên pisang ingkang dados kabêtahanipun ing tanah Ostrali. Amila nagari lajêng ambagi trubusan pisang cacahipun kirang langkung 18000 iji dhatêng têtiyang ing sacêlakipun Banyuwangi, tuwin amaringi siti wiyaripun 150 bau dhatêng têtiyang ngriku kangge ananêm pisang. Murih tanêman palawija sampun ngantos angsal kapitunan, amila pananêmipun pisang lêtipun têbih.
Wiwit punika ing Banyuwangi ing pundi-pundi sami katanêman pisang, ngantos têtiyang ing ngriku sagêd ngintunakên pisang kathah dhatêng tanah Ostrali, ing samangke tanêman pisang ing Banyuwangi kenging kawastanan satunggiling pangupajiwa ingkang sayêktos kathah pamêdalipun. Eman angêt, dene dumugining samangke botên kabudidaya sagêdipun ananggulangi rêngêting pisang, ingkang anjalari kulitipun pisang dados risak. Inggih lêrês, bilih ing sawênèhing kêbon pisang, nagari nyobi amêrangi amaning pisang wau, tur wohipun inggih sae sangêt. Ananging ing têmbe wingkingipun anggènipun amêrangi amaning pisang wau, kêdah katindakakên ing pundi-pundi, sampun ngêmungakên ing satunggal panggenan kemawon. Awit ing benjingipun sagêd ugi kalampahan, bilih tanah Ostrali ujug-ujug lajêng botên purun numbas pisang wêdalan tanah Jawi, manawi tanah Kwinêslan utawi ing pulo-pulo Phuyi sampun sagêd nyêkapi pangintunipun pisang, awit ing tanah kêkalih wau pambudidayanipun amêrangi ama pisang dipun santosani sayêktos.
Dados manawi tanah Jawi badhe salami-laminipun sagêd dêdagangan pisang kalihan tanah Ostrali, pambudidayanipun ananggulangi rêngêting pisang wau inggih kêdah dipun wigatosakên. Ing taun 1916 mêdal buku karanganipun Tuwan S. Leefmans minôngka pawartosipun, insêtitut tumrap sêsakit têtanêman, bab kawontênanipun rêngêt pisang. Ing buku ngriku kacariyosakên kanthi cêtha mênggah gêsangipun rêngêt pisang wau, makatên ugi sawênèhing coban-coban anggènipun amêrangi ama pisang wau. Pungkasaning pamanggihipun Tuwan S. Leefmans pamêrangipun rêngêt pisang punika, sêkar pisang ing salêbêting tundhunan, kêdah dipun sêmproti mawi sabangsaning sêkar ingkang sampun dipun giling lêmbat sangêt, wontênipun gilingan sêkar wau ing tanah Eropah kathah sangêt, mila ing ngrika sêkar wau niyat dipun upakara ngêmungakên kangge amêrangi ama pisang wau. miturut pangandikanipun Tuwan S. Leefmans ingkang adamêl risaking tanêman pisang ingkang sangêt punika, manawi badhe pêntil utawi pêntilipun dipun môngsa ing rêngêt wau. Ingkang makatên wau limrahipun manawi kalêrês kuliting ontongipun sami dhawah. Sadèrèngipun kalampahan makatên sêkar pirantos kangge amêrangi ama pisang wau kêdah sampun dipun tamakakên, mênggah patrapipun makatên: klothokaning tuntut ingkang abrit kêdah dipun udhari saha dipun junjung, sasampunipun bising pumpa lajêng kalêbêtakên. Pamasangipun bising pumpa kêdah ing sangandhapipun tuntut wau, prêlunipun kangge anjagi wohipun ingkang wontên ing ngandhap ngriku. Manawi kintên-kintên sampun wontên 6 dintên, lajêng katindakakên ing lirangan ngndhapipun, makatên mênggah pangandikanipun Tuwan S. Leefmans. (Badhe kasambêtan)
Ing sêrat anggêr nawala pradata ing Surakarta, ingkang katiti tanggal 4 Oktobêr 1818, wontên ingkang nyariyosakên bab kawontênanipun bôngsa Kalang, Pinggir lan Gajahmati. Ing sarèhning kawontênanipun tiyang Kalang wau ragi sumêbar kasumêrêpan ing tiyang, ing ngriki badhe anyariyosakên sawatawis mênggah cacriyosanipun tiyang Kalang wau, sokur bage wontên para maos ingkang karsa amêwahi mênggah ingkang dados kêkiranganipun, punika badhe katampi kanthi suka bingahing manah.
Mênggah kala punapa wiwitipun têtiyang Kalang dêdunung wontên ing tanah Jawi, punika dumugining sapriki botên kasumêrêpan, kintên-kintên sadèrèngipun agami Islam sumêbar ing tanah Jawi, têtiyang wau sampun sami manggèn wontên ing ngriki. Sagêd ugi bilih bôngsa Kalang punika suwaunipun têtiyang tawanan asli saking têpis wiringipun tanah Kêdhah, Kêlong utawi tanah Pêgu, inggih punika ing taun 800 petangan Saka.
Wontên ingkang anyariyosakên, bilih bôngsa Kalang punika, ing kinanipun namaning satunggiling bôngsa ingkang botên têtêp padununganipun, ananging tansah pindhah-pindhah kemawon. Sarêng ingkang jumênêng nata ing Mataram: Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, têtiyang wau lajêng sami kadhawuhan manggèn ing papan ingkang têtêp, saha salajêngipun kampungipun tiyang Kalang wau kanamakakên: Kalangan, dumugining samangke ing Surakarta kampung Kalangan wau inggih wontên, ingkang têgêsipun dados balabag padununganipun para abdi dalêm Kalang. Ing wusana têtiyang Kalang wau lajêng kadhawuhan
undhagi, saha dipun pangagêngi dening satunggiling bupati. Dumuginipun jaman Surakarta ugi taksih wontên padamêlan kalang wau. Wusananipun Kalang wau lajêng dados namaning abdi dalêm ingkang kapasrahan pandamêlan yêyasan bab kajêng, ngantos dumuginipun ing jaman samangke, saha inggih taksih dipun kapalani ing bupati, ingkang dipun wastani: Bupati Kalang. Ananging punapa abdi dalêm Kalang samangke punika turunipun bôngsa Kalang kados ingkang kacriyosakên ing nginggil wau, punika botên kasumêrêpan, ananging nitik kawontênanipun kados sanès.
Kala rumiyin bôngsa Kalang punika sabên sabatih dipun kengingakên paos saringgit, ananging sarêng ingkang jumênêng gupêrnur jendral ing tanah Indiya swargi Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Daendels arta paos kasbut nginggil kaicalakên, wiwit punika têtiyang Kalang lajêng miwiti sagêd kêmpal kalihan bôngsa sansènèsipun.sanès-sanèsipun.
Ing jaman Mataram kathah sangêt tiyang Kalang ingkang sami manggèn wontên ing Mataram, malah dumugining samangke tiyang Kalang ingkang sami dêdunung wontên ing Ngayogyakarta, [Ngayo...]
[...gyakarta,] punika pamanggènipun amiyambaki. Ananging salêrêsipun manggènipun tiyang Kalang punika sumêbar ing saindênging Jawi Têngah. Mênggah pangupajiwanipun têtiyang Kalang ing jaman samangke punika: dagang, dados sayang, undhagi lan sasaminipun. Ananging ing jaman rumiyin padamêlanipun kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, sami dados tukang kajêng.
Miturut punapa ingkang sampun kasumêrêpan ing ngakathah, bôngsa Kalang ing jaman rumiyin satunggiling bôngsa ingkang botên kenging dipun gêgampil, dêdunung wontên ing praja alit-alit ingkang para pangagêngipun tansah bêbêngbrikan,bêbêngkrikan. sampun tamtu yèn bôngsa Kalang wau kêrêp kausir saking papan padununganipun saha lajêng pindhah ing papan sanèsipun. Manawi nata ingkang ambawahakên satunggiling nata ingkang agêng panguwasanipun, inggih purun angakên dados rerehanipun, ananging manawi ingkang anggêntosi nata punika satunggiling tiyang ingkang ringkih, têtiyang Kalang wau inggih lajêng sami ambalela. Kala jamanipun Mataram, têtiyang Kalang wau inggih sami angakêni dados rerehanipun Sinuhun ing Mataram, lan purun nêtêpi kuwajibanipun ambayar paos sirah, makatên ugi sami prajangji tansah anglampahi dados tukang kajêng, ananging ingkang lugu ngêrèhakên têtiyang Kalang wau inggih bangsanipun piyambak. Ing sêrat anggêr nawala pradata ingkang katiti tanggal 21 Januari 1784 wontên pangandika dalêm ingkang sinuhun: kawulaningsun bôngsa Kalang. Nanging sajatosipun bôngsa kalang wau anggadhahi paprentahan mandhiri, anggadhahi pangagêng piyambak ing salêbêting karaton, sanajan ta pangagêngipun wau satunggiling priyantun luhur Jawi, ananging lami-lami têtiyang Kalang wau lajêng kasamèkakên kalihan têtiyang Jawi, ing têpis wiringipun papan padununganipun. (Badhe kasambêtan)
Panyêgah nyambutakên mawi anakan tikêl têkuk
Saking pamanggihing tiyang, juru potang ingkang gadhah tindak mêrês sangêt, punika janji jagad taksih gumêlar, botên badhe sagêd sirna. Dados botên beda kalihan kawontênaning durjana, salaminipun tansah wontên kemawon.
Mênggahing durjana pandung, begal tuwin sanès-sanèsipun, wontên undhang-undhang tuwin pranatanipun, punapadene pakunjaran tuwin pambucalan, ingkang minôngka panyêgah, awit prêlu mênggahing praja dipun rêksa katêntrêmanipun.
Makatên ugi ing bab potang. Lêrês bilih juru potang ingkang mêrês sangêt punika botên sagêd ical, ananging manawi dipun kèndêlakên kemawon tamtu saya andadra, anggêga kajêngipun piyambak.
Golonganing para lêpasing budi, sampun amastani [ama...]
[...stani] bilih juru potang pamêrês punika ngrisakakên katêntrêmaning tiyang,
bilih pamarentah tuwin golongan partikêlir sêsarêngan ngawontênakên panyêgah bab tindak wau.
Panyêgah ingkang dipun wontênakên dening pamarentah, inggih punika Woekerordonnantie (undhang-undhang panyêgah potang mêrês) ingkang kalimrahakên kawrat ing sêtat sêblad taun 1916 No. 643, undhang-undhang wau tumraping sawarnining bôngsa, dados tumrap pribumi ugi kalêbêt ing ngriku.
Tumrap bôngsa Eropah tuwin bôngsa ingkang kasamèkakên, undhang-undhangipun ing bab wau sampun wontên, inggih punika bab 23 ing
Nederlandsch Indie, ing ngriku mratelakakên: tata tuwin prajanjian punapa kemawon, botên badhe tumindak, bilih nyulayani suraosing undhang-undhang ingkang gêgayutan kalihan tata cara limrah tuwin kasusilan.
Ing bab 1320, 1335 tuwin 1337 Burgerlijk Wetboek mratelakakên, bilih prajanjian ingkang botên kalal, botên anggadhahi kêkiyatan.
Prajanjian ingkang mêngku suraos bab pamêndhêting sarêman langkung saking mêsthi, punika pangadilan anganggêp nêrak ing kasusilan, dados botên gadhah kêkiyatan.
Kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, bilih Woekerordonnantie punika tumrap sawarnining bôngsa, dados inggih kalêbêt dalah pribumi.
Ing ngriki prayogi nêrangakên suraosing undhang-undhang wau sawatawis, kados ing ngandhap punika:
Manawa ing salah sawijining layang prajanjian, môngka salah sawijine wonge, golèk kaontungan kanggo awake dhewe utawa kanggo wong liya, sarana nganggo migunakake kurang dêrênge golongan liya, yaiku kurange dêrêng jalaran saka kurang panimbange, (saka ora pradulèn) utawa saka kurang kawruh, utawa manèh nuju sajrone susah, ing môngka kaontungane mau sambungan kao kaanan, ngluwih-ngluwihi, (yaiku ngliwati saka mêsthine) upama dipandhing karo kuwajibane sing kadadeyan sabab saka prajanjian mau. Kang mangkono iku, pangadilan kêna anggawe timbange kang gawe karugian mau, samono mau yèn saka panjaluke sing dipitunakake, utawa bisa angebrakake prajanjian mau babarpisan. Sajrone andhawuhake karampungan, pangadilan kudu nganakake pranatan kang kaya mangkono, kang nganti golongan karo pisan mau sabisa-bisa pulih kaya sadurunge prajanjian mau digawe.
Woekerordonnantie punika kalêbêt dhatêng prakawis sipil, sagêd tumindak kangge sawarnining prajangjian. Dados ingkang kalêbêt ing undhang wau botên ngêmungakên prakawis nyambut arta kemawon, ugi tumrap prakawis sade sendhe, gadhe tuwin sanès-sanèsipun, bilih sadaya wau katindakakên [katinda...]
[...kakên] sarana pados kauntungan ingkang langkung saking mêsthi. Ing bab wau, pangadilan kagungan panguwaos adamêl timbangipun tiyang ingkang kapitunan, (inggih punika tiyang ingkang ambayar sarêman langkung awrat) utawi ngebrakakên prajanjian wau babarpisan, bilih têtela ingkang kapitunan wau sarana adamêl prajanjian, nalika pandamêlipun saking botên pradulèn, utawi saking kirang kawruh, utawi malih nuju wontên salêbêting kasusahan, janji wontên panêdhanipun tiyang ingkang kapitunan wau.
Suraosing undhang-undhang ingkang mungêl: kanggo wong liya, kajêngipun tumrap dhatêng tiyang ingkang mêndhêt kaontungan langkung saking mêsthi, supados sarêng wontên ngarsaning pangadilan botên sagêd ngiyatakên prajanjianipun, jalaran sarana gadhah atur, bilih pamêndhêting kaontungan wau namung saking anggènipun dados agèn, botên tumrap dhatêng badanipun, nanging tumrantumrap. tiyang sanès.
Kajênging ungêl-ungêlan: sambungan karo kaanan, punika pangadilan botên kêsiyut ingatasing pathokan sarêman ingkang kêlimrah, ananging kêdah ngangge pathokan piyambak, inggih punika ingkang mathuk kalihan kawontênaning tiyang utawi kawontênaning panggenan.
Ungêl-ungêlan: golongan karo pisan mau sabisa-bisa pulih kaya sadurunge prajanjian mau digawe, kajêngipun: supados samukawis ingkang sampun dipun pasrahakên ing tiyang nalika damêl prajanjian, dipun wangsulakên malih.
Oreyan ingkang kados makatên wau bokmanawi sampun têrang mênggahing kajêngipun undhang-undhang wau.
Sapunika rumaos lêga, dene suraosing undhang-undhang wau mikantuki dhatêng tiyang ingkang nyambut, botên dhatêng tiyang ingkang nyambutakên. Sampun tamtu kemawon wêkasanipun kados makatên, awit prajanjian makatên wau tamtu damêl kapitunanipun tiyang ingkang nyambut.
Ananging tumrapipun para lintah dharat, tansah sagêd kemawon anggènipun gadhah akalan murih sagêd mêrês tiyang.
Cobi para maos karêngakaparênga. maos sêrat pisambut ingkang kacêtha ing ngandhap punika, tuwin sêrat ingkang makatên punika mèh sampun kêlimrah kangge wontên ing kitha-kitha agêng ing tanah Jawi, suraosipun ing basa Jawi makatên:
Griya ingkang ngadêg ing pasitèn gupêrmèn wau warni griya payon gêndhèng, pagêr gêbyog kajêng jati, ngandhap plêstèr, ukuran
tanggal 20 Nopèmbêr 1926 nomêr 135 rêgi f 240,- (kalih atus kawan dasa rupiyah) kropyok, kanthi aprajanji, kula gadhah hak tumbas griya tuwin pasitènipun wau ing salêbêtipun sataun, sapundhating titimangsanipun sêrat sade tinumbas punika.
Manawi salangkungipun saking tanggal 1 Agustus 1928 kula botên numbas griya malih, griya wau sampun têtêp dados gadhahanipun.
Ing ngriku ugi dipun têrangakên, bilih pamasrahing siti tuwin griya wau, sampun miturut pranatan. Taksih wontên sambêtipun.
Paduka Ingkang Minulya Tuwan Dr. A.A.L. Rutgers. Gupêrnur Surinamê.
nagari Walandi ing Amerikah, ugi ingkang karan Indhia Kilèn.
Panjênênganipun wau sawênèhing prayagung ingkang ahli dhatêng bab têtanèn. Ing sadèrèngipun kawisudha jumênêng dhirèktur dhepartêmèn, kala ing taun 1923, panjênênganipun wau jumênêng dhirektur Avros ing Medhan. Dene kaparêngipun pamarentah misudha panjênênganipun jumênêng gupêrnur punika, amêngku karsa murih sagêd ngajêngakên ing bab ekonomi ing jajahan Walandi, ingkang badhe dipun rawuhi punika.
Ingkang dipun gêntosi Paduka Tuwan Dr. A.A.L. Rutgers punika, panjênênganipun Tuwan Mr. A.J.A.A. Baron van Heemstra, lèrèhipun saking pangkat agung wau kalayan urmat, kanthi pènsiun, jumênêngipun gupêrnur wontên ing wulan
tiyang tampi kanugrahan agung, gênging panggalihanipun ingkang tampi tamtu inggih agêng sangêt. Nanging manawi dipun manah yêktos, kanugrahan agêng punika dhawahipun tamtu sampun botên kenging dipun wancèni malih, awit tumrap ingkang kadhawahan, tamtu sampun amêndhêm lêlabêtan ingkang linangkung. Makatên malih mênggahing panjênênganipun Tuwan Dr. A.A.L. Rutgers, lêlabêtanipun nama dados piguna agêng, mila ugi wontên têtêmbunganipun, bilih anggèning panjênênganipun jumênêng gupêrnur wontên ing Surinamê punika, kanthi mêngku kêkajêngan badhe ngajêngakên ing bab ekonomi ing ngrika. Lan tiyang wajib angèngêti, bilih pinanggihing pangkat agêng punika saking pangkat alit. Tiyang manawi ngèngêti makatên, tamtu botên kasamaran, tuwin lajêng ngèngêti, murih kasêmbadaning sêdya punika, botên liya namung kêdah tumêmên tumindak ing damêl.
Sêmar : Angunandika: e, tak pikir-pikir mula ya têmênan, wong urip kuwi ora kêna anggêdhèkake kamuktèn, kudu ngèngèh-ngèngèh sing buri, awit wong sing duwe turun, kuwi kudu eling marang uripe. Mungguh contone mula iya pirang-pirang: wong sing amburu kasênêngan lan kamuktène dhewe, ora ngèlingi marang pêmburine, kuwi anak turune sing akèh iya banjur padha ora karuan. Tata laire bae rak wus kênyataan, sapa wonge amburu kasênêngane dhewe, kuwi iya ora ngaruhake mênyang anake, apa anake sêkolah utawa mlincur, iya ora wêruh utawa ora ambil kêpala pusing. Anake nakal utawa ora, iya ora ambil pêrdhuli. Wis mêsthi ta yèn anake wusanane iya banjur dadi kapiran-kapirun. Seje karo wong sing mikir nyang uripe, kuwi anak turune mêsthi padha dadi, awit sabên dina tansah mikir lan mrihatinake. Apa sababe, dene anak-anakku: Garèng lan Petruk, padha dadi samtênar-samtênar, ora liya saka gêdhene prihatinku, lagi narayanane lakuku mula iya abot têmênan, wong mangan godhong gandhul thok bae lawase kok nganti 40 dina, ya bênêr sajêrone mangan godhong gandhul mau sok katutan sêga têlung piring lan sambêl salayah, ananging...
Garèng : Wadhuh, mêngkono kuwi tirakatmu, Ma, sapa bae iya mêsthi bêtahe, bok iya aja ngunèkake godhong gandhul thok, bok iya muni bae mangan sêga lalabe godhong gandhul, kathik diubang-ubêng ora urus ngono.
Petruk : Lho, aja kagèt, Rèng, wis mêngkono watêke Si Rama, mara takonana sababe apa Rama sabên bêngi tansah dhomino bae, mêngko wangsulane rak kanggo nirakatake anake utawa supaya anake padha prihatin, jarene
yèn bandhane tansah lumpuk, ing têmbe burine mundhak andadèkake pasulayane anak putune.
Sêmar : E, anak lanang loro kathik padha wani-wani karo wong tuwa, kaya-kaya anggonku nyakolahake iya ora kainan, sêkolahe Mlayu iya wis tutug, tandhane dhèk nyêbrot jarit nang pasar dioyak upas pirang-pirang ora kêcandhak.
Garèng : Hara, kok banjur kêdlarung-dlarung, wis, Ma, uwis, têkaku karo Si Petruk rene [re...]
[...ne] kiyi ora nêdya arêp padu, ananging arêp anjaluk buktine, jarene wong tuwa kuwi salah siji kudu anduwèni, yakuwi: uwur, sêmbur utawa tutur, nèk nguwuri kiraku kowe ora bisa, amarga saka pandêlênganku jaritmu siji bae wis koanggo kabèh, malah kapêksa gêntenan karo simbok. Nèk sêmbure kiraku iya ora mandi, marga wis kakehan maksiyat, amara, duwe donga panggêndam baya, kathik banjur kanggo anggunani rôndha sugih, la, banjur katut dhewe. Dadi mung kari pituture bae.
Sêmar : E, kathik ngina wong. (Anggagas) luwih bêcik tak kalahane bae Si Garèng kiyi, awit yèn nêpsu sok ambubrah agama têmênan, ing môngka bokne lagi ngolah jangan mênur, ora wurung dadi karang abang mêngko janganku. (Wicantên sora) lo Rèng, sing arêp kotakokake apa.
Garèng : Ora, Ma, mungguh sing arêp dak takokake nyang kowe kuwi bab wêwatêkane wong nyambutgawe kuwi kêpriye, la wong kêpriye-kêpriye têka tansah kliru bae.
Petruk : Aku ya mangkono, kêpriye-kêpriye tansah kliru. Wong urip kuwi jarene dikon sing sumèh, kang mangkono mau wis mêsthi iya tak
kathik amblèwèh bae kaya celengan. Barêng raiku tak prêngutake, jarene: ulate kaya wong sing lagi bêbêlên.
Sêmar : La iya wis mêsthi bae, yèn kaya mêngkono kuwi ora andadèkake rênane panggêdhe utawa manèh kônca-kancamu, wong mèsêm utawa mrêngut kuwi kudu ana kala mangsane. Aja kok mèsêm têrus-têrusan utawa mrêngut dhur-dhuran. Upamane kowe lagi didunung-dunungake dening panggêdhemu tumrap ing pagaweanmu, ing môngka kowe tungkul mèsêm-mèsêm bae, wis mêsthi kowe banjur olèh sêkrobi, awit dikira yèn kowe kurang ajar lan ora mikir apa dhawuhe panggêdhe mau. Mêngkono uga yèn kowe mrêngut, kuwi kowe bisa dikira, yèn ora sênêng didunung-dunungake pagaweanmu dening panggêdhemu, dadi kabèh-kabèh mau kudu sing samadya bae, aja
wêwatêkane Nakula lan Sadewa, II Wêwatêkane Arjuna, III Bratasena, lan IV wêwatêkane Puntadewa.
Garèng : Wadhuh, Ma, sajake têka nyamlêng, sing kanggo tuladan kathik sadulur Pandhawa. Nèk wêwatêkane Radèn Arjuna kaya-kaya ora angèl, aku bae anggêre duwe dhuwit bae iya bisa, ya kuwi anggone royal kae.
Petruk : Wêwatêkane Radèn Bratasena aku kirane iya bisa nglakoni, anggêre aku aja diwalês, ya kuwi anggone pijêr-pijêr anggêrêng lan muni: hi, hi, hi, tak jotos.
Sêmar : E, sing dipilih ki kathik sing kapenak-
5. Tukang sulap: Srithit ilang manèh. Jajal saiki wacanên.
6. Lare: Êmbok, bok, bok.
pangarange layang crita iki / tanpa manis mung sasat gancaran / lowung kanggo tuntunane / bocah sing arêp wêruh / ing carane wong nganggit-anggit / carita nganggo têmbang / bokmanawa besuk / atine bisa kêbuka / ing mulane kaanane layang iki / mung digawe prasaja //
kocap biyèn ana ratu luwih / ngêrèh mênyang pêpadhaning raja / nagarane luwih gêdhe / kabèh sing padha têluk / ora srana gawe pêpati / têtelane mung saka / ambêge sang prabu / bisa ngenaki sapadha / lan galihe wêlasan sasami-sami / lumuh panggawe ala //
kuciwane sang prabu saiki / yuswane mèh nyandhak suwidakan / mung durung ana putrane / kocapa kangjêng ratu / katon bangêt
dhèk samana udan riwis-riwis / sarupane kêmbang ing tamanan / kaya sèngklèh godhongane / rupane padha blawus / pêpadhange ing rina nganti / kaya mung ramyang-ramyang / mula kangjêng ratu / pindhah cêdhak lan jandhela / ungak-ungak astane karo nyênyambi / gone ngasta dondoman //
ing wusana kagèt ing panggalih / krasa lara astane sing kiwa / sumêngkrang mêtu gêtihe / dene nyatane
kêwiyos raosing galih / ngandika piyambakan //
upamane Allah nyêmbadani / ingsun nuli bisa apêputra / wadon sing ayu rupane / kulite putih
pêputra putri / cahyane sasat kaya / lintang panjêr esuk / ingkang rama bangêt rêna / putri mau kaparênge diparabi / Sang Dèwi Mênurseta //
rina wêngi pijêr ditênggani / rama ibu tansah angêngudang / bêsuk krama ratu gêdhe / ananging ora tulus / barêng olèh watara sasi / kang ibu nuli gêrah / madal ing pitulung / kabèh dhukun tanpa guna / ing wusana seda kangjêng pramèswari / anilar Mênurseta //
sang prabu ribêd ing panggalih / èngêt mênyang Dèwi Mênurseta / dene ditilar ibune / bocahe isih nusu / barêng ngono sang prabu nuli / kagungan karsa krama / bokmanawa iku / sing bisa angêmongana / ing putrane sing bangêt mamêlas asih / nganti gêdhening putra //
Ing dhusun Gumêlar Kidul, dhistrik Sumpyuh (Banyumas) wontên satunggiling dhukun nama: Kyai Haji Muhamad Yusup. Salêbêtipun sawatawis môngsa kemawon, namaning dhukun wau kasuwur sangêt, ngantos pintên-pintên èwu tiyang saking
Inggih kathah ingkang sami jêjampi dhatêng kyai dhukun wau. Kabaripun kyai dhukun wau botên purun nampi epahan babarpisan.
Saking Surakarta kawartosakên, bilih ing Bayalali lan Tampir kala malêm Slasa ingkang kapêngkêr punika wontên lindhu lampahipun mangilèn, dangunipun kintên-kintên wontên 12 sêkon, kintên-kintên jalaraning lindhu wau saking rêdi Mêrapi.
Up biro pakaryan pos suka pawartos, bilih wiwit tanggal 1 Januari ngajêng punika, kenging ngintunakên pos wisêl (inggih
basa Inggris, lan arta ingkang kakintunakên kêdah manut caranipun angintunakên arta Inggris, inggih punika mawi arta Pon Inggris. Kathah-kathahipun arta ingkang kenging kakintunakên dhatêng Hijas f 480.-.
Wiwitanipun wulan Dhesèmbêr kapêngkêr ing dhusun Kêdhungwringin, apdhèling Purwakêrta (Banyumas) wontên tiyang 10 pêjah jalaran sinêrang ing sêsakit longpès. Kajawi punika ugi wontên tiyang 5 malih ingkang kenging sêsakit wau. Jalaran saking punika lajêng wontên tiyang 20 ingkang lajêng dipun barak, saha ing Purwakêrta lajêng dipun têtêpakên, bilih ing ngriku wontên sêsakit nular.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih ing dhusun salêbêtipun kalurahan
wau botên tumuntên ical, sampun tamtu adamêl kapitunanipun tiyang padhusunan ngriku.
Saking Ngayogya kabaripun samangke wontên sêsakit kucing. Ing kampung Suryèngjuritan salêbêtipun tigang dintên kemawon, wontên kucing 20 ingkang sami pêjah. Wiwitipun kucing wau sakit bêntèr, lajêng ngilêr, botên doyan punapa-punapa, dangu-dangunipun tigang dintên lajêng pêjah.
Wontên kabar bilih ing Ngayogya badhe enggal dipun wontênakên krêtêg timbang, inggih punika kangge nyumêrêpi wawratipun têtumpakan ingkang langkung ing ngriku, kangge nimbang kalihan wawrat taun kapêngkêr ingkang sampun katamtokakên.
Sawênèhing murid H.I.S. ing Padhang, dipun pariksa ing up jaksa ing bab anggènipun kadakwa ngêmori têtêdhan utawi toya pangombèning gurunipun, ingkang dipun morakên awarni: karbol, arsènikum, tuwin karbit. Ingkang kadakwa mukir.
Konggrès Yong Yapha ingkang kaping sadasa ing Sêmarang, ingkang andatêngi botên kirang tiyang 1000, rêmbagipun nyênêngakên. Tuwan Dêliyan, wakil komite tamu,
Arya Mangkunagara, ing bab kaparêngipun jumênêng pangayoman, punika dipun pèngêti ing pakêmpalan. Salajênging rêmbagipun rame adamêl gambiraning manah. Satamating pidhato lajêng ringgitan, enjingipun dipun wontênakêna lahuragawontênakên ulah
Ngayogyakarta bab anggènipun badhe damêl klinik, sapunika sampun wontên wartos, angsal paringan panjurung saking Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang
saking Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan f 1000.- tuwin saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam f 1000.- waragading klinik wau kintên-kintên wontên f 5000.- nuntên badhe dipun garap.
Wontên pawartos saking Têgal, saking kaparêngipun Tuwan Asistèn Residhèn J.B. Hartelust ingkang badhe lèrèh, angwontênakên parêpatan ngrêmbag bab anaggulangi lintah dharat. Ingkang
Nandhika, ondêr pursitêr landrad Mr. Bêsar tuwin Mr. Sastra Mulyana tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang badhe dados sèkrêtaris Tuwan D. Kapteyn.
Ing Ngayogya mêntas wontên parêpataning para warga Yong Islamitênbon, rame sangêt. Rêmbag ing parêpatan ngriku badhe nyatunggalakên pakêmpalan, ingkang nama: Al Islam Lique Indonesia.
Cara Ngayogya ing bab pangkat lurah tumurun dhatêng waris sampun dipun icali, sapunika tumindaking
ingkang isi pris namung satunggal. Dèrèng lami ing kalurahan Gondhanglêgi kabupatèn Kitha, mêntas tumindak makatên, ingkang angsal pris Jagabaya ing Gibêran.
Saking Ngayogya kawartosakên, bilih Radèn Tumênggung Harjakusuma, putranipun suwargi Gusti Pangeran Arya Buminata, kajumênêngakên pangeran santana, wiwit ing sapunika angsal sêsêbutan pangeran.
Dados wadana ing Sukanagara, Radèn Rôngga Ahmad Prawira Adiningrat. Ing Sukabumi, Radèn Rôngga Wira Adirêja.
Wontên pawartos saking Bandhung, kala dintên Rêbo ingkang kapêngkêr, wanci jam satêngah nêm, kampung sawingking toko A.B.C. ing Bandhung kêbêsmèn, têlas griya pitung wuwung, kapitunanipun katapsir wontên f 2000.-.
Insinyur Mas Suharta katêtêpakên dados lanbao konsulèn, ing pakaryan bab têtanèn.
Tuwan A. van Rietschoten rumiyin asistèn residhèn Tasikmalaya, sapunika kontrolir ing Cilacap, angsal cacadan saking pamarentah, ing bab nalika wontên rêrêsah ing Ciamis.
Kabaripun ing Surakarta samangke bab pangudinipun dhatêng kagunan nabuh gôngsa dipun santosani sayêktos, ing museyum Sriwêdari dipun wontênakên wulangan nabuh gôngsa, sintêna kemawon, sarana ambayar sakêdhik kaparêngakên tumut sinau, ing môngka ingkang mulang para ahli gêndhing sadaya. Ing kampung-kampung, punapa malih ing kampung Jagasuran, kathah sangêt pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sêdyanipun angudi dhatêng gêndhing. Dèrèng dangu punika ing Surakarta dipun wontênakên satunggilipun pakêmpalan ingkang dipun pangarsani dening Radèn Mas Arya Wiryadiningrat, saha warganipun sadaya sami para ahli gêndhing, mênggah sêdyaning pakêmpalan wau, botên ngêmungakên badhe anyampurnakakên kasagêdanipun dhatêng gêndhing, ananging ugi badhe ngalusakên gêndhing-gêndhing enggal.
Kabaripun, bikakipun konggrès Muhamadiyah ing Ngayogyakarta, punika tanggal 4 Januari, up bêstir Muhamadiyah ngaturi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan.
Ing taun punika kawontênanipun tiyang minggah kaji, ingkang saking Bandhung kemawon wontên 1109, tiyangipun èstri wontên 408 tuwin lare 108.
Aneta martosakên, bilih ingkang katêtêpakên dados pokrul jendral: Paduka Tuwan Mr. Onnen samangke ngasta atpokat jendral.
Saking Surabaya kawartosakên: ing Surabaya dèrèng dangu punika dipun êdêgakên cabanging pakêmpalan P.N.I. (Parte Nasional Indhonesiah), dene ingkang kapilih dados pangrèhipun: Tuwan Wôngsa Kusuma, pangarsa, lan Tuwan Ir. Anwari, panitra.
Benjing tanggal 27 Rêjêb ing ngajêng punika, kalêrês mikrad dalêm Kangjêng Nabi Muhamad s.a.w. pakêmpalan Muhamadiyah ing Surakarta badhe ngawontênakên arak-arakan, kêmpalipun tiyang wau badhe wontên ing Mêsjid Agêng, saha ing ngriku badhe dipun wontênakên sêsorah warni-warni.
Wontên pawartos, bilih benjing salêbêtipun wulan Pebruari, narendra ing Siyêm badhe ngajawi.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih bêtal mistêr pabrik gêndhis ing Rêwulu, miruda kanthi ambêkta arta têtanggêlanipun f 500.-.
Wontên kabar, bilih angsal-angsalanipun pasar darma, ingkang dipun wontênakên dening pakêmpalan tumrap pamulasaranipun tiyang miskin ing Ngayogya kala tanggal 3 Dhesèmbêr ingkang kapêngkêr punika, sasampunipun kapotong waragad sanès-sanèsipun, taksih wontên tirahan f 5102.04.
Saking Ngayogya wontên pawartos: badhe putra mantu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Ngayogyakarta, Radèn Mas Kapirul Kutrati, badhe kaparingan sasêbutan: pangeran saha asmanipun kagantos: Kangjêng Pangeran Arya Pakuningrat. Dene putri dalêm kaparingan asma: Kangjêng Ratu
Tuwan Atmasuhadi ing Sarirêja, Kaliwungu, S.C.S. panjurung panjênêngan botên kapacak, awit pakabaran wau sampun lungse.
Lêngganan nomêr 2564 ing Purwarêja. Panjurung botên kapacak, kirang migunani. Kajawèn nomêr 44 kakintunan. Lêstantuning dados lêngganan sampun kapèngêtan.
Lêngganan nomêr 2716 ing Banjarnagara. Rêngêng-rêngêng botên kalêbêt. Sanès-sanèsipun ngêntosi papan.
Kula nuntên miwiti cariyos makatên: kados ingkang kadhawuhakên dening tuwan propesor wau, kula kacêpêng dening para kalipah sarta dados tahanan ngantos gangsal taun laminipun. Pangintên kula namung kula piyambak ingkang botên angrasuk agami Islam, sarta ingkang botên pinêjahan. Ingkang makatên wau margi jalaran kula punika dhoktêr, bokmanawi wontên ugi paedahipun dhatêng têtiyang wau. Salajêngipun kula ngumbara nurut sagantên wêdhi sisih lèr, ngupadosi anak kula pun Roderick. Tuwan propesor bokmanawa iya isih kèngêtan marang anakku mau, awit nalika ana ing Mêsir sariramu prasasat bapake angkat, kajaba iku aku iya sok ngirimake potrète nalika isih cilik.
ing dina gantining taun. Nanging nganti saprene aku ora krungu manèh kabare, o, Adams, saiki putramu ana ing ngêndi.
Kula nuntên anglajêngakên cariyos kula: sasampuning pêjah biyungipun pun Roderick kesah ambêbujêng bajul dhatêng ing lèpèn, sanajan ingkang makatên punika anêrak
dipun apusi dening bôngsa Mahdi wau, nuntên kasade dhatêng tiyang sanès, dados rencang tumbasan. Wiwit kala samantên kula tansah ngumbara ngupadosi piyambakipun, awit pun Roderick tansah gontas-gantos bêndara. Ing sarèhne lare wau pintêr nêmbang sarta mangêrtos dhatêng bab musik, bokmanawi dangu-dangu inggih sagêd nabuh têtabuhanipun bôngsa-bôngsa ing Aprikah. Inggih saking kondhanging kasagêdanipun ing bab musik lan têmbang wau ingkang anjalari anggèn kula tansah sagêd sumêrêp padununganipun. Bôngsa Arab mastani pun Roderick tukang têmbang saking ing Mêsir, awit manawi nêmbang swaranipun sae sangêt. Sapunika pun Roderick dados rencang tumbasanipun bôngsa Fung, ingkang dêdunung ing têngah-têngahing tanah Aprikah sisih lèr. Sarêng para kalipah kasoran pêrangipun, kula lajêng bidhal dhatêng nagarinipun bôngsa Fung wau ngupadosi piyambakipun, sêsarêngan kalihan para sudagar bôngsa Baduwi ingkang kesah dêdagangan dhatêng nagarinipun bôngsa Fung punika. Lampah kula ngantos pintên-pintên taun laminipun. Kula inggih mangangge kados tiyang Baduwi. Anuju ing wanci dalu, kula sakônca kèndêl wontên ing pasitèn ingkang lêdhok ing sajawining pagêr tembok ingkang ngubêngi panggenan suci. Ing salêbêting pagêr tembok wau wontên brahalanipun ingkang sinêmbah-sêmbah dening bôngsa Fung. Kula nuntên numpak kapal angênêr pagêr tembok wau. Saking ing korining gapura ingkang kalêrêsan mênga, kula mirêng tiyang mênyanyi, swaranipun sae sangêt, lagunipun laguning para ngulama Inggris ingkang asring kula wulangakên dhatêng anak kula. Botên antawis dangu têtela, bilih swara punika swaranipun anak kula. Kula nuntên mandhap saking ing kapal lajêng lumêbêt dhatêng ing panggenan ingkang suci wau mêdal ing gapura ingkang korinipun pinuju mênga punika. Lampah kula alon-alonan anjog ing panggenan jêmbar. Ing ngriku kula ningali tiyang neneman linggih ing panggenan ingkang ragi inggil, anyakêti dilah sawatawis, kaadhêp ing têtiyang ingkang sami mirêngakên anggènipun mênyanyi. Sarêng kula ningali rainipun, têtela bilih tiyang neneman wau anak kula. Sanajan piyambakipun ngangge sêrban lan jubah, makatên ugi sanajan anggèn kula pisah lan piyambakipun sampun lami, nanging kula botên pangling dhatêng anak kula wau. Sanalika kula kados tiyang ewah sarta anguwuh-uwuh sora: Roderick, Roderick. Mirêng anggèn kula anyêbut namanipun ambal-ambalan wau tiyang neneman punika katingal kagèt, lajêng ningali kiwa têngên, makatên ugi têtiyang ingkang sami mirêngakên anggènipun mênyanyi wau. Sarêng wontên satunggil ingkang sumêrêp dhatêng kula, têtiyang
kuping: kados tiyang jirih, mêdal ing korining gapura. Sanajan kula nandhang tatu kenging dêdamêlipun bôngsa Fung, botên antawis dangu dumugi ing panggenaning kapal kula, kula nuntên anyengklak kapal kula, lajêng kula sandêrakên sakiyatipun. Sarêng sampun têbih kula nêmbe mengo dhatêng ing wingking. Saking katêbihan katingal bilih panggenanipun kèndêl para sudagar bôngsa Baduwi kônca kula ngumbara, dipun bêsmi dening bôngsa Fung, bokmanawi dipun kintên sami tumut angrêsahi panggenan suci wau. Botên antawis lami kula mirêng wartos bilih sudagar-sudagar bôngsa Baduwi wau sami dipun pêjahi. Kula ingkang adamêl jalaraning
swaranipun singa pating galêro, kajawi punika kula èngêt ugi wontên singa satunggal anubruk kapal kula, sarta kula mirêng anggènipun bêkèr-bêkèr, swaranipun mêmêlas. Sasampunipun punika kula botên èngêt malih. Sumêrêp-sumêrêp, kula sampun wontên ing salêbêting patamananing griya ingkang sae, ingkang dipun ênggèni dening tiyang èstri sawatawis, têtiyang wau sami endah-endah rupinipun. Saking pandugi kula turuning bôngsa Abêsi.
Tuwan propesor: bokmanawa iya salah sawijining bôngsa Israil kang adêdunung ing kono.
Anggènipun wicantên tuwan propesor makatên punika sêmunipun kalihan angerang-erang sarwi udud
têtiyang ingkang mêlasi wau bôngsa Abati. Kitha ingkang dipun dunungi kawastanan Mur. Têtiyang wau sami cariyos, turunipun bôngsa Abêsi lan bôngsa Yahudi. Watawis sakawan utawi gangsal atus taun ingkang kapêngkêr katundhung saking nagarinipun, nuntên manggèn ing Mur punika. Rupinipun inggih mèmpêr tiyang Yahudi, makatên ugi agaminipun inggih mèmpêr agami Yahudi. Bôngsa Abati punika ragi sae bêbudènipun sarta pintêr, ananging ing sarèhne tansah jêjodhowan kalihan bangsanipun piyambak, kawontênanipun dados mundur sangêt, cacah jiwanipun sangsaya lami sangsaya suda. Watawis tiga utawi kawan turunan kapêngkêr bôngsa Abati wau taksih sagêd ngawontênakên prajurit kalih dasa èwu, sapunika namung kantun sangang èwu. Bôngsa Abati punika tansah ajrih dhatêng mêngsahipun bêbuyutan, inggih punika bôngsa Fung kasêbut ing nginggil, ingkang nagarinipun dumunung ing sakubênging tanah parêdèn Mur, awit Mur punika ingkang suwau gadhahanipun lêluhuring bôngsa Fung.
Kaptin Orme: saminipun Sêpanyol kalihan Gibraltar.
Kula mangsuli: ananging kawontênanipun beda, awit bôngsa Abati ingkang angêbroki Gibraltar ing Aprikah Têngah punika sampun mundur sangêt kawontênanipun. Nanging bôngsa Fung ingkang kawontênanipun
nyobi angrêmbagi bôngsa Abati supados puruna ngêmpalakên prajurit kangge mêrangi mêngsahipun, sagêda anulungi anak kula ingkang dados rencang tumbasan wau. Nanging têtiyang wau sadaya sami anggêgujêng dhatêng kula. Wusana kula sumêrêp, bilih namung wontên satunggal ingkang purun amanah dhatêng rêmbag kula wau, inggih punika ratunipun, wanita, ingkang jêjuluk Walda Nagasta utawi turuning raja-raja, sarta ingkang ugi ajêjuluk Takla Warda utawi kuncuping sêkar rus. Dene asmanipun piyambak Macqueda.
Tuwan propesor: para rajaputri ing Seba ingkang misuwur iya ana kang asmane kaya mangkono, ana manèh kang asmane Balkis.
Kula anglajêngakên cariyos kula: ing sarèhne pranatan ing nagari Mur wau kalampahakên kêncêng sangêt, kula botên kenging sowan ing sang rajaputri angrêmbag prakawis ingkang kula pikajêngakên wau. Sagêdipun kalampahan namung sarana api-api sowan sang putri margi nandhang gêrah. Miturut pangandikanipun sang rajaputri, brahala ingkang sinêmbah-sêmbah dening bôngsa Fung punika wujud Sphinx§ Sphinx punika rêca singa sirah manusa, wontênipun ing tanah Mêsir. agêng sangêt. Ingkang makatên punika saking pangintên kula piyambak, miturut saking katranganipun rajaputri wau, awit kula piyambak dèrèng nate sumêrêp wujuding brahala wau.
Sarêng tuwan propesor mirêng wicantên kula ingkang makatên punika, nuntên mênyat saking palinggihanipun sarwi wicantên sêmu gumun: kapriye pangandikamu iku, dhoktêr, ing Aprikah Têngah kang sisih lor ana Sphinx? Nanging bisa uga ana, jalaran miturut ujaring carita, raja-raja ing Mêsir kang wiwitan, ana kang têpung lan bôngsa-bôngsa ing Aprikah Têngah iku. Malah ana kang carita para raja mau ana kang nêdhaki tanah Aprikah Têngah iku. Êndhase mêsthine kaya êndhasing wêdhus lanang, dhoktêr.
Kula anglajêngakên anggèn kula cariyos: sang rajaputri ugi ngandika, bilih panjênênganipun pitados, manawi brahala ingkang êndhasipun kados êndhasing singa punika, botên kados êndhasing menda jalêr, saha kawastanan Harmac, karisak bôngsa Fung ingkang badhe sami lumajêng nilar nagarinipun, anyabrang
sarta ngandika bilih botên badhe sagêd kalampahan, awit brahala wau awujud sela agêng kados rêdi anakan. Kaping kalihipun bilih sampun lami bôngsa Abati botên gadhah kawantêran sarta sami dados jirih sadaya, sarta sampun sami narimah manggèn ing nagari ingkang êloh sitinipun sarta kinubêng ing parêdèn ingkang santosa punika. Ingkang kapêrlokakên namung sagêda pikantuk sêsêbutan ingkang sae saha kaurmatan, ngantos dumugi ing môngsa anêmahi cilaka. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 2, 14 Rêjêb, Taun Jimakir 1858, 7 Januari 1928, Taun III
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêphrèdhên.
Kodrating alam ingkang damêl asrining sawangan, tamtu ngungkuli wêwangunan dêdamêlaning tiyang. Kados kawontênan ing nginggil punika, sok tiyanga inggih lajêng sagêd ngraosakên piyambak.
Manawi nitik pangandikanipun Tuwan Leefmans kasbut ing Kajawèn, ôngka 1 bab pamêrangipun ama pisang, punika sajakipun kados namung prasaja kemawon. Tur wragadipun inggih botên patos awis. Pirantosing nyêmprot punika rêginipun namung f 0.50 utawi f 0.60, miturut petangipun Tuwan Leefmans wragading bubukan sêkar ingkang kêdah kasêmprotakên ing pisang punika ing dalêm satundhunipun namung 6 sèn, dados ing dalêm salirangipun kintên-kintên namung 1 sèn. Sarèhning samangke têtela bilih wragading amêrangi ama pisang wau kalêbêt mirah, kados prêlu sangêt, bilih patrapipun amêrangi ingkang makatên wau botên ngêmungakên dipun êcakakên wontên ing pakêbonan pisang ing Banyuwangi kemawon, ananging ugi ing papan sanès-sanèsipun ing saindênging pulo Jawi punika. Punapa malih ing samangke kathah sangêt pisang saking apdhèling Banyuwangi, Kêdhiri lan Madura sami kakintunakên dhatêng Surabaya, punika manawi kawontênanipun pisang tundhunan ingkang kakintunakên wau katingal sae-sae, sampun têmtu rêgining pisang saya mindhak-mindhak. Tumrap têtiyang tani alit-alit, ingkang ugi amrêlokakên sami ananêm pisang ing pakêbonanipun, kados inggih prêlu dipun sêrêp-sêrêpakên caranipun ananggulangi rêngêt pisang kados ingkang sampun kaandharakên ing nginggil. Mênggah ingkang prêlu piyambak katindakakên tumrap ing samangke, inggih punika ing padhusunan-padhusunan bawah apdhèling Banyuwangi, awit jalaran saking kathahing têtiyang ingkang sami nanêm pisang, ingkang wohipun sami kakintunakên dhatêng tanah Ostrali. Ing sarèhning tumrap ing ngriku tanêman pisang wau kalêbêt satunggiling pangupajiwa ingkang agêng sangêt, dados inggih sampun mêsthinipun, manawi amaning pisang kêdah dipun pêrangi kanthi sayêktos.
Manawi pinuju wontên baita kapal badhe pangkat, mila inggih rame sangêt kawontênan ing palabuhan Banyuwangi. Pangintunipun pisang saking padhusunan ing
têpis wiringipun ngriku dhatêng palabuhan, punika sarana dipun momot ing grobag, dene ingkang saking papan ingkang têbih-têbih mawi sêpur. Ing palabuhan dipun wontênakên gudhang agêng kangge simpên pisang ingkang badhe kakintunakên dhatêng Ostrali, sadèrèngipun baita saking Ostrali dhatêng. Wontên ing ngriku wontên pagêripun kêkah mawi plawangan. Grobag isi tundhunan pisang sadaya kêdah lumêbêtipun langkung kori pagêr wau, wontên ing ngriku katêmtokakên rêgining pisang ingkang kabêkta, inggih punika miturut liranganing pisang ing satundhun-tundhunipun. Salajêngipun tundhunanipun wau katumpuk-tumpuk lajêng dipun lirangi, liranganipun kadèkèk-dèkèkakên wontên ing meja ingkang kasadhiyakakên wontên ing ngriku. Sacêlakipun ngriku wontên têtiyang sawatawis, ingkang winajibakên angêpaki lirangan pisang wau wontên ing pêthi. Pêthi ingkang sampun isi pisang wau lajêng kadèkèkakên wontên ing sanginggiling ngêril, dipun pakoni saha dipun êbani tosan. Kangge angêbani pêthi-pêthi wau, maskape gadhah piyambak ingkang saklangkung gampil. Manawi pisang sampun kawadhahan ing pêthi kados ingkang kacariyosakên ing nginggil, pêthi-pêthi wau lajêng katumpuk-tumpuk angêntosi dhatênging baita kapal saking Ostrali, dene manawi baitanipun sampun dhatêng, pêthi-pêthi wau kainggahakên dhatêng kapal sarana jungkung.
Mênggah ingkang kathah piyambak pisang ingkang kakintunakên dhatêng Ostrali punika: pisang ambon jêne. Dene pisang ambon ijêm punika botên patos tahan kasimpên dangu-dangu.
Dèrèng watawis dangu punika ugi wontên pisang sanèsipun ingkang kakintunakên dhatêng Ostrali, inggih punika: pisang garaita, amargi têtiyang ing Ostrali sami doyan sangêt, saha pisang wau kuwawi kakintunakên têbih.
Minôngka pungkasaning karangan punika, ing sarèhning pisang punika satunggiling pangupajiwa ingkang
sawarnining ama kasbut nginggil, ingkang têmbe sagêd damêl pitunanipun para pananêm pisang.
Ing sêrat babad punapadene cariyosan kina, kathah ingkang nyariyosakên kalangkunganipun para nata, para wali tuwin para linangkung ing bab kaalusaning bêbudèn tuwin yêyasan. Tumraping alusing bêbudèn, têtiyang ing jaman sapunika namung kantun manggih cêcariyosanipun kemawon, nanging sanadyan kantun cariyos, tumrap tiyang ingkang taksih ngugêmi dhatêng raosing kajawèn, tamtu botên kecalan talêr, awit salugunipun raos ingkang kados makatên wau pancèn tansah sambêt-sumambêt tanpa pêdhot. Dene ing bab yêyasan, punika wujudipun taksih pinanggih wontên ing jaman sapunika.
Mirid patilasanipun para linangkung ing jaman kina, punika sampun kenging kangge têtingalan, bilih papan padunungan wau araos kados gambaraning panggalihanipun ingkang kagungan patilasan, inggih punika ing bab rêsiking panggenan. Sanadyan rêsiking panggenan punika nama saking pandamêling tiyang ingkang ajêg, nanging kintên-kintên kala sugêngipun ingkang kagungan patilasan ugi sampun kados makatên kawontênanipun. Papanipun manggèn wontên ing pasitèn galathakan, nanging wontên ing panggenan ingkang angsal polatan jêmbar tuwin nêngsêmakên.
Ingkang makatên punika kados dados titik manawi ingkang dêdunung ing ngriku punika rêsik ing panggalih, sampun mêngkêrakên ing kadonyan, lan jêmbar ing wawasanipun.
Ing ngriki badhe nyariyosakên bab kawontênanipun pasarean ing Drajat. Mênggah pasarean wau manggèn wontên ing bawah kabupatèn Lamongan pungkas lèr, papanipun sampun cêlak sagantên, ingkang sumare ing ngriku punika Kangjêng Sunan Drajad, dados namaning dhusun manut asmanipun ingkang sumare. Dene Kangjêng Sunan Drajad punika ingkang rayi Kangjêng Sunan Bonang.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, bilih kawontênaning patilasan punika kados anggambar dhatêng ingkang sumare (ingkang kagungan patilasan). Mênggah papaning pasarean wau manawi mirid saking kawontênanipun, kala ing kina tamtu ngoblag-oblag mangku sagantên. Nêngênakên parêdèn mênggêr ingkang nama rêdi Sukawati. Rêdi wau inggilipun botên sapintêna, nanging manawi dipun inggahi sampun anyêkapi kangge nyawang sakubênging papan ngriku, bablas tanpa wangênan. Kawontênanipun ing ngriku sapunika sampun santun awarni dhusun ingkang rêja sangêt, kathah têtiyangipun ingkang kêcêkapan. Dene kawontênanipun têtiyang ingkang rumêksa ing pasarean ngriku, kapetang taksih sami turunipun ingkang sumare, sami gêgriya manggèn ing salêbêting wêwêngkon dhusun ingkang dipun mardikakakên, inggih punika ing Drajad.
Mirid kawontênaning pasarean tuwin kawontênaning têtiyang ingkang sami katrêm manggèn ing ngriku, punika sêmunipun sami kêtingal manggèn wontên ing katêntrêman, dados nyata bilih brêkah kaalusaning budi punika sanadyan kantun tilas, tumanêmipun dhatêng têtiyang têmbe wingkingipun inggih tansah ambrêkahi. Punapa kawontênan ingkang kados makatên wau botên dados gambaraning kaalusaning raos Jawi, tuwin manawi dipun inggahakên malih ngantos dumugi jaman sugêngipun ingkang sumare, têmtu kêbak isi raosing kajawèn lugu.
Cariyos ing bab alusaning raos, kados cêkap kacêkak samantên kemawon, sapunika gêntos nyariyosakên bab yêyasan kina ingkang pinanggih wontên pasarean ing Drajat.
Sintên ingkang kadunungan raosing yêyasan, manawi nyumêrêpi kawontênaning pasarean ing Drajat, tamtu gawok, awit wiwit saking pagêr ing jawi sampun kêtitik ing adining yêyasanipun, pagêripun kajêng ukir-ukiran, nanging sampun kêtingal risak labêt saking lami utawi jalaran saking katêdha ing rayap, nanging bakuning cangkoronganipun taksih têtêp dèrèng ewah.
Wiwit saking kori kapisan ngantos dumugining kori pungkasan ingkang anjog pasarean, punika tundha gangsal, capurinipun ingkang nglêbêt, tembok sela itêm mubêng, dalah korinipun inggih sela. Ing kori tuwin sela-selanipun mawi rinêngga ing tatahan sêkar-sêkaran, garapanipun sarwa sae, ngêtingalakên cengkoking kina.
Marginipun saking kori kapisan dumugining pungkasan, punika saya minggah-minggah, mila ing prênahing
dipun ukir-ukir angêrawit sae sangêt, mirid wujudipun ukir-ukiran, nandhakakên bilih ing kina têtiyang Jawi sampun kulina ngukir.
Ing sajawining capuri wontên pêpêthan jolèn, ingkang dipun wastani bale rante. Saking gotèkipun ingkang rumêksa ing ngriku, bale rante wau asli saking Majapait, dados palênggahan nata. Wontênipun nama bale rante, awit cagaking bale wau kajêng kaukir kawangun rante onte-ontean. Mênggah alusing garapan saya angeram-eramakên. Manawi kapiridakên punika, wontênipun kagunan ngukir ing Japara punika, nama taksih naluri dhatêng kagunan Jawi kala jaman samantên.
Ing sasampuning kêtingal ing bab alusing garapan, ing sapunika wangsul ngraosi dhatêng alusing raos malih. Sajatosipun kawontênanipun ing ngriku punika, saking cariyosipun ingkang jagi, sadaya mèh isi côndrasangkala, ingkang adhapur sangkala mêmêt, kados ta: cacahing kori wiwit saking jawi dumugi pungkasan, punika inggih sampun sangkalan. Ing kori sela ugi wontên sangkalanipun, nanging sampun ragi nyamar, awit gambaring pêpêthan sangkalan sampun sami risak.
Dene kawontênaning sangkalan ingkang cêtha pinanggih wontên ing ngriku, wontên kalih, satunggal manggèn ing temboking pasarean sisih kilèn, awarni gambar sagantên (mirid saking pêpêthaning ombak) sanginggiling sagantên wontên gambaripun jêmparing. Anggènipun nêgêsi: sagara mumbul pinanah tunggal = 1504. Satunggalipun wujud sêratan Jawi wangun kina, tatahan wontên ing kajêng kaprênah sanginggiling lawang, ungêlipun: mulya guna panca waktu = 1531.
Mirid kawontênan wau sêpuh tembokipun tinimbang lawangipun, dene sadaya wau manawi kapiridakên kalihan jaman sugêngipun ingkang sumare, pinanggih wontên ing akiripun jaman Dêmak, mila inggih mèmpêr bilih ungêling sangkalan sêratan wau mawi anggêpok kaislaman.
Dados mênggahing kawontênan Jawi, punika botên sah tansah gêgayutan kalihan raos.
Kêrêp sangêt wontên rêmbag ing bab kawontênanipun dhukun bayi ing pakampungan, ingkang limrahipun lajêng dipun wastani dhukun kampung. Wontênipun tansah dados pamanahan, dening kêrêp pinanggih ing bab dhukun anggènipun mitulungi tiyang manak dados sabab, tuwin ing bab tindaking pangupakara dhatêng tiyang ingkang mêntas manak, punapadene dhatêng pun jabang bayi, kêtingal anggènipun tansah damêl kasamaran, awit katingaling tindak-tandukipun namung sarwa anggêga kajêngipun piyambak. Tumrapipun ing jaman sapunika, patrap ingkang kados makatên wau pantês dados pamanahanipun tiyang kathah, tuwin mangrêtosa [mangrê...]
[...tosa] dhatêng sawarnining tindak, ingkang pinanggih badhe botên prayogi, awit sadaya pancèn sampun kêtingal mênggahing patraping pitulungan ingkang nama prayogi tuwin botên prayogi.
Ing sadèrèngipun, ing ngriki sampun anyalangi rêmbag, murih botên dipun pabêni ing tiyang, ingkang taksih kandêl ing piandêlipun dhatêng dhukun kampung, dening rumaos bilih ingkang sampun-sampun tumrap ing pribumi manawi manak inggih namung dipun pitulungi ing dhukun kampung, cêtha inggih wilujêng.
Rêmbag ingkang kados makatên wau manawi namung dipun raos sakêclapan, pancèn inggih lêrês, tuwin kawon tôndha saksi, dening nyatanipun wontên. Nanging manawi dipun manah ing salêrêsipun, wangsulan wau nama dèrèng mantuk yêktos, awit tôndha sêksi ingkang makatên punika mênggahing nyatanipun nama namung mêndhêt saking kawontênan ingkang sampun pinanggih sae, tumrap awonipun botên dipun pratelakakên. Makatên malih, tiyang inggih kêdah angèngêti dhatêng watêk kodrating manungsa, inggih punika, bilih sayêktosipun tiyang wawrat punika inggih badhe nglairakên jabang bayi tanpa kanthi sabab punapa-punapa. Dados manawi makatên lajêng sagêd amastani, wontênipun tiyang manak ingkang tanpa sabab, punika saking sampun nêtêpi dhatêng kodratipun, lan tumrap ingkang têtulung nama namung salugu mitulungi, lan ugi sampun cêtha, bilih ingkang dipun rêmbag punika namung manawi wontên sababipun.
Ing sarèhning ingkang dipun rêmbag punika ing bab tiyang manak ingkang wontên sababipun, dados kêdah nyumêrêpi, punapa ta ingkang dados sabab wau, punika ingkang kêdah dipun sumêrêpi yêktos. Dene têrangipun mênggah sababipun wau wontên kalih prakawis, sapisan, pancèn sabab saking ingkang ngawaki, inggih punika saking ewahing kasarasanipun, kaping kalih, sabab saking pandamêl.
Mênggah sabab ingkang tuwuh saking ingkang ngawaki, punika botên prêlu kapratelakakên ing ngriki, awit punika ingkang wajib nyumêrêpi tuwin ingkang wajib mitulungi namung tiyang ahli, inggih punika dhoktêr, lan patrap-patraping pitulungan manawi kapratelakakên mindhak tinulad ing tiyang ingkang namung saking kêdugi anglampahi, tur tanpa pitêdah, wêkasan malah badhe damêl kapitunan.
Ingkang prêlu kapratelakakên ragi panjang, punika ing bab tuwuhing sabab ingkang saking pandamêl, awit mênggah tuwuhing sabab makatên punika, ingkang têtela dados jalaran botên prayogi, tur adhakan sangêt dipun tindakakên ing dhukun kampung. Dene ingkang kêrêp pinanggih:
Tiyang badhe manak, ing sadèrèngipun anglairakên jabang bayi, dhukun tansah nindakakên rekadaya warni-warni, wontên ingkang sarana mrênah-mrênahakên padharan, murih wêdaling bayi gampil. Wontên ingkang ngombèni jampi kangge sarana murih nyêngkakakên lairing jabang bayi. Dene jampi utawi sarana wau, wontên ingkang kapurih ngombe bêninganing toya pêcêrèn, wontên ingkang cangkêmipun dipun koloh ing rambutipun piyambak, sawênèh kapurih nyêbul gêndul, wosipun sadaya [sada...]
[...ya] wau manawi dipun manah, namung dados prayogi murih tiyang ingkang manak sagêd ngêtog karosaning pangêdênipun. Môngka ing sayêktosipun mênggahing pangêdên, gumantung wontên jabang bayi, inggih punika wontên têmbungipun nama nêdha uwat.
Ing bab rekadaya makatên punika kenging dipun wastani dèrèng damêl kasamaran, dene ingkang prêlu sangêt dipun sumêrêpi, punika ing bab sasampunipun bayi lair, awit ing ngriku dununging wigatosipun
wastani ngulèni wêtêng, mèh limrah tiyang manak lajêng sumaput.
upakara, malah wontên ingkang ngantos garing. Pun biyung badanipun saya lungkrah, dening kasok saking mêntas anglairakên anak, badan tansah dipun oyog-oyog tanpa kèndêl. Saya manawi ari-ari angèl ing wêdalipun pancèn saking wontên sabab, punika kêrêp pinanggihipun wontên lêlampahan mati konduran.
Sanadyan pun biyung sampun lulus wilujêng sagêd anglairakên jabang bayi dalah ari-arinipun, punika sok taksih manggih sabab malih, inggih punika ingkang tuwuh saking tumindaking dhukun. Cariyos badhe nuntasakên êrah, patrapipun, wontên ingkang kapurih mêngkurêb lajêng dipun idak-idak, wontên ingkang kapurih mlampah-mlampah, wontên malih ingkang sarana dipun ulèni wêtêngipun. Sampun tamtu kemawon patrap makatên wau tumrap ingkang mêntas manak inggih lajêng ngêdalakên rah. Nanging rah kadospundi, punika tumrap tiyang ingkang purun manah panjang, tamtu sampun gadhah pangraos, bilih patrap makatên punika botên prayogi sangêt.
Môngka mênggahing dhukun kampung, punika mèh limrah sanès tiyang ingkang angsal pangajaran ing bab makatên, bêgja-bêgjanipun namung saking tiyang ingkang sampun nate nglampahi manak piyambak, punika sampun nama lowung, dene sampun gadhah têpa. Sarêng dhukun ingkang dèrèng nate gadhah anak, punika kawontênanipun sampun botên kenging kangge pêpiridan babar pisan.
Wontên malih bab sawatawis wontên ugi prêlu kapratelakakên ing ngriki, inggih punika bab ungêling dhukun ingkang lalawara, nyariyosakên sabab-sabab ingkang botên mantuk ing nalar, lajêng mencok dhatêng gugontuhon, wosipun lajêng wilujêngan, kados ta: sarêng tiyang ingkang nyakiti kêdangon, lajêng damêl sêkul rogoh. Punika wontênipun namung mêwahi karibêdanipun tiyang ingkang sami têtulung wontên ing ngriku. Tuwin sanès-sanèsipun.
Bokmanawi andharan ing nginggil punika sampun ragi lowung kangge sêsuluh, murih tiyang sagêd suda ing bab piandêlipun dhatêng dhukun kampung, sukur lajêng ical babar pisan. Sanès dintên ngrêmbag sambêtipun bab punika.
Sêrat dhumatêng Paman Karyautama ing Dhusun Pitutur (Kêdhu).
Salam Taklim Kula Dhumatêng Paman saha Bibi ing Ngriki.
Awiyosipun, kula sampun tampi sêratipun paman katitimangsan, Pitutur tanggal 10 wulan Dhesèmbêr punika, sarta sampun ugi mangêrtos ing suraosipun, ing ngriku paman nêdha tulung, anyatakakên piyambak bab ing kawontênanipun para tiyang Jawi ambangun padhusunan-padhusunan ing pulo Sumatra Kidul sarana dipun tuntun utawi dipun pêrnata dening nagari, inggih punika ingkang dipun wastani kolonisasi tiyang Jawi ing Lampung, dene paman anggadhahi panjangkah anjêmbarakên utawi angagêngakên panggêsangan ing bab têtanèn ing kolonisasi ngriku, adhêdhasar lêpasing pênggayuh sarta paningalipun paman tumrap kangge ing putra wayah ing têmbe, kula inggih jumurung sangêt sarta ujub bingah, dene paman anggadhahi pamanggih utawi tekad ingkang makatên. Kajawi dene ing kolonisasi wau taksih sangêt jêmbaripun dhumawah ing pangupados panggêsangan, inggih ugi sintêna dhatêng ing ngriku sampun têmtu kasêngsêm ing asri saha lohing papanipun, kawêwahan hawa sae, kadosdene ingkang kula aturakên ing ngandhap ngriki.
Margi saking Tanjungkarang dhatêng Gêdhong Tatakan.
Nalika dintên Sênèn tanggal ping 26 kapêngkêr punika, kula pangkat saking griya ing Wèltêprèdhên enjing numpak sêpur, siyang dumugi ing Mêrak, têrus minggah baita, sontên jam 5 sampun dumugi ing palabuhan Sêpanjang, kaprênah ing Lampung sisih kidul. Dalu punika kula têrus sipêng ing Tanjungkarang kaprênah mangalèr antawis 7 pal têbihipun. Enjingipun têrus lajêng dhatêng ing Gêdhong Tatakan, ngalèr ngetan ancêripun, têbihipun kintên 15 pal, lampahipun gampil, sarta waragadipun botên awis, sabab ing ngriku kathah taksi sarta oto bis, ingkang mirah bayaripun, kangge taksi namung ngetang kintên-kintên f 0.15 ing sapalipun, oto bis saya malih mirahipun, tur ugi radinanipun sae sarta karimat.
Sacêlakipun Gêdhong Tatakan wau sampun wiwit manggih dhusun Jawi ingkang dipun wastani Bagêlèn, trus mangilên dhatêng ing dhusun Gadhing, kula ambayar taksi saking ing Bagêlèn dhatêng ing Gadhing namung 3 kêthip, inggih punika tigang pal têbihipun, ing ngriku dhusun Gadhing pilênggahanipun mantri kolonisasi, inggih punika punggawa [pung...]
[...gawa] ingkang ngurusi bab samukawis prakawis dhusun-dhusun, kolonisasi ngriku kajawi prakawis pulisi utawi paos, sabab punika dipun wajibakên dhatêng asistèn dêmang ing Gêdhong Tatakan.
Manawi ningali dhusun-dhusun ing ngriku botên paja-paja aningali padhusunan wontên ing ngamônca. Môngga ta paman mriksanana gambar pêkên Wanakarta, padhêkahan tumut ing dhusun Gadhing. Manawi kapranakna ugi wontên pulisinipun dhusun mangangge dhinês slempang, sabab sawêg jagi pêkên, kados ing Jawi Têngah, sarta ugi têtiyang ingkang katingal, sadaya wau tiyang Jawi.
Ing kolonisasi wau sampun madêg dhusun 13 kathahipun, inggih punika 1. Bagêlèn, 2. Gadhing, 3. Wanadadi, 4. Tulungagung, 5. Tambakrêja, 6. Watês, 7. Purwarêja, 8. Pujarahayu, 9. Mêtaram, 10. Kêdhiri, 11. Jokjakarta, 12. Bulukêrta, lan 13. Papringan Sèwu. Sabên dhusun wau kaprentah dening lurah saprabotipun, botên beda kados ing Jawi.
Cacah jiwanipun wontên 20.000 (kalih dasa èwu) cacahing kewan (lêmbu) 3.000, wontênipun sabin ingkang sampun dados sae 3.000 bau kapara langkung, pêkawisan sarta têgilan 5.000 bau, sitinipun sabin utawi têgalan botên kenging kasamèkakên kalihan ing tanah Jawi, saking dening langkung-langkung ing saenipun, sabin ing ngriku kathah sangêt ingkang sagêd kapanenan 60, 80 dhacin. Dalasan têgilanipun ingkang katanêman pantun (punapa malih ingkang bikakan enggal) sagêd angsal 50 dhacin pantun gaga.
Sabinipun siti angsal ilèn-ilèn saking wangan-wangan irigasi, ingkang dipun pranata sae, saha wontên kantoripun irigasi piyambak wontên ing Gêdhong Tatakan.
Kangge panuntunipun para lare dhusun ing bab kasagêdan nyêrat utawi etang, ing kolonisasi sampun wontên sêkolahan dhusun 7 sarta 1 sêkolahan pêrpolêh, kangge nglajêngakên pasinaoning lare wêdalan sêkolahan dhusun.
Tumrap ing kêmajêngan dagang sampun wontên pêkên dhusun 3 lan ugi wontên pêkênipun kewan 1 ananging namung dipun angge 1 wulan sapisan.
Kangge ing kasarasaning badan tuwan dhoktêr guprêmèn ing Tanjung Karang, sabên ing dintên Salasa dhatêng ing dhusun Gadhing maringi jampi dhatêng tiyang sakit kanthi lêlahanan, kajawi punika kangge ing sabên dintênipun wontên mantri pêrpligêr ingkang kakuwasakakên nyukani jampi ingkang gampil-gampil, ugi lêlahanan.
Cêkaking cariyos, ing ngriku tiyang Jawi nama amanggih siti utah rahipun ingkang nomêr kalih, ningali kawontênanipun ing ngriku, sajakipun sadaya sami kacêkapan ing gêsangipun sarta kasênêngan ing manahipun.
Kangge ing sapunikanipun wontên tiyang 6 saking kolonisasi ingkang sampun sagêd gadhah mobil, kapara kula sumêrêp tiyang 1 gadhah mobil 3 iji. (Badhe kasambêtan)
Mênggah babadipun tiyang Kalang ingkang nyata, punika sayêktosipun botên wontên, inggih wontên cacriyosan-cacriyosan ingkang ngandharakên mênggah ingkang nurunakên têtiyang Kalang, ananging cacriyosanipun wau saklangkung anggènipun elok, ngantos kenging dipun wastani botên lumêbêt nalar babar pisan, kados ta: ingkang anyariyosakên bilih Jaka Bandhung, inggih punika ingkang kacariyosakên anurunakên tiyang Kalang, punika dipun supaosi dening biyungipun kadadosakên sagawon. Ingkang makatên punika rak inggih botên kalêbêt ing nalar babar pisan, bokmanawi inggih jalaran saking punika sabab-sababipun sawênèhing tiyang Jawi gadhah pangintên, bilih tiyang Kalang sami anggadhahi buntut. Ananging kintên-kintên anggènipun nyariyosakên kados ing nginggil wau, namung kangge pasêmon, bilih lare ingkang wani kalihan biyungipun punika, kenging kasamèkakên kalihan sagawon. Sanajan makatêna, kados botên wontên awonipun, upami ing ngriki angandharakên cacriyosan bab ingkang anurunakên bôngsa Kalang, ingkang lugunipun botên kalêbêt nalar wau.
Ing jaman kina ing tanah Jawi wontên satunggiling nagari, ingkang kawastanan: nagari Mêdhangkamulan. Ingkang jumênêng nata ing ngriku jêjuluk Prabu Baka, sang nata kagungan putra-putri ingkang endah ing warni, akêkasih Dèwi Rêtna Cêndhila. Kacariyos, anuju satunggaling dintên, sang putri kêtitik anggènipun lampah ngiwa, ingkang makatên wau andadosakên dukaning nata. Nalikanipun kadangu sang putra tansah kumbi kemawon, wusananipun sang putri lajêng kasetrakakên saha kayasakakên griya panggung. Wontên ing ngriku sang putri rintên kalayan dalu tansah anênun.
Kocapa, ing sacêlaking griya papan pasetranipun sang putri, wontên padununganipun satunggiling pandhita èstri ingkang anggadhahi anak jalêr satunggal nama pun: Jaka Bandhung. Sarêng Jaka Bandhung sumêrêp dhatêng sang putri, sanalika punika lajêng kasmaran, sêdyaning manah botên badhe rabi manawi botên kadhaupakên kalihan Sang Dèwi Rêtna Cêndhila. Ingkang punika Jaka Bandhung tumuntên sowan dhatêng sang nata, anyuwun supados kaparênga ngêmong sang putri. Panyuwunipun wau ugi kaparêngakên, manawi Jaka Bandhung sagêd yasa candhi sèwu salêbêtipun sadalu rampung. Jaka Bandhung anyagahi. Dalunipun inggih lajêng amiwiti yasa candhi sèwu wau, ananging dèrèng ngantos rampung pandamêlipun, lajêng mirêng suwaranipun tiyang nutu, inggih punika panutunipun têtiyang èstri ing Prambanan. Ing sarèhning wêktu punika kakintên manawi sampun gagat enjing, sanalika punika Jaka [Ja...]
[...ka] Bandhung ugi lajêng ngèndêli anggènipun yasa candhi. Wasananipun sarêng Jaka Bandung sumêrêp, bilih kala punika dèrèng paja-paja wanci enjing, saklangkung anggènipun muring-muring dhatêng têtiyang èstri ing Prambanan, ngantos Jaka wau anyupaosi. Miturut cariyosipun tiyang ngriku, dumugining dintên samangke, kênya-kênya ing Prambanan anggènipun laki sampun sami lungse.
Enjingipun Jaka Bandhung lajêng anyariosakên sadaya lêlampahanipun dhatêng biyungipun, ingkang punika biyungipun lajêng angrêmbagi murih Jaka Bandhung sampun ngantos anglajêngakên punapa ingkang dados sêdyanipun. Mirêng rêmbaging biyungipun wau, Jaka Bandhung saklangkung anggènipun jèngkèl, saha lajêng angungêl-ungêlakên ingkang botên sae dhatêng biyungipun, pungkasanipun Jaka Bandhung lajêng dipun supaosi dening biyungipun dados sagawon. Sanajan Jaka Bandhung samangke santun rupi awarni sagawon, ewasamantên botên purun anyandèkakên sêdyanipun badhe dhaup kalihan Dèwi Rêtna Cêndhila, siyang lan dalu tansah wontên ing sangandhaping griyanipun sang putri. Anuju satunggiling dintên troponging panênunanipun sang putri dhawah ing siti. Sang putri lajêng anglairakên pangandika: sintên ingkang sagêd amangsulakên tropong ingkang dhawah wau, manawi èstri badhe kaakên sadhèrèk, manawi jalêr badhe kadadosakên jatukramanipun. Wusananipun sagawon malihanipun Jaka Bandhung wau ingkang anglaksanani sayêmbaranipun sang putri, saha lajêng dados jodhonipun. Dene turunipun anaking sagawon lan Dèwi Rêtna Cêndhila wau, inggih punika ingkang anurunakên bangsaning tiyang Kalang.
Makatên mênggah cacriyosanipun bab ingkang nurunakên tiyang Kalang wau. Ananging ingkang anggumunakên, dene dêdongengan ingkang makatên punika têka botên ngêmungakên ing tanah Jawi kemawon ingkang wontên, sanajan ing sanès-sanès nagari ugi wontên cacriyosan ingkang saèmpêr punika. Kados ta: ing Makasar lan ing Boni, punika inggih wontên dêdongengan ingkang anyariosakên satunggiling sagawon jêjodhoan kalihan satunggiling putri, makatên ugi bôngsa Acih lan bôngsa tiyang Mlayu ugi sami gadhah dêdongengan ingkang sarupi cariyosipun Jaka Bandhung ing nginggil wau, malah botên ngêmungakên ing tanah Indhia ngriki kemawon ingkang wontên cacriyosan kados makatên, sanadyan ing tanah Eropah ugi wontên, kados ta tiyang turuning sagawon ajag, bruwang tuwin sanès-sanèsipun. Dene mênggahing wosing pikajêngipun, botên wontên malih kajawi namung nêdya ngrèmèhakên dhatêng sawênèhing turun ingkang dipun anggêp asor. Kintên-kintên tuwuhipun cariyosipun tiyang Kalang punika ing sakawit namung saking sêsêngitan kemawon, ananging danguning dangu saking gêthoktularing satunggal lan satunggalipun, lajêng dados dongèng ingkang nganèh-anèhi makatên. (Badhe kasambêtan)
Garèng : Wis, Ma, saiki wis tak lakoni sowan nyang ngrêsamu manèh, panyuwunku supaya rama enggal aparing wêruh, kêpriye mungguh wêwatêkane Nakula lan Sadewa kuwi. Cikbèn aku bisa gamblang.
Petruk : Rèng, Rèng, nèk tak gagas-gagas kalane aku isih ênom, durung kêmpong perot jam papat kaya ngene kiyi, aku têka banjur rumasa nèk biyèn kuwi aku pancèn kêmlungkung, kaya bisa mutêr-mutêra jagad, nèk wêruh wong tuwa kaya si rama kuwi banjur tak guple bae, rumasaku: mêsthi pêng-pêngan aku, mêsthi sugih pangajaran aku, mêsthi kampi aku, cara Batawine mêsthi jêmpol aku, barêng wis gêdhe tuwa ngene, lagi ngrumasani yèn kapintêranaku kiyi durung sapiraa, mangkono uga angrumasani, yèn saprana-saprene kadosan nyang wong tuwa, anggonku tansah ngina marang kapintêrane, mulane saiki kiyi tak pêrlokake sowan si rama. Rama, sêmbah bêkêm kula katur têng sliramu, sing êmpun ênggih êmpun, lêpat sampeyan ênggih êmpun kula ngapura.
Sêmar : È, èk, èk, èk, iki wong kênclung, apa wong ambarang kêntrung, apa wong gêmblung, ana wong omong kathik diwolak-walik gosong. Yèn karêpmu anjaluk ngapura nyang aku têmênan, iya tak ngapura kabèh, iya dosamu sing wis kalakon, sing durung kalakon, lan sing bakal kolakoni manèh. Mungguh pitakonmu Garèng, bab wêwatêkane Nakula lan Sadewa, luwih dhisik dak critakake karêpe: Nakula lan Sadewa, yaiku: ana kawula, lan ana dewa.
Garèng : Wèthèh thithèh, kathik dikiratabasa, dadi karêpe ana kawula lan ana dewa kuwi, apa ana abdi lan ana bêndara ngono apa.
Petruk : Lha kuwi, wong ki nèk kurang ngèlmune, mêsthi ora bisa nyandhak omonge wong tuwa, mungguh: ana kawula lan ana dewa kuwi, ora mung anduwèni têgês, ana gêdibal lan ana daoke, ananging uga atêgês ana sing dibawahake ana sing mrentahake. Rak iya ngono ta, Ma, la wong aku.
Sêmar : Iya mula mangkono, mung bae unèn-unènmu: la wong aku, kuwi aja kopindhoni, mundhak diunèkake
sakabèhing manusa kuwi mung aran titah bae, dadi ana kalamasane unggul utawa asor.
Garèng : Mula riyane Si Petruk kuwi ora
mari-mari, lagi anu kae, dumèh bisa nguntal kêcebong 5 urip-uripan bae, iya banjur nyuwara: la wong aku. Ora, Ma, kapriye mungguh wêwatêkane uwong sing dibawahake utawa uwong sing mrentahake.
Sêmar : Tumrape uwong sing diêrèhake, kuwi kudu anganggoni 3 prakara, yaiku I. ambapa, II. nganggêp mitra, lan III. nganggêp musuh.
Garèng : Bab kang ôngka I kuwi sajake kok ora mathuk têmên. Kapriye rerehane anggone bisa ambapa marang pandhuwurane, la wong lagi diêmpingi pursêkot satêngah blanjan sabab ana kaprêluan têmênan bae, anggone ngunèk-unèkake rêsik pêcêrèn, apa manèh anjaluk dhuwit kaya nyang bapake, oraa diuntal malang.
Petruk : Bab sing loro, yaiku kudu ngangfêp mitra utawa kudu nganggêp musuh, iya ora srêg babarpisan, la wong wis dikon nganggêp mitra kathik banjur dikon nganggêp musuh, rama ngono sing wis dadi
alias ora bênêr, mungguh karêpe ambapa kuwi, ora kayadene bocah cilik marang bapakne, yakuwi: anjaluk dhuwit, anjaluk plik-plok, utawa sapadhane, ananging kayadene kuwajibane anak sing wis diwasa lan sing utama mênyang bapakne, yakuwi: kudu sing trêsna, wêdi, angajèni, angèstokake paprentahe lan sapiturute, mêngkono wajibe rerehan tumrap nyang panggêdhene. Mara pikirên, mungguhing kowe dhewe, upama duwe batur sing trêsna, wêdi, ngajèni nyang kowe lan angèstokake apa prentahmu, apa kowe iya ora dhêmên, nèk kabênêr baturmu mau wadon tur rada mlênis, bokmanawa banjur kok ningkah sanalika.
Garèng : Hara, wong gawe klambi kuwi ukurane iya awake dhewe. La, saiki kapriye mungguh bab sing loro mau.
Sêmar : Mungguh sing diarani kudu nganggêp mitra kuwi wong sing dadi rerehan ora kêna duwèni ewuh-pakewuh marang lurahe, lan ora kêna duwèni ati drêngki. Têgêse, yèn kowe duwe kaluputan sing gêgayutan karo pagaweanmu, enggal matura kanthi prasaja, aja duwèni ewuh-pakewuh, sabab manawa kaluputanamu mau tok umpêtake, kuwi nuwuhake kurang prasajaning atimu. Dene yèn kowe anduwèni ati drêngki, sok gêlêm ngala-ala marang panggêdhemu, kuwi padha bae karo ngolok-olok awakmu dhewe. Dene sing diarani nganggêp mungsuh, kuwi mangkene: kabèh barang gawemu tindakna klayan tabêri lan ngati-ati, aja nganti tinggal kaprayitnan, awit panggêdhe kuwi jatine iya musuhmu, dene bisa gawe pati uripmu klayan gampang. Dene manglawane mung sarana bêciking panggaweanmu lan têmên sarta antêping atimu.
[Grafik 1, 2, 3, 4, 5, 6]
1. Awak kok lêsu. Ho ha hêm, pijêr ketokên bangsawan mau bêngi.
kocap ing mêngko sang nata / krama manèh olèh putri / isih anom putra nata / sang aprabu bangêt asih / ora suwe tumuli / banjur jênêng kangjêng ratu / saka sihe sang nata / paribasane mèh lali / nyang putrane iya kuwi Mênurseta //
mulane sing ngupakara / ing salawase mung abdi / mêngko nganti dadi bocah / malah wis mèh prawan sunthi / warnane ayu luwih / ngêsorke kabèh wong ayu / kêcrita garwa nata / kagungan kamayan mandi / rupa kaca gêdhe bisa cêcaturan //
dene ta gawene kaca / sabên dina ditakoni / sapa wong ayu sajagad / sing ora ana madhani / sabên-sabên mangsuli / sajagad mung kangjêng ratu / ora ana sing madha / yèn ature ngono kuwi / panggalihe kangjêng ratu bangêt bingah //
awit satêmêne nyata / kangjêng ratu ayu luwih / nuju sawijining dina / kangjêng ratu dangu lirih / priye kaca saiki / sajagad sapa sing ayu / ngene ature kaca / ingkang ayu namung gusti / nanging kawon lan putra pun Mênurseta //
kangjêng ratu bangêt duka / gêdrug-gêdrug jêrit-jêrit / e, dene ana sing madha / Si Mênurseta panyakit / iya-iya saiki / rasakêna wêwalêsku / ing sawise ngandika / kangjêng ratu animbali / sawênèhing mantri abdine sang nata //
wise sowan angandika / kowe iku mêsthi ngrêti / yèn dadi abdining nata / mula kowe tak timbali / ana prêlu sing wadi / lan ora kêna kêprungu / kowe mênyanga alas / gawanên Si Mênurputih / yèn wis têkan kana nuli patènana //
kawula nuwun sandika / mung kula matur sakêdhik / punapa mênggah kang dosa / dene kok dipun pêjahi / sang
jamak dene wani madha / ayune kêmluwih-luwih / wis ta mangkata nuli / aja nganggo ewah-ewuh / yèn karsaku kalêgan / besuk kowe mêsthi mukti / apês blêbês dadi bupati nayaka //
nanging yèn nganti wurunga / aja takon dosa mêsthi / nyawamu bakal kêgawa / wis ta mangkata digêlis / karo sing ngati-ati / aja sêmbrana lakumu / ing kono nuli mangkat / angampiri Mênurputih / ing batine mung ngêrês kêrasa-rasa //
Dèrèng dangu pangadilan yustisi ing Batawi mêntas mariksa prakawisipun W.F. Burlage, tilas sèkrêtaris gêwès ing Bandhung, kadakwa nyalingkuhakên arta f 6000,-. Karampunganipun dakwa luwar saking sêrêgan.
Kawartosakên, bilih pèlpulisi ing Brêbês mêntas nyêpêng sanjata pêtêng cacah 20 iji, ingkang gadhah sanjata wau kasêrêg ing prakawis.
Bab badhe langkung kathahipun lid pribumi ing polêksêrad, sapunika wontên satunggaling komite ingkang dipun awak-awaki dening Tuwan Tamrin dados pangarsa. Sêdyaning kumite wau badhe damêl utusan dhatêng nagari Walandi, minôngka wêwakiling sakathahing pakêmpalan ing Indhia, ingkang mêngku kajêng supados usul ing bab langkung kathahipun lid pribumi ing polêksêrad, dipun condhongi ing 1e tuwin 2e kamêr.
Sawatawis dintên ingkang sampun kapêngkêr, Andhêlês bang ing Surabaya mêntas ngintunakên arta dhatêng pabrik gêndhis Lêslari, Kêrtasana, kathahipun f 20.000.- badhe kangge prêsèn taunan. Arta wau sampun sumimpên ing pêthi salêbêting kantor, wusana ical. Bab punika dipun titipriksa ing yustisi.
Paduka Tuwan Couveur ingkang nuju prêlop wontên ing nagari Walandi, sapunika kawinisudha jumênêng gupêrnur ing Sèlèbês malih.
Tilas toko Eigen Hulp ing Wèltêprèdhên, ingkang kapundhut nagari, sapunika dipun dandosi dening B.O.W. badhe kangge kantor pos sêparbang. Ing têngah-têngahaning wulan punika sampun kenging dipun ênggèni. Tuwin wontên saperangan ingkang badhe kangge kantor pos pitulungan.
Ing Purwakêrta tuwin Purbalingga tumuntên badhe dipun wontênakên dilah èlèktris ingkang ngadani Electriciteit Maatschappij "Banjoemas".
Sawênèhing tiyang dhusun ing Kaligan, Ngayogya, nalika nuju sawêg dhudhuk-dhudhuk manggih wayang ingkang kintên-kintên êmas. Wawratipun wontên 2 K. Barang wau lajêng kaaturakên dhatêng pêpatih dalêm.
Kawontênanipun laladan Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan kawartosakên makatên: wiwit tanggal 1 Januari 1928 laladan Rêmbang badhe dipun icali. Salêbêtipun ngêntosi adêgipun propènsi Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan, wiwit tanggal 1 Januari wau, apdhèling tuwin kabupatèn Rêmbang, lan Blora paresidhenan Rêmbang, sapunika dipun sampirakên dhatêng paresidhenan Sêmarang, dene apdhèling tuwin kabupatèn Bujanagara sarta Tuban, ugi wêwêngkon
tumindaking administrasi, ing sadèrèngipun wontên tatanan enggal, taksih tumindak wontên ing paresidhenan Rêmbang.
Para pangrèh praja Eropah tuwin pribumi, makatên ugi punggawa pulisi limrah dalah fonds pulisi ing salêbêting apdhèling tuwin kabupatèn:
b. Bujanagara tuwin Tuban, wiwit tanggal 1 Januari 1928 kaingsêr. a dhatêng paresidhenan Sêmarang. b. Dhatêng paresidhenan Surabaya.
Ingkang mangagêngi pèl pulisi laladan Rêmbang, pamanggènipun têtêp wontên ing padunungan lami, pulisi wau kabantokakên dhatêng Residhèn Sêmarang tuwin Surabaya, kangge ing galadanipun.laladanipun.
a. Residhèn Rêmbang tuwin sèkrêtarisipun, kakèndêlakên saking pakaryan praja.
b. Misudha asistèn residhèn kangge apdhèling Rêmbang.
c. Punggawa kantor karesidhenan Rêmbang dipun pasrahakên ing sawatawis môngsa dhatêng asistèn Residhèn Rêmbang.
Wontên tigang kampung ing Cimalaka, Sumêdhang, sitinipun longsor, ngantos nguwatosakên dhatêng kawontênaning têtiyang ing ngriku, têtiyang ing dhusun Bayabang, Citimun (Cimalaka) sami samar ing manah, lajêng sami kesah saking ngriku. Pasitènipun taksih tansah longsor. Kangjêng bupati ing Sumêdhang tuwin tuwan asistèn residhèn punapadene Opperhoutvester sami papriksa kawontênaning pakampungan wau. Ing sapunika dipun sadhiyani papan ing wana kangge ngêdêgakên griya sadhiyanipun têtiyang ingkang sami kasangsaran wau, namung antunkantun. ngêntosi dhawuh palilahing pamarentah anggèning maringakên wana wau.
Pambantu Kajawèn martosakên: Radèn Mas Sumadirja, patih pènsiun ing Têgal, katêtêpakên dados lid landrat ing
dhatêng papan padununganipun enggal. Bidhalipun saking jungbrung dipun irid ing komisaris pulisi Stein sarta kanthinipun. Wontên ing Bandhung dipun papag ing para mitranipun. Saking Bandhung dhatêng Surabaya numpak sêpur èksprès kêlas I, kêtingalipun Dhoktêr Cipta ayêm kemawon. Dumugi Ngayogya sêpên botên wontên ingkang mapag. Sadumuginipun Surakarta, kathah ingkang ngurmati, inggih punika Mistêr Singgih, Tuwan Kopêrbèrêh tuwin sanès-sanèsipun, punapadene ingkang rama ibu.
Nyambêti wartos ing bab badhe rawuhipun narendra ing Siyêm dhatêng tanah Jawi, kala dintên Sêtu kêpêngkêr, kongsul jendral Siyêm ing Singgapura rawuh ing Batawi, prêlu rêrigên badhe rawuhipun narendra Siyêm wau, rawuhipun sampun katêtêpakên wontên ing akiripun wulan Januari. Wontênipun ing tanah Jawi, sri narendra ugi badhe martamu dhatêng Surakarta tuwin
panitra II. Ngwontênakên panitya nglaras pranatan agêng, ingkang kapilih Radèn Tumênggung Jaksadipura tuwin Radèn Sutapa Wanabaya. Dipun pangarsani pangrèh agêng piyambak.
Wiwiting konggrès wontên ing dintên malêm Ngahad, ngrintênakên taun baru, ingkang sami rawuh kathah, wakil-wakiling pakêmpalan pêpak, punapadene wakiling pèrês. Wosing
ngrêmbag ing bab gêndra ing kalangan Islam ingkang badhe karêmbag ing P.S.I. langkung malih ing bab babagan Kur'an.
Benjing sabibaring sapêkênan kraman ing Karaton Ngayogya, ing Pakuningratan badhe kaparingan ringgit tiyang saking karaton, minôngka pakurmatan dhatêng ingkang nêmbe krama.
Radèn Mas Sudarta Mangkusubrata, ingkang kapilih dados lid propinsi, anggêntosi suwargi ingkang bupati Cirêbon, nampik pilihan wau, ing sapunika badhe pilihan malih.
Dhawahing dintên pikraman ing Karaton Ngayogya, badhe mawi pasamuwan agêng, ingkang badhe mara tamu: Paduka Tuwan Welter lid rad pan Indhi, Nyonyah Greutzberg kalihan putra, Jendral La Lau, Jendral Scheffer, konsul jendral Inggris, Tuwan Crosby, konsul jendral Prancis, Tuwan Bodard tuwin sanès-sanèsipun.
Kawontênaning kraman ing Karaton Ngayogyakarta: 1 putra dalêm Bandara Radèn Ajêng Siti Sudaruniyah, asma Kangjêng Ratu
Bogor dipun wontênakên priyantun ondêr dhistrik kanthi pambantu tiga, prêlu nindakakên padamêlan tumindaking
ingkang sami tumut damêl orêg-orêgan kala wulan Juli, ingkang lajêng kasirêp. Karampunganing pangadilan militèr ing Cimahi, tiyang kêkalih wau kaukum drèl. Ing wulan punika apèl dhadhatêng. pangadilan luhur militèr.
ing dintên Kèrêsmis kapêngkêr punika, ingkang agêng piyambak ing wiwit taun 1886. Kathah panggenan ingkang kêtutup ing salju ngantos pintên-pintên kaki. Ing Yorkshire sêpuripun ngantos kurugan ing salju, kêdah dipun dhongkar. Lampahing
pambêngan. Danguning jawah salju angin wau ngantos 36 jam.
Tuwan Lindbergh juru anggêgana ingkang misuwur, aburipun saking Maxico City sampun dumugi ing Guatemala, bidhalipun ing wanci anggagat bangun, nglangkungi Centraal Amerika, panggêgananipun wau kangge kaprêluaning panggêgana Goodwill. Sabidhaling Tuwan Lindbergh, ibunipun lajêng wangsul dhatêng Detroit ugi numpak kapal mabur.
Sarèhning tôndha bela sungkawa sedanipun nata ing Jêpang sampun pundhat. Kala ing dintên Sênèn tanggal kaping 26 Dhesèmbêr 1927 pambikaking parlêmèn ing praja Tokiyo, dipun lêksanani dening sang nata enggal. Ing taunipun 1928 badhe mahargya jumênênganipun nata.
Kula nuntên pitakèn punapa sang raja putri narimah dhatêng kawontênan ingkang makatên punika.
Sang raja putri mangsuli: tamtu kemawon kula botên narimah, nanging sapintên agênging dayanipun wanita kados kula, badhe ngajêngakên malih bôngsa ingkang sampun mundur sadaya kawontênanipun punika. Pramila manawi sampeyan purun, bôngsa Fung sampeyan tundhung saking nagarinipun. Manawi sagêd kalampahan, sampeyan badhe kula ganjar agêng sangêt. Sampeyan botên badhe sagêd ngintên-ngintên agênging ganjaran wau. Ing ngrika wontên tilas karaton, dumunung ing salêbêting siti, sarta wontên kuburaning para raja ing jaman kina, ingkang kakubur kalihan rajabarananipun. Panguburipun sampun lami sangêt, sadèrèngipun bôngsa Abati dumugi ing Mur. Tumraping bôngsa Abati rajabarana wau botên wontên paedahipun, jalaran bôngsa Abati botên sagêd dêdagangan kalihan bôngsa sanès. Kula mirêng bilih bôngsa kilenan punika rêmen sangêt dhatêng êmas.
Kula mangsuli makatên: kula botên kêpengin êmas, ingkang kula pikajêngakên namung sagêda mitulungi anak kula.
Sang raja putri: manawi makatên sampeyan kêdah ambudidaya, kados pundi sagêdipun sampeyan nulungi bôngsa Abati, sagêda angrisak brahalanipun bôngsa Fung punika. Punapa wontên sarana ingkang kenging kangge angrisak brahala punika.
Kula mangsuli bilih wontên, sarta nyobi anêrangakên kêkiyatanipun dhinamit saha barang-barang sanèsipun ingkang sagêd ambalêdhos.
Sang raja putri nuntên ngandika: tuwan dhoktêr, prayoginipun samangke sampeyan wangsul dhatêng nagari sampeyan, sarta mugi karsaa wangsul mriki malih kalihan ambêkta dhinamit saha barang-barang sanèsipun wau. Kajawi punika sampeyan ambêkta tiyang kalih utawi tiga ingkang mangêrtos dhatêng patrapipun migunakakên barang-barang wau. Kula aprasêtya, badhe nyukakakên rajabarana ing Mur dhatêng têtiyang wau. Namung sarana lampah makatên sampeyan sagêd mitulungi ingkang putra.
Kaptin Orme: kadospundi wusananipun rêmbag sampeyan kalihan sang raja putri punika.
Kula mangsuli: giliging rêmbag, kula dipun bêktani êmas kathah, sarta dipun bêkta ing tiyang ingkang ngêtêrakên lampah kula, punapa malih unta sawatawis, kangge ambêkta barang-barang ingkang badhe kula dhatêngakên saking ngriki, tuwin barang-barang sanèsipun, ingkang pêrlu-pêrlu. Lampah kula sakônca mêdal ing margi parêdèn, supados sampun ngantos kasumêrêpan ing bôngsa Fung, lajêng nurut sagantên wêdhi ngantos dumugi ing Assouan. Saking Mur dumugi ing Assouan punika lampahan pintên-pintên dintên dangunipun. Têtiyang ingkang ngêtêrakên lampah kula wau tuwin unta-untanipun kula tilar wontên ing Assouan. Saha kula purih nênggani dhatêng kula ing ngrika. Wau enjing kula dumugi ing ngriki, sasampunipun watawis nêmbêlas dintên saking anggèn kula bidhal saking ing Assouan. Barêng aku andêlêng buku ngalamat, têtela manawi sariramu isih sugêng Higgs, sarta adêdalêm ing kene, mulane aku iya banjur sowan mrene.
Tuwan propesor: Lah, saiki kapriye karêpmu dene rawuh mrene.
Kula mangsuli: Mulane aku sowan mrene, awit aku wêruh manawa sariramu dhêmên marang barang-barang kuna. Kajaba iku manawa sariramu karsa mèlu ngadani pagawean kang arêp dak lakoni iku, sariramu ora mung bakal dadi wong sugih bae, nanging asmamu iya bakal misuwur, awit anyumêrêpi dhisik dhewe, marang barang-barang kuna kang anèh bangêt, kang ana ing ngalam donya iki.
Tuwan propesor: Nanging bisa uga dadi jalaran dipatèni ing wong Aprikah.
Kula wicantên malih: Panuwunku marang sariramu, muga karsaa ngupaya uwong kang mangêrti marang
Tuwan propesor wicantên sarwi ngacungakên gaganging pipanipun dhatêng Kaptin Orme, têmbungipun: O, prakara iku gampang bangêt. Tuwan kaptin iku kajaba bôngsa militèr iya insinyur, sarta akèh sêsêrêpane marang ilmu pamisah, tur sagêd basa Arab. Nalika isih cilik tansah ana ing Mêsir, manawa tuwan kaptin karsa, satêmêne bisa ngadani pagawean iku.
Kula manah-manah sakêdhap, lajêng pitakèn dhatêng tuwan kaptin, makatên: manawi kula lan panjênêngan sagêd condhong kalihan prajanjianipun, punapa kintênipun panjênêngan karsa angadani padamêlan punika, tuwan kaptin.
Tuwan kaptin: Saupami anggèn panjênêngan nantun punika kala wingi, kula botên badhe purun nyagahi. Anggènipun mangsuli makatên punika katingal sêmu isin. Nanging sapunika kula purun angrêmbag prakawis punika, samantên wau manawi Propesor Higgs inggih karsa tumut angrêmbag. Kajawi punika kula nyuwun katrangan ingkang langkung cêtha, lan malih ing sadèrèngipun kula matur balaka, bilih kula dèrèng paham sangêt dhatêng kasagêdan warni tiga ingkang kadhawuhakên dening tuwan propesor wau. Lan ingkang sampun asring kula lampahi nêmbe saprakawis.
Kula pitakèn: Tuwan kaptin, punapa kintênipun wontên pambênganipun manawi kula nyuwun priksa, punapaa panjênêngan badhe botên karsa nyagahi, upami anggèn kula nantun panjênêngan punika kala wingi.
Tuwan kaptin mangsuli sarta katingal sangsaya isin, têmbungipun: O, botên wontên pambênganipun, dhoktêr. Wadosipun makatên: kala wingi kula badhe tampi warisan têtilaranipun paman kula ingkang dumadakan nandhang sakit sangêt. Pramila saking ing Aprikah Kidul kula nuntên wangsul mriki. Wusana dintên punika kula mirêng wartos, bilih pun paman punika sampun kagungan garwa, salah satunggiling wanodya dede bôngsa luhur, anggènipun nikah kalayan dhêdhêmitan. Lan malih anilar anak satunggil. Saupami sadèrèngipun tilar donya pun paman botên damêl sêrat ingkang mratelakakên bab pambagenipun warisan, tamtu lare wau ingkang badhe nampi sadaya warisanipun. Kajawi punika wontên malih ingkang adamêl cuwaning manah kula. Kala wingi kula taksih gadhah pangintên, bilih kula badhe enggal rabi, nanging lare èstri ingkang kêpengin laki kalihan tiyang ingkang dados warisipun Tuwan Anthony Orme, nampik dhatêng Kaptin Oliver Orme ingkang kasugihanipun namung pangaji 10.000 ponsêtèrling.
Sasampunipun wicantên makatên tuwan kaptin lajêng mênyat saking palinggihanipun, lumampah dhatêng pungkasaning kamar satunggilipun malih.
Tuwan propesor ngandika: Mêsakake têmên tuwan kaptin iku, dene nganti dimajanani dening wong wadon. Sasampunipun lajêng wicantên sora, awit tuwan kaptin wangsul malih - nanging aku ora mangêrti marang karêpmu, dhoktêr, dene sariramu angrêmbugi aku lan tuwan kaptin, ngajak anglakoni pagawean kang ambêbayani iku.
Kula mangsuli: Apa anggonku matur mau ora têrang. Sêdyaku mung arêp anulungi anakku. Samono iku manawa dhèwèke isih urip. Nanging kiraku iya isih
ora kagungan sanak sadulur kajaba mung putra siji, môngka banjur dicolong dening wong alasan, lan manèh sawise sariramu anggolèki nganti pirang-pirang taun, banjur mirêng swarane, amriksani rupane, sarta wuninga yèn bocah mau wis diwasa, nanging sariramu ora bisa mitulungi marang kang putra kang kok impi-impi nganti pirang-pirang taun lawase iku, sarta kang arêp kok belani nganti tumêka ing pati, nanging sanalika banjur ilang kuwanènmu lan katrêsnanmu marang kang putra mau, mung marga wêdi marang swarane wong-wong alasan kang padha nêpsu iku. Sariramu mung banjur anggalih: oncatana bêbaya iki, supaya aja nêmahi tiwas. Sariramu bisa anggalih dhewe, yèn wong kang kaya mêngkono iku wong jirih, kang bisa katulungan uripe, sarta manggon ing padununganing bôngsa liya kang uga padha jirih-jirih, pirang-pirang mil dohe saka panggonane anake mau.
Tuwan propesor: Iya bêcik, sakabèhe kasusahan lan kadadeyan kang kok dhawuhake mau dak upamakake tumiba marang awakku, nanging apa paedahe. Saupama sariramu angira manawa wong liya ora bakal anglakoni kaya kang wis kok lakoni mau, iku kliru bangêt, lan manèh manawa sariramu nganti anêmahi tiwas, sakabèhe pagawean kang wis kok lakoni iku, tumrape marang kang putra ora ana paedahe, malah bisa uga anjalari tiwase.
Kula mangsuli malih: Kang mangkono iku aku ora wêruh. Aku iya wis suwe amikir-mikir, nanging tansah ora bisa condhong karo pikiranku dhewe. Sang raja putri Macqueda uga amanah-manah, satêmah anglairake jangji, kiraku ora nganggo paring wêruh dhisik marang para panggêdhe kang wajib ngaturi pamrayoga marang panjênêngane, pangandikane mangkene: Tuwan dhoktêr, kula sampeyan tulungi, kula inggih badhe mitulungi dhatêng sampeyan. Sampeyan tulungi bôngsa Abati saking bêbaya ingkang sawanci-wanci sagêd andhatêngi, kula badhe ambudidaya supados ingkang putra sagêd oncat saking wêwêngkoning bôngsa Fung. Kula sagah nyukani ganjaran agêng dhatêng sampeyan lan dhatêng tiyang-tiyang ingkang badhe sampeyan bêkta mriki.
Aku mangsuli: Manawa kang mangkono iku ora gampang bisane kalakon, awit bakal ora ana wong kang pracaya marang caritaku. Barêng sang raja putri mirêng aturku kang kaya mangkono mau, banjur anglolos agême ali-ali karajan, yaiku ali-ali kang kok kanthongi iku, propesor. Sang raja putri nuli ngandika mangkene: sêsupe punika dipun agêm dening para lêluhur kula, wiwit jamanipun putri Macqueda, raja putri ing Seba. Manawi wontên salah satunggiling bôngsa sampeyan ingkang pintêr, piyambakipun badhe sagêd maos asmanipun raja putri ing Seba wau, ingkang kasêrat ing sêsupe punika, sarta sagêd nyumêrêpi bilih cariyos kula punika botên dora. Suwawi sêsupe punika sampeyan bêkta minôngka pasaksèning
Kawêdalakên Sabên Dintên Rêbo lan Sabtu.
Gambar ing nginggil punika kawontênaning dhusun ing sacêlakipun Malang, tumrap ingkang botên mangrêtos, sagêdipun namung nacahakên wit têlu, omah siji, lan lêmahe pating pandhukul. Nanging tumrap tiyang ahli sawangan tuwin tukang anggambar, kawontênan kados makatên wau tansah dipun sawang kalihan gèdhèg-gèdhèg. [gèdhèg-...]
Wêwarahipun tiyang sêpuh dhatêng anak putu, ngawisi supados: yèn lumampah sampun rikat-rikat, sampun rindhik-rindhik, yèn wicantên sampun sêru-sêru, sampun kêlirihên.
Wulang kados makatên punika tumrap ingkang dèrèng nampi dhatêng kajêngipun, tamtu lajêng judhêg saking rumaos punapa satindak-tandukipun sarwa botên kêlêrêsan. Nanging sarèhning mênggahing neneman punika wajibipun namung manut miturut punapa sadhawuhing tiyang sêpuh, wontênipun inggih namung ngèstokakên.
Mênggah wontêning piwulangipun tiyang sêpuh kados makatên wau, tumrap tiyang ingkang rumaos angsal soroting pêpadhang, ing batos lajêng maoni, punapa prêlunipun tiyang damêl piwulang kemawon mawi dipun samar kados cangkriman, punika pikantukipun namung badhe ambêbingung lare.
Sayêktosipun tata ngadat ingkang kados makatên wau, mênggahing bôngsa Jawi pancèn sampun kêcara, dene gagapanipun: sarèhning punika nama kasusilan, tiyang tamtu anglampahi, lan sadaya lêlampahan ingkang dipun idaki, badhe karaos piyambak. Môngka mênggahing sayêktosipun, lêlampahan ingkang sampun dipun idaki wau, manawi wontên ingkang tuwuh dados sabab, kêraosipun lajêng têrus tumanêm ing manah. Ingkang makatên punika dados kantun gumantung wontên landhêping panggraitanipun ingkang anglampahi.
Cobi wêwarah kawan prakawis wau dipun andhar ing ngriki murih pinanggih ing kajêngipun. Upami lumampah kêrikatên, lajêng dipun sapa ing tiyang, dipun wastani bilih wontên prêlu kêsêsa, wêkasan damêl kagèting tiyang sanès. Yèn kêrindhikên dipun wastani nyatriya. Wicantên sêru dipun wastani brabah, yèn lirih klêsik-klêsik kados pandung. Dados kajêngipun, sadaya ingkang sarwa cêkapan kemawon, awit manawi sagêd tumindak makatên, pancèn nêtêpi kasusilan.
Wontênipun tiyang sêpuh gadhah wulang makatên wau, bokmanawi pancèn sampun kabêkta saking kodrating Jawi makatên, Jawa goning sêmu, ngrêtimu môngsa bodhoa. Makatên ugi mênggahing inggahipun dhatêng sêsêrêpaning kabatosan, anggènipun abên sêmu saya sangêt. Nanging saupami bôngsa Jawi lajêng botên ngajêngi ingkang kados makatên lajêng nama kadospundi, punapa badhe kecalan sêmu. Mila manawi ngèngêti kawontênan kados makatên wau, wajibing ngagêsang namung kêdah sagêd ngêmpakakên êmpan papan, botên wontên kawontênan kisruh, sadaya sampun wontên papanipun piyambak-piyambak.
Manawi badhe anyariyosakên kawontênanipun Karajan Maroko, têmtunipun antawising para maos wontên ingkang lajêng èngêt dhatêng Sang Abdul Karim, inggih punika namaning satunggilipun senapati, ingkang dèrèng dangu punika sampun kumawani ambalela saha anuwuhakên paprangan agêng, wusananipun lajêng kalindhih ing prangipun sarta lajêng dados tawananipun prajurit ing Prasman. Ananging ing Kajawèn ngriki botên badhe angandharakên kawontênaning paprangan wau, namung badhe nyariyosakên mênggah kawontênanipun nagari Maroko sawatawis tuwin sanès-sanèsipun ingkang prêlu kasumêrêpan ing tiyang kathah.
Nagari Maroko punika satunggiling kasultanan ing Tanah Aprikah sisih lèr. Sanajan Maroko punika kenging kawastanan nagari mandhiri, ananging sayêktosipun kanthi dipun awat-awati dening praja Eropah kêkalih, inggih punika praja Prasman lan praja Sêpanyul. Ingkang madêg nata samangke punika Sang Sultan Sidhiamadha yuswanipun sawêg 15 taun, sarta jumênêngipun nata inggih mantês kemawon, ing gambar ingkang kacêtha sisih punika, amratelakakên kalanipun sang nata têdhak dhatêng Kitha Rabat prêlu amanggihi jendraling prajurit Prasman ing kitha ngriku, rawuhipun sang sultan kinurmatan prajurit Prasman tuwin prajurit tiyang Maroko.
Mênggah têtiyangipun ing nagari Maroko punika kenging kabagi dados kalih golongan ingkang agêng, inggih punika bôngsa Bèrbêr lan bôngsa Arab, kalih bôngsa wau kêrêp sangêt campur dados satunggal. Kajawi bôngsa kêkalih punika, ing Maroko ugi kathah bangsanipun Yahudi lan bôngsa Aprikah (kulit cêmêng). Pangupajiwanipun tiyang Arab ing ngriku ingkang kathah sami ngingah rajakaya, anggènipun gêgriya sami wontên ing pakuwon. Dene tiyang Bèrbêr punika sami gêgriya têtêp, saha ingkang kathah sami dados tani lan tukang. Mênggah agaminipun tiyang Maroko punika
woh anggur lan sanès-sanèsipun. Kawontênanipun rajakaya, inggih punika: menda, lêmbu, kuldi, kapal, tuwin pitik iwèn. Kajawi punika têtiyang ngriku sami misaya ulam, awit ing sagantên têpis wiringipun Maroko punika kathah sangêt ulamipun loh.
Ing nginggil sampun kawartosakên, bilih ingkang mangagêngi karajan Maroko punika satunggiling sultan, ananging sajatosipun sang sultan wontên ing ngriku prasasat botên kagungan panguwasa punapa-punapa, awit wiwit taun 1912 karajan Maroko lajêng tansah dipun awat-awati ing karajan Eropah kêkalih kasbut nginggil. Ing ngriki kados wontên gunanipun upami nyariyosakên sawatawis mênggah sabab-sababipun dene karajan Maroko tansah dipun awat-awati dening nagari Prasman tuwin Sêpanyul wau.
Nata Maroko enggal nalika badhe martuwi Rêsidhèn Jendral Prasman.
Dunungipun tanah Maroko punika wontên ing sacêlaking margi layaran dhatêng tanah Indiya. Ing sarèhning karajan-karajan ing tanah Eropah kathah ingkang sami anggadhahi kaprêluan dagang wontên ing Maroko, amila satunggal lan satunggalipun karajan lajêng sami butarêpan, kados ta: karajan Inggris anguwatosakên dhatêng bètèngipun ing sacêlaking ngriku, inggih punika: Gibraltar. Karajan Prasman anguwatosakên tanah jajahanipun ing Alkhirês. Punapa malih karajan Inggris, punika tansah ajagi-jagi. Amila ing taun 1860 lan 1884 lajêng dipun wontênakên sêrat prajangjian ingkang anêmtokakên, angawisi
karajan Prasman saha Sêpanyul angêlarakên jajahanipun ingkang adamêl karugianipun karajan Maroko. Makatên ugi kala dipun wontênakên konggrès ing kitha Madrid, pungkasaning rêmbag, botên wontên satunggal praja ing Eropah kakengingakên anggadhahi panguwasa punapa-punapa wontên ing tanah Maroko. Ananging sarêng ingkang jumênêng ministêr jajahan ing nagari Prasman Paduka Tuwan Delcasse, karajan Prasman lajêng ngudi murih sagêdipupunsagêdipun. angsal daya wontên ing tanah Maroko kanthi lampah rukun. Ingkang makatên wau inggih kêdah sarêmbag kalihan praja sanès-sanèsipun, wusananipun ing taun 1864 Prasman kaidinan nindakakên sêdyanipun wau, ananging kêdah ngêculakên dayanipun wontên ing tanah Mêsir.
Saking dayanipun karajan Inggris, lajêng dipun wontênakên sêrat prajangjian antawisipun karajan Prasman lan Sêpanyul, ingkang anyêbutakên, bilih praja Sêpanyul kenging anggadhahi panguwasa wontên ing tanah Maroko ingkang sisih lèr, dene tanah kêkantunanipun kajibahakên dhatêng praja Prasman, makatên ugi dipun wontênakên sêrat prajangjian kalihan karajan Itali, ingkang anyêbutakên, bilih Itali angidini dhatêng Prasman anindakakên sakajêng-kajêng wontên ing tanah Maroko. Kosokwangsulipun tanah Prasman ugi kêdah angidini Itali, nglampahakên panguwasanipun ing tanah Tripoli. Wusananipun karajan Jêrman anganggêp, bilih Maroko satunggiling praja ingkang madêg pribadi, saha botên rila sangêt manawi wontên praja sanès anggadhahi panguwasa wontên ing ngriku. Ingkang makatên wau mèh nuwuhakên prang agêng. Salajêngipun nuntên dipun wontênakên konggrès antawisipun praja-praja ing Eropah, ingkang mutusi, bilih Prasman lan Sêpanyul kenging kintukintun. prajurit dhatêng Maroko minôngka panjagining pulisi ing wolung palabuhan tanah ngriku, saha padagangan ing ngriku lajêng kabikak tumrap sadaya bôngsa. Ing sakawit kampahipunlampahipun. inggih sae, ananging dilalah lajêng tuwuh bêrontakan ingkang dipun kêpalani dening Mulehaphid. Sabibaring bêrontakan wau, salêbêtipun watawis môngsa, sae, ananging saking dayanipun karajan Inggris mèh kemawon tuwuh prang antawisipun karajan Jêrman kalihan karajan Prasman, tujunipun kenging kasandèkakên, wusana lajêng dipun wontênakên sêrat prajangjian malih, ingkang anêmtokakên, bilibilih. karajan Prasman kakuwaosakên angawat-awati kawontênanipun Maroko. Botên watawis dangu malih dipun wontênakên sêrat prajangjian antawisipun karajan Prasman kalihan Sêpanyul, ingkang angidini karajan Sêpanyul angawat-awati tanah ing Maroko ingkang sadèrèng-dèrèngipun sampun dados kuwajibanipun, inggih punika tanah Maroko ingkang sisih lèr.
Makatên sabab-sababipun dene karajan Maroko kanthi kacariyosakên cêkakan, dumugining samangke dipun awat-awati ing karajan Prasman tuwin Sêpanyul.
Yèn rinaras pangrasaning ati / ananing lêlakon / tan lyan amung mèt kasêmbadane / ingkang
saking pangwasaning kardi / kang dahat pinardi / panguwasanipun //
yèn sarana dênira gêgrami / cipta kang katonton / anggung dêrêng pangupajiwane / mrih ing têmbe diwasane dadi / aran wong linuwih / kasugihanipun //
kang mangkana sarasaning ati / anggung caruk awor / lan tanduke ing sabarang gawe / tanpa
nanging parêk lan katêntrêmane / saking mungkur mring angkarèng ati / tan prêlu mêmikir / lakon kang ngêlangut //
awit ngrasa mungguh ing wong tani / yèn tinitah asor / datan pantês nunggal lan panggêdhe / yèn tinandhing saksat bumi langit / marma kang pinanggih / mung
wong tani / kang anggung katonton / trima urip saana-anane / mung ngudi mring têtêping rijêki / kang ajêg binukti / ing saarinipun //
yèn marêngi gagating hyang rawi / abang pindha obor / anyunari ing buwana kabèh / têmah mawèh enggaring wong tani / wus samêkta sami / ambucali kêmul //
magawe rêroyom / pindha jagad enggal gumêlare / kang sinimpên nèng têngahing wêngi / dupi wanci enjing / wus gumêlar wujud //
pan mangkana rarasing wong tani / kang anggung katongton / wusing krasa panasing srêngenge / nulya ngaso alon-alon mulih / mampir marang kali / adus cilam-cilum //
sapraptaning wisma nyandhak kêndhi / ngombe cêgog-cêgog / nora kudu angombe wedang tèh / banyu tawa bae wis marasi / wusing bubar bukti / ngaso anèng salu //
datan pisan nendra mrih kamuktin / mung môngka pangason / lingsir kulon ambal anyak
mêngko ing kuwatos / bok tinêmu wong aganggu gawe / mung ing cipta angraras kamuktin / lucitaning
sabarang kang kèksi / sinartan sarwayu //
kinyaringkênyaring. kang wulan angênani / pare ingkang amrok / têka katon lir dèn êdus jêne / tumanduk mring
Sri mulih / wus dangu ingantos / kaki tani kalawan somahe / tansah ithu dènira nampani / wusing nglumpuk nuli / dèn unggahkên lumbung //
radinanipun dumuginipun bontosing dhusun bikakan enggal inggih gampil kaambah ing mobil, kula malah sumêrêp taksi andhong wontên ing sacêlaking wana bikakan kangge ngêmot têtiyang ingkang bibar nyambut damêl utawi tiyang wangsul mêntas sade wêlit ing ngriku. Dene tiyang dhusun wangsul saking pêkên sami numpak taksi, punika sampun botên anèh malih.
Kajawi ing ngriku para kônca dhusun sami pikantukan saking anggènipun têtanèn, ugi samôngsa-môngsa gampil angsalipun yatra, sabab dene ing parêdèn sacêlakipun kathah ondêrnèmêng ingkang tansah kêkirangan tiyang kemawon, epahanipun kuli ing sadintênipun f 0.75.
Ing môngka kolonisasi ing ngriku taksih sagêd majêng wiyaripun tanpa kintên-kintên, janji para kônca tiyang Jawi botên wêgah nilar tanah Jawi ingkang saya lami saya botên kuwawa nyukani panggêsangan ingkang cêkap dhatêng tiyangipun. Miturut rêrancanganipun, kolonisasi wau mangalèripun sagêd wêwah jêmbaring sabin ilèn ngantos kintên-kintên 10000 bau.
Dene manawi Paman Kêrta ugi tindak mirsani rumiyin inggih prayogi, ananging inggih sampun têmtu mathukipun dhatêng kêrsanipun badhe tumut kolonisasi. Inggih sanajanna tanpa prêlu, nanging ugi botên badhe piduwung ing galih, dene tindakipun sagênsagêd. ningali panggenan-panggenan sanès ingkang asri anêngsêmakên. Mirsanana margi ing Tanjungkarang, menggok mangiwa dhatêng Gêdhong
ingkang kula tingali ing Lampung botên wontên ingkang nguciwani. Nanging ugi wontên ingkang kuciwa sakêdhik. Sawênèhing dintên kula nyobi sakêdhap numpak sêpur saking Tanjungkarang dhatêng Natar (margi sêpur ingkang dhatêng Palembang), punika raosipun ngapokakên sayêktos, saking dene rêgêd, jalaran saking kirang rimatan, botên ta ngamungakên kreta-kretanipun [kreta-k...]
[...retanipun] kemawon, namung ugi sêtatsiunipun bab prakawis rimatan rupinipun botên wontên bêgrutêngipun. Ugi pangurusipun adminisêtrasi rupinipun kirang sangêt, tandhanipun dintên punika Rêbo tanggal 28 Dhesèmbêr kula wangsul saking Natar numpak sêkintên jam 1 ing klas 2 saha rencang 1 bayaring kreta yatra sarupiyah katampi dening kondhèktur, anamung têrus dumuginipun ing Tanjungkarang botên dipun sukani karcis utawi bilyèt utawi rêsi.
Ananging ingkang makatên punika dilalah inggih komplit kalihan panjagènipun ing sêtatsiun Tanjungkarang, nalika kula pangkat jam 11 dintên kasêbut nginggil, sumêrêp agèn pulisi nomêr 41 linggih ngantuk wontên ing sêtatsiun.
Ingkang samantên kula kintên cêkap dongèng kula kangge nyêkapi pamundhutipun paman ing bab katrangan kawontênan ing Lampung.
Gampil kula matur malih kathah-kathah samôngsa-môngsa kula utawi ing ngriki utawi paman èstu tindak dhatêng Lampung, kêrsa rawuh ing rompok kula ing Wèltêprèdhên, Kampung Lima.
Langganan nomêr 1935 ing Makasar. Ragi anggumunakên manawi Kajawèn asring botên katampi. Môngka pangintunipun ajêg, tur inggih botên nate wangsul. Ewadene inggih kakintunan malih. Bab bayaran ingkang sampun katampèn, dumugi wulan Marêt ngajêng punika.
Langganan nomêr 419 ing Sêmarang. Rèhning panjênêngan sampun nglêbêtakên langganan enggal 4 iji, dados mêsthinipun pikantuk Kajawèn lêlahanan. Ananging rèhning sêmunipun botên kêrsa nampi prêsèn, mila paring panjênêngan arta langganan inggih katampi. Matur nuwun.
Para langganan lami ingkang sampun sami kêparêng ambiyantu nglêbêtakên langganan enggal 4 iji dalah arta langgananipun, lajêng pikantuk Kajawèn lêlahanan.
Kajawèn nomêr 51 saha 52 taun kapêngkêr, sampun têlas babarpisan, dados botên sagêd ngintuni dhatêng para langganan enggal, mugi sampun andadosakên cuwaning panggalih.
Cariyos Sawatawis Bab Kawontênanipun Bôngsa Kalang.
Ing Kajawèn ôngka 2 sampun kaandharakên, bilih tuwuhing cacriyosan bab asaling têtiyang Kalang punika kintên-kintên namung saking sêsêngitan kemawon. Saking sangêting sêsêngitan wau ngantos mawi dipun buktèkakên ing pundi patilasan utawi pasareaning lêluhuripun tiyang Kalang wau. Miturut cariyosipun wontên ing dhusun Praguman, Sêmarang. Mênggah wontêning sêsêngitan punika botên ngêmungakên dumugi samantên kemawon, sanadyan cara-caranipun ugi dipun awon-awon, kaanggêp manawi têtiyang Kalang punika, sanadyan tata lairipun sampun sami kemawon kalihan bangsaning Jawi saha ngrasuk ing agami Islam, ananging sajatosipun kathah sangêt bedanipun. Ing ngriku kacariyosakên, bilih têtiyang Kalang punika taksih anggadhahi cara lan lêlampahan ingkang anèh sangêt, ingkang anelakakên manawi têtiyang Kalang punika taksih angaji-aji dhatêng sagawon. Ing Kajawèn ngriki kados botên wontên awonipun, upami nyariosakên sawatawis mênggah cara-caranipun têtiyang Kalang ingkang nganèh-anèhi saha tuwuhipun kintên-kintên saking sêsêngitan wau. Kados ta: cara-caranipun tiyang jêjodhoan utawi manawi wontên tiyang kasripahan, amung kemawon manawi wontên lêpatipun, para maos mugi karsaa paring pangaksama.
Kacariyosakên, manawi wontên tiyang badhe mantu, wolung dintên sadèrèngipun mantu wau, sandhanganing kulawarganipun badhe pangantèn jalêr lan pangantèn èstri makatên ugi sandhanganipun badhe pangantèn kalih-kalihipun, kaklêmpakakên dados satunggal saha lajêng kalêbêtakên wontên ing kèncèng têmbaga. Kèncèng wau lajêng kasimpên wontên ing êpyaning griya, sasampunipun griya lajêng dipun rêsiki saha jubinipun dipun uwur-uwuri awu. Wiwit punika kulawarganipun badhe pangantèn kêkalih wau, salêbêtipun wolung dalu sami nglêmpak wontên ing ngriku prêlu sumêdya anjani,anjagi. manawi ing salajêngipun ing uwur-uwuraning awu wau wontên tapaking sagawon, punika anandhakakên bilih lêluhuripun suka palilah dhatêng ijabing pangantèn kêkalih wau, ananging ing ngriku têka botên kacariyosakên, kadospundi kadadosanipun manawi ing uwur-uwuraning awu wau botên wontên tapaking sagawon. Manawi sampun kabuktèn bilih para lêluhuripun anglilani, lajêng dipun wontênakên wilujêngan, saha ing papan panênunan dipun sadhiyani badhe kalih warni dipun abrit, ananging corakipun kothak-kothakan beda-beda, panggarapipun badhe kêkalih wau, ing salêbêtipun sadintên kêdah sagêd rampung babar pisan. Ingkang satunggal kasukakakên dhatêng pangantèn èstri satunggalipun malih dhatêng pangantèn jalêr. Salajêngipun kèncèng têmbaga ingkang kasimpên wontên ing êpyan lajêng
kapêndhêt, sandhangan-sandhangan ingkang kadèkèk wontên ing ngriku nuntên sami dipun ênggèni. Kala punika lajêng wiwit
dene tirahaning toya ing lantingan wau lajêng kaombèkakên dhatêng pangantèn kalih. Dalunipun pangantèn lajêng kapanggihakên. Kala panggihipun, pangantên jalêr kêdah anatasi lawe ingkang kaubêt-ubêtakên ing badanipun pangantèn èstri ngangge dhuwungipun, salajêngipun pangantèn kêkalih katêmtokakên anjênêngi pasamuwan wau ngantos sadalu muput, enjingipun pangantèn kêkalih sami mangangge sandhangan tênunan ingkang kadadakakênkadandakakên. sadintên kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, saha pangangge tênunan wau lajêng kasimpên kangge salami-laminipun minôngka jimat. Makatên cariyosipun tiyang Kalang manawi gadhah damêl mantu.
Samangke cara-caranipun manawi wontên tiyang kasripahan. Manawi wontên salah satunggiling kulawarganipun tilar, panganggenipun kulawarga ingkang tilar saha ingkang sampun lami-lami, sasampunipun layon kapêtak, lajêng kabêsmi ing dintên punika ugi. Dene pangangge ingkang enggal-enggal, punika inggih sami kabêsmi, ananging kala nyèwu dintênipun. Kajawi punika dhawahing tigang dintên utawi pitung dintênipun kawontênakên wilujêngan. Sawênèhing tiyang wontên ingkang anyariosakên, bilih dhawahing sèwu dintênipun sok wontên ingkang ambêsmi golèk kajêng, ingkang inggilipun satunggal ngantos kalih têngah kaki. Minôngka gêgambaranipun kulawarga ingkang tilar wau.
Kajawi kalih prakawis kasbut nginggil, wontên malih cacriyosan-cacriyosan bab cara-caranipun têtiyang Kalang ingkang sayêktos nganèh-anèhi, inggih punika ingkang anyariosakên, bilih têtiyang Kalang punika wontên ingkang asring anêmbah dhatêng rêca kajêng ingkang awarni sagawon, malah kabaripun rêca kajêng wau inggih sok kangge nyumpah barang. Punapa rêca-rêca wau awarni sêgawon sayêktos, punika dèrèng kasumêrêpan kanthi nyata, ananging kabaripun mila inggih yêktos, bilih têtiyang Kalang manawi anindakakên punapa-punapa ingkang gêgayutan kalihan agaminipun, punika asring migunakakên rêca kajêng gèpèng ingkang kanamakakên: puspa gambar, inggih punika manawi kalêrês wilujêngi tiyang pêjah.
Manawi kamanah kanthi panjang, mila inggih wontên lêrêsipun, bilih tuwuhing cacriyosan-cacriyosan ingkang botên kalêbêt nalar wau, jalaran saking sêsêngitan awit manawi katitik ing jaman kinanipun, têtiyang Kalang punika amila botên purun têtunggilan kalihan tiyang Jawi, saha manggènipun inggih tansah miyambaki. Dene ing samangke, sarêng têtiyang Kalang saya dangu saya purun angêmpali dhatêng têtiyang Jawi, sampun têmtu inggih saya angèl pangudinipun murih sagêd sumêrêp mênggah ingkang dados asaling têtiyang Kalang wau. (Badhe kasambêtan)
Gêsang sêsrawungan punika wajibipun tulung-tinulung, satunggal-tunggaling tiyang sami nindakakên padamêlan ingkang maedahi dhatêng sanèsipun, dene sampurnanipun botên sanès kajawi saking tulung-tinulung. Ungêl-ungêlanipun: tiyang botên sagêd ngêmplok sêkul sapulukan yèn botên saking pitulunganipun tiyang sèwu.
Mèh sabên tiyang tamtu botên sagêd anggulawênthah dhatêng anakipun piyambak, jalaranipun saking kawratên ing wajib utawi botên kobêr. Saupami sabên tiyang kobêr anggulawênthah dhatêng anakipun piyambak-piyambak, wohipun tamtu langkung miraos sarta mikantuki, tinimbang kalihan kasambatakên ing tiyang sanès. Punika sampun tamtu amargi tiyang sêpuhipun tamtu langkung mangrêtos dhatêng dhêdhasaring anakipun, môngka lampahing panggulawênthah punika, inggih kêdah makatên wau, kêdah sagêd salaras kalihan dhêdhasaring lare. Dhawahing panggulawênthah ingkang sagêd nocogi kalihan dhêdhasaring lare, kadosdene andhêdhêr wiji ingkang sae wontên pasitèn ingkang êloh, tuwuhipun badhe subur ngrêmbaka.
Mênggah limrahipun tiyang gadhah anak, manawi sampun umur antawisipun nêm pitung taun, lajêng kalêbêtakên sêkolah, kapasrahakên ing guruning pamulangan ngriku, supados dipun gulawênthah sarta dipun wulang. Cara ingkang makatên wau têgêsipun anggèning anggulawênthah dipun sambatakên, botên dipun tuntun piyambak.
Anggulawênthah punika sanès padamêlan gampil, botên kenging namung kaprusa waton kêdugi kemawon, nanging satunggiling padamêlan ingkang gawat sarta riwil, mênggah ingkang dados riwilipun, kêdah mawas
panggulawênthah sagêd salah kadadosan. Nanging manawi sampun kacêpêng, bok badhe dipun purih kados pundi kemawon, tamtu namung manut miturut.
Dados têtela sangêt, yèn anggulawênthah punika sajatosipun sanès padamêlan baèn-baèn, saya sarêng ngèngêti kêmpalipun lare sapamulangan, warni-warni dhêdhasaripun, saking anakipun tiyang pintên-pintên kêmpal dados satunggal, sawêg umuripun beda, dhasaripun botên sami, lantiping manah inggih beda-beda. Môngka sadaya wau lajêng dipun pasrahakên dhatêng guru, inggih wiwit punika tumrap lampahing panggulawênthah, guru mèh wênang anjênang ebor.
Miturut ing nginggil punika, lajêng têtela sangêt, yèn tuntunaning panggulawênthah, ingkang makatên punika, katingal botên prayoginipun, dene lare pintên-pintên namung mawi tuntunan satunggal, manawi ngantos wontên botên saenipun, badhe sinandhang ing tiyang pintên-pintên, kados ta : padamêlanipun guru botên mikantuki, tiyang sêpuhipun lare kapitunan, dene larenipun ingkang saya kejur,kojur. amargi rinisak dhêdhasaring raosipun. Risaking lare punika agêng sangêt, jalaranipun saking lêpating panggulawênthah. (Badhe kasambêtan)
Ing sisih punika gambaripun dhusun Tonaèr, wontên lèpènipun alit. Manawi nuju katiga ing ngriku dados jujuganing para ambêbêdhag andhapan, awit ing ngriku punika padununganing andhapan sami kasatan badhe ngombe.
Garèng : Ma, Ma, bênêre ngono aku iya mathuk mungguh rêmbugmu ing bab pratikêle wong dadi rerehan kuwi, mung bae sing dadi pandhuwur sok ora bisa ambedakake antarane dhinês karo partikuliran, ha mara pikirên, Ma, aku duwe sadulur kang maune dadi astèn, dumèh ora gêlêm angladèni main nyang panggêdhe bae, banjur disêngit lan digolèki salahe. Apa kuwi arane ora kojur satêngah modar têmênan.
Petruk : Pancèn iya sok mêngkono, tandhane aku duwe têpungan sing pintêr tur mêmpêng pagaweane, ewadene mêksa disêngit karo panggêdhene, jalarane ora liya marga dèn ayune ora cocog karo bojone têpunganaku mau,
sêmbahe. Ha, mara, apa ora caklat yèn mangkono kuwi. Dadi salahe sing wadon, nèk ora kakênêr bisa mlêbu nyang layang kondhitê.
Sêmar : Iya bênêr, pancèn iya isih ana lêlakon sing mangkono kuwi, mulane sing dadi ngisor iya kudu sing awas, sing bisa anggone anyratèni panggêdhene, lagi dadi asor ki sing gêdhe panrimane dhisik. Ewadene yèn wong kêpengin diarani panggêdhe kang utama, kuwi kudune iya ngênggoni têlung prakara, yaiku : I. nganggêp anak, II. nganggêp mitra,
kuwi nèk disanak sathithik bae, sok banjur sêmbrana, malah sok banjur gêlêm nungkak krama, apa manèh upama nganti dianggêp anak, oraa cluthak.
Petruk : Yah, kok kaya asu diarani cluthak, kajaba kuwi yèn ana panggêdhe nganggêp mitra karo rerehane, rak iya banjur ora kajèn, mara pikirên bae ta, nèk rerehane nganti wêruh yèn dianggêp mitra karo panggêdhene rak iya banjur gêmampang, têgêse : yèn ana salahe pagaweane, ora duwe wêdi utawa prihatin, rumasane, masa bakala dadi sabab, aku toh sobat karo panggêdheku. Yèn kêndhile kabênêr mêngkurêb, wani ngrikiti kas sing dadi têtanggungane, jarene: môngsa nganti dadia prakara, aku toh wis mêmitran karo lurahku. Hara apa kuwi apik, rak iya ora, ta. Mêngkono uga yèn panggêdhe nganggêp mungsuh karo punggawane, saya ora apik bangêt. Sabab punggawane tansah banjur gilapên [gilapê...]
[...n] bae, wusanane ana ing pagawean atine iya tansah ora jênjêm, kuwatir yèn mêngkone disêntak utawa dipêrdhom.
Sêmar : Lha kuwi nèk wong nonoman jaman saiki, panêmune mung nylakèthèk bae, andene ora, nèk
Garèng : Wiyah, bok aja nganggo disambungi langêndriyan, wong suwaramu pating sêmbèrèt kaya sêlomprèt kodanan kapat sasur taun, wis critakna bae, sing kosêbut têlung prakara mau.
Sêmar : Lha, kuwi mangkene, sing diarani panggêdhe kudu bisa nganggêp anak karo rerehane, kuwi tangkêpe panggêdhe karo bawahe kudu sing sumèh, sêmanak, ora kêna nyênyêngit, ananging ora kêna katon awèh ati, kudu bisa nyurup-nyurupake kuwajibane rerehane, lan kudu bisa ngrêksa.
Garèng : Wadhuh biyung, yèn bisa duwe panggêdhe kang duwe wêwatêkan mangkono kuwi, iya prasasat
dibayar kangjêng guprêmèn ki rak ora dikon sakolah, ananging dikon nyambut gawe. Ha, mara.
kathik kaya blênyik gosong ngono. Nèk rupane bagus, jarene: nèk priyayi macak mêngkono kuwi kirane iya ora bisa nyambut gawe, awit kuwatir nèk blangkone salawe sisih rusak, utawa jase sêtrikan kêras anyêmpirut.
Sêmar : Wiyah, kuwi rak mung omongmu dhewe. Dene kang diarani panggêdhe nganggêp mitra nyang rerehane, kuwi sing kêna diajak nyambut gawe bêbarêngan, lan sing krêsa ngèngêtake nyang bawahe sing kliru tindake, awit tumrape panggêdhe, sing karêm gawe cilakane punggawane kuwi ora kurang marga.
Garèng : Cocog, awit aku dhewe wis tau ngalami, ana panggêdhe arêp gawe cilakane bawahe astèn, kuwi ujug-ujug banjur mriksa kantore lan anakokake layang kang wus lawas bangêt, la, rama rak iya wis priksa dhewe yèn panindaking pagawean kantor ondêr dhistrik kuwi, jalaran saka kuranging punggawa sok kèthèr, iya wis mêsthine yèn layang mau digolèki ora enggal katêmu. Sanalika priyayi luhur mau banjur angrepotake marang pandhuwurane, amratelakake yèn priyayi mau sawijining astèn kang tledhor bangêt sarta kasuwunake supaya kalorod ing pangkate. Ha, mara, apa kuwi ora kojur.
Sêmar : Wiyah, kok banjur kadlarung-dlarung. Mungguh panggêdhe nganggêp mungsuh nyang punggawane, kuwi karêpe, panggêdhe kudu sing adil, ora kêna pilih êsih utawa ilon-ilonan, yèn ana punggawa tindake bênêr kudu dialêm, yèn salah iya kudu diukum apa mêsthine. [mêsthin...]
adhuh gusti kula / dene sampun agêng èstu / kula ngantos kêkilapan //
kula kintên sanès gusti / gusti mênggah sowan kula / badhe matur
ngêncupi / sok banjur rada kêplantrang / ing kono nuli diawe / ngriki gusti sampun mrika / mangke mindhak kêsasar / punika lo sêkar biru / wah wangine ora jamak //
sang putri bali nyêdhaki / karo mêthik kêmbang-kêmbang / ngrêgiyêk ana astane / ing kono abdi utusan / wiwit anggagas-gagas / priye mêngko sing kêtêmu / dene bangêt amêmêlas //
ananging sarèhne wêdi / yèn ta nganti murungêna / kangjêng ratu ing dhawuhe / abdi mantri nuli nekad / clathu nyang Mênurseta / dhuh dhuh gusti yêktosipun / ing lampah kula punika //
mung samono banjur nangis / ora bisa ambacutna / ing unine manèh-manèh / saka bangêt ora tega /anindakna piala / wusana nganti kêsundhul / Mênurseta angandika //
ana apa ta wa mantri / dene nganggo nangis barang / ayo ta wis bacutake / mundhak kêsuwèn nèng dalan / mau mantri utusan / suwe-suwe wis dipuntu / banjur calathu prasaja //
inggih yêktosipun gusti / lampah kawula punika / saking ngèstokkên dhawuhe / kangjêng ratu dhatêng kula / adhawuh mêjahana / dhatêng gusti Dèwi Mênur / nanging kula botên tega //
ing kono mau sang putri / sanalika krasa nratab / dhêg-dhêgan ing panggalihe /
gumlundhung kidange mati / atine [a...]
[...tine] dijukuk kêna / lan banjur dicaosake / mênyang kangjêng ratu enggal / sanalika didhahar / mêntahan lan kêrut-kêrut / ngandikane piyambakan //
dene atine si anjing / mung kaya atining
Juru anggantung (lêgojo) ing Batawi, sampun bidhal dhatêng tanah Sumatra, prêlu badhe anggantung bôngsa Komunis ing Padhang cacah 4, ing Palembang 5, sadaya wau sampun sami botên angsal pangapuntên dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Sampun kawartosakên, bilih Paduka Tuwan Mr. Duyfjes pokrul jendral, kawisudha jumênêng lid rad Indhia. Anggêntosi Paduka Tuwan Mr. Filet, mênggah gambaripun Paduka Tuwan Mr. Duyfjes kados ing nginggil punika. Badhe têtêpipun Tuwan H.C.V.P. Treffer tilas up komisaris, ingkang prêlop wontên ing nagari Walandi, dados kontrolir B.B. puni
badhe nuwuhakên kirang rênaning têtiyang karerehanipun, awit asring gadhah tindak botên ngadil.
Pangadilan luhur sampun nêtêpakên ponis rad pan yustisi ing Surabaya. Pasakitan nama G.M. Schultz botên gadhah padamêlan, manggèn ing Banjarmasin, kaukum kunjara 6 wulan jalaran nyolong.
Panyuwunipun matsêkape kapal api ing Singgapura bab suwaking pranatan wontênipun sêsakiksêsakit. kolerah pancèn sampun badhe kalampahan, awit sampun 14 dintên botên wontên tiyang ingkang sakit, wusana lajêng grudug, kala tanggal 27 Dhesèmbêr, ing griya parimatan tiyang ewah wontên tiyang sakit ngantos 8.
Ing têngah-têngahaning wulan Januari punika, pamarentah badhe ambidhalakên têtiyang dhatêng Dhigul malih, kintên-kintên wontên tiyang 100, tamtunipun taksih
pangantèn ing karaton Ngayogyakarta sampun kalampahan dhaup, dalunipun mawi pasamuwan bêksan badhaya Srimpi, saha lajêng dhansah. Enjingipun kaparêng boyong dhatêng dalêmipun piyambak-piyambak.
wontênipun makatên, jalaran pangulu botên purun ningkahakên, awit pangantèn èstri dèrèng ngakil balèg. Ing bab punika lajêng kapasrahakên ing pangadilan.
Kengpo martosakên, tiyang nama Kaji Ngali ing dhusun Citamian, gadhah maesa bule sagêd dados dhukun. Maesa
wau kapapanakên wontên sawingking masjid. Ing sapunika dèrèng kasumêrêpan, tiyang ingingkang. dhatêng ngriku ngangge prabeya punapa botên.
Kantor Van Arbeid badhe damêl papriksan wontên ing kabudidayan-kabudidayan sata ing Surakarta lan Ngayogya, murih kabudidayan nyuda cacahing lare ingkang sami nyambut damêl ing gudhang. Wontênipun papriksan makatên wau awit saking panyuwuning golongan kuli neneman, dening sami rumaos kawratên ing damêl.
Sêrsan juru sêrat prigubipribumi. nama Johannes ingkang sampun kaprênahakên ing Marakrambangan, angsal dhiplomah panggêgana dharatan, lajêng badhe sinau malih murih sagêd angsal dhiplomah malih ing panggêgana lautan.
Kawartosakên, bilih Kangjêng Bupati Bandhung, Radèn Adipati Arya Wiranata Kusuma sakalihan, tuwin Radèn Mas Panji Gôndasumarya, up jaksa pènsiun ing Surakarta ugi sakalihan, sampun kaparêngakên sowan sri bagendha kangjêng rajaputri, nuju ing wanci sontên.
Kawartosakên, asistèn wadana ing Dhepok, Ngayogya, mêntas nyêpêng dhukun nama Sayid Idris, dados dhukun ingkang dipun suyudi ing tiyang kathah, dhukun wau ngakên turunipun Kangjêng Nabi Muhkhamad, kacêpêngipun tiyang wau wontên ing Winanga, manggèn ing griya gêdhong agêng.
Panyuwunipun Gêmèntê ing Batawi badhe damêl sambutan kathahipun kalih yuta rupiyah sampun dipun parêngakên ing pamarentah. Parêpataning Gedeputeerden Pasundhan inggih sampun nayogyani.
Tiyang nama Bok Pawira ing dhusun Pundhong, Ngayogya, mèh tiwas jalaran manak dipun pitulungi ing dhukun kampung, tujunipun lajêng kêtulungan ing dhukun bayi (vroedvrouw) saking griya sakit Petronelah. Punika nocogi kados suraosing karangan ing Kajawèn nomêr 2 ing bab dhukun kampung.
Sêdyaning B.O. nyatunggal dhatêng P.P.P.K.I. kados ingkang dipun rêmbag ing konggrès, dipun sayogyani ing ngakathah.
Wontên pawartos, bilih ing laladan tanah Batak tuwuh sêsakit pès maesa ingkang mutawatosi. Gupêrnur Sumatra sisih kilèn ngawontênakên undhang-undhang ngawisi têtiyang botên kenging ambêkta kewan anggayêmi dhatêng laladan ngriku.
Ewah-ewahan ing pulo Jawi tuwin Madura. Wiwit benjing Juli badhe dipun wontênakên gêwès administrasi: Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan, punapa malih Surakarta lan Ngayogya. Benjing Januari 1929 badhe dipun wontênakên propènsi ing Jawi Wetan, sasampunipun kalampahan sataun, sawêg Jawi Têngah. Surakarta tuwin Ngayogyakarta dèrèng kadadosakên propènsi rumiyin, ugi dèrèng dipun têtêpakên, punapa ing ngriku dipun wontênakên rad pan adpis tumrap narendra Jawi. Pangagêngipun ing ngriku badhe dipun pangkat gupêrnur. Ingkang dados Gupêrnur Jawi Têngah, panjênênganipun Tuwan P.J. Van Gulik rêsidhèn ing Sêmarang, dene ingkang dados Gupêrnur Jawi Wetan Tuwan W.Ch. Hardeman rêsidhèn ing Surabaya. Rêsidhèn Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta sapunika, têtêp, ugi badhe pinangkat gupêrnur.
Rêgining lisah pèt ing wêkdal punika suda kathah sangêt, ingkang rêgi f 3.85 lajêng jlêg
sampun damêl wara-wara, dhawahing karamean wiwit tanggal 11 dumugi 23 Marêt ngajêng punika, nanging ing sapunika malêbêtipun tiyang ningali sarana dipun pupu ing beya.
Miturut bêslit gupêrmèn ing Surakarta badhe dipun êdêgi pamulangan tukang bêsi.
Ing nginggil punika gambaripun para punggawa ing Bale Pustaka nalika kalêmpakan angurmati panjênênganipun Tuwan G.J.P. Vernet amtênar Bale Pustaka ingkang pènsiun. Gambaripun Tuwan Vernet ingkang lênggah ing têngah sêpuh piyambak.
Kajawi punika sampeyan ambêkta êmas sacêkapipun kangge tumbas barang-barang ingkang kenging kangge anjugrugakên parêdèn, sarta kangge angepahi tiyang-tiyang ingkang sagêd saha sêtya, ingkang sagêd migunakakên barang-barang wau. Nanging kêdah sampeyan èngêt-èngêt, sampun ngantos langkung saking tiyang tiga utawi sakawan. Awit manawi langkung saking samantên, lampahipun
Manawa sariramu ora karsa, aku arêp angrêmbugi wong liya, mulane enggal ngandikaa: karsa utawa ora, awit aku arêp tumuli bali marang Mur supaya bisaa têkan kana sadurunge môngsa udan.
Tuwan propesor pitakèn: Apa êmas kang kok dhawuhake mau kok gawa,
kampil ingkang saking wacucal punika, satêmah wicantên makatên: Kang kaya ali-ali iki, dhuwit, nanging ora ditamtokake dhuwit jaman apa. Saka pandugaku êmase diwowori salaka sathithik, lah, iki ana sing rusak marga tuwane. Satêmêne kêna katamtokake yèn dhuwit iki wis tuwa bangêt.
Sasampunipun wicantên makatên Tuwan Higgs mêndhêt sêsupe karajan wau saking kanthonganing rompinipun, lajêng dipun tingali malih kalihan suryakanthanipun.
Tuwan propesor: Mara, tampanana: ali-ali kang mung disilihake iki. Kiraku pancèn ali-ali iku tulèn. Bênêr dhèk biyèn kêrêp kaliru anggonku nangguh sawiji-wijining barang kuna, ing bab tulèn lan orane, nanging saiki wis arang-arang bangêt kaliru. Tumrape aku ali-ali iku ora migunani. Pagaweyan kang kocaritakake iku ambêbayani. Saupama kang angajak angadani pagaweyan iku dudu sariramu, aku wis mêsthi amangsuli: Balia dhewe bae mênyang ing Mur. Nanging ing sarèhne sariramu wis nate mitulungi aku saka bêbaya pati, yaiku marasake anggonku lara tipus, mulane aku iya gêlêm milu ngadani pagaweyan iku. Kajaba iku ing saiki aku lagi nêmoni prakara warna-warna kang ora nyênêngake marang atiku. Sariramu wis mêsthi bae ora krungu warta iku, awit kabênêran ana
Higgs, manawa sariramu karsa milu ngadani pagaweyan iku, aku iya gêlêm, ing wêktu iki, lungaa mênyang ngêndi bae, tumraping awakku ora ana bedane.
Ing wêkdal punika kamirêngan swara gumuruh, inggih punika swaraning kori jawi katutup
makatên: awit ingkang asma sri narendra. Swara ingkang makatên wau winangsulan: Iya, lan awit saka asma dalêm sri narendra putri, utawa manèh awit saka asmane santana dalêm liyane. Lan yèn kowe melik iki, ya ênya jupukên, ta. O rupamu, pulisi goblog, dhasar èlèk thik wêtêngmu bèkèl.
Sasampunipun lajêng rame botên kantên-kantênan, kadosdene campuring tiyang kalihan abrag-abrag ingkang sami kêglundhung saking undhak-undhakan. Kala punika kêmirêngan
kagèt: Sajake swarane Si Samuel, yakuwi Sêrsan Quick. Na, wêruh aku saiki, mêsthine bae bab prakara mayit garing sing koêkon ngêtokake saka pêthi dhèk awan mau. Kowe rak mêling ta: Propesor Higgs supaya barang mau disingkirake.
Sakala punika korinipun ing ngriku kabikak kanthi paksa saha lajêng wontên tiyang agêng inggil lumêbêt ing kamar ngriku, ing tanganipun tiyang wau ambêkta bangke tiyang ingkang kabuntêl, salajêngipun bangke wau kaglethakakên mujur wontên ing meja saantawisipun gêlas anggur ingkang kangge inum-inuman tiyang têtiga wau. Tiyang ingkang ambêkta
bangke matur dhatêng Kaptin Orme makatên: Sampun andadosakên panggalih, bandara kaptin, sirahipun bangke punika ical, kintên kula samangke mondhok wontên panggenaning pulisi ngandhap ngrika, kadospundi malih tiyang kula botên gadhah punapa-punapa kangge
dene gulunipun lajêng putung, ingkang anjalari sirahipun bangke wau dipun cêpêng ing pulisi.
Sasampunipun Sêrsan Quick rampung anggènipun wicantên, kori lajêng kabikak malih, salajêngipun wontên agèn pulisi kalih lumêbêt ing kamar ngriku, kalih-kalihipun kêtingal lêmês lan rêgêd, ingkang satunggal nyêpêngi rambuting sirah bangke sarana kacêngkiwing tuwin dipun têbihakên.
Tuwan propesor sangêt nêpsunipun sarta pitakèn makatên: Apa karêpmu, dene ujug-ujug wani malêbu ing kamarku. Apa kowe anggawa layang panguwasa.
Agèn pulisi ingkang satunggal, lajêng mangsuli kalihan nudingi badaning bangke ingkang kabuntêl ing mori: la punika.
Agèn pulisi satunggalipun wicantên sarwi angangkat sirahing bangke: la punika. Awit ingkang asma kangjêng sri narendra, kula tiyang kêkalih wajib nêdha katrangan dhatêng tiyang punika, dene tiyang punika wani-wani ambêkta bangke wontên ing margi kanthi sêsidhêman. Piyambakipun punika nêmpuh dhatêng kula mawi migunakakên bangke wau, ingkang punika
pulisi makatên wau, Sêrsan Quick nêpsu sangêt, saha lajêng ebah badanipun badhe mêndhêt bangke ingkang wontên ing meja, ingkang kintên-kintên badhe kapigunakakên kangge dêdamêl malih. Sanalika agèn pulisi kêkalih wau lajêng mêndhêt dêdamêlipun pênthung.
Sumêrêp makatên wau, Kapitan Orme lajêng anêngahi tiyang ingkang sami grêjêgan punika, wicantênipun: he, apa kowe kabèh padha edan. Wêruha, yèn patine wong wadon iki wis ana patang èwu taun.
Agèn pulisi ingkang nyêpêngi sirah wau lajêng wicantên dhatêng kancanipun makatên: ya talah, kiraku iki salah sawijining bangke kang wis tuwa bangêt, lan disimpên ing musèyum. Ya mèmpêr, layak ambune apêk bangêt. Sasampunipun wicantên makatên, lajêng angambêt sirahing bangke, saha lajêng kaglethakakên wontên ing meja.
Samangke satunggal lan satunggalipun sami suka katrangan piyambak-piyambak. Agèn pulisi kêkalih wau sarêng anggèning kisinan sampun dipun jampèni mawi ombèn-ombèn anggur kalih gêlas, lajêng sami kesah, ananging sadèrèngipun kesah mawi nyathêti nama-namanipun têtiyang ingkang sami wontên ing ngriku tuwin namaning bangke gingragaring. wau.
Sakesahipun pulisi kalih lajêng kamirêngan wicantênipun sêrsan ingkang napsu wau makatên: dhuh bandara-bandara, mugi kaparênga ngagêm rêmbag kula punika, samukawis punika dèrèng tamtu nyocogi kalihan wujudipun, upaminipun kemawon tiyang ingkang sleyoran dhawah ing siti, punika dèrèng kinantên manawi piyambakipun mêndêm, sagêd ugi piyambakipun punika edan, utawi dhêngglêng, makatên ugi bangke punika botên kenging dipun wastani bangke dupèh badanipun asrêp utawi kakên, sagêd ugi punika satunggaling mummie aliyas bangke garing, kadosdene ingkang sampun kapriksanan ing panjênêngan sadaya wau. Sampun kalilan.
Sasampuning ing griya sêpên malih, saha bangke sampun dipun rimati, lajêng sagêd anglajêngakên rêmbag ing ngajêng wau.
sadaya sami sarêmbag, bilih kaontunganipun ing têmbe badhe kabagi waradin, dene manawi salah satunggal wontên ingkang pêjah, bageanipun wau lajêng kabage malih dhatêng ingkang kantun. Ing sakawit pancènipun kula botên anyondhongi, awit kesah kula punika namung prêlu badhe ngêntas anak kula, ananging sanèsipun sami cariyos, bilih ing têmbe wingkingipun kula sadaya rak inggih kêdah gêsang, lan upami kula ngantos dumugi ing pêjah, tamtunipun anak kula rak inggih kêdah gadhah arta kangge gêsangipun, jalaran saking punika, kula inggih lajêng miturut.
Sasampunipun makatên, Kapitan Orme lajêng pitakèn, supados katamtokna kuwajibaning satunggal-satunggalipun, pungkasaning rêmbag, kula dipun wajibakên dados cucuking lampah pitêdah margi, Propesor Higgs dipun wajibakên dados juru basanipun, lan Kapitan Orme dados insinyuripun tuwin pangagênging prajurit. (Badhe kasambêtan).
Radèn Sumadirja, ing Pakalongan. Pakabaran panjênêngan sampun kawrat ing Kajawèn. Nuwun. Pitakèn panjênêngan bab tiyang punika, inggih ingkang nyambut damêl ing Kajawèn. Asarêng punika panjênêngan kakintunan Kajawèn minôngka conto, sukur kaparêng mradinakên, murih wontên para mitra ingkang lajêng kaparêng sami lêngganan.
sudan. Nanging tiyang sagêd anglêbêtakên lêngganan sawarni cacah sakawan iji, tuwin sampun ambayar, angsal
Ing nginggil punika kawontênanipun pasabinan ing tanah Karo, Sumatra, wujudipun adamêl sêngsêm, ing têmbe tuwuh rijêki. Kawontênaning siti wau pêpindhanipun kados gumêlaring salaka, ing têmbe awoh êmas.
Êndêm punika sayêktosipun sawênèh lêlampahan ingkang damêl supe, tuwin adhakan sangêt kasrambah ing tiyang. Dene mênggahing bakunipun, êndêm punika sampun kalêbêt dhatêng golonganing: ma, ingkang wajib sinirik, inggih punika: main, minum, madat, madon, maling. Ma: gangsal wau ingkang katingal damêl êndêm, namung minum kalihan madat. Nanging manawi dipun raos yêktos, punapa ingkang andadosakên êndêm punika, punika malah kawontênaning ma gangsal prakawis wau taksih kirang, awit êndêm makatên atêgês kataman ing lêlampahan ingkang damêl supe, dados punapa ingkang nyupèkakên, inggih nama angêndêmi, lan ingkang supe nama mêndêm.
Risaking pikiran, sanadyan saras namung wontên ing sawangan.
Sarèhning sabab-sabab ingkang dados jalaraning êndêm punika wontên, dados tiyang inggih sagêd nyumêrêpi tuwin anjagi kaprayitnaning batos, murih èngêt lan sagêd anyingkiri dhatêng kawontênan ingkang damêl karisakan wau. Makatên malih tiyang inggih kêdah mangrêtos, bilih kasarasaning badan punika kêdah dipun rêksa, awit sok tiyanga botên angrêksa kasarasaning badanipun, inggih atêgês botên rumêksa dhatêng rahayuning jiwanipun.
Ing ngriki ngandharakên sawatawis ing bab awoning satunggal-satunggaling êndêm wau, kados ing ngandhap punika:
Êndêming main, sampun limrah tiyang main punika manggih karisakan, awit dèrèng wontên tiyang sagêd manggih kamulyan saking anggènipun main. Sabên tiyang main inggih tansah sangsara gêsangipun, dene agêng aliting kasangsaran, manut agêng aliting anggènipun main. Dene êndêmipun, manah tansah botên têntrêm wontên ing griya. Manawi sampun kawon, botên wontên barang ingkang botên dipun dhindhal, tuwin lajêng adhakan ngambah dhatêng kanisthan.
Mênggah awon ingkang kasatmata ing sanès, inggih [ing...]
[...gih] punika bab risaking badanipun, jalaran saking kirang nêdha, kirang tilêm, wandanipun ngantos ngêlub-êlub, adhakanipun lajêng kacandhak ing sakit, labêt saking kasok ing sayah.
Mokal saupami tiyang botên sumêrêp dhatêng awonipun tiyang main. Lan mokal saupami wontên tiyang kados makatên sagêd manggih katêntrêman ing gêsangipun. Saya tumrap tiyang ingkang sampun koncatan ing budi padhang, tuwin tiyang asor, main wontên sapinggiring radinan punika rumaos sae kemawon, dipun anggêp sanès punapa-punapa.
Para maos mugi botên kêlintu tampi, amastani manawi main punika namung kawon thok, punika botên, ugi wontên ingkang mastani dados praboting kasusilan. Upaminipun manawi pinuju pasamuwan, punika limrah tamu dipun wajibakên kasukan, malah wontênipun ing kalangan ngriku, patraping kasukan punika kenging kangge titikan dhatêng wêwatêkanipun ingkang sami nglampahi, awon saenipun sagêd kêtingal, mila murih ngambah ing kautamèn, kasukan punika kêdah botên tilar tatakrami.
tiyang sampun botên prêlu dipun cariyosi malih, sabên tiyang inggih sampun sumêrêp, bilih êndêming minum punika têgêsipun êndêming inuman kêras.
Bab êndêm punika, kados mênggahing bôngsa Jawi wanuhipun sampun dangu sangêt, malah ing kina pisan sampun wontên, ingkang dipun ombe badhèg, inggih punika duduhing tape. Dene pangombenipun manawi nuju pasamuwan, kados ta wontên ing pasamuwaning tiyang gadhah damêl mantu. Saking kêlimrahipun, tuwin saking anggèning andadosakên karênaning akathah, tiyang kina ngantos angwontênakên pradikaning minum, inggih punika nyôndra dhatêng wujud tuwin pratingkahipun tiyang ingkang nglampahi, sabên saombenan dipun wastani sadhasar, inggih punika kasumbung alit, satunggal-satunggaling pangombe gadhah pradika piyambak-piyambak, kados ta:
Sadhasar, candranipun: eka padmasari, têgêsipun, eka: satunggal, padma: kêmbang, sari: ambêt. KadosDados. tiyang ngombe inuman angsal sadhasar punika dipun upamèkakên kados mêkaring sêkar ingkang mawa gônda, asrining wujudipun adamêl sêdhêping pandulu, gandanipun adamêl rêsêping manah.
Kalih: dwi martani, têgêsipun, dwi: kalih, martani: pitutur. Kajêngipun nginum angsal kalih dhasar punika cêtha ucapipun, wontênipun namung sarwa rumakêt, tanduking tatakrama tansah ngrêsêpi manah, botên wontên tiyang ingkang botên dipun anggêp mitra sajati.
Tiga: tri kawula busana, tri: tiga, kawula: rencang, busana: pangangge. Têgêsipun tiyang ngombe angsal tigang dhasar punika, kados upamining rencang nyandhang ngangge sarwa sae, mongkoging manahipun kados kêdugi anjèjèri bandaranipun, punika dados titik wiwit karaosing pangombenipun.
Sakawan: catur wanara rukêm, catur: papat,
wanara: kêthèk, rukêm: têtêdhan utawi wowohan. Têgêsipun ngombe angsal kawan dhasar punika, pêpindhanipun kados kêthèk rêbatan wowohan, pating cruwèt adamêl kisruh.
Gangsal: pônca sura panggah, pônca: lima, sura: wani, panggah: mantêp ing pakèwêd, sanadyan dumugi pêjah pisan. Dados tiyang minum ingkang sampun angsal gangsal dhasar punika, wontênipun namung sarwa wani, tanpa
ngombe angsal nêm dhasar punika landhêping panggraitanipun tansah mêngku kaprayitnan, mirêng rêmbag ingkang samar-samar, wêkasan damêl salah tampi.
Pitu: sapta kukila warsa, sapta: pitu, kukila: manuk, warsa: udan. Tiyang ngombe angsal pitung dhasar makatên, pêpindhanipun kados pêksi kajawahan, wontênipun namung ngêthêthêr, kantun kumrêcêking ungêl, punika nandhakakên sampun kaduk ing raosipun.
Wolu: astha kacara-cara,sacara-cara (dan di tempat lain). astha: wolu, kacara-cara: muni sawiyah-wiyah. Kajêngipun ngombe ingkang sampun angsal samantên wau, ungêlipun sampun pating calewo, ingkang tanpa têgês, wontênipun namung sarwa kisruh.
Sanga: nawa wagra lupa, nawa: sanga, wagra: sawêr agêng, lupa: luwe. Tiyang ngombe angsal sangang dhasar punika pêpindhanipun kados sawêr lêsu, kantun ngalêkêr tanpa bayu.
Sadasa: dasa buta mati, dasa: sapuluh, buta: danawa galak, mati: pêjah. Têgêsipun, tiyang manawi pangombenipun sampun angsal sadasa dhasar, kados danawa galak pêjah, galakipun ical, kantun awarni bathang kemawon.
Dados manawi mirid pradikaning minum sadasa prakawis punika, kêtingal sangêt mênggahing panggambaring tiyang ngombe wiwit ingkang sae dumugi ingkang awon. Wosipun tiyang kêladuk ing pangombe punika awon, awit lajêng nama tiyang mêndêm, saya awon malih manawi tiyang mêndêm ingkang nglantur, inggih punika ingkang nama wurudawa. Dados sampun kêlintu, amastani tiyang ngombe inuman kêras lajêng dipun wastani tiyang minum, tiyang minum makatên kajêngipun tiyang ingkang sampun anjatuh dhatêng inuman, wurunipun dawa, sasat tanpa èngêt.
Tumrapipun ing kasarasan, punika para maos sampun sagêd anggalih piyambak, pundi wontên tyang minum sae badanipun, mila panutuping bab minum, wontênipun kêdah kanthi dugi prayogi, dene dipun tilar saya utami. Wosipun kêdah èngêt dhatêng ingkang
kaanan / apan ta wus kaèksi / wiwit piyambakan / ingkang andhap wus nyata / giyaking jalu lan èstri / wus mawor padha / kênya: tan nêdya kari.
Ing kalaning bidhal duk ing wanci enjang / katon samargi-margi / lare bêbayakan / pindha sêkar sataman / rumêngga asrining nagri / ing sêdyanira / ngudi kagunan luwih //
kaananirèng pakaryan / kang wus kalakyan nguni / mung wajibing priya / nanging jaman samangkya / kênya datan nêdya kari / bedane apa / têmah wani jèjèri //
ing pakaryan, ngangkat karyaning prajurit / it bôngsa Jawa / maksih kawon sacêplik //
mung kari carita / ingkang prajurit èstri / kadi duk ing kuna / kocap ing jaman purwa / misuwur Wara Srikandhi / prajurit kênya / ing yuda pilih tandhing //
Lawan malih nalika Radèn Irawan / jumênêng narapati / ajêjuluk aran / Gambiranom sudibya / yasa kang
Ewadene murih sagêd prayogi, têgêsipun sampun ngantos sami manggih kapitunan, punika kêdah wontên rekadayanipun guru kalihan tiyang sêpuhipun, sakalih-kalihipun prayogi nyambut damêl sêsarêngan. Kala-kala ngwontênakên pêpanggihan, ingkang prêlunipun ngrêmbag kabêtahaning piwulang sarta panggulawênthah.
Reka makatên punika agêng pigunanipun, uwohipun maedahi sangêt dhatêng lampahing piwulang sarta panggulawênthah, jêr tumraping tuntunanipun dhatêng lare, guru kalihan tiyang sêpuh punika kalih-kalihing atunggal, sami dene nunggil ancas.
Makatên wujuding lare ingkang botên dipun ulat-ulatakên ing tiyang sêpuh.
Sêsrawunganipun guru kalihan tiyang sêpuhipun murid punika, sanès kabêtahanipun sintên-sintên, balik umum dados kuwajibanipun bôngsa kita, dados sadaya kemawon kêdah ngrumaosi gadhah kabêtahan punika. Kula kirang mupakat manawi tuntunaning panggulawênthah namung kapasrahakên dhatêng guru kemawon, dening kirang sae uwohipun, kosokwangsulipun kula pracaya sangêt, panggulawênthahing guru ingkang mawi pitulunganing tiyang sêpuh punika, tamtu badhe agêng pigunanipun.
Lêpat sangêt tiyang sêpuh ingkang botên ambiyantu dhatêng padamêlanipun guru, sarana mituturi anakipun, anjagi karêsikanipun, kasrêgêpan, tabêri sarta tumindaking wajib. Kathah kemawon tiyang sêpuh ingkang malah ngalang-alangi dhatêng kamajênganipun lare, kados ta: dipun jak anjagong, anggarap padamêlan, dipun jak kêkesahan, ingkang sadaya wau sanès [sanè...]
[...s] prakawis ingkang prêlu.
Kathah kemawon tiyang sêpuh ingkang kasangêtên pambombongipun dhatêng lare, ngantos anglirwakakên dhatêng prêluning panggulawênthah, upaminipun: yèn anakipun sawêg muring, môngka botên purun sinau, dipun kèndêlakên kemawon. Ingkang makatên punika lêpat sangêt, sanajan ta sampun lêrêsipun, ananging manawi wêlas têmahan lalis, punika malah badhe damêl wisuna, maha dhatêng kasangsaraning anakipun piyambak.
Lare ingkang kala alitipun dipun ugung sarta angsal pambombong saking tiyang sêpuhipun, pikiranipun tangèh sagêdipun lumampah, têgêsipun sagêd malêtik migunakakên akal budinipun. Dene yèn sampun tinilar ing tiyang sêpuhipun, gêsangipun wontên ing bêbrayan kidhung sangêt, dening kala alitipun botên nate nyambut damêl ingkang sakintên sagêd murakabi ingakathah, kulinanipun namung manah bêtahipun piyambak, nanging sarêng sampun botên wontên ingkang dipun êndêl-êndêlakên, katingalipun kidhung sangêt. Punapa botên makatên.
Salêbêtipun Kajawèn ngrêmbag bab kirang prayogining tindakipun dhukun kampung, anyarêngi kêsundhul wontên pawartos ing bab tiyang manak nandhang kasusahan jalaran saking pitulunganipun dhukun kampung, kados ingkang kawrat ing pawartos warni-warni Kajawèn nomêr 3.
Wêwarah mênggahing bab kiranging prayoginipun dhukun kampung, kados saya damêl marêming galihipun para maos, awit tansah manggih tôndha saksinipun.
Ing Kajawèn nomêr 12 sampun ngandharakên bab wau, nanging prayogi dipun wêwahi malih ing kawontênaning pitulunganipun dhukun kampung, ingkang taksih gêgayutan kalihan kabêtahanipun tiyang gadhah anak.
Sayêktosipun tindaking dhukun kampung tumrap tiyang manak punika ingkang kêtingal namung nyamari, waton taksih anggarap inggih taksih kamoran mutawatos. Kados ta: ing bab panggarapipun bayi, punika mênggahing dhukun kampung tansah taksih mawi cara andadah, andulang, anjampèni bayi, kados tatacaranipun dhukun limrah.
Bab dadah, tumrapipun bayi, sawêg tata lairipun kemawon sampun kêtingal, bilih badanipun taksih sarwa ringkih, prêlu punapa mawi dipun dadah. Môngka patraping pandadah wau têtela namung saking ngawur, namung cariyosipun kemawon, bayi ingkang botên dipun dadah punika benjing agêngipun badhe botên rosa.
Bab dipun dulang, cariyosing dhukun samar manawi
bayi badhe kêluwèn, awit botên wontên ingkang kalêbêt ing wêtêng kajawi toya sêsêpan. Sayêktosipun ing bab dulang punika tumrapipun têtiyang pribumi taksih tansah dados pamanahan, sanadyan ingkang sampun mangrêtos, ugi taksih wontên ingkang nindakakên dulang. Nanging ingkang dipun kajêngakên ing ngriki bab dulang dublag, inggih punika andublag sêkulipun ulêg, larenipun ngantos kêtingal mêgap-mêgap, punika sêsagêd-sagêd sampun ngantos kêlampahan.
Bab anjampèni bayi, ingkang dipun wastani nyêkoki, punika tumraping dhukun amastani damêl rêsiking mêtêng.wêtêng. Nanging manawi dipun piridakên kalihan kawontênaning bayi, ragi botên mèmpêr, awit bayi waras wiris, tuwin wêtêng taksih rêsik têka dipun jampèni, tur jampinipun wau namung kanthi ukuran kintên-kintên. Punika punapa prayogi.
Wontên malih tatacara ingkang dipun wastani walik dadah, inggih punika anggarap, ngulèni wêtênging biyung sasampuning salapan dintên, pikajênging dhukun nêdya badhe mulihakên wadhah bayi dhatêng papanipun lami. Punika kêrêp pinanggih wontên tiyang sampun waras wiris lajêng dados rêngkêng-rêngkêng, môngka pancènipun sampun têrang, tiyang sampun botên punapa-punapa salêbêtipun salapan dintên, rak nama sampun saras, têka lajêng dados sakit malih. Punika prayogi dipun manah panjang.
Ing sapunika kadospundi murih têtiyang ing pakampungan sumêrêp dhatêng lêpating tindakipun dhukun kampung wau, punika namung gumantung dhatêng pakulinanipun têtiyang ing ngriku, janji sumêrêp dhatêng pitulungan ingkang prayogi yêktos, dangu-dangu tamtu ngandêl dhatêng pigunaning dhukun ingkang mangrêtos.
Dene dhukun ingkang mangrêtos punika dhukun ingkang sampun angsal pangajaran, inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani dhukun branak (vroedvrouw). Ingkang sami nglampahi dados dhukun branak wau sampun angsal pasinaon ing bab èwêd pakèwêdipun tiyang gadhah anak, sumêrêp dhatêng rêrigên patraping pangupakara biyung dalah anakipun, ngantos sadumugining rêncang, sarta dadosipun wau saking palilahing pamarentah.
Mèh ing sabên kitha agêng tamtu wontên, tuwin gampil sangêt undang-undanganipun, malah wontên ingkang dhukun branak dêdamêlaning pamarentah ingkang namung maligi kangge mitulungi lêlahanan.
Têtiyang pribumi sampun ngantos ngawontênakên manah èwêd pakèwêd, awit mênggahing dhukun branak badhe botên ambedak-bedakên tiyang. Malah ingkang rumaos dipun bedakakên punika tiyang ngandhap, ngintên manawi dhukun ingkang makatên punika namung kangge sadhiyaning para priyantun. Makatên malih
mênggahing inggahipun dhatêng dhoktêr, tumrap ing gêgayutanipun dhatêng bab tiyang manak, awit ugi asring tumut têtulung, punika sampun kamanah bilih dhoktêr wau botên gêgayutan bab punika, tuwin tamtu wontên prêlunipun, ingkang dhukun branak botên sagêd nindakakên, dados têgêsipun malah langkung utami sangêt, malah kêdah ngucap sukur, dene mawi kapitulungan ing dhoktêr. Nanging tiyang sok adhakan kêlintu tampi: têka dhoktêr mawi tumut mitulungi, têtiyang lajêng sami ajrih, punika kêdah dipun manah panjang yêktos.
Wontên lêlampahan ingkang kenging kangge têtuladan kados ing ngandhap punika:
Ing sawênèhipun kampung ing Batawi wontên tiyang manak rêkaos, sampun dipun garap ing dhukun kampung ngantos sakawan mêksa botên sagêd mitulungi, môngka sampun tigang dintên, mila biyungipun rêkaos sangêt. Wusana wontên tiyang ingkang suka rêmbag, supados ngundang dhukun branak, kêlampahan ngundang, nanging kadospundi, dhukun branak inggih botên sagêd mitulungi, awit pancèn wontên sababipun, wêkasanipun dipun tulungi ing dhoktêr: wilujêng. Nanging sarèhning ngrêkaos, ingkang manak kêpêksa dipun upakara wontên ing griya sakit, wiwit kala punika, tiyang ingkang nglampahi dipun pitulungi ing dhoktêr wau (gampilipun dipun wastani dhukun pangajaran) lajêng agêng ing pangandêlipun.
Kados tumrap tiyang ingkang sampun ngraosakên dipun pitulungi ing dhukun pangajaran, lajêng kirig-kirig tuwin jinja migunakakên dhukun kampung.
Gambar ing nginggil punika mujudakên kawontênaning têgal tuwin pakêbonan ing Pangala, tanah Toraja (Celebes). Sitinipun curi, nanging dipun tanêmi kopi sagêd sae. Ing sisih têngên punika kampung Salo, ugi curi. Mênggahing bêntèripun, ing Toraja pancèn prayogi kangge nanêm kopi, awit nagari wau inggilipun saking lumahing sagantên wontên 700 tuwin 1600 M. kawontênaning gambar punika nêngsêmakên.
Manawi angèngêti kawontênanipun ing tanah Eropah, utawi malih ing tanah Amerikah, punika inggih ragi anggumunakên. Môngga para maos kula aturi amanggalih ing tanah kêkalih wau manawi wontên tiyang kasagêdanipun punjul, inggih kasagêdan punapa kemawon, sakêdhap namanipun lajêng kasuwur ing pundi-pundi, kados ta: tiyang ingkang punjul kasagêdanipun bab anglangi, numpak kapal, bantingan, jotosan lan sasaminipun, punika namanipun inggih lajêng kêwêntar ing pundi-pundi kemawon. Môngga sintên ingkang botên nguningani dhatêng namanipun Tuwan Dempsey jago jotosan ing tanah Amerikah. Ingkang langkung anèh, dalasan badhud kemawon, namanipun têka sagêd kasuwur ing jagad. Sintên kemawon para maos ingkang sok mirsani gambar idhup, dèrèng nate pirsa dhatêng badhud gambar idhup ingkang awasta: Charlie Chaplin. Inggih punika satunggiling tiyang badanipun alit, brêngosipun sajak kados kasumpêlakên kemawon. Ewadene panganggening brêngos ingkang makatên punika samangke kathah tiyang ingkang sami aniru, bokmanawi modhèl ngangge brêngos ingkang makatên punika ingkang lajêng dipun parabi: brêngos lalêr mencok. Dene panganggenipun Charlie Chaplin punika botên ngêmungakên nganèh-anèhi kemawon, ananging inggih anggumujêngakên. Mila inggih kêdah makatên patraping satunggilipun badhud, salaminipun tansah angudi supados sagêd dipun gujêng ing tiyang, inggih jalaran saking pangangge utawi saking solah-tingkahipun. Môngga, andak inggih botên anggumujêngakên panganggenipun Charlie Chaplin punika, clananipun kagêngên sangêt, dados manawi kalêrês dipun angge inggih tansah plotrak-plotrok kemawon. Sêpatunipun botên namung kagêngên kemawon, malah êmbahipun kagêngên. Upaminipun griya, kagêngên punika sakeca, awit ombèr, sarêng suku wontên ing salêbêting sêpatu gadhah kaomberan kathah, punika têmtunipun rak inggih gêdobal-gêdabêl [gêdo...]
[...bal-gêdabêl] botên sakeca. Topinipun kalitên, sajakipun ngaplik kados barang kaslêmpit. Makatên ugi solah-tingkahipun, inggih tansah anggumujêngakên kemawon, kados ta: lampahipun mènthèk-mènthèk asuku mêdal, sakêdhap-sakêdhap mawi dipun êgongi: mêncolot, upami lampahipun wau kenginga kasêrat, kintên-kintên makatên: ènthèk-ènthèk, ènthèk-ènthèk, colot. Ananging ngrikanipun inggih lucu sangêt, cêkakipun manawi botên mriksani piyambak, kintênipun inggih botên sagêd amastani lucunipun Charlie Chaplin punika. Ananging ing Kajawèn ngriki botên nêdya angandharakên mênggahing lêluconipun sang badhud Charlie Chaplin, awit tumrapipun bôngsa Jawi, kados botên kirang badhud ingkang lucu sayêktos, sanadyan ta namanipun botên kasuwur kados badhud ing tanah Amerikah kasbut nginggil, kados ta: badhud abdi dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, Crêma lan Capana, punika kabaripun lucunipun angedab-edabi sayêktos. Punapa malih manawi sampun purun ngatingalakên solah-tingkahipun utawi manawi sampun purun wicantên, tiyang botêna kapingkêl-pingkêl, sawêg ngatingal calungup kemawon, sampun andadosakên gêr-gêran, dados cêkakipun, manawi bab lêlucon kemawon, kados tiyang Jawi botên prêlu nguyang. Ananging sarèhning Charlie Chaplin punika kasuwur ing jagad, kados ing ngriki prêlu anyariyosakên sawatawis, mênggah asal-usul saha kawontênanipun badhud wau. Makatên ugi pikajênganing gambar-gambar ingkang kamainakên dening Charlie punika. Sanajan gambar-gambar punika wujudipun namung warni bêbanyolan kemawon, ananging sayêktosipun ngêmu pikajêng ingkang wigatos. Murih runtutipun karangan punika, langkung rumiyin anyariyosakên asal-usul tuwin kawontênani
badhud wau ingkang sajati, inggih punika: Charlie Spencer Chaplin pundi nagari kalairanipun, punika botên [bo...]
[...tên] wontên katranganipun ingkang cêtha, punapa inggih wontên ing tanah Inggris, punapa wontên Prasman. Bapakipun Charlie punika kala rumiyin dados badhud, dene biyungipun tukang mênyanyi bôngsa Sêpanyul. Dados Charlie punika anak turunipun badhud lan tukang kumidhi. Wiwit alit mila Charlie sampun sagêd nirokakên lagehaning tiyang ingkang anggumujêngakên. Makatên ugi Charlie pintêr sangêt ngemba tingkahipun tukang kumidhi Inggris ingkang sampun kasuwur namanipun, sarta inggih anggumujêngakên. Sarêng bapakipun tilar, Charlie dhawah ing kamlaratan. (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn ôngka 1 dumuginipun ôngka 3 sampun angandharakên mênggahing kawontênan, cacriyosan tuwin cara-caranipun tiyang Kalang. Minôngka pungkasaning karangan punika, samangke badhe anyariyosakên kawontênanipun tiyang Kalang miturut katrangan sanès-sanèsipun.
Kirang langkung 40 taun sapriki, Mas Ngabèi Brajadênta, wayahing tilas kapalanipun têtiyang Kalang, suka katrangan dhatêng swargi Paduka Tuwan Dr. Groneman, bilih piyambakipun wau kenging kapetang bangsaning tiyang Kalang. Miturut cariyosipun, têtiyang Kalang punika turunipun bôngsa Indhu lan Arab campur kalihan tiyang Jawi, saha tumrap papan padununganipun anggadhahi kampung piyambak. Ewasamantên ing pakampunganipun tiyang Kalang wau, ugi wontên tiyangipun Jawi ingkang mondhok wontên ing griyanipun tiyang Kalang, kosokwangsulipun ugi botên kirang tiyang Kalang ingkang manggonmanggèn. wontên ing griyanipun tiyang Jawi ing kampung Jawi. Inggih lêrês, bilih wontên sawênèhing tiyang Jawi botên purun babarpisan gêgriya kêkêmpalan kalihan tiyang Kalang, ananging ingkang makatên punika botên nama waradin, malah tuladan-tuladanipun inggih wontên, bilih tiyang Jawi jêjodhoan kalihan tiyang Kalang.
Miturut katranganipun Mas Ngabèi Brajadênta kasbut nginggil, têtiyang Kalang ing Ngayogyakarta, punika wontên ingkang dados sudagar, undhagi, lan ugi wontên ingkang ngabdi para pangeran tuwin para pangagêng ing ngriku. Pangandikanipun Tuwan Dr. Groneman panjênênganipun piyambak wontên ing salêbêting karaton Ngayogyakarta, kêrêp priksa tiyang Kalang ingkang sami nyambutdamêl dados tukang kajêng, lan malih têtiyang Kalang ingkang sami manggèn wontên ing Pasar Gêdhe, punika ingkang kathah sami dagang saha kathah ingkang sami dados sugih. Têtiyang Kalang Ngayogya wau, inggih pangangge utawi malih wandanipun, punika botên beda babarpisan kalihan têtiyang Jawi limrah, kabaripun mila lêrês, bilih têtiyang Kalang wau manawi wontên [wontê...]
[...n] kapêrluan, sok lajêng migunakakên têtêmbungan ingkang botên dipun mangrêtosi dening têtiyang Jawi sanès, makatên ugi sok wontên tiyang Kalang ingkang suwaranipun botên sakeca, beda kalihan suwaranipun tiyang Jawi limrah. Kajawi kalih prakawis wau botên wontên bedanipun malih, inggih tumrap ing agaminipun, utawi liya-liyanipun, malah kados inggih sampun kathah têtiyang Kalang ingkang sami dados haji. Sanajan miturut katrangan ing nginggil punika, cêtha wela-wela, bilih têtiyang Kalang prasasat botên beda babarpisan kalihan têtiyang Jawi, ewasamantên inggih mêksa taksih wontên têtiyang Jawi, ingkang anggadhahi gagasan ingkang botên sae-sae tumrap ing têtiyang Kalang, malah cariyos-cariyos ingkang mratelakakên, bilih têtiyang Kalang punika anggadhahi buntut, dumugining samangke inggih taksih wontên têtiyang Jawi ingkang pitados.
Miturut sakathahing pawartos, botên ngêmungakên para têtiyang Kalang kinging. Ngayogyakarta kemawon ingkang samangke sampun campur kalihan têtiyang Jawi, sanajan têtiyang Kalang ing sanès-sanès panggenan makatên ugi. Ing ngandhap punika pêthikan karanganipun Tuwan Te Mechelen sawatawis mênggah kawontênanipun têtiyang Kalang ing Surakarta.
Kala rumiyin nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta taksih kagungan panguwaos tumraping kajêng-kajêng ing wana, ingkang
kadadosakên satunggal, saha lajêng kawastanan: Kalang. Dados salajêngipun Kalang wau sanès namaning bôngsa, ananging namaning abdi dalêm. Abdi dalêm Kalang wau dados namaning abdi dalêm wiwit pangkat inggil ngantos dumugining ngandhap saha dipun pangagêngi dening satunggiling bupati, ingkang kapiji anitipriksa dhatêng panindaking padamêlan undhagi. Ing ngriku dados sampun cêtha bilih Kalang wau dèrèng kinantên, manawi turuning bôngsa Kalang, punapa malih ingkang dados bupati Kalang, têtela manawi sanès turunipun têtiyang Kalang.
Miturut karanganipun swargi Tuwan Roorda wontên têtiyang Kalang ingkang sami manggèn wontên ing: Kaliwungu, Dêmak, lan Kêndhal. Ananging wusananipun, wontên ingkang anêrangakên, bilih ing bawah Kêndhal mila lêrês wontên dhusun ingkang kawastanan: dhusun Kalang, ananging têtiyang ngriku botên wontên ingkang sagêd nyariyosakên, bilih ing ngriku wontên satunggilling bôngsa Kalang, utawi satunggiling bôngsa ingkang kawontênan saha cara-caranipun beda kalihan têtiyang Jawi limrah. Makatên ugi kacariyosakên, bilih ing Bagêlèn utawi ing Banyumas inggih wontên tiyangipun Kalang. Upami cariyos punika sayêktos, kintên-kintên têtiyang Kalang ingkang wontên ing ngriku wau, sadayanipun inggih botên gèsèh babarpisan kalihan têtiyang Jawi limrah. Ingkang makatên wau tumrap tiyang sanès, têmtu inggih botên badhe sagêd sumêrêp yêktos, mênggahing asal-usulipun tiyang Kalang wau.
Garèng : Rama, pangandikamu bab wêwatêkaning Nakula lan Sadewa, mula iya wis tak gagas têmênan, nganti sawêngi aku ora bisa mêlèk babarpisan, pancèn iya nyamlêng bangêt, kang iku pituturmu kabèh mau wis tak cancang ana ing pucuking kucir, tak pundhi-pundhi ana ing sadhuwuring borokku, dadia jimatku anggolèk phulus.
Petruk : Kang Garèng kuwi nèk omong sok ora nganggo angon môngsa, wong lagi ngrêmbug bab wigati bangêt, kathik disêlani bêbanyolan barang, jênênge rak ora ngajèni karo sing lagi ngandikani, utawa manèh angguplèkake karo kabèh rêmbuge sing paring pangandika mau. Seje karo aku, bawane wong pangajaran alias bangsaning têlèk, wis mêsthi yèn wêruh marang pangaturaning kasusilan, manawa ana priyayi sêpuh ngandika, sanajan mataku wiwit wingine tansah nglirik nyang bantal bae, iya mêksa dak êlèk-êlèkake, kuping dak jêpipang-jêpipingake, dalasan buntutku bae mêksa dak kawêtake, rak mêngkono wong pangajaran kuwi, aja dumèh wong tuwane ala tur tuwa kathik tansah watuk bae, banjur dipapanake ana ing kamar buri utawa nyang langgar, cikbèn ora kawêruhan ing liyan, amarga wong tuwa sing wis mangkono kuwi jarene bisa agawe isin nyang awake. Mara, apa patrap kaya ngono kuwi apik, rak iya saru wijaya arane. Seje karo aku, yèn rama arêp rawuh, kuwi mêsthi tak sêdhiyani apa kang dadi krêsanane, sanadyan ta aku nganti anggadhèkake bubulku, aku mung trima lorodane bae, kaya ta: krupuk lulang, gorengan kara, gorengan kêdhêle, gorengana…
Sêmar : E, kurang ajar, luwih bêcik kok lorod kabèh bae. Ana wis wêruh yèn wong tuwane wis ora duwe untu, kathik disadhiyani barang sing atos-atos ngono, apa cangkêmku arêp digawe papan
nyambut gawe ana ing sawijining panggonan, iya wis ora gêlêm ngalih ing panggonan liya-liyane manèh. Tumêmên = nêtêpi apa kang dadi kuwajibane. Mara, apa ora jênêng pêngpêngan upamane ana priyayi bisa nindakake kaya wêwatêkane Arjuna kuwi.
Garèng : Lho, Ma, iya pancèn pêngpêngan, mung bae aja kocritakake nyang priyayi liya-liyane, mundhak dipleroki, utawa diènjêpi.
IV. Dèwi Mênurseta ana ing alas, manggih pangungsèn.
dhèk samana panase ngluwihi / srêngenge mancorong / mênyang awak sumêlèt rasane / gêgodhongan nganti kaya garing / kêmbange gègrègi / nèng lêmah sumawur //
manuk-manuk padha lèrèn ninis / anèng êpang mencok / padha ngocèh swara pating cruwèt / yèn uwonga kaya nyasmitani / panas ngene iki / bok ya padha ngeyup //
kêmbang-kêmbang sing padha gègrègi / nganti ketok abyor / nadyan alum aruming gandane / isih
mung rindhik / nganti lingsir kulon / isih têrus ngambah alas bae / ing wusana banjur kraos ngêlih / ing kono sang putri /
suwe-suwe wis nyêdhaki bêngi / srêngengene ngayom / mega-mega ngêmuli gununge / manuk-manuk sing saba wis mulih / ngocèh pating cruwit / arêp mapan turu //
ing wusana tindake sang putri / saya alon-alon / ning wis mêtu saka alas gêdhe / wiwit ngambah dalan rada limit / kang anjog têka ing / èrèng-èrèng gunung //
kono ketok ana omah cilik / nanging isih adoh / pamanggone prênah ana pèrèng / rada ayêm galihe sang putri / banjur dipurugi / lampahe kêsusu //
wise têkan banjur nothok kori / swarane dhog dhog dhog / ananging mung ketok nyênyêt bae / ora ana uwong sing mêtoni / ing kono sang putri / muni kulanuwun //
nanging kono mêksa sêpi mamring / nuli ora srantos / lawang mau banjur dingakake / jêbulane ora dikancingi / sang putri ing galih / sêmu rada gumun //
karo manèh omah mau cilik / yèn wong mlêbu kono / mêsthi sundhul ana ing lawange / yèn ing jêro iya ora pati / ing kono sang putri / banjur blêng malêbu //
saya ngungun galihe sang putri / dene ta ing jêro / wis miranti pêpanganan andhèr / tharik-tharik ditata ing piring / lan sêgane putih / diwadhahi sumbul //
ing sakawit rada grigih-grigih / ing galih kuwatos / arêp dhahar gèk sapa sing duwe / nanging suwe-suwe iya wani / mung dhahar sathithik / diratani kêmput //
wise tutug nuli nyat mriksani / ing sajroning sênthong / kono katon ana paturone / lima padha rêsik tharik-tharik / sang putri anyobi / kabèh padha jujul //
ana siji sing rada nyukupi / nuli munggah alon / saka sayah nuli mapan sare / ora suwe lês sare kêpati / ing sakala lali / lakon sing kêpungkur //
Wontên pawartos, bilih sapunika ing pamulangan calon priyantun ing Bandhung ugi mawi kawulang basa Jawi, saminggu kawulang sajam.
Wontênaning adêgipun slankas ing Purwakêrta, klas 3 tumrap pambayaran tuwin anglintokakên mandhat ing apdhèling Purwakêrta lan Purbalingga, badhe katindakakên ing Purwakêrta, dene ingkang saking Banjarnagara dhatêng kas Banyumas.
Ing bab badhe karampunganing rêmbag, mathuk utawi botênipun tapsir Kuran damêlanipun Maolpi Muhammad Ali, presidhèn Ahmadiyah ing Indhustan, ingkang dipun Malayokakên Tuwan H.O.S. Cakraaminata, benjing malêm Sêtu 27-28 wulan punika badhe dipun wontênakên dhebat manggèn ing gêdhong Islamiyah Surèngjuritan, Pakualaman, Ngayogya. Ingkang kenging dhatêng ngriku namung tiyang ingkang ambêkta sêrat katrangan kadosdene lid wiwit sapunika tiyang sampun sagêd tumbas sêrat wau.
Kawartosakên ing Madura tuwuh sêsakit wit jêruk, saha lajêng kêtingal nular dhatêng Kraksaan
Takwimudhin ing Ngayogyakarta ngunjukakên sêrat dhatêng dhirèktur ondêrwis, asuraos nyuwun subsidhi kangge Standaardschool. Manggèn ing kampung Ngupasan, Ngayogyakarta.
Miturut palapuran ing bab bêna bawah apdhèling Cilacap sisih kidul kilèn, jalaran saking lubèring lèpèn Citandhui tuwin Cikawung, kala wulan Dhesèmbêr 1927, adamêl kapitunanipun têtiyang ing dhusun Wanarêja, Madura, Tarisi, Itimuwan, Malabar tuwin Limbangan, kapitunanipun wontên f 10.500, saking risaking tanêman pantun.
Badhe adêging kantor pos enggal ing Madiyun kaborongakên dhawah ing anèmêr partikêlir nama Tuwan Suraji, rêgi f 34.400. Ing têngah-têngahaning wulan punika dipun wiwiti, rampungipun dipun angkah wontên ing wulan Juni 1928, papanipun wontên ing pêkên sêpur. Dene kantor pos lami badhe kangge kantor slankas.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, ing bab ama klapa ing dhusun Bugêl, Kulonpraga, sampun kapriksa ing priyantun lan bao konsulèn, nyata bilih jalaraning ama wau saking rêrêgêd ing sauruting ril pabrik gêndhis Sèwu Galur, amanipun awujud wangwung kados mawi sungu, ulêsipun abrit sêpuh utawi cêmêng. Têtiyang ing ngriku kadhawuhan rêrêsik tuwin nêgor wit kalapa ingkang katrajang ing ama.
Benjing ing tanggal kaping1 Pèbruari ngajêng punika, wanci jam 9 enjing, kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral badhe ngawontênakên odhènsi wontên ing pura Gambir kados adat. Sintên ingkang badhe sowan kêdah ngunjukakên panuwunan dhatêng ajudan dalêm wiwit tanggal 28 wulan punika.
Sêdyatama martosakên, poliklinik Islamiyah ing Ngayogya tampi patêdhan dalêm darma saking sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan f 200.- tuwin saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara f 100.-
Ing tanggal 13 wulan punika ing dalêm kapatihan Ngayogya dipun wontênakên pakurmatan, ingkang mawi dipun èstrèni ing paduka tuwan residhèn badhe nampèkakên bintang salaka agêng dhatêng Radèn Ngabèi Danudinata, wadana pangrèh praja kitha, tuwin bintang salaka alit dhatêng Radèn Salamun asistèn wadana pulisi kitha.
Golonganing bôngsa Tionghwa pranakan ing Ngayogya, badhe damêl pakêmpalan Indho Tionghwa, nanging botên dhêdhasar pulitik, namung ngrêmbag kabêtahaning golongan kemawon.
Dhèli koran martosakên, nalika kapal Plancius labuh wontên ing Bêlawan, ngandhapakên tiyang komunis, ingkang nyambut damêl wontên ing ngriku dados juru pamulasara. Ing sawatawis môngsa dados
tuwin rupiyah palsu. Sarêng kapriksa ngakên bilih anggènipun damêl wontên ing griyanipun piyambak ing Cikampèk. Pulisi têrus galedhah dhatêng ing griyanipun tiyang wau, amanggih butamal jangkêp.
Up agèn nama Kamu, ingkang numpak motor pit nubruk sadho, ingkang ngantos adamêl tiwasing kusiripun, karampungan ing pangadilan yustisi ing Surabaya, kaukum kunjara 6 wulan.
Wadana ing Dhigul, Radèn Sastranagara martosakên dhatêng Bantên Bodhê bilih sapunika kawontênanipun têtiyang komunis ingkang nyambut damêl ing Dhigul, sawêg sami nêngah-nêngahi babad wana tuwin ngêdêgakên griya, punapadene damêl patêgalan. Ugi dalêm pakampungan, margi-margi, tuwin uwod-uwod. Sagêd ugi botên dangu malih ing Dhigul badhe dados dhusun. Para têtiyang komunis anggènipun nyambut damêl kanthi gambiraning manah, satunggal-tunggaling tiyang sami enggal-enggalan rêbatan rumiyin anggènipun ngrampungakên. Hawanipun bêntèr, tuwin sitinipun botên patos sae.
Kawartosakên, tiyang nama Padmasaputra, opsinêr ing pêkên dhusun bawah Garut, nyalingkuhakên arta langkung f 2000.- Sarèhning taksih kulawarga bupati, badhe kapriksa ing yustisi.
Muhamadiyah ing Pasuruan dipun wartosakên badhe ngêdalakên kalawarti wulanan kangge miyarakên agami Islam. Kalawarti wau dipun namakakên Al-Fatechah. Lan malih Al-Noer kalawarti organipun Yong Islami Tênbon, badhe kawêdalakên ing basa Walandi lan Malayu. Sawêg karêmbag kacithak ing Batawi, dipun pandhegani Tuwan Salim.
Ing sabên wontên konggrès sawarnining pakêmpalan pribumi, kados ta: Yong Yapa, Yong Islami Tênbon, utawi Pêmudha Indhonesiah, kawontênanipun kêtingal guyub. Dene ingkang kangge pawicantênan ngangge basa Mlayu. Mila pakêmpalan-pakêmpalan wau sami ihtiyar badhe damêl kursus basa Malayu, makatên ugi ing têmbe sakathahing kalawarti inggih ngangge basa Malayu, kangge basa Indhonesiah.
Wiwit wulan punika para mudha Sumatra ingkang taksih sinau utawi among dagang wontên ing Ngayogya, ngêdalakên kalawarti sawulan mêdal kaping kalih, nama Nibras mawi dhêdhasar Islam, dipun pandhegani Tuwan Makmur Salim, tuwin sanès-sanèsipun. Ing nomêr ingkang sampun mêdal, kêtingal panglawanipun dhatêng Pêrgêrakan Ahmadiyah ing Lahorê.
Jêjaka nama Ramin ing dhusun Ngasinan Ngayogya, sabên dintên padamêlanipun pados gamping dhatêng rêdi sacêlakipun ngriku, pamêndhêtipun sarana ngêsong. Dilalah nalika Ramin sawêg malêbêt lajêng kurugan, amargi sitinipun ing nginggil jugrug jalaran saking êmpuk mêntas kêjawahan. Kônca-kancanipun sami têtulung, nanging Ramin sampun kêlajêng ngajal.
Pamarentah badhe ambikak griya pagantosan wontên ing paresidhenan Palembang,
Aman 1 tuwin Krue 1. Ing Sumatra Wetan apdhèling Sêrdhang 1.
Pambantu Kajawèn ing Purwarêja martosakên: oto bis Purwarêja Kuthaarja tumbukan sami oto, ingkang satunggal sopiripun tiwas, satunggalipun ingkang numpak kathah ingkang kataton. Wontên tiyang èstri ing dhusun Grabag, nandhang tatu, malêbêt ing griya sakit ing Purwarêja. Ingkang jalêr nuwèni, sarêng sumêrêp tatunipun ingkang èstri, sangêt kagèt, sawangsulipun lajêng dados sakit, wusana ngajal. Sarêng ingkang èstri sampun saras, mantuk, wusana sarêng mirêng ingkang jalêr sampun ngajal, lajêng dados sakit lan andadosakên jalaran ing ajalipun.
Ing Madura punika sanadyan botên majêng ing bab têtanèn tuwin nênanêm, nanging ing bab pamiyaran rajakaya majêng sangêt. Miturut pêrslah taunan saking Burg. Veeartsnijkundigen Dienst, ing Madura anggadhahi lêmbu 628,522 mèh saparagangsaling pamiyaran sa-Indhia. Ing taun 1926 ngêdalakên lêmbu saking ngriku 75,058, inggih punika wontên 12½ prêsèn saking pamiyaran sadaya, dene ing taun 1925 wontên 52,264. Ing watês panggenan wêdaling rajakaya wau dipun titi sangêt, tuwin dipun nyatakakên dening B.G.D. wêkasan sagêd nyêgah tuwuhing sêsakit rajakaya.
Wontên pawartos, ing Batawi wontên paguyuban ingkang nêdya adamêl griya pamondhokan kangge para pêrplègêr, badhe dipun lêksanani salêbêtipun taun punika.
Kawartosakên, Tuwan Aoliya Ind Arts, ingkang nindakakên padamêlan ing Pare, sampun dumugi ing Batawi, badhe bidhal anglajêngakên pasinaonipun dhatêng Eropah.
Tuwan Mulyadiwarna ing Kuthagêdhe, I ingkang sagêd ambêkta lêngganan 4 punika kêdah sawarni, Panji Pustaka utawi Kajawèn, salah satunggal, II lamining anggènipun lêngganan kêdah sami.
Sawênèhing lêngganan Kajawèn wontên ingkang gadhah panêdha supados ing Kajawèn ngêwrat pêrslah rad kawula. Punika Kajawèn pancèn sampun gadhah sêdya makatên, badhe kawiwitan samôngsa sampun lênggah parêpatan.
Rêdhaksi Kajawèn mêntas nampèni buku saking Boekh. S.M. Diwarna, nama Rênggasuyasa. Suraosipun buku wau amarsitakakên rarasipun tiyang amêngku bale griya, mawi sinawung sêkar macapat, rêginipun namung f 0.25 sêrat wau pantês dados waosanipun para neneman. Rêdhaksi Kajawèn matur nuwun.
Kapitan lajêng wicantên makatên: ananging kula wontên bab ingkang kasupèn, inggih punika kula kapengin, supados rencang kula lami, Sêrsan Quick tumut. Sabab manawi pinuju wontên
warni-warni. Ing môngka piyambakipun wau mangrêtos sangêt dhatêng bab punika, jalaran nalika dados prajurit, wontên ing bagian ingkang nyêpêng bab punika. Amila manawi panjênêngan kêkalih anyondhongi, kula undangipun lan kula pitakenanipun, punapa piyambakipun purun tumut. Kintên kula Sêrsan Quick wau dèrèng têbih saking ngriki.
Kula lajêng mantuk,manthuk. sabab manawi nitik kawontênanipun kala Sêrsan Quick pasulayan kalihan agèn pulisi prakawis bangke wau, kados kathah gunanipun. Ing sarèhning linggih kula cakêt ing kori, kula ambikakakên kori Kapitan Orme. Sarêng kori wau kabikak, botên ngintên manawi Sêrsan Quick ingkang kala punika kintên-kintên ngadêg sèndhèn ing inêping kori dhawah malêbêt, kados dhawahing rêca kajêng dhawah ing siti.
pangagêngipun. Kapitan Orme nuntên pitakèn sêrêng: ana apa kowe ana ing kene: he.
Wangsulanipun Sêrsan Quick: jagi, bandara kapitan, amargi pulisi wau sagêd ugi lajêng gadhah pamanggih liya sarta nuntên wangsul malih. Punapa wontên dhawuh sanès-
Sêrsan Quick matur: manawi tindak panjênêngan miyos Egypte pangkatipun baita benjing-enjing sontên. Manawi tindak panjênêngan miyos Tunis benjing Sêtu wanci jam 7.15 kêdah sampun sadhiya wontên ing sêtatsiun Charing Cross, ananging sarèhning panjênêngan badhe ambêkta dhinamit tuwin sanjata kathah, tamtunipun murih gampiling pambêktanipun, inggih badhe ragi dangu anggènipun ngêpak-êpaki barang-barang wau.
Kapitan Orme pitakèn kanthi anjêngèk: kowe wêruh apa ing bab iki: he.
Sêrsan Quick amangsuli: korining griya ingkang sampun kawak makatên punika, nutupipun botên patosa nêtêp. Lan bandara punika (sarwi ngacungi Tuwan Propesor Higgs) kagungan swara ingkang sakalangkung bantas, ngantos sagêd bablas dumugi pundi-pundi. Kula botên sumêdya ngawon-awon dhatêng swara panjênêngan: bandara, amargi swara ingkang cêtha punika satunggiling kanugrahan agêng, samantên punika manawi korinipun nutup lêrês. Kala punika sanadyan polatanipun Sêrsan Quick botên ewah babarpisan, nanging pandiranging mripat
Kapitan Orme pitakèn: dadi kowe gêlêm milu têmênan. Ananging kowe elinga, yèn kang bakal dilakoni iki ambêbayani bangêt, bisa uga andadèkake tiwasmu.
Sêrsan Quick amangsuli: ing paprangan punika kados-kados inggih ambêbayani. Kala wontên panêmpuhing mêngsah, sadaya sami pêjah, ingkang gêsang namung panjênêngan, kula tuwin matrus satunggal. Nyuwun pangapuntên bandara, sajatosipun bêbaya punika botên wontên, lairing tiyang punika manawi sampun mangsanipun, lan pêjahipun inggih manawi sampun dhawah kalamangsanipun. Dados punapa ingkang badhe katindakakên ing antawising lair lan pêjah wau botên prêlu karêmbag.
Kula lajêng wicantên: hara dêlêngên, aku kabèh pancèn cocog bangêt karo kandhamu kuwi.
Sampun wiwit kala Kangjêng Nabi Suleman, amaringakên punika (makatên aturipun Sêrsan Quick sarana nudingi sêsupenipun narendra putri ing Seba, ingkang gumlethak ing meja) dhatêng tiyang èstri punika, sampun kathah sangêt ingkang nyondhongi dhatêng rêmbag kula wau. Ananging kula nyuwun pangapuntên bandara kapitan, kadospundi pranatanipun balônja kula. Inggih lêrês kula punika botên anggadhahi batih, ananging kula taksih anggadhahi sadhèrèk èstri kalih, ingkang panggêsanganipun gumantung wontên ing kula. Ing môngka pènsiuning saradhadhu punika musnanipun inggih namung kalihan badanipun piyambak. Bandara sampun pisan-pisan amanggalih, yèn kula punika anggadhahana kamelikan.
Wangsulanipun Kapitan Orme: iya bêcik, ananging pira panjalukmu.
Sêrsan Quick amangsuli: manawi botên angsal damêl, inggih sabalônja kula ingkang sampun kemawon. Ananging manawi angsal-angsalan, punapa botên kêkathahên saupami kula nyuwun gangsal prêsèn saking gunggunging angsal-angsalanipun wau.
Kula lajêng wicantên: luwih bêcik ditamtokake bae sapuluh prêsèn, amarga Sêrsan Quick bisa uga ilang nyawane, ora beda kaya aku kabèh.
Sêrsan Quick amangsuli: nuwun sangêt: bandara, ananging pamanggih kula, samantên punika kêkathahên, gangsal prêsèn kemawon kula sampun narimah sangêt.
Dados inggih lajêng katamtokakên, bilih Sêrsan Quick badhe pikantuk gangsal prêsèn saking angsal-angsalanipun kaontungan samantên punika manawi kalakuanipun sae saha miturut ing prentah. Sasampunipun Sêrsan Quick lajêng dipun sukani unjuk-unjukan, saha kapurih ngunjuk, minôngka pakurmatan, murih ingkang badhe dipun tindakakên wau sagêda lêstantun kanthi wilujêng, ananging Sêrsan Quick botên purun linggih, bokmanawi
paguyuban ingkang ambêbayani ing gangsal prêsènan punika, kaparêng matur sakêdhik.
Panuwunipun Sêrsan Quick wau sanalika kaparêngakên. Sêrsan lajêng nêdha katrangan, sapintên mênggah agênging sela ingkang badhe kajêblosakên.
Kula mangsuli manawi botên sagêd suka katrangan ing bab punika, amargi kula dèrèng nate sumêrêp dhatêng sela-sela wau. Ananging kula inggih mangrêtos, bilih sela punika tamtu agêng sangêt, bokmanawi agêngipun sami kalihan grija.
Sêrsan Quick cariyos makatên: saupami sela wau agêngipun sagrija, tamtunipun nêlasakên kathah. Ingkang kangge ngrisak punika kêdah dhinamit, ananging badhe kawratên saupami
pirantosipun kemawon, panjênêngan rak inggih taksih èngêt dhatêng pirantosipun andhinamit tiyang bur, ingkang adamêl tiwasing pintên-pintên tiyang, saha tiyang kêkantunanipun sami kados dipun racun.
Kapitan Orme mangsuli: iya, aku isih eling, ananging saiki ana piraning andhinamit kang luwih kuwat manèh, utawa panjêbluge ngrusak-rusakakengrusak-ngrusakake. bangêt, jajal sesuk padha golèk katrangan, sêrsan.
Sêrsan Quick pitakèn: inggih bandara kapitan, ananging sintên ingkang ambayar punika. Awit badhe botên sagêd angsal latu ingkang ambêbayani punika manawi botên kanthi arta. Kula sampun ngetang, bilih rêgining pirantos-pirantos kangge anjêblugakên wau lan sanjata sèkêt saobat-mimisipun, lan sanès-sanèsipun malih ingkang prêlu-prêlu, kados ta unta sapanunggilanipun, punika botên kirang saking 18.000 rupiyah.
Kula nyambêti: kintên kula arta samantên punika kula inggih gadhah, ananging awarni êmas. Sang putri ratuning Abati, anggènipun paring êmas dhatêng kula, kathahipun sakuwawi kula ambêkta.
Kapitan Orme lajêng wicantên: sanadyan kula punika mlarat ananging manawi prêlu, kula inggih sagêd nguruni arta 6000 rupiyah, amila bab arta botên prêlu kamanah panjang. Ingkang dados pitakenan samangke, inggih punika punapa kula sadaya sampun rujuk, anindakakên padamêlan wau ngantos sarampungipun, sanadyan wontêna punapa-punapa kemawon.
Salajêngipun wontên salah satunggal ingkang pitakèn makatên: punapa taksih wontên ingkang badhe gadhah rêmbag malih.
Kula amangsuli: o inggih. Kula kasupèn mitungkas makatên, manawi kula sadaya ing têmbe sagêd dumugi ing kitha Mur, sampun pisan-pisan wontên salah satunggal ingkang kumawani angrêridhu dhatêng Sang Putri Walda Nagasta. Awit manawi salah satunggal wontên ingkang kasupèn ing bab punika, sagêd ugi bôngsa Abati amêjahi dhatêng kula sadaya, amargi Sang Putri Walda Nagasta punika satunggiling wanita ingkang kaaji-aji, kengingipun krama namung kalihan sadhèrèkipun piyambak.
Propesor Higgs wicantên dhatêng kapitan makatên: kowe krungu Olivier, kiraku anggone dhoktêr ngomong mangkono kuwi, sing dikarêpake kowe, jalaran liya-liyane wis kêliwat umure kanggo mangkono kuwi.
Sêrsan Quick abêbisik sajak wados: bandara, sampun sok umuk saèstu, sampun sok umuk, awit tiyang èstri punika satunggiling barang ingkang botên kenging katamtokakên, dintên punika kêtingal racun, benjing-enjing kêtingal mabên, namung Pangeran piyambak ingkang nguningani mênggahing sabab-sababipun. Amila panjênêngan sampun umuk, amargi tiyang èstri punika sagêd angapusi panjênêngan, kados ingkang sampun kalampahan ing dintên kala wingi.
Kapitan Orme wicantên sajak amêm makatên: wis mênêng, aja crita anggladrah mangkono, wis undangna kreta bae. Ananging kala punika Propesor Higgs kados kulinanipun ingkang kasar punika, lajêng gumujêng latah. Kula piyambak lajêng anggagas, amargi ing ngajêng kula kados katingal kalanipun sang putri ambikak kêkudhungipun, lan swaranipun rênyah kamirêngan ing kuping kula, têka
Sawangan ing nginggil punika araos gêsang, lampahing toya ingkang nyêmpyok dhatêng ing dharatan, kêtingal kados wêwironing gubah, ingkang ebah dening kêtêmpuh ing ambêgan ririh.
Êndêm. Mênggahing êndêming candu, punika kenging dipun wastani sampun sanès êndêm, nama pangawak risak, awit ingkang sampun gadhah pakarêman satunggal punika, sagêdipun nguwalakên rêkaos sangêt. Bêbasanipun tiyang ingkang kados makatên punika sampun botên sagêd bênggang sanyari kalihan kêkasihipun, tansah lèyèh-lèyèh wontên ing patilêman, angumbar gagasanipun ingkang ngêlangut, nanging ngêlanguting gagasan wau namung nglêmpara buyar botên kantên-kantênan. Ingkang kados makatên wau dipun anggêp kamuktèn agêng, sagêd ngeka-eka gagasan, ing bab raosing kaswargan.
Tiyang ingkang sampun nama sês (nyêrèt) adat lajêng ical dugi-duginipun, dipun kirangi botên purun, nanging manawi dipun indhaki saya majêng, dados apêsipun dhawah ajêg. Wataking tiyang makatên punika sagêd ngeka-eka basa, sagêd nyôndra bilih tiyang sês punika gadhah watêk, wanara, diyu, kul. Wanara punika kêthèk, têgêsipun sugih akal, kadospundi marginipun angsal bêtah. Manawi sampun kacêpêng bêtahipun, lajêng kêdunungan ambêging diyu, inggih punika danawa, punapa-punapa sarwa kêdugi. Wusana sasampuning kêraos mêndêm, lajêng anjintêl kados kul, inggih punika keyong, tanpa gadhah kêlik. Nanging watak tigang prakawis wau botên wontên damêlipun sadaya.
Sapunika kadospundi marginipun murih tiyang ingkang mêndêm candu ingkang tansah nglandêng punika sagêd suda, pintên banggi ical babar pisan, punika tansah dados pamanahan panjang, ingkang sayogi namung dipun pasrahakên dhatêng ingkang nglampahi, têtimbang salêbêtipun mêndêm kangge angraosakên pikiran ingkang ngômbra-ômbra, aluwung kangge angraosna dhatêng kawontênaning lêlampahanipun, manawi sagêd dados eling, punika sampun nama pitulung.
Êndêming madon. Punika sajatosipun sawênèhing pangrisak ingkang kiyat sangêt dayanipun, tiyang manawi sampun kataman ing bab punika, angèl sangêt pêdhot-pêdhotipun, awit botên mawang anèm sêpuh, niyatipun inggih taksih ajêg kemawon, namung limrahipun manawi [mana...]
[...wi] sampun sêpuh lajêng ngunduri. Nanging botên kirang tiyang ingkang sampun sêpuh taksih nindakakên êndêm wau, namung kemawon anggènipun damêl sasab tatakrama kathah. Dados cêkakipun icaling êndêm wau namung wontên kêncênging manah.
Êndêming maling. Punika sajatosipun anèh, pundi wontên maling angêndêmi, sabên maling inggih awon. Punika pancèn nyata, sabên tiyang sampun mastani makatên. Nanging prayogi ngèngêtana, sayêktosipun ingkang nama pandung punika tindak paracidra, dados samukawis tindak cidra punika inggih botên sae, mila sanadyan botên dipun wastani, kados tiyang sampun sumêrêp piyambak dhatêng ingkang dipun wastani paracidra, lan tindak wau manawi dados pakulinan, têgêsipun inggih dados êndêm, mila prayogi dipun atos-atos.
Sayêktosipun êndêm sadaya wau nama êndêm ingkang taksih kasatmata, punika gênah pinanggih dumukanipun ingkang dados jalaraning êndêmipun, taksih gampil anggènipun damêl sarana ingkang kangge panulakipun, sanadyan botên tumama, nanging mêksa sagêd ngêcakakên.
Sapunika wontên êndêm malih, inggih punika êndêming: kadrajatan, kasugihan, tuwin kawibawan. Êndêm tigang prakawis wau angèl sangêt dumuk-dumukanipun, nanging ingkang nglampahi angglêlêng mêndêm ajêg-ajêgan. Dene icaling êndêmipun wau namung manawi tiyangipun sampun koncatan ing bab tigang prakawis wau. Wontênipun angèl icalipun, awit sajatosipun ingkang kataman ing êndêm ngakal budinipun, mila ingkang nglampahi inggih botên ngrumaosi, cêthanipun namung saking panyawanging liyan.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih ngrêksa kasarasan punika ugi atêgês ngrêksa jiwa, dados wajib rinêksa sangêt.
Ing wusadawusana. sakathahing êndêm wau pinuji murih anêbihi dhatêng kula sadaya, manawi kalampahtankalampahan. makatên, tamtu manggih kasarasan ing lair batosipun.
Ing Kajawèn nomêr 3, wontên wangsulan sêrat dhatêng langganan nomêr 419 ing: Sêmarang. Punika lêpat: lêrêsipun: ing Sêmarang, (Madiun).
Langganan nomêr 2992 ing Tugu (Purwaasri). Adrès sampun kawêwahan: Kêdhiri. Dhuplikat kakintun.
Kajawèn nomêr 1-2 saha 3 taun punika, sampun têlas, para langganan enggal botên sagêd tampi. Kawuningana saha sampun andadosakên cuwaning panggalih.
Biyungipun botên angsal padamêlan ing griya kumidhi malih amila lajêng kêpêksa bêrah mênjait. Ewasamantên Charlie taksih kêncêng sêdyanipun, badhe dados tukang main tonil, sarêng umuripun sampun 16 taun, Charlie tumut dados tonil bison, inggih punika satunggiling tongtonan, ingkang para tukangipun main sami botên wicantênan, dados bokmanawi saèmpêr kalihan wayang Sundha. Ananging botên mawi kacariyosakên dening dhalang, pawicantênanipun namung sarana sasmita sasolahing badan utawi tangan, tongtonan wau tansah midêr dhatêng tanah Amerikah tuwin Eropah. Anuju satunggiling dintên kala Charlie wontên ing kitha Paris, nonton gambar idhup ingkang cariyosipun anggumujêngakên. Awit punika Charlie Chaplin lajêng angudi sangêt sagêd tumut main wontên ing gambar idhup.
Ing kala wau sampun kacariyosakên, bilih Charlie Chaplin sasampunipun ningali gambar idhup wontên ing kitha [ki...]
[...tha] Paris, lajêng kêpengin sangêt sumêdya tumut main gambar idhup. Saking kêncênging sêdyanipun, ing taun 1910 Charlie Chaplin nuntên pangkat dhatêng tanah Amerikah. Kala punika Charlie botên sumêrêp babarpisan kadospundi pandamêlipun gambar ing gambar idhup, makatên ugi piyambakipun gadhah pangintên, bilih main ing gambar idhup punika, botên beda kalihan main kumidhi limrah, ing sarèhning kala punika Charlie kapêksa kêdah wangsul dhatêng tanah Eropah, dados inggih lajêng botên sagêd enggal-enggal anuruti punapa ingkang dados idham-idhamanipun. Sadangunipun Charlie wontên ing Eropah, sumêrêp tiyang agêng inggil ingkang solah-tingkahipun sajak anggumujêngakên, inggih tiyang ingkang agêng inggil wau, ingkang salajêngipun tansah katiru dening Charlie Chaplin manawi kalêrês main ing
angsal padamêlan wontên ing maskape gambar idhup. Ing sakawit namung main gambar ingkang lucu-lucu saha ingkang cêlak-cêlak, saha gambar-gambar wau botên gadhah pikajêng punapa-punapa, ngêmungakên lêlucon kemawon. Danguning dangu Charlie anggadhahi gagasan badhe adamêl gambar, ingkang cariyosipun botên ngêmungakên dhawah lucu kemawon, ananging mêngku pikajêng ingkang utami, saha ingkang kenging kangge tuladan ing têtiyang kathah. Ing sarèhning Charlie Chaplin punika sampun nate anglampahi kamlaratan, punapa malih purun migatosakên dhatêng kawontênanipun panggêsanganing tiyang, amila tumrap piyambakipun inggih botên patos angèl ngupados cacriyosan-cacriyosan ingkang angêrês-êrêsi manah anangning mawi dipun bumboni lêlucon, dados para ingkang sami mriksani dhatêng cariyosing gambar wau, inggih sami gumujêng rame ningali tandang tingkahipun Charlie Chaplin wontên ing ngriku, ewadene manahipun rumaos tumut belasungkawa dhatêng lampahanipun Charlie ingkang kagambar saklangkung nlôngsa wau. Charlie Chaplin punika sanajan tiyang kumidhi, botên kenging dipun wastani mata dhuwitên, bokmanawi inggih jalaran wêwatêkanipun ingkang makatên wau, sabab-sababipun Charlie Chaplin namanipun sagêd kasuwur ing saindênging jagad, inggih
punika botên manah dhatêng epahan kathah, ingkang kaprêlokakên rumiyin janji gambar ingkang dipun damêl wau sagêd sae sarta sagêd amranani dhatêng para ingkang sami ningali. Contonipun:
rupiyah, manawi piyambakipun sagah main ing gambar cacahipun 8 iji sarta salêbêtipun 18 wulan rampung. Ananging rampungipun gambar 8 wau botên salêbêtipun 18 wulan, malah ngantos 5 taun. Dados kala punika Charlie botên angèngêti wêkdal ingkang kabucal, punapa malih botên angèngêti dhatêng sudaning pamêdalipun arta. Ingkang dipun pêndêng ngêmungakên saening gambar ing têmbe. Asring sangêt lêlampahan satunggal punika kagambar ngantos kaping 30 utawi langkung. Pungkasanipun ingkang kapilih namung gambar satunggal, pintên kemawon arta ingkang kabucal tanpa guna, para maos têmtunipun sagêd amanggalih piyambak. Ananging sarêng gambar 8 kasbut nginggil wau rampung, namanipun Charlie Chaplin ing donya gambar idhup inggih saya mindhak kasuwur, antawis gambar-gambar 8 wau, ingkang pantês kacariyosakên ing ngriki inggih punika: cariyos gêsang nyara sagawon, cariyos kêkesahan sadintên, lan cariyos lare ingkang lucu.
Sintên ingkang mriksani gambar idhup ingkang nyariyosakên: gêsang nyara sagawon, lan nguningani patrapipun Charlie Chaplin main dados satunggiling tiyang ingkang kasangsaran, ingkang sadintên-dintên tansah dipun siya-siya ing sasamining tumitah, ngêmungakên sagawonipun piyambak ingkang taksih sêtya saha rêmên dhatêng badanipun, têmtu sami gumujêng tanpa kèndêl jalaran saking solah-tingkahipun Charlie ingkang pancèn anggumujêngakên wau, ananging gumujêngipun wau kaworan ing wêlas, amargi ing ngriku Charlie sagêd amitongtonakên nalangsaning gêsangipun tiyang miskin. Inggih kasagêdan ingkang makatên punika ingkang sagêd mitongtonakên sangsaranipun tiyang mlarad, ananging mawi dipun bumboni lêlucon, ingkang anjalari Charlie Chaplin dipun rêmêni ing tiyang, ing saindênging bawana ingkang sami karêm dhatêng gambar idhup.
Pitêpanganipun Charlie Chaplin sami nyariyosakên bilih Charlie punika satunggiling tiyang ingkang landhêp pikiranipun, ahli dhatêng musik, rêmên dhatêng wêwaosan, tuwin rêmên ngudi dhatêng kawruh. Ananging wontên kalamangsanipun, Charlie wau ujug-ujug nandhang prihtos,prihatos. asring sangêt lajêng sok wicantên makatên: kadospundi susah lan kirang sênênging manah kula, punika kula botên sagêd ngaturakên, dene kula sabên dintênipun kêdah ambadhud amargi kapêksa dening padamêlan kula.
Makatên mênggah dêdongenganipun Charlie Chaplin satunggiling badhud ing gambar idhup ingkang kasuwur.
kongsi bingung rinaras lir bapak pucung / ciptaning manungsa /
pan ing ngriku wus aran tumindak laku / lir tataning lumrah / tinrapan tatèng palupi / supayantuk mapaning têpa tuladha //
nulya antuk wêwulang sarwa pakantuk / saking yayah rena / myang guru kang nênuntuni / wèh pituduh
lan wus wêruh kang aran ala pakewuh / nanging datan wêgah / miyagah sarwa kadugi / dening mèngêt mapan
linakonan / ing sapêpadhaning janmi / kang ngênggoni marang wataking taruna //
beda / kadi lingsiring hyang rawi / yèn wus glewang kawangwang ing asrêpira //
nulya tuwuh cipta sarasaning sêpuh / angga tan kuwawa / mung kari rosaning ati / timahtêmah. ngrasa tuwuh panarimanira //
nanging durung antuk pamarêm kang rampung / mung salin pangrasa / mêmikir doning dumadi / kadiparan têmbe ing wusananira //
dyan anggayuh maring sampurnèng tumuwuh / mung anggung anggagas / dènnya wus cakêt lan pati / dyan ingantêp marême ngrasa kêtêkan //
mung kang èstu antêpira durung tamtu / awit duk katêkan / kang malaekat Mingkail / yèn parênga pan maksih nyuwun samaya //
yêkti ewuh janma kang ngudi pangawruh / kang murih sakeca / linakon kalaning urip / ngana-ngene mung sarwa nêmu rubeda //
Brêkating siti pradikan saking barkahing tiyang linangkung.
Siti pradikan punika têgêsipun siti ingkang dipun mardikakakên botên kakengingakên ing paos, tuwin têtiyangipun linêpatakên ing padamêlan gugur gunung pakaryaning nagari. Wontênipun makatên punika awit siti wau ing kinanipun pancèn asli dados ganjaran dhatêng sawênèhing tiyang, saking panjênêngan nata, jalaran saking katarimah. Ing salajêngipun, sarêng tiyang ingkang tampi ganjaran wau ngajal, siti wau limrahipun lajêng lêstantun dipun darbèni dhatêng turunipun ingkang sampun botên wontên. Utawi wontên malih siti pradikan punika kangge pêpundhèn inganggêp suci, dening ing ngriku wontên pasareanipun para agung Jawi, para misuwur tuwin sanès-sanèsipun.
Tumrap ing tanah Jawi, siti ingkang kados makatên wau kathah sangêt, sapriki tata caranipun taksih lêstantun kados kala jaman samantên. Tumrap ingkang asli ganjaran, kêtingal bilih mardikanipun tiyang ing ngriku jalaran saking barkahing para lêluhuripun. Dene ingkang asli siti suci, inggih punika ingkang isi pasarean, têtiyangipun ingkang sami rumêksa ing ngriku sadaya kêtingal sangêt anggènipun tumêmên, tuwin ngrumaosi bilih panggêsanganipun punika jalaran saking brêkahipun ingkang dipun rêksa.
Mênggah ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta, têtiyang rumêksa pasarean ingkang ingaji-aji, punika pinangkat abdi dalêm, têgêsipun abdining ratu, sami angsal têdha ingkang nyêkapi, saha têtiyangipun lajêng dipun wastani abdi dalêm pradikan.
Wontênipun pinundhi-pundi makatên wau, mirid nalar-nalaripun jalaran tuwuh saking sabab kalih prakawis, sapisan jalaran angluhurakên adhatêng tabêting kaluhuranipun, [kaluhur...]
[...anipun,] kaping kalihipun jalaran saking ngèngêti dhatêng lêluhur ingkang nurunakên. Dados manawi ngatên tiyang punika tansah wajib angèngêti dhatêng kautamèn tuwin èngêt dhatêng ingkang andarahakên, awit tiyang ingkang èngêt makatên punika, pikiranipun badhe botên kêgodha mrika-mrika.
Abdi pradikan ngadêg ing gapura pasarean ing Bayat.
Kawontênaning siti pradikan ing tanah gupêrmenan ingkang katingal, kados ta: dhusun Panêrusan Wetan, bawah Banyumas, pêparing dalêm nata ing Surakarta dhatêng Nyai Samsudin, minôngka ganjaran anggènipun sagêd maluyakakên gêrahing garwa dalêm. Dhusun Brêngkok, ugi Banyumas, kaganjarakên dhatêng Kaji Musa, kêtrimah anggènipun apal Kuran. Dhusun
Dhusun Karanggêbang, Panaraga, ingkang rumiyin dados kancing gêlung putri dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV ing Surakarta, ingkang katarimakakên dhatêng Kyai Kasan Bêsari, ing Têgalsari, tuwin sanès-sanèsipun.
Mênggah pradikan, kala ing jaman rumiyin wontên ingkang mawi angsal nawala kêkancingan saking panjênêngan nata, têdhakanipun kados ing ngandhap
ingsun gadhuhakên marang anake bok rôndha Pamênang kang aran Ki Sabariman, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun Ki Sabariman, dene ingsun gawe kawulaningsun wong paprêdikan ing Pamênang, lan ingsun alihakên namaningsun aran, jênêngakên Ki Pamêning. Amadanaa marang puhingtraningsunputraningsun. Ki Adipati Anom, sarta ingsun patêdhani kagungan ingsun desa ing Pamênang sakabone cacahe sawah gawene wong 16.
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene, sarta ing salaladène wong
marang ing putraningsun Ki Adipati Anom, iku pacuhan-pacuhan, Bok Pamênang pêpacak ingsun marang ing sira-sirasira. ingsun gawe kawulaningsun [kawulaningsu...]
[...n] wong paprêdikan iku dèn anêtêpi ing sapagaweanira wong paprêdikan, sarta dèn bisa anggêmahake desa, angenaki atining wong cilik, aja sira agawe rusaking wong cilik. Têka kongsi sira agawe rusaking desa atawa rusaking wong cilik, amêsthi yèn sira anêmu bilai, iku pacuhan-pacuhan sakèhe kawulaningsun padha sira
para nayakaningsun ana ing alun-alun ingsun ing Surakarta Adiningrat, sarta konjuka ing sampeyaningsun.
Kala dhawuh pangandika dalêm ing dintên Jumuwah tanggal ping songalêkursanga likur. sasi Rêjêp ing taun Êje angkaning warsa 1710.
Miturut nawala ing nginggil punika, têrang bilih kawontênaning pradikan punika gêgayutan kalihan praja. Têgêsipun ing sakawit botên tuwuh saking kajêngipun tiyang alit.
Dene tumrapipun ing wêwêngkon karajan Jawi, pancèn taksih tumindak sapriki, kawontênaning nama pradikan malah dados pangkating padamêlanipun, kados ta ing Bayat, Kajoran, ing Janti tuwin sanès-sanèsipun.
Amangsuli ing bab kajênging cirinipun karangan punika, dados têrang bilih brêkahing tiyang linangkung ing budi punika tansah langgêng ing salami-laminipun, dados saening lêlabêtan, punika tanpa ical ucapipun, sanadyan namung kantun tilas, tiyang tansah ngèngêti tuwin nuwèni, lan ingkang makatên wau sanadyan ing sabrèbètan araos gugon tuhon, nanging lugunipun botên, yêktosipun namung jalaran saking angèngêti bilih tabêting kautamèn punika tansah lumèngkèt.
Kosokwangsulipun tiyang ingkang nalika gêsangipun gadhah tindak awon, kuburipun inggih tanpa tilas, kados ta: sawênèhing dhusun sakidul kawadanan Karangbinangun, Grêsik, nama dhusun Windon wontên pasareanipun bôngsa luhur kina, mèh ing sabên tiyang tamtu sumêrêp dhatêng labêt lêlampahanipun kang sumare ing nalika sugêngipun, inggih punika Patih Logêndèr, warôngka nata Kênya ing Majapait. Punika kawontênanipun pasarean ing ngriku anjêmbrung kados wana. Wontênipun kados makatên, tamtu jalaran kala rumiyin gadhah tindak botên sae, katranganipun kados ingkang kasêbut ing Sêrat Damarwulan, Kyai Patih Logêndèr tansah damêl piawon dhatêng Radèn Damarwulan tanpa kèndêl. Tuwuhing pandamêl awon wau lajêng anumusi, kuburipun kemawon dipun srêtu ing tiyang.
Dhuh para neneman, èngêta dhatêng lêlabêtan utami.
Tuwan Dhoktêr Cipta Mangunkusuma Bidhal dhatêng Bandhah
Kados para maos taksih èngêt, bilih Tuwan Dhoktêr Cipta Mangunkusuma kasingkirakên dhatêng Bandhah, bidhalipun saking Bandhung dhatêng Surabaya numpak sêpur èsprès, sarta salajêngipun saking Surabaya dhatêngipun Bandhah numpak kapal Van den Bosch.
Lampahipun tuwan dhoktêr wau kawartosakên wontên ing sêrat-sêrat kabar kados ing ngandhap punika:
Bidhalipun Tuwan Dhoktêr Cipta saking Bandhung sakalihan tuwin putra-putra kapenakanipun. Sadumugining Surabaya Gubêng, pulisi ingkang ngêtêrakên lajêng masrahakên dhatêng pulisi ingkang mêthuk ing ngriku. Nalika wontên ing sêtatsiun Bandhung dipun untapakên ing têtiyang nasionalis, dene sarêng dumugi ing Surabaya Gubêng dipun pêthuk dening para panuntuning pêrgêrakan pribumi, ing ngriku wontên Tuwan Dhoktêr Sutama, Tuwan Suyana tuwin Tuwan Santosa. Tuwan Dhoktêr Cipta wontên ing Surabaya nyipêng ing hotèl Piktoriyah.
têtiyang kintên-kintên wontên kalih dasa, ngantos dumugi wanci bidhaling kapal, wusana sadaya wau sami sêsalaman tuwin ngucap
Dhoktêr Cipta sakêdhap. Cariyosing Indhisê koran: panjênênganipun kêtingal têntrêm ing panggalih tuwin ing sêmu kagungan pangajêng-ajêng badhe tumuntên sagêd wangsul kondur dhatêng tanah Jawi. Dhatêng ing pamarentah, panjênênganipun botên kagungan sak ing galih. Pamarentah namung anindakakên punapa ingkang kêdah dipun tindakakên. Tuwan Cipta ngandika: kula nglilani dhatêng panjênêngan nêrangakên atas nama kula, bilih kawontênanipun gupêrmèn kalihan kula, tindakipun sae. Pangajêng-ajêng kula, katrangan kula ingkang makatên wau wontêna pigunanipun.
Makatên ugi tindaking pulisi saking Bandhung dumugi Surabaya, ugi sangêt andadosakên sênênging galihipun Dhoktêr Cipta. Ngandikanipun: botên wontên tindaking pulisi ingkang botên dados sarjuning manah kula. Lan malih kalih-kalihipun namung ngawontênakên sarwa prayogi, mila inggih botên wontên bab punapa-punapa ingkang pinanggih botên nyênêngakên manah.
Ing bab badhe wontênipun ing Bandhah, Dhoktêr Cipta
badhe nindakakên padamêlan punapa, ing sapunika dèrèng sagêd nyariyosakên. Wontênipun ing ngrika panjênênganipun badhe nyawang-nyawang rumiyin. sasampunipun makatên niyat badhe nindakakên kadhoktêranipun.
Wêkasaning pangandikanipun Dhoktêr Cipta: pangajêng-ajêng kula, ing têmbe dhatênga wancinipun, tiyang manggih katrangan ingkang langkung cêtha ing bab pandamêlan kula, inggih punika ing bab pandamêl ingkang anjalari kula dipun singkirakên punika. Ananging kula ambali sapisan êngkas: miturut kawontênanipun ing sapunika, sampun mêsthinipun pamarentah kagungan
Sambêt kalihan bidhalipun Tuwan Dhoktêr Cipta, Phajar Asiyah cariyos makatên: padununganipun Dhoktêr Cipta ing Bandhah wau, miturut sêsêrêpan kula, sanès padunungan ingkang adamêl kasusahan, awit kajawi hawanipun sae, ing sakubêngipun ngriku inggih kathah bôngsa Jawi.
Buku wêdalan Bale Pustaka Serie No. 405 kesah layaran dhatêng Pulo Papuah, ingkang rinêngga ing gambar, ugi nyariyosakên kawontênanipun ing Bandhah makatên... Pulo Bandhah punika sanadyan alit, nanging pabandaranipun sakalangkung agêng...
Sêmar : Kaya-kaya anggonku nyritakake mungguhing wêwatêkane Nakula Sadewa, lan Arjuna, wis gamblang, saiki tak wiwitane ngandharake wêwatêkane Radèn Bratasena.
Garèng : Wiyah, nèk kanggone jaman saiki, sanadyan ta jarene saiki kiyi diunèkake jaman: sama rasa sama rata, ananging yèn ora duwe unggah-ungguh, ora wêruh tata, ora bisa dhodhok kaya Radèn Bratasena, têmtune sanadyan laire ora diaru-biru ing wong, ananging batine rak iya digrundêli sasayahira, kaya ta: endah-endah wong buda ora ngrêti tata, êndhase salegêr, rumasane putrane sing madhêp ngetan. Hara, apa kuwi kêpenak arane. Môngka jarene, wong kuwi nèk arêp kajèn, kudu ngajèni ing liyan. Amara, apa Radèn Brantasena kuwi gêlêm ngajèni ing liyan, rak iya ora.
Petruk : Ana paribasan Walônda kang unine mangkene: sapa sing ora wêgah tansah nyêkêli topine ing tangane, saparan-paran iya ora bakal kapiran. Dadi têgêse: wong kuwi yèn ora wêgah tansah awèh urmat ing liyan, wis mêsthi iya bakal kapenak, cêkake wong kuwi dadi kudu sing andhap asor. Ing môngka Bratasena ki bangsane bêngkauk, moh basa nyang padhane manusa, sapa-sapa iya arêp dijawadipa, yak, nèk aku iya ora yaok.
Sêmar : Lho, kowe aja kliru tômpa: Garèng utawa Petruk. Anggone Radèn Bratasena digambar ora bisa dhodhok lan ora bisa basa, kuwi karêpe sing nganggit wayang, arêp mratelakake, yèn sawiji-wijining wong kang bênêr lakune, ora prêlu duwe wêdi karo sapadhane, awit kabèh-kabeh mau rak sapadhane titah, dadi karêpe: kabèh uwong, iya bôngsaa luhur utawa bôngsa cilik, kuwi bisa unggul, bisa asor, bisa sugih, bisa mlarat, bisa mulya, bisa nistha, lan sapadhane. Dadi yèn kowe têmênan ora duwe kaluputan apa-apa, cêkake lakune atimu bênêr, dadi iya ora prêlu wêdi karo sapadhane manusa.
kabênêr lagi saba, ora-orane bakal tak bêdhog, manawa kira-kirane sing duwe bakal wêruh.
beda karo lêlakone santri sing sêmbahyang nèk kêtunggon kyaine, nèk kyaine kabênêr ora ana, jarene le sêmbahyang pêrlop dhisik. Dene sing diarani laku bênêr, ya kuwi: nglakoni kautaman kang kanthi lair batin, ora gêlêm gawe saksêriking liyan, nêtêpi marang kuwajibane, gêlêm anjaga kasangsarane liyan, sênêng têtulung, lan isih akèh manèh batire, cêkake sakabèhing panggawe kang dilakoni, kuwi utama tur anggone nindakake kanthi sasungguh-sungguhnya dhêngên rela hati. Dadi nèk kowe duwe pikiran sama rasa sama rata, ananging atimu isih pating pringkil kaya têmêndhil, iya ora bakal bênêr, lan ing têmbe burine iya bisa nêmu sangsara. La kêpriye, bocah nonoman saiki kiyi, nèk pangkate isih cilik, karêpe banjur arêp: nyamarata, ananging nèk pangkate gêdhe sathithik, samôngsa ana uwong rada kurang anggone ngajèni bae, sanalika kono banjur brigah-brigih, utawa klecam-klècême
sajake kok kaya wong sing wis tau kêcêngklak, anggone ora dhêmên nyang Jawadipa têka anjlêgabit, la wong anèh karêpe Petruk kuwi, karo pandhuwurane karepe anjawadipa, barêng dijawadipa dening uwong sing dianggêp sangisore, banjur bêgita-bêgitu, utawa manèh banjur dadakan ora dhêmên karo
Garèng : Wadhuh, kathik ngêtokake paribasan Walônda barang, anggonmu nuturenuturke. nèng ngêndi, Ma, lan kapriye karêpe.
Sêmar : E, aja dikira dumèh wis
mau, gampange mangkene: yèn kowe ora sênêng diala-ala ing liyan, iya aja sok ngala-ala ing wong. Amara, anggonmu le sok dahwèn kuwi bok marenana, ana wong liwat cêkokane cilik bae sanalika banjur muni: cêkokane kathik munthil-munthil kaya blênyik. Wis gêlêm mêmoyok, mung diunèkake wêtênge nonong bae, banjur arêp nglêthak.
Garèng : Hara, Rama kuwi, wong arêp nyritakake bab wêwatakane Radèn Bratasena têka banjur adoh parane.
Petruk : Ora, Rèng, upama ora ko elingake, aku wani totohan plothotan wudun, tibaning ngênggon Rama ki rak banjur ngomongake, nèk ora ngêmungake jago thok sing bisa kluruk, sanajan dèngkèk iya bisa. (Badhe kasambêtan)
1. Pak Truna, manawi nêdhani pitik iwènipun kulina mawi ngungêlakên
Pak Truna dhatêng mêmbik-mêmbik nêdha lintu, lampahipun inggih anyastrakara malih.
kocapa gênti carita / satêmêne sing duwe omah kuwi / wong lêlima tunggal kumpul / padha wong cebol tuwa / sabên êbyar wis padha lunga ngêluyur / mangkat mênyang pagawean / mêlik êmas jêron bumi //
sadurunge padha budhal / wis mrantèni kanggo yèn mêngko mulih / olah sêga karo lawuh / sorene lagi têka / banjur padha bêbarêngan mangan kêmbul / bubar mangan nuli mapan / nèng paturon pating glinting //
uripe wong lima pisan / salawase mung padha rukun bêcik / rapêt wis kaya sadulur / ora tau sulaya / sabên esuk isih petêng umun-umun / wis ting klêthêk padha dandan / ana sing ngêngkringke kêndhil //
lan ana sing umbah-umbah / ana manèh sing srang-srèng anggorèngi / kocapa wong lima mau / ing satêkaning omah / kagèt bangêt dene kono padha wêruh / yèn lawanging omah mênga / gèk sapa ta sing nglêboni //
sing siji sêru nyêbawa / e wis gênah kônca kêlêbon maling / ayo ta dang padha mlêbu / lan kabèh tilikana / bokmanawa ana barangmu sing katut / sijine ana sing jawab / la rak tênan apa
rak wis tak pangan / e tiwas tak impi-impi //
ana sawênèh sing kôndha / e paturon iya diolak-alik / ing kono ana sing cluluk / unine lon-alonan / karo ngêsês lan tangane ngacung-acung / ês wis ta padha mênênga / gonku ana sing nuroni //
bocah wedok tanpa kônca / wah ayune prasasat midadari / wis togna bae bèn tutug / aja diongkrah-ongkrah / ing saiki ayo padha mangan kêmbul / bêcik mêngko bae gampang / yèn wis tangi ditakoni //
wong lima nuli madhangan / padha dhokoh saka wis bangêt ngêlih / banjur padha mapan turu / barêng esuk kocapa / Mênurseta wungu sare wis dirubung / wong cebol cacahe lima / kabèhe ulate manis //
clathune sing prênah tuwa / wis-wis ya gèr têntrêmna aja sêdhih / ing kene iki omahku / atiku lêga lila / wis manggona ana kene aja rikuh / aku kabèh ngêpèk anak / jênêngmu sapa cah manis //
mung bae ing sabên dina / ngopènana ing omah cik bèn rêsik / karo olahna panganku / dadi yèn aku têka / kari mangan bae mangkono ya gêndhuk / lan yèn esuk aku lunga / sore lagi bali
sapakonmu mau / muga-muga kêlakona / aku bisa angladèni //
ing saiki Mênurseta / uwis têntrêm kanthi sênênging ati / rumasa olèh pitulung / manggon ing pangungsenan / adoh saka anane baya pakewuh / nadyan sasat tanpa kônca / mung nyatane sugih kanthi //
Asistèn wadana ing Cindhaga Banyumas, nglapurakên dhatêng pangagêng, bilih pajatèn ing Mandhirancang, Tumiyang tuwin Gambarsari sami katrajang ing ama walang, ingkang dipun wastani walang jati, walang punika ngrisak wit-witan tuwin têtanêman ing padhusunan wau.
Mataram martosakên, oto poliklinik ingkang nomêr kalih, gadhahanipun Petronella-hospitaal ing Ngayogya, sampun kabidhalakên malih, ingkang dipun dhatêngi: dhusun Kêjayan, Maguwa, Kênayan, Ngêmpal, Grogolan, Bêdoyo tuwin Bandararja. Lampahing oto ingkang rumiyin kathah sangêt anggènipun mitulungi tiyang sakit, ing sabên dintên ngantos angsal tiyang atusan.
Kala dintên Kêmis kêpêngkêr sêtèm kantor tumrap propinsi yalên rad adamêl parêpatan, Tuwan Sudarta Mangkusubrata, lid ingkang katêtêpakên enggal, ingkang anggêntosi Kangjêng Bupati Crêbon, botên sagêd anampèni padamelan wau, amargi panjênênganipun kapindhah mêdal saking wêwêngkon propènsi. Ing sapunika sampun nêtêpakên lid malih, minôngka gêgêntosipun, inggih punika Radèn Muhamad arsitèk B. O. W. manggèn ing Sindhang Laut, Crêbon.
karisakan kathah, griya-griya tuwin gubug ingkang ambruk, cacah wuwung wontên 50. Wit-witan ingkang sami sol inggih kathah, tumpukan wiji pantun katut kabur mowat-mawut. Kasangsaran botên wontên.
pakabaran ingkang suraos ngawon-awon tiyang. Tuwan wau kaukum dhêndha f 50.- utawi anglampahi ukum badan 20 dintên.
Sawênèhing kuli ingkang nyambut damêl wontên ing Scheepswerf ing Pasar Ikan, Batawi, dhawah saking baita motor Hendrik kêcêmplung lèpèn ingkang santêr. Tiyangipun têrus ical, sapriki mayitipun dèrèng pinanggih.
Kawrat ing bêslit gupêrmèn sêtatsêblad 1919 No. 231 ing bab pangupakara lêlahanan ing griya sakit militèr tumrap murid-murid sêkolahan voortgezet Inlandsch onderwijs wiwit tanggal 1 Juli 1927 kawêwahan tumrap murid Mulo ingkang badhe dhatêng pamulangan Osvia,
konangan anggènipun ngangge arta ingkang dados têtanggêlanipun gunggung f 1500 saha lajêng kesah. Tiyang gadhah pangintên bilih piyambakipun umpêtan wontên ing Pakalongan, Surakarta utawi Juwana, ugi sampun dipun padosi dhatêng tigang panggenan wau, nanging dèrèng wontên pawartosipun punapa-punapa.
Awit saking gêlênging rêmbaging bêstir Ardjoenaschoolvereeniging ing Banjarnagara, benjing wiwit wulan Juli 1928 badhe ambikak cabang, inggih punika, Frobelschool 1, onderbouw Muloschool 1 tuwin Schakelschool 1. Adêging sêkolahan têtiga wau, inggih badhe dipun wontênakên griya pamondhokan, nama Panti Siswa, badhe mawi dipun awat-awati ing guru, tuwin wontên ing ngriku badhe dipun wulang padamêlan giyagriya. sarta nyêpêng kabêtahaning bale griya. Saha ugi badhe damêl Ambachtsschool pribumi, badhe kangge nampèni lare wêdalan saking pamulangan ôngka 2.
Ing Purwokêrta badhe dipun êdêgi Cooperatie-bank dening S. G. B. dipun namakakên: Dwija Saraya. Pikajênganipun badhe mitulungi arta dhatêng para guru pribumi, ingkang dados warganing pakêmpalan. Ingkang mangagêngi Tuwan
baddha Bhubal tuwin Pangeran Jagjivalit mara tamu dhatêng karaton Ngayogyakarta, kairid ing tuwan asistèn rèsidhèn. Bokmanawi prêlu badhe ngrêmbag ing bab badhe rawuhipun Sri Nata Siyêm benjing ing wulan Juni.
têtiyang 131, inggih punika bôngsa Eropah 66, pribumi 63 tuwin bôngsa Tiyonghwa 2. Têtiyang samantên wau kathah ingkang angsal pitulungan.
Bêstiring umat Islam ing Ngayogyakarta martosakên, bilih arak-arakan ing dintên agêng mekradan Kangjêng Nabi Muhammad dipun sandèkakên, dene ing bab sêsorah agami, badhe katindakakên wontên ing dintên malêm Rêbo, wontên ing sêkolahan Islamiyah Suryèngjuritan.
Kawartosakên, ing karaton Surakarta badhe wontên pikramèn putri kêkalih kalêrês wayah dalêm ingkang sinuhun, sami putranipun Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, satunggal angsal Radèn Sutawidikda, satunggalipun angsal Kangjêng Bupati ing Jêpara.
Nyambêti wartos ingkang sampun kawrat ing Kajawèn, bab basa Jawi kawulangakên ing Osvia Bandhung, punika satêngah mèh katêtêpakên. Wontênipun makatên, awit laladaning propènsi Jawi Kilèn punika ugi wontên têtiyangipun ingkang botên mangrêtos bosa Sundha, kados ta: têtiyang ing Bantên sisih lèr, Indramayu tuwin Cirêbon. Dados calon priyantun ing laladan Jawi Kilèn inggih kêdah mangrêtos basa Jawi.
Ing wêkdal punika rêrêgèning rijêki ing Karanganyar (Kêdhu), kalêbêt mirah. Pantun sadhacin rêgi f 3 - f 3,50. Pohung
tanggal 1 Januari, Radèn Duryat Kamil, amtênar ingkang kabantokakên dhatêng dhepartêmèn pangadilan. Pangkat punika nama pangkat enggal.
Sowanipun utusan Siyêm dhatêng karaton Ngayogyakarta, kathah kawontênan ingkang adamêl karênaning tamu, mila benjing rawuhipun Sri Narendra ing Siyêm, ugi badhe dipun sêgah têtingalan kados ingkang dipun pitongtonakên wau.
Radèn Panji Sasrakusuma, asistèn wadana ingkang kapriksa ing yustisi, kadakwa nampèni bêsêl, prakawisipun kirang terang. Opsiring yustisi tuwin Mistêr Suwana nimbang supados dipun luwari saking sêrêgan.
Kala tanggal 14 Januari, tuwan rèsidèn ing Pasuruan maringakên ganjaran dalêm sri bagendha kangjêng sri maharaja putri dhumatêng Mas Jayadipraja, patih ing Kraksaan, lan ing tanggal 23 Januari ugi badhe nampèkakên ganjaran dhatêng Tuwan Ter Poorten Asistèn Residhèn Malang, Tuwan Bussemaker burgêmistêr tuwin Ds. Lapel. Tumrap Tuwan Ter Poorten ugi badhe kaparingakên tarimakasihipun pamarintah.
Lêngganan Kajawèn nomêr 2791 martosakên, kala ing dintên Kêmis tanggal kaping 12 wulan punika wanci jam 6 enjing, wontên tiyang nama Sanadi ing dhusun Nusadhêm, Cilacap, pêjah wontên ing lèpèn, jalaran sawêg manjing kimat sakitipun ayan.
Kontrolir B. B. ing Pasuruan, Tuwan W. Pino Post kapindhah dhatêng Palembang, ingkang badhe anggêntosi dèrèng wontên. Wadana ing Pasuruan, Mas Purbawirya kapindhah dhatêng Karanglo, Malang, ingkang
pamrayogi dhatêng dhirèktur ondêrwis ing bab kirang prayoginipun pêthuk bayaran sêkolah ingkang gunggungipun f 10.- minggah mawi ambayar plak sègêl, kados limrahing pêthuk. Tuwin tiyang nampèni tirahaning bayaran sêkolah tumrap anak-anaking tiyang ingkang sêkolahipun manggèn nunggil sasêkolahan utawi sanès sêkolahan, manawi wangsuling arta wau langkung f 10.- inggih kêdah ambayar plak sègêl. Lan malih asring kalampahan, arta ingkang dipun bayarakên kirang saking f 10.- nanging plak sègêlipun ugi sampun kêlajêng dipun bayar. Dhepartêmèn anggalih prayogi dhatêng panimbang wau, saha nêtêpakên bilih arta plak sègêl ingkang sampun kalajêng dipun bayar wau badhe dipun lintoni, bilih arnyatataarta nyata. bayaran sêkolah wau kirang saking sadasa rupiyah, punapadene bab kalangkunganing pambayaran.
Nusuli katrangan ing bab arta palsu ingkang pinanggih wontên ing Ciparai, kados ingkang sampun kawrat ing Kajawèn. Tiyangipun ingkang ambalibukakên arta wau nama Karwita, sarta nalika kagledhah wontên ing
anggènipun damêl arta wau wontên ing Cikampèk, sampun sadasa wulan, pambucalipun arta wau dhatêng kabudidayan
pitakèn dhatêng badan kula piyambak, kadospundi punditidak perlu dibaca. mênggah rêraosanipun lare neneman punika, upami sumêrêp wadananipun sang putri, ingkang sakalangkung endah ing warni.
Mênggah gagasan kula, Sêrsan Quick wau botên gêndhêng kados pamanggihing bandaranipun. Inggih sampun mêsthi kemawon manawi Kaptin Orme badhe tumut dhatêng lampah kula sadaya punika, ananging salêresipun kula langkung sênêng upami kaptin wau sawatawis langkung sêpuh, utawi wanita ingkang dados pêpacanganipun punika botên nampik dhatêng
anglangkungi sagantên wêdhi ingkang sakalangkung ngrêkaos punika, botên kathah ingkang prêlu kacariyosakên ing ngriki. Nalika kula sadaya dumugi ing Assouan, ing ngriku wontên sêrat satunggal lan tilgram sawatawis, ingkang tumuju dhatêng Kapitan Orme. Ing
bilih anak ing papanipun Kapitan Orme ujug-ujug sakit lan tilar donya. Ing sarèhning randhaning pamanipun namung tampi blônja taunan, dados samangke Kapitan Orme nama sugih sangêt. Kula lajêng suka wilujêng dhatêng piyambakipun, lan
kenging punapa botên, kula rak sampun wicantên yèn badhe tumut, lan dumugi samangke niyat kula wau taksih kêncêng.
Kula amangsuli: inggih lêrês, nanging kawontênanipun samangke rak sanès. Kêkesahan ingkang nguwatosi, punika sae tumrapipun tiyang neneman ingkang botên gadhah punapa-punapa, ingkang dipun prêduli, ananging tumrapipun tiyang sugih wontênipun ing donya sarwa kasêmbadan, jalaran panjênêngan sapunika kagungan kasugihan ingkang samantên, tamtunipun rak sagêd krama. Tanpa kanthi kangelan ingkang sangêt, panjênêngan samangke inggih sagêd gampil angsal pangkat ingkang sae. Ingkang makatên punika sampun giri-giri dipun êmohi, awit bokmanawi panjênêngan sagêd ugi seda wontên ing sagantên wêdhi jalaran kasatan.
Kapitan Orme mangsuli: ah, awit rumiyin mila, kula punika botên
panjênêngan sadaya. Ing sarèhning samangke kula dados tiyang sugih sangêt, kula badhe damêl sêrat waris rumiyin, bokmanawi kemawon kula tiwas wontên ing margi.
Kala punika tuwan propesor dhatêng ing ngriku, kairid ing satunggiling tiyang Arab sudagar julig tumrap barang-barang kina. Sarêng sudagar wau sampun kesah saking ngriku, lan kula sadaya sampun suka sumêrêp ing
Kapitan Orme puguh, wicantênipun: panjênêngan kenging ngandika kadospundi kemawon, lho, punika wontên sêrat sanès malih. Kapitan Orme lajêng ngulungakên sêrat sanès dhatêng kula, inggih punika sêrat saking lare estri, ingkang kala rumiyin sampun nampik dhatêng Kapitan Orme ananging sapunika purun dados bojonipun, amargi Kapitan Orme wau angsal tilaran bôndha kathah.
Propesor Higgs pitakèn: apa layang iki wus ko wangsuli.
Kapitan Orme mangsuli kalihan anggêgêt-gêgêt untu: ora, aku ora mangsuli, lan ora niyat nêdya mangsuli, saiki iya ora, salawase uga ora. Sêdyaku aku arêp mangkat mênyang Mur dina sesuk, lan lakuku mau sumendhe ing takdir. Saiki aku arêp andêlêng rêca-rêca watu ing sacêdhaking grojogan kana kae.
saking ngriku, Propesor Higgs wicantên makatên: kok ana-ana bae, tumrape aku bungah [bu...]
[...ngah] bangêt, sabab kiraku Kapitan Orme kuwi akèh bangêt gunane tumrape aku kabèh yèn wis arêp-arêpan karo wong Fung. Kajaba iku, Sêrsan Quick mêsthine rak iya milu dhèwèke, wusanane kapriye dadine aku kabèh yèn ora ana kuwi.
Bab punika botên watawis lami lajêng kula rêmbag kalihan Sêrsan Quick. Sêrsan Quick mirêngakên kanthi têmên-têmên dhatêng pamanggih kula ing nginggil wau, salajêngipun nuntên wicantên makatên: sampun dados panggalih bandara, kintên kula, pamanggih panjênêngan punika inggih sae inggih botên, sadaya-sadaya punika wontên têtimbanganipun. Kula sadaya botên gumun dhatêng têtiyang ingkang artanipun mêmliyunan, ananging ingkang kula gumuni inggih artanipun ingkang mliyunan punika. Ananging manawi têtiyang wau dumugining pêjah, artanipun ingkang mimliyunan wau rak botên dipun bêkta, amila rak lajêng wontên paribasanipun Walandi makatên: sing siji mati, liyane entuk roti. Bandara kaptin sampun sumpah badhe tumut, samangke panjênênganipun botên karsa ngewahi sumpahipun wau. Kajawi punika, wontên ing Londhên kula sampun matur, bilih botên wontên tiyang pêjah ingkang malèsèd samênit saking takdiripun, lan badhe botên manggih punapa-punapa ingkang marojol saking takdiripun, dados botên prêlu ngrêmbag barang-barang ingkang mêsthi badhe kalampahan utawi ingkang badhe botên kalampahan. Samangke kula nyuwun pamit badhe nuwèni unta-unta lan pandung awon-awon ingkang panjênêngan wastani têtiyang Abati. Têtiyang wau sami nyolong sacandhak-candhakipun, kalawingi sami nyolong bumbuning dhinamit, bok manawi dipun kintên sêle. Manawi kula sadaya botên jagi-jagi sayêktos, bokmanawi para raja-raja ingkang sumare ing ngriki sami dipun olak-alik dening têtiyang wau wontên ing pasareyanipun.
Salajêngipun Quick lajêng kesah, lan kula sadaya lajêng bidhal dhatêng Mur.
Lêlampahan ingkang kaping kalih, ingkang pantês kacariyosakên ing ngriki, inggih punika nalika kula sadaya wontên ing margi, kirang langkung kalih wulan.
Sasampunipun pintên-pintên minggu kula sadaya lumampah urut sagantên wedhi, ingkang ngêlangut tanpa têpi,
dumugi ing padhêkahan satêngahing sagantên wêdhi, namanipun padhêkahan Zeu. Padhêkahan punika inggih lêrês botên wiyar sangêt, ananging tuk-tukipun ing ngriku sae, toyanipun bêning sarta nyêgêri, lan wontên pakêbonanipun kurma. Panampinipun têtiyang ing ngriku dhatêng kula sadaya rumakêt sangêt, jalaran kala kesah kula ingkang rumiyin, kula wontên ing ngriku anjampèni lurahipun padhêkahan ngriku jalaran sakit mripat, lan tiyang-tiyang sanèsipun ingkang sami nandhang sakit warni-warni. Sanadyan kula kapengin sangêt anglajêngakên lampah, kula kêpêksa nuruti nyêpêng wontên ing padhêkahan Zeu wau laminipun saminggu, inggih punika jalaran saking panêdhanipun tiyang kathah, sarta jalaran saking rêmbagipun pangajênging têtiyang ingkang sami tumut kula sadaya, satunggiling tiyang Abati, ingkang julig lan trêngginas, ananging kula piyambak botên pitados babarpisan. Tiyang punika namanipun Shadrach, dening kônca-kancanipun dipun parabi kucing, sababipun dipun parabi makatên punika kula botên sumêrêp. Ing rainipun tiyang wau wontên bithêtanipun tiga, miturut cariyosipun kenging kukuning singa barong, mila mêngsahipun bôngsa wau ingkang agêng piyambak inggih singo barong. Ing satunggaling môngsa salêbêting sataun, bokmanawi manawi nuju kirang mangsan, saking loroganing rêdi sak lèr wetan lan kilèning padhêkahan wau singo barong mandhap saha klintêran ing sagantên wêdhi, sarta sok lajêng nyolong rajakayanipun tiyang Zeu, malah trêkadhang sok lajêng môngsa tiyang-tiyangipun. Ing sarèhning têtiyang Zeu punika botên agadhahi dêdamêl sanjata, dados pêjah gêsangipun prasasat dipun pasrahakên dhatêng sang singo barong ingkang sakalangkung wani wau. Dene rekadayanipun têtiyang ing ngriku inggih namung masangi, murih singa barong wau malêbêt ing tembokan mubêng, lan têtiyangipun piyambak andhêlik wontên ing gubugipun. Ing antawising sêrat lan plêthèking srêngenge, têtiyang ngriku anggèning kesah nilar griyanipun, namung manawi nuju ngagêngakên katuninglatuning. bêdhiyan, ingkang kangge nêbihakên singa barong wau. Sanadyan kala punika mangsanipun singa barong mêdal, ananging kula sadaya dèrèng nate mrangguli satunggal-satunggala, ewadene sarêng nêm dalunipun, kula sadaya sami kagèt, jalaran saking
kêpêthuk tiyang jalêr èstri iring-iringan, anggotong pikulan isi tirah-tirahaning badan tiyang. Botên watawis dangu wontên tiyang nyariyosakên, bilih mêntas wontên singo barong kalih utawi tiga ngrisak payonipun salah satunggiling griyanipun bojoning lurah ing pakampungan ing ngriku, tiyang èstri wau dipun suwèk-suwèk, saha anakipun jalêr dipun gondhol, sisaning badanipun tiyang kalih punika inggih ingkang dipun bêkta
semahipun kalihan dêdamêl kula sanjata, jalaran lurah kampung wau kuwatos bilih singo barong wau tamtu damêl pêpêjah langkung kathah, awit sampun nyobi ngraosakên daging manusa. Jalaran saking katranganipun juru basa, ingkang mangrêtos basa Arab, amargi sanadyan Propesor Higgs piyambak botên sagêd mangrêtos dhatêng wicantênanipun tiyang Zeu, kula sadaya lajêng sumêrêp, bilih singo barong sami ngumpêt wontên ing pagumukan pasir botên têbih saking ngriku, wontên ing sacêlaking tuk alis,alit. ingkang
Pakampungan enggal, ingkang dipun adani dening gêmintê.
Têmbung lumuh punika gadhah kajêng botên purun anglampahi dhatêng sawênèhing bab utawi padamêlan, ugi gadhah têgês sae utawi awon, ingkang sae manawi pikantukipun angêmohi dhatêng pandamêl awon, dene ingkang awon manawi ngêmohi dhatêng pandamêl sae. Dados namung kosokwangsul balêjêd, lan malih tiyang tamtu tansah anglampahi utawi mêthuki bab wau.
Tiyang lumuh dhatêng pandamêl awon, punika kêgolong tiyang sampun ngêngambah ing margi lêrês, tuwin sêdyanipun tiyang inggih namung badhe ngambah ing ngriku, dene anggènipun nyangkani pados saking jalaran warni-warni. Nanging anggèning badhe ngambah wau sok lajêng katutan ing têmbung lumuh, kados ta:
Botên purun dipun wastani bodho (têgêsipun lumuh), punika sajatosipun namung gadhah pamurih dipun wastanana pintêr, nanging manawi dipun ugêmi yêktos, punapa botên adamêl kapitunanipun piyambak, awit tiyang ingkang sampun ngrumaosi pintêr, adhakanipun sok lumuh atêtakèn dhatêng liyan, môngka sayêktosipun botên wontên tiyang amumpuni dhatêng samubarang kawruh, dados saupami purun angewahi sakêdhik, bilih bodho punika atêgês kêkirangan kawruh, inggih lajêng ragi sakeca anggènipun nindakakên, awit kêkiranganipun lajêng purun nakèkakên dhatêng liyan, wêkasan malah lajêng bathi angsal indhakan kawruh, beda kalihan ingkang lumuh wau, malah saya angugêmi dhatêng puguhing manahipun, kêbêkta saking jalaran warni-warni, kados ta: saking jalaran mênang ngumur, lumuh têtakèn dhatêng ingkang anèm, saya tumrap tiyang ingkang gadhah panguwasa, lumuh kasoran dhatêng karerehanipun, wêkasan lajêng gampil nuwuhakên tindak mênang.
Lumuh awon kêdah sae, punika manawi botên dipun manah panjang, sampun lêrês sangêt, sintên tiyang ingkang botên nêdya sae, nanging sae ingkang têgêsipun lumuh awon, malah adhakan ngambah ing awon, awit sêdyanipun sae kêtingal dipun pangarahakên, lan malih sae ingkang sajati punika kêtingalipun botên saking dipun kêtingal-kêtingalakên, punika badhe tuwuh saking panyawanging tiyang sanès. Makatên malih mênggahing tiyang ingkang gadhah watêk lumuh ala, punika manawi nyata pinanggih awonipun, yèn ngantos wontên ingkang ngosikakên, tamtu lajêng muring-muring, gadhah watak mundur isin, awit inggih punika wau, saking rumaos manawi kawontênanipun namung sae thok. Tiyang ingkang kados makatên wau, manawi dipun sawang kanthi pramananing pandulu, katingal awujud mêmêlas.
Tiyang ingkang lumuh asor kudu unggul, punika sampun kawrat wontên ing sêrat Wedhatama, anggitanipun dalêm suwargi Kangjêng
lumuh kasor ing rêmbag, punika sampun araos botên sakeca, makatên ugi tumrap asor ungguling kadrajadan, punika mêngku kajêng ungguling kaluhuran, dados manawi tansah nêdya unggul, saking lumuhipun asor, pikantukipun inggih malah ngosokwangsul, awit tiyang ingkang nêdya anjunjung badanipun piyambak, lôngka ing kêlampahanipun, malah adhakan ingèsêman ing liyan.
Tiyang ikangingkang. mlampah-mlampaha dipun wastani sugih, lumuh dipun wastani malarat, punika sajatosipun malarat yêktos, makatên malih rasoing gêsangipun inggih tansah ngrisakakên manah, awit anggènipun ngêcakakên gêlar ingkang murih dipun wastani sugih, kawontênanipun tansah adamêl rêkaos piyambak, jalaran saking kêpêksa tansah ngawontênakên ukuran ingkang salugunipun cupêt, saupami nyandhang ngangge lungsêd isin, dening rumaos sugih, nanging manawi badhe tansah mompyor: botên kuwawi, lah lajêng kadospunding,kadospundi. punapa botên nama ngrisak pikiranipun piyambak.
Amangsuli asor ungguling wulang dalêm kangjêng gusti ing nginggil, punika tumrap ingkang anggayuh dhatêng kajêngipun, tamtu nuwuhakên raos panjang, awit ing ngriku kêkajênganipun dumugi raosing kabatosan, dados saupami tiyang ingkang kaalusaning batosipun kêdah unggul, punika kintên-kintên kapitunanipun agêng sangêt, awit lajêng kêkilapan dhatêng ingkang dipun wastani kaluhuraning batos.
Dados mênggahing wawasan, tindak lumuhan ingkang anjalari damêl kapitunan punika kêdah dipun pramanakakên yêktos, supados têrang botêsbotên. adamêl sulaping pandulu.
Ing sêrat-sêrat kabar sampun kawartosakên, bilih benjing wulan Juni ngajêng punika sang nata ing Siyêm badhe ngajawi, malah kabaripun kala dintên Minggu ingkang kapêngkêr punika wontên bôngsa luhur kêkalih saking Siyêm ingkang sampun rawuh ing Batawi, prêlu badhe lajêng dhatêng Ngayogyakata kanthi kairit dening pangagêng Walandi sowan ing ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya. Para luhur kalih wau, inggih punika: Pangeran Jagjavalit lan Nai Siong Naranong. Kakintên bilih rawuhipun para luhur kêkalih wau, gêgayutan kalihan badhe rawuhipun sang nata ing Siyêm kalihan garwa benjing wulan Juni ngajêng pupunika.punika.
Sayêktosipun tanah Jawi karawuhan Raja Siyêm, punika botên ngêmungakên samangke kemawon, kintên-kintên tigang dasa taunan sapriki,
sang nata Siyêm ugi sampun nate rawuh ing tanah Jawi, manawi botên kalintu kados-kados ingkang eyang Nata Siyêm ingkang badhe rawuh ing wulan Juni ngajêng punika. Kala rawuhipun sang nata ing Siyêm ingkang rumiyin, amêrlokakên mara tamu ing ngarsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta. Kabaripun sang nata ing Siyêm sadangunipun wontên ing Surakarta, andhawahakên pangandika warni-warni, kados ta angraosi, bilih Candhi Sèwu punika asli saking têmbung Siwah, Prambanan saking Brahma. Kala sang nata dipun ladosi dening salah satunggiling santana dalêm panji, jalaran saking bedaning panganggenipun pangkat panji wau, sang nata lajêng mundhut katrangan namaning pangaktipun priyantun ingkang lêlados, sarêng uninga bilih namaning priyantun wau panji, sang nata sêmu kagèt, sarta lajêng angandikakakên bilih ing Siyêm ugi wontên têmbung panji punika. Pangandikanipun sang nata ing Siyêm ingkang makatên wau, satunggiling pasêksèn, bilih ing kala kinanipun sajak wontên gêgayutanipun antawising tanah Jawi lan Siyêm.
Nata Siyêm Maha Prabu Chulalonkorn ingkang sampun tigang dasa taun sapriki mara tamu dhatêng karaton ing Surakarta.
Wontên malih ingkang martosakên, bilih sang nata ing Siyêm ingkang rawuh ing Surakarta kala rumiyin, punika wontên dhêdhaharan Jawi ingkang dipun sêptani, inggih punika ingkang dipun wastani: sêkul prêcita, inggih punika warnining sêkul ingkang lêlawuhanipun sampun dipun racik wontên ing nginggilipun. Sêkul makatên wau wontên ugi tiyang ingkang mastani: sêkul langgi. Kajawi punika, kala sang nata ing Siyêm rawuh ing Surakarta, tigang dasa taunan sapriki, [sa...]
[...priki,] kathah para santana utawi para abdi dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ingkang sami kaparingan ganjaran bintang karajan Siyêm, malah kabaripun wontên sawênèh kêkasih dalêm angsal ganjaran bintang wahcèng, inggih punika satunggiling têtêngêr, sintên ingkang ngangge têtêngêr makatên wau, manawi wontên ing nagari Siyêm, dipun aji-aji sangêt, prasasat dipun anggêp kados santananing ratu.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih wontênipun panji ing tanah Siyêm, sajakipun ing jaman kina wontên gêgayutanipun antawising tanah Jawi kalihan karajan Siyêm. Amila kados botên wontên awonipun, upami Kajawèn angrêmbag sawatawis mênggahing babadipun karajan Siyêm. Murih gamblangipun ing ngriki prêlu kacariyosakên rumiyin mênggah kawontênaning têtiyang saha cacah jiwanipun ing karajan Siyêm.
Cacah jiwanipun karajan Siyêm punika kirang langkung wontên 6 yuta. Tiyang samantên kathahipun punika botên namung bôngsa satunggal kemawon, ananging kenging kaperang ing bôngsa mawarni-warni, kados ta: bôngsa Siyêm piyambak, kirang langkung sapalihing cacah jiwanipun ing nagari Siyêm. Lajêng bôngsa Laos, bôngsa Tyonghwa, bôngsa Mlayu, bôngsa Kamboja, kajawi punika taksih wontên malih bôngsa alit-alit sanèsipun, kados ta: bôngsa Birma, Hindhu, Munkarèn, Lawa lan liya-liyanipun. Cacahipun têtiyang Eropah lan têtiyang Amerikah namung wontên watawisipun 1200 lan 1300. Cacah samantên wau ingkang 500 bôngsa Inggris.
Bôngsa Siyêm punika ingkang kathah sami manggèn wontên ing tanah Siyêm sisih têngah, sanadyan ta ing sabên dhistrik mêsthi wontên bangsanipun Siyêm wau. Bôngsa Laos sami manggèn wontên ing Siyêm ing sisih wetan. Bôngsa Mlayu (dene ingkang dipun wastani bôngsa Mlayu punika kintên-kintên inggih bôngsa Indhonesiah samangke punika) sami campur kalihan bôngsa Siyêm, saha dêdunung wontên ing tanah Siyêm sisih kidul, bôngsa Tyonghwa ing Siyêm waradin wontên ing pundi-pundi, ananging ingkang kathah sami wontên ing kitha-kitha. Kados ta ing Bangkok, inggih punika kithaning karajan Siyêm, punika cacah jiwanipun kirang langkung wontên 650.000. Tiyang samantên kathahipun wau ingkang sapratigan bôngsa Tyonghwa. Ing ngriki cêtha wela-wela, bilih bôngsa Tyonghwa punika pancèn anggadhahi dhêdhasar dhatêng lampah dagang amila pamanggènipun ingkang dipun rêmêni inggih wontên panggenan ingkang rame-rame, inggih punika ing kitha-kitha. Ing tanah Siyêm punika manawi kasamèkakên kalihan tanah sanèsipun ing tanah wetanan ngriki, kalêbêt sakêdhik piyambak têtiyangipun pranakan, inggih punika anak turunipun bôngsa Eropah lan bôngsa Asiah. Kajawi bôngsa-bôngsa kasbut nginggil, ing tanah parêdèn ing Siyêm, wontên satunggiling bôngsa malih, ingkang kakintên, bilih punika têtiyang Siyêm ingkang baku. (Badhe kasambêtan)
Ngagêsang punika sanadyan botên dipun cariyosana manawi dalu kêdah tilêm, inggih sampun mangrêtos piyambak, pathokaning mapan tilêm manawi sampun ngantuk, nanging mênggahing tiyang, kodrating gêsangipun ingkang kados makatên wau sok lajêng dipun ewahi, mripat sampun ngantuk malah dipun salamur murih mêlèk, mila lajêng wontên têmbung cagak lèk, kajêngipun angyagaki lèkipun supados botên ambruk, wujuding cagak: sambèn main, nanging alit-alitan, wontên malih ingkang malah nama lèk-lèkan, punika kajêngipun niyat botên nêdya tilêm babarpisan, dene ingkang kangge sarananing mêlèk, inggih main, limrahipun agêng-agêngan, botênipun inggih cêkapan. Nanging kadospundi wontênipun tiyang kados makatên punika, sampun botên prayogi babarpisan, bokmanawi tumrap tiyang ingkang sampun nate nglampahi, inggih mastani manawi botên sae, dhatêng èngêtan lajêng nglambrang botên kantênan, malah manawi kêladuk ngantos wontên ingkang èngêtanipun ing sanalika ngriku kados ical. Sampun nate wontên lêlampahan kados ngandhap punika:
Salêbêting ngimpi nglindur: adhuh mati aku, ana ula: tulung, tulung,...
Wontên tiyang ngabotohan ngantos kalih dintên kalih dalu tanpa tilêm, ing ngriku wontên patrap ingkang nganèh-anèhi, inggih punika sawênèhipun tiyang ingkang ngabotohan wau mamah krêtos dipun raos kados mamah criping. Sarêng bibaran badhe mantuk, sawênèhipun tiyang wau wontên ingkang lajêng malêbêt ing griyanipun ingkang dipun para tamoni, dipun pitakèni mangsuli bilih badhe mantuk, wusana lajêng dados gêgujêngan.
Tiyang sampun limrah sagêd cariyos, manawi anggènipun tilêm anglêr, tanpa nglisik, têgêsipun sakeca. Tuwin wontên ingkang cariyos manawi anggènipun tilêm, sadalu tansah klisikan, sapunika ngraosakên arip. Ingkang makatên punika sampun dados tôndha saksi, bilih tilêm tuwuk punika dados jampi, tuwin kirang tilêm punika dados sabab.
Sarèhning sapunika sampun cêtha kados makatên, kados prayogi bilih tiyang nata dhatêng tilêmipun murih manggih kasarasan, awit tilêm punika sanadyan nama pandamêl gampil, nanging manawi dèrèng sagêd ngajêgakên, inggih angèl, lan kosokwangsulipun manawi sampun kulina, gampil sangêt anggèning mrênahakên ngantukipun.
Mirid sêsorahipun tiyang ingkang ahli dhatêng kasarasan, tumrap tiyang sêpuh, tilêm ing wanci dalu pitung jam punika sampun cêkapan, wiwit mapan jam sadasa, jam gangsal sampun tangi. Wanci tilêm samantên wau kajawi sampun nyêkapi, ugi angênggèni môngsa têntrêmipun ing wanci dalu, awit wanci jam sadasa punika swaraning lare sampun botên wontên, tuwin swara tumandanging tiyang mêlèk inggih sampun kèndêl. Dene jam gangsal enjing punika wancinipun tumapaking suwara, wanci tungtuming hawa rêsik ingkang damêl sêgêring badan, manawi dipun papagagên ing tanginipun tiyang tilêm, lajêng andayani damêl kasarasan, makatên malih mênggahing caranipun tiyang tangi enjing, punika ngraos manggih môngsa kobèt kangge ambucal tabêting raos tilêm, dumugining byar padhang badan sampun karaos waras-wiris.
Nanging mênggah lampahing tilêm punika warni-warni, manut ing pakulinanipun piyambak-piyambak, wontên ingkang pathokan manawi sampun ngantuk, awit sakecanipun tiyang tilêm punika manawi sampun ngantuk, upaminipun tiyang nêdha nama sampun kraos luwe. Ujar makatên wau lêrês sangêt, dados mantukmathuk. kalihan pranataning tiyang tilêm ajêg ingkang ngênggèni wanci, manawi sampun dhawahing wanci tamtu inggih lajêng ngantuk.
Tiyang ingkang sampun sagêd mranata tilêmipun, punika ugi nama sampun sagêd ngajèni dhatêng kasarasan, tuwin sarèhning nama dados jalaraning saras, prayoginipun inggih kêdah nyumêrêpi dhatêng rangkêpanipun, inggih punika kêdah mapan ing patilêman ingkang prayogi. Kajênging patilêman ingkang prayogi, botên kêdah kok wontên ing kathil tosan, bantal makêndhung-kêndhung, aklambu ngangrangan ingkang sae. Dene kajêngipun namung murih mapan ing panggenan ingkang rêsik, botên kanginan, botên dipun cakoti ing lêmut. Punika sadaya kenging dipun lampahi namung kanthi waragad sakêdhik tuwin patrap rêsikan. Awit mênggahing tiyang tilêm, gampil sangêt kengingipun godha ingkang anjagarianjalari. nuwuhakên sakit, inggih punika kataman ing sabab ingkang botên sumêrêp, kados ta kanginan, dipun cakot ing lêmut tuwin sanès-sanèsipun.
Dene mênggahing angèling tiyang tilêm, punika botên sanès namung jalaran saking mêksa tilêm ingkang tanpa pranatan, dèrèng wanci tilêm sampun mapan, sarêng wontên ing patilêman pikiranipun taksih katutan pikiran ingkang ngajak mêlèk,
papanipun botên sakeca, wusana tilêmipun angalambrang, adhakan ambêkta impèn ingkang pinanggih jalaran saking tabêt ing kala mêlèkipun. Manawi nuju pikiran awon sok lajêng gundam-gundam dados ngalindur. Dados tumandanging pikiran ingkang dèrèng aso, punika inggih anjalari angèling tilêm.
Mila murih saenipun mênggahing tilêm, prayogi kapanggih piyambak, ingkang prêlu ajêgipun, kêkathahên botên sae, kirang awon.
Rumêksaning biyung dhatêng anak alit, ingkang dèrèng ngumur sataun.
Mênggahing biyung, pangrêksanipun dhatêng anak ingkang taksih lêmbat, punika pangatos-atosipun ngungkuli rumêksa barang ringkih, tuwin pangemanipun ngungkuli dhatêng rajabrana. Raosing manahipun biyung namung kêbak isi pangeman, wêlas asih tuwin raos sanès-sanèsipun malih, ingkang sampun botên kenging dipun pindhakakên. Rintên dalu tanpa kèndêl tansah analiti dhatêng kawontênaning anakipun, tanpa ngadhuh ngêsês ngraos sayah, punapadene sêsambat rumaos kawratên damêl. Môngka tindak makatên wau tanpa mawi towong ngantos sadumugining lare sampun agal. Yèn dipun piridna kados sacaraning tiyang nyambutdamêl ngalap epah, sintên ingkang kêdugi nyangkul kados makatên, badhe dipun balônjaa sapintên, inggih botên kêdugi. Nanging sarêng biyung, padamêlan ingkang kados makatên wau, rêkaos lan sayahipun lajêng ical saking ningali èsêming lare ingkang araos sêdhêp têrus ing manah.
Sabên wanci adus, biyung tansah amirantosi papan pangguyanganing lare sarwa rêsik, toyanipun rêsik, manawi wontên rêgêdipun sakêdhik kemawon dipun bucal, malah manawi larenipun dèrèng kuwawi dipun dusi ing toya asrêp, toyanipun guyangan mawi dipun mori ing toya bêntèr, tuwin dipun tuwèni murih cêkapan angêtipun. Sadèrèngipun angguyang sampun nyadhiyani panganggening lare sarwa rêsik, ugi mawi dipun taliti, kuwatos manawi wontên rêrêgêdipun. Sasampuning mirantos, lare lajêng dipun guyang, dipun taliti, pundi ingkang kaprênah lêkit-lêkitan dipun rêsiki anjalimêt, mawi dipun sabun, sabunipun kewonkemawon. milih ingkang sae. Manawi sampun rêsik sayêktos, lajêng dipun êntas, saha dipun kêsat badanipun ngantos garing. Salêbêtipun tumandang ing damêl, pun biyung tansah andrêmimil wicantên utawi sindhenan tanpa kèndêl, ungêlipun wau dados pratôndha bilih kêdugi ing manah.
Sarampunging dipun dandani, lare lajêng dipun manah ing têdhanipun, manawi dèrèng nêdha, inggih dipun sêsêpi, murih lare lajêng tilêm, awit lare alit makatên, sabibaring adus adhakan lajêng tilêm. [tilê...]
[...m.] Manawi sampun tilêm lajêng dipun tilêmakên wontên patilêman rêsik, mawi dipun kêmuli prayogi murih botên kanginan, satondak-tandukipun sarwa sarèh, sampun ngantos wontên patrap ingkang adamêl kagèting anakipun ingkang tilêm.
Anakipun manawi tilêm lajêng rêrêsik piyambak, adus wuwung, angopyok susunipun, murih andayani damêl bancar tuwin sêgêring toya susu, tuwin manawi ngraos susunipun kirang sakeca, lajêng dipun kopyok kalihan toya angêt, sadaya wau namung mêmurih supados badanipun rêsik tuwin saras, awit ngrumaosi manawi katitipan toya panggêsangan têdhaning anakipun. Mila kajawi rêrêsik badan, ugi ajêjampi tuwin nêdha têtêdhan ingkang murakabi tuwin gadhah daya, ingkang damêl kasarasan tuwin nyaèkakên wêdaling toya sêsêpan.
Biyung salêbêtipun taksih nêsêpi, tansah ngangkah-angkah gadhah watêk sabar, nyirik dhatêng nêpsu tuwin susah, awit kanêpson tuwin kasusahan punika murugakên botên sae dhatêng tiyang nêsêpi.
Samôngsa anakipun tangi nangis cêngèr-cêngèr enggal-enggal dipun purugi sarta lajêng dipun bopong murih kèndêl tangisipun. Sakèndêling tangis lajêng dipun êmong kalanipun taksih mêlèk, lare dipun sèlèh ing papan ingkang kobèt, supados sagêd karoncalan molahakên badanipun, wêkasan lare dados otot akiyêng.
Manawi lare tilêm ing wanci dalu, prayogining panatanipun patilêman ngungkuli manawi tilêm siyang, awit mawi ngawekani manawi wontên lêmut, eman manawi anakipun ngantos dipun cakot ing lêmut, agêngipun dipun cakot ing lêmut ingkang anggadhahi wiji sêsakit. O, punika mênggah raos manahing biyung botên suka lila, aluwung badanipun piyambak dipun cakota ing lêmut, mila salêbêting tilêm wanci dalu wau mawi dipun kojongi. Ewadene pun biyung inggih mêksa tansah ngulat-ulatakên dhatêng kawontênaning anakipun, samar manawi kêplêpêgên, jalaran saking kêtutupan punapa-punapa, tuwin kasamaran sanès-sanèsipun.
Ing wanci dalu samôngsa mirêng anakipun nangis, lajêng gregah tangi, nuwèni punapa ingkang andadosakên sababing tangisipun, punika tansah dipun [di...]
[...pun] udi ngantos kêpanggih, dene ingkang adhakan, jalaran panganggenipun têlês kompolan. Manawi botên saking jalaran makatên, inggih dipun padosi sabab-sabab sanèsipun, punapa saking luwe, kêsêsêkên pangangge, tuwin sanès-sanèsipun ngantos kêpanggih. Manawi mêksa botên kêpanggih, punapa jalaran saking sakit, lajêng dipun padosi, yèn masuk angin, sasagêd-sagêd lajêng dipun upakara piyambak manut pakulinan ingkang prayègi.prayogi. Mila mênggahing tiyang gadhah anak alit, pun biyung inggih tansah sadhiya punapa kabêtahan ingkang migunani.
Pun biyung botên kêndhat tansah naliti dhatêng anggèning
Dene manawi anakipun sakit, pun biyung lajêng ngrêdatos
Bakuning têdhanipun tiyang ing tanah Jawi, punika: uwos, nanging sawênèhing panggenan, saya malih ing tanah parêdèn, upaminipun tiyang ing rêdi Marapi, têdhanipun baku botên sêkul wos, limrahipun jagung, dene têtiyang ing parêdèn sakidul rêdi Lawu, ingkang kawastanan tanah Kêduwang, têdhanipun baku ragi anèh malih, inggih punika gaplèk, pohung garing.
Punapaa bakuning têdha têka gaplèk, punapa botên wontên tanêman pantun. O, kathah sangêt, malah yèn pinuju môngsa panèn ing pêkên kêbak wos ngundhung-undhung. Nanging uwos wau ingkang gadhah sampun tiyang sanès.
Tumraping tiyang kathah, sami gadhah kasênêngan piyambak-piyambak. Dados kintên-kintên, tiyang ti wos. Mila saangsaling pantun anggènipun panèn inggih luwung kasade. Rèhne mèh sabên tiyang sampun sami gadhah gaplèk saking pamêdaling pohung ing pakarangan, pramila yatra pêpajênganing wos, inggih katumbasakên barang sanès, kados ta: pangangge. Dados punapa tanjanipun yatra pêpajênganing pantun wau, botên sanès inggih namung dhatêng pangangge ingkang sae-sae, utawi kadamêl kabêtahan sanès. Dados pamêdaling sabin babarpisan botên katêdha, utawi botên tumônja ingkang prêlu.
Langkung-langkung, sabên môngsa panèn pantun, punika wontên salêbêtipun wulan sae, kathah tiyang gadhah damêl taksih limrah pados pasumbang. Dayang
punika ingkang nêlas-nêlasakên wos. Tarkadhang wos sampun têlas, taksih kathah tiyang gadhah damêl, lah lajêng kapêksa ngêlong gaplèk. Môngka punika ingkang baku tandhon têdha.
Jalaran saking punika, sagêd ugi tandhonipun gaplèk têlas sadèrèngipun panèn jagung utawi pantun, punapa inggih nrimah badhe botên nêdha, tangèh kalampahanipun. Amit anggêr taksih gêsang kemawon, inggih taksih ambêtahakên têdha, la gèk dhatêng pundi padosipun. Samirêng kula, botên patos kathah tiyang ngijêmakên, nanging sami pados sambutan arta kanthi sarêman kathah. Wah, pancèn inggih awrat saèstu, tiyang badhe ngisèni kanthong punika.
Mila kula bingah sayêktos, dene sampun watawis sataun langkung, ing salah satunggiling panggenan wontên pakêmpalanipun para priyantun, ingkang damêl Crediet: pranatanipun saèmpêr Crediet wezen ingkang limrah. Pakêmpalan wau gadhah kapital kalih têngah ewonan. Punika ingkang sagêd mitulungi dhatêng para bakul. Sabên wancinipun kabikak (pêkênan) kumruyuk ingkang nyambut, lan ingkang nicil. Dados lajêng suda cacahipun ingkang nyambut mendring. Sanajan botên anjarag damêl Antiwoeker, nanging inggih ragi Antiwoeker (pakêmpalan ingkang sêdyanipun ananggulangi pandamêling lintah dharat) sakêdhik. Mila sae sangêt upami kaagêngakên kapitalipun.
Kula tansah mêmuji, mugi-mugi Crediet ingkang sampun dangu adêgipun, lan katingal sae wau, sagêda lêstantun tanpa sabekala. Awit pancèn kathah pitulunganipun dhatêng ingkang kacingkrangan. Malah rumiyin sampun nate ngrancang badhe damêl bang tani, inggih punika nyambutakên yatra dhatêng tiyang tani, anggènipun nyaur ing môngsa panèn. Mugi-mugi kalêksanan. Inggih srana adêging bang tani wau, kula kintên tiyang tani badhe suda anggènipun rêmên nyadeni uwos.
Yèn sampun sami botên purun nyade wos, têgêsipun: wos kasimpên, kangge kaprêluanipun piyambak. Lan samôngsa tiyang tani sagêd nyimpên wos sayêktos, dados ragi cêkap, kenging kawastanan mindhak panggêsanganipun. Sampun ngantos namung nrimah nêdha gaplèk. Wah, eman-emana dhatêng wosipun.
Wasana pungkasaning atur kula, kula sêsêli pitakenan makatên: benjing punapa, sagêdipun gaplèk malih dados wos. Lan benjing punapa sagêdipun nyandhêti vracht auto ingkang kesah, lan momotanipun kalêbêtakên ing lumbungipun tiyang Jawi. R.S. Kartawardaya.
Antawisipun para maos kintên-kintên wontên ingkang taksih èngêt dhatêng namanipun komunis bôngsa Walandi Tuwan Insinyur Baars, inggih punika salah satunggiling komunis Walandi ingkang miwiti saha anjêmbarakên ngèlmu komunis wontên ing tanah Indiya ngriki. Saking bantêring manahipun anggène sumêdya angrêbahakên pamarentah Indiya punika, Tuwan Baars ngantos lajêng kapêcat saking pangaktipun saha lajêng kesah saking tanah India ngriki. Kanthi sênênging manah saha pangajêng-ajêng ingkang tanpa upami, Tuwan Baars lajêng pangkat dhatêng nagari Rus, prêlu anêksèni kawontênanipun komunis ingkang sajati. Ananging sasampunipun 6 taun dêdunung wontên ing nagari Rus, lajêng wangsul malih saha rumaos saklangkung kêduwung, dene ngudi saha anjêmbarakên ngèlmu komunis wau. Ing ngriki Kajawèn prêlu mêthik pamanggihipun Tuwan Baars ingkang sampun kapacak ing sêrat kabar A.I.D. kados ingkang kasbut ing ngandhap punika:
Miturut pangandikanipun Tuwan Baars, sasampunipun Tuwan Baars kapêksa nilar tanah Jawi ing taun 1921, pêrgêrakan komunis ing Indiya ngriki saya ngrêbda. Ingkang makatên wau jalaran saking dayaning propagandhah dhatêng têtiyang ingkang kirang pangajaranipun dening para, ingkang kintên-kintên ngrumaosi suka pakabaran ingkang sayêktos mênggah kawontênanipun nagari Rus, inggih punika satuggiling nagari gêmah ripah saha raharja, utawi malih satunggiling nagari, ingkang têtiyangipun rumaos sênêng gêsangipun awit jalaran wontênipun paprentahan nyara komunis. Tuwan Baars piyambak inggih angakêni, bilih rumiyin tansah ambudidaya murih sadaya tiyang ingkang botên rêmên dhatêng kawontênanipun pamrentahan ngriki, samia migatosakên dhatêng kawontênanipun nagari Rus, awit kala punika Tuwan Baars mila inggih yakin sayêktos dhatêng utamining paprentahan cara komunis, makatên ugi kasênênganing kawula kabawah dening bôngsa Rus ing têmbe wingkingipun. Jalaran saking punika Tuwan Baars lajêng nênuntun tiyang pintên-pintên ingkang ing têmbe sagêd anjêmbarakên ngèlmuning komunis wau. Ing sarèhning
piyambakipun inggih lajêng kapêksa anyariyosakên sadaya ingkang dipun sumêrêpi kawontênanipun ngèlmu komunis ing Rus, tanah aslining komunis, sadangunipun Tuwan Baars dados insinyur laminipun 6 taun wontên ing Ruslan.
Tuwan Baars nyariyosakên, bilih piyambakipun anyumêrêpi, manawi tiyang pribumi punika ingkang kathah botên pitados dhatêng punapa-punapa ingkang kacariyosakên dening bôngsa Walandi, ananging pangajêng-ajêngipun Tuwan Baars manawi angèngêti tindakipun Tuwan Baars kalanipun wontên Indiya ngriki, inggih punika ing taun 1915
dumuginipun taun 1921 ingkang salami-laminipun tansah anglabêti dhatêng pêrgêrakanipun tiyang pribumi, kados punika sampun satunggiling pasêksèn, bilih Tuwan Baars punika dede bangsaning Walandi ingkang ngêmohi dhatêng papaning tiyang pribumi punapa mêsthinipun. Nalika Tuwan Baars gadhah pangintên, bilih namung risak saha ewahing kawontênan ing samangke punika ingkang sagêd ngicalakên sadaya ingkang botên adil utawi ingkang sawênang-wênang, Tuwan Baars inggih botên sêmang-sêmang anyorahakên pamanggihipun ingkang botên dipun condhongi dening sakathahing tiyang, ananging ingkang kamanah satunggiling margi ingkang cêlak piyambak sagêdipun angsal panggêsangan ingkang utami. Makatên ugi Tuwan Baars anyariyosakên, bilih katrêsnanipun dhatêng têtiyang Indiya inggih taksih ajêg kemawon, lan dumugining samangke inggih taksih anggadhahi pamanggih, bilih papanipun tiyang pribumi punika kêdah langkung inggil tinimbang ingkang sampun kacêpêng ing samangke, inggih miturut kasagêdan tuwin kabudayanipun. Ananging punapa ingkang dipun sumêrêpi dening Tuwan Baars wontên ing nagari Rus, punika têtela dede marginipun tumrap têtiyang Indiya murih sagêdipun kalampahan punapa ingkang kasêdyakakên. Mênggah sêdyanipun Tuwan Baars anglairakên pamanggihipun wontên ing nagari Rus ing sêrat kabar punika, supados têtiyang pribumi sami nêbihana dhatêng tindak ingkang botên adamêl kamardikan saha malih saening panggêsanganipun, ananging manawi sêdyanipun wau sagêd kinabulakên, tansah badhe kêduwung ing salami-laminipun.
Tuwan Baars anyariyosakên, bilih sêdyanipun wau botên badhe angarang buku bab kawontênanipun nagari Rus, ingkang badhe kacariyosakên wau dede barang wados, ananging pawartos-pawartos pamarentah Sophyèt ing sabên dintên ingkang kapacak wontên ing sêrat-sêrat kabar komunis. Mênggah ingkang badhe kacariyosakên miturut pamanggihipun piyambak, punika pikajêngipun namung badhe adamêl sae têtêmbunganing pawartos-pawartos wau, ingkang sajatosipun botên anêngsêmakên. Tuwan Baars tansah amêmuji, mugi-mugi panyêrating kawontênan-kawontênan ing nagari Rus ingkang sajati, kadosdene ingkang sampun dipun sumêrêpi ing tiyang ingkang sampun manggèn lami ing ngrika, sagêda amranani dhatêng têtiyang, ingkang kanthi grêngsênging manah sami pitados dhatêng sae saha lêrêsing pranatan-pranatan komunis ing nagari Rus, ingkang wontên ing Jawi kasorahakên saklangkung sae lan anêngsêmakên wau. Ing ngriku Tuwan Baars botên sumêdya angandharakên, punapa wontênipun pambrontakan ing nagari Rus punika adil, utawi malih punapa ingkang anguwaosi praja ing samangke punika sampun mêsthinipun, jalaran ingkang makatên wau prakawisipun para kawula ing nagari Rus piyambak. Makatên ugi Tuwan Baars botên badhe angandharakên kadosdene caraning bôngsa komunis, inggih punika ambudidaya murih sadaya bôngsa punika puruna miturut punapa ingkang dipun kajêngakên, ing mriki namung badhe nyariyosakên, punapa nagari Ruslan pranatanipun angajêngakên kawula punika pantês katiru dening kawula Indhonesiah ngriki.
Sêmar : E, têka banjur kêdlarung-dlarung, wong arêp nyritakake wêwatêkane Arya Bratasena, kok banjur ngomongake sing ora-ora, mula iya wis mangkono, wong tuwa kuwi sok akèh laline, amara lagi anu kae, ana punjungan jodhang tôngga kêsasar nyang gonku, kathik kalalèn tak pangan nganti labas babarpisan.
Garèng : Wah, la kuwi arane rak lali modhèl baru, kalalèn kok mangan panganan duwèke wong liya, sêtun-sêtun êmbèn-êmbèn, nèk dhangan
Petruk : Lha kok anèh Garèng kuwe, nèk tumraping Rama, sing kira-kira arêp gawe rugine awake, iya ora bakal lali, kaya ta lagi anu, Rama kuwi nukoni gori pirang-pirang, la aku nêmpil siji arêp tak ênggo gudhêg. Barêng aku lêt sasasi sowan manèh dak arani iya wis lali, wong mung gori siji, lagi bae mak clungup, wis dipêthukake calathune mangkene: êndi utangmu gori lagi anu kae.
Sêmar : Lho, pasaduluran kuwi ora kêna dicarup kambi kabutuhan, nêmbungmu dhèk biyèn utang, dadi wis
Bratasena. Brata kuwi têgêse laku, sena atêgês pangarêp, mêngku utawa kuwat, mungguh karêpe: wong dadi pangarêping laku utawa ugêr-ugêring laku kuwi kudu adil, mulane dicritakake Arya Bratasena duwe aji wungkal bênêr. Iku dadi pasêmon, yèn Arya Sena wêwatêkane kang diênggoni: bênêr, tumindake: yèn ana wong ala dialani, wong bêcik dibêciki.
Garèng : Wah, Ma, la kuwi rak anggèsèhi prentahing nabi utawa wali. Kaya-kaya nèk ora kliru ana dhawuhing Kangjêng Nabi Ngisa mangkene: yèn kowe ditabok pipimu têngên, pipimu kiwa ulungna. Mangkono uga dhawuhe Kangjêng Sunan Kalijaga: yèn kowe tinabok ing uwong, wong mau opahana.
Petruk : Yah, kuwi rak lakune bangsaning
Sêmar : E, kurang ajar, nèk kaya mêngkono kuwi rak ngajak ora omah. Wêwatêkan utawane panindake Arya Bratasena kaya sing tak critakake mau, kuwi rak minôngka gêgambarane pangadilan utawa uwong kang pinasrahan marang
bêbênêran, kaya ta: jaksa, presidhèn landrad lan sapadhane. Pangkat priyayi kang mangkono mau ora kêna pisan-pisan bot sih, têgêse: sanajan sanak, sanajan wong pangkat, utawa sanajan wong asli, nèk pancèn wis têtela kasalahane, iya kudu diukum apa mêsthine.
Garèng : Kang mangkono kuwi aku cocog bangêt, mung bae saka bêntholat-
Petruk : Ma, aku tak nyêlani atur dhisik, ana paribasan kok kaku kaya pêcêl alu, kuwi olèh saka dening apa. Amarga awit jambul tumêkaning lancur, wêruhku pêcêl kuwi ya mung pêcêl gêgodhongan, pêcêl pitik, utawa pêcêl lele, lan aku iya wis nêksèni dhewe, nèk têlu-têlune rasane gandêm, nglênyêr, balik pêcêl alu, kuwi apa ora anglolodi.
Sêmar : Lho, pêcêl alu ing kono mung arêp anelakake, yèn alu kuwi kaku bangêt. Mungguh karêpe bêbasan, yèn kaku kaya pêcêl alu, yèn lêmês kêna ginawe tali, kuwi mangkene: Arya Bratasena kuwi yèn wis duwe pikiran kang ditimbang bênêr, wis ora kêna diêluk, kosokbaline nèk ditimbang ora bênêr iya banjur ngrumangsani ora bênêre mau.
Petruk : Wah kuwi cocog bangêt karo watakku, aku kiyi iya mêngkono, nèk wis duwe karêpan, ora kêna diêluk babarpisan. Wong aku duwe kêkarêpan arêp ngiras bakmi, sanadyan aku nganti anggadhèkake jarite tanggaku, iya mêksa tak lakoni.
Sêmar : Lho, la kuwi dudu wêwatêkane Arya Bratasena, nèk mêngkono kuwi rak wêwatêkane wong nguja hawa. Kajaba sing wis dak critakake, watêke Arya Sena, ya kuwi: têmên, blaka suta, iya laire iya batine, dadi ora duwe tindak lêlamisan.
Garèng : La saiki dhalang sok nyritakake, yèn agême Arya Bratasena kuwi dodod bang bintulu. Nèk ngono ki apa ana karêpe.
VI. Kangjêng Ratu nyidra Mênurseta sing kapisan.
mêngko kocap kangjêng ratu / sing wis kalêgan ing galih / nuju ing sawiji dina / dangu mênyang kaca sêkti / hèh kaca kaca kêmayan / sapa sing ayu dhèwèki //
kaca sêkti nuli matur / ing sayêktosipun gusti / jêng ratu ayu piyambak / nanging wonten kang ngungkuli / gih punika Mênurseta / kang wontên lêlêngkèh rêdi //
êlèr ngriki prênahipun / anglangkungi wana gusti / kangjêng ratu bangêt duka / banjur gêdrug-gêdrug jêlih / e e kowe Mênurseta / jêbulane isih urip //
yèn ngono si mantri gêmblung / sabênêre mung ngapusi / iya kowe yèn kêcandhak / mêsthi anêmu bilai / kangjêng ratu nuli dandan / kaya carane wong cilik //
tapih kêpyur klambi gadhung / slendhang ômba gendhong pêthi / isine rupa dandanan / ana gêlang kalung pênding / jungkat cundhuk taretesan / apa dene ali-ali //
dene ta jungkate cundhuk / ing rujine dilèlèti / wisa mandi banjur mangkat / nasak alas anggolèki / ing kono lakune têkan / ing omahe Mênurputih //
nuli tawa cêluk-cêluk / môngga barang warni-warni / sumôngga dara mundhuta / gêlang kalung èdi pèni / dhèk samana Mênurseta / nuli anguk-anguk kori //
wong sing dodol banjur clathu / punika lo sae pèni / punapa ta kalung gêlang / sadayane êmas nêkik / punika sêrat trètès mas / yèn kagêm cundhuk mantêsi //
Mênurseta ngrasa kenyut / mung atine rada wêdi / kang mindha uwong dodolan / banjur mara anyêdhaki / môngga ta dipun cobia / sêratipun cundhuk inggih //
Mênurseta banjur manglung / wong sing dodol anyundhuki / ananging rujining jungkat / dicublêsake ing kulit / sanalika banjur gêblag / Mênurseta sasat mati //
saka kêlêbon ing racun / sing nunjêm amaratani / kangjêng ratu banjur ngakak / hah hah hah hah si panyakit / dene mung rampung mêngkana / kangjêng ratu banjur bali //
têkan kadhaton anjujuk / ênggoning pangilon sakti / pandangune sêmu bingah / he he kaca kaca sêkti / sajagad sapa sing madha / karo ing ayuku iki //
kaca sakti alon matur / sajagad namung sang putri / yêktos kang ayu piyambak / ing kono bangêt kêdugi / gumujênge tanpa kêndhat / mung sênêng raosing galih //
kocap kang kèri anggluntung / katon bangêt mêlas asih / ora pisan nganggo sambat / tanpa obah tanpa mosik / ing kono wong cebol lima / barêng sore padha mulih //
kabèh padha kagèt jumbul / barêng wêruh Mênurmutih /Mênurputih. gêlangsêran anèng lêmah / karo padha ngêmèk-mèki / nanging ora nêmu sabab / apa ta sing anjalari //
lha iki / mêsthi sing dadi jalaran / cundhuk jungkat kacêp kulit / sawise dicopot kêna / banjur dikramasi rêsik //
ing sanalika sing kantu / banjur krugêt-krugêt eling / kabèh padha ngrasa bungah / karo alon anakoni / dhuk-gêndhuk sing rene
anyundhuki jungkat / sabacute ora eling //
kabèh padha manthuk-manthuk / ana siji sing nuturi / wis ya dhuk saiki poma / kowe aja wani-wani / kêtêkana sapa-sapa / aja nganti kotêmoni //
ingkang jumênêng enggal, anggêntosi Paduka Tuwan Mr. H.G.P. Duyfjes pokrul jendral ingkang jumênêng lid rad Indhia.
Badhe wontênipun konggrès Al-Islam ing Ngayogya wiwit tanggal 26 dumugi 29 wulan punika, kajawi ing bab sanès-sanèsipun, ugi badhe dipun wontênakên sêsorah kamajênganipun P.S.I. Nêtêpakên sêtatutên kêmpaling para ngulama, tuwin padamêlanipun. Ngrêmbag ing bab adêgipun kêmpaling para ngulama, sêsorah S.I. ondêrwis, punapadene propagandhah bab tiyang minggah kaji
Kawartosakên, bilih benjing salêbêtipun wulan Mèi ngajêng punika, kangjêng tuwan ingkang wicaksana badhe rawuh ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, mara tamu dhatêng karaton kêkalih utawi dhatêng Mangkunagaran tuwin Pakualaman, amalêsi anggènipun para agung sakawan wau sampun nate atêtuwi ing kangjêng tuwan ingkang wicaksana. Lamining tindak dalêm wau badhe nêm dintên.
Sambêt kalihan anggèning B.O. gadhah kajêng badhe manunggil dhatêng P.P.P.K.I. punika badhe ngewahi sêtatutên. Ewahing sêtatutên wau lajêng ngêdêgakên satunggiling kumisi, ingkang dipun pangagêngi ing panjênênganipun Radèn Mas Adipati Arya Kusuma Utaya, minôngka pursitêr. Ingkang dados kumisi Radèn Tumênggung Jaksadipura, sêtudhèn pamulangan pangadilan luhur tuwin Radèn Sutapa Wanabaya, punapadene priyantun ing Batawi sanès-sanèsipun, manggèn ing Batawi.
Pamarentah badhe paring karampungan anêtêpakên wulangan basa Tiyonghwa, sanès Cing-im, wontên ing Holl. Chineesche Kweekschool ing Mèstêr Kornèlis.
Tiyang nama Ira ing dhusun Nayu Gondhangrêja, Surakarta, kala tanggal 4 wulan punika ing wanci jam gangsal sontên, nuju sawêg langkung wontên ing krêtêg sêpur ingkang panjang, kêtungka sêpur N.I.S. saking Sêmarang langkung, lajêng kêplindhês, badanipun tugêl dados kalih. Punika pantês dados pêpèngêt.
Badhe adêging Ambachtsschool ing Purwakêrta kathah ingkang anggatosakên, botên ngêmungakên sêkul kumisi Walandi kemawon, sanadyan golongan pribumi ugi makatên. Tuwin sampun wontên wartos saking Technisch onderwijs, bilih pasitèn ingkang badhe kangge griya punika angsal lêlahanan, gupêrmèn badhe paring pitulungan.
dhatêng gêwèstêlêkê rad badhe pasang dilah èlèktris wontên apdhèling bawah Madiun, nanging tumrap gêmintê Madiun gadhah kawratan.
Miturut pawartos saking Aneta Tuwan de Jeer, ingkang sasampunsampun. kacêpêng lajêng kakintunakên dhatêng griya sakit ewah ing Bogor, supados kapriksa kasarasaning èngêtanipun. Para dhoktêr ingkang mariksa, amastani bilih peranganing pikiranipun wontên ingkang kirang saras. Papriksaning dhoktêr ingkang makatên wau, tumraping pangadilan yustisi anggalih damêl pakèwêd, makatên ugi tumrap kangjêng tuwan ingkang wicaksana, ing bab anggènipun badhe nindakakên panguwaos nyingkirakên dakwan. Langkung gampil bilih papriksaning dhoktêr wau nyariyosakên: pikiranipun de Jeer saras, utawi botên saras babarpisan.
Ing dhusun Tambun, Mèstêr Kornèlis, wontên lare umur 10 kalihan 14 taun, sami kêrêngan jalaran rêbatan pêlêm, lare ingkang agêng namakakên dêdamêl bêndho, ngantos adamêl tiwasing mêngsahipun.
Kala ing dintên Salasa tanggal 10 wulan punika, kangjêng tuwan ingkang wicaksana lênggah konpêrènsi nampèni sowanipun up bêstir I.E.V. wontên ing Bogor, dangunipun ngantos kalih jam. Ingkang dipun rêmbag ing ngriku ing bab kasamaranipun I.E.V. dene pamarentah kêtingal botên anggape dhatêng I.E.V. wau. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana kaprajanji, badhe anggantosakên dhatêng prakawis-prakawisipun Walandi pranakan kanthi ombèr. Prakawis-prakawis ingkang karêmbag wontên ing konpêrènsi ngriku badhe dipun rampungakên dening up bêstir I.E.V. sarta lajêng badhe kaunjukakên dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana, tuwin badhe dipun wontênakên konpêrènsi malih. Benjing konpêrènsi wau, raos kawratanipun I.E.V. badhe dipun icali.
Kawartosakên, bilih ingkang bupati ing Batawi nêtêpakên para pangulu sajawining kitha Batawi, manawi badhe nikahakên tiyang kêdah mupakatan kalihan golonganipun wontên ing landrad, murih sagêd nêtêpi anggèning nindakakên wajib, awit kathah pangulu ingkang dèrèng
Ngayogya kidul, mêntas bêna, kathah dhusun-dhusun ingkang kêlêban, wiwitipun jawah wontên ing dintên Jumuwah kêpêngkêr, dêrês sangêt, lèpèn-lèpèn ngantos sami lubèr.
Juru pangurus padagangan sêpedhah tropikal ing Blitar, ingkang kantoripun agêng manggèn ing Samarang, nama Weller kesah kanthi ambêkta arta ingkang dados tanggêlanipun. Kawontênaning barang-barang ingkang katilar ing griyanipun, botên majaji.
Tuwan Samudra, panuntun komunis ingkang sampun dipun rampungi ing pangadilan landrad ing Batawi, kaukum 20 taun, rumiyin narimah, sapunika apèl.
Kala tanggal 16 wulan punika, ing Cikolotok, Cianjur, wontên oto bis nubruk uwit, wontên tiyang ingkang tiwas 3 ingkang nandhang tatu kathah.
Kala ing dintên Minggu kêpêngkêr, wanci jam 9.40 ing Pante Kiyarah tapêl watês Langkat - Tamian, kêraos wontên lindhu, ngantos wontên pêthi tosan tuwin mêsin nyêrat kêbalik, lindhu wau ugi kraos saking Kwala Simpang, Pangkalan Brandhan, Tanjungpura tuwin Pêrlak, dangunipun 6 sêkon.
Kala tanggal 11 wulan punika, saradhadhu Jawi nama Badhud, ing Gewestelijk Militairen Commandant Borneo pasisir kilèn, nalika sawêg patroli wontên ing ondêr apdhèling Mitao, baitanipun
gadhahanipun pasewan Oto Pandhawa, ing Kêdhiri sami tubrukan. Wontên tiyang ingkang kêtiwasan kêkalih, kêtaton 18 sami dipun upakara wontên ing griya sakit Gambiran, tuwin wontên satunggal ingkang dipun upakara wontên ing
punika rêmên sangêt dhatêng ambêbêdhag, kala punika sawêg kathah ingkang kula manah, ananging Kapitan Orme punapa malih Propesor Higgs ingkang mêntas kemawon sinau nyanjata, sami anggadhahi pamanggih bilih punika utami sangêt, sarta lajêng nyariyosakên sora, bilih punika adamêl sênêngipun.
Wiwit punika kula lajêng anggadhahi pangraos manawi badhe manggih rêribêd, ewasamantên kula wicantên sumêdya badhe tumut, sapisan, jalaran kula sampun dangu botên nyanjata singa, lan kaping kalihipun kula gadhah gagasan sagêd mitulungi dhatêng têtiyang wau, sabab kawontênanipun sagantên wêdhi kalihan têtiyang bôngsa Zeu wau, kula langkung dhamang tinimbang Kapitan Orme tuwin Propesor Higgs.
Salajêngipun kula sadaya lajêng nglêmpakakên sanjata samimisipun, lan ugi ambêkta gêndul isi toya. Sarêng katingal kula sadaya tata-tata badhe pangkat, pun Shadrach inggih punika tiyang ingkang dipun parabi kucing, dhatêng anyakêti kula sadaya saha pitakèn, dhatêng pundi badhe kesah kula sadaya. Kula lajêng nyariyosakên, mênggahing kaniyatan kula sadaya dhatêng ing piyambakipun, salajêngipun Shadrach lajêng wicantên makatên:
Praduli punapa panjênêngan dhatêng kawontênaning tiyang ingkang dèrèng tata punika saha dhatêng kasusahanipun. Praduli punapa sanadyan wontên sawatawis sami dipun pêjahi. Panjênêngan piyambak rak inggih uninga: bandara dhoktêr, manawi panjênêngan kapengin nyanjatani singa barong, ing nagarinpun tiyang Fung rak kathah sangêt, jalaran ing ngrika singa barong wau kewan ingkang dipun anggêp kramat,
Propesor Higgs anyêlani wicantên makatên: la nèk mangkono aku kabèh têrna: ta. (Shadrach kalihan propesor punika sajatosipun sami sêngit-sinêngitan) jalaran nèk karo kowe, aku kabèh wis mêsthi baka slamêt.
Shadrach amangsuli: inggih nuwun. Kula lan têtiyang kula sami sumêdya ngaso. Namung têtiyang ewah, ingkang pancènipun ngaso, têka lajêng ambêbujêng kewan ingkang tanpa aji. Punapa kirang anggèn kula sadaya ngambah ing bêbaya. Manawi sêsêrêpan panjênêngan dhatêng singa barong langkung kathah tinimbang kula, tamtu badhe botên panjênêngan lampahi.
Kapitan Orme wicantên ing basa Arab makatên: wis, kowe kabèh padha
amangsuli kanthi mèsêm sêmu botên kêdugi: inggih sampun. Salajêngipun Shadrach nuding bithêting rainipun, ingkang awon kalihan wicantên makatên: punika pandamêling satunggilipun singa barong, mugi-mugi Allah anjagia ing panjênêngan, dhatêng krodhaning singa barong. Ananging panjênêngan kêdah ngèngêti, bilih samangke unta-untanipun sampun sami katingal ganggas, lan manawi hawanipun ajêg sae kados makatên, benjing êmbèn kula sadaya sagêd andumugèkakên lampah. Sabab manawi anginipun agêng wontên ing rêdi pasir punika, botên wontên tiyang ingkang sagêd gêsang. Tanganipun lajêng kaacungakên minggah kalihan ngêmatakên kawontênaning hawa, saha lajêng lumêbêt ing pondhokanipun kalihan garundêlan.
Salêbêtipun punika Sêrsan Quick saking katêbihan kêtingal sawêg ngumbahi pirantosipun tiyang sarapan, sajakipun botên sumêrêp punapa-punapa. Kapitan Orme ngundang dhatêng piyambakipun, pun sêrsan ugi murugi saha lajêng ngadêg anjêjêr kados caranipun saradhadhu. Kula taksih kèngêtan sangêt, kadospundi wandanipun Sêrsan Quick kala wontên papan ngriku: panganggenipun satêngah militèr, rainipun ingkang awarni kajêng kacukur alus, rambutipun dipun jungkati alus mawi dipun dèkèki pomadhê, inggih punika miturut panganggenipun saradhadhu jaman kina. Salêbêtipun ngadêg anjêjêr wau, mripatipun nglirik, kados sumêrêp kawontênanipun ing ngriku sadala.sadaya.
Kapitan Orme apitakèn: apa kowe milu Sêrsan Quick.
Sêrsan Quick amangsuli: botên bandara kapitan, samantên punika manawi panjênêngan botên aparing dhawuh. Kula punika pancènipun inggih rêmên dhatêng ambêbêdhag, ananging sarèhning bandara-bandara sami tindak sadaya, dados salah satunggal kêdah wontên ingkang anjagi sangu saha pirantos kêkesahan punika. Amila kula manah prayogi manawi sagawon pun Pharaoh kalihan kula kantun wontên ing ngriki.
Tuwan kapitan wicantên malih: iya bêcik sêrsan, ananging aja lali Pharaoh kudu dicancang, amarga mêngko banjur milu aku. Lho ana apa, kowe arêp kôndha apa manèh.
Sêrsan amangsuli: kula namung badhe matur makatên, bandara kapitan: sanadyan kula punika sampun nate pêrang kaping tiga tumut tiyang Arab (Sêrsan Quick amastani têtiyang ingkang manggèn ing Aprikah sisih lèr punika bôngsa Arab, dene ingkang sisih kidul bôngsa Nègêr), ewadene kula dèrèng sagêd wicantênan cara Arab ingkang lêrês. Sanadyan makatêna, kula sumêrêp bilih tiyang ingkang dipun parabi kucing punika, botên nyondhongi babarpisan, dhatêng badhe tindak panjênêngan sadaya. Kula nyuwun pangapuntên bandara kapitan, sanadyan ingkang dipun parabi kucing punika kados punapa kemawon, nanging piyambakipun sanès tiyang gêndhêng.
Kapitan Orme mangsuli: aku ora bisa barang-barang: sêrsan, aku kabèh ora bisa tansah nuruti dhèwèke bae.
Sêrsan Quick matur malih: inggih kasinggihan pangandika panjênêngan punika, bandara kapitan, manawi sampun ngandika sapisan: ha, inggih kêdah ngandika: na, lan manawi sampun makatên pêsthinipun, panjênêngan tamtu inggih sagêd kondur kanthi wilujêng.
Salajêngipun Sêrsan Quick lajêng nitipriksa dhatêng dêdamêl kula sadaya, anyobi punapa sanjatanipun taksih sae. Sarêng sadaya wau
Ingkang sami ambêkta gêgaman jêmparing, saha dipun kapalani dening kapalanipun kampung ing ngriku, angupadosi tapaking singa barong. Kawontênanipun sagantên wêdhi ing ngriku punika beda kalihan sagantên wêdhi ingkang sampun sami kula ambah sadaya, sabab sagantên wêdhi ing ngriku kathah gumuk-gumuk pasir, ingkang inggilipun wontên ingkang ngantos tigang atus kaki, salaminipun gumuk-gumuk pasir wau taksih kadayan ing asrêping padhusunan ngriku, inggih taksih wontên thêthukulanipun, nanging saya têbih punika sadaya namung pasir thok kemawon. Kula sadaya lajêng minggah sawatawis wontên ing salah satunggiling gumuk-gumuk wau, dene kapala dhusun sarêng dumugi sapucaking gumuk lajêng kèndêl ngadêg, sarwi angacungi satunggiling pagrumbulan alang-alang, piyambakipun anêrangakên, bilih ing ngriku punika pangumpêtaning singa barong. Kula sadaya lajêng mudhun saking èrèng-èrèng ingkang andêdêr saha lajêng sami sumadhia. Kula ngadêg wontên ing nginggil piyambak, Propesor Higgs kalihan Kapitan Orme wontên sakiwa lan satêngênipun pagrumbulan, salajêngipun têtiyang Zeu lajêng kula purih ngopyaki singanipun barong. Mêntas kemawon têtiyang wau dumugi alang-alang ingkang inggil wau, lajêng kamirêngan swaranipun tiyang anjêlih. Lêt samênit, kula sadaya sumêrêp têtiyang wau sami wangsul, ambêkta barang, ingkang sarêng katitik têtela punika tirahaning badane anakipun kapalaning pakampungan wau.
mètêr saking papanipun Propesor Higgs, dados punika tumrap gêrma ingkang ambêbêdhag kewan galak taksih kêtêbihan sangêt kangge angèngingi panyanjatanipun. Ananging propesor ingkang botên sumêrêb bab punika babarpisan lan sampun dados jamak limrahing tiyang ingkang miwiti ambêbêdhag, sok daya-daya enggala angsal damêl, sanalika punika inggih lajêng ngangkat sanjatanipun, saha lajêng anyanjata, kadosdene tiyang ingkang ngêlès ing truwèlu. Inggih dumadakan sangêt dene panyanjatanipun wau
Tanpa mawi ngisèni malih sanjatanipun ingkang kothong wau, piyambakipun lumajêng lonjong mimis sakiyat-kiyatipun, murugi kewan ingkang pinêjahan wau. Kapitan Orme kalihan kula enggal anututi. Lampahipun Propesor Higgs kintên-kintên
ambalik saha anyanjata awur-awuran kanthi luping sanjatanipun ingkang kiwa, ingkang botên angèngingi kewan
Sadangunipun lumampah, kula sadaya sami abêngok-bêngok sakiyatipun, makatên ugi têtiyang Zeu, ananging botên niyat badhe mitulungi. Saking soraning pambêngok wau,
pun singa sajakipun mantun anggènipun gumun, saha lajêng andhawah ngêbruki badanipun
Samangke kula ngrumaosi bilih botên kenging sêmang-sêmang dangu. Singa wau langkung panjang tinimbang Propesor Higgs, gêgêring singa kintên-kintên
Kawontênan ingkang Andadosakên Kasênênganipun Tiyang Tani.
Ing nginggil punika gambar kawontênan ing Lêbaksari, tanah Pasundhan, rêdinipun kêtingal kasamaran ing pêdhut, ewadene kalêmpaking pêpêtêng wau dipun êntosi, murih dhawah dados jawah.
Manawi tiyang badhe nyumêrêpi sapintên agêng utawi inggiling barang, panjang lan wiyaripun lumah, lêbêt utawi cêthèkipun sagantên, punika ingkang limrah ngangge pirantos ingkang nama ukuran. Dene ukuran punika rupi-rupi, kados ta: mètêr, elo, jar, kilan, dhêpa lan sapanunggilanipun. Sadaya bôngsa sami gadhah ukuran piyambak-piyambak, saha watonipun inggih warni-warni. Bôngsa Walandi ingkang limrah ngangge ukuran ingkang nami: mètêr, dene pamêndhêtipun waton saking sapra kawan dasa yutanipun panjanging garis buwênganipun bumi.
Bôngsa ingkang sampun inggil sêsêrêpanipun, punika botên namung barang-barang ingkang agal kemawon ingkang kaukur, malah barang ingkang alus, ingkang botên kenging ginrayang utawi botên kasat mripat, punika inggih kenging kaukur, kados ta: têbihing bumi dhatêng surya, têbihing surya dhatêng rêmbulan, rikatipun suwantên, pandêdêling uwab, kandêling hawa lan sasaminipun. Bôngsa ingkang sampun majêng, inggih punika ingkang sampun pinunjul kawruhipun, punika anggènipun nindakakên ukuranipun, anggumunakên sangêt, prasasat kados-kados botên malêbêt ing nalaripun tiyang ingkang taksih asor sêsêrêpanipun. Sangsaya alus barang ingkang kaukur, inggih sangsaya rumpil saha alus sangêt pirantosipun ngukur. Sarèhning kawruhing manusa punika sangsaya lami ugi sangsaya wêwah, pramila inggih botên anggumunakên, bilih sadaya ingkang gumêlar ing ngalam donya punika, sampun sami kenging kaukur sadaya.
Sami-sami barang ingkang gumêlar ing ngalam donya punika, wontên saprakawis ingkang botên patos dipun ukur dening tiyang, malah kados botên kopèn, inggih punika: raosing manah utawi salira. Raosing manah utawi slira punika, têrkadhang ugi kasêbut: pangraos kemawon, punika nyata alusipun, pramila inggih rumpil sangêt manawi dipun ukur, jalaran ing toko-toko botên wontên ingkang sade ukuranipun, tur bôngsa ingkang sampun pinunjul, dèrèng nganggit andamêl pirantosipun.
Ukuran pangraos punika, botên susah ngupados ing toko, utawi ngêntosi anggitanipun para pinunjul, jalaran sadaya manusa sampun sami gadhah piyambak, inggih punika pêparingipun [pê...]
[...paringipun] Gusti Allah, namanipun ukuran, têpa salira. Têpa têgêsipun: ukur utawi timbang, slira têgêsipun: awak. Dados ukuran: têpa salira punika têgêsipun ukuran ingkang kangge nyumêrêpi awaking manusa, dene ingkang kangge ngukur inggih awakipun manusa piyambak. Upami tiyang badhe nandukakên punapa-punapa dhatêng sliraning tiyang sanès, sakeca utawi botên, punika sagêdipun sumêrêp, yèn sampun katêpa ngangge sliranipun piyambak.
Têpa salira punika satunggiling ukuran ingkang alus sangêt, dados ingkang ngangge inggih manusa ingkang sampun alus bêbudènipun. Manusa ingkang alus bêbudènipun punika, mujudakên watak trêsna dhatêng sasami. Watak trêsna botên mêntala badhe adamêl botên sakecanipun sliraning sasami, malah lajêng rêmên têtulung.
Ing jaman sapunika, inggih punika limrah kawastanan abat kaping 20, ugi sinêbut jaman kamajêngan, manusa majêng sêsêrêpanipun, majêng ugi atêgês wêwah, wêwah sêsrawunganipun, lan sanès-sanès malih ingkang mathuk dhatêng ajênging jaman punika. Ananging kuciwanipun, ingkang majêng punika, botên namung prakawis ingkang sae kemawon, malah ingkang awon inggih langkung rikat majêngipun. Majêngipun prakawis ingkang awon, mujudakên sakêdhiking manusa ingkang ngangge ukuran: têpa salira. Saupami ing donya punika kêbak ukuran: têpa salira, amasthi kawontênaning donya têntrêm, botên wontên utawi kirang cacahipun manusa ingkang: arêbat unggul. Unggul utawi luhur punika pancèn dados idham-idhamaning manusa dadonya,sadonya. pramila inggih nami lêpat bilih manusa wau botên anggayuh dhatêng kaluhuran. Tiyang ingkang luhur, masthi unggul. Unggul punika kêdah kaupadosan ngantos kacandhak, botên karêbat, jalaran tindak rêbatan punika namung tumandangipun budi kamurkan, ingkang lajêng nuwuhakên cêcongkrahan miwah asoring budi. Dados têtela sangêt sulayaning têgêsipun têmbung: ngupados kalihan ngrêbat.
Ngupados kaluhuran punika rupi-rupi marginipun, manut asor luhuring bêbudènipun tiyang ingkang badhe ngambah. Tiyang wanan Papuah yèn dèrèng kathah anggènipun nigas guluning sasami, dèrèng nama luhur, makatên sapiturutipun. Tumrap manusa ingkang alus bêbudènipun, punika anggènipun ngupados kaluhuran asêsarêngan utawi saroyom kalihan manusa sanèsipun, tulung-tinulung utawi rêksa-rinêksa, ingkang sampun kalêksanan purun nulungi dhatêng ingkang dèrèng, sami nyumêrêpi kabêtahaning satunggal lan satunggalipun, dados mahanani asrêp saha têntrêming jagad saisinipun sadaya. (Badhe kasambêtan)
watuk pilêk anumusi / kêkêsing hawa akasa / priyang-priyang ing rasane / amung kala-kala mêndha / dening adrêsing warsa / kang ruruh pindha panyapu / nglarut
narajang sawah dhadhal / tandur-tandur samya larut / mawèh gênging kang pituna //
7. mung tumraping para tani / kaananing môngsa warsa / inganggêp nugraha gêdhe / tan miris tibaning udan / rasa lir kanikmatan / dene wus pininta dangu / hyang warsa mrih tumuruna //
8. lan kanthi pinetang titi / ananing pranatamôngsa / ajêg têtêp tumibane / marma riwusing kawarsan / arsayèng tyas karasa /
sumêbar nèng sawah wrata / dene ananing tirta / ingkang kêlodak-kêladuk / aran lagya mangsanira //
10. nanging watêke wong tani / tan kagèt ananing tirta / kang nglubèri ing sawahe / awit wus aran kêlumrah / ingkang lêdhok kilenan / nanging manawa
tumruntun / datan mawi milih môngsa //
12. miwah sarasaning sakit / kang sumêrang marang
15. sarampunge tônja wiji / têbaning sawah kawuryan / wus kèbêkan ing tandure / riwusing antara dina / lir nglilir saking nendra / katon ijo riyu-riyu / sinêngguh pangantèn anyar //
16. tumus angrêsêpi ati / maring sanggyaning kang nyawang / lan ki tani apadene /
Kadosdene sampun tinakdir saking panguwasaning Pangeran, bilih sadaya titah ingkang sipat gêsang punika sami sagêd tumangkar utawi anurunakên. Tanêm tuwuh, sato kewan sarta kita manusa, sami tinakdir sagêd anggadhahi turun, inggih punika sarana murih botên ngicalakên pancêripun. Dene kadospundi mênggah sarananing nurunakên, tumrapipun titah ingkang sipat gêsang punika botên sami, gumantung dhatêng kasampurnanipun piyambak-piyambak, namung kemawon sadaya wau grêbanipun nunggil, kados ta: kewan langkung sampurna tinimbang tanêm tuwuh, nanging kirang sampurna yèn katandhing kalihan manusa. Dados sangsaya sampurna drajading gêsangipun, inggih sangsaya sampurna caraning nurunakên.
Wawrat punika satunggiling prakawis ingkang wigati sarta prêmati sangêt, jêr punika sanès satunggiling prakawis ingkang baèn-baèn, inggih wiwit punika manusa pinaringan marmaning Pangeran anggadhahi turun, nurunakên wiji ingkang ing têmbenipun dadordados. manusa, sipat gêsang ingkang langkung sampurna sarta kadunungan akal budi, beda kalihan titah sanès-sanèsipun.
wêwah sampurna, makatên ugi tumraping pandamêl wawrat, inggih kêdah dipun manah murih saenipun.
Asring wawrat punika wontên kirang prayoginipun, amargi kajawi badhe angsal turun ingkang kirang kiyat badanipun, sayêktosipun tumrap ibunipun piyambak sampun pandamêl ingkang awrat sangêt. Sipating ibu nalikanipun wawrat, sagêd andayani dhatêng ingkang wontên ing kandhutan, dados kiranging kasarasanipun ibu, inggih badhe murugakên dhatêng ringkihipun ingkang dipun kandhut. Milanipun murih sagêd angsal turun ingkang sae, sarta
sampun ngantos andadosakên ringkihing ibu, kêdah dipun jagi supados wawratipun botên kêrêp-kêrêp.
Punapa sagêd, bokmanawi wontên para maos ingkang andangu makatên, ingkang punika ing ngriki badhe ngandharakên ing sawatawis, miturut pamanggihipun Tuwan A.C. Selmon sarta prakawis sanès-sanèsipun, ingkang dados bakuning karangan punika.
Lare ingkang saras, tuwin patraping ngrêsiki tangan.
Wiji ingkang badhe dumados, taksih langkung alit malih manawi dipun tandhing kalihan wijining sawi. Wiji ingkang samantên wau, sasampunipun kawan minggu agêngipun watawis satiganing pêksi dara, dene manawi sampun jangkêp kalih wulan, agêngipun mindhak satigan ayam. Nalika punika sampun gatra mujudakên sêsipatan angganing tiyang, otot rah ingkang gandhèng kalihapkalihan. wadhahipun, sarta sarining têdha ingkang katêdha ibunipun, têrus lumampah mêdal ing otot wau, minôngka têtêdhanipun. Manawi wontên ing kandhutan sampun umur 4 wulan, sampun katingal cêtha perang-perangan saranduning badan, dumuginipun umur 6 wulan, wawratipun sampun wontên kalih kati. Manawi lare punika lair nalika sawêg umur samantên, wontên ing jawi namung sagêd gêsang sawatawis dintên kemawon, yèn sampun umur 9 wulan, nama sampun wancinipun. Manawi sampun lair môngka sae pangrêksanipun, kathah sagêdipun wilujêng.
Dangunipun wawrat punika kintên-kintên 280 dintên. Badhe ngintên-intên benjing punapa lairipun, kenging mawi pêpiridan makatên:
Wiwit dintên sapisan saking anggarapsari ingkang pungkasan, ametanga 9 wulan Walandi, lajêng kawêwahan 7 dintên, benjing tanggal pintên dhumawah ing wulan punapa, punika sagêd kadamêl ancêr-ancêr lairipun. Upami wiwitipun anggarapsari ingkang pungkasan dhumawah ing wulan Januari tanggal 1, lairipun wontên tanggal 8 wulan Oktobêr. Kajawi mawi pêpetangan makatên, cara gampil-gampilanipun, wiwit saking anggarapsari ingkang pungkasan, lajêng kawêwahan 280 dintên.
Mênggah yaktosipun, wêkdalipun punika botên sagêd dipun têmtokakên, amargi lairipun punika, sagêd majêng utawi mundur ngantos kalih minggu.
Titikanipun manawi wawrat punika kathah sangêt. Kèndêlipun anggarapsari, punika inggih kenging kangge titikan yèn sampun wawrat, namung manawi anggènipun wawrat punika kêsundhulan, botên [bo...]
[...tên] sagêd ngyêktosi mawi anggènipun kèndêl anggarapsari, cêthanipun: sagêd ugi anggènipun wawrat wau salêbêtipun taksih nêsêpi, ingkang ing wêkdal punika dèrèng wiwit anggarapsari malih.
enjing, padatanipun sawêg wawrat sawatawis minggu. Tangi tilêm enjing badan kraos botên sakeca sarta nuntak-nuntak, ngantos sawatawis dintên dangunipun.
Wiwit wulan ingkang katiga ing salajêngipun, padharan mindhak agêngipun. Watawis gangsal wulanan, kala-kala kraos ebah-ebah.
Salêbêtipun wawrat kêdah nêdha ingkang mikantuki dhatêng badan, têgêsipun ingkang kathah sarining têdha ingkang numrapi dhatêng peranganing badan. Amargi têdha wau bonbotên. namung kangge piyambak, nanging kangge tiyang kalih kalihan ingkang dipun kandhut. Kajagia sagêd ambêbucal sabên dintên, yèn ngantos botên sagêd, enggal-enggal jêjampia.
Manawi tilêm kêdah mapan ing sênthong ingkang gampil sontan-santuning
prayogi ngombe inuman kêras, êsês, susur sarta anggantèn.
Enjing sontên kêdah adus ingkang rêsik.
Kajawi punika, tiyang ingkang nuju wawrat, kaangkaha murih sagêd ngebahakên badanipun, parlunipun supados ototing badan sagêd kiyat, dene manawi kirang ebahing otot, lare ingkang wontên kandhutan kirang bagas. Benjing lairipun asring nuwuhakên alangan agêng.
Manawi mêdal lairing jabang bayi sampun nyêpaki, kamar ingkang dipun ênggèni kêdah dipun rêsiki. Pirantos-pirantos ingkang nêsêk-nêsêki dipun wêdalakên, gêdhèg sarta temboking kamar dipun rêsiki, langkung prayogi yèn dipun usar mawi labur. Jrambahing kamar dipun pèl mawi karbol, dene yèn jrambahipun siti, prayogi dipun saponi ingkang rêsik sarta lajêng dipun wuwuri mawi kapur.
Sadhiyan ingkang kangge panganggenipun lare, kêdah dipun godhog rumiyin, lajêng dipun buntêl ingkang rapêt.
Kalih prakawis ingkang dados têtêngêripun badhe gadhah rencang lare, inggih punika: ibunipun ngêdalakên barang cuwèr ingkang warni abrit, kalihan sakit kraos badhe gadhah lare. Kraosipun badhe rencang lare punika sabên gangsal wêlas mênit utawi tigang dasa mênit, saya dangu saya asring kraos.
Wêkdal wau manawi sagêd lajêng andhatêngnanandhatêngna. dhoktêr utawi dhukun bayi ingkang pintêr, dhukun ingkang dèrèng angsal tuntunan tumrap tiyang rencang lare, asring murugakên salah kadadosan, mila prakawis punika kêdah ingkang ngatos-atos. Kamar ingkang dipun ênggèni sampun ngantos kêkathahên tiyang, ngêmungna tiyang kalih (tiga) kalihan dhukunipun. Langkung rumiyin ibunipun kêdah dipun dusi toya angêt.
Nalika sawêg kraos, kenging mapan ing sasênêngipun, namung manawi sampun karaos ambatêk, kêdah tilêma (mlumah) wontên ing papan ingkang sampun dipun sadhiyakakên.
Tiyang ingkang têtulung punapadene dhukun kêdah ngatos-atos, sarta tanganipun supados dipun kumbah ingkang rêsik, lêngênaning rasukan kêdah kawingkis dumugi wikut,sikut,. kukunipun dipun kêthoki.
Nalikanipun kraos badhe rencang lare, sampun kasukanan jampi punapa-punapa. Sanajan kajêngipun murih sagêd anggampilakên lairipun, nanging ingkang makatên wau malah asring andadosakên sambekala. Botên susah kasukanan jampi, sarta pancèn inggih sagêd sae piyambak wêdaling jabang bayi, ingkang tanpa pitulunganing jampi. Padharanipun asring kaubêt-ubêtan tangsul utawi sinjang, makatên punika kirang sae sangêt, sampun kamanah yèn reka makatên punika badhe mitulungi, nanging malah kosokwangsulipun.
Manawi sampun lair, ibunipun kenging nêdha limrahing têtêdhan, namung salêbêtipun kalih tigang dintên sampun ngombe ingkang asrêp-asrêp, langkung prayogi malih yèn têdhanipun ingkang mikantuki dhatêng badan, kados ta: tigan, puhan, roti, kênthang, ulam sarta wowohan.
Anglajêngakên karanganipun Tuwan Baars ing A.I.D. Tuwan Baars botên maibên, dene sakathahing utusan-utusan nagari mônca, ingkang sami mara tamu wontên ing nagari Rus punika sami adamêl sêrat palapuran ingkang sae-sae, lan ing ngriki Tuwan Baars sumêdya angandharakên mênggah sabab-sababipun ingkang sayêktos. Utusan-utusan wau, ingkang kathah têtiyangipun sami botên mangrêtos dhatêng basa Rus, dene manawi têtiyang wau wontên ing nagari Rus dangunipun namung wontên sawatawis minggu kemawon, têmtunipun inggih botên badhe sagêd animbang lêrês mênggah kawontênanipun ing ngriku. Para tamu wau sami kairit dhatêng panggenan-panggenan ingkang sadèrèng-dèrèngipun sampun dipun tatani sae saha mawi dipun wontênakên karamean minôngka pakurmatanipun para utusan wau, ingkang dipun tingalakên inggih namung papan-papan ingkang kenging dipun pamèrakên dening para panuntuning kominis, sampun têmtu para utusan-utusan wau lajêng sami anggadhahi pamanggih, bilih sadaya tiyang wontên ing nagari Rus punika sami dipun rêngkuh sae-sae, kadosdene ingkang katandukakên dhatêng para utusan wau. Makatên ugi para utusan anggadhahi [anggadhah...]
[...i] pangraos, bilih sintêna kemawon sagêd pêpanggihan kalihan para pangagênging nagari. Sadaya wau, tumrap têtiyang, ingkang wontên ing nagarinipun piyambak botên apangkat agêng, sampun têmtu adamêl gumuning manahipun, ananging ingkang makatên wau botên lêrês babarpisan. Kawontênan padintênan ingkang sayêktos, punika para utusan wau botên sami anguningani. Lan tumrap têtiyang, ingkang dêdunung saha nyambut damêl wontên ing nagari ngriku, anggènipun sagêd pêpanggihan kalihan pangagênging nagari, langkung angèl tinimbang kalihan amtênar Indiya ing pundi kemawon.
Têtiyang komunis saking sajawining nagari Rus ingkang sami wontên ing ngriku prêlu amigatosakên kawontênaning pakêmpalanipun, punika ingkang kathah sêsêrêpanipun bab kawontênaning ngriku inggih namung sakêdhik sangêt. Wontên ing kitha Mosko Tuwan Baars ugi asring pêpanggihan kalihan Sêmaon tuwin Darsana saha Tuwan Baars tansah gumun, dene kalih-kalihipun têka namung sakêdhik sangêt sêsêrêpanipun bab kawontênaning nagari Rus. Tiyang kêkalih wau sabên dintênipun sami nyambut damêl wontên ing kantoring pakêmpalan komunis ingkang nunggil damêl, ing ngriku padamêlanipun amaosi koran saha anampèni sêrat-sêrat. Jalaran saking anggènipun maos sêrat-sêrat kabar wau, lajêng sami angsal pawartos warni-warni saking Indiya, ingkang nuntên sami dipun pêthiki saha lajêng kadamêl kadosdene sêrat palapuran. Pamanggènipun sêsarêngan kalihan kônca-kancanipun ingkang sami asli saking nagari sanès ing sajawining nagari Rus, wontên ing salah satunggiling hotèl. Dados gêsangipun wau prasasat miyambaki. Dhatêng pranatanipun cara Rus ingkang sajati, inggil-inggiling sêsêrêpanipun inggih namung saking sêsêratan kemawon, ingkang makatên wau dede satunggiling pasêksèn, bilih lajêng sami nyumêrêpi kadospundi panindakipun, utawi malih kawontênaning ngriku ingkang sayêktos-yêktosipun, saha wohing pranatan wau. Mênggah sêsêrêpanipun tumrap panguwasaning nagari anyêpêng kabudayan, rad-rad tumrap ekonomi, punapa malih mênggahing pranataning komunis, punika botên langkung kathah tinimbang waradinipun tiyang Indhonesiah, ingkang anggambar kawontênanipun ing ngrika kadosdene ingkang sampun katêrangakên dening sasisih kemawon.
Pamanggihipun sakathahing tiyang mônca, komunis saha têtiyang ingkang sami nyondhongi dhatêng komunis, ingkang sami ngumbara wontên ing nagari Rus prêlu sami anyambut damêl wontên ing panggaotan-panggaotan ing ngriku, punika waradin sami anyariyosakên, bilih kawontênaning panggêsanganipun tiyang ing ngrika rêkaos sangêt, dados babarpisan botên anocogi, kados ingkang kasêdyakakên. Antawisipun têtiyang wau kathah tiyangipun bôngsa Rus, ingkang suwaunipun sami manggèn wontên ing Amerikah saha ing Ostrali, ananging sabibaripun gegeran ing nagari Rus, jalaran saking anggènipun sami nyondhongi dhatêng paprentahan enggal, wusana lajêng wangsul dhatêng tanah wutah-rahipun malih. Dados têtiyang wau inggih sami sagêd amandhing kawontênanipun nagari kala ing jaman rumiyin kalihan ing jaman samangke, punapa [pu...]
[...napa] malih amargi têtiyang wau sampun anêksèni piyambak kawontênaning panggaotan-panggaotan ing tanah-tanah kilenan ing wêkdal samangke punika. Kawontênan ingkang makatên wau, kaum bêrah ing nagari Rus botên sumêrêp babarpisan, ingkang dipun sumêrêpi inggih namung barang ingkang nalôngsa-nalôngsa, rêkaos tuwin awon-awon, kadosdene ingkang katêrangakên dening pangagênging komunis ing tanah Rus ngriku.
Upami têtiyang Rus botên dipun êngèl-êngèl kangge anilar tanah wutah-rahipun, têmtunipun têtiyang Rus
têtiyang mônca, ingkang kesahipun saking ngriku kalihan urut-urutan. Samangke têtiyang mônca ingkang sami wontên ing nagari Rus punika para wêwakiling maskape Jêrman saha Amerikah, ingkang dêdunung wontên ing ngriku kangge sawatawis môngsa prêlu angladosi barang warni-warni tumrap kabudidayan-kabudidayan ing nagari Rus ngriku. Tumrap têtiyang wau ajining sadaya pranatanipun nagari, inggih botên sagêd kadhêlikakên. Lan ing samangke ing golonganipun panggaotan ing tanah Eropah, sampun kasumêrêpan, kadospundi cara-caranipun nagari Rus anyambutdamêl saha kadospundi caranipun angajêngakên dhatêng panggêsanganing tiyang, ingkang makatên wau anjalari kathahing tiyang ingkang lajêng botên pitados dhatêng kamajênganing nagari Rus.
Malah satunggiling pangagêng maskape ing Bèrlin, ingkang anyadèni mêsin-mêsin dhatêng nagari Rus, cariyos makatên: kanthi sênênging manah kula ngintunakên tukang-tukang kula dhatêng nagari Rus, supados anatani mêsin-mêsin wontên ing pabrik ngrika. Sawangsulipun têtiyang wau saking nagari Rus, dados komunis malih puruna, sawêg manahipun abrit sakêdhik kemawon botên, pikantukipun pamanggih ingkang makatên punika, namung salêbêtipun watawis taun kemawon. (Badhe kasambêtan)
Lêngganan nomêr 2113 ing Dhampag. Kajawèn kangge 5 langganan sampun kakintunan nalika 12-1-'28. Adrès 2113 sampun kaewahan. Babad Tanah Jawi kêdah tumbas.
Lêngganan nomêr 188 ing Trênggalèk. Kajawèn nomêr 43-52 sampun têlas. Arta f 1.50 kangge kwartal punika, nanging nomêr 1 dumugi 3 inggih ugi sampun têlas, kalungsèn anggèn panjênêngan paring kabar.
Lêngganan nomêr 200 ing Klathèn. Sêrat nama-namaning langganan enggal sampun katampi. Manawi arta sampun
Panjurung panjênêngan botên kapacak, amargi kêpanjangên. Dene wosing karsa panjênêngan murih tiyang gadhah piandêl dhatêng dhoktêr, punika lêrês sangêt. Manawi kintun panjurung prayogi kapêndhêt wosipun kemawon.
Tuwan S. Miharja, panjurung panjênêngan botên kapacak, amargi namung nyariyosakên kawontênanipun tiyang satunggal. Bab pakabaran sampun kasèp. Dene bab kaparêng panjênêngan badhe dados lêngganan Kajawèn, prayogi lajêng ngintunana arta rêginipun rumiyin.
Tuwan S.S. Diharja, ing Tingkir, Salatiga, pathokaning nyêrat Jawi ngangge sastra Latin inggih namung kados ingkang panjênêngan ngandikakakên.
Bab Awon Saening Tiyang Gadhah Damêl
Mênggahing bôngsa Jawi gadhah pangraos, bilih tiyang gadhah damêl ingkang kanthi pasamuwan, punika dipun anggêp sampun jangkêp anggènipun anêtêpi dados tiyang gêsang, awit manawi dèrèng sagêd makatên, taksih nama kuciwa.
Pamanggih makatên wau pancèn inggih wontên lêrêsipun, nanging namung tumrap tiyang ingkang sampun botên kêkirangan gêsangipun, têgêsipun: bôndha sampun tirah, apêsipun inggih ingkang sampun botên badhe adamêl rêkaosipun ing têmbe wingking. Balik tiyang ingkang pancèn botên kuwagang, yèn puruna nindakakên makatên, nama tiyang maha anjarag damêl karisakanipun piyambak. Môngka sampun wontên pêpindhan ingkang kangge ambasakakên dhatêng tiyang ringkih, ing bab ingkang dados margining kamlaratan, inggih punika: tiyang gadhah damêl, tiyang yasa griya tuwin tiyang rabèn. Nanging ing bab karisakan badhe kacariyosakên ing wingking, ing sapunika nyariyosakên mênggah saenipun tiyang gadhah damêl rumiyin.
Tiyang gadhah damêl ingkang sarwa kasêmbadan, punika tumrap ingkang ngawaki (ingkang gadhah damêl), pancèn angrumaosi manawi manggih kasênêngan agêng, awit punapa sêdyanipun namung sarwa kadumugèn, dene ingkang kangge upami ing ngriki tumrap tiyang gadhah damêl mantu, awit punika ingkang agêng piyambak, kados ta:
Waragad sampun wontên, inggih punika ingkang badhe tumônja: sadhiyan dhahar, pangunjukan, pasamuwan, tigang bab punika kêdah wontên.
Dhahar, punika sadhiyan pasugataning tamu kakung putri, utawi kenging kagrêba inggih têdhanipun tiyang ingkang wontên ngriku sadaya.
Pangunjukan, punika pangunjukaning tamu jalêr, inggih punika bangsaning inuman warni-warni, ing bab punika pancèn kathah waragadipun.
Pasamuwan, inggih punika waragading lêlangên ingkang dipun wontênakên ing ngriku. Punika waragadipun inggih botên baèn-baèn.
Sasampuning sarwa mirantos sadaya, ingkang gadhah griya kantun ngêmatakên raosing kanikmatanipun, awit ing wêkdal wau sagêd kêmpalan kalihan sanak sadhèrèk, lan ing sadèrèngipun sampun ngalêmpak wontên ing ngriku. Ingkang dipun rêmbag [rêmba...]
[...g] botên wontên malih kajawi namung kasênêngan, dhasar kawontênanipun sanak sadhèrèk sarwa saras, sarwa nyandhang sae-sae. Sadaya namung damêl ambadhêdhêging manah.
Saya sarêng gôngsa sampun wiwit mungêl, kumênyuting manahipun ingkang gadhah damêl lajêng tuwuh, kèngêtan dhatêng ingkang botên-botên, mila sok lajêng wontên tiyang gadhah damêl lajêng ngrêntahakên êluh.
Sarêng dumugi têmpuking damêl, gamêlan ngungkung, tamu pating brubul dhatêng, pangantèn lajêng panggih, ingkang èstri ayu, ingkang jalêr bagus, lajêng kêtingal linggih jèjèr kados widadara-widadari, saha salajêngipun lêlangên nayuban ngantos byar enjing, utawi ringgitan wacucal, punika mênggahing raosipun tiyang ingkang gadhah damêl, sampun botên wontên pêpindhanipun malih. Mila pinanggihipun ngantos sabibaring damêl inggih namung sarwa sênêng, jalaran saking botên kêkirangan, dene mênggahing petangan, têlasing waragad wau inggih tamtu botên sakêdhik.
Mirid kawontênan ing nginggil punika, mênggahing tiyang ingkang botên kasêmbadan tamtu badhe botên adamêl kasênêngan, dados manawi nêdya anglampahi makatên, nama tiyang anjarag badhe damêl karisakan, pikantukipun namung bingah dipun wastani tiyang agêng ing manah, sagêd ngênggèni kalimrahan. Môngka kathah kemawon tiyang gadhah damêl wau ingkang kangge waragad saking arta anggènipun nyambut, trêkadhang mawi nganaki, botênipun inggih nyêpêngakên barang darbe dhatêng tiyang sanès, bêgja-bêgjanipun inggih ngangge artanipun piyambak ingkang namung cumpèn, ingkang pancèn kenging kangge kabêtahan liya. Dene kadadosanipun, ing sabibaring damêl lajêng botên kantênan.
Saking kalimrahing tatacara ingkang kados makatên wau, têtiyang Jawi ngantos dipun êlunakên gadhah watak kaborosan, ingkang jalaran saking rêmên gadhah damêl, môngka tiyang gadhah damêl punika botên namung mantu kemawon, inggih têtakan, sunatan, tingkêban tuwin sanès-sanèsipun, kawontênan sadaya wau, sêdyanipun namung badhe dipun lampahi sadaya, sarana mawi ramèn-ramèn. Môngka tumrapipun ing jaman sapunika, sanadyan ingkang sarwa kasêmbadan, kathah ingkang sampun mangrêtos bilih tiyang gadhah damêl punika manjing kaborosan agêng, mila lajêng kathah ingkang purun namung ngênggèni saprêlunipun kemawon, tumrap mantu inggih namung nikah, tumrap têtak sunat inggih namung saprêlunipun. Lan manawi dipun manah, saening tiyang gadhah damêl inggih punika ingkang kasambadan, ugi botên manjing dhatêng kautamèn, namung sae ing sawangan kewon.kemawon.
Nanging tumrap ingkang botên kasêmbadan, lampah kaborosan ingkang kados makatên wau malah tansah dipun trajang. Malah wontên ingkang kabatosanipun gadhah melik pados sumbangan, dados anggènipun gadhah damêl wau dipun upamèkakên tiyang among dagang, ngajêng-ajêng anggènipun badhe angsal bathi. Manawi nyata makatên, punika nama tindak nyênyamari.
Wusana tutuping karangan punika namung mêmuji, mugi tindak kaborosan ingkang kados makatên punika sagêd sirna, lan sumêrêpa dhatêng ajining arta tuwin kuwasanipun ingkang pindha narendraning bumi.
Sêmar : Lha iya dhinês, dodot bang lintulubintulu. kuwi têgêse: abang, irêng, kuning lan putih. Karêpe: Arya Sena mau wis bisa mêngku lan angêrèhake marang kanêpsone kang patang prakara.
Garèng : Lho, Ma, panjênêngane rama ngandikakake mungguhing patang prakara, kuwi krêsamu apa sing diarani: sarengat, tarekat, kakekat, lan makripat.
Petruk : Lha kuwi nèk Garèng, bodhone kathik ngungkuli kêbo, sing kokandhakake kuwi rak undhak-undhakaning laku marang kasampurnan. Balik sing dingêndikakake rama kuwi rak patang prakara kang wis kacakup dadi siji. Nèk mêngkono kuwi ora liya iya pojoking ikêt.
Sêmar : Lho kok banjur pêncêlut mênyang ikêt, mungguh karêpmu kêpriye, Truk.
Petruk : Ikêt kuwi pojoke rak papat, ditêkuk sapisan, pojoke kèri têlu, ditêkuk sapisan manèh kèri loro, dilêmpit pojoke kèri siji, la, saiki sampurnane yèn banjur digawa nyang gadhèn.
Sêmar : Wis, kurang ajar, la kuwi rak lakune wong sing kakurangan butuh. Wis, wis, kok banjur ana-ana bae. Mungguh sing tak kandhakake patang prakara kuwi, kamurkaning
lan supiyah, dadi sapa wonge bisa mêngku lan angêrèh marang kanêpsone patang bab mau, rak iya kêna diarani pêngpêngan têmênan. Lho mangkono gambarane Arya Bratasena.
Petruk : Nèk rumasaku kok iya mokal bangêt bisane uwong nglakoni kang mangkono kuwi, apa manèh wong sing kaya aku kiyi, manggon ana ing kutha gêdhe, sing akèh rêridhune, kaya ta: boskup, bangsawan, sêtambul lan isih akèh manèh tunggale, bisaa angêrèh marang kanêpsone patang prakara mau. Lagi si rama bae, tur manggon ana ing kutha cilik, nèk kabênêr malêm Minggu kamar bolah ana kêthêmlang-kêthêmlèng, bature dikon nglèncèri, manawa-manawa ing kono ana sing lagi dhomino.
Garèng : Wiyah, Petruk ki kok sêmbrana, priyayi sêpuh kathik diala-ala. Rama, ora prêlu digalih omonge Si Petruk kuwi, pancèn wis adate Petruk, sok nuturake lêlakone wong sing panci têmênan. Aku arêp nyuwun pirsa, apa iya ana karêpe, dene dicritakake, yèn Arya Bratasena kuwi ngagêm kuku pôncanaka.
Sêmar : O, iya ana, kuku kuwi têgêse baku utawa kukuh, pônca atêgês lima. Dadi karêpe Arya Bratasena kuwi dadi pikukuhing Pandhawa lêlima, cêkake sing dadi kêkuwating pôncadriya. Mulane banjur dicritakake manèh, yèn astane Arya Bratasena kuwi ngêpêl, karêpe, sanajan wujud lima, ananging bakune mung siji.
Garèng : Wèh, ngrêti aku saiki, Ma, mungguh krêsamu kuwi, rak iya sing sok disêbut ing uwong: sadulur papat lima pancêr kae ta.
Sêmar : Iya mula mangkono. Wis, saiki tak banjurne. Ing padhalangan dicritakake manèh, yèn Arya Bratasena kuwi ngagêm gêlung sinapit urang, êndhèk ngarêp dhuwur buri. Mungguh karêpe: wong kang wêruh ing sêmu.
Garèng : Ora, Ma, anggonku ngrasakake rada judhêg, ana gêlung kathik sinapit urang, kênang apa ora sinapit kêpithing utawa yuyu, capite rak iya luwih gêdhe, dadi panyapite iya luwih kêncêng.
Sêmar : Lho, ora mangkono. Panèn iya wis arane, gêlung sinapit urang kuwi, gêlung têgêse: wis anggêlung, wis nyakup. Sinapit urang: wis dikancing, karêpe wis ora bisa uwal.
Petruk : Lha nèk èndhèk ngarêp dhuwur buri, kuwi aku ngrêti. Dicritakake, yèn Arya Bratasena kuwi ora bisa dhodhok, dadi yèn kabênêr tindakan, ing môngka pipane tiba, le anjukuk iya kanthi brangkang. Wis lumrahe wong brangkang kuwi êndhèk ngarêp dhuwur buri, amarga sikile luwih dawa tinimbang tangane.
Sêmar : E, pancèn, dlodog têmênan Si Petruk kiyi, ana Arya Bratasena kathik dikandhakake nèk tindakan udud pipa, kuwi rak kotêpakake awakmu dhewe. Êndhèk ngarêp, têgêse: pangarêpe kudu èndhèk, karêpe: wong kuwi yèn arêp nindakake apa bae, wiwitane kudu andhap asor dhisik. Dhuwur buri, têgêse: nèk wis tiba buri, arêpa dhuwur iya kêna, dadi karêpe: yèn kang ditindakake mau wis diwêruhi kabèh, arêpa dhuwur utawa dhiri kae iya kêna.
Garèng : Wèthèthithèh, lha kok le gandêm, anggone nêrangake si rama kuwi, kiraku bae rama dhèk biyèn wis tau dadi dhalang wayang putèi.
Sêmar : Wiyah, apa aku lairan engkong, kathik dadi dhalang wayang putèi. Dicritakake manèh Arya Bratasena ngagêm gêlang côndrakirana. Côndra têgêse wujud. Kirana atêgês rêmbulan, utawa sorot, mungguh karêpe: wong kang anganggoni wêwatêkane Arya Bratasena kuwi, mêsthi banjur duwèni prabawa.
Petruk : Lha nèk ngono, mas mantri dhudhuk omah kuwi iya sok nganggo gêlang côndrakirana ane, sabab iya duwèni prabawa.
rêbawa beda ling karo rêbawa kang tak sêdyakake mau, iki ora mung diwêdèni bae, ananging uga nganggo diêsihi, balik rêbawaning maling kuwi mung wêdi thok bae, awit dikuwatirake manawa ngithik-ithik nganggo pangote.
VII. Kangjêng ratu nyidra Mênurseta sing kapisan.
ora tulus kaanane kangjêng ratu / awit ing dina sawiji / kaca kêmayan didangu / kaca kamayan saiki / sapa ta sing ayu yêktos //
kaca matur dhuh gusti sayêktosipun / botên wontên kang nyamèni / kajawi satunggal namung / kawon lan pun Mênurputih / samangke saya mancorong //
kangjêng ratu duka bangêt gêdrug-gêdrug / gathuking imba katawis / ing batin tansah angadhuh / dhag dhêg dhadha
karo nyêkikik / ihik jêbul ana uwong //
Môngga ngriki cêlak kemawon wong ayu / punapa kalung gih-igih / tobat barleyane
Mênurseta sanalika lali rêmbug / banjur gêlêm diênggoni / nanging barêng wis kumalung / disingsêtke tali pati / mak sêg sanalika kono //
Nuli tiba ana ing lêmah gumluntung / mripate ketok mêcicil / dene wong sing mindha bakul / lunga karo angidoni / cuh ênya kadhasmu kodhok //
Satêkane ing kadhaton cêluk-cêluk / kaca-kaca ing saiki / sajagad sapa sing ayu / kaca kamayan mangsuli / mung gusti kang ayu yêktos //
Bangêt bingah panggalihe kangjêng ratu / tansah gumujêng anggigik / duka iya ora tau / mung ngraos têntrêm ing kalih /galih. ora ana sing diraos //
isih gumluntung / ora ana sing nulungi / sawise ing wayah surup / wong-wong cebol padha mulih / barêng wêruh padha bêngok //
la apa ta mau wis krasa atiku / ngombe pijêr cêkak-cêkik / dadi ngene sing ditêmu / ayo padha digolèki / sing dadi sababe kono //
we la iki wis gênah jalaran kalung / kêncêng bangêt le nalèni / sawise kalunge ucul / Mênurseta kêmpis-kêmpis / bisa mêlèk wêruh uwong //
sing mêrene iya kaya wong dhèk anu / rêmbugane angêcuwis / aku dikon nganggo kalung / dipêksa kon nyoba dhisik / aku banjur ora wêroh //
têtuwane wong cebol nuli calathu / wis ta wiwit ing saiki / aja nganti wani mêtu / lawang dikancing bae wis / ngundurana ing pakewoh //
Mênggah kawontênanipun ing praja Jêpan, punika ingkang kêtingal ingakathah, punapa-punapanipun sampun angemba cara kilenan, dalah sandhang panganggènipun pisan, nanging kayêktosanipun mênggahing sandhang pangangge botên makatên, malah tumraping pamulangan, kados ing pamulangan calon kondhèktur, ingkang gambaripun kacêtha ing nginggil punika, para muridipun kêtingal taksih angêkahi nyandhang ngangge kados tatacaranipun piyambak,
Kajawèn martosakên, ing dhusun Slamparrêja, ondêr Jabung, Malang, pulisi manggih bangke tiyang jalêr, nandhang tatu gulunipun mèh tugêl, wontên satêngahing patêgalan. Pulisi inggih sampun lajêng angsal katrangan.
Samangke sampun katêtêpakên, tindak dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana dhatêng Surakarta tuwin Ngayogyakarta, ngêntosi pambikaking parêpatan rad kawula, dhawah ing dintên Slasa tanggal kaping 15 Mèi, badhe anjujug Surakarta rumiyin.
Kawartosakên, Tuwan W. Steuvens insêpèktur ing bab têtanèn, sampun bidhal dhatêng ing Banjarmasin, prêlu badhe nyinau kawontênanipun têtanèn ing ngriku.
Wontên pawartos, bilih ing salêbêting kadhaton Surakarta mêntas kêpandungan, durjana sagêd
Golongan bôngsa Ambon, rumaos kêkirangan wakil wontên ing rad kawula, awit namung satunggal, amila sami gadhah atur dhatêng pamarentah, têmbe nyuwun wêwahipun wakil bôngsa Ambon.
Kawartosakên, griya sakit Nirmala ing Karanganyar, Kêdhu, badhe bangkrut, nêdya dipun lelangakên.
Kuli-kuli baita ingkang sami nyambut damêl ing Vereeniging de Prauwenveer sami mogok, prakawisipun: sami nêdha indhakan balônja botên dipun pituruti. Nanging sarêng sampunansampun. kasêrêpan dening ingkang bupati ing Batawi, lajêng sami purun nyambut damêl malih.
Jalaran saking kathah para warga P.E.B. ingkang sami nêdha mêdal, amila Tuwan Kies Tuwan Meister tuwin Tuwan Roep sami badhe damêl sêsorah kangge mranani manahipun tiyang kathah.
Mr. Dr. Nazief sanadyan sampun kakintunan arta kangge waragad wangsul saking Indhia, langkung sawulan, ananging kulawarganipun dèrèng angsal pawartos punapa sampun bidhal saking nagari Walandi. Sagêd ugi wangsulipun angêntosi rampunging prakawisipun para sêtudhèn ingkang dipun cêpêngi.
Sawênèhing tiyang èstri bojoning kaji ing Dhêgat, Pulungsungi, Sumatra, nalika nuju wontên ing griya piyambakan, katêmpuh ing durjana koyok. Sarèhning èstri, lajêng ngêsrahakên arta f 3000. Saking bingahipun pun kècu botên prêlu migunakakên pistulipun. Sarêng para durjana mêngkêr badhe wangsul, ingkang gadhah griya katuwuhan akal, kècu lajêng dipun sanjata saking wingking, durjana têtiga sami nandhang tatu rêkaos, saha lajêng kacêpêng ing pulisi, kapalanipun taksih dipun upadosi.
Wontên wartos, bilih dhepartêmèn ondêrwis kagungan karsa badhe ngewahi rêpot murid sêkolah ingkang wulanan, kaewahan namung sabên tigang wulan sapisan. Dene bilih wontên murid ingkang mundur pangajaranipun, tiyang sêpuhipun lajêng badhe dipun sukani sumêrêp.
Komite Olympiade botên badhe ngintuni tiyang ahli sêport dhatêng Olympische Spelen ing Amsêtêrdham, ingkang badhe dipun wontênakên salêbêtipun taun punika. Awit botên wontên tiyang ahli sêport, ingkang kenging katandhingakên mrika,
dhoktêr, utawi kadangon wontên margi nalika badhe nêdha pitulunganing dhoktêr dhatêng griya sakit. Ing sapunika Tuwan Dhoktêr Sukiman ing Ngayogya, kaparêng mulang dhatêng sabên tiyang utawi murid-murid sêkolah ing bab mêrban, wulangan wau kala rumiyin namung tumrap para padpindhêr. Sapunika pamulangipun saminggu kaping kalih.
Wontên pawartos, bilih tuslah sêpur èkprès badhe dipun ewahi, nanging tanggal tumapakipun dèrèng katamtokakên, sabên:
1 dumugi 60 K.M. kl. I f 1.- kl. II f 0.50 kl. III f 0.25
61 dumugi 100 K.M. kl. I f 1.50 - kl. II f 0.75 kl. III f 0.50
101 dumugi 150 K.M. kl. I f 1.- kl. II f 1.25 kl. III f 1.-
151 dumugi 200 K.M. kl. I f 2.50 - kl. II f 2.25 kl. III f 2.-
langkung 200 K.M. kl. I f 2.50 - kl. II f 2.50 kl. III f 2.50
Pranatan wau badhe tumindak kangge coban-coban, dados badhe dipun antawisakên badhe ing pikantukipun, manawi sae, badhe dipun têtêpakên.
Kawartosakên, panjênênganipun Tuwan Steinmetz tilas residhèn seda. Asmanipun ingkang nêmbe suwargi wau wontênipun ing tanah Indhia dipun sumêrêpi ing têtiyang kathah, punapa malih saking bab tindak rekadayanipun dhatêng Mindere Welvaart Commissie. Mila wartos ing bab sedanipun Tuwan Steinmetz wau, adamêl karaosing manahipun têtiyang ing Indhia.
Ing kampung Talang, bawah Payakombo, Sumatra, wontên golongan komunis ingkang sawêg parêpatan kagropyok ing pulisi, benggolipun nama Dhatuk Manggung wani nglawan, nanging ugi kêcêpêng.
Para punggawa pamêlikan timah ing Bangkah, sami botên narimah jalaran balanjanipun dipun suda 5%, môngka nyatanipun samukawis kabêtahaning tiyang bale griya taksih sarwa awis.
Kala tanggal kaping 15 wulan punika, ing pamulangan Arjuna Banjarnagara kangge papan pakêmpalanipun para wanita, nêdya ngêdêgakên pakêmpalan nama Wanita Kancana, mirid saking adêging pakêmpalan wau wontên ing bawah Banyumas. Ingkang ngrawuhi para putri wontên 60, pamêdhar sabda Juff Siti Suharti, guru pamulangan Arjuna, pakêmpalan kalampahan ngadêg, ingkang dados ancasipun badhe ngajêngakên kagunan wanita.
Sapunika wontên wartos malih sagêd ugi De Jeer ingkang sampun kawartosakên wontên ing Kajawèn, badhe kapriksa prakawisipun, ing bab gêgayutanipun kalihan bêrontakan ing Batawi ing wulan Juli kapêngkêr.
Ing dhusun Ngadisari, dhistrik Sukapura, Prabalingga, tuwuh sêsakit pès wudun, tuwin sampun dipun titipriksa sagêd nular.
Ing Ngayogya badhe wontên ingkang ngadani damêl pamulangan, ingkang pangajaranipun inggil, ingkang ngadani panjênênganipun Mr. Suyudi, Dr. Supama, Dr. Sukiman, tuwin Tuwan Sam. Prêlu kangge nyadhiyani para têtiyang ingkang ambêtahakên dhatêng pangajaran inggil, pamulangipun saminggu sapisan, wontên ing pamulangan Adidarma, tanpa bayaran. Pambikakipun benjing punapa taksih dados rêmbag.
Rumiyin pajagèn mitrailleur-compagnie ing Cilacap, tumrap pajagèn têtiyang ukuman ing Nusakambangan, wontên tiyang 3, kumêndhan 1, sapunika wontên wartos, pajagèn wau dipun wêwahi dados tiyang 10, kumêndhan 1, kajawi ing pos Klacês, pajagèn sanès-sanèsipun badhe dipun icali.
Kawartosakên, ing lèpèn Panjaringan, Batawi, wontên satunggiling lare èstri adus kêlêm wontên ing têngah, lajêng wontên tiyang èstri sanèsipun sumêrêp nêdya nulungi, sarêng lare kêcêpêng lajêng anggulêt, malah ingkang têtulung badhe katut. Ing ngriku wontên tiyang èstri sanèsipun malih anggêbyur nulungi, nanging inggih badeh tumut kalap, rahayunipun lajêng kasumêrêpan ing têtiyang sanès, jêlèh-jêlèh nêdha tulung, wusana wontên juru baita sumêrêp lajêng mitulungi, sadaya kêtulungan, wilujêng, namung lare ingkang kêcêmplung sakawit ragi rêkaos.
Kyai Muhamad Yusup ing Sumpyuh, misuwur dados dhukun pêng-pêngan, ingkang dhatêng ing ngriku ngantos tiyang ewon-ewon. Kacariyos wontênipun kyai wau gadhah kasagêdan anjampèni kados makatên, kala wontên ing Mêkah dipun wulang caraning anjampèni sarana êmèl dening Sèh Ahmad Masawi, asli saking Kairo. Kala Kêmis kêpêngkêr, têtiyang ingkang dhatêng jêjampi kintên-kintên wontên 3000. Kyai wau botên purun dipun sukani punapa-punapa, mindhak cabar dayanipun.
Ing Kajawèn nomêr 6 kaca 110 ing karangan: têdha baku tuwin kaborosan ing tanah Kaduwang Surakarta, ing ungêl-ungêlan perangan sisih têngên garis ngandhap piyambak, lêrêsipun wontên nginggil piyambak.
Wontên ing ngriku kula lajêng anyanjata, mimisipun sanalika angèngingi lêmpènging singa barong, kanthi anggêro sora, singa barong lajêng tangi, sukunipun ingkang satunggal pincang, pun singa sêmang-sêmang sakêdhap, salajêngipun lumajêng dhatêng parêdèn pasir.
Kapitan Orme ingkang wontên wingking kula lajêng anyanjata, pasir sangandhaping wêtêng singa kêtingal kumêbul, inggih namung punika angsal-angsalaning panyanjatanipun wau. Sanadyan sanjata kula sami mêtêng, kula sadaya botên sagêd enggal-enggal anyanjata, singanipun barong sampun musna wontên sawingkinging parêdèn.
Salajêngipun singa wau kula kèndêlakên kemawon, kula sadaya lajêng murugi Propesor Higgs, ingkang kala punika kakintên manawi botên pêjah inggih tatu sangêt. Ananging andadosakên gumun lan bingahing manah kula sadaya, dene piyambakipun tangi kanthi sabar, kaca mripatipun biru taksih cumanthèl ing irungipun, saha ngisèni sanjatanipun nêdya ngoyak singa barong ingkang sampun
plajêngipun propesor wau wontên pucaking parêdèn ingkang kapisan, ananging wicantêning piyambakipun murih sampun nututi singa wau, tumrap Kapitan Orme tuwin kula, ingkang botên watawis dangu inggih dumugi ing ngriku, punika babarpisan botên sagêd. Propesor wau kajawi kêbarut irungipun, piyambakipun wilujêng botên punapa-punapa, ananging kala punika kêbrangas saha nêpsu sangêt. Kula sadaya angarih-arih, murih nrimaha dhatêng kabêgjanipun wau, ananging botên dipun paèlu babarpisan.
Wangsulanipun Propesor Higgs: genea, ta, Adams aku wis natoni kewan mau, lan aku aluwung matèni singa barong loro tinimbang siji, ananging manawa kowe sakaloron padha wêdi, wis muliha bae.
Kala punika kula kêdah ngakêni kanthi blaka, manawi kula kapengin sangêt anuruti pakènipun Propesor Higgs wau, ananging Kapitan Orme ingkang nêpsu amangsuli makatên: wis, wis, rak iki sing bisa mutusi. Kowe kuwi kiraku rada bingung jalaran saka anggonmu tiba mau, nèk ora, kowe môngsa kôndhaa mangkono. Dêlêngên lo tapake, apa kowe wêruh gêtih iki, ayo padha dilacak, nanging karo mapagake angin. Ing kana mêngko rak bakal kêtêmu, ananging eling lho, aja ambêdhil nèk isih adoh bangêt.
Propesor Higgs amangsuli: Iya bêcik, mung bae aja nêpsu manèh, aku ora duwe gagasan ala, aku mung arêp angetokake mênyang kewan kae, bedane aku karo wong Zeu.
Salajêngipun kula sadaya nuntên miwiti anggènipun ambêbujêng, tansah nglacak tapaking singa, minggah mudhun parêdèn. Sarêng lampah kula sadaya kintên-kintên sampun wontên satêngah jam, kula sadaya kagèt, dene sumêrêp singa barong, ingkang têbihipun kintên-kintên gangsal atus mètêr saking kula sadaya. Kala punika kula sadaya inggih lajêng kasusul dening sawatawising tiyang Zeu ingkang lajêng sami kêmpal kalihan kula sadaya, ananging botên gadhah grêngsêng babarpisan.
kala punika srêngengenipun botên kêtingal, jalaran saking wontênipun sabangsaning pêdhut. Ing ngriku nyênyêt botên wontên swara punapa-punapa, sanadyan wontên ing sagantên wêdhi, nanging nyênyêtipun wau langkung nganèh-anèhi, kula sadaya sagêd mirêngakên swaraning pasir ingkang gumlundhung saking pucaking gumuk. Têtiyang Zeu sami kêtingal samar, saha sami nuding-nudingakên tumbakipun dhatêng ing langit, saha lajêng nuding-nuding dhatêng pakampunganipun. Sarêng kula sawatawis dangu botên ngawasakên dhatêng têtiyang wau, têtiyang wau lajêng sami minggat.
Kula inggih sumêdya badhe ngêtutakên têtiyang wau, angintên bilih wontên sabab-sababipun ingkang prêlu, anggènipun têtiyang wau sami kesah dadakan. Ananging Propesor Higgs botên purun babarpisan, lan Kapitan Orme ingkang taksih ngèngêti wicantênipun Propesor Higgs ingkang botên nyakecakakên ing ngajêng, namung ngangkat pundhak.
Kanthi anggosoki kaca mripatipun biru tuwin ngusapi rainipun, Propesor Higgs wicantên
yèn aku kabèh ngubêngi gumuk pasir kae, bakal kêpêthuk dhèwèke.
Salajêngipun kula sadaya lajêng ngubêngi gumuk pasir wau, ananging botên kêtingal singanipun barong. Sasampunipun kula madosi sawatawis dangu, sawêg manggih tapak rah-rah enggal, ingkang kula sadaya lajêng nglacak, wiwitipun ngurut ingkang satunggal, lajêng ngurut sanèsipun, ngantos andadosakên gumuning manahipun Orme kalihan kula, Propesor Higgs tansah mêmpêng kemawon. Sarêng Propesor Higgs dangu-dangu ical pangajêng-
marambah-rambah. Mimis satunggal anatoni singa barong wau, tandhanipun singa barong lajêng dhawah, ananging lajêng tangi malih kanthi anggêro. Sampun tamtu kemawon, ingkang ngèngingi wau mimisipun Kapitan Orme, ananging Propesor Higgs kados adating tiyang ingkang miwiti bêbêdhag punika, lajêng bêntèr manahipun, saha anganggêp, bilih ingkang ngèngingi wau mimisipun Propesor Higgs piyambak. Ingkang makatên wau botên prêlu kula têtiyang kalih amabêni.
Kanthi rêkaos, kula sadaya lajêng nglajêngakên ngoyak singa barong wau, ingkang tatu sangêt, ngantos botên sagêd lumampah, namung anggêrêngi kula sadaya, tuwin nakur-nakurakên sukunipun manginggil, mimis ingkang nomêr kalih langkung titis angsalipun, jalaran singanipun barong lajêng dhawah pêjah.
Propesor Higgs anjêngèk: Ayo singa barong kae padha dikêlèti, dhèwèke wis anglinggihi awakku, lan aku nêdya nglinggihi awake kaping pirang-pirang.
kala punika kula nguwatosakên dhatêng kawontênaning hawa. Pangêlètipun lami, jalaran namung kula piyambak ingkang mangrêtos caranipun tiyang ngêlèti kewan punika, lan jalaran bêntèr sangêt, anggènipun ngêlèti inggih mangkêlakên.
Dangu-dangu inggih rampung, wacucalipun lajêng kagantungakên ing sanjata, ingkang lajêng kapikul gêgêntosan ing tiyang kalih. Sasampunipun kula sadaya lajêng sami ngombe toya saking gêndul pasangon, malah kula sumêrêp, bilih Propesor Higgs punika, ngumbah rah ingkang wontên ing rai tuwin ing tangan, mawi toyanipun sangu wau. Salajêngipun kula sadaya lajêng bidhal wangsul dhatêng pakampungan, ananging sanadyan kula sadaya ngrumaosi sumêrêp yêktos dhatêng marginipun, ewadene têtela sangêt, bilih botên wontên ingkang gadhah pangintên-intên kêdah dhatêng pundi nêring lampah wau, jalaran kala pangkatipun kêsêsa, botên wontên ingkang gadhah pikiran ambêkta kompas, dene srêngenge ingkang padatan sok kula angge pandoman, kala punika ngumpêt wontên sawingkinging pêdhut ingkang nganèh-anèhi punika. Putusing rêmbag, kula sadaya lajêng wangsul dhatêng gumuk pasir panggenanipun nalika kula sadaya mêjahi singa barong wau, salajêngipun badhe ngêtutakên tapaking suku kula sadaya ing ngajêng. Ingkang makatên wau sajakipun tindak prasaja sangêt, jalaran saking ngriku têbihing gumuk wau kintên-kintên wontên satêngah pal.
Sarêng lampah kula kanthi têtêkênan, jalaran wacucaling singa barong wau awrat sangêt, sadumugining gumuk ingkang kasêdyakakên, têtela punika dede gumukipun. Sasampunipun kula nyumêrêpi bilih kula sadaya kêlintu, lajêng sami rêrêmbagan, la gèk gumuk pundi, kêdahipun saha lajêng ngênêr ing prênah sanès, ananging pinanggihipun sami kemawon.
Dados kala punika, kula sadaya sami kêsasar wontên ing sagantên wêdhi.
Propesor Higgs wicantên kamisosolên: kang andadèkake sabab, iki ora liya, amarga gumuk-gumuk panyakit iku rupane padha bae,
amangsuli cêkak: ora kêna, awit sadhela êngkas bae kowe bakal ngêlak manèh.
Propesor Higgs pitakèn: Lho apa karêpmu. O, iya, aku wis ngrêti. Ananging kang mangkono kuwi rak omong kosong, wong Zeu rak iya bakal anggolèki, cilaka-cilakane aku kabèh kudu ngêntèni sasuruping srêngenge.
Kalanipun Propesor Higgs wicantên makatên punika, hawanipun lajêng kêbak suwara ambrêngêngêng nganèh-anèhi, ingkang botên sagêd dipun cithakakên wontên asêsêratan, lan sabab-sababipun saking gêgosokaning
kandêl sangêt, amurugi kanthi rikat sangêt, lan dipun pangajêngi undêran angin. Propesor Higgs ingkang rainipun sulak abrit, ananging lajêng sawatawis pucêt, wicantên makatên: we la, prakara wêdhi, susah iki. Ya kuwi pakolèhe wong ki nèk arêp nêpsu bae. Ora Adams, iki rak salahmu, jalaran wingi sore ora kalawan sênênging atiku, kowe andokoki uyah ana ing panganku (Propesor Higgs punika sajatosipun gugon-tuhon sangêt, ingkang makatên punika mila nganèh-anèhi, ingatasipun tiyang inggil kawruhipun makatên) kapriye saiki pokalku kabèh, apa ora bêcik angglethak ana
kathahing margi sêpur, tumrap ing Bêrlin ngantos wontên tigang warni, satunggal kados margi sêpur limrah, kalih mêdal sangandhaping siti, katiganipun mêdal ing nginggil, inggih punika marginipun kados krêtêg. Wujudipun kados ing gambar.
Manusa ingkang sampun alus utawi luhur bêbudènipun, ukuranipun ingkang ajêgan namung têpa salira, punika masthi sampun mangrêtos, bilih ing donya punika wontên pranatan ingkang adil, mila inggih lajêng botên purun nindakakên samukawis ingkang murugagên botên sakeca tumrap sasamining manusa, awit manut piyandêling manahipun ingkang mantêp sangêt, bilih sadaya dêdamêlaning manusa punika, awon utawi sae, masthi dadosipun. Sintên ingkang adamêl awon, inggih dados awon, ingkang ngraosakên inggih ingkang yasa piyambak.
Manusa ingkang botên mangrêtos dhatêng ukuran, langkung-langkung ukuran ingkang tumrap dhatêng badanipun piyambak, amasthi asring manggih sangsara. Tiyang srêgêp nyambutdamêl punika sae sangêt, ananging yèn tanpa ukuran, têgêsipun ngantos sapintên watêsing karosanipun badan, amasthi lajêng rêkaos ingkang pinanggih. Makatên ugi tiyang nêdha, tilêm utawi mêlèk, suka-suka lan sapiturutipun ingkang botên ngangge ukuan, inggih lajêng botên sae wêkasanipun. Manusa ingkang karêm dhatêng satunggiling barang, ing ngriku kenging kapasthèkakên bilih anggènipun tumindak tanpa ukuran, pramila pakarêman punika inggih botên prayogi sangêt. Pakarêman punika sagêd adamêl sulayaning lampah ingkang utami, pramila sulaya, margi pun ukuran lajêng kapêngkêr, ingkang dipun èngêti namung barang ingkang dipun karêmi.
pirantos kanggokangge. ngukur kakiyatanipun pandêdêling gas, wangsul pandêdêling hawa napsu, botên sanès ingkang kangge ngukur, kajawi namung têpa salira. Tiyang ingkang kulina têpa salira, sanajan panuju andêdêl hawa napsunipun utawi bêntèr manahipun, amasthi lajêng botên mêntala badhe nandukakên patrap ingkang botên sae, sanajan piyambakipun punika ingkang manggèn ing prênahing kalêrêsan.
wajib nindakakên. Ananging manawi anggènipun andhap asor tanpa ngangge ukuran, ingkang mêsthinipun botên kasêmbah lajêng kasêmbah, punika inggih lajêng botên nama tatakrami, jalaran botên mangrêtos dhatêng tatanipun, malah para tiyang jaman majêng sapunika mastani: pênji...t, dados inggih asor tur botên sae.
Tiyang ingkang sampun nama waspada, kirata basanipun: awas marang pada, pada atêgês andhêg-andhêg utawi watêsing lampah, punika sagêdipun sumêrêp dhatêng andhêg-andhêging lampah, inggih sasampunipun
Ing sêrat Nayaka Wara kasêbut ing wêwarah nginggil punika, wontên ungêl-ungêlan, ingkang araos dados pêpathinipun,
ingkang miyarsi / tatakrama punika / ngadokên payêndhu / kagunan iku kinarya / ngupa boga dene kalakuan bêcik / wèh rahayuning raga //
Suraosing wulang punika sanadyan namung sapada thil, ing pangraos sampun nyêkapi kangge sangunipun tiyang gêsang wontên ing ngalam donya, murih wijulêng ing gêsangipun. Lan sanadyan wulang wau sampun cêtha kados makatên, kados inggih botên wontên awonipun saupami dipun andharakên mênggahing kajêngipun. Botêna ngêplêki kados karsanipun ingkang kagungan karangan, inggih lowung dene atêgês anggagapi dhatêng kajênging piwulang sae, kados ing ngandhap punika:
Wruh ing kukum iku watêkira, adoh maring kanisthane. Kukum makatên têgêsipun adil, inggih pangadilan. Dados tiyang sumêrêp ing adil tuwin pangadilan, inggih atêgês sumêrêp ing lêrês, awit adil, punika sawênèhing tindak ingkang lêrês piyambak. Sintên ingkang sagênsagêd. ngraosakên kajêngipun wau, lajêng badhe pados punapa malih, awit rumaos sampun angênggèni ing lêrês, botên kasamaran dhatêng tindak awon lan sae, ingkang awon kabucal, ingkang sae dipun rasuk, mila têbih dhatêng kanisthan.
Pamicara puniku, wèh rêsêpe ingkang miyarsi. Pamicara ing ngriki gadhah kajêng tumanduking basa ingkang sae, basa sae makatên tamtu sampun anêbihi dhatêng basa awon, awit pancèn [pa...]
[...ncèn] kosok-wangsulipun. Inggih wulanga, inggih parentaha, inggih ginêmana limrah, manawi ngangge ingkang sae, sampun tamtu kemawon adamêl rêsêpipun ingkang mirêngakên, wêkasan mikantuki dhatêng sadayanipun. Nanging mênggahing tiyang, adhakan angênggèni dhatêng kosokwangsulipun, dening kajêngipun ingkang nglampahi makatên wau, botên liya inggih namung nêdya badhe pados kasaenan, awit salugunipun botên wontên tiyang ingkang nêdya pados awon, nanging kêkilapan, sêdyanipun pados sae wau kêlintu ing patrap, botên sumêrêp manawi ingkang sae punika namung têtêp sae ing salami-laminipun.
Tatakrama punika, ngêdohkên panyêndhu. Tatakrama punika sanadyan botên dipun cariyosna kadospundi, inggih sampun atêgês kajêng sae. Dene mênggahing tatakrama warni-warni sangêt, kados ta tatakramaning tiyang mara tamu, tiyang katamuan, tiyang nêdha lan sapanunggilanipun, wosipun kemawon, tatakrama punika patrap pasrawunganing tiyang sami tiyang, dados inggih patrap punapa kemawon, sampun ngantos tilar tatakrama. Manawi pancèn nyata kados makatên, sampun tamtu kemawon tinêbihan ing panyêndhu.
Kagunan iku kinarya: ngupa boga. Punika nyata sangêt, awit dhatênging têdha punika botên wontên ingkang botên saking tumindaking kagunan, dados tiyang ingkang botên guna, kêdah ngrumaosi manawi botên angsal têdha. Nanging punapa wontên tiyang ingkang botên gadhah kagunan, tamtu botên, awit rumaganging bau suku punika inggih kagunan sadaya. Wosipun botên wontên tiyang botên angsal têdha, manawi purun gumragèh nyambutdamêl. Dados manawi makatên, tiyang ingkang têtêp botên gadhah kagunan punika: tiyang kêsèd.
Dene kalakuan bêcik, wèh rahayuning raga. Kalakuan sae, punika tiyang wiwit lare sampun kinudang ing tiyang sêpuhipun, supados kêdunungana, lan salajêngipun ngantos dumugining sêpuh, tiyang inggih tansah manah murih kanggenan kalakuan sae. Kalihan malih mokal saupami tiyang botêna sumêrêp dhatêng ingkang dipun wastani kalakuan sae. Dados saupami wontên tiyang ingkang botên rahayu raganipun, (gêsangipun) botên usah dipun padosi sababipun, punika cêkap nêsêli ungêl-ungêlan ing nginggil wau ngangge têmbung ora, makatên: dene kalakuan ora bêcik, wèh ora rahayuning raga.
Wulang ing nginggil sadaya wau cacahipun namung gangsal bab, nanging namung pathi, kenging dipun raosakên sayêktos, awit pêcahing kajêngipun, manawi dipun bèbèr, bêbasanipun sagêd angêbaki jagad, dados tiyang punika yèn sagêda, sampun kêwêngku ing piwulang sae. Mila prayogi dipun raosakên.
Ingkang makatên punika, tiyang wajib tansah angèngêti dhatêng suraosing wulang sae, awit sanadyan dèrèng tamtu sagêd anglampahi, nanging sampun nama lowung, dene tansah kataman ing osik.
pan wus kawarnèng dangu / gambuh ingkang sato kewan iku / datan wontên ingkang sêtya kadi anjing / myang budi pangrêtinipun /
pinèt ing karya prayogi / yèku dadya kanthinipun / têntrêm ingkang karahayon //
myang wus kawartèng kasub / sona ingkang aran bôngsa alus / kêni pinèt dadya kanthining pulisi / ngudi kadurjanan siluk / gampil ginônda kemawon //
wontên winuwus / sacaraning sagawon pinunjul / ingkang pinrih atêtulung maring janmi / kang manggih baya pakewuh / anèng madyaning palugon //
sona ingkang kakadyèku /Lebih satu suku kata: sona ingkang kadyèku. ing sakawit ingajar ing laku / mrih uning mring sacarèng nulung wong sakit / lamun wus kulina atul / tan pae lakuning uwong //
kadi ingkang kadulu / anèng gambar pratikêling laku / kang kalakyan anèng nagari Walandi / pan saking pamardinipun / Rodhêkris kêmpalan kaot //
kang ambêg mirah tuhu / pan punika mêtha lakunipun / punang sona pinrih têtulung ngupadi / maring ing kaananipun / janma kang manggih pakewoh //
adat kupiyanipun / tindaking kang sona mlayu mamprung / mung tan kêndhat miguna gandan linuwih / alêpas dadya panuntun / tinêmu dènnya ngupados //
ingkang pinanggih ngriku / pan amanggih [a...]
[...manggih] janma gumaluntung / ingkang pindha satatanirèng wong
risampuning kêtêmu / pan ingangkat janma kanthi sarju / pan ing ngriku sona aran antuk kardi / dènira tindak têtulung / marga sangsaraning uwong //
makatên karyanipun / punang sona ing salaminipun / kang kadyèku yêkti tan prabeda janmi / malah yèn ing titinipun / kapara kawuryan kaot //
yèn ta pinikir tuhu / isinira ing donya puniku / tumrap janma tan pisah anggung ngênggoni / luput dadya satru mungsuh / yêkti
darbe kadibyan linangkung / malah angasorkên uwong //
Ing Kajawèn ôngka 6 sampun kacariyosakên kawontênanipun sawarnining bôngsa ingkang sami dêdunung wontên ing karajan Siyêm. Ing ngriki samangke badhe ngandharakên babadipun karajan wau sawatawis ngantos dumugi gêgayutanipun kalihan tanah Jawi kala ing jaman kina.
Mênggah nama Siyêm punika, thukulipun saking gagasan warni-warni. Bôngsa Eropah ingkang rumiyin piyambak dhatêng ing ngriku, amastani bilih nama Siyêm wau botên asli saking ngriku, ananging asli saking têtiyang Jawi. Dene ingkang martosakên rumiyin piyambak bôngsa Portugis, lajêng bôngsa Mlayu tuwin sanèsipun malih, ingkang makatên wau lajêng dipun ugêmi dening para sagêd samangke punika. Ananging sapunika sampun kasumêrêpan, bilih nama Siyêm utawi Sayam, punika namaning nagari ngriku ingkang sêpuh piyambak. Kajawi punika sakêdhik-sakêdhikipun kalih èwu taun sapriki, ing ngriku wontên sêsêbutan warni-warni, inggih punika asli saking sêsêbutanipun raja-raja ing kitha laladan Siyêm warni-warni, ingkang gêgêntosan ambawahakên praja Siyêm wau. Tiyang Siyêm piyambak amastani nagarinipun: Moeang Tai, têgêsipun nagarining tiyang turun Tai, ananging dangu-dangu,
nama ingkang sêpuh piyambak, inggih punika Moeang Sajam lajêng gêsang malih. Kamajênganipun bôngsa Siyêm ingkang urut-urutan, punika jalaran saking kacampuraning bôngsa Lao Tai lan bôngsa turunaning Khmer. Basanipun ingkang kathah saking Lao Tai wau, ananging samangke basanipun wau kacampuran kalihan basa-basa saking bôngsa sanès ingkang dhatêngipun kantun. Dene tandang, pakulinan, sêsêratan saha agaminipun, punika sajak gêgandhengan kalihan turunaning Khmer kasbut nginggil.
Jogèd cara Siyêm punika inggih mirib jogèd Jawi.
Bôngsa saturuning Lao Tai, ingkang aslinipun saking kidul kilèn nagari Cina, punika sami pindhahipun mangidul, punika sampun kina sangêt, ananging panêmpuhipun dhatêng bôngsa Siyêm ingkang sisih lèr, sajakipun wontên ing têmbenipun malih, tandhanipun kitha Lampoen inggih punika kitha ing Siyêm ingkang dipun êdêgakên dening bôngsa Lao, punika madêgipun dèrèng patos lami sangêt, inggih punika kintên-kintên ing taun 575. Kintên-kintên inggih ing wêkdal punika, campuripun bôngsa-bôngsa turunan kasbut nginggil wau, jalaran ing abad punika para nata sami nulad wêwatêkanipun bôngsa Lao, saha malih basa Siyêm, sêsêratan lan sanès-sanèsipun tumandukipun inggih wiwit punika, ananging karampunganipun cêcampuran kalihan bôngsa enggal, sarêng bôngsa Lao Tai kausir dening Koe Blai Khan saking nagari Cina sisih kidul kilèn. Ingkang makatên wau amranani dhatêng saindênging tanah Hindhu ngajêng. Salajêngipun tanah Siyêm sisih lèr, sisih kilèn lan kidul kilèn, nuntên dados karajan satunggal, botên watawis dangu lajêng kathah malih nagari-nagari ingkang sami katêlukakên dening karajan nginggil wau, dene kithaning karajan tansah pindhah-pindhah kemawon. Kala punika, inggih punika ing taun 1284 wontên sêsêratan ingkang nyêbutakên, bilih bawahipun karajan Siyêm, kala ingkang
jumênêng nata Prabu Rama Kam Heng wiyar sangêt. Miturut pèngêtanipun têtiyang Malayu saking Minangkabo sadèrèngipun dumugi Singgapura, ing ngriku sampun kambah ing tiyang Siyêm. Ing wêkdal punika namung nagari Lavo ingkang dèrèng kabawah ing Siyêm. Sarêng kithaning karajan nagari wau sampun katêlukakên, panguwaosipun karajan Siyêm saya agêng sangêt, saha ing tilasipun kitha karajan Lavo wau lajêng dipun êdêgi kitha karajan Siyêm nama Ajuti. Kala punika saking agêngipun bawah Siyêm, ngantos tanah Malakah inggih tumut kabawah, saha para sudagaripun ngantos dumugi ing pundi-pundi. Pakabaran ingkang makatên wau, miturut pèngêtanipun bôngsa Jawi mila lêrês, awit kala ing taun 1340 bôngsa Jawi anggêbag tanah Kamboja, ing môngka ing jaman punika ugi, karajan Siyêm inggih sawêg kalêrês anggêbag Kamboja, malah ngantos ngrêbat kitha Angkor saha ambêktani tawanan 90.000. Dados kintên-kintên inggih ing jaman punika wiwitipun tanah Jawi sêsrawungan kalihan nagari Siyêm.
Wiwahan pambêsmi layon. Tumrap cêcariyosan Jawi kina inggih wontên. (Badhe kasambêtan)
wasitanipun / sira kabèh para cantrik / rungokna wêwulang ingsun / môngka sangune ngaurip / aywa na kang kaparojol //
tri prakara satruning manungsa iku / kang dadi godhaning urip / setan lawan donyanipun / miwah daginge pribadi / katrinya tan wèh krahayon //
marmanipun sira kabèh pra manguyu / kudu awas kudu eling / ywa sira nganti kalulut / mring katri kang môngka wèri / wèrining wong mèt krahayon //
lamun ana kang klulut mring katri iku / tangèh ingaran utami / malah kosokbali tuhu / aran manungsa
artinipun / kang tansah ngojok-ojoki / murih nglampahana awon //
môngka tèdhèng aling-aling / tandukkên paekanipun / ywa nganti cêtha katawis / dènnya nglèlèti piawon //
de trangipun watêke iblis puniku / sêngit mring janma utami / dadya kathah krenahipun / nandukkên guna lan dhêsthi / nanging sranane tan mêlok //
adhuh-adhuh sira cantrik lan manguyu / dipun awas dipun eling / mring solah kridhaning mungsuh / kang padha alaku sandi / masang jirêt kang tan katon //
donya brana rajapèni / rêtna adi myang jumêrut / cinêkak gampanging uni / kabèh kang sorote mompyor //
kathah janma dadya ewah miwah gêmblung / mung kalulut rajapèni / datan jêjêg imanipun / lali kang wus dadi wajib / nêrak anggêring Hyang Manon //
wus bênêre manungsa wajib anggayuh / rajabrana rajapèni / nanging aywa nganti limut / mung melik bôndha kang adi / wani nrajang mring wêwaton //
kang kacêtha minôngka upaminipun / punggawa abdi nagari [naga...]
ing sasami / yèn lêpat aywa ingukum / wasana priyayi melik / nômpa picis mlêbu kanthong //
adhuh-adhuh kabèh para cantrik ingsun / aywa sira wani-wani / nglakoni tindak kang dudu / nêrak anggêring nagari / mung ngudi isining kanthong //
katrinipun satruning ngaurip iku / yèku daginge pribadi / myang kabèh karêmanipun / kang kaprah ingaranan mim / iku singkirana yêktos //
luwih kathah cacahing êmim puniku / minum mangan lawan main / madat kaping caturipun / kang
lamun sira bangkit nyandhêt hawa napsu / iku utamèng dumadi / aran unggul juritipun / mêrangi kurdaning iblis / iku manungsa kinaot //
marmanipun kabèh cantrik lan manguyu / udharên budinirèki / jèrèngên tawangna gupuh / munggèng pêpadhang sajati / ing kono apa kang katon //
gaduging wêwulang ingsun / adhuh sira para cantrik / cathêtên munggèng kêkulung / minôngka jimat paripih / ywa nganti lali ngrêraos //
wêwêlingku sira kabèh pra manguyu / candhêtên ardaning ati / elinga mring katri iku / setan donya lawan daging / katrinya tan
ing aturipun / dhawuh andika kapundhi / nêdya nglampahi pituduh / andikane kyai rêsi / sang rêsi nulya makuwon //
para cantrik kinèn samya nyuwun rêmbug / yèn wontên pêtênging budi / kênèng sambekalanipun / kang dadya araling urip / puwara gya samya bodhol //
Pramila kadhapur wicantênipun pandhita mulang para cantrik, supados botên katingal nyolok mripat. Gubahanipun: ajar ing wukir Lawu.
Pun: R.S. Karta Wardaya.
Salêbêtipun Tuwan Baars wontên ing nagari Rus laminipun 6 taun, piyambakipun kêkesahan dhatêng ing pundi-pundi, saha pintên-pintên panggenan ingkang dipun dhatêngi. Ing taun 1921 sasampunipun Tuwan Baars dêdunung wontên ing kitha Mosko sakêdhap, lajêng pangkat dhatêng Turkêstan prêlu badhe nyambutdamêl wontên ing pakaryan, irigasi ngrika. Wontên ing ngrika namung sawatawis wulan kemawon, jalaran ing papan ngriku botên sagêd nyambutdamêl babarpisan, bab punika ing mangke badhe katêrangakên malih. Salajêngipun Tuwan Baars lajêng wangsul dhatêng Mosko, badanipun risak dening sêsakit malariyah. Sêsakit wau wontên ing ngriku ngrêbda sangêt, ngantos têtiyang tawanan kala ing pêrang donya ingkang kapêngkêr punika, ingkang sami kasingkirakên mriku, wontên 12000 ingkang sami pêjah dening sêsakit malariyah wau.
Sasampunipun Tuwan Baars dipun pulasara wontên ing griya sakit ing Kreml saha ragi mantun sawatawis sakitipun, lajêng pangkat dhatêng tanah Sibèri prêlu anyambutdamêl wontên ing tanah jajahan mandhiri ing Kuzbass ingkang kaêdêgakên sarana katuntun dening bôngsa insinyur Walandi nama Tuwan Rutgers ingkang sadèrèngipun wontên pêrang agêng anyambutdêmal wontên ing Medhan. Insinyur Walandi wau satunggiling komunis ingkang sampun mêmitran sangêt kalihan pangagênging komunis ing nagari Rus, inggih punika ingkang nama Lenin lan Frotzki. Mênggah sêdyaning tanah jajahan kasbut nginggil, badhe ngawontênakên pamêlikan saha panggaotan bêkakas tosan cara modhèl enggal sarana kaum bêrah saha para ahli yêyasan saking sajawining nagari wontên ing papan pamêlikan arêng lelasela. ing Koeznetsk, ing sakidulipun Tomsk. Tuwan Baars anyambutdamêl wontên ngriku ngantos pakaryan wau dipun tutup, inggih punika ing taun 1927. Salajêngipun niyat badhe nyambutdamêl sêsarêngan kalihan têtiyang mônca wau dipun sandèkakên saha pakaryan wau lajêng kadadosakên panggaotaning nagari Rus. Para ahli yêyasan saking mônca, makatên ugi bôngsa komunis, lajêng dipun kèndêli saking pangkatipun kanthi sasakecanipun saha inggih kêdah lajêng sumêrêp piyambak kadospundi anggènipun sagêd angsal padamêlan malih. Salaminipun Tuwan Baars pintên-pintên taun wontên ing ngriku, anyumêrêpi tumindaking pakaryan wau, wiwit panyowaking komunismê sinartan pêrang ngantos dumugi tumindakipun politik ing bab ekonomi, inggih punipunika. ingkang dipun wastani Nep (Nieuw Economische Pilitiek), ing sakawit Tuwan Baars pintên-pintên dintên laminipun manggèn sêsarêngan kalihan têtiyang Rus wontên ing sêtatsiun- [sêtatsiu...]
[...n-] alit-alit ingkang saklangkung rêgêd. Sami-sami kalihan têtiyang Rus, makatên ugi Tuwan Baars sinêrang ing sêsakit tipês jalaran saking panyakotipun sabangsaning tuma ingkang anggadhahi sêsakit wau. Sêsarêngan kalihan para kaum bêrah tiyang Rus wau, Tuwan Baars angsal têdha cadhong saking nginggil. Dangu-dangu Tuwan Baars minggah-minggah ngantos dados panuntuning pakaryan wau. Jalaran saking padamêlanipun wau, Tuwan Baars sagêd sêsrawungan kalihan pintên-pintên panggaotan saha pakaryan ing Tomsk, Nowo-Nikolajesk, Oeral lan ing Moskou. Punapa malih ing taun-taun ingkang pungkasan, padamêlanipun Tuwan Baars kêdah nanggêl jawabaning pakèwêd pitakenan-pitakenan saking rantaman-rantaman waragad. Rancangan indhak-indhakan yêyasan saha rancangan sambutan, dhatêng rêpat agêng. Ingkang makatên wau piyambakipun lajêng kapêksa tumut anjênêngi parêpatanipun: Komite Repolisionèr Sibèri, rad ekonomi ingkang luhur piyambak, lan sanès-sanèsipun malih. JalarrJalaran. saking punika Tuwan Baars lajêng sagêd nyumêrêpi sayêktos kadospundi cara-caranipun anyambutdamêl wontên ing ngrika. Tuwan Baars nyumêrêpi caranipun nyambutdamêl pakêmpalan saha pakêmpalaning têtiyang nunggil damêl ing sabên dintênipun, tuwin nyumêrêpi panindakipun wontên ing konggrès-konggrès, inggih ing panggenan ingkang allit-alit, ing propinsi saha ing nagari-nagari ingkang agêng ing Sibèri, ing: Nowo-Nikolajesk lan ing Moskou. Tuwan Baars sumêrêp
wontên ing ngriku. Cêkakipun, wèntênwontên. ing ngriku Tuwan Baars botên ngêmungakên sêsrawungan kalihan para pangagênging pamarentah ingkang inggil piyambak, ananging ugi sêsrawungan kalihan para tani, para kaum bêrah limrah tuwin para punggawa ingkang alit.
Sasampunipun kèndêykèndêl. saking pakaryan ing Kuzbass kasbut nginggil, Tuwan Baars botên tumuntên nilar nagari Rus sadèrèngipun aningali kawontênanipun têlênging kabudidayan Rus ing jajahan lèpèn Don. Bab punika ing sêrat-sêrat kabar tansah kacariyosakên jalaran saking èdinipun. Têtiyang Rus piyambak sami ngrumaosi agêng manahipun jalaran saking saening wohipun ingkang sampun katindakakên wontên ing ngriku wau, amila Tuwan Baars kêncêng sêdyanipun badhe nyumêrêpi kawontênanipun ing ngriku. Wiwit wulan Marêt dumuginipun wulan Nopèmbêr 1927 Tuwan Baars nyambutdamêl dados insinyur wontên ing panggaotan ngêjèr tosan ing Stalino, sadèrèngipun gegeran ing Joesofka, kala punika gadhahanipun tiyang Inggris nama: Hughes. Padamêlan ing ngriku wau malah amêwahi pamanggihipun Tuwan Baars kasbut nginggil. Mênggah pamanggihipun Tuwan Baars kawontênanipun ekonomi ing ngriku langkung awon tinimbang ing jajahan [jajaha...]
[...n] India ngriki, lan pranatan samangke punika angrisak sadaya kamajêngan ing têmbe wingkingipun. KandhiKanthi. cara ingkang makatên wau, tiyang kêdah nyambutdamêl sarwi nrimah, kadosdene padatanipun têtiyang Rus samangke punika, inggih punika asipat narimah kemawon, amargi rumaos botên sagêd uwal saking kawontênan ingkang makatên wau. Langkung-langkung badhe awoning kawontênanipun ing têmbe wau, ingkang anyaljarianjalari. Tuwan Baars nilar nagari Rus kalayan pikajênganipun piyambak. Miturut pamanggihipun Tuwan Baars: satunggiling nagari ingkang kanthi rêosrêkaos. suka padamêlan dhatêng têtiyangipun piyambak, punika tumrap têtiyang mônca dede
mogok. Kaping 11/1-28 sasampuning wisêl dhatêng, ôngka 1 dumugi 3 lajêng kakintun. Dados dèrèng 20 dintên anggènipun purik Kajawèn.
Lêngganan nomêr 986 ing Malang. Wisêl sampun katampi. Kajawèn nomêr 1 dumugi 3 kakintun sarêng nalika 11/1-28 nomêr adrès 986.
Lêngganan nomêr 1739 ing Bêsawa (Pare). Wiwit wulan punika lêrês Kajawèn sampun mêdal kaping 2 saminggu. Cobi ta pitakèn dhatêng sadhèrèk Sastrarêja Pêsuratan Kêbon Durèn. Manawi wontên ingkang botên dhatêng, kula aturi priksa mangke dipun lintoni. Yatra f 5 sampun katampèn. Nuwun.
Sarèhning Kajawèn nomêr 1 dumugi 5 sampun têlas, dados dhatêng para priyantun langganan enggal, kula amung sagêd ngintuni wiwit nomêr 6. Awit saking punika lênggananipun kapetang wiwit 1/2-28.
Lêngganan nomêr 971 ing Barat. Wisêl kula tampi kaping 9/1-28. Dados miturut wara-wara, panjênêngan botên mêsthinipun nampi Dhesèmbêr nomêr. Ewadene manawi taksiha, saèstunipun kula inggih botên kawratan ngaturi, amung kuciwanipun dene sampun têlas.
Lêngganan nomêr 1118 ing Ngawi. Manawi sampun nampi Kajawèn, kêparênga martosakên dhatêng sadhèrèk Tuwan Mêrtawijaya, bilih sêrat-sêratipun sampun kula tampi, sarta kula cêkapi. Kajawèn nomêr 3, têlas.
Ing sapunika kêtingal sangêt ebahing kamajêngan Islam wontên ing tanah Eropah. Ing kitha-kitha ingkang agêng, kados ta ing Paris, Londhên, sampun sami wontên masjidipun. Têtiyang ing ngrika, ing golonganing ulah
Islamiyah, sapunika ing Bêrlin, ambikak Islam Akadhèmi (pamulangan luhur ing bab ngèlmi Islam), ing ngriku para sêtudhèn Eropah ing samasa liburan, sagêd anglajêngakên sinaunipun ngèlmi Islam. Ing sisih punika gambaripun masjid ing Bêrlin. Sintên ingkang ngintên manawi masjid wau manggènipun wontên tanah Eropah.
Petruk : Ma, pangandikamu kabèh mungguhing wêwatêkane sadulur Pandhawa papat, kuwi pancèn iya nyamlêng bangêt tumrape wong nyambutgawe, mulane nang ngomah iya banjur tak karang manèh, arêp dak kirimake nyang Jiran ing
kamsiyah kuwi nèk cara Jawaa mono: bangêt panarimane. Omong mono bok sing pangaturan, aja dicompar-campur, mundhak banjur kêpêksa kudu urus-urus, saiki rungokna tak banjurne omongku. Wong urip kuwi yèn wis ngênggoni wêwatêkane sadulur Pandhawa papat kaya kang wis dak critakake mau, banjur kudu ngênggoni wêwatêkane Puntadewa, têgêse kudu banjur mêminta nyang dewa, mungguh karêpe kudu sing pasrah mênyang Kang Kuwasa, dadi yèn kowe wis anglakoni kabèh kabêcikan, utawa manèh apa bae sing wis dadi kuwajibanmu, môngka isih olèh kasalahan, kuwi kowe kudu sing pasrah, aja pisan-pisan ngangluh utawa anggrêsula, amarga pancèn iya wis takdire yèn rêjêkimu kuwi mung tumêka samono.
Garèng :Wah, Ma, bisane duwe watak nrima kuwi sing angèl bangêt. Apa manèh jamane saiki kiyi, wong diwajibake kudu rèwèl, awit nèk tansah nrima bae, sida dadi camcao têmênan.
Petruk : Karuan iya jarene, Ma, tandhane aku kiyi bae, pagaweyanku kiyi pancène kudu digarap wong têlu papat, ananging sabab pagaweyanku kuwi katon cukup, utawa aku katon nrima, iya banjur dipringake bae, ora digalih ing têmbe burine, manawa-manawane aku ujug-ujug ginanjar lara, amara, môngka kuwi apa kuwat.
Sêmar : Lho, kowe aja padha kliru tômpa. Aku mau nyaritakake kudu
banjur nrima bae, ananging kudu ana ihtiyare, mungguh sing dadi ihtiyare, ya kuwi anglakoni kabèh wêwatêkane sadulur Pandhawa papat mau. Dadi anggone ngihtiyari iya wis jênêng cukup bangêt, ewadene nèk isih mêksa olèh kasalahan, iya kapriye manèh, kajaba mung pasrah mênyang Pangeran bae. Padhane wong lara bangêt, kuwi kudu diihtiyari sing têmênan supaya bisane mari, dene wis diihtiyari sakêmênge, mêksa mati, ora liwat [liwa...]
[...t] bisane kene iya mung muni: Alkamdulillah.
Garèng : Wah, la kiyi padhane rak nêmbang
tuwa ki pancèn sok nunak-nunuk, dikon nabuh gong kliru kêthuk, nguntal pil, kliru gêthuk, mondhong tenong kliru gêndhuk. Kajaba sing wis dak têrangake kaya ngarêp, Puntadewa anduwèni têgês liya manèh, yakuwi punta saka têmbung: êmpun ta, têgêse: bêndaramu utawa bêndarane, karêpe lurah utawa panggêdhe. Dewa têgêse iya dewa, utawa anduwèni têgês: kaalusan. Dadi Puntèdewa kuwi karêpe: panggêdhening dewa utawa dhuwur-dhuwuring kaalusan. Mulane Puntadewa kuwi pambêkane: mung sarwa iya, têgêse: saupamane barang darbèke, bojone lan nyawane pisan dijaluk ing liyan, wangsulane ora liya iya mung: iya.
Garèng : Truk, Truk, apa kowe krungu calathune Rama kiyi, enggal rêpota nyang dara mantri pulisi, amarga Si Rama kasalahan
Aku ora lagi nyênyorahake prakara sing wadi utawa sing dilarang dening nagara.
Petruk : Mara dêlêngên, Rama anggone kabingungan kaya
marang anggêre nagara, aku dudu bangsane wong jingga utawa kaum mlênis.
Garèng : Aku ora ngarani, Ma, yèn kowe bangsane wong abang, anggone kowe dak unèkake kasalahan sêprèkdhèlik kuwi, amarga kowe wis wani anyorahake ngèlmune sawijining pargêrakan kang dilarang dening nagara, ya kuwi pargêrakaning kaum Samin ing Rêmbang.
Sêmar : Lho, kok banjur kok candhak mêngkono, kuwi jênênge kowe kliru surup. Satêmêne anggonku kôndha mangkono mau, rak mung supaya ganêpe. Dene tumraping kowe bisa nglakoni utawa orane, kuwi gumantung ana ing awakmu dhewe, rèhning aku kiyi wong tuwa, dadi wajib mituturi.
Tindak eling iku kudu tumindak sabên dina, lan sajatine eling iku malah kudu tansah ditindakake, têgêse tanpa lali. Sapa kang bisa tumindak mangkono, orane diarani wong utama, iya wis aran tumiba ing bêcik. Dene satêmêne, wong kang têtêp eling iku aran wis manggon ing sadhuwuring kautaman kabèh.
VIII. Kangjêng Ratu nyidra Mênurseta sing kaping têlu.
kacarita nuju sawijining dina / kangjêng paramèswari / andangu nyang kaca / hèh kacaku kamayan / kapriye mungguh saiki / sapa sing brêgas / wong ing sajagad iki //
kaca matur wah gusti ing sapunika / saya sampun katawis / yèn pun Mênurseta / ingkang ayu piyambak / pamoripun pêcah gusti / saksat rêmbulan / cahyanipun nglangkungi //
ing sajagad botên wontên ingkang madha / ayune gêgirisi / lan sampun diwasa / milanipun kêtingal / kang côndra sawiji-wiji / cêtha awijang / prasasat widadari //
wis wis kaca aja pijêr ngalêm tôngga / mundhak muntapke ati / kono sanalika / sang putri tansah gagas / golèk akal sing nguwisi / sapisan pêjah / aja mung bola-bali //
banjur tindak mênyang pawon olah-olah / panganan sing mengini / diwangun wowohan / nganggo dipulas abang / nanging sing sasisih putih / dene sing abang / diwori wisa mandi //
wise rampung banjur tata-tata dandan / karo anggendhong sênik / wis plêk wong dodolan / tawa sadalan-dalan / ora pisan yèn ngèmpêri /
ayo ta rikat / mêngko yèn êntèk nangis //
Mênurseta krungu wong tawa ing jaba / rada gumun ing ati / apa ya têmênan / dene anèh-anehan / salawase lagi iki / ana wong tawa / jajanan galik-galik //
banjur ungak-ungak mung saka jandhela / awit kabèh dikancing / barêng ungak-ungak / uwong sing dodol mara / karo kôndha mundhut inggih / punika pêpak / panganan warni-warni //
wong dodolan banjur anjukuk panganan / saka jêroning sênik / sing kaya wowohan / dilungke karo kôndha / punapa punika inggih / wah kalêrêsan / olèhe mining-mining //
Mênurseta gèdhèg karo muni ora / uwong sing dodol muni / e bok gih mundhut ta / môngga ta dipun coba / kula irisakên inggih / dipun nyatakna / idhêp-idhêp ngicipi //
mêksa ora gêlêm Dèwi Mênurseta / sing dodol banjur ngiris / ananging sing pêthak / lan dipangan dhewekan / karo kêcap-kêcap muni / enake jamak / lêgine anglêg gurih //
Mênurseta atine banjur karasa / bangêt gone kapengin / mung ewuhe ana / dadi grag-grêg ing manah / nanging wis dilalah pêsthi / wong sing dodolan / banjur ngacung ngulungi //
lan manèhe sing diulungke sing abang / Mênurseta nampani / lan banjur dipangan / durung nganti ngrasakna / sanalika gêblag mati / kêlêbon [kê...]
[...lêbon] wisa / tanpa sambat sathithik //
kangjêng ratu sumbar-sumbar saka jaba / tati mênanmati tênan. saiki / kowe Mênurseta / ayo kowe sambata / padha yèn padhaa iki / garwaning raja / sing ayu nglêluwihi //
wise ngono banjur kondur nyang nagara / anjujug lan nakoni / ing kaca kamayan / wis saiki kôndhaa / sapa sing ayu ngungkuli / mangsuli kaca / sampun têtêp mung gusti //
ing saiki galihe wis lêga tênan / kocapa Mênurputih / kari gilang-gilang / layone amêmêlas / ora ana sing ngopèni / nuli wong lima / surup runcungan mulih //
Sêsakit pès ingkang ngambah tanah Pasundhan Wetan, inggih punika ing Panumbangan, sacêlakipun Tasikmalaya, dumugi sapunika sampun botên wontên titikipun malih. Sukur.
Ing Hotèl Slamêt Cianjur, wontên sawênèhing tiyang ngakên nama Kaji Ngusman, asli saking Pakalongan, manggèn wontên ing hotèl ngriku saha sampun ambayar sewan sawulan babarpisan. Katranganipun kaji wau padamêlanipun ngapusi, cariyos sagêd angêndam arta, sintên ingkang titip, artanipun badhe mindhak kathah. Kalampahan kathah tiyang titip, dalah ingkang gadhah hotèl inggih nitipakên arta f 70,- nanging wusananipun tiyang wau lajêng kesah tanpa lari.
Awit saking tumindaking Komite Parasaan Umat Islam, ing sapunika tumrap toko-toko Islam ing Batawi,
Saking Medhan kawartosakên, ing Sungirampah mêntas kêbêsmèn, têlas griya cacah wuwung 21, danguning kêbêsmèn ngantos saêjam, kapitunanipun wontên f 60,000.
Sawênèh tiyang Arab nama Habib Umar, ingkang kadakwa sade jimat sarana kangge nyarasakên sêsakit, kacêpêng pulisi ing Pasuruan, saha sampun dipun priksa ing pangadilan, karampunganipun kadhêndha f 100,- utawi kaukum kunjara 14 dintên. Kajawi prakawis wau ugi kadakwa prakawis salingkuh ing kraton Pasuruan.
Ing Pacinan Surakarta wontên tiyang mitongtonakên lare bôngsa
Ing salêbêtipun wulan Dhesèmbêr kêpêngkêr, ing ondêr apdhèling Musi Hilir, Palembang, kathah bêna, toyanipun ngantos lubèr dhatêng wana-wana, andadosakên bingunging sima-sima ing wana, tuwin sima wau lajêng sami malêbêt ing pakampungan, môngsa tiyang 2, lêmbu 29, mahesa 6 tuwin maenda 7.
Wontên pawartos, Gupêrnur Jendral ing Fransch Indo China ugi kagungan karsa badhe dhatêng tanah Jawi, salêbêtipun wontên ing tanah Jawi, ingkang dangu badhe lêrêm ing Porstênlandhên. Ugi wontên pawartos malih, bilih wontên bôngsa Agung Anam sakalihan ugi badhe ngajawi.
Tuwan F.A.C. Halkema amtênar ingkang taksih salêbêtipun pêrlop ing nagari Walandi, rumiyin asistèn residhèn Têmênggung, badhe katêtêpakên dados asistèn residhèn tèrbêskiking rêgèrêng komisaris, tumrap ewah-ewahan bêstir, dipun wajibakên sambêt kalihan sadhiyan pilihan rêgènsêkapsê rad jajahan Jawi Wetan.
Ing dhusun Jingjingrigil, Cimahi, kathah ganggu damêling sima ingkang pinanggih, sapriki têtiyang dèrèng sagêd mêjahi simanipun. Ing dhusun Cibabat, wontên menda 7 ingkang kagondhol ing sima.
Sampun langkung kawan minggu sêsakit pès tuwuh ing Surakarta, ingkang katrajang sampun wontên tiyang sakawan.
Kunsul karajan Walandi ing Jedah ngaturi uninga dhatêng pamanentah,pamarentah. awit saking katrangan ingkang kalimrahakên dening mantri urusan jajahan sajawining karajan Hejas, mratelakakên, bilih sadaya tiyang ingkang sanès Islam, dipun awisi malêbêt ing tanah suci. Mantri jajahan, Abdulah Damluji ngèngêtakên, bilih wontên rakyat saking paprentahan, ingkang rumiyinipun sanès Islam, nanging lumêbêt Islam, môngka kapengin malêbêt dhatêng tanah suci, supados nyuwun palilah rumiyin dhatêng pamarentah Hejas. Pamarentah wau ingkang badhe mriksa têmêning kaislamanipun. Pranatan punika inggih tumindak kangge bôngsa Eropah ingkang ngakên sampun manjing Islam.
Kala Minggu kêpêngkêr, sawênèhing bôngsa Tiyonghwa ing Loji Kêcil, Ngayogya, amêjahi bapakipun kuwalon, kanthi dipun pistul, jalaran saking pasulayan rêmbag. Tiyang ingkang dipun pistul nandhang tatu ing sukunipun kiwa, lajêng kalêbêtakên dhatêng griya sakit Petronelah. Tiyang ingkang mrajaya dipun tahan ing pulisi.
supados pèlêm ingkang sampun kapriksa, tumuntên kapêndhêta dening ingkang gadhah, punika minôngka pêpèngêt sampun ngantos manggih bêbaya kados ingkang sampun, kêbêsmèn.
Wontên pawartos, Kapal Krèsêr Jêpan, Ohi ingkang badhe dhatêng ing Indhia ngriki wiwit 30 Januari dumugi 2 Pèbruari manggèn ing Parakan, wiwit 5 dumugi 8 Pèbruari, ing Surabaya, tuwin 9 dumugi 13 Pèbruari ing Tanjungpriuk.
Agèn pulisi tiyang siti ing pêkên Koja, Tanjungpriuk, pabên kalihan mantrus bôngsa Madura. Agèn migunakakên pêdhang, ngantos anatoni tiyang Madura wau, wusana ingkang nandhang tatu kabêkta dhatêng C.B.Z.
Kyai Pênthèt, dhukun ing Kalasan, Ngayogya, ingkang misuwur, karampungan saking pangadilan landrad ing Ngayogya, kaukum kunjara 5 dintên, jalaran kalêpatan anggiyarakên pawartos, bilih ing panggenan ngriku badhe tuwuh sêsakit nular, nanging sintên ingkang sampun dhatêng ing ngriku botên badhe katrajang ing sêsakit.
Kawisudha jumênêng bupati ing Pasuruan, Radèn Mas Panji Darta Sugônda, patih wadana ing Prabalingga. Angsal sêsêbutan tumênggung.
Nusuli katrangan ing bab pawartonpawartos. kadurjanan ing salêbêting kêdhaton Surakarta. Ingkang kapêndhêt ing durjana, barliyan rêrêngganing pusaka dalêm waos Kangjêng Kyai Badhudhak, sarana dipun cupliki. Lêrês pangaos f 20.000.-. Pulisi pangrèh praja ing Grogol sampun angsal titik saha ngrampas sêsupe barliyan ingkang dipun angge tiyang nama Rêsadikrama, ing kampung Jagasuran. Abdi dalêm ingkang gadhah cêcêpêngan botên pangling wujuding barliyan.
Malêm Ngahad ingkang kapêngkêr, asistèn wadana ing Tulung, Ngayogya, adamêl kêthoprak darma wontên ing dhusun Tangkil. Angsal-angslanipun ingkang 45%, kadarmakakên dhatêng Pakêmpalan Astagina ing Bantul.
Ing sapunika Rêdi Kidul, Ngayogya, dipun wontêni pangadilan landrad piyambak, manggènipun manut pundi ingkang badhe dipun rampungi, inggih punika ing kadhistrikan: Wanasari, Sêmanu, Playên, papriksanipun sabên ing dintên Rêbo Sêtu. Punika adamêl kamayaranapunkamayaranipun. têtiyang ing rêdi.
Kala kaping 22 wulan punika pakêmpalanipun para punggawa pagantosan pang Ngayogya, damêl parêpatan warga, manggèn ing pamulangan Adi Darma, ngrêmbag pilihan pangrèh, ingkang kapilih Tuwan Surya Pranata, pangayoman, Tuwan Cakra Aminata, pangarsa Tuwan Driya Wôngsa, mudha pangarsa, ngrangkêp pangrèh padintênan. Tuwan Rêksa Diputra, panitra. Tuwan Sastra Atmaja, ardana.
Murih migunani dhatêng golongan sanès, ing sapunika organipun B.O. badhe dipun ewahi sakêdhik, saha nêtêpakên ingkang dados sêtap rêdhaksi: Dhoktêr Supama, Tuwan Supadma, Niti Nagara tuwin Ranu Atmaja. Organ wau badhe kawêdalakên sawulan kaping kalih.
Pangadilan landrad ing Suliki, andhawahakên karampungan ukum pêjah dhatêng pasakitan nama Luwi, jalaran kalêpatan amêjahi bojonipun kapala bawah Padhang Japang. Kala rumiyin Luwi sampun nate dipun ukum 2 taun jalaran nganiaya kapala paprentahan, prakawis paos.
Tuwan Muhamad ing Malang. Ingkang panjênêngan dangokakên, ingkang ngêdalakên kantor pangêcapan De Unie ing Bêtawi.
Lêngganan nomêr 555 ing Talun. Ingkang prayogi piyambak
wicantên sajak sampun pasrah: kiraku ora yèn praharane mau bakal liwat bae. Wis ora ana rekadaya liyane manèh kajaba mung andêdonga. Têtêmbunganipun wau lajêng dipun sambêti piyambak makatên: saiki wis mèh têkan wêkasane, ewadene kowe Propesor Higgs, wis matèni singa barong loro, kang mangkono kuwi rak wis pira-pira.
Wangsulanipun Propesor Higgs: e tobat, ya kono nèk kowe anduwèni kapèngin mati. Donya ora bakal kelangan nyang awakmu, ananging pikirên, sapira rugine yèn aku nganti ora ana, aku ora sumêdya mati dening prahara wêdhi kaparat iki, sêdyaku arêp ngarang buku prakara Mur. Kanthi rai singêr,
padha rungokna, nèk murih slamête, iya ana kene bae, sabab yèn aku kabèh ambanjurake lumaku, wis mêsthi bakal kêpêndhêm urip-uripan têmênan. Dêlêngên kae: lho, ana panggonan sing santosa kang kêna dituroni. Kula lajêng nêdahi gumuk ingkang adhêdhasar sela, saha wicantên malih makatên: ayo enggal padha têturon, lan walulange singa barong dikêmulake, sabab iki kêna kanggo anjaga, aja nganti aku kabèh kêplêpêgên. Ayo ta rikat kônca, ayo, ayo, kae têka.
Mila inggih saèstu, praharanipun dhatêng, swaranipun anggêgirisi. Dhatêngipun wau nglêrêsi kula sadaya sampun tilêman kados ingkang sampun kacariyosakên wau, inggih punika mêngkurêp, gêgêripun katêmpuh ing
andhêdhêt wau dhatêng. Kados makatên gumlethak kula sadaya pintên-pintên jam dangunipun, botên sagêd ningali lan botên sagêd gêginêman, jalaran saking swara ingkang ambrêbêgi wau. Sakêdhap-sakêdhap kula sadaya angangkat badan saha ambrangkang, prêlunipun supados pasir ingkang
wacucal singa barong ingkang mambêt, saha hawa ingkang kêbak pasir wau, anjalari kula sadaya mèh kêplêpêgên, punapa malih kula sadaya botên sagêd ngombê punapa-punapa, ananging ingkang nglangkung-nglangkungi punika kintên-kintên panggèsrèking pasir, saking rikating panggèsrèkipun pasir dhatêng kula sadaya wau, ngantos sandhangan kula sadaya ingkang tipis, sami pating cromplong. Saha raosing kulit sakalangkung sakit sangêt.
Kula mirêng wicantênipun Propesor Higgs ingkang kala punika kraos
dene rêca-rêca ing Mêsir iku padha gilap apik mangkono. Hêm iya ora anggumunake, Sêrsan Quick bakal bisa anggilapake sêtiwêl kang gêdhe sarana garêsku iki, singa barong panyakit kae. Kênèng apa dhèk anu kae kowe awèh uyah nyang aku, kêbo. Adhuh-adhuh gêgêrku lara têmên.
Sasampunipun piyambakipun lajêng kèndêl, lan namung dhang-dhong nglèndhèhi, ewadene nandhang sangsara ingkang makatên wau kintên-kintên inggih wontên pigunanipun ingkang agêng, jalaran manawi botên makatên, amargi saking sayah lan ngêlak sangêt wau, kula sadaya sagêd ugi sumaput, ngantos sagêd kêtilêman, ingkang botên badhe tangi malih. Ananging kala punika kula sadaya botên rumaos gadhah panarimah, amargi raosipun botên kantên-kantênan. Ing têmbe wingkingipun, Orme nyariyosakên dhatêng kula, bilih kala punika piyambakipun gadhah panganggêp, angsal bôndha kathah sangêt, jalaran nyade pirantos niksa awarni pasir ingkang bêntèr, ingkang sakêdhap-sakêdhap kanthi kêkiyatan dipun damokakên dhatêng tiyang ingkang kasiksa wau.
Kula sadaya botên nyumêrêpi, pintên dangunipun kula sadaya wontên ing ngriku punika. Ing têmbe wingkingipun sawêg kasumêrêpan, bilih dangunipun prahara pasir wau wontên kalih dasa jam. Salêbêtipun wontên prahara pasir wau, pungkasanipun kula lajêng sumingêp, sarêng dangu-dangu kula èngêt malih, ing cakêt kula, kula sumêrêp rêdi pasir kêkalih, ingkang warninipun kados punthuk kuburan. Ing pêpunthukan kêkalih wau kêtingal kados suku congat-congat, ingkang suwaunipun warni pêthak. Suku ingkang kalih lajêng ebah, pasiripun minggah saha badanipun
kêtingal cêmêng saha anggigoni, ananging bêgja sangêt dene taksih gêsang, piyambakipun angebahakên tanganipun saha gêrêng-gêrêng.
Kula wicantên: kiraku: banyu sing bisa marasake dhèwèke.
Kala punika lajêng tuwuh pangraos ingkang nguwatosakên, gêndul pasangon toya angkangingkang. satunggal sampun kothong ing sadèrèngingun prahara, nanging gêndul satunggalipun malih, ingkang agêng saha kabuntêl mawi sinjang kandêl, punika taksih isi tigang prapat, samantên punika manawi saking dayaning bêntèr ingkang sangêt, toyanipun botên nguab. Manawi toyanipun nguab, sampun tamtu Propesor Higgs badhe pêjah, makatên ugi kula kêkalih, manawi botên enggal-enggal wontên pitulungan dhatêng. Kapitan Orme ngulir tutuping gêndul, kula piyambak kala punika botên kongan ambikak. Salajêngipun Kapitan Orme kanthi untunipun nyopot sumpêling gêndul, ingkang dipun pasang dening Sêrsan Quick kanthi ngatos-atos wontên sangandhaping tutup, sukur ring Allah, dene toyanipun botên nguab. Ing ngriku Kapitan Orme lajêng nètèsakên toya sawatawis tètès wontên ing lambenipun ingkang garing mêkingking, saha kula sumêrêp, piyambakipun anggêgêt lambe ngantos mêdal rahipun, saking anggèning badhe ngampêt hawanipun ngêlak sangêt wau. Piyambakipun sagêd ngampêt ngêlakipun wau, saha tanpa ngombe toya satètès-tètèsa, gêndulipun lajêng dipun ulungakên dhatêng kula sarwi wicantên makatên: kowe kuwi tuwa dhewe Adams, elinga: ta.
Sapunika kula ingkang kêpengin sangêt, tujunipun kula sagêd ngampêt ngêlak wau. Kula lajêng linggih saha andèkèkakên sirahipun Propesor Higgs wontên ing dhêngkul kula, kula lajêng nètèsi satètès-satètès wontên ing lambenipun ingkang garing wau, pinanggihipun anggumunakên sangêt, sabab salêbêtipun samênit kemawon, piyambakipun
makatên: adhuh, manungsa kathik tega têmên, tega tur mung mikir awake dhewe.
Kanthi rêkaos kula wicantên makatên: dêlêngên: ta Higgs, Orme lan aku dhewe mèh mati jalaran saka ngêlake, ewadene aku sakaloron ora ngicipi banyune babarpisan, yèn banyu iki kudu agawe slamêtmu, kowe iya kêna ngombe banyu iki kabèh, aku kabèh iki kasasar ana ing sagara wêdhi, dadi kudu sing gêmi. Yèn banyune koombe kabèh, kowe mêngko bakal ngêlak manèh lan mati.
Propesor Higgs amanah sakêdhap, saha lajêng tumênga sarwi wicantên makatên:
Aja dadi atimu, aku saiki mêruhi yèn aku dhewe kang mikir mênyang awakku dhewe iki. Ananging ing sajrone gêndul iku isine banyu rak akèh, ayo aku kabèh padha ngombe saclêgukan, sabab yèn ora mangkono, aku kabèh ora bisa ambacutake.
Salajêngipun kula sadaya lajêng sami ngombe, ingkang kangge takêr gêlas manci alit, ingkang botên sagêd isi langkung kathah tinimbang gêlas anggur. Satunggal-satunggal angsal ngombe tigang gêlas, ingkang kacêcêp kanthi alon-alonan. Kala punika kula sadaya anggadhahi pangraos, bilih kula sadaya satunggal-satunggalipun sagêd nêlasakên toya saêblèg, bokmanawi malah langkung saking samantên. Eèwadene toya sakêdhik wau dayanipun anggumunakên, kula sadaya rumaos gêsang malih.
Kanthi nratas ing pêdhut, kula sagêd ningali gumuk-gumuk, ingkang katêdahakên dening têtiyang Zeu dhatêng kula sadaya, bilih ing ngriku punika papaning singa barong.
Kula wicantên: nèk kana kae panggonaning singa barong, mêsthine, ing kono iya ana banyune. Ayo padha nyoba mênyang panggonan kana kae, nèk-nèke saka kono bisa wêruh dununging pakampungan.
Salajêngipun kula sadaya nuntên miwiti lumampah kanthi rêkaos sangêt, wacucaling singa barong ingkang sampun mitulungi dhatêng gêsang kula sadaya, ananging ingkang sapunika atosipun kados balabag, kêpêksa dipun tilar, ananging sanjata-sanjata kabêkta. Sadintên
dhatêngipun têtiyang ingkang badhe têtulung, ingkang dipun pangagêngi Sêrsan Quick saking sisihing gumuk ngrika, sukur sagêd sumêrêp dhatêng pakampunganipun. Mila inggih sayêktos, sapisan kala kula sadaya sumêrêp dununging pakampungan wau, ananging sarêng kula sadaya dumugi pucaking rêdi, kula sadaya sumêrêp, bilih punika namung wêwayangan ing awang-awang kemawon. Ingkang makatên punika satunggiling gôdha rêncana ingkang adamêl sakiting manah tumrap têtiyang ingkang badhe pêjah jalaran kasatan.
Ing ngriku kasaput ing dalu, lan rêdi-rêdinipun tansah taksih têbih kemawon, kula sadaya sampun botên kongan malih, saha saking kasok ing sayah, kula sadaya lajêng sami ambruk. Toyanipun sangu mèh têlas babarpisan. Ujug-ujug Propesor Higgs lajêng cariyos, bilih piyambakipun wontên ingkang dipun sumêrêpi, e, inggih pancèn sayêktos, botên ngantos tigang dasa mètêr saking ngriku, kula sadaya sumêrêp cêtha, wontên sabangsaning manjangan sagrombol, ingkang
menyang Jawa. Ing kene tak tegesake ngenal utawa nyinau utawa nggilut Budaya Jawa utamane Basa Jawa. Aku seneng lan matur nuwun banget menawa ana sedulur sing luwih ngerti utawa Sarjana Basa Jawa sing kersa paring ngerti lan pituduh ing babagan Basa Jawa iki, supaya blog iki bisa luwih pantes kasinau.
Basa Ngoko yaiku basa kang dipigunakake tanpa kecampuran utawa bebarengan karo basa krama, dene wujude ana rong perangan :1. Ngoko LuguBasa Ngoko Lugu yaiku basa kang dipigunakake tanpa kacampuran Tembung Krama babar pisan.Basa iki biasane digunakake :1. Marang sapadha-padha kang wis akrab lan sak barakan umure2. Marang wong kang kapernah enom3. Biasane digunakake dening bocah kang durung gaduk pamikirane.Conto :1. Aku mau pas lunga ketemu bapakmu.2. Kowe wingi neng ngendi tak goleki kok ora ana.3. Bu aku jaluk jajan meneh.4. Lan sak panunggalane.2. Ngoko AndhapBasa Ngoko andhap yaiku basa ngoko kang kacampuran basa alus kang tujuane kanggo ngajeni sing diajak guneman.Basa iki biasane dipigunakake :1. Marang sak padha-padha ning kurang akrab2. Marang wong enom ning luwih dhuwur drajate3. Priyayi marang priyayi sing wis akrab4. Bojone priyayi marang sing lanang.Conto :1. Mbok aku yen sempat melu dipundhutke ta2. Penjenengan ya wis ngerti
nindakake prentahe sanubari kang dumunung ing jejantung.. Sing kudu diturut dene angen2 sak reh2ane iku jiwo pribadhi.
Jiwane wong sak jagad iki siji, diumpamakne srengenge iku siji bareng nyoroti wujud warno2, sajak koyo akeh, lan sajak diwatesi miturut ambane kang disoroti, sarto banjur mowo corak miturut warnone kang disoroti.
Paregane badan sak kojor kang alus dewe, luhur dewe sato dadi panglanturing roso jati/ jiwo yo kuwi roso jantunge manungso kang diarani sanubari. Raosing sanubari iku utusaning Pangeran kang lenggah ono badane manungso, dene warnane koyo koco benggolo/ tanpo corak seto biso nuduhake sifate pengeran.
Mulo sanubari keno kabasakake palenggahane pangeran, jantung kaumpamakake singgasana/palenggahan suci. Simbul jantung minongko
Tante Wakaba: Sugeng Riyadi..Pak Sugeng, ya?’
Om: (ngakak dengan geli) Hahaha..bukan..bukan..sugeng
Kanjeng Harlah NU - Atlas Walisono, 31 Januari 2013
Wayang Durangpo Episode 157 "Halal bil Halal ala Prabu Kresna"
nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
14 Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom
hawa lan nepsu, pinesu tapa brata, tanapi ing siyang
anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora
Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi, nayakeng rad
sami, bengkrakan neng masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone dhandhanggendhis, swara arum ngumandhang
18 Ing jaman mengko pan ora, arahe para turami, yen antuk tuduh kang nyata, nora pisan den
Uger lugu, den ta mrih pralebdeng kalbu, yen ersu ersua, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.
anakku !Di situlah akan bertemu dengan pertanda anugrah Tuhan.
02 Sembah raga puniku, pakartine wong amagang laku, susucine asarana saking warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.
sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate
05 Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup
Berikutnya, sembah kalbu itujika berkesinambungan
ngiket ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den
ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep dhayoh.
04 Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar
13 Kunanging budi luhung, bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
14 Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung ngenaki tyasing liyan, away esak away serik.
16 Mangkono ingkang tinamtu, tampa nugrahaning Widhi, marma ta kulup den bisa, mbusuki ujaring janmi, pakoleh lair batinnya, iyeku budi premati.
BISANE MUNG NYAWANG Nanda Feraro GOTADA KE 8 Live Pantai Pulau Merah Banyuwangi
marang mego ing angkoso, ingsun takokke pawartamu
FrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 2 Maret 2016.
Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM] 3 Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [MW] 4 Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep ...
NederlandsSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.05, 2 April 2013.
pagelaran wayang ngladekake maneka warna crita utawa lakon kang beda. Jinising lakon wayang ana telu cacahe yakuwi lakon pokok, lakon carangan, lan lakon sempalan. Wayang gombal kalebu jinis wayang lakon carangan. Iku amarga wayang gombal nggunakake jeneng lan negara-negara saka tokoh-tokoh sing ana ing buku-buku crita wayang nanging sumber critane ora saka wayang pakem senajan kasusastran kasebut isih ana gegayutane karo epos Mahabarata lan epos Ramayana. Cantrik Janaloka kalebu salah sijining lakon wayang gombal sing perlu ditandhingake karo Carita Baratayuda sing dadi lakon pakem. Uderaning perkara ing panaliten iki yaiku kepriye fakta crita wayang gombal lakon Cantrik Janaloka ing bab ketokohan Arjuna, kepriye fakta critane lakon Carita Baratayuda ing bab ketokohan Arjuna. lan kepriye paraganing Arjuna dicritakake ing wayang gombal lan Carita Baratayuda. Adhedasar rumusan masalah iku, ancase panaliten iki yaiku mangerteni fakta cerita wayang gombal lakon Cantrik Janaloka ing bab ketokohan Arjuna, mangerteni fakta cerita Carita Baratayuda ing bab ketokohan Arjuna, lan kanggo njlentrehake paraganing Arjuna kang dicritakake ing wayang gombal lan Carita Baratayuda. Manfaat teoretis sing diajab saka panaliten iki yaiku bisa menehi sumbangan kanggo ngrembakakake ilmu sastra khususe teori strukturalisme. Manfaat praktis sing dikarepake ing panaliten iki yaiku bisa menehi manfaat kanggo bebrayan supaya luwih ngerti babagan crita wayang. Panaliten iki migunakake pendekatan objektif kanthi metodhe sastra perbandingan. Pendekatan objektif yakuwi pendhekatan kanggo ngonceki unsurunsur ing sajroning kasusastran sing kasebut unsur intrinsik. Metodhe sastra perbandingan yakuwi kasusastran luwih dhisik dionceki unsur-unsur pembangun critane banjur ditandhingake. Punjering panaliten iki yaiku nandhingake crita wayang gombal lakon Cantrik Janaloka lan Carita Baratayuda miturut fakta ceritane. Urut-urutaning panaliten iki yaiku kanthi nandhingake fakta cerita ing wayang gombal lakon Cantrik Janaloka lan Carita Baratayuda. Sabanjure dijlentrehake kanthi wacan heuristik lan hermeneutik. Pungkasane di temokake bab kang padha lan bab kang beda anatarane rong lakon crita, banjur dijlentrehake bab-bab kang marakake beda. Asiling panaliten iki yaiku nudhuhake menawa tandhingane antara crita wayang gombal lakon Cantrik Janaloka lan Carita Bharatayuda ana tokoh Arjuna sing dadi titik temune ing rong crita wayang kuwi mau. Ing crita wayang x11 gombal lakon Cantrik Janaloka tokoh Arjuna dadi tokoh antagonis. Dene ing ing Carita Bharatayuda tokoh Arjuna dadi tokoh protagonis. Panyaruwe kang diprayogake yaiku pakem crita wayang bisa diegarake dadi teks crita wayang anyar nanging tetep nggunakake kaidhah-kaidhah pakem crita wayang kasebut. Panaliten iki muga digunakake minangka referensi tumrap wong kang arep nglakokake panaliten modhel iki, utamane sing ana gegayutane karo crita wayang utawa metodhe sasta
wayang gombal lakon Cantrik Janaloka Tokoh Arjuna dalam wayang gombal lakon Carita Baratayuda
TanggaJepang MomLehIndonesiaRumaja18 Tahun LawasKoreanThaiPijetAmatirGunging Éndah WadonBojo MbelingNgandhutDhuwur DefinisiMom Aku Wis Dhemen JancokAsia KalenganGunging Jago69ChineseKurang AjarAsia Murid WedokPrawanDiwasaAsia Cilik
Dumateng Ki ageng, kawulo ngaturaken, sugeng maharghyo
wulan siam, mugi-mugi Gusti Kang Murbeng Dumadi tansah paring katentreman tuwin
dereng saged ki…..sanes wekdal mawon…..kawula
Kanggo Muara23421 Bokong Licking15480 Bokong Ngobahke Driji50360 Bokong Sialan85437 Bokongé22019 Bokongé Bolongan27767 Bokongé Sialan558603
Deepthroat43823 Dhadhane21772 Dhewe31340 Dhewe Aceh20183 Dhuwit235938 Dhuwur Definisi30429 Didhelikake Camelopordalis147102 Digawe Nggo Tangan64776 Dilatih143186 Dildo127871 Dipun Cukur153986
Gangbang30472 Gelembung19934 German13680 Gim25838 Gunging Alam Susu130306 Gunging Bokong15127 Gunging Burungpun20336 Gunging Ireng Jago193920 Gunging Jago416601 Gunging Susu75085 Gunging Éndah Wadon20099 GuruH 967681 Hardcore17555 Hasrat21242
Posted on Friday, July 29, 2011
Lama giler aku tak update ttg kaki wayang!
wong yun luhungBetah tapa kurang gulingElinga solah jatmikaYen wicara kudu manisMurih sengseming sasamaSamaning manungsa
ing hukum Kang ngibadah lan kang wirangiSokur oleh wong tapaIngkang wus amungkulTan mikir pawewehing
polah kang nora jujurYen kabanjur sayekti kojur tan becikBecik ngupayaa ikuPitutur ingkang
tanapi bapaDurmaIngkang eling iku ngeling ana marangSanak kadang kang laliDen nedya raharjaMangkono tindak ira Yen tan nggugu iya uwisTeka meneng amung aja sok ngrasaniPangkurSekar pangkur kang winarnaLelabuhan kang kanggo wong ngauripAla lan becik punikuPrayoga kawruh anaAdat waton punika dipun kaduluMiwah ingkang tata kramaDen kaesthi siyang ratriMegatruhPara janma sajroning jaman pakewuhKasudra nira
kalakone kanthi lakuLekase lawankasTegese kas nyantosaniSetya budya pangekese dur angkara
lhadalaaaah… lha koq ono sing cluthak tangane…!!
Wes mugo-mugo diwales dening sing aweh urip
Tuwan Kohènsêtiwar priyantun amarsudi sastra Jawi ing nagari Surakarta Adiningrat.
... gah tiyang Wêlandi amastani sawêg Saptu sontên utawi dalu, panjingipun dintên Akhad mênggah tiyang Wêlandi mastani dumugi ing têngah dalunipun, puputing dintên Akhad wau yèn sampun dumugi têngah dalu malih, inggih punika ingkang katurut ing Sêrat Pananggalan punika, dados santuning dintên kaetang saking têngah dalu, upaminipun mêkatên, yèn ing Sêrat Pananggalan punika ing dintên Sênèn kaping 14 wulan April dhawahipun wulan purnama, dene dhawahing wulan purnama wau manawi kaetang ingkang rêsik wanci dalu pukul satêngah sawêlas, yèn tiyang Jawi mastani malêm Salasa, ananging tiyang Wêlandi amastani Sênèn dalu, awit panjinging dintên Salasa sarêng dumugi ing têngah dalunipun. Mêkatên ugi sapanunggilanipun sadaya.
6. Dumuginipun cariyosing Pandhawa, kados ingkang kasêbut ing Sêrat
janji / tan mawi milu prang / amung sumêdya dadya / sarati salah sawiji / ingkang satunggal / badhe sinungan benjing //
myang Drupada Nrêpati / wus nuduh punggawa / kinèn [ki...]
[...nèn] marang Ngastina / anjabêlakên nagari- / nipun Pandhawa / ingkang kalawan aris //
sapraptaning Wiratha wus tinimbalan / marang Yudhisthira Ji / tumamèng byantara / nulya sira winarah / ingkang dadya panêdhaning /
lami sira / datan ana wangsulnya / marma Prabu Arimurti / ginubêl marang / para Pandhawa sami //
12. mugi-mugi karsaa têdhak priyôngga / marang Ngastina nagri / prabu tan lênggana / pan sampun lumaksana / nanging datan antuk kardi / malah Korawa / wus samaptèng ajurit //
13. saha wadya gêgamane wus umangkat / samya anjujug
satunggal punika bala Pandhawa / bala Matsya ping kalih / milyèng Sri Wiratha / ping tri bala Pancala / tumut ing Sang Drupada Ji / sakawanira / bala Satwata nênggih //
16. yèku tumut maring Prabu Yuyudana [Yu...]
[...yudana] / ping lima bala Cèdi / milyèng Sri Narendra / Dhrêsthakètu punika / kanêm bala Magadèki / andhèrèk marang /
dupi / sajroning yuda / lagyantuk wolung ari //
19. Rêsi Bisma senapatining Korawa / kataman ing jêmparing / Sikandhi punika / rajaputrèng Pancala / ingkang nanduki jêmparing / Sang Rêsi Bisma / kongsi dhawah ing siti //
20. nanging dèrèng dadya sedane samana / saking kawasanèki / dumadya kawawa / nyarantoskên sedanya / têmbe yèn lampahing rawi /
kang dadya marga / cidraning Salya Aji //
24. nulya Sang Aprabu Salya kang gumantya / jumenêng senapati / mung satêngah dina / anêmahi pralaya / dening Sang Yudhisthira Ji / ingkang gumantya [guma...]
/ DuryadanaDuryodana (dan di tempat lain). pribadi //
25. nyarirani dadya senapatining prang / amung satêngah ari /
unggul ing jurit / nanging sajroning ayuda / kelangan putra kêkalih / Sang Abimanyu tuwin / Sang Arya Gathotkacèku / lawan Prabu Drupada /
aninggal rowangipun / ya ta Sang Aswatama / nalika arsa umanjing / ing pakuwon kadulu ana brahala //
nulya tumandang / sêdya sami apêpulih / saking parmaning Hyang Siwah / maring Sang Swatamèng jurit / dadya padha nêmahi / pêjah kapupu ing pupuh / wadya gung ing
16. sêlak kacandhak samana / dening pra Pandhawa sami / antuk warta kang sanyata / saking aturing sarati / awêwarah risaking /
sirna ingkang prabawagni / dening sanjata luwih / panahing Sang Arjunèku / ingkang kênèng brahmastra / amung Sang Dèwi Utari / guwa garbanira
wawratanipun / katiban ing brahmastra / Prabu Krêsna duk udani / nulya angupatani maring Swatama //
sêsirahipun / Aswatama punika / pinundhut sampun ingambil / kapasrahkên [ka...]
[...pasrahkên] marang Arya Dananjaya //
21. nulya sinungakên marang / kusuma Dèwi Dropadi / minôngka panglipuring tyas / dènnya kaelangan siwi / nahan ingkang winarni / Risang Drêtarasthra Prabu / sampun antuk pawarta / saking Sanjaya sarati / yèn kang putra kabèh tiwas ing ayuda //
datan kantun / myang sapanunggilannya / parèstri sajroning puri / kêbut kabèh samyandhèrèk ing narendra //
23. sapraptining jawi kitha / lampahira sri bupati / kapêthuk para Pandhawa / miwah Prabu
dening Bima ing nguni / marma Drêtarasthra Prabu / api-api ngrangkula / ing batin karsanira ji / arsa nêkak ing jangganing Wrêkodara //
25. Prabu Krêsna wus prayitna / saksana
ya ing têmbe yèn wus antara /Lêbih satu suku kata: ing têmbe yèn wus antara. antuk tri dasa [da...]
[...sa] nêm warsi / Sang Prabu Krêsna punika / kang karya rusak sayêkti / sanak kadang pribadi / wangsulaning Krêsna Prabu / inggih kados kewala / lamun makatêna ugi / awit saking bôngsa Yadawa sadaya //
28. punika saèstunira / datan sagêd angêmasi / dening sasamining jalma / myang dewa diyu rasaksi / kengingipun ing pati /
saking kasiku / pakaryane priyôngga / wusnya mangkana winarni / praptanira Rêsi Dwepayana Wyasa //
29. angrukunakên saksana / mring kang wawan sabda sami / antut kabèh saananya / ya ta kawarnaa malih / Yudhisthira Nrêpati / duk samana dèrèng ayun / manjinga jroning kitha / maksih makuwon
10. duk samana sampun dumugi ing janji / Rêsi Wara Bisma / atilar dunya umulih / maring jaman kalanggêngan //
sarta jinênêngan / pranata môncanagari / mangkana patraping kuna //
17. ingkang kuda wau punika giniring / kawêdalkên marang / sajawining kitha nuli / kaumbar saparan-paran //
18. anut ing sasênênging kuda pribadi / kang ngirid tut wuntat / ing pundi praja kang sami / kambah ing kuda punika //
25. kang panêngran Prabu Wajradata nênggih / nulya pinukul prang / dening Sang Arjuna sami / kawênang anut ing karsa //
26. ya ta wontên ratu ing Sindu nagari / ran Prabu Surata / putrèng Jayadrata nguni / dupi amiyarsa warta //
27. yèn ing mangkya Sang Arjuna andhatêngi / Sang Prabu kagagas / ing sedanirèng rama ji / pinarjaya ing Sang Parta //
28. duk samana nata ing Sindu nagari / Sang Prabu Surata / kamilurusên ing galih / têmahan dadya sedanya //
29. kunêng gantya wuwusên Dèwi Utari / pan sampun ambabar / wawratanira ing nguni / mijil jalu langkung pelag //
30. nanging pêjah saking guwa garba nguni / kataman brahmastra / Swatama kang angucupi / mangkyantuk parmaning dewa //
31. gêsanging kang jabang bayi awit dening / antuk pitulungnya / Sang Aprabu Arimurti / angambil ingkang brahmastra //
32. ingusadan wau ingkang jabang bayi / mulya lêbda jiwa / lulus gêsangira malih / sinung ran Pariksit
duk nguni / kineringan ing kathah / mung Sang Bima iku / kang ambêg sêngit kalintang / tansah dènnya nganiaya ngèsi-èsi / ing uwa Drêtarasthra //
2. ing antarantuk limalas warsi / laminira Prabu Drêtarasthra / dènnyanggung sakit ing tyase / rumasa yèn wus tutug / kamuktène mangkya anggalih / bosên anèng Ngastina / mangkana sang prabu / sêdya tilar kawibawan / arsa amratapa marang ing wanadri / jinurungan ing rama //
3. Rêsi Wyasa sampun anglilani / Drêtarasthra nulya nis samana / saking pura lan garwane / Dèwi Gandari iku / Sang Widura Sanjaya sami / Dèwi Kunti tut wuntat / nut sapurugipun / ingkang raka Drêtarasthra / tan winarna lamine wontên ing
prênahira datan atêbih / lan patapaning rama / Rêsi Wyasa iku / dupi antuk tigang warsa / Sang Bagawan Drêtarasthra nulya ngalih / marang ing Gônggadwara //
5. duk nalika munggèng ing wanadri / kapanuju ing wana kobongan / sang prabu dadya linane / Gandari Kunti tumut / sami seda katunwèng
sarira / ngêningkên tyas wêkasane / para Pandhawa rawuh / atêtuwi mangkya kapanggih / dènira angupaya / tan antara dangu / atmanira Sang Widura / mêsat saking sarira nulya anitis /
7. kawarnaa ing Dwaraka magri / duk samana akèh katingalan / dalajat kang ala kabèh / sasmitaning dewa gung /
praptèng dhusun Prabasa / nèng ngriku winuwus / Sang Yuyudana punika / nguman-uman mring Krêtawarma nyampahi /
kasabêtakên marang / lawananing pupuh / dene kambêngan punika / caritane ing nguni putrèng Krêsna Ji / kang wasta Radèn Sômba //
11. ingaturkên ing pandhita luwih / kang suputra kinèn amêcaa / nanging sinamur warnane / pinindha
panêdyanipun. kang dadya patakènira / wong pawèstri puniki yèn babar benjing / badhe mijil punapa //
12. sang pandhita tan samar sayêkti / wus waspada ing paningalira / yèn iku jalu [ja...]
[...lu] jatine / kang pinindha dyah ayu / marma rêngu nitya sang rêsi / rumasa yèn kinarya / gêguyon satuhu / dening kang samya tumingal / dadya dhoso panêcanira sang rêsi / inggih èstri punika //
13. yèn ambabar ing benjing mêdali / gada tosan badhe dados marga- / ning karisakan sakèhe / bôngsa Yadawa iku / jalarane manggih bilai / saking gada punika / ing antara sampun / dumugining mangsanira / Radèn Sômba kayêktèn pêcaning rêsi / ambabar gada tosan //
14. ya ta karsanira sri bupati / adhêdhawah marang wadyanira / ingkang gada wêsi mangke / kinèn angêjur-êjur / binuwanga maring jaladri / kalampahan punika / lama-lama
angganipun / warni naga sirah sasra / jumujug ing samudra ambyur ing warih / dadya kamulyanira //
17. Hyang Waruna amêthuk pribadi / lawan sagung para naga raja / anyênyuba ing praptane / naga kang sirah sèwu / ya ta Prabu Krêsna pan maksih / kèndêl lênggah ing
umangkat / sapraptaning Dwaraka sampun kapanggih / lan Prabu Wasudewa //
20. ing antara dangu Sri Bupati / Wasudewa
mangun tapa nèng dhusun Kalapa / dene wadya sakantune / samyandhèrèk sadarum / mring Arjuna sêdya ngupadi / panggenan
ing wayah sang prabu / kang jumênêng nata anyar / Rêsi Krêpa kang môngka guruning aji / momong anèng Ngastina //
sapangalère pisan / praptèng wukir Mèru / wusana sumêngkèng swarga / wus kapanggih lan para prawira nguni / kang kasambut ing aprang //
27. ing nalika punika winarni / wiwitipun jaman Kaliyuga / ênggèning lêlara gêdhe / kyèh kadursilan rawuh / myang sagunging piala juti / kongsi têkaning mangkya / punika kaetung / maksih jaman Kaliyuga / dene caritaning wong Indhu ing nguni / kang jaman Kaliyuga //
28. laminipun nênggih kawan kêthi / tigang lêksa kalihèwu warsa / praptaning mangkya etange / lagyantuk tigang èwu / kathahipun pancèwu warsi / benjang sawusing jaman / Kaliyuga wau / anulya jagad [ja...]
[...gad] pralaya / inggih jaman sanghara karisakaning / jagad sadayanira //
29. wus mangkana Prabu Pariksit /Kurang satu suku kata: wus mangkana Prabu Parikêsit. jumênênge nata ing Ngastina / kongsi sawidak warsane / prapta ing sedaniwun /sedanipun. kacakot ing
aji / ambêdhah ing prajèng Taksasila / numpês bala naga kabèh / mêmalês sedanipun / ingkang rama nata ing nguni / Prabu Janamejaya / punika winuwus / kang karsa miyarsakêna / caritaning gita Mahabaratèki / kang kinèn angungêlna //
31. Sang Wesampayana duk ing nguni / dènnya miyarsakkên kang carita / saking Rêsi Wyasa wite / Rêsi Wyasa puniku / duking nguni ingkang anganggit / gita Mahabarata / nanging yasanipun / datan mawi sinêratan / dene mangkya gancaring kôndha
basa kang sêpuh / dupi seda ingkang nambungi / kongsi praptaning tamat / kliwon pujanggèku / Ngabèi Rônggawarsita / marma datan mardawa awit mung darmi / kinèn nurut kewala //
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 8, kumandhir saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, putra dalêm panênggak Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 24 wulan Rêjêb taun Alip ôngka 1715, utawi kaping 20 wulan April taun Wêlandi 1789. Kala rumiyin nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, Kolonèl Ajidan Phansêtaph, ênggènipun jumênêng nata kala ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Syawal taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 17 wulan Mèi taun Wêlandi 1858, anggêntosi ingkang rayi swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. Garwa dalêm ing sapunika sampun botên wontên. Garwa ingkang wau putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, ananging sampun seda, atilar putra-putri sakawan ingkang taksih sami sugêng: 1. Kangjêng Ratu Kadhaton, ingkang wau garwa dalêm swargi Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping nêm; 2. Kangjêng Ratu Bêndara, garwanipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih; 3. Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta; 4. Kangjêng Ratu Anggèr, garwanipun Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara. Putra dalêm kakung namung satunggal, ananging seda timur.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang
putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata. 2. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Arya Tumênggung Sindusena. 5. Kangjêng Pangeran Arya Suryadipura. 6. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
3. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, Kolonèl Phansêtaph, ingkang wau nama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2, Kolonèl Phansêtaph. 2. Kangjêng Pangeran Arya
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, Kolonèl Prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Danupaya. 1. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panjianom, 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. 1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
7. Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Riya Atmaja, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot inggih Kangjêng Panêmbahan Jurumartani. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Suryaamijaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, waunipun kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ngabèi, ing sapunika ingkang jumênêng nata. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3. 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, Litnan Kolonèl Prajurit Artilêri.
2. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph. 2. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, Kolonèl Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak, saha Ridêr saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781 utawi kaping 6 wulan Januari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana rumiyin, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3 wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun [tau...]
[...n] Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun, tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsaning sêrat nawalanipun kangjêng gupêrmèn.
3. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3. 1. Kangjêng Pangeran
Surya Mataram, Ritmister Prajurit Dragondêr ing Lesiyun Mangkunagaran.
4. Pangeran putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, ingkang jumênêng sapunika. 1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Mayor Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasaputra, Kapitan Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran.
Ing Ngayogyakarta ingkang jumênêng ratu ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana Senapati Ing Ngalaga
swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821.
Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ôngka 1750, utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5 punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 19 wulan Siyam taun Dal ôngka
1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi 1855 wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalèm Kangjêng Ratu Kadhaton putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta, panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad. Dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidan Phansêtaph Mangkubumi, dados Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngbuwana kaping 6 ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 wulan Syawal taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juli taun Wêlandi 1855, garwa dalêm namung satunggil nama Kangjêng Ratu Kancana, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 ing Surakarta ingkang jumênêng ing sapunika, putra dalêm saking garwa padmi namung satunggil taksih timur, anama Radèn Ajêng Gusti Sêkar Kadhaton.
Taun ingkang kapêngkêr punika wontên putra dalêm kalih saking garwa sêlir, kajumênêngakên dados pangeran, ingkang satunggil Radèn Mas Sudama kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Purbaya, ingkang satunggil Radèn Mas Ismangil kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram. Wondening jumênêngipun kala ing dintên Sênèn Kliwon tanggal kaping 21 wulan Ruwah taun Jimawal ôngka 1789 utawi kaping 4 wulan Marêt taun Wêlandi 1861.
putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Suryadiningrat.
2. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Suryanagara.
4. Pangeran putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6. 1. Kangjêng Pangeran
Putra dalêm swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabèi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mulyakusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Panêmbahan Mangkurat. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natadiningrat. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Suryawinata.
Putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr kagarwa ing Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. 1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Ajidan Phansêtaph Arya Yudanagara.
7. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 3.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumanagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya
buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natapraja, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Kolonèl Natapraja.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningprang. 2. Kangjêng Pangeran Litnan Arya Suryèngjurit. 3. Kangjêng Pangeran Litnan Arya Suryamisena.
2. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Sasraningrat, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 30 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1755, utawi kaping 20 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1827, patutan saking Kangjêng Ratu Ayu, putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sasedanipun ingkang [ing...]
[...kang] rama kala ing dintên Jumungah Kliwon tanggal kaping 12 wulan Bêsar taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 23 wulan Juli taun Wêlandi 1858, wanci siyang pukul kalih, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat. Jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1787 utawi kaping 29 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1858. Ingkang garwa anama Radèn Ayu Adipati Surya Sasraningrat putranipun Kangjêng Pangeran Arya Pugêr ing Ngayogyakarta. 3. Kangjêng Pangeran Ritmistêr Arya Gôndawinata.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kêkirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amriksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun, mugi suka pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Phandêrphalêk ing nagari Surakarta, punika ingkang amakili sapêngkêripun Tuwan Kohènsêtiwar kesah dhatêng nagari Wêlandi. Mêkatên ugi sanès nagari ingkang kalêbêt wawêngkoning tanah Jawi, ing pundi wontên pangeran sasaminipun priyantun agêng, mugi kapratelakna ing nama saha kalênggahanipun tuwin ingkang apêputra, supados benjing sagêd kaêtrapakên wontên ing Sêrat Pananggalan.
Kaca 50 tanggal 29 wulan Jumadilawal amawi têngêr bintangan, punika lêpat, lêrêsipun ingkang mawi têngêr bintangan punika tanggal 1 Jumadilakir, ingkang punika mênawi kaupadosan ing pratelanipun dintên agêngipun tiyang Jawi, tanggal wau kalih pisan botên kapanggih, ingkang kapanggih tanggal 30 wulan Jumadilawal, inggih punika dintên wiyosanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Surya Sasraningrat ing Ngayogyakarta; ing taun Dal punika wulan Jumadilawal namung 29 dintên, ananging ing Ngayogyakarta wartosipun têtêp 30 dintên, dados ing Ngayogyakarta dintên wiyosanipun Kangjêng Pangeran Adipati wau dhawahipun Akhad Wage tanggal 30 Jumadilawal, inggih punika Akhad Wage tanggal 1 Jumadilakir ing Sêrat Pananggalan punika, mêkatên ugi tingalan dalêm panjênêngan akalihan tingalan dalêm wiyosan Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, kabar wontên gèsèhipun sadintên.
Kaca 66 ing ngandhap wontên mungêl taun Je ôngka 1277. Punika lêpat, lêrêsipun 1278.
Salamining pangêcap, Kangjêng Ratu Anggèr garwanipun Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara ing Surakarta, atilar donya kondur ing rahmatullah kala ing dintên Rêbo
3 5 5 6 3 2 3 1 1 2 3 3
Den kaes – thi siyang ra – tri
ya mencok tak en – cup – e
5 5 2 3 I 5 5 6 6 I 2 1 6 5 I . 3 . 2
Ala lan becik pu – ni – ku
. 2 . 3 I . 5 . 6 I . 5 . 4 I . 6 . 5
Mbok ya mencok tak en – cup – e
punika ing dalêm tigang wulan ... f. 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika kawontênaning kitha Bou Denib ing Maroko.
Puthut Jantaka punika anakipun ditya Lêmbuculung, martapa wontên ing rêdi Antaga, sakalangkung sinêkti, dipun suyudi dening têtiyang kathah, suyudipun têtiyang wau inggih jalaran ering saking kasaktianipun Sang Puthut.
Kacariyos Puthut Jantaka gadhah anak kathah, ananging botên awarni manungsa, awujud sato kewan warni-warni, kados ta: 1. asipat tikus putih, nama tikus
cariyos, gathuk kalihan wontêning dewa anggènipun nurunakên wiji ingkang kaparingakên dhatêng nata Purwacarita Sri Maharaja Kano, kewan sadaya wau ingkang dados pangrisak. Mantuk kalihan têtêmbungan: sarwa dumados punika, inggih mawi risak.
Kacariyos anak-anakipun Puthut Jantaka sadaya wau, sawênèhing dintên sami cariyos dhatêng tiyang
sakalangkung ngêrês ing manah, nanging Puthut Jantaka piyambak rumaos botên sagêd anyukani têdha dhatêng anak-anakipun, awit anak samantên kathahipun, sami gadhah pakarêman piyambak-piyambak. Wusana Puthut Jantaka mangsuli: Dhuh anak-anakku kabèh, wis bênêre kowe anjaluk ingon mênyang wong tuwa, awit wong tuwa wajib anggêdhèkake lan wajib ngurip-urip mênyang turune, nanging yèn mirit kaananmu kabèh, yèn mung wong lumrah bae môngsa kuwawa angingoni. Sarèhning anamu kuwi jalaran ana kang nitahake, mêsthine
iya wis kinanthenan pangan. Wis mangkene bae, sarèhne kowe iku aran kawulaning ratu, dening manggon ana ing bumi wêwêngkone, kowe padha sowana marang ratu gustimu, iya iku Sri Maharaja Kano. Nanging wêlingku, sarèhne kowe iku jênêng wong anjêjaluk, wajibmu iya kudu padha sarônta, anyênyadhang sihe kang arêp pêparing, lan manèh ora ana pituwas kang tumibane tanpa kangelan. Kajaba iku sarèhne sadulur-sadulurmu akèh, lakumu aja bêbarêngan, awit aku samar yèn gawe kagète wong nagara. Bêcike kowe: Tikus Jinada, Cèlèng Dêmalung, lan kowe Kuthilapas, padha mangkata dhisik, ing mêngko samôngsa kowe wis padha olèh pêpancèn pangan, kang kari karêbèn nusul.
Sadhèrèk têtiga wau mituhu pakèning tiyang sêpuhipun, lajêng sami bidhal ambêkta wadyabalanipun piyambak-piyambak tanpa wicalan.
Sarêng lampahipun tikus, andhapan tuwin kêthèk dumugi padhusunan
têtiyang ingkang gadhah têtanêman ananggulangi botên sagêd, awit kathahing kewan ingkang ngrisak tanpa wicalan, pêjah satunggal dhatêng
aturi uninga ing patih Jakapuring, lajêng dhawuh ambidhalakên wadya, supados numpês sato ingkang dados ama wau, kalampahan lajêng dados pêpêrangan, nanging wadyanipun Sri Maharaja Kano sami kasoran, wangsul dhatêng kitha.
Ama dèrèng ngantos sirêp, sampun kasusul kadang sanès-sanèsipun, maesa Kalamurti, Lêmbu Kalasrênggi, tuwin Sangsam Randhi. Sadaya wau sarêng sumêrêp bathanging tikus, cèlèng tuwin kêthèk lajêng sami ngamuk, sarta adamêl karisakan. Nanging sadaya wau sami sirna dening sarayanipun sang
Têtêmbungan tigang prakawis punika gampil sangêt mênggahing têgêsipun, botêna dipun andharakên, tiyang inggih sampun mangrêtos, nanging sanadyan sampun mangrêtos sak kajêngipun, adhakan damêl [da...]
[...mêl] kalèntuning panindak, awit srêg saha sèlèhing kajêngipun, sok nalisir, upaminipun makatên:
Bandara punika sampun gênah manawi tiyang ingkang dipun ngèngèri, têgêsipun tiyang nyukani têdha. Têmtunipun tiyang ingkang dipun sukani têdha wau wajibipun inggih ambandara yêktos, botên mawang bandaranipun wau sintên, awit manawi botên makatên, tamtu tansah damêl botên narimahipun manah. Dene jalaranipun warni-warni, upaminipun: tiyang ingkang dipun ngèngèri wau tiyang asli alit, nanging ingkang ngèngèr gadhah aluran asli priyantun, malah bandaranipun asli malarat, ingkang ngèngèr turunipun tiyang sugih. Bab makatên wau gampil sangêt nuwuhakên pangraosipun tiyang ingkang angèngèr, tansah garunêngan dupèh bandaranipun asli sangandhapipun, wêkasan lajêng angampangakên patraping pangawulanipun, apêsipun sêmbrana dhatêng wajib, agêngipun lajêng purun.
Tindak kados makatên punika sampun tamtu kemawon andadosakên cacad agêng, mênggah pangawula, ngantos kasupèn bilih jêjêring pangawula punika angawula têdha. Malah trêkadhang sampun angakêni piyambak, manawi ingkang dipun kawulani punika têdha, botên ngawula tiyang. Nanging botên ngèngêti bilih sadaya wau wêngku-winêngku, têgêsipun: botên wontên têdha manawi botên wontên ingkang nyukani, tuwin ugi botên wontên tiyang sagêd nyukani têdha, manawi botên wontên-wontênwontên. ingkang dipun sukakakên, inggih punika dipun saranani sade bau, dados têrang bilih botên sagêd pisah. Mila sabên caraning ngawula botên anêtêpi tatanipun, inggih botên têntrêm, awit namung ngajêngi dhatêng têdhanipun, nanging botên ngajêngi ingkang dipun ngèngèri. Dene nyatanipun bilih bandara wau ingkang dipun ngèngèri yêktos, tandhanipun manawi rencang dipun kèndêli, botên gadhah wêwênang mopo. Ewadene manawi mopo, lajêng sampun atêgês mêngsah.
Ing bab lurah punika inggih sok adamêl sêling sêrêp, tur sampun gênah lurah punika sêsêpuh, têgêsipun upami tunggil padamêlan, inggih ingkang nyêpuhi padamêlanipun, dados beda kalihan bandara, ingkang kajêngipun suka têdha. Nanging tiyang adhakan garunêngan: wong ora ambalônja, utawi: wong ora ngingoni bae anggêp-anggêpan. Punika sawêg têmbungipun kemawon sampun kalèntu, awit mênggahing lêlurah pancèn botên kêjibah ngingoni, namung mranata padamêlan, dados mênggah tumindaking nyambut damêl sêsarêngan, nanging lurah ingkang nyêpuhi, ingkang majibi nyumêrêpi sadayanipun. Dene manawi wontên tiyang ngrumaosi kêdah botên nyumêrêpi dhatêng sèlèhing dados tiyang ingkang dipun rèh ing lurah, inggih badhe rêkaos ing manah, nanging manawi mêksa adrêng, pon-ponanipun inggih namung badhe angsal lurah enggal malih. Bab punika punapa botên sampun têrang, bilih sadaya punika wajibipun namung kêdah nyambut damêl sêsarêngan.
Panginggilan, sami-sami: panginggilan punika satunggiling pêprênahan utawi pangkat ingkang adhakan damêl mêsguling tiyang ngandhapipun. Awit tiyang sangandhapipun [sangandhapi...]
[...pun] wau ngrumaosi manawi sami. Pamanggih makatên wau inggih wontên lêrêsipun, nanging inggih botên srêg, awit sawêg namanipun kemawon sampun panginggilan, mênggah ngokonipun: dhêdhuwuran sampun tamtu kemawon wontênipun dhuwur saking gadhah pamênang kalihan ingkang andhap. Nanging ingkang andhap mêksa taksih kemawon botên narimahipun, môngka sampun tamtu mênggahing caraning tiyang nyambut damêl punika wontênipun dados panginggilan, apêsipun katitipan tigang prakawis, inggih punika: sampun dangu panyambut-damêlipun, pintêr, wêkêl. Sapunika tumrap ingkang dipun panginggili, manawi kapengin botên kawon, inggih kêdah ngudi murih kêdunungan kados makatên. Dene manawi namung adrêng botên narimah, inggih badhea dhatêng pundi kemawon, botên sande inggih namung kêpêthuk tiyang ingkang kêdunungan titipan tigang prakawis wau.
Kados makatên mênggah pinanggihing kajêngipun, bandara, lurah tuwin panginggilan.
Paribasan undhaking pawarta sudaning titipan punika sumrambah saha kêlimrah sangêt dipun tindakakên ing tiyang, nanging ingkang nindakakên piyambak wau sok ngantos botên ngrumaosi. Mênggah kajênging paribasan, pawartos utawi titipan punika botên wontên ingkang plêk kados kawontênanipun. Manawi tumrap ing pawartos, limrahipun lajêng mindhak utawi langkung kalihan yêktinipun. Dene titipan, kajêngipun wêlingan, punika dumugining ngêndon: kirang, botên plêk kados kajêngipun ingkang gadhah wêling.
Manawi ingkang kêrêp pinanggih, punika ing bab undhaking pawarta, tumindakipun ngantos anggumunakên, malah manawi dipun manah panjang lajêng katingal, bilih kawontênan ingkang kados makatên punika dados titiking wêwatêkan, nanging wêwatêkan ingkang kadospundi, punika dèrèng sagêd laras yêktos, namung wontên ingipipun sakêdhik, bab wau manjing dhatêng gugon tuhon.
Mênggahing bab gugon tuhon, limrahipun tuwuh wontên ing tiyang ingkang kirang jêmbar sêsêrêpanipun. Ewasamantên ugi dèrèng kenging dipun ugêmi malih.
Ingkang sampun kêlimrah, indhaking pawartos punika tuwuh ing kalamôngsa wontên lêlampahan ingkang nyalênèh, kados ta:
Kalanipun wontên sêsakit nular, limrahipun tiyang mastani: ungsum sêsakit, dene sêsakitipun: kolerah, cacar. Kalanipun wontên sêsakit wau, adhakan lajêng tuwuh kabar ingkang elok-elok, upaminipun ing wanci dalu sumêrêp tiyang lumampah ijèn ambêkta ukur (ukuripun tiyang pêjah), wontên ingkang cariyos kêpêthuk lêlêmbat, wosipun ingkang bôngsa anèh-anèh.
Bab ingkang kados makatên punika tumularing wartos enggal sangêt, tur lajêng wêwah cêcariyosanipun, upaminipun ingkang nyariyosakên bab tiyang ambêkta ukur, lajêng wêwah: bilih wontên tiyang ingkang sumêrêp ing nalikanipun ngukur. Tumularipun malih lajêng wontên ingkang mungêl: kula sumêrêp piyambak nalika Pak Kojur sakit, lajêng dipun ukur ing tiyang, wusananipun inggih pêjah yêktos. Makatên salajêngipun tansah mindhak-mindhak kemawon.
Wontên malih ingkang ngeram-eramakên, inggih punika ing bab pawartos tiyang pados mripat tuwin sirahing tiyang, limrahipun dipun wastani culik, punika sumêbaripun inggih enggal sangêt, malah trêkadhang sagêd damêl girising tiyang. Inggih manawi namung damêl giris kemawon wontên saenipun sakêdhik, balik lajêng damêl kapitunan utawi kasangsaran, punika ingkang botên prayogi. Mênggah ingkang nama kapitunan, kados ta: tiyang ingkang panggesanganipun sêsadean, lajêng ajrih kesahan, lare sêkolah lajêng ajrih malêbêt. Dene ingkang nama kasangsaran, upami tiyang lumampah dalu piyambakan, sagêd ugi lajêng kenging pandakwa awon, dipun kintên tiyang ingkang gadhah tindak kados makatên punika, lajêng damêl kalèntu tampining tiyang sanès, wusana dados botên kantên-kantênan. Môngka pawartos kados makatên punika tansah wontên kemawon.
Para maos sampun kalintu tampi lêlampahan ingkang kados makatên punika tamtunipun namung tuwuh ing para sadhèrèk ingkang taksih kirang jêmbar sêsêrêpanipun, kados ingkang kapratelakakên ing nginggil.§ Pawartos ing bab wontênipun culik, punika tanpa kêndhat tansah wontên kemawon. Malah ing wêkdal punika ing Batawi nuju wontên pawartos bab culik, dipun cariyosakên culik wau ngambah ing pakampungan, numpak oto abrit alit, sagêd ngambah ing pundi-pundi. Sumêbaring pawartos wau inggih angeram-eramakên, ngantos sabên pakampungan têtiyang sami ngraosi bab wau, lan ugi tansah mindhak-mindhak anggènipun martosakên. Nanging bab pawartos makatên wau, botên liya inggih namung pawartos kalawora [lalawora] kemawon.
Nanging wontên malih bab indhaking pawartos ingkang limrahipun andadosakên orêging tiyang kathah, inggih punika manawi wontên kaelokan, upaminipun wontên tiyang martosakên wontên kuburan sagêd nangis, tur punika mokal. Punika sumrambahing pawartos lajêng ngômbra-ômbra, ngantos sagêd andhatêngakên tiyang ewon, dene cêcariyosanipun pating calêbung, wontên ingkang mirêng: panangisipun magêp-magêp, anggiyêng, sawênèh wontên ingkang mirêng, anggènipun sambat mamêlasasih.
Sawarnining bab-bab ingkang kacariyosakên ing nginggil, saupami kacocogakên ing akal budi, badhe botên wontên ingkang sagêd mathuk, sanadyan dipun pêndhêta saking lair dumugi batosipun pisan, botên pinanggih ing akal, dene manawi wontên yêktos, punika sèlèhing nalaripun, namung sagêd amastani: tiyang ngapusi.
Dene kajênging paribasan sudaning titipan, botên sanès
atheletiek ugi wontên lurugan saking Ngayogya. Pangagêng wadya lautan ugi anjênêngi. Ingkang dipun gambar ijèn, punika Tuwan Kusna, ingkang angsal pamênang malumpat ingkang inggilipun 1.725 mètêr.
Botên ngêmungakên tumrap bôngsa Jawi kemawon ingkang sami karêm dhahar pêtis, nadyan bôngsa sanès inggih samantên ugi, malah wontên sawênèhipun tiyang ingkang kulina nglêgutakakên manawi dhahar mawi sambêl pêtis, nanging sarêng sawênèh dintên kacocok, lajêng sajak kirang srêg anggèning dhahar, katawis kêmba, nandhakakên araos kirang eca.
Sanadyan para maos sampun botên kêkilapan bab paedahing pêtis, tumrapipun wontên ing dhêdhaharan, ewadene mênggahing pandugi wontên ugi satunggal kalih para maos ingkang dèrèng sumêrêp kadospundi rekanipun andamêl pêtis, mila kaandharakên kados ing ngandhap punika:
Pêtis punika warni-warni, namanipun bêktan saking aslining punapa ingkang kadamêl, kados ta: pêtis urang, aslinipun saking urang, pêtis tongkol, asli saking ulam tongkol, samantên ugi pêtis kêrang, pêtis kupang lan sapanunggilanipun, wondene pêtis daging aslinipun saking daging lêmbu utawi daging sanèsipun.
Damêl pêtis punika ingkang prêlu kêdah ngangge pirantos langsêng. Langsêng punika wujudipun kados tenong ingkang kadamêl êblèg, êsèng utawi têmbaga, ngandhap awangun silit dandang, nginggil mawi tutup rapêt, ing nglêbêt kasukanan sarang. Sarang punika awujud êblèg bundêran salêmbar, wiyaripun angêplêki kubênging awak langsêng ingkang bagian lêbêt, nanging mawi bolongan kathah pating carumplêng.
Langsêng wau ing têngah kadekekan ênggêt-ênggêtan, dados samôngsa sarang kalêbêtakên ing ngriku sagêd kandhêg, trapipun malumah. Mênggah agêng aliting langsêng kenging sakaparêngipun, waton nyêkapi saprêlunipun, sagêd mêling dhatêng para sayang, namung kaangkaha yèn dipun êtrapakên ing bolongan pawon sagêd abên dhamis.
Langsêng wau kaisènana toya tawa ingkang rêsik, watawis sangandhaping ênggêt-ênggêtan sarang, sanginggiling sarang katumpangan ulam ingkang badhe kapêndhêt pêtisipun, upami urang utawi tongkol wontên ing ngriku katata sae, sampun mêsthi kemawon ulam wau sasampuning kakumbah rêsik, tur taksih têlês (ulam anyaran). Ing ngriku katutup rapêt lajêng dipun latoni ingkang ajêg, ngantos matêng sarta tanak saèstu, titikanipun manawi daging lan balung tongkol sampun sami mêprêl, punika pêtisipun sampun sami mandhap. Patrap makatên wau sampun mêsthi kemawon kêdah ngatos-atos, sampun ngantos langsêngipun kasatan, kêdah tansah dipun jogi toya, ngiras nyiram ulam ingkang wontên ing nglêbêt, lan andhaping toya sagêd anggondhol pêtis sarining ulam mangandhap. Amriksanana ulam-ulam tongkol pindhangan ingkang kasade ing pêkên-pêkên, punika daging dalah balungipun sampun sami mêprêl, lah punika sasampuning kaalap pêtisipun. Mila mamawi ulam ingkang wontên ing
nglêbêt langsêng wau sampun mêprêl makatên kaêntasa, toyanipun kakêbur lon-lonan supados botên dados intip, kêdah kacêmplungan gêndhis, sarêm tuwin galêpung ingkang alus, nanging sampun ngantos kêkathahên, kaangkaha samurwatipun kemawon, dados patrap wau kados sacaraning tiyang damêl lisah kalêntik.
Latunipun kêdah antèr tur ajêg urubipun, dangu-dangu kêburanipun dados kênthêl, nelakakên badhe dados pêtis, manawi sampun cêkapan lumêripun, enggal kaêntasa, punika sampun nama pêtis, kakêrukan ngangge irus punapa sendhok, winadhahan ing pinggan ingkang sae tur rêsik. Makatên mênggah rekanipun adamêl pêtis urang utawi tongkol. Mila ngangge sarang, awit ulamipun kajagi sampun ngantos ajur, gampil panyadenipun. Wondene tumrap ulam ingkang botên kuwatos ajur, kados kêrang, kupang, daging, lan sapanunggilanipun, punika kenging lajêng kagodhog kemawon.
Sapunika sampun cêkap ing bab andharan pandamêlipun pêtis. Tumrap para dagang pêtis sampun mêsthi kemawon pandamêlipun langkung kathah, pirantosipun langkung agêng, bab punika para maos sagêd anggalih piyambak. Wondene ingkang kêtitik madolakên sangêt, sami-sami pêtis namung pêtis urang piyambak. Ingkang misuwur damêlan Sidaarja, sumêbar dhatêng nagari pundi-pundi, ing dalêm wawrat 1/4 pun, wontên rêginipun 95 sèn minggah, samantên wontênipun ing padunungan kula, kalêbêt pêtis ingkang nomêr satunggal. Pancèn nyata raosipun eca, dhasar inggih murni, botên kathah momoranipun. Dados gênahipun pêtis punika inggih nomêr-nomêran, liripun wontên ingkang eca lan botên, mila mênggahing rêrêgènipun inggih tumut undha-usuk.
Dumugi samantên kemawon andharan kula bab pêtis, botên langkung bilih wontên kêkiranganipun tuna dungkaping ukara nyuwun pangapuntên.
Gêsanging sato kewan punika botên beda kalihan gêsanging tiyang, inggih ambêtahakên bab ingkang anjalari dados gêsangipun, inggih sunikapunika. nêdha, tilêm tuwin kasênêngan, nanging botên kêdunungan budi sampurna kados tiyang, ewasamantên tumrap kabêtahanipun tigang prakawis wau ugi sampun kêcêkap, botên nate gothang. Upami tiyang mangrêtosa, anggèning tumindak ing damêl sato kewan punika ugi anêtêpi wajib, têgêsipun inggih tansah lumintu pados têdha, manawi sakit ajêjampi, lan pados kasênêngan. Nanging sarèhning tiyang gêsangipun botên nunggil papan kalihan sato kewan, dados inggih botên sagêd angyêktosi tuwin botên migatosakên.
Tiyang punika limrahipun dipun wastani gadhah pangawasa, [pangawa...]
[...sa,] kajêngipun: sami-sami umat kagadhuhan ngakal budi sampurna, mila inggih sagêd nindakakên pangrèh, pangawasa tuwin sanès-sanèsipun ingkang sagêd ngasorakên sasamining sipat gêsang, saya malih tumraping sato kewan, inggih ingkang galak kêsit kados punapa, tiyang sagêd angêrèh tuwin mêngkoni.
Nanging pangawasaning tiyang wau asring nuwuhakên kalèntu ing tindak, tumrap gêgayutanipun tiyang kalihan sato kewan lajêng ngawontênakên têtêmbungan: aniksa sato kewan. Ing ngriku lajêng katingal bilih tindaking tiyang punika anyulayani kalihan kodrating sato kewan ingkang sampun pinasthi kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, kados ta: têdha asring kapiran, sakit botên dipun jampèni, kasênêngan botên dipun sukani.
Tindak kados makatên punika sayêktosipun mèh kalimrah dipun tindakakên ing tiyang, ingkang wosipun namung kangge kasênêngan.
Nanging dangu-dangu tindak araos panyiksa wau inggih lajêng saya suda, malah sagêd ugi lajêng ical, awit tiyang saya kadunungan têpa tuwin sumêrêp dhatêng cara-caraning sanès bôngsa ngeman dhatêng sato kewan, punapadene ngèngêti awisaning nagari ing bab angayomi sato kewan.
Kala rumiyin sangsara-sangsaraning kewan punika botên kados kapal tarikan, tumindaking damêl tanpa ukuran, anggèrèt momotan ingkang wawratipun langkung saking mêsthi, tur sasat tanpa ngaso. Nanging tindak makatên punika pinanggihipun wontên ing jaman sapunika sampun awis-awis, sanadyan wontên inggih namung wontên ing papan ingkang sêpên-sêpên.
Dangu-dangu tiyang saya mindhak sêsêrêpanipun, bilih kewan punika ugi prêlu dipun jagi kasarasanipun, tur sayêktosipun tiyang inggih sampun nindakakên, upaminipun tiyang ngingah rajakaya sapanunggilanipun, punika ing kalaning kewanipun sakit, ugi dipun jampèni, nanging patrapipun anjampèni namung tumindak saking balilu tau. Saha limrahipun namung dipun tindakakên ing kônca padhusunan.
Sasampunipun makatên, kônca padhusunan kêrêp nyumêrêpi wontên tiyang papriksa kalanipun ing padhusunan wontên sêsakit rajakaya. Nanging sêsêrêpanipun inggih dèrèng plong, punapa mênggah kajêngipun anggèning mariksa wau, awit limrahipun namung lajêng ngawontênakên awisan tuwin pangrêksa dhatêng sato kewan, murih sêsakitipun botên nular. Nanging wusananipun inggih mangrêtos, bilih tindak kados makatên punika tindaking tiyang ahli sêsakit kewan, tuwin inggih lajêng mangrêtos bilih dhoktêr.
Saya plongipun malih para sadhèrèk dhusun, sarêng ing padhusunan kêrêp wontên papriksan rajakaya, ngudi indhak saha kasarasaning rajakaya. Punika lajêng mangrêtos, bilih sêsakiting rajakaya punika ugi dipun pariksa kados sacaraning tiyang sakit.
Dangu-dangu lajêng saya sampurna malih, têtiyang sampun botên was sumêlang malih dhatêng ingkang dipun wastani dhoktêr kewan, malah sapunika tumrap ing Batawi sampun dipun wontênakên griya sakit kangge ngupakara kewan ingkang sakit.
Petruk: Wis, Rèng, rungokna, saiki tak caritani mungguh kaanane ing Kabupatèn Karanganyar. Cacah jiwane Kabupatèn Karanganyar kuwi kurang luwih ana wong 389752.
Garèng: Wiyah, sajake kok kaya mandhor polêksêtèlêng bae, yaiku pakaryan
sing kliwatan, kaya ta: sêtêngah bayi, têlung prapat bayi, dadi jiwa sing isih nyang wêtêngan umur 4 utawa 6 sasi, apa iya ora mèlu kêcacah.
Petruk: Lo, kuwi rak isih jênêng: magang manusa, durung aran manusa têmênan, dadi iya durung mèlu kêcacah. Wis, tak banjurne andharanaku. Cacah jiwane ing Karanganyar kuwi ana 389752 sawahe ana 32889 bau, lan têgalane 28640 bau. Saiki upama pamêtune lêmah têgalan 2 bau kuwi dipadhakake karo 1 bau, dadi lêmah ing kabupatèn Karanganyar, pamêtune padha karo sawah 38972 bau + 1/2 x 28640 yaiku 47209 bau.
Garèng: Mêngko dhisik, Truk, aku tak nyêlani omong. Dadi nèk aku ora kaliru ing panômpa, wong cacahe gunggung kumpul kurang luwih 389752, kuwi mung anjagakake pamêtuning lêmah 47209 bau. Jajal saikine aku tak gawe petungan. Sawah 1 bau kiyi upamane anyukupi kanggo makani wong 5 dadi pamêtuning lêmah ing Karanganyar kuwi mung kêna kanggo nyukupi panguripane wong 5 x 47209 aliyas wong cacahe kurang luwih 236405, dadi turahane, yaiku kurang luwih ana wong 153707 kudu nglakoni dadi Mintaraga, utawa kudu ngêndhat talimurda…
Petruk: Wiyah, iya ora nèk nganti sêmono kuwi, kaya ambaning jagad sagodhong kelor, kok banjur nekad diningrat mêngkono. Lan kowe iya kudu ngèlingi, yèn kajaba wong cacahe 236045 mau, têmtune iya
ana sing panguripane sarana buruh. Ing sarèhning ing Karanganyar ora ana pabrik utawa kabudidayan kang gêdhe-gêdhe, saiki wong-wong sing olèh panguripan sarana buruh, upamane bae tak gawe 20% sagunggunging cacah jiwane ing kabupatèn Karanganyar, dadi 20% saka 389752 yaiku nèk dibundêrke 77000, wusana kêkèrènane isih ana wong 389752-236045-77000 yaiku 76797, upama cacah iki dibundêrake, dadi kurang luwih isih ana wong 76000 sing prasasat ora duwe panguripan babarpisan. Wis mêsthi yèn petungan kiyi ora cèplês bangêt, nanging jajal petungan kiyi dipadhakake karo anane wong mondhok, yaiku wong sing ora padha anduwèni lêmah, sing cacahe kurang luwih ana 10000, lan cacahe wong ngindhung, yaiku wong-wong sing ora anduwèni sawah nanging padha anduwèni pakarangan sathithik, sing cacahe kurang luwih ana 51000, kaya-kaya petungan ing ngarêp wong 76000 mau, ora pati adoh saka nyatane.
Garèng: Wah, Truk, aku kiyi nèk ngrungokake petungan sing nganti ewon-ewonan kuwi, pikiranaku sok
bae. Kaya ta upamane: êbonku ing toko gunggung kumpul ana f 7.695. ing sarèhning bribilan kuwi sok agawe bingungku bae, mulane sok tak kon ambundêrake, upamane dibundêrake dadi f 7.-…
Petruk: We, hla kuwi rak bundêr golèk bathèn, sêtun
Sabênêre mono aku ngrêti apa sing dadi karêpmu, yaiku arêp ngandhakake yèn katêranganaku ing bab akèhing cacah jiwane ing Kabupatèn Karanganyar mau, tumrap kupingmu ora pati cêtha. Jajal saiki tak gambare sing luwih cêtha. Miturut petungane Tuwan J.v. Gelderen kang kapacak ing kalawarti Koloniale Studien taun 1922, gêdhening cacah jiwane Kabupatèn Karanganyar kuwi, kêna dipadhakake ing dalêm sakilomètêre - iki jêmbare kira-kira padha karo alun-alun Gambir ing Wèltêprèdhên, yaiku dawa lan ambane 2/3 pal. Diênggoni uwong 524.4.
Garèng: We hla, sêmbrana bangêt Petruk kiyi, ana wong tuwa kathik digonjaki mêngkono, aku mau ngandhakake sêtêngah bayi ora olèh, saiki awake dhewe jêbul ngandhakake uwong pat pra sêpuluh, sêtun-sêtun nèk upas pat pra sêpuluh, hla kuwi aku wis tau mênangi, iya iku wong sing nganggo jasing upas, nanging ngisore bêbêdan.
Petruk: Wiyah, bok aja sok dhêmên ngala-ala nyang panganggoning wong, anggone mung jase thok sing awujud upas, kuwi kiraku rak jalaran saka kêsusune utawa jalaran saka liya-liyane manèh, ana kok banjur diarani: upas pat pra sêpuluh. Dene mungguhing wong 0000 iya wis mêsthi yèn ora anane, kuwi rak mung kanggo petungan bae. rata-ratane sabên sakilomètêr diênggoni uwong 534.4.
Garèng: Mêngko dhisik, Truk, mau kowe
madhakake jêmbar sakilomètêr kuwi padha karo alun-alun Gambir ing Wèltêprèdhên. Tumraping aku, sing sabên taun sapisan main dadi wayang wong ana ing Pasar Gambir, iya wêruh ambaning alun-alun Gambir. Balik wong-wong sing durung tau nang Batawi, têmtune rak iya ora sumurup. Mêngko gèk ana sing ngira, yèn ambaning alun-alun Gambir kuwi sak pêndhapane Mas Rana. Êmbok iya kok kandhakna bae pirang bau ambaning alun-alun Gambir kuwi, dadi luwih gamblang.
Petruk: Sakilomètêr pasagi kuwi jêmbare kira-kira 141 bau. Mara pikirên, rata-ratane, wong 524,4 kok uripe mung gumantung marang lêmah ambane kur 141 bau. Wong sêmono kèhe mau iya wis mêsthi yèn ora duwe lêmah kabèh, ana sing wong mondhok, kuli ngindhung, lan sapanunggalane. Nèk miturut katrangane kantor lanrèntê ing Karanganyar, wong tani siji rata-ratane mung duwe sawah 1/2 bau lan têgalan 0,31 bau. Hara, apa iya ora ngrêkasa bêrat kaya ngono kuwi. Mulane tuwuhing imigrasi kuwi aku: amin bangêt.
Garèng: Mêngko sik, Truk, aku saiki arêp ambalèni pitakonku ing ngarêp, yaiku: apa ora andadèkake kapitunane wong-wong sing nagarane bakal digroki kiyi. Yèn nganti imigrasi sida ditindakake kanthi têmênan.
Petruk: Eman bangêt, dene aku ora bisa anjawab pitakonmu kiyi, luwih bêcik kowe pitakona nyang rama bae. Awit ing dina Minggu utawa Sênèn ngarêp iki aku sida bakal lunga nyang Sala. Wis, Garèng,
kiyi blônja sathithik, arêp digolèkake wuwuhan, ora ngêmungake
slamêt, nèk wis nang kana, aja lali bae ngabari apa-apa sing anèh-anèh.
Ing sisih punika gambaripun têtiyang ingkang badhe numpak kapal K.P.M. saking baita alit ing palabuhan Mêntok. Lampahipun sadaya sami rêkaos, awit tansah dipun umbul-umbulakên ing ombak.
Kawartosakên, Mas Supraba aliyas Supraba Kusuma, asistèn wadana ingkang kapiji nyambut damêl ing kawadanan Kapanjèn, Malang, kala tanggal 7 wulan punika kaparingan pamit sadintên, nanging dumugi sapunika dèrèng wangsul. Saking kaparênging pangagêng lajêng dipun kèndêli, kaanggêp kalêpatan nilar wajib, nanging manawi ing têmbe wontên nalar ingkang kenging kangge waton, ugi katêtêpakên malih. Bab punika lajêng nuwuhakên panggrayangan warni-warni, wontên ingkang gadhah pangintên, kesahipun wau jalaran saking nyingkiri pakèwêd ing
golongan yustisi tuwin parampara prakawis tiyang siti. Para pamêdhar sabda sami mratelakakên ing bab tumindaking panyêgah èstri lampah awon. Bab tumindaking lampah awon mawi wêwaton cêtha kanthi tôndha saksi ingkang pinanggih. Bab punika sawarnining golongan sami sayuk ambiyantu tumindak ing damêl.
Ing pasisir sagantên Borneo sisih kidul wetan, nuju ing wanci dalu pêtêng ambêdhêdhêt, wontên kapal K.P.M. nuju lampah ing sungapanipun lèpèn pêgatan, numbuk baitanipun tiyang Madura, saha baita wau lajêng ical, ing baita wau wontên tiyangipun gangsal, ingkang kalih sagêd ngêlangi minggir, ingkang tiga ical, wontênipun baita wau katubruk, amargi botên mawi dilah, têtiyangipun sami tilêm, tuwin jalaran saking santêring toya lèpèn, baita wau manggèn wontên ing margi ingkang badhe dipun langkungi kapal.
Kapal pêrang ingkang kacobi ngêtog lampah sampun kalampahan wilujêng. Nanging sarêng badhe wangsul dhatêng Surabaya, inggih punika ing tanggal 27
sampun pêjah babarpisan. Lêbêtipun dhatêng palabuhan dipun iring ing kapal sanès. Ing bab anggènipun kapal pêrang wau badhe dhatêng Ostrali badhe kandhêg dangu, awit kathah ingkang dipun dandosi.
Kawartosakên, Tuwan E. Gobee, wêwakiling parampara prakawis tiyang siti, kaparingan pangkat residhèn kados tatanan lami.
pirantos wau wontên ing kantor pulisi agêng, laminipun tigang wulan, prêlu kangge cobèn-cobèn tumindaking padamêlan pulisi.
Tamu sêtudhèn bôngsa Jêpan ingkang sampun nate kawartosakên ing Kajawèn, sampun dumugi ing tanah Jawi, anjujug Surabaya. Saking Surabaya lajêng dhatêng Sêmarang, numpak sêpur N.I.S. salajêngipun dhatêng Batawi, Bandhung, Garut,
Tumrap S.C.S. tuwin S.S. badhe nyukani sudan waragad sapalih.
Jalaran saking wontênipun toya ngombe ing Cirêbon asring kirang, Ir. Adams pangagênging watêrsêtat, gadhah usul, supados griya-griya botên kaparêngakên ngangge pirantos watêrlèdhêng, saha têtiyangipun kawajibna damêl sumur, ingkang toyanipun kenging kaombe. Nanging bab punika dipun bantah dening gêmintê, sabab miturut pranatan enggal, tiyang malah dipun wajibakên ngangge pirantos wau. Nanging manawi ing taun punika taksih kêkirangan toya, badhe nindakakên budidaya sanès.
Mirid kawontênaning papriksan, ing Cirêbon, wontênipun sêsakit tipês taksih mindhak-mindhak. Kawontênanipun lare-lare ingkang dipun suntik sampun 6000, saha taksih andalidir tiyang nêdha dipun
nyonyahipun, sabibaring nêdha dalu, lajêng kraos sakit wêtêng, kados dipun racun. Jongos tuwin koki ngakêni ingkang nglêbêti sarana, jalaran saking pakèning mandhor tuwin kuli 5, supados mandhor wau dipun dadosakên mandhor agêng.
Tuwan Tabrani, sawênèhing jurnalis pribumi, ingkang sampun nate dhatêng nagari Walandi sinau wontên ing sêrat kabar warni-warni kangge prêluning kajurnalisan kilèn. Wiwit wulan punika ambikak pasinaon kawruh jurnalis, manggèn ing Gang Kênari, Batawi.
Sampun sawatawis dintên ing pakarangan kabudidayan kaspe Kaligambang, kaprênah êlèr Lodhaya, Blitar, dipun ambah ing banthèng kathah. Banthèng-banthèng wau kêndêl sangêt, ngantos purun nyakêti pabrik. Wontên banthèng satunggal ingkang kenging kasanjata, pêjah. Kacariyos kewan wau taksih kathah panunggilanipun, pating saliwêr wontên kanan kering ngriku.
Kawartosakên Tuwan A.M. Sangaji, pangarsa P.S.I. ing wulan punika badhe dhatêng Jawi Wetan, prêlu nuntun parêpatan. Parêpatan wau prêlu nênangi pakêmpalan P.S.I. ingkang sapunika sampun badhe pêjah. Saking pamanggihing ngakathah, ngintên bilih munduring pakêmpalan wau jalaran saking dayaning kabudidayan sata. Mila Tuwan Sangaji gadhah sêdya badhe damêl wêwakil dipun dèkèk ing ngriku, prêlu kangge nanggulangi tindak ingkang ngalang-alangi wau.
Syanghai 26 Juli (K.P.). Wadya anggêgana parentah andhawahi bom ing kitha Cèngco ngantos tigang dasa rambahan, lan ugi
ingkang nyantosani margi sêpur ing Puko, Cangli Sang, kapatah anjagi tindaking tiyang awon, ugi anjagi bagian wingking.
Pèiping 27 Juli (Aneta-Nipa). Punggawa pos sami mogok kados ingkang tumindak ing Glasgow, wosipun sami nêdha indhaking balônja, jalaran rêgining salaka mandhap. Sampun sawatawis dintên sami botên purun ngêcapi prangko ing sêrat-sêrat ingkang badhe dipun bêkta mil, nanging tumrap sêrat ingkang kasêsa botên kandhêg.
Kawartosakên malih, bilih juru nglampahakên sêrat pos ing Tinsin ugi gadhah tindak makatên.
Syanghai 28 Juli (K.P.). Wadya parentah sampun wiwit nêmpuh Cinpurilwe, saking têngah, kiwa tuwin têngên, cacahing wadya 150.000 dipun senapatèni Liyu Sih.
Lajêng wontên pawartos saking Yocèng Cun, bilih watês Sucang sampun kenging karêbat, sanjata ingkang kabêskup ewon. Bilih lêstantun pangangsêgipun,
Alsace Lorraine saya tumular, lare ingkang katrajang mèh 300.
Rome 27 Juli (Aneta-Nipa). Cacahipun tiyang kasangsaran miturut pêpetangan opisil, dumugining jam 8 tanggal 26 ingkang pêjah wontên 2142, nandhang tatu 4551. Ugi
ing Ariano, angrawuhi padhusunan-padhusunan tuwin papan ingkang sungil-sungil, badhe nulungi têtiyang ingkang sami kurugan.
Jalaran saking wontêning kasangsaran wau, ministêr babagan arta praja, ngundurakên tumindaking pamupuning paos tumrap têtiyang ing papan kasangsaran.
Avellino 28 Juli (Aneta-Nipa-Reuter). Têtiyang ingkang sami nandhang tatu sampun sami dipun bêktani
utawi kakintunakên dhatêng kulawarganipun ing salaladan Itali. Ingkang dipun lilani ngambah papan kasangsaran, namung tiyang ingkang manggih bêbaya tuwin tiyang ingkang mitulungi.
Lêngganan nomêr 4889 ing Tambak. I. Ingkang angsal lêlahanan punika manawi nglêbêtakên lêngganan 5, namung ambayar 4. II. Dintên Slasa Pon wulan Ruwah 1841 dhawah tanggal 8 Agustus 1911. III. Sêrat kabar ingkang panjênêngan dangonakên mêksa dèrèng angsal katrangan, bokmanawi kalintu namanipun kemawon.
Lêngganan nomêr 2347 ing Kintêlan. Tanggal 21-7 kula nampi pos wisêl saking panjênêngan f 3, wasana kaping 26-7, nampi malih inggih samantên. F 3 ingkang kantun punika tumrap Kajawèn kuwartal I lan II taun 1931. Kauningana.
Lêngganan nomêr 2785 ing Bunut. f 3 sampun katampi. Botên ngabarakên ing ngriki, awit botên gêgayutan kalayan bab sanès-sanès ingkang prêlu. Mindhak ngêbak-êbaki papan, nun.
para sêmadi / nanging sawusing sirna / ingkang para diyu / mêksa prapta tanpa pêgat / anggili lir praptaning kang toya mili / angêlèbi
kalamun wontên aji / kang dahat dibya linangkung / nama Prabu Janaka / prajanira ing Mitili / misuwur yèn kagungan sanjata dibya //
yèku awarni gandhewa / asli saking dewa luwih / kagunganira Hyang Siwah / tumurun pinaringkên mring / lêluhurirèng aji / kongsi
awit sang wiku wus ngira / lamun Sang Rama ngrampungi / lan wus pantês yèn anggarwa / marang putri ing Mitili / dadya aran mêthuki / ciptaning kêkalihipun / baya wus karsèng dewa / mêdhar
jurit / tansah antuk pambagya samarga-marga //
ing mangkya murwèng carita / jatinira Sita Dèwi / dumadi
adhudhuk-dhudhuk siti / arsa mangun papan luhung / môngka bale pamujan / dupi pandhudhuking siti / wusing lêbêt wontên wanodya katingal //
jumêdhul saking bantala / dahat sulistya ing warni / datan wontên kang uninga / mawèh kampitaning
kadhatun / wêkasan sang kusuma / wus tan pae putri aji / myang sri nata ugi dahat ing sihira //
kathah putraning nata / kang samya ngayati kardi / nanging cabar tanpa karya / tan pisan bangkit ngrampungi / nadyan mung ngangkat ugi / tan kuwawi sanggyanipun / têmah mung antuk wirang / mundur palarasan aglis / parandene kang
gagah sarwa prakosa / nanging tan pisan nguwisi / ing wusana pinangguh sarwa sakeca //
Gambar nginggil punika kawontênanipun palabuhan ing Kotabaru, Sumatrah. Tiningalan ing wanci sontên.
Wahyuning Ratu Punika Botên Kenging Ginayuh
Mirid suraosing wêwarah ing nginggil punika, kados para maos sampun botên kêkilapan dhatêng kajêngipun. Dene kajêngipun botên kenging ginayuh, botên kok lajêng tiyang botên kenging anggayuh, inggih kenging kemawon, nanging dumugi lan botênipun, walahu alam.
Jalaran saking wontênipun têtêmbungan ing nginggil punika, mênggahing kawontênanipun nata, ing jagad pundi kemawon, asring wontên lêlampahanipun ingkang elok-elok. Manawi tumrap lêlampahan ingkang katingal adhakan lajêng dados cêcariyosan, inggih babad, dene ingkang botên katingal, inggih namung dados cariyos pagêdhongan kemawon. Têgêsipun cariyos pagêdhongan, punika cariyos ingkang botên kawêdhar wontên ing jawi. Nanging mênggahing pangintên, satunggal-satunggaling nata punika tamtu wontên cêcariyosanipun, ingkang gêgayutan lêlampahan wigatos.
Tumrapipun lêlampahan ingkang cêtha, pinanggihing cêcariyosan tamtu adamêl ebahing pangraos. Murih têrangipun, ing ngriki damêl andharan sawatawis mênggah lêlampahaning para nata ingkang dados cêcariyosan.
1. Rêbatan wahyu karaton, tumrap cêcariyosan Jawi.
Para maos mugi botên cuwa ing panggalih, ing ngriki badhe nyariyosakên cariyos Damarwulan, ingkang salugunipun sampun kêlimrah sangêt, nanging ugi mawi dipun wêwahi wawasan sakêdhik namung mêndhêt saking pangintên-intên.
Mirid ing cariyos, Radèn Damarwulan punika sangêt anggènipun kasakit-sakit, ingatasing putra patih ngantos mèh ical talêring putra patih, kalampahan ngabdi dhatêng kapatihan kemawon inggih dipun sapèlèkakên sangêt, ngantos namung dados pangarit. Tur ingkang dipun suwitani, Kyai Patih Logêndèr punika inggih pamanipun piyambak, ewadene botên pisan-pisan mitulungi, malah ambalêsêkakên pisan, supados Radèn Damarwulan sampun ngantos katingal. Dene wontênipun purun nampèni, bokmanawi namung jalaran saking gêgayutan kapenakan, sampuna gêgayutan tamtu botên purun kanggenan.
Nanging mênggahing Radèn Damarwulan, sanadyan sampun ngrumaosi ing apêsipun, ing pangintên pancèn sampun kadhêdhêran wiji gadhah panjôngka, nanging panjangkanipun dipun saranani wêrit sangêt, mila sanadyan manggiha lêlampahan kados punapa, inggih dipun tampèni kanthi panarimah têrus lair batos. wontênipun Radèn Damarwulan kenging dipun gagapi gadhah cipta kados makatên, tamtunipun sampun mangrêtos dhatêng sulak-sulaking jaman, inggih punika kawontênaning praja, ingkang rumaos kaconggah anggayuh ngarah kanugrahan. Lan malih botên mokal saupami Radèn Damarwulan inggih sampun angsal [ang...]
[...sal] wisiking para linangkung, caranipun sawung wontên ingkang ambotohi, wah mênggahing tatanipun Jawi, Radèn Damarwulan anggènipun nyaranani kanthi kasutapaning sinatriya. Dados mênggahing wahyu, sanadyan taksih geyong-geyong dèrèng kantênan dhawahipun, nanging Radèn Damarwulan sampun kanggenan sarana ingkang mikantuki.
Gêntos Kyai Patih Logêndèr, wantuning patih, tamtunipun mênggahing nalaripun inggih matêng, wah mawi kasampiran panguwaos, tamtu botên kewran nindakakên rekadaya ingkang badhe mikantuki. Dene sêdyanipun botên sanès badhe mikantukakên putranipun kêkalih ingkang nama Radèn Layang Seta lan Layang Kumitir. Manawi kapiridakên saking kamelikan punika, têrang bilih anggènipun kyai patih maeka dhatêng Radèn Damarwulan punika, prêlu badhe mikantukakên putranipun piyambak, mila dipun angkah nyingkirakên ingkang kinintên badhe makèwêdi. Nanging tindakipun kiyai patih ingkang makatên wau, tumrap raos Jawi, lajêng katingal pangambahipun dhatêng lêpat. Dados mênggah sarananing ngarah wahyu, pun wahyu saksat dipun singkirakên têbih.
Dene ingkang dados lesaning pangarah, inggih punika Ratu Ayu, nata kênya ing Majapait. Mila sang nata kaupamèkakên lesan, awit sintên ingkang mêngku panjênênganipun, kajawi nama sampun manggih kabêgjan agêng, wontên kamelikanipun ingkang amêngkoni, sagêd ugi angêmbani ratu utawi jumênêng ratu. Mila sintên ingkang botên nêdya melikakên manawi pancèn kaconggah. Nanging
ingkang kangge mênang kemawon punapanipun. Dilalah, Radèn Damarwulan malah anêrak kalêpatan, wanuh kalihan putrinipun kyai patih nama Dèwi Anjasmara. Sarêng kadênangan lajêng dipun kunjara pisan. Tumrap ingkang botên rêmên dhatêng Radèn Damarwulan tamtu mungêl: Sukur.
Kados punapa kasangsaranipun Radèn Damarwulan, anggènipun ngawula sampun botên angsal manah, lajêng dipun kunjara saking manggih kalêpatan, wah malih ingkang ngunjara mêngsahipun, tamtu lajêng sêg kemawon.
Nanging sayêktosipun kaelokan ingkang dèrèng lair, punika angèl dipun gagapi ing tiyang limrah, sagêdipun namung mastani awon dhatêng Radèn Damarwulan, punapaa sampun anglampahi masuh sarira kados makatên, têka mawi salah damêl barang, inggih kajêngipun dipun raosakên. Mila kalanipun punika Radèn Damarwulan inggih namung nyêkêkrêk wontên ing patikusan.
Mênggah sajatosipun sadaya wau, sarêng sampun sèlèh cariyosipun, sawarnining lêlampahan ingkang pinanggih ing Radèn Damarwulan, têtêp namung dados paraboting andumugèkakên panggayuh.
Urutipun makatên, inggih sampun dilalah punika, nagari Majapait dipun têmpuh ing mêngsah sêkti, Prabu Urubisma, ingkang ugi melikakên narendra putri. Sanadyan lêlampahan punika sayêktosipun sakawit botên gathuk kalihan lêlampahanipun Radèn Damarwulan, nanging ugi dados gathuk. Dene gathukipun wau, sang prabu kênya angsal wangsiting dewa, bilih ingkang sagêd nyirnakakên mêngsah wau tiyang nama Damarwulan, saha sang prabu lajêng dhawuh dhatêng Patih Logêndèr, ngupadosi tiyang wau, mênggah cêthaa, dhawuhipun sang prabu kêncêng sangêt, mawi pangandika: Poma, poma.
Wantunipun tiyang dhêdhasar lêpat, sarêng kyai patih mirêng dhawuh makatên wau malah lajêng matur manawi Damarwulan sampun wontên kapatihan. Sasampunipun matur makatên wau, kaduwungipun kyai patih kados punapa, sampuna nama saru, lambenipun kados dipun wênyêt-wênyêta piyambak, dene têka mungêl kados makatên. Nanging lajêng kadospundi, saupami bubur sampun botên kenging dipun liwêt malih. Cêkakipun kalampahan, Radèn Damarwulan dipun sowanakên sang prabu, saha lajêng kautus ambêdhah Balambangan, nagarinipun Sang Urubisma, kanthi dhawuh mundhut sirahipun Sang Urubisma wau. Lajêng bidhal.
Sapunika pun manah jail muthakil, inggih punika kyai patih, wiwit nindakakên kamuthakilanipun. Putra kêkalih Seta lan Kumitir kadhawuhan nyêgat lampahipun Radèn Damarwulan. Kalampahan radèn kêkalih sagêd ambegal Radèn Damarwulan ingkang wangsul saking Balambangan sampun angsal damêl, ambêkta sirah, Radèn Damarwulan dipun pêjahi. Tamtu kemawon, tiyang satunggal têka dipun kalihi, mêsthi tiwas. Cêkakipun sirah kaaturakên sang prabu, ngakên anggènipun nigas piyambak.
Nanging, wusananipun jêdhul, Radèn Damarwulan jêbul gêsang malih, caranipun jaman kadhoktêran, bokmanawi [bokma...]
[...nawi] Radèn Damarwulan namung schijndood. Cêkakipun ing ngriku lajêng dados gègèr. Dene wêkasanipun sawarnining para cidra kêwêlèh sadaya, malah Dèwi Anjasmara tumut dados prabot ngêlèh-êlèhakên. Dene wêkasanipun, Radèn Damarwulan anggarwa prabu kênya, tur jumênêng nata.
Kados makatên mênggah gawating wahyu karaton, sanadyan dipun araha kanthi rekadaya kados punapa kemawon, manawi botên titis, inggih malèsèd.
Nyambêti andharan bab kawruh padhalangan ing Kajawèn, ôngka 53. Pancènipun ing batos kula ragi rikuh dhatêng para sarjana, dene cumanthaka kula damêl jerengan bab kawruh punika wontên ing udyana ngriki. Botên langkung mugi para nupiksa karsaa paring palimarma, yèn wontên kalintuning andharan kula punika, lan ing panuwun kula mugi lajêng karsa anglêrêsakên saha mêwahi kêkiranganipun. Jêr tuwuhing sêdya kula punika botên pisan-pisan mêdal saking manah dêksura, nanging namung margi saking trêsna, tuwin badhe ngluhurakên warisaning lêluhur Jawi. mila saklangkung panuwun kula dhumatêng panjênênganipun rama rêdhaktur, dene sampun amarêngakên, paring papan ing Kajawèn ngriki.
Mênggah ingkang sampun kawulangakên wontên ing pamulangan Abirandha ing nagari Mataram, tiyang andhalang ringgit wacucal punika sasagêd-sagêd kêdah amumpuni 12 prakawis.
1. Tutuk, sadaya cariyos kêdah ingkang gathuk (sambêt) ngajêng wingkingipun sampun ngantos salisir.
2. Lagu, kêdah sagêd suluk dhatêng punapa mêsthinipun tiyang andhalang.
3. Sabêt, yèn anglampahakên wayang kêdah ingkang trampil.
4. Gêndhing, kêdah ngrêtos dhatêng sadaya gêndhing ingkang kangge jêjêran wayang.
5. Crita, kêdah sagêd cariyos ingkang têrang manut asal-usuling ringgit, tuwin lampahaning ringgit.
6. Tanduk, kêdah sagêd ambedakakên dhatêng suwaraning wayang satunggal-satunggalipun, miturut wandanipun.
7. Cucut, ingkang sagêd anggujêngakên. Nanging lêlucon sampun ngantos anggêpok wangkong, saha ingkang botên anggigoni.
8. Cancut, sampun ngantos kèthèr, samukawis sagêda cekat-cèkêt.
9. Laras, ngênging suwara sagêda rujuk lan ngênging gôngsa.
10. Lathut, ingkang sagêd nyantuni raosing para ningali. Raos bingah tuwin susah. Cêkakipun [Cêkaki...]
[...pun] ingkang sagêd amranani.
11. Sabda, sagêd damêl têtêmbungan ingkang sae, cêkak aos, tuwin mangrêtos dhatêng têmbung Kawi.
12. Saguh, ingkang tumêmên sampun andaleya, utawi sêmbrana. Anggènipun nyolahakên wayang ingkang cocog kalihan wangunipun.
Kajawi 12 bab punika, rèhning kawruh padhalangan punika adhêdhasar kawruh kabatosan, dhalang ugi kêdah sampun lêbda dhatêng bab ngèlmu raos, supados gothak-gathukipun botên tuna-dungkap. Yèn mênggah mulabukanipun, pancèn dhalang punika satunggaling guru, utawi tukang sêsorah, ingkang badhe mêncarakên kawruh, rekanipun warni-warni, murih sagêd anggèndèng dhatêng manahing tiyang kathah.
1. Kêlir.2. Gadêbog.3. Balencong.4. Gôngsa.
Nadyan prabot-prabot punika sadaya ugi nawung pasêmon kawontênaning gêsang. Mila winastan wayang, sajatosipun wêwayanganing gêsang.
1. Wayang, punika gambaripun pôncadriya.2. Kêlir - angên-angên.3. Gadêbog - raga.4. Balencong - pramana (pandulu).5. Dhalang - karsa.6. Ingkang ananggap - Sang Hyang Karsa, inggih gêsang sajati.
Bab punika yèn prêlu ing wingking kemawon kalajêngakên.
Pathokaning andhalang, nglampahakên wayang (ringgit wacucal) punika ingkang dipun
ôntawacana. Inggih punika mocapakên ringgit, mawi dipun rangkèni suluk. Kados ta: lagon, kawin, ada-ada, sapanunggilanipun.
S. Purwawiyata, Wêlèri. K. 3018.
Ambiyantu Volkstelling punika atêgês anrêsnani siti wutah rahipun.
Sèwu sukur sangêt, dene ing sapunika dayaning sêsorah warni-warni ingkang sumêbar saindênging tanah Indhia, dangu-dangu saya adamêl pangrêtosaning tiyang, ingatasing pakaryan cacah jiwa inggih Volkstelling. Bab ingkang kados makatên punika pancèn sampun lêrêsipun, awit, sanadyan prakawis kabêtahan ingkang rèmèh pisan, kados ta: balegriya, wande, kêbonan, patukangan tuwin sanès-sanèsipun, tiyang inggih kêdah nindakakên petangan, prêlu kangge ngintên awon saening pikantukipun, tumrap ingkang sampun kalampahan utawi dèrèng.
Punapa malih tumrapipun Volkstelling, nama prêlu umum, ingkang gêgayutan kalihan kawontênan bingah susahing rakyat sadaya. Tumrapipun tiyang ingkang mangrêtos, tamtu botên badhe nyapèlèkakên.
Saya malih saupami rakyat mangrêtos, bilih namung
nagari kamajêngan, ingkang dipun wastani gadhah kasusilan.
Ingkang makatên punika, tumraping rakyat ingkang tumêmên angudi kawilujênganing Indhia ngriki, tamtu dhangan mitulungi tumindaking damêl para punggawa Volkstelling, suka sawarnining katrangan ingkang dipun kajêngakên kanthi cêtha awijang, ingkang badhe kalêbêtakên ing cathêtan.
Jalaran saking agênging waragad tuwin pakèwêding padamêlan Volkstelling wau, mila tumraping nagari sanès, ingkang kathah namung katindakakên ing dalêm sadasa taun sapisan. Makatên ugi tumrap ing ngriki. Mila inggih badhe kapanggih nyatanipun, bilih pambiyantu ingkang kapratelakakên ing nginggil, tumrapipun Volkstelling, agêng sangêt pikantukipun.
Têtiyang botên prêlu kuwatos suka katrangan satunggal-satunggaling bab ingkang dipun pitakèkakên, awit sadaya wau botên badhe kalimrahakên. Wontênipun ing kantor
ngantos dados gunggungan agêng. Inggih gunggungan agêng wau ingkang badhe dipun limrahakên. Panggunggungipun wiwit saking pêpetangan satunggal-satunggaling dhistrik, ngantos dumugi gunggungan sa-Indhia.
Dados namaning tiyang tuwin pakaryanipun, botên kapratelakakên ing ngriku. Dene ingkang dipun sumêrêpi namung gunggunganipun kemawon, upami bas tukang batu wontên samantên, sudagar wontên samantên tuwin sanès-sanèsipun. Sasampunipun pinanggih gunggunganipun wau, cathêtan tuwin pratelan-pratelan sadaya kenging kabucal utawi karimat têtêp, babarpisan botên kenging kalimrahakên.
Sawarnining katrangan ingkang dipun kajêngakên dening Volkstelling punika ugi atêgês sêsuluh tumrap parentah [pa...]
[...rentah] lan dados sarana kangge ngajêngakên rakyat dhatêng kamajêngan tuwin kawilujêngan. Dados manawi katrangan wau botên sampurna, parentah tamtu botên sagêd nindakakên wajib salêrêsipun, ingkang pinanggihipun andadosakên kapitunan tuwin kamunduraning rakyat. Amila rakyat ing Indhia kêdah sayuk nyambut damêl sêsarêngan, sampun ngantos manggih kapitunan.
Sagêd ugi wontên tiyang ingkang gadhah pangintên, bilih
agêng sangêt pigunanipun, inggih punika kangge nyumêrêpi gunggunging tiyang ênèm, lare-lare, ingkang badhe dipun galih ing parentah, upaminipun ing bab padunungan tuwin sêkolahanipun. Prêlunipun murih gêsangipun ing têmbe wilujêng, sampun ngantos kuciwa wontênipun ing pasrawungan umum.
Lan malih pitakenan ing bab pakaryan, ugi agêng pigunanipun, awit parentah sagêd nguningani saking katrangan wau: ing bab wontêning sawarninipun padamêlan ingkang majêng tuwin botên, ingkang pantês dipun tuntun utawi dipun cêgah. Tuwin sanès-sanèsipun. Wosipun sadaya wau mêngku piguna agêng.
Jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên punika, samôngsa-môngsa Volkstelling katindakakên, môngka wontên tiyang ingkang anjarag suka katrangan botên lêrês, utawi botên purun suka katrangan dhatêng punggawa panacah jiwa wau babarpisan, jalaran saking samar utawi ajrih. Tiyang ingkang kados makatên wau kenging dipun wastani rupak budinipun utawi dosa dhatêng nagari wutah rahipun, botên beda kados pêpindhanipun tiyang sakit, ingkang anyiksa badanipun piyambak, jalaran ngumpêtakên sakitipun, botên katêdahakên ing dhoktêr, môngka dhoktêr wau ingkang badhe anjampèni.
Lan murih budi rupak tuwin kalêpatan wau botên katindakakên, parentah lajêng ngawontênakên pangancam, sintên tiyangipun ingkang gadhah tindak kados makatên ingkang gêgayutan kalihan Volkstelling, dipun gantungi ukuman kunjara dangu-dangunipun kawan wêlas dintên, utawi kadhêndha kathah-kathahipun tigang atus rupiyah.
Minôngka wawasanipun para maos, kauningana: Volkstelling punika tumrap ing nagari-nagari ingkang inggil kasusilanipun, kaanggêp dados kabêtahan ingkang wigatos sangêt, ing ngandhap punika wontên turunan dhawuh saking parentah Egypte (Mêsir), katitimasan kaping 10 Pèbruari 1917, inggih punika nalika parentah nindakakên etangan cacah jiwa ingkang kaping wolunipun, tumindak ing wulan Marêt taun wau, Jawinipun makatên:
Tumindaking pangetung cacah jiwa ing tanah Mêsir kang bakal tumindak ing malêming tanggal 6/7 Marêt, bisa tinêmu bêcik, manawa saperangan gêdhe tuwuh saka kêkarêpan kang suci lan pambiyantuning rakyat kabèh kanthi eklas.
Ing bab nacahake jiwa iku pancèn sawijining papriksan kang waragade akèh bangêt, lan gêdhe bangêt pigunane tumrap Statistiek, kang katindakake dening parentah, lan kang dadi kabutuhan gêdhe tumraping rakyat. Kang iku tumrap sakabèhing
rakyat wis bênêre yèn bab mau dadi kuwajiban lan kabutuhane ingatase pitulungan kang bisa katindakake.
Saupami têtêmbungan: tanah Mêsir tuwin malêming tanggal 6/7 Marêt, ingkang kasêbut ing dhawuh wau dipun santuni: tanah Indhia tuwin tanggal 22 Sèptèmbêr dumugi 7 Oktobêr 1930, dhawuh wau tamtu kenging kapindhakakên kados dhawuhing parentah ing Indhia ngriki.
Mênggahing pandugi botên sok tiyanga sumêrêp punapa ingkang dipun wastani rêmis, awit sasumêrêp kula piyambak sanajan ing pundi-pundi panggenan botên mêsthi wontênipun, kilap punapa pancèn taksih dèrèng sumêrêp utawi mangrêtos bilih rêmis wau kenging katêdha, kilap manawi pancèn botên doyan, mila awis sangêt ingkang purun amilala. Ingkang punika kêpêksa bab wau kula udhokakên ing Kajawèn ngriki, bokmanawi wontên paedahipun.
Rêmis punika kêgolong bêbujêngan toya, awit pamanggènipun ing dhasaring lèpèn, amor kalihan wêdhi, bangsanipun kijing, kêrang, kupang, sapanunggilanipun. Mênggah wujudipun ingkang ngêplêki namung kupang, nanging kaotipun kupang alit-alit (lêmbat) dene rêmis ragi groboh, ingkang agêng nyakêmiri, warnining cangkangipun yèn taksih ênèm jêne, saya agêng saya sêmburat abrit, bilih sampun sêpuh saèstu anggadhahi warni abrit cêmêng. Agêng alit cangkang wau anggadhahi cahya gilap sumorot, wangunipun
Dados gênahipun rêmis punika wungkul, lan kenging ugi kasêbut kêrang kali.
Sasumêrêp kula piyambak ingkang wontên rêmisipun punika namung ing saurutipun lèpèn Brantas, bawah Malang, ingkang limrah kathah wontên tiyang ngalap rêmis, inggih punika salêbêtipun wêwêngkon dhistrik Kêpanjèn. Dene kupang wontên ing bawah Sidaarja. Kalih-kalihipun wau sami kenging kangge panggaotan alit-alitan, utawi namung sambèn kemawon, awit kasade inggih pajêng, sabab yèn kaolah raosipun eca, kangge lawuh nêdha.
Ing nginggil sampun kula aturakên bilih pamanggènipun rêmis punika wontên ing wêdhi, mila sanajan toyaning lèpèn wau agêng, têtiyang taksih sagêd mêndhêti sarana gogo, ngangge pirantos irig, wêdhi-wêdhi ingkang sami kèndêl wontên ing papan lindhuk, punika dipun soroki, lajêng dipun kosèk ngênggèn, dados pun wêdhi sami marojol rêntah ing toya, kantun rêmisipun dipun pêndhêti, makatên awongsal-wangsul ngantos angsal rêmis kathah. Makatên ugi rekanipun tiyang ngupados [ngu...]
[...pados] kupang. Wondene manawi toyaning lèpèn wau surud, ing ngriku asring wontên pasir ngundhuk-undhuk kados gumuk, tarkadhang wontên ing gêgisik, prêlu kanyatakakên dening têtiyang ingkang sami ngupados rêmis utawi kupang, titikanipun gampil sangêt, inggih punika yèn pasitèn pasir wau katingal pating carumplêng mawa bolongan alit-alit, punika nandhakakên yèn wontên rêmis utawi kupangipun, ing ngriku dipun kêruki kawadhahan ing irig lajêng kagembang (kakosèk) kados ing ngajêng, utawi namung dipun sirati mawi toya kemawon, wasana katingal rêmisipun pating pandhikil dipun pêndhêti. Sasampuning angsal kathah nuntên kasade utawi namung prêlu kaolah piyambak.
Mênggah pangolahipun makatên: rêmis wau winadhahan ing pangaron, kasukanan toya (dipun êkum) watawis tigang jam, pamrihipun supados sami mutahakên rêrêgêdipun ingkang wontên ing nglêbêt cangkang, langkung dangu inggih langkung rêsik, mila toyanipun prêlu dipun sontan-santuni, botên beda kados ngrimati kêrang badhe kaolah. Yèn rêmis wau sampun kakumbah rêsik lajêng dipun godhog samatêngipun, cangkang-cangkangipun tamtu lajêng sami mangap, dagingipun kathah ingkang uwal piyambak saking cangkang, warninipun pêthak mêmplak. Dene yèn daging wau taksih kathah ingkang kêlèt dhatêng cangkang, panggodhogipun kêdah katêrusakên ngantos molak-malik, kaudhêg utawi kakêbur inggih kenging, dados enggal coplokipun. Sasampunipun makatên kaêntas, toya kailing, cangkang lan daging kapilah-pilahakên. Yèn wontên satunggal kalih ingkang taksih kêlèt, kêdah dipun cupliki, cangkang kabucal.
Sapunika sampun dados dagingan rêmis ingkang rêsik, lajêng dipun bumboni sakêparêngipun, punapa badhe kabothok, kapelas, kagorèng mawi lisah kalêntik, inggih tansah mathuk kemawon. Namung manawi badhe kagorèng prêlu dipun uyah asêmi langkung rumiyin mawi kunir, lajêng kaêpe supados ragi kêsat, dados botên patos nêdha lisah.
Sawênèh wontên ingkang mungêl bilih ulam rêmis punika gandanipun amis, makatên punika gampil sangêt pambiratipun, inggih punika ing sadèrènging kabumbonan kêdah kakukus rumiyin, pratikêlipun rêmis wau winadhahan ing kobokan panci (êsèng), kadekekan kêthokan kunir, brambang bawang, lajêng katumpangna ing papan pangukusan (kaêdang). Langkung utami malih yèn sadèrèngipun wau kakumbah mawi toya cokak Walandi rumiyin.
Mênggah ulam rêmis punika raosipun kêsêt, botên beda kalihan kijing, kêrang sapanunggilanipun, lowung kangge cagak bêtahing lêlawuhan nêdha. Bab ecaning raos botên prêlu kula aturakên, jêr bakunipun namung dumunung wontên ing bumbu, mila namung gumantung para putri anggènipun ngabên-abêni. Mila lugunipun sok dados idham-idhaman.
Piridan saking sêsorahipun Radèn Adipati Arya Tirtakusuma, bupati Karanganyar, tuwin saking sanès-sanèsipun.
Sêmar: I, i, i, anakku Si Nala Garèng, utawa manèh Si Petruk kiyi têka wis lawas têmên ora ngadhêp-ngadhêp nyang ramane awake si aku iki. Nèk tak aranana: saka akèhe pagaweane nganti ora ana wêktune kanggo sanjan-sinanjan, kaya-kaya kok iya ora mèmpêr, awit kabare, yèn boskupe ganti gambar, Garèng lan Petruk sanyaine pisan, têmtu padha anjêngil nonton. Pancèn iya wis ngono watake wong nom kuwi, nèk lagi mukti lan sênêng, ora eling yèn isih anduwèni wong tuwa, nanging yèn lagi susah sathithik bae, sing diringik-ringiki iya: wong tuwane. Malah jarene wis tau kalakon, wong tuwa ditilgram anake, jarene anake mati, wusanane barêng bapakne enggal-enggal niliki, sing mati kuwi jêbul ... krêtune. Hara, apa kiyi ora mainan jênêngane. Mulane aku kiyi yèn ngrasakake anakku Si Nala Garèng, atiku wis samar bae, sabab lumrahe, wong sing wujude: cilik, mêthikil, kaya ... lo ... Wisanggêni ... kuwi kok Si Nala Garèng. Mrenea anakku bocah bagus.
Garèng: Ora, Ma, anggonmu ngandikakakên Wisanggêni mau, sajake kok rada gugup, aku krungu anggone rama ngandika: cilik..mêthikil ... kaya ..., barêng priksa aku, kok nuli dibanjurake ngandika: Wisanggêni. Aku iya
Sêmar: Lo, lo, têka-têka ora kok banjur angabêkti mênyang ramane, nanging kok malah ngala-ala wong tuwa mêngkono. I, iya pancèn wis salahku dhewe, dhèk biyèn aku ora gêlêm anggugu piwulange para sêpuh, supaya nome anggêdhèkake tapabrata amrih bisa anduwèni anak kang utama, nanging aku malah amburu mênyang kasênêngan lan suka-suka. Rak iya wis mêsthi bae ta yèn wusanane sing dilairake dening nyaiku kuwi dudu anakku, nanging anake kasênênganaku mau. Wis, wis, ing sarèhning sêga wis dadi bubur, ora prêlu diangluhake manèh. Ora, Rèng, kadingarèn têmên kowe têka mrene, mungguh sing dadi karêpmu apa.
Garèng: Anggonku sowan ana ing ngrêsamu kuwi, Ma, sabênêre aku arêp nyuwun rêmbuk karo panjênêngane rama ing bab pênting bangêt, sing wis tak takokake nyang putramu Si Petruk, nanging durung nganti tutug, kêburu Petruk banjur
pêtung, mung ditakoni sathithik bae, wis banjur arêp narik bayaran, mungguh sing arêp tak rêmbug karo panjênêngane rama kuwi, sabênêre ing bab imigrasi. Jalaran saka andharane putramu Si Petruk, aku saiki iya rujuk bangêt, yèn ing tanah Jawa kene kudu dianakake imigrasi, mung sabab sing tansah isih dadi unêg-unêging rêmpêlaku, yaiku: pindhahane wong-wong tanah Jawa nyang sabrang, kuwi apa andadèkake kauntungan apa andadèkake kapitunan tumrap: a. Wong-wong sing tanahe bakal digroki. b. Wong-wong tanah Jawa umume.
Sêmar: Wèh, nganti ngêdhêg-êdhêgi ati, dak arani arêp nakokake ing bab ngèlmu kasampurnan. Nèk mung takon ing bab-bab kang gêgandhengan karo imigrasi bae, aku ora bakal wêgah, awit anggonku sêkolah têlung taun lawase, saka pandongamu iya wis olèh dhêklomah: klakuan bêcik.
Garèng: We, hla, wong tuwa ora urus têmênan, ambok ya ngandika bae yèn wis jumênêng dadi kuli kontrak lawase têlung taun, lan sajêroning têlung taun
tumrape wong-wong ing tanah sabrang, dadi wong-wong sing nagarane bakal digroki mau, anane wong-wong Jawa padha pindhah mrono kuwi iya ana rugine, nanging bathine iya akèh bangêt. Dene têrange mangkene: Kang kapisan, jalaran saka akèhe kaum buruh sing padha nêba mrono, wis mêsthi ta yèn dhuwit buruhan banjur suda, kaya ta: upama maune wong buruh kuwi sadinane dibayar f 0.75, nanging jalaran saka akèhe wong sing padha golèk buruhan, banjur mung dibayar f 0.50, lo, kang mêngkono kuwi rak agawe rugining wong-wong asêli.
Garèng: Nèk kaya ngono kuwi rak wis lumrah, Ma, dhèk biyèn kuwi bocah wêton H.I.S. yèn nyambut gawe nyang guprêmèn, blanjane iya banjur mak klêthêk f 60.- bae. Nanging ing jaman saiki bocah wêton Mulo kêrêp bangêt diênyang f 25.- utawa f 30.- iki sababe ora liya, iya jalaran saka akèhe bocah-bocah sing padha butuh nyang pagawean mau, dadi bab unduring bayaran, kuwi sabênêre aku ora gumun. Sing tak gumuni ing jaman saiki kiyi, ingatase drajat têka sok bisa mudhun, kaya ta: drajat sing biyèn kudu disêbut: tuwan, utawa: mênir, bakale jare narima arêp disêbut: mas bèi bae, yaiku drajat: klèrêk lan komis. Apa iki sabab saikine akèh: dèn bèi dèn bèine.
Sêmar: Lo, lo, lo, kok banjur seje sing dirêmbug mêngkono. Karo manèh ing bab bakal owahe pangkat, klèrêk lan komis, kuwi rak lagi ana ing rancangan bae, dadi durung ana kamêsthiane, mulane kene ora prêlu kok banjur mèlu cawe-cawe mêngkono. Luwih bêcik padha ambanjurake kang andadèkake rugine wong-wong asêli dhisik. Ing ngarêp wis tak andharake yèn wong-wonge asêli padha olèh karugian, jalaran saka sudaning dhuwit buruhan mau. Kang mangkono mau pancèn iya wis kanyatan têmênan, yaiku ana ing koloni coban-coban ing Lampung, ing kono ana mangsane wong-wong kontrakan kêna nyambut gawe kayadene kuli preman ana ing kabudidayan-kabudidayan sacêdhake kono. Jalaran saka akèhe sing padha butuh nyang pagawean, anjalari dhuwit buruhan ing kabudidayan-kabudidayan mau, suda bangêt. Dadi wong-wong konone iya padha karugian bangêt. Nanging kosokbaline, wong-wonge asêli iya bisa olèh kauntungan gêdhe. Bab kiyi liya dina bae tak caritani.
Gambar ing nginggil punika sêsawangan ing sacêlakipun rêdi Toraja, Sêlèbês Kidul.
Règênsêkapsê rad ing Malang anyondhongi usulipun College van Gecommiteerden, supados ing kitha Malang dipun êdêgi museum barang-barang Indhu tuwin kawêkêlan ing jaman kina. Manawi kalampahan ngadêg, pigunanipun badhe nyêgah wêdaling barang-barang kina ingkang mêngku kawruh linangkung, ingkang tumindakipun kanthi lampah kados colongan, tur namung dipun sapèlèkakên kemawon.
Sakawit badhe nglêmpakakên barang-barang kina ingkang sumêbar dhatêng pundi-pundi, ingkang migunani agêng ingatasing kawruh tuwin kasusilan, lajêng badhe dipun rimat wontên ing panggenan ingkang santosa. Ing bab punika ing pangintên badhe angsal pambiyantu nyêkapi saking Oudheidkundige dienst ing Wèltêprèdhên. Tuwin sampun wontên priyantun partikêlir sawatawis badhe masrahakên barang-barangipun kina.
Kawontênanipun tiyang ingkang minggah kaji dhatêng Mêkah saking Indhia ing taun punika wontên 29.000, samantên wau ingkang sampun wangsul 26.900. dados taksih kirang 2100, pêpetangan ingkang dèrèng wangsul wau wontên sawatawis ingkang taksih naun wontên Mêkah, sanèsipun sami ngajal. Wontênipun tiyang ingkang tiwas wau, tinimbang taun ingkang sampun, kapetang suda, sudanipun wau jalaran saking rêrigênipun nata ing Mêkah, Raja Ibnu Saod, nyadhiyani toya ngombe langkung sae.
Paduka Tuwan L.H.W. van Sandiek, gupêrnur Sumatra Wetan, ingkang sapunika pêrlop dhatêng nagari Walandi, kawisudha jumênêng warga rad Indhia. Ing wulan punika badhe wangsul saking nagari Walandi.
Kala tanggal 26 wulan Juli, aktê ing bab anggèning badhe ngajêngakên panuntun P.N.I. sakawan dhatêng pangadilan sampun kasumêrêpakên dhatêng para dakwa, ingkang taksih wontên salêbêtipun tahanan. Dintên pamariksanipun ing ngarsa pangadilan landrad ing Bandhung dèrèng katêtêpakên, nanging kintên-kintên botên badhe katindakakên ing sadèrèngipun tanggal 18 wulan punika. Para panuntun P.N.I. Ir. Sukarna, Tuwan Gathot Mangkupraja, Maskun, tuwin Supriyadinata, sami kadakwa: 1. ing têngahaning taun 1929 wontên ing Bandhung tuwin sanès panggenan ing Priyangan têngah, Jawi Têngah, nuntun tuwin sêsorah wontên ing parêpatan, ing kursus-kursus tutupan, tuwin ing parêpatan propagandhah, ugi jalaran nindakakên caraning nênuntun tuwin ngajêngakên tindak ingatasing P.N.I. ingkang sanadyan kawontênanipun beda sakêdhik, nanging ugi gadhah kajêng damêl orêg-orêgan kanthi sêsidhêman kados P.K.I. kados ingkang pinanggih ing wêkasaning taun 1926 tuwin wiwitaning taun 1927.
Pasar Rêbo, Batawi, wontên pèl pulisi lumampah ing wanci dalu kêpêthukan tiyang sêpuh budhêg tuwin wuta, tiyang wau anggènipun lumampah kapurih minggir, nanging kèndêl kemawon, jalaran saking botên mirêng, lajêng dipun gêblèg ing pêdhang dening pulisi, ngantos nandhang tatu. Tiyang ingkang dipun gêbag lajêng alok-alok culik. Têtiyang pakampungan ingkang mirêng lajêng sami mêdal ambêkta gêgaman, ngintên manawi pulisi wau culikipun. Rahayu sadaya sami kandhêg dening nyumêrêpi panganggening pulisi. Punika kenging kangge pêpèngêt, bilih gugoning tiyang sok adamêl bêbaya, sampun sêmbrana, nêrusi kados andharan ing Kajawèn nomêr 62.
Para têtiyang ing pulo Sêribu sanadyan panggêsanganipun dèrèng nama nyêkapi, nanging gadhah pangupajiwa baku, inggih punika sarana anggènipun misaya ulam. Nanging sapunika sarêng wontên panggaotan misaya ulam bôngsa Jêpan, pangupajiwanipun têtiyang ing ngriku mèh tanpa damêl, amargi tindaking bôngsa Jêpan anggèning masang jaring wontên sacêlaking karang, ingkang padatanipun dipun wisaya têtiyang ing ngriku, lan malih andadosakên kêsiting ulam sanès-sanèsipun.
praja, mratelakakên para priyantun pribumi ingkang kakintunakên dhatêng Batawi badhe sinau ing Bestuursschool, supados sami ngêsahi sambutanipun rumiyin ing panggenanipun lami. Sampun ngantos salêbêtipun sinau wontên ing Batawi tansah manah dhatêng sambutanipun. Lan malih priyantun ingkang badhe sinau dhatêng Batawi wau ing sadèrèngipun sampun tampi êmpingan balônja saking nagari, ingkang kenging kangge ngêsahi sambutanipun. Lan ugi botên prêlu ambêkta oto utawi pit montor nagari, awit salaminipun sinau botên angsal waragad saking nagari, tuwin wontênipun ing Batawi tumpakan motor punika paosipun langkung awrat.
Lulus kandhidhat dhoktoral iksamên bagean kapisan, Radèn Sudarsana, Sudarna tuwin Radèn
Papan parimatan gambaring para gupêrnur jendral.
Kawartosakên bilih Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral amarêngakên dhatêng sawarnining tiyang malêbêt dhatêng papan parimatan gambaripun para gupêrnur jendral ing Rijswijk 16. Kengingipun malêbêt ing ngriku sasampunipun nyuwun palilah dhatêng opsihtêr pura namung lêlahanan, ing sabên dintên Rêbo wiwitan tuwin kaping tiga ing sabên wulan, wiwit jam sanga dumugi jam kalih wêlas siyang.
Karasi 28 Juli (Aneta-Nipa-Radio). Bêbaya bêna ing sanginggilipun Sindh saya agêng, anguwatosakên Shikarpoor. Wontên tiyang 15.000 botên gadhah griya, saha sampun dipun bêktani
Sukkur, dhusun ingkang kêlêban langkung 100. Dhatênging toya ing Sikarpur saking sisih lèr tuwin
Bombai 29 Juli (Aneta-Nipa-Radio). Minôngka wangsulaning pawartos-pawartos ingkang tumular dhatêng pundi-pundi, ing bab bibar
Pèiping 30 Juni (Aneta-Nipa). Wontên pawartos, bilih sawarnining kantor parentah tuwin bandhanipun têtiyang ngamônca ing kitha wau sami dipun bêsmi tuwin dipun risak, kajawi kantor pos tuwin griya sakit yale. Têtiyang golongan abrit nyabrang dhatêng pulo panggenaning kongsul ngamônca, badhe ambêsmi griyanipun, nanging botên wontên pawartosipun malih. Kitha wau pinanggih kathah kêbêsmèn tuwin koyok, toko-toko dipun bêsmi. Kakintên kathah tiyang tiwas, sadhèrèkipun gupêrnur tuwin pangagêng sanès-sanèsipun kakêthok gulunipun. Golongan komunis ngoyak kêkantunaning wadya parentah ingkang mundur mangilèn. Têtiyang ing Sangsa cacah 10.000 nyingkir saking kitha wau.
Tindakipun golongan komunis ing Sangsa têgêl sangêt.
Syanghai 30 Juli (Aneta-Reuter). Bôndha ingkang dipun risak dening golongan komunis wontên rêrêgèn 5 yuta ponsêtèrling, lan ugi taksih ngrisak gêdhong pamulangan luhur, kantor-kantor tuwin sanès-sanèsipun.
Wontên golongan komunis wolung èwu, ngoyok barangipun bôngsa ngamônca tuwin parentah Tiongkok, kathah anggènipun mêmêjahi tiyang sugih-sugih, lan ugi kathah anggènipun nyêpêngi tiyang-tiyang prêlu pados têbusan.
Punapaa dene namung maringi f 1.- lêrêsipun f 1.50, Kajawèn ngajêng-ajêng jangkêpipun.
Lêngganan nomêr 2946 ing Susukan (Klampok), pos wisêl f 1.50 sampun kula tampi. Apsèndêr kasêbut: R. Radjab, nanging ngalamat ingkang sampun: R. Wirjadibrata, punapa kêdah kaewahan.
Lêngganan nomêr 763 ing Sala. Mila inggih makatên sayoginipun. Dados botên adamêl ruwêding administrasi. Kenging, kenging.
Lêngganan nomêr 3540 ing Banaran. Kajawèn tansah ajêg kakintun. Nomêr pintên ingkang dèrèng katampi.
Lêngganan nomêr 3373 ing Trate. Nomêr pintên ingkang botên katampi.
Lêngganan nomêr 3204 ing Madiun. Bab sajarah para nata Jawi, panjênêngan sagêd mundhut buku Arjuna Sasrabahu Serie No. 889 wêdalan Bale Pustaka, rêgi f 40.-, nanging sajarah nata wau namung dumugi Sinuhun Pakubuwana VIII.
Redhaksi Kajawèn sampun tampi buku Etang Theorie saking Boekhandel S.M. Diwarna ing Kuthagêdhe, satunggal iji, karanganipun Radèn Dijasupraba, buku wau prêlu kangge iksamên pungkasan ing pamulangan normal.
alon ngandika / dhuh putraningsun wong sigit / sira iku tuhu kêkasihing dewa //
ingsun dahat anarima / baya sira wus pinasthi / kang
adarbe / kang pusaka gandhewa linuwih / wus pinênthang dening / risang Rama rampung //
têmah antuk gêganjaran aji / Sang Rama ing mêngko /
sri narendra kaparêng ing galih / nuli arsa rawoh / mring Mitila mênggah kaparênge / arsa paring pangèstu putra ji / Risang Rama tuwin / Sang Laksmana luhung //
nulya budhal kanthi putra kalih / miwah wadya katong / tan
uning / enggal-enggal miyos / umapag mring tamunira age / nulya tundhuk samya atrap taklim / ing wusana kerid / umanjing
Ayodya nuli / angandika ririh / lan linut ing guyu //
kula dahat nuwun yayi aji / dene kapanujon / yèn pun Rama kaparêngkên mangke / manakawan wontên ngarsa aji / kula mung mêmuji / ing lêstantunipun //
Sri Janaka andhingkluk ngèsêmi / dyan ngandika alon / kang makatên baya wus
dènira dahat sih / Rama lan rinipun //
putri nata kang pinilih / antuk lan sang anom / nênggih Dèwi Ormilah wastane / tuhu putri pinunjul ing
wus adangu dènnya samya nganti / mring priya kang rawoh / datan kêndhat pasang padupane / ingobaran sarwa wangi-wangi / anggônda
Mulud, Taun Jimawal 1861, 9 Agustus 1930, Taun V
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50 bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika gambar kewan ingkang dipun wastani sebrah, ingkang taksih wanan ing tanah Aprikah, nuju sami ngombe.
Ing wêkdal punika para maos Kajawèn ngawuningani pawartos ing bab lindhu agêng ing tanah Itali, kados ingkang kawrat ing pêthikan sêrat kabar. Pawartos wau mratelakakên agênging kasangsaran, kados ing ngriki prêlu ambabadakên sakêdhik ing bab kawontênan wau.
Ing laladan tanah Itali sisih kidul punika kathah rêdinipun latu, punika anjalari ing ngriku kêrêp wontên rêdi anjêblos.
Miturut babad, lindhu agêng ingkang kina piyambak ingkang pinanggih ing ngriku, kala ing taun 79 sadèrèngipun petangan Masèhi. Ing kala lindhu mawi dipun sarêngi panjêblosing rêdi Vesuvius, ingkang agêng sangêt, walaharipun ngantos angêlèbi kitha agêng kalih. Sasampunipun punika, rêdi wau kintên-kintên ngantos 1500 taun botên adamêl bêbaya malih, nanging sarêng ing taun 1631 rêdi Vesuvius ugi anjêblos malih, ngantos adamêl pêpêjah 18000 jiwa.
Wujuding kawahipun rêdi Vesuvius ing wêkdal punika.
Sanadyan sampun têtela papan sakanankeringipun ngriku punika kalanipun wontên bêbaya kados makatên, tamtu karisakan sangêt, ewadene têtiyang ingkang manggèn ing ngriku inggih taksih kemawon, saha dangu-dangu inggih dados rêja malih. Bab makatên wau kados botên kenging dipun paibên, awit tiyang ingkang sampun nama katrêm, punapadene angèngêti nagari wutah rahipun, punika sanadyan tuwuha bêbaya kados punapa, inggih botên badhe tega nilar, ing nalika wontên [wontê...]
[...n] bêbaya wau namung dipun anggêp kapanujon kemawon.
Mirid kawontênaning bêbaya ingkang ngantos ngurug kitha agêng kêkalih, punika nama bêbaya ingkang anggêgirisi yêktos. Saupami kapetanga, pintên mênggah gênging kapitunan ingkang pinanggih ing ngriku.
Kacariyos kitha-kitha ingkang kurugan wau, lami-lami wontên ingkang dipun dhudhuk, kathah griya-griya ingkang taksih wêtah wêwangunanipun. Kawontênan ingkang pinanggih ing ngriku punika adamêl ngêrêsing manah, awit lajêng sagêd nênangi dhatêng raos ingkang angalangut.
Amangsuli ing bab wontêning bêbaya ingkang pinanggih ing sapunika, têlênging lindhu pinanggih wontên ing kitha Vesciano têbihipun wontên 36 k.m. saking Napels. Kapitunan ingkang pinanggih jalaran saking lindhu wau wontên 2.000.000.000 lirê (1 lirê wau ing môngsa punika ajinipun 13 sèn).
Ing sapunika parentah Itali sawêg ibut anindakakên pitulungan wontên ing papan kasangsaran.
Wahyu karaton ingkang tansah dipun arah ing tiyang kathah, tumrap cêcariyosan ing nagari Turki.
Ing Kajawèn nomêr 63 perangan Raos Jawi, amratelakakên bab wahyu karaton tumrap Radèn Damarwulan, sapunika dipun sambêti ing bab wahyu karaton tumraping praja Turki, nanging lajêng kagolong dhatêng perangan wawasan nagari mônca.
Mirid cêcariyosan kina, botên wontên karajan ingkang ruwêd tatananipun ingatasing ratu ingkang kados nagari Turki, bêbasanipun ing salêbêting karaton namung kêbak isi wêwados. Dene ingkang dipun wastani wêwados wau, botên sanès inggih bab angarah wahyu karaton. Saking kathahipun ingkang ngarah wau, tuwuhing tindak paracidra tansah pinanggih wontên ing para pangeran, wontên sang nata piyambak, wontên ing kangjêng ratu ibu, wontên ing ulu-uluning agami ingkang dipun wastani Sèh Ol Islam, tuwin wontên ing prayagung ingkang mêngku panguwaos agêng. Dene têranging satunggal-satunggalipun makatên:
Tumraping para pangeran, punika tansah sujana-sinujanan. Wontênipun makatên, awit caranipun ing praja Turki, pangeran ingkang winênangakên gumantos nata punika pangeran ingkang sêpuh piyambak, botên ngangkat pangeran putraning nata ingkang jumênêng.
Jalaran saking wontênipun cara ingkang kados makatên punika, tansah nuwuhakên raos botên sakeca. Tumrap pangeran ingkang sêpuh, botên kêndhat tansah manggih rubeda, lêpatipun dipun cidra cara kasaran, inggih dipun cidra sarana dipun lêbêti dhêdhaharan ingkang mawa wisa, botên kirang ingkang anêmahi tiwas. Dene patrapipun anglêbêtakên dhêdhaharan wau kanthi tindak ingkang rêmit sangêt. [sa...]
[...ngêt.] Tindak kados makatên punika wontên ingkang cara nyraya dhatêng juru madharan, juru ngladosi, tuwin sanès-sanèsipun, tur kanthi tindak wêgig. Mila tumraping pangeran ingkang sêpuh, limrahipun lajêng dêdalêm prasasat wontên pakunjaran, saking mrayitnani sarira piyambak, sampun ngantos kenging kacidra ing mêngsah.
Tumraping panjênêngan nata, sugêngipun bêbasan ancik-ancik wontên sapucuking ri, awit prasasat mêmêngsahan dhatêng sadaya ingkang nêdya melikakên dhatêng karaton. Inggih sampun rambah-rambah wontên nata ingkang nêmahi tiwas, sarana tindak cidra alus. Mila kosokwangsulipun ingkang jumênêng sultan, inggih tansah nindakakên wasesa, pangastanipun dhatêng para pangeran inggih kêncêng sangêt.
Saking kaprayitnaning nata, pangrêksaning sarira ngantos adamêl gawok, inggih punika patraping dhahar katindakakên satiti sangêt. Malah wontên sawênèhing nata ingkang patrapipun makatên:
Abdi juru madharan, ing kalanipun olah-olah dipun jagi ing ajidan dalêm nata, manawi sampun matêng lajêng dipun pariksa ing dhoktêr, saha lajêng dipun wadhahi ing wadhah tutup dipun lak mawi cap. Sasampunipun lumados wontên ing ngarsa nata, lajêng dipun bikak sang nata piyambak mawi dipun titi. Sasampunipun makatên, lajêng dhawuh dhatêng ajidan dalêm, kadhawuhan ngicipi. Manawi kaantawisakên wilujêng, lajêng mêndhêt dhêdhaharan wau kaparingakên kucing. Manawi kucing wau wilujêng, sawêg kaparêng dhahar.
Nanging inggih sintên tiyangipun ingkang botên melik jumênêng nata, awit mênggahing Nata Turki, sugêngipun namung sênêng-sênêng, kadhatonipun prasasat suwarga, ampilipun kathah mawi sangêt, tur ayu-ayu. Yèn ta kuwaosa, sintên ingkang jumênêng nata ing Turki, tamtu lumuh tinimbalan dhatêng pangayunaning Hyang Maha Agung.
Tumrap kangjêng ratu ibu, punika ing pangangkah inggih namung badhe mrênahakên putra, supados ing têmbe
sagêd sumilih kaprabon. Dene kaprayitnan tuwin tumanduking para cidra inggih botên beda kalihan sanès-sanèsipun. Dados sanadyan putri, tumindaking akal budi inggih botên
Tumrap ulu-uluning agami, pancènipun botên kenging dipun wastani amelikakên wahyuning karaton, nanging mênggah nyatanipun malah angungkuli, awit mênggah ulu-uluning agami, gadhah panguwaos sanginggiling ratu, inggih punika sawarnining prêluning praja, manawi dèrèng dipun condhongi dening ulu-uluning agami, inggih saèstu wuk, makatên ugi mênggahing jumênêng nata, inggih kêlampahan sande manawi ulu-uluning agami botên nayogyani.
Sarèhning kados makatên panguwaosipun, mila inggih tansah gêgayutan kalihan para sanès, ingkang wosipun magêpokan kalihan karaton, tumraping ulu-uluning agami, tindak-tandukipun dhatêng para pangeran prasasat nole. Kosokwangsulipun para pangeran, asihipun dhatêng ulu-uluning agami kamoran ering.
Tumraping para agung ingkang mêngku panguwaos, punika ugi kenging dipun wastani mokal yèn ta melikna dhatêng wahyu karaton, nanging nyatanipun inggih tansah tumindak ing damêl, ingkang murih saya agêng panguwaosipun, tuwin tansah pados incon kalihan pangeran tuwin para agêng sanèsipun.
Mênggahing dayanipun para agung wau, malah agêngipun kapara ngungkuli sanès-sanèsipun, awit mênang jêmbar ing wawasan, dalah dhatêng sanès praja pisan ugi sagêd angêmori.
Jalaran saking wontêning lêlampahan ingkang kados makatên wau, tumrapipun praja Turki ing jaman kina, lampahing têlik sandi upaya tansah malêbêt mrika-mriki, ingkang tuwuhipun saking golongan sadaya wau, botên kirang têlik kapranggul sami têlik ingkang nuju sami nawung lampah wigatos, wêkasan dados pasulayan, anjalari kawiyaking wêwados.
Ingkang makatên punika têtela bilih wahyuning karaton katingal tansah dipun arah ing tiyang kathah, mila wontênipun inggih tansah nuwuhakên [nuwuhakê...]
[...n] gègèr ing salêbêtipun sêngkêran, têgêsipun namung gègèr wontên ing prajanipun piyambak, ingkang ugi dipun tindakakên dening têtiyangipun ing ngriku piyambak.
Mênggah ingatasing nurbuwating karaton, kadospundi anggènipun sumèlèh têntrêm, manawi tansah kangge rêrêbatan kados makatên kemawon. Dangu-dangu tindak makatên wau inggih mêndha, awit wawasaning para nata ingkang sampun ngambah abat wêkasan sampun saya jêmbar, sagêd nguningani kamajênganing tôngga tapalih.
Nanging kawontênaning jagad Turki kados sampun nyarêngi kalamangsanipun, kêdah santun gagrag, awit sabotên-botênanipun, tabêting tata kina inggih tansah tuwuh kemawon, lan wontêning tata ingkang kina wau tumrapipun wontên ing môngsa punika kenging dipun wastani sampun botên anjaman. Wêkasan katêmahan yêktos, praja Turki lajêng jugar tanpa nata, gêntos kawisesa dening panuntuning kamajêngan, ingkang misuwur ing jagad, Sang Kemal Pasah, inggih punika satunggiling panuntun ingkang ngewahi tatacara, nindakakên kamajêngan tuwin sanès-sanèsipun. Cêkakipun praja Turki lajêng malik sanalika, dados praja linangkung.
Mirid andharan ingkang kapratelakakên ing nginggil, mèmpêr bilih pamênang ingatasing panguwaos agêng, dhawah wontên ing perangan ingkang wêkasan, inggih punika golonganing para agung ingkang mêngku panguwaos.
Samantên mênggah gawating anggayuh wahyu agung.
Pasowanan jawi dumugi lurugan. Mawi prampogan utawi botên, miturut lampahanipun.
Sasampunipun punika tumuntên jêjêr kaping kalih, lajêng jêjêr kaping tiga, punika kêdah sadèrèngipun gara-gara, antawisipun dumugi jam 11.
Sabibaripun gara-gara, jêjêr ingkang kaping sakawan, lajêng jêjêr begal. Wontên ugi ingkang botên mawi jêjêr, mila botên kapetang jêjêran, lajêng jêjêr kaping gangsal, kaping nêm, kaping pitu. Punika sampun dumugi antawisipun jam 5 bangun enjing, dumugi jam 6 tutup kayon.
Ingkang sapisan dipun wastani: prang alit,
Ingkang kaping kalih dipun wastani: pêrang sêkar, utawi: sampak gagal, dhawah bibar jêjêr ingkang kaping tiga. Patrapipun papêrangan botên wontên pêpêjah.
Karampunganipun lajêng oncat salah satunggal, utawi mrucut.
Ingkang kaping tiganipun dipun wastani: pêrang begal, kêdah sasampunipun bibar gara-gara, dhawah bibar jêjêr kaping sakawan. Patrapipun pêpêrangan sampun wontên pêpêjah, ingkang ambegal kawon. Pungkasanipun ingkang kabegal anglajêngakên lampah.
Ingkang kaping sakawan dipun wastani: pêrang tanggung, utawi: sampak sanga, dhawah bibar jêjêr ingkang kaping gangsal. Patraping pêpêrangan sampun wontên pêpêjah, utawi oncat, karampunganipun dados nalaring lêlampahan.
Ingkang kaping gangsal dipun wastani: pêrang agêng, utawi:
Wontên sampakan ingkang botên kalêbêt petang, kados ta: prang ampyak (prang rêmpak) dhawah bibar pasowanan jawi, mila botên kapetang, sabab dèrèng mêsthi, namung miturut lampahaning ringgit.
Prang tanggung asring kaping kalih, ugi miturut lampahanipun, namung bakunipun kêdah kaping gangsal, jalaran punika ugi mêngku pikajêngan.
Gara-gara punika namung sapisan, dhawah bibar jêjêran ingkang kaping tiga, têngah-têngahaning lampahan. Ing ngriku wêdalipun prêpating Pandhawa: Lurah Sêmar, lan anakipun: Nala Garèng, Petruk lan Bagong.
Tayungan punika têtêngêr pungkasaning lampahan, bibar prang galong, punika ugi namung sapisan. Ing ngriku anjogèdakên pamungkasing yuda, ingkang tinanggênah ngundurakên parangmuka, ingkang kathah milih bangsaning bayu, kados ta: Wêrkudara, utawi Anoman, sagêd ugi Bathara Bayu. Tayungan punika ugi mêngku pikajêngan.
Tutup kayon punika tutuping cariyos ingkang dipun lampahakên, dhawah bingarbibar. tayungan. Punika ugi namung sapisan. Ing ngriku kalêmpakaning para ratu lan para satriya, para kadang lan para wadya, ingkang mêntas unggul ing yuda. Sami ngrêmbag kawontênaning lêlampahan ingkang sampun. Mênawi sampun rampung ingkang karêmbag, lajêng dipun tutup kayon, mila dipun wastani: tutup kayon, manawi dipun barung gôngsa gêndhing Gonjanganèm, lajêng ladrang Manis mawi golèk. Punika kêdah mawi, sabab inggih mêngku pikajêngan.
Bab carita, kasêbut ing nginggil, tuwin lampahaning ringgit, wontên ngriki botên prêlu kaandharakên, jalaran ing sêrat-sêrat wêdalan Bale Pustaka sampun kathah ingkang ngêwrat bab punika. Dene bab pocapan, kados prêlu ing wingking kapratelakakên sawatawis, kapêndhêt ingkang prêlu-prêlu kemawon. Badhe kasambêtan.
Pratikêlipun Malitur Gandhèngipun Kalihan Pangirit.
Nitik saking nami tuwin abên-abênanipun, plitur punika têrang asli pamanggihipun tiyang bôngsa Eropah, nanging tumrap ing tanah Jawi ngriki kanggenipun sampun limrah kasumêrêpan, ngantos tiyang ingkang têbih kitha pisan, tiyang dhusun-dhusun, ugi sampun sawatawis kathah ingkang ambêtahakên, inggih punika kangge mulas barang dandosan kados ta: meja, kursi, lêmari sapanunggilanipun, pakangsalipun dados katingal sae, sumêblak, gilap lan sanès-sanèsipun. Awit saking punika bilih badhe riyadi, gadhah damêlan sapanunggilanipun, supados dandosanipun katingal mubyar. Asring mrêlokakên dipun plitur, nanging kathah-kathahipun pêpulasipun namung dipun tumpangakên kemawon, dandosan wau ing sawatawis dintên pancèn inggih lajêng katingal sae, nanging garapan makatên punika groboh, botên awèt, botên sagêd tuwuk anggènipun nyawang, sabab ing sawatawis dintên kemawon sampun pulih asal, dados ragi kapitunan. Rèhning kathah-kathahipun botên sagêd nandangi piyambak, dados lajêng kengkenan dhatêng tukang plitur idêran, sampun têmtu kemawon kirang sae garapanipun, tiyang trimah bêrahan sakêdhik. Ingkang nyênêngakên punika inggih garapanipun tukang mèbêl, nanging wragadipun ragi kathah, dados dhawah awis. Punapa wontên rekanipun sanès ingkang mirah nanging sagêd nyênêngakên manah. Wontên malih, inggih punika namung abôndha purun uthak-uthik piyambak lan nyumêrêpi wados-wadosipun panggarap. Ing ngandhap badhe kula criyosakên ambokmanawi wontên ingkang krêsa anggatosakên, manpangatipun wontên, langkung-langkung tumrap ingkang kirang ombèr, wêdaling arta sagêd irit, punika wigatos tumrap tiyang nyêpêng balegriya.
Mênggah ngrimat dandosan makatên ingkang prêlu katindakakên lampah rêsikan, utaminipun sampun ngantos kalingga nata anggènipun ngrimat pulas-pulasipun, punika ihtiyaripun namung mangsuli kêdah kapulas malih. Yèn dipun têtêpi pranatanipun barang dandosanipun têmtu mindêng katingal ngrêsêpakên wêwah-wêwah awèt, punika harak ugi nama kauntungan. Kupiyanipun sampun cêtha, barang dandosanipun bôngsa Walandi, ajêg katingal sae lan awèt, punika sarananipun botên sanès kados kacriyos ing ngajêng, inggih punika saking nindakakên lampah rêsikan wau. Pramila pangandikanipun tiyang sêpuh: kang ngawètake mubarang saka tindak sukci, punika sabrebetan inggih tumônja dhatêng kawajiban ingkang kula criyosakên wau. Mênggah mathisipun bêbasan wau têmtunipun botên kados ingkang kacriyos, nanging inggih kenging kapirid sawatawis.
Cêkaking rêmbag, garapan malitur ingkang nrimah katumpangakên pamulasipun botên sae, môngka lampah sanèsipun ingkang sakintên botên [botê...]
[...n] dados mêsguling manah wontên tur botên patos ngrêkaos, harak inggih wajib dipun udi, trimah-trimah kangge lampah, makatên wau tumrap ingkang kirang ombèr, ingkang sampun wontên ingkang kacêkapan sampun botên kula rêmbag, ewadene ingatasipun ngudi kasagêdan saking pamanggih kula botên wontên awonipun, bêbasan dipun kandhut botên mêndhokol, dipun sukak-sukakakên tiyang botên badhe kasatan, dados yèn kalamangsanipun prêlu, wontên tiyang nêdha sêsêrêpan, yèn kêrsa nêrang-nêrangakên harak manjing dana pitulung ugi. Badhe kasambêtan.
Ing andharan bab rêmis, kula sampun ngrêmbag bab kupang sawatawis, nanging bokmanawi kirang cêtha, mila prêlu kula sambêti malih, bokbilih ugi mungguh kangge wêwahing sêsêrêpan sapele, têrangipun makatên:
Tumraping tanah pasisiran bawah Sidaarja, wontênipun tiyang sêsadean kupang punika limrah sangêt, nanging sampun ratêngan, winadhahan ing pangaron, dipun rêmbat tuwin kaidêrakên dhatêng pakampungan utawi dhatêng kitha-kitha, ngantos anglanjak dhatêng sanès panggenan, kados ta kaidêrakên dhatêng wêwêngkon: Surabaya, Bangil, Pasuruan, Malang tuwin sakiwatêngênipun malih.
Têtiyang bumi ing ngriku ngantos kulina sangêt, janji wontên tiyang sadean kupang adhakan sagêd ambêdhèk bilih tiyang punika asli saking Sidaarja. Makatên punika pancèn inggih nyata, tumrap sanès panggenan lôngka wontênipun tiyang gadhah sêsadean kados makatên. Namung kuciwa dene rêrêgènipun awis, tandhanipun upami tiyang satunggal anggadho kupang pangaos sakêthip, limrahipun taksih rumaos kirang. Inggih lêrês sapunika dede têtêdhan èdi, nanging manawi nitik saking kikrikipun anggèning nyadèni, lajêng nama têtêdhan ingkang awis rêginipun. Ewadene kawontênan ingkang kados makatên wau inggih botên anèh, awit pancèn angèl mênggahing pangupadosipun, lan malih kêdah kikrik pangrimatipun, mila layak kemawon irusipun ingkang kange nyidhuk anyadèni, wangunipun anjalirit tipis sangêt kados rêmbulan tanggal sapisan, wosipun kuwatos manawi anggènipun nyadèni kupang kombolên (kêmirahên).
Sapunika ngrêmbag kadospundi bab pandamêlipun. Mênggah cara-caraning tiyang ngupados kupang botên prabeda kados caraning tiyang ngupados rêmis kados ingkang sampun kula aturakên. Sasampuning pikantuk kupang kathah, lajêng kaêkum amrih sirnaning rêrêgêd [rêrêgê...]
[...d] ingkang dumunung ing salêbêting cangkang, punika lajêng kagodhog mawi toya tawa kacêmplungan sarêm samurwatipun. Panggodhogipun kêdah dangu molak-malik tuwin tansah dipun kêbur, prêlunipun supados isi kupang pisah kalihan cangkangipun, awit kupang punika langkung lêmbat tinimbang rêmis, dadosipun dagingan agêngipun sami kalihan mênir bêras. Pramila sampun têmtu kemawon kêdah botên sakêdhik cacahipun, petanganipun kakranjangan.
Yèn sakintên pun cangkang sampun botên wontên ingkang kanthilan daging, kaêntas, toya kailing winadhahan ingkang pantês, pangilingipun sawatawis kakêbur, dados yèn prêlu kêdah katindakakên tiyang kalih, paedahipun isi kupang supados katut kailing, dene cangkang kantun ing panggodhogan. Têmtunipun ing wadhah panggodhogan ngriku taksih mayuta-yuta cangkang ingkang katutan isi, mila prêlu kagodhog sarta kinêbur malih ambal-ambalan ngantos rêsik. Daging kupang kaklêmpakakên dados satunggal, inggih punika ingkang katêdha. Nanging kauningana, toya ingkang kangge anggodhog janji botên ngantos kasatan, botên kenging kaêjogan toya sanès, mindhak dadosing kupang araos sêpa, kirang sêdhêp. Pramila toya ingkang dipun pigunakakên kangge anggodhog kaping kalih, kaping tiga salajêngipun wau, inggih punika toya ilingan ingkang kapisan sasampuning dipun saring isinipun. Ewadene toya wau ingkang
godhoganing kupang ingkang kapisan wau sasampuning kasaring isi kupangipun, kagodhog malih ngangge latu ingkang antèr urubipun, mawi kacolok gêndhis tuwin galêpung trigu utawi galêpung uwos sakêdhik, yèn kirang asin kawêwahan sarêm sawatawis, ing ngriku tansah kinêbur tanpa kèndêl, kados sacaraning tiyang damêl lisah kalêntik. Dangu-dangu toya asat, lajêng kantun pathinipun, inggih punika pêtis, kawastanan pêtis kupang, nuntên kaêntasa sarta winadhahan ingkang sae.
Mênggah pandhaharipun kupang, kajawi kalihan pêtis kupang, limrahipun mawi lalaban lombok impling utawi jêmprit, sarta limrahipun namung kagadho, kenging ugi kadamêl lawuh.
Bobotipun bab kupang punika kêgolong kawruh rèmèh tur sapele paedahipun, nanging kathah tiyang ingkang dèrèng uninga punapa asal-asalipun tuwin pandamêlipun, mila rèhning nama têtêdhan kados inggih botên wontên awonipun saupami sang rara Kajawèn karsa nyalêmpitakên ing angganipun, mrih dados jêjangkêping sêsêrêpan. Nanging bokmanawi wontên kêkiranganipun kula nyuwun gunging samodra pangaksama. Sokur manawi wontên ingkang kêparêng paring sêsêrêpan sanèsipun malih.
Sêmar: Thole Nala Garèng, lagi anu kowe wis tak caritani, yèn jalaran saka akèhe kaum buruh kang nêka, andadèkake bayarane kaum buruh dadi suda, ya kuwi sing agawe rugine wong-wong sing nagarane digroki dening wong-wong sing nêka mau. Nanging kosokbaline, iya ana bathine, jalaran wong-wong sing nêka kiyi têmtune bajur akèh sing padha anggarap sawah, kang anjalari undhaking wulu pamêtu. Dene bathine tumrap wong-wong asli iki, ing sarèhning wulu pamêtune mundhak akèh, ing kono iya banjur murah pangan.
buruhan. Awit kaya-kaya, nagara kuwi anggêre murah pangan, wong-wonge nèk ditari dikon nyambut gawe, sing akèh-akèh wangsulane iya tansah: mangke rumiyin. Sanadyan anaa sing gêlêm, nyambute gawe iya jag-jog, ora bisa ajêg. Yèn nyambutgawe sadina wis bisa olèh f 1.- upamane, esuke iya ora gêlêm nyambut gawe, awit turahane dhuwit wingi isih cukup kanggo mangan sadinane manèh, jalaran saka iku banjur ora akèh wong sing butuh nyang pagawean. Ing sarèhning cacahe wong sing gêlêm nyambut gawe kurang, wis mêsthi ta yèn bayaraning buruhan iya banjur mundhak. Rak iya mêngkono, ta, Ma.
Sêmar: We, hla kuwi rak pikirane wong sing bodho, lan sing sugih aras-arasên. Nèk lumrahe nagara kuwi anggêre pangane murah, bayaraning buruhan iya suda, awit anggêre pangan murah, ajining dhuwit kuwi mundhak, ing môngka kêkuwatane buruhan ajêg bae, mulane bayaraning buruhan iya banjur suda. Nanging mungguhing tanah sabrang sing digroki wong-wong Jawa kaya sing tak kandhakake ing ngarêp, suda wuwuhing buruhan iku, bangêt orane utawa timbange gumantung marang kaanane kono. Kang iku bab kiyi mulane ora kêna dipasthèkake. Saiki tak nyaritakake liyane manèh [ma...]
kang dadi kapitunaning wonge asli, yaiku ing bab pambukaking lêmah, lan anggone ngundhuhi pamêtuning alas. Kuwi dhèk biyèn mung dilakoni dhewe bae, nanging satêkane wong-wong saka tanah Jawa mau, mêsthi bakal ana sing ngêjori.
Garèng: Sing kaya ngono kuwi wis lumrah, Ma, anane rêbut urip ing ngalam donya kene. Aku dhewe malah wis ngalami, nalika aku dêdunung ana ing desa sing babarpisan ora ana wonge mônca, aku lan putramu makne Poniyêm uripe cukup lan sênêng, awit dagangane panganan, yaiku awujud: gêthuk cothot, blanggêm, awug-awug, sêmpora, lan isih ana manèh tunggale, kuwi payu bangêt. Nanging barêng ana wong liya têka, sing uga dodol panganan, kaya ta mêndut, krasikan, utri, nagasari, kuwi dodolanaku banjur padha ngorok. Cêkakane ing donya kiyi pambudidaya sing ana kasile, wis mêsthi yèn banjur ana sing ngêjori. Ewasamono mêksa iya ana kabudidayan sing tanpa ana kang ngêjori, sanadyan pangasilane gêdhe bangêt, nanging sing kaya ngono kuwi arang-arang. Sing tak karêpake kiyi kaya ta upamane: maskape kapal K.P.M. kiyi ora ana sing ngêjori, mulane anggone nêmtokake bayarane, yèn arêp nunggang kapal utawa arêp ngangkatake barang sing kudu mêtu K.P.M. iya sakrêsa-krêsanya bae.
Sêmar: Bab kiyi wis wajibe aku kabèh padha mèlu mrihatinake. Anggone maskape mau bisa nguwasani dhewe, kuwi sababe ora ana liya sing kuwat angêjori
mangayubagya bangêt, dene ana kabar, yèn pakumpulan Muhamadiyah duwe ada-ada arêp nyewa kapal dhewe sing bakal ngangkat wong-wong sing padha munggah kaji, sapa wêruh yèn ing têmbe banjur bisa ngêjori K.P.M. mau. Nanging bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, luwih bêcik tak banjurake rêmbuge ing ngarêp, yaiku bab liyane manèh kang anane imigrasi bisa agwe kapitunane wong-wong asli, kaya ta: adat tatacarane sok banjur bisa rusak.
Garèng: Mungguhing aku, Ma, sêsrawungane wong-wong saka tanah Jawa, apa manèh sing saka Karanganyar, karo wong-wonge asli, tumrape wong-wonge asli, kaya-kaya ora bakal angrugèkake, awit wong-wong Karanganyar kuwi sing akèh-akèh watake iya kaya putramu kiyi, iya iku: prasaja, sabar, tuwêkal, ayêman ... .
Sêmar: Wiyah, wong wujude badan sakojur pating pleyot ora pêtha mêngkono, anggêpe kathik: prasaja, sabar, tuwêkal. Mungguh watake wong-wong Karanganyar kuwi sing akèh-akèh iya pancèn kaya sing kok kandhakake, mulane kiraku iya ora, yèn banjur bisa ngrusak adat tatacarane wong-wong asli mau. kajaba iku, kudu dièlingi, yèn anane imigrasi mau bisa dadi jalaran sudane kêkuranganing bêras ing panggonan kono, kaya sing wis dingandikakake dening paduka Tuwan Residhèn H. Graandijk ing kalawarti Koloniale studien ing sasi Agustus taun 1922. Kalane andhawuhake anane coban-coban kolonisasi ing Larampung,Lampung. [La...]
[...rampung,] panjênêngane tuwan residhèn angandikakake, yèn wong-wong Jawa sing padha pindhah mrono, anggone panèn pari saka turah-turahe, nganti bisa ngêdol 20.000 pikul, kanggo nyukupi kabutuhaning wong-wong sajabaning panggonan kono.
Garèng: Andene ora, wong Jawa kuwi sok diunèkake: kêsèd, bodho, ora dhêmên nyambut gawe, lan isih ana manèh unèn-unèn liyane sing pancèn ora kêna diêlêg. Dene kiyi kok katon mêncoronge. Cêkake wong Jawa kuwi, anggêre aja dialang-alangi bae, ora-orane nganti kalah karo sapadhaning umat. Nanging lumrahe anggêr katon andhêsêg maju, banjur ana bae rekane sing kanggo angêndhakake, êmbuh lantaran ngowahi pamulangan H.I.S. êmbuh ...
Sêmar: Wiyah, wiyah, bok aja tlencengan mêngkono rêmbuge. Sanyatane mono, imigrasi kuwi nèk ditindakake kanthi gêdhèn, tur anggone mindhah-mindhahake wong-wong mau kanggo prêluning têtanèn, kuwi bisa dadi lantaran majuning dêdagangan lan pasrawungan. Mungguhing dêdagangan, bisa dibuktèkake ana ing karangane Tuwan Schalkwijk kang kapacak ing kalawarti Koloniale Studien sasi Dhesèmbêr 1918, yakuwi: wong-wong Lampung akèh sing padha tuku rajakaya nyang wong-wong ing Gêdhongtatakan, yaiku desane sapadunungane wong-wong Jawa sing padha pindhah nyang Lampung. Kajaba iku, wong-wong pindhahan mau, sing lanang-lanang yèn ana wêktune nganggur, padha ngrewangi anggarap sawahe wong Lampung, dene sing wadon-wadon padha ngrewangi nutu parine wong Lampung. Mara, apa kiyi ora kêna diarani, yèn anane imigrasi kuwi malah nguntungake tumrap wong-wonge asli.
Garèng: Iya, Ma, wis ngrêti saikine aku, saiki ngandikakna mungguh rugi lan untunge wong-wong Jawa sing padha
Sêkolahanipun lare-lare yatim saha miskin, ing Wèltêprèdhên, ingkang dipun wontênakên dening pakêmpalan Muhamadiyah.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, bab badhe rawuhipun gupêrnur jendral ing Straits Settlements, saèstu badhe rawuh wontên wêkasanipun wulan punika. Miturut rancangan, ing tanggal 28 Agustus, paduka Sir Cecil Clementi dhahar siyang wontên ing Batawi, lajêng bidhal
Dalunipun kagungan karsa badhe mariksani kantor palintangan ing Lêmbang. Enjingipun dhatêng Malabar, sasampunipun dhahar siyang lajêng dhatêng Garut.
Kawontênaning jêblosan, kathah ingkang botên katingal, jalaran kaling-kalingan awu. Nanging kakintên langkung 615 rambahan. Ingkang inggilipun langkung 500 mètêr wontên 11 rambahan. Ingkang inggil piyambak 800 mètêr. Wontên muncratan latu dangunipun 6 mênit, siti kraos orêg sakêdhap. Pulo anakan Krakatao inggilipun sampun 38 mètêr.
Kala tanggal 3 Agustus wontên kaum Komunis 3 dhatêng saking Singgapura dipun
pisan wau sakawit sami sumingkir dhatêng jajahan sanès, kala ing taun 1926. Wontên ing Singgapura nindakakên damêling Komunis sêsarêngan kalihan Komunis Tionghwa. Lajêng dipun oyak-oyak dening parentah, sumingkir saking ngriku, wusana kacêpêng, sapunika katahan wontên ing pakunjaran gang têngah.
Ing bawah Garut katingal suda sangêt kawontênanipun tiyang ngingah rajakaya. Sudaning rajakaya wau kakintên jalaran saking munduring pangupajiwa.
Wontên sawênèhipun bôngsa Inggris nama Tuwan Hubback, asli saking Pahang, Malakah, ingkang mêntas ambêbujêng dhatêng Acèh, badhe gadhah usul dhatêng parentah Indhonesiah, supados ngawontênakên wana kangge papaning kewan galak, awit wontênipun kewan ing ngriki dangu-dangu saya têlas. Bilih parentah botên ngayomi, ing laladan Acèh dangu-dangu botên wontên gajah tuwin warak.
Lulus iksamên Ind. Art bagean wiwitan, Tuwan Sukirman asli saking Kudus.
Cacahipun sêrat andhêtèkên ingkang kakintunakên dhatêng sanès nagari ing taun 1929 wontên 655.347, dene ing taun 1928 wontên 587.247.
Gunggunging sêrat saking sajawining nagari ing taun 1929 wontên 536.294 ing taun 1928 wontên 325.533. dados sadaya wau mindhak.
Panyadenipun prangko ing taun 1929 wontên 1.3 yuta rupiyah, tinimbang taun 1928 langkung kathah f 20.000.-
Kintunan pos wisêl dhatêng sanès nagari ing taun 1929 wontên 177.167, gunggunging arta 8 yuta rupiyah. Arta
ingkang kabêsmèn ing Pacinan kampung Pamujian, Tarakan, griya sakampung têlas sadaya. Tiyang ingkang botên gadhah griya wontên 1500, kapitunan 1 yuta rupiyah.
Ngintunakên tiyang golongan Komunis dhatêng Padhang.
Kawartosakên, wontên têtiyang golongan Komunis cacah 79 kapindhah saking pakunjaran ing Sragèn dhatêng pakunjaran ing Padhang.
Kala tanggal 4 Agustus, ingkang sinuhun ing Ngayogya kanthi Tuwan Gupêrnur Van Gresseler Verschuir tuwin pangeran kêkalih, rawuh ing Batawi, prêlu sowan Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Wontênipun ing pura konêngsêplèin
Ing bawah Jaganalan, Klathèn, tansah dipun ambah ing sima, kirang langkung wontên 7, ngantos adamêl girising tiyang. Têtiyang sami ngintên, sima-sima wau asli saking wana rêdi Marapi, badhe pados [pado...]
[...s] toya ngombe. Asistèn wadana ing Jaganalan ugi lajêng nindakakên rêrigên, sampun sagêd mêjahi sima kalih. Dene sima-sima ingkang katingal wau warni-warni, wontên ingkang tutul, kombang tuwin gembong.
Pakaryan pos mêntas marak-marakakên, bilih tanggal 1 Agustus ing Bandhung dipun wontênakên kursus montir, badhe nampèni murid 27. Wusana kabêtahan ingkang namung badhe migunakakên tiyang 27 wau, ingkang gadhah panêdha wontên tiyang 1350, punika dèrèng kapetang tiyang ingkang kawangsulakên jalaran botên nêtêpi wêwatoning dados murid.
Bombai 30 Juli (Aneta-Nipa-Radio). Kawartosakên ing bab tuwuhing rêrêsah ing watês lèr kilèn, jalaran wontên mêsin mabur Inggris 70 ngêbomi dhusun-dhusun tuwin bètèng-bètènganing têtiyang siti ing ngriku. dene wohipun pangêbom dèrèng wontên.
Nipa). Ministêr wadya lautan tampi pawartos, opisil lumantar radhio saking kapal pêrang Yungsèng, mratelakakên ing bab anggèning Sangsa kenging karêbat malih, kanthi
Pawartos saking Syanghai mratelakakên, golongan abrit kèngsêr saking Sangsa lampahipun ngalèr ngetan.
Sang Kai Sèk dhawuh ngangkatakên wadya kalih bragada saking Cungking dhatêng Hanko ambiyantu pajagèn.
ingkang ngawisi damêl arak-arakan agêng ingkang dipun adani dening punggawa konggrès. Lampahing arak-arakan wau anglangkungi pajagèn pulisi, malêbêt dhatêng panggenaning têtiyang dagang bôngsa Eropah. Sasampunipun
salêbêtipun nagari, awit kathah ingkang nganggur, jalaran saking kathahing imigrasi. Ing sapunika lajêng badhe ngawontênakên awisan imigrasi bôngsa Tionghwa jalêr ing salêbêtipun 3 wulan.
tuwin ambibarakên wadya Koerdistan ingkang mêmêngsahan. Golongan wadya Turki ngêbroki papan ingkang wigatos ing saurutipun watês Pèrsi, prêlu kangge ngalang-alangi golongan Koerdistan ingkang langkung ing ngriku.
Welt) bayaran sampun kula tampi. Kajawèn inggih lajêng kakintun.
Lêngganan nomêr 3349 ing Sêmarang. Inggih, lêrês panjênêngan.
Lêngganan nomêr 4575 ing Bèwèh. f 3 punika tumrap wulan: Ogustus 1930 dumugi Januari 1931. Wontênipun nampi rangkêp jalaran kalêbêt lêngganan enggal. Sapunika sampun kalêrêsakên.
Agèn nomêr 1358 ing Jayengan. Lêngganan enggal kêkalih sami kapetang wiwit Juli. Dene manawi wontên nomêr ingkang botên katampi, kêdah nêdha dhatêng tiyang ingkang dipun gêntosi namanipun, inggih punika: R. Wiryaruwiya, dhatêng Ki Puspapradôngga. Cakrawiryana dhatêng M. Darmalukita. Agèn ingkang kêdah ngurusakên.
miwah nata ari / arsa budhal nuli / amboyong sadarum //
Sri Janaka adhêdhawuh nuli / maring wadya katong / samaptaa kanthi laku gêdhe / ing satindak aywa nguciwani / dikapara luwih / kalawan duk dhaup //
para wadya ing Mitila sami / agita mirantos / tan kuciwa ing
margi / samana wus rawoh / ing Ayodya kang adi tan pae / lir Mitila wus rinêngga luwih / sauruting margi / tinrapan bul-umbul //
sêkar-sêkar anjrah angrênggani / carub gônda amor / lan gêgandan
nulya abudhalan sampun / sri nata karasèng galih / ketang dènira kapisah / kalawan putra kêkalih / nanging tan dangu
winongwong ing ibu rama / pinutra danu sayêkti //
ciptanirèng galih prabu / baya wus sêdhêng saiki / ingsun ngêsrahkên karajan / marang putraningsun iki / iya putraningsun Rama / dene wus katon winanci //
awit ing panawang ingsun / kaya wus tan nguciwani / pantês mêngkua nagara / dening wus nyata katitik / unggul kawasa misesa / maring para ripu sakti //
myang pra kawula wus sayuk / katon trêsna maring gusti / tan pae lan jênêng ingwang / pra kawula wus nrêsnani /
nulya dhawuh animbali / mring putra satriya Rama / datan dangu pan wus kerid / sang nata nulya ngandika /
aji / dhawuh nata kang mangkana / tumrap Sang Rama sayêkti / raos mangguh kanugrahan / kang pinunjul ing sabumi //
kang pawarta sumarawung / nèng praja wus maratani / pra janma
ananging sajatinipun / sukaning janma sanagri / sanyata maksih kasêlan / raos kang
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50. bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Gambar nginggil punika kawontênanipun margi ing salah satunggiling padunungan ingkang sêpi ing Surabaya tiningalan ing wanci enjing.
Mênggah panggarapipun ingkang saèstu, pangumbahipun dandosan ingkang badhe kaplitur wau kêdah ngangge sodhah, punika rêrêgêdipun dados mêdhok wasana gampil larutipun ngantos kajêngipun katingal cêtha kados sadèrèngipun dipun pulas. Êtrapipun sodhah wau kaosèr-osèrakên mawi sêpêt supados botên dados sônggarunggi dhatêng ingkang anggarap. Êmpanipun toya sodhah dhatêng tangan lidhas, lêrês botên punapa-punapa, nanging botên sakeca raosipun. Sasampunipun wradin nuntên ginrujug ing toya, pisan damêl ginosok ing sêpêt sanèsipun, sakêdhap kemawon sampun luntur katôndha kajêng sampun katingal cêtha, sodhah wau mèh sabên toko wontên, rêginipun mirah f 0.50 sampun angsal sagêndul bir. Adatipun kanggenipun kêdah dipun jogi toya sagêndul êngkas supados botên kêkêrasên. Petanganipun botên ngantos wontên 1 sèn ing dalêm kursi satunggal (upami kursi dhudhuk). Sasampunipun garing, sanadyan kajêng wau kêtingalipun sampun alus, nanging êmèk-êmèkanipun taksih kasab, pramila prêlu dipun gosok mawi amril supados alus. Sampun mawi ingkang kasar, awit punika dede garapan têrusan, mindhaka pintên dados pating blarèt. Sapunika sampun wiwit kenging namakakên plitur mawi ingkang kênthêl rumiyin, garingipun têmtu enggal sangêt. Salajêngipun kêdah ginosok malih mawi kêrtas, amril ingkang sampun kangge, botên kenging mêtêk-mêtêk, anggang-anggang sampun cêkap. Yèn kaêmèk sampun alus lajêng dipun dhawahi malih, taksih plitur kênthêl, lan sagaringipun kêdah ginosok amril malih, salajêngipun. Dados bibar numpangi kêdah anggosok. Sapunika sampun kenging numpangi mawi plitur cuwèr, kaping kalih sampun cêkap, usar-usaripun kuwas, lan kaping tiganipun santun
Kacêlupakên ing plitur lajêng kagosokakên ingkang wradin, sapunika sampun nama rampung. Barang wau sampun katingal mancèrèt kados ingkang nêmbe mêdal saking tukang mèbêl. Tumrap ingkang têrasan, dados garapan enggal, pulasipun kênthêl kaping 4, pulasipun cuwèr ugi kaping 4, pungkasanipun pulasan ingkang ngangge rosokan kaos, têmtu sampun cêkap. Garapan wau ingkang pêcak sapisan wontên kêkiranganipun, nanging dangu-dangu saking pakulinan têmtu manggih wadosipun mêdal saking angên-angênipun piyambak, pramila sampun bosên.
Kados kacriyos lampahipun ngirit-irit mêdal ing margi utami, sampun kula petang yèn ambêrahakên mirah-mirahipun tumrap kursi satunggal nyarupiyah, yèn kêrsa riyalat lan ngêcakakên piyambak wragadipun [wra...]
[...gadipun] botên ngantos f 0.20. Yèn dipun manah bab wêdaling arta dhawahipun sami-sami, tumap ingkang nylirani bathinipun kasagêdan, punika ingkang sanyata kautamènipun.
Wasana andharan kula namung dumugi samantên, kirang langkungipun nyuwun pangapuntên, têlênging rêmbag babagan makatên punika kasumanggakakên.
Ing jaman salangkung taunan sapriki, lampahing among dagang ing tanah Jawi, kenging dipun wastani majêng, sanadyan dèrèng kenging dipun wastani kados jaman sapunika, nanging ugi sampun nama majêng. Mênggahing ajênging among dagang sagêd nitik saking wontêning asil siti ingkang dipun bêkta lêlintonan dhatêng sanès nagari, saya katingalipun malih manawi dipun titik saking kawontênanipun asil siti ingkang kabêkta dhatêng tanah sabrang.
Tamtu kemawon lampahing padagangan ingkang kados makatên wau, sanadyan tiyang ingkang botên anggadhahi, ugi botên kirang ingkang kacipratan barkahipun, sarana anggènipun bêbêrah. Dene lampahing bêbêrah wau warni-warni, wontên ingkang sarana angkat junjung, wontên ingkang sarana momot ambêktakanambêktakakên. bêbêktan dhatêng sanès panggenan.
Bêbêktan ingkang dipun bêkta têbih, limrahipun dipun wastani momotan, dene ingkang kangge ngêmot wau grobag, panarikipun lêmbu.
Saking kêlimrahipun kala jaman samantên, bab lêmbu punika dipun wigatosakên sangêt dhatêng tiyang kathah, lan katingal sangêt anggènipun dipun prêtèni, mila ing bab wontênipun pêkên rajakaya kala rumiyin inggih kalangkung agêng. Ingkang dipun wastani agênging pêkên rajakaya wau, botên kok agênging pêkên kewan pragatan, nanging pêkêning kewan ingkang badhe kangge tarikan, awit têtiyang sami ambêtahakên lêmbu ingkang nama sae, mila manawi nuju kalanipun pêkênan, kathah tiyang sami dhatêng pêkên, prêlu badhe tumbas lêmbu utawi nglintokakên lêmbunipun, pados ingkang langkung kiyat tuwin anèm.
Kala ing jaman samantên punika, sabên margi agêng katingal wontên garobagipun lêmbu lampah pating gêrot urut-urutan, saya tumrap ing margi-magi ing kabudidayan agêng, limrahipun kabudidayan gêndhis, grobag lêmbu wau kathah sangêt. Nanging lêmbu wau limrahipun dipun wastani lêmbu Jawi, têgêsipun lêmbu wêdalan ing tanah Jawi, wujudipun alit-alit. Tamtu kemawon kawontênaning lêmbu kados makatên punika, tumrapipun kangge tarikan inggih nguciwani, têgêsipun botên sapintêna kiyatipun, tuwin manawi ingkang ngêtrapi
momotan botên mawi dugi-dugi, inggih lajêng enggal bobrok. Dangu-dangu tiyang Jawi sagêd angsal tarikan lêmbu bênggala, ing ngriku lajêng sagêd ngraosakên mênggah bedaning cakipun ing damêl, awit langkung kiyat tinimbang lêmbu Jawi, dados pikantukipun langkung agêng, awit sagêd ambêkta momotan ingkang langkung saking padatan, mila dangu-dangu têtiyang Jawi saya nêngênakên dhatêng lêmbu bênggala.
Lêmbu-lêmbu bênggala ing Sumba ingkang kagiring badhe kakintunakên dhatêng tanah Jawi.
Ing bab makatên punika lajêng dipun uningani dhatêng parentah, têrang bilih têtiyang Jawi rêmên dhatêng lêmbu ingkang kados makatên punika. Ing ngriku parentah lajêng ambudidaya andhatêngakên lêmbu bênggala tulèn, asli saking nagarinipun, prêlu dipun angge pamacêk. Mênggah karsanipun nagari, supados lêmbu wau anuruni, dados lêmbu kajodhokakên kalihan lêmbu Jawi.
Ingkang kangge cobèn-cobèn, parentah milah panggenan ing dhusun Mirit, Kêbumèn, ing ngriku dipun wontênakên pabranahan lêmbu mêndhêt
kaotipun manawi dipun timbang kalihan lêmbu Jawi dêlês. Mila parentah tanpa kêndhat tansah andhatêngakên pamacêk saking sabrang, amargi kathah tiyang ingkang badhe nindakakên.
Nanging dangu-dangu parentah anggalih, bilih tindak makatên wau wontên botên prayoginipun, nguwatosakên manawi tindak wau kandhêg, awit ugi wontên kalamôngsa awisan botên kenging ngêdalakên lêmbu saking satunggiling nagari, upaminipun manawi nuju môngsa pêrang, usum sêsakit rajakaya utawi sanès-
sampun tumindak. Dados botên gumantung ing tanah Indhu kemawon. Nanging mênggah caraning ambranahakên lêmbu ngamônca, inggih lêmbu bênggala wau, kêdah sagêd angsal papan ingkang: hawa, têdha tuwin sanès-sanèsipun sami, kados ing Indhu.
Kalampahan parentah sagêd amanggihakên papan ingkang nocogi, inggih punika ing Sumba utawi ing Sandhêlhut. Pasitènipun ing ngriku punika kakintên anocogi kangge pambranahan, têbanipun wiyar sangêt, têdha botên kirang, toya [to...]
[...ya] kathah, ingkang kawontênanipun sairib kados papaning lêmbu bênggala asli wau.
Sasampuning maton, kala ing taun 1913 parentah andhatêngakên lêmbu saking Indhu 300, lêmbu samantên wau ingkang èstri 250, jalêripun 50. Dene caranipun ambranahakên makatên:
Lêmbu wau lajêng kagadhuhakên ing tiyang, sabên tiyang satunggal dipun gadhuhi lêmbu jalêr 1, èstrinipun 12 dumugi 20. Dene salêbêtipun anggadhuh wau, ing sabên taun nganaki dhatêng parentah awarni lêmbu jalêr 1, ngantos dumugi mangsulakên kados cacahipun sakawit, lan lamining anggènipun mangsulakên babon wau botên dipun watêsi.
Tumrap tiyang ingkang anggadhuh, pangupakaranipun gampil sangêt, awit lêmbu wau lajêng dipun wanakakên kemawon, namung kadhangkala dipun etang utawi dipun kandhangakên, prêlunipun supados lêmbunipun sampun dados galak.
Mênggahing pêpetangan, tiyang ingkang anggadhuh wau sakeca sangêt, sakawit anampèni lêmbu saking parentah, lêmbu wau sawêg umur 2 taun, limrahipun umur 3 taun sampun laki, dados manawi anggènipun anggadhuh sampun 3 taun, limrahipun sampun manak kaping kalih. Dene limrahipun lêmbu ingkang dipun ingah kados makatên punika manakipun palihan, sapalih jalêr sapalih èstri. (Badhe kasambêtan)
Supados botên tuna dungkap, ing ngriki badhe kula urutakên lampahipun saha gandhèngipun kalihan wanci.
Wiwitipun angringgit, inggih punika jêjêr sapisan, wontên antawisipun jam 8 sontên.
Rampung jêjêr kondur ngadhaton. Sabibaripun punika lajêng pasowanan jawi, tumuntên lurugan. Bidhaling prajurit warni parampogan (rêmpak) wontên ugi ingkang botên mawi lurugan. Dumugi punika taksih kalêbêt jêjêr sapisan.
Kondur ngadhaton, pasowanan jawi, tuwin lurugan punika wontên ingkang mawi gêndhing, wontên ingkang botên.
Bibar punika lajêng sampakan, dipun wastani: prang ampyak, utawi prang rêmpak, nanging punika botên kapetang sampakan, sabab punika dèrèng tamtu mawi.
Jêjêr ingkang kaping kalih, antawisipun jam 10. Sabidhalipun jêjêran lajêng sampakan ingkang sapisan, inggih punika: prang alit, utawi: prang simpangan. Dumugi punika antawisipun jam satêngah sawêlas.
Sarampungipun jêjêran ingkang kaping tiga, lajêng sampakan [sa...]
[...mpakan] ingkang kaping kalih, inggih punika: prang sêkar, utawi: prang gagal. Dumugi punika antawisipun jam satêngah kalih wêlas.
jêjêr ingkang kaping 4, bibar jêjêr lajêng sampakan ingkang kaping tiga, inggih punika prang begal. Dumugi punika antawisipun jam satêngah tiga.
Jêjêr ingkang kaping gangsal, lajêng sampakan ingkang kaping sakawan (prang tanggung, upawi prang sanga). Dumugi punika antawisipun jam satêngah sakawan.
Jêjêr ingkang kaping nênêm. Bibar jêjêran lajêng prang tanggung ingkang kaping kalih utawi prang manyura sapisan. Namung punika botên kapetang sampakan, awit botên têmtu mawi. Dumugi punika antawisipun jam satêngah gangsal, utawi langkung.
Jêjêr ingkang kaping pitu, lajêng sampakan ingkang kaping gangsal, dipun wastani: prang agêng utawi: prang manyura, dumugi galong (amuk-amukan). Inggih punika prang pungkasan, dumugi antawisipun jam satêngah nênêm (banjun enjing).
Têlas-têlasaning prang galong lajêng tayungan. Bibar punika lajêng kalêmpakaning para nata lan para satriya, tuwin para wadya. Lajêng katutup ing rêdèn (kayon) binarung ing pradôngga. Inggih punika ingkang dipun wastani: tutup kayon, antawisipun jam 6 enjing, byar raina.
Ringgitan purwa punika prabotipun gôngsa salendro. Wêwatoning panabuhipun gôngsa punika dindipun. wastani pathêt. Dene pathêt wontên warni tiga: pathêt 6, pathêt 9, pathêt manyura.
1. Pathêt nêm, inggih punika kangge wiwit jêjêr sapisan, wanci jam 8 sontên, dumugi jêjêran ingkang kaping tiga, utawi ngajêngakên gara-gara, kintên-kintên jam 11 kapara langkung.
Salêbêtipun wanci kasêbut nginggil, panabuhipun gôngsa kêdah ajêg ngangge pathêt 6. Punapadene lagon, ada-ada, tuwin suluk sasaminipun inggih kêdah ingkang pathêt 6.
Pathêt 9. Punika dipun angge wiwit jam 11 dumugi jam 3. Wêdalipun ringgit wiwit prang sêkar (ngajêngakên gara-gara), dumugi jêjêr ingkang kaping gangsal.
Pathêt manyura (manywara), punika dipun angge wiwit jam 3 dumugi jam 6 enjing. Wêdalipun ringgit wiwit jêjêr ingkang kaping 6 dumugi tutup kayon. Salêbêtipun gara-gara, inggih punika wêdalipun prêpat, ngangge pathêt manyura. Sabibaring gara-gara wangsul malih dados pathêt 9.
Dados panganggening pathêt punika katumbukakên kalihan wanci tuwin wêdaling ringgit, lan sadaya kawêngku dening pathêt. Kados ta yèn pinuju kôndha salêbêting pathêt 6, kêdah ingkang sarèh, swara agêng. Manawi sampun pathêt 9 radi cancut, swara mindhak alit. Lan yèn sampun pathêt manyura, kêdah cancut, swara saya alit. Mila wanguning ringgit sasagêd-sagêd inggih kêdah salaras kalihan nuju wêdalipun. Upaminipun: wontên Krêsna ingkang kangge wontên pathêt 6, wontên ingkang kangge pathêt 9, lan wontên ingkang kangge ing salêbêtipun pathêt manyura. Swaranipun [Swarani...]
[...pun] Krêsna ugi kêdah tigang warni, miturut pathêt, kados ingkang kasêbut ing nginggil. Trêkadhang Krêsna ingkang kangge jêjêran, wangunipun beda kalihan Krêsna ingkang pinuju mabur.
Kajawi punika kyai dhalang anggènipun nêdhani gêndhing kangge jêjêran ugi kêdah ngèngêti dhatêng pathêt, jalaran satunggal-satunggaling gêndhing gadhah pathêt piyambak-piyambak, tuwin watakipun ugi beda-beda. Badhe kasambêtan.
S. Purwawiyata. Wêlèri, K. 3018.
Sampun watawis wulan laminipun anggèn kula amêmanah kalihan mitra kula ingkang pakaryanipun magêpokan kalihan bab ingkang badhe kula andharakên punika. wigatosipun ngrêmbag ing bab kasêbut nginggil, awit mênggahing pamanggih kados ugi prêlu yèn ta bab wau dipun sumêrêpana ing ngakathah, jêr sadaya tiyang tamtu kêsrambah.
Botên ngêmungakên tumrap kaum dagang kemawon prêlu migunakakên ukuran, takêran punapadene timbangan, inggih punika kangge ngêngukur, nênakêr tuwin nênimbang samubarang dêdaganganipun ingkang mêdal sarta mlêbêt. Ananging sanadyan tumraping tiyang gêgriya, nênukang, dados priyantun utawi ngulia pisan, tuwin sanès-sanèsipun, ugi sok migunakakên barang tigang golongan wau, kados ta: kêpengin lan prêlu nyumêrêpi sapintên panjang, wiyar, inggil, agêng, jêmbar tuwin bobotipun barang, punapadene tumrap nindakakên wajib, saha sanès-sanèsipun, amargi saking punika tiyang prêlu ugi nyumêrêpi lan mangrêtos dhatêng bab wau sadaya, pundi ingkang winastan lêrês lan prayogi, dados bilih wontên ewah-ewahan enggal, inggih prêlu kêdah sumêrêp lan mangrêtos pikajêngipun.
Tumrap ing tanah Jawi kala ing jaman kina, sadèrèngipun wontên ukuran ingkang nama: elo, mètêr, jar, sapiturutipun, tiyang Jawi ugi sampun gadhah ukuran piyambak, inggih punika ingkang kawastanan: pêcakan, kakèn, êron, dhêpan, cêngkangan, nyarèn, kilan, tumbakan, dêdêgan tuwin sanès-sanèsipun. Samantên ugi bab takêran, sadèrèngipun wontên nama litêran sapiturutipun, ugi sampun gadhah tatanan piyambak, kados ta gantangan, bêrukan, raupan, cêkothokan, gêgêman, jumputan, kranjangan, bojogan, cênthakan lan sanès-sanèsipun. Tuwin malih ing bab timbangan, sadèrènging wontên katèn lan gram-graman, pun lan onês, tiyang Jawi ngangge timbangan ingkang kawastanan: sagan, rêmbatan, tênggulukan (panggulan) gendhongan tuwin sapanunggilanipun.
Sadaya tiyang manawi prêlu ngêngukur, nênakêr tuwin nimbangi samubarang, inggih ngangge gadhahanipun piyambak wau, malah dumugi sapriki ingkang makatên punika [pu...]
[...nika] limrah taksih sok kangge, langkung-langkung caraning padhusunan.
Sarêng tanah Jawi kaasta guprêmèn, lajêng wontên pranatan enggal, ing bab ukuran, takêran lan timbangan santun gagrag dados: mètêran, litêran, tuwin gram-graman sapanunggilanipun wau.
Wusana nyarêngi tumapakipun taun 1928 punika nagari angwontênakên pranatan langkung enggal malih, kados ingkang kapacak
anjagi ing bab sae, lêrês lan prayoginipun bab ukuran, takêran lan timbangan wau gêgayutanipun kalihan among dagang, kantoripun ingadêgakên ing pundi-pundi panggenan ingkang winical kathah bôngsa among dagang, kantor wau kawastanan: Ykwezenkantoor.
Saking pamirêng kula piyambak, kitha-kitha ingkang sampun wontên kantoripun Ykwezen inggih punika ing Batawi, Sêmarang, Surabaya, Bandhung, Cirêbon, Ngayogyakarta, Malang, Medhan, Makasar, Banjarmasin, Palembang tuwin sanès-sanèsipun, têmtunipun saya dangu inggih saya dipun jêmbarakên malih.
Sarêng wontên adêgipun pakaryan Ykwezen wau, ing pundi-pundi panggenan kathah tiyang pitakèn: punapa ta prêlunipun kantor Èikwèsên punika, lan ing ngriku panggenanipun punapa.
Pitakenan ing nginggil punika nelakakên bilih dèrèng jothok dhatêng karsanipun nagari angwontênakên pakaryan wau, tuwin punapa pigunanipun. Mila mugi kauningana bilih salami-laminipun, guprêmèn punika tansah mrihatosakên dhatêng para kawulanipun sadaya, murih tata lan têntrêm saha wilujêng, sampun ngantos wontên tindak ingkang botên apsah, upaminipun mêjahi (nyuda utawi amêwahi mripating timbangan, takêran sarta ukuran wau, awit makatên punika kalêbêt ngapusi. Nanging wontên ugi anggènipun gadhah tindak botên lêrês wau amargi saking gèsèhing ukuran, boroting takêran, utawi risaking timbangan ingkang dipun angge. Dados niyatipun botên badhe atindak botên lêrês, ewadene inggih mêksa dhawah botên cocog, nyêbal saking waton utawi anggèsèhi pêpathokan. Badhe kasambêtan.
Ing Kajawèn nomêr 63 tuwin 64 sampun ngandharakên ing bab wahyu karaton piridan saking Jawi tuwin Turki, ing sapunika gêntos nyariyosakên lêlampahaning nata Rumêni ingkang jumênêng sapunika, ing ngriki mawi kadekekan wêwarah:
Katrêsnaning biyung, antêping jêjodhoan, tuwin sêtyaning kawula.
Têtêmbungan katrêsnaning biyung, sintêna kemawon tamtu mangrêtos dhatêng lèrèging kajêngipun, tuwin sabên tiyang inggih ngrumaosi, lan sanadyan botên langgêng, nanging sampun nate ngraosakên dipun trêsnani ing biyung, awit saupami botên makatên, mokal saupami tiyang agêngipun botên lantaran dipun trêsnani ing biyung.
Ingkang dipun wastani katrêsnaning biyung ingkang langgêng, punika kajêngipun langgêng anggèning nênggani anak. Dados tanpa manggih sabab, dene mênggah langgênging katrêsnanipun punika tansah pinanggih nyatanipun. Wontên ugi biyung ingkang botên trêsna dhatêng anak, nanging sanadyan wontêna, inggih kalêbêt lôngka.
Katrêsnaning biyung dhatêng anak wau, manawi dipun patèni, wiwit ingkang nama tiyang alit, dumuginipun ratu pisan, raosipun inggih sami kemawon. Nanging mênggahing anak, asring ngosok-wangsul botên animbangi dhatêng katrêsnaning biyung.
Tumrap ing cêcariyosan kina, botên kirang biyung ingkang labuh ing anak, ingkang wosipun supados anakipun sagêd manggih kamulyan. Mênggah agêng aliting lêlampahan tumraping para agêng kalihan tiyang alit inggih sami kemawon, nanging tumraping para agêng, punapa malih ratu, punika lajêng dados cariyos.
Sêsorah ing nginggil punika kenging kangge ambukani cariyos ingkang badhe kapratelakakên ing ngandhap punika, inggih punika lêlampahanipun narendra ing Rumêni sapunika.
Nata Rumêni ingkang jumênêng sapunika, asmanipun Carol II. Sang nata wau anggèning jumênêng nata sanadyan sampun wajib tuwin lêrêsipun, nanging ugi mêngku cêcariyosan muyêk, malah tumraping nagari Rumêni, kintên-kintên dipun cathêt dados babading praja.
Ing sapunika sang nata wau yuswa tigang dasa pitu taun. Kacariyos nalika taksih jumênêng pangeran adipati anom, krama kalihan wanita sanès darahing luhur nama Cecilia Lambrino. Krama ingkang kados makatên wau, ingatasing praja nama botên prayogi sangêt, awit mênggahing calon pramèswari ingkang badhe dados sêkaring pura tuwin dados sêsêmbahanipun tiyang sanagari, botên pantês manawi saking asli alit. Ingkang kados makatên wau botên namung kandhêg ing ucap kemawon, malah ugi anêmahi botên damêl marêming manahipun para kawula, wusana sagêd nuwuhakên kawontênan ingkang botên prayogi.
Lêlampahan ingkang andadosakên botên prayogi, inggih namung tansah damêl rubeda, ewadene tumrap ingkang nyarirani, dados sang pangeran piyambak, inggih sakeca kemawon. Nanging tumrap ingkang ibu, adhuh, risaking panggalihipun botên kadosa. Rintên dalu namung tansah mêmuji, mugi sang pangeran èngêta, awit mênggahing èngêtipun sang pangeran, atêgês rahayuning nagari. Samantên tuwuhipun
timbang karo bobote pêpujanku. Sasampunipun ngandika makatên, sang pangeran malah nyèlèhakên kasatriyanipun, tur sampun dipun galih lêrês, nanging tamtunipun inggih tumrap lêrêsipun sang pangeran piyambak, yèn ta kawêdala pangandikanipun: ura-uruning praja iku têtela aku kang anggawe, dadi sirêpe iya kudu saka aku, nanging saupama sirêpe mau kudu
pakolèhe iya padha, wose kawula kene banjur têntrêm. Sasampunipun makatên, sang pangeran inggih lajêng sèlèh kapangerananipun sayêktos. Samantên anggènipun sang pangeran ngantêpi garwa. (Badhe kasambêtan)
Gambar nginggil punika kawontênanipun têtiyang èstri bôngsa Pèrsi saha anak-anakipun ingkang sawêg sami kasuntik.
Garèng: Wis, ma, mara tumuli ngandikakna mungguh rugi lan kauntungane wong-wong Jawa padha pindhah nyang sabrang kuwi. Nèk panêmuku, ma, wong Jawa pindhah nyang liya panggonan kuwi, kok malah akèh rugine katimbang kauntungane. Jajal saiki tak aranane saka siji karugiane mau. Kang kapisan: adat tatacarane sok banjur malih. Tandhane wong-wong Jawa sing nang Batawi bae, kuwi akèh sing tatacarane dhewe jarene wis lali, sabanjure nuli nganggo tatacarane wong Buda. Upamane bae mangkene: lumrahe wong Jawa kuwi, apa manèh yèn isih nom, liwat ing ngrêsane priyayi sêpuh, kuwi kajaba muni: kula nuwun, utawa yèn andhap asor bangêt, ya muni: ngapuntên dalêm sèwu, iya disaranani nganggo mundhuk-mundhuk, utawa laku dhodhok, nanging sarèhning wis kêsuwèn nyang paran, ora ngêmungake ora muni kula nuwun kula nuwun, utawa tanpa nganggo mêndhak-mêndhak, ning ungglang-ungglung ngadêg bae, nanging le mlaku-mlaku malah sinambi nganggo singsat-singsot.
Sêmar: Wiyah, nèk kaya ngono omongmu rak kêladuk kuwi jênêngane. Yèn wong kêlawasên ana ing paran, banjur owah adat tatacarane, kuwi iya pancèn mèmpêr, nanging nèk banjur ilang babarpisan kayadene unimu mau, hla kuwi arane rak: têrlalu. Anggone tak unèkake mèmpêr, yèn adat tatacarane banjur owah, awit nang paran wis ora pati kulina migunakake tatacarane dhewe, jalaran saka kêkumpulane karo bôngsa-bôngsa sing ora ngênggoni adat tatacara sing mêngkono mau, wis mêsthi ta yèn wusanane, mênyang tatacarane dhewe banjur kaku. Nèk laku dhodhok, wis ora luwês, pêkungkungan kaya wong andingkik jangkrik, anggone nyêmbah, carane sausap karo: sojah kuwi, apa manèh yèn kudu lungguh sila, iya kalakon mêngkungkung kaya lumpang mêngkurêp têmênan. Lo, kuwi kabèh jalarane ora liya, iya sabab saka kurang kulinane, mulane kowe aja maido.
Garèng: Iya wis aku nrima, saiki karugian kang ôngka loro. Wong Jawa sing wis rada suwe nang mônca, basane ora karu-karuwan, banjur campur adhuk kaya sênenjong. Arêp muni: ora wêruh bae, diêlih: êndhak wêruh. Arêp ambasakake: aku arêp manggon ana ing kene, jêbul: kula badhe tilar wontên ing ngriku, dumèh: manggon, cara Mlayune: tinggal, banjur dikramakake: tilar, mèh bae wong sing ngomong mêngkono mau, tak wêlingake:
Sêmar: bab kiyi iya ora kêna dipaido, awit ana ing tanah mônca prasasat wis ora tau migunakake basa Jawa, mulane basane Jawa iya banjur campur ora karuwan mêngkono. Wis lumrah ta, ing bab apa bae, yèn banjur ora dikulinakake manèh, suwe-suwene iya bisa kalakon lali têmênan, tandhane aku kiyi, jalaran saka anggonku ora ngulinakake manèh, yèn mangan, sanadyana wis kalêbon kênthang rong kati, yèn durung dilambari sêga rong piring, rasane wêtênge iya isih ampang bae.
Garèng: Wayah, rama kiyi biyèn apa pancèn kulina dhahar kênthang, kathik kaya sing dilairake ing Amsêtêrdham bae. Ora, ma, cêkakane rak iya bênêr, ta, kaya aturku ing ngarêp mau, ya kuwi: owah dat tatacarane lan owah basane.
Sêmar: Kuwi pancèn iya bênêr, yèn pindhahane mung wong saêlêr, utawa rong êlêr. Nanging sing dikarêpake ing kene kiyi, imigrasi gêdhèn-gêdhènan, dadi iya ora mung wong puluh-puluhan, nanging iya wong atusan, sokur bagi bisa nganti ewon, kayadene sing wis kalakon, ana ing Gêdhongtatakan ing tanah Lampung. Hla, kuwi yèn kowe ana ing kono, ora bakal nyana lan ngimpi, yèn ana ing tanah sabrang. Iya uwonge, adat tatacarane, panganggone, anggone omong-omongan, dalasan le mangkur utawa nyinom pisan, iya Jawa tus, Jawa tulèn, Jawa jêkèk, Jawa totok ...
Garèng: Nèk rumasaku, ma, sing diarani totok kuwi bôngsa Walônda, dudu bangsane dhewe kiyi. Mungguh karêpe têmbung: totok, kuwi kiraku saka: thok thok. Têmbung kiyi mêsthine rama rak iya ngrêtos, padhane yèn rama mêntas kalah main, kuwi dukamu sok promosi, jalaran wis kalah, ngêlih, barêng arêp dhahar jêbul lawuhe lagi padha pêrlop kabèh, dadi anane mung sêga: thok, thok. Dadi têgêse sêga thok kuwi, maligi mung sêga bae, ora ana campurane: jangan bobor, utawa blêkothok lombok, lan liya-liyane. Mêngkono uga Walônda: thok-thok, sing kêlanture dadi: Lônda totok, kuwi karêpe iya Walônda sing ora kacampuran abang, irêng, kuning, nanging sing jan Walônda grès kae. Lo, kuwi mungguh panêmuku.
Sêmar: E, kok rada beda karo panêmuku.
Totok, saka: thok thok, kuwi aku rujuk. Nanging panêmuku: thok thok, kuwi unining lakune wong nganggo sêpatu. Ing sarèhning bôngsa Walônda kuwi nganggo sêpatu ...
rak ora: thok, thok, nanging: kêthoplak, kêthoplak. Wis, wis, ma, saiki aku arêp nyuwun priksa manèh mênyang rama. Nèk mungguhe panêmuku, sanadyan imigrasi kuwi digêdhèkake pisan, têgêse: pindhahane wong-wong Jawa bisa mak byêng, atusan babarpisan, ewadene iya mêksa ana sing ora ngêpenakake, yaiku: bakal akèh wong sing royal-royal, lan bakale iya akèh bocah jadah.
Sêmar: Lo, lo, lo, kok banjur nyandhak sing ora gênah mêngkono, imigrasi ora niyat arêp ngêjokake karoyalan, têgêse: ora nêdya nglelangi wong wadon kang laku ala.
Garèng: Lo, ora mangkono mungguh karêpku, ma, anggonku matur ngundhakake wong-wong sing royal utawa bocah jadah, kuwi mangkene:
Lumrahe wong gêlêm pindhah sabrang kuwi rak wong lumrah-lumrah bae, arang ta yèn bangsaning: pêngulu, kêtib, modin, kaum, lan sapanunggalane, kon gêlêm mèlu pindhah nyang tanah sabrang. Hla, saiki sanadyana wong kontrakan pisan, rak iya ana kalamangsane kêpengin lakirabi. Ing sarèhning panggonane anyar mau, ora ana wong-wonge sing dipatah dikon ngijabake bakal pangantèn, apa wong-wonge mau, banjur salawas-lawase dikon dhudhuk pre bae, lan iki apa ora banjur ngakèh-akèhi bocah-bocah anak jadah.
Sêmar: Kandhamu kiyi pancèn iya bênêr bangêt, nanging pracayaa nyang aku, Garèng, yèn ingkang kuwasa mêsthi bakal nganakake kêkurangan sing kaya unimu mau. Mulane iya kudu sing sabar dhisik. Nanging rêmbugane saiki padha dilèrèni dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Gajah-gajah ingkang sami gambira ing manah, kalanipun mêdal saking kandhang, sami kapurih lêlumban ing toya.
Kawartosakên saking Mêkah, bilih Tuwan Dhatuk Putih, tilas kapala dhistrik ing Solok tuwin kulawarganipun, ingkang sami nuju wontên ing Mêkah, dipun cêpêng atas saking dhawuhipun Nata Ijas. Mênggah jalaranipun, Tuwan Dhatuk Putih wau dados warganing ebah-ebahan Amadiyah ing Sumatra Kilèn.
Ing Bojonglowah Bandhung wontên tiyang sade ulam pindhang dipun sêrêg ing pulisi, jalaran sade ulam pindhang sampun awon, andadosakên kathah tiyang sakit ingkang dipun upakara ing griya sakit, tuwin mirid papriksaning dhoktêr inggih jalaran saking ulam wau.
Kawontênanipun rêdi Krakatao tansah mindhak-mindhak, sumêbaring awu ngantos adamêl ribêd. Jêblosan pinanggih kaping 551 ing dalêm sadalu. Ingkang kaping 44 inggilipun langkung 500 mètêr, ingkang inggil piyambak 750 mètêr. Puncratan latu rambah-rambah. Inggiling anakan pulo Krakatao sampun 50 mètêr.
Kawartosakên, wiwit benjing tanggal 1 Sèptèmbêr, sêpur nomêr 1.2.3. tuwin 4 ing tanah Jawi, ingkang sêtatsiunipun sakawit Wèltêprèdhên, Bandhung tuwin Surabaya, têtiyang ingkang sami
mangke ingkang badhe masrahakên dhatêng sêtatsiun ingkang badhe dipun kèndêli ngajêngipun.
Pakêmpalaning para priyantun pangrèh praja pribumi, mêntas damêl parêpatan wontên ing Surakarta, manggèn ing kapatihan Mangkunagaran, kathah ingkang sami angrawuhi, wêwakil gupêrnur Surakarta, Residhèn Letterie, Asistèn Residhèn Abbenhuis, Kangjêng Pangeran Arya Mataram, minôngka sêsulih dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta. Pangarsa, ingkang bupati ing Bandhung mêdhar sabda ing bab tumindak damêl sêsarêngan, ingatasing pakêmpalan wau, salajêngipun nyariyosakên ing bab tumindaking pakurmatan tuwin sanès-sanèsipun. Pakêmpalan wau ing sapunika gadhah warga 3800, cacah 53 apdhèling. Ing pangajêng-ajêng, benjing taun 1931 sagêda nyambut damêl sêsarêngan kalihan pakêmpalaning para bupati.
Wontên pawartos bilih ing bawah Cieyah, sawetan Cianjur, kathah sangêt tiyang ingkang katrajang sêsakit malariah. Tumraping lare kathah ingkang tiwas.
Ing taun kapêngkêr Oudheidkundige Dienst manggihakên tilas pasiraman ing jaman kina wontên sacêlakipun haltê Singasari, papan pasiraman wau lajêng karan nama: Watugêdhe. Nalika papan wau dipun dhudhuk cêtha awujud pasiraman, wontên balumbangipun, panjangipun 30 mètêr, wiyaripun 8 mètêr. Ing pasiraman wau kaperang kalih, lêbêt kalihan cèthèk. Ingkang ing perangan cèthèk mêdal tukipun santêr, lajêng dipun talang-talang lajêng wutah ingkang inggilipun 2½ mètêr. Toyanipun bêning sangêt. Patilasan wau kenging kangge ancêr-ancêr, bilih ing ngriku punika ing jamanipun kina wontên karatonipun. Ing sapunika pasiraman wau kangge padusanipun têtiyang kanan kering ngriku. Malah kawartosakên, bilih wontên usul dhatêng parentah, supados pasiraman wau dipun mulyakakên.
Kawartosakên, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, putra dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta,
Wiwit panggarapipun gêdhong kabangsan ing Butulan, Surabaya, katingal rame sangêt, saya manawi nuju dintên Minggu, têtiyang ingkang dhatêng ing ngriku punika sami dana bau. Sadaya padamêlan ing ngriku sami dipun tandangi kanthi lêganing manah. Dr. Sutama tuwin Ir. Anwari tansah katingal wontên ing papan ngriku. makatên ugi dhatênging têtêdhan anggili tanpa kêndhat, saking dananing tiyang kathah, prêlu kangge nyugata dhatêng têtiyang ingkang sami nyambut damêl.
Wontên pawartos opisil, bilih pangagênging pakaryan kasarasan, kaparingan panguwaos tumbas siti kangge ngêdêgakên sanatorium tiyang ingkang katrajang sakit paru ing bawah Minahasah. Jêmbaring pasitèn wau 45.000 mètêr pasagi, wontên ing Langohan, rêgi f 5061.42. Bab punika dados têtanggêlanipun Minahasah komite ing nagari Walandi, ingkang nyadhiyani arta dhatêng parentah Indhonesiah kangge prêlu wau.
Bab prakawisipun Ir. Sukarna, Tuwan Gathot Mangkupraja, Maskun tuwin Supriyadinata, benjing tanggal 18 wulan punika badhe kapriksa ing
dakwa dhatêng pakunjaran. Saksi-saksi ingkang badhe kapriksa wontên 113, sagêd ugi badhe langkung samantên.
Alahabad, 5 Agustus (Aneta-Nipa). Raja mudha andhawuhakên pindhahipun panuntun Indhia konggrès Pandit Moti Lal Nehru tuwin anakipun Jawahar Lal Nehru, ingkang dipun kunjara wontên ing Poona, panggenan panahanipun Sang Gandhi. Prêlunipun supados anggampilakên tumindaking
tiyang 5000 malêbêt ing toko-toko. Ingkang gadhah toko sami kapurih nutup tokonipun. Pulisi lajêng dhatêng anêngahi, wontên tiyang ingkang nandhang tatu 15, kathah ingkang dipun cêpêng.
Wadya parentah sagêd ngêbroki Sangsa malih.
Nanking 5 Agustus (Aneta-Nipa). Kawartosakên,
kêthok saha kakintunakên dhatêng pangagêng nagari kanthi gadhah panêdha têbusan 50.000 dholar. Manawi sampun dipun
Amanoellah ingkang nuju langkung kalihan kulawarganipun wontên ing Villa Therapis, ing kalanipun môngsa bêntèr, dipun lilani lêrêm dening parentah Turki, nanging lajêng enggal-enggal wangsul dhatêng Rome. Anggènipun kasêsa wau kakintên jalaran saking wontênipun ebah-ebahan ing Afghanistan.
Genève 5 Agustus (Aneta-Nipa-Radio). Ing Genève wontên lesus anggêgirisi, kanthi mêndhung andhêdhêt, ngantos salêbêtipun jam, lajêng lumampah dhatêng tanah Prancis, ngantos adamêl kapitunan 2
anggènipun Tuwan Veraart nindakakên cobèn-cobèn ngawontênakên jawah, dipun jênêngi ing tiyang ewon. Tumindaking damêl sarana ngangge mêsin mabur 3 anggêgana, dipun awat-awati mêsin mabur sanèsipun kêkalih. Kathah mega-mega ingkang dipun sawati ès ngantos 3000 kilo. Têtiyang sami ngraosakên angin asrêp, nanging mega-meganipun têrus lumampah. Botên andhawah, kala-kala soroting srêngenge katingal. Miturut katranganipun Tuwan Veraart, dayaning ès sagêd ngambyarakên mêga, soroting srêngenge adamêl tètèsing toya, nanging têlas sadèrèngipun dumugi ing siti. Bab punika badhe dipun ambali malih ing wanci sontên, awit kakintên, bilih ing wanci dalu langkung prayogi kangge ngawontênakên jawah.
Lêngganan nomêr 3989 ing Kabangsan, rêgining prangko katanggêl dening Bale Pustaka. Dados panjênêngan kantun nampi ing dalêm.
Lêngganan nomêr 3627 ing Singaraja. Kajawèn ingkang dèrèng katampi dening ingkang putra (K. no. 3771) sampun kakintun.
Lêngganan nomêr 2936 ing Majênang. f 3.- sampun katampi. Nuwun.
Lêngganan nomêr 1627 ing Mênadhu. f 3.- sampun katampi. Nuwun.
Lêngganan nomêr 4820 ing Glènmore. f 3.- sampun katampi. Nuwun.
Lêngganan nomêr 2360 ing Purwakêrta. Saupami taksiha, tamtu kula caosi. Nanging sampun têlas.
Lêngganan nomêr 1663 ing Kuthaarja. Manawi wontên Kajawèn ingkang dèrèng katampi, kula aturi enggal paring papriksa nomêripun. Ngalamat samangke sampun kalêrêsakên. Arjuna Sasrabahu ingkang sampun mêdal sawêg jilid 1, rêgi f 0.40.
Lêngganan nomêr 4032 ing Kêbon Agung (Mlathi), wiwit nomêr 65 Kajawèn kula kintun ngangge kêndhit mrapat, manawi taksih dipun ganggu malih kula aturi paring papriksa. Nomêr pintên ingkang dèrèng katampi.
Lêngganan nomêr 2981 ing Têgalgônda. Sababipun botên sanès kajawi: binegal ing margi. Makatên ugi lampahing Kajawèn ingkang tumrap sadhèrèk ab. no. 4082 ing nginggil punika.
sanadyan ing praja umyung / atanapi jroning puri / janma samya suka-suka / ananging Dèwi Kekèyi / mung tansah arawat waspa / sêmu kalangkung prihatin //
ing purwa mung mèt pamatut / anut iyêging sasami / ananging wêkasanira / ing tyas saya katêtangi / ketang saking tan
kaduk ing tampi / awit wus salêrêsira / kaparêngirèng narpati / lan kados wus karsèng dewa / têtêp datan kenging gingsir //
ing têmbe paduka tamtu / wus pinasthi badhe nyèthi / mring pramèswari Kosalya / garwa kang sêpuh pribadi / benjang-
pramèswari nulya matur / ing sêmu kaworan tangis / kawula nuwun sri nata / kawula amung ngèngêti / kados dhêdhawuh paduka / gêganjaran kalih warni //
duk nata gêrah rumuhun / kawula rumêksèng gusti / ngantos dumugi waluya / paduka aparing janji / arsa aparing ganjaran / ing samangkya ulun mosik //
punapa nata kalimput / arsa anyidrani janji / sampun kongsi mèh sawarsa / sapunika mugi-mugi / sri nata
lah mara matura yayi / ingsun yêkti nêkanana / sira ywa samar ing ati //
sawusira antuk dhawuh / anênggih Dèwi Kekèyi / rumasa antuk jalaran / dènnya darbe tindak sisip / wêdharing kang pangandika / lir linuding guna dhêsthi //
dene kang kawula suwun / kang kapisan mugi-mugi / sinuhun marêngna ngangkat / Barata jumênêng aji / mêngkoni praja Ayodya / sampun wontên kang nisihi //
dene kaping kalihipun / mugi sri nata nglêgani /
lah inggih amung punika / kang dahat ulun èngêti / yèn ta
Ing nginggil punika gambaripun nagari ès (Ysland) ingkang dipun wastani pul. Jalaran taksih awis-awis dipun ambah ing tiyang, bêbujênganipun ing ngriku sami tutut-tutut.
rarasing gita sri nata / dènirarsa angudhoni / jaman kuna crita wayang / yaiku wasita Jawi / supaya amikani / arsa gayuh kawruh luhur / tata traping susila / sadaya wus anèng ringgit / larasira gathuk kawruh kasunyatan //
mungguh kawruh karawitan / kang kanggo ing tanah Jawi / manawa ayun sampurna / mumpuni saliring ngilmi / prayoga ajar ringgit / dadi dhalang wastanipun / kono gon kawruh pêpak / sasat sèsining rat iki / wus kacêkêl kacakup dening ki dhalang //
ana ujaring bêbasan / tan kewran dhalang angringgit / arêp jaluk lakon apa / masthi bisa mituruti / ora amadal sumbi / wus putus sakèhing ngilmu / ing Srat Sastramiruda / wêwatone wong angringgit / kudu bisa ing gêndhing ingkang sampurna //
kudu bisa pramasastra / dasanama jarwa Kawi / pramabasa mardiguna / wruh asal usuling ringgit / kang yasa jaman nguni / sambegana têgêsipun / kudu sarwa elingan / awicarita puniki / dadi dhalang iya kudu sugih crita //
kayon iku ingkang yasa / duk nguni Jêng Sunan Kali / kajaba dadi sasmita / yèn dhalang iku linuwih / têgêse wus mumpuni / sampurna ing uripipun / iya môngka pèngêtan / rampunge iyasa ringgit / kang sangkala gêni dadi sucining rat = 1443 //
pôncadriyanipun / balencong darusalam / alip muntaklimun wakit / iya iku sajatinira sing nanggap //
dene yèn Sèh Siti Jênar / sing nanggap iku Hyang Widhi / kang dadi dhalang pangrasa / wayang ngên-angêning janmi / blencong jiwaning urip /
dhalang pramananing budi / sari pangrasa jati / kêlire si awang-uwung / wayange daryamaya / balenconge ênêng êning / pramananing sing eling iku sing nanggap //
dene lêlakoning wayang / mung gêrban kanggo jarwani / wiwit jêjêr nganti bubar / tumrap kaanan ing lair / lir
lakuning ngaurip / tangi turu paminipun / tansah anglaras driya / kang prayoga dilakoni / kang mangkono kongsi tutug arsa nendra //
mung tumraping kabatinan / kang gawat kaluwih-luwih / dhêdhasar kawruhe jêmbar / asatiti ngati-ati / metani siji-siji / diurut lêlakonipun / wit lêlakoning wayang / nora masthi ngampat gaib / ana uga pasêmon lakuning jaman //
ana baku lakon kuna / linuri têkan saiki / ana mung amburu suka / ramening prang dèn sênêngi / sawêngi nora sêpi / kongsi sêpên rasanipun / wit kèh-kèhing manungsa / masthi bisa nganggit-anggit / mung kawruhe beda-beda ora padha //
tancêp kayon wus bubaran / wayang kêlir dikukuti / tinata mlêbu ing kothak / dêboge dibuwang kali / blenconge isih urip / pangarêpe tyas rahayu / wèh dipaning kanang
Kados ingkang sampun kalêbêt ing pêpacak 12 bab ing ngajêng, dhalang kêdah sagêd ambedakakên suwaraning
Ing ngriki nêrangakên rumiyin mênggah kawontênanipun ringgit salampahan, miturut wujud, kenging kaperang dados tigang golongan agêng, inggih punika:
1. Golongan wujud manungsa.2. Golongan wujud kewan.3. Golongan wujud barang (kalêbêt kayon).
1. jawata2. manungsa3. wanara4. dênawa5. jim (brêkasakan sasaminipun)
kalêbêt golongan wujud manungsa, kaperang malih dados 5.
Bomantaka, golongan plêlêngan. Suwaranipun kasrapatakên laras barang silir alit, kêdalipun ladak, dhawahipun pajêg. Badhe kasambêtan.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Rawuh ing Bale Pustaka
Kala ing dintên Jumuwah tanggal 8 Agustus wanci jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, kalihan putrinipun Freule de Graeff, paduka Tuwan Gerke, Algemeene Secretaris tuwin ajidan dalêm rawuh ing Bale Pustaka. Rawuh dalêm wau dipun tampèni dening paduka tuwan
sanès-sanèsipun. Rawuh dalêm wau dangunipun kintên-kintên 1 jam. Gambar punika, gambar dalêm nalika miyos saking kantor Bale Pustaka.
Miturut pawartos, salêbêtipun wulan punika, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe rawuh ing kantor-kantor ingkang wontên ing
tanggal kaping 20 dhatêng kantor panacah jiwa. Rawuh dalêm wau sami katamtokakên jam 9 enjing.
Sintên tiyangipun ingkang botên gawok dhatêng tekadipun sang pangeran wau. Nanging sayêktosipun bab makatên punika inggih botên kenging dipun gumuni, awit tekading tiyang punika beda-beda, lan malih sadaya punika rak namung nyawang.
Kacariyos pramèswari Maria, inggih punika ingkang ibu sang pangeran, nguningani tekadipun sang pangeran ingkang makatên punika sakalangkung trênyuh ing galih. Nanging sang pramèswari punika satunggiling putri ingkang lêpas ing budi, pintêr, botên kawêkèn angêmori tindak ebah-ebahaning praja, mila botên namung lajêng ngênês jalaran saking anggagas murang saraking putra, malah lajêng pados rekadaya murih sang pangeran sagêd uwal kalihan garwanipun wau. Kalampahan sang pangeran sagêd uwal yêktos kalihan garwanipun kinasih, malah botên namung uwal kemawon, ugi lajêng
kakramakakên putri darahing ngaluhur, nama putri Helena putrinipun nata Yunani, inggih punika kala ing taun 1921, saha sarêng ing taun 1927 kagungan putra satunggal miyos kakung, kaparingan nama Pangeran Michael.
Manawi mirid ing nalar, sang pangeran kados inggih sampun marêm ing galih, dening sampun krama angsal putraning nata, wah sampun pêputra, makatên malih sampun wangsul kaluhuranipun lami. Nanging ing paribasan wontên têtêmbungan: ciri wanci, inggih punika tumrap lêlampahanipun sang pangeran kala samantên, awit sang pangeran lajêng tuwuh panggalihanipun ingkang botên lêrês malih, lêga lila anilar kapangeran patènipun, prêlu ngantêpi anggènipun wanuh kalihan Nyonyah Lupescu. Lampahan punika anjalari pêpisahanipun sang pangeran kalihan garwa putra.
Kados saking sampun tuman, sang pangeran sabên kataman godha ingkang kados makatên punika pêpindhanipun kados kalêbêt ing pangalapan, supe ing purwa duksina, malah ing nalika punika lajêng sumingkir dhatêng Paris, nanging sumingkiripun wau mênggahing nalar botên kok jalaran saking lingsêm kalihan kawula ing Rumêni, nanging pancèn prêlu badhe pados kasênêngan,
wanuh kalihan wanita sanès. Môngka ing Paris punika sampun misuwur panggenan kasênêngan, sampun tamtu kemawon sang pangeran lajêng kalêbêt dhatêng jaman sasar.
Sapêngkêripun Pangeran Carol, putri Helena sakalangkung nalôngsa ing galih, tujunipun sang putri kagungan pamarêm nyandhing putra, ingkang warninipun sakalangkung andêmênakakên, lan kêpêksa manggèn wontên ing kadhaton Rumêni, kêbêkta saking putra wau kagungan pancêr karaton. Sanadyan sang putri [pu...]
[...tri] ing batos sakalangkung risak saking angèngêti raka, nanging kêpêksa namung kakandhut kemawon.
Kacariyos Prabu Ferdinand, inggih punika ingkang rama Sang Pangeran Carol, tansah gêrahên kemawon, wusana seda. Ngantos sadumugining seda wau sampun botên wontên ucap ing bab Pangeran Carol, dene ingkang sumilih kaprabon, wayah nata Pangeran Michael, ingkang kala samantên taksih yuswa 6 taun, lan sarèhning dèrèng yuswa, ing bab tumindaking pangasta praja taksih dipun wakili, atas asmanipun sang prabu anèm.
Sayêktosipun mênggah lêlampahaning manungsa punika botên têtêp, cocog kados raosing pikiran, sakêdhap-sakêdhap santun, dados saupami supe, inggih wontên èngêtipun. Makatên ugi Pangeran Carol ingkang sawêg kalêlêp wontên ing pangalapan, dangu-dangu inggih èngêt badhe kondur amangsuli kaluhuranipun ingkang sampun katilar lami. Sêdyanipun kondur dhatêng praja badhe nitih mêsin mabur karajan Inggris, nanging lajêng dipun pambêngi, jalaran karajan
Pramèswari nata suwargi, botên kêndhat tansah ngudi murih konduring putra, nanging kadamêl rêmit sangêt.
Sayêktosipun kala rumiyin têtiyang Rumini mèh sadaya botên mathuk kalihan sang pangeran, jalaran saking awoning kalakuan. Nanging kala samantên ing praja Rumini wontên gêgolongan warni kalih, ingkang satunggal golongan kabangsan, punika nayogyani konduripun Pangeran Carol II dene
konduripun sang pangeran, jalaran sang pangeran botên mathuk kalihan golongan wau, awit ancasing golongan wau namung badhe ngagêngakên golongan tiyang bôndha-bandhu.
Saking gêmpunging panggalihipun sang pramèswari Maria, ngantos anggolong kalihan golongan ingkang botên rêmên sang pangeran. Nanging inggih punika, mênggahing tiyang sêpuh dhatêng anak, bêbasanipun tegaa larane, ora tega patine. Mila sang pramèswari inggih kêpêksa manggihi putra, nanging tindakipun nyalamur, tuwin ngandikakakên, sang pramèswari inggih badhe nyondhongi dhatêng konduripun sang pangeran, samantên wau bilih sang pangeran kaparêng rukun kalihan putri Helena malih, awit putri Helena punika dipun trêsnani sangêt dening tiyang siti, dados sang pangeran manawi kapengin dipun suyudi ing kawula, inggih kêdah rukun kalihan putri Helena malih.
Anyarêngi kalamangsanipun badhe angsal pangapura, golongan ingkang
pangeran sagêd kondur saha lajêng jumênêng nata, dene sang prabu timur kalorod dados pangeran adipati.
Kados makatên mênggah wujuding wahyu kraton ingkang taksih lulut, sanadyan kapalangana ing pakèwêd, inggih botên badhe oncat.
Ing nginggil punika gambar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, nalika rawuh ing pamulanganipun têtiyang bisu ing Bandhung. Tuwan tuwin nyonyah ingkang wontên têngên dalêm punika, Tuwan Dr. Roelfsema tuwin nyonyahipun, pangagênging pamulangan wau. Gambar ing têngah alit, gambaripun paduka Sultan Trêngganu. Gambar ing kiwa têngên ngandhap, pasamuwan sèndhêng ing Dhepok.
Limrahipun tiyang ingkang anggadhuh, sanadyan sampun gadhah lêmbu ingkang kangge mangsulakên dhatêng parentah, nanging botên purun mangsulakên, namung narimah nganaki kemawon. Dene tirahanipun lêmbu jalêr kasade dhatêng parentah, saha parentah tamtu nampèni anggènipun nyade wau. Wontênipun gadhah tindak makatên, inggih jalaran angèngêti bilih anggèning anggadhuh wau tanpa watês laminipun.
Sarêng ing taun 1918 pambranahan lêmbu ing tanah Sumba sampun sagêd ngintunakên turunaning lêmbu bênggala wau dhatêng tanah Jawi, têgêsipun turunan ing ngriki, inggih lêmbu bênggala tulèn, namung kaot kabranahakên wontên ing tanah Sumba, lan bapa biyungipun botên ewah asipat lêmbu bênggala, mila turunipun inggih awujud lêmbu bênggala kemawon.
bênggala 30 dumugi 60. Rêginipun lêmbu jalêr wontên ing Sumba f 55.- èstri f 45.- dados langkung mirah tinimbang lêmbu ing tanah Jawi. Nanging mênggahing waragadipun kathah, kados ta waragading kapal K.P.M. saking Sumba dumugi Têgal f 30.- nginggahakên dhatêng kapal ing Waingapu tuwin mandhapipun saking kapal wontên ing Têgal f 7.50, waragad wêdaling lêmbu saking papan panggenanipun f 5.-, sukêt kalihan ingkang jagi f 5.-, dados waragadipun kemawon sampun f 47.50. Mila manawi kangge lêmbu pragatan pêpetanganipun lajêng langkung awis, awit rêgining lêmbu pragatan limrahipun namung f 80.-
Mênggah cara-caraning ngangkatakên lêmbu wiwit saking Sumba ngantos dumugining Têgal makatên: sakawit lêmbu dipun giring ngantos rantap-rantap kathah, tiyang ingkang anggiring mawi numpak kapal, dados botên pakèwêd anggèning ngêtut rindhiking lampahipun lêmbu, beda sangêt kalihan tindakipun tiyang anggiring lêmbu ingkang namung dharat, limrahipun lampahing lêmbu rindhik sangêt
kabêkta saking ngêtut lampahipun ingkang anggiring, awit saupami lampahing lêmbu rikat, tiyang ingkang ngêtut tamtu badhe rêkaos lampahipun. Môngka manawi tumrap ing Sumba, namung nyakajêng kemawon, malah kapara ngajak rikat. Tindaking tiyang anggiring rajakaya mawi numpak kapal wau, tumrapipun ing tanah Jawi dèrèng wontên, jalaran ing tanah Jawi botên wontên pambranahan ingkang kados makatên, lan malih mênggah têbaning pangumbaran inggih botên wontên ingkang kados ing tanah Sumba, mila ing tanah Sumba tiyang ingkang anggiring mawi kapal, punika tumrapipun manawi nuju wontên têbaning pangumbaran sagêd anyakajêng dhatêng sabaning lêmbu, sagêd ngoyak, sagêd ngalang-alangi, awit manawi botên makatên, badhe rêkaos sangêt tindakipun.
Lêmbu ingkang kakèrèk saking baita, badhe kainggahakên dhatêng kapal api.
Lampahing lêmbu wau sadumugining pasisir lajêng dipun inggahakên ing baita, ingkang badhe kangge ambêkta dhatêng kapal agêng. Patrapipun anglêbêtakên dhatêng baita kadamêlakên uwot saking dharatan gathuk kalihan baita, uwot wau namung cêkap kangge langkung lêmbu satunggal, mawi aling-aling kiwa têngên, dados lêbêting lêmbu dhatêng baita gampil, lan botên mutawatosi. Salêbêtipun lêmbu kabêkta wontên ing kapal, limrah badanipun sok susut, amargi kabêkta saking salêbêtipun wontên ing kapal wau kirang kobèt papanipun.
Saking baita wau sadumugining kapal, inggahipun sarana dipun kèrèk, mangke andhapipun ugi makatên. Patrap pangèrèking kewan agêng kados makatên wau, tumrap tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp tamtu gumun, awit ingatasing kewan agêng makatên têka gampil kemawon, lajêng botên sagêd budi, inggih sanadyana budi inggih namung karoncalan sakêdhap, sasampunipun gumandhul lajêng botên sagêd punapa-punapa.
Amangsuli rêmbag ing bab waragading lampah sadaya wau, manawi dipun petang ingkang kathah piyambak waragading kapal, dados indhaking rêrêgèn lêmbu, ingkang kathah ingkang jalaran saking waragad wau.
Ingkang makatên punika tumraping K.P.M. kados pantês sangêt saupami purun ngandhapakên waragad wau, awit manawi têtêp kados makatên, tumraping lêmbu ingkang namung badhe kangge pragatan badhe
botên sagêd tumindak wontên ing tanah Jawi, awit rêrêgènipun langkung awis tinimbang lêmbu pragatan sanèsipun. Limrahipun lêmbu pragatan rêginipun namung f 80.- môngka punika langkung saking f 100.-, dados tumraping jagal, badhe botên purun tumbas. Lan malih manawi ngèngêti agênging pigunanipun, saya malih manawi ngèngêti rekadayanipun nagari anggènipun ngawontênakên lêmbu wau, tindakipun namung pantês angsal pangalêmbana, ewadene tumraping sanès, ingkang pancènipun sagêd ambiyantu, ingkang tumônja dhatêng umum, upaminipun inggih K.P.M. wau, têka botên salaras kalihan tindakipun nagari, tandhanipun botên sagêd damêl kamayaraning waragad, ingkang pikantukipun badhe kadamêl sudaning rêrêgèn lêmbu. Ingkang punika kados sampun pantês sangêt manawi K.P.M. purun nyuda waragad wau, ngèngêtana bilih lêmbu wau dados kabêtahaning ngakathah.
Wiyos, aja pisan andadèkake mangkêlanging rêmpêlumu, Kang Garèng, dene anggonku kirim layang iki rada kasèp. Sababe ora ngapa, mung jalaran salawase ana ing Sala, aku kapêksa ngowahi pakulinanku sabên dinane. Ing sarèhning aku kiyi sawijining wong kang ngudi bangêt marang tumindaking paribasan: rukun agawe santosa, mulane sajêroning aku ana ing Sala wêktu sêkatèn iki, aku tansah ambudidaya anglakoni kabèh samubarang gawe kang ditindakake wong Sala umume ing sajêroning sêkatèn. Ngêmungake saêbab sing tansah dak singkiri ora tau dak lakoni, awit niyatku nyang Sala kiyi arêp ngrasakake têmênan mungguh rasane wong mêrdika. Dene saêbab sing tak singkiri bangêt mau, yaiku: samubarang gawe sing sarwa kangelan. Wah, Kang Garèng, turne anggonku nglakoni tumêkane saiki lagi limang dina, nang awak rasane jêbul wis pating klênyit bangêt, dhing. Ing môngka sing tak lakoni kuwi mung lumrah
Anggonku mangkat saka Batawi sida ing tanggal 4 sasi Agustus kiyi. Ing sarèhning ing dina iku uga, aku kudu wis nyang Sala, lakuku iya banjur kapêksa nunggang sêpur kilat. Lan ing sarèhning lakuku kuwi ora partikêlir, nanging
wong aku dhewe bae ana ing sêpur, barêng lumêbu ing pakiwan, ana ing sangarêpe pangilon, ujug-ujug aku banjur andhêngkluk urmat, tak arani sing nang ngarêpku kuwi bêndara priyayi gêdhe têmênan, apês-apêse asor-asore [asor-asor...]
[...e] iya priyayi patih, sanadyan namung Patih Sangkuni utawa Patih Logêndèr bae nanging rak iya jênêng patih, ta. E, jêbul-jêbul sing tak urmati mau mung ayang-ayanganaku dhewe. Ing sakawit nunggang sêpur ana ing klas loro
banjur muring-muring bangêt, awit ing kono aku wêruh: bakul sêga pêcêl lan bakul sate, kang anjalari gorokanaku tansah langsir bae. Apa manèh wêtêngku wis suwe anggone kalurak-kaluruk, jalaran durung kalêbon sêga wadhang. Arêp tuku: isin, awit kalasamono ngrumasani lagi dadi bêndara gêdhe bangêt. Mulane barêng sêpure mangkat manèh, sanalika kono aku banjur mêling nyang jongos sêpur anjaluk dhaharan cara Walônda. Iya jalaran saka brêgasing panganggoku mau, aku banjur ora sondèl mêling: sêga gorèng lan sapêpadhane, nanging sing tak wêlingake iya: kênthang
kati lan daging rong pun pisan, lêt sajam bae wêtêngku iya banjur kêmrampyang manèh.
Ora, Kang Garèng, kiraku bakal kêdawan layangku kiyi, yèn tak caritakna kabèh mungguh lêlakonku ana ing sêpur saka Bêtawi nyang
kayadene adate yèn aku kabênêr ana ing Sala, nanging niyatku arêp andhèrèk mondhok nyang dalême prênah paman kang jumênêng dadi sêkul opsinêr ana ing Surakarta kono. Dene prêlune, ing sarèhning paman mau wis rada lawas ana ing Sala, dadi têmtune bisa paring katêrangan warna-warna kang migunani tumraping awakku. Nanging bawane aku kiyi ngêplêki bae karo para propesor, dudu kapintêrane, nanging lalène, dilalah sing didalêmi paman mau, saka pangèstumu, sanadyan aku wis bola-bali mrono, iya lali. Mulane barêng
anggonku ngrumasani dadi dara priyayi gêdhe, ora owah, nanging malah banjur promosi, yaiku malah banjur dadi: dara
karo pasar malêm lumrah, bedane mung sathithik, [sathi...]
[...thik,] yaiku: anane warung dhaharan sarta resturan akèh bangêt, mêngkono uga anane toko-toko warna-warna lan sasayahe têmênan. Dene anane tontonan iya rada pêpak kaya ta: wayang wong, dhogèr saka Bandhung, Andhe-andhe Lumut, drimolên, yaiku: kae lo Rèng jaran-jaranan kretan, sarta têtunggangan liya-liyane manèh, sing tansah mubêng-mubêng kae. Kajaba iku iya ana mungsike lan jèsbène, cêkake tontonan kumpêlit, tur sing akèh tontonan Jawa kabèh. Mung tontonan siji, sing sajêkku aku ginanjar urip ana ing ngalam donya kene aku durung tau wêruh. Mulane sauwise aku mubêng-mubêng, banjur amrêlokake nonton kuwi dhisik.
Mungguh anane pranasmara kiyi kabare durung suwe. Dene sing andhawuhake yasa: Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda. Sing padha main kabèh wong wadon. Lakone sing kanggo pranasmara mau warna-warna, iya anjukuk lakon wayang purwa, dongèng panji, lan sapiturute. Mungguh kagunan Jawa sing dipitontonake ana ing kono kuwi aku wis ora
lakone: Sri Manuksma. Nèk tak caritakna kabèh anane lakon kiyi, kiraku malah marakake ngilêrmu bae. Kajaba iku panontonku ora tutug, kathik rada ora pati ngrêti, jalaran saka sayah anggonku mêntas nyêpur, cangkêmku tansah angop, lan mataku tansah mêlèk mêrêm bae. Mung nalikane mêtu Bancak lan Dhoyok, mataku mak pêndirang lan kupingku banjur mak jêpiping, sabab arêp tak cocogake karo sing wis dijukuki ana ing plat-plat gramopun. We, hla, thik jêbul srêg bangêt. Dilalah sing dadi Bancak kuwi, iya sing dijukuk nang plat kae, yaiku: Mas Ajêng Manggis. Wadhuh, nang ati, le mak cês kaya ngombe ès kopyor. Têtêmbangane Bancak Dhoyok sing nang plat-plat kae, iya mêtu kabèh, kaya ta: dhandhanggula turulare, pangkur gègèrsore, ima-ima, glathik incêng-incêng, lan isih akèh manèh tunggale, cêkake mèh kabèh andadèkake lêga lan sênênging atiku, mung saêbab sing agawe sêpêting mripatku, yaiku pêrange Bugis karo Radèn Pratinggi Sinom Pranawa, hla, apa mèmpêr, wong wadon têka main pêncak, iya kêthuwal-kêthuwêl kaya wong anggusah pitik, ambok iya sing dadi Bugis kuwi disalini ganti wong lanang bae, kiraku iya luwih cikat, lan luwih tandang. Nanging sapa wêruh, ya Kang Garèng, yèn ing kono ana sêdya arêp ambuktèkake, yèn wanita kuwi ing jaman saiki ing bab apa bae, ora prêlu kalah karo priya.
Kanthi mata andaluyub, kira-kira jam 12 aku bali nyang pondhokan. Wis, Kang Garèng, layangku tak punggêle samene dhisik, liya dina dak kirimi layang manèh.
Kala Minggu ingkang kapêngkêr kapal api Jêmbêr labuh ing Tanjungpriuk, ambêkta tiyang siti gangsal atus, ingkang kathah asli saking Jawi Têngah badhe nyambut damêl dhatêng Indhia Kilèn.
Pangadilan landrad ing Pangkalpinang andhawahakên ukuman dhatêng satunggaling sudagar bôngsa Tionghwa kathahipun f 38.000-, ing bab batu api pêtêng. Ing sadèrèngipun andhawuhakên karampungan,
para wanita têtiyang siti ingkang sinau maos lan nyêrat. Ingkang sampun tumindak majêng ing kampung Gêntèng, Pacarkêling tuwin Wanakrama. Kajawi punika, pamulangan wau ugi sampun ngêdalakên tuntunan maos dipun namakakên: aku sinau maca. Sêrat tuntunan wau rêginipun namung 10 sèn salêmbar. Pikantukipun tuntunan wau ugi katingal.
Sêrat kabar Jênggala badhe dados kabar padintênan.
Bilih botên wontên pambêngan, sawatawis dintên malih kalawarti Jawi nama Jênggala ing Surabaya, badhe kadadosakên kabar padintênan. Ingkang mandhegani Tuwan Ayat tuwin Isbandi.
Miturut pawartos, parentah sampun nampèni palapuranipun paduka Tuwan W.P. Hillen ing bab pikantuking papriksan ing Dhigul. Parentah sampun lapur lumantar tilgram dhatêng ministêr pan koloniên ing nagari Walandi. Ing bab wontêning palapuran wau ing pangintên, anggènipun maradinakên tumrap nagari Walandi tuwin Indhia badhe kasarêngakên, inggih punika samôngsa ministêr pan koloniên angladosakên
masjid Cikini, ingkang sami dhatêng kathah sangêt. Lampahing arak-arakan saking cikini dhatêng gêdhong pêrmupakatan, anglangkungi kêbon binatang, Parapatan, Kwitang tuwin Kramat. Jalaran saking kathahipun ingkang sami tumut arak-arakan, ngantos wontên sanèsipun golongan ingkang dipun cêgah ing pulisi.
Awit saking panuwunipun Radèn Mas Dawud Dipanagara tuwin kulawarga sanès-sanèsipun, ingkang sami asli têdhak Dipanagaran, sapunika angsal dhawuh saking parentah, kaparêngakên kêkesahan dhatêng pundi kemawon.
Salêbêtipun wulan Juli kapêngkêr, Algemeene Rekenkamer nyirnakakên arta krêtas, damêlan nagari Walandi ingkang rêgi f 2.50 cacah 680.000 lêmbar, rêgi f 1.- cacah 1.680.000 lêmbar. Damêlan Amerikah ingkang rêgi f 2.50 cacah 60.000 lêmbar, tuwin rêgi f 1.- cacah 100.000 lêmbar.
Ingkang sampun-sampun, ing sabên wulan cacahipun têtiyang ingkang numpak mêsin mabur K.N.I.L.M. langkung 1500. Ing wulan Juli kapêngkêr wontên 2024 kapetang lampah anggêgana sadaya. Dene wontênipun barang momotan, ing wulan Juli 12.488 kilo, tumrap sêrat pos saya mindhak, wontên 772 kilo, isi sêrat 54.000 langkung.
Pamulangan kabangsan taman siswa ing Jêmbêr kalampahan sampun sagêd ngêdêgakên griya pamondhokan. Ingkang dados sêsêpuh nyonyah S. Suryaputra, pangajêng guru ing pamulangan wau.
Taman pustaka gêmintê ing Sukabumi kapindhah dhatêng papilyun gêmintê sèkrêtari, ing ngriku wontên papan kangge maos kobèt, sabên tiyang kenging dhatêng ngriku maos sêrat-sêrat kabar, kalawarti lêlahanan. Bikakipun taman pustaka sabên wanci nyambut damêl. Buku-buku waosan ingkang kacathêt ing pratelan, tiyang ugi kenging ambêkta wangsul, mawi nyewa.
Wiwit dintên Sêtu dumugi malêm Ngahad kapêngkêr, wontên balêdhosan kaping 1170, balêdhosan samantên wau ingkang 38 rambahan inggilipun langkung 1000 mètêr, tuwin 207 rambahan, inggilipun langkung 500 mètêr. Ingkang inggil piyambak wontên 1650 mètêr.
Ngahad dumugi Sênèn, wontên balêdhosan kaping 1129, ingkang 4 rambahan inggilipun langkung 1500 mètêr, 50 rambahan langkung 1000 mètêr, tuwin 225 rambahan langkung 500 mètêr, ingkang inggil piyambak 1600 mètêr.
Pulo anakan Krakatao sakawit ical, sapunika katingal malih. Têlênging balêdhosan wontên 4 panggenan.
Kawartosakên, klinik Muhamadiyah ing Batawi sapunika katutup, jalaran saking kêkirangan waragad. Bab punika eman sangêt, pinuji mugi sagêda ngadêg malih.
Kawartosakên, sampun salêbêtipun kalih minggu, tiyang ingkang numpak sêpur sênèl sakawit ingkang bidhal saking Sukabumi dhatêng Bogor sakêdhik sangêt. Malah ing sawênèhipun dintên, tiyangipun ingkang numpak ing klas tiga namung tiga, ing klas kalih wontên kalih, ing klas satunggal kothong, lan wontênipun ing sêtatsiun-sêtatsiun ingkang dipun kèndêli, botên wontên tiyang numpak. Wontênipun ngantos suda kados makatên punika, jalaran saking otobis sami ngandhapakên waragad.
Kursus jurnalis ingkang dipun adani dening Tuwan Tabrani ing Batawi, sampun dipun wiwiti, kathah ingkang migatosakên. Kawartosakên, ingkang malêbêt jalêr 68, èstri 10. Ingkang golongan jalêr kabage dados kalih golongan: 45 ngangge basa Malayu, sinaunipun saminggu kaping kalih, Sênèn kalihan Kêmis, wiwit jam 7 dumugi jam 8.30 sontên. Ingkang 23 ngangge basa Walandi, sinaunipun saminggu sapisan, sabên dintên Jumuwah, wiwit jam 7 dumugi jam 8.30 sontên. Tumrap golongan èstri gadhah panêdha supados pamulangipun kamaligèkakên, sawêg dipun timbang. Ing dalu ingkang kapisan wau, Tuwan Tabrani murwani angandharakên ing bab sêrat kabar padintênan umum.
Kala minggu kapêngkêr ing Jawi Têngah wontên tiyang sakawan sami dipun cêpêng, têtiyang wau sami punggawa sêpur, amargi kadakwa sêsorah ingkang araos komunis.
Nata Siyêm badhe jêjampi dhatêng Amerikah.
Wontên pawartos saking Bangkok, benjing wulan Marêt 1931, sri nata ing Siyêm
pangadilan ingkang maligi mariksa prakawisipun dakwan komunis ing Indo-China andhawahakên ukum kisas dhatêng dakwa 12, ingkang sami kadakwa adamêl rajapêjah tuwin nindakakên barontakan sarana adamêl tiwas. Wontên tiyang 114 ingkang kaukum bucal, 11 kaukum salaminipun gêsang tuwin 9 dipun ukum sanès malih.
Nanking 11 Agustus (Aneta-Nipa). Sêpêning pawartos radhio saking Sangsa, nuwuhakên pangintên ingkang kirang sakeca, punapa kitha wau dipun broki ing golongan komunis malih. Tèlêgram ingkang
sajawinipun Banlitiyang anggêgirisi, wontên dhusun pintên-pintên dasa sami kêlêban, tiyang ingkang kablabak atusan, tiyang ingkang ngili ewon, sami dhatêng kitha-kitha ing pasisir.
Berlijn 10 Agustus (Aneta-Nipa). Cacahipun tiyang nganggur ingkang botên angsal padamêlan ing Berlijn dumuginipun tanggal 31 Juli wontên 2.757.000. tinimbang taun ingkang kapêngkêr, mindhak sayuta.
Den Haag 9 Agustus (Aneta-Nipa). Pirantos ingkang kangge anggêgana dhatêng Indhonesiah benjing ing wulan Nopèmbêr ngajêng punika, badhe
kacowok miturut tarip. Wragad ngintun katanggêl dening Bale Pustaka. Bab lotre prayogi mundhut papriksa piyambak dhatêng
satriya Rama / arsa sumilih kaprabun / dahat suka sukur ring Hyang //
samya mring praja anggili / kalayu arsa uninga / marang ing
enjing / upyêk sajêroning praja / sagon-gon kalangkung rame / nanging ing sajatinira / tumrap Sri Dasarata / kaananing praja sagung / mung mawèh
tan kêndhat ciptaning galih / èngêt mring putra Sang Rama / dene antuk sabab gêdhe / bêbasan datan angira / yèn kasandhung ing tawang / ing
mangke cinarita / nênggih satriya Rama / wus dangu angantu-antu / dhawuh timbalaning nata //
ing sawusira miranti / Sang Rama nulya budhalan / Laksmana andhèrèkake / sakalihan awahana / tindak ngidêri kitha / sagon-gon pinajang luhung /
miwah Laksmana / nulya nuju mring kadhatun / umarêk ing rama nata //
Rama sanalika / ing tyas karasa kumêpyur / dene tan cundhuk ing kira //
kinintên kang anyakêti / kang ibu Dèwi Kosalya / nanging mênggah ing nyatane / Dèwi Kekèyi kang pêrak / marma satriya Rama / sakala ing cipta tuwuh / lamun mangguh sambekala //
praja / patbêlas warsa lawase / sira wajib anarima / tumuli lakonana / Sang Rama amung andhêku / tan pisan kawawa ngucap //
sri nata têtêp tan mosik / saking dènira kataman / coba
andhingkluk alon-alon / traping bêkti datan owah / yèku môngka pratôndha / dènnya bêkti mring sang prabu / miwah maring pramèswara //
andhingkluk alon / undurira kawistara / dahat nahên sungkawa / ananging mêksa rinapu / kanthi rasèng kasantosan //
Gambar nginggil punika karêtêg kajêng ingkang panjangipun 100 mètêr, ingkang anglangkungi talaga Sarangan Agung, Sumatrah.
Mila inggih tindak ingkang kados makatên wau ingkang prêlu dipun awat-awati dening parentah. Sampun ngantos bakul kêkilakan mêndhêt kauntungan pêtêng, upaminipun, ukuranipun dipun panjangi, takêranipun dipun agêngi, timbanganipun dipun bêbaluhi, dene yèn nyade kadhawahakên kosokwangsulipun.
Ykwezen wau, punika wosipun botên liya kajawi namung amrihatosakên dhatêng rakyatipun.
Ing kantor Ykwezen ngriku wontên punggawa-punggawa sawatawis kathahipun, inggih Walandi inggih Jawi, pakaryanipun ingkang prêlu sangêt inggih punika nitipriksa sakathahing ukuran, takêran lan timbangan warni-warni, prêlu dipun Yk (dipun cap), têgêsipun pundi ingkang sae saha kenging kaangge, inggih punika lajêng dipun têngêri cap [Y].
Sawarnining ukuran, takêran lan timbangan ingkang sampun dipun tandhani cap makatên wau tôndha manawi goedgekeurd (têgêsipun sae), dene yèn wontên têtêngêr cap ? inggih punika kosok wangsulipun afgekeurd (botên sae) lan botên wajib kaangge ngêngukur, nênakêr tuwin nênimbang. Mila inggih botên wontên capipun [Y].
Dumugi ing titimôngsa punika pakaryan Ykwezen wau taksih kenging dipun wastani sawêg tumindak kanthi alon-alonan, tandhanipun papan ingkang dipun wontêni kantor-kantoripun sawêg ing kitha ingkang agêng kemawon, sarta kathah tiyang dagang, ing salêbêting kitha dhistrik ugi sampun wontên barang tigang golongan wau ingkang dipun cap Yk sawatawis, kados ta ing salêbêting kithanipun dhistrik Tumpang, nalika tanggal 14 Nopèmbêr 1929 kapêngkêr sampun katindakakên, samantên ugi dhistrik-dhistrik sanèsipun ing wêwêngkon paresidhenan Malang. Sagêd ugi ing sanès panggenan ingkang dèrèng nate wontên kadadosan makatên, tamtu ing wingking badhe kadhatêngan, mila sampun ngantos kagèt.
Punapa wigatosipun dene pakaryan ngêcap wau mawi tumindak alon-alonan. Punika wosipun angeman dhatêng tiyang siti golongan dagang alit-alitan, langkung-langkung ing padhusunan, limrahipun kathah tiyang ingkang mlarat. Saupami pakaryan ngêcap lajêng grusa-grusu sabên wontên ukuran, takêran utawi timbangan ingkang dèrèng nate dipun titipriksa, lajêng pinêksa kapurih mriksakakên, lajêng dipun êcap tuwin kakengingakên prabeya ngêcap, ingkang awon, risak, tuwin botên cocog dipun: afgekeurd sampun tamtu kathah tiyang kagèt, kabêkta saking pakaryan wau taksih katêmbèn sangêt wontênipun. Kajawi punika tamtunipun ing padhusunan kathah timbangan saha sanèsipun wau ingkang botên cocog (afgekeurd), môngka yèn sampun angsal nama afgekeurd saking pakaryan Ykwezen, punika nandhakakên yèn barang
wau botên kenging kaangge malih, dados tiyang prêlu kêdah tumbas barang enggal. Lah inggih ngawontênakên barang enggal wau ingkang adhakan andadosakên kawratanipun tiyang dagang alit, awit rêrêgèning timbangan tuwin sanèsipun wau kenging winastan botên sakêdhik, mila tumindaking pakaryan ngêcap ing wêkdal punika taksih kangge alon-alonan kemawon.
Tindak ingkang makatên wau pancènipun adhakan sangêt nuwuhakên pamurinaning manahipun kaum dagang agêng, lan ingkang sami manggèn ing kitha-kitha, malah bokmanawi inggih sawênèh kawêdal pitakenanipun makatên: punapa sababipun ing dhusun ngadhusun botên wontên bôngsa timbangan ingkang dipun êcap, môngka ing ngriku inggih botên kirang barang-barang wau, lah yèn makatên harak nama … O, sampun kalèntu tampi, mila murih dados pamarêming panggalih panjênêngan amriksanana katrangan ing nginggil, inggih punika yèn saking pamanggih kula: nagari sampun langkung ngadil, mila tindakipun lon-lonan, ing pangangkah sampun adamêl susah, tumrap among dagang alit-alit ing padhusunan. Nanging inggih kenging dipun yêktosi, ing
saking punika mugi sampun ngantos kagungan panggalih mamang tuwin sêmang-sêmang, dinalih yèn ingkang dados: ijker (tukang nitipriksa sarta ngêcap timbangan-timbangan sapanunggilanipun) wau kirang lêrês papriksanipun, têgêsipun: ingkang sae kakintên awon, lajêng dipun parabi: botên kenging kaangge malih (afgekeurd), dados tumindak sakêparêngipun piyambak kemawon…. o, punika botên pisan-pisan makatên, awit kauningana, para amtênar èkêr (ijker) punika sampun sami pikantuk wulangan ingkang inggil. Botên nguciwani malih ingatasipun bab punika, dados sampun kenging pinitados bilih papriksanipun wau lêrês.
Sapunika sampun ragi gambêlang, bilih adêgipun pakaryan ngêcap wau ingkang langkung prêlu piyambak inggih punika gêgayutanipun kalihan among dagang. Mila tansah tinaliti sampun ngantos wontên tindak ingkang culika tuwin samar. Kosokwangsulipun: rèhne kula punika sadaya, sanadyan sanès tiyang dagang pisan, nanging sadintên-dintên prasasat inggih tansah sêsrawungan kalihan tiyang dagang, kados ta: tumbas gêndhis sakatos inggih dhatêng toko, punapa-punapa bêtah dhatêng toko, môngka barang-barang wau kathah ingkang katimbang, katakêr utawi kaukur, pramila kula sadaya ugi prêlu kêdah kasrambahan kawruh bab wau, botêna kaangge dêdagangan inggih mêksa taksih prêlu nyumêrêpi, pamrihipun supados manawi têtumbas punapa kemawon sampun ngantos kapusan, ingkang timbanganipun salêrêsipun kêdah angsal tôndha ?, môngka taksih dipun angge kemawon. Dados cêkakanipun, sintêna kemawon prêlu nyumêrêpi wêwadosing timbangan sabangsanipun ingkang mawi tôndha ? tuwin [Y] wau. Supados botên ngantos kenging balithuk.
Samantên ugi tumrap tiyang dagang ingkang manggèn ing salêbêting wêwêngkon Kring pakaryan ngêcap, sasagêd-sagêd sampun ngantos katalompèn amriksakakên gadhahanipun timbangan tuwin sanèsipun wau, supados pikantuk tôndha sae utawi botên, dados tumrap para têtumbas, botên mawi mamang. Awit sadaya tiyang tamtu rêmên têtumbas dhatêng para bakul ingkang ngangge timbangan, takêran lan ukuran cocog, lêrês. Utawi malih, sagêd ugi ing wingking manawi pakaryan ngêcap punika sampun tumindak kêncêng, tamtunipun botên gumampil tiyang anggadhahi timbangan sabangsanipun wau kangge dêdagangan.
Wondene mênggahing wosipun andharan punika namung kula pêndhêti ingkang prêlu-prêlu kemawon, sarta ingkang adhakan dados pitakenaning ngakathah, amargi saking punika murih saya pêncar sarta sagêd kauningan ing ngakathah, kêpêksa kasalundhingakên ing ngriki, sanadyan karangan ing bab punika kenging ugi winastan kirang sampurna, nanging sampun nama lowung.
Nalika dintên Sabtu malêm Ngahad tanggal kaping 9/10 Agustus ingkang kapêngkêr punika, pakêmpalan
Ingkang sami ningali kathah sangêt, karcis ngantos têlas, mratandhani yèn pakêmpalan wau dipun ajêngi ing ngakathah.
Srimpinipun katingal rampak sae, cacahipun pitu, jogèdipun modhèl enggal, mêndhêt pakêm srimpi Surakarta, sêkaran golèk Ngayogyakarta, legong Bali lan sanès-sanèsipun. Sanajan taksih sawatawis kuciwa, nanging sampun lowung, kenging dipun pamèrakên, manawi ragi tumêmên pamêsunipun sawatawis êngkas mêsthi badhe sagêd sae, badhe sagêd ngrêtos wirama, saya luwês solahipun badan.
Wirèngipun Arjuna LardapatiGardapati. makatên ugi. Ingkang sami mirsani kêpranan, katawis kêplok mawurahan.
Sandiwaranipun modhèl enggal, prasasat dèrèng nate kapitontonakên.
gôngsa, katingal asri. Pocapanipun têmbung Malayu, dados ing sêmu pancèn nuhoni pikajênganing pakêmpalan, luluhing sadaya kagunan warni-warni, ngalêmpak dados satunggal.
Mênggah rêrênggan ing nginggil punika botên wontên [wontê...]
[...n] pakèwêdipun, saya malih anggènipun lêlangên asmara, Anusapati kalihan Côndrakirana amêwahi sêngsêm.
Sarèhning basa Mlayunipun sadhèrèk Yamin punika sae sangêt, mila pancèn prayogi manawi sandiwara wau dipun dadosakên buku cap-capan, minôngka buku waosan.
Têtingalan ing dalu wau kenging winastanan sae sadaya, tumrapipun ingkang sami mirsani kathah paedahipun, botên namung bab kridhaning kagunan kemawon, nanging ugi kathah piwulang tumraping gêsang, inggih punika pangandikanipun Sang Brahmana Êmpu Baradhah sarta Êmpun Lohgawe. Bibaripun têtingalan wau ngantos sawatawis dalu, wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Kados ingkang sampun kasêbut ing sêrat ibêran, angsal-angsalanipun rêsik dipun darmakakên dhatêng: 1. banjir lahar ing Likasan, Salatiga, 2. kobongan ing Mèstêr Kornèlis, 3. kindhêrpakansi koloni, 4. kas pakêmpalan.
Lampahan Kèn Arok punika pêndhêtan saking babad tanah Jawi, kados ingkang sampun kawrat ing sêrat kina: Pararaton, inggih punika ingkang ngêwrat babadipun para narendra jaman Majapait sarta sadèrèngipun utawi sasampunipun Mahaprabu Brawijaya. Mênggah raosing lêlampahanipun Prabu Rajasa (inggih punika jêjulukipun Kèn Arok dupi sampun jumênêng narendra binathara mangrèh tanah Jawi), sarêng dipun êtrapakên ing sandiwara ragi wontên bedanipun sawatawis kalihan luguning babad. Wontên ing sêrat Pararaton ngêwrat lêlampahanipun Kèn Arok nalika taksih timuripun mursal murang tata, nanging labêting kinacèk sasamining tumitah, kinudhungan wahyu widayat, têmah sagêd jumênêng narpati. Ewasamantên surutipun ugi nama cikalaning pakaryanipun nalika taksih mudha, inggih punika nêmahi sotipun Êmpu Gandring, tiwas dening dhuwung run-tumurun pitung turunan, sedanipun Prabu Rajasa mirid ing Sêrat Pararaton, kaprajaya dening putra kuwalon Apanji [A...]
[...panji] Anêngah Anusapati, ingkang malês ukum sedanipun rama piyambak: Tunggul Amêtung, akuwu ing Tumêpal.
Wasana sarêng katrapakên ing sandiwara, katingal cêtha, bilih Kèn Arok punika trahing ngabathara, titising Wisnu, putranipun Bathara Brama, ingkang prasasat angejawantah wontên ing ngarcapada, namung badhe ngêmpalakên kathahipun kraton ing tanah Jawi, mahambêg palamarta, bèrbudi bawa lêksana, anêtêpi pangandika ingkang sampun kawêdhar. Kalihan lêga raosing panggalih nêtêpakên ingkang putra kuwalon, Apanji Anusapati jumênêng gumantos narendra, wasana wantala nubruk dhuwung Gandring ingkang dipun ampil dening Pangalasan Batil.
Wiyose, Kang Garèng, lagi anu aku wis nyaritakake kaananku ing dina kang kapisanan ana ing Surakarta. dene ing
jujug dhisik dhewe ing pasar anyar. Wah, Kang Garèng, cêkake yèn kowe besuk bisa kalakon wêruh pasar sing anyar ing Surakarta, kiraku kowe bisa kalakon sêmaput têmênan. Sing anjalari sêmaputmu kiyi ora ngêmungake jalaran saka akèhe para bakul wedang sing padha mêntèrèng-mêntèrèng lan sing suwênge pating pêncorot pating pêncèrèt kaya kêmbang api, nanging uga jalaran saka bêciking panggarape pasar mau. Saking bêciking wujude lan pranatane ing kono, nganti aku ora bisa anggambarake sing nganti têrang mungguh kaanane pasar mau. Nanging wis jamak lumrah ana ing ngalam donya kiyi, ora ana barang sing sampurna, apa bae sing bêcik, kuwi mêsthi ana pangalêmbanane, nanging iya ana panacade. Dalasan tumraping
ana sing banjur nacad, upamane bae mangkene: yak, êntute iya mambu.
Mangkono uga kaanane pasar anyar ing Surakarta, nèk mungguh panêmuku iya pancèn wis andhandhing têmênan. Apa manèh anggone mranata papane dêdagangan, iya wis kampi. Mara ta pikirên, Kang Garèng, kajaba pasar mau mubêng wis tembok kabèh, panggonane dêdodolan susun loro, ing ngisor lan ing dhuwur. Dene sing didhasarake ana ing papan ngisor, kuwi kabèh dêdagangan kang gampang pangumbahe, kaya ta balapêcah, wowohan, sayuran lan sapêpadhane. Mungguh saka panêmuku, pranatan iki pancèn iya wis mathuk bangêt. Awit pasar kuwi lumrahe papan kalumpuke wong saka ing ngêndi-êndi, sing têkane mrono ora mêsthi yèn padha dharat kabèh, mêsthine iya ana sing padha nunggang motor,
kreta, dhilman, andhong, nèk-nèke iya ana sing têka nunggang grobag. Têkane kabèh mau mêsthine iya apdha mawa balêdug. Dene anjoging balêdug têmtune iya ora nèk banjur mumbul nganti dhuwure 8 mètêr utawa luwih, mêsthine anjoge iya ana ing papan sing ngisor, mulane nèk panêmuku iya wis cocog bangêt, yèn papan-papan sing ngisor kuwi dipigunakake kanggo
dhisik. Mêngkono uga panganggone balapêcah, têmtune iya nganggo dikumbah barang dhisik.
Dene kang didhasarake ana ing papan sing dhuwur, dadi ing papan sing ora pati nadhah blêdug, kuwi kaya ta, dhêdhaharan. Sing diarani dhêdhaharan kuwi, upamane: sêga salawuhane; jangan, gudhêg, sambêl gorèng, êndhog pindhang, cêplok lan sapanunggalane. Ombèn-ombèn sing sarwa angêt, lo, iki dudu arak obat, jênèwêr utawa wiski kêring, nanging kabèh ombèn-ombèn sing matênge sarana dipanasi, yaiku: wedang kopi, wedang rondhe, sêkotêng lan sapanunggalane. Mêngkono uga dhêdhaharan sing kanggo pacitan medang, kaya ta: wajik, kêtan, krasikan, ondhe-ondhe, cucur, srabi inggris, lan sapêpadhane. Hla, kiyi kabèh kanggone rak ora sêmang dikumbah dhisik, ta. Têmtune nèk pancèn wong rêsikan bangêt, arêp mangan: jadah, wajik, krasikan, kudu dikumbah sabun dhisik, hla, kuwi aku ora ngrêti. Nèk wong sing lumrah têmtune nèk arêp mangan pêpanganan, iya ora nganggo dikumbah-dikumbah. Mulane papan padhasarane iya dipilihake ing papan sing adoh nyang blêdug. Mêngkono uga daging, kuwi utamane iya kudu dipapanake sing ora gampang kalêbon balêdug. Iki gêgayutane karo ing bab kawarasan.
Hara, Kang Garèng, apa kiyi ora jênêng brêgas têmênan. Nanging kaya uniku ing ngarêp, wis lumrah, anggêr ana pangalêmbana, iya banjur ana panacad. Dene panacad sing tak rungu ana ing Surakarta, ya kuwi mangkene:
Wah, nèk wujude pasar niku pancèn ênggih botên kêna dipaido têmênan, le rêsik le gêmrining, le anjêgarang. Pranatane ênggih pancèn apik, sing kêna dikumbah kudu didhasarake têng ngisor, sing botên kêna kambon balêdug kudu têng dhuwur, nanging saka akèhe aturan niku banjur dadi rèwèl. Kudu ngotên, kudu ngètên, bakul
bodho, sarèhning ditariki bayaran akèh, dodolane rêgine ênggih sami diundhakake. Hla, rêrêganing napa-napa banjur dadi mundhak larang.
Lo, mangkono anane panacad mau, Kang Garèng, [Ga...]
[...rèng,] lan wong-wong mau ora pisan-pisan ngèlingi, yèn barang kuwi saya bêcik, pamulasarane iya mêsthi saya angèl lan saya larang. Tandhane kowe kae nalikane ngalap Dèn Ngantèn Paiyah, wong iya priyayi kathik ayu rupane, têmtune anggone mragadi iya luwih akèh, kajaba kudu nukokake suwêng blong, pêniti rèntèng,
dalasan kanggo kabêsusan, wis rumasa gêdhe atine, yèn dicrut-cruti ... lênga putih. Mêngkono uga anane pasar anyar, ing sarèhning diapik-apik, dirêsik-rêsik, murih bêcike tumrap kawarasaning kabèh kang padha migunakake pasar mau, rak iya wis mêsthine, ta, yèn wong-wonge padha mèlu urun waragad kanggo ngupakara pasar mau.
Wis, Kang Garèng, kaya-kaya wis cukup anggonku nyaritakake mungguh kaanane pasar anyar ing Surakarta. Saiki tak banjurne anggonku carita lêlakonku ing dina Slasa mau. Saka pasar aku banjur mubêng-mubêng nyang panggonan liya-liyane. Sing agawe lêga lan gêdhening atiku, dene motor-motor sing padha glindhang-glindhing kuwi sing akèh têka duwèke wong Jawa. Barêng aku nêrangake nyang wong-wong akèh, aku olèh katêrangan, yèn ing Surakarta kuwi pancèn akèh wong-wong Jawa sing padha sugih-sugih. Barêng aku ngrungu sing kaya mêngkono kuwi, rasaning atiku ora mung gêdhe sagunung anakan bae, nanging malah saêmbahning gunung Sêmèru. Kala samono gagasanaku banjur angêlangut. Upama para sugih mau banjur padha krêsa guyub
kawula ing Surakarta. awit miturut apa sing tak rungu, iya bênêr yèn ing Surakarta mula akèh wong sing sugih-sugih, nanging kosok baline sing mlarad bangêt iya pirang-pirang.
Kira-kira jam 12 aku mulih nyang pondhokanaku. Bêngine aku lunga nyang sêkatèn manèh. Dene sing tak prêlokake dak tonton; wayang wong Saritama
Garèng, mungguh anane wayang wong Saritama mau, iya pancèn jêmpol, apa manèh sandhangane, wadhuh,
lumrah bae. Ewadene anggonku nonton mêksa nganti têkan bubare. Kira-kira jam 1.30 aku mulih nyang pondhokan, kanthi pikiranaku kêbak angrasakake sing dadi Prêgiwati. Wis, wis, Kang Garèng, layangku tak punggêle samene bae dhisik, liya dina tak layangi manèh.
Pulo Sumba inggih Sandelhout punika agêngipun cêkapan. Ing pulo ngriku punika prayogi sangêt kangge pambranahan rajakaya punapadene kapal, dene ingkang sampun misuwur rumiyin mila pamêdalipun kapal, limrahipun dipun wastani kapal sandêl. Mila sanadyan ing pulo wau tumrap pamêdaling siti botên sapintêna, awit botên ngantos sumêbar dhatêng sanès nagari, nanging kapalipun ngantos sumêbar dumugi pundi-pundi lan misuwur mênggahing saenipun. Dados panggaotanipun têtiyang ing ngriku punika ingkang agêng kenging dipun wastani saking anggènipun dagang kapal. Dangu-dangu lajêng wêwah panggaotan ingkang gêgayutan kalihan parentah, inggih punika ambranahakên lêmbu bênggala, kados ingkang sampun kasêbut ing Kajawèn nomêr 65. Mila tumraping têtiyang ing ngriku, saking kulinanipun dhatêng rajakaya tuwin kapal, ngantos kenging dipun wastani dados tiyang ahli, saya malih bab lampahing sade tinumbas, ugi sampun botên kêkirangan ingar-ingêripun.
Sanadyan pulo Sumba punika alit, nanging kathah rajanipun, ing salêbêtipun pulo ngriku wontên rajanipun langkung sadasa. Dene para raja wau ugi sami nindakakên pambranahan kapal utawi rajakaya, wontênipun nindakakên makatên, kajawi sampun nama kacara, ugi nama dados bakuning pangupajiwa. Kajawi tindak makatên wau, tumrap satunggal-satunggaling raja inggih gadhah asil sanès, inggih punika mêndhêt beya saking rajakaya utawi kapal ingkang kabêkta mêdal saking bawahipun, sabên kewan satunggal f 5.-
Ingkang sampun kasêbut ing nginggil, pamêdalipun pulo ing ngriku kapal tuwin lêmbu, kajawi punika inggih taksih wontên malih, inggih punika maesa. Mênggah maesa wêdalan ing ngriku punika langkung agêng tuwin langkung kiyat tinimbang maesa ing tanah Jawi.
Sarèhning ing bab lêmbu tuwin kapal sampun kêrêp kapratelakakên wontên ing Kajawèn, utawi sanès-sanèsipun, [sa...]
[...nès-sanèsipun,] ing ngriki badhe nyariyosakên bab maesa.
Mênggahing pangingah sanadyan wontên bedanipun, nanging inggih botên sapintêna, mila botên prêlu kaandharakên.
Kados para maos botên kêkilapan, maesa punika sanadyan kewan agêng, nanging bêbudènipun kêndho, dipun punapak-punapakakên dening manungsa namung sarwa miturut, botên wontên titikipun gadhah watak galak, jalaran saking kawontênaning kewan kados makatên punika, tumraping durjana kewan, gampil sangêt anindakakên kadurjananipun.
Kacariyos ing sadèrèngipun taun 1928 kawontênanipun kadurjanan kewan ing Sumba kathah sangêt, tindakipun kadosdene nekad, botên mawi èrèp dhatêng ingkang gadhah, ujug-ujug inggih lajêng dhatêng anggiring kemawon. Tindak ingkang kados makatên wau ngantos adamêl girisipun tiyang ingkang sami gadhah, môngka kala samantên, para raja ing ngriku botên rukun. Upami wontên kadurjanan rajakaya ingkang tuwuh ing wêwêngkonipun satunggaling raja, lajêng malêbêt dhatêng wêwêngkoning raja sanès, inggih lajêng ical larinipun, tiyang ingkang kecalan botên sagêd ngudi katrangan utawi milênggahakên prakawis. Nanging sarèhning tuwuhing kadurjanan ingkang kados makatên wau botên pilih panggenan, dados satunggal-satunggaling raja wau inggih angraosakên susah, awit sami ngraosakên manggih kapitunan. Lan ugi lajêng mangrêtos, bilih ubaling kadurjanan ingkang kados makatên punika botên sanès namung jalaran saking botên rukuning para raja, awit manawi wontên prakawis makatên wau lajêng botên amraduli. Badhe kasambêtan.
ing Surabaya ingkang anjênêngi pambikakipun pamondhokan wanita: Perlindoengan Peladjar Pemoeda Istri ing Irisstraat 5 Surabaya. Nyonyah Sudirman (ciri X) masrahakên pakaryan dhatêng Nyonyah Gunawan Mangunkusuma (ingkang rasukan cêmêng.
Garèng: Ambanjurake aturku ing ngarêp ing bab kasusahane wong-wong Jawa sing padha pindhahan nyang tanah sabrang. Kajaba sing wis tak aturake ing ngarêp, isih ana manèh, ma. Kaya ta: wong Jawa kuwi umume agamane Islam, anak-anake iya kudu ditêtaki. Sanadyan nêtaki kiyi jênêng sunat, nanging nèk tumrape bôngsa Jawa pancèn diprêlokake bangêt. Apa imigrasi kiyi anggalih anane dhukun supit aliyas bong. Lumrahe ora, sing digalih mung waras lan kuwate wong-wonge sing padha pindhahan, prêlune nèk waras lan kuwat mau, panyambutgawene dadi bisa pêthêl sarta pêng-pêngan, dadi sing digalih kang nomêr siji: bisane awèh kauntungan sing sasayahe.
Sêmar: Aku iya ngakoni, yèn anane imigrasi kuwi têmtune iya ana panjôngka golèk kauntungan, nanging kang dadi kabutuhane wong-wong sing padha pindhahan, mêsthine iya dipanggalih. Wis mêsthi ta barang anyar kuwi ora tumuli bisa sampurna kaya sing wis lawas, nanging kiraku ingkang wajib iya ora lèrèn-lèrèn anggone tansah budidaya bisane nyukupi apa kang dadi kêkurangane mau. Kaya ta: dhukun supit, kuwi lawas-lawas iya mêsthi dianani.
Garèng: Iya, lawas-lawas, diêntèni nganti bocah-bocahe padha brêngosên lan jenggotên. Mêngkono uga ing papan pindhahan kuwi, apa ya diprêlokake dianani mêsjid utawa langgar. Iya bênêr, yèn umume wong Jawa kuwi ora pati mrêlokake bangêt mênyang agamane, nanging antarane wong samono kuwi rak iya akèh bae sing padha nglakoni sêmbahyang limang wêktu, dadi sing pancèn padha ambutuhake nyang mêsjid utawa langgar mau, apa iya mung arêp diêjorake cikbèn wong-wonge padha nyêmbah brahala.
Sêmar: Sajake Garèng kiyi mung arêp nacadi bae. Mêngkono uga ing bab iki, Nala Garèng, iya lagi dadi panggalihane ingkang wajib.
Garèng: Ana manèh, ma, sing uga ora ngapenakake, lan pantês bangêt yèn tumuli enggal-enggal [engga...]
[...l-enggal] diowahi. Yaiku mangkene: aku krungu kabar, yèn ing panggonan-panggonan pindhahane wong-wong Jawa ing tanah sabrang kuwi wis padha dikèki sêkolahan, iki mula iya andadèkake lêga lan bungahing atiku, awit kang mangkono mau, ambuktèkake, yèn ingkang wajib amanggalih têmênan marang ajuning wong-wonge. Nanging ... lo, kok iya mêksa ana nanginge ... . ing sêkolahan-sêkolahan mau, sanadyan murid-muride mèh kabèh bôngsa Jawa, ing kono ora diwulangake basa Jawa. Hara, apa kiyi dudu pranatan sing dhoglog bangêt. Êmbuh yèn ing kono pancèn ana pangajab, supaya ing têmbe lalia marang asline. Nèk mêngkono jênêngane bae pisan dilihi, upamane dikèki: dhatuk apa sutan, ora-orane iya: ênèng utawa acêk ...
Sêmar: Wiyah, sing loro pungkasan kuwi rak sêsêbutane wong wadon bôngsa Sundha. Mungguh anane ing sêkolahan-sêkolahan mau ora diwulang basa Jawa, kiraku mung amrih kapenake bae. Awit, kowe dhewe rak iya wêruh, ta, yèn wong-wong sing padha pindhahan nyang tanah sabrang kuwi ora mêsthi mung bôngsa Jawa thok bae, nanging iya ana wonge Sundha, Madura, lan liya-liyane manèh. Nèk ing sêkolahan kono diwulangake basa Jawa, têmtune bôngsa liya-liyane iya banjur anjaluk diwulang basane dhewe-dhewe, mêngko rak iya banjur repot aliyas kocar-kacir têmênan. Mulane ing sakawit iya ora diwulang basa Jawa dhisik. Nanging pracayaa nyang aku, suwe-suwene ing kono, yèn pancèn dianggêp prêlu, utawa manèh wong-wonge têtela padha ambutuhake, basa Jawa iya mêsthi diwulangake.
Garèng: Wèyèh, rama kiyi kok mêsthi ana bae sing dadi wangsulane. Saiki ana manèh sing andadèkake rugine tanah Jawa, jalaran saka anane imigrasi kuwi, yaiku: sudane cacahe wong lanang lan wong wadon sing padha kuwat nyambut gawe. Wis lumrah ta, rama, yèn wong-wong sing dipindhahake nyang tanah sabrang kuwi mêsthine iya sing kuwat-kuwat, sing waras-waras. Nèk sing wis jompo-jompo, utawa sing awake wis karêpyêk-karêpyêk, têmtune imigrasi iya ora bakal gêlêm nganggokake. Wusanane, yèn anane imigrasi kuwi banjur digêdhèkake têmênan, rak bisa kalakon ta, tanah Jawa kuwi isine mung wong-wong sing wis kèri ngumbah bae, aliyas isi uwong-uwong sing umur-umurane wis ... jam
omonganamu sing mangkono kuwi, mungguhing aku kok ora mèmpêr. Sanadyan imigrasi digêdhèni dikaya ngapa, kiraku iya ora bisa, nèk nganti kaya unimu mau. Nèk miturut panêmuku, anane imigrasi kuwi ora andayani apa-apa marang kaarjaning nagara lan pamêtuning têtanèn. Awit kaanane têtanèn ing tanah Jawa kuwi, pancène wis dikatogake têmênan, didandani manèh kiraku wis ora bisa. Dadi sanadyan sing anggarap sawah diêlongana utawa diwuwuhana: kiraku pamêtuning têtanèn, [têta...]
[...nèn,] iya ora bisa suda utawa mundhak. Katêranganaku sing mangkene kiyi anocogi karo katêrangane dhepartêmèn lanbao, anggone anyêtitèkake ing panggonan 29 iji, ing bab gêgayutane wong anggarap sawah karo panenan lan olah-olahaning têtanèn, dene karampungane panitipriksa mau, wis têtela, yèn gêdhening panenan kuwi ora gumantung marang sing padha anggarap sawah, nanging gumantung nyang kaananing irigasi, utawa kaananing môngsa udan. Tuwan Dr. F.v.d. ELST ing taun 1926 wis tau nglêbokake karangan ing Koloniale studien, agawe pêpandhingan pamêtuning lêmah rata-ratane ing sajêroning sataun-taune, yaiku saka taun 1879 tumêkane taun 1887, dipandhingake karo saka taun 1914 tumêkane taun 1923, kuwi sudane saka 27 nganti têkan 24,4 pikul. Iki padhane suda 2,7 pikul, utawa 10% ing dalêm sabau-baune. Lo, sudan kang mangkene kiyi mung tumrape paresidhenan kang biyène diarani paresidhenan: Kêdhu. Dene tumrape tanah Jawa umume, sudane mau saka 25,1 nganti têkan 23,6 pikul, dadi ing dalêm sabau-baune ana sudan 1,5 pikul utawa 6%.
Garèng: Wadhuh, rama, le apil kathik kaya apale karo jênêng-jênênge; dèngkèk, kucing, tambur, plênthi, kasut ... .
Sêmar: Lo, kok banjur nyandhak jimate para sêpuh. Wis, wis, tak banjurne katêranganaku. Pamêtu kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp mau, nèk dipandhingake karo pamêtu ing taun-taun kang pungkasan kiyi, têtela bangêt, yèn pamêtune sajêrone taun 1920 tumêkane taun 1928 sajake iya arêp suda manèh.
Garèng: Nèk tak gagas-gagas, ma, kabèh sing wis kok dhawuhake nyang putramu kiyi, mungguh rugi lan kauntungane imigrasi, tumrape wong-wong Jawa sing padha pindhah nyang tanah sabrang, apadene tumrape tanah Jawa umume, kok iya akèh bathine katimbang rugine. Nanging kanggone dina kiyi, kaya-kaya rêmbugane wis cukup samene, liya dina bae padha dibanjurake manèh.
Ing nginggil punika gambar sumbêr toya bêntèr ing Kêrinci Hulu, Sumatrah. Sumbêr wau tanpa kêndhat tansah kumukus, tuwin ambêlêkuthuk umob. Saking bêntèring toya, tiyang ngantos sagêd anggêgodhog, kados ta: tigan, jagung, tuwin sanès-sanèsipun sami sagêd matêng, botên beda kados dipun godhog ing toya ingkang dipun latoni.
Paduka Tuwan L.H.W. van Sandick gupêrnur ing Sumatra Wetan, ingkang kawisudha jumênêng warga rad Indhia.
Kawartosakên, bilih griya panggulawênthah nagari, ing Bandhung, ingkang cêkap dipun ênggèni tiyang 250 tumrap lare jalêr. Ing salêbêtipun 14 dintên malih badhe wiwit nampèni lare-lare, ingkang dipun wastani larening parentah.
Kawartosakên malih, bilih ing taun 1931 ugi badhe wontên griya kados makatên partikêlir kalih panggenan, saking ada-adanipun golongan Katolik, kintên-kintên badhe manggèn ing Prabalingga tuwin Sukabumi. Bab punika tumrap rêmbag parentah ing polêksêrad, badhe ambiyantu sacêkapipun.
Wontên pawartos saking Bojanagara N.K.P.M. sampun tigang taun punika ngêbur siti ing dhusun Ngrunut, Kunduran, ing sakawit ngêdalakên latung. Sampun sawatawis dintên ing wanci dalu ngêdalakên angin tuwin toya asin, mawi nyêmprot, inggilipun antosngantos. 30 mètêr, mawa swara gumuruh. Sarêng toya wau mili anjog ing lèpèn, wontên maesa kêkalih ngombe toyanipun, sami pêjah. Sarêng kapriksa, têtela toya wau mawa racun. Ingkang wajib lajêng andhawuhakên, ngawisi ngombèkakên rajakaya ing lèpèn, saha sumuripun lajêng dipun tutupi.
Masjid ing Surakarta mêntas nyobi pirantos nyorakakên swara (luid sprekers) 9 iji, 6 manggèn ing golongan jalêr, 3 ing golongan èstri. Pinanggihipun migunani sangêt.
Pang Muhamadiyah ing Batawi gadhah sêdya ngawontênakên wakil ing polêksêrad, ing taun 1931. Ing sapunika apdhèling bêstir ing Batawi sêrat-sinêratan kalihan apdhèling bêstir ing Ngayogya, ing pangintên bab wau badhe dipun condhongi. Nanging
Verrijn Stuart guru pamulangan luhur ing Utrecht, ingkang badhe dados wêwakil nagari Walandi ing konggrès bab ekonomi ing Jêpan, ing sapunika nuju anjajah saindênging tanah Jawi laminipun tigang minggu, lajêng badhe bidhal dhatêng Jêpan, anjênêngi konggrès.
Kawrat ing bêslit tanggal 3 Agustus, kawisudha dados litnan pangkat kalih ing Indhia, Tuwan Suwardi, Muhamad Sudibya tuwin Sutapa.
Sêrat kabar Pandhawa dèrèng sagêd mêdal sabên dintên.
Kados ingkang sampun kawartosakên, kalawarti Pandhawa ing Bandhung badhe kapindhah dhatêng Batawi, saha badhe kadadosakên sêrat kabar padintênan, nanging jalaran wontên pambêngan, namung badhe kawêdalakên kaping tiga ing dalêm saminggu. Nanging miturut pawartos sanèsipun, ugi dèrèng sagêd namtokakên, amargi dèrèng angsal kantor pangêcapan ingkang sagah ngêcap.
Sampun sawatawis dintên, ing ngriki kadhatêngan Tuwan Chauvin pangagênging pabean ing Cochin-China tuwin Tuwan Bruchaut insinyur ngèlmi pamisah, prêlu sami badhe ngrêmbag bab wigatos. Miturut pawartos, badhe nyinau tumindaking tatanan tuwin caking damêl [damê...]
[...l] pakaryan candu ing ngriki, salajêngipun badhe wawan rêmbag kalihan para pangagêng ing ngriki murih sagêd lêlintonan katrangan ing bab padagangan candu tuwin sabangsanipun.
pamulangan sontên, kathah ingkang sami mêdhar sabda mêmuji lulusing adêgipun pamulangan, tuwin sêsorah ingkang migunani tumraping para murid. Ing sapunika sampun wontên murid 52. Ingkang kawulangakên ing ngriku basa Walandi, bukodhêng, kursus A.B.C. tuwin basa Inggris. Arta bayaran tumrap K.E. bukodhêng tuwin basa Inggris f 2.50, tumrap basa Walandi f 1.50, kursus A.B.C. f 0.50 ing dalêm sawulanipun. Ing dalêm saminggu sinaunipun kaping 3, Salasa, Kêmis tuwin Jumuwah, wiwit jam 8 dumugi jam 1/2 10 dalu.
Bestuursschool ambiyantu padamêlan cacah jiwa tumrap Batawi.
Pakunjaran ing Pamêkasan punika kapetang têlênging panggenanipun tiyang golongan komunis, ingkang sami tumut damêl ura-uru kala ing taun 1926. Nanging sarèhning pakunjaran wau sapunika badhe karembak, têtiyangipun sami dipun pindhah dhatêng Bahrawa, yasan enggal. Ing sapunika sampun ngangkatakên tiyang 50, kanthi bêbêktan mêsin dondoman 260 tuwin pirantos nênun.
ngangge gagrag enggal, sapunika sampun wontên tiyang 11.
Ing wêkdal punika ing pundi-pundi sawêg upyêk nindakakên tatanan pahargyan yuswa dalêm Sri Bagendha Kangjêng Sri Maharaja Putri têtêp 50 taun, ing tanggal 31 wulan punika. Mirid wontêning pawartos, pahargyan punika langkung agêng tinimbang wiyosan padatan.
Kawartosakên, ing sapunika ing Surabaya sampun wontên Mulo partikêlir tigang panggenan, saking ada-adanipun tiyang siti piyambak, inggih punika Mulo Taman Siswa, ing Kranggan Mulo Siswa Utama ing Jagalan
Nipa). Wontên tiyang 74 sami dipun cêpêngi jalaran sami sade sarêm ingkang dados awisan. Tuwuhing pasulayan pinanggih kala para prajurit mardika nalika sawêg sami baris kalihan sade sarêm ingkang dipun surung ing grobag surungan, grobag wau lajêng dipun rubung ing tiyang kathah, wusana lajêng nuwuhakên pasulayan, kathah prajurit mardika nandhang tatu. Pulisi sanadyan migunakakên dêdamêl, nanging kuwalahên ngundurakên têtiyang ingkang sami ngalêmpak wontên sangajênging
ambidhalakên wadya kangge ambiyantu wadya nagari ing paprangan, nêmpuh wadyanipun Sungcè Yuwan tuwin Suntin Ying.
andhawuhakên dhatêng wadyanipun, supados ngrêbat watês-watês malih salêbêtipun tigang dintên. Nanging Ciyang Kwangna tuwin Saiting Kai sagêd ngêpang wadya Sansi kalih golongan ingkang wontên ing Tayan. Panêmpuhipun wadya nagari sisih kiwa tumrap Kaiso kalajêngakên. Syang Kai Sèk nêtêpakên, Sènsèng dados litêndhih wadya nagari sisih têngên tumrap Cinpurilwe,
sampun sami sagêd rêrêmbagan ngantos gangsal jam, wontên ing pakunjaran Poona, nanging rêmbagipun punapa dèrèng kasumêrêpan.
Napels 14 Agustus (Aneta-Nipa). Wontên lesus nêmpuh kitha ngantos ngaburakên wuwunging griya-griya, lajêng andhawahi têtiyang lumampah ing margi. Wontênipun kasangsaran ingkang pinanggih, tiyang pêjah 4 tatu 70. Ingkang katênggêl karisakan ing pêkên ingkang rame.
Den Haag 13 Agustus (Aneta-Nipa). Pangeran Takamatsu bidhal dhatêng Bremen, dipun dhèrèkakên dening Tuwan Beelaerts van Blokland.
Lêngganan nomêr 105 ing Surakarta. 1 Dulkangidah Wawu 1825 dhawah dintên Salasa Kliwon, tanggal kaping 14 April 1896.
Lêngganan nomêr 3204 ing Madiun, V.A.
lan anômpa kanthi sukur ing dewadi / dene pinaringan / kang suka tanapi sêdhih / kang cinadhang ing
tiwas-tiwas nuwuhkên samaring ati / ing bêbasan ngrusak / têtêping punang pangèsthi / têmah wigar wèh pituna //
undurira Sang Rama sowan sumiwi / mring Dèwi Kosalya / ingkang wus dangu anganti / sinewa para parêkan //
dhuh-dhuh ibu ulun kaparênga nuli / tadhebadhe. tilar praja / ywa pisan karasèng galih / kantuna rumênggèng pura //
ing sakala Dèwi Kosalya tan mosik / ing tyas wus karasa / yêkti datan wontên malih / sing
kacarita sang dèwi wus dangu nganti / praptanirèng raka / dènnya jumênêng narpati / ambawani ing Ayodya //
dene ingkang raka / tan pisan katon katitik / ngadi busanèng narendra //
sang sudèwi nulya atêtanya aris / paran sinatriya / dene ing sêmu katawis / katawêngan ing sungkawa //
kaparênga lajêng awêwarta gusti / mring pawonganira / punapa kang anjalari / jarwaa ingkang sanyata //
punapa ta gusti amangguh pawarti / kang tan wèh pirêna / dene ing sêmu nêrusi / surêm kucêm kawistara //
tuwuhing kang lêlakon mangkene iki / saking karsanira / jêng ibu Dèwi Kekèyi / kang wus
myarsa warahing laki / sang satriya Rama / ing sêmu kadi tan gati / nanging katon analôngsa //
nulya nguncupakên astanira kalih / lir traping mêmuja / pêlênging netra nêrusi / tumuju marang Sang Rama //
linut atur araras pangarih-arih / dhuh gusti kawula /
pisan ulun darbe cipta ajrih / ngambah wanawasa / yèn anut paduka gusti / datan darbe kasamaran //
risang Rama datan kêndhat ngarih-arih / marang Dèwi Sita / mrih kantuna anèng puri / aywa mijil saking praja //
sinatriya Rama ngandika ris / linut ing pasêmon / sarwi ririh sumèh ngandikane / sira yayi ywa anut ing laki /
Ing nginggil punika gambaripun garojogan [...]Naskah rusak.
kêdalipun sarèh pêgat-pêgat (tlêdhuk-tlêdhuk) sèlèhipun ampang, majêg.
Danawa kucir, suwara alit, kêdalipun alot, ngêdên, elo, sèlèhipun anjêngèk.
Brêkasakan, suwaranipun warni-warni (mawi wujudipun) wontên ingkang pantês agêng, alot. Wontên ingkang alit kêmricik.
Banowati, lanyapan. Suwara: gandhang, kuntap, gandês.
Erawati, lanyapan.§ Mirid wandaning ringgit ing Surakarta, kalih pisan botên kados makatên. Red. Suwara: gandhang ragi jêtmika.
Surtikanthi, lanyapan kagonkagok. luruh. Suwara: ragi luruh, jêtmika.
Jêmbawati, lanyapan.§ Mirid wandaning ringgit ing
Para maos kados ugi botên kêkilapan, bêndha punika namanipun têtuwuhan wana, botên limrah tinanêm dening tiyang, kêgolong bôngsa kajêng taun, wujuding wit, godhong, sêkar dalah wohipun saèmpêr kluwih, witipun sagêd agêng sangêt, kenging kadamêl balungan griya, baita, dandosan tuwin pirantos sanès-sanèsipun.
Miturut kapitadosanipun têtiyang dhusun, kathah ingkang sami sirik migunakakên kajêng bêndha kangge bêthak, kacariyos murugakên sok kadhatêngan sawêr, makatên punika lêrês lêpatipun nyumanggakakên. Kajawi saking punika manawi ngambah ing wana, godhong bêndha punika sangêt dipun eringi dening têtiyang ingkang sami gadhah piandêl, inggih punika botên kenging kangge kêkudhung, upaminipun kêjawahan utawi kabênteran, sasagêd-sagêd sampun ngantos migunakakên godhong bêndha, ngupadosa gêgodhongan sanèsipun, awit kacariyos murugakên asring kaprêgok sima. Malah wontên ingkang kojah, manawi sima badhe mamôngsa tiyang, punika ngilo godhong bêndha rumiyin. Yèn tiyang wau katingalipun wontên ing salêbêting wêwayangan awarni sato, lah punika ngalamat badhe dados mêmangsanipun. Makatên tuwin sapanunggilanipun, ewadene mênggah cêcriyosan ingkang kados makatên wau sadaya, saking pamanggih kula piyambak kêgolong nama gugon tuhon. Mila kula sêrati ing ngriki, bokbilih wontên prêlunipun kangge cocogan.
Sasampuning nyariyosakên bab ingkang gêgayutan kalihan gugon tuhon, sapunika nyariyosakên paedahipun woh bêndha. Woh bêndha punika yèn taksih nèm (pêntil) warninipun ijêm, yèn ragi sêpuh jêne, yèn sampun matêng jêne sêpuh (sulak abrit), gêpokanipun êmpuk, ing nglêbêt kathah klamudanipun, raosipun lêgi, asring dados têdhanipun sato kewan, kados ta: kêthèk, budhêng, luwak, garangan, bajing, landhak lan sapanunggilanipun. Samantên ugi para lare angèn kathah ingkang sami pados uwoh bêndha dhatêng wana utawi rêrungkudan ingkang wontên witipun bêndha.
Isi-isi wau sasampuning ical kalamudanipun, kaklêmpakakên, kaêpe sawatawis, lajêng kagorèng ing sangan, raosipun gurih, kathah tiyang ingkang doyan, malah kêrêp kemawon kasade kadosdene nyade kacang gorèng.
Tiyang ingkang padamêlanipun mikat pêksi prêkutut utawi sanèsipun, adhakan ambêtahakên sulut bêndha, pamêndhêtipun makatên: wit bêndha ingkang katingal subur, punika dipun cècèki mubêng, trêkadhang ngantos mènèk ing êpang, makatên ugi ing oyod-oyodipun, kakèndêlakên sadalu, enjing dipun endhangi, cecekan wau katingal sampun sami mêdal talutuhipun kênthêl pating parênthêl, [parênthê...]
[...l,] punika dipun pêndhêti mawi cuthik, kalêbêtakên ing wadhah mawi toya tawa. Yèn sampun angsal kathah, talutuh wau lajêng kaulêt mawi talutuhipun oyod ragèn ngantos matêng, prêlunipun samôngsa pulut bêndha wau dipun pigunakakên kangge mikat, sanajan kabênteran sadintên muput botên badhe sagêd andalèdèk. Kosokwangsulipun, manawi tanpa kaulêt ing oyod kajêng ragèn, pulut bêndha gampil dados cuwèr amargi kabênteran. Dene sadèrèng lan sasampuning kangge, pulut bêndha sagêd kasimpên ngantos dangu wontên ing wadhah ingkang mawi toya.
Namung samantên kawruh bab bêndha, bokbilih kenging kangge wêwahing sêsêrêpan.
Dangu-dangu para raja wau lajêng katuwuhan osik, prêlu sangêt kêdah sêsarêngan gadhah tindak rukun, awit inggih namung karukunan punika ingkang badhe sagêd nyirêp kadurjanan. Kalampahan, sarêng ing taun 1928 para raja sami parêpatan, angrêmbag ing bab wontênipun kadurjanan kewan. Kênthêling rêmbag, para raja wau prajanji, ing pundi wêwêngkoning raja môngka wontên tiyangipun ingkang nglampahi kadurjanan, utawi kalêbêtan durjana ingkang nêdya pados pangungsèn, raja ingkang kanggenan wau kêdah nyêpêng durjananipun, lan kêdah masrahakên dhatêng raja ingkang kêblabagan kadurjanan, wusana sami anyanggêmi, badhe sami nêtêpi janji wau.
Minôngka têtêping janji, ing sabên taun para raja wau gêgêntosan kêdah mragad maesa, mawi dipun dhatêngi ing raja sanès-sanèsipun. Tindak kados makatên wau dipun anggêp kadosdene sumpahipun, saha lajêng kalampahan sagêd tumindak kados ingkang sampun katêtêpakên ing janji, wasana kadurjanan lajêng sirêp.
Mênggah pamragating maesa mawi cara piyambak, nanging botên tilar tataning Islam, awit para raja wau sami agami Islam. Patrapipun makatên: ing sakawit maesa wau dipun kêlohi, ing kêlohan dipun lêbêti dhadhung panjang. Dhadhung wau ing kiwa têngên dipun gocèki ing tiyang kathah kadosdene mênthèng, saha ing sacêlaking maesa dipun sanggi ing tiyang, andadosakên pandhangaking maesa.
Ing sadèrèngipun maesa kapragat, mawi dipun jênêngi para raja tuwin tiyang sanès-sanèsipun. Ing ngriku kaum sampun sadhiya nyêpêng lading panjang amingis-mingis,
kajêngipun ingkang nindakakên sampun absah, nanging mênggahing raos,
Sapunika amangsuli rêmbag ing bab pigunanipun maesa wontên ing tanah Sumba, punika inggih botên beda kados ing tanah Jawi, kangge ulah têtanèn, prêlu mêndhêt kiyating rajakaya. Nanging mênggahing tatacaranipun beda sangêt, maesa wau botên kangge anggaru mluku, têrangipun makatên:
Para among tani manawi wiwit anggarap sabin, sitinipun dipun êlêbi rumiyin, toyanipun ngantos mêncêp-mêncêp. Manawi sakintên sitinipun sampun êmpuk, sabin wau lajêng dipun lêbêti maesa, kapurih ngicak-icak ngantos waradin, lan sitinipun ngantos dados leleran. Sasampunipun makatên, siti wau lajêng dipun tanêmi.
Mirid tindaking têtanèn kados makatên punika, mênggah caraning pangulah siti tamtu kawon
inggih dipun tindakakên ing maesa, ingkang pancèn kawical kewan kiyat. Nanging sarèhning sampun kacara, tindak kados makatên wau inggih sampun sae.
Kados makatên mênggah kawontênanipun maesa ing Sumba.
Nyambêti cêcariyosan sanès. Ing bab tatacara ingkang kados makatên punika, tumrap sanès nagari ugi wontên ingkang nindakakên, kados têtiyang ing Palu, Sèlèbês têngah, punika patraping anggarap sabin inggih namung angicak-icakakên maesa kathah wontên ing sabin ingkang sampun dipun êlêbi, ngantos sitinipun dados lumêr.
Tumrap tiyang ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng tatacaraning anggarap sabin ingkang kados makatên punika, saha ingkang sampun anindakakên cara anggaru mluku, tamtu botên mathuk. Sayêktosipun tindak anggarap sabin kados makatên wau ugi sampun nate dipun cobi santun gagrag sarana dipun luku, nanging ugi botên sagêd kadadosan, amargi maesa ingkang dipun trapakên ing damêl tansah ambêrot. Dene mênggahing pangintên, sagêdipun tumindak sarana anggaru maluku, inggih kêdah anggêgulang maesa ingkang dèrèng nate kangge ngêcakakên damêl kados ingkang dèrèng dipun kulinani.
Kajawi bab kangge ulah siti, maesa punika mèh limrah
kawilujêngan, tuwin sanès-sanèsipun. Malah tumraping karaton Jawi, ugi wontên wilujêngan praja ingkang sarana mawi mragad maesa, ingkang wilujênganipun nama Maesa Lawung, inggih punika mragad maesa ingkang sampun dipun wanakakên, nanging patrapipun inggih namung dipun pragad limrah kemawon, dados bedanipun kalihan ing Sumba, ing Sumba kangge tandhaning kasêtyan, manawi ing karajan Jawi kangge wilujêngan.
Malah manawi miturut cêcariyosan Jawi, sanadyan ing kina pisan, têtumbal ingkang sarana maesa punika inggih sampun wontên, inggih punika caraning têtumbal katur dhatêng Bathari Durga, ing wana Setragôndamayit. Ing pangintên, kacaranipun ngantos dumugi jaman karaton Surakarta ing sapunika.
Tumraping patrap panyiksa kewan, kados ing Sumba, punika taksih kawon kalihan caranipun bôngsa Palu manawi damêl têtumbal ambukak siti, mênggah patrapipun makatên:
Ing sakawit, têtiyang sadhusun sami urunan tumbas maesa, maesa wau lajêng dipun dhadhung gulunipun, namung logro kemawon, lajêng dipun cancang ing pathok, prêlunipun supados maesa wau sagêd polah, papan pamanggènipun wontên satêngahing latar. Sasampunipun makatên, têtiyang jalêr sadaya sami nyêpêng dêdamêl awarni klewang, sampun dipun asah mingis-mingis. Sarêng sampun dipun tangarani sarana têtabuhan, tiyang ingkang kaprênah sêpuh lajêng andhawahi dêdamêl rumiyin, dipun angkah ngèngingi badanipun maesa, lèwêg, maesa lajêng budi, wusana dipun êtut ing têtiyang sanès-sanèsipun, sami andhawahi dêdamêl, maesa ngantos tatu rojah-rajèh, malah jêroanipun sami mêdal, dene wêkasanipun inggih dipun pragad, dagingipun kabage waradin, kangge nêdha eca.
Makatên mênggah babading tatacara ing Sumba ing bab maesa, tuwin tatacara ing nagari sanèsipun ingkang gêgayutan maesa.
Ing tanah Priyangan punika misuwur saening sawangan ingkang pinanggih saking margi sêpur. Para maos sagêd nguningani kados wujuding gambar ingkang sumandhing punika. Gambar wau mujudakên sêsawangan ing sêtatsiun Cikajang.
Sampun ambabar Volksalmanak 1931 Jawi - Malayu - Sundha. Satunggal buku namung rêgi f 0.64 mawi almênak templekan.
Wiyose Kang Garèng, yèn kowe nômpa layangku kiyi, aku lagi ana ing dalême mitraku kênthêl bangêt, kang dadi wêdana ana ing
Ing dina Rêbo tanggal 6 wulan kiyi, tumrape aku sawijining dina kang
diithik-ithik dening ratuning para bubul. Tujune pondhokanaku kiyi kok nyang dalême paman lan ibuku bibi dhewe, dadi kopèn, ajaa rak bisa uga kalakon didhawuhi andhèrèkake eyang ... Yamadipati têmênan. Kang mangkono mau andadèkake prihatine sing kagungan dalêm, mulane banjur enggal-enggal utusan nimbali dhukun tukang pijêt. Wah, Kang Garèng, barêng dhukune têka, mèh bae aku klêngêr ênom aliyas sêmaput. Iya sapa wonge bae sing ora kagèt, gagasane sabên wong, dhukun pijêt kuwi, iya lananga iya wadona, sing akèh mêsthi wong kang prasaja bangêt, panganggone, sanadyan ora têmtu gombale, iya barès, jarite iya wis lungsêt, klambine sanadyan êncita, iya sing murah-murahan. Nanging ora mêngkono mungguh dhukun pijêt sing têka ing pondhokanaku mau,
anyar, kathik nganggo cênela, srêg, srêg. Kang Garèng, kowe aja ngira, yèn isih nom tur rupane mêling-mêling kaya gêlas, utawa kincling-kincling kaya gêndul. Lo, ora, mêngko kowe banjur anggagas sing ora-ora. Nèk wong-wongane, upama wêktua mono, iya wis wanci jam papat kae, nanging panganggone isih katara andhandhing, sawijing tôndha yêkti, yèn dudu wong sabaene bae. Satêkane ing ngarêpku, banjur anêpungake karo aku. Mungguh têtêmbungane mangkene: sami nêpunga kemawon, ênggih.
Saka caritane dhewe, sanadyana dhukun pijêt, dudu dhukun pijêt sêmbarangan, nanging isih darah, isih dara dèn ayu: grès. Kala
ngaturi nampeyan, punika saking kalintuning abdi kula. Sintên kula, dene wani dipun asta ing nampeyan, mendah sapintên agênging bêbêndu ingkang badhe dhawah ing badan kula. Wadhuh, Kang Garèng, barêng tak kandhani mangkono mau,
tumuli mulih. Sauwise banjur: srêg, srêg, lunga saka kono.
Hêm, nèk dipikir-pikir, Kang Garèng, kaanane ing donya kuwi têka warna-warna têmên. Mungguhing aku, sanadyan anaka jendral pisan, pancène iya kudu ngèlingi buruhan sing lagi dilakoni. Upamane lagi buruh dadi tukang banyu, kok isih ngêdir-êdirake anggone isih darah luhur, isih duwe sêsêbutan: radèn mas, karêpe supaya isih diaji-aji, lan didènmas dènmas, muring-muring yèn disêbut kakang, mêcucu yèn ora dibasani, lo, yèn mangkono tindake, mêngko rak kalakon kapiran têmênan, awit têmtune rak banjur ora ana wong sing wani amburuhake nyang awake. Mulane wong dadi darah luhur kuwi abot sanggane, awit kudune ora kêna mongkog yèn lagi nêmu kamulyan, lan ora kêna nalôngsa yèn lagi ginanjar sangsara.
Wis, wis, Kang Garèng, aku tak ambanjurake caritaku. Ing sarèhning ing dina iku aku lagi karasa ora kapenak awakku, aku iya banjur mung tansah angumbakarna
jangan mênir, pêcêl pitik, kathik diwuwuhi: sapujagad. Dene sorene, ing sarèhning aku wis jangji luwih dhisik,
kono aku ditômpa kanthi rênaning panggalih, sarta banjur dituduh-tuduhake mungguh kaanane pamulangan mau. Liya dina yèn Kajawèn wis bisa nômpa potrèt-potrète, kiraku banjur bisa ngêmot karangan ing bab kaanane sêkolahan mau sing kanthi jalèntrèh. [jalè...]
[...ntrèh.] Saiki cukup, tak caritani, yèn anane ing kono kabèh katon: risik, nècis, rajin, sarta ambalindrik kaya leyo.
Ulihku saka pisitê mau, kurang luwih jam 9. Wah, Kang Garèng, kala
ngisèni têlèhku. Sajêrone aku lungguh ana ing resturan angadhêpake sêga rawon, mata sapi, ombèn-ombène banyu ès, tansah ngawasake ombyake wong nonton. Wah, Kang Garèng, upama kowe bisa nêksèni dhewe, kiraku bisa kalakon banjur dhêlêg-dhêlêg kaya wong sing mêntas
Apa manèh barêng Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun têdhak ing sêkatenan, gêdhening atiku prasasat sagunung Tidhar têmênan. Jajal ing kene tak gambare mungguh têdhak dalêm mau.
Laku-lakune têdhak dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana mariksani sakatèn mau: ing ngarêp dhewe abdi dalêm urdênas manganggo klambi atelah putih jaranan, padha ngampil upacara sawatara, banjur Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, nitih
surêming papan karamean, dening kasoran prabawaning nata kang umiyos. Lo, Kang Garèng, kang kapindhakake mangkono kuwi, jênêng ora umuk-umukan, awit saupama anjukuk saka kasulistyan, sapa kang bakal ngasorake, yèn ta saka mubyar murubing sêsotya, sapa sing bakal ngungkuli, wadhuh, sasat ngasorake lintang kang abyor ing langit.
Wis, wis, Kang Garèng, layangku tak punggêle samene bae, liya dina tak layangi manèh. Kanthi lêganing ati, kira-kira jam 10 aku mulih nyang pondhokan.
Garèng: Saiki kanggone aku wis gamblang têmênan, ma, yèn anane imigrasi kuwi tumrap tanah Jawa pancèn prêlu bangêt, apa manèh yèn ngèlingi cacah jiwane tanah Jawa kiyi tungkul mundhak-mundhak bae. Nanging aku isih durung bisa anocogi, yèn carane mindhah wong-wonge mau isih ditindakake kaya sing uwis-uwis. Ya kuwi kaya sing ditindakake dening wèrêk Dhèli umume. Hla apa mèmpêr, ingatase aku kiyi rak iya wis gêdhe tuwa, hla kok iya mèh kenyut mèlu kontrak nyang Dhèli, jalarane ora liwat iya saka manising wicarane.
priyayi bisane dipènsiun kuwi, rak sauwise nyambut gawe lawase 30 taun kanthi slamêt, karêpe anggone nyambut gawe samono lawase kuwi kanthi tumêmên tur ora tau kaluputan apa-apa. Hla, minôngka gêdhening tarima kasihe nagara marang lêlabuhane, priyayi mau banjur dikon nganggur bae nganti tumêkan ajale, sarana diparingi blônja sapira mêsthine, ya iki sing diarani: dipènsiun. Wis, wis, saiki banjurna dhisik anggonmu arêp nyaritakake carane wèrêk Dhèli golèk uwong.
Garèng: Iya bêcik, ma, nanging tak pindhoni aturku ing ngarêp. Sing arêp tak aturake nyang
rama kiyi, carane wèrêk anggone ambujuki aku kiyi. Lo, kuwi mangkene:
Rama têmtune iya ora kêkilapan mugguh rasane wong kang nganggur pirang-pirang
mèh bae ngêndhat sarana nyêmplung sumur. Tujune aku awèh wêruh dhisik, dadi banjur akèh sing padha ngalang-alangi, ajaa, rama rak wis ora kagungan putra kaya aku manèh. Dilalah, ma, sajêrone aku lagi susah mangkono mau, ana wong marani aku kôndha mangkene: lo, kok Mas Bèi Nala, punapa sami sugêng. Ngrungu omonge wong kiyi, aku rada kagèt lan iya rada bungah. Kagète sabab aku rumasa durung têpung, têka wong kiyi wis apal têmên karo jênêngku, kawuwuhan anggone ngaruh-aruhi aku gêmrapyak bangêt. Bungahe dene aku isih katon uwong, tandhane wong kiyi isih ngajèni nyang aku, isih gêlêm ngundang mas bèi barang. Sauwise nakokake kaslamêtanaku sabatihku pisan, banjur padha rêmbugan omong kosong, suwe-suwe banjur nyandhak omong-omongan ing bab angèle golèk pagawean ing jaman
lan etang sampun cêkap. Wiwit namung dipun balônja f 25.- nanging pangajêng-ajênge sae sangêt, nèk pancèn têmên-têmên anggone nyambut damêl, dangu-dangu têmtu sagêd dados: komis. Eman sangêt, dene kula wontên ing ngriki botên gadhah têpangan, ingkang kenging dipun pitados kajawi Mas Nala. Mila kula nyuwun tulung dhatêng Mas Bèi Nala, manawi-manawi kagungan sadhèrèk utawi pitêpangan ingkang purun anglampahi dados juru tulis.
Wah, ma, rasaning atiku kala samono mak sênit têmênan. Iya ora susah sêdulur-sêdulur, aku dhewe
dhewe sing arêp anglakoni. Sajake wong mau katon sênêng bangêt. Calathune: inggih sukur ta sukur, yèn Mas Bèi Nala piyambak ingkang krêsa badhe anglampahi, awit kula sampun sumêrêp atèn-atèn sampeyan. Manawi makatên, mas bèi, kula aturi enggal-enggal tata-tata, supados tumuntên sagêd pangkat, jalaran daoke kula punika sêlak bêtah sangêt dhatêng juru tulis. Môngga, lo, punika pursêkot saking balônja sawulan, manawi kangge kaprêluanipun Mas Nala.
Sanalika kono iya banjur: tlètèk, ngêwèhi dhuwit aku f 25. Hara, ma, sapa wonge sing ora kelut marang têmbunge wong kiyi. Ingatase lagi thak-thakan golèk gawean nyang ngêndi-êndi tansah mulih nglanthung bae, jêbul banjur ana sing nawani pagawean sing blanjane kêna dirasakake mêngkono, wis mêsthi ta yèn aku banjur sêmranthal mèlu karo wong mau. wêruh-wêruhe yèn aku kiyi sabênêre kêna ing pèlète bôngsa wèrêk, barêng wis mèh kasèp. Nalika
aku sumurup, yèn aku kapusan, sanalika kono aku banjur nyuwun diulihake nyang desaku. Panuwunanku mau ora kok diidini, malah aku banjur diprêsèni: kuwih bogêm
omongmu kiyi. Carane wèrêk anggone golèk kuli kuwi pancèn iya kêrêp siya bangêt. Tujune saiki dening pakumpulane para ondêrnèmêng-ondêrnèmêng kuwi wis dianani imigrasi manasuka (vrije imigratie) têgêse: anggone golèk wong mau supaya gêlêm nyambut gawe nyang tanah sabrang, ora sarana dipêksa utawa dibujuk alus, nanging sing ditari mung sing gêlêm bae. Ewasamono wohe imigrasi manasuka kiyi iya durung pati agawe lêga. Awit tumêkane saiki isih tansah kêjoran dening imigrasi kaya sing wis kok têrangake ing ngarêp mau. Iya bênêr, yèn namaning wèrêk mau, ing ngêndi-êndi wis kasuwur alane, nanging jalaran saka alusing pambujuke para wèrêke, iya mêksa isih akèh bae wong-wong kang kêna kêblithuk, mulane pamujiku,
Mêngkono uga aku, ma, iya tansah mèlu andongakake, supaya vrije immigratie kiyi tumuli bisa tumindak kanthi bêcik.
èmbèl-èmbèli: têmtune iya ora pati siya. Nèk mangkono kowe isih pracaya, yèn sathithik-sathithik iya isih ana tindake sing rada siya. Wêruha, Nala Garèng, yèn saiki nagara wis nganakake pakaryan anyar, yaiku
utawa disiya-siya dening sing awèh pagawean. Mêngkono uga dipasrahi anitipriksa, apa wong-wong sing padha arêp pindhah nyang sabrang kuwi saka karêpe dhewe, apa jalaran saka dayaning bujuk alus. Yèn têtela pindhahe nyang sabrang mau jalaran saka dibujuk, sanalika kono iya banjur diulihake nyang desane.
Garèng: Wadhuh, ma, pancèn iya bênêr pangandikamu kuwi, nanging ana ing krêtase, apa nyatane bisa tumindak kanthi sampurna, hla, kuwi isih dadi pitakonan.
dadi kukubane, têgêse kudu nyêgah anane rêrusuh, maling, durjana lan sapanunggalane, cêkake: ing sajêroning dhistrik kono kudu tansah tata têntrêm. Nèk sing dadi
anggone nayuban, dèn ayune banjur gawe rusuh, ambantingi piring, cangkir lan sapanunggalane, dara wadana iya ora bisa nyêgah.
Sêmar: Lo, lo, kok banjur mrono playune. Wis, wis, dilèrèni samene bae, omongane têka banjur ngayawara mangkono.
Sumêbaring pawartos ing bab culik, saya waradin dumugi pundi-pundi, môngka têrang bilih pawartos punika namung ngayawara kemawon. Bab punika mêntas wontên lêlampahan ingkang nelakakên gorohipun pawartos wau. Wontên tiyang ing kampung Capaka Putih martosakên bilih ing kampung Gunungsari, Batawi, tiyang wau nyipati piyambak sumêrêp mayit ingkang mripatipun kalih pisan dipun cuplik ing culik. Bab wau kamirêngan pulisi, lajêng kapurih nêdahakên, wusana botên wontên nyatanipun babarpisan, tiyang wau lajêng kasêrêg ing prakawis, nêrak ing bab 171 anggêr ukum.
Bab makatên punika pantês dipun mangrêtosi ing ngakathah, bilih damêl pawartos lalawara punika mawi ginantungan paukuman, kakunjara dangu-dangunipun sataun, utawi dhêndha kathah-kathahipun f 300.-
Sampun dangu dados rêmbag, bilih C.B.Z. ing Simpang, Surabaya, kawontênanipun sampun sarwa nguciwani, saha lajêng dados rêmbagipun parentah. Ing sapunika sampun wontên karampunganing rêmbag, badhe yasa C.B.Z. enggal manggèn ing Karang Mênjangan. Waragadipun katapsir 5 yuta rupiyah. Waragad wau badhe kalêbêtakên rantaman taun 1932.
Wontên pawartos saking pulo Panjang, kawontênanipun pulo enggal, kubênging kawahipun kintên-kintên wontên 600 mètêr, panjanging pulo 1150 mètêr, wiyaripun 250 mètêr.
andandosi darajating wanita. Redhakturipun katindakakên dening bêstiring pakêmpalan.
Ing Pamêkasan wontên pakêmpalan wanita nama Dames Club, ing sabên wulan ngawontênakên pêpanggihan kaping kalih, ngawontênakên sêsorah, dhebat tuwin sanès-sanèsipun, ingkang gêgayutan bab wanita, ugi ngawontênakên pangajaran maos.
Pangadilan militèr mêntas andhawahakên ukum pêjah
Suratman kalanipun nuju tilêm, saha badhe mêjahi malih sêrsan Walandi. Dene winihing prakawis ing bab èstri.
Kawartosakên, Mr. Abdul Sukur tilas pangarsa pakêmpalan Indhonesiah ing nagari Walandi, kèndêl anggènipun tumindak ing bab prakawis pêrgêrakan utawi pulitik, lajêng badhe manggèn ing Bandhung.
Ing Gombong mêntas dipun wontênakên iksamên tumrap calon punggawa pagantosan. Ingkang nglêbêti wontên tiyang 1600, têtiyangipun èstri wontên pintên-pintên dasa. Tiyang samantên wau ingkang katampèn anglêbêti namung 800.
Ing Bandhung wontên pakêmpalan nama panti widya. Pakêmpalan wau ancasipun badhe ngêdalakên buku-buku basa Sundha, Malayu tuwin Jawi, lan ugi ngêdalakên buku sanèsipun, upaminipun basa Walandi. Karangan-karangan ingkang saking jawi, samôngsa kawêdalakên dening panti widya, mawi angsal pituwas, adêging pakêmpalan mawi ngawontênakên andhil sèri A.1000 iji, rêgi f 5.- saandhil. Sèri B. 500 iji, rêgi f 10.- saandhil. Kenging kacicil sabên wulan f 1.- utawi f 2.50. Bêbathènipun ingkang 20% kadarmakakên dhatêng Studiefonds, griya sakit tuwin sanès-sanèsipun. [sanès-sa...]
[...nèsipun.] Bêstiring pakêmpalan wau, dhirèktur Tuwan A.H.
wiwit benjing tanggal 1 Sèptèmbêr ing Mungkid, Magêlang badhe ngawontênakên H.I.S. tuwin Schakelschool Taman Siswa. (S).
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana rawuh ing kantor Volkstelling.
Ing tanggal 20 wulan punika, wanci jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral rawuh ing kantor Volkstelling, dipun tampi dening Tuwan Prof. J. van Gelderen tuwin Dr. W. Brokx. Rawuh dalêm ing ngriku katingal rêna. Ingkang sakalangkung andadosakên karênan, ing bab tumindaking mêsin pangetang, ingkang sagêd misah-misahakên pêpetanganing dalancang, ing dalêm saêjam sagêd metang 23.000 lêmbar.
Pangadilan landrad ing Bandhung saèstu sampun nindakakên papriksan prakawisipun Ir. Sukarna, wontên ing dintên Sênèn tanggal 18 wulan punika, dipun pangarsani dening Mr. Siegenbeek van Heukelom. Sarèhning papanipun rupak, têtiyang ingkang ningali kathah ingkang wangsul. Cacahing dakwa 4, inggih punika Ir. Sukarna, Tuwan Gathot Mangkupraja, Maskun tuwin Supriyadinata. Ir. Sukarna, kapriksa, kadakwa prakawis damêl paguyuban wados badhe ngrêbahakên parentah Indhia. Wangsulaning dakwa lêrês dados awak-awakaning pakêmpalan, nanging botên gadhah sêdya kados pandakwaning parentah. Pamriksanipun sakalangkung panjang. Dumugi dintên Salasa dèrèng rampung.
Pakaryan wana matah dhatêng Tuwan W.J. Warta, amtênar ing bab padagangan kajêng, benjing tanggal 17 Dhesèmbêr dhatêng Siyêm tuwin Birmah, prêlu nyumêrêpi caranipun tiyang ing ngrika, ing bab tumindaking damêl bab kajêng jati agêng utawi cuwil-cuwilan grajèn, punapadene ing bab asil ingkang gêgayutan bab wau.
ngrêmbag badhe mitulungi tiyang kêkalih wau, nanging Lusiyang nyarêngi ngintuni wadya kangge nyirnakakên têtiyang awon, dados lajêng ura-uru. Pangagêng Inggris lajêng pakèwêd anggènipun
Inggris ing Sangsa, supados nutup kantoripun, makatên ugi kongsi lisah Socony ugi pindhah. Sadaya wau gêgayutan ing bab botên têntrêming nagari.
Singgapura 19 Agustus (Aneta-Nipa). Wontên kuli bôngsa Indhu cacah 2000 ingkang sami nyambut damêl ing babagan, sami sèlèh pirantosipun nyambut damêl. Dene ingkang andadosakên jalaran, têtiyang wau sami mirêng bilih badhe dipun suda balanjanipun. Sarêng katindakakên
purunipun nyambut damêl namung badhe dumugi tanggal 15 Oktobêr. Wusana sami kapurih ngêntosi karampungan saking pangagênging Kuala Lumpur.
Rome 18 Agustus (Aneta-Nipa). Pawartos ingkang opisil mratelakakên, bilih têtiyang ingkang sami ngili jalaran lindhu, ing sapunika sampun sami wangsul, gunggungipun têtiyang tiwas ingkang rumiyin kapetang
Tumindaking bôngsa Portêgis anggènipun damêl ura-uru, lajêng kenging kasirêp kalayan gampil dening parentah, kanthi angèndêli pangagêng pangkat inggil 20 tuwin ambucal tiyang 9 dhatêng Azores, punapadene andhêndha awrat dhatêng tiyang sanès-sanèsipun.
Lêngganan nomêr 4415 ing Sênori. Kajawèn badhe kakintun sabên dintên Sêtu. Nomêr 59 + 60 sampun têlas.
pambayaran taun punika sampun lunas, lajêng f 3.- wau kangge punapa.
--- [1095] ---
Ôngka 69, 1 Rabingulakir Taun Jimawal 1861, 27 Agustus 1930, Taun V
Mênggah bêgja tuwin cilaka punika, tumrap manungsa agêng alit, luhur utawi asor, dalasan dhatêng kewana pisan, tamtu sami kadunungan. Ananging mênggahing manungsa, dhawahing kabêgjan utawi kacilakan wau, sanajan luhura kados punapa, utawi pinunjula kawruhipun kados punapa kemawon, botên sagêd nyakrabawa. Benjing punapa utawi ing pundi dunungipun dhawahing kabêgjan utawi kacilakan, manungsa botên sumêrêp. Punapa malih inggih botên badhe kadhatêngan bilih angajêng-ajêng dhawahing kabêgjan utawi mlipir-mlipir nyingkiri kacilakan bilih botên saking karsanipun ingkang Maha Agung. Milanipun manungsa inggih namung tansah cumadhong anampèni kanthi suka lêgawaning manah, botên kenging nampik kabêgjan ingkang dhumawah utawi kacilakan ingkang ngrungkêbi piyambakipun, jêr ingkang makatên punika lajêng nama bageanipun. Tur sampun binage dening ingkang Kuwaos kanthi sami pambagenipun.
Kados kula sampun matur bilih dhawahing kabêgjan utawi kacilakan punika, ing ngagêsang botên sagêd nyakrabawa. Nanging kados kenging kawastanan bilih dhawahing kabêgjan utawi kacilakan punika sawanci-wanci tuwin saênggèn-ênggèn, mila inggih lajêng wontên têtêmbungan: bêgja cilakaning manungsa tan kurang marga. Kayaktènipun kados dongèng ing ngandhap punika:
Wontên satunggiling tikus midêr-midêr ngupados têdha. Sangsaya dangu lampahipun sangsaya kêlunta-lunta, ing wusananipun kêpanggih kalihan kucing. Nalika punika, pun kucing botên kasamaran dhatêng pakarêmanipun, tuwin ing batos rumaos badhe manggih kabêgjan, jêr sêdyanipun kucing botên pados mêmangsan, pramila botên sarônta lajêng jranthal anubruk tikus, nanging kaendhanan panubrukipun. Pun kucing sakalangkung cuwa manahipun, nanging ing batos taksih gadhah pangajêng-ajêng bilih badhe manggih kabêgjan, amila lajêng cancut ambujêng tikus. Nanging ing sarèhning pun tikus pintêr ngulat-ulêtakên lampahipun tuwin trampil angendhani panubrukipun kucing, pramila sanajan kucing ngêtog ing kapintêranipun nubruk tikus, mêksa botên sagêd nyêlaki pun tikus, agêngipun andêmèk. Ing wusana lampahipun kêpanggih kalihan singa barong, ingkang cangkêmipun tansah mangap-mangap sêmu kêluwèn, miling-miling pados mêmangsan.
Kados punapa kemawon kagèt tuwin gêmêtêripun tikus nalika punika, sakêdhik
tamtu botên badhe talompe, mila lajêng dhêlog-dhêlog angêsrahakên jiwa raga dhatêng ingkang Murbèng Gêsang.
Kocapa pun kucing ing nalika lampahipun kêpapag singa barong wau, sarta sumêrêp dhatêng bujênganipun ingkang kêpêpêtan margi, botên kamanah babarpisan kadospundi badhe kadadosanipun, lajêng
mêncolot sumêdya andêkêp tikus. Ananging ... o, mêmêlas, anggènipun malumpat kêlajêng, sirahipun kalajêng ing cangkêmipun singa barong ingkang tansah mangap-mangap wau. Pramila pun singa barong lajêng anglumba sabab kagèt, tuwin angingkêmakên cangkêmipun, ngantos andadosakên pisahing gêmbungipun kucing kalihan sirahipun.
Gêntos kacariyos pun singa barong, nalika ngingkêmakên cangkêmipun, botên sumêrêp bilih kucing ingkang kalajêng dhatêng piyambakipun punika sirahipun pêthil tuwin taksih kantun ing salêbêting cangkêmipun, pramila sarêng ing cangkêmipun kraos grênjêl-grênjêl, botên kamanah babarpisan têrus kaulu tanpa kamamah, ngantos dumugi ing têngah-têngahing êlêd-êlêd. O, kados sampun kêparêngipun Ingkang Kuwaos paring kabêgjan dhatêng tikus, andhawahakên apês dhatêng kucing tuwin singa barong, awit sirah kucing ingkang wontên ing êlêd-êlêdanipun singa barong wau botên têrus dumugi wêtêng, ambokmanawi margi sêsak, andadosakên sêsêging ambêkanipun singa barong, tuwin adamêl tiwasipun.
Pun tikus sumêrêp wêwarnèn kados makatên wau, tuwin ngèngêti dhatêng lêlampahanipun ingkang nyipta botên badhe gêsang wau, punapa malih sumêrêp kaelokaning Pangeran anggènipun angganjar tuwin midana dhatêng titahipun, piyambakipun ngantos kamitênggêngên, dhêlog-dhêlog ngajêngakên bangkenipun kewan kalih wau, ing panyipta namung suka sukur dhatêng ingkang adamêl gêsang.
Sanajan dongèng punika botên nêngsêmakên panggalihanipun para maos, nanging kados sampun têrang kangge pasaksèn dhatêng atur kula ing ngajêng, bilih bêgja utawi cilaka punika botên kenging cinakrabawa, benjing punapa dhawahipun tuwin ing pundi panggenanipun. Pramila lêkasing kewan têtiga wau kados kenging kangge pangèngêt-èngêt dhatêng kula sadaya. Sapisan: tikus, punika prasasat cihnaning bêbasan: wong bêgja datan kurang marga. Utawi inggih kenging kawastanan tumuruning bêgja ingkang kadhawahakên dening ingkang Kuwaos dhatêng titahipun. Botên prêlu kaajêng-ajêng, bilih sampun wancinipun tumurun inggih botên badhe angoncati.
Kaping kalih kucing, kenging kangge pangèngêt-èngêt dhatêng kula sadaya, bilih ing ngagêsang botên lêrês yèn ngantosa rumaos badhe tampi kabêgjan, awit kabêgjan utawi kacilakan punika sampun winatês dening Pangeran. Utawi yèn ngantosa makatên, sok nyêlakakên dhawahing kacilakan, awit saking kalimput ngèngêti badhe dhawahipun pak bêgja, ngantos kasupèn utawi nyupèkakên dhatêng tiyang cilaka, ing môngka kalih-kalihipun sampun manggèn ing ngriku.
Katiga singa barong, kenging kangge sanepa dhatêng titah ingkang kadhawahan apês. Paribasanipun: ginêdhongana wêsi brukut, kinuncènana kêncêng, yèn wis tumêka bageane, iya môngsa wurunga.
Ingkang punika sadaya, bilih kula sadaya purun ngèngêti, botên badhe uwas utawi sumêlang dhatêng sabarang punapa kemawon, jêr Pangeran botên badhe kêkilapan.
Ingkang punika minôngka nganggekangge. panutuping atur kula, [ku...]
sumôngga sami rêngêng-rêngêng sêkar dhandhanggula punika.
mosikipun titah / mung gumantung anèng karsaning Hyang Widhi / kang mêngkoni buwana //
mung ing titah tantuk tan nrimani / wit jatine karsèng Hyang punika / amung mamrih rahayune / titahira sadarum / aywa ngantya kalali-lali / upama kang Kuwasa / angganjar pakewuh / iku titah dumèn ngrasa / supadyanta yèn tuk gampang bangkit eling / yèn pakewuh pan ana //
Pun: Sarbyasih. Lare Bogêm - Goranggarèng.
Nuwun, sasampunipun kula maos Kajawèn ôngka 62 panjurungipun sadhèrèk Ha, bab undhaking pawarta sudaning titipan. Ing ngriku kula lajêng kèngêtan gumyahing pawartos ing dhusun kula (Susuhan, Jatinom). Bab panindaking pangetang cacah jiwa taun 1930, ingkang sawêg badhe kalampahan benjing tanggal kaping 22 Sèptèmbêr ngajêng punika, warni-warni pamanggihing tiyang, wontên ingkang ngintên malaekat angetang jiwaning manungsa tanah Jawi, bilih kêkathahên badhe kasuda, srana dipun wontêni sêsakit. Mila kangge panulaking sêsakit wau, sarèhning panindakipun malaekat ing wanci dalu, sampun sami manjêr dilah, utawi yèn wontên swara gugah-gugah sampun ngantos dipun wêngani lawang.
Ingkang punika, sarèhning pawartos wau sumêbaripun sampun mèh sakadhistrikan Jatinom, sagêd ugi tular-tumularipun anglanjak dhatêng sanès kadhistrikan utawi sanès residhènsi, mila sangêt panyuwun kula dhatêng para nupiksa, bilih amrangguli pawartos ingkang lalawora kados ing nginggil, kêparênga lajêng anyêrêp-nyêrêpakên sampun ngantos kalajêng kalintu panampi, mawi awêwaton kasbut dhawuh pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana (Kajawèn ôngka 61) saha awêwaton buku panuntun cacah jiwa ciri Peta Adjaib karanganipun Radèn Martasukarta: jalaran manawi kalampahan tumindaking tèlêr, môngka taksih nyarêngi ing dhusun-dhusun kathah tiyangipun ingkang kalintu panampi, saèstunipun lajêng andamêl randhating panindakipun tèlêr, saha botên sagêd salaras kalihan karsaning nagari, ingkang rintên saha dalu botên kêndhat namung tansah angudi wilujênging kawulanipun. Wasana namung punika atur kula.
Kacariyosakên ing jaman kina, ing dhusun Ngêrang wontên pangagêngipun, nama Kyagêng Ngêrang. Kagungan putra satunggal sangêt mursalipun.
Kyagêng Ngêrang wau kagungan tambak bandêng, nanging sabên kyagêng wau nuwèni tambakipun, ulamipun ingkang wontên tambak wau sami botên wontên.
Kyagêng Ngêrang sangêt ing dukanipun, lajêng ngundhangi para tiyang ing dhusun, sintên ingkang sagêd nyêpêng tiyang ingkang ngrêsahi tambakipun, jalêra, èstria, yèn kacêpêng kapurih anglunasi. Ingkang nglunasi badhe pikantuk ganjaran.
Ing ngriku wontên satunggiling tiyang ingkang anyagahi. Kyagêng nuntên paring dhawuh dhatêng tiyang punika, supados nêlik wontên ing tambak wau.
Kacariyos, putranipun kyagêng wau, sarêng ing wanci dalu kesah dhatêng ing tambak, amêndhêti ulam bandêng. Dene ulam bandêng wau botên kasade, nanging kasukakên dhatêng tiyang ingkang kêmlaratan. Tindak ingkang makatên wau, sanadyan lêrês, nanging nama barang colongan.
Tiyang ingkang nêlik wau, sarêng sumêrêp grêgênênging tiyang, nuntên nyandhak waosipun, kawaosakên dhatêng putranipun Kyagêng Ngêrang, mak cêprèt. Botên sumêrêp manawi putranipun kyagêng piyambak, ingkang dipun waos lajêng sêsambat: adhuh mati aku. Sêsambat makatên wau kalihan malajêng mangalèr, mawi taksih kanthilan waos. Sarêng dumugi pasisir, sacakêtipun bênawi Silugangga lajêng dhawah, pêjah.
Tiyang ingkang maos wau lajêng matur dhumatêng Kyagêng
palajêngipun wau. Wusana kapanggih sampun pêjah. Saha sarêng pirsa yèn ingkang pêjah wau putranipun, kyagêng sakala botên sagêd ngandika, rumaos kaduwung ing galih.
Kyagêng nuntên ngandika: Adhuh, anakku, gèr, iya wis bêgjamu, iya tarimanên. Nanging sarèhning uripmu, kowe bisa gawe bungahing wong kang ora duwe, patimu iya bisaa awèh sênêng wong kang kêmlaratan.
Layon wau lajêng kakubur wontên ing ngriku. Inggih sacêlakipun bênawi Silugangga.
Ing kala rumiyin bênawi Silugangga wau, ragi lêncêng têrus dumugi ing sagantên, nanging sarèhning toya wau ilinipun botên sagêd santêr, nuntên kasudhèt ngalèr ngetan, têmpuk ing sungapan, tumuntên ilinipun toya ragi santêr.
Ingkang dipun kubêng bênawi wau, inggih kuburanipun putranipun Kyagêng Ngêrang, pojoking pasitèn wau sêkawan, inggih kinubêng toya wau, kadosdene pulo makatên. Ing ngriku inggih kathah wit-witanipun, mila kawastanan pulo Sêprapat, mêndhêt wanguning siti kados pulo, lan mêndhêt ing pojoking bênawi Silugangga sêkawan.
Ing pulo Sêprapat kathah kêthèkipun, ingkang pating pêthangkruk wontên ing wit-witan, ing ngriku wontên rajaning kêthèk, agêngipun mèh salare dêmolan, dene aslinipun kêthèk ingkang manggèn wontên ing ngriku, botên sisah kula andharakên, mindhak andadosakên sandening tiyang ingkang badhe nêdya mriku. Ngantos sapriki panggenan wau dados pakaulanipun para tiyang ingkang gadhah sêdya. Lan inggih wontên juru kuncinipun.
Dursilawati, lanyapan. Suwara: gandhang ragi agêng.
Sêmar, suwara: alit, sagêd agêng, kêdalipun trampil, kagok, micara, nawung pitutur, dhasar nalar. Têmbungipun manasuka, sêmbrana, sugih kawruh, sugih kupiya, sugih parikan, sugih paribasan, sugih gujêng, sugih tangis, ayêman, berag.
Nala Garèng, suwara: alit, sêrak, sêrêt, kêdalipun trampil, cêtha, micara, mêthakil sêmbrana, sugih pabên, nuju prana.
Petruk, suwara lêga, sagêd agêng sagêd alit, landhung, kêdalipun sarèh. Sêmbrana, mêrak ati, sugih gujêng, sugih kawruh, nawung
Sampun kalimrah wontên ing pocapan padhalangan, ringgit ingkang awarni kewan, dêdamêl, gunungan (kayon) lan sasaminipun sok kapocapakên kadosdene manungsa, nanging mênggah suwaranipun namung kapêndhêt saprayoginipun kemawon, mantês dhatêng wujudipun.
Minôngka ancêr-ancêr kangge wêwaton, prêlu dipun pèngêti nama-namaning papan padunungan sawatawis, ingkang kêrêp kangge ing padhalangan, murih sampun ngantos kêlintu-kêlintu. Kados ta:
1. Kahyangan, papan padununganing para jawata.2. Praja (nagari), papan padununganing ratu.3. Asrama, papan padununganing para
padununganipun para dênawa.7. Pakarangan, papan padununganing parêpat.8. Dhukuh (dhepok), papan padununganing prêtinggi.Têtêmbungan ingkang kangge ing padhalangan
Para ingkang botên patos ahli dhatêng basa, utawi ingkang dèrèng patos kêrêp ningali ringgit, têmtu wontên ingkang botên badhe mangrêtos dhatêng pocapaning kyai dhalang, awit têtêmbunganipun sanès kalihan ingkang kangge wontên ing padintênan.
Ing ngandhap punika kôndha janturan ingkang kangge wontên ing jêjêran sapisan:
Hong Ilahèng. Hong Ilahèng awigêna mastu purnama sidhêm, amigêna mèstu silat mring Hyang Jagad Karana, siran tôndha
paradya, winursita ngupama pramèng niskara, karana dya tumiyèng jaman purwa, winisudha trah ingkang dinama-dama, winardi
Wiyose, Kang Garèng, saiki aku tak ambanjurake carita lêlakonku ana ing Surakarta, nanging arêp tak cêkaki bae, awit kajaba mêngko agawe sêpêting mripatmu, uga anjalari layangku ora ana wusanane. Ing dina Kêmis tanggal 7 Agustus, aku sadina muput ora lunga-lunga. Iya bawane wong lagi nglakoni ngèlmune kalong, têgêse: nèk awan, iya ora banjur gumandhul nang uwit bae, nanging nèk awan tansah ngêndhuk nyang ngomah. Nèk bêngi, ora klêpêran golèk mangsan, nanging kluyuran golèk sênêng-sênêng. Dadi mung bêngine, yaiku malêm Jumuwah, anggonku klayaban golèk sênênging pikir. Ing sarèhning kaanane sêkatèn aku wis rada jêlèh bosên, ing bêngi iku aku mrêlokake andêlêng Sriwêdari. Dene pangkatku saka ngomah kira-kira jam 8 thèng.
Wadhuh, Kang Garèng, satumêkaku ing Sriwêdari, gumunku ora kêna ditêbus têlung talèn têmênan. Ing sarèhning ing papan sêkatenan, akèhing wong nonton jêjêl-jêjêlan kaya sêga liwêt ditumplak, rumasaku ing kêbon raja Sriwêdari iya suwung gêmplung kaya opak angin. E, jêbul sing padha mrêlokake nonkonnonton. mrono iya pating dlèdèr akèh bangêt. Ing kono gagasanaku banjur padha pating jêmpalit: astaga, astaga. Surakarta kiyi pancèn
kêbak manusa kabèh. Ing môngka ing Sriwêdari prasasat ora ana tongtonane, ngêmungake gambar idhup karo wayang wong, ewadene sing padha nonton loro-lorone mêksa uyêl-uyêlan bangêt. Ing sarèhning tontonan gambar idhup tumraping aku, upama lêlawuhan mono padhane: pelas katul, dadi wis kêkêrêpên bangêt anggonku ngicipi, mulane kalasamono sing tak prêlokake iya nonton wayang uwong, wah, Garèng, têka kabênêran bangêt, dene ing wêktu iku wayang wonge lakon:
nanging iya mung cêkakane bae. Cêkaking carita mangkene:
Radèn Janaka karo Palgunadi kuwi padha tunggal guru, yaiku muride Sang Hyang Durna ing Sokalima. Wis dadi padatan, wong tunggal guru kuwi kêna diparibasakake: ngisor galêng dhuwur galêng, têgêse: kudu guyub rukun, sênêng susah kudu dilakoni barêng-barêng. Dadi ora kaya lêlakonmu lan aku kalane lagi mêguru kae. Yèn aku kabênêr olèh rebelan gêthuk, kowe ngrintih anjaluk sêparo, nanging nèk kowe sing olèh untal-untalan, kok lakoni kok pangan ana ing kakus, cikbèn aku
ora anjaluk bagian. Dene Radèn Janaka karo Palgunadi kuwi wis padha prasêtya salawase urip bakal tansah guyup rukun. E, dilalah, Kang Garèng, Radèn Janaka kuwi sawijining dina ana ing alas kêtêmu karo garwane Palgunadi, kang kalasamono lagi dioyak-oyak ing buta. Sanalika kono Radèn Janaka iya banjur sir aliyas kêyungyun karo Dèwi Anggraini, garwane Palgunadi mau. Mulane barêng sang dèwi nyuwun tulung mênyang Radèn Janaka supaya matèni para buta sing ngoyak-ngoyak salirane, Radèn Janaka iya banjur anyaguhi bae, nanging ... tau sama tau, sèh. Butane banjur padha dipatèni dening Radèn Janaka. Nanging kala samono, bawane Dèwi Anggraini kuwi wanita kang utama, kang sêtiya marang gurulaki, iya banjur minggat, awit ora sondèl angladèni pamundhute Radèn Janaka. Radèn Janaka banjur gandrung-gandrung kapirangu, upama caraa Batawi ngono, bokmanawa iya nganggo: adhindhaku manis têrbayang-bayang, ngono barang kae. Sang Arjuna banjur nusul, sumêdya dijaluk nyang rakane. Cêkaking carita, Kang Garèng, Sang Arjuna banjur pêrang campuh karo Palgunadi, kang wusanane Sang Arjuna nglincir kalah, awit Palgunadi anduwèni jimat pêparinging dewa kang diarani: sêsotya ampal. Aja manèh
êmbèk têmênan. Jalaran saka iku Sang Arjuna banjur muring-muring karo gurune, yaiku Dhanyang Durna. Dhanyang Durna banjur amêthot drijine Palgunadi kang kanggonan ali-ali ampal mau, kang anjalari tiwasing Palgunadi. Dene sêsotyane ampal banjur diênggokake Sang Arjuna. Bungahe Sang Arjuna kala samono, kiraku upama ditêbus sêga wadhang rong piring salawuhe pisan, iya ora kêna, awit rumasane banjur bisa motha-motha Sang Anggraini. Nanging sêdyane sing anjênêsi mau mêksa ora bisa kalakon, amarga Sang Anggraini banjur anyut tuwuh.
Wis, samene bae sing prêlu tak caritakake nyang kowe. Sing tak gumuni kuwi têka samono kasêtyane Anggraini nyang gurulakine, seje karo sawênèhe wong wadon jaman saiki, sing lanang lagi lara bae, dadi durung karuan yèn mêsthi matine, wis gêndhulak-gêndhulik karo wong liya. Kosokbaline yèn ngrasakake dêlape Sang Arjuna, tanganku andarêdhêg kaya arêp nêmpiling-nêmpilinga, tujune-tujune, sing dadi Janaka mau kok.. Dèn Sri, anggonku grêgêtên mau têka malah banjur malih ... mêlas.
Kira-kira jam 1 wayang wong bubar, aku banjur mulih nyang pondhokan, dene esuke, dina
dina garêbêg Mulud. Wiwit esuk para abdi dalêm sing pangkat cilik nganti tumêkane sing pangkat gêdhe bangêt, wis padha dandan, diarani dododan. Sing diarani dodod kuwi, Kang Garèng, sabênêre ngono bêbêd ombi bangêt, kang kira-kira cukup kanggo kêmule wong sajinah. Sauwise rampung banjur padha sowan mênyang pasowanane. Sing pangkat cilik ngalumpuk mênyang kabupatène, iya ana [a...]
[...na] sing anjujug pasowanan, barêng wis awan, tuwan gupêrnur, mêthuk sampeyan dalêm mênyang kadhaton, digrubyug tuwan residhèn, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, asistèn residhèn, militèr komêndhan lan liya-liyane. Sauwise ngono sampeyan dalêm miyos siniwaka nyang sitinggil, dialap ing
Ing kono gamêlan ing sitinggil ngangkang. Sauwise lênggah banjur kundhisi, wusana banjur miyos ajat dalêm gunungan, mungguhing carane lumrah. Gunungan kuwi ambêngane wong kêndhuri, dadi iya nganggo kluban, rêmpah barang kae, malah êndhoge iya padha pating
ambata rubuh, saka uruting suwaraning drèl nganti kaya nyuwara: bê ... rê ... gê..dèl. Sauwise mangkono banjur bubaran.
Kang Garèng, kaya-kaya wis cukup anggonku nyaritakake lêlakonku ana ing Surakarta, liya dina tak caritani lêlakonku ana ing Ongaran lan ing Magêlang. Saiki layangku tak punggêle samene dhisik.
Kala punika botên ngêmungakên Petruk kemawon, sanadyan oto panyadean buku Bale Pustaka ugi mubêng-mubêng, ing nginggil punika gambaring oto nalika dumugi Baturaja, Palembang.
Garèng: Rama, ing ngarêp wis tak aturake mungguh kang dadi kêkurangane ing papan-papan pindhahane wong-wong Jawa ing tanah sabrang, yakuwi ing bab pincange prakara pangajaran, dhegloge ing bab pranatane wong alakirabi, apa manèh tumrape wong-wong sing pancèn dhêmên nindakake sêmbayang limang wêktu, kuwi prasasat dipringake bae. Nèk miturut pangandikamu jarene kiyi kabèh suwe-suwene iya mêsthi bakal diowahi, kang andadèkake cumêmplonging atiku. Ewadene aku kok mêksa isih duwe usul manèh, amrih bisa enggal majune imigrasi, yakuwi: kontrake bok aja lawas-lawas. Hla, wong kontrake têlung taun, sajake têka anyamut-nyamut bangêt. Rak iya kudu dielingi, nèk wong Jawa kuwi wiwit ja-makjuja mula, kumanthil-kanthil bangêt karo desane lan kuburane para lêluhure, dadi nèk banjur dikon ninggal padunungane nganti têlung taun lawase, rasane rak abot bangêt, mulane rak banjur kêrêp bae, ta, sakawit niyate kêncêng arêp golèk pagawean yang sabrang, nanging ambalêgêndo ora sida, jalaran awang-awangên, anggone kudu kontrak sathithik-sathithike têlung taun mau. Saikine kontrake kuwi bok disuda lawase, upamane ditêmtokake bae sataun, dene nèk nang kanane krasan, kêna diwuwuhi satêngah taun manèh. mêngkono sabanjure, lo kiyi rak nyamlêng, kiraku iya bakal akèh sing padha sêmranthal kêpengin ngalih nyang sabrang.
Sêmar: Mungguh usulmu kiyi dudu usul anyar. Ing taun 1918 Tuwan Dr. Broersma ing karangane kang kapacak ana ing kalawarti Koloniale Studien, iya wis mrayogakake bangêt, malah ing karangane mau nganggo dikanthèni tuladan-tuladan, kalane dianakake coban-coban golèk wong nyambut gawe nyang sabrang kontrakan sataun, rong taun lan têlung taun, kuwi olèhe kuli sing kontrakane mung ana sataun, tikêl-matikêl akèhe katimbang sing kontrakane rong taun utawa têlung taun.
Garèng: Hara, rak iya anèh, ta. Ingatase [Inga...]
[...tase] lakune bisa mêmpêng-mêmpêng mêngkono, kok ora ditêrusake ditindakake nganggo kontrakan sataun bae. Mêsthine sing dadi alangane, iya ora liya kajaba ... phulus. Aku kiyi kok tansah gumun, kana kuwi le mata dhuwitên têka sok kêbangêtên, iya bênêr, waragade luwih akèh, nanging kosokbaline olèhe rak iya luwih akèh, kang andadèkake imigrasi mau bisa maju karêpe dhewe.
Sêmar: Lo, kang kaya mangkono kuwi saikine wis dianani komisi, kang diwajibake nyinau kaanane pakaryan ing Sumatrah sisih wetan, lan sabên limang taun sapisan, diwiwiti ing taun 1930 kiyi, komisi mau kudu angaturi pamrayoga marang nagara, ing bab panyudane lawasing prajangjiane nyambut gawe ana ing tanah sabrang.
Garèng: Wèh, iya pancèn apik bangêt, sêmono kuwi yèn komisine gêlêm nindakake kuwajibane kanthi samêsthine. Têgêse tumindake bisa jêjêg, ora mengo ngiwa utawa nêngên. Sabênêre ngono aku iya pancèn prêcaya bangêt, nèk krêsaning nagara kuwi bêcik lan murakabi tumraping para kawulane, nanging sing nindakake, hla kuwi sing sok talusar-talusur. Aku dhewe wis tau mênangi, ana panggêdhe bôngsa Walônda misuhi nganti êntèk êntung nyang sawijining
kanthi adil têmênan. Ingkang wajib banjur nganakake komisi, sing diwajibake ngurus, sing lênggah ana ing komisi kono, iya bôngsa Walônda lan Jawa, dadi têrang bangêt, yèn krêsane kang wajib, supaya prakara mau dipriksa kanthi saadil-adile. Nanging ... iya kuwi ... priyayine Jawa sing lênggah
Sêmar: Wis, wis, aja kok banjurake, mundhak nyênêp-nyênêpi, kapriye panindake komisi kang wus tak kandhakake ing ngarêp, kowe aku ora prêlu mèlu cawe-cawe, padha diêntèni besuke bae, nanging anane komisi mau rak wis têtela, yèn nagara kuwi tungkul tansah migatèkake marang kaprêluaning para kawulane.
Garèng: Pancèn iya mêngkono, ma, ewasamono, amrih anane imigrasi tumuli enggal maju, kajaba kudu dibêcikake kaanane papan-papan pamindhahan kaya sing wis tak aturake ing ngarêp, iya kudu dipanggalih apa sing bakal tak aturake nyang rama kiyi: 1e. ing papan pindhahan kang durung ana sêkolahane tumrap anak-anake wong-wong Jawa sing padha kontrak mrono, supaya kabudidayan sing anguwasani wong-wong mau tumuli enggal-enggal nganakake sêkolahan.
Sêmar: Iki panuwunan sing utama, kiraku iya mêsthi bakal bisa tinurutan, nanging iya kudu: alon-alon.
Garèng: Iya, ma, sanadyan alon-alon, [alon-a...]
[...lon,] anggêre bisa kalakon. 2e. iki aku sing ora cocog bangêt, apa karêpe sing nguwasani kono kuwi, cikbèn uwong uwonge utange tansah arang kranjang bae, dadi banjur tansah padha kêtalenan, ora bisa padha lunga saka kono. Nèk ora mêngkono genea wong-wong padha kêplèk, main, dhadhu, padha diêjor bae. Mulane panuwunku, ing wayahe nganggur, wong-wonge padha dilarangana ngabotohan.
Sêmar: Kowe aja guru-guru maido mênyang sing nguwasani kabudidayan kono anggone ngêjor anane wong ngabotohan. Awit kiraku, karêpe ing sakawit, rak mung murih wong-wonge bisane padha sênêng, lan sabanjure banjur padha krasan dêdunung ana ing kono, dene pungkasane banjur padha ngabotohan gêdhèn-gêdhènan, hla, kuwi dudu salahe sing nguwasani kono, nanging salahe wong-wonge dhewe. Ing sarèhning wong-wong sing padha kontrak nyang sabrang kuwi umume isih padha bodho-bodho, panuwunane supaya yèn ing wancine nganggur wong-wonge padha dilarangi ngabotohan, iya pancèn utama bangêt, lan iya wis pantêse yèn di [Naskah rusak]
Garèng: Saiki panuwunan 3e. kang [Naskah rusak] sênêng, ta. Ambok iya anggêr sabatih, diwènèhi omah siji karo pakarangan sathithik, wis mêsthi sênênge, tur nèk ana wong sing bisae kalakuane ora nular-nulari kancane.
Sêmar: Nèk bisa pancèn iya utama bangêt, nanging banjur kudu pirang bau bae, sing dipigunakake kanggo papan padunungane wong-wonge mau, kuwi rak agawe karugiane kabudidayan bae. Anggone wong pirang-pirang dipanggonake dadi siji, kuwi pamrihe supaya ringkês ... .
Garèng: Wèyèh, kathik kaya barang sing arêp disimpên nyang pêthi, kudu ngarah sing ringkês barang. Saiki sing kaping 4, ma, supaya ing kono dianani priyayi Jawa, sing kudu mikir mênyang kaprêluane wong-wonge Jawa sing nang kono, lan kudu anjaga tata têntrême papan ing kono. Nanging priyayi sing [Naskah rusak], iya kudu milih priyayi sing kênthingan, aja priyayi sing mung: inggih kangjêng
panêmuku, kanggo kawitane iya bêcik yèn kudu priyayi Jawa sing ditêtêpake nyang kono dhisik [Naskah rusak] Jawa dhewe sing [Naskah rusak]
Kala rumiyin sampun nate kawartosakên, bilih adêging gêdhong kabangsan ing Surabaya tampi darma arta f 30.000.-, botên têrang saking sintên. Ing sapunika wontên pawartos, arta wau saking darmanipun Walandi ing tanah wetan, ing bawah Pasuruan utawi Banyuwangi, nanging namanipun taksih kadamêl wados.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe dhatêng Indo-China.
Wontên pawartos, benjing tanggal 27 Oktobêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe dhatêng Indo-
lain). wontên f 1528.56, kangge waragad têlas f [...] dados bêbathènipun rêsik f 350.76. arta bêbathèn wau kabage waradin kangge
kathahipun f 300.000.- prêlu kangge ngrampungakên pakunjaran ing Sukamiskin. Pakunjaran kangge sadhiyan bôngsa Walandi tuwin golongan tiyang siti [...] ing sapunika pakunjaran wau sampun rampung.
Kawartosakên, ing dhusun Plèrèd, pasisir kidul wontên griya kabêsmèn [...].
Kawartosakên, tumrap nagari sanès gadhah pangintên, bilih Dhigul punika kadosdene Sibèriê jamanipun nata Ruslan kala rumiyin. Pangintên ingkang makatên wau kalintu.
Jalaran saking kalintuning pangintên wau, parentah badhe damêl katrangan kawrat ing sêrat sêbaran ing bab wontênipun paprentahan ing Indhonesiah. Pandamêling sêrat sêbaran wau badhe dipun adani dening para linangkung.
Kathahing padamêlan ing pangadilan landrad ing Bandhung.
Jalaran saking wontêning papriksan P.N.I. pangadilan landrad ing Bandhung kêpêksa ngêndhêg prakawis sanès-sanèsipun. Sapunika badhe tumindak mariksa prakawis sanès wontên ing panggenan sanès sacêlakipun ngriku, ing sadèrèngipun wontên dhawuh saking dhirèktur yustisi, pangarsa landrad angsal bêbantu mantri pulisi kitha kêkalih.
Kawartosakên, para bupati ing Jawi Têngah sami katamtokakên gêgêntosan dhatêng ing
Ngaturi uninga wêdalipun Kajawèn ngajêng punika kabeda kalihan [...] namung isi bab Kangjêng Sri Bagendha Putri Wilhèlminah, minôngka [...] 50 taun [...]
Wontên tiyang nama Karsawikrama ing dhusun Glêdhêk, Ngayogya kidul, nuju mlampah turut pinggiring lèpèn Oya manggih barang kados gagang potlot, lajêng kapêndhêt kabêkta mantuk, badhe kangge andolani anakipun. Sadumugining griya barang wau dipun kêthok, wusana lajêng anjêblos, darijinipun tangan kiwa rantas, tuwin nandhang tatu ing sanès-sanès panggenan. Katranganipun barang wau dhinamit, asli keceran saking pakaryan kajêng nagari badhe mêcah sela agêng ing ing lèpèn Oya, amargi tansah nyanggrok lampahing kajêng ingkang kakèlèkakên.
Ing margi antawisipun Kêrtasana kalihan Jombang, wontên oto lumampah dipun sopiri ing tiyang Jawi, ingkang numpak Walandi kêkalih, asli saking Malang tuwin Surabaya. Wontên ing margi, oto wau kêpapag arak-arakan pangantèn, oto dipun pinggirakên. Nanging nalika oto badhe nglangkungi, wontên tiyang numpak pit jumêdhus, lajêng kêtumbuk, sirahipun rêmuk. Tuwan ingkang numpak lajêng akèn dhatêng sopir angêndhêgakên, saha lajêng mitulungi tiyang ingkang kasangsaran. Ing ngriku lajêng wontên têtiyang kathah mêdal saking dhusun, tuwin saking patêbon sami sikêp dêdamêl badhe ngêbyuki Walandi wau. Rahayu Walandi lajêng sagêd ngoncati. Bab punika Walandi wau lajêng lapur dhatêng pulisi, lajêng kapriksa saprêlunipun. Dene tiyang ingkang kaplindhês kalajêng tiwas.
Badhe wêwakil bôngsa Arab ing rad kawula.
Kawartosakên, bôngsa Arab saya mêmpêng anggènipun badhe ngawontênakên wêwakil ing rad kawula, sapunika badhe ngajêngakên sawung Tuwan S. Ali Baadillah, putranipun pangagêng bôngsa Arab ing Bandhah, ingkang misuwur sinêbut raja mutyara. Tuwan wau sampun nate sinau wontên ing Leiden tuwin London. Satunggalipun malih Tuwan S. Sajid Badjened, sampun nate sinau wontên Sêtambul tuwin Turki.
Wontên pawartos, bilih pakêmpalaning para sêtudhèn, benjing dintên Sabtu tanggal 20 dumugi dintên Rêbo tanggal 24 Sèptèmbêr badhe damêl konggrès kawitan.
Syanghai 21 Agustus (K.P.). Burgêr mistêr ing Nansang kasumêrêpan sakuthu kalihan kaum abrit, ingkang anjalari tuwuhing ura-uru, lajêng dipun cêpêng, namaning burgêr mistêr wau Siyung Kuwo Hwa.
Syanghai 22 Agustus (K.P.). Ing Pèiping wontên golongan kaum abrit atusan sami dipun cêpêng, ing Nanking pintên-pintên ingkang dipun ukum kisas. Hoyingsing sampun dhawuh
tuwin van Dijk badhe nglampahakên mêsin mabur pos dhatêng Indhonesiah ingkang kapisanan.
Lêngganan nomêr 2789 ing Margasari. Ingkang f 1.50 tumrap kuwartal 4, f 1.50 malih kangge kuwartal 1 taun '31.
Lêngganan nomêr 2372 ing Rapang (Pare-pare). Plêk kemawon.
Lêngganan nomêr 2887 (Mas Kariyarêja) ing Jêmbêr. f 1.50 sampun katampi. Lêngganan kapetang wiwit 1 Sèptèmbêr, dene [...] ingkang sampun-sampun, punika
kagem Panjenengan.n..sspuh kwa.mhn ki risang,andai pajenengan
@ki ageng jembar jumantoro…..waduuuhhh…..sesepuh bnr kan….wah jd sungkan ini ki….. @raden wisnggeni…..aduh raden,nyuwun sih agunging samudra pangaksami,mbok bilih atur kawulo mboten ngrenani penggalihipun panjenengan,sampun dadosno duko lan wigatos,kawulo ingkang taksih cubluk kuwanen atur ceriyos ingkang mboten pas ing pan lan papan…..nyuwun pangapuneten njih raden…nuwun……
Absen pagi.. nyimak aja salim sesepuh,salam sedulur..
kathah sederek2 ingkang mbetahaken bantuan panjenengan..mugi ndadosno amal kabecikan,amin
@sungkem kagem bengawan candu,sekalian nderek nepangaken nggih,kulo lare ndusun, ingkang nembe
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 4.067.759 descargas (2.937 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor37 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Iku Pak Dimon awake sing mecat lapuran saka ageng kredit asale posisi ing bank minangka “tempest ing teapot” sadurunge ngumumake sasi sadurungé kuwi posisi padha racking munggah gedhe losses. Nanging uga vowed perang
padha bejat dening pedagang dinuga nyoba kanggo ndhelikake losses.
Juru wicoro kanggo JPMorgan lan detik nolak kanggo Komentar.
Nanging ing perkawis anyar antarane JPMorgan lan Federal energi peraturan Komisi liwat miturut omongane uwong penipuan saka daya pasar, ing bank iki resisting sembarang nyoba dasi wrongdoing kanggo senior eksekutif.
Sing diakoni bakal pisanan ing program anyar milai dening detik dhingklik Maria Jo putih, a pengacara mantan sing dituduhake JPMorgan lan Ex-jaksa sing njupuk liwat setir saka agensi sadurungé taun. Ms putih wis vowed dadi enforcer kuwat sekuritase hukum lan ing Juni ing detik ngandika iku bakal ngupaya diakoni saka wrongdoing ing kasus “egregious salah” utawa nalika badhe dados “ing kapentingan umum”. Ms putih lan Andrew Ceresney, cohead saka detik iku divisi nglaksaknano, sing loro recused saka cilik
Jamie Dimon, eksekutif, wis bola-bali ngakeni kesalahane publicly. “Aku ora ngerti apa sing liyane aku bisa ngomong,” ngandika ing Juni. “Bad strategi, kanti awon vetted, kanti awon nyawang nganti teliti, kanti awon kontrol. Wadhi. Elek. Ngapunten.”
JPMorgan Chase wis nyepakaké kanggo ngakeni wrongdoing ing perkawis perdata karo panguwasa ing AS lan UK liwat sawijining “London iwak paus” losses dagang ing departure saka kontrovèrsial laku saka bank-bank “sanadyan admitting utawa nolak” culpability.
Wong menowo rembugan antarane bank lan aturan kalebu Komisi lan Sekuritas ngandika JPMorgan wus conceded iku kang kudu mbayar jumlah sawetara dhuwit lan ngakeni gagal watara pambocoran lan kontrol liwat losses $ 6bn racked munggah dening UK basis pedagang.
Perkawis wuwus ngubengi London perdagangan iwak paus lagi lan bisa uga minggu sadurunge kasunyatan iki ngrambah, salah siji saka wong-wong mau. JPMorgan meksa nindakake perkara wis bali marang mbayar didenda arguing kanggo aturan sing ing bank iku shareholders nandhang saka mundhut $ 6bn lan ngirim ora kudu nandhang sangsara kaping pindho dening mbayar sing nggoleki, iki wong ngandika. JPMorgan uga rembugan karo kasunyatan karo UK kang Financial panguwasa tumindak.
Category: Google News Tags: JPMorgan nyepakaké kanggo ngakeni
woke….sorry to say…bro muksin…sing nggarap motore sok aras-arasen….
Inyene ceritane. Aku wingi diajak karo ibukku nilei bulekku sing sakit. Krono omahe adoh, ning Brebes kono
Agus	: Ayo cepet, aku pengin cepet tekan omah. Pengen cepet sinau.
Agus	: Lho nomo do ngguyu?
GiavaneseSugeng Riyạyạ Natal lan Warsạ Énggal (frm)Sugeng Natal lan Sugeng Warso Enggal (inf)Slamet Natal lan Taun Anyar (inf)
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	Desember 7, 2011 pukul 19:21	setuju… sayang uteku rung tekan ben iso dadi majikan lan iso membantu lingkungan atawa sedulur sing do
tok nek pas diseneni, karepe nggaji ora njaluk gaji, karepe nguwei THR ora nunggu THR, artikel pemanas jiwa, marai sumuk pengin ndang biso usaha dewe, ra terkungkung
disinyalir sing jenenge Jarwo kuwi alter ego ne sing nduwe Blog iki, yen ra
arep metu wae. Gawe usaha cilik2an mbuh opo dalane. Lha tak batin uripku kok koyok mesin. Kerjo tok tapi sing sugih uwong. Kabeh serba
--- 30 : [2] ---
--- 30 : [3] ---
170. dhatêng Kartasura sampun prapti | lampahira panggih lan kumêndhan | nulya Dyan Pringgalayagê | ingaturan wus rawuh | ing jro loji sampun apanggih | lan Ki Kartalêksa |Kurang satu suku
Wôngsanagara | lan pun Kartilêksanane | mangke dhêdhatêngipun | pan sumôngga ing karsa aji | sang nata angandika | kang parentah dhawuh |
Mulude | anulya sami ngrêmbug- | akên angkatirèng ajurit | ambêdhah Ngrandhulawang | wau aturipun | Radèn Arya Pringgalaya | mring kumêndhan tuwan punika ing benjing | mênggah angkat-angkatan ||
174. sampun dados sumêlanging galih | mênggah Kumpêni [Ku...]
[...mpêni] ingkang dandanan | yêkti sawontên-wontêne | ingkang angangkat besuk | inggih sagung mantri puniki | sanadyan angrêmbata | piyambak dèn lalu | rèh ajêng lumakyèng karya | lêga ing tyas kumêndhan sigra dènnyangling | mring Radèn Pringgalaya ||
175. inggih radèn kula angkah benjing | angkat kula dhatêng Randhulawang | sampun ing grêbêg Mulude | radèn lan malihipun | nuntên dika utusan nuli | mring Rad Endranata |Kurang satu suku kata: mring
176. nuntên wontên dutanira prapti | saking pabarisan ing Drêsanan | Jayawinata dutane | dene ing lampahipun | kinèn dhatêngakên kayêktin | ing tyas bêkti narendra | lawan pênêdipun | dhatêng Kumpêni tan ginggang | ananging yèn sowana asangêt runtik | kêdhik pakantukira ||
177. nanging panêdhane kang prajanji | samangsane Kumpêni matênga | ing Kadrêsanan lampahe | tiyang Cina ginêpuk | saking
Jayawinatèki | praptanira kinarya pratôndha | yèn angulungi pênêde | lan kaping kalihipun | yèn marêngi lêga tyas aji | mênggah ing Randhulawang | benjing sampunipun | garêbêg kula umangkat | anginggahi anggitik ing Randhukori | kalajêngakên pisan ||
181. inggih kongsia dhatêng Matawis | sri
sokur | sasadyansanadyan. ora têkaa | ing bêcike môngsa wêdia sirèki | marang Si Jawinata ||
182. balik sira arsa mangkat benjing | gonira gitik ing Randhulawang | mangkat sawus garêbêge | ya Si Pringgalayèku | apa uwis noparentahikoparentahi. | kumêndhan aturira | inggih sang aprabu | yèn marêngi karsa nata | pênêd tinimbalan wontên ing ngarsaji | inggih
pribadi | inggih dhatêng sandika | sadaya turipun | nanging ingkang dipun têdha | dhatêng saudara paduka narpati | enggalipun ing
punggawa | pêpak ngarsa prabu | lawan sagunging santana | myang Kumpêni sagunging para upêsir | pêpak nèng ngarsa nata ||
187. sarta dêdamêlira abaris | anèng alun-alun sampun aglar | samêkta lan mariyême | samana tan adangu | ancak gunung sampun umijil | saking ing dalêm pura |
189. sampun wuru mêdal sanggupnèki | apan mangkana ing sanggupira | nuli ingabêna age | ulun iki lan mungsuh | lan wong Cina pan ulun wani | miwah kang wong Walônda | akathah kang wuru | barung lan maryêm swaranya | sakalangkung lêga galih tyas
tumuli | sakèhe kancanira | yèn Kumpêni besuk | Salasa ênggone mangkat | lakunira anggitik ing Randhukori | iku gya
samya mantuk maring pondhokira | myang mantri wus samya mulèh | sami dandan anglurug | kawarnaa ing Randhukori | pan têlikira prapta | ing Kartasurèku | wus katur ing ratunira | yèn Kumpêni arsa umangkat tumuli | nglurug mring Randhulawang ||
193. kagyat ing tyas sapamiyarsèki | ratuning Cina ing Randhulawang | sigra amêmatah age | ingkang badhe amêthuk | anadhahi pranging
Sapanjang | tinimbalan sampun | winartan lamun Walônda | arsa mangkat anglurugi Randhukori | sigra têtiyang Cina ||
194. sakathahe pan sampun kinêrig | wong Cina dhatêng ing Kadrêsanan | kêdhik kang kinantunake | wontêndene kang kantun | kang kinanthi ratunirèki | anèng ing Randhulawang | nênggih wastanipun | Jayadirana ing Rema | ingkang sampun jinunjung namanirèki | Tumênggung Rêksapraja ||
putri | mila saya maludag | ing sasanggupipun | purun nadhahi praptanya | wong Kumpêni yèn èstu benjing dhatêngi |
197. ing Kartasura kawarta malih | sampun prapta ing ubayanira | nuju dina Salasane | samana angkatipun | kumêndhan lan wadya Kumpêni | dhatêng ing Kadrêsanan |
dene ingkang kantun | kang tinilar têngga praja | lan ambaurêksa dhatêng ing narpati | Dyan Malayakusuma ||
198. lan Adipati Wirarêjèki | katiga Kyai Kartinagara | kajawi punika kabèh | pan binêkta anglurug | sadaya tan wontên kang kari | dene ingkang bêbêktan | sakiranging jagul | samya winrat ing turôngga | kang awarni sanjata
angrampit biting | Kumpêni sigra | mangkat nglampahirèki ||
2. saking Dilanggu dhatêng ing Kadrêsanan | Karècèk wus
lan rowang | swara lir ngrubuhna langit | pangêdrèlira | Kumpêni wanti-wanti ||
ing ajang | kêkalih kakangira | kang lumajêng dipun usir | têtiyang Cina |
lampahira | dhatêng ing Randhukori | nanging tiyang Cina | sakawone prangira | saking Kadrêsanan nguni | palajêngira | lajêng mring Yogya sami ||
12. dene kang kantun atêngga ratunira | anèng ing Randhukori | amung kang anama | Tumênggung Rêksapraja | ing Rema wijilirèki | ika kang tanggah | ananglêdi Kumpêni ||
kathah pêjah | mêngsah ingkang kacandhak | Tumênggung Rêksaprajèki | sampun lumaywa | rowangnya kathah mati ||
saking kasêsanira dènnya lumaywa | duk nabranabrang. lèpèn bêning | nulya tinututan | amung tiyang sakawan | wau ingkang anututi | mèh kacandhaka | kang nututi ambêdhil ||
21. ingkang kêna kudanya Radèn Sêrada | rencangnya angawali | pan sambi lumaywa | de kang nututi sira | samana sampun abali | mring Randhulawang | kumêndhan wus angancik ||
yèn sunan ing Cinèki | tansah tinututan | wau kawula tilar | wontên sawetanirèki | ing
kacandhak | amung wau kang kapanggih | tiyang sakawan | kang bêbujung rumiyin ||
25. aturira tiyang sakawan punika | gèn kawula nututi | yèn kathaha rencang | tuwan kantos kacandhak | mila kula tan nututi | tan kenging cêlak | dèn amuk rencangnèki ||
26. rencangipun winitawis kathahira | wontên sèkêt kang ngiring | amung kang katingal | tiyang cêmêng kewala | kang bêkta
kumêndhan | dhatêng Randhukori malih | sasampunira | prapta ing Randhukori ||
tiyang tuwa | langkung wus kaki-kaki | lungse pakaryanya | Sutakithung namanya | abdinya Sunan GarêndaGuru lagu seharusnya: 8i, abdinya Sunan Garêndi. | bêbêktanira | saking Selong ing wuri ||
29. dupi kauningan mring tuwan kumêndhan | gya kinèn amêjahi | wau tiyang tuwa | kumêndhan sarya mojar | gènira akèn mêjahi | kang muruk ala | iku mring gustinèki ||
30. sasampuning tiyang tuwa pinêjahan | nulya sami amikir | amrih kengingira | wau Sunan ing Cina | Dyan Pringgalaya sru angling | ing
pikir kula | tuwan lamun suwawi ||
31. inggih binujêng sapuruge punika | môngsa botêna ugi | têlas rencangira | kêkècèr wontên marga | kumêndhan tan nyuwawèni | ing
lumampaha | nututi Sunan Cina | wus binêktan surat aglis | Ki Saradipa | angkatnya sirêp janmi ||
33. nuntên enjingipun kumêndhan pan arsa | budhal mring Ngayogyèki |
kapanggih sêpi | amung satunggal | tiyang alit kapanggih ||
35. tinakonan lakune Susunan Cina | iya marang ing êndi | lah sira tutura | matur kang tinakonan | inggih kalanipun wingi | ngidul purugnya | lan
37. punapadene Kumpêni ingkang dharat | pan sampun sami prapti | sampuning mangkana | kumêndhan sigra mojar | mring Radèn Pringgalayèki | inggih manira | radèn mondhok ing ngriki ||
aturnya Rajaniti | inggih sampun tuwan | kawula aputusan | ngupados Jawinatèki | myang Jasamodra | kumêmêndhan êcèng galih
kumêndhan |Kurang satu suku kata: wau tuwan kumêndhan. akèn akaryaa aglis | srat undhang-undhang | mring sakèh wong Matawis ||
42. darapon tiyang alit sami mantuka | ing bale wismanèki | dupi amiyarsa | ing sêrat undhang-undhang | sakathahing tiyang alit | mantuk sadaya | ing bale wismanèki ||
43. satêntrêmira têtiyang ing Mataram | kumêndhan supèng galih | sakêdhap tan ketang | dènnya amikir mêngsah | amung asil ing Matawis | mênang ing yuda | ingkang dèn pikir-pikir ||
184. Radèn Pêngulu ing Têmbayat ngraman
44. nanging dèrèng lami anèng ing Ngayogya | apan dawêg nêm
mangkat sira | saking desa ing Wêdhi ||
49. lampahira prapta sakilèn Têmbayat | anulya aningali | Kyai Wirawôngsa | yèn mêngsahira prapta | kang nama Dyan Pangulyèki | sarencangira | kathahe winitawis ||
50. kados wontên tigang atus sami dharat | sêdyanya aprang sabil | pêrang lan Walônda | sarêng sira
Ngayogya sigra matur ing kumêndhan | angaturi upêksi | yèn pun Wirawôngsa | kasor ing yudanira | mangke sampun
apirêmbagan | lawan sarowangirèki | ing rêmbagira | Gondhang kang dèn anciki ||
59. milanipun ing Gondhang kang ingancikan | sêdya mêpêti margi | samôngsa wontêna | Walandi ingkang lintang | asêdya dipun pêjahi | sampun arêmbag | lawan sarewangnèki ||
Dyan Pangulu karsèki | lagya arsa mangkat | kumêndhan sêlak prapta | kalawan wadya Kumpêni | ingkang
ingkang mêngsah | Dyan Pangulu punika | sarêng katingal Kumpêni | nulya umangsah | majêng sawadyanèki ||
sigra | mring kumêndhan tan muni ||
69. ambal tiga kumêndhan pamêstulira | nanging mêksa tan muni | wau mêngsahira | supami anyandhaka | waos sêdya amalêsi | maring kumêndhan | winaos pasthi kêni ||
70. istingarah saking cêlaking ayuda | dening wadyanirèki | Trênate Walônda | wus alit manahira | dening wadya ingkang
nolèh ing wuntat | nulya bêdhil Walandi | wus mungêl sadaya | Dyan Pangulu wadyanya | akathah kêna ing bêdhil | wênèh kang pêjah | Dyan Pangulu nulyaglis ||
74. pan lumaywa binujêng mring tiyang Jawa | amung tiyang satunggil | kang
nuntên tiyang Têrnate kang mawi gêntha | punika prapta aglis | tan mawi antara | sarêng prapta gya numbak | maring Radèn Pangulu glis | ya ta Rahadyan | Pangulu sampun mati ||
77. kumêndhan langkung dening kasrêngênira | marang wong Têrnatèki | kang numbak punika | mila srêngên kalintang |
pêpurunira | anglangkungi saking janmi | dening rowangnya | Dyan Pangulu wus gusis ||
79. palajêngnya sarsaran arêbut papan | kathah kacandhak mati | Dyan Suryakusuma | ngetan palajêngira | kêkapalan kang angiring | amung agangsal | dening mêngsah kang mati ||
80. tigang dasa pêpitu kang kauningan | dening tiyang Walandi | kang pêjah satunggal | nanging datan kantênan | wau ingkang amêjahi | sasampunira | mungsuh sirna anuli ||
uninga | dhatêng sri narapati ||
85. sapraptane duta nagri Kartasura | wus katur ing narpati | yèn wau kumêndhan | angaturi
amiyarsakkên ature | duta kang atur uninga | kang saking ing Ngayogya | yèn sampun sirna kang
ing mêngko ingkang ngancikan | anèng bumi Madiune | sarta lawan Si Sapanjang | sabangsane wong Cina | kabèh ana ing
tinilara Mataram | ing sawêktu punika | apan akathah lwiripun | kang dados mangkaking lampah ||
5. kang rumiyin wong Matawis | apan ta dèrèng arata | dening sayêkti-yêktine | kang dadya tyasnya kumêndhan | mung isining Mataram | kang tansah pinrih kinukup | myang wong Bagêlèn sadaya ||
6. dèrèng wontên andhatêngi | pratandhaning pênêdira | amung kang prapta dutane | Tumênggung Yudanagara | ing Toyamas tur wikan | mring kumêndhan dutanipun | praptane wontên Ngayogya ||
7. atur uninga ing mangkin | Mangunonêng wus kabêsta | nenèng. Lêledhok kacêkêle | kainggahan wong Têtêgal | lan Kapitan Bahêman | dening garwa sang aprabu | kang nama Dyan Ayundana ||
8. ingkang kabêkta ing nguni | mring Mangunonêng kesahnya | pan wus kabandhang ing mangke | dhatêng ing Kapitan Bahman | miwah kagungan nata | kang kabêkta sadayèku | mring Mangunonêng samana ||
9. mangke sampun dèn candhakticandhaki. | mring sira Kapitan Bahman | warni dhuwung lan sêsupe | dhuwung Kya Jakung namanya | lawan malih punika | kang sêsupe namanipun | miwah Kyai Manjanganbang ||
inggih ta botên kabêkta | sami sumados kalihe | sarêng kalawan wong kathah | sanadyan asowana | wontêna kabêkta besuk | inggih ing sowan kawula ||
15. wau ingkang dipun srahi | inggih Radèn Endranata | kang liya sing karatone | bumi Mataram punika | wau ingkang sinrahan | Kiyai Rajanitèku | kalih Ki Jayawinata ||
16. sasampunira aradin | nênggih nagari Mataram | kumêndhan pracayèng tyase | anulya kumêndhan budhal | lan Radèn Pringgalaya | mantuk mring Kartasurèku | bubar saha wadyanira ||
ing mangke sampun aradin | dening kang kawula tilar | abdi paduka sang katong | anênggih pun Endranata | kalih
kang nama pun Cakrajaya | kalih sami samaya | gènipun sowan sang prabu | sarêng lan raka paduka ||
22. Pangeran Danupayèki | sarta lan abdi paduka | tiyang Bagêlèn sagunge |
rupa | nuntên patêdhan sang katong | mêdal saking ing jro pura | dhatêng loji akathah | warni ulam sêkulipun | miwah kang warni dhadharan ||
24. miwah ingkang ibu nênggih | Jêng Ratu Agêng samana | miyosakên patêdhane | dhatêng ing loji akathah | awarna sêkul ulam | sarta lan dhadharanipun | ri sampunira mangkana ||
25. nulya kumêndhan sirangling | dhatêng Radyan
anuhun runtik | atur uninga sang nata | yèn mangke sudara katong | komisaris kintun sêrat | dhumatêng ing kawula | ingkang mungêl sêratipun | nêdha Dyan Ayu Sumilah ||
31. tinêdha dhatêng Samawis | punika atur kawula | sampun dados galih katong | sang nata aris ngandika | aywa sira sumêlang | kumêndhan prakara iku |
anusuli | wasta pun Surawikrama | kalih prakawis lampahe | rumiyin kinèn mariksa | Karangbolong kang guwa | dening kaping
Surawikrama | dhatêng Kawisbolong sampun | dene ingkang kinèn enggal ||
36. Kyai Wôngsanagarèki | kalih Kyai Ônggawôngsa | katiga Cakrajayane | apan sami rêrêmbagan | dènnyarsa enggal sowan | dhatêng ing Kartasurèku | apan ta sampun sarêmbag ||
37. lampahira anarêngi | lan Pangeran Danupaya | lawan sarêngira malèh | Radèn Ayu Puspadirja | kang bibi Sunan Cina | sarêng sami mangkat sampun | tansah arêmbên ing marga ||
38. wau kang wontên nagari | anênggih tuwan kumêndhan | myang Radèn Pringgalayane | sangêt pangajêng-ajêngnya | mring Ki Wôngsanagara | nuntên wontên wadya rawuh | apan ngaturi uninga ||
39. yèn mangke putrèng narpati | kang nama Dyan Ajêng
lampahe | wus prapta ing Kartasura | apanggih lan kumêndhan | pan linajêngakên sampun | malêbêt katur sang nata ||
42. nuntên wontên prapta malih | duta saking ing Mataram | Ki Rajaniti dutane | apan ngaturi uninga | yèn Pangran Danupaya | pan ing mangke lampahipun |
kumêndhan | pangran nulya ngandika | mring Radèn Endranatèku | yèn makatên mangke paman ||
49. sami andika bejani | sakathah priyayi kônca | inggih tiyang ing Bagêlèn | kalamun ing benjang-enjang | anggèn kula umangkat | sampuning aundhang wau |
lah kadipundi wartane | nênggih si adhi Sumilah | punapa sayêktosa | dening wartining misuwur | yèn tinrimakkên Walônda ||
52. Ki Puspayuda nauri | apan dèrèng sapunika | mugi binêktakkên yêktos | dhatêng nagri ing Samarang | nanging dèrèng kantênan | ingkang ngrabèni satuhu | Radèn Ayu aris mojar ||
53. lamun makatêna ugi | langkung maras manah kula | kadipundi ing têmahe | ingkang dadi awak kula | matur Ki Puspayuda | langkung-langkung kang sinuhun | nanging ing atur kawula ||
54. dhatêng sampeyasampêyan. pribadi | Dyan Ayu bilih manawa | inggih wontên kagungane | rama andika sang nata | pra tuwin babrêkatan | punika sayogya konjuk | dhatêng rama jêngandika ||
55. inggih kangjêng sri bupati | sanadyan silih wontêna | Kumpêni ing panêdhane | kadi sinuhun tan suka | nuntên wau Rahadyan | Ayu Puspadirja muwus | inggih ingkang kula bêkta ||
56. Kiyai Bicak ing nguni | ing mangke pan kula tilar | wontên dhusun ing Bagêlèn | kaum kang kula tanggênah | angrawati Kya Bicak | ginantung ing masjidipun | samana
kagungan sang narpati | bêndhe kang nama Kya Bicak | kang ambêkta duk kesahe | Dyan Ayu Puspadirêja | ing mangke pan tinilar | tinitipakên ing kaum | dhusun Bagêlèn punika ||
61. mangke sumanggèng karsaji | dene cêcariyosira |
Bicak punika | mila lêgane tyas katong | kapanggihnya Kyai Bicak | nulya gandhèk tinêdah | dhatêng Bagêlèn amundhut | kagungan bêndhe sang nata ||
63. nuntên enjingipun prapti | Pangeran ing Danupaya | sarta lan tiyang Bagêlèn | myang Dyan Ayu Puspadirja | sarêngnya sami prapta | ing loji ingkang jinujug | mring Pangeran Danupaya ||
64. myang sakèhe ingkang prapti | tiyang Bagêlèn sadaya | ingirid mring loji kabèh | sampuning prapta sadaya | wus katur ing sang nata | dening parentah sang prabu | sami kinèn umantuka ||
65. mring golonganira lami | lawan sami anunggila | wadanane dhewe-dhewe | miwah Pangran
Cakrajayane | pinundhut malêbêt sira | dhatêng sri naranata | pan kinarya êmbanipun | kangjêng pangeran dipatya ||
67. antawis ing wolung latri | tiyang Bagêlèn praptanya | anuntên wau praptane | komasaris sêratira | saking nagri Samarang | mring kumêndhan ingkang sinung | apan asuka uninga ||
68. yèn mangke Sunan Cinèki | sampun prapta ing Samarang | mila
anuhun ing sang akatong | yèn mangke Susunan Cina | sampun praptèng Samarang | sampun ingalih namèku | dhatêng sudara paduka ||
70. ingih tuwan komasaris | kang ngalihkên namanira | winastan Pangeran Selong | lan Dyan Ayu Puspadirja | punika kang tinêdha | dening ing panêdhanipun | dhatênge nagri Samarang ||
71. pangandikane narpati | wau dhatêng ing kumêndhan | lah iya kapitan age | iku nuli têkakêna | nagari ing Samarang | pan tan dadi pikir iku | mung kang ingsun pikir uga ||
72. mulyane nagara mami | kabèh nagarèngsun Jawa | kumêndhan aris ature | sampun dados galih nata | yèn taksih ulun gêsang | anuntên kumêndhan iku | ya ta wau enjingira ||
74. sawingkinge kang tinuding | dhatêng nagari Samarang | ing wingking kang winiraos | kang anèng ing Kartasura | iya Ki Cakrajaya | pan winêdalakên sampun | saking unggyan kadipatyan ||
75. sawêdalira ing jawi | pan ginêntosakên sira | mring Wôngsadipa Kalêgèn | tumut mantri
waos anyar | ri sampuning mangkana | nuntên wontên sêrat rawuh | saking nagari Samarang ||
76. sêrat saking komasaris | Prèsêl konjuk ing sang nata | myang sêrat mring kumêndhane | sasampunira tinampan | sêrat dhatêng kumêndhan | dening kang konjuk sang prabu |
ingkang anyar ing samangke | padamêlan sampun munya | ing apêrang punika | enggala ing mulyanipun | nagri tuwan tanah
dadya duka ing nala | sang nata nanging sinamun | nuntên umatur kumêndhan ||
81. dhumatêng sri narapati | lah tuwan kados punapa | sêrat punika raose | pangandikanya sang nata | iya iki uninya | apan panjênêngan ingsun | pinrih têka ing Samarang ||
82. dèn ajak arêmbug pikir | gawe mupakat kang anyar | muguhmungguh. pagawean kiye | sauwise ing apêrang | kumêndhan aturira | inggih tuwan [tuwa...]
layang | kang marang komasarise | kumêndhan umatur sigra | yèn suwawi sang nata | lêng komasaris pukulun | dhatênga ing Kartasura ||
86. pêpanggiha lan narpati | nuntên age wêkasana | sakathahe kang wiraos | inggih sanadyan damêla | mupakat ingkang anyar | sampun kathah-kathah wau | dados pikir sang narendra ||
87. angandika sri bupati | iya Si Surawiguna | sira ajaka dèn age | mring loji dimène karya | layang wêwangsulira | kang mring komasaris iku |
dhatêng Kartasura badhe damêl mupakatan enggal kalihan ingkang sinuhun
pitung latri | nuntên komasaris ingkang sêrat | wêwangsul kang prapta malèh | konjuk ing sang aprabu | têdhak nata dhatêng Samawis | mungêl lamun pinêksa | kangjêng sang aprabu | têdhaknya dhatêng Samarang | adamêla mupakat kang anyar nênggih | padamêlan punika ||
3. padamêlan sampuning ajurit | inggih darapon nuntên mulyaa | nagri Jawi sakathahe | ya ta sasampunipun | sri narendra amaos tulis | kumêndhan aturira | dhatêng sang aprabu | kadospundi karsa nata | mangkya saking pamêksane komasaris | dhatêng paduka nata ||
4. yèn tan kalêganana manawi | komasaris dados manahira | dening mangke sakathahe | Kumpêni kawasèku | kasrah dhatêng ing komasaris | nanging atur kawula | mênggah sang aprabu | yèn upami klampahana | paduka nata têdhak dhatêng Samawis | kalangkung dening susah ||
inggih pamrih ulun | darapon enggal rampunga | sampun kathah akathah dados sêtori | inggih sakathahira ||
6. yèn atur saking kumêndhan mangkin | sang nata anglêgani kewala | datan koninga yêktine | yèn kumêndhan turipun | mring sang nata tansah piranti | ning kalêpatanira | andika sang praguprabu. | amung pênêde punika | mênggah Kumpêni sapakaryanirèki | tan purun amisesa ||
ingwang | pinrih têka ingsun | marang nagri ing Samarang | kaya ngapa kumêndhan nulyangling aris | umatur ing sang nata ||
9. kawula nuhun duka narpati | yèn amarêngi karsa narendra | mênggah dening pamêksane | sudara sang aprabu | komasaris dhatêng narpati | inggih atur kawula | tuwan pênêdipun | paduka aputusana | tur uningga inggih dhumatêng pun kaki | tuwan gurnadur jendral ||
10. inggih darapon wontêna ugi | ingkang parentah
pun kaki jendral | dhatêng pun komasarise | dèn ampaha puniku | komasaris gènnya
saking pura lan Surawiguna prapti. ing loji karya surat ||
12. kang kinarya sêrat sampun dadi | kang rumiyin dhatêng tuwan jendral | sêrat kang
komasarise | srat tinampakkên sampun | wau dhatêng nagri Samawis | sapraptaning Samarang | pan tinampan sampun | mring komasaris samana | dening sêrat ingkang dhatêng ing Batawi | linajêngakên sigra ||
14. inggih dhatêng tuwan komasaris | wontêndening sêrat
miyarsa | sêrat ungêlipun | sêrat ingkang dhatêng jendral | ri sampuning mangkana antawisnèki | sawulan laminira ||
15. nuntên sêrat kang saking Batawi | angsul-angsulira tuwan jendral | prapta konjuk ing sang rajèng | sarta kang srat wêwangsul | ingkang saking ing komasaris | pan sarêngira prapta | konjuk ing sang prabu | anulya gya tinupiksa | sêrat saking gurnadur jendral Batawi | pan mungêl sapunika ||
16. mungêl yèn sampun dèn parentahi | komasaris dhatêng tuwan jendral | kinèn
anyar | padamêlan sasampunira ajurit | sampuning maos sêrat ||
17. sakalangkung lêga tyas narpati | anupiksa wiraosing surat | ingkang saking
pasowan kula punika | inggih saking parentahe | ingyangingkang. nata gurnadur | jendral lawan para radpêni | diya ing Batawiyah | sadaya arêmbug | inggih kawula punika | kriyin-kriyin pinarentahana kadi | kula sampun lumampah ||
19. mring Kartasura sampun apanggih | lan nata nuntên damêl mupakat | kang anyar nuntêna age | inggih kamulyanipun | nagri nata ing tanah Jawi | nanging mangke kawula | inggih dawêg atur | srat malih mring tuwan [tu...]
[...wan] jendral | tamtunipun inggih kawula ing mangkin | dhatêng ing Kartasura ||
20. lan manawi wontêna amalih | ingkang manawi pun kaki jendral | dening manawi benjinge | inggih kawula antuk | srat wêwangsul saking Batawi | inggih benjang kawula | paduka akintun | sêrat dhatêng sri narendra |
saking pracayanipun | komasaris dhatêng narpati | ri sampuning mangkana | ing antawisipun | kesahe wêwangsul nata | mring Samarang antawis satêngah sasi | komasaris anulya ||
22. angaturi sêrat mring narpati | ungêlipun ngaturi uninga | yèn nuntên badhe inggahe | dhatêng Kartasurèku | inggih wulan Saban puniki | angandika sang nata | mring kumêndhan sampun | kapitan pêpoyanana | Si Pringgalaya konên amarentahi | sikêpe rupakêna ||
23. kang badhe mapag marang Samawis | yèn wis rupa gya dèn angkatêna | kumêndhan anulya age | mêdal saking pura wus | praptèng jawi wus marentahi | mring Radèn Pringgalaya | satimbalan prabu | sigra Radèn Pringgalaya | wus amarentahi mring wadana sami | ngrupakêna sikêpnya ||
24. nuntên asikêp sampun awarni | sigra binudhalakên lampahnya | dhatêng Samarang sirage | ya ta ingkang winuwus | ingkang wontên nagri
Samawis | komasaris saksana | pêparentah sampun | dhatêng priyayi sadaya | ing pasisir kang cêlak nagri Samawis | ingkang badhe binêkta ||
25. sowan dhatêng ing Kartasurèki | myang sagung priyayi Kartasura | kang anèng ing Samawise | pinarentahan sampunya
lampahipun | komasaris inggahira | mring Kartasura ingkang dèn parentahi | Kyai Tirtawiguna ||
26. dening Kyai Suradipurèki | apan sampun pêjah nèng Samarang | myang Dyan Wiryadiningrate | dhunikapunika. ingkang kantun | lan Kyai Tirtawigunèki | dening para santana | sakawan gungipun | kang sami wontên Samarang | kêkasihe
Prangwadana | sampuning samêkta kabèh | sarta wus sami rawuh | sikêp saking Kartasurèki | ingkang mêthuk sambatan | sakêpalanipun | sigra
wong ing Kartasura | karya pamondhokanane | komasaris bok rawuh | mondhok ing pakêbon kang lami | anuntên dutanira |
29. inggih praptanipun benjing-enjing | ing Kartasuntên sigra [si...]
[...gra] kumêndhan | malêbêt ing pura age | atur uningèng prabu | lamun
ing Banyudanèki | lah undhanga ing jaba ||
30. kabèh undhangana wadya mami | miwah mantri padha asaosa | anèng ing pagêlarane | kumêndhan mêdal sampun | saking pura prapta ing jawi | wadya wus ingundhangan | nuntên
prapti | ing Toyadana lagya pinarak | sang nata nuntên ature | kumêndhan mring sang prabu | yèn suwawi lan karsa
komasaris lampahnya | nanging sang aprabu | lajênge ing lampahira | sakathahe upacantêning narpati | tinilar Toyadana ||
narapati | dhatêng ing Majasanga | ing sapraptanipun | sang nata ing Majasanga | tan adangu anulya sira
mring nata lamun ing mangke | rayi paduka prabu | Pangran Arya Amangkubumi | lawan Pangeran Rôngga | lawan malihipun | Pangran Silarong kalawan |
warni dhadharan | linadoskên sampun | sasampuning dangu lênggah | komasaris anuntên pamit narpati | mêdal mring
42. angaturi rêmbag ing narpati | yèn amarêngi lan karsa nata | lah tuwan mumpung ing mangke | sudara sang aprabu | komasaris wontên ing ngriki | lêhêng nuntên damêla | pêpatih sang prabu | lamun sambada ing karsa | sri narendra damêla pêpatih kalih | kiwa
aputusana | inggih punika pênêde | matêdhanana wêruh | mring sudara paduka aji | komasaris punika | de sakathahipun | prakawis inggih kawula | kang mratelakakên dhatêng komasaris | sigra Kyai Tohjaya ||
têngêne | pêpatih kalihipun | dene ingkang badhe gêntosi | inggih Si Pringgalaya | kawêdananipun | apan Si Wiryadiningrat | wadanane panumping kang anggêntosi | inggih pun Rêksapraja ||
51. wontêndene ingkang anggêntosi | lêlakone Si Tirtawiguna | ingkang badhe gêgêntose | pun Surawigunèku | kang gumanti amadanani | ing wong gêdhong sakiwa | ya ta aturipun | komasaris mring narendra | langkung pênêd punika saking sang aji | inggih nuntên wontêna ||
52. ingkang amarentahi wadyaji | inggih sampun kangjêng sri narendra | kongsi pêparentah dhewe | awon ing tingalipun | ri sampuning arêmbug nuli | sang nata sigra têdhak | saking lêgahipunlênggahipun. | apan miyos [mi...]
[...yos] siniwaka | wiyosipun akalihan
mantri | hèh sakwèhe iya wadyaningwang | padha ngèstokêna kabèh | marang parentah ingsun | yèn mêngko Si Pringgalayèki | lan Si Tirtawiguna | mêngko karo iku | padha sun kulawisudha | ingsun junjung lungguhe têka
dening Si Sindurêjane | ing kawêdananipun | Surawiguna kang gêntèni |
ana ing gêdhong kiwa | ajênênga iku | Tumênggung Tirtawiguna | sasampuning mangkana punggawa mantri | wus ngèstokkên
mantuk sira | mring dalême dhewe-dhewe | de kang satunggilipun | sira Pangran Amangkubumi | nêdha pemahanira | Jayasudirgèku | samana sampun
prakawis | pan wus atur uninga | dhatêng sang aprabu | sang nata sampun cêcadhang | komasaris anuntên dipun
saking ing pamêling- | ngiraira. tuwan jendral ing Jakarta | sarta lawan mupakate | pra rad pan indiyèku | mungguh panjênêngan sang aji | sagunging prakaranya | kang salah rumuhun | miwah Kumpêni salahnya | mring wong Jawa sadaya linêbur sami | wus tan kêna ingucap ||
66. dening panjênênganing narpati | Kumpêni tan nêdya ngowahana | saking ing panjênêngane | ingkang eyang rumuhun | Susunan Pakubuwanèki | tumêdhak mring kang
mulyakêna kados ing nguni | miwah ingkang nagara | pasisir sadarum | ingkang sami karawatan | mring Kumpêni duk kala môngsa ajurit | Kumpêni pan asagah ||
69. ngunjukakên mring sang nata malih | inggih sasampune ing apêrang | sang nata angèstokake | Kumpêni jangjinipun | ingkang mijil sing komasaris | sakathahing prakara | sasampuning rampung | komasaris pamit sigra | mring sang nata wus mêdal saking jro puri | mantuk mring pondhokira ||
prabu | wus nyaosi kang wadya alit | sikêp ingkang bêbêkta | myang pangiridipun | ing sikêp mantri tinêdah | tan antara sigra budhal
anèng Kartasura | jaga ing sang prabu | dhatêngakên rêsahira | dening wadya kang nôngga têdha Kumpêni | miwah kang nandhang karya ||
miwah wong pakambêngan | ing saurutipun | wong Sêndhang Gumpang sadaya | pan ngalêmpak saksana
saking Kumpêni polahe | dalu ajrih tinukup | dadya Pangran Amangkubumi | sangêt susah ing nala | samana amuwus | dhumatêng ing
saking ora bisaningsun iki | ing mêngko ana ing Kartasura | ingsun anjaluk prênahe | duta umêsat sampun | saking ngarsa lampahnya prapti | ngarsanya
dhasar manira arêp-arêp alami | karsane kang mangkana ||
80. manirarsa utusana ajrih | bilih dede pangeran kang karsa | wontên ta dene ing mangke | yèn sêmbada ing kayun | pangeran manira aturi | lolosing Kartasura | jujuga ing Butuh | dening lamun sampun prapta | desa Butuh dening manira ing benjing | kongkonan mring pangeran ||
lolos sira | wontên tiyang satus | sawarnanipun têtiyang | jalu èstri agêng alit kang umiring | ing Butuh sampun prapta ||
angawruhi | pae si uwong kang kinunjara | agampang ing pangrêksane | kaya mangkono iku | yêkti ewuh gon angrawuhi | wau kang
Jatitêngah | ing sarawuhipun | ngaturan masanggrahana | nanging piyambakira Martapurèki | tan purun pêpanggiha ||
87. lawan Pangeran Amangkubumi | Martapura sing prayitnanira | manawi tan sayêktine | pangeran pênêdipun | Martapura sampun anuding | ingkang baurêksaa | ing
Jatitêngahe | ingkang satunggilipun | ran Tumênggung Sôntarêjèki | tiyang Gogang Galungan | apan kalihipun | sami êca manahira | sawab
Pangran Mangkubumine | dupi akathah wau | tiyang kambêng ingkang angabdi | nuntên pinundhut sira | wong kalang sadarum | dhumatêng kangjêng pangeran | Martapura apan ngaturakên nuli | tiyang kambêng
yèn tiyang kambêng ngaturkên samya | mring Pangran Mangkubumine | nulya lumampah gupuh | sira Ki Suryanagarèki | marang dhusun Sumbêran | arsa gadhah atur |
iki sakèhe | mêngko padha pinundhut | mring Pangeran Amangkubumi | ya ta Suryanagara | matur ramanipun | sangêt panuwun kawula | dene têtiyang kambêng punika nguni | kacakar saking wangwa ||
93. ing mangke dawêg atarub sami | inggih nuntên apatêdhakêna | dhatêng ing sira sang wonge | punapa pênêdipun | Martapura sira nauri | lah kulup kaya ngapa | iya wus katrucut | ujar ingsun mring pangeran | kayapriyê ênggon ingsun ambalèni | matur Suryanagara ||
pada (pergantian bait). | mring panggenanipun | Pangeran Amangkubumya | dipun dhèrèk kêkapalan kalih biting | praptaning Jatitêngah ||
95. pan anjujug ing pondhokirèki | tiyang kambêng Ki Suryanagara | wus rinayah sadarbèke | têtiyang kambêng wau | dhatêng Ki Suryanagarèki | dening têtiyangira | ginêbugan sampun | ingkang
lan Pangran Mangkubumine | Suryanagara muwus | jêng pangeran sampyan puniki | inggih kados pupapapunapa. | de sawarninipun | têtiyang kambêng punika | têka sami sampeyan irup puniki | pangran pangandikanya ||
ingsun | padhodhokan rama para | iya saking ora bisa reyang adhi | ana ing Kartasura ||
98. Suryanagara angling nauri | sampeyan punika dèrèng pira | andang ngungkurakên age | mring têtiyang puniku | lajêng mantuk Suryanagari | apan datan pamitan | ing sawingkingipun | mantuk Ki Suryanagara | sakalangkung Pangeran Amangkubumi | sakit ing
dèrèng ngrasa | kawon yêktinipun | dhatêng pun Suryanagara | miwah dhatêng ing pun Martapura gusti | dèrèng ing raos kalah ||
100. Pangeran Mangkubumi sigrangling | yèn mangkono sakèhe wong kalang | kang padha ala atine | kang dèn rayah ing dangu | padha kalumpukêna aglis | ri sampuning
ngalêmpak | wau duk angrungu | sira Ki Suryanagara | yèn pangeran angumpulakên ing dasih | wong kalang wêwingkingan ||
1. wau ing Suryanagara | sigra ngêpak dêdamêling ajurit | kêkapalan kathahipun |
3. yèn antuk lila paduka | inggih kawula yèn mêthuk ing jurit | nanging paduka pukulun | kulaturi wontêna | pasanggrahan kemawon sampun amêthuk | Pangran Mangkubumi mojar | iya sun turut sirèki ||
4. nanging ta wêwêkas ingwang | sira karo wadhapadha.
7. wau sakèhing wong kalang | ingkang sami sakit manahirèki | wus sami sewotênipun | sami ngajak lajênga | mring Sumbêran anggitik mring pondhokipun | Martapura ingunggahan | dening ki tumênggung kalih ||
8. sarêng ingajak lajênga | dhasar purun wontên ingingirihi |
enggal | prapta ing Sumbêran têpis iringipun | ya ta wong Kamartapuran | sarêng wruh nyananirèki ||
10. dèn nyana dêdamêlira | wong Kasuryanagaran ingkang prapti | tan wontên kagyat tyasipun | eca-eca kewala | dupi cêlak sarêng ambêdhili gupuh | lajêng angamuk sadaya | tandangnya apulih gêtih ||
pangeran suka ing tyas | lan asangêt pangeran pangalêmipun | mring tumênggung
saking ing ngandhap | mring aluhur ya ta dinamêl tumênggung | Brajamusthi namanira | punika purwaning nguni ||
15. padha tanah Sokawatya | mila karèh mring Pangran Mangkubumi | tan wontên ingkang mandhukul | saurut Sokawatya | dhatêng Pangran Mangkubumi wus sumuyud | sakèhe wong Sokawatya | tan wontên
wau dutanipun | kinèn jujuga Rahadyan | Dipati Pringalayèki ||
17. dening sêrat kang binêkta | badhe sêrat konjuk dhatêng narpati | wau ing sapraptanipun | duta ing ngarsanira | Radèn Adipati Pringgalaya sampun | sêrat pan nulya tinampan |
dening ungêling kang sêrat | sêsampuning sêmbah bêkti ||
19. ngunjukakên pêjah gêsang | kaping kalihipun ngaturi uning | prakawis kagungan prabu | dhusun ing Sokawatya | ing mangke sampun sirna sêsukêripun | Martapura sampun ical | saking tanah [ta...]
wiyose dene sirèku. ngaturi layang mringwang | iya uwis layangira katur mringsun | apa saunining layang- | ngiraira. wus sun uningani ||
22. iya bangêt tarimèngwang | maring sira dening sira ing mangkin | adhi dening sira uwus | olèh ing pagawean | anadene ing mêngko adhi sirèku | sun timbali mulih sira | marang ing Kartasurèki ||
23. anuli sira mangkata | iya ing satêkane layang mami | sasampuning dados wau | kang sêrat sri narendra | nuntên sinungakên dhatêng dutanipun | Pangeran Amangkubumya | duta umêsat siraglis ||
24. saking nagri Kartasura | tan kawarna ing marga sampun prapti | dhusun Sokawati wau |
iki unine layange sang aprabu | rèhira rada kangelan | sagawe-gawenirèki ||
27. gonira agawe têrang | ing kagungan dalêm ing Sokawati | bangêt tarima sang prabu | nanging ing mêngko ingwang | lawan sira padha ngandikan malêbu | iya maring Kartasura | kayapa karêpirèki ||
28. kang tinantun aturira | inggih sumôngga sakarsane gusti | katiga dhatêng tumurut | ing sakarsa paduka | ri sampuning ingkang wau dados rêmbug | tan antara nulya dandan | sigra umangkat tumuli ||
29. sowan dhatêng Kartasura | Jêng Pangeran Mangkubumi wus prapti | ing Kartasura wus têmu | lan Radèn Pringgalaya | myang Kumêndhan Ondrop wus samya atêmu | sarta konjuk ing sang nata | wus kinèn akarya panti ||
188. Mangsuli cariyos: têlukipun Prabu Kuning dhatêng Kumpêni
30. wau ingkang kawarnaa | amangsuli tutur ingkang rumiyin | duk kala ing lolosipun | saking ing Randhulawang | Sunan Cina kandhêg anèng ing Madiun | taksih
sunanipun | dhatêng ing tanah Pajang | ingaturan bêng-ubêngan kewalèku | inggih wontên bumi Pajang | miwah tanah ing Samawis ||
32. dening kalamun wontêna | kasêsêripun ing lampah puniki | angungsi ing Ardikidul |
wontêndening rêmbagnya | Kapitan Panjang wau ing rêmbugipun | sunanira ingaturan | angadêga ing Kadhiri ||
dènnya arêmbag sami | ingkang kangge rêmbagipun | sakèhe wadyanira | inggih ingkang samya angaturi têluk | dhatêng nagri Surabaya | têluka dhatêng Kumpêni ||
35. samana anuntên bubar | saking Madiun sunan ing Garêndi | mring Kadhiri sampun rawuh | Kadhiri manjing
miwah wong Nglaroh tinêlukakên sampun | mring Pangran Aprangwadana | wau Susunan Garêndi ||
37. ing Kadhiri sapraptanya | wau bupatinipun Kadhiri |Kurang satu suku kata: wau bupatinipun ing Kadhiri. apan têtanêmanipun | saking ing Pasêdhahan | ngraos tan kawawi anadhahi wau | pan sampun sumingkir sira | mring padhusunanirèki ||
38. wontêndene Sunan Cina | sampuning malêbêt kitha Kadhiri | anulya utusan gupuh | dhatêng ing Surabaya | saha sêrat dutane sampun lumaku | sawingkingipun kang duta | kajênge kang wadya sami ||
42. Tuwan Mayor Surapringga | sakalangkung sukanipun ing galih | mirsa sêrat ungêlipun | nulya apêparentah | dhatêng bupatinipun ing Surèngkewuh | kang wasta Sasranagara | lawan Sêcanagarèki ||
43. amundhut baita gangsal | saha tiyang kang nglampahakên sami | wontêndene kang tinuduh | dados têtindhihira | wontên têtiyang Kadhiri asalipun | awasta pun Katawêngan | sumawita Surawèsthi ||
44. ngawula ing mayorira | kang punika ingkang dados têtindhih | apan pinitungkas sampun | sarya binêktan sêrat | angsul-angsul sigra mangkat lampahipun |
sarta sinungakên wau sêratipun | kang sêrat lajêng winaca | dening ungêling kang tulis ||
46. lamun tuwan mayor sira | ananggoni ing wirang lawan sakit | miwah ta ing pêjahipun | Sunan Kuning punika | yèn mêngsaha dhatêng Kumpêni puniku | mayor
aturipun punggawa ingkang tinantun | yèn sampun kadya punika | sudara paduka gusti ||
48. punika malih ngantosa | suwawi paduka kula aturi | nuntên paduka
wontên tiyang satus kang agêng alit | mila watara mung satus | sawab tan amot sira | baitanya kang mêthuk ing lampahipun | dening wadya kang tan kawrat | ing baita sami nangis ||
50. awêkasan samya bubar | rêbat para ngungsèkkên umurnèki | piyambak-piyambak wau | dening ingkang lumampah | Sunan Kuning lampahira sarêng rawuh | Surapringga wus
narapati | dènira arsa têtulung | têtiyang Sokawatya | nanging tan kalilan ing panuwunipun | dènnyarsa kesah piyambak | sang nata tan anglilani ||
gêgamanira | wontêndening wadyanira ingkang kantun | nênggih ingkang sami têngga | Pangeran Amangkubumi ||
58. golonganipun winastan | wadya ingkang kantun rumêksèng gusti | wong Kombang Ambrok puniku | dening tiyang punika | kang winastan Kombang Ambrok angsalipun | pan sami tiyang durjana | kang lampah andhustha latri ||
59. punika pan pinilihan | angsal têtiyang kalih atus sami | rinayat
kathah kerut marang Martapurèki | de kang têpis iring kidul | wus tinêlukkên ika | mring wong Kaprangwêdanan wus sami nungkul | nanging tumênggung katiga |
nulya Martapurèki | anêmpuh ing wuntat | wong Kombang Ambrok enggal | anolèh pangamuknèki | rame prangira | lawan Martapurèki ||
nulya sami nêmpuh malih | wong Nglaroh sira | wong Matesih tan kari ||
16. wong Kombang Ambrok arepot ing ayuda | saking karoban tandhing | mila
Pangeran Mangkubumi | anèng desa Bêtah | anulya sami prapta | têtiyang ing Sokawati | kang sami trêsna | myang tumênggungnya kalih ||
23. kang anama Brajamusthi Sôntarêja | punika ingkang prapti | wus sami ngalêmpak | anèng ing Butuh sira | kathah kang wadya kang prapti | kadya wontêna | tigang atus watawis ||
24. wontêndene wadya ingkang kêkapalan | satus kathahirèki | wau duk
mapaga | karo Si Brajamusthi | kabèh baturira | padha sira gawaa | payung lan kulambi mami | sira anggoa | anadene sun iki ||
29. amung tinggalana bae ingsun bocah | wolung puluh kang bêcik | iya bocah ingwang | Kombang Ambrok kewala | iku tinggalên dimèning |
35. Martapura wus mondhok nèng Majarata | gya Pangran Mangkubumi |
prapta sawadyanya | mêdal saking ing wuntat | wong Kamartapuran aglis |
sêsaurnya | inggih pondhoke ngriki | dening yèn wis padha | malêbu kang saparwa | tuwin sapratêlon kari | amukên agya |
43. kang malêbu kewala sira amuka |
lah iku iya | cocote wong ing êndi ||
46. mangkono iku sun watara wong mêntas | milu ing Mangkubumi | mêngkono uninya | kang nèng lêbêt lingira |
dhawuhi | pan wontên wong Kombang | Ambrok ingkang caluthak | trêngginas anyêbrot kêris | gumêdêr loknya | ana wong nyêbrot kêris ||
49. wong Kombang Ambrok lajêng ngamuk sadaya | pan sami dèn tumbaki | wong Kamartapuran | kang wus malêbêt samya | dening kang taksih nèng jawi |
enjingipun prapti | Ki Sôntarêja | lajêng sowan siraglis ||
51. dhatêng Pangran Mangkubumi wus apanggya | lan
ingwang | tumêkaa ing pêjah | ingsun isin awêwarti | Ki Sôntarêja | amangsuli turnyaris ||
54. inggih lêrês ing pangandika kawula | nanging mênggahing abdi | paduka sadaya | pan botên sapunika | amung dhatêngakên cinging- | ngipunipun. kewala | kang asring dèn lampahi ||
55. ri sampuning mangkana Kangjêng Pangeran | Mangkubumi anuli | nglampahakên duta | dhatêng ing Kartasura | atur uninga narpati | yèn tanah Soka- | wati sampun
1. datatita linging nguni | samana ing Kartasura | wong cilik têntrêm manahe | miwah kang para punggawa | wênèh eca tyasira | mung kang taksih dados riwut | Pangeran Pêrangwadana ||
2. gènira apacak baris | kidul wetan Kartasura | aran dhusun ing Sêgawe | urut Laroh kang dèn bahak | Matesih kang kungkulan | kadhang ngilèn lampahipun |
wong môncanagara | pan angsal pawadanipun | tan seba ing Kartasura ||
4. myang wadya kang kilèn nênggih | têtiyang Kêdhu sadaya | pan alami pangrêgune | tan seba mring Kartasura | wiwit Parandhulawang | kongsi dhatêng bêdhahipun | lami ingantos tan seba ||
6. dening ingkang dèn anciki | ing Watês namaning desa | kang kinarya pakuwone |
arsa pamit mring sang nata | kesah dhatêng Samarang | arsa minggah ing kumêndur | de wong Kêdhu nônggakrama ||
Mangkupraja | nuntên kang duta enjinge | wus pamit sigra umêsat | saking Kêdhu samana | ing Samarang sampun rawuh | wus
15. ri sampuning sami pamit | kumêndhan anulya pangkat | lan Radèn Pringgalayane | saking nagari Samarang | ginêlak lampahira | ing Salatiga wus rawuh | tuwan kumêndhan lampahnya ||
16. nanging ingkang dèn timbali | Mangkuyuda Mangkupraja | kang angrêgu nèng Kêdhune | samana datan lumampah | amung Dyan Mangkupraja | anênggih ingkang lumaku | kapanggih nèng Salatiga ||
17. Mangkupraja duk apanggih | kalawan sira kumêndhan | wau ta tinakèkake | dhumatêng tuwan kumêndhan | dening Ki
pracaya dhatêng kawula | kumêndhan runtik ing tyas | puniku wong boya patut | angajarakên cilaka ||
19. mung wêling kula pribadi | nênggih rahadèn andika |
Mangkupraja | inggih kalêrês tuwan | datan wontên dedenipun | sapawêling jêngandika ||
21. kados kalampahan ugi | sapangandika andika | kawula angraos supe | ingkang sampun kalampahan | kumêndhan aris mojar | inggih radèn luwih sukur | yèn sampun sangêt andika ||
andika kawula tulak | mantuka mring Kêdhu malèh | andika kawula têdah | inggih angrantamêna | angêrig sakèh
kumêndhan lajêng lampahnya | mantuk mring Kartasura | sapraptanira ing Kêdhu | wau Radèn Mangkupraja ||
25. dadya Dyan Mangkuprajèki | anut ing sarêmbagira | Ki Mangkuyuda dhinèrèk | upami yèn atilara | rêmbage Mangkuyuda | Mangkupraja tarkanipun | angraos yèn katêsisan ||
26. samana priyayi kalih | Mangkupraja Mangkuyuda | anulus ing pangrêgune | tan sowan mring Kartasura | malah angalih nama | Mangkuyuda ajêjuluk | Tumênggung Amangkurêja ||
malah kang dados sêsilih | samana kang sampun prapta | ing nagri Kartasurane | Kurnèt namaning Walônda | kang saking ing Jakarta | kumêndhan pamitan sampun | mring sang nata wus linilan ||
31. lajêng angkatira enjing | kumêndhan dhatêng Jakarta | wontêndene sawingkinge | nagari ing Kartasura | kèndêl
Batawine | pan sampun antara wulan | samana nuntên prapta | wau ing sadhatêngipun | antuk nama sing Jakarta ||
sarêmbugipun | mayor wus mêdal ing pura ||
36. sang nata wus amrayogi | ingkang lumampah dinuta | lêlurah èstri karaton | bok Sêcapati kang nama | pan sampun [sa...]
[...mpun] kinanthenan | wadyanya èstri sang prabu | ingkang ingandêl ing krama ||
37. wadya jalêr kang tinuding | awasta Ki
42. dening sêrating narpati | ungêle anganyut ing tyas | tansah
kaki Wirajayèki | miwah Kyai Naladirja | Saradipa katigane | inggih dika umatura | dhatêng sri naranata | kula ngandikan sang prabu |
44. sampuning sandika mami | wontên panuwun kawula | yèn sang nata saèstune | angabdèkakên kawula | ing panuwun kawula | rèh kula
kamantrène sadaya | inggih kalamun kaèstu | kadhahar atur kawula ||
46. nuntên kawula umiring | sowan dhatêng Kartasura | ri sampun
wadya lawan êmbanipun | asangêt kawatirira ||
49. kabèh rêmbuging wadyèki | upami yèn kalakona | pangran sowan mring sang katong | yèn tan kêna ing aturan | êmban lan wadyanira | sadaya sêdya tan tumut | ajrih kang wus kalampahan ||
pamogokipun | tan ketang mêdyayèng ujar ||
51. kawarnaa duta [du...]
[...ta] prapti | nagara ing Kartasura | wus umatur ing sang katong |
duta sigra mêsat | praptèng dhusun ing Sêgawe | wus panggih lawan pangeran | saandikaning nata | pan dhinawuhakên sampun | pangeran mêdyayèng ujar ||
53. ature anêmayani | benjing manira aseba | yèn wus pêpak rêncang kabèh | ing mangke kathah kang lunga | duta nata
katong | sri naranata anduga | yèn ingkang kapenakan | saèstu cidra ing wuwus | kunêng ingkang
Dhandhanggula, Durma). ... kaca 8
184. Radèn Pangulu ing Têmbayat ngraman. (Durma). ... kaca 15
185. Mangunonêng kacêpêng. Prabu Kuning têluk dhatêng Kumpêni lajêng dipun santuni jêjuluk Pangeran Selong. (Asmaradana). ... kaca 21
186. Komasaris ing Samarang sowan dhatêng Kartasura badhe damêl mupakatan enggal kalihan Ingkang Sinuhun. (Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 34
187. Pangeran Mangkubumi sagêd ngrêbat tanah Sukawati. (Dhandhanggula, Pangkur). ... kaca 49
188. Mangsuli cariyos: têlukipun Prabu Kuning dhatêng Kumpêni. (Pangkur). ... kaca 59
189. Martapura akait kalihan Pangeran Prangwadana. (Pangkur, Durama). ... kaca 63
dalang tho….arepo gawe cerito dewe tetep wis ono pakem lan
dholtanpa wulu, megal-megol gol gol gawe guyu Aku duwe pithik cilik wulune BrintikCucuk kuning Jengger Abang Tarung mesti...
Prasasti Yupa uga diarani Prasasti Mulawarman iku sumber sajarah peninggalan kerajaan Kutai sing wujudé tugu watu sing ana tulisané. Prasasti Yupa iki ditemo'aké déning petugas topografi Walanda taun 1879 lan saiki disimpen ing Museum Nasional ing Jakarta.
Ana 7 iji Yupa peninggalan kerajaan Kutai kabèh ditulis nganggo aksara Pallawa lan nganggo basa Sansekerta. Salahsiji Yupa ana sing urung dadi sing saiki disimpen ing kompleks cagar budaya Muara Kaman, ing pinggir kali Mahakam, Kalimantan Timur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Yupa&oldid=1042589"	Kategori: Karajan KutaiHinduPrasastiYupa	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.38, 15 Maret 2016.
“Ya tak tabrak brezz. Nganti ringsek mobile terus aku dipecat, mbarang wis suwe aku lagi ngerti basa Arab ‘hajar’ kuwe artine watu!”. :mrgreen:
Siswa 'Apik-apike uwong kui, sing eling lan waspada'
"Apik-apike uwong kui, sing eling lan
godhong padha rontok, wit-witan padha ngarang. Awal mangsa ketiga.
Umure : 41 dina. 22 Juni – 1 Agustus.
Candrane : Waspa kumembeng jroning kalbu. Waspa = eluh, kumembeng = kembeng, kebak, kalbu = ati. Pindhane eluh kebak ing jerone ati. Sumber padha garing.Awal mangsa labuh.
Umure : 25 dina. 18 Sptember – 12 Oktober.
Umure: 26 dina. 3Pebruari – 28 Pebruari.
Umure: 25dina. 1 Maret – 25 Maret.
Candrane : Gedhong mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha
Yeku wenganing kalbu, / Kabukane kang wengku winengku, / Wewengkone wis kawengku neng sireki, / Nging sira uga kawengku, / Mring kang pindha kartika byor ………….
Bapak iku lho wuantik poll wonge. Wingi lak dikongkon
Ngono Bapak gak wani, jarene wedhi digibheng ”. Mboke Romlah cerito
Iku sik gak sepiro, lha wingi iku Sutaji tak kongkon tuku pithik. Aku
pawon. ”Tulung ! ! Tulung ! ! ”
”Waduh blaen iki. Age cepetan, bapakmu selak mlonyoh kabeh” jare
”Lho Bapak lak sik mbangkong se” jare Romlah.
”Iyo. Tapi Sutaji mau tak kongkon nggodhok pohong gawe sarapane
Burisrawa dalam bentuk wayang kulit, buatan Kaligesing Purworejo,
koleksi Tembi Rumah Budaya (foto: Sartono)
Wayang kulit Purwa Setyaki. Buatan Kaligesing Purworejo,
Patih Udawa, wayang kulit buatan Kaligesing, Purworejo.
Koleksi Tembi Rumah Budaya (foto: Sartono) Patih Udawa
Udawa adalah seorang patih negara Dwarawati, tempat Prabu Kresna
Sugriwa, wayang kulit purwa buatan Kaligesing Purworejo,
wayang kulit purwa corak Kaligesing Purworejo, koleksi Tembi Rumah Budaya (foto: Sartono)
Prabu Salya, wayang kulit koleksi Tembi Rumah Budaya (foto: Sartono)
Erawati, Dewi Surtikanti, Dewi Banowati, Raden Burisrawa dan Raden Rukmarata.
Figur Wayang Salya Prabu Salya, wayang kulit koleksi Tembi Rumah Budaya (foto: Sartono) Salya
Resep Ceker Goreng Tepung Crispy Tulang Lunak
Resep Ceker Goreng Tepung Crispy Tulang Lunak Enak -Resep Ceker Crispy Goreng Tepung Renyah Masak Presto (Tulang Lunak)
Menara CN punika kalebet saking salah satunggaling menara ingkang paling inggil wonten ing donya kanthi inggil 553.33 meter [1]. Menara punika mapan wonten ing kutha Toronto, Ontario, Kanada lan dipunanggep dados ikon kutha kasebut. Menara punika dipunbangun wiwit taun 1973 lajeng sapunika ingkang rawuh ing langkung saking 2 yuta saben taun.
Kanthi resmi CN punika singkatan saking Canadian National Railway (Kereta Api Nasional Kanada). Ananging saksampunipun perusahaan punika nyabut investasi wonten ing aset jalur sepur (kereta api) barang ingkang sanès inti usahanipun wonten ing langkah-langkang ingkang damel swastanisasi perusahaan kasebut nalika taun 1995. Menara CM lajeng dipunpindhah
warga kutha Toronto badhé nguri-uri nama Menara CN, dados singkatan CN sapunika dipunéwahi dados Canada's National sanès nama ingkang wiwitan Canadian national.
Struktur Menara CN[besut | besut sumber]
Menara CN punika wonten strukturipun. Bagéyan utama inggih punika pilar beton ingkang wonten elevator, tangga saha koneksi listrik lan toya. Ing bagéyan nginggil wonten satunggal anténa mental kanthi dhuwur 102 cm kanthi fungsi neruské sintal TV lan radio. Kejawi punika wonten kalih wewengkon kanggé para tamu, pitung lantai kanthi dhuwur 330 meter lan SkyPod kanthi dhuwur 447 meter, pas ing sangandhaping anténa[2].
SkyPod, ruang alit ingkang katutup mapanipun tebih saking nginggil lantai utama ing dhuwur 447 meter ndadosaken dèk observasi publik paling inggil sadonya. Saking SkyPod, jarak pandang saged dumugi 100-120 km nalika dinten cerah. Mungkin ugi saged ningali sekdhik Kutha Rochester, New York, Amerika Serikat ingkang mapan wonten ing sebranging Tlaga Ontario Ing dhuwur 342 meter, wonten Glass Floor utawi lantai kaca lan dèk observasi ingkang kabikak. Wonten ing lantai kaca punika para rawuh saged ningali langsung mangandhap, kanthi ruang lingkup 23,9 meter persegi lan saged nahan beban 4.137 kPa utawi 14 kuda nil ageng.[2].
Ing Menara CN, wonten tangga kanthi gunggung 1.776 anak tangga ingkang saged kaginakaken kanggé tumuju SkyPod. Tangga kasebut tangga metal ingkang paling inggil sadonya, kanthi fungsi utama punika kanggé kahanan darurat lan katutup kanggé umum. Tangga punika namung kabikak kaping pindho ing setaun kanggé acara lomba minggah tangga. Inggih punika nalika Hari Bumi ingkang dipunwontenaken déning WWF ing musim semi lan déning United Way nalika musim gugur. Rerata wekdal ingkang dipunbetahaken punika 30 menit kanggé dugi bagéyan ngandhap dèk observasi utama. Déné rékor paling cepet punika 7 menit 52 detik déning tiyang pemadam
^ Menara Tertinggi di Dunia, Menara CN (dipun-akses tanggal 22 Oktober 2012).
^ a b c [1], CN Tower (dipun-akses tanggal 30 November 2012).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Menara_CN&oldid=995748"	Kategori: Menara ing Kanada	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 3 Maret 2016.
Agazzi miwiti karir junioré ing klub Atalanta salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut. Sempet disilihaké ing Alto Adige lan Triestina salanjuté gabung karo Triestina sing sempet njilihaké panjenengané ing Sassuolo lan Foggia sadurungé gabung karo Cagliari ing taun 2009. Ing Cagliari, Agazzi sempet disilihaké ing Triestina.[3]
ora kawruhanBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
nilar baturing palabuhan iyasan, mêdal dhatêng ing sagantên.
Wiwit saking Padhang malampahipun baita ngêncêng mangilèn mêdal saantawisipun pulo Batu, kalihan pulo Bêrut, sipat kalihan garis kêndhiting jagad (evenaar - linie)
kapering kidulipun sakêdhik. Sadangunipun baita taksih wontên ing antawisipun Padhang kalihan pulo-pulo kasêbut ing nginggil wau, lampahipun taksih antêng, sabab alunipun taksih alit, jalaran sagantên ing ngriku prasasat angsal tamping pulo-pulo ingkang thèrèn nyipat ujuripun nuswa Sumatra kados magêr-magêran, sampun ngantos pulo Sumatra tanah karang kobaripun kagêbak ing alun agêng. Sarêng baita sampun ngungkurakên pulo-pulo wau, lampahipun lajêng wiwit rongèh, botên gonjing,
wingking anjlog, sabên alun ingkang ngangkat canthik ngajêng dumugi ing canthik wingking, canthik wingking lajêng mumbul, dados baita anjungkêl sawatawis, nanging mèh sami sanalika canthik ngajêng kaangkat alun sanès malih, baita anjêplak sawatawis, nanging sakêdhap inggih lajêng anjungkêl malih, makatên salajêngipun sadangunipun baita ngambah lautan ingkang kasêbut nama lautan agung Indiya (Indische Oceaan).
Lautan agung kasêbut ing nginggil wau, toyanipun ing pungkas kilèn, nêlêsi tanah karang kobaripun jagad Aprikah, ing pungkas lèr nyêmpyok jagad Asiyah, nêlêsi
pasisir tanah Arab, Pèrsi, Afganistan, tuwin Hindustan, pungkasan wetan angsal nuswantara Indiya kalihan jagad Ostralia, pungkasipun kidul gathuk kalihan sagantên ès wawêngkon kutub kidul (Zuidelijke Ijszee), mila saking sangêt wiyaripun sagantên wau inggih sampun botên anèh, manawi wontên ngriku alunipun saklangkung agêng. Pun Wilis wontên ing sagantên wau, manawi kapirit agêngipun, dèrèng môntra -môntra samrica ingkang kumampul wontên toya ing jêmbangan.
Sarèhning pangkatipun baita saking Padhang sampun wanci dalu, môngka nadyan dèrèng panglong nanging purnamaning wulan sampun kapêngkêr, mila ingkang wontên ing baita sami botên sagêd angsal pasawangan, wujuding palabuhan Padhang, manawi sinawang saking kilèn, mancal saking dharatan sampun lajêng sêpi tiningalan, kajawi namung dilah mênara, ingkang gêbyar-gêbyar sorotipun kados konang ingkang kaplêsat, ngambah sanginggiling bulakan toya.
Enjingipun wanci jam 8, satêngêning margi baita katingal wontên pulonipun alit kintên-kintên salah satunggiling pulo, ingkang prênahipun cêlak kalihan pulo Batu, ananging pulo wau katingalipun botên ngantos dangu, watawis sajam sampun ical saking pandulu
malih, wiwit ing ngriku aluning sagantên saya agêng, ing môngka lampahipun baita nugêl alun, mila nyongklangipun inggih mindhak ingkang saking ingkang sampun, ing mangke kocapa para panumpak ingkang sami taksih kirang kulina ngambah lautan, mèh sadaya kraos mêndêm laut, kula piyambak ugi makatên, mênggah ingkang dipun wastani mêndêm laut wau, manawi dipun raosakên, botên wontên raosipun punapa-punapa, sirah botên mumêt botên ngêlu, wêtêng botên mulês botên sênêp, nanging kêdah mutah, dene manawi kirang panahanipun inggih saèstu mutah. Sawênèh wontên ingkang ngraosakên gadhah raos kumliyêr utawi mungkug, nanging kula piyambak botên, ewasamantên sarêng kula botên kuwawi nahan anggèn kula badhe mutah, inggih saèstu lajêng mutah. Kathah ingkang sami ambêkta panulak sampun ngantos mêndêm laut, nanging tanpa damêl. Wontên ingkang nêdha jampi mêksa mêndêm, wontên ingkang botên nêdha jampi botên punapa-punapa, tatelanipun dumunung wontên tiyangipun piyambak-piyambak, tahanan utawi botênipun dhatêng ebahing baita, dados wosipun ingkang anjalari mêndêm punika ebahing baita, mila sanadyan kirang tahan, manawi wontên pangkat satunggal, inggih botên [botê...]
[...n] ebah sangêt, sabab saking panggenanipun kaprênah têngah-têngahing baita, inggih botên mêndêm, ananging ingkang makatên wau inggih dèrèng kenging dipun ugêri, amargi satunggiling nyonyah ing pangkat satunggal, wontên ingkang wiwit baita lumampah sampun lajêng mêndêm kemawon, ngantos botên purun mêdal saking kamaripun, kajawi manawi baita nuju labuh, bokmanawi saking pancèn kirang tahanipun sangêt.
Panumpak pangkat kalih, sarèhning pangkat kalih manggènipun wontên canthik ing wingking, tansah kaumbulakên sarta kaandhapakên ing alun, dados inggih kathah ingkang mêndêm, sawêg sadintênipun saking bidhaling baita saking Padhang, kula taksih sagêd nahan, nanging sarêng andungkap kalih dintênipun inggih saèstu mutah-mutah. Salêbêtipun mutah-mutah botên karaos punapa-punapa, sabibaripun inggih botên karaos cape utawi lungkrah, namung sawatawis lêsu kalihan kirang kêkajêngan, bokmanawi awit saking êndêm kula botên sangêt, awit kula sumêrêp wujudipun satunggiling panumpak pangkat kalih ingkang tansah mutah-mutah ngantos tigang dintên, ngantos têlas kuwayanipun.
Lare alit rupinipun kalis ing êndêm, amargi lare
sabaita, umur 15 taun mangandhap, samirêng kula botên wontên ingkang mêndêm satunggil-tunggila.
Mênggah ihtiyaripun ingkang sae piyambak supados sampun kalajêng mêndêm, punika sabên karaos badhe mutah, lajêng badan kaasokna, langkung malih manawi purun tilêman ngathang-athang wontên ing kursi panjang utawi wontên ing patilêman, manawi makatên kenging katamtokakên botên saèstu mutah, ananging sanadyan botênna kalajêng mutah, manawi pancèn kirang tahan raosing badan mêksa inggih botên sagêd kados manawi wontên ing dharatan, lêrês botên wontên raosipun ingkang gumathok, punapa ingkang kraos ewah saking padatan, nanging sudaning kêkajêngan dhatêng nêdha, utawi kathah ing kèndêl, kêdah anggagas-gagas, punika sampun kenging kangge pratôndha bedanipun saking padatan.
Wiwit ngambah lautan agung Indiya, ingkang katingal ing sabên dintênipun botên liya inggih namung toya kalihan langit, siyang kasorotan sunaring surya, dalu kapraban ing sunaring côndra, ingkang saya sêpuh saya lungse wêdalipun, ngantos sarêng sampun panglong kados ngêsrahakên panguwaosipun, anggèning mandami pêtênging dalu, dhatêng sakathahing lintang-lintang, supados amajari bawana sadalu
muput jêr jumêdhula ing ngantariksa punika, sampun dungkap wanci wijiling diwangkara, punapa malih sampun wujud tanggal, botên sagêd ambabar supraba kados manawi nuju purnama.
Sarèhning ing margi sêpên têtingalan, samangke kula badhe nyariyosakên kawontênanipun ing baita kemawon, padat-padatanipun tuwin caraning sêsrawungan kalihan para panumpak ingkang nunggil sapangkat, punapadene sambèn tuwin kasênêngan, ingkang dipun
saking Padhang, nêdhanipun panumpak pangkat kalih, katamtokakên, lare-lare jam 11 siyang tuwin jam 5 sontên, dene sarapanipun ing wanci enjing manasuka, ugêr sasampunipun kèndêl jam 7, botên langkah saking jam 9 sarta lare-lare wêktu sarapan namung kapilah sadhiyanipun meja kemawon, botên kapilah wancinipun, panumpak pangkat satunggal nêdhanipun lêt satêngah jam kalihan panêdhanipun pangkat kalih, nanging wancinipun sarapan sami kemawon, kaptin baita, Adminisêtratir utawi salah satunggiling Opsir asring tumut nêdha tunggil meja kalihan para panumpak pakat satunggal utawi kalih, tangkêpipun kados [kado...]
[...s] among tamu, nanging sajatosipun pêrlu nyatakakên wujud tuwin raosing têtêdhan, ingkang kaladosakên, murih sampun ngantos wontên salah satunggiling panumpak ngantos nacad olah-olahan, ngatos-atos sapamangsakipun sadaya ingkang badhe kaladosakên, sampun ngantos wontên salah satunggiling panumpak ngantos nacad, alitipun kirang eca, agêngipun amastani kirang urup kawontênaning têdha katimbang kalihan kathahing prabeya tambanganipun baita ingkang sampun katampèn dening matsêkhapèi.
Prabeya tambanganing baita, saking tanah Jawi dhatêng nagari Walandi, punika manawi numpak pangkat satunggal, 860 rupiyah, manawi numpak pangkat kalih, 520 rupiyah. Sarèhning lampahipun baita kirang langkung sawulan, dados kenging kapetang ingkang numpak pangkat satunggal ing dalêm sadintênipun kenging prabeya 28.66 rupiyah, ingkang
kenging kawastanan awis, prabeya samantên wau kapetang pangkat saking tanah Jawi (dados saking Pasuruhan, Surabaya, Têgal utawi Batawi, sami kemawon) dumugi ing nagari Walandi, [Wala...]
kemawon, badhe dados prabeyaning tambangan tumrap pangkat satunggal kirang langkung 635 rupiyah, tumraping pangkat kalih kirang langkung 390 rupiyah. Prabeya samantên wau taksih sagêd suda malih, manawi suka prajanji, salêbêtipun sataun utawi kalih taun badhe wangsul numpak baitanipun Matsêkhapèi malih. Bilih numpak pangkat satunggal wangsul salêbêtipun sataun, saking èngêt kula prabeyanipun namung 1125 rupiyah, mandhap tuwin numpak ing kitha Marsèlyê, bilih numpak pangkat kalih wangsul salêbêtipun kalih taun 735 rupiyah ugi mandhap tuwin numpak ing kitha Marsèlyê. Ingkang makatên punika pranatan prayogi awit Matsêkhapèi ingkang gadhah baita, punapadene ingkang numpak baita, sakalih-kalihipun sami sakecanipun, Matsêkhapèi sagêd anjagèkakên manawi mantukipun ingkang kekesahan badhe numpak baitanipun malih, dados sagêd anjagèkakên manawi badhe angsal untung, ingkang kekesahan angsal sudaning prabeya tambangan sawatawis, langkung malih samangke sarêng Rotêrdham Sêloid sampun prasasat badan satunggal [sa...]
[...tunggal] kalihan Matsêkhapèi Nèdêrlan, ingkang kekesahan langkung sakeca malih, awit mantukipun botên kapêksa mangsuli marginipun nalika mangkat kados ta: manawi mangkatipun numpak baita Loid, mawi kèndêl wontên ing kitha Padhang, Pêrim, tuwin Marsèlyê, punika mantukipun sagêdamsagêd. numpak baita Nèdêrlan, sagêd mampir kitha Geniyah, Kolombo
prabeya, dados taksih kêdah ngrogoh kanthong, kados ta: sabên dintênipun manawi nêdha ngombe sanèsipun toya wantah, utawi manawi ngumbahakên punapadene mêthakakên pangangge punika rêgining minuman tuwin kathahing
Mèh sadaya panumpak tanginipun enjing, jam 6 utawi jam 7, siyang jam 2 utawi jam 3 tilêm sawatawis jam wontên ing kamar utawi wontên ing kursi panjang kemawon, wontên ing kajoganing baita sacêlakipun tiyang, utawi wontên ing panggungan, dene tilêmipun ing wanci dalu, ingkang kathah jam 12, satunggal kalih wontên ingkang [ing...]
[...kang] tilêmipun langkah saking têngah dalu, tanginipun ngantos jam 10 siyang, ananging ingkang makatên wau kala mangsa, ajêgipun inggih kados ingkang kathah-kathah.
Para panumpak sambènipun, kajawi jagongan omong-omong utawi gêgujêngan, ingkang ajêg maos buku, bêktanipun piyambak utawi saking bibliotheek (gêdhong buku) ing baita. Manawi badhe nêdha buku saking bibliotheek pamilihipun namung saking cathêtan namaning buku-buku ingkang wontên ing ngriku, botên kenging malêbêt piyambak ing gêdhong buku, dene panêdhanipun buku wau dhatêng hofmêêstêr makatên ugi manawi badhe mangsulakên utawi nêdha lintu. Para panumpak ingkang sami ambêkta anak, sadintên muput kapêksa ngêmong anakipun, ingkang ngajak bojonipun kêrêp jêjagongan kalihan ingkang ugi sarimbit kêkesahanipun, dene sanèsipun, punika ingkang sami ngagêngakên gêgujêngan, kêrêp dolanan dhuminu, dham-dhaman catur, utawi kêrtu Walandi, manawi sami berotên, ngantos botên ningali wanci.
Saking kirangipun têtingalan, ulam ngambang utawi pêksi mibêr kemawon dados têtingalan, dados raraosan, langkung malih manawi wontên baita katingal, sintên ingkang gadhah kijker utawi binocle (kaca prakcana) lajêng kawêdalakên [kawê...]
[...dalakên] kangge maspadakakên ganderaning baita, tuwin kangge ningali namaning baita, ingkang botên gadhah sami nyambut-nyambut, pêrlu namung sagêda tumut ngincêng sakêdhap, salêbêtipun baita katingal, sampun botên wotênwontên. potipun, anggènipun sami ngrêmbag baita wau, baita punapa momot barang, punapa momot tiyang kalihan barang, ingkang gadhah bôngsa punapa, saking pundi, lumampah dhatêng pundi, lampahipun ing dalêm sajamipun pintên mil, sadaya wau dipun udi sangêt, asring wontên ingkang nglabuhi takèn dhatêng opsir kapal, pêlupêrlu. namung sagêda lajêng nyariosakên dhatêng prikancanipun panumpak.
Têtingalan ingkang ajêg wontênipun, tur botên ambosêni, punika palêthèking surya ing wanci enjing, tuwin suruping surya ing wanci sontên, mila kathah-kathahing panumpak inggih wontên ingkang mêrlokakên, manawi enjing sanadyan awanipun taksih sawatawis asrêp, linggihan wontên ing
Sarèhning ingkang kaambah baita talatah garis kêndhiting jagad, môngka wulan Juni
saking sagantên botên mawi kaling-kalingan mega, saicaling bang-bang wetan langit lajêng biru, mega-mega manawi pinuju botên kathah, katingal kados sisik ulam, sagêd sunglap santun ulêsipun saking daya soroting pradônggapati, wiwit jambon, lajêng abrit ngantos dados jênar, wusana lajêng pêthak, samôngsa bundêraning surya, sampun oncat saking garis gathuking samodra lan akasa, manawi kapinujon kathah mega asring sangêt buwênganing rawi katingal kinêndhitan ing ngima ingkang ramyang-ramyang, utawi katutupan babar pisan dening mega kandêl, sabên wêngkuning diwangkara katingal mingip-mingip kadhatêngan mega sanèsipun ingkang nutupi malih, malampahipun tungkan-tungkanan, kados sampun sami ayon sumêdya angregoni malampahipun, anggèning badhe minggah andhawahakên sorot dhatêng bawana. Mega-mega wau malampahipun sami pating rênggunuk, rupi-rupi wuwujudanipun, gampil sangêt kengingipun kaèmpêrakên barang rurupèn warni-warni, bokmanawi mega-mega kados makatên wau, ingkang sagêd nuwuhakên gagasanipun para pangukir candhi ing Panataran, [Pa...]
[...nataran,] dene cacawèn saubênging tembok candhi tanpa sêla kêbak sasêkar megan, ingkang ingukir pindha sirahing danawa, yaksa utawi raksasa. Suruping surya botên sanès
raina, sawêga pungun-pungun tangi tilêm, polatanipun inggih sampun katingal sumèh, bokmanawi kajawi saking sakecanipun ngraosakên siliring hawa enjing, saking pandugi kula sami kadunungan raos lêga, dene salêbêting lampah ngidak dintên enggal malih, manawi sontên rêpêt-rêpêt, kadunungan raos adhêm, dene danguning lampah sampun suda sasiyang malih sami kalihan upami tiyang lumampah majêng angsal satindak, anggènipun nyêlaki panggenan ingkang dados ancasing sêdya.
Para panumpak sasumêrêp kula, botên kathah ingkang sami purun mêrlokakên ningali jumêdhuling diwangkara saking pungkasaning Jalanidhi, ngiras ngraosakên siliring hawa ing wêktu wiwit gagat raina dumugi minggah ing surya ing antariksa salêbêtipun taksih kasawang, dèrèng amblêrêngi dhatêng netra. Wontênipun namung satunggal kalih, ananging, [ana...]
[...nging,] suruping surya kathah sangêt ingkang nêdyanipunsêdyanipun. badhe anyumêrêpi, kuciwanipun, sarehning lampahing baita mangilèn lêrês, dados angsluping surya dhatêng pungkasaning sagantên asring kaling-kalingan panggunganing baita ingkang sisih ngajêng, samantên wau namung tumrap para panumpak pangkat kalih, dene panumpak pangkat satunggal ingkang manggènipun wontên ing sisih ngajêng saèstunipun kapara sagêd cêtha.
Lampahipun pun Wilis, manawi botên kenging ing alun agêng utawi botên nungsung angin, ing dalêm sajamipun sagêd angsal 13 ½ mil, makatên sanjangipun para punggawaning baita, nanging yêktosipun wiwit baita ngambah samodra gung Indhiya, ing sadintên sadalu. Lampahipun namung angsal sakiwa têngênipun 210 mil, dados ing dalêm sajamipun botên wontên 10 mil, sanadyan nalika taksih wontên ing sagantên Jawi, ingkang prasasat tanpa alun, lampahipun inggih mêksa botên langkung saking 12 mil ing dalêm sajamipun.
Sabên jam 12 siyang calon masinising kapal, sabibaripun ngukur prênahing surya wontên ing antariksa lajêng nyêcêk prênahipun baita wontên ing gambar jagad (kaart) ingkang tumèmplèk ing gêbyog sacêlaking kamar nêdha,
Sanginggiling cêcêk mawi kasêratan ôngka, pintên mila lampahipun baita kapetang wiwit jam 12 siyang ing dintên wau. Para panumpak sabibaripun nêdha siyang, tamtu kathah ingkang sami nuwèni gambar wau, padatan sami ngadhuh, manawi lampahipun baita kirang saking 210 mil,
sagêdipun sumêrêp dharatan malih, sarta benjing punapa sagêdipun ngidak dharatan malih, manawi sampun ngrêmbag prakawis punika tamtu gupyuk sangêt sarta dangu suwukipun, saya cêlak kalihan andhêganing baita ingkang cêlak piyambak, saya langkung dangu pangrêmbagipun prakawis punika ing sabên dintênipun.
Bibar nêdha siyang, sasampunipun omong-omong utawi gêgujêngan, padatan kanthi nêngênakên sambèn ngombe minuman, kados manawi ngajêngakên nêdha, para panumpak ingkang kathah lajêng sami maos, wontên salêbêtipun kamar udud utawi tilêman wontên kursi panjang, wontên ing kajogan panggungan, wontên ingkang dolanan dham-dhaman utawi sanèsipun, sawênèh wontên ingkang linggihan [ling...]
[...gihan] sacêlaking tiyang, wontên ing kajogan baita, ningali dhatêng lare-lare, ingkang sami dolanan utawi oyak-oyakan, sawênèh wontên ingkang awon nganggur mlampah-mlampah mêdal butulan marginipun para punggawa baita ingkang anjog dhatêng canthik ngajêng, ngiras manawi pêrlu badhe cukur, mampir dhatêng kamaripun tukang cukur, ingkang kajawi nyukur ugi manggaota sêsadeyan barang klithikan, kados ta: sikat untu, lisah wangi, bênik utawi kartu pos, mawi gambar kitha-kitha ingkang badhe dipun andhêgi pun Wilis. Jam 4, sabibaripun ngombe wedang wontên ing kamar nêdha, wiwit lajêng sami adus gêntos-gêntosan, sasampunipun dandan mangangge rêsik, lajêng minggah malih dhatêng panggungan, linggihan utawi maos, manawi wontên ingkang dolanan dham-dhaman dhuminu utawi catur, tumut nyêpêng utami namung ningali kemawon, dene sambènipun inggih kados padatan, udut kalihan ngombe minuman.
Sintên ingkang badhe nêdha ngombe, kantun mijêt pijêtan êlêktris ingkang tumemplek ing gêbyok kamar udud, sakêdhap nêtra lajêng paladèn tiyang Jawi dhatêng, takèn sintên ingkang ngundang, kalihan ngulungakên kitir cap-capan, sabên kitir wau sampun dipun isèni, punapa ingkang [ing...]
[...kang] katêdha, bir, sêtrup, limunadhê, anggur, utawi sanes-sanesipun, kitir lajêng kabêkta ing kamar minuman, paladen wangsul malih sampun ambêkta minuman ingkang katêdha.
Caranipun wontên ing baita, sabên krompol-krompol jagongan, salah satunggal lajêng wontên ingkang nawèni ngombe dhatêng prikancanipun jagongan, panêdhanipun sadaya ingkang dipun tawèni ingkang ambayar ingkang nawèni, botên kêncèng, nanging namung nandhani kitir cap-capan kados ingkang sampun kacarios ing nginggil wau, pambayaripun sabên pitung dintên pisan, wontên ing dintên Sabtu, katampèkakên dhatêng bon mistêr.
Nêdha jam 6 sontên, punika kaanggêp nêdha agêng, nêdha siyang jam 12 kaanggêp nêdha alit, amargi caranipun ing Êropa. Ingkang katêdha ing waktu siyang punika roti, lawuhipun anyêp-anyêpan, dene manawi sontên, inggih punika barang olah-olahan, kênthang, sayuran, ulam-ulaman angêt sapanunggilanipun, mila sanadyan ing wêktu siyang, wontên ing baita inggih nêdha barang olah-olahan, ewasamantên kabêkta saking wontênipun cara wau, nêdha siyang mêksa kaanggêp sanès nêdha agêng, awit saking punika [puni...]
[...ka] manawi wontên ingkang mangangge sawatawis kusut,
atos sampun ngantos nêrak dhatêng ingkang sampun dados walêraning cara, kados ta: kêcap, andhêkoni meja, sapanunggilanipun, murih sampun ngantos alitipun kangge rêraosan, kacacad anggènipun botên sumêrêp dhatêng cara, utawi agêngipun kagigatakên dhatêng adminisêtratur kapal, kados ingkang pinanggih dening ingkang nyêrat cariyos punika, nalika karaos mêndêm laut têngah-têngahipun ngadhêp meja, para maos sampun ngintên manawi kula nalika samantên damêl nêkipun para prikônca sarêngan kula nêdha, dene kula têka ngantos kalampahan kagigat, botên pisan manawi makatên, nanging namung kabêkta saking dèrèng sumêrêp kula, dhatêng cara wau, kula dumadakan nglampahi nêrak papacak, inggih punika nalika alun agêng, kula karaos kirang
saking jawi, môngka pakèwêd badhe ngakèn dhatêng ingkang linggih ajêng-ajêngan kalihan kula, supados [supado...]
[...s] anutupa candhela wau, mila kula lajêng
pamrihipun ingkang gigat, supados kula dipun sukanana pêpèngêt dhatêng adminisêtratur sampun ngantos ngaping kalih patrap ingkang makatên, anitik kêncêngipun samantên anggondèli cara wau, kula takèkakên dhatêng prikônca kula, angsal katêrangan bilih satunggiling Walandi kang nalika mangkatipun angajawi numpak pangkat satunggal, samangke mantuk kapêksa numpak pangkat kalih. Nitik nalar punika sampun lêrês kemawon tuwan wau botênabotên. sagêd angampêt anggènipun badhe gigat, tiyang mawi pèt malih botêna kagigat, tiyang wontên ingkang ginêman sakêcap kalihan prikancanipun ingkang botên nêdha tunggil sameja kemawon, inggih dipun sêndhu, samantên kêncêngipun anggèning tuwan wau anggondhèli dhatêng cara.
Bibar nêdha sontên, manawi sampun sami nglêmpak ing panggungan, [pang...]
[...gungan,] sambènipun sami kemawon kados ing wêktu siyang, namung kaot botên wontên ingkang tilêm, kèndêl jam 9, Opmistêr pangkat satunggal tuwin opmistêr pangkat kalih, punapadene tukang cukur, padatan sami linggihan wontên sacêlaking tiyang, sabên tiyang punika sampun jagongan, para panumpak satunggatsatunggal. kalih tamtu wontên ingkang nyêlaki, pêrlu
sami cacangkriman, kala-kala manawi para panumpak ingkang tumut jagongan sawatawis kathah, salah satunggal tamtu lajêng wontên ingkang damêl ada, ngajak dolanan mawi dhadhu. Sintên ingkang kawon katamtokakên nawèni ngombe dhatêng ingkang sami jagongan ing ngriku. Manawi sampun wiwit dolanan dhadhu, padatan ngantos jam 10 utawi jam 11 sawêg bibar.
Wontên ing baita botên kirang sambèn, têdhanipun dipun eca-eca, pangruktinipun sae-sae, miwah kathahipun langkung saking mupakat, ewasamantên sarèhning sadaya wau ajêg, dados inggih angwontênakên raos bosên, kajawi dharatan, nadyan botên badhe angidak ing ngriku, sampun botên wontên ingkang sagêd nyirnakakên [nyirna...]
[...kakên] raos bosên wau. Mila botên kirang cuwa, sarêng lampahipun baita nrajang prênahing pulo-pulo Malêdipên, sakidulipun pongol tanah Hindhustan, pulo-pulo wau botên wontên ingkang katingal satunggal-tunggala. Paksi laut, ingkang nandhakakên lampahing baita cêlak kalihan dharatan, kawontênanipun kathah sangêt ingkang suwau namung katingal satunggal kalih, klintêran wontên sakiwa têngêning baita, kala-kala lajêng ngambang wontên ing toya, minggah mandhap manut lampahing alun, nanging dangu-dangu saya kathah ingkang katingal, sanginggiling baita kangge kakalangan, ing katêbihan katingal paksi pintên-pintên sami ulêng-ulêngan, gêntos-gêntos sami nyambêr dhatêng toya, bokmanawi nyaut ulam ingkang nuju ngambang.
Watawis sadasa dintên wontên ing samudra gung Indiya, lampahing baita sampun nyêlaki karang kobaripun tanah Aprikah, pongol ingkang malojok mangalèr ngetan, ing ngriku lampahing baita saya rongèh sangêt, amargi nugêl sawatawis dhatêng lampahing alun ingkang turut pasisiring tanah Aprikah ingkang sisih wetan, lumampah mangalèr dumugi ing sagantên Pèrsi. Agênging alun dede-dede, dèrèng nate kula sumêrêp alun ingkang [ing...]
[...kang] samantên agêng tuwin panjangipun, mêndhak ing toya ing antawisipun alun kalih sinawang saking baita ngantos kados lêngkèhaning jujurang, dene baita anggèning andhangak-andhingkluk sampun botên wontên kêndhatipun, miwah adêgipun ngantos sawatawis miring manêngên saking gêbaging alun, dintên wau kuakula. inggih mêndêm malih, nanging namung sawatawis, sanès-sanèsipun ingkang mêndêm inggih kathah, nanging inggih botên sangêt kados ingkang sampun, bokmanawi margi sampun sawatawis kulina dhatêng lampahing baita. Dintên wau anginipun agêng, langitipun pêtêng dening kandêling mêndhung, jawah ngantos kaping kalih, mila saupami ingkang alitan manah gadhah giris, inggih sampun lêrês kemawon.
Lêt sadintên, sênadyan alun tuwin anginipun taksih ajêg agêngipun, nanging lampahing baita suda sangêt rongèhipun, sababipun makatên wau, samangke lampahipun baita sampun kaegosakên mangalèr, dados gêbaging alun ingkang wingi taksih dawah ngiringan, samangke dhawah canthik ingkang wingking, mila kajawi suda rongèhipun, samangke baita prasasat angsal surung saking wingking. Dintên wau para panumpak inggih sampun botên wontên ingkang mêndêm, kapara sadaya katingal sami ningali dhatêng agênging alun, langkung malih sarêng sami sumêrêp,
bilih salêbêting alun asring katingal wontên ulamipun kathah.tumrapipun ingkang dèrèng nate sumêrêp, ingkang dados gumunan, ulam alit-alit ingkang sagêd mibêr kados paksi, sabên kalêrês wontên gêgêraning alun, ulam-ulam wau ingkang lampahipun gagrombolan ngantos èkêtan, kados paksi glathik ingkang badhe nêdha, tamtu wontên sakawan utawi gangsal ingkang milar saking toya, ngantos kintên-kintên sakawan utawi gangsal mètêr lajêng nglayang sadaya ambabar panjawatipun ingkang dumunung ing sakiwa têngêning lambung, angslup dhatêng
têmbung Portêgis, têgêsipun, kang ngati-ati. Wontênipun kanamakakên makatên, ing kinanipun kathah sangêt baita ingkang kabilaèn wontên ing ngriku jalaran saking kalèntuning lampah, dèrèng nglangkungi pongol Aprikah, kakintên manawi
baita asring lajêng katatabakên ing parang, utawi kauncalakên ing dharatan, lêbur botên [botê...]
[...n] ngêkap, kèrêm utawi pêcah wontên ing parang. Miturut cariyosipun punggawa baita, ing sukuning pongol wau sampun nate kapasangan manara mawi dilah dening bôngsa Inggris, kangge pandoman baita ingkang lumampah ing ngriku kapara sampun kaping kalih, nanging sabên-sabên manara wau kajugrugakên dening bôngsa ing tanah ngriku, ingkang taksih kenging kabasakakên tiyang Wanan jêr taksih doyan dhatêng ulam tiyang, samangke ing ngriku dados botên wontên dilahipun ingkang kenging kangge pandoman lampahing baita, mila baita ingkang langkung ing ngriku ing wanci dalu, kêdah nikêli pangatos-atosipun, mênggah iktiyaripun baita-baita ingkang ngambah ing ngriku ing wanci dalu, samangke makatên, sabên sampun cêlak kalihan pongol Aprikah wau, canthiking baita ingkang wingking lajêng kapasangan kèrèkan, kangge ngandhapakên pirantos ngukur lêbêt cêthèking sangantên, pirantos wau ujudipun kados srotong, ing nglêbêt isi ukuran, samôngsa sampun dhawah ing dhasaring sagantên, sanalika lajêng katarik malih, sadumuginipun ing nginggil lajêng kapriksa wontên ing kamaripun Kaptin kapal, katitik jêroanipun, awêwaton pinanggihing pêpriksan, kaptin kapal lajêng sumêrêp, botên ngêmungakên lêbêtipun toya, nanging ugi jinisipun siti [si...]
[...ti] ingkang kadhawahakên ing pirantos wau, siti lêmpung punapa wadhas. Sabên saprapat jam, tambang kawat ingkang kangge nancang pirantos wau, kadhawahakên ing sagantên, manawi miturut pinanggihing petang, ingkang kaambah ing baita saya dangu saya cêthèk, punika pratôndha lampahing baita saya nyêlaki dharatan, dados pêrlu kêdah kaarah-arah sampun ngantos lampahing baita malèncèng saking margi ingkang sampun katamtokakên, pamrihipun, sampun ngantos baita kêblasuk dhatêng papan ingkang cêthèk, kandhas ing siti utawi notog ing parang curi, ingkang pucukipun botên katingal, saking katutupan ing toya. Mênggah pangênêripun margi ingkang sampun katamtokakên wau, inggih namung awaton saking gambar kar kanthi ngugêri ebahing tuding pandomaning kompas, manawi ing wêktu siyang kacocogakên kalihan pêrnah unggyaning surya ing wanci têngange, manawi ing wanci dalu kacocogakên kalihan pêrnah unggyaning kartika ingkang kenging kangge ancêr-ancêr.
Wiwit pun Wilis andhawahakên pirantos kangge anjajagi dhasaring sagantên, kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, wontên ing dintên tanggal kaping 1 Juli jam 9 dalu. Dhawahing pirantos mawi anyuwantên wèr, ngantos watawis [wata...]
[...wis] samênit, inggih punika suwantêning ubêngipun kèrèkan, ingkang kangge ngulur tambang kawat, ingkang môngka kênuring pirantos wau. Sabên grêg, kerekan sampun botên lumampah, bokmanawi pirantos sampun sumèlèh ing dhasaring sagantên, tambang kawat lajêng enggal katarik minggah sarana kaikal malih ing kerekan wau. Bêbau kapal ingkang nglampahakên kerekan, manawi ngulur cêkap namung tiyang satunggal nanging manawi ngikal, asring botên rampung tiyang kalih. Botên saking awrating pirantos, nanging saking saya panahanipun toya dhatêngbarang ingkang katarik minggah.
Para numpak botên kirang ingkang sami mêrlokakên ningali patrap pangukuripun lêbêting sagantên wau, nadyan panumpak pangkat satunggal, ingkang manggèn ing baita sisih ngajêng, inggih salong wontên ingkang karaya-raya dhatêng ningali.
Dalu wau asrêpipun langkung saking padatan, amargi anginipun agêng, nanging kalêrêsan lampahing baita mangalèr, dados prasasat nyurung dhatêng baita, pramila dalu wau lampahipun pun Wilis inggih langkung rikat saking padatan, sanadyan alunipun taksih agêng, pun Wilis prasasat tanpa ebah. Adêgipun pun Wilis miring manêngên sawatawis, [sa...]
[...watawis,] kados baita layar manawi angsal angin saking wingking sisih kiwa, nanging tumprapipun para panumpak, botên dados sabab punapa-punapa, sabab lampahipun baita ajêg anglêr tanpa gonjing sakêdhik-kêdhika.
Dalu wau panikungipun baita angeringakên pathuk pongol tanah Aprikah, wilujêng tanpa sangsaya, enjing para panumpak tangi, sampun sagêd sumêrêp sagantên lètèr
ombak, waradin kados toya winadhahan ing jêmbangan, namung manani wontên silir, bulakaning toya lajêng katingal isi garis panjang, rintik-rintik kados jêngkêrutipun bathuking tiyang ingkang mancêrêng, tuwin sakiwa têngên punapadene sawingkingipun baita katingal wontên tapak panêraking baita ing bulakaning toya, anjêlarèh enggok-enggok kados kumitiring gombyok layangan, ingkang kaundha angsal angin sawatawis agêng.
Enjing wau pun Wilis sampun wontên ing sagantên Adhên (dê golf van Adên) dados sampun mêdal saking sagêntên agêng. Wontênipun ing ngriku botên wontên alun, sabab ilining sagantên ingkang turut tanah karang kobaripun Aprikah sisih wetan, sadumuginipun pongol Aprika ingkang pojok lèr wetan, lajêng mangalèr
mangetan, lêrês dhatêng ing sagantên Pèrsi, dados sagantên Adhèn wau saistha suwakan sapinggiring lèpèn, ingkang angsal tampinging sisih kidul, pongol Aprika ingkang kawastanan ujung Garda fui ing sisih lèr pongol tanah Arab pojok kidul wetan, kawastanan tanah Adramaut.
Rêdi-rêdi ing pêsisir Aprika sagêd katingal cêtha dumugi jam 8 enjing, salajêngipun saya lamat-lamat ngantos ical saking pandulu, jam 9 ingkang katingalan kantun toya kalihan langit malih kados nalika taksih wontên ing samodra gung.
Sadintên muput sagantênipun lètèr kados sinipat, dalu ing wêktu para panumpak sami kêmpal nêdha, sanginggiling piyano ingkang wontên ing kamar nêdha, kapasangan balabag cêmêng mawi sêratan, mungêl manawi benjing-enjing wanci jam 9 pun Wilis badhe ngandhapakên sêrat-sêrat pos ing kitha Perim, sintên para panumpak badhe nglampahakên sêrat pos, sêratipun sagêd tumut kaandhapakên ing kitha Perim, awit saking punika sabibaripun nêdha, para panumpak kathah ingkang lajêng nyêrat, sarampungipun lajêng dhatêng kamaripun Opmistêr, tumbas prangko, manawi sêrat sampun
wadhah sêrat, ingkang dumunung sacêlaking tiyang. Salêbêtipun wontên ing baita, prangko ingkang kangge nglampahakên sêrat, taksih kenging ngangge prangko Indiya Nêdêrlan.
Enjingipun, dintên Kêmis kaping 3 Juli ngajêngakên wanci nêdha siang, pulo Perim sampun katingal sabibaripun nêdha saya langkung cêtha malih, amargi saya langkung cêlak, mênggah
hawanipun saklangkung bêntèr, ngantos botên wontên kêkajêngan satunggal-tunggala ingkang thukul wontên ing ngriku.
Pulo Perim wau sadèrèngipun dipun pêndhêt bôngsa Inggris, salaminipun inggih suwung, botên wontên ingkang purun manggèn ing ngriku, sarêng kabawah dhatêng Inggris, ing ngriku lajêng dipun êdêgi sêtatsiyun arêng sela, kados ing kitha Adhèn, ugi bawah Inggris, ingkang wontên salèripun pulo Perim,dumunung ing pasisiripun tanah Arab, ingkang kaprênah sisih kidul wetan, mênggah pêrlunipun ing ngriku dipun êdêgi gudhang arêng sela, supados ing wêktu prang baita-baita prang nagari Inggris,
wontên ing ngriku sagêt ngêjogi sangunipun arêng sela, dene ing wêktu botên pêrang, arêng sela ingkang katandho ing ngriku, pêrlu badhe ngêjogakên sangunipun arêng sela, supados sagêd anglajêngakên lampahipun.
Jam 1 pun Wilis ngancas dhatêng palabuhan Perim mêndhêt sipatan tugu pêthak kalih iji, ingkang kapasang nganjêng wingking lêt têbih wontên sapinggiring palabuhan, sadhêngah kapal ingkang badhe lumêbêt ing palabuhan Perim, katamtokakên ngancas ancêr-ancêr tugu kalih wau, supados botên kalêntu ngambah prênah ingkang cêthèk, dados sabên tugu kêkalih wau, kasawang saking baita sampun katingal sipat ngajêng wingking kados sungsun, baita lajêng kenging ngancas dhatêng palabuhan, botên pêrlu kuwatos manawi kalêntu marginipun.
Ing swamipaning palabuhan sisih ngajêng, anjaganggrang wontên ragangan baita ingkang kandhas wontên ing ngriku, sadaya ingkang wujud kajêng, rupinipun sampun dipun pêndhêti, dados samangke kantun ragangan wujud waja wêsi, nanging nadyan makatên mêksa taksih katingal sipat baita, sabab saking lambung taksih wêtah, pipa inggih dèrèng ewah. Baita wau kacariyos sampun sawatawis taun dipun togakên kemawon, [kema...]
[...won,] amargi saupami karujat prabeyaning pangrujat botên badhe kubuk kalihan kukupanipun, mila ingkang kenging kakukup, isining baita dalah sadaya barang kajêng, inggih sampun dipun pêndhêti sadaya, nanging ingkang
dalu nuju alun agêng, ingkang nyêpêng pangrèh ing kapal kirang sêtiti pamanahipun dhatêng ancêr-ancêr tugu kalih, ingkang kacariyos ing nginggil wau. Untung dene sarêng baita kandhas botên notog ing parang, nanging prasasat kasêlêhakên wontên ing pasisir, dados inggih botên pêcah, awit saking punika ingkang sami numpak inggih sagêd katulungan sadaya saking dharatan, tanpa ngantos wontên papêjah, dalah momotanipun kapal, sadaya taksih kenging kakêkap.
Salêbêtipun wontên ing baita kathah sangêt warni-warnining gêgujêngan, tuwin rêmbag balondrongan, sarta botên sakêdhik ingkang ngantos kenging kawastanan apus-apusan, dene ingkang purun ngêcakakên makatên punika, botên ngêmungakên panumpak dhatêng prikancanipun kemawon, nanging para punggawa kapal ugi kathah ingkang tumut [tumu...]
[...t] wudhu. Rêmbag wau sarèhning dumunung gêgujêngan, inggih botên nyakitakên manah, ewasamantên botên kirang ingkang mêksa sagêd damêl cuwaning manah, kados ta: rêmbagan ingkang badhe kula cariyosakên ing ngandhap punika, sintên tiyangipun botêna mastani manawi punika apus-apusan.
Ngajêngakên dumugi ing Perim, salah satunggiling punggawa kapal wontên ingkang sanjang dhatêng para panumpak, bilih tukang telegram ing baita, nampêni telegram markoni (tanpa kawat) saking Perim, suraosipun para panumpak ingkang sagêd main futbal, sadhatêngipun ing Perim dipun purugi dhatêng para Wêlandi Inggris, ingkang sami wontên ing Perim, kapurih main mamêngsahan kalihan piyambakipun. Mirêng kabar makatên, para panumpak ingkang sami sagêt main Futbal manahipun gambira, sanalika mangsuli manawi purun mêngsahan main kalihan bôngsa Inggris, tukang telegram lajêng mangsulana kemawon, bilih ulêmipun bôngsa Inggris sampun dipun tampèni klayan suka bingah ing manah. Para panumpak ingkang rumaos nampèni panantang, sadaya lajêng sami nglêmêsakên sukunipun sarana nyepaki gulungan gombal, manawi dalu ngajêngakên mapan tilêm, sukunipun dipun gosok ing lisah sêlat, wontên ingkang
ngantos ngêthok calananipun supados cancing manawi kangge main, sadintênipun botên wontên malih ingkang kaginêm, kajawi anggènipun badhe main futbal, dumugi ing palabuhan Perim, para mêmpêng futbal wau katingal sami mêmpêng-mêmpêng, kasêsa badhe main, baita dèrèng labuh sampun wontên ingkang nyangking kopêr isi panggangge main futbal, wontên ingkang sangu jêruk badhe kangge jampi ngêlak, wasana sarêng dumugi ing dharatan, sadaya sami kacelik, papan kangge main futbal malih wontêna, tiyang Walandi Inggris ingkang wontên ing ngriku namung kalih, satunggal ingkang mangagêngi gudhang arêng, satunggalipun dhoktêr, wontên malih nyonyah, bojonipun dhoktêr wau, padamêlanipun ugi dhoktêr.
Labuhipun Wilis wontên ing palabuhan Perim, botên sagêd mèpèt ing dharatan, sintên ingkang badhe mandhap ing dharatan dados kêdah numpak baita alit, ingkang winêlahan tiyang 4 utawi 6, gangsal utawi pitu dalah juru kumudhinipun, kula kalihan prikônca satunggal, juragan damar sela.
Salabuhipun Wilis wontên ing palabuhan Perim, botên antawis dangu lajêng kadhatêngan baita motor isi Walandi kalihan nyonyah, dhoktêr ing
wau, sintên ingkang katingal pucêt utawi kirang sêgêr badanipun, lajêng kapriksa ugêl-ugêlipun kagrayangan badanipun utawi kapriksa ilatipun, pinanggihing pêpriksan, sarêng sadaya sampun majêng, botên wontên ingkang pinanggih sakit, ing kamar sakit inggih wontên isinipun tiyang tiga, ananging sarèhning sakitipun sakit limrah sanès sêsakit ingkang sagêd nular, mila inggih botên kadadosakên sabab. Pêpriksaning dhoktêr wau botên dangu, watawis 20 mênit sampun rampung, sintên ingkang sumêdya mandhap dhatêng kitha Perim, samangke sampun kenging. Saupami ing baita pinanggih wontên tiyangipun ingkang sakit kolerah, cacar utawi pès, saèstunipun
wontên tiyangipun ingkang sakit sagêd nular ing liyan. Dhatêng kula, kados ingkang sampun [sampu...]
[...n] kula cariyosakên ing nginggil, ajak-ajakan sêsarêngan dhatêng ing dharat, piyambakipun ingkang sagêd ing têmbung Inggris, lajêng ngundang baita, ngawis nambangi kalih prang (kalih ukon) wongsal-wangsul saking ing baita dhatêng dharatan, sasampunipun dipun ajêngi kula kalihan juragan wau lajêng mandhap mêdal undhak-undhakaning baita inggih ing baita alit, ingkang lajêng kadayung dhatêng dharatan. Ingkang sami andhayung punika sadaya tiyang Abêsi, kulitipun cêmêng mêlês, rambutipun brintik cêmêng utawi abrit, dipun ingah sawatawis panjang, ngantos katingal kados têkês, dene panganggènipun tiyang wau cara matrus kapal, aclana panjang pêthak arasukan cêkak pêthak, mawi gèmblèh biru ing gêgêr botên mawi topi, wicantênanipun pating caruwok botên mangêrtosakên, nanging sadaya sakêdhik-sakêdhik sagêd têmbung Inggris, salêbêtipun andhayung
dhatêng ing toya sadaya sawi ambêkuh sêsarêngan, nyuwantên e, utawi o, murih sagêda sarêng anggènipun andhawahakên dhayung dhatêng ing toya.
Salêbêtipun taksih wontên ing baita, kula inggih sampun kraos bêntèr, langkung-langkung sarêng wontên ing dharatan,
bêntèripun kados tikêl raosipun dhatêng badan, kula ningali termomètêr, bêntèripun langkung saking 90 grad farênheit, lêrês kemawon manawi ing sabên dintênipun bêntèripun samantên, inggih botên wontên kêkajêngan ingkang sagêd thukul wontên ing ngriku, ulês ijêm dados inggih sêpên babar pisan ingkang katingal namung pêthaking pasir, kalihan jênening parang-parang. Griya-griya ulêsipun ugi pêthak, payonipun lètèr ugi kalabur pêthak, tiyangipun ingkang kathah cêmêng, tiyang Hindhu ingkang kulitipun sawatawis abrit, wontênipun namung sakêdhik, dene panganggenipun sadaya racak pêthak, wontên ingkang mawi udhêng gilig, nanging mèh sadaya botên wontên ingkang mawi rasukan.
Mênggah ingkang katingal wontên ing pulo, inggih namung rêdi padhas alit-alit, sarèhning botên wontên thuthukulan ingkang sagêd gêsang, wujuding rêdi wau inggih amblindhis kados gundhul plinthisan, ing sapinggiring palabuhan kathah gudhang-gudhangipun wadah arêng sela, griyanipun kuli-kuli kêmpal dados sakampung, nanging bosah-basih botên wontên labêtipun mawi katata prênah-prênahipun, têtingalan ing ngriku sêpên pabrik-pabrik sêpên, kajawi namung wontên satunggal, pabrik Ês. Kula dalah para prikônca [prikô...]
[...nca] panumpak ingkang sami mandhap dhatêng ing dharatan, sasampunipun ningali kampung kuli, lajêng sami anjujug dhatêng griya hotèl, griya hotèl wau sawatawis agêng mawi panggungan, griya ngandhap kangge toko minuman sarta kabêtahanipun tiyang gêgriya, griya nginggil kangge papan nêdha utawi jagongan, ing ngriku wontên mejanipun bolah agêng satunggal, ing meja sacêlakipun meja bolah wau kathah sêrat-sêrat koran tuwin koran ingkang mawi gambar warni-warni. Nitik sangaring pulo tuwin sakêdhiking bôngsa Eropah ingkang wontên ing ngriku, pancèn ngeram-eramakên, dene ing ngriku wontên hotèlipun ingkang samantên agêngipun, wontên ing griya nginggil hawanipun beda sangêt kalihan manawi ngambah siti, bokmanawi kajawi saking angsal angin, bêntèring siti botên sagêd minggah dumugi ing panggungan wau.
Sawangan ing pulo Perim botên wontên ingkang sagêd damêl sênênging manah, griya-griya ingkang wêwangunanipun sadaya sari, apayon papakan, ulês byur pêthak, mêh sami kalihan pêthaking siti, sakêdhap lajêng adamêl bosênipun ingkang nyawang. Ingkang sami dolan wontên ing palataran sangajênging hotèl, lare-lare kathah wujudipun cêmêng, panganggenipun namung cawêtan utawi kathokan,
pating cruwèt sabên wontên panumpak dhatêng dipun athungi sêsadeyanipun, warni mêrjan utawi oncèn-oncèn kijing, manawi dèrèng dipun tumbasi tansah ngêtut wingking kemawon, purunipun kesah manawi sampun kasêntak kaping kalih, utawi kaping tiga. Tiyang èstri satunggal botên wontên ingkang ngatingal, bokmanawi kabêkta saking caranipun ing ngriku, tiyang èstri botên kenging ngatingal ing ngakathah, nêtêpi anggêring agami Islam ing tanah Arab.
Para panumpak sasampunipun watawis sajam, anggènipun main bolah utawi linggihan ing panggungan hotèl, jajan minuman, nyambi ningali saking nginggil dhatêng lare-lare ingkang sami wontên ing ngandhap, sami anggiring menda utawi angrubung unta, sadaya lajêng sami wangsul dhatêng baita malih, lêga dene nadyan namung sakêdhap, sampun ngambah dharatan, mêntas kumambang ing toya langkung saking 10 ditên,dintên. tanpa mawi sumêrêp jaliriting dharatan, lampahing baita ingkang dipun dhayung bôngsa Abêsi, wontên ing margi dhatêng panggenan labuhipun pun Wilis, simpang-simpangan kalihan baita agêng awangun kados sigaran sêmôngka, isi tiyang watawis sèkêt, namung cawêtan kemawon, mawi kudhung sinjang ingkang wiyaripun watawis sakêmbên, mawi kakoncèrakên [kakoncèra...]
[...kên] dhatêng wingking, baita wau baita wadhah arêng sela. Nanging samangke sampun kothong, jêr isinipun mêntas kemawon kainggahakên dhatêng Wilis, dene tiyang-tiyang samantên kathahipun wau kuli ingkang ngusungi minggahipun arêng saking baita dhatêng pun Wilis, sarana dipun usungi wontên salêbêtipun kranjang. Sadaya tiyang wau nadyan kawistara manawi sampun sayah, nanging nitik saking raganganipun pancèn kuwawi-kuwawi, botên anèh manawi kuwawi anyambut damêl awrat mawi kenging hawa ingkang samantên bantêripun, wujudipun tiyang wau inggih botên kirang anjêlêbus, dening gupak balêbu balêduging arêng sela, cawêt utawi kudhungipun ingkang kintên kula rumiyin sinjang pêthak, saking rêgêdipun botên katingal sinjang, nanging kados gombal cêmêng.
Dumugi kajoganipun Wilis, sawêg kemawon rampung anggènipun Wilis nginggahakên arêng sela, kangge ngêjogi sangunipun, baita arêng panunggilanipun ingkang kula sumêrêpi wontên ing margi wangsul kula dhatêng Wilis, sawêg kemawon nilar lambungipun Wilis, wangsul dhatêng panggenan gudhang arêng, sarana kagèrèt ing baita, botên dangu pun Wilis tamtu badhe lajêng bidhal malih, nglajêngakên lampahipun dhatêng sagantên Abrit (Rooede zee.)
sami katutup, panggungan taksih dipun gêbêri tendha,
ing gêbêr, inggih mêksa kenging ing balêdug sadaya, langkung malih tiyang-tiyang ingkang sami nyambut damêl salêbêtipun arêng taksih dipun usungi, sandhanganipun ngantos katingal kluwuk-kluwuk dalah rainipun katingal kados pupuran arêng lalamatan, nadyan kula saprikônca ingkang sami dhatêng sasampunipun arêng rampung malêbêt ing Wilis sadaya sakêdhap inggih lajêng tumut kenging rêgêd, saking kasupèn tangan anggêpok hèk utawi badan lendhotan gêbyog.
mangklung ing hèk, ningali dhatêng baita alit-alit, ingkang wontên sakiwa têngênipun Wilis, botên antawis dangu para pandhayung bôngsa Abêsi ingkang nambangi dhatêng dharatan wau, lajêng sami minggah ing baita, pêrlu ambarang dhangsah, tanpa wontên
saking baita. Sêmprit ambaung ingkang kaping kalih baibabaita. alit ingkang sami nèmplèk ing
punika sagantên ingkang malojok ngalèr ngilèn kaapit-apit tanah Arab kalihan tanah Aprikah ingkang sisih lèr wêtan, ing pungkasipun lèr kilèn sagantên wau ngantos dumugi tanah Mêsir (Egiptê) sarta ing ngriku sitinipun sampun kasusuk kangge margi baita, kaanjogakên ing sagantên Middellandsche zee inggih punika ingkang kawastanan Kanaal van Suez wontênipun sagantên wau kanamakakên sagantên Abrit, kacariyos toyanipun sagantên ing ngriku kala môngsa sagêd abrit. Miturut pêpriksanipun para sarjana, abriting toya wau labêt saking ulêsing thuthukulan samodra ingkang kumambang ing toya, wujudipun alit-alit, nanging kathah sangêt ngantos asring sagêd katingal ngêbaki palètèraning sagantên ing ngriku.
Salêbêtipun pun Wilis ngambah sagantên Abrit, kula waspadakakên toyanipun ing ngriku inggih pancèn wontên bedanipun, saking sawangan kula toyanipun kirang bêning, kala-kala ngantos katingal rêgêd, sakiwa-têngêning baita asring katingal kados wontên blumbangan wiyar, ingkang toyanipun ulês jêne rêgêd, bokmanawi inggih toya punika ingkang kalamôngsa sagêd katingal abrit, ngantos sagêd andadosakên karanipun Sêgantên Abrit.
Pun Wilis nilar pulo Perim lajêng wiwit ngambah sagantên ingkang môngka watêsipun sagantên Adhèn kalihan sagantên Abrit, inggih punika kawastanan ing têmbung Arab: bab Êlmandhèb (gapuraning luh) sasampunipun katarajang, ing ngriku lajêng ngambah sagantên Abrit.
Saicalipun pulo Perim saking pandulu ingkang katingal kantun langit kalihan toya malih, enjingipun ngantos sadintên muput lêstantun makatên, dintên ingkang kaping kalih makatên ugi, nanging sarêng dintên ôngka katiga, ing keblat lèr katingal wontên dharatan anjalirit, inggih punika pasisiring tanah Arab ingkang sisih kidul, saupami lampahipun pun Wilis radi sawatawis mangalèr, kacariyos, [ka...]
[...cariyos,] kitha Jedah, kitha palabuhanipun tanah Mêkah tuwin Mêdinah, sagêd katingal griya-griyanipun, manawi wêktu dalu inggih sagêd katingal dilah-dilahipun, sarèhning pun Wilis lampahipun botên mêdal ing pinggir, bokmanawi saking ambujêng enggaling lampah, dados sadintên muput tanah Arab inggih lêstantun namung katingal sajalirit, panggêng botên mindhak wiyar botên mindhak panjang.
Salêbêtipun ngambah sagantên Abrit, pun Wilis simpang-simpangan kalihan baita langkung saking gangsal nglancangi baita watawis wontên saking sadasa, dipun lancangi namung sapisan, dados yêktos manawi lampahipun pun Wilis pancèn rikat. Baita-baita ingkang dipun lancangi lampahipun dening pun Wilis utawi ingkang kapêthuk wontên ing margi, saking têbih ing prênahipun, asring botên katingal banderanipun, nanging manawi kalêrêsan sagêd cêlak, inggih ngantos sagêd maspadakakên gantra-gantraning satunggil-tunggilipun tiyang utawi barang. Manawi ing wêktu dalu, têbiha, cêlaka, kenging kawastanan botên wontên prabedanipun, jêr ingkang
cêlaking antawis botên ngewahi dhatêng mompyor-abyoring dilah-dilah wau.
Saya mangalèr saking sipat garis kêndhiting jagat, rainanipun [raina...]
[...nipun] saya dangu, jam gangsal ènjing sampun pajar, andungkap jam pitu sontên srêngenge sawêg surup, kajawi punika
dhatêng kèblat kilèn, ingkang awit bêntèring sagantên wêdhi ing buwana Aprikah, ingkang prênahipun kalêrês wontên sakilènipun nagari ing Mêsir, kados gadhah daya ingkang sagêd anuwuhakên ulês warni-warni dhatêng sawiyaring langit ing pêrnah surupipun Hyang Pradônggapati.
Kirang lampahan sadintên dumugi ing laladan Mêsir, ulêsing ngawiyat ing keblat kilèn, ing wêktu badhe angslupipun Hyang Bagaskara dhatêng imbang pracima, sakalangkung dening endah. Wiwit Hyang Haruna gumlewang dhatêng kikising wiyati, ing lêrês prênahipun sagantên wêdhi ingkang karan Saharah, langit sakeblat kilèn katingal sumêblak ulês jêne, sumunar kados kancana sinangling, sasuruping arka sunarpita wau saking sakêdhik lajêng malih sampun warni rêkta, sumilak malèrèh kados wahananing sorot pawaka, ingkang murub makantar-kantar, nêdya nyundhul luhuring antariksa, botên antawis dangu, bêbasan sakêdhap netra, ulêsing keblat kilèn wau sampun santun warni, saindênging pracima kados jinèrèngan ing cahya sap-sapan tundha tundha, [tu...]
[...ndha,] sap ing ngandhap piyambak ulêsipun abrit sawo matêng, minggah sakêdhik dados papasan matêng, minggah malih abrit dalima, lajêng jingga, jambon, nyandhak kapuronta, minggah malih saking sakêdhik lajêng malih dados jêne sêpah ngunir bosok, minggah-minggah saya tipis ngantos dados jêne nèm, anjanur kuning wusana dumugi têngah-têngahing madyantara lajêng dados biru nèm carub wor kalihan ulês biru ing ngakasa. Saking jêdhêg kula,
malikipun satunggil-tunggiling ulês dhatêng ulês sanès, botên nyêklèk nanging saking sakêdhik, dados carubing ulês wau prasasat mili têtêmpuran, mila manawi katêmbungakên sap-sapan, tundha sungsun, utawi tumpuk-tumpuk, lêrêsipun inggih botên kenging jêr pilah-pilah ulês pancên botên kenging kawatês-watês. Warni-warnining ulês-ulês wau rupinipun botên kados padatan ingkang sampun kula sumêrêpi, sadaya sunaripun gumilang-gilang, kimpling-kimpling kados bêninging toya, mila inggih kula têmbungakên cahya, mênggah lêlangêning langit ing tanah Jawi ingkang sagêd damêl ascaryaning manah, punika ulêsing [ulê...]
[...sing] ima ingkang kenging gêbaging sorot diwangkara ing wêktu bangun raina utawi surup surya, dene ingkang kula sumêrêpi samangke punika, sanès ulêsing ima, nanging ulêsing akasa,
rumaos sakatêmbèn sumêrêp sawangan punika. Sadanguning lêlampah wontên ing samodra rêkta, wiwit enjing dumugi sadintên muput, ngantos pêndhak enjing malih, kajawi ing ngakasa botên wontên mega katingal, langkung malih mêndhung babar pisan botên wontên, mila tanah sakiwa-têngêning samodra ing ngriku sitinipun inggih sakalangkung cêngkar dening sêpêning warsa. Manawi ing ngriku salêbêtipun sataun wontên jawah kaping tiga, punika têtiyangipun siti kacarios
kaot dene pêcahing sorot botên saking ancêr satunggal, nanging taksih satata sap-sapan kados ingkang kacariyos ing nginggil, sap-sapan wau minggah-minggah, saking ulês sêpuh, saking sakêdhik [sakê...]
[...dhik] rumamyang saya ênèm, wiwit abrit ingkang kados ludira matêng, minggah-minggah kandêling abrit saya tipis, ngantos salin malik dados jêne, sakawit jêne kados prada binabar, dangu-dangu dados jêne maya-maya, ingkang dumugi têngah-têngahing madyantara tumuntên tumêmpur dhatêng ulês biru ing ngakasa, ingkang ambalabar mangêlebi saindênging keblat purwa, untara lan duksina. Dèrèng tuwuk anggèn kula nyawang lêlangêning pracima, warni-warnining ulês sampun malih rupi malih, ulês ingkang wontên ngandhap piyambak abritipun saya sêpuh, mèh andungkap dhatêng kêthèl, cacahing sap-sapan suda kathahipun, ulês abrit wau samangke lajêng bêbasan
soroting kartika, ingkang sami jumêdhul barubulan, pating karêlit, pating galêbyar, pinda sosotya nawarêtna ingkang dhinasaran ing waja wêrdi. Ing ngriku sêpêning pasawangan taksih kawimbuhan wujuding wulan tumanggal ingkang sampun ngayom mangilèn, sorotipun gumilang-gilang
punika ugi sampun katingal sumilak wêning. Mênggah ingkang damêl sangêt [sa...]
[...ngêt] ascaryaning manah kula dene têka sanès têmên soroting tanggal punika katimbang kalihan ingkang sabênipun kula sumêrêpi ing tanah kalairan kula, pupanata: mênggah darunanipun, dene sênêning sunaripun têka sagêd ambabar sulak wêning ingkang samantên wênêsipun, punapa kaendahan punika ugi taksih gêgayutan kalihan wahananing daya bêntèring hawa ing samodra pasir. Wontên malih ingkang nambahi asrining pasawangan, inggih punika dilah ing mênara ingkang katingal gêbyar-gêbyar wontên sukuning ardi, ingkang nglojok têbih dhatêng têngahing tasik, dilah wau manawi kaèmpêr-èmpêr, katingal kados netraning janma ingkang mêrêm mêlik, amargi mungguling rêdi,
sumorot pêthak ngantos sawatawis dangu, lajêng pêt sakêdhap, byar malih, samangke santun sorot abrit, makatên salajêngipun, pindha janma ingkang arip, sabên layap-layap tansah kêgugah dening kagèt ing swabawa. Soroting dilah wau saya dalu saya ngêlam-lamakên, manawi nuju sumorot pêthak, sorotipun mantun kados pêthaking lintang karainan, nanging sumuluh sulak ijêm maya-maya, dene manawi nuju sumorot abrit, mantun kados [ka...]
[...dos] abritipun netraning angga rapuh, nanging
manawi nuju sumorot pêthak, pancorong sorotipun kados suluhing pancêr raina ing wanci sawung kaluruk kaping tiga, manawi nuju sumorot abrit, crêmomong sunaripun angagêtakên, dene angwontênakên gagasan dhatêng sakula tiyang Jawi, kados sumêrêp mawèntèhan wujuding banaspati sawêg jumêdhulipun saking bantala, manut cariyosipun ki dhalang ringgit purwa, manawi nuju ngocapakên isèn-isèning wana Krêndhawahana, inggih kahyangan ing
ingkang tumpuk-tumpuk têmpuk tatêmpuran ulês, ing ngandhap sinôngga ing gêdhah ing samodra, ing nginggil tinindhihan biruning akasa, kintên kula dangu pêdhotipun, botên kula piyambak ingkang kascaryan nyawang kaendahaning kodrat ingkang kados makatên wau, saking panyawang kula, sadaya prikônca kula kesahan ugi makatên, tandhanipun kula sawang ulatipun sami katingal pajar, satunggal botên wontên ingkang gadhah ulat pêtêng. Sintên [Sintê...]
[...n] ingkang pajar ulatipun mokal manawi botên sênênga manahipun, amung para punggawa ing baita ingkang saèstunipun sampun botên katêmbèn sumêrêpipun dhatêng têtingalan ingkang kados makatên wau, kathah ingkang katingal botên manah babar pisan, ewasamantên dayaning sorot sênêning côndra mêksa inggih sagêd nabêti dhatêng para punggawa wau, sadaya katingal gadhah sêmu sumèh ing pasêmonipun, awit saking punika mèh sipat tiyang ing baita inggih anglairakên raosing manahipun sarana rêngêng-rêngêng, kula piyambak inggih botên kantun, tanpa nyana, sumêrêp manawi kula nyêkar Côndra Kusuma, sarêng kula kagêt ing swantên kula piyambak, mungêl: kalangkung ing trêsnanira, marang Dyah Banon Cinawi, môngka pisah unggyanipun, dumugi samantên têntrêming manah lajêng ebah sawatawis dening kèngêtan dhatêng para kadang warga, raosing manah lajêng anyês atis, rumaos manawi ijèn têbih sanak sadhèrèk, nanging makatên wau inggih namung sakêdhap sangêt bêbasan sagêbyaring kilat, sabab raosing manah ingkang makatên wau, mèh sami sanalika sagêd lipur dening pangudaraos: bok kang padha dak trêsnani kabèh bisa padha ana ing kene, kêna dak ajak nyawang kaendahaning kodrat kang samene adine. Wujudipun ingkang sami [sa...]
[...mi] kula trêsnani sakala lajêng katingal ing gagasan, satunggal-satunggal gêntos-gêntosan. Manawi nuju katingal ingkang dados woding tyas tanpa kenging katahan malih, salêbêting sanubari raosipun kumênyut ingkang tanpa pipindhan, wosing manah botên liya namung botên tega. Mindhak kapanjang-panjang manawi botên kula cupêta samantên, sakiwa têngên kula botên kirang para panumpak ingkang katingal lam-lamên dhatêng asrining sontên wau, wontên ingkang ngadêg jêgrêg ngantos dangu, wontên ingkang mlampah akalihan rêngêng-rêngêng, sawênèh wontên ingkang linggih kursi, kawistara manawi angèn lampahing gagasanipun, wanci ngajêngakên jam 9, tanggal sampun badhe angsluping pracima, kajawi tumanggalipun katingal sawatawis agêng katimbang saking padatan, wujudipun lajêng katingal abrit malerah, bokmanawi darunanipun makatên, inggih taksih gayutan malih kalihan sumuping hawa saking
layanganipun satriya ing Jodhipati nalika pinulêt ing sawêr naga, dalu wau ugi anjêrganggang wontên têngahing madyantara, mujur [mu...]
[...jur] manut ujuring jaran dhawuk ingkang malêtuk pindha ngêndhiti kuwunging ngantariksa.
Sarêng tanggal sampun botên katingal, para panumpak kathah ingkang sami lumêbêt ing kamar nêdha, satunggilingWalandi ingkang sagêd miyano lajêng ngungêlakên piyano ingkang wontên ing ngriku, botên dangu ingkang sami sagêd tumut mungsikan, lajêng sami dhatêng saking kajêngipun piyambak-piyambak, ingkang sagêd miyul, ambêkta piyulipun, ingkang sagêd ngungêlakên mandholin, ambêkta
cacêlakanipun, nyambi nyêrat utawi ningali sêrat pawarti mawi gambar, ingkang kasadhiyakakên wontên ing kamar ngriku. Sanadyan gêndhingipun ingkang kaungêlakên rèmèh-rèmèhan sadaya tur swantêning mungsik inggih dèrèng kenging kawastanan sakeca, ewasamantên kangge sambèn awon nganggur, inggih sampun lowung sangêt.
Dumugi mèh têngah dalu para panumpak pangkat kalih anggènipun among suka mumungsikan, para panumpak pangkat satunggal ingkang gadhah kamar minôngka kangge mungsikan, wontên panggungan ing sisih ngajêng, wartosipun ugi sami bingah-bingah piyambak, sadaya wau saking pangintên kula
kabêkta saking dayaning sontên ingkang endahipun anglangkungi saking adatipun, awit botên sawêg sapisan punika mawon anggènipun sami mumungsikan, nanging sampun kaping-kaping, amung sagêd ngantos guyub ramenipun samantên, pancèn sawêg sapunika.
Enjingipun para panumpak kathah ingkang tanginipun radi kêrinan, wiwit bang-bang wetan sumirat, pungkasaning langit ing sakiwa-têngêning baita sampun katingal kasèrètan ing gamênging dharatan, ingkang saya dangu saya malela, katingal dados rêdi thatharikan. Ingkang wontên ing keblat kidul-kilèn, parêdèn ing tanah Aprikah, langkung rumiyin sagêd katingal cêtha, amargi kalêrêsan angsal soroting diwangkara, parêdèn ing tanah Ngarab wontên ing keblat lèr wetan, radi dangu rêmêng-rêmêngipun naging sarêng srêngenge sampun inggil, cêthaning parêdèn kalih-kalihipun sampun sami kemawon, amargi lampahing
sampun jêdhug ing tanah gathukipun buwana Aprikah kalihan Asiyah, ing samangke sampun sinusuk kangge margi kapal, wiwit saking ngriku ngantos dumugi ing kitha Portsaid.
Para panumpak sawanganipun sami lêga manahipun, dene sagêd sumêrêp dharatan malih, ingkang wontên kithanipun sawatawis agêng, inggih punika kitha Suès, utawi Port Ibrahim, tur mawi wontên wit-witanipun, sabab sadangunipun ngambah ing sagantên Abrit, kajawi rêdi padhas, pulo-pulo inggih padhas, botên wontên ingkang dipun sumêrêpi malih. Sanadyan hawanipun ing ngriku taksih ajêg bêntèr, nanging sumêrêp ijêmning gêgodhonganing wit-witan, punika sampun sagêd nuwuhakên raos radi sêgêr.
Wontên sangajênging sungapan susukan ingkang kawastanan kanaal van snêz pun Wilis kèndêl, para panumpak sami kêbingahên ningali punapa ingkang katingal ing ngriku, rêdi padhas ing tanah Aprikah katingal pating jaronggol, lorog-lorog tuwin corahipun pating jêlarèh kados tangkêb-tangkêbaning lêlêmpitan sosondhèr ingkang kinlumbrukakên ing siti, botên dipun pangarah tatanipun, têbih saking prênahing rêdi-rêdi wau kapering lèr kilèn kitha Suès katingal cêtha, kados kinurung ing ijêm, saking kathahing wit-witan ingkang tinanêm ing sauruting radinan, pakêbunan utawi patamanan ingkang wontên têngah-têngahing margi prapatan. Kitha Suès wau prênahipun [prênah...]
[...ipun] wontên sakinduling susukan, utawi kiwaning calangap, dados manggènipun wontên ing tanah Aprikah bawah karaton ing Mêsir. Salèring susukan botên wontên kithanipun, namung wontên griya alit-alit sawatawis, sabab ing ngriku taksih kalêbêt wawêngkon sagantên wêdhi. Ingkang katingal ing ngriku kajawi punthuk-punthukan utawi bulak wêdhi, mila inggih sampun botên wontên malih-malih. Ing palabuhaning kitha kawontênanipun baita ingkang agêng namung sakêdhik baita alit-alit sawatawis kathah, mèh sadaya taksih mawi layar. Ing ngriku wêktu pun Wilis langkung, kalêrêsan pinuju wontên kapalipun pêrang satunggal, kagungan dalêm Panjênênganipun Sultan ing Turki, katitik saking banderanipun ingkang pinanjêr ing pucuk tiyang, wujud abrit mawi wulan tumanggal pêthak wontên ing têngah. Nadyan baita wau langkung agêng katimbang pun Wilis, ingatasipun kapal pêrang, kacariyos pancèn kalêbêt alit, wangunipun taksih kalêbêt ing golongan kruisêr inggih punika baita pêrang ingkang kapatah dados canguking lampah, nyunguti lampahipun kapal ingkang agêng-agêng, mila kêdah sawatawis alit, nanging kosokwangsulipun kêdah langkung rikat ing lampahipun. Mênggah bedanipun kapal pêrang kalihan kapal ingkang momot tiyang utawi momot [mo...]
[...mot] barang kajawi katingal saking mariyêm-mariyêmipun ingkang wuluhipun pating carongat majêng dhatêng keblat sakawan, ugi kenging katitik saking ulêsipun, inggih punika biru klawus-klawus ingkang mirip dhatêng warnining toya sagantên, mênggah pêrlunipun kaêcèt makatên, bokmanawi supados sampun ngantos sagêd enggal konangan dening mêngsah. Kapal pêrang Turki wau nama Majidhe, inggih punika ingkang dèrèng dangu kawartosakên ing sêrat-sêrat pawarti, nglarag dhatêng talatah Grik, damêl risak dhatêng baita Grik ingkang ngêmot wadyabala dharatan, ingkang badhe kaajêngakên dhatêng paprangan, ambiyantu pangrubutipun karajan Monto Nêgro,
sawatawis wulan wontên ing ngriku, kados dene andhêlik makatên, nalika mêntas damêl karisakaning mêngsah saking kuwatosipun manawi kabujêng ing kapal pêrang Grik ingkang langkung agêng utawi langkung mirantos, pun Majidhe lajêng anggêblas mêdal
ingkang kapilih dados pakèndêlan, inggih sacêlaking palabuhan ing Suès wau
amargi wontên ing ngriku pun Majidhe botên kuwatos bilih badhe dipun munasika, jêr salèring susukan (kanaal van snêz) punika kabawah ing Turki, naging dèrèng kenging kapetang pêthal babar pisan, punapa malih pun Majidhe wontên ing ngriku botên kuwatos manawi badhe kalarag ing mêngsah, sabab margi susukan ing Suès, kaawisan saking golonging rêmbag para karajan-karajan ing Eropah, botên kenging kangge langkung kapal pêrang, manawi mêngsah nusula mawi kalangan ngubêngi Aprikah, tênèh lôngka sangêt.
Sasampunipun pun Wilis kèndêl, tumuntên lajêng kainggahan ing dhoktêr, ingkang mriksa sadaya tiyang isining baita, wontên ingkang gadhah sakit ingkang sagêd nular ing liyan, punapa botên, sarêng pinanggih sêpên, dhoktêr lajêng wangsul numpak baita lisah, ingkang dipun lampahakên ing tiyang kulit pêthak sakawan, mangangge cara Matrus, nanging mawi kêthu Turki (fez) kados kuluk nanging minggahipun ambalêmbêng kemawon, botên sêlot mêrit, tuwin langkung andhap sawatawis, kula takèkakên cariyos punika punggawa palabuhan ing Mêsir, ingkang kasusupakên dhatêng dhoktêr ing Suès, priyantun tanêmanipun Matsêapeipran, ingkang nguwaosi margi susukan, baita dhoktêr ingkang ambabar bandera wulan tumanggal wontên [wontê...]
[...n] ing canthikipun wingking, dèrèng ngantos mangkat, para tiyang dagang bôngsa Arab, ingkang dhatêng numpak baita layar, ngêpung lambungipun pun Wilis, sampun sami pamit balêbêr, mancolot saking tiyanging baitanipun, utawi saking palanging tiyang wau, dhatêng kajoganipun pun Wilis, sarana mènèk tampinganing kajogan, sakêdhap netra kajoganipun pun Wilis lajêng dados pêkên alit, margi barang momotan dhatêng wadhuking Wilis, ingkang katutupan ing balabag, pasagi wiyar, sawatawis munggul saking sipataning kajogan, sanalika lajêng santun warni dados papan padhasaraning barang dagangan, tiyang-tiyangipun ingkang gadhah dagangan ugi sami linggih ing ngriku, wontên ingkang sila jegang salonjor, sila tumpang, sawênèhing tiyang dagang wontên ingkang prasasat ngubêr-ubêr dhatêng ingkang kapurih tumbas daganganipun, ngêtut wingking, nyêla-nyêla, asring ngantos kenging kabasakakên nylanthak-nylanthak, mênggah dêdaganganipun bôngsa Arab wau, rèmèh-rèmèh nanging mèh sadaya wujudipun ngasabi, mila menginakên sangêt tumrapipun ingkang sumêdya ambêgta tôndha pangèngêt-èngêt anggènipun sampun nate sumêrêp kitha Suès, têsbèh sela akik, kêpêt, wulu pêksi suwari, kartu pos mawi gambar kitha Suès
warni-warni, kados ta: mainan karsèt, kalung mêrjan, sapanunggilanipun, punika sadaya gumêlar ing sinjang ingkang kajèrèng ing blabag turut margi barang momotan dhatêng wadhuking Wilis, saking kiranging papan ngantos wontên ingkang kalèbèrakên dhatêng jogan, utawi kabêkta minggah, kadhasarakên ing kajoganing panggungan, botên ngêmungakên para panumpak kemawon ingkang sami tumbas barang-barang wau, ugi para punggawa baita sami tumut tumbas, mila ing wêktu wau ing kajoganipun pun Wilis inggih sawatawis ulêng-ulêngan saking kêmrubutipun tiyang. Bôngsa Arab ingkang sami sêsadeyan panganggenipun ting gêdhabyah, jubahan panjang rangkêp-rangkêp, wontên ingkang mawi udhêng gilig, wontên ingkang mawi kêthu Turki abrit utawi cêmêng, mênggah ulêsing panganggenipun warni-warni, rangkêpan tuwin kotangipun kathah ingkang ulês pêthak, nanging jubah manawi botên ulês satunggal, inggih mawi corèk lorèk, tur mèh sadaya mawi pinlisir pita ing têpinipun, wujuding têtiyanganipun kathah ingkang jajag-jajag dêdêgipun, sawanganipun pêngkuh-pêngkuh, kulitanipun abrit anêmbaga, labêt kenging ing bêntèr sumêngêbipun hawa ing ngriku. Sadaya wau sangêt angèngêtakên dhatêng cariyos sèwu satunggal dalu ingkang padatan dados
dhatêng cariyos sèwu satunggal dalu, ugi kèngêtan dhatêng raosing manahipun ing wêktu ngangkat badhe birahi, inggih punika nalika tumambirang, wiwit gadhah kapurunan ngunggar dhatêng kajênging èngêtanipun, ingkang nêdya blas-blasan, saking rêmênipun, nglayap dhatêng jaman kamongkalan tuwin lôngka, babaripun ciptaning gagasan pangajêng-ajêngipun mudha, ingkang kaôngka-ôngka pinanggiha ing salêbêting gêsangipun.
Jam 12 siyang pun Wilis tata-tata badhe anglajêngakên lampah malih, bôngsa Arab ingkang sami sêsadeyan lajêng sami dipun gusahi saking baita, kapurih mandhap wangsul dhatêng baitanipun, sasampunipun pun Wilis nginggahakên baita alit isi tiyang Arab satunggal sarana kakèrèk angsal cagak gantunganipun baita sêkoci, pêrlu kangge jagi kèngkènan nancang pun Wilis angsal dharatan, manawi wontên ing susukan simpangan kalihan baita sanès, môngka papanipun ingkang lêbêt kirang wiyar, pun Wilis lajêng ngancas malêbêt dhatêng sungapaning susukan.
Susukan margi kapal ing Suès, punika wiwitipun kabikak kenging kangge margi kapal sawêg nalika tanggal kaping 16
Nopèmbêr 1869. Têlasing wragat ingkang kangge mrabeyani pandhudhukipun wontên 228 yuta (mliyun) rupiyah.
Susukan wau saking sawanganipun ingkang anjog ing sagantên Abrit dumugi sawanganipun ingkang anjog ing sagantên Têngah (Middellandsche zee) panjangipun wontên 160 kilo mètêr, samantên wau manawi tlaga-tlaga alit (Bittermeren) ingkang kaprênah ing têngah-têngahipun ujuring susukan, ugi kalêbêtakên ing petang, manawi botên panjangipun susukan mung wontên 100 kilo mètêr, mênggah wiyaripun botên ajêg, racak-racakipun botên kirang saking 60 mètêr, botên langkung saking 100 mètêr, dene lêbêtipun ing pundi-pundi naracak 8 mètêr.
Jam 12 kirang saprapat, pun Wilis narik jangkar, lumampah ngancas dhatêng sungapaning susukan, botên dangu Port Ibrahim, palabuhanipun kitha Suès, sampun lajêng kapêngkêr. Kithanipun Suès samangke sagêd katingal cêtha, griya-griyanipun bôngsa Eropah ingkang kawistara saking wangunipun pêpanggungan wontên ingkang tundha kalih, wontên ingkang tundha tiga, kampung-kampung Arab ingkang kenging katitik saking wawangunipun payoning griya, papak-papak utawi lètèr, masjid-masjid ingkang sagêd katitik saking mênaranipun,
dados hawanipun inggih bêntèr sangêt, dugi-dugi botên kirang saking 90 grad parênhait, dados katimbang kalihan bêntèripun ing pulo Perim, kaota inggih namung sawatawis grad, ananging sarèhning wontên ing Perim namung sumêrêp rêdi padhas, bulak-bulak inggih padhas, sela utawi siti inggih padhas, môngka samangke sumêrêp kêkajêngan sêgêr-sêgêr, tatanêman lêdhung-lêdhung, dados ing pangraos bêntèripun kados kirang, langkung malih sarêng baita sampun ngambah ing margi susukan,
watawis kalih pal, sakiwa têngêning margi baita kapasangan plênthukan tosan agêngipun watawis wontên saking gangsal prungkul, ingkang kumambang kampul-kampul kèndêl wontên sapanggenan, jalaran kacancang ing rante angsal dhasaring toya. Plênthukan wau tatanipun jèjèr-jèjèr urut-urutan mawi dipun antawisi kintên-kintên kirang langkung 50 mètêr, mênggah pêrlunipun kangge ngancêr-ancêri papan ingkang lêbêt, ingkang kenging kaambah ing baita.
Turut margi pun Wilis kaping-kaping papagan kalihan baita kêruk, baita momot tuwin baita layar, nanging botên pêrlu mawi ngandhêgakên lampahipun, amargi sadaya wau, nadyan wontên ingkang agêng, ingatasipun baita ingkang kalampahakên sarana kêkiyataning asêp, taksih kalêbêt dhara utawi dhêrê, dene ingkang mawi layar ingkang kathah agêngipun namung sabaita tembo. Ing dharatan kanan-kêringing susukan asring katingal wontên griyanipun alit-alit, tiyang lumampah satunggal kalih, Unta, Maenda. Sagawon, sadaya tumrapipun ingkang sami wontên ing baita, dados têtingalan, dados wiwinihing raraosan, utawi jalaraning caluluk ngêlokakên.
Mênggah gêrbanipun ingkang gumêlar ing pandhulu satêngêning (salèr wetaning) susukan, sadaya siti mêndhak mandhukul, bulak sinêling ing pêpunthuk tuwin gêgumukan, wiwit sapinggiring punthukan ngantos dumugi tancêbing langit, ingkang katingal liya saking jêne sampun botên wontên, jênenipun wau asring ngatali, kala-kala kados ulêsing pantun ngajêngakên wiwit
wontên jêne ingkang anyandhik ala, kadhang mawi mubal ijêm parê anèm, kadhang mulus nêmu giring, makatên wau manut lêbak mungguling siti, lêdhok mungguring papan, kadhawahanipun [kadhawaha...]
[...nipun] soroting srêngenge, ingkang ngwontênakên sulap utawi undhuking pawangsanganipunpasawanganipun. ingkang ningali. Kosokwangsulipun, sakiwaning (sakidul kilèning) susukan, kathah suntan-santunipun ing pasawangan, manawi botên griya-griya ingkang wêwangunanipun Ngarabi, mawi kinubêng ing patamanan asri, dumunung wontên ing imbanging susukan, inggih wit-witan sagrombolan, utawi sabanjêng, panjangipun asring ngantos sapandêlêng, kadangkala katingal ijêming gogodhongan ingkang riyo-riyo kados nêpèni dhatêng jalèrèhipun wangan toya tawa, ingkang kailèkakên saking banawi Nil dhatêng kitha Ismaillah. Kitha Ismaillah punika pêrnahipun wontên ing bawah Mêsir, ngongkang susukan Suès, cacah jiwanipun 7000. Kadhatonipun Vice-Koning van Egijpte (rajamudha utawi Bupati Panêkar ing
dados kalih, satunggal dhatêng ing kitha Suès, satunggalipun dhatêng kitha Port Said, pêrlu kangge ngwontêni pangombèn dhatêng tiyang maèwu-èwu, ingkang sami nyambut damêl andhudhuk margi susukan, duk nalika susukan wau taksih dados garapan, mênggah gêrbanipun ulêsing pasitèn ing bangkaneya (imbang kidul kilèn)
nadyan taksih kathah ingkang sulak jêne, dalêmok-dalêmok ingkang ulêsipun ijêm mawi talênik-talênik pêthak, cacahipun sampun tanpa wilangan, inggih punika padhusunan ingkang katingal asring kinêpung ing wit kurma, asring mawi kasêlan titik seta mênthuring layar baita alit, ingkang hilir utawi mudhik wontên ing wangan toya tawa.
Salêbêtipun ngambah margi susukan, lampahipun baita botên kenging langkung saking 10 kilo mètêr ing dalêm sajam, dados lampahipun pun Wilis ing wêktu wau sami kalihan kareta lisah (motor) manawi langkung ing margi ingkang rêja, awit saking punika inggih botên kirang gamat panyawangipun para panumpak dhatêng punapa ingkang katingal ing dharatan sauruting susukan, manawi nuju nglangkungi panambangan, ingkang kathah tiyangipun sami wangsul ing baita tambangan, wontên ingkang anggreyot ambêkta barang dagangan, botên ngêmungakên sagêd sumêrêp cêtha kemawon, nanging asring sagêd mirêng caluluk utawi bêngokipun têtiyang wau. Manawi nuju nglangkungi griya-griya ingkang agêng, ngantos sagêd maspadakakên kukruwingan rêrêngganing kontên, candhela tuwin saka sakanipun.
Dumugi ing Tlaga Tikta, pun Wilis kenging nyêngkakakên lampahipun malih mêdal ing margi ingkang kasipat
paningalipun sagêd angsal bawera saking ngêblakipun papan, mila sarêng blêng pun Wilis lumêbêt, ing susukan malih, ing pangraos sumêblaking pandulu kados wontên supêkipun sawatawis, jalaran, lêrês panduking pandulu, taksih sagêd angsal tancêping langit, nanging bablasing paningal kêkêrêpên kêregonan ing gêgêring tanggul pasir, siti kêdhukaning susukan ingkang kaundhug-undhug sakiwa têngêning toya, utawi kadhingkala kapantog ing gagrumbulan wit saèmpêr kados camara, ingkang katanêm wontên ing sauruting tanggul, kangge ngistiyari sampun ngantos, manawi wontên prahara agêng, tanggul wau longsor utawi pasiripun mawut dhawah ing dhasaring susukan.
Tanggul pasir wau ingkang inggilipun wontên ingkang sagumuk agêng, wontên ingkang sagumuk alit, ing ngandhap prênah lumêbêtipun dhatêng toya, kabatur ing sela padhas tumpukan ingkang katata waradin mayat manginggil, botênipun makatên inggih katanêman sukêt, ingkang panjang tuwin wiyaring ronipun sairib kados alang-alang.
Dumugi ing Tlaga Tikta ingkang ôngka kalih, wancinipun sampun lingsir
diwangkara, beda kaendahanipun kalihan kala wingi, inggih botên kathah, namung kirang kumênyar sakêdhik, miwah kirang pêpak warni-warnining wawarnènipun, ewasamantên para panumpak kathah ingkang katingal sampun botên kapranan ing têtingalan wau, kajawi
saking garis bêlahaning jagad, saya kathah langkahipun saking wawangkitan kalih wêlas jam, rêpêt-rêpêting sontên inggih langkung dangu katimbang kalihan rêpêt-
ingkang miring ing tumanggalipun ugi prabeda kalihan manawi kasawang saking nuswantara, saking kintên kula inggih mêksa taksih sagêd mahanani papajar, ingkang kenging kangge maos sêrat, wiwit sasêraping surya dumugi watawis sajam, awit pajaripun ing pracima pancèn taksih nêlahi.
Dèrèng ngantos pêtêng, pun Wilis sampun masang ting sorot agêng wontên ing canthik ngajêng, mênggah agênging ting wau langkung sadêdêging tiyang, kacanipun suryakantha, urubipun saking daya èlèktris, mila sarêng sampun wiwit kasulêd, sangajênging baita ngantos satêlasing pandêlêng, prasasat [prasa...]
[...sat] angsal pajaring wulan purnama. Dilah èlèktris wau, ingkang gadhah kacariyos Matsaepei ingkang nguwaosi margi susukan, sadhengah baita ingkang langkung ing margi susukan, punika katamtokakên nyewa dilah ingkang kados makatên wau satunggal iji, kajawi punika salêbêtipun ngambah ing margi susukan kêdah mêndhêt damêlipun punggawa matsêapèi tiyang satunggal, ingkang kasêbut nama loods, inggih punika juru kumudhi ingkang sumêrêp lêbêt cêthèking margi, sauruting susukan, punapa malih sadhatêngipun ing Port Said, baita kêdah bayar arta minôngka prabeya ngambahipun susukan,
panyorotipun pirantos gambar gêsang dhatêng pêthaking kêkêlir motha mila inggih botên kirang ingkang sami ngudaraos manawi prasasat ningali têtingalan gambar gêsang, punapa ta: ingkang botên katingal binèbèr ing pangaksi, baita-baita kathah rupi-rupining wawarnènipun [wawarnèni...]
[...pun] ingkang alit kangge ngupados ulam, ngantos dumugi ingkang agêng, sami utawi ngungkuli agêngipun pun Wilis, kangge momot tiyang saha barang, utawi momot lisah petroliyum ingkang kalampahakên sarana layar, sarana lisah utawi asêp. Ingkang atiyang kalih, pipa satunggal, apipa tiga, tiyang kalih, utawi tiyang tiga tanpa pipa, kakathahên manawi kacariyosna, beda-bedaning wawarnènipun, sadaya wau sarèhning dalu, dados inggih pasang ting. Dene ingkang têmtu kapasangan ting, punika ing canthik ngajêng wingking tuwin ing tiyang ingkang inggil piyambak, aliya saking tigang panggenan wau, manawi baita agêng inggih pasang ting ing panggenan sanès-sanèsipun, sawênèh wontên ingkang sunaring ting-tingipun ngantos murup mubyar kados pêrlu kangge amajari papan ingkang badhe kangge andrawinan, ing dharatan satêngêning susukan kirang sontan-santuning sasawangan, kosokwangsulipun: sakiwa têngêning susukan molah-malihing sawangan sampun tanpa kèndêl, padhukuhan alit
rèntèng, tumuntên griya ingkang kangge wadhah pirantos nampèni kêdhukan siti saking [sa...]
[...king] baita kêruk, sae-saening sae tur damêl gumunipun tiyang ingkang dèrèng nate kekesahan dhatêng tanah ing atas angin, punika sêpur ingkang lumampah dalu turut gêgêring tanggul susukan. Mênggah ingkang nggumunakên, sanês wujuding sêpur, nanging
ngantos têtiyangipun ingkang wontên ing nglêbêt sagêd katingal cêtha. Lampahipun sêpur saking pangraos kula sakalangkung rikat, rêrèntènganing gêrbong-gêrbongipun sakalangkung panjang, katingalan saking baita, wujudipun mèmpêr angganing sawêr naga ingkang mlampahipun tumlorong botên ngambah ing bantala, dene pangêmpusing sirah, ingkang kapirêng lamat-lamat saya cêtha, kadi pangakakipun ingkang nandhakakên manawi lampahipun badhe damêl curna. Mirid cariyosipun Ki dhalang, rêrupèn ingkang kados makatên wau, nyimpanga bokmanawi botên kathah kalihan sara sangkalinipun Beganônda, ingkang kasêbut Naga Pasa, layak kumêlap pamanahipun wadya wanara, ingkang tinindhihan ing Sang Kapindra Sugriwa, sarêng sumêrêp lumêpasipun naga pasa saking tanganipun raja putra ing Ngalêngka.
mangke wanci têngah dalu pun Wilis sampun sagêd labuh jangkar ing ngajêngipun kitha Port Said, môngka salêbêtipun labuh ing ngriku mêndhêt arêng sela, ramening swantên tiyang badhe nglangkungi ingkang sampun-sampun, tamtu damêl kagètipun ingkang sami tilêm, mila mèh sadaya para panumpak dèrèng ngantos jam 10 sampun sami mapan tilêm, tilar wêling supados enggal kagugah, manawi malampahipun pun Wilis sampun cakêt kalihan kitha Port Said.
Jam 12 kèndêl sakêdhap, para panumpak ingkang sami nêdha kagugah, sampun sami dipun thothoki kontên kamar patilêmanipun, sadaya sami enggal-enggal anggènipun dandan, sarampungipun mangangge sadaya lajêng dhatêng ing panggungan, dumugi ing nginggil hawanipun asrêp, kawêwahan anginipun ngidit, angin ingkang ing wêktu siyang nyuda sumêngêbing bêntèr samangke ambêkta asrêp ingkang damêl mirandingmarinding. badan sakojur, kajawi punika lêmutipun kathah tur galak-galak, lampahipun pun Wilis rindhikipun sangêt, mila nadyan sampun cêlak kalihan kitha Port Said, sadèrèngipun mungêl jam 1 pun Wilis dèrèng sagêd kèndêl andhawahakên jangkaripun wontên ing swamipaning dharatan, pangongkangipun kitha Port Said dhatêng susukan.
Ngajêngakên dumugi Port Said. Kitha Port SaitSaid. punika
anggènipun nyikal bakali margi susukan wiwit acak kadhudhuk, samangke cacah jiwanipun sampun wontên 42.000 kalêbêt bôngsa Eropah 11.300 (ingkang kathah bôngsa Pranês) tambah taun kitha Port Said lêstantun taksih tansah mindhak raharja. Wiyaring susukan mêlaripun sangêt, dumugi wiwit watês kitha. Sakiwa têngêning margi baita kathah kapal-kapalipun ingkang sami labuh jangkar, kèndêl malang utawi mujur wontên sacêlaking dharatan. Pating glêbayaripun ting-ting baita kawimbuhan pating klêncaripun dilah-dilah ing dharatan, ingkang layanganipun katingal wontên salêbêting toya susukan, sorotipun ting mênara ingkang katingal kalampahakên mubêng, oboripun baita pulisi susukan, ingkang sumuluh abrit tansah alihan panggenan, sadaya damêl asrining pasawangan ing dalu wau.
Sawêg kemawon pun Wilis labuh jangkar, kajoganipun sampun lajêng kainggahan ing têtiyang ambarang mungsik, tanpa mawi sanjang punapa-punapa, têtiyang wau lajêng sami ngungêlakên gêndhing ingkang sagêd damêl berag bingaring manahipun ingkang sami mirêngakên, basa ingkang mardu mardawa piyambak ing satalatah buwana Eropah. Watawis sapaududan, dhoktêr ingkang kawajiban [ka...]
[...wajiban] mariksa têtiyang isining kapal ingkang sawêg dhatêng, sampun dhatêng wontên ing baita, kapapagakên salah satunggiling Opsir, sarampunging pamriksa, dhoktêr lajêng pratela, sintên ingkang sumêdya ningali kitha, sampun botên wontên pakèwêdipun, mirêng têmbung palilah ingkang makatên wau, mandhapipun panumpakpara panumpak. dhatêng baita alit, ingkang sami nyêgat ing pungkasaning andha baita, bêbasan brol-brolan, kajawi para panumpak ingkang ambêkta lare ingkang dèrèng kenging katilar, sadaya agêng alit, dalah para punggawa kapal ingkang nganggur botên kalêrês nyanggi padamêlan, sami sumêdya ningali kitha. Kèndêlipun pun Wilis bokmanawi namung sadasa mètêr têbihipun saking dharatan, mila inggih namung sakêdhap wontên ing baita alit, ingkang namung kadhayung tiyang satunggal, sampun lajêng dumugi ing Karêtêg Bukung, ingkang minôngka wot dhatêng ing dharatan. Bab tambanganing baita pranatanipun sae, sintên ingkang badhe dhatêng ing dharatan botên pêrlu mawi awis-awisan rumiyin kalihan ingkang nglampahakên baita, kenging lajêng numpak kemawon, mangke sadumuginipun ing dharatan kemawon kabayar wontên ing griya panambangan, 30 sèn ing dalêm salampahan, manawi siyang kacarios namung 15 sèn, wah bayaranipun taksih
kenging ngangge arta tanah Indiya. Dumugi ing dharatan papan sacêlakipun griya panambangan kapancak suji mubêng, manawi badhe lumêbêt dhatêng kitha kêdah mêdal wontên hèk ingkang kajagi ing punggawa pulisi, mawi mangangge jas calana pêthak, akêthu Turki abrit. Kontên hèk wau anjogipun ing radinan agêng, ingkang nugêl têngahing kitha, kiwa têngên kaapit-apit ing griya pêpanggungan. Sasampunipun nurut radinan wau, nglangkungi margi prapatan kalih, ing sisih kiwaning margi katingal pajar-pajar, toko satunggal kalih wontên ingkang bikak, ngadhang-ngadhang katumbasan sêsadeyanipun dêning ingkang sami mandhap ningali kitha, tataning griya-griya ing ngriku jèjèr-jèjèripun sampun pipit-pipitan, wah tundha-tundhane pêpanggunganipun naracak ngantos susun tiga, sakawan, gangsal, manawi ing ngriki sampun samantên têtêl riyêlipun tataning griya-griya, saiba benjing kados punapa ing tanah Eropah. Walandi sêsarêngan kula, ingkang kalairanipun wontên ing nagari Walandi sanjangipun dhatêng kula ingkang kula sumêrêpi punika prasasat sawêg icip-icip saking kawontênanipun ing tanah Eropah, amargi ing
Ingkang kula ambah saprikônca, punika kenging kawastanan pakampungan Walandi§ Ingkang kula sebut Walandi ing ngriki punika saking kajeng kula bo [boten] ngemungaken têtiyang ingkang asli saking nagari Walandi (Holland) kemawon, nanging sadaya bôngsa kulit pethak ingkang angsal saking tanah Eropah kajawi bôngsa Turki. awit griya-griya ing ngriku, manawi sanès toko utawi kantoripun bôngsa Walandi, inggih dipun griyani bôngsa Walandi. Pakampunganipun bôngsa Arab, ingkang manggènipun langkung têngah, kacariyos jithêk sangêt, amargi tiyang-tiyangipun sami kirang marsudinipun dhatêng rêsikaning gêgriya.
Sadaya para panumpaking Wilis, ingkang kajujug rumiyin piyambak tokonipun Simon, Ars (Simon Artz) ingkang awit panggenanipun adhakan, katingal langkung agêng katimbang kalihan sanès-sanèsipun, sarta pancèn sampun misuwur manawi barang sasadêyasnipun sae-sae. Para nyonya ingkang kathah sami tumbas wulu Suwari (Struisvogêlvêêrên). (kaprahipun ing tanah Jawi kawastanan plim, pluim = bulu-bulu) ulês pêthak utawi cêmêng, ingkang ulês ijêm, abrit, kêthèl, inggih wontên [wontê...]
[...n] nanging sarèhning punika ulês pulasan, dados kirang dipun rêmêni. Mênggah rêginipun wulu wau sadasa rupiyah minggah, kawandasa mandhap, dene wontênipun para nyonyah sami ngêpêng panumbasipun, sabab manawi sampun dumugi ing tanah Eropah, wulu-wulu kacariyos rêginipun tikêl. Para Walandi ingkang kathah tumbasanipun sigarèt, awit sigarêt Mêsir punika misuwur êcanipun, sarèhning ngriku tanahipun, dados rêginipun inggih mirah sangêt, sêsadeyanipun toko Simon Artz, pêpak sangêt sawarninipun ingkang kalêbêt panganggèn tiyang jalêr
kangge kêkesahan ing ngriku ugi wontên. Toko sanès-sanèsipun ingkang mênga, wontên watawis nênêm,
punika têgêsipun kopi, nanging kajawi wedhang kopi, ingkang kasade ing ngriku sawarnining minuman (cafe) inggih punika griya panggenan sade minuman. Dumugi ing ngriku sadaya lajêng sami linggih ing kursi ngadhêp kênap, kêkêpungan tiyang sakawan utawi wolu dados [dado...]
[...s] sagrombolan, sarèhning nadyan wanci dalu hawanipun botên asrêp, dados anggènipun linggihan inggih sami wontên ing ngèmpèr kemawon, ing ngriku pangêbyokipun tiyang Arab, Mêsir, Nubiyê sapanunggilanipun, ingkang sami sêsadeyan klithikan, ambarang sulap, utawi
anggènipun nawèkakên sadêyanipun punika mawi nyêla-nyêla, wah katingal kados mêksa makatên, mênggah barang sêsadeyanipun, tesbih, mêrjan, kêpêt, cal, kêrtu pos mawi gambar, kêkathahên manawi kula cacahna sadaya. Ingkang ambarang sulap, tiyang sêpuh tuwin lare umur watawis kalih wêlas taun, dene ingkang kasulap, arta, kolongan, tigan, kuthuk, satunggal kasulap dados kalih, tiga, sakawan. Ingkang ambarang jêmpalikan, dhatêng lajêng wiwit main, sabibaripun sami kalihan ingkang ambarang sulap, lajêng ngathungakên tanganipun nêdha arta, ngubêngi ingkang sami ningali sadaya. Punggawa pulisi sawatawis wontên ingkang klintêran sangajênging èmpèr kafe kala-kala nyêlak sakêdhap pêrlu anggusahi tiyang sêsadeyan ingkang katingal kêmêmpêngên anggènipun nêdha dipun tumbasi. Wontênipun sami wontên [wo...]
[...ntên] ing ngriku kintên kula sami anjagi, sampun ngantos wontên garêjêg, sêlêran utawi sêbrotan, amargi ingkang sami sêsadeyan sapununggilanipun wau, sajakipun kajawi butêng, puruna canggèh inggih mèmpêr. Sadaya punika rekanipun sami sagêd têmbung Walandi, inggih pating clêbung, nanging cêkap kangge mratelakakên punapa ingkang dipun kajêngakên. Bab anggènipun tawi, nikêlakên sadasa saking lêrêsing rêginipun barang, punika kados sampun kadamêl limrah, mila botên kirang ingkang kablundrung, ngawis sapindah sampun sagêd angsal ingkang dipun awis, ewasamantên manawi nitik kawujudaning barangipun, asring taksih kenging kawastanan angsal mirah ing ngatasipun tiyang manca ingkang tumbas.
Watawis kêndèl jam 3 kula saprikônca lajêng sami mangkat wangsul dhatêng ing masjid kathah ingkang sami rêraosan kapengin ningali sêmbahyang Subuh ing masjid, ingkang uparêngganipun kacariyos kalêbêt sae, urub kapêrlokna dipun tingali, nanging sarèhning sami kuwatos bilih sampun kaslêpêk ing wanci, dados sadaya narimah sami botên ningali. Dumugi ing kajoganipun punWilis, ing ngriku ingkang sami ambarang mungsik taksih sami ngungêlakkên tatabuhanipun, kapara samangke mawi tambah dipun dhangsahi tuwin dipun mênyanyèni nyonyah [nyo...]
[...nyah] alit. Tiyang sêsadeyan namung satunggal thil, bêbaunipun
sakuwunging ngawiyat nanging taksih saput siti, saking sakêdhik sarêng srêngenge sampun wiwit badhe trontong-trontong, sêsipatanipun sadaya ingkang katingal ing pangaksi, saking grêmêng lajêng saya têrang-têrang ngantos sagêd katingal cêtha. Baita asêp, layar, baita, lisah tembo mantun katingal namung gatra garêmêng kemawon, sadaya samangke kajawi katingal cêtha wujudipun, inggih katingal punapa ingkang dados momotanipun, ingkang botên sinimpên ing salêbêting lambung. Baita-baita wau ingkang kathah tumèmplèk ing dharatan susukan ing têmbing kananipun punWilis, manggènipun jèjèr-jèjèr ing têmbing keringipun pun Wilis, sauruting dharatan sapinggiring susukan, ingkang katingal malela griya-griya
kapêdhot-pêdhot ing lolongkangan, ingkang katingal nyalinguk malêbêt, sadaya punika radinan utawi dlanggung ingkang anjog dhatêng
têngah-têngahing kitha. Ramenipun margi susukan ing ngriku, tumrapipun sakula abjêmblêngakên kados pundi kula botênna agumun, tiyang srêngenge sawêg mingip-mingip, môngka wancinipun taksih jam 4 enjing têka baita alit-alit ingkang pating sliri lumampah nugêl margi susukan, mudhik utawi milir, samantên kathahipun, wah sadaya kêbak isi tiyang, kuli bêrah utawi bêbau, ingkang kintên kula sami badhe tapak nyambut damêl dhatêng gudhang-gudhang, ingkang pating janggêlêg thèrèk-thèrèk wontên sapinggiring susukan. Mênggah lampahipun baita alit-alit wau ingkang sarana kadhayung enggal lajêng kalancangan ingkang mawa layar, ingkang layar sakêdhap sampun kalancangan ingkang lisah, manawi wontên baita asêp, byur sadaya sami sumimpang rikatan. Pating salirining lampahipun wontên têngahing susukan katingal sumriwêt sangêt, dene ingkang katingal ing sawingkingipun, tiyang-tiyanging baita pating kalêncar, tuwin pipa-pipaning kapal adhêmpêg-ndhêmpêg, môngka sasadayasadaya. wau kasawang prasasat dhumawah ing kêlir biruning ngakasa ingkang tancêbipun taksih tinêpi ing thêthèrêkaning gudhang-gudhang sapinggiring susukan. Tumrapipun sakula, ingkang dèrèng nate sumêrêp raharjaning palayaran, ingkang makatên wau anggawokakên sangêt, gumuruh ing swantênipun tiyang, [ti...]
[...yang,] ingkang sami numpak baita tambangan, wontên ing dharatan sapinggiring susukan, miwah umyungipun tiyang, ingkang
cumêngklinging swantên tosan, utawi gumrojogipun arêng sela ingkang kaêsokakên ing têlihipun pun Wilis,
Jam 71/2 sawêg sagêd rampung pamêndhêtipun sangu arêng sela pun Wilis, baita arêng sela ingkang wangunipun kados sêmôngka sinigar mujur, sampun mire saking lambungipun pun Wilis tinarik ing baita kalih, kuli-kuli ingkang wontên ing baita arêng sèla wau, wontên watawis saking sèkêt, sami kados ingkang kula sumêrêpi nalika wontên ing pulo Perim, sadaya ing badanipun sakojur cêmêng saking lêbuning arêng sela, panganggenipun ugi namung awêr-awêr cawêd salomba, mawi kudhung sinjang sawatawis kangge nutupi rambutipun, sampun ngantos kenging ing lêbu.
Sarêng jam 8, samantên dintênipun Salasa kaping 8 Juli 1913, pun Wilis lajêng ambaung sapisan, kaping kalih lajêng ngancas dhatêng sawanganipun susukan, ingkang anjog ing Sagantên Têngah (Middellandsche zee) nalika sawêg mangkat, pun Wilis mawi kauntapakên lampahipun dening baita tembo kalih, isi
Wilhelmus, minôngka angsung pamuji basukining lampah, kathah para panumpak ingkang nilari arta dhatêng ingkang sami ngungêlakên mungsik wau, mênggah anggènipun nampèkakên artanipun, sarana kadhawahakên saking pêpanggunganipun pun Wilis kemawon, ingkang ngungêlakên mungsik anggènipun nampèni mawi payung motha, ingkang kaêgarakên kajungkêlakên wontên sanginggiling toya. Ing antawisipun baita tembo kêkalih wau, wontên tiyangipun kalih ngalangi enggak, ngadhang-ngadhang kauncalan arta. Sabên dipun uncali arta, sagêd nyaut sadèrèngipun arta dhumawah ing toya, dene manawi lêpat panyautipun, inggih lajêng dipun salulupi.
gudhang-gudhang, ingkang suwau damêl rupaking pandulu, samangke kantun katingal kados dolanan lare. Blakipun miring, kitha Port Said samangke katingal cêtha, pasisir ler tataning griya rintip, ing sawingkingipun katingal wontên pipa-pipaning pabrik ngumukus ngêdalakên pêga cêmêng, ing sangajêngipun wontên papanipun palumban, katôndha saking kawontênanipun griya tendha tuwin garobag papan tutupan (kangge panggenan cucul tuwin dandanipun ingkang sami adus ing sagantên) ingkang thèrèk-thèrèk ing sapinggiring pasisir. Sakilèning kitha salêbêting margi susukan, saking katêbihan saya ngeram-eramakên kathahing baita agêng alit ingkang katingal wontên ing ngriku. Calangaping susukan murih sampun ngantos walêd, tinampingan ing tanggul sela kalih ujur, kadamêl anyupit urang kados palabuhan iyasan ing Tanjung Priyuk, ing têngah-têngah lonjokipun dhatêng sagantên tanggul sela ingkang sisih kilèn, mawi kapasang rêca agêng sumèlèh ing bancik sela inggil, rêca punika gambaripun ingkang damêl ada andhudhuk margi susukan kanal Suès, tiyang
susukan tuwan dhê Lèsèp, [Lè...]
[...sèp,] mawi kabiyantu ing Insinyir bôngsa Walandi, nama Tuwan Konrad, inggih ingkang mangagêngi panggarapipun andhudhuk margi susukan wau ngantos sarampungipun, mawi bau tiyang Mêsir, tiyang Arab, maèwu-èwu. Mênggah agênging rêca, nadyan kasawang saking baita namung wontên sabonekah, nanging salugunipun
iyasanipun kalihan tanganipun têngên, tanganipun ingkang kiwa nyêpêng gulungan dalancang, rekanipun blaking rarantaman lampahipun margi susukan, ingkang kangge wêwaton pangêdhukipun.
Mêdal saking supit uranging calangap susukan, pun Wilis lajêng ngambah Sagantên Têngah (Middellandsche zee = Madya Bawana) lampahipun bablas mangalêr ngilèn gagancangan, kados ngaya-aya pados pêpulihipun
Kaos kaki Natal ya iku kaos kaki gedhé utawa kantong kain kang bentuké kaos kaki kang digantung bocah-bocah yèn malem Natal.[1] Bocah-bocah ngarep-arep Sinterklas bakal teka lan ngisi kaos kaki nganggo dolanan, buah, dhuwit, logam, utawa hadiah-hadiah liyane.[1] Kaos kaki Natal uga dadi salah siji hiasan Natal lan kerajinan tangan kang populér.[1] Kaos kaki Natal ukurané gedhé lan digawé kanthi werna-werni kang ramé saéngga ora kena dianggo dadi kaos kaki sedina-dinané.[1] Kaos kaki natal uga kerep ditulisi jeneng wong kang dadi kluargané, tujuwané supaya Sinterklas ora salah ndéléhaké hadiah.[1] Jaman dhisik, bocah-bocah nyénthélaké stoking utawa kaos kaki gedhé ing ndhuwur perapian supaya gampang didelok sinterklas kang mudhung saka crobong asap.[1] Ing omah-omah jaman saiki ora nduwé perapian, mulané kaos kaki natal diséléhaké ing endi wae.[1]
Ing carita-carita Natal, Sinterklas nyéléhaké hadiah natal kanggo bocah-boch ing njero kaos kaki Natal.[1] Miturut carita ing kabudayan barat, bocah kang kelakoané élék bakal mung nampa batu bara lan ora éntuk hadiah.[1]
Nalika abad 16, bocah-bocah ing Walanda nduwèni tradhisi nyéléhaké kelompen kang isiné dami ing ngarep prapian. Dami iki nduwèni gambaran dadi pakanan rusa kutub utawa keledai kang bisa nggawe kawigatén kréta sinterklas kang digérét karo rusa utawa kidang.[2] Ing cedhaké perapian, bocah-bocah uga nyiapaké kue utawa jajan kang Sinterklas.[2] Kue iki dadi tandha maturnuwun nalika bocah-bocah wis diwénéhi hadia sinterklas.[2] Sabanjuré kelompen diganti karo kaos kaki.[2]
^ a b c d e f g h i (en)
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 22 Oktober 2016.
Umar Patek (lair 1970)[1] is a member of Jemaah Islamiyah sing dadi buron ing Amérika Sarékat, Australia, lan Indonésia kanthi tuntutan térorisme. Ditawakaké bebungah sing gedhéné $1 yuta déning Program Bebungah kanggo kaadilan Rewards For Justice Program tumrap informasi sing bisa nyebabaké Umar Patek bisa dicekel.[2]
Patek didakwa gawé bahan peledhak sing dianggo ngebom Bali taun 2002, sing niwasaké 202 jiwa.[3]
Jakarta Globe, 30 March 2011Cithakan:Paramilitary-bio-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Umar_Patek&oldid=1100088"	Kategori:
punika tiga dewi ingkang ngatur katertibaning pagesangan [1]. Tiga dewi kasebut inggih punika putri saking Zeus lan Themis, lan sedhèrèk kuwalon saking Miorai [2].
Para Horai kasebut ing Iliad minangka ingkang njagi gerbang awan Zeus. Déné miturut Hesiodos, Zeus agarwa Themis lajeng wiyos Eunomia, Dike, lan Eirene dewi-dewi hukum ingkang njagi masarakat. Dewi-dewi kasebut dipunsembah mliginipun wonten ing Kutha Athena, Argos, lan Olimpia. Ugi wonten ing Himne Homeros punika Thallo, Auxo, lan Karpo dewi-dewi musim ingkang "merepresentasikan" mangsa semi, mangsa panas, lan mangsa gugur. Ketiganipun dipunsembah wonten ing padésan mliginipun ing kalangan para petani ing sadaya Yunani.
Wonten ing kelompok Horai kapisan (inggih punika Eunomia, Dike lan Eirene ) Dike punika dewi keadilan lan moral. Dike punika kagunga kuwaos awit keadilan manungsa déné ibunipun ( Themis ) kagungan kuwaos awit keadilanipun para dewa. Dike wiyos minangka manungsa lan Zeus mapanaken Dike wonten ing bumi kangge njagi umat manungsa supados tetep adil. Dike kanthi cepet rumaos bilih perangan punika mustahil lan pungkasan dipunmapanaken déning Zeus wonten ing Gunung Olimpus. Eunomia punika dewi hukum lan perundang-undangan. Eirene utawi Irene punika dewi kedamaian lan kekayaan ugi kagambaraken wonten ing seni kuno minangka priyantun estri enem ingkang ayu mbeta kornukopia tongkat kerajaan lan obor utawi rhiton.
Wonten ing Erga Kai Hemerai karyanipun Hesiodos, para Horai sesarengan kalihan para Kharis ugi para Feitho paring mahkota Pandora kalihan karangan sekar. Ugi Afrodit ingkang kapisan medal saking segara, dipundandani lan dipunparingi busana ingkang dipunclup kalihan sekar ing mangsa semi déning para Horai.
Ing kelompok angka kalih inggih punika Thallo, Auxo, lan Karpo dipunaturaken asalipun saking Afrodit lan kalebet lambang saking pagesangan lan tuwuhan. Thallo (
kanthi harfiah punika ateges tiyang ingkang mbeta sekar-sekaran) utawi Thalatte punika dewi mangsa semi, tunas lan sekar-sekaran. Kejawi punika ugi palindung para pemuda. Auxo ( (
punika ateges penambah'), sesarengan kaliha Hegegome dipunpuja ing Athena minangka para Kharis. Karpo (
Carpho, utawi Xaarpo punika ing paring dedhararan. Ugi dados pelayanipun Persefone, Afrodit, lan Hera. Kejawi punika ugi asring
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 23 Oktober 2016.
KangXi: ms. 382, aksara 10
Dae Jaweon: ms. 711, aksara 5
Hanyu Da Zidian: jilid 4, ms. 2288, aksara 12
Wayang : Semar mbangun kayangan - Ki Hadi SugitoWayang : Ontorejo Mbalelo - Ki Hadi
Lambang dina pasaran Jawa, saka buku History of the Indian Archipelago déning John Crawfurd (1820).
Pasaran utawa ing kalèndher Jawa disebut Pancawara, iku pétungan wektu sing suwéné limang dina. Jroning sistem pananggalan Jawa lan Bali, ana rong jinis siklus wektu: siklus minggon lan siklus pasaran. Jroning siklus minggon, seminggu dipérang dadi pitung dina, kayadéné
sepasar dumadi saka limang dina pasaran ya iku: Pahing/Jenar – Pon/Palguna – Wagé/Cemengan – Kliwon/kasih – Legi1/umanis2.
Miturut kalèndher Jawa,saben dina lan tanggal ing sistem kalèndher Masèhi tansah nduwèni rong werna jeneng dina. Contoné:
Kliwon, Jemuwah - Legi, Setu - Pahing, Ngaat - Pon, Senèn - Wagé, Selasa - Kliwon, lan sakbanjuré. Kombinasi rong jinis dina iki nganti saiki isih dianggo jroning panerbitan tanggalan utawa surat khabar abasa Jawa, kaya koran Kedaulatan Rakyat yang terbit ing kutha Yogyakarta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pasaran&oldid=1000055"	Kategori: Petungan WektuDinaKalèndher Jawa	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 4 Maret 2016.
alit punika kaparingan asma “ Pustaka Bangun “, dipunanggit dinten Rebo Legi 25 Robingulakhir 1387 H utawi 02 Agustus 1967 dening Kyai Sayyid R.
wonten ing serambi Masjid Bulus Purworejo, dinten Kemis Paing jam 11.30 WIB, tanggal 2 Jumadilakhir 1387 H utawi 7 September 1967, wonten sakngajengipun pos darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kirang langkung 300 tiyang.
Sega pecel iku masakan saka Jawa arupa sega kanthi lawuh pecel.[1] Janganan sing dianggo biasané dumadi saka kangkung utawa bayem, kacang lanjaran, godhong téla, godhong katès, lan ing Jawa Tengah lan Jawa Wétan kadhangkala ditambahi kembang turi lan wiji lamtara (mlandhing). Sega pecel biasa ditambahi lawuh tèmpé gorèng utawa krupuk. Sing misuwur lan umum ditemoni iku sega pecel versi Pecel Madhiun, nanging akèh uga versi liyané sing sumebar ing tlatah Indonésia kayata ing Blora, Kudus, Banyumas, Tegal, Tulungagung, Kedhiri lsp.
Ing kutha Semarang, ya iku ing saubengé Simpang Lima, ana bakul sega pecel 'mBok Sadhor' sing dodolané mung ing wayah soré. Sega pecelé ditambahi pilihan lawuh antara liya kéyong (escargot), martabak, lan lawuh sing umum liyané kaya tèmpé gorèng utawa krupuk. Ing tlatah Ngayogyakarta panganan sega pecel iki misuwur kanthi
oldid=1118292"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaMasakan JawaSegaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 31 Januari 2017.
mewedar ilmu2,,hehhee…sayang ga boleh difoto ataupun dicopi….monggo2,,dipun tenggo ilmunipun,mugiya wadhah kula iongkang alit saget njangkepi….dospundhi pawartosanipun panjenengan?sakderengipun kula ngaturaken matur nuwun sangeet….
tipis kang….sakderengipun kula ugi sakrencang ngaturaken matur sembah nuwun kang……mugi saking amal panjenengan pikanthuk kawilujengan kanthi manggih rahayu kalis ing sambekala kang….ngapunten menawi wonten lepatipun kula nyuwun agunging sih samodra pangaksami….nuwun,,
@salam takdzim dumateng mbah kyai andra,monggo nek ajenge istirahat,matur suwon mbah wejanganipun,,,
jatiraga : tambah lagiii…nuwun…. warungipun nembe tutup njih?
wae nopo ndra? golek neng malioboro kono 😀
@ mas agung : heheheh wah kalo sakit mas itu mungkin gusinya infeksi mas….bisa di konsultasikan ke dokter gigi, pasti nanti sembuh..
@ mas risang : mas ngapunten ingkang katah kulo haturaken ten panjenengan, kulo mboten wonten niat nopo-nopo, namung kulo nyampek aken pengalaman kulo sing nate kulo lakoni, mbok bilih
Kasangga ibu pertiwi, Tangki dewe, urip dewe aning jagad,
Mustika lananging, jaya, Hem, aku si Pancasona,
kemawon,supados boten ganggu ingkang liyaan….ngapunteen ngapunteen…..
Silih asah asih asuh monggo di lanjut..
Wayang Wong Parwa yang biasa disebut Parwa yakni dramatari wayang wong
untaun. Wawu ôngka 1833, taun Hijrah 1321.
Salêbêtipun wulan Rabingulakir taun Wawu punika wontên tiga,
1. Dintên Rêbo Pon tanggal kaping 5 wuku Julungpujut, dewa Yama, mawulu, dadi, lampahing rêmbulan, bumi kapêtak, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
2. Dintên Jumungah Paing tanggal kaping 14 wuku Pahang, dewa Lodra, wurukung, dadi, lampahing srêngenge, tunggaksêmi, turunipun sagawon ajag, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge nikahan, saha yêyasan sabarang. Sangatipun wiwit jam 10.49
rakamipun dhawah macan katawang, saenipun kangge yasa regol, pandhapa, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut. Yusup rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Rabingulakir wau mênawi kangge ngêdêgakên griya: sae, watakipun tulus wilujêng: mênawi kangge alih-alihan griya, watakipun [wataki...]
[...pun] rahayu wilujêng, nanging pangalihipun botên kenging mangilèn.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi, watakipun sakitên saha asring manggih pangucap awon.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ingkang tanggal kaping 5 wau kawastanan:
wit-witan, damêl sumur sarta ngadêgakên griya.
(Sambêtipun ôngka II kaca 43, taun IV)
Peranganipun balung cumplung punika kados ta: balung bathuk, balung warana (aling-aling) kalih iji, thothok, pilingan kalih iji, paju, tuwin balung saringan. Balung bathuk punika ingkang saperangan malêbêt, makatên ugi balung thothok saha balung pilingan. Balung paju manggèn ing horisontalipun balung tigang warni wau. Balung saringan manggèn ing godhaganipun balung bathuk ingkang horisontal wau. Peranganipun balung rai ingkang sagêd ebah namung satunggal, inggih punika balung wang ngandhap. [ngandha...]
[...p.] Peranganipun kados ta: wang nginggil kalih iji, wang ngandhap, balung pipi kalih iji. Balung wang ngandhap nginggil punika panggenan tancêbipun untu, saha ingkang ngandhap athik-athikan kalihan balung pilingan.
Lêdhoking maripat wontên ing saantawisipun balung bathuk, pipi, wang nginggil, paju, saringan, saha balung luh.
Bolonganipun irung ing jawi wontên ing saantawisipun balung wang nginggil kêkalih, saha balung irung. Bolongan irung kiwa têngên, pilah dening daging ingkang sawarni balung. Sangandhaping bolongan lêdhoking irung, wontên bolongan lêdhoking cangkêm. Balung luh panggenanipun ing pucukipun lêdhoking maripat ingkang lêbêt.
1. Balung gêgêr kalihan balung sakrum sacrum balung gêgêr punika pakêmpalanipun balung 24 iji, ingkang trapipun sungsun-sungsun (ros-rosan) satunggal-tunggalipun ros wujudipun ingkang ngajêng wiyar saha waradin, ingkang wingking pêpitu, ingkang satunggal agêng nama prosèsus sêpinosus processus-spinosus saha ngênêr ing wingking, ingkang kalih ngiwa nêngên nama prosèsus tronursus processus tronursus dene ingkang sakawan dados panyambung satunggaling ros ing
ros sanèsipun, nama prosèsus oblikuwi processus obliqui satunggal-tunggalipun ros têngah bolong, saha bilih kasungsun, bolongan wau andadosakên urung-urung nama, kanalis sungsum. Urung-urung wau ingkang nginggil, wontên ing sangandhapipun bolongan agêng ing cumplung. Kajawi saking punika wontên malih bolonganipun, ing nginggil saha ngandhap, inggih punika margi otot pangraos, sarta malih wontên lêdhokanipun wangun satêngah bundêran.
Balung gêgêr punika kaperang dados tiga, inggih punika ros gulu 7 iji, ros gêgêr 12 iji, saha ros bangkekan 5 iji. Ros gulu ingkang nginggil piyambak nama atlas atlas peranganipun ingkang ngajêng ciyut sangêt, prosèsus oblikuwi ingkang nginggil botên wontên, ananging wontên lêdhokanipun 2 inggih punika ingkang dipun anjêngianjingi. pêntholipun balung cumplung, ingkang wontên sakiwatêngênipun bolongan agêng kasêbut ing nginggil, ros gulu ingkang ôngka 2 saking nginggil nama epistropeyus epistropheus nginggil wontên unton-untonipun agêng satunggal, manjing ing bolonganipun atlas. Awit saking unton-unton wau sirahing tiyang sagêd mubêng ngiwa nêngên, saha awit saking lêdhokan kêkalih ingkang dipun [di...]
[...pun] anjingi pêntholing cumplung wau sirah sagêd ebah mangajêng saha dhatêng wingking (manthuk-manthuk).
Balung sakrum sacrum punika wontên sangandhapipun balung gêgêr, inggih punika pamanjangipun balung gêgêr, saha têmênipun kadadosan saking 5 ros ingkang sampun dados satunggal, ing lêbêt bolong, inggih punika lêlajênganipun kanalis sungsum. Peranganipun ingkang ngajêng katingal agaris- garis, inggih punika watês satunggal-tunggalipun perangan, ingkang wingking ugi katingal bolong-bolonganipun saha tilas prosèsus sêpinosus, tuwin prosèsus oblikuwi. Balung sakrum wau dipun anjingi balung pok pupu. Sangandhapipun balung sakrum, wontên malih balung satunggal, ingkang wontên rosipun 4 utawi 5 nama balung Coccigis (balung buntut).
2. Balung dhadha, inggih punika balung iga saha balung sêtèrnum (Sternum) balung iga punika-punikapunika.
panjang, waradin, saha malêngkung, wingking sambêtan kalihan balung gêgêr, ngajêng wontên ingkang sambêtan kalihan balung sêngtèrnum,sêtèrnum. wontên ingkang botên, pucukipun (ingkang ngajêng) balung nèm, cacahipun sadaya 12 pasang, ingkang 7 pasang ingkang ngajêng sambêtan kalihan balung sêtèrnum, dipun wastani balung iga
têmên, ngandhapipun wontên tigang pasang ingkang sambêtan kalihan pucukinpucuking. balung iga têmên ingkang ôngka 7 saking nginggil, ingkang 2 pasang ingkang ngajêng botên têpang kalihan balung sanès-sanèsipun.
Balung sêtèrnum punika ingkang nginggil wiyar, têngah panjang saha kirang wiyar tinimbang ingkang nginggil, ngandhap lancip, godhagan antawisipun iga kalihan balung sêtèrnum nama: torak thorax.
3. Balung pok pupu (balung koksarum Coxarum).
Balung pok pupu 2 iji punika santosa sangêt, ingkang wingking manjing ing balung sakrum, ngajêng gathuk sami balung pok pupu. Peranganipun ingkang nginggil saha wingking wiyar sarta waradin, nama balung iliyum (ilium) ingkang ngajêng nginggil nama balung pubis (pubis) kalih iji, ingkang ngandhap nama balung is-ii (ischii) saantawisipun balung pubis kalihan balung is-ii bolong, nama bolongan opal (ovaal) sacêlakipun balung pubis, lêdhok agêng inggih punika panggenan anjingipun balung pupu. Kêmpalipun balung koksarum kalihan balung sakrum, dipun wastani pèlpis (pelvis).
Anggota ingkang nginggil, satunggal-tunggalipun kadadosan saking balung 32 iji, inggih punika balung selangke
balung dariji 14 ros), jêmpol 2 ros, sanèsipun nigang ros, sleutelbeen punika malêngkung warninipun mèh kados aksara S pucukipun ingkang satunggal têpang kalihan balung sêtèrnum, satunggalipun têpang kalihan balung walikat, balung humêri nginggil manjing ing balung walikat, ingkang ngandhap manjing ing balung ulnah saha radhiyus.
Anggota ingkang ngandhap satunggal-tunggalipun kadadosan saking balung 30 iji, inggih punika balung pupu, dhêngkul, garês kalih iji, pok suku (tunggak) 7 iji (ingkang satunggal agêng, inggih punika ingkang lugu nama tungkak), tapak suku (talapakan) 5 iji, balung dariji suku 14 iji.
Amung dumugi samantên sasêrêpan kula bab punika, amila sintên ingkang kaparêng amêwah utawi angewahi ing lêrêsipun, sadèrèngipun kula matur sèwu nuwun.
Abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta.
(Candhakipun Sasadara ôngka XII kaca 528, taun III)
Mênawi wontên lumah mojok 7 ingkang wangunipun kados gambar ôngka 17 punika pamerangipun botên nyêkapi mênawi namung sarana dhiagonal satunggil, kêdah kalih, tiga singgêtanipun (AD) mila lumah mojok 7 wau kêdah kaperang dados kalih rumiyin mawi garis dhiagonal AD lajêng andamêl dhiagonal kalih ingkang panjang piyambak, satunggil dhiagonal BD kangge merang lumah mojok sakawan ABCD. Kalih: dhiagonal GD kangge merang lumah mojok gangsal ADEFG. Saking A saha C katarik garis sipat gantung dhumawah ing
dhatêng DG kados dhapuripun gambar punika. Sapunika lumah mojok pitu wau sampun kaperang dados 9 perangan. Ingkang katêngêran ing ôngka VIII wangunipun trapesium, sanèsipun wangun lumah mojok tiga sikon, [siko...]
[...n,] mênawi sampun sumêrêp panjangipun satunggil-satunggiling garis ingkang pêrlu, lajêng kenging kaetang jêmbaripun miturut wêwatonipun lumah mojok tiga utawi trapesium, wiwit ôngka I, II, sapiturutipun dumugi IX kapanggihipun sadaya kagunggung, dados kapanggih jêmbaripun lumah mojok pitu wau.
Murih enggaling pangetang ôngka I kalihan II kenging kaetang sapisan kemawon, awit I kalihan II punika kalêmpakipun dhapur lumah mojok tiga têmpak, dhasaripun BD, inggilipun: garis sipat gantung saking C dhatêng garis BD punika.
Makatên ugi III kalihan IV, V kalihan VI, inggih sami kenging kadadosakên satunggil kemawon.
Ing ngajêng sampun kula pratelakakên mênggah rekanipun ngupadosi jêmbaripun lumah warni-warni, kados sampun nyêkapi kangge kabêtahanipun ngèlmi ukur sawatawis. Mila ing mangke badhe kula cariyosakên pirantosipun, ingkang pikantukipun sarana gampil, kados ing ngandhap punika.
Anjir makatên kajêng gilig saha lêmpêng, panjangipun
± 6 kaki, agêngipun salêngên, wontên ingkang dipun cèt balusan, wontên ingkang kaponthang-ponthang pêthak kalihan abrit, sawênèh pucukipun dipun blèwèhi, kangge sêmpetanipun dalancang utawi sanèsipun, murih cêtha katingalipun saking katêbihan, sampun ngantos jumbuh kalihan wit-witan, anjir makatên ingkang ngandhap lancip mawi tunjung tosan, supados gampil manawi katancêbakên.
Mênawi botên wontên anjir ingkang makatên, sadaya kajêng utawi dêling ingkang lêmpêng kenging kangge anjir. Mênggah ingkang makatên punika kadamêl nêngêri panggenan ing pasitèn ingkang badhe kaukur.
Rante ukuran punika kalimrahanipun ingkang kadamêl kawat kuningan utawi kawat tosan, agêngipun sagagang sêdhah ragi agêng sakêdhik, panjangipun 10M utawi 20M, rante wau mawi cêklekan ingkang panjangipun nyatêngah M sami kagandhèng mawi alèn-alèn, namung cêklekan ingkang dumunung ing bongkot tuwin pucuking rante punika panjangipun kirang saking satêngah M awit bongkot pucukipun rante mawi gêlangan agêng kangge cêpêngan. Cêklekan ing bongkot utawi ing pucukipun rante punika [pu...]
[...nika] jangkêpipun ½M kêdah punjul gêlanganipun, gathukipun gêlangan kalihan cêklekan wau mawi uliran ingkang sagêd mungkrêd utawi modod, murih gampil anggènipun ngewahi manawi lêpat panjangipun rante.
Supados enggal anggèning ningali peranganipun, ing watêsipun sabên 5M sambêtanipun mawi alèn-alèn dêmbagi.
Sarèhning cêklekanipun rante panjangipun satêngah M dados rante punika botên kenging kangge ngukur ingkang panjangipun kirang saking ½M mênawi kirang saking samantên, kêdah kaukur mawi elon (mètêran) ingkang wontên peranganipun alit-alit.
Wontên malih rante ukuran ingkang cêklekanipun namung nyakaki, panjangipun 60 kaki (5 cêngkal), sabên 12 kaki (cêngkal) alèn- alènipun inggih kadamêl sanès, supados gampil anggènipun nupiksa.
Mênawi botên wontên rante ukuran, kenging damêl lintunipun, kados ta: kajêng tipis utawi dêling sigaran ingkang lêmpêng, panjangipun kadamêl sacêngkal, wontên ingkang badhenipun pênjatos kawangun kados rante.
Têrkadhang wontên ingkang damêl ukuran saking tampar duk, panjangipun kadamêl 50 utawi 100 cêngkal, sabên [sabê...]
[...n] sacêngkal winatêsan ing bundhêlan, tamtu kemawon ngukur mawi pirantos makatên wau sagêd gèsèh, nanging têka inggih lumayan kangge tambêl bêtah.
Mênggah kanggenipun rante ukuran punika kadadêl kadamêl. angukur têbihipun sipatan ing pasitèn.
Mênawi ngukur mawi rante kalimrahanipun mawi sujèn, ingkang kadamêl ugi kawat, wangunipun lancip, bongkotipun dipun blêngkukakên têpang kangge cêpêngan. Mênawi botên wontên sujèn ingkang makatên, kenging ngangge sujèn dêling utawi sanèsipun, anggêr lancip, supados gampil kaêncêpakên ing siti.
Mênggah kanggenipun sujèn punika kadamêl nêngêri wêkasanipun rante sabên kadhawahakên, ngiras kangge ngetangi, anggènipun ngukur sampun pikantuk pintên dhawahan, supados botên kaledhon. Mila sujèn wau inggih kêdah kapêsthia kathahipun, limrahipun 10 iji, upami ngukur mawi rante ukuran ingkang panjangipun 5 cêngkal, mênawi sujènipun 10 sampun têlas katancêbakên ing wêkasanipun sabên dhawahing rante, dados rante ukuran sampun kangge ngukur angsal 10 dhawahan, têbihipun ingkang kaukur inggih sampun angsal 5 cêngkal X 10
Candhakipun Sasadara ôngka II kaca 74, taksih sambêting cariyosipun Abimanyu.
Ing antawis dintên kauningan ing Prabu Anom yèn ingkang garwa wontên ing pajagalan pinupu kaambil suta dhatêng Kae Jagalwalakas, lajêng têdhak dhatêng pajagalan andhawuhakên sawadosing karsa, Kae Jagalwalakas matur sumôngga ing karsa. Kacariyos Sang Prabu Anom rintên dalu kêrêp wontên ing pajagalan andadosakên sangsaya rêrêngatan kalihan ingkang garwa Dèwi Utari, Prabu Matswapati langkung sungkawa dening ginubêl ingkang putra nyuwunyuwun.
punggawa ditya ing Midhangprapa dinuta ing ratunipun angaturakên [anga...]
sêrat dhatêng Prabu Matswapati anglamar putrinipun ingkang nama Dèwi Utari, badhe kadhaupakên kalihan rayi Radèn Andewara, tanya-tinanya dados prang ditya pêjah sadaya, sasesaning pêjah matur dhatêng ratunipun langkung krodha lajêng bidhal anglurug dhatêng Wiratha kêbut sawadyanipun sadaya. Sang Prabu Anom sangsaya kalantur-lantur anggèning rêrêngatan kalihan ingkang garwa kasêngsêm wontên ing pajagalan kemawon, Dèwi Utari anggung anggubêl ing rama nata nyuwun pinêgatna kalihan ingkang garwa, ingkang rama kewran ing panggalih anggung angimur murwèng pangrapu basa amrih sandening karsa, nanging sang rêtna adrênging karsa
dhatêng putra têtiga kinèn mundhut sutaning Kae Jagalwalakas ingkang nama Rara Têmon badhe
kagegeran kathah pêjah, Prabu Anom kalihan rajaputra têtiga mangsah pêpulih kadhèrèkakên para punggawa, ditya kasor asasaran, Radèn Jaka Andewara kalihan ingkang rayi Radèn Jaka Amijaya mangsah pêpulih pinêthukakên Sang Arjuna jinêmparing babar dados Dèwi Wara Sumbadra kalihan Dèwi Wara Srikandhi, Prabu Yudakala Krêsna mangsah pêpulih ngamuk punggung sura tan taha, pinapagakên Sang Arjuna jinêmparing babar dados Sri Bathara Krêsna, wadya raksasa sami sirna dening Arya Sena tumpês tapis tanpa sesa. Para Pandhawa lajêng sowan ingkang eyang Prabu Matswapati angirid ingkang raka Sri Batha Bathara. Krêsna, angaturakên solah tingkahing prang miwiti mêkasi, ingkang eyang langkung ngungun lajêng nambrama dhatêng ingkang wayah Sri Bathara Krêsna, aturipun dahat kalingga murda, lajêng [la...]
ngaturakên gancaring lêlampahanipun miwiti mêkasi, sadaya ingkang miyarsa sami sangêt ing pangungunipun, wêkasan sami suka sukur ing dewa dene sami taksih basuki. Kunarpaning Dèwi Siti Sundari kaaturakên ingkang rama Sri Bathara Krêsna lajêng kausadan sêkar Wijayamulya, sanalika purna jati mulya kados ing wau-waunipun, sadaya langkung suka, Prabu Matswapati mundhut pangapuntên dhatêng ingkang wayah Sri Bathara Krêsna
lêlampahanipun miwiti mêkasi, Dèwi Utari anampèni kalihan suka pirêna rêsêp mulat ing suwarnanipun Dèwi Siti Sundari, sang rêtna sakalihan atut runtut anggèning kêkadang kados sadhèrèk tunggil rama ibu, putri Dwarawati lêstantun dados sêpuh, putri Wiratha dados anèm, andadosakên sukaning garwa kalihan para sêpuh. Ing antawis dintên Sri Bathara Krêsna nyuwun pamit kondur dhatêng Dwarawati sampun kalilan, para Pandhawa kadhawuhan kondur dhatêng Ngamarta nanging enggal-enggal kadhawuhan tuwi ingkang putra Sang Prabu Anom
matur sandika bidhal sêsarêngan kalihan ingkang raka Sri Bathara Krêsna.
(Sambêtipun ôngka II kaca 49, taun IV)
Wontên jêjaka umur 27 taun, sampun pintên-pintên taun gadhah sakit gêgêr, ngangtosngantos. bêngkuk ula- ulanipun, amargi dhadhanipun ingkang sisih têngên lêgok, lêgoking dhadha wau anarik dhatêng ula-ula satêmah dados bêngkuk punika, jêjaka lajêng anglampahi adus rêndhêman murad sadintên kaping sakawan, sarêng angsal 6 wulan bêngkuking ula-ulanipun sagêd pulih malih, dhadhanipun ingkang lêgok sagêd pulih ugi, ananging bokongipun lajêng abuh amendhol-mendhol, awit saking agênging abuhipun pun jêjaka ngantos mèh botên sagêd lumampah, sarta gadhah sumêlang bilih kaêlut ing sakit sanès, samantên ugi anggènipun adus rêndhêman murad taksih dipun lajêngakên, sarêng angsal 3 wulan malih abuhipun lajêng sirna, sêsakitipun ugi lajêng saras.
Bab 28. Sakit ampêdhu (njali) berlatoe tuwin sêriawan usus?
Wontên nyonyah sampun lami anggènipun nandhang sakit ampêdhunipun, sarta lampahing kêmahipun kirang sae, lami-lami lajêng tuwuh sêsakitipun malih wontên salêbêting usus, saking sangêting sakitipun wau nyonyah ngantos botên sagêd tilêm, jalaran salêbêting usus wontên barang ingkang marongkol atos kados sela, saking pangraosipun agênging barang ingkang mrongkol salêbêting ususipun punika mèh sabithi, mila andadosakên sabab bilih ambêbucal botên sagêd lêga. Nyonyah wau lajêng dipun kèn jêjampi adus rêndhêman padharan sadintên kamingkaping. 2 dumugi kaping 5, punapa malih dipun kèn adus tangas badanipun sakojur, ing dalêm pêndhak dintên sapisan utawi kaping kalih. Dipun lampahi angsal pêndhak dintên, sakitipun sampun wontên antawisipun sakeca, dene sarêng angsal sawulan, sêsakitipun ingkang mrongkol salêbêting usus sagêd ajur, sarta mêdal katut ing uyuh tuwin sêsukêr, wêkasan sarêng jangkêp kalih têngah wulan sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 29. Sakit paru-paru, suku kêraos asrêp, sakit padharan, sakit limpa tuwin sakit gulu.
Tuwan H. umur 27 taun, sampun lami anggènipun sakit warni-warni kados ingkang kasêbut ing nginggil, sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan kaminipunlaminipun. 14 dintên, sarta lajêng adus rêndhêman murad 8 dintên, ing dalêm sadintên kaping 2 utawi kaping 3 sarêng anggènipun adus rêndhêman murad, angsal 15 dintên, sadaya sêsakitipun lajêng sagêd saras babarpisan.
Tuwan A.H. gadhah sakit korèngên tuwin gudhigên sukunipun kalih pisan. Awit saking punika ngantos andadosakên êmpuking balungipun suku kêkalih wau, satêmah Tuwan A.H. botên sagêd lumampah, dene sadangunipun Tuwan A.H. sakit punika, sampun pintên-pintên usada ingkang dipun jampèkakên, nanging botên wontên ingkang tumama, sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan, salêbêtipun kalih dintên sampun sagêd lumampah, sarêng angsal 3 wulan, korangkorèng. tuwin gudhigipun sampun ical sadaya, punapa malih sagêd pulih kêkiyataning badanipun, sarta lajêng botên gadhah sakit balung salaminipun.
Wontên rare èstri umur 4 taun, gadhah sakit padharan, dipun jampèni sakathahing jampi sampun madal kemawon, rare wau lajêng dipun suwunakên tulung Tuwan Kihnê, sasampunipun dipun priksa sêsakitipun, lajêng dipun dhawuhi ngêdusi rêndhêman padharan, sadintên kaping 2 utawi kaping 4 sarta dipun dhawuhi adus soroting srêngenge, punapa malih sabên-sabên dikakakên amlampah- mlampah wontên ing latar, supados sagêda angsal hawa ingkang sae. Dhawuhipun Tuwan Kihnê wau lajêng dipun èstokakên, angsal 3 wulan, sakiting rare wau sampun saras babarpisan.
Wontên tukang batu umur 42 taun, sampun lami sakit balunging sukunipun ingkang kiwa, punapa malih sukunipun wau lajêng mêdal gudhig tuwin korèngipun, ngantos rêkaos kadamêl lumampah. Sarêng nglampahi adus rêndhêman padharan kaping 3 sadintên, sarta adus tangas 8 dintên kaping 2 botên antawis lami gudhig tuwin torèngipunkorèngipun.
sagêd garing sarta lajêng ngathèk,nglèthèk. punapa malih sakitipun balung ugi kathah [ka...]
[...thah] sakecanipun. Sarêng angsal sawulan sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 33. Sakit ros-rosaning suku utawi lumpuh.
Wontên rare jalêr 12 taun, sakit ros-rosaning pupunipun ingkang têngên, ngantos andadosakên lumpuhipun, dene bilih lumampah kêdah mawi katuwak ing têkên, mênggah ingkang dados jalaraning sêsakitipun punika, botên sanès namung saking asrêp ingkang sampun malêbêt dhatêng ing pèhipun (impês wadhah uyuh) awit rare wau asring botên sagêd nguyuh, dene bilih nguyuh kêraos sakit, sarta wêdalipun namung sakêdhik, sarêng rare wau anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, tuwin nyirik têtêdhan ingkang pancèn botên nêdha, ing dalêm 14 dintên rare sampun sagêd lumampah tanpa têkên, dene sarêng angsal 23 dintên, sakiting sukunipun sampun sirna, wusana sarêng angsal 6 wulan, sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
(Sambêtipun ôngka II kaca 60 taun IV)
Sarêng awit ing taun 421 dumugi 480 taun [tau...]
[...n] pangetangipun sami kalihan kala awit ing taun 1 dumugi 60 taun ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, saptawaranipun wangsul kaetang saking Rêbo, pôncawaranipun kaetang saking Paing, kados makatên ing salajêngipun sabên 420 taun, bêbukanipun purwaning taun ingkang badhe tumapak wangsul malih, pangetanging saptawara saking Rêbo, pangetanging pôncawara saking Paing, kaetang dumuginipun ing taun Subakarti, utawi ing taun Prayana angkaning warsa punika 1730 ingkang dados bêbuka purwaning taun, saptawaranipun angetang saking Rêbo, pôncawaranipun angetang saking Paing.
Wondèntên sêrêping pangetangipun makatên, ing taun Subakarti utawi ing taun Prayana ôngka 1730 punika kabucal 1680, dados kantun 50 anuju ing taun Subakarti, utawi ing taun Prayana punika dhawahing bêbuka purwaning taun, saptawaranipun kaetang saking Rêbo, pôncawaranipun kaetang saking Paing, ing salajêngipun ngantos dumugi ing taun Rudraksa utawi ing taun Kirana, ôngka 1740 kumpulipun ing pratôngka taksih angetang saking Rêbo Paing, ing ngandhap punika pratelanipun
pangrantam, inggih punika etang rantaman, ing kinanipun têtiyang Itali amastani arte maggiore kangge namaning kawruh etang ingkang inggil-inggil, utawi winastan regolo de lacosa dene ingkang limrah ing sapunika têmbung algêbrah algebra kangge namaning kawruh etang mawi aksara utawi mawi tôndha, minôngka têngêran lêlintuning ôngka petangipun cacah, algêbrah punika asalipun saking têmbung Arab Algebr wal moka bale ingkang atêgês jangkêpi lan damêl sami.
Mênggah dadosing panduman urut-urutan ing petang algebra punika de term algebraesch limrahipun botên mêsthi kangge lêlintuning sadhengahipun etang mawi aksara utawi mawi tôndha, ingkang lêrêsipun mawi ôngka, dene kangge makatên bokmênawi namung supados sagêdipun ringkês tumraping kawruh nandhing utawi ngrantam cacah.
Sêrat-sêrat kina ingkang nyariyosakên prakawis kawruh algebra punika damêlanipun Diophantus Dhiophantês ing kitha Iskandariyah Alexandrie ing nagari Mêsir, salêbêting taun Ngisa 400 kathahipun buku dêdamêlanipun wontên tiga wêlas, ingkang taksih karimatan sapriki namung
kantun nênêm, dene dumuginipun ing Eropah kawruh algebra wau kala kinanipun
kawruh saking Indhu, salajêngipun kabudi malih saha kalimrahakên dhatêng para sarjana bôngsa Eropah dumugi sapriki.
Wiyosipun sarèhning kula botên nate sinau wontên ing pamulangan agêng Jawi, kados ta: ing
sumêrêp mênggah Jawinipun têmbung- têmbung utawi tôndha-tôndha ingkang kangge wontên ing piwulang kawruh etang algebra (algebraesche terminologie teekens enz sarta ingkang cocok kalihan kaprahipun ingkang kangge ing têmbung Jawi wontên ing pamulangan, kula pitakèn-pitakèn dhatêng tilasan murid ing pamulangan Jawi alit, ingkang kalêbêt dhatêng pamulangan ôngka I botên sagêd angsal sêsêrêpan ingkang madhangakên manah kula, pandugi kula botên dipun wulangakên wontên ing pamulangan Jawi alit.
Awit saking punika pramila ing sapunika kula nêmpuh byat angicalakên was-wasing manah kamipurun nyuwun barkah sêsêrêpan dhatêng para mitra pambantuning Sasadara, mugi wontêna ingkang kaparêng asung pitêdah mênggah Jawinipun têmbung-têmbung
ing kawruh etang algêbrah kados ingkang kula pratelakakên ing ngandhap, panuwun kula têgês-têgês wau sampun ingkang mêdal saking pangathik-athikipun piyambak, awit yèn makatên kula piyambak sampun kadugi, panuwun kula ingkang sampun kaprah kangge ing kawruh etang têmbung Jawi, dhuh mitra kula ingkang kêsdu asung sêsuluh amadhangakên budi kula, panuwun kula punika botên tuwuh saking cipta sumagêd badhe nêdya anjajagi dhatêng kawruhipun para mitra, damêlipun punapa? Sayêktosipun sêpên saking manah ingkang makatên, kajawi namung sapele kêbujêng saking pêrlu supados sagêda ragi gampil anggèn kula badhe nêrangakên kêkarangan kula ingkang magêpokan kalihan kawruh arithmetica sawatawis, kula angge manjurung dhatêng Sasadara punapa kanggenipun ing pamulangan Jawi agêng inggih kalugokakên namaning têmbung Walandi kemawon, kados ta:
Têmbung ongelijkheid ingkang tumrap ing kawruh etang punapa kados ta: c > d. of c > d punika nama
[Grafik]; dene pêrlunipun mênggah wontên karangan ingkang mungêl makatên: formule kangge angetang rikating lampahipun suwara ing salêbêtipun hawa formule ing pamulangan punapa limrah winastan pitêdahing petang, upaminipun wontên pitêdah makatên:
Mênawi botên katêrangakên saking pandugi kula para maos Sasadara salong wontên ingkang botên mangrêtos, nama-nama wau badhe kula têrangakên mawi têtêmbungan saking pangathik-athik utawi saking sêsêrêrêpansêsêrêpan.
kula piyambak, mênawi botên limrah kalihan kanggenipun wontên ing pamulangan, kirang utami [uta...]
[...mi] awit punika ingkang sampun kaanggêp lêrês sarta sampun kangge dhatêng para sagêd.
Sambêtipun Sasadara ôngka VII taun I kaca 301.
II. Bab pamerangipun kewan ingkang gadhah ragangan.
Pêksi punika kewan gadhah ragangan, rahipun bêntèr tuwin nigan, kadosdene kewan ingkang nêsêpi, pêksi punika ambêkanipun mêdal ing kêbuk, makatên ugi manahipun inggih sami wontên kothakanipun sakawan, balunganipun ingkang ngajêng botên kangge mlampah: nanging kangge mabur, naminipun suwiwi, wacucalipun katutup ing wulu, uwangipun katutup ing bangsanipun sungu, namanipun cucuk, pêksi punika kaperang dados 7 bôngsa.
1. Pêksi galak (môngsa bangsanipun).2. Pêksi ocehan.3. Pêksi ingkang mènèk.
5. Pêksi ingkang mlampah.6. Pêksi ing rawa.7. Pêksi ingkang nglangi.
Pêksi galak punika sukunipun rosa, drijinipun katutup ing cakar bengkok landhêp, minôngka dêdamêlipun tuwin nyangkêrêm, punapa malih kangge nyuwèk-nyuwèk mêmangsanipun, cucukipun rosa tuwin balêngkuk, pêksi galak punika wontên ingkang saba dalu tuwin wontên ingkang saba rintên, bangsanipun kabedakakên 3 warni.
1. Pêksi ingkang aburipun ngampar (saba rintên).2. Pêksi bôngsa palkên (saba rintên).3. Pêksi bôngsa kokokbêluk (saba dalu).
Pêksi ocehan punika baud sangêt ngocèh, namung pêksi bango kalihan gagak ingkang botên, ingkang kalêbêt bangsanipun kathah sangêt, ingkang kathah alit-alit, tuwin wulunipun balorok, ingkang baud piyambak ngocèh inggih punika pêksi ping, leyorik, nahtêgal, listêr, kolibri sasaminipun.
Pêksi ingkang mènèk punika drijinipun cakar ingkang kalih [ka...]
[...lih] mêngajêng, ingkang kalih mêwingking,§ Majêng: mundur, dados têtimbangan, dene mêngajêng, mêwingking, punika mênawi lêrêsing rimbag: mêngajêng, mingking, nanging: mêwingking sarta mingking sami dèrèng kêlimrah, dene ingkang kangge: dhatêng ngajêng, dhatêng wingking, botên dhatêng mingking. Red. milanipun baud sangêt mêmènèk, panggenanipun ing tanah bêntèr, têdhananipun kewan alit-alit tuwin wowohan, ingkang kalêbêt bangsanipun sêpèk, kukuk, papêgai, ingkang kaetang bangsanipun papêgai, inggih punika bèthèt, jakatuwa.
Pêksi iwèn punika sagêd lumampah rikat, nanging botên sagêd mabur bablas, namung dara, punika ingkang sagêd mabur bablas, nanging sayêktosipun punika têngah-têngahipun pêksi iwèn kalihan pêksi ocehan, ingkang kalêbêt bangsanipun inggih punika ayam, dara, pangris, lan gurtêl.
Pêksi ingkang lumampah punika sukunipun panjang sarta kiyat, drijinipun cakar kalih utawi tiga sami mêngajêng, suwiwinipun cêkak, kalihan botên kenging kadamêl mabur. Ingkang kalêbêt bangsanipun kasuwaris, kiwi.
Pêksi rawa punika gadhah suwiwi rosa, gulunipun panjang, tuwin sukunipun ugi panjang, wontên ingkang gadhah kulit kangge nglangi ing sasêlaning dariji. Ingkang kalêbêt bangsanipun, bango, sênip, kiwit, ibin sasaminipun.
Pêksi ingkang nglangi punika sukunipun cêlak, tuwin mêwingking sangêt, pêksi wau gadhah wacucal kangge nglangi ing saantawising dariji, wulunipun anglisah, ingkang kalêbêt bangsanipun: kambangan, swan banyak, meyo, sêtorêm sasaminipun.
Kewan ingkang gumrêmêt punika: kewan gadhah ragangan, rahipun asrêp, mênawi sampun sêpuh ambêkanipun mêdal ing kêbuk, manahipun namung wontên kothakanipun tiga, punika kaperang dados sakawan.
2. Bangsanapun cêcak.3. Bangsanapun sawêr.4. Bangsanapun kodhok.
Bulus punika badanipun gèpèng wiyar, ingkang katutup ing thothok kalih, gêgêr kalihan dhadha. Bulus botên gadhah untu, nanging uwangipun katutup ing kulit kados singat, suku tuwin buntutipun cêlak sangêt, bulus punika wontên warni tiga, bulus ing dharatan, bulus ing toya tawa tuwin bulus ing toya asin.
Bangsanipun cêcak punika gadhah bêbalungan 4.2. tuwin tanpa balung, cêcak ugi gadhah tlapukan, badanipun panjang, katutup ing sisik, ngantos dumugi ing buntut, ing uwang tuwin ing cêthakipun katingal kadosdene untu. Tiganipun kadosdene tigan bulus, nêtêsipun sanasarana. kabênteran, ingkang kalêbêt bangsanipun, baya utawi bajul, cêcak, bunglon, têkèk.
Sawêr punika kewan gumrêmêt, badanipun gilig panjang, tanpa suku tanpa tlapukan, sawêr gadhah untu ing uwang tuwin ing cêthak, sawênèhipun sawêr gadhah untu mandos, punika nguwatosi mênawi tumèmpèl ing êrah. Ingkang kalêbêt bangsanipun: adhêr, bril, rail, sawêr agêng -agêng sasaminipun.
Kodhok punika kewan gumrêmêt ingkang badanipun sagêd santun warni, wacucalipun botên katutup ing sisik tuwin thothok, ingkang kathah botên gadhah buntut, mênawi kodhok punika taksih alit sangêt: botên gadhah suku, namanipun cebong, tuwin ambêkanipun botên mêdal ing kêbuk, mêdal ing angsang. Mênawi kodhok, ingkang katingal rumiyin sukunipun ingkang wingking, mênawi salamandêr, ingkang katingal rumiyin sukunipun ingkang ngajêng. Cebong punika mênawi sampun sêpuh buntutipun lajêng ical, nanging salamandêr botên, kodhok punika maedahi, sagêd anumpês kewan ingkang alit-alit, nanging damêl pituna, dene purun môngsa tiganing ulam, ingkang kathah kodhok punika sagêd anywantên sora swantênipun punika kawastanan: ngorèk, ingkang kalêbêt bangsanipun: kodhok ijêm (ing tanah Eropah sami katêdha), kodhok abrit utawi dharat, kodhok ing wit-witan, kênthus, salamandêr ing dharat, tuwin salamandêr ing toya. Taksih wontên sambêtipun.
Mirit saking pratelanipun para tani, pananêmipun pantun ing sabin punika warni-warni, kados ta: sabin tadhahan, panggarapipun ing môngsa rêndhêngan, môngsa kanêm andhawahakên wiji umur 35 utawi 40 dintên, mênawi pananêmipun môngsa kapitu utawi kawolu umur 120 dintên, panènipun dhawah ing môngsa dhêstha = sawêlas, mênawi jaman rumiyin lêbar panèn punika kawalik dhêle kacang jarak sarta kapas, mênawi jaman sapunika botên wontên ingkang nglampahi nanêm, amargi jawah sanès kalihan jaman rumiyin.
Mênawi sabin angsal toya saking lèpèn, nama sêrêgan, mosa môngsa. gangsal andhawahakên wiji, umur 40 dintên, môngsa kanêm: tanêm. Umur 120 dintên, panènipun dhawah ing môngsa kasadasa, anamung mênawi dipun walik pantun, môngsa kasanga andhawahakên wiji umur 40 dintên, môngsa dhêstha = sawêlas, utawi môngsa sadha = kalih wêlas: tanêm, inggih punika nyarêngi gadhu sorotan.
Gadhu sorotan, sapisan, ing môngsa kasadasa andhawahakên wiji, umur 40 dintên: môngsa sadha = kalih wêlas, tanêm umur 120 dintên: môngsa gangsal, andhawahakên [a...]
walikan dhêle kacang ijêm, utawi kacang ruji, panènipun katiga môngsa badhidhing dumugi môngsa gangsal sarta labuh.
Mênawi pananêmipun gaga sorotan, môngsa katiga awitipun uwur, tuwuhipun kalihan toya lêp saking lèpèn, môngsa kawolu panèn, lajêng dipun walik pantun rêndhêngan môngsa kawolu tanêm, môngsa sadha = 12 panèn walikan, kenging
dipun walik dhêle kacang ijêm, kacang ruji sawênèh jarak utawi kapas: kenging, anamung awis ingkang purun nanêm, amargi saking kêsèdipun kawula alit.
Mênawi gaga ing wana lêbêt, môngsa kanêm uwuripun kasêbar, umur 5 wulan: môngsa sadha = 12 panèn, mênawi katiga bèsèr dipun walik jarak utawi pohung, mênawi katiga bantêr inggih namung kagadhang
ing yatra, kêdah warni cikal, sarta cikal wau lajêng ingandikakakên mundhut tumbas kaklêmpakakên wontên ing pulisi, ing têmbe badhe katanjakakên katanêm ing pundi panggenan ingkang kagalih mikantuki. Karsanipun kangjêng parentah agêng ambucal arta mirungga panumbasing cikal, punika nelakakên sih marmanipun kangjêng parentah
agêng dhumatêng têtiyang alit, sagêda andarbèni karang kitri ingkang narik dhatêng kajênjêmanipun abale griya.
Sarèhning sampun wontên wêwinih tumindaking pangrèh ingkang narik dhatêng kajênjêman, saupami kangjêng parentah agêng andhawuhakên awisan botên kenging têtiyang sade kalapa ingkang taksih nèm, ingkang kenging kasade kêdah ingkang sampun kiring, langkung malih sade dêgan ingkang kadamêl isèn cao, kaawisan sangêt, ingkang nêrak pêpacak kaanggêp anglampahi panêrak kaladosakên ing rol pulisi. Dene mênawi wontên pêrlunipun, kados ta: kangge jampi tuwin têdhaning bayi lair inggih kenging angundhuh dêgan.
Paedahipun botên namung adamêl kathahing kalapa sagêd nyêkapi ing bawah dalêm, inggih ugi mikantuki dhatêng ingkang sade sarta ingkang tumbas, ingkang sade sagêd pajêngan kathah tinimbang kasade taksih nèm, ingkang tumbas sagêd ngangge bumbu miraos, dene ingkang langkung pêrlu malih wohing kalapa botên risak.
Ing pêkên Agêng sarta ing Slompretan, pintên-pintên atus lirang pisang ingkang kasade ambaranang kasêmprong, raosipun botên eca, kangelan tiyang tumbas pisang sagêd pikantuk ingkang sêpuh, angsala inggih awis rêginipun. [rê...]
[...ginipun.] Ing môngsa pêlêm awoh prasasat botên wontên ingkang kaundhuh sêpuh utawi saking brongsongan, sadaya karontog taksih nèm lajêng kasêmprong, wontên ugi pêlêm ingkang kaundhuh sêpuh utawi saking brongsongan, punika namung saking salêbêting nagari kagunganipun para agung utawi gadhahanipun para abdi dalêm, mênawi undhuhan saking dhusun kajawi gadhahanipun para abdi dalêm dhusun, sadaya taksih nèm lajêng kasêmprong, punika namung angenggalakên tumuntênipun sagêd tampi yatra dening kamlaratanipun, botên sumêrêp anggènipun ngêmping sade pêlêm taksih nèm wau mawi nyanggi sarêman, inggih punika sakêdhiking argi.
Pêlêm kula sêngir kathah sarta mawi kula opèni ing gêsangipun, manawi wontên kêmladheyanipun kula bucal, bilih môngsa sêkar kula dèkèki jêmbangan, bilih
rupiyah punapa dados panggaotan kula, botên makatên, raosing manah kula ngundhuh wowohan ingkang taksih nèm [nè...]
[...m] punika kados niaya dhatêng sasamining makluk gêsang, mila klapa kula kathah ingkang nyêblok piyambak dening garing, kala modhèl dêgan ijêm, klapa kula sawatawis wontên ingkang risak,
kèndêl botên dipun pêndhêt malih, wangsul ingkang kadamêl isèn cao prasasat prase sabên dintên.
Saupami kangjêng parentah angawisi dhatêng têtiyang alit botên kenging sade sawarnining wowohan ingkang taksih nèm, kados ta: klapa kêdah ingkang sampun garing utawi kiring, pêlêm ingkang sampun bawuk, pisang ingkang sampun suluh ing uwit, durèn botên sorogan, nôngka botên pantekan, dhuku pijêtan kokosan, salak balimbing jêram sasaminipun, ingkang sampun sêpuh matêng ing uwit, botên kenging imbon, wontên ugi wowohan ingkang kêdah-kêdah kasade ênèm, kados ta: manggis, kenging kasade taksih blibar, timun utawi krai kasade ênèm, timun ingkang taksih
Têtiyang alit ing Batawi botên wontên ingkang sade pisang sêmprong sampun dipun cècèki dados lirangan,
katingal ambranang botên angrêmênakên, ingkang dipun sade pisang tundhunan sawêg suluh satunggal kalih tarkadhang katutan sisa codhot dipun
sade wowohan taksih nèm, nanging ngantos kasangêtên, dalah sêdhah ingkang kasade inggih ingkang sampun sêpuh kapêthik salêmbar-salêmbar, bilih pados sêmprit: botên angsal, sêdhah karampas, botên cara, ajrih mênawi pêjah, anèh, mila carangan sêdhah pating klawèr ngantos saasta panjangipun, punika kula botên mathuk.
Rêgining tigan ayam ing nagari Nèdêrlan 5 sèn, punika kalêbêt mirah tinimbang ing nagari Enggris 7,5 sèn, punapa ing tanah Eropah awis ulam? mirah.
tigan, tiyang alit awis ingkang purun tumbas tigan, dipun pilampu tumbas ulam, kajawi ingkang pancèn wontên damêlipun kangge woworan dhaharanipun dipun para agêng ingkang rêginipun sumbut kalihan wragading pandamêl.
Awit saking punika têtiyang alit kapêksa nêtêsakên tiganipun, dening botên sagêd nyade kathah, tinimbang kasade mirah-mirahan: owêl, awit sampun katuwuhan budi sabar. Kêthip satunggal dipun ngrêmakên ing dalêm sataun sagêd manak dados sadasa, punapa pêrlunipun kojah sampeyan punika? Sami ugi kangjêng parentah agêng andhawuhakên awisan botên kenging nyêmbêlèh maesa lêmbu èstri ingkang taksih mêdal turunipun, kalêbêt sami pangrèh agêng alit.
Klobot ingkang misuwur sae: tuwuh ing kampung Carikan, rêginipun angungkuli rêgining jagungipun, saontong pintên? Botên kirang rêgi sasèn, pangundhuhipun wanci gêmarit, ingkang dipun purih namung klobotipun kemawon, mila raosipun sêmu lêgi janggêlipun kabucal balaka dening dèrèng wontên jagungipun, punika ugi marahi adamêl awising rijêki, pintên atus [a...]
[...tus] bau siti ingkang ical muspra pamêdalipun alintu patra tôndha nama dados kalobot, kala punapa tiyang kabêtahan dening klobot? sawêg sapunika.
Sami ugi kabêtahan boatênbotên. ngandhut rèk, ananging wontênipun rèk mijil saking budi sampurna sarta tuwuh wontên ing Eropah.
(Sambêtipun ôngka II kaca 69, taun IV)
Kalimrahanipun bilih sawêg anêsêpi botên anggarapsari, ananging saupami anggarapsari inggih botên dados punapa,
kalimrah sami tisna dhatêng anakipun, mila sami angatos-atosa supados botên kasundhulan wawrat, awit lare ingkang kasundhulan wau sakalangkung mêmêlas. Bilih sampun mangsanipun nyapih, punika sampun ngantos kakagètakên, nanging kêdah ingkang sarèh, patrapipun makatên: mênawi susu botên kraos sakit amargi kêbak isi toya, bayi sampun kasêsêpan, dene bilih nêsêpi sampun katêlasakên,
awit toya susu botên sagêd têlas, mênawi patrap ingkang makatên wau dipun turut, anggènipun
yèn êmbok sagêd ambêbujuk dhatêng anakipun, sampun saèstu kalampahan dados kasapih.
Beda-bedanipun tiyang manak ingkang limrah, warni-warnining sêsakit, kados ta: angwêdalakên rah sadèrèngipun bayi lair, anyakiti goroh, nyakiti botên sangêt, bayi ing salêbêtipun kanthongan, sirah bayi malang wontên sangajênging jubur, amalik bayi, ari-ari ingkang lumèngkèt, ngwêdalakên rah sasampunipun bayi lair, wêwadosing èstri
para gadhah bayi ingkang limrah kemawon, ananging botên tamtu, ugi wontên ingkang kenging sêsakit ngantos ngundang dhoktêr. Mênggah damêlipun dhoktêr botên namung anjampèni kemawon, [kema...]
[...won,] ananging para ingkang manak sagêda angintên- ngintên kadospundi kawontênanipun, sakit ingkang nguwatosi utawi botên, kados ta: munêg-munêg, nuntak-nuntak, sakit untu, boyok pêgêl sarta suku abuh sasaminipun, punika tanpa damêl yèn angundanga dhoktêr, ananging sakit ngwêdalakên rah bilih wawrat sampun sêpuh dhoktêr kêdah kaundang kapurih anitipriksa, awit makatên punika dados têtêngêr bokmênawi kanthongan bayi wontên sababipun punapa-punapa, kados ta: cangkêm kanthongan bayi mênga dèrèng mangsanipun, ari-ari rêntah saking kanthongan bayi, utawi manggèn ing kanthongan bayi, dadon dados. wontên sangajênging bayi, sarta sanès-sanèsipun.
Wontên tiyang nyakiti ingkang langkung sangêt ngantos andadosakên sangsara,
gorohan, jampènipun chloroform ingkang sagêd anamakakên jampi saha ngangkah-angkah punika namung dhukun, kangge sadèrèngipun kawah pêcah, utawi nalika bayi mèh lair, tarkadhangan botên mawi kajampenan.
Anyakiti ngantos sawatawis dangu, mangkêrêtipun kanthongan [ka...]
[...nthongan] bayi mèh botên kraos, dados lairing jabang bayi botên sagêd enggal, ingkang nyakiti rumaos botên sagêd ambêtahakên malih, makatên punika dhukun sagêd anjampèni murih mêdal kapurunanipun utawi ngènthèngakên, ananging inggih botên lajêng kajampenan bilih kawah dèrèng pêcah, sarta kêdah katitipriksa, punapa sawêg manak sapisan utawi sampun rambah-rambah.
Saupami tiyang wawrat, 100 ingkang 96 mapanipun bayi ing kanthonganipun katêmtokakên makatên: sirah wontên ngandhap, gêgêr ing ngajêng, jubur wontên nginggig,nginggil. bau sidhakêp ing dhadha, dhêngkul sarta pupu sidhêkus, sarta janggut sumèlèh ing dhadha, dhukun anggènipun mastani mapanipun bayi kalihan sirah, sirah bayi manut ing ngajêng kori, bilih kagrayang kalihan dariji ingkang karaos kadêmok rumiyin sirahing bayi, asring wontên ingkang mapanipun bayi nungsang, anggènipun mastani mapan ing jubur, punika sirah ing nginggil, gêgêr wontên ngajêng utawi king,wingking. jubur wontên ngandhap, bilih kagrayang kalihan dariji ingkang kagêpok rumiyin jubur, dhêngkul utawi sukunipun, wontên malih mapaning bayi ing kanthonganipun malang, inggih punika dipun wastani mapan malang, gêgêr wontên ngajêng utawi
wontên wingking, sirah wontên kiwa utawi têngên, bilih dipun nyatakakên kagêpok ingkang kraos kagêpok dhadha utawi gêgêr, padharan sarta pundhakipun. Taksih wontên sambêtipun.
nipun, punika saprangkat-prangkating petang pintên bab (punapa ungêl-ungêlan) sarta urutipun kadospundi, matênmakatên. malih pratikêling pangetangipun ugi kadospundi.
Wusana atur panyuwun kula sêsêrêpan punika, mugi sampun kagalih punapa-punapa, O, botên pisan-pisan kula nun, sajatosipun amung saking kumêdah kula badhe sumêrêp, saha sangêt ing panuwun pamundhi kula bilih ingkang nganggit Radèn Ngabèi Tohpraja, kaparênga paring panjarwa.
1. Pawarsakan ... blz 81.2. Dintên sae ... blz 82.3. Kewan mulya ... blz 83.4. Ngèlmu ukur ... blz 89.5. Cariyos ringgit purwa ... blz 94.6. Tirta usada ... blz 98.7. Cakrawati ... blz 102.8. Algêbrah ... blz 106.9. Ngèlmu alam ... blz 110.10. Wangsulan ... blz 116.11. Anggitaning redhaktur ... blz 118.12.
wonten ing penanggalanipun tiyang Islam, tahun anyar wonten ing perhitunganipun tiyang Islam, ingkang patokan penghitunganipun dipun dasaraken dening posisi bulan.
ingkang kedadosan ing bulan September 622H. tahunipun sami nanging tanggal lan bulanipun benten.
panjenengan sami sampun berkurang, amergi pinten umur kulo lan panjenengan sami, sampun dipun temtokake dening Allah. Soyo tambah dino, soyo berkurang jatahipun kulo lan panjenengan sami urip wonten ing alam ndonyo. Artosipun, kulo lan panjenenga sami melangkah nyedeki kematian, nopo sampun sami siap? Amal kulo lan panjenengan sami nopo smapun cekap
kaliyan bondo donyo, sanak keluarga, tanah kelahiran meniko dipun tinggalaken amrihe saged tetep nyekel Iman Islam. Rasul lan poro
ndadosaken makna tahun hijriah meniko, dados awal ngrubah sedoyo sifat olo ingkang taksih jumeneng wonten ing diri kulo lan panjenengan sami. Monggo sami –sami nglaksanakaen perubahan meniko. Supados bilih sewayah-wayah ingkang nggadahi urip ngersakake diri kito, kito sampun siap. Monggo sareng-sareng dzikrul maut. Supados kulo lan panjenengan sami tetep saged mandeng ndonyo meniko
wujudaken damel perbaikan wonten ing diri kito, keluarga lan
afi’at supados saget berkarya terus damel mbimbing batin kito2 engkang tasek dereng kebukak…
Ngagem blangkon serban sarung dadi gujeng * Jare ora kebangsaan ingkang majeng
Sawang iku Pangeran Diponegoro * Imam Bonjol Tengku Umar kang kuncoro
Kabeh podo belo bongso lan negoro * Podo ngagem destar pantes yen perwiro
Gujeng serban sasat gujeng Imam Bonjol * Sak kancane he anakku aja tolol
Timbang gundul apa ora luweh bagus * Ngagem tutup sirah koyo Raden
seksama nilai-milai luhurnya Surakarta ya Solo. Sekali lagi jangan asal main ganti ya, Mas-mas lan Adik-adik, sing ora
Salam Pamuji Rahayu kegem kangmas ki wongalus lan ki bengawan chandu poro pini sepuh sedulur sedaya mugi2 kepareng rahmat lan rejeki saking gusti
manungso kuwi jagad cilik lan urip ning jagad gede…..PENGERAN kuwi jumeneng ning jagad gede lan cilik lan alm kabeh….
pirso, soho nyuwun idi ijazah kagem pak raja rizal mugi pikantuk berkah soho palilahing gusti Allah.
» KAMUS BEBASAN JAWA KROMO INGGIL - BAHASA INDONESIA
KAMUS BEBASAN JAWA KROMO INGGIL - BAHASA INDONESIA
KAMUS BEBASAN JAWA KROMO INGGIL - BAHASA INDONESIA , Bahasa Daerah Jawa Bebasan Kromo Inggil
TheKiFOT: BAHASA JAWA | CERKAK: Sing Nandur Bakal Ngundhuh
Esuk iki langite katon isih peteng, pedhute kandel banget, lan hawane
uga adhem banget. Nanging, kuwi kabeh ora nyuda kekarepane Bu Umi kanggo dodol pohong menyang pasar. Sanadyan gaweyan iku abot, nanging Bu
Umi ora tau nggresula. Bu Umi saiki mung urip karo putrane sing isih kelas I SMP. Bu Umi ditinggal bojone wis pitung taun suwene, amarga bojone Bu Umi duwe bojo liya. Kuwi uga dadi pawadan Ilham, putrane Bu Umi, luwih milih urip melu ibune.
Bu Umi biyasane menyang pasar jam setengah lima esuk. Ilham saben dina ngrewangi ibune nggawa dagangan
menyang pasar, amarga pohung sing digawa kira-kira setengah kwintal. Sawise ngeterake dagangan, Ilham bali menyang ngomah kanggo siyap-siyap mangkat sekolah. Ilham kalebu bocah sing pinter lan sregep, saengga Ilham bisa sekolah ning SMP sing mutune paling apik lan dadi sekolah unggulan ing kabupaten.
Dina iki dagangan Bu Umi lagi sepi, amarga
lagi mangsa rendheng saengga akeh pohung sing kebanjiran lan dadi ora enak dipangan. Wektu iki Ilham lagi butuh bayaran kanggo tuku buku lan seragam anyar. Bu Umi mung bisa sabar ngadhepi kuwi kabeh mau lan ngupayakake golek gaweyan liya sing bisa disambi dodol pohung. Bu Umi wis siyap-siyap ngukuti dagangane amarga wis jam sanga esuk. Nanging, Bu
Umi mandheg sedhela amarga ana bocah cilik sing nangis neng ngarepe. Bu
“Le, Ibu ngerti kowe lagi susah amarga bayaranmu kuwi. Nanging, Ibu saiki durung duwe dhuwit sing ganep kanggo mbayar. Ibu rencanane mengko arep nyilih dhuwit menyang budhemu dhisik. Dadi yen dina iki Ibu entuk silihan dhuwit, sesuk kowe bisa mbayar buku lan seragam,” ngendikane Bu Umi marang Ilham.
PENULIS: Kusmira Dwi Ayuani, Mahasiswa Program Studi Pendidikan Bahasa Jawa Universitas Sebelas Maret
Dae Jaweon: ms. 184, aksara 12
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 279, aksara 4
wayang golek	Jodhi Yudono [ kompas.com Kamis, 14 Mei 2009 | 01:37 WIB ] JAKARTA, –Wayang golek
Interlude : G#m -D# G#m -D# (2x)
D#m B G#m D#m G#m Reff : Apa sampean bener tresna
E G#m D#m B G#m D#m
(Sambêtipun M.S. No. 7 Th. VIII)
Kaping sakawan. Sanadyan manungsa punika sampun kadunungan raos kêdah wani kurban, ewasamantên anggènipun ngêcakakên kurban wau kêdah mawi kawruh utawi pangêrtos, awit manawi anggènipun ngêcakakên kurban punika wau botên pratitis, inggih taksih wontên kuciwanipun, amargi kurban ingkang botên mapan punika tumusipun ugi botên prayogi. Sakmangke lajêng tuwuh pitakenan, punapa ta ingkang kêdah dipun kurbanakên.
Miturut kawruh kabatosan ingkang kêdah kakurbanakên punika barang ingkang botên wontên têlasipun. Amargi kurban barang ingkang sagêd têlas punika sanès kurban ingkang sêjati, awit botên sagêd amitulungi dhatêng tiyang ingkang nampèni kurban, utawi botên sagêd dados kamajênganipun ingkang nampèni kurban wau. Mahatma Gandhi sampun mratelakakên wontên ing bukunipun: "De ethische religie" makatên: Tiyang suka têdha dhatêng tiyang ingkang kalirên ingkang mêdal saking raos kuwajiban punika nama tiyang ingkang gadhah lampah sae. Ananging têdha ingkang kasukakakên wau botên sagêd anggêsangakên raosipun tiyang ingkang kapitulungan badhe nguwalakên [ngu...]
[...walakên] sangking kasangsaranipun piyambak. Punika inggih nama kurban, namung kurban botên mawi kawruh utawi pangêrti. Awit tindak ingkang makatên wau sagêd nênuntun dhatêng watak kêsèd. Mila M. Gandhi mratelakakên manawi tiyang ingkang kalirên wau sagêd katulungan mawi sarana sanèsipun kajawi têtêdhan inggih punika dipun sumêrapakên dhatêng ingkang nuwuhakên kawontênanipun kalirên. Manawi pun tiyang ingkang kalirên wau sampun kraos manahipun, badhe botên purun dipun pitulungi, malah thukul sêdyanipun mitulungi dhiri pribadi.
Kaping gangsal. Dados saklêbêtipun manungsa nindakakên kurban têmtunipun angsal pangalaman-pangalaman kadospundi tumanjanipun kurban punika wau. Awit saking sêsêrêpan ingkang pinanggih, manungsa lajêng sagêd prêmana anggènipun suka kurban, têgêsipun lajêng sagêd sumêrêp dhatêng panganggening kawruh ingkang pikantukipun saking pangalaman wau. Dados awit saking anglampahi 4 prakawis wau manungsa lajêng sagêd sumêrap kalayan pratitis kadospundi badhe panganggenipun pun sêsêrêpan.
Kaping ênêm. Wiwit angka 1 dumugi angka 5 amratelakakên tataranipun tiyang ingkang ngudi dhatêng lampahing batos, inggih punika anggènipun badhe ngupados sawijining gêsang. Manawi sampun dumugi tataran ingkang kaping 5 wau manungsa saya inggil drajating kabatosanipun, mindhakipun malih dumugi tataran ingkang kaping 6 manungsa ngancik dhatêng kamardikaning batosipun utawi dhatêng vrijheid. Têgêsipun tiyang ingkang sampun dumugi tataran kaping 5 wau sampun botên kabanda dening kêkajêngan ingkang tumuju dhatêng akunipun piyambak. Kenging kapratelakakên manawi tiyang ingkang sampun samantên wau sampun sagêd angrucad dhatêng sadaya ingkang anutupi utawi anglimputi dhatêng babaring gêsang sêjati.
Kaping pitu. Manawi sampun dumugi samantên drajating batosipun manungsa lajêng sampun sagêd ngudhari bêbandhan ingkang nama aku wau, lajêng sagêd dumugi ing kasunyatan, têgêsipun sumêrêp dhatêng pilah-pilahing agêsang, wontênipun namung lêga lêgawa, raos ajrih sampun ical, raos botên ngandêl lan sanès-sanèsipun sampun sêpên. Gêsangipun sampun botên winêngku ing durgamaning tiyas, wontênipun namung badhe suka utawi mbabar panguwasaning gêsang. Tiyang ingkang makatên wau tandukipun dhatêng sasami namung ngêblak wontênipun, amargi warana ingkang ngaling-alingi sampun sagêd kabirat, raosipun namung kadosdene raosing sadhèrèk. Kajawi punika tiyang ingkang sampun dumugi samantên sampun sagêd sambêt botên wontên pêdhotipun kalayan
gêsang, mila inggih sampun lajêng sagêd sumêrap kemawon dhatêng sadaya osiking manungsa utawi sagêd sumêrap dhatêng punapa ingkang dipun raosakên utawi dipun pikir dening sasamining gêsang, mila inggih lajêng sagêd amadhangakên tiyang ingkang wontên ing salêbêting pêpêtêng.
Samangke kula angrêmbag babaring gêsang ingkang nama lair. Ing nginggil sampun kula pratelakakên kadospundi titikanipun ulah kalairan lan ulah kabatosan. Panitikipun saking kawontênaning tanduk utawi handêling. Ing nginggil sampun kula pratelakakên wiwit angka 1 dumugi 7 bab lampahing batos ingkang nama minangka babaring gêsanging batos. Sakmangke kula badhe mratelakakên ingkang tumuju dhatêng kalairan.
1. Tiyang wontên ing alam donya punika bêtah sandhang, têdha tuwin griya. Sintêna kemawon ingkang gêsangipun namung tumuju dhatêng cêkaping kabêtahan warni 3 wau nama ulah kalairan, tuwin malih drajating kalairan ingkang kados makatên wau nama ingkang ngandhap piyambak. Awit sadaya daya ingkang sumimpên wontên ing angganing manungsa dados cipta rasa karsanipun namung tumuju dhatêng cêkaping têdha, saening pangangge tuwin rêgênging gêgriya. Punika kawastanan tiyang ingkang ulah kadonyan. Sampun mêsthi kemawon tiyang ingkang makatên wau ingkang wontên ing ngajêng namung raos dhatêng badanipun piyambak.
2. Babaring gêsang ingkang tumuju dhatêng kalairan taksih wontên undhak-undhakanipun malih, inggih punika ingkang tumuju dhatêng kamuktèn. Saksampunipun manungsa sampun kadumugèn anggènipun ulah kadonyan kados ing bab 1 manungsa lajêng ngêgungakên kamuktèn, inggih kamuktèning lair inggih punika angraosakên sakecanipun utawi nikmatipun tiyang ingkang rinubung ing bandha lan tansah sagêd kadumugèn ing kajêngipun, punika kamuktèn lair ingkang nama taksih agal.
3. Kamuktèn punika botên namung agal kemawon ingkang alus ugi wontên. Tiyang ingkang ulah kalairan asring kemawon ngêgungakên kamuktèn ingkang alus-alus, upaminipun pangaji-aji, sinêmbah-sêmbah lan sakpiturutipun. Punika sadaya kalêbêt kamuktèn ingkang ugi atêgês saya angagêngakên raosing aku saya ngandêlakên buntêling gêsang ingkang pancènipun kêdah dipun tipisakên supados dayaning gêsang punika sagêd sumorot dhatêng jawi. Punika sadaya botên badhe sagêd damêl karahayoning bêbrayan, amargi sampun dados wataking manungsa samangsa gêmpil kaluhuranipun têmtu lajêng nuwuhakên padudon.
4. Ulah kadonyan, kamuktèn kasar lan kamuktèn alus punika sadaya mawi daya ingkang dumunung wontên ing sanubarining manungsa. Daya-daya wau sadaya katujokakên dhatêng kamuktèning lair ingkang kasar. Nanging manungsa ugi sagêd ngangge daya-daya wau namung botên katujokakên dhatêng kamuktèning lair, namung dipun angge ngolah kalairan ingkang alus. Manawi sagêd anggènipun migunakakên pun daya-daya wau manungsa ugi badhe saya mindhak drajating kalairanipun sanajan kalairan ing ngriki punika nama sampun alus sangêt, amargi manawi sampun pratitis anggènipun migunakakên daya-daya wau manungsa sagêd ngancik tataran helderziendheid utawi kawicaksanan.
5. Dados tiyang ingkang gêsangipun katujokakên dhatêng kawicaksanan utawi helderziendheid punika wau nama taksih ulah kalairan botên ulah kabatosan amargi kula sadaya ugi sami sumêrap kawicaksanan ingkang kados makatên wau limrahipun kangge anyêkapi kabêtahanipun wontên ing alam donya, ingkang taksih nama asipat lair, upaminipun para tiyang ingkang ulah helderziendheid wau sagêd nyukani pêpadhang dhatêng ingkang sakit ngupados jampi, dhatêng tiyang sêdhih manahipun ngupados icaling kêribêtanipun, makatên sakpiturutipun. Bab punika ing jagad Jawi botên nama barang ingkang anèh. Para tiyang ingkang sami karibêtan manahipun ing bab punapa kemawon asring ngupadosi tiyang ingkang wicaksana wau sagêta ambirat rêribêtipun, wosipun taksih kangge ngladosi dhatêng pakartining aku.
6. Tiyang ingkang pados têntrêming manahipun mawi sarana agami utawi piandêl mawarni-warni, punika ugi taksih nama ulah kalairan. Tiyang-tiyang wau sami ngupados piandêl tundonipun lajêng pasrah dhatêng piandêlipun punika wau ing wasana sagêd têntrêm manahipun. Dados inggih nama botên badhe ngicali buntêl ingkang nutupi gêsangipun, malah tiyang ingkang makatên wau raosing akunipun ugi saya kandêl.
Nitik andharan ing nginggil punika wau tumrap lêlampahanipun bangsa kula adêging gêsangipun kêdah mawi waton ingkang angka 1 inggih punika ingkang nuju dhatêng nyawijining gêsang inggih punika ingkang nama ulah kabatosan, amargi ulah kalairan namung tumuju dhatêng badanipun piyambak. Kabatosan nuju dhatêng kawilujênganing bêbrayan tuwin rahayonipun jagad.
(Sambêtipun M.S. ôngka 7 Th. VIII.).
Kyai Nur. Manawi kabatinan, kabêgjanipun dumunung wontên ing manah, botên dipun dhasarakên kawontênan lair. Ing salêbêting manah, ngakêni bilih wontên pangawasa agung, ingkang murba amisesa sadaya alam dalah saisèn-isènipun, limrahipun sami kawastanan: Pangeran, utawi Gusti Allah. Kawontênan punika kenging cinôndra kadosdene palabuhan, dene manahipun para tiyang, kaupamèkakên kadosdene baita. Manawi baita punika sampun lumêbêt ing palabuhan, lajêng anglabuh jangkaripun, punika lajêng têntrêm, botên wontên ombak utawi alun ingkang nguwatosi. Makatên ugi manah ingkang sampun sagêd jinêm wontên ing pangayunaning Pangeran, lajêng mardika saking sadaya bêbaya, botên kombak kombul tansah sinabêtakên aluning kadonyan ingkang tansah molak-malik. Amila lajêng dipun dèkèki ular-ular arupi: kapracayan, pikajênganipun kadosdene kompas ingkang tansah ngacung nêdahakên prênahing keblat, dados ing ngriki, kapracayan [kapracaya...]
[...n] ingkang minôngka tuntunan tansah nêdahakên richting arahing Pangeran. Lampahipun baita sampun botên patos menggak-menggok, sabab gadhah ênêr nurut kompasipun.
Lampahing manah samangke punika, sajak sampun botên patos migatosakên kompas, dados menggok dhatêng alaming kalairan, mubang-mubêng wontên ing ngriku, botên wontên kèndêl-kèndêlipun dipun bêntusakên ing sela karang. Kajêngipun kêpengin badhe labuh, nanging botên sagêd angsal palabuhan, makatên panyôndra kula, gèr.
Dèn Karya. I, i, kasinggihan kyai. Yèn makatên prêlu sangêt manah punika dipun gulawênthah, sagêdipun angsal palabuhan ingkang têntrêm, makatên punika nama bêgja.
Kyai Nur. Inggih, gèr, ingkang kula aturakên punika sayêktosipun dhêdhasaring wulang agami, ingkang kapisan, manahipun tiyang dipun sambêt kalihan Pangeran sarana kaprêcayan. Sagêda sabên manah punika angênêr dhatêng palabuhan sajati. Dene sagêdipun patitis lampahipun, tansah nyawanga ting mênaraning palabuhan, [palabuh...]
[...an,] punika ingkang sasat suka sasmita: gilo, pêpadhang iki awasna, paranana, mêngko bakal têkan ing katêntrêman. Mênggah ting punika pralambang piwulangipun agami ingkang kawajibakên. Badhe kasambêt.
Tiyang Sêpuh Ingkang Patitis, Andadosakên Kabêgjanipun Anak
Botên sabên lare ingkang linairakên wontên ing familie sugih, luhur darajatipun, utawi mukti wibawa, punika andadosakên bêgja anggènipun tumitah gêsang. Nanging namung tiyang sêpuh ingkang patitis, anjalari kabêgjanipun anak. Sabên tiyang sêpuh, sampun têmtu kêpengin anak-anakipun punika sagêda kêlampahan kados pangajêng-ajêngipun. Nanging rekadaya, sêtiyar ingkang nuntun urut margi ingkang anjog dhatêng ideaalipun, punika kêrêp botên dipun têtêpi.
Murih ragi sagêd anggampilakên lampahing sêtiyar, punika sabên tiyang sêpuh wajib nyumêrêpi dhatêng anak-anakipun:
a. Kadospundi dhêdhasaranipun wataking anak? Yèn ing basa Walandi limrahipun kawastanan aanleg.
b. Dhasaring watak ingkang têtela kirang prayogi, dipun ingar-ingêr, sampun ngantos angsal rabuk. Sabab samangsa angsal kanca utawi conto ingkang nunggil laras, mêsthi lajêng saya rosa. Amila dipun jagi sampun ngantos watak wau dipun têtangi. Dene watak ingkang têtela sae, sanajan tipis, pêrlu dipun lêlêma, supados saya ngrêmbaka.
c. Lare pêrlu sangêt, dipun gêgulang sagêda gadhah watak: wani tanggung jawab. Kêcunggah gêsang piyambak, botên namung tansah anjagèkakên pitulungan saking ngrika-ngrika. Yèn kulina punapa-punapa sagêd nandangi piyambak, dumugining sêpuh, badhe sagêd zelfstanding gêsangipun.
d. Lare punika pêrlu dipun gêgulang mêmikir piyambak, akiripun badhe sagêd madosi sabab-sababipun ingkang andadosakên rikating gêsangipun. Kulina manut, kulina andhèrèk, kulina nurut, punika prasasat mêjahi pikiran.
Kawan bab a-d punika manawi têrus-têrusan dipun ulat-ulatakên, sampun têmtu badhe agêng dayanipun. Yèn kalampahan lare sagêd gadhah watak a. t/m d punika nama gêsang bêgja. Dados bêgja ing ngriki botên namung ngraosakên kanikmatan anggènipun tansah kinêmbong ing donya brana, kauyun-uyun ing tiyang kathah dening kaluhuraning pangkatipun. Nanging sagêdipun patitis anggènipun gêsang, punika langkung pêrlu.
Bedanipun Pikir Kalihan Raos (Kalbu)
Gêsang kita manungsa ing alam donya ngriki punika, pinaringan kêkiyatan 3 golongan. Inggih punika: 1. Kakiyataning pôncadriya lair, 2. Kakiyataning
golonganipun, tuwin 3. Kakiyataning raos (ninging kalbu) inggih dalah sagolonganipun.
Pôncadriya lair cacahipun wontên 5 inggih punika: paningal, pamirêng, panggêpok, panggônda, lan pangicip. Sadaya wau sami gadhah katiyasan piyambak-piyambak, sarta sami dumunung wontên ing padununganipun. Kados ta: paningal, pamanggènipun wontên ing mripat, katiyasanipun kangge ambedak-bedakakên sadaya rêrupan lan wêwangunipun samubarang [samu...]
[...barang] ingkang kasat mripat. Pamirêng, pamanggènipun wontên ing talingan, katiyasanipun kangge mêmirêngakên ing samubarang swara. Panggônda, pamanggènipun wontên ing grana, katiyasanipun kangge ambedak-bedakakên sawarnining gônda (ambu). Panggêpok, pamanggènipun wontên ing kuliting badan sakojur, katiyasanipun kangge anyatakakên ing alus, kasaring sadaya kaanan. Pangicip, panggenanipun wontên ing ilat (lidhah) katiyasanipun sagêd ambedak-bedakakên ing sawarnining raos asin, kêcut, lêgi, pait, t.s.s. Sadaya wau, panganggenipun botên kenging upami kawolak-walik. Têgêsipun mripat (paningal) botên kenging upami kangge mirêngakên ing swara. Makatên ugi kosokwangsulipun.
Sadaya kawontênan ingkang sampun kairup dening pôncadriya lair 5 iji wau, mêsthi lajêng tinampèn dening pôncadriya ôngka 2. Inggih punika pikir dalah golonganipun cacah ugi 5. Ingkang sami dêdunung wontên ing utêk, dene nama-namanipun kados ing ngandhap punika:
1. Isulmustarok, katiyasanipun sagêd nampèni gêgambaranipun samubarang kaanan ingkang tinampèn dening pôncadriya lair wau, lajêng sagêd cumithak ing ngriku.
2. Apal (apil). Katiyasanipun sagêd amèngêti ing sadaya kaanan wau, botên badhe kasupèn.
3. Tadkir. Katiyasanipun sagêd mitulungi ing apal wau, samôngsa kasupèn.
4. Tahyil, pamraceka utawi pangracik. Katiyasanipun sagêd mraceka, utawi anggothak-gathukakên ing satunggiling kaanan, kalihan kaanan sanèsipun.
5. Pikir (nalar), katiyasanipun sagêd milah-milahakên ing samubarang kaanan ingkang kairup dening pôncadriya, ingkang lêpat kalihan ingkang lêrês. Jalaran pangiruping pôncadriya, punika dèrèng têmtu bilih sagêd nyocogi kalihan kanyataanipun.
Upaminipun ingkang botên nocogi kados ta: paningal kita nyawang margi sêpur (ril) sampun mêsthi katawis mingkup. Lajêng tinampèn dening isulmustarok lan apal. Nalika punika sanadyan kita lajêng mêrêm (botên têrus ningali ing ril sêpur wau) nanging gêgambaranipun taksih katingal gawang-gawang cumithak ing isulmustarok, sarta dening kakiyataning apal, botên badhe sagêd kasupèn. Sasampunipun makatên, tahyil lajêng tumandang anggandhèngi ril
ril sêpur punika katingal mingkup, punika sampun lêrês punapa botên? Putusanipun mêsthi
badhidhing. Anggêpok ing wedang umob, botên kraos bêntèr, pangiruping panggêpok kados makatên wau, mêsthi lajêng cumithak, lan cinêthêt ing isulmustarok, bilih wedang umop punika botên bêntèr, nanging tahyin nyatakakên bilih wedang wau sagêd adamêl malonyohing kulit. Mila pun pikir sagêd lajêng mutusi bilih wedang wau pancèn inggih bêntèr, namung panggêpoking kulit ingkang botên lêrês (cocog kalihan nyatanipun), jalaran upami botên bêntèra, masthi botên sagêd damêl malonyohing kulit.
Kawuningana, jalaran katarik saking kawontênan, kakiyataning manunsa ingkang tumrap ing utak 5 rupi wau, awit ingkang racak saras sadayanipun. Ingkang sabagean kathah, sami awrat sih. Dene manawi sagêd racak saras sadaya, [sa...]
[...daya,] babaranipun tumrap sinau ing ngilmu (kawruh) katingal anggèning trampil (candhakan) apalan, botên gampil kasupenan, sagêd nalusur ing satunggiling kawontênan ginathukakên kalihan sanèsipun (pangothak-athik) sarta sagêd mutusakên sadaya ngilmu, cocog kalihan kawontênan ingkang dipun ngilmoni.
Sawênèh saking manungsa wontên ingkang kiyat isulmustarogipun, nanging apalipun kirang kiyat. Tiyang kados makatên punika, katingal trampil anampi ing pangiruping pôncadriyanipun, nanging sasampuning kalêbêt ing isulmustarog, lajêng inggal kasupenan (lalèn), sawênèh wontên ingkang isulmustarog, lan apilipun nyata kiyat (saras) nanging tahyilipun ingkang lêmbèk, manawi makatên, kawontênanipun, katingal trampil lan apilan, nanging kirang gagasanipun dhatêng prakawis sanèsipun ingkang sampun katampi. Lan wontên ingkang kiyat tumrap prakawis tahyil, apal, isulmustarokipun, nanging pikiripun kêthul. Punika sagêd kalampahan sugih ngilmu, tur inggih apilan, nanging sadaya ngilmunipun wau sami mogol, botên sagêd dipun pathoki pundi ingkang lêrês, lan pundi ingkang lêpat. Makatên ugi kosokwangsulipun. Têgêsipun kadunungan pikir saras, nanging apalipun kirang saras, punika
lajêng katingal lantip ing lêrês lêpating pamanggih, nanging kêsupenan (gampil kasupèn).
Kêkiyatanipun sadaya wau sagêd molah-malih margi katarik dening nèm sêpuhing tiyang utawi lare. Kados ta: lare ingkang nêmbe umur 4 dumugi 7 taun, punika ingkang langkung kiyat apalipun, dene tahyil lan pikiranipun taksih lêmbèk, sarêng wiwit 7 dumugi 15 taun apalipun radi suda sawatawis, nanging tahyil lan pikiripun mindhak kiyat, manawi sampun umur 15 dumugi 21 taun, apalipun suda, nanging pikiranipun sagêd mindhak kiyat. Kados makatên ngantos salajêngipun. Prakawis punika jerenganipun botên kula aturakên ing ngriki, jêr sampun kêrêp kaandharakên ing Mardi Siwi ngriki, dening para ingkang ahli andhidhik, ingkang langkung paham katimbang kula. Badhe kasambêt.
Pakne, Si N. dina mau rak ora sêkolah ta. Mau esuk durung adus durung barang, wis wiwit ndondomi, nutugake olèhe
mêngkene: "La piye, aku lagi ndondomi ki. Rana golèka kanca liya wae, saiki aku ora bisa mèlu tênan.
Ya wis ta N, nèk kowe ora bisa mèlu, aku tak ngajak si K. wae. Daag. Daag, veel plezier."
Aku ing batin ngalêm bangêt marang Si N. Nanging aku mênêng wae, batinku mangkene: "Bèn nutugake nggone ndondomi dhisik, mêngko wae nèk wis rampung, aku tak nglairake pangalêmbanaku. Aku banjur mangkat olah-olah ana ing pawon. Ora lêt suwe ana manèh kancane têka iya nunggang piet, yaiku si P. Aku nuju ana ing sênthong, mula ya krungu wae nggone padha gunêman.
Si P. saka kadohan wis cêluk-cêluk mêngkene: "N, N. ayo padha dolan, kene
durung rampung nggonku nggawèkake kathok monyèt adhiku, aku durung arêp dolan. Karo manèh esuk iki pancèn wis tak niyati arêp ana ngomah wae.
Kowe iku têka nggêthingake têmên ta N. wong libur-libur dijak dolan têka dilampu ndondomi. Apa kuwi, têka gêlêm-gêlême. Nèk aku suthik ngono kuwi.
La piye ta P. wong adhiku akèh, nèk aku ora rewang-rewang rak ya mêsakake ibu ta.
Ya wis kono ndondomana wae, nèk aku aluwung dolan. Daag veel plezier met het naaien (olèha kasênêngan sing akèh saka nggonmu ndondomi). Daag, veel plezier hoor."
Barêng si P. wis mungkur, aku banjur marani Si N. "Ya ngono kuwi sing jênênge bocah
Bêcik bangêt N. nèk kowe ngono kuwi. Wong kowe aja mung mela-mèlu kancane wae, kudu wani ngantêpi tekade dhewe-dhewe. Sakwêruhku bocah-bocah saiki sing akèh janji diampiri kancane dijak dolan, age-age nggone nuruti, sanajan pancène ora pati karêp, ora wani mangsuli êmoh utawa rikuh, kuwatir mundhak diarani wong nyêngit. Aku ora nglarangi bocah dolan utawa dolanan, janji ora ngliwati watês. Nèk kowe mung tansah arêp sênêng-sênêng wae, apa mênèh banjur suthik ndondomi utawa nyambut gawe liyane kaya kandhane si P. mau, ibu ya mêsthi wae ora marêngake. Wong dolan ana wêktune dhewe, wong dolanan ya ana mangsane dhewe, wong nyambut gawe sêmono uga.
Makatên cariyosipun semah kula dhatêng kula. Kadadosan punika sakkêclapan sajak sêpele, tur sajak sagêd ugi wontên [won...]
[...tên] ingkang mastani pamèr, nanging manawi kaulur sagêd dados panjang, tur inggih sagêd ugi wontên paedahipun.
Tiyang nggulawênthah lare punika sanajan awêwaton kawruh lan pangalaman, dèrèng têmtu sae dadosipun, margi ingkang ngalang-alangi kathah sangêt, langkung-langkung ing kalanganipun bangsa kula sapunika. Ingkang kula anggêp ngalang-alangi, inggih punika upaminipun: êmbahipun lare ingkang limrahipun tansah klèntu panindakipun ing bab panggulawênthah, margi sêpên ing kawruh tur botên purun ngêrtos, manawi dipun sêrêp-sêrêpakên klèntuning panindakipun. Kaping kalih para pamonging lare (abdi) ingkang babarpisan sêpên ing pangêrtosan. Kaping tiganipun inggih punika sêsrawunganipun lare.
Sapunika jaman pakêmpalan, botên namung tiyang sêpuh lan para neneman ingkang sami ngêdêgakên pakêmpalan nanging lare-lare
wêwatakanipun. Daya-daya wau têmtu kemawon wontên ingkang sae wontên ingkang awon. Makatên wau adamêl saya awratipun sêsanggènipun para tiyang sêpuh ingkang sami ngudi kawruh babagan panggulawênthah lan nindakakên. Para sêpuh saya kêdah tansah mulat, sagêda njagi, sampun ngantos putra-putranipun tansah angsal daya ingkang kirang prayogi. Yèn pancèn pêrlu kêdah wani (botên rikuh) ngèngêtakên putranipun supados sampun kalajêng-lajêng anggènipun sêsrawungan kalihan sintêna kemawon ingkang kakintên kirang prayogi. Ing ngriki ingkang langkung wigatos inggih punika sagêdipun lare nggêga dhatêng pêpèngêtipun tiyang sêpuhipun. Wontênipun samangke kathah kemawon lare ingkang sampun ngancik mangsa birai (pubertydsperiode=moeilyke periode) botên ngrèwès dhatêng pêpèngêt wau. Makatên punika botên sanès inggih saking klèntuning panyêpêngipun wiwit lare taksih alit. Bab punika sampun asring karêmbag wontên ing udiyana ngriki, dados botên pêrlu dipun ambali malih.
(Wangsulan Pitakenanipun Sadhèrèk S. Ing Mardisiwi No. 7 wulan Juli 1941, taun VIII)
Kita sadaya kintên kula sampun nate sami sok mrangguli lare ingkang angèl sangêt manawi badhe rêmbagan, alot wêdaling ginêmipun, mênawi sampun mêdal, lajêng groyok, asring botên sagêd dumugi. Katingalipun rêkaos sangêt, sampun angêtog kêkiyatanipun, ototipun ing rai ngantos katingal kêncêng sadaya,
makatên wau kita lajêng mêsakakên, kados badhe nyurung-nyurunga, badhe andudul-dudula têmbung ingkang sami botên purun mêdal wau, nanging limrahipun inggih namung kèndêl kamiwêlasên kemawon. Malah manawi kita katingal sajak radi botên sabar ngêntosi, pun lare lajêng sangsaya wêwah glagêpanipun, groyokipun. Manawi mrangguli kawontênan kados makatên punika, kita kêdah lajêng kadospundi, punapa ingkang kita tindakakên.
Ingkang pêrlu kita kêdah nyumêrapi, punapa sabab-sababipun. Wontênipun lare alot utawi groyok ginêmanipun, punika pancèn inggih kabêkta kirang sampurnaning pirantosipun rêmbagan, wontên cacadipun spraakorganen, kadosdene lare ingkang pelo utawi cedhal, punika ugi saking pirantosipun rêmbagan ingkang wontên kêkiranganipun, ilatipun kandêl, kêcêlakên, tuwin sapanunggilanipun, punika ingkang sagêd mriksa têrang namung para dhoktêr. Manawi dipun talatosi dipun gladhi sarana lampah ingkang lêrês, pelo utawi cedhal punika sagêd ical (mantun) wondene bab alot utawi groyok, punika amargi saking angèl utawi upami cara mêsin makatên, sêrêd lampahing pirantosipun kangge rêmbagan, ugi kabêkta saking bayu sarap (zenuwen) ingkang nglampahakên pirantos wau. Lare groyok wau limrahipun inggih gugupan, tipisan manah, jirihan lan sapanunggilanipun. Manawi kalêrêsan badhe rêmbagan, môngka lajêng dipun sêntakakên utawi dipun sêsa-sêsa, malah lajêng blêkukan, têrkadhang inggih botên mêdal babarpisan. Pramila manawi badhe mitulungi lare ingkang makatên wau, inggih kêdah mawi patrap ingkang sarèh, têmbung ingkang alus lan angrêsêpakên, polatan ingkang sumèh botên angajrih-ajrihi, pêrlunipun lare sampun [sampu...]
[...n] ngantos ajrih, manahipun tatag. Kathah kemawon lare ingkang groyok utawi alot rêmbagipun punika namung manawi wontên ing ngajênganipun tiyang ingkang dipun ajrihi kemawon, upaminipun guru utawi pangagêng sanèsipun, ananging manawi amor kalihan kancanipun para lare inggih limrah sagêd wicantênan. Dados têtela, manawi groyokipun wau ugi jalaran saking manahipun tuwin sanuwênipun. Dados lare ingkang makatên wau kêdah dipun agêngakên manahipun, dipun rapèk, dipun kulinakakên, supados icala èwêd-pakèwêdipun. Ewadene manawi mêksa taksih groyok, punika jalaran saking kirang sarèhing manahipun, kênotolên, pramila kêdah lajêng dipun cariyosi supados ingkang sarèh kemawon, sampun kasêsa. Manawi inggih mêksa glagêpan, lajêng kapurih nyêrot ambêgan ingkang panjang, supados landhung napasipun, lajêng sawêg kapurih maos utawi rêmbagan, makatên punika kapurih ngulinakakên, miturut ingkang sampun kula alami kathah pitulungipun, sanajan inggih botên sagêd ngicali babarpisan groyokipun. Ing ngandhap punika kula angaturi conto kawontênan ingkang sampun kula alami lan ihtiyar ingkang sampun kula tindakakên.
Ing pangkat tiga ing pamulangan kula wontên lare jalêr ingkang suwaunipun [suwa...]
[...unipun] botên kenging dipun ajak rêmbagan. Sak ugi dipun pitakèni punapa-punapa dhatêng gurunipun, wontênipun namung ambrèbès, kanca-kancanipun sami angêlokakên, manawi piyambakipun punika botên sagêd wicantên, lare bisu. Manawi anggarap padamêlan sêratan, etang upaminipun, inggih sagêd, limrah kados lare sanès-sanèsipun, anelakakên manawi sanès lare bodho. Ananging sabên dipun purih maos utawi rêmbagan, inggih lajêng nangis. Lare wau manggènipun wontên ing ngajêng. Ing ngriku thukul pamanggih kula, manawi anggènipun botên sagêd rêmbagan punika jalaran dipun lokakên kanca-kancanipun. Kula lajêng sarêmbag kalihan kônca guru ingkang nyêpêng pangkat tiga wau supados dipun pindhah panggenanipun, wontên ing wingking. Lan manawi pinuju dipun purih maos, utawi dipun pitakèni, sanès-sanèsipun botên kenging ngêlokakên. Pratikêl kula wau dipun tindakakên, ing wusananipun sarêng kula dhatêng ing pangkat tiga malih, lare wau sampun radi sagêd rêmbagan, inggih lêrês taksih radi groyok, nanging saya dangu saya suda, ngantos dumugi ing pangkat pitu kasagêdanipun limrah kados lare sanès-sanèsipun, lan inggih sagêd maos lan rêmbagan, sanajan inggih taksih sakêdhik-sakêdhik groyokipun.
Ing wasana andharan kula wau namung nyumanggakakên dhatêng para nupiksa, utawi manawi wontên ingkang kagungan pangalaman sanèsipun ing bab wau, kados prayogi kapacak ing udyana mriki, sagêda dados wêwahing sêsêrêpanipun para maos. Nuwun.
Ananggapi Panuwunipun Sadhèrèk S. Wontên ing Mardisiwi Nomêr Pitu
Kula nuwun, mangsuli pitakenan kados ingkang kakarsakakên sadhèrèk S. punika botên gampil. Malah kathah botên sagêdipun, amargi lampah-lampahipun andandosi lare ingkang gadhah salah satunggiling cacad (begrek) kados ingkang kapratelakakên sadhèrèk S. punika, botên sami. Lare kalih utawi langkung, ingkang nunggil cacadipun, botên sagêd kawulang wuruk mawi lampah ingkang sami. Bab punika pancèn botên wontên paugêranipun (Er is geen regel).
Kalêrêsan sangêt dene kula sawêg maos buku Levens-problemen karanganipun suwargi Tuwan Dr. Alfred Adler. Ingkang ngêwrat individual psychologie inggih punika cara-caranipun Tuwan Adler ngoncèki kawontênan-kawontênan ingkang [ing...]
[...kang] pinangih ing kalanganipun lare, ingkang saèmpêr kalihan ingkang sampun kapratelakakên sadhèrèk S. punika.
Kula ugi tumut bingah sangêt, dene wiwit wontên sadhèrèk ingkang kaparêng tumut cawe-cawe, ingkang botên sanès mêsthi badhe damêl saya pêpakipun isinipun
sawatawis, sanajan sagêd ugi kathah kithalipun, bokmanawi cêkap kangge mratelakakên angèlipun ngaturi wangsulan kados ingkang kakarsakakên sadhèrèk S. punika. Atur wangsulan kula punika namung minôngka ular-ular, kenginga kangge panglimbang kemawon. Lêrês lêpatipun, yèn kacocogakên kalihan kawontênanipun lare Jawi utawi lare Indhonesia, kula sumanggakakên dhatêng ingkang kaparêng maos urunan kula punika.
Umumipun samangke tiyang sami mastani bilih dhasar lan ajar punika ingkang nêmtokakên badhe kadospundi kawontênanipun jiwanipun lare ingkang têmbe. (Dhasar punika barang bêktan saking ingkang nurunakên lare, ajar punika daya-daya saking jawi, saking alamipun bêbrayan) manut pamanggihipun Dr. Adler botên makatên, jiwa lan watak punika tansah dynamisch tansah ewah-ewah, mênggaha barang, wêwangunanipun [wêwanguna...]
jiwanipun lare tansah makarti. Badhe kadospundi kawontênanipun ing têmbe, botên katamtokakên dening dhasar lan ajar. Ingkang nêmtokakên inggih punika makartinipun jiwa. Dayanipun dhasar lan ajar ugi dipun akêni dening Dr. Adler. Nanging dhasar lan ajar punika namung dados ubarampe ingkang dipun olah dening jiwanipun lare. Yèn pangolahipun wau angsal margi ingkang sae, dadosipun ugi badhe sae.
Jiwa makarti punika masthi wontên ingkang dipun èsthi, wontên ingkang dipun kajêngakên Een kind zoekt steeds een succesmogelijkheid lare punika tansah ngupados margi sagêdipun angsal kamarêmaning manah. La punapa kamarêman wau adamêl pituna utawi sisahipun tiyang sanès, pun lare botên praduli. Jêr lare punika dèrèng gadhah
belum mempunyai rasa tanggung-jawab). Ingkang kadèkèk ngajêng tansah akunipun.
De mensch wordt niet door oorzaken gedetermineerd. Èsthinipun lare ingkang badhe nêmtokakên badhe kadospundi dadosipun ing têmbe, dene sabab-sabab sanèsipun, inggih punika dayanipun dhatêng lan ajar wau.
Ing sadangunipun jiwanipun lare makarti, ngudi sagêdipun anggayuh [angga...]
[...yuh] punapa ingkang dipun kajêngakên, kajagi sampun ngantos kapêksa ngambah margi ingkang nylèwèng, ingkang rumaosipun ugi badhe adamêl kadumugènipun sêdyanipun. Yèn ngantos makatên mêsthi lajêng adamêl pituna utawi sisahipun tiyang sanès. Sabab-sabab ingkang sagêd anylèwèngakên punika kathah. Inggih sabab-sabab punika ingkang pêrlu dipun sumêrêpi dening para ingkang kêpengin sagêd mangsulakên lare dhatêng margi ingkang laras. Saminipun dhoktêr yèn badhe suka advies dhatêng tiyang sakit, mêsthi nalusur rumiyin, sagêda nyumêrêpi ingkang dados mulabukanipun sêsakit punika.
Kawontênan ingkang sami punika tuwuhipun saking sabab rupi-rupi. Yèn kita sagêd nyumêrêpi lêlampahan utawi pangalaman ingkang sampun-sampun, kita sawêg badhe sagêd nyumêrêpi sabab-sabab wau. Lêlampahan ingkang sajakipun sapele, sagêd dados jalaranipun lare ngambah margi ingkang nyalèwèng ing salami-laminipun. Makatên punika yèn sabab wau botên konangan, yèn konangan lajêng sagêd kalêrêsakên malih.
Nanging kawuningana, anggènipun nyumêrêpi ganthèngipungandhèngipun (verband-ipun) lêlampahan utawi pangalaman ingkang rumiyin-rumiyin, kalihan kawontênan ingkang dados
punika angèl sangêt. Ingkang sagêd patitis namung ingkang sampun kathah pangalamanipun ing bab punika.
(N.B.) Kaparênga kula nyuwun pangapuntên dhatêng para maos ingkang botên dhamang ing basa Walandi. Anggèn kula mratelakakên cara Walandinipun, manawi kula manah pêrlu punika ngèngêti para maos ingkang kulina dhatêng basa Walandi, ing pangangkah sagêda saya damêl cêthanipun. Tiyang mêrtal punika botên sami.
Dumadosipun ênêripun jiwanipun (de bouw van de levensstijl) punika manut pangalamanipun Dr. Adler ing sadèrèngipun lare umur gangsal taun. Ênêr wau ing salami-laminipun botên badhe ewah. Nanging yèn lare angsal pangalaman ingkang nyêngklèng, inggih sagêd adamêl ewah (nylèwèng). Yèn pangalaman ingkang dados jalaranipun nyalèwèng wau, botên konangan sarta botên dipun lêrêsakên, pun lare inggih badhe kalajêng ngênêr margi ingkang nylèwèng wau. Inggih ngonangi lan nglêrêsakên makatên punika, kuwajibanipun para pamong putra lan pamong siswa ingkang wigati piyambak.
Lair lan batos - Sanès dongèng - Tiyang sêpuh ingkang patitis - Bedanipun pikir lan raos - Cariyos nyata - Kawruh bab lare - Ananggapi panuwunipun sadhèrèk S.
betah kaki, rehne ta sira Jawi, sathithik bae wus
dipasrahke tanpa kenal wayah lan wektu marang gusti pengeran, mbuh kuwi pas wayah ngadek, wayah lungguh, turu, mlaku, wayah awan, wayah rino wengi batin kita kudu terus manembah lan mamuji gusti pangeran.
Batin kang tansah ngucap HU…ALLAH ing seben ambegan. mlebune nafas HU…metune nafas ALLAH..kanthi laku pasrah cipto, roso lan karso dening gusti pengeran yo kuwi sing diarani SHOLAT DHAIM.
Kabeh mau kudu dibarengi karo tumindak sing apik ojo nganti tumindak sing gawe wong ciloko..
Matéus 1:11Iki layang turunané mbah-mbahané Gusti Yésus Kristus. Gusti Yésus Kristus kuwi turunané ratu Daved lan ratu Daved turunané Bapa Abraham.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gjetingsdalen&oldid=874260"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.59, 16 Novèmber 2013.
posted by Mas Suwarno at 7:01 PM
JAMAN EDAN(Serat Jongko Joyoboyo) wong jawa yen iso Netepi lan iso Nglakoni, opo jare tetembungan iki sing bisa ngudari koyo rosone atine dhewe-dhwe,ndoyo sing isine mung apus-apusan , Nindakake opo jare wong nbiyen ora susah.yen iso adoh soko, sing saiki kedadenan tenan, koyo ila-ilane Jamane jaman edan sing ora edan ora keduman......,Pancen amenangi jaman EDAN, sing ORA EDAN ora KADUMAN.Sing WARAS padha NGGRAGAS, sing TANI padha DITALENI.Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada.Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane.Akeh OMAH ing NDHUWUR KUDA. WONG MANGAN WONG,kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah.Bareng JAHAT diangkat-angkat, bareng SUCI dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge.Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhesAkeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha digething.Sing pinter duraka padha dadi kanca.Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah.Akeh bandha muspra ora karuwan larine.Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka.Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja.Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane.Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi.Randha loro, prawan saaga lima.Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku,njaba putih njerone dhadhu.Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara,sing curang garang, sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi.Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik.Sing anggak kalenggak.Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur,sing ngati-ati sambate kepati-pati.Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung,melu Jawa sing padha eling.Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding.Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjingAkeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman-eman ora
angejawantah, apangawak manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna. Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha. Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis.Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra,agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang,perange
ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang.Sing padha nyembah
ya Kresna, ya Herumurti, mumpuni sakehing laku,nugel tanah Jawa kaping pindho.Ngerehake sakabehing para jim, setan, kumara, prewangan.Para lelembut kabawah prentah saeka praya kinen abebantu manungsa Jawa.Padha asenjata trisula wedha, kadherekake
dosanira,kaadhepake ngarsane kang Kuwasa. Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta. Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani.Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina.Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira.Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa, nanging pilih-pilih sapa waskitha pindha dewa.Bisa nyumurupi laire embahira, buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina.Ora bisa diapusi amarga bisa maca ati.Wasis wegig waskitha ngreti
sumuruping gegaman.Mula den udia satriya iki, wus tan bapa tan bibi,lola wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,sing
anyenyoba, aja kaina-ina.Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa.Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti
yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan. Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.Ya siji iki kang bisa njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun.Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati.Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha.Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas.Madhepa den amarikelu.Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa.Aja
Para kawula padha suka-sukaamarga adiling Pangeran wus teka.Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang.ki kabeh opo sing diserat Jongko Joyoboyo....,Labels: Falsafah Jawa
posted by Mas Suwarno at 6:56 PM
Matus sembah nuwun mas dadi pencerahanipun. Jazakallah ahsanal jazaa. Mugi pikantuk ridhonipun dzat ingkang moho welas. Amin. QOBILTU ijazahipun kanthi nyuwun ridho
ta’dhin kahatur poro sesepuh kwa, mas dead man, mas sudadi, ugi sedoyonipun sedulur2 bolo wongalus.
kehilangan lubuk. Pasar ilang kumandhang — Pasar kehilangan suara. Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak —
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xwhite-tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Basa Jawa Kuna (krama Basa Jawi Kina) iku basa Jawa sing dipigunakaké wiwit kurang luwih abad kaping 9 nganti abad kaping 14. Basa Jawa Kuna kahanané isih bisa disinaoni jaman saiki amerga nalika iku basa iki wis ditulis.Basa Jawa Kuna akèh prabawa saka tembung Sansekerta. Akèh paninggalan prasasti lan karya sastra sing ditemokaké. Yèn prasasti-prasasti iki biasané ditulis ing watu utawa tembaga mawa aksara Jawa Kuna. Nanging yèn karya sastra biasané diawètaké ing Bali lan Lombok mawa naskah rontal, senadyan uga ana naskah Jawa Kuna saka Jawa dhéwé, Tatar Sundha, lan Madura.
'*Déne caritané sing nggawa woh jambu, seduluré naga Taksaka, mèlu saka ing dhasaring bumi, si Taksaka dumunung ing sunguting jambu. Sang Brahmana ngasta jambu, ing sawisé jambuné kaatur, ngunèkaké pepujèn wéda, memuji slamet lan unggul mantra.
Prabédan antara basa Jawa Kuna lan basa Kawi[besut | besut sumber]
Basa Kawi iku basa kasusastran. Basa iki bisa adhedhasar basa Jawa Kuna, nging durung temtu.
W.J.S. Poerwadarminta. 1953. Sarining Paramasastra Djawa. Djakarta:
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Kuna&oldid=1108445"	Kategori: Basa JawaBasa ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 29 Novèmber 2016.
Jabbar ingkang kulo hormati kulo nyuwun Ingsun Sejati.maturnuwun
Ngrajut ingsun ing rohe…(sbut nma/hajat)..
aslinipun sêratan aksara Jawi, cacahipun 12 jilid, kandêlipun langkung saking 3.500 kaca. Sêrat ingkang asli sumimpên ing Sanapustaka kraton Surakarta. Dene ingkang wontên ing Rêksapustaka Mangkunagaran, Pahêman Radya-pustaka Sriwêdari. Museum Sana Budaya Yogyakarta. Museum Gêdhong Gajah Jakarta lan sanès-sanèsipun punika sadaya turunan utawi turunaning turunan.
Sêrat Cênthini jangkêp 12 jilid dumugi sapriki dèrèng nate kawêdalakên sarta kacetak aksara Jawi utawi
Wetenschappen', cetakan Firma Ruygrok & Co ing Bêtawi cacahipun 4 buku isi 8 jilid, jilid 1 dumugi 8, ananging cetakan Latin wau sayêktosipun 'pêthikan' saking aslinipun jilid 5 dumugi 9. Dados, pêthikan ing têngah lan botên kenging kawastanan jangkêp. Cêthanipun. Sêrat asli jilid 1 dumugi 4 tuwin jilid 10 dumugi 12 botên kawêdalakên. Katrangan bab Sêrat Cênthini pêthikan wau badhe kaaturakên ing wingking.
Dumadosipun Sêrat Cênthini wau awit saking karsanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara III, putra Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV (jumênêng 1788-1820 M) ing Surakarta. Kangjêng Gusti wau ing têmbenipun jumênêng Sinuhun Pakubuwana V (1820-1823 M) ingkang ugi sinêbut Sunan Sugih.
Ingkang pinatah mandhegani anggubah Sêrat Cênthini wau abdidalêm kliwon carik kadipatèn wasta Sutrasna ingkang ugi sinêbut Ki Ngabèi Ranggasutrasna, dipun kanthèni:
Sastranagara), abdidalêm bupati pujangga kadipatèn;
2. Radèn Ngabèi Sastradipura, abdidalêm kliwon carik kadipatèn.
3. Kyai Mohamad Minhad, ngulama agung ing Surakarta.
Wondene ingkang minangka lajêring cariyos lêlampahanipun Jayèngrêsmi inggih Sèh Amongraga. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom maringakên sêrat 'Suluk Jatiswara', kadhawuhan ambabar tuwin ambèbèr kanthi moncèr. Dene 'Suluk Jawiswara' wau miturut candrasangkala panyêratipun 'Jati tunggal swara raja' (1711 Jw.), punika jamanipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana III, mila wontên pandugi sêrat wau yasandalêm PB III. Kathah para ahli ingkang, kadhawuhan ambiyatu ing babagan kawruhipun piyambak-piyambak, kalêbêt Kangjêng Pangulu Tafsiranom ing bab agami Islam. Para ahli sanès-
dongèng, babad, dhuwung dalah ciri-cirinipun, bab kuda, pêksi, wisma (undhagi), karawitan, gêndhing, bêksan, tanêm tuwuh, têtanèn, jampi-jampi lan taksih kathah sanès-sanèsipun, kalêbêt lêlucon ngantos bab carêmêdan (awon, rêsah). Sadaya karêmbag muyêg, lêbêt lan nêngsêmakên bab kawontênan ing rêdi-rêdi, guwa, pasisir lan sasaminipun wêwaton palapuranipun para bupati pasisir. Utusan-utusan sami ngyêktosakên papan-papan ingkang kramat tuwin wingit, kadhawuhan damêl pèngêtan minangka dhasaring panggubah. Parandene Sang Pangeran Adipati Anom ugi nyarirani tumut anggarap lan naliti sadaya isinipun.
Wiwiting panggarap Sêrat wau ing dintên Sabtu Paing, tanggal 26 Sura, sinêngkalan 'Paksa suci sabda ji', taun Jawi 1742 utawi taun Masèhi 1814. Dados umuripun sampun 171 taun. Sarêng sampun dados, sêrat wau kaparingan nama 'Suluk Tambangraras' ingkang umumipun sinêbut 'Sêrat Cênthini'. Dene nama 'Cênthini' wau mêndhêt namaning cèthi-abdinipun Nikèn Tambangraras ingkang dados garwanipun Sèh
sampun kaaturakên bilih Sêrat Cênthini Latin wêdalan Bêtawi taun 1912 punika 'pêthikan', mila botên jangkêp kadosdene aslinipun. Dene larah-larahipun, Sinuhun Pakubuwana VII (1830-1855 M) dhawuh nêdhak Sêrat Cênthini asli jilid 5 dumugi jilid 9. Ing jilid 5 kadhawuhan nambahi 'bêbuka' dening pujangga Radèn Ngabèi Ranggawarsita. Bêbuka wau arupi sêkar Dhandhanggula 17
Wetenschappen'. Lajêng kawêdalakên aksara Latin ing Bêtawi. Sadèrèngipun kacetak, kataliti dening Radèn Ngabèi Suradipura, Radèn Prawirasuwignya tuwin Radèn Wirawangsa, sarta dipun sukani 'Katrangan minangka bêbuka' dening Radèn Mas Arya Surya Suparta, jurubasa Jawi ing Surakarta ingkang têmbenipun jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII (1916-1944) ing Surakarta.
Sêrat Cênthini ingkang umuripun sampun 171 taun lan isinipun sakalangkung kathah sarta pêpak bab kawruh, pangawikan utawi kabudayan Jawi punika satunggaling warisanipun lêluhur Jawi ingkang wênang sinêbut adiluhung, jêr sêrat punika babon
utawi sumbêring kabudayan Jawi. Sêrat-sêrat Jawi kathah sangêt ingkang mêthik isinipun Sêrat Cênthini, nanging botên nyêbut sumbêring pêthikan. Pramila Sêrat Cênthini punika sakalangkung pêrlu dipun sinau lan dipun pahami dening para satrêsnasutrêsna. lan para pangudi, wêkasan sagêd dados ubarampe sarta urun dumadosipun Kabudayan Nasional Indonesia.
Sagêdipun para sutrêsna lan para pangudi nyinau Sêrat Cênthini wau namung bilih sêrat wau kacetak lan kawêdalakên ing aksara Latin, amargi cetakan aksara Jawi botên wontên: ingkang Latin jangkêp ugi dèrèng wontên. Ingkang nate kawêdalakên kadosdene wêdalan taun 1912 sampun botên wontên ingkang nyade, tur ejaanipun sampun beda kalihan ejaan jaman sapunika. Awit saking punika Sêrat Cênthini Latin punika karaya-raya kawêdalakên.
Ingkang ambudidaya wêdalipun Sêrat Cênthini punika 'Yayasan Cênthini' (Yasni) ing Yogyakarta, satunggaling bêbadan ingkang mligi anggarap Sêrat Cênthini Latin dumugi sarampungipun, sukur bage ing têmbe sagêd ngêdalakên Sêrat Cênthini basa Indonesia.
Pêrlu kauningan, bilih tuhunipun Yasni punika nglajêngakên ada-adanipun 'UP Indonesia' ing Yogyakarta ingkang wiwit taun 1975 sampun ngêdalakên:
dados 4 jilid; jilid 5 lan 6 punika sapalihipun jilid 2 asli. Dene 'Serat Centhini dituturkan dalam bahasa Indonesia I-A dan I-B' punika 'saduranipun' jilid 1 asli.
andhapuk 'Yayasan Centhini' (Yasni) ingkang mligi anggarap Sêrat Cênthini Latin, sukur sagêd dumugi ing wêdalan basa Indonesia.
UP Indonesia sampun masrahakên naskah Sêrat Cênthini Latin 12 jilid, kathahipun 5.138 kaca tik folio, babon saking sêratènsêratan. Jawi kagunganipun Kangjêng Radèn Mas Arya Suryasurarsa ing Mangkunagaran Surakarta, sadaya wontên 3.216 kaca folio. Sêrat babonipun wau sumimpên ing Balai
Ing wiwitan punika Yasni angsal pambiyantunipun Ford Foundation cabang Indonesia ing Jakarta ingkang pusatipun wontên ing Amerika Serikat. Sanadyan pasumbang wau botên nyêkapi kangge ngêdalakên Sêrat Cênthini Latin dumugi satamatipun, nanging pambiyantu wau sakalangkung agêng paedahipun, jêr sagêd minangka pancadan wêdalipun jilid-jilid kawitan, salajêngipun mugi sagêd sambêt-sumambêt saking angsal-angsalan panyadenipun Sêrat Cênthini Latin jilid-jilid kawitan kasbut.
Awit saking punika Yayasan Centhini ngaturakên gunging panuwun dhatêng Ford Foundation lan sadaya ingkang sampun nyêngkuyung wêdalipun sêrat warisaning lêluhur Jawi punika, kalêbêt para pambiyantu anglatinakên Sêrat Cênthini tuwin para sutrêsna tuwin para maos ingkang sampun maringi 'toya panggêsangan'.
Mugi-mugi gêgayuhan kasbut pinaringan barkah dening Gusti Allah. Amin.
2. Pangalih-aksara muhung miturut aksara Jawinipun. Pramila wontên
7. Angka urut kaca isining buku kawiwitan ing jilid 1 angka 1 satêrusipun dumugi tamating jilid I, kaca 332. Ing jilid II angka kaca wau kalajêngakên, wiwit kaca 333 lan salajêngipun angkaning kaca katêrusakên ngantos tamat jilid XII. Dene 'Isinipun buku' sarta katrangan sanès-sanèsipun, - bilih wontên, - migunakakên angka Rumawi.
( ): kangge ngapit perangan wêwahan, kadosta: (m)botên. (ng)gèr, (n)dadosakên.
(?): têtêngêr perangan ingkang botên cêtha utawi ingkang risak.
Sêrat Cênthini jilid I isi 87 pupuh, wiwit pupuh 1 dumugi pupuh 87 ... kaca 1-332
Kangjêng Pangeran Adipati Anom (Prabu Amêngkunagara III putra Sinuhun PabubuwanaPakubuwana. IV) dhawuh dhumatêng carik (kapujanggan) Sutrasna supados nganggit sêrat sinawung ing sêkar ingkang isi sadaya bab Kawruh Jawi, sagêda minangka babonipun sanggyaning Pangawikan Jawi. Dene lajêring cariyos bab lêlampahanipun Radèn Jayèngrêsmi. Wiwitipun nganggit sêrat wau
ulama saking nagari Juddah angajawi, njujug ing Ngampèl (Grêsik, Jawi Wetan), lajêng dhatêng Banyuwangi. Putri Prabu Blambangan pinuju gêrah santêr. Awit saking aturipun Patih Samboja, sang prabu mundhut pitulunganipun Sèh Wali Lanang. Sang putri sagêd waluya, lajêng kadhaupakên kalihan Sèh Wali Lanang. Prabu Blambangan kasuwun ngrasuk agami Islam, nanging botên kêrsa saengga Sèh Wali Lanang lolos. Patih Samboja kadukan, lajêng kesah suwita ing Majapait. Garwanipun
kacaosakên Nyi Samboja ingkang sampun warandha lan botên kagungan putra. Bayi kapundhut putra,
kaparingan pêparab Prabu Sètmata lan Santri Bonang kaparingan kêkasih Prabu Anyakrakusuma. Santri Giri wêkasanipun jumênêng Sunan Giri. ... kaca 1 - 4
2. Prabu Brawijaya ing Majapait botên rêna wontênipun kawaliyan ing Giri, mila utusan Patih Gajahmada sawadyabala nêlukakên Giri. Wadya Majapait kasoran jalaran dipun amuk dening dhuwung kadadosan
panyêratanipun Sunan Giri. Dhuwung wau lajêng kaparingan nama Kalam-munyêng. Sunan Giri seda kagantos putranipun (Sn. Giri Kadhaton). Putra seda, kagantos wayah, jêjuluk Sn. Giri Prapèn. Prabu Brawijaya ngambali malih anggènipun badhe nêlukakên kawaliyan Giri, nanging ugi botên kalêksanan jalaran wadyabalanipun kabujung kombang maèwu-èwu ingkang mêdal saking pasareyan Sunan Giri. Wêkasanipun Majapait malah risak dening putranipun piyambak, i.p. R. Patah. Sunan Giri Prapèn nyarati jumênêng ratu (-ning agami) 40 dintên, praja lajêng kapasrahakên R. Patah, jumênêng ratu ing Dêmak. ... kaca 5 - 9
3. Panguwaosing tanah Jawi ing Dêmak lumintir dhatêng Pajang. Ingkang jumênêng Sultan Adiwijaya, sowan Sunan Giri Prapèn ing nalika sineba para bupati Bang-wetan. Sultan Pajang kadhèrèkakên
Kiagêng Pamanahan ingkang kawêca dening Sunan Giri bilih têmbenipun badhe nurunakên ratu mêngku tanah Jawi, kalêbêt Giri. Sasedanipun Sultan Pajang, panguwaosipun tanah Jawi kaasta Panêmbahan Senapati ing Mataram. Sasampunipun seda kagêntosan dening putranipun Sultan Anyakrawati ingkang lajêng kagêntosan dening
Sunan Giri ngêndêlakên murid sarta putra-angkatipun, satunggaling prajurit Cina Islam nama Endrasena.
Nalika rame-ramening pêrang, putra Giri saking ampeyan ingkang wasta Radèn Jayèngrêsmi atur panrayogipamrayogi. supados ingkang rama botên lumawan Sultan Agung. Aturipun botên dipun paèlu, putra lajêng lolos kadhèrèkakên santri Gathak lan Gathuk. ... kaca 15 - 31
5. Wadya Surabaya kalindhih, nanging lajêng pêpulih dipunsenapatèni Ratu Pandhansari. Kocap, tiga putra-putrinipun Sunan Giri sami lolos nalika rame-ramening pêrang R. Jayèngrêsmi kadhèrèkakên abdi lan R. Jayèngrêsmi tuwin rayi Nikèn Rancangkapti ugi kadhèrèkakên
wana Lodhaya, ningali gong Kyai Pradhah. Têrus dumugi dhusun Pakèl kapanggih Ki Carita ingkang nêrangakên bab kêpèk dalah isinipun ingkang sumimpên ing tajug satêngahing wana Lodhaya. Ing Lodhaya nyumêrapi sima gadhungan. Dumugi ing Tuban têrus dhatêng Bojanagara. Ing wana Bagor kapanggih lêlêmbat Ratumas Trêngganawulan ingkang suka katrangan bab ngalamatipun pêksi dhandhang, pêksi prênjak, sato tukang tuwin kasiatipun pêksi platukbawang ... kaca 52-65
2. Lajênging lampah nglangkungi rêdi Pandhan dumugi ing Gambiralaya, ningali tilas pêrtapanipun Dèwi Gêndrasari. Angsal katrangan saking Ki Padhang bab rêca Ki Drêpa ingkang dongèngipun kasmaran dhatêng Dèwi Gêndrasari kanthi sumpah manawi botên kalaksanan, pajalêranipun badhe katigas. Kalampahan Ki Drêpa pêjah dados rêca mangku pajalêranipun. ... kaca 66-68
3. Lampahipun dumugi ing dhusun Dhandhêr pinanggih kêpala dhusunipun ingkang nêrangakên bab latu pakayangan, ukuran dhuwung sarta ukuran landheyaning tumbak. Dumugi ing Kasanga pinanggih Ki Jatipitutur ingkang dongèngakên bab Prabu Jaka ing Mêdhangkamulan mêjahi sawêr dumugi kagungan putra wujud sawêr wasta Jaka Nginglung ngantos mulabukanipun wontên sumbêr-sumbêr lisah. ... kaca 69-83
4. Dumugi ing dhusun Sela kapanggih Kyai Pariwara ingkang paring katrangan bab: 1. Pêpalinipun Kiagêng Sela; 2. Dongèngipun Kiagêng Sela nyêpêng
blêdhèg; 3. Panênuning lurik lss. Lampahipun dumugi ing Gubug
pasareyanipun Sunan Muryapada. Kapanggih Buyut Sidasêdya ingkang anggêlarakên bab: 1. Petangan
jabangbayi lan pêcating nyawa; 6. Ukuraning pemahan; 7. Ukuran saka lan usuking griya; 8. Ukuraning pagêr; 9. Lêting pandhapi kalihan griya; 10. Petangan damêl gêdhogan; 11. Nututakên kewan ... kaca 100-121
pribadining manungsa tuwin napsu sakawan. Lampahipun lajêng dumugi rêdi Sawal pinanggih Rêsi Narawita, bantah ngèlmu wêkasan prang tandhing abên kasantikan. Sang rêsi kawon lajêng muksa ... kaca 122-141
7. Dumugi ing rêdi Cêrme pinanggih Rêsi Singgunkara ingkang mêdharakên bab: "1. Wariga-gêmêt, awon saening dintên miturut Wuku 30; 2. Petang Nagajatingarang kangge tiyang ngalih griya. Lampahipun kalajêngakên dumugi rêdi Tampomas, pinanggih
Sèh Trênggana dalah semahipun wasta Sitarêsmi lan anakipun
satunggal-satunggaling têmbung sarta panggubahing candrasangkala; 4. Wataking tanggal 1 dumugi 30. Dumugi ing Bogor pinanggih Ki Wargapati ingkang mêdharakên bab lampah pujidina murih umur panjang. R. Jayèngrêsmi suka katrangan bab jaman dahuru kiyamat kubra. Wasana nglajêngakên lampahipun ningali tilas kraton Pajajaran.
Karang ingkang wasta Sèh Ibrahim sungkawa jalaran putranipun kesah tanpa pêpoyan. Angsal wangsit supados amboyong Jayèngrêsmi, punika minangka gêgêntosing putra. R. Jayèngrêsmi kaboyong dening Kiagêng Karang, winulang samodra-rahmat. Wêkasan GuthukGathak. Gathuk nusul dhatêng Karang. ... kaca 200-207
IV. Lampahipun R. Jayèngsari dalah Niken Rancangkapti
1. Lampahipun kadhèrèkakên santri Buras dumugi ing pêsantrènipun Amat Sungèb ing Sidacrêma, nanging dalunipun lolos, laju mangetan jalaran kuwatos kawanguran dening wadya Surabaya. Lêrêm sawatawis [sawa...]
[...tawis] ing Sêndhang Pasuruhan, Tlaga Gati, Banyubiru, lajêng minggah sukunipun rêdi Tênggêr. Dumugi Singasari ningali candhi Singasari ngantos dumugi sumbêr Sanggariti, têrus dhatêng candhi Kidhal. ... kaca 207-215
2. Ing rêdi Tênggêr, wontên ing dhusun Tasari pinanggih Buyut
panguluning agami Budha ingkang nyariyosakên bab tatacara agaminipun sarta wontênipun agami-agami kadewan: Sambo, Brama, Wisnu, Indra, Bayu tuwin Kala dalah tatacaranipun. ... kaca 216-230
3. R. Jayèngsari nyariyosakên bab agami-agami kanabiyan: Adam, Sis, Nuh, Ibrahim, Dawud, Musa tuwin Ngisa dumugi
nanging sagêd kacabarakên dening Ki Wrigu ingkang nindakakên sarat sarana miturut pitêdahipun Dèwi Sri, ngantos
lan abdi nglajêngakên lampah dumugi ing dhukuh Klakah sipêng ing griyanipun Umbul Sadyana nyumêrêpi urubipun rêdi Lamongan ing wanci dalu. Nêrusakên lampah dumugi dhusun Kandhangan bawah Lumajang, pinanggih Sèh Amongbudi ingkang nêrangakên bab wudu tuwin salat. Ing Argapura pinanggih Sèh Wahdat ingkang mêjang bab: 1. Dat, Sipat, Asma lan Afngaling Pangeran; 2. Pêprincènipun Sipat Kalihdasa. ... kaca 247-265
napsu Mutmainah ingkang mênang ... kaca 265-281
6. Ing Banyuwangi ningali candhi Sela Candhani ingkang miturut dêdongengan ing kinanipun panêpènipun Prabu Menakjingga ing Blambangan, rumiyin nama candhi Macan-putih. Lajêng dhatêng griyanipun Ki Menak Luhung jurukuncinipun candhi kasbut. Wontên ing ngrika kapanggih Ki Hartati, juragan saking Pêkalongan ingkang nêmbe dhatêng saking Bali. Ki Hartati botên kagungan putra, mila R. Jayèngsari lan Nikèn Rancangkapti lajêng kapundhut putra, kaboyong dhatêng Pakalongan. Putra kêkalih katanpikatampi. dening Nyi Hartati kanthi suka rênaning manah lan kawulang kawruh warni-warni, kadosta bab petangan wilujêngan tiyang tilar donya lan wêrdinipun driji gangsal. Nyi Hartati tilar donya. Kalêrês sèwu dintênipun kasusul dening Ki Hartati ... kaca 281-300
7. R. Jayèngsari dalah rayi sarta abdi linggar saking Pakalongan, ngidul ngetan minggah rêdi Prau, lajêng mandhap dumugi Diyèng kapanggih lurahipun wasta Ki Gunawan. Sami mriksani candhi-candhi ing Diyèng. Satunggal-satunggalipun katêrangakên maknanipun dening Ki Gunawan, kadosta: Pambêkanipun para Kurawa, pambêkanipun para Pandhawa gangsal tuwin prabu Krêsna, pambêkanipun garwanipun R. Arjuna; i.p. Wara Sumbadra, Dèwi Ulupi, Dèwi Manuara, Dèwi Gandawati tuwin Wara Srikandhi. Lampahipun kalajêngakên dhatêng Sokayasa ing sukuning rêdi Bisma, talatah Banyumas. Lampahipun kaatêrakên dening Ki Gunawan, laju sowan Sèh Akhadiyat. Sèh Akhadiyat dalah garwanipun [gar...]
[...wanipun] Siti Wuryan sawêg nandhang sungkawa, jalaran putranipun ingkang wasta Mas Cêbolang kesah tanpa pamit. Dhatêngipun R. Jayèngsari lan Nikèn Rancangkapti kaatêrakên Ki Gunawan sagêd dados panglipuring sungkawa. Sakalih-kalihipun lajêng kapundhut putra sarta cumondhok ing
1. Sri narpadmaja sudigbyasudibya. | talatahing nuswa Jawi | Surakarta Adiningrat | agnya ring kang wadu carik | Sutrasna kang kinanthi | mangun rèh caritèng dangu | sanggyaning kawruh Jawa | ingimpun tinrap kakawin | mrih tan kêmba karya dhangan kang miyarsa ||
wibawa lakuning gêni | windu Adi Mangsamangsa. Sapta | sangkala angkaning warsi | Paksa suci sabda ji |§ Taun Jawi 1742 [A.J. 1814-5 A.D.]. rikang pinurwa ing
nanging tan ngantya lama | linggar saking Ngampèlgadhing | ngidul ngetan anjog nagri Balambangan ||
Walilanang | sangking ing Juddah nagari | ing Purwasata kampir | yèn pinarêng tyas pukulun | prayogi
Sêratanipun aksara Jawi / sanga prabu /, lêrêsipun miturut Paramasastra kêdah kasêrat / sang aprabu /. Kadjawi punika têmbung /
tilaranipun | lastantun ingkang garwa | kacêluk Nyi Randha Sugih | angluwihi samoaning wong dêdagang ||
13. Mangsuli ing Balambangan | rajaputri kang (ng)
Binuka ingkang gêndhaga | isi jabang bayi pêkik | ingaturkên mring nyi randha | langkung trusthanirèng galih | dhasar datan
dalu tan pisah | lan putra ing Ngampèlgadhing | kang sinung ran ingkang rama Santribonang ||
sêdyanira rajasunu | dumugèkakên karsa | lajêng mring Mêkah nagari | Walilanang sakalangkung datan rêmbag ||
mitrèngsun saeka kapti | ing pangawruh lair batin tan sulaya ||
21. Lah jêbèng sira muliya | maring ing ngasramèng Giri | kawruhanamu renanta | ing samêngko nandhang sakit | tumêkèng ngajalnèki | mung nganti têkamu kulup | renanta yèn palastra | kuburên anèng ing Giri |
linuhung | sinuhun sak-rat Jawa | kabèh padha wêdi asih | kalêngkèngrat sinêbut raja pandhita ||
ngraup pada | lèngsèr saking Ngampèlgadhing | tanpa kanthi gancanging cariyos prapta ||
1. Ing Giri apan wus tundhuk | kang ibu grahe ngranuhi | rinubung sakèh juragan | rawuhe Jêng Sunan
'an | kathah kang iyasa masjid ||
10. Gêmah arjane kalangkung | tan ana kang laku juti | samya cêkap nyandhang mangan | adoh ingkang dadya miskin | têntrêm ciptane raharja | wong ngamanca kathah prapti ||
11. Kabanjur tan arsa mantuk | kalajêng wisma ing Giri | raja pandhita Sètmata | jujuluk Susunan Giri | Gajah Kadhaton minulya | kawêntar ing liya nagri ||
12. Miwah wus pinundhut mantu | ing
17. Tiyang alok mungsuh rawuh | sumêdya ngrisak ing Giri | kalam ingkang kagêm nyêrat | anulya binucal aglis | andodonga ing Pangeran | sinêmbadan ing sakapti ||
18. Kalam lajêng dadya dhuwung | cumlorot ngamuk pribadi | pra wadya ing Majalêngka |
tempat lain). | miyat dhuwung kuthah gêtih | dahat panalangsanira | dyan dodonga mring Hyang Widdhi | mugi Allah ngapuntêna | solah amba ingkang sisip ||
21. Sang pandhita ngandika rum | marang ing wadyanirèki | kabèh padha piyarsakna | myang
kang sumêndhi | Sunan Waruju ragilnya | wau ta ingkang winardi ||
28. Sasampunira pangubur | kumpul para wadya Giri |
tan mashur ing panjênêngan | Jêng Sunan wus praptèng jangji ||
30. Kundur mring rahmatolahu | ugi sumare ing Giri |
gumantya | kêmpal sakèhe kang dasih | Sunan Parapèn ingangkat | linuwih lir eyang swargi ||
liyan praja | tan pêgat kadya ing nguni ||
1. Ya ta wau sang prabu ing Majalangu | sampun amiyarsa warti | lamun Sunan Giri
kinanthèn pra siwi | angirid wadyabala gung | kinèn ngrabasèng ing Giri | wus samapta nulya bodhol ||
4. Sunan Prapèn wus mirêng badhe ginêmpur | mring sang prabu Majapait | wus budhal carakèng prabu | kya patih myang rajasiwi | balane lir samodra rob ||
5. Sunan Prapèn sampun sanega ing pupuh | karsanira nanggulangi | mring carakèng Majalangu | tan dangu mêngsah kaèksi | nulya pinapak prang popor ||
6. Wadya Giri kasoran ing yudanipun | kathah ingkang
sapinggiring laut | binasmènan kitha Giri | sadaya wus dadya awu | rajabrana dènjarahi | rajaputra tindak alon ||
8. Dhumatêng ing astananira sang wiku | Sunan Giri kang wus swargi | ingkang rumêksa ing kubur | tyang kakalih samya dhêngkling | rawuhe sang
10. Kalesedan sambat ngadhuh-adhuh lampus | kang kantun kalangkung giris | bramantya sang rajasunu | tumandang pribadi ajrih | merang lamun tan kalakon ||
11. Dadya dhawuh marang tyang kalih kang tunggu | kinèn andhudhuk dèn aglis | binilaèn yèn tan purun | pasthi tumêkèng ing lalis | kinarya coban kris waos ||
12. Tyang kakalih tan suwala nulya (n)dhudhuk | dupi prapta blabak jati | tutuping tabêlanipun |
16. Sang aprabu Brawijaya langkung gugup | tan kawawa nanggulangi | dadya tilar prajanipun |
20. Kawlasarsa anèng satêpining laut | tyang kalih marêk tur uning | ing mangkya mêngsah wus larut | jalaran tinêmpuh dening | kombang ingkang
ingkang tinolih | swarane pating galêmbor ||
22. Sampun katur ing purwa wasananipun | dalah waluyaning dhêngkling | sang wiku kalangkung sukur | (n)dêdonga marang Hyang Widdhi | rahayu ywa na pakewoh ||
23. Nulya kundur tan cinatur laminipun | wus paripurna ing nguni | eca tyase para wadu | satêngah ana kang kibir | sajêg tan na mungsuh rawoh ||
24. Sunan Giri datan samar jangkanipun | lamun kraton Majapait | wus andungkap sirnanipun |
mungkasi | ing Dêmak nagari | ngrèh wadya sawêgung ||
6. Kangjêng sultan Pajang kang winarni | wusing madêg katong | karsa nyuwun idi
ywa na walangatos | dèn narima marang ing papasthèn | ing samêngko ki Pajang dipati | ingsun wus ngidèni | ing jumênêngipun ||
11. Sultan mêngku ing Pajang nagari | sudibya kinaot | binathara tan ana samine | babundhêle ing satanah
kabèh | atur paksi sakèhing bupati | mangayubagyani | dhawuhing sang wiku ||
13. Nulya mundhut dhahar wus umijil | saking jro kêdhaton | tinata ing pandhapa madyane | Sunan Prapèn sultan Pajang tuwin | kang para bupati | wus bujana kêmbul ||
14. Sang pandhita angandika malih | dhuh pra
kabèh | ênggonira akêkadang kaki | ywa salayèng budi | di atut arukun ||
15. Raharjèng tyas sukur ing Hyang Widdhi | karsane Hyang Manon | ana kang tinitah dadi gêdhe | ana kang tinitah dadi cilik | papasthèning Widdhi | basane asnapun ||
16. Datan luwih sun têtèdhèng Widdhi | anak putuningong | donya akir salamêta kabèh | kang
ing têmbe | ingkang tansah pinancêr ing liring | Ki Agêng Mantawis | cahyanya umancur ||
18. Angandika Jêng Susunan Giri | mring jêng
wus pinasthi | angrèh sakèhe wong | ing satanah Jawa iki kabèh | nadyan Giri kene têmbe ugi | ngidhèp ing Mantawis | kyagêng lajêng ngujung ||
22. Konjêm siti nênêdha Hyang Widdhi | widadaning dhawoh | saha matur mring Sunan Parapèn | sakalangkung sru nuwun kapundhi | lulusing sabda ji | têtêpe
Pajang risakipun | pindhah ing Mantaram | ingkang jumênêng narpati | putranira nênggih Ki Agêng Mantaram ||
5. Risang Sutawijaya jujulukipun | Kangjêng Panêmbahan | Senapati ing Mantawis | lulus wirya gêmah arja prajanira ||
6. Panêmbahan Senapati ing Mantarum | ngyêktèkkên wirayat | dhawuhe Susunan Giri | ing nalika sowannya jêng
Mantaram ing têmbenipun | ngrata tanah Jawa | sanadyan ing Giri iki | uga têluk marang ing nagri Mantaram ||
11. Lokilmakpul tan kêna owah sarambut | jamane walikan | kawula dumadya gusti | ingkang gusti sayêkti dadi kawula ||
12. Pratandhane wus katon Pajang Mantarum | iku dadya cihna | utusan wus nyuwun pamit | mantuk marang Mantaram agêgancangan ||
jinujug | ing nagari Japan | sagunging para bupati | ing bang-wetan wus kumpul anèng ing Japan ||
15. Kacariyos ing Giri sang maha wiku |
pupuh | Jêng Sunan ing Arga | utusan akanthi tulis | tyang sadasa gêgancangan marang Japan ||
17. Praptanipun ing Japan nulya kinumpul | wong agung
Layangingsun Jêng Sunan Giri dhumawuh | marang putraningwang | Senapati ing Mantawis | lan mring
pinasthi | pan tinêmu ing samêngko durung mangsa ||
23. Balik padha nganggoa budi rahayu | lêstari kêkadang | sun asung babasan kaki |
karsanira | andikane panêmbahan ing Giri | mung yayi kalawan ingsun | kang tumraping nawala | kinèn milih wadhah lawan isinipun | pundi ta
Ngalaga ngandika ris | yayi kula wadhahipun | inggih sampun narimah | dutèng Giri atas pamiyarsanipun |
Mantawis | wong agung bang-wetan sampun | umantuk sowang-sowang | tan cinatur dutèng Giri lampahipun |
Kangjêng Senapatya | Surawèsthi kang pinilih isinipun | wadhahipun Panêmbahan | narimah atampi isi ||
tan manut marang | ingkang adarbe nagari ||
8. Sayêkti tan kêna ngambah | yèn ambadal sayêkti têkèng pati | dadi kudu amiturut | marang kang duwe
pan namung tigang warsi | lajêng puput yuswanipun | ginantyan ingkang putra | Pangran Adipati Anom
11. Prabu Anyakrakusuma | duk punika Pangeran Surawèsthi | anyêdhahi pra tumênggung |
ngandika ris | dhuh babo atmajaningsun | paran kang dadya karsa | dene padha tumêka ing
wus sarêmbag arsa ngrabasèng Mantarum | nyuwun idi sang pandhita | miwah pangestu basuki ||
15. Jêng sunan aris ngandika | ing samêngko pan durung
16. Ing samêngko wong bang-wetan | malah padha ngungsia kang prayogi | tan wurung binoyong besuk | marang nagri Mantaram | Pangran Surawèsthi tan kêndhak tyasipun | myang sagunging pra dipatya | wusing ngujung ing sang rêsi ||
17. Ngandika sang wiku raja | yèn mangkono padha karsanirèki | dèn angati-ati kulup | ingsun
sakuthu | ajrih asih mring narendra | samya tuhu lair batin ||
21. Nahan raharjaning praja | yèn ginunggung sawêngi datan uwis | ing
inggih uwa Purbaya pawartosipun | Pangeran ing Surabaya | ing mangke pan sampun lalis ||
23. Kang kantun mung anakira | Ki Mas Pêkik pambajênge kang siwi | uwa punika karsèngsun | timbali mring Mantaram | ingsun arsa uninga ing warninipun | panêmbahan aturira | punika langkung utami ||
24. Ulun umiring sakarsa | sri narendra pangandikanya aris | Alap-alap ingsun utus | marang ing Surabaya | timbalana Pangran Pêkik Surèngkewuh | têlas ingkang pangandika | jêngkar anggambuh tinangkil ||
1. Wus lêpas lampahipun | Alap-alap praptèng Surèngkewuh | laju maring Ngrarêmpah dhukuhirèki | Pangran Pêkik gupuh-gupuh | amêthuk carakèng
3. Jêng pangran sowan ulun | pan ingutus rakanta sang prabu | Gusti Kangjêng Sultan Agung ing Mantawis | maringakên kang pangèstu | mring andika sakaloron ||
4. Jêng pangran matur nuwun | sasampuning maringkên pangèstu | dhawuh nata paduka dipun
dhadhawuh | marang garwa sakulawargèku | kinèn samya pradandosan sadayèki | yun sumiwèng mring Mantarum | ribut samya dandos-dandos ||
10. Ki Alap-alap gupuh | nuding wadu nimbali tumênggung | Surabaya Ki Sapanjang kang wawangi | tan dangu anulya rawuh | Ki Sapanjang dhawuh katong ||
11. Jêng pangran sowanipun | mring Mantaram
sakèhe wadu | abusêkan sakèh wadya Surawèsthi | wus mirantos sadayèku | enjinge anulya bodhol ||
13. Lon-lonan lampahipun | ing lamine lampah tan winuwus | praptèng dhusun Butuh arèrèh saratri | kangjêng pangran dalu ngujung | marang ing astana
Jawi | ngrèh wadya bacingah agung | nanging angalih kadhaton ||
16. Mring tanah Pajang iku | sakulone kutha prênahipun | aran
Datan kawarnèng ngênu | wus angancik ing kitha Mantarum | ki tumênggung Alap-alap ngrumiyini | atur uninga sang prabu | sigêg gantya winiraos ||
21. Sang prabu ing Mantarum | ri tinangkil munggèng siti luhur | Panêmbahan
putranipun | Ki Sapanjang sawadya tut pungkur | suka ing tyas sang prabu ngandika aris | lah uwa Purubayèku | kadipundi kang linakon ||
24. Mangke sadhatêngipun | dhimas Pêkik napa bêkti ingsun | utawine piyambake ingkang bêkti | Purubaya nêmbah matur | kinanthèt lawan suraos ||
1. Sangking ing pamanah ulun | pangeran ing Surawèsthi | ingkang
ing rat Jawi mung satunggil | kalihdene tinimbalan | datan sawala ing kapti | sampun kalampahan sowan | ing ngabyantara narpati ||
3. Asrah jiwa raganipun | kangjêng sultan duk miyarsi | aturipun ingkang uwa | kalangkung trustha ing galih | nahan
Kasujanan ambêg sadu | linangkung kasusrèng bumi | sumbagèng rat pinasthika | waskitha ngrèh ing patitis | kongas ing ganda angambar | kinasihan ing Hyang
suku kata: Muhkammadin angajawa. ngrênggani nagri Mantawis ||
12. Dhuh jêng gusti sang aprabu | sowanipun ingkang abdi | angaturkên pêjah gêsang | awit rumaos gêng sisip | katungkul ing kawiryawan | labêt mudha
ingkang martasih | o gusti satuhu mudha | cêplik tangèh wruh ing bêcik ||
15. Manawi kangjêng pukulun | tan paring aksamèng
Sosotyadi apan kudu | tumrap ingêmbanan rukmi | upama ingsun pancuran | sira talaga nadhahi | yayi kang minangka wadhah | ingsun kang minangka isi ||
20. Pasêmon kang ingsun wuwus | têgêse uwus ginaris | yèn sira bakal tan pisah | mèlu nurunake benjing | para ratu tanah Jawa | yayi ingkang urun èstri ||
21. Manira kang urun kakung | ing samêngko karsa mami | sira wisma na Mantaram | ana
ing Mantarum | aywa taha-taha yayi | ing panganggêp dipun padha | ya Mantaram Surawèsthi | Pangran Pêkik lêjar
ingsun timbali | warahên ingsun gêrah ||
4. Nulya mentar utusan narpati | sampun praptèng ing Kasurabayan | jêng pangeran
sumangga ing asta kalih | tan kenging lêngganaa ||
6. Dhuh jiwaku umarêka aglis | sampun kerit praptèng ngarsa
7. Kangjêng sultan angandika aris | dhuh riningsun luwih sangking lara | ana ing ati ênggone | sakèh usada wangsul | yèn sun rasa saya ngranuhi | dene ana pandhita | ing Giri dumunung | durung gêlêm nungkul mringwang | iya iku kang dadi laraning ati | tambane durung ana ||
8. Liya Giri wong satanah jawiJawi. | nora ana barênjul mêrêngkang | padha ngidhêp mring sun kabèh | amung ing Giri iku | ingkang durung ingsun
10. Pangran Pêkik nganti nèng pandhapi | sarawuhe sang ratu pinapak | binêkta mring dalêm age | jêng ratu ngraub suku | sang pangêran (
ngandikanipun | lamun ingsun wêruha dhingin | karsane kangjêng sultan | mundhut rusakipun | ing Giri sunanne seba | baya uwus dak cangking ing nguni-uni | sebaku mring Mantaram ||
13. Pan ing Giri wus nèng asta mami | yayi ingsun ingkang maluyakna | rakanta nahan rêntênge | sèwu wirang satuhu | yèn tan bisa ngrabasèng Giri | isin anon baskara | nèng donya tan arus | apa kang dak walêsêna | ing sih nata kajaba murdaku yayi | kunjuk dadya timbangan ||
14. Payo yayi sowan marang puri | nyuwun pamit ing rakanta sultan | mangkat ing sadina kiye | sarimbit nulya laju | sowan maring sajroning puri | sang nata duk tumingal | pangran sowanipun |
kang dadya karêpmu mangke | ing Giri durung nungkul | nora sarju nêmbah mring mami | ingsun borong adhimas | ing
kalamun tan kalakyan | Giri bêdhaipunbêdhahipun. | suka matiya palagan | nuwun gusti ingkang abdi nuwun pamit | bidhal ing sapunika ||
17. Botên langkung ingkang amba pundhi | pangèstu sang nata binathara | kalampahana karsane | namung rayinta prabu | amba tilar anèng Mantawis | rèh ayun mangun aprang | ing tyas
budhal sangking ing Mantaram | brokoh nèng ngajêng lampahe | datan kawarnèng ngênu | lampahira sampun dumugi | ing nagri Surabaya | Ki Sapanjang mêthuk | wusing lêrêm sawatara | kangjêng pangran pinarak anèng pandhapi | andhèr para punggawa ||
22. Pangran Pêkik ngandika mring dasih | hèh sakèhe bocah Surabaya | padha piyarsakna kabèh | dhawuh dalêm sang prabu | mula ingsun linilan mulih | marang ing Surabaya | lawan garwaningsun | ingutus kinèn magut
tan kêna kinarya ayu | yuwana sumiwèng aji | kêkah dènnya karsa mirong ||
3. Ingkang abdi kewala pan sampun rampung | ngrabasèng
4. Nanging ulun mirêng pawartos satuhu | ing mangkya Jêng Sunan Giri | kêndho kawalènanipun | saprapat yun animbangi | kalipah Mantaram katong ||
5. Darbe murid nagri Cina aslènipun | kabar maksih trah narpati | ing mangkya pinundhut sunu | sampun
wadyanèki | kang ginala aprang pupuh | punika ingkang ngêncêngi | pinrih (m)balela ing katong ||
pinangguh | pribadi lan anak Giri | wurung sidaning prang pupuh | sawuse ingsun pinanggih | apa anane ing kono ||
10. Balik padha sadhiyaa ing prang pupuh | kêrigên sawadya mami | manawa dadi prang pupuh | gustimu sêdya (n)jênêngi | jurite wong
yèn bangga ginêpuk jurit | ngrusak ing Giri Kadhaton ||
14. Kang dènutus rama Pangran Surèngkewuh | nanging tikêl tuwa mami | amung bapak-bapak awu | garwa ratu Pandhansari | mèlu nanggulang pakewoh ||
15. Kaya priye kulup kang dadi kêncêngmu | ing mêngko ingsun
minangka satuhu | pupundhèn ing tanah Jawi | Waliyolah cucu Rasul | kang wus linilan Hyang Widdhi | sadhengah kinarsan klakon ||
18. Sultan Agung baya ingkang dèrèng ngrungu | kalamun karaton Giri | kanggonan prajurit punjul |
mêjanani Sultan Agung | bok iya têka pribadi | ing kono tandhing lan ingong ||
20. Sampun sampun kangjêng rama karsa nungkul | pantês sultan ing
kagyat mangsuli | ngalaikum wasalamu | gupuh mêthuk gya kinanthi | wus lênggah satata karo ||
lumadyèng ngarsi | sumangga sawontênipun | sumapala atur bêkti | gampil anak tan pakewoh ||
24. Dhuh jêng rama dene rawuh dalu-dalu | sawiji tan na umiring | kagyat ing tyas sakalangkung | punapi de awit gati | mocung mring Giri Kadhaton ||
wikara nir baya têtêg ing nala ||
3. Datan ana tinaha ing galihipun | pangran Surabaya | yèn sinawang (ng)gigirisi | wingwrining tyas kadya anon singa krura ||
rum | hèh hèh Sunan Arga | pinarsakna§ Prayoginipun / piyarsakna /. wuwus mami | Sultan Agung iku ratuning rat Jawa ||
sebaku marang Mantarum | yèn sira ngèstokna | ing pituduh ingsun pasthi | tutug têtêp mulat baskara sasangka ||
11. Yèn tan anut marang ing pituduhingsun | apa kang kok arsa | tanpa sesa praptèng lalis | nagri Giri sirna dadi karang jingga ||
12. Gustiningsun Anjayèngbumi satuhu | marta parikrama | ing jagad
22. Wus waradin kang bêndhe munya angungkung | panêngran bidhalan | kang dadya
wotsêkar matur ing rama | dhuh rama pupundhèningong | paran têmahaning karsa | langkung sandeyaning tyas | arsa ngayomi prang pupuh | mêngsah sultan Ngèksiganda ||
5. Atur kawula rama ji | lêpata ing ila-ila | kamipurunipun lare | mudha punggung tan wrin gatya | yèn kaparêng ing karsa | prayogi sami sumuyut | mring Sultan Agung Mantaram ||
6. Sampun ta asalah kardi | kula amiyarsa warta |
Endrasena aturipun | wadya Giri wus siyaga ||
11. Ngantos timbalan rama ji | dhuh sutèngsun Endrasena | apa kang pinikir
rumuhun | wadyane sang Endrasena ||
14. Kalih atus winatawis | samya asikêp sanjata | nyothe sêking (ng)gendhong towok | panganggene sarwa pêthak | wus samya masuk Islam | sabilollah unènipun | ing wuri sang Endrasena ||
sadarum | panganggene sarwa pêthak ||
17. Sayuk samya ambêg pati | wus samya ayun-ayunan | wadya Giri
Surabaya | kathah ingkang kabranan | tanapi tumêkèng lampus | wadya Giri sru gambira ||
22. Kang pêjah mung sawatawis | yata
aprang sadina | kasoran wong Surawèsthi | mundur tansah tinututan | apan ta saputing ratri | wong Giri kang nututi |
wus samya wangsul sadarum | wong Giri
pandhitaraja ing Giri | manêmbah tur udani | lamun wadya Surèngkewuh | wus mundur palarasan | tan ana kang mangga pulih | kathah pêjah gustine datan karuwan ||
3. Wau sang rajapandhita | langkung sukanirèng galih | kalimput ing tyas angrêda | ngraos karilan ing
gantya wau kang winarna | ingkang kaplajêng ing jurit | Jêng Pangran Surèngwèsthi | lawan garwanya jêng ratu | wus
yudanipun | miwah prajurit Ngarga | naracak kêndêl ing jurit | ambêg pati ngamuk lir banthèng katawan ||
11. Abdidalêm Surabaya | sadaya turipun sami | ngraos sampun botên bangkat | tan anêdya pulih gêtih | ing tyas wus samya wingwrin |
ugi kangmas nglilani | manawi ta manawi | sagêt mulihakên purun | mangkana duk miyarsa | jêng ratu rinangkul aglis | tuhu yayi jajimating Surabaya ||
15. Lah apa sakarsanira | ingsun tan sawalèng kapti | ing samêngko muhung darma | magondhal ing sira yayi | sakarsa-karsa dadi | wus pasrah jiwa ragèngsun | ing dalu tan winarna | kunêng kawuwusa enjing | Ratu Pandhan pinarak lawan kang garwa ||
sadaya | jêng ratu ngandika malih | wadyaningsun kabèh kang tampa ganjaran ||
18. Wus katongton antêpira | tuhu ring gusti kaèsthi |
dak walêsa satus mene durung mandra ||
19. Yayah mamriha wiryawan | pamalêsku mung papèki | paran minangka mulyakna | tan ngupakara mring
maring gusti | tan tiwas sangking sirèku | ingsun lan kakangêmas | iku dununge kang sisip | pira-bara muwuhi ing kawiryawan ||
22. Mungguh ing panyaurira | wus kalakon tur ngêlêbi | ingsun ingkang kapotangan | kacihna nalika jurit | campuh lan santri brai | akanthi prajurit punjul | Cina samya mualap | prabawane angungkuli | parabaku§ Prayoginipun / prabawèku /. prajurit ing Surabaya ||
23. Kêna prabawa arêbah | rumaras tipis kang ati | tan luput saka ing sira | manawa wus karsèng Widdhi | ing mêngko Surèngwèsthi | ginawe beda lan dangu | nguni ing sa-bangwetan | pangaubaning prajurit | manggalèng prang prajurit
tanah Jawi | mundur aran sukanipun | iku dhèk jaman kuna | sarèhning [sarèh...]
[...ning] waktu saiki | akèh mungkur lalabuhan kuna-kuna ||
1. Lah sagung pra wadyaningwang | dadi luwih bêcik lalakon iki | tur tan sumêlang yèn lampus | kataman ing gagaman | nadyan kucêm nanging isih mamah-mumuh | nora keguh ing rarasan | waton (n)dêrbala lêstari ||
2. Payo lah padha bubaran | ingkang agung apuranira sami | marma mêngko sadayèku | padha nuli muliya | mring wismamu dene ta ganjaranipun | gawenên sangu nèng marga | ingokna mring anak-rabi ||
3. Ingsun mulih mring Mantaram | munjuk marang kakang prabu Mantawis | ngaturkên pati-uripku | lan kangmas adipatya | tiwas ing prang mungsuh wiku tuwa pikun | biniyanton wong mualap | Cina nênêka ngajawi ||
4. Gagamane mung salumrah | santri mêri
ingsun lan kangmas tumangguh | aywa mèlu-mèlu padha | lah uwis andum basuki ||
6. Kunêng jêng ratu lingira | para mantri
pamriye pra wadya | angantosa yèn mêngko tuhu sêkti | didimèn têlas pukulun | sagung wong Surabaya | têkèng pêjah wadyanta ing Surèngkewuh | datan ngrêmpêlu sadaya | yèn ngeman-emana pati ||
8. Kalakyaning karsa tuwan | yèn kacuwan luwung tumpêsing jurit | urip apa karyanipun | tan pêcus karya rêna | ing karsane jêng gusti têka tan dhaup | yèn uripa kêna ngucap | dhasar
9. Ewa kabèh kang tumingal | jêr wong Surawèsthi kang (n)jêjêmbêri | apan nisthane kalangkung |
satru | yèn dèrèng kalampahan | pulih awon dhatêng paduka gustiku | Jêng Ratu Pandhan myang garwa | suka ing tyas duk
punggawa | samya madêg kasuranirèng galih | prasêtyanira trus kalbu | datan lamis ing ujar | sru kumruwuk nyuwun lilah magut pupuh | mangrurah kraton Prawata | rampung ing sadina mangkin ||
15. Sunanne dadya tawanan | amboyongi dunyarta garwa siwi | Ratu Pandhan ngandika rum | yèn sira magut ing prang | ingsun arsa uning tingkahing apupuh | yèn têtêp asoring yuda | padha barêng angêmasi ||
16. Para wadya matur nêmbah | dèn pitados risaking kraton Giri | prayogi jêng gusti kantun | wontên ing
18. Mungguh gêlaring ngayuda | bocahingsun sikêp ing Surawèsthi | nganggoa gagaman pupuh | ana ing ngarsaningwang | kang minangka titindhih kangmas lan ingsun | kabèh padha singitana | lamun wus têmpuh ing jurit ||
19. Ingsun aparing têngara | yèn pistulku wus muni kaping katri | sêdhêng
alit ing manahipun | sadaya samyambêg pêjah | gambira wong Surawèsthi ||
21. Sampun anêmbang têngara | bidhalira wadya ing Surawèsthi | kuli minangka panganjur | binusanan mawarna | abang kuning irêng putih ijo wungu | mandhi watang
ingurung-urung wadya | magêrsari prajurit wuri sumambung | solahe lir singa krura | tan nêdya mundur ing jurit ||
1. Lampahira ing ngênu datan winarna | wadya ing Surawèsthi | wus ngancik jajahan | ing Giri kagègèran |
miyarsa | tandang ulun ing ngajurit | kasêktèn amba | sayêkti lajêng miris ||
5. Dèrèng dangu dènnira imbal wacana | kasaru gègèr jawi | alok mungsuh prapta | anganggo mancawarna | tindhihipun nitih joli | munggèng ing wuntat |
wong Giri tan ana uning | yèn mêngsah wêwah | prajurit Surawèsthi ||
19. Kiranira kantun kang katon kewala | jroning tyas agung kibir |
lumayu (ng)guwang gêgaman | samya angungsi urip | (ng)galundhung ing jurang | singidan malbèng guwa | ana ingkang (ng)gêbyur tasik | minggah ing arga | sinurak saya giris ||
23. Wadya Giri siji tan ana katingal |
saking Giri madosi kang rayi | tambuh kang sinêdya | tan ana kang ngudanèni | lêpas lampahe rahadyan ||
4. Kawarnaa wau Radèn Jayèngsari | tan pisah kalawan | rinta Nikèn Rancangkapti | ngupadosi
nuli pangkat ing saiki | kang rayi turira | kakang aku dandan dhisik | karo nglumpukke dolanan ||
22. Kangjêng ratu lawan garwa sang dipati | minggah marang Arga | jinajaran pra prajurit |
wor tangis | lae gusti pundhèn amba ||
25. Karsa rawuh anèng padhêkahan Giri | sèwu kanugrahan | pindha kêdhawahan sari | wijile
pandhita ing Giri | ywa tumêkèng lalis | sru panuwun ulun ||
2. Sèstunipun putranta ing Giri | katarik wiraos | kêni bujuk rum manis têmbunge | anglimputi utamaning rêsi | têmah (m)bêbayani | tiwas ing tumuwuh ||
3. Endrasena eblis angêjawi | rêraton nèng dhepok | têka badhe ngêmbari dhèwèke | ing sang ulun kang mêngku rat Jawi | satêmah ngêmasi | (ng)gêgawa sang wiku ||
4. Putra tuwan saèstune sêpi | balela ing katong | lah punapa kang dèn andêlake | dhuh jêng gusti saèstu tur mami | dèn pracayèng galih | Gusti atur ulun ||
5. Pangran Surawèsthi ngandika ris | aywa walangatos | lamun mêngko wus eling atine | gêlêm nungkul marang ing Mantawis | atur pati-
mamalatsih | dhuh jawataningong | rama tuwan kalawan garwane | Gusti Kangjêng Ratu Pandhansari | rawuh wus nèng jawi | (m)bêkta prajurit gung ||
12. Dhawuhipun dhumatêng pun patik | gusti wantos-wantos | ywa kadaut paduka kasupèn | bilih karsa nungkul mring Mantawis | tanggêl Pangran Pêkik | ing rahayunipun ||
13. Slira tuwan sagarwa putrabdi | tulus angadhaton | anèng Giri saturun-turune | bilih datan makatên wus pasthi | risak prajèng Giri | tumpêsan sadarum ||
14. Jêng paduka tinimbalan mijil | dangu wus ingantos | yèn taledhor bok dados dukane | pan dinalih ngrungkêbi si eblis | mangga sowan gusti | sampun ngagêm dhuwung ||
pungkasaning lakon | kadiparan karêpmu ing mangke | kêkêtogan aywa mindho kardi | êndi kok antêpi | mati apa nungkul ||
18. Lamun nungkul dak gawa saiki | marang nagriningong | sabojomu myang anakmu kabèh | rajabrana saisining Giri | sawadyanirèki | aja na kang kantun ||
19. Sabanjure angidêpa maring | jêng sultan kinaot | ingsun ingkang bakal nyebakake | sang pandhita aturira aris | tan lênggana gusti | andhèrèk sakayun ||
20. Sampun ingkang dhumatêng ing sakit | nadyan praptèng layon | tan gumingsir sumarah abdine | muhung nyadhong parênging narpati | amba angèngêti | wawêca ing dangu ||
21. Karsaning Hyang buwana binalik |
22. Ngandika lon hya sumêlang kapti | ingsun kang tumanggoh | dèn pracaya marang Sang Murbèng rèh |
cicir | jêng pangeran bodhol | ingkang rayi wahana joline | Sunan Giri tinandhu nèng ngarsi | lan garwa myang siwi | jinagan wadya gung ||
24. Wadya Surawèsthi abibisik | marang sang wiranom | prayogine Sunan Giri mangke | yèn sambada ing karsa jêng gusti | rèh karya papati | anggambuh prang pupuh ||
1. Kalakyan aprang pupuh | dados damêl kapitunan agung | aminihi kasangsarane tyang alit | (
imane sampun têkiyur | ical sumungkêm ing Manon ||
3. Mumpuni kajêngipun | jawi lêbêt sêdyanya rinangkut | tan rumaos kungkulan dhampar narpati | wikuning antigan èstu | pathaknyapêthaknya. jawi kemawon ||
4. Ing mangkya mupung ngumpul | wontên ngajêng kadrèl sangking pungkur | Pangran Pêkik gumujêng ngandika aris | bênêr kabèh ing aturmu | wus kosus tinumpês mangko ||
5. Ananging saka dhawuh | dalêm Gusti Kangjêng Sultan Agung | ingsun nora winênang lamun matèni | pan dudu bubuhaningsun | luwih karsane sang katong ||
6. Wirayate pra luhung | yèn samêngko durung waktunipun | besuk ana kang ngrêmêg kadhaton Giri | darahe Jêng Sultan Agung | campur lawan
wadu | samya (n)dhêku langkung cuwèng kalbu | marêming tyas têmbe kalakon sêdyèki | yata lajêng lampahipun | wus prapta ing Surèngkewoh ||
8. Pinêrnah pondhokipun | Sunan Giri sawadya kinumpul | myang jinagan ing prajurit Surèngwèsthi | kangjêng ratu
purugipun | tunggil biyang tiga pisan sangking wingking | jêng pangran nulya dhadhawuh | marang
kapangguh | rihrihên dèn nganti klakon ||
13. Sebakna mring Mantarum | yèn ambandakalani tan purun | aywa wangwang (ng)gonira anyantosani | yèn abota sangganipun | matura ing jênêngingong ||
14. Ki Sapanjang wus ngutus | wadya Surèngkewuh ingkang ngruruh | pan sinêbar ing paran datan anunggil | sigêgên dènnya angruruh | enjinge dènnya yun bodhol ||
15. Sowan maring Mantarum | wus samêkta
17. Ingayap wadyanipun | jinajaran myang dèn urung-urung | kang sumambung
jinajaran myang dèn urung-urung | ginarubyuk prajurit ing Surabanggi | samya prayitna ing kewuh | samarga-
22. Lo dene uwus thuyuk | apa ingkang dèn andêlkên iku | ah wong wiku manawa dongane mandi | lan duwe saraya jadhug | Cina mualap sabagor ||
23. Ing mêngko wus kinrucuk | ing jêng ratu kagêm sambêl wandu§ Prayoginipun / sambêl windu / = sambêl wayu. | pinakakkên maring sakèhe wong Giri | satêmahe padha mupus | rajane kêna binoyong ||
24. Wau ta lampahipun | kangjêng ratu
pinêngkul janggane | kinanthi lampahipun | wusing lênggah cakêt sang aji | arum wijiling sabda | adhuh ariningsun | lakumu myang garwanira | ingsun utus ngêndhakkên pandhita Giri | apa padha raharja ||
3. Lakinira mêngko ana ngêndi | kangjêng ratu matur saha nêmbah | kakang prabu pangèstune | mundhi dhawuh pukulun | amba miwah kangmas dipati | myang wadya Surabaya | sadaya rahayu | ingutus wus antuk karya | Sunan Giri ing aprang sampun kapilis | ing mangkya kula bêkta ||
4. Laki ulun ngêntosi nèng jawi | cumadhong ing dhawuh sri narendra | jêng sultan utusan age | nimbali ipe prabu | Pangran Pêkik sampun
6. Nuwun sampun kawula tinuding | (n)dhawuhakên timbalan narendra | dhatêng Sunan Giri Prapèn | supadi ywa kadaut | kajêngipun ingkang nalisip | tan ayun sumuyuta | ing pada pukulun | sakawit patik
mualap | kalih atus prajurite | sampun Islam sadarum | lurahipun pinêndhêt siwi | ingaran Endrasena | saèstu pinunjul |
bilih amba minggu | tan wontên wênganing manah | ngandika rum dhatêng amba [am...]
mung sadarmi (n)dhèrèk kang abdi | anulya mundhut reyal | cacah wolungatus | busana maneka
anèng pungkur | numpak kapal datan cumuwit | gêlaripun ngayuda | garudha maniyup | kuli
Maksih ngamuk dhuwung tangan kering | gya pinistul
tri ing pamistul | sukunipun kang kataman | lajêng dhawah sarêng kêrbêting§ Prayoginipun / kêbêting suwiwi. suwiwi | wadya ing
kadhatun | praptèng jawi garwa sang yogi | umarêg ngraup pada | asru tangisipun | nyuwunakên pangaksama | gêsangipun lakinya
22. Kangjêng sunan angandika malih | seje waktu ingsun yun apanggya | lan wiku Giri Parapèn | ing mêngko jakkên mantuk |
5. Ing sanginggilira kori | sinungsun tinumpang-tumpang | mancut rêmit pangukire | ing sapucaking gapura |
wanci bangun ngundhuh santun | kakaring ing patamanan ||
10. Marang ngêndi sira yayi | rahadyan sabil ing nala | tyas pinupus nulya ngalèr | umiyat kanang kuburan | rahadyan uluk salam | karêngèng wangsulanipun | ya radèn ngalekumsalam ||
11. Jèngrêsmi lan abdi kalih | guyup samya
ing panrimaningwang | anèng ngriki kewala | ngiras nêtêpi katèngsun | ngalap barkahing minulya ||
17. Nuninggih langkung prayogi | dhasar panêpèn punika | lamun malêm (ng)Garakasèh | kathah para manca prapta | mawarna kang sinêdya |
19. Ki Purwa turira aris | punika ingkang gapura | Waringin-lawang wastane | balumbang kang kalangênan | Sang Prabu Brawijaya | putri Cêmpa kang
dèrèng ningali | ing mangke dalu kewala | ulun ingkang (n)dhèrèkake | wêktu Mahrib wus andungkap | Gathak Gathuk gya
umatur malih | wontên malih candhi endah | Bajang ratu (ng)gih namane | ananging klêbêt sirikan | yèn wontên kang umiyat | tan kadugèn kajêngipun | miwah
enjang | ayun (n)dumugèkkên laku | ngupaya
inggih | sumangga sakarsa tuwan | dalu datan winiraos | wanci pajar gidib nulya | angambil toya kadas | paragading waktu Subuh | rahadyan aris ngandika ||
28. Paman kantuna basuki | Ki Purwa aris turira | rahadyan lajêng lampahe | samarga arawat waspa | nanêdha ing Pangeran | rahayuning arinipun | rama miwah kulawarga ||
29. Lêpas lampahnya dumugi | candhi Panataran Blitar |
30. Radyan gya minggah ing candhi | tundha pitu praptèng pucak | udhunira alon-alon | Gathak Gathuk barangkangan | tyas agung tarataban | têkèng ngandhap Gathuk muwus | Gathak mau gambar apa ||
31. Kang ingukir pinggir candhi | lunglungan cêplok kêmbangan | mèmpêr wayang buta kêthèk | Gathuk ing pangiraningwang |
warsa | nalikane akarya | ing sanggar pamujan iku | manthuk-manthuk Gathuk Gathak ||
34. Tapis dènnira mirsani | mentar
nyunyuwun ge susuta | sarat lênggah kalihipun | ngungkurakên kyai rêca ||
1. Lah punika palanangan | ingkang ngadêg sipat grananya kyai | ingkang samya anunuwun | sawusing adudupa | nulya matur punapa sakajatipun | lamun nyuwun ge susuta | kalihe samya nglinggihi ||
2. Ing pucuking palanangan | kang wus klakyan tumuntên darbe siwi | Gathak Gathuk angacêmut | i tobat nora nyana |
4. Kula mung kampir kewala | kadipundi dene gong nèng wanadri | jurukunci sauripun | sampun kina-makina | pan dumadya pupundhène tyang sadhusun | naminipun Kyai Pradhah | sintên ingkang darbe kardi ||
5. Mawi anabuh gamêlan | tamtu ngangge êgong Pradhah Kiyai | yèn tan makatên saèstu | bilai
jurukunci | nulya lajêng lampahipun | lumêbêt padhêkahan | aningali wisma alit dhapur tajug | ngandika mring Gathuk Gathak | payo ngaso maring masjit ||
gumrumung | Gathuk enggar tyasira | ririh angling Gathak payo padha mêtu | nêmoni janma kang nywara | baya iku
maring langgar | jêbul sima kathah guling ||
11. Cacahipun tan kantênan | lèsèh anjrah kadya babadan pacing | mangke mênèk samya wungu | tan wurung anêmpuh byat | (m)barakoti angêmah-ngêmah mring ulun | rahadyan mèsênmèsêm. ngandika | sira ywa padha kuwatir ||
Hyang Agung | kawula amung sadarma | lir sarah anèng jaladri ||
13. Wis Gathak Gathuk turua | ingsun ingkang ngêlèki
titiga juga binagus | rêspati mawa cahya | winatara sadalu manggèn nèng ngriku | ki lurah gawok ing driya | wus anarka yèn wong luwih ||
17. Parentah mring rabinira | hèh Rubiyah sadhiyaa dèn aglis | bucu kang apik sananjung | iwak dhèndhèng manjangan | bayêm ati gudhang pon-êmpon myang timun | siwalan ingkang dawêgan |
20. Mila kula gupuh sowan | de rumiyin tumêka ing samangkin | tan ana janma kang purun | lumêbêt maring sanggar | mung
dhahar watara sak kluwak | dhèndhèng manjangan sacuwil ||
22. Atobbe ambal-ambalan | wus dumugi rampadan gya cinarik | dhaharan lumadyèng ngayun | siwalan myang dèrèsan | Radèn dhahar siwalan tanapi nginum | dèrèsaning kang
pakantuk | (ng)gih wakne ywa sumêlang | Gathak Gathuk (ng)gènnya nêdha angathêkul | kalihe wus tuwuk samya |
inggih sangking gotèkipun tiyang sêpuh | griya winastanan sanggar | pamujan kala rumiyin ||
kacariyos kagungan dalêm GusthiGusti. | Kangjêng Nyai Rara Kidul | sabên taun sapisan | kulabêkta dhumatêng ing wismaulun | mariksa jangkêping cacah | sarta ngiras angisisi ||
27. Sampuning jangkêp kang cacah | lajêng wangsul marang ing sanggar malih | nalika pamêndhêtulun | tuwin wangsuling barang | sampun tamtu wontên sima kang tut pungkur | nanging sangking katêbihan | punika sima kang jagi ||
28. Sabên dalu tiga-tiga | bilih siyang sami awarni janmi | wit pakèl sangajêngipun | ing sanggar kalih pisan | miwah uwit durèn kakalih puniku | anèng kiwa têngantêngên. langgar | tanêmanipun Jêng Gusti ||
29. Panêmbahan Senapatya | mila sabên woh katur mring Mantawis | Gathak Gathuk ririh muwus | wakane napa ingkang | dèn arani sima-gadhungan puniku | de tyang datan mawi tungkak | (ng)gih
prapta ing tanah Tuban | aso anèng ngandhap randhu-wana agung | Gathak Gathuk gawok mulat | agênging
nora krami | dhuh risang linuwih | ruwatên pukulun ||
4. Ing munajat satuhu karya gring | marang wadyaningong | radyan mèsêm aris ngandikane | babo
Brawijaya pungkasan pamase | kang mandhirèng kraton Majapait | rusaking nagari | salin srengat Rasul ||
6. Ulun datan kaduga nglakoni | ing agama kaot | banjur maring wana Bagor kene | atatruka karsaning Hyang Widdhi | kinèn angratoni | sagunging lêlêmbut ||
7. Ingkang manggèn nèng Bagor wanadri | de kêkasih ingong | Jêng Ratu Mas Trangganawulane | sêndhang iki apan
marang jênêng mami | saranane mawi | tirakat sadalu ||
9. Ing malême ari Sukra Manis | pasthi ingsun rawoh | sarta asung apa sasêdyane | ing
13. Nèng Tunjungbang kono (ng)gonne dadi | banjur atatêmon | aywa kêmba lakunira radèn | nyanyaloni dadining ngaluwih | radèn Jayèngrêsmi | ana marêmipun ||
14. Lah Ratu Mas buron apa iki | kang padha mathangkrong | anèng êpang tan katon raine | kaya munyuk buntute tan kèksi | Ratu Mas lingnya ris | tukang arannipun ||
muni | kêna dèntitèni | kandhane wong sêpuh ||
16. Lamun ana paksi dhandhang muni | sangking wetan ngulon | nglamat bêcik tamuwan badhene | ing pandhita utawa wong luwih | lamun dhandhang muni | sangking wetan kidul ||
17. Yèku bêcik ing alamatnèki | barang karya dados | lamun ana dhandhang munya mangke | saka kidul bênêr prênahnèki | ngalamat rêjêki | ingkang karsa rawuh ||
18. Lamun ana paksi dhandhang muni | sangking kidul
sangking lor kulon | dhandhang muni ala ngalamate | apan arsa kagêringan ati | dèn angati-ati | awas lawan emut ||
20. Atobata maring ing Hyang Widdhi |
wetan sangking | ngalamat tan awon | yun katêmu ing prasanakane | miwah kadang ingkang wisma têbih | lamun
23. Wangsiting Hyang lamun prênjak muni | iku dèn waspaos | kang nglamati bêcik lan alane | wus
ngalamating pêksi | kang bêcik kang awon | iku ingkang ingsunèstokake | bênêr luput karsaning Hyang Widdhi | ingsun darma manggih | ing kaol rumuhun ||
30. Radèn Jayèngrêsmi ngandika ris | sang ratu kinaot | buron apa kang na
ing sanjata dening | utêke dènuwor | barang lênga dene panganggone | apa gawe cinampur ing dhiri | watêk têguh nênggih |
dènkosokakên janmi | dadi kaku kang wong | dèn (ng)go sipat nênggih gêgêtiye | barang ingkang aningali asih |
go nênggih sa Allahe | dènkasihi wong lanang wong èstri | wus titi nikmati | sato muka lutung ||
40. Ana maning sarah ingkang paksi | platukbawang kaot | luwih akèh tinimbang tukange | wulu daging jroan balungnèki | kabèh mupangating | kanthi pedah luhung ||
1. Lah pirêngna radyan ulun | amarna sarahing pêksi |
cucukipun ingkang nginggil | karya sêpuhing gagaman | gagaman sakalir-kalir | sawabipun datan ana | wong têguh tan pasah titis ||
6. Lan kabuka ngelmunipun | apêruninpunapêrunipun. upami | winor lan minum-minuman | miwah winor lawan jampi | sawabe rikat lumajar | pringsilanipun
sawabipun | mring wanodya lawan malih | kinasiyan mring pandhita | miwah maring para wali | dhadhaning pêksi dhinahar | sawabipun lamun sakit ||
8. Enggal ing waluyanipun | brotol binukti pawèstri | sawabipun kinasiyan | dyah ika maring ing laki | buntut winor lan gulunya | binasmi nulya binukti ||
9. Ing pawèstri sawabipun | linuwih samining èstri | laripun kinarya gêlang | elingan sabarang kardi | lawan malih ingkang êlar | winor ing sabuk prayogi ||
10. Kinasiyan sawabipun | lamun suwitèng narpati | yèn sinèlèh soring bantal | patilêman sawabnèki | tiningalan sarwa endah | tur rinêksa ing Hyang Widdhi ||
ingkang sahwat | sirna sagunging sasakit ||
13. Suku kalih sawabipun | lamun pinêndhêm ing sabin | myang sakèhing tatanêman | tulus wohipun andadi | lamun malih ingkang manah | ginêlangakên ngastèki ||
14. Wisa tawa sawabipun | isining wisma
Ingkang ilat kinaryèku | jimat sawabe tan kenging | ing luwe bêtah alapa | lawan kulitipun malih | tinalèkakên padharan | yèku bêtah luwe malih ||
16. Kêpalanira kang manuk | kinarya jimat ngajurit | kinajriyan marang mêngsah | yèn wontên wisma upami | panas tan kêna kanggonan | pinêndhêman êlarnèki ||
17. Panjawat kang têngênipun | wolung lêmbar aja luwih | pêpadonipun lor wetan | dadya tawa panasnèki | gêtih dènakingkên ika |
myang yèn arsa | sugih lan yèn arsa dadi | barang ingkang tinanêman | puwasaa tigang ari ||
20. Dèn kadya puwasa agung | winatêka donganèki | puniki mèle kang donga | Allahuma barkat saking | Gusti Bagendha Suleman | mung iku tan ana malih ||
21. Kang pinangan atinipun | ingolah sakalir-kalir | yèn wus
ilat winor barang | olah-olahan binukti | lamun arsa matènana | ing wong durjana mamaling ||
23. Ingkang kiwa tapakipun | sinundêp ing cucuk nênggih | insa Allah pêsthi pêjah | lamun arsa sugih ngèlmi | tyas binukti lawan uyah | gorèng wus titi
Ratu Mas turira aris | luwih karsaning Hyang Suksma | ingsun iki mung sadarmi ||
26. Kabèh kang wus ingsunwuwusingsun wuwus. | iku darbèkmu pribadi | amung kang mêdharkên ingwang | sarèhne wus lingsir akir | sun pamitan lilanana | mantuk mring kahyangan mami ||
27. Wus tan katon kangjêng ratu | Gathak Gathuk nuli tangi | sarya matur mring rahadyan | kawula satêngah ngimpi | mirêng swara tanpa rupa | amung ganda mamrik minging ||
28. Lir tindhihên raosipun | sruwing-sruwing
iku ratuning dhadhêmit | ngadhaton ing Bagor wana | ing nguni putri narpati ||
30. Sang Aprabu Majalangu | Brawijaya kang sisiwi | anggêntur amatiraga | tan sarju salin agami | katrima panêdhanira | bisa jumênêng narpati ||
31. Ngratoni sagung lêlêmbut | sajroning
Subuh | paragat dènnya ngabêkti | linggar sangking Sugihwaras | ngancik suku Pandhan wukir | manjat manginggil wus prapta | ing dhusun Kadhaton nami ||
33. Nyabrang lèpèn mili ngidul | toyanya nyarong awêning | miyat balung langkung kathah | agêng-agênge nglangkungi | lajêng
dasa langkung kalih | (n)jawi tanggul kidul wetan | wontên rêca sela langking | patrape lir janma priya | mangku palanangannèki ||
36. Wus pisah lan badanipun | mung sapucang agêngnèki | Gathak Gathuk latah-latah | ana manèh angungkuli | duwèke rêca Ki Gaprang | kalah dawa gêdhe iki ||
37. Rahadyan nulya tumurun | ngalèr ngèrèng-èrèng wukir | anon balung agêng panjang | tikêl pat lan kang rumiyin | praptèng ngare angandika | lir mas tumimbul ing
Kawruh Kamanungsan, Wirapustaka, c. 1900, #252	Katalog:Kawruh Kamanungsan, Wirapustaka, c. 1900, #252Sambung:-
Têmbung: kamanungsan, têgêsipun: kawiyak wadosipun, inggih punika ciri-cirining manungsa awon sae katitik saking kawontênanipun raga, limrahipun winastan: Iman Sapingi. Ing Sêrat Kamanungsan botên namung tandhaning awon sae kemawon, candraning warni inggih kalêbêt, dene ingkang langkung pêrlu nyumêrêpakên dumukaning nama ingkang samar-samar, kados ta: walikat, bedanipun kalihan singkab, kèlèk: bedanipun kalihan cangklakan, makatên sapiturutipun. Punika têtiyang Jawi sampun sumêrêp namanipun satunggal-tunggal, nanging dumukanipun ingkang dipun wastani wau dèrèng mêsthi sumêrêp ingkang pratitis, mênggaha kawruh kapal nama: katuranggan, punika pêthèk nyumêrêpakên awon-saening kapal, katitik saking unyêng-unyêngan tuwin sanès-sanèsipun, mila unyêng-unyênganing kapal sadaya mawi nama piyambak-piyambak.
Kawruh kamanungsan punika pratitisipun dèrèng mêsthi, awit punika kawruh padhukunan (dhoktêr), nanging dumukaning nama, awon sae, punapa malih pamilih ingkang cocog kalihan [kali...]
[...han] pancêring manah sampun wontên sadaya, lowung kangge tambêl bêtah sadèrèngipun wontên kawruh kamanungsan ingkang sampurna.
alus têmbunge N. binedakake, kaya ta: | {Êndhas maling ~ êndhas kere ~ êndhas kêbo} N. dadi êndhas maling lan êndhas kere padha karo êndhas kêbo, nanging sirahe anakmu sumlêngêt, ora: êndhase anakmu
ing sirah (ora ing êndhas) siji ing têngah utawa loro jèjèr, yèn ana ngarêp aran pusak, sêrêpan golèk iwak.
Irung iku beda-beda rupane sarta ana arane dhewe-dhewe, kaya ta: ambangir, nyunthi, nyanthuk, nyêprok lan pèsèk.
bocah wis umur 8-10 taun, disunati, pucuke sing kaya cènggèring pitik diiris.
Mung ususing kêbo sapi aran iso, kaya ta:
Sêlaning dariji lima aran asêman. | Dadi asêman (dadi tiban paraning nêpsu).
Awak N. badan K. sarira K. I.
Awaking prau (wong nglakokake prau). | Awak-awak (nêlês awak, ora adus). | Kula ingkang dados awak-awak angêmbani prakawis (sêsulih). | Awak-awakan (pèi) kabèh K. N. | Badane kêgêdhèn (kulambi). K. N. |
keris P. lakon I 154-9 v.o. | Kuning wênês amardapa Tjemp.
Awak irêng manis sêmu wungu wani ing kakung |
Awak kuning, bêcik atine. | Awak kuning sêmu putih, ora doyan gawe. | Bambang awak, musthikaning wadon.
Ulat rêgu, suntrut, sumèh, manis.
bêgja cilakane kang bakal tinêmu, kuciwane nganggo anjaluk opah dhuwit.
Wêtuning banyu kang diombe wis dadi pêsing ambune.
Jèntrèkaning balung dhadha lan gêgêr. | Iga wêkas K.N. ora: iga wêling, pungkasan iga ngisor cilik dhewe. | Iga-iga (pring sigaran pikuwating gêdhèg).
Ugêl-ugêl K. N. athik-athikaning lêngên ngisor lan èpèk-èpèk.
Athi-athi K.N. rambut alus sadhuwuring kuping.
Daging sajroning cangkêm ing dhuwur, yèn katèmplèk ilat krasa kêri, nanging nyêthak, têgêse: pait bangêt, utawa asin bangêt.
Lêkokan sangisoring cêthik, nanging: cêthik gêni, têgêse: dadèk gêni.
Cangklakan K N. otot gêdhe sakiwa têngêning kèlèk ing jaba, nanging nyangklak (rasane of kalah dhuwur).
Ora ana dumukane dadi mung bêdhahane bae, cangkêm bisa kanggo ing basa Ks. kaya ta: cangkême urab-uraban, yèn arêp ngarani cangkêm liniru lambe, kaya ta: lambemu ana upane, karêping têmbung: cangkêmu o
Ora ana dumukane, mung wangune bae: ana, bundêr, lonjong, utawa kêpu. | Raining layang (daluwang kang ora milu tinulis) | Praeyan (wanguning rai). | Rai gêdhèg enz (ora idhêp
apindha wulan. B.T.D. 464-2 v. o. | Wadananipun abrit dadoskados.
Ana isine banyu ijo rasane pait, gawene ngêcrut panganan kang lagi kolu, dadi gêlis
ngandhan-andhan, brintik, walik. | Sarambut pinara pitu aku ora nyana yèn Si Bêdhagas saiki sugih. | Rambutan (woh). |
Rambut irêng, watêk bèrbudi tur raharja, wani marang pakewuh, tanggon sabarang kalir, ênya dhadha êndi dhadha, adoh marang panggawe culika, angandhêmi ujar kang wis kawêtu. | Rambut irêng atab, sarwa luwih
Balung urip pucuking dariji tangan lan sikil. | Kuku irêng, pucuk kuku kang katon irêng-irênge dening rêgêd.
Otot gêdhe diapit ing supit sambung karo tandhaning lanang utawa wadon.
Rupane kaya klamudan salak, yèn bêsèr.bêsèt.
{Kulit ayam K. ~ kulit pitik N.} mungguhing pitik.
Kuping K. N. talingan K. I. karna Kw.
Kabèh aran kuping, mung kang ngisor aran godhoh. | Mlayu sipat kuping (rikat).
Karna lir simbar rumêmbun. | Karna andala pawohan.
Kuping ômba, watêke bodho, nanging atine bêcik. | Kuping
buri, dene kang ngarêp aran garês.
Sakiwa têngêning wêtêng kang ngisor cêdhak lan cêthik, kang kiwatêngên. wadhah sêsukêr, kang kiwa wadhah uyuh.
Dariji tangan 5, jêmpol, panuduh, panunggul, manis, jênthik,
Nanging dariji sikil lumrahe kang ana arane mung jêmpol
abang, panggonan kênthêlan luh (blobok), iku diarani trijilan. Ing layang Iman Sapingi yèn trijilan iku konus
Tênggokmu apa? kenèk (pèi).
Rambut cêndhak thukul ing ngarêpan, alus amaruwun. | Sinom (godhong asêm nom). | Sinom (têmbang macapat). | Sinoman (
Têkukaning tangan ing jaba kang lancip, têkukan jêro durung kasumurupan arane. | Pasikon (wêdhung).
Sampeyan amuluh gadhing. | Suku lir wratsari.
amuyuhamuluh. dênta mèh kengis dening kapidih: ing talundhaking candhela M. L.
Swara kêmèng, watêke lumuhan wêdi ing bêbaya, lalèn sabarang karya. | Swara gêdhe, tôndha wani ing bêbaya nambak lara pati, elingan
katon kuning, môngka kulitane irêng).
Silit kwali enz nanging silitan Ks. (= cumbana) K. I.
Silit kodhok K. N. thêngil pungkasaning balung ula-ula ing ngisor.
Jarene turun kalang silite kodhok dawa nganti kaya buntut cêndhak.
Balung malang sangisoring pundhak ngarêp. | Salang surup (kliru). | Ana bujang mikul salang (pikulan pring).
thukul ing dhadha diupamakake simbaring kêkayon, dadi pralampita. | Godhèg wok simbar dhadha.
cumbu thukul ing jêmpol sikil, wulu kèlèk thukul ing kèlèk, wulu simbar thukul ing dhadha, wulu puhun thukul ing jêmpol sikil, wulu jawês thukul ing ngisor lambe, wulu jêmbut thukul ing kawirangan, wulu jenggot thukul ing janggut, wulu godhèg thukul ing athi-athi ngarêp kuping, wulu brêngos thukul ing lambe dhuwur.
Sarupaning wulu awak yèn thukule lêmbut: salamêt kang tinêmu, ora dhêmên takabur, noraga, bisa ngenaki ati sapadha-
walikat, wulu lêmbut pratôndha [pra...]
[...tôndha] tuhwèng janji, lawan lêpas budinipun, ... zie T. S. Iman Sapingi pangkur pungkasan.
Mangu kadung yèn lumaris Tjemp. | Tindak macan lupa PI 23-10 v. o.
Rêgêding awak saka kringêt. | Dilalar (= diwaca manèh yèn ana kang luput).
Ngisor dhuwur padha aran lambe. | Lambe satumang kari samêrang (mituturi ora digugu). | Lambe sumur (
ingaran lambung, iya iku panggonan ubêding sabuk mungguhing wong lanang, sarta lambung iku diarani dawa utawa cêndhak, kaku, utawa: lêmês. | Lambunging gunung (têngah). | Dilambung saka ing iringan (mungsuh ora sabawa). | Kêris kêlambung (
Ragangan awak ing dhuwur, nyangkrang, brojol, utawa pajêg.
Pandhikil ugêl-ugêl sikil ing jaba, timbangane kêmiri: ing jêro.
Pilingan K. N. lêkokan antaraning pucuk alis lan kuping.
Lêkokan têngah bênêr sadhuwuring wêtêng. | Kêtiban pulung (andaru). | Parine dipulung (diêntas saka ing memean).
Pangarasan andurèn sajuwing. | Pangarasan anjêruk saajar.
Têkukan sikil ing dhuwur. | Dipupu (dipèk). | Anak pupon (anak pèk-pèkan). | Kêpupu ing prang (kalah). | Pupu gêndhing (pupu pitik). | Mupu beya (anjaluki dhuwit wong dodol).
Pupu gêdhe yèn ora sêmbada lan awake, watêke kêras, nanging kurang budi.
Ing ngarêpan kabèh aran dhadha. | Dhadha manuk (dhadha kang mundul) | Dhadha bahu (santosa). | Andhadhani (saguh katêmpuh). | Ngilani dhadhaning wong (ngina). | Dhadha mênthok (pitik). | Tak rewangi suku jaja têkên janggut (kangelan). | Wong jaja (idêr).
Dhadha jêmbar: kêbluk amralènthèni. | Dhadha
dhêngkul (andadèkake priyayi bocah utawa wong tuwa bodho). | Landhêp dhêngkul (kêthul atine).
Balung nom antaraning bolongan irung. | Janur (pupus krambil). | Wêsi janur (kêlam kothak mori enz).
Wulu kang thukul ing lêkokan têngah lambe ngisor.
marang panggawe rahayu. | Jenggot ngrêmpêl ora pinatut, wicaksana bèrbudi, sampurna barang karya.
a. Mata ômba, tôndha kêbluk, ora antêpan | Mata ciyut, sugih maras, langkah panggraitane, wani marang pakewuh, nanging kakehan mênèk. | Mata sêdhêngan, wicaksana bèrbudi tuhu ing janji dhasar sampurna marang agama.
2b. Mata abang, nganti kaya gêni, kriyap-kriyip
wiwekane, rahayu ing budi, luhur darajate, bèr pamicara, sampurna marang agama, mung bêcik kang dèn tindaki.
Mata kuning nom, tôndha dadi pêthuting durjana, bêbenggoling kècu.
Mata kuning tuwa, nganti ora katon putihe, [pu...]
[...tihe,] tôndha dhêmên niaya.
Mata kulawu, tôndha dhêmên marang panggawe bêcik.
Mata biru nom, kêna ing sarik, musibat gêdhe, wani marang ing bêbêndu, nguwitake kamandaka, drêngki tur
sandhing linggih, sasat cêdhak lan karo ula dumung, ora kêna kêtungkul sathithik bilai, yèn ora
patitis wicarane, andhap asor, ora dakdir, sumingkir marang panggawe ala, alus pambêkane, yèn têtulung
Mata pinggire pating jêngkêrut, tôndha wani ing wirang, drêngki dhêmên niaya.
Mata yèn anglirik bisa rangkêp, ngalor ngidul, utawa ngetan ngulon bisa, tôndha budine lamis, dhêmên para padu, tan wruh ing êmpan papan, pratingkahe ukum
Rêrêgêding untu yèn ora dirêsiki dadi lêka.
Wulu kang thukul sangarêping kuping sumambung athi-athi. | Godhèg wok simbar dhadha.
Gêgêr of gigir K. N. Pungkuran K. I.
Nanda Feraro GOTADA KE 8 Live Pantai Pulau Merah Banyuwangi
BISANE MUNG NYAWANG Nanda Feraro GOTADA KE 8 Live Pantai Pulau Merah
BERKAS Jalan Sinar BAYANGAN CEHAYA Maya NyataMenyebar Mengumpul Sejajar PEMBIASAN DISPERSI PEMANTULAN C. Datar Kaca Planpararel Lensa L. Cembung C. Cekung L. Cekung Prisma C.
Glenn Theodore Seaborg (19 April 1912–25 Februari 1999) (Glenn Teodor Sjöberg) inggih punika salah satunggaling kimiawan Amerika Serikat ingkang kagayut wonten ing pengenalan 9 unsur transuranium (94 dumugi 102), lan piyambakipun njabat minangka ketua Komisi Energi Atom Amerika Serikat saking 1961 dumugi taun 1971. Piyambakipun ugi dados penasihat presiden Amerika Serikat wonten ing kabijakan energi nuklir, saking Presiden Truman dumugi Clinton. Seaborg ugi kangungan sumbangan babagan pengendalian senjata nuklir. Seaborg minangka salah satunggaling tiyang ingkang tapak asma Franck Report, lan piyambakipun ugi kagungan kontribusi babagan penerbitan perjanjian-perjanjian pengendalian nuklir sanésipun, kadosta
Treaty.[1] Nalika taun 1951 piyambakpiun pikantuk Hadhiah Nobel Kimia[2] kaliyan fisikawan Edwin Mattison McMillan saking jasa-jasanipun manggihaken unsur-unsur transuranium, ingkang ngasilaken Konsep Aktinida, ingkang wonten ing pungkasan ngasilaken unsur-unsur aktinida wonten ing tabel periodik unsur, kadosta berkelium, kurium, amerisium, plutonium, lan sanésipun. Piyambakipun ugi manggihaken satunggaling unsur ingkang lajeng dipunsukani nama seaborgium, miturut namanipun piyambak.
saking Universitas California, Berkeley. Piyambakipun lajeng dados asisten panliti dhumateng Gilbert Newton Lewis lan pungkasanipun dados penasihat lan profesor wonten ing universitas kasebut[3] . Piyambakipun makarya kanthi temen wonten ing Berkeley antawis 2 masa signifikan: kapisan ndhérké wonten ing Proyek Manhattan ing Universitas Chicago saking taun 1942 dumugi taun 1946 lajeng malih kanggé kursi wonten ing United States Atomic Energy Commission- saéngga Seaborg wangsul dhateng Berkeley.
Nalika taun 1940 Edwin M. McMillan, kabiyantu déning Philip Abelson (lajeng editor majalah Science), ngandharaken fenomena penggabungan nuklir ingkang dipunandharaken déning Otto Hahn lan Fritz Strassmann taun 1939. Kanthi spesifik, piyambakipun ngenali unsur ke-93, neptunium, ing antawising produk pemisahan uranium, ingkang dipunbombardir kaliyan neutron ingkang dipundamel saking deuteron migunakaken siklotron alit (27 inchi) wonten ing Berkeley. Edwin McMillan ugi ngramalaken wontenipun unsur ke-94, plutonium, ingkang dipunprakirakaken saged kapanggihaken wonten ing antawising produk uranium kaliyan bombardemen deuteron langsung. Ananing, McMillan mendadak dipundhawuhi saperlu nggarap karya perang, inggih punika riset tèknologi radar, lan pungkasanaipun kagabung wonten ing program Los Alamos kanggé damel bom nuklir. Sabibaripun PD II, reputasi ilmiahipu minggah kanthi sumbangan pentingipun wonten ing teori pemercepat partikel.
Seaborg lan para kancanipun, ingkang mendhet alih proyek McMillan[4], sabibaripun manggihaken plutonium kanthi nomor massa 238. Panalitén lajengan ingkang medalaken produksi isotop 239 ingkang sekedhik sanget wonten ing awal 1941. Plutonium-239 dipuntedahaken saged kapisah kaliyan bombardemen kaliyan neutron lendhek lajeng dados bahan énggal saéngga bom nuklir saged kadamel. Wiwit saking punika para ilmuwan nembé mangertosi uranium-235 kanggé ancas punika. Lajeng Seaborg kagabung kaliyan Proyek Manhattan saperlu makarya wonten ing rencana damel plutonium-239 kanggé bom, ingkang dipundhawahaken wonten ing Nagasaki. Sadérngéipun perang pungkasan, piyambakipun ngéwahi kawigatosanipun wonten ing unsur transuranium lanjutan, ngembangaken kelompok transisi aktinida wonten ing tabel periodik. Wonten ing U.S. Atomic Energy Commission, Seaborg kathah kagayut wonten ing perkawis kendali senjata lan pengaturan nuklir, nyobi ngatur kekiyatan inti atom bilih karya ilmiahipunsampun kaungkap. Wonten ing antawising para kimiawan piyambakipun bote biasa nyerat sejarah pengembangan epik ing pundi Seaborg kagayut supados publik saged wicaksana saking pengalamanipun. Kaliyan Benjamin S. Loeb piyambakipun nyerat serial sejarah, ingkang kapisanan inggih punika Kennedy, Khrushchev, and the Test Ban (1981).
Penemuan-penemuanipun ingkang sanés inggih punika isotop besi, inggih punika Fe-59, ingkang dipunginakaken saperlu nyinaoni hemoglobin wonten ing getih manungsa (kapanggihaken taun 1937), isotop iodin, inggih punika I-131, dipunginakaken wonten ing pengobatan penyakit gondok.[5]
nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung); Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glenn_T._Seaborg&oldid=1098477"	Kategori: Lair 1912Kapatèn 1999Pamenang Bebungah Nobel bidang kimiaKimiawan Amerika SerikatProyek ManhattanKategori ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktifKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.21, 18 Oktober 2016.
semeton, mangda semeton urip manut sakadi sesanan anake sane sampun kaselik antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. 2Semeton
Widi tunggal inggih punika sane dados Ajin manusane makasami, sane dados Panembahan
mangkin, napike tegesne: "Rikala Ida munggah"? Punika mapiteges, mungguing pinih riin Ida tedun, inggih punika tedun ka dasar jagate. 10Ida sane sampun tedun punika, Ida taler sane munggah ka genahe
pangraksan Idane, anggotan sikiane punika katunggilang dados asiki. Dadosipun yen sabilang anggotan sikiane punika ngamargiang tetegenannyane sapatut ipun, sinah sikiane punika sayan tumbuh ngagengang tur dados kukuh bakuh
Yesus. 22Punika awinanipun semeton patut ngutang kamanusane sane lawas, inggih punika sakancan laksanan semetone
gambar Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kasinahang sajeroning urip sane sujati, inggih punika sadu tur suci. 25Duaning asapunika,
semeton sampun dados druen Ida Sang Hyang Widi Wasa. Roh Idane punika sane pacang ngrahayuang semeton, yening sampun rauh panemayane Ida Sang Hyang Widi
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
GAMBAR FOTO WAYANG KULIT JAWA BALI INDONESIA,CERITA TOKOH WAYANG GOLEK
Tags: Gambar Foto Wayang Kulit Jawa, CERITA WAYANG SUNDA, WAYANG KULIT GOLEK, FOTO DALANG,SINDEN WARANGGONO
Ôngka 1, Kaping 21 Ruwah Je 1862, Utawi Kaping 1 Januari 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan. Bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun. Rêdhaktur, R. M. Ng. Purwasastra, Sratèn, Surakarta.
kaping 1 Oktobêr 1931, ôngka 2 ngêwrat palapuranipun panitya ingkang kapatah nyinau wontênipun pèdhêrasi ing karajan Kajawèn. Sarèhning wontênipun pèdhêrasi punika niru ing sanès nagari, dados tumrap para sadhèrèk warga
Pèdhêrasi punika têgêsipun pakêmpalan Vereeniging aslinipun têmbung punika têmbung Latin, faedus mila têmbung pèdhêrasi manawi dipun thukakên dhatêng karajan ingkang asipat pakêmpalan inggih mathuk. Namung tatananing pranatan ingkang bènèh-bènèh, Amerikah punika ingkang murwakani asipat pèdhêrasi ngantos dados Unie kados sapunika, pirukunanipun para raja sadèrèngipun pêrang agêng inggih [ing...]
[...gih] pèdhêrasi inggih punika Aliantie utawi Preple Aliantie dumados saking karajan Inggris, Ruslan sarta Parangakik. Tumrap Jerman Itali kalihan Ostênrik karan nama Drievouding Verbond federatie punika nuju dhatêng parlu, namung manawi warganipun kapapag ing parangmuka saking tôngga ingkang cêlak utawi têbih, warga sanèsipun kêdah ambiyantoni.
Amerikah punika namanipun United States nanging kawontênanipun tata pranatanipun mirid kemawon kalihan praja ingkang ha federatie, utawi para praja federatie punika inggih nuladha Amerikah, awit Amerikah ingkang rumiyin piyambak ngêcakakên tatanan makatên punika inggih punika wiwit ing taun 1787 wulan Sèptèmbêr kaping 17 sasampunipun uwal saking panguwaosipun Inggris, nanging tatananipun Amerikah botên badhe kula aturakên. Ingkang badhe kula aturakên tatanan ing Jerman, sarta tanah Malaya jajahan Inggris.
Nagari Jerman punika sadèrèngipun taun 1871, sampun gadhah tatanan pèdhêrasi, nanging dèrèng gêmblêng dados satunggal, inggih punika kaperang dados kalih, Jerman Lèr kalihan Jerman Kidul. Ingkang dipun wastani Duitsch Romeinsche Rijk punika namung Jerman sisih lèr, sarêng praja Jerman dados praja ingkang pirukunan (Bondstaten) nalika pêrang kalihan Parangakik, sagêd unggul yudanipun, ngantos sagêd ngêjègi kitha karajan ing Paris,
suhipun paguyuban wau (Bond) angadhaton ing Pêrsalês. Dados jumênêng angadhaton ing kadhatoning mêngsah ingkang dados jajahan, lêlampahan makatên punika nuwuhakên gêtêm-gêtêmipun têtiyang ing Parangakik ngantos dumugi jaman pêrang
dipun undhangakên kawrat ing riksêblad katitimangsan kaping 16 April 1871.
[...tênburêh,] sang adipati (Groothertog) ing Badhên sarta sang adipati ing Èsên, inggih punika awit saking namanipun sêtatbon ing Jerman sisih kidul, sami aprajangji dados bon ing salaminipun, (eeuwig) kangge ngrêksa
ing Bondsraad inggih botên sami, kapetang condhongipun kalihan agêng alitipun warga-warga wau, (ing ngandhap badhe kapratelakakên). Dene ingkang minôngka têtunggul utawi sêsêpuhipun bon, kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil inggih punika sang nata ing Prusên (Pruisen) run-tumurun pancêr kakung urut sêpuh, ngagêm sêsêbutan dhèit sêkèsêr, dados botên Keizer van Duitschland kados ingkang kalimrah.
tuwin mocot punggawa praja, (benoemen, ontslagen Rijksambtenaren)§ Murih têrang ingkang dipun wastani Rijksambtenaren inggih punika ambt. ripun bon, dene ambt. ripun para praja warganing bon (amb.
pêrpasung kasbut ing nginggil, ingkang sapunikanipun sampun asring dipun ewahi.
Wêwênangipun nindakakên, (uitvoerende bevoegdsheid) punika wontên ngastanipun kèisêr, akalihan bonsrad tuwin riksêdhah. Wijangipun
praja-praja sa-Dhitsêlan ingkang dados warga inggih kagungan wêwakil wontên ing ngriku, namung cacahipun wakil botên sami, kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, dene pamintanipun sêtèm makatên: Prusên. 17 Bèiyêrên 6 Saksên sarta Wurtênburêh nyêkawan á 4, Badhên
saking Parangakik, kala pêrang Jerman Parangakik taun 1871. gadhah wakil satunggal. Nanging namung gadhah wêwênang ngaturi
dede wakiling kawula, nanging wakilipun praja-praja, mila wontênipun ing Rijksverbond wakil-wakil wau, angsal pajagèn sami kalihan utusanipun para môncapraja, (
digers) sarta miturut pêrpasung ing bab kaping 7, adêg-adêg 3 mungal: sadaya rêmbagipun wakil ing bonsrad, ingkang botên wêwaton dhawuhing prajanipun, (geinstrueerd) botên dipun anggêp. Para warganing bonsrad, wênang nêrangakên pamanggihipun (inzichten) prajanipun piyambak-piyambak, wontên ing Riksêdhah, sanadyan rêmbagipun wontên ing bonsrad sampun kawon suwara, dados mirid gumêlaripun kados makatên punika bonsrad botên sagêd dipun samèkakên kalihan 1e kamêr utawi parlêmèn, makatên malih kados polêksrad.
Pangarsanipun bonsrad punika nama rikkanslir, dipun wisudha ing kèisêr tanpa wêwangên. Kajawi dados pangarsanipun bonstrad rikkanslir
[...ta] lajêngipun ingkang nanggêl sadaya manawi wontên kalêpatanipun. Ngladosi sang nata anggèning jumênêng pangarsaning bonsêtatên, minôngka dados sêsêpuhipun sadaya kawajibaning bonsrat.
M. Ng. Ônggapradata majêng anêrangakên pikajêngipun anggèning damêl gêgubahan wontên ing sêrat kabar, punika sayêktosipun dèrèng têrang manahipun, ingkang pundi dununging kalêpatanipun sarta punapa sababipun dene kok dipun lêpatakên. Manawi lêpatipun punika bab anggènipun angrujuki wontênipun warga mirunggan, 3 nanging namung nyuwun dipun wontêni satunggal kemawon, punika nama botên têbih, sababipun nyuwun dipun wontêni 1 jalaran lawanan kalihan parentah punika kêdah mawi sidhang siring, sampun kok namung botên rujuk thok, amargi rad bale agung wau kagunganipun nagari, sanès gadhahanipun kawula, dados bilih nagari maringi jêjênêng punapa botên sagêd, ingkang makatên wau punapa botên nyêngklèng? Manawi pamanggihipun kumisi dipun wontêni warga mirunggan punika badhe ngèwêd-èwêdi, kauningana parentah makatên manawi kagungan karsa punapa-punapa mêsthi kalampahanipun, dene bab bedaning cacah punika
Pangarsa ngandika, lo manawi makatên punika nama clila-clili, lah tiyang sagêd gadhah pamanggih nyulayani, kok jêbul dèrèng têrang dhatêng dunungipun warga mirunggan, kalihan malih ingkang dipun wastani parentah punika ingkang pundi.
M.Ng. Ônggapradata matur, mênggah ingkang dipun wastani parentah makatên inggih parentah guprêmèn kalihan parentah Kajawèn, amargi paprentahan kalih wau nitik gumêlaripun nama dados satunggal.
Sarèhning anggènipun Ônggapradatan damêl katrangan botên têrang, pangarsa lajêng nawèkakên dhatêng parêpatan, sintên ingkang badhe tumut rêmbagan bab punika.
R.M. Sudarya Cakrasiswara mêdhar sabda, nitik larah-larahipun, lêpatipun sadhèrèk
yèn nalika pakêmpalan damêl karampungan wau, warga kasêbut nginggil inggih tumut rêmbagan sarta lajêng ngrujuki karampungan wau, dados manawi mêdal sajawining pakêmpalan lajêng nyulayani karampungan, anggrejah pamanggihipun piyambak ingkang sampun dipun êmohi parêpatan, punika botên kenging, kados sampun cêtha mênggahing lêpatipun Ônggapradatan, paribasan kagendhong kaindhit, II bab anggènipun gupêrmèn utawi parentah manawi kagungan moga punapa-punapa mêsthi kalêksananipun, we lah, manawi makatên, wontênipun pakêmpalan kados Narpawandawa punika lajêng tanpa guna. Manawi pakêmpalan kados Narpa sapanunggilanipun, sampun tanpa guna, prayogi Ônggapradatan usul murih bibaripun pakêmpalan kemawon, kauningana, sadhèrèk, pakêmpalan kados Narpa punika wênang nyuwara. Punapadene ingatasing bab punika parentah malah kapengin nguningani pamanggihipun para pakêmpalan III parentah punika miturut criyosipun Ônggapradatan inggih gathukipun parentah Wlandi (gupêrmèn) kalihan parentah Kajawèn, punika botên kapanggih ing nalar, dening wontênipun sêtatsêblad taun 1921 ôngka 566 ingkang nyilah-nyilahakên kawulaning gupêrmèn lan kawulaning krajan Jawi. Awit saking punika, samôngsa wontên silah-silahaning kawula, inggih mêsthi wontên paprentahan ingkang botên satunggal, dados wontên parentah guprêmèn, sarta parentah Jawi, malah yèn kalihan kadipatèn Mangkunagaran, ing Surakarta ngriki wontên parentah tiga: IV bab warga mirunggan Walandi ingkang dipun kajêngakên Ônggapradatan dados wakilipun parentah punika, punapa palihan? minôngka jêjênêngipun gupêrmèn sapalih, parentah Kajawèn sapalih, punika lucu namanipun, lan malih botên wontên tiyang ingkang kandêl raosing kabangsanipun pitados damêl wakil tiyang sanès bôngsa, saya manawi jêjêripun makatên. Kajawi punika sadhèrèk Ônggapradata inggih
Tutuping aturipun Radèn Mas Sudarya Cakrasiswara, supados botên kapanjang-panjang, sadhèrèk Ônggrapradata dipun prayogèkakên ngunus wangsul gêgubahanipun ingkang kawrat ing D. K. kasêbut nginggil sarta nyuwun pangapuntên, lajêng rampung. Dene manawi Ônggapradatan mêksa puguh prayogi kèndêl kemawon saking anggènipun dados warga Narpawandawa.
M. Ng. Ônggapradata mangsuli, wosipun kemawon, dèrèng angrumaosi
mosi B. O. sampun katut dipun rêmbak kemawon, amargi bakunipun sanès punika, namung anggènipun Ônggapradatan nyulayani mosinipun Narpa sarta dipun anggêp lêpat, punika kemawon kalajêngakên pangrêmbagipun, Ônggapradatan ngakêni lêpatipun punapa botên.
R. Ng. Ônggapradata nglajêngakên rêmbag, nyuwun dhawuhipun pangrèh kadospundi sarta andadak mawi ngajêngakên bab ingkang babarpisan botên magêpokan, inggih punika bab parte dhisiplin.
Pangarsa anggêdhog meja wongsal-wangsul sarta paring pitêdah sêmu anyêl ing panggalih, lajêng ngandika, bilih pangrèh sampun nganggêp lêpat, botên prêlu paring dhawuh punapa- punapa malih, kantun Ônggapradatan kadospundi sampun dhamang dhatêng kalêpatanipun wau punapa dèrèng, dene bab parte dhisiplin punika nyêbal sangking jêjêring rêmbag.
R. T. Mr. Wôngsanagara ngandika, sarèhning Ônggapradatan dèrèng paham dhatêng punapa ingkang dipun wastani warga mirunggan wau, mila lajêng nêrangakên sawatawis ngantos gambêlang, pungkasanipun ngandikakakên, bilih nitik andharanipun Ônggapradatan wau, piyambakipun dèrèng mangrêtos dhatêng larah-larahipun ingkang dados rêmbag, dados wontênipun damêl gubahan ingkang nyulayani punika sagêd ugi sangking sêling sêrêp kemawon, utawi botên dipun jarag, mila prayogi ngunus wangsul gubahanipun ing D. K. kados usul Cakrasiswaran.
M. Ng. Ônggapradata katingal bilih pakèwêd ngunus wangsul gubahanipun ing D. K. sarta mêksa dèrèng nglênggana dhatêng lêpatipun, sarta lajêng ngandhar-andhar rêmbagipun ingkang
wosipun, rumaos awrat ngunus wangsul gubahanipun ing D. K. dening sampun kawrat ing sêrat pawarti ingkang dipun uningani tiyang kathah.
R. T. Mr. Wôngsanagara ngandika, pancènipun kala wau sampun nyukani margi, manawi Ônggapradatan pakèwêd badhe ngunus wangsul, sadhèrèk Radèn Mas Sudarya kemawon dipun aturi damêlakên sakêdhap, manawi pamanggihipun juru sabda prayogi dipun unus kemawon, awit tiyang nglênggana dhatêng kalêpatan, punika luhur.
Sarèhning sampun kapèpèt sangêt, sadhèrèk Ônggapradata lajêng pratela, yèn anggènipun damêl gubahan punika pancèn botên katêmaha, wusana ngrumaosi lêpatipun sarta pratela sagah ngunus wangsul karanganipun ingkang kawrat ing D. K. ingkang dados rêmbag punika, parêpatan lajêng katingal lêga. Taksih wontên sambêtipun.
pakumpulan kang wus kaidèn nagara kamot ing layang palilah katitimasan kaping 5 Ruwah Jimawal 1845. Ôngka 3, A/2, sarta kaping 6 Dhesèmbêr 1920, ôngka 1578/8, A/2, owah-owahane kaya kang kasêbut ing layang palapurane panitya kang wus dicondhongi parêpatan nalika kaping 7 Mèi 1928.
putusanipun parêpatan agêng mirunggan, nalika dintên Salasa sontên, tanggal kaping 22/23 Dhesèmbêr 1931 kados ing ngandhap punika:
I. Rêmbag bab wontênipun pèdhêrasi praja Kajawèn sakawan, sasampunipun panitya ngaturi katrangan gamblangipun, ingkang kawrat palapuran, sarta sasampunipun mirêngakên pamêdhar sabdanipun para juru sabda, Narpawandawa lajêng badhe macak atur dhatêng praja Kajawèn sakawan.
III. Nalika tanggal kaping 15/16 Dhesèmbêr 1931 Narpawandawa sampun kalampahan ngadêgakên lokal komite, pakêmpalan ingkang sampun dados warga 1 Budi Utama pang Surakarta, 2 darah Mangkunagaran, 3. P. P. K. D., 4. P. K. C.
IV. Narpawandawa badhe ada-ada damêl, pêpanggihanipun para putri (dames kring) supados anambahi kamajênganipun para santana dalêm.
Palapuran Kawontênanipun Pakêmpalan Pralenan Narpawandawa, Ingkang Tumindak Salêbêtipun Taun 1930 Dumugi Dintên Punika: Pratelanipun Kados Ing Ngandhap Punika
1. Tampi èntre saking warga enggal f 5,-. 2. Tampi pasumbang para warga f 232,50. 3. Tampi 10% nipun ingkang angsal pasumbang f 25,75. Gunggung f 323,25. Arta ingkang taksih sumimpên f 153,40. Sadaya gunggung f 476,75
1. Kangge nyumbang warga sarta bojoning warga ingkang tilar donya f 257,50. 2. Kangge nglampahakên ulêm kaping 9 f 25,75. 3.
ingkang dèrèng bayar f 14,75. Gunggung sadaya f 198,25
Warga limrah 140 warga mulya 6 = 146. Ingkang tilar donya 5 kawêdalakên 3, gunggung suda 8. Kantun 138. Wêwah warga limrah enggal 5. Warga sadaya gunggung 143.
Katur kaping 24 Juni 1931 (plapuran ingkang katur kantun piyambak kala kaping 29/3 1230).
Wit Waringin Dados Patirakatan, Sarta Pamidhangan
Ing dhusun Kapulisèn, kalurahan Kartasura (dhistrik Kartasura) pêkênipun wontên witipun waringin, dados patirakatan sarta pamidhanganing ngakathah, miturut cacriyosanipun para sêpuh ing dhusun ngriku, kala sadèrèngipun wontên sêpur sabên wontên layonipun para luhur, ingkang badhe kasarèkakên dhatêng astana Imagiri, [Imagi...]
[...ri,] tamtu kakèndêlakên wontên sangandhaping wit waringin wau, parlu kasalatakên, sasampunipun lajêng kaangkatakên malih, ananging sarêng ing Purwautama kaadêgan masjid, layon botên kakèndêlakên wontên ing sangandhaping wit waringin wau, nanging kakèndêlakên wontên ing masjid Purwautama. Awit saking punika sangandhaping wit waringin wau lajêng dados patirakatan sarta pamidhangan, namung anggènipun dados patirakatan botên dangu, dene anggènipun dados pamidhangan lastari ngantos dumugi sapriki, inggih punika manawi nuju dintên Jumungah Lêgi utawi Jumungah Pon, nyarêngi pêkênan ing Kartasura.
Botên têbih kalihan wit waringin ingkang dados patirakatan sarta pamidhangan kasêbut ing nginggil, wontên siti sangar kapêtha kuburan mawi kakijing sela, dumunung wontên ing ulon-uloning pasarean tilas karaton Kartasura, mênggah dêdongenganipun makatên:
amargi dèrèng wontên sêpur, dumugi ing Kartasura layon kakèndêlakên wontên ing bangsal pakèndêlan layon, (tilasing bangsal wau sapunika kalêrês satêngahing pêkên Kartasura, ingkang wontên witipun waringin agêng kasêbut nginggil, nanging waringinipun sapunika sampun kantun pogogipun kemawon, amargi sêmpal katrajang ing prahara), enjingipun layon kaangkatakên malih.
Kacariyos pasitèn ingkang kalêrês kangge pakèndêlan layon wau, lajêng dados siti sangar, ing kinanipun gawat sangêt, kêrêp adamêl kasangsaranipun tiyang ingkang ngambah ing ngriku, dangu-dangu lajêng sagêd kauningan ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping V. Wiyosing dhawuh timbalan dalêm, siti ingkang kalêrês kangge pakèndêlan layon dalêm wau, kadhawuhan andhudhuk lajêng kacandhi, sitinipun kapêtak kalêrês ing ulon-ulonipun pasarean tilas karaton Kartasura, ugi lajêng kaèstokakên dipun candhi, kapêtha pungkrukan kadosdene kuburan, mawi dipun têngêri kijing sela dumugi sapunika dèrèng tawar kalêbêt [ka...]
[...lêbêt] taksih angkêr. Sawetaning kijing sela wau ing ngajêng wontên witipun waringin, sabên-sabên dipun pencoki pêksi prêkutut, anggungipun agêng tuwin sae, kathah tiyang ingkang sami ngangkah mikat dhatêng pêksi wau, tarkadhang kenging kapikat, nanging dalunipun tamtu sagêd ucul malih, sarta enjingipun sampun katingal manggung wontên ing waringin wau malih, makatên salajêngipun. Kacriyos pêksi wau nama Kiyai Gêndèr, ing ngajêng kalangênan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping
pasarean Kartasura, ngiras nyanjata pêksi, sarêng priksa Kyai Gêndèr lajêng badhe dipun sanjata, ing wêkdal wau sampun kaèngêtakên kalihan kônca juru kunci, nanging botên dipun galih, kalampahan pêksi lajêng dipun sanjata, nanging lêpat, sami sanalika saliranipun karaos jimpe dados pêjah sapalih.
Cêlak kalihan kuburan siti sangar ing nginggil, kalêrês sakidul wetaning griyanipun juru kunci (dados salêbêtipun capuri tilas kadhaton Kartasura) wontên sumuripun, kawastanan sumur Bandhung dening langkung wiyar tinimbang sumur-sumur limrah, kacriyos sumur wau iyasan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping I toyanipun namung kagêm siram jinabat, wulu, sarta sêsuci sasaminipun. Dumugi sapriki para luhur Jawi utawi para priyantun kathah ingkang sami siram sarta ngunjuk toyanipun sumur Bandhung wau, minôngka ngalap barkah dalêm ingkang iyasa.
Ing dhusun Prampelan bawah kalurahan Mayang (Kartasura) wontên sêndhangipun dumunung wontên sabin kas dhusun Mayang saêlèr dhusun Prampelan, dene sakawitipun wontên sêndhang wau kadospundi, botên wontên tiyang ingkang sumêrêp, namung ing ngriku kathah tiyang têbih-têbih ingkang sami dhatêng, parlu sami nyuwun barkah sagêda saras anggènipun sakit mripat, kawontênanipun kathah ingkang sami katrimah panyuwunipun, katôndha
kathah ingkang sami ngantuk-antuki ambêkta sêkul tumpêng. Kasajèkakên ing sanginggiling sêndhang, lajêng karayahakên para lare angèn, manawi botên wontên lare angèn, inggih lajêng katilar kemawon. Kacriyos botên anggêr tiyang sagêd sumêrêp dhatêng sêkul tumpêng wau, kajawi pancèn tiyang nalurinipun tiyang ing Prampelan. Miturut dêdongenganipun tiyang dhusun ngriku, sêndhang wau wingit, wontên ingkang rumêksa nama Kiyai Singawijaya. Tandhanipun ulam ing sêndhang ngriku botên kenging kapêndhêt ing tiyang.
Ing dhusun Mayang taksih nunggil bawah kalurahan ing Mayang, wontên sêndhangipun nama sêndhang Mayang, punika rumiyinipun wingit, wiwit kala jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Bagus, ngantos dumugi sapriki, toyaning sêndhang wau kangge ngupakara dhahar dalêm tape.
Ing dhusun Siwal bawah Kalurahan Siwal (Waru-Kartasura) wontên sêndhangipun, kala rumiyin wingit, para têtiyang ing dhusun ngriku sami ajrih mangangge panganggèn gadhung, kados ta: manawi tiyang jalêr udhêng gadhung, utawi tiyang èstri ngangge kêmbên punapa rasukan gadhung, sami ajrih dhatêng ing sêndhang wau, namung kawontênanipun sapunika sampun mantun wingit. Sabên masa katiga toyanipun kangge adus sae kemawon.
Pangupakaranipun Lare Sêsêpan, Kajawèkakên Saking Hooge Zuigelingensterfte en Zuigeingenzorg dening Tuwan Dr. P. W. van Haeften
Manawi cacahipun lare sêsêpan ingkang tilar donya punika mindhak, sampun têrang manawi andadosakên kapitunan agêng tumrap ngakathah, awit saking punika sadaya tiyang kawajiban ambudidaya murih sudanipun pêpêjah wau.
Kajawi punika pun lare inggih nêdha gêsang, mila tiyang ingkang wajib mulasara kêdah ngupakara lare wau kanthi sênênging manah sarta têmên-têmên. Langkung malih gêsangipun bôngsa punika wontên ing lare, bôngsa sagêd widada jalaran saking lare. Tiyang sêpuh gadhah panjôngka punika tumrap anak-anakipun. Tiyang ngambah jaman enggal sarta gadhah idham-idhaman enggal, amargi saking lare utawi tumrap anak-anakipun. Mila gadhah anak punika mêwahi kabêgjaning agêsang, dene kasripahan anak punika anjalari kasusahan agêng. Sadaya wau ngiyatakên kêkajêngan kita rumêksa lare sampun ngantos ajal taksih alit.
Mênggah ingkang anjalari indhakipun pêpêjah tumrap lare ingkang taksih nêsêp, kenging kaperang dados kalih golongan agêng, inggih punika:
1. Daya umum warni-warni, ingkang nyuda kêkiyatanipun bayi, kados ta: umuring tiyang sêpuhipun, sêsakit ingkang turun-tumurun upami rajasinga, bapa biyung sanak piyambak, kamlaratanipun tiyang sêpuh, punapa malih saking kiranging pangupakara jalaran botên mangrêtos, botên kamanah utawi kabêkta saking gugon tuhon.
Sampun cêtha manawi bapa biyungipun kênèmên, anakipun kirang kiyat.
Lare ingkang tiyang sêpuhipun taksih sanak, badanipun asring wontên gèsèhipun kalihan ingkang limrah.
Kabêkta saking tiyang sêpuhipun gadhah sêsakit rajasinga, anak-anakipun ingkang wiwitan lair kathah ingkang sampun pêjah. Manawi sêsakit punika botên dipun tandangi sayêktos kalihan para dhoktêr, adhinipun lare wau lair botên dangu lajêng pêjah, limrahipun manawi sakit mawi mêcicil (struip) dening glabadipun utêk sakit.
Manawi tiyang sêpuhipun miskin, kêkirangan têdha, jabang bayi ingkang lair têmtu kathah ingkang kêra. Kêkirangan punika inggih anjalari botên sagêd nyukani sandhang têdha sarta ngupakara sapantêsipun. Griyanipun alit dipun ênggèni tiyang kathah. Manawi tiyang sêpuhipun ngêmu sêsakit, bayi wau gampil sangêt kêtularan. Kacingkrangan punika limrahipun gandhèng kalihan kabodhoan, sarta kêmproh.
Bayi punika kathah ingkang pêjah jalaran botên dipun sêsêpi biyungipun, lajêng
Pèngêt: toya susunipun biyung punika tumrap bayi (miturut waton) têdha ingkang sae piyambak.
Supados bayi sagêd lêstantun bagas saha saras, hawanipun kêdah rêsik sarta sakeca. Rintên sarta dalu sênthong panggenanipun bayi punika, hawanipun botên kenging rêgêd dening pêga, sarta kêdah sontan-santun. Manawi dalu bayi botên kenging katilêmakên cêlak kalihan dilah ingkang ngukus.
Sapunika dipun titipriksa sêsakit punapa ingkang damêl indhakipun pêpêjah tumrap bayi. Kêdah dipun èngêti manawi dayanipun sêsakit wau gumantung panggenan sarta kawontênanipun.
Kathah bayi ingkang botên dipun sêsêpi, dipun ombèni prêsan ingkang kirang sae, dipun palsu utawi ngêmu sêsakit, utawi dipun sukani têdha ingkang kirang prayogi, punika lajêng sakit murus. Manawi botên lêrês pamulasaranipun lajêng pêjah jalaran têlas kêkiyatanipun, mila têdha ingkang kirang prayogi upaminipun prêsan lêmbu utawi mèlêk, punika sagêd ugi ambêbayani, amargi pandamêlipun rêkaos. Kêdah dipun êmori toya, cuwèr kênthêlipun manut umuripun lare, toyanipun kêdah rêsik, botên ngêmu sêsakit, ingkang anggarap tanganipun kêdah rêsik, upaminipun botên kenging kêtemplekan sêsakitipun lare ingkang katut sêsukêr. Panyimpênipun inggih kêdah sae, wontên ing gêndul ingkang rêsik yêktos. Manawi botên makatên, bayi wau sagêd kenging wiji sêsakit ingkang nular, ingkang ambêbayani tumrap gêsangipun lare.
Ing hawa asrêp, saya malih ing môngsa badhidhing, kathah bayi ingkang pêjah jalaran sakit kêbuk, nanging ing ngriki inggih kathah bayi ingkang pêjah amargi sakit kêbukipun, (longontsteking).
Katêrangakên manawi bayi punika ngantos kenging asrêp awit saking kirang pangatos-atos, lajêng gampil kataman wijinipun sêsakit kêbuk wau.
Ingkang adhakan anjalari sakit kêbuk punika, bilih bayi wuda utawi popokipun têlês kaglethakakên ing panggenan bantaran angin utawi kenging angin.
Sêsakit cêkèk, (tuberculose) tumrapipun bayi damêl sakitipun glabadi utêk. [u...]
[...têk.] Lare wau lajêng mêcicil, wasananipun têmtu pêjah.
Adêg-adêg ra, ingkang mungêl, abdi tarunakêmbang, lêrêsipun, abdi dalêm tarunakêmbang.
Adêg-adêg sa, sêtatsêblad taun 1927 ôngka 656 lêrêsipun taun 1921 ôngka 566.
Ing organ ôngka 2 kaca 15 garis 7 saking nginggil, ingkang mungêl, sapanduman, lêrêsipun: sapandum.
Rêdhaksi nampèni buku ngèlmu phalak, saking pangêcapan, J. B. Wolters ing Batawi, gubahanipun Tuwan G.
têtêmbunganipun ugi kadamêl prasaja supados botên ambingungakên dhatêng ingkang sami badhe sinau ngèlmu phalak wau, rêginipun namung f 1,- satunggal buku. Botên langkung rêdhaksi amung matur nuwun.
Para warga ingkang sami santun asma, sasêbutan, tuwin pindhah panggenan, kasuwun supados sami paring prasabên dhatêng panitra II, prêlu badhe kangge ngewahi buku pèngêtanipun pangrèh.
Ing taun 1931 kapêngkêr punika, organ prasasat botên kawêdalakên amargi katrajang ing môngsa malèsèt, wiwit taun punika kawêdalakên malih, nanging ewah wujudipun, dipun pêpuji kemawon lastarinipun sagêd ajêg sowan ing ngarsa panjênêngan, saha pulih wujudipun kados taun 1930 mugi andadosna kauninganipun
Titikanipun Jarak Pagar[besut | besut sumber]
Tanduran Perdu, dhuwuripun 1–7 m, nyabang boten tératur
Batang kayu slindris, menawi kabuka médhalaken rèh
Godong amba, béntukipun Jantung utawi bulat ndok ngelebar deneng dhawanipun 5–15 cm
Kémbang ingkang gadahi warni radi kuning keijeman utawi kuning campuran, arupa sekar menjemuk kabentuk malai.
Yuswa tanduran saghed nyapai 20 yuswa langkung.[1]
Pangembangan Tanduran Jarak dados Sumber Bahan Bakar Altérnatif[besut | besut sumber]
radosan kondisi lingkunganipun ingkang Ékstrim ing India. Bahan bakar kasebut saklajengipun dipun
lan munggahe rega BBM ing Indonesia, pamaréntah awit gali sumber-sumber energi alternatif. Lenga jarak punika mulai dipunperhatekake saking pamaréntah. Tanduran jarak gadahi potensi dados sumber bahan bakar alternatif inggih punika jarak pagar Jatropha curcas ing basa Inggris kasébat Physic Nut. Jarak pagar Jatropha curcas asring luput dipundefinisikaken kaliyan tanduran jarak kepyar Ricinus communis ing basa Inggris dipunsebat Castor Bean. Tanduran jarak Jatropha curcas Physic Nut lan Ricinus communis Castor Bean igi sami-sami katah dipuntémukake ing laladan Tropis kadas Indonesia, ugi saking kaleh tanduran punika saged kapulih ekstrak Lenga saking bijinipun. Ananging tanduran jarak Jatropha curcas ngasilaken racun Krusin ananging luwih katah kaliyan informasi Biodiesel utawi Biofuel. Sédaya tanduran punika benten kaliyan wujud morfologi tanduran utawi lénga ingkang dipunhasilaken. Jarak pagar Jatropha Curcas sampun lami dipuntepang déning braya ing laladan-laladan Indonesia, ya iku awit dipuntépang déning bangsa Jèpang tahun 1942, sakménika braya dipunpérintahaken kanggé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jarak_Pagar&oldid=1097541"	Kategori: Tumbuhan industriEuphorbiaceae	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lesko&oldid=1090422"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
sing di beritaken sing apik2 thok, lha nanti sing jelek jelek sapa
wong Amerika kuwi rak ndesit ..senengane muk Bruce Tin Tin wae …ora prog blasz ….wakakakakakakakak …(mugo2 koncoku sing londo Amerika ora moco
Dipublikasi pada 25 Juli 2012 oleh wongalus	WONGALUS
“BADANINGSUN JASMANI WUS SUCI, INGSUN GAWA MARANG KAHANAN JATI TANPO JALARAN PATI, BISO MULYO SAMPURNA WALUYA URIP SALAWASE, ANA ING ALAM DONYA INGSUN URIP
INGSUN DZAT KANG AMAHA SUCI KANG SIFAT LANGGENG, KANG AMURBA AMISESA KANG KAWASA, KANG SAMPURNA NILMALA WALUYA ING JATININGSUN KALAWAN KUDRATINGSUN.
ANDADEKAKE ING KARATONINGSUN KANGA GUNG KANG AMAHA MULYA. INGSUN WENGKU SAMPURNA SAKAPRABONINGSUN, SANGKEP, SAISEN-ISENING KARATONINGSUN, PEPAK SABALANINGSUN, KABEH ORA ANA KANG KEKURANGAN, BYAR GUMELAR DADI SACIPTANINGSUN KABEH SAKA ING KUDRATINGSUN.
DUNYA, YEN WIS ANA JAMAN KARAMAT KANG AMAHA MULYA, WULU KULIT DAGING GETIH BALUNG SUNGSUM SAPANUNGGALANE KABEH, ASALE SAKA ING CAHYA MULIHA MARING CAHYA, SAMPURNA BALI INGSUN MANEH, SAKA ING
"Geni abang nafsu abang, manjingo ing jabang bayine Dony Bara. Geni abang napsu abang, manjingo ing jabang bayine wanito ing netro. Geni abang napsu abang, lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
cekap dumugi mriki kemawon, ibu lenggaha wonten dalemipun
kecap[sunting | sunting sumber]
esuk iku katon endah banget, kekembangan padha megrok kaya
mapag mletheke sang surya. Sasi Nopember lagi ana udan siji loro kang niba, mula among tani lagi wani nyebar winih.
liyane, saiki Pak Wandi ora menyang sawah, sawahe wis dilempit. Ana rasa bingung dadi wong sugih anyaran, dhuwit dodolan sawah isih ana bank
”Jare arep tuku mobil, Kang?” aruhe Pak Tarman karo nyesep rokoke.
mono arep tak tukokke sawah njaban desa, rak luwih murah, dadi aku isih
bisa nyambut gawe. Dene yen ana turahane dhuwit lagi ditukokake mobil sekenan kena kanggo omprengan ben dicekel si Bambang”.
”Hla, apa wis tarenan karo anakmu lanang?”
“Wo… bocah saiki angel kandhanane, jare tuku mobil iku sing anyar sisan ben kena nggo carteran.”
saomah padha duwe penemu dhewe-dhewe. Sing enom pengin mobil. Mbokne Bambang njaluk kalung. Anake wadon pengin pit montor sekutik. Pak Wandi dadi sansaya bingung. Jebul nyekel dhuwit akeh iku malah sedhih.
wayah esuk ngene iki wis aneng sawah, embuh ndhangir embuh matun, embuh
ngrabuk. Pokoke ana wae pagaweyan sing diayahi. Urip dadi wong tani sejatine kebak kabagyan lan kanugrahan. Ati tentrem ora ngangsa sanadyan
Lagi weruh tandurane thukul ijo royo-royo wae wis nyicil ayem. Weruh pari padha kematak dadi bisa ngguyu. Nyawang pari wis
kuning wis bisa ngrancang asil panenan kanggo tuku apa ta apa. Bareng saiki? Pak Wandi nyecep kopi cawisan esuk mau sing durung disenggol.
donya iki mung sawang sinawang. Wong tani yen nyawang wong dagang jare rasane
pegawe negri padha meri yen nyawang juragan gedhe saben dina numpak mobil mlebu metu menyang bank njupuk dhuwit yutan rupiyah. Nanging embuh
nyatane sing bener sing endi. Bareng saiki ngrasakake dadi wong sugih, Pak Wandi lagi bisa mbenerake penemune mbiyen: wong tani iku sanadyan ora nyugihi nanging marakake ati tentrem amarga barang sing dipangan kabeh barang kang halal, durung ana critane wong tani padha korupsi.
”Pak, iki ana mobil sekenan ning barange isih apik,” kandhane Bambang karo nyedhaki anggone lungguh.
”Hla, regane pira?”
“Njaluke sangang puluh lima yuta rupiyah, nanging bisa suda.”
Durung putus anggone rembugan bab mobil sekenan wis kedhisikan tekane Lurah Samto sing gaweyane makelaran lemah.
”Dhe, sawah kidul desa ana sing didol. Murah hlo, Dhe. Selak kedhisikan wong liya.”
”Hla ambane pira lan isih ana irigasi apa ora?”
“Beres kok, Dhe. Ambane kurang luwih patang ewu meter persagi lan isih kebanyon saka irigasi desa”.
rembugane Lurah Samto mau Pak Wandi luwih ketarik atine. Jebul urip neng desa yen ora nyekel pacul malah atine sedhih. Gampang katerak lelara. Krungu rembugane Pak Lurah karo bapake mau Bambang atine kuwatir, sumelang bapake kena pengaruh.
Lurah Samto wis nyathut dhuwite rakyat sing oleh ganti rugi proyek ratan tol. Jare kanggo ragat administrasi. Atine Pak Wandi wis manteb dhuwit dodolan sawah kudu diwujudake sawah meneh.
”Hla, njaluke pira ta, Pak Lurah?”
rongatus seket yuta rupiyah. Iki aku omong apa anane. Dene yen kedadeyan aku pikiren hlo!” wangsulane Lurah Samto blaka.
”Lha kok dhuwur temen. Kok kaya sawah katerak proyek.”
”Ya mengko omonga dhewe karo sing duwe. Aku mung nglantarake.”
Sapungkure Lurah Samto, Bambang nyedhaki bapake.
”Rasah nggugu omongan Lurah Samto, Bapak wis ngerti ta gedhohane?”
dalan tol Semarang-Solo-Kertosono gawe geger wong tani. Akeh wong sugih
dadakan, nanging akeh wong nganggur dadakan. Para kadang tani sing saben dina ana sawah saiki mung thenguk-thenguk ngekep dhengkul. Sanadyan sugih dhuwit nanging atine susah. Sanadyan bisa nyawang anak-anake padha numpak pit montor nanging atine tambah ketar-ketir.
bisa nyawang bojone padha nganggo gelang kalung nanging atine malah miris, aja-aja mengko malah dijambret. Durung genep telung sasi celengane Pak Wandi gari telung atus yuta rupiyah. Atine tambah sumelang. Nganti seprene durung oleh sawah anyar.
Reregan sawah sansaya dhuwur. Pawadane werna-werna. Jare sakiwa tengene dalan tol arep kanggo
Wandi saiki desa-desa kebak makelar lemah. Jare arep nukoni lemah sawah kanthi rega luwih dhuwur tinimbang
leluhur. Sing penting dalan tol kudu ndang rampung.
rakyat entuk ganti rugi nanging ora mikir kanthi dawa. Apa wong tani wis siyap nampa owah-owahan kahanan? Negara Indonesia iki negara agraris. Tegal sawah dudu mung sumber pangan nanging uga sumber panguripan.
Mbok dalan iki dijembarake sepira ambane tetep wae ora
ora sethithik nyawane menungsa mung kaya nyawane pitik saben dina keplindhes rodha.
Pak Wandi nyawang sawahe sing saiki wis ucul saka tangane. Ing papan kono ndhisik dheweke adus kringet nggarap sawah kanggo kulawargane. Nanging, saiki Pak Wandi mung bisa nyawang buldoser ngratakake watu lan gesik kanggo dhasaran dalan tol. Let sedhela stom liwat wira-wiri ngalusake dalan aspal mau.
Pikirane mumet nggagas owah-owahan jaman kang sejatine ora disarujuki, nanging wong cilik ongklak angklik bisane mung manut karo wong dhuwuran.
”Pak minggir aja, neng kono, ketabrak modar kowe!” swarane mandhor proyek dalan mau ngabangake kupinge.
kasar,”Minggir apa tak laporke polisi!”
pangrasane Pak Wandi ana wong pirang-pirang padha ngruyuk dhewehe. Pak Wandi owa trima diremehake ati lanange. Dheweke mbrontak kanthi males sakbisa-bisane. Watu krikil ing
nampa dhuwitmu. Aku ora butuh pembangunan kang nyengsarakake wong cilik. Kowe dudu pemimpinku. Kowe mung
let sawetara ana rombongan polisi teka. Pak Wandi dicekel lan digawa lunga menyang kutha.
Mbuh wis pirang dina anggone mapan ana kono, Pak Wandi lagi eling, rumangsane dina iku atine krasa rada tentrem, awake krasa kepenak.
”Piye Pak rasane awakmu, wis kepenak
ta?” pitakone Bambang karo ngelus-elus sikile bapake. Let sedhela ana perawat rumah sakit mara nggawa obat karo ngulungake wedang.
”Wis waras, Pak? Mangsa pirang-pirang dina kok turu thok,” pitakone juru rawat RSJ mau karo mesem.
”Wis krasa ayem atiku, rasane awakku ya wis entheng, hla iki aku aneng ngendi ta?”
”Bapak lagi lara, iki ana rumah sakit, wis gek wedang lan obate ndang diombe.”
“Hla aku lara apa ta? Wong karepku esuk mau arep macul neng sawah kok wong-wong padha nyekel aku.”
“Sawahe Bapak saiki aneng kidul desa, wingi wis tak sebari winih Pak, mengko Bapak bisa nggarap.”
“Ya ayo aku terna mulih, ndang tak garape sawahe, wiwit mbiyen aku ora setuju dalan tol iku.”
iku dhokter kang mriksa Pak Wandi maringi resep anyar. Ngendhikane rong
dina maneh Pak Wandi wis diidini bali mulih sauger neng ngomah diwenehi
Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,jogja, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
wis dadi tembung umum mungguh wong jowo.Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!..Kok ora diarani macan utowo gajah umpamane..Hehehe..Sakngertiku Nogo dino iku kanggo petungan wong lelungan.Tegese yen lelungan ojo nganti marani panggone nogo.Petungane Nogo dino iku werno werno, ono sing miturut dinone, ono sing miturut pasarane, utowo miturut neptu dino lan
pindhah saben dinane, ora koyo nogo sasi,nogo tahun lan nogo jatiungarang sing pindhahe saben telung sasi pisan.Koyo mangkene panggone nogo dino :Akad : Kidul.Senen : Kidul kulon.Seloso : Kulon.Rebo : Lor Kulon.Kemis : Lor, Lor wetan.Jumah : WetanSetu : Kidul WetanPanggone nogo pasaran :Kliwon : Tengah.Legi : Wetan.Paing : Kidul.Pon : Kulon.Wage : Lor.Panggone nogo miturut neptu dino lan pasaran :Neptu dino lan neptu pasaran dijumlah yen ketemu :7,12,17 : Nogo ono Lor Wetan.8,13 : Nogo ono Lor Kulon.9,14 : Nogo ono Kidul Kulon.10,15 : Nogo ono kidul Wetan.11,16,18 : Nogo ono wetan.Panggone Nogo sasi (Ngalihe saben telung sasi) :Poso, Sawal, Selo : Kidul.Besar, Suro, Sapar : Kulon.
nganti marani panggone nogo, luwih luwih yen tumbuk antane nogo taun lan nogo jatingarang.Dene tumbuke nogo taun lan nogo jatingarang iku ono ing sasi
iki, aku dadi tambah kawruhku perkara kajawen.
selanjutnya,” kata Ki Lurah Petruk.
“ Ko sik, ko sik, Truuuk …, mengko dhisik … Lha kuwi koq ana Begawan Tilem kuwi apa bocah sing manggon neng RT 27 kae, Truk ? “ tanya Bagong.
“ Hiya bener kandhamu. Begawan Tilem iku priyayi sing paling bagus dhewe sak kelurahan iki. Lha kepriye, Gong ? “ tanya Ki Lurah.
“ Oooo, lha bocah iku ki ora pati cetha je, koq mbok katut-katutke neng Ramalan tahun 2011. Pol-pol e bocah iku ya padha karo kowe Truk, mung browsing kana-kene terus di aku-aku ramalane
rak ya mung kepengin andum informasi. Bener lan orane mengkone ya kari nyawang wae, aja terus sinis mengkono iku, Gong, ora becik iku. Ngko nek priyayine mireng, terus dadi kurang rena penggalihe kan ya malah dadi ora apik. Prayogane, apa wae
nglakoni apa kang den parentah. Wak ingsun angaweruhi ta sira minangka pingpinan pedukuhan. Ingsun ugah weru yen ta sira iku kang babad alas. Ananging kanggo dadi pinpinan, ora
angurus jaran, kang den pamrih sira bias rumangsakaken jembangane ati wong cilik, wis saiki
ora ngganteng, ora gagah, ora sugih, ora sakti, sing penting urip
nyuwun sewu nggih! Surakarta niku kota budaya wong Solo, Solo niku kota modern’e se-Surakarta. Iseh katah ingkang perlu dirembug, mboten
kathahipun tigang atus pêsmat lakunglangkung. salawe, dene sapunika kula saosi dhusun pun sangèng sêkikil paosipun pitung dasa pêsmat. Janji kula nêm taun. Sinêrat ing ditên Jumuwah wulan Sêla tanggal ping kalih dasa, ing taun Jimakir 1746.
Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude, Basa Madya diperang dadi 3, yaiku :
A: “Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?” B: “Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?”
B: “Saniki tanggal ping 27, taksih kirang 10 dalu”.
A: “Rak ya wis cedhak”.
(sumber panulisan : jv.wikipedia.org lan cathethan Basa Jawa nalika ing bangku
sesepuh kwa n smua dulur-dulur mohon pangestu derek-derek belajar
April 6, 2012 at 2:38 pm nyuwun sewu ,kepareng matur bilih pikantuk nanggapi….sumanggakake dipun lajengake ingkang dados margininipun….sejatosipun sing urip niku napane gih,
Nabi : Panuntun agami, Wudel, Dhara (perut)
Gandheng : kanthet, ganthet, kanthi.
ilat : ilat , lidhah (K.inggil)
Angka 7 (tujuh) resi : pandhita
basu : wasu, dewa cacahe 8
ya iku jeneng piranti musik pethik kanthi wujud bunder, duwéni senar cacah papat, lan asale saka Cina.[1][2] Ing Dinasti Qin sinebut Qin Pipa (ategesPipa Dinasti Qin) amarga rupane kang mirip karo piranti musik Pipa nanging duwéni gulu dawa.[1] Jeneng Ruan asale saka Ruan Xian, salah sawijining saka Tujuh Orang Bijak Rumpun Bambu ing mangsa Dinasti Jin Barat.[1] Amarga keahliane, jeneng Ruan didadekake jeneng piranti musik iki lan mulai misuwur ing mangsa Dinasti Song.[1] Ing jaman iku, senar Ruan digawé saka sutra, ananging Ruan modern duwéni senar baja.[2] Dene awake Ruan biyèn digawé saka gadhing, ananging saiki digawé saka kayu kang dipasang ing logam.[2]
Ruan bernada rendah) kang ngasilake swaracontabass.[2] Ruan modern kang kang akèh digunakake Opera CIna lan Orkestra Cina kalebu jinis piranti musik pethik (chordophone).[2]
^ a b c d Lim SK. (2008). Origins of Chinese Music. Jakarta: PT Elex Media Komputindo. Hal.87
^ a b c d e (en)Ruan, Cultural China. Diundhuh tanggal 1 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ruan&oldid=1097529"	Kategori: Alat musik tradisional Cina	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Palembayan,_Agam&oldid=1064683"	Kategori: Kacamatan ing Sumatra KulonKacamatan ing Kabupatèn AgamPalembayan, AgamKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 16 Juli 2016.
Posted on Tuesday, November 22, 2011
lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasilSaking mangunah praptiPangeran paring
JAMAL MIRDAD feat ETHRIE JAYANTHIE BAKUL JAMU
Nyuwun sewu Pak Purnomo yang dimaksud kan Pak Lurah nggih . dan Bu Chanah menawi mboten
buyut2 mawon, kulo pun lego..Sekedik catetan saking suwargi bapak kulo kados mekaten:Meniko catetan Stamboek1. Soerodipuro> Patih ing Madiun2. Hasanpoero ingkang garwo Nyi Serok> Penghulu naib ing Kutowetan Ponorogo3. Imam Doerjat ingkang garwo Soedjinah> Chotib penghulu Ponorogo4. Maolan ingkang garwo Misriati> Clerk regentschafsecretary ing Banyuwangi5. Mas Danu Bariadi ingkang garwo Dyah Nawangsasi> Pegawai ing Malang6. Kulo..Mekaten kangmas, mbok bilih wonten pencerahan kangge
Patih ing Madiun2. Hasanpoero ingkang garwo Nyi Serok> Penghulu naib ing Kutowetan Ponorogo3. Imam Doerjat ingkang garwo Soedjinah> Chotib penghulu Ponorogo4. Maolan ingkang garwo Misriati> Clerk regentschafsecretary ing Banyuwangi5. Mas Danu Bariadi ingkang garwo Dyah Nawangsasi> Pegawai ing Malang6. Kulo..Mekaten kangmas, mbok bilih wonten pencerahan kangge kuloNomer HP
opo-opo hahaha... weh iyo tah? lha cek'en ae... biyuh iyo cah blas ra enek postingan bulan lalu, ra enek ide mosting po piye tah sampean iki haha... yo akeh sebenere ide buat mosting cuma dasare wong serabutan yo ngene iki... Wes lah, aku arep turu sek... balesin komentar karo blogwalkinge nyusul tangi turu ngko
PEMBANGKITAN SEDULUR PAPAT KALIMO PANCER | INGSUN SEJATI
Hey there! Thanks for dropping by INGSUN SEJATI! Take a
Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia NGOKO KRAMA KRAMA INGGIL/ALUS
Tôndhanagara, Kajawèn, 1938, #876	Katalog:Tôndhanagara, Kajawèn, 1938, #876Sambung:-
Sambêtipun Kajawèn nomêr 90.Ôngka 90 Kajawèn 1938 belum ditemukan.
Mirid andharan ingkang kawrat ing Kajawèn kapêngkêr, katingal bilih suwargi Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara punika, satunggiling prayagung bôngsa Jawi ingkang lêbêt dhatêng raosing kajawènipun, katitik lageaning pangikêtipun ukara sarwa anjawèni.
Kangjêng Radèn Tumênggung TôndhanagaraGambar nalika taksih bupati anom Ing bab pandamêling sandiasma, dipun trap wontên ing ukara prasaja, inggih prasajaning ukaranipun wau ingkang malah nyamarakên dhatêng sandinipun. Kados ingkang kawrat ing ariwarti Jawikandha ing Surakarta, wontên sandiasma ingkang kaêtrapakên ing ukara makatên:
punthuk pundhung cinithak tinêgil | jagungan kinêdhok |
ingkang kawrat ing kalih pada punika ungêlipun: pun Jagawigata.
Tumraping sandiasma, punika limrahipun dipun trapakên wontên wiwitaning angkatan ukara kados ing nginggil punika. Tuwin bab sandiasma punika, miturut sêsêrêpan ingkang kêlimrah, ingkang miwiti ngêcakakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dados Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara pinanggih namung napak tilas. Malah tumrap Radèn Ngabèi Rônggawarsita ugi ngêtrapakên sandiasma ingkang beda cak-cakanipun, kados ingkang kawrat ing bêbukaning Sêrat Cêmporèt, wontên ungêl-ungêlan makatên:
agêng, punika wêwahan, namung prêlu kangge nyêthakakên. Nanging miturut gagrag ing sapunika, pada pangkat tuwin agênging aksara ingkang kados makatên wau malah dipun trapakên, mila lajêng wontên raosipun anêdahakên,
--- [2191] ---
Kêthoprak Darmakandha, saking Surakarta.Main wontên ing gêdhong: UNIE THEATER MEESTER CORNELIS. Mangke dalu mêndhêt lampahan: Wasistha Sukaya Sudira. Tiga putra ingkang nyuwargakkên bapa. Badhut: Sabar-Subur. [...ha] lajêng kadamêl warni-warni, nandhakakên bilih sandiasma punika kenging dipun trapakên sakajêngipun, waton prênah. Wujudipun kados ing ngandhap
mung sarwa: tibèng dudu | tinêmaha: tilaring wiji | liring kang: ngriptèng krama | nêngna: ring pangapus | tan wrin sual myang
punggawa wisamarta kaparêk kanan, Ngabèi Rêksadipraja.
Kajawi punika, suwargi Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara punika, manawi nyôndra wontên ing sêkar araos gêsang, ngantos kathah ingkang nulad. Pêthikanipun kalih pada kados ing ngandhap
Pêthikan dhandhanggula kalih pada punika, kados para maos sampun sagêd manggalih piyambak dhatêng kajênging panyôndra.
Dene ing bab lêbêting raosipun sêrat karangan Tôndhanagaran, pinanggih wontên ing Sêrat Tumurunipun Wijining Manungsa.
Andharan ing bab kawontênanipun suwargi Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara, kados cêkap samantên kemawon. Mugi dadosa pamuji sae dhatêng panjênêngan ingkang sampun suwargi.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta,Bangkalan, Banyuwangi,
Tourism Indonesia: Ramayana Festival at Prambanan Temple
Pantai Sukamade Banyuwangi, Pantai Terunik Di Banyuwangi
Pantai Sukamade Banyuwangi Pantai Sukamade Banyuwangi terletak pada 97 km kearah barat selatan Kabupaten Banyuwangi.
ing tyasira | yèn munggaha ingsun | panggih lawan sang pandhita | mung sapala mamrih antuk alêm dadi | mêmintonakên karya ||
wirang manira | lêng nganyuta tuwuh | lawan ingsun nanggulang prang | dudu pakonira sang yogi mung saking | karsaningsun
puthut | ingsun wurung munggah ing ardi | kang liningan karuna | asangêt turipun | nanging datan piniarsa | narpasuta
kawarnaa sang wiku | anèng sanggar langgatan linggih | pitêkur kang nèng ngarsa | Ni Endhang Mênyawun | môngka lêlurahing endhang | wruhing cipta
ing apa sun iki | sasuwene nèng wana ||
7. mêngko anèng dhêdhepoking ardi | sapa ingkang anggawa
putra ing Malawapati | sudarmanta [sudar...]
[...manta] Raja Anglingdarma | kasedan garwa purwane | Sêtyawati
maliwis | ngèngèr Dêmang Wisaya ||
13. apuwara pinundhut kang mliwis | dening putri ing Bojanagara | apêputra ing
kesah saking dening dèrèng manggih | ingkang panujwèng driya ||
15. angandika aris sang ayogi | iya bênêr iku karsanira | sathithik ana lupute | utamaning tumuwuh | dadi raja asugih rabi | kang padha tapèng arga | nêdya dadi ratu | parandene arang tômpa | kang sawênèh sida tapa wurung tampi | ana kang sida tômpa ||
16. matur Radyan Anglingkusuma ris | kadipundi ingkang
sisip tumitis ing kirik gudhig | iku wong sida tômpa ||
yu-ayu araras | padha sira tampik kabèh | apa ta karanipun | matur sami angangge ciri | wontên ayu akumba | kirang rekanipun | kang reka kirang carana | kang carana asêpi kirang prak ati | prak ati tan jatmika ||
19. kang jatmika kirang amêdani | kang mêdani akirang tanaga | kang tanaga kirang sumèh | kang sumèh kirang ruruh | ingkang ruruh kirang apingitawingit. | kang wingit tan pidêksa | sang tapa gumuyu | saluwihane wanodya | yèn tinitik sayakti amawa ciri | môngsa bisaa krama ||
20. yèn nampika kang amawa ciri | sira aywa anampik kang ala | amilih kang ayu bae | ing tingkah iku luput | apuwara cacad ing urip | wong apa kanggwèng sira | rahadèn umatur | wanodya ingkang susila | kadi tunjung tuwuh ing sela sang yogi | ngandika suka jarwa ||
21. basa tunjung iku èstri luwih | tuwuh ing sela kang tanpa yayah | susila iku artine | wanodya kang tinuku | ing lara lan pati pra tuwin | rinêbut ing ayuda | asagara marus | asarah ganjur lan watang | liwat nistha ki radèn putraning [putra...]
[...ning] aji | diwasa durung krama ||
22. madyaning satriya sugih rabi | utamane ingkang sugih putra | sira mas putu ing têmbe | kalamun madêg ratu | utamane jênênge aji | ingkang abala putra | rahadèn andhêku | kacupan sakarsanira | malih
kangge anyèthi | wong arga tan wrin krama | pijêr matun jagung | katungkul andhudhuk kênthang | duk
warnane sang dèwi | anêtêpi ujaring saloka | tanpa sasama ayune | tan ana sarunipun | lagya anèng banjaran sari | lan
banjaran | sang wiku gumuyu | babo sira mèh
diwasa | aywa pijêr ulah kalungsu lan kêcik |
rajaputra iki | baya ana sotane ing driya | mring atmajèngsun karone | angandika sang wiku | padha sira tapaa nini | tapa sajatinira | ngawula ing kakung | apa ta pamalêsira | mring gustimu putra ing Malawapati | sira mèh dadi tawan ||
lamun ora nyèthi sira nini | marang narpatmaja karonira | sang dyah micarèng driyane | ragane dadi iku |
cinatur wus tigang dina | rajaputra kalih anèng Ngarcamanik | langkung sihirang dwija ||
33. sakèh ajar kang anandhang kanin | wus waluya samya ingusadan | radèn wus pinanggihake | bawahanira agung | lir kampita srêngganing wukir | saking gunging wiwaha | ajar ngarga kumpul | ngèstrèni ing dhaupira | kadi banjir pêputhut kalawan cantrik | ngigêl samya
wus samya ginêntenan | mring sutane myang
sadulur | tan ewah tataning kina ||
miwah busana mulya | ngaturkên cèthi sang prabu | Ambarawati kang tuwa ||
7. ingkang anèm Rekawati | katur ing sang narpaputra | mawongan manawi kangge | kan jalu pun Pancadnyana | katura manakawan | radèn kalih ngandikarum | inggih manira tarima ||
tumurut | noraga micarèng nala ||
10. wong iki ayu linêwih | lamun ingsun mêmarua | môngsa mênanga majade | lêhêng ingsun ngasorana |
maksih bujana nèng jaba | kalawan para nata | tan kawarna laminipun | nata ing Paranggubarja ||
wolung atus | makuwon siringing arga ||
13. radèn kalih langkung asih | mring ipe Dyan Pancadnyana | nahan gênti winiraos | nagara ing
sumarma tilar prajane | kasor ing prang lawan ditya | ing Gilingwêsi praja | danawa raja kêkuwu | anèng kitha Baratmadya ||
15. ran Raja Kalawrêdati | mila angrabasèng praja | wit tinampik panglamare | rikala bêdhah kang praja | dèrèng kongsi ayuda | nuju wayah têngah dalu | gugup mawur sami gila ||
16. sakawan putra narpati | ingkang kêkalih wanodya | Lêsmanawati juluke | Puspitawati
Santanumurtya | mila kamantu purwane | sang wiku darbe atmaja | èstri ayu utama | ing Paranggubarja prabu | punika adarbe karsa ||
22. mring sang dyah ing Ngarcamanik | linamar tan sinambadan | merang tyasira sang katong | saksana lumurug marang | ing wukir Ngarcamolah | rinoban wadya kinêpung | tiyang arga sor ing yuda ||
arinipun | tuhu yèn tanpa sisihan ||
24. enggaling carita gusti | nata ing Paranggubarja | sampun kasor ing yudane | nungkul angabdi mring radyan | sarta tur putrinira | kêkalih ayu pinunjul | miwah atur rajabrana ||
26. wus dadya kang rêmbag nuli | patih pinaringan surat | mangkat lan punggawa loro | putraji wau dinuta | mring
mantri wisesa | lawan kalih punggawa | tan kandhêg ing lampahipun | tarpa anolih ing wuntat ||
ardi katunu | abra pating paluncar | sang yaksendra undhang-undhang ing wadya gung | aywana kang ngungsir aprang | dimène
danawa pating kandhungkur | ki patih wus praptèng ngarsa- | nirang nata atur tulis ||
6. suka sang raksasadipa | ananggapi surat
prabata | sang nata amaos tulis ||
7. pèngêt ingkang srat pratôndha | ingkang paman Jalasangara aji | ing Baratmadya akintun | taklim akathah-kathah | dhumatênga ingkang putra Mahaprabu | Kalawrêdati kang kitha | nagari ing Gilingwêsi ||
8. kang angrèh sakèhing bala | raksasa wil ditya diyu rasaksi | kang sampun kasusra punjul | kaprawiraning yuda | kinajrihan ing
dene ta panampikipun | ing samêne sampun kêna | kawula tantun lumirig ||
10. muhung ngantosi busana | ing samôngsa raja kaputrèn rukti | nuntên katur ing sang prabu | pangraose pun bapa |
suka ing galih | ki patih sampun tinundhung | lampahira gancangan | tan kawarna ing marga
jinurung ing dewagung | pinunjul ing sasama | sasampuning sêmbah kawula pukulun | dhumatêng sang maha dwija | kawula atur udani ||
16. yèn nagri kawula bêdhah | tanpa yuda ing wanci madya ratri | rinabasèng raja diyu | ing Gilingwêsi wasta | Raja Kalawrêdati sikara
rajaputra wusnira maos tulis | masêmu tustha kalangkung | sang dwija angandika | utamaning urip kang dhangan tumulung | ing wong susah sinikara | sasama samèng dumadi ||
21. agung wêwalêsing dewa | lawan sira
bodhoa sira | pikirên ingkang prayogi ||
22. abot ènthènging prakara | narpaputra matur darmi nglampahi | kalamun angsal pangèstu | mèsêm manggut sang tapa | ingsun nora malangi nora jumurung | matur Radyan Danurwenda | kawula ingkang
ngapêsêna | duk ing jaman kuna ana kandhanipun | Newata raja danawa | kawasa ambêdhah swargi ||
prabu | wadyèng Paranggubarja | ingsun gawa sawahananing prang pupuh | têtulung mring Baratmadya | sang pandhita
ing garwa dening | wawratanira wus sêpuh | radèn aris ngandika | karia sun arsa jurit | atêtulung mring nagara Baratmadya ||
2. amungsuh danawa raja | ewuh-ayaning ajurit | manawa tiwas ing yuda | karia wibawa mukti | sang dyah èmêng ing galih | anyiwêl wêcana sêndhu | môngsa nora lakia | tinilar mati ing laki | rara gunung tangèh wruh ing kautaman ||
3. pae silih wong nagara | ulah sastra wruh ing krami | rahadèn mèsêm ngandika | cêgah
kilayu | umiring radèn putra | sasikêpira ing jurit | kawarnaa putra ing Paranggubarja ||
ingutus | ing gusti sung pawarta | yèn mangke putranta kalih | magut ing prang têtulung ing Baratmadya ||
7. paduka nuntên abidhal | sawadya sikêping
prajurit | lampahira wus angambah wanawasa ||
9. nèng marga sampun apanggya | lan putrèng
rawuh | ingkang minôngka sraya | Sri Paranggubarja ngiring | saha wadya paduka enggala mapag ||
11. suka Sri Jalasangara | gupuh mangagnya ing patih | wadya samakta wahana | dirada budhal sang aji | kacundhuk ing wanadri | gêgaman Gubarja agung | gawok wong Baratmadya | umiyat asrining baris |
sampun katur mring rajaputrèng Malawa ||
12. yèn sang natèng Baratmadya | amêthuk sigra sang pêkik | têdhak saking kudanira | Sri Jalasangara nuli | tumêdhak
nisthaning narpati | saking gung kasurang-surang | lir wraksa katrangan aking | mangke praptaning gusti | upami rarabning atruh | srêp ing manah pun bapa | oyod purna taru sêmi | ciptaning tyas lir katurunan ing dewa ||
14. sung atma ing mèh palastra | sru
ngangsêg mring nagri | para prawira ing ngarsa | sami tus ing wani mati | Durbala lan Durbali | pangawat sisihanipun | Supali lan Supala | ing dhadha sri narapati | ing Gubarja Mahraja Surawisesa ||
17. radèn kalih anèng wuntat | ginrêbêg ing para wasi | gocara lan para bambang | Sri Jalasangara [Jalasanga...]
[...ra] angling | marang punggawa
ing tyas madayèng jangji | mangkya magut ing prang pupuh | antuk aminta sraya | para raja sumahab
gumrudug kang barkasakan | ingkang anèng kayu gumriwis sami | wêdhon banaspatinipun |
Jayèngkewuh | tan busik tuhu prawira | Anggisrana nubruk wani ||
19. kinêmbulan ing wil kathah | kinakêrêk Jayèngkewuh ngêmasi |
praja | enjing tangkêp ing rana danawa diyu | mangsah ing prang ngamah-amah | wong Gubarja anadhahi ||
23. kadya rug ingkang prabata | bêdhil
2. wadyèng Paranggubarja larud sadaya | tan kawawa nangguhi | kathah ingkang pêjah | kinêmah ing raksasa |
adhuh uwa baya andika dinuta | ing rama sri bupati | ki patih sakêdhap | indung mring rajaputra | dangu prastawèng pangaksi | yèn narpatmaja | ingaras ganti-ganti ||
ing ramanta narendra | miwah ing ibu kêkalih |
nusul ing radyan | lami anjajah nagri ||
10. adhuh gusti wêlasa marang sudarma | dawêg kondur tumuli | rahadyan ngandika | nadyan ingsun muliha | uwa yèn wus rabi putri | amapat sewang | kang sun tuku ing jurit ||
mungsuh rasaksi | nyepak êndhas buta | rasane ingkang manah | saksat mungsuh kirik gudhig | mara ngêraha | sipi ingsun
pra bambang ambapang | ambêndhe cangkêmira | manguyu cantrik anggênti | ngigêl sadaya | jaya-jaya masanti ||
maripurna putrane | budhal sadaya mring praja | nata ing Baratmadya | kalangkung suka sêsugun | miwah mring natèng Gubarja ||
4. wus pasrah sri narapati | putranira ingkang tuwa | Lêsmanawati juluke | katur ing Anglingkusuma | bêgja dadya pawongan | Puspitawati ranipun | katur ing Dyan Danurwenda ||
5. wus sami sinungan panti | datan winarna ing surat | langêne sang pinangantèn | sang dyah wus parawan tuwa | antuk kakung utama | langkung dènnya asih lulut | pra nata
sampun angraga suksma | ditya pandhita linuhung | kinasihan ing jawata ||
8. Radèn Dèwi Pandamsari | yèn cinôndra ingkang warna | yakti tanna puwarane | malah sayah kang ngrumpaka | ing
ingkang kaya karsanira | bisa awèh kangelan | impène pinrih angruruh | lah uwis sira karia ||
14. mangkat Wiku Dityarini | tri wikrama mring Pidikan | ing pêpungkuran prênahe | rahadèn sampun kagônda | yèn anèng Baratmadya | langkung sakti ditya wiku |
nagasarine | Dityarini manjing pura | awarna katèl pêthak | rumambat ing nagasantun | tundhuk kalawan sang tapa ||
seta wus tumèmpèl | ing kampuhe Nglingkusuma | ula kisi tumama | ing kunca Danurwenda wus | sigra parêng undurira ||
1. radèn kalih lir pinulung ing jawata | musna sing ngarsa aji | Sri Jalasangara | anjêngêr tanpa nabda |
dening | awrat kaliwat | wus yatna rajasiwi ||
6. tanya sapa buta anggawa maringwang | sumaur Dityarini | ing Parangpidikan | marma kawula bêkta | anak kawula pawèstri | ayu [a...]
[...yu] kasmaran | mring andika sang pêkik ||
7. yèn sambada arsa nyèthi ing paduka | radèn angling
binêkta | wus praptèng padhepokan | anguwuh putra sang dèwi | lah tingalana | apa ta nyata iki ||
12. ingkang kèpi ing sira bok kalirua | matur inggih puniki | kang akarya brôngta | tan samar kula bapa | angandika Dityarini |
kawasa amangsuli | ing sih paduka | saksat anulung urip ||
23. ngling Sang Dityarini anggèr dipun enggal | tulungên ingkang
dasihira | sun têdha tulusa asih | yèn tan tinulanlinilan. | ing sih ngong nglalu lalis ||
gantya ingkang winarni | Risang Bindiraja | yakti sarêng ing
1. kocap Radèn Danurwenda wus alami | dènira apanggya | lan garwa sang
ing nata | sumusul ing putra kalih | lami datan wontên prapta ||
9. unanging tyasira nata kadya nganti | rarabning kartika |
11. pramèswari kalih matur ing sang aji | dhuh dewaji paran | wêkasane putra kalih | alami tan antuk warta ||
12. angandika sang nata wis aja nangis | alahne ta sira | ingsun iya lwih prihatin | ananging ta kinapakna ||
13. nadyan silih maksih ngong wêngku nèng ngriki | pinugut ing dewa | môngsa luputa yèn maksih | dèn mong ing dewa bathara ||
14. enggal lawas sayakti tan wurung prapti | kasaru kang
24. hèh Rumajakandhi sakèhing prajurit | pra têlunên enggal | angkatna ingkang sabagi | tunggu ing Bojanagara ||
25. kang saduman angkatna sadina iki | mring Kartanagara | kang bôngga konên anggitik | lan padha manguna kutha ||
26. têtindhihe arya ingkang bêcik-bêcik | lèngsèr saking ngarsa | Ki Arya Rumajakandhi | mantri duta
31. pramèswari kalih sampun winawêling | ajana wong wikan | yèn ingsun sah saking ngriki | dèn yitna
kacundhuk nanging datan mawi kanin | winawa mring tilam | sri nuksmèng kadhali putih |
42. dèrèng tutug aturira gya sang dèwi | anambut kang putra | sinawung lumajêng sarwi | karuna mring
mangkono padha arabi | nging seje panggonan | anèng Gunungtunon kambil | mantu marang
pandhita angandika malih | putuningsun karo timbalana | ya ta tan dangu praptane | radèn wayah nèng ngayun | lawan ingkang rayi anuli | sinambut ing sang dwija | binêkta lumêbu | marang sanggar pamêlêngan | praptaning don radèn putra radèn dèwi | pinangku keri kanan ||
2. sang bagawan lumêkas sêmadi | angêningkên ciptaning wardaya | tan mèngèng ing pangaksine | mêminta ing dewagung | wayah kalih agea sami | gêngira sanalika | lan pamintanipun |
wus luwara | Sang Hyang Utipati uwus anglilani | ing sapanêdhanira ||
4. sang pandhita suka amudhari | asta sarwi ningali kang wayah | sampun diwasa kalihe | angandika sang wiku | wayah ingsun uwus pinasthi | dadi nata gumantya | ing eyang sang prabu | sang dwija wangwang tumêdhak | saking
sanggar wayah kêkalih umiring | gawok sagung tumingal ||
7. padha bapa sinatriya adi | Jayèngrana eyang pinandhita | paman sinangarya kabèh | sang dyah kalih jumurung | ing karsane Sang Mahayakti | sang tapa angandika | hèh mas putuningsun | Ki Bambang Gôndakusuma | akurêna lan kadangira
8. putuningsun Ni Sutiksnawati | ênggèr ingsun kramakakên sira | olèh kadangira dhewe | luwih prayoganipun | tan
kabèh ngumpul marang sira yayi | ing pundi amanggih | kang kadi mas ingsun ||
7. bêgja têmên raganingsun iki | ngawulèng sang sinom | muga-muga
kadhali | bok sampun ngilapi | mring kula sang prabu ||
16. paduka sri ing Malawapati | kandhahan wirangrong | dening anising putra kalihe | sah paduka arsa
22. lêng kèndêla ing ngriki rumiyin | paduka sang katong | benjing dina galungan mangsane | yèn paduka susul pasthi panggih | sang rêsi nimbali | wayah lawan sunu ||
23. sarimbit wus pratistha ingapti | sang wiku lingnya lon | nini padha ngabêktia age | iku prabu ing Malawapati | praptane ing ngriki | nusul ing lakimu ||
24. sang dyah kalih amicarèng ati | ywa mungguh mangkono | rupa manuk sarupa-
wêruha yayi pramèswari | mantune yu luwih | pantêse dèn ugung ||
26. kaki radèn karo bisa rabi | nulya ngandika lon |
ingkang jalu inggih tanayane | Nglingkusuma dene kang pawèstri | Danurwendasiwi | aksamanta prabu ||
laminira | anèng wukir Ngarcamanik | kang nuksmèng kadhali seta | mêmangun ing krama niti | rèhning umadêg aji |
kawijayaning prang pupuh | kawignyan kanimpunan | panglêpasaning jêmparing | tumpêk kawrat sadaya mring radèn wayah ||
3. mung aji kalih prakara | kang nora kêna winijil | ajine atilar raga | lan kang saking naga nguni | liya punika ênting | winutahakên ing putu | Raden Gôndakusuma | wus dibya saliring aji | misih nyuwun
5. wruh bênêr luputing tindak | awas mring wêkasing kardi | panjing wêtuning prakara | kapindho miliha mantri | ingkang julig awêgig | prastawèng sadarganipun | kaping tri amiliha | mantri kang grahitèng budi | ingkang bisa nimbangi salir wicara ||
6. kaping catur amiliha | mantri kang êning ing budi | nora dahwèn marang arta | nora irèn nora jail | mring kancane
sarta kang alus ing têmbung | ing tyas ingkang darana | bisa angenaki ati | ora nêdya karya êsak mring sasama ||
wit punggawane bêcik | yèn punggawa akèh punggung | pra mantri samya kompra | wong cilik kabèh
prakawis | ywa sira wani-wani | ngiloni wong ambêk rusuh | nadyan mantri punggawa | lamun tumêka ing sisip | dene enggal sira trapna ing pidosa ||
11. aywa ngugung wong dursila | êtrapna kalawan adil | kapindho sabarang karya | obah osiking nagari | aywa sira dhèwèki | aywa anari wong cubluk | sayogya anaria | dasih ta ingkang bèrbudi | kang kaping tri aywa ngakèhkên dêduka ||
nyatanipun | dèn bêrsih tintingana | bok wong ala ngaku bêcik | poma putu [pu...]
[...tu] kabèh aywa kalimutan ||
bôngsa luhur | lamun wong bôngsa andhap | tan wurung ambêbayani | anênuntun marang pakarti wisuna ||
14. yèn wadyanta wus katingal | guna prawirane tuwin | ulah surasaning sastra | jinunjung tan anglingsêmi | yèn
lan aywa akarya lurah | wong dursila ulah juti | lan aywa atari marang | mantri punggawa kang jail | kang karêm angrasani | ing
mantri | aywa wong karêm ing arta | tan wurung ngrusak nagari | mantri tan wruh ing wèsthi | pasthi saluman-salumun | lawan kirang micara | dadya mamak awor êdir | iku ngrusak tata tindak siya-siya ||
17. cinatur rahadèn wayah | mring eyang kalangkung asih | kacaryan
ing krama niti | bênêr luput miwah rèh yuda kênaka ||
1. sadaya sampun kadhadha | pariwaranira eyang narpati | dahat sumunu tyasipun |
wayah pawèstri | ing purwa kongsi amuput | rèhning suwitèng priya | sang dyah ayu dahat pamundhining kalbu | ngèstokkên sakwèhning wulang | kang saking eyang narpati ||
dadyanggung minggu kewala | pragnya ingkang garwa miyat ing laki | kingkin tan pêgat amuwun | dhasar trêsna ing priya | sang dyah ayu wagugên sajroning kalbu | tan anduga ingkang dadya | darunanirèng wiyadi ||
5. kacatur wus sapta dina | ingkang garwa dahat sungkawèng galih | puwara pêgêl tyasipun | sang dyah ngrangkul ing priya | sarya nguswa-nguswa mangkana
ngladosi | lêhêng dhinawuhna gupuh | sampun mindêl kewala | dhuh pangeran kawlasana dasihipun | dyan putra angrês miyarsa | wijiling sabda amanis ||
7. ingsun tan duka mring sira | apadene sih ingsun durung gêmpil | mring sira marma sun minggu | kasmaran ing supêna | krama putri ingsun tuku ing prang pupuh | prajane ing Tablarêtna | jêjuluk Mayanasari ||
ing maru agung | pinadhakkên wanita | rucah sapalèng budi giris dèn maru | malah sukaning tyas ingwang | winayuha catur sisih ||
10. jamak satriya utama | adarbea padmi sakawan sisih | garwa sêlir patang puluh | lamun panudyèng karsa | kula matur
ing rama kang lagya turu | sarwi lara karuna | kagyat lênggah Sang Dityarini amuwus | dumèh punapa karuna | baya pinala ing laki ||
12. de wêkas ingsun mring sira | aywa wani-wani marang ing laki | anuta sakarsanipun |
supênanira | kèksi krama lan Dyah Mayanasari | ing Tabêlarêtna prabu | ingkang adarbe putra | Raja Waspabasônta
tumungkul asêmu waspa | sang ditya ngling karsanta sun turuti | saking dening trêsnaningsun | marang ing jênêng para | wajib ingsun anirnakkên
mring nagri kang sira tutur | ya ing Tabêlarêtna | nanging thithik pamintèngsun mring sirèku | mung ywa lali ing rabinta | kang mring sira dahat asih ||
17. manira titip kewala | arinira marang ing sira kaki | tulusa salaminipun | dadia garwanira | Radyan Anglingkusuma aris umatur | yakti botên yèn limuta | nadyan kawula nguyuni ||
18. sakathahing adya-adya | datan nyipta kawula angalih sih | anjanmaa kaping pitu | andasih ing putranta | mung paminta kawula ingkang saèstu | mugi paduka untapna | ulun mring Tabêlarukmi ||
19. Dityarini angandika | lah ta payo sun atêrakên ugi | saksana umêsat mamprung |
kawuwusa | ingkang wontên ing Arditunon nênggih | pratapanira sang wiku | taksaka Bindiraja | Radèn
[...taman] ing wiyadi | kagagas supênanipun | panggih lan putri endah | ing Tabêlarêtna nênggih nagrinipun | tan môntra-môntra nupêna | kadya
limut mring rarasing garwa | labêt sruning kapêtêk ing wiyadi | kang garwa unang ing kalbu | wus antara tri dina | tanpa nabda tansah
yèn paduka wus tanpayun | muhung jinatènana | ingkang dadya darunaning tyas magiyuhmargiyuh. | sira Radyan
jamak wong aduwe karsa | winêdharna marang dasihe cèthi | manawa bisa têtulung | dinalih anak sarpa | brêkasakan môngsa bangkita mong maru | pinadha lan èstri rucah | sêrik tinandhingkên ing sih ||
32. anyêlira kawan dasa | anggêr aywa lali marang wak mami | lah jênat uculna ingsun | ngong matur ing jêng rama | sang dyah
kapasthi ing driya | ulun tan nêdya ngunduri ||
1. sampun tuwan akên mantu yèn mundura | pêgatêna ing benjing | kalawan putranta | Sang Dèwi Manikara | gumuyu
ing prang | wus kathah ingkang ngêmasi | pating sulayah | langkung ramening
yayi | apa prayoga | katur ing nata dhihin ||
14. matur Radèn Danurwenda dhuh kakang mas | mindhak
linud ing gada | akathah raja ngêmasi | swuh lan wahana | kagulung kapalipis ||
sawênèh raja | wantêr anitih èsthi ||
23. tilar wadya mangsah angikal sarampang | mati dening jêmparing | makundhah ing kisma | gajahira lumajar | mêta
mêndhak tur pranata | Anglingkusuma ciptane | bayèki raganipun | kang kaèksi sajroning guling | aris andikanira | babo sapa ranmu | anauri
ingkang sinambat ing wangi | lan ing pundi radèn kang pinôngka | miwah sintên sudarmane | dene prawira punjul | ing prang wignya tur surasakti | radyan umatur nêmbah | ingkang asêsunu | Maharaja Anglingdarma | ing Malawa duraka ing yayah bibi | tinundhung
5. nging sarate maksih kirang siji | patibasampirira ing tilam | manuk kadhali kang putèh | ingkang bangkit
lênggah lan sang wiku | Bagawan Santanumurtya | angandika lah anggèr sri narapati | ing mangke sampun môngsa ||
dhali seta | tyasira kumêpyur | minta pamit wus linilan | sigra mêsat majêmur ing ima putih | ingkang sinêdyèng karsa ||
mijil ing jawi | lan ari pirêmbagan | nèng
mangkene | paran wêkasanipun | yèn parêka lawan ramaji | kaya ta nora kewran | awit rama prabu | dibya saciptane dadya | karasèng tyas nênggak waspa radèn kalih | kayatnan ingkang rama ||
11. osiking tyas kangjêng rama aji | lawan ibu uwis padha tuwa | yèn sedaa kaya
lan ingsun arabi putri | yayi nora kalilan ||
12. lêhêng padha maluywamalaywa. prayogi | ingkang rayi
sarate | nistha dama kalangkung | tuna budi anis ing ratri | datan wun ambêbêkta | ing jêng rama prabu | kakang mas mênggah kawula | yèn sambada ing karsa lêhêng sang putri | rinêbat ing ayuda ||
14. kawula kang sagah angêmbari | ingkang rama kalamun amampang | ulun tumpês sawadyane | kula raos ing kalbu | awon sirnanipun anampik | kêkathahên wangsulan |
kang anèh pinundhut | mamrih aywa kongsi bisa | ratu cidrèng wacana kang wus kawijil | nguni prasêtyanira ||
sumiliha narapati | lan karo ibunira ||
18. sru sungkawa onênge kapati | marang sira marmane dèn enggal | payo kulup padha mulèh | wêlasa mring ibumu | radèn kalih kagyat miyarsi | mojar sintên punika | kang paring pitutur | baya ta kang jagrèngjagèng. taman | mèsêm mojar layak lalyèng swara mami | jêr padha wus wibawa ||
kawula dados srayane | ing Baratmadya Prabu | sirnanipun uwa apatih | tuhu prajurit tama | tan mingkêd ing kewuh | ngungun ingkang malih warna | angandika ywa cinatur kang wus mati | balik paran karsanta ||
22. apa sira nora nêdya mulih | nora wêlas marang ibunira | kang putra kalih ature | dewaji sakalangkung | arsa mantuk nanging satunggil | ingkang dados sangsaya- | ning wardaya ulun | dèrèng acarêm ing krama | lan putri ing Tabêlarêtna dewaji | nadyan silih mantuka ||
23. lamun sarêng kalawan sang dèwi | langkung nistha satriya
satriya bagus prawira | apa ingkang cinacad putra ngabêkti | nêdha kadhali pêthak ||
24. ingkang bangkit angucap lir janmi | miwah ingkang kathah kandhanira | môngka patibasampire |
punika kang pinundhut | kadya têmah dhatêng ing lalis | yèn wuna apêpanggya | lan mantu pukulun | mèsêm angling ingkang rama | ngêndi ana ki radèn apalakrami | nganggo têtukon bapa ||
25. iya amung lagi sira iki | nanging aywa maras ing tyasira | puluh-puluh kaya priye | nadyan
rabimu | mantuningsun ing Ngarcamanik | wus padha apêputra | mantuningsun sêpuh | Ni Dèwi Srêngganarêtna | lanang aran
Sutiksnawati arane | putra kalih umatur | marma tuwan dene udani | ing mantu padukendra | ngandika sang prabu | manira kulup alawas | anèng Ngarcamanik
anake arimu | wayah ingsun Sutiksnawati | pamrayoganing besan | ramanta sang wiku | ingsun jumurung kaliwat | suka ing tyasira narpaputra kalih | myarsa sabdaning rama ||
29. marma ingsun [ing...]
[...sun] anis sing nagari | sumusul ing sira wimbuh ing tyas | ibunira pamulare | karo ing siyang dalu | eyangira karo ngêmasi | durung ana gumantya | panjênênganipun | nagri ing Bojanagara | lan ing Kartanagara mung sira kaki | yogya gumantyèng eyang ||
sadaya-daya kalakyana | paduka dados sranane | badhe pakrama ulun | nuntên amba sagêda mulih | dahat onêng kawula | dhatêng kangjêng ibu | kang rama mèsêm ngandika | lah wus padha karia ingsun lumaris | mêsat kadhali seta ||
33. ingsun ingkang môngka tibasampir | tinambuhan dangu tan sinapa | marang kang darbe wismane |
ingêla-êla pantêse | bêgjane kang kamantu | tur pinuja munggah swargadi | wus kasaksèn ing dewa | lamun wong kamantu | ing Sang Prabu Anglingdarma | cinacadhang sawarga kang lêwih adi | sumarmane tulusna ||
38. asih sêtya tuhu marang laki- |
kapati | marang rajaputra ing Malawa | wong tinuku ing prang rame | nanging sun jrih kalangkung | amuranga rèhing
katujua sida mondhong putri | kaki putra sarana wong tuwa | guna patibasampire | dangu sang nuksmèng manuk | apitutur mring putri kalih | pratikêling akrama | kacaryan sang ayu | sangkin sih mring rajaputra | ingkang sami makuwon ing tamansari | ing
andikane | wus kaki padha karia | dèn bêcik palakrama | sun arsa mulih karuhun | wêwarta mring ibunira ||
3. yakti bangêt nganti-anti | yèn ingsun tan enggal prapta | manawa kaku atine | ibunira karo pisan | radèn kalih manêmbah | kadhali putih dyan mabur | muluk
kadhali pêthak | bok iyaa sun tinunggu | anaa saking rong dina ||
7. biyang takona dèn aglis | mring rajaputrèng Malawa | nèng tamansari ênggone | ana ngêndi dhali pêthak | ing kene nora nana | sun ulati wus sakesuk | manawa mulih mring taman ||
13. dadi katêmpuhan mami | patibasampir kang ilang | kajaba mung raganingong | dadi gadhene sang putra | daya
[...san] ingkang anusul | ing putra lami tan prapta ||
19. apa ta durung kapanggih | sêmbawa yèn tan têmua | tan adangu antarane | kang nuksmèng kadhali seta | anjog sing mandyantara | praptèng ngarsane sang wiku | sampun
pranata | maring sang kadhali pinge | mantu kalih matur nêmbah | pukulun putra tuwan | punapa sami rahayu | mojar sang kadhali seta ||
wayah jalu pêkik | dwijawara aturira | marang sang kadhali pinge | manawi panudyèng karsa | paduka sri narendra | buyut paduka pukulun | punikarsa kula pudya ||
jawata | menggalagêng wayahipun | tan mèngèng ciptaning driya ||
27. tuhu pandhita linêwih | kinatujon ing sakarsa | rahadèn buyut ing mangke | sakala sampun diwasa | dahat pêkik kang warna | angêblêgi eyangipun | sri bupati ing Malawa ||
buyut mangsah nganjali | sang tapa alon turira | paran ing karsa sang katong | amaringi nama marang | buyut ingkang prayoga | kadhali seta umatur |
kantuna | basuki kawula mangke | arsa mantuk mring Malawa | dahat watir ing wuntat | de wus lami kesah ulun | muhung wêwêling kawula ||
1. wusnya pamit ing sang prabu | binêktan rajabranadi | tanapi busana mulya | sagung ingkang pèni-pèni | miwah binêktan pawongan | kya
4. wus praptèng ampeyanipun | ing Baratmadya nagari | sêsugun sri naranata | amêthuk
jro pura | yayah ngluwari punagi | sugata kadya samodra | ing Baratmadya sang putri ||
ingkang rawuh | Manikara Pandamsari | samya tilar padhepokan | praptane awor lan angin | sumusul ing lakinira | anjujug ing tilamsari ||
8. kapita suka ing kalbu | rahadèn mulat ing rabi | pra garwa sami winartan | ing praptane rabi kalih | tan
carupung palang kajolang | sakathahing para cèthi | wênèh wahana turôngga | ana kawrat ing padhati ||
rahadèn kalih | kalawan sagarwanira | busana awarni-warni | kawacaning balakuswa | ingkang putih samya putih ||
13. ingkang gadhung samya gadhung | ingkang abrit sami abrit | ingkang irêng-irêng samya | ingkang biru-biru sami | kang jambon jambon
ingkang para rabi | gumêrah samarga-marga | wus prapta ing Ngarcamanik ||
pratisthèng ngapti | de puthut sambitanira | pra endhang samya umiring ||
19. Kartiraga Somanipun | angapit ing kanan keri | wênèh wong angrata marga | sugata lir toya mili | tinumpuk nèng pinggir marga | tuwuk kang sami lumaris ||
20. wus praptèng sêngkaning gunung | Nglingkusuma têdhak nuli | kalawan kang para garwa | Kartiraga tur upaksi | mring Radèn Gôndakusuma |
21. saksana rahadèn bagus | lan rabi Sutiksnawati | angrangkul padaning rama |
kang sinunggi iku sapa | putra umatur wotsari | punika wayah paduka | mring Malawa kang wêwangi ||
23. wasiyat sing eyang prabu | wayah sinambut sarya ngling | putuku lir buyutira | muga tirua kang sakti |
mantu muliha gupuh | lan garwanta muwah siwi | sru wêkase ramanira | awit ing Bojanagari | muwah ing
29. radyan kalih nulya dhawuh | mring wadya pinrih rumanti | ing lampah ngrukti [ngru...]
[...kti] wahana | radèn lan garwa ngabêkti |
32. samana sang mahaprabu | ingkang anuksmèng kadhali | dèrèng prapta wit kulina | acangkrama nèng wiyati | tantara prapta anulya | umanjing ing raga malih ||
33. sang prabu wangwang awungu | parêng matur garwa kalih | dhuh bathara kang mêngku rat |
38. samana manira nuju | nèng dhepok ing Ngarcamanik | ingsun wasiyati
wayah | karagan-ragan pra abdi | amêthuk ing narpatmaja | cinêndhak wus praptèng puri ||
kawijan | jro pura miwah ing jawi ||
41. suka sukèng kalbu nutug | ya ta karsanirang aji | Raja Kandhi
44. budhal marang prajanipun | datan winarna ing margi | sowang-sowang sampun prapta | ing
nata | jrih lulut kang para abdi ||
45. gêmah arja prajanipun | kinajrihan ing paraji | Gôndakusuma winarna | wus ingadêgkên narpati | sumilih ing eyang nata | mêngku ing Malawapati ||
46. Anglingdarma sung jêjuluk | mring wayah kang
kentar panjênênganipun | prabwanom ing Mlawapati | angungkuli eyangira | munjuli sêsamèng aji | môndraguna kyat ing jagad | kasor sabuwana
"Fuji Abang" saking buku 36 Pemandangan Gunung Fuji
Ukiyo-e?) inggih punika sebatan teknik cukil kayu ingkang wonten ing Jepang [1] nalika zaman Edo ingkang dipunginakaken kanggé damel dobel lukisan sesawangan, kawontenan alam lan pagesangan padintenan ing masarakat [2]. Wonten ing basa Jepang, "ukiyo" ateges "zaman sapunika," déné "e" ateges gambar utawi lukisan. Istilah ukiyo-e sapunika namung dipunginakaken kanggé lukisan manéka warni (nishiki-e) ingkang dipunasilaken teknik cukil kayu (woodprinting), ananging sejatosipun ing zaman rumiyin istilah ukiyo-e ugi dipunginakaken kanggé lukisan asli ingkang dipungambar mawi kuas.
Wiwitanipun, ukiyo-e punika lukisan babagan "ukiyo" (kawontenan zaman) kados gesang ing padintenan, gaya busana lan sanèsipun. Pelukis ukiyo-e kapérang dados kalih aliran utama, inggih punika aliran Kanō lan aliran Tosa. Aliran Kanō sejatosipun sampun kawiwitan saking zaman Muromachi, dene aliran Tosa punika saking zaman Heian. Pelukis ingkang dipunsingkiri saking aliran Kanō lajeng kathah tiyang ingkang ndhèrèk gabung kalihan aliran
zaman Hōreki. Wujud wiwitan ukiyo-e punika lukisan asli ingkang dipungambar mawi kuas sarta lukisan asil reproduksi teknik cukil kayu mawi tinta satunggal werna (ireng). Ing tengahan dumugi pungkasan abad kaping 17, seniman ingkang nggambar lukisan asli kanggé tèknik cukil kayu dipunwastani Hanshita-eshi (
pelukis skétsa?). Hishikawa Moronobu punika salah satunggaling pelukis skétsa ingkang kondhang ing zaman kasebut lan damel buku mawi gambar sarta ilustrasi kanggé buku Ukiyo-zōshi. Salah satunggaling karya Hishikawa Moronobu ingkang kawéntar sanget punika ingkang irah-irahan Mikaeri Bijin-zu (
Mikaeri Bijin-zu? Wanita ayu nolèh dhateng wingking). Istilah "ukiyo-e" kapisan dipunsebat ing buku Kōshoku Ichidai Otoko (terbitan taun 1682) ingkang dipunserat déning Ihara Saikaku. Wonten ing cariyos dipunandharaken babagan tepas tekuk mawi balung 12 lan mawi hiasan ukiyo-e [2].
Ukiyo-e ingkang rumiyin punika lukisan ireng-putih dados manéka werni awit saking kréasi pelukis ukiyo-e saking Osaka kanthi nama Torii Kiyonobu. Padatanipun werna ingkang dipunginakaken punika tinta abrit kanthi maneka swasana. Lukisan ingkang ngginakaken werna abrit - oranye kados werna bangunan Torii punika dipunsebat Tan-e. Lukisan mawi tinta abrit tua dipunsebat Beni-e, déné Beni-e mawi tambahan 2 utawi 3 werna sanèsipun
Periode tengahan kanthi tandha wiyosipun Nishiki-e sekitar taun 2 zaman Meiwa dumugi taun 3 zaman Bunka. Nalika taun 1765, kalènder mawi gambar ingkang dipunsebat E-goyomi kondhang ing kalangan penyair haiku ing Edo, saéngga naté wonten pepanggihan kanggé ijolan kalènder mawi gambar. Pelukis ukiyo-e Suzuki Harunobu mengantisipasiminat masarakat kanthi damel ukiyo-e mawi tinta ingkang maneka werna. Seni ukiyo-e dumugi zaman keemasan awit saking teknik cetak warna ukiyoe kanthi full-color. Ing zaman Anei, ukiyo-e ingkang nggambaraken wanita kanthi reaslistik (Bijinga) karya Kitao Shigemasa dados kondhang sanget. Katsukawa Shunshō nggambar lukisan potret aktor kabuki kondhang (Yakusha-e) dumugi mirip sanget kalihan aslinipun. Pelukis ukiyo-e kanthi nama Kitagawa Utamaro nglairaken kathah karya ingkang arupi Bijinga lan Ōkubi-e (lukisan potret setengah awak aktor lan wanita ayu) ingkang detil sanget lan mawi gambar ingkang elegan. nalika taun 2 zaman Kansei pamaréntah medalaken paugeran babagan bahan cithak ingkang matesi peredaran bahan-bahan cithak ing kalangan masarakat [2].
Nalika taun 7 zaman Kansei, bibar sadaya raja kaya gadhahanipun dipunsita déning pamaréntah, penerbit ukiyo-e kanthi nama Tsutaya Jūzaburō gadhah upaya
kawentar sanget awit saking pose aktor kabuki ingkang tansah dipungambar linuwih sanajan lukisanipun kirang payu. Kempalan lukisan aktor kabuki karya Utagawa Toyokuni ingkang kawéntar minangka Yakusha Butai Sugata-e (
Utagawa Toyokuni lajeng damel aliran Utagawa ingkang dados aliran paling ageng wonten ing seni ukiyo-e [2].
grafisKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Transfigurasi déning Lodovico Carracci, 1594, nggambaraké Elia, Yésus, lan Musa karo Rasul telu.
Transfigurasi Kristus iku prastawa ing ngendi Yésus dimulyakaké ing gunung, sarta ketemu karo Musa lan Elia ing ndhuwur gunung iku. Pasuryan Dalem sumunar lan kebak déning kamulyan. Iki arupa puncuk spiritualitas saka Yésus.[1] Nalika prastawa iku, ana telu murid Yesus bebarengan karo Panjenengané; Petrus, Yakobus lan Yohanes.[2] Cahya kamulyan sing mancar saka pasuryané Yésus iku kanggo mènèhi pangajaran marang para murid ngenani kedadéyan ing mburiné prastawa sing nyedhihaké sing bakal dialami Yesus.[2] Prastawa (panyaliban) sing bakal nggawa marang kamenangan, kamulyan ing samburiné panginan lan panyercan, lan bakal ana kamulyan sing bakal nguwataké para murid jroning kauripané ndhèrèk Yésus, guruné iku.[2]
Prastawa iki banjur dadi tradhisi umat Kristen jroning ngayati salah sawijining prastawa uripé Yésus Kristus.[1] Wektu kanggo ngleksanakaké transfigurasi iki dumadi ing minggu sakdurungé ngriyayakaké Dina Riyaya Jemuwah Agung minangka pèngetan séda Dalem Yésus.[1] Transfigurasi iki didadèkaké titik punjer jroning karya Yésus minangka Mesias miturut rencana Allah.[1] Prastawa iki bisa dikawruhi jroning Alkitab ing Injil Matius 17:1-12, utawa ing Injil Markus 9: 2-13 utawa ing Injil Lukas 9: 28-36.[1][3]
Tujuan transfigurasi iki ya iku kanggo mènèhi spiritualitas marang umat Kristen jroning sikap batin, lan duwé dampak ing sikap lairé uga.[4] Sikap batin iku miturut Kardinal Carlo Mantini bisa dideleng jroning dhiri Santo Paulus jroning sapérangan perkara: anané suka gambiraning batin lan katentreman sing gedhé, anané sikap puji panuwun, kasiapan jroning ndhèrèk
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 2 Maret 2016.
wong jawa yen iso Netepi lan iso Nglakoni, opo jare tetembungan iki sing bisa ngudari koyo rosone atine dhewe-dhwe,ndoyo sing isine mung apus-apusan , Nindakake opo jare wong nbiyen ora susah.yen iso adoh soko, sing saiki kedadenan tenan, koyo ila-ilane Jamane jaman edan sing ora edan ora keduman......,Pancen amenangi jaman EDAN, sing ORA EDAN ora KADUMAN.Sing WARAS padha NGGRAGAS, sing TANI padha DITALENI.Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada.Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane.Akeh OMAH ing NDHUWUR KUDA. WONG MANGAN WONG,kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah.Bareng JAHAT diangkat-angkat, bareng SUCI dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge.Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhesAkeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha digething.Sing pinter duraka padha dadi kanca.Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah.Akeh bandha muspra ora karuwan larine.Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka.Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja.Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane.Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi.Randha loro, prawan saaga lima.Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku,njaba putih njerone dhadhu.Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara,sing curang garang, sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi.Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik.Sing anggak kalenggak.Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur,sing ngati-ati sambate kepati-pati.Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung,melu Jawa sing padha eling.Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding.Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjingAkeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman-eman ora kaduman, sing kaduman ora
manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna. Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha. Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis.Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra,agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang,perange tanpa bala, sekti mandraguna tanpa aji-aji.Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk,tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang.Sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda
abebantu manungsa Jawa.Padha asenjata trisula wedha, kadherekake Sabdopalon
Kuwasa. Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta. Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani.Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina.Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira.Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa, nanging pilih-pilih sapa
iki, wus tan bapa tan bibi,lola wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran.Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku.Senenge
Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa.Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti jlentreh, gawang-gawang terang ndrandang.Aja gumun aja ngungun, yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan. Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.Ya siji iki kang bisa njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun.Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati.Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha.Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas.Madhepa den amarikelu.Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa.Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa, dewa apangawak manungsa.
kawula padha suka-sukaamarga adiling Pangeran wus teka.Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang.ki kabeh opo sing diserat Jongko
maturnuwwun mbah ki uzsad_komarudin ;penjelasanipun pencerahanipun ,mugi2 dadosno berkah fidunya walakhirat
khususon katur mbah ki uztad_komarudin………al fatihah ………..
@ustadz komarudin….nyuwun sih agunging samudra pangaksami….ndrek nggelar tiker,ngangsu kaweruh lan ngalab berkahipun…sekalian ndrek nempel woro-woro pengumuman…..nuwun…..
kemawon asring pikantuk pitedah saking mimpi njih mugi saget migunani kagem mas Gupito khususipun lan saget pun babar kagem poro sedulur KWA umumipun (namung menawi ragu nyuwun pitedah poro sesepuh KWA ingkang saget nafsir-aken)
Inna quwwatillah inna quwwatih (mimpi mas GUPITO)
Monggo poro sesepuh KWA puniko artinipun punopo njih ketingalipun singkat tur mentes ?
Gending SRAMPAT - Javanese Gamelan Music Jawa - Wayang Kulit Purwa
ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”(
‘Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayyidin Panatagama Kalifatullah Ing Ngayogyakarta Handiningrat Ingkang Jumeneng Kaping Sepisan’ or Sri Sultan hamengkubuwono I.
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar I (Kanjeng Dalem Cikundul)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar II (Kanjeng Dalem Tarikolot)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar III (Kanjeng Dalem Dicondre)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar IV (Kanjeng Dalem Sabirudin)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar V (Kanjeng Dalem Muhyidin)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar VI (
Urip ing alam donyo kuwi sing prasojo. ojo pernah duweni sifat iri drengki, srei. kudu duweni sifat sabar,eling, nrimo lan jejeg manembah karo sing kuwoso.
Obah sak pecak lan tembung sak ucap tansah’o ati-ati ojo nganti gawe gelane liyan.Tansah’o mulat saliro hangroso wani lan sholat dhaim.
Kudu wani ngrasani awake dewe, kudu iso ndandani polah tingkahe awake dewe, nganti tumuju lan dadi wong sing berbudi
pm kulo saget nerimo lan ngeraosaken pituture panjenengan. Nopo kulo saget seduluran kaleh panjengan seng luweh caket?
kaya mini lan mintuna, dadi aja dipisahke. Yen pisah dadi kuwalat karo wong tuwa. Ilange budi marga lali karo leluhure. Sing arep misahke mesti ora duwe leluhur Jawa tur ora duwe budi luhur.
Surakarta, aduh-aduh ngana ya dadi perkara, mendingan sing gawe udhakara ganti-ganti jeneng, sing
Aksara Grantha (cara Tamil: Kiranta eḻuttu, cara Malayalam: Grantha lipi) ya iku aksara saka kulawarga aksara Brahmi sing sumrambah ing India Kidul kawit abad ka-6 nganti abad ka-20. Aksara iki tinurun saka aksara Brahmi sing ngrembaka ing wewengkon Tamil Nadu. Sing nganggo aksara iki adaté wong Tamil ing wewengkon Tamil Nadul lan Kerala saprelu nulisaké basa Sansekerta lan basa kuna Manipravalam. Aksara iki isih dianggo ing pamulangan-pamulangan Wéda tradhisional (cara Sansekerta: veda pāṭhaśālā).[1] Aksara Malayalam iku turunan langsung aksara Grantha, samana uga aksara Tigalari lan aksara Sinhala.
Mundhak moncèré aksara Dewanagari kanggo nulisaké basa Sansekerta lan dhesekan politis gagasané Tanittamil Iyakkam[2] kanggo nggantèni aksara iki mawa aksara Tamil njalari ora kanggoné manèh aksara iki ing wewengkon Tamil Nadu kawit abad ka-20. Masiya aksara iki isih urip, panganggoné mung winates ing pustaka-pustaka agama Hindu ing Tamil Nadu.
^ "Grantha". Ancient Scripts. Dijupuk 2012-03-11. ^
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.57, 29 Novèmber 2016.
mangun luhuripun Agami islam ing tanah Jawa sedaya (
ngupoyo boga wonten sumatra selatan.sampun 21 tahun dereng nate wangsul mas….mbol bilih samangke wangsul saged
Gunging Éndah Wadon (Free 70763 Movies) Gunging Éndah Wadon Jeng (Free 20 Movies) Gunging Éndah
kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 12 : [3] ---
Trunajaya santun nama Panêmbahan Madurêtna ing Surabaya, ambalela mêngsah Mataram dipun biyantu
pangran ing Sampang pondhoke | jawining kitha iku | wong pasisir bang kilèn prapti | kapanggih ing Jêpara | Kêndhal
marang kang eyang wau | kadipundi eyang kang warti | têtiyang ing Madura | lan Makasaripun | matur Pangran Purubaya | wartinipun wong Sampang anunggil baris | kalawan [kala...]
[...wan] wong Makasar ||
53. tiyang pasisir bang wetan nênggih | sami sowan dhatêng Surapringga | mring Trunajaya suyude | ing Sidayu kalulun | ing Garêsik miwah ing Tubin | ing Rêmbang Pajangkungan | Lasêm wus anungkul | môncanêgari bang wetan | wus kakêlun
awak ingsun kalamun | undurana anglêlingsêmi | pasthiningsun yèn merang | marang sang aprabu | yèn ta mundura ing karya | yèn ta durung ana kaananing
sami dharat kewala | dèn rêmpêg ing laku | dening sakèhing baita | winawratan sangune tiyang Matawis | kawota ing baita ||
iku tinilar wadyalit | lan adhi mas ing Sampang ||
58. ana ing ngarsa manawa eling | wong Madura marang yayi êmas |
sinawang gêgaman kagiri-giri | kadya prawata sêkar ||
60. tiyang pasisir môncanagari | ingkang dadi cucuking ayuda | anèng
kewuh | ingkang ngadhêp ing Surabanggi | Rahadèn Trunajaya | ingkang ajêjuluk | Panêmbahan Madurêtna | sampun angron sineba tiyang pasisir | ingkang wetan sadaya ||
62. atanapi kang môncanagari | ing bang wetan anungkul sêdaya | Ki Madurêtna barise | apan sampun akumpul | lawan Raja Galèngsong singgih | wong Makasar malatar | sami purunipun |
panjungjunge | Raja Galèngsong iku | kang nanggupi bêdhah Matawis | mila Ki Madurêtna | langkung trêsnanipun | dhumatêng
datan emut | lamun wontên ingkang ngajani | Prabu Anom Mataram | tan kemutan wau | angrasa sampun kuwawa | Trunajaya dene sampun angsal kanthi | Prabu Anom Makasar ||
65. apan sampun amiyarsa warti | yèn Adipati
dipati anèm | kang anindhihi laku | Trunajaya sampun acawis | lawan tiyang
wong Sampang wus asiyaga | mêpak baris solahe anggêgilani | miwah ta wong Makasar ||
67. apan asêdya angantêp jurit | apan yudane wadya Mataram | lir singa galak olahesolahe. | warnanên kang lumaku | Adipati Anom Matawis |
kang dadi senapatya | sêmana wus rawuh | ing Masahar tatan-tatan | bêbarisan saksana ngangsêg ing jurit | ing Gagodog sinêdya ||
68. tiyang Madura amapag jurit | lan wong Makasar kadi hèrnawa | apan ta sami purune | sami arêbut dhucung | kaya age panggih ajurit | ing Gêgodog wus prapta | pan dulu-dinulu | wong Sampang lan wong Mataram | pan sadaya tan ana angucap ajrih | suraking wêwingkingan ||
1. mangsah sikêp ing Madura | yèn sinawang kadi banthèng akanin | angajrihi tandangipun | kadi ta singalodra | rêbat môngsa sadaya pan sami purun | prasami
sisihipun | aran Dhangdhangwacana | anadene ing wau ta sisihipun | kang kiwa Ki Wôngsaprana | sami prakosa ing
punika têtindhihipun | awasta Dhaèng Marewa | kalawan Dhaèng Makinci ||
4. mangsah sikêp ing Mataram | punang bêdhil dadi cucuking jurit | swarane lwir gunung rubuh | mimis tiba lir udan | pêtêng dhêdhêt ing ayuda kadi dalu | dening
anaun rawis | wong Madura sami purun | rame têmpuh ing yuda | lwir andaka wong Sampang pangamukipun | arame prang long-linongan |
umagut | dening andêling ayuda | Pangran Purbaya ngawaki ||
11. Tumênggung Rajamênggala | Arya Pamot sarêng mangsah ajurit | Pangran Balitar tan kantun | sarêng antêp ing yuda | wong Makasar sadaya sarêng umagut | Raja [Ra...]
[...ja] Galèngsong priyôngga | ingkang nindhihi ing jurit ||
12. dening Radèn Trunajaya | tiyang Sampang wau kang dèn tindhihi | mila ing ayuda kukuh | wus karsaning Pangeran | wong Madura pasthi lanang juritipun | pilih bobot ing ayuda | tan ana angucap ajrih ||
anèng ing rana kasambut | kondur wus binandhosa | Kyai Rôngga Sidayu apan kasambut | ing rana sampun palastra | wingwrin wadya ing Matawis ||
16. kang dados lajêring yuda | Pangran Purbaya tinilar wadya alit
Mataram tan ana kaya mami | sinêmbah sinêpuh-sêpuh | mring putra myang santana | ana wrate ingsun mundura ing kewuh | tan
lir banthèng tawan kanin | apan wus kapanggih sêpuh | mandah kala taruna | wong Madura sing katrajang mawut-mawut |
nanging pangeran tan emut | ingkang sarira rêmak | wong Mataram anèng payudan pan mawut | dening Pangeran Purbaya | wus kasambut ing ajurit ||
26. lwir pendah dhawuhan bêdhah | pêdhot lajêripun kari angisis | dedingdening. lajêre wus rawuh |
dipati kalulun kondur | lan Pangeran Singasêkar | de wadya tan kêna pulih ||
27. sira pangeran dipatya | manahira alit dhatêng awingwrin | dening kang eyang kasambut | ya ta apamondhokan | arêrangkah sami prayitna ing kewuh |
sanga prang ing jagatSengkalan : naga sanga prang ing jagat tahun (1598 A.J., 1675/1676 A.D.). | ri sampun ing mangkanèki ||
29. wusing mantuk kang bandhusa | kawarnaa wau ta ingkang kari | sakèhe wadya Matarum | akêkês manahira | dening andêling kewuh sampun
prajurit sadaya | manahe kadya pawèstri ||
30. miwah kang para santana | para putra manahira awingwrin | sampun karsaning Hyang Agung | apês wadya Mataram | yèn wus takdir tan kêna owah lan gugur | duk
nora mangan | lan pinarag ing gêgêring sangêtipun | wong Mataram alorodan | apan sami minggat mulih ||
pan kalulun sampun kondur tumuli | lan Pangeran Singasantun | miwah Pangran Balitar | lampahira sêmana apan alaju | sêdya mantuk ing Mataram | kèndêl Japara sawêngi ||
33. lajêng mantuk mring Mataram | kawarnaa duta Sampang nututi | ingkang dados tunggulipun | Tumênggung Mangkuyuda | wong Makasar Dhaèng Mrewa tunggulipun | ingkang kinèn nututana | lanpahelampahe.
anjêjarah bêbaruwun | ingkang lanang pinatenan | ingkang èstri pan ingambil ||
darbene pan jinarahan | wong Juwana samya ngili ||
36. ing Pathi wus kaèdêkan | dening Mangkuyuda prawirèng jurit | tiyang ing Pathi kalulun | akathah ingkang pêjah | dennya mapag tiyang Sampang pêrangipun | tiyang Pathi asar-saran | sami lumayu angili ||
37. ing Kudus sampun kabêdhah | jinarahan tiyang alit awingwrin | kalangkung dening arusuh | tingkahe [ting...]
[...kahe] wong Madura | pan ing Warung Garobogan wus kalulun | binoyong lan jinarahan | puyêngan
kalindhih | kathahên lawan | akathah ingkang mati ||
3. sampun kèngsêr yudane wadyèng Madura | ya ta mangetan malih | nagari Japara | wau ingkang sinêdya | arsa
ing bang wetan sadaya | wau ingkang ambantoni | wadya ing Sampang | ingkang dadi têtindhih ||
sajroning kutha | akanthi lan Kumpêni | kang tunggu Japara | watawis rong bragada | sêdya rêrêmpon ing
puri | Ki Wôngsadipa | sampun angati-ati ||
kang kula santana | sumêdya ambêg pati | rêrêmpon kewala | anèng sajroning kitha | anging datan amêdali | tiyang Japara | mawut kang alit-alit ||
wiyat | dening suraking bala | Wôngsadipa tan mêtoni | muwêr ing kitha | sampun angati-ati ||
14. wong Madura sampun malêbêt ing kitha | polahe gêgilani |
kanthi wong Makasar | polahira lwir yêksa | lir banthèng atawan kanin | lir singalodra | rêbat môngsa ngajrihi ||
kang sanjata | wontêna Danaraja | kang agêng lah dèn pilihi | ingarah-arah | tibanipun kang mimis ||
27. Jagatamu punika kang kawuwunga | ing mriyêm miwah bêdhil | saking Danaraja | lawan ing pamondhokan | ugi ingulungkên mimis | wadya Madura | inggih saking ing ardi ||
28. ya ta Ki Wôngsadipa sampun arêmbag | minggah dhatêng ing ardi | gunung Danaraja | pan sakèhing sanjata | gêng-
layak nibanana | ing Jagatamu ngungkuli | sigra pinasang | wau pun Kumbarawi ||
ing arga | langkung agênging mimis ||
33. kang kasêrèmpèt wong Sampang kathah pêjah | wong pasisir awingwrin | lan môncanagara | dening ta
wau saking ing wukir | kathah ingkang wrêksa | sami katrajang sêmpal | ya ta wau anibani | têngah pondhokan | gègèr yayah sinipi ||
têtiyang Madura | lawan tiyang Makasar | ing Kudus kang dipun [di...]
[...pun] ungsi | banjur mangetan | kuwur kang wadya alit ||
37. kawarnaa Ki Ngabèi Wôngsadipa | apagunêman sami | lawan para putra | arsa atur uninga | dhatêng prabu ing Matawis | yèn ing Jêpara | wau dipun inggahi ||
71. Mataram dipun lurugi prajuritipun Trunajaya
39. tan kawarna lampahe ingkang utusan | apan datan alami | ya ta duta Sampang | minggah dhatêng Mataram | prajurit anglêlanangi | Dhangdhangwacana | wau
Dhangdhangwacana dèn iring | lan wong Madura | polahe gêgilani ||
41. nagri Pajang maksih bôngga linawanan | anglawani ngajurit | nanging tan kawawa | nagari Pajang rusak | têtiyang alit awingwrin | marang wong Sampang | lwir banthèng
tiyang jro kitha atintrim | têtiyang Sampang | tansah anjêjarahi ||
rinayah kathah binahak | kang tumut ing Matawis | wong desa puyêngan | padha abilulungan | ingkang amiyarsa tintrim | dening wong Sampang | anginggahi Matawis ||
45. tiyang Pajang sampun anungkul sadaya | miwah môncanêgari | Warung Garobogan | Balora lan ing Japan | ing Jipang lan Jagaragi | apa-Magêtan | Madiun Panaragi ||
46. ing Kaduwang sampun anungkul sêmana | tiyang môncanagari | bang wetan sadaya | miwah pasisirira | sadaya sami ambalik | tiyang Mataram | padêdesane tintrim ||
47. sampun katur mring susunan ing Mataram | yèn wong Sampang nginggahi | ran Dhangdhangwacana | angancik ing Kajoran | ing Pajang sampun ambalik | apan kèdêkan | tiyang Pajang
tansah ambahaki | ingkang padesan | ingkang tumut Matawis ||
maring Kajoran | lah dadia wakil mami | sira kêriga | sakèhe wong Matawis ||
52. yèn wis kalah wong Kajoran boyongana | gawanên mring Matawis | sakèh putraningwang | milua kakangira | angantêpa ing ajurit | marang Kajoran | wong Sampang kang ngunggahi ||
wus siyaga sadandananing ayuda | waos agêm wus mijil | miwah kang sanjata | dhahar wus tinampanan | ing wadya andêl pinasthi | para lêlurah | sami saos ing jawi ||
63. pangran dipati wus angrasuk busana | sadandanan ing jurit | dhuwung
1. budhal baris ing Mataram | yèn sinawang kadi prawata sari | lêlayu
ing Matawis | sawadyanira kumutug | wau ing lampahira | Mangunnêgara ika kang munggèng ngayun | lawan Radèn
kêrig wadya Mataram | sampun mêdal saking Taji pan anglurug | ing Kajoran kang sinêdya | kuwur manahe wong cili ||
ing Madura | bala Sampang dening ta têtindhihipun | awasta Dhangdhangwacana | agêng ainggil tur wani ||
tandangipun | ya ta wau kawarnaa | barise [bari...]
[...se] tiyang Matawis ||
9. ing Kajoran sampun prapta | wong Mataram sampun prayitnèng wèsthi | Kajoran sampun kakêpung | surak kadi ampuhan | Panêmbahan Rama wus prayitnèng kewuh | apan sampun asiyaga | sadandananing ajurit ||
10. miwah ingkang para sabat | wus adandan sêdya tumut ing gusti | tiyang Madura kumutug | sira DhangdhangwasanaDhangdhangwacana. | amêtoni ing ayuda karsanipun | wadyabala ing
wong Mataram | sami purun kadar pira mungsuhipun | tiyang Mataram akathah | ya ta acampuh kang jurit ||
kabranan | ingundurkên ingkang wingking maksih purun | wau têtiyang Madura | yudanira pan kalindhih ||
14. prajurite kathah pêjah | wong Kajoran wau sigra nulungi | saha gêgaman anggrêgut | nanging si kêkathahan | wong Kajoran ing wau
ingkang keron ing pikir | pasthi ing ayuda kukuh | benjang nadyan wangsula | mring
lolos ing dalu | lan saanak rayatnya | wus adandan awatara têngah dalu | kang kulawarga sadaya | apan sami dèn wangsiti ||
19. saksana anuli bubar | wong Madura kang lumakyèng ing wuri | apan kasuswa ing laku | akyèh ingkang tinilar | Panêmbahan Rama lampahe andarung | sumêdya angêmbul lampah | lan kang anèng Surabanggi ||
20. wong Mataram pan uninga | yèn Panêmbahan alolos wêngi |Kurang satu suku kata: yèn Panêmbahan alolos ing wêngi. wus
Kajoran kang kantun | dalêmira ingobongan | dening têtiyang Matawis ||
21. sampunira jinarahan | wong Kajoran binêkta mring Matawis |
tan kawarna kang mantuk dhatêng Matarum | sira Pangeran Kajoran |
22. apanggih lawan kang putra | Trunajaya langkung marmaning galih | tan kawarna laminipun | ya ta agênti warsa | Panêmbahan Madurêtna wus arêmbug | sumêdya angalih praja | akêkutha ing Kadhiri ||
23. sadaya wus samya rêmbag | wong môncanagara miwah pasisir |
mungguh ing asrèngarsèng. wuntat | kanan kering wus arakit ||
25. dening ingkang tinanggênah | anêtêpi kantun ing Surabanggi | ingkang anjaga pakewuh | santana ing Madura | pan akanthi lan wong Surabayanipun | tansah amawi gêgaman | tan ana sumêlang
minggah Matawis | wus [wu...]
[...s] prapta samayanipun | sigra anuli bubar | apan pinaju kalih ing lampahipun | dening ingkang mêdal wetan | wau ingkang anindhihi ||
29. awasta Ki Wôngsaprana | lampahira pan mêdal ing Sêmawis | mêdal Pingit lampahipun | ing Têrayêm sinêdya | wontên malih Mangkuyuda kanthinipun | awasta Dhangdhangwacana | sami prakosa ing jurit ||
30. tanapi bala Makasar | ingkang anunggil Mangkuyuda sami | dening ta pangajêngipun | wasta Dhaèng Marewa | wontên malih awasta pun Busung Marnung | polahe lir
34. tiyang èstrine tinawan | jinarahan rajakayane ênting | wong Pajang [Pa...]
[...jang] sami misuwur | yèn wadya Sampang minggah | sampun prapta sabrang bangawan gènipun | ing Garompol binarisan | risak wong pinggir banawi ||
35. tiyang Pajang apuyêngan | samya ngili manahira awingwrin | dening ing warta misuwur | akarsa ingunggahan | dening tiyang Madura nèng sabrang banyu | para punggawa ing Pajang | pan sami amêpak baris ||
36. kawarnaa wong Madura | Mangkuyuda sampun nabrang banawi | ing kali Sêmanggi umung | saha bala sumahab | tiyang môncanagara suwarninipun | sami kêrigan sadaya | anglurug dhatêng Matawis ||
37. tanapi tiyang Makasar | solahira kadi banthèng akanin | wus nabrang
2. wontên dene kang dadi panêngênira | ingkang pangawat keri | Arya Môndhalika | miwah
towok lawan pêdhang | wong Makasar malatar | tanapi môncanagari | pan amêlatar | kadya prawata sari ||
4. ya ta budhal bala bang wetan sadaya | untabe angajrihi | sira Mangkuyuda | kang dados gêgunungan | arusuh lampahing baris | tansah bêbahak | wong Madura lir bêlis ||
6. ingkang èstri tinawan tur dhinedhelan | kang kumbi dèn gantungi | wênèh kinukusan |
prapti | lajêng lampahira | ing Taji Pamondhokan | sigêgên kang anèng Taji | kang kawarnaa | ingkang mêdal
cinarita | Sri Narendra Matawis ||
72. Sunan Mangkurat tilar kadhaton, Mataram bêdhah
9. pan pinêpak wadyabala ing Mataram | arsa mapag ing
ing Matawis | wus apamitan | ing rama atur bêkti ||
12. wus linilan bubar gêgaman Mataram | kang dadi sênapati | pangran adipatya | rêspati nitih kuda | prajurite amarapit | awarna-warna | gêgaman ing Matawis ||
13. munggèng ngarsa tiyang sèwu numbakanyar |
15. wus ingangsêg gêgamaning wong Madura | ingkang saking ing Taji | myang Ki Wôngsaprana | saking Tarayêm bubar | wus kumpul lampahing baris | nèng Pajarakan | sampun anunggil kapti ||
16. tan antara wus sami ngangsêg ing yuda | ingkang
wadya Mataram | kang amapag wus prapti ||
18. sarêng mulat wong Sampang lan wong Mataram | anèng ing Kalianjir |
kalindhih | de wong Madura | baya karsaning Widi ||
21. para prawira prajurit ing Mataram | nora duwe kawanin | miwah
wong Madura sampun angangsêg ing kitha | lan wong môncanagari | anèng Pajarakan | Tumênggung Mangkuyuda | prajurite dèn undhangi | sira dhêsêka | kuthane wong Matawis ||
26. obongona omah sajawining kitha | manawa wong Matawis | ana ingkang bôngga | lah sira patènana | payo obongana aglis | karêpe uga | ing jro kitha atintrim ||
27. ingobongan omah sajawining kitha | sarta
sampun têka ing jangji | ing satus warsa | jênênge ing Matawis ||
32. ingundhangan para sêlir lawan garwa | tiyang sajroning
kalih | ya ta sinangkalan | dening ingkang anurat | rusaking nagri Matawis | pan sirna ilang | rasane ingkang bumi ||Sengkalan: sirna ilang rasane ingkang bumi (18 Sapar 1600 A.J. 22 April 1677 A.D.).
wong kathah | wênèh pisah lan laki ||
wingking sira | marang sira narpati ||
42. kang sugih anak kalangkung susahira | ginendhong lan dèn indhit | sawênèh punika | ana winot ing kuda | pating barêngèk anangis | kawêlasarsa | kang mêksih dèn susoni ||
43. pan katunjang dening wisma ingobongan | lwir grah swaraning tangis | sawênèh angucap | anakmu ilang papat | ingkang lanang anauri | ilang oraa | pan ora dadi pikir ||
44. parandene tan ngomani sêga wadhang | aja maras ing ati | sun maksih nonoman | wasis akarya bocah | ing benjing ingsun ilèni | agawe bocah | parandene agampil ||
45. kawarnaa sri narendra ing Mataram | ingkang
saking ing pura | angilèn nabrang banawi | suwêng ing pura | putra
50. Dhangdhangwacana kang kinèn anusula | marang sri narapati | ambêkta wong Sampang | miwah tiyang Makasar | anututi ing nrêpati | tiyang Mataram | kang kacandhak kyèh mati ||
dipun ambil | sarwi jininah | ing pikir saha tintrim ||
52. Ki Tumênggung Mangkuyuda kantun pura | amung ingkang
73. Sunan Mangkurat seda, sumare ing Têgalwangi
53. Prabu Mataram kalawan para putra | sampun anabrang mangkin | lèpèn Bagawônta | pan mêdal ing Wêwaja | angilèn datan anolih | mêdal ing rawa | lampahe sri bupati ||
54. gêrawalangurawalan. ingkang wadya kadhungsangan | manawa dèn tututi | dening wong Madura | miwah kang wong Makasar | urut sèwu dèn margani | datan
Radèn Tapa mêksih alit | anging kang raka | jêng pangeran dipati ||
56. ingkang tansah lumampah anèng ing wuntat | mila lumampah wuri | sêmu lampahira | ngajêng-ajêng putusan | saking Trunajaya ugi | ubangginira | mangke wus anglampahi ||
wadon lah padha tawurana | uwang iku dèn gêlis |
wong kang ambêbegal | saksana tinawuran | uwang maring para gusti | kang
angilèn lumaris | bumi Toyamas | wau kang dèn margani ||
63. lampah dalêm dumugi ing Ajibarang | arêrêp sri
ing jênêngingwang | pan wunwus. karsaning Hyang Widi | mulane sira | wong anom kang sun srahi ||
69. kayapriye Ki Pugêr ing aturira | Pangeran Pugêr angling | matur ing sang nata | inggih dhatêng sandika | yèn antuk pangèstu aji | jasad kawula | sampun dhatêng ing
wêcaningsun arinira iku benjang | yèn wis ngadêg ing Pathi | pan pilih bobotnya | ujare ing wirayat | kang putra
ing Jênar kang sinêdya | kawarnaa sang aprabu | ya ta lajêng lampahira ||
3. dening putra kang umiring | kang tan têbih lan sang nata | mung Pangran Dipati Anom | Mangkunagara Mataram | kalawan arinira | anênggih kang mêksih timur | ingkang nama Radèn Tapa ||
4. sêmana sri narapati | ngandika mundhut dawêgan | dhatêng
iya mêngko karsanira | apan ta sira bêngiyèn |
ingsun kon angrêbut sira | marang nagarinira | dene sira nora purun | ing mêngko mangkono sira ||
8. lah iya wruhanirèki | ki dipati jênêngira | amung awakira dhewe | ingkang mukti awibawa | datan têrah ing suta | lan duwe wawêkas ingsun | ki
11. sarya ngandika sang aji | dhatêng putra jêng pangeran | adhuh nyawa anak ingong | ki dipati wruhanira | lah ingsun iki uga | wus pasthi karsa Hyang Agung | yèn wus puput jênêng ingwang ||
12. iki babrêkatan mami | kabèh sira tampanana | yogya sira kang aduwe | pan sira putra ngong tuwa | kang yogya gumantia | marang panjênênganingsun |
wong Walônda | iku kanthinên prang pupuh | amalêsa ukum sira ||
14. marang wong bang wetan benjing | iya sun amini sira | sira rêbuta palugon | nagaranira Mataram | yèn kanthi wong Walônda |
ing ajurit pilih mungsuh | pan wus karsaning Hyang Suksma ||
15. iku mingêr sawab salin | iya mangsane ing
maring sira | yèn sun wus têkèng sumados | wus mantuk ing rahmattolah | iku ta layon ingwang | sarèkna Têtêgil iku | tunggalna lan
ana | ing kono lêmah mamundhuk | dèn enggal sira gôndaa ||
18. kalamun gandane wangi | ing kono panggonaning
Mataram | ing Têgalgônda sinare | ingkang kantun kawarnaa | para putra têtiga | sakawan lan arinipun | ingkang dèrèng antuk nama ||
23. mangkana wau winarni | sasedane ingkang rama | sumêdya samya apulèh | dènnyarsa ngrêbat Mataram | pan wus anunggil karsa | ing Pagêlèn ênggènipun | ing Jênar gènnya palênggah ||
24. ing Pamalang uwus ngalih | apan ta suyud sadaya | sakathahipun wong kilèn | dening mantri ing Mataram | nama Gajah Pramana | punika wau kang kantun | ngawula mring rajaputra ||
25. Pangeran Pugêr anênggih | asare dalu supêna | panggih lan rama tingale | ingkang sampun tulus seda | jro supêna ngandika | lah balia anak
Radèn Wirataruna | Radèn Rôngga apan kantun | tanapi para punggawa ||
30. miwah ingkang para mantri | Tumênggung Gajah
31. wau limanê sang aji | tinilar anèng ing marga | pan wus pinurugan age | warnanên tiyang Madura | ingkang nututi ika | Dhangdhangwacana pangayun | kandhêg wontên Jagabaya ||
ngundhangi ing wadyanipun | kalawan prajuritira ||
36. tiyang ing Madura sami | anggrêgut ing
tandangira | sêdya angantêp jurite | ing keri tiyang Makasar | prajurit ing Madura | apan asiyaga sampun | miwah wadya ing Kalagan ||
37. sêdya ngantêp ing ajurit | Panêmbahan Ing Alaga | ingkang nindhihi jurite | dadya kang prajurit samya | miwah para santana | sadaya apan anggrêgut | Rahadèn Wirataruna ||
malah akathah kang pêjah | wong Madura Makasar | sêmana sampun kaburu | wong Sampang lorod mangetan ||
40. dènnya amburu mangungkih | wau prajurit
ngungsi kitha sêdyanipun | warnanên kang kari ika ||
42. ingkang angakahi puri | Ki Tumênggung Mangkuyuda | punika
43. ingkang anèng ing Matawis | Ki Dipati Cakraningrat | sampun lami
kacêkêle | mring prajurit Mangkuyuda | wus binoyong mangetan | sêmana pan sampun katur | dhatêng Radèn Trunajaya ||
44. ya ta wau dèn sakiti | ingkang paman
45. ingkang kaburu angungsi | ing jro kathikitha. ing Mataram | tan kari lan sarowange | ya ta wau Panêmbahan | Ing Alaga kalawan | ingkang rayi ambêbujung | dhatêng Ki Dhangdhangwacana ||
46. saha gêgaman ngajrihi | ya ta têtiyang Mataram | sêmana kathah kang rawoh | dening amiyarsa warta | kalamun gustinira | wangsul malih juritipun | marminipun wong
dening têtiyang Matarum | kang mawut sami ngalêmpak ||
48. lampahira sampun prapti | wau nagri ing Mataram | sumahab wau barise | anèng sajawining kitha | Tumênggung Mangkuyuda | kang anèng jroning puragung | kalawan Dhangdhangwacana ||
50. malatar kang punang baris | kang sinêmbah Ing Alaga | kang sêdya ngrêbat purane | tan kawarna polahira | dènnya amagut yuda | wong Sampang miris tyasipun | lolos [lolo...]
[...s] ing dalu sêmana ||
Alaga | wus ngadhaton Mataram | wus têtêp malih sadarum | wadyabala ing Mataram ||
53. kathah ingkang sami prapti | para mantri myang kapêdhak | miwah pra santana kabèh | têtêp panjênêngan nata | anèng kitha Mataram | ingkang wadya pan sumuyud | sêmana
57. pan sampun jinunjung linggih | ing wau kêkasihira | Dipati Mangkubumine | ingkang anisihi ika | pan wus jinunjung lênggah | Radèn Rôngga namanipun | Adipati Martasana ||
nama Radèn Ônggayuda | sampun jinunjung lungguhe | anênggih kêkasihira | Pangran Natakusuma | sêmana sampun misuwur | ing wong Mataram sadaya ||
anut sikilnya | kêkere kathah pêjah | andulur anèng lêlurung | miwah ing lèpèn atembak ||
63. wadya pan kirang abukti | têrak udan lawan pangan | ingkang wong tambuh polahe | saking sangêting wawêlak | nagari ing Mataram | langkung
nadyan pating karuruh | ingkang gêring soresuk mati | saking sangêting lara | ingkang gêring esuk | apan sore pêjahira | wong Mataram
Adipati Anom jumênêng nata wontên ing Têgal, jêjuluk Susuhunan Amangkurat
3. ênêngêna kang madêg narpati | sira Panêmbahan Ing Alaga | kang ngadhaton ing purane | wau ingkang winuwus | putra sêpuh kang agêng brangti | pangeran adipatya | tansah nganyut wuyung | sasedane ingkang rama | sakalangkung wau dènnya agêng brangti | sumêdya anglêlana ||
4. lampusing manah atêmah brangti | pangran dipati ing karsanira | anggung mendra ing sêdyane | apan sampun anglampus | tan anêdya wau ngulati | ing marga kawibawan | wau sêdyanipun | minggah kaji dhatêng Mêkah | pan kapalang punggawa anggêgendholi | sadaya tan arêmbag ||
5. nanging samana pangran dipati | maksa dhatêngkên aliting manah | pan sampun sêpi karsane | yèn gumantia ratu | mung dhatêngkên dènira amrih | munggah kaji mring Mêkah | nuntên paras wau | nanging aturing
ingsun iki mangkin | apan ora akarsa ||
7. yèn jumênênga ratu ing mangkin | balik ingsun sira golèkêna | parau pira rêgane | kang amicisi ingsun | ingkang layak sun gawa mangkin | munggah kaji mring Mêkah | Martalaya matur | inggih sandika pangeran | nanging pun Martalaya botên sawawi | gusti anglugas raga ||
8. sanadyan benjing nglugasa ragi | gusti yèn sampun pun Martalaya | golang-galing mastakane | kalayan malihipun | mêngsah dalêm sampun kawatir | têtiyang ing Madura |
prasêtyane | kang marang jênêngingsun | nanging ingsun samêngko iki | nora arsa ayuda | amung sêdyaningsun | arsa sun laksananana | munggah kaji têka
[...gah] kaji ngandika pangran dipati | iya sun anti sira ||
11. nanging dèn kêbat dènira kardi | palwa sun antèni ing Banyumas | saksana pangran budhale | mring Banyumas awangsul | wontên dene ingkang angiring | wong nom-anom punika | pan lêlurahipun | awasta pun Môndaraka | sarêng dhatêng Toyamas lajêng mring masjid | sira pangran dipatya ||
12. tansah manêkung samadi êning | munggèng ing
wau | kalanira ana ing masjid | sampuning kalêbêtan | cahya ingkang luhung | sanès saraosing driya | lawan saban jagat sa-Jawa puniki | wus kagêgêm ing asta ||
15. cahyanira pangeran dipati | dumêling anglir wulan purnama | amicara ing driyane | iya salaminipun | mangkenea raosing galih | kaya ta
bêbêrkatan ing Matawis | apan ta wontên raja pinutra | wau kang wasiyat kabèh | ya ta nuli
17. kang punggawa supênuh anangkil | sakathahe kawula aseba | gêgêtun mulat gustine | apan sanès dinulu | lawan saban-saban tinangkil | ingkang cahya lir wulan | nêlahi dinulu | kucêm sakèhing aseba | upamane lir surya miyat ing langit |
dipati | dhatêng sira Kyai Môndaraka | lawan Ki Sêndhi jajare | hèh kawruhanirèku | Môndaraka lan sira Sêndhi | mêngko ta karsaningwang | kaya ingsun wurung | goningsun arsa mring Mêkah | munggah kaji dening karsaningsun mangkin | mangun karaton ingwang ||
19. kaya yèn kêlar mêngko sun iki | angagêma Kyai Baru uga | hèh Môndaraka ing mangke | miwah Sêndhi sirèku | payo padha andum parèki | lah sira Môndaraka | lan Nirdakartiku | miyanga ing Batawiyah | alah sira mundhuta bala Walandi | marang si kaki jendral ||
20. padha sira mangkata samangkin | sira waraha si kaki jendral | yèn
ingutus | kalih wus [wu...]
[...s] atur pranata | mêsat kalih saking ing ngarsaning gusti | jêng pangeran ngandika ||
21. hèh Sêndhiwiradipa sirèki | Ônggajaya sira lumalakua | marang Têtêgal dèn age | warahên Si Tumênggung | Martalaya yèn ingsun mangkin | wurung marang ing Mêkah | munggah
Têtêgal | lan wêwêkas ingsun manèh | Si Martalaya iku | asaosa samêktèng jurit | lah wis sira mangkata | sigra kang ingutus | wus mangkat saking ngajêngan | wontên malih abdi kadipatèn lami | aran Ki Pranantaka ||
ngandika | marang kang ingutus | kang aran Ki Pranantaka | lah Gêndhowor sira lungaa ing mangkin | iya marang ing Donan ||
24. sira ngularana sêkar adi | iya sêkar Wijayakusuma | lah iku sira dèn olèh | sigra saha wotsantun | Pranantaka saking ing ngarsi | sampun mangkat sadaya | wau kang ingutus | awatara pitung dina | kang ingutus mring Têgal bubar tumuli | mangkat dhatêng
karsanipun mêthuk pangeran dipati | mangkat sarêng utusan ||
27. kang kawarna lampahirèng margi | sigra prapta
amangsuli andikèng gusti | anggèr pun Martalaya | pan salaminipun | ngajêng-ajêng yèn ing karsa | karsa dalêm ingkang manguna ngajurit | amangkua karatwan ||
29. mila ing mangke kawula gusti | langkung sukane manah kawula | ngraos dhatêng pangantose | kalayan malihipun | abdi dalêm kang kantun wingking | sami saos sadaya | pasanggrahan sampun | pangran dipati ngandika | iya ingsun angrêbut nagara mami | nanging sira antèkna ||
30. dene ingkang lagi ingsun anti | iya lakune Si Ondakara | Si Nirdakarti karone | iku padha sun utus | yêkti ingsun anti
yèn prapti | ana nagaranira | ing pangantiningsun | wruhanira iku uga | ing lakune Môndaraka Nirdakarti | sun kon mring Batawiyah ||
31. iku sun kon mundhuta ingkang sih | pitulung marang si kaki jendral | Ki Martalaya ature | yèn sawawi pukulun | asru mambêng kawula gusti | inggih lamun kenginga | sampun minta tulung | dhumatêng pun kaki jendral | karantêne adate bala Kumpêni | akathah ingkang cidra ||
32. wontên dene mêngsah dalêm gusti | nênggih tiyang Maduntên punika | sampun dados watir malèh | yèn taksih pun tumênggung | pangran sampun tumut ajurit | inggih pun Martalaya | andêlên nèng kewuh | ingkang tanggah nanggulanga | mêngsah dalêm pun Martalaya tan
Hyang Agung | apan pasthi tan kêna gingsir | iya ing jaman kuna | kala ibuningsun | amawratakên maringwang | kala ingsun dèn
35. sarêng katingal bok ratu prapti | sampeyan têdhak saking dhêdhampar | inggih punapa ajrihe | dhumatêng
sampuning pangran mituturi | mring Martalaya saksana bubar | mangkat mring Têgal lampahe | tan kawarna ing ênu |
pakewuh | awasta Kraèng Kadhadhrang | Kraèng Naba kêkalih samya prajurit | ri sampune mangkana ||
39. tuwan jendral ngaturi pakirim | pangangge langkung dening akathah | kabêkta
saking sawab barkat jêng pangeran | inggih kawulangsal gawe | rèhning kawula ngutus | pan ingêmban timbalan gusti | inggih pun kaki jendral | tan sawalèng kayun | saos karsa jêng pangeran | inggih mangke ambêktani bala Wlandi | dhatêng lampah kawula ||
43. dene pangagêng kang anindhihi | bala Walandi ingkang kabêkta | wasta Amral Hèldhuwèldhèh | lan wontên malihipun | kang minôngka kanthi Walandi | inggih bala Makasar | sapangagêngipun | dene pangagêng punika | wastanipun Kraèng KadhadhrangKadhakrang. satunggil | kalih Karaèng Naba ||
44. dene mangke kang bala Walandi | taksih sami wontên ing muara | jêng pangeran andikane | lah timbalana iku | Ondakara dipun agêlis | konên munggah ing dharat | wong Walônda iku | ingsun akarsa uninga | Ondakaratur sêmbah sigra lumaris | dhumatêng ing muara ||
Nirdakarti awotsari | matur ing jêng pangeran ||
47. inggih sampun tatanipun gusti | wontên ing griyanipun punika | inggih makatên tatane | pangran suka gumuyu | aningali tata Walandi | saksana Tuwan Amral | Hèldhuwèldhèh matur | dhumatêng Kangjêng Pangeran | Gusti Raja Mataram kula puniki | ngutus pun kaki jendral ||
48. ngaturakên tabenipun kaki | akathah-kathah dhatêng
patlikure | ing Sura sasinipun | taun Wawu dèn sangkalani | janma anèng gêgana | sinayang ing ratu |Sengkalan: janma anèng gêgana sinayang ing ratu (24 Sura 1601 AJ 18 Maret 1678 AD). samana Ki Pranantaka | kang ingutus mring Donan amundhut sari | praptane antuk karya ||
narpati | rumaos yèn sih ing Hyang | nugrahèng Hyang Ruhur | dhawuh rumasuking nata | panjênêngan tanah Jawa wus kapusthi | kagêm anèng ing asta ||
54. Ki Pranantaka kalangkung dening | kapracaya ing salampahira | kinulawisudha mangke | apan
Susunan | Mangkurat linuhung | miwah kang wong ing Mataram | sami prapta angawula ing narpati | Prabu Anom Mangkurat ||
56. nanging kang dèrèng jinunjung linggih | Ki Nirdakarti lan Hônggajaya | miwah Ki Wiradipane | apan wau kasaru | akèh karya kang dèn lampahi | nênggih kala samana | kangjêng sang aprabu | taksih kathah kang rumêksa | upacara sakapraboning narpati | dèrèng wontên kang bêkta ||
57. dadya amundhut tiyang Têtêgil | jêng susunan kinarya kapêdhak | cacah wong pitung atuse | dadya andêling kewuh | apan sampun dipun wastani | aran wong jagasura | sadaya sumuyud | saya akathah kang prapta | wong Mataram miwah ingkang abdi lami | tuwin kang panakawan ||
58. apan ta sami jinunjung linggih | wau tiyang kadipatèn lama | akathah kang linggih lante | anèng ing Têgalarum |
lakunira | gawaa wadya dèn akèh | Si Madurêtna iku | lawan Si Tumênggung Awanggi | iku ingkang milua | ing lakunirèku | iya padha jêjêgana | marang ing salakunira iku ugi | nuli sira mangkata ||
63. iya lawan wêkas ingsun malih | lah ing Kêdhu sira paranana | padha sira juma kabèh | lawan nagri Matarum | imbangana sira dèn bêcik | ingkang anèng Mataram | sapa aranipun | lan kayapriye kang
prapta nagari ing Kêndhal | wong alit sumuyud [sumuyu...]
[...d] kabèh | miwah ing Kaliwungu | datan ana suwalèng kapti | apan sami asowan | wong ing Kaliwungu | dhumatêng Ki Sindurêja | atur bêkti asêgah tur pati urip | miwah tiyang ing Kêndhal ||
66. tan kawarna solahe ing nguni | sami sowan dhatêng ing Têtêgal | lawan sawadya
67. desa ing Kêdhu kalane mangkin | apan ta maksih wayang-wuyungan | tan ana pangidhêpane | têtiyang alit truwu | sabêdhahe nagri Matawis | wong bumi lan bumija | tansah wayang-wuyung | dening keron manahira | pan akathah bahak-binahak ing jawi | kathah wong ambêbegal ||
68. nanging Ki Wôngsacitra ing mangkin | pan ingidhêp dening wong akathah | dadi gêgunungan dhewe | anèng desa ing Kêdhu | datan ana lêngganèng kapti | sira Ki Wôngsacitra |
Kathithang jujuge | samana sampun rawuh | ing Kathithang rêrêb tumuli | andhèr kang pamondhokan | ing desa supênuh | kawarnaa Wôngsacitra | sigra sowan mring Sindurêja tumuli | sarwi ambêkta sêgah ||
70. sakalangkung dènira mintasih | Sindurêja lêga ingkang manah | dening
tumingal sakèhe | wong Kêdhu kathah rawuh | pan
kawarna wus jinunjung linggih | ingkang anama Ki Wôngsacitra | sampun alêlinggih lante | anama Ki Tumênggung | Mangkuyuda dadya têtindhih | tiyang Kêdhu sadaya | pan sampun sumuyud | ing Tumênggung Mangkuyuda | Sindurêja kalangkung lêga ing galih | ing Kêdhu wus atata ||
73. tan kawarna solahirèng nguni | kawarnaa kang anèng Têtêgal | wong pasisir suyud kabèh | sowan ing Têgalarum | datan ana sawalèng kapti | suyud marang Susunan | Mangkurat Sinuhun | ing Barêbês dèrèng sowan | tan kawarna alama anèng Têtêgil | enggar sakèhing wadya ||
76. Nagari Dêmak dipun bêdhah têtiyang Madura
74. ênêngêna kang anèng Têtêgil | kawarnaa têtiyang Madura | kang bêdhah ing Dêmak mangke | nênggih punggawanipun | kang awasta Ki Wangsènggati | ri sampunira bêdhah | nagri Dêmak wau | wong Madura angrêrayah | kang rinayah
wus sami lumayu | mantrinipun ing Dêmak mangkin | nanging kala samana | wontên kang winuwus | Pangran Pugêr ing
têdhak Gadamastakane | Ki Martajaya iku | sarêng wau amyarsa warti | yèn bêdhug prangmêdanya | rinayah ing mungsuh | Sampang kang ana
puniki | dening andika pêrang | tan wontên kang ngutus | yèn
ing mêngko ana ing Têgil | lah payo nuli mangkat ||
dhumatêng ing sang nata | sumôngga sakarsa angrèh | mila kang abdi wau | ngunjukakên kang pati urip | dening jasad kawula | gusti kamipurun | angrumiyini ayuda | lawan mêngsah Sampang kasaput ing wêngi | dadya pisah kewala ||
84. nadyan mangke kawula tan miris | taksih purun ingabêna aprang | lawan wong Sampang
dhatêng Jêpantên kawula gusti | dene ingkang jagi ing paduka | sawingking kawula anggèr | Kumpêni pitung puluh | rumêksaa ing
siraglis | saking ing Têgal numpak baita | wus samêkta dandanane | ambabar layar sampun | angin
andhawuhkên dikaning gusti | yèn lampahipun Amral | sakarsa sang prabu | Ki Tumênggung Martalaya | wus apanggih lan Ki Wôngsadipa mangkin | wus dhawuh kang
Jagadhayoh ênggène | nanging mangke wus kawur | kalahipun kula bêdhili | saking gunung punika | rencang kula wau | ambêdhili lan wong Prêsman | myang wong Inggris kang dagang wontên ing ngriki | punika rencang kula ||
91. malah mangke punika pan taksih | têtiyang Inggris Prêsman punika | taksih atunggu ing kene | kagyat sajroning kalbu | Tuwan Amral mirsa wong Inggris | Prêsman yèn dadya rowang | dadya ing tyasipun | Tuwan Amral yèn ngucapa | pan mangkana angur kelangana mami | uwang nora ngapaa ||
92. amung iki aja kongsi kaksi | iya marang ing Raja Mataram | ya ta Tuwan Amral age | ngundang wong Inggris wau | lan wong Prêsman prapta ing ngarsi | wus alinggih atata | Tuwan Amral muwus | mring wong Inggris lan wong Prêsman | hèh wong Inggris wong Prêsman gawenirèki | wus padha katarima ||
93. wis katrima mring Raja Matawis | iya ing sapagaweanira | lah iki pêparingane | rong lêksa kathahipun | rupa reyal marang sirèki | anging sira muliha | karsane sang prabu | sira aja anèng Jawa | pan wong Inggris wong Prêsman padha nauri | tuwan kula sêsambat ||
94. dening palwa kawula [ka...]
[...wula] ing mangkin | lagi padha
Inggris Prêsman sampun | dhumatêng ing Tuwan Amral | wus tinampan anulya umangkat aglis | wong Inggris
Inggris lan wong Prêsman | sampun samya lampus | tan ana gêsang satunggal | Inggris Prêsman sigêgên datan kawarni | kocapa sang abrôngta ||
77. Sinuhun Amangkurat têdhak dhatêng Japara
1. wau ta ingkang winarni | kang anèng nagri ing Têgal | Jêng Susunan Mangkurate | sinebèng pra mantrinira | utusan sampun prapta | kang saking dhusun ing Kêdhu | kang aran Ki Sindurêja ||
2. ing Kêdhu sampun aradin | miwah pasisir nagara | sakilèn Samarang kabèh | pan sampun radin
ya ta mangkat dhatêng laut | sampun minggah ing baita ||
14. palwa kapal dèn titihi | wau têtiyang Walônda | sigra ambabar
17. saking nagari Matawis | pan anjujug ing Samarang | sapraptaning Samawise | tan adarbe manah liyan | mung anganggur kewala | nanging kang ingayun-ayun | datan liya gustinira ||
wus jumênêng aji | anèng nagari Têtêgal | nulya malih mirsa wartos | yèn mangke sampun alayar | karsa maring Japara | Ki Martanaya
ngungsi urip ngêndi sira | Martanayatur sêmbah | umatur dhatêng sang prabu | kula wontên ing Samarang ||
25. lamine pisah lan gusti | kawula tan darbe manah | amung
lakuningwang | dening Hyang Suksma kang agung | lah iku wêwêkas ingwang ||
29. sok si kalakona ugi | ingsun mêngku nuswa
Martanaya sirèki | lah uwis sira karia | têka têtêpa ing mangko | sira ana ing Samarang | lan aja gingsir sira | ibadatirèng Hyang Agung | iya ing sapungkur ingwang ||
32. Martanaya awotsari | sampun lèngsèr saking ngarsa | mudhun sing palwa
saking kapal sampun rawuh | nênggih nagri ing Japara ||
34. wus masanggrahan narpati | anèng nagri ing Japara | wau kang andhèrèk age | Ki Martanaya Têtêgal | sampun praptèng Japara | samya masanggrahan sampun | sakwèhning para dipatya ||
pan anut | wong kiwa têngên Japara ||
37. malah dumugi ing Pathi | tan wontên purun malanga | mring Ki Wôngsadipa rèhe | sami nurut anglêmbana | malah naosi samya |
ingkang winarna | Martajaya ing Dêmak | pan sampun praptaning laku- | nira nagarèng Japara ||
39. wus sowan ing sri bupati | atur uninga yèn mangkya | ing Dêmak wus rata kabèh | eca tyasira sang nata | datan malih sumêlang | dènnya rata sadaya wus | jajahan ing keri kanan ||
40. dadya karsanya sang aji | sakathahe para garwa | karsa tinimbalan kabèh | duta sampun lumaksana | mring nagari
saking ngandhap maring nginggil | ingsun alihakên aran | Dipati Martapurane | duwea nagri Japara | lawan maninge iya | ywa salaya karonipun | padha sun
ing mêngko Si Jagapati | padha sun kulawisudha | karo barênga muktine | padha sun alihkên aran | jênênga Adipatya | Sujanapura puniku | padha duwea Japara ||
dhatêng paduka narpati | ing mangke pun Trunajaya | sampun miyarsa wartine | yèn lampah paduka nata | saking atasing warta | akanthi Kumpêni agung | miwah kang bala Walônda ||
54. nanging sampun dèn saosi | ingkang mêthuk yudanira | bala Walônda sakèhe | anênggih pun Darmayuda | punika kang datansah | tinandhing-tandhing ing cucuh | lan pun Galèngsong punika ||
kanthinipun Darmayuda | dene Galèngsong ing mangke | ingambil mantu punika | dhatêng pun Trunajaya | apan angsal anakipun | ingkang kêkasih punika ||
56. anak kang dipun wastani | Rahadèn Ayu Surêtna |
tudoh | dadia kartawadana | layak iku majua | sira ngajokêna iku | yèn layak iku mundura ||
59. sira ngundurêna ugi | Hônggawôngsa awotsêkar |
63. dene kanthinira maning | Si Dipati Martapura | lawan Si Martalayane | lah iku padha milua | mring Si Kraèng
Madhangdhrang | mring Kadhiri nêlika | prayayi tri kanthinipun | Martapura anèng wuntat ||
66. sampun prapta ing Kadhiri | sira Ki Kraèng Madhangdhrang | ya ta ingularan age | tan adangu gya kapêdhak | Kraèng Galèngsong ika | emut Galèngsong tan pandung | dhatêng ing sadhèrèk tuwa ||
67. saksana rinangkul aglis | Madhangdhrang tur tinangisan | Madhangdhrang asmu waspane | lingira Kraèng Madhangdhrang | dhatêng ing arinira | adhuh nyawa ariningsun | lah aja sira karuna ||
68. iya wruhanira yayi | praptaningsun kene uga | iya sira kang sun ruroh | dening
inggih kakang kadipundi | anggèn kawula tumuta | ing lampah dika samangke | nanging ta kawula kakang | gadhah atur kewala | mênggah salêbêting kalbu | kawula sampun sumêlang ||
71. ing sungkême manah mami | tan mèngèng dhatêng sang nata | ing Mataram sayêktine | amung mênggah kalairan | kenginga kula samar | kapirapêtaning wuwus | ingkang dhatêng Trunajaya ||
72. Madhangdhrang suka ing galih | mirsa ature
dupi Galèngsong andulu | wau mring tiyang têtiga ||
74. sampun kaduga ing ati | lajêng têtanya mring raka | lah kakang kawula takèn | puniku sintên kang nama | kang andhèrèk andika | Kraèng Madhangdhrang amuwus | lah yayi kawruhanira ||
75. kang duwe batur puniki | pan iya Ki Mirmagatya | Galèngsong angling jro tyase | adhuh iki tarkaningwang | prajurit ing Mataram | abêcik-bêcik sun dulu | kaya tate ing ayuda ||
76. kaya nora kalah ugi | sang aprabu ing Mataram | amungsuh
77. anadene ingsun iki | adhi Galèngsong mring sira | wus liwat pracayaningong | poma aywa sira cidra | nanging sira ywa lena | lah uwis apamit ingsun | dèn yatna sapungkur ingwang ||
Madhangdhrang | sarêng dhatêng ing banawi ||
2. tiyang Maduntên uninga | lamun wong Mataram lampahe nêlik | mring Galèngsong
nuju banjir | ya ta lajêng lampahipun | wau Kraèng Madhangdhrang | sarêncange wong sakawan maksih kumpul | praptèng nagari Japara | lajêng marêk ing narpati ||
5. sapraptanirèng ngajêngan | Kraèng Madhangdhrang matur ing sri bupati |Lebih satu suku kata: Krèng Madhangdhrang matur ing sri bupati. gusti kawula pan sampun | nglampahi pangandika |
timbalan kawula | dhatêng pun Galèngsong gusti ||
6. pun Galèngsong langkung suka | kadhawuhan timbalan sang narpati | malah agêng galihipun | amung ingkang tinêdha | sampun kirang
ingkang pariksa sang prabu | yêkti lair Trunajaya | batin tan mèngèng narpati ||
7. sasampuning aprasêtya | pun Galèngsong gusti gadhah ubanggi | ubangginipun ing besuk | samangsane ngayuda | pan angamuk sêdyanipun ing prang cucuh | dhumatêng pun Trunajaya | suka ing tyas sri bupati ||
8. wau ingkang kawarnaa | Martalaya sadhatênge anêlik | tansah apikir ing kalbu | kang dadya manahira | de sang nata tan angangge aturipun | winawrat lawan mêngsahnya | kaya datan dadi watir ||
9. mangkana ing ciptanira | yèn mangkana bae wong Madurèki | ênggoning mungsuh ing ratu | ingsun pan durung ulap | nadyan wuwuh wong Madura wawratipun | aywa kanthia Walônda | ingsun kêlar anadhahi ||
10. dene têka sri narendra | ora karsa andhahar atur mami | coba apa karyaningsun | mapan kangjêng susunan | tan akarsa andhahar ing atur ingsun | iya uwis pedah apa | ingsun darma atut wuri ||
11. marmane ki adipatya | datan purun sowan awad asakit | ya ta katur ing sang prabu |
pamondhokan | Martapura Wiradipa tan kari | Martalaya sampun wêruh | wus mêndhêm barisira | udakawis kathahe wong kalih atus | sarta lan lêlurahira | wus samya angati-ati ||
15. sami ukiran kancana | pan jajaran dening lêlurah sami | baris jroning pondhokipun | praptane Martapura | Martalaya pan sampun angliga dhuwung | wontên sandhaping kalasa |
--- 12 : [0] ---
71. Mataram dipun lurugi prajuritipun Trunajaya. (Durma, Pangkur, Durma). ... kaca 18
Senapati Ngalaga, kadhaton ing Jênar (Puragônda). (Asmaradana). ... kaca 41
75. Pangeran Adipati Anom jumênêng nata wontên ing Têgal, jêjuluk Susuhunan Amangkurat. (Dhandhanggula). ... kaca 47
76. Nagari Dêmak dipun bêdhah têtiyang Madura. (Dhandhanggula). ... kaca 61
77. Sinuhun Amangkurat têdhak dhatêng Japara. (Asmaradana, Pangkur). ... kaca 66
Batara Narada, wayang kulit buatan Kaligesing Purworejo, koleksi Tembi
Tokoh Kala Bendana digambarkan pada wayang kulit purwa buatan Kaligesing Purworejo,
koleksi museum Tembi Rumah Budaya. (foto: Sartono)
Posted on Sunday, November 29, 2009
Mardi Siwi ôngka 12 ingkang mêdal wulan December taun 1940 ngêwrat karangan kula bab panggulawênthah adhêdhasar kawruh kodrating manungsa. Wosing rêmbag ing karangan kula wau, amratelakakên pirantos-pirantosing manungsa ingkang kêdah dipun olah, dipun gulawênthah, supados sagêd dados pirantosing jiwa tuwin sukmanipun manungsa, inggih punika pangolahing badan wadhak utawi badan jasmani, pangolahing raos, pangolahing pikir tuwin pangolahing kajêng. Pirantos-pirantos punika wau kêdah sampurna anggènipun ngrukti, supados botên gadhah watak kêsèd, têgêsipun sagêd dados tumpakanipun suksmaning manungsa ingkang badhe makarti. Ing pungkasaning karangan wau, kula pratelakakên kadospundi sagêdipun manungsa anjumbuhakên rasa lan pikiripun, supados tindakipun ing sadintên-dintên utawi wontên ing pundi kemawon, sagêda kasunaran saking dayaning suksma, lajêng sagêd nuwuhakên kawontênan rahayu.
Saking pamanggih kula ancas ingkang kula pratelakakên ing pungkasaning karangan kula wau sampun anyêkapi kangge bêtahipun tiyang gêsang sêsarêngan utawi gêsang bêbrayan. Amargi manungsa punika manawi sampun sagêd anglênggahi kawontênan rahayu, têmtunipun gêsangipun sagêd tata lan têntrêm wontên ing batos tuwin kêlairanipun. Ewasamantên manungsa punika gêsangipun botên namung gêgandhengan
kalayan bêbrayanipun, nanging ugi gadhah sêsambêtan kalayan kodrat. Têgêsipun, manungsa sagêd manunggilakên gêsangipun kalayan gêsanging kodrat. Lajêng sampun botên wontên warana ingkang angaling-alingi jagad alit lan jagad agêng. Ing basa Jawi kawontênan ingkang kados makatên wau limrahipun kawastanan manunggiling kawula Gusti. Manawi manungsa (microcosmos) sampun sagêd nyatunggal kalihan macrocosmos, punika lajêng sagêd mangêrtos utawi sumêrêp dhatêng kêrsaning kodrat, limrahipun bangsa kula Jawi mêstani wicaksana, utawi wêruh sadurunge winarah. Ingkang makatên wau mêsthinipun botên kawulangakên wontên ing pamulangan, nanging manungsa satunggal-tunggalipun sagêd gayuh dhatêng drajat ingkang samantên inggilipun. Ing karangan kula ingkang kula pratelakakên ing nginggil, ing bab angka 3 sampun kula pratelakakên manawi manungsa punika sagêd ngolah kabatosanipun ngantos dumugi ing puncak, têgêsipun ngantos bontos. Inggih punika manawi manungsa sampun sagêd ngêrèh dhatêng sadaya lampahing sadaya saranduning badan, inggih punika dumugi ing tatanan atma. Ing sarèhning ancas ingkang makatên wau kêlampahanipun namung mêdal sangking kakiyataning satunggal-tunggaling tiyang, botên kenging dipun ugêri mawi cara ingkang umum, ingkang dados rêmbag wontên ing jagading panggulawênthah, mila bab makatên wau gumantung dhatêng pangolahipun satunggal-tunggaling tiyang. Ewasamantên bokmanawi wontên paedahipun kula mratelakakên ing ngriki, isinipun Sêrat Bagawat Gita ingkang wontên ing jagad Kajawèn sanès barang enggal. Sêrat Bagawat Gita punika angêwrat wawan sabdanipun Sri Krêsna kalihan Arjuna, nalika paprangan wontên ing Kurusetra. Arjuna mangu-mangu manahipun nalika badhe paprangan kalayan gurunipun, inggih punika Pandhita Durna. Saking kasoking manahipun Arjuna anggènipun badhe mêngsah kalayan guru tuwin sanakipun piyambak ngantos kêsupèn dhatêng jêjêring darmanipun satrya. Mila lajêng dipun èngêtakên dening Sri Krêsna, kadospundi lênggahing satrya.
Wêtahipun Bagawat Gita punika wontên 18 bagean. Saking pangraos kula sak bagean-bageanipun punika suka katrangan bab pratitising lampah utawi têmbungipun Sanskrita, kanamèkakên yoga. Yoga makatên têgêsipun manunggil, dados kajêngipun sadaya lampah punika kêdah pratitis, sampun ngantos kaworan punapa-punapa. Urut-urutanipun bagean wau kados ing ngandhap punika:
1. Mangu--manguning Sang Arjuna.2. Pratitising panimbang.3. Pratitising lampah.
4. Kawicaksananing tindak5. Pangêkêring tindak6. Mangrèh badanipun piyambak.7. Mratitisakên beda-bedaning kawruh.8. Bab pundi ingkang langgêng, pundi ingkang botên.9. Kawruh ingkang inggil piyambak tuwin kawruh gaib.10.
gampil tiyang ingkang nuju dhatêng manunggiling kawruh Kawula Gusti. Awit kêdah gadhah sêsêrêpan ingkang bontos ing bab 18 prakawis punika wau. Arjuna sagêdipun angsal kasunyatan sangking Sri Krêsna mawi lampah jumênêng Bagawan Ciptaning. Dene dêdamêlipun sak dèrèngipun Cipta Êning wau, inggih punika Pulanggêni, Sarotama, kalayan Pasopati. Wontên ing jagad Kajawèn kados têmbung-têmbung wau sampun kasumêrêpan ing akathah.
Sarotama têgêsipun mawi dêdamêl kautaman, kajêngipun nglênggahi kasaenan. Pasopati têgêsipun anangsuli ardaning tyas. Dados sintên ingkang gadhah ancas dhatêng manunggiling Kawula Gusti, kêdah sagêd anglampahi kalih-kalihipun. Pêrlunipun botên kasrimpêt ing lampah. Amargi manawi manungsa punika gêsangipun kawêngku dening durgamaning tyas, têmtu botên sagêd pajar manahipun. Mangka sampun têrang sangêt, manawi manungsa punika gadhah colok utawi dilah ing batosipun. Ananging dilah wau asring kalimputan ing pêtêng ngantos botên sagêd sumunar. Warananipun, utawi ingkang ngalang-alangi soroting dilah wau, botên sanès inggih punika durgamaning tyas.
Lampah ingkang tumuju dhatêng manunggiling Kawula Gusti, punika inggih botên sagêd kalêksanan sakdhêk saknyêt, têgêsipun inggih mawi antan-antan. Mila sintêna ingkang gadhah sêdya dumugi samantên, gêsangipun padintênan ugi kêdah dipun tata.
Supados panglantihipun sagêd rancag wajib manungsa punika migunakakên dayaning pikiran, ambedakakên pundi
ingkang lêrês lan pundi ingkang lêpat, pundi ingkang nyata lan pundi ingkang botên nyata, pundi ingkang awon pundi ingkang sae.
Kaping kalihipun tindakipun ing sadintên-dintên manungsa punika sampun ngantos kawêngku ing pamrih, utawi kawêngku ing pêpenginan, amargi punika ingkang lajêng asring nuwuhakên pêpêtêng, ngaling-alingi sumunaring damaring manungsa.
Kaping tiga manusa punika wajib anggladhi watak sae, utawi gêgulang watak sae. Bab watak sae punika sampun nate kula pratelakakên wontên ing Mardi Siwi ingkang mêdal taun 1936 angêwrat kawruh kasusilan, kapêthik sangking karanganipun Sang Mahatma Gandhi bab "Ethische religie".
Kaping sakawanipun manungsa kêdah ngalntih dhatêng katrêsnan. Mênggah têgêsipun katrêsnan punika, lampah ingkang tumuju dhatêng kawilujênganipun sanès, utawi malih katrêsnan punika botên namung tumuju dhatêng lampah ingkang kababar, namung sanadyan ing batos, ugi kêdah dipun kulinakakên ngraosakên katrêsnan. Mênggah ricikanipun kados ing ngandhap punika. Sapisan manungsa kêdah tansah mikir dhatêng kasaenan. Kaping kalih sampun ngantos nyêntosakakên pikiran ingkang awon ingkang dumunung wontên ing manungsa. Kaping tiga sampun ngantos manungsa ngraosi awon dhatêng tiyang sanès. Manawi tiga-tiga punika wau sampun sagêd kacêkap, ing ngriku badhe kababaring manunggiling Kawula Gusti.
Sêsorahipun Sadhèrèk Nyi Soepardjo Wontên ing Pêpanggihanipun "Jatno Sidojo"
Sayêktosipun bab kabudayan utawi kagunan lan kasusilan punika mila botên sagêd pisah mênggahing satunggal lan satunggalipun. Awit kabudayan punika asal saking têmbung: budaya, têgêsipun wohipun kaluhuraning budi (geestes-vernuft).
Dene kasusilan punika ugi dipun wastani sipating kaluhuranipun budi. Dados kabudayan punika maksudipun utawi maknanipun: pambudidaya amrih saenipun gêsang ingkang alam, têgêsipun punapa kemawon ingkang gêsang wontên ing
alam. Nanging kangge umum kabudayan punika katujokakên dhatêng pambudidaya amrih saening alamipun manungsa.
Kabudayan punika sipatipun utawi babaripun warni-warni, namung kemawon, rèhning sadaya wau wohipun kasusilan, mila kabudayan punika sipatipun tansah mêngku: têrtib, pèni, maedahi, adiluhung (luhur) sarta mahanani raos sênêng, têntrêm, bêgja lan sapanunggilanipun. Sipat-sipat wau katitik wontên ing alamipun manungsa ingkang sampun susila utawi gadhah kasusilan. Pambudidaya ing bab kagunan warni-warni, kados ta: gêndhing, jogèd, nggambar, damêl rêca lan sapanunggilanipun. Milanipun ingkang makatên punika, kabudayan utawi kagunan punika tansah dados titikan lan ukuran tumrap asor luhuripun kasusilanipun satunggal-tunggaling bangsa.
Miturut perangan-perangan utawi warni-warninipun kabudayan punika kaperang dados 3 bagean:
Kados ta saking wontênipun tatacara ingkang sae lan alus. Tata têntrêmipun paprentahan nagari, agami, utawi ilmu kabatosan lan kasusilan.
b. Ingkang gêgandhengan kalihan angên-angênipun manungsa (verstandelijk), nuwuhakên kaluhuraning basa, kasusastran.
c. Gêgandhengan kalihan kagunanipun manungsa (kunst vaardigheidszin). Dene pêprincènipun inggih punika ing bab ngocal siti, dagang, dêdamêlan, lêlayaran lan sanès-sanèsipun.
Miturut a, b, c kabudayan ingkang kababar ing kagunan warni-warni, ambuktèkakên manawi bangsa kita punika sampun pantês dipun wastani bangsa ingkang susila. Dene kasusilan wau katitik saking caranipun anggènipun mangangge ingkang sarwa nyêkapi kapêrluanipun lan botên kirang pèninipun, caranipun gêgriya utawi jêjodhoan, ngurus bale griya, anjagi kasarasanipun jiwa lan raga. Kajawi punika kabudayan kita ugi kababar ing kagunan gêndhing, jogèd, wayang, dêdamêlan warni-warni lan sapanunggilanipun.
Sarèhning Yatna Sidhaya ngudi dhatêng kagunan gêndhing lan jogèd, milanipun sêsorah punika lugunipun ngrêmbag bab kagunan gandhèngipun kalihan kasusilan, langkung-langkung tumrap para kênya, ingkang ugi sami dados warganipun Yatna Sidhaya. Wau sampun kula aturakên manawi kagunan lan kasusilan punika sami dados pêperanganipun kabudayan (cultuur). Dados kalih-kalihipun inggih sagêd lumampah sêsarêngan. Dene maksudipun jogèd tumrap panggulawênthahipun para kênya, kados ta:
1. Anggayuh bêning lan murninipun gêsangipun batos.
3. Ngèngêti kawontênan ing jaman samangke, eman sangêt dene pamudha-pamudhi kita sajak nêbihi kagunanipun piyambak, malah ingkang dipun gandrungi dhansah cara kilenan, ingkang tandang-tandukipun sarta panganggenipun nyulayani tumrap kasusilan wetanan.
Miturut cathêtanipun pakêmpalan Kridha Bêksa Wirama, dansfiguur bêdhaya sêrimpi wontên 90 warni. Ingkang saperangan agêng niru utawi nggambarakên kodrat alam ingkang katingal, kados ta: pucang kanginan, gajah ngoling, wêdhi kèngsêr, sapanunggilanipun. Dados manawi dipun wawas saking alam pandhidhikan, kagunan jogèd bêdhaya sêrimpi, punika tujuanipun, anggayuh dhatêng raos kaendahan ingkang suci, wirama, katêrtiban lan adat-istiadat.
Bab kagunan gêndhing lan têmbang, sampun dipun akêni wigatosipun tumrap pêndhidhikan. Emanipun dene dumugi titimangsa punika dèrèng kagatosakên ing samêsthinipun. Dene gêndhing lan têmbang punika gadhah daya njêmbarakên lan murnèkakên sarta ngalusakên raosipun manungsa. Swara ingkang bêning gambaripun gêtêr ingkang nêmbus wontên ing jiwanipun manungsa. Makatên gêtêr ingkang sae nuwuhakên daya ingkang sae ugi. Manawi endahing gêndhing lan swara tansah ndayani jiwa, wusana wêwatakan ugi badhe tuwuh (tangi). Kosokwangsulipun, susunan swara ingkang botên laras, ugi ngrisak jiwa lan budi pakêrti.
Mila bab punika pantês dipun tanggulangi sarana anggêgêsang kabudayanipun piyambak, sampun ngantos kalajêng-lajêng anggènipun nêmpuh kamunduran, sabab kabudayan punika sarana ingkang pêrlu sangêt tumrap lampahing kasusilan (culturele opbouw). Sampun dados kuwajiban kita, nanggulangi risak utawi munduripun kasusilan kita kanthi kêncêng.
Ing pamuji kula Yatna Sidhaya ingkang ancasipun ugi ngupakara lan nggêsangakên kabudayan ingkang gêgandhengan rapêt kalihan kasusilan, sagêda lêstantun gêsangipun.
Cêkap samantên atur kula sarta matur nuwun.
(Sambêtipun M.S. No. 2 Th. VIII.).
Sêtyabôngsa. Nuwun, sasampunipun tiyang sami ngrêtos lan rumaos bilih dados peranganing bôngsa, lajêng badhe ngrêtos malih bilih adêging bôngsa punika saking paklêmpakaning tiyang-tiyang ingkang klêbêt ing kukubanipun, têgêsipun: sapintên darajadipun têtiyanganipun, kadospundi watak lan kalakuanipun, kados punapa kasagêdan lan bêbudènipun, klêmpakipun sadaya wau lajêng mujudakên darajading bangsanipun, dados luhuring watakipun, punika inggih sambêt kalihan luhuring bangsanipun, makatên ugi nisthaning tindakipun, inggih badhe anggèndèng nisthaning bangsanipun, amila manawi sampun ngrêtos yêktos, punika salampah jantranipun, tansah sêsambêtan kalihan bangsanipun, ing ngriku bôngsa wau lajêng wiwit gêsang subur, amargi klêmpakaning pangèsthinipun tiyang kathah wau badhe saya agêng lan saya santosa, wasana pun bôngsa inggih badhe angsal aji (waarde) wontên ing kalanganipun para bôngsa. Kosokwangsulipun, bôngsa ingkang sampun angsal aji saking pasrawunganipun [pa...]
[...srawunganipun] para bôngsa, pangaji-aji wau inggih badhe lumèbèr dumugi tiyang-tiyangipun ingkang sami dados bôngsa wau. Mênggah gampilanipun, bôngsa punika sagêdipun angsal pangaji saking pakartinipun tiyang-tiyangipun, kosokwangsulipun, pangaji ingkang tinampi ing bôngsa wau lajêng dipun êdum waradin dening tiyang-tiyang ingkang sami klêbêt ing bôngsa wau, sadaya sami sagêd ngraosakên.
Saya sae pakartinipun ing sabên tiyang, saya rikat ajênging bangsanipun, saya têtêp anggènipun sami anglampahi kuwajibanipun ing sabên dintên, saya luhur panjurungipun dhatêng bôngsa, saya luhur kamanungsanipun, saya santêr anggènipun anjunjung bangsanipun. Dados luhuring bôngsa, punika saking luhuring bêbudènipun para têtiyang kukubanipun.
Dèn Karya èstri. E, e, lêrês kangmas, kok mèmpêr kalihan kasarasaning badanipun tiyang. Tiyang ingkang saras badanipun punika, amargi saking perangan sadaya saranduning badan sami saras, ngantos perangan cel-cel ingkang alit-alit punika sadaya inggih [ing...]
[...gih] kêdah saras, sarèhning badan sakojur punika awujud paklêmpakanipun cel dados yèn cel-cel lipun sami sakit, badanipun inggih sakit, saya kathah cel ingkang sakit, badanipun badhe sangsaya lêmês, sagêd ugi ngantos lumpuh.
Sêtya èstri. Inggih, punika kok mèmpêr sangêt, kula lajêng kêdah gumujêng, dados manawi wontên cel ingkang urik, namung mikir sarasipun piyambak, botên manah dhatêng cel sanèsipun, punika rumaosipun sampun bêgja, nanging badanipun rak taksih lumpuh ta. Hla, punapa têgêsipun bêgja ing ngriku punika?
Dèn Karya jalêr. Iya, ning, ngêndikane bakyu iku wis cocog. Bôngsa iya ngono, nèk wong-wong iki ora mraduli karo rewange urip, sasat mung padha golèk uripe dhewe-dhewe, wêkasan iya sabôngsa padha sangsara. Padha bae karo bôngsa mau katrajang ing lêlara. Dadi golèk sarasing bôngsa, iku iya kudu gawe sarase dhewe-dhewe. [dhewe-...]
Sêtya jalêr. Hla, samangke sampun angsal kasarasan, anggayuh sarasing bôngsa punika sami kalihan anggayuh sarasipun piyambak, manawi makatên punika sampun rumaos kuwajiban, sampun tamtu sadaya badhe ngalami gêsang ingkang tata têntrêm, botên wontên ingkang munasika.
Atur kula makatên wau namung mêndhêt ringkês lan gampilipun, dene rêricikan sarta tumindakipun, punika lajêng wontên ing panggulawênthah padintênan, nanging sok ugi rama ibu sampun cêtha nêring panggulawênthah, tamtu satindak-tandukipun padintênan dhatêng putra-putra inggih tansah ngênêr mriku purugipun.
Dèn Karya èstri. Piye, dhimas, saiki wis olèh wawasan cêkak, ning, wah, nyukupi saprêlu, sabab yèn diudhari, wis compleet apa-apa ana, mung kari gaduging pamikir bae kapriye. Dadi cêtha, golèk slamête dhewe, iku durung cukup, malah bisa gawe lumpuhe badan sakojur, sing prêlu golèk slamête kabèh. Supaya badan sakojur iya slamêt, ora laranên. Slamêtmu lan slamêtku aki pidhaiki padha. ora ana têgêse nèk cel-cel kiwa têngênku iki iya durung
slamêt. Dadi nèk ngèlingi badan sakojur, cel-cel sing sacahecacahe. mayuta-yuta iki pancèn ana gêgayutane siji lan sijine, malah satêmêne sanajan katone dhewe-dhewe, nyatane iya mung barang siji, yaiku mujudake dadi blêgêring awak iki, yèn ana sagrombolane cel sing lara, awak iya banjur lara.
Dèn Karya jalêr. Iya, iya. Sarèhne wis suwe, lan iya wis olèh wawasan kabutuhane, ayo padha nyuwun pamit, liya dina sowan manèh, nêrusake nyuwun sêsêrêpan.
Dèn Karya èstri. E, iya, ayo, kok banjur lali wajibe. Sampun bakyu, kêparêng nyuwun pamit, kangmas, klilan. Ayo, mas.
Sêtya sakalihan. E, kok banjur kaya ditundhung, inggih, inggih. Dhèrèkakên sugêng, mugi sampun kapok kemawon.
Dèn Karya sakalihan. Inggih, botên, sampun, nuwun.
(Sambêtipun M.S. No. 2 Th. VIII)
Têtiyang jaman samantên, ingkang dipun pêng wani cucul wragad kathah, manawi gadhah damêl mantu, têtakan, sapanunggilanipun, ngantos kabasakakên mêcah ing celengan. Jêr inggih namung manawi gadhah damêl punika anggèning ngêdalakên wragad kathah. Para ingkang kacêkapan, taksih kirang sataun sampun dipun rancang, taksih kirang sawulan sampun katingal, klêthêg-klêthêg, dene
sadhusun ingkang sami pados ron lan kajêng dhatêng wana), dintên kaping 2 (siyang) nampi para têtiyang buwuh, malêm dintên kaping 3: midadarèni, enjingipun ijaping pangantèn. Sontênipun manggihakên pangantèn ngantos
Sapêkênipun, kaundhuh ing tiyang sêpuhipun ingkang jalêr. Salapanipun dipun wilujêngi malih ing griyaning pangantèn èstri.
Jaman samantên prakawis tumpakan taksih awis sangêt, ingkang [ing...]
[...kang] wontên tumpakan dhokar satunggal kalih punika namung ing kitha-kitha, dene ing padhusunan, wontênipun namung kapal. Ewadene tiyang jagong-jinagong ing jaman samantên malah katingal enthengan. Jêr sami mlampah dharat sapos, kalih pos, sampun kalimrah. Mila caraning anjagong dhatêng pamili, utawi mitra darma, ngantos sipêng tiga utawi sakawan dalu, tur saanak rayat (bêdhol talês). Manawi jagongan bayi, ingkang limrah kasambi mirêngakên waosan sêrat ingkang kasêkarakên, kados ta: sêrat Menak, Damarwulan, Pakêm Ringgit Purwa, t.s.s. Mila tiyang ingkang sagêd maos têmbang, sarta sae swaranipun, punika dipun pilala sangêt.
Jaman samantên para jêjaka anggèning rabi, botên susah ngêntosi manawi sampun gadhah balônja, utawi cêpêng damêl, ugêr sampun wancining simah, inggih lajêng simah, dene manawi sampun kalampahan, êlêt sataun utawi kalih taun, ingkang putranipun priyantun sawêg pados pandamêlan, sarana magang, ngantos mataun-taun, sawêg angsal pandamêlan. Sadangunipun taksih magang sampun sami bale griya, kasokong tiyang sêpuh, lan ingkang èstri nyambi nyêrat utawi makarya ingkang dipun sagêdi, trêkadhang ngantos pêputra 2, 3 sawêg angsal pandamêlan, dados jêjodhoaning para priyantun jaman samantên, putrinipun tumut lara lapa yêktos, dene [de...]
[...ne] tumrap kaum tani, sudagar, sasaminipun, salêbêting 2, 3 taun taksih kaêmong dening marasêpuh, sasampunipun samêkta, sawêg kapisah kapurih griya piyambak.
Cacahing priyantun ing jaman samantên taksih sakêdhik sangêt, ing kabupatèn namung: bupati, patih, mantri kabupatèn, tuwin juru sêrat 2. Ing kantor residhenan namung juru sêrat kantor 2. Ing kadhistrikan namung wadana lan juru sêrat satunggal. Ing kaondêran namung A. wadana thok, juru sêratipun partikêlir, dipun balônja dening A. wadana piyambak. Ing kantor kajaksan namung jaksa lan juru sêrat satunggal. Ing kolèkturan namung kolèktur kalihan juru sêrat satunggal. Ing wadana namung mantri pulisi lan boswahtêripun. Kitha agêng namung wontên pamulanganipun Jawi 2, kitha alit namung nyatunggal, babagan rêsi, ingkang kaasta nagari sawêg sarêm kalihan kopi. Sanèsipun sadaya wau taksih kacêpêng amtênar Walandi sadaya. Bôngsa Jawi ingkang mangrêtos basa Walandi sawêk sakêdhik sangêt. Dene panjualan candu, tuwin gadhean, taksih dipun cêpêng Tionghuwa, mila tiyang magang wêkdal samantên, lami pikantukipun pandamêlan. Ngantos kathah ingkang botên sabar. [sa...]
[...bar.] Tujunipun ingkang ngangkah kapriyantunan punika namung putra wayahing priyantun, golongan sanès sami botên purun ambudi, namung sami ngantêpi pakaryaning lêluhuripun. Malahan sanadyan golongan priyantun, ugi kathah ingkang botên ngudi kapriyantunan. Dados akosokwangsul kalihan jaman samangke punika. (Badhe kasambêtan).
1. dyan sumambung pinandarèng têmbang Pocung / bab
luput bêbasan ingkang amuwus / kang wus katarima / apa kang cinipta dadi / bab ping astha dasa winarna ing kata // Bab 80.
7. nora maju ujêr kaananing idhup / ing lair punika / kadadyan sarèhing batin / bab kaastha dasa juga kang
pindhanipun ponang kawruh kang sinêbut / wiweka we raja / akarya wêninging ati / nirmalèng tyas napsu mring
11. dyan winuwus bab astha dasa dwi yèku / têruse ing ngarsa / wiweka watakira dwi /
15. pindhanipun wong kagêdhèn ing piangkuh / kumingsun rumasa / Allah wus ana jro ati / sajatine saking sru kabandèng donya //
16. balik yèn wus ilang rasane kumingsun / sira nulya ngrasa / mangrêti rasaning urip / saking Allah muhung satètès kewala //
17. pan wus cukup nyampurnakkên raganipun / nunggal Hyang Suksmana / urip langgêng tan wah gingsir / bab ping astha dasa catur kang winahya // Bab 84.
18. kang winangun kêkonang ing wanci surup /
22. limut lamun kèh kang luwih sugihipun / kaya pa sugihnya / tinandhing sugih sabumi / muhung pindha bandhane wong papariman //
23. lamun emut pralampita kang wus kasbut / nir gumung ing tyas /
lire muhung sadhela kewala laju / sirna saking nala / gumantya bab wolung dèsi / langkung nênêm mangke winursitèng kata // Bab 86.
26. wus tartamtu taman bangkis sirandulu / rowangira lênggah / ingkang
kasok ing aruhara / dhêdhêt ingkang pêdhut / dhèdhèt erawati ngakak / bumi molah tansah gênjot gonjang-ganjing /
wanadri / pan maksih angèl dahat //
7. jêjêjêre ing jaman samangkin / têtêp jênêng jaman kamoitan / tan kêni
dèn age-age / mrih kayoman rahayu / dening pancèn durung winanci / sanadyan dèn oyaka / iya tan kêpangguh / panggah panggêng mung ruhara / nanging ingkang padha madhêp ngidhêp maring / adiling Hyang Suksmana //
8. liring nalar luhurên kang wêning / tancêbêna ing cipta pranawa / umèngêta sakabèhe / kaanan jro jagad gung / iku
tumrap wong kang sugih singgih / samubarang karêpe katêkan / iku ingkang akèh-akèh /
dadi kamlaratan / ingkang luhur têmah èndhèk / pralambange wus
11. sabarêna benjang ywan wus prapti / warsa ingkang nênggih sinêngkalan / wiku sapta ngèsthi rajèng = (1877)§ Punika dede saking têmbung garba = raja ing, pancèn sampun têtêp têmbung Kawi: rajèng, têgêsipun: ratu. Zie Bausastra
berat mirut laruta jaman prihatin / titi kang madu môngsa //
Dongenganipun Sang Raja Askandar Zulkurnèn, lan Bagindha Ilir. Pêthikan Saking Buku Ngarab, Panjurungipun Ng. Ihsanudin.
Ingkang kasêbut ing dalêm kitab Tapsir Jamal, kalêrês Kuran ing surat Kahpi, nyariyosakên ing dêdongenganipun Sang Raja Askandar Zulkurnèn, lan Sang Bagindha Ilir, inggih punika kadosdene pêpatihipun Sang Raja Askandar, nanging dumunung taksih kalêbêt santana (nak sadhèrèk, saking urutan putra).
Sang Raja Askandar punika nata ing nagari Rum, lan ugi ambawahakên ing nagari Paris (?) sarta ingkang rama ugi jumênêng nata
ing ngriku; sugêngipun ing sadèrèngipun jaman Kangjêng Nabi Ngisa êlêt 300-san taun. Manawi dipun inggahakên, salasilahipun sagêd sambêt kalihan Sam, putra Kangjêng Nabi Nuh.
Sang Rraja Askandar punika dipun juluki Zulkurnèn, Jawinipun kagungan singat kalih, mila dipun juluki makatên, sawênèhing riwayat jalaran panjênênganipun ambawahakên kalih nagari, inggih punika nagari Rum lan Paris. Sawênèhing riwayat amêrdèni: jalaran panjênênganipun wau kagungan wadyabala ingkang kasat mripat, lan ingkang botên kasat mripat (badan alus), lan wontên ingkang mêrdèni: jalaran panjênênganipun kagungan singat kalih yêktos, nanging singaksingat. wau namung gatra kemawon, dados botên katingal ing akathah. Inggih sabab-sababipun sang raja kagungan singat kalih yêktos punika, dêdongenganipun, ing mangke badhe kula aturakên ing ngriki.
Dene Bagindha Ilir punika asmanipun yêktos: Sèh Balya, putranipun Ki Patih Malkan, inggih pêpatihipun sang raja nagari Rum ingkang rama Sang Raja Askandar). Mila dipun juluki Bagindha Ilir, amargi mêrtapanipun ing samadyaning sagantên, sariranipun ngantos katingal ijêm (ilir) margi saking lumutên (ilir = ijêm).
Kacariyos ing rikala Sang Nata Rum (ingkang rama Sang Raja Askandar) taksih pangantèn enggal, karsa ambangun kasutapan, prasasat botên dhahar lan sare, sarta botên karsa nyarèni ingkang garwa, dene ingkang dipun èsthi namung ginêbêng ing salêbêting galih, botên kawêdharakên ing sanès, sanadyan ingkang
prihatos, ing batos sami mangunandika, baya apa kang anjalari sêngkêling panggalihing sang nata iki. Langkung-langkung Kyana Patih Malkan, sabên dalu mêsthi tuguran andhèrèk wungon sang nata, nanging sarana lampah nylamur. Ngangkah sampun ngantos kawuningan dening sang nata.
Dene mênggah ingkang dipun èsthi dening sang nata punika nyuwun pinaringan putra kakung, ingkang kasinungan ing ngilmu kasampurnan (nabi utawi aoliya), tur pinanjangakên ing yuswanipun, ngantos sagêd mêningi ing jaman akir.
Kauningana, rikala ing jaman samantên punika, kawruh astrologi taksih kalampah sangêt, sintêna ingkang anjôngka ing kaanan ingkang badhe kalampahan, mêsthi kêdah awêwaton kawruh wau, tur mêsthi sagêd dipun tètès. Mila sarêng anggèning sang nata tapa brata wau sampun pikantuk sawatawis taun, lajêng pikantuk wisik saking hawatip (gaib)
suraosipun: bab panyuwunipun sang nata wau badhe sagêd kinabulakên, bilih anggènipun anètèsakên wiji, anyarêngi lintang anu, pinuju manjêr ing têngahing langit (bêdhug) dene môngsa ingkang kados makatên punika, botên mêsthi wujud asabên abad (100 taun) sapisan, mila kabudia sampun ngantos mrucut.
Sang prabu sasampunipun pikantuk wisik kados makatên wau, anggèning têtèki saya kasrêmpêng sangêt, sabên dalu andhahar ing patamanan, botên karsa sare ing kadhaton. Sang pramèswari namung andhèrèkakên, makatên ugi Kyana Patih Malkan, sabên dalu ugi tansah ngamping-ampingi (rumêksa) ing sacêlaking patamanan ngriku, nanging sarana tindak nyamar kados adat sabên. Badhe kasambêt.
Pratelan Isinipun Mardisiwi No. 3 th. VIII.
Ancasing Panggulawênthah - Sêsorahipun Nyi Soepardjo - Sanès
raja di Keraton Surakarta Hadiningrat Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakoeboewono Kaping Kalih
Ingkang Sinoehoen Kandjeng Soesoehoenan Pakoe Boewono, Senopati Ing Ngalogo, Abdoerahman Sajidin Panotogomo, Ingkang Kaping XII ing
Tarakan iku sawijining pulo ing Kalimantan Lor, Indonésia. Pulo kanthi awa-rawa iki dumunung ing Segara Sulawesi, ing pesisir lor-wétan Kalimantan. Pulo iki jembaré 657,33 km². Kutha Tarakan dumunung ing kasebut. Suku Tidung minangka padunung asli pulo Tarakan.
Tarakan minangka papan pertempuran antara Sekutu lan Jepang jroning Pertempuran Tarakan taun 1942 lan 1945.
"Map of Tarakan island". Multimap.com. Dijupuk 2006-03-11. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Tarakan&oldid=1013006"	Kategori: Pulo ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.09, 6 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barcin&oldid=1090547"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
memiliki jiwa ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun
WEKAS KARO SLIRAMU: WIWIT MONGSO IKI SLIRAMU SABEN-SABEN DERES SUPOYO TARTIL. MERGO SENEJAN MUNG SETITIK NANGING TARTIL IKU LUWIH UTAMA LAN MANFA'AT TINIMBANG OLIH AKEH NANGING ORA TARTIL. MULO WIWIT SAIKI
KELAKON TUR NYOTO, YEN KULINONE DERES TARTIL IKU SA'MONGSO-MONGSO KEPENGIN DERES RIKAT TEMTU BISO. NANGING SEBALIKE YEN BIASANE DERES RIKAT BAHAYANE IKU YEN DEWEKE
naliko ingsun ketemu, mring sliramu duh wong ayu, kumanthil ana netraku, kowe tansah mesem sarto ngguyu,… dst).
Tembang Rohani # GUSTI # Desember 21, 2011 Posted by sukolaras in Musik, Musik Jawa. Tags: ayem wonten ing gusti, gusti panuntun kulo, lagu rohani
4 comments Tembang rohani pop jawa kristiani (Gusti), seperti Gusti Panuntun Kulo, Nunggil Kaliyan Gusti, Ayem Wonten ing Gusti. Tembang rohani yang sama dari Mus Mulyadi [ keroncong Tuhan Perlindunganku, Yesus Seperti Gembala)Asmaning GUSTI Kulo
adalêm ing Danupayan. Ing nalika punika sang pangeran pinuju lênggah ing dalêmipun, Ki Tumênggung Pasisingan
sagah anjumênêngakên nata, sarta ambêbangus, angadon-adoni awon. Saaturipun Pasisingan, yèn tiyang ing Matawis kathah ingkang sagah ambiyantoni piyambakipun, kalih dene sapunika ing kadhaton asring sêpên, botên wontên tiyang, sabab tiyang Matawis sadaya sami anggarap kitha, ing samangsanipun sêpên, Ki Pasisingan sagah ngamuk dhatêng kadhaton. Wangsulanipun Pangeran Alit, sagah dipun galih rumiyin sarta angêntosi ingkang bapa Ki Tumênggung Danupaya. Ki Pasisingan amêksa, kathah-kathah aturipun, sarta abdinipun para lurah sadaya inggih sami angrêmbagi, ambiyantoni aturipun Pasisingan. Pangeran wau dangu-dangu kèlu ing galihipun,
Yèn mêngkono aku ya nurut bae, manawa nyata wong Mataram bakal padha ambiyantoni ênggonku bakal angrêbut
sesuk kowe amêpaka gêgaman, aku tak mênyang pagaweyan ambêbata dhingin sarta amaspadakake wong Mataram, kang padha masang bata, adate nèk bubar isih awan. Manawa kang nyambut gawe wis padha mulih, kowe tak kongkoni, têkaa sagêgamanmu kabèh, ayo padha banjur ngamuk marang kadhaton. Agrayuda anyagahi.
Kala samantên Panêmbahan Purbaya sampun sumêrêp ing prakawis punika, lajêng matur ing sang prabu, sang nata sakalangkung ngungun, nuntên dhawah dhatêng panêmbahan. Ing samangsanipun
Tiyang Matawis sampun winangsit sadaya, botên dangu Pasisingan dhatêng, lajêng sami dipun suduki sampun pêjah, rencangipun sami lumajêng, sanjang dhatêng Agrayuda yèn kang rama sampun pêjah, Agrayuda sarêng mirêng anangis, lajêng mandhi waos sarta numpak kapal, rencangipun sami dipun jak ngamuk. Anuntên mangkat, [mangka...]
[...t,] nanging rencangipun sami nglolosi, Agrayuda kantun piyambak. Lampahipun sampun dumugi ing pangurakan. Ing ngriku sampun dipun rakiti, Agrayuda nuntên karampog ing tiyang kathah sampun pêjah, sirahipun kakêthok. Panêmbahan Purbaya nuntên matur ing sang prabu, yèn Pasisingan sarta Agrayuda sampun pêjah, sirahipun inggih kaaturakên. Sang nata enggal miyos sinewaka, bala Matawis pêpak sadaya, sang nata angandika dhatêng abdi èstri, bocah wadon, timbalana adhi mas Pangeran Alit, warahên bakal ingsun kon ênjênêngi ênggon ingsun gawe kutha, pawongan enggal lumampah dhatêng Danupayan. Pangeran Alit sarêng kadhawahan inggih enggal ênggènipun sowan. Sadhatêngipun ing ngarsane sang prabu lajêng dipun uncali sirahipun Pasisingan sarta Agrayuda, sang nata sarwi ngandika, iku rupane kang bakal anjunjung nata marang sira, Pangeran Alit enggal narik dhuwung, sirah kêkalih lajêng dipun suduki sarta angandika, Pasisingan kowe genea têka ngèmbèt-èmbèt marang aku, sang prabu alon andangu, kapriye calathumu iku adhi mas. Pangeran Alit matur saha sêmbah, kakang prabu, kula botên pisan yèn gadhaha cipta badhe amêngsah ing panjênêngan dalêm tuwin yèn murinaa ênggèn sampeyan [sa...]
[...mpeyan] jumênêng nata, kula botên rumaos murina, punika amung akalipun Pasisingan piyambak. Sang nata mirêng aturipun ingkang rayi awêlas ing galihipun. Alon ênggènipun angandika, yèn kaya mêngkono adhi mas, sarupane baturmu kang jênêng lêlurah ingsun pundhut kabèh, aturna ing saiki, ingsun anti ana ing sitinggil. Pangeran Alit matur sandika, nuntên lèngsèr saking ngarsane sang nata, sarawuhipun ing dalêm, ingkang abdi taksih pêpak sadaya, kathahipun tigang atus, lêlurahipun wau êmban tiyang alit kêkalih, talèdhèk jalêr satunggil. Sang pangeran ngandika, bocah lêlurah, payo kowe padha dakbônda kabèh, dipundhut marang kakang prabu ing saiki. Para abdinipun lêlurah lajêng sami anangis sadaya, sarta sami angrangkul sukunipun sang pangeran. Ingkang sami wontên ing
para abdinipun, nuntên parentah angrasuk gêgamaning prang, para abdi enggal sami anyandhak gêgaman. Anuntên wontên utusanipun sang prabu angenggalakên, anama Ki Sumêngit kalih Dakawana, nanging Ki Dakawana kantun wontên ing jawi, Ki Sumêngit [Sumêngi...]
[...t] piyambak ingkang lumêbêt, inggih lajêng pinêjahan. Ki Dakawana sarêng sumêrêp enggal wangsul angaturi uninga ing sang prabu. Sang nata sarêng mirêng aturipun Ki
karsa Allah, rayi dalêm badhe botên tutug yuswanipun.
Sang nata ngandika sêru, hèh sarupaning wong Mataram, mêngko yèn adhi mas ngamuk, aja ana kang nglawani, sanajan olèha pêpati akèh ya padha piyak kabèhe, supaya têkaa ing ngarsaningsun. Dene manawa ana kang wani mapagake prang, amêsthi ingsun kêthok gulune. Panêmbahan lajêng dhatêng ing alun-alun undhang-undhang, botên dangu Pangeran Alit dhatêng sabalanipun, kandhêg wontên ing pangurakan, angêntosi tiyang Matawis kang sagah sami ambiyantoni, sarêng dangu botên wontên dhatêng, abdinipun sang pangeran têlas sami nglolosi, amung kantun lêlurah nênêm. Pangeran Alit sampun nekad pêjah, tiyang Matawis sami
karsanipun. Supados wandea ênggènipun badhe ngamuk. Pangeran Alit sampun riwut ing galih, sang dipati ing Sampang kacublês ing dhuwung gêgithokipun lajêng pêjah. Tiyang
ing Sampang sarêng aningali gustinipun pêjah wontên ing alun-alun, lajêng ambyuk. Pangeran Alit sinosog ing gêgaman, nanging botên pasah, tiyang Sampang kathah kang pêjah dening sang pangeran. Lêlurah nênêm wau sampun pêjah sadaya, Pangeran Alit sarèhning sayah, lajêng kacocok ing dhuwungipun piyambak, pupunipun bucêk satuma, Pangeran Alit lajêng seda wontên sangandhaping waringin kurung. Para dipati enggal sami angrêrômpa layonipun sang pangeran, kabêkta minggah ing sitinggil. Sang prabu sarêng aningali ingkang rayi seda, sangêt ênggènipun muwun. Ingkang ibu lajêng angrukêbi layone kang putra sarwi muwun. Sang nata andangu mênggah ingkang mêjahi dhatêng ingkang rayi, para dipati sami matur ing wiwitan dumugi wêkasan. Sang nata angandika, adhiningsun isih bocah wis digdaya, olèh bela dipati sarta akèh wong Sampang kang padha mati dening adhi mas, hèh wong Mataram kabèh, ingsun sêksènana, ing mêngko adhi mas sun belani. Sang nata lajêng amêrang baunipun ingkang kiwa, pasah rahipun mêdal.
Kacariyos sang nata ing samangke darbe ciri gèthèk baunipun kang kiwa, ing ngriku panitising pun ajar ing rêdi Balambangan, kang dipun pêjahi dhatêng Pangeran Silarong rumiyin. Wondene layonipun Pangeran [Pange...]
[...ran] Alit inggih lajêng kapêtak ing Magiri.
Kala samantên sang prabu sampun ngalih kadhaton ing Palèrèd.
Kacariyos ingkang sami nglurug dhatêng ing Balambangan, Ki Tumênggung Wiraguna lan Ki Tumênggung
sami bidhal mantuk dhatêng ing Matawis. Ki Tumênggung Wiraguna wontên ing margi sakit lajêng pêjah, Ki Tumênggung
sadaya, kathahipun tiyang kalih wêlas. Dene bêboyongan saking Balambangan sadaya kakèndêlakên wontên ing Taji.
Amangsuli cariyosipun Pangeran Silarong, kala [ka...]
[...la] panjênênganipun Kangjêng Sultan Agung Pangeran Silarong pinuju kêmit, wontên ing
rah wau. Pangeran Silarong lajêng angêruki rah, dipun wadhahi ing takir, siti sangandhaping rah inggih dipun têdhuki sakêdhik, kawadhahan sanès, sarêng enjing Pangeran Silarong mantuk. Sadhatêngipun ing dalêm lajêng dhahar, rah
kaparingan nama upas anglung. Anuntên wontên tiyang gadhah kasêngitan, anyuwun sarat dhatêng Pangeran Silarong, inggih nuntên kaparingan upas anglung, tiyang ingkang dipun upasi wau inggih lajêng pêjah, anuntên wontên tiyang nyuwun panawaning upas anglung, inggih dipun paringi dhatêng Pangeran Silarong, ingkang dipun paringakên dhudhukaning siti sangandhaping rah wau, ingkang dipun paringi anama Ki Citra. Wondene tiyang ingkang sami kalêbêtan upas anglung, samangsanipun dipun jampèni dhatêng Ki Citra inggih lajêng saras. Ing lami-lami misuwur ing
têtiyang sanagari ngantos katur ing kangjêng sultan. Pangeran Silarong wau lajêng katundhung, dipun griyakakên ing dhusun Naladana. Sarêng panjênênganipun kangjêng sunan gèthèk punika misuwur malih, ngantos katur ing kangjêng sultan. Pangeran Silarong wau lajêng dikakakên mêjahi, Pangeran Silarong inggih sampun pêjah, punika anelakakên yèn sêsumbaripun ajar ing Balambangan, ingkang dipun pêjahi Pangeran Silarong rumiyin sayêktos.
Kala samantên sang nata adhawah ngupados tiyang èstri ayu badhe kadamêl garwa sêlir, anuntên wontên tiyang ingkang matur, yèn dhêdhalang ringgit gêdhog, inggih tiyang salêbêting nagari Matawis anama Ki Wayah, agadhah anak èstri satunggil sakalangkung ayu nanging sampun gadhah bojo anama Ki Dalêm. Sarêng katur ing sang prabu lajêng dikakakên mundhut. Nanging èstri wau sampun wawrat kalih wulan. Sang
nama Ratu Wetan. Tiyang kathah sami amastani Ratu Malang, botên antawis lami bêktanipun wêtêngan wau lajêng lair mêdal jalêr, sang nata sangêt sihipun. Anuntên bojonipun tiyang èstri ingkang nama Ki Dalêm wau andikakakên mêjahi, ing
sapêjahipun Ki Dalêm, Ratu Malang tansah anangis, kang kacipta amung Ki Dalêm. Ing rintên dalu tansah asambat Ki Dalêm kemawon. Botên lami Ratu Malang wau sakit mutah ngising lajêng pêjah. Sapêjahipun Ratu Malang
sêsambatipun Ki Dalêm kemawon. Pangraosipun sang prabu sakitipun Ratu Malang amargi dipun damêl ing tiyang
prabu sangêt anggènipun agandrung, rintên dalu tansah atêngga maidipunmayitipun. Ratu Malang, akalihan babêktanipun putra wau, para santana tuwin para bupati sami angaturi kondur angadhaton, nanging sang prabu botên karsa, andadosakên orêgipun tiyang sanagari Matawis. Botên antawis lami, sang nata ing dalu sare wontên ing ngriku, supêna yèn Ratu Malang wau kumpul kalihan bojonipun kang nama Ki Dalêm. Sawungunipun saking sare sang prabu aningali jisimipun Ratu Malang sampun ical
Têtiyang sanagari Matawis inggih sampun têntrêm.
Kala samantên sang prabu sampun apêputra gangsal sami jalêr sadaya, ingkang pambajêng patutanipun kalihan putra ing Surabaya, kaangkat nama Pangeran Dipati Anom, punika ingkang ginadhang anggêntosi jumênêng nata, ingkang rayi sakawan wau sami sanès ibu, panggulunipun anama Pangeran Pugêr,
Surabaya, tunggil dalêm kalihan wayahipun ingkang nama Pangeran Dipati Anom. Pangeran Pêkik sarta ingkang garwa sangêt asihipun dhatêng ingkang wayah. Kala samantên Pangeran Pêkik gadhah ingon-ingon bakisar èstri, ênggènipun angingu
galihipun, lajêng agadhah cipta yèn bakisar wau pantês kaaturna ing sang prabu, pangraosipun sabab aneh. Anuntên kurunganing bakisar
sarta aturipun yèn bakisar wau kala rumiyin èstri, samangke dados jalêr, prayogi yèn wontêna ing kadhaton. Sang prabu sampun anampèni [ana...]
[...mpèni] bakisar, ing lair sangêt suka sarta eram. Nanging ing batos sangêt duka, mila makatên sang prabu wau sampun limpad ing wêweka, sagêd anukma ing agal rêmit. Wondene panggalihipun sang prabu, ingkang paman kawastanan ngaturi pasêmon, sabab putranipun èstri sampun kagarwa ing sang prabu sarta sampun patutan jalêr satunggil anama Pangeran Dipati Anom, samangke sampun diwasa, supados sang prabu asèlèha, pangeran dipati jumênênga nata. Sang nata sasampune anggalih makatên, ingkang paman lajêng kadhawahan mantuk. Samantukipun Pangeran Pêkik sang nata anuntên ngandika wêwartos dhatêng para abdi ingkang sami ngadhêp. Yèn sowanipun ingkang paman wau ngaturi pasêmon awon, ingkang paman kawastanan tiyang sêpuh botên prayogi. Dêdukanipun sang prabu makatên wau lajêng kawartos ing tiyang kathah, Pangeran Pêkik inggih sampun kêmirêngan sarta sangêt ing gêtun kalihan ajrih, lajêng apepe wontên sakiduling waringin kêmbar sagarwa tuwin kulawangsanipun sadaya, sami angangge sarwa pêthak. Sang nata nuju miyos sinewaka wontên ing sitinggil.
nata aningali tiyang pepe kathah, sarêng kapariksa ingkang pepe wau pangeran ing Surabaya sagarwa tuwin [tuwi...]
[...n] kulawangsanipun sadaya, enggal katimbalan minggah ing sitinggil.tanda cêcak berada di atas aksara ga. Pangeran Pêkik inggih nuntên minggah ing sitinggil kalihan garwanipun ambondhèti wontên ing wingking, ingkang aningali sami ngêrês manahipun. Sang prabu sarêng aningali ingkang paman kalihan ingkang bibi dhatêng lajêng tumurun saking dhêdhampar, ingkang paman kalihan ingkang bibi kaajak lênggah satata wontên ing ngandhap. Sang nata andangu ingkang dados sababing pepe. Pangeran Pêkik matur, angaturakên
gadhaha cipta anggege môngsa, aturipun Pangeran Pêkik saha kang garwa, manawi sang prabu botên karsa angapuntên, anyuwun mugi kapêjahana kemawon. Ing samangke aturipun wau kalihan nangis, sarwi lênggah tumungkul. Sang nata sarêng mirêng aturipun ingkang paman sarta ingkang bibi lajêng tumut muwun. Kèngêtan ingkang rama swargi, sakathahipun ingkang
kathah-kathah ingkang sampeyan galih, kula botên rumaos duka, sarta ing mangke kula inggih sampun amaringaparing. maklum dhatêng ing sampeyan. Kaping kalihipun [kalih...]
[...ipun] paman, benjing yèn kula sampun seda, amêsthi wayah sampeyan kang ênggêtosi kula jumênêng nata, ananging kadhatonipun dede ing Matawis. Wayah sampeyan angadhaton ing Wanakarta, dene ing ngriki, amung kula piyambak kang mungkasi jumênêng nata. Pangeran Pêkik matur, panyuwun kula ing Allah kaping kalih ingkang Nabi Rasulullah, nagari ing Matawis ngriki sampun ewah-ewah, ingkang jumênêng nata sampun liya saking trah dalêm. Sang prabu amangsuli, paman, sampun pinêsthi karsaning Allah, yèn nagari Matawis badhe risak. Amargi saking wayah sampeyan pun thole Dipati Anom. Pangeran Pêkik sarêng mirêng wirayatipun sang prabu, sangêt ênggènipun gêtun. Pangeran Pêkik kalihan ingkang garwa lajêng kadhawahan
Nayatruna kalih Yudakarti. Sang nata angandika, Nayatruna Yudakarti, sira lungaa marang tanah pasisir utawa môncanagara, sira goleka wong wadon kang prayoga bakal ingsun gawe garwa, nanging wêkas ingsun ing ngêndi nagara kang sira ambah iku nuli sira anggôndaa
sarupaning wong wadon ing nagara kono dalasan wong desa. Ki Nayatruna Yudakarti matur sandika, lajêng mangkat anjujug ing Jêpara lajêng mangetan dumugi ing Surabaya, wontên ing ngriku lajêng amanggih toya kang wangi gandanipun. Ki Nayatruna Yudakarti nuntên amanggihi Mantrinipun Pangeran Pêkik,
dhawahipun Ki Yudakarti sakalangkung kagèt. Wicantên salêbêting manah, baya wis pinêsthi karsaning Allah, yèn anakku wadon bakal
sanagari ngriki warninipun botên wontên ingkang nyamèni anak kula èstri, sanajan sampeyan pêpêka dalasan tiyang ing dhusun, inggih dèrèng wontên ingkang mirib, ananging dèrèng diwasa, sawêk birai sêkar, anama pun Hoyi, Ki Mangunjaya lajêng anyêluk
eramipun. Nuntên parentah dhatêng Ki Mangunjaya yèn anakipun èstri kapundhut ing sang prabu sarta
Ki Mangunjaya sabojonipun andhèrèkna dhatêng Matawis. Ki Mangunjaya matur sandika, lajêng pradandosan. Sasampuning samêkta lajêng bidhal. Sadhatêngipun ing Matawis, Ki Nayatruna Yudakarti anjujug ing griyane lêlurahipun anama Ngabèi Wirarêja, inggih kalajêngakên dhatêng ing kadhaton. Sampun katur ing sang prabu. Sang nata sarêng aningali dhatêng lare èstri, kapanujon ing galihipun, sarta sangêt ing rêmênipun. Ananging kapalang dèrèng môngsa, lajêng ngandika dhatêng Ngabèi Wirarêja, Wirarêja, bocah wadon iki rêksanên ana ing omahmu bae, angulaha ayu, besuk yèn wis mangsane bae aturna marang kadhaton. Wirarêja aturipun sandika, ni rara lajêng kabêkta dhatêng ing Wirarêjan.
Kacariyos Pangeran Dipati Anom ulah lambang sari kalihan garwanipun Pangeran Singasari, Pangeran Singasari botên sumêrêp. Nanging Radèn Ayu Singasari wau agadhah rêmênan malih anama Radèn Dhobras. Radèn Dhobras punika putranipun Pangeran Pêkik, ingkang paman ing Pangeran Dipati Anom. Dene Pangeran Singasari wau inggih sampun sumêrêp. Yèn garwanipun bêbedhangan kalihan Radèn Dhobras. Pangeran Singasari sangêt ênggènipun duka. Anuntên Pangeran Dipati Anom sumêrêp, yèn garwanipun Pangeran [Pa...]
[...ngeran] Singasari rêrêmênan kalihan Radèn Dhobras. Pangeran dipati lajêng awêwadul dhatêng Pangeran Singasari, Pangeran Singasari sarêng dipun waduli dhatêng ingkang raka sangêt ing dukanipun, Radèn Dhobras wau lajêng dipun apusi, kaajak dolan dhatêng kêbon wanan. Wontên ing ngriku lajêng dipun pêjahi, jisimipun kalêbêtakên ing sumur, ing nginggil katanêman pisang. Ing sanesipun dintên Pangeran Pêkik dhawah angupadosi putranipun kang nama Radèn Dhobras. Sarêng angsal titik yèn wontên salêbêting sumur, lajêng dipun dhudhuk kabêkta mêdal. Kala samantên kasarêngan ing rêdi
alorodan urut lèpèn. Kathah dhusun ingkang kaurugan tuwin kabêsmi, têtiyang ing dhusun kathah kang pêjah, têtiyang ing nagari ing Matawis sami gègèr, awit katrajang ing ladhu tuwin jawah awu, sang nata lajêng
antawis lami sang nata animbali ingkang putra Pangeran Dipati Anom. Sadhatêngipun ingajêngan ingkang rama angandika, thole, sarèhning sira wis diwasa, [di...]
[...wasa,] bêcik sira akramaa, saiki sira mênyanga ing wismane si adipati ing Carêbon. Dhèwèke duwe anak wadon, ayu rupane, kaya-kaya patut yèn dadia jodhonira, sira bêcik andêlênga dhingin. Manawa sira wus sênêng, sun pundhute marang ing kadhaton. Pangeran dipati matur sandika, lajêng mangkat dhatêng ing dalêmipun Adipati Carêbon. Sarawuhipun ing ngriku nuntên dipun aturi lênggah ing dalêm. Sang Dipati Carêbon sampun sumêrêp, yèn Pangeran Dipati Anom wau badhe anontoni ing anakipun èstri. Sang Dipati Carêbon lajêng andhawahi dhatêng
warninipun inggih sakalangkung ayu, nanging pasêmonipun ragi lanas. Kagalih yèn purun dhatêng tiyang jalêr, dangu-dangu pangeran dipati sangsaya têbih galihipun aningali dhatêng sang rêtna, tumuntên kondur matur dhatêng ingkang rama yèn botên rêmên.
Ing sanèsing dintên pangeran dipati pinuju amêng-amêng amampir ing Wirarêjan. Lampahipun dumarojog dhatêng ing
sakalangkung ayu, ing sabên dintên tansah ngulah pasariran, [pasa...]
[...riran,] dados sangsaya wêwah ayunipun. Sariranipun kuning anêmu giring,
ing pandhapi kalihan Nyai Wirarêja, kagèt aningali rawuhipun pangeran dipati, sang Rara Hoyi enggal ênggènipun kesah lumêbêt dhatêng ing griya wingking, lampahipun nolèh-nolèh asarwi anata gêlung. Pangeran dipati sarêng aningali dhatêng ni rara sangêt kagèt, galihipun tarataban alupa sariranipun. Dangu ênggènipun kamitênggêngên, sangêt ing kasmaranipun. Ki Ngabèi Wirarêja sarêng aningali pangeran dipati rawuh, enggal malajêng angrangkul sukunipun pangeran dipati, nêmbah sarwi matur, gusti, kadingaren panjênêngan dalêm têdhak dhatêng griya kula, badhe karsa mundhut punapa, sumôngga
marang kowe, wong wadon kang bathik mau sapa, apa anakmu dhewe. Ki Wirarêja matur, gusti, tiyang èstri punika wau sêngkêranipun rama dalêm, lare saking Surabaya, angsalipun mundhut kala taksih alit, lajêng kadèkèkakên ing griya kula, yèn sampun mangsanipun birai, kula kadhawahan [kadhawah...]
[...an] anyaosakên dhatêng kadhaton. Môngka ing mangke sampun wancinipun, inggih tumuntên badhe kula aturakên ing
lampahipun. Sarawuhipun ing dalêm lajêng sare sarta amujung kampuh, sakathahe abdinipun sami amastani yèn gustinipun gêrah, amung êmbanipun èstri ingkang sumêrêp yèn pangeran dipati wau gêrah brôngta dhatêng èstri
Rumaos yèn badhe manggih bilai, lajêng angandika dhatêng ingkang garwa kang nama Ratu Pandhan. Ratu, aku sumêja nêrak kaluputan. Payo padha ênjupuk wong wadon ing Pawirarêjan, bakal dakwèhake putumu pangeran dipati, supaya maria ênggone lara brôngta, nanging wataraku yèn aku sida anjupuk wong wadon iku, ora wurung aku bakal oleh dêdukane sang prabu, kaya-kaya aku bakal anêmahi mati, nanging daktekadi, sabab aku wis tuwa, sanajan aku matia, sok uga putumu maria anggone susah atine. Ingkang garwa inggih anurut ing sakarsanipun ingkang raka, nuntên sami mangkat sakalihan, [sa...]
[...kalihan,] kairing abdi èstri kathah sarta ambêkta joli, lampahipun sampun dumugi ing Wirarêjan.
Ki Ngabèi Wirarêja enggal amêthuk ing palataran, sarta angancarani lumêbêt ing griya, sampun tata alênggah, Ki Wirarêja matur sarwi nêmbah, gusti, kadingarèn sampeyan pinarak mriki. Pangeran Pêkik amangsuli, Wirarêja, têkaku mrene aku awèh wêruh marang kowe, yèn putuku Pangeran Dipati Anom saulihe têka ing omahmu banjur ora arêp mangan-mangan, turu bae kongsi pirang-pirang dina, awit kaedanan marang wong wadon kang têka ing Surabaya kang ana ing omahmu kene, kang iku aku anjaluk lilamu, wong wadon mau dakjaluk, bakal dakdhaupake karo pangeran dipati, yèn ana dêdukane sang prabu ya aku dhewe kang nanggoni, sanajan tumêkaa ing pati ya daklakoni dhewe. Ki Wirarêja matur, gusti, karsa sampeyan punika kula mopo, kula ajrih ing putra sampeyan sang prabu, yèn ngantosa sampeyan pundhut, kados kula badhe
wongku dhewe, sabab nagara ing Surabaya iku duwèkku, môngka wong wadon iku sêka ing Surabaya, amêsthi aku kang wajib duwe, dene yèn anak prabu duka aku dhewe kang nanggoni, Ratu Pandhan lajêng ngandika dhatêng Nyai Wirarêja, Bok Wirarêja iki tampanana pawèwèhku mênyang kowe, êmas lan arta busana, dumên marang sanak-sanakmu kabèh. Nyai Wirarêja bingah ing manahipun, nyêmbah sarta nampèni, nuntên wicantên dhatêng ingkang jalêr, kiyai, kadospundi dika têka mênêng kemawon. Manawa dika wêdi ing sang prabu, wong kangjêng pangeran sarta kangjêng ratu puniki sampun nyaguhi, lan kira kula sang nata botên duka, sabab kang mundhut putrane dhewe kang digadhang jumêmêng nata, sarta ing dina wingi kula ênggih ngrungu pawarta, yèn gusti pangeran dipati ditari krama dhatêng kang rama sang prabu. Ki Wirarêja lajêng kèlu dhatêng ingkang èstri, ni rara lajêng kasumanggakakên dhatêng Pangeran Pêkik. Pangeran saha ingkang garwa enggal amurugi dhatêng ni rara,
karsaning Allah yèn nagara Mataram bakal rusak amarga bocah wadon iki, kowe besuk bakal kasrakat, kadukan marang sang prabu, dene aku bakal anêmahi mati, nanging samono iku wis pinêsthi karsa Allah, ora kêna suminggah, wis kèria, aku pamit mulih. Pangeran Pêkik saha kang garwa lajêng bidhal. Ni Rara Hoyi kabêkta nitih joli. Lampahipun anjujug ing kadipatèn. Sampun kêpanggih kalihan ingkang wayah, Pangeran Pêkik angandika, Mas putu, wis maria ênggonmu lara brôngta, aku wis oleh têtômba ingkang dadi laramu iku, iki rupane, pangeran dipati sakalangkung suka ing galih aningali ni rara, botên sarônta ing galihipun, lajêng anyandhing lênggah dhatêng ni rara, Pangeran Surabaya ngandika, mas putu, kowe aja sumêlang atimu, yèn bapakmu sang prabu duka ya aku kang nanggoni, sanajan tumêkaa ing pati ya daklakoni dhewe, sok uga kowe tulusa
kabêkta minggah dhatêng pangeran dipati, kabêkta minggah dhatêng pasarean, andumugèkakên karsanipun.
Ing nalika punika botên antawis lami sang prabu lajêng andangu ing èstri punika dhatêng Ki Ngabèi Wirarêja, aturipun Ki Wirarêja sampun kapundhut dhatêng Pangeran Pêkik, kaparingakên ing Pangeran Dipati Anom. Sang nata sakalangkung duka, Pangeran Surabaya wau lajêng dipun pêjahi, dalah sanak sadhèrèkipun sadaya, gunggung tiyang kawan dasa ingkang dipun pêjahi sami sakala. Ki Ngabèi Wirarêja inggih lajêng kabucal dhatêng Pranaraga saanak bojonipun. Wontên ing ngriku inggih lajêng pinêjahan. Wondene pangeran dipati wau nuntên tampi dhawahipun ingkang rama, andikakakên mêjahi dhatêng èstri wau, dipun tanganana piyambak. Ing samangsanipun
ingkang rama makatên, sakalangkung sakit galihipun. Èstri wau inggih nuntên kapangku ing pangeran dipati piyambak, lajêng kacublês ing dhuwung sampun pêjah. Sasampuning pêjah èstri wau, pangeran dipati lajêng katundhung dhatêng ingkang rama, kadalêmakên wontên ing Lipura, rajabrana ing kadipatèn têlas kajarah rayah, dalêmipun kabêsmènan dhatêng sang prabu.
Kala samantên sang nata sabarangkarsanipun ewah kalihan adatipun, asring amêsesa tiyang, tansah
alap-alapan ing kalênggahanipun, sakalangkung rêsah tataning nagari, tiyang sa-Matawis sami miris manahipun. Sarta asring grahana wulan tuwin srêngenge, jawah salah môngsa, lintang kumukus ing sabên dalu katingal. Jawah awu utawi lindhu, akathah dalajat ingkang katingal. Punika pratandhanipun, yèn nagari badhe risak.
Kacariyos Pangeran Dipati Anom inggih sampun kaapuntên dhatêng ingkang rama, kawangsulakên adalêm ing kadipatèn malih, ananging pangeran dipati wau botên pêgat anggènipun prihatin. Ingkang tansah kagagas, sedanipun ingkang eyang Pangeran Pêkik sasantananipun, sarta tiyang sa-Matawis inggih sami susah manahipun. Para santana tuwin para bupati sami anggubêl dhatêng pangeran dipati,
ngêndhiha marang kangjêng rama, ngisin-ngisini misuwure ing nagara liya, yèn aku ora tumulia jumênêng nata, wong ing nagara Mataram kasêlak rusak kabèh, lajêng anggalih ngupados tiyang ingkang badhe kadamêl warana ênggènipun badhe ambêdhah nagari Matawis. Pangeran dipati èngêt dhatêng ingkang eyang panêmbahan ing Kajoran. [Kajor...]
[...an.] Pangandikane ing galih, kajaba eyang ing Kajoran, iku kang bisa yèn dakkona ambêdhah ing Mataram. Sabab iku wong tapa sarta sakti, wataraku kaya-kaya kêna yèn dakgawea
wong têlu padha mênyanga ing Kajoran. Layangku iki wèhna marang eyang Kajoran. Kajabaning layang wêkasku marang kowe, poma Si eyang jakên barêng ing salakumu, tiyang têtiga wau sampun jinatenan ingkang badhe dados karsanipun pangeran dipati, tiyang têtiga aturipun sandika lajêng mangkat.
Gêntos kacariyos pangeran ing Kajoran, punika sakalangkung sakti sarta sangêt ing tapanipun. Pangeran Kajoran wau agadhah mantu tiyang saking Sampang anama Radèn Trunajaya, dene ingkang gadhah anak anama Dêmang Malaya ing Sampang, sadhèrèkipun sêpuh Sang Dipati Cakraningrat ing Sampang, Ki Dêmang Malaya wau samangke sampun pêjah, pêrang kalihan Pangeran Alit. Ing sapêjahe ramanipun Radèn Trunajaya taksih alit. Kalênggahanipun Ki Dêmang Malaya kagêntosan adhinipun, kang nama Cakraningrat wau, Radèn Trunajaya inggih lajêng tumut ing ngriku. Sarêng sampun diwasa, nuntên katundhung
dhatêng pamanipun, katêrka angrêmêni anakipun èstri Sang Dipati Cakraningrat, malah badhe dipun pêjahi, milanipun sagêd gêsang, amargi dipun umpêtakên dhatêng têtiyang ing Sampang, sabab têtiyang ing Sampang kathah ingkang asih dhatêng piyambakipun. Trunajaya wau lajêng sumêja ngabdi ing Pangeran Dipati Anom, nanging botên angsal margi, sabab têtiyang ing Kadipaten sadaya sami dipun sêsorohi dhatêng Ki Cakraningrat. Supados Trunajaya sampun ngantos katur ing pangeran dipati, Trunajaya lajêng nyêlambrangngêlambrang. ing sapurug. Ing
Radèn Trunajaya wau ing têmbe badhe dados prajurit agêng, sagêd angorêgakên ing tanah Jawi. Kala samantên Pangeran Kajoran pinuju lênggah ing dalêmipun. Kagèt aningali utusanipun pangeran dipati dhatêng, sarta
andhèrèk ing marasêpuhipun. Sadhatêngipun ing Matawis sampun kêpanggih kalihan pangeran dipati kabêkta lênggah ing dalêm. Pangeran dipati ngandika, eyang, mila sampeyan kula aturi saking sangêtipun ribêding
manah kula, kalihan kuwatos. Sarèhning ing mangke têtiyang ing nagari ing Matawis sami susah manahipun. Amargi kangjêng rama ing sabarang karsanipun ewah, botên kados ingkang wau-wau, tansah angêtrapakên siasat, andadosakên karisakanipun tiyang sanagari, dados
rama, ingkang punika eyang manawi kula kalampahana angêndhih, mendah ucapipun tiyang ingkang botên rêmên. Yèn kula botên tumuntêna jumênêng nata, tiyang sa-Matawis kasêlak risak sadaya, dados samangke ingkang pinanggih ing panggalih kula eyang, sampeyan badhe kula damêl warana, ambêdhah nagari ing Matawis. Ing pundi panggenan kang sampeyan rêmêni anglêmpakakên gêgaman agêng, dene bôndha beya sarta dêdamêling prang inggih kula kang anyukani. Pangeran Kajoran matur, ênggèr, ingkang dados karsa sampeyan punika kula mopo, sabab kula sampun sêpuh sarta ajrih dhatêng sang nata, kalih dene karsa sampeyan punika botên prayogi, kenging dipun wastani anggege môngsa, ing pamanah kula prayogi ingkang sarèh, mila makatên, benjing yèn sampun seda sang prabu, ingkang mêsthi anggêntosi inggih sampeyan. Akathah-kathah anggènipun ambêbolèhi [ambê...]
[...bolèhi] Pangeran Kajoran wau, nanging pangeran dipati mêksa botên kenging dipun ampah. Pangeran Kajoran matur malih, manawi sampeyan mêksa kêncêng, ênggèr, kula aturi wakil kemawon. Kula darbe mantu jalêr anama Trunajaya, anakipun Dêmang Malaya ing Sampang kang sampun pêjah, punika kados sagêd anglampahi ingkang dados karsa sampeyan. Sarta sagêd yèn angadêkna gêgaman wontên ing Maduntên. Ing mangke pun Trunajaya wau inggih tumut dhatêng kula wontên ing Jawi. Pangeran dipati suka ing galihipun. Trunajaya lajêng katimbalan lumêbêt ing dalêm. Sadhatêngipun ing ngajêngan lajêng ngabêkti, pangeran dipati rêsêping galihipun aningali dhatêng Trunajaya. Pangeran Kajoran ngandika dhatêng Trunajaya, kulup mulane kowe ditimbali, kowe bakal dikarsakake digawe wayang marang ingkang gustimu, dikakake ambêdhah nagara ing Mataram. Yèn luput-luput ing lakumu, kowe bakal anêmahi mati, kapriye, kowe apa saguh digawe wayang marang gustimu. Trunajaya matur, kula sandika anglampahi, sanajan dhumatêng ing pêjah, ajur awor lan siti, yèn anglampahi dhawahipun gusti kula inggih botên gumingsir. Pangeran dipati amirêng kasagahanipun Radèn Trunajaya sakalangkung suka ing manahipun lajêng angadika, Trunajaya, nagara ing
Sampang takparingake marang kowe, nuli irupên dhewe, sarupane wong Madura saurute kabèh padha bêbêgana, aja awèh seba marang Mataram. Dene bupatine cik ben keri dhewe ana Mataram. Yèn wis ngadêg gêgamanmu, nuli anêlukna wong tanah pasisir utawa môncanagara kabèh, yèn ana kang mogok gitikên ing prang, nanging wêkasku kowe dibisa rêmit. Supaya aku aja kongsi kalingkap. Dene besuk yèn ing Mataram wis bêdhah, kowe tumuli sebaa marang aku, yèn aku wis jumênêng nata, bang bang alum-alum dakwehake marang kowe, aku dêrma bae jumênêng nata, amis bacine ing tanah Jawa kabèh môngsa bodhoa
Kajoran lan Trunajaya sampun lèngsèr saking ngarsane pangeran dipati, mantuk dhatêng ing
bêdhah dening wong Madura, kowe nuli ngadêga gêgamanmu ana ing Surabaya, dene besuk yèn ing Mataram wis dahuru, aku tumuli nusul marang kowe. Radèn Trunajaya matur sandika, tumuntên mangkat lan saanakbojonipun [saanakbojoni...]
[...pun] tuwin sabrayatipun sadaya. Sadhatêngipun ing Sampang kathah têtiyang sami mêthuk sarta sami suka manahipun. Sabab punika gustinipun lami, dene têtiyang saurutipun pulo Madura inggih sampun sami suyud, botên wontên kang suwala, Radèn Trunajaya sampun agêng bêbarisanipun.
Kacariyos kala samantên pinuju wontên pêpalajêngan tiyang saking Makasar, kathahipun kalih èwu, pangagêngipun anama Kraèng
Dhatêngipun ing tanah Jawi anjujug ing Pajarakan. Lajêng sami angrayah, solahipun anggêgilani, ing Pajarakan tuwin sakiwa têngênipun têlas sami dipun rayahi, dhusun kang urut pasisir kathah kang gêmpur dipun bajagi, têtiyang ing Pajarakan tuwin ing Dêmung sami gègèr, angili ing sapurug-purug. Kraèng Galesong angêbrêgi ing kitha Dêmung, tiyang ing ngriku botên wontên kang purun anglawan. Sabab bupatinipun wontên ing Matawis. Kamisêpuh ing Pajarakan tuwin ing Dêmung sami lumajêng angaturi uninga dhatêng ing Matawis.
Sang nata lajêng parentah dhatêng Tumênggung Darmayuda ing Pasuruan, andikakakên ênggêbag mêngsah tiyang Makasar ingkang wontên ing Dêmung, sarta kêkanthenan tiyang môncanagari [mô...]
[...ncanagari] sadaya, ingkang dados têtindhihing prang Radèn Panji Karsula. Radèn Panji Karsula tuwin para bupati môncanagari wau inggih lajêng mangkat. Sang nata dhawah malih dhatêng
Wiragati, Tanumanggala, padha gawanên kabèh, lan Si Mangunnagara gawanên milua ênjaga ana ing Japara, sarta kagungan ingsun maryêm têtêlu
padha ênjaga ana ing kono. Ingkang sami kadhawahan wau aturipun sandika, lajêng mangkat.
Gêntos kacariyos senapati Radèn Panji Karsula sarta para bupati môncanagari, lampahipun sampun dumugi ing Japan, atata-tata wontên ing ngriku, sabab Radèn Panji Karsula punika têtiyang saking Japan angawula ing Matawis. Ing mangke nagari
Darmayuda dados panjawat têngên, akanthi môncanagari sapalih, Ki Anggajaya dados panjawat kiwa, akanthi môncanagari sapalih, Radèn Panji [Pa...]
[...nji] Karsula kang dados dhadha, akanthi têtiyang Mataram. Lampahipun sampun ngancik watêsing Dêmung. Dene raja Galesong inggih sampun sumêrêp, yèn dipun inggahi gêgaman saking ing Matawis, kathahipun tanpa wilangan. Tiyang Makasar sampun sami rêmbag sabiyantu sarêng pêjah, sampun sami ngatos-atos wontên salêbêting bètèng. Botên dangu gêgaman Matawis dhatêng, tiyang Makasar amêthukakên prang sakêdhap, nuntên sami lumajêng dhatêng ing wana, têtiyang ing Matawis badhe sami angrêrayah salêbêting biting, Panji Karsula botên anglilani, sabab sampun kasaput ing dalu, bala ing Matawis lajêng sami rêrêp anêba wontên satêngahing ara-ara, tiyang Matawis sadaya sami weya, ing dalu sakeca ênggènipun sami tilêm. Gêgamanipun sami kasèlèhakên, kapal sami dipun cuculi, sawênèh sami ngura-ura. Sarêng wanci ing lingsir dalu, tiyang Makasar dhatêng watawis kathahipun kawan atus. Lajêng angamuk sarta surak. Tiyang Matawis sami kagèt bingung pating balulung, kathah kang pêjah dening tiyang Makasar tuwin dening kancanipun piyambak. Lajêng mawut arêbat gêsang piyambak-piyambak. Sarêng wanci byar tiyang Matawis sampun gusis. Amung kantun kang sami pêjah kemawon. Tiyang Makasar sami suka manahipun, amanggih barang sarta gêgaman. Dene Radèn Panji Karsula wau lumajêng [luma...]
[...jêng] dhatêng Japan piyambak kemawon. Wontên ing ngriku sakit lajêng pêjah.
Tiyang Makasar wau nuntên sami ngêsuk dhatêng tanah môncanagari, ing pundi kang dipun ambah lajêng sami têluk, botên wontên kang purun anglawan. Tiyang ing Kadhiri sapangetan dumuginipun ing Prabalingga Balambangan sampun sami nungkul sadaya dhatêng Raja Galesong, dados samangke gêgamanipun tiyang Makasar wau sangsaya agêng, sampun misuwur ing nagari Matawis, sarta sampun katur ing sang prabu, yèn Panji Karsula kawon prangipun sarta sampun pêjah, tiyang Makasar gêgamanipun sangsaya ngrêbda, tiyang môncanagari sampun têluk
ing Dêmung, wong Makasar tumpêsên kabèh, wong pasisir iridên padha adunên prang, sarta wong Walônda kang padha ana ing Japara jakên ngalurug kabèh, yèn ora gêlêm, tundhungên têka ing kono, yèn mopo tumpêsên. Lan wong Madura pariksanên, apa sababe ora seba marang Mataram. Sira sun kanthèni Si Wirabumi, Wiradôngsa lan Si Pulangjiwa, sabalane kabèh. Ingkang sami dipun dhawahi aturipun sandika, lajêng mangkat. Sami jangji pakumpulan ing Japara, Radèn Prawirataruna [Prawi...]
[...rataruna] sadhatêngipun ing Japara, para bupati pasisir sampun sami ngalêmpak wontên ing ngriku, ing Têgal sapangetan dumuginipun ing Tuban. Bupatinipun sampun pêpak wontên ing ngriku sadaya, lajêng sami dandos baita, kêbak ing muwara Japara, Ki Wôngsadipa ing Japara sangêt ênggènipun sugun-sugun dhatêng para bupati tuwin dhatêng Radèn Prawirataruna. Radèn Prawirataruna lajêng animbali Kumpêni kang wontên ing ngriku, kathahipun amung sabrêgada, pangagêngipun anama Kapitan Dulkup. Sareyan satunggil anama Ondorop. Juru tulis satunggil. Amung punika ingkang dipun timbali, sadhatêngipun ing ngarsane Radèn Prawirataruna lajêng kadhawahan andikakakên tumut ngalurug. Yèn botên purun kadhawahan kesah saking Japara, supados sampun ngantos adamêl sumêlang ing manah, aturipun tiyang Walandi sandika anglampahi, dhasar salaminipun angajêng-ajêng timbalanipun sang prabu, kaabêna prang kalihan mêngsah, Radèn Prawirataruna mirêng kasagahanipun tiyang Kumpêni sangêt sukaning manahipun. Sasampuning samêkta Radèn Prawirataruna lajêng bidhal lan sabalanipun. Mêdal ing laut. Para bupati sabalanipun sampun sami numpak baita, baita awarni-warni, nuntên sami ambabar layar, sampun mancal saking ing ngriku, lampahing baita pating salêbar,
langkung asri tiningalan. Sarta sami mawi têngêran bandera piyambak-piyambak. Tiyang Kumpêni anumpak baita, ujung Surabaya sampun katingal. Baita lajêng sami angranji wontên ing muwara, Radèn Prawirataruna tuwin para bupati lajêng sami mêntas dhatêng ing Surabaya, amasanggrahan wontên ing ngriku, Radèn Prawirataruna sampun midhangêt pawartos, mênggah tiyang Madura ênggènipun botên wontên sowan dhatêng ing Matawis. Punika amargi dipun bêbêg dhatêng Radèn
ing griyanipun saking ing Dêmung saking kêpanggih kalihan Raja Galesong, sampun rêmbag sabiyantu badhe ambêdhah nagari ing Matawis. Anuntên utusanipun Radèn Prawirataruna dhatêng, nanging Radèn Trunajaya asêngadi sakit. Mila awat sakit, sabab sampun ngintên yèn badhe dipun timbali, sarta dèrèng kuwawi yèn amêthukna prangipun Radèn Prawirataruna. Utusan wau inggih sampun dipun panggihi, sêrat lajêng katampèn sarta winaos. Radèn Trunajaya sasampuning maos sêrat lajêng wicantên dhatêng utusan. Kowe matura marang eyang Prawirataruna, aku ora rumôngsa yèn amênging marang wong Madura, ênggone ora padha seba marang ing Mataram iku saking [sa...]
[...king] padha edane dhewe, dene ing saiki ana parentah kêrigan, ya padha dakkêrigêne, yèn wis padha tata-tata, nuli dakkone padha marang ing Surabaya, nanging aku bakal ora milu, sabab lagi lara, kowe dhisika marang Surabaya, utusan wau sasampuning sinunggata lajêng pinisalin sarta sinangonan, lajêng mangkat dhatêng Surabaya, sampun katur ing Radèn Prawirataruna punapa ing sawicantênipun Radèn Trunajaya wau, Radèn Prawirataruna inggih sampun sumêrêp yèn sinôngga krama, nanging dipun gampilakên, sok ugi sampuna sirna tiyang Makasar, ing Maduntên kêpanggih wingking. Radèn Prawirataruna lajêng parentah bidhal dhatêng Dêmung, para dipati lan sabalanipun sampun sami numpak baita, ambabar
Baitanipun sami kapinggirakên. Raja Galesong kang wontên ing Dêmung inggih sampun sumêrêp, yèn gêgaman Matawis dhatêng, Raja Galesong sampun parentah angatos-atos. Lan sawarnine têtêlukan tiyang môncanagari dipun kèn baris piyambak, kadèkèk ing wingking têbih, ingkang badhe mêthukakên prang dharat tuwin prang laut, tiyang Makasar kemawon. Sasampuning samêkta lajêng bidhal dhatêng pinggir pasisir, bala
ing Matawis inggih sampun sami mêntas saking baita, abaris ing gêgisik. Nanging bala pasisir kang dèrèng sami dhatêng. Anuntên tiyang Makasar dhatêng, narajang pating barêkik. Bala ing Matawis angrutug ing sanjata, tiyang Makasar botên
kathah kang pêjah, têtindhihipun bala Matawis sami ngawaki tumut ngamuk. Radèn Prawirataruna anitih kuda kairing abdinipun piyambak, kathahipun kawan dasa, lajêng sami ngamuk, tiyang Makasar kang katrajang kathah kang pêjah, nanging kang taksih gêsang botên wontên ajrih, ingkang sami pêjah dipun idak kemawon, ariwut pangamukipun. Tiyang Prawirataruna sampun pêjah sadaya, bala Matawis inggih kathah kang pêjah, Radèn Prawirataruna anandhang tatu, bala Matawis
kathah kang sami pêjah dening toya. Radèn Prawirataruna taksih wontên ing gêgisik. Angêntosi bala kang dèrèng numpak baita,
nagara ing Mataram bakal bêdhah, aku angur matia dhingin. Ayo padha ngamuk manèh. [ma...]
[...nèh.] Anuntên tiyang Makasar dhatêng, Radèn Prawirataruna kinarubut ing tiyang Makasar, sampun pêjah badhe lajêng dipun kêthok sirahipun. Nuntên tinulungan tiyang Kumpêni, Ambon lan Tarnate, sami mêntas saking baita, lajêng angrutug ing sanjata, mimis kados garimis. Tiyang Makasar kathah kang pêjah, tiyang Makasar sami lumajêng, jisimipun Radèn Prawirataruna sampun kabêkta dhatêng baita, lajêng tinabêla, kaantukakên dhatêng ing Matawis. Pangajêngipun bala Matawis wau wontên ingkang ngungsi dhatêng lèpèn Paiton. Tiyangipun sami mêntas dhatêng dharatan. Anuntên dipun rundhuk dhatêng ing tiyang Makasar, baitanipun tiyang Matawis dipun obong, gêgaman sarta sangunipun têlas kobong sadaya, tiyang Matawis sami lumajêng ing sapurug-purug.
Kacariyos jisimipun Radèn Prawirataruna, sadhatêngipun ing Matawis, tiyang sanagari sami orêg sadaya, sarta sami kêkês manahipun. Dene kang sami pêjah bojo tuwin sadhèrèkipun gumuruh sami anangis. Sarta sampun katur ing sang prabu, yèn Radèn Prawirataruna kapupu ing paprangan. Balanipun kathah kang pêjah, sang
sampun pêpak sowan sadaya, sang nata angandika dhatêng Pangeran Dipati Anom. Thole dipati, sira tumindaka dhewe, anglurug marang ing
Dêmung, lan adhinira padha gawanên kabèh, wong ing Mataram pra têlunên. Kang saduman tinggalên atunggu marang ingsun. Wong pasisir kêrigên kabèh, padha adunên prang, nagara Madura tumuli gêpukên. Si Trunajaya patènana, krana iku kang miwiti agawe prang, Si Dipati Cakraningrat
amindha sêkar sataman. Langkung agêng gêgamanipun. Lampahipun sampun dumugi ing Japara, pangeran dipati lajêng makuwon, anata lampah sarta anglêrêbakên bala. Dene para bupati pasisir ing Têgal sapangetan dumuginipun ing Pathi inggih sampun sami dhatêng wontên ing ngriku sabalanipun. Bupati ing Lasêm Rêmbang sapangetan sampun sami têluk dhatêng Trunajaya tuwin dhatêng Raja Galesong. Pangeran [Pa...]
[...ngeran] dipati wau sampun midhangêt pawartos, yèn Radèn Trunajaya sampun kathah têtêlukanipun sarta sampun agêng bêbarisanipun, akumpul kalihan Raja Galesong ing Makasar. Pangeran dipati wau ing batin tansah angalêm dhatêng Trunajaya, ênggènipun badhe prang punika amung kadamêl gêlar kemawon. Wontêna labêtipun yèn prang, supados ênggènipun sakuthu sampun ngantos kauningan dhatêng ingkang rama sang prabu, nanging pangeran dipati dèrèng sumêrêp, yèn Trunajaya anyidrani jangji, upaminipun tiyang ngêmut gêndhis, amêsthi ngraosakên lêginipun kemawon, botên sumêdya yèn dipun lêpèha, dene têgêsipun Trunajaya wau sarêng sampun kathah balanipun lajêng kasupèn dhatêng kancanipun sakuthu, samêdya jumênêng nata
ing Japara, lampahipun pangeran dipati nurut pasisir mangetan. Sakalangkung agêng gêgamanipun.
Gêntos kacariyos Radèn Trunajaya, sampun akêkutha
sumêdya êmbêdhah nagari ing Matawis. Têtêlukanipun nagari inggih sampun kathah, tanah pasisir ing Rêmbang sapangetan dumuginipun ing Balambangan, môncanagari ing rêdi Lawu sapangetan dumuginipun ing Balambangan. Punapa dene tiyang Sampang saurutipun pulo ing Maduntên, sadaya inggih sampun sami suyud, angratu dhatêng Trunajaya, wondene Trunajaya wau inggih sampun jumênêng nata ajêjuluk Panêmbahan Madurêtna Panatagama, sampun misuwur ing tanah pasisir tuwin môncanagari sadaya, nanging kala samantên Trunajaya sangêt ênggènipun kasupèn, yèn sagêdipun makatên punika wontên ingkang ngajani, awit saking karsanipun Pangeran Dipati Anom ing Matawis, botên pisan yèn èngêta dhatêng pangeran dipati, sabab kalimput ing kamuktèn. Pangraosipun kuwawi yèn jumênêng ratu agêng amêngku ing tanah Jawi sadaya.
Trunajaya wau inggih sampun midhangêt pawartos, yèn gêgaman Matawis sampun dhatêng wontên ing Japara, têtindhihipun Pangeran Dipati Anom. Ingkang andhèrèk Panêmbahan Purbaya, Pangeran Singasari,
Pangeran Balitar sarta para pangeran sanèsipun, tuwin para bupati inggih kathah kang sami êndhèrèk. Tiyang Matawis kakêrig lampit. Para bupati pasisir bang kilèn inggih sampun kumpul gêgamanipun sakalangkung agêng, saking Japara gêgaman Matawis wau sampun bidhal. Sumêdya anggêbag ing
inggih sami anindhihi piyambak. Ingkang dados cucuking baris tiyang Madura, kasambungan tiyang Makasar, nuntên barisipun tiyang môncanagari. Lampahipun sampun dumugi ing Gêgodog. Baris Matawis inggih sampun dhatêng ing ngriku, ajêng-ajêngan lajêng sami mangsah ing prang, kados alun têmpuh sami alun. Ingkang prang sami riwut. Tiyang Madura tuwin tiyang Makasar kathah kang pêjah, nanging dipun pidak kemawon, botên wontên kang ajrih, dangu-dangu tiyang Matawis kathah kang pêjah, ingkang taksih gêsang sami giris manahipun. Para bupati Matawis sami ngawaki tumut prang, Panji Wirabumi, [Wirabu...]
[...mi,] Ngabèi Wirajaya, Rôngga ing Sidayu sampun pêjah dening tiyang Maduntên. Panêmbahan Purbaya sarêng aningali bala ing Matawis kathah kang tatu sarta pêjah, nuntên angandika dhatêng abdinipun. Bocahku kabèh, kowe padha sumurupa, aku kongsi momong ratu têtêlu, sarta sabên-sabên aku ya angadu prange wong Mataram, nanging ora kaya ing saiki, kang padha têguh-têguh ing biyèn samêngko akèh kang tatu utawa mati, kang padha kêndêl-kêndêl ing biyèn samêngko padha jirih kaya wong wadon. Iki pratandhane yèn ing Mataram pinêsthi bakal rusak. Sabab wong Mataram prange apês. Dene yèn ing Mataram pinêsthi bakal
wis misuwur kaya aku ing kadigdayan sarta ing kakêndêlan. Diwêdèni ing wong sanagara aprasasat ratu. Panêmbahan lajêng anggêrêgakên bala ingajak ngamuk. Bala ing Matawis ambyuk angamuk rampak. Tiyang Madura tuwin Makasar anadhahi, arame prangipun, akathah kang sami pêjah, panêmbahan titihanipun sampun pêjah, angamuk dharat kalihan dhuwung anama pun Panji, tiyang Madura kathah kang pêjah dening panêmbahan, lajêng kinarubut ing kathah winaos sarta ginitikan ing landheyan. Panêmbahan sakalangkung têguh, botên pasah dening
gêgaman, nanging sariranipun rêmpu, dhasar sampun sêpuh, panêmbahan tiba linggih, Pangeran Balitar enggal anulungi dhatêng panêmbahan, angamuk ing tiyang Sampang, panêmbahan sampun karêbat dhatêng Pangeran Balitar, nanging sampun botên emut. Binêkta mundur dhatêng pasanggrahan. Bala ing Matawis ambrol kados bêndungan bêdhah, larud lumajêng sadaya, sarta kasaput ing dalu, tiyang Madura inggih sami mundur
Ing pasanggrahan gumêrah swaraning tangis. Layon sampun tinabêla, kaantukakên dhatêng ing Matawis.
Ing sasedanipun panêmbahan tiyang Matawis sadaya sami kêkês manahipun, sabab andêl-andêlipun sampun botên wontên. Tiyang ing Matawis kathah kang sami minggat ing dalu, Pangeran Dipati Anom tuwin pangeran sanèsipun punapa dene para bupati inggih sami kalulun. Lajêng sami bidhal mantuk dhatêng ing Matawis. Tiyang Madura tuwin tiyang Makasar inggih sami anunuti,anututi. nanging botên kacandhak. Têtindhihipun tiyang Sampang anama Mangkuyuda, têtindhihipun tiyang Makasar anama Dhaèng Marewa, samargi-margi tansah angrayah, èstrinipun binoyongan, jalêripun pinêjahan, anglangkungi [a...]
[...nglangkungi] saking rêsah, katêlah dalah samangke, yèn wontên tiyang angrêbut, sami dipun wastani kaya bajag ing Sampang. Lampahipun tiyang Sampang wau dumugi ing Juwana, ing Pathi, Kudus sampun sami nungkul dhatêng tiyang ing Sampang, amung nagari Dêmak ingkang bôngga, amêthukakên prang salêbêting biting, tiyang Madura kathah kang pêjah, nuntên sami mundur sumêja ambêdhah ing Japara, lajêng binantonan saking Trunajaya, ingkang binantokakên tiyang môncanagari, sakalangkung agêng barisipun. Ing Japara sampun kakêpang, Ki Ngabèi Wôngsadipa ing Japara sampun rêmbag sabiyantu kalihan tiyang Kumpêni, sami mapan salêbêting kitha ing Japara, tiyang Kumpêni kathahipun kalih brêgada, têtindhihipun anama Mayor Bro, kalih Kapitan Bèlêm. Lajêng sami tata baris wontên ing alun-alun, alêlumbangan. Tamburipun tansah brang-brangan. Ganderanipun kumitir, sampun sami amapanakên mariyêmipun. Ki Wôngsadipa sakulawangsanipun inggih sampun nunggil kalihan tiyang
tiyang salêbêting kitha, tiyang Kumpêni lajêng anyumêt mariyêmipun, sarta angarutug ing sanjata, tiyang Maduntên ingkang pêjah wontên ing alun-alun kawan dasa, bathangipun dados saênggèn. [saêng...]
[...gèn.] Ingkang tatu tuwin pêjah saênggèn-ênggèn kathah,
Danaraja. Mêngsah kang wontên ing Jagatamu kasipat ing mariyêm saking ing ngriku, mimis mariyêm angsal kêkajêngan sami sêmpal. Sêmpalan kajêng anibani ing tiyang, tiyang
bathanging mêngsah kupingipun sami dipun irisi, kaaturakên dhatêng ing Matawis.
Botên antawis lami Trunajaya anglampahakên prajurit kathah, têtindhihipun Dhandhang Wacana, agêng inggil sarta kêndêl, kadhawahan dhatêng ing Matawis, amondhongi Pangeran Kajoran kabêkta dhatêng ing Surabaya. Ki Dhandhang Wacana sampun mangkat mêdal ing Jagaraga, lampahing gêgaman sakalangkung rêsah, samargi-margi tansah angrêrayah, dhusun ingkang kamargenan kathah kang risak. Têtiyang tanah Sokawati, Kaduwang tuwin tanah
Pajang sampun sami nungkul dhatêng Ki Dhandhang Wacana, lampahipun sampun dumugi ing Kajoran. Panêmbahan Rama inggih sampun kumpul, lajêng anêluk-nêlukakên dhusun sakiwa têngên ing ngriku.
Kala samantên sampun katur ing sang prabu yèn gêgaman Maduntên sampun angancik ing Kajoran. Panêmbahan ing Kajoran ingkang
tumindaka dhewe, minôngka wakil ingsun, anggitika mungsuh kang ana ing Kajoran. Wong ing kono tumpêsên
angrakit gêgamaning prang, sarêng sampun samêkta nuntên bidhal. Lampahipun dumugi ing Taji, kèndêl sakêdhap anata lampah, lajêng lampahipun dumugi ing Kajoran. Nuntên campuh prang rame ngantos sadintên. Tiyang Maduntên lan tiyang
sadaya, kadhèrèkakên gêgaman Maduntên. Ing enjingipun bala Matawis sami sumêrêp,
yèn Panêmbahan Kajoran sarta tiyang Maduntên sami lolos ing dalu, ing Kajoran lajêng dipun rayah, griya-griya kabêsmèn dhatêng tiyang Matawis. Pangeran Dipati Anom sabalanipun sampun kondur dhatêng ing Matawis.
Kacariyos lampahipun Panêmbahan Rama ing Kajoran lêstantun dumugi ing Surabaya, kêpanggih kalihan Trunajaya, kalih-kalihipun sami onêng-onêngan, botên angintên yèn sagêda pinanggih sarta wilujêng. Ing nalika punika Trunajaya lajêng angalih kadhaton ing Kadhiri, sampun adamêl bètèng sarta ajêjagang sakalangkung kêkah, mariyêmipun tinata ing balowarti ngajêng wingking, tuwin gêgaman sanèsipun inggih sampun mirantos. Raja Galesong kalihan Panêmbahan Rama inggih sampun kumpul wontên ing ngriku.
Botên antawis lami nuntên gêntos taun, Trunajaya, Raja Galesong, Panêmbahan Kajoran sami pirêmbagan ênggènipun badhe
barisipun pinalih, ingkang saduman têtindhihipun anama Tumênggung Mangkuyuda, pêpatihipun Trunajaya, angirid tiyang môncanagari sapalih, tiyang pasisir sapalih, lampahipun badhe mêdal ing
ing Kajoran, akanthi Dhandhang Wacana saha Dhaèng Marewa. Dene baris sadumanipun badhe mêdal ing
bidhal. Sakalangkung agêng lampahing baris kêkalih, sarta sakalangkung rêsah, ing samargi-margi tansah ambêbahak, tandangipun anggêgilani, dhusun ingkang kamargenan sami risak. Lampahing baris ingkang saduman sampun dumugi ing
Pajang sami kagegeran, ajrih aningali bajag Sampang, kathah kang sami ngili dhatêng wana, wontên kang ngungsi dhatêng ing Matawis. Baris ing Maduntên sampun dumugi ing Kajoran lajêng sami masanggrahan ing Taji, dene baris kang mêdal ing Samawis inggih sampun dumugi ing Trayêm, sakilèning Matawis, lajêng masanggrahan, sarta sampun utusan dhatêng ing Taji, sami ubanggi dintên, sarênga pangrampidipun ing nagari Matawis.
Ing nagari Matawis inggih sampun sumêrêp, yèn mêngsah [mêng...]
[...sah] Maduntên dhatêng amaju kalih, têtiyang ing Matawis sami gègèr, agiris manahipun. Tiyang ingkang sami sumêja angungsèkakên anak bojo, botên kantênan solahipun. Wondene para
Anom nyuwun pamit dhatêng ingkang rama, sumêja amêthukakên prang, ingkang rama inggih anglilani, Pangeran Dipati Anom lajêng bidhal, sarta ingkang rayi-rayi tuwin para bupati mantri, sawontênipun tiyang Matawis kêrig sadaya, nanging ing waktu punika tiyang Matawis sami kuwur manahipun, kaèngêtan dhatêng anak bojonipun tuwin barang darbèkipun. Ênggèning sami tumut mêthukakên mêngsah punika amung saking ajrih kapêksa ing bandaranipun. Dados botên wontên tiyang ingkang gadhah kakêndêlan. Sadaya manahipun sami
inggih sampun bidhal saking ing Taji, dumugi ing Pajarakan lajêng têmpuh ing prang wontên ing Kaliajir, arame prangipun. Baris Maduntên kang wontên ing Trayêm sampun ngangsêg dumugi ing Talagawana, lajêng campuh prang, tiyang Matawis kuwur prangipun. Sabab mêngsahipun maju kalih, sarta aningali tandangipun pangamuking tiyang Maduntên kados banthèng [ba...]
[...nthèng] kanin tuwin kados sima arêbat daging, bala Matawis bibrah manah sarta tatanipun. Lajêng dhadhal sami lumajêng dhatêng salêbêting kitha. Ing salêbêting nagari Matawis jêjêl tiyang kang sami
solahipun. Dene para putra santana tuwin bupati mantri, sadaya sami baris wontên ing alun-alun ajagi, bilih wontên karsanipun sang prabu amêthukakên prang, nanging sang nata botên karsa mêdali prang, sabab sampun sumêrêp ing papêsthining Allah, yèn nagari Matawis sirna panjênênganing ratu, sarta sampun jangkêp satus taun karaton ing Matawis. Sang prabu punika jumênêng ratu wêkasan. Dados sang nata wau sampun narima panggalihipun. Karsanipun sang prabu badhe atilar karaton, sumêja kèngsêr saking ing Matawis. Lajêng parentah pradandosan dhatêng para garwa tuwin para èstri salêbêtipun kadhaton sarta kadhawahan sami ambêktaa rajabrana utawi arta sakuwawinipun. Tiyang salêbêting kadhaton
saking kadhaton sagarwaputranipun [sagarwa...]
[...putranipun] sadaya tuwin abdi jalêr èstri ingkang sami trêsna inggih sami andhèrèk. Kala jêngkaripun sang prabu atilar pura panuju ing malêm Akad, tanggal kaping 18 wulan Sapar ing taun Be ôngka 1600.
Lampahipun sang nata saking kitha Palèrèd ngilèn bênêr, mampir ngujung dhatêng astana Magiri, lajêng nyabrang lèpèn Praga, sang nata nitih dipôngga, para èstri sami numpak kapal tuwin tandhu, para putra inggih êndhèrèkandhèrèk. sadaya, sang prabu ing samargi-margi tansah nênggak waspa, sakalangkung mêmêlas, lampahipun pinêlak.ginêlak. Ajrih bilih katututan ing mêngsah.
Ing enjingipun tiyang Maduntên sami sumêrêp, yèn sang nata sampun lolos ing dalu sagarwaputranipun. Ki Tumênggung Mangkuyuda ing Sampang lajêng angêbroki ing kadhaton. Saisining kadhaton sami rinayah binoyongan. Tangis gumêrah swaranipun, ingkang sami katilar ing sang prabu sakalangkung mamêlas. Ki Tumênggung Cakraningrat sampun kacêpêng dhatêng Dhandhang Wacana, lajêng kakintunakên dhatêng ing Kadhiri, sampun katur ing Sang Prabu Trunajaya, nanging Trunajaya botên kolu yèn amêjahana dhatêng ingkang paman. Cakraningrat lajêng kabucal dhatêng wana Lodhaya, panêjanipun Trunajaya ingkang paman wau supados pêjah amargi dipun môngsa ing drubiksa. Dene Ki Mangkuyuda kang ngêbroki kadhaton Matawis wau [wa...]
[...u] lajêng parentah dhatêng Dhandhang Wacana anututi lolosipun sang prabu. Dhandhang Wacana inggih nuntên bidhal sabalanipun, akanthi Dhaèng Marewa, Busung Mêrnung lan Ngabèi Wôngsaprana, lampahipun agêgancangan. Tiyang Matawis ingkang kacandhak pinêjahan. Ingkang nut dhinedhelan. Èstrinipun kadamêl sawênang-wênang, barang babêktanipun pinêndhêtan.
Kacariyos lampahipun sang prabu, sampun nyabrang lèpèn Bogawônta mêdal ing Rawa, anjog ing tanah urut sèwu, para garwa tuwin putra botên pisah kalihan sang nata, amung Pangeran Dipati Anom ingkang lumampah wontên ing wingking ragi têbih, lampahipun arangu-rangu, ing batos angajêng-ajêng utusanipun Trunajaya, sarêng sampun antawis botên wontên utusan, Pangeran Dipati Anom lajêng anututi ingkang rama. Lampahipun sang prabu sampun dumugi ing dhusun Karanganyar, taksih tanah Pagêlèn. Wontên ing ngriku sang nata dipun begal ing tiyang dursila, para èstri sami dhinedhelan. Sang nata enggal parentah nyêbar wang, supados tiyang begal wau sampun ngantos andhèdhèli dhatêng abdinipun kang èstri, nanging tiyang begal wau mêksa taksih andhèdhèli, sang nata sakalangkung duka, lajêng angandika angipat-ipati dhatêng ingkang êmbegal. Hèh wong begal, muga [mu...]
[...ga] sira aja ana nêmu salamêt. Begal wau sakal lajêng botên wontên sagêd ngadêg, sami galasahan wontên ing siti, sang prabu lajêng lampahipun dumugi ing Toyamas, arêrêb wontên ing dhusun Ngajibarang, para putra tuwin abdi sawontênipun sami sowan ing ngarsanipun sang prabu, sang nata angandika dhatêng Pangeran Dipati Anom. Thole, sira balia, nagara ing Mataram sira rêbuta, adhi-adhinira padha gawanên kabèh, Pangeran Dipati Anom matur saha sêmbah, dhawah dalêm punika kula mopo, ing pikajêngan kula,
dene sariraningsun wis aja sira pikir, sabab ingsun wis ora kalilan dening Allah yèn jumênênga ratu manèh,
Palèrèd. Loro iku padha wasiyat kraton, ingsun warisake ing sira, anggonên gêgaman yèn prang, adhinira Singasari, karo Si Martasana gawanên, gawenên kanthi lan ing têmbe manawa lanang prangira, ingsun titip adhinira Si Tapa, sabab saiki isih cilik. Karo dene ing besuk Si Tapa iku, yèn wis jumênêng ana ing Pathi pilih tandhinge, sarta bakal kanthinira, sira banjura jumênênga nata ana
bidhal wangsul sumêja dhatêng Jênar, ingiring bala sawatawis. Wondene sang prabu inggih lajêng bidhal saking Ajibarang, dumugi ing dhusun Pasiraman, taksih talatah ing Toyamas, lajêng rêrêb wontên ing ngriku, sang nata nandhang gêrah sangêt, botên karsa dipun usadani, kala samantên sang nata sarean. Pangeran Dipati Anom sarta Radèn Mas Tapa tansah wontên ing dagan sarwi ngrangkul padaning kang rama, sang prabu amundhut dawêgan. Pangeran pipati enggal
dawêgan sampun kabolong anggraita ing galihipun, angintên yèn dawêgan wau kadekekan wisa dhatêng pangeran dipati, ewadene inggih lajêng dipun unjuk. Sang nata
purih enggala seda, dene têka kaya mêngkono karêpira, dhèk biyèn sira sun kon bali angrêbut nagara Mataram sira ora gêlêm. Ing saiki kaya mêngkono karêpira, hèh thole wruhanira, ing besuk amung sira dhewe kang mukti, ora tumurun ing anak putunira, sarta ingsun duwe wêwalêr, ing besuk yèn ingsun wis seda, sira lan saturunira ora ingsun lilani, yèn anyadrana ing pakuburan ingsun. Sang nata gêrahipun sangsaya
pitulung marang wong Walônda, ajakên malês ukum marang wong bang wetan kang padha angrusak ing Mataram. Poma-poma sira angèstokna ing wawêkas ingsun, krana wis pinasthi karsaning Allah, yèn ing tanah Jawa bakal salin alam. Wong Walônda bakal unggul prange, sarupane [saru...]
[...pane] anak putuningsun ing besuk, yèn akanthi wong Walônda amêsthi bakal lanang prange, sira ingsun dongakake bisaa angrusak mungsuhira wong bang wetan, nanging aja lali akanthi wong Walônda, sarta sarupane babêrkatan ingsun sira
dhewe, wajib gumantya marang panjênêngan ingsun. Karo dene manèh thole, besuk manawa ingsun wis seda, layon ingsun pêtakên ing bumi Têgal, tunggalna lan guruningsun kang wus kinubur ing kono, nanging layon ingsun prênahna ing lêmah kang punthuk. Sarta lêmahe sira gôndaa, ing ngêndi lêmah kang wangi gandane sarta munthuk. Layon ingsun astananên ing kono, wis dibêcik kèri. Sang nata lajêng seda, tangis gumêrah, layon sampun siniraman lajêng tinabêla. Pangeran dipati enggal utusan animbali Ki Dipati Martalaya ing Têgal. Ki Dipati Martalaya inggih sampun dhatêng wontên ing ngriku, layonipun sang prabu lajêng kabêkta dhatêng Têgal, ing ngriku sampun manggih siti munthuk sarta wangi ambêtipun. Layon wau inggih sampun kasarèkakên ing ngriku, wiwit kala samantên ênggènipun nama ing Têgal Arum. Gêntos kacariyos rajaputra ing Mataram, kang anama
Pangeran Pugêr, lampahipun sampun dumugi ing Jênar, lajêng kaklêmpak bala, tiyang tanah Pagêlèn sampun suyud sadaya, wontên mantrinipun ingkang rama satunggil angawula ing rajaputra sampun kaangkat nama Tumênggung Gajah Pramoda, angrèhakên tiyang satanah Pagêlèn tuwin para santana inggih kathah kang sami andhèrèk ing rajaputra, kala samantên Pangeran Pugêr ing dalu sare, supêna kêpanggih ingkang rama, kadhawahan angrêbat nagari ing Matawis, sabab sampun mangsanipun sarta dhawah anjumênêng nata wontên ing Jênar, satêlasing pangandika ingkang rama katingal nuntên seda. Pangeran Pugêr kagèt lajêng
dipun lih nama ing Purwakôndha, sampun misuwur ing tanah Kêdhu Pagêlèn, sarta sampun suyud sadaya, tiyangipun sami ngalêmpak wontên ing ngriku sagêgamanipun. Sinuhun Ngalaga lajêng utusan amurugi gajah kagunganipun ingkang rama swargi, kala rumiyin katilar wontên ing margi, samangke inggih sampun kapundhut ing sang prabu Ngalaga. Sang Prabu Ngalaga [Nga...]
[...laga] lajêng angundhangi bala, sumêja anglagar mêngsah, tiyang Madura kang baris wontên ing dhusun Jagabaya, sarêng sampun samêkta nuntên bidhal. Sadhatêngipun ing Jagabaya lajêng têmpuh prang rame, bala Madura kathah kang pêjah, Ki Dhandhang Wacana lan sabalaninsabalanipun. sami lumajêng angungsi dhatêng Palèrèd. Sang Prabu Ngalaga anglud dhatêng Palèrèd. Têtiyang ing Matawis kang sampun sami têluk dhatêng tiyang Madura samangke sami ambalik, andhèrèk gustinipun lami, dados sang prabu Ngalaga wau sangsaya kathah balanipun. Ki Tumênggung Mangkuyuda ing Sampang sampun sumêrêp tiyang Matawis sami ambalik, agiris manahipun kawêwahan sadhatêngipun Ki Dhandhang Wacana karisakan. Balanipun kathah kang pêjah, Ki Dhandhang Wacana sarta Mangkuyuda lajêng larud lan sabalanipun sumêja angumpul dhatêng ing Kadhiri. Sang Prabu Ngalaga sarêng dipun aturi uninga ing balanipun, yèn tiyang Maduntên kang sami wontên ing Palèrèd sampun larud. Sang prabu nuntên lumêbêt ing kitha Palèrèd. Kala samantên sang prabu sampun têtêp ênggènipun jumênêng nata, amêngku nagari ing Matawis. Balanipun sadaya sami ajrih asih, parentahipun ajêg. Ambêgipun sang prabu adil paramarta, asring ngapura ing ngadosa, para santana tuwin para abdi ingkang sami lami sampun kathah kang sami dhatêng, sarta kathah kang sami jinunjung lênggah, wontên ingkang rayi satunggil sampun [sampu...]
[...n] kaangkat nama Pangeran Arya Panular, santananipun sang prabu satunggil anama Radèn Ônggayuda kaangkat nama Pangeran Natakusuma, Radèn Wirataruna
kadadosakên pangulu, dene ingkang kadadosakên patih Radèn Arya Môndhalika, têtiyang ing Pajang Mataram tuwin ing Kêdhu Pagêlèn sampun sami suyud sarta kathah kang sami jinunjung lênggah, nanging kala samantên nagari ing Matawis kenging wawêlak. Kathah têtiyang kang sami sakit, bawinipun nagari Matawis risak, hawanipun dèrèng sae, sarta awis tatêdhan, têrag jawah, panasipun anglangkungi, nagari Matawis kados gêsêng, dados kathah têtiyang kang sami pêjah amargi sakit tuwin botên nêdha, kêkere aglar ing saurut margi utawi urut lèpèn, sarta sami sakit mêmalanên, utawi sakit rumab. Tiyang sakit ing wanci enjing, sontênipun pêjah, sang prabu Ngalaga sangêt ênggènipun sungkawa, botên eca dhahar utawi sare, tansah anêdha ing Allah, supados mulyaa nagarinipun.
Gêntos kacariyos Pangeran Dipati Anom. Ingkang wontên ing Toyamas. Ing sasedanipun ingkang rama pangeran dipati tansah amuwun ngantos supe ing kaluhuranipun. Botên sumêja yèn jumênênga nata, [na...]
[...ta,] ciptanipun anglampus
Martalaya inggih sampun dhatêng wontên ing Toyamas, panggih lan pangeran dipati, Martalaya lajêng ngabêkti sarta anangis. Pangeran dipati angandika, wis aja sira nangis, mupusa yèn wis pinêsthi
prau ingkang prayoga bakal ingsun tunggangi dhewe, ingsun bakal lunga khaji marang Mêkah, Ki
sukunipun pangeran dipati matur sarwi nangis. Gusti, karsa dalêm punika kula botên amrayogèkakên. Punapa panjênêngan dalêm botên angowêl karisakanipun ing tanah Jawi, upami katilara, ingkang dipun gêgondhèli tiyang satanah Jawi sadaya sintên, kajawi amung panjênêngan dalêm. Aluhung panjênêngan dalêm jumênênga nata wontên ing ngriki utawi ing Têgil anggêntosi rama dalêm suwargi, wondene
Sampang tuwin tiyang Makasar, kula botên ajrih. Akathah-kathah aturipun Martalaya wau. Pangeran dipati angandika, Martalaya, [Martala...]
[...ya,] karsaningsun wis ora kêna sira ampah, ingsun ora duwe cipta liyane mung têka munggah khaji, dene prasêtyanira wis ingsun tarima, nanging ingsun enggal upayakna prau bae. Ki Dipati Martalaya matur, yèn makatên gusti, mugi kasarèhna rumiyin, kula badhe damêl baita ingkang prayogi, sabab yèn kula ngupados baita kapal ingkang prayogi kados botên angsal. Pangeran dipati inggih anurut ing aturipun Martalaya wau, Ki Martalaya lajêng pamit mantuk. Sadhatêngipun ing Têgal inggih anuntên damêl baita.
Ing sapêngkêripun Martalaya, pangeran dipati wau lajêng sami dipun garumung dhatêng abdinipun sarta dipun tangisi, supados wandea ênggènipun badhe minggah khaji, nanging pangeran dipati botên keguh ing karsanipun. Kala samantên pangeran dipati ing wanci dalu sare wontên mêsjid ing Toyamas, abdinipun panakawan alit têtiga, pangeran dipati wau supêna, mêsjid kang dipun anggèni sare punika katingal garowong ing nginggil. Anuntên wontên rêmbulan, kathahipun pitu, saking ing langit lajêng manjing ing jajanipun. Nuntên wontên lare saukiran cahyanipun kados srêngenge, dipun candhak dhatêng pangeran dipati botên kenging, lare saukiran wau ênggih lajêng manjing ing jajanipun. Pangeran dipati kagèt [kagè...]
[...t] nuntên wungu, sangêt ênggènipun gêgêtun, anggraita yèn kadhawahan cahya nurbuwat. Pangeran dipati lajêng agadhah cipta sumêja jumênêng nata, ênggènipun badhe kesah khaji botên siyos, sarta ciptanipun ing tanah Jawi prasasat sampun kagêgêm ing astanipun. Pangandikane ing galih, saupama dhèk biyèn rasaning galih ingsun kayaa saiki, kaya ora bêdhah nagara ing
ngandika dhatêng abdi tuwin santananipun. Bocah ingsun kabèh, sira padha saksenana, yèn saiki ingsun jumênêng nata anggêntèni kangjêng
saur pêksi sadaya sarta sami suka ing manahipun. Para abdinipun ing kadipatèn lajêng sami jinunjung lênggahipun. Wontên ingkang dados bupati tuwin mantri, rôngga, dêmang ing sapantêsipun. Sang prabu anyar nuntên utusan animbali Ki Dipati Martalaya ing Têgal lan sabalanipun sarta ambêkta sagêgamaning prang, utusan lajêng mangkat sampun dumugi ing Têgal. Ki Dipati Martalaya inggih enggal mangkat dhatêng
Toyamas, sampun kêpanggih sang prabu anyar, sang nata alon ngandika, Martalaya, mulane sira sun timbali, sira sumurupa yèn ingsun jumênêng nata, dene ênggon ingsun bakal munggah khaji samêngko wis ora sida. Martalaya sarêng mirêng sakalangkung suka manahipun, matur saha sêmbah, sokur gusti, panjênêngan dalêm sampun jumênêng nata, ingkang kula ajêng-ajêng salaminipun inggih makatên. Dene
nata angandika, Martalaya, kasaguhanira wis ingsun tarima, dene prahu ênggonira gawe, iku sadhiyakna tumuli, sarta wonge kang nglakokake prahu, dipêpak sapirantine wong lêlungan. Krana ingsun bakal utusan mundhut bantu wong Walônda marang ing Batawi. Martalaya matur, gusti, karsa dalêm badhe mundhut bantu punika kula botên angrêmbagi, sabab watêkipun tiyang Walandi punika, yèn dipun prasanak tansah mangarahi, sarta kathah cidranipun. Saenipun lair kemawon. Ing batos botên pêdhot-pêdhot pangangkahipun. Dene prakawis mêngsah dalêm tiyang bang wetan, tiyang kula
ya] wau, amurih sang prabu sampun ngantos siyos utusan mundhut bantu dhatêng Batawi. Sang nata mesêm sarwi ngandika, Martalaya, prasêtyanira wus ingsun tarima, ingsun carita marang sira, ing nalikane isih panjênêngane eyang Kangjêng Sultan Agung, ingsun isih dibobotake ing ibuningsun, iku eyang sultan pinuju lênggah lan kang garwa, ibuningsun marak marang eyang sultan. Eyang sultan barêng aningali ibuningsun marak, banjur jumênêng angurmati marang ibu, eyang ratu matur pitakon. Wontên punapa sultan, sampeyan jumênêng saking pinarak. Eyang sultan amangsuli, ratu, dudu bok mantu kang ingsun hurmati, yèn sira ora sumurup kang ingsun urmati kang ana ing wêtêngan, iku besuk bakal dadi raja gêdhe abêbala bacingah, kaya dene panjênêngan ingsun iki, wong tanah Jawa padha suyud kabèh, Martalaya, iku caritaningsun marang sira, mulane ingsun sumêja mundhut bantu marang ing Batawi, dadi ingsun bakal anyatakake wirayate
amiturut ing sakarsanipun sang prabu. Sang nata lajêng dhawah dhatêng Arya Môndaraka, andikakakên dhatêng ing Batawi sarta mawi sêrat, kêkanthenan tiyang Têgal, anama [ana...]
[...ma] Ngabèi Sindupati, sasampuning samêkta nuntên mangkat, anjujug ing Têgal, wontên ing ngriku lajêng numpak baita, sampun layar. Sang Prabu Mangkurat ngandika malih dhatêng Pranataka, Pranataka, sira mênyanga ing Donan utawa ing Nusakambangan, sira ngupayaa kêmbang wijayakusuma, poma diolèh, sira aja mulih-mulih yèn durung olèh, kongsia jambul wanên ya anaa ing kono bae. Ki Pranataka matur sandika lajêng mangkat. Sang prabu parentah bidhal saking Toyamas, sumêja dhatêng Têgal. Lampahipun sampun dumugi ing Têgal. Ki Dipati Martalaya angaturakên padalêmanipun. Sang prabu inggih lajêng angêdhaton ing ngriku, dene Ki Dipati Martalaya tuwin bupati sanesipun sami masanggrahan ing alun-alun. Wontên ing ngriku sang prabu akaklêmpak bala, sarta tansah agêgulang pratingkahing prang dhatêng balanipun sadaya, sang nata amundhut tiyang ing Têgal tigang atus, kadamêl prajurit, busananipun sinami, winastanan prajurit Jagasura.
Anuntên wontên tiyang saking Dêmak dhatêng, kêkalih sami sadulur, êmbêkta tiyang tigang atus, sumêja ngawula ing Sang Prabu Mangkurat, anama Martajaya, kalih Wiramantri, nanging kala rumiyin sampun ngawula ing Sang Prabu Ngalaga, Ki Martajaya, Wiramantri, sami matur ing sang prabu, yèn nagara Matawis sampun karêbat dhatêng Pangeran Pugêr,
sarta sampun jumênêng nata wontên ing Palèrèd, ajêjuluk Susuhunan Ngalaga, ing tanah Pajang Mataram, Kêdhu Pagêlèn sampun sami suyud. Sang Prabu Mangkurat sarêng mirêng pawartos saking Martajaya, sakalangkung suka ing galihipun. Dene ingkang rayi unggul ing prangipun sarta sampun jumênêng nata wontên ing Palèrèd. Lajêng angandika, Martajaya, yagene sira aninggal adhi mas Pugêr. Martajaya matur, gusti, mila kula botên sowan dhatêng Matawis, sabab rayi dalêm sampun kathah balanipun. Panjênêngan dalêm
paringakên ing sira lan adhinira. Martajaya lan sabalanipun sampun kaprênahakên. Anuntên wontên tiyang Surabaya dhatêng, anama Ônggajaya kalih Ônggawôngsa, Ônggawôngsa wau sampun angabdi dhatêng ing sang prabu kala kadipatènipun. Dene Ki Ônggajaya taksih agêgriya wontên ing Surabaya, samangke Ki Ônggajaya wau nusul dhatêng sadhèrèkipun kang nama Ônggawôngsa tumut angabdi ing sang prabu, inggih sampun katampèn.
Kacariyos Ki Pranataka kang kautus dhatêng Nusakambangan ngupados sêkar wijayakusuma, Ki Pranataka inggih
sampun dhatêng ing masjid watu, wontên ing ngriku ngantos pitung dintên pitung dalu, botên nêdha-nêdha, supados angsala sêkar, sarêng ing dintên malêm Jumungah, Ki Pranataka aningali sekar wijayakusuma amung sarakit. Cahyanipun mancorong, Ki Pranataka enggal amêthik. Sekar lajêng kabêkta mantuk dhatêng Têgal, sampun kaaturakên ing sang prabu, sang nata sakalangkung suka, cipta yèn tulus ênggènipun jumênêng nata.
Gêntos kacariyos lampahipun Ki Môndaraka kang dhatêng ing Batawi, sampun kêpanggih kalihan gurnadur jendral. Ki Môndaraka wau sadhatêngipun ing Batawi, mawi dipun urmati ungêling maryêm, sarta drèl sanjata, panganggêpipun gurnadur jendral prasasat sang prabu ing Matawis têdhak piyambak dhatêng ing Batawi, para rat tuwin para upsir inggih sami manggihi sadaya wontên ing loji panggenanipun gurnadur jendral sarta kasêgah dhahar tuwin unjuk-unjukan.
ingkang badhe lumampah, Ki Môndaraka inggih anurut ing dhawahipun gurnadur jendral.
Gurnadur jendral lajêng parentah dhatêng Kumpêni ingkang badhe kalampahakên, kathahipun sèwu wolung atus. Ingkang sèwu tiyang Makasar, Ambon, Tarnate, Bugis. Ingkang wolung atus tiyang Walandi,
pisungsung rajabrana warni-warni ing sang prabu, utawi wawêlingipun dhatêng Amral, tuwin dhatêng Ki Môndaraka inggih kathah-kathah, sasampuning samêkta lajêng bidhal numpak baita ambabar layar, lampahipun sampun dumugi muwara ing Têgal. Ki Môndaraka mêntas rumiyin, sowan ing sang prabu, Amral taksih kantun wontên ing pinggir pasisir, Ki Môndaraka sadhatênge
angaturi pisungsung rajabrana warni-warni, sarêng tampi dhawah dalêm, gurnadur jendral sakalangkung suka, ingkang dados pamundhut dalêm bêbantu samangke inggih anyaosi, kathahipun sèwu wolung atus. Mayoripun sakawan
sinewaka, badhe amanggihi têtamu, balanipun sang nata pêpak sadaya sumêja sami ningali ing warninipun tiyang Wêlandi, ing alun-alun kêbak tiyang jalêr èstri. Amral tuwin para upsir sadhatêngipun ing ngarsane sang prabu, lajêng sami manthuk angadêk kemawon sarta angêmpit têpio, botên wontên ingkang sila, para bupati tuwin kang sami ningali kalangkung kagèt sarta sami eram,
Enggal amurugi Amral dipun candhak gulunipun dipun kèn sila sarta wicantên. Payo kapir, linggiha,
pangagêngipun pangraosipun pangagêngipun dèn niaya, lajêng anyêlaki sarwi ngingêr pêdhang, anguntir
ênggonku mrene iki awit karsane sang prabu, kowe kang angirid. Wêkasane awakku ora kajèn. Yèn awèt mangkene aku mêsthi mulih marang Batawi, Ki Môndaraka amangsuli sarwi bisik-bisik. Tuwan Amral, aku anjaluk pangapuramu, kowe aja lara atimu marang wong iku, yèn kowe durung sumurup, iku wong ing Têgal, jênênge Dipati Martalaya, upama iku didukani marang sang prabu, amêsthi banjur minggat, têmah agawe butuh, bakal ora nana kang mikul obat mimismu utawa barangmu kabèh, samêngko sabarna bae, besuk yèn wis rampung prang gampang, aku kang saguh nyuwunake ukum ing sang nata, Amral sarêng mirêng wicantêne Ki Môndaraka lajêng sarèh manahipun sarta wicantên. Kyai Môndaraka, priye adate wong Jawa yèn seba ing rajane, aku surupêna, sarèhning têkaku iki sumêja suwita marang sang nata, amêsthi apa kang dadi parentahe sang prabu, ya bakal taklakoni, Ki Môndaraka
Sarèhning dèrèng sumêrêp caranipun tiyang Jawi, yèn sowan ing ratunipun. Samangke anêrang, kadospundi ingkang dhawah dalêm, pun Amral inggih badhe anglampahi. Sang nata mèsêm sarwi ngandika, Môndaraka, sira kang wus wêruh adate ana ing Batawi, biyèn kapriye, dene ingsun ya anurut. Apa kang dadi adate wong Walônda. Ki Môndaraka matur, gusti, yèn urmat dhatêng pangagêngipun inggih ngadêk kemawon, jêjêk sukunipun sarta angêmpit têpio, utawi yèn sawêk dhatêng, lajêng
bupati, bocah ingsun kabèh, dikêbat padha gawea dhingklik utawa lincak, lan padha aweha sêsuguh, apa kang dadi doyanane wong Walônda aja kongsi kêkurangan. Amral anuntên matur ing sang prabu, sinuhun, wawêlingipun
miturut. Wondene yèn taksih kirang, abdi dalêm Kumpêni ingkang badhe kaabên prang, kula kadhawahan ambêkta Walandi ing Japara ing sawontênipun. [sawo...]
[...ntênipun.] Manawi sampun andadosakên parênging karsa dalêm. Kula kalilana rumiyin dhatêng ing Japara, dene ingkang
ingsun ya anurut ing aturira, nanging lerena dhingin. Besuk yèn wis mari kêsêl, tumuli mangkata marang Japara, ingsun ya nuli nusul. Amral sa-Kumpêninipun sampun kaparingan panggenan, sarta sinêgahan uwos utawi maesa lêmbu, akathah tiyang Kumpêni sami suka-suka manahipun. Dene ingkang kadhawahan angêmong tiyang Kumpêni Ki Arya Môndaraka.
Ing enjingipun sang nata miyos sinewaka ing bala Jawi sadaya, tuwin Amral saupsiripun inggih sami sowan, andhèr sami sowan lênggah ing dhingklik. Sang nata anjunjung nama ing para abdinipun kala
Dipati Nêrangkusuma, Nêrangkusuma, sira mênyanga ing tanah Kêdhu utawa ing Pagêlèn. Sira angangina [a...]
[...ngangina] pawarta, nagara ing Mataram samêngko sapa kang ngênggoni, apa isih adhi mas apa wong liya, poma ditêrang pawarta iku, Radèn Nêrangkusuma matur sandika, lajêng mangkat lan sabalanipun, sampun dumugi ing Kêdhu. Kala samantên ing Kêdhu taksih sangêt rêsah, kathah tiyang begal kècu mêmaling, sadhatêngipun Radèn Nêrangkusuma tiyang ing ngriku kathah kang sami têluk. Nuntên wontên têtiyang ing Kêdhu satunggal anama Wôngsacitra, sowan sumêja suwita ing Radèn Nêrangkusuma sarta anakipun kêkalih, anama Ki Lêmbu kalih Ki Buwang, balanipun kathah, pangabdinipun inggih sampun katampèn. Ki Wôngsacitra kadhawahan anguyuni tiyang ing Kêdhu sadaya, inggih sampun sami suyud dhatêng Ki Wôngsacitra, Radèn Nêrangkusuma nuntên utusan
Lêmbu lan Ki Buwang kapundhut ing sang prabu kaabdèksakên.kaabdèkakên.
Radèn Nêrangkusuma sarêng sampun angsal pawartos bab nagari Matawis, lajêng bidhal wangsul dhatêng Têgal. Ki Tumênggung Mangkuyuda sabalanipun sarta anakipun kêkalih inggih sami andhèrèk. Sadhatêngipun ing Têgal nuntên sowan ing sang prabu, angaturakên pawartos,
yèn nagari Matawis samangke taksih têtêp ingkang rayi sang prabu kang jumênêng nata, nanging taksih asring rêbat jajahan kalihan tiyang Maduntên. Sang prabu mirêng pawartosipun Radèn Nêrangkusuma sakalangkung suka ing galihipun, dene ingkang rayi taksih têtêp jumênêng nata wontên ing Matawis. Sang nata lajêng parentah dhatêng Ki Martajaya, Martajaya, sira mangkata dhingin marang nagara ing Dêmak, angêlara jajahan lan kêklumpukan bala, besuk yèn ingsun wus rawuh ana ing Dêmak bae sebaa. Martajaya matur sandika, lajêng bidhal sabalanipun utawi Amral sa-Kumpêninipun inggih sampun kalilan rumiyin, sarta kêkanthenan Ki Dipati Môndaraka, kalih Radèn Nêrangkusuma, priyantun kêkalih punika ingkang kadhawahan angêmong tiyang Kumpêni, lampahipun mêdal ing laut. Sampun dumugi ing Japara, Ki Ngabèi Wôngsadipa enggal mêthuk, sarta sangêt ênggènipun sêsugun. Amral sarta bupati kalih sampun sami mêntas saking ing laut, kabêkta dhatêng padalêmanipun Ki Wôngsadipa, Amral lajêng wicantên dhatêng Ki Ngabèi Wôngsadipa, kyai ngabèi, dhatêng kula mriki punika kautus ing sang prabu, andikakakên anggêbag mêngsah tiyang bang wetan kang wontên ing ngriki, samangke panggenane mêngsah dika wontên pundi. Ki Wôngsadipa amangsuli, tuwan, panggenaning mêngsah kala rumiyin wontên [wontê...]
[...n] ing Jagatamu, samangke sampun sami lumajêng mangetan, amargi kula gêbag ing prang, kathah ingkang pêjah, sabab kula dipun biyantoni dhatêng tiyang Prasman tuwin tiyang Inggris, kang sami grami wontên ing ngriki, punika kang sami mitulungi ênggèn kula prang. Amral sarêng mirêng wicantênipun Ki Wôngsadipa, sangêt ênggènipun kagèt sarta èmêng ing manahipun, dene wontên tiyang sabrang kang
tiyang Inggris kapurih kesaha saking Japara, sampun ngantos katur ing sang prabu, mila makatên, ing benjing samangsanipun unggul ing prang, botên wande tumut angsal ganjaran nagari, sarta tiyang Prasman lan Inggris wau
kengkenan angundang pangagêngipun tiyang Prasman sarta Inggris, inggih sampun sami dhatêng wontên ing pasanggrahanipun Amral. Amral tumuntên wicantên. Hèh wong Prasman lan Inggris, aku ingutus marang Raja Mataram, andikakake andhawuhi ing kowe, prakara ênggonmu têtulung prang wis ditarima, sarta kowe diparingi wang rong lêksa ringgit kang môngka ganjaran ênggonmu têtulung prang, nanging kowe andikakake lunga têka ing tanah Jawa, mangkata sadina iki. Tiyang
Inggris sarta Prasman amangsuli, aku ora duwe prau, prauku lagi digawa mulih angusungi dagangan. Amral wicantên malih, sapira kèhe dagangamu kang isih ana ing kene, aku kang ngènèhimènèhi.
aja susah kobalèkake. Arta kalih lêksa ringgit sarta baita inggih sampun sami dipun tampèni, tiyang Inggris sarta Prasman sampun mangkat saking Japara, nanging baita wau sampun sami dipun uncêgi dhatêng balanipun Amral. Tiyang Inggris sarta Prasman sarêng dumugi satêngahing laut, baitanipun sami kèrêm, tiyangipun sampun sami pêjah sadaya.
Kacariyos Sang Prabu Mangkurat sampun bidhal saking ing Têgal lan sabalanipun, para dipati sami lumampah ing ngajêng têbih, ingkang lumampah wontên ing ngarsane sang prabu bala Kumpêni, lampahipun rampak sapangkat-pangkat. Tamburipun tansah tinabuh, sang nata rêmên aningali lampahipun tiyang Kumpêni, para èstri sami lumampah ing wingking, sang nata sampun dumugi ing Pakalongan, arêrêb wontên ing ngriku, lajêng amundhut tiyang ing Pakalongan tigang atus kadamêl prajurit, winastanan prajurit judhipati, sang nata nuntên bidhal [bidha...]
[...l] saking Pakalongan saha bala mêdal ing laut. Para èstri sami dipun tilar wontên ing Pakalongan. Sampun dumugi muwara Japara, Amral sarta para upsir tuwin Ki Wôngsadipa enggal sami mêthuk. Sang prabu sampun mêntas saking baita, lajêng ingaturan nitih kareta, sarawuhipun
Enjingipun sang prabu miyos sineba ing bala Jawi tuwin bala Kumpêni, anuntên Ki Martajaya dhatêng, sang nata enggal andangu, Martajaya, samêngko panggonaning mungsuh ana ing ngêndi, Ki Martajaya matur saha sêmbah. Gusti, mêngsah dalêm kang wontên sakiwa têngêning Dêmak sampun dhadhal sadaya, awit kula gêbag ing prang, samangke sami ngumpul wontên ing Rêmbang tuwin ing Tuban. Sang nata
angalih kitha ing Kadhiri, amilih papan kang wiyar sarta radin, badhe kadamêl amêthuk prang, dene andêl-andêlipun anama Dhandhang
Wacana, kalih Mangkuyuda, tiga Darmayuda, sarta Raja Galengsong tiyang Makasar, Raja Galengsong wau sampun kapêndhêt mantu dhatêng Trunajaya, sarta kaangkat nama Prabu Anom, punika kang sagah anadhahi prangipun tiyang Kumpêni, ing sadintên-dintên tansah angatos-atos. Sang nata sarêng mirêng lajêng ngandika dhatêng Amral. Amral, ingsun angrungu pawarta, yèn Si Galengsong duwe sadulur lanang, jênênge Kraèng Naba, dadi
katimbalan. Sadhatêngipun ing ngarsanipun sang prabu Amral nuntên pitakèn. Kraèng Naba, kowe apa nyata duwe
pun Galengsong punika adhi kula, ênggèn kula pisah kala taksih alit. Ngantos sapriki kula dèrèng nate kêpanggih dhatêng piyambakipun. Sang prabu lajêng ngandika dhatêng Amral. Amral, yèn mêngkono, Si Kraèng Naba iku ingsun pundhut, bakal ingsun utus marang Kadhiri, anêmoni adhine. Amral inggih anyumanggakakên. Sang nata ngandika dhatêng Kraèng Naba, Kraèng Naba, sira ingsun utus marang Kadhiri, adhinira pulutên lawan têmbung kang bêcik, supaya [supa...]
[...ya] aja kongsi prang lan sira, anungkula marang ingsun. Sira sun kantheni Si Mirmagati, iku bisa calathu têmbung lima, karo Si Dipati Martalaya, têlu Si Martapura, padha milua ing sira, nanging padha nglugasa raga bae, aja anggawa batur. Tiyang sakawan matur sandika, lajêng sami mangkat anyamur, ingkang minôngka bandaranipun Kraèng Naba, Ki Dipati Martapura lan Martalaya amindha panakawanipun. Lampahipun sampun dumugi ing kadhiri, nuntên wontên tiyang Makasar satunggil alêledhang, pinuju êmbanipun Raja Galengsong, êmban
mangsuli, aku saiki suwita ing Raja Mataram, dadi mayor prajurit, sarta sang prabu bangêt sihe marang aku, têkaku mrene iki diutus animbali kowe, supaya kowe aja prang karo aku, sang prabu
bangêt ênggone angeman, dene ênggone bakal ngalurug marang Kadhiri kene, angêntèni satêkaku utawa kowe, payo kowe tumuli takgawa barêngan aku.
kemawon dhatêng ing sang prabu, Galengsong pitakèn malih, kakang, rencang dika niku tiyang ing pundi, dene sae-sae têmên. Galengsong sangêt eramipun aningali warninipun bupati ing Matawis. Kraèng Naba sarêng sampun sadintên sadalu lajêng mangkat sumêja mantuk sarta tiyang tiga wau, sarêng dumugi sajawining kitha nuntên kabujêng dhatêng tiyang ing Maduntên, antawis kalih atus, sumêja anumpês ing tiyang sakawan wau, kabutuhakên ing banawi, banawi ing palabuhan pinuju banjir, Kraèng Naba sarêng dumugi sapinggiring banawi, enggal anyandhak lambungipun Mirmagati, kabêkta malumpat, sampun dumugi sakilèning banawi, Martapura lan Martalaya sampun cêcawêtan, inggih nuntên malumpat, sampun dumugi sabrang kilèn. Tiyang Maduntên sami jomblong, aningali kasaktènipun tiyang sakawan wau. Tiyang sakawan lastantun ing lampahipun, dumugi [dumu...]
[...gi] ing Japara lajêng sami sowan ing sang prabu angaturakên ing salampah-lampahipun. Tiyang sakawan nuntên sami mantuk dhatêng
sêngitipun dhatêng tiyang Wêlandi, sang nata dipun aturi sampun ngantos anganggêp dhatêng tiyang Wêlandi, sabab punika
Maduntên, Ki Martalaya inggih anyagahi anumpês, botên susah kanthi tiyang Walandi. Nanging sang nata botên anggêga dhatêng aturipun Ki Martalaya
katur ing sang prabu anyuwun pêjahipun Dipati Martalaya, Amral nuntên dhatêng pondhokipun Dipati Môndaraka sarta anyukakakên sêrat, sampun tinampèn
Adipati Môndaraka lajêng wicantên. Tuwan Amral, muliha bae dhingin, sesuk takpikire karo kancaku bupati, banjur tak matur ing sang prabu, Amral sampun pamit mantuk. Dipati Môndaraka inggih lajêng pirêmbagan kalihan prikancanipun para bupati, nuntên sowan ing sang nata, angaturakên ingkang
dados panyuwunipun Amral. Sang nata sakalangkung èmêng ing galih, Môndaraka, yèn kaya mêngkono Si Martalaya timbalana, sira taria yèn dhèwèke wani marang Trunajaya, nuli konên mangkat ngalurug lan sabalane, anggêpuka mênyang Si Trunajaya, manawa wis mangkat, banjur misuwurna yèn lolos têka ing bêbarisan kene. Ki Môndaraka lajêng utusan nimbali Martalaya, nanging botên purun dhatêng, asangadi sakit. Sang
dhatêng pondhokanipun Ki Martalaya, sarta angangge dhuwungipun anama Jaka Tuwa, sadhatêngipun ing ngriku, Martalaya kêpanggih lênggah wontên ing patilêman sarwi kêmul, ananging sampun angatos-atos, anyandhing dhuwung lêligan, katindhihan lênggah wontên sangandhaping kalasa, dhuwung wau anama pun Kasur, Ki Martapura ngadêg sarta wicantên, Martalaya, aku diutus ing sang prabu andikakake mundhut pati uripmu, Martalaya wangsulanipun sumôngga, Martapura lajêng
Martapura kang jênêng Si Jayapati, ingsun gêntèkake bapakne, ingsun paringi aran Tumênggung Sujanapura ing Japara, dene ing
nganglangana, banjura marang Surabaya, sun kanthèni Si Nrangkusuma, karo Si Ônggawôngsa, Ônggajaya, wong loro iku kang wus wêruh jajahane ing kono, sabab iku wong têka ing Surabaya, dene ingsun bakal mêtu dharat anjog ing Tuban, menggok mangidul banjur marang Kadhiri bae. Ingkang sami kadhawahan lajêng bidhal. Sang prabu inggih lajêng bidhal. Kathahing bala tanpa wilangan, gêgaman awarni-warni. Wondene ingkang bidhal rumiyin wau Ki Tumênggung Endranata, inggih sampun campuh prang kalihan tiyang Maduntên kang wontên ing Rêmbang tuwin Tubin. Tiyang Maduntên sampun larud, sami angumpul dhatêng ing
Ing halte Sukareja, Surabaya, wonten sepur barang-barang tumbukan, wonten grebong 9 ingkang mlesed saking ril, tuwin wonten tukang rem kekalih nandhang tatu rekaos.
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.girlsfuck-xwhite-tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
"lankā", maknané “pulo”) iku jeneng sawijining krajan sing madeg ing sawijining pulo ing sisih kidul India sing diprintah déning Raja Rawana ing zaman Ramayana. Ing zaman saiki, krajan kasebut dikenal kanthi jeneng Sri Lanka. Krajan kasebut dibentengi déning sawijining plato ing antara telu puncak gunung sing dikenal minangka Gunung Trikuta. Puncak sing paling dhuwur saka gunung kasebut dikenal kanthi jeneng puncak Adam. Kutha krajan Krajan Alengka ing zaman kuna naé diobong déning Hanuman.
Sawisé Rawana diprejaya déning Rama Ragawa, tahta krajan kasebut dipasrahaké marang adik Rawana, Wibisana. Sawisé iku, tahta krajan tansah dilenggahi déning keturunané, malah nganti ing zaman Mahabharata. Jroning kisah Mahabharata, Sahadewa ngunjungi negeri kasebut kanggo njupuk upeti kanggo ndhukung upacara Rajasuya sing diselenggarakaké déning Raja Yudistira.
Versi Pewayangan Jawa[besut | besut sumber]
Jroning pewayangan Jawa, krajan Alengka kerep dipocapaké kanthi jeneng Ngalengkadiraja. Krajan iki idhèntik karo Rahwana, tokoh antagonis jroning Ramayana.
Raja Pisanan[besut | besut sumber]
Raja pisanan Alengka ya iku Prabu Hiranyakasipu. Raja iki kalibet paprangan nglawan Sri Maharaja Sunda, ya iku raja Jawa Kulon panjélman Batara Brahma. Hiranyakasipu pungkasané séda ing tangan Sri Maharaja Suman, panjélman Batara Wisnu.
Hiranyakasipu banjur digantèkaké déning putrané sing jenengé Banjaranjali, sing nyerah marang Brahma lan Wisnu.
Raja Pungkasan[besut | besut sumber]
Raja pungkasan Alengka ya iku Rahwana. Amarga pratingkahé nyulik Sinta garwané Rama, banjur ngalami ajuring Nagara. Sawisé Rahwana, takhta Alengka dilenggahi adiné, ya iku Wibisana. Miturut tradhisi Jawa yèn istana lama sing wis dirusak mungsuh pantang dienggoni, mula Wibisana bangun istana anyar sing jenengé Singgelapura.
Wiwit pamaréntahan Wibisana, krajan Alengka ganti jeneng dadi Krajan Singgelapura.
Watsa · Widarbha · Wideha · Yaksha · Yawana · Youdheya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.41, 1 Maret 2016.
ingkang papanipun langkung strategis.[1] Amargi stasiun punika papanipun wonten ing jantung kutha Yogyakarta lan cerak kalian objek wisata ing yogyakarta.[1] Stasiun punika awalipun inggih stasiun alit ananging sapunika sampun dumados salah satunggaling stasiun ageng wonten ing Indonésia.[1] Stasiun Tugu punika gadhah 6 jalur sepur, ingkang nglayani saking hampir sadaya kutha gedhé wonten ing Jawa.[1] Lewih saking 20 sepur ékonomi, bisnis lan eksekutif dumugi lan kesah saben dintene.[1]
Stasiun tugu punika kagolong kasil saking pembangunan sistem transportasi sepur kaliyan pamaréntah Hindia Walanda kangge transportasi penumpang lan kasil bumi
perkebunan ing Jawa, Sumatera, Sulawesi lan kalimantan.[2] Tanggal 17 Juni 1864, Gubernur Jendral Mr. L.A.J.W baron Sloet van Beele ngletakake watu purwa pembangunan rel sepur ingkang pertama ing jawa.[2] Jalur punika
Wonten ing perkembanganipun jalur punika dipunlajengaken dawanipun 166 kilometer tumuju kutha Yogjakarta lan Stasiun Lempuyangan Yogyakarta.[2] Stasiun Tugu wiwit nglayani kebetahan transportasi awit 2 Mei 1887, udakara 15 taun sasampunipun Stasiun Lempuyangan.[1] Rikala semanten, stasiun punika namung dipun ginakaken kangge papan transiting sepur ingkang ngangkut kasiling bumi saking laladan wonten ing Jawa, Sumatera, kalimantan lan Sulawesi. Ananging awit tanggal 1 Februari 1905, stasiun punika dipunginakaken kangge transit sepur penumpang. Jalur luar kutha ingkang purwa dibangun taun 1899, ngubungake Yogyakarta lan Surakarta.[1] Stasiun tugu punika kagolong stasiun ingkang taksih mertahanake fungsinipun kangge papan kanggo ngrawat sepur, benten kalian stasiun sanes ingkang umumipun namung kangge papan transit.[1]
Amargi dipunbangun wonten ing jaman kolonial Walanda, mila arsitektur bangunan stasiun punika sanget kenthel kalian nuansa Éropah.[1] Kita saged ngenali gaya-gaya Éropah saking lawang-lawang gedhé werni soklat lan langit-langit dhuwur ingkang werninipun cemeng. Bangunan stasiun taksih dipunjagi keaslianipun.[1] Bangunan stasiun punika katon megah kanthi lawang gedhé lan kalih payon ingkang mayungi jalur sepur.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m [1](dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2012)
^ a b c d [2](dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stasiun_Tugu_Yogyakarta&oldid=1080676"	Kategori: StasiunKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
NederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.07, 3 Sèptèmber 2016.
Prasasti Kalasan iku prasasti paninggalan Wangsa Sanjaya seka Karajan Mataram Kuna kanthi angka taun 700 Saka utawa 778 M. Prasasti iki ditemokaké ing kecamatan Kalasan, Sléman, Yogyakarta, iki ditulis nganggo aksara Pranagari (Indhia Lor) lan basa Sanskerta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Kalasan&oldid=1057777"	Kategori: Rintisan mawa topik sajarah IndonésiaPrasasti Yogyakarta	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 25 April 2016.
@ki nurjati….asswrwb…sugeng ndalu…sugeng rawuh ki….
katresnan kagem sedulur kampus wong alus lan kagem senopati
mohon ridhonya Gusti Allah biar jadi adem ayem hidup di dunia ini.
@satria jalalaksana…injih matur suwun…sugeng siang…sugeng kepanggihan…salam&salim kagem panjenenganipun….
@ki syarkowi…salam&salim kagem panjenengan…nuwun sewu ndadosno repotipun panjenengan….
pangestunipun kemawon….matur suwun kerso manghayu bagyo wonten ing mriki kalih lare2 sedoyo….nuwun…
@ki ageng jembar jumantoro…alhamdulillah langkung sae lan langkung sehat ki…matur suwun kerso uro2 lan manghayu bagyo wonten sandingipun lare2…ampun juweh njih ki…soale pancen seneng guyonan lare2…nuwun….
Aq jg mau pamit mau mandi dlu dah.
saking kulo..assalamu’alaikum…monggo dipun lajengkaen..nuwun…
mbah alus.putune nderek ngangsu kaweroh mugio lan mbok kulo nyuwun ditetesi ilmunipun kersane kulo dados tiang pinter sugeh ilmu slamet lan migunani kulo nyuwun kawelasan ugi keikhlasanipun maturnuwun.
@wongalus….sugeng ndalu ki…sugeng kepanggihan…sy temani bgadang lg ya ki…monggo dlanjut….nuwun…
nrimo eng pandom kaulo nyuwun totocoronipun ,kaulo nyuwun tetesan ilmunipun.
poro sinepuh,sesepuh,bolo wong alus,&poro guru2 teng mriki……
Sangu sawon ing ayunan Categories: Pengetahuan
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
“ Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.
Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.
cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.
Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..
Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..
Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken dhusun Kabumen, lami – lami mingsed mungel Kebumen.
Dhusun Kebumen tutrukanipun Kyai Bumi wau ujuripun mangidul urut sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis
27. Kyai Dilem Bandok Wonokromo Garung Wonosobo
28. Nyai Dalem Agung Mojotengah Garung Wonosobo
Salah setunggaling sifat Allah meniko Maha Mengetahui, sarwo mangertosi, nopo kemawon. Ingkang saged dipun tingali manungso, nopo ingkang mboten saged dipun tingali. Nopo ingkang wonten ing alam, nopo ingkang wonten ing atinipun menungso, Allah sumerep.
Atinipun menungso, olo nopo sae mboten wonten ingkang saged mangertosi kejobo Allah. Wonten ingkitab Al Qur’an Surat Al Baqoroh ayat 77 Allah ngendikan:
Nopo tiyang-tiyang meniko mboten mangertosi bilih Allah meniko sumerep nopo kemawon ingkang dipun wingitake lan sedoyo ingkang nyoto, Allah sumerp menopo kemawon ingkang mboten ketingal kalian menungso, Allah sumerep nopo kemawon ingkang mboten saged dipun mangertosi.
Raos nopo kemawon ing manah kulo lan panjenengan, Allah mersani. Roso seneng, susah, bingung, lan nopo kemawon.
Atinipun menungso, sanajan mboten ketingalan kaliyan tiyang sanes, nanging Allah sumerep. Penyakit nopo kemawon sing wonten teng atine menungso, saged dipun tingali kaliyan Allah. Salah siji penyakit ati ingkang mbebayani nggih meniko kesombongan, amergi kesombongan sing wonten teng njerone ati, angel dipun persani. Ananging kesombongan meniko, saged ngrusak samubarang amal kebaikan. Bilih teng ati sampun wonten bibit-bibit kesombongan, akhiripun saged terwujud wonten ing tingkah lakunipun, saged terwujud melalui omonganipun.
Kesombongan wonten ing atine menungso, sanajan alit, ngih saged dipun persani kalian Allah, mulo meniko, Nabi Muhammad SAW, ngelingake supados kulo lan panjenengan sami saged njogo, ampun ngan tos wonten raos sombong wonten ing manah. Amergi, meski kesombongan meniko alit, Allah tetep sumerep, lan mboten dipun benerake. Nabi nate ngendiko:
”Mboten bakal mlebet ing Neroko, wong sing ning njero atine ono keimanan senajan gedene mung sak wiji sawi, lan ora bakal mlebu ing suwargo wong ingkang wonten ing atine ono roso sombong meski gedene sak wiji sawi.” (H.R. Muslim kalian abu Dawud)
Amergi jelas, bilih kesombongan meniko saged ngrusak tatananipun urip, saged ngrusak aturanipun Allah. Lan sampun cetdo bilih kesombongan meniko saged ndadeake menungso lali marang sopo awake, lali marang sopo wae sing ono ing sisehe, lan lali maring Allah kang nguasani jagad.
Wong kang seneng mbanggakake awake, wong kang seneng ngagul-agulake kemampuane, wong kang rumongso linuwih timbang liyane, terusane mung bakal ngremehake marang liyane, bakal ngremehake sopo wae kang ono ing kiwo tengene, lan bilih diterusake bakal dadi wong kang lali mareng sopo sak temene awake. Dadine mung bakal dadi wong kang lali marang dzat sing nyiptakno dewekne, bakal lali bilih Allah meniko Maha Kuasa ing samubarange, lali bilih gusti Allah meniko ingkang sampun maringi kelebihan ing awake, dadine lali bilih gusti Allah meniko pengeran kang kudu disembah, kang kudu di taati, kang kudu dimulyaake tinimbang sing liyane.
Allah meniko mboten remen bilih makhlukipun nggadahi sifat sombong, ngadahi sifat ngremehake maring liyane, mulanipun sampun katdah conto ingkang dipun paringake gusti Allah tumprapipun makhluk ingkang sombong, sampun katdah conto akibat saking kesombongan meniko.
Temtu kulo lan panjenengan sami taksih emut, amergi kesombonganipun, Iblis mboten purun sujud kalian Adam, amergi rumaos langkung sae tinimbang Adam, amergi rumaos sampun dipun ciptaake langkung rumiyin tinimbang Adam, amergi saking segi kemampuan rumaos linuwih
temene Iblis, amergi dorongan saking sifat sombongipun mboten purun sujud kalian adam.” (H.R. Ibnu Asakir)
”Wong-wong kang sombong bakal dikumpulake ing dinten kiamat, kados semut kang alit sing awujud wong-wong lanang. Wong-wong kuwi hina ing panggonan pundi kemawon, banjur wong-wong kuwi mau digiring moro ing penjara Bolis ing sak njerone neroko jahannam. Ing tengahe wong-wong kuwi mau ono geni sing ngobong awake, ngombene wong-wong kui mau awujud peresan racun lemah neroko” (H.R. Nasa’i dan Tirmidzi)
Kadtah sanget peringatan kagem menungso supados mboten dados tiyang ingkang sombong, ingkang gampang ngremehake liyane, ingkang ngagul-agulake kemampuane. Padahal, bilih dipun telusuri, kemampuan nopo kemawon ingkang dipun gadahi menungso meniko titipanipun Allah, amanahipun Allah. Sak wayah-wayah Allah saged njabut, saged ngilangi, saged njupuk kemampuan ingkang dipun amanahake.
Tiyang sombong amergi sugih, gusti Allah saged ngilangake kesugihanipun kanti sekedepan, kados Qorun, tiyang ingkang sugihipun mboten wonten tandingane ing alam donyo, emas, perak intan berlian, mboten saged dipun taker maleh. Sak sampunipun kiiyambake dipun amanahi Allah harta ingkang berlimpah, malah kiyambake dadi sombong, dadi congkak. Akiripun gusti Allah ngamblesake hartanipun wonten ing sak njerone bumi. Namung sak kedepan, bondo pirang-pirang ilang tanpo siso.
kelincahanipun. Gampil kemawon mungguing Allah, tiyang ingkang kuat badanipun, saged sekolo kelaran, lan musno kekuatanipun. Ilangg samubarang ingkang dipun banggaaken saking badanipun.
Tiyang sombong amergi nggadahi kuoso, kados Fir’aun. Fir’aun dipun amanahi kaliyan Allah kekuasaan ingkang Ageng, nanging kekuasaan meniko malah ndadosake kiyambake sombong, mboten purun tunduk kaliyan perintahipun Allah, mboten purun ngugemi aturanipun Allah, ngremehake lan nyepelekake liyane, nganggep bilih kiyambake meniko langkung sae, langkung kuat, tinimbang menungso liyane, tinimbang makhluk Allah liyane, akhiripun, Allah melalui nabinipun, nggih meniko Musa a.s. menenggelamkan Fir’aun kedalam laut. Kekuasaan ingkang dipun andalake, kekuasaan ingkang dipun agul-agulaike, ilang musno sak kedepan moto.
Jamaah jum’at ingkagn dipun mulyaaken dening Allah.
Kita hidup di dunia meniko namung sakwetawis, namung sekedap. Mboten dangu. Amrih meniko, ampun ngantos nglanggar ,nop[o-nopo ingkang sampun digarisake dening Allah, ampun ngantos ngelanggar aturanipun Allah. Allah mboten remen kaiyan tiyang ingkang sombong, ampun ngantos sombong. Allah nganjurake sup[ados sholat, nggih kedah sholat. Allah merintahake supados shiyam, nggih kedah siyam. Allah nglarang maisir, nggih ampun judi.
Nopo kemawon ingkang dipun larang kaliyan Allah, mesti teng mriko wonten kesaean kagem manungso meniko, kesombongan, kedengkian, meniko nggih akhiripun bakal ndamel menungso meniko dados menungso ingkang mboten dipun remeni sanesipun. Amergi sampun dados sifatipun menungso, mboten purun dipun remehake liyane, sanajan kepripun kemawon. Al Ghozali nate ngendiko:
”Sing sopo wonge nganggep bilih awakipun langkung sae tinimbang setunggal kemawon saking makhlukipun Allah, kiyambake kalebet tiyang ingkang sombong”
Dados kalebet kesombongan, tiyang ingkang ngremehake tiyang sanese, sanajan opo sing dipun omongake mungguhe tiyang kui mau sesuai kaliyan kenyataan. Meski wonten tiyang ingkang kadosipun lemah, mboten dipun remeni kaliyan Allah bilih kito ngremehake kiyambake. Sampun dados kebiasaanipun menungso, mandeng samubarang niku amergi nopo-nopo ingkang saged dipun tingali. Menawi mawon, bilih wonten tiyang ingkang pakaianipun kumel, sandalan jepit, nyengkiwing tas plastik mertamu wonten ing ngriyanipun kulo panjenengan sami, wonten prasangka sing mboten sae kelawan tiyang mau, teng ati bakal wonten krentek bilih tiyang mau bakal ngemis, tiyang mau mung bakal nyuwun tulung, lan ngrepoti kemawon. Roso ngremehake amergi penampilan, menawi mawon sampun dados kebiasaan teng masyarakat kito.
Amergi meniko, kulo ngemutake awak kulo pribadi lan
wonten ing dodo, monggo sareng-sareng berusaha ngilangi sifat lan kebiasaan ngremehake tiyang sanes.
Beberapa ulama nyeritakake: wonten ing gunung Shofa aku ningali tiyang jaler ingkang nembe nunggang keledai dikelilingi kaliyan pembantu-pembantunipun. Kiyambake kejam lkaliyan tiyang-tiyang sing wonten ing sekitaripun. Ing salah sawijining dino ingsun ningali kiyambake teng Baghdad. Kiyambake mboten sandalan, rambutipun dowo ora ketoto, ingsun nangkleti: opo sing wis dikersakake Allah mareng siro? Kiyambake njawab: ”ingsun nyombongake awak ingsun ing panggonan sing wong-wonge podo tawadhu kaliyan Allah, akhiripun Allah ngrendahake ingsun ing panggonan sing wong-wonge podo berlaku congkak.
Ya Allah, paringono kulo sikap tawadhu lan angkat derajat kulo ing panggonan sing duwur, adohaken kulo saking sikap sombong. Dadeaken kulo umat Muhammad ingkang taat maring perintahipun Njenengan. Dadosaken kulo meniko, hamba ingkang nyekel kuat-kuat Al Qur’an damel petunjuk urip kulo, dadosaken kulo tiyang ingkang ngugemi hadis, ndadosaken Hadisipun nabi Muhammad tuntunan.
kang pareng rohmat..lan kenikmatan,,,
ojo mung ngaji,,,syair agomo..
gur pinter ndongeng,,,nulis lan moco..
“uripe ayem,,,rumongso aman…
syi’iran dari guru bangsa.
turunku ora usah tirakat, asal gelem mantep anggone ngaji, bakal diparingi dadi wong mulya dunya tekan akherat.” (
Nyai Khasanadi Munggang ( Nyai Gentong ), dados garwanipun Kyai Ngali Markhamah Bendosari Sapuran Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : Sayyidah Nyai
Saking Garwa Putri Patih Dipodirjo Purworejo peputra :
Sayyidah Nyai Ngabdullah Solotiyang Loano Purworejo
Kyai Sayyid Taslim / Fatimah peputra : (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng
3. Kyai Machfudz kaliyan Nyai Rufingah lan Nyai Maryatun mboten peputra lajeng
Kyai Sayyid R. Abdurrohman alm. peputra : ( garwa kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus ) Kaliyan garwa Sucen ;1. Sayyidah RA. Roikhanah Plumbon2. Sayyid R.
kagungan garwa kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – alang Amba lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Triris bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :
2. RA. Munawaroh ( Sumatera , ananaging ngantos dumugi sakpriki dereng wonten
kaliyan garwa Nyai Muntofingah binti Kyai Abdul Mungid Pacalan mboten peputra
doyan. Stamppot lain, mboten mawon…..
“ Gusti, matur nuwun sanget, dumugi sepriki kula sampun Paduka paringi gesang lan kanugrahan saged meruhi sedaya ingkang dereng kedadosan. Kula ugi matur nuwun sanget, bilih lampah kula kawit rumiyin dumugi sepriki tansah Paduka ayomi saking sedaya bebaya. Nanging, nyuwun gunging pangapunten Gusti, kula rumaos sampun mboten wonten ginanipun malih gesang wonten ing alam donya menika. Dados tiyang jaler, kula mboten saged nyekapi kabetahanipun kaluwarga kula. Kula kados dene tiyang jaler ingkang tan migunani kangge keluwarga kula piyambak. Kula suwun kanthi sanget, dhuh Gustiiii …, kersa a Paduka mundhut kula sakmenika ugi, Gusti, kula sampun kepengin enggal-enggal
banyuwangi / wisata gunung banyuwangi / wisata snorkling banyuwangi
Nanging ing kapisah komentar, Li Keqiang, China kang premier, bilih negara “kagungan kahanan lan kemampuan” kanggo mencet sawijining target wutah.
Sing resmi Purchasing Managers ‘Indeks ambruk kanggo 50.1 pungkasan sasi saka ing 50.8 Mei. Iki maca paling patang sasi lan mung rada ndhuwur pangarepan.
Ing dipping menyang baris 50, kang demarcates expansion saka kontrak ing PMI, asil survey tegese Cina pabrik wis sakbenere mandegake akeh, bobot mudhun dening lackluster domestik dikarepake.
Malah liyane alarming ana PMI kapisah diterbitake dening HSBC sing luwih cilik kanggo bobot perusahaan ing sektor swasta tinimbang survey pejabat, kang fokus ing negara-diduweni perusahaan. Ing PMI HSBC ambruk 48.2 kanggo ing Juni, sing kurang sangang-sasi.
“Ing istilah saka gedhene saka Kurangé populasi, iki Kurangé populasi paling gedhe ing taun kepungkur,” ngendikane Ding Shuang, lan wong ahli ekonomi karo Citi. “Iki gambar saka banget dikarepake, loro domestically lan externally.”
Cina kang ekonomi kalem kanggo saben 7,7 sen wutah-taun ing taun ing waktu pisanan saka 7,9 sen saben ing final telung sasi 2012. Paling Analysts nyana a slowdown luwih ing waktu liyane lan terus tlatah menyang luwih alon wutah liwat liyane taun.
Pemerintah Cina punika nargetake 7,5 sen wutah saben taun. Analysts saka Goldman Sach kanggo HSBC wis ramalan sing China bakal daptar acara ing ngisor iki sing target. Iku bakal pisanan sing China wis ora kejawab sawijining taunan wutah goal wiwit Asia financial krisis 15 taun kepungkur.
Data anemic rawuh ing tumit saka kawigaten awis sing
Amarga njupuk wektu financial nandheske kanggo bisa ditularaké ekonomi ngembake, ing impact ing remet likuiditas mung bakal tenan wiwiti nuduhake ing Juli, nyaranke sing ana bisa uga Samsaya Awon teka.
Kekirangan iki felt tengen Papan ing manca Juni PMI. Ing indeks sub-anyar pesenan ambruk kanggo 50,4 saka 51,8, nalika output sub-indeks nolak kanggo 52,0 53,3 saka. Liyane gawe kuatir kanggo pamaréntah, ing Employment sub-indeks tetep nandhang sungkowo ing 48,7, edging mudhun saka 48,8, lan pratondo pabrik sing wis nglereni proyek.
Minangka bukti accumulates kang ora pati roso wutah, salah siji saka pitakonan tombol iku apa negara kang anyar pemimpin bakal ngidinke slowdown utawa, kaya sing predecessors, nyoba kanggo masang ngukur rangsangan kanggo mbalikke gaya sing.
Supaya adoh padha ditampilake pengendalian lan wis dituduhake padha arep nuntun ekonomi ing Cina menyang luwih alon, liyane sustainable model wutah sawisé dasawarsa ing sasi kang
weakened banget ing Juni, lan pratondo yen negara kang wutah slowdown wis deepened minangka pamaréntah wis refrained saka menehi pancingan ekonomi
BecikAmratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti.
kelonglongan, ing kene karepe nuruti panjaluke rabine, amarga panjaluk mau, yen kapiturutan, dadine rabine banjur dhemen marang lakine, ing wusana bisa mantep.2. Narima, iya iku wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep.3. Temen, iya iku wong priya kudu nuhoni ing semayan utawa sesanggeman, amarga manawa netepi ing janji, iku bisa mahanani katresnan, ing wusana dadi kedep.4. Utama, iya iku wong priya kudu demen ngapura marang kaluputane rabine, amarga dadi wong priya iku manawa sabar demen ngapura marang kaluputan kang remeh-remeh, iku bakal mahanani tumemening rabine, ing wusana dadi gelem labuh.Ana dene nyumurupi wewijangane wiji, iku kudu ngreti marang lakuning wektu karon-sih, dene lakune karon-sih iku uga ana petang prakara, iya iku: eneng, ening, awas, eling.1. Eneng, iya iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.2. Ening, iya iku atine kudu ening, dene paedahe bisa nikmat rasane lan manfaat. Amarga kaweningan mau bisa gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.3. Awas, iya iku kudu mulat kedep-liringing rabine, wektu karon-sih, kendho apa mempeng, utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.4. Eling, iya iku aja mikir liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung binuka
maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.Mungguh tuwuhing rasa iku jalarane ana loro prakara, iya iku: marahi lan meruhi.1. Marahi, iya iku sadurunge tumindak
suka rena. Mula sadurunge karon-sih luwih dhisik mangsetiya tumuruning wiji kang becik (teteping trimurti), kapantenga ana ing cipta.2. Meruhi, iya iku aja nganti nerak wewalere, nanging malah mbumbonana kang prayoga. Dene wewaler iku: nyumurupi wewadining wanodya lan wewadining wiji. Kang diarani wadi mau katerangane mangkene: bab kang diarani tumindak rusuh, iya iku rusuh arep nyumurupi marang wewadining wanodya. Dene kang diarani elok, iya iku arep nyumurupi wewadining wiji.Dene wadining wanodya bakuning rasa, iku wijang-wijange mangkene: ing sajroning baga
batuking baga, mangisoring song ana urate loro (diarani purana), urat iku lengket ing semu katone mung siji, iya iku kang minangka let-letan banyu telung warna, iya iku: satengening urat iku dalan banyu sene, sakiwane urat iku dalan banyu suker (getih), mung tengahing urat loro mau iku dalaning banyu rahsa pita (kama). Dene urat loro iku ing dhuwur gathuk karo song, terusane anjog ing lawang kadatoning rahsa, lawang mau ngrukubi Sang Hyang Kamajaya (uwel), kang diarani uwel iku lawang kekandhanganing jabang bayi, wujude mung bening kaya kaca.Mungguh kahanane song mau iya iku poking rasa, amarga samasa kagosok (kagepok) banjur mekrok, kaya dene kewan kintel saben kagepok banjur mlembung, mekroking song mau jalaran saka rasa keri, yen wis krasa keri iku bisa narik rosaning rasa nikmat. Dene lawang yen wis menga banjur kawawa nduwa, uwel, iya iku narik kekandhanganing bebayi. Kekandhanganing bayi mau yen nganti nyaut utawa nadhahi kamaning priya, iku adate tumrap wanodya awake mesti banjur krasa keri, gumriminging rasa temahan dadi cape (marlupa).Saiki mratelakake kekandhanganing bebayi, mungguh wewijangane mangkene: ing sadurunge kaisenan wiji saka wong priya, kekandhangan mau wujude isih kimpes, sarta mawa urat dumunung ing pucuk minangka gantilan. Urat mau ana loro, kang siji urat urut-urutane kang anjog ing jantung, dene sijine urat urut-urutane kang anjog ing wadhuk.Urat kang anjog ing wadhuk iku kasamadan dening genining manusa kang arane Yitnamaya. Geni mau gedhene mung samrica, iya iku kang kawawa matengi pangan sajroning wadhuk, sarta kawawa nyepuhi wiji kang wis ngumandhang ing kekandhanganing bayi. Kandhang bayi iku manawa panyaute bener ora luput, nganti bisa ngamedi pucuking pasta-purasa (ngepuh kam), ing mangka kapinujon kasusupan wiji, iku banjur bisa kalebon mani, dene mani kang wis kumpul lawan wiji ana sajroning kandhang kono, iku mratandhani yen wiji bakal dadi, mula wong wanodya banjur ngandheg. Ing sajroning ngandheg, upama kinaron-sih ing priya liyane iku wis ora bisa kasusulan wiji kang dadi maneh, kajaba kang nitis sapisan mau. Yen kurang pracaya katerangane kene ginawe kosok bali, kang minangka tandha seksine iya iku bapa manawa wis mati kajupuka balunge, anak kang isih urip
manawa dudu getihing anak dhewe iku mesti ora kasesep (ora ambles ing bebalung).Ambaleni wiji kang wis ngumandhang ing kekandhangan, ing kono mani saya suwe saya tambah matimbun-timbun, yen wis kebak banjur
kenthel, samasa wis kenthel banjur kumulit, yen wis kumulit banjur gana, nanging isih kakum ing banyu. Sajroning gana kakum ing banyu, iku banjur nurut bolonganing urat kang gandeng karo wadhuk. Mungguh kumambanging gana iku kaya dene banyu kang dumunung ing godhong lumbu. Sawise mangkono gana banjur gatra kaya pepukiran ing manusa, gatra mau saya suwe saya mundhak gedhe lan mundhak kekuwatane, ing kono banyu kang kakuman gana banjur njendhel, jendhelaning banyu uga banjur mundhak sumaring maneh, ampase pada kelet ing kuliting bayi, dene sarine dadi kawah. Mula pepelinge wong tuwa-tuwa, tumrap wong wanodya kang ngandhut lagi masane gana, iku aja sok ngajangake solah-bawaning raga, awit manawa kepleseting wiji, iku bisa njalari gagar (kluron).Samengko genti mratelakake wewadi wadining wiji ing nalika arep tumitis, sajatine sengseming atining bapa kang ketarik dening dayaning wiji mau mangkene: Manawa arep nitisake wiji iku kang luwih dhisik manuksma ana ing utek, lebuning wiji nurut lebuning napas, tumuli nuksma ana ing panon, banjur manggon ana ing pramana, ing kono wis kawawa narik maya (sengseming ati sakaloron bapa lan biyung), temahan kelakon karon-sih iku wiji banjur manuksma ana ing rasa, dene tumibane ing biyung iku mbarengi wetune rahsaning bapa, kang banjur katampan ing papane. Lakuning wiji mau miturut wetuning swasana, ing kono banjur tempuk karo metuning rahsa (mani) banjur kacatok dening kandhangan, sawise mangkono wiji tumuli tumempel, ing kono kudrating Pangeran wis ora owah maneh, tumrap kadadiyane bocah ing tembe, lelakone sarta wewatekane, miturut tanceping cipta sarta rasaning karep wektu pepasihan, ana kang minangka tandha-yektine, iya iku wujuding rupa mesti mirib (memper) bapa lan biyung, sabab wektu sih-sinihan sisi lan sijien tunggal padha nancepake katresnan, kaya rahsa narik jiwa, mula anak iku uga kena sinebut layanganing jiwa, dadi wis tetela tanceping warna kang ana ing cipta iku mahanani warna, rahsaning karsa lan greneking cipta mahanani wewatekan lan lelakon, mula iya ana paribasan: Kacang manut lanjaran. Utawa: Ora ana banyu mili mandhuwur. Kang mesthi banyu mili mangisor. Karepe bebasan iku mangkene: Rupaning anak iku mesthi mirib wong-tuwane.Samengko mratelakake wewijangane wiji kang katarik saka dayaning bapa, ing nalika lebuning wiji mbarengi lebuning napas, nuli sumimpen ana ing utek, banjur rembes marang panon. Kang diarani panon iku banyu sari iya sarining utek, pamanggone sajroning manik. Sawise wiji ana ing kono kawawa manuksma ing pramana sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana ndayani tunggal karep, yen wis nunggal garepe wiji narik daya surenging karon-sih, mangkono iku manawa cinegah dadi paedah, yen linantur dadi batur. Tegese: Sing sapa nuju kasusupan wiji, mangka bisa nanggulangi karepe iku sayekti bakal tambah muncaring cahyane lan padhanging pamwas, dene yen
nguled), bumbu yen wis kauled ing bahu banjur kumpul, dene matenge saka daya Yitnamayaning biyung, dadi matenging panganan mau jenenge wis mapan, mulane mangkono, amarga urubing pramana iku manut mapaning cipta.Terange mangkene. Saupama tanceping cipta welas asih, urubing pramana sarta wiji mesthi maya-maya, iku mahanani wewatekaning anak ing tembe linulutan ing sapada-pada, sarta jatmika alus ing budi, nanging kurang lantip ing panggraita.Saupama
mahanani wewatekane anak ing tembe bodho ing budi, nanging becik atine.Saupama tanceping cipta kadereng ing kabudayan, urubing pramana sarta wiji mesthi warna abang mbaranang mblerengi, iku mahanani wewatekane anak ing tembe landhep
mangkono iku adate sok kataman lara owah (gingsir).Saupama tanceping cipta kang lagi nungkul ing puja brata, mangke katarima,
ing dhuwur kabeh mau, tumrap ala beciking wiji. Dene kandel-tipising wiji iku manut wancining karon-sih, nalika terangke mangkene: Yen wanci awan, wijine tipis, sabab ing wanci mau pramana nedhenge amer. Yen wanci bengi, wijine kandel, sabab ing
pramana nedhenge kenthel. Mulane sabisa-bisa manawa karon-sih, miliha wanci lingsir wengi tumekaning bangun esuk, iku wijine mesthi kandel kang njalari dawa umure.Kapriye carane nyumurupi wujuding wiji, sarehne wiji iku bangsaning alus, dadi enggone nyumurupi iya sarana alusing pandulu. Kang diarani alusing pandulu iku ana
iku saka beninging ati, sirnaning kekarepan, sarehing pangganda, lereming pancadriya, jatmikaning solah bawa. Yen wis bisa netepi laku limang prakara iku, lagi bisa nyumurupi wiji kang sawantahe.Bab panengeraning wijiTumrap panengeraning wiji, iku kena disumurupi, mungguh beda-bedaning wiji lanang utawa wiji wadon, bakal dadining anak, wantu utawa kembar, apa dene dhampit. Terange mangkene: Yen wiwit arep karon-sih
cumitaking wiji ana ing panon kiwa, iya iku pratandha wiji lanang. Manawa napas santer ing lenging irung kang kiwa, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon tengen, iya iku pratandha wiji wadon. Manawa napas santer ing lenging irung loro pisan (padha santere), iku mratandhani cumitaking wiji ana ing tengah-tengahing panon (manon), iya iku pratandha wiji wandu. Manawa eninging cipta rong pandurat suwene, iku bisa narik wiji loro, nalika
sakarone tempuk (padha karepe), iku bakal mahanani anak kembar utawa dhampit. Nanging manawa kembar wijine cumitaking panon kang sasisih, yen dhampit wijine cumitaking panon kang kiwa tengen.Lan maneh kanggo panengeran sawise wiji tumiba ing biyung, manawa bakal dadi lanang sang bapa katara swatata, anadene yen bakal dadi dhampit sakarone mempeng (padha andrenge) ing swatata.Ing dalem layang Pangracutan amratelakake kawruh kang aran: Sajatining Lanang lan Sajatining Wadon, iku genahe mangkene:Kang ingaranan roh Idlafi, iku rohing wadon, nanging dumunung ana ing lanang. Sajatining wadon iku roh Kudus mulya, nanging rohing lanang, mapan ing wadon, kang mahasucekake ing jinem, padha mapan sajroninng junup, mula kawasa anuwuhake karkat dhewe-dhewe, amarga rohing wadon kaango lanang, rohing lanang kaanggo wadon, dadi saka anggone arep narik rohe dhewe-dhewe, ing wekasan aliru lambang sari padha carane, temah kawasa anganakake sifat, mula ingaran sanggama, tegese benering sawiji balaka, utawa saresmi, pikarepe campuring sari wor syuh dadi padha mareme, awit kasamadan dening Dzat-ing Pangeran Kang Amahasuci, anggone arep cumitak warnaning bapa-babu, mula kang pancen waskita marang rahsaning karon-sih, yekti bisa angarani sadurunge kababar.1. Kaya ta, ing dalem salapan dina, sakaloron mau kang anduweni kumenyut dhisik sapa, saupama wanodya kang ngrasakake kangen dhisik marang priyane, tumekaning kalakon anitisake wiji yekti bakal lair putra priya.2. Kaya ta, kang anduweni kumenyut dhisik kang priya, kangen marang rabine, tumekani nitisake wiji, sayektine bakal lair putra wanita, ananging kudu banjur ditimbangi careme, supaya sakaro-karone atunggal, awit manawa kurang dhauping cipta, rasane bakal sulaya, sanadyan bakal tumuwuh ing tembe wijine anduweni cacad, mungguh wujuding
anumusi wewatekaning putra kerep kacuwan ati, tarkadhang nandhang susah ing uripe;* Manawa ing dalem saresmi mau anduweni ngeres ing panggalih semu duka, nanging ora kawedhar, ing tembe wijine kalabetan watak sugih napsu hawa, tarkadhang tiwas uripe.* Manawa salah sawiji ing dalem arep ngangkat saresmi, ana kang duwe ati sisip sathithik, ing tembe uga tumus wewatekaning putra, yen kang sisip kang wanodya, tumus marang wiji priya, manawa kang sisip kang priya, tumus marang wewatekaning wiji wanita, kabeh iku kalebu paniitihan, ing dalem salapan dina iku wajib katitika titikaning cipta, sarta rasa pangrasa ing dalem salapan dina mau, mula bayi lair iku angetung salapanan, manawa wis tumeka sataun aran bocah tawa lare, tegese kuwat, mula banjur angetung taun.Saka wasiyat dhawuh wewelinge Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, prakara panitikan ora kena sembrana ngarah apa, malah ing sabisa-bisa angestiya peta, tegese ing dalem karkat mau bisaa banjur tampa-tinampaning cipta sasmita, dadi aran sakaroning atunggal, sarta kudu suci supaya becik tumusane, utawa bisaa pasang gelaring salulut, tegese kang wanodya aja nganti liya pancipta pangalembana marang priyane, sanadyan priyane iya anyiptaa marang wanodyane, aja angrasakake liya-liyane, iya iku wiji sajati premati.Sawenehing wong sajroning saresmi karo bojo, ora mawa pepantengan sakaroning atunggal, malah anduweni liya panyipta, tarkadhang anggagas kasenengane dhewe, kang mangkono iku upama bisa dadi wiji, sok ambilaheni wong tuwa, iya iku kang ingaran anak agawe rusak, yoga karya rengkaning praja.Dene prataping wong
bisaa cadhang-cinadhang, tegese wajibing wanodya ora kena adreng ing panedya kudu dianggo wadi, priya iku wewenange angon cipta-sasmitaning wanodya, sakira ing dalem sadina kono ora ana sebab apa-apa, tanpa labet susah, apa dene sepi pakewuh, iku tandha yen Pangeran Kang Amahasuci anggone bakal nitahake wiji, wiji ing sasama, iya iku jatining Trimurti, akeh kang dadi anak anung angungkuli bapa. Sanadyan para luhur manawa kabeneran pakartining budi, kalayan nastiti, yekti bisa dadi. Dene
wiji alaSanadyan wis bisa narik wiji, ing mangka wiji kang sumurup mau wiji ala, iku uga kena dilebur sadurunge dadi wiji kang dumadi. Dene pratikele mangkene: ing sajrone karon-sih among ulahing swatata, manawa duwe niyat arep nurunake wiji, lan maneh ilafating wiji kang bakal tumiba kurang becik, mangka sajroning ulah swatata sem-ing karsa mau, utawa sajroning karon-sih nalika lagi kadereng kadhesek mempenging karep,
kagaweya gela utawa kemba, iya iku saran wudharing rahsa kasilipna mangisor utawa kawutahna ing sajabaning lawang. Sarana mangkono adate wiji ora bisa dadi amarga ora bisa katampan ing wadhahe ing wasana gagar utawa
1. Jun iku yen lukak kocak, bisane mênêng-antêng yen kêbak. Sapi wadon kang sêru suwarane, sathithik powane. Wong kang ala rupane, polahe digawe-gawe. Wong wuta sastra, wicarane kasar ora ngrêsêpake.2. Ara-ara kang tanpa sukêt, rajakaya wêgah ngambah. Kali kang asat banyune, ora sinaba ing bango. Priya kang uripe sangsara, diêmohi wanita. Ratu kang kurang
tinja, jupukên kêncanane, kumbahên. Wong utama kang sugih kawruh, sanajan turuning sudra, prayoga rakêtana. Wanita utama kang sulistya ing warna, sanajan turune wong asor, pantês dadi garwane wong gêdhe.4. Gandhaning candhana mahanani anyêsing ati, ngluwihi anyêsing sorote rêmbulan. Manawa gandaning candhana iku ditikêlake loro, isih kalah karo anyêsing pangandikane pandhita kang pindha tirta marêta. Gêni iku panas, ngluwihi panasing srêngenge. Yen panasing gêni iku ditikêlake loro, isih kongkulan panasing gunême wong ala.5. Prajurit kang unggul ing yuda, uripe ngalami mukti wibawa. Prajurit kang kasambut madyaning rana, manjing suwarga sineba para widadari. Prajurit kang ngucira ing yuda, patine bakal manjing nraka siniksa dening wadyabalane Yama. Yen ora mati, uripe diremehake dening bêbrayan agung, utawa ditawan lan disiya-siya dening
dasih, ratu ambeg lir dewa gung, sedane ing apanjang ing yuswa mirib candraning, Majapahit Daniswara Pajajara.07Kaping Nem
rusak malarat nagri, tan panjang jumenengipun, nata guru minulya, kang kaping Sanga gumanti, putra dalem Sri Narendra ingkang jengkar.10Neng pulo Ambon atilar, weka sigid madeg Aji, Pakoe Boewono ping Sanga, babangun
Prabu Nata Aji JayabayaSinomPada sira ngelinganaCarita ing nguni-nguniKang kocap ing serat
IslamWit kula puniki yektiRatuning Dang Hyang JawiMomong marang anak putuSagung kang para NataKang jumeneng ing
sakpungkur mamiYen wus prapta kang wanciJangkep gangsal atus taunWit ing dinten punikaKula gantos agamiGama Budha kula sebar ing tanah Jawa.Sinten tan purun nganggeyaYekti kula rusak samiSun sajakken putu kulaBerkasakan rupi-rupiDereng lega kang atiYen durung lebur atempurKula damel pratandhaPratandha tembayan mamiHardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.Ngidul ngilen purugiraNggada banger ingkang warihNggih punika wedal kulaWus nyebar agama budiMerapi janji mamaiAnggereng jagad
tengahipunKaline banjir bandhangJeronne ngelebna jalmiKatahah sirna manungsa prapteng pralaya.Bebaya ingkang tumekaWarata sa Tanah JawiGinawe kang paring gesangTan kenging dipun singgahiWit ing donya punikiWonten ing sakwasanipunSedaya pra JawataKinarya amertandhaniJa
mingsraWong tani ora nyukupiPametune akeh sirna aneng wana.Bumi ilang berkatiraAma kathah kang ndhatengiKayu katahah ingkang ilangCinolong dening sujanmiPan risaknya nglangkungiKarana rebut
kananKajeng akeh ingkang keliKang tumuwuh apinggirSamya kentir trusing lautSela geng sami brastaKabale
nandhang rogaWarna-warna ingkang sakitAwis waras akeh klang prapteng pralaya.Sabda Palon nulya mukswaSakedhap boten kaeksiWangsul ing jaman limunanLangkung ngungun Sri BupatiNjegreg tan bisa anglingIng manah langkung gegetunKedhuwung lepatiraMupus karsaning DewadiKodrat iku sayekti tan kena owah.
sinukarta, mrih kretarta pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing tanah Jawa, agama ageming aji.02Jinejer
pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.05Mangkono ilmu
ing sabisa-bisa, babasane muriha tyas basuki, puruitaa kang patut, lan traping angganira, Ana uga angger ugering kaprabun, abon aboning panembah, kang kambah ing siang ratri.11Iku kaki takokena,
pesating supena, sumusuping rasa jati.14Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.PUPUH IIS I N O M01Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati,
tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.08Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha
wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.13Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah
kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.02Angkara gung, neng angga anggung gumulung, gogolonganira triloka, lekere kongsi, yen den umbar ambabar dadi rubeda.03
langkah met kawruh ing Mekah.08Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-kene
uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.14Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.15Durung punjul, ing kawruh
wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.03Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate elok-elok.04Thithik kaya santri Dul, gajeg kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.05Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.06Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.07Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku,
utami, sing sapa temen tinemu, nugraha geming Kaprabon.11Samengko sembah kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.12Sucine tanpa banyu, mung nyenyuda
katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.17Sayekti
Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.24Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.25Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung
sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.28Dadya wruh iya dudu, yeku minangka
mata lair batos.31Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang Widi,
gaib, paranta lamun tan weruh, sasmita jatining endhog.33Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.34Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene
srabedaning budi.04Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.05Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti karasa,
rencananira, sambekala den kaliling.08Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.09Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.10Meloke yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.11Kawruhe mung
bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.14Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung
Pupuh GambuhMangkene patrapipunWiwit anem amandenga lakuNgengurangi pangan turu sawatawisAmekak hawa nepsuDhasarana andhap asor.Akanthi awas
angenganggurBoya becik ipil-ipil kaweruhAngger datan ewan panasaten sayektiKawignyane wuwuh-wuwuhWekasan kasub kinaot.Lamun wus sarwa putusKapinteran sinimpen ing pungkurBodhonira katakokna ing ngarsa yekti,Gampang traping tindak tandukAmawas pambekaning wong.Karya : R. Ng.
kapareng dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan ingkang kaping III ing Surakarta.Kawangun dening Raden Mas Suwandi ing Surakarta, kalaras nggann\gge guru lagu wicalan, ingkang supados boten damel kithaling pamaos.PUPUH IASMARADANARa seneng driya nawung
mudha punggung, dimen sami ingaranan.Lir sarjana kang luwih, tan panon rat idhepira, de ra tan wruh mring bodhone,
jumeneng neng Surakarta.Pangiketing prameng kawi, sinantunan tembung jarwa, ananging ta suprandene, kathak kithal yen winaca, ingiket mangke kadya, kadi jaman kang
kasanga.De ra mangun mung supadi, amrih gampil yen winaca, ananging ta caritane, datan ana ingewahan, reroncen ugi
saking ing kayangan, nira Sang Batharendra, duk nalikanira iku, duh kita Sang Batharendra.Ing dados wosing
pinunjul, kadigdayan kanuragan.Dene dununging prajadi, ing Semeru
nggennya arsa linurugan, Niwata Sri Narendra, mung sajuga esthinipun, ingkang sampun dipun weca.Sang Hyang Siwah ingkang mangsit, manungsa kang mara tapa, Sang Niwata ing patine, samngke ing Endrakila, ana wong mara tapa, Risang Parta wastanipun, panengahing para Pandawa.Nanging Sanghany Endra maksih, sajroning tyas semang-semang, de durung wruh sajatine, dennya mesu tapa brata, apa nggayuh kamuksan, apa iya amrih luhung, minta marang ing
Hajuna tan antuk sih, sayekti yen tanpa karya, ngambil sraya mring dheweke, samangkana Anghyang Endra, denira ngnandika, arsa nyoba karsanipun, rinancaneng waranggana.Lamun puguh mati ragi, tan keni mring pangrencana, aneng kono sayektine,
lan panca driya.Dene ingkang dipun piji, angrencana mring Sang Parta, widadari kapitune, isen-isen Suralaya, antuke duk ing kuna, widadari kang pipitu, sami saking mulat ita.Tegesipun mulat nenggih, sosotya kang adi mulya, widadari pitu ingkang, ngluwih warnanira, mung kakalih langkung ayu, Sang Supraba wastanira.Wilutama jangkep kalih, tan prabeda warnanira, sesenengan pamilike, Dewi Ratih sor prabawa, tuhu yen
papat umeksi, pra Jawata sagungipun, amulat netya tiga, aneng kanan lawan kering, ing julukan netya ingkang satunggal.Milanipun pra Jawata, miyaraken ing pangeksi, saking sruning laras mara, miyat langen ing Swarga di, tumembe samya
mengko nyilih, sagung raras ruming reh lan ayunira.Sira
iku garwane sekawan.Ing kocap yu utama, mung titiga kang yu luwih, padmi aran Sang Sumbrada, Manohara lawan malih, Ulupi jangklepe tri, nadyan kabeh luwih ayu, yektine durung padha,
sadaya wus, anembah pamit sigra, mring Bathara Endra nuli, mesat saking ngarsa anapak gagana.Sami nglayang lampahira, wau
marang kang nembe prapti, wonten malih kang winuwus, pradapa manis kalyan, sru kumelap katyup angin,
munggeng ing kanan kering, saurutireng margi,
mabur bremara marang wiyat.Mumbul sarwi tilar swara, cuweng tyas tan ngingsep sari, wonten malih peksi merak,
parang jro ana keksi, kukuwunge amalengkung, ing enu ilang truhnya, riris mawur nglambung
kanang ardi, kadi katon Risang Wiku, mega kang ngangkulana, lir kethuning Risang Resi, kadi basma cicithake kaki ajar.Ingkang aneng bathukira, lawan wonten pitung keksi, tumuwuh neng lambung arga, tlaga jurung den ungkuli, katempuh dening angin, kanang petung nyawuk banyu, petunge kang umpama, lir banyune Risang Resi, pamyawuking petung marang sagung tirta.Kadya tekes arca nama, tegesipun tekes nenggih, akekemu jarwanira, arca nama raup iki, malih wonten kaeksi, kakayoning wowohan gung, upamaning wowohan, lir sinegahaken sami, marang sagung widadari ingkang prapta.Dahat dennya wirandhungan, lampahe pra widadari, sampun ngraos sanes saban, pandulune ugi salin, wau ta lampah neki, ngangge laku anyar niku, tegese laku anyar, lelewane den waoni, wit katinggal patapan Sang Mintaraga.
kang watu, lumuten warnanira, kadi janma wedhak wilis, ayun adus ing beji wening kang tirta.Kaungkulan ing won denta, nedheng meteng-meteng dadi runtuh aglar aneng kisma, ambalasah pinggir beji, nanging widadari sagung, dudu poh gadhing ika, ingkang dipun kayungyuni, dene ingkang den kayunken waranggana.Wilasa kang ingupaya, yeku ingkang den karsani, de
karsa, ana kudu mangkat nuli, pan ana kudu kari, ana putung alisipun saweneh ngodha-odha, sukunipun manjing warih, ana ingkang den pijiti pupunira.Dening cethi waranggana, myang kang lagya toya rahi, katon ewah ukelira, angilo mring toya pilih, tegese toya pilih, langkung wening kang ranu, marmane ngilo ika, wau ingkang widadari,
Renadi, Wilutama ririh arum, dewati atur kula, yen suwawi lan marengi, sampun mangkat ing wanci tengange mangkya.Karanane langkung lapa, bentenipun anglangkungi, ngrisakaken papaesan, ngusutaken warni yekti, kalamun amarungi, ywan wus Sanghyang
utama, tegesipun ri turun sih, de purnama sidhi lawan, nuji ari nggara kasih, wukune amarengi, mandhasiya nedhengipun, anedha
pakenira maksih warna, kadi warni wingi uni, awarni widadari, nggennya nggodheng Parta Wiku, sumaur
utami, lakunira yen pangrencaneng Hyang Endra.Masa ndadak antuk karya, lampahe pra widadari, boten
garwane Sang Parta sami, ingkang kantun neng negara, kula nekad garwa padmi, Sumbadra kang wawangi, dene ika warnanipun yektine yu utama, anglir gambar bisa mesik, wayah taksih anem Sang Wara Sumbadra.
Sumbadra, kinadaman sagung putri, pan durung ngudamani, mring sagung wong watekipun, kang aran Sang Sumbadra, iku ingkang ingsun irib, sasolahe si Sumbadra ingsun telad.Muwus malih Sang Supraba,
tinelada ing samangkin, warnanira kadi gambar bisa ngucap.Tinon ruruh tur jatmika, tan ana wong
luwih, warnanira baune welar tur wijang.Luwih ingkang payudara, dadya madya kurang ramping, ambyataning
sagunging barangmanis asru amor yen dinulu, hyang-hyang pudhak sinurat, metu saking paking lading, kang minangka nenggih lading panulisan.
ati, yogya dadi gurunira, mring wong ayudonya iki, wajane apan kadi, sanening herthathit barung, mila sakeh wong
pasemone langkung lungit, tuhu putus ing aksara, rampung marang basa Kawi, lan malihipun kadi, jajaruman sang
ing garwanira, para garwaneng Pandhusiwi, tumiling Sanghyang Rawi, mlampah ngilen arsa surup, mring lambunging
sami, kang maesi pra widadari, parekane dhewe-dhewe, dene ta paesanipun, wau ingkang pra widadari, pra samya rebut endah, amrih
marga marang ing patapan, tan asuwe prapta ingkang widadari, guwa geng majeng ngetan.Angayunken jurang langkung sepi, wali kadhep kang aneng jro jurang, kethap-kethap pradapane, isthane prada pasung, wali
tan ana ngambah ngriku, dene widadari kang prapti, kang katon mung padupan, tan na sanesipun, nanging datan mantra-mantra, isi agni wuryaning pasapon sepi, tan ana
dhatengken mring panekung, meleng ing tyas yoga semedi, anenggih jroning guwa, katon abra murub,
leresipun, tutunge ing grananira, ingaranan pratingkahing semedi, ptitis grana sika.Meleng pejah ing sajroning urip, sang
apranawa jinarwanan, prana atiwa papadhang den tegesi, ilang ing kamanungsan.Wus angraga suksmane sayekti, dadya mangke ing sakathahira, ingkang panca driya kabeh, satuhu lamun luput, Sang Harjuna apan ta nenggih, asanget mesu brata, denya sru manekung, marma luput ing bancana, dene sampun angraga suksma sajati, ngulihken panca
dhumateng sang binagus, lah punapa kang dados galih, wiwit duk ndika kesah, nilar dasihipun, kawulane kawlas arsa, mring Drakila tinapakaken punapi, punapa kirang ndika.De kawula datan kraos sisip, lah kondura sakedhap kewala,
payudara tumibane, andheging luh neng ngriku, wonga-wonga kebek sami, tegese wonga-wonga, ireng-irengipun,
pangucapnya, Sang Supraba tanpa gawe, anulya ingkang rawuh, Wilutama sang retna dewi, kang mindha
ingkang kadi madu subrata kenyaring, warnane ingkang waja.Wonten prapta widadari malik, teka linggih ing
warnane, petanireng prembayun, wonten dene tegese iki, palenthung toya petha, apan wimbuh luhung,
denira angrencana.Wonten malih widadari prapti, langkung jenar sariranira, lir kenyaring wulan gedhe, agawe rarasing
taha sasolahe, sru kaduk patrapipun, andhepeli saking ing wingking, apan den wasa-wasa, Risang Parta wau, dene ingkang wasa-wasa, paripaksa patraping godha nemeni, pan payudaranira.Dipun cacap
gunanira masa ndadak ngaping kalih, sanadyan lir jajaka.Tur jajaka ingkang putus ngelmi, pesthi keneng ing dhesthi manira, widadari satemahe, lir kadi dupanipun, padupane timah upami, nalika kadunungan,
Hyang Sasangka, apan ta meh mungup, sing pracima duk purnama, nanging Sanghyang Surya sumurupe maring, marang ing
mudha, katontonen sasolahe, Sang Wiku bagusipun, mimang manah pra widadari, tegese basa mimang, salang surupipun, widadari sakehira, dene ingkang binancana nora gingsir, tan keni dipun godha.Balik ingkang ambencana sami, kagiwang mring warnane Sang Parta, nulya widadari age, linggar sing ngarsanipun, Sang Harjuna jumeneng sami, mring natar nggennya medal, ngadeg sarwi ngidung, mlimping abasa la-ela, mring Sang Parta nggenira kandhuh ing
mangun teki, dene lir Hyang Asmara, tingkah solahipun, ana juga waranggana, wangsul marang ing sajroning guwa malih, marmane wangsul sira.Antuk
harjuna, ingkang nenem sampun, kang sawiji maksih sira, sru ameksa ngraketi Harjuna malih, sumaput ing asmara.Tumanem
Sajroning tyas risang widadari, apandene sajatining godha, manah ayun sayektine, dhumateng kang mulat kung, njaba-
Sanghyang Wulan ingkang den tingali, mring Supraba mangkana karsanya, saking ewuhana tyase, karsane minta tulung, sanghyang Wulan den awe yekti, Supraba denya ngatag, nenggih wuwusipun, heh Hyang Wulan rowangana, gyan sun godha marang Risang Mahayekti, sun nyilih rarasira.Sun anggene dimen bisa dadi, pangrencana marang Sang harjuna,
rencanane, mangkana wuwusipun, sang Supraba mring Sanghyang Sasi, Hyang Wulan sigra mawang, mring Sang Parta Wiku, pamawange Sanghyang Wulan
sowang-sowang wigenane, ananging tunggil iku, pinangkane lan jeneng sami, apan Sang Mintaraga, mangke telas
sami angrencana, mring sang Parta sadangune, denira nggodha sampun, tigang dina lan tigang ratri, tan pegat dalu siang, kathah solahipun, ana ngebrok nawung brangta, mring Harjuna tan ana kang antuk kardi, anulya mantuk samya.Sakathahing para widadari, nedya matur mring Bathara Sakra, dene denya mantuk kabeh, kabyatan
lupur godha, pangrencaneng widadari.Dadya para Jawata gung, sanget dennya amumuji, aprasasat sampun tigas,
tyas Hyang Endra, iya marang Dyan Pamadi, apa ingkang dadya karsa, gyannya mesu mati ragi.Apa madhep muksa
wijayanti.Yekti mati iku besuk, Sang Niwatakawaca ji, dening Parta ing ngayuda, pangrantame ing panggalih,
amati ragi, apa marang ing kemuksan, apa marang sura sekti, karuhane lamun kena, pininta mrih dadi kanthi.
lan jaladara, kalih pisan den tegesi, awun-awun kemul ika, jawuh deres anglangkungi.Sanalika atis ngruntuh, nalikane Padya resi, ngadeg sarwi teken jungkat, itunganing widadari, tangan iku pan wicara, sidhekep Sang Padya resi.Wusira
saking pundi, ing pinangka pakenira, lah punapa kang kinapti.Risang Padya gya sumaur, pali baya ingsun iki,
inggih yektinipun, pali baya awak mami, ingkang mangka paasraman, nenggih sakehireng ardi, miwah sakehireng wana, ingkang yekti sun dunungi.Apan wus gawening sun, mider-mider nglaya bumi, gunung-gunung lawan wana,
mengko ingsun iki.Teka kandheg tingaling sun, denya kandheg awit saking, kaya maksih mora tingal, nanging yekti sira iki, heh robaya kawoworan, ing panggawe donya iki.Masih ngrangkep sedyanipun, kang panggawe tata lahir, lire lamun pakenira, kawoworan barang lahir, panggawene wong walaka, pakenira dene maksih.Gagaman prang sagungipun, maksih sira karsa sandhing,
iku, kala-kala amarsudi, klawan kala amet swarga, sayektine boya keni, lamun lahir-batinira, nora trus mring sapta bumi.Heh robaya lah puniku, panca driya ngrencanani, kalamun wus ngradon uga, rencanane saya dadi, ngradon
sakin, weh wulangun yektinira, abibingung marang ati, yekti sirneng kawaspadan, ingkang marangyuning bumi.Wit kalingan sagungipun,
ingkang nangis iku, ana ingkang sedhih kingkin, ana guyu-guyu suka, kawruhana den kaliling, yen wululang kang kinarya,
ingkang kardi, iku awor mring siluman, ingkang nganggep marang ringgit.Mangkana ta wuwusipun, Risang Padya mring Sang
estunipun, mila awak amba iki, masih nyandhing ingkang raras, lawan sagung kawaca di, miwah ingkang hru pamungkas, sagung gagamaning jurit.Apan iku yektinipun, mung tumrap wong dosa pasthi, yeku yekti sampun dadya,
kawiryan kangge mangkin.Nenggih pangolahing kalbu, yekti amung angengeti, mring lepasing pati uga, kasukana
tanpa dadi.Rangu-rangu temahipun, eklasing tyas durung yekti, kang sinebut sang pandhita, apa durung tama yekti,
boga ugi, yekti awon temahira, satuhu lir sato urip.Amung pangan kan den luru, upamane kaya ugi, uwong tuwa
gung, de wong tuwa rawa iki, datan ana karyeng liyan, mung ngupaya ulam warih, dalu siyang ngambil mina, iku benjang lamun mati.Pasthi dadi buwaya gung, traping pati tan patitis, kelut marang panggaweyan, yekti awon kang
duk ing uni, duk umangkat mara tapa, kaki Parta dipun eling, lamun sira mara tapa, nunuwana Jawata di.Prayoga kang sira suwun, kadigdayan ing ajurit, ing tembene kaki Parta, ana wiku ingkang prapti, anuduhken kawruh brata, ing
ingkang pangandika, ananging ta ulun mangkin.Boten keni estunipun, mring kamuksan angondeli, marmanipun kula tapa, kabyataning
kadigdayan ing ajurit, digdayaa ing ayuda, ywa kasoran lamun jurit.Dhuh robaya milanipun, tapa minta
muwus, dhuh pukulun atur mami, marmanipun kula tapa, kang manira tedha ugi, inggih marang ing Bathara,
wong sapraja arseng galih.Lah puniku estunipun, ingkang ulun tedha ugi, mring Bathara kang inulya, sanget sedayaning ati, rinewangan mati raga, teki-teki wonten ngriki.Lamun estu datan antuk, Hyang Bathara tan
Hyang Endra, sarwi ngling Hyang Endra aris.Heh putrengsun sira kulup, kaki Parta ingsun iki, nulusaken bratanira, iya emeh prapta iki, Sanghyang Siwah nedhakana, yun nupiksa sira kaki.
lakunira iku, sagung para widadari, ingsun utus angrencana, marang tapanira kaki, nanging sira kaki Parta, wus kawasa amateni.Panca driyanira iku, tuhu luwih ing sasami, sasamaning pra pandhita, satuhu lamun ngluwihi, sami datan antuk karya, dutengsun pra widadari.Nggonirarsa paksa ayun, angasorken sira kaki, heh putrengsun Mintaraga, saulihku saking ngriki, dipun tetep tapa brata, pesunen ing siyang ratri.Mring Bathara kang linangkung, tulusena asemedi, iya ingkang sira tedha, mring Bathara aywa gingsir, parandene si meh teka, Sanghyang Rudra andhatengi.Wis kariya putraningsun, kaki Parta ingsun mulih, iya marang ing Kayangan, tandya Risang Parta nuli, ngabekti mring Sanghyang Endra, wus kapungkur
Bathara, semadine Sang Harjuna, langkung brata mati ragi.Kadyangganing wong anguswan, ing tegese wong nguswan ngajar nenggih, dene ta wong ngagar iku, tan kemba pangagasnya, yekti norametu kukus geni iku, mangka cipteng Sang Harjuna, ingsun
setya marmanipun sinanget semadinya sru, sigeg gantya kang winarna, ingkang muja mati ragi.Kawangun amengsah ditya, sang
mantri muka, jajahan den osak-asik.Wawangkoning Suralaya, dening mengsah danawa ingkang prapti, dadya ewah ing tyasipun, wau Sang Batharendra, pan angangge upaya sandi puniku, upayane ngangge sira katrine wong Suranadi.Amangangge busana bra, sinugeken mring yaksa
nugraha saking Sangghyang Pramesthi, mangke pinet sraya iku, dening Sang Batharendra, nulya wau Sang Niwata
Kumbakarna ngadeg langkung agung luhur, momongmurka pan rumangkang kadi arsa ndhungkar wukir.Horeng gunung Endrakila, asru gograk guntur anggran ing wukir, geger sakehing wong gunung, sedaya bilulungan, panyiptane kadi gunung arsa rubuh, lindhu horeg lir prakempa, guwa rengat ingkang kori.Yata wau katingalan, ing jro guwa dening Sang Mintaragi, sukara geng langkung luhur, dutane Sang Niwata, ingkang prapta risang tapa gupuh-gupuh, mijil sarwi ngiwa raras, sarotama kang cinangking.Risang Parta wus
ingkang wreksa, kathah ambruk tanpasesa lir besmi, apan iku prabawa gung, Bathara Nilakantha, praptanira saking kahyanganipun, mangkana duk
mendra saking ing kayanganipun, Sang Bathara Nilakantha arsa miyat Sang Pamadi.Nggennya mesu puja brata, alalayu denira mati ragi, yen Sang Parta bratanipun, sinekti luwih tama, mangkana ta Hyang Siwah ing praptanipun, anyarengi
tatu, dadya kalih panah dibya, pan anunggil dadi siji.Samana den sidhikara, kang warastra dening Sanghyang Pramesthi, wus awujud siji kang
marang ngendi, wau ta duk myarsa wuwus, sabdane Sanghyang Siwah, Sang Harjuna sek peng karna tegesipun, sek peng kuping karna, kebek karneng Sang Pemadi.Jumeneng ing krodhanira, Sang Harjuna dadya muwus tan aris, heh iki wong tambung laku, aywa kadlurung sira, sawijine wuwusira nora urus, ingsun sira sidhep apa, mung anggere gelem muni.Mijilaken kang wacana, tanpa taha apangucapira iki, manawa ta sira tan
ingsun satriya Dananjaya nung, lah iya den yitna sira, mungsuh lawan jeneng mami.Apa sira nyana ingwang, kaya ambek wong walaka wak mami, wong wiruda wedya iku, dening sun maksih sara, iya lawan sanjata marmane ingsun, sikep laras lan sanjata, yekti lamun wiku luwih.Kang sun karya sudarsana, pan bagawan Rama
ajrih mati, nembaha maring wang, lah payo dipun enggal, bektenana suku mami, iku manawa, sira tan sun pateni.Lamun nora mangkono sayektinira, iya wus katon iki, nenggih patinira, tan ndadak mindho karya, pasthi mati dening mami, wau emenga, umbake
angganira mijil.Gya tumempuh nenggih ingkang bayu
wau ingkang bayu bajra, maring pra Dewa Resi, asru katyup bajra, muluk mring antariksa, kang kabuncang dening angin, amung Hyang Siwah, kang datan katyup angin.Mung Bathara Siwah ingkang awentala, katiyup bajra pati, sira Hyang Sangkara, apan ta nir wikara, dadya ingkang yuda kalih, risang Kirata, atandhing dyan Pamadi.Langkung rame prangira sami sajuga, sira ta Hyang Pramesthi, mengsah lan Sang Parta, ngepasken kang sanjata, Sang Kiratarupa dhingin, ingkang sanjata, Harda Candreku nami.Nedheng nglayang
Hyang Siwah duk ningali.Asru krodha nanging maksih ambek marta, dene ta mung kinardi, denya arsa nggodha, mring sira Sang Harjuna, sigra
nguni sanjatagni.Asring ngleburaken ingkang Suralaya, Sang Parta yitneng westhi, sigra miyat mega, madyaning ronanggana, ingkang mega
Harjuna arsa mbanting, mring Hyang Nilakantha, ing watu kumalasa, duk jinunjung wus tininggil, mring Sang Harjuna, Bathara
ukara mantra puji, Resi Jawata, sing bomantara nenggih.Muwah teja jumeneng madyaning wiyat, tetela kang kaeksi,
pra Jawata, kawratan pangabekti.Sasampuning sembahira Sang harjuna, ing Dewa tan na cicir, weruh cipteng puja,
matur aris, dhuh pukulun sembah ingkang manungsa, mring Bathara satuhune, katur njeng Sang Sinuhun, apan reke pukulun ugi, ing sembahipun Parta, manggen dunungipun, pan ing mangke tembenira,
umijil, sing agninira, upami tahenipun, ingkang mpada Bathara nenggih, kang mangkana agninira, amnungsa pukulun, apan datan kwasa nembah, mung amuji nenggih kawula puniki, kalamun datan ana.Sihing pada Bathara sayekti, sajatine manungsa punika, kadi menyak upamine, pan menyakira iku, mijil saking wong muter nenggih, denen ta kang minangka, janma muter iku, sayektitine Hyang Bathara, kang minangka menyakipun datan kalih, manungsa
misesa puniku nenggih, nggih pada Sang Bathara, matmanipun iku, dening pada Binathara, sagung sari ing cipta misesa
miwah ala lan ayune, neng ngriku dunungipun, dening pada Bathara ugi, alanggeng dunungira,
neng donya, sangkanira lan ulihe, ing mangke tembenipun, saking pada Bathara ugi, pinangka lan duknara, manungsa puniku, nembah malih Risang Parta, dhuh pukulun upami manungsa iki, yen arsa ngawasena.Maring pada Bathara sayekti, upamine anggane kang wulan, nimba madyeng aiyate, wonten ta gatha telu, wadhah tiga puniku ugi, satunggal isi toya, wening ingkang ranu, wawadhah kang kadwinira, isi toya langkung letuh ingkang isi, wadhah kang kaping tiga.Tanpa isi toya kang satunggil, sami katon marang ingkang wulan, wawayangane wulane, sayekti katon iku, mring wawadhah ingkang aisi, her wening manggenira, katon yen dinulu, cetha rupanireng wulan, kang tumiba ing wawadhah ingkang isi, toyane letuh ika.Wayanganing wulan iya keksi, kang tumiba mangke aneng wadhah, kang aletuh toya reke, pan sami katinipun, wawayangan wulan puniki, nging datan katon cetha, sabab toya letuh, wonten dene kang tumiba, ing wawadhah ingkang tanpa isi warih, tan wonten katingalan.Awit wadhah nora isi warih, wayanganing wulan datan ana, jer si wadhah suwung bae, sayektine yen suwung, yeka tandha sagung dumadi, minangka kanyalaan nyataning Suksma gung, kang tumiba wadhah toya, ingkang bening tegese iku sujanmi, rahayu manahira.Kang netepi puji lawan bekti, ing Bathara dene kang tumiba, wadhah letuh ing toyane, manungsa kang kadyeku, ingkang rago manahe ugi, kang ayun ora-ora, marang penedipun, ewadene kang tumiba, mring wawadhah ingkang nora isi warih, manungsa kang mangkana.Ingkang mungkur mring Bathara iki, kang ngayunaken amaregi pangan, lawan karem turu bae, tan towang sahwatipun, nyandhang ngangge ywa kurang malih, mangkono
nora kadi sami angolaha, marang yoga brata mangke, mangkana wuwusipun, Sang Harjuna malih ngastuti, pun Parta dhateng pada, nenggih Bathara gung, katemune lan manungsa, lamun padha Bathara nemokken inggih, sangkaning pangawikan.Dereng dugi denya
pujinira iku, muga sira linuwiha, saking para satriya kang luwih-luwih, lah iki kaki ana.Nugrahengsun marang sira kaki, candu sakti saking Wimbasara, candu sakti ing tegese, iyeku klalaringsun, Wimbasara
nujil, sing astane Hyang Bathara Siwah, de kang agni suwarnane, arupa danawa gung, ngindhit panah Sang
Pasopati, sarta sampun antuk kanugrahan, awawarah Bathara ge, Bathara Siwah wau, ingkang angsung nugraha yekti, dhumateng Sang Harjuna, nulya duk ing wau, sawuse nampeni raras, lan makutha Sang Harjuna anampeni, piwulang sarehira.Ingkang aji jaya-wijayanti, danurdara sing sanjata dibya, luwih-luwih sadayane,
kaluwihan kang den angge, saking Hyang Rudra iku, kang mangkana pan nora dadi, bingahing nalanira, malah sangsaya sru, wewah-wewah prihatin tyas, Sang Harjuna marang Bathara linuwih, prayoga iku uga.Tinelada lalabetan becik, ingkang
enthu, denya minta mring kawiryan, kasigihan lan minta kasekten luwih, marang ing Dewanira.
mring Jawata di, abrata yoga ora, nyegah pangan turu, datan ayun kirang pangan, sumbalinga yen tinekanan dening, marang Hyang Siwahbuja.Malah saya kabalebet ugi, iya marang rajah lawan tamah, wong mangkono panganggepe, dene wong olah kayu, yekti ayu ingkang
ing patapan, kangen marang ibune, kang kantun neng praja gung, kangen kadang-kadang sami, ing ngriku Sang harjuna, nedya arsa mantuk, panggih marang ibunira, lawan kadang-kadangira kabeh iki, mangkana Sang Harjuna.Anglinging tyas yen mantuka mami, sing asrama iki lamun teka, wus ana panusule, iya
Pamadi, marang ing ibu kadang.Risedhenge Parta arsa mulih, nulya wonten widadari prapta, mung kakalih siki kehe, saking ing Surenglayu, punika ta duteng Dewadi, nenggih Hyang Batharendra, dene praptanipun, kinen
iya, iki layangingsun, dhumawuha marang sira, kaki Parta marma mengko sun timbali, praptaa Suralaya.Nuli sira mangkata tumuli, dipun kerit marang dutaning wang, aywa tanggung sih ta angger, dhuh kaki marang ingsun, marmanira sun undang kaki,
kalangkung sukaning sun, de sanjata ingkang mejahi, kang aran Pasopatya, yeku pringipun, Hyang Siwah kang marang sira, sampun tamat denira amaos tulis, wau ta sang harjuna.Ri sampune denya maos tulis, Sang Harjuna karaos, tyasira, rehning kinen minggah mangke, dhumateng Surenglaya, asumengtyas sakala iki, tegese basa suma, susah ing tyasipun, ingkang dadya susahing tyas, Sang Harjuna karaos welasnya maring, dhumateng ibunira.Miwah sagung kadang-kadang sami, ing pangangen-angene sang Parta, saking sanget sru kangene, kang lunga lan kang kantun, kumembenging
menggah kangen tuwan maring, mring wong sakadang warga.Den sumene sayektine keni, boten wande mantuk jeng
tulung, mupung mangke dipun enggal, lamun boten tinandangana tumuli, risaking Suralaya.Inggih raden atur kula malih, mring paduka kalingane mangkya, kadilamun dika mangke, pan arsa boten gupuh, tindak marang ing Suranadi, kalamun mangke dika, boten atutulung, dhateng rama jengandika, sayektine sakit punapa pinanggih, kang boten dipun sandhang.Dhateng janma Suralaya mangkin, dene raden amung jengandika, kabeh kang den andelake, tulung mring kawlasayun, mung kasekten andika ugi, kinarya andeling tyas, marang sagungipun, titiyang ing Suralaya, datan wonten malih kang den anti-anti,
punika, panangising alas puniku upami, Harjuna kesahira.Wus kalingan mega neng wiyati, sampun lepas lampahe Sang Parta, ngetan wau ing puruge, den iring lampahipun, dening widadari kakalih, kathah kang kaungkulan, desa-desa agung, lamat-lamat katingalan, sing
mbagekake, marang kang nembe rawuh, lawan wonten kadhaton keksi, madyaning ngawang-awang, wisma geng amunggul,
den wastani, nanging dereng wonten ingkang gadah, kadhaton di sayektine, dene ta estunipun, kadhaton di punika benjing, pan ingkang ginagadhang, lamun wonten besuk, pra satriya sureng brata, kang ndarbeni nila taksih
tuhu, marang sira kayapa ugi, isine kang bawana, tihanira iku, lintang wulan lan raditya, kayapa ran unggyane
sami angengipun, katigane punika singgih, enggene luhur pisan, dene wastanipun, ingkang lintang winastanan, baranggana : mila aran lintang inggih, sayekti mung kabekta.Saking luhur enggene nglangkungi, soring lintang sayekti enggen wulan, soring wulan nggen srengenge, srengenge ngisoripun, ingkang mega ngisore malih, puniku madyapada nenggih
wulan lang srengenge, ing tumpa-tumpanipun, antarane pan tabih-tabih, kang lintang dhateng wulan, wulan amandhuwur, kongsi prapteng nggening lintang, lan mangandhap wulan mring srengenge nenggih, pan sami tebihira.Tangeh lamun winarneng kakawin, sakathahe lalangening swarga, kalangkungan ing lampahe, Sang Parta duk ing dangu,kadi
amurub marakata, wetan ing Semeru, unggyanira kang kayangan, majeng ngetan ajenging kitha tulya
dene ta warnanipun, kang kayangan surem kenyaring, Hyang Surya lawan wulan, kasor kenyosipun, ginapura saya tabra, wonten dene warnane kayangan nenggih, tan ana tumandhinga.Rengganing kang kayangan linuwih, gebyar-gebyar sumunu kumenyar, rina wengi sami bae, padhang ing rinten dalu, awit gebyar kang sarwa rukmi, myang retna lan sosotya, ngilangaken dalu, dene wau kang minangka, tengerane raina kalawan wengi, sagunging pra Jawata.Sekar tanjung kalawan kang peksi, cakrawala
rawoh, suka ing tyas wong Suralayane, kang minangka ingkang trena-treni, sagung Jawata di, myang lan taru-taru.Kang minangka labuh
mring kang rawoh, Risang Parta, ingadhang praptane, wonten widadari kenya siji, ika tan umiring, ngadhang mring kang rawuh.Dene
jroning tyas tansah widhag-widhig, waranggana anom, dene ana parane atine, balik lamun tinakken krami, mring sang wau pranti, suka manahipun.
nora dadi, ana wadon malih, waranggana ing kung.Widadari pipitu ing nguni, sami sru wirangrong, menget marang solah panggodhane, ana ingkang sami jawil-jawil, ana ingkang rakit, sarwi amatut.Ana ingkang anggubah sari, nanging datan dados, panggubahe tan ana dadine, denya nggubah ingkang widadari, dene tyase sami, kathah purugipun.Ya ta ana widadari mulih, ndingkik-ndingkik mbolos, nyolong tingal wau tu ulihe, api-api sakite nemeni, mulih apipilis, nanging pinapatut.Apan wulan
sare sarwi ngimpi-ngimpi, mring sang nembe rawoh, kapanggiha sajroning panginpen, ana widadari bisik-bisik, sami
pareng medal sawiji anjerit, siji ngujiwati, lir dyah lawan kakung.Kathah lamun rinengga
nempil, marang kasektenmu.Luberena marang Jawata di, iya karsaning ngong, lawan ingkang pra Jawata kabeh, nora liya kang sun gunem kawis, ana ditya sakti, madeg ratu agung.Arsa ngalahaken iku kaki, Suralaya mengko, sang Niwatakawaca arane, kasub ing
saking Bathara Siwahe, de Niwatakawaca sang aji, datan pejah dening , Resi Dewa iku.Miwah yaksa tan bisa mateni, ujaring wiraos, iku ana kang mejahi tembe, lamun ana manungsa teteki, iku kang mateni, linge Hyang Swara gung.Lan maninge kaki Parta
sarengi Hyang Siwah duk prapti, mindha lir wong kaot, lingsem ratu mbuburu praptane, iku mula Hyang Siwah nedhaki, angsung nugraha glis, iya mring nakingsun.Marga iku sira uwis olih, luwih sagunging wong, marma mengko sira kaki age, ingsun ambil sraya ing ajurit, risang ditya aji, mapak bala agung.Wus cumawis gagamaning jurit, arsa pangkat gupoh,
Niwatakawaca yektine, kadi konang amungsuh lan sasi, cebo; nggayuh langit, nenggih paminipun.Asembawa pun Parta
aji, apa amarani, apa dimen nglurug.Kepenake nggennya campuh jurit, amung sira mengko, kang sun anti karsanira raden, lan maninge ramanta wak mami, angsung pemut kaki, marang sira tuhu.Kasektene satuhu ngluwihi, sagung gamaning wong, luwih teguh yaksa raja kiye, yeku darbe ingkang pati urip, lah ta iku kaki, poma dipun antuk.Unggyanipun
saking kacuwaning apti, ana widadari, dadya karsanipun.Namanira kang dipun karsani, mring sang ditya katong, Ni Supraba iku ta namane, nanging nora sun paringken kaki, amung sun paringi, wadon liyanipun.Sang Niwata tan panujyeng
amrih pati urip, dimene kacakup.De menawa iya den mrih resmi, dipun katon sagoh, ladenana langen njaba bae, aywa weya nggoning pati urip, dipun
ingkang gampang, awasena iku kabeh, kalawan sira kulup, sun gawani ingkang kulambi, aran Antakusuma, nenggih sawabipun, bisa ngambah jumantara, lawan aji Dreswasadana kaki, ingsun paringken sira.Aji-aji Dreswasadana di, yen winatek bisa tan katingal, marma sira ing samangke, pan ingsun
driyeki, marmane sun pracaya.Lah Pamade ing panedha mami, muga-muga sira antuk karya, lakunira iku raden, ing tembe ganjaring sun, kaluwihan sagung dumadi, sihe wong
amepeki, sesegahe, sagunging dhaharan gung, saking swarga asarwa wangi, apa kang ora ana, uwus aneng ngayun, sewu rasa-rasa mulya, ingkang luwih-luwih sadaya cumawis, neng ngarseng Sang Harjuna.Amung segah satunggale malih, ingkang dereng dipun segahana, lalangening estri dene, ing benjang wonten pungkur, lah punika
Sanghyang Endra sawusnya mitungkas, mring Supraba Harjuna, Bathara Endra wau, pinamitan dening sang kalih, Supraba lan Harjuna, pareng awot santun, sumembah mring Bathara, pinapantes pareng mendhak sang kakalih, kadi panganten anyar.
angkate apan semu runtik, ing samangke semu kalingseman, manon bawa sasolahe, manon bawa liripun, merang semu asmareng kingkin, marmane semu merang, kathah raosipun, rumasa yen ora layak, kenya adi lumampah lawan Pamadi, karya sem ingkang mulat.Sing kapeksa parentahing gusti, nora kena lamun suminggaha, kang cinatur ing lampahe, wranggana ingkang kantun,
kang neng pungkur, sampun leres wong wanita, aneng wingking tan wonten sinangga runggi, Parta aris wuwusira.Dhuk
ules dewa, mendah pantesipun, inggih lamun ngliga madya, milanipun Dewati kula aturi, angliga madya tuwan.Amba ingkang ngawasaken mangkin, ing ruruse madya pakenira,, saking wuri pamawase, tan wonten
panakawan.Boten larang abdi Sang Sudewi, sampun mungguh abdine Sang Retna, karya kula kula sayektine, lan malih ingkang gelung, sekarira mbok wonten gigrig, utawi, lamun rentah, kawula kang njupuk, punapi ta lamun lukar, ukelira nenggih Sang Wara Dewati,
tan ngraos lepat, langkung awon tiningalan reh lumaris, pened yen gugujengan.Langkung sae tinonton ing janmi, atur kula boten ngamandaka, Dewati mung sayektine, njawine njeronipun, boten watak pulasan mami, Sang Dewi wruhanira, peteng tyas ngong tuhu, punapa kang
inggih saking Suralaya prapteng ngriki, Sumeru wus kawuntat.Lah ing mangke sampun prapteng budi, lawan malih mangke kula tanya, nenggih pundi lerese, nagari tuwan tuhu, ing Batanakawarsa puri, lerese pundi baya, negri Ngastina gung, Sang Harjuna saurira, lah mbok inggih sampun andangu nagari, prayogi andanguwa.Sanesipun kadangkna mangkin, baten dados raose kang manah, wangsul tuwan taken mangke, nagari amba iku, ing Batanakawarsa puri, punika ta Sang Retna, kathah kang kagugu, raosing tyas enget marang, dhateng kadang-kadang ingkang sami kari, kang aneng ing nagara.Lir sinendhal raose kang ati, enget marang kadang-kadang ing wang, raka amba
wonten kang peksi saba.Peksi kuntul nglayang nglabung ardi, panglayange teka mungu rimang,
katingalan.Antigane aglar wonten tepi, ning muwara katon pethak memplak, winadhahan parangronge, akaton malih wau,
putri, menget dereng kawedhar.Dereng wanci wudharing wiyadi, dadya amung cinathat jroning tyas, Sang Supraba lan Pamade, linipur langenipun, wonten malih ingkang kaeksi, tepining kang samodra, nanging sakalangkung, sepi-sepa tanpa janma,
panca driya, nenggih pantes dumununge, wong tapa ngidang iku, de puniku dgasare sepi, anggugah jroning driya, nira Sang Binagus, dene mentas yoga brata, saweg luwar antuk nugraheng Hyang Hyang Luwih, kangen mring kadang warga.Saya tebih lampahe sang kalih, paranira Sang Wara Supraba, kalawan Sang Harjunane, nglangkungi alas agung, ana gajah adus ing tlagi, awaking kang
ing warih, tulalene angadeg tur njenthar, sarwi nemburaken ing we, saking ing tlalenipun, wonten dene sato iku warnanira, kadi kidang nanging ules rase iki, arum ing gandanira.Ngayunaken
wong kang mangun semedi, wau ta Sang Supraba, lampahira sampun, anglangkungi candhi sela, nanging sampun sami risak den tingali, wonten ta bale panjang.Aneng ngayun candhi den enggeni, nanging sampun katuwuhan wreksa, candhi ukir-ukirane, cuwiring dhapuripun, sami sampun dipun tuwuhi, galagah alang-alang, kadi wong amuwun, warnanira candhi ingkang, babaturing candhi runtuh wus kaendhih, dening witing angsoka.Ingayunan tuwuh kang nyugadhing, sampun
prameng sastra, para luwih iku, manggon aneng konon padha, ewa dene sampun tan ana sujanmi, mung peksi ingkang ana.Peksi merak kalih jalu estri, mukti sarira ras karasikan, logya anon sira mangke, kilating mega mendhung, peksi ika ngigel respati, tan wruh yen wadonira, aneng pungkuripun, milu ngigel wadonira, sarwi nlisik-nlisik lari ingkang laki, arukun lir pasihan.Sampun telas satepining candhi, candhi sela uwus kalangkung, Sang Supraba lan Partane, wonten ingkang kadulu, gyaning ajar dipun langkungi, ngadegken
geni risang tapa, aneng jroning asramane, tepining tanpa iku, binatur ing sela putih, ngungkurken geger arga, jurang kang neng ngayun,
den upamakena, gapurane katingal saking wiyati, gapura ing kaswargan.Pan ing kono ana widadari, nguni nggodha marang sang pandhita, risang tapa wawangine, Bagawan Trenawindu, ingkang darbe pertapan iki, iku kang binancana,
mantuk, iya marang ing kayangan, sanget merang mring rowange widadari, angendhang neng pratapaan.Mila
ing sarwa kusumane, pangayun-ayunipun, sagung sekar sami kepingin, supadi ingambila, dening kalihipun, ing mangke saya kawuntat, tan pinethik dening Sang Wara Dewati, keh sekar samya mular.Apan sami sanget kawlasasih, sagung sekar wus
Lampahira Sang Wara Dewati, lan Harjuna apan sampun tebah, wus kapungkur jajahane, wus prapteng
lampahipun, lir anggana atuduh margi, dhateng ing Ima-ima, ya ta esthinipun, wau ingkang alalampah, Sang Harjuna lawan Sang Wara
mbeciki gegaman jurit, sagung sikeping prang, dimen sami den beciki, milanipun asiyaga.Dene Prabu Niwatakawaca aji, kirang pitung dina, denya arsa anglurugi, nenggih marang Suralaya.Nanging Raden lampah kawula puniki, lawan pakenira, denya sami lampah sandi, sing kapeksa awaking wang.Pan
Sakalangkung ajrih miyat mring yaksa ji, mangka kinen nemah, ngraketi sarta ngabekti, maring mengsah kang mbek arda.Lah ta sinten ingkang purun ngujiwati, kinen marek manah, prabu yaksa nggigilani, gung luhur anglir prabata.Lawan lamun awak kula saupami, ngantos kalaksanan, sajiwa lan Niwata ji, luhung nuli prapteng pejah.Adhuh lae sinten sakiting pati, timbang nandhang wirang, gesang namung sedhih kingkin, wirang tinon lintang wulan.Mila mangke langkung pakewed tyas mami, lamun ta lumaksa, tanbuh ingkang dipun ungsi, sinten baya ingung siya.Pae Raden Pamade manira iku, lamun adarbeya, sanak kadang nguwasani, pasthi ngungsi marang kadang.Wangsul datan wonten ingkang ulun ungsi, nggayuh-nggayuh tuna, nyandhak-nyandhak tan polih, Raden lire awak kula.Sapa sinten ingkang welas maring kaswasih,
lamun tan kadugi, anglampahi dhawuhira.Sanghyang Endra: umareg marang sang aji, risang yaksa dipa, lah punika tan prayogi, sampun ndadak wancak driya.Sampun darbe semang-semang tyas kwatir, kula ingkang dadya, sipat kandel Sang Dewati, mila sampun tyas sandeya.Ing satingkah solah paduka Dewati, kula sakti nyata, sandeyaning tyas ta malih, upamine jengandika.
matur marang Sang Dewati, wus sedhenge mangke uga.Angrakita wisaya ingkang mranani, marang Sang Niwata, dene lamun sampun keni, ing pangrimuk pakenira.Marang manahipun sang Niwata benjing, pasthi lamun kena, nyawanipun sang yaksa ji, dening pameting wisaya.Yogya kadi panggodhanira mring mami, anglir duk samana, aneng
pawongan kenya puri, sami ngadhang0adhang marga.Ing ngudyana wara gyan putri piningit, ingkang kacarita, titiga pra widadari, aneng tamaning welahan.Wonten ingkang papajangan langkung asri, kadang pasareyan, nenggih ingkang den cawisi, tan lyan amung Sang Supraba.Mila sepi tan wonten purung nglinggihi, de wau sang Parta, sigra denira umanjing, aneng kalpataru nggennya.Tegesipun kalpataru kanca nadi, nenggih ingkang ana, jroning langse sutra wilis, kayu-kayon sing kancana.Ingkang aneng ing ngarsa ageng nglangkungi, angling genging wreksa, Sang Supraba ingkang
ingkang lininggihan, dening sira Sang Dewi, iyeku kang arumeksa.Papajangan apan risang widadari, tiga kathahira, ayu-ayu
nggennya.Leres pangkon Harjuna dipun linggihi, alon Risang Parta, nangga payudara kalih, mesem ing tyas Sang Supraba.Sarwi angling marang
ingsun tanya marang sira.Sapa rencangira mariki puniki, dene praptanira, sdhuh yayi Sang Dewati, pangidhepane pun kakang.Lir katiban ndaru praptanira yayi, dene sira nyawa, dadya sekar sri-asrining, raras srining Suralaya.Pan kalakon mengko tumurun mariki, marang
runtik, iya marang Sanghyang Endra.Karanane tansah runtik Sri Bupati, dene jeneng sira, datan sinungaken nuli, karya rudah wong sapraja.Lawan sanget wewah bendune Sang Aji, marang Sanghyang Endra, nggennya mangke mireng warti, met sraya mring Sang Harjuna.Dadya mangke Sang Prabu arsa nedhaki, sampun asiyoga, denya arsa anglurugi, iya marang Suralaya.Lah ta yayi Supraba paran ing mangkin, ing sapungkuring wang, paran baya kang pawarti, pra Jawata solahira.Lawan para wong ing Suralaya sami, ingkang budi daya, ingsun
wang, prapteng ngriki sapuniki, dene ingsun ayun wikan, asrinipun kang nagari, satuhu katon luwih, Ngima-ima ingsun
kadi-kadi tan kuwawi, yen tulusa karsane Sri Naranata.Anggecak ing Suralaya, sapa ingkang anangguhi, sagunge wong Suralaya, kamulane manira jrih, dadiya tawan benjing, marma ingsun iki rawuh, nglonloni angawula, marang risang yaksa aji, saking ajrih manira mbok dadi tawan.Prabasini wuwusira, dhateng Risang Wara Dewi, adhuh ariningsun nyawa, bakit ngucap sira yayi,
ingkang bisa mamet prana.Mendah dene sru karenan, yekti lamun lunturing sih, iya yayi marang sira, mangkana saupama yayi, sang prabu kang upami, trena-treni lawan
prapti, njujug aneng sajroning taman welahan.Nggennya prapta sedyanira, mawongan mring Sri Bupati, sampun dangu nggennya prapta, Sang Supraba nganti-anti, milane enggal prapti, ngaturaken kangenipun, maring ing padukendra, saking dene Sang Dewati, pamawange sayekti boten jaya.Inggih Sanghyang Batharendra, ing benjang yen tempuh jurit, dipun wawrat yen kasoran, pra Jawata mring Sang Aji, ing mangke Sang Dewati, ngrumiyini dhatengipun, owel dadya boyongan, suwita mring Jeng Sang Aji, dimen dadya suka pirenan ing karsa.Sampun
den tumuli, lah dene ingkang prapti, nyawaningsun ingkang rawuh, mangka ta tan ingucap, sewu
padhang lir raina, jroning taman anelahi, kasorot dening sasi, kawewahan kenyaripun, kencana retna abra,
lumungsur Sang Supraba, pan cinandhak mudhun malih, marmane mudhun malih, Sang Supraba merang ndulu, marang pra waranggana, katigane iku maksih, nulya kinen widadari wisataa.Prabasini dipun enggal, lunga lan Warsasini, Leng-leng Danunipun uga,
ana, kala duta amangmangsit, mungguh ing estri luwih, baya sira iki masku, sun yayi wus rong dina, rong bengi tan ana mari, alis tengen kedhuten tan sita-sita.Nanging sira mirahing wang, teka nora prapta yayi, ingsun sidhep lamun prapta,
Mengko tanpa kala duta, ndadak sira prapta iki, dhuh kusuma jiwaning wang, baya asih marang mami, rempuning tyas Sang Aji,
wit candhana iku yayi, kang minangka lung gadhahungnya, iya awadingsun yayi, upamanira
pun kakang lan Dewaning rum, amesthi pelah ngarang, wus kasedya siyang ratri, wenangena ing mangke
ela.Langkung dennya mrepek ing tyas, pangungrume sang ditya ji, Supraba nget ing wardaya, mring Harjuna kang piweling, sigra denira tangkis, Supraba mring karsa prabu, nanging ta Sang Niwata, meksa nekakaken kapti, sigra dennya
umatur mring Sri Bupati, dhuh pukulun Sri Narendra, sampun age-age runtuk, Bathara mring pun dasih, punapi ta ndadak luput, samenggah badan kula, lamun sampuh kagem yekti, samangsane sinten ingkang
kapti, tan wande awak mami, kagem rinten lawan dalu, sapa ta ingkang malang, ing sekarsa paduka ji, sapunika sayektine badan kula.Lawan malih atur kula, mring paduka Sang Dewa ji, samengga ing badan amba, den upamekna ugi, lir gendhis aneng lathi, dipun emut saminipun, ilanging manisira, tan lyan maring Sri Bupati, sapa ingkang ngraosaken legining gula.Marmanipun dipun sabar, sarehena ing penggalih, aywa ndadak daya-daya, sapa sinten kang ndarbeni, tan lyan Sri Bupati, ing karongron mamrih kiwul, anekakaken karsa, mung sapisan mangke inggih, ngapura marang ing badan kawula.Risangsaya pingimurnya, sira Risang Retna Dewi, arum manis sabdanira, adhuh kakung atur mami, paduka kakang aji, tuhu ratu
mring asthaguna, sapa ingkang purun ugi, dhumateng kakang aji, nadyan Brama lawan Wisnu, sandyan Sanghyang Siwah, Batharendra langkung ajrih, pra Jawata sadaya ajrih paduka.Satelase pangimurnya, marang Risang Niwata ji, ical
ingsun warah mengko yayi, aneng lambung ing imawan, ana enggon kang sun nggoni, dene tatapa mami, dipun guntur ping patipun, marang ing
saking guntur yayi, tan kapepet guwa panggonaning tapa.Sawusira kagunturan, datan kengguh tapa mami, nulya Sanghyang Rudra prapta, anedhaki prapteng wukir, Hyang Rudra denira ngling, heh Niwata paran kayun, nggenira mara tapa, njaluk apa sira iki, dene tapanira mengko wus
gung, ing jagad sadayanya, lan ing Swargaloka inggih, sedayane ngawulaa mring Niwata.Sabuwana lawan swarga, sagungipun pra dumadi, aywa ana ama-madha, dadya sinung ingsun yayi, nugraha kang sayekti, sing Bathara Rudra iku, sawuse awawarah, Niwata mring Sang Dewa di, dadya rempu manahira sang Niwata.Marang Risang Kadi
iya pati uriping sun, kang awit neng jiwa gra, pucuk ilat den werdeni, aneng kono nggoning patu uriping wang.Nadyan dewa datan ana, wruha pati urip mami, yayi dewi amung sira, iya ingkang sun jateni, sun warah nggone yekti, iya pati uriping sun, marmane dipun bisa, ngandhut marang reh mawadi, aja sira wawarah marang wong liya.Sawusira Sang Niwata, medharaken pati urip, awawarah mring Supraba, enggoning kang pati urip, gegetune tan sipi, lir kauwan jroning kalbu, tegese wong kauwan,
yekti nora bisa, nututana ingkang peksi, wit uwus ucul tebih, lah puniku tandhanipun, wong priya sru
Niwata enggonira anjateni, anenggih mring Sang Dewi, sukeng tyas marwata sunu, tan ana ingkang dadya, semang-semang ing panggalih, wus
methuk, ingkang kadya esemira, wau Risang Wara Dewi.Dene Prabu Yaksa Dipa, sampun keni dening upaya sandi, rikalane oter wau, sajroning pura nata, ana matur pawongan marang Sang Prabu, atur
dhawuh aji.Ngalun-alun Ngimantaka, sampun bentet dening wadyabala wil, jejel seseg ngalun-alun, mbalabar marang pasar, seseg pasar amber mareng lurung-lurung, seseg dening keh gagaman, awit wadya ingkang prapti.Wau risang yaksa Dipa, neng bacira apan sampun
aji, dalah wonge mantrinipun, lan tekeng bala rucah, myang pakathik miwah dhuda randha sinung, para miskin kawaratan, tan na ingkang den liwati.Tuhu luwih anggaganjar, Sang Niwata mring wadyanira sami, lamun ana karya agung, miwah yen metoni prang, datan ana kang purun kantun wadya gung, tekeng para dhuda randha,
dene ta kang kalihipun, bebete saking bapa, apan asring ginagulang ing prang pupuh, mila kalok ing triloka, angulama ngraket dasih.Pan mantrine sang yaksendra, mantri papat ingkang ananggulangi, ambedhah mring Surenglayu, amboyong waranggana, myang wong Ngendrabawana sadayanipun, puniku
den tegesi, beda-beda ingkang mangku, ing suku tengen kiwa, para widadari ingkang sami mangku, anyat iku teges nyelak, amrani mecut nenggih.Karaneku dipun pelak, age prapteng ing don papaning jurit, saking panasing tyasipun, sang prabu
aprang, wonten dene tengranira Sang Aprabu, iya risang yaksa raja, sru gumregut ingkang baris.Kacarita tengranira, carmanireng Antaboga ngajrihi, dipun jait sirahipun, wau kang ponang naga, kehing tengran apan sewu wolung puluh, sinebut ing manik toya, ageng-ageng ngrespatani.Sawawengkonipun tengran, pan ingeka warnane tuhu asri, sagung tengran warnanipun, upama ingkang tengran, lir kukuwung ngebegi jagad raya gung, angajrihi tiningelan,
gadhing tulya ngilat-thathit.Kang minagka pupungkasan, para wadya mantri ingkang rong iji, apan kembar warnanipun, Wiraktra Kalawaktra, sami nitih matengga kakalihipun, ngagem gada inten mubyar, dhadhasaring gada wesi.Ingkang munggeng wuri pisan, sang Niwatakawaca narapati, lan prajurit sudibya nung, pra samya ngayap-ayap, mangersari aneng kanan keringipun,
wadya lit.Tegesipun kang sawurda, apan sewu leksa lamun winilis, sakethenge leksan iku,
singa, katingalan lir aluning jaladri, dene ingkang aneng pungkur, danawa ababala, dereng pedhot wedalipun pra wadya
balanipun, dening wong Suralaya, apratandha watu guntur pucuk gunung, ing Semeru tiba marang, kidul arga den dhawahi.Duk samana telas risak, jajahaning wong Suralaya tapis, ing Kaswargan
ardi Semerune, dhuh punika Binathara, wus sedheng yen siyaga, mila mangke dasihipun, anut paran karsa tuwan.Jajahan keh sampun tapis, temah kambah dening mengsah, kang saweneh ngili reke, ngungsi pada Binathara, ing
anti kiye, dene wong ing Suralaya, wus sami mepak yuda, sangkep sagung gamanipun, kari nganti kang parentah.Dene mengko karsa mami, ye ku mungsuh ingkang prapta, tan sun papag age-age, sedyaning sun ngekup kutha, balik wong desa-desa, ingkang durung ngili iku, kabeh padha den enggalna.Malebuwa kese sami, kabeh sami dipun reksa, dening para Jawata keh, mulane sun kon manjinga, wong desa mring
pinaranan, tan ana bedanira, apan padha karepipun, ngarepaken pati uga.Karanane mengko iku, dudu ngekep jroning kutha, ing paprangan upamine, den kadi mong angeng guwa, angel yen pinejahan, balik aneng jaba iku, rare angon bae bisa.Amateni anglarani, marang singa kang neng jaba, matur Citranggada age, dhuh pukulun Binathara, kalamun karsa tuwan, yen angekep kang kinayun, masa borong padukendra.Nanging amba mangke inggih, darbe atur pamrayoga, dhuh Bathara saestune, duk punapa pra Jawata, yen ngekep unggul yuda, duk samanten Jeng
kasor nuli sung pratandha, punungkul mring pun Boma, widadari sami katur, marang sira Prabu Boma.Kaping kalihipun malih, duk paduka linurungan, mring Eawana atmajane, Dyan Indrajit ingkang nama, inggih Sang Begananda, ngekep kitha duk rumuhun, inggih kasor pra Jawata.Sang panungkul widadari, duk punapa
karsa tuwan, angekep jroning kitha, sampun kathah tandhanipun, dene tansah mung kasoran.Tanpa tuwas yen ginalih, aluwung yen medali prang, dereng katon sor unggule, mangka para
prapta, wonten kidul Semerune, leheng nunten pinaguta, pinethukaken ing prang, lamun mangke munten campuh, dwi prakawis panedira.Kang kariyin ingkang nagri, datan risak dening mengsah, antuk kalih paedahe, pra kawula angsal papan, tan sompok papanira, angsal omber tiyang dhusun, mila yogya pinaguta.Apan sampun tata sami, sadadameling ayuda, pened nuli campuh age, aprang wonten jawi kitha, lah dene sapunika, ingkang panggah ing
mapag mengsah pra raksasa, dhasare Risang Parta, uwus antuk tuwan utus, anandukken budidaya.Anggenipun lampah sandi, mamrih ingkang pejah gesang, punapi ta kuwatose, mengsah lawan ditya raja, campuha ing ayuda, ingkang dadya
lir Hyang Haruna, amimba Sang Acala, kang parbata tegesipun, harunane Bagaskara.Duk samana sampun mijil, Batharendra gya pinapag, dening Dewa Resi kabeh, sami saking ing gagana, mumuji jaya-jaya, swaranira langkung umung, dennya muji Resi
swaranipun, prabawane Batharendra.Yen ta lamun metu jurit, karya geter ingkang mengsah, yen jinarwan ing
nira Risang Batharendra, wadya para Dewa kabeh, ingkang aran durandara, tegese durandara, pra panyutra tegesipun, ingkang nate ginangulang.Sarehne wong mangun jurit, kehe pirang-pirang laksa, sami ugi panganggene, kulambine
warsa, tinatepi ing thathite, wonten dene kang minangka, pangarseng Sanghyang Endra, agul-agul prawira nung, wau Risang
kathahipun, sawurda pan sewu leksa.Sikepira pra prajurit, sami nyangking tamengira, anglir yun
sawurda sami ngangge, pan malela kang gagaman, tumbak lan suduk pedhang, abir lawan dhuwungipun, miwah kang malela.Apan sami wus
Hyang Sutengsu, anelahi sabuwana.Ingkang anambugi malih, wuri sira Citrasena, nenggih putreng Hyang Endrane, warujune
luhung, ingumpalan rukmi mulya.Sugandaning rata amrik, kongas ingkang ratus ganda, maweh enggar jroning tyase, sagung ingkang
pipilihan, ingkang dadya ing pamuke, dadya kalih barisira, saparo wong sayuta, panganggene adi luhung, cacapingan kancana bra.Sami sikep tomara di, ingkang munggeng ngayunira, sikep raras Jawatane, ngiwakaken ing colika,
wus nggraita sakarsane, wonten dene dwajanira, wau ta Sang Harjuna, lungsir pethak dwajanipun, wawayangan Sang Harjuna.Yen kasorot
lagya tumambirang, pra samya nitih rata, nenggih raras sikepipun, sangang ewu cacahipun.Widadari ugi ngiring, nulya
samya, dinulu asri raras, kang minangka dwajanipun, nenggih saking lar garudha.Bra markata yen ingeksi, anglir mega
lampahipun, mring Semeru suku arga.Kumrap lampahireng baris, lir segara ngawang-awang,
jagad pitu ika, lebur tumpur sakabehe, gunung gempur dadya tegal, kambah mring
Semerune, ingkang leres kidul ika, de Sanhyang Surapatya, sampun ngrakit baris agung, sagung wadya Suralaya.Lawan
pinelak ditya, Jawata samya wingwrin.Katingalan dening Bathara Endra, yen cucuking prajurit, sami kapalajar,
ingkang kering, ingkang aneng kanan, sira Sang Citrasena, Jayantakanira kanthi, lawan Sumarma, prasamya amiranti.Yen kalojok
ing yuda, Jawata lan raseksi.Lir sagara tempur lawan guntur arga, anempuh padha wani, Dewa lan rasaksa, tan ana
wong keneng sanjata, akeh kang apupulih, seseg marga-marga, praptaning jawi kitha, sigra denya tempuh jurit, langkung
totowok datan kena, wus talobeh tanpa kardi, dening gagaman, kang kanggo ing ajurit.Katga lawan tomara campuh ing
wau ta pra wadya wil, nangkep ing ayuda, sisihe perangira, resi gana neng wiyati, anon samana, kaplesat sing
atukuo karna, sarwi ndedel wiyati.Wus kalojok prangira bala reksasa, kalebeng gelar sami, nangkep gelaring prang, kang dadi
tulung jurit, kancane kang tiwas, kang arsa tinulungan, sumahap lir mendhung keksi, ditya ing wiyat, anulya den
tegese kirna iki, iya sewa wurda, dene ta pra danawa, ingkang sami nami mantri, luwih sayuta, kang mati madyeng jurit.
kruranira sang raksasa raja, ngamuk sru mobat-mabit, ngisis wong Surendra, larut mirut sar-saran, kathah soklahireng aji, ngamuk manengah, lir braja nempuh warsi.Kang kacandhak ana ingidak kinemah,
pawaka, wetune saking ragi.Mijil agni saking rageng mring awang-awang, lir sagara ingkang agni, melet ulatnya, lir
ngadeg sira, aneng tengah awu agni, bala raksasa, lan sanget mesu budi.Duk samadi sakala sang Sri Niwata, anedha den turuni, marang Hyang Berawa,
ingsun upamakna, heh manungsa sira wani, siranggo marga, mulih mring tepet suci.Pan mangkana wuwuse prabu Niwata, mring Risang Parta sakti,
katonira.Lah punika tandhanira, lamun ratu luwih mati, dene sagung surapsara, ingkang pejah lawan kanin, wus sami den tetesi, lawan toya merta iku, dening Sang Batharendra, wus gesang lir wangi uni, wong ing Suralaya waluya sadaya.
dangu, tan ana ingkang risak, miwah sagung Jawata di, wetah datan ana kang kalong satunggal.Sigra kundur Sanghyang Endra,
lungguh, rentengan ingkang rata, datan kenging tebah kedhik, sami enggar wanahe wong Suralaya.Ing samarga
samarga-marga ingucap.Lan nayaka pra Jawata, mring Bathara Endra ngiring, atut wuri ratanira, ing
retna kancana.Busana di mawa retna, kang musala lawan gandhi, lan anake sesengkeran, ingkang sami ayu luwih, pingitan
estrinira, kang tinilar marang laki, mangke sampun myarsa warta, lamun ingkang lunga jurit, milane sru mamati, dene tanduk
kathah sangi samya, sasangine mring kang laki, angurangi marang pangan, ana ingkang cegah guling, ameling jroning samangke ngrungu warti, yen lakine mangke menang denya aprang.Yekti samya sukeng manah, ngayun-ayun enggal prapti, leh-olehe lakinira, de ambedhah praja adi, yekti tuk brana luwih, jajarahan nagara gung, ingkang den arsa-arsa, mangka mangke myarsa warti, sanyatane lakine arabi
kawis-kawis, langkung suka manahe wanita ika.Nanging lakinira mangkya, kawarta yen mangke rabi, tawan selir ing
saking jroning puri, ananging nora dadi, rusak rudahing tyasipun, wanita ika nora, dadya tyase awit saking, piyandeling driya
ya ta wonten estri malih, sampun antuk anak yugo, tuk warta iku ngucap, nadyan rabi laki mami, olih tawan masa ta ndadak laliya.Iya marang awaking wang, nadyan laki marang mami, nora laki marang anak, watekane laki mami, kalamun aneng panti, nadyan
jajaruman ingsun yekti, iya lamun mengko prapta, pasthi gupuh awak mami, angemban suta nuli, ingsun sandhingaken lungguh, darapon den lilinga, neng ngembanan nggone ngliling, pasthi dadi suka pirenaning karsa.Apa
kingkin, yen lakine wus kawarta, rabi lawan ayu luwih, milane anglangkungi, prihatine estri iku, dene ta maksih bocah, dereng wanci among resmi, mila bingung gek ing benjang kadi paran.Ana estri malih ika, lakinira dereng prapti, tansah
pangolahe mring sarira.Jaba jero dipun olah den lukari sinjang tapih, tekan ingkang tinapihan, kabeh sami den akubi, wus dadya ngolah ragi, asare ing tlundhag watu, akaton sanget lesah, tuwi api-api sakit, awit saking denya kangen marang priya.Mangkana
ingkang dadya dhadharan pra Jawata.Salebete mangun suka, ingkang winarna ing tulis, denya sami ginem raras, tan lyan amung Sang Pamadi, tetep pamadeg aji, ganjarane denya unggul, mangun prang lan Niwata, laminira madeg aji, apan amung pitung ari pitung dina.Denya mukti bau dhendha, aneng jroning swarga di, wau Risang Dananjaya, petangipun ing saari, kalawan ing sawengi, beda lawan petungipun, lawan ing madyapada, sadinane lan sawengine, sawulane etunge wong madyapada.Ing sawarga mung sadina, sawulane wong ing bumi, dadya reke petangira, jumeneng mung pitung ari, ing madyapada nenggih,
cumawis, kaprabon narapati, Sang Harjuna sampun ngrasuk, kapraboning Kaendran, amakutha binuka sri,
anglir Bathara Prawata.Amepeki sagungira, ingkang sami angestreni, Hyang Bathara Ramayana, Kuwera lan Baruna di, satata denya linggih, singangsana manten terub, arame tatabuhan, kang pradangga lawan beri, angrarangin kala sangka rum
pra Jawata, ngadeg ngarseng Sang Sinu sih, Sang Nararya Dananjaya, pra Jawata ingkang prapti, Bagawan Naradadi, kakalihe Sanghyang Patuk, Hyang Kano kaping
kinarya lamun adus, lan pitung kendhi setya, isi rasa-surasa di, angluwihi rasa pan ratuning rasa.Wonten malih ingkang
lan weninge sosotya, keh salikur ingkang prapti, ejun kendhi isi her geni sadaya.Wus minantran iku samya, lawan ingkang prapta malih, kang pupu lon sinasotya, nawa retna adi luwih, isining wukir alit, keh wowohan dhaharipun, Bathara Nilakantha, wowohan rasa luwih, dhedheg aneng ngarsa Sang
sosotya di, pan sampun busana sri, waranggana kang pipitu, manggene ing deksina, munggeng aneng wisma manik, ingkang kilen enggene
prapti, neng pamadya made luhung, pinethuk ing wastrendah, kampuh randhi tulya asri, pinggir carma ing dewandaru utama.Pra Jawata wus bibaran, ingkang sami angestreni, kang jumeneng Ngendraloka, sawusira ngagem nyamping, pamethuk langkung adi, nggih busaneng reh kaprabon, kang nampa waranggana, lamun nuju
aglar ingkang upacara, sinawung ing widadari, siniweng gangsa ngrangin, gandeng dupa sru kumukus, amor ruming kum-kuma, wonten duta ingkang prapti, nenggih wara Menaka angraras driya.PUPUH XVIM I J I LDUTANIRA Risang Surengpati, mangke ingkang kinon,
Widadari kapitu linuwih, ingkang sami kinon, angrencana nguni mring dhewekw, Ni Supraba kinarya pangarsi, Wilutama kalih, malih
Yekti kakang Supraba rumiyin, prapteng ing kalangon, denya sampun katrima karyane, dinuta mring Niwata ngrampungi, nggening pati urip, risang yaksa prabu.Keni dening Supraba ing nguni, wusnya Dewa tinon, Wilutama mangsuli liringe, sigra Dewi Supraba ngewahi, ukel dipun rukti, sumrih gandanya rum.Retna Wara Maneka lingnya ris, dhuh Sang Petu babo, Jeng
ingkang kinarya pangirit, tinut bage ing sih, amrih asih lulut.Keh solahe pitu widadari, ana ingkang tan boh, ngayang batin ngrakit sarirane, wenenh ngidung ing basa
Candra ngayom, ingkang kadi lintang sosotyane, ingkang pindha teja angawengi, astanira kadi, gadhing angunguwung.
mirah pujaningong, inggih paran dosane abdine, kinendelken kinunjareng, liring, dene kumawani, gusti dasihipun.Gepok dede karseng Sang
Nora jamas-jamas sira gusti, mirah langeningong, lamun dudu iya kumbahane, lintang langit lawenane sami, awor sari-sari, teja lan kukuwung.Lan ramene
layon, mingser bilih tinarka kasuwen, marang nggening Wilutama aglis, sinjangira muntir, kuwur tindakipun.Cethinira amethuk nyaosi, toya munggeng
elet ing tilame, mring wetan dalemipun, Wilutama mangke wus prapti, Sang Parta mring papreman, rengganing pangungrum, datan beda
kang pipitu, ingkang mangka garwa nata, pangayape kang pinatah pitung iji, sumewa saben dina.Wewah-wewah
pitung candra, dipun edus kasektene, Sang Parta kinen sampun, anginggahi ingkang rata manik, lan kinen ngayat raras, mekak talinipun, denya ngayat mring
lawang, dene ingkang laju, apan amung Erawana, sampun lepas udhune Raden Pamadi, kang kari ing Suwarga.Sru tontonen sagung widadari, sanggen-enggen sami kaonengan, tan lyan Parta pandulune, katongton solahipun, kabeh sedhih kabubuh agring,
dina maksih, sasmbate widadari samya, karungrungan ing driyane, de Parta
gya sumembah ing padane, mring kalihipun, ari kalih samya nungkemi,
Pasopati, lan rata nawa retna, langkung adi luhung, luwih
SUGENG RAWUH SUTRISNA BUDAYA WONTEN BLOG MUSTKENT Free Blog Content
Palapuranipun pangrèh Narpawandawa ing taun 1934 wiwit sasampunipun parêpatan agêng taunan, kala kaping 8/9 April 1932 dumugi dalu punika.
Pangarsa B.K.P.H. Adiwijaya, nanging sarêng dumugi tanggal kaping 25 Sèptèmbêr 1932 mundhut lèrèh, amargi katêtêpakên dados gedelegeerde lid rad kawula.
panitya: 1. R.M.H. Cakrawinata.
II. Pangrèh damêl parêpatan rambah kaping 8 damêl pêpanggihanipun
III. Kawontênanipun padamêlan ingkang katindakakên, sarta ingkang prêlu kauningan ing para warga, kados ing ngandhap punika:
Andhatêngi pêpanggihan ingkang dipun ajangi pakêmpalan B.O. ngrêmbag bab indhaking pasewan pêkên-pêkên kagunganipun nagari, saha nyuwunakên sakolah lêlahanan tumrap lare-lare anakipun tiyang kêkirangan.
Andhatêngi pêpanggihan ingkang dipun ajangi pakêmpalan Muhamadiyah, ngrêmbag bab sakolahan.
Andhatêngi pêpanggihan ingkang dipun ajangi pakêmpalan Trêsnapraja, ngrêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, pinanggihing rêmbag lajêng macak atur dhatêng pêpatih dalêm, suraosipun kados ingkang kawrat organ taun 1934 ôngka 5.
2. Matah R.T. Sastrawadana (sapunika asma K.R.T. Yudanagara) dados pangarsaning panitya bôndha pasinaon, anggêntosi B.K.P.H. Suryaamijaya, kasêbut kêkancinganipun pangrèh kaping 9 April 1932 ôngka 47/363 (kawrat ing organ taun 1932 ôngka 6).
3. Sêrat kaping ... April 1932 ôngka 49/363 dhatêng sèkrêtaris
Atmasutirta, 3. R.M.Ng. Wiraatmaja, sami kapatah mariksa arta kas, palapuranipun sampun kawrat ing organ taun 1932 ôngka 6.
6. Sêrat kaping 27 April 1932 ôngka 53/365, dhatêng tuwan gewestelijk sèkrêtaris ing Surakarta, ngaturakên organ ingkang ngêwrat bab bale agung.
7. Sêrat kaping 30 April 1932 ôngka 54/366, kanthi paring dalêm têtêngêr tumbuk dalêm jumênêng 40 taun cacah 8 dhatêng R.M.Ng. Kartapraja.
8. Sêrat kaping 4 Mèi 1932 ôngka 56/367, suka katrangan dhatêng Tuwan Kohyo, bilih gambar-gambar nalika parêpatan agêng sampun kapacak ing wara-wara wontên organ.
9. Sêrat kaping 13 Mèi 1932 ôngka 59/368, ngenggalakên dhatêng panitya ingkang kapatah ngudi wontênipun pitulungan dhatêng para santana dalêm ingkang lola, kadospundi pinanggihing rêmbagipun panitya wau, dèrèng angsal wangsulan.
10. Sêrat kaping 13 Mèi 1932 ôngka 62/369, dhatêng raad van beheer kabudidayan kagungan dalêm, ngintunakên sêratipun sadhèrèk Sastrasutirta, bab nyuwun dados punggawa, sampun angsal wangsulan saking tuwan sèkrêtaris, raad van beheer turunanipun lajêng dipun kintunakên dhatêng sadhèrèk Sastrasutirta, kawrat sêrat kaping 17 Mèi 1932 ôngka 78/377.
11. Sêrat kaping 31 Mèi 1932 ôngka 65/371 dhatêng panitya bôndha pasinaon bab bayaranipun R. Alimarsaban.
12. Sêrat kaping 1 Juni 1932 ôngka 66/372 dhatêng pangrèh B.P.P. bab anggènipun Narpawandawa botên ngintunakên wakil, amargi sampun kaslêpêk tampinipun sêrat sêdhahan.
13. Sêrat kaping 2 Juni 1932 ôngka 68/372, dhatêng sadhèrèk Sasrakusuma ing Wanasaba, katrangan bab pawartos wontênipun P.K.S. tumrap Narpawandawa botên manah punapa-punapa, dening sampun damêl lokal komite.
14. Matah panitya ingkang manah runtutipun sasêbutan, tumrap para santana saha abdi [a...]
[...bdi] dalêm, kasêbut kêkancinganipun pangrèh kaping 3 Juni 1932, ôngka 69/372, sampun kaenggalakên, kawrat sêrat kaping 5 Sèptèmbêr 1932, ôngka 97/390 dèrèng nglapurakên.
15. Sêrat paturan kaping 2 Juni 1932, ôngka 71/374 katur pêpatih dalêm, bab nyuwunakên lilah dalêm tumrap para santana ingkang sami dados abdi dalêm, kalilana sami ngangge kandêlan kêmalo abrit. Sampun kaparêngakên kawrat sêrat dhawuh kêkancingan nagari katitimasan kaping 7 Agustus 1932 ôngka 45 A1/I. (Kawrat ing organ taun 1932 ôngka 9).
16. Sêrat kaping 2 Juni 1932 ôngka 72/374, dhatêng panitya bôndha pasinaon tumbuk dalêm, mitêrangakên bab pranatanipun.
17. Matah dhatêng R.M.Ng. Sasrasunarya dados panitraning panitya bôndha pasinaon, anggêntosi K.R.T. Côndranagara, kasêbut kêkancinganipun pangrèh kaping 3 Juli 1932 ôngka 80/378 (kawrat ing organ taun 1932 ôngka 8).
18. Matah R.M.T. Atmadipura dados pangarsaning panitya ingkang ngudi wontênipun pitulungan dhatêng para santana dalêm lola. Kasêbut kêkancinganipun pangrèh kaping 16 Juli 1932 ôngka 83/380 (kawrat ing organ taun 1932 ôngka 10) sampun kaenggalakên kawrat sêrat kaping 5 Sèptèmbêr 1932 ôngka 95/388 dèrèng nglapurakên.
19. Sêrat kaping 24 Juni 1932 ôngka 86/381 dhatêng sèkrêtaris Java Instituut mitêrangakên bab kontribisi.
20. Sêrat kaping 3 Agustus 1932 ôngka 87/382 dhatêng pangrèh P.K.V.B. ing Kaliyasa, suka sumêrêp nalika pambikakipun poliklinik Kaliyasa,
prayoginipun pèdhêrasi praja Kajawèn, miturut putusan, opênbar pêrgadêring kala kaping 20/21 Juni 1932 (kawrat ing organ taun 1932 ôngka 9), sampun angsal dhawuh katrangan kawrat sêrat katitimangsan kaping 8 Nopèmbêr 1932 ôngka 909 C/4/I, kapacak ing organ taun 1932 ôngka 12.
22. Sêrat kaping 22 Agustus 1932 ôngka 90/385 dhatêng kantor sasanapustaka, ngaturakên [ngaturakê...]
[...n] organ kangge simpênan ing kantor sasanapustaka karaton.
24. Sêrat kaping 2 Sèptèmbêr 1932 ôngka 93/388 dhatêng R. Sumaharja, ing Candhirata (Kêdhu) Narpawandawa pakèwêd anglajêngakên suwunanipun R. Sumaharja, sabab sampun wontên pakêmpalan darah Mangkunagaran.
25. Sêrat kaping 21 Sèptèmbêr 1932 ôngka 99/391 katrangan dhatêng R. Sastrasucitra, bab kawajibanipun warga Narpawandawa sarta lampah-lampahipun bilih badhe malêbêt dados warga.
26. Sêrat paturan kaping 20 Oktobêr 1932 ôngka 104/394 katur pêpatih dalêm,
kadipatèn Mangkunagaran, nyuwun lilah badhe ngangge pêndhok kêmalo abrit, kaprayogèkakên dèrèng kalilan.
27. Sêrat kaping 26 Oktobêr 1932 ôngka 106/395 dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa, katrangan ingkang kawrat sêratipun
ngangge pos kwitansi, amargi kathah wragadipun.
29. Sêrat kaping 10 Nopèmbêr 1932 ôngka 109/397 dhatêng pangrèh P.P.P.K. bab Narpawandawa botên sagêd ngintunakên wakil ing konggrèsipun, sabab nyarêngi parlunipun Narpawandawa piyambak, dados namung kintun pamuji kemawon.
30. Sêrat kaping 10 Oktobêr 1932 ôngka 110/397 dhatêng K.R.T. Mr. Wôngsanagara, kapatah mêdhar sabda wontên ing openb. comb. verg tanggal kaping 25/26-11-'32 ngrêmbag bab bale agung.
31. Sêrat kaping 17 Oktobêr 1932 ôngka 111/398 dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa, katrangan ingkang kawrat sêratipun kaping 9-11-'32.
32. Sêrat paturan kaping 7 Dhesèmbêr 1932 ôngka 112/399 katur pêpatih dalêm, katranganipun ingkang kawrat sêrat dhawuh nagari kaping 8 Nopèmbêr 1932 ôngka 909 C/4/I minôngka pambengkasing sêling-sêrêpipun konpêrènsi, supados ngrêsikakên ing pamawas. (Sampun kawrat ing organ taun 1933 ôngka 1).
33. Sêrat kaping 22 Dhesèmbêr 1932 ôngka 114/404 dhatêng sèkrêtaris P.P.S. ngintunakên arta f 12,08 urunan
38. Sêrat kaping 24 Januari 1933 ôngka 6/408 dhatêng B.K.P.H. Kusumabrata, badhe kacalonakên dados pangarsa bale agung, sasampunipun katrangakên kawrat sêrat kaping 8 Marêt 1933 ôngka 19/415, katrangan
pranatan gupêrmèn tumrap para putri santana dalêm, ingkang imah-imah angsal abdinipun gupêrmèn, [gu...]
[...pêrmèn,] ingkang botên angsal sêsêbutan punapa-punapa, turunipun badhe botên angsal sêsêbutan samasthinipun, kados ingkang tumindak wontên ing bawah dalêm Surakarta ngriki. Makatên wau kajawi para putri santana dalêm rumaos kecalan wêwênang, ugi badhe ngrèmèhakên jumênênging panjênêngan dalêm nata, sampun tampi dhawuh wangsulan saking nagari kaping 18 Pèbruari 1933 ôngka 74 C/1/I bab punika sawêg dados panggalihan (sampun kawrat ing organ taun 1933 ôngka 3.4.)
41. Sêrat kaping 27 Januari 1933 ôngka 11/411 katrangan dhatêng M.Ng. Wignyamargana, bab usulipun
cacahing warga ingkang manggèn sajawining kitha Surakarta dèrèng sapintêna.
42. Sêrat kaping 3 Pèbruari 1933 ôngka 15/413 dhatêng Putri Narpawandawa, katrangan kawrat sêratipun kaping 7 Nopèmbêr 1932.
43. Sêrat kaping 4 Pèbruari 1933 ôngka 17/414 katrangan dhatêng R.M.Ng. Sastrasewaya, bab kupi suwunan suwakipun balônja warisipun para santana dalêm, botên wontên. Wontênipun namung pèngêtan rêmbag ing parêpatan agêng kala kaping 30 Agustus 1920.
44. Sêrat kaping 18 Mèi 1933 ôngka 20/416 dhatêng R.M.H. Panyangkringan, bab anggènipun R.Aj. Yasadimêja manggèn ing pawèstrèn masjid Agêng, kadospundi sagêdipun lajêng pindhah saking pawèstrèn wau. Sampun angsal katrangan bilih R.Aj. Yasadimêja lajêng kabêkta mantuk dhatêng ing griyanipun R.M.H. Panyangkringan.
45. Sêrat kaping 28 Mèi 1933 ôngka 21/416 dhatêng K.P.P. Suryadipura saha K.P. Arya Panular, sami katêtêpakên dados pangrèh kangge sawatawis môngsa (voorloop, bestuur) Narpawandawa.
46. Sêrat kaping 10 Juni 1933 ôngka 23/417 katur B.K.P. Angabèi, bab kasuwun
Kajawèn, kados ingkang kawrat sêrat paturan katitimasan kaping 16 Agustus 1932 ôngka
88/382. Angsal dhawuh katitimasan kaping 24 Juli 1933 ôngka 464 C/4/1 sampun sami kawrat ing organ taun 1933 ôngka 8.
48. Sêrat kaping 11 Agustus 1933 ôngka 28/419 dhatêng pangrèh P.K.N. mratelakakên bilih Narpa botên
Prajakintaka, katrangan kawrat sêratipun katitimasan kaping 12 Agustus 1933.
51. Sêrat kaping 3 Sèptèmbêr 1933 ôngka 31/420 dhatêng R. Supadma, bab anggènipun nêdha pitulungan nyuwunakên santunipun pikêkah santana R.Aj. Supadma, saha pikêkah tumrap anakipun èstri, tuwin pikêkah sêsêbutan radèn dhatêng R. Supadma piyambak, sagêdipun pangrèh namung ngaturi karigênan.
52. Sêrat kaping 9 Nopèmbêr 1933 ôngka 34/422 katur kumandhaning prajurit dalêm, punapa lêrês andhawuhakên kados pakabaran D.K. ôngka 245 ngawisi para abdi dalêm prajurit malêbêt pakêmpalan politik, sampun tampi wangsulan bilih botên ngawisi, kajawi pakêmpalan ingkang dados
54. Sêrat kaping 19 Nopèmbêr 1933 ôngka 36/423 dhatêng warga sawatawis, kasuwun darma wragad adêgipun tugu kabangsan, pikantukipun arta darma f 21,27½ jangkêpipun dados f 30,- kawêwahan saking kas, sampun kalampahan kadarmakakên dhatêng komite, katampèn kawrat kwitansi kaping 21-22-'33 ôngka Bl. 64.
55. Sêrat kaping 22 Pèbruari 1934 ôngka 5/430 dhatêng komite pangangguran ing Surakarta, ngintunakên arta darmanipun para warga Narpawandawa dhatêng para sadhèrèk Jawi ingkang sami nganggur, kathahipun f 30,- (sampun kawrat ing organ
57. Sêrat kaping 22 Pèbruari 1934 ôngka 7/431 katur komandhaning prajurit dalêm, bab abdi dalêm prajurit gadhah tindak murang kasusilan, sampun angsal katrangan kawrat sêrat kaping 12 Dulkangidah Be 1864 ôngka 166/2 Ha V bilih bab punika sampun kadhawuhan nyorahakên dhatêng para abdi dalêm prajurit, supados sampun sami nêrak kasusilan.
58. Sêrat kaping 16 Marêt 1934 ôngka 3/428 katur B.K.P. Angabèi, pangrèh nyuwun pêpanggihan kalihan para bandara
agêng Pèrdhi, bab anggènipun sadhèrèk Yusup Yahya kapriksa ing pangadilan. Prakawis persdelict, mawi dipun kêcrèk sarta dipun panganggèni sandhangan tiyang ukuman.
Kawontênanipun warga dumugi parêpatan taunan kapêngkêr wontên 550 tilar donya 10 mêdal 2, amargi sami pindhah padamêlan, lajêng katambahan warga anyar 50 dados mindhak 38.
Mênggah anggènipun pangrèh nindakakên padamêlan, salêbêtipun taun kapêngkêr dumugi sapunika wilujêng.
Kasêrat tanggal kaping 14 Mèi 1934. Taksih wontên sambêtipun.
Dhawuh dalêm, para santana dalêm kalilan andhèrèk sinau putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, dene ingkang katampèn namung murid 6, ingkang sampun tamat pasinaonipun wontên pamulangan H.I.S. utawi pamulangan saminipun H.I.S. wêdalan taun 1933, sarta taun 1934, mawi bayaran sakolah. Ingkang karumiyinakên santana dalêm wayah lajêng buyut sapiturutipun, [sapituru...]
[...tipun,] amila sintên ingkang sumêdya nyuwun dhèrèk sinau putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, supados macak sêrat suwunan dhatêng B.K.P.H. Kusumabrata, kanthi ampilanipun pikêkah saha sêrat pêrklarêng saking pamulanganipun, suwunan wau manawi langkung saking tanggal kaping 23 Juli ngajêng punika badhe botên katampèn. Ingkang punika kumisi nyuwun pitulunganipun pakêmpalan Narpawandawa, badhe wontênipun pasinaon wau, supados kawarak-warakakên wontên organ Narpawandawa.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil punika, bokmanawi wontên warga ingkang kaparêng badhe andhèrèkakên anak putranipun sinau Huishouding lajêng ngladosna sêrat suwunan, nêtêpi wara-wara kasêbut ing nginggil.
Noot. Mugi sampun andadosakên panggalihipun komisi, pamacakipun wara-wara ing nginggil punika kapacak rambah kaping kalih, amargi dhatêngipun sêrat kala samantên kupi-kupi sampun kalajêng dipun cithak, dados sagêdipun kacêkap kapêksa kabage kalih.
Nyuwun dhatêng ingkang wajib supados kawontênaning organ kita Narpawandawa dipun tata kados ing ngandhap punika:
I. Ing tapihing organ bagean jawi utawi nglêbêt supados dipun sukani katrangan cêkakaning isinipun. Dene paedahipun, manawi wontên parlu sawanci-wanci badhe ambêtahakên isinipun organ, gampil anggènipun madosi.
II. Nyuwun dipun wontêni dhamêsrêbrik, manawi sagêd dipun wontênana rêdhaksi wanita piyambak, botênipun inggih kumisi phan rêdhaksi, kapasrahakên pangrèhing Putri Narpawandawa.
III. Nyuwun ajêg dipun isèni pêthikan riksêblad, dados para warga sagêd nyumêrêpi pranatan -pranatan ingkang kawrat ing riksêblad.
IV. Nyuwun dipun isèni dêdongengan (pèlêton) ingkang laras kalihan jaman sapunika.
V. Nyuwun dhatêng para warga ingkang kagungan kawruh ingkang asli pangangsu saking kawruh kilenan, kaparênga saking
atminisêtrasirèh, bêrgêlêkrèh, biologi, phisologi tuwin bab koopêrasi, saha sanès-sanèsipun ingkang dèrèng kalêbêt cathêtan punika. Awit kula gadhah pamanggih kita warga N.W. parlu sangêt sagêd mangrêtos dhatêng kawruh-kawruh wau.
VI. Dalancangipun, organ nyuwun dipun saeni kados nalika tapihipun jêne, amargi rêgining dalancang sampun suda sangêt.
VII. Tagihan kuntribisi tuwin rêgining organ, ingkang tumrap sajawining kitha, nyuwun sagêda kakintunan balangko pos wisêl ingkang sampun dipun isi cacahing arta ingkang badhe kabayar (tagihan) murih botên kêkathahên pambayaripun, inggih sabên taun kemawon, apêsipun inggih sabên kalih taun, awit manawi ngantos langkung saking kalih taun punika lajêng kêkathahên.
Wusana sadaya wau sagêdipun kalampahan kula amung sumôngga.
Manawi miturut kawruh kodrat, dhêdhasaring wêwatêkan punika botên sagêd ewah. Upaminipun, manawi dhêdhasaring wêwatêkanipun culika, bok inggih dipun jujua kawruh adi luhung kadospunapa kemawon, dhêdhasaring kaculikanipun inggih taksih kemawon. Mila ngantos dados rêmbag, dhasar punika kalihan ajar mênang ingkang pundi.
Ing tanah Eropah wontên dêdongengan, satunggiling pastur gadhah anak kalih jalêr sadaya. Anak kalih wau sami dipun sinaokakên dados pastur. Nanging wusananipun ingkang satunggal malah dados pangagênging durjana. (Benggoling koyok), [koyo...]
[...k),] dados têgêsipun, ing ngriki sagêd ambuktèkakên, manawi dhasar punika kalihan ajar mênang dhasar.
Nanging kawuningana, sadaya tumindak ingkang ajêg punika lajêng dados pakulinan, sabên sampun kulina lajêng nama matuh. Manawi sampun matuh lajêng angèl ewah-ewahanipun. Ing ngriku punika ingkang lajêng sagêd têtêp kabasakakên watêk susulan, mila bôngsa Walandi lajêng sagêd nêtêpakên, adat ingkang sampun matuh punika lajêng dados watak susulan. (Gewoonte is de tweede natuur).
Mênggah suda lumungsuripun kawontênan punika saking pamanggih kula ugi sagêd ngewahakên padatan, kados upaminipun jaman ingkang taksih kita idaki punika, ingkang umumipun dipun wastani jaman awis arta utawi malèsê, punika ugi sagêd ngewahakên dhêdhasaring watêk kita.
Ewahing wêwatêkan ingkang jalaran saking pakulinan punika wau, miturut kodrat (natuur) manawi ewahipun wau dhatêng babagan ingkang sae-sae utawi golonganing kautamèn, punika adatipun mêsthi angèl. Nanging manawi ewahipun wau lajêng katuntun dhatêng ingkang sanès kautamèn, punika adatipun gampil tur mawi sangêt.
Awit saking makatên punika wau, sumantuning jaman malèsê punika, kula pêpuji sampun ngantos ngewahakên
mila bab lairipun jaman malèsê punika, manawi kita kirang waspada sagêd ngalentokakên trajang kita, inggih punika lajêng supe dhatêng watak kasatriyan kita, nanging santun rêmên dhatêng arta, kabêkta sulap dhatêng jaman awis arta punika wau.
Kula kala wau matur rêmên dhatêng arta. Rêmên ing ngriki kula têgêsi rêmên thok, botên kaparêng nindakakên dayaning arta ingkang mêdal margi dhêdhasar kasatriyaning panggalih, awit tiyang ingkang rêmên arta punika lacutipun lajêng nama mangeran dhatêng arta. Punika adatipun malèsètipun lajêng malêbêt dhatêng watêk waisa. Manawi sampun ngancik dhatêng laladan mriku, dhêdhasaring kasatriyan lajêng saya katutup, ingkang wusananipun lajêng sagêd ical babarpisan. Ing ngriku watêk ingkang amung buru bêtahipun piyambak (egoisme), pintêr dhewe, brêgas dhewe, sugih dhewe, etc. saya kandêl, sampun [sampu...]
[...n] malih sanak sadhèrèk piyambak botêna kolu, cacak badanipun piyambak dipun rèkêning, samantên agênging pangaruhing kawontênan ingkang pancèn anggadhahi daya, bab punika kados inggih botên andupara, amargi sontan-sumantuning kawontênan punika ugi kalêbêt golonganing panggulawênthah (didikan) tumrap kita ngagêsang.
Bab punika bokmanawi panjênênganipun sadhèrèk Sukisman, ingkang badhe sagêd paring sêsuluh katrangan mênggah pilah-pilahing awon lan saenipun watak kalih warni wau, inggih punika watak: satriya tuwin watak waisa awit kula sampun nate dipun ngandikani manawi watak waisa punika inggih wontên saenipun.
Wasana sadèrèng sasampunipun kula ngaturakên gênging panuwun kula dhatêng panjênênganipun sadhèrèk Sukisman.
Nalika parêpatan agêng Narpawandawa ingkang nêmbe kapêngkêr punika, wontên ing dalêmipun Kangjêng Pangeran Arya Panular. Kula ngaturi prayogi dhumatêng parêpatan, murih langkung prayogi saha runtutipun, manawi pinuju parêpataning Narpawandawa, sampun ngantos mawi kalênengan saha lêlangên, dene anggèn kula ngaturi pamrayogi supados botên mawi kalênengan saha lêlangên wau botên kok kula gêthing dhatêng wontênipun kalênengan saha lêlangên, punika babarpisan botên, amargi parêpataning Narpawandawa punika, saking pamanggih kula (Cakrapangarsa), inggih punika sêsaringaning rêmbagipun para putra sêntana, kajawi ngrêmbag bêtahipun putra sêntana saha kawula, ingkang langkung wigatos angluhurakên gusti pêpundhèn kita sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun, saha santosaning adêgipun karaton. Ing môngka lajêng kamangsak campur kalihan kalênengan, sampun tamtu kemawon rêmbag ingkang pêrlu wau lajêng burcangak, mila panyuwun kula dhumatêng
supados ing têmbe manawi kita sampun murut dhatêng jaman kalanggêngan botên dipun uring-uring ing anak putu kita. Botên langkung lêrês utawi lêpating atur pamrayogi [pamrayo...]
[...gi] kula kasêbut nginggil, amung kula sumanggakakên ing kawicaksananipun
bapa ingkang pakantuk / ingagêm kaca bênggala / liripun makatên gusti //
yèn janma kang kirang sêtya / nadyan ciptanira ingkang sakawit / nêdya tama myang rahayu / nanging dumuginira / ing wusana tundonipun dadya santun / têmah wangsul dadya ala / makatên ingkang waradin //
nanging janma kang utama / datan arsa nyalèwèng ing pakarti / mantêp têtêp ing
adatipun tan antêpan / pangucape mung tansah ngudi pamrih / sêsambène rêmên gunggung / ngalêm ngonggrong myang ngumpak / yèn tinantun adate cêkap anggandhul / rêrewa pados pikiran / nanging jatine mung nglirik //
maring kang mundhut timbangan / yèn wus katon sêmune dèn condhongi / nuju prana rekanipun / jatine mung angalar / ala bêcik masa bodho dudu ingsun / sok uga ngong antuk pangan / asile mung tansah mintir //
kang makatên wong musibat / botên pantês anggèr lamun kinathik / kalawan anggèr kalamun / wontên
puniku / manuswa ingkang dawa / wêwatêkan kadi lêlampahanipun / sangsam kalihan sardula / kang sampun kawahyèng ngarsi //
margi kalih-kalihira / sami mantêp dhatêng ing tyas utami / tuwin timbang labêtipun / makatên têgêsira / pun sardula sapisan wêwalêsipun /
ingkang akarya / sima sêpuh anèng sajroning bakungkung / ugi luwar saking sangsam / gunggung labêt kaping kalih //
pun sima nêdya / tan badhe mamôngsa malih //
maring turunipun sangsam / dadya malah langkung saking utami / pun sardula labêtipun / mila kulangge timbang / labêtipun kêkalih punika wau / samya nêtêpi utama / mantêp maring rèh arjanti //
yèn mirit lakyan punika / dene sami sato kewan wanadri / darbe tyas ingkang linangkung / lah punapa manungswa / nadyan sami titahing jawata luhung / ananging kinarya
kasaenanipun / sadhengah ingkang karya / kabêcikan wajib winalês rahayu / nadyan mêngsah bêbuyutan / yèn patrape wus utami //
kêdah winalês utama / adatipun anggèr ing têmbe wingking / manggih kaluhuran agung / dene agung sinihan / dening janma ing sakanan keringipun / karobaning sabda tama / têmah dudukwuluh sami //
Dintên sae wiwit têngah- têngahaning wulan Mulud dumugi wulan Rabingulakir, amung 1 inggih punika
wiwit jam 10.48 dumugi jam 12 Amad rijêki.
Dene salêbêtipun wulan Rabingulakir punika suwung Anggara Kasihipun, dados sawulan punika botên sae kangge gadhah damêl mantu sapanunggilanipun.
1. Sambêtipun pèngêtan parêpatan agêng ... kaca 93 / 2. Sambêtipun wara-wara saking kumisi ... kaca 101 / 3. Pursêtelan ... kaca 102 / 4. Pakulinan dados watak susulan ... kaca 103 / 5. Damêl kagèt ... kaca 105 / 6. Dongèngipun Bagawan Wasusarma ... kaca 106 / 7. Dintên sae ... kaca 107 / 8. Pananggalan ... kaca 108
Kados ing nginggil punika pasawanganipun kitha Cana'a' tanah Yaman. Kitha wau kina sangêt, dunungipun Mêncil, kêslêmpit ing rêdi, ingkang inggilipun 2200 M. Tiyang sagêdipun dumugi ing ngriku rêkaos, dening rumpiling margi. Ing ngriku punika pasitèn loh jinawi. Sanadyan ing tanah Arab, nanging wontên jawah.
Arta kêrtas enggal ingkang rêgi f 5.-
Arta kêrtas enggal ingkang rêgi f 10.-
Arta kêrtas enggal ingkang rêgi f 25.-
Ing sisih punika gambar arta kêrtas enggal warni tiga, rêgi f 5.-, f 10.-, tuwin f 25.-. Ing ngriki Kajawèn prêlu angêwrat gambaripun arta kêrtas enggal punika, supados tiyang kathah sagêd sumêrêp sayêktos mênggah warni saha rêgining arta kêrtas wau. Amargi sakathahing tiyang botên sadaya sagêd maos, amila manawi kirang pangatos-atosipun, sok lajêng gampil anggènipun kapusan. Kados para maos inggih asring maos ing sêrat-sêrat kabar, utawi mirêng pawartos, bilih wontên tiyang ambalubukakên arta kêrtas ingkang lugunipun botên pajêng wontên ing tanah Indhiya ngriki. Malah dèrèng dangu punika wontên kabar rame ingkang nyariyosakên, bilih kathah tiyang kapusan mawi arta kêrtas f 50.- mênggah mula-bukanipun makatên: kala punika wontên tiyang ambêkta pakabaran, bilih arta kêrtas nyèkêt rupiyah punika sampun botên pajêng malih, ewasamantên tiyang wau sagah anulung dhatêng tiyang-tiyang ingkang taksih gadhah arta
kêrtas nyèkêt rupiyah wau, inggih punika nglintoni artanipun wau, kanthi kacêngklong sawatawis, ing wusana arta kêrtas f 50.- lajêng katukar mawi arta f 30.- utawi f 35.-. Dene têtiyang ingkang dipun apusi wau botên rumaos manawi kapusan, malah angalêmbana dhatêng tiyang ingkang kakabarakên rêmên têtulung wau. Tujunipun prakawis punika lajêng enggal kasumêrêpan ing pulisi, upami botêna, tamtunipun langkung kathah malih têtiyang ingkang kenging kaapusan, ing môngka sajatosipun arta kêrtas wau taksih pajêng, upami dipun lintokakên ing kantor-kantor gupêrmèn, tamtunipun inggih sagêd angsal lintu arta sarêginipun, inggih punika f 50.-.
Amila benjing malih manawi wontên pawartos ingkang sagêd adamêl rugining badan kados ing nginggil punika, mugi anêrangna rumiyin dhatêng lurah, kapalaning dhistrik utawi ondhêr dhistrik ingkang kinintên sumêrêp lêrês utawi botênipun pawartos ingkang sinêbar wau.
Kajawi arta kêrtas ingkang gambaripun kaêwrat ing nginggil punika, watawis dintên malih ugi badhe kawêdalakên arta-arta kêrtas enggal malih ingkang rêgi f 20.-, f 30.- saha f 40.-.
duk ing dangu kawarna ing tulis / wontên wênèhing
tanpa bayu / labêt lakune sumêngka / ngambah anèng sêsêngkan pèrènging wukir / yayah tanpa wasana //
punang arga katon inggil mêncit / mung cat-catan
pucake / nanging aran wus wêruh / lan tumindak têtêp ngidaki / pangajap dêrênging tyas / dene kajêngipun / wêdharing ucap mangkana / mung
madyaning masjid agung / nanging ngraos awrat kapati / sumêngka minggah arga / linakyan wus dangu / sadaya yêkti
sinêngguh satuhu / yèn ngriki gêdhong kanyatan / kang umèsi sajati-jatining ngèlmi / iku sèwu alôngka //
lan wruhanta araning kang wukir / kang wus kaprah aran ing pangajab / pan iku dudu arane / dene ngèlmu ingkang tus / datan anèng sajroning masjid / nênggih kanyatanira / nèng papan ngasamun / kang wradin tanpa pantara / ing têlênging kono dununging sajati /
kenging / sira yèn kongsi raryan / nadyan mung sapangu / yèn ngatên kajatènana / lah punapa wontên marginipun malih / kang praptèng gon lyanira //
kaki sêpuh gèdhèg ngucap ririh: / datan ana liyane punika / dhuh kaki nuwun wiyose / paran araning gunung / inggih ingkang kula dhatêngi / wruhanira wong mudha / ing
kalamun makatên yogya / mrih pêpèngêt nênggih aranirèng wukir / karana wukir brastha //
Sawênèhing bôngsa ing tanah wetanan punika wontên ingkang sami anggadhahi têtingalan ringgit tiyang kados ta: bôngsa Tionghwa, bôngsa Siyêm, Jawi, Bali, lan sasaminipun. Mênggah lêlampahan-lêlampahan ingkang kaangge ing ringgit tiyang wau, inggih miturut kawontênanipun piyambak-piyambak, kados ta ringgit tiyang bôngsa Tionghwa, punika ingkang kapêndhêt kangge lampahan inggih cacriyosanipun lêluhuripun piyambak, kadosdene lêlampahanipun Prabu Kongyucu sasaminipun, dene lêlêampahan ringgit tiyang Jawi, ing ngriki botên prêlu kacariyosakên malih, amargi para maos tamtunipun sami anguningani sadaya, ewadene ing ngriki kados botên wontên awonipun angêmot gambar ringgit tiyang Jawi, supados para maos sagêda adamêl pêpandhingan mênggahing kawontênanipun ringgit tiyang Jawi kalihan ringgit tiyang ing Bali.
Mênggah lêlampahan-lêlampahan ing ringgit tiyang Bali, punika sajatosipun mêndhêt saking cacriyosan Jawi sadèrèngipun agami Islam. Ing ngandhap punika salah satunggaling lêlampahan ringgit tiyang Bali ingkang asring kapitontonakên.
Nalika Sang Prabu Erlangga jumênêng nata ing Kadhiri, wontên satunggaling pandhita ingkang sampun kaloka putus saking kawruhipun kabatosan. Garwanipun sang pandhita nama Rarèng Dirah, inggih kenging kawastanan linangkung, ananging kalangkunganipun wau botên tumuju dhatêng kasampurnan kadosdene tekadipun ingkang raka sang pandhita. ananging ingkang dipun lampahjakên bab panganiaya utawi pitnah dhatêng liyan, cêkakipun ingkang dipun udi wau sadaya pandamêl ingkang sasar. Sarèhning ingkang raka sang pandhita botên sarujuk kalihan tekadipun ingkang rayi, dangu-dangu sang pandhita lajêng angrumiyini wangsul dhatêng jaman kalanggêngan. Sasedanipun ingkang raka, Rarèng Dilah saya amatêngakên [a...]
[...matêngakên] kawruhipun bab patênungan wau, ngantos kalampahan sagêd pinanggih kalihan Bathari Durga, inggih punika ingkang angidini utawi angubyungi dhatêng sêdyanipun Rarèngdirah wau, ing wusana saking katarimahipun ngantos dados guru leyak, mênggah têgêsipun leyak punika, ngèlmu ingkang namung badhe adamêl sangsaraning liyan kemawon. Muridipun Rarèngdirah wau sadaya sami bangsaning wanita.
gadhah anak èstri satunggal nama Rêtna Mênggali, ingkang kala punika sampun kapacangakên kalihan putranipun ingkang paman Êmpu Baradhah, awasta Êmpu Bawula.
Kacariyos, saya dangu sakathahing wanita ing nagari Kêdhiri racak-racakipun sami ngrasuk dhatêng ngèlmu leyak wau, ing wusana lajêng kathah têtiyang ing ngrika ingkang sami kenging têluh, ngantos sang prabu piyambak inggih lajêng kataman ing têluh. Sang nata lajêng utusan animbali Êmpu Baradhah kadhawuhan nyirnakakên Rarèngdirah. Sanajan sajatosipun Rarèngdirah punika taksih wontên gêgayutanipun sadhèrèk, ananging saking sucining manahipun Êmpu Baradhah, inggih lajêng nyêndikani punapa dhawuhipun sang nata wau. Putranipun pun Êmpu Bawula lajêng kautus dening ingkang rama supados pangkat dhatêng griyaning badhe marasêpuhipun andhustha rajah tuwin jimat-jimatipun. Sadumuginipun ing ngrika, Rarèngdirah sajatosipun sumêrêp, bilih kapenakanipun wau sumêdya anyidrani dhatêng sariranipun, ewadene saking trêsnanipun dhatêng ingkang putra, api-api botên sumêrêp kemawon. Sarêng ing dintên Sênèn Kliwon inggih punika dintên ingkang utami piyambak tumrap anênuwun dhatêng Sang Bathari Durga, sadaya para muridipun Rarèngdirah sami kairit lumêbêt ing wana Setra Gôndamayu saha sami sêsuci wontên ing sagantên kidul. Dene ingkang katilar wontên ing griya namung anakipun èstri
kalihan badhe mantunipun. Kala punika Rêtna Mênggali kautus dening Êmpu Bawula mêndhêt toya wontên ing sumbêr, salêbêtipun Rêtna Mênggali kesah, Êmpu Bawula lajêng lumêbêt ing kamaripun Rarèngdirah saha andhustha sadaya rajah tuwin jimat-jimatipun. Sarêng Rêtna Mênggali wangsul anggène mêndhêt toya, pandhusthanipun wau sampun rampung, pun Rêtna Mênggali lajêng kaajak kesah dening Êmpu Bawula saking ngriku, pun rêtna inggih anyagahi.
Kacariyos, sawangsulipun Rarèngdirah saha para muridipun, saklangkung sungkawa anyumêrêpi, dene anak saha badhe mantunipun sami miruda saking ngriku, punapa malih saklangkung kagètipun Rarèngdirah, sarêng anyumêrêpi bilih sadaya rajah tuwin jimat-jimatipun musna botên kantênan, Rarèngdirah saha muridipun sadaya lajêng sami atawan tangis, ing ngriku kasaru dhatêngipun Êmpu Baradhah ingkang kautus ing nata anyidrani dhatêng Rarèngdirah samuridipun sadaya, kalêksanan Rarèngdirah samuridipun sami pêjah dening Êmpu Baradhah.
Makatên mênggah lêlampahan ingkang asring dipun pitontonakên ing ringgit tiyang ing Bali. Wondene pikajênging lêlampahan makatên punika, kintên-kintên dados prasêmon,pasêmon.
supados kula sadaya sampun ngantos anêngênakên dhatêng ngèlmu ingkang sasar.
Kacariyos, sarêng kyana patih sampun sowan ing ngarsa nata, dhawuh pangandikanipun sang prabu: Marmane sira ingsun timbali ana ing ngarsaningsun, aja pisan dadi kagèting pikirira, sira ingsun utus anglunasana putriningsun, amarga anggarbini ora karuwan lêlawanane, lan sira ora kêna bali yèn ora anggawa cihna murdane si nini putri, poma patih enggal lêksananana.
Mirêng dhawuh pangandikanipun sang nata ingkang makatên wau, kyana patih saklangkung kagèt, ewasamantên inggih botên badhe suwala sarta inggih badhe nyêndikani. Sang putri lajêng kairit dening kyana patih mêdal saking karaton dhatêng pasisiring sagantên. Sanadyan kyana patih ing batos botên pitados bilih sang putri anggadhahi dosa, ananging saking awrating dhawah pangandikanipun sang nata, amila inggih badhe dipun lêksanani, amargi manawi dhawuhing nata wau botên dipun tindakakên, sampun tamtu ing têmbe jangganipun piyambak ingkang dados gêntosipun. Sarêng lampahipun wau sampun dumugi ing pasisir sagantên, kyana patih enggal anarik pêdhangipun sumêdya amrêjaya dhatêng sang putri, baya karsaning Pangeran ingkang Kuwasa, pêdhang ingkang dipun cêpêngi kyana patih wau ujug-ujug lajêng dhawah tanpa karana. Ingkang makatên wau ngantos rambah kaping tiga, sabên kyana patih badhe namakakên pêdhangipun dhatêng sang putri, dumadakan lajêng dhawah ing siti. Ingkang punika kyana patih
lajêng yakin sayêktos, bilih sang putri punika botên anandhang dosa. Kala punika kyana patih lajêng nyêmbah sarwi matur: Dhuh gusti, mugi panjênêngan karsaa paring gênging pangaksama dhatêng badan kula, dene kula kumawani badhe nyidra dhatêng paduka, kula namung drêmi anglampahi, awit manawi kula cidra dhatêng dhawuhipung nata, sampun tamtu tugêling jôngga kula minôngka dados gêntosipun. Ingkang punika panjênênganipun sang putri mugi-mugi samangke kêrsaa andhahar dhatêng atur kula, inggih punika panjênêngan kula dhèrèkakên tindak dhatêng pulo alit ingkang katingal saking ngriki punika, sarta salajêngipun karsaa dêdalêm ing ngrika, dene kula piyambak botên badhe wangsul dhatêng nagari malih, ananging tansah badhe ngawat-awati dhatêng panjênênganipun sang putri. Mênggah panuwun kula, manawi panjênênganipun sang putri sampun dumugi mangsanipun ambabar, kula aturi anjêjak siti kaping tiga, ing mangke kula tamtu lajêng sowan wontên ing ngarsa panjênêngan.
Sasampunipun kyana patih umatur kados ing nginggil wau, lajêng lukar busana sarta lajêng angrasuk busana, clana saha rasukan cêmêng tênunan. Mênggah badhe tênunan punika, têtiyang Madura amastani polèng, amila kyana patih wiwit punika lajêng kanamèkakên: Kyai Polèng, inggih punika botên sanès jalaran panganggenipun badhe polèng wau. Sasampunipun Kyai Polèng lajêng musna botên kantênan mênggah purugipun. Kadospundi nalangsanipun sang putri sadangunipun wontên ing pulo wau, ing ngriki botên prêlu kacariyosakên malih.
Kala ing wêkdal samantên lampahing lêlayaran antawisipun Palembang lan Makasar saklangkung ramenipun. Sadaya baita wau sami anglangkungi ing pulo ngriku. Baita-baita ingkang langkung ing pulo ngriku kalêrês ing wanci dalu, asring sumêrêp teja ingkang manthêr sasada lanang, inggih punika tejanipun jabang bayi ingkang wontên ing kandhutan. (Badhe Kasambêtan)
Sawêg mangsanipun sarwa anèh, dalah nanas kemawon awoh anggêmbulêng kados kêpêt.
Ing paribasan Jawi kêthèk punika saking drêngkining manahipun ngantos dipun paribasaakên, ngrampèk-ngrampèk kêthèk, kajêngipun: kêthèk punika anggènipun ngrampèk-ngrampèk inggih anggènipun badhe nyathèk, dados tiyang kêdah tansah prayitna. Ing dêdongengan Jawi kathah sangêt cariyos-cariyos ingkang nyêbutakên awon saha drêngkining manahipun kêthèk, kados ta ing ngriku kêthèk kagambarakên satunggiling titah ingkang rêmên sangêt adu-adu, saminipun nalika kêthèk angabên maesa kalihan sima. Mênggah cariyosipun cêkakan makatên: ing jaman kina kala sima dèrèng nêdha sato kewan kados samangke, ngêmungakên nêdha lalêr saha walang, wontên satunggiling sima mêmitran kalihan maesa ngantos sawatawis lami, dilalah lajêng wontên kêthèk ingkang nyetani dhatêng sima wau, wicantênipun: can, can, kowe kuwi bodho têmên mêmitran karo kêbo, paedahmu apa, kowe sato galak kang kajèn keringan, kewan sajroning alas padha kêkês wingwrin marang kowe, prasasat kowe ratuning buron alas kabèh, jêbul doyanamu lalêr utawa walang kang luwih rèmèh, yèn bêngi coplak-capluk mangani lêmut, môngsa warêg-warêga kowe, apa ora bêcik mangan sing wis cumêpak, kêbo kuwi panganên, daginge
sima inggih lajêng anggêga dhatêng pangojok-ojoking kêthèk wau, wusana lajêng gadhah sêdya môngsa mitranipun maesa punika.
Wontên malih cariyos Jawi, ingkang anelakakên awoning manahipun kêthèk, inggih punika kala wontên kêthèk badhe kasilêm ing bêngawan ing wusana lajêng kasabrangakên dening kura, sasampunipun kêthèk wau botên ko lajêng agêng panarimahipun, ananging malah kêpengin anggadho manahipun kura wau.
Môngga punapa punika botên nama awon manahipun saha drêngki, punapa malih manah sêtya kadosdene [ka...]
[...dosdene] sagawon upaminipun, kêthèk babar pisan botên anggadhahi. Salah satunggiling para maos tamtunipun wontên ingkang maibên saha lajêng ngandika makatên: lha, punapa Anoman punika botên kenging kawastanan kêthèk ingkang sêtya saha sae manahipun. O, kawuningana bilih Sang Anoman punika sayêktosipun sanès kêthèk sajati, amila anggadhahi jêjuluk: Anjaniputra, têgêsipun, Anoman punika putranipun Bathara Guru patutan kalihan Dèwi Anjani (miturut cariyos padhalangan) dados gêgujênganipun Anoman wau 1/4 dewa, 1/2 manusa, kêthèkipun namung saprapat kemawon.
Anglajêngakên bab kêthèk, kewan ingkang budi pakartinipun cêlak sangêt kalihan budi pakartining manusa, punika inggih namung kêthèk, amila wontên satunggiling sarjana linangkung nama Tuwan Darwin anêrangakên, bilih manusa kalihan kêthèk punika nunggil asal. Kados panjênêngan sadaya,
ingkang sampun sami tindakan nyumêrêpi sawênèhing panggenan ingkang dipun dunungi ing kêthèk, ing ngriku manawi kalêrês wontên kêthèk gadhah anak, panjênêngan tamtu lajêng èngêt dhatêng tiyang gadhah anak. Tiyang gadhah anak punika mawi dhukun, mawi dipun cêkoki, dipun pijêt lan sasaminipun, mênggah tumraping kêthèk inggih makatên ugi caranipun. Bokmanawi jalaran saking makatên punika, lajêng wontên satunggiling pujôngga Eropah anganggit cariyos satunggiling lare anaking bôngsa luhur Inggris ingkang miyosipun wontên ing satêngahing wana, inggih punika nalika bôngsa luhur wau kalêrês lêlana. Wusana putranipun kacolong ing kêthèk saha lajêng kapulasara kadosdene caraning kêthèk, amirsanana cariyos Tarsan. Ing ngriku kacariyosakên, bilih ingkang ngupakara wau kêthèk bangkokan, bokmanawi bangsaning gorilah kados ingkang kacêtha ing gambar punika.
Manusa bisane wêruh lan bisane ambedakake ala lan bêcik, iku manawa isih urip.
Awit kang mangkono iku, yèn sira padha nandhang dosa tumuli bae martobata, jalaran samôngsa sira ora gêlêm tobat nalika uripira, sira iku padha bae karo wong mati.
Sêsorahipun Tuwan Pringgasantika dhatêng Para Waris ingkang Sami Atur Wilujêng Kala Badhe Bidhalipun Sujarah Dhatêng ing Tanah Mêkah.
Anglajêngakên sêsorahipun Tuwan Pringgasantika, juru sabda anyariyosakên, bilih saking babagan tiga kasêbut nginggil, punika sadaya sami ngêmu raos: kêdah ngangge cara lan bahasanipun piyambak, kados ta: cara-caraning sato kewan, manusa, kêkajêngan, padamêlan lan sapanunggilanipun, punika sadaya sami ngangge cara lan bahasanipun piyambak-piyambak, têgêsipun botên ngangge parentahing sanès, ingkang makatên wau sami kemawon kukumipun angêmban dhawuhing Gusti Allah lan badhe tampi ganjaranipun. Sarta malih ing dalêm Kitab Kikam wontên ingkang nyêbutakên: Sing sapa nuduhake swarganing liyan, satêmêne nuduhake narakane dhewe. Saking sakawan bab kados ingkang kasbut nginggil wau, kados-kados sampun kenging kangge ular-ular sangunipun ngagêsang, namung kantun gumantung dhatêng ingkang sami nampi, têgêsipun namung sumarah dhatêng para ingkang sami wontên ing ngriku sadaya. Jalaran wahananipun ingkang ôngka 1 wau lajêng rêmên kêmpal dhatêng sasami,
kasinungan watak srêgêp ing damêl ingkang anjalari untunging badan saha kiyating raga. Dene ingkang ôngka 3 mahanani makatên: salêbêtipun tinitah dados tiyang mlarat, têmbung mlarat wau katampia ngantos mangêrtos sayêktos, inggih punika, rèhning têmbung mlarat wau raosipun ambêkta raos sajak sarwi kirang dados lajêng samia tumindak angirit-irit, kados ta: manawi enjing botên nêdha sarapan, wanci dalu botên masang lampu ananging narimah sênthir kemawon, makatên ugi botên nêdha, manawi dèrèng karaos ngêlih, botên ngombe, yèn dèrèng karaos ngêlak, makatên sapiturutipun, ngantos sagêda karaos kadosdene tiyang sugih tur kanthi wilujêng. Dene ôngka 4 anêdahakên kautamanipun têtiyang Jawi ingkang taksih anglêluri kalungidan, kalukitan, lan kagunan sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan tata caraning kabangsan Jawi. Sarampungipun anggèning sêsorah lajêng kawaosakên donga: slamêt. Bibaran.
Kaparênga tumuntên mundhut - namung kantun sakêdhik.
Gambar Dalêm Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Jhr. Mr. A.C.D. de Graeff
Dalancangipun kandêl, garapanipun adi. Rêginipun salêmbar namung f 0.10, nanging sakêdhik-sakêdhikipun kêdah mundhut 25 lêmbar.
Ulahraga main putbal, punika mèh ing pundi-pundi wontên, punika anandhakakên bilih manjing dados kasênênganing ngakathah. Sabên nuju têtandhingan, ingkang aningali kathah sangêt, saya manawi ingkang têtandhingan wau sami golongan misuwur utawi mêmêngsahan nagari sanès, wah, ing ngriku untaping tiyang ngantos anggêgirisi. Dèrèng watawis dangu nagari Walandi mêntas tandhingan kalihan Bèlgi wontên ing Amsêtêrdham. Lah ing ngriku para maos sagêd ngintên piyambak dhatêng ombyakipun têtiyang ingkang sami ningali, papan ingkang wiyar sangêt ngantos bêntêt, sasat alun ngêlêbi dharatan.
Petruk : (Andhandhanggula). apa ana hèke wong urip /Kurang satu suku kata: apa ana hèke wong ngaurip. esuk-esuk anyangking têgêsan / têgêsan klobot wus ngêndhog / cinangking kambi mlaku / pangudute mêngko nèk nangkring / mêthongkrong reyap-reyap / mêndongok mandhuwur /
Truk, Truk. Anggonmu mangeran marang mas ngantèn klèlèt kuwi kok saya kabanjur-banjur, dalasan anggonmu lagi andhuwalolo karo udut bae kok ditêmbangake, mulane saiki para dewa ora padha tumurun ing ngarcapada kuwi kiraku marga gila saka panggawemu kuwi, kaya-kaya agama bae rak iya nglarangi aja udut yèn lagi pinuju ambêbuwang.
Petruk : Nèk dak sawang-sawang, Kang Gorèng kiyi kaya-kaya durung pati tuwa, ananging anggone juwèh kok ngungkul-ungkuli wong sing wis dipêndhêm kapat sasur taun lawase.
Garèng : La kuwi nèk bangsaning kaum kudhah, nèk wis ngunèni uwong nganggo sawiyah-wiyah.
Petruk : Sing ora jêntung rêmpêlune bae sapa, wong udud bae diunèkake mangeran marang klèlèt. Ing môngka rumasaku udut kuwi kêna diarani kêmbange pajagongan, tandhane nèk nèng dhayohan suguhane nyamikan durung diwêtokake, dhayohe padha linggih amêm bae, kuwi sajake kok sêpi mamring, seje karo nèk dhayohe padha udut slênthar-slênthir, kuwi ngêngrênge sajake kaya pabrik gula lagi pinuju anggiling.
Garèng : Hêm, panêmune Si Petruk ki kok kaya bocah sing dilairake sesuk êmbèn.
Petruk : Ngunèni kathik sagêlêm-gêlêm, tujune prênah tuwa, dadi kudu tak aji-aji, ajaa ngono, kowe rak dak unèkake, wong kurang ajar ora idhêp bênêr. Mara jajal aku saiki awèhana wêruh kang dadi alangane wong udud kuwi apa.
Garèng : Miturut papriksane para ahli, ing dalêm bako garing 100 g kuwi ana racune 2 g. Kang mandi bangêt lan bisa gawe patining wong, amarga mandining wisane mau, ngluwihi mandining warangan utawa wisa liya-liyane. Saking mandine, sanajan mung rong tètès bae, manawa katamakake ing ilate asu utawa kucing bisa mati
sungguhnya, kok banjur jêjogedan kêkitêran kaya nêmoni rôndha pupuran.
Petruk : Sing ora angguyu utawa gumun bae sapa, ngrungu wêwarahmu kuwi. Suwe-suwe kowe banjur crita, yèn Si Suta, jalaran dijaluki suwêng baryanbarleyan. karo êmbok ênom, banjur ngêndhat sarana nguntal bako. O, hak, hêm, ana wong mati, kok jalaran nguntal bako, apa ora kacidhak têing têmênan.
Garèng : Wiyah, bok aja usah ngêtokake kêpekanmu cara Sundha barang. Mungguh anane wong mati jalaran saka racuning têmbako, kuwi mula ya akèh. Kaya ta ing nagara Tiongkok, wong kang nglalu mati, mung jalaran ngombe banyuning pipa kang kanggo udud bako, mara, mangkono bae wis bisa gawe matine, amarga banyu pipa mau ngêmu wisaning bako.
Petruk : Barêng tak pikir kanthi ngalangut, nganti têkan usuk barang, caritamu mau kok ya rada ana èmpêre dhing, tandhane: rikalane aku sapisane udud bako, rasaning êndhasku mumêt, utêkku rasane kaya dipijêti nganggo gandhèn, dene awak sakojur krasa ora kapenak, kaya mêntas ora turu têlung taun.
Garèng : Lha, kabèh mau mracihnani, yèn sajêroning bako kuwi, ngêmu wisa kang mandi bangêt. Têtela bangêt, bako kuwi bisa andayani ala tumraping badan, dening ana wisane. Sanajan kapriye bae patrape pamangane, ananging mêksa ora bisa
ngêthèl. Ora mangan sadina aku gliyak-gliyak ya bêtah, ananging yèn ora udut sajam bae, rasane gajihe awakku kaya dilolosi kabèh, nganti banjur mêtu nang mata, kuping, irung.
Garèng : Wiyah, omong kok ngaruangaruara. mêngkono. Sawênèhing uwong ngira, yèn udut rokok kuwi ora pati ambêbayani tinimbang udut srutu, kuwi sajatine padha bae, amarga wis têrang bangêt, manawa bako kuwi pancèn ngêmu wisa kang nguwatiri, dadi sanajan arêp kapriye bae panganggone, wisane mêksa bisa lumêbu ing badan.
Petruk : Wah, môngka rasane srutu mèrêk sigaguk kuwi, sok bisa nglalèkake nyang maratuwa.
Garèng : Wiyah, mèrêke arane sikego, kok diêlih sigaguk, sigaguk kuwi têgêse rak wong bisu. Kajaba omongku dhuwur mau, ewadene bako kuwi kajaba diudut, sok uga digawe susur utawa diêmut, malah sawênèh ana sing disumpêlake nyang irung. Sabênêre patrap kabèh mau ora ana bedane karo diudut. Apa manèh wong udut sêring disêrot kêbule nganti lumêbu ing kêbuk, baline kawêtokake ing
irung, udut kang mangkono kuwi, mung arêp ngakèh-akèhi wisaning bako, kang padha lumêbu ing badan, yèn katimbang reka liya-liyane.
Petruk : Wah omongmu ki pancèn nyilikake atiku têmênan, ananging tak eling-elinge têmênan, manawa aku besuk dilairake nèng donya manèh, tak ora pisan-pisan udut.
Sampun sawatawis wulan, kula mirêng kabar, manawi wontên sadhèrèk kapindhah wusana pinaringan momongan wontên ing margi.
Pakabaran punika anukulakên gagasan warni-warni, lan ugi lajêng kula cundhukakên kalihan badan kula piyambak. Saupami kula anglêrêsi kakesahan (tiyang jalêr kapindhah) lajêng pinaringan momongan ing margi, kadospundi raosing manah, sawêg wontên griya kemawon tur katêngga para sadhèrèk ingkang angrencangi lan prudpro manah botên kantênan.
Wontên pamanggih, manawi jabang bayi mèh lair, priyantun kakung lajêng kapindhah, priyantun putri kapurih kantun rumiyin, atêngga lairing bayi. Punika ugi kalampahan, dene jalaranipun margi katêlasan akal, utawi margi kantêpanipun calon rama saha ibu. Ananging ingkang tinilar mêksa mêlang-mêlang, ingkang nilar, sanajana sampun mantêp sangêt, ing batos inggih botên sakeca.
Wontên malih, calon ibu kapasrahakên priyantun sêpuh. Inggih manawi taksih sugêng, utawi cêlak. Manawi sampun botên wontên, utawi têbih dalêmipun ?
Manawi kula manah prakawis punika, lajêng kemutan têtêmbungan: wong duwe anak iku toh pati. Para wanita ingkang dèrèng kagungan putra, sampun ngêdhap manawi mirêng têtêmbungan punika. Kagaliha, tiyang gadhah anak punika sampun limrah. Prakawis rêkaos anglangkungi, mugi kacundhukna kalihan têtêmbungan: luwih abot pagaweane, luwih gêdhe ganjarane. Sarèhning tiyang gadhah anak punika: toh pati, ing môngka kok lajêng tinilar ingkang kakung, tuwuh ing susah, mêlang-mêlang botên amung adamêl rêkaosing bapa biyung, ananging ugi jabang bayi ingkang dèrèng lair.
Bab ingkang kasbat ing nginggil punika manawi kamupakatakên, kados kathah ingkang sarujuk manawi pindhahipun kaundurakên atêngga lairing jabang bayi rumiyin. Pramila manawi sagêd inggih lajêng ihtiyar kagungan panyuwunan sarana pêrklaring dhoktêr. Punika bêbahanipun priyantun kakung. Kônca wingking namung
Ing salêbêting wulan Sèptèmbêr ngajêng punika, pakêmpalan Java Instituut badhe ngawontênakên konggrès basa Sundha ing Bandhung.
Miturut pawartos Aneta saking Bandhung, benjing tanggal 1 Juli ing ngajêng punika, ing Purwakêrta badhe kabikak satunggiling griya pondhokan tumrap murid jalêr ing pamulangan Mulo ing ngrika. Dene griya pondhokan wau badhe dipun kêpalani dening satunggiling guru saha kabantu dening satunggiling guru pribumi ing pamulangan kasbut nginggil.
Wontên pawartos, bilih ing salêbêting wulan Juli ngajêng punika, pakêmpalan Kridhamataya badhe adamêl têtingalan ringgit tiyang darma wontên ing Ngayogyakarta. Angsal-angsalanipun rêsik, ingkang 40% badhe kadharmakakên dhatêng pakêmpalan pamulasaranipun têtiyang miskin ing Ngayogya, 30% dhatêng pakêmpalan Tiong Hwa Hwe Kwan dene ingkang 30% malih dhatêng pakêmpalan Kridhamataya piyambak.
Tuwan Aji Salim, sadhatêngipun saking Mêkah ing wulan Sèptèmbêr ing ngajêng punika.
Miturut sêrat kêkancingan gupêrmèn, wontên têtiyang komunis 8 asli saking Tapanuli ingkang badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Miturut sêrat kêkancingan gupêrmèn, wontên têtiyang komunis 7 asli saking Rêmbang lan 1 asli saking Sêmarang, badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Miturut sêrat kêkancingan pangagênging pakaryan kasarasan, dipun sêdhiyani arta kathahipun f 11.900.- tumrap wragad ananggulangi sêsakit malariyah ing Sukarame lan Cibarengkok, sacêlakipun Cieya (Cianjur). Dene ingkang badhe nindakakên padamêlan wau: pakaryan watêr sêtat propinsi Pasundhan.
Miturut sêrat kêkancingan paduka tuwan dhirèktur B.O.W. dipun sêdhiyani arta kathahipun f 151.000.- tumrap wragadipun anggaringakên papan-papan ingkang dados sarangipun sêsakit malariyah. Kabaripun padamêlan wau enggal badhe dipun wiwiti.
Wontên pawartos, bilih ing kitha Lumajang badhe
katêmpuh dening têtiyang dhusun kasbut nginggil kathahipun tiyang 200, inggih punika kala punggawa wau kalêrês sawêg ngukur siti. Sarêng nampi tilpun, ingkang bupati ing Sampang, wadana ing Torjun, pangagênging Landrente kanthi kadhèrèkakên dening pèl pulisi, pangkat mawi motor dhatêng dhusun kasbut nginggil. Kala punika saking pratikêlipun tuwan asistèn wadana ing Sarèsèh, têtiyang dhusun wau kenging dipun kabarakên, tiyang kêkalih kasowanakên ing asistenan prêlu kapriksa. Kabaripun anggène punggawa Landrente wau katêmpuh dening têtiyang dhusun, jalaran sampun nêndhangi salah satunggiling tiyang dhusun tanpa sabab.
Wontên pawartos, bilih dèrèng dangu punika, ing Surabaya mêntas dipun wontênakên pakêmpalan agami, ingkang kanamèkakên: Buda Jawi. Mênggah ancasing pakêmpalan wau, badhe anggêsangakên agami Buda Wisnu malih. Tanggal 30 Juni punika pakêmpalan wau kabaripun adamêl karamean prêlu angèngêti taun enggal Jawi sajati. (inggih punika kalêrês
Wontên pawartos, bilih Tuwan Soeongkoepang, warga polêksrad mêdal saking pakêmpalan P.E.B.
Saking nagari Walandi kawartosakên, bilih Radèn Suwarja Tirtasupana, putranipun tilas bêirdhêr pagantosan gupêrmèn ing Kreyah (Banyumas) saha murid, opsir ing nagari Walandi, kawêdalakên saking pangkat militèr, jalaran kapêndhakan, bilih anggadhahi sêrat-sêrat ingkang anelakakên gêgayutan kalihan pakêmpalan komunis sarta dados warganipun pakêmpalaning para mudha Indhonesiyah. Radèn Suwarja kasbut nginggil, mèh katêtêpakên dados opsir, wontên ing ngrika sambutanipun kathah. Piyambakipun dèrèng dangu punika ugi sampun ngadhêp, odhènsi dhatêng Paduka Tuwan Lambooij, ministêr pêrang, supados katêtêpna ing pangkatipun, ananging panuwunanipun wau botên dipun kabulakêdkabulakên.
ing Batawi, kabaripun badhe kawêdalakên saking tanah Indiya ngriki. Prakawis komunis Tiyonghwa 5, sadaya sami propagandhis saking Tiyongkok, ingkang dèrèng dangu punika sampun adamêl [a...]
[...damêl] propagandhis ing Batawi saha lajêng kakintunakên wangsul dhatêng nagarinipun, kabaripun sarêng dumugi ing Tiyongkok lajêng pinêjahan, dene bab anggène bôngsa Tiyonghwa ing Batawi sami angêmpalakên arta tumrap kapêrluwanipun Tiyongkok, kados-kados samangke sampun botên dipun prêduli malih.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih ing pakaryan kasultanan salajêngipun sasagêd-sagêd badhe ngangge punggawa pribumi, langkung malih tumrap pangkat opsihtêr.
Dèrèng dangu punika, pulisi ing Batawi nyêpêng satunggiling tiyang bôngsa Tiyonghwa, amargi nyade buku-buku ingkang nyariyosakên lampah-lampahipun pakêmpalan komunis ing nagari Tiyongkok, sadaya dêdaganganipun karampas ing pulisi.
Salêbêtipun taun punika, kursus kadhastêr ing Bandhung badhe nampi murid enggal cacahipun 6, wusana ingkang nêdha dados murid kirang langkung wontên lare 100.
Sêrat kabar A.I.D. mirêng pawartos, bilih pakaryan S.S. ngawontênakên pranatan enggal tumrap para punggawa S.S. ingkang sampun pènsiyun. Kala rumiyin punggawa S.S. ingkang sampun pènsiyun punika namung sagêd angsal prekart 2 iji, kangge kakesahan kulawarganipun numpak sêpur kanthi lêlahanan, samangke têtiyang wau sagêd sami angsal prekarêt 3.
Miturut pawartos saking ijas dhatêng salah satunggiling lid upbêstiring pakêmpalan Muhamadiyah dèrèng dangu punika sayêktos dipun wontênakên konggrès pakêmpalan, Muktamar Alam Islami, mênggah miturut putusaning konggrès wau, pakêmpalan Muktamar Alam Islami badhe kabibarakên, inggih punika jalaran Sang Prabu Ibnu Saod botên sarujuk kalihan kawontênanipun pakêmpalan Muktamar wau. Ing sakawit jalaran wontênipun konggrès Islam sabên taun-taunipun, punika karsanipun Sang Prabu Ibnu Saod, supados kaum Islam saindênging bawana sagêda rukun lan guyub. Ananging têtela ing salêbêting konggrès tansah tuwuh pêpabênan ingkang sumêngit, jalaran kathah têtiyang ingkang wontên ing ngriku sami angrêmbag bab-bab ingkang gêgayutan kalihan politik.
Tumrap anyaèkakên kawontênanipun rajakaya ing Kêdhu ingkang sisih kidul, ingkaingkang. bupati ing Karanganyar saha paduka tuwan asistèn residhèn ing Purwarêja, kala tanggal 3 Juni ingkang kapêngkêr punika, tindak dhatêng Sumbawah. Wontên ing ngrika priyagung kêkalih wau mundhut kapal èstri cacahipun 115, kapal jalêr 52.
Miturut pawartos, Aneta ingkang bupati ing Bandhung angsal pêrlop laminipun sataun, prêlu kangge tindakan dhatêng nagari Walandi, wontên ing ngrika ingkang bupati wau badhe anyinau kawontênanipun panggêsangan, têtanèn, pamulasaranipun rajakaya, misaya ulam toya lan saminipun, tumrap kapêrluwan kasbut dening ministêr jajahan ingkang bupati badhe kaparingan tiyang ingkang kawawibakênkawajibakên. anêdah-nêdahakên.
Saking Surabaya kawartosakên, bilih botên dangu malih pangadilan landrad ing ngrika badhe mriksa prakawisipun satunggiling bôngsa Tiyonghwa, ingkang kadakwa andagang tiyang èstri saha prawan. Kintên-kintên tiyang punika namung dados pirantos kemawon, tiyang sanès ingkang mragadi.
Wontên kabar bilih para militèr batalyun 21 ing Ngayogyakarta, ingkang sami miruda wontên suradhadhu pribumi cacahipun 35, ingkang 17 sampun sami lapur dhatêng Magêlang, samangke sawêg dipun urus mênggah sabab-sababipun.
Benjing tanggal 3 Juli ngajêng punika, baita kapal Kambangan badhe dhatêng ing tanah Jawi ambêkta têtiyang wangsul saking minggah haji kirang langkung tiyang 1500. Pambêktanipun para haji wau dipun pranata sae, supados sasagêd-sagêd benjing tanggal 15 Agustus ing ngajêng punika sagêda sampun rampung babarpisan.
Sêrat kabar A.I.D. mirêng pawartos bilih Sampeyan Dalêm Sinuhun ing Surakarta saha pramèswari Dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, benjing tanggal 2 Juli ngajêng punika, badhe mrata mudha dhatêng paduka tuwan residhèn ing Banyumas. Sampeyan dalêm saha pramèswari dalêm wau badhe anyare wontên ing Purwakêrta. Wontên ing ngrika tamu agung wau badhe kaaturan amriksani lusmèn parêdèn enggal ing Baturadèn.
Aneta mirêng pawartos saking Pakalongan, bilih Paduka Tuwan Residhèn Th. A. Meister benjing tanggal kaping 5 Nopèmbêr ing ngajêng punika, badhe nyuwun kèndêl saking kalênggahanipun.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên, bilih têtiyang bôngsa Tiyonghwa ingkang sami nyambutdamêl wontên ing pulo sacêlakipun Riyo sami adamêl gegeran, inggih punika sasampunipun têtiyang wau adamêl sênjata piyambak. Kala tuwan kontrolir kadhèrèkakên dening agèn pulisi sakawan, dipun ancam dening para rêrêsah wau. Sarêng pulisi angungêlakên sanjatanipun bêdhil, lajêng sami mundur.
Totênbotên. watawis dangu malih para militèr sami dhatêng, wontên bôngsa Tiyonghwa 90 sami kacêpêng, ingkang 8 inggih punika sami pangajêngipun katahan saha badhe kakintunakên dhatêng Batawi.
Para baron sami mangrêtos saha ngintên manawi pangandikanipun Prabu Marc botên saèstu. Sadaya sami cuwa manahipun sarta sami aningali dhatêng Prabu Tristan, ingkang kakintên gadhah rekadaya wau. Nanging Prabu Tristan tansah amandêng dhatêng rambut wau, saha kèngêtan dhatêng putri Isolde de Blonde ing Irlan ingkang sampun amaluyakakên sariranipun, pramila lajêng gumujêng sarta matur ing sang prabu: Dhuh, rama prabu, kaparênging karsa paduka ingkang makatên punika kalintu sangêt, punapa paduka botên uninga bilih para baron sami angintên, kawula ingkang gadhah rekadaya punika. Nanging rêkadaya paduka punika botên maedahi jalaran kawula badhe kesah ngupadosi putri ingkang rikmanipun kados êmas punika. Mugi kauningana, padamêlan ingkang badhe kawula lampahi punika langkung rêkaos tinimbang anggèn kawula sampun sagêd amêjahi Morhout, makatên ugi sagêd kawula wangsul saking nagarinipun sang putri ingkang arikma kados êmas punika ugi botên gampil kados nalika kawula wangsul saking ing pulo Sint Samson mêntas apôncakara lan Morhout wau. Ananging kawula sumêdya ambelani paduka sapisan malih, supados para baron kalerehan paduka sami mangrêtos bilih kasêtyan kawula dhatêng paduka punika tanpa pangajêng-ajêng punapa-punapa. Kawula aprasêtya ngantos sadumugining pêjah botên badhe wangsul dhatêng nagari Cornwallis ngriki manawi botên sagêd ambêkta putri ingkang arikma pindha sutra punika.
satus ingkang andhèrèk, sadaya satriya pilihan ingkang bèr ing kawanèn, sadaya sami mangangge kados sudagar, makatên ugi Prabu Tristan inggih ngagêm-agêm cara sudagar. Nanging ing salêbêting baita ugi kacawisan pangangge satriya kados panganggenipun para satriya utusaning ratu agêng. Sarêng baitanipun sampun dumugi ing satêngahing sagantên, juru mudhi lajêng matur dhatêng Prabu Tristan, aturipun: Gusti, dhatêng ing pundi karsa paduka alêlayaran punika. Prabu Tristan ngandika: mênyang ing Irlan, jujugna ing palabuhan Weisefort. Sarêng juru mudhi mirêng dhawuhipun Prabu Tristan makatên wau, badanipun gumêtêr margi ajrih sangêt, jalaran wiwit pêjahipun Morhout baita-baita ingkang saking ing Cornwallis tansah kakuya-kuya dening sang prabu ing Irlan, manawi kacêpêng têtiyangipun sami dipun gantung. Ewadene juru mudhi wau miturut ing sakarsanipun Prabu Tristan ing wusana baitanipun dumugi ing palabuhan ingkang kasêbut ing nginggil. Prabu Tristan tumuntên cariyos dhatêng têtiyang ing Weisefort bilih panjênênganipun saha para satriya wau sudagar-sudagar bôngsa Inggris ingkang sami badhe dêdagangan dhatêng ing nagari mriku. Sanadyan têtiyang wau inggih lajêng sami pitados, ewasamantên Prabu Tristan tansah sumêlang bilih kawiyak wadinipun, jalaran para satriya wau manawi pinuju botên angladosi dhatêng têtiyang ingkang sami tumbas barang-barang dêdaganganipun, sami dham-dhaman utawi main catur, tur katingalipun sami langkung prigêl anyêpêng kartu tinimbang anyêpêng katèn ingkang kangge nimbang gandumipun. Pramila panjênênganipun tansah ambudidaya kadospundi sagêdipun angicalakên was-sumêlanging panggalih.
Anuju ing satunggiling dintên wanci enjing, Prabu Tristan mirêng swara ingkang angebat-ebati, kadosdene swaranipun setan. Prabu Tristan dèrèng nate uninga kewan ingkang makatên swaranipun, lajêng andangu dhatêng tiyang èstri ingkang pinuju lumampah anglangkungi palabuhan, pangandikanipun: Bok ayu, swara ingkang angebat-ebati punika swara punapa. Tiyang èstri amangsuli: Dhuh, sang mudha, mênggah ingkang anggêgirisi punika wau swaranipun satunggiling kewan ingkang wujudipun angajrih-ajrihi sangêt. Êndhasipun kados êndhasing bruwang, mripatipun abrit kados mawa, asingat kalih landhêp sangêt, kupingipun panjang mawa wulu, sukunipun sakawan, sadaya mawi cakar santosa saha landhêp kados sukunipun singa barong. Badanipun mawi sisik kandêl sarta atos sangêt. Sabên enjing mêdal saking ing guwa papan padununganipun, lajêng angadêg wontên ing sangajênging salah satunggiling gapuraning kitha. Ing sarèhning sami ajrih dhatêng kewan galak wau, têtiyang ing salêbêting kitha botên wontên ingkang sami wani mêdal, makatên ugi têtiyang ing sajawining kitha inggih botên wani lumêbêt ing kitha. Kewan wau botên purun kesah saking sangajênging gapura manawi dèrèng dipun sukani mêmangsan putri satunggil. Manawi kasukanan putri putraning bôngsa luhur, putri wau tumuntên dipun cangkêrêm lajêng dipun untal. Panguntalipun enggal sangêt. Makatên damêlipun kewan wau ing sadintên-dintênipun. Prabu Tristan ngandika malih: Bok ayu, cobi sampeyan cariyos ing salêrêsipun, punapa kintên-kintên wontên tiyang jalêr, ingkang dipun lairakên dening tiyang èstri, ingkang sagêd amêjahi kewan punika. Tiyang èstri amangsuli: Dhuh sang binagus, prakawis punika kula botên sagêd matur, nanging kula sumêrêp bilih sampun wontên satriya kalih dasa ingkang nyobi badhe mêjahi kewan wau, jalaran sang prabu ing Irlan ngadêgakên sayêmbara, sintên-sintêna ingkang sagêd [sa...]
[...gêd] mêjahi kewan galak ingkang tansah angganggu katêntrêmaning tiyang sanagari punika, badhe katariman putri putranipun sang prabu piyambak ingkang apêparab Isolde de Blonde. Nanging para satriya wau sami tiwas, kauntal dening kewan ingkang anggêgirisi punika.
angênêr dhatêng gapura ingkang katêdahakên dening tiyang èstri wau. Kala samantên sawêg ngajêngakên pajar enjing, pramila botên wontên tiyang ingkang sumêrêp ing tindakipun Prabu Tristan saking ing baitanipun. Wontên ing margi kapanggih kalihan satriya gangsal ingkang sami nyandêrakên kapal tumpakanipun angênêr kitha. Satriya-satriya wau ingkang satunggil katarik rambutipun dening Prabu Tristan ngantos anggêblag ing gêgêring kapal tumpakanipun, kapalipun inggih lajêng kakèndêlakên. Prabu Tristan ngandika: Mugi-mugi Gusti Allah aparing wilujêng dhatêng sampeyan satriya. Lampahipun kewan ingkang angajrih-ajrihi punika mêdal ing pundi. Sarêng satriya wau sampun anêdahakên margining kewan wau, tumuntên kauculakên dening Prabu Tristan. Kala samantên kewan wau sampun anyêlaki panggenanipun Prabu Tristan. Prabu Tristan lajêng anyandêrakên titihanipun sarta anumbak ing kewan galak wau, nanging dhumawah ing sisik, botên tumama. Saking rosaning panumbakipun, watangipun putus saha ajur. Prabu Tristan tumuntên anarik pêdhangipun, lajêng katamakakên ing êndhasipun, nanging ugi mêksa botên tumama. Kewan galak wau angraos sakit, nuntên nubruk Prabu Tristan saha nabok tamèngipun. Cêpênganing tamèng ngantos putung, tamèngipun lajêng dhawah ing siti. Tanpa angagêm tamèng Prabu Tristan anamakakên malih pêdhangipun, dhumawah ing punukipun, nanging inggih botên tumama. Kewan galak wau lajêng mangap, saha anyêmprotakên latu ingkang mawa wisa saking ing bolonganing irungipun kalih pisan. Kapal titihanipun Prabu Tristan kasêmprot pêjah sanalika. Têtopèng waja tuwin rasukan kêre waja agêm-agêmanipun Prabu Tristan kasêmprotan ngantos katingal gosong. Prabu Tristan tumuntên mlumpat saking titihanipun ingkang ambruk saha pêjah punika, sarta anyudukakên pêdhangipun dhatêng ing salêbêting cangkêmipun kewan galak ingkang pinuju mangap punika. Saking rosaning panyudukipun ngantos dumugi ing jantung. Kewan wau anjêrit sora sangêt margi nandhang sakit, lajêng pêjah. Ilatipun nuntên kairis dening Prabu Tristan sarta lajêng kalêbêtakên ing sêpatunipun tosan. Ing sarèhne ngêlak sangêt tur kaplêpêkên ing kukus ingkang mêdal saking ing irunging kewan wau mila Prabu Tristan tumuntên anilar panggenan ngriku murugi panggenan ingkang wontên toyanipun mambêk saha katingal bêning sangêt sumêdya ngunjuk. Dèrèng dumugi ing panggenaning toya panjênênganipun dhawah kantaka, botên èngêt purwaduksina, margi ilatipun kewan galak ingkang wontên ing salêbêting sêpatunipun wau taksih mêdal wisanipun mandi sangêt, pramila sariranipun Prabu Tristan kados kabêsmi. Prabu Tristan dhawah ing sapinggiring rawa ingkang katuwuhan rumput inggil-inggil.
Kocapa, satriya ingkang kaandhêg ing Prabu Tristan wau sayêktosipun mantri pangarsa ing karatoning sang prabu ing Irlan apêparab Aguynguerran de Rode. Piyambakipun kêpengin sangêt anggarwa putri
panggenan papan pandhêlikanipun, ingkang dumunung ing sapinggiring marginipun kewan galak punika, kapal tumpakanipun kasandêrakên wangsul dhatêng kitha, jalaran saking ajrihipun. Nanging saking sangêting anggènipun kedanan dhatêng sang putri, sabên enjing makatên kemawon damêlipun. Mênggah pikajênganipun badhe amrajaya kewan galak saking papan pandhêlikanipun, nanging tansah botên kadugi angêtogakên kawanènipun. Ing dintên punika Sang Aguynguerren wangsul malih, kairingakên ing mitranipun satriya sakawan. Sarêng dumugi ing tilas panggenanipun aprang tandhing kewan galak saha satriya saking ngamônca nagari wau, amrangguli bangkenipun kewan galak, kapaling satriya mêngsahipun apôncakara tuwin tamèng ingkang rêmuk gumalethak ing siti. Sang Aguynguerren ngintên bilih satriya ingkang mêjahi kewan galak wau ugi pêjah, pramila êndhasing kewan lajêng katugêl saking ing gêmbungipun, kaaturakên ing sang prabu Irlan, saha matur bilih piyambakipun ingkang amêjahi kewan galak punika sarta lajêng nyuwun supados kadhaupakên kalihan sang putri, kados ingkang sampun kasayêmbarakakên ing sang prabu. Ing salêbêting panggalih sang prabu botên pitados dhatêng ing kawanenanipun mantri pangarsa wau, nanging sang nata ugi inggih badhe anêtêpi jangjinipun. Mila sang prabu lajêng paring dhawuh dhatêng para baron kalerehanipun, tigang dintên malih sami kadhawuhan sowan ing ngarsanipun sang prabu. Wontên ing sangajêngipun baron-baron sadaya, mantri pangarsa wau badhe kadhawuhan ngatingalakên tôndha yêktinipun, bilih piyambakipun ingkang mêjahi kewan galak punika.
Kacariyos sarêng putri Isolde mirêng bilih panjênênganipun badhe katarimakakên dhatêng mantri pangarsa tansah gumujêng kemawon, wusana sêsambat manuara. Nging sarèhning panjênênganipun ngintên bilih lêlampahanipun Sang Aguynguerren wau awêwaton rekadaya ingkang sisip, pramila enjingipun lajêng tindak angênêr ing guwa papan padununganing kewan ingkang sampun pêjah punika. Kadhèrèkakên ing abdi kêkalih jalêr èstri, ingkang jalêr anama Pirinis ingkang èstri awasta Brangien. Wontên ing margi sang putri amriksani tilasing tracak kapal ingkang wangunipun botên sami kalihan wanguning tracaking kapal ing Irlan, mila lajêng ngintên bilih lapising tracakipun kapal ingkang kauningan punika dede damêlan ing Irlan. Botên antawis dangu malih sang putri lajêng amriksani bangkenipun kewan galak ingkang tanpa êndhas saha bathang kapal.
badhe nyonto resep garang asem-ipun. mugi kepareng nggih,.. suwun… Reply	myshant permalink
mb Ineee…aku nyontek resepnya ya, soalnya tadi waktu gugel garang asem,
Dinamisme (metafisika), udaran kosmologi tumrap ndonya material miturut filosofi proses.
Dinamisme, sebutan sing kagunakaké Virginia Postrel kanggo nerangaké filosofi sosial sing ana gandhèng cènèngé
kanggo nerangaké konsèp sing gegandhèngan karo obahan obyek, intrinsik lan relatif tumrap lingkungané.
ngagem boso Jawi asli. Menopo kok ngoten? Alasane nggih dereng jelas niki (sakjane), tapi alasan sing luwih becik. Mungkin, kagem ngelestareaken boso jawi supoyo boso Jawi mboten (nek kagem kewan biasane, PUNAH) nggih kados ngoten niku mungkin. Hehe.. 🙂
contentLAYANG IBER-IBER Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis pribadi, ingkang kaandharakensaged menapa
perlunipun lan dipunkintun lumantar pos. layang ulem atawi undhangan inggih menika layang menika atur dhateng tiyang sanes supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing papan lan wkdal ingkang sampun katemtokaken. • Tuladha layang iber -iber Kang pandonga marang anakku Irawan, Ing Jakarta Wiyose ngger, sarehne sok sasi ngarep iki adhimu arep disunatake, mula yen ora ana alangan sawiji apa kowe mulih sadurunge tanggal sepuluh, saperlu arep dakjak urun rembug. wasana banget ing pangarep - arepku, lan sapungkure layang iki kabeh kulawarga tansah ginanjar slamet. Parakan, 22 Nopember 2009 Wong tuwamu: Suradi • Tuladha layang kitir Katur Mas Bayu, ing dalem Wiyose mas, yen ndadekake keparenging penggalih lan ora pinuju kagem piyambak aku nyuwun ngampil kagunganmu sepedha motor, arep dakenggo tilik sedulur kang lagi lara ing rumah sakit Ngesti Waluya Parakan. Dene anggonku mbalekake mengko bengi. Parakan, 22 Nopember 2009 Adhimu : Sunaryo
Nanging basane layang pribadhi bisa ngoko bisa uga krama gumantung kalungguhane wong sing dikirimi layang. Rinengga sugenging pakurmatan. tuladhane :
. Surat ( layang) niaga d. Layang pribadhi iku wujude kaya layang lumrahe.padha utawa peprenahe luwih enom. SURASA BASA : Isine layang. e. PURWAKA : Nelakake kabar kaslametane kang kirim layang lan pangarep . Peprincene gawe layang : 1. Manut basa. utamane kanggone sing nampa layang. c. kanthi mengkono layang mau ora nimbulake kabingungan lan kesalahpahaman. gampang dipahami dening kang nampa layang. Karepe basa ing layang pribadhi ora kaiket dening aturan . layang bisa ditulis nganggo basa ngoko. isi. Tegese layang mau digunakake pribadhi marang pribadhi lan isine ngrembug perkara pribadhi utawa ora perkara kadinasan. Sing dadi pratandhane menawa layang iku kalebu layang pribadhi yaiku pigunane. 3. Surat (layang) pribadhi.LAYANG A. Menaw kang dikirimi layang kuwi kanca sepadha . 2. layang bisa kaperang dadi papat. Surat (layang) resmi.
mulya. 5. Tansah winantu suka basuki. ananging yen kang nampa layang peprenahe luwih tuwa utawa dhuwur kalungguhane. b. yaiku : a. layang pribadhi uga kudu ditulis kanthi cetha. SATATA BASA : Alamate layang bisa katulis pojok tengen utawa kiwa ing dhuwur. Seserepan Layang utawa nawala yaiku basa kang diaturake nganggo tulisan utawa salah sijining piranti komunikasi kang
ing layang pribadhi luwih longgar. Sanajan layang pribadhi duwe kalonggaran babagan basa lan perkara kang dirembug. prayogane layang mau katulis nganggo basa krama. Sembah
.Adhimu saka paran. Semarang. Kanthi lumantaring serat punik. Arta punika sampun kula ginakaken kangge prabeya sekolah.mugi kawontenanipun Bapak sah Ibu ugi mekaten.mugi kula saged nglampahi tes semesteran punika kanthi biji ingkang sae. Tuladha gawe layang 1. TAPAK ASMA / TANDHA ASMA : Tanda tangan kang gawe layang. B. Bapakmu ing omah c. lsp 8. amin. Ing wusana cekap semanten rumiyen serat kula. amin. Ingkang kaping kalih. menawi wonten kirang trapsilaning atur dhumateng Bapak saha Ibu. Saking ingkang putra b. Menggah panyuwun kula dhumateng gusti Allah SWT. Layang anak marang wong tuwa. sanes wekdal dipun sambet malih. Bapak saha Ibu Joko Surasa Jln. Sembah sungkem. kula nyuwun lumunturing samudra pangaksami. Pramila kula nyuwun tambahing berkah pangestu mugi . Tirahanipun kangge nyekapi kabetahan wonten kos. Kajawi punika ingkang sepisan ingkang putra ngaturi priksa bilih kintunannipun arta sampun kula tampi rikal dinten minggu kapengkur. 9. Cukup semene dhisik liya wektu disambung maneh. kula ngaturi priksa bilih sekedhap malih badhe
Sumaryan Akad Nikah: Kemis Kliwon. Kula angantu-antu keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/
Layang ulem Nambut silaning akrami: Dra.Tuladha Serat Ulem Supitan Supitan: 1.2. Nuwun.00 [pitu sonten] Papan : Pendhapi Budaya Mandhala Jl. Salam taklim.00 enjang ing Dokter Supit Padmasuri Jampiroso Temanggung Parakan.
50 siyang. dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14. SH.00 enjang Papan :
kanthi tentrem ing RSUP Dr. 24 Desember 2006 Ingkang duhkita *Nyi Mangkusasmita (garwa) *Brayat Mangkutana. kula matur sanget nuwun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Australia-museum-stub&oldid=851168"	Kategori: Cithakan rintisan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 15 April 2013.
Nyumbang Supaya tenan arep nyumbang? Aja mikir sing ora ana luwih Efesus kanggo dhuwit? Lara dicekel bocah ing kutha asal, wong tuwa sing mung pengin wong sing ngrungokake padha?
Aku kaya dhuwit, kita bakal nglampahi iku kabeh wisely ora becik saka ing DX lan sellers, supaya yen pancene pengin – mung ngirim liwat.
Kita padha uga takon bab sumbangan (kaping pindho iki minggu). Wong pisanan - ing titik iki aku ora nampa sumbangan dhuwit (sanajan Google matur suwun banget maksud) nanging apa nampa sawetara bab liya sumbangan. Nyumbang kita wektu dening ngirim laporan kesalahan (lan sing luwih apik, patches ) , nyebar kawruh ing babagan plugin soko dening nulis ing blog utawa favorit forum, Pilih plugin ing wordpress direktori plugin supaya luwih bisa nggunakake lan pungkasanipun - sampeyan bisa tansah bantuan kita dening mriksa lan translating situs iki menyang ibu-ibu.
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi
klawu wiring on Fri 04 May 2012, 19:13ni di copas lagi dari web info (katuranggan) bang coki...Naga Mangsa : Sisik sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, watake ampuh. Artine: Sisik
Nanging ta ing jaman mangkya, / Pra mudha kang den karemi, / Manulad nelad Nabi, /
Tuladhaning Kangjeng Nabi, / O, ngger kadohan
31) Mangkono janma utama, / Tuman tumanem ing sepi, / Ing saben rikala mangsa, / Masah amemasuh budhi, / Laire anetepi, / Ing reh kasatriyanipun, / Susila anor raga, / Wignya met tyasing sesami, / Yeku aran wong barek
Durung punjul, / ing kawruh kaselak jujul, / Kaseselan hawa, / Cupet kapepetan pamrih, / Tangeh nedya anggambuh mring Hyang
kekuasaan Kanjeng Pangeran Mangkubumi yang setelah dinobatkan sebagai raja bergelar Ngersa
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I ,
cicit Raja) dan Canggah dalem ( Putranya
buyut ). Warengipun Panjenengan dalem Nata (
Sastra Jawa - Bêdhahipun Karaton Ngayogyakarta saha Kendhangipun PB VI, Suradipura, 1913, #752
Beranda Kisah, Cerita dan Kronikal Babad Bêdhahipun Karaton Ngayogyakarta saha Kendhangipun PB VI, Suradipura, 1913, #752	Katalog:Bêdhahipun Karaton Ngayogyakarta saha Kendhangipun PB VI, Suradipura, 1913, #752Sambung:-
Sêrat Bêdhahipun Karaton Nagari Ngayogyakarta, saha Kendhangipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI, Narendra Nagari Surakarta Adiningrat
Tiyang Mardika Ingkang Marsudi Kasusastran Jawi 1913
Ingkang jinêjêr cariyos duk kala jaman Sêpèhèn§ Asli saking têmbung mônca Spahi = bôngsa prajurit kapalan ing Turki utawi Arab. inggih punika bêdhahipun karaton nagari Ngayogyakarta Adiningrat, kabêdhah dening Kumpêni Inggris.
Wiyosipun, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana ingkang kaping IV narendra nagari ing Surakarta Adiningrat, karsa angramakakên putra dalêm putri ingkang pambajêng nama Kangjêng Ratu Pambayun, kadhaupakên kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ingkang kaping II ing nagari Surakarta, namung kirang sawulan ijab kabuling paningkahipun. Nanging lajêng kasandèkakên, jalaran ingkang sinuhun kangjêng susuhunan andhahar saking aturipun para pangeran sadhèrèk sêpuh utawi anèm. Nalaripun makatên: manawi lêstantun sang aprabu, amundhut mantu dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, môngka Kangjêng Ratu
katrêm wontên ing Kamangkunagaran, prayogi dipun kramakakên dhaup kalihan pangeran ing Kasunanan kemawon, pundi ingkang langkung prayogi kakarsakakên. Wondèntên bilih Mangkunagara sakit manahipun, utawi lajêng balela, para pangeran badhe botên ajrih anyêpêng Pangeran Mangkunagara.
Ingkang sinuhun lajêng anyondhongi kemawon, saking aturipun para pangeran ing Kasunanan wau, botên kagalih ruwêd rêntêngipun ing têmbe. Putra dalêm Kangjêng Ratu Pambayun lajêng dipun kramakakên dhaup kalihan Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkubumi, lêstantun pikramanipun.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, sarêng miyarsa bilih Kangjêng Ratu Pambayun sampun kakramakakên dhaup kalihan Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkubumi, sakalangkung dukanipun, nuntên dhawuh anglêmpakakên para prajurit ing Mangkunagaran [Mang...]
[...kunagaran] tuwin putra santana sadaya, karsanipun kangjêng pangeran badhe angamuk saha nglêbur karaton Surakarta, awit botên ajrih tandhing jurit kalihan sang prabu utawi pangeran ing Kasunanan.
Kocapa Radèn Tumênggung Mangkurêja, pêpatih ing Mangkunagaran, enggal anyungkêmi sampeyanipun kangjêng gusti, kalihan anangis luh carocosan, aturipun:
Dhuh, dhuh, gusti pêpundhèn kawula, mugi sampun kasêsa duka rumiyin, gampil sangêt, gusti, tiyang apêpêrangan, sarta kawula botên ajrih atakêr ludira kalihan para pangeran ing Kasunanan, karana kawula sampun sumêrêp sadaya watak wantunipun pangeran ing kidulan, kawasisanipun bilih namung wontên panggenan tayub kemawon, katôndha nalika prang Mangkubumèn, bilih katêmpuh ing mêngsah lajêng ngucira dhatêng wingking namung prêlu badhe mlajêng, kok purun kosok godhi kalihan mêngsah punika botên pisan-pisan. Panuwun kula, gusti, karêmbag rumiyin, panjênêngan dalêm kawula aturi tindak dhatêng ing Batawi, sowan eyang dalêm kangjêng tuwan ingkang agung wicaksana [wicaksa...]
[...na] gurnadur jendral ingkang ngasta pangwasa ing pulo Jawi, nyuwun miji sagêda wontên sangandhaping pangwasanipun kangjêng guprêmèn ingkang ngasta pangwasa pulo Jawi, awit ratu Jawi botên darbe adil, pangadilanipun kados bênang dipun panthêng, manawi botên wontên ingkang nêrak inggih lêrês, ananging bilih katêrak walang kemawon inggih sagêd ngandhêlong, ing saèstu panjênêngan dalêm botên kêkilapan prakawis ingkang winados ing atasipun karaton Surakarta kalihan ing Ngayogyakarta. Ing wêktu punika bilih panjênêngan dalêm sowan eyang dalêm kangjêng tuwan ingkang agung gurnadur jendral, kalêrêsan ing atasing salira dalêm.
Kangjêng gusti angandika: Iya, kakang,
Sarêng enjing kangjêng gusti sampun nitih titihan, kadhèrèkakên [kadhè...]
[...rèkakên] abdi sakawan sami kêkapalan. Enggalipun sampun dumugi ing Samarang nyare sadalu, enjingipun lajêng minggah dhatêng
samodra, sampun dumugi palabuhan ing Batawi, tiyang kapal angêdhunakên jangkaripun lajêng labuh, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, tumêdhak saking kapal nitih sêkoci lajêng minggah dhatêng ngêbum, tindak amondhok wontên ing Jakarta.
Kacariyos kangjêng gusti sampun sowan kangjêng tuwan agêng ingkang wicaksana Litnan Guprênur Jendral Tomas Sêtamporêt Raplês, ingkang angwasani ing pulo Jawi sarta sabawahipun sadaya, awit ingkang asma kangjêng Kumpêni Inggris. Kangjêng gusti sampun apêpanggihan kalihan kangjêng tuwan ingkang agung wontên ing dalêm loji agêng, pinarak kalihan tuwan sèkrêtaris jendral. Kangjêng tuwan ingkang agêng anêmbrama, ngaturi wilujêng sarawuhipun kangjêng gusti, wontên ing nagari Batawi.
Kangjêng gusti matur: nuwun inggih kangjêng eyang, saking pangèstu paduka: manggih wilujêng.
Kangjêng tuwan jendral: Mênggah wigatosipun wayah kula kangjêng gusti rawuh ing Batawi, badhe sowan kalihan gurnadur jendral sintên: karana ing Batawi sapunika wontên gurnadur jendral kêkalih, ingkang satunggal gurnadur jendral Walandi nama Tuwan Yansên, satunggilipun gurnadur jendral Inggris, inggih punika kula.
Nuwun, kangjêng eyang, ingkang badhe kula sowani punika inggih ingkang ngasta pangwasa pulo Jawi.
Yèn makatên sowanipun wayah kula dhatêng Batawi botên kalintu, inggih kula ingkang winênangakên dening Kumpêni Inggris anyêpêng panguwasa sanuswa Jawi sajajahanipun sadaya. Mênggah ingkang dados pêrlunipun wayah kula punapa, têka karaya-raya sowan dhatêng kula.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, mila lampah kula punika binasakakên sumêngka pangawak braja,bajra. botên etang drigamanipun wontên ing margi. Botên langkung manawi andadosakên dhangan panggalihipun kangjêng eyang, kula nyuwun [nyuwu...]
[...n] ngungsi panggêsangan angaub miji sangandhaping pangwasanipun kangjêng Kumpêni Inggris, kula botên sagêd kawêngku pangwasanipun ingkang sinuhun kangjêng sunan ing nagari Surakarta, karana botên kagungan adil ingkang lêrês, anggêr pangadilanipun ingkang kadamêl waton kadosdene bênang dipun panthêng, bilih botên wontên ingkang nêrak inggih kêncêng utawi lêrês, ananging
panuwunipun wayah kula punika, kula dèrèng sagêd amancasi, karana kêdah kula rêmbag kalihan para idêlèr rumiyin, dados wayah kula kêdah sabar angêntosi karampunganipun para lid Indhiya, kenging wayah kula mundur dhatêng Surakarta, awit kêdah wontên nawala kêkancingan saking kangjêng Kumpêni Inggris.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, kula botên mundur dhatêng Surakarta, angêntosi kemawon wontên ing Batawi, ngantos sapragadipun lid Indhiya anggènipun angêrad.
Inggih prayogi, kangjêng gusti, prayogi masanggrahan wontên ing Jakarta.
Bilih sampun têrang dhawuh timbalanipun kangjêng eyang, kula nyuwun mundur.
Inggih kangjêng gusti: kula dhèrèkakên wilujêng.
Gêntos cinariyos, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, ing Ngayogyakarta Adiningrat, anyaosi nawala konjuk kangjêng tuwan ingkang agêng gurnadur jendral Inggris ing nagari Batawi, suraosipun kados ing ngandhap punika:
Ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking eklasing manah sukci, saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, sudibya rajaputra narendra ing Mataram, ingkang akadhaton nagari Ngayogyakarta Adiningrat. Katura ingkang eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, Tomas Sêtamporêt Raplês, ingkang jumênêng litnan gurnadur jendral ing pulo Jawi sarta sabawahipun sadaya. Saha pamuji kula ingkang
mugi-mugi pinanjangna ingkang yuswa, salamêt sarta kasaran ing salami-laminipun, sanagari têtiyangipun sadaya.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, sampun sawatawis lami kula ngancang-ancangi badhe anyaosi sêrat katur kangjêng eyang ingkang agêng ingkang wicaksana, nanging tansah kandhêg mangu saking gênging kajrihan kula ing kangjêng eyang. Sarèhning tansah kagubêl ing prihatosing manah kula, dados kula anêmpuh byat anêrak sapudhêndhaning rama kula kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, karana wontên nalar ingkang agêng ingkang badhe anguwalakên pamitran kula kalihan kangjêng eyang, utawi kalihan kangjêng Kumpêni Inggris, katranganipun kados ing ngandhap punika:
Ingkang sapisan, rama kula kangjêng sultan sampun abipraya sarêmbag mawi kapacak ing sêrat prajanjian kalihan kangjêng sunan ing Surakarta, badhe balela anyirnakakên bôngsa kulit pêthak, ingkang andarbèni paprentahan kuwasa ing pulo Jawi.
Ingkang kaping kalih, rama kula kangjêng sultan sakalihan kangjêng sunan ing Surakarta, sampun sêdhiya dêdamêling ayuda sakalangkung kathah, punapa malih adamêl prajurit ewon, nanging taksih kadamêl wados.
Ingkang punika, kangjêng eyang, paduka kula aturi rawuh dhumatêng ing Ngayogyakarta, saha angirida wadyabala ingkang kathah, bilih kangjêng eyang sampun rawuh wontên ing Ngayogya, kula badhe anyaosi wuninga marginipun malêbêt paduka sawadyabala dhatêng salêbêting kadhaton, ing saèstu langkung gampil, tumuntên paduka sagêd mikut rama kula ingkang botên sêtya mêmitran kalihan kangjêng Kumpêni Inggris.
Wusana sangêt-sangêt panuwun kula ing kangjêng eyang, tumuntêna enggal rawuh dhumatêng nagari Ngayogya, wondèntên ingkang badhe ambêbaluhi karsanipun kangjêng eyang, anak kula Pangeran Adipati Arya Dipanagara, kalihan santana kula Pangeran Arya Natakusuma. Titi.
Sinêrat ing Ngayogyakarta tanggal kaping 15 wulan Juli, taun 1812.
Ingkang pratôndha Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, ing nagari Ngayogyakarta.
Kacariyos, kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana gurnadur jendral, amiyarsa suraosing nawala saking Pangeran Adipati anom ing Ngayogyakarta, sakalangkung pangunguning panggalihipun, enggal dhawuh dhatêng urdênas kinèn animbali Pangeran Adipati Mangkunagara. Botên dangu Pangeran Mangkunagara sampun sowan ing ngabyantara gurnadur jendral. Kangjêng tuwan ingkang agêng angandika arum:
Kangjêng gusti, salêbêtipun wontên praja Batawi, punapa botên kenging panggodha punapa-punapa.
Nuwun kangjêng eyang, saking pangèstu paduka manggih wilujêng.
Kajawi punika, mila kangjêng gusti kula aturi, awit kula anampèni sêrat saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara ing Ngayogyakarta, lah, punika sêratipun mugi kula aturi maos.
Nawala enggal katampenan lajêng kawaos saha sampun mangêrtos suraosipun sadaya. Kangjêng tuwan ingkang agêng angandika.
Punapa wayah kula sampun têpang kalihan adipati anom ing Ngayogya wau.
Makatên malih, wayah kula punapa sampun mirêng bilih ratu kêkalih: sultan ing Ngayogya kalihan ing Surakarta, badhe balela angrisak pangwasaning Kumpêni Inggris.
Kangjêng eyang, punika kula botên mirêng.
Lah, punapa wayah kula pitados ing atur pratelanipun pangeran adipati anom wau.
Nuwun, saking pamanggih kula ing saèstu kenging dipun pitados, karana mokal bilih darbe atur dora ing kangjêng eyang.
Saking rêmbag pamrayoginipun wayah kula kadospundi, punapa kabêdhami rumiyin, punapa lajêng kagêbag ing prang.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, saking têtimbangan kula: langkung prayogi paduka angatingalakên daya pangwasanipun Kumpêni Inggris, manawi kabêdhami rumiyin, bokmanawi ratu
kêkalih wau angintên paduka ajrih dhatêng piyambakipun. Dene karaton ing Ngayogyakarta kula anyumanggakakên kangjêng eyang ing panggêbagipun. Mênggah karaton ing Surakarta kula sagah piyambak anglêbur utawi anyêpêng susunanipun, sampun mawi kangjêng eyang ambantoni, paduka priksani saking katêbihan kemawon.
Inggih, kangjêng gusti, sangêt panarimah sarta bingah kula antêp prasêtyaning wayah kula, sampun mêsthi badhê kula gêbag ing prang, kula badhe angatingalakên daya sarta kasantosanipun Kumpêni Inggris. Nanging ing ngajêng nalika kula badhe pangkat saking Kalkotah, kula dipun wêling kalihan kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana Litnan Gurnadur Jendral, Lorêtminto, bilih kula manggih pakèwêd kridhaning praja, ingandikakakên rêrêmbagan kalihan Radèn Adipati Citrasama, bupati ing Japara.
Kangjêng gusti matur: Inggih, kangjêng eyang, pancèn bupati ing Japara tiyang pintêr mawi kêndêl, pantês kadhahar saaturipun. Saha kula cumadhong dhawuh, benjing punapa bidhalipun kangjêng eyang.
Pangandikanipun kangjêng tuwan agêng: Benjing êmbèn kula bidhal saking Batawi numpak kapal prang, kula bêkta wadyabala Sêpèi ingkang anyêkapi kaabên pêrang, saha wayah kula kangjêng gusti kula karsakakên dhèrèk minôngka kanthi kula wontên ing pabaratan.
Nuwun inggih sandika, kangjêng eyang.
Kocapa solahipun prajurit Sêpèi kawan bragada ingkang badhe lumampah nglurug, sampun sami minggah dhatêng kapal pêrang, kapal pêrang wontên sakawan, kapal ingkang momot têtêdhan utawi pirantos pêrang kalih baita kapal. Kangjêng tuwan ingkang agêng gurnadur jendral sakalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara saha para opisir, sampun sami minggah dhatêng kapal. Botên watawis dangu wontên têngara mungêl sasmita bidhal, sakathahing palwa kapal mancal ambabar layar, para wadyabala rame swaranipun, sampun lêpas lampahing kapal botên kacariyos rêroncènipun wontên ing samodra, enggalipun dumugi palabuhan ing Sêmarang. Kangjêng tuwan ingkang agêng dhawuh dhatêng sèkrêtaris jendral, [je...]
[...ndral,] kinèn adamêl sêrat animbali Radèn Adipati Citrasama, bupati ing Japara, sakulawangsanipun sadaya miwah mirantosa sadêdamêling ayuda. Baita alit satunggal katumpakan urdênas lumampah dhatêng Japara, sampun bidhal layar. Kangjêng tuwan ingkang agêng sampun tumêdhak
mardika sami mêthuk wontên ing ngêbum, para wadyabala Sêpèi malêbêt ing tangsi, kangjêng tuwan gurnadur jendral atêtabean dhatêng para tuwan-tuwan ingkang ngaturi urmat mêthuk, sasampunipun atêtabean, lajêng masanggrahan ing loji agêng Sêmarang.
Kacariyos, Radèn Adipati Citrasama, bupati ing Japara, sowan ing ngarsanipun kangjêng tuwan ingkang agung gurnadur jendral, saha lajêng têtabean, kangjêng tuwan ingkang agêng ambagèkakên:
Radèn adipati, sadhatêngipun wontên ing Sêmarang ngriki, punapa sami manggih wilujêng.
Nuwun inggih, saking pangèstunipun kangjêng tuwan agêng manggih wilujêng sakulawôngsa kula sadaya.
Radèn adipati, awit ingkang asma Kangjêng Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana Lorêtminto, litnan gurnadur jendral ing nagari Kalkotah, aparing tabe miwah kaurmatan akathah-kathah, dhumatêng radèn adipati sakalihan ingkang garwa radèn ayu, tuwin putra santana sadaya.
Radèn adipati matur sarwi anêkêm mustaka: Nuwun, nuwun, kangjêng tuwan agêng, saking sih kamirahanipun kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana litnan gurnadur jendral ing Kalkotah, aparing tabe dhumatêng kula saanak bojo miwah kadang kadeyan kula sadaya, sakalangkung sangêt panuwun pamundhi kula ing êmbun, saha matur namung sêtya tuhu kula katur kangjêng Kumpêni Inggris.
Mila radèn adipati kula timbali, badhe kula pundhuti pamrayogi, karana kula sampun anampèni nawala saking kangjêng pangeran adipati anom ing Ngayogyakarta, lah punika sêratipun, radèn adipati amaosa.
Nawala enggal katampenan dening bupati Japara, sasampunipun kawaos, kangjêng tuwan agêng ngandika:
Kadospundi ingkang dados pamanggihipun radèn adipati, punapa inggih kenging dipun pitados ingkang kasêbut sêrat wau.
Nuwun, kangjêng tuwan agêng, saking pamanggih kula kenging dipun pitados, mokal bilih matur alalawara dhatêng sri paduka, punapa malih kula sampun mirêng pawartos bilih sultan ing Ngayogyakarta badhe angrisak pangwasanipun kangjêng Kumpêni Inggris, katôndha sampun mirantos dêdamêling ayuda, miwah angwontênakên wadyabala kathah. Dados saking pamanggih kula, sri paduka kangjêng tuwan agêng, kêdah angatingalakên daya pangwasanipun Kumpêni Inggris, pêrlu sangêt ing karaton Ngayogyakarta dipun gêbag ing prang, mumpung latu taksih sakonang, awit manawi latu wau sampun murub agêng, sagêd amrèntèk angômbra-ômbra, ing saèstu awrat sêsanggènipun, bilih ing sapunika paduka karsaa paring palilah dhumatêng kula, kula sagah piyambak sakadang kadeyan kula sadaya, [sa...]
[...daya,] purun anglêbur nagari Ngayogya, paduka miyarsakakên saking Sêmarang kemawon, ing sapunika kula sampun mirantos tiyang sanambang.
Mênggah kangjêng sunan ing Surakarta, kadospundi pamanggihipun Radèn Pati.
Nuwun inggih, kangjêng tuwan agêng, kula kalilana matur pratela, ing ngajêng kula punika tiyang alit, ngantos sagêd pikantuk pangkat nama adipati, punika awit sih kamirahanipun ingkang sinuhun kangjêng sunan ing Surakarta, jalaran saking antêp sêtya kula kalihan nata. Môngka ing sapunika kula badhe malês awon, dados kula badhe dipun surak tiyang sanuswa Jawi: endah-endah Si Citrasama iku turune wong pidak padarakan, yèn nêmu kamuktèn banjur lali asal tik iyike ing ngarêp, karana kalimput ing kamulyan.
Inggih, Radèn Pati, tekad ijêngandika punika kula anyondhongi, lah prayoginipun kadospundi.
Nuwun inggih, kangjêng tuwan agêng, bilih karaton ing Ngayogyakarta sampun bêdhah, kula kalilana lumampah
dhatêng nagari Surakarta, sowan sang aprabu ambêdhami, ewadèntên manawi sang prabu botên karsa kula bêdhami amrih raharjaning nagari, punika kula purun angrisak nagari Surakarta, sarta kula badhe botên gigrig atandhing sumêngka.
Kangjêng tuwan agêng jumênêng saking kursi lajêng angrangkul dhatêng adipati ing Japara, sarwi angandika: aturipun Dèn Pati sadaya wau, punika nama tekad ingkang utama, dados sapunika kula pancas mêsthi karaton ing Ngayogya kula gêbag ing
Mangkunagara, utusan abdi satunggil lumampah dhatêng Surakarta mundhut prajurit Mangkunagaran, kadhawuhan nusul dhatêng Ngayogyakarta mêdal ing Rêdikidul.
Kacariyos, prayagung luhur saking Surakarta tuwin Ngayogyakarta, pangeran kêkalih, bupati kêkalih, pênèwu mantri sajajaripun, saha angêrig
têbihipun saking kitha Samarang tigang pal, saha mawi mariyêm agêng-agêng kathah, kapasang majêng mangalèr, obat mimisipun kathah, awit ing candhi wau papanipun inggil sangêt, langkung prayogi kangge nyanjata mêngsah ingkang sawêg lumampah amuwung saking nginggil, saha botên wontên margi malih namung margi satunggal, dados bilih mêngsah saking kitha dumugi ing Jomblang, sampun katingal gawang-gawangan saking candhi. Môngka radinanipun saking Jomblang minggah andêdêr, saupami kabendrong mariyêm utawi sanjata kathah saking candhi, sampun
tiyang ingkang baris, anêmtokakên ungguling jurit, para panèwu mantri jajar tuwin lurah dhusun sampun pating bathithit.
Kocap sampun gagat raina, para prajurit Sêpèi kawan bragada sampun bidhal mêdal saking tangsi andalêdêg anglir sêmut mêdal saking lèngipun,
kuping, wontên ingkang singidan ing jurang, pèrèng, wana, rêdi. Sampun rêsik prajurit Jawi kados dipun saponi, mriyêm-mriyêm wau dumuginipun sapunika taksih kathah katumpuk-tumpuk wontên ing candhi. Tiyang sêpèi lumampah
agêng-agêng, angandika dhatêng Pangeran Mangkunagara, tuwin Adipati Japara:
Dhuh, kangjêng gusti, saupami mêngsah Jawi gadhaha manah tanggon, prajurit Inggris sampun têmtu lêbur sadaya saking kathahing mariyêm agêng-agêng, môngka mêngsah wontên nginggil pambendrongipun amuwung.
Kangjêng gusti matur: Nuwun inggih, eyang, saèstu prajurit Sêpèi karisakan agêng, punika pratôndha lampah paduka rinilan ing Gusti Allah, dene pikantuk margi gampil.
Lampahipun tuwan agêng dumugi ing Bahrawa kèndêl angasokakên wadyabala Sêpèi, nyipêng sadalu, sarêng enjing bidhal lèrèh nyipêng sadalu wontên kitha Magêlang.
Kacariyos, kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, sampun miyarsa warta bilih mêngsah wadyabala Kumpêni Ingris badhe dhatêng anggêbag karaton. Sang prabu dhawuh dhatêng putra santana miwah wadyabala sadaya, badhe kalawan saking salêbêting
sanèsipun sami baris sapinggiring balowarti ing nglêbêt, karana balowarti Ngayogya sakalangkung kandêl saha santosa, jagangipun lêbêt wiyar kailenan toya saking lèpèn Kênanga.
Gêntos cinariyos, sarêng sampun wanci bang-bang wetan, wadyabala Sêpèi bidhal saking Magêlang dhatêng nagari Ngayogyakarta, wanci bakda ngisa dumugi ing kitha, pancèn dipun sêngaja lêbêtipun dhatêng praja dalu. Ingkang amêthuk tuwan oprup, sèkrêtaris sarta kumêndhan, wontên ing Tugu, tuwan agêng sampun malêbêt ing loji agêng sawadyabala Sêpèi, Pangeran Mangkunagara lèrèh wontên ing natakusuman, saha wadyabala Mangkunagara sampun dhatêng ing
Kacariyos, kangjêng gusti pangeran adipati anom, pinarak wontên pandhapa kaadhêp Pangeran Dipanagara kalihan Pangeran Natakusuma. Kangjêng gusti pangeran adipati andangu dhatêng Pangeran Dipanagara:
He, kulup Dipanagara, apa pawartane ing jaba.
Nuwun, abdi dalêm sampun sumêrêp piyambak, bilih eyang dalêm kangjêng tuwan agêng Gurnadur Jendral Inggris sampun rawuh, lèrèh wontên loji agêng, angirid wadyabala Sêpèi kathah, langkêp ing sadêdamêlipun, ingkang andhèrèkakên priyagung Jawi kêkalih, inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, akalihan Radèn Adipati Citrasama, bupati ing Japara, tuwin ambêkta wadyabala Jawi kathah.
Kangjêng pangeran adipati anom angandika: Prayogane
kangjêng eyang wus karsa rawuh dhewe marang nagara ing Ngayogyakarta, ingsun angaturi dalan miyosa bètèng karaton kang wetan pênêr ing kadipatèn, ing kana wus ingsun bobok ômba sêdhêng diambah ing mariyêm, yèn kaparêng ingsun aturi tumuli nêmpuh kadhaton, karana manawa nganti kasuwèn mundhak enggal kajuwara ing akèh, ora
bêcik kadadeyane, wis mangkata, kulup, lumakua dhêdhêmitan.
Pangeran kêkalih sampun lèngsèr saking ngarsa, mêdal sajawining kadhaton, lajêng malêbêt ing loji agêng. Kangjêng tuwan ingkang agêng sampun pinarak wontên ing ngajêngan, dipun adhêp Kangjêng Gusti Pangeran Dipati Mangkunagara kalihan Adipati Citrasama, kasaru
pinarak ing kursi. Kangjêng tuwan anêmbrama dhatêng tamu kêkalih:
Dhuh kangjêng pangeran, punapa sami wilujêng rawuhipun wontên ing loji agêng.
Nuwun, kangjêng eyang, saking pangèstu paduka sami manggih raharja, mênggah sowan kula ing ngarsa paduka, kula kautus kangjêng rama: Kangjêng pangeran adipati anom, ngaturakên ingkang tabe miwah kaurmatan akathah-kathah, saha angaturi kasugênganipun kangjêng eyang rawuhipun wontên nagari Ngayogyakarta.
Inggih, kangjêng pangeran, saking puji pangajabipun wayah kula kangjêng gusti, manggih rahayu.
Kajawi punika kula kautus kangjêng rama, matur kangjêng eyang, paduka dipun aturi tumuntên nêmpuh ing kadhaton, miyos ing balowarti ingkang wetan, pancêripun ing dalêm kadipatèn, ing ngriku sampun kadamêlakên margi, sarana ambobok balowarti sarta ngurug jagang, ingkang taksih winados, awit manawi ngantos kadangon mindhak kajuwara ing akathah, badhe botên prayogi kadadosanipun, dados lêbêtipun kangjêng eyang mêdal cêpuri kadipatèn, lajêng sagêd jujug ing salêbêtipun dhatulaya, panggenan palênggahanipun kangjêng eyang sultan.
Kangjêng tuwan ingkang agêng ngandika: Inggih kangjêng pangeran, sakalangkung sangêt suka panarimah kula, dene wayah kula kangjêng gusti karsa ambelani ingkang badhe adamêl kasusahanipun Kumpêni Inggris, saèstu ing salami-laminipun Kumpêni Inggris botên supe-supe saking labêt sêtyanipun wayah kula, ngantos botên ketang mêmêngsahan kalihan ingkang rama, namung angantêpi lêrês. Kajawi punika tuwan [tu...]
[...wan] pangeran matur ing kangjêng gusti, bilih ing dintên benjing enjing wanci pukul sakawan enjing, kula anyarirani piyambak dados manggalaning ayuda nêmpuh kadhaton.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, kula sakêthi jumurung, dene kangjêng eyang karsa anyarirani pribadi. Kajawi punika bilih sampun têrang dhawuh timbalanipun kangjêng eyang, kula nyuwun mundur.
Inggih, tuwan pangeran, namung tabe kaurmatan kula katur
Kangjêng gusti tuwin radèn adipati, benjing enjing wanci pukul sakawan enjing sampuna sêdhiya wontên ing loji agêng, kula nyarirani piyambak anêmpuh kadhaton, anurut pitêdahipun kangjêng gusti pangeran adipati anom.
Prayagung kalih matur sandika, lajêng bibaran.
Kacariyos, kangjêng gusti pangeran adipati anom, [ano...]
[...m,] tansah angarsa-arsa dhatêngipun putra kêkalih ingkang kautus dhatêng loji agêng. Botên dangu pangeran kêkalih dhatêng, lajêng sowan ngabyantara rama, kangjêng gusti andangu:
Kapriye, kulup, lakunira wong loro, apa olèh gawe.
Nuwun inggih, kangjêng rama, pangèstu dalêm pikantuk damêl, awit dhawuhipun kangjêng tuwan gurnadur jendral, andadosakên suka bingahing panggalih, karana panjênêngan dalêm karsa bela anglabuhi paring margi gampil lumêbêt ing kadhaton, saking dhawuh pangandikanipun kangjêng tuwan agêng, bilih ing dintên benjing enjing wanci pukul sakawan enjing, karsa nyarirani piyambak anêmpuh kadhaton, anurut saking pitêdah panjênêngan dalêm.
Yèn mêngkono, kulup, saiki uga balowarti bêdhahên, lan jagang urugana kang padha karo ratan supaya mariyêm bisa lumêbu kadhaton, sarta sira sesuk angirida marang
rama prabu banjur kakêpunga, ing kono gampang pamikute eyangira.
Lajêng kadhawuhakên panèwu mantri tuwin jajar ing kadipatèn, botên antawis dangu sampun rampung sadaya.
Kangjêng gusti andangu dhatêng putra: Kulup, ing nalika sira sowan kangjêng tuwan agêng apa ora ana dhayoh priyayi Jawa.
Nuwun, rama: botên wontên, namung Pangeran Adipati Mangkunagara akalihan Adipati Citrasama ing Japara, punika bêktan saking Batawi.
Sokur yèn ora ana wong Ngayogya kang sowan, kajaba iku, kulup, bocahira kadipatèn dhawuhana samêkta sagêgamane baris pêndhêm ana kadipatèn, yèn ana kasêsêre prajurit Inggris, ingsun banjur anêmpuh.
Kocapa, sarêng loncèng sampun katabuh tiga, wadyabala Sêpèi sampun amirantos sadaya, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan Radèn Adipati Citrasama, sasêntananipun tuwin para prajurit pêpilihan sèwu, sampun sêdhiya wontên kori loji ingkang wetan. Prajurit Sêpèi kawan bragada sampun [sampu...]
[...n] mêdal saking loji
saprajuritipun wontên ing ngajêng, kasambêtan prajurit Sêpèi, kangjêng tuwan agêng wontên wingking kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, saking loji agêng mangetan sakêdhik lajêng mangidul lêrês. Sarêng dumugi pojoking balowarti wetan sakidulipun sakêdhik, balowarti sampun kabobok, jagang sampun kaurug wradin. kangjêng gusti pangeran adipati anom, kalihan Pangeran Dipanagara tuwin Pangeran Natakusuma, ingkang atêdah margi sarta anêdahakên gêdhong pasareanipun kangjêng sultan. Ingkang wontên ngajêng piyambak Adipati Japara sasêntananipun, lajêng wadya Sêpèi, kangjêng tuwan agêng sampun apêpanggihan kalihan kangjêng gusti pangeran adipati anom, lajêng atêtabean, andhèrèkakên lumêbêtipun kangjêng tuwan ingkang agêng dhatêng dhatulaya.
rasukanipun abrit saha anyêpêng sanjata utawi pêdhang ligan, swaranipun pating carêngkling saking gathiking pêdhang kalihan bayinèt. Jalêr èstri sakadhaton gègèr apuyêngan, kados gabah dipun intêri, botên kantênan ingkang dipun ungsèni, dalêm prabasuyasa sampun kakêpung prajurit Sêpèi sarta prajurit ing Japara, miwah prajurit ing Mangkunagaran.
Kocap Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping II ing Ngayogyakarta, sadhatênging mêngsah taksih sare, kagèt wungu mirêng ing kadhaton udan tangis. Sarêng wiwara dalêm agêng dipun êngakakên, sang prabu langkung kagèt amriksani
tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana Gurnadur Jendral Tomas Sêtamporêt Raplês, lênggah wontên ing
lênggah kalihan kangjêng gusti pangeran adipati anom, saha Pangeran Dipanagara, Pangeran Natakusuma, sarta kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ing Surakarta, pêpatih karaton miwah para bupati ing Ngayogyakarta, sami sumiwi wontên ngabyantara sri paduka kangjêng tuwan ingkang agêng.
Kangjêng tuwan ingkang agêng ngandika: Radèn Adipati Danurêja, lan para bupati ing karaton Ngayogyakarta kabèh, awit ingkang asma kangjêng Kumpêni Inggris, yèn Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana kaping II narendra ing Ngayogyakarta, rèhne wus têrang bakal anglêbur pangwasaning kangjêng Kumpêni Inggris, ing saiki ingsun undur saka kaprabone sultan, lan ingsun singkirake saka pulo Jawa, ingsun dokok marang pulo Pinang, kawuwuhan manèh minôngka wragating prajurit, lêmah Kêdhu, Pacitan, Japan (Majakêrta), Jipang (Bojanagara) sarta Grobogan dadi jajahan Inggris. Dene kang ingsun têtêpake anggêntèni [anggêntè...]
[...ni] jumênêng nata ana karaton ing Ngayogyakarta Adiningrat, iya iku Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara sudibya rajaputra narendra ing Mataram, mungguh asmaning nata anunggaksêmi kaya ingkang rama, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping III Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalipatullah, Narendra ing nagara Ngayogyakarta Adiningrat. Mêngkono manèh ingsun janji marang sultan anyar saka panguwasane Kumpêni Inggris kalilan angangkat utawa angêdhunake pêpatih ing karaton. Apamanèh sarèhning Pangeran Arya Natakusuma wus lêlabêt katon sêtya tuhune marang Kumpêni Inggris, mulane ingsun ganjar kalungguhan kayadene Pangeran Adipati Mangkunagara ing Surakarta, ingsun paringi lungguh bumi tanah ing dhistrik Karangkamuning ing antaraning kali Praga lan kali Bogawônta, sarta pangeran mau olèh sêsêbutan Pangeran Adipati Pakualam, turun-tumurun marang putra wayahe. (Kala ing taun Walandi 1812).
Sasampuning pragad pangandikanipun kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, dhawuh bibaran, lajêng kondur ing loji agêng, para priyagung kondur ing dalêmipun piyambak-piyambak.
Kocapa, kangjêng tuwan agêng rawuh ing loji agêng kadhèrèkakên priyagung kêkalih, sasampunipun sami lênggahan, kangjêng tuwan agêng angandika:
Kangjêng gusti kalihan radèn adipati, sarèhning nagari Ngayogyakarta sapunika sampun padhang, botên wontên ruwêdipun karaton ing Surakarta kadospundi saking rêmbagipun prayagung kêkalih.
Citrasama matur: Nuwun, kangjêng tuwan agêng, kula botên darbe atur kêkalih, namung kados atur kula wontên Samarang.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, kula inggih anyondhongi aturipun kakang adipati, bilih botên kenging kabêdhami, kula ingkang sagah angrisak karaton Surakarta, utawi amikut sunanipun.
Lah prayagung kêkalih kula utus dhatêng Surakarta, awit saking asmanipun Kumpêni Inggris, sarèhning kangjêng sunan ing Surakarta, sampun sarêmbag abipraya kalihan sultan ing Ngayogyakarta, badhe anyirnakakên tiyang Inggris ingkang ngasta pangwasa pulo Jawi, ingkang môngka sampun kula cêpêng sêratipun prajanjian ratu kêkalih wau saha sami ngasmani, mila lajêng katodhia kemawon, mêthuk ing prang punapa bêdhami, manawi nêdha bêdhami ing saèstu kula enggal dhatêng ing Sala. Mila prayagung kêkalih sagêda lumampah lêlancaran kemawon, sampun ngantos dangu wontên ing Surakarta.
Prayagung kalih matur sandika lajêng atêtabean, pamit mundur.
Kacariyos, para wadyabala ing Surakarta barisipun agêng katindhihan para pangeran sêpuh utawi anèm,
saprajuritipun, bêlêg wontên ing Prambanan langkêp sadêdamêlipun, nanging dèrèng wontên ebah, margi dèrèng pikantuk warti kawontênanipun nagari Ngayogyakarta, [Ngayogya...]
[...karta,] bilih sampun mirêng campuhing ayuda lajêng anêrambul pêrang. Kasaru mantri pacalang matur:
Dhuh, gusti, kawula anyaosi wuninga, bilih wontên prayagung kêkalih kairing tiyang nênêm sami numpak kapal, warninipun enggal-enggalan, nanging kawula dèrèng waspaos têrang, sintên ingkang
para bupati sadaya sami ngadêg amaspaosakên dhatêng prayagung ingkang badhe dhatêng wau. Sarêng sampun ragi cêlak botên samar bilih Pangeran Mangkunagara kalihan Adipati Citrasama, para
Mangkubumi nungsung wartos. Pangeran Mangkunagara matur:
Nuwun, kula ngaturi wuninga ing panjênêngan, bilih karaton Ngayogyakarta sampun bêdhah dening Kumpêni Inggris, saha kangjêng sultan sampun kalorod saking kaprabonipun narendra, saha badhe kakendhangakên dhatêng
pulo Pinang sabrang, ingkang gumantos nata pangeran adipati anom. Punapa malih Pangeran Arya Natakusuma, kawisudha pangkat kados kula, nama Pangeran Adipati Pakualam, kapatêdhan lênggah siti tigang èwu karya ing Karangkamuning. Dene lampah kula punika kautus kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana Gurnadur Jendral Inggris, sarèhning kangjêng sunan sampun kawuningan ing Kumpêni Inggris, anggènipun sampun sarêmbag saekapraya kalihan Kangjêng Sultan Ngayogyakarta, kula ingutus anodhi dhatêng kangjêng sunan, mêthuk pêrang punapa bêdhami. Bilih karsa bêdhami têmtu badhe manggih raharja sakawula alit sadaya.
sirna daya kêkiyatanipun, saha ulatipun sami aclum abrit dalancang, ing wusana lajêng sami ngalèlèh wontên ing parumputan.
Prayagung kêkalih sampun dumugi ing nagari, lajêng têrus malêbêt ing kadhaton lèrèh wontên kori srimanganti, priyantun panèwu ingkang caos enggal angunjuki wuninga ing sampeyan dalêm, sang prabu dhawuh enggal ingandikan. Prayagung kêkalih sampun sowan wontên ing ngabyantara nata. Sang prabu sêmu gugup aningali sowanipun prayagung kalih, enggal ambagèkakên ngandika ragi groyok.
He, kulup Mangkunagara, lan Si Adipati Citrasama, apa sira padha kaslamêtan têkanira ana ing Sala.
Kawula nuwun, gusti, saking pangèstu dalêm, abdi dalêm sakalihan manggih wilujêng, mênggah wigatosipun: sowanipun abdi dalêm kêkalih dipun utus eyang dalêm kangjêng tuwan agêng ingkang wicaksana Tomas Sêtamporêt Raplês, Gurnadur Jendral Inggris, ingkang ngasta pangwasa ing pulo Jawi, ingkang sawêg wontên nagari Ngayogyakarta, aparing wuninga ing sampeyan dalêm, bilih kangjêng sultan ing Ngayogyakarta ing sapunika sampun kaundur saking kaprabonipun, saha badhe kakendhangakên dhatêng pulo [pu...]
[...lo] Pinang. Wondèntên ingkang gumantos dados sultan ing Ngayogyakarta, pangeran adipati anom, saha asma anunggaksêmi ingkang rama, ajêjuluk Ingkang
Hamêngkubuwana kaping III Sayidin Panatagama, Kalipatullah. Makatên malih Pangeran Natakusuma kinulawisudha nama Pangeran Adipati: Pakualam, lênggah siti tigang èwu karya, tanah ing Karangkamuning sakilèn Praga. Sarèhipun eyang dalêm kangjêng tuwan agêng, sampun angwuningani têrang, bilih sampeyan dalêm sampun kintun-kintun sêrat dhatêng sultan ing Ngayogyakarta, rêmbag saekapraya badhe angrisak pangwasanipun kangjêng kumpêni Inggris ing pulo Jawi, satêmah Sultan Ngayogya kabêdhah karatonipun, sultanipun kakendhangakên, sapunika kadospundi ingkang dados karsa dalêm.
Sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sunan, sarêng amiyarsa aturipun Pangeran Adipati Mangkunagara, sakalangkung kagèt miwah dher-dheran ing panggalih, pasuryan
ambêdhamèkake sariraningsun marang kangjêng tuwan gurnadur jendral, sira ingsun ganjar bumi ing Kaduwang pitung puluh jung, sanajan sira Dipati Citrasama ingsun uga paring ganjaran akèh.
Prayagung kêkalih matur nuwun kapundhi, Pangeran Mangkunagara matur: Kawula nuwun, gusti, bilih makatên kêdah wontên ingkang dados sarananipun, awit sampun dados limrahipun rêmbag prakawis karaton Jawi punika, kêdah andangu dhatêng para pangeran utawi dhatêng bupati nayaka sarta pêpatih karaton, sarèhipun sampeyan dalêm bab prakawis punika sampun botên sagêd selak, prayoginipun sampeyan dalêm amasrahakên prayagung ingkang sampun ambêbangus utawi angojok-ojoki ing sampeyan dalêm, lampah ingkang awon, ing saèstu sampeyan dalêm sagêd uwal saking kalêpatan.
Lah, sapa kulup, kang mêsthi ingsun aturake marang kangjêng tuwan agêng.
Kawula nuwun, gusti: Ingkang sampeyan dalêm tuju kêdah prayagung ingkang kinintên aturipun kapitados ing narendra.
Mara kulup, mungguh saka kawruhmu, pangeran sarta punggawa sapa kang bakal sira dumuk.
Kawula nuwun, gusti, saking paningalipun abdi dalêm: putra dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Mangkubumi, kalihan guru nama Bahman Wiradigda, Nur Salèh sarta Kandhuruwan. Manawi ingkang kasêbut punika sampeyan dalêm pasrahakên Kumpêni Inggris, ing saèstu sampeyan dalêm manggih rahayu.
Iya kulup, apa aturira ingsun turut.
Enggalipun prayagung kêkalih sampun dumugi ing Ngayogyakarta. Wadyabala Surakarta sampun bibar anggènipun baris wontên ing Prambanan, sami mantuk dhatêng Sala.
Kangjêng tuwan agêng gurnadur jendral, lênggah tansah angarsa-arsa dhatêngipun prayagung kêkalih ingkang kautus dhatêng
nagari Surakarta, botên dangu prayagung kalih sampun sowan ing ngarsa
Nuwun inggih, kangjêng eyang, saking pangèstu paduka manggih wilujêng. Nuwun, kula kautus dhatêng karaton nagari Surakarta inggih sampun sowan kangjêng sunan, saking dhawuh timbalanipun
ingkang sampun ambêbangus angojok-ojoki pandamêl ingkang sakalangkung awon, inggih punika: 1. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkubumi, 2. guru nama Bahman, 3. Nur Salèh, 4. Wiradigda, 5. Kandhuruwan, punika kapasrahakên kangjêng eyang supados kasingkirakên dhatêng tanah sabrang salaminipun gêsang, awit bilih taksih wontên ing tanah Jawi ing saèstu tansah anuwuhakên rarêsah kemawon, dados badhe nyirnakakên tata têntrêmipun kawula alit.
Kangjêng tuwan agêng ngandika: Bilih makatên prakawis ing Surakarta sampun padhang, prayoginipun ing dintên benjing enjing kula bidhal dhatêng Surakarta, angrampungakên prakawis bêdhami.
ing Japara sampun kabudhalakên rumiyin, lajêng prajurit Sêpèi kabudhalakên, sarêng lampahipun dumugi Klathèn lèrèh wontên Pambitingan, enjingipun sami bidhal, sontênipun sampun dumugi ing Surakarta, malêbêt ing loji agêng, wadyabala ing Japara lèrèh wontên kapatihan. Tumuntên kangjêng tuwan agêng bidhal saking Ngayogyakarta, kangjêng sultan saha Kangjêng Pangeran Adipati Pakualam, sarta pangeran sanèsipun sami angurmati andhèrèkakên dumugi
yogya.] Saking Surakarta ingkang mêthuk radèn adipati tuwin para bupati nayaka sarta pangeran sakawan. Enggaling cariyos sampun dumugi nagari Surakarta, kangjêng tuwan agêng lajêng lumêbêt dhatêng loji agêng, ingkang dhèrèkakên sami mantuk sowang-sowang.
Sarêng enjing kangjêng tuwan ingkang wicaksana litnan gurnadur jendral, sakalihan tuwan sèkrêtaris jendral miwah tuwan oprup saha kumêndhan pêrang, punapa malih Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, karsa têdhak malêbêt dhumatêng kadhaton, badhe mancasi prakawis bêdhami, pêthukan titihan kareta saking karaton sampun sadhiya wontên ing loji agêng, ingkang pangirid kapal janjam jêne astha, kusiripun Wêlandi, miwah lêgundêr kalih wêlas, opisiripun satunggal, kangjêng tuwan agêng enggal nitih kareta. Sarêng sampun lumêbêt kori brajanala, kangjêng tuwan
asta. Ingkang sinuhun kalihan tuwan agêng, [a...]
[...gêng,] kangjêng pangeran adipati anom agandhengan asta kalihan tuwan sèkrêtaris jendral. Tumuntên sami pinarak ing kursi wontên ing pandhapa agêng. Kangjêng sunan wontên têngênipun kangjêng
Mangkunagara, saha pangeran ingkang sêpuh-sêpuh sami lênggah ing kursi, radèn adipati pêpatih karaton miwah bupati nayaka wolu sami linggih wontên ing ngandhap sadaya.
Kocapa kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana litnan gurnadur jendral, angandika dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng sunan:
Awit ingkang asma kangjêng Kumpêni Inggris, bilih Pangeran Adipati Mangkunagara kakarsakakên amiji wontên sangandhaping pangwasanipun kangjêng Kumpêni Inggris, dados mêdal saking pangwasanipun wayah kula kangjêng sunan, saha kaparingan ganjaran siti sèwu karya, saking anggènipun sampun ambêbaluhi gêbag karaton ing Ngayogyakarta,
Saha sapunika ugi kula mundhut tiyang gangsal, ingkang anama Pangeran Adipati Mangkubumi, 2. guru nama Bahman, 3. Nur Salèh, 4. Wiradigda, 5. Kandhuruwan, badhe kula singkirakên saking tanah Jawi dhatêng sabrang, karana sampun ambêbangus saha angojok-ojoki pandamêl ingkang langkung awon.
Awit ingkang asma kangjêng Kumpêni Inggris adamêl sêrat prajanjian kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV, minôngka kêkancinganipun karaton nagari Surakarta Adiningrat, kados ing ngandhap punika:
Sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampun kenging panggodhanipun têtiyang ingkang sakalangkung dening
awon, kalihan kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, niyatipun wau punika,
sampun sakêlangkung dening têrang, yèn ajêng adamêl rêsah panguwasanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris ing pulo Jawi, sarta prajurit Inggris, awit saking dening punika, kalampahan sami kalêmpakan, saha amêdalakên wragad balônja ingkang sakêlangkung dening kathah, inggih saking angêkahi, tuwin anyêntosani, ing adilipun tuwin ing melikipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris ing salêrêsipun, sarta saking kapurunanipun prajurit Inggris, ngantos sultan ingkang damêl kalêpatan wau punika kasirnakake kuthanipun, saha karatonipun sampun karêbat dening prajurit Inggris, punapa malih ingkang sarira sultan, inggih kacêpêng, kalayan malih sarèhning Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sampun angakêni têmên-têmên, wite ingkang dados margi sasêratan rêmbagan wau, saha ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sampun amasrahakên sadaya têtiyang ingkang amulang piawon angojok-ojoki punika, punapa malih Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sampun anyumanggakakên saking karsa tuwin pangapuntênipun, saha sih palimarmanipun Kangjêng
Gupêrnêmen Inggris. Saha kangjêng gupêrnêmèn Inggris ciptanipun ing salêbêting galih sayêktosipun gadhah pangowêl dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Sampun kayêktosan kasaenanipun tuwin pawong sanakipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kang dhatêng kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Sampun dados suka pirênaning galihipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, amung anêdha gêntosipun wragad bêlanjaning pêrang, ing saprayoginipun. Saking ingkang wau kapêksa, botên kenging botên, ênggènipun damêl pirantosipun pêrang, kêdah anêtêpakên bêdhami, saha anêtêpakên kasênênganipun tuwin raharjanipun ingkang nagari ing têmbenipun malih, pramila ing mangke kangjêng gupêrnêmèn Inggris, karsa adamêl sêrat prajangjian, tatêpangan kalih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, supados andumugèkna saha têtêpa kadidening karsanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris wau.
Inggih kangjêng Kumpêni Inggris, kalih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta, ing salami-laminipun badhe
bêdhami, sarta apawong sanak ingkang botên pêdhot-pêdhot.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asanggêm badhe tumuntên anglêpasakên sadaya prajuritipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kang sami wontên ing mangke punika, namung kantuna prajurit sèwu, ingkang nami prajurit sinêlir, kalayan malih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan anyanggêmi, sanajan ingkang sinuhun piyambak, tuwin para pangeran, utawi para kapala kang sami wontên ing bawahipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, botên kenging yèn ngantos saha ngadêkakên tuwin angingu malih prajurit liyanipun. Yèn botên kalihan lilanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Nanging ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, badhe tampi saking kangjêng gupêrnêmèn Inggris, prajurit sacukupipun ingkang pêrlu kagalih ing kangjêng gupêrnêmèn Inggris, angrêksa nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tuwin ingkang sarira.
Sarèhning kangjêng gupêrnêmèn Inggris, sampun anggalih
ênggènipun adamêl wragading pêrang ingkang sawêg kalampahan punika, sarta awit saking kangjêng gupêrnêmèn Inggris, ingkang sampun angaubi dhatêng ingkang sarira ingkang sinuhun kangjêng susuhunan saha nagarinipun. Punapa malih wit saking pangrêksanipun ing pulo Jawi sadaya. Pramila ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm têmên-têmên, pasitènipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Kêdhu, ing Pacitan, ing Balora, sarta ing Wirasaba, ing sabawahipun sadaya, pundi ingkang tumut bawah pasitèn wau, punika sami kasaosakên dhatêng kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Dados kangjêng gupêrnêmèn Inggris piyambak ingkang andarbèni paprentahan sarta pangawasa ing pasitèn wau punika.
Sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun angyêktosi ing salêbêting galih, yèn saupami kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kacêpênga sarta karekaa ingkang sae, kalayan wagêd ingkang anyêpêng, sampun tamtu pamêdalipun mindhak. Sabab dening punika Ingkang [Ing...]
[...kang] Sinuhun Kangjêng Susuhunan asanggêm, sakathahing bandar-bandar, tuwin pêkên-pêkên ingkang wontên ing pasitènipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sadaya, punika kasaosakên ing astanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, badhe kaparentah sarta kareka piyambak ing kangjêng gupêrnêmèn Inggris, botên kenging sawijining tiyang amunasika. Kalihdening malih, supados ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun kantos amanggih kapitunan, pramila kangjêng gupêrnêmèn
ringgit ing dalêm sataun-taunipun. Kalayan malih kangjêng gupêrnêmèn Inggris, badhe adamêl rêrekan sarta ambaurêksa, supados putra sêntananipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampun ngantos amanggih pituna, utawi suda saking têdhanipun. Awit saking pêkên-pêkên kang sampun kasaosakên ing kangjêng gupêrnêmèn Inggris wau punika.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm, amiturut [ami...]
[...turut] ing sakarsanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Prakawis sarang burung ingkang sami wontên nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika kasaosakên sadaya, sabab kangjêng gupêrnêmèn Inggris piyambak ingkang anggadhahi melik. Saha kangjêng gupêrnêmèn Inggris piyambak ingkang kenging wade cêmêngan. Ing pundi panggenan kang wontên salêbêting nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Punapa sakarsanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, ênggènipun anêtêpakên rêrekan ing prakawis punika.
nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika kasaosakên sadaya ing salami-laminipun. Namung kangjêng gupêrnêmèn Inggris piyambak ingkang adarbe melik, sarta ingkang anguwasani, botên kenging kamunasika dhatêng ing saliyanipun.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ajêng adamêl rêrekan ingkang lêrês. Ingkang têtêp ing pêparentahanipun nagari, dadosa arjanipun tuwin kasênênganing nagari, supados rêrekan punika kenginga kalampahakên ingkang sae, pramila ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm malih, dhatêng amiturut punapa ing sapamulangipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris.
Mênggah sakathahing têtiyang ing liyanipun, ingkang sami agêgriya ing nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sanadyan jinis saking pundi-pundi, ingkang dede têtiyang Jawi, punika kaanggêp wontên bawah pêparentahanipun ing kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Kalayan malih bilih wontên abdinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, adamêl dursila dhatêng têtiyang ingkang wontên ing bawah pêparentahanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm, tumuntên angadili ing prakawisipun, ingkang botên mawi ilon-ilonên, [ilon-ilo...]
[...nên,] sarta ingkang andadosakên suka lêganing kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Residhènipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, ing sakenging-kengingipun, saupami pêrlu amasthi piyambake tumut angrencangi saking prakawis punika, supados têmên-têmên amanggiha adil.
Sampun tamtu yèn ing bawah pêparentahaning nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, akathah warnining ukum ingkang dipun lampahakên dhatêng tiyang dursila, kados ta: ukum ingkang amêsiasat dhatêng ing têtiyang, kakêthok tangan sukunipun, kapêrung, kabungis, kapicis, sarta kaabên kalihan sima, punika ing têmbe malih amasthi kaicalakên pisan ukum ingkang makatên punika.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ing têmbe malih botên susah mawi anglêbêtakên pamêdaling nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang dhatêng kangjêng gupêrnêmèn, bôngsa pêthak, ing kalabêtan kang kalawan kapêksa, [ka...]
[...pêksa,] tuwin ingkang kabayar botên mantêsi kalihan rarêgènipun.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm botên pisan-pisan, yèn kenginga piyambakipun adamêl rêrekan ing salampah solahipun nagari, punapa malih ing saliyanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, inggih botên kenging ugi, kalihan malih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, botên kalilan adamêl ukum tuwin pêparentahan ingkang anglangkungi andadosakên ing kapitunanipun, tuwin amêmalangi dhatêng lêlampahan grami, ing salêbêting pasitèn-pasitèn.
Sakathahing loji-loji, karêtêg-karêtêg, sarta margi-margi, badhe kadamêl sarta karêksa dening priyayinipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris satunggil, sarta ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang amêdalakên balônja wragadipun sadaya.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm botên [botê...]
[...n] kenging anyaèni kitha ingkang lami, punapa malih yèn adamêla kitha enggal malih.
Bilih Kangjêng gupêrnêmèn Inggris, karsa amundhut dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punapa malih ingkang awarni tatêdhan, punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asanggêm ingkang têmên-têmên, tumuntên anyaosêna kalihan sukaning galih, atêtulung ing prakawis punika. Kangjêng gupêrnêmèn Inggris, inggih badhe ambayar ing saprayoginipun, ing rêrêgèn samukawis ingkang kasaosakên wau punika.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan angakêni, yèn kangjêng gupêrnêmèn Inggris punika, ingkang andarbèni panguwasa kang agêng piyambak, atasing pulo Jawi sadaya. Punapa malih kangjêng gupêrnêmèn Inggris, ingkang andarbèni adil, ingkang andarbèni melik. Sarta kenging samôngsa-mangsanipun, angatingalakên saking panguwasa tuwin [tu...]
[...win] kawicaksananipun. Yèn saupami amêrlokakên ing nagari.
Kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana litnan gupêrnur jendral sarta radipun, bilih asuka uninga dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang pêrlu karsa anêtêpakên, parentah rêrekan samukawisipun, ing pandamêlan salêbêting nagarinipun kangjêng susuhunan, punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asanggêm badhe tumuntên apêparentah, anglêksanani saking dening karsanipun kangjêng tuwan gupêrnur jendral sarta rad. Ananging saupami parentah ingkang sampun kalairakên wau punika antawis kalih dasa dintên, môngka botên kalêksanan, kangjêng tuwan gupêrnur jendral sarta rad, kenging adamêl panguwasa piyambak, anglêksanani saking parentah punika, botên kenging sumêne utawi kaalangana ing têtiyang.
pamulang dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sêdya angindhakakên ing kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tuwin angindhakakên saking cêcêpênganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan mênggahing paukuman, punapa malih sakathahing prakawis liyanipun, ingkang dados kaindhakaning kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta ingkang dados wilujêngipun abdi tuwin nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dhatêng amiturut ingkang têmên-têmên.
Pêpatihing kratonipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika ing têmbenipun malih amasthi kangjêng gupêrnêmèn Inggris ingkang anêtêpakên, punapa ing sakarsanipun. Kalayan malih, kangjêng gupêrnêmèn Inggris kenging amocot patih, punapa ing sakarsanipun. Kalihdening pandamêlanipun pêpatih punika, ing sakathahing prakawis ingkang kalampahakên, amasthi samia pitêpang rêmbag rukunan kalihan residhènipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm, botên purun arêrêmbagan utawi asêsêratan kalihan sakathahing ratu ing nagari liyanipun, sanadyan dhatêng raja bôngsa pêthak, utawi raja-raja ing nagari sabrang, sanadyan agami punapa-punapa, kang nglangkungi malih dhatêng ratu Jawi saliyanipun. Tuwin Wadana-wadana jawi ingkang sami wontên bawah pêparentahan, yèn botên sampun têrang angsal wawênangipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris.
Manawi pambagenipun bumi têngahan ing nagari Jawi, ing mangke punika, antawisipun kangjêng Kumpêni Inggris. Kalihan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta kangjêng sultan ing Mêntawis, ing salah satunggi,l bilih wontên pakèwêdipun ing sawêtawis, sarta bilih botên dados kauntunganipun panjênêngan têtiga wau punika, wit saking pasitèn ingkang sami moncol, ingkang botên radin, sarta ingkang sami marênca alit-alit, pramila ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm dhatêng amiturut [amituru...]
[...t] alêlintonan ing pasitèn wau punika, batosipun supados kathahing tapêl watês punika kadamêl kêncêng ingkang sae. Ka,lihan malih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm dhatêng amiturut ing bageyanipun piyambak. Mênawi ing têmbe kangjêng sultan ing Mêntawis adamêl rêreka kalihan kangjêng gupêrnêmèn Inggris, aprakawis dening lêlintonipun pasitèn-pasitèn wau punika.
Sakathahing prajangjean ingkang sampun katêtêpakên ing salêbêting sêrat kontrak ingkang rumiyin, sarta pundi ingkang botên kaicalakên ing salêbêting sêrat kontrak punika, sadaya inggih taksih têtêp ungêl-ungêlanipun.
Sêrat kontrak punika amasthi tumuntên kalêksanan. Sarta kaidenan dening Kangjêng Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gurnadur Jendral Lorêtminto ing dalêm rad. Sampun sami kasukanan tôndha asta, sarta kaêcapan, [ka...]
[...êcapan,] dening kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana litnan gupêrnur jendral ing pulo Jawi sarta sabawahipun sadaya, Tomas Sêtamporêt Raplês. Awit naminipun kangjêng Kumpêni Inggris, ing sasisihipun sarta Kangjêng Susuhunan Paku Buwana Senapati ing Ngalaga, Ngabdurrahman Sayidin Panatagama, kaping sakawan. Ing sasisihipun malih, kala dintên Saptu, tanggal ping sakawan sasi Agustus taun 1812.
Kacariyos sakonduripun kangjêng tuwan agêng gurnadur jendral, prajurit Sêpèi katilar sêpalih wontên ing Surakarta, angrêksa kangjêng sunan, sarawuhipun ing kitha Sêmarang lèrèh wontên loji agêng, adipati ing Japara caos wontên ing ngarsa, kangjêng tuwan agêng ngandika:
Radèn adipati, sakalangkung sangêt suka panarima kula, lêlabêtipun radèn adipati kalihan Kumpêni Inggris. [Ing...]
[...gris.] Ing sapunika radèn
wulan wolung atus rupiyah, dados sèwu wolung atus rupiyah kalihan yatra balônja. Radèn adipati, manawi kula sampun kondur dhatêng Batawi, enggal kula maringi nawala kêkancingan ingkang sampun kula
badhe malêbêt grêbêg ing wulan Rabingulawal. Môngka manawi lumampah dhatêng nagari Ngayogyakarta tumpakanipun anèh sangêt, inggih punika satunggiling ambèn kajêng jati, wiyaripun cêkap dipun ênggèni [ênggè...]
[...ni] tiyang kalih dasa, sapirantosipun sadaya, ambèn wau kadekekan pawon
tiyang kawan dasa. Ing wêktu wulan Rabingulawal, tanggal nèm mêsthi sowan garêbêg Mulut. Sang pangeran sagarwa putra santana sami numpak ambèn wau, miwah sangkêp sadêdamêling aprang. Sarêng lampahipun dumugi ngêpos Dêlanggu Surakarta, ingkang angrêmbat ambèn sami lèrèh ngaso.
Kocap putranipun sang pangeran kakung taksih timur amonthahamothah (dan di tempat lain). nêdha menda gibas buntutipun mèh langsrah ing siti kathahipun wolu. Sang pangeran andangu dhatêng dêmang pos ing Dêlanggu. Dêmang matur: Menda punika gadhahanipun Dêmang Patuh ing Dêlanggu. Enggalipun Dêmang Dêlanggu katimbalan, sampun sowan, Pangeran Madiun ngandika:
He, dêmang, iku wêdhus apa nyata duwèkmu.
Dêmang matur: Nuwun, bandara, punika menda kagunganipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, abdi dalêm amung angrêksa kemawon.
He, dêmang, sarèhne anakku Radèn Mas Timur amonthah jaluk wêdhus iku, kabênêran kagungane kangjêng gusti, aku anjaluk siji, besuk yèn aku wis tutug Ngayogya, wêdhus mau dak balèkake marang kowe, ing Ngayogya akèh kang duwe, supaya radèn mas maria gone monthah.
Radèn ayu inggih dhèrèk ngandika: Iya, dêmang, wènèhna siji, yèn kowe matur aku kang jaluk têmtu ora dadi
dhawuh pêpacakipun kangjêng gusti: Sintên-sintên para gusti amundhut menda punika, abdi dalêm botên kalilan angaturakên, bilih abdi dalêm anêrak pêpacak wau amêsthi dipun ukum sarta kapocot saking kadêmangan kawula, mila, bandara, sangêt ajrih kawula.
He, dêmang, wis ora: prakara wêdhus siji bae nganti [nga...]
[...nti] dadi dukane, malah dadi dhanganing panggalihe. Ewadene manawa kowe nganti nêmu duka, gêdhene kapocot, kowe enggal têkaa ing Madiun, aku bakal paring kalungguhan sandhuwure
kowokowe. iku ora ngrasakake kandhane uwong, mung atimu dhewe koturuti, cêkake yèn
darbe ajrih matur purun: Dhuh, dhuh, bandara, kula punika asal saking tiyang sudra papa, bangsaning tiyang narakarya, môngka sapunika ngantos dados Dêmang Patuh, punika namung saking antêp têmên kula ing gusti, saha botên pêrlu panjênêngan dalêm ngandika pangancam dhatêng kula, awit kula sanès lare alit.
Sang pangeran sarêng mirêng wangsulanipun Dêmang Dlanggu enggal angasta [a...]
[...ngasta] sanjata buwis ingkang sampun dipun isèni: Lah, saiki pêcating nyawamu.
Dêmang botên kumêlap manahipun, pangeran enggal anyêntil buwisipun,
Kacariyos, para warisipun dêmang, ambêkta mayit dhatêng Mangkunagaran, kacaosakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, saha matur purwa madya wasananipun Dêmang Dlanggu manggih pêjah. Kangjêng gusti sangêt dukanipun, lajêng sowan dhatêng karesidhenan, saha mayit kabêkta. Sampun apêpanggihan kalihan kangjêng tuwan residhèn. Kangjêng gusti matur wiwitan dumugi wêkasan, saha angaturakên mayitipun Dêmang Dlanggu. Tuwan residhèn enggal animbali Tuwan Mêstri ing loji agêng, botên dangu Tuwan Mêstri sampun dhatêng ing karesidhenan,
papriksan kaaturakên tuwan residhèn, tuwan residhèn ngandika:
Kangjêng gusti, kula badhe angaturi sêrat dhatêng Residhèn Ngayogyakarta, kula anêdha dhatêngipun ing Surakarta Pangeran Madiun, bilih sampun dhatêng ing Sala, sadèrènging kapancas prakawisipun amêsthi kula tahan wontên ing loji agêng, nanging kula kêdah nyuwun lilah rumiyin kalihan kangjêng tuwan agêng guprênur jendral.
Kula inggih nyumanggakakên kangjêng tuwan residhèn kemawon, minggahipun dhatêng pangadilan luhur.
Kangjêng tuwan residhèn ngandika: Sampun mêsthi, awit prakawis raja pêjah. Lajêng atêtabean.
Kocapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta,, enggal angaturi sêrat dhatêng kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogyakarta, suraosipun anêdha dhatêngipun Pangeran Rôngga Prawiradirja bupati ing Madiun, ingkang sapunika [sa...]
[...punika] wontên ing kadhaton Ngayogyakarta, awit kadakwa dening Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ing Surakarta, sampun amêjahi Dêmang Dêlanggu, sarana dipun sanjata, karana badhe kapriksa kanyataanipun.
Sarêng kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogya anampèni sêrat saking Residhèn Surakarta, enggal anitih kareta malêbêt ing kadhaton sowan kangjêng sultan, kapanggihan wontên pandhapi agêng, angaturakên sêrat saking Residhèn Surakarta, ingkang sampun
ing karaton kula, nanging ing sapunika sawêg ginanjar sakit panas, manawi sampun sakeca enggal kula aturakên dhumatêng bapa.
Kangjêng tuwan residhèn pamit mundur, lajêng têtabean, sasampuning rawuh ing dalêm karesidhenan, lajêng nyêrat wangsulan dhatêng residhèn ing Surakarta, bilih Pangeran Madiun [Madi...]
[...un] sapunika sawêg ginanjar sakit panas, mênawi sampun enggal kula aturakên dhatêng Surakarta.
Kacariyos kangjêng sultan enggal animbali Pangeran Rôngga Prawiradirja, bupati ing Madiun, sampun sowan ing ngarsa. nata. Sang aprabu angandika:
He Rôngga, dhèk mau tuwan residhèn sowan marang kadhaton, awit wus anampani layang saka Tuwan Residhèn Surakarta, surasane sira digugat marang Pangeran Adipati Mangkunagara, yèn sira tinarka wus amatèni dêmang ing Dlanggu, sarana sira bêdhil. Lah saiki kêpriye kang dadi karêpira, apa sira mringkus apa brêgagah. Yèn sira wani brêgagah, saiki ingsun paringi sangu salêksa, lan pamêtune bumi Madiun ingsun paringake marang sira minôngka prabeya ingoning prajurit, yèn sira mringkus enggal sira ingsun tampakake marang residhèn.
Kawula nuwun, gusti, abdi dalêm suka
Pangeran Rôngga matur sandika, saha lajêng nyungkêmi sampeyanipun sang prabu nyuwun pangèstu, lajêng lèngsèr saking ngarsa dalêm. Pangeran Rôngga sampun pêpanggihan kalihan ingkang garwa radèn ayu, badhe lolos dhatêng Madiun, angadêgakên baris balela kalihan Kumpêni Walandi, awit piyambakipun mogok katarik Residhèn Surakarta, saha sampun kaidèn kangjêng sultan, dene radèn ayunipun katilar wontên ing Ngayogya, ingkang garwa matur kalihan muwun, pêjah gêsang badhe andhèrèkakên, nanging sang pangeran botên parêng mindhak angrêribêdi, benjing manawi jinurung ing Gusti Allah badhe kapurugan. Pangeran Rôngga lajêng anglêmpakakên sêntana tuwin wadyabalanipun, ing dalu wau lolos mêdal Rêdikidul. Enggaling cariyos sampun dumugi ing Madiun, tumuntên anglêmpakakên wadyabala Madiun, sanalika sampun sagêd ngalêmpak prajurit kalih èwu langkêp sadêdamêlipun, lajêng angangkati kawula warganipun dados panèwu [panè...]
[...wu] mantri kaliwon utawi pangkat bupati, baris ngadêg wontên ing Pêthik, ajêjuluk Pangeran Rôngga ing Pêthik.
saking kadhaton, enggal dhawuh dhatêng abdi anggandhèk kinèn asuka wuninga dhatêng karesidhenan: yèn Pangeran Rôngga Bupati Wadana Madiun sampun lolos saking karaton, lajêng balela badhe apacak baris wontên ing Madiun, kula enggal badhe utusan prajurit anggêbag ingkang amucuki dados kraman, saha nyuwun bantu prajurit Walandi, mumpung dèrèng agêng pabarisanipun.
Sarêng Tuwan Residhèn Ngayogya, tampi katrangan saking kangjêng sultan ingkang makatên, enggal-enggal asuka wuninga dhumatêng residhèn ing Surakarta. Tuwan Residhèn Surakarta atampi katrangan bilih Pangeran Rôngga Madiun balela, sampun awit damêl rêrêsah wontên ing dhusun Pêthik Madiun, tuwan residhèn enggal ngaturi wuninga ing kangjêng sunan tuwin paring wuninga dhatêng Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Mangkunagara, kinèn sêdhiya prajurit anggêbag kraman wau.
Kacariyos barisipun Pangeran Rôngga sampun agêng, wadyabalanipun botên kirang saking salêksa, sampun wiwit adamêl rêrêsah, ananging Pangeran Rôngga lajêng manggih gêrah sangêt botên dangu seda, layonipun kakubur ing
Kangjêng sultan enggal asuka wuninga dhumatêng tuwan residhèn, ajalipun Pangeran Rôngga ing Madiun, para kraman sami bibar sadaya.
Kendhangipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana ingkang Kaping VI Narendra ing Nagari Surakarta Adiningrat.
Purwaning cariyos, ingkang limrah têtiyang ing nagari Surakarta Adiningrat, anggotèkakên jalaranipun [jalaranipu...]
[...n] ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana ingkang kaping VI narendra ing nagari Surakarta, dipun kendhangakên dhatêng pulo Ambon kados ing ngandhap punika:
Awiyosipun, sang aprabu kagungan garwa têtiga 1. Kangjêng Ratu Hêmas, 2. Kangjêng Ratu Madurêtna, ananging sampun kakondurakên dhatêng Ngabeyan, 3. Kangjêng Ratu Anom, ingkang kacariyos endah sangêt warninipun. Ing nalika kapundhut garwa adamêl prajanjian kalihan kangjêng sang aprabu, salêbêtipun Kangjêng Ratu Anom sadèrèngipun kagungan putra kakung, sampun ngantos ingkang sinuhun anyarèni Kangjêng Ratu Hêmas. Sampeyan dalêm kangjêng sunan anyanggêmi. Kangjêng Ratu Anom bilih ambobot tansah anglairakên putra putri kemawon.
Ing satunggiling dintên wanci sirêp janma, kangjêng sang aprabu miyos saking pasarean rawuh panggenanipun abdi dalêm urdênas, ingkang caos Radèn Atmawiraga kalihan Radèn Atmasupana, sang prabu ngandika bisik-bisik:
He, Atmawiraga, iki padasan panggonaku turas, tutupe copotên supaya banyune mêtu manthêr, [ma...]
[...nthêr,] aja kotutup-tutupi yèn aku durung rawuh, yèn êntèk banyune jogana saka
utawi nyamping, kasaru sang aprabu rawuh, enggal wijik lajêng anyungkêmi padaning raka prabu. Sang prabu lajêng anggèndhèng dhatêng paprêman, sasampuning karon jiwa, sang nata enggal kondur dhatêng gêdhong kanoman.
Kocapa sarêng sampun antawis kawan wulan lajêng kajuwara bilih Kangjêng Ratu Hêmas ambobot, ngantos Kangjêng Ratu Anom miyarsa manawi ingkang Bok Ayu Kangjêng Ratu Hêmas ambobot, andadosakên êsaking panggalihipun, saha botên sagêd anayudi dukanipun. Lajêng matur ing kangjêng sang aprabu:
Dhuh, dhuh, sang nata, kadospundi ing atasing panjênêngan dalêm narendra têka cidra ing janji, môngka ingkang kasêbut anggêring narendra: sabda pandhita ratu, tan kêna wola-wali, bilih botên anglêksanani, punika andadosakên rêngkaning bumi, karana panjênêngan dalêm sampun angrisak pangandika dalêm piyambak, awit abdi dalêm sampun sumêrêp piyambak, bilih Bok Ayu Ratu Hêmas sapunika sampun ambobot, bilih botên kalihan panjênêngan dalêm, lah kalihan sintên.
Kangjêng sang aprabu angandika arum: Dhuh, dhuh, adhi ajêng, aywa kadawa-dawa napsunira, lan aja andadèkake cilike atinira, ingsun karsa tirakat marang ing Imagiri, andêdagan pasareane kangjêng rama kang wus swarga lan para kangjêng eyang-eyang kabèh. Apa manèh Gusti Allah Kang Amaha Sukci mangayubagyaa, muga dikabulake saka panêdhaningsun. Mêngko pajar ingsun mangkat, dene kang andhèrèk Si Atmawiraga lan Atmasupana, lumaku
ingsun manawa putra santananingsun padha arêp sowan, wangsulana ingsun lagi gêrah ora bisa miyos, apa manèh manawa bapa residhèn sowan marang kadhaton, uga wangsulana kaya mangkono, tutura besuk êmbèn konên padha bali, karana besuk êmbèn ingsun mêsthi kondur.
Kangjêng ratu matur: Dhuh, paran tindak dalêm, malah kula têka kirang sakeca, tansah sênak-sênik kemawon, karana panjênêngan dalêm botên mawi paring pariksa dhatêng bapa residhèn, manawi manawi: wontên ingkang jail saèstu botên sae kadadosanipun, awit panjênêngan dalêm karsa anêrak prajanjian kalihan gupêrnêmèn. Saking pamanggihipun dalêm prayogi panjênêngan dalêm anungku muja sêmèdi anêdha ing Gusti Allah ingkang sipat Rahman Rakhim, botên ing Magiri kemawon wontên Gusti Allah, sanadyan ing kadhaton ngriki inggih wontên Allahutangala, kados botên wontên bedanipun ngrika kalihan ngriki, janji têmên-têmên ing panêdhanipun, ing saèstu ingkang Maha Kuwasa angabulakên.
Bênêr bangêt aturira iku, adhi ajêng, ana bêbasan jôngka lan jangkah, sanadyan kajôngkaa yèn ora kajangkah, iya ora nuli bisa katarima, kaya ta: lêlakone Radèn Jaka Tingkir, ing nalika katundhung marang Sultan Dêmak, sêbab saka bangêt susahing atine, banjur andêdagan ana kubure wong tuwane kang dikubur ing
kawisik angèngèra Kyai Agêng Banyubiru, ing kono margane olèh kamulyan. Iku adhi ajêng kang sun
tuwin Radèn Atmasupana, sampun sadhiya wontên ing alun-alun pêngkêran, sang nata enggal miyos saking dhatulaya botên wontên ingkang sumêrêp awit mijil ing pêngkêran. Sang prabu lajêng nitih titihan, urdênas kêkalih inggih sami numpak kapal. Botên kacariyos wontên ing margi, wanci pukul wolu enjing sampun dumugi ing Klathèn, [Kla...]
[...thèn,] karsa mampir ing griyanipun Radèn Tumênggung Kartanagara, Bupati Pamaosan. Radèn tumênggung sumêrêp bilih ingkang sinuhun kangjêng sunan rawuh, radèn tumênggung gupuh gurawalan amêthuk, sampeyan dalêm tumêdhak saking titihan wontên sangajênging pandhapa. Radèn tumênggung anguswa sampeyanipun sang prabu saha matur:
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, adamêl kagèting manahipun abdi dalêm kawula, punapa gusti ingkang dados wêwadosipun, abdi dalêm kawula nyuwun kajatosan supados adamêl asrêping manah.
He, Kartanagara, ora ana apa-apa, ingsun mung mampir bae, pêrlu anglèrènake titihan ingsun, lan ingsun mundhut sarapan saanane, awit ingsun arêp mênyang ing Imagiri. Pasareane para lêluhur ingsun kang wus padha sumare kana.
Radèn tumênggung enggal amêdalakên dhaharan sarapan, saha lajêng kadhahar, sang nata rumaos eca anggènipun dhahar. Sasampuning sang prabu dhahar, lajêng kalorodakên dhatêng urdênas kêkalih, sasampuning rampung ingkang sami nêdha, sang prabu ngandika:
He, Kartanagara, bangêt ing tarimaningsun suguhira marang ingsun, saiki ingsun mangkat.
Radèn tumênggung munjuk: Bilih kaparêng abdi dalêm andhèrèkakên.
Aja, Kartanagara, ingsun tindak dhewe wis cukup, mung gawenên wadi rawuh ingsun iki.
Sang prabu enggal anitih titihan, kadhèrèkakên abdi kêkalih.
Kacariyos, Radèn Tumênggung Kartanagara wau darbe putra, nama Radèn Ngabèi Kartapiyoga, ing ngajêng dados abdi dalêm mantri gêdhong kiwa, kapiji nyambut damêl wontên kadhaton, wusana manggih lêpat sawatawis, sang nata lajêng dhawuh angrangkèt ngantos satêngah pêjah, sasampunipun karangkèt lajêng dipun pocot saking kalênggahanipun mantri, saha sang prabu botên karsa angabdèkakên malih. Ngabèi Kartapiyoga wau lajêng manggèn ing griyaning bapakipun ing kartanagaran Kalathèn. Sarêng sumêrêp kangjêng sunan rawuh, angintip saking katêbihan, amirêngakên pangandika dalêm bilih karsa rawuh dhatêng Imagiri. [I...]
[...magiri.] Ngabèi Kartopiyoga anggraita, manawi badhe andêdagan ing pasareanipun ingkang rama utawi para eyang, têmtu kagungan panêdha badhe angrisak pangwasanipun kangjêng Guprêmèn Wêlandi, punapa malih botên paring priksa dhatêng kangjêng tuwan residhèn, dados tindakipun wau acolongan kemawon.
Ngabèi Kartapiyoga lajêng lumampah dhatêng loji agêng Klathèn, pinanggih kalihan kumêndhan prajurit, pêrlu badhe amalês anggènipun sampun dipun wêsiasat dhatêng sang aprabu, dhatêngipun ing loji atêtabean dhatêng tuwan kumêndhan. Lajêng matur:
Sowan kula punika angaturi wuninga ing saudara, bilih kala wau wanci tabuh wolu enjing, kangjêng sunan ing Surakarta rawuh ing griyanipun bapa kula Radèn
namung amundhut dhahar sarapan. Sasampuning dhahar tumuntên nitih titihan kadhèrèkakên abdi kêkalih wau. Saking pangandikanipun badhe tindak dhatêng pasarean ing Imagiri, ing panggagas [panggaga...]
[...s] kula sampun têmtu tindakipun wau cêcolongan, botên mawi paring priksa kangjêng tuwan residhèn, bokmanawi kagungan karsa ingkang anyolowados, utawi kagungan karsa ingkang langkung awon, saha anêrak prajanjianipun kalihan kangjêng guprêmèn.
Kumêndhan pitakèn: Punapa sayêktosing pratelanipun saudara punika.
Inggih sayêktos, manawi kula dora jôngga kula paduka pêdhot.
saha sangêt gêtunipun, [gêtuni...]
[...pun,] têka sang prabu karsa tindak pribadi. Kumêndhan enggal dhatêng karesidhenan angaturakên sêrat saking Klathèn wau. Sasampuning kawaos dening kangjêng tuwan residhèn, sakalangkung ngungun tindakipun sang nata têka botên asuka wuninga. Residhên dhawuh pasang kareta, tuwan residhèn amangagèm dhinês, lajêng tindak malêbêt ing kadhaton, kairing tuwan kumêndhan tuwin tuwan sèkrêtaris. Sarêng dumugi kori kamandungan, tuwan residhèn sakancanipun tumêdhak lajêng tindak, sadumuginipun kori srimanganti lèrèh pinanggih bupati ingkang caos. Tuwan residhèn angandika:
Radèn tumênggung, kula sampeyan aturakên kangjêng sunan, kula badhe sowan wontên pakaryan ingkang wigatos.
Nuwun inggih, kangjêng tuwan, kawuningana, bilih sampeyan dalêm sawêg gêrah botên sagêd miyos, dados prayoginipun kangjêng tuwan benjing-enjing kemawon kula aturi sowan sang prabu.
Tuwan residhèn angandika: Awit sowan kula punika mundhi [mu...]
[...ndhi] dhawuhipun kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guprênur jendral, andhawuhakên prakawis ingkang langkung awigatos, ing sapunika ugi kula mêsthi pêpanggihan kalihan ingkang sinuhun kangjêng sunan.
Nuwun inggih, kangjêng tuwan, bilih makatên kêdah kula ngaturi tumênggung estri ingkang caos.
Lajêng dipun aturi, botên dangu dhatêng, tuwan residhèn ngandika:
Nyai tumênggung, sarèhning kangjêng sunan sapunika gêrah, anggènipun sarean wontên gêdhongipun kangjêng ratu sintên.
Nuwun, kangjêng tuwan residhèn, wontên gêdhongipun Kangjêng Ratu Anom.
Sowan kula punika wontên damêlipun sakalangkung pêrlu.
Nyai Tumênggung Sêcanama marak ing ngarsa Kangjêng Ratu Anom: Kawula nuwun, gusti, abdi dalêm anyaosi wuninga, bilih kangjêng tuwan residhèn dhatêng wontên ing srimanganti badhe sowan gusti sang aprabu, sarèhipun tuwan residhèn sampun miyarsa bilih gusti sampeyan dalêm gêrah, dados badhe sowan ing panjênêngan dalêm kemawon.
Iya, Sêcanama, enggal aturana malêbu marene bae, mêngko Ingsun têmoni.
amêthuk ing plataran, lajêng atêtabean kalihan tuwan-tuwan têtiga, tumuntên sami pinarak ing kursi, tuwan residhèn matur:
Kangjêng ratu, anggèn kula malêbêt ing kadhaton punika pêrlu badhe sowan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, awit kula anampèni dhawuhipun eyang paduka kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guprênur jendral ing Batawi, kula kadhawuhan pêpanggihan piyambak kalihan putra kula kangjêng sunan, andhawuhakên prakawis ingkang langkung awigatos, sarta ing dintên punika kula mêsthi apêpanggihan kalihan putra kula kangjêng sunan.
O, bapa kangjêng tuwan residhèn, ing
ing benjing enjing kemawon bapa residhèn kula aturi malêbêt ing kadhaton malih, ing saèstu sampun sênggang gêrahipun sagêd amanggihi sowanipun bapa residhèn.
Botên kenging, kangjêng ratu, mêsthi dintên punika kula apêpanggihan kalihan kangjêng sunan, bilih kangjêng sunan botên sagêd lênggah, kula narimah dipun panggihi kalihan sarean kemawon, lah ing pundi
kanoman botên wontên. Kangjêng ratu lajêng ungkêp-ungkêp wontên ing pasarean tansah muwun.
Tuwan residhèn sakancanipun mundur saking kanoman, lajêng [la...]
[...jêng] sami lênggah wontên ing pandhapa agêng, angandika dhatêng bupati ingkang caos: radèn tumênggung, enggal sampeyan utusan animbali Tuwan Winêr, Litnan Lêgundêr sarta ambêktaa jajaripun kalih wêlas, lan Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, punapa malih para pangeran sêpuh anèm kula timbali malêbêt dhatêng kadhaton sapunika ugi.
Ingkang kadhawuhan sampun mundur, lajêng dhawuh dhatêng para panèwu mantri ingkang saos. Kangjêng tuwan residhèn dhawuh dhatêng tuwan kumêndhan botên parêng mundur dhatêng loji, kapurih mêsanggrahan wontên gêdhong Panyarikan kalihan tuwan residhèn. Tuwan sèkrêtaris kalilan mundur nindakakên pakaryan praja, makatên malih tuwan residhèn dhawuh dhatêng kumêndhan amundhut prajurit ing loji têtindhihipun satunggil litênan angrêksa kadhaton, pamanggènipun wontên ing kori kamandhungan.
Kacariyos, Tuwan Winêr sampun sowan ing ngarsa residhèn. Tuwan residhèn ngandika: He, Tuwan Winêr, sapunika karaton suwung, karana kangjêng sunan botên [botê...]
[...n] wontên, enggal jêngandika mangkat ambêkta jajar lêgundêr kalih wêlas angupadosi kangjêng sunan, yèn jêngandika badhe sumêrêp purugipun kangjêng sunan, ijêngandika pitakèn kumêndhan prajurit ing loji Klathèn.
Tuwan Winêr matur sandika, têtabean mundur, dumugi jawi lajêng bidhal numpak kapal sajajaripun tuwin opêrwah
kados gabah dipun intêri, utawi kaliwon bupati sami kêmpal wontên ing pôncaniti. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Angabèi, tuwin Kangjêng Pangeran Adipati Arya Purubaya, miwah para pangeran putra santana sadaya sami malêbêt ing kadhaton, punapa malih Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, ugi sowan malêbêt ing kadhaton. Kangjêng tuwan residhèn kalihan tuwan kumêndhan lênggah ing pandhapa agêng, dipun adhêp para pangeran tuwin radèn adipati miwah para nayaka wolu.
Arya Angabèi: Sarèhning kangjêng sunan sapunika botên wontên ing kadhaton, botên wontên para tiyang ingkang sumêrêp tindakipun, sadèrèngipun rawuh kangjêng sunan, para pangeran sadaya mêsthi wontên salêbêting kadhaton, botên kula lilani wontên ing dalêmipun. Punapa malih Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, kula patah wontên ing pôncaniti
bilih sang prabu dèrèng rawuh. Sintên ingkang anêrak dhawuh kula punika amêsthi kula undur saking palênggahanipun.
Radèn adipati matur sandika, lajêng bibaran, kangjêng tuwan residhèn kalihan tuwan kumêndhan, lèrèh dhatêng panyarikan.
Enggalipun sarêng wanci sontên Radèn Adipati Sasradiningrat, sowan ing kangjêng tuwan residhèn, matur: dhuh, kangjêng tuwan residhèn, manawi andadosakên condhonging panggalihipun kangjêng tuwan residhèn, kula darbe atur rêmbag pamrayogi, salinggaripun kangjêng sunan,
ing têmbe mênawi sampun pinanggih, sampun ngantos kakondurakên dhatêng karaton, mugi kalajêngakên dhatêng ing kitha Samarang kemawon, karana saking panggagas kula: sang nata bilih ngantos lami anggènipun jumênêng nata, sampun têmtu risak nagari Surakarta, punapa malih têmtu sagêd anuwuhakên rêrêsah ingkang badhe damêl kapitunan agêng ing kangjêng guprêmèn, kadosdene prang Dipanagaran.
Inggih, kangjêng radèn adipati, kula anyondhongi. Salowongipun karaton sintên ingkang prayogi jumênêng nata.
Nuwun inggih, ingkang kula suwunakên jumênêng nata, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Purubaya, awit pancèn lêrêsipun punika putra narendra ibu prameswari, saha panggalihipun sae miwah adil, punapa malih rêmên têtulung kawula ingkang nandhang papa, lêrês ingkang sêpuh Kangjêng Pangeran Adipati Arya Angabèi, nanging miyos saking garwa ampeyan, dados saupami kula nyuwunakên Kangjêng Pangeran Angabèi punika botên lêrês, têmtu para nayaka botên anyondhongi.
Inggih, kangjêng: kula anayogyani, bilih Kangjêng Pangeran Purubaya kajumênêngakên narendra, bokmanawi nagari Jawi sagêd wilujêng, tiyang alit tata têntrêm manahipun. Lah, dhawuh kula sapunika dhatêng kangjêng radèn adipati, kula piji jagi nagari kalihan bupati nayaka sakawan, sakaliwon panèwu mantrinipun, bupati nayaka sakawan sarerehanipun amêthuk karawuhanipun kangjêng sunan wontên ing pasanggrahan Kartasura, kula kalihan tuwan kumêndhan punapa malih Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, ambêkta prajuritipun sadaya, tuwan kumêndhan ugi ambêkta prajurit sapalih tuwin para opisiripun. Kula bidhal benjing enjing kalihan Pangeran Mangkunagara sarta tuwan kumêndhan.
Radèn Adipati lajêng nyuwun mundur dhatêng panangkilan, sadumugining panangkilan dhawuh dhatêng Radèn Mas Arya Jayadiningrat bupati kaparak kiwa, Radèn Tumênggung Wirarêja bupati gêdhong kiwa, Radèn Tumênggung Mangkuyuda Bupati Bumi, sarta
residhèn kalihan tuwan kumêndhan sarta Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, nunggil sakareta mêthuk kangjêng sunan wontên ing Kartasura, saha prajurit Walandi sampun dhatêng salitnanipun, punapa malih bupati sakawan sarerehanipun sampun ngalêmpak wontên ing pasanggrahan Kartasura.
Kacariyos lampahipun Tuwan Winêr sampun dumugi loji ing Klathèn, pêpanggihan kalihan tuwan kumêndhan, Tuwan Winêr pitakèn tindakipun kangjêng sunan dhatêng pundi purugipun. Kumêndhan mangsuli: kinèn pitakèn dhatêng Radèn Tumênggung Kartanagara ingkang sumêrêp tindakipun. Tuwan Winêr lajêng dhatêng dalêmipun Radèn Tumênggung Kartanagara, sampun apêpanggihan kalihan Radèn Tumênggung wau, tuwan matur:
Ingkang awit dhawuhipun kangjêng tuwan residhèn, kula kautus angupadosi kangjêng sunan, margi ing kadhaton botên wontên, saha botên wontên ingkang sumêrêp tindakipun.
Inggih, saudara, kala wingi wanci pukul wolu enjing sang nata rawuh ing griya kula sakêdhap, namung bêkta abdi
urdênas kêkalih sarta anglugas raga, pangandikanipun badhe tindak dhatêng pasarean ing Imagiri, malah kula badhe dhèrèk botên parêng, dene salajêngipun kula botên sumêrêp.
Bilih makatên, saudara, kula nyuwun pamit badhe nusul kangjêng sunan dhatêng Imagiri.
Tuwan Winêr têtabean lajêng mangkat. Botên kacariyos wontên margi sampun dumugi ing Imagiri, pêpanggihan
Saudara, punapa kangjêng sunan rawuh ing pasarean ngriki.
Inggih, saudara, kala wingi sontên rawuh andêdagan wontên pasarean sadalu, sarêng gagat raina tumêdhak saking pasarean lajêng tindak dhatêng ing pamancingan Laut Kidul, kula badhe dhèrèk botên parêng.
Sampun ta, saudara, kula badhe lajêng nusul kangjêng sunan dhatêng pamancingan.
Têtabean enggal-enggal. Sarêng dumugi ing pamancingan [pama...]
[...ncingan] taksih têbih kalihan kisik samodra, katingal rêgêmênging tiyang kalihan kapal têtiga, nanging taksih samar, lajêng bikak kèkêr, kadulu sarana sêmprong, katingal cêtha bilih kangjêng sunan sarean wontên kisik, mustaka kapangku Atmawiraga, Tuwan Winêr enggal
sampeyanipun sang prabu, sarwi nangis galolo anglir pawèstri:
Dhuh, dhuh, gusti sasêmbahan kawula, pêpundhèn kawula, dene karsa têdhakan ingkang lampah sangsaya botên karsa ngandika dhatêng kawulanipun, ngantos adamêl horêging nagari.
Sang prabu ngandika: He, Winêr, aja nangis mundhak agawe karônta-rantane galih ingsun, sapa kang akon marang sira nusul marang ingsun.
Kawula nuwun, gusti: awit dhawuhipun ingkang Bapa tuwan residhèn, abdi dalêm kadhawahan nusul sampeyan dalêm kaaturan kondur dhatêng kadhaton, karana kamanah tindakipun sampeyan dalêm sakalangkung nistha, margi narendra [nare...]
[...ndra] têka tindak pribadi, dados ingkang bapa langkung
ingkang grêbêg wontên wingking lêgundêr wolu. Sang prabu anggagas ing panggalih sakalangkung kaduwung ing lampah, botên ngintên pisan-pisan bilih ngantos kasumêrêpan dening tuwan residhèn, sakalangkung ing pangungunipun, botên èngêt manawi kagungan satru sudra papa nanging wontên ing cangklakan. Botên kacariyos wontên ing margi, enggalipun sampun dumugi ing loji Klathèn. Tuwan Winêr matur:
Gusti, sampeyan dalêm kawula aturi lèrèh ing loji santun titihan kareta, supados salira dalêm sagêda sakeca
urdênas kêkalih numpak kapal kalampahakên kemawon. Enggalipun sang prabu sampun dumugi pasanggrahan ing Kartasura, kapêthukakên tuwan residhèn, tuwan kumêndhan, kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, punapa malih prajurit Wêlandi tuwin
nata mangsuli sêrêt ing pangandika: inggih saking pamujinipun bapa residhèn, kula manggih wilujêng.
Nuwun, kangjêng sang aprabu, ingkang awit dhawuhipun eyang paduka kangjêng tuwan ingkang agêng guprênur jendral ing Batawi, putra kula kangjêng sunan katimbalan badhe kadangu prakawis ingkang awigatos, kula aturi têdhak saking Kartasura kemawon.
Wangsulanipun sang aprabu langkung sêrêt saha kumêmbêng ingkang netra: Inggih sandika, bapa.
aprabu lampah nyamar, malêbêt ing kamar. Bupati kalih sami anyungkêmi sampeyanipun sang nata kalihan matur lirih:
Dhuh, gusti kangjêng sang aprabu, sampeyan dalêm kawula aturi lajêng kondur dhatêng karaton kemawon, sampun ngantos [nga...]
[...ntos] andhèrèk aturipun tuwan residhèn, bilih wontên pamêksaning Kumpêni, bupati sakawan ingkang dados tawur ananggulangi, saha abdi dalêm sadaya sampun sami mirantos langkêp sadêdamêlipun ing ngayuda, karana kawula mirêng, radèn patih matur dhatêng residhèn, tindak dalêm punika sampun ngantos kakondurakên dhatêng karaton, kalajêngna kemawon dhatêng ing Samarang.
Sang nata ngandika: He, riya utawa Wirarêja, aturira iku bangêt ing panarimaningsun, nanging ingsun boya niyat balela marang Kumpêni, mundhak agawe rusak wong cilik, toging ngêndon ora nana dadine. Apa sira ora eling duk bêdhahing karaton Kartasura, kangjêng eyang balela marang Kumpêni, apa ora banjur nandhang kasrakat. Wis mundura, riya, yèn konangan residhèn mundhak ora bêcik kadadeane.
pamondhokan, sampun baris wontên ing plataran. Kangjêng tuwan residhèn [re...]
[...sidhèn] amatah ingkang andhèrèkakên kangjêng sunan dhatêng Samarang, Tuwan Kumêndhan Surakarta, tuwan kumêndhan ing Klathèn, Tuwan Winêr litnan lêgundêr, sampun sami mirantos. Kareta agêng sampun sêdhiya, dene abdi ingkang andhèrèkakên kangjêng sunan namung satunggal nama Radèn Cakradipura. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, sêdhiya angurmati tindakipun kangjêng susuhunan. Bupati nayaka sampun sêdhiya wontên pandhapa. kangjêng sunan sampun miyos lênggah wontên pandhapa, lajêng jumênêng têtabean kalihan tuwan residhèn, tumêdhak ing plataran kaurmatan prajurit Walandi utawi prajutir Mangkunagaran, kangjêng sunan kêkanthi tuwan residhèn minggahipun dhatêng kareta, lênggah jèjèr kalihan kumêndhan ing Sala, Tuwan Wintêr linggih bak ngajêng jèjèr kalihan kumêndhan ing Klathèn, Radèn Cakradipura linggih
amêngkêrakên Kartasura. Kangjêng tuwan residhèn kalihan kangjêng gusti, kondur nitih kareta dhatêng Surakarta.
Kacariyos lampahing kareta ingkang katitihan ingkang sinuhun kangjêng sunan, sampun dumugi ing Samarang, kareta kalêbêtakên ing loji agêng sampun dipun sadhiyani kamar agêng sarta sae, ingkang anampèni
Winêr, iki wangkingan pusaka karaton aran Kyai Balabar, aturna bapa residhèn supaya amasrahake marang karaton. Kajaba iku sira matura bapa residhèn, garwaningsun bok ratu anom supaya enggal kakirimake marang Samarang, dene garwaningsun Bok Ratu Hêmas, yèn gêlêm milu iya enggal kasusulna, lan tabeningsun aturna bapa residhèn.
Tuwan Winêr kalihan kumêndhan kêkalih sampun dumugi Surakarta, lajêng sowan ing
kangjêng tuwan residhèn, ngaturakên wangkingan pusaka karaton, punapa malih wêling pamundhutipun kangjêng sunan. Tuwan residhèn lajêng dhawuh dhatêng Tuwan Winêr kinèn rêmbag dhatêng Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, kangjêng ratu anom enggal kakintunakên dhatêng Samarang katumpakna kareta pos. Tuwan Winêr matur sandika. Enggalipun sampun kalêksanan kangjêng ratu anom kakintunakên dhatêng Samarang, dene Kangjêng Ratu Hêmas botên karsa margi pambêngan bobot sêpuh (sinêngkalan kendhangipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI,
Ndhelok ngono, Kentus malih purik, ”Waduh awakmu kok isok oleh getih
13.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.
33.Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin.
81.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.
118. Ratu ora netepi janji, musna kekuasaane.
130. Akeh wong nyekel banda nanging uripe sengsara.
133. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.
135. Timbul amarga para pangkat akeh sing pada salah paham.
145. Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram.
146. Bejane sing lali, bejane sing eling.
184. Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi.
208. Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.
211. Akeh wong ijir, akeh wong cethil.
Akeh prawan nglairke putro tanpo bopo,
Jare ra penak yen ra dikancani joko.
Jare sambat boyok’e loro.
Elingo yen sakwayah-wayah dipundut sing kuwoso.
Mulo jo lali ibadah madhep sing kuwoso.
Yen mlebu surgo jo lali BB-ne digowo.
Ben iso ngabari lan BBm-an karo konco2.
Yen mlebu neroko BB-ne ra usah digowo, amargo sinyale ra ono
Sing manyun berarti ra’iso boso jowo
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrakhman Sayidin Panotogomo Kholifatullah Ingkang Kaping
Gandrung Lanang Mas Say Laros Banyuwangi DAWAI ASMARA Duet Smule Wikasalim Vs Patih
ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb taun Alip, angkaning warsa 1867.
Wondene ingkang ngêdalakên sêrat punika saking paguyuban pakêmpalanipun para kawula saha abdi dalêm:
1. pangrèh praja, 2. patuh, 3. garap, 4. pananggap, 5. marêk wèsên. 6. kartipraja, 7. bong, 8. cacar, 9. prajurit dalêm, 10. punggawa kalurahan kampung, 11. punggawa kalurahan dhusun, 12. trêsna sudara ing Bêlik, 13. putri pangrèh prajabon, 14. sêtya wanita, saha 15. sancayarini ing Surakarta.
Ingkang nindakakên dados juru pangripta: Wôngsalêksana, dipun awat-awati
Kula nuwun, anggèn kula kapiji ing damêl dening komite Biwaddha Nata kapurih nindakakên dados juru pangriptanipun buku pangèngêt-èngêt saha pêpuji ingkang minôngka mahargya gusti sêsêmbahan kula saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, kalêrês wiyosan dalêm tingalan, taun saha yuswa dalêm 72 taun, amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb Alip, angkaning warsa 1867 pancènipun makatên sakalangkung awrat raosing manah kula. Amargi sanadyan bab punika sanès pandamêlan ingkang angèl utawi gawat, ananging manawi angèngêti kalihan darajating kawruh saha pangrêtos kula, anggèn kula lajêng anyanggêmi punika, saupami lajêng inganggêp namung gumagah, punika botên kalintu, jalaran sanadyan botên angèl saha botên gawat kados atur kula ing nginggil, ewadene sarèhning gêgayutan kalihan parlu-parlu kamajênganipun praja saha lampahipun unggah-ungguhing tatakrama ingkang gêgandhengan kalihan basa tuwin kasusastran Jawi, môngka kangge mèngêti punapadene pêpuji konjuk ing panjênêngan ratu ingkang lajêng dados waosanipun prayantun pintên-pintên èwu, ing ngriku punika saèstunipun inggih lajêng kenging winastan angèl utawi gawat. Amung kemawon mugi andadosakên kawuningan, anggèn kula lajêng anyanggêmi wau, kajawi namung sak angèstokakên pilihanipun prayantun kathah warganing Biwaddha Nata, sayêktosipun ugi wontên ingkang kula êndêl-êndêlakên, inggih punika kajawi para prayagung, para prayantun saha para sêdhèrèk ingkang sami maringi panjurung têmtu sampun sami mitadosi, kaping kalihipun inggih awit saking dipun awat-awati panjênênganipun Radèn Ngabèi Dutadilaga, saha Radèn Ngabèi Prajasuharta, prayantun ingkang sami ahli basa tuwin sastra Jawi.
Nuwun awit saking punika, dados ing ngriki kula botên kasupèn ngaturakên gênging panuwun katur komite Biwaddha Nata anggènipun sampun kaparêng mitados dhumatêng kula. Angaturakên panuwun katur para manjurung, makatên ugi ngaturakên panuwun katur Radèn Ngabèi Dutadilaga, saha Radèn Ngabèi Prajasuharta, dening têgêsipun nama sami angrencangi dhumatêng kawajiban kula. Amung kemawoskemawon. sarèhning jêjêripun ingkang nama majibi punika kula, dados ambokmanawi wontên kalintu lêpating pangrakit kula dhumatêng parlu-parlunipun pèngêtan saha pêpuji, [pê...]
punika, kabêkta papanipun pangèngêt-èngêt punika namung cumpèn, dados manawi wontên panjurung ingkang botên sagêd kapacak, utawi kapacak nanging botên
nata / tandhanirèng sihing kapti / tansah anggili tan mêndha / pindha ilining kang warih / warni bintang mêpêki / munggèng ing pranaja prabu / wimbuh ujwalèng nata / tan pae lintang sinuji / bramarkata prabanirèng sri narendra //
dasih / sing sihnya gung kaèksi / tan kêndhat lir pindhanipun / tukirèng tirta marta / lubèr tumrah maratani /
Miturut, Pusaka Jawi, ôngka 1, 2, taun 1929. Nitik dalêm saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika, saking panjurungipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda wontên ing organ Narpa Wandawa, ingkang lajêng kapêthik ing Pusaka Jawi, ringkêsanipun kados ing ngandhap punika.
Saandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10, punika putra dalêm suwarga Saandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 9, miyos saking pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X nalika taksih jumênêng pangeran adipati, yuswa 17 taun.
Ha. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 6.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 5, miyos saking garwa ampeyan Radèn Ayu Sasrakusuma.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 5, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 4.
Na. Kangjêng Ratu Pakubuwana pramèswari dalêm kaping 9, punika putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2 (sadhèrèk dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4) patutan saking garwa Kangjêng Ratu Bandara.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, putranipun suwargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sapisan.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sapisan, putranipun suwargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat.
Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ing Kartasura, ingkang kasêbut seda ing Kaliabu.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya seda Kaliabu, putra dalêm Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat ing Kartasura.
Ca. Kangjêng Ratu Bandara, garwanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 8, miyos saking garwa Radèn Ayu Adipati Angabèi. (nanging seda rumiyin botên mêningi jumênêngipun nata ingkang raka, ewadene lajêng kaangkat asma Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping 8).
Ra. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 8, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 4.
Kadhiri, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sapisan, ingkang kasêbut Sambêrnyawa.
Ka. Kangjêng Ratu Purbanagara, putri dalêm suwarga Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 3.
Awit saking punika, dados dhaup dalêm suwarga Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9 kalihan pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping 9, pinanggih misan, sami buyut dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 4, kalêrês sêpuh pramèswari dalêm.
Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 10, kajawi trah tumêrah têdhakipun para nata ing Surakarta pancêr kakung, ingkang saking pancêr putri, kagungan lêluhur saking Mangkunagaran (Sambêrnyawan) têdhak kaping gangsal. Wondene krama dalêm suwarga Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9 punika, miturut cariyos pagêdhongan, makatên:
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9 dèrèng kagungan pramèswari, amargi panggalih dalêm sangêt kacuwan, dening botên sagêd kalampahan jatukrama kalihan putri pasanganipun wiwit timur, inggih punika Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, ingkang lajêng asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun. Putri dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 7 saking gênging nahên sungkawa, satêmah siyang dalu tansah anggung mêsu pujabrata, ingkang pininta salêbêting mêsu brata, botên wontên malih namung mugi pinaringan lêlintu putri adi, ingkang mungguh mênggah dados têtimbangan dalêm, pantês mêngku mêngkoni sèsining jro dhatulaya, saha minôngka êmbanan wadhah nurbuwating kraton Jawi. Ing ngriku wontên sih marmaning Pangeran ingkang maha mirah lan asih, èsthining panggalih dalêm wau pinarêngakên.
Kacariyos, nuju malêmipun ing dintên Kêmis Kaliwon tanggal kaping 29 Jumadilawal Jimakir 1794, Sampeyan Dalêm Ingkang SangnuhunSinuhun. Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 9, têdhak martuwi dhumatêng griyanipun Tuwan Asistèn Residhèn Panaprin, anggènipun mêntas kawin, kadhèrèkakên para pandhèrèk kados adat, Tuwan Asistèn Residhèn Panaprin, mawi nyêdhahi para mitranipun prayantun luhur Jawi, tuwan-tuwan sarta nyonyah sawatawis, dene Kangjêng Ratu Bandara dalah putranipun putri ingkang asma Radèn Ajêng Kustiyah, ugi sami rawuh jagong, amargi Tuwan Panaprin wau, mitra darmanipun suwargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2.
Kala samantên wanci jam 12 dalu, nêngahi rame-ramenipun para tamu among suka dhansah, wontên cumlorot saking kidul kilèn awarni cahya sumunu agêngipun saklapa, kêkêjêr wontên ing sanginggiling griyanipun Tuwan Asistèn Panaprin. Botên dangu cahya sirna, sasirnaning cahya, ing sanalika salêbêting loji katingal padhang pindha raina, amargi saking kapraban ing cahya ingkang anglimputi sariranipun Radèn Ajêng Kustiyah, amung ing sawatawis wêkdal cahya lajêng sirna, pêpadhang sirêp, wangsul kados ing suwaunipun namung padhang dening kasorotan pandam ingkang pating kalêncar. Amung tumrap sariranipun Radèn Ajêng Kustiyah lajêng santun ing suwarnanipun, cahyaning wadana katingal mancur amancorong pindha purnamaning wulan, para tamu ing pasamuan ngriku sami sangêt kagawokan, angudaraos, bilih cahya punika têmtu wahyu nugraha ingkang dhumawah sariranipun Radèn Ajêng Kustiyah. Kala samantên sampeyan dalêm ingkang sinuhun ugi kaparêng lêlangên dhansah, anguningani kawontênanipun kaelokan, salajêngipun nguningani suwarninipun Radèn Ajêng Kustiyah, punika panggalih dalêm kapranan sangêt, satêmah amung tansah lajêng angliring.
Watawis kèndêl jam 1 dalu, sampeyan dalêm ingkang sinuhun
ingkang rama Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara: Radèn Mas Inggris). Dhawuhing timbalan dalêm Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara kautus andhawuhakên dhumatêng ingkang ibu, Kangjêng Ratu Bandara kalayan ijêman, manawi dados condhonging panggalih, ingkang putra Bandara Radèn Ajêng Kustiyah kapundhut dados pramèswari dalêm, sarta kapundhut sagêdipun kalampahan dhaup salêbêtipun ing wulan Rêjêb Jimakir 1794 punika. Ingandikakakên lajêng mangkat enjingipun,
dhawuh timbalan dalêm mangkat dhumatêng Adiwijayan (dalêm Kusumayudan sapunika), sadumuginipun ing Adiwijayan, kapanggihan kangjêng ratu bandara wontên ing dalêm, kangjêng pangeran kolonèl lajêng andhawuhakên dhawuh timbalan dalêm saparlunipun, atur waluyanipun kangjêng ratu bandara, dhawuh timbalan dalêm makatên wau sakalangkung andadosakên ascaryaning galih, saha namung anyumanggakakên. Amung kemawon nyuwun supados kadhawuhakên dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 amargi punika ingkang kagungan wajib (putra kaponakan pancêr kakung),
Bandara kangjêng pangeran kolonèl sadumuginipun karaton, sampeyan dalêm ingkang sinuhun sampun
Mangkunagaran, andhawuhakên dhawuh timbalan dalêm dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ugi namung kalayan ijêman kados nalika dhawuh dhumatêng Kangjêng Ratu Bandara.
Sontênipun dados malêm Jumungah tanggal kaping 30 Jumadilawal, bandara kangjêng pangeran kolonèl lajêng mangkat dhumatêng Mangkunagaran, ngampiri Kangjêng Ratu Bandara. Sadumuginipun ing pura, dipun acarani lênggah pêpanggihan wontên ing paringgitan, ingkang lênggah manggihi, kajawi Kangjêng Gusti Mangkunagara, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Kangjêng Ratu Bandara ugi lênggah wontên ing ngriku. Sasampuning satata, bandara kangjêng pangeran kolonèl lajêng andhawuhakên dhawuh timbalan dalêm saparlunipun, atur wangsulanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara, mênggah dhawuh timbalan dalêm, Bandara Radèn Ajêng Kustiyah kapundhut kakarsakakên dados pramèswari dalêm, kapundhut kalampahan salêbêtipun ing wulan Rêjêb Jimakir 1794 punika amung nyumanggakakên kanthi suka pirênaning manah. Sarampungipun rêmbag-rêmbag, bandara kangjêng pangeran kolonèl lajêng pamitan wangsul, têrus sowan ing karaton.
Sadumuginipun ing karaton, sampeyan dalêm ingkang sinuhun sampun lênggah
dados ing dintên Sabtu tanggal sapisan Jumadilakir Jimakir 1794 sampeyan dalêm ingkang sinuhun nimbali pêpatih dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat III (sumare ing Jabung) paring sumêrêp, bilih kaparêngipun ing karsa dalêm badhe palakrama dhaup kalihan Bandara Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun suwargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya patutan saking garwa Kangjêng Ratu Bandara, karsa dalêm kapundhut kalampahan dhaup ing dintên Sênèn [Sênè...]
[...n] Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb Jimakir 1794 pêpatih dalêm kadhawuhan damêl nawala panêmbung dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, saha lajêng kadhawuhan tata-tata mirantos palakartining badhe krama dalêm wau.
Rêroncènipun botên kapratelakakên, enggaling cariyos, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb Jimakir 1794 wau, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 9 saèstu dhaup kalihan Bandara Radèn Ajêng Kustiyah, mawi pasamuan agêng kados adat panjênêngan ratu palakrama, inggih punika mawi makajangan sasaminipun, sapêkêning dhaup dalêm, amarêngi ing dintên Sabtu Lêgi tanggal kaping 21 têksih nunggil wulan Rêjêb Jimakir, garwa dalêm Bandara Radèn Ajêng Kustiyah wau, lajêng kajumênêngakên pramèswari dalêm, kapatêdhan asma, Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Nalika Saandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Kabobotakên saha Miyos Dalêm.
Atut runtutipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9 kalihan pramèswari dalêm, watawis tigang wulan saking krama dalêm, Kangjêng Ratu Pakubuwana anyidham kaworan, kapingin sangêt dhahar gudhang pakis raja. Saandhap ing sampeyan dalêm lajêng angutus Radèn Mas Inggris (Bandara Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara ingkang nêmbe seda kapêngkêr punika), ingandikakakên pinanggih Tuwan Jansêmit ing Gumawang, parlu mundhut ron pakis raja, Radèn Mas Inggris munjuk sandika lajêng mangkat numpak kapal kadhèrèkakên santana satunggal, sadumuginipun Gumawang pinanggih Tuwan Jansêmit salajêngipun andhawuhakên dhawuh timbalan dalêm, Tuwan Jansêmit matur sandika kanthi enggal-enggal kengkenan dhumatêng Sungkuh mêndhêt ron pakis raja wau. Botên watawis dangu kengkenan sampun wangsul kanthi ambêkta ron pakis raja, sanalika lajêng kaaturakên Radèn Mas Inggris. Radèn Mas Inggris lajêng pamit gêgancangan wangsul dhumatêng nagari bêkta pundhutan dalêm ron pakis raja wau, watawis jam 11 dumugi ing karaton lajêng ngandikan, sasampunipun munjuk saparlunipun anggèning kautus,
ron pakis raja lajêng kaunjukakên ing sampeyan dalêm, salajêngipun lajêng kaparingakên pramèswari dalêm.
Sarêng pambobot dalêm kangjêng ratu sampun ngancik dumugi sangang wulan, lajêng pindhah wontên ing kamar gadhing, inggih punika kamar ing dalêm prabasuyasa ingkang wetan piyambak, para putra santana abdi dalêm
Amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb taun Alip, angkaning warsa 1795 wanci jam 9 dalu, Kangjêng Ratu Pakubuwana anggèning ambobot anggêrahi, para putra santana abdi ingkang sami tugur amêmuji kasugênganipun pramèswari dalêm, punapa dene amêmuji ing Pangeran tumuntênipun ambabar miyos kakung kanthi widada sapanginggilipun. Dumuginipun wanci jam 1/2 7 enjing, pramèswari dalêm sampun saèstu ambabar miyos kakung wilujêng. Saandhap ing sampeyan dalêm lajêng paring sumêrêp dhumatêng pangagêngipun putra santana dalêm ingkang sami tugur, bilih pramèswari dalêm sampun kalampahan ambabar miyos kakung wilujêng, lajêng kadhawuhan ngungêlakên têngara kados ingkang sampun kawrat ing
pranatan dalêm, abdi dalêm panambur lajêng ngungêlakên tambur wontên ing èmpèr panggung sônggabuwana mubêng, prajurit jagasura ngungêlakên mariyêm, abdi dalêm niyaga ngungêlakên gôngsa kodhokngorèk wontên ing sitinggil lèr.
Sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sakalihan pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana, makatên
Wondene risang narpa putra ingkang nêmbe miyos wau, lajêng kaparingan asma: Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna: saha lajêng kapundhut putra dening ingkang eyang, Kangjêng Ratu Agêng.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 10, taksih timur yuswa 8 taun.
jalaran sampun dangu pangajap-ajaping manahipun, sampeyan dalêm ingkang sinuhun mugi tumuntêna kagungan putra saking pramèswari dalêm miyos kakung ingkang ginadhang sumilih kapraboning nata. Amargi miturut piandêlipun para têtiyang ing jaman kina, wontênipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom punika, têmtu badhe amêwahi tata raharjaning praja. Môngka sapunika sampun kalêksanan, mila inggih sami lajêng mêmuji sêsarêngan, widadanipun risang raja pinutra.
SalêtêtipunSalêbêtipun. sapêkên ing karaton sabên dalu mawi pasamuan agêng.
Mênggah Gusti Kangjêng Ratu Agêng punika, ibu dalêm sampeyan dalêm kaping 9, sarèhning sampeyan dalêm kangjêng gusti putra dalêm [da...]
[...lêm] wau kapundhut putra ingkang eyang, amila kramanipun dhumatêng ingkang rama piyambak: kangmas, dhumatêng ibu dalêm: mbakyu ngantèn. Gusti Kangjêng Ratu Agêng sangêt kasok ing sutrêsnanipun dhumatêng ingkang wayah, wiwit timur tansah ingêla-êla, mila sadèrèngipun diwasa, bilih sare, inggih andhèrèk wontên ing kagêngan, sarêng sampun ngancik diwasa, lajêng kaiyasakakên dalêm ing kadipatèn: nama sasana adi.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 10, yuswa 16 taun.
Wiwit Timur Dumugi Supit Dalêm Risang Narendra Putra.
Sarêng sampun andungkap yuswa tigang taun, marêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 22 wulan Jumadilakir Je 1798 kalêrês tingalan dalêm panjênêngan sampeyan dalêm ingkang sinuhun, mawi pasamuan dhahar, ing salêbêtipun dhahar kêmbul, paduka tuwan residhèn matur ing sampeyan dalêm, angaturi uninga bilih paduka tuwan residhèn nampèni tilgram saking Batawi, saking kaparêngipun ingkang eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, putra dalêm sang raja pinutra, kajumênêngakên Pangeran Adipati Anom. Mirêng aturipun
pakurmatan jumênêngipun Pangeran Adipati Anom putra dalêm sang narendra putra, kangjêng pangeran kolonèl munjuk sandika, saha ing sanalika ngriku
Adipati Anom Amêngkunagara, Sudebya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping 5 Praja Surakarta Adiningrat.
Sarêng andungkap yuswa 16 taun amarêngi ing dintên Anggara Kasih tanggal kaping 7 wulan Mukaram taun Alip 1811 kaparênging karsa dalêm saandhap ing sampeyan dalêm, putra dalêm, Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kasupitakên mawi wiwahan sakalangkung agêng (krobongan tilas pasupitan dalêm ing mangke têksih sae, kanamakakên, maderêngga, manggèn wontên pamagangan), wondene sarira dalêm Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau, wiwit ngancik diwasa, dados kondhang kidunging para têtiyang
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 10, yuswa 17 taun.
Ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 5 Dulkangidah Jimawal 1813 saking kaparêngipun guprêmèn, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kajumênêngakên Lidnan Kolonèl Generalênstap, ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 1 Saban Dal 1815 Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, wiwit ngasta jumênêng presidhènipun pangadilan dalêm kadipatèn anom. Ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 20 Bêsar Alip 1819, kaparênging karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun, putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, pinikramakakên angsal Bandara Radèn Ajêng Sumarti (dhaup kalêrês bibi nak-sanak) putranipun suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, patutan saking garwa Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati Mangkunagara, dhauping pangantèn wontên ing dhatulaya
Ing dintên Jumungah Lêgi tanggal kaping 28 wulan Ruwah taun Je 1822, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9 murut murwèng don kasidan jati. Dintênipun Kêmis Wage tanggal kaping 12 Ramêlan [Ramê...]
[...lan] nunggil taun Je 1822 Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, jumênêng nata anggêntosi kapraboning rama dalêm suwarga Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapatining
namung sarwa lila lêgawa, dumuginipun taun Alip 1867, punika yuswa dalêm têtêp 72 taun, angganipunanggènipun. ngasta kaprabon, sampun 45 taun.
Sarêng ing alami-lami sampun tita ing panganti bilih garwa dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana botên kagungan putra, kaparêng dalêm amangun krama malih, dhaup kalihan putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana kaping 7 ing Ngayogyakarta, miyos saking pramèswari Kangjêng Ratu Kancana, asma Gusti Radèn Ajêng
Nalika taun surya 1923 kaparêngipun guprêmèn, Saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, kajumênêngakên litnan jendral ing wadya bala dalêm Kangjêng Sri Maharaja Putri ing Nèdêrlan, wilujêng dumugi sapunika.
Saandhaping Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, busana cara militèr.
Ambag saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika peranganipun panjênêngan ratu ingkang sinêbut kina, ewadene sagêd sangêt lajêng kaparêng anututi pikajêngipun jaman kamajêngan, wondene parincènipun kados ing ngandhap punika:
Nalika timuranipun sarira dalêm punika sinau bab punapa kemawon amung wontên ing dhatulaya, ewadene [e...]
[...wadene] sarêng sampun jumênêng nata, kaparêngipun ing karsa dalêm, para putra kakung putri lajêng kasakolahakên ing sakolahan Walandi, sarta ingkang sampun sagêd tamat pasinaonipun saking sakolahan andhap, lajêng kasinaokakên dhumatêng nagiranagari. Walandi. Kaparêng dalêm makatên wau botên namung maligi tumrap para putra dalêm kemawon, sumarambah dhumatêng para santana saha abdi dalêm, botên sakêdhik ingkang pinaringan waragad kangge anglajêngakên pasinaonipun.
Gêgandhengan anggènipun saandhap ing sampeyan dalêm sampun
Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, Kustiyah wiwit sakolah. Sarta ugi yasa H.I.S kangge putra santana putri, nama Pamardi Putri.
Kajawi punika saandhap ing sampeyan dalêm amaringi subsidhi utawi maringi kabêtahan sanèsipun kangge parluning pamulangan, kados ta: Netral, Budi Utama, lan sanèsipun malih.
Kaparêng angabdèkakên sarta andhapuk golongan dhoktêr, mirantosi dalah jampinipun, nyudhiyani putra santana saha abdi dalêm saanak semahipun manawi sukêr sakit, tuwin nyudhiyani ugi ingkang tumrap kawula dalêm.
Saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika ugi sampun nama majêng ing atasipun tumrap anyuda tatacara ingkang sampun botên anjaman, inggih punika:
ingkang jalêr malêbêt karaton namung mangangge cara Jawi pêthak, èstrinipun kalilan botên dododan, lan sapanunggilanipun.
Ing sajumênêng dalêm punika ing salêbêting karaton kathah sangêt dalêm-dalêm ingkang kabangun enggal utawi kamulyakakên, punapa dene yêyasan enggal, capuri karaton dalah wêwêngkoning baluwarti kaêlar ingkang kinanipun kori ingkang malêbêt ing baluwarti punika namung kalih (kori gapit lèr kidul), ing mangke kawêwahan butulan kêkalih wetan kilèn andadosakên parigêlipun para ingkang sami manggèn ing lêbêt baluwarti.
Kajawi punika kathah sangêt masjid saha pasareanipun lêluhur dalêm ingkang sami kamulyakakên, panggalih dalêm botên rêna sangêt nguningani masjid ingkang kirang pantês wujudipun.
Saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika kaparêng sangêt ananggapi, utawi maringi kadarman warni-warni dhumatêng pakêmpalan, kados ta:
konggrès, lan ènpènkêndhê taun 1919, manggèn ing Surakarta, ngantos kaparêng miyosakên ringgit Kyai Kadung, kawayangakên wontên ing abipraya.
Ra. Pêparing dhumatêng pakêmpalan Mukamadiyah, Budi Utama, saha sanèsipun.
Ta. Tumrap dhumatêng Parluning Gêsang.
Sarêng sampun yuswa 45 taun, lajêng kaparêng mêncarakên sêsêrêpan dalêm bab kawruh puruitan, sintên kemawon ingkang saos unjuk nyuwun barkah dalêm kaparêng, siswa dalêm sampun kathah.
Kathah sangêt para luhur môncapraja saha sanèsipun ingkang dados mitra dalêm, amargi pitêpangan dalêm namung sarwa lêgawa, sinartan manis sarta rumakêting pangandika dalêm, para mitra dalêm wau têmtu pinaringan tôndha katrêsnan warni-warni. Wondene tumrap
saking rumaos kaleban kadarman dalêm, dados inggih kathah ingkang gêntos angaturi angsulipun misungsung warni-warni.
Wa. Sasambêtanipun kalihan Praja ingkang Têbih-têbih.
3. Kramanipun Sri Bagendha Maharaja Putri 25 taun.
Sadaya wau saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana kaparêng utusan ngaturi wilujêng.
paringgitan saha pandhapinipun majêng mangetan, prênahipun kering dalêm, dene dalêm wau nama prabasuyasa, dhapur limasan, èmpèr mubêng mawi lambang gantung, nama Sinom Mangkurat, adêgipun nalika taun 1694, krobongan ing dalêm manggèn ing têngah, kaèstha dalêm alit kapagêran ram kaca mubêng, mawi kori majêng mangidul, ukir-ukiran kaêcèt wungu mawi kapraos, payon ingkang kalêrês wuwung saha dudur mawi rinêngga warni naga. Mênggah kamar ing dalêm prabasuyasa punika cacah sakawan, ing wetan nama kamar gadhing, kamar agêng, kamar pusaka, lajêng ingkang
III. Sawetan paringgitan pandhapa, nama sasana sewaka, dhapur joglo pangrawit, adêgipun nalika taun 1698. Wondene pandhapa ingkang lami sarênganipun dalêm, kaparingakên dhumatêng Mangkunagaran dipun agêm dalêm.
IV. Sawetan pandhapa mawi topengan, nama maligi, dhapur limasan, nanging namung jubungan tanpa èmpèr, saka wolu botên mawi andêr. Kidul pandhapa
prabasuyasa dumugi ôndrawina wau manawi dipun êblak saèsthakaèstha. sikon utawi kados aksara latin L.
kajawi gadhah daya sakalangkung edhum, sinawang inggih sakalangkung asri sarta nyênêngakên.
VII. Plataran wau iring wetan wontên bangsalipun tiga panjang-panjang mujur ngalèr ngidul, ingkang kidul nama bangsal bujana, dhapuripun jubungan limasan kalabang nyandêr. Têngah sarta lèr nama bangsal pradôngga, sami dhapur limasan nanging namung jubungan.
VIII. Sawetanipun bangsal tiga wau, wontên griyanipun panjang mujur mangidul nêkuk mangilèn, dados kalêrês kikisipun palataran ingkang sisih wetan sarta kidul, kawastanan panti pangarsa. Griya wau kaperang-perang kangge kantoran, wiwit lèr piyambak dumugi
nginggil sadèrèngipun majêng ing ngarsa dalêm, padintênanipun kangge sowan adhêpan ingkang sami ngadhêp ing ngarsa dalêm.
XI. Pungkasanipun nguntarasana (sri manganti lèr wau), dhapuripun joglo sêmar tinandhu.
XII. Sawetanipun sri manganti wontên panggungipun agêng inggil sungsun sakawan, dhapur nistha wolu, pucaking payon mawi pêpêthan naga dipun tumpaki tiyang. Nawung kajêng dados sêngkalan milir, kenging dipun ungêlakên, naga muluk tinitihan janma. Inggih punika watak 1708. Têgêsipun nawung pikajêng bilih panggung wau yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susunan ingkang kaping III, lotèng ingkang ôngka tiga, ingkang iring lèr mawi jam. Wondene panggung wau winastan panggung sônggabuwana. Dene nama wau ugi wontên ingkang mastani bilih ugi atêgês sêngkalan milir. Kacêthakakên jangkêping ungêl-ungêlanipun panggung luhur sinôngga buwana.
Miturut punika ugi lajêng cocog malih bilih nawung pikajêng taun 1708 kados ing nginggil.
XIII. Kori ingkang kangge malêbêt dhumatêng kaputrèn, kaprênah sakidulipun sasana parasdya, nama wiwara kênya, salèripun gêdhong drawisana (gêdhong minuman).
XIV. Kantor utawi gêdhong ingkang kalêbêt èrêp kadipatèn, salèripun kantor Bale Krêtarta (griya panjang sawetan watês palataran ing nginggil), turut watês capuri kadipatèn ingkang iring lèr mangetan, lajêng nêkuk mangidul, wontên griyanipun panjang lajuran, kadamêl kantor utawi gêdhong. Wiwit saking kilèn, kantor panti wardaya (komtabitit), wetanipun kantor rêksa wahana, among raras, sarta rêksa cangkrama. Ingkang wetan saking lèr mangidul ingkang lèr piyambak, ugi nunggil peranganipun kantor among raras, kidulipun gêdhong rêksa panjuta. Kidulipun malih gêdhong joli, lajêng kantor ka VI (urusan babagan lisah, bènsin, sapanunggilanipun), lajêng sakidulipun gêdhong langên [langê...]
[...n] taya (wirèng), kidulipun malih ngantos notog watês tembok capuri, gêdhong bêkakas.
Kajawi punika ing têngah kadipatèn iring kidul, wontên griyanipun wangun limasan kalih, ingkang lèr dalah pandhapa: perangan ngajêng iring kilèn, kangge kantor kawadanan karaton sarta ngajêng (gladhag), ingkang iring wetan kantor gambaran, sakidulipun lajêng gêdhong mardiwarna. Dene satunggalipun ingkang kaprênah kidul dados kantor paprentahan gêdhong, ingkang iring kilèn gêdhong kiwa, wetan gêdhong têngên,
paprintahan gêdhong wau, wontên èmpèripun tumemplok kantor mandrasana, gêdhong duryareka (kêmasan).
XV. Perangan sajawinipun kori sri manganti lèr, salêbêtipun kori manganti kamandhungan, ingkang iring kilèn bangsal marakata, kangge pasowanananipun pêpatih dalêm sapangandhap sabên dintên Kêmis saha tingalan sasaminipun, padintênanipun kangge pacaosanipun wadana. Dene ingkang iring wetan, nama bangsal marcukundha, kangge pasowanan saha pacaosan kados bangsal marakata, nanging tumrap abdi dalêm prajurit, sawetanipun marcukundha, griya panjang mujur ngalèr ngidul kangge griya paukuman santana dalêm, nama panti pidana.
Sawetan panti pidana, wontên kantoranipun majêng mangetan mawi markis, nama kantor sidhikara, inggih punika kantor papan parêpatan kala jaman rad nagari, sarta papriksanipun pangadilan dalêm pradata. Kidulipun sidhikara, iring wetan kangge kantoran abdi dalêm kadipatèn ingkang majibi urusan barang warisan tumrap putra santana dalêm, ingkang iring kilèn, sapunika kangge kantoran kawadanan putra santana dalêm kiwa. Wondene ingkang salèr Sidhikara, kangge kantor wismayana (kontrolê biro). Wêwahan enggal, plataran sidhikara ingkang iring kidul, wontên èmpèripun tumèmplèk tembok capuri kadipatèn, payon sèng ngandhap kaplêstèr, punika pirantos wadhah pitipun para abdi dalêm ingkang
kathah. Mênggah kadarman punika, saèstu andadosakên panuwunipun sadaya abdi dalêm ingkang numpak pit.
Wiwit Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 10, jumênêng nata angrênggani karaton dalêm ing Surakarta, amarêngi ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramêlan ing taun Je, ôngka 1822 utawi
pangrêmbe, nalika samantên kawontênanipun padamêlan salêbêting karaton kantoripun wontên gangsal golongan:Ada catatan tangan ketiga: surut dalêm ing wulan Sura, taune 1870, utawi kaping 20 Pebruari 1939, dintên Sênin Lêgi.
1. Kantor sasana wilapa, punika kantor kabinèt dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang
babagan prakawis siti dhusun ingkang [ing...]
[...kang] kapajêgan bôngsa Eropah.
Ra. Anyimpên sarta anindakakên lêbêt wêdalipun kagungan dalêm arta karaton.
3. Kantor Kanitèn lêbêt, amajibi sadaya tadhah kabêtahaning karaton sabên dintên, saha maringakên wêdalipun paring dalêm balônja sabên wulan. Dipun pangagêngi Radèn Ngabèi Wignyadipura, abdi dalêm kaliwon lêbêt kadipatèn anom. Kantoripun kasalin nama: kridha ardana.
Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X.
4. Kantor Kanitèn jawi, amajibi nyimpên sarta nindakakên lêbêt wêdalipun kagungan dalêm wos,
Anindakakên babagan prakawis siti dhusun ingkang taksih babêkêl jawi.
Ca. Anampèni lumadosipun kagungan dalêm arta pajêg saking para kabudidayan tuwin saking para babêkêl jawi.
Tumindakipun babagan wêdalipun kagungan dalêm arta kangge blônja tuwin parluning karaton sanès-sanèsipun, amung kasuwun kalihan regèstêr, buku, utawi trêkadhang asring namung dalancang kitir kemawon, ananging tumindak ingkang makatên punika sampun lajêng kaewahan kadamêl sae.
2. Kantor komisi pasamuwan karaton, amajibi tumindaking padamêlan manawi karaton wontên damêl. Kalih bab punika sami dipun pangagêngi putra dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi.
Salêbêtipun taun 1915, kagungan dalêm siti pangrêmbe tuwin sanès-sanèsipun ingkang sami gumantung
pangrêmbe, prajurit kadipatèn, sarta abdi dalêm èstri, sami kapundhut, kaparingakên dhumatêng parentahan nagari Surakarta, dene pajêgipun siti-siti kasêbut ing nginggil wau, parentah nagari anyaosakên konjuk ing karaton sapetangipun, ingkang sumêrêp lintuning pajêg pamêdalipun siti gêgadhuhanipun para putra santana sarta abdi dalêm, lajêng kaparingakên mêdal saking karaton.
Salêbêtipun taun 1917, wiwit dipun wontêni kas karaton, saha komtabilitit, dene kagungan [ka...]
[...gungan] dalêm arta ingkang konjuk ing karaton kathahipun lêstari kados ingkang sampun, inggih punika:
1. Pajêg pamêdalipun kagungan dalêm siti pangrêmbe, sarta siti sanès-sanèsipun ingkang sami gumantung wontên kabupatên pangrêmbe.
2. Pajêg pamêdalipun siti lênggahipun para putra santana sarta
karaton. Angsal-angsalanipun papriksan kawrat ing pêrbal kadamêl 4, ingkang satunggal konjuk saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Taksih nunggignunggil. salêbêtipun taun 1917. Ondêr Mayor Radèn Mas Tumênggung Wiryadiningrat, abdi dalêm bupati pangrêmbe kasêbut nginggil, seda, kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang
salêbêtipun taun 1920. Pandamêlan salêbêting karaton katata, dipun pilah-pilah ingkang tunggil raos kagolongakên dados satunggal, dados ing sapunika kawontênanipun kantor kados ing ngandhap punika:
1. Kantor sasana wilapa, kabinèt dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dipun pangajêngi Radèn Mas Arya
4. Anindakakên dhêdhawuhan sadèrèng utawi sasampun bibar kantoran.
5. Kantor kabinètipun pangagênging parentah karaton, ing sapunika kaparingan nama: sitaradya, sêrat-sêratipun ciri aksara Na.
Salêbêtipun taun 1929, kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, pangagênging parentah karaton kaparingan sèkrêtaris, inggih punika: Kangjêng Radèn Mas Arya
karaton ingkang kêdah kasêrat sêkripmasin utawi près. Golongan kridhaksara punika kaparingakên dados rèh sitaradya.
Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, kantor kridha budaya kaperang dados: 2.
Wa: I. Amajibi pangurusipun bab kagungan dalêm kabudidayan.
Wa: II. Amajibi pangurusipun bab kagungan dalêm pasitèn pamijèn karaton, tuwin kagungan dalêm griya ingkang wontên sajawining karaton.
17. Ing salêbêtipun taun 1926, supados saya prayogi tumindakipun arta karaton ing sapunika dipun wontêni kontrolê biro, kaparingan nama kantor: wismayana. Anindakakên panitinipun wêbêtlêbêt. wêdalipun kagungan dalêm arta tuwin barang sasaminipun. Sêrat-sêratipun ciri aksara: Pa. Pangagêng Radèn Ngabèi Rêksadipraja. Karancang badhe dipun wontêni akontan.
18. Salêbêtipun taun 1730 dipun wontêni abdi dalêm pananggap, ingkang amajibi panampining arta pajêgipun kagungan dalêm panitèn salêbêting baluwarti, tuwin pamijen sanès-sanèsipun sajawining baluwarti, sêsêpuhipun pananggap wau Radèn Ngabèi Karta Artana.
17.19. Salêbêtipun taun 1930. Kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang
madana pangagênging parentah karaton, garapipun kabupatèn gêdhong kiwa têngên sami sowan kantoran wontên ing karaton.
23. Abdi dalêm ngarêp (gladhag)
Pangagêngipun pangagênging parentah kaputrèn, Kangjêng Radèn Ayu Adipati Tasikwulan.
25. Ing kaputrèn karaton, dipun wontêni abdi dalêm pulisi èstri, anindakakên babagan prakawis kapulisèn tumrap abdi dalêm èstri salêbêting kaputrèn
27. Kaputrèn karaton dipun wontêni klinig, kangge mirantosing para putri ingkang kêdah kagarap wontên ing ngriku.
28. Angabdèkakên dhoktêr èstri Jawi amajibi para putra santana dalêm, saha abdi dalêm èstri ingkang manggèn wontên salêbêting kaputrèn karaton. Sarta anindakakên, klinig kaputrèn wau.
29. Kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang
namung manawi wontên kêkiranganing murid, kalilan dipun lêbêti anakipun abdi dalêm ingkang dipun samèkakên mantri minggah.
30. Ing karaton sapunika dipun wontêni mêsin tumrap dilah èlèktris, kaparingan nama: panti pradipta. Wiwitipun nalika kaping 15/5 57, ingkang nindakakên Radèn Mas Ngabèi Praja Pradipta, salêbêtipun panti pradipta wau, ugi dipun wontêni malih, damêl ès, wiwitipun nalika kaping 24/4 58, saha pangêcapan (drik krei) wiwitipun nalika kaping 29/4 61, sami kangge kabêtahan karaton. Pangagêng Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat, Bupati ordhênas, sarta kajawi punika, Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat wau ugi mangagêngi kagungan dalêm pasanggrahan Pracimaarja, saha bukit Ngendra Marta.
Wondene Pracimaarja wau, nalika Sênèn Lêgi ping 27/9 58, utawi kaping 19/3 29, kabangun wangunipun ingkang sakalangkung asri, mawi dipun wontêni dilah èlèktris, wiwitipun nalika kaping 20/11 59, tuwin amêng-amêngan dalêm tèhnisban, wiwitipun nalika kaping 20/1 61.
31. Ing sabên wontên Walandi badhe malêbêt ningali karaton dalêm, rumiyin panyuwunipun lilah mêdal paduka tuwan guprênur, sasampunipun kaparêngakên lajêng kaparingan bêwis saking guprênuran kapasrahakên drahgundêr ingkang jagi karaton. Sapunika lajêng nyuwun lilah piyambak mêdal pangagênging parentrah karaton, manawi sampun kaparêngakên lajêng kaparingan bêwis saking
katrangan saking ingkang mangrêtos (Des-kundige) wontên peranganipun sae dhatêng kasarasaning badan, kanyatakakên nyata, mila lajêng kangge padusan umum.
33. Umbul Pêngging (Ngèksipurna), ing ngriku kathah ingkang kangge kasênêngan adus, mila lajêng dipun angge padusan umum (swèn basèn), dipun wontêni bêbadan piyambak, ingkang nindakakên bab padusan wau.
34. Ing ngajêng nalika abdi dalêm dhoktêr sawêg satunggal, [satungga...]
[...l,] inggih punika dhoktêr Walandi, ingkang kaparêngakên angsal dhoktêr sarta jampi lêlahanan, namung para putra santana dalêm, tuwin abdi dalêm ingkang pangkat Mantri minggah, jampinipun mundhut tumbas dhatêng apotik Akonas. Kalayan kontrak, sapintên têlasipun ing dalêm sawulan kaêbon kathahipun 100 rupiyah. Sarêng abdi dalêm dhoktêr Walandi lowong, kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, lajêng angabdèkakên dhoktêr Jawi, sarta cacahipun kadamêl kathah, saha lajêng dipun wontêni apotik piyambak, kaparingan nama: panti usada, katindakakên dening abdi dalêm apotikêr Walandi, sarta asistèn apotikêr Jawi, wiwit punika sadaya abdi dalêm ngantos dumugi pangkat panakawan, sami kaparêngakên angsal dhoktêr lêlahanan dalah jampinipun, lumèbèr dhatêng para kawula dalêm ingkang parlu kêdah dipun pitulungi.
35. Nalika salêbêtipun taun Dal 1831. Ing nagari Surakarta, wontên pakêmpalanipun para abdi dalêm tuwin para luhur sawatawis. Tujuning pakêmpalan wau sasagêd-sagêd mitulungi para abdi dalêm ingkang sami kasusahan jalaran pamêdal utawi balanjanipun têlas kangge nyauri sambutan ingkang sakalangkung awrat rèntênipun. Supados sagêd damêl kamayaran, manawi wontên panêmbungipun badhe dipun pitulingi sagêdipun angêsahi sambutan ingkang awrat rèntênipun wau. Sarana kaangsalakên nyambut dhatêng pakêmpalan, kathahipun samining pamêdal utawi balanjanipun ing dalêm sataun utawi langkung, rèntênipun kadamêl mirah, botên langkung saking ingkang katamtokakên ing pranatan nagari, inggih punika kathah-kathahipun petang 1½ prêsèn ing dalêm sawulan, dene panyauripun kalihan nicil kathah-kathahipun saparatiganisaparatiganipun. pamêdal utawi balanjanipun, mênggah sêdyaning pakêmpalan wau, awit saking pitulungan dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sagêd kalêksanan amargi kaparingan pitulungan ingkang minôngka pawitan kangge nindakakên adêgipun, kathahipun: 130.000, sakêthi tigang lêksa rupiyah. Pakêmpalanipun wau kanamakakên: Bôndha Lumaksa, pangrèhipun katêtêpakên saking nagari.
Nalika samantên kantoripun bôndha lumaksa andhêmpil wontên griya ingkang kangge pakêmpalan abipraya, griya sewan ing kampung timuran. Sarêng adêgipun bôndha lumaksa sampun tumindak sakeca, sarta angsal pambiyantu saking para putra santana tuwin abdi dalêm ingkang sami nitipakên arta, sarana tumbas andhil tumut kalampahakên. Punika bôndha lumaksa lajêng sagêd iyasa griya ingkang wêwangunan sarta pasang rakitipun miturut sapanêdhanipun pakêmpalan abipraya, manggèn ing kampung Singosarèn, ingkang kasewa kangge pakêmpalan abipraya dumugi samangke. Punapadene bôndha lumaksa lajêng damêl griya ingkang kangge kantoripun piyambak, manggèn wontên papan pemahan patêdhan dalêm ing kampung Kêdhunglumbu.
Dumugi sapunika adêgipun pakêmpalan bôndha lumaksa laminipun sampun tigang dasa nêm taun, lastari wilujêng sarta kayêktosan paedahipun amitulungi dhumatêng putra santana tuwin para abdi dalêm sapanunggilanipun, kados dene tujuning sêdyanipun pakêmpalan.
Dumugi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 Rêjêb Alip 1867. Saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana [wica...]
[...ksana] ingkang sinuhun kangjêng susuhunan yuswa 72 taun, wilujêng botên kirang satunggal punapa. Makatên malih mirit katrangan kasêbut ing nginggil, wiwit angasta kaprabon, kathah wêwahipun ewahing babagan urusan arta, barang, saha kaindhakaning karaton, ingkang atêgês adamêl sae.
Salêbêtipun Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X angasta kaprabon, kawontênanipun praja dalêm Surakarta tansah mindhak-mindhak kamajênganipun ing babagan punapa kemawon. Ingkang makatên wau kenging kangge pasaksèn bilih saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana tansah anggalih dhatêng indhaking saenipun kawontênaning praja dalah sakawula dalêm. Mênggah kamajênganipun praja Surakarta, ingkang katingal bab tansah wontênipun yêyasan ingkang kalaras kalihan ajênging jaman, upaminipun bab kawontênaning margi-margi ingkang nama sampun nocogi kalihan kuwajibanipun praja ingatasipun panjagi dhatêng saenipun tuwin sakecanipun kangge lampahing tiyang tuwin têtumpakan. Bab wontênipun karêtêg-karêtêg, nama sampun botên nguciwani, bokmanawi ing ngriki pantês kapèngêtan mênggah agênging paedahipun karêtêg-karêtêg Bacêm tuwin Jurug tumrap umum, saya malih tumrapipun kawula dalêm ingkang sami lampah dagang tuwin bêbakulan, wontênipun pêkên ingkang samangke sampun sae tatananipun, punapa dene cacahipun inggih tansah mindhak-mindhak punika anjalari adamêl tata raharjaning praja, pêkên agêng kajawi tatananipun sampun angangge cara sapunika (modern) miturut gotèkipun ngakathah sae piyambak sa-Indhonesiyah ing ngriki inggih pantês dados pèngêtan, bab kawontênanipun ilèn-ilèn toya gandhèngipun kalihan panjagi dhatêng kasarasan. Bab dilah-dilah kangge pêpajar kitha, griya pasbêlehan (abattoir) punika sadaya ingkang sampun sami katata kalarasakên kalihan jamanipun saha bab sanès-sanèsipun ingkang angèngêti papanipun ingkang namung kacumpi botên sagêd kasêrat ing ngriki sadaya ngantos dumugi parlunipun kawula, dene papan kangge angenggar-enggar manah inggih punika taman Sriwadari, punika inggih tansah kagalih sagêdipun saya sae.
Mênggah kamajênganipun nagari ingatasipun pitulungan dhatêng kabêtahanipun kawula ingkang pantês kapèngêtan wontênipun pamulangan-pamulangan ing samangke. Para maos kados sami botên kakilapan bilih antawisipun sèkêt taun kapêngkêr kawontênanipun pamulangan ing Surakarta punapadene sanèsipun nagari ing Indonesiyah ngriki taksih sakêdhik sangêt. Miturut dêdongenganipun para sêpuh: sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika pancèn sampun wiwit nalika taksih jumênêng kangjêng gusti pangeran adipati anom, sampun anggalih sangêt dhatêng ajênging pasinaon, amila sarêng kamajêngan punika saya dangu inggih saya katingal, katitik saking tansah indhakipun kawula ingkang sinau. Ing ngriku sampeyan dalêm ingkang wicaksana anggalih parlu angwontêni pamulangan mawarni-warni, kangge putra santana dalêm dipun wontêni pamulangan H.I.S. kaparingan nama pamulangan kasatriyan, kangge putra dalêm ingkang taksih timur tuwin santana dalêm dipun wontêni sakolahan Frôbelschool nama Pamardi Siwi. Rèhning saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana anggalih dhatêng lêlajênganipun pasinaonipun putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sekar Kadhaton. Anyarêngi kala mangsanipun para santana dalêm sampun saya [sa...]
[...ya] majêng dhatêng pasinaon, ngantos sabên taunipun kathah sangêt santana dalêm ingkang malêbêt ing pamulangan kasatriyan botên sagêd katampi jalaran saking sampun botên wontên panggenanipun, kaparênging karsa dalêm iyasa pamulangan malih saminipun H.I.S. ingkang amung mligi kangge putri dalêm sarta santana dalêm èstri, inggih punika pamulangan Pamardi Putri, dene pamulangan kasatriyan ingkang suwau muridipun campuran, wiwit wontênipun pamulangan Pamardi Putri wau lajêng amung mligi kangge santana dalêm jalêr.
Mênggah kawontênanipun pamulangan ingkang botên maligi kangge santana dalêm ing samangke inggih sampun sawatawis kathah. Upaminipun pamulangan ingkang mligi kangge nyukani pangajaran têtanèn. Pamulangan kangge pangajaran agami inggih punika pamulangan Mambangul Ngulum tuwin pamulangan dhusun, kangge angindhakakên drajatipun pangrèh praja, ing samangke inggih sampun dipun wontêni kursus pangrèh praja, gandhèngipun kalihan panggalihan tumrap dhatêng ajêngipun kawula dalêm dhatêng pasinaon, ingkang pantês dipun èngêti malih inggih punika wontênipun bôndha pasinaon (Rijksstudiefonds) adêgipun bôndha pasinaon punika taun 1914, ingkang sakawit ancasipun mitulungi murid-murid anakipun santana tuwin abdi dalêm ingkang sampun tamat saking pamulangan andhap, sumêdya anglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan têngahan sarta pamulangan inggil, pilihanipun ingkang angsal pitulungan bôndha wasinaonpasinaon. punika lare ingkang dhêdhasaripun lantip. Saras badanipun sarta ingkang tiyang sêpuhipun utawi ingkang mêngkoni têtela kêkirangan wragad, sakawit ingkang dipun parlokakên kapitulungan punika murid ingkang têmbenipun nagari dalêm sagêd angangge damêlipun, upaminipun murid ingkang nglajêngakên dhatêng pamulangan calon priyayi pangrèh praja, ingkang sami kaparingan pitulungan waragad wau, samêdalipun saking pamulangan, bilih mpunsampun. angsal padamêlan ingkang pamêdalipun cêkap, katamtokakên anglintoni sapintên waragadipun anggènipun sinau sarana nicil, ing samangke manawi wontên parlunipun pitulungan saking bôndha pasinaon wau sagêd katumrapakên dhatêng kawula dalêm sanèsipun, punapa dene pamilihipun pamulangan kenging saking pikajêngipun lare.
Angèngêti bakuning pangupajiwanipun tiyang Jawi punika têtanèn, ing praja dalêm ngriki têtanèn wau inggih dados pangupa jiwa ingkang agêng piyambak. Têtanènipun tiyang alit ing praja Surakarta dèrèng kathah ewahipun tinimbang ing jaman kaki nini, jêr tiyang tani punika kalêbêt golonganing tiyang ingkang anggondhèli sangêt dhatêng kawontênan naluri, ewadene saking kaparênging saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, nagari botên kèndêl-kèndêl anggènipun nindakakên pamardi murih têtiyang tani bawah dalêm sagêd majêng, tuwin saya tambah marsudi tumrap têtanènipun, minôngka kangge ngajêngakên têtiyang tani dhatêng têtanènipun, indhaking pamulangan ingkang kangge kawruh kawula dalêm têtiyang tani, inggih punika pamulangan tani tuwin pamulangan dhusun kasbut nginggil tansah kagalih, tuntunan têtanèn ugi
para lurah-lurah among tani ingkang sami angsal pasinaon saking pamulangan tani kasbut ing nginggil.
mikantuki kangge tanêman sabên kabupatèn sampun dipun wontêni tuntunaning têtanèn wau.
lampahipun toya ingkang saking bangawan saha dhatêng [dha...]
[...têng] bangawan, saking lèpèn Dêngkèng dhatêng Dêngkèng, saking Opak Praga dhatêng Opak Praga katata murih sagêdipun kabage adil dhatêng ondêrnèmêng saha tiyang alit, bêbadan ingkang kapatah nata lampahing toya wau kanamakakên Waterschap saha kadhapuk rad ingkang dipun pangarsani kapala nagari kanthi warga-warga ingkang katêtêpakên dening paduka guprênur, bilih warga Jawi kanthi karêmbag kalihan pêpatih dalêm, sanadyan pambagening toya dening Waterschap dèrèng sagêd marêmakên sadaya golongan, ewadene sampun nama lowung, dening lampahing toya sampun katata sarta salêbêtipun toya katata tumindaking têtanèn sagêd wilujêng botên nate wontên tanêman ingkang wurung jalaran saking kêkirangan toya.
Kangge nyaèkakên prabotipun tiyang tani, inggih punika maesa, lêmbu, saha kapal, ingkang kangge nindakakên garu lukunipun, bab punika ugi botên kasupèn kagalih ing saparlunipun, sarana angwontênakên lêmbu sarta kapal pamacêg, pamacêkipun sarana prabeya ingkang ènthèng sangêt, kangge angrêksa kawilujênganipun kewan-kewan wau nagari nyudhiyani mantri kewan, ingkang tansah nitik sêsakitipun kewan-kewan wau, sabên wontên sêsakit nular, nagari botên badhe kakilapan saha lajêng nindakakên saparlunipun.
Kangge nyudhiyani bokbilih têtiyang tani bêtah pawitan arta, nagari ugi sampun angwontênakên bang dhusun, kredhit bang, ingkang sami dipun amat-amati dening sentralê kas kagunganipun guprêmèn, katindakakên dening abdi dalêm
sampeyan dalêm ingkang wicaksana inggih anggalih sangêt dhatêng kawontênanipun kawula dalêm ingkang miskin, pasêksènipun ing Surakarta dipun wontêni griya pamulasaranipun tiyang miskin, kawastanan griya wangkung, griya wangkung punika kagunganipun nagari ingkang pangêrèhipun kapasrahakên kumisi, punapadene ingkang sami nyambut damêl wontên ing ngriku sadaya sami abdi dalêm, waragat ingkang kangge kabêtahan ing ngriku kaparingan subsidhi saking nagari sapalih, ingkang sapalih saking patêdhan dalêm, saking urunipun putra santana tuwin abdi dalêm, saking sanès-sanèsipun golongan ugi wontên sawatawis. Ingkang dipun opèni wontên ing griya wangkung ngriku têtiyang miskin ingkang sampun botên sagêd rumagang ing damêl, ingkang sampun botên gadhah waris ingkang sagêd ngopèni. Têtiyang wau sami kaprêdi sinau anam-anam, damêl tepas, kèsèt tuwin sapanunggilanipun, dene tumrap lare-larenipun sami kapardi sinau (sakolah) amargi ing wangkung ngriku ugi dipun wontêni pamulangan kangge lare miskin, ingkang pangajaranipun kasamèkakên kalihan pamulangan dhusun, mênggah karsanipun nagari angwontênakên pamulangan punika supados ing têmbe lare-lare wau gadhah pawitan kasagêdan kangge garan ngupados pangupa jiwa sapantêsipun, tumrap ing Surakarta griya wangkung wau agêng paedahipun.
roga. Apotikipun panti usada. Sakawit pamanggènipun klinik wau wontên ing kapatihan wetan, nyewa griya kagunganipun suwargi Radèn Tumênggung Kartadipura, dene ingkang ngadani adêgipun abdi dalêm bupati dhoktêr Radèn Tumênggung Widyadiningrat, nalika taksih pangkat mantri dhoktêr. Saking kaparêngipun suwargi Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, nalika taun 1913 panti roga lajêng kapindhah dhatêng
usada, mênggah ingkang kapulasara wontên ing panti roga punika botên namung
putra santana tuwin abdi dalêm kemawon, dalah kawula dalêm sanèsipun ugi kenging nyuwun kapulasara wontên ing ngriku, dene prabeyanipun kadamêl mayar, malah tumrap têtiyang ingkang têtela miskin, kaparingan pitulungan lêlahanan. Wondene ingkang kaparingan jampi
KamajêngnKamajêngan. praja dalêm botên namung wontên saening kitha cacahing pamulangan tuwin sanès-sanèsipun kados ingkang sampun kasbut ing nginggil, dalah kawontênanipun tatanan sarta pranatan-pranatan ugi tansah kagalih sagêdipun cocok kalihan jamanipun, upaminipun
pranatan dalêm kados dene Staatsblad ing guprêmenan, sadèrèngipun wontên riksêblad wau manawi nagari angundhangakên pranatan namung kawrat ing sêrat kabar tuwin sêrat-sêrat sêbaran ingkang katèplèkakênkatèmplèkakên. ing panggenan ingkang sagêd kasumêrêpan ingakathah, kangge amiyarakên têbanipun angundhangakên pranatan-pranatan punapa dene kangge papan ngêwrat pakabaran ingkang opisil saha kalamôngsa kangge ngêwrat karangan ingkang mêngku pitêdah dhatêng abdi dalêm sarta
wau saminipun ing guprêmenan Javasche Courant dumugi samangke adêgipun sampun 15 taun, dene oplah (oplaag)-ipun wontên antawisipun 1800. Nêmbe punika nagari angwontênakên bêbadan ingkang kapatah milihi pranatan-pranatan kina, ingkang sapunika kathah ingkang sampun botên tumindak, pranatan ingkang sampun botên prayogi tumrap ing samangke karembak, ingkang taksih kenging katindakakên lajêng badhe kaewahan kalaras kalihan kawontênan sapunika, bab tatanan kantor wiwit wulan Sèptèmbêr 1931, kantor kapatihan katata enggal, kajawi sanès-sanèsipun, ugi kawontênakên golongan ingkang maligi manah bab saening ekonominipun kawula dalêm, langkung-langkung ingkang gandhèng kalihan
inggih punika pakunjaran kangge santana dalêm gandhèngipun kalihan pangadilan pradata agêng, ing samangke sampun katata satatanipun pakunjaran (gevangenis) ingkang modern sarta sampun asring kapriksa insêpèkturipun kangjêng guprêmèn tampi pangalêmbana. Dene ewah-ewahan tatanan ingkang pantês dados pangalêmbananing ngakathah, inggih punika ewahing tatanan siti. Tatanan enggal punika tumindakipun kala taun 1917 inggih punika siti gadhuhanipun putra santana tuwin abdi dalêm sami kapundhut kondur. Siti wau lajêng kaparingakên dhusun ingkang lajêng dados gadhuhanipun kawula dalêm tiyang alit. Tatanan punika lajêng sagêd anjalari majêngipun sarta kêkahipun dhusun, amargi lajêng kenging kawastanan madêg piyambak, dhusun-dhusun wau lajêng anggadhahi kas dhusun ingkang kawontênanipun kenging kawastanan santosa, dumugi samangke arta kas dhusun wau wontên antawisipun satunggal satêngah yuta.
Tutuping karangan punika, ringkêsipun anggènipun gusti pêpundhèn kita tansah anggalih dhatêng sae sarta prayoginipun praja dalah saisinipun botên badhe amung cêkap kèndêl samantên kemawon, praja dalêm Surakarta kêdah taksih kagalih ajêngipun, sampun ngantos kantun kalihan jamanipun.
Kamajêngan Dalêm ingkang Gêgayutan kalihan Agama Eslam.
Panjurung saking Abdi Dalêm Rèh Kawadanan Yogaswara.
Gambar dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana têdhak jumngahan, kapotrèt wontên ing markis Masjid Agêng.
1. Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X.
2. Sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas.
3. Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom (kaping V sumare ing Imagiri) abdi dalêm pangulu andhèrèkakên dumugi palampahan sangajênging masjid.
Wiyosipun, sampun dados pariwaranipun ing praja pundi-pundi sabên para panjênêngan nata utawi para pangagêng nuju tingalan wiyosan tumbuk, utawi jumênêng sampun samantên taun, punika tamtu dipun luhurakên, dipun pahargya, dipun wiwaha saha dipun pèngêti lêlabêtanipun ingkang gêgayutan kalihan kamajêngan umum, saha karaharjaning praja tuwin sanès-sanèsipun.
Ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb warsa Alip 1867, punika tumrap ing praja dalêm Surakarta Adiningrat, nama dintên ingkang minulya sangêt, pantês dipun pèngêti, awit dintên wau amarêngi tingalan dalêm wiyosan taun Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X, tumbuk yuswa 72 taun, kula sadaya sami wajib sukur ing Hyang ingkang Maha Agung. Dening gusti pêpundhèn kula ginanjar yuswa panjang, langkung saking yuswa golib, inggih punika yuswanipun eyang dalêm gusti panutan Kangjêng Nabi Mukhammad S.A.W. dumugi 63 taun, mila sampun pantês sangêt dintên tingalan dalêm ingkang [ing...]
[...kang] minulya punika dipun urmati saha dipun pèngêti ingkang atêgês angluhurakên asma dalêm saha mêmuji kasugêngan dalêm.
Gambaripun para bandara kangjêng pangeran putra saha santana dalêm ingkang sami andhèrèk wiyos dalêm jumungahan dhatêng Masjid Agêng.
Ing ngriki parlu mèngêti wiwit jumênêng dalêm angrênggani karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dumugi tumbuk dalêm yuswa 72 taun punika tumrap babagan punapa kemawon kathah sangêt kamajênganipun, punapa malih tumrap agama Islam, dene ingkang parlu kaaturakên ing ngriki bab kamajênganipun agama Islam, namung kapêndhêt ingkang parlu tuwin adhakan kasumêrêpan ing ngakathah, dados namung kadamêl ringkês kemawon.
Sajumênêng dalêm punika yêyasan-yêyasan ingkang babagan agama kathah sangêt, mulyakakên kagungan dalêm Masjid Agêng wragadipun langkung saking satus èwu rupiyah, amila sapunika wujudipun lajêng èdi pèni sagêd cocok lan jaman (modhèrên), iyasan dalêm mênara ing Masjid Agêng wragadipun 35.000
amarêngi tingalan dalêm tumbuk yuswa 64 taun, wujudipun kados gambar ingkang kapacak ing suwalik punika.
Wiwit adêgipun mênara punika dumugi samangke tanpa kêndhat sabên wontên para mônca ingkang dhatêng nagari dalêm Surakarta, adhakan sami marlokakên ningali sarta nyuwun lilah minggah ing kagungan dalêm mênara wau, punapa malih tumrap para darmawisata saha sêkulwandhêling, prasasat kangge jujugan. Saya manawi nuju pasamuwan malêman sarta sakatèn, mawi sinorot ing dilah èlèktris agêng (suklih) bilih sinawang saking katêbihan sakalangkung nêngsêmakên, têmahan narik ing èngêtipun manah dhatêng wajibing ngagêsang (ngibadah ing Pangeran).
Sapunika anggêlarakên bab kulah wakap ing kagungan dalêm Masjid Agêng, ingkang gambaripun ugi kapacak ing ngriki,
kulah punika bêbêktènipun para muslimin, kaunjukakên ing saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan nalika amarêngi tingalan dalêm tumbuk yuswa 64 taun, kulah wau
wau, dening kulah punika prayogi pasang rakitipun, sagêd nuju kajêngipun ingkang sami bêtah mêndhêt toya wulu (sêsuci) botên badhe kèthèr sanadyan ing môngsa pasamuwan agêng ingkang wulu sêsarêngan atusan, amargi saking cêkapipun sudhiyan toya ingkang saking sumur bur kainggahakên dhatêng kulah wakap wau sarana dayaning èlèktris, punika kenging katêmbungakên:
amarêngi dintên Akat tanggal kaping 20 Jumadilawal Alip 1835 dumugi tumbuk dalêm yuswa 72 taun punika ing petang ngadêgipun wau sampun 32 taun kalêrêsan tumrap adêging pamulangan Mambangul Ngulum wau inggih nama tumbuk 32 taun, mila inggih parlu kagêlar sawatawis kangge pèngêtan, ingkang parlu kaandharakên ing ngriki uwohipun kagungan dalêm madrasah (pamulangan) wau saking barkah dalêm agêng sangêt, ing salêbêtipun 32 taun wau sampun sagêd wontên babaran murid ingkang tampi saadah (tampi sêrat partisara, tamat pasinaonipun), gunggung murid 530 cacah samantên wau ingkang saking salêbêting nagari dalêm Surakarta 452, ingkang saking sajawining Surakarta 78, racak-racakipun sataun 18.
Dene kawontênanipun kagungan dalêm pamulangan Mambangul Ngulum wau saya dangu saya majêng, dumugining samangke para warganing kumisi ingkang tinanggênah anggulawênthah Mambangul Ngulum santun enggal, kapilih ingkang pêpak kawruhipun, kados ta: dhiplomah midhêlbar ondêrwis, sêtudhi pontênwontên. Mêkah jajahan 10 taunan, dangu sangêt sinau wontên pondhokan sanès-sanèsipun, cêkakipun pêpak.
Amila sapunika pangajaranipun saha saadahipun (dhiplomah) Mambangul Ngulum saya inggil, dumugi
sawatawis taun, punika têmtu sampun nyêkapi kangge nyêpêng khukum Islam, mila siswa ingkang sampun nyêpêng saadah wau wontên ing pundi-pundi panggenan kaanggêb sah kasagêdanipun dhatêng khukum Islam, saupami rustêripun Mambangul Ngulum punika wêwahan phag satunggal êngkas, bab tatakrama, kados saya prayogi.
Kabêkta para abdi dalêm pamêthakan sampun kathah ingkang saadah Mambangul Ngulum wau lajêng katingal cêtha bilih adêging madrasah Mambangul Ngulum anjalari kamajêngan lan wêwahing kasagêdanipun para kawula saha abdi dalêm, ingkang ngantos sagêd nututi ajênging jaman, sumêbar lan tangkar-tumangkaripun wulangan saking kagungan dalêm madrasah Mambangul Ngulum katingal [ka...]
[...tingal] rikat, awit murid ingkang sami saadah wau ugi kathah ingkang sami dados guru wontên ing salêbêt saha sajawining nagari dalêm Surakarta malah ngantos wontên ingkang dados guru madrasah ing tanah Sumatra, Sêlèbês, Burneo. Kagungan dalêm madrasah Mambangul Ngulum pancèn dados sumbêring kawruh agami Islam, ngantos dados papan puruhitanipun têtiyang ing saindênging nuswa Jawi. Ing salêbêting praja dalêm kemawon ing kitha sarta dhusun-dhusun adêgan masjid saha salat barjamangah, jumlah katingal saya wêwah-wêwah kathah, punika ambok manawi inggih saking dayaning lare kursusan saking kagungan dalêm pamulangan Mambangul Ngulum wau.
Gambar kagungan dalêm Masjid Agêng, surambi saha kulah wakap, kasawang saking sisih wetan. Ing sangajênging kulah punika para panityaning komite.
Awit saking kaparênging karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana wiwit nalika dintên Jumngah Pon tanggal kaping 27 Sura Dal 1823, kutbah ing dintên Jumngah saha sanèsipun kadhawuhan maknani mawi basa Jawi, punika
lôngka kutbah maknan sapunika sampun sumêbar satanah Jawi. Sumêbaring kutbah maknan wau sampun 44 taun lastari, dados têtuladan ing pundi-pundi nagari mèh sadaya kutbahipun mawi dipun maknani têmbung Jawi, mila inggih botên anèh para muslimin anggènipun anglampahi kuwajibanipun saya gumrêgut, langkung malih sapunika ing Masjid Agêng kaparingan mikropun saha lutsêprèkêr ingkang sagêd mancarakên swara dhatêng surambi saha pawèstrèn, [pawèstrè...]
[...n,] punapa malih kutbah wau sapunika kakintunakên radhio dhatêng ing pundi-pundi lumantar sèndhêr sri punika saya agêng munpangatipun, dening saya jêmbar
Agêng. Dados ingkang amurwani utawi iyasa sarta anyêbarakên kutbah mawi dipun têgêsi basa Jawi punika Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. X. punika nama nocogi akaliyan swarga rama dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. IX. amargi suwarga dalêm wau kaparêng angudi lan amarsudi dhatêng babagan kutbah amila sarêng sampun lêbda inggih lajêng asring kaparêng anyarirani maos kutbah wontên ing Masjid Agêng, ingkang makatên wau pancèn kaluhuran sangêt, amargi wiwit jaman para sakabat ingkang sami jumênêng nata (kalipah)
pêpacak, punapadene wasita tama tumrap dhatêng ngakathah (umum).
Gambaripun murid ingkang tampi saadah ing taun kapêngkêr.
Nalika wulan Mulud taun Alip, dados inggih salêbêtipun tumbuk dalêm yuswa 72 taun punika, ing
saking kuningan saha marmêr (sela cêndhani) pirantosipun sasampuning kapasang ing papan waradin (panggènan masang bêncèt) ingkang wujud kados mriyêman alit dipun lantaki, ing sumbon dipun dèkèki obat, surya kôntha ingkang kapasang ing pirantos ingkang kangge ngingar-ngingêr tuding kalêrêsakên ing pêrnahing garis ingkang wontên sêratanipun wulan Januwari salajêngipun, dados ing saingsêring srêngenge surya kôntha wau manut
sorotipun lajêng ngênêr dhatêng sumbon, mriyêman lajêng mungêl kados swaraning sanjata ing ngriku lajêng dipun sarêngi kagungan dalêm bêdhug. Cêkakipun pirantos wau tumrap wujud lan kanggènipun kados nocogakên waktu nama botên anguciwani sayêktos.
Awit saking kamirahan dalêm anggèning tansah anggalih utawi mulyakakên adêging agama Islam, bilih kaprinci badhe botên cêkap papanipun, jalaran kenging kawastanan pawicalan kathahipun, punapa malih bab kêkucah dalêm (sadakah dalêm) dhumatêng kawula dalêm ingkang nyuwun pamit anglampahi kaji dhumatêng Mêkah, dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan Islam ingkang tumujuning ancasipun dhatêng babagan kaislaman, lumintu botên wontên pêdhotipun.
Bêncèt punika kajawi kangge ningali wêkdal têngah nge (bêdhug siyang) ugi nêdahakên salining môngsa (mingsêring môngsa 1 dhatêng môngsa 2 sapiturutipun) sarta ing ngriku ugi wontên pandom ingkang sagêd nêdahakên wêkdal jam wontên ing sadhengah wanci ugêr surya botên pinuju kalingan, kagungan dalêm bêncèt punika pancèn satunggiling pirantos praboting agami ingkang adi luhung saèstu.
Gambar dalêm Saandhap ing Sampeyan Dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX, kagambar taksih mangagêm-agêman miyos Jumngah ing Masjid Agêng, yuswa dalêm nalika ± 40 taun.
Nalika jaman dèrèng wontên sêpur tuwin têtumpakan warni-warni kados jaman sapunika, manawi saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun têdhak pêpara dhumatêng pasanggrahan, môngka ing ngriku dèrèng wontên masjidipun, kados ta ing pasanggrahan Parangjara, pasanggrahan ing Têgalgônda saha sanèsipun punapadene têdhak mapag tamu guprênur jendral dhumatêng watêsing praja dalêm Surakarta, inggih punika ing Salatiga, ing Prambanan utawi ing Purwadadi. Têdhak dalêm wau kajawi mawi upacara kaprabon dalêm kados adat manawi têdhak mapag tamu guprênur jendral, ugi mawi ampilan bêdhug tuwin
[...kipun] ing Masjid Agêng. Mila bêdhug Kyai Wahya Têngara wau katêlah nama bêdhug jendral. Dene bêncèt ingkang kacêtha ing gambar wau, kalêbêt bêncèt gagrag enggal, manawi bêncèt gagrag kina kadamêl saking kajêng pasagi mawi ancêr kados ingkang kawrat ing sêrat pranatan môngsa. Ngèngêti andharan ing nginggil punika têngara bêdhug suwantênipun adan, punika ugi kalêbêt dados upacaraning karaton dalêm Surakarta, awit saking makatên, amila saya cêtha sangêt bilih karaton dalêm Surakarta punika kalêbêt karaton Islam.
Ing ngandhap punika gambaripun bêncèt gagrag enggal ingkang kapratelakakên ing nginggil.
Kados cêkap samantên kemawon kawontênan-kawontênan ingkang pantês kangge pèngêtan tingalan dalêm tumbuk yuswa 72 taun punika. Dene sih kamirahan dalêm Gusti pêpundhèn kula saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana dhumatêng adêg saha ajênging agama Islam sadaya wau. Kula sadaya têtiyang muslimin, tamtu botên badhe kasupèn, tansah amèngêti salami-laminipun, awit sampun têtela bilih jumênêng dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika
kawadanan yogaswara, gusti pêpundhèn kula mugi dinirgakakên ing yuswa, awèt dados pantampandam. pangaubanipun para garwa putra santana abdi, sumarambah para kawula sadaya.
Mênggah unjuk pêpuji punika mugi anartanana tumrap sarira dalêm pramèswari nata Gusti Kangjêng Ratu Êmas, wusana mugi ingudanenan dening
Slam rhayu dumateng poro sedulur kabeh..
tenan iki, nambah komplit le ngurangi bodhone ngelmu.. maturnuwun..
kok durung tak pratekkne, mengko dhisik wis.. yo ngapurane poro sedulur..
Obelisk-obelisk ing Monumèn Basa ing Paarl, Western Cape, Republik Afrika Kidul.
Monumèn Basa Afrikaans (basa Afrikaans: Afrikaanse Taalmonument) iku mbokmanawa siji-sijining monumen ing donya sing digawé kanggo ngangenangaké sawijining basa. Monumen iki papané ana sadhuwuring wukir ndhuwuré Sekolah Guru ing Paarl, Western Cape Province, Republik Afrika Kidul. Monumèn iki bubar digawé ing taun 1975, lan ngangenang satus taun enggoné basa Afrikaans diakoni dadi basa sing séjé saka basa Walanda.
Monumèn iki bagéyané séjé-séjé sing tumpang-tindhih awujud konkaf lan konveks, sing nglambangaké basa-basa lan budaya sing tau mènèhi prabawa ing basa Afrikaans saliyané pakembangan pulitik ing Afrika Kidul dhéwé.
Ing sawijining prasasti gedhé ing gapura, ana rong kutipan saka pujangga wigati basa Afrikaans:
iku basa sing nggandhèngaké Éropah Kulon karo Afrika... Iku sawijining kreteg sing nggandhèngaké Kulon sing gedhé lan padhang karo Afrika sing magis... Lan apa-apa sing bisa njedul saka panunggaling loro-loroné - iku apa sing ana ing ngarepé basa Afrikaans supaya ditemokaké. Nanging apa sing ora olèh dilalèkaké iku, ya iku pangowahaning nagara iki; kaya-kaya lagi ngasah, ngudak lan muter basa sing isih anyar iki ... Mula basa Afrikaans bisa mawicara saka lemah iki... Tugasé awaké dhéwé ya iku kudu nganggo lan awaké dhéwé uga bakal nganggo wahana sing padhang iki..."
sa-rèk ing ngisoring kamar iki saiki, sepuluh cagak, kanggo ngwakili saben sepuluh taun pungkasan, lan sadhuwuring saben cagak awaké dhéwé nggawé angka ing pucuking jubin sing cocog nganti panganggonan basa Afrikaans sing ditulis ing saben-saben taun, lan awaké dhéwé nggawé wates, saka sing kapisan cedhak jubin nganti sing pungkasan ing sabrang kana, ing lotèng, mula garis iki bakal nggambaraké gandhéwa sing munggah cepet, ora naming cepet wiwité nanging wiwit secara meningkat mawi gelis. Tekna awaké dhéwé saiki, ing imajinasi kita, ndhawakaké gandhéwa lawasé sepuluh taun ngarep saka saiki. Mangga panggihana, ing endi titik iki bakal ana in langit biru dhuwur sabranging Bloemfontein, ing taun 1924."
Ukara "DIT IS ONS ERNS" (kurang luwih "awaké dhéwé bener-bener sérius [prakara iki])", ditatahaké ing dalan sing manuju monumèn iki.
Simple EnglishBasa SundaZeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 4 Sèptèmber 2016.
Jawa :1. Sopo sing Dumeh bakal keweleh2. Sopo sing adigang bakal keplanggrang3. Sopo sing Adigung bakal kecemplung4. Sopo sing Adiguno bakal ciloko5. Sopo sing Becik bakal ketitik6. Sopo sing salah bakal seleh7. Sopo sing Temen bakal TinemuEling Lan
Luwih,Luwih soko Ono2. Kang Kebak,Luwih dening kebak3. Kang suwung,Luwih dening Suwung4. Kang Pinter, Luwih dening Pinter5. Kang Sugih, Luwih dening Sugih..
Re: Kanjeng Pangeran Haryo Notonegoro y princesa Gusti Ratu Kanjeng
Koordhinat: 38°58′13″N 90°27′15″W﻿ / ﻿38.97028°N 90.45417°W﻿ / 38.97028; -90.45417
Kali Illinois ya iku kali kang dumunung ana ing nagara bageyan Illinois Amérika Sarékat. Illinois kagolong anak kali kang penting jroning miliné Kali Mississippi.Kulrang luwih kali Illionis nduwèni dawa 439 km.
Hulu kali Illinois ya iku ana ing Illinois ing bageyan wétan segara, cerak kutha Joliet. Kali kang mili tumuju wétan nyebrang Illinois, lan tumuju tenggara.Ana kutha kang dilewati miline banyu kali Illinois ya iku Peoria, kuta paling gedhé kang dilewati kali Illinois..
Mili tujumu ing kutha Illinois wetan kulon (barat daya). ketemu ana ing tempur kali Mississippi 40 km saka lor Saint Louis, Missouri.
Kali kang dimupanggatake déning pangangkutan utawa trasportasi ndhuwur banyu déning penduduk asli Amerika. Uga dimumpangatake déning ngajak panjajah Prancis ing awalan.
typeKali ing Amerika SerikatRintisan mawa topik geografi kaliKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
wedjangané kandjeng gusti pangéran Adipati Arja Mangku Negoro kang kaping IV marang para pradjurit
Sri Ramakrishna, sedjarahe, bebudene, gegajuhane lan wedjangane
Image by Cool Text: Free Graphics Generator - Edit Image
1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing
wes ra ono arep tak ganti meneh kie seng lawas wes kobong kertune opo meneh hpne
Eruh Takok Ae Wong Mbecak Waroeng Kopi Giras
3.Warung Kopi Sing Elit Opo Biasa Wae
taksih wontên ingkang andadosakên awrating manahipun juru misaya mina, lajêng ngandika makatên: he panggêdhening juru misaya mina, mara rungokna prasêtyaningsun kang bakal ingsun wêdharake manèh, ana ing ngarêping para panggêdhening satriya, apadene sira para panggêdhening satriya, kang wus padha nêksèni prasêtyaningsun kang dhingin, samêngko sêksènana manèh prasêtyaningsun kang kaping pindho prakara putra, he, juru misaya mina, ingsun aprasêtya, wiwit ing dina iki ingsun nêdya nglakoni urip dadi brahmacarya (botên nambut silaning akrama) sanadyan ingsun nganti tumêka ing pati ora sêsuta, sun pasthèkake bakal tômpa kamulyan [kamulya...]
[...n] langgêng ana ing swarga. Ing wêkdal wau para jawata sarta para rêsi ing kaswargan sami anjawahakên sêkar, sarwi nguwunguwuh. wontên ing ngawiyat makatên: iya iki Bisma, inggih wiwit ing wêkdal wau Sang Dewabrata lajêng
gusti, sang utami, sumôngga anak kula pun Satyawati mugi lajêng kapundhuta. Sang Bisma ingkang panggalihipun tansah ngangên-angên anggèning badhe nuju karsanipun ingkang rama, nalika samantên lajêng matur dhatêng wanodya endah misuwur ing
sa dèwi katumpakakên ing rata, kabêkta kondur dhatêng Ngastinapura, sadumuginipun nagari lajêng konjuk ing sang nata.
Rikala samantên sang prabu sawêg lênggah siniwaka, ingadhêp para nayaka tuwin para punggawa mantri pêpak. Sa Bisma marak ing ngarsanipun ingkang rama, ngaturakên sadaya lêlampahanipun, ing purwa dumugi wasana, para nayaka tuwin para punggawa ingkang sami mirêngakên, ing batos sakalangkung gumun, dene Sang Bisma anggèning nglabuhi karsanipun ingkang rama, ngantos kadugi prasêtya samantên awratipun, wiraosanipun para nayaka makatên: pancèn pantês yèn sinêbut Bisma. Prabu Santanu sakalangkung rêna ngraosakên santosaning panggalihipun ingkang
nugrahani, pati ora bakal nyêdhaki marang sira, manawa ora saka karêpira dhewe.
Dhaupipun sang prabu kalihan Dèwi Satyawati, dipun wiwaha manut pranataning agami, sang dèwi lajêng katêtêpakên dados pramèswari nata angrênggani kadhaton ing Ngastinapura. Botên watawis dangu sa dèwi anggarbini, dumugining masa ambabar putra miyos kakung, ajêjuluk Sang Citranggada, inggih dados prajurit linangkung, limpat ing budi sarta angsal nugrahaning dewa, kasinungan kasêktèn langkung sabobot, [sabobo...]
[...t,] amila dados satriya pinunjul. Kajawi Sang Citranggada Dèwi Satyawati apêputra malih pêparab Sang Citrawirya, punika ugi dados prajurit kinawasa widagda ulah jêmparing. Nalika Sang Citrawirya ngajêngakên diwasa, Prabu Santanu narendra wicaksana, priksa bilih pinarpêkan ing wasesaning masakala, ingkang botên kenging dipun singkiri, satêmah sang prabu lajêng murut ing kasidan jati. Sasedanipun sang prabu, Sang Dewabrata ngêmban dhawuh timbalanipun Dèwi Satyawati, anjumênêngakên nata Sang Citranggada, anggêntosi kaprabonipun ingkang rama, nanging botên dangu jumênêngipun Sang Prabu Citranggada lena ing Ngadilaga, kawon pêrang kalihan Sang Gandarwa Raja Citranggada. Sarêng lêlampahan wau sampun
kaprabonipun ingkang raka, ajêjuluk Prabu Citrawirya, namung sarèhning taksih timur, amila pangastanipun praja dipun êmbani dening ingkang raka Sang Bisma, nanging taksih mawi ngêmban dhawuhipun ingkang ibu Dèwi Satyawati, dupi Sang Prabu Citrawirya sampun diwasa, karsanipun ingkang raka Sa Bisma lajêng dipun pikramakakên dhaup kalihan putri ing nagari Kasi, pêparab Dèwi Ambika tuwin Dèwi Ambalika. Mênggah candranipun pramèswari nata kalih pisan, punika warninipun sakalangkung endah, tanpa cacad, sarira lurus, sambada lan dêdêg
panggalihipun utami. Sang prabu anggènipun sinihan kalihan pramèswarinipun laminipun pitung taun, lajêng gêrah, ambadal saliring jampi, têmahan lajêng murut ing kasidan jati, sedanipun sang prabu candranipun ing nagari Ngastinapura kados suruping surya ing wanci sontên, Dèwi Satyawati sakalangkung sungkawa, rumaos manawi apês lêlampahanipun, dening darahing narendra bôngsa Kuru namung kantun Sang Bisma piyambak, môngka sampun prasêtya botên badhe jumênêng narendra, saha botên badhe nambut silaning akrama, dados atêgês yèn darahing karajan Kuru ingkang pancêr kakung utawi putri
sampun curês, nanging sang dèwi kèngêtan dhatêng wêwaton pranataning agami
lêluhur iku bisane lêstari, sarta lakune paprentahan praja bisa bêcik, apadene turune Prabu Santanu narendra utama têdhak Kuru kang misuwur ing jagad, bisa widada, iku samêngko dumunung ana ing sira, munggah swarga iku ora pisah lan
kang ambêg utama, ingsun sumurup yèn sira iku putus marang piwulang kautaman, sumurup marang sarupaning katrangan, sarta surasane kang jêro-jêro, mumpuni marang sawarnaning piwulang sruti lan perang-perangane wedha, apadene têtêpira marang panggawe utama, utawa sêsurupanira marang pranatan ing bab wawênang wajibing waris, sarta kaluwihanira ing bab anggarap prakara kang gawat-gawat, wus ora beda kaya Rêsi Sukra lan Rêsi Anggira. Mulane ingsun
ngsun: sarèhning sasedane kaki Prabu Citrawirya, iku ninggal garwa loro isih padha taruna lan endah ing
yèn mangkono lajêre darah Barata dadi bisa widada. Kulup, muga sira karsa anambut silaning akrama supaya lêluhurira aja nganti kalêbu ing yomani.
jumurung, kalampahanipun Sang Bisma nambut kawajiban wau. Atur wangsulanipun Sang Bisma dhatêng ingkang ibu, mawi wêwaton kautaman makatên: Taksih wontên sambêtipun.
Ing jaman kina pêpancèn dhaharipun para putra santana saha têdhanipun para abdi dalêm punika sami kagadhuhan siti, kathah sakêdhikipun manut undha-usuking pangkatipun piyambak-piyambak, sarêng siti katata komplèk, lajêng sami lintu arta sabên wulan tampi saprakalihwêlasaning pamêdal sataun, nyarêngi jaman malèsèd punika kathah para kabudidayan angondurakên siti, srêmang-srêming dhaharipun para putra santana tuwin têdhanipun para abdi dalêm badhe kalintonan anggadhuh siti malih.
Kala jaman mubal-mubalipun kaum komunis, warganipun sami adrêng badhe
garembyang èngêt dhatêng Kajawènipun, angadani Parte Pasistèn Indhonesiah, ingkang bakuning tujuanipun sumêdya ambangun pêpulihing kamardikanipun pulo Jawi, kados kala jaman Mataram.
Mênggah rancangan badhe tindakipun Parte Pasistèn Indhonesiah wau, ringkêsanipun kados ing ngandhap punika:
1. Angudi wangsulipun tanah Jawi, kaparentah ing ratu trah Senapatèn, nanging panguwaosipun kapathok wontên ing
kabupatèn môncapraja, sarana mêcah kontrak- kontrak prajanjian kina, wangsul kawêngku ing karaton Jawi, awit kala rumiyinipun para kabupatèn môncapraja wau dunungipun kaganjarakên dhatêng Kompèni (V.O.C).
3. Sadangunipun karajan Jawi ingkang wontên sapunika, inggih punika: 1. Surakarta, 2.
agressie verdrag inggih punika prajanjian bantu- binantu ingatasing kamiliteran, antawisipun karaton Mataram sarta Nèdêrlan, manawi wontên parlunipun.
Kathah malih panunggilanipun, nanging bakunipun namung sakawan bab kados ingkang kasêbut ing nginggil.
Sapunika santun gagrag, karajan ing Siyêm ingkang kina-makina ayêm têntrêm, tur mardika, sapunika malik garembyang tansah wayang-wuyungan, D.K. ôngka 206 ngêwrat barontakan ing Siyêm wau, pêthikanipun kados ing ngandhap punika.
Repolisi ing Siyêm ingkang kaping 3 kulawarganipun sang prabu, mangagêngi barisaning kraman.
Nyarêngi rêtuning jagad, praja ing Siyêm, ingkang jaman wingi-wingi, kawêntar praja ingkang têntrêm, para kawula trêsna asih dhatêng ratu pêpundhènipun, ing sawatawis taun punika, tansah manggih lêlampahan ingkang botên sakeca.
Kala salêbêtipun taun 1931 ing Siyêm tuwuh barontakan ingkang kapisan, nêdha ewahipun parentah monarsi (apsulitê monarsi) santun dados parlêmèntèrismê. Inggih punika parentahing praja ingkang adhêdhasar suwaraning kawula.
Dèrèng dangu punika, watawis sawêg 6 wulanan sapriki ing Siyêm tuwuh barontakan malih, ingkang tujunipun nêdha ewahing dhapukanipun para ingkang ngasta pusaraning praja, amargi sanadyan paprentahanipun sampun adhêdhasar parlêmèntèrismê, nanging manawi para ingkang ngasta panguwaos taksih dèrèng ewah, taksih kathah kaum kolotipun, saèstu botên sagêd amarêmakên kawula.
Wohing barontakan ingkang kaping kalih punika, anjugarakên para nayakaning praja, ingkang kaanggêp kolot, sarta kaanggêp angalang-alangi kamajênganipun parentah modhèrên ing Siyêm, sawênèh wontên pangeran ingkang kaselong, botên kenging manggèn ing Siyêm, kaanggêp ambêbayani, kados ta: sang pangeran ingkang sapunika dêdalêm ing Bandhung.
Barontakan ingkang kaping tiga punika, wiwit kala tanggal kaping 12 Oktobêr punika, saya anggêgirisi malih, awit dipun pangagêngi para darah ingkang botên narimah manahipun, inggih punika Pangeran Bada, Radey sarta Phyaphya Srisiddhisongrom ing ngajêng tilas pangagênging wadyabala ing Siyêm.
Sakèndêlipun saking pangkatipun, sang pangeran wau damêl pangaruh ing kalanganing rakyat [ra...]
[...kyat] sarta militèr, mila barontakan kaping tiga punika, kenging kula samèkakên pêrang kaprabon, kados jamanipun Kumpêni angajawi, para darah sami rêbatan badhe jumênêng nata, wêkasanipun rakyat dados kurban.
Repulisi ing Siyêm ingkang kaping sapisan, sarta kalih, ingkang dipun gumuni tiyang sajagad, dene botên ngantos amutahakên rah, nanging repulisi ingkang kaping tiga punika, nama repulisi sayêktos, amargi wèt pêrang ngantos katindakakên, prajurit milisi kakêrigakên, dene barisan kraman pancèn kiyat sayêktos.
Prajurit krajan pêcah dados kalih, wontên ingkang tumut kraman, wontên ingkang taksih sêtya dhatêng parentah, mila sarêng campuh inggih ngantos nuwuhakên pêpêjah botên amung dasanan, nanging atusan, toko-toko salêbêting kitha, katutup, sarta kantoripun wakil krajan mônca (kantor kunsul sasaminipun) sami kajagi militèr, dening wadya kraman pandhêsukipun sampun cêlak kalihan kithanipun karajan Siyêm ing Bangkok.
Sang Prabu Prayadhepok kacriyosakên, sangêt trênyuhing panggalihipun, dening ingkang dados pangagênging kraman wau sadhèrèk dalêm, wêkdal punika Sang Prabu Prayadhepok sawêg têdhak pêpara dhatêng pasanggrahan ing pasisir.
Pangintên ing jawi, kraman sagêdhagan punika, kadayan saking pêrgêrakanipun bôngsa Tionghwa ing ngrika, rakêt sambêtanipun kalihan ebah-ebahaning rakyat, mila ing pangintên, sagêd ugi repulisi samangke punika, badhe panjang buntutipun, nanging punika punapa ngantos badhe andhawahakên dhamparipun Sang Prabu Prayadhepok, walahualam ...
Parlu kula lêksanani, sambêtanipun panjurung kula kawrat ing organ Narpawandawa ôngka 6 taun punika, amargi kirang saêbab anggèn kula nêrangakên bab tatakrama sêsrawunganipun tiyang jajodhoan, inggih punika ingkang sampun kathah tampining pangajaran, sarta pasrawunganipun cara kilenan, lajêng sagêd ngewahakên tata lan kasusilan kita piyambak. Para lare wau angsalipun jodho botên
saking nalika sami sêsarêngan dolan. Upaminipun wontên sêtatsêtèn (kêbon raja) sarta sanès-sanèsipun panggenan, jalaranipun lare-lare èstri dipun lilani dening tiyang sêpuhipun dolan piyambak sêsarêngan kônca-kancanipun (Vrijheid) makatên satêrusipun.
Bilih tanah kilenan sampun lênggahipun mawi tatacara makatên, kawastanan tonangan. Dados inggih botên wontên raos punapa-punapa, sarta malih ing tanah Eropah punika kacariyos hawanipun asrêp sangêt. Dados wontên panindak makatên punika, èlèktrisitètipun inggih botên gampil kontak dhatêng satunggal lan satunggalipun. Amargi kêkêmulan hawa asrêp wau, nanging manawi tanah Jawi hawanipun bêntèr, dados kadayan hawa bêntèr wau, pôncadriyanipun tiyang inggih gampil ebahipun. Wasana para maos nun inggih sampun kêrêp anguningani lêlampahan ingkang makatên wau, lajêng wontên kadadosan ingkang kawastanan gege môngsa, jalaran saking lêpat kita para sêpuh piyambak. Bokmanawi bab punika botên parlu kula panjangakên. Sapunika kula parlu nglajêngakên bab panggulawênthahipun lare-lare, nanging pamanah kula ingkang sakalangkung angèl punika panggulawênthahipun dhatêng lare èstri, amargi lare èstri wau ing têmbenipun badhe gumantos dados ibunipun lare, amila para sêpuh kêdah tansah ambudi sampun ngantos lare wau kisèn pamanahan ingkang tundonipun wontên tindak botên lêrês. Amila wiwit lare kalêbêtakên
Ha: Tandang-tandukipun padintênan, upaminipun lare rêmên rêmbagan bisik-bisik kalihan ingkang momong, utawi sanès-sanèsipun. Punika kêdah dipun sumêrêpakên, bilih makatên wau kirang prayogi.
Na: Sêsrawunganipun kalihan kônca-kancanipun kêdah dipun mangrêtosakên ing tata ngadat, upaminipun katamuan kônca-kancanipun sanadyan sami èstri kêdah kapurih linggih wontên papan ingkang padatanipun kangge manggihi tamu.
Ca: Ingkang sêpuh kêdah nuwèni ingkang sami lalinggihan, kalihan nyukani tuladhan sagêdipun gadhah pamanahan prasaja sarta kumrakêt, upamènipun tiyang sêpuhipun lajêng akèn dhatêng anakipun supados kasêgah sawontênipun, sanadyan barang
[164-169]Halaman 164-169 tidak ada.
Rôngka wangun gayaman, dhapuripun ingkang baku:
1. Gandhon, bundêr cêlak kados balung gandhu, lênggahipun kangge sangkêlitan ingkang pados ringkês.
2. Gayaman ladrang, agêng panjangipun sêdhêng, bagus sarwa bêsus, lênggahipun kangge srambahan.
Rôngka wangun gayaman ingkang dhapuripun kalawija:
1. Bancehan (alit panjang buwêng)
2. Kagok bancehan, agêngipun sêdhêng panjang buwêng.
3. Pananggalan (kuwung ngajêng wingking mèh timbang)
Dene wanguning rôngka, kalih warni wangun ladrang kalihan gayaman, punika wiwit jaman punapa, dèrèng kasumêrêpan gumathok.
Kabudayan Jawi kina, pêpêthan gambar saha ing candhi-candhi botên wontên ingkang katingal pêpêthan rôngka. Namung cariyosipun ingkang nyumêrêpi Sêrat Nagarakrêtagama, wontên ingkang nyêbutakên wangkingan agêmipun Prabu Hayamwuruk punika rôngka tuwin jêjêranipun kajêng cangkring. Môngka kajêng cangkring punika dhasaripun gopok, sêratipun kasar, warni rêgêd botên guwaya. Manawi kangge dandosan ingkang dipun wangun saha dipun garap alus botên sagêd sae. Mila pamanggih kula kajêng cangkring punika wêwangunanipun, kasêksèn dumugi samangke, peranganing rôngka punika wontên ingkang nama ri cangkring.
Kasêbut ing Sêrat Babad Giyanti, sarêng kangjêng Gusti Pangeran Mangkubumi sampun jumênêng nata ing Giyantipura, lajêng badhami pêpanggihan kalihan ingkang putra ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III wontên ing pasanggrahan Jatisari, ing ngriku wontên rêmbag aprajanji, pangangge: Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamêngkubuwana I mundhut pangangge lami. Ingkang sinuhun ing Surakarta iyasa wanguning pangangge anyar.
Rangkanipun Kyai Kalamunyêng (punapa sintên namanipun) § Katrangan saking Martasuwignyan. Dhuwung pusaka ing pasarean Giri punika nama Kyai Sura Angun- angun. Wontênipun ing ngriku kanthi buslitipun guprêmèn. agêmipun Sinuhun ing
Giri, ingkang dumugi samangke wontên masjid pasarean ing Giri, punika ugi wangun cara Ngayogyakarta.
Rangkanipun Kyai Jalak, ing Wôngga, kacariyos agêmipun Sinuhun Kalijaga, kawontênanipun inggih sampun katingal lami mèmpêr sampun pintên-pintên atus taun (sampun kawrat ing Pusaka Jawi mawi gambar) wangunipun rôngka inggih cara Ngayogyakarta.
Nalika taun 1929 kula kautus panjênêngan dalêm pangarsa pahêman Radyapustaka, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, kadhawuhan ngiyasakakên pola rôngka wangun ladrang, ngêblak rangkanipun Kyai Baya, pusaka ing kabupatèn Sêmarang.
Mênggah cariyosipun Kyai Baya (dhuwung) dalah upacara ing kabupatèn Sêmarang sadaya punika, paring dalêm ganjaran saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping I ingkang ngadhaton ing nagari Kartasura, dhumatêng Radèn Rôngga Tisnadiningrat (Adipati Suraadimênggala) bupati ing Sêmarang.
Dene kawontênanipun rôngka wau ladrang, Kangjêng Trêmbalo, dhapuripun nyêbal, botên kados rôngka ladrang cara Ngayogyakarta, malah kathah èmpêripun wangun ladrang cara
kados sunglon Ngayogyakarta, namung kruwingan sadaya perangan mojok, sarwa kandêl kirang alus, ngantawisi panggarapipun dèrèng mawi pirantos pêpak kados mranggi sapunika. Ing samangke sarungan pola wau sumimpên ing musiyum Radyapustaka ngriki.
Kauningana, pusaka prabot mara sowan ing kabupatèn Sêmarang punika ingkang warni dhuwung tiga, wêdhung satunggal, wadhahipun nunggil sagêndhaga. Dhuwungipun ingkang satunggal Kyai Baya, ingkang kalih rôngka saprabotipun wangun ladrang saha gayaman sami cara Ngayogyakarta sadaya. Ing ngriku lajêng damêl musabiyat. Nalika kula kautus mola punika, namung ngêblak sarunganipun Kyai Baya, ingkang wangunipun nyêbal tumrap ingkang kalih, cara Ngayogya, botên kula blak, jalaran saking rôngka limrah cara Ngayogyakarta. Taksih wontên sambêtipun.
Supermi GoBang (Digoreng lalu di gangbang)
Supermi GoSong (Digoreng sampai gosong)
Proyek Wiki: Sèwu kutha dikarepaké kanggo mènèhi "dalan" kanggoné para pangguna Wikipedia kang nduwé niat mèlu nyengkuyung ngisi artikel kang klebu kategori Geografi. Kanthi anané kutha-kutha kang tulisané isih werna abang bisa mènèhi pilihan marang para pangguna kang kepéngin nulis utawa nerjemahaké artikel saka Wikipedia basa liyané kanggo mepaki artikel ing Wikipedia basa Jawa.
Kabèh pangguna utamané kang duwé interes marang bab Geografi Bisa ndaftar ing kéné:
Meursault2004ngobrol 00:03, 2 April 2008 (UTC)
118.136.88.114 08:07, 4 April 2008 (UTC)
Golek artikel saka Wikipedia basa liya (Indonesia, Inggris, Italia, lsp misturut basa sing dikuwasani)
Miwiti gawé rintisan artikel, sithik-sithiké ngamot bab pambuka, sawetara katrangan bab geografi, demografi lan pranala.
Kutha ing Brunei Darrussalam[besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 27 Juni 2013.
Ôngka 6, Kaping 25 Sura Dal 1863, Utawi Kaping 1 Juni 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur, R.M.Ng.
Pangarsa nglajêngakên pangandika, bilih sampun sawatawis wulan punika panitra I.R.T. Gitadipura sakit, mila parêpatan dalu punika pamit botên sagêd dhatêng, saha warga pangrèh R.M. Wignyakusuma nyuwun kèndêl, amargi kathah pandamêlanipun, manawi parêpatan rujuk ingkang badhe kagêntosakên R.M.Ng. Sasrakusuma, parêpatan mupakat, lajêng katêtêpakên.
Panitra II pratela pèngêtan parêpatan taunan kapêngkêr, rèhning sampun kawrat ing organ, botên badhe kawaos, namung para warga punapa wontên ingkang anggalih lêpat, manawi botên wontên badhe lajêng katêtêpakên, para warga sami
maos palapuran taunan, kados ing ngandhap punika: palapuranipun pangrèh Narpawandawa ing taun 1931 wiwit sasampunipun parêpatan agêng taunan kala kaping 3 Januari 1931 dumugi dalu punika.
Pangarsa: B.K.P.H. Adiwijaya, Mudha pangarsa: B.K.P.H.
Wiryasaputra, Panitya 3 R.M. Wignyakusuma nyuwun kèndêl.
II. Pangrèh damêl parêpatan rambah kaping 10 damêl murya raras 1 saha damêl parêpatan agêng mirunggan 1 ngrêmbag palapuranipun panitya Narpawandawa ingkang kapatah nyinau kadospundi prayoginipun pèdhêrasi ing praja Kajawèn.
III. Kawontênanipun pandamêlan ingkang sampun katindakakên, kados ing ngandhap punika.
1. Andhatêngi parêpatan B.O.P.P.I.I. priyayi Mangkunagaran, tuwin sapanunggilanipun.
2. Macak atur dhatêng pêpatih dalêm ing Surakarta, Ngayogyakarta, saha kadipatèn Mangkunagaran sarta
katitimasan kaping 6 Januari 1932 ôngka 2/307 saha nyêrati dhatêng para kabupatèn pangrèh praja sadaya, kawrat sêrat katitimasan kaping 10 Januari 1931 ôngka 4/308 bab nyuwun pitulungan sagêdipun para santana sarta abdi dalêm sami tumbas almanak Narpawandawa, amargi bêbathènipun rêsik ingkang 50% badhe kangge darma kasangsaran panjêblosipun rêdi Marapi.
3. Mangsuli sêrat kadipatèn Mangkunagaran katitimasan kaping 14 Januari 1931. 440/29
ngaturakên panuwun anggènipun sampun kaparêng ambiyantu sêdyanipun Narpawandawan darmani dhatêng têtiyang kasangsaran ing Mêrapi, kawrat sêrat katitimasan kaping 29 Januari 1931 ôngka 13/312.
4. Mangsuli sêrat dhawuh nagari katitimasan kaping 16 Januari 1931 ôngka 11 D/1/II bab pambiyantunipun nagari dhatêng sêdyanipun Narpawandawa andarmani dhatêng têtiyang kasangsaran Marapi, namung kapacak ing sêrat kabar paprentahan, aturipun Narpawandawa nyumanggakakên, kawrat sêrat katitimasan kaping 29
katitimasan kaping 15 Januari 1931 ôngka 17/314 palapuranipun sampun kawrat ing organ ôngka I taun 1932.
6. Nyêrati dhatêng warga R.Ng. Ônggapradata anggènipun sagah dhatêng parêpatan agêng, nyabut karanganipun wontên Darmakôndha bab bale agung, amargi dèrèng kacabut, kawrat sêrat katitimasan kaping 5 Marêt 1931 ôngka 22/316 kawontênanipun dumugi sapriki dèrèng kacabut.
7. Matah R.M.H. Cakrawinata supados mitêrangakên dhatêng R. Adj. Sêdyani bab anggènipun nyêrati dhatêng pangrèh P.P.P.P.A. kawrat sêrat katitimasan kaping [...
dhatêng komisi kasatriyan, sêrat kabar Sêdyatama ôngka 52 mrayogèkakên anakipun para santana dalêm ing Surakarta, ingkang gêgriya ing Ngayogya kenginga malêbêt sakolah kaputrèn, kosokwangsulipun, para santana dalêm ing Ngayogya ingkang gêgriya wontên Surakarta ugi kenginga mlêbêt dhatêng kasatriyan. Kawrat sêrat katitimasan kaping 26 Marêt 1931 ôngka 26/317.
9. Mangsuli sêratipun K.R.M.T. Sumanagara, anggènipun badhe sêsorah bab wayuh, Narpawandawa botên sagêd ngajangi, amargi sanès tujunipun, kawrat sêrat katitimasan kaping 26 April 1931 ôngka 29/319.
10. Macak atur dhatêng nagari kawrat sêrat katitimasan kaping 25 Mèi 1931 ôngka 31/320 supados nagari kaparêng maringi subsidhi wragad pandamêlipun almanak Narpawandawa,
sêdhahanipun pakêmpalan Sangkaramudha ing Ngayogya, kanthi pêpuji anggènipun sampun ngadêg sadasa taun,
taun 1918 kawrat sêrat katitimasan kaping 13 Juni 1931 ôngka 34/322.
13. Matah R.M.H. Cakrawinata saha R.M.Ng. Atmamijaya, dados wakilipun Narpawandawa wontên ing pakêmpalan G.B.S. anggènipun badhe mahargya jumênêng dalêm têtêp 40 taun.
14. Ngintunakên pratelan namanipun para warga dhatêng
pamarentah karaton, bab arta kagungan dalêm f 2000 punika ingkang f 1000 sampun kangge pawitan pagrêjèn, dene ingkang f 1000 badhe kangge pawitan ada-ada sanèsipun ingkang murakabi dhatêng para santana dalêm.
16. Ngèndêli R. Adj. Sêdyani anggènipun dados panitya manah kawontênanipun santana dalêm putri, kawrat sêrat kaping 15 Juni 1931 ôngka 45/326.
17. Mangsuli sêratipun pangrèh P. 4 A. kaping 10 Marêt 1931 bab sêrat sêdhahanipun R. Adj Sêdyani, kawrat sêrat katitimasan kaping 15 Juni 1931 ôngka 46/327.
18. Nyondhongi dhatêng sêdyanipun G.B.S. badhe mahargya jumênêng dalêm têtêp 40 taun, kawrat sêrat kaping 15 Juni 1931 ôngka 47/327.
palapuranipun sêrat kawrat ing organ ôngka 3.
20. Mangsuli sêratipun warga, M. Sasrakusuma ing Magêlang 1 bab mahargya jumênêng dalêm têtêp 40 taun, murih katingal sayuk, Narpawandawa ngêmpal dhatêng G. B. S. II bab pamrayogi Narpa supados kadosdene P.K.N. botên sagêd, amargi beda-beda kawontênanipun para kawula ing Surakarta. Dene sagêdipun Narpawandawa namung badhe damêl lokal komite kados ingkang sampun. Kawrat ing sêrat [sê...]
[...rat] katitimasan kaping 27 Juni 1931 ôngka 50/328.
21. Nyêrati dhatêng wakilipun Narpawandawa ing bôndha pasinaon tumbuk dalêm, bab kawontênanipun arta bôndha pasinaon, kawrat sêrat katitimasan kaping 4 Agustus 1931 ôngka 52/329 katranganipun sampun kawrat ing organ ôngka 3 taun 1932 kaca 39.
22. Andhapuk panitya ingkang kapatah ngudi wontênipun pitulungan dhatêng para santana dalêm, ingkang lola: kawrat kêkancingan kaping 20 Agustus 1931 ôngka 55/331.
23. Nyêrati dhatêng R. Yasawiyata, supados anggêntosi R. M. H. Padmawinata, dados panitya manah wontênipun griya pamondhokan = internaat tumrap para lare sakolah, kawrat sêrat katitimasan kaping 20 Agustus 1931 ôngka 57/332.
24. Andhapuk panitya ingkang kapatah manah damêl panjurung wontên ing Kajawèn, kawontênan kamajênganipun para santana dalêm, kangge mèngêti jumênêng dalêm têtêp 40 taun, kawrat sêrat katitimasan kaping 4 Nopèmbêr 1931 ôngka 63/336.
25. Nyukani katrangan dhatêng R.M.P. Danusaputra ing Majarata Kadhiri, bab sêsêbutan tiyang alit ingkang dados semahipun para santana dalêm, sarta bab pandamêlan rukun dhusun, kawrat sêrat katitimasan kaping 12 Dhesèmbêr 1931 ôngka 71/339.
Kala tanggal kaping 15/16 Dhesèmbêr 1931 pangrèh nêtêpakên adêgipun lokal komite ing Surakarta, warganipun B.O.2. Darah M.N. 3. P.P.K.D., 4. P.K.C.
26. Macak atur dhatêng nagari, kawrat sêrat katitimasan kaping 5 Januari 1932 ôngka 1/312 bab nyuwun runtutipun sasêbutan kangjêng tumrap para bupati, amargi katingal lajêng wontên raos kirang turut tatananipun.
27. Ambibarakên dhapukan panitya Narpawandawa ingkang manah prayoginipun pèdherasi ing praja Kajawèn, kawrat sêrat katitimasan kaping 5
pisungsung ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, anggènipun jumênêng têtêp 40 taun.
29. Andhapuk panitya ingkang kapatah manah adêgipun pakêmpalan para putri santana dalêm, kawrat sêrat katitimasan kaping 31 Januari 1932 ôngka 8/344.
30. Nyêrati dhatêng panitya bôndha pasinaon Narpawandawa, punapa sampun nyêrati dhatêng [dha...]
[...têng] para lare ingkang sami ngangge arta Studiefonds ingkang sapunika sampun sami cêpêng damêl, utawi dhatêng têtiyang sêpuhipun, supados sami nicil sambutanipun, kawrat sêrat katitimasan kaping 31 Januari 1932 ôngka 9/345.
31. Mangsuli sêrat dhatêng Mas Wignyasukamta guru ing Lasêm, bab sajarah urut-urutanipun saking panjênêngan dalêm nata, kawrat sêrat katitimasan kaping 4 Pèbruari 1932 ôngka 11/346.
32. Macak atur dhatêng praja sakawan, ngaturakên pamrayogi bab wontênipun pèdhêrasi ing praja Kajawèn, kawrat sêrat paturan
ingkang sami sowan angunjukakên pisungsung, wontên ingkang linggih ngandhap, wontên ingkang kalilan linggih kursi.
35. Nyêrati dhatêng P.B.I. pang Surakarta, supados malêbêt dados warga lokal komite, kawrat sêrat katitimangsan kaping 9 Marêt 1932 ôngka 21/353
kaping 14 Marêt 1932 ôngka 27/356 bab nyuwun dados punggawa pabrik, sampun angsal wangsulan, kawrat sêrat katitimasan kaping 28 Marêt 1932 ôngka 212/T.A. suraosipun, bilih wêkdal punika ondêrnèmêng dèrèng wontên lowongan punggawa, nanging suwunanipun warga wau sampun kapèngêtan ing saparlunipun.
38. Nyêrati dhatêng pangrèh pralenan, nêdha palapuran kawontênanipun para warga tuwin arta- arta, kawrat sêrat katitimasan kaping 12 Marêt 1932 ôngka 25/355 kawontênanipun cacahipun warga limrah 137 warga mulya 6, tilar donya 1, kawêdalakên 1, wêwah warga anyar 3, dene kawontênanipun arta kas f 195,50.
Kawontênanipun warga dumugi kala parêpatan taunan kapêngkêr wontên 525, tilar donya 8, mêdal tiga 3, tambah warga anyar 36 dados petangipun wêwah warga 25.
Mênggah anggènipun pangrèh nindakakên pandamêlan, salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr wilujêng.
Artaka I nglapurakên, pratelan lêbêt wêdalipun arta ingkang sampun kawrat ing organ ôngka 3 lêrêsipun kados ing ngandhap punika:
1. Kêkantunan arta tutupipun wulan Dhesèmbêr 1931. Wontên f 2859,13, punika kalèntu lêrêsipun f 2859,23.
2. Bagean arta malêbêt, kolêm ingkang têngah, gunggunganipun cocogan f 3428,29 kalèntu, lêrêsipun f 3429,28.
Sambutanipun lare-lare ingkang sami dipun sakolahakên Narpawandawa ugi wontên ingkang kalèntu, kados ngandhap
lêbêtipun arta bôndha pasinaon sakêdhik sangêt, punika kadospundi sababipun.
Pangarsa paring wangsulan I bab arta waragad almanak, wontênipun tuna jalaran botên kathah ingkang pajêng, II bab lêbêtipun arta bôndha pasinaon amung sakêdhik, amargi kathah ingkang botên nyaur.
R.M.Ng. Atmasumitra nyuwun dhatêng para warga sadaya, ingkang anak putranipun dipun waragadi sakolahipun, supados lajêng sami nyaur, inggih botên ketang namung sakêdhik, nanging badhe andadosakên kêkiyatanipun kas bôndha pasinaon.
R.M.H. Padmawinata usul, tumrap para lare ingkang dipun waragadi sakolahipun, ingkang sampun tilar donya punika prayogi
ingkang dipun waragadi sakolahipun, dèrèng sami nyaur, bab punika pangrèh prayogi angudi saparlunipun.
Pangarsa mangsuli, prakawis punika panitya bôndha pasinaon ingkang wajib nindakakên, tumrapipun pangrèh Narpawandawa sampun nêdha katrangan rambah-rambah dèrèng angsal wangsulan.
Pangarsa ngandika, kadospundi bab palapuran lêbêt wêdalipun arta, punapa para warga sampun anggalih lêrês, parêpatan manah sampun lêrês, lajêng katêtêpakên.
Pangarsa lajêng ngandika malih, sapunika sintên arartaka. kang kapatah dados panitya mriksa kas, putusanipun ingkang dipun pilih 1. R.M.Ng. Atmasumitra, 2. R.M.Ng. Atmasutirta, 3. R.M.Ng. Wiraatmaja.
Sarampungipun pilihan panitya ingkang mriksa kas, pangarsa mêdhar sabda, bilih parlunipun parêpatan ing dalu wau, Narpawandawa nêdya ngadêgakên pakêmpalan putri, ing mangke larah-larahipun badhe kaandharakên kalihan mudha pangarsa, lajêng dipun acarani minggah ing pamimbaran.
Mudha pangarsa B.K.P.H. Kusumayuda angandharakên wontênipun Narpawandawa dêrênganing dhamêskring, kados ing ngandhap punika. Taksih wontên sambêtipun.
Sasampunipun pangarsaning Narpawandawa nampèni sêrat saking B.K.P.H. Suryaamijaya, katitimasan kaping 2 April 1932 ôngka 69 saha sasampuning sarêmbag kalihan parêpatan pangrèh, nalika malêm Rêbo kaping 5/6 April 1932.
I. Anglilani pamundhutipun B. K. P. H. Suryaamijaya, kèndêl anggènipun dados pangarsaning panitya bôndha pasinaon Narpawandawa, jalaran sampun kathah pandamêlanipun.
II. R.T. Sastrawadana kagêntosakên dados pangarsaning panitya bôndha pasinaon wau.
III. Sêrat kêkancingan punika minôngka ewah-ewahanipun kêkancingan katitimasan kaping 26 Juni 1929 ôngka 69/183.
Turunanipun sêrat kêkancingan punika katur B.K.P.H. Suryaamijaya, R.T. Sastrawadana, saha para warga panitya sanèsipun, supados sami uninga.
Ingkang nandhani nama ing ngandhap punika 1. Radèn Mas Ngabèi Atmasumitra, 2. Radèn Mas Ngabèi Atmasutirta, 3. Radèn
[...wandawa,] ingkang sumimpên wontên ing artaka I Kangjêng Radèn Mas Arya Suryaningrat.
Miturut papriksan, wontênipun arta Narpawandawa dumugi tutuping wulan Marêt 1932 wontên arta ... f 668,17. Arta mêdal ing wulan April dumugi tanggal 22 ... f 55,-. Dados arta kantun ... f 613,17. Tampi wêwahan sêtoran ... f 2,50. Gunggung wontên arta ... f 615, 67. Prabot-prabot sarta mandhat sampun kapriksa, sadaya lêrês.
Mardimulya ... f 200,-. Budi Utama ... f 45,-. Bôndha
kaping 18 Bêsar Je 1862. Utawi kaping 25 April 1932.
Wg. Atmasumitra, Wg. Atmasutirta, Wg. Wiraatmaja.
Sakalangkung agênging kabingahan kula, dene nalika kaping 8/9 wulan April kapêngkêr punika Narpawandawa sampun saèstu ngawontênakên pakêmpalan putri, minôngka pangipun, kanamakakên Putri Narpawandawa. Nalika samantên
putrinipun pêpak. Ingkang kapatah mêdhar sabda bab badhe adêgipun pakêmpalan putri wau mudha pangarsa kita piyambak B.K.P.H. Kusumayuda. Mênggahing tujunipun sampun botên kirang gambêlang ngantos adamêl karaosipun para ingkang
saking punika kula parlu ngaturakên pangalêmbana dhatêng kawicaksananipun pangrèh, anggènipun sampun kaparêng ngrekadaya angadani pakêmpalan putri, langkung malih anggènipun maringi pêparab Putri Narpawandawa punika sampun cumèplês sangêt. Labêt saking cocoging dhapukanipun nama wau, parlu ugi kula andharakên sawatawis ing udyaka ngriki. Ngiras kangge wiwitanipun, organ punika dadosa paosanipun
Narpawandawa punika anggèn kula nglaras têgêsipun inggih putrinipun utawi garwanipun Narpawandawa, garwa punika jarwa dhosokipun sigaranipun jiwa, inggih ugi jiwa satunggal dados kalih. Sarèhning Putri Narpawandawa wau sampun nama dados jatukramanipun Narpawandawa, amila mugi sami anêtêpana paribasan, loro-loroning atunggal, ing têmbenipun sampun wontên raos pêpisahan pamanggih, upaminipun makatên, parêpatanipun Putri Narpa, badhe ngrêmbag pêrlunipun para kakung, punika ingkang sayogi inggih kêdah ngaturi wakilipun pangrèh Narpawandawa utawi warga kakung ingkang sakintên sagêd ngaturi wawasan. Kosokwangsulipun manawi parêpatan Narpa ngrêmbag parlunipun para putri, ugi makatêna, parlu wohipun parêpatan-parêpatan wau, sampun tamtu nun inggih badhe manggih wawasan ingkang murni.
Sapunika kula parlu badhe nglairakên saraosing manah tarimah lowung, kangge lêlimbanganipun para pangrèh Putri Narpawandawa langkung malih dhatêng para warga.
Mênggah ingkang sampun kawrat ing rancangan pranatanipun Putri Narpa bab 2 suraosipun ambudidaya murih sami anêtêpi kawajibanipun wanita, punika saupami katindakakên sampun jêmbar sangêt têbanipun, mila bokmanawi botên wontên awonipun kula ngaturakên wawasan tumrap kawajibanipun para wanita.
1. Para wanita (umumipun) kawajiban anjagi murih saenipun bale griya: inggih punika karêsikan sarta pasang rakiting pirantos, ingkang sagêd anambahi dhatêng kasarasan. Amargi kosokwangsuling kalihan kawajibanipun para kakung kawrat rukuning agami, tiyang jalêr wajib angomahi.
lare wau ing têmbe dados tiyang ingkang utami. b. Kêdah kêrêp maos buku- buku bab panggulawênthah.
Langkung malih anggulawênthah dhatêng lare-lare èstri punika langkung gawat. Samantên rumiyin manawi parlu badhe kula sambêti, wasana matur nuwun katur raka rêdhaktur.
1. Miturut pêthikan Babad Tanah Jawi cêkakan, karanganipun Tuwan Veth nyariyosakên, Prabu Baka kasmaran dhatêng putranipun nama Dèwi Candhila, nanging sang dèwi dahat lênggana, adandosakên dukanipun ingkang rama. Sang putra lajêng kabucal dhatêng wana, kaprênahakên ing
sowan ing sang prabu, nyuwun ngêmong Dèwi Candhila wau kaparêngakên, nanging mawi jangji manawi sang jaka sagêd angiyasakakên rêca kathahipun sèwu ing dalêm sadalu, Jaka Bandung anyagahi.
Sarêng ngajêngakên bangun enjing rêca mèh rampung, namung kirang dasanan,
Bandung lajêng kesah. Nanging sarêng mangrêtos manawi dipun apusi para prawan ing Prambanan ingkang sami kêkothekan anutu wau, sang jaka sangêt nêpsunipun, prawan-prawan ing ngriku sami dipun sabdakakên, manawi turun-turunipun sami badhe dados prawan sêpuh. Botên sami cêpak jatukramanipun,
inggih punika minôngka ukum anggènipun sami anyandèkakên anggènipun badhe palakrama sang jaka.
Jaka Bandung nyariyosakên sadaya lêlampahan punika dhatêng biyungipun. Ngantos kawêdal kajêngipun badhe andhustha sang putri. Biyungipun botên mrayogèkakên, nanging kajêngipun sang jaka botên kenging pinalangan, wasana lajêng kasabdakakên dados sagawon (abrit), sanadyan makatên, nanging mêksa botên adamêl kêndhaking kajêngipun Jaka Bandung, rintên dalu tansah anênggani panggunganipun sang putri kalihan ambaung.
Dene prakawis dhawahing topong salajêngipun, cacriyosanipun sami kemawon kalihan dongèng ing nginggil, sarêng sampun apalakrama, sang putri sangêt merangipun, lajêng lolos angumbara dhatêng ing wana kalihan sagawon, pawingkingipun anurunakên tiyang Kalang.
Miturut sêrat kagunganipun Radyapustaka, taksih wujud sêratan tangan. Kacariyos, Prabu Darma Niskala ing Prambanan pêputra kalih, anama Radèn Karungkala awarni danawa, kalihan Dèwi Rara Jonggrang awarni manungsa. Sasedanipun ingkang rama, Radèn Karungkala gumantos nata wontên ing Prambanan, sang nata
panglamaripun, Prabu Karungkala lajêng ambalela dhatêng ing Pêngging, wasana pêjah dening Prabu Darmamaya, mantu ing Pêngging.
Rara Jonggrang krama angsal ditya pandhita anama Prabu Baka. Ing sapêjahipun Prabu Karungkala, Prabu Baka anglajêngakên pêrangipun kalihan Pêngging, nanging ugi pêjah dening Prabu Darmamaya.
Sasedanipun ingkang raka, Rara Jonggrang lolos saking kadhaton, ambêkta putranipun putri taksih alit, nama Dèwi Nawangsih botên wontên pawongan ingkang umiring, kajawi namung êmbanipun Prabu Baka. Rara Jonggrang anglampus sarira wontên ing lèpèn Oya, êmbanipun nini-nini bela asuduk jiwa, Rajaputri Dèwi Nawangsih dipun panggih Bok Rôndha Dhapan,Dhadhapan. lajêng kabêkta mantuk, kaêlih nama Rara Têmon.
Sasirnanipun Prabu Baka, Patih Tubar ing Prambanan kagêntosakên dados nata, nama
Prabu Tubar, lajêng ngalih kitha dhatêng ing Samapura. Putranipun Prabu Tubar nama Jayasantika, katuduh rama anglacak tindakipun Rara Jonggrang saputranipun.
Radèn Jayasantika lampahipun kandhêg ing padhepokanipun Ajar Samparwadi ing rêdi Ijo ngantos dangu. Sampun wongsal-wangsul anggènipun pamitan badhe anglajêngakên panglarinipun Dèwi Nawangsih, nanging namung tansah dipun wangsuli bilih dèrèng mangsanipun kemawon, dangu-dangu sang jaka sangêt panêsêkipun anggèning nêdha pitêdah panggenanipun sang putri. Salingsinganing rêmbag Radèn Jayasantika madêg suraning driya, Radèn Jayasantika kasabdakakên badhe sirna saking tuwuhipun pribadi, sabdanipun sang ajar anêmahi, Radèn Jayasantika sanalika jlêg malih dados sagawon abrit, dahat kaduwung ing galih, sangêt panalangsanipun dhatêng sang ajar, enggaling cariyos, sang jaka lajêng lumampah mangilèn, anglampahi pitêdahipun sang ajar, dangu-dangu kapanggih kalihan sang dèwi. Kalampahanipun dados jatukrama, sami kalihan cariyos kasêbut nginggil, amung ing ngriki mawi anyriyosakên, bilih sagawon wêkdal pêpasihan kalihan sang dèwi, sagêd malih dados jalma, wangsul warninipun ing wingi nguni, andadosakên pirênanipun sang dèwi, nanging sabibaripun pêpasihan lajêng wujud sagawon malih. Botên dangu apêputra priya pêkik warninipun, kanamakakên Radèn Suputra, pawingkingipun suwita Prabu Widayaka ing Purwacarita.
Manawi miturut sêrat karanganipun tuwan J. Kuebel a.s. Pemalang (T.B.G. deel XXXVII. 1895) saking cariyosipun tiyang nama Mangkudikrama. Kacariyos, Prabu Mundhingwangi ing nagari
Sadintên muput sang prabu botên angsal bêbujêngan satunggal-satunggala, wanci sontên sang prabu kondur, wontên ing margi kraos badhe turas, lajêng turas katadhahan ing blungkang, dalunipun wontên andhapan èstri pêthak, nama Cèlèng Gumalung, saba sacêlakipun ngriku, lajêng ngombe isining blungkang, andadosakên ing wawratipun, sarêng dumuginipun wanci rencang lare mêdal èstri, sangêt sulistya ing warni, gilar-gilar cahyanipun, nama Dèwi Sêpirasa, kinasihan ing dewa, rinêksa ing widadari, sarêng sampun yuswa pitung taun sagêd angupa boga piyambak, dene ingkang dipun dhahar amung warni wowohan sarta ron-ronan ingkang mêmês-mêmês.
Watunên (Groveel) pêntil pace 3 dipun dhêplok, lobak 3 dipun parut lajêng kapêrês, kaombe sabên enjing. Wontên malih inggih punika: duduhipun jêram nipis sagêlas alit (gêlas jènèwêr) dipun pêndhêt bêninganipun kemawon, kasukanan gêndhis batu supados karaos eca, kaunjuk sadintên kaping tiga, sêsarêngan punika dhahar kuluban krokot mawi sarêm. Tumrap lare pangombenipun sapalihing tiyang sêpuh, 1½ gêlas, kaombe kaping tiga.
Lare sakit bêntèr (dhadha sêsêg) bawang abrit watawis sadasa bungkul, kalihan godhong inggu 10 lêmbar, dipun pipis kasukanan toya jêram nipis, kaombèkakên, dipun damêla watawis sacupu borèhipun. I. pala kalihan babakan kayu putih, dipun pahat, kausarakên ing dlancang bubuk (dlancang wêdalan nagari Cina) katèmplèkakên ing dhadha. II. Glêpung gandum, pêthak tigan, kalihan parutan pala, kacampur, lajêng dipun usarakên ing dlancang bubuk, ugi katèmplèkakên ing dhadha.
Lare gomên, oyod sidagori sawit, oyot bayêm bang sawit, bakaran bawang abrit kalih kapipis, lajêng dipun toyani mawi tajin, mangêt-mangêt kangge nyeka cangkêm ingkang gomên.
Tumrap andandosakên badhe lurik, kangge jas atela utawi bêskap, á F 1,50. Mawi rangkêpan blêg á F 1,75
Dhadhane21772 Dhewe31340 Dhewe Aceh20183 Dhuwit235938 Dhuwur Definisi30429 Didhelikake Camelopordalis147102 Digawe Nggo Tangan64776 Dilatih143186 Dildo127871 Dipun Cukur153986 Diwasa25833 Diwasa Lesbian135103 Doggy Gaya22098 Dominasi52428 Dominatrix27438 DykeE 181623 Ebony13465 Edan29012 Endah54997
Dhiskusi saka Summit ERLC ing Injil lan rekonsiliasi rasis. Ngisor iki naskah saka pesen sing. Sore iki, Aku wis takon kanggo ngomongake babagan Millennials lan rekonsiliasi rasis. Lan aku aran kang ndarbeni hak istimewa kanggo ngadeg kene lan ngawula minangka bagean saka gaweyan sange menyang manunggal ing pasamuan Allah. Minangka Apa Topik Ora Book ing Ngrembugake?
Ing buku anyar Trip kang, munggah, kang upaya kanggo nulis bab sing cocog kanggo jinis iki. Watch minangka wong mlaku liwat sawetara saka bab lan menehi puncak sing nyolong ing isi ing. endorsements Rise
"Trip kang ditulis buku sing aku saben wong enom perlu maca. passion kanggo Gusti Yésus lan generasi iki isa liwat banter lan langit ing saben kaca. Aku ora bisa ngenteni kanggo weruh impact pesen iki wis ing generasi sing luwe kanggo maksud "-. Lecrae, Grammy awarding- menang artis @lecrae "Rise punika Rise Pambuka Piper kang
buku anyar Trip kang, munggah, metu saiki! Maca Pambuka John Piper kang kanggo ing buku ngisor. Sampeyan bisa wis supaya buku lan ngerteni luwih ing Risebook.tv Salah iku utama aku bab Trip Lee lan bukunipun, munggah, punika interplay astiti bakti lan relevansi. Sasaran ing relevansi ing Amérika budaya umum. Trip Lee Facebook
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flåskjer&oldid=874173"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 16 Novèmber 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kiwi_(disambiguasi)&oldid=1078327"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
TagalogTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.06, 3 Sèptèmber 2016.
iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan itu tunggal, ada di mana-mana, yang menciptakan jagad raya seisinya, disembah
16. Purwa madya wasana. (zaman awal/ sunyaruri, zaman tengah/ mercapada, zaman akhir/ keabadian)
17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad. (
Yth mas Agung: Sumangga mas. Nderek bingah mbok bilih panjenengan lan para sedulur sedaya kersa tirakat, laku lan ngelmu sesarengan kulo. Mugi Gusti paring kanugrahan rahayu slamet dumateng kita sedaya. Nuwun.
Ass. Mas badhe nyuwun pirso, punopo mantra meniko saksampunipun rampung anggenipun nglampahi, langsung saget mawujud gurusejatinipun mas???
Wongalus,Mantranya itu bahasa apa?
kulo namung ndunga’ake panjenengan MUGO GUSTI TANSAH PARING WELAS LAN ASIH DUMATENG PANJENENGAN..
@mas Mishbah: matur nuwun donganipun njih mas. Mugi Gusti paring panjenengan rahmat barokah hidayah. Pamuji Rahayu.
mas wong alus niki nate tumut sumarah purbo nopo MKG nopo mboten tumut babar blass???
mas wong alus niki nate tumut sumarah purbo nopo MKG nopo mboten tumut babar blass????
Ki GURU Sejati menika sami kaliyan SEDULUR tuwo mboten ki sing lahir
Mugi gusti dzat kang moho suci sejati tansah pinaringan tetuntun, barokah lan Ugi pepayungipun dumateng kadang2
kepengin sanget nglampahi kalian wonten bimbinganipun. wonten pundi
panjenengan niki ing daerah blitar, malang utawi sekitar ipun daerah puniko? utawi wonten sederek lintu ingkang mangertos? nyuwun informasinipun. ingkang gadah informasi kirim ke Masduki alamat e-mail
menopo saget dulur-dulur ngamalanake ijazah panjenengan niki amergo persyaratanipun kadhos mekaten ( anteb ) yen damel
assalamualaikum wr wb. Sedulorku sedoyo. Kulo kepengen seduluran kaleh panjenengan sedoyo. Kulo tiang bodo seng minim sanget kaleh pndidikan agomo lan sekolahan. Kulo kepengen sanget nggadai guru kange nuntun urep kulo teng
sarpin disebut begalan gede, apa karepe manuso bisa kedadian, nanging yen mati sedulur papat mesti melu,
skalian ngangsu kaweruh ing kampus mriki njih Ki..
Mugi tansah pinaringan sehat lahir-batin kagem sedoyo sdulur sami.. Nuwuun.
salam paseduluran dumateng poro sepuh KWA,nyuwun ijin lan pangestunipun bade tumut ngangsu kaweruh
manunggal ing roso kito, salam kagem sedulur kwa kabeh
salam pangapunten mas kulo sampun lancang nedi ilmu nipun dateng panjenengan,kulo tedi ilmu nipun niki,mugi2 saget dadi kebagusan kulo lan sederek kulo sedoyo…kalian kulo nedi pendungo mugi2 kulo saget ngelampai nopo2 engkang wonten meriki mas.matur keswon kulo engkang agung sanget dateng panjenengan mas…..
kulo satunggaling kawulo ,kawulaning GUSTI ,mugi sedoyo
rencang sedoyo saged mendet menopo ingkang dipun anggep
sae kangge panuntun gesang ing alam donya puniki ,,sungkem
Punggol Beach: Punggol Sea Sports Club »
Punggol Park Commercial Buildings @ Punggol :» Ponggol Seventeenth Avenue» Punggol Central» Punggol PlacePlace of Interest @ Punggol :» Punggol Prawning (Marina Count» Punggol Road Hotels @ Punggol :» Ponggol Hotel Sports @ Punggol :» Kite Flying @
aglar anèng panangkilan | praptèng ngalun-alun radin | ingkang samya anangkil | sumungku ngarsa sang prabu | mulat nayaning
wotsêkar | pukulun sabda kakaji | tuhu rahayu ing marga | prabawa saking sang aji | ingkang ulun
ing mangkya sampun sumewa | anèng ngarsa padukaji | cumadhong ingkang
lara praptèng lalis | gya rumangkul mring ari Sri Suyudana ||
wong asigit | ingsun ora bisa nômpa |
gampil dhuh kakang pinanggya | wuri kalamun wus panggih | pundhutanira sang dèwi | paduka sampun
marang Sang Awiku | Dhanyang Druna sru mojar | adhuh kulup
wus nuding | ing ari Dyan Pamadi | miwah Sangkuni ing laku | ngupaya pundhutannya | wau Risang Banuwati | gajah seta ingkang
patih | samya tanya pawarti | baya ana karyanipun | dhawuhirèng narendra | wuwusira kyana patih | mêgap-mêgap kasompok wuwus pra putra ||
31. adhuh para putraningwang | dirèrèh ingkang aririh | tan ana labêt ing
rungokêna sun warah ingkang pratela ||
32. rakanira sri narendra | ratu binatharèng bumi | kaping pira arsa krama | datan kalakon sayêkti | tur sugih êmas
ngalamar marang Sang Putri | Banowati ing Mandraka | kari waruju ing mangkin | linacak wiwit nguni | kang pangarsa Sang
nanging ingsun pan dinuta | anganthi sira nak mami | ngrangkêpi lakune padha | ngupaya kang
kyana patih sru jumurung | wus dadya ponang kintaka ||
6. anulya mundhut sang aji | punggawa ditya pilihan | têtiga kang arsa mangke |
lênggah siniwèng wadya | ingkang kaparêk ing
wau atur kawula | lah dèn santosa ing kewuh | tan wande pinrêp ing yuda ||
samapta | amapag ing yudanipun | kang mijil saking jro praja ||
tumadhah | gambira solahira | kalangkung suka ing pupuh | magila-gila tandangnya ||
26. dangu yudanira kalih | karepotan ing
namur laku | andhandhang wêkasing karya ||
1. gantya ingkang pinurwa ing kawi | lampahira Sang
marang putri Mandrakane | Banowati Sang Ayu | kasatmata anèng pangèksi | gumawang jroning nala | katon citranipun | mêlok lir wulan purnama | katawênging ing ima-ima kang nipis | têtasik lêlamatan ||
wayang upamane | lakone raganingsun | pacêt agung kang suling pêksi | tan bêtah raganingwang | putus ing pangawruh | kang kadi wulan purnama |
lan taksaka agung kang èstri. langkung dènnya kalapan | tagsaka amuwus | dhuh lakiningsun wong lanang | ingsun dahat lupa saking sru anglih |Kurang satu suku kata: ingsun dahat lupa saking sru angêlih. paran ingkang kamôngsa ||
sikara | sigra anggrayang jêmparing ||
7. gung tinubruk tansah indha | dangu-dangu waspada aningali | niyangkên
gya angawe marang Sang Pandhusiwi. Arjuna mulat agupuh | umarêk ngaras pada | gung ngrêrêpa nyuwun aksaning tanduk |Kurang satu suku kata: gung ngrêrêpa nyuwun aksamaning tanduk. awit datan wikan nyata | dene jawata kang kalih ||
10. mèsêm Sang Hyang Kumajaya | anambrama marang Sang Pandhusiwi |
11. datan dosa yêkti sira | malah-malah katarima ta ugi | angluwari cintrakèngsun | tuhu antuk panrima | nugra Hyang Wisesa mring sirèku |Kurang dua suku kata: nugrahaning Hyang Wisesa mring sirèku. lah ing mêngko alajua | marang
12. tulunga sungkawanira | Maharaja Kasendra gung wiyadi | darbe putri loro iku | kang tuwa
tan adangu gya kêpêthuk lampahipun | ingkang mamèt srayanira | Tasikmadu Rajasiwi ||
15. sampunnya tanya-tinanya | sami jarwa lampahira sang kalih | Arya Kasena mitêmbung | dènnya aminta sraya | Dyan Arjuna nyagahi pamintanipun | wau kalangkung sukanya | nulya dhawuh marang Patih ||
16. Jayalukita samana | kinèn lampah ngruhuni atur uning | marang rama sang aprabu | dènira minta sraya | antuk karya satriya sudirèng kewuh | pêparab Radyan Arjuna | panêngah Pandhawa yêkti ||
nata siniwèng wadya | nèng paglaran lir amêthuk praptanipun | kang putra miwah kang sraya | kang arsa ingabên
saraya | Sang Arjuna kerit laju marêk sampun | sinambrama ing pambagya | dening wau sri
saking nagri Ngastina kadange prabu | pêparab Radèn Janaka | sigra tinantun ing jurit ||
21. munah satru ditya murka | saking Timbultaunan ingkang nagri | arsa nglamar ing sang ayu | nanging nata tan rêna | darbe mantu ditya nadyan madêg ratu | wus sagah Radyan Arjuna | sang nata suka ing galih ||
22. osiking galih sang nata | yèn apranga kariyin têmah lalis | eman bagus warnanipun | luhung nuli dhaupa | lan putrèngsun
lamun dhaup kariyin | têmbe lamun wusing pupuh | gampil sampun kantênan | jayanira ing yuda dadya pakantuk | môngka ganjaran paduka | wit punika lamun lalis ||
27. tan kecalan mantu nyata | putra tuwan botên krama ping kalih | sang nata ngandika arum | bênêr ing wuwusira | karsaningsun kasusu nanging katrucut | wijiling ubayaningwang | datan bisa angingkêti ||
30. duk mulat rawuhing rama | langkung gugup mêthuk sigra nungkêmi | ing pada sang rama prabu | dahat jrih ngrêrêpa |Kurang satu suku
pun Kasimpar tadhah duka sayêkti | sumôngga karsa sang prabu | ulun darmi tumitah | nut ing karsa tan liya paduka tuhu | kang
sraya ingsun | satriyadi sudibya | saking nagri Ngastina kang luwih bagus | iki anèng wuriningwang | arsa sun dhaupkên
kondur marang ing puri | pangantèn tinilar sampun | para sêlir tuguran | anèng taman sadalu datan winuwus | ya ta wau sang pangantyan | kalangkung asih sang kalih ||
37. wuyungira Sang Arjuna | mring kang raka Sang Rêtna Banowati |
wus panggih ingkang sinêdya | mung dèrèng nguwisi kardi ||
45. duk antara pitung dina | pamit marang garwanira sang
53. ambrubul jêmparingira | kadya sulung ngêbaki ingkang jurit | sagunging ditya kacundhuk | purna sirna
55. lan prêpat anyimpang lampah | nuju marang kang anjog tamansari | sinigêg wau winuwus | sadangunya Sang Parta | akaronsih lan garwanira Sang Ayu | Rêtna Kasimpar kasusra | ujare kang para cèthi ||
56. kayungyun Rêtna Juwita | anggung mothah
dhaupa lan tamu | srayanira sang nata | kang nèng
taman Arjuna langkung binagus | ing mangkya wus mangsah yuda | kawarta unggul ing jurit ||
57. kawuwusa pramèswara | gadgadèng tyas sihira marang siwi | ningsêti busananipun | gya
lêlaku | dènnya yuda sang wiranom ||
3. lampahira kapêthuk | lawan Radèn Arjuna sing pupuh | prêpat katri samya mire langkung
mêndhak Sang Parta wus mudhun | tlalenira angacung sajroning prigi | katon tetesan rahipun | kumêpyur wau sang anom ||
7. sigra dhawuh mring Petruk | kinèn dhudhah kang uwuh nèng sumur | Nala Garèng anglawani saking nginggil | tan dangu rêsik kang uwuh | sang rêtna katon wus layon ||
8. nulya ngunggahkên sampun | dening Petruk angacung mandhuwur | tinampanan Sang Parta lan prêpat kalih | kang sawa sampun kajunjung | sajabaning sumur katon ||
12. kalangkung saktinipun | ing ayuda tuhu sudibyanung | mung priyôngga tan kewran binut ing
17. Sang Parta aris matur | wau anèng taman antuk ulun | saking aprang pinapag ing liman putih | mêndhak pinrih numpak ulun | nèng gigir nulya ginendhong ||
18. prapta ing prênahipun | sumur pêjah jroning tamansantun | liman seta angsung sasmita mring mami | angacungkên tlalenipun | marang jro sumur kang kothong ||
19. mung kêbak isi uwuh | myang tetesan ludira tumruntun | nulya ulun dhawuh marang prêpat sami | ambucali kanang uwuh | dupi rêsik ana
wikan satuhu | purwaning sang rêtna layon ||
23. sang nata langkung ngungun | nulya dhawuh pasanggirinipun | hèh sagunging wanita sajroning puri | sapa bisa angsung atur | sanyatane marang ingong ||
24. gêdhe cilik tinamtu | ingsun ganjar busana linuhung | yèn pinanggya iku ingkang amatèni | Rêtna Kasimpar putrèngsun | sun sêmbulèh yêkti kang wong ||
25. sun sudhèt wadhukipun | ingsun ganyang atine satuhu | sakèh janma tidhêm tan abisa muni | ajrih mulat dukanipun | akêrot waja sang katong ||
26. mangkana sang abagus | Dyan Arjuna nyèlèhkên sang ayu | pan pinangku sinundhang saking ing wingking | ngragasuksma tan kadulu | maksih amangku sang sinom ||
27. wus mêsat nulya cundhuk | lawan
nini sajarwaa gupuh | sapa ingkang anyikara sira nguni | baya sira bisa wêruh | sang dyah umatur wotsinom ||
30. dhuh pukulun sang prabu | ila-ila yèn dora ing atur | manggih papacintraka tuhu wak mami | kalamun angamu-amu | ing
39. punapa dosa ulun | mugi karsa dhawuhna pukulun | langkung bagya kawula amanggih pati | kaasta paduka prabu | têtêp bêktining
dene têtêp namanipun | pantês kang biyung kuwalon ||
44. môngka jroning tyas ulun | tan ambeda lan sutamba tuhu | gih punika Rêtna
anglakoni | dadya juti momor laku | cangkelak wangsul sa katong ||
49. marpêki unggyanipun | Dyan Arjuna lan sang rêtnaningrum | aris mojar marang putra Dyan Pamadi | ora mantala wak ingsun | ibunira môngsa borong ||
wong katri angkatipun | marang puri dènira angluru | bêkta dhadhung miwah pênthung alu kalih | marpêki mring unggyanipun | Clêkothana kagyat alon ||
52. tanya mring Sêmar gupuh | winangsulan arsa matrap kukum | kinèn mundhut pati urip marang sori | andikane sang aprabu | tan kêna nginêp linakon ||
53. Clêkothana sru muwus | ora gêlêm ingsun
nulya angêbuk | ing wêtênge pan sarwi anguwuh | hèh Si Kendho ana gawe sira iki | mêtua bêbantu pupuh | jlêg katon kang aran Kendho ||
60. kinèn amêthuk gupuh | Kendho mangsah ing yuda akiwul | aprang lawan setan lundhu topèng rêgis | dangu dènira
apupuh | Klunthungwaluh têmah kasor ||
61. anggêbrak unduripun | ngungsi marang ibune atutur |
Kendho ajrih lumayu anggêndring | tutur marang Lurah Petruk | yèn mungsuhe wus alolos ||
63. ing mêngko biyangipun | aku wêdi mênèk dipun jamu | sigra manjing Ki Kendho marang kanthong lit | Ki Petruk mangsah agupuh | mawa
dèwi | nèng palana gigiripun | gajah kanthi ngatos-atos ||
1. kunêng wau kang lumaku | anitih dipôngga putih | mangkya
Dhanyang Durna aturipun | dhuh anggèr
ywa walanggalih | arinta nênggih Arjuna | tamtu ingkang antuk kardi |
dèwi | ngadêg malih liman seta | tênagane angajrihi ||
10. saksana mulat sang prabu | gita mêthuk mring kang rayi | wus tundhuk rinangkul sigra | kang rayi nguswa padaji | tinarik sarwi ngandika | adhuh yayi kadang mami ||
11. ora darbe kadang ingsun | kajaba sira Pamadi |
dhawuh marang patih | hèh paman sira mlakua | sun duta marang nagari | ing Mandraka atur wikan | lamun pundhutan sang putri ||
saking ing ngriki | saksana Parta turira | pukulun lamun marêngi ||
18. sayogi lampah rumuhun | lampah nyarêngi ing ngarsi | bokmanawi Sri Narendra | Mandraka maibên maring | atur paduka punika | ulun kang masrahna ugi ||
19. sukèng tyas sang mahaprabu | iya bênêr ari mami | nanging ngasoa riningwang | watara ri mangkat nuli | sira marang ing Mandraka | aywa kasusu ri mami ||
25. sampuning bujana nutug | linorot kang para cèthi | Arjuna sinung prênahnya | anèng sajroning kang puri | lan garwa Rêtna Kasimpar | gajah seta anyêdhaki ||
sampun | amung antara tri ari | Arjuna anèng Ngastina | gung sinungga amênuhi | dupi siyaga Kya Patya | Sangkuni nulyatur uning ||
27. katurira sang aprabu | kalangkung sukaning galih | nguntapakên sri narendra | siniwa anèng sitinggil | mulat untape kang wadya | samana budhal tumuli ||
28. Arjuna lan garwanipun | Rêtna Kasimpar anitih | liman
kang sami umèksi | lir mulat pangantèn ngarak | Arjuna lawan sang dèwi | wus mijil saking nagara | gamêlan tansah amuni ||
Mandraka nagari | akèh kacelik kang janma | duk mulat marang sang pêkik ||
32. wus lêpas ing lampahipun | sagung wadyane
35. matrênyuh tyasira prabu | dhuh jagad dewa linuwih | karya pêpasthèning titah | ora ta kulup Pamadi | dènira bêbantu karya | pikramane putri mami ||
36. kaping tri dènira labuh | ing karya pan andêrpati | dene tan dadi ing karsa | tan sarju ing putri mami | muga jawata ing wuntat | karyaa pamalês mugi ||
37. mring Pamadi putraningsun | sadarahira ing benjing | antuka mugtimukti. wibawa | saking kadarmaning galih | adhuh Pandhu ariningwang | kadarmanira lêstari ||
42. mangkana ingkang kapungkur | nata nulya dhawuh malih | kinèn angrêngga ing pura | miwah sanggrahan paraji | tamu ingkang ingulêman | kya patih sandika nuli ||
43. jêngkarira sang aprabu | manjing pura panggya sori | satata lênggah ing madya | pinarêk putra sawiji | Banowati Sang Surêtna | ngandika sri narapati ||
44. dhuh nimas ingsun karungu | saking pawarta ing jawi | putranta Natèng Ngastina | wus budhal saking nagari | pangarake mawa liman | ingkang seta srati putri ||
45. pundhutane putraningsun | ni rara pan sampun olih | pisungsung saking Arjuna | ingkang sinarayèng kardi | mêngko wus ana ing marga | baya [ba...]
[...ya] tan dangu gya prapti ||
46. Banowati duk angrungu | têtela dhawuhing aji | tan sarônta nulya mêdal |
sajroning panggalih | wiyogane katon | mring Pamadi osik ing driyane | lênging nala samana rinêpi | adhuh awak mami | sangsaya kalantur ||
Pamadi | karya tibasampir | pundhutan sang ayu ||
11. kawuwusa Sang Dyah Banowati | ing galih sang sinom | datan èngêt marang pikramane | amung suka dènirarsa panggih | kalawan kang rayi | wau sang abagus ||
sa nata anuding | ing sori kang pinrih | ngrêrapu tyasipun ||
14. adhuh yayi umentara aglis | nusula mring tunggon |
17. ratu agung binathara yêkti | bôndha-bandhu katong | paran karsa de mangkya yêktine | wus katêkan pundhutan ta ugi | gajah seta tuwin | kang srati
19. baya sira darbe karsa malih | paminta mring katong | ingsun ingkang bakal ngaturake | mring ramanta ring sang narapati | samana sang dèwi | wungu pungun-pungun ||
20. adhuh ibu tuhu pundhèn mami | yêkti raganingong | darbe ujar samêndhang kang
miwah wau sang putri sratine | tuwin tiyang ingkang antuk kardi | anèng jroning [jro...]
tuwin busanani | wau kang sun suwun ||
23. yèn kalilan dangune puniki | sadaya angantos | jangkêpira pra nata rawuhe | kang ngulêman kangjêng rama aji | ulun pan lumirig | ing karsa sasatuhu ||Lebih satu suku kata: ing karsa satuhu.
24. lêga gyannya wau pramèswari | nulya ngandika lon | wus karia ingsun aturake | mring ramanta risang narapati | baya
rêtnadi | miwiti mêkasi | sang nata sukèng yun ||
26. pan kawarna ing dalu Sang Dèwi | Banowati sinom | anggung dènnya anganti praptane | mring kang rayi Rahadyan Pamadi | gêtêm ing panggalih | kawratên ing wuyung ||
27. gya ngrêrêpi sang rêtna aririh | nèng tilam
ganggêng wit unggyane | sasananing tyas rumasuk manjing | uwal ingkang pancing | lir murcatma tuhu ||
nguswa pada karo | Kyana Patih Sangkuni lungguhe | nèng keringing rajaputra nuli | ngacaran sang aji |
nayakawaktra Ngastinane | sun tarima sadaya pakirim | paringe sang aji | kang marang wak ingsun ||
48. Si Pamade rumêksa ing puri | anèng jro kadhaton | ywa sandea ki putra yêktine | nora wurung sun dhaupkên benjing | amung ta anganti | ingkang para ratu ||
49. wus pinarnah pamondhoke sami | nulya kinèn ngaso | pra Kurawa sinugata kabèh |
panggihe | sang rêtnayu kuciwane iki | nèng wanita luwih | umiring sang bagus ||
52. karya ewuh marang sang sudèwi | cuwane
pambagya sang dèwi | raharja pinanggung ||
56. gya andangu sang nata mring siwi | purwaning lêlakon | dènnya antuk ingkang kudangane | gajah seta ingkang srati
tan sawalèng kapti | gênging bêktinipun ||
69. marang priya tan darbe saksêrik | winayuh pra sinom | kawursita Banowati mangke | wus siyaga
76. sinung cèthi sadasa ngladèni | samya anom-anom | Sang Dyah Rêtna Kasimpar dununge | langkung sukanira
katon | nyênyamikan dhêdhêg nèng ngarsane | lan pisalin busana di-adi | dyan putra lan putra lan putri |Lebih tiga suku kata: dyan putra lan putri. kacaryan tyasipun ||
78. sinaludhah dhaharan mênuhi | mangkana sang anom | arsa mamèt ing driya karsane | nulya pamit ing garwa sang pêkik | arsa atêtuwi | mring sang dyah ing dalu ||
79. jinurungan samana wus mijil | sang dyah anèng gêdhong | mung
putri kang linuwih | ing warna sayêkti | akramaa ratu ||
94. pan ing mangke kasambadan sami | putrine sang katong | katri pisan dhaup ratu kabèh | nadyan dadya pêpasthèn dewadi | sun pratignya yêkti | pinusthi ing kalbu ||
95. saline paduka akrami |Kurang satu suku kata: saliyane paduka akrami. dadya garwa katong | anuruta ing lair bêcike | nadyan
ngladèni sang sinom | wus karsaning jawata yêktine | mung samene bisaningsun inggih | lan sira wong manis | aywa rangu-rangu ||
wit mung pujan iku sajatine | miwah nguni Tasikmadu Aji | jawata prasami | tinitah anamur ||
gadgatèng tyas sinambitèng nuli | manjing tilamsari | sang kalih atêmpuh ||
112. kasok ing tyas asmara sang kalih | nutug ing palugon | kadya kaul nêkani karsane | pan wus lami dènnya nganti-anti | lir cintaka nganti | kang warsa tumurun ||
dhaharan nyênyamik | anèng jroning gêdhong | sang rêtnayu ingugung karsane | mundhut pangku anging angladèni | awacana manis | ingsun jaluk pangku ||
120. tan lênggana Sang Parta nadhahi | pangkone cumaos | sarwi ngrangkul asta kêkalihe | ing
môngka dhadhakane | bisa panggya kang sawang lir sasi | mancorong gumrining | lan kang mêndut-mêndut ||
125. sapa kuwat mung nyawang kang warni | marusuh asengoh | gandês luwês parigêl tandange | bisa nuju ing karsa patitis | saiba
kandhih | wus ta ari mami | dhahara puniku ||
127. kang sêgêran êndi kang kinapti | pasugatan ingong | mring wong ingkang katrima gawene | antuk
ana katon | ingularan datan ana kabèh | tan pakantuk Kasimpar Sang Dèwi | Sang Parta nulyangling | ywa gugup sirèku ||
mêngko dadi siji | lan gustimu manggon | marma iki ingsun têmpuhake | gustinira wiwit mau ratri | môngka liru
lamun tan kadyèki | tan tulus ing pungkur ||
141. ya ta wau sagung para cèthi | lêga tyas cumêplong | mari gugup ing driya ajrihe | suka-suka sami angladosi | mring gusti sang kalih | dènnya sih alulut ||
142. nging tan ana jarwa liyan janmi | ajrih mring sang sinom | dadya rapêt
putra paduka sang dèwi | gajah seta miwah kang sarati kênya ||
4. jatine sami pêpujan | saking parmaning dewadi | anuruti ciptanira | putra paduka sang dèwi | utamanirèng krami | kang môngka sasrahanipun | ing mangkya wus katêkan | kuncaranira sang dèwi | kalihira
anèng nagri Ngastina | kawula ingkang umiring | mung punika ature putra paduka ||
7. sang nata ngungun miyarsa | lawan wau pramèswari | dadya pinupus wardaya | awit karsane dewadi | pinuwung dening mangkin | sang rêtna sampun miturut | arsa dhinaupna
supadya tulus miturut | tan wangkot karsanira | amung ing panyuwun mami | musnanira gajah seta lan wanudya ||
10. ywa kongsi nuli kajwara | sadèrènge praptèng panggih | kapyarsa sata Kurawa | manawi Paman Sangkuni | tuwuh
jaba | amêthuk kaka Sang Aji | Yudhisthira kakaji | têmbe kalamun wus rawuh | ulun wangsul amarak | marang kakang bok ing puri | ing jrih ingsun kapati yèn kenging tarka ||
amasthi | ginêcêg Nanggalanipun | adhuh kangbok
sing wuri | bisa têmên karya gugup | anggodha mring ragèngwang | bêcik apa karya runtik | Sang Arjuna anolèh nguswa srinata ||
18. yèn kalilan raganingwang | mung yèn dalu manjing puri | kadya ingkang wus kalakyan | kakang bok ing nguni-uni | sang dyah
saking nagri | kapyarsa sang rêtnaningrum | nênggih Wara Sumbadra | dadya elik ing panggalih | pan mangkana sungkawanira Arjuna ||
nglêntrih kadya antaka. gya rinapu ngarih-arih | dhuh kakang bok aywa sandea ing driya ||
25. ingsun anuguri sira | kongsi boyong marang nagri | Ngastina miwah sang nata | anging kêrêp
pinêthuk ing para aji | mahargya sang rawuh lagya | nulya tata lênggah sami | manambrama sang aji | tinanggapan ing panuwun | sampating pangandika | rêmbag dhauping pangantin | benjang Soma mung
32. pangrêngganing pura samya | sampun sampurna kang
33. miwah tamu para nata | wus nyêgat anèng jro puri | mangkana kang kawuwusa | wau ta pangantèn putri | Banowati Sang Dèwi | wiwit enjing dènnya muwun | nadyan nênggih Sang Parta | kalangkung angarih-arih | mrih
kinanthi ing ibu sori | mêndhak nulya nguswa pada | mijiki pada sang aji | nulya akanthèn kalih | manjing madyaning kadhatun |
dene para wanudya | pinisuka-sukèng puri | lawan sagung rabine para punggawa ||
lênggah ing jawi | dupi tinilar sang nata | gya pamit marang bu sori | lamun puyêng sang dèwi | pamit manjing gêdhongipun | kang wetan dhatulaya | ingkang wus pinajang adi | tilamira pangantèn lamun apanggya ||
55. nanging Sang Parta tan ana | wit wau
darunanipun | matur jarwa Sang Parta | miwiti praptèng mungkasi | lêlampahan duk ngupaya gajah seta ||
langkung kapundhi | dhawuh paduka mring amba | datan sinupe salami | ulun namung sadrêmi | umilir karsa sang prabu | piniji amomonga | marang putra sang sudèwi | kinèn mardi pinrih manuta ing karsa ||
dhaupira sang sudèwi | lan Kakang Prabu Ngastina | ulun labuhi ngupadi | sasrahan gajah putih | tambêl sinarayèng pupuh | panuju unggul yuda |
praptanira puri laju | marang gêdhong paesan | sang dyah tan ana alinggih | kewran ing tyas Sang Parta sajroning nala ||
60. nulya matak lêlimunan | marang dhatulaya manjing | nurut gandaning kusuma | wus panggya sang rêtna dèwi | amung lênggah pribadi | sarwi tumungkul
dadya badhar wus lênggah kaparèng wuntat ||
kadhatun | aris muwus Sang Parta | nora watak Arjuna cidra ing wuwus | lan datan kewran ngupaya | marang kang sinêdyèng kapti ||
3. anyêthot wêntis sang rêtna | nora jamak sira tuhu wong sigit | prasêtya marang ing wuwus | ingsun pan wis pracaya | marang sira
ingsun marang dewati | pathi-pathining wong ayu | kalamun tuhu sira | maksih trêsna marang raganingsun iku | pusthinên sajroning nala |
pratôndha | sihira nata mring kami ||
6. wit bisane antuk karya | gajah seta srati putri sing kami | iku yakti dadya sêmu | sasmita
antèni kewala anèng ngriki | yakti kawanguran ingsun | saiba dukanira | sri narendra tumêka ing awak ingsun | mèsêm
antuk tandhing samya widagdèng jurit | kasok wau kalihipun | pyuh nèng asmara samya | angga lêsu marlupa
aparimarma | saciptane ing titah sadaya sinung | sinambadan pangèsthinya | marmanta amba ing nguni ||
amba darbe kadang angkat tuhu | wus prasêtya lawan amba | wus dangu praptèng samangkin ||
21. nênggih arinta Arjuna | kang wus labuh mring paduka narpati |
dhinustha ditya prabu | pun Arjuna tawan gêsang | dènira sampun
ulun | upami cipta anyata | wus lami dhaup lan mami ||
23. têmbene nagri Ngastina | yèn Pamadi nuju tuwi ing mami | lilanana nulya pangguh | marang jro dhatulaya | ywa rêringa paduka mring awak ulun | adarbea butajêngan | dhatêng amba lan Pamadi ||
24. makatên panyuwun amba | yèn wus sagah sang nata pan lastari | ulun suwita sang prabu | lamun tan nyagahana | sande mangkya kewala ngong
saking pura ing Mandraka | arsa ngalaya ing bumi ||
25. lan malih sadangunira | nèng Mandraka ulun pamit sang aji | dèrèng ngladosi sang prabu | mangun langên ing tilam | benjing lamun praptèng Ngastina satuhu | kawula sumanggèng
kang udani | kawuwusa sang aprabu | ajrih mêksa sang rêtna | wit wus jangji asagah panyuwunipun | salamine nèng Mandraka |
28. sinigêg ingkang nèng pura | ingkang samya kasukan anèng jawi | saratri samya
ing Mandraka kawuwus kang dityaji | Timbultaunan Sang Prabu | samana wus miyarsa | sirnanira
tiyang dhusun | angungsi marang praja | kagyat mulat kya patih
40. tandhing samining narendra | krodha nêmpuh yaksadipa ambindi | oncat Baladewa Prabu | anyampluk Alugora | indha wau
ngungsi samya larut | marang ing wanawasa | sêsingidan marang jurang parang trêjung | mriyangyang dadya siluman | kawuwusa ingkang kari ||
prajanipun | Arjuna umiring raka | marang Ngamarta nagari ||
putrinira Mandraka Sang Prabu | mung têtiga warna sami ayu luwih | kuncara mring liyanipun | linamar kang para katong ||
3. pambayun Sang Rêtnayu | Erawati nênggih têgêsipun | pan rasaning tirta marta kang utami | prabawa ngayêmi tuwuh | suci ing galih sang sinom ||
4. akèh kang para ratu | kang anglamar lan kang dhusthèng laku | nging sang rêtna ing galih datan kagimir | ciptanira mung mituhu | mring ibu rama sang katong ||
5. anut sapangrèhipun | wit pracaya sihing rama ibu | sadhawuhe sayêkti dipun lampahi | kanthi susêtyaning kalbu | satêmah dhaup sang sinom ||
iku | yêkti sêtya marang priya angandhêmi | nging Pamadi atumambuh | kalangkung merang sang sinom ||
13. sêriking galihipun | mung angèsthi antuk
16. bêkjane maksih emut | angandhêmi pacangane dangu | mung anggaro Banowati kang alamis | jinurung
Banowati | binoyong Arjuna sampun | putranira tumpês karo ||
18. wêkasan sedanipun | sinambêlèh lir sato satuhu | dening Arya Aswatama lampah juti | duk arsa anyidrèng laku | anumpês Pandhawa katong ||
19. Parikêsit duk wau | maksih jabang pan
ingayoman Bathara Krêsna kang uning | ingêsotkên katrinipun | dadi sato luwih asor ||
21. mangkana labuhipun | kang wanita tan sêtya ing kakung | Banowati langkung ingugung sakapti | suka-suka among lulut | lan Arjuna krama mangro ||
ayuning tumuwuh | aywa ngugung marang sukane pribadi | kalamun tan awas emut | satêmah patine awon ||
•	yen tan melu anglakoni,boya kaduman melik
Nyai Khasanadi Munggang ( Nyai Gentong ), dados garwanipun Kyai Ngali Markhamah Bendosari Sapuran Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai
2.Kyai Sayyid Ngusman Gambasan Tembarak Temanggung
peputra : (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng dipun mangertosi asalipun )
1. Zawawi bin Kyai Kodir Ali Imran
Abdurrohman alm. peputra : ( garwa kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus )
1. Sayyidah RA. Roikhanah Plumbon
2. Sayyid R. Hadiyul Mustofa/H. Sucen
kagungan garwa kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur
ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :
alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi peputra :
Badung • Bangli • Bulèlèng • Gianyar • Jembrana • Karangasem • Klungkung • Tabanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Bali&oldid=817611"	Kategori: Cithakan Kabupatèn lan kutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Basa BanyumasanBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.49, 11 Maret 2013.
panjenengan ningo mbah bopo guru aku pengemis?
KWA,,Bapak Rektor ki Wong Alus,pinisepuh lan sederek2 sedanten mahasiawa KWA,,,kulo ngucapke sugeng riyadi 1431 H sedoyo lepat sing kulo sengojo menawi mboten kulo nyuwun pangapunten lahir batos..
Pukul 16:20,Ngawi diguyur hujan sangat lebat,bagi rekan2 yg lagi mudik dan melewati jalur ngawi,
sugeng riyadin dumateng prokonco kadang sederek wonten KWA mriki
KWA,,ki Wong Alus,ki torabika pinisepuh lan sederek2 sedanten mahasiawa KWA,,,kulo ngucapke sugeng riyadi 1431 H sedoyo lepat sing kulo sengojo menawi mboten
sesepuh lan sedulur2 sedoyo KWA,kulo manungso ingkang kebak kalepatan , nyuwun jembare pangapuro menawi hanggadai kalepatan ingkang di sengojo menawi boten di sengojo.mugi2 gusti allah minaringan keslametan donyo lan akirat
dinten ingkang suci,cin0ndro resik ing wardoyo…Sugeng mangayubagyo ieDuL fitri..Nyuwun agunging samudro pangaksami seDoyo kalepatan minal aidzin wal faidzin,.Mugi2 kito tansah winengku ing karahayon.Gesang pikantUk ridho ILLAHI ROBBI..Amin
nur jati ( kelabang ireng ) dan keluarga
Ing dinten ingkang FITRI puniko,kulo ngaturaken sedoyo kelepatan lan kesalahan kulo dumateng panjenengan sedoyo sesepuh Kampus Wong Alus,kususipun Ki wong alus,ki nurjati,abah raffi,gus santri,ki bayu pamungkas,ki risang mukti,bengawan candhu lan ugi dumateng poro rekan2 sedoyo wonten ing Kampus Wong Alus.
riyadhin,senajanto dereng nate jawat asto,catur netro,kulo nyuwun pangapunten lahir batin sdoyo kalepatan,ke khilafan ingkang kulo sengojo utawi mboten kulo sengojo,nuwun….
SUMINARING SURYA ENJANG DINTEN RIYADIN, PETHAK CINANDRA RESIK ING WARDAYA. MANGAYUBAGYA DINTEN RIYADIN 1431 H. NYUWUN
Sugeng Dinten Riyadi kagem poro Pini Sepuh tuwin poro sedulur, ngaturaken sadoyo kalepatan tuwin nyuwun gunging samodro pangaksami
Kedah Kabuang, Raos Mangkel Kedah Kapungkel, Sahenggo Ingkang
Ronggowarsito Serat Kalatidha dalam tembang Sinom bait 7 “Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, milu edan nora tahan, yen tan milu anglakoni, boya
ing. arhitekturebacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.kem.teh.ing. rad. teh.bacc. ing. des. text.bacc. ing. mech. Damir
Nulada laku utama, / Tumrape wong Tanah Jawi, / Priyagung ing Ngeksiganda, / Panembahan Senopati, / Kepati amarsudi, / Sudane hawa lan nepsu, / Pinesu tapa brata, / Tanapi ing siyang ratri, / Amamangun karyenak tyasing sesami.
Wikan wengkoning samodra, / Kederan wus den ideri, / Kinemat kamot hing driya, / Rinegem segegem dadi, / Dumadya angratoni, / Nenggih Kangjeng Ratu Kidul, / Ndedel nggayuh nggegana, / Umara marak maripih, / Sor prabawa lan wong agung
abipraya, / Saturun turune wuri, / Mengkono trahing ngawirya, / Yen amasah mesu budi, / Dumadya glis dumugi, / Iya ing sakarsanipun / Wong agung Ngeksiganda, / Nugrahane prapteng mangkin, / Trah tumerah dharahe padha wibawa.
padha jumeneng aji, / Satriya dibya sumbaga, / Tan lyan trahing Senopati, / Pan iku pantes ugi, / Tinulad labetanipun, / Ing sakuwasanira, / Enake lan jaman
Babèl sapunika simbol saking raos sombong tur angkuh manungsa.[1], sampun dipunsebut wonten kitab penciptaan, kaliyan Kitab perjanjian ingkang lami.[2] Menara punika dipunbangun kaliyan raja Nimrod (asma sanesipun saking raja Namrud), anak putu saking nabi Nuh nalika jaman Babilonia kuna, sampun lami wonten saderengipun Nebukadnezar amerintah dinasti Babilonia.[2] Bapa ibunipun Nimrod punika Cush, putranipun Ham.[2]
Sajarah Menara Bibel[besut | besut sumber]
Menawi miturut cariyos, kutha Babilonia kaliyan kutha Ninive punika kutha ingkang kapisan dipunbangun raja Nimrod.[2]
alesan menara kasebut dipunbangun, inggih punika kangge kapuasan piyambak kaliyan raos megahing diri.[2][3] Pambangunan kutha kasebut ngelambangaken kaangkuhan nuli kaserakahan manungsa ugi kasenengan manungsa ingkang wegah menawi kedah misah-misah.[2][3] Mula kados punika dipunbangun kutha Babilonia[3] kaliyan kutha Ninive, ingkang dados kutha pusat kagiatan kaliyan kangge nyepaki kabutuhan.[2] Ananging nalika, masarakat ingkang mbangun
manungsa dados ngreraos menawi piyambakipun adigang adigung ugi adiguna.[2] Menara punika dipunbangun kangge kapuasan ugi kabutuhan badan, jiwa kaliyan semangat, malah wonton pepenginan badhe damel menara ingkang nganthos langit, menawi saged malah bisa dados cagaking Matahari.[2] Katamakan ugi kasombongan punika ingkang andamel Tuhan maringi hukuman supados masarakat wonten tlatah punika misah-misah nuli boten saged mangertosi abasa saking tiyang sanes.[2][3] Tujuanipun saking bangunan kasebat inggih punika supados kabudayaan ingkang sanes saged luluh ugi saged dados satunggal.[2]
Menara Babèl sapunika saged dipungandheng kaliyan menara (migdol) ingkang dipunbangun kangge simbok paling inggil kagem dewa utawi dewi ingkang dipunpuja wonten tlatah kasebut.[1] dipunbangun kaliyan Nimrod.[2] Bentukipun Ziggurat katah tingkatipun.[1] Menara kasebut ngalami karusakan ageng nalika perang taun 652-648 saderengipun masehi, ananging dipundandani kemalih kaliyan raja Nebukadnezar II (605-562 SM), bangunan punika ingkang dipunpanggihi Koldewey nalika taun 1899.[1] Herodotus nalika taun -/+ 460 SM, nyariosaken menawi bangunan kasebut dipunpanggihi wonten papan saking jaman kuna (tablet), ingkang seratanipun ngagem abasa Mesir kuna saking taun 229 SM.[1]
Aleksander ngresiki ambrukanipun supados saged mbangun kemalih, anaging boten dados amargi piyambakipun ninggal dunnya.[4] Patok-patok ingkang dados batesanipun nuli dipunbuwang kaliyan masarakat ingkang wonten punika, sapunika tlatah kasebut dipunsebat Etemenanki utawi bolongan (Es-Sahn).[4] Wonten ingkang nyamikaken bangunan kasebat kayata Es-Shan, ingkang dipunsamikaken sisa-sisa saking ziggurat ingkang tasih wonten saking tlatah Borsippa (Mod Birs Nimrud), 11 km sebelah tenggara Babèl (hambok menawi saking jaman NeoBabilonia).[4] Dipunduga kemalih, miturut Alkitab.[4] Dur-Kurigalzu (Aqar Quf), wonten sebelah tenggara Bagdad.[4] Ananging kutha kasebut dipunbangun nalika taun 1400 SM.[4] Ingkang saged dados kasimpulan, cariyos kitab ingkang nyariosaken bab sejarah kadadian menara utawi bangunan-bangunan punika boten saged punpitados.[4] Teks tebal
Deskripsi saking Menara Bibel[besut | besut sumber]
Kanthi sapunika dereng wonten bukti Arkéologi, menawi kutha Babel sampun wonten saderengipun dinasti kapian (+/- 1800 SM).[4] Ananging miturut tradisi Babèl ugi seratan sejarah saking Sharkalisharri, nyariosaken menawi raja saking Agade kr 2250 SM mbangun manèh menara kuil (Ziggurat) ingkang wonten Babèl.[4][5] Bentukipun tingkat-tingkat (Ziggurat), Wujud kasebut dipunkembangaken kemalih nalika +/- 3000 SM dupun milai saking tumenos utawi panggung ingkang nyangga kuil caketipun kaliyan kuil-kuil ingkang wonten kutha kayata kuil wonten Erekh ugi kuil wonten 'Ukair.[4] Menara punika ngalami kerusakan ingkang ageng nalika perang ( taun 652-648 SM), ananging dipundandani kemalih nalika masanipun Nebukadnezar II (605-562 SM).[4] Banguna punika ingkang dipun jlentrehaken Koldewey nalika tau 1899.[4] Lantai ingkang paling ngandhap ukuranipun 90x90 m, inggilipun 30 m.[4] Wonten lantai ingkang andhap punika dipun bangun gangsal lantai inggilipun 6 kanthi 18 m.[4] Menawi tambah inggil, lantainipun inggilipun nambah alit ukuranipun.[4] ngangge mahkota saking bangunan punika, wonten tingkatan lantai ingkang paling inggil dipunbangun kuil.[4] Ingkang dados anggepan nalika jaman punika, kuil kasebut dados tempat kadhatengan para Dewa nalika anggadahi urusan kaliyan manungsa.[4]
SajarahBabiloniaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
WP:-( atau WP:VANDAL
Vandalisme yakuwi panambahan, pambusakan, utawa pangowahan isi kang sacara disengaja kanggo ngurangi kualitas ensiklopedia. Jinis vandalisme kang paling umum yakuwi ngganti tulisan kang ana nganggo tulisan kang nyebelaké, ngosongké kaca, utawa nyisipaké lelucon konyol lan bab-bab kang ora migunani liyané.
Kabèh usaha kanthi niat kang becik kanggo ngembangaké ensiklopedia, senajan salah arah, kuwi dudu vandalisme. Pangowahan kanthi niat èlèk kang ora ketara ora dianggep vandalisme ing Wikipedia. Contoné, ngisi artikel nganggo tulisan kang sifaté mung opini kuwi dudu vandalisme. Nanging senajan mangkono bab iki tetep dianggep ora migunani, lan tetep kudu dibusak.
Vandalisme kuwi palanggaran tumrap kawicaksanan Wikipedia. Tindhakan iki kudu diawasi lan ditangani - yèn ora bisa nangani dhéwé, panjenengan bisa njaluk pitulung saka wong liya.
Sawijining studi kang diayahi déning IBM ing taun 2002 nuduhaké yèn akèh kadadéyan vandalisme ing Wikipedia Basa Inggris dibalèkaké jroning wektu limang menit (delengen laporan resminé). Senajan mangkono, vandalisme tetep minangka masalah kanggoné kabèh panganggo, lan minangka ide kang apik nalika ngowahi artikel supaya ngecèk riwayat artikel sadurungé (se3jarah kaca), kanggo ndeleng apa wis ana vandalisme tanpa diweruhi - senajan pangowahan pungkasan lagi waé kadadèn limang menit sadurungé.
Ora kabèh vandalisme dilakokaké kanthi kasar. Suwaliké ora kabèh owah-owahan gedhé lan kontroversial kuwi minangka vandalisme. Diperlokaké katelitèn kanggo nemtokaké apa sawijining data utawa informasi anyar iku bener utawa minangka vandalisme.
Yèn panjenengan nemokaké vandalisme (kaya dhefinisi ing ngisor), balèkké menyang versi sadurungé. Kerep migunani ngecèk sajarah kaca sawisé pambalikan kanggo ngyakinaké yèn panjenengan wis mbusak kabèh vandalisme. Cek uga kabèh kontribusi pelaku vandal mau - mbokamanawa panjenengan bakal nemokaké suntingan jahat liyané.
Tambahan liyané, tinggalkan pesan pèngetan ing kaca bicara pelaku, kanthi nggunakaké cara mangkéné.
Cithakan kang bisa dianggo ing kaca bicara pelaku vandal yakuwi {{vandal}}.
Sugeng rawuh ing Wikipedia. Kita seneng menawa akèh wong sing mèlu nyengkuyung ensiklopedia iki. Coba delengen kaca sugeng rawuh yèn arep sinau piyé carané mèlu cawé-cawé.
Suntingan sing ngrusak kaya ta ngisi kanthi sembarangan utawa ngosongaké kaca bisa kaleboaké ing pratingkah vandalisme (ngrusak). Beciké pratingkah panjenengan ora susah diterusaké manèh. Yèn panjenengan tetep nerusaké pratingkah kaya ngono, panjenengan bisa diblokir ora bisa nyunting Wikipedia. Beciké ayo padha bangun gotong royong gawé regengé Wikipedia tinimbang amung ngrusak. Matur nuwun.
Uga, usahakaké nglacak alamat IP. Temokna sing duwé IP mau nggunakaké:
RIPE (Eropah, Timur Tengah, lan Asia Tengah)
Yèn sawijining alamat ora ana ing salah siji situs ing dhuwur, kamungkinan ana ing situs liyané, banjur tambahké cithakan {{vandal}} menyang kaca bicara pelaku vandal mau.
Mbusak kabèh utawa sapérangan isi artikel (kadhangkala ngganti isi kang dibusak mau nganggo tulisan kang kurang sopan) yakuwi minangka suntingan vandal kang umum. (delengen conto)
Nambahaké pranala jaba kang ora pantes kanggo iklan lan/utawa promosi pribadi.
Sawijining program utawa "robot" kang nyoba gawé suntingan vandal utawa spam marang akèh artikel (atusan nganti èwon), ngothongaké, utawa nambahaké iklan. Jinis liya saka VandalBot katon mlebu log makaping-kaping kanthi jeneng-jeneng acak kanggo nglaksanakaké aksi vandalisme marang sawijining artikel. (delengen conto)
Nambahaké grafiti utawa ngisi nganggo bab-bab kang konyol. (delengen conto)
Panganggo kadhangkala nggawé artikel lelucon utawa ngganti artikel kang ana kanthi tulisan kang ora nalar, utawa nambahaké lelucon konyol marang artikel kang wis ana.(delengen conto)
Vandalisme kang angèl dilacak. Nambahaké informasi kang nyasaraké, ngganti tanggal, utawa panyuntingan liya kang katoné nalar. Conto iki didandani amarga artikel gampang golèkané.
Moyoki, nganggo jeneng panganggo kang ngganggu, ngganti artikel kanthi lelucon, lsp.
Ngganti kaca pangango nganggo poyokan, tembung kasar, lsp. (delengen conto)
Ngamot gambar-gambar kang provokatif (lan/utawa jorok), ng;ebokaké pesen-pesen politik, nggawé animasi GIF kang ngganggu lsp. Saliyané kuwi makaping-kaping ngamot gambar tanpa informasi sumber utawa lisensi kamangka wis diwènèhi pèngetan makaping-kaping bisa uga dianggep vandalisme.
Masang cithakan {{busak}} ing kaca-kaca kang ora mbutuhaké bab iki utawa masang cithakan {{reksa}} utawa {{reksasaka anon}} ing kaca kang ora perlu direksa / diproteksi.
Nggawé vandalisme kaya kang kacetha ing kaca iki marang cithakan.
Mindahaké kaca menyang kaca liya kang nduwèni jeneng kang ora nalar. Conto kang misuwur yakuwi artikel [Willy on Wheels]. Wikipedia saiki nerapaké aturan yèn pamindahan kaca mung bisa dilaksanakaké déning panganggo kang wis nyunting minimal 25 kaca, lan kudu ngisi katrangan alasan pamindahan mau.
Ngalihaké artikel utawa kaca bicara menyang kaca liya kan sifé nyerang. Salah siji conto vandalisme pengalihan Autofellatio. Sawetara vandal nyoba ngalihaké kaca menyang kaca kang ora sopan. Varian vandalisme iki biasané dilaksanakaké déning wong kang durung bisa, utawa marang kaca kang direksa saka pamindahan.
Ngganti pranala jroning artikel saéngga ngrujuk marang sawijining kaca liya kang ora ana gegayutané. Contoné Tokoh Indonesia.
Mbusak {{hapus}}, {{oraakurat}}, lan tag-tag liya kanggo ngéndhani pambusakan.
Ngilangi pèngetan, kanggo vandalisme utawa bab liya minangka bab kang dilarang. Bab iki uga berlaku kanggoné pèngetan kang didèlèh ing kaca bicara panganggo.
Ngganti informasi artikel nganggo karakter acak kayadéné "aslkdjnsdagkljhasdlkh,". Supaya ati-ati sabab ana kamungkinan bab iki minangka pangujian (pacoban) kang dilaksanakaké déning panganggo anyar (senajan wis disadiakaké kothak wedhi).
Nyunting komentar kang ditapak astani pangango liya kanggo sacara signifikan ngganti maknané (umpamané malikaké pilihan), kajaba nalika ngilangaké serangan pribadi.
Tag sengketa kuwi cara kanggo nuduhaké marang para panganggo yèn ana masalah ing sawijining artikel. Aja mbusak tag iki kajaba panjenengan yakin yèn permasalahan wis dirampungaké. Uga aja ndèlèh tag sengketa sacara sembarangan yèn sejatiné ora ana masalah, lan alasan pamasangan tag kuwi amarga sawijining suntingan tartamtu gagal nemokaké konsensus. Suwaliké, pigunakaké pituduh ngrampungi sengketa lan tampanen yèn sawetara owah-owahan pancèn ora bisa nggayuh konsensus.
Mbusak komentar pangangggo liya ing kaca bicara, utawa mbusak kabèh bagéané, sacara umum dianggep minangka vandalisme. Mbusak serangan pribadi, kerep dianggep wajar. Pangarsipan kaca bicara kang dawa banget menyang kaca liya lan mbusak teks saka kaca bicara utama uga bisa ditampa. Aturan ing dhuwur iki ora berlaku tumrap kaca bicara pribadi panganggo, yakuwi sing duwé kaca bébas kanggo mbusak komentar saka jaba saksenengé, kajaba tulisan pèngetan, panganggo ora kena mbusak.
Mbusak utawa ngowahi bagéan saka kawicaksanan resmi Wikipedia kang ora disetujoni déning panyunting, tanpa usaha kanggo nemoni konsensus utawa nggolèki konsensus kang wis ana, kuwi vandalisme. Ngembangaké utawa klarifikasi tumrap tembung-tembung jroning kawicaksanan angger isih cocok karo konsensus kang ana, dudu vandalisme.
Sacara sengaja nglebokaké materi kang duwé hak cipta jroning Wikipedia kanthi cara nglanggar aturan hak cipta Wikipedia kuwi vandalisme. Amarga mbokmanawa waé pangangggo ora ngira yèn sawijining informasi nduwèni hak cipta, utawa ora ngerti kawicaksanan Wikipedia apa informasi mau bisa utawa ora bisa dianggo, bab kuwi mung dianggep vandalisme yèn panganggo mau wis diwènèhi informasi bab kuwi.
Nggawé akun panganggo kanthi migunakaké tembung utawa istilah kang ora sopan minangga jeneng panganggo bisa dianggep vandalisme, senajan akun mau ora dianggo.
Ora klebu vandalisme[besut sumber]
Cara paling apik kanggo ndetèksi vandalisme yakuwi liwat pangawasan marang owah-owahan pungkasan. Yèn ditemokaké, balèkna menyang kaca versi sadurungé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 13 Mèi 2016.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun
Nalika ing dintên Salasa sontên, tanggal kaping 13 Oktobêr kapêngkêr punika, para warga kakung saha putri kalampahan sami kaklêmpakan wontên ing dalêm Wuryaningratan, prêlu kêndhuri andêdonga kasugêngan dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana kangjêng susuhunan, têtêp yuswa 72 taun, wilujêng datan sinangsaya ing satunggal punapa,
Suryaamijaya, satêlasing pamêdhar sabdanipun sêsêpuhing panitya wilujêngan, pangarsa Narpawandawa lajêng amêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Nuwun, sasampunipun kula mirêngakên aturipun panitya wilujêngan punika wau, samangke pasrahanipun kula tampèni kanthi ngaturakên panuwun, dene anggènipun tumandang ing damêl kalayan cekat-cèkêt, sagêd nyêkapi punapa ingkang dados pikajênganipun Narpawandawa. Miturut kawontênanipun pasamuwan ing dalu punika, tatanan
ingkang sampun têrang dhawuhing kaparêng dalêm, inggih punika: sadaya ingkang sami damêl pasamuwan pahargyan, botên kaparêng adhêdhasar suka- suka (sopyan-sopyan), awit mindhak ambêborosi, ingkang tundonipun namung badhe sami damêl rêkaosing gêsangipun kemawon. Mênggah sadèrèngipun kula nglairakên punapa wigatosing wilujêngan, pangrèh Narpawandawa ngaturi uninga ing panjênêngan sadaya, rancanganipun pangrèh para warga kakung saha putri kasuwunakên ngabyantara nata, kados ingkang sampun kawrat ing organ kita kapêngkêr punika, botên kaparêngakên, dene ingkang dipun parêngakên ngabyantara amung para pangrèhipun sadaya pakêmpalan, katamtokakên sowan dintên Rêbo benjing-enjing jam 11 siyang, anjujug wontên ing bangsal sakilèn sasana sumewa (tumrap ingkang ngunjukakên pisungsung jam 10 enjing, anjujug ing bangsal marakata (panganggenipun: èstri gêlung têkuk, rasukan
ambausukoni kalayan suka pirênaning panggalih, ingkang wohipun sagêd kalêksanan sêdyanipun Narpawandawa kakung saha putri.
II. K.R.M.H. Wuryaningrat, inggih pangarsa mulya kita, anggènipun sampun kaparêng [kapa...]
[...rêng] andarmakakên dalêmipun kangge papaning wilujêngan.
III. K.R. Pangulu Tapsiranom, anggènipun sampun kaparêng mituruti panyuwunipun pangrèh, badhe andongani ajatipun pakêmpalan Narpawandawa punika mangke.
IV. Panuwun kula dhatêng para warga kakung saha putri, sami sagarwanipun, anggènipun sampun sami kaparêng marlokakên rawuh angèstrèni wilujênganipun Narpawandawa.
Para sadhèrèk, mênggah wigatosipun wilujêngan ing dalu punika, amarêngi sapêkênipun tingalan dalêm têtêp yuswa 72 taun, pakêmpalan Narpawandawa kakung saha putri mêmule awarni 1. Sêkul wuduk, ulam ayam lêmbaran, punika ingkang dipun caosi dhahar para nabi, para wali, saha Gusti Kangjêng Nabi Muhamad Rasulollah s.a.w. sagarwa putra tuwin sakabat sadaya. 2. Sêkul golong 21 jodho, ingkang dipun caosi dhahar ingkang cikal bakal ing Surakarta ngriki. 3. Sêkul asahan, kêtan kolak, apêm, ingkang dipun caosi dhahar para lêluhur dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana kangjêng susuhunan, saking kakung saha saking putri. Wondene anggènipun Narpawandawa caos dhahar wau, prêlu nyuwunakên, mugi-mugi sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, pinaringana barkat wilujêng
ingkang nuwuhakên kasangsaya, nanging winantua ing suka wibawa kontapa ing sabuwana, awèta dados pandam pangayomanipun para garwa putra, santana abdi saha kawula dalêm, lumèbèripun dhatêng sadaya isinipun praja dalêm ing Surakarta. Awit saking punika Kangjêng Radèn Pangulu Tapsiranom lajêng ijêngandika donganana punapa ingkang sampun kula ujubakên punika wau, kula suwun dipun jarwani ingkang supados
Kangjêng Pangeran Angabèi, sarta lajêng sampun nampèni dhawuh timbalan dalêm, paring tarima kasih kanthi pangèstu dalêm, amung sarèhning kita punika taksih nindakakên lampah lair tuwin kabatosan, amila ing lair Narpawandawa damêl kandhuri inggih ingkang kita lampahi dalu punika, batosipun, sampun kalampahan angunjukakên pamuji sugêng dalêm, kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil wau, awit saking punika panyuwunipun
lêluhur kita, kalayan tadhah amin sinartan êninging panggalih, supados kinabulakên punapa ingkang dados ajadipun Narpawandawa wau, amargi jumbuhing lair lan batin punika agêng dayanipun. Samangke kangjêng radèn
pasugatan dhahar, saha idêran sêkul ajad ingkang mêntas dipun dongani wau minôngka isarat. Kalajêngakên lalênggahan ngantos dumugi jam 11 dalu, sawêg bibaran, sami wilujêng ingkang pinanggih.
Kêkancingane Kangjêng Tuwan Gupêrnur Genêral ing Indhiya Nèdêrlan Kaping 30 Sèptèmbêr 1936 Ôngka 31
Manira Gupêrnur Genêral Indhiya Nèdêrlan.
Wus anguningani layang paturane ... enz.
Wus anguningani atur pirêmbuge rad Indhiya Nèdêrlan.
Ingkang kapisan, pêpacak kang kamot ing layang paturane Gouvt.
Kang kawênangake nganggo sêsêbutan radèn mas iku darahe panjênêngan dalêm nata ing Surakarta utawa ing Ngayogyakarta. Apadene darahe panggêdhening trah Mangkunagaran utawa Pakualaman, saka pancêr lanang utawa pancêr wadon padha tumêka grad IV.
Ha. Darahe para nata ing Surakarta utawa ing Ngayogyakarta. Apadene darahe panggêdhening trah Mangkunagaran utawa Pakualaman, saka pancêr lanang utawa pancêr wadon padha tumêka grad VI, sawuse grad VI, kang kawênangake nganggo sêsêbutan radèn amung manawa saka pancêr lanang.
Na. Darahe para nata ing pulo Jawa lan pulo Madura liyane para nata kang kasêbut ing bab 1 mau, sarta liyane sultan ing Bantên, apadene darahe para wali kang sinêbut sunan, para bupati ing gupêrmenan, sarta para kang padha ginanjar sêsêbutan radèn dening parentah awit saka parimarma utawa lêlabêtane, kabèh mau amung kang saka pancêr lanang.
Ca. Darah saka pancêr wadon grad II saka para bupati ing tanah Jawa Têngah utawa ing
uga katumrapake marang darah kang saka pancêr wadon, sawuse grad II kang kawênangake nganggo amung manawa saka pancêr lanang.
Wêwênang nganggo sêsêbutan radèn iku bakal ilang, manawa wiwit êmbah pancêr lanang lan bapa wus padha ora nganggo sêsêbutan radèn.
Wêwênang kang ilang kaya kasêbut ing bab ngarêp mau bisa pinudi bali, manawa kang nyuwun iku:
Ha. Bisa ambuktèkake kanthi wêwaton bab 2 ing dhuwur iki.
Na. Bisa nuduhake pikukuh mawa pratelan saka parentah kang nêmênake yèn sadulure lanang utawa bapa pamane, apadene uwakne iku kagawa saka turune kawênangake nganggo sêsêbutan radèn.
1. Kajèn keringan ana ing urip bêbrayan kaya lêluhure kang nurunake.
2. Ora luwih patang turunan saka lêluhure kang pungkasan dhewe kang wênang nganggo sêsêbutan radèn.
Kang kawênangake nganggo sêsêbutan radèn ariya iku darahe para nata ing Madura kang wus ora jumênêng saka pancêr lanang.
Ha. Tumêka grad III yèn nata kang nurunake mau sinêbut sultan.
Na. Tumêka grad II yèn sêsêbutane panêmbahan utawa pangeran adipati.
Ca. Kang apangkat bupati utawa anaking bupati.
Kang kawênangake nganggo sêsêbutan radèn panji iku darahe para nata ing Madura kaya kang kasêbut ing bab 5, saka
Ca. Kaprênah putu utawa buyuting bupati kang kasêbut ing bab 5 aksara Ca.
Kang kawênangake nganggo sêsêbutan radèn panji manèh iku para bupati saanak-anake, turune Kyai Tumênggung Côndranagara bupati kasêpuhan kang kawitan ing Surabaya, saka pancêr lanang.
Kang kawênangake nganggo sêsêbutan tubagus iku darahe para sultan ing Bantên.
Kabèh turune Kyai Tumênggung Puspanagara I bupati ing Grêsik ing taun 1694.
Utawa Kyai Kramajaya, patih kanoman ing Surabaya kang saka pancêr lanang, kang miturut tata ngadate padha nganggo sêsêbutan ngabèi kyai, ngabèi utawa mas ngabèi, manawa duwe panyuwun kêna salin sêsêbutan radèn.
Sakabèhing sêsêbutan kasêbut ing pranatan iki tumrap darah saka pancêr wadon, kang ing wêktu iki ing tanah Jawa Têngah sarta Wetan isih akèh, iku kang sulaya karo pêpacake pranatan iki, wiwit tumapake tanggal 1 Juli 1937 padha kasuwak.
Kapindhone: kang wênang ngabsahake sêsêbutan miturut tatanane bab 1 ing kêkancingan iki, tumrap kawulane kangjêng guprêmèn kang manggon ing bawahe kangjêng guprêmèn utawa ing bawahe parentah Jawa, iku guprênur kang ambawahake, dene kang manggon ana ing sajabaning tanah Jawa, iku kang wênang guprênur kang ambawahake panggonan tuking darahe kang duwe panyuwun mau.
sêsêbutan: radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, kados suwunanipun pangrèh Narpawandawa, ingkang sampun kawahya wontên ing udyana ngriki, langkung malih sarêng kula maos sêrat kabar Darmakôndha basa Jawi ôngka 249 angêwrat turunan kêkancinganipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, katitimasan kaping 23 Oktobêr 1936, ôngka 28, bab ewah-ewahan tatanan sasêbutanipun darahing Mangkunagaran, samangke katata wosipun, kados ing ngandhap punika.
1. Sêsêbutanipun para putra ingkang saking garwa padmi, ingkang kakung bilih dèrèng diwasa, [diwa...]
[...sa,] kaparingan sêsêbutan: gusti radèn mas, manawi sampun diwasa: kangjêng pangeran arya. Ingkang putri dèrèng krama, kaparingan sêsêbutan: gusti radèn ajêng, manawi sampun krama, gusti radèn ayu.
2. Sêsêbutanipun para putra ingkang saking garwa ampeyan, kakung bilih dèrèng diwasa, bandara radèn mas, manawi sampun diwasa kakung bandara radèn mas arya, utawi kangjêng pangeran arya, putri bandara radèn ajêng, manawi sampun krama bandara radèn ayu.
3. Santana dalêm wayah buyut canggah, ingkang saking garwa padmi utawi ampeyan, kalayan botên kabedakakên saking pancêr kakung saha putri, sêsêbutanipun ingkang jalêr: radèn mas, ingkang èstri: radèn ajêng, manawi sampun imah-imah radèn ayu.
4. Anaking santana canggah run- tumurun:
Ha. Ingkang saking pancêr jalêr, ngantos salajêngipun.
Na. Ingkang saking pancêr èstri, namung kawatêsan dumugi grad VI (udhêg-udhêg) sami kawênangakên sinêbut: radèn, (manawi èstri radèn rara, utawi radèn ngantèn).
5. Para santana lan anak putranipun kasêbut adêg-adêg 3 sarta 4 ing nginggil wau, manawi nyambut damêl wontên ing Mangkunagaran, angsal pangkating kapriyayèn, rôngga, dêmang dumugi tumênggung, utawi panji tumrapipun militèr, sasêbutanipun kaparêng dipun rangkêp.
Dados miturut wêwaton ing nginggil, cêtha bilih sapunika santana cangkahcanggah. Mangkunagaran (kawrat adêg-adêg 2) sampun kaparingan sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng, utawi radèn ayu.
Ngèngêti suraosing nawala dalêm, katitimasan kaping 28 Sawal Jimawal 1861, ingkang sampun kaumumakên wontên ing sêrat kabar paprentahan taun 1931 ôngka 7 kaca 60 (bab matêdhani sêsêbutan radèn mas, dhumatêng santana dalêm canggah, punika ugi katumrapakên buyut Mangkunagaran, dados manawi makatên, buyut kadipatèn Mangkunagaran punika saminipun santana dalêm canggah, sarèhning samangke canggah kadipatèn Mangkunagaran sampun katata dipun paringi sêsêbutan [sêsêbu...]
[...tan] radèn mas, radèn ajêng, utawi radèn ayu, mila sampun samasthinipun bilih para warèng dalêm lajêng kaparingan sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu.
Mênggah atur kula ing nginggil punika, mugi tinêbihna ing panyana-nyana, yèn ta sasampunipun inggahing sêsêbutanipun para warèng dalêm wau dhumawuh, lajêng badhe kangge sêsongaran, utawi tindak adigung adiguna, punika tumrap kula piyambak babar pisan botên kula impi-impi, dêstun malah sagêda anjalari indhaking sêtyatuhu tuwin sumungkêmipun dhatêng karaton tuwin nagari dalêm Surakarta, botên langkung rintên kalayan dalu kula amung tansah kêkadar, mugi-mugi idham-idhaman kita wau tumuntêna dhumawuh.
Miturut raosanipun para putra-putra, golongan warèngipun para panjênêngan nata, sami cêcêngklungên anggènipun sami kapengin angsal kabar kadospundi bab panyuwunipun pakêmpalan kita Narpawandawa, kados ingkang sampun
wajib angunjukakên panuwun dhatêng pangrèh dening anak kula inggih badhe katut minggah satataran.
Langkung malih sarêng ing praja Mangkunagaran sampun dhawuhakên, sêsêbutan radèn mas, dumugi grad IV (canggah) kawrat sêrat dhawuh surya kaping 11/9 36 ôngka 2364/8 dipun kanthèni turunan bêslitipun paduka ingkang wicaksana gupêrnur jendral ingkang sêsambêtan dhatêng praja Kajawèn.
Awit saking punika, murih dados pamarêmipun para warèng-warèng wau, mugi pangrèh kaparênga paring katrangan wontên ing organ Narpa.§ Pamirêng kula sawontênipun sêrat kêkancinganipun kangjêng guprêmèn kaping 30/9 '36 ôngka 31 (prêtalanipun têmbung Jawi sampun kawrat ing kaca 150) pangrèh Narpawandawa sampun lajêng parêpatan mawi nyêdhahi para warga sawatawis, ngrêmbag bab punika, pinanggihing rêmbag, samangke prêlu anjangkêpakên sêrat-sêrat prabot rumiyin. Red.
Wasana sadèrèng sasampunipun kula matur dhatêng raka rêdhaksi, sakalangkung nuwun. Anggènipun sampun karsa macak sêrat kula punika.
Mênggah larah-larah wiwit pangrêmbag dumugi wêwaton adêgipun rad bale agung, panjênêngan sadaya sampun sami anguningani, kawrat ing buku
kaping 9 Oktobêr 1936, manggèn ing kagungan dalêm witana bale agung, watawis jam 7 sontên, para warga sampun sami pêpak, para luhur ingkang sami ngèstrèni sawatawis kathah, para abdi dalêm sarta sanèsipun ingkang sami nyumêrêpi pahargyan, kathah sangêt. Sasampunipun sami lênggah satata, bêndhe lajêng tinatap mangungkung, minôngka tôndha bilih parêpatanipun badhe dipun wiwiti, pangarsa B.K.P.H. Adiwijaya amêdhar sabda, kados ing ngandhap punika.
Prikônca warga, anggèn kula ngwontênakên parêpatan mirunggan ôngka kalih ing taun punika, botên darbe sêdya badhe mèngêti kagungan dalêm bale agung malih,
nanging langkung inggil, sarta langkung wigatos, inggih punika mèngêti ingkang yasa bale agung, ing dintên Kêmis Lêgi kala wingi amarêngi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb punika, tingalan dalêm wiyosan taun ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sadasa, ingkang kababar pasamuwanipun ugi ing dintên Kêmis Lêgi kala wingi, dipun èstrèni kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta, para luhur ngamônca, mitra dalêm sarta sanès- sanèsipun. Wondene anggèn kula milih dintên punika, nyêla-nyêla sakathahing pasamuwan, dhasar ngangkah sampun ngantos katêbihên longkangipun akalihan dintên tingalan dalêm wau, mindhak nyudakakên grêngsêng, makatên malih ingatasipun bale agung punika parampara dalêm, kirang mungguh bilih lajêng botên nungka, utawi kadangon lêtipun, ngantos karumiyinan pahargyan sanès-sanèsipun.
Prikônca sadaya, parêpatan kita punika prêlu mèngêti tingalan dalêm wiyosan taun, saèstunipun para kônca gadhah pangintên utawi ngajêng-ajêng andharan kula bab kawontênan dalêm wiwit timur, punika botên, amargi badhe kêpanjangên sarta damêl kêmba, awit dening sampun kathah kalawarti utawi sanès-sanèsipun ingkang ngêwrat bab wau, dene ingkang kula pratelakakên punika namung ingkang kula manah wigatos kemawon.
Kala timur dalêm punika kawontênanipun jaman pasinaon ingkang adhêdhasar kilenan (Westersche methode) dèrèng timbul, dados mêsthinipun pasinaon dalêm punika lugu cara kina, anggêguru dhatêng para linangkung, gusti timur, awit dene putra kakung ingkang wiyos saking pramèswari namung satunggal, ginadhang-gadhang sumilih kaprabon, sawêg yuswa tigang taun sampun kajumênêngakên kangjêng gusti pangeran adipati anom, mêsthinipun botên kirang kaêla-êla sarta dinama-dama dening swarga rama dalêm, Sahandhap Sampeyan Ingkang Sinuhun
wulang ing sarira dalêm piyambak sakathahing kawruh agal alus, sangkêping guna anggèn-anggèning satriya nêtêpi ingkang kasêbut dhawuh dalêm ing Sêrat Arisuka, sanadyan sampun botên kêkirangan pamimbasara dalêm, mêksa taksih kapuruhitakakên, bab kawruh tosan
punika dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda kaping kalih, sumare Ratawu, ing ngriki kula sêlani sakêdhik kalangkunganipun sogata dalêm dhatêng kapal, kajawi dhatêng têtali sasaminipun, ugi priksa dhatêng talethongipun, utawi miyarsa bêngingèhipun,
pasinaon tosan aji punika ingkang nama ugêr nyinau dhatêng dhuwung, punika tumrap kita bôngsa Jawi dede barang sapele, awit kajawi dados pangangge, inggih dados pêpundhèn, pusaka-dêdamêl, sarta inggih dados piandêl (ingkang kangge andêl-andêl) mila ngantos kawasita ing paugêran anggèn-anggèning bôngsa Jawi, kuda, curiga, wanita. Kalangkungan dalêm dhatêng tosan aji ngebat-ebati, uninga dhuwung dipun kêlit sampun sagêd dhawuhakên awon saening anggènipun dhuwung wau, langkung malih uninga dhuwunging dhuwung, saèstu kacakup samudayanipun.
Kajawi apuruhita dhatêng para linangkung ngèstokakên dhawuh dalêm rama dalêm suwargi, sampeyan dalêm ingkang wicaksana ugi nimbali para guru awit saking kaparing dalêm piyambak, prêlu kagêm ngêsahakên pangawikan ingkang sampun kasarira.
Kawontênaning sarira dalêm ingkang dados praboting kalangkungan dalêm, kenging kagarba pôncadriya dalêm punika sarwa sangkêp, atasing
panggraitanipun bilih kathah sangêt kawruh-kawruh Jawi ingkang sirna tanpa tilas kabêkta ing ila-ila botên kenging dipun sêrati, salaminipun timbal-tumimbalipun dhatêng ingkang sami ngudi kawruh namung kaèngêt-èngêt kacathêt ing dalêm batos kemawon, bilih kawêjang kaping sapisan, kaping kalih, dumugi kaping tiga mêksa botên sagêd apil, padatanipun sampun botên kenging dipun wangsuli malih, inggih labêt kalangkunganipun sarira dalêm, sakathahing donga, japamôntra, aji sarta ilmu ingkang sami botên kenging cinathêt wau apil sadaya.
Pamimbasara dalêm suwargi ingkang rama kadosdene ingkang sampun kula pratelakakên punika, sajatosipun mawi dipun dhêdhasari kadosdene ingkang sapunika sawêg dados [da...]
[...dos] rêmbag wontên ing pahêmanipun para marsudi panggulawênthah, inggih punika ingkang winastan panggulawênthahing sadèrèngipun jabang bayi lair (opvoeding voor geboorte) sajatosipun nalika wontên kaparêng dalêm nênuwun tumuruning wiji ingkang ambawani karaton, sinaranan mawi sinungku pujabrata, wohing pamimbasara wau sadaya, kawontênan dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana, kajawi kalangkungan dalêm kadosdene ingkang sampun kula pratelakakên,
kautamèn, budi utami punika ngibaratipun kados sêkar sinumpêt, rapêta dipun kados punapa mêksa kongas gandanipun, mila kautamèn dalêm punika bêbasan sagêd ngèbêki bawana, botên namung ing tanah Jawi kemawon, sanadyan ing môncapraja kathah para nata ingkang sami kapirênan miyarsa ngumandhanging kautamèn dalêm, têmahan misungsung têtêngêring karajanipun piyambak-piyambak, minôngka tôndha supêkêting pawongmitra.
Sanadyan pasinaon dalêm punika cara kina, ewadene anggatra kawontênanipun kamajêngan, malah kêrêp sangêt kaparêng dalêm punika ngrumiyini krêntêging kawula, ngêplêki pangandikanipun Prabu Napoliyon I,,Goerrerner Cest prevoir." Têgêsipun: pangrèh praja iku kudu waskitha, makatên wau botên sanès inggih awit saking kalantipan dalêm, mênggah cêculikanipun kados ing ngandhap pu.punika.
1. Pasinaon cara kilenan (westersch onderwijs).
Sajumênêng dalêm, saking kaparênging karsa dalêm para putra-putri dalêm sami kadhawuhan sinau dhatêng
pamulangan sanès-sanèsipun sakalangkung kathah, mênggah yasan dalêm pamulangan ingkang prêlu kula pratelakakên [pratelaka...]
[...kên] punika kagungan dalêm pamulangan Mambangul Ngulum, amargi sa-Indiya Nèdêrlan namung satunggal thil punika ingkang balunganing piwulangipun (leerplan) kados makatên, mila muridipun sakalangkung kathah, asli saking saindêngipun tanah Jawi.
Iyasa golonganing abdi dalêm ingkang manah kasarasan, mêwahi abdi dalêm dhoktêr, yasa pantiroga sarta poliklinik, ingkang botên ngêmungakên nyadhiyani para putra santana dalêm sarta abdi dalêm, malah dumugi kawula dalêm sadaya, ing kagungan dalêm pantiroga Kadipala wontên pirantos rênsên. (Rontgen-apparaat) ingkang satanah Jawi Têngah kawical agêng piyambak.
3. Ambangun tatanan kagungan dalêm siti.
Kagungan dalêm siti pamajêgan pêpancèn dhahar dalêm, sarta ingkang gumadhuh dados lênggahipun para putra santana dalêm tuwin abdi dalêm, kaparênging karsa dalêm
mobah mosikipun praja dalêm, kagungan dalêm rad nagari ingkang tinanggênah ngunjukakên panimbang rantaman lêbêt wêdalipun kagungan dalêm arta nagari sarta sanès-sanèsipun, kaparênging karsa dalêm katata enggal kacocogakên kalihan jamanipun, ingkang suwau parêpatanipun tutupan, ing sapunika bikakan, murih kawula dalêm nyumêrêpi piyambak rêmbag-rêmbagipun, sarta têtêp dados parampara dalêm.
Mênggah kathahipun putra-putri dalêm 65, wayah dalêm 116, buyut dalêm 21, punika sampun sami tumangkar.
Miturut andharan ingkang sampun kula pratelakakên sadaya wau, kula pêndhêt wosipun, kawontênan catur nugraha, inggih punika nugrahaning Pangeran ingkang kaparingakên dhatêng kawulanipun
kawontênanipun kasugêngan dalêm taksih sarwa sangkêp, punika ugi nugrahanipun
Allahu Tangala ingkang linangkung, sampun kula talêsihakên ing babad, para nata Jawi wiwit karaton Majapait ingkang panjang yuswanipun, ngungkuli yuswa dalêm dumugi ing dintên punika.
1. Prabu Brawijaya kaping gangsal, yuswanipun 83 taun.
2. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping wolu, yuswa dalêm 75 taun.
Dene petang jumênêng dalêm 45 taun, dumugi dintên punika ingkang ngungkuli laminipun namung Sang Prabu Brawijaya kaping gangsal wau, lamining jumênêng 65 taun, petangan racaking yuswanipun para nata wiwit Majapait dumugi Surakarta 52 taun. Lamining jumênêng 18 taun. Taksih wontên sambêtipun.
1. Kêndhuri Narpawandawa ... kaca 147 | 2. Prêtalan têmbung Jawi kêkancingane kangjêng tuwan gupêrnur genêral ing
mangan-turu-nelek Ngguyu ngakak aku, wis suwe gak krungu kalimat iki… :D:D
Husada Tsalitsa Mardiansyah Erina Utami Chindy Irfana Laila Diah Rusiana
 Upacara Tingkepan niku mujudaken kebudayaan jawa ingkang kirang dipun apresiasiken dening kawula muda. Selain menika upacara niki uga cuma diperhatikaken kalih tiyang-tiyang sepah mawon kang ngertos budaya jawi  Upacara Tingkepan niku ing saben daerah radi benten-benten, sebab tradisi menika diadaptasikaken marang daerah masing-masing
 Panaliten dupun laksanaken ing Kalibaru  Panaliten dipun watesi ing sakelebet alat lan urut-urutanipun upacara tingkepan niki
manggen ing desa kalibaru wetan, kecamatan kalibaru, kabupaten Banyuwangi
Upacara Tingkeban menika salah sawijinipun tradisi masyarakat Jawi, upacara puniki dipun kasebut mitoni, upacara puniki dipunlaksanaken nalika yuswa bayi sampun 7 ulan ing bobotanipun ibu lan wajib nalika kagem anak nomor setunggal. Ing upacara niki sang ibu sing mbobot di siram banyu kembang setaman kaliyan doa supaya sang jabang bayi diparingi rahmat kaliyan berkah.
Siraman dipun laksanaken oleh 7 sesepuh tuladhanipunipun rama lan ibu kaliyan rakyatipun ibu saing mbobot. Wontong apike siraman dipun laksanaken oleh sespuh ingkang kagem putu
Sak sampunipun siraman, dipunlanjutaken upacara nglebetaken endog pitik lan cengkir gading oleh ayahipun jabang bayi ke sarung/jaritipun ibu sampe pecah. Dilanjutipun kelapa gading kan dipuntampani kaliyan mbahipun jabang bayi.
Upacara Ganti Klambi Calon Ibu ngagem jarit pethak sebagai dasar, pelambang bayinipun suci dateng Tuhan Ingkang Maha Esa. Calon Ibu ngganti klambi 6 kali
Sak sampunipun ngagem kebaya 7 kali, dipunlaksanaken pemutusan benang lawe utawi janur maksutipun supaya jabang bayi lair kaliyan gampang lan selamet. Lajeng diterusaken upacara anggrem, yakui, sang ibu anggrem ing duwuripun jaritjarit wau damel pelambang supaya bayinipun dijaga sakpenuhipun ati.
Upacara Mecah Kelapa Kelapa gading kang jumlahipun 2 lan digambari Wayang Kamajaya lan Kamaratih wau, dipun walik dados gambaripun mboten kalihat. Lajeng sang bapa milih lan mecah kelapanipun,
marang sang jabang bayi, supaya jabang bayinipun lahir selamat lan sehat. Samping niku, upacara niki uga sebagai dungo supaya rejeki, lan uripipun sang bayi mengko sekses lan lancar.
Matur nuwun dumateng nara sumber lan referensi uga gambar ing internet saka website: http://chandrarini.com/ . Wonten kirang jangkepipun laporan punika nyuwun panyaruwe saking sinten kemawon ingkang maos, supados saged langkung sampurna saha migunani datheng ilmu ke-jawi-an.
Pandhawa nalika kedhah ndelik laminipun satunggal taun sasampunipun dipunbucal rolas taun ing wana utawi alas. Cariyos pambucalan punika wonten ing Wanaparwa.
Nihan ta para Pandhawa ndhelik ing praja Wirata. Anging menawi dipunkonangi, kedhah dipunbucal rolas taun malih. Wonten mriku sang Yudisthira nyamar mindha dados tiyang brahmana anami Kangka. Sang Wrekodara mindha dados satunggiling juru masak kaliyan juru gulat anami Balawa. Lajeng sang Arjuna mindha dados tiyang wandhu ingkang ngajar tari saha nyanyi. Sang Nakula dados laré angon kapal (jaran) kaliyan sang Sadewa dados laré angon lembu. Lajeng Dèwi Dropadi dados juru rias ing kedhaton anami Sairindi.
Ndan sang patih Wiratha, sang Kicaka kasmaran kasengseng ing Sairindi, piyambakipun kersa ngepèk dados sèmahipun. Anging dipuntampik, tetep meksa. Mila sang Balawa mejahi piyambakipun. Prakawis punika mèh kémawon mbongkar samaranipun sedaya.
Lajeng praja Wiratha dipunbedhah déning para musuh Pandhawa, inggih punika para Korawa saking Ngastina. Para Pandhawa lajeng perang sami nglawan, mbéla Wiratha. Sasampunipun perang bibar, sedaya sami konangan kedhokipun. Anging amargi sampun ndelik satunggal taun dados mboten punapa-punapa.
Hyang Bayu. C. Gelang Minangkara Cinandhi Rengga Endhek Ngarep Dhuwur Mburi
yo ora.. opo meneh sexy..parah pokoke alexaku saiki.. T_TReplyDeleteAeArc'June 17, 2009 at 12:30 PMyang alami
wis pdo wong Indonesiane yo sing rukun.. Podo2 titahe gusti yo pdo sing welas asih.. Wong Ne ndunyo iki ora ono sing sakti sing agung sing kuoso.. Sing agung,sakti, kuasa anging
karo sampean bablas bae sing penting. Akur :nohope	View bbcode of waridin19's post Zurick - 25/09/2012 02:46 PM #36
Quote:Original Posted By ponimin12 ►Hai ts ak sedang galaw
tanggal kaping 5 wulan Mulud taun Jimakir ôngka 1858, utawi kaping 1 Sèptèmbêr 1927.
1. Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, kondhanging wisesa, 2. Radèn Tumênggung Suradipura, wakil wisesa, 3. Radèn Ngabèi Prajakintaka, panitra, 4. Mas Ngabèi Yasawidagda, panitya, 5. Radèn Ngabèi Dutadilaga, panitya, 6. Tuwan E. Mudhi, juru rêmbag.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, dene sampun kathah sangêt lêlabêtanipun tumrap Radyapustaka, lajêng bikak parêpatan, sarta dhawuh ing panitra ingandikakên maos pèngêtan parêpatan kapêngkêr. Panitra sadèrèngipun maos, mratelakakên manawi parêpatan kapêngkêr punika parêpataning kumisi rêdhaksi angrêmbag pitakèning para guru ing bab kasusastran waton panyêrat enggal punika, ingkang mèngêti panitraning kumisi rêdhaksi Mas Adisasmita, namung dumugi sapunika pèngêtan dèrèng katampèkakên Radyapustaka, sarta sampun kêrêp kaenggalakên, ingkang dipun pèngêti Radyapustaka namung bab sèlèhipun wisesa Radèn Mas Arya Wuryaningrat, pèngêtan lajêng
kawaos, sarampungipun kondhang lajêng anawèkakên bokmanawi wontên ingkang badhe sumêrêp aluraning nalika sèlèhipun wisesa punika panitra sampun sudhiya cathêtanipun. Radèn Ngabèi Dutadilaga matur nyuwun sumêrêp supados kawaos, panitra lajêng maos cathêtan wau. Sarampunging pamaos, Radèn Ngabèi Dutadilaga lajêng matur ing parêpatan amirit ingkang kasêbut ing cathêtan punika jalaraning wisesa nyuwun lèrèh dene botên dipun parêngakên panyuwunipun wêwah garap mantri ingkang minôngka artaka, saupami panyuwun punika dipun parêngakên bokmanawi mêsthi botên nyuwun kèndêl, utawi kados kaparêng wangsul ngasta Radyapustaka malih, amila punapa botên [botê...]
[...n] prêlu kagalih, Radèn Tumênggung Suradipura, nyambêti pêncèn inggih prayogi manawi sagêd, namung manawi ingkang nindakakên Radyapustaka botên kuwawi dening sampun nama katêtêpakên dhawuhing parentah, manawi kondhang kaparêng nindakakên punika kuwawi, panitra nyambêti, pancèn sampun rêkaos sagêdipun kalampahan dening pêpatih dalêm kêkah sangêt anggènipun jujuk dhatêng
pamanggihipun Radèn Tumênggung Suradipura, manawi kondhang kaparêng nindakakên punika kuwawi, kondhang lajêng andangu punapa wontên raosanipun Radèn Mas Arya Wuryaningrat kadugi dados
taksih dados warga. Radèn Tumênggung Suradipura sarta Radèn Ngabèi Dutadilaga matur manawi sêmunipun taksih karsa nindakakên padamêlaning wisesa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya anggalih pakèwêd dening nama sampun kaputus ing parentah. Sarta lajêng ngandika dhatêng Mas Ngabèi Yasawidagda bokmanawi gadhah pamanggih dening sadangunipun wau dèrèng gadhah usul, Mas Ngabèi Yasawidagda lajêng takèn jêjêripun Radyapustaka punika kadospundi,
warganipun namung para abdi dalêm kriya saking pamilihing nagari, sarêng wisesanipun Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat punika lajêng kajêmbarakên,
punapa botên aturipun prêlu nyalonakên, lajêng karêmbag, putusanipun kondhang ingkang kacalonakên dados wisesa.
III. Mas Ngabèi Yasawidagda matur gadhah pamrayogi supados pangrèh punika kawêwahan pangrèh Sriwadari, dados manawi wontên prêlu ingkang gêgayutan kalihan Sriwadari lajêng sakeca tumindakipun, manawi sami condhong,
mangsuli pakèwêd dene sanès warga. Wisesa paring tuladan [tula...]
[...dan] kala panjênênganipun kapilih dados pangarsaning Budi Utama punipunika. ugi botên dados warga, namung lajêng sanalika kadadosakên warga sarta lajêng kaangkat dados pangarsa, mila bab punika botên wontên pakèwêdipun, sadaya sami rujuk. Wisesa kagungan pamilih anyalonakên Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sadaya mupakat, dados calonan kondhang wontên kêkalih.
IV. Wisesa anggalih tumuntên parêpatan agêng, amargi panjênênganipun salêbêtipun wulan Oktobêr ngajêng punika badhe têdhak Batawi, kawajibaning lit polêksrat, sadaya nyuwawèni kaangkah salêbêtipun wulan
Nalika malêm Jumungah tanggal kaping 29-30 Sèptèmbêr 1927, Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing gêdhong musium.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Mudha pangarsa, Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, 3. Panitra, Radèn Ngabèi
I. Anêtêpakên mudha pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma.
II. Tuwan E. Mudhi matur ing pangarsa, mratelakakên [mratela...]
[...kakên] sayêktosipun anggèning piyambakipun dados juru rêmbag punika dede lêrêsipun, mulabukanipun matur dhatêng pangarsa lami Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sarèhning sayêktosipun dhatêng têmbung Jawi taksih rumaos cotho sangêt, kaparênga sabên parêpatan Radyapustaka tumut sowan, dhawuhipun kaparêng namung sarananipun kêdah dados warga pangrèh, lajêng katêtêpakên dados juru rêmbag wau. Awit saking punika dados pancèn sanès juru rêmbag sayêktos namung pangaran-aran kemawon, sarta salaminipun inggih dèrèng nate gadhah rêmbag punapa-punapa, tiyang lêrêsipun namung badhe marsudi basa Jawi.
Pangarsa mangsuli, kawontênan makatên wau kalêstarèkakên rumiyin.
Tuwan E. Mudhi matur inggih sukur manawi kaparêng ngagêm kula sangêt nuwun.
Mudha pangarsa matur ing pangarsa nyuwun ngrumiyini amargi wontên prêlu sanès ingkang badhe katindakakên, dipun êndhêk pangarsa supados ngêntosi rêmbag sawatawis, aturipun botên sagêd dening ambujêng kacêkaping prêlu, wasana dipun lilani, mundur
ringgit tiyang, amargi gôngsa ingkang dipun angge pasewanipun awrat, sarta sampun raosan dhatêng panitra manawi botên wontên pakèwêdipun gôngsa musium badhe kasewa, panitra ugi anglapurakên
kadospundi pamanahing pangrèh gôngsa wau prayogi kasewakakên punapa botên.
nanging ingkang makatên wau kenging karêmbag prayoginipun.
Radèn Ngabèi Dutadilaga mrayogèkakên [mrayogè...]
Tuwan E. Mudhi condhong kados pamanggihipun Radèn Ngabèi Dutadilaga punika.
Pangarsa ugi nyondhongi namung kêdah awêwaton bab panumbasipun sakawit, punapa anjingipun dhatêng musium punapa pasinaon.
Mas Ngabèi Yasawidagda matur, mênggah panumbasipun sasampunipun wontên pasinaon.
Radèn Ngabèi Dutadilaga mangsuli, salêrêsipun pêncèn tumrap musium.
Pangarsa ngandika, manawi lêrês kangge musium pancèn botên kenging kasewakakên, malah pangarsa anggalih parlu katata nunggil ringgit.
Mas Ngabèi Martasuwignya matur bab kaparêngipun pangarsa katata punika prayogi
sangêt, namung dèrèng wontên papanipun, wusana pangarsa amutus kenging kasewakakên, rêmbagipun kapasrahakên ing pangrèh
namung wiwit waton Radyapustaka kadhawuhakên kangge ing sadaya pamulangan punika para guru kathah ingkang nêrangakên, punika kadospundi sakecanipun.
Mas Ngabèi Yasawidagda matur, manawi anggalih bab tata prunggu kêdah anjangkêpakên prabotipun.
Tuwan E. Mudhi matur sarèhning sampun dipun kumisi botên susah macak atur
sawatawis, putusanipun kaparingan liburan ajêg sabên dintên Jumungah, dene sanès-sanèsipun miturut liburan nagari, nglèrèg sadintên dhawah wingkingipun, namung bilih dhawah dintên Akad kêdah nglèrèg wingkingipun malih, Sênèn, namung ingkang kasuwak botên kaparingan libur punika.
II. Ngabêktènipun pêpatih dalêm saha bupati-bupati anèm, bibar garêbêg Siyam utawi Bêsar.
warga, dados rêmbag sawatawis, putusanipun kawangsulan botên sagêd nampèni miturut wêwatoning Radyapustaka, sarta Radèn Ngabèi Dutadilaga kapatah ambolèhi ijêman supados sampun ngantos sêling sêrêp.
X. Radèn Ngabèi Dutadilaga matur anggènipun kadhawuhan angrêmbag wontên Mardibasa santuning nama
supados kasêrat ingkang prayogi, pangarsa parêng, sarta dadosipun kapasrahakên mas ngabèi, Radyapustaka ingkang nyanggi ragadipun.
XII. Radèn Ngabèi Dutadilaga nyuwun kagungan dalêm ringgit purwa ingkang kangge pasinaon dhalang punika kaparênga sumimpên wontên papan pasinaon supados botên kidhung bilih wontên
agami Buda akalihan Hindhu, sapriki lajêng botên [bo...]
[...tên] nate wontên ingkang lèsêng malih. Punika lajêng matah Mas Ngabèi Yasawidagda sarta Mas Ngabèi Martasuwignya supados adamêl lèsêng punapa ingkang prayogi, sampun sami sandika.
XIV. Pangarsa mratelakakên bilih benjing salêbêtipun wulan Mèi taun 1928 punika kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral badhe rawuh ing Surakarta, pangarsa anggalih badhe ngajêngakên musium, sadaya condhong, lajêng dhawuh ing panitra supados macak atur ing nagari
karo wonk wadon ora iso cem macem ta’iee hehehee
iya, hehehe.. ya ndak apa-apa tho, lha meh macem-macem kaya
yo kuwi. Mbok gek ndang Pemilu, gek ndang nyoblos, gek ndang rampung, gek ndang bubar wong-wong le do ngroso paling pinter kuwi". ("Hla
ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe
utowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).
kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake dewe
yen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewe
Kyai Ageng Pemanahan;Panembahan Senopati;Prabu Anyokrowati;Prabu Sultan Agung AnyokrokusumoPrabu Amangkurat
bekti lan gumati marang para leluhur kang nurunake, bekti marang leluhur, ngerti sangkan nira, apese bisa ngudaneni paran nira…dhayane bisa hambantu nyirnakna reridhuning negara…Sura Dhira Jayaningrat kabeh lebur
opo bener ono putro mbah nur iman sing muqim nang kebumen jejuluk mbah muhtarom, terus duwe putro sing mbah alwi sing muqim nang magelang, suwun sakdurunge infone
Kapuloan Obi inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonesia ingkang mapan wonten ing laladan Maluku. Kapuloan Obi asring dipunsebat Kapuloan Ombirah [1].) Kapuloan Obi punika kapérang dados kathah kumpulan pulo-pulo ing provinsi Maluku. Kapuloan punika letakipun wonten ing sisih lor Pulo Buru lan Pulo Seram. Pulo ingkang paling ageng wonten ing kapuloan Obi inggih punika Pulau Obi. Déné pulo-pulo sanèsipun inggih Bisa, Pulo Gomumu, Pulo Obilatu, Pulo Tapat, Pulo Tobalai. Ing kapuloan Obi kawrat asiling bumi nikel radi kathah. Potensi tambang nikel ingkang mapan wonten ing Pulo Obi mapan wonten ing désa Kawasi, kabupatèn Halmahera Selatan, propinsi Maluku Utara.[2] Padamelanipun warga ing Kapuloan Obi punika saperangan ageng dados nelayan ningali potensi laladanipun ingkang dipun kiteri laut.
Daya tarikipun[besut | besut sumber]
Ing kapuloan Obi ugi kawrat kaéndahan alam ing sisih wetan Indonésia ingkang saé sanget. Kahanan alam ing Pulo Obi ingkang taksih alami ingkang dadosaken Pulo Obi dados objek ékowisata ingkang sampurna.[3] Pesona alam ingkang wonten ing kepuloan punika inggih arupi kaedahan alas tropis kanthi flora saha faunanipun ingkang wonten ing salebeting alas tropis kasebat. Ing Pulo Obi punika badhe ugi dipun panggihaken kéwan langkka kados ta manuk nuri Ternate utawi ingkang kasebat Lorius garulus ing nama latinipun. Manuk Nuri Ternate jinis punika namung saged dipun panggihaken wonten ing laladan punika. Boten namung kéwan langka ingkang wonten ing kepuloan Obi punika, ananging ugi wonten kathah tanduran langka, kados ta Obi Matoa kanthi nama latin Pometia pinnata, Gufasa
saha anggrek hutan ugi saged dipun panggihaken ing wewengkon Kapuloan Obi. Kejawi saking pesona alamipun, ing kapuloan Obi ugi dipun samektakaken pesona bahari saking laut ingkang endah. Pasir putih kasebar wonten ing dheretaning pasisir ing Kapuloan Obi, kanthi suguhan laut ingkang bening ugi saengga para wisatawan saged langsung ningali kaendahaning biota laut ingkang wonten ing sapinggiring pasisir. Kathah kerang ingkang endah wonten ing
Koordhinat: 1°30′S 127°45′E﻿ / ﻿1.500°S 127.750°E﻿ / -1.500; 127.750
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Obi&oldid=1119086"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Februari 2017Rintisan topik geografi IndonésiaKapuloan ing
7. aja nyipta sumêngah lawan têkabur | tambanging turôngga | punggawa Sri Bômapati | kalis marang ing wahyu lawan nugraha ||
8. têmahipun barang kang sinêdya luput | we wijil sing argaraga. | pandhita Ngendrakilardi |
dipun èngêt kang dadi bekaning raga ||
9. sayêktine gayuh tuna nyandhak luput | pamronggoling wrêksa | pêdhut samar ing
Kęty (Jerman Liebenwerde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kęty&oldid=1090650"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
saka Summit ERLC ing Injil lan rekonsiliasi rasis. Ngisor iki naskah saka pesen sing. Sore iki, Aku wis takon kanggo ngomongake babagan Millennials lan rekonsiliasi rasis. Lan aku aran kang ndarbeni hak istimewa kanggo ngadeg kene lan ngawula minangka bagean saka gaweyan sange menyang manunggal ing pasamuan Allah. Minangka Apa Topik Ora Book ing Ngrembugake?
Simpang Lima Semarang Ngliwati Harbour Bridge Sydney Menyang Simpang Pitu Kudus
- Bait ke-3 baris ke-1 dan ke-2
tlatah ngayogyokarto seng endah, tambah no lagi pirang wulan lho” kiro2 lagi loro setengah wulan’ aku seko NEW YORK-karto…..”,
By: Roto Supriyono on 5 Desember 2009 at 11:57 am
aku pengen lan kangen karoooooooo lemah sing kanggo nandur puserku yoiku ndeso jogjaku from cah mbantullllllll
By: Yudi Boyo on 13 Juli 2011 at 11:53 am
saking garwaningwang | kang wus muksa ing jamane | kang lair kalaningsun | lara lapa dadi prajurit | siranggèr sumurupa | dèn pracayèng
akatumusana | kanugrahaningsun anggèr | ing mêngko wus jinurung | ingkang môngka tandhaning Widhi | tumrape marang sira | kulup yêktinipun | sira padha palakrama | antuk putra atmaja pangran dipati | timbang lan jênêngira ||
3. kaping kalih sira wus darbèni | balewisma abawat priyôngga | kaping tri sira wus darbe | panci liruning lungguh | padha lawan putra narpati | kaping pat sira tômpa | kawiryawan agung | sinêbut jênêng pangeran | padha lawan eyang ta kang saking mami | myang saking ibunira ||
ing atase bangsaningsun Jawa | anane ing jaman kiye | wus kêna yèn sinêbut | kanugrahan ingkang nyartani | mulane putraningwang | dèn narimèng pandum | yèku pitulunging suksma |
dene | katêkan panêdhèngsun | bungah ingsun dulu sirèki | sokurku ing Hyang Suksma | de sadurungipun | sun mulih mring kalanggêngan | bisa wêruh ing tumanjanira sami | uripmu anèng donya ||
amung kari arinta Pangeran | Prangwadana sakadange | kang dadi galih ingsun | dene padha maksih lit-alit | kang môngka yuswaningwang | wus suwidak taun | iya lamun mênangana | diwasane yèn ora iku amasthi | dadi ing karyanira ||
7. môngka para arinira kaki | Si Suyitna iku sapangandhap | kênane dèn suwunake | unggahe pangkatipun | jênêng pangran kalamun uwis | umur wolulas warsa | wêwangênanipun | kang kamot jroning pustaka | kêkancingan guprêmèsguprêmèn. ingkang tiniti | ing nagri Surakarta ||
kaping nênêm tanggaling Walônda | kaetung saka taune | duk sèwu wolung atus | sawidak nêm ingkang lumaris | sinung ôngka sakawan | R : aksaranipun | ing mêngko pamintaningwang | marang sira kabèh para putra mami | mupung sun maksih gêsang ||
mêngko ayo kulup andum kardi |
liya saking wajibmu priyôngga | sira sun bubuhi anggèr | rumêksa mring adhimu | kang wus
ingsun marang sira kaki | aywa limut padha èstokêna | kaya kang sun tutur kiye | dhihin ywa karya giyuh | kaping kalih ywa karya isin | katri
ing samôngsa sira apêpeka | wani nêrak walêr kiye | tan luput saking ingsun | atas saking sira pribadi | yêkti kêna patrapan | saujaring khukum | kajaba kang wus winahya | sumurupa wajibing wong ingkang sami | antuk kamulyanira ||
13. saking praja panggonaning lair | ingkang dhihin nut wiradatira | pindho nyangkul sagawene | katri sakadaripun | biyantoni arjaning nagri | kaping pat angowêla | mring pitunanipun | ping lima milu rumêksa | pakewuhe kaping nêm
marang lêluhurmu sami | nirkên trah witaradya ||
15. rèhne ingsun wus nglairkên kaki | ingkang dadi sarasaning driya | marang sira sadayane | ing mêngko wêkas ingsun | dèn arukun saeka kapti | lawan sadulurira | kang èstri myang jalu | kang padha nunggal sudarma | aja ana ala-ingalanan sami | ingkang mawa sarana ||
sumawana saking liyanira | lair batin kang agawe | durta sêsaminipun | sapa ingkang gêlêm ngawiti | kêna
ing wusana pandongaku kaki | marang sira kabèh atmajèngwang | ingkang rahayu sêdyane | dinawakna kang umur | winantua nugraha jati |
darma tama têmên tinumana | manungsa môngka sêmbahe | maring Hyang Maha Agung | ingkang agung asih dumadi | dadining srat cinitra | Ditya Manis nuju | limalas ingkang candrama | sasi Sura taun Dal sangkalèng warsi | dewa trus mulang putra ||§ Taun Jawi 1799, taun Walandi 1870, wulan
4. Jayèngrêsmi nambung sabda (346) | kêlangkung kasinggihanipun ugi | kang sastra pepeling luhung | linimbang raosing tyas |
yèn sagêda amituhu | sawirasaning sastra | mèsêm ngungun muwus Ki Sèk Sidalaku | botên kadosa anakmas | puniku tandhaning dadi ||
27. wanci wisan gawe rarywan | soring kamal cêlak dhusun ing Patik | kinèn angupaya we nyu | marang ing
prayoginipun: we. dawêgan | sawusira mucang nulya lumaris | laju lampahiri§ prayoginipun: lampahira. ngidul | ngambah wana ing Kramat | mêrga alit têtêrusan wana rungkud | lêpas
anèng soring kayu apêkseyub | Jèngrêsmi alon ngandika | marang Ki Pakujiwèki ||
31. wukir iku kang katingal | gunung apa arane dene
32. tanah ing Sawo punika (355) | Ki Nuripin gumuyu ngling nudingi | inggih mathêngkuk lir
Kulawiryèki | puniki datan pinundhut | uncêt lawan nyamikan | punapa tan kinêrsan kantênanipun | Ki Wirya ngling kêtanggungan | mêngko wasisan yèn prapti ||
35. anulya mangkat saksana (356) | kang sinêdya mring ardi Bayangkaki | tan arsa kampir ing dhusun | apan laju kewala | sing lèr kilèn ing Mêlaran inggahipun | praptèng kêndhit ring Marantyan | laju umanjat mênginggil ||
gumlêdhêg gora | godha kadya rug wukir ||
5. tan kêwawa ingkang mahanjat ing arga (358) | Jèngrêsmi Jayèngraga | tri Ki Kulawirya | Nuripin Pakujiwa | samya andhoko ing
ing papringan (362) | Ki Paku ambabati | kang mipit pinokah | wit suru pinêcokan | tangane Ripin tinarik | wus bisa mêntas | mêksih prêmbehan nangis ||
20. Kulawirya ngling ih si dipothol edan |
dadi gawe si baring | ngangèlkên wong kathah | dadak nganggo didhudhah | kang pilênggah nèng kayurip | lir wêrgul modar | prandene si kêpadhil ||
21. adol bagus enak-enak nèng papringan |
8. sadurunging wêktu ngasar kongsi akir | wayahe | ingkang rayi umatur inggih kêlangkung | sangête ||
balêthok lir binêlêt kèh kang bêdhah | jarite ||
17. kang kinarya anggendhong pating saluwir (366) | suwèke | ngling o o lah baya ta iki kang mawa | mrojole ||
18. kadospundi punika thol warninipun | sinjange | Ki Wirya ngling lo êmbuh aku tan wêruh | surupe ||
19. kêjabaa duwèkmu dhewe kang bêdhah | krêpèknèn | yèn duwèku kang rusak ya têmpuhana | kabèhe ||
thithik nulyarsa | mèt gudèl ||
24. lah bok mundhut têmpuh ardi Bayangkaki | lêrêse | saking ngriku kang gadhah pokal
ingkang | sami musakat nèngriki | punapi darunanira ||
6. Jayèngrêsmi sêndhêt dènira nauri | kaula punika | kêparag ing udan angin | kabrêkan ing pancabaya ||
7. rumah ing tyas ing wêktu ngasar wus akir | mêlarat ing papan | tanpantuk bêktièng Widi |
9. dhêkah ing Prantèn gumuk alit puniki (369) | ingkang ingacaran | tut pungkur mring kang sêdyapti | tan antara
21. Jayèngrêsmi aris denira nauri (371) | pan inggih punika | yèn parêng kaula apti | minggah pucak ardi Bayang ||
22. kang kaula sampun kasêdya ing kapti | pucak ing acala§ prayoginipun: ancala. | puniku ing Bayangkaki | kae datuk lon ngandika ||
23. inggih sukur ing kêrsa langkung prayogi | reang nguntap lampah | reang riki
dènira nauri | sumangga anyêngka | mupung kang surya umêksih | yèn sompok wêktuning salat ||
26. dan umangkat kang samya sêdya mawukir (372) | nut ing pêdhadahanpêdhadhahan. | laju umanjat mênginggil | saking Parentèn§ prayoginipun: Parantèn.
bilai | ki ragil sêndhu liringnya ||
29. wus ngliwati ing sela dhêku mênginggil | apan kang minangka |
gumuyu sarwi nauri | ya manèh mêrêma | umatur o nuwun ajrih | mudhun dalu-dalu samar ||
49. tan antara wontên sabatira prapti (376) | wong tiga ambêkta | obor dhulang tinup saji | aisi wedang dhêdharan ||
katri suka rênèng galih | myat ing gua-gua | ki tua ngandika aris | sumangga sambèn dhaharan ||
52. samya matur inggih kêlangkung nuwun sih | bêrkah kang manpangat | ki datuk malih ngling aris | anak bagus sayêktinya ||
53. pan ing pundi sêsananipun ing wingking | kang kasêdyèng ngarsa | kang walèh pêsajanèki | aywa ningid samudana ||
54. sapa sintên ingkang pinuja ing kami | bagus sêdayanya | alon nambung wijiling ngling | kae tanya sêsanamba ||
55. inggih saking kêrajan Wanamartèki (377) | ing lampah kaula | pinutusinutus. marang
61. pangungsèning para ngulama ing ngilmi (378) | Jèngrêsmi noraga | pan inggih saèstu ugi | ngling aris alkamdulillah ||
wus amangsa | kumêdêhkumêdah. tilar gyan ngalih | ngong nèngriki mèh samangsa ||
68. mênawi wus lêbar wah ngupaya malih | dene asli reang | sakèng panêgari Bangil | tinilar ing
miwah ingkang rayi | Jayèngraga lan Ki Kulawirya | samya kumênyut driane | myarsa pamuwusipun |
prayoginipun: samyenggar. tan wangwang | marang kae datuk | Jèngrêsmi anor turira | inggih ua datuk sampun tanggêl ugi |
9. puniku yèn pinarêng ing têkdir (383) | aywa wèngwèng sumukuwèng§ prayoginipun: sumungkuwèng. tekad | mring utama jalarane | titigasaning kawruh |
akeratnèki | akerat kang kinarya | purnaning tumuwuh | pinangkaning ing kamulyan | kaluhuran rahayu kêratonèki | ing dunya ing akerat ||
11. ingkang kasêbut ing dalil kadis (384) | kadariah lan kajabariah | kang tekad puniku lire | tunggil babaganipun | nanging datan kenging wor tokid | kusninira nalirah | anèng ing têwajuh | katitah kêdah tinetah | ing wijajah supaya tumêkèng kusni | muhamil kang sampurna ||
12. aywa tungkul kang kêkêl ing tokin§ prayoginipun: tokid. | tinekadkên kang têwajuh ing tyas |
ing Hyang Widi (385) | pan kêpanggih ingkang
pêkewuh ing tangguh | yèn kados mêkatên kakang | kula nuwun palingringanipun kêdhik | gyanipun Sèh Mongraga ||
16. lawan malihipun kakang kyai (386) | mênggah ingkang kaldunya punika | narik mring nêrakèng têmbe | tan prayogi
kang cinatur | kakekat myang makripat dening | wêwalêr cêgah dunya | tan arus tinêmu | tan bisa ahli sawarga | sabab dening
wangsulane | sami kewala jumbuh | kang takèn lan kang dèn takèni | pan dèrèng tau pêjah | kalih-kalihipun | dudugi awag-awagan |
suka | sangking jatine banyole | wus lumrah pra linuhung | banyolane ngèlmu kakiki | sor cucud wong
21. upamane janma luwih sugih | sandhang pangan datan kêkurangan | malah kongsi luwih akèh | sêprandene puniku | kang sinandhang ingkang binukti | linampu utang-utang | ninilih bubruwun | tan bisa nandhang amangan | yèn tan angsal utang nilih kang binukti | pan pinêlalah lupa ||
22. wus kadyèka ngagêsang puniki | sarwa wus darbe sêkalirira | sinung kawruh mêrtabate | wus wruh ing ala ayu | sêprandene tan dèn kawruhi | yèn ta tinokidêna | kewala wus rampung | kalurung dènya têtanya | wus têtakon-takon malih saya sisip |
24. gèsèh wong kang amuwus kadyèki | kadya wong wus anglampahi pêjah | myang piniji ing Hyang dhewe | wong kang mêkotên niku | pan kêsusu mrih olih pokil | setan badan manungsa | nganggêp ngaku-aku | lumaku ginuronana | kang
gumriyêng kandhane | sampun tanggêl kang datuk | ing liripun kadipunêndi | jarwane kang pêsaja | kaop tiang busuk | samya
wisesa ihtiarira | pamilihe nalar wurung lawan dadi | dêdalan dalilullah ||
27. bênêr luputing kita puniki (391) | anèng sajroning
marang dalil akerat dèn gigal | sihing tyasira sungkême | kêrana jatinipun | ing kasidan sihing Hyang Widi | anglimputi kaldunya | sihing Hyang Maha Gung | kang wus man kajabariah | gêgêdhening nugraha ing dalêm akir | paedah ing dêlahan ||
31. sinung ilham sidik ing dumadi |
wong kang tuna ing kalih prêkawis | tan kadriah tan kajabariah | kapir sabab nora tèyèng | kathah durakanipun | manggung kajêg-kajêg tyasnèki | têmahan nora pisan | mandhok manahipun | tan duwe tabiat iman | mung tabiat kumprung wurung
driane | kaluhuran ing wuwus | wêwatêsing ahlining tokid | tan sagêd mangsulana | sarèh ing pamuwus | katri lan Ki Kulawirya | samya ngungun kalêrêsan tyasirèki | samya
amranani kapti | tan ana bedanira | lan kang samya wus man ing tyas ||
2. ki wuragil mèsêm angling (395) | sasmita ri putra karo | de langkung
nanging ing manah sumrowong | kang putra ro nabda inggih sèstu | tan sumêlang kapti | ki datuk Danumaya | aris dènira anabda ||
5. kang puniku adhi ragil | sawêg sêlaba§ prayoginipun: sêlamba. kemawon | pan dèrèng kantênan têmtunipun | sabab têksih sami | reang riki lan rika | dèrèng wusman ring utama ||
6. nanging ta namung mênawi (396) | kêdugi samya linakon | ywa age anggêga ing
omong | punika sangsaya wêwah luput | tan surup ing ngilmi | apan tuna ing tampa | tur ta kang tutur tam§ prayoginipun: tan. bisa ||
14. luhung lajênga mring Rawi (398) | kêlamun angsal pawartos | ing kiwa
patirakatnèki | Ki Kidangwiracapa | tan prabeda lawan reang ||
16. mitrane ramanirèki | kang reang pajar duk anom | pra ngawirya suka myarsèng wuwus | samya matur aris | inggih sèstu punika | malaju mring
2. agupuh ingkang liningan | dènya nadhah kae datuk | intip kang ginugut-gugut | tan pati ngambil lawuhan |
4. sampun dènya samya nadhah | Ki Kulawirya turipun | ing lampah prayoginipun | wontêna grêmaning lampah | pitulungipun kang datuk | kang kadya Ki Padhangean | sira Ki Sèk Sidalaku ||
5. inggih kae Wargasastra | sung tuduh mring santrinipun | puniku
amuwus | puniku kirang utama | nglolongi kangelanipun ||
6. suda pedahing tirakat (402) | yèn mawi wontên kang tuduh | kaecan ing lampahipun | pênêd kang asring kasasar | sasar kêpaung kêlurung | prayogi ingkang kêsrakat | dadya kathah susahipun ||
7. tirakat ingkang manpangat | kang ngêmu kêwatir kalbu | rêkasèng lupa milalu | puniku ingkang utama | samya asuka gumuyu | Ki Kulawirya alatah | bilah dene sarwa unggul ||
8. ngluhuri kojahing lampah | ngong tan bisa nusul wuwus | kang putra samya gumuyu | inggih sèstu kasinggihan | lir uwa pamuwusipun | lah inggih suawi paman |
muwus | inggih sumangga ing kayun | benjang yèn praptèng kêrajan | Wanamarta pêmbagyèngsun | salam reang ing ramanta | yayi Bayipanurtèku ||
11. myang mring kulawarganira | Jèngrêsmi turira nuwun | sarwi naos salamipun | ki datuk gupuh asalam | sarya abibisik muwus | wêkas reang ring anakmas | aywa wèngwèng ing pandulu ||
12. benjang andika kinêrsan | maring Hyang Ingkang Maha Gung | lan rinta Jayèngragèku | ing solah pratingkah rucah | nanging wus têkdir tar wurung | kewala ugungên rinta | yèn mangsa
ki datuk gupuh tumêdhak | nguntap ing pêlataripun ||
19. ngawirya matur noraga | ingriki kewala sampun | ki datuk lingira arum | laju tumurun mêngandhap | ngidul ngetan nut lulungur | jog dhusun ing Dringo ngandhap |
gung | amanjat gêgênêng inggil | sumêka§ prayoginipun:
dêlanggung apa kêlangkung (411) | anênggèk dene atêbih | sapa kang gawe dêlanggung | niaya mring wong lumaris | bok menggok sing êndhèk
5. anêmplunga ing kono jurang kang trêjung | pilihên sêdhengahnèki | apa êlor apa kidul | lèhmu angglundhung nimpangi | ia mrih bisane aso ||
mring kang putra kalihipun | anamur rêkasèng mêrgi | sakêdhap tansah ngrêrapuh | kèndêl ing lampah tan linggih | jumênêng kewala ngaso ||
ngusapi luhe Nuripin | Jèngraga anguwoh-uwoh ||
24. jroning dria Jèngraga angampêt guyu | dènya jangkar mring ki
janma gêsang | têmtu ing kalih prêkawis | kang dèn karêmêni lan kang sinêngitan ||
14. apan uwus ing dalêm titah kadyèku | pan tan ketang pêcat | kang tinampik kang pinilih | kang mawi puniku panjinganing titah ||
15. kang puniku kenging tinarik lan wuruk | saking ginaluta | yèn pinrih saking sakêdhik | dimèn têkèng saban soban tahan tuman ||
16. nambung wuwus Jèngraga mring pamanipun | yèn kadyèka paman | paduka gila mring cindhil | ginulanga
gumuyu prie ing kono sirèku | Nuripin ya padha | duwe gigilan lir mami | paran bisa ginulang mrih mari gila ||
ya ta wau ingkang ngaring-aring | nèng nginggiling lulungur tunggangan | ing Bubuk langkung sêngne§ kirang sawanda, kawêwahan: ka
3. sarwa nora kuagah§ utawi: kuagang. nglampahi | dening rasane laraning awak | dêlanggung padha
nglarani dènya ngling | sok nora têpa-têpa sarira | dumèh yèn dudu dhèwèke | Jayèngrêsmi lon muwus | wawi papan§ prayoginipun: paman. lohor wus akir | anulya samya salat | antara bakda wus | umangkat dènya lêlampah | ngidul ngetan tumurun lon-lonan dening | nganti Nuripin randhat ||
Bubuk puniku | gawatipun ngong kang gawari | inggih dhugdhèng manira | sêblakaning wuwus | tan wontên sura
sumuci-suci dhawak | wong kabèh klêbu nêraka ||
3. aku dhewe munggah swarga | klakuhane nglêbur sêga | mring bras pari kadi ama | sor glathik
pasipêngan | mêngkana kèmêngan ing tyas | dènyarsa awêktu salat | sung wuwus mêdal ing jaba |
Jayèngrêsmi lon ngandika | bibisik marang kang paman | puniki paman ing lampah | sakêdhik ragi kêplanggang§ prayoginipun: kêplanggrang. |
ing tyas | ganjarane Hyang dhumawah | adhapur coba rêncana | pêparing Hyang Maha Mulya ||
12. amanggiha papa wirya | wirang lamun suminggaha | wus sukur suka pirêna | nadhahi ganjaraning Hyang | sêwawi wangsul ing wisma | kêdangon anèng ing jaba | yèn sêlginraitanan |§
dipun asag | pangadhanganing dêdalan | ing Bubuk tan pati misra ||
23. wontêna kang langkung mêrga | sèkêt satus têrkadhangan | lêt sawulan kalih wulan | sêmantêna rêrêbatan |
janggut | Gêmblangserang angucap | mungguh wong lumakwèng mêrgi | prèhpun ngriku candrane wong kang
puniku tike lêlaku | wong tri apyun lêlampah | wong papat kutuk anggajih | yèn wong lima jambal mijah matêng mara ||
prayoginipun: Kulawirya nyampingipun. [Kurang satu suku kata: Kulawirya nyampingipun]. myang boconge
graita | durjana kang sami linggih | Jayèngraga bibisik | inggih paman pênêdipun | tumbas apyun supaya | wênang
dene yèn wus winoran | kêdah adamêl tan bêcik | inggih mupus nandhang cobaning Pangeran ||
inggih dhi wontên ugi | Kulawirya ngulungkên arta sêreal ||
13. punika kang sumapala | Candragêni anampèni | nulya nuding rencangira |
tan madhani derah rolas ampuh | durung madal tatale yèn niniwasi | êndi kang sun gêpuk tumpur | gampang tan ta§ kirang sawanda, kawêwahan: u [tau]. kêcangkol ||
5. Bêncelidhah sumambung | dangu-dangu ngong yêktèni tuhu | raja muka yèn rujuk kêlawan bincil | inggih kalamudhêngipun | yèn nêrajang pacak pangot ||
6. de wontên warnanipun§ ing babon wiwit: pun Jarangas duk ngampak ing Pulung, dumugi: wong nênêm pêngarêpipun, mungèl kaping kalih. | pun Jarangas duk ngampak ing Pulung | bêkta kanca wong tigang dasa sasiki | wong nênêm pêngarêpipun | Jarangas kang dadi benggol ||
7. pêngrasane tan luput (32) | dhasar
ngandêl raja mukane mathêm wus | wakne dhewe Jarangas dipun balêdig | kinuya-kuya binuru | mèh kurang thithik mêcethot ||
10. lah ora ta kadyèku | Jarangas gumuyu manthuk-manthuk | katujune nora kêcandhak wak mami | yèn aja agea glundhung | ing jujurang pêsthi lodong ||
11. Jèngraga mèsêm dulu (33) | lèjêm sasmita mring pamanipun | myarsa
panjangipun | myang pring pêtung jêjalêran kang pring lêgi | pring lutung myang tutul wulung | lumrah kang cêndhak inganggo ||
17. dhapure lêbus-lêbus | tingkah gêcula§ langkung sawanda, kabucal: a. diksura ing wuwus | wus tan amor lan dhapurane wong
kilèn suwung têngah suwung | ingkang lèr kala pêngantyan ||
2. lajêngipun têngah wêngi (48) | kidul laku têngah pacak | ingkang wetan kala momor | kilèn sonya kang lèr sonya | bangune kidul lampah | kilèn suwung kang lèr suwung | têngah suwung
ingeceran andhokipun | sorene wetan lakunya ||
6. kidul suwung têngah êsri (49) | ingkang kilèn pacakira | anèng lèr kang kala
têngah lampah wetan suwung | kilèn sri kang kidul sunya ||
9. lajêng bangunipun enjing (50) | wetan lampah kidul sunya | ing têngah pan kala momor | kilèn sri ingkang lèr sunya | gya Kêmis Liwonya |§ prayoginipun: Kaliwonya. [Kurang satu suku kata: gya Kêmis Kaliwonya].
tudinge | ngeceran sore andhoknya | ki§ kirang sawanda, kawêwahan: dul [kidul]. laku lèr pacak | wetan sri kang kilèn suwung | têngah kala momorira ||
13. lajêng têngahipun wêngi (51) | lèr lampah kang têngah sunya | ingkang kidul kala momor | kilèn pacak wêsi ika | wetan kala pêngantyan | lajêng bangunipun esuk | kang lèr laku kang lèr sunya ||
14. kidul pacak kang kilèn sri | ingkang wetan apan sunya | wus
kilèn kala momor | kidul pacak lajêngira | têngah dalu lèr lampah | têngah suwung kidul suwung | kang wetan kala pa pêngantyan ||§ langkung sawanda, kabucal: pa.
16. kilèn sri gya bangun enjing (52) | lèr lampah kang têngah sunya | ingkang kilèn kala
kilèn kala momor | kang kidul ênggèning pacak | lajêng têngah wênginya | lèr lampah kang têngah suwung | kilèn sri kang kidul sunya ||
18. kang wetan kala pêngantin | lajêng bangunipun enjang | lèr lampah têngah sunyane | kang kilèn kala rakêtan | ingkang kidul pan pacak |
kilèn sri lèr lampah têngah suwung | wetan kala ngantin | lajêng têngah dalunya | lèr lampah kang têngah sunya ||
2. wetan sunya kidul êsri | kilèn gèning kala momor | bangunipun enjang têngah laku | wetanipun sêpi | kidul pacak wêsinya | ingkang lèr kala momoran ||
4. ingkang têngah pacak wêsi (55) | wetan gone kala momor | ingkang êlèr pacak kilên suwung | lajêng têngah wêngi | kilèn laku lèr sunya | têngah kala momor gènya ||
5. kidul pacak wetan êsri | bangun enjing laku nèng lor | kang kilèn êsrinya têngah suwung | kidul kala mori | wetan kala pêngantyan | nulya Sêptu ing Ponira ||
6. sanga lan pitu pinanggih | nêmbêlas pan banyu rêko | ngeceran sorenya kang lèr laku | wetan kala ngantin | ingkang têngah pan sunya | kang kilèn kala pêngantyan ||
7. kidul pan kala momori | lajêng têngah wêngi rêko | ingkang êlèr lampah têngah suwung | ingkang kidul êsri | kilèn kala momoran | ingkang wetanipun sunya ||
8. lajêng bangunipun enjing (56) | ingkang kilèn kala momor | nèng wetan lampahnya kidul suwung | ingkang têngah êsri | êlèripun pan sunya | nulya Sêptu Wagenira ||
9. papat lan sanga pinanggih | têlulas lintang kang lakon | ngeceran sorenya wetan laku | kidul suwung nênggih | kang kilèn gèning pacak | têngah sri lèr kala mornya ||
10. nulya têngahipun wêngi | têngah lampah wetan lowong | kidul kala ngantyan kilèn suwung | ingkang êlèr êsri | lajêng bangune enjang | têngah lampah wetan sunya ||
11. ingkang kilèn pacak wêsi | anèng lor kang kala momor | ingkang kidul
momor | ingkang wetan lampah kidul suwung | lajêng bangun enjing | lèr lampah têngah sunya | kang wetan kala momoran ||
18. kang jro apês jayanèki | tanggal ping ro jro kang jarot | nèng§ kirang sawanda, kawêwahan: kang. jaba
19. tanggal ping pat jayèng jawi | tanggal ping lima jaya jro | tanggal ping nêm ramya kaping pitu | jaya kang nèng jawi | ping wolu jro kang jaya | tanggal kaping sanga ramya ||
20. ping sêpuluh jayèng jawi | ping sêwêlas jaya kang jro | kaping rolas ramya têlulasipun |§ prayoginipun: tlulasipun. [Lebih satu suku kata: kaping rolas ramya tlulasipun].
kang jaya ing jawi | patbêlas jro kang jaya | tanggal ping
9. yèn nuju kêsamur wuwus | Nuripin angègès lampit | galar winêngkang supaya | bisa nguyuh ing gonèki | yèn kala tan ana
jangkêp naga winilis | poma-poma sira padha | anggonên kang tri prêkawis ||
19. lan malih prantining laku (64) | kang nganggo wong dadi
22. ingkang lèr pemahanipun | yèn dina Ngakad wong tipis | wêdanane kang ajaya | lor kilèn pomahanèki | kalahane wong dhêdhampak | lèr kilèn pomahanèki ||
23. yèn ing dina Sênènipun (65) | wong dhêdhampak kang jayadi | lor kulon pomahanira | wong ngrangkung kalahanèki | kidul kulon pomahanya | yèn dina Sêlasa nênggih ||
digdayèku | lor kulon pomahanèki | puniku ingkang ajaya | kalahane wong dêdêling | kidul wetan pomahanya | kêlamun ing dina Kêmis ||
26. wong kang adêdêling lurus | kang digdaya ing pakêrti |
kidul wetan pomahanya | wong lêkêr kalahanèki | lor bênêr pomahanira | lan ana kanthine malih ||
27. ing dina Jumuah wau (66) | wong kang lêkêr ulat andhik | digdayane akanthia | wong edhor pawak Nyamêri§ prayoginipun: nyêmari. | iku kang anjunjung jaya | prayoga kinarya kanthi ||
28. kêlamun ing dina Sêptu | wong kang mêsum talum§ prayoginipun: talup. lutih | kang digdaya akanthia | wong kang lurus adêdêling | dadya pênjunjunging jaya | sêlamêt ginawe kanthi ||
29. yèn ing dina Ngakadipun | wong tipis wêdananèki | digdayane akanthia | wong lêkêr tingale andik | yèku kang anjunjung jaya | sêntosa dènira kanthi ||
30. yèn ing dina Sênènipun | wong ingkang dhêdhampak nênggih | digdayane akanthia | wong kang talup lutih-lutih | prakosa anjunjung jaya | prayogane kang kinanthi ||
31. yèn dina Sêlasanipun (667) | wong kang ngrangkung kang linuwih | digdayanya akanthia | wong kang wêdanane tipis | kang mawa anjunjung jaya | rahayu kêlawan kanthi ||
33. yèn ing dina Kêmisipun | wong lurus ingkang dêdêling | aywa pisah akanthia | wong ingkang ngrangkung puniki | saèstu anjunjung ya§ kirang sawanda, kawêwahan: ja [jaya]. | sarate ingkang kinanthi ||
34. tamat kang nujum jayèku | lakuning wong dadi tindhih | yèku lamun sira padha | ngrèh wong akèh ing karyèki | tan kêrona amiliha | wong anom ingkang nujoni ||
1. Candragêni malih mojar (68) | pituhunên iku bêcik | yèn laku gêdhe kewala | nujum jaya aywa lali | dene yèn laku cilik | tri kae mau
durjana | inggih kadospundi malih | kêlamun tan mituhua | ingèlmi ingkang pinuthipinusthi. | suprih lujênging kardi | wong sampun dèn tohi umur | yèn ta tan ngimanêna | angangkah wilujêngnèki | datan gadhah umur pamèr lan
rasakna | kèhing wong ana kang sêkti | Kêthèkmingkar nauri |
e lah ya iku ta êmbuh | mung ngrungu ing pocapan | kang mati bisa rip malih | aji pancasona mawa
mingkar sumaur | inggih mangsa wontêna | Ki Gagang-aking kêkalih | namung ngriku Ki Gagang-aking ing Mênggah ||
10. lèhmu ngaji pancasona (71) | têka seje lawan mami | tapanipun
mêngkono yèn mungguh ingwang | gwaningong ngaji duk uni | Ki Lumut ing Panarukan | ing Cêpidhas wukir cilik | akèh ingkang
Kemahasiswaan & Alumni, Sastra & Seni
“Suwe ora jamu, jamu godhong tela Suwe ora ketemu, ketemu pisan aja gawe gela…” Lirik tembang “Suwe Ora
Artikel iki ngenani tanduran Bintaro. Kanggo pengertian liya, pirsani Bintaro (disambiguasi)
rawa arupa wit-witan sing dhuwuré bisa nganti 12 m. Dikenal ing pesisir Pasifik nganggo jeneng Leva (Samoa), Toto (Tonga), lan Vasa (Fiji).
Godhongé awangun lonjong, awarna ijo tuwa, sing kasusun seling-selingan. Kembangé wangi kanthi makutha sing nduwèni diameter 3-5 cm awangun trompèt kanthi bongkot sing awarna jambon. Benang sari cacahé lima lan posisi bakal woh dhuwur. Woh awangun lonjong, dawané watara 5-10cm, lan awarna abang yèn wis mateng.
Penyebarané sacara alami ing dhaérah tropis Indo Pasifik, saka Seychelles nganti Polinesia Prancis. Bintaro asring dianggo minangka bagéyan saka ekosistem alas mangrove. Ing Indonésia Bintaro saiki dipigunakaké minangka wit-witan penghijauan dhaérah pesisir sarta wit-witan pengayom ing kutha.
Etnobotani[besut | besut sumber]
Godhong lan wohé ngandhut bahan sing migunani kanggo jantung, sawijining glikosida sing diarani cerberin, sing ngandhut wisa. Mula, wiwit biyèn dianggo racun kanggo panah/tulup. Wisané bisa dianggo kanggo matèni wong.
Jeneng èlmiah Cerberus dijupuk saka jeneng asu sing endhase sepuluh,miturut mitologi Yunani.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bintaro&oldid=815861"	Kategori: ApocynaceaeTanduran pengayomKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.39, 10 Maret 2013.
wb.Dumateng panjenenganipun Bp Kelapla Dusun Demangan, soho masyarakat Dusun Demangan ingkang dipun mulyakaken Allah SWT. Kepareng kula matur minangka sulih salira saking Jama’ah Masjid Al Hidayah Demangan, Sepisan ngaturaken Sungkem Pangabekti Kaula.Kaping kalih ngaturaken sugeng Riyadi 1 Syawal 1428 H.Kaping tiganipun, Nyuwun Pagapunten Sedaya Kalepatan Duateng Bp Kepala Dusun Demagan Sumrambah Sedoyo Warga DemanganKaping sekawan, monggo sareng-sareng nyenyuwun dumateng ngarsanipun gusti Allah SWT, nedahaken dumateng kaleresan, kasainan ing sedaya
tentrem saged nindakaken sedaya dhawuh-dhawuhipun gusti allah SWT, saha saged nebihi awisan-awisannipun. Ing pagajab dadoso golonganipun tiyang-tiyang bejo ndonyo dumugi akhirat. Mekaten atur kaula minangka wakil Jamaah Masjid Al Hidayah Demangan. Kathah
Gunung Lawu, Grobogan, Jawa Tengah. Empu Sukasadi.Raja Buddhawana dari Kerajaan Medhangsiwanda di tahun Saka 216. Empu Bramakedhali.Prabu Buddha Kresna
WIS WEKTUNE ; - GORO - GORO ....! RONG TAHUN .... RONG WULAN....
YAIKU : WONG JOWO TINGGAL SEPARO ...., WONG CHINO TINGGAL SEJODO ....,
- WONG LONDO (BULE) PODO
aturane Gusti tanpo dibantah babar blas.trus nurut aturan ne wong tuwo,nurut aturan ne negoro,nuruti guneme wong sing luwih
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687624 Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687
19. Kelompok Manunggal Budaya (Dongkelan)
Tanggal Kaping 13 Januari 1936 Wontên ing Dalêm Adiwijayan
1. B.K.P.H. Suryaamijaya | 2. K.P.P.
Dene warga pangrèh 1. R.M.Ng. Sasradipraja, 2. R.M.Ng. Atmamijaya, 3. R.M.Ng. Atmasaputra, sami kapambêng.
panuwun ing panjênêngan dalêm, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, anggènipun marêngakên dalêmipun kangge parêpatan. Kabêkta salêbêtipun rouw (sungkawa) mila parêpatan mundur dhawah dalu punika, pancènipun nalika tanggal 4 Sawal. Wontênipun kula dhawahakên ing tanggal kaping 4 Sawal, amargi adat tatacara kula tiyang Jawi ing wulan Sawal punika sami alal bihalal. Sanajan nama kantun, nanging kula manah pêrlu ngandharakên kajêngipun alal bihalal.
Sabên ing dintên riyadi Siyam kula sadaya dipun sunatakên, inggih punika dipun utamèkakên sami silaturohmi utawi alal bihalal.
Silaturohmi punika têmbung Arab, têgêsipun: nyambung sih, dene alal bihalal Jawinipun: apura-ingapura.
Tatacara ingkang makatên punika sajatosipun agêng sangêt pigunanipun, lan lêbêt sangêt raosipun, awit manungsa punika lugunipun tansah kinêpang ing panggodha, ingkang nênuntun dhatêng para manungsa supados êcrah lan pasulayan kalihan sanèsipun, môngka inggih êcrah lan pasulayan punika ingkang dados tuking sadaya kacilakan.
Alal bihalal punika kalêbêt saperanganing sarana kangge ngrukunakên para manungsa ugi minôngka jampi kangge ngicalakên sêsakit congkrah lan pasulayan.
Namung emanipun cara ingkang sae sarta agêng sangêt pigunanipun punika samangke sêmunipun namung dados prakawis ingkang dipun sapèlèkakên utawi lajêng dados padatan, sampun awis sangêt ingkang
sawênèhipun dipun angge kêkudhung anggènipun badhe sopyan-sopyan, mila botên anèh manawi Sêdyatama ingkang mêdal dintên Saptu kala êmbèn wontên pakabaran ingkang nyariyosakên saiba nyênyêtipun parêpatan dalu punika, kabêkta botên mawi têtingalan, punapa malih ingkang sami mêrlokakên dhatêng mêsthi namung sakêdhik. Samantên suwaraning sêrat kabar dhatêng pakêmpalan Narpawandawa. Mila saking punika parlu badhe kula aturakên kadospundi ingkang nama alal bihalal ingkang sajatos, lan kadospundi titikanipun alal bihalal ingkang tinarimah wontên wohipun.
Kala wau sampun kula aturakên, manungsa punika tansah kinêpang ing panggodha, ingkang badhe ambêbujuk para manungsa supados êcrah lan pasulayan kalihan sadhèrèkipun piyambak, punika panulakipun botên wontên malih kajawi para manungsa punika kêdah tansah dipun rukunakên. Môngka alal bihalal punika kalêbêt saperanganing sarana kangge ngrukunakên para manungsa, punika katitik saking têgêsing têmbung nyambung sih sarta apura-ingapura. Ing samangke parlu ugi kula têrangakên kadospundi ingkang nama rukun.
Wontên ingkang nyuraos, ingkang nama rukun punika kêmpaling tiyang sawatawis ingkang nuju dhatêng satunggaling êbab. Kosokwangsulipun manawi wontên tiyang ingkang botên purun ngêmpal ing ngriku lajêng dipun wastani botên rukun.
Panyuraos ingkang kados makatên punika radi wontên lêrêsipun, nanging kirang katranganipun. Sarèhning rukun punika gadhah têgês ingkang sae (heeft een gunstige beteekenis), amila jangkêpipun kêdah makatên: rukun punika kêmpaling tiyang sawatawis, ingkang nuju dhatêng satunggiling êbab, sarta satunggal-satunggaling tiyang wau gadhah sih trêsna sarta pangowêl dhatêng sanèsipun. Dados sanajan ngêmpal, nanging manawi nuju dhatêng prakawis ingkang botên sae, ambêborosi sarta mutawatosi sapanunggilanipun, punika inggih botên kenging winastan rukun, amargi botên adhêdhasar trêsna sarta pangowêl, mugi-mugi kêmpal kula sadaya wontên ing dalêm Adiwijayan dalu punika, anggadhahana raos kados pangrêngkuhing tiyang sêpuh dhatêng anakipun, wontênipun namung trêsna, owêl sangêt manawi anakipun ngantos dados awon. Mila watêkipun tiyang sêpuh wau tansah ngewahi [nge...]
[...wahi] sarta nglêrêsakên tindakipun anak, tiyang sêpuh ingkang trêsna, sanajan anggènipun anglêrêsakên malah botên andadosakên rênaning ingkang dipun lêrêsakên, punika botên dipun manah, amargi ingkang dipun èsthi, namung tiyang ingkang dipun trêsnani sagêdipun dados sae, makatên ingkang nama rukun sajati.
Satungal-tunggaling warga Narpawandawa kêdah gadhah raos kados pangrêngkuhipun bapa dhatêng anak, adhêdhasar katrêsnan, dados pikajêngipun alal bihalal punika supados wandawaning nata awèt rukun, sampun ngantos wontên congkrah lan pasulayan, kados pangandikani
Wondene titikanipun alal bihalal ingkang tinarimah kalihan ingkang botên punika makatên: manawi sasampunipun alal bihalal, karukunanipun malah saya suda katimbang sadèrèngipun, punika titikanipun alal bihalalipun botên tinarimah. Dene manawi sabibaripun alal bihalal karukunan sarta katrêsnanipun mindhak katimbang ingkang sampun, punika tôndha tinarimah alal bihalalipun.
Wontên malih wêwarahipun Ngalkomah dhatêng anakipun makatên: manawa sira saduluran, miliha 1. wong kang anduwèni watêk, nalika sira ladèni gêlêm rumêksa marang awakira, 2. yèn sira trêsnani gêlêm animbangi, 3. yèn sira pinuju karibêdan gêlêm mitulungi, 4. yèn sira nindakake kautaman angrojongi, 5. manawa sira anglakoni panggawe ala gêlêm angelingake, 6. yèn sira
mèlu bungah, 9. calathune têmên prasaja, sarta manawi nuju luput gêlêm ngalah (ora ngèyèl) lan kaping 10. cêkake kang bêcik budi pakêrtine. Mugi-mugi kula sadaya para warganing Narpawandawa sagêd mêndhêt woh saking wêwarah ingkang mêntas kula aturakên punika wau, punapa malih kêparêng apura-ingapura dhatêng kalêpataning satunggal lan satunggalipun. Awit salêbêtipun sataun punika mêsthinipun kula sami andamêl dosa kalih prakawis.
I. Dosa dhatêng awakipun piyambak, kados ta: kêsandhung, kêplèsèd, kasêlak sasaminipun, punika cêkap kalêbur piyambak, sarana pangatos-atos.
II. Dosa dhatêng sasamining gêsang, inggih sarana halal bihalal punika panglêburipun.
Kula sakônca pangrèh nyuwun dhatêng para warga kaparênga paring pangaksama, manawi salêbêting sataun kapêngkêr panyêpêng kula kêmudhining pakêmpalan wontên ingkang dadosakên mêsguling warga, kalêbura sarêng ing dalu punika ugi.
Kula nuwun, para warga bokmanawi botên nyana bilih anggènipun bêbadra Narpawandawa wiwit taun 1925 dumugi taun 1928, sampun sagêd kalêksanan salêbêtipun taun 1935, inggih punika kagungan dalêm rad bale agung. Kala samantên ingkang jumênêng pangarsa Narpawandawa panjênêngan dalêm,
pangrèh sanèsipun, anggèning gadhah sêdya sampun nama kadumugèn, kajawi punika ugi taksih kathah parlu-parlu wigatos, ingkang katindakakên dening pangrèh, malah para warga botên kêkilapan malih, bilih ingkang jumênêng pangarsaning B.A. inggih
warga katingal botên kathah ingkang rawuh bilih B.A. nuju parêpatan.
Paturanipun Narpawandawa ingkang konjuk bab pêpatih dalêm, kula mirêng botên sadaya warga sami anggènipun nyuraos paturan wau. Mila kula punapadene para kônca pangrèh tampi panggrundêl ingkang kirang prayogi, amargi kirang absahipun anggèning nyuraos, kajawi ingkang baku
kathah para warga ingkang nyuwun wragad tumrap pasinaoning anak-anakipun, kapêksa botên angsal, jalaran arta bôndha pasinaon sampun tumônja sadaya. Mangke badhe dipun têrangakên dening panitya bôndha pasinaon.
Bab pralenan ugi kirang majêng lampahipun. Bokmanawi kajawi kabêkta saking môngsa rêkaos, inggih saking kathahing para warga anggèning mlêbêt pakêmpalan sanès golongan pralenan ugi, kabêkta saking pandamêlanipun, langkung malih sarêng sapunika wontên rukun kampung. Dados upami wontên warga tilar donya, môngka tunggil kampung, punika kapêksa bayar rangkêp, rukun kampung kalihan pralenan Narpawandawa, gèk tunggil padamelan kados ta upaminipun dados abdi dalêm prajurit, inggih bayar pralenan malih. Punika botên lôngka manawi andadosakên rêkaos, sisib-sêmbiripun lajêng kêndho botên bayar salah satunggalipun pralenan, dhawah Narpawandawa rèhne mawi watêsan pambayaripun mila ngrêkaos, bab punika rèhne mangke ugi badhe dipun têrangakên dening pangrèh pralenan, kadospundi panggalihanipun para warga, namung nyumanggakakên.
Bab padvinders punika inggih ada-adanipun Narpawandawa. Ingkang rumiyin dhawuh dalêm ingkang kadhawuhan ngajar padvinders Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, nanging katingal rêndhêt ajêngipun, amargi botên nocogi punapa lampah-
dalêm, Narpawandawa matur nuwun dhatêng Purbanagaran.
Bab sport punika wau sampun kula aturakên wontên ing kalangan padvinderij dene bab pasinaon ugi sampun kagalih dening sahandhap sampeyan dalêm, inggih punika kawontênan kamajênganipun kagungan dalêm sakolahan ing salêbêtipun 5 utawi 6 taun kapêngkêr, wiwit kaasta Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, peil tumrap pangajaran minggah sangêt sarta tamtu salajêngipun kagalih tambah prayoginipun.
Nalika dintên Kêmis ingkang kapêngkêr kaparêng dalêm awit saking panyuwunipun piyambak, [piyamba...]
[...k,] Dhoktêr Kangjêng Radèn Tumênggung Wedyadiningrat kapènsiyun, parlu kula matur wontên ing parêpatan ngriki bab pasuwitanipun salêbêtipun 30 taun, kawontênanipun wilujêng, ing môngka panjênênganipun wau sabagean agêng kadhawuhan ngrêksa sarta anggarap putra santana dalêm manawi nuju gêrah utawi sakit. Dados botên lôngka mawimanawi. para putra santana dalêm wau raos sumêdhot panggalihipun, amargi sampun kadunungan trêsna, malah raosing manah kadosdene lare tinilar tiyang sêpuhipun. Nanging kadospundi malih ingkang makatên wau amung kêdah dipun pupus, amargi sampun dumugi wancinipun ngaso. Mila Narpawandawa amung mêmuji dhatêng Kangjêng R.T. Dr.
panyuwunipun Narpawandawa nuntên sagêda angsal lintu ingkang sae watak watêk kasusilan sarta ingkang pangrêngkuhipun dhatêng sadaya santana dalêm kadosa dene Wedyadiningratan.
Parêpatan dumugi samantên andharan tuwin atur kula minôngka kangge ambukani parêpatan dalu punika.
Ing samangke parêpatan agêng Narpawandawa ingkang kaping kalih salêbêtipun kula tuntun dalu punika kula bikak.
Sadèrèngipun anglajêngakên ngrêmbag urutipun, agendha kula parlu ngaturi priksa mênggah suda wêwahipun warga pangrèh ing salêbêtipun sataun, artaka, Kangjêng Pangeran Arya Panular seda nalika wulan Mèi kapêngkêr. Kangjêng Pangeran Ariya Panular wau kathah lêlabêtanipun dhatêng pakêmpalan Narpawandawa. Dene gêgantosipun artaka, Mintêr Mistêr. Radèn Mas Arya Kartadipura mila kula suka katrangan sagêdipun absah dening parêpatan agêng. Taksih wontên sambêtipun.
1. Pangrèh kadakwa ngrêmbag bab wayuh, punika botên nyata aliyas goroh, malah pangrèh ngèngêtakên sampun ngantos ngrêmbag bab wayuh wau wontên salêbêting
parêpatan. Sabab punika bêtahipun pêrsun piyambak-piyambak.
2. P.N.W. kadakwa botên purun nampèni warga para ampil priyantunipun putra santana dalêm, ugi botên nyata, inggih lêrês wontên tatananipun pakêmpalan, tumrap ampil priyantunipun putra santana dalêm punika bilih badhe dados warga P.N.W. kêdah têrang kakungipun, sagêdipun katampèn manawi pangrèh manah botên wontên èwêd-pakèwêdipun, dene pasêksènipun sampun kathah para ampil priyantunipun putra santana dalêm ingkang dados warga P.N.W.
3. Pangrèh kadakwa angsal balônja, saha
4. Kadakwa rêmên lastari dados pangrèh.
Punika saya nama pados-pados, nyatanipun pangrèh punika kajawi tanpa pituwas, ugi rêkaos pamanahan saha badanipun, dene anggènipun pangrèh sapunika ngantos dumugi sapriki taksih sami dados pangrèh wau, amargi sabên pilihan pangrèh anyar, swaraning
sampun sok gugon tuhon, anggêga rêmbag lalawora. Wondene manawi mêksa kapêngkok mirêng rêmbag utawi swara ingkang anèh- anèh wau prayogi lajêng mitêrangakên dhatêng pangrèh kemawon, kalayan suka sênênging manah pangrèh tamtu nyukani katêrangan saprêlunipun, amargi sampun limrah sadaya sêdya sae punika pancèn kathah rubedanipun, nanging bilih
ularipun panitra II lajêng pilihan pangrèh, mupakatipun pangrèh lami sami lastari, dening kamanah sawêg katingal sae damêlipun, dados manawi dipun santuni sagêd adamêl bibrahing adêgipun pakêmpalan, eman-eman, lan inggih ngisin-isini tumraping umum, dene kêmpal sami kulit daging piyambak kemawon badhe nêtêpi ujaring paribasan: obor blarak.
Minôngka panutuping parêpatan, pangarsa mahyakakên bingahing panggalih, dene pamitadosipun para warga taksih samantên tumrap dhatêng pangrèh P.N.W. lami,
botên langkung sarèhning punika nyarêngi nuju wulan Sawal, bokmanawi wontên klenta-klèntuning tindak-tandukipun pangrèh dhatêng para warga, langkung malih dhatêng pangrèh agêng Narpawandawa, mugi linêbura ing dalu punika. Parêpatan lajêng katutup.
Satutupipun parêpatan pangarsa mêdhar sabda malih, bilih sadaya
kasuwun angrêsêpi sêsêgahipun pakêmpalan P.N.W. ing sawontênipun, dumugi jam 11 langkung 15 mênit sawêg bibaran kalayan wilujêng, sakonduripun para warga tuwin para tamu, ingkang rêsik-rêsik papan ingkang kangge parêpatan wau, manggih satunggal
isi punapa-punapa, samangke tas wau lajêng kapasrahakên dhatêng kamantrèn kring III Pasarkliwon§ Pamanggènipun wontên ing kampung Gambuhan (Baluwarti). mila sintên ingkang rumaos kagungan tas cangkingan kasêbut nginggil, kaparênga lajêng nitik dhatêng kamantrèn
Santananing Ratu kalihan Ewahing Grêgêtipun Pabaratan Pulitik
Naluri kasusêtyaning kawula kasalira wontên ing panjênêngan dalêm nata
Makatên ungêling irah-irahan panjurungipun sadhèrèk A.S.D. kawrat wontên ing sêrat kabar Sêdyatama, ôngka 29, 30 tuwin 31 taun punika, sarèhning isining suraosipun panjurung wau prayogi dipun uningani para warga Narpawandawa, amila lajêng kula pêthik kula êwrat wontên ing organ ngriki, têrangipun kados ing ngandhap punika:
Lampahing kamajênganipun bawana agêng, nate nyorakakên swantên anglarung paprentahan
Pamundhi dhatêng paprentahan republik makatên wau, tuwuhipun sakawit wontên ing tanah kilenan. Dene ingkang dados sababipun margi saking lêpatipun para ratu dalah para priyagungipun piyambak. Adhakanipun margi gadhah bêbudèn kumalungkung, nyakitakên sarta nyapèlèkakên dhatêng kawula alit. Botên kèngêtan manawi adêging ratu makatên saking kawula. Anggènipun gadhah bêbudèn kumalungkung, gadhah anggêp kados asipat maha sampurna, maha lêrês, maha kuwasa, anjalari onyaning kapitadosan sarta sumungkêming kawulanipun. Onyaning kapitadosan makatên wau, gampil sangêt dados margining raos sêngit sarta nginggit-inggit.
Dayaning kamajêngan anjalari alun paprentahan republik wau nyêmpyok bawana wetan. Manawi dipun
Republik Indhonesiah. Saking ebatipun, ngantos kasupèn babarpisan bilih dhapukaning paprentahan makatên, badhe kados punapa kemawon sêsipatanipun, saèstunipun namung adhapur lampah utawi sarat panyêpênging
pulitik kabangsan ing tanah ngriki, katingal gandrung republik. Saking gandrungipun, ngantos kêrêp kemawon angêdalakên ingkang tumandukipun dhatêng golongan kraton, nyakitakên manah. Sajakipun kados angugêm-ugêmi manawi tiyang kratonan
kasuranipun Dirasukana, badhe nyikara pamong P.K.N. ingkang ambêkta tata têntrêm.
Dumugi taun 1935-1936 swasana ebah-ebahan kabangsan, margi wasesaning kawontênan katingal jênjêm, salêbêtipun makatên malah nuwuhakên cipta sarta tekad ingkang murni, cocog kalihan dhêdhasaripun bôngsa kula. Jêr ing titimôngsa wau, jumêdhulipun Parindra ingkang angandhêmi tekad
Dados Parindra angakêni wontêning golongan ing kalanganipun bôngsa kula, sadaya wau nêdya kasayukakên kanthi ngèngêti kalênggahanipun piyambak-piyambak. Dados botên katarungakên, dhapukaning karukunan utawi pêrsatuan ingkang makatên wau ingkang murni piyambak, cocog kalihan kodrating gêsang têmbayatan ... Lampahing ebah-ebahanipun bôngsa kula wangsul miturut dhêdhasaripun gêndhon rukon.
Sami-sami golonganipun bôngsa kula, ingkang wiwit kina nalurinipun inggil margi tansah dados tuwanggana, inggih punika golongan ingkang sinêbut kaum bangsawan. Inggiling naluri sarta agênging lêlabêtan wau kala konggrès Parindra inggih dipun akêni Tuwan Dhoktêr Sutama wontên ing sangajênging tiyang kathah. Nanging saya dangu golongan wau saya kecalan piandêl saking akathah, bakunipun inggih saking lêpatipun piyambak, sami kalimput, kasupèn dhatêng jêjêring ningrat ingkang sajati. Têmahan anyèplêsi ungêl-ungêlan, tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati.
Botên namung tanah Indhonesiah kemawon ingkang dêlêsipun gadhah pamundhi dhatêng ratu dalah para satriyanipun ingkang katingal tuwuh ing raos sarta panganggêp kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, sanadyan nagari kilenan ingkang dados tuking cipta republik, inggih katingal wontên lampah mangsuli jaman kina amundhi dhatêng ratu. Upaminipun nagari Yunani (Grikênlan).
Botên namung punika kemawon, babadipun nagari Itali inggih nate ngalami kaontang-antingakên alun anyirnakakên ratu. Jaman anggronjalipun pasismê, daya ingkang agêng inggih nêdya nepang paprentahan ratu. Malah Sang Musolini piyambak kalêbêt kaum republik, ewadene sarêng lampahipun pasismê sampun dumugi Têgal Kurusetra, bêbanthèngipun kaum kêmeja cêmêng, gadhah tanduk anglêstantunakên wontênipun ratu. Antêpipun Sang Musolini, sadaya gêgayuhanipun pasismê ing babagan ulah praja sarta sosial badhe sagêd kasêmbadan wontên ing salêbêting [salê...]
Têmbungipun Musolini kala 1922 wontên ingkang wosipun makatên ... Dintên punika tiyang sami botên mraduli paprentahan ratu, nanging benjing-enjing mêsthi sami sarju ing manah. Paprentahan ratu punika makili naluri kasusêtyaning kawula. Utawi naluri kasusêtyaning kawula kasarira wontên ing paprentahan ratu.
Sampun kula aturakên grêgêting kabatosan pulitik ing tanah ngriki, sarta ing nagari mônca sawatawis. Kêplasipun katingal amangsuli naluri kina, gadhah manah sarju dhatêng kaum ningrat ingkang ing kina mila gadhah lêlabêtan angayomi sarta nuntun bangsanipun. Alam Parindra nuwuhakên cipta raos makatên wau. Satêmah sagêd dados jalaranipun kabatosan republik, kêndhih kabatosan paprentahan ratu.
Tumrap putra santananing ratu, gêsang wontên ing alam kados samangke punika, sagêd rumaos sênêng. Nanging ingkang baku kêdah gadhah raos têtanggêlan awrat. ... awrat, jêr kacipta dados satriyaning bosabôngsa. ingkang ing jaman rumiyin gadhah naluri lêlabêtan utami ... awrat, jêr rakyat ingkang suwau kadamêl cuwa ngantos gadhah raos kumliya, samangke katingal tumênga. Curiga manjing warôngka, ... ing lair dados busana endah, anggèn-anggènipun satriya tama. Unusanipun, awarni wêsi aji, dêdamêl ampuh. ... pamoripun sampun mêsthi badhe katingal gumêbyar amrabawa.
inggih sanadyan sajatosipun satunggal lan satunggilipun gadhah lênggah piyambak-piyambak. Jêjêring ningrat ingkang sajati, kêdah kajêjêgakên, dipun ênggèni wontên ing têtêmbungan sarta tênaga. Sampun ngantos kaningratanipun anjalari wuru, lajêng kaangge dêdamêl ambujêng kabêtahanipun piyambak-piyambak, kasupèn dhatêng kabêtahaning rakyat ingkang kathah-kathah. Pait inggih sami ngraosakên pait, gurih sami gurih. Sarta mawi undha-usuk. Sampun ngantos: aku lêgine, kowe paite, kowe sêngake aku arume. Sampun ngantos wontên [wo...]
[...ntên] lêlampahan: rakyat kenging paos bêrahan, sawênèhing golongan ningrat ngudi lêpat saking sêsanggèn wau. Jêr sanadyan makatên punika wontêna wêwatonipun pisan, tumindakipun dhatêng tiyang kathah sagêd dados jalaraning pandumuk: golèk enake dhewe ...
Jumêdhuling alam Parindra. Mugi saya ngathahakên kaum bangsawan ingkang agêbyar wontên ing sawarnining ebah-ebahanipun bôngsa: pulitik, sosial, tuwin ekonomi ...
Pawèstri wau amangsuli: kula punika inggih manungsa, semahipun tiyang ingkang tilêm punika, sampun dangu anggènipun botên tilêm, pramila sapunika anggènipun tilêm sangêt kapatos. Semah kula punika sangêt sihipun dhatêng kula, makatên ugi kula inggih sangêt sih kula dhatêng semah kula. Wondene jalaranipun kula samangke sami wontên ing ngriki, amargi ingkang suwau sami numpak baita, baitanipun kandhas ing pulo ngriki.
dados semahipun tiyang punika, sapisan, tiyang punika warnipunwarninipun. awon, kaping kalih, tingalipun malarat, kaping tiga, nitik dêdêg pangadêgipun, sarta cangkokaning paraupanipun, punika namung bèbèting tiyang alit kemawon. Dados sarwa-sarwi botên timbang, sampeyan angsal semah ingkang makatên. Pancènipun, manawi andadosakên sarjunipun sang sulastri, kula kadugi nalangi samukawis ingkang murugakên dhanganing panggalihipun sang sulastri. Manawi sampeyan kapengin ngagêm mas intên, rajabrana, kados botên badhe kacuwan, badhe lêlangên nitih baita, utawi sarawungan kalihan para luhur, utawi para hartawan, inggih botên badhe dhumawah ing ngandhap.
Kajawi punika taksih kathah malih pangrimukipun nangkoda wau dhatêng pawèstri semahing sudagar wau.
Semahing sudagar, wiwitanipun puguh, ketang trêsnanipun dhatêng semah, ananging sarêng karoban ing mêmanis, dangu-dangu kagiwang, dhasar taksih anèm, môngka lajêng dipun gunggung-gunggung endahing warninipun, dangu-dangu kasupèn
antawis ragi dangu, sudagar neneman wau nglilir, sumêrêp semahipun bilih botên wontên, nuntên dipun upadosi, wasana lajêng sumêrêp tapaking tiyang lumampah dhatêng pasisir, tumuntên dipun turut dumugi ing pasisir. Wontên ing ngriku sumêrêp baita kapal kêthap-kêthap, sêmunipun mêntas saking ing pulo ngriku, purugipun mangalèr. Sudagar wau lajêng anggraita, bilih semahipun dipun plajêngakên ing tiyang, katumpakakên ing baita wau, têlas manahipun, rumaos bilih sampun kasêpênan ing pitulung. Nolèh ngiwa, nolèh nêngên, ngajêng wingking sampun sêpên, tumuntên tumênga ing tawang, nênuwun ing Pangeran, mugi kaparingana pitulung. Botên dangu lajêng katingal wontên baita kêthap-kêthap saking kidul amurugi pulo panggenanipun, tiyang wau lajêng sukur ring Allah, sarta andêdonga, mugi-mugi baita kapal wau mampir ing panggenanipun ngriku, sagêda mitulungi badanipun. Taksih wontên sambêtipun.
1. Pèngêtan parêpatan agêng taunan ... kaca 25 | 2. Putri Narpawandawa (P.N.W.) ... kaca 31 | 3. Paprentahan ratu ... kaca 33 | 4. Cariyos lêlampahanipun sudagar ing Basorah ... kaca 37 | 5. Dintên sae | 6. Pananggalan.
Pratelan Kawontênanipun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Sapisan April, Dumugi Pungkasaning Wulan Juni 1936
I. Ing salêbêtipun wulan Sura, wontên:
Tanggal kaping 10, utawi kaping 2 April, Kêmis Paing, Môndhasiya,
II. Ing Salêbêtipun wulan Sapar, wontên:
Tanggal kaping 29 utawi kaping 21 Mèi, Kêmis Lêgi,
III. Ing salêbêtipun wulan Mulud, wontên:
Tanggal kaping 9 utawi kaping 30 Mèi, Sabtu Kliwon, Wuye, Hyang Uma, paningron,
dumugi jam 1.12 siyang, Jabarail slamêt.
IV. Ing salêbêtipun wulan Rabingulakir, wontên
Tanggal kaping 5 utawi kaping 25 Juni, Kêmis Lêgi, Wugu,
Tanggal kaping 6 utawi kaping 26 Juni, Jumungah Paing, Wugu, Hyang Guru, tungle, tulus, tunggaksêmi, lakuning surya, mantri sinaroja, sangat wiwit jam 1.12 dumugi jam 3.36 siyang, Yusup
Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten Banyuwangi , #Licin , #Kabupaten Banyuwangi , #Sempu , #Kabupaten
Wonogiri , #Giritontro , #Kabupaten Wonogiri , #Giriwoyo , #Kabupaten Wonogiri , #Jatipurno , #Kabupaten Wonogiri , #Jatiroto , #Kabupaten Wonogiri , #Jatisrono , #Kabupaten Wonogiri , #Karangtengah ,
#Kabupaten Purbalingga , #Karanganyar , #Kabupaten Purbalingga , #Karangmoncol , #Kabupaten Purbalingga , #Karangreja , #Kabupaten Purbalingga , #Kejobong , #Kabupaten Purbalingga , #Kemangkon , #Kabupaten Purbalingga , #Kutasari , #Kabupaten Purbalingga , #Mrebet , #Kabupaten Purbalingga , #Rembang , #Kabupaten Purbalingga , #Karangjambu , #Kabupaten Purbalingga , #Kertanegara , #Kabupaten Purbalingga , #Padamara , #Kabupaten Purbalingga , #Pengadegan ,
#Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara ,
kepriye-kepriye isih luwih pener nek nganggo Pancasila sing nyata-nyata bisa ngayomi kabeh wargane sing majemuk iki …, “ jawab Ki Lurah.
“ Wah, lha koq omonganmu sajak kaya Lurah lor kali kae, Truk. Empuk tur kepenak kaya pohung godhog iki, nanging kenyataane NOL BESAAAR … Mengko gek aja-aja kowe ya mung omdo, omong doang, jare Pancasila, Bhinneka Tunggal Ika, nanging nek ana warga ne sing ora gelem ngugemi kapitayane liyan terus di grudug, di obong, di rusak papan panggonane sing kanggo ibadah, ya mung meneng wae, ora gelem cawe-cawe, misah utawa kepriye,
“ Nek perkara iku aku ya weruh, Gong … Kelurahan lor kali kae nganggo Hukum apa rak ya awake dhewe ora weruh.
Nyatane, telung taon punjul aku dadi Lurah neng kene ya ora ana kedadeyan kaya mengkono ta, Gong ?! “ jawab Ki Lurah.
“ Hya aku rak ya mung ngelingake ta, Truk, supaya kowe iki
kito ngunjukaken syukur ing ngarsaning Allah swt ingkang sampun paring rahmat tuwin hidayah dateng kito sedoyo, sehinggo kito dumugining titimongso puniko pinaringan tetep iman lan Islam. Malah pangajeng-ajeng kito ngantos dumugining pejah tetep mantep dados tiyang Islam ingkang saestu.
Kulo anjuraken dumateng poro sederek, monggo
katemtoaken dening Pangeran wonten ing syari’at Islam.tegesipun nindakake perintah-perintahipun Allah kanti sesae-saenipun, mekaten ugi nebihi sedoyo laranganipun.
Jammah jum’at ingkang dimulyaaken dening Allah
Kanti taat dateng tuntunanipun Agami ingkang suci puniko, Insyaallah gesang kito bade wilujeng, adoh saking bujuk rayunipun syaitan, tebih saking kemungkaran lan babakan-babakan ingkang mboten sae ngantos saged dumugining
saking Allah s.w.t. mulya fid dun ya wal akhirah.
Sebab para sederek: sampun sebataken wonten ing Al Qur’an, ingkang kirang langkung artosipun:
”setemene Allah iku nyertani wong-wong kang pada taqwa lan wong-wong kang pada tumindak becik”
kito, katdah sanget menungso ingkang remen bersekutu kaliyan jin, lan anehipun katdah tiyang ingkang kepincut kaliyan kiyambake. Sedoyo sumerep bilih kiyambakipun meniko
lan sanes-sanesipun meniko bilih dipun percados saged mbantu ngrewangi, bilih dipercados saged ngewangi ngrampungake perkoro, ngringanake beban, ngewang-
OJO NGUBER WELASE Nanda Feraro GOTADA KE 8 Live Pantai Pulau Merah Banyuwangi
Volumen 2[DD-MANGA-ing] CAPÍTULO 5 [DD-MANGA-ing] CAPÍTULO 6 [DD-MANGA-ing] CAPÍTULO 7 [DD-MANGA-ing] CAPÍTULO 8 [DD-MANGA-ing] CAPÍTULO 9
dongeng na ngrerepi, ana kang luru tegesan, cangkemku pait rasane, grayangan antuk tegesan, sigra ingakep enggal, anyingkrang anggene lungguh, dereng telas nuli nendra. (207) Kang ngrerepi saya lirih, gloyam-glayem nuli nendra, kang ndongeng meneng swarane, kang kemit tilem sedaya, warnanen jroning puro, para nyai pating prengut,
gemulai. Klenggat-klenggot ning jejering jumangkah dlamakanne tetep mantheng segaris –koyok macan luwe yen mlaku, ora mekeh-mekeh koyok kethek yen
sampun mngertos mas?nuwun sewu njih….nuwun….
penak,ra pegel nggolek gawean, seng penting nyatane atine ora nganggur kanggo iling nang GUSTI…..
@arek e; wah kulo aduse sampun ndek dalu, malah nganti bolak balik….,
@imo; lha iku mbah bayu ilmune yo kathah, opo
lha nk panjenengan arep metu , lha sing
dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”(“….. Paduka
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”(“….. Sang
naskah Ramalan Sabdo Palon ini diungkapkan sabdanya sbb :3.Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.(
meninggal dunia.)8.Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.(Bahaya
1. sintên ingkang bayunipun sami | kadunungan darahing Mataram | kang tan kamomoran ing lyèn | kang manahipun tuhu | sangêt asih dhatêng nagari | myang dahat asih marang | panjênêngan ratu | angrêpia kados kula | condhong karsa lan kula anunggil budi | myang cipta tanpa taha ||
1. sintên ingkang bayunipun | kanggenan darah Matawis | tumêrah mring Surakarta | ingkang [ing...]
[...kang] manahipun yêkti | sangêt asih dhatêng praja | myang asih ing narapati ||
2. angrêpia kados ulun | condhong karsa nunggil budi | myang cipta datanpa taha | yèn ngrêpi kidung puniki | pasamuwaning satriya | dadya parênging Hyang Widhi ||
3. winantu nugraha agung | sumarambah dhatêng nagri | miwah katur ing narendra | ing kamulyan kang nampèni |
siti ing dunung mami | gêsang myang panggenan amba | kala kula taksih alit ||
5. miwah malih dunungipun | badhe putyastana mami | sumawana jasad kula | tansah manglindhung ing Widhi | singlara ing rèh druhaka | dirga atmaning dumadi ||
6. lawan amba anênuwun | ing kamirahaning Widhi | saha
kabayar rumiyin. Ingkang anggadhahi Sasadara, Pahêman Radyapustaka. Ingkang nyithak sarta ngêdalakên, Firma Vogel v.d. Heijde & Co. Juru
1. Dintên Slasa Pon tanggal kaping 3 wuku Wukir, Dewa Sri uwas nohan, satriya wibawa, aras pêpêt, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut, Yusup rijêki.
2. Dintên Rêbo Wage tanggal kaping 4 wuku Wukir, dewa Endra, mawulu wogan, satriya wibawa, aras tuding. Rakamipun dhawah macan katawang, saenipun kangge yêyasan, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad wilujêng.
saenipun kangge nalêsi (pondhêmèn), damêl griya sarta kandhang, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail
rakamipun dhawah dêmang kandhuruan, saenipun kangge yêyasan, sangatipun wiwit jam 8.25 dumugi jam 10.48 mênut, Yusup wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Dulkangidah wau mênawi kangge ngêdêgakên griya sae, watakipun kathah rijêkinipun, mênawi kangge alih-alihan griya, watakipun dipun sihi ing tiyang, nanging
inggih ugi awon, watakipun bilih sampun gadhah anak asring pisahan.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ing tanggal kaping 3 sarta tanggal kaping 5 wau salêbêtipun sadintên sadalu botên prayogi mênawi sade tinumbas,
Punika dênawa êmbanipun Radèn Kumbakumba, kala prang agêng ing Ngalêngka pêjah dening Radèn Anggada.
Punika patihipun Sri Bathara Krêsna ing Dwarawati zie Ontagopa, anakipun satunggal nama Udakarya punggawa ing Dwarawati, lêlajênganipun dados patihipun Prabu Sêtyaka ing Dwarawati. Patih Udawa misuwur kaprawiranipun, dhêdhasar ambêk paramarta sagêd ngêmong dhatêng para wadya ing Dwarawati sadaya, wicaksana putus ing pangulah kridhaning praja, botên wingwangwangwang. dados warangkaning Bathara Wisnu. Kala nenemanipun tansah andhèrèk ing salampahipun Radèn Narayana kala taksih wontên ing Widarakandhang,
pêjahipun Patih Udawa sampyuh prang kalihan Arya Suwônda patihipun Prabu Arjunapati ratu sabrang ing Sriwadari zie Kalimataya.
Kasêbut ing padhalangan: Patih Udawa kaprawiranipun yèn ngamuk kalihan nangis botên wontên ingkang kuwawi nanggulangi, ananging punika kados namung wêwinih saking wicantêning têtiyang ningali ringgit lampahan Krêsna sêkar: kala Radèn Narayana ngrasuk Dèwi
Dèwi Sumbadra dalah saisining pasanggrahan sadaya, awit Radèn Narayana seda lambangsari, ing ngriku Patih Udawa angêkahi lajêng ngamuk kalihan nangis, para Korawa kasor lajêng oncat, bokmênawi awit saking punika lajêng katêlah dumugi samangke.
Punika putranipun Prabu Maswapati ing Wiratha patutan saking Dèwi Sutiksnawati, prawira ing prang awit saking panimbulipun Rêsi Druwasa, seda prang Bratayuda dening Prabu Salya.
Punika putrinipun Prabu Maswapati ing Wiratha patutan saking Dèwi Sutiksnawati, dados garwanipun Radèn Abimanyu, [A...]
[...bimanyu,] patutan satunggal nama Prabu Parikêsit ing Ngastina. Kacariyos kala kênya kathah para nata ingkang sami ngêbun-êbun enjing anjêjawah sontên, nanging botên wontên kasêmbadan, badhe katrimakakên Radèn Janaka, Radèn Janaka mopo dening dèrèng wontên karsaning dewa, katungka rawuhipun Sang Hyang Naradha, andhawuhakên yèn Dèwi Utari sinêngkêr ing Sang Hyang Girinata, benjing jodhonipun sutaning Parta ingkang dèrèng lair. Sang rêtna lajêng dhinustha dhatêng ratuning siluman ingkang akahyangan ing sawanganing samudra kidul anama Raja Karkatha, badhe kadhaupakên kalihan sutanipun nama Angka, Prabu Maswapati langkung sungkawa lajêng nimbali Rêsi Abyasa pinalarsih supados amadosi, aturipun Rêsi Abyasa, Prabu Maswapati kaaturan têdhak namur, kaparêngan lajêng mangkat kadhèrèkakên Rêsi Abyasa sarta Patih Nirbita sami busana cara pandhita, sarawuhipun ing samudra kidul sami kèndêl, Rêsi Abyasa nungku sêmadi sanalika katarimah angsal musthika mayangkara saking yamani lajêng kaaturakên ing Prabu Maswapati supados sinidhikara, kalampahan sanalika
sadaya sarta lajêng kondur, sarawuhing praja Rêsi Abyasa matur yèn Dèwi Utari dados wadêr punika, lajêng rinuwat sanalika dados bêbayi, sang nata sagarwa langkung ngungun asmu sungkawa, Rêsi Abyasa matur yèn sampun pinasthi karsaning dewa, anggènipun damêl lêlampahan benjing dhaupipun kalihan sutaning Parta sagêda sababag, toya ingkang munggying sangku mas wau ingaturan ngunjakngunjuk. sagarwa saha Patih Nirbita kaparingana, amargi punika toya pawitra saking swarga, pikantukipun singa ngunjuk awèt ênèm sarta panjang yuswanipun. Diwasanipun sang rêtna kadhaupakên angsal Radèn Abimanyu, ambobot tigang wulan ingkang rama supêna yèn tilamipun sang rêtna kadhawahan surya, wulan sarta lintang, sawungunipun langkung ngungun dene tilamipun sang rêtna kawibawan ing cahya, sarêng pungkas sêpuh pambobotipun sang rêtna: ingkang garwa seda kasambut ing prang Bratayuda, [Bratayu...]
[...da,] badhe bela pinambêngan dening sawêg wawrat, pambabaripun wontên kadhaton ing Ngastina sabibaring prang Bratayuda, sajumênêngipun ingkang putra sang rêtna dados pêpundhèning putra wayah sawadyabala sadaya, muksanipun sang rêtna sarêng kalihan ingkang putra Prabu Parikêsit.
Mênggah patrapipun adus toya wantah punika wontên kalih
Adus kalih warni punika ugi badhe kacariyosakên sarta katêrang-têrangakên, mênawi sampun dipun lampahi ing salah satunggal dangunipun ngantos 10 utawi 15 mênit, sarta langkung saking samantên, badanipun ingkang ngantos kêraos asrêp malih, sasampunipun makatên lajêng adus grujug, ananging sampun dangu-dangu janji badanipun sakojur [sako...]
[...jur] sampun têlês sadaya lajêng kasampunana, ingkang makatên punika supados bêbageaning badan ingkang botên tumut karêndhêm sagêd kêlêm kenging toya tawa. Ananging sasampunipun grujug kêdah lajêng ngangge sandhangan ingkang sarwa kandêl sarta panas, punapa malih lajêng tilêman kêmul salimut utawi sinjang kain panas, manggèn ing panggenan ingkang cêlak kontên utawi candhela, inêbipun kaêngakna sakêdhik, supados badanipun ingkang kaasrêpakên sarana kagrujug toya tawa wau, saking sakêdhik sak sagêda angêt sarta ngêdalna karingêt kados adatipun tiyang saras, nanging anggènipun tilêman sampun ngantos dangu-dangu.
Cêkakipun tiyatiyang. adus mawi uwabing wedang umob punika:
a. Kenging dipun lampahi kalih warni, inggih punika tangas badan sakojur utawi sabageaning badan kemawon.
b. Katêmtuaning dangunipun tiyang adus tangas punika namung 10 utawi 15 dumugi 20 mênit.
c. Sasampunipun adus tangas, kêdah lajêng adus rêndhêman wêtêng utawi murad.
d. Sasampunipun adus rêndhêman wêtêng utawi murad wau, kêdah lajêng adus grujug toya tawa sakêdhap.
e. Sasampunipun makatên lajêng mangangge sandhangan ingkang sarwa [sar...]
[...wa] kandêl sarta kêmulan salimut ingkang ngantos badanipun karaos angêt tuwin sagêd mêdal karingêtipun, kados ingkang kasêbut ing nginggil wau.
B. Adus togok, inggih punika adus rêndhêman wêtêng saha bêbageaning badan, wiwit ing gulu dumugi ing lambung, saantawising bau kalihan pupu.
Mênggah adus rêndhêman wêtêng tuwin murad wau, botên sanès amung angrêndhêm wêtêng kalihan bokong, awit ingkang dipun êkum toya tawa namung wêtêng kalihan bokongipun, sirah, badan, dhêngkul tuwin suku botên kêgêpok ing toya.
Tiyang ingkang badhe adus rêndhêman kêdah sudhiya pirantos ingkang kangge adus, tong utawi èmbèr ingkang mawi sendhenan, ingkang adus supados sagêda linggih kalihan sèndhèn, dene tong utawi èmbèr wau lêbêtipun kakintêna 10 sèntimètêr utawi dim, supados bilih kangge linggih toyanipun namung dumugia sanginggil wudêl sakêdhik. Awit ingkang langkung pêrlu wudêlipun sagêda karêndhêm.
Kajawi punika kasudhiyanana suwekan sinjang pêthak ingkang kandêl sarta kasar, kangge ngosoki wêtêngipun ingkang
pamrihipun sagêda ngêmu toya kangge nêlêsi wêtêng.
Bilih pirantos ingkang kangge adus wau botên angsal ingkang ngangge
dipun angge kungkum. Dene patrapipun anggèning linggih wontên pirantos ingkang kangge adus rêndhêman wau kadosdene gambar ôngka XI utawi XII.
Bilih ingkang adus rêndhêman sampun angum ing toya wontên salah satunggaling pirantos ingkang sampun kasudhiyakakên, sarta toyanipun dumugi sanginggil wudêl sakêdhik, punika lajêng anêlêsa suwekan sinjang pêthak wau, kaanggea ngosoki wêtêngipun, wiwit watês kiwa têngêning pusêr mangandhap dumugi ing murad, nanging anggènipun ngosoki ingkang lirih kemawon.
Mênggah dangunipun anggèning adus rêndhêman 10 utawi 15 mênit, wêtêng tuwin badanipun sakojur ingkang ngantos karaos asrêp, dene mênawi botên bêtah ing asrêp, kenging namung 5 mênit kemawon, nanging salajêngipun kalantiha saking sakêdhik ngantos sagêdipun kuwawi kungkum 15 mênit, utawi langkung.
Sasampunipun adus rêndhêman lajêng kenging adus grujug kados ingkang kasêbut nginggil, sarta lajêng nganggea sandhangan ingkang sarwa kandêl, lajêng mlampah-mlampaha ingkang ngantos karaos angêt badanipun, punapa malih botên kenging nêdha punapa-punapa bilih badanipun dèrèng karaos angêt.
Adus rêndhêman punika kenging namung dipun lampahi sapisan, utaminipun dumugi kaping 3 sadintên, sarta kenging sawanci-wanci janji purun ingkang nglampahi sarta kacêkap. Taksih wontên sambêtipun.
punika, langkung pêrlu nguningani umuripun ingkang tamtu. Kalimrahaning tiyang Jawi bilih badhe sumêrêp umuring kapal, ngêmungakên nitik siyunging kapal kemawon. Mila awis tiyang gadhah kawruh sagêd namtokakên umuripun kapal ingkang cocok.
Wondene siyung kapal punika, botên kenging dados tôndha utawi têngêraning umuripun, amargi kapal jalêr bilih dèrèng ngumur kawan taun, siyungipun dèrèng thukul. Makatên ugi kapal èstri, ingkang limrah botên gadhah siyung (awis ingkang gadhah siyung, ing katuranggan winastan: durga ngêrik), dados sampun têtela siyung wau botên kenging kadamêl têngêraning umur, ingkang pêrlu kêdah nitik untunipun ngajêng, mila makatên, awit untu ngajêng thukulipun sagêd tamtu sarta sawatawis lami lajêng pupak, nuntên thukul malih untunipun enggal. Mênawi sagêd angyêktosi pupakipun untu ngajêng punika, tamtu lajêng nguningani umuring kapal ingkang cocog.
Untu ngajêng kalih larik ing ngandhap tuwin nginggil, limrahipun salarik-larikipun wontên nêm iji.
Bêlo ingkang mêntas lair, untunipun ngajêng dèrèng thukul, antawis nêm utawi sadasa dintên, lajêng thukul untu kêkalih ing ngandhap saha nginggil, punika winastan: untu ngajêng ing nglêbêt (1), dumugi ngumur 4-6 minggu, nuntên thukul untu kêkalih ing kiwa têngênipun ingkang thukul wiwitan winastan: untu ngajêng ing têngah (2), antawis ngumur 6-8 wulan thukul malih untu kêkalih ing ngajêng ngandhap tuwin nginggil, sakiwa [sa...]
[...kiwa] têngênipun untu (2), punika winastan: untu ngajêng ing pinggir (3).
Sadaya untu ngajêng 6 iji ingkang kasêbut ing nginggil wau: winastan: untu ênèm, têgêsipun: untuning bêlo.
A. Mênawi sampun pupak, nuntên thukul untu malih ingkang winastan: untu sêpuh, têgêsipun thukul santun untuning kapal B.
Mênggah bedanipun untu A bêlo, kalayan untuk B kapal:
A. Untu bêlo: alit, ciyut, tipis saha ragi pêthak, padhêking§ = Pacak. untu sagêd katawis (mênggikipun untu).
B. Untu kapal: ragi kuwung, kandêl sarta agêng, pacêkipun botên katawis, warninipun sêmu kuning.
Mênggah pacêk punika: têgêsipun pok utawi mênggiking untu ingkang tumancêp ing gusi.
Bêlo tuwin kapal, untunipun ngajêng A. B., ing nginggil
ngajêng ingkang nginggil: nêm garis, ingkang ngandhap tigang garis.
Mênggah têgêsipun garis, inggih punika: Lijn = têmbung Batak: Goeris.
Bilih sawêg thukul untu enggal, Boon lêgokanipun ragi lêbêt, antawis lami: sangsaya cèthèk, karana sabên dintên bilih
têngêranipun, punika badhe kula pratelakakên ing ngandhap kemawon. Mênawi tiyang sagêd angyêktosi tôndha utawi têngêran wau, têmtu lajêng sumêrêp umuripun kapal.
Bêlo ngumur sataun, untunipun ngajêng kêkalih ing nglêbêt ngandhap saha nginggil: (1) lêgokanipun ciyut. Antawis ngumur kalih têngah taun, untu ngajêng ing têngah: (2) ngandhap tuwin nginggil awit gathik, sarta untu ngajêng ing nglêbêt (1) lêgokanipun suda: ical sapalih. Sarêng ngumur kalih taun, untu ngajêng ing ngandhap ingkang pinggir (3) lêgokanipun ical, saha untu ngajêng ing têngah (2) suda sapalih untu ngajêng ing nglêbêt ical
ktosan. umuripun, amargi untuning bêlo ing ngajêng = (A) sampun pupak, nuntên thukul untu sêpuh = (B) inggih punika winastan santun untu. Mênggah katêranganipun makatên:
Bêlo ngumur tiga têngah taun, untunipun ngajêng ing nglêbêt (1) pupak, anuntên thukul untu sêpuh = (B).
Ngumur kawan têngah taun, untu bêlo ing ngajêng ingkang têngah = A. (2) pupak, lajêng thukul malih untu sêpuh. Wondene pupakipun untu ênèm ing ngajêng ingkang pinggir = A, (B) inggih punika sarêng andungkap ngumur gangsal têngah taun lajêng pupak, antawis pitung dintên thukul untu sêpuh.
Sarèhning untu bêlo = A sampun pupak sadaya, santun thukul untu sêpuh = B dados bêlo ingkang ngumur gangsal têngah taun punika sampun dungkap umur: kapal. Dede nama bêlo.
Panitikipun kapal ingkang ngumur gangsal taun sapanginggil, kêdah nguningani lêbêtipun lêgokan: Boon untu ngajêng ingkang gathik. Satunggal-tunggaling untu: suda sagaris, Lijn = gooris ing sabên taun, karana untu ngajêng ing ngandhap kalihan nginggil tansah gathik utawi kêgosok, saking mamah têtêdhaning kapal.
Kapal ngumur gangsal taun Boon, lêgoktaninglêgokaning. untu ngajêng
larikan ngandhap: untu ingkang nglêbêt taksih sagaris, untu ingkang têngah: kalih garis, ingkang pinggir: tigang garis, samantên punika lêbêtipun lêgokaning untu utawi Boon wondene awitipun gathik utawi gosoking untu ngandhap kalayan nginggil: andungkap ngumur tigang taun untu nglêbêt awit kêgosok gathik. Ngumur kawan taun: untu ingkang têngah. Ngumur gangsal taun: untu pinggir awitipun gathik.
Kapal jalêr utawi kapal kabincih ngumur kawan têngah taun siyungipun awit thukul sakêdhik, andungkap ngumur ngangsal taun siyungipun thukul sadaya, dumugi ngumur nêm taun siyung wau modod ragi panjang saha lancip, pinggir utawi lingiripun ing nglêbêt ragi landhêp.
Kapal ngumur nêm taun, untunipun ngajêng larikan ngandhap, ingkang nglêbêt ical lêgokanipun, untu têngah: taksih sagaris, ingkang pinggir kalih garis lêbêting lêgokanipun. Andungkap ngumur pitung taun lajêng ical lêgokaning untu têngah, untu ingkang pinggir taksih sagaris, lêgokaning untu punika nuntên ical bilih kapal sampun ngumur wolung taun, sarta siyungipun ragi bundêr (gilig) ing pinggir utawi lingir: papak.
Sawênèh ugi wontên kapal ngumur pitu utawi wolung taun, [ta...]
[...un,] untunipun ngajêng larikan nginggil ingkang pinggir ing jawi mawi lingir, punika amratandhani umuring kapal wau sampun pitung taun kapara langkung.
Kapal ngumur wolung taun winastan: "AFTANDS" dening bôngsa Walandi, têgêsipun sampun pupak untu, punika ragi angèl panitiking umuripun ingkang cocog, punapa malih mênawi namung nêngêri siyung kemawon: sangsaya angèl. Makatên ugi taksih wontên titikanipun Boon, lêgokaning untu ngajêng ing nglêbêt larikan nginggil, minôngka têngêran pratandhaning umur, kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil wau, inggih punika lêgokaning untu ngajêng larikan nginggil lêbêtipun nêm garis.
Mênggah icalipun sadaya lêgokaning untu ngajêng larikan nginggil: kapal ngumur sangang taun untu ing nglêbêt, ngumur sadasa taun untu ing têngah sarta ngumur sawêlas taun ical lêgokaning untu pinggir.
Bilih kapal sampun sêpuh, untu ing ngajêng ragi panjang saha ciyut (lonjong) larikan nginggil ingkang gathik kêgosok wiwitan, wangunipun bundêr mawi lingir tiga ing wingking.
siyungipun sampun thukul sadaya ing pinggir landhêp (lingiripun lamping) ragi kuwung dhoyong malêbêt, pucukipun lancip. Andungkap ngumur wolung taun, lanciping siyung: munggês§ Têmbung: munggês, punapa saking lingga: punggês, sarta têgêsipun punapa sami kalihan têmbung: pundhês. tuwin ragi cêlak, wingking saha lingiripun papak, ugi untunipun papak sadaya sarta ragi bundêr tuwin dhoyong mêdal.
Kapal ingkang wulu (ulês) cêmêng, jragêm sasaminipun, mênawi sêpuh: wulunipun ing bathuk pêthak (winastan pupur) makatên ugi bubat§ = bobat. utawi wulu ing buntut saha suri. Sadhengah
Dumugi samantên karangan punika, babonipun Sêrat Têmbung Batak sampun tamat. Para nupiksa: bokmênawi wontên ingkang pitakèn utawi karsa badhe nguningani mênggah panitik saha têngêranipun kapal ngumur 15, 16 - 20
taun. Sarèhning kawruh kula piyambak botên gaduk, mila kula sumôngga dhatêng para nimpuna ingkang ahli ngingah kapal. Sèwu sokur bilih panjênênganipun raka sang bijaksa: Ki Arjantaka, saha kangmas Radèn NgèbèiNgabèi. Sastradiharja: ing Surabaya, punapa malih para siswanipun kiyai lurah Sasadara, dhangan ngaturakên karangan mênggah kawruh ingkang kasêbut wau, tamtu andadosakên suka pirênanipun para nupiksa.
Babonipun Sêrat Têmbung Batak punika, mawi rinêngga gambar untuning kapal (awit gambar 1-13) ananging sarèhning sadaya gambaran botên kapacak ing Sasadara, mila botên kula aturakên.
Bilih wontên gèsèhipun anggèn kula anjarwakakên punika, punapa malih lêpat tuwin kithaling têmbung rakiting ukara, panyuwun kula: para nupiksa mugi sampun kirang pamêngku.
TAN SING TJWAN. 1 453 6Bab Uwoh BoldSambêtipun ôngka IX, kaca 386.Woh punika kadadosan saking asal uwoh, saha kaperang dados kalih, inggih punika ingkang maligi kadadosan saking asal uwoh, saha ingkang kadadosan saking asal uwoh kalihan perangan sanès-sanèsipun, kados ta: jambu kaluthuk, jêram, punika sami kadadosan saking asal uwoh kalihan dhasaripun sêkar. Kajawi saking punika woh wau kaperang malih ingkang ijèn-ijèn, saha ingkang kêmpal, kadosdene pace tuwin nanas. Dene ingkang ijèn-ijèn wau kabedakakên malih, ingkang mawi daging, saha ingkang botên mawi daging. Ingkang mawi daging kabedakakên: ingkang malêthèk utawi malêkah kados ta: pala, saha ingkang botên malêthèk, kadosdene pêlêm sasaminipun. Ingkang botên mawi daging ugi kaperang: ingkang malêthèk, kados ta: johar, kêmlandhingan sapanunggilanipun, saha ingkang botên malêthèk, kados ta: pantun, jagung sasaminipun.Woh mawar, waringin, êlo, punika kadadosan saking pakêmpalanipun uwoh, ingkang kabalêbêt ing kulit. Pacè kalihan nanas, punika kadadosanipun 1 454 8sami, inggih punika sakawit satunggaling êpang ingkang sakubêngipun mêdal sêkaripun. Sarêng sêkar wau dados uwoh, saha saya lami mindhak agêngipun, lajêng dhêdhêsêkan, ngantos andadosakên kadosdene namung woh satunggal, saha têrang sangêt bilih gaganging pace tuwin nanas wau têmênipun êpang, awit têtela sangêt, inggih punika pucuking nanas ingkang wontên ronipun, punika têmênipun: pucuking êpang ingkang kagubêd ing uwoh. FalsePantun, jagung sasaminipun, punika kathah tiyang ingkang amastani bilih isi, sanès uwoh, sabab agênging isinipun mèh sami kalihan agênging wohipun.Kaluwak punika botên angêmungakên ingkang ênèm kemawon: ingkang angêndêmi, sanadyan ingkang sampun sêpuh, bilih botên dipun godhog, ugi angêndêmi. Dene rekanipun supados kaluwak wau sagêd dados eca saha botên angêndêmi, sasampunipun sêpuh saha dipun undhuhi, punapa malih sampun dipun oncèki kulitipun ing sajawining cangkok, lajêng kaêpe kalih utawi tigang dintên, bilih sampun garing lajêng kagodhog, kasarêng kalihan gabah satunggal kalih êlas, bilih gabah wau sampun malêthèk, punika amratandhani 1 455 1bilih kaluwak wau sampun matêng, lajêng kaêntas, kapêndhêm kacêncêm ing awu laminipun ngantos kalih dasa utawi salangkung dintên. Matênging kaluwak ingkang kagodhog, bilih kapêcah warninipun pêthak, punika ugi sampun kenging katêdha, ananging dèrèng kenging kangge bumbu pindhang saha sanès-sanèsipun. Bilih sampun kapêndhêm ing siti laminipun ngantos salangkung dintên, kapêcah warninipun abrit sêpuh utawi cêmêng, inggih punika ingkang sampun kenging kangge bumbu utawi sanès-sanèsipun, sadangunipun kaluwak wau kaêpe saha kagodhog, jasat-jasat ingkang angêndêmi sami mêdal ing hawa utawi ing toya, dados kantun isinipun ingkang eca katêdha kemawon. Taksih wontên sambêtipun. FalsePrawirawiyata.Abdi dalêm juru sêrat II kabupatèn pulisi Surakarta.Cokotêng BoldSatunggaling wedang ing nagari Cina winastan: sukodêng. § Ngadat caranipun bôngsa kula tiyang Cina, mênawi damêl pasamuwan bujana, ngatur-aturi para mitra ingkang sami nyumbang (pasungsung tumbasan sêkar) punika winastan: jyahsyah, jyah: têgêsipun ngatur-aturi. Syah: têgêsipun tarima kasih.Têrangipun, ngatur-aturi minôngka trima kasih.Bujana wau mênawi sampun mêdal: sukodêng, nuntên pangantèn jalêr, utawi
bôngsa kula tiyang Cina ing Surakarta samangke sampun kathah ingkang botên ngangge ngadat makatên punika.Su têgêsipun sakawan,Ko têgêsipun wowohan,Dêng têgêsipun wedang. 1 456 7Trangipun: wedang ingkang mawi wowohan warni sakawan, inggih punika:1. Glêpung ingkang dipun damêl warni abrit, mênawi sampun karêbus, warninipun kados isining dlima.2. Manisan kangkwang (kêlanturing têmbung Jawi dados: cêngkuwèh).3. Lingking (kêlanturing têmbung Jawi dados: klèngkèng).4. Lyanci (woh trate).Kacamboran gêndhis tètès tuwin wedang ayam.Têtiyang Jawi niru damêl sukodêng wau, inggih punika:1. Glêpung ingkang dipun damêl warni abrit, kados ingkang kasêbut nginggil wau.2. Cêngkuwèh.3. Soun.4. Kacang pêndhêm (kacang Cina).Punika inggih winastan: sukodêng, ananging kêlantur dados: cokotêng, utawi cokotên, malah wontên ingkang mastani cokot-tên. 1 457 10Cikowa BoldIng basa Cina, wontên satunggaling têmbung: jigwah: têgêsipun: cobanên, utawi rasakna.Kalêbêt ing têmbung Jawi dados: cikowa.Ringgit tiyang lampahan putri Cina, Dèwi Adaninggar, nalika ngupadosi tiyang agung, pinanggih sawêg sare ing sisihipun Dèwi Kelaswara, ing ngriku Dèwi Adaninggar angasta jêmparing, badhe katamakakên dhumatêng Dèwi Kelaswara, punika mawi gêndhing Sêkar
ingkang kaping 9 ing mangke ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, 1 458 7nalika yasa ringgit tiyang lampahan Menak (Rame Inak?) mênawi mêdal Dèwi Adaninggar, mawi kasênggakan: cikowa, cikowa, punika ing praja dalêm Surakarta lajêng kathah para ringgit talèdhèk barangan, mênawi dipun tanggap inggih mawi kasênggakan: cikowa utawi: cicikowa. FalseGambar-gambar upacara ampilan, tuwin badhaya Srimpi, ringgit tiyang sapanunggilanipun, ing karaton Ngayogyakarta, ingkang kawêdalakên dening
gambar ringgit ingkang kadamêl lampahan putri Cina Dèwi Adaninggar, kanthi sêrat cariyosipun ing têmbung Mlayu, kula têdhak kados ing ngandhap punika:
Wosipun para tiyang èstri ingkang sawêg wawrat, solah-bawanipun kêdah angatos-atos, èngêt wiwitanipun wawrat sarta dhatêng ingkang dipun wawratakên, awit punapa ingkang botên maedahi dhatêng badanipun, inggih botên prayogi dhatêng bayinipun, mila mênawi kirang prayitna ing pangrêksanipun, sagêd anjalari pêjahing bayi, wah malih sampun kasupèn bilih wawrat punika sampun dados kalimrahanipun para tiyang èstri, kawontênanipun badan kathah ewahipun katimbang kalihan kala sadèrèngipun wawrat.
Ing sasagêd-sagêd para tiyang èstri kêdah nyirnakakên dhatêng panyana, sampun ngantos wawratanipun kaanggêp kadosdene sêsakit, prayogi nyênêng- nyênêngakên manahipun, sampun ngantos naratab, sampun ngantos ningali komidhi, utawi sadaya têtingalan ingkang andadosakên [andado...]
[...sakên] gêtêring manahipun, sampun maos sêrat ingkang nyariyosakên panganiaya, sarta pêjah-pinêjahan sasaminipun. Botên kenging ningali tiyang dhansah, jêjogedan sarta ulah tangsul warni-warni ingkang nuduhakên manah ajrih, kagèt sarta uwas. Sampun angrèwès dhatêng cariyosipun tiyang bilih gadhah anak kasangsara, mênawi dede kulit dagingipun piyambak, botên kenging tuwi dhatêng tiyang sakit utawi pêjah, cêkakipun sampun pisan-pisan manah dhatêng sadaya lêlampahan ingkang botên prayogi, namung kêdah ambêbingah manahipun, sarana nata rêrêngganing griya, awit ebahipun badan sarta wêdalipun karingêt, angalisakên dhatêng sawarninipun sêsakit.
Ing sakuwasanipun kêdah ngangkah murih sagêd kasarasan, amargi bilih ingkang wawrat badanipun sêgêr, bayinipun inggih botên kirang satunggal punapa (sampurna). Para tiyang èstri ingkang wawrat sabên-sabên angupadosa hawa ingkang sêgêr, jalaran punika sagêd angrêsikakên êrah, mênawi êrahipun sae dados têdhaning bayinipun. Ing pundi panggenan pakêmpalanipun tiyang kathah kêdah dipun têbihi, awit anênarik hawa bêntèr, wah kathah momoranipun hawa rêgêd, wondene mênawi [mê...]
[...nawi] wontên ing griyanipun piyambak, prayogi dumunung ing panggenan ingkang kêrêp kaukup ing
dangunipun saêjam, wontên ing nglêbêt griya botên namung lênggah athênguk-thênguk kemawon, prayogi nyambuta damêl ing sakuwawinipun, kathah- kathahipun tiyang: patrap makatên wau lumuh anglampahi, utawi gadhah cipta ngowêl dhatêng badanipun, ananging anggènipun ngowêl badan sampun sarana nampik dhatêng padamêlan ingkang anjalari badhe dados kêsèd.
Bilih badanipun kêrêp kèndêl badhe anuwuhakên indhakipun sêsakit, ingkang dipun têdha botên sagêd rêmêk, sarta tilêm botên sakeca, kêrêp muring-muring wah sêdhihan. Wangsul mênawi lumampah-lumampah ing jawi griya enggal luwe, punapa ingkang dipun têdha lajêng rêmêk, tilêm sakeca sarta manah bingar. Ananging mênawi kêrêp nyambut damêl inggih botên prayogi, kados ta: mlajêng, mlumpat-mlumpat, jêjogedan, numpak kapal, numpak kareta ing margi ingkang mêndhak mêndhukul, ajêlah-jêlih sarta abêngak-bêngok têtêmbangan, sadaya wau botên [bo...]
[...tên] sae, langkung malih bilih sawêg wawrat ênèm.
Sanajan êmbok kalihan bayi sakalangkung krakêtipun, ewasamantên mênawi êmbok anandukakên pratingkah kados ing nginggil wau, ugi sagêd angrênggangakên lèngkètipun bayi.
Anjunjung barang ingkang langkung awrat, amronggoli pêpêthetan ingkang inggil, andhodhok kalihan kagèt sarta ambêrgagah, sadaya wau inggih botên kenging. Taksih wontên sambêtipun.
7. Buruj mijhan, têgêsipun traju, mila winastan makatên, awit kala rumiyin ing perangan punika wontên lintangipun 8 krompolanipun awangun traju, cangkokipun kalih pisan wontên kilèn, bau cakranipun wontên wetan, lintang punika ing têmbung Jawi winastan lintang sitra, têmbungipun Walandi Weegschaal ing samangke sampun ngalih saking buruj mijhan, katut ubênging phalak buruj, sapunika dumunung ing perangan kaping 8, dene
punika wontên lintangipun 21, krompolanipun awangun kalajêngking, sirahipun wontên lèr kilèn, êntupipun wontên kidul wetan, ing dalêm lintang 21 wau wontên satunggal ingkang warninipun abrit sumorot, punika winastan lintang kalbul ngakrab, têgêsipun manahing kalajêngking. Lintang ingkang kados kalajêngking wau ing têmbung Jawi winastan lintang manggakala, têmbung Walandi Scorpioen sapunika sampun ngalih saking buruj ngakrab, kabêkta ubênging phalak buruj, manggèn ing perangan kaping 9 nanging perangan kaping 8 wau taksih lêstantun nama buruj ngakrab.
9. Buruj kos, têgêsipun gandhewa, mila winastan kos, awit kala rumiyin ing perangan punika wontên lintangipun 31, krompolanipun awangun gêmbunging kapal tanpa sirah, dumunung ing wetan, lêrêsipun êpoking gulu angêpang warni tiyang jalêr namung watês bangkekan sapanginggil, mangangge srêban ingkang mawi koncèr angêtrapakên jêmparing wontên ing gandhewa sarwi narik nyênyêpipun ingkang tumrap ing kêndhêng kaincêngakên mangilèn. Lintang punika ing têmbung Ngarab winastan lintang marami, ing têmbung Jawi lintang naya, têmbung Walandi Schutter sapunika lintang naya wau sampun ngalih saking buruj kos, katut ubênging phalak buruj, [bu...]
[...ruj,] manggèn ing perangan kaping 10 wanguning krompolanipun botên ewah, dene perangan ingkang kaping 9 namanipun taksih lêstantun buruj kos.
10. Buruj jadi, têgêsipun cêmpe, mila kanamakakên jadi awit kala rumiyin ing perangan punika wontên lintangipun 28, wanguning krompolanipun mèmpêr ulam badhèr asirah cêmpe mawi sungu kêkalih, sirah sarta suku ngajêng wontên ing kilèn, gigiring badhèr wontên lèr, kèpètipun ing wetan, ing têmbung Jawi winastan lintang palguna, têmbung Walandi Steenbok sapunika sampun ngalih saking buruj jadi manggèn ing perangan kaping 11 amargi katut ubênging phalak buruj, wanguning krompolanipun botên ewah, dene perangan kaping 10 namanipun taksih lêstantun buruj jadi.
11. Buruj dalwu, têgêsipun timba, mila kanamakakên dalwu awit kala rumiyin ing perangan punika wontên lintangipun 42, wanguning krompolanipun mèmpêr tiyang ngadêg majêng mangetan, sirahipun wontên lèr sukunipun ing kidul, tanganipun ingkang satunggal kumlawe satunggalipun nyêpêng timba isi toya kadamêl wisuh suku, milining toya dumugi ing cangkêm ulam badhèr, lintang punika ing têmbung Ngarab winastan lintang sakibulmak, ing têmbung Jawi lintang isaka, têmbung [tê...]
[...mbung] Walandi Waterman samangke sampun ngalih saking buruj dalwu manggèn ing perangan kaping 12 amargi katut ubênging phalal buruj, wanguning krompolanipun botên ewah, dene perangan kaping 11 namanipun inggih taksih lêstantun dalwu.
12. Buruj khut, têgêsipun ulam loh, mila kanamakakên khut, awit kala rumiyin ing perangan punika wontên lintangipun 34, wanguning krompolanipun mèmpêr ulam guramèh kalih, ingkang satunggal sirahipun wontên kilèn, kèpètipun ing wetan, satunggalipun sirah ing lèr kèpèt ing wetan, kèpètipun guramèh kêkalih wau kagandhèng kalayan jentrekan lintang ing têmbung Ngarab winastan lintang khaitulkitan, têgêsipun songa, mèmpêr gancêngan bênang angêndhêlong. Lintang 3 wau ing têmbung Ngarab winastan lintang samkatèn, têgêsipun guramèh kêkalih, ing têmbung Jawi winastan lintang jita, têmbung Walandi Visschan. Sapunika lintang jita wau sampun ngalih saking buruj khut, manggèn ing buruj khamal, amargi katut ubênging phalak buruj, wanguning krompolanipun botên ewah dene perangan kaping 12 wau namanipun inggih taksih lêstantun buruj khut.
phalakburuj, ewadene perangan punika têrus mangandhap tumrap phalaking lintang sayarah ingkang pasangipun sami kalihan phalak buruj, awit mila phalak ingkang kaping 2 punika kaperang dados 12 buruj, pêrlunipun kaangge nêngêri lampahing surya kalihan rêmbulan utawi lintang sayarah sanès-sanèsipun, liripun kados ta: rêmbulan punika dunungipun wontên phalak kaping 9 inggih punika phalak ingkang ngandhap piyambak, iba sapintên kemawon têbihipun saking phalak buruj, ewadene mênawi sipat lêrêsipun saking bumi têrus dumugi peranganing phalak buruj ingkang winastan buruj khamal, rêmbulan wau inggih winastan wontên ing buruj khamal, surya utawi lintang sayarah sanès-sanèsipun inggih botên beda.
Makatên malih bumi punika mila kubêngipun kaperang dados 360 darjah kados ingkang sampun katêrangakên kalayan garis-garis wontên ing gambar jagad globe punika pêrlunipun inggih kadamêl nêngêri lampahing surya utawi rêmbulan, punapadene lintang sanès-sanèsipun, sagêda kasumêrêpan ing pundi panggenanipun wontên ing phalak atlas utawi phalak buruj.
Mila namung kaèngêtana kemawon, mênawi ing sêrat punika wontên sêsêbutan, surya wontên ing buruj [buru...]
[...j] sunbulah angsal 13 darjah, punika têgêsipun botên surya wau dunungipun wontên ing phalak buruj, wontên ing phalakipun piyambak, sipat lêrêsipun saking bumi têrus manginggil dumuginipun ing phalak buruj kalêrês ing perangan ingkang nama buruj sunbulah, sarta saking wiwitaning perangan punika sampun 13 darjah. Makatên malih mênawi ing wingking wontên sêsêbutan lintang sukra mèncèngipun saking madarul iktidal mangalèr 4 darjah, punika têgêsipun botên lintang sukra punika manggèn wontên ing phalak atlas, wontên phalakipun piyambak, sipat lêrêsipun saking bumi têrus manginggil dumuginipun ing
punika mokal yèn ngantosa oncat saking phalakipun piyambak-piyambak.
Phalak buruj wontên kêndhitipun malih kathahipun nênêm, pasangipun sami malang, satunggal-tunggaling kêndhit wau sami narajang kutubipun phalak buruj wau, sarta narajang watêsipun buruj kalihan buruj sanèsipun, punika winastan dairatul mahtutah. Kêndhit nênêm wau ingkang satunggal ugi rajangnarajang. kutubipun phalak atlas kalih pisan, punika winastan: dairatul maratu bilhaktabil arbangah. Mintakahing
phalak buruj ingkang katarajang ing garis satunggal punika sampun tamtu kemawon kalêrês panggenan ingkang têbih piyambak saking madarul iktidal, inggih punika yèn salèring madarul iktidal, watêsipun buruj jujha kalihan
Abdi dalêm ngulama ing Surakarta. Bagus Ngarphah.
Tampikanipun kajêng ingkang awon asaripun, kados ing ngandhap punika:
sami kajêng, kanamakakên: tundhung, watakipun rêmên mitênah, utawi damêl awon.
3. Kajêng ingkang rêbah malang ing lèpèn, ing jurang sarta ing
margi, kanamakakên sadhang, watakipun kêrêp kasandhung prakawis, sarta gêringan.
4. Kajêng ingkang rêbah tumumpang tunggakipun piyambak, kanamakakên: sundhang, watakipun ingkang ngênggèni kabêncana saking ngandhap.
5. Kajêng ingkang rêbah sumendhe ing kajêng ingkang taksih ngadêg, kanamakakên: sondho, watakipun ingkang ngênggèni kalorod darajatipun, sarta kabêncana saking tôngga.
6. Kajêng kèli, kanamakakên: sarah, watakipun ingkang ngênggèni kacuwan ing manah, sarta suda rijêkinipun.
7. Kajêng bolong butul: kala taksih gêsangipun, kanamakakên: sujèn têrus, watakipun ingkang ngênggèni asring kenging dêdamêl.
8. Kajêng ambrodhol mêdal manahipun,
mayit, watakipun ingkang ngênggèni supèn dhatêng padamêlan pêrlu, sarta gadhah sakit lêbêt.
Katrangan nêgor sarta damêl gibingan, punapa malih damêl sirap.
Nêgor kajêng jati ingkang sae anggènipun punika kêdah katêrês rumiyin, nêrês punika poking wit kintên-kintên 3 utawi 4 kaki saking siti, kabacok ing wadung mubêng têpung gêlang, wiwit kulit dumugi ingkang sampun warni abrit, godhong lajêng sami gogrok, saha lajêng anggalinggang, mênawi sampun sataun saking panêrêsipun sampun kenging katêgor, amargi sampun garing, wantèg botên angulèt.
Rêbahing kajêng ingkang katêgor wau kaangkah sagêda rêbah mangalèr utawi mangilèn, sarta sampun ngantos andhawahi kajêng ingkang taksih gêsang, kasangsang, tumumpang tunggak, kantêp sapanunggilanipun ingkang dados tampikan kados bab 3.
Mênggah pratikêlipun supados sumêrêp dhawahipun pucuking kajêng ingkang badhe karêbahakên, punika kêdah nangguh wanci enjing utawi sontên, punika wayanganipun wujud sami kalihan panjangipun, upami balêbês ingkang panjangipun gangsal kaki dipun dêgakên, môngka wayanganipun pinanggih sami gangsal kaki, punika wayanganipun kajêng ingkang badhe karêbahakên kaukura, sapintên panjanging wayanganipun, inggih punika badhe ukuran dhawahing pucukipun, pratikêl ingkang makatên wau ugi tumrap kangge nêpsir
panjang cêlakipun kajêng ingkang badhe kangge dandosan, kados upaminipun badhe ngangge saka ingkang panjangipun kalih dasa kaki, mênawi wayanganipun kajêng kados ing nginggil wau wontên utawi langkung saking kalih dasa kaki, inggih badhe sagêd cêkap kaangge saka ingkang panjangipun kalih dasa kaki wau, wondening panêpsir agêngipun pucuking kajêng, punika kenging kapirit saking agênging bongkotipun, upami kajêng ingkang kubênging bongkotipun 6 kaki, môngka wiyaring wayanganipun wontên 2 kaki, punika wayanganing pucukipun kaukura, upami agêngipun wontên 1 kaki, dados agênging pucukipun inggih 3 kaki, panêpsir sadaya wau wontêna tuna dungkapipun amung sawatawis.
Mênggah pangangkahipun supados dhawahing kajêng sagêd prayogi rêbahipun, punika kêdah kadhawahakên sêlaning kajêng ingkang gêsang, nanging kasrampatakên ing pang alit-alit, supados sampun ngantos rêmuk utawi gêtêm saking dhawah kantêp.
Saupami karêbahakên mangalèr, ingkang lèr kalihan kidul dipun gêthak sarta kapacal, ingkang lèr panggêthakipun ing ngandhap lêbêtipun kalih bagian, ingkang kidul ing nginggil lêbêtipun sabagian, bênggangipun gêthak ngandhap kalihan [ka...]
[...lihan] gêthak nginggil sarta inggiling pamacal, miturut agêng alitipun ing kajêng, saupami agêngipun kajêng samaesa, bênggangipun gêthakan ngandhap kalihan nginggil 1 kaki, inggiling pamacal 4 kaki, mênawi agênging kajêng saprangkul, bênggangipun gêthakan ngandhap kalihan nginggil ¼ kaki, inggiling pamacal 1½ kaki, sanadyan kajêng dhoyong mangidul, mênawi patrapipun kados ing nginggil wau tamtu rêbah mangalèr.
Mênggah ingkang kanamakakên gêthak sarta pacal wau makatên, kagêthak punika dipun kêthok ingkang botên ngantos tugêl, kapacal punika sanginggiling gêthakan dipun pêrang mancas utawi ngruwêg têpang kalihan gêthakan wau. Taksih wontên sambêtipun.
Ing sadadosipun kagungan dalêm ringgit Kyai Kadung prayogining wêwangunan utawi sagêdipun katingal sèbêtan, punika anggawokakên, dene ringgit jujutan katingal turut kados ringgit dèrèng kajujut, milanipun putra sêntana dalêm utawi prayagung wadana sasaminipun, ing pundi-pundi ingkang yasa ringgit purwa jujutan sami mirit Kyai
Kadung, nanging botên wontên ingkang sagêd mirib prayogi utawi sèbêtanipun, sadaya ringgit jujutan aliya Kyai Kadung, ringgitipun èstri lajêng katingal kinggilên dêdêg, namung Kangjêng Pangeran Arya Singasari kapisan yasa ringgit purwa taksih miturut babonipun ringgit yasan ing Kartasura, dênawa wênara mripat kalih, utawi para abdi dalêm dhalang ing kasêpuhan, inggih taksih mirib wandanipun Kyai Pramukanya ingkang kasimpên ing gêdhong sitinggil, dene abdi dalêm dhalang ing kadipatèn damêlanipun ringgit purwa: mirib wandanipun Kyai Mangu utawi Kyai Kanyut, dênawa wênara sami mripat satunggal, katêlah dumugi ing sapunika tiyang damêl ringgit ingkang dêdêg pangadêgipun dèrèng kajujut, kawastanan sami akalihan ringgit padhalangan, mênggah para putra sêntana utawi abdi dalêm ingkang sami damêl ringgit purwa, gurunipun inggih kathah ingkang tatahanipun Dhalang Sadôngsa ing dhusun Palar wau.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4 yasa ringgit gêdhog babonipun Kyai Banjêt nanging kadamêl gribig, ringgitipun èstrèn gêlungipun kawangun beda akalihan gêlungipun ringgit purwa,
ngangge jamang kagêlung warni-warni, sarêng dados kaparingan [kapa...]
[...ringan] nama: Kyai Dewa Katong, nuju taun 1724.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ingkang kaping 3, yasa ringgit lampahan Rama, babonipun mêndhêt saking ringgit jujutan kapisan, kajujut malih kalih palêmahan, dados langkung saking ukuranipun Kyai Kadung, kawujudaning ringgit mirit awit saking cariyosing Sêrat Arjuna Sasrabahu, utawi Lokapala, dumugi cariyosipun Prabu Ramawijaya sapanunggilanipun para ratu ing Ngayodya, dados botên kawoworan ringgit cariyosipun jaman purwa, dene Dasamuka Kumbakarna sawadya punggawanipun sami mripat satunggal tanganipun kalih, Prabu Ramawijaya saha Lêksmana, mawi salendhang, wandanipun mirit Krêsna, utawi Arjuna, èstrèn garwanipun ratu sami mawi
sabalanipun sami mripat satunggal, punika wiwitipun wontên prampogan kêthèk, utawi pundi baris ingkang bidhal prampoganipun ugi sontan-santun, gancaring lêlampahanipun amêthik saking cariyosing Sêrat Lokapala sapiturutipun, namung wêwah Sêmar Petruk, Nala Garèng, utawi Sêmar Bagong, pundi ingkang kangge sami tumut Prabu Rama- [Rama...]
[...-] wijaya, utawi tumut sanèsipun punapa ingkang dados jêjêring lêlampahan, ing nalika punika nuju ing taun 1728. Taksih wontên sambêtipun.
Kawontênanipun ing Jagad Rat Miturut Pamanggihing Kawruh Pamisah (scheikunde)
Ngantos lami sangêt tiyang dèrèng sagêd nyumêrêpi mênggah kawontênanipun ing jagad-jagad sajawining
ing pêpathokaning kawruh kasunyatan ingkang ugi dipun wastani wiskunde ewadene kawontênanipun cêcamboraning jasadipun lintang-lintang wau ngantos lami dèrèng kasumêrêpan. Mênggah pigunanipun kawruh pamisah punika nyumêrêpakên cêcamboraning jasad sarana pirantos saha katitik saking tôndha-tandhanipun, nalika ing jaman kina ingkang kabudidaya miturut ing kawruh pamisah sawêg prakawis cêcamboraning jasadipun andaru utawi wahyu (meteoorsteenen) sêsêrêpan prakawis cêcamboraning jasadipun srêngenge tuwin lintang-lintang nalika samantên dèrèng kalêbêt ing rêmbag.
Sarêng taun 1855 sarjana kêkalih Tuwan Kirchhoff kalihan Tuwan Bunsen sami manggih kawruh ing bab pambudinipun sêpèktral analisê (spectraal analijse) inggih punika rekadayanipun nyumêrêpi kawontênaning cêcamboranipun sadhengahing jasad ingkang mawa cahya, awit saking kawruh punika para ahli kawruh pamisah saya mindhak wiyar sêsêrêpanipun, sagêd nyumêrêpi kawontênaning cêcamboranipun sakathahing jasad ingkang mawa cahya saking katêbihan, kados ta: nyumêrêpi kawontênanipun adon-adoning jasadipun lintang-lintang, malah lintang- lintang ingkang sorotipun sawêg sagêd kasatmata sasampunipun lumampah maèwu-èwu taun laminipun, liripun ingkang têbih ing dunungipun botên kenging kacakrabawa ing budi, ngantos sorotipun saking bumi cat
garisipun têngah, ewadene kabudi sarana kawruh ing sêpèktral analisê, sagêd kasumêrêpan cêcamboraning jasadipun kalayan patitis, ing ngandhap punika kula pratelakakên sawatawis mênggah rekadaya sarta pigunanipun sêpèktral analisê. Taksih wontên sambêtipun.
Mênggah taun ingkang mawi sastra alit punika, tôndha yèn taun Wastu, dirgya kalihan pratangkanipun ing taun sami tumut mawi sastra alit.
Mênggah taun ingkang mawi sastra agêng punika, tôndha yèn taun Wastu, dirgya kalihan pratangkanipun ing taun sami tumut mawi sastra agêng.
Wondèntên pratangkanipun ing môngsa, ingkang kakumpulakên kalihan pratangkanipun ing taun, mawi kaupadosan taun ingkang lumampah, yèn nuju Wastu inggih mêndhêt pratangkaning môngsa ing taun Wastu, yèn nuju Wuntu inggih mêndhêt pratangkaning môngsa ing taun Wuntu, yèn mawi dirgya inggih mêndhêt pratangkaning môngsa ingkang mawi dirgya, ing ngandhap punika pratelanipun: Taksih wontên sambêtipun.
1. Pawarsakan ... blz 4332. Dintên sae ... blz 4343. Ringkêsaning cariyos ringgit purwa ... blz 4364. Tirta usada ... blz 4405. Kawruh umuring kapal ... blz 4446. Bab uwoh ... blz 4537. Têmbung Cina ... blz 4558. Ngèlmi padhukunan bayi ... blz 4599. Sidhikala ... blz 46210. Kawruh griya ... blz 46811. Padhalangan ... blz 47312. Kawruh
Punggol, Punggol Beach, Punggol Jetty, Punggol Point, Punggol Point Park, Punggol Point Walk, Punggol Promenade, Sook Ching, Sungei Punggol, URA,
KWA ingkang wonten tlatah BOYOLALI menawi longgar kontak dalem wonten nomer 085876205777 kagem koordinasi sesami anggota KWA tlatah BOYOLALI menawi saged
sekalian golek barokah poro pinisepuh kwa…
eling lan waspodo,wis tumekane sabdo palon nagih janji…
Sing slamet yo kuwi, menungso sing eling marang gusti..
Jagad cilik lan jagad gede podo umup,…akeh manungso sing kocar kacir dene koyok beras di tampi.
karahayon…sugeng sonten kagem panjenengan jg,bgmn kbr panjenengan
rupane poro sepuh mung nguasih ora ono sing gelem komen
lg nyuwun agunging pangaputen dumateng Ki
paseduluran…nderek ngangsu kawruh…nderek ngudi karaharjan, keslametan-pepadang, mugi Gusti Alloh Ngridoni, teko welas teko asih saking karsane Alloh salam tadhim kagem poro sepuh lan sadayanipun.. Ngaturaken Sugeng Rawuh ing Tahun 2011, Mugi RAHAYU
kemayang…mugi2 th 2011…indonesia aman,tentrem,rukun,sentoso….slm kagem sedulur wonten jagad
andha, awit lamun sira menek andha –sira ancik-ancik untu lan tekan ndhuwur, sira ketemu alam suwung. Nanging lamun sira menek, meneka wit galinggang, sira bakal ngliwati tataran, lan ngrangkul (ngrungkepi) wit galinggang. Tekan ndhuwur sira –
njero maneh, sira ketemu apa? Sira bakal ketemu jatine wohing galinggang. Perangan njero maneh, sira ketemu apa? Sira bakal ketemu banyu ya banyu perwito sari. Ing sak jerone banyu, sira ketemu apa? Sira bakal ketemu rasa, ya jatining rasa (rasa rumangsa). Lamun sira menek maneh, sira
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Basa Jawa.
► Artikel mawi aksara Carakan‎ (1 Kc)
► Basa Indonésia - Basa Jawa‎ (1 Kc)
► Basa walikan‎ (3 Kc)
► Bausastra Jawa‎ (2 Kt, 6 Kc)
► Dhaptar tembung Jawa asal basa manca‎ (3 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 31 Januari 2016.
Crita sambung (cerbung) yaiku sawijining crita kang kapacak kanthi sinambung ing majalah utawa medhia liyane. Hubungan kohesi ing cerbung asring migunakake titikan konjungsi. Maneka werna konjungsi digunakake, nanging panganggoning konjungsi kang ora trep bisa nyebabake pamaos kangelan anggone mahami teges kang pengin diwenehake dening panganggit. Masalah kang dirembug ing panaliten iki yaiku (1) jenis lan teges konjungsi kang digunakake ing crita sambung (cerbung) Baskara Muncar, lan (2) kepiye panganggo konjungsi kang trep lan panganggo konjungsi kang ora trep ing crita sambung (cerbung) Baskara Muncar. Panaliten iki nduweni ancas (1) nggambarake jenis lan teges konjungsi kang digunakake ing crita sambung (cerbung) Baskara Muncar, lan (2) nggambarake panganggo konjungsi kang trep lan panganggo konjungsi kang ora trep ing crita sambung (cerbung) Baskara Muncar. Pendhekatan teoretis ing panaliten iki migunakake pendhekatan analisis wacana, dene
cathet kang dijupuk saka wacan tulis awujud cerbung Baskara Muncar kang kapacak ing majalah Panjebar Semangat. Sawise dhata dijupuk, dhata kasebut dianalisis kanthi migunakake metode agih. Teknik kang digunakake yaiku teknik Bagi Unsur langsung (BUL), teknik ganti, lan teknik baca
antarparagraf kang nduweni teges serempakan lan urutan. Panganggo konjungsi kang trep ing wacan iki ditemokake ing panganggo konjungsi antarkata (koordinatif aditif lan alternatif), antarfrasa (koordinatif aditif lan alternatif), antarkalusa (subordinatif
Panganggo konjungsi kang ora trep ditemokake ing kesalahan panganggoning konjungsi kang keluwihan lan kesalahan
konjungsi. Isih ana titikan liya ing cerbung iki. Mula saka kuwi, kanggo peneliti liya supaya bisa neliti wacan iki nganggo kajian kohesi liyane utawa nganggo
Islam ingkang sajati, tuwin minôngka wêwarah pamujining kawula dhatêng Gusti, ikêtanipun Kangjêng Susuhunan Kalijaga: waliyullah, kasambêtan ikêtanipun Kiyai Rônggasutrasna: pujôngga, babon asli saking kagungan dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, putri ing
punika sêrat kina pralambangipun ngèlmi Islam ingkang sajati, tuwin minôngka wêwarah pamujining kawula dhatêng Gusti,
Kangjêng Ratu Pambayun, putri ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Kawêdalakên sarta kasade dening: Tan Gun Swi ing Kadhiri.
1. ana kidung rumêksa ing wêngi | têguh ayu luputa ing lara | luputa bilai kabèh | jim setan datan purun | panêluhan tan ana wani | miwah panggawe ala | gunaning
Ngumar singgih | balung Bagendha Ngusman ||
winacakna ing toya | kinarya dus rara tuwa gêlis laki | wong edan nuli waras ||
7. lamun ana wong kadhêndha kaki | wong kabônda wong kabotan utang | yogya wacanên dèn age | nalika têngah dalu | ping sawêlas wacanên singgih | luwar ingkang kabônda | kang kadhêndha wurung |
panuju | sasat sugih pagêre wêsi | rinêksa wong sajagad | kang angidung iku | lamun dipun apalêna | kidung iku dèn tutug padha sawêngi | adoh panggawe ala ||
12. lawan rinêksa dening Hyang Widhi | sakarsane tinêkan dening Hyang | rinêksa ing janma kabèh | kang maca kang angrungu | kang anurat myang animpêni | yèn nora bisa maca | simpênana iku | têmah hayu kasarira | yèn linakon dinulu sasêdyanèki | lan rinêksa dening Hyang ||
waluya jati | kêna ing kene kana | ing wasananipun | ajêjuluk adi suksma | cahya êning jumênêng anèng [a...]
[...nèng] artati | anom tan kêna tuwa ||
15. panunggale kawula lan Gusti | nila êning arane duk gêsang | duk mati nila arane | lan suksma ngumbarèku | ing asmara mongraga yêkti | durung darbe pêparab | duk rarene iku | awayah bisa dadolan | aran Sang Hyang Jati
wungwang | lan gigiring punglu | tapaking kontul anglayang | manuk mibêr uluke ngungkuli langit | kusuma jrah ing tawang ||
ingkang | pawana katiyub | tanggal pisan kapurnaman | yèn anênun sêntèg pisan anigasi | kuda ngrap ing pandêngan ||
miwah wêwarangkan | sihing Hyang kabêsmi kabèh | tan ana janma kang wruh | yèn wêruha purwane dadi | candhi sagara wetan | ingobar karuhun | kayangane Sang Hyang Tunggal | sapa rêke kang jumênêng mung artati | katon têngahing tawang ||
21. gunung agung sagara sêrandil | langit ingkang amêngku buwana |
cinakrèng budi | anging kang sampun prapta | ing kuwasanipun | angadêg têngahing jagad | wetan kulon lor kidul ngandhap
larut sirna kang nêdya bêcik basuki | kang sinêdya waluya ||
25. siyang dalu rinêksa ing Widhi | dinulur saking karsèng Hyang
wali angêpung | sakèh lara padha sumingkir | ingkang sêdya pitênah | marang awak ingsun | rinusak dening Pangeran | eblis
panglêburan lara kabèh | usuk-usuk ing luhur | ingkang aran wêsi ngalarik | nênggih Nabi Mukhamad | kang wêkasan iku | atunggu ratri lan siyang | kinèdhêpan ing tumuwuh padha asih | tundhuk mêndhak maringwang ||
pêpayone godhong dhukut langit | tali barat kumêndhung ing tawang |
tinundha tan katon mangke | arajêg gunung sèwu | jala sutra ing luhur mami | kabèh padha rumêksa | angadhangi mungsuh | anulak panggawe ala | lara roga sumingkir
38. ana paksi mangku bumi langit | manuk iku endah warnanira | sagara êrob wastane | uripe manuk iku | amimbuhi ing jagad iki | warninipun sakawan | sikile wawolu | kulite iku sarengat | gêtihipun tarekat ingkang sajati | ototipun kakekat ||
39. dagingipun makripat sajati | cucukipun sajatining sadad | êlêdan tokit
anyawa papat winilis | nênggih manuk punika ||
40. uninipun Jabarail singgih | socanipun puniku kumala | anetra wulan srêngenge | napas nurani iku | grananipun tursina nênggih | angaub soring aras | karna kalihipun | ing gunung arpat punika | uluwiyah ing loh kalam wastanèki | ing gunung Manikmaya ||
41. ana kidung akadang prêmati | among tuwuh ing kawasanira | nganakakên saciptane | kakang kawah puniku | kang rumêksa ing awak mami | anêkakakên sêdya | ing kawasanipun |
kawasanipun | nguyu ayu sambawa mami | nuruti ing panêdha | kawasanirèku | jangkêp kadang ingsun papat | kalimane pancêr wus dadi sawiji | tunggal sawujud ingwang ||
43. yèku kadang ingsun kang umijil | saking marga ina sarêng samya | sadina awor ênggone | sakawan kadang ingsun | ingkang ora umijil saking | marga
saking kurang têmênira | madhêp laku iku dèn awas dèn eling |
1. apuranên sun angetang | lêlêmbut ing nungsa Jawi | kang
5. Gurnita ing Puspalaya | Si Lêngkur ing Tilamputih | Si Lancuk anèng Balora |
Kartasura | Cirêbon Setan Kabêri | Jurutaman ingkang anèng Têgal-layang ||
8. Gênawati ing Siluman | Kêmandhang Waringinputih | Si Karètèg Pajajaran | Sapurègèl ing Batawi | Warusuli Waringin | ingkang anèng gunung Agung | Kalekah Ngawang-awang | Parlapa ardi Mêrapi | Ni Taluki ingkang anèng ing Tunjungbang ||
9. Setan Karètèg ing Sêndhang | Pamasuhan Sapuangin | Krêsnapada ing Rangkudan | Pandhansari ing Tarisig | kang anèng wana Pêti | Malangkarsa namanipun | Sawahan Ni Sandhungan | Pêlabuhan Dudukwarih | Buta Tukang ingkang anèng Pêlayangan ||
10. Rara Amis anèng Tawang | ing Tidhar Si Kalasêksi | Madurêtna ing Sundara | Jêlela ing
13. Rara Dhenok anèng Dêmak | Si Bathithit anèng Tubin | Juwalpayal ing Talsinga |
16. Logênjang anèng Juwana | ing Rêmbang Si Bajulbali |
Si Londir ing Wirasaba | Madura Buta Garigis | kang anèng ing Matesih | Jaran Panolih ranipun | Si Gobèr Pêcangakan | Danapi ing Jatisari | Abar-abir ingkang anèng
23. Rara Dulêg ing Mancingan | guwa Langse Rajaputri | kang rumêksa Parangwedang | Radèn Arya Jayèngwèsthi | kabèh urut pasisir | kulawarga Nyai Kidul | sampun pêpak sadaya | para pramukaning dhêmit | nungsa Jawa paugêran kang rumêksa ||
24. gantya ingkang winursita | dhanyang kang ngrêksa nagari | jroning praja Surakarta | ingkang pinurwa ing kawi | andana pangrêksaning | kang ngripta
ing Pênjalan | Kotès Sawahan gènipun | Buta Pithi anèng Sangkrah ||
9. ing Ganggang Blêthuthur nênggih | Patunggon Si Basah Lungkrah |
Julig Sampangan | wus tamat sasanèng têmbung | pamanguning padhanyangan ||
10. gantya kang pinurwèng kawi | kalamun darbe atmaja | jalu èstri datan pae | gènira amrih kamulyan | aywa na kang pêpeka | lela-lelanên ing kidung | kinanthi kalis ing sawan ||
1. yèn anangis lare iku | lela-lelanên lan dhikir |
4. si jabang bayi puniku | kêkasihira Hyang Widhi | rinêksa ing malaekat | dèn êmong ing widadari | pinayungan ing Hyang
prapta amarêpêki | arsa nyuwun kang lêlara | ngalingi sarwi jampèni ||
7. punapa ta jampinipun | godhong pasrah ing Hyang Widhi |
25. yèn wus sumêngka mandhuwur | sira balia tumuli | ngumpula si aji plampang | atunggu si jabang bayi | ingsun matak aji dipa | ingsun tuduh anggolèki ||
26. burunên cèlèng dêmalung | tundhungên dimèn manginggil | yèn wus nora katingalan | sira balia dèn aglis | rêksanên ingkang santosa | anak ingsun jabang bayi ||
27. dadia têtulak tanggul | aja na kang wani-wani |
30. gantya mangke kang winuwus | nunggal anggite wong luwih | ngukarani pêpujian | têtulaking
kala sumingkir | sing aama sing awulu | sing suku sing asirah | sing atênggak lawan kala sing abuntut | padha sira suminggaha | muliha mring
wuruk sudi maringsun | ywa marang kaki jabang | sarap wangke sarap wedang sarap awu | padha sira suminggaha | muliha mring asalnèki ||
8. samya gègèr setan wetan | anrus jagad kulon playuning dhêmit | kang têngah Bathara Guru | tinutup Nabi Sleman | eblis setan bêrkasakan ajur luluh | ki jabang bayi wus mulya | liwat siratalmustakim ||
9. gègèr setan kidul samya | anrus jagad êlèr playuning dhêmit | kang têngah Bathara Guru | tinutup
angganjar paring rijêki | aniksa angapura ||
2. kaping kalih wa malaikati | têgêsipun pracaya malekat | asna punika têgêse | ingutus ing Hyang Agung | pakaryane anênulisi | marang kawulanira | kang dosa lit agung | kang karya purba wisesa | neka-neka gawene sawiji-wiji | sakèhing malaekat ||
dening Hyang Widhi | sing sapa ngapalêna | iya janjinipun | dèn padhakkên asidêkah | sabên warsa sami lan wong munggah kaji | sapisan marang Mêkah ||
5. lan dèn dohkên sakèhing bilai | sinung rahmat ing donya ngakerat | sarta linêbur dosane | lan malih sawabipun | lamun ana jalma kang sakit | lan sira wacakêna | ngulon-ulonipun | ngalamat ingkang alara | olèh tômba saking sabdaning Hyang IdhiWidhi. | lan barkahing panutan ||
6. kawruhana kèhing para nabi | Nabi Adam kang môngka
sungsang | punika agung sawabe | ananging ta kalamun | winaca sru parêng nujoni | ana wanodya wawrat | iku tan pakantuk |
Posted on Wednesday, May 26, 2010
15/5/2010 - 18/5/2010 aku,amal,pheez dan maksu telah berangkat ke BALI.
STROKE →	Semar, Gareng Lan Bagong	11
Semar, Gareng lan Bagong dolan neng Suroboyo tilik Petruk. Wong 3 kuwi nginep neng Hotel JW Marriott, kamar neng tingkat 45.
Awan nganti bengi wong 3 dolan neng Mall, pas balik hotel, tekan Lobby listrike mati dadi kudu lewat tangga.
arep crito, tapi wedi nek marai jengkel.”
Semar : “Crito o wae cepet, rapopo wis meh tekan tingkat 40!”
Bagong : “Ngene… Lho… Kunci kamare ketinggalan neng mobil..”
Gareng : “Bagooooooooong… Ngopo ra crito ket mau?”
Bagong : “Lha aku durung entuk giliran crito!!!  Njur Bagong & Gareng mudhun maneh nggo njipuk kunci kamar.
pira atimu kecantol, yo ben !
Mlethek pating kreteg meh ambrol, yo ben !
atimu tembelana upa, yo ben (6X)
Dumeh atmu wis kecantol, eling !
Aja gawe atiku dongkol, eling !
plong rasane atimu lega, eling (3x),
saiki mas! Kudune mbak’e kae sing wedi, nek mbak’e pancen ra nduwe niat nglanggar lampu merah kui, mestine yo ra nganti nabrak aku seko mburi! Iyo ra mbak????”
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan ing Surakarta kaping 11, wulan Mèi taun 1837, kang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn amaringi wuninga dhatêng ing kula, yèn kala tanggal kaping 23, wulan April taun ingkang lumampah punika, ing Salatiga wontên têtiyang Jawi awasta pun Cakil. Wêtawisipun umur 25 taun. Punika botên gadhah rayat utawi panggaota, kacêpêng dhatêng tiyang ingkang patrol. Aturipun agriya wontên ing Bayawangsul. Ananging lajêng angalih ing dhusun Pakis bawah nagari ing Surakarta, atunggil griya kalihan tiyang sêpuhipun awasta Bok Cakil Lajêng dhatêng ing Salatiga angupados panggaota.
Ingkang punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula atitipariksaa mênggah prakawis punika, yêktos utawi botênipun. Yèn sampun têrang papriksanipun mugi kula amratelakna dhumatêng kangjêng tuwan residhèn. Ingkang
punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan atitipariksa animbali tiyang ingkang wasta biyang Cakil. Dhatêng dhusun ing Pakis. Botên wontên. Sarêng apapriksa dhatêng dhusun ing Gênthan biyang Cakil wau sampun kapanggih pêjah lami, sarèhning ingkang wasta biyang Cakil wau sampun pêjah, kalihan gènipun agagriya wontên dhusun ing Gênthan cêlak kimawon kalihan dhusun ing Pakis. Ingkang ngakên gadhah anak pun Cakil punika bojonipun biyang Cakil awasta pun Rêjagati, sarêng kapriksa aturipun inggih sayêktos ingkang wau gadhah anak jalêr awasta pun Cakil. Ananging ical botên kantênan purugipun awêtawis sawêg umur 13 taun. Kala sadèrèngipun brandhalan. Mênggah cirènipun anak ingkang ical awasta pun Cakil wau, mawi ceko tanganipun kalih pisan. Tilas paduwan palênthing.
Ingkang punika mênawi amarêngi karsanipun kangjêng tuwan residhèn. Mênggah tiyang ingkang ngakên dados bapakipun Cakil punika mugi kabêktaa kapanggihakên kalih pun Cakil ingkang wontên ing Salatiga, punapa dipun akên bapa punapa botên. Mênawi dipun akên inggih sayêktos anakipun. [ana...]
Ingkang punika kula sumôngga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn.
cirine omah Joglo : * P ayone kang dhuwur * Nduweni gebyoge ( tembok kayu gunane kanggo mbatesi senthong ...
Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sajidin Panotogomo, Ingkang Kaping XII ing
Fira Basuki ya iku panulis novèl kang wis kawentar[1]. Salah siji novel kang ndadèkaké misuwur ya iku novèl Pintu. Fira Basuki naté golèk ngèlmu ana ing nagara liya. Crita kang ditulis iku akèh mbabar babagan budaya, kayata budaya Jawa, Cina utawa Feng Shui, budaya Thailand, lan budaya Barat. Budaya iku nyinggung basa kang dianggo, adat, lan kesenian. Saiki Fira Basuki lagi nggarap novel kang bakal kababar. Novel iku nyritakaké kahanan nalika katulis ing twitter. Dadiné, novel iku arupa kumpulan statusé ing twitter. Biasané status iku arupa tulisan kayata surupé srengéngé, wiwité dina, lan kegiatané saben dina. Karya utawa novel kang pisanan digawé ya iku trilogi saka Novel Jendela-Jendela, Pintu, lan atap. Novel Jendela-Jendela wis ditransletake ing basa Inggris, sahingga novel kui iso diweruhi bangsa luar
biografi Indonésia iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 21 Oktober 2016.
sing neng artikel iki mung 2, ijeh ono meneh neng artikel liyane tapi aku lali sing ndi…
dumugi para dewa, lajêng para ratu ing tanah Jawi wiwit saking Bathara Brama sarta Bathara Wisnu dumugi nagari Pajajaran tuwin madêgipun nagari Majapait.
--- 1 : [2] ---
--- 1 : [3] ---
Sêrat Babad Tanah Jawi punika kathah. Ingkang sampun kaêcap, kaumumakên wontên, ingkang dèrèng kaêcap utawi botên badhe kaêcap pintên-pintên, pinanggih wontên ing pasimpênanipun para sêpuh, ingkang angsalipun saking tilaranipun para lêluhur ingkang sampun botên wontên, sarta ingkang badhenipun kawarisakên dhatêng anak putu ingkang kantun. Dene para lêluhur anggènipun sami simpên Sêrat Babad Tanah Jawi wau, sakawit inggih saking nurun sêrat babad gadhahanipun sanès. Turunanipun gêntos katurun ingkang sami kapengin gadhah, lajêng katêdhak ing sanès, lumunta-lunta ngantos dados pintên-pintên kadosdene wontênipun samangke.
Mênggah sêdyanipun anggènipun sami nurun utawi nêdhak wau, sakawit inggih namung badhe kangge simpênan piyambak, kangge waosan piyambak utawi nyêngkanipun kangge waosanipun anak putu. Rèhning makatên, dados panêdhakipun inggih namung sasêkecanipun, manut kajêng utawi sênêngipun piyambak, manawi mrangguli ingkang kamanah lêpat, dipun lêrêsakên, manawi kamanah kirang, dipun wêwahi, [wêwah...]
--- 1 : [4] ---
[...i,] sapiturutipun. Mila inggih botên anggumunakên, dadosipun samangke Sêrat Babad Tanah Jawi wau inggih warni-warni sangêt. Ugêr wontên ingkang gadhah mèh kenging kaêjibakên tamtu beda kalihan gadhahanipun sanès. Angèl sangêt badhe anyumêrêpi utawi pados pundi ingkang taksih baku. Kangge anggampilakên pamilih wau, ingkang prayogi piyambak sasagêd-sagêd inggih pados ingkang sêpuh. Tata lairipun barang sêpuh punika dèrèng kathah ewahipun. Sasampunipun gadhah ancêr-ancêr pamilih ingkang sêpuh, manawi sagêd inggih lajêng madosi wontên ing papan dununging asalipun, inggih punika ing karaton Jawi. Awit Sêrat Babad Tanah Jawi punika dumadosipun tamtu wontên ing karaton. Sarèhning sami-sami karaton, karaton ing Surakarta punika ingkang sêpuh piyambak, mila pêthèkipun inggih ing ngriku punika dununging Sêrat Babad Tanah Jawi ingkang upaminipun sampun botên baku, inggih dèrèng kathah onyanipun saking ingkang baku.
Kalêrêsan, bibliotik ing Lèdhên ing nagari Walandi anggadhuh nyimpên sêrat wau, gadhahanipun pamarentah Walandi, pisungsung saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VII, tur têdhakanipun sungging wontên ingkang sampun dumugi ing Ngayogyakarta, ing bibliotikipun Tuwan Dr. Th. Pigeaud.
--- 1 : [5] ---
Dening Bale Pustaka sêrat wau lajêng dipun panggih, ingkang lajêng kawêdalakên samangke punika.
Manawi katandhing kalihan sêrat babad sanèsipun, utawi Sêrat Babad Tanah Jawi ingkang sampun sumêbar, botên namung katingal bedanipun kemawon, nanging ugi katingal mênangipun sêpuh, sarta
utawi kawontênan ingkang kamanah èdi tuwin pèni, tlêsih utawi andharipun inggih botên anguciwani.
Mila èsthining manah, Bale Pustaka anggènipun ngêdalakên Sêrat Babad Tanah Jawi punika kajawi niyat mêwahi waosan utawi sêsêrêpanipun bôngsa Jawi, ugi niyat mêmêtri tilaranipun pujôngga kina ingkang pantês dipun papêtri.
Mugi-mugi ancasipun Bale Pustaka ingkang samantên wau kasêmbadana.
--- 1 : [6] ---
--- 1 : [7] ---
1. Sajarah Wiwit Nabi Adam Dumugi Para Dewa
dipèng rat wuryaningrate | rêspati kang rinasul | warana ris nayakèng bumi | kunêng kawit kawangwang | wêwangson winangun | rawining rat nusa Jawa | kinarsakkên dinawa supaya dadi | manpangat winasiat ||
3. môngka pangèngêt amêmèngêti | wajib sajarah ing tanah Ngarab | tuhu ing Jawa tan pae | pamilanging lêluhur | pan ing nguni kalimôsadi | pustaka-pinustaka | ing karsa Sang Prabu |
gangsal ing Rajab | lumaksanèng taun Ehe | Sancaya môngsa catur | Môndhasia dèn sangkalani | dadi rasa
nugraha | inistura ing rahmat Sang Murbèng Bumi | mring sang krêtartèng praja ||
7. purwaning wasita kang tiniti | sajarahing nata kina-kina | ing nusa Jawa babade | dhihin ingkang lêluhur | Nabi Adam putra Nabi Sis | Sis putra Hyang Nur Cahya | Nur Cahya sêsunu | anama Sang Hyang Nur Rasa | Hyang Nur Rasa pêputra Hyang Wêning nênggih | pêputra Sang Hyang Tunggal ||
8. Sang Hyang Tunggal Guru ya putrèki | Guru atmajanipun lêlima | Sang Hyang Sambo pambayune | Brama ingkang panggulu |
Dèwi Sri | Bathara Wisnu jumênêng nata | Prabu Sèt pilih sisihe | ana malih winuwus | ya nagara ing Gilingwêsi | ana jumênêng nata | ngaran Watugunung | samana ing nuswa Jawa | apan rinèh Prabu Sètmata kêkalih | samya digdayèng rana ||
10. enêngêna wau kang ginupit | kocapa Sang Hyang Pramoni Tunggal | ing Suralaya [Sura...]
[...laya] prajane | nênggih Bathara Guru | pan adarbe sêngkêran putri | ing Mêdhang yu utama | ri karsa Hyang Guru | ingunggahakên ing swarga | pan kinarya graha dening Hyang Pramoni | sira putri ing Mêdhang ||
11. nênggih kala samana narpati | Bathara Wisnu lagya pêpara | amanggih dyah kênya anèm | warnanya tuhu ayu | angluwihi èstri sabumi | jêjuluk Ni Mbok Mêdhang | sang nata kapencut | umulat ing ni mbok rara | dyah punika pinundhut kinarya rabi | mring sang sri naranata ||
12. ri salaminya sri narapati | umadêg nata ing madyapada | dèrèng umulat lamine | ing dyah kang lwir sang arum |
dèn age | timbalana Si Wisnu | lah maria jumênêng aji | ya ta Sang Hyang Narada | gya sira tumurun | ing rika mring madyapada | Prabu Wisnu apan ta sampun
Bathara Wisnu | martapèng sasoring waringin | têkap lalu saking tyas | alungguh pitêkur | masidhakêp suku tunggal | saha matyani ring babahan sangèki | sêdya ya matya raga ||
17. ing rika Hyang Narada gya mulih | sigra dhatêng ing kayanganira |
swarga | ri kang gantya kawiraos | kang munggwing ing madyapada | wontên nata utama | kahananing madêg
ryaknya lumembak | jumêgur asauran | ingkang dadya purwanipun | gara-garaning nagara ||
6. dêning Prabu Selaardi | kênèng cobaning
watgata | Sang Prabu Selaarga | katambuhan gênging wibuh | ing Ibu Sang Prabu Sinta ||
8. saking katambêtan dening | tan wruh yèn ibu priyôngga |
mring garwa Sang Dèwi Sinta | dangu-dangu katingal | cirining sirah sang prabu | tiningalan [ti...]
[...ningalan] lamun buthak ||
11. kang garwa umatur aris | mring Raka Sri Selaarga | inggih punapa purwane | dene sirah tuwan buthak | sang nata angandika | sira tanya purwanipun | duk lagya ngong misih
buthak | garjita sajroning kalbu | tan samar yèn ingkang putra ||
16. têmah dadya jatukrami | wus pinasthi ing jawata | tan kêna gingsir salire | solah-tingkahing kawula | kapurba kawisesa | nanging wusana pinupus | sinandi
tuwan akramaa | wanodya kang lêwih kaot | lan aminta malih
Maktal Wuye ika | Manail lan malihipun | Ki Prangbakat ingkang nama ||
24. Bala Wugu lan Ki Ringgit | Kulawu
34. jawata kapwa angili | muwah ri Paparewarna | ing karang kawidadarèn | iya ring jonggring salaka | gègère apuyêngan | jawata padha
umunggwèng ing ngarsane | Bathara Guru sineba | mring sang para juwatajawata. | yeka ri kang munggèng ngayun |
kawarnaa | Sang Hyang Narada gya prapti | Sang Hyang Wisnu apan mulat | ywan Rêsi Narada prapti | ing tyas dahat kumitir | hyang rêsi mulat ing Wisnu |
lah kita mangkya dèn sèngi | umunggaha ring swargi | têkapning Bathara Guru | marma dèn sèngi sira | dènira Sang Hyang Pramèsthi | ya ing
10. Bathara Wisnu lingira | pan wus jamakipun ugi | rèhane ing
11. apan tan adangu ingwang | ya nuwun marwatèngmawartèng. rabi | myang rakyat kang karyèng wisma | ulun gya mali mariki | Hyang Narada sira ngling | iya aywa dirasira. dangu |
sigra mêsat ngambara | Bathara Wisnu kang mulih | dan warnanên Ni Mêdhang kang karyèng wisma ||
12. rikala katilar wawrat | Bathara Wisnu wêwêling | ywan umijil garbininya | yèn
mangkya uga | manawa ngong sèngi kêni | sudarmanya mangkya ulun amêmujwa ||
17. umunggah sanggar langgatan | mahayun muja samadi | saha lan atmajanira | ingkang nama Dyan Srigati |
Radèn Srigati | Sang Bathara Wisnu emut | kalamun grahanira | kala katilar garbini | linging nala Wisnu kaya yèn gêdhea ||
21. wus lama gwan ingsun lunga | sutèngong saèstu pêkik | Bathara Wisnu lingira | sutaningsun iku nini | sapa sira ngarani | ling garwa inggih
25. iyèngsun dèn sèngi mangkya | dènira Sang Hyang Pramèsthi | umunggah ing Suralaya | karana ingong dèn sèngi |
ugi | sigra mojar Bathara Wisnu mring putra ||
28. dhuh radyan atmajaningwang | ywa kita umilwèng kami | apan maksih [ma...]
[...ksih] rare kita | durung mangsaning ajurit | lan tan winênang kaki | kalamun manusa tuhu | munggah ing Suralaya | lah uwis karia kaki | lan ibunya lah uwis padha karia ||
29. Bathara Wisnu dyan musna | mring waringin pitu malih | datan adangu wus prapta | Rêsi Narada ya nganti | anèng soring waringin | gya Batha Wisnu rawuh |Kurang satu suku kata: gya Bathara Wisnu rawuh.
tumutur ing yayah | amicara ing jro ngati | ya ring panêdha mami | marang bathara linuhung | nadyan pêjah gêsanga | iya awak ulun
sapa | nèng wurinira alinggih | Bathara Wisnu saksana | agya tumolih ing wuri | kagyat Wisnu mulat ing | Srigati lunggwèng ing pungkur | kapanane ta kita | iya tumutur ing kami | nulya
angling Sang Wisnu majarmojar. awarta ||
galih | apan nguni grahanira | sinêngkêr ing Hyang
Bathara Wisnu lingira | ing nguni wus ingsun pênging | kala ana ing panti | asangêt pangampah ulun | ulun dahat tan wikan | panusule praptèng ngriki |
1. dyan umêsat angambara | Hyang Narada andêdêl ing pratiwi | Bathara Wisnu tan kantun | apan mring
4. tan adangu nulya prapta | Hyang Pramèsthi apan lagya alinggih | pra dewa ya munggèng ngayun | Brama Sakri Kuwera | Mahadewa Sambo lan Bathara Bayu | Sang Hyang Narada wus prapta | Bathara Wisnu
waringin pitu | tansah amrês ing tyasira | ri kang mangaran Srigati ||
6. arsa tumutur ing yayah | saha pratignya ring tyas pasang giri | ywan saèstu
Wisnu | lah ugi ingong bisaa | angambah ring awan iki ||
[...n] sayêkti dudu ingwang | ri kang suta Bathara Wisnu jati |
Wisnu ika | anabda Sang Hyang Pramèsthi ||
11. hèh Kaki Wisnwèku sapa | ya kang anèng wurinirèka linggih | Hyang Narada gya umatur | inggih yayi punika | ingkang linggih atmajanya Sang Hyang Wisnu | patutan lan Ni Mbok Mêdhang | malêrêk Sang
swarga | Hyang Narada lampahira gya bali | sarya ngling mring Sang Hyang Wisnu |
barwang | mangajrihi wadya ing Gilingwêsi | saha swaranya manguwuh | hèh dewa mêtonana | yèn sira jrih manglawan ing tandang ingsun | agya kita tumuruna | sraha tawan widadari ||
23. irika Hyang Girinata | kagyat sarya ling swarèng apa iki | ring jaba umyang gumuruh | swara lir gunung
saèstwa jawata | ngatona iku ling mami | ywan dudu dewa | kita aywa kaèksi ||
10. gya ngatingal Bathara Wisnu ing ngarsa | Prabu ing Gilingwêsi |
ingsun mungsuh ing sira | wus kagêm ngasta mami | lah sapa arannya | Dewa ing Suralaya | Hyang Wisnu sigra nulya ngling | ywan tambêh kita | iyèngsun Wisnumurti ||
12. mojar Sang Sri Selaprawata lah iya | kita jurit lan mami | eman
ing jôngga pêgat | maniba wus angêmasi | gya sinasêmpal | angganya pinadhati ||
20. ri sampuning pêjah Sri Selaprawata | pratiwa kwèh wus gusis | umantuk sasaransarsaran. | dahat takut ri kang tyas | angganya ya sang narpati | uwus winawa | umunggah ring swarga di ||
21. wus ingunjukkên ing Sang Hyang Girinata | punika wangke aji | Sri Selaprawata | pêjah têka ing ingwang | awaknya wus kapadhati | kawênang ya prang | tan alah ing ngajurit ||
22. apan kawênang têka ing cêcangkriman | kabukwèng ulun nguni | cangkriman [cangkri...]
[...man] sang nata | suka Hyang
26. anglêwihi gara-gara madyapada | Suralaya gêng prapti | ri kang bayu-bajra | ing swarga kalèbèran | ing toya lêwih
kang linêwih | Sang Hyang Girinata | samana mahêm rêmbag | lan Sang Hyang Narada singgih | myang para dewa |
30. lah apa kakang kang mawa gara-gara | ing swarga loka iki | dene lir kinocak | kakang ing Suralaya | apa ta wadine ugi | Rêsi Narada | gya matur Hyang Pramèsthi ||
31. wontên yogyaning ulun ing marcapada | lalu lara prihatin | apan garwanira | Sang Sri
43. kapwa sadhela ya prapta gara-gara | pan lêwih ingkang uni | myang ing Suralaya | lêwih sing madyapada | kang
darapon aywaa | lah ingaranan dora | sapa ri kang ngêndêl benjing | sakèhing dewa | yèn padha goroh mangkin ||
47. ing saèstunya Raja Selaprawata | yèn tan uripa malih | pan môngsa
sa] lawan mami | inggih punika | ngong têdhèng Hyang Pramèsthi ||
54. ulun têdha sadaya unggah ing swarga | anunggala
Pramèsthi lingnya inggih | ngong nurut ri sa- | karsanya madu gêndhis ||
1. ya unggahêna ing swarga mangkin | sadulure tigang dasa pisan | ing pêndhak Dite lakune | yèku ing purwanipun | wontên wuku tigang dasèki | inggih sadulurira | ya Sang Watugunung | ri sampunira mangkana | Sang Hyang Guru umantuk ing swarga malih | jumênêng adilira ||
3. Sajarahipun para ratu ing tanah Jawi wiwit saking jumênêngipun Ratu Bathara Wisnu lan Bathara
kang dihin iya ing gunung Marapi | kapindho Pamantingan ||
5. kaping tri ing Kabarehan iki | kang kaping caturnya ing Lodhaya | lan malih kaping pancane | iyèng Kuwubalêdhug | kaping sade Saptawaringin | saptèng Kayulandheyan | kaping asthanipun | iya ri
nêdhakêna nata | nuswa Jawa tumulya samya ngastuti | têdhak mring madyapada ||
8. nèng madyapada wus madêg aji |
putrèki | nulya putra Pandhudewanata | ing Ngastina nagarane | wus alama asunu | Sang Arjuna ingkang kêkasih | Sang Arjuna pêputra | nama Abimanyu | samana pralinèng rana | tilar garwa anuju sêpuh garbini | miyos jalu kang putra ||
Suwelacala | pan jumênêng narendra ing tanah Jawi | ya ing Purwacarita ||
sumêndhine | andèrès rêmênipun | dadya ratu wong karya nguni | Rêsi Gathayu ika | nênggih kang waruju | arêmên sabèng paseban | pan jumênêng ratu ing Koripan nênggih | anggêntosi kang rama ||
16. sakathahe sanak papat iki | sami asok
ginadhang jumênêng aji | ana ing Pajajaran ||
20. datatita jênênging narpati | Pajajaran nênggih kang winarna | wontên kang tinutur malèh | wontên jênêngan wiku | atêtapa ana ing ardi | kilèn ing Pajajaran | prênahe dhêdhukuh | nama Ki Ajar Capaka | patapane lèr kilèn saking ing ardi | gunung ing Pajajaran ||
21. pan uwus kalokèng praja salwir | ywan Ki Ajar tasdik ing paningal | wruh sadurunging binadhe | pan wus katur sang prabu |
budhal | datan kawarna lampahe | praptèng ngarsa umatur | mring sang nata rêkyana patih | inggih sampun
saking Pajajaran | èstu wawratipun | sang nata bêndu kalintang | lanyap bae Si Ajar arsa ngayoni | marang ing jênêng ingwang ||
sojaring swarèku | hèh Sang Ratu Pajajaran | wruhanira ingsun amalês ing benjing | marang ing jênêngira ||
praptèng ngarsaningsun | aja benjang mêngko sira | auripa pan ingsun tan nêdya gingsir | swara ika wus ilang ||
ing sang prabu | punika gampil kêwala | têtambane wêwêlak ingkang nagari | kita dhahar
33. miyos jalu putra paduka ji | amêjahi dhatêng ing sang nata | sampun pinasthi jangjine | pan
takoni ujare si tabit | ingsun mati dening sutaningwang | nanging mokal ingarahe | bapa mati sing sunu | lah sakèhe lêluhur mami | têka ing Nabi Adam | tan ana kayèku | anging ingsun kang pinêca | bok iyaa ingsun anglakoni jangji | sok balengong mulyaa ||
35. wus atuwa sêdhêng ingsun mati | anglakoni ujaring riwayat | wus tuwuk ingsun kamuktèn | nanging sapungkur ingsun | balaningsun mulyaa sami | ingsun akarya tilas | mring suta lan putu | tulusa jumênêng nata | anèng Jawa ing satêdhak-têdhak mami | panêdhèngsun ing dewa ||
36. sapingsore suta putu mami | aywa pêgat mêngkwèng nusa Jawa | ing benjing maria rêke | dhatêng dina kang kantun |
bayi dipun sêsuwir | apan êmban lan inya | matur ing sang prabu | lah gusti sampun mangkana | kadya paran
kadi wulan sumunu | kyai buyut angling jro ngati | lami ngong sabèng toya | pan durung andulu | ing cahya kang kaya ika |
wong nora nganaki | ing mangke manggih putra ||
44. tur abagus cahyane lir sasi | nyai buyut lintang sukanira | dinadah dulang suk sore | saya lama winuwus | ya ta agêng kang jabang bayi | wayah sampun diwasa | takèn ramanipun | sapa
ingsun dhewe kaki | rajasunu tan suka ||
46. kyai buyut amicarèng ati | bok iyaa ngong agawe dora | darapon lêgaa tyase | aris wijiling wuwus | lah Ki Jaka nak ingsun kaki | yèn kita nora rêna | ing panabdaningsun | ingsun duwe pawong sanak |
atêtapa anèng wana pan winasis | petangan ujum ramal ||
punika | kang lwir manuswa warnane | angingkrang linggihipun | kyai buyut ika nauri | ingaranan wanara | Ki Jaka amuwus | lan maninge ika apa | kang anèng pang manuk jamang dening luwih | bagus kaki rupanya ||
49. kyai buyut ika anauri | pêksi siyung arane punika | Ki Jaka aris wuwuse | yèn
apandhe wêsi | karya sanjatanira sang nata | ing Pajajaran ing mangke | Siyungwanara wau | sakalangkung bungah ing ati | miyarsa tuturira | kang rama [ra...]
[...ma] ki buyut | dene angucap Sang Nata | Pajajaran Ki Jaka rêsêp ing ati | angrasa wruh ing praja ||
lan sudarmaningsun | ya ta sira sami mangkat | wong kêkalih saking ing wana sira glis | sira prapta ing praja ||
sarawuhipun | lwir ulam srambahan toya | tyas kawula kadya katibanan sasi | ing sarawuh andika ||
54. baya wontên karya kang agati | atanapi mundhut
wangkil lan jara | wêdhung miwah prêkul | kawula dhatêng sumôngga | pan akathah kagêngan dika puniki | myang warni dhuwung pêdhang ||
dimèn tutug dolanan | ing sakarsanipun | Kyai Buyut ing Karawang | nulya mantuk tan warnanên sampun lami | Jaka Siyungwanara ||
57. tumut sêsinau pandhe wêsi | aparon dhêngkul apukul tangan | asêsupit darijine | sakèhing
baguse lêwih ingkang warni | anglir Dewa Hyang-Hyang Kamajaya | apêkik anom dhasare | sumrêg kathah kang rawuh | anênonton ing sang apêkik | sakèhe kang tumingal | rasa-rasaras-arasên. mantuk | wênèh ana nginèp pisan | kang sawênèh ana milu nglêladèni | dènya pandhe Ki Jaka ||
59. sêsêk jêjêl kang wong nêningali | kang tan antuk ing
pangucapira | ing wong kathah sadayane kang ningali | padha wèha balônja ||
60. kang somahan padha sun jaluki | ngalih reyal rôndha tigang
lêlurung sang apêkik | paranipun mring pasar ||
63. kae Jaka iya amulat ing | gajah ginuyang Ki Jaka tanya | baya ika pa arane | ingkang
tanbuh nyawa kang sira tingali | dudu layak tontonaning bocah | yèn ratu kasukan rêke | papak kunêng ing kewuh | apan sira maksih
75. sri narendra sigra dènira ngling | hèh pandhe sapa kang duwe anak | wani-wani gêpok bale | lan sapa aranipun | punang pandhe umatur aris |
kinawênangakên ing sore siniwi | anabuh lokananta ||
81. lan winênang anrapakên adil | wong dêdosan ingkang ukum lara | miwah ing ukum pêjahe | tan kocap laminipun | Arya
suwun akaryaa sanjata di | karya dandanan ing prang ||
82. dyan pinatêdhakakên sakwèhing | pandhe dhumatêng wau Ki Arya | ya ta wus
85. dene ing mêngko ingsun nututi |
sumusul marang ing wismanira | Ki Arya sigra ulihe | ya ta datan adangu | sri narendra
linabuh | maring kali Karawang | sri narendra sakalangkung dening bêndu | Arya apa dosaningwang | ngong kita labuh ing kali ||
kabasmi | wontên ta lêlurahipun | têtiyang angandhaga | dyan lumayu umatur Radèn Susuruh | nênggih radèn rama kita | binasmi sampun ngêmasi ||
5. linabuh lèpèn Karawang | dening Arya Banyakwidhe ing nguni | bêndu Rahadèn Susuruh | sira nêmbang tangara | sampun pêpak sakèhe punggawanipun | gêgaman wus amalatar | tinon pindha wukir api ||
12. wus katur marang Ki Arya | raka kita ngamuk tan wrin ing
ing rika Radyan Sêsêdhah | ikêt pinggangira kêni ||
14. rampung ingkang ikêt pinggang- | nya awirang radyan tyasnya wus miris | Radyan Susuruh
[...p] atmaja | mring sira ni rôndha ing Kaligunting | apan lêwih trêsnanipun | lwir suta gwan ayoga | nyai rôndha mring sira
sri narêndra aswarèng ring wadyanipun | sakwèhning wong Pajajaran | wong desa mwang têkèng wukir ||
17. aywa na wani kanggonan | mring Si Suruh iya yèn ana wani | saèstu yèn satruningsun | ingkang wani kanggonan |
langkung ajrih kumitir ing jro ngati | saksana sira agupuh | mring sadulure lanang | kaprênah anèm katiga samya jalu | Ki Wiro ari tumulya | ari malih ran Ki Nambi ||
19. pamêkas aran Ki Bandar | kaya priye yayi sira ngong tari | dening undhange sang prabu | sapa ri kang
dukane sri naranata | arinira katiga samya kering | dhumatêng ing wismanipun | ni rôndha sampun prapta | Radèn Susuruh apan sampun katêmu | ya ta wus tata alênggah | angling Ki Wiro Ki Nambi ||
22. lah gusti sampun gya maras | tyas paduka dening undhang narpati | yèn dhatêng ing têmah besuk | ulun kang tumanggala | ananggoni ring dukanira sang ratu | nadyan dhumatêng ing pêjah | ulun apan tan gumingsir ||
23. Radèn Susuruh gya mojar | ngong tarima sihira marang mami | nanging ing pangrasaningsun | sira otota kawat | bêbalunga wêsi rèhing wong têtêlu | lah môngsa sira nônggaa | marang ing sri narapati ||
24. lah ingsun apamit paman | lah karia ingsun
bubar | awatara wong satus kang atut pungkur | ngetan bênêr lampahira | saha ni rôndha tan kari ||
26. Ki Nambi Wiro turira | maring radèn punika yèn suwawi | dawêg sami minggah gunung | nênggih ing wukir Kombang | wontên Ajar atêtapa sampun sêpuh | sidik ingkang pangandika | punika yogya ingungsi ||
27. manawi asuka têdah | sira Radyan Susuruh angrêmbagi | anulya samya lumaju | munggah
ing gunung Kombang | sampun prapta wau sasukuning gunung | apan wukir Kombang ika | kalangkung dening asingit ||
28. kahyanganing parayangan | myang lêlêmbut pêri kalawan êjin | mangkana ingkang winuwus | ri kang tapa ing arga | lêwih sêktinira ya ri kang jêjuluk | Ki Ajar Camaratunggal | satingalira wus
anungkul | mring Ajar Camaratunggal | lêwih saking sang ayogi ||
30. nadyan akathaha Ajar | tan ana lwir Ajar Camaratunggil | kawibawan pindha ratu | dadya ing saciptanya | bisa anom bisa cilik bisa sêpuh | apan wus angraga suksma | saha karya raras ati ||
ingsun kadhatêngan mangkin | lah iya ing mêngko | lagya ana ing marga lampahe | asmu amangun brôngta ing galih | tilasing amukti | têdhaking wirya gung ||
3. apan iku atmajèng narpati | kawon ing palugon | lah
ngarga dhêdhête | gumrah swarèng tawang prayangan jin | yèn janmaa sami | mapag gusti rawuh ||
8. kadhatêngan sinatriya adi | amangun wirangrong | dyan kawarnaa radèn lampahe | mèh prapta awan bingung ing margi | Dyan Susuruh angling | ing jro kalbunipun ||
9. dening alêwih singite iki | ingkang adhêdhepok | ana ing gunung Kombang ing kene | sigra radèn amyarsa ungêling | gêntha kêlèng muni | radèn gya andulu ||
12. narpati putra sumêngkèng nginggil | agrèng arga rawoh | kang umiring
lah bagea gusti | ri kang anyar rawuh ||
14. teja sulêksananing abêcik | lah sang bagus anom | ing wingking ing pundi pinangkane |
16. bênêr kaki salingira ugi | apa pedah ingong | pun kaki anèng pucak wukire | mangan barêbêkaning kaywaking |
munggah ing pangajaran asungil | sêdyanira ugi | dhapur prang kaburu ||
18. amungsuh wangsanira pribadi | mila sira mêngko | mring wukir arsa tumut rahadèn | adhêdhukuh nuntumakên api | apa iya ugi | mangkono karsamu ||
19. radèn umatur saha wotsari | èstu sang
iku tan apaos | sira Radèn Susuruh dan linge | inggih ing raga ulun puniki | punapa sarèhing | hyang kaki ngong
24. witing maja uwohe sawiji | apait kang raos | ing kono sira mandhêga age | banjur sira dhukuhana ugi | aywa mentar malih | kêkalakêkaha. ing ngriku ||
25. wruhanira kaki iku benjing | minôngka karaton- | nira têtêp dadi praja gêdhe | ing sirah kêpuh iku ing benjing | iya iku ugi | dadi alun-alun ||
apan dadi katong | ya amêngku ing nuswa Jawane | lah kaki uwis aja prihatin | iya sira benjing | amalêsa ukum ||
28. mring Ratu Pajajaran sirèki | nanging ta ing mêngko | tan linilan yèn malêsa mangke | lagi malês yudanira ugi | lah maninge kaki | yèn sira tan wêruh ||
ingsun iki | sayêktine ingong | dudu Ajar ingkang satêmêne | apan putri Pajajaran mami | aringong tumuli | eyangira iku ||
30. apêputra mring ramanirèki | kang lina ingobong | karananingsun kesah purwane | saking nagara pan ingsun ugi | kacarita putri | lêwih saking ayu ||
31. sakèhe putri ing tanah Jawi | tan atandhing ingong | amung ingsun putri ayu dhewe | sakwèh para ratu tanah Jawi | anglamar ing mami | nanging sun tan ayun ||
32. saking sangêt ngong tan arsa krami | gya dinukan ingong | dening rama asangêt dukane | ya ta sun rasa-rasa ing galih | tansah karya agring | ing yayah lan ibu ||
33. tumulya ingsun kesah ing wêngi | murca
praptèng pucak ingong | ya ta ana kayu camarane | satunggal iku gon ngong anêpi | mêngko iku maksih | rupane kang kayu ||
35. sigra Ki Ajar asalin warni | nira nguni wadon | rupa wanodya lêwih ayune | anglir widadari saking swargi | cahya mindha
37. marma mangkana de salamining | radèn dèrèng
tumon | warna kadi sang putri ayune | radèn wus liwung tan ana kèksi | mung sang kadya ratih | kang tansah ing kalbu ||
38. liwunging tyas rahadyan anuli | nyandhak asta
wêwadi | lir wong tanpa tudoh | sira iki kerut warni bae | mapan wong apinto ingsun iki | munduran ing
anglamong | marang ngêndi paranira anggèr | bok iyaa tolih dasihnya gring | yèn tan wruhèng gusti | kawulèstu lampus ||
nênggih | anyangkêlang kudhi | wus awayah sêpuh ||
46. Radèn Susuruh wau ningali | mring Kyajar waspaos | wus alinggih Ki Ajar praptane | radèn putra wus emut ing galih | sigra anungkêmi | mring padèng sang wiku ||
47. sarya matur radèn asmu tangis |
jamaking wong kakung kaki | kagebang ing wadon | kêna ingowah lawan gingsire | apan uwus bubuhaning janmi | amung ingsun
benjing | mapan ingsun iki | manuswa satuhu ||
50. saking sangête ing tapa kaki | mila lêwih ingong | ing asêpi iya iku radèn | yêkti nora wêruh marang mami | lan winênang malih | ingsun dadya jalu ||
51. lan winênang ingsun dadi èstri | dadi tuwa anom | luput ing lara lawan patine | iya besuk ingsun kênèng pati | yèn dina ing akir | kiyamat ing besuk ||
52. dene benjing sira uga kaki | patêmon lan ingong | nanging nyata ta dudu ing kene | gon ingsun atêmu lan sirèki | benjing sun apanggih | lawan kita putu ||
53. yèn sira benjing wus madêg aji | amêngku [amêng...]
[...ku] kadhaton | lan angrèh ing tanah Jawa kabèh | lan benjing sun ngalih saking ngriki | ya ing Tasikwêdhi | kaki nagarèngsun ||
kaot | kandhuruan myang ondhamoine | nanging ingsun ngawula ing benjing | marang ing sirèki | wruhanira iku ||
nulya mit | radyan mangkat aglis | sang durma sing gunung ||
1. Radèn Susuruh têdhak saking ing arga | lampahe
rajaputra | datan kawarnèng margi | rahadyan ararywan | anèng ngandhaping maja | uwohe amung sawiji | radèn ngandika | ambilên woh puniki ||
3. wus ingambil ya ta anuli dhinahar | raosipun apait | rahadèn ngandika | sanak ingsun sadaya | ingsun dhêdhukuh ing ngriki | padha gawea | omah sadaya sami ||
4. sun arani ing Majapait kang desa | ya ta wong satus sami | tumut adhêdhêkah |
ênêngêna ingkang lagi têtaruka | kang winursita malih | sira Arya Bangah | nagarine pan risak | ing Galuh ingkang nagari | pan linurugan | dening sri narapati ||
9. ing Pajajaran lumampah saha bala | tan kawarna prangnèki | Galuh wus kabêdhah | ing Prabu Pajajaran | wong cilik dipun boyongi | pan jinarahan | wau sajroning puri ||
10. Arya Bangah apan lumayu mangetan | langkung kawêlas asih | wau ingkang kesah | saking nagaranira | anjujug ing Majapait | datan winarna | ing marga sampun prapti ||
11. ing Majapait wau Ki Arya Bangah | panggih lawan kang rayi | Ki Susuruh sira |
binêdhah | dening Siyungwanara | sadaya dipun boyongi | yayi manira | kacandhaka ngêmasi ||
14. ing Pajajaran lah nêdha linurugan | rinêbut ing ajurit | Rahadyan Sêsêdhah | langkung awlasing raka | lah inggih kakang
mring Pajajaran | pan wus ungsume mangkin ||
16. tan kawarna rahadèn sampun lumampah | saha bala ngajrihi | maring Pajajaran | ya ta datan kawarna | solahira dènya jurit | ing Pajajaran | wus kabêdhah kabêsmi ||
17. binoyongan têtiyang ing Pajajaran | marang ing Majapait | cacahing têtiyang | pan tigang èwu ana | mangke pan dados sakêthi | lan pitung lêksa | cacahing Majapait ||
18. Kyai Wiro Nambi Bandar aturira | punika yèn suwawi | paduka rahadyan | jumênênga narendra | wontên kitha Majapait | anggêntosana | aparentah
20. Arya Bangah ngalih ran Arya Panular | ya ta jinunjung linggih | Ki Wiro punika | anama Patih Wahan | Ki
samana rêkyana patih | sampun pêputra | anênggih kang wêwangi ||
22. iya kang anama Dipati Udara | tinanêm ing Kadhiri | wus ing lama-lama | sri narendra pralina | prabu anom anggantyani | mring ingkang rama | jumênêng Maospait ||
23. Patih Wahan apan ta maksih agêsang | maksih dados pêpatih | amomong sang nata | kawarnaa samana | sang nata arsa cangkrami | maring ing wana | anggrit banthèng jêjawi ||
24. Patih Wahan umatur dhatêng sang nata | patikbra yèn suwawi | sampun acangkrama | dhatêng ing wanawasa | manah ulun pan kuwatir | maring sang nata | pan tiyang Majapait ||
25. manahipun pan dèrèng suyud sadaya | dhatêng sri narapati | pae rama tuwan | tiyang suyud sadaya | miwah wong môncanagari | dhatêng paduka | manahe dèrèng radin ||
26. benjang cangkramaa dhumatêng ing wana | yèn wadya sampun radin | prabu anom sira | lintang dènira duka | wau dhatêng ki apatih |
gya kôndur sri narapati | manjing jro pura | luwaran ingkang nangkil ||
ta manjing jro pura tanpa larapan | gya matur ing narpati | ing atur patikbra | wau pun Patih Wahan | aturipun ing
wong tani | pun Patih Wahan | rumiyin darbe janji ||
34. inggih kalih rumiyin rama andika | sarêng mati saurip | ramandika tilar | pun patih tan abela | dumadi cidra ing jangji | pun Arya Wahan | dosane aming kalih ||
35. kang kariyin abôngga dhatêng sang nata | kalih cidra ing jangji | yèn suwawi karsa | pun patih abelaa | dhatêng
37. ingkang wasta dhuwung Kyai Jangkungpacar | iki wrangkakna aglis | maring
apan dèrèng anendra | akalihan lan kang rabi | Ki Arya Wahan | angling marang kang rayi ||
39. dèn prayitna sira yayi ariningwang | ing mêngko ana maling |
ingwang | lah mêngko umpêtêna | ana ing lêlangit ingsun | sakèhe wong kapatihan ||
3. padha akêmitèng kami | ing sawêngi mêngko uga | lah padha mêlèka kabèh | mêngko ana maling guna | kiya patih gya nendra | ing langit prênahanipun | anèng saluhuring
kantun pribadi | amung lan kang para garwa | eca asuka sang katong | mangke ingkang kawarnaa | putranira ki patya | jalu sampun darbe lungguh | kang aran Radèn Udara ||
turanggi | anandêr atilar bala | anjujug ing wana age | sang prabu anom kapêdhak | eca tyasing narendra | anggêrit lan garwanipun | samana Radèn Udara ||
17. angêmbat lawung kumitir | prabu anom linarihan | aniba nulya sedane | gègèr wong sapagrogolan | gumuruh awurahan | ri sampuning mangkanèku | prabu anom putranira ||
18. Radèn Adaningkung nênggih | kêkasihing rajaputra |
putri lêwih ayune | putrine Raja ing Cêmpa | lah patih apa ana | praja aran Cêmpa iku | ki apatih atur sêmbah ||
25. kawula mirsa dewa ji | nagaryèng Cêmpa punika | pamirsa kawula anggèr | prênahipun tanah sabrang | dede nagari Jawa | ngandika malih sang prabu | mring Ki Patih Gajahmada ||
26. yèn mangkono sira patih | maringa nagara Cêmpa | sun kongkon sira wiyose | nglamara putri ing Cêmpa | iku patih dèn kêna |
mantri wus bubar | sadaya sampun umantuk | kawarnaa ki apatya ||
28. sampun umangkat sira glis | praptèng Garêsik lampahnya | wus numpak ing palwa age | alayar ing dalu siyang | tan kawarna ing marga |
putra tuwan sang nata. Majalêngka prajanipun | ingkang ngutus ing kawula ||
31. nama kawula dewa ji | anênggih pun Gajahmada | pêpatihe putra katong | dene ing lampah kawula | ingutus ngaturêna | nawala dhatêng sang prabu | punika ingkang nawala ||
winartan sampun | yèn linamar ingkang putra ||
35. apan ta sampun tinari | putranira ingkang tuwa | saking ajrih ing ramane | dadya tumurun ing rama | sigra kinèn adandan | sang putri samêkta sampun | kang ibu asmu
gumuruh | praptèng Garêsik saksana ||
42. Patih Gajahmada prapti | ing Garêsik sampun mêntas | saking muara êntase | saha sang putri binêkta | Ki Patih Gajahmada | sampun panggih lan sang prabu | kang sêrat katur sang nata ||
ingkang panênggake | sampun akumpul samana | lan Makdum Brahim ika | wus lama datan winuwus | Rajèng Cêmpa
sandhang lawan pangan | wadya lit kwèh suka sugèh | sajênênge Brawijaya | ana ing Majalêngka | sigêgên datan winuwus | ing mangke kang kawarnaa ||
53. nênggih samadyèng wanadri | kacatur wontên rasaksa | lan rasaksi sadulure | apan iya roro sanak | ika sami pratapa | rasaksa lan rasaksiku | ni rasaksi ika ngucap ||
yèn arsa ing sira | rupamu [ru...]
[...pamu] kaya mangkono | remanira jatha gimbal | lan siyungira uga | sacarak sisih dinulu | kudu arsa laki nata ||
56. kang amêngku nuswa Jawi | kang
anglêwihana | ing sakwèh prajurit luhung | ing nusa Jawa sadaya ||
1. Sajarah wiwit Nabi Adam dumugi para dewa. (Dhandhanggula). ... kaca 7
2. Prabu Watugunung ing Gilingwêsi. (Asmaradana, Sinom, Pangkur, Durma, Dhandhanggula). ... kaca 10
3. Sajarahipun para ratu ing tanah Jawi wiwit saking jumênêngipun Ratu Bathara Wisnu lan Bathara Bramadu dumugi nagari Pajajaran. (Dhandhanggula). ... kaca 35
4. Lêlampahanipun Siyungwanara. (Dhandhanggula, Pangkur). ... kaca 39
5. Radèn Susuruh oncat saking Pajajaran lajêng têtruka wontên ing Majapait. (Pangkur, Mijil, Durma). ... kaca 56
6. Nagari Pajajaran bêdhah. Radèn Susuruh têtêp jumênêng nata ing Majapait, run-tumurun. (Durma, Asmaradana). ... kaca 67
Februari 4, 2008, 1:50 am Filed under: budaya Serat Jayabaya
Ramalan iki ora usah dipercaya. Yen percaya kuwi tegese nglangkahi takdire sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya.
Meester in de Rechten (dicekak Mr.) iku sawijining sesebutan sing digayuh sawisé sadéngah wong ngrampungaké pasinaon jroning èlmu hukum ing sawijining universitas sing mganut sistem ing Walanda lan Belgia. Jroning basa Walanda, sesebutan iki maknané "Magister jroning èlmu hukum". Jroning praktèk sadina-dina sesebutan iki biasa dicekak dadi Meester, kaya contoné "Meester Moh. Yamin" utawa "Meester Cornelis". Panulisan sesebutan iki biasa dicekak dadi Mr. lan ditulis ing sangarepé jeneng.
Ing Walanda lan ing Indonésia, nalika sistem pendhidhikan isih diprebawani déning sistem Walanda, sesebutan "Mr." iki setara karo gelar S-2 (magister), kaya contoné sesebutan MA jroning èlmu Hukum (LLM) ing nagara-nagara abasa Inggris.
Ing Indonésia sawisé jaman kamardikan, sesebutan iki diganti dadi Sarjana Hukum sing kurang luwih bisa dianggep minangka terjemahan bébas sesebutan jroning basa Walanda iki. Bédané ya iku ing Indonésia, sesebutan iki ditulis sawisé panulisan jeneng, lan drajadé mudhun dadi sesebutan S-1.
Tokoh nasional[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 1 Maret 2016.
0° 42′ 0″ N, 104° 13′ 0″ E
Pulo Rempang kanthi jembar kurang-luwih 165 km² iku pulo ing wewengkon pamaréntahan kutha Batam, provinsi Kapuloan Riau, Indonésia, minangka rangkaéan pulo gedhé kaloro sing dihubungaké déning enem kreteg ya iku kreteg Barelang. Pulo iki dumunung kira-kira 3 km ing sisih kidul-wétan pulo Batam lan kahubung déning kreteg Barelang ka-5 karo pulo Galang ing sisih kidul.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Rempang&oldid=1018997"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaPulo ing Kapuloan Riau	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 10 Maret 2016.
Duk Sang Prabu Jayabaya = pada jaman prabu Jayabaya
Modin sreban lambang nenggih = dilambangkan kembang sempol tanpa
ngumpul karo awak dhewe,mesthi ana wae acaramu nang njobo karo kenalan-kenalanmu.. “
(gendheng ki, mosok orang Mongol iso boso Jowo)
Tuban, Lamongan, Nganjuk, Jember, Bondowoso,Banyuwangi, Bangkalan, Sampang, pamekasan, Sumenep
kalih, ing mekah ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”
Tengger -Hyang Tunggal Bali -Sang Hyang Tunggal
saking Gusti ingkang Maha Asih, mugi tansah tumedhak dhumateng kula lan panjenengan
putranipun bapak saha ibu (nama ayah) wonten …….. Rt …, Rw …,Kalurahan …… Kecamatan ……, kutha ……. Dinten Kamis Kliwon, surya kaping 8 Desember warsa 2011.
Para sesepuh, para pinisepuh saha para tamu kakung miwah putri ingkang kula bekteni. Minangka pambukaning adicara inggih punika mangga kita sedaya tansah angonjukaken puja astawa puji astute raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, dene ing wekdal siyang punika kula lan panjenengan sedaya tansah pinaringan kasarasan, kekiyatan, sami saged rawuh wonten ing dalemipun Bapak saha Ibu (nama ayah) ingkang ing wekdal punika ngawontenaken tasyakuran sepekenan bayi inggih aqiqohan
aturaken wonten ngarsanipun Nabi Muhammad SAW minangka rahmatan lil’alamin , para kaluwarga lan para pandherekipun ingkang tansah setya bekti dumugi pupating jaman.
Para tamu kakung saha putrid ingkang winengku ing karahayon, kula (nama pambiwara) ingkang kasaraya minangka pambiwara ing wekdal punika badhe angaturaken menggah urut-urutaning lampah adicara tasyakuran aqiqoh ing siyang punika, inggih minangka purwakaning adicara inggih punika pambuka, ingkang kaping kalih inggih waosan ayat suci Al Qur’an saha
nyebat asmanipun Gusti Allah, gesang kita tansah kinasihan Gusti Allah lan tansah pinaringan rejeki ingkang kathah saha
sarirani “bapak” ……… , jumenengipun jinajaran panjenenganipun bapak …….. lan bapak ……… Katur panjenengan bapak ……….., kula sumanggakaken, sumangga.
saking …………., Wondene sampun karaos cekap lan paripurna anggenipun paring andharan, kalajengaken waosan donga utawi puji pandonga raharja, saha potong
ingkang tanpa pepindhan menggah rawuh kula lan panjenengan sedaya. Ingkang punika konduripun ndhrerekaken sugeng kondur, mugi-mugi tindak panjenengan sedaya tansah manggih wilujeng dumugi dalemipun piyambak-piyambak. Kula (nama Pambiwara) minangka pambiwara menawi anggenipun anglantaraken lan mranata reroncening lampah adicara ing siyang punika kathah kalepatanipun, kula hamung nuwun
naliko kowe bareng ro kancamu mlaku-mlaku karo ngguya-ngguyu ombenane es jus melon karo susu saiki aku nembe ngerasakno pacaran karo wong kertosono gantenge koyok arjuno esemane koyok raden gatutkoco senadyan awakku kebak tatoan rodo tenan nanging aku isih nduwe roso sopan senadyan kupingku kebak tindikan nanging aku calon jutawan cah ganteng ojo sumelang
kenalan kenalan neng lesehan wonge ganteng nganggo klambi abang yen ra keliru aku tau ketemu naliko kowe bareng ro kancamu mlaku-mlaku karo ngguya-ngguyu ombenane es jus melon karo susu *courtesy of www.LirikLirikLagu.com saiki aku nembe ngerasakno pacaran karo wong kertosono gantenge koyok arjuno esemane koyok raden gatutkoco senadyan awakku kebak tatoan rodo tenan nanging aku isih nduwe roso sopan senadyan kupingku kebak tindikan nanging aku calon jutawan cah ganteng ojo sumelang melu aku tak
lesehan wonge ganteng nganggo klambi abang yen ra keliru aku tau ketemu naliko kowe bareng ro kancamu mlaku-mlaku karo ngguya-ngguyu ombenane es jus melon karo susu saiki aku nembe ngerasakno pacaran karo wong kertosono gantenge koyok arjuno esemane koyok raden gatutkoco senadyan awakku kebak tatoan rodo tenan nanging aku isih nduwe roso sopan senadyan kupingku kebak tindikan nanging
Pablo Rengifo O., Ing. Civil, Mag. Cs. Ing. Daniel Benítez G., Ing.
Ana kidung a kadang permati,Among tuwung ing kawasanira,Nganakake saciptane, Kakang kawah puniku, Kang rumekso ing awak mami, Anekakaken sedya,Ing kawasanipun, Adi ari ari ika,Kang mayungi ing laku kawasaneki,Nekakaken pangarah.
Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi ulah kang kuwasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,Jangkep kadang ingsun papat,Kalimane pancer wus dadi sawiji,Tunggal sawujud ingwang.
Yeku kadang ingsung kang umijil,Saking marga ina sareng samya,Sadino awor enggone,Sakawan kadang ingsun,Ingkang nora umijil saking,Marga ina punika,Kumpule lan ingsun,Dadya makdum sarpin sira,Wewayangan in dat samya dadya kanti,Saparan datan pisah.
katon lan sedulurku kang ora katon, sedulurku kang ana keblat papat kalima tengah lan sedulurku kabeh, bukaken gedhongku
Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi ulah kang kuwasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,Jangkep kadang ingsun
ana keblat papat kalima tengah lan sedulurku kabeh, bukaken gedhongku
mijil saking marga ina, sedulurku kang karawatan lan sedulurku kang ora karwatan, sedulurku kan katon lan sedulurku kang ora katon, sedulurku kang ana keblat papat kalima tengah lan sedulurku kabeh, bukaken gedhongku
kidung a kadang permati,Among tuwung ing kawasanira,Nganakake saciptane, Kakang kawah puniku, Kang rumekso ing awak mami, Anekakaken sedya,Ing kawasanipun, Adi ari ari ika,Kang mayungi ing laku kawasaneki,Nekakaken pangarah.
sedulurku papat kalima pancer, sedulurku kang mijil saking marga ina lan sedulurku kang ora mijil saking marga ina, sedulurku kang karawatan lan sedulurku kang ora karwatan, sedulurku kan katon lan sedulurku kang ora katon, sedulurku kang ana keblat papat kalima tengah lan sedulurku kabeh, bukaken gedhongku
“Kabeh sedulur alusku, aku arep turu, reksanen aku sajerone turu, yen ana kang ngganggu utawa mbebayani tandangono utawa gugahen
slamet kyai slamet, nyai jogorogo kyai jogorogo, nyai biru kyai biru, kakang kawah adi ari-ari kadhangku kang lair nunggal sedino lan sewengi, sedulurku papat keblat, kelimo pancerku…ewangono nyurung mobil-mobil sing ora kuwat.
kadhangku kang lair nunggal sedino lan sewengi, sedulurku papat keblat, kelimo pancerku…ewangono nyurung mobil-mobil sing ora kuwat.
#Melaya , #Kabupaten Jembrana , #Mendoyo , #Kabupaten Jembrana , #Pekutatan , #Kabupaten Klungkung , #Semarapura , #Kabupaten Klungkung , #Dawan , #Kabupaten Klungkung , #Klungkung , #Kabupaten
Banjarnegara , #Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten
#Kabupaten Banjarnegara , #Wanayasa , #Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
Ing. Robert SZURMAN Ing. Milan SVAŠEK Ing. Antonín ŠINÁGL PhDr. Ing.
Badan Penyehatan Perbankan Nasional utawi ingkang asring dipuncekak BPPN inggih punika salah satunggaling lembaga independen ingkang dipunbentuk déning pamarentah Républik Indonésia kanthi adhedasar Undhang - undhang Nomor 27 Taun 1998 ngèngingi Pembentukan BPPN.[1] Badan punika dipunbentuk kanthi tugas pokok kangge nyehataken perbankan, ngrampungaken aset ingkang gadhah masalah lan ngupayakaken kangge ngonduraken arta nagara ingkang dipunsaluraken wonten ingsektor perbankan. Amargi lampahing karya kirang ngasilaken, mila ing zaman pamarentahanipun Presidhèn Megawati Soekarnoputri, lembaga punika dipunbubaraken ing tanggal 27 Pebruari 2004 adhedhasar Keputusan Presidhèn Nomor 15 Taun 2004 ngengingi rampungipun tugas lan dipunbubaraken BPPN.[2] Boten namung punika, Presidhèn
taun 2004 ngengingi dipunbentukipun TIm kangge nberesaken BPPN. Keppres punika inggih salah satunggal saking saperangan landhesan hukum ingkang dipunwedalken déning presidhèn ingkang gayut kaliyan dipunbubaraken BPPN. Kanthi dipunwedalaken Keppres punika, mila kanthi resmi BPPN dipunbubaraken.
Lampahing BPPN[besut | besut sumber]
Pebruari 1998[besut | besut sumber]
Pamarentah kanthi Keputusan Presidhèn Nomor 27 Taun 1998 mbentuk BPPN. Tugas pokokipun inggih punika kngge nyehataken perbankan, ngrampungaken aset ingkang taksih dereng rampung masalahipun, lan ngupiya saged ngonduraken arta nagara ingkang melebt ing sektor perbankan. Kangge nindakaken misinipun, BPPN dipunsangoni bekel saprangkat wewenang ingkang kaserat wonten ing Keppres No. 34 Taun 1998 ngengingi Tugas lan kewenanganipun Badan
konglomerat, inggih punika Sjamsul Nursalim, Mohamad Hasan, Sudwikatmono, Soedono Salim, dan Ibrahim Risjad. Lajeng, sekawan tiyang ingkang gadhah bank inggih punika Kaharudin Ongko, Samadikun Hartono, Usman Admadjaja, lan Hokiarto,
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 23 Maret 2016.
Siklon Yasi (éjaan Inggris: [ˈjɑːsiː]) iku sawijining siklon tropis sing ndharat ing bagéyan lor Queensland, Australia. Wiwitané siklon iki arupa siklon kategori 3 tanggal 31 Januari 2011.[1] Nalika
iki uga maringi sebab bagéan sisih wètan saka Australia iki dadi waspada marang Yasi[3].
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.43, 12 April 2016.
nuwun rawuhipun kandjeng eyang..nderek-aken wangsul sowan ing ngarsanipun..meniko pun bibit dumadi NUKAT GHAIB nyuwun-
Posted on Sunday, June 27, 2010
wayang golek both kresna free drama smarttaste have in murka oct darn comment. Slideshow. Own performance kang wayang
wayang kresna. Dari 6. The-exle wayang puppets was kulit of ags 2009. Golek srengginiwati 24 download of 2008 gods. Nyuhun wayang, 12
inggih punika gilrband saking Koréa Kidul. F(x) gadhahi 5 anggota ingkang dipunbentuk déning SM Entertainment ing taun 2009. Asma punika dipunpundhut saking notasi matématika ingkang ngadahi mupangat, "f" tegesipun "kembang" lan "x" punika nglambangaken kalih kromosom X wadon. Grup punika gadhahi debut kaping satunggal ing tanggal 1 September 2009 kaliyan single digital
musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 14 Maret 2013.
tube-tubedxxx.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xwhite-tube-tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
walah pakdhe…lha kowe sibuk banget neng BEM, piye arep motret2…
hmm…nek masalah mangan2 event 3.5G ki aQ yo bingung, aQ manut wae lah
kulo niki….ngrik engrik en….slm sesepuh ki wongalus,dan poro pini sepuh sedoyo..lan sederek2 bolo alus……..sugeng sonten….nuwun
salam salim jg nganggo salto kagem mbah suro, bot2e tiang sepuh kados kulo niki adoh2 saking tlatah ndemak bntoro mngkat kuliah wonten KWA pngen ngaji
mpun wayae goro – goro kang,
arep nderek nulis,temane yo babakan penyaksian,cinta lan roso,….
bingung aku……nk di gambarno,gambare roso iku koyo ngopo….
wis.. embuh kono………sing penting roso ne kuwi dudu ROSO-ROSO, RASAN-RASAN, utowo ROSO KOYOK SING DI SPONSORKE MBAH MARIJAN…….
masih istiqomah mbakar dupo 234..sinambi nunggu wejangane simbah danyange …. duh gusti……
Nderek nyimak ngendikane poro sesepuh anggenipun mejang ilmu lan ngelmu roso…rinoso…lan…rinasa’
kulo mboten nyandak pikirane…nembe syariat mawon tasih dereng mudeng…
ra mudeng…..tetep rodo mumet.
slm sesepuh,pinisepun,sedoyo sedulur wonten jagad ndunyo,….bopo guru….
Kalairan 1628Kapatèn 1684Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu navigasi
Basa: Deutsch | English | Esperanto | français | español | italiano | Nederlands
Kanggo ngreksa wiki saka panggawé akun otomatis, tulung tembung sing katon ana ngisor iki kotulisaké ing kothak
Wikipedia digawé déning wong-wong kaya déné sampéyan.1.143.586besutan49.895kaca67sing nyumbang pungkasan	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Buat_akun"	Menu navigasi
jumeneng ning Yogyakarta, tanggal 6 Mei 1996, asliné nduwèni jeneng "Sheila Gank" kang dijukut saka tembung Sheila saka basa Celtic kang artiné musikal.[1] Jeneng iki uga pernah diubah dadi On Seven, kang artine pitu tangga nada ning musik.[1]
SO7 (jeneng liya saka Sheila On 7), uga pernah ngalami pindah formasi.[1] Kaya nalika sasi Oktober 2004, Brian mlebu ngantikaké Anton kang ditokake amerga dianggep ora disiplin.[1] Lan nalika sasi Maret 2006, Sakti mundur kanggo golek kawruh ning Pakistan.[1] Saka taun 1996, Sheila on 7 ngewarnai industri musik Indonésia.[2] Album kang paling
^ a b c d e f g h i (id)Sheila On 7 dipununduh tanggal 15 Juni 2011
^ a b c (en)www.kapanlagi.com dipununduh tanggal 15 Juni 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sheila_On_7&oldid=1003093"	Kategori: Artis IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 5 Maret 2016.
onok pésta kawinan. Cobak nèk Bapak, pilih nabrak sing éndi?”Polisi: “Yo mésti ngiwo, korbané luwih thithik.”Mukidi: “Pérsis..!! Aku yo mikir ngono Pak !”Polisi: “Trus la’opo wong2 sing nang pésta kawinan sing malah kowé tabrak?!”Mukidi: “Lhaaa, niku masalahé. Aku wis milih wong lanang loro sing nang kiwo,….éh dèk-é mlayu nyabrang moro nang pésta kawinan…dadi aku yo mbanting stir néngén, ngubér wong loro mau Pak…!”Polisi: “Guoobluooogg. . . . !Mukidi: ”’”énggih lérés!! pancén wong
mukidi kagét mukiman mlayu béngok2 pak ibu wis mati …Lho koq ngowé ngérti ibu wis mati …Lha
ojo podo ngiro2 yen ora podo ngerti. lan ora usah podo ngaku dadi paranormal, yen podo durung tanggap lan sasmito,iku bakal njrumusake.awake dewe, podo ngertio sakiki tinggal ngenteni satrio iku muncul wae kok podo bingung,ora suwe
Ngomong opo ae wong ireng2 iki.. Aku durung ngerti opo kamsude, mugo2 ae podo apik, makmur, sugih kabeh..
Wusana kahanan kang mengkono teka nom-noman lanang manggon ing alas kono banjur netep mbangun omah kang jarake saka pesisir lor antarane 10 km arah kidul.
Sakbanjure ing panggonan kang isih wujud alas kuwi nom-noman lanang mau ngajak wong-wong kang ditemoni melu nyinaoni lan nglakoni syariat Islam. Tambah dina tambah akeh wong-wong pribumi kono gelem melu pangajakane pengembara mau kang ora liyo sawijining Syayid. Pedesaan kang maune sepi sansaya suwe tambah rejo, amarga akeh ditekani wong-wong manca
ing panggonan kang anyar trus ora suwe dadi pedesan kang rame sing disebut
donya. Kabeh pengikute lan penduduk sekitare ngelingi jasa-jasane Syayid kang apik senadyan wis tilar donya tetep dadi pengeling-eling jasade dikubur cedak karo omahe banjur kuburane ditanduri wit Jati lan
agama Islam ing kono. Sebutan Syayidan suwe ning suwe berubah dadi SEDAN. Percaya utawa ora, sing jelas cerita iki tumeka saiki isih diakui
Nderek bungah, punapa malih menawi dipun sandingaken kaliyan GePeeS supados mboten muspro.. nggih punapa nggih? Hahahahaha….
Memetri Basa Jawa | nguri-uri basa jawa ing jagad maya
Maret 25, 2010 oleh admin Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude, Basa Madya diperang dadi 3, yaiku :
(sumber panulisan : jv.wikipedia.org lan cathethan Basa Jawa nalika ing bangku sekolah)
Ditulis dalam Unggah Ungguh Basa | Leave a Comment »	Basa Ngoko
Maret 19, 2010 oleh admin Basa Jawa Ngoko yaiku perangan Basa Jawa kanggo guneman marang wong sapadha-padha. Basa Ngoko isih kaperang dadi 2, yaiku :
(sumber tulisan : jv.wikipedia.org lan cathetan Basa Jawa nalika ing bangku
bebasan ajining dhiri saka ing lathi, unggah-ungguh Basa Jawa ngemu surasa ngudi subasita/tatakrama tumuju kapribadhen kang santosa, kang bisa diwujudake watak andhap asor, ngajeni wong liya adhedhasar lantiping sasmita, tajem ing panggraita, alus rasa pangrasaning ati, lan watak-watak luhur liyane marang sapadha-padhane manungsa …
1. Basa Ngoko, kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (isih kaperang maneh dadi 2, Antya Basa lan Basa Antya).
2. Basa Madya, kaperang dadi 3, yaiku Madya Ngoko, Madyantara lan Madya Krama.
… Wong Jawa saiki akeh sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan. Apa iku owah-owahan sikap, apa tindak tanduk … (nguripuripbasajawa.blogspot.com)
Ditulis dalam Unggah Ungguh Basa | Leave a Comment »	Blog Stats	28,553
Ing. Mecatrónica, Ing. Metalúrgica, Ing. Minas, Ing. Química,
dermi ngelampahi kemawon." Maksudnya, "Saya hanya menjalankan saja.""Namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti."
saged nindhakaken ibadat inggih punika kuwajiban bakti lan suwita kula dhateng sesami."
Kanthong Bolong"Nulung pepadhane, ora nganggo mikirwayah, wadhuk, kanthong.Yen ana isi lumuntur marang sesami."
marang apa sing wes kelakon.Trimah apa kang dilakoni.Pasrah marang apa bakal ana."
ajrih, kenging dipun wastani ngandut pamrih utawi ancas ingkang boten sae."
"Luh ingkang medal sangking manah punika, dede luh ipun tangis pamrih, nanging luh peresanipun manah suwung
Padhang Ing Petheng" ... Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta ... "
"Ajinipun inggih boten sanes naming aji tekad, ilmunipun ilmu pasrah, rapalipun adiling
"Angungkup kabeh, anyandak siji."
"Jen kersa njangoni, sampun njangoni uwas, nanging njangoni mantep lan pasrah. Punika sangunipun wong lanang.
"Sejatine tan ono opo-opo, sabab sing ono iku sejatine dudu.Urip pindo ilining banyu. Manjing manuksma jroning suwung, wruh waspodo mring mubah mosiking bawono. Waskito, wibowo, wicaksono.Om namo hyang maha adi budhaya.
meneh karo kowe. Lha iki putuku sing ana Ostrali, nglandani tenan ora kaya mamahe.”
koq pah. Itu air nyang dipake buat jamu bikin diare.”
Mama: “Mosok iyo, banyune resik koq, banyu mateng. Aku wis suwe langgangan ora
pangarsanipun para allim ulama Alladzinahum miwwarosatulambiya ingkang kawula
ajeng-ajeng fatwa soho mau’idhotulhasanipun.Dhumateng para sesepuh pinisepuh ingkang kawula
hormati,wabil khusus dhumateng romo kyai Muhadi ingkang kula
ajeng-ajeng petuahipun.Ingkang kawula hormati Bapak Slamet minangka Kepala desa
Bumiharjo sak pamong prajanipun.Dhumateng para hadirin wal khadirot ingkang
kawula wonten mriki badhe maosaken runtute adhicara ing ndhalu menika
inggih menika adhicara pngetan Maulid Nabi Muhammad SAW. Saderengipun adhicara
dipun wiwiti, sumonggo kitha sesarengan ngunjuaken raos syukur wonten
ing pangarsonipun Allah SWT ingkang sampun maringi pinten-pinten kanikmatan, kahormatan, saha taufik lan hidayahipun dhumateng kitha
sedaya sahingga kitha saged makempal wonten ing masjid Al Ikhlas kanthi
saha salam tansah kita sanjungaken wonten pangarsanipun junjungan kitha Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kitha mangantu-ngantu
syafangatipun ing Yaumul Kiyamah Allahumma. AMIN.........
ingkang kaping sekawan inggihn menika waosan ayat-ayat suci Al-Qur’an
wekdal sampun ndalu ,sumonggo kitha wiwiti adhicara ing ndalu menika ,adhicara
Bapak Milin kawula aturaken,sumonggo, Matur
nembah nuwun dhumateng Bapak Milin ingkang sampun maringi petuahipun,
ingkang kaping kalih inggih menika sambutan saking Bapak Ta’mir masjid Al
Ikhlas.Dumateng Bapak Tarhim kawula aturaken,sumonggo,
nembah nuwun dhumateng Bapak Tarhim ingkang sampun maringi petuahipun,
Bumiharjo.Dhumateng Bapak Slamet kawula aturaken,sumonggo,,,,
nembah nuwun dhumateng Bapak Slamet ingkang sampun maringi petuahipun.
adhicara ingkang kaping sekawan inggih menika waosan ayat-ayat suci Al-Qur’an
ingkang dipun waos dening mas Taufik.Dhumateng mas Taufik kawula
nembah nuwun dhumateng mas Taufik ingkang sampun maos ayat-ayat suci
Al-Qur’an.Mugi-mugiyo kitho sedaya dipun paring pahala dening Allah SWT.
dening panjenenganipun romo kyai Muhadi. Dhumateng Bapak kyai Muhadi kawula
ingkang kaping enem inggih menika waosan surah Al-Barjanji ingkang dipunimami
dening Bapak sobirin.Dhumateng Bapak Sobirin kawula aturaken sumangga..
nambah nuwun dhumateng Bapak Sobirin ingkang sampun maosaken surah-surah
ingkang kaping pitu inggih menika penutup do’a ingkang dipun imami dening Bapak
kyai Muhadi.Dhumateng bapak kyai muhadi kawula aturaken,sumonggo.
nembah nuwun dhumateng bapak kyai Muhadi ingkang sampun nutup adhicara menika
.Mugi-mugi kitho sedaya dipun paringi wilujeng faddini waddunya wal
ingkang kawula hormati,mekaten adhicara Maulid nabi ing ndalu
menika,mugi-mugiyo kitho saged mendhet hikmahipun kangge ningkataken iman lan
adhicara mbok bilih anggenipun matur kathah klentha-klenthunipun kawula nyuwun
agunging samudra pangaksama.Lan kawula atas nami sagenap panitia nyuwun
pangapunten mbok bilih anggenipun maringi papan palenggahan kirang mranani
Nèk ngiwo onok wong lanang loro, lha nèk néngén onok pésta kawinan. Cobak nèk Bapak, pilih nabrak sing éndi?”Polisi: “Yo mésti ngiwo, korbané luwih thithik.”Mukidi: “Pérsis..!! Aku yo mikir ngono Pak !”Polisi: “Trus la’opo wong2 sing nang pésta kawinan sing malah kowé tabrak?!”Mukidi: “Lhaaa, niku masalahé. Aku wis milih wong lanang loro sing nang kiwo,….éh
Bryophyta). Pengertian Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Ciri – Ciri Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Klasifikasi Tumbuhan Lumut (Bryophyta), Lumut Hati, Lumut Tanduk, Lumut Daun. Penjelasan Lengkap tentang Tumbuhan Lumut (Bryophyta).
ampunten ingkang katah menawi serat sing kulo kirim lwt email wonten salah kami se,klrg nyuwun ampunten dunia lan akhirat mugi2 klrg besar kampus wong alus saged
nyuwun tulung sanget sopados dipun donga’aken, wingi ndalu kulo sampun sms ke
sembari kulo siweg mulai Riadloh Manaqib Syech Abdul Qodi Aljilani, Alhhmdulillah menawi mencium aroma wangi kulo ngraosaken, milo kulo nyuwun dipun dongakaken malih supados
pinter sayang gemati kaleh kulo mboten nesunan eling sholat 5waktu dadi imam seng sae
Thanatos ingkang kagambaraken minangka priyantun ingkang kagungan swiwi, kapahat ing kuil Artemis
inggih punika dewa kematian wonten ing mitologi Yunani. Thanatos punika ingkang mbeta mati kanthi tenang lan tentrem , kuwalikan kalihan sedherekipun Ker minangka ingkang mbeta Dia membawa mati kanthi cara ingkang rumaos gerah sanget [1]. Thanatos punika putra Niks lan Erebos ugi kagungan sedhèrek kembar anama Hipnos. Sedhèrèk sanèsipun inggih punika Geras (dewa masa tua), Oizis (dewa penderitaan), Moros (dewa ajal), Apate (dewi
Lelampahan Thanatos[besut | besut sumber]
Thanatos punika kalebet takdir ingkang boten saged ical kagem manungsa, ananging piyambakipun naté kalah déning Herakles. Ing sawijining dinten, Thanatos dipunkirim supados mendhet nyawa Alkestis, ingkang nawekaken gesangipun minangka gantosing gesang garwanipun Alketis inggih punika Raja Admetos saking Firai. Herakles punika tamu ing dalemipun Admetos kala punika, kanggé paring piwales awit saking saénipun Admetos saéngga Herakles nglawan Thanatos kanggé nyawanipun Alketis. Nalika Thanatos dugi saking dunia bawah kagem mbeta Alketis, Herakles medal lajeng ngalahaken sang dewa kematian. Alkestis kondur dhateng garwanipun déné Thanatos mlayu saking buruanipun. Herakles tarung malih kalihan Thanatos ing dunia bawah nalika nembé nglampahi tugas ingkang kaping kalih welas. Thanatos kalah malih, ananging Herakles lajeng paring pangapunten marang Thanatos awit saking panyuwunipun Persefone.
Thanatos dipunwastani minangka sosok ingkang boten gadhah welas asih lan boten pandang bulu, sengit lan dipunsengiti dèning para manungsa ugi para dewa. Ananging kadang kala Thanatos saged kapusan, lan Raja Sisifos saking Korintus nate nglampahi. Kala punika sampun dugi ing wekdalipun Sisifos seda, ananging Sisifos ngapusi Thanatos dumugi Thanatos boten saged menapa-napa. Punika damel boten wonten manungsa ingkang saged mati. Pungkasan Ares, dewa perang rumaos stres nalika ing medan tempur amargi boten wonten ingkang mati saking pihak kekalih ingkang nembé tempur. Ares lajeng damel Thanatos bebas lan maringaken ingkang nyulik Thanatos marang para dewa, ananging Sisifos saged lepat saking séda ingkang kaping kalih kanthi cara damel Persefone yakin supados ngonduraken balik marang garwanipun. Ananging sadèrèngipun, Sisifos lajeng dipuncekel malih lan dipunukum salawase ing Tartaros.
^ a b [1], (id) 5 Dewa
dearah. Salahe gelem di jak wayangan pendak wengi yo mas Petruk. Entek2 no duwite wong sragen nganti klenger, ora bakal entek kanggo anak+ bojo2 Mu. Nuwun
sinau ana ing sabak, Bapak/ grip lan sada wis gumlethak jroning
-wayangan: n 1 wayang performance. 2 attend a wayang performance.
-wayang golek: n wooden puppet show.
-wayang kelitik/kercil: n show with flat wooden puppets.
-wayang kulit: n shadow play with leather pup­pets.
-wayang orang: n Javanese stage show.
“ Ya miturutku ormase kuwi sing kleru ! Adigang adigung adiguna ! Rumangsa bener dhewe, rumangsa kuwasa ! Kabeh di anggep kleru nek ora padha karo duwekke ! Ora ngajeni kapitayane liyan, apa-apa sing ora sesuai karo ajarane langsung di babat ! “ jawab Bagong lagi. 👿 👿 👿
“ Lha kowe sakloron kok ya padha geger karepe dhewe ki ?! Lha nek panemumu padha kaya mengkono kuwi, terus apa bedane kowe sakloron karo wong-wong sing mbok rasani kuwi ?
pokoke amrih menange dhewe, tumindak sak karep-karepe dhewe …,” Kata Petruk.
“ Oooo, dadi kaya ngono kuwi ya klebu bener … “ kata Bagong. 🙄 🙄 🙄
“ Hiya … Bener, ning ora pener … “ Jawab Petruk. 😉
“ Lha sing nomer telu ?” Tanya Gareng.
Lha wis kepriye … Petruk ya bertele-tele, koq. Kari kandha wae nek point 4 (bener sing sak karepe dhewe) lan point 3 (bener mungguhing golongan) kuwi kleru utawa ora bener. Ngono rak ya cukup ta ?! Malah kedawan dawan, ya dadi ngantuk nuw, aku …, “ Jawab Bagong membela diri. “ Ya neng kono iku luhure wong Jawa. Ora gelem langsung ndakwa nek kuwi barang kleru, ning nganggo cara supayane bisa karyenaktyasing sasama … Wong kepriye-kepriye a, point 4 kuwi rak ya pancene bener, tap ya kuwi mau, bener miturut karepe dhewe, semono uga point 3. Kuwi ya bener, ning miturut golongane … Mula sing bener lan pener iku ya bener sing ora nerak angger-anggering Negara lan Gusti Pangeran, “ Kata Petruk lagi.
“ Kepriye, Gong ? Wis mudheng sing di karepke apa durung, Gong ? “ tanya Gareng kepada bagong.
“ Lhhoooh … ! Lha nek aku ngono jan-jane ora usah di terangke wae wis mudheng, koq. Aku iki rak mung arep ngetes Petruk wae, apa dheweke ki isih kelingan karo wejangane suwargi Rama Toeloes biyen apa ora. Petruk wae sing ora rumangsa ! “ jawab Bagong sambil masih mengucek-ucek matanya.
“ Ya wis, ya wis, nek ngono … Ayo, padha mlebu, padha
AAN	4 Juni 2011 pukul 2:24 pm	Balas	matur suwun,dados tambahing pangertos kulo.
Pagelaran Wayang Kulit "Semar Mbangun Kahyangan" (11 Maret 2017)
sêpuh miwah taruna | prayogane wong nèng dunya |Lebih satu suku kata: prayoga wong nèng dunya. yèn sira anêdya anut | nglakonana asor nistha ||
2. ngèsthia ing tata titi | dhawuhe pandhita tama | wong anom-anom yogyane | bêktia
tatakrama | sinau andhap asore | ing dalêm kitab musarar | kabêcikan ing dunya | tatakrama lungguhipun | iku padha dèn gulanga ||
4. lan samya padha dèn eling | bêktine marang wong tuwa | slamêt saparan-parane | ing dunya têkèng ngakherat | iku dèn elingana | margane ganjaran agung | slamêta anèng ing dunya ||
5. sênadyan pintêra ngaji | lamun ninggal tatakrama | pasthi ala wêkasane | sinêndhu marang wong tuwa |
iku mangke | kawignyan anèng ing dunya | têtakona mring wong tuwa |Lebih satu suku kata: takona mring wong tuwa. aja tungkul mangan turu | lamun sira arsa mulya ||
7. ingkang aran ngèlmu jati | têtakona mring pandhita | mumpung sira taksih anom | tan wêruh wêkasanira | bêcik padha ngupaya | gêguru kawruhing khukum | mumpung sira anèng dunya ||
8. dèn bantêr ngulati ngèlmi | sarta jatine wong tapa | katrimaa ing Hyang Manon |
kalih | iku sira kawruhana | iman kalawan tokite | lawan jênênge makripat | wujude gusti kawula |Lebih satu suku kata: wujud gusti kawula. bedane mapan lan wuwuh | klawan purba amisesa ||
10. ana sabda kang linuwih | dhawuhe pandhita nyata | rasakna ing surasane | lumpuh angidêri jagad | wong wuta ngitung lintang | wong ngangsu pikulan banyu | ngamèk gêni gawa damar ||
11. wong cebol anggayuh langit | warôngka manjing curiga | randhu alas mrambat pare | jago kaluruk ing tawang |
12. ana siti pinêndhêm ing bumi |Lebih dua suku kata: siti pinêndhêm ing bumi. banyu kêlêm jroning toya | pêrawan ayu rupane | datan pisah lan wong lanang | ana rôndha durung krama |Lebih satu suku kata: warôndha durung krama. têtakona wong kang luhung | ingkang sampun wruh ing rasa ||
tanggal pisan kapurnaman | baita mot samodra | sampun layar anèng gunung | pêdhute ngambah
14. dèn awas sira ngulati | aja sira salah tômpa | trisnaa mring surasane | sèwu siji kang wuninga | wong tuwa tuwa ika | pan akèh samya kaliru | pan
18. mapan ana wong ing mangkin | amung ngêgungakên donya | kapengin sugih ragane | wêkasan sangsaya mlarat | barang ginayuh tuna | cinupêt marang Hyang Agung | jatine pan kurang tapa ||
19. minta sugih saya miskin | jaluk enak saya lara | satêmêne kurang tapane |Lebih satu suku kata: têmêne kurang tapane. jaluk swarga nêmu
nraka | iku padha elinga | jaluk luhur dadi lêbur | jaluk urip dadi bôngka ||
20. wus apês sabarang kalir | langkung mlarat sajêgira | nora dadi kamulyane | tinulis ing tapêlira | kang bêcik lan kang ala | katorang-torang wong iku | sangsaya kèwêdan marga ||
21. manungsa kang luwih bêcik | wiwitane sangking tapa | lir gambar alip rupane | iku sira kawruhana | nyata agama Islam | apa ingkang bisa luhur | pinasthi nêmu nugraha ||
22. putusira amèngêti | lampahe wong anèng dunya | kang sêpuh miwah kang anèm | yèn sisip ginawe apa | anacadi bujôngga | lamun eling
jagad |Lebih satu suku kata: ngakên têngahing jagad. Si Gatholoco puniku | wijil sangking wong ngumbara ||
jamak wus sarpin | ingkang lagya gandrung ||
2. linglang-linglung tan ana kaèksi | muhung agung nglamong |
kang kacipta raosing driyane | kitab Bahrulkalbi nèng
5. ingkang luwih sakèhing dumadi | ala bêcik kaot | kabèh iku ing saprandene |Kurang satu suku kata: kabèh iku ingkang saprandene. datan kandhêg wau gènnya nganggit | langgêng slaminèki | tan kirang tan wuwuh ||
6. duk samana wontên guru santri | ingkang sami kaot | kang sajuga ing pêparabe |Kurang satu suku kata: kang sajuga inggih
kali katon | langkung asri tinon ing rakite | kadang katri pan lagya ngumurni | kiwa têngên masjid | asri yèn dinulu ||
8. apan kathah santrine kang ngaji | samya anom-anom | guru tiga sawiji ature | wus misuwur desa kanan kiri |
kabèh |Kurang satu suku kata: sajuga ari gurune kabèh. arêmbagan arsa bantah ngèlmi | marang liya nagri | guru kang
ing sajroning ati. katri guru kaot | amidhangêt ing guru liyane | samya punjul kawruhe pribadi | guru Rêjasari | pan arsa anglurug ||
13. duk sêmana wau guru katri | ingkang karsa andon | arsa bantah kabèhing kawruhe | marang kyai ing Cepekan nguni | sore wus pêrjanji | pangkatira esuk ||
14. byar raina tri para kiyai | wanci
marga wau ing lampahe | samya ngangge gamparan ting
samya ngangge gamparan kathêklik. duk praptanirèki | wanci jam sapuluh ||
19. panas bantêr lèrèh pinggir margi | ngandhap ringin ayom | kyai katri bèbèr saptangane | tinumpangkên oyoting
gela-gelo | kitabira pinangku nèng wuri | tan dangu ningali | sujanma lumaku ||
22. èndhèk cilik lakune ngathiplik | gathik
3. ikêtira wulung ting saluwir | kêlambine kotang sampun bêdhah | kang wutuh amung kanthonge | sabuk lungsuran
anèng ing ngarsa | inggal kesah sumingkir anèng ing wuri |
janma punapa | sajêg jumblêk ingsun anèng ing bumi |Kurang satu suku kata: sajêg jumblêk ingsun manggon anèng bumi. ingsun durung wuninga ||
8. ing warnane manungsa kadyèki | sarwi nolih ngandika mring sakabat
nora wêruh sarake nabi | maksih anèng ing dunya | cilakane muput | durung siksaning ngakerat | tikêl pitu lan siksa ing
sapa tan nêdya anut | ing sarake andika nabi | cilaka donya kerat | iku rupanipun | murid tur nuwun sêdaya | Amat
asu lan babi | anggêr doyan pinangan | nora nganggo gigu | tan pisan wêdi duraka |
Amat Ngarip marêk sarwi muwus aris | wong prapta ingsun tanya ||
15. lah ta sapa aranmu sayêkti | lan ing ngêndi omahira dhawak | kang tinanya lon saure | Gatholoco ran ingsun | ingsun janma lanang sajati | wismaku têngahing jagad |Lebih satu suku kata: wismaku têngah jagad. guru tiga angrungu |Lebih satu suku
17. pramilane sanak-sanak mami | sasênênge ngundang marang ingwang | ya ingsun sauri kabèh | têtêlu aran ingsun | siji kyai gathèl kinisik | gathèl panglus sajuga | dene kang misuwur | ing
lungguhe dêmang kapala | mantri dhistrik patih utawa bupati | liyane nora bisa ||
dhapurmu kaya luwak | dene wani ngaku | lamun sajatining lanang | Gatholoco gumuyu sarwi nauri | ucapku nora salah ||
21. ingsun ngaku wong lanang sajati | bôngsa lanang ala katêmênan | pêrji iku apa rupane |Lebih satu suku kata: pêrjiku apa rupane. sajati-jatinipun | aku urip sêdya amati | guru tiga angucap | dhapurmu lir
kungkum sangang wulan | nora kulak kawruh | yèn mungguha kaya ingwang | adus tirta tekade asuci êning | ing tyas tan kawoworan ||
24. barang salah kalêbu ing dhiri | iya iku aduse manungsa | ingkang sabênêr-bênêre | guru tiga amuwus | dhapurira lir kirik gudhig | sapa ingkang pêrcaya | duwe ati jujur | sira iku ingsun kira | nora duwe batal karam lawan najis | duwèkmu amung nakal ||
25. nadyan iwak asu lawan babi | anggêr doyan pasthi sira pangan | nora wêdi durakane | Gatholoco lon muwus | iku bênêr tan ana sisip | pambatinmu iku
suku kata: batinmu iku salah. nadyan iwak asu | sun titik asale purwa | lamun asu asale asu kang bêcik | dudu asu
26. asu ngingu dhèwèk awit cilik | sapa ingkang gugat lan kang kêlah | kalal luwih sangking cêmpe | sanadyan wêdhus iku | ing asale wêdhus tan bêcik | karam ngliwati sunasona. | nadyan babi iku | sun titik asale purwa | yèn sababe iku awit ngingu gênjik | kalal luwih sangking menda ||Lebih satu suku kata: kalal lwih sangking menda.
27. nadyan wêdhus yèn ênggone maling | luwih babi iku karamira | sanadyan iwak cèlènge | lamun asale kang jujur |Lebih satu suku kata: lamun asale jujur. buru dhewe anèng wanadri | dudu cèlèng colongan | kalale kalangkung | sanadyan iwak maesa | yèn colongan karam luwih sangking gênjik | guru
momohan | lawasmu tumuwuh | tan angrasa mangan enak | pêdhês asin lêgi gurih tan duwèni | guru tan darbe nalar ||
29. Gatholoco alon anauri | ingkang sugih
guru tiga miyarsa | gumuyu angguguk | sandhangaku kang wus rusak | awor siti lan taiku amor siti | kabèh wus awor lêmah ||
30. Gatholoco alon anauri | yèn mangkono taksih lumrah kathah | pan durung aran kinaot | beda kalawan ingsun | kabèh iku isining bumi | ing sakurêbing jagad | kabèh duwèk ingsun | kang anyar datan gumêlar | sun kon nganggo marang sanak pawong mami | sun trima nganggo ala ||
31. ingsun trima nganggo ala iki | pêpanganan kang enak-enak |Kurang satu suku kata: pêpanganan ingkang enak-enak.
32. lan gunggunge kabèh sun kawruhi | sun tulisi angkane sadaya | anadene panggonane | saênggon-ênggonipun | sapa-sapa kang sênêng ngambil | dèn anggo lan kang dèn
pangan. ing sakarsanipun | ingsun nora manasika | mung jênênge lan cacahe sun tulisi | buku nèng jroning nala ||
33. kang sun pangan ing sabên ari |Kurang satu suku kata: ingkang sun pangan ing sabên ari. melik ingkang [ing...]
[...kang] panas-panas |Kurang dua suku kata: melik ingkang lêgi panas-panas. sarta ingkang pait dhewe | dene ing tainingsun | kabèh aku pan dadi rêdi | mulane kang parwata | kabèh mêtu kukus | tumuse gêni sun pangan | padhas watu kalawan kang curi-curi | kalèlèt kang ingsun
34. sadurunge ingsun ngising tai | gunung iku mapan durung ana | benjang iku ing sirnane | lamun
karsane | ing kangjêng gusti rasul | sabên dina ingsun turuti | tindak marang ngêpakan | mundhut kalèlèt
sabumi | anèng nagri ing Mêkah ||
37. guru tiga mangke sun arani | rasul Mêkah ingkang sira sêmbah | datan ana ing wujude | wus seda sèwu
dadi sêmbahira tanpa kardi | luwih siya marang raganira | tan nêmbah rasul dhèwèke | siya-siya mring uripmu |Lebih satu suku kata: siya-siya uripmu. nêmbah rasul badaning dhiri | kabèh sabangsanira | iku ora
tiga angucap | dhapurmu lir hantu | layak nora duwe ulat | wani nyamah papundhène wong sabumi | Gatholoco angucap ||
40. mila mêsum bangêt susah mami | kadunungan ingsun barang gêlap | awit cilik têkèng mangke | kewuhan jawab ingsun | yèn dèn wada ingkang darbèni | supaya bisa luwar | paran ananipun |
41. sarêng ngucap nyata sira maling | nora pantês rêmbugan lan ingwang | sira iku wong munapèk | duraka mring Hyang Agung | lamun ingsun gêlêm marahi | ing pratikêle dursila |Lebih satu suku kata: ing
mangkin | ingsun guru nonoman ||
1. hèh sanak ingsun sadaya | badhenên cakriman mami | ki dhalang kêlir lan wayang | blencong kêlir tuwa êndi | badhenên salah siji | pundi ingkang luwih
suku kata: pambadhenira salah. yèn mungguh pambatang mami | mung kang tuwa puniku ya dhalangira ||
4. upamane wong nanggap wayang |Lebih satu suku kata: upama wong nanggap wayang. isih kurang têlung sasi | dhalange pan durung ana | panggonane durung dadi | wus ngucap nanggap ringgit | tutur mitra-mitranipun | pan arsa nanggap wayang | nora
ringgit | sadurunge ana wayang | jênênge wus muni dhingin | mila sêpuh kang ringgit | Gatholoco lon umatur | Ngabdul Jabar Dul Manap | tanapi Si Amat Ngarip | têlu pisan pambatangmu iku salah ||
dhalange anampik milih | nyaritakna sawiji-wijine [sawiji-wi...]
7. kang nonton tan ana wikan | marang sawijine ringgit | margi ing jro papêtêngan | nora kêna dèn tingali | yèn damar sampun urip | katar-katar urubipun | kêlire katingalan | ing ngandhap lawan ing nginggil | kanan keri Pêndhawa lawan Kurawa ||
8. dhalange nèng ngisor damar | bisa nampik lawan milih | mring siji-sijine wayang | tinimbang lawan tinandhing | wontên wujude ringgit | pinantês pangucapipun | margi pituduhira | balencong kang anèng nginggil | pramilane balencong kang luwih tuwa ||
9. kawruh lan kinawruhan |Kurang satu suku kata: kawruh lawan kinawruhan. yêkti tuwa kang ningali | klawan kang tiningalan |Kurang satu suku kata: kalawan kang tiningalan. dhalang wayang lawan kêlir | sapa ingkang ngawruhi | sadurunge damar murub | wêruhe lamun ana | sangking balencong kang urip | iku tôndha balencong kang luwih tuwa ||
10. dene kang gamêlan munya | wayang kang dipun tabuhi | dhalange dêrma angucap | si wayang kang duwe angling | mila gêdhe lan cilik | manut marang dhalangipun | sigêgên gôngsa ika | ki dhalang kang masesani | nanging dêrma ngucap nyolahakên wayang ||
11. awit printahe kang nanggap | ingkang aran kyai sêpi |
basa sêpi tanpa ana | anane ginêlar yêkti | langgêng tan owah gingsir | tanpa kurang tanpa wuwuh | tan arah tan panggonan | ingkang luwih masesani | sasolahe si wayang solahe dhalang ||
12. ingkang mêsthi lêlampahan | ingkang ala ingkang bêcik | kang nonton mung kang nanggap |Kurang satu suku kata: kang nonton mung kang ananggap. ingkang aran kyai urip | yèn damare wus mati | dadi kabèh iku suwung | tan ana siji apa | lir ingsun duk durung lair | têtêp suwung nora wêruh siji apa ||
badinira. jaba jêro ngandhap nginggil | wujudira wujude Allah kang murba ||
14. yèn wayang mari tinanggap | wayange kalawan kêlir | sinimpên sajroning kothak | balencong pisah lan kêlir | dhalang pisah lan ringgit | marang ngêndi paranipun | sirnane blencong wayang | upayanên dèn pinanggih | yèn tan wêruh sira urip kaya rêca ||
15. ing benjang yèn sira pêjah | uripira ana ngêndi | saiki sira agêsang | patinira ana
ngêndi | uripmu kanthi pati | pati gawa urip iku | ing ngêndi kuburira | sira gawa wira-wiri | gênahêna kang dumunung ênggonira ||
ja lumrah janma kathah. punjula samining janmi | nora nrima duwe kawruh kaya sira ||
17. santri ingkang ambêk lintah | nora duwe mata kuping | anggêr amis gandanira | cinucup kongsi malênthing | tan wruh puniku gêtih | amis bacin sarta arus | yèn dikira madu môngsa
tab-taban. manut dalil tanpa asil | amung ginawe asil | kasisil ing rasanipun | sira kaliru tômpa | tuwas gundhul
20. dene padha duwe mata | loro-loro guru siji | apa sira wani sumpah | yèn duwe netra kêkalih | guru tiga nauri | sayêkti
tuwanira | karo pisan padha mukir | loro-loro ngarsa pisan | gawe irung mata kuping | mung krasa klèlèting pêrji |Lebih satu suku kata: mung krasa klèlèt pêrji. angrasa ing nikmatipun | mung kinarya jalaran | wujude ragamu iki | nora gawe mata kuping rambut mata ||
22. guru tiga saurira | Allah Ingkang Maha Suci | ingkang karya raganira |
loro kanan keri | karo pisan padha pinaringan awas ||
23. guru tiga saurira | katrima pamuji mami | Gatholoco asru nyêntak | puji-pujine Hyang Widi | sira nora duwèni | pangucapira sadarum | kabèh ucape Allah | yèn mangkono sira maling | wani-wani kadunungan barang [ba...]
24. nora bisa dunungêna | kajêndhêlan ingkang dhiri | pasthine dadi sakitan | nora kêna sira mukir | mêlokira kapanggih | têka ngêndi asalipun | yèn tan wikan
ingkang nyimpêni. sira anggo tanpa surup | yèn sira nora suka | sun rapotake pulisi | nora wurung munggah ing rat pêngadilan ||
27. pasthi sira ukum pêksa | yèn bêngi turu nèng bui | guru tiga sarêng
olèhmu ngarani | bapak bokku kyai buyut miwah canggah ||
30. pan padha buntung sêdaya | tan ana buntut sawiji | bôngsa asu iku asal | buntung iku wus ngarani | ingsun jinise janmi | tan buntut kaya bapakmu | balik sira wong apa | dhasmu gundhul
rusak agamamu | mulane tanah Jawa | kabawah ing liya jinis | awit rusak agamane kuna-kuna ||
33. awit jaman kapir purwa | prapta jaman Majapait | wong Jawa agama Buda | jaman Dêmak iku ganti | nêbut rasulullohi | sêbute wong Arab iku | iku saiki ratu nalar |Lebih dua suku kata: saiki ratu nalar. ninggal agamamu lami | têtêp sira jawa-jawal kapir-kopar ||
34. têgêse kapir kapiran | basa kapir pan kabêsmi | anging amung sakwatara | dadi magol ing saiki | tan nganggo basa Jawi | Mukhamad agamanipun | angaku bôngsa Arab | sira anèng tanah Jawi | têgêsira
yèn sampun têka ing jangji | padha mulih ing ajale padha
mung jrone ingsun gugoni. myang tôngga kanan keri | si bapa biyang kang ngaku | yèn nganakakên mringwang | padha ingsun sêsungkêmi | iya gene ingsun nora wani sumpah ||
39. iya iku bapa biyang | krana wêruh lair mami | saiki ta sira bisa | nuduhna wong tuwa mami | êndi omaherèki | lawan sapa aranipun | ômba ciyute pira | pêrjine wong tuwa mami | yèn tan wêruh iku ujar ambêlasar ||
40. dene ta pangrunguningwang | wujudipun ing saiki | wujude tanpa lawanan | Allah nora karya mami | dene raganingsun iki |Lebih satu suku kata: dene ragèngsun iki. gaweanira Hyang Agung | nalikane
iku nyampahi | nadyan wruha ingsun iki tau uga ||
ingsun dhewe tan wêruh sawiji apa ||
44. ragaku wujude Allah | angawruhi ing Hyang Widi | tumindak ing karsaning Hyang | obah osiking tyas mami | Mukhamad kang darbèni | pangucap paningal ingsun | panggônda pamiyarsa | dene lesan lawan dhiri | kabèh iku kagungane rasulullah ||
45. ingsun tan duwe apa-apa |Lebih satu suku kata: sun tan duwe apa-apa. mung pangrasa duwèk mami | iku yèn ana sihing Hyang |
yèn tan ana sih Hyang Widi | duwèk ingsun mung sêpi | basa sêpi iku suwung | tan ana apa-apa | lir ingsun duk durung lair | têtêp suwung tan ana wruh siji
nora langgêng wutuhipun | Gatholoco angucap | ingkang
suku kata: yèn mêngkono ya sira. wruh papêsthèning Hyang Widi | ingkang durung kalampahan apa-apa ||
48. ingsun pasthi raganing Hyang | wayah iki dina iki | jêjagongan lawan sira | mêngko gawe pêsthi maning | yèn sun pasthi saiki | kanggo mêngko lawan sesuk | manawa luwih kurang | susahe tambah ngurangi | ngrusak buku nyêkrap ôngka lawan sastra ||
49. lan ngrusak ing gunggungira | manawa dèn uring-uring | marang ingkang juru nyêrat | gêgajih amung sathithik | guru tiga
anèng kuburira | Gatholoco anauri | kuburku iki sun gawa | sabên dina urip mami | pan iya sabên ari | ing sawatêse umurku | yèn wus parêk ing ngajal | sajroning rolas jam iki | ingsun milih dina lawan wayahira ||
51. lamun sun pêsthi punika | asusah golèka pasthi | bêcik sabên ari karya | papêsthène raga mami | kalawan malih mami | anganggo sasênêngipun | manut sênênging manah | dadi nora kurang luwih | nora susah nora cidra ing sêmaya ||
52. Ngabdul Jabar aris ngucap | papêsthène mring Hyang Widi | ingkang durung kalampahan | Gatholoco anauri | iku pasthine Widi | dudu pasthi sangking ingsun | Allohku sabên dina | anggawe papêsthi mami | anuruti iya marang karêpira ||
53. mênèk sira guru tiga | kamiarêng ingkang dadi | mila padha tanpa nalar | guru tiga duk miyarsi | mojar marang Mat Ngarip | Ngabdul Manap lamun rêmbug | wong iki pinatenan | yèn iki awèta urip |
nora wurung ngrusak sarak rasulullah ||
Gatholoco anauri | sarak tan kêna rinusak | wus pinêsthi ing Hyang Widi | sarate wong abukti | linêbokkên lesanipun | yèn saguh ngrusak sarak | yèn mangan lêbokkên silit | iku têtêp janma kang ngrusak ing sarak ||
56. dene ing basa agama | saksênênge janma urip | sanadyan agama Cina | yèn têrus lair myang batin | yêkti katrima ugi | guru
1. datan kawarna ing marga | guru tiga lampahira wus prapti | ingkang sinêdya ing
sinau | lawan maknane [makna...]
[...ne] Kuran | sil-asilan padha karo rowangipun | santri ingkang sampun babrag | ngapalake kitab sikin ||
4. sinêlakansinêlanan. bêbanyolan | gèmbèl gèlèng kinarya purwakanthi | santri ingkang sampun putus | ing lapal maknanira | anêrècèl madoni ing gurunipun | kasaru ing
nèng marga | pabên kalih janma dludur tanpa kusur | Gatholoco wastanira | warnane mêsum jêginggis ||
8. punika setan katingal | anak bêlis bêkta wadung lan linggis | kinarya ngrusak ing kawruh | ing sarak
ngiwi-iwi | sakèhe padu kaburu | sakèh lapal kapengkal | sakèh pisuh padha bisa mangsul mukul | ing sirah ingkang diarah | nêmpiling angarah jiling ||
12. ing kawruh wus kaungkulan | datan sagêd pabên unggul sakêdhik | sun têdha dhatêng Hyang Agung | salawas ingsun gêsang | sampun pisan kapapag lawan kapranggul | yèn kapêthuk
kawruhmu mung sanyari | nora liyan kabisanmu | dhodhok nèng pinggir wisma | gawa kasang wadhah karag lawan sêkul | bisamu dunga kabula | ngaji lamyakunil iki ||
16. môngsa padha lawan ingwang | mila gundhul brondhol
17. kêrigên santri sapraja | datan kewran kawruh asalin-salin | anrawang trus ngisor dhuwur | mila klambi kêbayak | bisa miyak kawruh agal lawan alus | sabuk polèng môncawarna | kawruh ingsun wus mêpêki ||
18. kawruh Lônda Jawa Cina | myang Bênggala Koja Turki lan Kêling | kabèh iku wus kacakup |
sun simpên anèng kasang | kawruh Arab ajar timur kongsi lamur | ngèlmu Jawa nora kurang | dhasar ingsun bôngsa Jawi ||
19. mila bêbêd sarung ômba | wus ambêrung ngèlmu kang dakik-dakik | tatela sawijènipun | ngèlmu Arab lan Jawa | mila ingsun nganggo têsbèh langkung alus | tan ana kang amêmadha | pan wikan sawiji-wiji ||
20. mila trumpahku gamparan | saparanku ngungkuli ing sasami | mila êcis têkên ingsun | kumêcis nora cidra | anêrawang jaba jêro ngisor dhuwur | upama ingsun kalaha | mungsuh janma tanpa budi ||
21. sayêkti mamirang jagad | golèkana saiki ana ngêndi | iya Gatholoco iku | ingsun arsa wuninga | ing warnane manusa kang ora urus | Amat Ngarip saurira | ing mau sapungkur mami ||
22. tut wingking lampah kawula | kula kintên waktu dalu puniki | sipêng ing Pak kitha pungkur | angling Kasan Mustahal | yèn rinaa ingsun jèwèr kupingipun | sanadyan bantah kawruhnya | yèn kalah lambe sun pancing ||
23. sun karya pangewan-ewan | tan kawarna wuwusên
pondhok dhusun Cepekan | Kyai Kasan Mustahal pangagêngipun | Kyai Ngabdul Jalal ika | lan Kyai Kasan Bêsari ||
26. kiringa lampah kawula | Gatholoco saurira abêngis | ingsun iki lagi ewuh | lan bangêt pêtagihan | lamun sira paripaksa ngundang mring sun | ingsun nyilih kêthunira | sun gawèkake rumiyin ||
pucuking ilat | sêntile napas lumaris ||
39. jêthote aran datullah | sirnanipun santri dadi sawiji | manjing marang cêthak ingsun | rumasuk marang badan | nyêrambahi kulit daging balung sungsum | tyas ingsun padhang nêrawang | tan kewran saliring pikir ||
40. Kasan Mustahal sru mujar | sira nêdya mapaki kawruh mami | sira wani
wujud sipating Hyang Agung | Gatholoco tan ana | pan nglimput awor sipating Hyang lan rasul |
aranana | ingkang êndi Gatholoco wujudipun |
kang wus murca padha ana | anane padha saiki ||
44. gonku umpêtan jro padhang | wujud ingsun ya aran ingsun iki | tan rusak salaminipun | langgêng amulya
45. ingsun makhluke Pangeran | nyata makhluk karana ingsun iki | panggonaningsun anglimput | sajroning sipatullah | lawan ingsun solah muna-muni ingsun | sêdaya sangking Pangeran | tan
48. Gatholoco saurira | kaya apa gon ingsun nampik milih | wus pinasthi ing Hyang Agung | sakèhing karusakan | apan iku dadi duwèke wong lampus | dene sakèhe [sakèh...]
[...e] kamulyan | dadi duwèke wong urip ||
49. yèn wong gêsang iku susah | mêtu sangking tekadira pribadi | ingkang karya susahipun | dene kang Maha Mulya | sipat murah adil ukum duwèkipun | nanging kabèh sipat samar | tan kêna tinon ing lair ||
50. Gatholoco malih mojar | adoh-adoh ingkang sira rasani | suwarga naraka iku | saiki wus katingal | sapa ingkang mulya kauripanipun | yaiku
ing dalêm kerat | Gatholoco nauri sarwi gumuyu | biyèn besuk ora ana | ingkang ana mung saiki ||
52. bedane adoh lan parak | kabèh-kabèh iku pan wus kawuri | windu nênêm taun wolu | mung rolas wulanira | dina pitu pasaran lima puniku | miwah wuku tigang dasa | wus kalungguhan saiki ||
53. santri tiga sarêng mojar | nyata nakal rêmbuge janma iki | maido karsa Hyang Agung | lan sarak rasulollah |
dhuwung | saiki sun wus pêjah | santri tiga sugal ing pamuwusipun | amung lagi tatanira | wong mati
yèn matia aking patinira kayu | ingkang nukma dadi setan | ingkang mungguh kaya mami ||
56. ora wujud nora ilang | dina iki uga aku wus mati | kang mati hawa napsuku | kabèh iku kang salah | ingkang urip budi
Gusti | êsah pisah têgêsipun | dados roh rasulullah | yèn wis pisah raga lawan suksmanipun | rasa-pangrasa lan
miwah cahyaku gêsang | pan ginawa marang iku suksmaningsun | munggah marang ing sawarga | Israpil ingkang
59. lamun suksmane wong Islam | kang nêtêpi salat limang prakawis | lan bêtah pangajinipun | dêrês kitab lan Kuran | anêtêpi sadat jakat pitrahipun | puasa wulan Ramêlan | tinarima ing Hyang Widi ||
60. ingunggahake sawarga | krana anut prentahe kangjêng nabi | kabèh olèh-olèhipun | kang wus kasêbut ngarsa | lamun
gumuyu | dene ta Gusti Allah | duwe satru janma kapir aranipun | yèn mangkono sira padha | maido kodrating Widi ||
62. maido karsanirèng Hyang | goning karya asnapun ing sabumi | anane kapir puniku | sapa kang karya kopar | lawan sapa ingkang karya uripipun | kang karya bêja cilaka | pan amung Allah pribadi ||
63. upama Allah duwea | satru kapir kang murtabmurtad. ing Hyang Widi | bêcik sadèrènge wujud | aja diwujudêna | marang Allah dadi nora duwe satru | yèn mangkono Allahira | bodho [bo...]
65. têgêse aran agama | pan pênganggo bêkti marang Hyang Widi | lah iya sasêmbahipun | anggêr trus atinira | nora salin agamane luhuripun | sapa kang salin agama | nampik agamane lami ||
66. yaiku kapir kang nyata | krana nampik papêsthèning Hyang Widi | kaya agamamu iku | nampik murtat luhurnya | sasat nampik papêsthènira Hyang Agung | agama wus dèn pêpinta | ing jinis sawiji-wiji ||
67. nora kêna yèn nampika | pasthi
ingkang pinanggih | wong Arab agama rasul | Lônda agama Ngisa | yèn wong Cina brahala agamanipun | wong
bisa katrimaa | sabab iku kagungane pribadi | sakèhe puji dhikirmu | kabèh pangucapira | kabèh iku kagunganira Hyang Agung | môngka sira aturêna | bali marang kang darbèni ||
72. mênèk tambah nêmu duka | krana kabèh iku Allah wus mangêrti |Lebih satu suku kata: krana kabèh iku Allah wus
wus ngakoni | ing benjang yèn sira pêjah | rasane badanmu kuwe | kalawan cahyamu gêsang | obah osiking manah | kang gawa marang suksmamu | munggah ing sawargaloka ||
2. Ngijrail ingkang angirit | sowan mring kang Murbèng Jagad | yèn mangkono sira kuwe | tan ngêmungakên ing donya | olèhmu dadi bangsat | anèng kerat dadi pandung | gawa dudu duwèkira ||
3. sira anèng donya iki | kadunungan barang gêlap | tan rumôngsa kagungane | sira anggo sabên dina | wusana anèng kherat | dudu-dudu duwèkipun | donya
lapal | kawruhana asalipun | urip prapta kaelangan ||
5. sira padha kliru tampi | ngawruhi ing salat wayah | subuh luhur lan ngasare | mahrib lawan ngisa ika | iku tanpa gawea | sipat urip duwèk ingsun | kabèh padha wêruh wayah ||
6. yèn mangkono sira iki | mung mangeran wayahira | tan mangeran ingkang gawe | ing dalu kalawan siyang | pijêr
cahyane uripmu kuwe | kagungane ing Pangeran | obah osiking manah | Mukhamad kang duwe iku | duwèkmu amung pangrasa ||
sangking ing surya | sirna kagawa srêngenge | dene ta padhanging wulan | asale sangking wulan | sirna kagawa ing santun | bali marang asalira ||
11. guru tiga ngucap bêngis | apa sabab rasanira | lan cahyamu urip kuwe | lan obah osiking manah | tan sira
ulihêna | marang kang darbèni iku | Gatholoco asru nyêntak ||
12. apan ingsun nora wani | ngulihake durung môngsa | yèn tan ana pamundhute | manawa ingsun anêdha | nampik pasihaning Hyang | manawa
lanang wadon sadaya | kang wus padha tutug ngumur | wajib padha nglakonana ||
Adam | mila sinujudan iku | sabab iku Nabi Adam ||
15. bapake sakèhing janmi | pinaringna ing Hyang Suksma | salat luhur rêkaate | papat ingkang sinujudan | Jêng Nabi Brahim ika | sabab wakile Hyang Agung | pramilane sinujudan ||
16. pan dadi pangeling-eling | sakèhe manungsa donya | lamun nêmu susah gêdhe | sayogya padha sujuda | marang kang Maha Mulya | kaya Nabi Yusup iku | nalika dèn untal mina ||
17. anèng têlênging jaladri | sujud mring kang Maha Mulya |
Hyang | dene kang salat ngisa | patang rêkaat puniku | dununge kang sinujudan ||
19. Nabi Musa rohkhullahi | pramilane sinujudan | dene Nabi Ngisa
Gatholoco anauri | yèn mangkono nabinira | rasulollah asor dhewe | dene umate sadaya | kinèn samya sujuda | marang nabi liyanipun | tan sujud ing jênêngira ||
21. dene sira anuruti | parentah kang ora pêrnah | yèn mangkono sira kuwe | dudu umat rasulullah | dene panêmbahira | marang nabi liyanipun | tan nêmbah Nabi Mukhamad ||
Nabi Mukhamad | iku dalile kitab | Ki Gatholoco gumuyu | padha sira kliru tômpa ||
25. yèn mangkono sira iki | dudu umat rasulullah | dene maksih ngestokake | sujud marang nabi liyan | êndi panêmbahira | mring Nabi Mukhamad iku | guru tiga saurira ||
27. prentahe iku tan sisip | ingkang wus dipacak kitab | salah sangking sira dhewe | kinèn sujud kaping lima | ing dalêm salawe jam | esuk wayah wêktu subuh | kinèn sujud marang Adam ||
28. iku dudu Adam Nabi | Adam suwung sujudana | suwung kang langgêng anane | pramilane [pramila...]
[...ne] sinujudan | dene luwih kuwasa | ngilangke pêtêng puniku | kagêntos padhange surya ||
29. sujud bangêt trimakasih | dene Hyang Kang Maha Mulya | amujudakên srêngenge | amadhangi sabuwana | sangsaya lama-lama | surya iku dadi luhur | ngungkuli jagad sadaya ||
30. panase saya ngluwihi | awit kuwasane Allah | surya iku darma bae | sakehe manungsa dunya | kalangkung susahira | marga surya panasipun | Nabi Mukhamad parentah ||
31. mring sagung umate sami | kabèh padha asujuda | mring Hyang Kang Murbèng Alame | kathahe patang rêkaat | padha sira nuwuna | sudane ing panasipun | puniku ponang baskara ||
pêrnahipun | wong akèh ngarani asar ||
33. Nabi Mukhamad ningali | parentah ing umatira | sira padha sujud mangke | sira padha
tumurun saya andhap | dadya ingaranan surup | padha sira sumurupa ||
35. kuwasanira Hyang Widi | bisa gawe pêtêng padhang | bisa gawe luhur asor | kang padhang têgêse gêsang | pêtêng têgêse pêjah | Nabi Mukhamad andulu | parentah ing umatira ||
36. padha asujuda sami | marang Hyang Kang Murbèng Alam | dene luwih kuwasane | bisa gawe pêtêng padhang | lan karya pêjah gêsang | bisa gawe asor unggul | lama-lama kang baskara ||
37. sorote datan kaèksi | pêtênge saya katara | amratani jagad kabèh | sakèhe
parentah | marang umatira kabèh | sira padha asujuda | marang Hyang Kang Maha Mulya |Lebih satu suku kata: marang Hyang Maha Mulya. anuwuna padhang iku | dikadya padhanging surya ||
39. umat sadaya nuruti | nuwun marang Pangeran |Kurang satu suku kata: nênuwun marang Pangeran. sarwi nangis panuwune | mulane ingaran ngisa | têgêse kang ran ngisa | nuwun mring Hyang Maha Luhur | sira anuwuna padhang ||
40. umat sadaya nuruti | nanuwun marang
Pangeran | lawan nangis panuwune | kamurahane Pangeran | amujudake wulan | pêtênge inggih puniku | anging sêparo binuwang ||
41. kagêntèn padhange sasi | sakèhe
sujud angling | keblatku têngahing jagad | barêng napasku sujude | ingkang mêtu bun-êmbunan | sêmbahku mring Pangeran | ingkang mêtu kêtêg ingsun | sêmbahku marang Mukhamad ||
45. ingkang mêtu lesan mami | sêmbahku mring rasulollah | kang mêtu irung ta kiye | kang dadi têrsandhanira | iku taline gêsang | pramilane
satu suku kata: iku durung linairke. lintang wulan lawan surya | ngalam donya wus ana | yêkti lawan suryanipun | kalawan Nabi
marang sasêbutanipun | puniku kitab Ambiya ||
48. ingkang tinitah kariyin | punika cahya Mukhamad | apan kalawan sabate | apan wujudira samya | nèng jroning lintang johar | môngka lair johar iku | wadhahe êroh sêdaya ||
49. babone sakèhing urip | dadya sangking nur Mukhamad | lintang wulan srêngengene | tan liyan ing wêdalira | pan sangking nur
rumôngsa kaungkulan | sarêng ing pamuwusipun | Gatholoco wis minggata ||
51. sira tundhung marang ngêndi | sun lungguh langgare Allah |
tan asung sangu | arta kalih wêlas perak ||
53. praptaningsun anèng ngriki | awit sangking karêpira | dudu karêp ingsun dhewe | Gatholoco
rispis | dimèkne tumuli lunga | yèn suwe ana ing kene | mundhak iku karya camah | mêmirang opah-opah | nulya ingulungan
ing kawruhipun | yèn kalah dipun papoyok ||
2. wênèh dipun wus-uwus | kapok kawus santri kang tan urus | wus dilalah karsane Kang Maha Luwih | Ki Gatholoco kalimput | mêngku têkabur ing batos ||
3. pangrasanira iku | sapa mênang padon kambi aku | padu kawruh ingsun wus punjul sasami | dadya nêmu ing sasiku | dinukan marang Hyang Manon ||
4. kang sipat samar iku | Gatholoco tan rumôngsa iku | yèn andulu kang bôngsa lair lan batin | kaelokane Hyang Agung | karya lakon langkung elok ||
5. Gatholoco kalantur | pan kasasar munggah marang gunung | Endragiri wastanira ingkang wukir | sakèh ajar
saya camah kawruhipun | ya ta ganti winiraos ||
8. ing Endragiri gunung | wontên endhang gêntur tapanipun | apêparab Rêtna Dèwi Pêrjiwati | pan kalawan endhangipun | ayu-ayu maksih anom ||
9. kang sêpuh aranipun | ingkang aran Êmban Turukgêmbuk | Ni Bok Êmban Dudulmêndut kang taruni | sami anom sêpuhipun | cantrikira kalih wadon ||
10. kang sêpuh wastanipun | ingkang aran cantrik Jidulmêndut | ingkang anom Nonokbotol ingkang nami | samya gêntur tapanipun | nèng ngarsa Gusti tan adoh ||
11. de padhepokanipun | kang ingaranan Cêmara Jamus | pêrtapane guwa sèluman awêrit | langkung samar wingitipun | pan nora sêbarang kang wong ||
12. tan ana wikan ing ngriku |Lebih satu suku kata: tan na wikan ing ngriku. yèn tan antuk sihira Hyang Agung | dèn idèni marang kang rumêksa rêdi | Hyang tanpa uni anglimput | dhepok guwa bisa katon ||
1. Gathèlpanglus kang satunggal | loro Ki Gathèlpangisik | ingkang wis misuwur kathah | mupakat môncanagari | pan nora ana kalih | Kangmas Gatholoco
kalih. lan lus-êlus sirah ingsun | iku wong kêna laknat | dhapurmu mêsum jêginggis | nora layak
ala waratawatara. | Gustiku Sang Pêrjiwati | saêmbane kalih miwah cantrikira ||
5. pasthi dadi jodhonira | wirang isin sun
ana wit agung sawiji | papat godhongira rolas | kêmbange datanpa wilis | wohe amung kêkalih | mung sawiji trubusipun | ginrêmalu pangira | puniku ingkang sawiji | anadene cangkrimaku kang satunggal ||
ingsun | iku cangkrimanira | yèn salah ja ngisin-isin | sun badhene puniku cangkrimanira ||
9. padha sira sêksènana | wong papat kang anèng ngriki | sun jawabe yèn tan lêpat | Nokbotol cangkrimannèki | wit agung mung sawiji | iya iku têgêsipun | papat iku keblatnya | godhong rolas iku sasi | trubus nênêm windu pange wolu warsa ||
10. kêmbang tan winilang lintang | woh loro [lo...]
[...ro] surya lan sasi | puniku ingkang satunggal | dene ta ingkang sawiji | sira iku ningali | kêbo loro êndhas têlu | iku wus dadi lumrah | kêbo ngalam donya iki | lanang wadon kêtêl wulu
mungkur sarwi nglirik | bari ngucap yèn wis kalah bantah ingwang ||
kuwat | apa kang ngluwihi pait | miwah kang luwih manis | luwih atos saking watu | apa kang luwih jêmbar | sangking jêmbare kang bumi | apa ingkang luwih luhur sangking wiyat ||
14. apa ingkang luwih panas | sangking panase kang api | luwih adhêm sangking toya | luwih pêtêng sangking
wêngi | êndi kang ran ningali | lan êndi kang luwih luhur | êndi kang luwih andhap | apa ingkang luwih gêlis | akèh êndi wong gêsang lawan wong pêjah ||
15. wong sugih lawan wong nistha | tyang jalu lawan wong
aglis | pêrnahing iman puniku | anèng jantung gènira | ing utêk pêrnahing budi | otot balung punika pêrnahing kuwat ||
17. pêrnahe wirang ing netra | ing donya kang luwih pait | atine wong kang mêlarat | dene ingkang luwih manis | atine wong kang sugih | dening wong kang luwih dumuh | wong blilu
suku kata: wong blilu tan wruh sastra. dene kang aran ningali | iya janma kang wikan ngèlmuning Allah ||
18. kang êndi kang luwih panas | ing donya kang luwih gêlis | ingkang luwih bungahira | iku pamarningparmaning. Hyang Widi | kang ômba luwih bumi | punika pandêlêng iku |
landhêp luwihing braja | iku atine wong laip | ingkang adhêm luwih toya ati sabar ||
19. kang luwih atosing sela | atine wong dhangkal pikir | atinira wong brangasan | ingkang panas sangking gêni | wong jalu lan èstri |Kurang satu suku kata: wong jalu lawan èstri. yêkti kathah èstrinipun | sanadyan lair lanang | tan wêruh têgêse laki | sasat èstri yêktine janma punika ||
20. wong mati lawan wong gêsang | sayêkti kathah wong mati | sanadyan wujude gêsang | yèn tanpa budi pangêrti | yêktine sasat mati | wong sugih lan nistha iku | yêkti kathah kang nistha | nadyan sugih mas lan picis | lamun bodho kawruh lawan batinira ||
21. sayêktine iku nistha | tan duwe pakêrti benjing | yèn sira ing rahmatullah | wong Islam kalawan kapir | nadyan Islama lair | yèn tan ana anggitipun | kalamun datan wikan | pêrnatanira agami | têtêp kapir yêktine janma punika ||
22. dene ta cangkrimanira | sira iku wus ningali | kang pêksi platuk satunggal | anotholi kayu aking |
24. sigra mundur gènnya lênggah | sarwi awêcana manis | wus bênêr pambatangira | kabèh ora ana sisip |
25. kabèh ingkang sipat gêsang | kang ana ing donya iki | ucapira pirang
katiwasan | nora wurung bilaèni | sêdhot mungkur amundur ing lênggahira ||
wujudira | adêge wolung prakawis | pikukuhe raga tunggal | sipat papat keblat kalih | patbêlas ingkang kèri | kang loro tutup-tinutup | samya manjêr gandera | kêkalih pating karingih | lah badhenên punika cangkriman kula ||
buh bênêr buh luput iki | kang dadi pambatang ingwang | badhe cangkrimanmu iki | isine donya iki | amung sanga kathahipun | ingkang kinarya etang | angkane mung sangang iji | ora ana ingkang luwih sangking sanga ||
32. yèn uwis jangkêp sadasa | bali marang siji malih | puniku pratandhanira | isine donya puniki | pan amung sanga iki | anadene rupanipun | puniku nêm prakara | putih ijo lawan kuning | abang irêng biru laut iku têlas ||
33. liyane sangking punika | nora ana rupa malih | dene ingkang môncawarna | padha ngêmu rasa sami | dene ingkang binukti | amung wolu kathahipun | lêgi gurih punika | pait gêtir pêdhês asin | sêpêt kêcut gênêpe wolung
takdiring Hyang | pinasthi tan kêna gingsir | wong mangkono ingkang nganthi jênêng ingwang ||
1. Ni Dudulmêndut tumungkul | sarwi awacana manis | ya wis
ingwang | sakarêpmu sun lakoni | sigra mundur gènnya lênggah | kêlangkung nahan prihatin ||
2. amung kantun rêtnaningrum | Rêtna Dèwi Pêrjiwati | wus ajêng-ajêngan lênggah | Ki Gatholoco lingnya ris | saiki kari pribadya | êmbane kêlawan cantrik ||
3. padha kalah bantahipun | mung kari sira pribadi | apa nutut apa bôngga |
iki cangkrimaningwang | kathahe tigang prakawis ||
5. jawabên ingkang dumunung | yèn sira [si...]
jawabe padha mangkin | Pêrjiwati angandika | punika cangkriman mami | kathahe tigang prakara | jawabên dipun patitis ||
punika cangkrimanira | lanang wadon têgêsnèki ||
9. basa lanang têgêsipun | ala kang têmênan iki | iya iku rupaningwang | sayêkti ala ngluwihi | wadon iku têgêsira | basa wadon iku wadi ||
10. wadine wong wadon iku | iya wujudira iki | sayêkti ala kaliwat | dunung asale puniki | acampur kalawan priya | nuduhna kang ala iki ||
11. mula rabi aranipun | wong lanang amêngku èstri | ngrahabi sadayanira | kang ala lawan kang bêcik | mula lanang aranira | aja nglendhot
dara parèsi | sêndhêt unine tan sora ||
16. cakikèring kate bêkisar nyaririt | isthaning wangsitan | aywa na sru-asru muni | lamun kagyat kang anendra ||
17. Sèh Mongraga kang lagya nil§ kirang sawanda, kawêwahan: ap [nilap]. ing rabi |
gênitri | katragan gagar sumêbar ||
36. bogêm bana cêmpakan dulan sulastri | myang kang kanigara | wilasa lan gandasuli | aglar ingkang anggrèk wulan ||
37. jangga mure argulo bang worawari (514) |
sisili | puspa capa lan kucila ||
39. sang mong brangta napak ing sela tumawing | tumiling nut awan | lir nambrama kang
54. jalu èstri lumayu marang jro prapti | samyambyung karuna | miwah ingkang
anulya ingalap | ingaturkên ing jêng kyai | Ki Bayi gupuh ngandika ||
73. iku apa kang sira turkên ing mami (520) | wus katur tinampan | putra
4. têgêse kulinèng luhung | tan milih ênggon sawiji | nèng jamane kasamunan | pasêmone kang ahli wis | Jayèngrêsmi Jayèngraga | lir pinancas tyasnya kalih ||
5. ungêling srat mring ramebu | pan anor ing atur bêkti | nuwun sukur ing pandonga |
6. kêrsaning Sang Kang Maha Gung | amba pinolah ing kêlir | winayang ing kawuyungan | marang Hyang kang maha Luwih | mangênês ing ka-ênêsan | narah kumambèng wanadri ||
7. inggih pintên bangginipun (523) | ramebu myat
31. ya ta wau sang among kung | nèng pangol sela alinggih | wanci surya wus ngancala | sira Ki Sèh Amongragi | tumurun
aglis mulih maring wisma | nak bojone kèn angrukti | susuguh saananira | tan dangu wus dènya cawis ||
55. gua ing Sirup puniku | ingkang kaula tênggani | yèn wontên tiang tirakat | sêbarang kang dadya
pun taru gêblèg kang mawi | katingal sawêr lêkêran | mangap naut mring kang prapti ||
81. kang gua upaminipun | wanodya pêrawan sunthi | tan tate pinotha-potha | ing pria pinolah ing sih | ing mangkya lagya tinêkan | janma di minangka krami ||
82. lire dede pancènipun (541) | kang gua kambah ing janmi | krana kèh kang
Mongraga ararywan | kêdalon anèng ing kêndhit | arga Songsong pasipêngan | ing papan langkung
Mongraga têpêkur ing Hyang | kêlangkung sukur ing Widi | dènya karya kaelokan | ngandika mring Jamal Jamil ||
94. mahluking Hyang Kang Maha Gung (544) | janma kang tinitah urip | wong ana sajroning praja | durung sukur ing Hyang Widi | beda wong kang anèng arga | yèn ora anèng jêladri ||
95. wruh salir kelokanipun | kwasaning Kang Maha Suci | kaya ta kie
kenging tinampêk sikil | kêrikil luntur laradan | pakewuh Ki Jamal Jamil ||
106. ngardi Bugangin ranipun | kidul wetanipun malih | ardi Rêntêng pêlawangan | ngapit wukir Selamanik | ing lambung
patuking tirta sing ruhur | tumètès ingkang ngrêmbêsi | wontên rakite lir tilam | sela sumayana putih | gigilang lir
watês tanahipun | Panrukan lan pasitèning | ing Bêlambangan ing kono ||
jurang sêngkan jro wanadri | ingkang kasêdyèng ing kalbu | ardi Sêdana kang pinrih | tanah Blambangan pinggir lor ||
10. ing kaupês trêmbuku ujunging gunung (553) | pêpangol mungal jêladri | Sèh Mongraga praptèng suku | ing
mindhuwur | wlas myat marang Jamal Jamil | arêmbên rambatan oyod ||
13. dangu-dangu nulya praptèng pucak gunung | lênggah tambining kusambi | pêlatar banar
kêluthuk | kang binukti Jamal Jamil | siang dalu urub-urub | bêbênêm kang dadi bukti | lan wontên toya anyarong ||
20. kang sinêdya ing ardi Janriliridhuk | timpah samya suku ardi | kang kilèn ardi Wotruyung | inggil Riliridhuk wukir | gêng arga Wotruyung kulon ||
21. Sèh Mongraga nèng ardi Janriliridhuk | apan
lutung | lir gêtun anjêtung kikin§ prayoginipun: kingkin. | marang ingkang andon wuyung |
40. angrês ing tyas kêrasèng garwa kawlas-hyun (560) | tinawêkêlan ing kapti | sabil ing nala têwakup |
ambyur sing pathuk | kadya wrêdu anèng warih | anggigilani yèn tinon ||
45. tuking kali bêngawan Lêntang puniku (561) |
tapêl watêsipun | wêlahar wiar saari | ing Gambiran rane rêko ||
50. Sèh Mongraga tansah nusup ing wana gung | ing
pulo ingkang kêdulu | paran kaisèn ing janmi | lan sêpine sun arsa wruh | pikirira kadipundi | tan ana baita katon ||
65. Jamal Jamil wau alon aturipun | yèn paduka anuwèni | agêbyur§ prayoginipun: anggêbyur. gèthèk nut alun | mênawi
pan rampung (566) | wus anêgori pring ori | arit bapang adan rampung | kinili tinalenan wis | ingêrut ginodhi kukoh ||
lan kang wau | gèthèk lampahe lêstari | praptèng pulo Nusabarong ||
82. sukur ing tyas narimèng sihing Hyang Agung | rakiting
ya ta ingkang kantun anèng Wanamarta ||
7. sira Ki Bayipanurta | nuju ing dina sawiji |
Nayaganda | ngulati kadange kalih | paran ngulon mring Kawis | apa marang gunung kidul | lawan wus pirang candra | sapêrene duk lunga nis | Jayèngrêsmi sumêrêp matur ing rama ||
13. paduka andangu dènya (575) | kesahipun Sèh Mongragi | tatkala ing wulan Rajab | sampun gangsal wulan mangkin | Dulkangidah puniki | nênggih gangsal wulanipun | mênggah kabar tan angsal | sèstune kang dèn purugi | kaping kalih tan kaur pitakèn warta ||
14. kaula lamun kèngêtan | mring putranta Sèh Mongragi | akathah ingkang
ing jurang trêbis | cua durung kongsi tuwuk | andhingkluk sêdayanya | rumaos kadya jêng kyai | alon muwus malih
inggih nunggil yèn kabaripun mêngetan ||
18. kanca santri padhêkahan | wus ngaos kula ingriki | punika ju§ kirang sawanda,
30. bras putih ingkang laslasan (581) | wosing pari sokanandi | pan sêku§ prayoginipun: sêkul.
pinarak kalihipun | Kyai Bayipanurta | myat putra langkung prihatin | kadho-kadho alon dènira ngandika ||
marang ing laki | sêdhêng boting§ kirang sawanda, kawêwahan: bo [boboting]. èstri | subrangta satêngah taun | dodonga mring Hyang Suksma | mamrih rahayuning laki | lakonana nini nuli tutur ingwang ||
38. tan mêmalangi dènira | bêkti ing Hyang lan
mring rama saha tur bêkti | inggih langkung kasinggihan | wulang paduka jêng kyai | sih marma wlas ningali | mring jasad kaula anggung | papa durakèng pria | ganjaran Hyang Kang Ma Suci | inggih nuwun kapundhi wulang paduka ||
40. nanging ing mangke kaula (585) | dèrèng sagêd amangsuli | pan dèrèng
sidhakêp ngungun sasmita | mring garwa Ni Kèn Malarsih | kang rayi brêbês mili | sarya ngling mring putranipun | dhuh Ni
ia bênêr ngibadah | pênggawe luwih utami | nanging kudu bêcik nganggo kira-kira ||
43. kêrana sira supaya (586) | aywa kêdarus ing
Sèh Amongragi | kang lèh kabar adhimu Si Kulawirya ||
46. kang tutur marang Si Wirya (587) | santra§ prayoginipun: santri.
kadipundi | kêrsa paduka mangkin | punapa pênêd sinusul | punapa ta botêna | Ki Bayi ngandika aris | ia mêngko rinêmbugna putu kathah ||
kêndhuri | gupuh kang sinungan ling | gya mantuk lan nyainipun | kang olah sidhêkahan | ngratêngi
64. umatur Ki Kulawirya | punika lamun suawi | prayogi dipun susula | mênawi sagêd pinanggih | yèn parêng jêng kiai | kula prayogi kang nusul | Jèngraga nambung sabda | paman lan kula pribadi | angluluruh ingkang mêksih among raga ||
65. pra ari samya wêcana (594) | tan pae lan sira sami | nanging ta mênawi ana | ing kêrsane jêng kiai | kinèn nusul ngulati | mangsa abota ing kalbu | Jayèngrêsmi asojar | puniku kula anêmpil | ing rêmbuge paman
inggih sami lêrêsipun | kang kêpanggih ing kula | prayogi datan linari | sanès lawan lampah kipayah kal dunya ||
67. tiang ujlat ing Pangeran (595) | tan kenging dipun iloni | mênawi wontên wadinya | mêmanguri ing pangèksi | kêdhik pikantuknèki | luhung kinèndêlkên sampun | enggal lamine prapta | dumugi ingkang kinapti | wa mêkatên mangsa borong ingakathah ||
68. pundi rêmbag kang kinarsan | sumangga kêrsa jêng kyai | pan inggih pundi kang
rêmbug nusula | ana ingkang angrêmbugi | ing wêkasan wus samya kinèn nêlalah ||
75. nganti praptane priangga | lawas enggale pinuji | sêntana lan kulawarga |
pangèksi | ngèksi ganda cipta pininta wêkasan ||
80. wus amurba purbaning Hyang | tan purba-pinurba asih | sah jaman wus tan kaya pa | tan sipi datan kawiji | miwah datan kêkalih | kaluluhanira jumbuh | jiwa
budu tuwin | waiaka nastangin | bakda dènira têpakur | pupungun kawimbuhan | ingkang sucian§ prayoginipun: ing kasucian. Hyang Widi | lir sasangka katrangan ing imamawan ||
85. pitêkur dènira lênggah | jatmika tan
89. kêdhasih milu rêrasan | ia bênêr iku benjing | minulya ing kaênisan | nanging yèn pangkating cili§ prayoginipun: cilik. | cilaka lairnèki | batine sapa kang wêruh | sabab jalaran dosa | kulawangsane prihatin | tan sumurup yèn dadi mêrganing mulya ||
90. mulyaning ahli ulia (603) | sênêt kêratoning gaib | dudu jamaning wong jamak | mukmin kas
rahmat ing dêlahan | karêm rahmat ing dunyèki | iku Ki Sèh Amongraga | tan karêm rahmat ing lair | donyane dèn singgahi | mung muhung marang Hyang Agung |
96. Sèh Mongraga lon ngandika (605) | hèh ki santri Jamal Jamil | dulunên
97. wong roro gumun rêrasan | apa wis adate iki | woh
99. tumurun maring samodra (606) | nitih gèthèk pring lêstari | nut alun ngrambang ngarumbah | kêbuncang prapta ing
apan tanah ing Lumajang | lan ing Jêmbêr tunggil wangkid | mêngkana ing lampahira | Sèh Mongraga nênggêl ardi |
malelu kumlandhingan | bilungan lan adhêm ati | kaywan inggil manisrêja lan paponan ||
106. wau Ki Sèh Amongraga | ngancik
prayoginipun: mêrono. | santri Jamil Jamal tansèng pungkur | mèh prapta inginggil | sira Ki Jamil Jamal | arip ngantuk arênggotan ||
13. Sèh Mongraga aningali | isining bêlumbang kono | wulu pêksi kathah lan balung§ kirang sawanda, kawêwahan: bê [bêbalung]. | sato kewan pêksi | minangka wuh rarahan | lan tulang cumplunging janma ||
19. sang monêng Sèh Amongraga | tan keguh tyase tinêmpoh | ing gora gadhagodha. gra tyas rahayu | tan
panca? nèng gunung (614) |Kurang satu suku kata: ya ta dangu mawrêsing panca nèng gunung. antara sêsangat | sindhung riris sampun aris |
4. tan myat gunung laut gung ingkang kêdulu | têngahing samudra | sêkar têrate bang kèksi |
8. lampahipun mêngalèr nusup wana gung | sadintên lumampah | mung raryan salat ing mêrgi | kang sinêdya minggah marang ardi Cawang ||
9. praptèng suku ing ardi Cawang sêdalu | kêkêndhiting arga | parerenan wong anêpi | sela
11. enjingipun amanjat minggah mindhuwur (611)(617). | ragi ngantak-antak | tan
mung kayu kang alit-alit | glagah rayung lang-alang wrata sasakan ||
13. praptèng luhur wau ta ingkang kadulu | satêngahing
manjat sumêngka mindhuwur (619) | praptèng pucak ngarga | wana Siluman ing pêncit | apan
mênginggil | turut kucur grajagan tirtèng têlaga ||
46. wastanipun Têlaga rêtna puniku | kêlangkung kawuryan | anyarong toyane wêning | aparangan pêtung tumiung ing toya ||
47. amalêngkung pucuke nêrampad ranu | têpining têlaga | winindu sela ingukir | cêlangaping
1. ya ta wau winuwus | Sèh Mongraga laju lampahipun | mring pucaking ardi Drêkila kang wingit | mring gua Kamuksan samun | dènyarsa manggon ing kono ||
Mongraga andulu (626) | mring santrinira samya angruntuh | atêpakur dodonga marang Hyang Widi | luputing pancabayèku |
17. mêngkana ciptanipun | Sèh Mongraga têpêkur Hyang Agung | dènira sung kamurahan sarta asih | ing dunya dêlahanipun | tan pilih ing sawiji wong ||
18. wus tetela saèstu | purbaning Hyang Gusti Kang Ma Agung | anglimputi sêgala kang titah urip | kang kinarsan kinarya nung | tandha
saking ardi Drêkila sampun kawingking | ya ta laju lampahipun | nut suku kêndhêng lêlengkong ||
28. kang sinêdya ing kayun | ardi Sêmpora ingkang jinujug | inganjatan sumêngka pucaking wukir | tan ana kaywan lyanipun | mung pêlasa lan timaos ||
29. Sèh Mongraga nèngriku | tan pati rêna mung kalih dalu | nulya mudhun lan santrine Jamal Jamil | ngilèn mêksih tunggil suku | gunung Rajêgwêsi kulon ||
30. tan ana kayonipun | watu kewala pating pêndhukul | sela
2. grênging wana kathah warnaning kang kayu | bondhot kêmarung pring ori | rampal atanapi wuluh | kumuning lan purwa kuning | myang kaywagêng ayom-ayom ||
3. praptèng pucak Sèh Mongraga lampahipun | nêtêpi amung saratri | têlasan
mudhun laju lampahipun | ngidul ngilèn tanah Rawi | nusup wana wasa bondhot ||
5. Sèh Mongraga ya ta lêpas lampahipun | ingkang sinêdya ing galih | ardi Kêlud kang kêdulu | apan tanah ing Kêdhiri | sêmarga
ararywan ing sela pingul (633) | pêpangol mèh pucak wukir | ing pênggiking ran gunung |Kurang satu suku kata: ing pênggiking aran gunung. punthuk mugul sela putih | minangka punika regol ||
9. datan pati agêng luhur ardi Kêlud | nanging
17. muga anaa pitulunging Hyang Agung (635) | luar ing pancabaya gring | pêksi kewan ing wana gung | ingkang mawa mêlarati | mring sakèhe kang tumuwoh ||
18. wus antara gya têrang kang udan awu | gêmpang katiup ing angin | wus tan
datan janma kang sampun linuhung | kèh pancabayanirèki | kawangsul ing udan lesus | trêkadhang kang
putra kalih lan pra ari | pêngulu modin mêrêbot ||
31. miwah para kamisêpuh anèngayun | angandika Kyai Bayi | marang putra
tiang tan sêtunggil kalih | ingkang warti anèngriku | nging punika dugi-dugi | sabab kinintên kemawon ||
36. tiang pênggik ing Putat wastane dhusun | wontên titiang mêrtapi | sapucaking ardi Kêlud | mangke kang dipun dhepoki | pangol pucak ardi Mendhong ||
37. rencangipun kalih ngangge sarwa wulung | kang mratangpi§ prayoginipun: mrêtapi. sarwa putih |
tyas manira milu | nora maido ing warti | lah padha rêmbugên kono ||
40. rèhning padha pinadhangakên ing ngèlmu (640) | prêsasat uga amurid | marang Sèh Amongragèku | kapindho wêlasa maring | ingkang tinilar wirangrong ||
41. Tambangraras kêlangklung kawêlas-ayun | prie enake kang bêcik | susulên bae dèn gupuh | sira kulup Jayèngrêsmi | mangsa bodhoa ing kono ||
42. ingkang putra kalih sêndika turipun | Kulawirya matur aris | pan inggih sayêktosipun | kula wus mawan pribadi | mring rêdi Kêlud upados ||
43. tankèn§ prayoginipun: takèn. mring wong dhusun kang cêlak ingriku | ing Putat Kêpuh Wanasri | agêmêt pitakèn ulun | inggih kang wau sayêkti | anèng Kêlud ardi Mendhong ||
44. nanging sapuniki tan wontên kadulu (641) | kilap têksih botênèki | dinugi wus kesah nglangut | yèn tan mêkatên wus mati | sirna nèng Kêlud kemawon ||
45. pan mêkatên caturipun tiang dhusun | pawukiran kêndhit pênggik |
51. soang-soang mantuk marang wismanipun | Ki Bayi praptèng wismèki | ngandika mring garwanipun |
kondur mring wismanèki | tansah kang putra tinunggu | kêlamun sampun lêjar | mêksih asring dhinayohan siang dalu | mêngkana datan winarna | mangsuli kang kocap malih ||
2. sira Ki Sèh Amongraga | ingkang lagya sênêt nèng pucak wukir | Kêlud kidul kilènipun | ardi Mendhong dènira | numpa pangabêktining Hyang Kang Ma Agung | akarêm nèng jroning gua | laminira sèkêt ari ||
3. ya ta wau Sèh Mongraga | kêrsanira linggar saking ing wukir | ngandika mring santrinipun | payo madal panjatan | matur inggih
wilisan | têpung pucuk lung kadya mêstakani | lung gadhung ngayuh kêtiup | lir ngawe ingkang putra |
sakêdhap ingkang dangu | mêngkana Sèh Aamongraga |Lebih satu suku kata: mêngkana Sèh Amongraga. prapta
namung sawiji nikmat | ing coploking saking agal maring lêmbut | kang uwus tan kawistara | têrang têratean pati ||
Mongraga bakda kasud ing tri dalu | linggar sing sasanèng parang | laju wangsul ngalèr malih ||
praptèng sukuning arga | apan lajêng kewala manjat mindhuwur | winastanan ardi Kêthak | nèng pucak namung salatri ||
Selandaka tan nênggêl prapta wus | nèng sapucaking aldaka | ing Selandakan tri ratri ||
23. kathah macan kewan-kewan (651) |
banene olèh bayangan | suka surak-surak gumuruh atri | sênjata munya lèr kidul | miwah kang kitêr sima | pan wus adat kang dadi kamuktènipun | wong ing Bantal Padhomasan | lan wong Wajak Watuurip ||
26. sira Ki Sèh Amongraga (652) | ningêd lampah mênawa na manguri | murang ing marga anusup | katon sakalebatan | wus dinuga mring wong kathah yèn wong luhung | tirakat nèng gunung Wajak | mring cêmpurung pucak wukir ||
27. apan Dièng Pêkarêman | kêbuyutan ing cêmpurung awingit | mêngkana manduginipun | ya ta Sèh Amongraga |
wungu laban | kumuning lan randhu kuning ||
29. kilèn sela gêng umungal (653) | winastanan sela dalêm awingit | pinggir kidul wetanipun | sela itêm mathethah | kadi
Jamal (654) | tinêruhan timbang ing kawan ratri | Sèh Mongraga gya tumurun | saking ing Pêkarêman | lawan santrinira kalih tansèng
dènira tangat§ kirang sawanda, kawêwahan: a [atangat]. kalih dalu | sawuse anuli | minggah sakêdhap mara | malêbèng ing
14. paran purwane hèh Jamil | êmbunmu buthak mêtholos§ prayoginipun:
padha lêstari | ngêncêng kewala mêngulon | nulya sami lampah sêdyanipun | marang gunung Wilis | tanah ing Pranaraga | kêrsanya anjajah desa ||
20. ing Trênggalèk wus kawingking (659) | ngancik suku ardi Tropon | jyarah§ prayoginipun: sêjarah.
anèngarsa (666) | umatur inggih sêndika | ardi ngubêngi têlaga | kawit ingkang kidul pisan | namanipun ardi Karang | nuntên lèripun punika |
ardi Sampèlwatan | anuntên ardi Patukan ||
13. anuntên ardi Pathokan | anuntên ardi Kêkêndhêng | anuntên ardi Pêragak | anuntên ardi Kumambang | anuntên ardi Sêdhacin | anuntên ardi Bunglêgi | punthuk kang mubêng têlaga | anênggih atur kaula ||
14. kathahipun sêdayanya (667) | punika apan pitulas | dening mêrgi mring têlaga | pan inggih namung sêkawan | kilèn cêlangap sêtunggal | ing Calamagung sêtunggal | ing Êbunglêgi sêtunggal | [...] ||§ kirang sêlarik, kawêwahan: sêtunggalipun ing?
15. lêrês wetan ing cêlangap | magi§ prayoginipun: margi. marang Kêbuyutan | tumurun kêdhik mêngandhap | dhatêng sumbêr Selapati | nênêm kathahe kang sêndhang | anuntên malih mêngandhap | dhatêng ing sumbêr Padusan | tumurun malih mêngandhap ||
16. dhatêng ing sumbêr pun Upas | gih nênêm kathahing sêndhang | sakêlangkung angkêrira | wus datan kêna sinaba | pun tlaga Ngêbêl punika |
Selapatika | Sèh Amongraga kacaryan | mulat praping§ prayoginipun: traping. pasumbêran | ngunandika jroning nala | iki jawane kang aran | sumbêr
ing tyas | kêlangkung sukur ing Suksma | mêngkana Sèh Amongraga | tri ratri nèng
sumbêr Upas mirantya | kathahipun nêm sumbêran | kang jajar kidul titiga | kang anèng lèr
godha riris sampun aris (679) | sirna kang gorangrog | mak blas kabèh tan ana labête | pawukiran tan owah lir nguni | kang sol gêmpal gêmpil | myang kang bajra jawuh ||
15. nir sêdaya swabawaning wukir | wus nora na katon | hyang
wong kang wus amiji | maring Hyang pribadi | kang wus man linuhung ||
22. samya andhêku tumurun ajrih | Mongraga nabda lon | saenggane
30. lêbêtipun wikana puniki | tan wontên kang wêroh | naming crios kewala kabare | kala alam jênate pun kaki | wontên kang nyilêmi | kalih padang dangu ||
31. kang sêlulup wasta Ki Jakêrti | ingkang sampun kang wong | lia Ki Jakêrti
Angganala ingkang anikêli | dangu dènya narik | bandhul tan
wus antara bandhul tumimbul tinarik (686) | Sèh Mongraga nabda | jroning pirang dhêpa iki | samya matur kang liningan ||
3. kalih atus dhêpa langkung sèkêt kalih | dhêpa lan sêbêlah | lêbêting têlêng têlagi | babagan sumbêr Bêthara ||
4. dene ingkang babagan sumbêr Ngarnini | pan sami kewala | kaot tiga sêbêlah thil | pan lêbêt sumbêr Bêthara ||
5. kalih atus sèkêt kang sumbêr Ngarnini | kang ragi bang wetan | pan akathah kaotnèki | satus kawan dasa dhêpa ||
6. langkung pitung dhêpa saasta puniki | kang kidul lêbêtnya | satus tigang dasa katri | de kang kilèn lêbêtira ||
7. satus dhêpa langkung sèkêt lêbêtnèki (687) | Sèh Mongraga nabda | yèn mêngkono wukir iki | dhuwure kandêling toya ||
8. upamane lir dangdang binêkan warih | jêroning têlaga | ing Ngêbêl luwih pribadi | tan ana kang
saangsalnèki (689) | ginembol ing sinjang | wangsul mring
kang manis-manis | nanging Ki Sèh Amongraga ||
20. siang dalu tan arsa wuwus kawijil | wiwal ing kaanan | dènya salat miwah
23. pêndhak subuh panaul suhul ing Widi | bengatirèng Suksma | layap liêping pangèksi | bakda saking kaluyutan ||
24. nanging mêksih minggu kewala tan angling (690) | nalika têrkadhang | dhahar wowohan sakêdhik | tan
pring | yèn siang tan manggih seub | dalu tan kauban wangon ||
2. Jamal Jamil yèn dalu | kathah warnane ingkang kadulu | sru
molah amilar baliwur | tibèng gèthèk gumalebag lir dèn sungi | marang ingkang mara ranu | kang miat pating dêngongok ||
4. sabên kalane surup | têksaka gêng alit samya mêtu | saking ronge anglangi samya kaèksi | ingkang ngalèr ngilèn ngidul | ngetan gêng alite katon ||
èsthinipun | ulam kang nasar pamilaripun | yèn janmaa nyaoskên angganirèki | kadhahara sèh mongluhung | kula punika ing raos ||
7. agurih tanpa bumbu (692) | anyir tan manasak§ prayoginipun: minasak. daging ulun | dhuh
Angganala sumaur | dhasar wus adate raosipun | ulam ngriki sanès ulam kali rawi | tur puniku tan binumbu | matênge mung kinalopok ||
10. Jamal Jamil sumaur | inggih lêrês gèn dika ututur§ prayoginipun: atutur. | dhasar enak iwake ing Ngêbêl niki | Jamal Jamil tuwuk-tuwuk | mangan iwak themal-themol ||
11. sabên dina nora wun | ulam kang milar mring gèthèkipun | pan wus dadya rijêkine Jamal Jamil | ya ta Sèh Mongraga wau | sêdya wus luaran ing don ||
12. wusana ngandika rum (693) | mring Ganala dèn kêparèngayun | lah wis payo mêntas saking ing têlagi | sira mulihèng wismamu | manirarsa lunga andon ||
sumungku tutunggu | ya wus bangêt tarimèngsun mring sirèki | Angganala matur nuwun | inggih mugi kang sayêktos ||
15. kaula sal pangèstu | sabda paduka kaula suwun | Sèh Mongraga pangandikanira aris | ya padha-padha bae wus | pinggirna gèthèkmu gupoh ||
16. gya winêlahan gupuh (694) | gèthèk manjur mring pinggir kang kidul | nulya prapta mantog ing gisik têlagi | samya mêntas saking ranu | gèthèke nulya binodhol ||
17. wus tatas talinipun | rut gêlamit ing gèthèk wus rampung | tan antara kocak toyaning têlagi | mawa lun ing samodra gung | ombak maputêran umok ||
wontêna rumpilipun (695) | kêdhik nanging wontên enggalipun | lamun parêng paduka amba aturi | mêngalèr mêrgi kang wau | mring wisma kaula manggon ||
21. asarèh anèng dhusun | ing Watusaba rêrêb karuwun | sawontêne kaula badhe nyaosi | yèn sagêd sêkul
ing Gênting tawang tumawing | rêmbên dènira tumurun | praptèng Selapati menggok ||
anjujur suku gunung | nulya praptèng pêdhukuhan dhusun | ing Cama lan ing Wotarèn pinggir mêrgi | wus
tinub ing anak putumu | kang adoh-adoh mêrono ||
28. Angganala andhêku (697) | dhêku sarwi matur nuwun-nuwun | inggih
Angganala gupuh nêmbah-nêmbah mundhi | asta pinundhi ing bathuk | angalap bêrkah tuajoh ||tuwajoh (dan di
mring dhusun Ngêbêl mêriku | ing Watusaba angênor ||
32. pan dadi panjang kidung (698) | wong tani kang arsa sawah tulus |
cumpu | Angganala andhêku ngling inggih-inggih | mugi yêktosa ing besuk | wusnya sêsalaman karo ||
5. kadhang wontên wong ngampirkên marang dhusun | Sèh Mongraga datan apti | sring kèh janma amumunjung | sêkadare wong ing wukir | Jamal Jamil warêg sugoh ||
6. ya ta wau ngalèr ngilèn lampahipun | umanjat sumêngkèng wukir | pucakipun ardi Dumung | kêlangkung rumpil ing mêrgi | arang kang bisa mêrono ||
7. sinêngkaa saking êlèr saking kidul (701) | kilèn wetan apan
16. lah wus payo kang alon manjat mindhuwur | kurang thithik nuli prapti | umatur sumanggèng kayun | sumêngka lampahira ris | praptèng pucak wukir manggon ||
20. layak kiye manut jênêng ardi Dumung | patut lan sajaking ardi |
Pacitan sami | gua§ kirang sawanda, kawêwahan: ing [guwa ing]. wukiran agung | angayêng dènya nênêpi | trêkadhang pranggul lan uwong ||
30. nèng pucaking ardi jroning gua samun | kang sami lampah nênêpi | doh-adoh pinangkanipun |
10. pan puniku samya kêbuyutanipun | dhanyang mêrkayangan | kawingitan mara bumi | ing salêbak
angkêr awingit | praptèng parang amirangrong Sèh Mongraga ||
1. anèng saandhaping wukir (712) | pêpangol ing kidul kulon | aningali gua kadung-kadung | mêrgine asungil | karang sela lêmpitan | pangol mungal ing samudra ||
kabucal: lu [anglulumut]. | liniwatan limit | minggah sela panjatan | mênginggil undhak-undhakan ||
11. rikat lampahe wus prapti | tumama marang
kathah tilasing ngalêwih | lawang kang minangka regol | sawetaning lawang wontên ranu | tuk tawa ambêlik | kêbêk tan mili lukak | awêning nyarong lir kaca ||
13. karênan Sèh Amongragi (715) | nèng gua Sraboja kaot | langên tiningalan rakitipun | tan wontên kang mirib | lawang jro tundha tiga | kanan keri lir tuwuhan ||
14. pisang tundhun têbu cêngkir | rekane
linggar saking jroning gua | praptèng kori jawi pisan | nganti roding lun samodra | sigra mijil nampak
anyêngkêlang arit bapang | wau Ki Sèh Amongraga | ya ta sarwi atêtanya ||
12. lah dika katuran sabda | ing wingking pundi pinangka | ngajêng pundi kang sinêdya | dene nèngriki alangka | tan wontên ingkang puruna | anèng kêndhit Karanggajah | pancèn tan kambah
17. anèng ing nila kucikakucila. | ngriki gih tan kêna kambah | gus saking pundi wau ta | Sèh
9. gya praptèngriki punika | pan anêbar balanipun | sakèhing para tumênggung | wisma ngubêngi
akarya tilas (725) | ingriki sêdayanipun | pan salêbak wukiripun | ing Kêbarehan punika | wukir Karanggajah anjrum | ing suku kacob samudra | ing samudra sukunipun ||
Filed under: Tuladha Medhar Sabda — Tinggalkan komentar	Maret 26, 2012
Kawilujengan rahmat saha berkah saking Gusti ingkang Maha Kuwaos mugi tansah tumedhak dhumateng kita sadaya
Sowan kula sinaraya dening panjenenganipun bapa (ayah pihak laki-laki) kakalih, menggah wigatosipun, ingkang kapisan kula hangaturaken
leres mas yuri njenengan jelaske sedoyo kersane konco2 oksip lego kados panyuwune
KangXi: ms. 150, aksara 18
Dae Jaweon: ms. 339, aksara 6
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 254, aksara 13
Atur kawula Bok Tirtayuda, abdi dalêm tiya tiyang. pangindhungipun Raden Kêtib Sêmêmi Pakauman. Kawula anyuwun adil pirsa: ing parentah agêng kantor kangjêng tuwan risidhèn, ingkang kawula suwunakên adil pirsanipun kangjêng tuwan risidhèn: kala ingkang wau rayat kawula: Kyai Tirtayuda, sami anglampahi dados abdi dalêm bandar, wontên tanggungan dalêm wande Sêcayudan, sarêng angsal tigang taun, tiyang jalêr kawula kawalêdan kagungan dalêm paos, kathahipun 430 rupiyah abrit, dèrèng ngantos sagêd anyaosi, tiyang jalêr kawula Kyai Tirtayuda ngajal, sarèhipun sampun kawuningan parentah agêng, tiyang jalêr kawula dèrèng sagêd anyaosi, kagungan dalêm paos, lajêng gadhahanipun tiyang jalêr kawula, kang wêrni griya kalih dhapur limasan sirab gêbyog mubêng 1, dhapur kampung sirab pagêr gêdhèg 1, punika kapundhut kagantung parentah agêng, sumêrêb dados lintonipun kagungan dalêm, kaaosan sawalêdipun paos 430 rupiyah abrit. Sarêng griya kanginglang
sami kawula tantun, sami anyaosi kangungan dalêm, paos walêdanipun tiyang sêpuhipun 430 rupiyah wau, wicantênipun sami batên purun,
rupiyah abrit, kawula saosakên ing perentah agêng kantor, griya tilaran wau, têtêp dados gadhahan kawula, saha kauningan lurah kawula
gènipun anglilakakên griya tilaran wau anak kalih wau, sarêng antawis satusipun dintên, griya kawula dipun dhaku, dipun bragirbragi. anak kawula kuwalon wasta pun Prawirapuspita, kawula dipun tundhung,
Ngantos angsal antawis wolung wulan, kawula batên kaparingan karampungan, griya karisak isènipun, kawula anyuwun gantungipun griya, parentah agêng surambi, sarèhipun dèrèng kaparingan rampung, inggih batên kagalih ngantos sapriki, Prawirapuspita, têksih angênggèni griya kawula, ingkang
punika kawula atas batên suka batên nama,narima. kadamêl baukêbpini,baukapine. ing parentah agêng surambi dalêm. Kawula suwun ing adil pirsanipun kangjêng tuwan risidhèn. Mantukipun gadhahan kawula griya, kalih kang dipun dhaku, anak kawula kuwalon wau, mantukipun dhatêng kawula malih, amijila saking karsanipun kangjêng tuwan risidhèn. Amung punika atur kawula.
--- [24c] ---
Wah… edian tenan ki….. bokongku nganti
"Sowan simbah ingkeng wayah ngaturaken sungkeming pangabekti, ngaturaken sedaya lepat, lampah setindak saha wiraos saklimah ingkang mboten dipun idini sarak keparenga simbah nglumunturaken pangapunten. Mboten langkung ingkeng wayah nyuwun tambah berkah donga pangestu, mugi-mugi sedaya
KangXi: ms. 824, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 1235, aksara 27
Hanyu Da Zidian: jilid 4, ms. 2581, aksara 2
ingkang suwe-kapeng limo zikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo biso ngelakoni, mugi-mugi gusti Allah
kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane,
tegesan, cangkemku pait rasane, grayangan antuk tegesan, sigra ingakep enggal, anyingkrang anggene
ndongeng meneng swarane, kang kemit tilem sedaya, warnanen jroning puro, para nyai pating prengut, ceklak-cekluk nuli nendra. (208)
Dalem Ingkang Sinuwhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang
KEBIDANAN | D3 KEBIDANAN UNIVERSITAS BAKTI INDONESIA BANYUWANGI
D3 KEBIDANAN UNIVERSITAS BAKTI INDONESIA BANYUWANGI
pinuju lenggah wonten Bale Malang ing Dsun Bener, Distrik Ambal (Kebumen) jalaran kadakwa kalepatan. Pandakwa wau saking seling serap.Ki Adpati kagantos putra mantu Joko Kaiman ngagem asma
karanganipun Radèn Atmasupana kaping II ing Surakarta. Abdi dalêm panèwu kasêpuhan, pangarangipun kala ing dintên Sêtu Pon tanggal kaping 25 wulan Sura ing taun Alip, ôngka 1779. Kapisungsungakên dening ingkang wayah Radèn Ngabèi Karyarujita, abdi dalêm mantri gowong ing Surakarta, konjuk ing panjênêngan dalêm Bandara Kangjêng Radèn Adipati
saking parimbon sanèsipun dening Ngabèi Wirapustaka. Nalika kaping 12 wulan Ruwah ing taun Jimawal, ôngka 1845
1. Babakan dalima wantah, êndhoging jago kate, lênga wijèn, cangkanging êndhog. PinisPinipis. barêng tinetesan banyu uyah lanang sawatara, dèn urutake ing kawêt, wiwit saka silit kodhok tumêka ing dakar, sabên sare suruping srêngenge.
3. Cabe wungkuk kapêthêt ing bongkot sarta ing pucuk sapatute, pinipis lêmbut tanpa uyah, winor ing êndhog pitik kate têmbeyan, kaubêk banjur kaombe karo pincangan, sabên salapan dina: ajêjamu.
Wong duwe êndhog kêbo, kasiyate yèn kinandhut ginawa mangun yuda, sêkti môndraguna
Êndhog baya sinirik aja kongsi dipangan, wong mangan êndhog baya yèn ana ing kali bangawan, sok gênti pinangan ing baya.
Godhong injên-injênan kêna ginawe sarana dadi têguh timbul, pinipis binorèhake ing awak, ora têdhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda.
nglarani arêp duwe anak: suwe, utawa mêtuning ari-ari: suwe,
Ampuh Zie Lênga cêndhana, gêtih pitik.
a. Yèn ana angin gêdhe, bisa nisihake lakune ora tumêmpuh ing omah, sarana dikukusi gombal ingobong.
angin gêdhe, panulake gèntèr katancêbake
ingas, rupane kaya wit lo, sarta nulutuh, wong utawa kewan kêna ing talutuh ingas, banjur gatêlên akêkerogan, yèn kokukur banjur lonyoh, wong kêna ing talutuh ingas panawane rada angèl, urang mêntah didhêplok, kinarya amborèhi kang kêna ing talutuh mari padha sanalika, Br. 1915 no 35.
mungguh ing wong wadon), sinihan ing wanita, (mungguh ing wong lanang).
supaya ora gatêlên, munia kaya unining kêthèk, nguk-nguk. Rawe iku amêsthi tawa. Sanadyan pinêthik, banjur kinêla utawa ginudhang, ora anggatêli, Br. 1915 no 35.
Saka pêndhêm sarta liya-liyane kang kêna karusak dening rayap, dhasar lan ubênging saka diurugana lêbu utawa lêmah garing kang mawur, diwori bungkil sacukupe, banjur disoki lênga kacang kang warata, tinungka disoki banyu ing ngêjun, iku banjur diomahi ing sêmut gatêl, karo mêmangan bungkil doyanane, yèn
rayap, Dj. I. 1910 no 86.
Wit rambutan ora gampang awohe, kudu ana thukulan rambutan lanang wadon, dadi kayadene wuni, rambutan lanang mung kêmbang, banjur gogrog, barêng lan kêmbanging rambutan wadon, bisa dadi woh; dening sarining kêmbang lanang wadon ingisêp tawon andadèkake lambang sarining rambutan.
banyune, banjur dikêbaki kêmbang sataman, sarta banjur digantung nganti sawatara dina, yèn wis bosok dirêmêt ing tangan, tangan kambon
Godhong kelor kinêla mênir winayokake sawêngi, banjur pinangan, dadi asarana ora bisa kêtularan pathèk karo wong pathèkên kang
sato galak macan, ula sapêpadhane, [sa...]
c. Diombèkake rajakaya kêbo sapi lara, klèlèt sakêcik bisa anggagasake sabêdhug, payu didol ing wayah esuk, bêcik aja mêngkono, iku kalêbu laku kadurjanan ngapusi; lara diakokake waras. Dj. I. 1916 no 105.
Yèn ana wong ingantup kalajêngking panawane Zie ênjêt.
lêmbut, winor ing santên kanil, kinukusake dang, linolohake, banjur ingêdusan banyu krambil ijo.
a. Kêjibêling godhong sarta gagange ijo. Wong bisa mamah bêling banjur rênyah
wungu, wong bisa mamah wêsi dadi êmpuk sarta pulên, ora nglarani untu, mênawa disaranani mamah godhong kêjiwêsi dhisik. Dj. I. 1914. no 12.
Amrih ora enggal wêtuning kama, ajêjamua kunir lanang, murmak daging, pinipis lêmbut, nganggo uyah lanang, banjur
Yèn wong kêna godhong utawa tlutuhing kêmadhuh, panawane diborèhi ing tempe bosok, (diulêg lêmbut) mari padha sanalika. Br. 1915 no 35.
Godhong kêmadhuh kêna ginawe tambane wong ngêrês linu.
Kadurjanan balantik, kêbo sapi yèn ilate ditancêbi tugi pari, banjur ora doyan mangan, dening ilate krasa lara yèn ginawe mangan, kang duwe gugup, kewane tinarka lara,
nyuwun maring Allah karo ngacungake tangan kêthèk iku.
Gêtih dara irêng mulus, kanggo tambane mripat lamur.
Sarta yèn banyu wisuhan iku tahan ngombe, gandane durèn ing cangkêm iya ilang dalah yèn atop iya ora
Wong arêp turu karo maca kabar ora bêcik, bisa ngrusakangrusakake. mripat, dening angên-angên isih tumandang ing gawe, bêcik nontona gambar, tur padha bae bisa ngenggalake turu.
Wit trate putih kasigara ing têngah, nanging aja dibablasake. Dadi kotcuke (2 bongkot pucuke) isih
utawa ing dina Jumungah, iku kêna kinarya jimat, marahi sêkti môndraguna.
Yèn jaran katoran mêntas ditunggangi lungan adoh [a...]
[...doh] katon sayah bangêt, supaya bisa mari sayahe padha sanalika, untalana tike pangaji sêtèng, lan kuping, bungur, sikile papat pisan wêdhakana jur-juran tike pêngaji sêtèng manèh, isa pulih kaya wingi uni.
ngukur jalma guling / insyaallah mati / nênggih wong puniku //
utawa dèn kocokakên janmi / dadi kaku kang wong / dèn go sipat nênggih gêgêtihe / sapa ingkang aningali asih / lamun dèn wor warih / nênggih banyu susu //
nuli dèn usap-usapakên ing kêndhilLêbih dua suku kata: nuli dèn usapakên ing kêndhil. / ajuring pawartos / datan matêng nênggih liwêtane /
supaya sêrêpan nuli diênggoni, sajroning glodhog kinumbah ing banyu kumbahan iwak wêdhus Jawa.
Pratikêle ngundhuh tawon dhowan, supaya ora diantup, asarana godhong srikaya pinusus, utawa lêmpuyang pinipis
Yèn murih lêgine woh jêruk, sabên esuk anglumpukna têlèk pitik ing kandhang, yèn wis akèh banjur dipêndhêm sacêdhaking wit jêruk, wohe amêsthi wuwuh lêgi.
Tlethong sapi kêna ginawe jamune brakutut, supaya ajêg swarane.
Tlethong jaran dadi panawane wong ingantup, utawa cinokot ing babaksalu kalabang irêng sarana ingusap-usap utawa binorehan ing talethong jaran mau.
Godhong tapakliman, thukul ing latar utawa ing kêbon, krakêt karo lêmah, ambane mung sadriji-driji, yèn ginawe kosokan adus utawa dianggo borèh, gêgaman landhêp ora bisa tumama (têdhas), mlurut kados dipun
wong misaya mina (= wong golèk iwak ing kali) nganggo piranti kayu timaha watêke sêrêpan, olêh iwak akèh.
Yèn tangi turu, aja ngalih panggonan turu manèh, ora bêcik, ora marêm, malah kaya wong mêntas digêbugi, padhane wong anggranyah ora warêg,
Kêmbang suruh yèn dianggo sumping dadi panawane wong nunggang prau
Yèn ana simbar thukul ing glugu: wetan, kêna ginawe tômba kuwat, sarana ingêtim, duduhe diombe.
Kêrikan utawa bubutan sungu kêna ginawe nundhung kodhok ing balumbang yèn nuju muni mêntas ana udan, kêrikan lan bubutan sungu mau dibyukake ing balumbang, kodhok ora kêlar ambune banjur padha
sadawaning dakare, mrica, sunthi, cabe wungkuk pitu, uyah lanang, arêng jati, gula arèn
akas-akas, kurang ambagal wis akukuh, ora ana patine; jamu diglindhingi, nuli inguntal Zie Kama.
sing wutuh prongkolan, ana sing kêmomoran walirang, têmbaga, wêsi lan liya-liyane; pamisah gampang bae, mung sarana diobong, uwabe banjur mêtu dening kambon gas (hawa) ambune kaya bawang, iku iya wisa, dene warangan mau yèn kêgêpok ing barang kang rasa adhêm, banjur salin sipat dadi putih kaya galêpung, diarani: warangan putih iku uga iya wisa.
lembon, amêsthi tangi; dening larane.
Walirang bisa dadi cèt yèn diwowori warangan [waranga...]
Walirang bang gêdhe gawene kêna ginawe tambane wong nandhang tatu, utawa wong kêna ing wisa,
1. Êndhas lan suwiwine kinarya jimat.
c. Kinaluku banyune ingombèkake wong nglarani arêp duwe anak, enggal lair.
5. Walang kapa yèn nuju wajangan kêna kacêkêl, palanangane lan kuwadonane kakêthok kinarya jimat, yèn duwe anak mêtu lanang bagus, yèn mêtu wadon ayu.
clumpring ing jaba ana lugute, bisa tumancêp ing awak, rasane lara sumêngkrang.
Sukêt lulangan kêna ginawe sarana dadi têguh timbul, pinipis
dadi sarana têguh timbul, supaya ora bisa minggat sarana dikancing ing karingêt irung panjupuke tinutul ing jadah utawa curak binuntêl ing jadah banjur diuntal.
Pangantèn wadon kang mêntas tinêmbe ing pangantèn lanang nganggo lêngkang, sunthi pinipis lan apyun bênggala,
ginawe tômba wong kêsokan wedang sumawah Zie Wedang.
Pitik turu dicêkêl ora muni keog-keog [keog-ke...]
Pangapêsaning pitik, ana ing têlih, yèn têlèhe
plênthing mung sathithik, sarta manggon kang bêcik, isarate diguyang ing banyu kêmbang sataman
dinunung / cucukipun ingkang nginggil / kinarya sêpuh gêgaman / gêgaman sakalir-kalir / sawabipun datan ana / wong têguh tos
lan kabuka ngèlmunipun / ampêrunipun upami / winor lan minum-minuman / miwah winor lawan jampi / sawabe rikat lumajar / pringsilanipun binukti //
kinasihan sawabipun / mring wanodya lawan malih / kinasihan mring pandhita / miwah marang para wali / dhadhaning paksi dhinahar / sawabipun lamun sakit //
brotol binuktwèng pawèstri / sawabipun kinasihan / dyah ika marang ing
linuwih samining èstri / laripun kinarya gêlang / elingan sabarang kardi / lawan malih ingkang êlar / winor ing sabuk prayogi //
sawabe ingkang bêbalung / akuwat yèn dèn simpêni / myang balung
luhure dènira guling / sawabipun bêtah sahwat / yèn winor lisah kalêntik / myang wêwêdhak ingkang sahwat /
ingkang ilat kinaryèku / jimat sawabe tan kenging / ing luwe bêtah alapa / lawan kulitipun nênggih / tinalèkakên padharan / yèku bêtah luwe malih //
lamun arsa dèn kasihi / mring wong akèh myang yèn arsa / sugih lan yèn arsa dadi / sabarang kang tinanêman / puwasaa tigang ari //
kang pinangan atinipun / ingolah sakalir-kalir / yèn wus dènira puwasa / matak donga sarwi bukti / yèn apanggang myang
wirit saking Ratu Mas Trêngganasasi putrane Prabu Brawijaya wêkasan ing Majapait, wahdat tanpa krama mrênyanyang akayangan ana ing alas Bago (Majapait) marang R. Jayèngrêsmi (SègSèh (dan di tempat lain). Amongraga) Zie Tjent Purwaka.
Godhong plasa kalap godhonge kanggo buntêl sêga
gatêl, yèn wis kalakon têlung sasi diombènana banyu dêgan krambil ijo winoran prusi sasogok têlik, pathèkè gogrog, ora thukul manèh lan ora duwe lêlara balung, ngêrês linu sapêpadhane.
Jamune pangantèn wadon kang mêntas tinêmbe ing gati pangantèn lanang, dlima putih ingurêkan isine, banjur diisena ganthi, mêsoyi, pucuk, majakan, cêngkèh, kapulaga, isine cubung wulung, tinalenan ing lawe wênang mrapat, banjur pinipis,
Utamane dalima isine mau, ora dipipis, dimamah sing lanang, mulu saka ing lathi. Zie. Lêngkang.
Dhèndhèng mêntah ginigit, idune dinulit banjur ingusapake tatune wong ingantup, utawa cinakot ing kalabang kang mawa upas, bisa waras.
Yèn arêp gawe ampuhing gêgaman padha sanalika, [sana...]
[...lika,] gêgaman iku kinêbata ing dhêdhak, aja kongsi mambu lênga, nuli ingusapan ragi tape, padha asatan, yèn kinira wis rumêsêp, gêgaman iku wis dadi ampuh.
Yèn arêp gawe ampuhing gêgaman, padha sanalika, gêgaman iku kinêbata ing dhêdhak, aja kongsi mambu lênga, karo gêrusan prusi sarta ulêgan lombok jêmprit, cinarup dadi siji, nuli ingusap-usapake ing gêgaman, nyata banjur dadi ampuh.
Yèn anak putu pathèkên, supaya ora bisa nular marang sadulur-sadulure kang nunggal paturon, bocah kang
dipusus, dimori gêrusan jagung kang dibakar gosong, diulêd karo banyu banjur disaring ing srêbèd, nuli
gudhigên sabên wayah surup srêngenge adus grujug nganti ambaludhuk, ora dikosoki [di...]
b. Wong mêntas mêndêm bangêt, tangi turu banjur diombèni jênèwêr manèh sagêlas pait, amêsthi padha sanalika ilang êndême. Dj. I. 1916 no 109.
Supaya ilang nyantrike ora ambilaèni dèn ingu, yèn jaran:
1. Abang, dèn obongake suwasa dinyunyukake ing unyêng-unyêngane.
Kadurjanane blantik jaran, anggawa kênthus digêgêm, banjur digosokake ing wuluning jaran, wulu iku banjur anjêgrig kaya jaran lara ora bisa nguyuh, kang duwe gugup, didol sapayu-payune.
Isarat nyumbokake jaran kêsit, sabên dina dipakani kêpêlan sêga, ing jêro didokoki gula krambil lan kêlalare kang duwe jaran, sabên esuk kupinge diusap-usap karo idu, irunge diêlus-êlus ing tangan mambu kringêt kèlèk, sajrone 3 Jumungah jaran iku amêsthi wis cumbu asih trêsna marang kang duwe: mari kêsit.
Ing pasisir kidul (Pacitan), wong golèk iwak mung sarana wisaya janur kuning sinambung-sambung kanggo klamar panggiring iwak, iwak wêdi nêrak kalamar plalah minggir, sing kêpèpèd banjur
jarak kêpyar godhonge wungu, wohe kêna ginawe damar.
b. Jarak Cina, godhonge ijo, wohe ora kalap, nanging tlutuhe
talutuh jarak Cina, tatune banjur mingkup sarta mari lara, ora lawas banjur mari.
b. Gêgaman bêngkung murih pulihe kang sarana ora mambu gêni, awit yèn mambu gêni ilang sêpuhe, disudukake [di...]
[...sudukake] ing wit jarak Cina, banjur dithuthuki ing ulêg-ulêg, bêngkunge bisa pulih, ora ilang ampuhe. R. D. 1909 no 82.
d. Yèn kêpèpèd arêp liwat ing panggonan kang akèh kêthèke, supaya slamêt lakune ora
woh jêruk amêsthi bisa lêmês lan akèh duduhe.
Yèn wong arêp gawe wisaya jala murih sêrêpan bisa olêh iwak akèh, tampange kang
dibolongi kasêbut ing kitab tapsir, dadi wong ambolong mirah iku ngalap barkah golèk sawabing nabi.
iku jayaning maling, wong omah-omah dingati-ati.
Ginawe kalung bocah ngêdohake sarap sawan, [sa...]
[...wan,] cacing racak, yèn dianggo ing wong tuwa lêksana
ditèmpèli paju banjur digandhèn, pêcahing watu amêsthi miturut kêndhit têlêsing gêcêkan sukêt.
pinanggang ing padupan, yèn wis mangêt-mangêt, ingusar-usaran gêtih, yèn wis garing ingusar-usaran gêtih manèh nganti ping têlu: wis,
Slamêtane sêga mêgana, iwake pitik kang pinèt gêtihe iku, wutuhan.
[...ngêt-mangêt:] esuk sore karo sabun ijo kakosokan kang rêsik, banjur ditambani pupur gadhung, diwur-
pandhan wangi, gôndapura, granium ? Br. 1914 no 66,
Yèn ana wong pathèkên, supaya ora bisa nular marang wong liya, inguntalan gêdhang mas nganggo dhèdhès sathithik.
utawa wong luwih / lamun dhandhang muni / saka wetan kidul // (= kidul wetan)
yèku bêcik ngalamatirèki / barang karya dados / lamun ana gagak munya mangke / saka kidul bênêr prênahnèki / ngalamat rijêki / ingkang ayun rawuh //
lamun muni ing lor wetan saking / ngalamat tan awon / ayun kêtêmu prasanakane / muwah kadang ingkang wisma têbih / lamun gagak muni / mencok wuwungipun //
Wirit saka Ratu Mas Trêngganasasi, putrane Prabu Brawijaya wêkasan, ing Majapait, wahdat tanpa krama mrênyanyang akayangan ana ing alas Bago (Majapait) marang Jayèngrêsmi (= Sèg Amongraga) [A...]
Wong yèn wêruh nuju ana gagak adus ing banyu kang ora mili, banyu iku yèn ginawe raup, luput ing lara mata salawas-lawase. Dj. I. 1916 no 114.
diombe dadi tambane wong lara sabarang, nanging kurang mandi tinimbang karo mustikane Zie Sêmora.
Klathèn), iku anduwèni racun, yèn pinangan matèni.
b. Yèn brakutut mati swarane kang wis bangêt, jamonana godhong katu 8 lêmbar, uyah rong wuku nganggo ênjêt samênir pinusus, diglintiri dadi têlu, banjur diuntalake.
brakutut pilêrên, supaya waras, ginuyang pususaning godhong kolang-kaling nganti klumut têkan ing kulit.
f. Yèn arêp ambêcikake swarane brakutut, supaya nglowong utawa logro jamonajamonana. godhong pare belungan 5 lêmbar, kapulaga têlu pucuk sakêcik, pinipis lêmbut, nuli winungkus
Pangapêsaning baya ana ing mripat, mulane yèn nêmu bêbaya arêp diuntal baya, enggal anggrayanga mripate, baya amêsthi wêdi oncat lumayu. Dj. I. 1916 no 109.
Yèn nunggang prau liwat ing kêdhung kang ana bayane, praune ginêdhog, bayane wêdi ora ganggu gawe.
sikil, kabuntêl ing godhong senthe irêng, ditalèni kang kukuh, banjur dipanggang ing gêni anglo, yèn krasa kapanarsênkapanasên. kêna diinggati,
Tegese setia matang pribadhi kang moho suci. kito kudu ngemban marang pakartine pribadhi, yoiku nindakake prentahe sanubari kang dumunung ing jejantung.. Sing kudu diturut dene angen2 sak reh2ane iku jiwo pribadhi.
Paregane badan sak kojor kang alus dewe, luhur dewe sato dadi panglanturing roso jati/ jiwo yo kuwi roso jantunge manungso kang diarani sanubari. Raosing sanubari iku utusaning Pangeran kang lenggah ono badane manungso, dene warnane koyo koco benggolo/ tanpo corak seto
tapaking tepa tulus, bertapa nggoleki galihing kangkung, susuhing angin, nggoleki poking bathin … Ya sarjana
14) Sejatine kang mangkana, / Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi, / Bali alaming ngasuwung, / Tan karem karameyan, / Ingkang sipat wisesa winisesa wus, / Mulih mula mulanira, / Mulane wong anom sami.
sragennya pundi nggih? mbok menawi lewat rak saget mampir ngombe..
@risang mukti kinasihing gusti….sy prnh dsragen slm 6 bln,jd smpt wira wiri,syg sy blm knl panjenengan…
@ki risang mukti kinasihing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi…..
sedulur kabeh, kangge ki risang ingkang kula
Ki Risang, Dalemipun Pundi Njeh, Mbok Bilih kepereng Bade Nyuwun No Telp/Hp nipun , Nuwun ….
assalaamualaykum…….. wilujeng dalu lan nyuwun sewu, nyuwun ijin kulo badhe nderek nyemak lan sinau kalian ki risang……. matur sembah nuwun……..
assalaamualaykum……. wilujeng dalu lan nyuwun sewu, kulo ijin badhe nderek nyemak lan
Putraku, si Ande-Ande Lumut…!”
Putrine kang ayu rupane Klenting Biru iku kang dadi
Putrine kang ayu rupane Klenting Ijo iku kang dadi
Putrine kang ala rupane Klenting Kuning iku kang dadi
ketemu sedulur kabeh..tak lungguh sing anteng karo
mulih solotigo tak sowan ning lapak njenengan..
salam sik wae katur kabeh dayoh’e njenengan..nuwun kopine..!!
sedulur lan pinisepuh kang wonten teng kampus wong alus.. Kula wong angon.. Bade gelar pangaweruh.. Sabab kang katon.. Sepertine kirang elmu jawa kang dibabar teng kampus
Tanpa ngurangi hormat kawula marang pinisepuh teng kampus wong alus niki.. Mangga kula babar
"Sodakoh kok mban dino?! Koyo sing wes sugih2o wae, mbooook mbok!"
liyan. Sugih itu keluasan atimu untuk memberi, bukan soal kumpulan banda brana. Nek nunggu bandamu mlumpuk lagek aweh, ndak kowe mengko rumongso isih duwe butuh terus, dadi ra tau iso aweh kanthi iklas. Simbokmu iki sugih, le, mban dino duwe pangan turah2, dadi iso aweh, tur kudu aweh. Perkoro simbokmu iki ora duwe banda brana, iku dudu ukuran. Sing penting awake dewe iki ora kapiran, iso mangan, iso urip, iso ngibadah, kowe podo iso sekolah, podo dadi uwong.. opo ora hebat kuwi pinaringane Gusti Allah,
sampun kapundhut wonten ngarsa dalem Allah SWT, kanthi tentrem
Rikala Dinten : Senin Pon 08 Juni 2015
Wonten Ing : Rs. Kustati, Surakarta
Bidal Saking : Sidan RT. 02/07
almarhum hanggadahi kalepatan dhumateng panjenengan sami, kulo minangka
kaluwarga nyuwunaken pangapunten ingkang agung, ugi nyuwun donga pamuji
panaringan pangapunten saha papan ingkang sahe. Selajengipun borong waradinipun
nanging tartil iku lueh utomo lan manfaat tinimbang oleh akeh nanging ora tartil) Referensi : faqih666.blogspot.com, Sang penjaga wahyu dari Kudus dhawuh-dhawuh Mbah KH.Sya’roni
kapribadhen kang santosa, kang bisa diwujudake watak andhap asor, ngajeni wong liya adhedhasar lantiping sasmita, tajem ing panggraita, alus rasa pangrasaning ati, lan watak-watak luhur liyane marang sapadha-padhane manungsa …
1. Basa Ngoko, kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (isih kaperang maneh dadi 2, Antya
wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan.
Suaka Alam iku yalah alas utawa belantara sing dikelola kanggo ngelindungi kekayaan keanekaragaman hayati utawa keindahan alam ing kawasan suaka iku. Istilah liyane
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 4 Maret 2016.
1 Sêsêpuhipun susah, babaripun bingah,
2 Sêsêpuhipun sêdhih, babaripun pinanggih,
3 Sêsêpuhipun cuwa, babaripun kawawa,
4 Sêsêpuhipun wirang, babaripun santosa,
5 Sêsêpuhipun ribêd, babaripun nugraha,
1 Wijènipun sumêlang, tuwuhipun têtêg,
3 Wijènipun lali, tuwuhipun èngêt,
4 Wijènipun napsu, tuwuhipun sarèh,
1 Lampahipun badan, manawi kataman ing coba, kêdah amusthia trima, têmên.
2 Lampahipun manah, manawi kataman ing pangrudah kêdah amusthia rila, lêgawa.
3 Lampahipun jiwa, sarèhipun jiwa punika sampun alus saha sukci, kêdah amusthia ngandêl, kumandêl.
4 Lampahipun rahsa, sarèhipun rahsa punika sampun mulya, kêdah amusthia awas, èngêt.
Mênggah lampahipun ngagêsang punika, saèstu sami kadunungan bêkjabêgja (
tuwin cilaka, suka tuwin sungkawa, wondene ingkang dipun wastani agêng-agêngipun kabêkjan punika kawan prakawis, kados ta,
Sadaya wau sampun têtela bilih dados panggayuh geyonganipun ing agêsang, pintên banggi sadaya, botênipun ing salah satunggal, ewadene [ewade...]
[...ne] kathah ingkang botên kalaksanan, jalaran saking kirang bêtah ananggulang pakartènipun pôncawisaya, môngka pôncawisaya punika
nugraha, sangsara mau yèn tinampan, sajatine amung dadi coba. Sanajan sampun wontên wêwulang ingkang mangkatên,makatên (dan di tempat lain). ewadene têka inggih taksih sami botên bêtah tumahan ing pôncawisaya, dene ingkang dipun wastani pôncawisaya punika mangkatên.
1 Rogarda, têgêsipun sakitipun ing badan.
2 Sangsararda, têgêsipun rêkaosipun badan,
3 Wirangarda, têgêsipun sakitipun ing manah,
4 Suwarda, têgêsipun rêkaosing manah,
5 Durgarda, têgêsipun pakèwêding manah,
Balas	cam berkata:	September 27, 2011 pukul 3:22 pm	mpun kawulo sedot bos…sakniki tseh berusaha..nyuwon do’a lan pangestune…
wis jan ora kepenak tenan dadi maling iku….
Iku Lek isok, opo maneh saiki Cf Amburadol Ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Storå,_Norway&oldid=1007416"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
isBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.52, 5 Maret 2016.
betawi kayu jati, kursi betawi kolonial, kursi betawi kuno, kursi betawi kurung, kursi betawi lenong, kursi
Bungsu diambung dening Bejo –> Sintaksis
Punika pemutan lêlampahanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, putra ing Adiwijayan ingkang sapisan, saking garwa padmi ôngka 7 saking pambajêngipun. Ingkang wêkasan jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping sakawan.
[Pemutan Lêlampahanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma (MN IV)]
1 Miyos ing nagari Surakarta, wontên dalêm ing Adiwijayan, marêngi ing malêm Akat Lêgi wanci jam sawêlas, tanggal kaping 8 wulan Sapar ing taun Jimakir 1738. Tuntunaning pusêripun, kawaja dhumatêng ingkang paman saking rama Radèn Mas Tumênggung Arya Kusumadiningrat, bupati ing Kadhiri, ingkang wêkasan anama Radèn Mas Tumênggung Arya Jayadiningrat, dados wadana kaparak kiwa ing Surakarta.
Sarta lajêng kapundhut putra dhumatêng ingkang eyang saking ibu Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih. Ugi ing dalu punika kabêkta dhumatêng ing dalêm Mangkunagaran. Kagadhuhakên dhumatêng garwanipun sêlir, ingkang nama Bok Ajêng Dayaningsih.
2 Sarêng yuswa 10 taun, kapatêdhakakên dhumatêng ingkang raka nak-sanak saking rama ibu, nama Kangjêng Pangeran Arya, ingkang wêkasan jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, dikakakên mulang maos sarta nyêrat sastra Jawi, tuwin pagunankagunan.
Sarta lajêng kapundhut putra dhumatêng ingkang eyang saking ibu Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih. Ugi ing dalu punika kabêkta dhumatêng ing dalêm Mangkunagaran. Kagadhuhakên dhumatêng garwanipun sêlir, ingkang nama Bok Ajêng Dayaningsih. sanèsipun, nalika jaman samantên. Ing ngriku kaanggêp kados putranipun pambajêng, awit dèrèng kagungan putra piyambak.
Sarêng yuswa 13 taun, kasupitakên wontên ing Mangkunagaran. Marêngi ing dintên Akat Pon tanggal kaping 10 wulan Jumadilawal, ing taun
sanèsipun, nalika jaman samantên. Ing ngriku kaanggêp kados putranipun pambajêng, awit dèrèng kagungan putra piyambak. Dal ôngka 1751.
Sarêng yuswa 13 taun, kasupitakên wontên ing Mangkunagaran. Marêngi ing dintên Akat Pon tanggal kaping 10 wulan Jumadilawal,
panglurugipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih, dhumatêng ing Klathèn, anglud karaman Ngayogya, Pangeran Arya Dipanagara, prajurit ing Mangkunagaran sadaya andhèrèk, mawi kabiyantonan juru pangrêmbaging pakèwêd, saking kangjêng guprêmèn, nama Tuwan Sêtiwrês. Saking kangjêng susuhunan ing Surakarta, Radèn Tumênggung Tôndhanagara, saking kangjêng sultan ing Ngayogya, Radèn Tumênggung Sindunagara, bidhal ing dintên Saptu Paing tanggal kaping 16 wulan Ruwah ing taun Wawu, ôngka 1753. Dal ôngka 1751.
4 Taksih nunggil wulan taun. Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pamit saking pabarisan ing Klathèn [Kla...]
3 Sarêng yuswa 15 taun, kalêbêtakên dados kadhèt inpantêri, Kumpêni 5 angsal balônja 30 rupiyah sawulan. Kala samantên anyarêngi panglurugipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih, dhumatêng ing Klathèn, anglud karaman Ngayogya, Pangeran Arya Dipanagara, prajurit ing Mangkunagaran sadaya andhèrèk, mawi kabiyantonan juru pangrêmbaging pakèwêd, saking kangjêng guprêmèn,
saking kangjêng sultan ing Ngayogya, Radèn Tumênggung Sindunagara, bidhal ing dintên Saptu Paing tanggal kaping 16 wulan Ruwah ing taun Wawu, ôngka 1753. dhumatêng Surakarta, awit ingkang rama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya seda.
Nalika rawuh wontên dalêm ing Adiwijayan, taksih mêningi layonipun ingkang rama, ananging sampun kalêbêtakên ing tabêla dèrèng kapaku, dados taksih sagêd angabêkti, layon lajêng kasarèkakên wontên ing ardi Mangadêg. Sedanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya wau yuswa 48 taun, marêngi ing malêm Akat Kaliwon, wanci jam satunggal, tanggal kaping 24 wulan Ruwah, ing taun Wawu, ôngka 1753. Sêsampuning pitung dintênipun, wangsul dhumatêng ing pambarisan Kalathèn malih. dhumatêng Surakarta, awit ingkang rama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya seda.
5 Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih, sawadya bidhal saking pambarisan ing Klathèn. Lajêng masanggrahan ing Tanjungtirta, ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 3 wulan Sawal, ing taun Wawu, ôngka 1753,
Nalika rawuh wontên dalêm ing Adiwijayan, taksih mêningi layonipun ingkang rama, ananging sampun kalêbêtakên ing tabêla dèrèng kapaku, dados taksih sagêd angabêkti, layon lajêng kasarèkakên wontên ing ardi Mangadêg. Sedanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya wau yuswa 48 taun, marêngi ing malêm Akat Kaliwon, wanci jam satunggal, tanggal kaping 24 wulan Ruwah, ing taun Wawu, ôngka 1753. Sêsampuning pitung dintênipun, wangsul dhumatêng ing pambarisan Kalathèn malih. salêbêtipun wontên ing ngriku wau, bêdhahipun kitha Plèrèt. Dene kolono Walandi tuwin prajurit ing Mangkunagaran, komandhanipun Tuwan Kolonèl Kokis.
6 Bidhal saking pambarisan ing Tanjungtirta, majênglajêng. salêbêtipun wontên ing ngriku wau, bêdhahipun kitha Plèrèt. Dene kolono Walandi tuwin prajurit ing Mangkunagaran, komandhanipun Tuwan Kolonèl Kokis. masanggrahan ing
Bidhal saking pambarisan ing Tanjungtirta, majênglajêng.
Ugi nunggil wulan, Radèn Mas Arya Gôndakusuma, andhèrèk ingkang raka Kangjêng Pangeran Arya, kondur dhumatêng Surakarta, amargi ingkang ibu piyambak, Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma gêrah sangêt. Sarêng dumugi dalêm Mangkunagaran, ingkang ibu wau kalajêng seda, sarêng tigang dintên ingkang rayi Radèn Ayu Kusumadiningrat, seda konduran saputranipun. Layon kalih sami
masanggrahan ing Ngrajakusuma, dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 16 wulan Dulkangidah, ing taun Wawu, ôngka 1753. Salêbêting wontên ngriku kacêpêngipun guruning karaman, nama Panêmbahan Sangki. kasarèkakên wontên ing ardi Mangadêg.
7 Sarêng sampun pitung dintên, wangsul dhumatêng ing Ngrajakusuma malih, sawêg dumugi ing Klathèn, angsal pawartos bilih prajurit ing Mangkunagaran, ingkang baris wontên dhusun Brosot, kang katindhihan dening Komêndhan Kangjêng Pangeran Arya Suryamataram, kawon sarta kathah ingkang pêjah, upsir 4, soldhat wutawiswatawis. kasarèkakên wontên ing ardi Mangadêg. 150, mariyêm kabandhang 2, sakantunipun mundur dhumatêng ing Ngrajakusuma, sarêng dumugi ing Ngrajakusuma, sadaya pawartos wau inggih sayêktos.
7 Sarêng sampun pitung dintên, wangsul dhumatêng ing Ngrajakusuma malih, sawêg dumugi ing Klathèn, angsal pawartos bilih prajurit ing Mangkunagaran, ingkang baris wontên dhusun Brosot, kang katindhihan dening Komêndhan Kangjêng Pangeran Arya Suryamataram, kawon sarta kathah ingkang pêjah, upsir 4, soldhat wutawiswatawis.
8 Bidhal saking pambarisan ing Ngrajakusuma, lumêbêt dhumatêng ing nagari Ngayogya, ing dintên Akat Lêgi tanggal kaping 3 wulan Sura, ing taun Jimakir, ôngka 1754. Saking nagari Ngayogya mundur dhumatêng Klathèn, ing dintên Akat Pon [Po...]
[...n] 150, mariyêm kabandhang 2, sakantunipun mundur dhumatêng ing Ngrajakusuma, sarêng dumugi ing Ngrajakusuma, sadaya pawartos wau inggih sayêktos. tanggal kaping 10 taksih nunggil wulan taun.
Bidhal saking Klathèn, kondur dhumatêng ing nagari Surakarta, ing dintên Saptu Pon, tanggal kaping 30 ugi nunggil wulan taun. tanggal kaping 10 taksih nunggil wulan taun.
9 Sarawuhipun wontên ing Surakarta, botên antawis lami, Radèn Mas Arya Gôndakusuma, katumutakên Kumpêninipun ingkang sapalih, jagi dhumatêng bètèng Toyadôna, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kajagèkakên dhumatêng bètèng Taman, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kajagèkakên dhumatêng bètèng Gombang, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kadhawahan sêpèksi dhumatêng bètèng Sêmanu, sawatawis dintên lajêng kondur dhumatêng Surakarta.
Bidhal saking Klathèn, kondur dhumatêng ing nagari Surakarta, ing dintên Saptu Pon, tanggal kaping 30 ugi nunggil wulan taun.
Taksih nunggil taun. Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sakumpêninipun dhèrèk Kangjêng Pangeran Arya nglurug dhumatêng Jatinom, kalihan Kangjêng Tuwan Jendral van Ging, wontên ing ngriku prang sawatawis [sawata...]
9 Sarawuhipun wontên ing Surakarta, botên antawis lami, Radèn Mas Arya Gôndakusuma, katumutakên Kumpêninipun ingkang sapalih, jagi dhumatêng bètèng Toyadôna, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kajagèkakên dhumatêng bètèng Taman, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kajagèkakên dhumatêng bètèng Gombang, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kadhawahan sêpèksi dhumatêng bètèng Sêmanu, sawatawis dintên lajêng kondur dhumatêng Surakarta. lajêng bêdhah, tumuntên kondur dhumatêng Surakarta, mêdal ing dhusun Krapyak, Tangkisan, wontên ing ngriku prang sawatawis mêngsah kawon.
ingkang raka piyambak, Radèn Mas Subêkti, awit ingkang raka wau, kawisudha anggêntosi panjênênganipun ingkang rama, nama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih, amarêngi ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 16 wulan Bêsar, taun Ehe, ôngka 1756. Sarêng ing dintên Kêmis Kaliwon tanggal kaping 23 taksih nunggil wulan taun, kaangkatakên dhumatêng ing bètèng Gombang, sakidulipun pêkên Pedan. Wontên ing ngriku dados komêndhan. Ingkang dipun tindhihi 1 upsir, 50 inpantêri, 1 upsir, 50 panumbak, 1
lajêng bêdhah, tumuntên kondur dhumatêng Surakarta, mêdal ing dhusun Krapyak, Tangkisan, wontên ing ngriku prang sawatawis mêngsah kawon. upsir, 1 mariyêm, 12 kanonir, sarta angrèh siti dhusun tatêlukan tanah ing Masaran kidul sadaya, laminipun antawis 1 ½ taun, lajêng katimbalan mantuk dhumatêng Surakarta saprajuritipun.
10 Sarêng yuswa 18 taun. Kawisudha dados kapitan inpantêri, ugi wontên Kumpêni 5 blônja 90 rupiyah sawulan, angsal sabin 2 jung, anggêntosi ingkang raka piyambak, Radèn Mas Subêkti, awit ingkang raka wau, kawisudha anggêntosi panjênênganipun ingkang rama, nama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih, amarêngi ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 16 wulan Bêsar, taun Ehe, ôngka 1756. Sarêng ing dintên Kêmis Kaliwon tanggal kaping 23 taksih nunggil wulan taun, kaangkatakên dhumatêng ing bètèng Gombang, sakidulipun pêkên Pedan. Wontên ing ngriku dados komêndhan. Ingkang dipun tindhihi 1 upsir, 50 inpantêri, 1 upsir, 50 panumbak, 1
11 Sakonduripun saking bètèng Gombang, angsal mêndhali tatêngêripun tumut prang ing tanah Jawi, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 12 Januari, taun 1833. Para prajurit sami kasuda blanjanipun, amargi prang sampun kèndêl, kapitan kantun 60 rupiyah litnan tuwin kadhèt kantun 20
sarta angrèh siti dhusun tatêlukan tanah ing Masaran kidul sadaya, laminipun antawis 1 ½ taun, lajêng katimbalan mantuk dhumatêng Surakarta saprajuritipun.
12 Sarêng yuswa 22 taun. Kakramakakên kalihan ingkang raka Kangjêng Pangeran Arya, ananging
11 Sakonduripun saking bètèng Gombang, angsal mêndhali tatêngêripun tumut prang ing tanah Jawi, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 12 Januari, taun 1833. Para prajurit sami kasuda blanjanipun, amargi prang sampun kèndêl, kapitan kantun 60
ulam, arak, apyun, kasuwak. kala samantên sampun nama Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, panggulu saking ngajêng, wontên dalêm agêng ing Mangkunagaran. Ningkah ing dintên Saptu Paing wanci jam 10 siyang tanggal kaping 20 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1759. Sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing
sadalu, lajêng wangsul dhumatêng Mangkunagaran, wontên dalêm ing Surya Mantaraman. Dene wiyosanipun ingkang garwa wau, ing dintên Rêbo Paing wanci jam satêngah gangsal sontên, tanggal kaping 17 wulan Rabingulawal, ing taun Be, ôngka 1744.
13 Kala kagungan putra pambajêng miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya
angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, panggulu saking ngajêng, wontên dalêm agêng ing Mangkunagaran. Ningkah ing dintên Saptu Paing wanci jam 10 siyang tanggal kaping 20 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1759. Sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Adiwijayan, sadintên sadalu. Dhumatêng ing Nataningratan, sadintên sadalu. Dhumatêng ing Ngabean, sadintên sadalu, lajêng wangsul dhumatêng Mangkunagaran, wontên dalêm ing Surya Mantaraman. Dene wiyosanipun ingkang garwa wau, ing dintên Rêbo Paing wanci jam satêngah gangsal sontên, tanggal kaping 17 wulan Rabingulawal, ing taun Be, ôngka 1744. kaping 20 wulan Rêjêb, ing taun Be, ôngka 1760.
13 Kala kagungan putra pambajêng miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, ing dintên Kêmis Paing wanci jam 6 enjing, tanggal [tangga...]
Kala kagungan putra kaping 2 miyos putri, ingkang wêkasan nama Radèn Ayu Arya Tôndhakusuma, ing dintên Saptu Pon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir, ing taun Wawu, ôngka 1761. kaping 20 wulan Rêjêb, ing taun Be, ôngka 1760.
Kala kagungan putra kaping 3 miyos kakung nama Radèn Mas Sungkawa, ingkang wêkasan seda yuswa sataun, ing malêm Sênèn Lêgi wanci jam 4 tanggal kaping 27 wulan Ramlan, ing taun Jimakir, ôngka 1762.
Kala kagungan putra kaping 2 miyos putri, ingkang wêkasan nama Radèn Ayu Arya Tôndhakusuma, ing dintên Saptu Pon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir, ing taun Wawu, ôngka 1761.
Mila kanamakakên Radèn Mas Sungkawa, awit malêmipun Salasa sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih.
14 Kala ngalih saking ngalêbêt lajêng dalêm ing jawi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, tilas dalêmipun [dalêmi...]
Mila kanamakakên Radèn Mas Sungkawa, awit malêmipun Salasa sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih. kala taksih mutra, ing dintên Akat Lêgi wanci jam 7 enjing, tanggal kaping 1 wulan Ruwah, ing taun Alip, ôngka 1763. Anggènipun pêparing wau dèrèng sêsilih asma Mangkunagara.
Kala kagungan putra kaping 4 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, ing malêm Kêmis Paing wanci jam 10 tanggal kaping 3 wulan Rêjêb, ing taun Ehe, ôngka 1764. kala taksih mutra, ing dintên Akat Lêgi wanci jam 7 enjing, tanggal kaping 1 wulan Ruwah, ing taun Alip, ôngka 1763. Anggènipun pêparing wau dèrèng sêsilih asma
wau, ugi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga.
Kala kagungan putra kaping 4 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, ing malêm Kêmis Paing wanci jam 10 tanggal kaping 3 wulan Rêjêb, ing taun Ehe, ôngka 1764.
15 Kala ing taun Jimawal ôngka 1765, kakarsakakên dening Kangjêng Gusti Pangeran Adipati
Kala yasa dalêm, adêgipun sakaguru, ing dintên Akat Paing, wanci jam 8 enjing, tanggal kaping 18 wulan Ruwah, ing taun Ehe, ôngka 1764. Dèntên dalêm wau, ugi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga. Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, amakili dados patih ing Mangkunagaran. Awit patihipun lowong, ugi
Kala kagungan putra kaping 5 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya, ing malêm Sênèn Paing wanci jam 3, tanggal kaping 21 wulan Sura, ing taun Je, ôngka 1766. Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, amakili dados patih ing Mangkunagaran. Awit patihipun lowong, ugi taksih dados
enjing, tanggal kaping 1 wulan Rabingulakir, taun Je, ôngka 1766.
Kala kagungan putra kaping 5 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya, ing malêm Sênèn Paing wanci jam 3, tanggal kaping 21 wulan Sura, ing taun Je, ôngka 1766.
Kala kagungan putra kaping 6 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndawijaya, ing malêm Akat Kaliwon, wanci jam 1 tanggal kaping 4 khurup Jamngiyah wulan Rabingulawal, ing taun Dal, ôngka 1767.
Kala ngalih dhumatêng dalêm enggal. Ing dintên Akat Lêgi, wanci jam 7 enjing, tanggal kaping 1 wulan Rabingulakir, taun Je, ôngka 1766.
Kala kagungan putra kaping 7 miyos putri, [pu...]
Kala kagungan putra kaping 6 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndawijaya, ing malêm Akat Kaliwon, wanci jam 1 tanggal kaping 4 khurup Jamngiyah wulan Rabingulawal, ing taun Dal, ôngka 1767. nama Radèn Ajêng Parêng, seda timur.
16 Kala makili pandamêlanipun kapitan ajudan. Ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 26 wulan Rabingulawal, ing taun Dal, ôngka 1767. nama Radèn Ajêng Parêng, seda timur.
Kala ngadêgakên iyasanipun paringgitan, ing dintên Rêbo Lêgi, wanci jam ½ 6 enjing, tanggal kaping 8 wulan Rabingulakir, tunggil taun Dal. Ugi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga.
16 Kala makili pandamêlanipun kapitan ajudan. Ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 26 wulan Rabingulawal, ing taun Dal, ôngka 1767.
Kala katêtêpakên dados kapitan ajudan dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, ngiras anyêpêng adminisêtragsinipun ing lesiyun sadaya. Dintên Sênèn Wage, tanggal kaping 27 wulan Ruwah, ing
iyasanipun paringgitan, ing dintên Rêbo Lêgi, wanci jam ½ 6 enjing, tanggal kaping 8 wulan Rabingulakir, tunggil taun Dal. Ugi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga.
17 Kala kawisudha dados mayor komêndhan inpantêri, lêstantun anyêpêng adminisêtragsi, mantun amakili patih, ing dintên Akat Pon, tanggal kaping 29 wulan Rabingulawal, ing taun Be, ôngka 1768. Mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 6 wulan April, taun 1840 ôngka 1.
Kala katêtêpakên dados kapitan ajudan dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, ngiras anyêpêng adminisêtragsinipun ing lesiyun sadaya. Dintên Sênèn Wage, tanggal kaping 27 wulan Ruwah, ing taun Dal, ôngka 1767. Angsal balônja 180 rupiyah sawulan, sabin 6 ¼ jung, taksih karangkêp amakili patih.
Kala kagungan putra kaping 8 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndasiswara, ing dintên Saptu Kaliwon,
amakili patih, ing dintên Akat Pon, tanggal kaping 29 wulan Rabingulawal, ing taun Be, ôngka 1768. Mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 6 wulan April, taun 1840 ôngka 1.
Kala kagungan putra kaping 9 miyos putri, ingkang wêkasan nama Radèn Ayu Tumênggung Arya Côndranagara, ing Kudus. Ing malêm Jumuwah Kaliwon, wanci jam ½ 11 tanggal kaping 17 wulan Sura, ing taun Alip, ôngka 1771.
Kala kagungan putra kaping 8 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndasiswara, ing dintên Saptu Kaliwon, wanci jam 5 sontên, tanggal kaping 26 wulan Dulkangidah, ing taun Wawu, ôngka 1769.
Kala kagungan putra kaping 9 miyos putri, ingkang wêkasan nama Radèn Ayu Tumênggung Arya Côndranagara, ing Kudus. Ing malêm Jumuwah Kaliwon, wanci jam ½ 11 tanggal kaping 17 wulan Sura, ing taun Alip, ôngka 1771. ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndaatmaja, ing malêm Kêmis Wage, wanci jam 3 tanggal kaping 28 wulan Rabingulakir, ing taun Ehe, ôngka 1772.
Kala kagungan putra kaping 11 miyos kakung, nama Radèn Mas Suraya, seda timur. ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndaatmaja, ing malêm Kêmis Wage, wanci jam 3 tanggal kaping 28 wulan Rabingulakir, ing taun Ehe, ôngka 1772.
Kala kagungan putra kaping 12 miyos kakung, nama Radèn Mas Satriya, ing malêm Kêmis Kaliwon, wanci jam 12 tanggal kaping 18 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1775.
Kala kagungan putra kaping 11 miyos kakung, nama Radèn Mas Suraya, seda timur.
Kala kagungan putra kaping 13 miyos kakung, nama Radèn Mas Sutadi, seda timur.
Kala kagungan putra kaping 14 miyos putri, seda sarêng kalihan ingkang ibu, ing malêm Jumuwah Kaliwon, wanci jam 3 tanggal kaping 27 wulan Sapar, ing taun Jimakir, ôngka 1778. Layonipun radèn ayu wau kasarèkakên ing ardi Mangadêg, putrinipun wontên ing Masjid Kauman lèr.
kaping 8 wulan Rêjêp, ing taun Jimakir, ôngka 1778.
Nalika samantên pinuju gêrah, dados kadhawuhan kemawon, sarta amatêdhakakên songsong tigan satugêl praosan.
18 Kala kawisudha jumênêng pangeran. Lêstantun anama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sabin lênggah tuwin balônja taksih kados lami, ing dintên Akat Pon, tanggal kaping 8 wulan Rêjêp, ing taun Jimakir, ôngka 1778.
Kala angramakakên ingkang putra, Radèn Ayu Arya Tôndhakusuma, paningkahipun ing dintên Jumuwah Kaliwon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 26 wulan Rêjêp, ing taun Alip, ôngka 1779, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Kusumadilagan.
19 Kala kagungan putra kaping 15 saking garwa sêlir, Mas Ajêng Wignyadiwati, miyos putri, nama Radèn Ajêng Sutrêpti, ing malêm Kêmis Wage, wanci
Kala angramakakên ingkang putra, Radèn Ayu Arya Tôndhakusuma, paningkahipun ing dintên Jumuwah Kaliwon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 26 wulan Rêjêp, ing taun Alip, ôngka 1779, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Kusumadilagan. jam 8 tanggal kaping 15 wulan Ruwah, ing taun Ehe, ôngka 1780.
Kala kagungan putra kaping 16 saking garwa sêlir, Radèn Sitawati, miyos putri, nama Radèn Ajêng Sutarti, ing dintên Akat Kaliwon, wanci jam 12 siyang, tanggal kaping 22 wulan Sawal, ing taun Ehe, ôngka 1780. jam 8 tanggal kaping 15 wulan Ruwah, ing taun Ehe, ôngka 1780.
Kala anampèni ganjaran arta kathahipun 500 rupiyah pêthak, saking kangjêng tuwan guprênur jendral ing Nèdêrlan Indiya, minôngka pratôndha parêngipun kangjêng guprêmèn, awit saking tabêri anggènipun anglampahi dados mayor komêndhan prajurit dharat, ing lèsiyunipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 29 wulan Oktobêr, taun 1852.
Kala kagungan putra kaping 16 saking garwa sêlir, Radèn Sitawati, miyos putri, nama Radèn Ajêng Sutarti, ing dintên Akat Kaliwon, wanci jam 12 siyang, tanggal kaping 22 wulan Sawal, ing taun Ehe, ôngka 1780.
Kala kagungan putra kaping 17, ugi saking garwa sêlir, Mas Ajêng Banawati, miyos kakung nama Radèn Mas Sutarta, ing malêm Akat Wage, wanci jam ½ 10 tanggal kaping 22 wulan Sapar, [Sa...]
Kala anampèni ganjaran arta kathahipun 500 rupiyah pêthak, saking kangjêng tuwan guprênur jendral ing Nèdêrlan Indiya, minôngka pratôndha parêngipun kangjêng guprêmèn, awit saking tabêri anggènipun anglampahi dados mayor komêndhan prajurit dharat, ing lèsiyunipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 29 wulan Oktobêr, taun 1852. ing taun Jimawal, ôngka 1781.
20 Kala jumênêng anggêntosi kalênggahanipun ingkang raka Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, litnan kolonèl komêndhaning lèsiyun ing Mangkunagaran, lêstantun ing samukawisipun. Marêngi ing dintên Jumuwah Wage, tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, ing taun Jimawal, ôngka 1781. ing taun Jimawal, ôngka 1781.
Kabyawarakakên wontên ing pandhapi Mangkunagaran, ingkang angèstrèni, Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskên. Ingkang amakili residhèn ing Surakarta, tuwin para tuwan-tuwan. Kalihan Kangjêng Gusti Pangeran
para wadana ing Surakarta sadaya, sabibaripun para ingkang ngèstrèni wau, kangjêng [kang...]
20 Kala jumênêng anggêntosi kalênggahanipun ingkang raka Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, litnan kolonèl komêndhaning lèsiyun ing Mangkunagaran, lêstantun ing samukawisipun. Marêngi ing dintên Jumuwah Wage, tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, ing taun Jimawal, ôngka 1781. gusti lajêng ngaturakên tarimakasih ing kangjêng tuwan residhèn dhumatêng dalêmipun, mawi tampi sêrat kêkancingan saking Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral dhe Imar van Tuwis, katitimangsan, Bogor kaping 7 wulan April, taun 1853.
Kabyawarakakên wontên ing pandhapi Mangkunagaran, ingkang angèstrèni, Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskên. Ingkang amakili residhèn ing Surakarta, tuwin para tuwan-tuwan. Kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, saha para pangeran. Punapadene Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Mas pangulu tapsiranom. Utawi para wadana ing Surakarta sadaya, sabibaripun para ingkang ngèstrèni wau, kangjêng [kang...]
21 Kala angsal lilah saking kangjêng guprêmèn, kalilanipun krama angsal putri, tatilaranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, pambajêng saking garwa padmi. Kawrat ing sêrat kêkancingan wados, aksara I katitimangsan kaping 16 wulan April, taun 1853. gusti lajêng ngaturakên tarimakasih ing kangjêng tuwan residhèn dhumatêng dalêmipun, mawi tampi sêrat kêkancingan saking Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral dhe Imar van Tuwis, katitimangsan, Bogor kaping 7 wulan April, taun 1853.
Kala paningkahipun, ing dintên Salasa Wage tanggal kaping 15 wanci jam 10, siyang wulan Ruwah, ing taun Jimawal, ôngka 1781. Kajênêngan dening Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, saha para pangeran ing Surakarta sadaya, tuwin Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat,
21 Kala angsal lilah saking kangjêng guprêmèn, kalilanipun krama angsal putri, tatilaranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, pambajêng saking garwa padmi. Kawrat ing sêrat kêkancingan wados, aksara I katitimangsan kaping 16 wulan April, taun 1853. sakancanipun para bupati ing Surakarta sadaya.
Makatên ugi sontên panggihipun, wêwah Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu têdhak. Kalihan jajênêngipun kangjêng guprêmèn, Kangjêng Tuwan Jendral Mayor Bakkê. Komêndhan Indhiya Sêlègêr, saha Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskên, ingkang amakili residhèn ing Surakarta sadaya, dalunipun pista lajêng dhansahan. sakancanipun para bupati ing Surakarta sadaya.
Sapêkênipun wanci jam 6 sontên, kaundhuh dhumatêng ing dalêm paresidhenan, lampahipun nitih kareta, mawi upacara kaprabon. Abdi dalêm prajurit, tuwin wadyabala sapanunggilanipun sami andhèrèk.
Makatên ugi sontên panggihipun, wêwah Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu têdhak. Kalihan jajênêngipun kangjêng guprêmèn, Kangjêng Tuwan Jendral Mayor Bakkê. Komêndhan Indhiya Sêlègêr, saha Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskên, ingkang amakili residhèn ing Surakarta sadaya, dalunipun pista lajêng dhansahan.
Sasampunipun dumugi ing dalêm paresidhenan, sadaya urmat. Kangjêng gusti sakalihan lênggah, upacara, prajurit, tuwin wadyabala sapanunggilanipun wau, sami mantuk rumiyin. Lajêng dhansah pista, sabibaripun jam 3 kangjêng gusti sakalihan kondur.
Dèntên wiyosanipun, Gusti Radèn Ayu Pangeran [Pange...]
Sasampunipun dumugi ing dalêm paresidhenan, sadaya urmat. Kangjêng gusti sakalihan lênggah, upacara, prajurit, tuwin wadyabala sapanunggilanipun wau, sami mantuk rumiyin. Lajêng dhansah pista, sabibaripun jam 3 kangjêng gusti sakalihan kondur. Adipati Arya Prabu Prangwadana wau, ing dintên Saptu Paing, wanci jam 4 sontên, tanggal kaping 18 wulan Jumadilakir, ing taun Je, ôngka 1758.
22 Kala siram tingkêbipun, Gusti Radèn Ayu Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana ing dintên Saptu Lêgi, tanggal kaping 27 wulan Jumadilawal, ing taun Je, ôngka 1782. Kajênêngan dening Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, saha para pangeran ing Surakarta sadaya, tuwin Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sakancanipun para bupati ing Surakarta, saha para garwanipun, sadaya wau sami paring pangèstu wilujêng, mugi ambabara miyos kakung, lêstantun andarbènana ing Mangkunagaran sapanginggilipun. Adipati Arya Prabu Prangwadana wau, ing dintên Saptu Paing, wanci jam 4 sontên, tanggal kaping 18 wulan Jumadilakir, ing taun Je, ôngka 1758.
Kala kagungan putra kaping 1 miyos kakung, nama Gusti Kangjêng Pangeran Arya Prabu Sudibya, ing dintên Rêbo Lêgi, wanci jam ½ 7 enjing, tanggal [tang...]
22 Kala siram tingkêbipun, Gusti Radèn Ayu Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana ing dintên Saptu Lêgi, tanggal kaping 27 wulan Jumadilawal, ing taun Je, ôngka 1782. Kajênêngan dening Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, saha para pangeran ing Surakarta sadaya, tuwin Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sakancanipun para bupati ing Surakarta, saha para garwanipun, sadaya wau sami paring pangèstu wilujêng, mugi ambabara miyos kakung, lêstantun andarbènana ing Mangkunagaran sapanginggilipun. kaping 28 wulan Rêjêb, ing taun Je, ôngka 1782. Mawi kaurmatan monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Kala kagungan putra kaping 2 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Sunita, ing malêm Sênèn Lêgi, wanci jam 12 tanggal kaping 29 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1783. Mawi kaurmatan monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9. kaping 28 wulan Rêjêb, ing taun Je, ôngka 1782. Mawi kaurmatan monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
23 Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2. Pambajêng saking garwa padmi, sarêng kalihan Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping tiga, angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, panênggak saking garwa padmi, paningkahipun ing dintên Saptu Kaliwon, wanci jam 4 tanggal kaping 18 wulan Ruwah,
Kala kagungan putra kaping 2 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Sunita, ing malêm Sênèn Lêgi, wanci jam 12 tanggal kaping 29 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1783. Mawi kaurmatan monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9. ing taun Dal, ôngka 1783, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Ngabean.
Kala kagungan putra kaping 3 miyos kakung lajêng seda. ing taun Dal, ôngka 1783, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Ngabean.
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, pambajêng saking garwa padmi, paningkahipun ing dintên Saptu Paing, wanci jam 4 tanggal kaping 20 wulan Ruwah, ing taun Be, ôngka 1784. Sontênipun lajêng panggih wontên ing Nataningratan.
Kala kagungan putra kaping 3 miyos kakung lajêng seda.
Kala kagungan putra kaping 4 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Suyitna, ing malêm Jumuwah Pon, wanci jam 11 tanggal kaping 17 wulan Rêjêb, ing taun Wawu, ôngka 1785, mawi kaurmatan monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, sarêng kalayan Radèn Mas Arya Gôndawardaya, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga,
Kala kagungan putra kaping 4 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Suyitna, ing malêm Jumuwah Pon, wanci jam 11 tanggal kaping 17 wulan Rêjêb, ing taun Wawu, ôngka 1785, mawi kaurmatan monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9. sami saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Akat Lêgi, wanci jam 4 tanggal kaping 10 wulan Ruwah, ing taun Wawu, ôngka 1785, sontênipun lajêng panggih.
Kala kagungan putra kaping 5 miyos kakung, têrèk lajêng seda. sami saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Akat Lêgi, wanci jam 4 tanggal kaping 10 wulan Ruwah, ing taun Wawu, ôngka 1785, sontênipun lajêng panggih.
24 Kala katêtêpakên, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping sakawan, sarta kawisudha dados kolonèl komêndhan, wontên ing dalêm karesidhenan. Ing dintên Rêbo Kaliwon, tanggal kaping 27 wulan Sura, ing taun Jimakir, ôngka 1786, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan ing Bogor, tanggal kaping 16 wulan Agustus, taun 1857. Gupêrnur Jendral Vaut. Mila dados tingalan panjênênganipun kadamêl ing dintên Akat Wage, tanggal kaping 25 wulan Bêsar, amêndhêt cocogipun titimôngsa, tumrapipun [tumra...]
Kala kagungan putra kaping 5 miyos kakung, têrèk lajêng seda. kalayan etang Jawi.
Kala iyasa gêdhong purwasana, awit pasang talês, ing dintên Akat Lêgi, tanggal kaping 1 wulan Rêjêb, ing taun Jimakir, ôngka 1786. kalayan etang Jawi.
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya, angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, sarêng kalihan Radèn Ayu Tumênggung Arya Côndranagara ing Kudus. Paningkahipun ing dintên Kêmis Lêgi wanci jam 4, tanggal kaping 18 wulan Bêsar, ing taun Jimakir, ôngka 1786, sontênipun lajêng sami panggih.
Kala iyasa gêdhong purwasana, awit pasang talês, ing dintên Akat Lêgi, tanggal kaping 1 wulan Rêjêb, ing taun Jimakir, ôngka 1786.
25 Kala kagungan putra kaping 6 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Surana, ing malêm Kêmis Wage, wanci jam 10 ¼ tanggal kaping 8 wulan Jumadilakir, ing taun Alip, ôngka 1787, mawi kaurmatan, monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Mayor Atmamijaya, sarêng kalihan Radèn Mas Kapitan Arya Sabrata, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Salasa Lêgi, wanci jam ½ 5 tanggal kaping 18 wulan Bêsar, ing taun Alip, ôngka 1787, sontên lajêng sami panggih, sapêkênipun
leyo wontên ing pandhapi Mangkunagaran, ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 21 wulan Sapar, ing taun Ehe, ôngka 1788. Mayor Atmamijaya, sarêng kalihan Radèn Mas Kapitan Arya Sabrata, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Salasa Lêgi, wanci jam ½ 5 tanggal kaping 18 wulan Bêsar, ing taun Alip, ôngka 1787, sontên lajêng sami panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Suryaamijayan.
Kala kagungan putra kaping 7 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Suripta, ing dintên Rêbo Lêgi, wanci jam ½ 7 enjing, tanggal kaping 7 wulan Ruwah, ing taun Ehe, ôngka
26 Kala anampèni ganjaran, ridêr saking ordhê Nèdêrlansên leyo wontên ing pandhapi Mangkunagaran, ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 21 wulan Sapar, ing taun Ehe, ôngka 1788. 1788. Mawi kaurmatan monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, saking garwa padmi, paningkahipun ing dintên Akat Pon, wanci jam 4 tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir, ing taun Jimawal, ôngka 1789. Sontênipun lajêng panggih wontên ing Nataningratan. 1788. Mawi kaurmatan monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
27 Kala iyasa waos, kathahipun 100, wêdhung 100, panganggenipun abdi dalêm rônggasewaka. Waos 50, piling 50, panganggenipun abdi dalêm bramantaka. Waos 50, panganggenipun abdi dalêm prajurit, subamanggala. Waos 200, panganggenipun abdi dalêm wiratôna. Waos 100,
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, saking garwa padmi, paningkahipun ing dintên Akat Pon, wanci jam 4 tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir, ing taun Jimawal, ôngka 1789. Sontênipun lajêng panggih wontên ing Nataningratan. panganggenipun abdi dalêm prajurit margayuda. Ingkang anggarap iyasan dalêm wau, êmpunipun abdi dalêm Kyai Gunadahana, kalihan Kyai Gunapawaka, tuwin prikancanipun pandhe bawah ing Mangkunagaran sadaya, awitipun Salasa Paing tanggal kaping 3 wulan Rêjêb, ing taun Jimawal, ôngka 1789.
Kala kagungan putra kaping 8 miyos putri, nama Gusti Radèn Ajêng Suyati, ing dintên Rêbo Wage, wanci jam ½ 9 enjing, tanggal kaping 23 wulan Sura, ing taun Je, ôngka 1790, mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 7. panganggenipun abdi dalêm prajurit margayuda. Ingkang anggarap iyasan dalêm wau, êmpunipun abdi dalêm Kyai Gunadahana, kalihan Kyai Gunapawaka, tuwin prikancanipun pandhe bawah ing Mangkunagaran sadaya, awitipun Salasa Paing tanggal kaping 3 wulan Rêjêb, ing taun Jimawal, ôngka 1789.
Kala iyasa pabrik, ing Calamadu, awit pasang talês, ing dintên Akat Wage, tanggal kaping 5 wulan Jumadilakir, ing taun Je, ôngka 1790.
Kala kagungan putra kaping 8 miyos putri, nama Gusti Radèn Ajêng Suyati, ing dintên Rêbo Wage, wanci jam ½ 9 enjing, tanggal kaping 23 wulan Sura, ing taun Je, ôngka 1790, mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 7.
28 Kala têdhak dhumatêng ing Batawi, sowan ing Kangjêng [Kang...]
Kala iyasa pabrik, ing Calamadu, awit pasang talês, ing dintên Akat Wage, tanggal kaping 5 wulan Jumadilakir, ing taun Je, ôngka 1790. Tuwan Guprênur Jendral Baron pan Sêlut pan dhe Bèllê, ingkang andhèrèk, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, 3. Tuwan Ridmèstêr Mètslêr sêpuh, mangkat saking Surakarta, ing dintên Kêmis Kaliwon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 24 wulan Sapar, ing taun Dal, ôngka 1791.
Kondur rawuh ing dalêm Mangkunagaran, ing dintên Akat Lêgi, tanggal kaping 25 wulan Rabingulawal, taksih nunggil taun Dal. Tuwan Guprênur Jendral Baron pan Sêlut pan dhe Bèllê, ingkang andhèrèk, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, 3. Tuwan Ridmèstêr Mètslêr sêpuh, mangkat saking Surakarta, ing dintên Kêmis Kaliwon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 24 wulan Sapar, ing taun Dal, ôngka 1791.
Kala kagungan putra kaping 9 miyos putri, nama Gusti Radèn Ajêng Sumarti, ing dintên Jumuwah Lêgi, wanci jam ½ 2 siyang, tanggal kaping 13 wulan Jumadilakir, ing taun Dal, ôngka 1791. Mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 7.
Kondur rawuh ing dalêm Mangkunagaran, ing dintên Akat Lêgi, tanggal kaping 25 wulan Rabingulawal, taksih nunggil taun Dal.
29 Kala angramakakên Radèm Mas Arya Gôndawijaya, [Gôndawi...]
Kala kagungan putra kaping 9 miyos putri, nama Gusti Radèn Ajêng Sumarti, ing dintên Jumuwah Lêgi, wanci jam ½ 2 siyang, tanggal kaping 13 wulan Jumadilakir, ing taun Dal, ôngka 1791. Mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 7. sarêng kalihan Radèn Mas Arya Gôndasiswara, Radèn Mas Panji Darmakusuma, Radèn Mas Panji Jayasaputra, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Rêbo Lêgi wanci jam 4 tanggal kaping 27 wulan Bêsar, ing taun Dal, ôngka 1791, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Suryamijayan namung sadintên.
wanci jam 11 siyang, tanggal kaping 2 wulan Jumadilawal, ing taun Be, ôngka 1792. sarêng kalihan Radèn Mas Arya Gôndasiswara, Radèn Mas Panji Darmakusuma, Radèn Mas Panji Jayasaputra, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Rêbo Lêgi wanci jam 4 tanggal kaping 27 wulan Bêsar, ing taun Dal, ôngka 1791, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Suryamijayan namung sadintên.
Kala angramakakên Radèn Mas Arya Gôndaatmaja, angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Kêmis Paing, wanci jam 4 tanggal kaping 12 wulan Bêsar, ing taun Be, ôngka 1792, sontênipun lajêng panggih.
Kala kagungan putra kaping 10 miyos kakung lajêng seda, ing dintên Kêmis Kaliwon, wanci jam 11 siyang, tanggal kaping 2 wulan Jumadilawal, ing taun Be, ôngka 1792.
Kala kagungan putra kaping 11 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Subyakta, ing dintên Sênèn Pon, wanci jam 9 enjing, tanggal kaping 5 wulan Rabingulawal, ing taun Wawu, ôngka 1793. Mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Pèngêtan punika namung salêbêtipun, 55 taun (wiwit miyosipun taun Jawi 1738) dados kirang 17 taun kalihan surutipun (surut taun Jawi 1810) sampun botên dipun pèngêti, mila wontên putra tiga: 2 saking padmi, 1 saking paminggir, botên kalêbêt ing pèngêtan, inggih punika: 1. Gusti Radèn Mas Suprapta (Kangjêng Pangeran Arya Dayakiswara), 2. Gusti Radèn Ajêng Suprapti (seda timur), 3. saking paminggir, Radèn Mas Sardana (Kangjêng Pangeran Arya Nataningrat kaping II).
Pèngêtan punika namung salêbêtipun, 55 taun (wiwit miyosipun taun Jawi 1738) dados kirang 17 taun kalihan surutipun (surut taun Jawi 1810) sampun botên dipun pèngêti, mila wontên putra tiga: 2 saking padmi, 1 saking paminggir, botên kalêbêt ing pèngêtan, inggih punika: 1. Gusti Radèn Mas Suprapta (Kangjêng Pangeran Arya Dayakiswara), 2. Gusti Radèn Ajêng Suprapti (
Iki Dongèng Isi Wêwulang Bêcik Tinurun saka ing têmbung Walônda Dening Tuwan Karêle Phrèdêrik Wintêr, juru basa ing nagara Surakarta.
Kaêcap ing kantor pangêcapan guphrêmèn ing nagara Batawi Ing tahun 1889
VERZAMELING VAN ZEDELIJKE VERHALEN UIT HET HOLLANDSCH VERTAALD DOOR C. F. WINTER Sr., TRANSLATEUR TE SOERAKARTA
lan angrusak. Brahala iki kang ginawe lêmah, ora bisa andêlêng tuwin ngrêrungu, lan ora bisa ambêciki apadene angalani ing manusa. Ananging wong kang nyêmbah brahala mau ora nganggêp ing pitutur nyata mangkono iku.
mangkono iku. Bocah lanang amangsuli, apa kowe ora ngandêl yèn brahala gêdhe iku kang matèni sadulur-dulure. Wong kapir sumaur sêru, ora, aku ora ngandêl, awit salawase durung tau molahake tangane. Kowe bocah mursal amasthi sing gawe, saiki kowe bakal dakpênthungi kongsi mati, minôngka paukumane alamu.
Bocah lanang anyauri manis. O, aja nêpsu, yèn kowe pracaya, brahalamu ora kawasa agawe pratingkah,
kang kêna linakonan ing bocah, kapriye manèh yèn iku Allaha, kang
mangkene, rahayu wong kang angèstokake sarta ngabêkti ing Allah, kaya upamane marang bapa.
Ana sawijining bapa kang ambêk bêcik, saking prêluning pagawean kongsi lawas adêdunung ana sajroning nagara, bojo lan anak-anake padha omah ana ing desa cilik, adoh saka ing nagara mau. Bapa mau anuli kirim pêthi gêdhe siji marang anak-anake, kêbak isi
barang anèh-anèh, akanthi layang, unine mangkene, anak-anakku kabèh, dèn padha mursid, lan anganggoa pratingkah bêcik. Amasthi kowe enggal bisa katêmu karo aku ana ing kene. Kowe padha bungaha, ing sajroning omah, olèhku anggawèkake kowe, akèh sêsimpênane ganjaran luwih adi, kang dakjagakake ing kowe.
Anak-anake padha bangêt bungah, calathune, iba bêcike si bapak, lan pira-pira olèhe ambungahake marang aku kabèh. Sanajan aku ora wêruh marang bapak, lan ora bisa anduga mungguhing kaanane, amêsthi uga daktisnani têrus ing ati. Aku kabèh amasthi iya padha sumêja ambungahake atine, lan angèstokake parentahe kang muni ing layang. O: iba bakal [baka...]
[...l] padha bungahku, yèn katêmu karo si bapak.
Êmbokne calathu, anak-anakku kabèh, panganggêpe bapakmu marang kowe ana ing ngalam donya iki: ora beda karo pamêngkune Gusti Allah marang sarupaning manusa. Manusa ing saiki amasthi ora bisa wêruh marang Allah kang sipat kamurahan, ananging pêparinge warna-warna bêcik-bêcik, kaya ta srêngenge: rêmbulan, lintang: kêmbang-kêmbang: wowohan, lan tanêm tuwuh, iku kabèh minôngka saksining katrêsnane Gusti Allah marang manusa. Kitab suci iku minôngka layange Gusti Allah, kang anglairake karsane, lan anggantungi swarga. O: ing swarga kono manusa ginantungan ing ganjaran lan kabungahan linuwih, angungkuli kang tinêmu ing alam donya iki. Mulane manusa padha sumêjaa nimbangi katrêsnane Allah, angèstokna [angè...]
[...stokna] sakarsane, sarta bungaha dening duwe pangarêp-arêp olèh swarga. Ing
kamurahaning Allah angluwihi, mulane padha trêsnaa ing Allah ing sajroning kamuktèn lan kasusahan.
Ana sadulur loro lanang wadon, sing lanang aran Sariman, sing wadon aran Tumpak. Karone ing sawiji dina padha ana ing omah dhêdhewekan. Si Sariman calathu, Tumpak, ing sadina iki ayo padha golèk kang enak-enak, sarta padha ambruwah. Si Tumpak anyauri, yèn kowe bisa amrênahake [a...]
[...mrênahake] aku ana ing panggonan, kang ora nganti kawruhan ing uwong, aku iya gêlêm. Wangsulane Si Sariman. Lah mayo mênyang ing buritan, padha mangan jênang ing kono. Si Tumpak amangsuli, ana ing kono amasthi kawruhan ing wong tôngga kang nyigari kayu. Si Sariman sumambung, lah mayo padha mênyang ing pawon. Ing kono ana guci siji kêbak isi madu, padha dipangan karo roti. Si Tumpak sumaur, ana ing kono kawruhan ing wong tôngga wadon, kang ngantih cêdhak lawang. Si Sariman calathu manèh: yèn mangkono ayo padha mangan jêruk ana ing sênthong, ing kono pêtêng, amasthi ora kawruhan marang sawijining wong. Si Tumpak sumaur, E Sariman, apa kowe ngira, ana ing kono ora ana kang wêruh. Apa kowe ora sumurup, yèn ing
dhuwur ana kang sipat ngalimun, nguningani sabarang pratingkah, sanajan kalingana ing pagêr bata, utawa anaa sajroning pêpêtêng, ora kasamaran. Si Sariman kagèt angrungu basa mêngkono iku, calathune, bênêr kowe: adhi, ana ing sênthong kono manusa ora bisa wêruh marang kowe lan marang aku, ananging Gusti Allah ora kasamaran. Mulane anaa ing ngêndi-êndi, aja padha anglakoni panggawe ala. Si Tumpak bungah, dene kakangane nganggêp calathune, Si Sariman banjur diwènèhi gambar bêcik, ing ngisor ana tulise, unine mangkene.
Sanajan barang polahing manusa ana ing ngalam donya ora kawruhan marang sapadha-padhane tumitah, ananging Gusti Allah ing sadina-dina tansah ora kasamaran.
Ana sudagar siji mulih saka ing pasar nunggang jaran, akalung krêga isi uang akèh. Ing nalika samana udan dêrês, Kyai sudagar nganti kalêbus, sarta bangêt muring-muring. Dene panuju mulih saka ing paran, têka Gusti Allah anurunake udan. Lakune anuli têkan ing alas pêtêng, sudagar kagèt andêlêng begal ngadhang ing dalan, angathungi bêdhil, banjur diunèkake. Ananging obate têlês dening udan, dadi bêdhile ora muni. Sudagar tumuli anggêbrag jarane. Salamêt bisa angoncati begal.
Barêng uwis luwar saka ing bêbaya, acalathu, aku iki wong gêmblung, dene muring-muring amarga kodanan, sarta dêrêsing
ginanjar bilai utawa kasusahan dening Gusti Allah, karsane mung amurih bêcike.
Ana bocah lanang aran Kasiman, durung tau ngrungu kumandhang, anuju sawiji dina ana ing pangonan anywara sêru, o, o. Kumandhange tumuli
kumandhange anirokake kabèh. Dheweke banjur anggolèki sajroning alas tarataban, angira bocah lanang kang amêmisuhi, sêdyane anandukake wêwalês. Ananging ora ana wong siji-sijia.
Si Kasiman banjur mulih, wadul marang êmbokne, yèn ana bocah lanang bandhol, andhêlik ing alas tarataban, amêmisuh marang dheweke. Êmbokne anyauri, kowe iku anjalomprongake lan anarka awakmu dhewe. Wruhanamu, sing korungu ana ing alas tarataban iku ujarmu dhewe. Kaya upamane kowe andêlêng rupamu
ana ing banyu, mangkono uga kowe angrungu swaramu dhewe
Êliding dongèng mangkene, panganggêpe wong urip marang sapadhane tumitah iku walês winalêsan.
Ana bocah wadon cilik, aran Si Sarintên, ing wayah esuk panuju têrang dolan-dolan marang pangonan cêdhaking desa, kaprênah ana ing
lan bêcik-bêcik rupane. Bangêt bungahe anyawang, sarta banjur agahan amêthiki, ananging tumuli ana wong desa angelikake, êbèng, aja cêdhak-cêdhak karo dhadhah iku, awit akèh ulane mandi.
Si Sarintên kagèt. Ing sawatara mênêng bae, ananging bangêt
ula mêtu saka ing dhadhah, amulêt sarta nyokot bahune, ora nganti antara suwe, Si Sarintên anêmahi mati.
Êliding dongèng mangkene, aja anjurungi pakarêpan kang ora jujur, iku anyênyuda têntrêming atimu.
Ing sawiji dina wayah esuk, bocah lanang aran Si Surat angungak ing jandhelane, andêlêng pakaranganing tanggane, akèh jêruke kuning-kuning anggalasah ana ing pasukêtan. Banjur lumayu, ambrobos saka ing lêlowahing dhadhah, lumêbu ing pakarangan, anjupuki jêruk, diisèkake ing kanthongane kongsi kêbak.
Kang duwe pakarangan anuli dumrojog têka, nyangking têkên lumêbu ing pakarangan. Si Surat inggal lumayu marang dhadhah, sumêja ambrobos. Ananging saking kêbaking kanthongane, sêsak ora bisa bablas, dadi kapêksa ambalèkake sakèhing jêruk kang dicolong mau, imbuh-imbuh digêbugi. Calathune
Ana sawijining wong wadon bôngsa luhur, duwe anak lanang siji, aran Si Sudira, disaosake manakawan marang ratune, kairid marang kadhaton. Satêkane ing kadhaton, êmbokne andum salamêt
kolakoni, ciptanên ana ing pangayunane, pundhi-pundhinên ratu gustimu, lan tisnaa marang kônca-kancamu kaya
iku olèhmu anggranyah, sakawasa candhêtên kêkarêpanamu.
Sawuse mêmulang mangkono êmbokne banjur mulih. Si Sudira nuli angladèni sang ratu dhahar, anggawa piring salaka isi kaluwa nôngka, rupane luwih dening enak. Si Sudira bangêt kapengine arêp ngicipi sanyamplung bae. Ing nalika samana iya uga eling marang wêwulanging êmbokne, nanging kêkarêpane dhewe kang dijurungi. Barêng lakune têkan ngarêping lawang panggonane dhahar sang ratu, enggal anjupuk kaluwa nôngka sanyamplung, banjur agahan diêmplok sarta diulu. Ananging sawuse anyèlèhake piring ana ing meja, ora antara suwe Si Sudira ambruk banjur mati, amarga dening olèhe mangan kaluwa nôngka [nông...]
[...ka] mau, sabab isih bangêt panase, dadi anglonyohake gurung lan wadhuke.
Êliding dongèng mangkene, candhêtên lan kunjaranên hawa napsumu, supaya kowe luputa saka ing sakèhing bilai.
Ana bocah lanang loro, siji aran Si Sênthot, sijine Si Gombak, padha nêmu sarangan siji ana ing lêmah sangisoring uwite. Si Sênthot calathu, iku aku sing anduwèni, sabab aku sing wêruh dhisik. Si Gombak sumaur sêru, aku sing anduwèni, awit aku kang anjupuk dhisik. Anuli padha diya-diniya.
Ora suwe ana bocah lanang siji manèh têka, gêdhene ngungkuli kang loro [lo...]
[...ro] mau, calathune, aku kang bakal ambênêri sulayamu, prènèkna sarangane. Sawise calathu mangkono, banjur mapan, diapit ing bocah loro mau, sarangan tumuli dikalêthak, calathune, cangkoke kang siji iki dadi bubuhane kang wêruh dhisik, sijine dadi bubuhane kang anjupuk dhisik, isine dadi bubuhanaku, sumurupa tuwase olèhku nibakake bêbênêran. Mangkono iku kang wus dadi adat wêkasaning prakara. Ênggone calathu mangkono iku kambi gumuyu.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa dhêmên prakaran, amasthi nêmu pitunan lan kawirangan.
Ana bocah wadon cilik siji, aran [ara...]
[...n] Si Ranti, nêmu kêmiri runtuhan ing kêbon, isih kabuntêl ing kulite, panyanane mundhu, banjur dicokot. Barêng dirasakake ora enak, tumuli dibuwang.
Sadulure lanang aran Si Sardi panuju ana ing kono, pangartine angungkuli Si Ranti, kêmiri kang dibuwang mau enggal dijupuk, banjur dioncèki kulite, kêmirine dipêcah, isine pinangan. Calathune, rasaning kulit kang ora enak iki ora dakitung, sabab aku sumurub, yèn sajroning kulit iku ana isine gurih, enak dakpangan.
Êliding dongèng mangkene, aja ngetung sayahing kangelan, amasthi kowe ginantungan ganjaran.
Bocah lanang kang aran Si Jêndhul luwih dening ambêlêr, sarta kaduk wani tanpa dêduga, apadene lumuh manut ing pitutur bêcik, malah-malah dicampahi.
Anuju sawijining dina Si Jêndhul mau dolan-dolan karo sadulure aran Si Siyêm. Tênagane luwih dening ora patut, angidak-idak kêkêmbangan, amronggoli têtanduran, lumumpat ing kalèn, anusup-nusup ing garumbul.
Sadulure wadon calathu, Jêndhul, Jêndhul, kowe iku
tênagamu kang kaya mangkono, ora kongsi lawas amasthi nêmu bilai.
Si Jêndhul gumuyu, banjur mènèk ing uwit kang dhuwur dhewe, anguwuh-uwuh marang sadulure wadon. Siyêm, tumêngaa, dêlêngên, aku saiki mêncit. Ora antara suwe êpange uwit kang diênciki mau sêmpal, Si Jêndhul tiba tugêl baune siji.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa anyampahi pirêmbug bêcik, iku pêpadhane wong gêmblung.
Ana bocah wadon desa loro, aran Si Diyêm lan Si Jêbrag, padha lumaku marang kutha,
iku, Jêbrag, bisa-bisamu gumuyu, dene sênikmu abote ora beda kambi
ènthènga. Apa arane gêgodhongan iku. Wangsulane Si Jêbrag. Gêgodhongan adi: kang mayarake sarupaning kangelan: arane sabar.
Êliding dongeng mangkene, ing samubarang laku kowe dèn sabar lan tahan, amasthi ènthèng kang dadi pêpikulanamu.
Ana wong wadon siji, akongkonan anake cilik aran Si Mariyêm, golèk jamur mênyang alas. Sabaline dikongkon, acalathu marang biyungne, êmbok, sapisan punika kula angsal jamur sae warninipun. Suwawi
sami abrit-abrit ambranang prayogi, kados dipun tarètès ing mirah. Kula wau aningali kathah sami blawus ing warni, adamêl ewaning paningal, kados angsal-angsal sampeyan dèrèng lami punika, ananging pangraos kula kaawonên, mila botên kula pêndhêt.
Biyungne kagèt. Calathune, o: bocah busuk, bocah gêmblung, jamur [ja...]
[...mur] kang bêcik rupane iku, sanajan abang ambranang, lan kaya tinarètès ing mirah, satêmêne luwih ampuh, sapa sing mangan amasthi mati. Dene sing rupane blawus, kuciwa ing pandêlêng, kang kotampik mau, sanajan rupane kiwa, iku satêmêne kang bêcik dhewe. Mêngkono uga: ênggèr, sarupane kang ana ing ngalam donya iki, akèh pratingkah kautaman, kang ora pati dadi pangungakaning akèh, ananging pratingkah ala akèh kang agawe kèlune wong gêmblung, dalasan panggawe maksiyat, kang agêgèndèng ing manusa, nganggo anggêlari pêpenginan.
ora dhêmên aku andêlêng, dene waluh kang rumambat iku uwite cilik uwohe samono gêdhene lan bêcik rupane, môngka uwit êlo iki gêdhe dhuwur wohe cilik-cilik, rupane ora bêcik. Yèn akua kang nitahake jagat, amasthi uwit êlo iki
yèn êlo iki gêdhea sawaluh, amasthi ngamblêkake irungku, malah-malah ngrêmukake raiku kabèh.
Êliding dongèng mangkene, Gusti Allah ênggone anitahake jagat saisine kabèh ora kêna winaonan, sarta kalawan kamulyan lan akanthi kawasa.
15. Uwit Êlo lan Uwit Latêng
Ing wayah bêngi ana prahara, esuke Si Patrayuda saka ing omahe, karo anake lanang isih bocah, aran Si Kayun. Sumêja wêruh, manawa ana apa-apa kang rusak dening prahara mau.
Nalika samana Si Kayun andêlêng uwit êlo êsol, calathu marang bapakne, bapak, sampeyan tingali uwit êlo [ê...]
[...lo] punika êsol, môngka latêng ingkang wontên sapinggiring lèpèn punika botên kirang punapa-punapa, adamêl gumuning manah kula, awit
iku: yèn mungguha uwong: ladak, ora bisa andhêluk, katêmpuh ing prahara amasthi êsol. Ananging latêng iku ngatut bae bisa tumêlung, katêmpuh ing prahara ora bisa tugêl utawa bêdhol.
Êliding dongèng mangkene, wong ladak asring anêmu pakewuh, wong andhap asor ing saênggon-ênggone anêmu bêcik.
Ing jaman kuna ana jêjaka loro gugat-ginugat munggah marang bêbênêran, siji aran Sarpan, sijine Sarman. Ature Si Sarpan marang parentah, ing sapunika sampun wontên tigang taun laminipun kula kêkesahan, ing sadèrèngipun mangkat, kula titip sêsupe intên satunggil dhatêng pun Sarman, ingkang sampun kula anggêp mitra sae, ing mangke
sêsupe punika, sawêk pandugi kula kemawon, mitra kula pun Sarpan punika ragi kalindhih ing pikir, dene darbe panarka dhatêng kula.
Parentah andangu marang Si Sarpan. Kalane kowe ngulungake ali-ali marang Si Sarman, apa ana wong kang wêruh. Wangsulane Si Sarpan. Botên wontên ingkang sumêrêp. Kalanipun kula ngulungakên sêsupe dhatêng pun Sarman, panuju wontên ing ara-ara, sangandhaping uwit êlo, wontên ing ngriku kula ngiras andum wilujêng. Si Sarman kadangu ing parentah, ature, kula purun supaos, yèn kula sumêrêpa dhatêng uwit êlo, ingkang dipun aturakên punika, sami ugi botên sumêrêp kula dhatêng sêsupe wau.
mara Sarman, ngungaka ing jandhela kono, dêlêngên apa ana katon bali. Wangsulane Si Sarman. Kados dèrèng sagêd wangsul enggal makatên, awit panggenanipun uwit êlo punika saking ngriki langkung saking lampahan saêjam.
Parentah banjur ngandika, e, wong ala, wong dora cara, mau aturmu wani supata, ora sumurup pisan-pisan marang uwit êlo, lan marang ali-ali, môngka ing saiki kowe bisa ngarani doh cêdhaking panggonane uwit êlo iku, dadi têtela, yèn kowe sumurup marang tumanjaning ali-ali, lan marang
sanajan kasimpêna lawas, wêkasane katara.
Ana wong miskin aran Sakrama, omahe dumunung ana ing ara-ara, kang pêtêng dening garumbul tuwin dening thêthukulan warna-warna kang aêri. Anuju sawiji dina panuju bêntèr: mangsane wong panèn, Si Sakrama ngalèlèh ana sangisoring
duwèkmu iki kopulasaraa, sabên dina mung olèha saambane kang kasasaban ing awakmu kang kêsèt iku, amasthi ing sabên taun kowe olèh pari, angluwihi kèhe kang ana ing kèsèr iki.
Ujar mangkono iku andadèkake panujuning atine Si Sakrama, sakèhing thêthukulan kang aêri lan garumbul-garumbul padha dibabadi, lêmahe pinulasara, banjur dadi sawah, ora nganggo ambandhani dhuwit, akèh pamêtune pari, minôngka dadi pangane saanakrayate kabèh.
Êliding dongèng mangkene, kêsèd iku anuntun marang bilai lan marang kêkurangan, wong pêthêl ing salawase ora kacingkrangan pangan.
sawah, Si Dayun saking busuke acalathu marang bapakne, têmbunge, bapak, sampeyan tingali pantun punika, ing sawatawis wontên ingkang ngadêg lêrês, pandugi kula punika sami sae-sae sadaya, sanèsipun sami tumungkul, watawis kula punika sami awon-awon.
Bapakne banjur anjupuk rong wuli, calathune, mara dêlêngên, bocah busuk. Wêwulèn kang ngadêg bênêr iki: sêmune kaya wong ladak, prasasat gabug kabèh. Dene kang tumungkul, sêmune kaya [ka...]
[...ya] wong andhap asor, isine aos-aos.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa kumalungkung lumuhur-luhur, samôngsa kambah ing bilai lan pakewuh, tumiba ing apês.
Ana wong ambêbarang jantur, duwe panyuwun marang panjênênganing ratu, kalilana anjantur ana ing ngarsane, angebarake kagunan kang durung tau ana wong wêruh. Sang prabu
kadhêle banjur disawur-sawurake, kabèh padha nancêp ana pucuking êdom.
Sang prabu angandika, hèh, wong guna, wataraku lawas olèhmu marsudi budi, sarta bangêt kangelanamu, kongsi kowe bisa duwe kagunan kaya mêngkono, mulane kowe bakal dakganjar. Sang prabu nuli ngandika lirih marang abdine, abdi kang dipangandikani, banjur lunga, ora suwe bali, anggawa
awit saking dhawuhe sang prabu, katon mung isi kadhêle bae, sang prabu angandika, sarèhne kagunanmu ora maedahi pisan-pisan marang uwong, sarta aku amasthèkake, kowe ora tômpa opah akèh, amasthi ora kongsi lawas kowe banjur kêkurangan kadhêle, mulane kowe dakparingi kadhêle.
Êliding dongèng mangkene, aja andhêdhêr [andhê...]
[...dhêr] pakarêman ing sajroning atimu, kang ora maedahi utawa agawe kauntunganing liyan.
Ana wong sugih bangêt cêthile, sing dipangan ing sadina-dina ora ana manèh mung kacang ruji, awit iku kang dianggêp mufangati lan murah dhewe. Kacang kang digodhog ing sadina-dinane nganggo diitungi, pinasthi kèh sathithike,
nganti mati dening kaluwèn. Ananging katungkule angitungi kacang mau angowakake pagaweane sajroning omah, nganti kêrêp
[...longi] parine. Wong sugih mau matine malarat. Nalika ngarêpake mati, calathune mangkene.
Wong ipil-ipil iku iya uga bêcik, ananging nganggoa ngopèni kang prêlu-prêlu.
Ana wong wadon siji, pêthêl ing samubarang gawe, duwe batur wadon loro, iku sabên esuk wayah jagone kaluruk padha digugahi. Batur wadon loro mau bangêt muring-muringe marang jago iku, banjur dipatèni, supaya aja kongsi digugah esuk-esuk. Barêng jago wis mati, wong wadon bêndarane mau ora wêruh ing wayah, dadi bature wadon loro asring digugah ing sadurunging jago kaluruk wayah esuk, [esu...]
[...k,] malah-malah kêrêp padha digugahi ing wayah têngah wêngi.
Êliding dongèng mangkene, yèn wong iku anyingkiri kangelan sathithik, adat anêmu rêrubêd gêdhe.
Ana wong wadon tuwa miskin duwe ingon-ingon babon siji, sabên dina ngêndhog siji-siji, ananging sing duwe ora marêm marang êndhog siji ing sadinane, babone banjur dijuju dilêmokake, ciptane ing sadina-dinane amasthi bisa ngêndhog loro utawa têtêlu, ananging babon mau amarga kinadukan pangan dadi lêmu bangêt, ora ngêndhog-ngêndhog manèh.
Êliding dongèng mangkene, dinarima marang panduman sathithik. Yèn ora mangkono, [mang...]
[...kono,] amasthi sangsaya luwih sathithik bêgjamu.
Ana bocah lanang siji ambêk siya, gawene golèk susuh manuk ana ing dhadhah lan ing kêkayon. Sabên olèh susuh, yèn ana anake banjur dicuplaki matane, iku kabungahaning ati ala. Biyungne kêrêp angelikake, calathune, hèh, bocah murang sarak, elinga marang ujarku, yèn kowe ora marèni pratingkahmu mangkono iku, amasthi nêmu paukumaning Allah. Ananging bocah mau ora maèlu marang pituturing biyung, ing batin malah anyênyampahi, pratingkahe kang ora patut iku sangsaya kadarung.
Anuju ing sawijining dina parane bocah lanang mau mênyang alas, sumêja anandukake pratingkah siya manèh. Satêkane ing alas, andêlêng susuh gêdhe ana ing uwit kusambi, enggal dipènèk, anaking manuk kang ana ing susuh, dijupuk siji, dilêbokake ing kanthongane, barêng sijine arêp dijupuk, manuk bidho kang duwe susuh têka, anucuki matane bocah lanang mau kongsi molèr.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa anyênyêla ing wong tuwa-tuwane, wêkasane anêmu bilai dening alane dhewe.
diambu, irunge karasa lara, mungguh laraning irung iku, amarga diantup ing tawon kang nalêsêp sajroning kêmbang, awit pangambunê nganggo dipèjèt.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa bungah-bungah atinggal wêweka, wêkasane anêmu lara lan kasusahan.
Si Dama watêke brangasan. Barêng wêruh yèn diantup ing tawon, banjur angraup wêdhi, disawurake marang talaning tawon kang ana ing patamanan kono, tawone atusan bubar ngamuk angantupi. Si Dama bangêt kalaran, anyandhang lara mèh andadèkake patine.
Êliding dongèng mangkene, yèn wong angumbar nêpsu sajrone anêmu rêrubêd, enggal tumiba ing tiwas.
Ana wong desa, ing wayah bêngi kamalingan jarane kang bêcik dhewe, anuli mênyang pasar, sumêja tuku jaran seje. Satêkane ing pasar, ana ing pajaranan andêlêng jarane nunggal lan jaran akèh, kang pancèn bakal diêdol, enggal dicandhak kêndhaline, calathune,
êmpun luwih saking satahun. Kula botên maido, yèn madha rupa karo jaran dika,
nanging yèn iki, satêmêne dudu duwèk dika.
Wong desa mau enggal anutupi mataning jaran karo tangane loro, sarta acalathu, yèn jaran iki êmpun sataun ontên ing dika, dawêk dika arani, matane sing picak kang pundi.
Mungguh nyatane, jaran iku dhasar olèhe nyolong kang kanggonan, maune kaya
luput olèh dika ngarani, dudu matane kiwa sing picak. Kang kanggonan jaran calathu manèh, kaledhon calathu kula, sing picak matane têngên.
Wong desa banjur anglungakake tangane kang nutupi mataning jaran, calathune, [calathu...]
[...ne,] saniki êmpun têtela, yèn dika niku maling lan wong goroh. Anuli calathu marang sakèhing wong kang ana ing kono, dika kang padha ontên ngriki kabèh êmpun têtela wêruh, yèn jaran iki botên picak. Olèh kula takon mau mung amrih katitike kang nyolong.
Wong kang ana ing kono kabèh padha gumuyu, sarta kêplok-kêplok, calathune, konangan, konangan. Wong kang kanggonan kabênêr ambalèkake jaran, wuwuh-wuwuh kapatrapan paukuman ing sabênêre.
Êliding dongèng mangkene, sajuliganea maling angêmpakake alane, têrkadhang konangan sarana dening akal.
Ana wong sawiji, sumêja anyatakake marang anak-anake, yèn wong urip iku bisa luwih ing sapadha-padha, kang marga dening gêgulang sarta dening tau, calathune, mungguh iku aku bakal nyaritakake lêpiyane. Ujaring carita ing jaman kuna, ana wong siji, gawene lêlungan anggawa sapi gêdhe siji, iku yèn panuju ana ing pakeyan dipundhak, ginawa wira-wiri. Wong kang andêlêng
dina dakbopong, dakgawa lêlungan lakon rong jam. Mundhak dina uwis masthi bae mundhak abote, ananging karosanku sabên dina
Wong iku dadine cukat lan rosa, sarta kuwagang anggarap pagawean kang luwih angèl, mung sarana digêgulang.
Ana maling loro nyolong bihal siji, digiring mênyang alas. Satêkane ing alas kono padha rêmbugan prakara rêrêgan bakal pangêdoling bihal, lan kang dadi bubuhaning pêpayone wong siji-sijine. Olèhe rêmbugan andadèkake padu,
diplayokake. Maling loro mau wêruh-wêruh, yèn bihale ilang, barêng wus antara adoh, ora kacandhak yèn katututana, dadi mung ngingêtake bae marang bihale saka ing kadohan, samono iku êndhase padha gêtihên. Maling kang siji calathu, pratingkahmu lan pratingkahku kalêbu ing bêbasan, olèh ngunjal banjur gagal. Saure sijine, iya mangkono, nanging patitise mangkene.
Asu loro kêrah arêbut balung, anuli ana asu siji manèh têka, enggal amlayokake balung kang rinêbut.
Ana kêthèk malêbu ing jandhelane wong sugih, kang bangêt cêthile, ora tau wèwèh marang wong miskin. Nalika samono kang duwe omah
dhuwite, rinêbut ing wong akèh. Isih adoh kêthèk mau wis diagagi bithi, sarta dipisuhi buron bodho.
Tanggane wong cêthil mau calathu, nyata bodho yèn wong ngawut-awut dhuwit ana ing lêlurung, kaya pratingkahing kêthèk iku, ananging pratingkahmu ambêbêg dhuwit [dhuwi...]
[...t] ana ing pêthi, iku luwih dening bodho.
Êliding dongèng mangkene, rahayu wong kang akèh kauntungane, yèn nganggo eling nguluri marang wong miskin.
Ana gêrma loro, aran Jayadrana lan Wirawôngsa, karone padha lêlaku, angrungu pawarta yèn ing sawijining alas ana bruwange gêdhe, calathune, bruwang iku amasthi tumuli kêna ing aku.
Anuli sabên dina padha tabêri mênyang alas, anggolèki bruwang mau, yèn sore mulih marang omah pasewan. Ana ing kono padha mêmangan enak, nanging ora anggawa dhuwit. Calathune marang kang ngadêgake pasewan. Wragade [Wra...]
[...gade] olèhku mangan ana ing kene ing besuk dakbayar saka ing pêpayone walulanging bruwang.
Anuju ing dina sawiji, barêng padha mênyang alas manèh, bruwang mau ngaton, anyandêr marang gêrma loro kambi anggêrêng. Si Jayadrana saking kagète pambêdhile luput, banjur rikat mènèk ing kêkayon. Si Wirawôngsa bêdhile ora muni, enggal niba ing lêmah, ora obah-obah wis kaya wong mati. Bruwang nuli angambusi cangkêm irung lan kupinge, sarèhning bruwang ora tau môngsa bathang, banjur lunga, awit Si Wirawôngsa disêngguh mati.
Si Jayadrana anuli mêdhun saka ing penekan, sêmbranan atakon marang Si Wirawôngsa, aku bok kotuturi, bruwang mau ambêbisiki apa marang kowe. Saure Si Wirawôngsa, tuture marang
aku, ing sabanjure kowe lan aku aja ngêdol walulanging bruwang, yèn bruwange durung kêna kocêkêl.
Êliding dongèng mangkene, aja andadèkake barang kang durung katêkêm ana ing tanganmu, awit kêrêp ambalenjani, wêkasan luput ing pamasthimu.
Bocah lanang kang aran Si Jalidin dhêmên goroh, angon wêdhus cêdhak lan alas gêdhe, panuju angon wêdhus duwe karêp ambêbungah atine, sarana agawe gêguyon marang wong liyane, banjur alok-alok, ana macan, ana macan.
Ora suwe wong desa kang cêdhak ing kono akèh padha tandang anggawa gêgaman. Sarèhne ora ana macan katon [ka...]
[...ton] tumuli padha bali mulih, Si Jalidin anggêguyu.
Esuke Si Jalidin alok-alok manèh, ana macan, ana macan, wong desa tandang manèh, nanging ora pati akèh kaya kang uwis. Sarèhne ora ana macan kang katon, dadi padha mulih kambi muring-muring.
Ing têlung dinane ana macan ngaton têmênan, Si Jalidin jêlih-jêlih, tulung-tulung, ana macan, ana macan. Ananging ora ana wong desa siji-sijia kang tandang. Wêdhuse padha bubar lumayu marang desa, Si Jalidin sarèhne ora bisa lumayu rikat kaya wêdhuse, diburu ing macan kacandhak, digondhol mênyang alas, disuwèk-suwèk banjur dimôngsa.
Êliding dongèng mangkene, wong kang wus [wu...]
[...s] kasêbut dhêmên goroh, sanajan calathua têmênan, iya ora diandêl.
Ana batur tukon lanang minggat saka ing bêndarane, kacêkêl nuli kapatrapan ukuman pati. Pratingkahe matrapi paukuman mangkene, batur tukon mau kaprênahake ana ing panggonan jêmbar kinubêng ing pagêr bata, ing kono anuli diuculi singa siji, supaya amangsaa marang batur tukon iku. Ewon uwong kang padha anonton.
nonton padha gumun, atakon marang batur tukon, kapriye mulane dene ana pratingkah mangkono. Kang tinakonan sumaur, kalane aku minggat saka ing bêndaraku, aku andhêlik ana ing alas, manggon sajroning guwa, ora antara suwe singa iki tumêka ana ing panggonanaku kambi gêrêng-gêrêng, sêmune kalaran, anuduhake sikile katlusuban ing êri gêdhe lan landhêp. Êri anuli dakdudut. Wiwit nalika samana aku rukun bêcik karo singa iki ana sajroning guwa, sarta sabên dina aku diolèhake bêburon alas kang minôngka panganku. Anuju sawiji dina ana wong ambêburu, aku lan singa iki kacêkêl. Wiwit nalika samana pisahku, ing mêngko singa iki bungah, dening katêmu manèh
ing panarima iki muga-muga aweta urip. Prakara iki banjur konjuk marang panjênênganing ratu, karsane sang prabu batur tukon kaapura, sarta kamardikakake, apadene kaparingan singa mau, kang tansah akêkinthil marang batur tukon kang agawe kabêcikan, wus kaya asu, ora nganggo anyikara uwong.
Êliding dongèng mangkene, yèn sato duwe panarima, kongsi bisa ilang galake, kapriye manèh manusa yèn oraa wus pancèn bênêre kadunungan ing wajib kang marang panarima.
Ana wong lêlaku kasasar marang sagara wêdhi, [wê...]
[...dhi,] adate yèn wong ngambah ing kono, ngalambrang kongsi pirang-pirang dina ora nganggo nêmoni omah. Wong mau mèh kalirên lan bangêt ngoronge, anuli nêmu wit ayom siji, ing ngisor ana sêndhange, banyune bêning. Cêdhaking sêndhang iku ana kanthong cilik gumlèthèk. Calathune wong mau kambi anjupuk kanthong, aku sukur mungguhing Allah, kanthong iki baya isi kurma, amitulungi marang aku, ora nganti mati kalirên. Sawise calathu mangkono, banjur agahan ambukak kanthong, ananging bangêt kagète barêng wêruh isine, calathune, dene iki mung isi mutyara.
Êliding dongèng mangkene, sêga sakêpêl kang minôngka têtamba ngêlih, ajine luwih dening êmas utawa rajabrana.
Wong kang lêlaku mau, sanajan anêmu mutyara kang akèh rêgane, amasthi sida mati kalirên, yèn ora nêmu pitulung, ora antara suwe ana koja têka anunggang unta, wêlas andêlêng marang wong kaluwèn mau, banjur diwènèhi roti lan wowohan kang nyêgêri, sawise mangan, anuli diboncèngake ing untane.
bilai gêdhe, ananging sanyatane iku kabêgjan gêdhe, baliku mrene iki saking karsane Gusti Allah, supaya aku amitulungana urip marang kowe.
Êliding dongèng mangkene, Gusti Allah kêrêp amitulungi manusa, kaêntas [kaênta...]
[...s] saka ing bilai gêdhe, mung sarana kabêgjan kang luwih dening rèmèh.
Ana wong sugih agawe dhadhakan padu karo wong buruh, banjur amèk watu disawatake marang buruh iku. Watu anuli dijupuk sarta dikandhut marang kang sinawat. Osiking ati, ing besuk amasthi ana mangsane, aku bisa malês nyawat wong ala kuwe kalawan watu iki.
Wong sugih mau saking ladak sarta lumuhe marang pagawean, apadene saking pangêbrèhe, banjur dadi kere, anuju sawiji dina anganggo gombal lan liwat ing omahe buruh mau. Buruh tumuli anjupuk watu saka ing kandhutane, sêdya disawatake marang wong kang cilaka iku, ananging nuli kanggêk-kanggêk, calathune [cala...]
[...thune] sajroning ati, panêmuku, wong mangkono ora prayoga yèn anandukna wêwalês ala, awit yèn wêwalês iku tumiba marang satrune kang sugih lan kawasa, iku aran tanpa wêweka lan tanpa dêduga, yèn tumiba marang satrune kang nandhang cilaka, iku aran luwih dening siya. Ananging kapriyea uga
patamanane, duwe panarima marang sawijining wong rôndha miskin, arêp nuku sawahe, [sawah...]
[...e,] ananging kang tinari ora awèh, anuli dipitênah kalawan prakara, andadèkake mênange wong sugih mau, sawah banjur dadi duwèke.
Esuke barêng wong sugih mau midêr-midêr ana ing sawah, nyai rôndha têka anyangking kandhi kothong siji, têmbunge karo anangis mangkene, kula darbe panyuwun ing sampeyan, mugi kalilana mêndhêt siti saking sabin têtilaranipun bapa kula, namung sakêbakipun kandhi punika. Wong sugih sumaur, panjalukmu kang kaya lêkasing wong gêmblung iku daklilani.
Nyai rôndha anuli amèk lêmah, diisèkake ing kandhine, banjur calathu manèh, ing sapunika kula darbe panyuwun malih ing sampeyan, kula mugi sampeyan tulungi, nginggahakên kandhi punika dhatêng pundhak kula.
Wong sugih mau sarèhne ora tau [ta...]
[...u] anggarap pagawean rakasa, ora gêlêm amitulungi, ananging nyai rôndha tansah ngudi ing panjaluke, wasana dilêgani, ananging barêng anyandhak kandhi arêp dijunjung, calathune, aku ora kêlar, bangêt abote.
Nyai rôndha wangsulane amranani, manawi kandhi isi siti punika sampeyan sampun amastani awrat, kadospundi ugi awratipun siti sêsabin ingatasipun sampeyan, wontênipun ing jaman langgêng, awit yèn kawadhahana ing kandhi, dados pintên-pintên èwu.
Têmbung mangkono iku andadèkake kagète wong sugih mau, sawah banjur dibalèkake marang nyai rôndha, calathune, saiki têtela ing sumurupku.
Yèn wong anglumpukake ngamal kang sarana laku ora bênêr, amasthi sirna ajine [aji...]
[...ne] ingatase marang Gusti Allah, lan marang sapadha-padhane tumitah.
Ana wong aran Surapradata, wayahe wis tuwa, dhêmên padu sarta agawe prakara anggugat uwong, wêruh yèn tanggane arêp gawe jandhela anyar, bakal bisa ngungak ing patamanane, banjur dipênging, sarta diancam-ancam bakal diprakara yèn kasidakake.
Tôngga-tanggane liyane padha têka, amitulungi marang Si Surapradata, calathune, sarèhne kowe uwis tuwa, bok aja gawe prakara
amasthi kalakon tanggaku ora nganti ngungak saka ing jandhela, andêlêng patamanaku.
Si Surapradata banjur anggugat, nanging kalah, sarta kabênêr ambayar wragading prakara. Kajaba saka ing iku, saking dhêmêne gawe prakara anggugat uwong, kongsi akèh utange, ora bisa nyaur, patamanane banjur diêdol ing parentah, dituku marang anake wong desa sugih, aran Artadaya. Tôngga-tôngga mau anuli ngolok-ngolok marang Si Surapradata, têmbunge, karêpmu wis kasêmbadan, tanggamu ing saiki ora ngungak ing patamanamu, nanging ngungak ing patamanane Si Artadaya.
Êliding dongèng mangkene, panyanamu yèn agawe prakara anggugat uwong, kowe ngambah dêdalan kang bênêr, ananging [a...]
[...nanging] satêmêne bakal nyandhang susah, kalah sarta kailangan dhuwit.
Ana wong sugih, anuju ing môngsa larang pangan, angundangi bocah anak-anake wong miskin ing sajroning kutha, dipurih tumêka ing omahe, sawise padha têka, dicalathoni
kongsi ana karsane Gusti Allah agawe murahing pangan.
Bocah-bocah mau nuli kumroyok padha rêbutan roti, amilihi kang bêcik lan gêdhe dhewe, banjur padha mulih, ora nganggo awèh tarima kasih marang wong sugih mau. Panunggalane bocah [bo...]
[...cah] akèh-akèh mau ana bocah wadon siji, aran Si Sainêm, miskin ananging rêsikan. Iku ngadêg adoh, anuli mara anjupuk kakarèning roti cilik dhewe, sarta anyêmbah marang wong sugih, minôngka pratandhaning tarima kasih, sawise mangkono banjur mulih.
Esuke bocah akèh mau bali, sawise padha anjupuki roti, ulihe iya kaya kang wus kalakon, ora nganggo awèh tarima kasih, Si Sainêm kaduman roti cilik dhewe. Satêkane ing omah, roti disigar ing êmbokne kang panuju lagi lara, sajroning roti isi uwang salaka, isih padha anyar-anyar. Êmbokne kagèt, calathune, Sainêm, uwang iku balèkna marang kang duwe, awit anane sajroning [sa...]
[...jroning] roti iki ora kalawan ditêmaha.
Si Sainêm banjur lumaku marang omahe wong sugih mau, ambalèkake uwang salaka kang tinêmu ana sajroning roti. wangsulane wong sugih, aku ora kaliru, dhasar jaragan uwang salaka iku dakgawe isèn-isèning roti kang cilik dhewe, minangka ganjaranamu. Kowe dhêmêna rukun karo sapadha-padhamu tumitah, lan marêma ing salawas-lawase. Sapa kang narima olèh roti cilik, ora gêlêm rêbutan angarah kang gêdhe, sanajan rotine ora nganggowa isèn-isèn uwang, masthi ambarkati ing sajroning omahe.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa kawasa anyandhêt kêkarêpane, amasthi olèh luwih saka ing panyiptane.
Ana bocah desa loro, aran Si Ngalim lan Si Sidin, anggawa kayu mênyang omahe lurahe, anjujug ing pawon. Juru pawone ora suwe nuli mêtu saka ing pawon, arêp anjupuk dhuwit, bakal diwèhake marang bocah loro mau, Si Ngalim kang ambêg julig enggal anjupuk daging sairis kang ana ing kuwali, dilêbokake ing kanthongane Si Sidin. Calathune marang Si Sidin. Mêngko yèn juru pawon bali kelangan daging, aku supata, yèn daging iku ora ana ing kanthonganaku, dene kowe supataa, yèn ora anjupuk. Dadi kowe lan aku ora kêna dikapak-kapakake.
Ora antara suwe juru pawon bali, andêlêng daging kang ana ing kuwali wus ora [o...]
[...ra] ana, amandêng marang bocah lanang loro mau, awit iku kang ditarka anjupuk. Banjur ditakoni, êndi daging kang ana ing kuwali iki. Si Ngalim lan Si Sidin anyauri kaya kang wus dadi rêmbug mau.
Calathune juru pawon, kowe Ngalim, kang anjupuk daging saka ing kuwali, katara saka ing rêgêde lêngênane kulambimu. Dene kowe, Sidin, kang angandhut, katara gajihe tambas saka ing kanthonganamu. Bok diwêruh ing isin lan diwêdi marang duraka. Sanajan aku ora wêruh marang culikamu, Gusti Allah amasthi ora kasamaran. Awit anguningani osiking ati lan angukum marang wong ala.
Si Ngalim lan Si Sidin kapaksa ambalèkake daging, sarta kaukum awit dening calimude.
Êliding dongèng mangkene, apa pakolèhe anggorohi uwong, awit Gusti Allah ora kêna diselaki.
Ana pangeran pêpara, kodanan angaub marang omahe wong desa, anak-anake kang duwe omah panuju lagi kêpung mangan jênang bakatul winadhahan ing layah. Katon saka ing pratingkah yèn enak olèhe padha mangan, sarta bocah-bocah iku padha bagas-bagas lan kawarasan.
Sang pangeran andangu marang kang duwe omah, kapriye olèhe bisa enak amangan panganan sawiyah mangkono, [mang...]
[...kono,] lan kapriye olèhe bisa bagas sarta kawarasan bae.
Ature kang dinangu, mila sagêd nêdha eca, sarta bagas kasarasan kemawon, isaratipun namung tigang prakawis. 1. Ing sadèrèngipun nêdha anak-anak kawula punika kawula purih anggarap padamêlan rumiyin, 2. Manawi dèrèng mangsanipun nêdha, botên kawula sukani punapa-punapa, supados luwea, 3. Kawula têtuman anarimah nêdha ing sawontênipun, sarta botên kawula têtuman anêdha pêpanganan utawi ingkang eca-eca.
Êliding dongèng mangkene, isarat bêcik dhewe, kang andadèkake rahap lan doyan mangan iku, kang sapisan sayah anggarap gawe, kapindho kasênênganing ati.
Ana wong desa lêlaku karo anake lanang, aran Si Saptu. Bapakne andêlêng wêsi lapising tracak jaran gumlèthèk ana ing dêdalan, acêlathu marang anake, Saptu, kae ana wêsi lapising tracak jaran gumlèthèk ana ing
lapis tumuli dijupuk dening bapakne, dikandhut, ora nganggo calathu apa-apa. Satêkane ing desa, diêdol marang pandhe payu sêtèng, ditukokake kapundhung, banjur dikandhut, anuli padha nutugake laku. Ing nalika samana bangêt panase, ora ana omah tuwin kêkayon [kêka...]
[...yon] gêdhe, apadene sêndhang siji-sijia kang katon. Si Saptu bangêt ngoronge, mèh ora bisa anututi lakune bapakne. Bapakne anggraita, banjur angruntuhake kapundhung siji, Si Saptu agahan enggal anjupuk, prasasat anêmu êmas, tumuli diêmplok. Ora suwe bapakne angruntuhake siji manèh, Si Saptu iya agahan anjupuk kaya kang uwis. Kaya mangkono pratingkahe urut dalan, nganti kapundhunge êntèk kabèh.
Barêng kapundhung uwis êntèk kabèh, wong desa mau calathu marang anake kambi gumuyu, têmbunge, Saptu, yèn kowe mau gêlêma kangelan andhingkluk sapisan anjupuk wêsi lapising tracak jaran, kang gumlèthèk ana ing dêdalan, amasthi ora nganti kêrêp olèhmu andhingkluk anjupuki kapundhung.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa lumuh anglakoni kangelan sathithik, amasthi kabubuhan pagawean abot.
siji, ananging calathune, ngarah apa kurang paku mung siji, banjur lumaku.
Barêng lakune wis antara adoh, lapising tracak kang ilang pakune siji mau coplok. Calathune kang nunggang, yèn ing kene cêdhaka pandhe, amasthi dakkon ambênêrake lapis kang coplok iku, ananging ngarah apa, nganggo lapis mung têlu bae iya tumindak.
Jarane mau barêng ngambah dêdalan kang akèh watune, suwe-suwe pincang. Banjur ana begal loro mêtu saka ing alas, ambegal marang wong desa mau. Sarèhne jarane pincang, ora kêna disandêrake, dadi kêna dibegal jaran lan barang gêgawane kabèh.
Wong desa mau anuli bali mulih, satêkane ing omah calathune mangkene, aku ora nyana pisan-pisan yèn bêbuka saka ing paku siji, aku kongsi kelangan jaran lan barangku. Saiki têtela ing sumurupku marang kayêktèning paribasan, tumrape ana ing alam donya lan ana ing jaman langgêng, ujaring paribasan mangkene.
Sing sapa ora pati ngajèni marang kang rèmèh-rèmèh, amasthi nêmu pitunan gêdhe.
Ana ratu kagungan abdi wadana gêdhong, kang maune tilasing wong angon. Iku kadakwa anyolong kagunganing sang ratu, arupa uwang lan barang adi-adi, diumpêtake ana ing kamar nganggo lawang wêsi.
Sang prabu tumuli têdhak mênyang omahe wadana gêdhong mau, anjujug ing kamar kang lawange wêsi, didhawuhi ngêngakake. Barêng wis mênga, sang prabu lumêbêt, ananging bangêt eraming galih, dene ora aningali apa-apa sajroning kamar iku, mung meja siji lan kursi siji, apadene suling siji, sarta têkên siji padha tumumpang ing meja, karodene yèn wong ngungak saka ing jandhelaning kamar, andêlêng papan pangonan lan alas pagunungan.
Wadana gêdhong mau munjuk ing sang prabu, gusti, kalanipun kawula taksih anèm, padamêlan kawula angèn menda, wontên kawula ing kadhaton dalêm, amargi saking karsa dalêm. Sanajan kawula sampun panjênêngan dalêm sêngkakakên ing aluhur, ing sabên-sabên dintên kawula inggih ing kamar punika, dangunipun sajam, damêl kawula angèngêt-èngêt kalayan suka bingahing manah dhatêng padamêlan kawula rumiyin, kawula sambi anyuling, gêndhingipun ingkang sabên kawula ungêlakên rumiyin, yèn kawula angèn menda, minôngka angluhurakên Gusti Allah. Ing sapunika panyuwun kawula ing panjênêngan dalêm, mugi-mugi parênga ing karsa dalêm, angantukakên kawula dhumatêng dhusun panggenanipun lêluhur kawula, amargi kawula rumaos sakeca wontên ing ngrika, akalihan wontên ing kadhaton dalêm.
Sang prabu duka bangêt marang wong kang padha angala-ala marang wadana gêdhong mau, banjur angrangkul marang wadana gêdhong sarta didhawuhi anglastarèkake ing pangabdine marang sang prabu.
Êliding dongèng mangkene, dudu êmas lan kamulyan, ananging ati rêsik kang diaji-aji dening wong bêcik.
Ana kere loro aran Pak Nistha lan Pak Dama. Pak Nistha anggawa kasang siji disampirake ing pundhake, dadi kang sasisih gumantung ana ing dhadha, kang sasisih ana ing gigir, ora suwe lumaku. Anuli Pak Dama têka, dadi padha bêbarêngan. Pak Nistha mau turut dalan anyatur cacading uwong, ananging cacade dhewe ora digêpok pisan-pisan. Wêkasan Pak [Pa...]
[...k] Dama anyauri, èmpêre, cacading liyan iku kodokokake sajroning kasangmu kang gumantung ana ing dhadha, supaya tansah katona, sarta kênaa kocatur, ananging cacadmu dhewe koprênahake ing kasang kang gumantung ana ing gigir, supaya aja katon ing mata. Kang iku aku duwe pamrayoga, olèhmu nyampirake kasang iku walikên, kang ana gigir prênahna ing dhadha, ingatase marang awakmu pakolèhe luwih bêcik.
Êliding dongèng mangkene, wong kang marèni cacade dhewe, iku aran pintêr lan bêgja, dene wong kang ora nglumuhi cacading liyan, iku aran gêmblung.
Ana wong duwe anak lanang pêpitu, iku [i...]
[...ku] kêrêp padha sulaya, saking kêrêping padu, kongsi angowakake pagaweane, malah-malah andadèkake pangarahing wong ala ing sawatara,
sapa kang bisa nikêl sapu sada iku, dakwènèhi satus rupiyah. Anak lanang pitu banjur padha tumandang, angêtog karosane,
padha calathu, manawi [mana...]
[...wi] makatên, inggih gampil panikêlipun. Larea alit kemawon inggih sagêd.
Wangsulane bapakne, sapu sada iki upamane kowe sasêdulurmu, ing salawase kowe atut arukun amasthi salamêt, ora kêna diwasesa ing wong liya, dene yèn kowe padha êcrah, pêpadhane kaya sapu ilang êsuhe, gampang cinoklèkan, kaya kang wus kodêlêng iki.
Êliding dongèng mangkene, sanak sadulur kang ora rukun, enggal nêmu karusakan. Ing ngêndi-êndia dumununging rukun agawe raharjaning wong lan nagara.
aran Si Kênang lan Si Jami, karone ing sawiji dina padha ngilo ing pangiloning êmbokne. Si Kênang angluwihi bagus sarta bungah andêlêng rupane, ananging Si Jami
ngagungake marang kabagusan kang ora awèt salawase lan rêksanên kabagusan iku aja kongsi rusak sadurunge tumêka ing môngsa, kang jalaran saka ing pakarêpan ala, dene kowe Jami, puwungên alane rupamu, awit ana kang ngungkuli bagus utawa ayuning rupa, sarèhne kowe ora kadunungan ing ayu, angaraha duwe kaluwihaning ati, minôngka lêlirune.
Êliding dongèng mangkene, awak bagusa utawa ayua kaya apa ing wêkasan [wêka...]
[...san] dadi lêbu, ananging kautamaning ati isih gumêbyar ana ing swarga.
Ing jaman kuna ana sudagar sugih mati, akèh barang têtinggalane. Wong sajroning kutha iya padha sumurup, yèn Kyai Sudagar duwe anak lanang mung siji lagi lêlungan adoh, ananging ora ana sing sumurup ing
Parentah tumuli dhawuh anjupuk gambare kyai sudagar, kang nyamlêng lan rupane, anuli ngandika marang jêjaka têlu mau, dhadhaning gambar iki dakdokoki têtêngêr, sapa kang bisa manah
ngênani têtêngêr iku, masthi anduwèni barang têtinggalane kyai sudagar.
Jêjaka kang siji banjur nyandhak panah lan gandhewa, sarta angincêng, barêng diêculake, panahe angênani dhadhaning
biyas, anuli nangis, panah lan gandhewane banjur disèlèhake, calathune, aku ora tahan manah gambar iku, sanajan ilanga warisanaku kabèh iya daktêmah.
Parentah angandika marang jêjaka kang ora tahan manah mau, hèh jaka kang ambêg utama, nyata kowe anak lan ahli warise kyai sudagar, kang loro iku dudu, awit anak têmên ora tahan [taha...]
[...n] amanah dhadhaning bapakne, sanajan mung dhinapur ing gambar iya ora tahan.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa kadunungan ing kautaman sarta trêsna marang wong tuwa-tuwane amasthi tômpa ganjaran.
Jêjaka miskin kang aran Si Rakidin, anuju sawijining dina kawêngèn nginêp ana ing panggilingan. Barêng têngah wêngi tangi, andêlêng talêkêm êmas siji gumlèthèk cêdhak lan panggonane turu, banjur duwe karêp angêpèk, sumêja digawa lunga ing sawêngi iku uga. Ing nalika samana osiking ati mangkene, kowe aja nyênyolong. Ananging sanajan duwe osik mangkono, kapengine marang talêkêm mau sangsaya bangêt. Anuli [Anu...]
[...li] enggal mêtu saka ing panggilingan banjur lunga, sumêja
Rakidin kasasar ing êmbêl. Wêkasaning laku tumêka ing gêgumuk, saking bangêt ing sayahe banjur turu ana ing kono. Ngarêpake tatas raina tangi dening swara kang ambrêbêgi, barêng tumênga, bangêt kagète andêlêng dene panggonane turu ana sangisoring pagantungan, sarta ana wong siji kang gumantung, rinubung ing manuk gagak. Ing nalika samana pangrasane Si Rakidin kaya ana swara amituturi mangkene, [mangke...]
Rakidin banjur andonga ing Gusti Allah, têmbunge mangkene.
E Gusti Allah, uwiting kasaenan, akathah saha warni-warni wêwulang sampeyan dhumatêng manusa, mila ing salamènipun gêsang, kawula badhe angluhurakên ing sampeyan, kang amargi saking wêwulang wau.
Ana anake wong gawe arêng, aran Si Sariman, lungguh ana ing alas sangisoring kêkayon karo bangêt anangis sarta asambat-sambat. Ing alas kono panuju ana wong gêdhe ambêburu,
panganggone sarwa ijo, sarta anganggo bintang, liwat ing panggonane lungguh Si Sariman, banjur atakon. Ya gene kowe nangis. Saure Si Sariman. Êmbok kula ingkang wau
wadhahipun kanthong, pancèn badhe bayaran dhatêng dhukun ingkang anjampèni pun biyung. Wasana yatra sakanthongipun wau ical wontên ing margi. Punika sababing panangis kula.
Wong gêdhe mau banjur abêbisik marang gêrmane, kang angiring nuli amêtokake rajut sutra abang saka ing kanthongane, katon yèn ing jêrone isi uwang mas anyar-anyar, dituduhake marang Si Sariman, sarta atakon. Apa iki kanthongmu. Saure Si Sariman. O, dede, kanthong kula warninipun
ala, atakon marang Si Sariman. Iki layake kanthongmu, saure Si Sariman. Inggih èstu punika gadhahan kula. Wong gêdhe iku kang anêmu kanthonge Si Sariman, banjur diwènèhake marang kang duwe, calathune, sarèhne atimu têmên, rajut saisine uwang mas iki dakwènèhake ing kowe.
Êliding dongèng mangkene, wong kang asih marang sapêpadhane tumitah, ora sêpi atêtulung ing kasusahan. Dene wong kang atine buras, arang-arang kacingkrangan ing pangan.
dening jêjaka liyane, kang omah ing desa cêdhaking alas kono, aran Si
Wong gêdhe mau angrungu panjêlihe banjur amarani, anuduhake kanthong siji kêbak isi uwang, sarta atakon, apa iki kanthongmu kang ilang. Saure Si Gobèr karo kranggehan, inggih punika gadhahan kula ingkang ical.
Gêrma kang ngadêg cêdhak lan wong gêdhe mau, acalathu sêru marang Si Gobèr, hèh gêntho ora wêruh ing isin, wani têmên goroh ing ratumu, mêngko dakajar. Sawise calathu mangkono, Si Gobèr [Go...]
[...bèr] banjur dicamêthèni, kaya kang wus dadi bênêre ukume wong goroh nêdya angapus-apusi.
Êliding dongèng mangkene, wong doracara utawa cidra salawase ora tômpa ganjaran, malah diukum.
tiyang kemawon, dalasan khewan adamêl muring-muring dhatêng kula.
Anuju ing sawiji dina wayah esuk Si Patrayuda calathu marang Darpa, Darpa, kowe mêngko sore dakganjar sareyal, yèn ing sadina iki kongsi muput kowe bisa sarèh, ora
amagawe, supaya Si Darpa aja nganti tampa ganjaran sareyal. Banjur padha agawe pratingkah kang kêna andadèkake nêpsune Si Darpa, ananging Si Darpa panggah ing sabare, ora kongsi kawêtu têmbunge kang songol.
Barêng wis sore, Si Patrayuda angulungake dhuwit sareyal kang wis dadi kasaguhane, calathune Darpa, kowe iku ora isin, dene saking arêpmu marang dhuwit sareyal, bisa amênggak [amêngga...]
[...k] nêpsumu, môngka ing atase marang Gusti Allah kowe ora gêlêm nyandhêt nêpsumu. Têmbung mêngkono iku dianggit sajroning ati marang Si Darpa, brangasane ilang, wêkasan budine luwih sarèh.
Êliding dongèng mangkene, yèn wong trêsna marang Gusti Allah, sarta katrêsnane iku tansah dianggêp wajib kang gêdhe dhewe, amasthi ngènthèngake samubarang kang rakasa linakonan.
Ana wong wadon siji, kêrêp kailangan sajroning omah, dadi barang duwèke sabên-sabên taun sangsaya suda. Wong wadon mau tumuli mênyang alas, anjujug panggonane wong tapa, kang wayahe wus tuwa, sarta amratelakake [amratelaka...]
[...ke] kasusahane, calathune, kula punika kêrêp
punika, supados salêbêting griya kula lastantuna wilujêng.
Saure Kyai Ajar, wong wadon mau dipurih sarèh sadhela,
sajroning omah dika, kaya ta têng pawon, têng kêbon, têng gêdhogan, têng buritan, tuwin têng panggonan liyane sajroning omah dika kabèh, lawase sataun. Amasthi bêcik dadine. Nanging yèn êmpun olèh [o...]
[...lèh] sataun, talêkêm niku dika balèkake têng kula malih.
Talêkêm ditampani, sarta digawa mulih. Saking bangêt pracayane, sapituturing ajar dilakoni, talêkêm ora towong-towong digawa mubêng sajroning omahe. Barêng lumêbu ing pawon, wêruh yèn bature arêp nyolong sêga. Têkan ing kêbon wêruh bature ngêdhunake gêdhang satundhun. Ana ing gêdhogan wêruh yèn jarane ora kopèn, ora dikêrok, ora diguyang, lan kurang pakane, dadi sabên-sabên dina ngawruhi laku-lakune sajroning omah, kang andadèkake pitunane. Ananging laku mangkono iku mari dhewe, amarga dening dipariksani ing sabên-sabên dina.
Barêng wis olèh satahun, wong wadon [wa...]
[...don] mau bungah-bungahing ati lumaku mênyang panggonane Kyai Ajar, sarta anggawa talêkêm. Calathune, ing sapunika salêbêting griya kula sampun tata, ananging panyuwun kula ing sampeyan, parênga talêkêm punika kula gadhah sataun êngkas, awit isi isarat adi.
Kyai Ajar gumuyu, saure, kula botên awèh talêkêm dika gadhuh malih, isine mawon kula sukakake têng dika. Sawise calathu mêngkono, talêkêm banjur dibukak, isine ora ana manèh mung kêrtas salêmbar ana tulisane, unine mangkene.
Yèn kowe amurih bêcik lan tatane sajroning omahmu, sabarang laku sajroning omah iku kawruhana dhewe.
Ana pangeran siji kèngsêr ing paprangan, kadhèrèkake ing abdi lawas siji, kang mantêp ing bêndarane. Karone padha nyamur panganggo, amurih aja kongsi katitik ing mungsuhe.
Wayah sore sang pangeran rawuh ing desa pagunungan, nyipêng ana ing omahe wong desa. Ananging sang pangeran ora sagêd sare, amarga sumêlang yèn tinukup ing mungsuhe, karodene manèh sangune dhuwit mèh êntèk, awit dening saking kasêsane lumajêng, ora kongsi sagêd sangu akèh. Ing wayah wus bêngi sang pangeran jumênêng, andêdonga ing Gusti Allah sajroning galih. Ananging saking bangêt sumpêging galih, sang pangeran angêsah sarta kawiyos pandongane [pa...]
[...ndongane] sora, o, Gusti Allah, mugi-mugi wêlasa dhatêng pangeran ingkang anyandhang papa.
Wong desa kang disipêngi, ngrungu pandongane sang pangeran mau, esuke calathu marang abdi kang andhèrèk, têmbunge, kula sumêrêp yèn bandara ijêngandika punika Pangeran. Kula mugi sampeyan wartosi, sabab dening punapa bêndara Pangeran sêkêl ing galih. Abdi kang ditakoni, amalèhake, sarta duwe panjaluk, aja kongsi tutur ing liyane.
wau dalu, mila kula kumapurun darbe atur ing panjênêngan dalêm, anyaosi arta kalih
dasa reyal. Panyuwun kula, ingkang mugi-mugi karsa amundhut. Kalih dening malih, kula badhe anêdahakên margi, supados wilujênga tindak dalêm.
Sang pangeran eram ing galih, sarta bangêt panarimane marang wong desa mau, luwih manèh marang Gusti Allah kang anyêmbadani pandonga têrus ing ati, ora sarana pangeram-eram.
Sang pangeran nuli mangkat, lastari ing tindake, rawuh ing dalêming sawijining pangeran kang kaprênah santanane. Barêng uwis wilujêng panjênêngane, wong desa mau winalês rinoban ing kabêcikan.
Êliding dongèng mangkene, yèn kowe ana sajroning pakewuh, andêdongaa ing Gusti Allah têrus ing ati. Pitulunge Gusti Allah bêcik lan gêdhe.
Wong tuwa-tuwane Si Sambiya luwih dening sugih, Si Sambiya iya sumurup. Mulane angandêlake marang kasugihaning bapa biyung, ora gêlêm sinau apa-apa. Tanggane miskin duwe anak lanang, aran Si Kawit, wayahe lagi jaka, iku tabêri
ana bajag ing sawatara, mêtu saka ing garumbul, anyêkêl marang Si Sambiya lan Si Kawit, padha diglandhang marang praune, nêdya diêdol. Ananging ora antara suwe praune katêmpuh ing prahara, rêmuk katanggor ing parang ana ing pulo kang adoh prênahe, bajage padha mati kabèh, mung Si
Sambiya lan Si Kawit kang urip, padha mêntas ing pulo, kang diênggoni ing wong alasan. Iku padha nyêkêl marang bocah loro mau.
Ciptane Si Kawit, kagunane gawe tanggok bokmanawa bisa angruntuhake wêlase wong alasan mau, enggal anêgor êpring, digawe tanggok. Wong alasan lanang wadon, dalasan bocah padha ngrubung, andêlêng panganaming tanggok.
Barêng tanggok uwis dadi, diwènèhake marang wong alasan siji, kang kinira panggêdhene, anuli kabèh padha kapengin duwe tanggok. Si Kawit banjur diwènèhi gubug, kang kayoman ing uwit-uwitan, supaya bisaa anggarap gawe, aja ana kang ngregoni, sarta diingoni ora kêkurangan.
Anuli wong alasan mau duwe karêp, [karê...]
[...p,] Si Sambiya dipurih gawea tanggok, ananging ora bisa, banjur digêbugi, malah bakal dipatèni. Saupama ora dipitulungana ing Si Kawit, amasthi kalakon mati. Ananging Si Sambiya dipêksa mènèhake kulambine bêcik marang Si Kawit, sarta anganggo kulambine Si Kawit, apadene dikon angladèni ing Si Kawit kaya upamane
Ana bocah lanang loro padha sadulur, aran Si Blêndhung lan Si Watês. Si Blêndhung watêke
prau, sawise padha nunggang, Si Blêndhung banjur mancal.
Sarèhne kaline santêr, praune kèli, katanggor ing wadhas rêmuk, Si Blêndhung gulagêpan cêdhak padhas mau, nanging ora bisa mêntas. Si Watês katut kagawa ing ombak.
Tumuli ana wong juru amèk iwak, angrungu panjêlihe bocah loro mau, enggal
mangkene, wong bêcik, yèn nuju ana prêlune gêdhe, wani ngêtohake umure, anulungi sapadha-padhane tumitah.
Barêng Si Watês wis kaêntasake, Si Blêndhung mati ana ing banyu. Wong kang rubung-rubung ana ing kono padha takon marang juru amèk iwak. Sarèhne kowe ora bisa nulungi karo pisan, sabab dening apa kowe ngêtohake umurmu, mila kula nulungi sing ênom. Pangrasaku gampang lan ora ana bêbayane, yèn kowe nulungana sing tuwa.
bêcik. Kalane sikilku lara, lawas ora bisa amèk iwak. Kêrêp awèh sêga lan dhuwit marang aku. Mulane aku rumasa wajib anulungi Si Watês dhisik.
anêmu paukuman ana ing alam donya, laku utama anêmu wêwalês bêcik. Kang mêngkono iku uwis kêrêp kayêktèn dening karsane kang maha kawasa.
Ana jêjaka picak, aran Si Sakri, lakune rindhik angati-ati sarta anganggo têkên. Ana ing dalan kapêthuk karo bocah desa andhugal, aran Si Kênthus. Iku banjur amoyoki, calathune, ayo padha
[...rêpku.] Si Kênthus anyarah karo gumuyu, sarta amèk saksi marang wong kang padha panuju ana ing kono. Si Sakri anuli calathu, karêpku mêngko bêngi wayah bêdhug padha balapan, lumayu mênyang kutha. Si Kênthus gêlêm.
Barêng bêdhug muni, bocah loro mau banjur lêkas balapan. Ing bêngi iku panuju pêtêng bangêt, sarta udan amor angin, apadene dalane kang anjog mênyang kutha mêtu ing alas, sarèhne rina lan wêngi ingatase Si Sakri padha bae, sadurunge êbyar lakune tutuk ing kutha. Nanging Si Kênthus kasasar mênyang alas, êndhase kêrêp kabêntus ing kêkayon, tuwin kêrêp kasandhung, lan kasrimpêd ing oyod-oyodan, nasak-nasak ing garumbul êri, têkane ing kutha barêng srêngenge wis dhuwur, dadi têtêp kalah, sarta
gawene, malah-malah patut anêmua wêwalês kang luwih dening iku.
Êliding dongèng mangkene, aja anyênyampahi marang cilakane sapadha-padhamu tumitah, supaya kowe aja kongsi ginanjar bilai luwih gêdhe dening Gusti Allah.
54. Wong Gawe Arêng lan Wong Mutih
Ana wong gawe arêng acalathu marang wong mutih, kang nuju golèk omah pasewan. Têmbunge,
[...lèh] adhi, yèn kula amor saomah karo dika, awit jarit kang kula putih kalawan kangelan, amasthi bakal irêng dening arêng dika.
pêpadhane wong atine suci momoran lan wong ala sarta ora wêruh ing tatakrama.
Êliding dongèng mangkene, yèn kowe lumuh marang panggawe ala anyingkirana kêkumpulan lan wong durjana, dadi lastari kowe kadunungan ing ati suci.
Ana wong juru giling lan anake lanang padha gawa kuldi siji mênyang kutha, sumêja diêdol ing pasar, kapapag lan wong nunggang [nung...]
Ora suwe ana wong nglakokake kèsèr liwat, acalathu, hèh bocah busuk, apa kowe ora isin nunggang kuldi, bapakmu kang wis tuwa kopurih dharat. Bocah lanang enggal mêdhun, bapakne dikon nunggang.
Anuli ana wong wadon anggendhong sênik isi wowohan, acalathu, bapa kang kaya mangkono iku ora idhêp ing wêlas, enak-enak nunggang kuldi, anake dikon dharat ngambah jêblogan. Anak lanang mau banjur amboncèng. Tumuli ana wong angon wêdhus liwat, acalathu, mêsakake kuldi iku, ora wurung ambruk. Kowe
Bapa lan anak banjur padha mêdhun saka ing kuldi, anake calathu, kados pundi, bapak, prayoginipun kuldi punika, amurih nglêgani pikajênganipun tiyang satunggil-satunggil. Punapa prayogi dipun gotong dhatêng ing pêkên, punapa prayogi kacêgurakên ing lèpèn.
Saure bapakne, saiki têtela ing sumurupku, anglêngkara yèn ana kang bisa nglêgani kêkarêpaning wong siji-siji, mulane bênêr ujaring wêwulang, têmbunge mangkene.
Yèn kowe anglakoni panggawe bênêr, mangka dicacad utawa dièsêmi ing uwong, aja kopaèlu.
Ana gêrma angoyahake asune marang [ma...]
[...rang] kancil, basane, candhakên, candhakên. Asune tumuli nyandêr ing
kancil, uculna, uculna. Asu enggal anguculake panyakote, kancil banjur dilêbokake ing gêrdhu.
Wong desa akèh kang andêlêng pratingkahing gêrma lan asune mau, anuli ana sawiji wayahe wus tuwa, acalathu marang kancane, asu iku pêpadhane wong cêthil, diuwuh ing wong kêthaha, panguwuhe, candhakên, candhakên. Wong cêthil katliwêng pikire anuruti, amêtokake budine angarah ngamal kadonyan. Wasana barêng ngarêpake tumêka ing jangji, Malaekat Ngijrail nguwuh, uculna, uculna. Wong kang nglumpukake
ngamal kadonyan mau ora kêna ora kudu ninggal barang darbene kabèh durung nganti dianggo.
Êliding dongèng mangkene, yèn kowe tansah mêlêng sajroning ati ngarah olèh kamulyan ing swarga, amasthi ewa marang budi cêthil.
57. Prawan Bôngsa Gêdhe kang Ambêk Ladak
Ana prawan bôngsa gêdhe, aran Radèn Rara Sêmi, ambêke luwih ladak, saking dening angagungake marang lêluhuring bangsane. Omahe gêdhe, rêrênggane sarwa gumêbyar.
Anuju sawiji dina anake wadon tukang miskin aran Si Cublak têka ing omahe Radèn Rara Sêmi mau, calathune, Radèn Rara, bapak kula ing sapunika sakit sangêt, sampeyan dipun aturi têdhak [tê...]
[...dhak] dhatêng griyanipun, awit badhe darbe atur prêlu sangêt.
Saure Radèn Rara Sêmi asêmu nyênyampahi, wong miskin kaya bapakmu môngsa andadak duwe atur prêlu, wis, muliha, gawe apa aku mênyang ing gubugmu kang wus rosoh. Si Cublak nuli mulih, ora suwe bali manèh kambi kêmpis-kêmpis, calathune, o, radèn rara, mugi dipun enggal têdhak dhatêng griyanipun bapak. Awit sanjangipun bapak, kala taksih panjênênganipun ibu jêngandika, panuju wontên pêrang, adhawah dhatêng pun bapak, mêndhêm êmas akalihan salaka kathah, sarta mawi dipun supaosi, sampun ngantos ambalakakakên panggenanipun mêndhêm dhatêng tiyang sanès, angêmungna dhatêng sampeyan piyambak, manawi sampeyan sampun yuswa salikur tahun. Sarèhning pun bapa ing sapunika pintên [pintê...]
[...n] banggi gêsang, dados kêdah-kêdah ambalakakakên ing sampeyan tumuntên.
Radèn Rara Sêmi garawalan mênyang omahe tukang kang lara bangêt. Ananging barêng têkan ing omahe, tukang wis ora bisa calathu, ora suwe nuli mati.
Radèn Rara Sêmi bangêt kagèt lan susahe, nganti kaya wong andalêming. Ing sajroning omahe banjur dikon andhudhuki, ananging ora ana labêting pêndhêman rajabrana.
Ing salawase urip Radèn Rara Sêmi kaduwung, awit dening ladake kongsi anglarakake atine wong miskin kang arêp mati, lan agawe pitunane dhewe.
Êliding dongèng mangkene, ambêg ladak diewani dening sarupaning wong, sarta ora tau makolèhake kasugihan.
Bocah lanang kang aran Si Sênèn ing wayah têngah wêngi lumêbu ing patamananing priyayi, anggawa kandhi loro, angundhuhi wowohan, diisèkake ing kandhi loro mau kongsi kêbak, sêdyane kandhi kang siji arêp digawa mulih dhisik, nuli ambalèni sijine.
Barêng lumaku urut pagêr bataning patamanan, ora suwe muni bêdhug. Godhonging kêkayon kumrasak dening
Esuke Si Sênèn kandha-kandha, yèn andêlêng mêmêdi, nanging ora tutur, yèn anyolong wowohan. Anuli ing dina iku uga diundang ing priyayi kang
saka ing kandhi kang katêmu ana ing patamanan kono, awit ana têtulisane muni jênênge bapakmu, mulane kowe bakal dakkunjara. Kang koarani mêmêdi iku, ora liya mung wêwayanganamu dhewe katon ana ing pagêr bata, awit dening padhanging rêmbulan, kang andhadhari wayah bêdhug.
Mêngkono iku kalumrahane sawiji-wijining wong, kang anglakoni panggawe ala. kumrasaking gêgodhongan bae [ba...]
[...e] agawe wêdine, wêruh wêwayangane dhewe lumayu.
Êliding dongèng mangkene, ati suci ora anduwèni wêdi, ananging wong atine rêgêd, wêdi ing wayangane dhewe.
Ana priyayi gêdhe bôngsa luhur sugih, omahe endah. Akèh olèhe ambandhani, amurih asrine omahe, ananging bangêt kumêde marang wong miskin.
Anuju sawiji dina ana khaji miskin siji têka ing
sampeyan lilani matur [ma...]
[...tur] pitakèn tigang prakawis. Manawi sampun, kula inggih lajêng kesah. Sauring priyayi, iya daklilani, lan aku bakal amangsuli patakonmu.
Khaji banjur takon. Sintên ingkang ngênggèni griya punika sadèrèngipun sampeyan. Wangsulaning priyayi, bapakku. Khaji takon manèh, sadèrèngipun rama ijêngandika sintên ingkang ngênggèni. Wangsulaning priyayi, kakèkku. Khaji takon manèh, sasampuning sampeyan sintên ingkang badhe ngênggèni, wangsulaning priyayi, yèn pinarêngake dening Gusti Allah, anakku lanang kang bakal ngênggoni.
Calathuning khaji, manawi ingkang ngênggèni griya punika gêntos-gêntos, laminipun namung sawatawis, dados sampeyan tuwin lêluhur: punapadene putra wayah sampeyan sadaya, inggih nama tamu utawi tiyang lêlampah, griya punika saèstu [sa...]
[...èstu] yèn pondhokan. Mila sampun kathah-kathah anggèn sampeyan mragadi, amurih asrinipun. Awit sampeyan ênggèni botên lami. Aluwung sampeyan anyaènana tiyang miskin. Prasasat adamêl griya wontên ing swarga, kangge ing salami-laminipun.
Priyayi mau bangêt kakênan ing ati dening têmbung mêngkono iku, anuli awèh pondhokan marang khaji mau, wiwit nalika samana ing sabanjure loma marang wong miskin.
Êliding dongèng mangkene, kamulyan ing dalêm donya wêkasane sirna, mung panggawe bêcik ora ilang-ilang.
tumênga amandêng marang sang pangeran, wangsulane, kula nuwun, bêndara pangeran. Mila cumplung kula iling-ilingi, kula badhe sumêrêp punapa punika cumplungipun tiyang sugih, punapa cumplungipun ing kere, ananging botên pinanggih wadosipun.
Êliding dongèng mangkene, hèh wong urip kang anênitèni, cumplung mau minôngka wêwulang, yèn kabagusan iku
tanpa gawe, sarta kang endah-endah wêkasane dadi lêbu.
Ana sudagar sugih, anglilakake barang darbene kabèh marang anak-anake, ananging nganggo jangji, padha angingonana marang bapakne ing sapatute.
manèh marang bapakne, sarta bêcik ing panganggêpe, pangarahe, bisaa anduwèni dhuwit rong lêksa mau. Ananging bapakne ora gêlêm
marang sadulure kabèh. Ananging dhuwite ora ana, kang ana mung krikil. Awit ki sudagar uwis makapake
sarta gêthing marang wong tuwa-tuwane, iku angurupake barang bêcik olèh barang kang luwih dening ala.
Ana wong tuwa mursid arêp mati, rinubung ing anak lan putune ana ing paturon, sêmune kaya wong
dene kabungahan ing alam donya iki kalêbu rèmèh, têka bangêt diaji-aji dening wong akèh, kaya upamane barang kang luwih adi. Kapindhone, aku kèlingan marang sangsaraning uripku, andadèkake bungahku, dene sangsara iku ing samêngko bakal sirna, sarta andungkap mangsane liniru ing kabêgjan ana ing swarga. Kaping têlune, aku kèlingan marang malaekat Ngijrail, pamèsêmku, dene malaekat iku têka bangêt diwêdèni marang wong akèh, môngka têkane anulung nyawaning manusa, linuwarake saka ing sangsara, diirid marang
63. Mitra Kang Kongsi Tumêka ing Jaman Kailangan
Ana wong sawiji, akôndha marang anak-anake, têmbunge, ana priyayi panggêdhening pulo, tinarka anglakoni panggawe ala, ditimbali marang gusti ratune, bakal didangu ing prakara kang dadi tarka mau.
Ing nalika angkate priyayi mau arêp seba ing ngarsane sang prabu, para mitra-mitrane kang wus bangêt dipracaya, ora ana kang ngiringake, padha mênêng ana ngomah bae. Sawênèh para mitra-mitrane kang wus kulitakulina. mung ngiringake têkan ing prau. Sawênèh para mitra-mitrane kang ora pisan-pisan kinira mantêp, angiringake lakune nganti tumêka ing ngarsane [ngarsa...]
[...ne] sang prabu, ana ing kono padha mitulungi, unjuk marang sang prabu, kongsi priyayi kang tinarka mau olèh pangapura.
Dadi wong ana ing ngalam donya iki duwe mitra warna têlu, sumurupe marang antêping mitra iku kalumrahane yèn tumêka ing môngsa katimbalan dening Gusti Allah, bakal kadangu ing bab kalakuane ana ing ngalam donya. Mitra warna têlu mau iki rupane, 1. Uwang lan barang darbe, iku padha kari kabèh, 2. Sanak sadulur lan kawanuhan, iku mung ngiringake têkan ing kubur, 3. Kalakuan bêcik, iku milu nganti têkan ing pangayunane Gusti Allah, sarta makolèhake sih lan pangapurane Gusti kang Agung. Mulane wong urip iku aran gêmblung, yèn ora amradulia marang mitra kang kasêbut ing wêkasan mau.
Êliding dongèng mangkene, sarèhne uripmu ora lawas, mulane agawea kabêcikan ana ing ngalam donya, supaya nyawamu tumêkane ing jaman kailangan anêmua rahmating Allah.
Ana wong kaki-kaki aran Wudajaya, lungguh sangisoring uwit dhuku gêdhe ngarêping omahe, putu-putune ana ing kono padha mangan dhuku, sarta ora uwis-uwis padha angalêm marang lêgining dhuku.
Kakèkne calathu, kowe padha dakkandhani bêbukane panandurku uwit dhuku iki. Saprene dugaku wis ana sèkêt taun, aku ngadêg ana ing kene, dhèk samana isih ngênthak-ênthak, uwit dhuku iki durung ana, aku ngrêsula ing bab kamlaratanaku marang tanggaku sugih, têmbungku, [tê...]
[...mbungku,] yèn aku duwea dhuwit satus rupiyah bae, amasthi marêm.
Tanggaku mau wong luwih pintêr saure, gampang bae yèn kowe ngarah olèh dhuwit satus rupiyah, anggêr kowe gêlêm budidaya. Wruhanamu, lêmah kang koadêgi iku isi luwih dening satus rupiyah, kowe mung kari andhudhuk bae.
Dhèk samana aku isih ênom sarta bodho, bêngine lêmah banjur dakdhudhuki nganti jêro, ora nêmu dhuwit sarupiyah bae, andadèkake pamuring-muringku.
Esuke barêng tanggaku andêlêng luwangan olèhku gawe, bangêt ing guyune, calathune, wong busuk, karêpku ora mêngkono. Kowe ing saiki dakwènèhi uwit dhuku cilik siji, tandurên ana ing luwangan olèhmu
gawe iku, yèn wus antara lawas, amasthi mêtu rupiyahe.
Uwit dhuku tumuli daktandur, lastari, lawas-lawas dadi samene gêdhene, wohe pirang-pirang taun dakêdoli, pêpayone uwis luwih dening satus rupiyah, aliya saka ing iku, kongsi ing saiki mungguha dhuwit dadi pawitan, kang tansah mêtu uyahane. Mulane aku ora lali-lali marang bêbasan, kang didhêmêni ing tanggaku mau, iku anggitên sajroning atimu, ujare mêngkene.
Kang aran kasugihan linuwih iku budi, akanthi pêthêl.
Ana saradhadhu tuwa têka ing desa, banjur lara kadadak, ora bisa anutugake lakune, mondhok ana ing
lumbunge kang duwe omah, alèmèk sukêt aking kang ginawe turu, ana ing kono bangêt anyandhang papa. Kang duwe omah mau tukang gawe tanggok, sarta miskin, duwe anak wadon siji, aran Si Sèdhêt. Iku bangêt wêlase marang
aku lagi ngrungu mau, yèn wong tuwa-tuwamu padha miskin. Mulane aku balakanana, dhuwit kang kowèhake ing aku iki olèhmu ngêndi, awit aku milalu mati kalirên, karo anampani dhuwit sêtèng, kang ora khalal dakpangan.
Saure Si Sèdhêt. Mênggah punika mugi sampun andadosakên sumêlanging galih sampeyan. Yatra ingkang kula
sukakakên ing sampeyan punika pikantuk kula êsah. Sampeyan sumêrêpa, kula punika ngaos dhatêng dhusun, botên têbih saking ngriki, marginipun mêdal ing wana, ing ngriku kathah
ngrungu calathu mêngkono, sarta bangêt ing panarimane, têmbunge, o, bocah bêcik, muga-muga Gusti Allah angganjara salamêt [salamê...]
[...t] marang kowe, lan marang wong tuwa-tuwamu amarga dening sihmu marang sapadha-padhamu tumitah. Dene mungguh aku, ing saiki wêruh kayêktèning bêbasan, ujare mêngkene.
Yèn wong salawase ora duwe sêdya anjurungi tekad ala, amasthi nyirnakake papa, sarta agawe kasênêngan.
Sawise antara lawas ana jendral lêlaku, liwat ing desa kang kasêbut ing dhuwur mau, lakune nunggang kareta, mandhêg ana ing pasewan, akon amakani jarane, angrungu pawarta yèn ing desa mau ana saradhadhu lara, enggal ditiliki.
Saradhadhu mau banjur kacaritakake [kacaritaka...]
[...ke] bab panganggêpe Si Sèdhêt. jendral anyauri, bobote bocah miskin, mêngkono panganggêpe marang kowe, aku tilas jendralmu manèh yèn ora wajiba agawe bêcik ing kowe ngungkuli iku. Ing sanalika iki aku bakal awèh parentah, supaya kowe dipondhokna ing pasewan, sarta diopènana aja kongsi kêkurangan.
Jendral tumuli andhawuhake parentah ing bab pamulasarane marang saradhadhu mau, banjur lumaku mênyang omahe wong tuwa-tuwane Si Sèdhêt. Têmbunge marang Si Sèdhêt. E, bocah bêcik, kabêcikanamu agawe ngêrêsing atiku. Kowe awèh dhuwit
sampeyan punika kêkathahên. Wangsulane jendral. Ora, ora, pawèhku iku luwih dening sapele, ana ing swarga anakmu ginantungan kang ngluwihi iku.
Êliding dongèng mangkene, wong agawe kabêcikan iku anêtêpi kamanusane, sarta ginanjar dening Gusti Allah ana ing ngalam donya lan ana ing swarga.
Ana priyayi gêdhe duwe anak wadon siji, aran Radèn Rara Kênès, dipanggonake ana ing kamar kang angluwihi bêcik, ananging sarupaning
Anuju ing dina Ngahad wayah awan Radèn Rara Kênès wis nganggo-anggo, arêp lunga karo êmbokne, anuli anake wadon tanggane têka, anggawa manggis sadhulang, diwèhake marang Radèn Rara Kênès. Sarèhne ing kamare kawratan dening sandhangan lan dandanan liyane pating talècèk, kewuhan olèhe mrênahake manggis mau, banjur didokokake ing kursi kang ulês sutra biru. Sawise mêngkono, anuli lunga karo êmbokne mênyang desa, kang ora adoh lan omahe.
Ulihe sore, têkane ing omah uwis pêtêng, Radèn Rara Kênès sayah, lumêbu ing kamare, anglungguhi kursi kang ana manggise, kagèt banjur
anyrêngêni, têmbunge, saiki kowe wêruh dhewe prêlune anata barang, diprênahake ing panggonane dhewe-dhewe. Rusaking kursi lan
samubarang pratingkah aja pêgat amurih tata ing saprayogane, awit sêpining tata asring agawe pitunan.
Bocah wadon kang aran Si Kaimah, ing sawiji dina anuju têrang mulih saka ing dolan-dolan, andêlêng ing ambèn ana tanggok isi dhuwêt padha ithêng-ithêng, atakon marang êmbokne, êmbok, dhuwêt punika saking pundi, sarta sintên ingkang dipun sukani, dene sapunika mangsanipun sawêg sami pêntil, têka sampun wontên dhuwêt matêng. Saure biyungne, sing diwènèhi kowe, sing awèh saduluranamu Si Sajinêm, dhuwêt undhuhane ing kêbone dhewe, lagi awoh sapisan iki. Si Kaimah calathu manèh, bêcik têmên atine Si Sajinêm. Bangêt bungahku, dene asih sarta eling marang aku. Apa sing dakwalêsake, supaya andadèkna bungahe.
Yèn aku wêruha kang didhêmêni, amasthi dakkirimi tumuli.
Êmbokne calathu, aku bungah, dene gêdhe panarimamu marang Si Sajinêm. Ananging ing samêngko ana kang agawe susahing atiku. Wruhanamu, kalane kowe ngundhuh gowok, tumêka ing dina iki, kowe diwènèhi dhuwêt marang Si Sajinêm, uwis akèh olèhmu ngundhuh wowohan warna-warna saka ing kêbonmu, ananging aku durung tumon olèhmu sukur ing Gusti Allah. Awit sarupaning wowohan paringing Gusti Allah, apa ora wus bênêre padha sukur ing Pangeran kang Agung. Sarèhne pira-pira pêparinge kang ambungahake, apa ora wus bênêre padha amurih parênge Gusti kang Agung. O, Kaimah, sukura ing Gusti Allah têrus ing ati awit dening kamurahane.
Êliding dongèng mangkene, manusa wajib orasahtansah. sukur têrus ing ati marang Gusti Allah, awit pêparinge ambungahake.
Bocah lanang kang aran Si Kênyung, bangêt panggranyahe, yèn duwe dhuwit sathithik, banjur dijajakake. Anuju ing dina sawiji Si Kênyung mênyang pasar, andêlêng sarangan didhasarake, ananging durung wêruh arane, atakon marang kang dhasar, bok ayu, niku napa enak dipangan. Kang dhasar sumaur, sing dika takokake napa sarangan niki, Si Kênyung sumaur ênggih. Wong dhasar calathu manèh, dawêk ta dika tuku, enake angluwihi, luwih-luwih yèn dibênêm.
Dhuwite Si Kênyung wis êntèk ditukokake [dituko...]
[...kake] wowohan, banjur nglimpe ngutil sarangan olèh sagêgêm, enggal dikandhut. Satêkane ing omah
Sarèhne sarangan mau ora nganggo dibêlèk marapat, dadi padha ambalêdhos, awu mawur, gêni mawa mawut, angênani matane, sanalika Si Kênyung ora wêruh apa-apa, mubêng êmèk-êmèkan kaya wong picak, sarta nangis ajêlih-jêlih.
Wong sajroning omah angrungu panjêlihe, enggal padha mênyang pawon. Wêkasan konangan, yèn sarangan olèhe ngutil. Si Kênyung nganti
lawas anyandhang lara, sarta bangêt ing panalangsane karo anangis, dene anglakoni panggawe ala, sabên-sabên cêlathune mêngkene.
Wong anggranyah mêmarahi calimut, sarta agawe wêwinihing tekad kang luwih dening ala.
dhuwitku iki, bêcik rupane. Wong dodol sumaur, rak bêcik rupane jêrukku, ewadene yèn aku kotukoni lan dhuwitmu iku, dakpilihake jêruk kang gêdhe lan bêcik dhewe, sabab kowe iku bocah manis, lan aku dhêmên ing kowe.
Si Sadirah bungah tumuli mènèhake dinare, sarta anjupuk jêruk siji. Anuli lumêbu ing omah, anuduhake jêruk marang wong tuwa-tuwane, calathune, dêlêngên bapak, dhuwitku daktukokake jêruk kêprok iki, bêcik rupane.
pira-pira kèhe wong kang gêmblung kaya anakmu iku.
Êliding dongèng mangkene, pira-pira kèhing wong, kang anombokake kabêgjan langgêng, angarah olèh ngamal kadonyan.
Pamanane Si Sadirah mau sudagar sugih, ora antara suwe nuli mulih. Sorene ana wong wadon têka ing omahe, anggawa tanggok kothong, tuku kopi lan gula, angulungi dhinar siji, sarta anjaluk susuk. Kang ditukoni takon, dinar iki olèhmu saka ing ngêndi, awit ing saiki wis ora ana kang kaya mêngkono rupane. Aku ora pangling andêlêng dinar iki, marang kowe aku iya ora samar, mêngko kowe dakajar angapusi dinaring bocah, kosurupake patukuning jêruk siji.
Wong wadon mau banjur dianggrak. Kang duwe omah anuli kongkonan awèh wêruh marang parentah. Ora antara suwe parentah nglakokake wong loro, amarani wong kang ngapus-apusi mau, banjur kapatrapan paukuman.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa angapusi darbening liyan, amasthi nêmu wirang lan paukuman.
Ana bocah jaka aran Si Ênung, kabungahane agawe gêguyon marang sokwonga. Anuju sawijining dina Si Ênung nulis layang ana ing kamare, ing mejane ana dinar nênêm, iku arêp ditingkêm sajroning layang. Ora suwe adhine wadon, aran Si Tanggok lumêbu [lu...]
[...mêbu] ing kamare, andêlêng dinar nênêm mau, banjur takon. Kakang, êmas iku thukul ing êndi. Saure Si Ênung, dinar iku wohing tanduran êmas. Samôngsa didhêdhêr, kaya pratingkahe wong
dijupuk marang Si Tanggok, digawa mênyang kêbon, banjur dipêndhêm. Ananging Si Ênung ora wêruh. Barêng uwis olèhe nulis layang, Si Tanggok bali,
saking laline Si Tanggok marang ênggon pamêndhême, [pamêndhê...]
[...me,] êmbuh dinare wus dijupuk ing wong digolèki ora katêmu.
Nalar mêngkono iku karungu ing bapakne, calathune, Ênung, gorohmu wis patut kadhêndha ênêm dinar. Si Tanggok sanyatane isih busuk bangêt, dene andhêdhêr dinar, ananging kowe ala, dene amratak-mratakake têmbung goroh.
Êliding dongèng mangkene, ujare goroh, sanajan anêngsêmake, ora tau makolèhake bêcik.
Ana sudagar siji mêntas têka saka ing paran adoh, anggawa barang dagangan aèng-aèng lan adi-adi. Sanak sadulure padha bungah-bungah ambagèkake,
sarta padha diwènèhi olèh-olèh, diwênangake milih ing sasênênge.
mutyara, sawênèh amilih kalung mêrjan. Mung wong siji kang luwih pintêr, amilih kêrtas lêmpitan cilik siji, ana tulisane unine: jawawut, barêng kêrtas lêmpitan mau diungkabi, isine ing jêro mung kari saêlas, awit êntèk kècèr ana ing dalan.
Wong kang ana ing kono kabèh padha anggêguyu, ananging saure kang digêguyu mangkene, ingatase aku jawawut saêlas iki wis nyukupi sarta pamurwatku, ajine angungkuli barang kang aèng-aèng iku.
ing kêbone, ing sajroning sataun iku uga olèh wiji akèh, iku anuli disêbar, antara sataun manèh wijine sangsaya mundhak akèh, wasana nyandhak têlung taune têtandurane jawawut dadi pirang-pirang têgal. Sanak sadulur kang anggêguyu mau andêlêng têtandurane padha tulus-tulus banjur padha sumurup yèn jawawut mung saêlas bisa amitulungi wong akèh, calathune.
Kodrating Allah anyarambahi bumi langit saisine kabèh, dalasan wiji kang luwih cilik kasrambahan. Iku dadi tôndha, yèn kawasaning Allah tanpa watês.
Ana wong desa duwe anak lanang aran Si Jaka, iku simpên waluh kuning-kuning akèh, [a...]
[...kèh,] bangêt andadèkake bungahe, ananging waluh mau banjur padha ilang kabèh, andadèkake bangêt ing nêpsune, tumuli tutur marang bapakne, kang panuju arêp mênyang kutha karo bojone. Saure bapakne, bok aja kakehan carèwèt bab waluhmu, angur kowe anggarapa gawe, pari kang ana ing lumbung kae êpenana, aku nanggung, waluhmu amasthi katêmu manèh.
Sore bapakne mulih saka ing kutha, atakon marang anake, Jaka, parine apa wis koêpèni. Wangsulane, sampun. Bapakne takon manèh, waluhmu apa wis kêtêmu. Saure, dèrèng. Bapakne calathu manèh, hèh, bocah kêsèd, bocah goroh ora wêruh ing isin, saiki katitik gorohmu. Wruhanamu, kowe dakcoba, waluhmu dakumpêtake ana ing tumpukan pari, [pa...]
[...ri,] yèn kowe gêlêma ngêpèni pari, waluhmu amasthi katêmu. Saiki gorohmu kawêlèh.
Si Jaka bangêt isine, anjaluk pangapura marang bapakne. Calathune bapakne, aku iya gêlêm ngapura ing kowe, yèn kowe aprajangji, gêlêm nganggit sajroning ati bêbasan mangkene. E, wong goroh, ing têmbe ana mangsane, kang andadèkake girising atimu, cidramu bakal kawiyak ana ing pangayunane Gusti Allah.
E, wong goroh, ing têmbe ana mangsane, kang andadèkake girising atimu, cidramu bakal kawiyak ana ing pangayunane Gusti Allah.
Ana wong wadon pêthêl ing samubarang gawe, anandur sayuran warna-warna ing kêbone. Anuju sawijining dina ana ing kêbon acalathu marang anake wadon aran Si Canthur, têmbunge, dêlêngên [dêlêngê...]
[...n] kang pating printis kuning-kuning sajroning kobis iki, iku êndhog kang dadi ulêr, angrusakake têtanduran. Mêngko awan ulapana kabèh sing rêsik,
CipkaneCiptane. Si Canthur, besuk-besuk bae dakulapi, isih talad. Wêkasan kalalèn, ora dirêsiki. Êmbokne banjur kacandhak ing lara, kongsi lawas ora bisa mênyang kêbon. Barêng wis mari,
kagèt, isin awit dening sêmbranane, banjur nangis. Êmbokne calathu, Canthur, sêmbranamu dadia wêwulang, ing sabanjure samubarang kang kêna kolakoni tumuli, aja pisan-pisan kosarèhake [kosarèh...]
[...ake] kongsi ing dina sesuk. Luwih manèh kowe aja lali-lali marang wêwulang bêcik, upamakna kaya muni ana ing godhong kobis, kang rusak dening ulêr, têmbunge mêngkene.
Wajibmu lakonana sakal. Yèn kosarèhake kongsi ing sèjèn dina, bokmanawa wis kasèp.
Ana rôndha miskin lan anake lanang loro, wayah sore mulih saka anjupuk kayu rèncèk ana ing alas tarataban. Nyai Rôndha anggawa sabongkok gêdhe, anake lanang anggawa nyabongkok cilik, padha tinalèn ing mendhong. Ana ing dalan kapapag karo sudagar sugih, diprimani ing nyai rôndha. Saure kiyai sudagar, nyai rôndha,
kowe aja susah priman, anakmu lanang loro kuwe pracayakna marang aku, ing besuk padha bisa gawe êmas bakale mendhong. Tampane nyai rôndha, kyai sudagar sêmbranan, ananging kyai sudagar amangsuli têmên calathune mau. Bocah lanang loro anuli dipasrahake marang kyai sudagar, karone padha dikon sinau gawe kêba lan kalasa.
Sawise antara têlung taun, bocah loro mau padha mulih, katêmu karo êmbokne, banjur padha nalatèni gawe kalasa alus-alus, lan kêba bêcik-bêcik, diwènèhake marang kyai sudagar. Sudagar anuli tumêka ing gubuge nyai rôndha, awèh patukuning kalasa lan kêba arupa dinar, calathune karo gumuyu, kapriye, nyai rôndha, [rô...]
[...ndha,] apa ora kayêktèn basaku biyèn.
Êliding dongèng mangkene, dèn pêthêl marang pagawean, kang binubuhake ing kowe, bokmanawa gubugmu bisa malih dadi omah gêdhong.
Ana kongkonan lumaku ing wayah bêngi, anggawa uwang akèh, anêmu bilai dibegal ana ing dalan, nganti anêmahi mati, jisime katêmu gilang-gilang ana ing dalan. Ing sawêngi iku uga dipariksa ing parentah marang panggonane kabegalan, pamariksane nganggo obor. Parentah banjur anêmu tatal sêmbretan
mau ana ing paseban, kagèt andêlêng, yèn têkêne priyayi sosorane, kang sumendhe ing saka, sêmbrèt sathithik. Tatal sêmbrètan olèhe nêmu tumuli dijupuk saka ing kandhutan, diêtrapake ing têkên prênahe kang sêmbrèt mau, katêmu nyamlêng. Enggal aparentah akon nyêkêl sarta ngunjara marang kang duwe têkên, awit iku kang tinarka ambegal sarta matèni.
mau kawanuhane bêcik, mulane nganti kalakon dipatèni, awit kagèndèng [kagè...]
[...ndèng] dening kêthaha, melik marang gêgawane uwang akèh.
Uwang olèhe ambegal isih ana ing buntêlan, diumpêtake ana ing longan, durung nganti diungkabi. Kang ambegal mau banjur kautus kakêthok gulune, sakèhing wong padha gumun, dene jalaran saka ing tatal sêmbrètan kadurjanane katitik.
Êliding dongèng mangkene, anyingkirana panggawe ala, sarta elinga, yèn kawasane Gusti Allah bisa amêlèhake alamu, andadèkake tiwasmu.
Bocah lanang kang aran Si Jagung, arêp mêthik kêmbang rêgulo,
banjur takon ing bapakne, têmbunge, bapak, sabab dening punapa uwit rêgulo têka wontên êrinipun lincip-lincip, sarta tawon mabên têka wontên antupipun, yèn ngantup raosipun sumlêngêt. Bapakne sumaur, êri lan antup iku minôngka pangeling-eling, yèn samubarang ing ngalam donya iki, kang bêcik rupane, lan lêgi rasane, andadèkake karusakaning wong kang ora wêweka, mulane kowe aja lali-lali.
Yèn tawon amasthi duwe antup, pêthetan rêgulo ana êrine, rong prakara iku dadia wêwulang, samôngsa kowe kagèndèng ing panggawe maksiyat, aja pêgat prayitna ing ati.
Bocah wadon kang aran Si Semok miskin, gawene ngantih. Anuju sawijining dina wayah sore lungguh dhewe ana ing omah, lawange mênga, anuli babone tanggane wadon lumêbu ing omahe, enggal diinêbi lawang, babon dicêkêl, banjur didhêlikake, calathune, babon iki bakal dakwarêgi ing pakan, amasthi aku olèh êndhoge akèh.
Esuke babon mau ngêndhog têmênan. Si Semok kalalèn marang sawijining prakara, kang andadèkake bangêt ing kagète, awit babon mau sawise ngêndhog banjur sêru apêtok-pêtok. Si Semok enggal marani, nêdya amurih mênênge, ananging tanggane wis ngrungu pêtoke, tumuli lumêbu ing
omahe Si Semok, babone dicêkêl digawa nulih. Maune Si Semok kêrêp diwènèhi bêras lan êndhog marang tanggane, barêng kawruhan culikane, sabanjure ora diwènèh-wènèhi manèh, sarta kasêbut wong ambêdhog.
Êliding dongèng mangkene, aja melik marang amal rêgêt, supaya atimu aja ngandhut watir.
Si Bêgja lan Si Daulat padha tôngga. Si Bêgja anake wong sugih, angingu dara akèh padha bêcik-bêcik. Ananging Si Daulat anake wong ora duwe, ngingu dara mung ing sawatara sarta ala-ala.
Anuju sawijining dina darane Si Bêgja mabur lumêbu ing pagupone Si Daulat,
ana ing kono banjur nusuh. Si Daulat wêruh, calathune,
mung loro iku. Si Daulat uwis duwe cipta arêp anyêkêl sarta ngumpêtake dara sajodho mau, ananging ora sida, calathune, ngamal rêgêt ora
diulihake marang Si Bêgja, enggal tutur marang Si Bêgja, yèn katêmênane anêmu wêwalês kang angeram-erami.
Si Bêgja gumuyu, nuli angandhakake olèhe angliru êndhog, wêkasan calathune mêngkene, Daulat, tuturku ing kowe iku sanyatane, ananging ora kêna ora kowe amasthi pracaya, yèn katêmênanamu andadèkake parênge Gusti Allah, luwih dening bungahku, sarta Gusti Allah bakal angganjar marang kasatyanmu iku, angluwihi ganjaraning manusa ing ngalam donya, awit.
Barkahing Allah dumunung ing manusa kang anyingkiri panggawe ala, sarta angrakêti kautaman.
Ana manuk kadhali nusuh ing omahe wong desa, bojone kang duwe omah karan anak biyang Jangkrik acalathu marang anak-anake, ênggèr, aja kowe padha ngaru biru ing manuk kadhali iku. Sapa-sapa kang anggusah manuk kadhali saka ing omahe,
sabarang pagaweane ora ambarkati, wêkasan andadèkake
wong tuwa-tuwane. [tuwa-tu...]
[...wane.] Wong tuwa-tuwane ora ngaru biru ing manuk kadhali, kang nusuh ing omahe, yèn bangun tangi dening unine, bungah kaya wong digugah dielingake marang pagaweane. Ananging tanggaku bangêt siyane marang uwong lan marang sato khewan, sabên sore mênyang patikèn, ulihe bêdhug bêngi, yèn esuk kagèt dening unining kadhali, bangêt muring-muringe, mulane susuhe dirusak. Sarèhne budine kasar, dhoso lan kêsèd, apadene ngêbrèh, môngka angaru-biru anggusah kadhali, dadi prasasat anyirnakake kabêgjane dhewe, mulane.
Ing ngêndi-êndia kang kadunungan ing ambêg siya lan kaoncatan têmên, amasthi
ngalamati yèn aku bakal olèh dhuwit. Si Bima iya gugontuhon, saure, sabab dening apa prênjak iku têka mung anggawa bêgja marang kowe bae, apa mulane yèn luwiha asih marang kowe karo marang aku. Apa ora bêcik aku karo kowe, aku masthèkake yèn prênjak iku ngalamati bêgja marang aku.
Sawise mêngkono, banjur padha diya-diniya, suwe-suwe kadrawasan
tatune ditambani, padha anuturake kang dadi wêwinihing kêkêrêngan, sarta padha takon marang kyai dhukun, sapa ing salah sawiji kang dingalamati bêgja dening prênjak. Dhukun anyauri karo gumuyu, bocah gêmblung sakarone,
tômpa dhuwit saka ing kowe, sumurup opahe olèhku nambani.
Êliding dongèng mangkene, Aja pisan-pisan padu karo mitramu, adat ing wêkasan padha kaduwung, satrumu bangêt bungah andêlêng.
Ana wong tuku manuk jaka tuwa siji, nêdya diwèhake marang anake wadon bêndarane, aran bok Rara Sumbêr, ananging karêpe diwuruki calathu dhisik, supaya andadèkna bungahe kang diwènèhi.
Sing tuku mau nuli kacandhak ing lara watuk, nanging ora towong-towong muruki jaka tuwane, lawas-lawas bisa, anuli diwènèhake marang bok Rara Sumbêr. Ing nalika diulungake, jaka tuwa calathu, kula nuwun, bok Rara Sumbêr. Sawise mêngkono banjur watuk-watuk, wong kang ana ing kono padha gumuyu gêr-gêran.
Bok Rara Sumbêr calathu, busuk têmên jaka tuwa iku, ora amung
manuk iku busuk nanging amulang mêngkene, pratingkahing wong mung kang patut lan bêcik iku tinelada kang ora patut lan ala tininggala.
Êliding dongèng mangkene, aja anelad sabarang pratingkahing wong, supaya kowe aja digêguyu.
Ing nalika ana pêrang, akèh prajurit usar masanggrahan ana ing têba, ing wayah bêngi ana balantik têka, aran Si Gondrèk, gawene cok nyolong jaran, banjur nyolong jaraning usar siji, kalêbu kang bêcik dhewe, didhêlikake ana ing alas. Barêng prajurit usar wis [wi...]
[...s] padha bodhol, jaran colongan mau ditunggangi mênyang nagara, sumêdya diêdol.
Lakune mêtu sajabaning kutha, satêkane ing pojok bitinging kutha, andêlêng prajurit jaranan panuju galadhi ana ing ara-ara. Barêng salomprèt muni, jaran banjur lumumpat ing kalèn, lumayu nunggal prajurit kang padha galadhi mau, ing
andharodhog, bangêt ing wêdine, karingête kongsi androdos, para prajurit padha anggêguyu.
Sawise bubar galadhi, Si Gondrèk dirubung ing para prajurit mau, kurnèle acalathu, jaran iku isih ênom, bêcik rupane, prigêle ora beda karo tungganganing prajurit jaranan. iku [i...]
[...ku] olèhmu saka ing ngêndi. Saure Si Gondrèk. Angsal kula tumbas. Ananging sarèhne ora bisa anggênahake kang adol, wêkasan dipariksa, katitik yèn jaran olèhe nyolong, Si Gondrèk
Êliding dongèng mangkene, aja kowe nyênyolong, lan aja goroh, môngsa wurunga nêmu paukuman.
Si Ruwah, anake wong desa, angon sapi ana ing alas tarataban. Sapine padha dikalungi gêntha, dene sapi kang bêcik dhewe, gênthane iya ngungkuli kang akèh-akèh. Anuli ana wong lumaku ing alas, acalathu marang Si Ruwah, bêcik têmên gêntha iku, pira olèhmu tuku. [tu...]
[...ku.] Saure Si Ruwah, sarupiyah. Wong mau calathu manèh. Apa ora luwih saka ing rêga samono, mara daktukune rong rupiyah. Si Ruwah awèh, gêntha diwènèhake marang sing tuku, dhuwit rong rupiyah dikandhut. Sarèhne sapine wis ora nganggo gêntha, dadi Si Ruwah ora bisa ngrungu doh cêdhak paraning sapine, sabane sangsaya adoh. Pisah karo kang akèh-akèh. Wong kang tuku
sapa kang wani ambathèni marang kowe, kèhe ora majad, amasthi duwe pamurih, wong mêngkono iku dohana, dadi kowe anyingkiri kasusahan.
Si Ruwah banjur mulih karo anangis, tutur marang bapakne bab ilanging sapi, sêbute, aku ora nyana pisan-pisan, yèn si maling olèhe wani malarangi tuku
angloropake sarupaning wong. Wiwitane si maksiyat awèh kauntungan sathithik, wêkasane agawe pitunan akèh. Si maksiyat iku yèn
Calathune êmbokne mêngkene, Ruwah, apa kowe ora kèlingan marang adate ing desa kene, prêlune sapi dikalungi gêntha. Wangsulane Si Ruwah, kula kapencut ing arta, pamanah kula namung lowung sagêd pikantuk bathi sarupiyah, ingkang sarana rêsik. Cipta kula, gêntha punika dandosan tanpa paedah, awit botên ngathahakên puhaning
kalumrahane wong kang tanpa wêweka, lan kang kèlu dening hawa napsu. Cok padha atinggal adat kuna, kinira tanpa paidah, barêng uwis [u...]
[...wis] nyandhang pitunan, anuli thukul budi lan pangartine, yèn adat kuna mau ana prêlune.
Êliding dongèng mangkene, aja atinggal adat kuna, sadurunge sumurup apa kang dadi paidahe.
Si Yakup andêlêng manuk kuthilang mencok ing uwit tanjung, calathune marang adhine wadon, Satinêm, dêlêngên manuk kuthilang ing uwit tanjung iku. Bêcik rupane, mêngko sadhela kêna ing aku. Si Yakup nuli mènèk ing tanjung, amasang pikate, banjur andhêlik karo adhine, angawasake pasangane.
Ora antara suwe kuthilange kalêbu ing pikat, Si Yakup enggal mènèk ing tanjung, arêp anjupuk manuk kang kalêbu [kalê...]
[...bu] ing pikat. Durung kongsi kêna,
angarah nyêkêl manuk kuthilang, awit bokmanawa putung bau utawa sikilmu.
Saure Si Yakup karo gumuyu, ora, olèhku saiki ora masang pikat manèh ana ing kene, ora dening wêdi yèn putung bau utawa sikilku, mung dening aku wus sumurup, yèn kangelanaku ing sadina iki bakal tanpa gawe, awit kuthilange giras, amarga wus kalêbu ing pikat, dadi wêdi andêlêng pikat.
Si Satinêm sumaur, yèn mangkono, dadi pintêr manuk kuthilang karo kowe,
dene ora gêlêm mencok ing kono manèh, awit wêdi ing bêbaya, môngka kowe mêntas tiba, mèh bae bilai, têka sumêdya anrajang bêbaya manèh karo gumuyu.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa anêmu tiwas sathithik ora mundhak pintêr,
têgal kacang cina, angrusakake têtanduran, banjur takon marang juru gêdhonge, kapriye, dene ana jaran têtêgaran ing têgal ora nganggo dipraduli. Wangsulane juru gêdhong,
bêlo punika dede kagungan sampeyan, gadhahanipun juru giling, mangke badhe kula gusah, sarta ingkang gadhah badhe kula srêngêni ingkang sangêt.
Sorene Tuwan Phan Dhên Bring midêr-midêr mênyang panggilingan, calathu marang juru giling, kang lagi ngadêg ing lawang, juru giling, yèn aku wêruh manèh
andêlêng, yèn bêlo mau têtêgaran manèh ana ing têgal. Ciptane, aku iki dimajanani marang Si Juru Giling. Nuli anyandhak bêdhil, kang cumanthèl ing pagêr bata, bêlo dibêdhil, kêna mati babarpisan. Batur-bature lanang wadon wêruh, tutur ing bêndarane, kadospundi, bêndara, dene [de...]
[...ne] kagungan sampeyan bêlo sae têka sampeyan sanjata, dados adamêl pitunan sampeyan piyambak. Tuwan Phan Dhên Bring saiki sumurup, yèn kakehan ing nêpsu, kurang pariksane, sarta ginorohan ing juru gêdhonge. Calathune, juru gêdhong goroh kang dadi
awakmu saka ing pakewuh, luput pangiramu iku, satêmêne malah angêbot-ngêboti dosamu.
Omahe Radèn Tumênggung Jayaprayitna gêdhe, prabote bêcik-bêcik.
Ing sawiji dina radèn tumênggung mau arêp dolan-dolan, amêkas marang bature wadon aran Si
awit yèn ora kokancing, bokmanawa ana wong nayab anjupuki barang dandananku. Wangsulane Si Mênthik, bakal angèstokake parentahe. Radèn Tumênggung Jayaprayitna banjur lunga dolan-dolan, ananging Si Mênthik sawuse antara suwe ngangsu ing sumur, sakèhe lawanging omah diêblagake bae kaya sabên. Calathune, dene ing lurung kono iku sêpi bae, ora ana wong katon siji-sijia. Mangkono iku nganggo nacad marang bangêting pangati-atine Radèn Tumênggung
Jayaprayitna. Ananging sasuwene Si Mênthik cêcaturan karo bocah wadon liyane ana ing sumur, anuli ana wêdhus lanang lumêbu ing omah, wêruh pangilon gêdhe siji sumendhe ing pagêr bata, katon rupane ana ing pangilon, dikira wêdhus satêmêne, banjur arêp dibijig. Kang katon ing pangilon iya tumandang arêp ambijig anirokake pratingkahe. Wêdhus lanang mau
krompyanging kaca, enggal lumêbu ing omah, andêlêng pangilon wus ajur, angrêmêt-ngrêmêt tangane. Anuli wêdhus digusah kambi digêbugi, ananging pangilon wus ora bisa pulih.
andêlêng pêcahing pangilone, bangêt napsune, Si Mênthik banjur ditundhung, ora nganggo dibayar balanjane, amarga dening sêmbranane, ora angèstokake parentah, kongsi andadèkake pituna. Ing sabanjure Si Mênthik kaya-kaya ora susah diatag manèh angancing lawang, awit wus anêmu yêktining paribasan, ujaring paribasan mangkene.
Sing sapa ênome angêlirake pitutur bêcik, adat dadine pintêr dening nyandhang pitunan lan nyandhang paukuman.
Ana bocah lanang, aran Si Bêgog, anaking gêrma. Nalika patining bapakne, amarga dibêdhil ing wong durjana ana ing alas, Si Bêgog mau isih cilik. Êmbokne kang mulasara ing sabisa-bisane. [sabisa-...]
[...bisane.] Barêng wus umur rong puluh taun, digêntekake marang lêlakone bapakne.
Anuju ing sawiji dina Si Bêgog ambêburu mênyang alas, akanthi gêrma akèh, tuwin wong liyane, kang padha dhêmên ambêburu. Si Bêgog ambêdhil mênjangan gêdhe siji, nanging luput. Tumuli angrungu wong sêsambat ana sajroning garumbul, pasambate, adhuh aku kêna ing bêdhil. Si Bêgog enggal marani panggonan prênahing swara, ana ing kono andêlêng wong tuwa siji, angruntuh gulasaran kuthah gêtih. Para kônca-kancane Si Bêgog ora suwe iya padha têka ing panggonan kono. Si Bêgog nuli angrangkul marang wong kang kêna ing badhil mau, sarta anjaluk pangapura kambi bangêt anangis, calathune, ora wêruh yèn ing garumbul iku ana wonge, lan ora [o...]
[...ra] ngrungu sabawaning wong. Kang kêna ing bêdhil sumaur, kowe ora susah anjaluk pangapura marang aku. Ing saiki aku bakal anglairake sawijining prakara marang kowe, kang kongsi saprene ora kawruhan ing wong, aku kang matèni bapakmu ana sangisoring uwit jati iki, ing samêngko anake amalês pati marang aku ana ing kene uga, kang ora kalawan dèn niyati. Sawuse tutur mangkono, barêng angarêpake mati, anyêbut: Gusti Allah adil. Wong kang padha ana ing kono kabèh gumêtêr angrungu panyêbut iku.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa amutahake gêtihe sapadha-padhaning tumitah, amasthi nêmu paukuman, awit Gusti Allah ora kasamaran.
Ana juru amèk iwak duwe balumbang siji, ora adoh karo omahe, isi iwak guramèh akèh lan bêcik-bêcik. Asring-asring dikon ngêdol ing bature aran Si Bugêl, diwadhahi êtong.
Si Bugêl mau nyolong iwak guramèh siji, ingon-ingone dêmang ing desa, panggonane ing balumbang, diêmorake lan iwaking bêndarane ana ing êtong mau, banjur nêdya diêdol marang sing duwe. Satêkane ing omahe kyai dêmang, ditawakake marang sing wadon. Nyai dêmang barêng andêlêng iwak guramèh mau, banjur calathu, iwak iki saka ing balumbange kyai dêmang, aku ora pangling rupane, iwak tumuli diêpèk, ora nganggo didhuwiti rêgane, malah-malah [malah-...]
[...malah] Si Bugêl kaaturake ing parentah, dikunjara sadina sawêngi, awit dening tinêtêpake maling.
Ora antara lawas Si Bugêl nyolong guramèh manèh saka ing balumbange kyai dêmang mau, ditawakake marang bêkêle. Kyai bêkêl sawuse anamatake guramèh kang ana ing êtong, banjur calathu, iwak iki olèhmu nyolong saka ing balumbange kyai dêmang. Si Bugêl tumuli diaturake ing parentah, dikunjara têlung dina, mung diingoni sêga lan banyu.
Si Bugêl nêdya ngayoni sapisan êngkas, bokmanawa ana bêgjane, nyolong guramèh gêdhe siji saka ing balumbange kyai dêmang mau, banjur digawa mênyang pasar sajroning nagara. Ing kono ora ana sing wêruh marang dhèwèke lan marang culikane. Anuli ana kaum [kau...]
[...m] desa panuju mênyang pasar, wêruh gêgawane iwak guramèh, banjur calathu, iki
manèh-manèh sing dakgumuni, dene wong têka banjur wêruh yèn iwak colongan. Ana dene wadine mangkene, ingon-ingone guramèh kyai dêmang kèpète padha dipêthêti sathithik, kang dhèngêr mung wong kang kalêbu dadi bawahe, awit iku padha dituturi. Liyane iku ora ana sing sumurup, sarta pamêthête ora
aja pisan kadunungan ing karêp bakal nyênyolong.
Biyang Sarija sarêgêp ing gawe, wayah surup srêngenge saka ing
calathune, ing omah ora ana wong siji-sijia, sapa sing nyumêt damar iku. Si Sarijah sumaur, sapa manèh sing nyumêd, kajaba si bapak, kang masthi wus mulih saka ing nagara.
Bapakne banjur padha digolèki, ora suwe katêmu, bocah loro padha bungah-bungah.
Esuke Pak Sarija ngarit ana ing pangonan jêmbar, anak bojone padha milu. Srêngengene padhang sumilak, bocah loro padha bungah-bungah. Pak Sarija calathu marang anak-anake, mau bêngi kowe banjur padha bisa mêthèk, yèn aku kang nyumêd damar. Balik yèn kowe andêlêng srêngenge, apa
murub piyambak. Makatên ugi srêngenge, amêsthi wontên ingkang nyumêd.
Êliding dongèng mangkene, wayah rina katone srêngenge gumêbyar, iku anyatakake [a...]
[...nyatakake] kabêcikan sih lan kodrating Allah.
Ana bocah loro lanang wadon padha sadulur, aran Si Kathik lan Si Têmbêr, ing wayah sore Si Kathik calathu marang Si Têmbêr, Têmbêr, dêlêngên lintang kae, cahyane padhang sarta gêbyar-gêbyar. Padha-padha lintang kang ana ing langit kabèh iku kang bêcik dhewe. Si Têmbêr sumaur, iya nyata bêcik, ananging ora ngungkuli bêcike lan gêbyar-gêbyare lintang esuk. Karone nuli diya-diniya arêbut bênêr ing bab bêciking lintang. Wasana dipurih ambênêri marang bapakne, calathune bapakne, bocah busuk karo pisan, catur apa kang korasakake iku, dene ngucapake lintang warna loro.
Wruhanamu, lintang kang padhang gêbyar-gêbyar iku, yèn katon sore, arane lintang sore, yèn katon esuk, arane lintang esuk, dadi lintang siji arane loro, manut wayahe katon ana ing langit.
Êliding dongèng mangkene, yèn wong madu sawijining prakara, kongsi diya-diniya akanthi nêpsu, iku bakal aniwasi.
Ana bocah lanang ing nagara aran Si Kêmis, lunga mênyang alas, angundhuh gowok. Barêng arêp mulih, banjur udan dêrês amor angin, sarta gêlape nyambêr-nyambêr, bangêt andadèkake wêdine, enggal andhêlik ana ing uwit randhu alas growong, kang ora adoh [a...]
[...doh] lan dalan. Saking ora sumurupe, yèn gêlap kêrêp anyambêr uwit-uwitan.
growong mau, Si Kêmis bangêt kagèt, awake kaya dadi gêni kabèh, ananging salamêt. Anuli sêru calathu, swara ngundang-undang mau amasthi saka ing langit. E Allah, sampeyan ingkang têtulung ing kawula.
Swara ngundang-undang mau nuli karungu manèh, pangundange, Kêmis, Kêmis, apa kowe ora ngrungu pangundangku. Dene kang ngundang-undang mangkono iku wong desa wadon. Si Kêmis
banyak têng kali, kira kula andhêlik ontên ing sakiwatêngêne ngriku, amarga dening wêdi ing gêlap. Têka kula ngriki anggolèki anak kula, arêp kula ajak mulih. Lah niku napa anak kula mêtu saka ing garumbul.
Si Kêmis bocah ing nagara anuli kôndha marang wong desa wadon mau, yèn ngrungu pangundange, disêngguh swara saka ing langit. Calathune wong desa wadon. O, bagus, sanajan swara umêtua saking wong desa miskin kang
Ênggih nyai, bênêr dika kang ngundang-undang, nanging
pangundang dika niku saking karsane Gusti Allah, amurih têtulung têng kula, dadi turuning pitulung niku saking langit.
Êliding dongèng mangkene, papasthèning wong ana ing alam donya dudu saking panuju, sanyatane saking takdiring Gusti Allah.
Radèn Ngantèn Wirayowana arêp angadêgi gawe mênyang desa karo anake wadon loro, dalane nganggo mêtu ing alas. Priyayi wadon têtêlu mau
ngantèn Wirayowana karo pisan kacanthol ing êri, kang mantêlung ana sapinggiring [sapinggir...]
[...ing] dalan. Gêlunge padha ucul, cundhuk mêntule intên runtuh. Radèn ngantèn enggal akon mandhêg marang kusire, anuli mêdhun anggolèki cundhuk mêntul kang runtuh karo anake loro, tuwin karo batur-bature. Iya uga katêmu, ananging ênggone ambênêrake gêlung kang ucul kongsi mèh antara saêjam. Bocah wadon loro padha sêmu tangis, awit dening bakal kasèp têkane ing panggonan pangantèn.
Ora antara suwe ana wong amèk kayu têka, ambêkane rênggosan, atutur marang bocah wadon loro mau, calathune, mugi sampeyan kèndêla prihatos, sarta sukura ing Gusti Allah, awit ing wana ngajêng punika wontên begal kathah, angadhang lampah sampeyan. Dumugi kula ing ngriki, sagêd apratela ing sampeyan, nyimpang mêdal [mêda...]
[...l] margi sanès, awit radinanipun agêng kajagenan ing begal. Saupami sampeyan botên kandhêga ing ngriki, dhatêng kula amasthi kasèp, sarta sampeyan lêpat-lêpat amanggih pêjah.
Radèn Ngantèn Wirayowana bangêt panarimane, sarta angganjar marang wong amèk kayu mau, nuli parentah marang kusire, dipurih bali. Calathune marang anak-anake, anakku ênggèr, Gusti Allah ora kêkurangan ing rumêksane marang titahe. Umurmu lan umurku prasasat ana jroning cundhuk mêntul kang runtuh. Saupama iku ora runtuha, kowe lan aku kaya-kaya anêmu pati, dadi kandhêging laku, kang marga dening runtuhing cundhuk mêntul, sarta agawe muring-muring, iku dhapur kabêgjanmu lan kabêgjanku. Mulane sakèhing rêrubêt, gêdhea cilika, kang tinêmu ing manusa saking karsane Gusti Allah,
Êliding dongèng mangkene, tiwas sathithik, kang andadèkake prihatin bangêt, saking karsane Gusti Allah têrkadhang dadi jalaran luput saka ing balaibilai. gêdhe.
Ana tukang sêpatu dhudha, duwe anak wadon siji aran Si Dhunuk. Iku kang ngopèni sajroning omah kabèh, tabêri lan pintêr, ananging bangêt karême marang sêsandhangan bêcik. Anuju ing sawiji dina Si Dhunuk tuku sêmbagi abang patang kacu, bakal ginawe takwa, sakacune rêga patang uwang. Ananging diawadake rêga ngêrong wang marang bapakne, awit bapakne ora sumurup
Bapakne amènèhi, dadi Si Dhunuk mung amêtokake wolung uwang saka ing dhuwite dhewe ênggone anyèlèngi, minôngka gênêping
Sasuwene Si Dhunuk lunga, ana pêpara têka ing omahe kyai tukang sêpatu,
bapakne tutur, Dhunuk, kiraku kowe bakal bungah angrungu warta saka ing aku. Sasuwene kowe lunga, aku ngolèhake bathi marang kowe, amarga dening ênggonku adol tinuku. Sêmbagimu dakêdol marang pêpara, payu têlung uwang sakacune, dadi ing dalêm sakacune kowe bathi suwang, kêna kogawe tuku sêmbagi liya kang luwih bêcik.
yèn sêmbagi mau olèhe tuku matang uwang sakacu, dadi ing dalêm sakacune tuna suwang.
Bapakne sumaur, tuna iku paukumane gorohmu. Amarga dening kaluputanamu dhewe kowe kelangan dhuwit olèhmu nyèlèngi. Ing saiki dhuwit wolung uwang, kang dakwènèhake ing kowe mau, dakcoplok saka dhuwit pangêdolku sêmbagi marang pêpara. Sarèhne kowe anggorohi aku, ing sabanjure aku bakal ora awèh dhuwit manèh marang kowe, ginawe tuku sêmbagi.
Êliding dongèng mangkene, wong cidra lan goroh ora nêmu kadrajatan donya, mulane ditêmên lan barès, amêsthi kowe diajèni ing wong.
Anuju ing sawiji dina Si Suli pêpasaran, angadhêp êmpluk isi kêmbang warna-warna. Sadulure
Êmbokne enggal anjupuk pangilon, diadhêpake ing raine Si Suli. Si Suli bangêt kagèt andêlêng rupane ana ing pangilon, nêpsune ilang, banjur anangis.
Êmbokne calathu, saiki kowe apa ora wus wêruh dhewe mungguh nyênyêngiting rupane wong nêpsu, kongsi angalakake rai. Yèn kowe isih sok nêpsu mangkono, amasthi sangsaya agawe alaning rupa, anyirnakake manising rai.
Si Suli bangêt karasa ing atine, sabanjure ing sabisa-bisa anayuti nêpsune. Wêkasan budine sarèh, angundhakake ayuning rupa.
Êmbokne isih kêrêp mituturi, ênggèr, mungguh kanêpson lan budi sarèh, iku ana kadadeyane dhewe-dhewe, mangkono uga sarupaning panggawe ala lan kautaman.
Êliding dongèng mangkene, mata iku minôngka
mulih mênyang nagarane. Barêng mêntas saka ing prahu, angrungu yèn sanak sadulure lagi padha sukan-sukan mangan enak. Tumuli diparani marang panggonane sukan-sukan. Ananging ora kongsi salin panganggo, angêmungake kang dianggo ana ing dalan bae, wus sarwa lawas kabèh.
Barêng têkan ing omah panggonane sukan-sukan mau, kang padhang dening kèhing damar pating kalêncar, sanak sadulure ora pati katon bungah katêmu salamêt [sala...]
[...mêt] karo kyai sudagar, awit saking alaning sêsandhangane diwatara yèn miskin.
Kyai sudagar mau duwe batur koja siji gawan saka ing sabrang, iku bangêt murina: andêlêng panganggêping sanak sadulur mau marang bêndarane, dene padha kalis kabèh. Calathune marang bêndarane, punika tiyang awon sadaya, dene sami botên rumêsêp ambagèkakên ing sadhèrèk, ingkang sampun pisah lami. Bêndarane sumaur, sarehna sadhela, amasthi enggal padha salin pratingkah. Kyai Sudagar anjupuk ali-ali intên gêdhe siji saka ing kandhutane, banjur dianggo. Ora antara suwe sakèhing sanak sadulure padha salin ulat, kabèh padha marani Kyai Wiralaba. Ana kang
koja mau atakon marang bêndarane asêmu gumun. Punapa sêsupe punika anggadhahi pangawasa ngyungyunakên manahing tiyang. Kyai Wiralaba sumaur, ora, ali-ali intên kang gêbyar-gêbyar iki ginawe tôndha yèn aku sugih, awit ing atase sanak sadulurku kasugihan kang ginawe pangarêp angungkuli samubarang kabèh.
Koja banjur anyêbut. Hèh wong budi melikan,
Mas Ajêng Mandrawara duwe anak wadon siji, aran Mas Rara Bêruk, iku digawèkake takwa sêmbagi alus siji, bakal dianggo ing garêbêg. Kang anggarap gêrji. Ing wayah surup srêngenge gêrji mau têka, angatêrake garapane takwa uwis dadi, banjur dianggo marang Mas Rara Bêruk, cinoba sêdhêng lan orane. Barêng tumrap ana ing awak, wus kabênêran, ora ana sing diwaoni, bangêt andadèkake bungahe.
Mas Rara Bêruk nuli mênyang jromah, nanging ora ngèstokake tuturing biyung, lêbune tanpa colok, banjur anunjang jodhog, tiba
nganggoa kulambimu luwas bae. Yèn durung tumêka ing pêndhake garêbêg manèh, kowe ora dakgawèkake kulambi anyar.
Bapakne panuju lumêbu ing jromah, amituturi mangkene, wong gêmblung dhêmên anasak ing pêpêtêng anyingkiri pêpadhang, sarta angrakêti ing wong bodho, kalis marang wong wicaksana, iku amasthi bakal wêruh marang yêktining bêbasan iki.
Bocah murang sarak, kang anampik pitutur bêcik, iku dadine pintêr lan wêruhe ing wajibe, yèn wus anyandhang pitunan, utawa anêmu tiwas.
Ing nalika ana pêrang, akèh saradhadhu lumêbu ing desa, padha anjaluk tuduh dalan. Ing desa kono ana buruh siji, kapêksa anuduhake dalan. Kalane samana panuju adhêm bangêt, sarta angine midid. Buruh mau anjaluk nyilih jas kang kandêl marang wong desa ing kono, ananging ora ana gêlêm nyilihi, mung wong nênêka siji, kang kaplayu atinggal bale omahe awit dening pêrang, sarta dêdunung ana ing desa mau dadi panjaking pandhe, iku kang wêlas marang ki buruh, anyilihi jas wus luwas siji.
Saradhadhu banjur padha mangkat. Bêngine ana upsir siji tumêka ing desa mau, panganggone sarwa gumêbyar, sarta anganggo bintang, aduwe panjaluk tinuduhna omahe kang nyilihi jas marang buruh kang anuduhake dalan mau. Satêkane ing omahe, panjaking pandhe barêng andêlêng upsir kang têka, banjur anjêlih, panjêlihe, adhuh, dene iku anakku. Sawuse mangkono, upsir anuli dirangkul kinêkêp-kêkêp.
Upsir iku maune lumêbu dadi saradhadhu wus antara lawas. Saking punjuling budine, lan bêciking kalakuane tuwin kêkêndêlane, kalungguhake dadi upsir. Bapakne biyèn dadi êmpu ana ing desa gêdhe, ananging anake wus ora wêruh ing wartane, mung ora pangling andêlêng jas luwas, kang dianggo ing buruh, lan sumurup saka ing kandhaning buruh
iku, yèn bapakne dêdunung ana ing desa kono.
Bapa lan anak padha anangis saking bungahe, wong liyane kang ana ing kono kabèh iya padha urun tangis. Upsir mau kandhêg sawêngi ana ing omahe bapakne, padha rêrasan kongsi natas. Barêng arêp mangkat, aninggali gêgawane dhuwit marang bapakne, sarta aprajangji bakal anguluri kang dadi pangane.
Wong kang ana ing kono kabèh padha calathu, sarèhne panjaking pandhe iku anduwèni kawêlasan, mulane winêlasan dening Gusti Allah, tinêmokake lan anake, kang angêntas saka ing kamlaratan.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa atêtulung marang wong, lan angenakake atine, yèn tumiba ing tiwas, amasthi nêmu pitulunging Allah.
Ana wong miskin aran Pak Wantah, gawene angon wêdhus. Olèh-olèhane kang dipangan ing sadina-dina luwih dening sathithik, kongsi ora bisa tuku trumpah, awit sikile bêlakên.
Anuju ing sawiji dina Pak Wantah mau katêkan ing wong siji, kang maune wus tau kalêbu ing kunjara, amarga saka
ngambaha jêblogan utawa krikilan ora agawe laraning sikilmu.
Saure Pak Wantah, iku ora, aku milalu ora nganggo trumpah, anggêr lulus wêkêl, lumuh olèh kauntungan [kauntunga...]
[...n] akeh, kang sarana laku ora bênêr. Apa ta ora luwih prayoga sikil gupak balêthok. Karo ati rêgêd dening panggawe duraka.
Êliding dongèng mangkene, kauntungan akèh, kang anuntun marang panasaran, wêkasane mung agawe kasusahan.
Pandhe kang aran Kyai Pangayah pêthêl ing gawene, sadina muput anggarap gawe ora ngetung kangelan. Tanggane wong sugih duwe anak lanang, aran Bagus Sadana, iku sabên dina mênyang omahe kyai pandhe, andêlêng olèhe anggarap gawe, nganti suwe ana ing kono.
Ing sawiji dina kyai pandhe calathu marang Si Sadana, pangangguran bok sampeyan [sampe...]
[...yan] sinau damêl paku, sintên ingkang sumêrêp, ing têmbe manawi wontên damêlipun. Si Sadana miturut, banjur mapan ngarêpake paron, asinau gawe paku, lawas-lawas bisa.
Barêng wus antara lawas, Si Sadana tumiba ing kamlaratan amarga dening ana pêrang, banjur kalunta-lunta tumêka ing desa sawiji, adoh saka ing nagarane. Ing desa kono akèh kanggoning paku, sabên-sabên yèn ana gawene, wonge padha tuku mênyang nagara.
Si Sadana kang samêngko miskin bangêt, kèlingan yèn bisa gawe paku, anuli nawakake gawene marang wong desa ing kono, saguh anggawèkake paku, anggêr diprênahake panggonane pandhe. Kang tinawanan gawe padha angrujuki, Si Sadana banjur tumandang pandhe,
Kagunanku ing saiki makolèhake kauntungan luwih saka palêmahanaku biyèn. Upama iku anaa kang arêp tuku, ora dakuculake rêga têlung lêksa rupiyah.
Êliding dongèng mangkene, kagunan rèmèh yèn pinêthêlan, bisa amujudake pagawean gêdhe.
kulo ingkang lepat lan nyuwil ati panjenengan, matur suwun.
Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Tembung Sanepa Tembung Sanepa
Kulo nyuwun agunge pangapunten = Saya mohon maaf yang sebesarnya
Panjenengan kersa ingkang pundi = Kamu ingin yang mana
Panjenenganipun sampun yuswa 70 = Dia sudah berumur 70
Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Kaweruh Basa Basa tegese piranti kanggo sesrawungan antarane wong siji lan wong sijine. Yakuwi tegese basa kang kaprah, kang dimangerteni dening sadhengah wong. Amung ana uga sawetara pujangga ahli sastra merdekaake miturut pangerten;
1. Miturut Sutan Takdir Alisjahbana, salah sawijining pujangga basa Indonesia kang wis kawentar manawa basa mengku teges pangucapan pikiran lan rasaning manungsa kanthi tinata mawa piranti swara.
2. Miturut panemune Madong Lobis, basa ateges piranti kang paling apik kanggo medharake kekarepan.
Becik. Sing ateges ono tata lan cara nuju kasampurnaning urip mungguhi adat jowo. Lha cara nggayuh kuwi wis ono tuntunane koyo ing ngisor iki...Ketuhanan
Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Nguri-nguri boso Jawi Ora duwe maksud nggurui opo maneh minteri marang liyan, hamung kepingin melok nguri-nguri boso jowo sing soyo suwe tansoyo entek kelindes rejo rejaning jaman. Boso
kuwi titik mowo titik nulis gawe boso jowo mugo-mugo iso nambahi cacah nuju lestarine boso jowo.
cokroningroom@yahoo.com Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Kamus Kamus Indonesia-Jawa menika hamung damel sabiyantu sampeyan ingkang kerso nyumerapi sekedik boso jawi ingkang kawulo mangertosi. Lha kamus meniko kulo serat saking tlatah jawa timur, mbok menawi radi benten kalian boso jawi saking Jawa tengah khususipun Ngayogyakarto nyuwun pangapunten, amargi boso jawi piyambak sampun katah reninipun....
tlatah jowo ingkang bade ngaturaken sedoyo perkawis ndamel boso jawi. Sak derengipun keparengo kawulo matur bilih meniko hamung tata cara ngendikan utawi carito mawa boso jawi adedasar nopo ingkang kawulo mangertosi. Artosipun menopo ingkang bade kawulo haturaken mboten saget damel paugeran bibinau boso jawi, amergi kawulo piyambak taksih belajar boso jawi. Kirang langkungipun nyuwun ngapunten ingkang sak katahe kerso'o paring pitedah menawi wonten saru siku anggenipun kawulo matur.
Pustaka Raja Purwa tegesipun pakeming sadaya serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/tetungguling serat – serat Jawi sadaya.
(Kudune serat iki kang ana luwih dhisik tinimbang Purtaka Raja Purwa sebab yen dinelok luwih tuwa taun anggone digawe tinimbang Pustaka Raja Purwa kang digawe taun 800 an Masehi, ateges Pustaka Raja Purwa kanti alus ngendhih lan nindhih babad – babad sak dhurunge lan ngenomake babad – babad kang luwih tuwa. Wonten ing sejarah Indonesia, saweg jaman kerajaan Taruma Negara ing Jawa Kilen, taun 300 M – 400 M: Ravie Ananda).
Mamenang taun SS. 851/CS 877 (919 M /945 M)
– Tanah Arab saweg kenabian nabi Isa (ateges sampun mlebet taun Masehi)
– Tanah Dhawa taksih dados setunggal antawis Sumatera, Bali lan Madura
– Para dhewa ingkang ngedhaton wonten redhi Tengguru tanah Hindi (Himalaya) sami kagungan kersa badhe ngejawantah wonten Tanah Dhawa.
– Lajeng sami hangejawantah wonten Tanah Jawi, dipun pandhegani dening Sang Hyang Guru, inggih Sang Hyang Jagat Noto (kala semanten wonten ing puncaking Gunung Gedhe Bogor (Medang Kamulan I). Sareng 15 taun sami kondur malih dhateng redhi Tengguru, jer kala wonten Tanah Jawi dereng ngerehaken manungsa, kejawi amung ngerehaken para Jin, lelembut lan kewan – kewan.
– Tembung Tanah Dhawa ingkang mastani saweg para dhewa.
Dumugi pulo Dhawa/Jawa, kabagi sisih ler, kidul, wetan, kulon lan tengah. Hanjujug Paredhen Kendeng Surakarta ingkang hanggalur dhateng Surabaya keleres wulan Nisan tahun Rum 437. Kala semanten tiyang wau sami katrajang maneka rupi sesakit, sami pejah sarta kathah sanget ingkang kemangsa kewan galak miwah dening brekasakan, ngantos kantun 2000 tiyang. Tiyang wau lajeng sami ngempal dados setunggal lan manggen ing Tegal. Ing jaman wau kaetang Nabi Adam sasampunipun jumeneng kalipatullah SS 5154/CS 306/Jawi 1 SS/Wisaka kaetang jaman Pancala 768.
Redhi katingal murub hamulad – mulad, persasat sundul ing ngawiyat.
Sak sireping oreg – oregan, lajeng matur dhateng ingkang utusan, kedadosan ingkang nembe katindakna.
(geneya kasebut ing ngarep negerine Sangkala ing India, lan sak wuse paring piwulang werna – werna lajeng kondur dhateng negarinipun ing taun SS 11 kang ateges
utawane kang gawe riwayat, kang niyat ngubah kurang taliti. Yen ing SS 11 wus diwulangi sadaya kabisan ateges wus ana sastra, ananging diterangake ing mburi mengkone tembe ana sastra sakwuse anane dhawuh damel sekar Kawi. : Ravie Ananda)
(yen pancen Tanah Dhawa diiseni wong saka Rum, ateges Tanah Dhawa wonge luwih sithik katimbang wong Rum, geneya wong Rum lajeng kraos lan mboyong kulawargane sebab kanggo dagang nyenengake, lan malih kok Tanah Dhawa kang diarani Swarna Dwipa (Panggonane Emas), yen pancen emas kuwi amung gawan saking Rum kanggo ditukar kayu (ateges wis akeh wit – witan sak durunge ana carita dhawuh hewa kanggo nanduri sawernaning tetanduran ing Jawi, dadi ora ditanduri dhewa – dhewa India, ing Jawa wus ana tanduran werna – werna), kudune Rum kang
pernah sagedha gegriya ing panggenan ingkang ginalih utami, terus kaparingan sesepuh nami Tamus.
(geneya dudu Kendheng lan Raja Basa kang kudune dadi dusun kawitan, sebab padunungan mau kang didekeki manungsa kapisanan, dene Gunung Gedhe manut babad iki rak mung kanggo lenggahing dhewa – dhewa Suralaya kang amung 15 taun kondur dhateng India lan durung ngerehake manungsa ? ketok banget yen kang gawe babad mulai bingung anggone ngendhih riwayat kang asli :
kawiwitan kesahipun saking Rum sampun Umur 98 taunan, lajeng kesah dhateng tanah Awinda, nyara Arab sinebat Tanah Lulmat, ing perlu ngunjuk toya Gesang, wekasan nem malih.
3. Babading wukir Muria ing SS 331/CS 332 (399 M/340 M)
(ateges sak durunge ana Sunan Muria, redhi Muria wus misuwur lan ana situs kuno kang mungkin taksih kapendem utawa karusak : Ravie Ananda)
(menawi ing sejarah Indonesia, taun punika jaman kerajaan Tarumanegara, mula anehe babad iki, dene carita kerajaan – kerajaan kang kudune sak jaman kok ora diterangaken lan kabeh ngandhakaken yen Tanah Dhawa iki pancen kosong lan kaisi dening tiyang Rum, iki tanda yekti menawa babad iki digawe kanggo njajah lan ngendhih riwayat asli Tanah Dhawa Kuno kang wis misuwur nguwasani dunya jaman 2,5 juta taun kapungkur (Atlantis kang sayekti, kang luwih tuwa taune katimbang taun kang disebutake dening Plato : Ravie Ananda)
14. Redhi Sapta Arga/ Martawuj/Diyeng ing SS 44/CS 45 (112 M/113 M)
15. Redhi Hudarati (Harjuna) ing
Wilis) Madiun ing SS 48/CS 49 (116 M/117 M)
20. Redhi Batukanda (gunungKarang) Banten ing
Kaanggit dening empu Padma ing negari Mamenang SS 851/CS 877 (919 M /945 M)
tanah Jawi, sami nami Resi, dipun pandhegani (pangagengi) dening Sang Hyang Jagad Nata., jejuluk Prabu Maha Dewa Budha. Adegipun kraton kapisanan wonten sukunipun redhi Gedhe, ing tapel wates Priyangan lan Bogor,
Sang Hyang Mahadewa Budha yasa Candi wonten sak kilenipun Redhi
kang ditemokake nyebutake ing taun 800 M, ateges bisa bae Borobudur wus ana sak durunge 208 (sebab babad iku babad kang sengaja digawe kanggo ngendhih babad asli tanah dhawa ben kabeh – kabeh diarani saka India), dene prasasti kang kagolong enom taune iku bisa uga prasasti anyar gawean kang nguwasani wektu samono ben dianggep yen Borobudur iku gaweane pangwasa mau : Ravie Ananda).
5. Ing guwa, ereng – ereng miwah satepining jejurang, kangge pasewakaning para Raksasa, Dhanawa, miwah Dhiyu, Ditya lan Pasaka.
kaceta ing dhuwur ? : Ravie Ananda)
5. Lenggahing jaksa, sarta mawi kaupa rengga sak pangkat – pangkatipun
Lah inggih punika wiwitipun Ratu tanah Jawi bilih sewaka mawi tatacara ingkang makaten.
uga ing Lawu wus ana kabudayan kuno Tanah Dhawa kang banjur kanti babad iki diendhih sejatine lan sepaya dianggep asale saka India. Yen kabeh nyonto ing Himalaya, mestine ana ing kana rak ana wujud tilaran – tilaran kaya ing Redhi Lawu kang kandhane nyonto kang ana ing Himalaya, geneya ana ing Himalaya ora ana tilaran kang kaya dene ing Lawu ? : Ravie Ananda)
3. Sang Hyang Hendra jejuluk Sri Maha raja Sakra (Saka) wonten redhi Mahameru (Semeru), negarinipuin nami Medanggana (daerah Probolinggo)
4. Sang Hyang Wisnu jejuluk Sri Maha Raja Suman, negarinipun Medangpura (Tegal)
5. Sang Hyang Bayu jejuluk Sri Maha Raja Bima, negarinipun ing Bali wonten puncaking redhi Karang
hangobahaken jagad, manungsa sak kewanipun sami pating gedandap ngaler ngidul poyang payingan mados gesang. Malah kathah manungsa ingkang sami pejah kabalebek lahar.
1. Urubing Badhan mesti kawasesa dening Eling/Ati
2. Urubing Ati mesti kawasesa dening Nyawa/urip
3. Urip mesti kawasesa dening Dewa (Kang Maha Kuwasa)
ing saben kita ageng, kita alit dumugi ing dhusun ingadhusun, wekasan negari dharedhah, tetiyang sami ajrih, wekasan Negara saged dipun wastani gedher lan resah ing siang dalu. Terus wontening peprangan ageng lan alit ingkang tanpa wekasan, negari pikantuk bebenduning jagad, ugi saged dipun wastani Pameling Kang Maha Esa.
Nyebal garis wau, manut kapercadosan Tanah dhawa, yen Ki Semar Badranaya sayekti inggih Sang Hyang Ismaya, pernah kakangipun Sang Hyang Jagad Nata inggih Sang Hyang Guru, kala semanten saweg hangedhaton wonten puncaking redhi Mahendra (Lawu). Sak kulawarganing dewa sedaya. Malahan para putranipun sak sanak sedherekipun Sang Hyang Jagad Nata sami jumeneng resi lan maha resi dumugi ratu alit ing puncaking redhi – redhi Tanah Dhawa wiwit Sumatra Wetan, dumugi Madhura lan Bali lsp.
(pasang giri iki kang sak iki ana ing kalangan kejawen klenik dadi jimat /rapal utawa mantra, sebab ora ngerti carita kawitane kang sayektine amung pasemon anane aksara urip utawa sastra ananging sinimpen ana ing sajeroning carita, mula yen kabeh anggone mriksani , naliti tilaran – tilaran Jawa Kuno para arkeolog namung sinau jawinipun kemawon tanpa mangertosi karep
CS 538 (581 M/606 M)
Sasampunipun Prabu Basupati damel kraton ngantos nengsemaken, ringkes peputra pinten – pinten, sarta
raja pandhita wonten ing Sapta Arga/Dieng). Resi Manumanasa damel pertapan ing puncaking redhi Sapta Arga sinebut Martawuj.
(Martawuj/Sapta Arga kaubah asmanipun dados Redhi Lawet, sak duginipun Islam wonten Tanah Dhawa, kangge ngendhih kaluhurane Jawa Kuno, lajeng misuwur yen Redhi Lawet punika papan ingkang angker lan wingit sebab kenging dhayanipun para wali ingkang sami musyawarah wonten ing ngriku, lha sak durunge para wali musyawarah ing redhi Lawet, redhi iku rak wus dadi pertapane sang Resi to? Redhi Lawet ana ing laladan Purbalingga Jawa Tengah : Ravie Ananda)
SS 515/CS 530 (583 M/598 M)
Resi Manumanasa katarima dening Hyang Kang Maha Wisesa, sarwa waskita lan sekti mandraguna, yekti yen jinurung dening Kang Maha Esa.
(monggo dipun taliti wontenipun silsilah, punapa tulus punapa gadhah karep politis, nitik silsilah punika saged dipun mangertosi bilih Pustaka Raja Purwa punika sampun endhihan pinten – pinten babad inggih punika sekawit saking babad asli
sami ngenggar – enggar wonten petamanan, ngawuningani wonten cahya murub muncar, terus dipun wuningani, sumerep wonten who Supawa kados bolu satunggal, lajeng dipun petik terus kaparingaken dhateng garwa. Sareng kadhahar ambetipun harum lan legi sanget. Sak telasipun handhahar who wau, mak jleg tanpa sangkan gendruwo ngadhep wonten ngarsanipun sarta kadhangu matur :
Kula punika gandaruwo satru tapa. Tapa angsal wiji sumawana saking suwarga. Manawi benjang katanem sampun woh, sintena ingkang dhahar who wau saged
ora sak lugune, ngemu karep luhur kang siningit ing sak jerone carita, mula yen anggone nampa mung sak lugune carita bakal ora bisa dungkap karep Luhure kang gawe carita : Ravie Ananda)
ing Carangan wayang jebul nyonto carita iki : Ravie Ananda)
(lha rak aneh ta, nganti pageblug ing Hindustan wae entuke sasmita kudhu sowan ing Sapta Arga Dieng Tanah Dhawa, tanda kaluhurane Tanah Dhawa, geneya ora nyuwun tulung dhateng Himalaya kan luwih caket lan kratoning para Dhewa ta : Ravie Ananda)
Enggaling carios, Sang Prabu lajeng utusan dhateng Patih Srengga Badra supados dhateng
ingkang jumeneng Maha Pandhita Manumanasa lsp. Ringkes Patih Srengga Badra mangkat dhateng Tanah Dhawa hanjujug dhateng wukir Sapta Rengga / Sapta Arga.
(kudune rak Babad raja – raja kang nurunaken Prabu Partawijaya disebutake sebab sakdurunge jaman Begawan Manumanasa, ananging ing
Budha karepe budhi utawane kasuksman. Wong Jawa kuno uga wus nduweni pangertihan kang jero ing babagan Ketuhanan Yang Maha Esa kang kabeh mau gegandhengan karo dhaya alam sebab anane pangertihan jagad cilik lan jagad gedhe. Dhening wong liya bangsa kang sinau kawruh kasukman Tanah Dhawa (ana ing carita perjalanane Sidharta sak durunge ulih pencerahan, uga disebutake yen dheweke tekan tanah Dhawa kanggo sinau kawruh budhi. Mula nganti sak iki pusat wewangungan (kiblate agama Budha sak dunya ana ing Borobudhur, dudu ing Tibet : Ravie Ananda).
Ing satunggiling wekdal saking salebeting kedhaton katingal mulat cahya sesotyadhi ingkang gumebyar hanelahi, ngebaki sak indhenging kedhaton. Saking keparengipun Sang Hyang BudhaKresna, para dhewa kedhawuhan sesarengan hanyipta sagedha dados widodari 7 ingkang hayu – hayu lan linangkung tur mawa cahya gumebyar. Mboten wonten wanita ing dunya ingkang ngemperana. Sedaya
Sesampunipun makaten, sadaya widodari kedhawuhan toyo mubeng – mubeng sak lebet lan sak njawining suwarga ngantos kemput. Saking sarwa linangkung lan hayunipun hangedab – edabi, sedaya dhewa – dhewa sami bingung saking kedhanipun, wekasan sami leng – leng badhe.. saking betah sagedha mriksani tikel tekuk cethanipun, mila ndilalah :
Ing taun – taun wau para widodari sami milahi saged damel ukeling rema,
lan mondragiri. Inggih milai kala jaman wau tiyang jawi sami sisig, tindhik, gelungan, sebab sami niru para widodari.
(wong tanah Jawa wis duwe kabisan kang warna – warna, kanti gawe riwayat widodari, kabeh
utawi dharah – dharah luhur sami tumindak makaten, rakyat ingkang sampun sumerep lajeng tiru – tiru makaten, lan lajeng tumular ing sak indhenging nusantara.
Sang Hyang Kamajaya milai ganten ( nginang nganggo gambir, apu, wowohan jambe ) perlu ngabritaken lathi. Inggih punika, tiyang ing tanah Jawi wiwit sami hangganten, malahan mboten among para putri tok, sanajan para satriya kakung sedaya sami hangganten. (wong India nganti sak iki kok ora tumon padha
Ing taun – taun wau Sang Hyang Kamajaya hambangun telaga warna kangge pranti siram, dipun paringi nami Telaga
rak umure wus lawas banget lan kedadeyane saka tilas kawah panjebluging gunung Prau ing kuna, tanda yen Dieng wus misuwur wiwit biyen, mula sak bisa – bisa direka dhaya babade supaya dianggep uga wiwitane saka para dhewa. Dieng rak candine para Pandawa lan sejatine kraton Astina kang riwayate nganti sak iki durung genah ( candi – candi mau sejatine pendhemane awu pra dharah Pandhawa sak wuse ngalahake Kurawa, mula desa – desa ing Dieng akeh kang jenenge padha karo ing carita wayang / Mahabarata. Ana ing India kok ora ana jeneng desa lan kawah kang kaya
Ing taun SS 284 / CS 291 ( 352 M / 359 M )
Sanesipun punika ugi nganggit pranata mangsa 12 ( taksih basa
(geneya wus dianggit sak durunge kok dianggit maneh lan padha, apa ora mungkin yen sakjatine wus ana sakdurunge rangkep lan pranata mangsa iku, banjur dianggit malih kanggo ngendih riwayat asli lan uga padha – padha saking India kok nganggit bab kang padha / rebutan ben dianggep
6. Sa Sa Sa ( Pa ageng Kacoret ) Ha
7. A I E O U RE ( Pa keceret ) Le ( Nga lelet )
rayinipun asma Jaka Puring. Tilas Kratonipun Sang Hyang Kala, inggih Raja Berawa, ugi tilasipun Sang Hyang Wisnu ingkang asma Sri Maha Raja Budha Kresna ing sukunipun Redhi Lawu.
(ing sukune redhi Lawu rak akeh candine to, malah ing candhi Cetha/Sukuh wujude candi ora kaya liya – liyane lan ngemperi bangunan
kabudayan kang luhur ana ing tanah Dhawa iki asal saka tanah India/dhewa – dhewa India : Ravie Ananda).
(geneya pada – padha panjalmaning dhewa ora ngerteni yen punggawane iku panjalmaning Sang Hyang Panyarikan : Ravie Ananda).
SS 308/CS 317 (376 M/385 M)
Sri Maharaja Maha Punggung yasa panggenan kangge pangenggar – enggar sinebut Girigupoyo ing redhi Lawu. Ugi yasa malih pancangkraman wonten redhi Candradimuka inggih ing redhi Merbabu lan ing redhi Candrageni (Merapi).
akehe namung gandum, durung woh – wohane lan liya – liyane kang cacahe kalah adoh maceme dibandingake ana ing Jawa, malah wiji Jenitri kang nganti sak iki kanggo sarat sembahyangan Hindu India Impor saka Kebumen lan Kediri, sebab angel thukule ana ing India : Ravie Ananda)
negari Purwacarita, inggih Sri Maharaja Kano kangge nyuwun tedha.
Sang Prabu lajeng tumunten utusan Sang patih, inggih Jaka Puring sowan dhateng Raka Begawan ing pertapan Handhong
Sasampunipun katampi lajeng dinawuhan makaten : yen kawon perangipun lajeng matakka Montra makaten:
“ Hong Wiri Deh Wiri Hoyeh Maya Lama Awaha “
utawa sarupaning kewan – kewan cilik lan padunungane. Golekana ing India apa ana babad kang nerangake kaya mangkene ? kaya – kaya anane mung carita bab Mahabarata, Ramayana uga dhewa – dhewa kewan kang dadi sesembahan. Bedane wong Jawa lan wong India: wong Jawa wiwit jaman biyen ora ana sing nyembah kewan, ananging wong India ngasi sak iki taksih akeh kang memulya kethek, ula, tikus, lsp. Bukti yen Wong Jawa Kuno bedha dasare karo wong India, lan wong Jawa Kuno wus ngerti Sejatining Manembah marang Gusti Kang Maha Esa ya Kang Akarya Jagad, dudu marang Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).
Ngemban dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata, Sang Hyang Hendra rawuh
Ing SS 316/CS 325 (384M/393 M)
(geneya ora disebutake anane agami Hindu? Malah anane agami Budha kang ora ana pimpinane, mungkin sebab wus saka kunaning makuna ing Tanah Dhawa wus ana kapercayan Kasuksman/Budha ananging dudu agama kaya Budhane Sidarta, sebab dudu agama lan dadi keyakinane kabeh wong Jawa. Anane anggepan nyeleweng / kurang laras bisa uga amung gawehane bangsa anyar kang nguwasani yaiku India kanggo ngelekaken kapercayan kang wus ana sakdurunge lan kanggo ngapikaken kapercayan kang dadi antepane. Jaman semono wus ana nyeleweng saka garis nindakna rukun agama : Ravie Ananda).
Kla semanten dhawuhipun Sang Hyang Narada ingkang saking Sang Hyang Jagatnata dhawuh malih kirang langkungipun makaten :
(bisa dimangerteni yen ing jaman biyen ing Tanah Dhawa wus ana tatanan kang rapi lan luhung tumrap panembah, yen disebutake kaya ana ing sastra, ateges sak durunge ana dhawuh saka Sang Hyang Jagadnata, iku kabeh mau ana ing Tanah dhawa rak ya wus ana
murih saben golongan wiku utawi pandhita / gur sampun ngantos sami, genah yen amung murih sampun damel
supaya kalendih sejarah asline lan dadi babad kaluhuran kanga sale saka India : Ravie Ananda)
Brahma pengulune aran Brahmana panembahe marang Agni
(geneya ora ana kang aran agama Hindu lan dhewa Shiwa kaya dene panemune pra Arkeolog saiki kang saben – saben gawe carita nyebutake yen candi – candi
disinauni njabane tok ateges mung dipangan mentah – mentah ananing carita lan ora digoleki piwulang lan wadhi kang siningit ana ing sak jerone carita lan gothange larikan carita sarta taune : Ravie Ananda).
Dipun dhawuhaken sadaya rakyatipun kedah sami ngenut agama nem rupi kacetha wau ing salah satunggal ( merdhika ngenutipun , aran ora pinaksa ).
Ing SS 319/CS 328 (387 M/396 M)
Sri Maharaja Kano Arsa mangun sastra saking Brahmana Srita (Sang Hyang Penyarikan) ingkang harupi punapa kemawon, wekasan handhawuhaken dhateng sang Brahmana wau supados handhawuhaken dhateng rakyat ing negarinipun sami ngangge sastra – sastra wau. Sarta dinawuhan damel sekar Kawi. Sasampunipun dados, ugi sami kalimrahaken dhateng negari ing sedaya laladan Purwacarita.
rupinipun kados bendhe tanpa pencu ( rata ) )
5. Bahiri ( rupinipun sak irib beri, ing pinggire mawi wlingi mubeng )
6. Paksur ( sak irib terbang / tambur, nabuhipun mawi kajeng )
kabeh –kabeh babad kuno Jawa kudu sak jaman karo Dyah Balitung / Rakai Pikatan (miturut arkeolog sak iki) lsp : Ravie Ananda).
Sak sampunipun damel negari sak kemakmuran, kasenengan, kamewahan lsp, lajeng Mukswa kondur pulih dados dewa, kondur dhateng Suralaya. Suksma Wisnu oncat, wekasan sariranipun Sri Maharaja Kano kasuksman dening Sang Hyang Kala. (kaetang ratuning lan gegedeging jagad). Lah jalaran saking makaten negari Purwacarita lajeng tansah gendra, resah, terus perang – perangan ringkes morat – marit sirna kaluhuraning kawibawaning negari. Bakal ganti lakon.
Wedaling latu saking Redhi Batuwarna, redhi Kapi sak kilen Banten (benjangipun dados
Resi Respati terus tetep mertapa wonten puncaking wukir ngriku, kekasih (jejuluk) resi Wrahaspati.
SS 358/CS 369 (426 M/437 M)
Prabu Herjanarudra dhawuh hamencaraken wiji pantun, jagung, jarak kacang kedele, lsp. Ing pundi – pundi daearahipun.
(lha sak durunge katanem, kawula Tanah Dhawa mangan apa? Apa banjur ora mangan ngenteni ana dhawuh nanemi wiji – wiji mau? Ketok yen kang gawe babad ora adil lan kurang teliti anggone nyaritakake babade tanah Dhawa kang sejati : Ravie Ananda).
Gantos kacarios, bab dewi Basundari putrinipun Sang Hyang Hanontaboga, kausir saking Sapta Pratala, amargi badhe kapundhut garwa dening Sang Prabu Sindhula. Panjenenganipun lajeng kesah sak purug – purug lampahipun, wekasan maratapa wonten wana.
(geneya jenenge pada karo jeneng wuku (pawukon) bisa uga carita iki wus ana ing jaman Jawa kuno kang ngemu karep Pawukon, ananging sebab ora ngerti karepe, bangsa India nganggep iku saknyatane lan numpangi carita iki kanti kabeh riwayat digathukke kelawan silsilah awal kabeh saka dhewa – dhewa India, kalebu pisang lan kelapa uga saka kana. Lha yen kabeh saka India , sak wonge pisan, mbanjur Tanah Dhawa sak durunge ana Bangsa India teka wujud apa? Apa wujud lemah kosong kang ora ana kewane, ora ana wit – witane lsp? Lha geneya Pawukon iku nganti sak iki anane mung ing jawa tok, ana ing Jawa Barat bae wus ora ngerti lan ora nganggo. Apa maneh seje pulo lan seje negara : Ravie Ananda).
Wiwit kala semanten milahi tiyang jawi saged mangertos legen lan dhamel gendhis
sik wiji asal India tembe bae thukul, rak ya wus thukul karepe dhewe wiwit kunaning makuna ing tanah Jawi : Ravie Ananda).
Sak badhenipun mukswa, dilalah ing negari Gilingaya kathah wewelaking Dhewa, sampun mesti laras lan kersaning Kang manitah, ing ngriku kathah banjir ageng lan sesakit ingkang
(geneya Dewi Basundari tapa malih dadi lanang (
Prabu Palindriya kondur dhateng Medangkamulan III malih, sarta patih Sela Cala kajumenengaken Ratu wonten ing negari Gilingaya, kagentos nami negari Gilingwesi. Wekasan jejuluk Prabu Watu Gunung.
1. Brahmana Raddi mawisata ing satunggaling dalu katurunan lintang Surya, paring dhawuh sasmita makaten : Kadaluwarsa luya laya, tegesipun tiyang kesah kalungse ing taun, mantuk bilahi. Enjangipun lajeng memulya Kencana dhateng Surya, dina iku diarani Radhite tegese dina srengenge.
2. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan malih lintang Candra, paring cipta sasmita makaten : Waktrakanisawinetra Hawindrebudaya tegesipun Muka kecalan Netra hametengi Budhi. Enjangipun lajeng memulya salaka dhateng rembulan. Dinten wau dipun wastani Candra.
3. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan lintang Hanggara,
Babangganahuri, tegesipun sahabat kecalan guru pancabakah dados ura. Brahmana Raddi lajeng memulya Gongsa kang den mulya latu (geni) . Dinten wau dipun wastani dinten Hanggara tegesipun dinten Latu.
(Wrahaspati rak jenenge raja kang wus Mukswa
kaparingan asma “ Pustaka Bangun “, dipunanggit dinten Rebo Legi 25 Robingulakhir 1387 H utawi 02 Agustus 1967 dening Kyai Sayyid R.
ingkang kuat, awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.
Buku punika isi sesorah ingkang kawaos dening Kyai Sayyid R. Damanhuri Pangenjurutengah Purworejo, wonten parepatan khoulipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim suwargi, ingkang
dipunsampurnakaken sarta dipunhimpun malih silsilahipun dening Sayyid R.Muhammad Ravie Ananda (tedhak turunipun Mbah Ahmad Alim ingkang kaping
tanggal 03 Mei 2005. Saking usulipun pra darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim, buku supados kacetak kanti sederhana, supados saged dipunwaos dening pra putrawayah turunipun ingkang mbetahaken.
Sanajan sampun kataliti kanti ngatos – atos ananging dhumateng para maos ingkang manggihi
iso ta ndek isore,..sajadah onok duwite. Lek iso kabeh wong iso sugeh…
Eling Browsis…gak usah ngimpi. Nabi wae
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 14 kangge ing taun Wêlandi 1867, Ingkang ngarang Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi,
Pringgadigda Wêlandi 25/11.52, Jawi III 81.
leyo, Jendral Mayor ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nèdêrlan, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je, ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Sawal Jimakir 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je, ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên Sampeyan Dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun [ta...]
[...un] Jimakir 1794, kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi kaping 4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865 kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Ingkang dumugi ing janji salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr punika kêkalih.
1). Kangjêng Ratu Pakubuwana, garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 7, ingkang putra swargi Kangjêng Sultan Cakraadiningrat ing Madura, surudipun kala ing dintên Akhad
Sindusena, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 5 sedanipun ing malêm Salasa Wage kaping 29 Ruwah Jimakir 1794, utawi kaping 16 Januari 1866.
Dene ingkang jumênêng pangeran enggal namung satunggal, Bêndara Radèn Mas [Ma...]
[...s] Surata, putra dalêm Ingkang
utawi kaping 6 Sèptèmbêr 1866. Anjawi saking punika Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma putranipun pambajêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng sapunika kaangkat nama Kangjêng Pangeran Adiwijaya kaping 3. Kala ing dintên Sênèn Paing kaping 7 Ruwah Jimakir 1794, utawi kaping 25 Dhesèmbêr 1865.
2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya
2). Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika. Jawi 23/7 VIII.94. Walandi 11/12 65.
1. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangerah Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8.
1). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 2. Kangjêng Pangeran Panji Priyambada.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat wontên ing pulo Ambon. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat wontên ing pulo Ambon.
3). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6.Jawi 8/4 I. 87. Wêlandi 15/11 58
1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2 ing Surakarta. 2. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, Litnan Kolonèl Phansêtaph Ajidhanipun Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana Gupêrnur Jendral.
5). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 9. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta.
2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta. 3. Gusti Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
1. Kangjêng Pangeran Arya Angabèi, Mayor Phansêtaph Ajidanipun Tuwan ingkang wicaksana Guphêrnur Jendral. Jawi 3/12 V 91. Wêlandi 27/5 63.
2. Kangjêng Pangeran Arya Mataram, Kaptin Phanstaph. Jawi 29/10 VII 93. Wêlandi 27/3 65.
3. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma. Jawi 25/4 I 95. Wêlandi 6/9 66.
swargi Kangjêng Pangeran Arya Panular kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Panular kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda. 2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolonèl [ko...]
[...lonèl] Kumêndhan Prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Widura. Jawi 23/3 VI 92. Wêlandi 7/9 63
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Danupaya. Jawi 8/4 I 87. Wêlandi 15/11 58.
1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma. Jawi 8/4 I 87 Wêlandi 15/11 58
3). Wayah dalêm swargi Sinuhun kaping 5.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 VII 93 Wêlandi 27/3 65
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat. Jawi 8/4 I 87. Wêlandi 15/11 58
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. Jawi 12/11 I. 87 Wêlandi 13/6 59.
2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot inggih Panêmbahan Juru Martani.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2, putranipun [pu...]
[...tranipun] swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 I 87. Wêlandi 15/11 58.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, putranipun Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata. Jawi 21/7 II 88. Wêlandi 13/2 60.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, Litnan Kolonèl Phansêtaph putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng sapunika. Jawi 7/8 VIII 94. Wêlandi 25/12 65.
2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Jawi 8/4 I 87. Wêlandi 15/11 58.
3. Kangjêng Pangeran Arya Surya Amijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Surya [Sur...]
[...ya] Amijaya kapisan, ingkang putra swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. Jawi 29/5 VII 93. Wêlandi 1/9 64.
Sri Maharaja Nèdêrlan, saha Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adiwijaya ingkang kapisan, patutan saking ingkang garwa putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, khurup Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811 sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759, taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawan wêlas, ingkang wuragil miyos putri seda sarêng kalihan ingkang ibu, ing taun Jimakir 1778, taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb Jimakir 1778, utawi kaping 19
Ngamuk Nank (Free 3547 Movies) Ngandhut (Free 6210 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55
2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang
ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Nguri-nguri boso Jawi Ora duwe maksud nggurui opo maneh minteri marang liyan, hamung kepingin melok nguri-nguri boso jowo sing soyo suwe tansoyo entek kelindes rejo
jowo. Mulo soko kuwi titik mowo titik nulis gawe boso jowo mugo-mugo iso nambahi cacah nuju lestarine boso jowo.
melu anglakoni,boya kaduman melik kaliren wekasanipun Ndilallah karsa Allah Sakbeja-bejane kang lali luwih beja
Figur Wayang Baladewa Prabu Baladewa, wayang kulit purwa buatan Kaligesing, koleksi Tembi Rumah Budaya (foto: Sartono) Baladewa Bala...
:14.8-15.0 / Solo. :14.8-15.0 / Wonogiri:14.5-14.8 / Salatiga.:15.3-15.5 / Semarang
AB:15.0-15.2 AT:14.5-14.8 / Kudus. :14.8-15.0 Pati. :14.7-15.0 / Jepara:14.5-14.8
/ Purwodadi:14.5-14.8 / Jogja. :15.8-16.0 / Gn kidul:15.7-16.0 / Magelang:15.3-15.5
--- 8 : [ii] ---
Pênêrbitan punika dipunwragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl. 29-2-1988
Sêrat Cênthini jilid VIII isi 103 pupuh, wiwit pupuh 404 dumugi 506 ... kaca 1-286
I. Lampahipun Sèh Amongraga lolos saking Wanamarta kadhèrèkakên Jamal Jamil dumugi tlatah guwa Sraboja. Ki Arisbaya ingkang kapanggih
kados lampahipun tiyang boyongan angili. Sèh Amongraga 4 dalu wontên ing ngriku
Ing ngriku lêrêm 21 dintên, adus ing patukan toya, lajêng tumurun dhatêng jêrambah badhe lumêbêt ing Song-putri. Arêpit rakiting guwa, pintu guwa kados ruji karang mêncorong. Manjing Song-putri sumêrap langêning song, sangkêp kadi raja kaputrèn endah, wontên ingkang kados pasareyan, sumbul lan pratula, kasur, bantal, guling, pêponcèn lan pêthi. Mangandhap katingal kados langêning kaputrèn amêpêksi.
Ki Lokasraya pratela bilih margi ing Song-putri rungsit sangêt, botên sagêd mlêbêt kajawi
ngriku sêkawan dalu. ... kaca 14-15
3. Lajêng tumuju rêdi Dalêpih pinanggih tiyang macul ingkang suka pemut supados ngatos-
Tirêban. Lampahipun nurut Bêngawan dumugi Dalêpih ingkang kinubêng ing rêdi alit-alit. Katingal kewan-kewan agêng-agêng kathah sangêt. Sèh Amongraga lajêng manungku puja, wêkasan sagung ingkang katingal sirna. Ingkang kapirêng kantun swantêning lurah lêlêmbut.
Saluwaring manungku puja, Sèh Amongraga angsal sasmita sumêrap sêkar sumringah ing Calêrèng. Toyanipun bêning sangêt, ing lêbêtipun katingal krikil manca-warna mawi cahya, lajêng dumugi ing guwa Sela-munggul, katingal kados danawa agêng. Ing lêbêtipun katingal sela langking kadosdene rakiting patilêman. Wontên guwa nama Jatha-ratu Kênyapuri. Miturut dêdongengan Dalêpih punika kêdhatonipun ratu Widanangga, ip. putranipun ratu Kidul ing Tunjungbang (sêgantên Kidul) patutan saking Prabu Angin-angin. Sang Ratu Kidul anggêntosi dados ratu ing sagantên Kidul, lajêng kagarwa dening Panêmbahan Senapati. Putranipun, ratu Widanangga
kraton Mataram. Ratu Widanangga ing dharatan, Ratu Kidul ing samodra. ... kaca 16-19
II. Sèh Amongraga minggah lan anjajah rêdi Lawu, kacariyos punika pakayanganipun para dewa ing cariyos ringgit purwa.
1. Sèh Amongraga dalah pandhèrèkipun nglajêngakên lampah ngalèr-ngetan dumugi ing rêdi Lawu, langkung wot-watu (andha sela) dumugi Pangaribaya, manjat dumugi ing Marcukundha, watu (cakra) Srêngenge, kèndêl wontên ing Pakêlêngan,
jalak kaêtutakên arahipun saengga kadosdene sumêrêp ingkang kêdah katuju. Lampahipun anjog ing kawah Candradimuka. Salajêngipun tansah manut aburipun jalak gadhing. Ing ngriku lajêng lênggah ing sela Mandragini; ing dêdongengan punika papan panyiksan. Lampahipun lajêng dumugi ing Karang-kawidadarèn, têrus dhatêng Sanggar-gung lan rêdi Pêtha-pralaya,
Lajêng manjat malih saking dhusun Gandasuli, nuntên dumugi ing Sela-banthèng, Cêmara-lawang, guwa padhas. Kacariyos sabên Wuku Galungan, ingriku kathah sima ingkang anggêrogoti padhas lajêng kinêmah-kêmah, dhatêngipun
punika pakayanganipun Sanghyang Giri-nata. Botên wontên tiyang ingkang ngambah ing ngriku kajawi ingkang sampun linangkung, botên giris manahipun. Ing ngriku Sèh Amongraga, botên giris manahipun, lajêng
kadhaton. Kacariyos punika kratonipun Brajamusthi. Dene Arimba ing Pringgadani, makatên ugi rayinipun nama Prabakesa lan Dèwi Arimbi, sadaya wontên ing Pringgadani.
Wontên ing balumbang kèndêl lênggah ing sela Brajanusthi ingkang agêng sangêt mèh jujul jurang. Wontên ing ngriku pinanggih ingkang rumêksa ing rêdi, nama Ki Wrêgasana. Ajar punika nyariyosakên pucaking rêdi Lawu sadaya wontên 15, ing sisih kidul 7 lan ing sisih lèr 8. ... kaca 31-32
III. Bab lampahing Kabudan tuwin petangan Pawukon lan sanès-sanèsipun. Ajar Wrêgasana ngrasuk agami Islam, lajêng puruita lan ndhèrèk lampahipun Sèh Amongraga sêsarêngan Jamal Jamil.
Sèh Amongraga ambatang lampahing panitisan ingkang sampurna, sadaya kapanggih lêrês, Ajar Wrêgasana rumaos kawon ngèlmunipun sarta kalêgan manahipun, wêkasan nyuwun puruita kanthi ngrasuk agami Islam. Namanipun dipun gantos dening Sèh Amongraga dados: Wrêgajati, sarta lajêng dhèrèk lêlanabrata. ... kaca 33-65
IV. Jamal Jamil madêg dados guru ngèlmu, ngebarakên ngèlmu ojrat (ngèlmu karang) damêl pengeram-eram. Pamrihipun milut tiyang kathah angguru anyungga-nyungga Sèh Amongraga. Sadaya lajêng lumampah ngênêr nyêlaki talatah Mataram.
1. Sèh Amongraga sapandhèrèkipun nglajêngakên lampah nyabrang Kali Sara, ngilèn dumugi rêdi Adêg, lajêng tirakat ing pucaking rêdi Bangun watawis satêngah wulan. ... kaca 65-68
2. Jamal Jamil ngebarakên ngèlmu ojrat i.p. ngèlmu karang kanthi malik paningalipun tiyang (sulap). Têtiyang dhusun ngungun sarta kayungyun dhatêng ngèlmu tuwin mangunahipun Jamal Jamil. Pramila dipun-akêni dados kyai guru, sinugun-sugun dipun-mêmule.
Sèh Amongraga kapanggih lurah dhusun Lêmahbang, wasta Sutagati, punika rèh-rèhanipun Pangeran Jayaraga. Jamal Jamil mapag Sèh Amongraga, kairing santri kathah sangêt. Kadhawuhan yasa masjid, sagêd enggal dados lan
nanging wasana sagêd waluya, pulih kados wingi uni. Tiyang jêjêl uyêl-uyêlan ningali kaelokan damêlan. Sèh Amongraga anggung jênêk ing pangimaman ing mêsjid, tansah wontên ing salêbêting krobongan. Jamal Jamil nata santri-santrinipun kapantha-pantha dados sangang pantha, sabên pantha katêtêpakên lurahipun piyambak-piyambak. ... kaca 69-70
3. Sèh Amongraga kêrsa linggar dhatêng talatah Mataram. Lampahipun mêdal Jatisaba, wana tarataban alit, rêdi
Jimbaran, lêrêm ing rêdi Sambiradin (Sambirata). Lampahipun ginarubyug ing santri ngantos cacah 760 jiwa. ... kaca 71-90
4. Sèh Amongraga kadhèrèkakên para santri lumampah anyakêti Mataram, ginarubyug têtiyang ingkang sami dados muridipun. Sabên kèndêl tansah sami ojrat ngèlmu karang. Dumugi ing rêdi Celor, lajêng ngalèr-ngetan nyabrang lèpèn Oya sisih kidul, [ki...]
[...dul,] têbing lambenipun ngungkuli toya, ing ngandhapipun guwa. Lumêbêt ing guwa wau, Sèh Amongraga sumêrêp gêdubang tuwin susur sata alus tilasipun tiyang nginang dèrèng dangu. Punika tilasipun Panêmbahan Senapati têtèki ing guwa Song-pati. Mêdal saking guwa nêrusakên lampah ngalèr-ngilèn dumugi Maladan, kapanggih tiyang nama Baulapa suka sumêrap wontênipun sela-undhi, sintên ingkang kiyat ngangkat lan manggul sela wau ngubêngi wit-witan agêng, yêkti kadumugèn panuwunipun. Maladan punika papanipun Panêmbahan Senapati matiraga. Lampah kalajêngakên dumugi pasisir, kèndêl ing rêdi Bungas cêlak lèpèn Kelor, wontên grojogan toya ing ngandhapipun guwa Song-pati. Punika papanipun Panêmbahan Senapati tapa asêsilih Sèh Bêngkung. Ing ngriku Sèh Amongraga
krajan Wanamarta, salolosipun Sèh Amongraga, andadosakên sakalangkung sungkawanipun
kulawarga sami lênggah ing sêrambi, takèn wartos bab kesahipun Sèh Amongraga. Warni-warni aturipun para putra tuwin kadangwarga, sadaya botên wontên ingkang gumathok. Ki Sêbagi ingkang
dipun-etang, dados nêm iji. Miturut Ki Sêbagi pasupênan wau ugi dhawah awon.
Kèn Tambangraras tata pangaosan para èstri, kêndhuri lan wilujêngan. Ramanipun angêngimur sampun ngantos sangêt-sangêt anggènipun Nikèn Tambangraras sungkawa ngantos supe adus tuwin dandan salimrahipun. ... kaca 140-150
VI. Pêpuntoning rêmbag Jayèngrêsmi, Jayèngraga tuwin Kulawirya badhe kesah tirakat ngiras-pantês ngupadosi Sèh Amongraga. Lampahipun katanggor-tanggor ing salah wèwèng maksiyatan.
1. Jayèngrêsmi, Jayèngraga tuwin Kulawirya kadhèrèkakên Nuripin ing sadèrèngipun Subuh lumampah mangidul, salat ing margi, sêrap surya kampir ing dhusun Kêplêng, sipêng ing griyanipun patinggi nama Suradigdaya, anakipun pêtinggi satunggal èstri taksih prawan sunthi nama Matiyah kaparaban pun Êndhuk, kapenakanipun wulanjar, sakalih-kalihipun sami ngladosi tamu.
Santri-santri ing dhusun Kêplêng sami gêcul, rêmênipun têtabuhan lan maksiyatan.
tiyang tirakat wasta Sèh Amongraga kanthi santrinipun kalih.
Winangsulan botên, wasana ing dalunipun sami sipêng ing guwa Selamanglèng, ing nguni pandhepokanipun Dèwi Kilisuci, pandhita putri. ... kaca 178-201
3. Enjingipun sami kadhèrèkakên dhatêng Pakarêman kapanggih Sèh Ragayuni ingkang adhêdhepok ing rêdi Kalênglêngan, ijèn tanpa kanthi. Para tamu sinunggata asal mangunahipun sang pinandhita. Bab dunungipun Sèh Amongraga, namung paring sasmita: kadosdene sata (ayam) mèmèti ngupados patarangan. Samangke sampun wontên ing prênah kidul-kilèn nanging botên pêrlu dipun-susul, ing têmbe badhe sami kapanggih.
Sèh Ragayuni paring wêjangan bab: pralambang pamoring kawula Gusti, sarta pralambang ngagêsang kados tiyang kakesahan kampir ing margi, sarta panunggiling rasa kajatèn, têlênging salat, panganggêp dhatêng Pangeran, pangidhêping sawiji-waji, tokid jatining kasidan. Wasana Sèh Ragayuni paring katrangan dunungipun Sèh Amongraga têmbenipun ing Wanataka. Ing têmbe sadaya badhe sagêd kapanggih ing ngrika. Enjingipun sami pamitan kanthi sêsalaman. Ing wêkdal sadaya sami/rumaos salaman, sanalika Sèh Ragayuni musna botên katingal. Sadaya sami ngungun. ... kaca 201-218
VII. Dumugi ing dhusun Pulung, Jayèngrêsmi sipêng ing griyanipun pangulu Jabalodin. Jayèngraga lan Kulawirya ing griyanipun nyai randha Sêmbada kanthi maksiyatan sakalangkung rêsah.
1. Lampahipun Jayèngrêsmi, Jayèngraga lan Kulawirya kadhèrèkakên Nuripin dumugi ing dhusun Pulung, njujug ing griyanipun pangulu Jabalodin. Kapirêng ungêling gangsa, têtabuhan ing griyanipun randha Sêmbada, Jayèngraga tuwin Kulawirya ingkang sakalangkung rêmên gêgêndhingan nyalimpêt, lajêng kengkenan Nuripin dhatêng bok randha sangadi ngupados pasipêngan, tinampèn kanthi suka rêna.
2. Nyi Randha Sêmbada sakalangkung rêmêning manah angsal tamu Jayèngraga lan Kulawirya, sakalih-kalihipun bagus rupinipun. Sanalika sang randha kasmaran kapengin ngladosi kalih-kalihipun.
Randha Sêmbada punika sugih sangêt saking padamêlipun gadhe, ngijo lss. Anggènipun dados warandha wiwit ênèm watawis pantêsipun gadhah anak satunggal, nanging botên gadhah anak, wiwit alit kêdhi (botên anggarap-sari). Samangke umuripun sampun satêngah sêpuh, nanging sakalangkung drêmba ing tiyang jalêr. Siang dalu tansah ngawontênakên têtabuhan kalênengan ing griyanipun. Sadaya ingkang sami nabuh, malah sadaya tiyang jalêr ing dhusunipun sampun kacakan nyai randha. Ingkang kinasih kaum nama
rumaos kabêtah, mila ngladosi nyi randha ing samarêmipun. Ing wêkdal kirang napsu, kabiyantu dening panggalak Biyang Kacêr ingkang tansah siyaga mituruti sadaya dhawuhipun sang nyai. Tumindaking maksiyatan sakalangkung rêsah. Kulawirya kacêkap bêtahipun, angsal pituwas sinjang, dhêsthar, dhuwundhuwung. lss. Jayèngraga ndhumugèkakên anggènipun gêgêndhingan. Botên kadugi minangkani kajêngipun nyi randha, nanging nuruti napsunipun dhatêng Nyi Kacêr.
Saking sangêting kapenginipun dhatêng Jayèngraga, nyi randha pasaja dhatêng Kulawirya borong pangudinipun waton Jayèngraga purun nglanggati, sadaya kabêtahanipun Kulawirya dipun sagahi. Kulawirya nêrangakên kasênênganipun Jayèngraga botên sanès kajawi gêgêndhingan. Pramila nyi randha lajêng gadhah niyat badhe ngawontênakên tayuban ing dalunipun. ... kaca 232-266
3. Ing pakauman ki pangulu lêlênggahan kalihan Jayèngrêsmi. Nuripin sowan, kadangu bab Jayèngraga lan Kulawirya, matur pasaja sadaya kawontênanipun ing karandhan. Jayèngrêsmi botên patos kadugi, namung maklum.
makmumipun. Ki pangulu parentah dhatêng rabinipun atur pasugata dhahar. Anakipun èstri satunggal nama Sangidah angladosi, katingal kasmaran dhatêng Jayèngrêsmi, nanging Jayèngrêsmi botên nanggapi jalaran ingkang cinipta botên sanès kajawi Sèh
nglajêngakên pitêdahipun dhatêng ki pangulu bab: Misil, riba lan rêjêki karam. Rêjêki karam nanging taksih samar, upaminipun maesa satunggan ingkang karam wontên 6 bab, i.p. : utak, balung, rah, pringsilan, lêmpong lan wulu. Ingkang kalal namung
Sêdaya katêrangakên pêprincènipun. Katambah bab rukunipun wudu lan salat, sarta batal karamipun nênêdha sarta lampahing tobat saking lampah maksiyat. Ki pangulu badhe ngèstokakên, jalaran sampun rumaos dosa nate nuruti pangajakipun Randha Sêmbada awit saking kapèpètipun bêtah arta. ... kaca 267-277
4. NutipNuripin. wangsul dhatêng karandhan, kadangu ngaturakên bilih Jayèngrêsmi maklum dhatêng ingkang paman. Sasampunipun sami nêdha, cêpak-cêpak badhe salat Luhur. Ki KutawiryaKulawirya. adus jinabat ing blumbang, dumadakan dipun-susul nyi randha kalihan Kacêr, ginujêg pinêksa untir ing salêbêting toya, nanging botên sagêd damêl marêmipun nyi randha. Kulawirya sasampunipun wudu enggal dhatêng langgar badhe salat kalihan ingkang putra tuwin Nuripin. Sasampunipun salat lajêng lênggahan, wasana kasusul dening Kacêr kasuwun wangsul dhatêng wisma. Botên sanès namung supados ngladosi salulut kalihan nyi randha ngantos sarampungipun. Ki Kulawirya badhe dipun-caosi punapa ingkang dipun-pundhut, nanging kasumênèkakên. Ki Kulawirya wangsul dhatêng langgar pêrlu salat Ngasar, têka katingal têlês kêbês awit saking kasêsanipun, dados gêgujênganipun Jayèngraga lan Nuripin. ... kaca 278-284
5. Nyi randha Sêmbada ing siyangipun sampun parentah dhatêng Duljaya supados siyaga badhe ngawontênakên tayuban ing dalunipun. Kadhawuhan ambladhah pandhapi, ngundang ronggèng sarta ngaturi para lurah pêtinggi dêmang sakiwa-têngên ing Pulung. Sadaya sampun kalêksanan amargi katindakakên dening tiyang
Jayèngraga tuwin Kulawirya sarta tamu ingkang dipun aturi. ... kaca 284-286
kalangkung | Sèh Mongraga lajêng menggok ||
7. Mangetan marang gunung | gunung Watulakar wastanipun | punthuk alit anèng pipinggiring rawi | praptèng nginggil wontên watu | lir blandar lagya cinathok ||
8. Sadalu anèng ngriku | samya bubar-bubar dhêmitipun | ingkang saking Pakuwon akesah malih | samya jrih marang kang rawuh | sadaya anglês
kewala laju | dalane ingkang mangulon ||
10. Mring guwa Kalak tèngsun | Ki Arisbaya alon umatur | inggih ardi Sèdhèng punika ing mangkin | mangidul (n)jok ing Selakarung |Lebih satu suku kata: mangidul (n)jok Selakarung. nuntên mangilèn
nênggih | ardi Sèdhèng menggok ngidul | praptèng Selakarung ngaso ||
rahayu | Arisbaya kantun ing (ng)gon ||
16. Laju ing lampahipun | saking Selakarung (n)jujur gunung | lêlêmpitan jurang
gêngipun | lir narmada tukung kêlangkung jronèki | kadhang sinabrangan prau | kadhang nut kewala menggok ||
paseban singupipun | guwa Kalak tinon wingit | majêng ngetan mujur ngalor ||
5. Wiyaripun pangalore pêcak satus | wiyare pangilènnèki | apan pêcak pitungpuluh | pinggir
inggilipun. sangang dhêpa winatawis | wiwarane wiyaripun | pêcak kawandasa nênggih | têngah kori watu togog ||
wastanipun | ingapit pagêr kakêlir | kiwa têngên mujur ngalor ||
14. Kang sagodhag kilèn pêtamanan agung | kang godhag wetan Song-putri |
têlês dening warih | srêp ayêm angganya raos ||
17. Langkung rahmat raose sariranipun | pirêna nikmating kapti | Jamal Jamil datan adus |
Mongraga mèsêm andulu | mring wong roro Jamal Jamil | ing sasmita wus karaos ||
19. Nulya mring taman kilèn asri dinulu | reka-rekane lir kitri | samya jinêmbangan nglajur | kang
gangsa sarancakanipun | kathah kang kadya tup saji | tuwin lir palangkan payung | nulya Ki Sèh
rawi | ingubêngan kakêmbangan jinêmbangan ||
3. Pan ing ngayun wrana gapura palêngkung | lir rinênggèng patra | patrapan anut ing pinggir | winastanan punika ing Pasanggaran ||
4. Anèng ngriku Sèh Mongraga wolung dalu | atangat palilah | ing dalu
ing Hyang Widdhi | anêlaskên suhulira mring Hyang Suksma ||
6. Sawusipun anutug dènnya sumungku | Ki Sèh Amongraga | nulya angayêngi malih | wontên ingkang kapyarsa lir muni gêntha ||
7. Tinarutus ing lèr-wetan prênahipun | nut têpi
lir gêntha | mèsêm Ki Sèh Amongraga | Jamal Jamil ngucap jawane ngumandhang ||
bing kidul karang gêng-agêng kadulu | ingkang kadya kothak | gêrobog kêmbu myang pêthi | ting janggêlêg mèpèt ing pinggir atata ||
12. Nginggilipun kamar agêng tilam arum | apan inggilira | saking jêrambah watawis | kawan dhêpa yèn minggah mêdal ing andha ||
13. Andhapipun agilig kadya galugu | sendhe pojok wêtah | tar mawi
dangu tumênga manginggil | iku paran baya panggonanning apa ||
nèng pojok ing wetan | dene tan tutug mênginggil | kadung kurang sadêdêg têka ing lawang ||
17. Yata wau Sèh Mongraga karsanipun | amanjat ing andha | wus puput ing andha nginggil | kadung kirang inggilipun salunjakan ||
18. Astanipun gagap-gagap kang mêndhukul | myang kêrowok ingkang | kinarya gondhèlan
Mangilèn ujuring kamar | jêrambah kang pinggir kidul | karang mundri kadya gênuk | drês katètèsan ing toya | saking nginggil
anèng ngriku | tumingal langêning kamar | ngunandika jroning kalbu | baya ingkang karya tilam | sujanma ingkang
Gunung Kalak pan suwung | mung pring pirang-pirang dhapur | tan ana lyaning wit-witan | namung sawiji pring apus | ardi
1. Yata wau sang Mongragi | nèng guwa Kalak amanggon | wus salikur dina anèng ngriku | luwaran
jêrambah karsanipun | malbèng ing Songputri | gogodhag ingkang wetan | mêdal saking lor marginya ||
ing sasmita tunggil | tan ewah kadya saban | têrate tuwuhing tawang ||
16. Anungge langgêng tan gingsir | ing sasmita wus
laju kewala | tan giris andarung lampah ||
1. Yata Ki Sèh Amongraga | wus mijil saking jro guwa |
Apan wus salikur dina | (ng)gubêk jroning guwa Kalak | rèh pun adate ing Kalak |§ Prayoginipun / prèhipun [sudah betul rèh pun]. pundi kang dadya mampangat | Lokasraya naur sabda | adate kang kalampahan | sadaya dadi pratandha | uwuk lan angsaling karya ||
5. Yèn masuk sajroning guwa | apadhang tan mawi pandam | barang rurupan katingal | tandha lamun kinalilan | luwar tyase kang asusah | yèn tiyang tan angsal karya | guwa pêtênge kaliwat | obor kadhang asring pêjah ||
6. Dene kang angkêr priyangga | pêpundhèn ing guwa Kalak | apan sêkawan panggenan | kang dhingin Jêmbangan carat | ping kalih ing Pasanggaran | ping tiga ing Kamar-
lan malih ing Kamar-dalêmdalam. | yèn tiyang kang bisa munggah | yêkti gêng nugrahanira | kèh tiba lajêng pralaya | ingkang
11. Lamun parêng ingkang karsa | ngong-aturi mring wismamba | kawula atur sugata | angling ya wis sun-tarima | gya pinaring sêsalaman | myang Jamal Jamil
2. Tigang èdhèng dènnira atuduh margi | nèng ardi Salumbat | rarywan Mongraga lingnya ris | wus paman rika baliya ||
3. Anèng kene kewala pan wus utami | rika tuduh marga | Lokasraya matur aris | inggih kang margi punika ||
marang ke | pupujèng harjèng laku | miwah sato kewan wanadri | kabrasat asak-sakan | mangsit rowangipun | aywa na wani
tumurun saking pratapan | laju kewala lampahe | ngalèr ngetan nut gunung | wus kapungkur gunung Sênggami |
manthuk | (ng)gih apuntên (n)dika kiyai | kang pundi ing kêdhatyan | manirarsa (n)jujug | nauri inggih punika | nanging ingkang ngatos-atos yèn kêsarik | owêl maksih taruna ||
1. Sira Ki Sèh Amongraga | laju lampahira aris | saking ing dhusun Wiraka | ngidul ngetan
Girang | ardi Cênthung ardi Upih | ardi Kopyah ardi Growah | ingkang cêlak ing Dalêpih | cêlangaping bênawi | ing
rangah angêri | ardi Jamak kang pinangka | sakèthènge ing Dalêpih | wus langkung ardi kalih | ing Tirêban wananipun |
ngumpul | wirog wraha lan landhak | bajing cirurut myang pithi | jêjêl jibêg supênuh swara ruhara ||
7. Tan kèksi siti kèbêkan | ing sato kewan
arêrasan | bênêr jare kang nuturi | luwih amamêdèni | ing Dlêpih prabawanipun | baya dhanyang lulurah | marentah sakèhing pidhir | bêthur dhuruk kèh (ng)gêgodha mring wong brangta ||
1. Wau Ki Sèh Amongragi | nênggak anêngan
krikile | mring Calêrèng mor ing kathah | ginagap datan kêna | wong roro samya gumuyu | sarwi mojar
1. Sajarah ratu lêlêmbut | ratu Wida-nangga Dlêpih | ngadhaton ing guwa Jatha | Ratu Kidul kang sisiwi | ngadhaton anèng ing
Senapati | dadya bu maru lan putra | rumêksa wahyuning aji | tah-têlatah nungsa Jawa | ing dharatan Ratu Dlêpih ||
5. Ing samodra Ratu Kidul | samya rumêksèng narpati | Senapati ing alaga | awayuh prayangan pêri | ratu-ratuning lêlêmbut | ing dharatan ing jêladri ||
6. Apan wus ubayanipun | prapta ingaluri-luri | narendra ing tanah Jawi | satrahe (n)Jêng Senapati | maksih dadya garwanira | tan pae pangrêksanèki ||
7. Mangsuli caritanipun | yata Ki Sèh Amongragi | nèng sajroning
Gêdhang | ardi Krêsna ardi Abrit | mudhun ardi Sêkarjingga | kapungkur ardi lit-alit ||
1. Praptèng tunggangan balumbang | ing bêlumbang kêndhiting Pringgadani | tanah Pancot lurahipun | ing Gandasuli wetan | mangkat sing bêlumbang manjat ardi Lawu | mêdal
kacêmplunga | Jamal (m)bêkuh (m)buh-êmbuh kang dera ngling | wus kêlangkung ing wot wau | praptèng Pangaribaya | manjat malih ing
ing siti | ardi Lawu lir sinêrtu | binirat ing Hyang Kala | ngamah-amah ing rat arga wera ngêjur§ Prayoginipun /
Jamil bingar ulatipun | alon angandika marang santri kalih | lah payo manjat mandhuwur | maring arga Dalêm kono ||
3. Sandika aturipun | nulya mangkat lon-lonan wong têlu | langkung
dalu | anèng arga Dalêm pan sumungku | bakda Subuh umangkat manjat manginggil | ngidul ngilèn inggahipun | mring arga Dumilah kaot ||
5. Korinya sungsun têlu | ing bantal têngên ping kalihipun | satru tapa lan kawi-rêja kang kori | praptèng pêkayanganipun | arga
Dumilah minaon ||§ Prayoginipun / minanon /.
6. Pucak sela binatur | sinanggar ing wrêksa têkang tajug | anèng riku Sèh Mongraga kalih ratri |
ingkang wêkas kilèn wastanipun | ing Cakrakêmbang tulyasri | sangkêp sawarnining santun | nagasari widasari | puring patramênggala gong ||§ Prayoginipun / patramênggalan-
ingkang sinêdya ing kalbu | ing Pêthaprêlaya ardi | mucung jalak gadhing katon ||
1. Anèng ngayun jalak tuduh marga ayu | Jamal Jamil ing tyas | lir jalma si jalak
Lampahipun nulya prapta kang jinujug | ing Pêthapralaya | nèng ngriku namung saratri | laju ngidul ngetan marang Tinjomaya ||
3. Mung sadalu laju mring Cêmarasèwu | mudhun malih ngetan | maring ing têlaga pasir | sadalu gya mring tlaga Sandi sadina ||
4. Jalak pingul tansah tuduh margèng ngayun | wangsul malih manjat | saking dhukuh Gandasuli | gya ing Selabanthèng ing Cêmaralawang ||
5. Lampahipun menggok ngilèn margi ciyut | rumpil mung
wêkasan samya (ng)garoti | mamah padhas nèng dhampèng pating kalemprak ||
8. Ciptèng kalbu iku paran marmanipun | macan doyan padhas | athèmol lir mangan daging | sami kagyat mulat ing janma manungsa ||
4. Lamun ora Galungan têrkadhang kadhing | marang Selapasah | siji loro datan pati | kaya yèn wuku Galungan ||
pan sela kewala sadayèku | sela blêg lan siti | ing kanan kering kathah | gêng alit têrusan guwa ||
2. Kang samipa§ Prayoginipun / sadhêpa /. wiyarnèki | tan petungan ting palongo | Ki Sèh Amongraga anèng ngriku | apan pitung ratri | angandhas nèng pantongan | lawange katon sabendha ||
3. Tan ana toya saprintis | sumuk panas lir dèn-obong | Ki Sèh
angsalnèki | sawusnya ngundhuh-undhuh woh | masuk jroning guwa cêlak pintu | ingkang radi isis | yèn kajêron tan
Prayoginipun / kuwahyon /. | anggane ||
2. Jamil mojar Jamal kariya sadhela | nèng kene | manira yun ngambil
ing arga Dalêm tumurun | praptèng lalêngkèhing gunung | pan langkung ing arga Pasar | nulya wit manjat mandhuwur | arêsik tan ana wrêksa | mung lang-alang glagah rayung ||
3. Kèndêl anèng sela Canggah | kawit andêdêr
7. Sanalika gya katingal | margane manjat mandhuwur | pêpangol (ng)gujêngi watu | nètèr anggujêngi pucak | kèndêl anèng sela lungguh | watêsanipun ing
9. kêkaywan pucaking arga | jati jêmpina lan kêpuh | kusambi tolak trênggulun | pan arga Tiling punika | nênggih pêkayanganipun | Hyang Pramêsthi
kajawi kang wus linuhung | wawênang§ Prayoginipun / winênang /. munggah ing arga | katrantang§
kang kawawas | wusanane sanalika | nulya na sasmitaning Hyang | jagad komplang tan katingal | sêgarardi sèsiningrat |
1. Lon ngandika Ki Sèh Amongragi | paran wus tapis arga sadaya | ing gunung Lawu pucake | Jamal Jamil umatur | kados sampun tan wontên kari | pupunthuk pawukiran | pucak ardi Lawu | lêlêngkèh lêmpong lêlêbak | kaidêran waradin bubucu wukir | kidul sapêngalèrnya ||
2. Yata wontên wong sawiji prapti | saking kidul tumurun ing jurang | angênêr gati lampahe | murugi ing (ng)gwannipun | ingkang lagya eca alinggih | dèn-adhêp santrinira | nèng ngandhap
3. Anèng sela Prabakesa linggih | sarwi amangku kudhi têrantang | polèng kênthing pênganggone | ing wayah têngah tuwuh | pan kêpara lingsir sakêdhik |
Sèh Mongraga tatajêm jatmika wingit | Jamal Jamil duk mulat ||
5. Marang ingkang lagya prapta linggih | sarwi bisik-bisik arêrasan | wong iku pego wangune | yèn ta aja akêthu | patut wor lan Widigunèki | bagor ing Wanamarta | mendah dening
ardi Lawu paragocara | ajar ingkang ajur-ajèr | janggan galuntung puthut | ing Talwiring pangèndhang mami | Ki Jamal nambung sabda | ih kalinganipun | andika punika ajar | sinauran Wrêgsana anganthuki |Kurang satu suku kata:
punapi dèrèng mriku | anginggahi pucaking ardi | Lawu sadayanira | nauri (ng)gih sampun | nanging dèrèng wruh namanya | Wrêgasana nauri pucaking ardi | cacahe gangsalwêlas ||
11. Ingkang kidul sarta pucaknèki | arga Dalêm lan arga
wasine | cantrik gocara cêthut | kawruh ingkang dipun-bathithil | punapa beda-beda | miwah
sawontêne liyanipun wohing dami | tuwin ulam-ulaman ||
17. Rêsi ingkang wus samya linuwih | tranging cipta sidikingsidik ing. paningal | uning sadèrèng winalèh | uningèng jawata gung | kang tumurun ing siyang ratri | alêlantaran dina | wuku kang lumaku | Jamal Jamil nambung sabda | kadipundi
têlungpuluh | pêndhak Dite wuku satunggil | Ngat Paing wuku Sinta | godhonge nèng ngayun | Dewane Yamadipatya | suku
ingkang sampun langka. Ing wêkasan kasêbut ing Almanak Dèwi Sri 1971 (Jawi) tuwin 1972 (basa Indonesia), wêdalan UP Indonesia, Yogyakarta jangkêpipun petangan mawi pralambang: dewa, godhong, toya, kajêng, pêksi.
19. Dite Wage wuku Landhêp nênggih | Hyang Mahdewa kayu kêndhayakan | nori gêdhong nèng ngarsane | suku kêkobok ranu | Dite Manis kang wuku Wukir | Mahayêkti dewanya | gêdhonge nèng ngayun | suku wingking kobok toya | manukipun manyar kayu nagasari | Dite Pon kang gumantya ||
wingking | manuke sulindhitan | Dite kliwonipun | wuku Tolu kang atampa | Sang Hyang Bayu kokobok sukune
gung Hyang Pancarêsi | gêdhong bèthèt cêmara ||
22. Ditè Êpon ing Anggara-Kasih | Julungwangi Hyang Sambu dewanya | umbul-umbul ing ngarsane |
ingkang wuku Langkir | Bathara Kala kayunya ingas | cêmara sol satunggile | pan gêmak pêksinipun | Dite Êpon Anggara Kasih | kang wuku Mandhasiya | Brama dewanipun | gêdhonge anèng ing ngarsa | kayu asêm pêlatuk-bawang kang pêksi | gya
Paing-ipun | wuku Pahang Hyang Tantra nênggih | amandhi kris liligan | kobok
toyèng pungkur | cocok kayu kêndhayakan | Dite Kliwon Kruwêlut Hyang Wisnumurti | astanya ngagêm cakra ||
26. Toya ing jêmbangan anèng ngarsi | sêsêpahan kayu parijatha | Dite
Kasihan | wuku Tambir Hyang Siwah gêdhong nèng nginggil | parênjak kayu upas ||
27. Dite Kliwon Mêdhangkungan tampi | Hyang Basuki kayune pêlasa | gêdhong nèng nginggil pungkure | we wuri pêksi pêlung | Dite Paing Maktal gumanti | dewane Sang Hyang Cakra | umbul-umbul ngayun | gêdhonge anèng ing ngarsa | manuk ayam-alas kayu nagasari | Ngat Wage Wuye tampa ||
29. Suku ngarsa akobok ing warih | wit tirisan pêksi rang-urangan | Dita Kaliwon Bala-ne | Bathari Durga rêngu | gêdhongira anèng ing
paksinira yam-alas nuli. Dite Manis kang tampa | kang wuku Kêlawu§ Prayoginipun / Kulawu /. | Hyang Saddhana kayu êtal | pêksi nori tumbak liligan nèng wingking | gêdhonge anèng ngarsa ||
31. Toya ing jêmbangan anèng wuri | Dite Êpon Anggara Kasih-an | Dhukut Hyang Sakri dewane | kris ligan anèng pungkur | sarwi manggul gêdhong winuri | pandhan pêksi yam-alas | Dite Kliwonipun | selardi Hyang Antaboga | lawan Nagagini ngarêpakên candhi | wit Wijayakusuma ||
33. Kasa sapta ing Mandhasiyèki | duwi astha ing Tambir lampahnya | tri nawa ing Prangbakate | caturdasa ing Dhukut | jangkêp nênêm wuku (ng)Gra Kasih | etang taun pasaran | pintên Paing-ipun | kalih warsa Pon sawarsa | Wage kalih warsa Kliwon ugi kalih | Manis-ipun sawarsa ||
34. Pangayuhing taun lan mangsèki | awit sèrèn eka sad Ponira | sèrèn dwi sapta ing Wage | anulya sèrènipun | ing tri astha Kaliwonèki | sarèhning mangsa marang | pêpêkananipunpêpêkênanipun. | ing catur nawa Manis-nya | asêsèrèn kang mangka pasaranèki |
Langkirnya | Jimakir Tumpak Kliwone | Pon Wuye wukunipun | jangkêpipun ing kalih warsi | nulya malih gumantya | ingkang taun Wawu | ing wuku Landêp punika | ing Anggara Manis jangkêpe sawarsi | etang mangsane warsa ||
pasaripun | ing Paing Budandêpira | Kaliwone Warigapak kang winilis | ing Wage Sukra ningan ||
40. Pon ing Rêspati Lute marêngi | ing Kliwon-sumaye punika |Kurang satu suku kata: ing Kaliwon-sumaye punika. ing Manis Anggara Yange | jangkêp nênêm ingetung | Jamal Jamil nambungi angling | yèn tanah kula ngrika | pangetunge wuku | Warigamis Tumpak-Lutnya | dene sanès lan etang dina ing ngriki | etange Warigapak ||
41. Manira tanya malih ki wasi | pintên wuku ingkang Ringkêl jalma | Wrêgasana lon ature | lilima kathahipun | Wuku Sinta ingkang rumiyin |
Julung-pujud | Maktal Wayang jangkêpirèki | Dite Wrungkung sadaya | gya Paningronipun |
Taliwangke Kaladite datan sami | maksih angkêr Dhungulan ||
51. Sangêt Dhêndhan-kukudan puniki | inggih yèn nuju wuku Galungan | Dite Soma Anggara-ne | dewa
Tanggalipun myang surupirèki | anèng dintên sawiji tan owah | sabên ing Soma Manis-e | tanggal myang surupipun | sami angsal wuku mangsèki | lampahe ring-iringan | Wuluh lan Waluku | lintang Wuluh dènnya tanggal | Soma Manis ing mangsa karo marêngi | dwi astha ing Tambirnya ||
54. Soma Manis Mêdhangkunganèki | nulya pêndhak Soma Manis-ira | lintang Waluku tanggale | nuju katiganipun | ing tri-nawa Prangbakatnèki | Soma Manis-ing Bala | dene surupipun | lintang Wuluh nuju mangsa | ing ka-siji ka-sapta Mandhasiyèki | Soma Manis wukunya ||
55. Julungpujud pêndhak Soma Manis | lintang Waluku ing surupira | anuju mangsa karone | barêng mangsaning wuku | duwiastha ing Tambir
sadaya nèh jarwakake | Wrêgasana amuwus | inggih sampun andika watir | dewa
nuju lumaku | marêngi wuku Galungan | inggih sabên Galungan ing tigang ari | Dite Soma Anggara ||
59. Anèng ngriku Dhungule tri ari | kang kula-ucap wau
Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi. sasanganya | kawit saking Dangu | Jagur Gigis lan Kerangan | Nohan
pan Kerangan surya | Nohan rêmbulan wêrdine | Wogan ulêr puniku | Tulus banyu Wurung pan gêni | Dadi kayu punika |
punika kalêbêt pirantosing pêpetangan wuku. Punika pralambang, kacariyos wujud danawa agêng anggigirisi, rumêksa ing wuku salêbêtipun sadintên sadalu. Singa ingkang nêrak panggenannipun anêmahi apês. Ingkang ngênggènni papanipun, manggih tumpang jayanipun. yèn kula ingriki | sanès lan kapujanggan ||
62. Yèn pujangga dènnya amastani | Kalajaya-bumi petangira | wuku tigang-dasa
63. Jabung-wuku Kalajaya-bumi | kang rumêksa ing jagad purwèngrat | wetan bênêr wuku trine | pan Mêdhangkungan-ipun | Sungsang Sêla-ardi (n)jangkêpi | Bathara Mahadewa | Mahadèwi puniku |Lebih satu suku kata: Mahdèwi puniku. pasar Lêgi kutha
66. Jabung-wuku Kalajaya-bumi | kang rumêksa ing jagad utara | ing lor bênêr wuku trine | Mrakèh Klawu Wrigagung | Sang Hyang Wisnu Bathari Êsri | Wage
Jabung-wuku Kalajaya-bumi | kang rumêksa jagad madyantara | têngah ngandhap wuku trine | Krantil Prangbakatipun | Mandhasiya
ingkang | rumêksèngrat kidul-wetan kang wuku tri | wuku Wukir kalawan ||
69. Wuku Langkir lan wuku Manail | Hyang Kuwera sastra narasonya | nèng kidul-wetan prênahe | gantya kang jabung-wuku | Kalajaya-bumi [Ka...]
[...lajaya-bumi] anênggih | ingkang rumêksa jagad | kidul kilènipun | wuku tri Julungwanginya | Tambir Dhukut Sang Bathara Mahayêkti | sastranipun galdheya ||§ Prayoginipun / gandheya /.
Manail | kidul-wetan jagad ênggènnira | wuku Gumbrêg lan Pahange | kidul bênêr (ng)gènnipun | Julung-wangi Tambir Dhukuti | kang kidul-kilènira | Wuye Landêpipun | Kuningan Tolu lan Bala | kilèn bênêr Julung-pujud anênggani | lor-kulon prênahira ||
ing prang apês ungguling jurit | nêrak apês jayanya | kang ngênggèni unggul | punika etanging lampah | wuku ingkang
punika | Dewa Guru Wrukung Dangu Sinta nênggih | Buda Kaliwon-ira ||
77. Kala Paningron Dangu ngêkêli | Sinta ing Rêspati Manis-ira | Lodra Uwas ing Jagure | Sinta
81. Uma Paningron Kerangan nênggih | Wukir ing Anggara Pon punika | dewi Sri Uwas Nohan-e | Wukir Budawanèku |
wuku Wukir ingkang Sukra Manis | Yama Aryang Wurungnya ||Wrukungnya.
82. Nulya Wukir ing ri Tumpak Paing | dewa Endra Wurukung Dadi-nya | turunning Asu-ajage | jabung waktu anêngguh | Kalajaya-bumi ing Wukir | wontên ing kidul-wetan | pitung dintên sampun |
Mawulu Dadi | sang Srigati tumêndhak | pawon dènnya nurun | Tolu Anggara Paing-nya | dewa Kala nuju Tungle Dangu nênggih |
kilèn (ng)gènnèki | pan majêng ngidul-ngetan ||
87. Pitung dintên pitung dalu nênggih | sampun purun amurugi kala | gantya gya wuku
90. Warigalit ing Anggara Manis | dewa Lodra ing Wurukung Wogan | nuju Sêngkan Srigati-ne | ing
Taliwangke§ Dintên apês, naas. Sabên wulan Jawi wontên satunggal dintên ingkang kalêbêt Taliwangke. nênggih | Warigalit ing Sukra ||
91. Wage Uma ing Mawulu Dadi |
dewa Brama | Aryang Nohan ingkang wuku Julungwangi | ing Tumpak Wage-nira ||
96. Dewa Kala Wrukung Wogan nênggih | Jabung-wuku Julungwangi-nira | apan anèng kidul-kilèn | majêng lèr-wetanipun | pitung dintên ing pitung ratri | sampun murugi kala | tan pênêt tinêmu | gantya ingkang wuku Sungsang | Dite Kliwon Uma
Jagur nênggih | Sungsang Sukra Kliwon nya ||
98. Dewa Lodra ing Wurukung Gigis | wuku SusangSungsang. ing Tumpak Manis-nya | Brama Ningron Kerangan-e | anênggih Jabung-wuku | Sungsang wetan ênggonnirèki | ing dalêm pitung dina | sampun purun-purun | nrajang kala
Wurung ika | turuning Kuthila-pas-e | Galungan Kêmis Madu | dewa Êsri Wurukung Dadi | Sêngkan ing Srigatinya | ing Galunganipun |
sampun | purun amurugi kala | gantya wuku Langkir ingkang Dite Manis | Guru Tungle Dangu-nya ||
Wogan turunnipun Srigati | tumurun padaringan | wuku Langkir-ipun | ing Tumpak Paing punika | dewa Êsri Tungle nuju Tulusnèki | jabung-wuku Langkirnya ||
106. Anèng kidul-wetan (ng)gyannirèki | majêng ngalèr-ngilèn pitung dina |
pun | ing Soma Wage Guru-nya | amarêngi ing Wurukung nuju dadi |
ing Sukra Pon Kala nênggih | Tungle nuju Kerangan ||
108. Turun Sapi-gumarang mring siti | Mandhasiya ing Tumpak Wage-nya | Uma Ariyang Nohan-e | nênggih kang Jabung-wuku | anèng ngandhap majêng manginggil | ing pitung dintên aywa | murugi kala
ing Buda Pon Yama marêngi | ing Mawulu Dadi-nya | wuku Julung-pujud | ing Rêspati Wage Lodra | Tungle Dangu Cèlèng sumêngka mring langit | Julungpujud ing Sukra ||
110. Kliwon Brama Aryang Jagurnèki | turunipun ing Kuthila-êpas | mring
Wurukung | Dadi nuju turunirèki | Su-ajag mring bantala | wuku Pahangipun | Tumpak Êpon dewa Brama | Ningron Dangu Gumarang mêsat mring langit | Jabung ing wuku Pahang ||
113. Anèng kidul marêp ngalor nênggih | pitung dintên ywa murugi kala | gantya wuku Kruwêlut-e | ing Dite Wagenipun | Kala Uwas Jagur marêngi | Kala-dite punika | wuku Kuruwêlut | ing Soma
sampun | purun amurugi kala | gantya wuku Marakèh ing Dite Manis | Brama Mawulu Dadya ||
116. Tumuruning Srigati mring bumi | tumêdhakira anèng ing taman | Marakèh Soma Paing-e | Kala ing Tungle Dangu | Marakèh Anggara Pon-èki | marêngi dewa Uma | Aryang
Wurung marêngi | ringkêl jalma punika | wuku Tambiripun | ing Anggara Kasih-ira | dewa Kala
120. Anèng kidul kilèn (ng)gènnirèki | majêng ngalèr ngetan pitung dina | aywa nêrak kala gêdhe | awon ingkang tinêmu | gantya Mêndhangkungan-irèki§ Limrahipun / Madhangkungan /. | Dite Kaliwon Yama | Aryang Nohanipun | turuning Kuthila-êpas | kang wuku Mêndhangkungan§ Limrahipun / Madhangkungan /. ing Soma Manis | Lodra Wurukung Wogan ||
121. Nuju Sêngkanira ing Srigati | Mêndhangkungan§ Limrahipun / Madhangkungan /. Anggara Paingnya | Brama Paningron tuluse | ing Mêdhangkungan§ Limrahipun / Madhangkungan /. ipun | Buda Êpon Kala marêngi | Uwas nuju Wurungnya | Mêdhangkungan-ipun§ Limrahipun / Madhangkungan /. | ing Rêspati Wagenira | dewa Uma Mawulu anuju Dadi | kang wuku Mêndhangkungan ||§ Limrahipun / Madhangkungan /.
122. Ing Sukra Kaliwon dewi Êsri | Tungle dangu wuku Mêndhangkungan§ Limrahipun / Madhangkungan /. | nuju ing Tumpak Manis-e | Endra Ariyang Jagur | Jabung-wuku Mêndhangkunganing§ Limrahipun / Madhangkungan /. | nèng wetan lêrês (ng)gènnya |
Turunipun Su-ajag mring siti | wuku Maktal ing Soma Pon-ira | dewa Yama Paningron-e | Kerangan Sêngkanipun | kang Sapi-gumarang mring langit | wuku Maktal Anggara | Wage dewanipun | Lodra nuju Uwas Nohan | wuku Maktal
Paing-e | Uma Ariyang Wurung | wuku Maktal Tumpak Pon-èki | Sri Wurukung Dadi-nya | nênggih Jabung-wuku | nèng lèr-wetan ênggènnira | majêng ngidul ngilèn pan ing pitung ari | sampun murugi kala ||
125. Gantya ingkang wuku Wuye tampi | Dite
ingkang wuku Manail | ing Dite Manis-ira | Êsri Uwas Wurung | Manail Soma Paingnya | dewa Endra Mawulu Dadi marêngi | Sêngkaning Asu-ajag ||
128. Manail ing Anggara Pon-èki | dewa Guru Tungle Dangu-nira | turun Sapi-gumarang-e | wuku Manailipun | Buda Wage Yama marêngi | Ariyang Jagurira | kang Manailipun | Rêspati Kaliwonira | dewa Lodra Wurukung anuju Gigis | ing
wuku Manail | nèng kidul wetan (ng)gènnya | pitung dintên sampun | purun amurugi kala | gantya wuku Prangbakat Dite Pon
mring bantala | Prangbakat ing Buda Manis Guru nênggih | ing Wurukung Dadi-nya ||
131. Sêngkanning Srigati maring langit | Prangbakat ing Rêspati
dewa Lodra ing Tungle Dangu-nya | Jabung ing wuku Balane | nèng lèr-kilèn (ng)gènnipun | pitung ari ing
135. Wuku Wugu ing Soma Ponèki | dewa Kala Wrukung Gigisira | wuku ingkang (
wuku Wugu nèng kidul sapta-ri | gantya kang wuku Wayang ||
137. Dite Wage Lodra Wrungkung Dadi | wuku Wayang Soma Kliwon-èki§ Prayoginipun / Kliwon-ira /. | Brama Paningron Dangun-e | Wayang Anggara Madu | Kala Uwas Jagur marêngi | Taliwangke punika | wuku Wayangipun | pan ing Buda Paing-ira | dewa Uma anuju Mawulu Gigis | Sêngkaning Asu-ajag ||
138. Wuku Wayang Rêspati Pon-èki | DewaDèwi. Êsri ing Tungle Kerangan | turun Sapi-gumarang-e | ing wuku Wayangipun | Sukra Wage Endra marêngi | Ariyang Nohanira | Wayang Tumpak Kliwun | Guru ing Wurukung Wogan | ingkang Jabung-wuku Wayang anèng nginggil | apan majêng mangandhap ||
139. Apan pitung dina pitung ratri |
Paing-ipun | Lodra Uwas ing Wurung-nya | wuku Kulawu Anggara Pon-èki |Kurang satu suku kata: wuku Kulawu Anggara Ponirèki. Brama Mawulu Dadya ||
140. Kulawu ing Buda Wage-nèki | Dewa Kala Tungle ing Dangu-nya | Sêngkan Cèlèng-têmbalung-e | ingkang wuku Kulawu | ing Rêspati Kaliwonèki | Uma Aryang Jagurnya | nuju turunnipun | Kuthila-pas ing bantala | ingkang wuku
kala | gantya wuku Dhukut Dite Pon-irèki | dewa Guru Was Nohan ||
142. Wuku Dhukut ing Soma Wage-ki | dewa Yama ing Mawulu Wogan | Dhukut Anggara Kasih-e | Lodra ing Tungle Tulus | wuku Dhukut ing Buda Manis | Brama Aryang Wurung-nyaWrukung. | ingkang wuku Dhukut | ing Rêspati Paing-ira | dewa Kala
kabèh boya wus luput ing lali | dhasar pintêr kang ajar ||
148. Wasi Wrêgasana ambêdhidhig | mathêm munthuk mèsêm sarwi mojar | inggih kados pundi malèh | tiyang wus damêlipun | anèng wukir wuku pinikir | lamun
Hyang Widdhi | kamulyaning marcapadèng dibya | sampurna ing dêlahane | pratistha ing panggayuh | tang tar giyuh marang
mungguh candranya ing Paringkêlan | wuku tigangdasa kabèh | nèh jarwakên sadarum | tumbuk Sangar lan tumbuking Sri | sampun tanggêl pêpajar | kang gêmêt sadarum | Ki Wêwasi Wrêgasana | anauri lah inggih punika gampil | patanyandika mringwang ||
151. Wuku Sinta patine wong awig | sêmunira lintang karainan | watêke sarèh budine | sabarang tyase lêsu | têngah tuwuh manggih
pangruwatanipun | nanas sakuncunge sapta | lan arèsan tindhih pitung kèthèng nênggih |
arèsan | apan tindhihipun | patang kèthèng ingkang anyar | wuku Warigagung mina lodan mati | kêtuk§
puniku dang-dangan uwi | ingêdang wuwutuhan | arèsan tan kantun | limang kèthèng ingkang anyar | Julungwangi lumpuhing banthèng anênggih | sarwa rum bar-abirnya ||
159. Kèh kang asih kèh ngalamatnèki | bilaine tinêbak ing macan | jalaran
asor kalulun budi | bilaine tukaran | cêla jalaripun | ruwate jêram gêng papat | lan arèsan sangang kèthèng tindhihnèki | ingkang wuku Kuningan ||
161. Pring anggagar nuju teja nênggih | sêmunira sêlamêt budinya | apan kamuk bilaine | jalaran gêminipun | apan nênggih
apan kêna ing siyung | jalarane cengkre ing budi | dene pangruwatira | jambu kluthuk satus | kalawan arès-arèsan | sêlawate satak kèthèng datan luwih | wuku Julungpujudnya ||
164. Kathah lara sambang rimbung nênggih | mega
sarakit | kang wuku Mandhangkungan§ Parayoginipun / Madhangkungan /. | baya ngurag nêngguh | nèn-
nêm kèthèng lan arèsane | Wuye pasangan manuk | gêtih tinyuh§ Prayoginipun / tinub /. ing ruman nênggih | wor kukusing sundawa§ Prayoginipun / sêndawa /. | ing pasêmonipun | cugêtan-ati punika | jalarane saking pakèwuhirèki |
pitung kèthèng punika | gantya ingkang wuku Manail | apan wiji kêpapas | lawan lintang agung | awor mungsuh sêmunira | tansah jaga-ajaga atinirèki | dene bilainira ||
172. Apan kawêsèn punika nênggih | ingkang dadya jêjalaranira | kadhuwurên panggayuhe |
Pangruwatipun pêlêm satambir | ingkang manis-manis lan arèsan | sêlawate wolung kèthèng | ingkang wuku Kulawu | apan inggih rabiya malih | wèt dening wêwayuhan | pêksi dewata gung | kumpuling bun tibèng sêndhang | apan srêpan ing rêmbug
tindhihipun | wuku Dhukut ringkêl candraning | apan kitri tinata | ingkang sukêt unggul | asri larangan
184. Kang kinantha-kantha ing ngaurip | ayun sumurup ing kêdadeyan | jarwa-a
kagem ki wong alus….. nwun do’a pangestunipun kagem ngamalaken
isih cilik betah melek (hi hi hi…
Akhiripun, monggo, damel tiyang ingkang sampun mampu, sareng-sreng nglaksanakake ibadah qurban, mugi-mugi Allah nggampilake ibadah meniko damel kulo lan penjenengan
Rasa Suci, inggih Khaqiqi, inggih Dewa Ruci wonten salebeting rasa gaib. Junun iku ayem tentrem wujudipun, iku kang prayoga, amamardi Ngelmu Suci. Kukuming tiyang Iman ingkang teguh santosa, mung siji mripatipun nuju mring Allah.
Daihatsu Motor kanggo minibus ing Indonésia.[1] Daihatsu wiwit dikenalké ing Indonésia nalika taun 2007 kanggo nggantekaké Daihatsu Zebra.[1]
nduweni pendingin banyu (kanthi tenaga maks 88 PS/ 6000 rpm) lan KSZ-VE 1.500cc DOHC VVT-i (tenaga maks. 97 PS/6000 rpm).[1] Kanggo versi blind van, mung digawé kanthi mesin 1300cc.[1]
Miturut asil tès internal, Gran Max bisa digunakaké kanggo ngliwati banjir kang dhuwuré 60 cm.[1] Gran Max dirancang kanthi nggatekaké efisiensi khususé bahan bakar lan béa kanggo ngrumat mobil kang murah saéngga bisa ngirit ing babagan dhuwit.[1] Biyasane Daihatsu Gran Max dianggo bisnis utawa usaha.[1]
Ing pérangan èksterior ana owah-owahan ing wangun lawangé.[1] Yèn sadurungé nganggo lawang bagéyan mburi kang dibuka kanthi arah nyamping utawa ayun, saiki dibuka kanthi arah mendhuwur utawa kanthi cara diangkat.[1] Daihatsu ngarani iki kanthi jeneng front facing.[1] Lawang bagéyan mburi iki biyasané dianggo ing mobil kanthi modhèl hatchback lan SUV.[1]
Gran Max dièkspor ing Jepang kanthi jeneng Toyota Town Ace lan Modelista kanggo varian minibus lan Toyota Lite Ace kanggo varian pikap.[1]
Cacahe kang didol Gran Max[besut | besut sumber]
2008 : ~ 23.400 unit [2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)daihatsu.co.id(dipunundhuh
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daihatsu_Gran_Max&oldid=984075"	Kategori: Montor Daihatsu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 2 Maret 2016.
IndonesiaDhaerah otonom ing IndonesiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.39, 19 Maret 2013.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Kikisane mung sapala, / Palayune ngendelken yayah wibi, / Bangkit tur bangsaning luhur, / Lha iya ingkang rama, / Balik sira sarawungan bae durung / Mring atining tata krama, / Nggon anggon
10) Marma ing sabisa-bisa, / Bebasane muriha tyas basuki, / Puruitaa kang patut, / Lan traping angganira. / Ana uga angger ugering kaprabun, / Abon aboning panembah, / Kang kambah ing siyang
ndhuuk … Lha, kepriye, ndhuuk ? Arep di bacutke apa ora anggone sinau
Bing Slamet – Tukang Sayur (w Benyamin S)
Banyuwangi 3h2m berikut adalah paket liburan ber...
Teluk Biru Muncar Banyuwangi, Surga Snorkeling Alas Purwo
Teluk Biru Muncar Banyuwangi Teluk Biru Muncar Banyuwangi . Jika anda pernah mendengar teluk Biru atau Blue Bay
Balas	Anonim, on Oktober 18, 2011 at 11:42 am said:	lek ,,kon iku cinta mati karo cowokmu,,lek gak gelem di kawin di putus piye jajall,,,jaman saiki
pitik sing arep disembelih. karepe ngewangi nyekeli sikile, malah
mlempung drijine.. njuk dicubles dom ben metu banyune
Puthut Gambul dolanan ngisor jendela, pas ngadeg, mak
Noor Aini Prasetyawati dipithing adiku, nggendong adiku sing awake luwih gedhe seko aku nganti kewer2..
Anthan Warsito dicokot ulo, pas ngrogoh rong lele neng kali…jebule nggo
lunak, bandeng presto tulang lunak, aneka olahan daging lunak, aneka olahan kacang lunak, dll
Rino wengine tanpo pitungan... Duh bolo konco priyo wanito # Ojo mung ngaji syare'at blokoGur pinter ndongeng nulis lan moco # Tembe mburine bakal sangsoro
Tembe mburine bakal sangsoro... Akeh kang apal Qur'an Haditse # Seneng ngafirke marang liyaneKafire dewe
Nggugu karsane priyangga, / Nora nganggo peparah lamun angling, / Lumuh ingaran balilu / Uger guru aleman, / Nanging janma ingkang wus
4) Si pengung nora nglegewa, / Sangsayarda denira cacariwis, / Ngandhar-andhar angendhukur, / Kandhane nora kaprah, / Saya elok alangka longkanganipun, / Si wasis waskitha ngalah, / Ngalingi marang si
Nora mulur nalare ting saluwir, / Kadi ta guwa kang sirung, / Sinerang ing maruta, / Gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, / Pindha padhane simudha, / Prandene paksa kumaki
dedemit, agung sawabe ugi, yen apal sadayanipun, apan dadya tetulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
Singabarong Jagaraga, Majenang Trenggilingwesi, Macan Guguh Garobogan ( Grobogan ), Kalajonggo
ing Matawis, Paleret Bojogdesi, Kutagedhe Nyai Panggung, ing
Pekalongan Gunturgeni, Pacalang Ki Sembungyuda, Suwanda ing Sukawati, ing Jadem Nyai Ragil, Jayalelana ing Suruh, Buta Giling ing Canggal, ing Kendal si Guntinggeni,
ing Ngrangkudan, Pandansari ing Sarisig, kang ana Wanapeti Malangkarsa
21. Si deleng ing Pamancingan, Guwa Langse Raden Dewi, ana dene Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ngulon turut pasisir kulawarga Nyai Kidul sampun pepak sedaya, para ratuning dedemit sampun nglempak kang aneng ing tanah Jawa.
Si deleng di Pamancingan, Guwa Langse Raden Dewi, sedangkan Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ke barat sepanjang pesisir keluarga Nyai Kidul
Pugêr jumênêng nata wontên ing Samarang, ajêjuluk Sinuhun Pakubuwana
--- 17 : [2] ---
--- 17 : [3] ---
114. inggih ngaturi prajurit | pan sami wong bosên gêsang | watawis sèwu kathahe | kalawan Kangjêng Pangeran | Pugêr pan ingaturan | tumulya madêga ratu | anèng nagari Samarang ||
115. nanging pangran datan apti | maksih ngantos kang putusan |
sampuning maos tulis | tuwan jendral pirêmbagan | lan para bicara kabèh | pan sampun rêmbag sadaya |
lan tuwan jendral ngaturi | rêruba mring jêng pangeran | pira-pira ing kathahe | pangangge kang adi mulya | pèni-pèni sadaya | lawan angaturi bantu | para prajurit ing sabrang ||
sampun jumurung | pangran umadêge raja ||
122. sigêgên datan winarni | kang lagya anèng lautan | warnanên Kartasurane | Kangjêng Sinuhun Mangkurat | apan sampun utusan | amundhut bêburonipun | dhatêng nagri ing Samarang ||
123. Ôntagopa kang tinuding | sampun binêktanan sêrat | lumaksana ing lampahe | datan kawarna ing marga | praptèng loji Samarang | anjujug ing loji sampun | panggih lan tuwan kapitan ||
bêburonipun | kang anèng nagri Samarang ||
125. Pangeran Pugêr Dipati | pinundhut kangjêng susunan |
ngaturi | apan karsane priyôngga | miwah wong pasisir kabèh | praptane anèng Samarang | ingsun ora angundang | milane sami anungkul | saking karsane pangeran ||
wani ngalangi | nagara ing tanah Jawa | ujar iku padha duwe | sanadyan dipun lêbura | ingsun praduli apa | lamun ratunira purun | pangeran dipun cêkêla ||
128. hèh duta muliha aglis | ingsun tan ngangsuli sêrat | Ôntagopa mêsat age | datan kawarna ing marga | prapta ing Kartasura | wus katur marang sang prabu |
133. adandanana ing jurit | badhe nglurug ing Samarang | enjing sampun budhal age | Ki Arya Mandurarêja | ingkang
anjog ing nagari Dêmak | dene Ki Mangkuyuda | lan ari Natayudèku | lampahira sampun budhal ||
101. Pangeran Adipati Pugêr jumênêng nata wontên ing Samarang, ajêjuluk Sinuhun Pakubuwana
Samarang | ing Pathi lawan ing Kudus | maksih sami maro tingal ||
137. nanging sami angaturi | acungan dhatêng Samarang | dening nagri Pathi mangke | Ki Wija pan
mangke | sira Ki Rôngga Lêlana | sowan mring Kartasura | miwah nagari ing Kudus | pêpatihe kang dinuta ||
139. aseba marang Samawis | awasta Ki Patrajaya | ingkang kawarnaa mangke | sira Pangeran Madura | lan Dipati Jangrana | budhal mring Samarang gupuh | datan kawarna ing marga ||
140. praptèng nagari Samawis | gumêrah swaraning bala | tanpa wilangan kathahe | busanane warna-warna | wus mêntas mring dharatan | amarêngi
katri ingkang punggawa | sowan mring pangeran gupuh | malêbêt ing pasanggrahan ||
142. wus katur mring Sang Dipati | Pugêr
lingnyaris | Ki Besan ingsun tan nyana | dene alami kesahe | antawis tan antuk karya | Mas Rôngga aturira | mila alami tan rawuh | langkung ruwêd ing bicara ||
146. kawula wontên Batawi | gusti ginêdhong ping tiga | tigang minggu ing lamine | sangu kawula salêksa | apan têlas sadaya | kawula karya pasungsung | dhumatêng rad pan India ||
147. parandene ingkang abdi | supados manggiha arja | wus tinutur sapolahe | ing purwa têkèng wasana | miwah ingkang rêruba | tuwan jendral sampun
ngantos punapa | suwawi jumênênga | abdinta sadaya rêmbug | tan wontên malang ing karsa ||
150. Mas Rôngga matur wotsari | anênggih ing dintên Soma | jumênênga nata anggèr | wus rêmbag sagung punggawa | ya ta kang kawarnaa | Panêmbahan Ngadilangu | wus rawuh
Sayidina | Panata ing Agama | yaiku [ya...]
[...iku] wasiyatipun | Kangjêng Sultan ing Mataram ||
156. sagung kang para bupati | sami asaur
lulus dènira kasukan | miwah wadyèng Madurane | tanapi wong Surapringga | ingkang rumêksèng nata | pating jalimprak dinulu | watawis
yèn dinulu | sarya kinanthi tinêmbang ||
1. sang nata ngandika arum | hèh sagung para bupati | padha sira piyarsakna | ing mangkya ari dipati | ing Madura iku iya | ing mêngko sun jêjuluki ||
2. dene ta jêjulukipun | padha sinêbuta ugi | Panêmbahan
Adipatya | Sura Adimanggalaning | lan ingsun paringi desa | wong sanambang urut margi ||
4. padha estokêna iku | ing namane Adipati | Sura Adiamanggala | ing Samarang kang nagari | lan Tumênggung Surabaya | iku sun wèhi kêkasih ||
5. jênênga dipati iku | Jangrana ing Surawèsthi |
13. sun paringi namanipun | Wirasantika Ngabèi | wong gandhèk dèn lurahana | Si Bayu ingsun arani | Si Rôngga Wirasantika | lan anglurahana mangkin ||
14. wong anggandhèk kanan iku | Si Kartanala sun êlih | ya Si Rôngga Wanèngjiwa | iku arane ing
20. ing wau kêkasihipun | nênggih Pangeran Dipati | Anom Amangkunagara | Radèn Martatarunèki | Pangeran ing Upasanta | Radyan Ôntawirya nênggih ||
21. Pangeran Prangwadanèku | Radèn Dipatarunèki | ran Pangran Dipanagara | Radèn Soka ingkang nami | Jêng Pangeran Purabaya | dening Dyan Sudama nênggih ||
22. Pangran Balitar ranipun | sagung para putra sami | ngabêkti ing rama nata | pra punggawa ing pasisir | cingak sadaya tumingal | kasaru wau kang prapti ||
23. wadyèng Sampang Surèngkewuh | ingkang mêdal dharat sami | lajêng asewakèng nata | pra kadang ing Surawèsthi | gupuh amatur ing nata | lamun nagari Garêsik ||
24. lan nagri Lamongan iku | ing sawingking kula sami | arsa nalabung ing yuda | pun Sumabrata Apatih | ing nguni kang kintun surat | mring Tumênggung Lamonganing ||
25. lagya pacak barisipun | nuntên kawula dhatêngi | ing Lamongan kula bêdhah | lawan nagari Garêsik | mangke sampun kabêsmenan | wadyalit kathah kang mati ||
26. bupatine pan lumayu | kacandhaka angêmasi | langkung panase kang manah | dipati ing Surawèsthi | sigra matur ing sang nata | lamun nagari Garêsik ||
27. lawan Lamongan puniku | ing mangke dipun bêsmèni | dene malècèng wacana | dene ingkang ngrurah nênggih | abdi paduka sang nata | inggih kadang ulun sami ||
kadang kawula lan mami | kang ambêdhah ing Lamongan | têlas saaturirèki | wiwitan praptèng wêkasan | sang nata ngandika aris ||
29. Dipati Surabayèku | kadangira kang kêkalih | ing mêngko sun pundhut samya | padha sun paring kêkasih | dene ta ingkang atuwa | ing mangke ingsun arani ||
30. Arya Jayapuspitèku | wong sèwu ingkang lêlinggih | gêmpalna ing Surabaya | arinira kang taruni | mangkya sun karya bupatya | nagara Lamongan
Sumaningrat wastanèki | nging maksih anèm punika | sang nata ngandika aris ||
36. ing mêngko iku sun pundhut | besan pulunanirèki | gêntènana [gêntè...]
[...nana] kang sudarma | arana Martayudèki | lan maninge ingsun karya | carik kalane nèng ngriki ||
37. dene durung duwe ingsun | carik prayoga
44. dènnya baris Pudhakpayung | wus katur ing sri bupati | yèn ingkang abdi sadaya |
Panêmbahan ing Madura | wus amatah kang prajurit | kinèn ngêlara jajahan | kang dhatêng Dêmak nagari ||
47. Jangpati lawan Jangkewuh | sèwu wong Sampang dèn irid | kang môngka têtindhihira | Dyan Suradiningrat nênggih | lan kang rama radèn dêmang | lan wadya ing Surawèsthi ||
48. Panji Lamongan pangayun | ingkang minôngka pangirid | sèwu sikêping ayuda | samya prajurit ti-ati |
binêkta ing ajurit | kang tinuduh anggitika | kang baris ing Tugu nênggih ||
50. wong Madura dhomam sèwu | kalawan wong Surawèsthi | sèwu sikêping ayuda | Arya Jayapuspitèki | ingkang angirid ing lampah | putra ing Madura nênggih ||
tan kantun | angrabasèng saking keri | tandang lir yaksa mêmôngsa | tan gumingsir ing ajurit | dhadhal bala ing Banyumas | tan wontên tahan ing bêdhil ||
57. wadyèng Têgal gya angêlut | samya malaywa angisis | tan wontên môngga puliha | kang
lamun bala Madura prapta ing Dêmak | lawan wong Surawèsthi | pangiriding lampah | aran Panji Lamongan | wong Madura anindhihi | mantri prawira | Jangkewuh lan Jangpati ||
3. tanayane Rahadèn Suradiningrat | lan radèn dêmang nênggih | myang wadya Walônda |
10. sira Panji Lamongan angirid bala | tri atus wong sinêlir | mamuk ngadilaga | wong Kartasura tadhah | wong Surabaya
ing nguni | apan tunggil warsa | lan duk madêge nata | susunan anèng Samawis | dyan kawuwusa | wong Sampang
wong Sampang Surabaya | kalawan wadya Kumpêni | kang sêdya ngrurah | baris ing Tugu nênggih ||
20. sampun prapta sawetaning Tugu samya | wong Kêdhu wus udani | yèn mungsuhe prapta | sigra samêktèng yuda | ing dhadha dipun kandêli | tuwin pangawat | tinata barisnèki ||
21. ingkang munggèng dhadha Pangeran Balitar | ingkang pangawat keri | sira Natayuda | ing kanan Mangkuyuda | sigra têngara tumuli | wadyèng Madura | sampun atata baris ||
angadhangkrang dèn payungi | madyèng palagan | rowang mungsuh barêngi ||
24. wus acampuh wong Kêdhu lan wong Madura | apanggih
wong Madura nêmpuh wani | pan Radèn Rôngga | kang nrêgakên ing wuri ||
27. Arya Jayapuspita angirid bala | mamuk wong
sumbar | wong Kêdhu mundura aglis | bok nora nôngga | mungsuh wong Surawèsthi ||
29. anolèha pundhakira bundhas-bundhas | padha pating talêning | iya nora padha | lawan wong Surabaya | pundhake padha anglading | payo numbaka | wong punuk jêjêmbêri ||
30. ya ta wontên panèwu Kêdhu miyarsa | aran Ki Sarapati |
pangawatira dhadhal | wong Madura anginêbi | saking iringan |
34. Natayuda anangis matur ing raka | dawêg kakang gumingsir | apan dede sanggan | kang mêngsah saya kathah | sampun karsaning Hyang Widi | ing Kartasura | pulunge sampun ngalih ||
Kaliwungu prapta | wadya kang anglud mêngsah | wong Sampang lan Surawèsthi | tuwin Walônda | rêrêb ing Lèpèntangi ||
38. palayune Natayuda Mangkuyuda | ing Kêdhu kang dèn jogi | wau kawarnaa | Kumpêni ing Têtêgal | budhal saking ing Têtêgil | ing Pakalongan | Batang arsa
wau kang lagya lumampah | gantya ingkang winarni | praptèng Kartasura | nênggih kang winursita | langkung wagugên tyas aji | dènnya miyarsa | sagung wadyèng pasisir ||
45. pan ing mangke samya nungkul ing Samarang | kabubuh kyai patih | mangkyatur uninga | kalamun wontên kraman | saking Gunungkidul nênggih | ran Wirawôngsa | nèng
mundur aglis | praptèng Kartasura | katur mring naradipa | langkung suka sri bupati | sigra kang murda | kinèn manjêr kang wijil ||
ingkang wus mangrèh | ingkang mandhirèng nagri Samawis | kang sampun siniwi | ing bala gung-agung ||
2. wadyèng pasisir kabèh wêdyasih | abêkti mring katong | myang wadyèng Kartasura wus akèh | ingkang samya nusul mring Samawis | sumiwèng narpati | samya atur-atur ||
3. dina Soma kasukan sang aji | wus pêpêk punang wong | munggèng pasanggrahan punggawandhèr | saha garwa
sêmbada lan swarane | gêtas rênyah dahat dudut ati | praja ing Samawis | tanna saminipun ||
13. sang dyah wagugên sajroning ati | rongèh dènnya
14. swanita kumyus lwir dèn sirami | layon gêlung rontog | apan wontên sang dyah pawongane | biyang Garêm uninga ing wadi |
pan wus nini-nini | parandene brangti | mirsa swaranipun ||
16. nanging dede wawrat dika gusti | brangti mring sang anom |
19. biyang Garêm mèsêm wruh ing wadi | nêmbah matur alon | inggih gusti asangêt sakite | pan kasambêt mring kang bêksa ngrangin | jampyanana gusti | dimèn sagêd mantuk ||
20. sang ingujaran mèsêm marani | dhatêng ing pêpojok | saha wacana arum wuwuse |
biyang Garêm numêd damar lilin | wus mêdal ing jawi | praptèng wismanipun ||
23. nimas Martayuda niba guling | sarwi mujung dodot | datan wontên kaciptèng driyane | amung kangjêng pangeran dipati | kang anèng ing ati | sang dyah arawat luh ||
24. tan kawarna solahirèng nguni | pan tansah gêng wirong | rangu-rangu lali dhahar
sare | kawarnaa kangjêng sri bupati | aluwaran sami | dènira anayub ||
25. pangran dipati wus mantuk aglis | dhatêng ing
angidung rêrêpi | kang rinênggèng panon | mung kang asung patêmbayanane | dhuh mas mirah ingsun wong alindri | dhêdhongklak Samawis | bisa karya wuyung ||
28. wontên kinarya dhandhang anilib | dènira sang anom | bapakane Garêm kêkasihe | punika kang
pamulune | asêngkang bapang sêkar warsiki | gêgôndamrik minging | akalpika mancur ||
35. pawongannya kalih munggèng ngarsi | kang tansah tinaros | biyang Garêm alon ing ature | sampun sangêt dènnya nandhang agring | rakanta manawi | mangke dalu rawuh ||
36. kawarnaa kang arsa don rêsmi | wus angrampit jaro | pakne Garêm tansah nèng
pinanggih têmbe | wong akarya sak ing sami-sami | sun têtêdha nuli | dèn
awotsinom | sang kakung ginônda wida age | dyan warnanên ingkang lagya prapti | ingkang saking kêmit | palataran rawuh ||
dènira angintip | apan wus kaèksi | yèn ana wong lungguh ||
52. tirahning made wong lanang pêkik | garwane munggèng sor | yèn ngucapa sapa baya kiye | dangu-dangu waspada tan pangling | yèn pangran dipati | munggèng tilam santun ||
53. dadya sandea sajroning ati | apan arsa alok | ajrih lamun kacihna ing akèh | nulya
57. nyata culika ing tindak mami | tuhu lamun cêlor | Martayuda asugal saure | nora wurung mêngko sun
Martayuda emut wlas ing galih | tinilar mring panti | wus sare amujung ||
59. sang kakung dangu dènira guling | kang lena ing panon | wus anglilir miyat ing kakunge | lamun maksih mujung dènnya guling | pungun-pungun mijil | alon lampahipun ||
60. ingkang tansah sinambat ing tangis | kang lunga ambolos | sidhêngkah têka ènthèng bobote | dene ora angantèn-antèni | maleca ing
sampun katur dhatêng pramèswari | lamun lambangsari | lawan putranipun ||
62. bini aji matur ing narpati | yèn kang
katingal duta nata kèksi | saha nênimbali | Martayuda [Marta...]
65. sampun kerid ing parêpat alit | glis
nglironi | pilihana kang wong | jroning dalêm sasênênge tyase | ingsun kang awèh mring sira kaki | kabèh sêlir mami | myang pawongan ingsun ||
katong | abdi dalêm yèn kenginga mangke | amba suwun mantuk mring wismèki | nata ngandikaris | iya anak ingsun ||
iya dèn kon mulih | marang lakinipun ||
73. sori nata mentar awotsari |
lumampah siralon | amarani marang ing rabine | Martayuda tur dèn wêwarahi | lah muliha nini | kinon mring sang prabu ||
74. sang dyah kalangkung wiyang jro ati | nging ajrih mring katong | ri saksana nulya mangkat age | ingkang jalu wus tinundhung mulih | kinèn sarêng swami- | nira sampun mantuk ||
75. sang liningan sumungkêm ing siti | mundur awotsinom | sigra mantuk marang ing wismane | tan kawarna ing marga wus prapti |
anèng Dêmak kaburu | miwah kang baris ing Têgal ||
2. myang kang nèng Lèpènkêtangi | kawarti sampun lumajar | marmane alit manahe | Ki Tumênggung Jayaningrat | sigra wau utusan | dhatêng ing Samarang gupuh | arane ingkang dinuta ||
3. Pusparudita rannèki | sampun binêktanan sêrat | lumaksana ing lampahe | wus praptèng nagri Samarang | sowan mring
yèn mangkya pun Jayaningrat | kang baris nèng Wungarane | kintun sêrat mring kawula | dene ingkang dinuta | pan kaprênah arinipun |
dipun suwun | dhusun dalêm Rêmbahrawa ||
7. dene padhange ing margi | sampun kawatir sang nata | pun Jayaningrat
tustha ing galih | arum wijiling wacana | sun tarima panungkule | Si Tumênggung Jayaningrat | nanging ing Rêmbahrawa | iku ewuh atiningsun | pan wus ngong karya
inggih anêkêlna | ing sapangrèh paduka | anglabuhi sêdyanipun | ing raka paduka nata ||
16. manthuk angandika malih | Panêmbahan Cakraningrat | lan pira kèhe barise | kang pinangku kakangira | kang tugur ing Wungaran | lan pira bupatinipun | tur sêmbah Pusparudita ||
17. mung sakawan pra dipati | nanging sami pamajêgan | lan bupati kalang gowong | myang tuwaburu punika | pun majêgan Mataram | pra mantri tan wontên kantun | ingkang dinamêl pangarsa ||
18. Pudhakpayung dènnya baris | dene wadyèng Gêgajihan | kang awarni-warni mangke | Jawa Bugis lan Makasar | Ambon Cina Sambawa | inggih pitung puluh èwu | kang karèh kang kawisesa ||
19. punika kang dèn tindhihi | ing putra tuwan pun kakang | dunya rong duman
besuk-esuk | anglakokkên sandining prang ||
21. dene ta pratingkahnèki | wus ana sajroning layang | ing gêlar prang sandi bae | tur sêmbah Pusparudita | lèngsèr saking ngajêngan | rêrikatan lampahipun | ing Wungaran praptanira ||
23. binuka sinuksmèng galih | pèngêt iki layang ingwang | sarta salam donganingong | Panêmbahan Cakraningrat | ing Maduradi praja | kang môngka manggalèng pupuh | bêbanthènging tanah Jawa ||
kabèh ing tanah Jawa | hèh praptaa layang ingsun | Jayaningrat maring sira ||
25. kang kinarya senapati | mring Sunan Mangkurat Êmas | sirahing baris sakèhe | kang atugur ing Wungaran | wiyose Jayaningrat | sirawèh layang maringsun | kagawa ing
27. panuwunira ing mami | iya desa ing Bahrawa | wus têtêp pinaringake | sakèhe pitungkas ingwang | kang kajaba ing layang | wus anèng kadangirèku |
Payungpudhak | ingundhangan sami mundur | ing prang dadosa
gantya wau kang winuwus | dutanira panêmbahan ||
samya angilèn golonge | tan ana ingkang animpang | eram ingkang umiyat | wadya pitung puluh èwu |
wong tuwaburu kalawan | wong Mataram talang gowong | palayune asêsaran | gusis baris Wungaran | wadyèng Madura kang rawuh | wus angancik ing Wungaran ||
37. miwah wadyèng Surawèsthi | wus tata apamondhokan | Tumênggung Jayaningrate |
39. dutane praptèng Samawis | katur dhatêng ingkang rama | sigra tinulak dutane | ingkang putra tinimbalan | Radèn Suradiningrat | angirida sowanipun | Ki Tumênggung
nipis ing Kartasura | Panêmbahan Madura wus | marentahi pra dipatya ||
45. kinèn samêktèng ajurit | anata prajuritira | pan amung nganti sangate | anggitik ing Kartasura | pasisir kulon wetan | wus rakit prajuritipun | supênuh anèng Samarang ||
54. kabubuh wong gandhèk prapti | ingkang saking ing Wungaran | nguni
ing Samawis | miwah wadyèng urut marga | pan sami binêkta mangke | nungkul dhatêng ing Samarang | ing
Ngabdurahman Sayidina | Panata ing Agama | lan ing mangke wartinipun | arsa budhal saha bala ||
58. saking nagari Samawis | anglurug mring Kartasura | sampun rêmbag punggawane | arsa mêdal ing Wungaran | anjog ing Salatiga | dene kang dadya panganjur | pangarah
mangkat mring Salatiga | swaraning wadya gumuruh | kadya ombaking hèrnawa ||
63. datan kawarna ing margi | wus prapta ing Salatiga | ki patih
pun Ranggalêlana gusti | ingkang saos ing Samarang | sang nata pangandikane | ari êmas ing Madura | pan Si Rônggalêlana | yèn mêngkono kêna ukum | age sira sudukana ||
maksih tinangkil | sigra Tuwan Amral prapta | saking nagri Batawine | katur marang sri narendra | Amral wus tinimbalan |
Kênol dèn inggahake | dados kumisaris bêsar | lan nagari Samarang | dipun tanêmi kumêndur | yèn dados suka narendra ||
74. dene ing Japantên gusti | nênggih petor ingkang jaga | nanging taksiha lojine | myang pun Dipati Samarang | kenginga sampun sowan | yèn tan sarêng pun kumêndur | sowan dhatêng Kartasura ||
75. lawan aturipun malih | lulusa gèn saudara | lawan sang nata ing têmbe | sintên ingkang ngawonana | sampun
ari êmas ing Madura | sagung para punggawa | sira undhangana gupuh | padha dandana ing yuda ||
79. angandika sri bupati | yèn wus pêpak kang punggawa | padha undhangana kabèh | ing
anuhun duka sang katong | lamun suwawi ing karsa | kangjêng sri naranata | sampun tumindak anglurug | gusti ecaa kasukan ||
81. wontên nagarèng Samawis | dene kang nanggulang yuda | angrurah Kartasurane | sampuna dene kawula | lan pun kakang Jangrana | sampun sumêlang sang prabu | bêdhahe ing Kartasura ||
82. tan lêga rasaning ati | yèn dèrèng atamèng jaja | lan natèng Kartasurane | arsa kantarana asta | atakêra ludira | dahat purun gênti lawung | saking sakite kang manah ||
83. yèn kawula lanang jurit | antuk barkat sri narendra | yèn
anging ta sêdyaningwang | matya urip ayun wêruh | marang alang ujurira ||
[...wa] kalih wotsari | kang langkung dening mangrêpa | konjêm pratala mukane | ciptanira ing wardaya | tan kenging mangsulana | saking sangêt sih sang prabu | punggawa kalih smu waspa ||
86. sigra jêngkar sri bupati | kondur dhatêng pasanggrahan | kang
lan wadyèng Makasar | anambungi ing wuntat | Tuwan Amral munggèng ngayun | wus sowan mring pasanggrahan ||
89. sigra budhal sri bupati | saking nagari Samarang | sinêngkalan duk angkate | ing wiyat gêni kawayang | ing
budhale saking Samarang | asri tinon gêgamane | akèh warnane kang bala | wong sabrang lan wong Jawa | swarane umyang gumuruh | kadi
Surabayane | Panêmbahan ing Madura | wadya pangawat kiwa | kang minôngka dhadhanipun | wadya Kumpêni sadaya ||
94. dene kang munggèng ing wuri | wadyèng pasisir malatar | anggarêbêg ing sang katong | punggawa ing Kartasura | myang Patih Cakrajaya | samya lumampah ing pungkur | rumêksa ing para garwa ||
95. datan kawarna ing margi | sampun prapta ing Wungaran | amasanggrahan sang katong | sagung kang para punggawa | akarya pamondhokan | dene kang dadya panganjur | ing Lopait sampun prapta ||
96. kawarnaa komisaris | mojar dhatêng Tuwan Amral | dawêg sowan ing sang katong | yèn sêpi para punggawa | pukul satêngah lima | dawêg sami anênuhun | marang gusti sri narendra ||
97. yèn wontên pun Adipati | Samarang môngsa antuka | Tuwan Amral lon wuwuse | iya
parentahipun jêndral | sanadyan dhatêng ing lampus | tan gingsir ing ngarsa nata ||
100. lêbur radèn kadi siti | wadya Kumpêni sadaya | tan atilar ing jêng katong | nanging panuwun kawula | wontêna sih narendra | dhatêng kawula pukulun | sintên kang ingarsa-arsa ||
101. wontên nagri tanah Jawi | yèn dede kêkucah nata | panuwun kawula anggèr | yèn suka galih narendra | nuhun uwos kewala | sèwu koyan kathahipun | nênggih sabên-sabên warsa ||
102. dadosa têdhèng Kumpêni | kang jaga ing naranata | sangêt pangajêng-ajênge |
kang pratôndha | yèn sampun sagah sang katong | ature wus katarima | nulya urmat sanjata | swarane asru gumuruh | ambal-
Amral sampun pamit mantuk | dhatêng ing
107. anuhun mring narapati | gusti Kumpêni punika | sakalangkung naracake | yèn rinojong
ing aturipun | angandika sri narendra ||
108. sarya angungun narpati | sapuluh-puluh Ki Besan | apa kang cinatur manèh | apan ujar wus kaliwat | anging besuk Ki Besan | dèn ngati-ati ing
Kalicacing gènipun | abêbiting sawadyanya ||
110. sanjata sampun rinakit | Kiya Patih Sumabrata | sampun miyarsa wartane | yèn sang nata sampun budhal | saking nagri Samarang | tanpa wilis wadyanipun | masanggrahan ing Wungaran ||
pabitingan | nanging kang dados panganjur | ing yuda amiyosana ||
113. lamun kasoran ing jurit | ngungsia jro pabitingan | lan sanak manira kabèh | dèn sami ngantêp ing yuda | utamane wong priya | pêjah madyaning prang pupuh |
114. myang sagung para bupati | ajana tilar galanggang | miwah para mantri kabèh | sampun wontên
wong Kartasura | Jêng Sinuhun Pakubuwana winuwus | ingkang lagya masanggrahan | anèng Wungaran narpati ||
wingking sigra sumambung | Amral kang dadya dhadha | panêmbahan kang dadya pangawatipun | asisih sang adipatya | ing Surapringga prajurit ||
11. sigra budhal sri narendra | ginarêbêg ing punggawa pasisir | nitih kuda gulagêmpung |
aglis | bêndhe tinêmbang angungkung | têtêg kadya butula | wadyèng Kartasura prayitna ing kewuh | myang sagung para punggawa | arsa ngantêp ing
tanpa wilangan wongipun | mojar Jayapuspita | hèh wong Surabaya mandhêga karuhun | apan dudu bobotira | angrangsang ing baluwarti ||
19. padha ngêntèni kang wuntat | Tuwan Amral myang gusti sri bupati | Panji Surèngrana muwus | sampun kakèhan akal | nadyan kathah wong Kartasura ngong purun |
kakang paduka nèng wuntat | kawula kang nacak dhingin ||
20. ciptaning manah kawula | yèn ngong bobot mêngsah kalawan ing sih | ing narendra kirang mungsuh | mèsêm Jayapuspita | Radèn Suradiningrat mèsêm amuwus | alêrês ujar punika | sigra
naranata | karsa ngawaki jurit | saking wlas umiyat | marang ing wadyanira | ing Sampang myang
lumaris | gêgêtun kalintang | wau sri naranata | angandika mring apatih | wus karsaning Hyang | Si Malim wus pinasthi ||
8. adoh bêgjane iku wus karsaning Hyang | ora dadi bupati | sigra sri narendra | majêng mangsah ing rana | akarsa ngantêp ing jurit | yèn kasorana | ing yuda sri bupati ||
9. karsanira suka seda madyèng rana | Ki Palèrèd pinusthi | nèng ngarsa narendra | myang dhuwung Mesanular | cinothe munggèng ing keri | kang wadya Sampang | myang bala Surawèsthi ||
10. kang rumêksa ing kangjêng sri naranata | umulat mring sang aji | yèn karsa
13. wus malêbêt sajroning biting ki arya | myang sira Ki Apanji | Surèngrana lawan | Radèn Suradiningrat | wadya Sampang Surawèsthi | sarêng tumêdhak | marang
ajurit | wadyèng Madura | miwah wong Surawèsthi ||
23. bala Sampang gumuruh gora asurak | kadya karêngèng
langit | myang wong Surabaya | sinusulan sanjata | marang ing wadya Kumpêni |
25. Pangran Arya Mataram ingkang minôngka | senapati ajurit | apan jangjinira | pangran lawan kang putra | apan sanggupipun wani |
26. nèng Samarang gènira umadêg nata | de pangêbangirèki | nata mring kang paman | Pangran Arya Mataram | kalamun mênang kang jurit | sinungan bang-bang | alum-alum nagari ||
27. lan sadhêdhak mrange nagri tanah Jawa | sinrahakên sakèhing | dhatêng ingkang paman | Pangran
punggawèki | ingkang kawon samya | dènnya prang Salatiga | gègèr wadya kang abaris | apan katunjang | palaywanya ki patih ||
30. panyananya mungsuhira ingkang prapta | gègèr puyêngan sami | Patih Sumabrata | wus cundhuk lan Pangeran | Arya Mataram siraglis | sigra
kathahing rencang | kang sami pêjah ing jurit | matur apatya | dhuh anggèr ingkang mati ||
36. pan atusan agêng alit ingkang pêjah | anèng madyaning jurit | myang mêngsah kathahnya | pralina ing paprangan | atusan yèn winatawis | pan lagya eca | pangeran dènirangling ||
Wiragati | tumamèng byantara | pangran andangu enggal | lah kayaparan ing mangkin | ing lakunira | Wiragati sun tuding ||
38. saha sêmbah Wiragati aturira | inggih kawula gusti | sampun ulun kesah | anêlik lampah amba | maspaosakên [ma...]
[...spaosakên] lampahing | raka paduka | ingkang umadêg aji ||
39. pan ing mangke sampun wontên Salatiga | raka tuwan sang aji | sampun masanggrahan | saha wadyabalanya | miwah punggawèng pasisir | pêpak sadaya | nèng Salatiga sami ||
sakathahe punggawa ing Kartasura | kang sami kawon jurit | wus mantuk sadaya | dhatêng ing Kartasura | tumut dhatêng Ki Apatih | Kusumabrata | lir dhangdhang kang ing wuri ||
105. Pangeran Arya Mataram nungkul dhatêng ingkang raka Sinuhun Pakubuwana. Ingkang Sinuhun Amangkurat oncat saking kadhaton
1. kawarnaa wau ingkang kari | kang abaris ing Balêduk ika | Pangran Arya Matarame | lali ubayanipun | saking sangêt angrês ing galih | dadya
2. abdi karakêt ingkang tinuding | ingkang nama pun Wôngsamênggala | pangran wus têlas wêlinge | caraka wus lumaku | tan kawarna lampahing margi | sampun prapta ing Sala- | tiga kang jinujug | Panêmbahan ing Madura | sira Wôngsamênggala sampun apanggih | lan
gupuh | sowan ing pasanggrahan aji | wau kang kawarnaa | kangjêng sang aprabu | Sinuhun Pakubuwana | apan lagya sinewa ing para abdi | Kya Patih Cakrajaya ||
akathah kanin | wong Kartasura akathah pêjah | asusun tindhih wangkene | langkung suka sang prabu | amiyarsa aturirèki | Arya Jayapuspita | wus pinaring dhuwung | tuwin Dyan Suradiningrat | myang Apanjya Surèngrana punggawa tri | wus
uninga | rayinta sang prabu | Pangeran Arya Mataram | pan utusan dhumatêng kawula mangkin | punika ingkang [ing...]
kawula dinuta gusti | dhatêng rayi paduka | atur bêktinipun | kalawan kang pêjah gêsang | rayi nata karsa nungkul ing narpati | sêdya prang gêgorohan ||
10. punapa malih padhanging margi | sampun awalangdriyèng narendra | inggih rayi paduka gèr | kang mêngakakên ênu | kapanggih ing ari narpati | sang nata suka myarsa | duta aturipun | sinuhun alon ngandika | yèn mêngkono ari mas ing mêngko eling | wurung ngayoni
ingsun luwih abêcik | ingsun dahat tarima | dhimas têlukipun | Wôngsamênggala tur sêmbah | sigra mêsat saking ing ngarsa
anggrêgut | kadya saban dènnya lumaris | Amral kang dadya dhadha | de ing kerinipun | Panêmbahan ing Madura | kang ing kanan dipati ing Surawèsthi | saha wadya sumahab ||
13. dene kang dadya pucuking jurit | para putra Madura kalawan | pra kadang Surabayane | ya ta ingkang winuwus | sira Pangran Arya Matawis | wus anata gêgaman | saking ing Balêdug | praptèng Kênthèng barisira | yèn dinulu tanpa [ta...]
[...npa] wilangan kyèhnèki | bala ing Kartasura ||
14. sigra prapta wadyèng Surawèsthi | tan antara têmpuh ing ayuda | tuwin wadya Madurane | lwir singa tandangipun | dhadhal bala Kartasuraglis | gya senapatinira | malaywa karuhun | wadyalit parêng
swarane kang bumi | dening gadêbêging wong lumajar | akèh mutunge watange | wong Sampang Surèngkewuh |
nênggih | arêrêmpon karsanya | wau sang aprabu | anèng salêbêting kitha | apan sampun agêganjar ingkang abdi | wau sri naranata ||
17. miwah kang wong kadipatèn lami | apan sampun ginanjar sadaya | sabuk wastra kulambine | pira-pira kang mêtu | donya saking sajroning puri | miwah busanèng yuda | kang saryadi luhung | gambira wong Kartasura | gènnya baris pêpak
yudanipun | amêngsah wong Surabaya | pan sanggupe dhatêng kang putra sang aji | sagah nanggulang yuda ||
19. dahat purun aprang rêbut jodhi | ananggulang ing wong Surabaya | mila pinupu besane | iya marang sang prabu | pinrih sumungkêma kang galih | marma Dèn Ajêng Wulan | pinanggihkên dangu | lan putra Kamataraman | Radyan Suryataruna ingkang wêwangi | sang dyah akrama paman ||
ing putra | myang sihira langkung | sang nata maring kang paman | sakèh wadya tan wontên nyana ing galih | lamun Pangran
22. praptèng Asêm asru dènirangling | hèh wong Kartasura mêngko sira | lah padha bubara kabèh | lumayua sirèku | padha sira rêbuta gusti | sapa bature baya | kendhange gustimu | iya kabèh wruhanira | apan ingsun iki
nandêr mring kadhatyan [ka...]
[...dhatyan] age | wadya sami kalulun | maring Pangran Arya Matawis | wus tumamèng jro pura | panggih lan Sang Prabu | Sinuhun Êmas Mangkurat | jêng pangeran têbah jaja sarya angling | asru dènira ngucap ||
24. anak prabu pun bapa puniki | ing mangke tiwas kawon ing yuda | amêngsah dede bobote | abdi nata kèh lampus | saking kathah mêngsah ajurit | apan kêdhiking rencang | gèn nadhahi
kathahing mêngsah | dening rama dika mangke | inggih kawula dulu | sampun lali yèn mêngsah siwi | kalimput kawibawan | tang-etanganipun | watêk
panunggangge | sarêng myarsa sang prabu | ing sakèhe aturirèki | Pangran Arya Mataram | gugup ing tyasipun | ing wau sri
malèh | dhatêng praja sang prabu | Kartasura nanging sok ugi | taksih urip pun bapa | kadya sagêd wangsul | môngsa ta kiranga akal | marmane ta Pangeran Arya Matawis | mangkana aturira ||
30. pinrih kang putra kendhang tumuli | dhuh anggèr suwawi dipun enggal | sampun kongsi kèh kêkècèr | kula kang anèng pungkur | ingkang dadya kawaling jurit | lan kakang mas Panular | lawan malihipun | pun paman Natakusuma | bilih-bilih kasompokkên ing lumaris | kawula kang umangsah ||
tanggal kaping sapta | Jumadilawal sasine | Jimawal taunipun | nuju katri mangsanirèki | pan mêdal ing Lawiyan | lampahe sang prabu | ngidul ngetan kang jinogan | ing Giyantèn ing Kaduwang
dintênipun | ping wolu ing tanggalira | tunggil sasi kalawan kendhangirèki | kang putra sri narendra ||
lampahe sang prabu | wau ingkang kawarnaa | Jêng Pangeran Arya Mataram lan malih | Pangran Natakusuma ||
37. myang Pangran [Pangra...]
[...n] Arya Panular nênggih | ingkang sami kantun nèng nagara | samyarsa mêthuk katrine | mring rawuhe sang prabu | saos sêgah karsanya sami | anèng warung Kalitan | samana gya rawuh | kang nama Amral Sapilman | wus apanggih lan Pangran Arya Matawis | myang Panêmbahan Sampang ||
38. miwah dipati ing Surawèsthi | wus sami tundhuk lawan Pangeran | Ariya ing Matarame | Amral Sapilman muwus | wontên pundi mangke sang aji | jêng pangeran ngandika | alon sauripun | wus tinutur sasolahnya | amiwiti malah dhatêng amêkasi | Amral tustha tyasira ||
39. mirsa jêng pangeran ingkang warti | ya ta sampun sami sinêgahan | sigra sami dhahar age | kang
nèng wuri kanthinipun | adipati ing Surawèsthi |
narapati | ing Asêm sampun prapta ||
45. sampun tundhuk lawan sri bupati | Tuwan Amral matur ing sang nata | yèn praja Kartasurane | apan kapanggih suwung | yèn suwawi lan karsa aji | manjinga ing jro pura | ngandika sang prabu | alah iya payo mangkat | sigra budhal wau sira sri bupati | gumrah swaraning bala ||
46. saha gambirèng tyas wadya alit | sri narendra anitih dipôngga |
Raja Siyêm purwanira | atur-atur liman dhatêng sri bupati | Sunan Mangkurat Êmas ||
47. nanging Kyai Dipati Samawis | datan suka sangêt kinêkahan | dadya duta sangêt jrihe | punika purwanipun | liman katur dhatêng narpati | samana pinalanan | kang liman bra
mawor kriciking astra lungid | lampahirèng narendra | pagêlaran rawuh | têdhak saking ing dipôngga | pra punggawa sadaya
miwah kang pra putra kabèh | ya ta wau sang
angadhatun | Panêmbahan ing Madura | sampun matur dhumatêng sri narapati | yèn Pangeran Mataram ||
kang winuwus | ing nguni sira pangeran | angabèi tinantun ing sri bupati | mring Kangjêng Susunan Mas ||
57. myang manawa wontên mêngsah prapti | andhatêngi narombol ing wuntat | punika mila kantune | putra andêl ing
58. pan ing mangke sampun myarsa warti | yèn kang rama mênang ing ayuda | sampun ngêbroki purane | pangeran apirêmbug | lawan ibunira anênggih | arsa nusul ing rama | wus tanna pakewuh | kang ibu nuruti karsa | sigra dandan lawan
pangeran | dhuh atur kawula anggèr | sampun tuwan ge mantuk | lamun dèrèng dutane prapti | rama tuwan sang nata | miwah dutanipun | Tuwan
Pangeran Kabakalan dèn anciki | saking jrih rama nata ||
63. kang dèn anciki punika nguni | kang aran dhusun ing Kabakalan | nênggih punika kandhane | dhusune ramanipun | sri narendra kalane taksih | ing Kapugêranira | mangkana
saking jrihira mring jêng pangeran | miwah nglawana yudane | dahat tan kêna purun | sampun agêng barisirèki |
65. ing mangke nuduk bala Kumpêni | sakalangkung dukaning narendra | sigra amatah mantrine | wau ingkang
myang dipati ing Surawèsthi | lan Panêmbahan Sampang | sarêng budhalipun | bala pasisir binêkta |
nata | lamun wadya Madurane | prapta angêsuk laku | tuwin wadya ing Surawèsthi | Sunan Êmas kampita | gègèr ing
ingkang umiring dhatêng narpati | para mantri miwah pra dipatya | ingkang sami wangsul akèh | apan sami anungkul | dhatêng panêmbahan ing mangkin | samana katarima | ing panungkulipun | sampun katur ing sang nata | langkung tustha
Pangeran Prangwadana | tan winarna solahe pangipuknèki | pangran datan suwala ||
70. sampun anut pangran ing sakapti- | nira Dipati Sujanapura |
kajawi rêrêmbatnèki | praptanira ing praja ||
71. katur dhumatêng sri narapati | sang nata dahat merang ing driya | ya ta kang
Kendhange | samya ngandikan mantuk | dhatêng Kartasura nagari | tuwin ki adipatya | ing Surabayèku | mila sami tinimbalan | dene ingkang putra kendhange wus têbih | sigra Dipati Sampang ||
73. mantuk lan sapunggawèng pasisir | miwah dipati ing Surabaya | dene wong Kartasurane | ingkang sami anungkul | kang arupa punggawa mantri | pan binêkta sadaya | lampahira mantuk | lan saanak rabinira | wong ing Kartasura kabèh tanna kari | wus praptèng Kartasura ||
74. kawarnaa sang sri narapati | ya ta enjing miyos siniwaka | pêpak wadyabala kabèh | myang mantri punggawagung | Patih Cakrajaya nèng
Dipanagari | wus anangkil munggèng ngarsa nata | konjêm ing siti mukane | angandika sang prabu | hèh ari ing Sampang Dipati | lah kayaparan iya | ing lakunirèku | ana ngêndi mêngko baya | anak prabu panêmbahan matur aris | gusti putra paduka ||
78. dhatêng Kaduwang kang dèn lorogi | lampahipun putra sri narèndra | dening punggawa mantrine | sadaya
Mandurarêja nênggih | lawan pun Wiraguna ||
79. miwah pun Sumabrata Apatih | Mangunnagara lawan pun Arya | Tiron Gusti santanane | punika ingkang tumut | angandika sri narapati | hèh Patih Cakrajaya | ing parentah ingsun | sakèhe ingkang punggawa | anak prabu kang padha nungkul ing mami | lah padha lungsurana ||
80. iya amung Si Mangkuyudèki | asisiha lan Si Surantaka | kang dadia ing
Matawis | lan si yayi Panular ||
81. iku maksiha kaya ing nguni | aja owah kaya ingkang kina | duk kakang prabu jênênge | lan Si
tumut | Kumpêni ingkang tinilar | kalih atus kinèn jaga ing sang aji | kapitannya satunggal ||
85. miwah sira Dipati Samawis | inggih
utusan sampun | mundhut bantu sri narendra | mring nagari ing Pasêdhahan siraglis | tan alami gya prapta ||
107. Sunan Kendhang (Ingkang Sinuhun Amangkurat) mundhut bantu dhatêng Pasuruan
86. kang dinuta mring Dyan Surapati | pêpatihira ingkang anama | Ngabèi Lor myang Kidule | gya budhal sang aprabu | saking ing Kaduwang nagari | kapêthuk ing Dêrmalang | lampahe sang prabu |
sawadyane | wong desakwèh lumayu | pan angungsi jro kitha sami | wus katur ing Dipatya | Sampang Surèngkewuh |
ing nguni | dèrèng wontên mantuka ||
[...ksih] anèng Kartusura sami | sagung
Sunan Kendhang kawarnaa | sampun prapta nagara ing Pranaragi | sang natagung cangkrama ||
92. acangkrama ing wana myang warih | ingkang para sêlir kawan dasa | punjul wêwolu kathahe | kang tumut mring sang prabu | myang manggung katanggung tan kari | miwah kang pêpingitan | kathah ingkang tumut | dhumatêng ing Pranaraga | pan samarga tansah mong lulut narpati | tan môntra ngraos kendhang ||
93. praptèng Pranaraga sang narpati | ya ta mundhut wau pagrogolan | ring Radèn Pranaragane | Dyan Martawôngsa iku | wus asaos banthèng lan kancil |
para sêlir | pan binêkta sadaya ||
94. manggung katanggung munggèng ing ngarsi | sakathahe ingkang wadyabala |
pra santana sawênèh angling | prandene Kartasura | ing mêngko pan uwus | ana kang jumênêng nata | ambêg manah raharja asih ing dasih | ngapura ing adosa ||
98. lan asih ing wadya tuhu yêkti | asabar tur alila ing donya | asih ing pêkir miskine | iki jênênging ratu | jajalaknat ingsun arani | lah payo batur padha | ta ingamuk purun | nulya sami age kesah | maring wana akambu apacak baris | bala ing Pranaraga ||
100. pating bacècèr akèh kang kari | kang kacandhak nulya pinêjahan | wong Kasunanan kèh longe |
ing Surabayèku | myang wong pasisir sadaya | wus acampuh arame dènira jurit | lan bala Pasêdhahan ||
102. Ngabèi Lor langkung surèng jurit | miwah Angabèi Kidul sira | langkung dening sudirane | anèng desèng Waluyu | ênggonira campuh ing jurit | rame
--- 17 : [0] ---
101. Pangeran Adipati Pugêr jumênêng nata wontên ing Samarang, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Pakubuwana. (
103. Tumênggung Jayaningrat nungkul dhatêng Ingkang
Pakubuwana. Ingkang Sinuhun Amangkurat oncat saking kadhaton. (
Kendhang (Ingkang Sinuhun Amangkurat) mundhut bantu dhatêng Pasuruhan. (
Artikel) *spacey* (2 Artikel) *TiKay* (1 Artikel) *Yvi* 5 (1 Artikel) ╚>Seb© (1 Artikel) °°KloiZ°° (3 Artikel)
Artikel) 007BVK (1 Artikel) 007ike (4 Artikel) 00Bike (5 Artikel) 00helga (2 Artikel) 013 (1 Artikel) 01SacherRichard (1 Artikel) 01wheeler (1 Artikel) 0607 4 (14 Artikel) 0815hilla 1 (1 Artikel)
Pangeran Mangkubumi anggêbag Mataram, botên angsal damêl lajêng mangalèr, nêluk-nêlukakên dumugi Grobogan, Blora, Jipang.Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
28. Radèn Tambakbaya kang nindhihi | kanthi Tumênggung Ranadiningrat | budhal sawadyabalane | praptèng
puluh | sagah sami mêthuk ing margi | lamun pangeran têdhak | dhatêng Majaranu | wusnya kalih dalu budhal | saking Bulu Kumêndhung arsa anggitik | kang baris Pagêrwaja ||
30. Pangran Adipati Sukawati | anèng marga nampèni cundaka | yèn Petor Grêsik
wus umêsat caraka tan dangu prapti | barisan Pagêrwaja ||
32. kula raos-raosipun dhingin | sanès ari kula atur
kabèh | tri èwu wolung atus | gunggungipun cacah prajurit | pan sèwu kapat bêlah |
35. dhumawuha mring karo bupati | kang abaris anèng Pagêrwaja | ingsun sung wêruh
nanging kalamun dalu | kèhing bala kang samya baris | tuwuh sudiranira | dadya tansah eyung | dèrèng
Ranadiningrat | dhasar sarigak sêmune | wayah suta têtêlu | sinêmbuh ing busana adi | kucêm ingkang umiyat | prapta lampahipun |
kawula tinuding | dhatêng putra paduka Ki Lurah | Ranadiningrat wiyose | nêrang punapa antuk | kyai lurah martamu mriki | kalih
dhawuhana | rèhning tanpa Walônda sun paring peling | aran padha wong
sampun atampi | karsane jêng pangeran | ngowêl abdinipun | wabatinan walairan | kadi sampun kagalih ing kangjêng gusti | raos ingkang mangkana ||
46. Ranadiningrat mangsuli aris | yèn makatên angsal kabatinan | sampun katawis laire | ing batin ujubipun | kangjêng gusti angagêm batin | kolura kabatinan | lair dèn kacukup | pasthi yèn sampun katrima | nanging mangke ing rèh sampun ngatawisi | kêdah
Ranadiningrat | sampun prapta ing lampahe | anèng Bulu Kumêndhung | laju marêk ngarsaning gusti | tur warta lampahira | yèn mantri tumênggung | kang abaris Pagêrwaja | samya tundhuk sêtya tuhu jroning batin | lan ngaturkên [ngaturkê...]
budhalkên baris | marang ing Pagêrwaja | ing sarawuhipun | sadalu nèng Pagêrwaja | enjang bidhal têdhak ing Jipang nagari | anèng
54. tuwan gupnur wus miyarsa warti | prang ing Jipang Kumpêni tumpêsan | ingkang kapupu cacahe | Bugis Bali
55. sigra parentah bantu ing jurit | wong Kumpêni lan wong Surabaya | kang kalih èwu cacahe | Madura kalih èwu | gêgununganira kêkalih | Panji Sumanagara | dene sisihipun | ran Panji Rêksanagara | Tambakbaya Jayasukêrta Ngabèi | mantri ing Surabaya ||
saking ing Samawis | wadya Kumpêni balabar | prapta ing Dêmak lampahe | gupêrnur amatah wadya | dragundêr pitung dasa | ingkang dharat kalih atus | samya asikêp sanjata ||
4. Mayor Pal ingkang nindhihi | kanthi
6. gantya wau kang ginupit | nagari ing Surakarta | sri narendra dhawuh age | marang Salotêr Kapitan | bantu baris Sumêngka | ingkang ngatêr lampahipun |
kadipatèn | ngatêr Salotêr lampahnya | wus budhal saking praja | kadi wontên kuda sèwu | Kumpênine pitung dasa ||
8. praptèng tanah Sukawati | Salotêr sabalanira | tansah binedhung lampahe | mring sagunging wong padesan | ing kanan keri marga | pating kalicir tut
15. mungguhing barisan iki | maksih têtêp wajibira | malah baris ing Garompol |
mangsuli | iya nanging pra bupatya | iku ingsun gawa kabèh | lan rèh ingsun wong Walônda | sun pinta angatêrna | Salotêr sru wuwusipun | ya kabèh gawanên padha ||
18. mangkana ingkang kawarni | Dipati Pugêr kumpulan | lawan pra bupati [bupa...]
[...ti] kabèh | rêmbag sami ngaturana | marang ing gustinira | kang muwêr
Jipang | nanging watara kula | pangeran arsa kinêpung | gupêrnur kang saking wetan ||
20. pangeran kula aturi | yèn rêmbag kônca sadaya | pra bupati wangsulane |
prapta | dene ingkang kapindhone | ingsun iki tômpa layang | saka Pangeran Rôngga | pradikan ing Kadilangu | nêdya
Sumêngka | sampun kathah bantunipun | kawarti badhe mangetan ||
26. paduka arsa dèn supit | lan abdi dalêm pun kakang | ing mangke
Surakarta | Pangran Silarong ranipun | lolos saking jroning praja ||
sigra | cinangkalak ing pring wulung | ingkang sakempol gêngira ||
32. sawusira dèn prantèni | wau kang
bupati kancanipun | mire anut Tambakbaya ||
40. wadyalit anut bupati | pangiride ing prang
sêmpal | manawa dudu tangguhe | jêng pangeran anut nyimpang | giwar amrih kang lêga | wus dhadhal sawadyanipun | kang ubêt prapta ing wuntat ||
seda | sawusnya paripurna | pirantine layon laju | budhal saking Surakarta ||
43. sinarèkkên ing Magiri | rèhning pra bupati jaba | samya nèng lurugan kabèh | bupati kang ngatêr lampah | kalih jêro sadaya | gêdhong kiwa kanthinipun | bupati kaparak kanan ||
44. mangsuli ing Sukawati | pangeran têdhak ing Kampak | wit nèng kono samayane | rawuhipun jêng pangeran | Pangran Rôngga wus prapta | wusnya panggih prêlunipun | ngaturakên arinira ||
para mantri pangajênge | wus kapêthuk lawan mêngsah | sami Jawi kewala | Bupati Dêmak lan Kudus | ingkang anindhihi bala ||
saking wana | laju mangsah ngamuk punggung | sawadyanira kotbuta ||
56. mungsuh kisruh morat-marit | akèh rêbah kasulayah | Suryanagara pamuke | salin waos kaping tiga | satus Bugis Makasar | ingkang pêjah dipun amuk |
60. sayah samya sambat gusti | gusti kula nuwun toya | cinarita pangerane | nalika prang sandhing wangan | têdhak angambil toya | winadhahan godhong lumbu | ingombèkakên kang wadya ||
61. wusnya ngombe ngamuk malih | sadangune
tumbak kontit | sinarêng ungêlnya | pistulipun kapitan | pucuking tumbak kang kêni | putung watangnya | munggèng
siji anjaluk toya | duk sapisan dèn ombèni | mandêng amawas | kagyat lajêng ngrungkêbi ||
14. wus cinandhak sabuke ginawa ngiwa | têluk tur pati urip |
sampun ingalih | arane desa | winastan Majapait ||
22. kawuwusa Kumpêni lan pra bupatya | Surakarta [Surakar...]
[...ta] kang maring | ing Jipang wus prapta | lan gupêrnur panggihan | tabean
27. sarêng obah ingkang êlèr anarajang | ingkang kidul ambêdhil | kang kilèn anêrak | bingung ingkang lêlampah | binêrêg wong Sukawati | prasamya giyak | sirêp binendrong bêdhil ||
28. sampun dangu datan ana kang nyuwara | nulya pating kulicir | lèr kidul lan wetan | punggawane ngatingal | sakêdhap angical malih | dadya sadina | datan
kang kêna | praptane bangun enjing || [|...]
30. atêngara budhalan ingkang lêlampah | dene ingkang anginthil | sami ingajangan | prajurit
tan kêna cêlak | wadya pasisir wus rakit | samya bubuhan | ing têngah lan ing pinggir ||
yuda | pisah lan pra bupatya | pirabara wuwuh benjing | Pugêr turira | inggih dawêg samangkin ||
budhalan | margi anurut pasisir | kewran ing manah | gambuh ing mungsuh jurit ||
22. Wontên ing Jakawal Pangeran Mangkubumi mranata panggenanipun abdi, dipun lapuri bilih Dêmak karêbat ing wadyabala Kumpêni
tinuduh | utusan akarya pêndhok ||
2. pêndhok bunton mas sêpuh | anêlung reyal ing wawratipun | sabuk cindhe kang padha
Pugêr matur gumuyu | kula maksih rimat kalih èwu | reyal saking pun Dipasana ing Tubin | sawêg kalong tigang atus | kula damêl tumbas bêstrong ||
6. nanging kakang dèn gupuh | Dipati Pugêr sigra anuduh | mring Samarang tumbas cindhe
panganggenipun | wus katongton pelag panganggening abdi | sangkêlat [sang...]
[...kêlat] sragêninipun | ananging kotang
9. hèh kakang pra tumênggung | prajurite lamun ingsun dulu | maksih worsuh panganggone durung bêcik | balane siji tumênggung | dèn padha sanadyan bagor ||
10. kalamun ganêb satus | yêkti pelag mêdèni dinulu | nanging kakang sun dhingin ingkang ngalahi | picis kang rongèwu iku | apa gawene nèng kanthong ||
11. êdumên pra tumênggung | kanggo busanani balanipun | adipati matur gih puniku pikir | gumêlar kang katon mungsuh | aywa nglingsêmi pun dhaplok ||
12. sigra binage sampun | reyal rongèwu mring pra tumênggung | wus waradin tinumbaskên badhe lurik | ingkang samya warninipun | sabên tumênggung tan awor ||
Gadamêstaka sabalanipun | satunggile Suranata Adipati | Bupati Dêmak nèm sêpuh | tinimbalan Hogêndhorop ||
15. dyan tumênggung tinantun | mapag yudane kalih tumênggung | bupatine Jêng Pangeran Sukawati | Martanagara sumaur | tuwan kula matur ewoh ||
16. kang dados èwêdipun | dene pangeranipun sok namur | tumut [tumu...]
[...t] aprang momor wadyabala alit | amangangge cara
banjur nyêrudug | nora wirang wis dhaplok pêrangan wêdi | Citrasoma dipun gupuh | dika têr mulih si dhaplok ||
21. kalih Dyan Arya Kudus | bupati papat wus tandhingipun | kula ingkang mêmanuki anèng wuri | dika mangkat esuk-esuk | dèn sami aprang rêrêmpon ||
22. ing dalu tan winuwus | enjing budhal ingkang munggèng ngayun | Citrasoma Arya Kudus kang misihi | dragundêr ing wurinipun | sèkêt nanging êlêt adoh ||
23. Bupati Dêmak sampun | miyarsa lamun mungsuhe rawuh | gya têngara Suranata Adipati | tuwin Pangeran Tumênggung | Gadamêstaka mirantos ||
24. wontên wong pitung atus | kang kapalan cacah kalih atus | ingkang dharat pan sampun campuh ing jurit | wong Jêpara nunjang purun | bala ing Dêmak atanggon ||
[...dhilira] gumrudug | wong Dêmak kurang sanjatanipun | amung gagah kaconggah ngumbar kuwanin | wau pangeran tumênggung | tansah aprayitnèng kewoh ||
26. mungsuh wuri kèh rawuh | para prajurit Kudus barubul | angêbyuki wong Dêmak karoban tandhing | dadya gêlarira kuwur |
28. lan Pangeran Tumênggung | Gadamêstaka lèrèh lumaku | sigra kumpul oncat saking ing nagari | wus kabrokan kithanipun | samya kèndêl nèng Gêgodhong ||
umatur | langkung agêng ing Dêmak mangke kang baris | gupêrnure ingkang rawuh | wontên ing Dêmak makuwon ||
ingkang rawuh | ambêkta sutane wadon ||
lawan tinuduh ambangun rêmbug | aprakara Pangran Arya Mangkubumi | yèn maksih kêna dèn êlus | kabranange satriya nom ||
23. Ing Jakawal mirêng badhe wontên kengkenan saking Samarang ngajak badhami
1. dadya mangsuli carita | dening rèh liyan pakarti | anunggal dhapuring kojah | awit wêwinih
sabarang solah katingal | yêkti lali lan maknawi | lalining para budi | awit saking nikmat agung | apan wuruning donya | adoh panggawe maknawi | nora tètèh katutuh lali ing titah ||
3. ing nguni gurnadur jendral | sêsampunira nampèni | ing lilane sri narendra | panggadhuhe wong pasisir | kawuron sarwa lali | dènnya tampi nikmat agung |
baris | alon matur Amral Tênangkus mring jendral ||
5. mêngsah cacahipun gangsal | kang katur ing tuwan nguni | duk wontên ing Surakarta | aturing pêpatih kalih | nuntên wêwah satunggil | Mangkubumi namanipun | sarêng lan angkat tuwan | lolose saking nagari | purwanipun kesah inggih saking tuwan ||
6. marmane tilar nagara | tuwan ngaturi ngêlongi | ing lêlênggahipun sawah |
7. nèng Sêmbuyan silih nama | Sultan Dhandhun Martèngsari | dene ingkang pêpulunan | Mangkunagara satunggil | Mangkudiningrat kalih | Pangran Pamot tiganipun | mênggah ing wawratira | dèrèng nama mungsuh yêkti | bêbocahan pan amung riwuk kewala ||
abdine prasamya têluk | akathah dadya rencang | sami kenging dipun kanthi | nuduhakên gustine gone umpêtan ||
9. kang sampun kalokèng jana | jaya-jayaning ajurit | amiguna ing aguna | pan inggih amung satunggil | Pangeran Mangkubumi | tanggon lamun magut
sawiyah mantri | wikan ing wêweka putus | têtêg lamun ayuda | sêtya tuhu maring gusti | yèku môngka pratôndha musthikèng janma ||
12. wadyanira kang tinilar | tan wontên têluk satunggil | anêmpuh byat aprang cidra | tan ajrih ing lara pati | dèn kèdhêp ing wong cilik | pan dede suwadosipun | yèn ing mênggah kawula | inggih ing ngèlmi maknawi | wus têtela sêsêngkêraning Hyang Suksma ||
13. apan sampun ginantungan | wahyu gêng badhe linuwih | kadiparan gèn linawan | lamun kirang momot peling | sayêkti milalati | Jêng
Samawis | surasane rong prakara | kang dhingin anarimani | ingkang môngka pêparing | tuwan idlir sutanipun | Jakup Musêl dinuta | maring Samarang
ing Samawis | dhatêng ing Sukawati | kunêng gantya kang winuwus | nagari Surakarta | mungsuh bubare kang
Gêmantar | prênah sakidul Matesih | suyud kalih wong bumi | sampun agêng barisipun | Pangran Mangkudiningrat | abaris ing Kêbomati | Pangran Pamot abaris wontên Kalesan ||
19. ing Sukawati Pangeran | nuduh sakawan bupati | nganglang kinon amariksa | barisan sawiji-wiji | yèn tan patut ingalih | kang pakantuk papanipun | Sêmbuyan sami tatrap | panggenane baris lami | pêtêng malih wong nglurugi tanpa karya ||
20. kèndêle tan wontên aprang | pan amung satêngah warsi | dènnya prang satêngah warsa | mêngsah ingkang anusuli | Jêng Pangran Sukawati |
kawula prapta | ingkang tugur ing Samawis | pun gupêrnur mangke nglampahkên caraka ||
26. pun Sukarya Endranata | wus mangkat saking Samawis |
kinanthèn rayi paduka | Kadilangu Pangran Wijil | manawi benjing-enjing | punang duta
inggih gusti pênêdipun | praptane duta benjang | paduka lênggah ing kursi | awit saking manggihi dutaning mêngsah ||
29. majêng mangalèr paduka | ing wetan kang wontên kursi | pun Kakang Pangeran Rôngga | kursi sêsaosan tami | wontên kilèn satunggil | Pangran Wijil badhenipun | dene ta pun Sukarya | nunggila kawula
bupati | iya sadina benjing | wong angon kuda lan lêmbu | aja na liya paran | padha dadia sawiji | ngulon bae anèng kiwa têngên marga ||
36. iya dalaning utusan | kang prapta saking Samawis | lan kabèh wong sabarisan | sipat lurah para mantri | padha nganggoa kêling | bêbêd ikêt sarta sabuk | alas ing
sarung Bugis | ingkang rêga limalas darbèk manira ||
41. lawan padha pêpayunga | ing sesuk mantri pinilih | sun wus karya
gêmak lan sata | wetan pabewakan benjing | wong desa rigên sami | konên padha prapta esuk | yèn duta ing Samarang | lèrèn pabewakan sami | para mantri dèn kagèt budhalan
nanging dèn padha atambuh | saragni lan panumbak | papat sisih lawang siji | para lurah ature sami sandika ||
46. wong padesan wus ngundhangan | binayar picis waradin | prasamya kinèn pêpasar | saari ywa kongsi mulih | wong angon kêbo sapi | jaran
saking Samarang dumugi ing Jakawal saha wangsulanipun Pangeran Mangkubumi
jujug ri sampeyan | Martapura Adipati | pinituwa barang rèh môngka manggala ||
10. liyanipun samya nèm dèrèng tinantun | pun Suryanagara | Jayadirja lan Dipati | Suranata Mas Rôngga Wirasantika ||
11. pan sadarum bupati yêkti kawêngku | ing rayi sampeyan | inggih Pugêr Adipati | nulya prapta
lampahipun | sarêng lan caraka | Endranata duk ningali | dahat ngungun kèhing janma nèng paseban ||
18. korinipun mung kêkalih pangkatipun | kori
praptanipun | caraka Samarang | kèrid Pugêr Adipati | ingkang para bupati sigra ngandikan ||
22. malihipun pra mantri ing ngarsa pungkur | sami ingandikan | sarêng lan mantri pinilih | busanabra kêkêling kalawan sutra ||
23. pamèripun wong Samarang pêndhak Mulud | lan pêndhak riaya | padinan wong Sukawati | Endranata sipat kuping gêtunira ||
Pugêr amuwus | ing ngriki kewala | tunggil lan kula alinggih | nulya anut linggih Arya Endranata ||
29. ênggènipun Pangran Wijil Kadilangu | kilèn majêng ngetan | Pangran Rongga gènnya linggih | anèng wetan amangilèn ajêngira ||
30. suratipun gupêrnur sigra pinundhut | Arya Endranata | kang bêkta tinampèn nuli | mring dipati lajêng katur mring pangeran ||
31. binuka wus mangkana [mangka...]
[...na] ing wuryanipun | pèngêt kang pustaka | tulus miyosing tyas suci | pawong mitra ingkang satuhu
39. purwanipun paduka nêmaha pupuh | sisipe pun eyang | kirang titi analiti | amêmardi wrêdaning atur druhaka ||
40. marmanipun ratpêni ingkang panuwun | paduka ngaturan | kondur dhatêng ing nagari | têrang raka paduka jêng sri narendra ||
èwu | malah winêwahan | siti ing môncanagari | tigang lêksa sanèsipun Sukawatya ||
43. dhuh-dhuh adhuh paduka mugi dèn amuk | emut kadang tuwa |
sirna gêmpang sintên ingkang purun malang ||
45. risakipun nuswa Jawi yèn kalantur | sintên kang kecalan | yêkti paduka pribadi | titi tamat kadriya raosing sêrat ||
46. sawusipun winaos mriyêm jumêgur | sawetan gêdhogan | pamanggèning tan kaèksi | kaping sapta pangeran sigra ngandika ||
47. maring tamu hèh Endranata sirèku | padha kaslamêtan | bok ayu apa basuki | matur nêmbah Radèn Arya Endranata ||
cêmukiranipun | kang satunggal sawat | ênggènnya nyêrat pribadi | lan bok ayu paduka angarsa-arsa ||
50. dipun emut paduka mring kadang sêpuh | sintên kang angeman | risakipun nuswa Jawi | datan liyan sayêkti amung paduka ||
51. ngandikarum wus bênêr bok ayu iku | ingsun iki nora | nêdya salah ing nagari | amung nêdya suwita ing kadang tuwa ||
52. sêtya tuhu sumungkêm anrus ing kalbu | tan pêgat
60. ênggon wêlut dèn doli udhèt tan patut | mundhak kawanguran | mungsuh dhawuk Sukawati | aja kaya wêdhus dèn umbar
64. ingkang mau sapa dèn tandhingkên ingsun | bupati sajagat | mung jaginggis ting paringis | Sukawati sun rewangi pêpincangan ||
65. barêng uwus ana kang bisa angrêbut | padha panas driya | wong jail pating kathuwil | gustiningsun mêngko wus nêmah anekad ||
66. wus anglalu êmbuh dadine ing pungkur | mêngko dèn rêrêpa | yèn anuta dèn polahi | atêtombok bumi manèh têlung lêksa ||
67. wong gung-agung iya pijêr padha ngantuk | datan kaelingan | yèn Pangeran Mangkubumi | sutèng raja kang amutêr tanah Jawa ||
68. padha pêngung wong sapraja kabèh kumprung | pangran dèn pêpadha | kaya anêkêm cêcindhil | mêngko priye dene padha andhêdhêpa ||
69. wong wis labuh kalah sirna mênang ngukup |
mantri panèwu | nora nganggo pilih papan | kêcing-kêcing diraupi ||
5. apa pacêklak wong mana | gawe Patih Pringgalaya madati | lan
9. dene makuwon ing wana | dandanane ngluwihi wong Samawis | Dipati Pugêr
jodhang kalih rawuh | saking ing pasanggrahan | mring Dipati Pugêr wau dhawuhipun | punika pêparingira | dhatêng tamu ingkang prapti ||
11. Adipati Pugêr nulya | dhawuhakên wau dhatêng têtami | ature prasamya
prasamya dhaharan | lan sagung para bupati ||
13. duta rêrêp mung sadina | lan sawêngi anèng ing Sukawati | sampun atampi wêwangsul | lajêng pamit umangkat | tan kawarna ing marga Samarang rawuh | katur kang sêrat wangsulan | mring gupêrnur ing Samawis ||
14. binuka sinukmèng driya | suraosing kadi duk amangsuli | mring Endranata ing dangu | gupêrnur langkung kewran | atanyaris maring duta kalihipun | kapriye polahe kana | dene têka ngadi-adi ||
15. nampik bumi têlung lêksa | têlung èwu apa kang dèn karsani |
iyèku wangsulanipun | panggawe wus kaliwat | dhingin amung trima sawah têlung èwu | mêngko kasèp duk kaswara | sapa wruh tibaning pati ||
16. nora angetung wêkasan | ora jamak apa bisa nglakoni |
dados nagara | pratingkahe lir wontên jroning puri | tuhu yèn winong Hyang Agung | tan wontên kakirangan | satingkahe kadya
kramanipun Gupêrnur ing Samarang, karawuhan ingkang Sinuhun ing Surakarta
18. gantya ingkang kawursita | pra pangeran kang samya madêg baris | kidul myang wetan prajagung | Pangran Mangkunagara | kang abaris anèng ing Gêmantar dhusun | milihi wong kang prayoga | pinacak dadya prajurit ||
19. sampun agung wadyanira | kêkapalan ginunggunga watawis | wontên sèwu malah langkung | kang rayi kalihira | prajurite kêkapalan gangsal atus |
20. tansah sowan mring Jakawal | nèng Jakawal ngantos ing pitung ari | datan lami
26. dhinawuhan baris langkap | sakilène Wanakarta tan têbih |
Ranadiningrat Tumênggung | lawan Rêksanagara | kinon anèng Pacangakan barisipun | kang liningan sigra budhal | praptèng papan pacak baris ||
27. ngirup tiyang padhusunan | kang tinêkan suyud tur pati urip | datan ana ingkang purun | malih kang cinarita | ingkang lagya kawêdhêngan mangun rêmbug | Idlir Gupêrnur Samarang | gêlêng golong ingkang pikir ||
28. amundhut mantri Samarang | mantri papat badhe bêkta kêkirim | sangkêlat miwah baludru | sutra ijo myang abang | miwah kang mur akathah ingkang kêkintun | kanthi sêrat sung
winarna ing ênu | gantya kang kawuwusa | nagri Surakarta kangjêng sang aprabu | ingkang wiyoga sungkawa | saking rêruwêting bumi ||
34. mêngsah sangsaya angrêda | duk samana nuju ari Rêspati | miyos maglaran sang prabu | andhèr ingkang
jumurung karsa narendra | sawusira sang nata dangu warti | mring dipati kalihipun | ênggènipun kang mêngsah | pra pangeran lawan dangu wartinipun | ingkang rayi Jêng Pangeran | Ariya Amangkubumi ||
38. matur Dipati Sindurja | rayi dalêm Pangeran Mangkubumi | nèng
39. senapati ing paprangan | putra Tuwan Pangran Mangkunagari | pan sampun ingambil mantu | kathah para bupatya | môncapraja [mô...]
[...ncapraja] pasisir ingkang anungkul | Garobogan Warung Sela | Jipang Dêmak
42. tindhihipun pun Paridan | mangke sinung nama Pugêr
Dyan Mas Sabar | ingkang nama Pangran Kanitèn gusti | Dyan Mas Sambiya pukulun | dene putra paduka |
sampun pêtêng margi dhatêng Matawis | ing Sêmbuyan Sultan Dhandhun | pulih sampun angrêda | mantuk malih tigang
wontên sèwu malah langkung | oprup anêmbang têngara | sigra budhal saking nagri ||
51. kunêng gantya kang winarna | sadèrènge kangjêng
mugi sampun dhawuh amangun jurit | maring wadyabalanipun | mrêpêki Surakarta | dene lamun sri narendra sampun
wontên têlik saos atur | mring Pangeran Pakuningrat ||
5. yèn mêngsah wus bubar wingi | mung kantun mantri satunggal | Ki Ngabèi Amad Salèh |
pangeran | nadyan siji botêna | Ngabèi Mad Salèh niku | alah mulih tanpa karya ||
8. sae laju magut jurit | nadyan kêdhika botêna | Ki Ngabèi Amad Salèh |
bêndhene | wus mêdal saking padesan | mapan nèng ara-ara | katon untabe kang mungsuh | ewon lan kanthi Walônda ||
12. dèrèng wontên wong kang ngili | sajrone ing Wanakarta | oprup kalangkung dukane | cuwa mangsah ngangah-angah | tan kêna wong katingal | pamêdhange goprak-gapruk | tuwa rare sipat lanang ||
13. puyêngan pating jalêrit | gumêr otêr
14. miwah ta sajroning masjid | wontên tiyang pitung dasa | jaka kaki-kaki rare | sampun tinumpês sadaya | wontên juga wong tuwa | nguni lungsuran pangulu | duk arjanèng Kartasura ||
15. nuwun kèndêl dèn lilani | pinanci pinaring pangan | wontên dhusun ing Gêgodhong | nanging sabên balanira | pangeran lan Walônda | campuh prang wontên ing ngriku | laju ngili Wanakarta ||
mêdhang | katuwukên akèh melok | miwah poporing sanjata | akathah ingkang sigar | wusnya sirna wong sadhusun | oprup lan mantri wasesa ||
18. miwah katiga bupati | budhal saking Wanakarta | langkung kathah jarahane | dalu praptèng Surakarta | ing wanci bakda ngisa | lajêng tumamèng kadhatun | matur solahing dinuta ||
19. lamun Pugêr wus gumingsir | amung mantrine kewala | pun Ngabèi Amad Salèh | punika ingkang
ing sang prabu | binuka sinuksmèng driya ||
22. sang nata ngandika aris | oprup iki kang surasa | iya Gupêrnur Hondhorop | tur uning yèn arsa krama |
oprup sandika umijil. sapraptanira ing jaba | wus panggih lan patih karo | dadosing pirêmbagira | oprup lan sang
dhèrèk mring Samawis | dene bupati majêgan | ing Mataram sakarone | Tumênggung Jayawinata | Rajaniti kanthinya | datan dhèrèk kantun tugur | anèng tanah ing Mataram ||
27. pra santana ingkang kari | Jêng Pangeran Buminata | sarèhe panêngên kabèh | dene
pangayun | kinèn lajêng mring Pragota ||
35. badhe pasanggrahan aji | sinaosan [sina...]
[...osan] ing Pragota | wadya pangarsa lampahe | wus sami praptèng Pragota | diwasaning baskara | rawuh dalêm sang aprabu | anèng ing nagri Samarang ||
36. Twan Jakup Musêl Idêlir | amêthuk wahana rata | wus panggih
sapraptanira ing loji | umyang kodhokngorèk ngangkang | barung musik lan swarane | carabalèn myang pradôngga | mariyêm magênturan |
ing paningkahe | idêlir mêthuk priyôngga | mawi ambêkta rata | badhe titihan sang prabu | miwah jêng pangran dipatya ||
42. idêlèr nganthi sang aji | inggahipun ing kareta | duk ngancikan pancadane |
jêplak wêsinira pokah | mêsat garègèl samya |
pukulun sri bupati | kawula dipun pitungkas | ing eyang tuwan sang katong | umatur paduka nata | lamun jêng tuwan jendral | ing mangke nalôngsa tuhu | rumaos ing sisipira ||
49. dene nguni angaturi | pamrayogi sri narendra | ngêlongi sabin lênggahe | rayi tuwan Jêng Pangeran | Mangkubumi kang dadya |
manggalèng prajurit punjul | kirang titi pamariksa ||
51. Kumpêni Islam kang mati | kawan atus pitung dasa | mung kaping tiga yudane | amêngsah rayi
mring praja | sowan ing padukendra | nanging kêkah botên keguh | sampun nêmah anêmpuh byat ||
tyas ingong | rowang rumêksa nagara | yèku kang wus têtela | iya dadi kanthiningsun | karya mêmanising praja ||
nambuhi | pan dede saking tuwan | inggih purwanipun | lamun tuwan ngêkahana | bok winastan kirang pracayèng Kumpêni | makatên tyas paduka ||
2. botên tiwas saking padukaji | inggih punika gurnadur jendral | ingkang tiwas panggawene | paduka sampun langkung | dene kadang kang dadya kanthi | kinarsakkên ing jendral | lorot lênggahipun | paduka datan suwala | botên kirang kasaenan [ka...]
[...saenan] sri bupati | èstu langkung utama ||
3. Jakup Musêl sampun anyathêti | barang pangandikane narendra | têrang rampung ing ature | idlir lawan gupêrnur | sigra pamit wangsul mring loji | tan winarna samana | ing sasampunipun | rêrêpira sri narendra | pitung ari anèng nagri ing Samawis | sigra jêngkar sing praja ||
4. kondur marang Surakarta nagri | ari Anggara
mas | ingsun longi gadhuhane | mung kudu amit lampus | merang miyat samaning janmi | nadyan dèn êlongana | mung satus rongatus | nora pisan cipta gêsang | kang kaèsthi amung nêdya nglampus dhiri | aminta lilah ingwang ||
9. yèku eling sutaning narpati | cacah cucah kakehan parentah | amung katon ing wirange | nêmah
Hondhorêp prihatin | sanggup lamun wus kalingan warsa | bumi dèn balèkkên manèh | mring yayi têlung èwu | jendral yêkti datan udani | nanging ta yayi êmas | basa wus katrucut | tan bisa ambalènana | ing basane ajur luluh dèn lakoni | ing
ngungun amba gusti | abdinipun kang samya tinilar | bêkêl dhusun sadayane | tan wontên purun têluk | amung sikêp tuwa pamburi | punika mung têrkadhang | nanging mèh sadarum | samya andhèrèk saparan | rayi dalêm saèstu jinayèng jurit |
punjul | amunjuli punggawa nagri | titi patitis ing prang | kukuh datan keguh | kinarubut mêngsah kathah | Radyan Arya Mlayakusuma bêbisik | mring Pangran Pakuningrat ||
20. dhuh adhi mas punapa wus tampi | kyai lurah puniki agawat |
ginawe ala | awak dhèwèk malih yèn dadia usring | picise nora ana ||
25. sigra dhawuh kangjêng sri bupati | punggawa
ngantêp kanthi peling | Pangran Sukawati pindha arga | tinêmpuh ing angin gedhe | kukuh
wus kumpul | mung nêdya ingantêp yuda | ginoco pat jendral ngupaya prajurit | maring nagri Walônda ||
dhinawuhan mêmatah sagung bupati | biyantu pêpucungan ||
27. Bidhalipun prajurit saking kitha Surakarta badhe amikut Pangeran Mangkubumi
1. kang anglurug Pringgalaya tindhihipun | Dipati Sindurja | kang kantun têngga nagari | lan bupati jaba Pangran Pakuningrat ||
2. liyanipun krig bupati jawi tumut | nadyan pamajêgan | kang kilèn sami kinêrig | ing Banyumas Banjar Mêrdèn Panjêr Roma ||
3. Dhayaluhur Dhatar Ngayah lan Matarum | sadaya
nagri | pra bupati pasisir ugi sadaya ||
5. pan tinuduh baris jaba nagrinipun | ingkang
ginampang | gêlare wus samya dadi |
punggawane wantêr tan ajrih ing pêjah ||
7. marmanipun mungsuh pra pangeran kidul | lêlima punika | nora nganggo dèn rawati | mung pinêlêng satunggal ing Sukawatya ||
ing pangêlus ngêla-êla angrêrapu. | aja kongsi tiwas | anèng samadyaning jurit | ingaturan kondur maring prajanira ||
10. yèn mituhu têlung lêksa sabinipun | lawan tigang nambang | prabu anom senapati | anèng Surakarta sor-soraning raja ||
ing karsanipun | lilahe kang raka | têka dadak datan kungkih | mêksa mampang rêmbage gurnadur jendral ||
12. langkung kaku tyasira tuwan gurnadur | apa kang sinêdya | dene kukuh nora kungkih | dadya minta Kumpêni marang Samarang ||
13. lilanipun mring kang rayi dèn satuhu | badhe tinêmênan | aprang sapisan puniki | sri narendra lila nrus ngêbyarkên asta ||
14. milanipun kinarakat badhenipun | gêbyura samodra | ngungsia dhasaring warih | amumbula marang
wus tata warata | dhawuh timbalan narpati | kaping catur Rêjêp bidhal saking praja ||
barise wus samya kumpul | balabar bra sinang | Pringgalaya Adipati | wus samêkta budhal maring ing paseban ||
cacahipun | Kumpênine Islam | ingkang dharat winitawis | pitung atus Bugis Bali lan Makasar ||
31. bocah ingsun wadana kliwon sadarum | sira dhawuhana | maju ngabêkti ing mami | sigra mangsah patih lan para bupatya ||
32. sampunipun lajêng pra kliwon sadarum | anulya ngandika | wau kangjêng sri bupati | hèh sagunge
Sakèbêr bêbêntingipun | pan cindhe jalamprang | wus pamit ing sri bupati | sarêng budhal lan Dipati Pringgalaya ||
35. paminipun ginunggunga kang wadyagung | langkung yèn salêksa | kang ngrênggêp gêgaman jurit | kang angantêp lampah sapisan punika ||
ing Pilalan | ing Jatitêkên kang dèsi | samya kèndêl baris makuwon sadaya ||
42. lêrêsipun ing Nusupan kidulipun | saratri
angenggoki iladuni | laju ngalèr lampahe asêsinoman ||
28. Prajuritipun Pangeran Mangkubumi angrampit kitha Surakarta
1. amung angsal saonjotan | pangalère lampahnèki | kèndêl dhusun Jatimalang | ing ngriku badhe alami | ngiras ngêntos-êntosi | bala kang kantun ing pungkur | lan iladuninira | saking praja mindhik-mindhik | kunêng gantya mungsuh ingkang
sing nagri | langkung agêng barisipun | Walandi kanêm bêlah | Mêkasar Bugis lan Bali | pitung atus Sakèbêr sênapatinya ||
3. têtindhih prajurit Jawa | Pringgalaya Adipati | pra bupati kalih wêlas | wontên salêksa kang baris | lampahe mindhik-mindhik | saking nagari pukulun | nèng Dhusun Jatimalang | ing mangke kèndêling
pikir | mantri ngarsa tinuding | umêsat ingkang ingutus | sagung kang pra bupatya | asaos ing siyang ratri | wus
nunggal kahanan jati | sampurna wêngku-winêngku | wus katon wela-wela | têtela lamun ing mangkin | dèrèng môngsa angantêpa magut yuda ||
karuwan durung | sira iya barênga | mêdal sakidul nagari | ingsun ingkang mêtu sakulon nagara ||
10. dene baris Jatimalang | lamun durung mobah mosik | ya ingsun mênêng kewala | amung angumbar prajurit | lan pamanira kalih | Buminata Singasantun | karo padha kirabna | dèn kêriga wong ing wukir | angancika marang ing kutha Kaduwang ||
11. yèn wus bêdhah ing Kaduwang | nêdya maring Pranaragi | nadyan ora kalampahan | dèn ana niyate ugi | wakira kang Suryadi | apa tan kêna
sami | lan pun paman kalih pisan | Buminata Singasari | langkung gènipun jirih | rayi paduka pukulun | maksih dhêlik nèng arga | anggege bangun kamuktin | dèrèng dhokoh ing prang gya jumênêng sultan ||
13. nama Sultan Malaekat | inggih Dhandhun Martèngsari | gumujêng kang pra bupatya | pangeran ing
Sukawati | alon dènirè angling | puluh-puluh ya sapuluh | wong lunga saka praja | yèn ora nêdya ngêmasi | satingkahe môngsa ta kadadèhana ||
14. iya kulup wus muliha | yèn ingsun sida angrampit | masthi utusan mring sira |
kang wadya sampun tinata | wolu banderanirèki | rinakit anyèkêti | Kudanawarsa nèng ngayun | Radèn Suryanagara | Jayadirja Brajamusthi | samya kinèn mêmanuki saking wuntat ||
ing prang | katur Sakèbêr wus mijil | lampahira ngidul ngetan lon kewala ||
Wirasantika | Tumênggung Jadirja kanthi | katri punggawa sami | kang kinon karya pêpucuk | angrampit Surakarta | anyatus ingkang prajurit | kêkapalan
21. lan Tumênggung Pusparana | kinintên budhalirèki | longkanga kalih onjotan | anyatus ingkang prajurit | amung Sang Adipati | Pugêr bêkta kalih atus | ingkang jampangi lampah | katri punggawa kang ngrampit | lampahira wus prapta ing Banyuanyar ||
kang badhe ngobong wisma | nyadasa tumênggung siji | tanpa tumbak bêdhil mung upêt kewala ||
23. kang tigang dasa punika | tan kêna milu ajurit | mung obong-obong kewala | upêt mancung dèn sumêdi | rêmbuge sampun dadi | wus samya budhal mangidul | kuda jojog adhehan |
wong cilik kuwur awiwrin | Pakuningrat tan prapti | mêngsah kang malbèng prajagung | nênêm banderanira |
sarowangira wong papat | wus ngrasuk kaprabon jurit | Pulangjiwa Ngabèi | Sutadirya kanthinipun |
dèn mariyêm saking loji | kaping tiga kêni turôngga satunggal ||
30. ing alun-alun wus aglar | gêgamane pra bupati | sami ngêntosi parentah | tan wruh lamun mungsuh kêdhik | lawan kinintên yêkti | jêng pangeran ingkang magut | nindhihi balanira | purune manjing nagari | datan nyana yèn amung
33. punika prasamya mêdal | pangirid kathah ing wuri | wadyanira pra santana | wus akathah kang turanggi | jaba jro ingkang wani | wontên kuda gangsal atus | mêdal praptèng Galadhag | kèndêl mariyêm ing loji | ya ta mêngsah kang wontên lèr pakauman ||
21. Saking Jipang mangilèn, campuh kalihan wadyabala Kumpêni ing salèripun rêdi Kêndhêng, lajêng yasa kitha ing Jakawal ... 10
22. Wontên ing Jakawal Pangeran Mangkubumi mranata panganggenipun abdi, dipun lapuri bilih Dêmak karêbat ing wadyabala Kumpêni ... 25
23. Ing Jakawal mirêng badhe wontên kengkenan saking Samarang, ngajak badhami ... 30
24. Kengkenan saking Samarang dumugi ing Jakawal, saha wangsulanipun Pangeran Mangkubumi ... 39
25. Nyariyosakên kramanipun Pangeran Mangkunagara, kamantu ing Pangeran Mangkubumi, sarta kramanipun Gupêrnur ing Samarang, karawuhan Ingkang Sinuhun ing Surakarta ... 48
26. Ingkang Sinuhun kondur dhatêng Surakarta, kramanipun Pangeran Adipati Anom, sarta karampunganing Kumpêni niyat anêmêni Pangeran Mangkubumi ... 62
PINTER MASAK35. SENEN WAGE 4 , 4 : SENANG BOHONG TAPI DISUKAI ORANG 36. SELASA KLIWON 3 , 8 : ANGGORO
/ Teluk Biru Muncar Banyuwangi, Surga Snorkeling Alas Purwo
Ing jagat bumi, kanthi sakjrakahipun, kang kanthi nyuwun sesarengan bayu lan gumebyaring langit, ndadosaken sareh ing donya, amargi laku manungsa ing bumi jagat raya,
Kawulo Gandrung si Joko Pring….gadhah pepenginan ngangsu kawruh kabecikan lan kawruh kawicaksanan wonten k.w.a meniko ananging kawulo kuciwo…amargi tiyang ingkang dipun sebat sesepah meniko kaliyan poro sederek sanesipun ingkang ngangsu kawruh kabecikan lan kawicaksanan wonten kampus mriki nyatane penggalihanipun taksih goreh…,lan taksih wola-wali..,kawulo taksih enget piwulang saking tiyang sepah lan guru kulo,YEN WEDHI OJO WANI-WANI,YEN WANI OJO WEDHI-WEDHI meniko syarate dados satrio/pemimpin ingkang wicaksono.
iku ahli filsafat ahli totokromo ning kok ngono patrapmu mbah? Orakeno sinudarsono pandito gadungan mending mlungker ora adep isen ora ngerti
wae aah…,Ojo sok gampang…janji mung manis…yen toh amung lamis…,becik aluwung…prasojo nimas..ora agawe cuwo…(gelo), tansah ngugemi…tresna mung wingi jebul amung lamis…koyo’ ngenteni thukule jamur…ing mongso ketigo…heekh…heekh…heekh…heekh…,ta
Assalamu’alaikum wr.wb. katur salam karaharjan dumateng@Ki Pamukti,ki@Belma lan poro sederek sanesipun…,ki pamukti,miturut kulo langkung sae menawi sampun kadung utawi terlanjur (nanging mboten ngangge “basah” lho..heekh..heekh..heekh..heekh…) panitia ingkang sampun di bentuk dipun lajengaken kemawon ngantos rampung amargi panjenengan lan poro sederek panitia sampun ngedalke wekdal,tenogo lan sanes2ipun kangge lancare acara hut k.w.a meniko,ananging acaranipun ingkang sederhana kmawong ingkang penting saged nyaketaken pasederekan lan andadosaken guyup poro sederek k.w.a,tinimbang wirang kaliyan tiyang sanes aluwungi dipun terasaken kemawon ngantos kasil acara meniko. kulo ngertos kabar meniko nggih dados gelo lho ki…,tinimbang ati dados panas lan pikiran mumet langkung proyogi monggo sesarengan kaliyan kulo nyanyi tembang jowo sing judule “OJO LAMIS” nggih ki…,OJO SOK GAMPANG…JANJI MUNG MANIS…YEN TOH AMUNG LAMIS…BECIK ALUWUNG PRASOJO NIMAS…ORA AGAWE CUWO..,TANSAH NGUGEMI TRESNAMU WINGI JEBUL AMUNG LAMIS…KOYO NGENTENI THUKULE JAMUR ING MONGSO KETIGO…,AKU IKI PRASASAT LORO TAN ENTUK JAMPI…MBOK OJO MUNG LAMIS…KANG UWIS DADINE BANJUR GIGIS…,AKEH TULODHO…KANG DEMEN CIDRO URIPE REKOSO…MILIH SAWIJI ENDI KANG SUCI KANGGO BISO MUKTI…, heekh…heekh…heekh…heekh…heekh…
seraoso kulo gelo alias getun mireng menawi ultah k.w.a nasional wonten dipun batalaken…ananging sedoyo meniko kangge ngindari sakderengipun wonten kedadosan ingkang gawat,panjenengan lan poro sederek panitia ingkang dalemipun wonten jakarta nggih langkung mangertos menawi wekdal meniko kemawon kondisi lan situasi jkt panas,mboten amargi kirang jawah nanging panasipun kutho jkt meniko amargi dampak politik ingkang kirang kondusif,kathah kerusuhan lan demonstrasi. menopo malih menawi mangke dipun gelar acara meniko kanthi ageng…,sbb taksih kathah tiyang ingkang over fanatik lan mangke ndadosaken kerusuhan lan nganggu kelancaranipun acara meniko malah saged ugi bentrok kaliyan para sederek k.w.a. milo meniko sedya payung sakderengipun jawah,sakderengipun kejawahan.langkung prayogi acara hut k.w.a meniko ingkang sederhana kemawon,ingkang penting saged ndadosake tansaya rakete pasederekan lan guyup.nyuwun pangapunten menawi atur kulo wonten lepatipun nggih ki pamukti lan poro sederek k.w.a ingkang wonten jkt.
Lho…ooaaalaah…aku yo ngomonge nganggo boso jowo trus marang poro sedulur k.w.a jkt…,aku lali je…,kudune rak omongku nganggo boso nasional toh…ben poro sedulur nng jkt ngerti yen aku ngomong lan urun rembug,aahh..mugo2 poro sedulur jkt podho ngerti maksude omonganku…,kan nng jkt akeh wong jowone…yo kudune ojo nganti ilang jowone toh…,nganti lali…kathok kolorku mlorot aku ora ngerti…untunge ora ono wong liyo sing weruh…yen ono sing weruh jan isin tenan heekh…heekh…heekh…heekh…heekh…heekh…,ta ngombe banyu putih sek aahh…ben guyune kpenak….
Matur Nuwun Begawan Kathok Kolor, panas, udan mendung, pegel, sepeting mripat, nesu wis borong kabeh saiki wis rodo adem ketambanan AJI TEMBANG OJO LAMIS…..
Wis Ora Dadi opo jenenge kawulo alit rung mesti diajeni to…….
Hueheheheheheh…………… sopo melu ngguyu….. ..hueheheheh….
suara…heekh..heekh..heekh..heekh..heekh..heekh…heekh…ngguyune karo cekelan kathok kolorku ben ojo mlorot maneh…
isih kotor ati akale / Kalau masih kotor hati dan akalnya
Gampang kabujuk nafsu angkoro / Mudah tertipu nafsu Angkara
Ing pepaese gebyare donyo / Dalam Hiasan gemerlapnya dunia
Iri lan meri sugihe tonggo / Iri dan dengki kekayaan tetangga
nggih…kulo tingali sajake wonten masalah menopo nggih…?,kangmas
langkung lan tetepangan sedoyo kemawon poro sedulur .engkang wonten ngingil sedoyo…
@Ki nur jati : sugeng rawuh ki Ki nur jati
pinaringan kaelingan, kawaspadan, lestari dados manggalanipun ingkang olah ngelmu minggahipun semu…, rahayu…,
lampahing budipekerti ingkang welas asih supados anggenipun ngabekti kanthi patuh sagedto setya saenggo raos tresno mring liyan lan alam saged dados budi pekerti kito kanthi lampah ingkang jujur lilolegowo lan tansah eling mring gusti ingkang akaryo jagad dadosaken kito wicaksono adil pamarta…rahayu..he he he
Kabupatèn Bantaeng iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Bantaeng iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
20° 21' 18‘’ Lintang lor lan 134' 8' Bujur wétan
Kabupatèn Bantaeng ketata jroning 6 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bantaèng&oldid=1102726"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 22 Oktober 2016.
lha nggih mboten nopo-nopo, mbak e…. niku lak kersane panjenengan kemawon….. *haiiiaahhh……… kayak expert kromo inggil
panjenengan, @mbah honocoroko nur, salam penuh hormat kagem panjenengan, @mas ugan surya, salam paseduluran nggih, @sedulur KWA semua, kawulo ngaturaken sugeng
sanes kopi luwak nggih kulo mboten doyan. Biasane
ngangsu kaweruh.Mugi2 angsal barokahipun.Salam salim kagem sedoyo mawon.
Salam karaharjan, Ki Ustadz Rihlah Rahmatulloh, Mas Tiyang Alit, Mas tukang Angon, Nata Urip, Adem Ayem.
Absen siang mnjelang jumatan, wis suwiii ra ngampus, saiki koyo opo yo???
Ki demang fensen slmt rahayu ki mugio panjenengan kaparingono rahayu wilujeng kalis ing sambi kolo..
Filed under: Sastra — Tinggalkan komentar	Maret 25, 2012
BAIT GAMBUH SERAT WULANGREH KARYA PAKUBUWANA IV
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 31 Januari 2017.
iki isih enom lo isih kinyis2.opo wis dicoba njajal pandeng pandengan kara bayangane dewe neng cermin mas
manteb tuh pengamalannya, nyruput kopi jahe lagi ah
karo 4 konco wedok sak alumni sing arep dijak barengan.
“wis sampean nunggu ndik halte ngarepe toko roti Matahari… yo … in sya Allah tak pethuk…” Pas dino-ne…, Sudrun sesuai janji-ne ngampiri konco wedok-e sing arep budal bareng.
“Nyang endi arek-2 iki…, kok gak ono…”, Sudrun mbatin.
Di-lewati toko roti Matahari, nganti ping telu. Suwe-2 karo rodo mbesengut…, Sudrun telpon salah siji konco-ne :
yaiku lumpia sajake wis rada lawas. Lumpia iku akeh
sing kur dicokot sithik karo tamune, ora dienthekake. Mbak Dewi ngambu lumpia kuwi, banjur celathu menawa lumpiane wis rada banger. Apike
dipakakke pithik wae. Ndilalahe pithike Mbak Dewi
Pithik Blorok : Wah lumpia sing wis mambu kae mesthi dipakakke aku
Pithik Putih : Loh njuk ngapa tho?
Pithik Blorok : Awake dhewe wiwit mbiyen dipakani sing mambu-mambu terus, ora tau sing enak-enak.
Mbok pisan-pisan ora sah dienteni mambu!.
Mbak Dewi banjur njukuk sega mambu ning pawon. Segane dilebokake ning trempolong ben dipangan pithike.
kepedesen merga mangan arem-arem. “Kowe ki durung doyan pedes
Le, wis dilepeh wae arem-areme” celathune
marang Ponakane. Weruh adhine metu saka omah,
Mbak Dewi banjur cerita menawa pithike dho ora doyan mangan.
Adhine : Wooo, sajake pithikmu padha gering ki, saiki lagi musim Penyakit Tetelo loh!
Mbak Dewi :Wooo ngono tho, nek ngono digolekke obat
Pitulas taun wus katilar,Pucuking Gunung Gede isih panggah kaya biyen mulo,Langit isih tetep biru,Wulan lan suryo isih tetep mandeng lan kangen, Pitulas taun agawe kang tua tambah tua.Pitulas taun ndadekake bayi abang dadi pemuda kang gagah,Pitulas taun wektu perjanjian,Pitulas taun wiwitane perpisahan,Pitulas taun wekdaling pamales….
Pitulas taun wus katilar,Pucuking Gunung Gede isih panggah kaya biyen mulo,Langit isih tetep biru,Wulan lan suryo isih tetep mandeng lan kangen, Pitulas taun agawe kang tua tambah tua.Pitulas taun ndadekake bayi abang dadi pemuda kang gagah,Pitulas taun wektu perjanjian,Pitulas taun wiwitane perpisahan,Pitulas taun wekdaling pamales. Wiro duduk
Wontên ing kalanganipun bangsa Jawi bab kabatosan lan kalairan punika asring kemawon dados rêmbag. Ingkang makatên wau botên anèh amargi manungsa punika gêsangipun wontên ing ngalam donya botên sagêd pisah kalayan kalairan, nanging ugi botên sagêd nilar kabatosan.
Sawênèhing kawruh mratelakakên manungsa punika dumadosipun saking kêmpaling lair lan batos (geest en stof). Kêmpalipun wau sampun botên sagêd kacêgah malih. Wontên ugi tiyang ingkang gadhah pamanggih, sajatosipun ingkang wontên punika namung batos utawi geest. Kalairan punika namung dados pirantosipun pakartining batos, utawi dados pirantosipun gêsang ingkang tansah ambabar (het leven openbaart zich in de stof).
Tumrapipun tiyang kathah pamanggih-pamanggih makatên punika botên gampil dipun mangêrtosi. Asring kemawon tuwuh pitakenan, apa ta sing diarani batin iku? Lan apa ta kaanan lair iku?
Pitakenan kados makatên wau ing wêkdal samangke pantês dados panggalihanipun para bangsa kula sadaya, awit tiyang jaman samangke punika mbêtahakên sêsêrêpan tumrap ancasing gêsang gandhèng kalayan sêdyanipun ebah-ebahan badhe mêmayu hayuning bêbrayan tuwin gandhèng ugi kalihan rêtuning bawana.
R. H. Adnan nate pratela, manungsa botên sagêd namung anggarap kalairan kemawon, awit nggarap kalairan punika botên wontên pêdhotipun. Wontênipun manungsa punika namung tansah ngangsa-angsa, wusananipun têmtu badhe manggih kasangsaran. Kosokwangsulipun manungsa ugi botên sagêd namung anggarap kabatosan kemawon amargi kababaring gêsang punika mawi pirantos kalairan.
Wontên satunggaling sarjana ingkang ngarang buku bab karisakaning Eropa tuwin ngliliripun Azia, amratelakakên manawi gêsang ingkang mubra-mubru punika (groote weelde) nuntun dhatêng karisakan. Kosokwangsulipun manungsa ingkang kamlaratan asring gadhah tindak ingkang nistha. Dados gêsang mubra-mubru tuwin nandhang kamlaratan, kalih-kalihipun lêpat sadaya. Awit saking punika pêrlu ngupadosi ancasing gêsang supados sagêd ambangun bêbrayan ingkang asipat rahayu utawi wilujêng.
Ing nginggil sampun kula pratelakakên wontênipun pamanggih manawi sajatosipun ingkang wontên punika namung kabatosan. Kalairan punika babaring batos. Mila sampun lêrês paribasan cara Jawi ingkang mungêl: "lair utawi utusaning batin." Pamanggih ingkang makatên wau miturut pangandikanipun Dr. Wedyodiningrat sampun lêrês. Babaring kawontênan ing donya punika saking batosing manungsa piyambak. Mila ingkang pêrlu punika angawasakên dhatêng lampahing batos. Manawi sampun lêrês batosipun, dumugining tandang utawi tanduk inggih lajêng nuwuhakên kawontênan ingkang prayogi. Pêthikan saking Sêrat Dewaruci ingkang kapratelakakên dening Dr. Wedyodiningrat ungêlipun makatên: ya dèn awas bae marang pamurunging laku.
Dados têgêsipun manawi batosipun sampun mapan, kantun angawasakên dhatêng lampahipun, supados botên tuna dungkap. Ingkang asring nuwuhakên kawontênan ingkang botên prayogi punika ing sêrat Dewaruci kapratelakakên mawi têtêmbungan durgamaning tyas. Inggih punika wêwatêkanipun manungsa sakawan prakawis, sêpisan raos sêngit (haat) kaping kalih ngêmu pamrih, kaping tiganipun raos ajrih, kaping sakawanipun botên ngandêl. Punika sadaya kridhaning batos ingkang nuwuhakên kosèking kawontênan wontên ing kalairan. Mila durgamaning tyas 4 warni punika kêdah dipun kosokwangsul, inggih punika wêwatêkanipun manungsa ingkang nama katrêsnan, sêpi ing pamrih, kaprawiran utawi kawanèn tuwin piandêl.
Sasampunipun kula mratelakakên wawasan ing nginggil punika, bokmanawi taksih wontên pêrlunipun kangge gampiling pangêrtosan kula jèrèng malih kados ing ngandhap punika.
Mangga sami dipun wawas blêgêripun manungsa. Kula sadaya kêdah ngakêni manawi manungsa punika sami kadunungan daya-daya, kajawi punika ugi kadunungan cipta, rasa, karsa (denken, gevoelen en willen). Daya-daya ingkang kula aturakên punika wau nyurung dhatêng lampahing karsa, babaring karsa wau mujudakên tindak. Wontên ing tindak ngriku manungsa sagêd sumêrêp isinipun batosing manungsa, têgêsipun lajêng sumêrap dhatêng pundi purugipun, punapa dhatêng panggarap lair, punapa dhatêng panggarap kabatosan.
Kula badhe angrêmbag rumiyin babaring karsa ingkang kawastanan babaring kabatosan.
Sapisan. Manungsa punika gadhah raos aku, têgêsipun misah kalayan manungsa sanès-sanèsipun. Mangka sajatosipun manungsa punika satunggal, têgêsipun sami kemawon. Dene wontênipun beda-beda punika awit saking pun gêsang wau katutupan utawi kabuntêl dening pun karsa. Milanipun manawi karsanipun wau tumuju dhatêng icaling raos aku ingkang anutupi pun gêsang punika, lajêng nama anuju dhatêng manunggiling sadaya gêsang, punika ingkang kawastanan lampahing batos. Mênggah wujudipun manungsa ingkang anuju dhatêng nyawijining gêsang punika tandukipun wontên ing jagad kalairan anggarap dhatêng kabêtahanipun ngakathah utawi kabêtahanipun umum, inggih punika kabêtahanipun bêbrayan utawi malih jêmbaripun dhatêng kabêtahanipun jagad, dados ing ngriku atêgês manungsa punika manunggilakên gêsangipun kalayan gêsangipun sasamining gêsnag. Raos ingkang makatên punika wau ing wêkdal samangke gandhèng kalayan rêtuning bawana ingkang adamêl pêtênging lêlampahanipun manungsa pêrlu dipun gêgêsang, amargi samangsa manungsa punika botên manah dhatêng akunipun piyambak, nanging manah dhatêng sêsamining ngagêsang, têmtu anuwuhakên raos manunggil, ngicalakên raos pasulayan.
Kaping kalih. Babaring batos ingkang kaping 2, inggih punika manungsa sami olah dhatêng têtêping wajib. Manungsa punika gadhah sêsambêtan sêkawan prakawis, inggih punika sêsambêtan kalayan badanipun piyambak (de relatie met zichzelf) gadhah sêsambêtan kalayan kodrat (de relatie m.d. natuur) sêsambêtan kalayan sêsamining manungsa (de relatie tot zijn medemensch) lan kaping sakawanipun sêsambêtan kalayan ingkang murbèng gêsang (de relatie tot de Schepper). Ingkang kula rêmbag ing bab kaping 2 punika sêsambêtanipun manungsa kalayan sasamining gêsang. Manawi ngèngêti sêsambêtan punika lajêng cêtha wela-wela manawi manungsa punika gadhah kêwajiban tumrap sasamining gêsang (daar light plicht van de mensch tegenover êijn medemensch). Dados manawi manungsa
wiwit purun anêtêpi kuwajibanipun dhatêng sêsamining gêsang ing ngriku ugi nama sampun olah kabatosan, amargi kadosdene ingkang sampun kula pratelakakên ing bab 1. Gêsangipun kalarasakên dhatêng gêsangipun tiyang sanès. Wosipun nuju dhatêng manunggiling gêsang. Manawi kuwajiban wau sampun dipun têtêpi, dados anggènipun garap dhatêng kabêtahanipun ngakathah wau sampun karaos kadosdene kuwajiban, drajating manungsa ing bab kabatosanipun sampun minggah saktataran.
Kaping tiga. Bab kawajiban wau limrahipun wontên gêsang kadonyan anggènipun sami nêtêpi amargi badhe tampi pituwas, dados kadosdene caranipun tiyang bêrah makatên anggènipun nêtêpi wajib awit saking gadhah pangajêng-ajêng tampi pituwas. Tiyang ingkang makatên adêging gêsangipun nama taksih garap kalairan. Kosokwangsulipun manawi anggènipun anêtêpi wajib punika wau mawi kayakinan utawi gadhah raos bilih kêdah nêtêpi kuwajiban punika wau wontên ngriku ingkang nama kurban. Minangka têrangipun, wawasan ingkang angka tiga punika kula badhe ngaturakên tuladha. Makatên. Satunggaling tiyang rumaos gadhah kuwajiban suka pêpadhang dhatêng ngakathah, nanging ing batos gadhah pangajêng-ajêng supados angsala panarimah saking ingkang dipun padhangi. Punika dede nama kurban. Manawi anggènipun suka pêpadhang wau kabêkta saking raos wajib amadhangakên tiyang ingkang wontên ing pêpêtêng, punika nama kurban. Tiyang cêkap suka pitulungan dhatêng tiyang ingkang kasangsaran mawi gadhah pangajêng-ajêng angsala piwalês kasaenan sangking ingkang dipun pitulungi punika dede nama kurban. Manawi anggènipun suka pitulungan punika wau awit saking rumaos kuwajiban suka têtulung dhatêng tiyang ingkang nandhang kasangsaran, têtêp nama kurban. (Badhe kalajêngakên).
(Sambêtipun M.S. No. 6 Th. VIII.).
Kyai Nur. O, o, lêrês, gèr, sadaya wau sampun nama cocog kalihan kawontênan. Nanging kabêgjan, saha kamulyan punika pangukuripun manawi saking kalairan [ka...]
[...lairan] kemawon, taksih cèwèt, amargi kamajêngan lair ing jaman sapunika, kirang punapa, rumaos kula sampun notog dumugi ing pucak, ewadene botên sagêd nyukani têtanggêlan karahayonipun tiyang utawi bôngsa, malah sadaya sami ngandhut kuwatos gêsangipun, makatên wau saking kadospundi? Amargi wontên gothangipun, inggih punika kêsupèn dhatêng babagan batin.
Môngka tiyang gêsang punika, botên namung lair kemawon, inggih mawi batin, jêr lair lan batin punika botên kenging kapisah, kenging punapa namung kapêndhêt sasisih, layak ta yèn lajêng botên sagêd têntrêm. Dene mênggah dhêdhasaring batin, punika wontên ing agami, amila kêdah dipun sumêrêpi, dipun sinau ingkang bontos. Yèn sampun sagêd, gêsangipun botên badhe botsih, têgêsipun namung awrat sasisih, lair thok, punapa batin thok. Yèn nisih inggih nama botên timbang.
Dèn Karya. E, e, nun inggih, kyai, kasinggihan dhawuh panjênêngan, sumôngga, mugi kalajêngakên ngandika panjênêngan. Nanging sarèhning agami punika wujudipun warni-warni, inggih badhe nuwuhakên pakèwêt malih,
Kyai Nur. Êlo, mangke rumiyin. Kula panjênêngan punika sampun sami linairakên wontên ing satêngah-têngahing kaum ingkang ngrasuk agami. Kenging punapa dadak ngangge milih barang, cêkap agami ingkang rinasuk sapunika kemawon, amargi ing ngriku sampun cêkap ngêwrat parluning gêsang. Sadaya agami têmtu nênuntun dhatêng karahayon, tindak-tanduk ingkang wilujêng, patrap pangucap ingkang sae, wêwatakan ingkang pinilih, badhea wujud agami punapa-punapa, dhasaripun badhe anginggahakên darajading manungsa, ngalusakên bêbudènipun, nyampurnakakên tindakipun. Lêrês tatananipun ing jawi katingal beda-beda, kadosdene griya, wêwangunanipun inggih beda-beda, damêlipun kamar-kamar inggih beda, nanging wosipun, badhe nyêkapakên prêluning gêsangipun padintênan sagêda prigêl, manut larasanipun piyambak-piyambak. Amargi manawi gêsangipun sampun patitis, badhe sagêd ngayahi gêsang bêbrayan saumumipun.
Dèn Karya. Lêrês, nanging murih botên ambingungakên, dhawuhipun kyai wau, kula aturi ngurutakên, sabab ing salêbêting manah kula, kula sawêg anggôntha salah satunggiling agami. Gèk agami pundi ingkang sae piyambak, lêrês piyambak, mêsthinipun lajêng badhe kapilih, kadadosakên dhêdhasaring batosipun. Jêbul kyai dhawuh, botên prêlu milih, cêkap agami ingkang sampun rinasuk punika kemawon, dipun sinau sakandhasipun, dipun lampahi sapakènipun ingkang ngantos trêp, sampun sagêd ngonangi kasunyataning agami.
Kyai Nur. Lêrês gèr, pancèn makatên ingkang kula aturakên, amila kula matur bilih: kabatosan punika, kêdah mawi adhêdhasar agami, botên matur: kêdah mawi adhêdhasar satunggiling agami. Sabab suraosipun ukara kalih wau têbih sungsatipun, sanadyan namung kaot satêmbung: satunggiling.
Dèn Karya. Êno,Êlo. kula kok botên patos nglêgewa. Kadospundi kyai bedanipun ukara kalih wau.
Kyai Nur. Makatên: kêdah mawi dhêdhasar agami, punika têgêsipun botên mastani agami punapa, malah gadhah raos sadaya agami punika kasunyatanipun pancèn satunggal. Wangsul têmbung: satunggiling agami, punika lajêng namung dhatêng wujuding kalairan, amila lajêng badhe kapilih, sabab ingkang dipun sawang namung gumêlaring kawontênan, sarakipun. Dados katingal beda-beda, mila lajêng wontên ingkang sae piyambak, utawi awon piyambak, gèk agami punapa ingkang awon piyambak punika? Sarta sintên ingkang purun milih agami ingkang awon piyambak. Dene manawi sarinipun, nyatanipun, pancèn namung satunggal, punapa satunggal punika sagêd kapilih? Dados atur kula punika sampun mêngku katrangan ingkang sumimpên ing kasunyatan.
Dèn Karya. E, e, nun inggih kyai, samangke sawêk gamblang suraosing ukara wau. Sumôngga, sapunika kalajêngna kaparêngipun kyai.
Kyai Nur. Inggih prayogi, môngga kapiyarsakna:
Lair punika têtimbanganipun batin. Kalairan [Kalaira...]
[...n] utawi wujud ingkang gumêlar, punika watakipun sontan-santun, tansah gantos-gantos kawontênanipun tanpa kèndêl, dene ingkang minôngka ancêr-ancêr kabêgjaning lair, inggih bangsaning kalairan, kados ta: bôndha utawi donya brana, pangawasa, sagêd marentah utawi mangrèh sasamining kalairan, gadhah kawibawan, utawi pangkat luhur wontên ing antawisipun para tiyang, sadaya wau kangge ukuran bêgja sarta mulyaning kalairan, sintên ingkang botên kasinungan sadaya wau, nama cilaka, sangsara. Nanging sarèhning watakipun barang lair punika tansah santun, amila bêgja lan mulyanipun punika ugi katut tansah santun, manut kawontênanipun kalairan.
Dèn Karya. E, e, inggih kyai, layak wontên ungêl-ungêlan: ing donya ora ana barang sing langgêng. Dados makatên wau pancèn cêtha, mêlok sami dipun alami ing sabên wujud, wangsul kabêgjan ing kabatinan, kadospundi. (Badhe kalajêngakên).
Kula nuwun. Kados sampun botên pêrlu malih, kula ngalêmbana dhatêng Mardi Siwi ing bab pêpaking isinipun saha miraosing wulangipun, ingkang gancaran punapa ingkang sêkaran. Cocog kalihan namanipun tijdschrift, suraosipun mardi putra, Pamardi makatên, mêsthi ngangkah dhatêng sae, inggih saening tindak, watak tuwin bêbudèn.
Dene sarananipun warni-warni, sadaya prasasat sampun kajèrèng wontên ing M.S. Amila kula matur bilih sampun mêpaki. Upaminipun:
1. Panggulawênthah bab kasarasaning badan.2. Ulah raga.3. Saening têdha (têdha ingkang murakabi dhatêng kasarasan).4. Ngulinakakên tindak-tanduk sae.5.
Sadaya wau mawi katrangan, mawi jerengan, têrkadhang tuladha-tuladha nyata, cariyos utawi pêpiridan. Kathah rekadaya ingkang sagêd anggugah panggalihipun para maos. Dene ingkang kathah, para maosipun M.S. punika sampun sami kagungan putra. Dados M.S. punika têgêsipun nêrang-nêrangakên dhatêng para sêpuh, yèn sampun kagalih lêrês. Lajêng dipun cakakên kagêm mulang muruk putra. Yèn makatên M.S. punika sanès bêtahipun lare, têmênipun bêtahipun tiyang sêpuh, anggènipun badhe mulang muruk, sagêda angsal rêrigên ingkang prayogi, inggih punika angsal lampah gampil tur utami. Ananging kauningana, sadaya wau ingkang sami dipun panggalih, lare-lare ingkang biasa (normaal), dados umuming lare. Sarèhning lare ingkang luar biasa punika inggih wontên, têrkadhang ngantos mêgah-mêgahakên tiyang sêpuh. Rumaos judhêg saking sampun kêtêlasan akal utawi rekadaya, kadospundi sagêdipun mulang muruk. Limrahipun tiyang sêpuh, sanajan rumaos sampun judhêg, nanging botên kêndhat anggènipun pados margi, murih anakipun ingkang anèh wau sagêda kapitulungan. Ingkang sêmbada, lajêng dipun indhêkosakên (pondhokakên) dhatêng salah satunggiling sanak sadhèrèk utawi têpanganipun, têrkadhang dhatêng tiyang ingkang misuwur opvoeder linangkung. Dene ingkang botên gadhah, lajêng dipun ngèngèr-ngèngèrakên, ing pangangkah namung sagêda nulungi anakipun.
Sarèhning kawontênan makatên wau inggih kathah, racakipun gadhah anak 5 utawi 6 ingkang anèh punika satunggal. Anèh ing ngriki angèl wulang-wulanganipun.
Panuwun kula, bok inggih, Mardi Siwi kala-kala ngêwrat kadospundi panggulawênthahipun lare ingkang luar biasa. Kintên kula badhe murakabi dhatêng para sêpuh ingkang gadhah anak angèl wulang-wulanganipun wau. Tumrap para maos inggih ugi paedah, sagêd dados wêwahing sêsêrêpan. Têrkadhang yèn kapanujon priksa lare ingkang karêmbag ing M.S. lajêng sagêd nyêrêp-nyêrêpakên dhatêng tiyang sêpuhipun lare wau.
Minangka pèngêtan, kula badhe ngaturakên kawontênanipun lare-lare ingkang luar biasa. Dene anggènipun maringi katrangan, botên pêrlu sarêng brêng, inggih sasêlot-sêlotipun. Jêr kula inggih mangêrtos manawi para pamongipun M.S. punika sami sugih padamêlan. Amila prayogi kapipil satunggal kalih, ingkang kagalih pêrlu. Mênggah pèngêtan wau, kados ing ngandhap punika:
Kadospundi rekadayanipun, mulang muruk lare ingkang:
1. Speels. (rêmên dolan, botên purun anggatosakên piwulang, namung anggêga sênêngipun piyambak) bodho.2. Kêsupenan (mêntas dipun têrangakên,
tansah mubêng mingêr).10. Badanipun kêsèd (lumul ing damêl, botên purun badanipun kangelan).11. Pikiranipun
panjênêngan ing nginggil punika sangêt andadosakên ing bingahing para pamong, amracihnani bilih panjênêngan anjingglêng saèstu dhatêng isinipun Mardi Siwi sarta amigatosakên sangêt dhatêng opvoeding. Saèstu ing sasagêd-sagêdipun Mardi Siwi badhe ngaturi katrangan bab pitakèn-pitakèn panjênêngan wau. Sukur manawi para maos ugi wontên ingkang karakarsa. urun rêmbag bab punika, badhe katampi kalihan bingahing manah. Malah M.S. ugi sampun nate ngrêmbag salah satunggaling bab ingkang dipun pitakèkakên wau - manawi botên kalèntu bab lare ingkang alot wêdaling ginêmipun (stotteren) - nanging mbokmanawi kala samantên panjênêngan dèrèng têpang kalihan Mardi Siwi.
Sayêktsosipun ingkang nama sajatining bêbudèning manungsa punika, satunggiling kaanan ingkang sinamar sangêt, ingkang wuninga namung ingkang Maha Kawasa piyambak, kalihan ingkang kadunungan bêbudèn. Tiyang sanès mêsthi botên mangrêtos. Malah sanadyana ingkang kadunungan (anggadhahi) piyambak, amargi saking kalingan dening ubaling hawa napsunipun, inggih asring
botên mangrêtosipun, dene ingkang sagêd katingal dening umum, punika namung wohipun bêbudèn ingkang lajêng ngebahakên ing solah-bawa, lêlampahan, sêsrawungan, lan muna-muninipun, jalaran babudèn sae, punika atêgês bêbudèn ingkang nyondhongi dhatêng tindak sae. Makatên ugi sawangsulipun, bêbudèn awon, inggih condhonging raos dhatêng tindak awon, mila loking akathah, sabên tiyang satindak-tandukipun sarwa sae, inggih lajêng kaanggêp bilih tiyang wau sae bêbudènipun. Manawi sarwa awon, inggih lajêng dipun anggêp tiyang awon bêbudènipun.
Satunggiling sarjana kawêdhar pangandikanipun makatên: tiyang ingkang kalêbêt sae bêbudènipun ing dalêm jagad sêsrawungan punika, ingkang sagêd nêtêpi ing 10 prakawis, 1. Awis-awis pasulayan (tukar pabên). 2. Lêlêrêsanipun sagêd adil (jêjêg), botên nate ambaukapine, 3. Botên nate nasarakên (ambalusukakên) ing liyan, 4. Awis nindakakên ing tindak sisip, 5. Ènthèng nyênyadhang sih pangaksami ing kalêpatanipun, 6. Sabar (lêgawa) lamun sinêrikakên manahipun, 7. Tansah niti-niti ing cacading badanipun piyambak, botên nate metani ing cacading liyan, 8. Ajèr polatanipun rikala jêjagongan kalihan tiyang asor lan tiyang luhur, 9. Alus manis rêmbagipun dhumatêng
sorsoran, utawi karerehanipun, lan 10. Tansah nutuh-nutuh (ngrumaosi) ing kalêpatanipun piyambak. Lan botên ngèyèl.
Putranipun Sang Pandhita Lukmanakim, nate nyuwun piwulang dhatêng ingkang rama makatên.
Putra: Bapak. Kula nyuwun piwulang, manungsa ingkang sampun kapetang sae punika, ingkang kados punapa?Rama: Kang jêjêg agamane.Putra: Langkunganipun malih?Rama: Jêjêg agamane, lan kadunungan bôndha.Putra: Manawi rangkêp tiga, punapa?Rama: Agama, bôndha, lan duwe kaprawiran (botên nguthuh).Putra: Manawi ngrangkêp sakawan, punapa malih?Rama: Agama, bôndha, kaprawiran, lan alus bêbudène.Putra: Manawi ngrangkêp gangsal, kadospundi.Rama: Agama, bôndha, kaprawiran, luhuring budi, lan bèr budi (loma).Putra: Langkungipun malih punapa ?
Rama: Ênggèr, yèn wus ganêp limang prakara iku, wis bêcik bangêt, ora susah golèk kaundhakane manèh, marga mêsthi wus kinasihan dening Gusti Allah, ora rinidhu dening setan.
Sawênèh sarjana nglairakên pamanggihipun makatên: titikanipun tiyang sae babudènipun punika, botên nate sêngit, lan botên nate rumaos dipun sêngiti ing sanès, margi saking kandêling imanipun ing Pangeran, sarta tansah damêl rênaning manungsa ing pundi-pundi panggenan.
Sawênèh sarjana malih ngandika makatên: tiyang ingkang sampun kapetang sae bêbudènipun punika, tiyang manawi dipun sêrik-sêrikakên dening sanès, botên niyat amandhingi, malah nêdya malês kasaenan, lan nyuwunakên pangapuntên ing Pangeran dhatêng tiyang wau.
Dene titikanipun tiyang awon bêbudènipun punika akdos ing ngandhap punika: 1. Yèn nêdha tulung juwêd sangêt, nanging manawi tinêdhanan tulung mlengos, 2. Yèn nyambut damêl taledhor (kantun kalihan kancanipun), 3. Sabên kêncan asring nyidrani, 4. Yèn dêdamêlan botên nate kadadosan, 5. Manawi olah-olah kêrêp gosong, 6. Yèn [Yè...]
[...n] dalu rêmên omong kosong, enjingipun ambangkong, 7. Yèn badhe nindakakên kautaman, dipun êndhe-êndhe, 8 Sabên wontên tiyang manggih kabêgjan, bêntèr manahipun, nanging piyambakipun kêsèd ing damêl, 9. Yèn manggèn rêmên mêncil, 10. Tamunipun kêrêp kapiran, 11. Badanipun ajêg ambonglot, polatanipun ajêg ambêsêngut, 12. Anggèning nyêpêng bale griya pating blangkrèh, 13. Tanggi têpalihipun sami nyirik, 14. Manawi pinuju kêkirangan andhêdhepe, yèn pinuju kêcêkapan amalangkêrik, 15. Manawi rêmbagan rêmên umuk, 16. Manawi jothakan bêtah (botên niyat wanuh). 17. Yèn dipun pituturi ngesahi.
Dene sagêdipun manungsa anêtêpi saening bêbudèn punika, kêdah kadunungan ing sipat 4 prakawis, 1. Hikmah (sugih kawruh), 2. Ngiphah (gadhah kapenginan ing kadonyan), 3. Sajangah (gadhah kwanèn nulak ing bêbaya), tuwin 5.4. Ngadalah (sagêd ngangge utawi nindakakên ing tigang prakawis wau, ing samadyaning tindak (têgêsipun botên kêladuk, lan botên kirang saking saukuripun. Wassalam.
(Lajêngipun andharan bab sport lan lich. opvoeding)
Panggulawênthah ingkang tumuju dhatêng saening watak punapadene luhuring bêbudèn punika marginipun wontên kalih warni, inggih punika: sarana nggulawênthah pikir (verstand) sarta nggulawênthah badan.
Badan wadhag lan badan alus punika botên nate pêpisahan. Pisahipun sasampunipun pêjah. Sabên tiyang gêsang mêsthi awujud loro-loroning atunggal. Lichamelijke opvoeding punika ugi panggulawênthah tumrap ing badan alus (geest), nanging mêdal margi sanès, inggih punika sarana manggulawênthah badan wadhag. Mila paedahipun Lichamelijke opvoeding wontên ing pamulangan punika agêng sangêt tumraping kamajênganipun lare, mênggahing wadhag lan rochipun. (Makatên pangandikanipun Proff. Scheltema). Kamajênganing wadhag (
hahing jasmani, nanging ugi panggulawênthah tumrap loro-loroning atunggal, asarana badan wadhag (badan wadhag ingkang dados marginipun, dede geestipun).
Tumindakipun lichamelijke opvoeding punika sêsarêngan kalihan tiyang sanès, wontên ingkang nunggil kajêng (medestanders), wontên ingkang dados lawan (tegenstanders). Nanging tumindakipun
Raos ajrih, raos asor sagêda kabirat. Kapurunan (kêkêndêlan) dhatêng bêbaya sakit, lan samukawis rubeda,
ridderlijheid) kêdah tansah dipun ugêmi; mimpanga kawona kêdah têtêp kasatriyanipun (Kunkel).
Sadaya ingkang sampun kula aturakên wau dados margi ingkang anjog dhatêng ing kautamèn.
Tumrap para juru anggulawênthah lichamelijke opvoeding punika dadosa sarana kangge ngudi supados ing kalanipun lare ing
Salajêngipun tuwan P.J.v.d. Walle anjalèntrèhakên wigatosipun lichamelijke opvoeding ing samangke, gandhèngipun kalihan rêtuning jagad saha wontênipun bêbaya pêrang ingkang kakintên sagêd ugi tumular dhatêng Indhonesia. Lichamelijke
wontênipun panjagèn ingkang santosa supados sampun ngantos wontên mêngsah ingkang gumampil wani nglawan.
Pamêdhar sabda mrayogèkakên supados ing pamulangan-pamulangan kasadhiyanana guru sacêkapipun ingkang sampun kadhidhik kangge nuntun lichamelijke opvoeding. Wêkdal ingkang kasêdhiyakakên kangge wulangan punika kêdah ipun wêwahi. Sabên sakolahan kasukanana papan ingkang nyêkapi kangge nindakakên lichamelijke opvoeding wau.
Samantên pêthikan saking sêsorahipun tuwan P.J.v.d. Walle. Saking pamanggih kula sapunika saya cêtha, bilih kawontênanipun sport ingkang katindakakên dening bangsa kula samangke punika, pantês dados panggalihanipun para sêpuh tuwin para gêgembonging paedagogie sarta ebah-ebahan. Bangsa kula nèm sêpuh, agêng alit sami rêmên dhatêng sport, nanging caranipun kathah ingkang taksih klèntu. Dayanipun ingkang botên sae yèn botên enggal-enggal dipun kawekani, badhe saya ngambra-ambra.
Kula sadaya kêdah wani ngakêni, bilih sport ingkang katindakakên mawi têtandhingan punika, mbêbayani, langkung-langkung tumrap lare, margi lare punika taksih gampil sangêt kaêrèh dening hawa nafsunipun. Lare punika mêsthi kadunungan watak egoistisch. Watak punika botên badhe ical, nanging malah mindhak dening kêpenginipun unggul, kêpengin angsal pangalêmbana utawi bêbingah (prijs). Kula sampun asring nyipati piyambak, bilih sport punika ugi murugakên botên burus (eerlijk), mangka para panuntunipun ugi sampun saklangkung anggènipun nêrang-nêrangakên kadospundi mênggah anggêr-anggêring kasusilanipun wontên ing têtandhingan. Theorie kalihan praktijk tansah katingal têbih sungsatipun, botên sanès ugi saking klèntuning caranipun.
Tingalipun cara ingkang tumindak samangke punika tansah dipun anggêp lêrês amargi saking kaprahipun. Pasêksèn-pasêksèn ingkang nelakakên dayanipun sport ingkang botên sae, dèrèng kathah ingkang kêrsa ngakêni.
Murih jangkêpipun, supados kula sampun ngantos dipun wastani tiyang doyan nyeda thok, yèn sampun angsal wawasan malih sagadug-gadug kula badhe ngaturakên pamanggih kula
badhe ngaturakên pamanggih kula ing bab lichamelyke opvoeding botên mawi cara kados samangke.
Minangka pungkasaning atur kula, sanajan dumugi sêpriki kula tansah kacuwan dene dèrèng wontên ingkang nanggapi andharan kula bab sport punika, kula botên bosên nyuwun dhatêng para maos, mugi wontêna ingkang kêparêng paring wawasan sanèsipun.
(Pêthikan saking Sêrat Tajusalatin, kenging kangge pêpiridan, pundi ingkang kenging dipun tindakakên, cundhukipun kalihan jaman sapunika)
1. pasal kaping kawan wêlas / anyatakakên pakarti / amulasara ing anak / karana andika nabi / mustapa kang sinêlir / nayakaning rat pinunjul / sagunging umating Hyang / ingkang padha among siwi / kinekahan yèn wus umur pitung dina //
2. cinukur pêndhak nêm dina / awèh pangan pêkir miskin / nalika umur nêm warsa / winuruk ing tatakrami / yèn ngumur pitung warsi / pinisah paturonipun / umur têlulas warsa / pinukul atinggal krami / ing
7. srahêna mring wong ngulama / kang wasis micarèng ngèlmi / yèn umur pitulas warsa / srahêna wong ahli jurit / kang mantêp purba titih / kang agêng wiranganipun / ajêg sabarang karya / nora watak aming kalih / nglabêtana wêwatak ingkang
iki / nglêkêda maring wong putus / ewaa mring wong nasar / lan bapa wajibe malih / anggunggunga mring wong ngulama sujana //
9. nèng ngarêpe sutanira / sêngita maring wong jail / darapon putra mengoa / mring wong bodho cêkak budi / gêthinga mring wong jail / adoh pênggawe
puniku nglong-longi / lan aja adoh saking / bèr budi sangkaning timur / darapon amurukna / ing krami tindaking budi / asor unggul pamurwating guladrawa //
(Sambêtipun M.S. ôngka 5. Th. VIII.)
Ing sasampunipun angandika makatên, sang prabu lajêng dhawuh mêndhêt pêdhèt ingkang sampun pêjah wau supados katumpangakên ing gilingan, dene sang rajaputra supados kapasang ing sangajêngipun, supados sagêd kagilês samôngsa gilingan sampun kaubêngakên. Kaelokaning Pangeran, sarêng gilingan sampun badhe kalampahakên, pêdhèt ingkang sampun pêjah wau gêsang malih, mancolot saking gilingan, mlajêng murugi biyungipun, sangêt andadosakên gawokipun ingkang sami nyumêrêpi. Sang rajaputra ugi lajêng kaluwaran, andadosakên bingahipun tiyang sanagari.
Sang prabu kajawi kagèt sarta bingah uninga ngêsanging pêdhèt wau, [wa...]
[...u,] ing galih ugi merang, bokbilih kakintên angagêm guna kasêktènipun, pramila lajêng dhawuh dhatêng kawulanipun makatên: sira aja padha anyana, yèn iku saka kasêktèn ingsun, ora liya iku mung minôngka pratôndha sihing Allah Tangala marang para kawula kang asih lan pracaya ing Pangerane, anglakoni saujaring dalil, nora gingsir lawan ukumullah, têrus ing lair batin. Lamun sira padha ngira iku saka karamat ingsun, iku sira luput, padha sira nyuwuna pangapura ing Pangeran. Pratandhane lamun pangènpangeran. iku adil, anarima marang wong kang narima, lila lêgawa tumêkaning pati saka ngantêpi khukume, mula Pangeran iya banjur paring pangapura ing sakabèhing dosane, kaya kang wus sira sipati dhewe kabèh.
Wosing dongèng, sintên ingkang purun tumindak adil, nêtêpi punapa mêsthinipun, tanpa mawas sintên tiyangipun, tindakipun wau tamtu tinampi ing Pangeran, sarta badhe wontên lêlampahan ingkang dados pasaksèn lêrêsing tindakipun wau.
Sêrat Joesoep, wêdalan Bale Pustaka, S. no. 1444; bukunipun alit, isi 100 kaca langkung, rêgi f 0,16.
Sêrat Yusup punika basanipun Jawi mawi têmbang, têtêdhakan saking buku sêratan tangan ingkang sumimpên wontên
Pangêcapipun mawi akasara Latin agêng-agêng, gampil pamaosipun sanajan ing wanci dalu, pancèn pandamêlipun ugi ngèngêti kabêtahanipun sadhèrèk ing padhusunan, sami rêmêna maos, kangge cagak lèk.
Isinipun nyariyosakên lêlampahanipun Nabi Yusup, putranipun Nabi Yakub, ingkang dipun paeka sadhèrèkipun piyambak, kacêmplungakên ing sumur, dipun tulungi juragan Ki Basir, lajêng tumut dagang dumugi ing nagari Mêsir. Ing ngriku lajêng kadadosakên pêpatihipun sang prabu. Sarêng sang prabu seda, Nabi Yusup gumantos jumênêng nata sarta lajêng dhaup kalihan Dèwi Jaleka. Sasedanipun
kangge tiyang sêpuh kemawon, kangge dongèng lare langkung prayogi sangêt, nanging inggih kêdah kabêsut rumiyin. Pramila saupami redactie Mardi-Siwi kaparênga usul, kangge kabêtahanipun lare Bale-Pustaka karsaa ngyasakakên buku Yusup malih ingkang gancaran, basanipun ingkang prasaja, kapilihana dêdonganipun ingkang anarik manahipun lare, kados ta anggènipun Nabi Yusup dipun gêthingi dening sadhèrèk-sadhèrèkipun, jalaran dipun trêsnani sangêt dhatêng kêng ramanipun; pambêkanipun Yahuda ingkang beda kalihan sanès-sanèsipun. Kêncênging panggalihipun Nabi Yusup, anggènipun sagêd ngampêt trênyuhing panggalih pirsa kadang-kadangipun, sarta ingkang rayi ingkang kinasih pun Bunyamin. Cariyosanipun Nabi Yusup kalihan Dèwi Jalika botên pêrlu kapanjang-panjangakên.
Barèsipun ing sadèrèngipun kula tampi buku Yusup wau, kula kalêrêsan mêntas kemawon maos cariyos wau wontên ing Kinder-bijbel, manah kula kapranan sangêt ing saening dêdongenganipun.
Ing wasana kasêmbadan tuwin botênipun pangajêng-ajêngipun redactie, namung nyumanggakakên ingkang kawogan ing Bale-Pustaka.
Sêrat: Pamardining Turun, karanganipun Atmo Joedo Soedjono, kabantu dening M. Hardjodarsono tuwin Mr. R. Soewahjo Soemodilogo ing Magêlang, rêgi f 0,25.
Isinipun buku ingkang saperangan agêng kangge angrêmbag lampah-lampah ingkang pêrlu katindakakên ing sadèrèngipun wiji wontên lan nalika taksih wontên ing guwa garbanipun biyung. Kados ingkang kawrat wontên ing purwakanipun Mr.
R. Soewahja kula sampun botên mêwahi kathah-kathah. Ing ngriku kathah pitêdah-pitêdah ingkang kenging kita angge. Dene pamanggih ingkang kita dèrèng sagêd mupakati, namung minangka kangge ular-ular. Buku wau pancèn prayogi kangge waosan sintên ingkang mrihatosakên dhatêng badhe wontêning turunipun.
Bausastra Jawi - Mêlayu, karanganipun R. Dibjohardjijo, Schoolopziener ing Munthilan rêgi satunggal buku f 1.20.
Bukunipun alit, isi 138 kaca, amot kirang langkung 6000 têmbung Jawi dipun sisihi têmbungipun Mlayu, prigêl madosi têmbung-têmbungipun Mlayu manawi damêl karangan Mlayu utamiutawi. mêrtal Jawi dhatêng basa Mlayu jalaran isinipun dipun perang-perang manut jinisipun. Namung têmtunipun buku alit ingkang namung samantên kandêlipun punika inggih dèrèng nyêkapi samudayanipun, têgêsipun inggih taksih wontên têmbung-têmbung ingkang dèrèng kamot wontên ing buku wau, upaminipun ingkang bangsaning kewan têmbung tripang, asu, asu ajag, kruma. Ingkang kangge kabêtahaning para pangrèh praja upaminipun pajêg, paprentahan, panggêdhe lan sapanunggilanipun.
Saking pangintên kula pancèn wontên rancanganipun ingkang kagungan karangan mêwahi isinipun buku wau, samangsa mbenjing angêcap malih. Utawi inggih sampun limrahipun, manawi bangsaning bausastra (woordenboek, woordenlijst) punika dadosipun kalihan mlampah. Samangsa kathah ingkang ngangge, kathah ingkang anyaruwe ingkang atêgês suka tambahan, pitêdah sarta pamrayogi kawontênanipun inggih sangsaya langkung sampurna.
Lair lan batos - Sanès dongèng - Panuwun - Bêbudèn sae lan awon - Paedahipun lichamelijk opvoeding wontên ing
pripun? Mpun sae dereng, sing diraosaken nopo ? " Eh, mertuaku
SAWETORO KANGGO MUNGSUH BEBOYA MIEBUO DADI SIJI
Saka krenahe mBah Tih Sengkuni, apus krama bakal disowanake lan ditemokake, sebab paman Janaka isih sedulure Kurawa. Nanging kanthi janji supaya gelem dadi patah penganten dhaupku mengko. Jujur lan bares kures, kenya loro iki malah yen bisa malah dadi darbekku pisan, nyatane ya ora kalah karo dhiajeng Sri Sendari. Nanging sajake cantrik tuwa kuwi cubriya, nggengkeng yen arep nyowanake dhewe. Aku kok dipancahi. Sedulur Kurawa murina. Sulayaningn rembung dadi pancakara. Sepira banggane cantrik tuwa ngiyeyet. Prasasat ora nganti sepenginang wis ngemasi. Pergiwa Pergiwati keweden keplayu, dibujuk dening para Kurawa. Jelih-jelih njaluk tulung. Aku wis nyicil bungah, sepira kekuwataning wanita, sedhela maneh bakal dadi gawan. Nanging surak bungahing Kurawa malih dadi klakep, malih dadi jerit klaran. Pating bilulung
Pandhawa. Kurawa lepeksa kethetheran ngunduri payudan. Pergiwa lan Pergiwati sida dadi “patah penganten” kanggo ngiring pahagyan agung Dwaraka. Abimanyu kang kesinungan kabegjan bisa mboyong Sri Sendari. Atiku tansaya nabet sering kepati marang Angkawijaya. Aku kudu bisa males ukum mbesuk. Pancen mbokmenawa Siti Sendari pancen dudu jodhoku.
Nanging wewayange Pergiwa lan Pergiwati ora bisa ilang saka impen lan telengin
ing kono si Pergiwa kok lagi ijenan ngincupi kupu kang ngisep maduning kembang petamanan. Swasaning uga sepi kaya ngerti krenteging ati. Pergiwa kudu bisa tak dustha menyang Ngastina, dene yen bangga bakal tak rudhapeksa. Wis kadung kenthip, nalika lena dak tubruk lan dak dekep supaya ora bisa njerit. Dak arih-arih supaya nurut dak boyong nang praja, nanging tansah bangga. Saka polahe kasemekane
tulung. Tan ngerti sangkaning bilahi, anggaku mencelat digawe pangewan-ewan dening Gathutkaca. Dirante dadi bandan mlebu pakunjaran, ngenteni pengadilan. Saka swara slenthingan nalika aku eling saka kantaka ing pakunjaran, yen Endang Pergiwa wis dilamar lan bakal dadi
Kagol sedyaning ndriya nggarwa Endang Pergiwa.
Saka panangising ibuku Banowati marang uwa Puntadewa ing Ngamarta lanmarang para Pandhawa, panyuwun pangapura mligine marang paman Arjuna. Lilih penggalihe aku diluwari lan kapurih bali mring Ngastina. tan kocapa dukane rama prabu marang aku, nanging uga lilih lan leren nalika mireng tangise ibuku sing ditresnani. Atiku saya njarem marang para putra Pandhawa, apa maneh aku uga krungu yen Pergiwati bakal dadi garwane Pancawala, putrane uwa Puntadewa. Aku suthik kedhisikan maneh. Sadurunge Pergiwati dadi garwane Pancawala pangeran pati Ngamarta, kudu dak dustha, yen perlu ora entuk siji ora entuk kabeh. Pancawala nyadhing Pergiwati kudu ora “suci” maneh. Atiku muntab kebranang, kebak rasa pangigit-igit. Ora watara suwe, aku wis nular kasatriyan kanthi sesidheman. Ra urus yen saoungkurku padha komung kontrang-kantring, lungaku tumuju mring alas gung Krendhawahana, ya kahyangan Setra Gandamayit.
garwane Hyang Jagatnata kang kesiku, kena supatane Hyang Jagat Pratingkah. Ngrenggani pura Krendhawahana jejuluk ratu Permoni. Marikelu semadi manengku puja supaya bisa entuk kasihing Hyang Durga. Kaleksanan sedyaku Sang Bethari kersa nemoni lan ngabulake sedyaning gati. Bakal kajangkung sedyaku tumeka ing tamansari Ngamarta, bakal bisa ndustha sang dewi, kaleksanan kang sinedya. Mung kanthi piweling, ora kena gawe gendra lan netesake ludira, gedhene nganti ngadani rajapati. Yen wani nerak bakal rugi lan nanggung akibat sengsarane.
Kinanthi aji palimunan saka Hyang Dewi Durga, aku bisa mlebu ing gandhok tilamsarine Pergiwati. Sang ayu nembe nendra kepati, awit wancine pancen lingsir wengi. Anggone kepati nganti jarit agemane nglingkap dhuwur ngatonake pupu lan wentis kang mukang gangsir. Yen mrangguli kahanan kaya ngene iki aku nora tahan. Getih lanang bakal enggal ngrangsang. Apamaneh ndeleng blegere sang edi, weweg isi milangoni. Ora nunggu kesiwen, dak ruket anggane sang Endhang. Kaget polah nanging ora kuwawa ngedalake swara. Kridha- sumedya uwal saka pangrangsangku, agemane dadi saya morat-marit, nambahi brantaku. Bali saka keusu anggonku wuru, lena pangawasku sang dewi nyaut patrem kang gumlethak ing meja caket dhipan rinengga. Nedya beladhiri namakake
kasatriyan, tan suwe wis kinepung jurit sing dipandhegani Raden Pacawala. Bramantya kerot padoning lathi ngerti calon garwane kapidara, nrajang nedya mikut anggaku. Sadurunge kedhisikan aku ndhisiki. Keris pusakaku dan
Kabar aku dadi bandan ing Ngamarta wis tumeka ing Ngastina. bali ing kene rama Kurupati tedhak dhewe kadherekake ibu Banowati, kairing tetungguling sepuh Kurawa lan para sesepuh. Kepeksa tapak asma ing kekancingan perjanjen, yen aku tan kena maneh tindak dur angkara. Laku culika ing praja Batanakawarsa ya Indrapasta. Nganti mbaleni lan kadenangan nora bakal ingapura maneh, paukuman abot bakal daksandhang. Kayangapa isinku nalika kudu napak asmani perjanjian rontal kuwi, sineksen oara aji kalbeu Prabu Swarawati kang wis maluyakake Pergiwati kanthi kembang Wijayakusuma. Semono uga Pancawala kang wis bali waras wiris sawise “kalarung” ing benawi minangka syarate nirmala jati. Aku mung tumungku sedhih atiku nangis kasangsaya. Isin, serik, jengkel numpuk dadi siji. Mung bisa nggetuni laku jantraning uripku. Urip prasasat tanpa guna, mung bisa nyalahake liyan. Lali lan ora nglenggana yen kuwi saka undhuh-undhuhing brahala.Karma saka laku tumindakku.
ora percaya. Wis ora perlu golek bojo, enak bojo-bojonan wae. Wis ra urus kiwa tengen. mbuh ibuku arep terus-terusan slingkuh karo Permadi, ramaku tetep bungkem yo wis ben. Adhiku wadon dewi Lesmanawati tetep ndhugal ya wis karepe. Malah ing sawijine lakon carangan, dheweke dislingkuhi dening Bathara Guru Pangwasa Tribana ya terserah. Njur didhaupake karo raden Warsakusuma putrane paman Karna ing Awangga ya ben.
Nalikane pecah perang Baratayuda, perang antarane kulawarga trah Barata ing Tegal Kurusetra. Miturut ujaring kandha kuwi perang gedhe kaloro ing madyapada, sawise bubruh Alengka ing jaman Ramayana. Mbok arep paten pinaten yo wis ben, atiku kadhung serik mrekitik ora bakal mari. Utamane mring putra-putra Pandhawa, mligine si Abimanyu. Mula nalikane uwa Kartamarma bali saka pabaratan nggoleki aku ing kasatriyan, kandha yen Abimanyu wis klebu wuwu ing gelar perang “gedhong minep”e Kurawa, atiku padhang,
pusaka, nguntapaken nyawane Abimanyu ing neraka. Monggo ngger mumpung taksih wonten wekdalipun, selak kedhisikan Hyang Yamadipati. Andika paman kanthi mring Kurusetra.
Rindhik asu digitik, nyongklang jaran cemani tumuju ing rananggana. Abimanyu katon semu ngadeg semu gemeter, soca nutup menthang langkap. Pancen aku meri marang satriya kukuh teguh iku. Sanajan tatune arang kranjang kinrocok rinajap ing lembing, tumpak lan panah, nanging isih kuwawa ngadeg senajan ora jejeg adus ludira.
Gemendhung lumalungkung ngguyu latah-latah, aku ngisis curiga nyedhaki papan ngadege Abimanyu. Saya gemeter anggane, sikile wis nekuk separo kari ambruke. “Hmmm…, Abimanyu kowe bakal mati rinanjap, mandi kepangan sumpahmu dhewe. Kowe ngapusi Utari putri Wiratha. Ngaku jaka senajan wis mbojo Sendari. Huh… merga pokalmu kuwi Kalabendana nganti kepeksa mati saka tangane Gathutkaca. Nyatane kowe yo satriya sing culika tega apus krama. Nyatane kowe dudu satriya tama. Beda
Pancawala modar sisan,Pergiwa lan Pergiwati bakal tak boyong sisan. Saiki Abimanyu, tampanana pusakaku. Modar ko…egh…kekgkk…
Lho, dhadhaku kok panas perih. Lho bedor panah nancep nembus dhadhaku. Abimanyu isih bisa nglepaske panah pusaka Kyai Gusara marang aku, aku ngglebag, donyaku dadi peteng ndedhet. Saiki malah entheng, eee… aku bisa
Abimanyu, ora ana kang wani nyedhak. Abimanyu kaya bali entuk kekuwatan thikel, jemparinge isih
dwipanggane nrajang papane Abimanyu. Mbabitake pusakane Kyai Glinggang, pecah sirahe Angkawijaya, ragane diidak-
ngumandhang saka tegal Kurusetra. Ibu Banowati nangis ngguguk ngrakul layonku kang sinucenan. Rama prabu mung kerot waja karo njenger, nalika geni mulat ing pancaka mbesmi ragaku.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornexpanse.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Iki arupa dhaptar paribasa lan saloka basa Jawa (durung pepak) sing ditata urut abjad. Paribasan iku tetembungan utawa ukara saèmper saloka nanging tegesé wantah, dudu pepindhan. Ana ing dhaptar iki
G[besut | besut sumber]
Tumindak sing ora patut, ditakoni malah ganti takon
K[besut | besut sumber]
Apa-apa sing ngalangi ing patujon kudu dibabad entèk
Wong sing ngati-ati bakal nemu slamet, sing sembrana bakal nemoni cilaka
Cithakan:Aqidah Rasul inggih punika manungsa utusaning Gusti ingkang pikantuk wahyu kanthi syari'at ingkang kedah dipun lampahi. Wahyu punika kedah dipun wulangaken dhumateg kulawarga saha pendhèrèkipun.
Rasul ya iku manungsa sing pinaringan wahyu saka Gusti Allah ngenani agama lan misiné.
Rasul jroning ajaran Islam[besut | besut sumber]
Rusul) iku wong sing pinaringan wahyu saka Allah kanthi syari'at lan diprintahaké supaya ngandaraké lan ngamalaké. Saben rasul mesthi nabi, nanging ora kabèh nabi iku rasul. Dadi cacahing para nabi iku luwih akèh tinimbang para rasul.
Miturut syariat Islam gunggung rasul ana 312,[note 1] sarujuk karo hadits sing wis disebutaké déning Muhammad, sing diriwayataké déning At-Turmudzi.
Miturut Al-Qur'an Allah wis ngirimaké akèh nabi marang umat manungsa. Rasul anduwèni tingkatan luwih dhuwur amarga dadi pimpinan ummat, sauntara iku nabi ora kudu dadi pimpinan. Ing antarané rasul sing anduwèni julukan Ulul Azmi ya iku Nuh, Ibrahim, Musa, Isa lan Muhammad.[1] Para rasul mau diarani anduwèni tingkatan paling dhuwur ing anatara para rasul. Rasul paling akèh di utus déning Allah ya iku marang Bani Israèl, wiwit saka Musa nganti Isa lan ing antarané ana sèwu nabi.
Rasul jroning Al-Qur'an lan Hadits[besut | besut sumber]
Saka Al-Quran lan hadits disebutaké sawetara jeneng nabi sekaligus rasul, antara liya ya iku:
Idris diutus marang Bani Qabil[2] di Babul, Iraq lan Memphis.
Nuh diutus marang Bani Rasib di wewengkon Selatan Iraq.
Hud diutus marang ʿĀd sing manggon ing Al-Ahqaf, Yaman.
Ibrahim diutus marang Bangsa Kaldeā ing Kallan iyyun Ur, Iraq.
Yusuf diutus marang Hyksos lan Kanʻān ing Mesir.
Ayyub diutus marang Bani Israèl lan Bangsa Amoria (Aramin) ing Horan, Syria.
Syu'aib diutus marang Kaum Rass, negeri Madyan lan Aykah.
Musa lan Harun diutus marang Bangsa Mesir Kuno lan Bani Israèl ing Mesir.
Yunus diutus marang bangsa Assyria ing Ninawa, Iraq.
Ilyas diutus marang Funisia lan Bani Israèl, ing Ba'labak Syam.
Ilyasa diutus marang Bani Israèl lan kaum Amoria ing Panyas, Syam.
Muhammad sawijining nabi & rasul pungkasan sing diutus ing Jazirah Arab marang kabèh umat manungsa lan jin.[note 2][note 3]
Déné Adam lan Syits sing diutus sadurungé mung tataran nabi waé, dudu rasul amarga ora anduwèni umat utawa kaum lan ora anduwèni kewajiban marang
Jenjang kerasulan luwih dhuwur tinimbang jenjang kenabian.[note 4]
Rasul diutus marang kaum sing kafir, déné nabi diutus marang kaum sing wis iman.[note 5]
Syari’at para rasul béda antara siji lan liyané , utawa kanthi tembung liya yèn para rasul diutus kanthi ngasta syari’at baru.[note 6]
Rasul pisanan ya iku Nuh, déné nabi sing pisanan ya iku Adam.[note 7]
Kabèh rasul sing diutus, Allah selamatkan saka pacoban diprejaya déning kaumé. Éwadéné nabi, ana sing kasil diprejaya déning kaumé.[note 8]
Kriteria nabi lan rasul[besut | besut sumber]
Diandaraké yèn nabi lan rasul anduwèni sawetara kriteria sing kudu dikebaki, antara liya ya iku :
wong pria.[note 9][note 10]
^ Saka Abi Zar ra yèn Rasulullah SAW medhar sabda nalika ditakoni ngenani gunggung para nabi, "(Gunggung para nabi iku) ya iku satus patlikur èwu (124.000) nabi." "Banjur pira gunggungé
Abdil Barr rahimahullahu ngendika : Wong-wong iku ora béda pendapat yèn Muhammad Shallallahu ‘alaihi wa sallam diutus marang jin lan manungsa minangka sing ngasta pawarta bungah lan sing mènèhi pènget. (Hadits riwayat Muslim). Iki kalebu kaistimewaan beliau dibandhingaké para nabi ya iku diutus beliau marang kabèh jin lan manungsa.
^ Abu Hurairah ngendika yèn Rasulullah Shallallahu ‘alaihi wa sallam paring sabda:“Aku diutus marang sing abang lan sing ireng.” (Hadits riwayat Bukhari lan Muslim). Mujahid bin Jabr nafsiraké hadits iki kanthi makna jin lan manungsa.
^ Al-Hafizh Ibnu Katsir menyatakan dalam Tafsirnya (3/47), “Ora ana prabédan (ing kalangan ulama) bahwasanya para rasul luwih utama tinimbang kabèh nabi lan
^ “Banjur tak utus (marang umat-umat iku) rasul-rasul maturut-turut. Saben rasul rawuh marang umaté, umat iku nyélaki”. (QS. Al-Mu`minun : 44)
^ “Marang saben umat ing antaramu, tak paringi aturan lan dalan sing padhang”. (QS. Al-Ma`idah : 48)
^ "Mula wong-wong nekani Adam lan celathu : Wahai Adam,apa kowé ora weruh (piyé kahanané manungsa). Allah wis nyiptakaké kanthi TanganNé, lan Allah (mrintahaké) Malaikat sujud marang sliramu lan
kmarang sliramu jeneng-jeneng samubarang kalir. Wènèhana syafaat kita marang Rabb kita saéngga kita bisa antuk kaleluwasaan saka papan kita iki. Adam ngendika: aku ora duwé hak sing kaya ngono iku, banjur Adam nyritakaké kasalahan sing ditampa. (Adam ngendika ): ananging lungaa marang Nuh, amarga panjenengané iku Rasul pisanan sing diutus Gusti Allah marang padunung bumi. Mula wong-wong banjur nekani Nuh…."(H.R alBukhari lan Muslim dari Anas bin Malik).
^ Allah berfirman: “Kena apa kowé kabèh biyèn mrejaya nabi-nabi Allah y~en nyata kowé kabèh iku wong-wong sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rasul&oldid=1010102"	Kategori: Cacad
François d'Angoulême) (12 Séptember 1494 – 31 Maret 1547) inggih punika raja Prancis taun 1515–1547.[1][2] François I putranipun Charles Valois, François I ajejuluk Pangéran Angoulême utawi Louise saking Savoy, miyos ing Cognac 12 Séptember 1494.[1] François I ugi taksih kagungan trah Raja Charles V (tilar donya 1496).[1] Wekdal Louis XII mandhap saking jabatan raja ing taun 1498, François dipundhapuk dados pawaris karajan.[1] Louis ngutus François maréntah wewengkon Kadipaten Valois, lan dipunparingi pambiyantu Marshal de Gie.[1] François palakrami kaliyan Claude tanggal 18 Méi 1514, salajengipun François I nggantosaken Raja Louis XII wiwit
Sistem pamaréntahan François I dipunwangun kados pamaréntahanipun Louis XI.[3] Wekdal Francois maréntah Prancis, Francois ngatur wontenipun padudon antawisipun monarki lan kaum bangsawan ing paprangan agami ing
remen kaliyan idhéologi utawi pamikiran absolut.[3] Panjenenganipun dados raja kapisan Prancis ingkang dipunsebat kanthi asma "Ingkang Mulya", ingkang sadèrèngipun namung dipunanggé ing Kakaisaran Romawi.[3] François ugi damel Dhéwan Raja Couseil du Roi ingkang ngatur sadaya padamelan raja lan ngatur arta nagara, lan pengadilan.[3] Pamaréntah François I ugi minggahaken pajeg kanggé mbeyayani kabijakan mancanegari Prancis, babagan pajeg Prancis dipunpasrahaken dhateng kanselir Antoine Duprat.[3] Sedaya pangempalan pajeg lan arta nagara dipunatur administrasi nagara ing sangandhaping pangawas pajeg ingkang tliti.[3]
Rodha pamaréntahan karajan dipunmantepaken lan dipunwiyaraken kanthi cara absolut.[5] Kanggé nindakaken sadaya padamelanipun, François dipunbiyantu kanselir Antoine du Prat.[5] François ngetrepaken cara punika ing wewengkon Bologna.[5] Taun 1535 wewengkon Brittany dipunatur kanthi kapisah déning garwa kapisan François
Wekdal pamaréntahanipun Farnçois I maréntahaken prajurit Prancis supados perang mengsah Italia.[6] Ing paprangan punika François lan prajuritipun saged menang ing Marignan taun 1515 lan saged nguwaosi Kitha Milan.[6] François badhé dipundadosaken calon kaisar Romawi ing taun 1519, ananging dipungagalaken déning Raja Spanyol Charles V.[6] Taun 1520 François pikantuk panjurung saking Raja Henry VIII saking Inggris kanggé mbiyantu mengsah kaisar Romawi.[6] Sanajan dèrèng pikantuk paserujukan kaliyan raja Inggris, François tetep ngawontenaken paprangan mengsah kaisar Romawi (1521-1525).[6] Ing paprangan punika François kawon ing Kitha La Bicocca (1522) lan ing Kitha Pavia (1525).[6] François I kawon lan dipuncepeng déning prajurit Romawi ing Kitha Pavia.[6] François dipunbébasaken sasampunipun ngawontenaken prajanjén Madrid (1526).[6] Salah satunggal saking isi prajanjén kasebat inggih punika François masrahaken Burgundi dhateng Italia.[7] Dipunsebabaken prajanjén Madrid punika Prancis kecalan sprapat saking wewengkon kakuwaosanipun.[8] François I nilaraken wewengkon kakuwaosanipun ing Italia, masrahaken Burgundi, Flanders lan Artois dhateng Raja Charles V.[6]
Sasampunipun kondur dhateng Prancis, François kagungan pikajeng nerak prajanjén Madrid awit prajanjén kasebat dipunsarujuki kanthi kapeksa.[9] Prajurit Prancis ingkang dipuntahan déning Charles V ugi sampun dipunbebasaken kanthi arta tebusan.[9] Éwadéné wewengkon Burgundi ingkang dipunsuwun Charles, boten kersa uwal saking Prancis lan nggabung kaliyan Karajanipun Charles V.[9] François mbudidaya badhé mbales nyerang Charles V kanthi ngempalaken prajurit bayaran lan pasekutonan kaliyan Inggris.[9] François ugi sekutonan kaliyan Kaisar Jerman lan Turki.[9]
Salajengipun François damel pakempalan Liga Cognac (1526) kaliyan Paus Clement VII, Henry VIII, Venice, lan Florence, lan miwiti paprangan ingkang kaping kalihipun (1527-1529) mengsah Charles V.[6] Sanèsipun punika Francois ugi nyuwun biyantu dhateng para pangarsaning Agami Protèstan Jerman.[8] Wonten ing
Paprangan mengsah Charles V[besut | besut sumber]
Prekawis ageng ingkang kapisan dipuntindakaken François I sasampunipun dados raja inggih punika badhé nelukaken Milan.[5] Sasampunipun ngalahaken Swiss ing Marignan (1515), salajengipun François tindak dhateng Italia saperlu ngawontenaken prajanjen kalian Paus, Konfederasi Swiss, kaisar Suci Romawi Maximilian I, panguwaos Walanda lan pawaris karajan Aragon.[5]
Sasampunipun Maxilian tilar donya, François ndheklarasikaken piyambakipun minangka calon tahta kakaisaran Prancis.[5] Ananging boten pikantuk paserujukan saking Charles V Raja Aragon lan Castile.[5]
Sampun ping sekawan (1522, 1527, 1536, lan 1542) François perang mengsah Charles V.[5] Ing paprangan kasebat Francois nemahi kawon.[5] Milan dipunpasrahaken dhateng Charles V taun 1522, lan badhe dipunrebat malih taun 1525 ananging Francois kawon malih ing Pavia.[5] Prajurit Prancis dipunsembelih, lan François dipuntawan.[5]
François I lan Turki[besut | besut sumber]
Wekdal pamaréntahan Suléiman I (1520 - 1566), Kakaisaran Ottoman wewengkonipun awit saking Iran ngantos Maroko.[9] Ing Éropah prajurit Turki sampun nelukaken Hongaria lan ngepung Wina.[9] François I gadhah tali kekancan ingkang saé kaliyan Sultan Suléiman II.[9] Suléiman I nyarujuki paring biyantu François kanggé nyerang Charles V.[9] Taun 1535, kanthi panjurung François lan Suleiman I, Prancis ingkang dados satunggaling kakiyatan ing Éropah pikantuk idin kanggé niyaga ing Turki.[10] Kapal Prancis dipunparingi idin layar ing wewengkon segara Turki.[10] Sanèsipun punika
Sanajan kawon ing paprangan, pamaréntahan François I saged ngembangaken kasenian ingkang sinebat mangsa Rénaisans Prancis.[11] François I kalebet raja Prancis ingkang remen kaliyan donyaning seni ngantos-ngantos panjenenganipun pikantuk nami "Raja Renaisans".[11] Panjenenganipun paring panjurung dhateng para seniman kados Leonardo da Vinci, Benvenuto Cellini, lan Andrea del Sarto kanggé ngripta karya kasenian ing Prancis.[12] François lan rayinipun ingkang asma Margaret saking Navarre remen kaliyan karya seni karyanipun François Rabelais, Clément Marot, lan Guillaume Bude.[12] François ugi damel wangunan Colloge de France, wangunan Chateaus Loire ingkang dados monumén pamaréntahan Prancis, lan Istana Fontainebleau ingkang dados pralambanging rénaisans Prancis.[8][12] Padudon antawisipun François I kaliyan Charles ugi sumebar ing babagan pasinaon lan kasenian.[5] François I sinau bab ilmu humanis dhateng Jacques Lefevre d'Etaples lan Guillaume Bude, sinau bab syair dhateng Clément Marot.[5] Lefevre kadhapuk minangka guru spiritual lan ngawasi putranipun François I.[5] François I ugi mbangun perpustakaan karajan.[5] Perpustakaan kasebat nyimpen lan ngempalaken manéka koléksi naskah karajan.[5]
Warisan François I[besut | besut sumber]
François tilar donya 31 Maret 1547 kanthi nilaraken impén nelukaken Italia.[9] Impén kasebat ndadosaken François mbucal kathah dana karajaan.[9] François ugi boten saged ngalahaken Charles V, Austria, lan Spanyol.[9] Tigang dasa taun sistem monarki ingkang dipunterapaken François sampun damel kemajenganing Prancis.[9] Kamajengan punika kados katingal saking manéka wangunan tilaran pamaréntahan François, kados
Fontainbleau inggih punika satunggaling istana kanggé panguwaos Prancis saking Francois I ngantos Napoléon III.[9] François mutusaken damel wangunan punika minangka bèntèng renaisans.[9] Nimbali seniman saking Italia kanggé damel konstruksi lan dhékorasi istana.[9] François damel satunggaling karya renaisans Istana Fontainebleau ingkang dipunjangkepi kanthi manéka warni piranti-piranti seni, lukisan, lan reca.[9] Istana punika kandhangkala dipunsebat Roma Énggal.[9] Sadangunipun Révolusi Prancis Istana Fontainebleau dipunsuwungaken, ewah dados barak lan kunjara.[9] Taun 1804 Napoléon ngrénovasi istana punika lan dipunparingi piranti opera lan téater.[9] Taun 1814 Napoléon napakasmani mandhapipun saking jabatan raja Prancis ing istana
nedha lan kula mejahaken") ingkang asring kaserat ing lambang salamandher punika minangka pralambanging kakiyatan latu.[9] Lambang salamandher asring dipunpanggihi ing tembok Kastil Chambord lan Kitha La Havre.[9]
François I tilar donya 31 Maret 1547 amargi nandhang gerah.[13] Panjenenganipun nilaraken garwa Claude (tilar donya 1524), tiga putra kakung lan sekawan èstri.[13] Putranipun ingkang asma Louise séda wekdal taksih bayi, Charlotte séda wekdal yuswa wolung taun, Henry minangka gantosing François dados raja Prancis, Madeleine ingkang dados ratu Skotlandia, Charles (tilar donya 1545), lan Margarét.[13]
^ a b c d e f (en)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=François_I_saking_Prancis&oldid=1089065"	Kategori: Raja PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Archive for the ‘Unggah Ungguh Basa’ Category
Posted in Unggah Ungguh Basa on Maret 25, 2010|
Leave a Comment »	Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude, Basa Madya diperang dadi 3, yaiku :
1. Madya Ngoko. Basa Madya Ngoko
Posted in Unggah Ungguh Basa on Maret 19, 2010|
Leave a Comment »	Basa Jawa Ngoko yaiku perangan Basa Jawa kanggo guneman marang wong sapadha-padha. Basa Ngoko isih kaperang dadi 2, yaiku :
Posted in Unggah Ungguh Basa on Maret 16, 2010|
Leave a Comment »	.. bebasan ajining dhiri saka ing lathi, unggah-ungguh Basa Jawa ngemu surasa ngudi subasita/tatakrama tumuju kapribadhen kang santosa, kang bisa diwujudake watak andhap asor, ngajeni wong liya adhedhasar lantiping sasmita, tajem ing panggraita, alus rasa pangrasaning ati, lan watak-watak luhur liyane marang sapadha-padhane manungsa …
… Wong Jawa saiki akeh sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan. Apa iku owah-owahan sikap, apa tindak tanduk … (nguripuripbasa
ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sariranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti,
mamprih toya, dening guru piduhe, Sri Darmaputra ngungun amiyarsa aturing ari, cipta lamun bebaya, Sang Nata mangungkung, Dyan Satriya Dananjaya, matur manembah ing raka Sri Narpati, punika tan sakeca.Artinya :Arya Sena berkata kepada Kakanda Raja,
wong nedya amrih putus, ing sucine badanireki, Sena sawusnya mojar, kalepat sumebrung, sira Prabu Darmaputra, myang kang rayi tetiga ngungun tan sipi, lir tinebak wong
wadya among dhewe, mung braja kang tut pungkur, lampah mbener amurang margi, prahara
parikudu, nucekaken ing badanira, ulatana soring Gadawedaneki, ing wukir Candradimuka.
Gandawedana, di gunung Candramuka.Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta nirmala yektine, ing nguni-uni durung, ana kang wruh ngone toya di, Arya Bima trustheng tyas, pamit awot santun, mring Druna myang Suyudana, Prabu ing Ngastina, angandika aris,
nggenipun, jroning guwa den osak-asik, saya lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
Hyang Kala tumurun, duk krodarsa ambedhol bumi, nandher nubruk solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
sinten kang swara, dene boten katinggal marang mami, punapa yun ngambil tuwuh, atur kula sumangga, suka pejah tan antuk
Maosadi tirta, nanging dudu ing kene panggonanipun, sira balia astana, enggone ingkang sayekti.
Nagara Ngastina ———-Wrekudara duk miyarsa, kendel saking wagugen tyasireki, tan antara gya sumebrung, mantuk marang Ngastina, tan winarna ing marga praja wus rawuh, pendhak ing dina samana, nuju
Salya Prabu, Sangkuni Kyana Patya, pepak sagung Kurawa sumiweng ngayun, Sindukala lan Sudarma, Suranggakala lan malih.
Dyan Arya Wrekudara, samya mbagekaken mring kang lagya rawuh, babo ariningsun Sena,
Prabu Harimurti.Mesat caraka Ngamarta, mawi serat ing marga tan winarni, prateng Dwarawati sampun, serat katur sang nata, wus binuka sinuksmeng sajroning kalbu, kagyat nggarijiteng wardaya, sira Prabu Harimurti.
raja Prabu Harimurti.Dhahat tan sakeca ing tyas, gya ngundangi budhal wadya sang aji, wadya lampahe kasusu, ing marga tan winarna, lampahira Sri Kresna Ngamarta rawuh, katur Prabu Yudhistira, gya methuk lawan parari.
kakanda.Nunten ngaturi uninga, mring paduka pun Sena lampahneki, yen tan nunten praptanipun, kula lan rayi tuwan, Madukara ngulati ing purugipun, tan liyan mung nyuwun pitedah, paduka
ngabekti samya, angandika sang prabu Harimurti, inggih ndaweg yayi
air suci.Kidung SinomPituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone neng theleng samodra, iku arsa sun ulati, matur kang para ari dhuh
Arya Sena.Sena tan kena ingampah, tan keguh ginubel tangis, Dananjaya nyepeng asta, ari kalih suku kalih, [an sarwi lara nangis, Sri Kresna tansah
terlempar.Meksa mberot Wrekudara, datan kena den gujengi, ngitar lampahe wus tebah, kadya tinilar ngemasi, Parta lan ari kalih, arsa sumusul tutu pungkur, ajrih pangampihira, kang raka Sri Harimurti, dadya kendel sadaya wayang-wuyungan.
Wasana mupus ing driya, rehning atur wus nanggupi, marang Sang Pandhita Druna, tuwin Prabu Kurupati, dennya ngupaya
liyan mung pituduhira, mung guru ingkang kaesthi,
ugi, dadi lan tumandang, mangkono ing ngagesang, ana jugul saking
Dewa Ruci mesem ngandikaris, gedhe endi sira lawan jagad, kabeh iki saisine, alas myang gunungipun, samodra lan isine sami, tan sesak
dirimu.Byar katingal ngadhep Dewa Ruci, Wrekudara Sang Wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun udani, nginggil miwah ing ngadhap, pan sampun kadulu, kawan umiyat baskara, eca tyase miwah Sang Wiku kaeksi, aneng jagad walikan.
puniku, sejatine ing tyasireki, pangarsane sarira, tegese tyas iku, ingaranan muka sipat, kang anuntun marang sipat kang linuwih, kang sejatining
wuwus, lagya medhem tyas sumringah, ene ingkang abang ireng kuning putih iku
kewaspadaan.Dene iya kang arupa kuning, panggawene nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung
kedamaian.Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang
ginambar aneng sira, lawan jagad agung, jagad cilik, tan prabeda, purwa ana lor kulon kidul puniku, wetan luhur ing ngandhap.
rupa.Anauri ris Dewa Ruci, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambek kabeh, tan
inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
Kawisayan kang marang ing pati, den kaasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere sinengker
kudu emut, aywa kongsi kena lali, ing laire sasabana, kawruh kang patang prakawis, padha anggepen sadanya kalimane siji iki.
aji-aji, idu geni sabda dadi, weruh sadurunge
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	Oktober 30, 2010 pukul 14:44	Sugeng siang, mugi Gusti Alloh paring kekiatan kangge sedoyo
Tombo Ati iku limo perkorone Kaping pisan moco Qur’an lan maknane Kaping pindo sholat wengi lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat kudu weteng ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoni Mugi-mugi Gusti ALLOH
Wayang kulit purwa Semar, Gareng, Petruk, BagongHOME MATERI GAME ABOUT EVALUASI REFERENSI SIMPULAN Wayang kulit purwa Semar, Gareng, Petruk,
nggenah tenan, persis sama ini tulisan…. Aku ki mau arep ngopo to? Oh iyo, arep mbut gawe. Yo wis,
“Gusti sampun paring gesang,paring bumi,paring rejeki,paring margi lan pepadhang-mugi maringana asih palimirma”
Yth Yang Kung ingkang waskita, panjenengan
percoyo? YO wes, utang ae sing akeh kono.... duit-duitmu dhewe, sing ditagih pihak bank yo sampean..!!! Asal ojo
ing Sêcayudan. Barêngane wong lanang siji, nanging kula
môngka saniki êmpun bêdhug dèrèng mulih.
Biyang Tumpak: Kula wau ênggih saka ing ngrika, ajêng ngulihake ali-ali
niki okèh sêbrotan, begalan, apus-apusan. Mulane wau kula kanthèni pamanane.
barang okèh, ênggih yèn sing ambegal marêm ngêpèki gawan kula mawon, yèn nganggo matèni pripun. Ilanging barang kêna ditêmpuhi, balik ilange umur kula sing bisa nglironi sintên.
Biyang Tumpak: Kula niki rak giris bok ayu, yèn ngrungu kandhaning wong bab begalan lan bakul dipèki gêgawane mêrga dikêcubung. <97>
Biyang Sênèn: Kula ênggih êmpun kêrêp ngrungu bab wong dilêboni kêcubung, nanging dèrèng dhamang pripun rekane dene nganti kêna dikêcubung.
Biyang Tumpak: Woh kêcubung niku digawe bubuk. Samôngsa ontên bakul êmas-êmasan têka, sing duwe omah nyuguh wedang sêrta panganan. Wedang utawa panganan niku dimori bubuk kêcubung wau, diombe utawa dipangan botên
padha kathokan mawon. Kula saka ing êlor, niku saka ing kidul, dadi papag-papagan. Têlu pisan êmpun kêlirak-kêlirik kula mawon sing diingêtake, ati kula êmpun ilang, botên suwe Mas Ngabèi Wôngsanaya liwat, banjur kula nunuti, yèn êmpuna mêkotên, mêsthi kula nêmu bilai.
Biyang Sênèn: Inggih, tujune Mas Ngabèi Wôngsanaya liwat. Niku kang dadi dalan pitulunging Allah.
Biyang Tumpak: Sing dika kêmpit niku
satus sêwidak rupiyah putih, sing dhapur urang ayu rongatus.
Biyang Tumpak: Kokehan olèhe ngrêgani, môngsa payua dika <99> tawakake sêmontên. Murwatan kula sing dhapur grompol niki 80 rupiyah, sing dhapur urangayu 120, awit intêne okèh sing cacad.
Biyang Sênèn: Murwatan kula ênggih mung sêmontên. Nanging êmpun dipancêd têng sing duwe, yèn botên payu sêmontên inggih êmpun.
Biyang Tumpak: Mungguh barang sing dika kêmpit niku yèn sore dika ulihake têng sing duwe napa dika inêpake ing omah dika.
Biyang Sênèn: Kula ulihake têng kang duwe, botên tau kula inêpake, awit wong omah ing kêjawan niku okèh mutawatire bab gêni, kècu utawa maling, yèn nganti
êbèng, olèhmu dak kongkon ngulihake suwêng, dene nganti suwe.
Jêbrag: Sampun dipun tampèni dhatêng Mas Ajêng Citra piyambak. Milanipun kula ngantos dangu, mas ajênge botên wontên ing griya, dados kula antosi.
Biyang Sênèn: Sukur ênggèr, mas ajênge apa ora mêmêkas.
Jêbrag: Inggih êmbok. Sampeyan benjing-enjing dipun wêlingakên mrika, ambêktaa sêngkang dhapur grompol ingkang sampun kaawis rumiyin.
Biyang Sênèn: Dawêg bok ayu, padha mulih.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, inggih bêndara, milanipun kula anglampahi dados bêlantik, amêrgi saking tiwas kula, botên sagêd ngupajiwa sanèsipun.
Pangeran: Sabab dening apa kowe ora anggêntèni lêlakone bapakmu, <101> awit kowe anake pêmbarêp kang duwe wajib anggêntèni kêpriyayèning bapa, yèn bapa iku ora dosa ing nêgara.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, kêrsanipun pêrentah abdi dalêm
luwih priyoga, bokmênawa iku bisa mapanake awakmu, anggêre têpungmu bêcik.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, mênawi badan kula piyambak, kados botên èwêd angèngèr sêdhèrèk. Ananging anukanak. kula kathah, kados kawratan yèn dadosa damêlipun ing sêdhèrèk sêdaya, amêrgi sêdhèrèk kula botên sugih, mila ing sasagêd-sagêd kula upadosakên têdha piyambak.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, anak kula sêdaya nêmbêlas, ingkang gêsang namung kantun kalih wêlas, sami èstri sêdaya.
Pangeran: Ombol têmên wong duwe anak nganti rolas, môngka wadon kabèh, <102> bocah sêmono kèhe iku biyunge pira, lan apa durung ana kang mêntas.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, biyungipun namung sêtunggil sêrta dèrèng wontên ingkang mêntas.
Pangeran: Mulane aku ngundang bêlantik, aku golèk jaran rakitan kreta papat, kang irêng pancal panggung, saprene durung olèh, iku bokmênawa kowe bisa anggolèkake.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, wontên angèlipun angupados kapal rakitan ingkang kados kêrsa dalêm punika, ewadèntên kula inggih sêndika anglampahi kêrsa dalêm.
Pangeran: Iya dhasar angèl. Ing Katangan ana wong duwe loro, dhuwur lan dhapure padha, nanging sing siji wis bangêt tuwane, sing siji lagi rampas. Dadi sing lagi rampas iku dak sêngkêr, bakal dak golèkake gênêpe papat, jênênge sing duwe Si Nayawindu, karêpku jaran iku dêlêngên supaya kowe bisa angupayakake gênêpe, aja nganti gèsèh bangêt mungguhing dhapur, rupa, dhuwur lan umure.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, inggih sêndika, kula inggih sampun
Kêrtawijaya: Kula nuwun, dados abdi dalêm pênèwu gandhèk. <103>
Pangeran: Sabab dening apa mari dadi priyayi, sêrta ngalih jênêng Nayawindu.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, anggènipun kaundur amêrgi saking purun-purun angaturakên prêkawis, konjuk ing sampeyan dalêm, botên mêdal saking lêlurah bêbêkêlipun. Wondening ênggènipun ngalih nama wau, duka dalêm sababipun.
Pangeran: Lah apa dhèwèke ora sumurup yèn wong ora kêna ngaturake prêkara konjuk ing sampeyan dalêm, yèn ora mêtu saka ing lêlurah bêbêkêle.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, kados inggih sumêrêp. Nanging bokmênawi lurah bêbêkêlipun amakèwêd, mila ngantos mêdal tekadipun purun anêrak anggêring nêgari, pêngraosipun môngsa amanggiha kalêpatan, amêrgi saking dipun pêkèwêd wau.
Pangeran: Besuk apa olèhmu bakal mênyang ing Katangan
padha bubar, ngalih omah mênyang desa liyane, iku sabab dening apa.
Dêmang Brajadênta: Sababipun bibar punika rumiyin sampun kula pratelakakên ing sampeyan. Botên liya namung saking kawratan ing damêl, ingkang sêpisan anggarap radinan, kaping kalih dhangir sêrta macul ing pêkopèn, kaping tiga anggarap pêdamêlan wontên ing panggilingan gêndhis. Dados mèh botên kobêr sêsabin, môngka tiyang alit punika ingkang dipun prêlokakên namung sêsabin, awit punika ingkang dados panggêsanganipun.
Tuwan Anu: Anggarap pêgawean ana ing pêkopèn utawa ana ing panggilingan, apa ora nganggo dibayar.
Brajadênta: Inggih lêrês tuwan mawi dipun bayar, ananging pênggarapipun ing pêdamêlan [pêda...]
[...mêlan] rêkaos sangêt. Tiyang alit mêkatên, sênajan sêkêdhika pikantukipun, anggêr cêkap katêdha, eca manahipun sêrta sêkeca badanipun amêsthi têtêp <105> anggènipun agêgriya.
Tuwan Anu: Pêngrasaku rêkasa wong sêsawah kambi wong garap pêgawean ana ing pêkopèn utawa ana ing panggilingan.
Brajadênta: Kêsinggihan pêngandika sampeyan. Ananging sênajan rêkaosa, mêdal saking purunipun piyambak sêrta sampun dados garapan tuwin pêngupajiwanipun turun-tumurun. Mênggah anggarap pêdamêlan radinan tuwin wontên ing pêkopèn, punapa malih wontên ing panggilingan, tumindakipun ragi kapêksa, sabab pancèn dede garapanipun, kalihdening malih tiyang Jawi botên sagêd anglampahi kados bôngsa sampeyan Wêlandi, watonipun kêsèt sêrta kathah sêmbrananipun, botên kenging kapêrdi ing pêdamêlan kados Wêlandi, mila mênawi botên agêng maklum sampeyan, botên wande bibar sêdaya.
Tuwan Anu: Itungmu sing uwis padha lunga saka ing desa, kèhe pira kabèhe.
Brajadênta: Wiwit ing wulan Sura dumugi ing wulan Rabingulakir punika, dados salêbêtipun tigang wulan, etang kula ingkang sami kesah cacah sirah tiyang wolung dasa gangsal.
Tuwan Anu: Pawêrtane padha ngalih mênyang desa ing êndi.
Brajadênta: Pêngalihipun parênca, nanging kathah ingkang sami dhatêng tanah ing Sukawati.
Tuwan Anu: Saiki kêpriye rêmbugmu dêmang, aku manut sapratikêlmu, murih <106> gêlême mulih wong kang padha lunga iku.
Brajadênta: Inggih, kêjawi kacoba dipun ipuk, ananging kêdah sarèh sêrta kêdah kula sagahi, kaènthèngakên pêdamêlanipun. Mênawi botên kula jangjèni mêkatên, amêsthi botên purun mantuk.
Tuwan Anu: Iya dêmang, sakarêpmu aku miturut. Nanging prêlokna dhisik goleka
Inggih tuwan, dhawah sampeyan punika badhe kula lampahi tumuntên. Sowan kula punika badhe prêtela ing sampeyan. Kêsêlak sampeyan dangu bab bibaripun tiyang alit. Kagungan sampeyan bêlo ingkang sampeyan titipakên dhatêng kula kala wau dalu pêjah.
Tuwan Anu: Lho, dene wingi esuk isih bêcak-bêcik, malah wis dak golèkake panêgar tak kon ambakali, apa kang dadi sababing patine.
Brajadênta: Duka sampeyan tuwan. Sawêg prêtelanipun abdi sampeyan gamêl, wau dalu botên purun nêdha, sêrta botên sagêd nguyuh. <107>
Tuwan Anu: Ya gene ora ana tuture mênyang aku.
Brajadênta: Wiwitipun sumêrêp yèn sakit, bêdhug dalu, sampeyan sampun sare, kula ajrih mungu.
Tuwan Anu: Gêtun bangêt aku dêmang, awit bêlo iku pêthèke bêcik, besuk manèh yèn ana apa-apa wayah bêngi, môngka aku wis turu, kowe aja wêdi anggugah.
Brajadênta: Inggih tuwan. Anggêr sampun sampeyan wênangakên kula saèstu anglampahi.
Tuwan Anu: Lan manèh dêmang, yèn wis rampung gawemu, aku golèkna wong siji kang bêcik tulisane, bakal dak gawe carik ngiras mulang Jawa marang anakku Si Yakob.
Brajadênta: Abdi sampeyan carik pun Sêstranaya punapa botên sampun priyogi sêratanipun tuwin anyêkapi kêsagêdanipun.
madati, kalanipun ngabdi ing sampeyan enggal-enggalan anêtêpi salampah-lampahing santri, dados punika ewonipun tiyang nguyang
anggenjah pêjah, ngenggalakên pêjah, punika kêdamêl ngibarat tiyang nêmaha dhatêng ing kêcilakan utawi dhatêng ing kêrisakan.
Tuwan Anu: Iya mêngkono. Olèhe madati iku durung lawas, kiraku saprene lagi ana têlung sasi, mulane manungsa iku ora kêna dipêsthèkake ajêge ing kêlakuane, wong ala bisa dadi bêcik, wong bêcik bisa dadi ala.
Brajadênta: Kasinggihan pêngandika sampeyan punika, sêdhèrèk kula pun Wirawôngsa, ingkang asring sampeyan utus tumbas inuman dhatêng Sêmawis kala rumiyin madati, malah sampun nate nglampahi ambêbegal, ing sapunika dados santri, malah botên nate kesah-kesah, andhuwêl wontên ing griya kemawon sêrta botên rêmên dhatêng sawêrnining kabingahan. Kula mangsuli kêrsa sampeyan bab carik wau, kula gadhah kêwanuhan ing carikan, sêratanipun priyogi, [pri...]
[...yogi,] nanging sampun ragi sêpuh, mênawi sampeyan kêrsa, sêrta tiyangipun purun, punika kemawon kula saosakên.
Tuwan Anu: Sênajan wis rada tuwa, anggêre ora kêsèd lan ora lêlaranên tuwin ora madati, aku arêp. Sêmono iku dak coba dhisik <109> condhong lan orane karo kêkarêpanaku.
Brajadênta: Inggih sampun têmtu mêkatên, sasumêrêp kula botên madati, manahipun burus. Mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani mundur.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa têksih wilujêng, saudara.
Tuwan Anu: Kula wau sampun badhe dhatêng ing dalêm sampeyan kêpambêngan wontên tamu, sêdhèrèk kula jalêr ingkang wontên ing Sêmawis sakit, tirah mriki, dhatêngipun sawêg wau kemawon, kula pondhokakên wontên ing lotèng.
Gunawan: Sêdhèrèk sampeyan wontên ing Sêmawis nyêpêng pêdamêlan punapa.
Tuwan Anu: Botên nyêpêng pêdamêlan, namung nyudagar kemawon.
Tuwan Anu: Panastis. Nanging sampun lami sêrta sakitipun angot-angotan, <110> yèn mantun botên ngantos sêdasa dalu utawi sêtêngah wulan lajêng sakit malih ngantos wulanan, mila tirah mêriki, bokmênawi sagêd mantun babar pisan. Suwawi sami lênggah saudara.
Gunawan: Sumôngga. Kêrsa sampeyan badhe pinarak dhatêng griya kula, punapa wontên prêlunipun.
Tuwan Anu: Ing atasipun kula inggih kêlêbêt prêlu.
Gunawan: Badhe wontên kêrsa sampeyan punapa.
Tuwan Anu: Yêktosipun kula punika badhe anggêguru têmbung Jawi akalihan Kawi dhatêng sampeyan, anggèn kula sinau Jawi sampun lami, nanging têksih kathah ingkang dèrèng kula sumêrêpi, yèn kula damêl sêrat, pangraos kula sampun sae, sarêng kula têdahakên dhatêng tiyang Jawi, awis ingkang sumêrêp kajêngipun. Dados kula anggadhahi pêmanah yèn dèrèng lêrês utawi têksih pêtêng,
saking kuwangsal-kuwangsulipun ing ukara, utawi saking botên lêrêsipun anggèn kula mijang- mijang êtraping têmbung, amêrgi saking kirang sumêrêp kula dhatêng beda-bedaning têmbung sêtunggil-sêtunggil.
Gunawan: Pêngraos kula sumêrêp sampeyan dhatêng têmbung Jawi sampun kathah, namung ukara sampeyan têksih kau,kaku. kirang urut sêrta alus, punika kawêstanan pêtêng, tiyang ingkang botên sumêrêp dhatêng kajêngipun dêdamêlan sampeyan sêrat <111> wau, bokmênawi dhasar saking bodhonipun, botên saking pêtênging sêrat.
Tuwan Anu: Yèn saking bodhonipun ingkang kula pintoni kados botên. Awit ingkang kula pintoni dêdamêlan kula sêrat, sami tiyang ikang sampun kasêbut sagêd sêdaya, sampeyan piyambak rumiyin inggih sampun kula têdahi sêrat dêdamêlan kula, lajêng sampeyan rampingakên.
Gunawan: Inggih, wau mila kula matur, yèn namung kirang urut sêrta alusipun kemawon. Sintên namanipun priyantun ingkang
alus pênggalih sampeyan kawêstanan pêtêng. Wondening kêrsa sampeyan badhe anggêguru Jawi tuwin Kawi dhatêng kula, kula sakêlangkung dhangan. Ananging bokmênawi cuwa kêrsa sampeyan, awit kula dede pujôngga, têksih kathah kêkirangan kula ing bab têmbung Kawi, ewadèntên mênawi sampeyan nêrimah ing sasumêrêp kula, kula inggih bingah sampeyan guroni. <112>
Tuwan Anu: Kula botên nêdya dados pujôngga, yèn kula sagêd nyakêp sêpalihing kêsagêdan sampeyan kemawon, kula sampun nêrimah. Benjing punapa kêrsa sampeyan wiwit mulang kula.
Gunawan: Kula nyarah ing sakêrsa sampeyan.
Tuwan Anu: Mênawi parêng, kula badhe wiwit ing wulan ngajêng punika, nanging mugi sampeyan pêsthi wancinipun dhatêng kula ing dalêm sampeyan.
Gunawan: Kula mriyogèkakên enjing jam sanga ngantos dumugi jam sêwêlas.
Tuwan Anu: Punika sakêlangkung saking priyogi, wondening pitulung sampeyan dhatêng kula
tumitah, amadhangakên manah pêtêng, anglêjarakên ing kêprihatosan, sapênunggilanipun ingkang pantês dipun pitulungi.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk wedang êtèh, saudara.
Tuwan Anu: Tiyang Jawi punika sumêrêpipun dhatêng Kawi kadospundi, dene ing ngriki botên wontên pêmulangan.
Gunawan: Aliya saking pujôngga, ing nêgari Surakêrta ngriki kenging kawêstanan <113> botên wontên ingkang sumêrêp ing Kawi, wondening ingkang sumêrêp ing Kawi punika, sami turunipun ing pujôngga kemawon. Dados kêsagêdanipun ing bab Kawi namung tumurun dhatêng anak putunipun piyambak. Tiyang Jawi ingkang dede turunipun ing pujôngga, awis-awis ingkang purun anggêguru Kawi, awit botên kangge kêdamêl wicantênan, kanggenipun namung wontên ing sêrat waosan. Kalih dening prêsasat botên wontên faedahipun, dados amrêlokakên anggènipun ngupajiwa, sanès kados bôngsa sampeyan Wêlandi, sami amêrdi pêncaring kagunan kawruh sêrta kêsagêdan, amêrgi dados kauntungan komuk sêrta kajènipun.
Tuwan Anu: Mênawi tiyang Jawi kathah ingkang botên sumêrêp ing Kawi, sabab dening punapa kathah ingkang rêmên maos sêrat. Punapa pêmurihipun.
Gunawan: Mênawi priyantun pamurihipun namung sumêrêpa ing cêriyos botên mawi anggalih wêrdining têmbung, mênawi têtiyang alit kathah-kathahipun namung kadamêl cagak êlèk sampun ngantos kêdhatêngan ing pandung, wondening ingkang sami maos wau kêlimrahanipun namung sumêrêp uruting cêriyos kemawon, dhatêng têmbungipun kathah ingkang botên sumêrêp. Sampun ingkang nama sêrat Kawi yèn sumêrêpa, sêrat jarwa kemawon awis ingkang sagêd mêrdèni, dados anggènipun golak-galok sadalu punika, lugunipun kêmit, suwênèh sade swara dhatêng tôngga-tangganipun, <114> supados kaalêma sagêd maos sêrta sae swaranipun.
Tuwan Anu: Kula sawêg mirêng saking pêngandika sampeyan punika, yèn tiyang Jawi kathah ingkang botên sumêrêp têmbungipun piyambak.
Gunawan: Saèstu yèn mêkatên. Kula piyambak sampun nate ngayoni pitakèn dhatêng têtiyang ingkang sami rêmên maos. Samukawis ingkang kula pitakènakên, botên sagêd nêrangakên. Mênawi wontên ingkang purun nêgêsi, inggih botên pêtitis, malah kathah ingkang kêlintu. Patih kula sangêt rêmên maos sêrat Menak. Pênuju piyambakipun maos, kula dhatêng, ingkang dipun waos sêrat Menak Lare, sêkaripun dhandhanggêndhis, wiwitanipun sêpada
Gunawan: Têgêsipun: sakathahipun sêmbahing kawula.
Tuwan Anu: Kula eram mirêngakên pêngandika sampeyan punika, dene tiyang rêmên maos sêrat, kathah ingkang botên dipun sumêrêpi. <115>
Gunawan: Saèstu yèn mêkatên. Kados ta tiyang Jawi ingkang rêmên sêkar Agêng, kathah sagêd ngapilakên sêrat Rama utawi Bratayuda Kawi, saking kalih pada utawi tigang pada, pundi ingkang dipun rêmêni, ananging sumêrêpipun undha usuk kemawon akalihan patih kula wau. Ananging sampeyan sumêrêpa, kathah bôngsa kula tiyang Jawi ingkang sumagêd, asring purun miyagah têgêsing têmbung Kawi, supados kawêstanana sagêd, pamiyagahipun ngurut saking ukara, ananging awis pêtitisipun.
Tuwan Anu: Tiyang mêkatên punika yèn dadosa guru anasarakên muridipun.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa ngêrsakakên êsês sêrutu.
Gunawan: Botên saudara, kula botên kuwawi ampêgipun, sirah kula lajêng mumêt kados tiyang mêndêm sata.
Tuwan Anu: Ingkang kula damêl wiwitan sinau Jawi, priyoginipun sêrat punapa.
Gunawan: Priyoginipun sêrat Babad Tanah Jawi, awit Kawinipun botên patos kathah.
Tuwan Anu: Sêrat Babad Tanah Jawi kula botên gadhah.
Gunawan: Kula gadhah, benjing-enjing kula kintunakên mêriki. Sampun dalu saudara, kula sampeyan lilani mundur. <116>
aranglarang. têmên. Niki rak dhasar Jawa mawon.
Biyang Soblêm: Sing tutur sintên. Bok dika tamatake, ala-ala niku <117> mori.
Biyang Penjol: Napa inggih ta, mati-matia kula arani dhasar Jawa mawon.
Biyang Soblêm: Êmpun karuwan nèk mori, ontên dhasar
Biyang Penjol: Botên adoh karo pêthèk kula wau. O dhuwite <119> kurang, bok ayu, bok dika tampani
Biyang Soblêm: Bêgja yèn padu mawon. Êmpun lumrahe wong salaki rabi niku padu, larane ati kula niki amêrga diwayuh, kula botên
kêprungon saniki yèn bojo dika rabi malih.
Biyang Soblêm: Layak mawon dika dèrèng kêprungon, awit olèhe rabi lagi ontên karo têngah sasi niki.
Biyang Penjol: Wong ing pundi maru dika niku.
Biyang Soblêm: Wong ing desa Pijenan, anake paman Jawôngsa, dadi karo kula prênah nak-sanak. <120>
prah, môngsa dadia larane ati kula, anggêr têpunge mawon bêcik.
Biyang Penjol: Maru kula niku wiwitane ênggih mêkotên pangrêngkuhe têng kula, nanging kula kalahi mawon. Lawas-lawas mêtu dhewe kaelingane bêcik, banjur rukun karo kula sapriki.
Biyang Penjol: Lah niku êmpun mêkotên, bok ayu, basa wong wadon niku khaking bojo, rumôngsaa kawêsesa, sakarêpe
banjur dipasrahake mênyang kêpatihan. Esuke malih kula dipasrahake têng lêlurah kula.
Naya: Lah laku dika saka ing ngriki tutug ing
mandhêk ing ênggon kula nganyang lurik wau, kula diingêtake banjur ditakoni jênêng lan omah kula, kula blaka mawon, barêng nakokake layang êpas, kula botên bisa nuduhake, kula banjur diirid têng kantor.
Naya: Wêruhe yèn dika niku wong saka ing nêgara liyan pripun. <124>
Dita: Duga kula saka ing pênganggo lan cêlathu kula, awit beda kambi wong ing Têgal, dadine kêtara mawon yèn dede wong ngriku.
Dita: Saka ing ngriki nginêp ing Salatiga, utawa ing Kalicacing, yèn dika mangkat êbyar, wayah tunggang gunung utawa surup têkan. Sêmontên niku yèn dika botên kêrêp lèrèn, saka ing Salatiga dika mangkat êbyar, asar têkan ing Sêmarang.
Naya: Dadi adoh saka ing ngriki têng Salatiga karo saka ing Salatiga têng Sêmarang.
Dita: Inggih, duga kula kacèke karo têngah onjotan. <125>
Dita: Olèh kula bisa anggawa olèh-olèh pripun. Wong ulih kula kaya lakuning lêlaran. Sêja kula anggawa lurik saka ing Têgal, awit lurike bêcik- bêcik lan murah-murah, lagi kula anyang kula banjur digawa têng kantor, dadi olèh kula lunga rong sasi niku kêlêbu ing bêbasan anrangwèsthi.
Naya: Ênggih mêkotên, awit dika êmpun dhèngêr, yèn wong lêlungan kudu anggawa êpas. Môngka dika nêmaha botên anggawa, dadi anêrak
Biyang Sukra: Dawêg, bok ayu, padha lèrèn ngisor asêm ngriku, panase bangêt.
Biyang Dite: Dawêg, sikil kula kaya mêlocot-mêlocota, ngambah wêdhi niku wau.
Biyang Jithêng: Kula ênggih milu lèrèn ngriku, sikil kula kiwa wau kêsandhung ing watu, larane botên jamak.
Gunawan ênggih êmpun kula olèhake, nanging pênganyange murah-murah mawon. Ontên lurik aluse kaya duwèk dika niki, dianyang têlung puluh uwang, bola-bali kula mrika
Gunawan niku, yèn tuku kudu olèh murah, yèn adol kudu larang, lah niki kula dikon ngêdolake ali-aline mirah dirêgani satus rupiyah
Biyang Sukra: Pundi bok ayu, kula ajêng wêruh rupane.
Biyang Jithêng: Lah niki napa.
Biyang Sukra: Niki dirêgani satus rupiyah glindhing, bok ayu.
Biyang Sukra: Bênêr olèh dika isin nawakake,
ing sikile, dadi isine mawut. Tujune bojo kula ambênêri têka, nyikêp Si Cina saka ing buri, êmpuna mêkotên, inggih êmbuh-êmbuhan mawon wau.
Biyang Jithêng: Si Cina bapang disikêp ing bojo dika pripun.
Biyang Dite: Ênggih budi kêroncalan, nanging banjur dibanting, sêdhela ing pasar Êpon gègèr, disêngguh wontên wong ngamuk. Kira kula mawon ontên wong sing utang, madha rupa karo kula.
Biyang Sukra: Layake mawon Biyang Canthuk sing utang, niku okèh èmpêre karo dika, kacèk tuwa ngrika
pêgatan, lagi pisah kêbo mawon.
Biyang Sukra: Prêkarane napa, dene dika nganti lunga saka ing omah.
Biyang Jithêng: Prêkarane botên ontên, mung kula botên bisa ngladèni wong lanang, bojo kula niku sêrète gêdhe, tadhahe sêdina limang uwang, kêjaba pacitane, sêmôngsa kurang tadhahe, kula sing diuring-uring, kudu ngotên, kula mêsthi ngontênake dhuwit limang uwang, sabisa-bisa ênggih kula golèk-golèkake, anggêgadhèkake, utawa utang-utang têng tôngga, yèn botên olèh, [o...]
[...lèh,] banjur naboki, kula riyin disawat ing têdudanbêdudan = pipa kanggo nyêrèt. liyan bathuk kula nganti gêtihên. Sabên-sabên mêkotên mawon, dadi kula botên bisa nglakoni, mulane kula tinggal. Kula niki sadina dodol mulih sayah, cilike padu gêdhene ditaboki, sing gêlêm dadi kaplokan sintên, wong lanang <132> môngsa kuranga wong wadon, mêkotên ugi wong wadon môngsa kuranga wong lanang.
Biyang Sukra: Ênggih bok ayu, wong madati niku botên duwe tisna utawa wêlas têng anak bojo, yèn nuju kêtagihan, botên duwe dhuwit utawa
Biyang Dite: Dawêg padha mulih bok ayu.
Biyang Sukra: Dawêg. Dika dina saniki têng omahe Bok Mas Kawirêja, anggawa plangi wau.
Tuwan Anu: Tingalipun agêng, sêrta panggenanipun polatan uwitipun <133> kêlapa kathah.
Môndragupita: Inggih dhasar agêng, siti damêlipun tiyang nêmbêlas dados kawan jung.
Tuwan Anu: Paosipun mêdal pintên ing dalêm sêwulan.
Môndragupita: Mênawi nêgari ing Surakêrta, paosing siti dhusun ingkang
utawi lisah, punika wontên ingkang kawêdalakên nalanan.wulanan. Wondening siti dhusun ing Pajêdhêgan wau, paosipun ing dalêm sêtaun mêdal jung kalih dasa reyal anigang dasa uwang, dados siti kawan jung paosipun wolung dasa reyal.
Tuwan Anu: "Punapa sabên siti sajung paosipun kalih dasa reyal ing dalêm [da...]
Môndragupita: Botên, tuwan. Wontên ingkang langkung saking sêmantên, wontên ingkang kirang, mawi-mawi awon saenipun ing siti.
Tuwan Anu: Ingkang dipun wêstani siti pangrêmbe punika punapa, saudara. <134>
Môndragupita: Sawêrninipun kagungan dalêm siti dhusun ingkang botên nyanggi paos yatra, namung nyanggi dhahar dalêm ingkang wêrni uwos, pijêtan, dhuku, wohan, sêdhah, sapênunggilanipun ingkang dados dhahar dalêm.
Tuwan Anu: Mênggah kagungan dalêm siti dhusun, ingkang nyanggi paos lisah, apu, gêndhis, sukêt, punapa inggih nama pangrêmbe.
Môndragupita: Inggih, punika ewonipun siti pangrêmbe.
Tuwan Anu: Punapa anggêr siti dhusun ingkang botên nyanggi paos yatra nama pangrêmbe.
Môndragupita: Inggih, mênawi kagungan dalêm ingkang sinuhun akalihan siti lênggah ing kadospatèn. Aliya saking punika botên nama pangrêmbe.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun pangrêmbe.
Môndragupita: Pangrêmbe punika têmbung Kawi, têgêsipun pasêmèn.
Tuwan Anu: Punapa purbanipun pangrêmbe.
Môndragupita: Purbanipun pangrêmbe, têgêsipun sêmi.
Tuwan Anu: Pangrêmbe wau nama têmbung punapa.
Môndragupita: Pangrêmbe punika nama têmbung kerata, têgêsipun kerata: pêncar, dados pangrêmbe wau pêncaran saking rêmbe.
Tuwan Anu: Sapunika kula sumêrêp. Mila kagungan dalêm siti dhusun ingkang nyanggi dhahar dalêm kawêstanan pangrêmbe, amêrgi sêsanggèn wau mêdal saking têtuwuhan. <135>
Tuwan Anu: Ing wande ingkang wau kula ningali wontên dhapuripun kados bathok kumurêp, wêrninipun sêmu abrit. Punika punapa, saudara.
Tuwan Anu: Gêndhis jawi punika ingkang kadamêl punapa.
Môndragupita: Ingkang kadamêl gêndhis jawi kawan prêkawis, 1. lêgèn arèn, 2. lêgèn kêlapa, 3. lêgèn siwalan, 4. têbu, ingkang kathah gêndhis arèn, gêndhis kêlapa akalihan gêndhis têbu, gêndhis siwalan awis wontên.
Tuwan Anu: Punapa gêndhis jawi botên wontên ingkang pêthak kados gêndhis pasir.
Môndragupita: Botên wontên. Ingkang sae wêrninipun sêmu kuning, ngajêng punika wontên wande, suwawi sami kèndêl sêkêdhap supados sampeyan tamata dhatêng wêrninipun gêndhis jawi.
Môndragupita: Lah punika wêrninipun gêndhis kêlapa. Ingkang tangkêpanipun alit-alit punika gêndhis têbu.
Tuwan Anu: Raosipun lêgi, nanging tung-tung asin. Eca gêndhisipun têbu.
Môndragupita: Inggih, gêndhis kêlapa punika dhasar tung-tung asin.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa ngêrsakakên ngunjuk anggur, kula wau sangu <136> kalih gêndul wontên ing kreta.
Môndragupita: Anggur abrit punapa anggur madhera.
Tuwan Anu: Ingkang anggur abrit sêgêndul, madhera sêgêndul.
Môndragupita: Kula nyuwun madheranipun kemawon, kaombe kalihan toya klapa sêgêr.
Tuwan Anu: Penjol, jupukna anggur madhera, kang ana ing kreta kono, sagêlase dhepok pisan.
Môndragupita: Inggih, kula kantun kemawon, sumôngga sampeyan mundhut rumiyin.
Tuwan Anu: Kula dèrèng ngayoni ngombe anggur madhera akalihan
Tuwan Anu: Eca saudara, sumôngga sampeyan ngunjuk, kula sampun.
Tuwan Anu: Suwawi sami mangkat, saudara.
Môndragupita: Sumôngga. <137>
Tuwan Anu: Ngajêng punika pos ing pundi.
Môndragupita: Punika pos ing Pawisan, ngajêngipun malih pos ing Kalitan.
Tuwan Anu: Dumuginipun ing nêgari Surakêrta kantun pintên pos, saudara.
Môndragupita: Namung kirang kalih pos, ingawisan ing Pawisan. akalihan ing Kalitan wau.
Tuwan Anu: Tiyang lêlampah mênawi wontên rencangipun wicantênan, sêkeca sangêt.
Môndragupita: O inggih. Kaotipun kathah akalihan ingkang lumampah piyambak. Awit sadangunipun lumampah kêsambi wicantênan, botên patos kêraos sayah.
Môndragupita: Kados inggih mêkatên. Pêngombe kula wau palihan kalih toyanipun kêlapa.
Tuwan Anu: Punapa punika pos ing Kalitan.
Tuwan Anu: Mêrgi ingkang mêngidul punika anjog dhatêng pundi, saudara. <138>
Tuwan Anu: Kathah ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan, yèn kula sampun dumugi ing nêgari sêrta sampun mantun sayah, kula badhe dhatêng ing dalêm sampeyan anyuwun sumêrêp ingkang dèrèng kula sumêrêpi.
Môndragupita: Sakêlangkung bingah kula, sampeyan badhe pinarak dhatêng griya kula, wondening kêrsa sampeyan badhe mundhut sumêrêp wau sakêlangkung andadosakên dhanganing manah kula.
Tuwan Anu: Dalêm sampeyan punapa têbih saking loji residhenan.
Môndragupita: Botên patos têbih. Punapa sampeyan badhe mondhok ing dalêmipun kangjêng tuwan residhèn.
Môndragupita: Lah punika sampun kêtingal. Kula sampeyan lilani mêdhun ing ngriki kemawon.
Tuwan Anu: Punapa botên kêtêbihên, sampeyan tindak dharat saking ngriki dumugi ing dalêm sampeyan.
Môndragupita: Botên tuwan, kalih dening punika kapal kula kapêthukakên.
Tuwan Anu: Inggih sumôngga sakêrsa sampeyan.
Pangeran: Lho, si paman. Kasêrira wau saka ing pundi, dene awan-awan. <139>
Wirawôngsa: Kula nuwun, kula saking ningali tiyang jêmparingan. Kêpingin badhe tumut, nanging botên gadhah jêmparing, mênawi panjênêngan dalêm parêng, kula nyuwun jêmparing ingkang sampun botên kagêm kemawon sagêndhewanipun.
Pangeran: Gêndhewa kula mung siji niki, panah kula rong lakon. Dawêg sêlakon edhang. Kalangane ing pundi, paman.
Wirawôngsa: Kula nuwun, kambênganipun ingkang agêng kalih ênggèn, sêtunggil ing alun-alun, sêtunggilipun ing Mangkunêgaran. Ing alun-alun punika pêndhak sontên kemawon, ing Mangkunêgaran enjing sontên, têrkadhang ngantos sadintên muput.
Pangeran: Apa akèh wong kang padha nglurug. Ing Mangkunêgaran niku nganti pintên gêndhewa.
Wirawôngsa: Kula nuwun, inggih kathah, kêjawi saking tiyang nglurug, para sêntana tuwin para abdi sami kapêrdi tumut jêmparingan. Dados kêdhik-kêdhikipun ngantos kalih dasa gêndhewa, têrkadhang ngantos kawan dasa gêndhewa.
Pangeran: Yèn mêkotên, pênduga kula okèh panah kang padha rusak, <140> awit kêtiban ing padha panah, tuwin bocah kang nuthuki inggih okèh sing padha kêliru.
Wirawôngsa: Dhawah dalêm mêkatên punika kêsinggihan. Inggih sayêktos kathah jêmparing ingkang sami tugêl dêdêripun, sêrta ingkang pêcah nyênyêpipun, punapa malih risak êlaripun. Wondening jêmparing ingkang andhawahi wau inggih sami anjêbrèt bedhoripun.
Pangeran: Yèn mêkotên kula inggih kêpingin andêlêng, sabab padha-padha kêlangênan panahanipun ambungahake
Surakrama: Kula nuwun, tumpakanipun kêlêbêt sêkeca, lambenipun ènthèng, <141> namung manahipun bantêr, ing atasipun rama dalêm Bêndara Pangeran Anu kêbantêrên. Mênggah manginipun jangkêp, amung cacad kupingipun dawir.
Pangeran: O lah, yèn mêkotên olèhe ngarani si paman jaran wêton ing Timur wau kêliru, adat yèn kupinge dawir niku turene jaran sundêl laut. Dene nek jaran wêton ing Timur, utawa wêton ing Bima, niku têngêre cok dipêngêt janggêle lan dhuwure botên ontên kang patang kaki.
Surakrama: Abdi dalêm kula sawêg sumêrêp saking pêngandika dalêm punika, ingkang dados têngêripun kapal wêdalan ing tanah sabrang, ingkang wau kula wêstani sampun cacad dhasar.
Pangeran: Kula dhèk dèrèng dhèngêr ênggih mêkotên. Mulane jaran wêton ing Timur lan wêton ing Bima buntute botên bisa dawa, awit dipêthêt janggêle.
Surakrama: Kula nuwun, inggih. Kagungan dalêm titihan dragêm ingkang saking Tuwan Anu rumiyin punapa têksih.
Pangeran: Êmpun kula wèhake têng dêmang kula ing Cibukan, awit kula wêdi nunggangi, gilape bangêt, kula sêpisan ontên ing Bathangan mèh tiba, kula saka ing wetan ontên wong mêtu saka ing pomahan
kapal mênawi gadhah cacad gilap sampun botên kenging dipun dandosi, bilih gilapipun sangêt, anêniwasi, asring andhawahakên. Kêjawi saking punika, tangyangtiyang. numpak kapal gilap kêdah wêweka kemawon, dados kirang bingahipun ingkang numpak.
Pangeran: Bêbutuhan paman, kula angur nuggang jaran sing bandhol kambi jaran
Pangeran: Tunggang taya niku sing pundi, paman.
Surakrama: Kula nuwun, ingkang kawêstanan tunggang taya punika mathi wontên ing jalak.
Pangeran: Niku napa kêlêbu cacat gêdhe.
Surakrama: Kula nuwun, inggih, undha usuke mawon akalihan
Surakrama: Kula nuwun, kêdhik-kêdhik inggih sumêrêp.
Pangeran: Jênênge mathi kang bêcik niku sing pundi.
Surakrama: Ingkang sae, 1. nilakôntha, 2. traju
ngrungokake prêkutut disambi ngombe wedang êtèh, sabab kula entuk prêkutut saka ing Blora, niku ajêng kula tandhing karo duwèk kula lawas kang saka ing Kêdhiri, si paman dhêmên <144> pundi, nanging saniki êmpun kawanên, êmpun lèrèn olèhe manggung, sesuk mawon si paman têkaa kang rada esuk.
Surakrama: Kula nuwun, inggih sandika. Mênawi sampun têrang dhawah dalêm, kula kalilana mundur.
Wirawôngsa: Kula inggih mugi kalilana mundur.
karo dika ing omahe Nyai Laba, botên dika ajak anggadhèkake.
Biyang Clili: Ênggih êmpun bênêr, nanging rèhne Nyai Laba niku yèn anggêgadhe botên tau ditulisi, dadi cok rêgêjêgan karo wong kang anggadhèkake, <145> sing sêpisan bab pêngitunging sasi,
êmpun mati, dadi tutug ing sasi Jumadilakir taun Je niki êmpun sêpuluh sasi.
Biyang Clili: Eling kula inggih mêkotên, malah ambênêri ing Sêptu Paing wau anak kula Si Clili mulih saka ing desa.
Biyang Cèkli: Ênggih, barêng têkane anak dika wau kula malah ambênêri ontên ing omah dika, botên suwe dika banjur têng omahe Nyai Laba, barêngan karo kula.
Biyang Clili: Êmpun rujuk eling dika kambi eling kula, dawêg padha lumaku saniki.
Biyang Cèkli: Dawêg, nanging kula ajêng nginang dhisik.
Nyai Laba: Lho, dika Biyang Clili esuk-esuk têkan mriki.
Biyang Clili: Inggih, dhatêng kula punika badhe nêbus kandêlan kang wontên ing sampeyan.
Nyai Laba: Ênggih, mêngke kula jupukke. Lah niki napa pêndhoke, <146> eling kula olèh dika anggadhèkake biyèn dhèk sasi Pasa tanggal ênêm lupute tanggal ping pindho, ênggih tanggal ping têlu,
Nyai Laba: Luput itung dika niku, yèn Pasa sapriki êmpun sêwêlas sasi, dawêg dika itung dhewe.
Biyang Clili: Sampeyan punika kadospundi nyai, Mulud kalih Rabingulawal punapa botên sami kemawon. Inggih Mulud inggih Rabingulawal.
Biyang Clili: Kêlimrahanipun mêkatên. Yèn kados pêngetang sampeyan wau, dados sêtaunipun tiga wêlas wulan. Pripun bok ayu Cèkli bênêr kula, napa bênêr nyaine.
Biyang Clili: Sing êmpun kêlumrahan ênggih itung dika niku kang bênêr, Mulud kambi Rabingulawal niku padha mawon. Sasi siji jênênge loro, padhane
Dulkijah utawa Dulkhaji. Punika nyai ingkang sampun kêlimrahan, etang sampeyan wau lêpat, Siyam dumugi Jumadilakir punika sawêg sêdasa wulan.
Nyai Laba: Napa mêkotên ta.
Biyang Cèkli: Inggih, mênawi sampeyan kirang pitajêng, mugi kamusawaratna.
Nyai Laba: Lah niku bojo kula têka, mêngko kula takokne, kyai, aku iki sasuwene rêbut udur karo Biyang Clili, prêkara olèhe anggadhèkake pêndhok mênyang aku, pênggadheku dhèk apa, tutug ing sasi Jumadilakir iki itungku wis sêwêlas sasi,
Biyang Clili: Ingkang sêtèng-sêtèng kaping pitung dasa kemawon dados tigang rupiyah, langkung gangsal uwang, ingkang sêtèng-sêtèng kaping gangsal dados tiga tèng, yatra tiga tèng punika kawêwahan dhatêng ingkang gangsal uwang wau dados kêwolu tèng, dados yatra pitung dasa gangsal sarêmanipun sêwulan tigang rupiyah, langkung kêwolu tèng, ing dalêm sêdasa wulan
dados tigang dasa rupiyah, napa botên mêkotên bok ayu Clili.
Biyang Clili: Ingkang pitung uwang kaping sêdasa dados pitung dasa uwang, utawi pitung rupiyah gobang, kantun kang sêtèng-sêtèng kaping sêdasa, dados gangsal
Biyang Clili: Suwawi sampeyan widèni nyai.
Nyai Laba: Ênggih. Êmpun gênêp.
Biyang Clili: Mênawi sampun jangkêp, kula sampeyan
sêpisan nglari <150> sapiku, dhèk wingine digawa ing maling, kapindhone, arêp anjaluk gadarenamu, anakku wadon bakal dak êntas. Aku
apa kowe anjaluk pêsumbang, apa bakal ngènèhi dhuwit, nyambat nukokake sandhangan. Yèn kowe nyambat, êndi dhuwite, mênawa kowe anjaluk pêsumbang iya ing saminatku bae, aja koarani mêngkono, sabab wong padha duwe anak dhewe-dhewe tur wis padha gêdhe lan amêsthi mikir
dhèknèn wêruh, yèn nganti ngabang bironi olèhku golèk bakal wragad. Paribasaning wong, anak karo sanak amêsthi abot anak.
Trunamênggala: Iyang, wong olèhku cêlathu durung tutug banjur kourugi kaya uwuh. Sapiku kang dak tuturake ilailang. kêmalingan mulih dhewe, dhèk mangkatku mrene mau, aku kêpapag sapiku ana ing Kêtandhan. Kiraku malinge digudag, awit pêdhète isih kari ana ing kandhang, wis lumrah sapi iku, yèn pêdhète isih cilik, ora kêna dipisahake.
Wiramênggala: Dhasar iya mêngkono, aku biyèn wis tau kêmalingan sapi sêpisan <151> pêdhète kari ana ing kandhang, antara rong dina sapi kang digawa ing maling iku mulih dhewe.
Trunamênggala: Dene bab jarit mau, ing sabisa-bisa aku bakal ngènèhi pêtukune mênyang kowe, nanging tukokna kang bêcik babarane, sukur olèh kang bêcik bathikane, aja kotukokake ing pasar, sabab kacok didol ing pasar akèh kang blocok. Kiraku iku bathikan ing Kauman, babarane cêbilak, yèn
Trunamênggala: Anake lanang loro, siji sing wis rabi olèh anake bêkêl ing Kêmbanglampir, sijine isih jaka, iku kang bakal dadi mantuku.
Wiramênggala: Gawene anakmu besuk apa.
Trunamênggala: Yèn sêlamêt, ing sasi Rabingulakir ngarêp iki.
Wiramênggala: Yèn mêngkono, bakal barêng karo gawene anakku si êbèng. Mungguh
Wiramênggala: Iya, mungguh iku wis kêna kopêsthèkake
Wiramênggala: Lah iya yèn kowe ambodhokake mênyang aku, aku dhewe satêmêne ora pati dhèngêr ala bêciking bathikan. Kêjaba dak bubuhake mênyang adhimu bojoku. Lho si anak Singajaya têka, dene têka awan-awan, dêlênge kaya ontên gawene.
Singajaya: Inggih. Sowan kula ing sampeyan dipun utus dhatêng raka jêngandika bapak. Ingkang rumiyin angaturakên ingkang salam donga, kaping kalih, <154> mênawi andadosakên parênging galih sampeyan, raka jêngandika nyambut kagungan sampeyan kapal saprabotipun.
Wiramênggala: Ênggih, nanging prabote lagi esuk wau disilih têng kêwanuhan kula wong Cina Babah Ging Sèh. Si kakang ajêng têng pundi nganggo nyilih jaran.
Wiramênggala: Têng desa ing pundi, lan ontên prêlune napa.
Singajaya: Badhe dhatêng dhusun ing Kricikan, têbasanipun raka jêngandika, punika bêkêlipun botên paos kang sêrta pogok.mogok.
Wiramênggala: Angkate si kakang besuk napa, lan si anak napa mèlu.
Singajaya: Mênawi angsal kapal inggih ing sêdintên punika, wondening kula botên
inggih sagêd. Mênawi sampeyan sampun parêng, kapal kenginga kula bêkta ing sapunika.
Wiramênggala: Ênggih. Kênthus, jaranku wêtokna.
Kênthus: Inggih. <155>
Singajaya: Mênawi sampun têrang, kula sampeyan lilani mundur.
Wiramênggala: Ênggih, taklim kula mawon têng si kakang.
siyos sampeyan kèn made, kula suwun sapunika, mupung ngajêngakên garêbêg, mangsanipun kathah tiyang dhusun
pêndhak dina niki dèrèng diulihake, sêrta dèrèng ontên tuture têng kula.
Nyai Jasuta: Ingkang wêsta biyang Klungsu punika sasumêrêp kula tiga, sêtunggil griya ing Pamotan, sêtunggil ing Kêmangkunêgaran, sêtunggil ing Wiragunan, tiga punika pundi ingkang ngêmpit kagungan sampeyan wade. <157>
Bok Mas Nayatruna: Kula botên wêruh omahe, wonge irêng burik, dhèk wingine kula kon nêrutus sarupaning warung, nganti sadina dhêg botên kêtêmu, tumuli ontên wong liwat padha caturan, yèn ing dalan sakiduling Grogol ontên wong wadon wuda ambêlêjêd grumutan ing pinggir dalan, dikira mêntas dikêcubung ing wong, ati kula kumêpyur, nèk niku biyang Klungsu.
Nyai Jasuta: Mangke ta, bok mas, kala wingi kula langkung ngajêngipun bango ing Gladhag ningali bakul sami thothit rubung, ingkang makaot tiyangipun cêmêng burik. Malah wontên bakul kang thothit wau sêtunggil wicantên: biyang Klungsu, yèn kowe arêp lunga, iya sakarêpmu, nanging
nyai, kula niki dadine kêtiwasan. Yèn mêkotên êmpun lumrah, bakul kang padha pêpara niku wêkasane dadi mujangan, awit tênagane padha kêna ing sibat. Wong golèk
mêsthi pajêng, ingkang dipun damêl tumbas angsal-angsal wau, punapa botên yatra anggènipun nyênyambut utawi anggènipun mênang botohan. Mila lêpat-lêpat cok wontên ingkang sade awakipun <158> utawi dados boyongan.
Bok Mas Nayatruna: Ênggih nyai, wong padha dhêmên botohan niku, napa botên padha
ditêmpuh, sumêja amburu kalahe, kalahe botên kaburu, malah dhuwite olèhe utang-utang wau dhadhal, êmpun kalah, wuwuh kêlêbu ing utang, nanging têka kapok botên utang-utang malih dilakoni, wong mêkotên niku sêlokane: sulung alêbu gêni.
Nyai Jasuta: Inggih, bok mas. Sami-sami kêkarêman, tiyang nyêrèt kalih tiyang ngombe awis, kathah ingkang sagêd mêdhot sêrta lajêng kapok. Amung tiyang ingkang rêmên ngêbotohan, angèl pêdhot-
karême marang ngêbotohan. Ênggih kêrêp ngrayab lan êmpun kêrêp ditêbusi têng wong tuwa-tuwane, sêrta diwènèhi sandhangan. Nanging botên bisa kapok, wêkasan dadi dawa tangane, sanikine êmpun kondhe lan kathokan kalèt mawon, sanak-sanake êmpun padha botên ontên sudi kanggonan.
Nyai Jasuta: Kula inggih gadhah kêpenakan jalêr, sangêt karêm dhatêng botohan, <159> kêdadosanipun ing wêkasan inggih kados ingkang sampeyan cêriyosakên wau, nanging angsalipun amirangakên dhatêng sanak sêdhèrèkipun botên ngantos lami, awit sakit
district Kadoewang, in Ngoko en Kråmå
Ngabèi Kêrtapati: Wiradôngsa, kowe apa padha sêlamêtan bae. <160>
Wiradôngsa: Pêngestu sampeyan mas ngabèi, inggih wilujêng, punika bala sampeyan tiyang èstri ambêktani angsal-angsal katur ing sampeyan wêrni gêndhis kadi sêrta kilang sêrêmbat.
Kêrtapati: Gula kadi iku apa, aku lagi ngrungu saiki.
Wiradôngsa: Kadi punika dangu ingkang sawêg mêdal sêpisan, lajêng dipun dèrès kadamêl gêndhis, gêndhisipun nama gêndhis kadi, wondening deresaning dangu ingkang mêdal kaping kalih utawi kaping tiga sêrta salajêngipun, mênawi sampun dados gêndhis, nama gêndhis arèn kemawon. Ingkang nama kilang punika godhogan lêgèning arèn ingkang têksih ragi cuwèr.
Kêrtapati: Apa omahmu ing Kêduwang akèh uwite arèn.
Wiradôngsa: Kathah, sami tuwuh piyambak, pundi wana ingkang kathah uwitipun arèn, amêsthi tiyangipun ingkang gadhah sami sêgêr. Sanèsipun saking punika, têtuwuhan ing wana ingkang kenging dipun têdha inggih kathah, punapadene pêsabinan ingkang kenging kailèn ing toya lèpèn, pêkolèhipun botên angèn môngsa, anggêripun adhangan kemawon.
Kêrtapati: Yèn mêngkono, tanah ing Kêduwang iku bangêt bêcike, nanging jarene macane pating sriwêt bae, iku apa nyata. <161>
Wiradôngsa: Inggih yêktos kathah, mênawi dalu asring saba dhatêng pemahan, têrkadhang nubruk sêgawon utawi andêkêp menda.
Kêrtapati: Têka wani-wanine wong ing kono iku padha saba ing alas utawa tunggu sawah.
Wiradôngsa: Inggih, tiyang sampun griyanipun. Wondening sabin wau, mênawi pantunipun sampun sêpuh, awis katêngga, amêrgi kasaba ing sima, dados cêlêngan tuwin bêbujêngan sanèsipun sami ajrih nyakêti pêsabinan.
Kêrtapati: Ah, yèn aku omaha ing kono, mênawa bêngi ora wani mêtu mênyang latar.
Wiradôngsa: Yèn mêkatên, kêkêndêlanipun ngambah wana tiyang jalêr ing nêgari ngriki wontên sangandhapipun tiyang èstri ing Kêduwang.
Kêrtapati: Ih iku ora ta, yèn kêkêndêlane bangsaku wong lanang kodokok sangisore wong wadon, aku ora awèh.
Wiradôngsa: Mêkatên anggèn kula mêstani wau, pêndugi kula tiyang jalêr ing ngriki yèn dipun kèn lumampah ijèn wontên ing wana agêng, têbihipun ngantos tigang pal, utawi kawan pal kados botên purun, mênggah tiyang èstri ing ngrika, bilih dhatêng ing pêkên kathah ingkang ijèn kemawon sêrta anggêgendhong, têbihing pêkên saking griyanipun wêtawis kawan pal utawi gangsal pal, têrkadhang ngantos lampahan sêwisan damêl.
Kêrtapati: Ah, wong mêngkono iku rak saking kêbutuhe, ora ana <162> bature, yèn mungguh aku, wong duwe batur iya amêsthi nganggo diiring ing wong, kang anggawa tumbak, bêdhil utawa pêdhang.
Wiradôngsa: Kêjawi ta mas ngabèi, tiyang sampeyan punika priyantun ingkang kula wicantên wau sêsaminipun tiyang alit.
Kêrtapati: Yèn wong kaya aku milu koarani jirih, amêsthi aku isin. Lah wong kang padha mênyang ing pasar mau apa ora ana kang cok ditubruk ing macan.
Wiradôngsa: Inggih asring wontên. Nanging inggih botên dados girisipun ing kathah, tekadipun sami bêgjan-bêgjan kemawon, awit tiyang ingkang sami dipun têdha ing sima punika sampun pêpêsthènipun piyambak-piyambak. Sênajan wontêna salêbêting griya, yèn dhasar julung, inggih saèstu kenging kêtubruk ing sima, kalih dening malih sima punika kêsagêdanipun namung
wong kang padha lumaku ing dalan lan ambudi sirnaning macan.
Wiradôngsa: Kadospundi anggènipun ambudi sirnaning sima, tiyang wana ngantos <163> lampahan sêdintên mêkatên. Wondening tiyang ingkang griyanipun têbih saking mêrgi agêng, mênawi dhatêng ing pêkên mêrginipun botên wontên sêdhêpa, sêrta tansah amiyak srompodan tuwin nusup ing bondhotan. Bilih
langkung saking sêlandheyan, môngka rêmênanipun sima manggèn wontên ing srompodan tuwin bondhotan ingkang jêmbêk-jêmbêk, wondening tapak tuwin cakaran sêrta kosodaning sima punika samêrgi-mêrgi.
Kêrtapati: Yèn mêngkono, dadi saking uwis kulinane wong Kêduwang olèhe ngambah alas, mulane ora anduwèni kuwatir.
Wiradôngsa: Inggih, nanging sima punika ingkang galak akalihan botên, kenging dipun têngêri.
Wiradôngsa: Bilih cakaranipun ngalang mêrgi, punika saèstu simanipun galak, tiyang ing dhusun ngriku ingkang sumêrêp lajêng ambundhêli kambêngan tuwin anggawari, kêdamêl prêtôndha dhatêng têtiyang ingkang sami langkung, supados samia sumêrêp yèn wontên simanipun galak. Wondening bundhêlan kambêngan akalihan gawar inggih dados prêtôndha, yèn ngriku panggenan begalan. <164>
Kêrtapati: Mungguh wong kang padha liwat, andêlêng bundhêlan alang-alang lan gawar, dhèngêre kêpriye, yèn iku panggonan macan utawa begalan. Bedane apa.
Wiradôngsa: Botên wontên bedanipun. Namung kawêtawis kemawon pantês panggenan sima utawi papan pantês panggenan begalan.
Kêrtapati: Wong kang padha omah ing alas yèn duwe tanduran ana ing sawah utawa ana ing patêgalan apa ora ditunggu kaya wong ing tanah ngare, wong ing tanah ngare iku, yèn duwe tanduran amêsthi ditunggu rina wêngi, awit yèn bêngi kang cok ngrusak cèlèng, yèn rina manuk.
Wiradôngsa: Inggih mawi dipun têngga, witipun têtanêman ing wana, yèn pinarêng dipun saba ing cêlêngan, anglangkungi ing tanah ngare ngriki, ingkang botên kaambah ing cêlêngan punika, namung ingkang asring kêsaban ing sima, têrkadhang simanipun tumut api-api.
Wiradôngsa: Tiyang ingkang sami têngga têtanêmanipun ing sabin utawi ing patêgilan, punika yèn dalu sami totor wontên sangandhaping ranggonipun, mênawi badhe tilêm inggih minggah ing ranggon, punika asring wontên sima tumut api-api.
Kêrtapati: Macane apa ora cok banjur nubruk wong kang totor mau. <165>
Wiradôngsa: Botên, awit mripatiing sima bêlolokên, amêrgi kêsulakan ing latunipun totoran.
Kêrtapati: Wonge kang totor iba olèhe anjêpluk.
Wiradôngsa: Inggih, mila tiyang têngga tanêman mripatipun tansah julalatan kemawon. Samôngsa aningali wontên ngrêgêmêng, saèstu enggal mènèk dhatêng ing ranggon.
Kêrtapati: Wong kang ana ing ranggon iku apa ora anggawa gêgaman lan apa ora banjur padha murih patine macan kang milu api-api iku.
Wiradôngsa: Sagadhah-gadhahipun inggih ambêkta dêdamêl, nanging botên purun amêjahi
Wiradôngsa: Awit botên kuwawi yèn anyêmbadanana ijèn. Kaping kalih ajrih dhatêng kancanipun sami sima, samôngsa dipun pêjahi, botên wande kancanipun sami dhatêng malês ukum.
Kêrtapati: Mandah kaya tuturmu iku, dene têka kaya uwong duwe budi.
Wiradôngsa: Saèstu yèn mêkatên mas bei, môngsa ta gadhaha budi, ananging adatipun mêkatên. Mênawi wontên sima dipun pêjahi, pênunggilanipun sami <166> andhatêngi.
Kêrtapati: Lagi kiraku dhewe, iya macan dhasar pênuju arêp têka.
Wiradôngsa: Kula sumôngga ingkang dados pênggalih sampeyan.
Kêrtapati: Dhèngêre kêpriye, yèn kancane macan iku sumêja malês ukum.
Wiradôngsa: Mênawi wontên sima pêjah amêrgi dening tiyang, punika panggenaning bathang saèstu tapak sima lijig, tuwin pemahanipun ingkang mêjahi, inggih lajêng kêsaba, swaranipun pating gêlêrêng, punapa malih bilih wontên sima kenging ing bêkukung, sajawining bêkukung saèstu dipun dhongkèri, sumêja dipun gangsir supados ingkang wontên salêbêting bêkukung sagêda mêdal.
Kêrtapati: Apa macane kang ana sajroning bêkukung kongsi bisa mêtu.
Wiradôngsa: Botên, awit sima punika sukunipun cêndhak, môngka pathoking bêkukung pêndhêmipun lêbêt, dados pêndhongkèripun botên sagêd kandhas.
Kêrtapati: Mungguh sarupaning bêkukung alas kang rukun padha bangsane apa mung macan bae.
Wiradôngsa: Sasumêrêp kula, ingkang rukun sami bangsanipun, bantheng, sangsam, cêlêngan. Mênawi wontên kancanipun ingkang kenging dipun wisayani ing tiyang, kêtaton <167> ngantos rêbah, punika ingkang cakêt enggal sami ngrubung, sêrta sami andilati, anuntên sami andhosoki saking kiwa têngên saèmpêr kados kapurih ngadêga, lajêng kapipit saking kiwa têngên kabêkta sumingkir.
Kêrtapati: Apa wong ing kono ora ana kang cok padha kitêr.
Wiradôngsa: Inggih asring wontên, bilih sima anubruk tiyang utawi maesa, [mae...]
[...sa,] saèstu tiyang siti sami sêkala titir, andhatêngakên prapat, lajêng sami angitêri sima.
Kêrtapati: Aku yèn eling cêritane wong ing Bojanêgara lan wong ing tanah Pênolan, cok banjur gumuyu, sêmangsane ngitêr macan, wonge padha anggawa susug.
Wiradôngsa: Punapa inggih susug ingkang kêdamêl mêndhêt ulam ing lèpèn punika.
Wiradôngsa: Kadospundi pratikêlipun dene susug dipun angge pirantos nyêpêng sima.
Kêrtapati: Mêngkene, wong kang kêpatah ambabadi grumbul iku bêkêl susug, ing burine nganggo dipayungi ing tumbak lan bêdhil. Sêmangsane ditêmpuh ing macan, banjur ditadhahi ing susug. Yèn êndhasing macan kêlêbu ing susug amêsthi nuli gêlimpangan bae, dadi gampang olèhe ngrampog. <168>
Wiradôngsa: Kula gumun sangêt dhatêng tiyang ingkang sami ngangge pirantos susug punika, têka tatag-tatagipun. Punapa ing Bojanêgari wau panggenanipun tiyang gondhok punika.
Kêrtapati: Dudu, panggonane wong gondhok iku ing Kêdhiri, alase aran ing Lodhaya, ing kono iku kêna koarani kêdhatoning macan.
Wiradôngsa: Kathahipun sima ing Lodhaya punapa nglangkungi ing Kêduwang.
Kêrtapati: Iya, mungguha panggonaning uwong, ing Kêduwang iku pêdesan, ing Lodhaya iku kêratone.
Wiradôngsa: Mênggah tiyang gondhok wau, punapa wradin sa- Kêdhiri sêdaya, iba anggènipun pating gêrendhol.
Kêrtapati: Ora, jarene mêngkene, ing kono iku ana grojogan mêtu saka ing cangkême rêca gondhok. Wong kang padha omah saurute kali kang mili saka ing rêca mau, akèh kang padha gondhok.
Wiradôngsa: Lah bok sami ngalih, sampun agêgriya ing ngriku.
Kêrtapati: Wong wis turun-tumurun omah ing kono lan ora mêsthi gondhok kabèh, mung yèn ana wong ngombe ing kali kang mili saka ing rêca mau, pênuju <169> ing dina Jumungah lan ing dina Anggara Kasih, iku amêsthi banjur dadi gondhok.
Wiradôngsa: Dèrèng sampun-sampun anggèn kula ngraos-ngraosakên dhatêng tiyang ing Kêdhiri wau, têka kêraos-kraosipun sami griya ing ngriku, ingkang [ing...]
[...kang] rumiyin kathah simanipun, kaping kalih yèn botên kêlêrêsan dados gondhok, yèn mênggaha kula sampun botên sotir griya ing ngriku.
Kêrtapati: Mêngkene sababe padha krasan mau, kêjabane wis turun-tumurun omah ing kono, lêmahe bêcik, banyune tumumpang, alase ômba, akèh raja pènine, sêrta cêdhak bêngawan gêdhe, mulane wonge akèh lan padha cukup-cukup.
Wiradôngsa: Wêrni punapa pèni-pèninipun isining wana ngriku.
banthènge akèh, lan ing bêngawane akèh êmase, manuke prêkutut akèh kang gêdhe unine, kêjaba saka ing iku, isining alas akèh bae kang kêna diêdol utawa dipangan.
Wiradôngsa: Yèn mêkatên kenging dipun basaakên wana isi rajabrana, môngka malam sêrta lancêng punika ing
tatalipun dipun mahat kadamêl lisah, ampasipun kadamêl konyoh utawi ratus. Yèn mêkatên kula griya ing ngriku purun, nanging ingkang kula
gêgodhongan kang enak dipangan iya akèh, têrkadhang cok nêmu manggis, durèn, apadene nôngka.
Wiradôngsa: Yèn mêkatên, lêrêsipun kathah têtuwuhanipun manggis tuwin durèn wau, awit botên wontên ingkang ngundhuhi.
Kêrtapati: Bênêre iya mêngkono, nanging ora, sabab wijine êntèk padha dipangani ing buron alas kaya ta kêthèk, lutung, jêlarang, bajing, dalasan macan lan cèlèng padha doyan.
Wiradôngsa: Bilih durèn, anggènipun sagêd nêdha kadospundi, punapa botên kêcocok ing êri cangkêmipun.
Kêrtapati: Ora, sabab durèn iku samangsane wis matêng, amêsthi runtuh, banjur pêcah, dadi buron alas mau gampang pêmangane.
Wiradôngsa: Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula kalilana dhatêng ing
bedienden en een schoenmaker, in Ngoko en Kråmå
Tuwan Anu: <172> Sidin, kowe iku sabên-sabên yèn tak kongkon, mulih liwat saka ing antara, mung anggawa layang mênyang Tuwan Yakub bae nganti rong êjam suwene, amêsthi kowe salah wèngwèng manèh, kaya kang uwis kêlakon, nganggo mampir ing pasar utawa ing omahe bapakmu, yèn kowe uwis ora dhêmên ana ing aku, angur blakaa bae, aja gawe muring-muringku sêdina-dina.
Sidin: Kala wau kula botên mawi mampir-mampir, namung ngèstokakên dhawah sampeyan kamawon, angêntosi sawungunipun saudara sampeyan Tuwan Yakub. Mila ngantos dangu.
Tuwan Anu: Apa aku mau ora tutur mênyang kowe, yèn Tuwan Yakob turu, aja kok êntèni, layangku wèhna mênyang bature, kowe banjura mulih, sabab gawemu isih akèh.
Sidin: Pêmirêng kula wau mênawi Tuwan Yakob têksih sare, kula
manèh yèn dak kongkon apa-apa rungokna sing <173> bêcik, supaya aja kêluputan utawa kurang luwih olèhmu nglakoni prentahku.
Sidin: Inggih tuwan, ing salajêngipun badhe kula atos-atos supados sampun ngantos manggih kalêpatan. Ing sêpisan punika kula nyuwun pêngapuntên sampeyan kemawon.
Tuwan Anu: Iya dak apura kowe. Kêpriye wangsulane Tuwan Yakub sawise anampani layangku.
Sidin: Kula sampeyan utus angaturakên sêrat dhatêng Tuwan Yakub, sampun katampèn piyambak, dhawahipun dhatêng kula, mangke jam sêdasa badhe mriki.
Tuwan Anu: Aku iki arêp takon ing kowe, dhèk sasi ing buri iki, olèhku ngêmin kaos putih ing Linglangan rolas pasang, saiki têka mung kari sêpuluh pasang, iku sing rongpuluh pasang ana ngêndi.
Sidin: Èngêt kula, ingkang kalih dasa pasang sampeyan têmpilakên dhatêng Tuwan Pit, ingkang sampeyan utus murugakên dhatêng dalêmipun inggih kula.
Tuwan Anu: E iya, aku sing kêlalèn. Lan manèh, kowe wingi apa wis mênyang omahe tukang sêpatu, anakokake olèhku akon gawe sêtiwêl.
Sidin: Sampun, sagahipun tigang dintên êngkas rampung, badhe kapurugakên mriki piyambak.
Tuwan Anu: Ana wong gawe sêtiwêl mung sêpasang, itungku saprene wis rongpuluh <174> wêngi durung dadi, kiraku ora digarap-garap, yèn digarapa, sêtiwêl sêpasang têlung dina bae iya rampung, apa ora nganggo kotakoni sababe, dene nganti lawas mêngkono.
Sidin: Inggih kula pitakèni, wangsulanipun: mila ngantos lami, awit mawi ngupados wêcucal ingkang sae, angsalipun sawêg kala winginipun kemawon, kalih dening bojonipun sakit.
Tuwan Anu: Ewuh têmên pêmikirku wong mêngkono iku, ana wong dadi tukang sêpatu ora duwe simpênan kulit. Bênêre barang-barang sing kanggo ing garapane uwis duwe.
Tuwan Anu: Besuk manèh kowe aja ngunda ngundang. tukang sêpatu iku, golèka liyane.
Tuwan Anu: Sêtiwêlku mung kari sêpasang, sing dak ênggo iki, ora bisa salin-salin, awit pênunggalane wis amoh kabèh, sarèhning bangêt butuhku, karêpku kowe saiki ngundanga tukang sêpatu liyane.
Tuwan Anu: Iya, nanging dikêbat.
Sidin: Inggih. <175>
Tuwan Anu: Olèhmu gawe wedang iki têka tipis têmên, ora kaya sabên. Iku sabab dening apa.
Penjol: Bubukipun sampun têlas, wau kula badhe matur ing sampeyan ajrih, awit sampeyan sawêg duka dhatêng pun Sidin. Sarèhning sampun siyang, dados kirang-kirang inggih kula godhog, saking ajrih kula mênawi andadosakên duka sampeyan.
aku ora doyan, awit ora ana rasaning kopi, uwis buwangên, aku gawèkna êtèh bae.
Tuwan Anu: Karodene, ing besuk manèh yèn kopi, êtèh, utawa gula kari sêthithik enggal tutura mênyang aku, aja kongsi lungse kaya saiki, aku iya wis kêrêp tutur mêngkono ing kowe, nanging ora kolakoni, pikirmu ana ngêndi, yèn kowe iku duwea garapan liyane, patut yèn lalia, gawene mung anggodhog wedang esuk lam sore. <176>
Penjol: Inggih tuwan, sampun lêrês kemawon dhawah sampeyan punika, kula ingkang kêlêpatan, ing sakathah-kathahipun kula nyuwun pêngapuntên, ing salajêngipun badhe kula atos-atos.
Tuwan Anu: Iya dak apura, uwis ta gawe wedang êtèh dikêbat, yèn uwis kowe banjur tukua kopi.
Sidin: Kula sampeyan utus nimbali tukang sêpatu, sampun, punika dhatêng.
Tuwan Anu: Aku gawèkna sêtiwêl têlung pasang, kulite sing bêcik, dadèkna ing pêndhak dina iki.
Tukang Sêpatu: Inggih, ananging kula botên sagêd nyampunakên ing pêndhak dintên punika, awit garapan kula kathah.
Tuwan Anu: Sêtiwêl sêpasang kogarap pirang dina.
ora nganyang, nanging sing sêpasang rampungna tumuli, nêtêpana kaya saguhmu êmbèn mau.
Tukang Sêpatu: Inggih, mênawi parêng kula nyuwun kêrtas sêkêdhik kadamêl ukur.
Tuwan Anu: Sidin, anjupuka kêrtas sêthithik ing meja panulisanaku.
Tukang Sêpatu: Kalih dening malih, mênawi andadosakên parênging galih sampeyan, kula nyuwun nyambut arta sêpêngaosipun sêtiwêl sêpasang kemawon, badhe kula damêl tumbas wêcucal akalihan ular-ular.
Tuwan Anu: Iya dak wènèhi sapênjalukmu, nanging kowe aja goroh.
Tukang Sêpatu: O, botên ilok tuwan, yèn kula doraa ing sampeyan. Mênawi êmbèn sontên kagungan sampeyan sêtiwêl sêpasang botên sampun, kula suka sampeyan gêbagi.
Tuwan Anu: Lumrah wong iku yèn duwe karêp, akèh kêsaguhane, samôngsa <178> wis kêtêkan karêpe, ora mikir mênyang kêsaguhane mau.
Tukang Sêpatu: Inggih sumôngga ingkang dados pênggalih, nanging kula botên mêkatên.
Tuwan Anu: Iya saujar-ujarmu, nanging satêmêne aku durung prêcaya mênyang kowe, awit wêtaraku
Tuwan Anu: Wis ta muliha, sêtiwêlku banjur garapên tumuli, êmbèn sore aku mêsthèkake dadine, ora susah aku kongkonan, atêrna mrene dhewe.
Tukang Sêpatu: Inggih, mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani mundur.
Penjol: Anggèn kula anggodhog wedang sampun, sêrta sampun kula cawisakên wontên ing meja.
Tuwan Anu: Iya, mêngko sêdhela aku mêtu. Kurang akèh olèhmu andokoki êtèh, kothake jupukên mrene.
Penjol: Inggih. <179>
Tuwan Anu: Kowe nuli anjaluka dhuwit mênyang Si Sidin, digawe tuku kopi.
griyanipun tukang sêpatu, amurugi kagungan sampeyan sêtiwêl, punapa sampun dados.
Tuwan Anu: Tukange sêpatu apa milu mrene.
Tuwan Anu: Undangên mrene, sêtiwêle sèlèhna ing kono bae, kowe banjur angrêsiki meja panulisanaku.
Dipun sambêra ing gêlap sakal yèn kula <180> kados pêngandika sampeyan wau, mila ngantos lami mêkatên, yêktosipun saundur kula saking ngarsa sampeyan rumiyin, lajêng ngupados wêcucal botên pikantuk ingkang priyogi, saantuk kula bala sampeyan tiyang èstri kêtiwasan kêdhawahan bluluk sirahipun, ngantos dados tangisan, awit sêkêdhap-sêkêdhap botên èngêt. Dados kula mrêlokakên mulasara tiyang èstri anggènipun sakit ngantos pitulas dintên.
Tuwan Anu: Kiraku tuturmu iku goroh kabèh.
Tukang Sêpatu: Sampun ngantos amanggih wilujêng anak putu kula tuwan, yèn kula matura dora ing
Tukang Sêpatu: Mênawi sampun sampeyan agêm jangkêp kaping tiga, kados mantun anjêpit. Awit wêcucal enggal mêkatên sagêd mêlar, wondening tungkakan punika gampil anggènipun ngandhapakên.
Tuwan Anu: Pênggarapmu uwis lawas, barêng dadi ora kêbênêran, aku êmoh nganggo sêtiwêl sing nglarakake sikil. Uwis rêgane pira, ora <181> kêpenak anggone, owahana lan tungkakane èndhèkna.
Tuwan Anu: Kiramu apa nganti têlu likur dina manèh rampunge olèhmu ngowahi sêtiwêl sêpasang iku.
Tukang Sêpatu: Kêsangêtên tuwan. Benjing-enjing kemawon inggih sampun.
Tuwan Anu: Lah iya uwis, gawanên mulih.
Tukang Sêpatu: Inggih, mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani mantuk.
Tuwan Anu: Iya. Kulambiku putih apa wis ana kang rêsik.
Sidin: Sampun rêsik sêdaya sêrta sampun kasêtrika.
Tuwan Anu: Jupukên mrene dak dêlênge.
Tuwan Anu: Sing loro iki pating blêntong, layake kêna ing dubang, apa mau ora kopriksani.
Sidin: Tampi kula saking juru masuh sawêg punika kemawon dèrèng ngantos kula priksani kêsêlak sampeyan pundhut.
Tuwan Anu: Balèkna mênyang sing masuh, konên ngilangake.
Tuwan Anu: Tuturmu mau wis rêsik lan uwis disêtrika kabèh, dene <182> iki isih kurang siji.
Sidin: Ingkang kirang sêtunggil punika bêdhah lêngênipun sêkêdhik, sawêg kula jrumatakên, mangke sêkêdhap kados sampun.
Tuwan Anu: Uwis, singgahna kabèh, siji iki tinggalên, arêp dak ênggo [êng...]
Sidin: Inggih. Punika wontên utusanipun Bêndara Pangeran Anu badhe kêpanggih piyambak kalihan sampeyan.
Utusan: Sowan kula ing sampeyan tuwan, dipun utus dhatêng saudara ijêngandika Bêndara Pangeran Anu, ikang rumiyin, matêdhakakên ingkang tabe, kaping kalih, anyaosakên dhahar sampeyan dhuku.
Tuwan Anu: Iya. Sidin, tampanana iku.
Tuwan Anu: Kangjêng pangeran apa isih sugêng, lawas ora pinarak mrene.
Utusan: Kula nuwun, têksih sugêng, mila lami botên pinarak mriki, kados amêrgi saking sawêg kêpambêngan anggènipun ngêrsakakên yasa sêrat Babad Mêtawis. <183>
Tuwan Anu: Aturna tabe lan trima kasihku marang kangjêng pangeran, lan matura, mêngko sore yèn têrang aku tilik.
Utusan: Kula nuwun inggih, mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula kalilana mundur.
Mênawi kadamêl rasukan, kalih têngah elo kemawon cêkap, dados punika langkung sêtêngah elo.
Tuwan Anu: Lah, yèn digawe sruwal, rong elo iku cukupan bae apa luwih.
Gêrji: Mênawi cêlak sampeyan, inggih têksih langkung.
sampeyan andhap sêrta alit, dados langkungipun sêtêngah elo wau kêtanggêlan kadamêl rompi botên cêkap.
Tuwan Anu: Uwis gawenên kulambi bae, iki
wontên ing ngriki, punapa kalilan kula bêkta mantuk.
Tuwan Anu: Bêdhahana ing omahmu bae.
Gêrji: Inggih, kalih dening rasukan ingkang sampeyan agêm punika kula suwun kadamêl pola.
Gêrji: Mênawi tigang elo inggih cêkapan kemawon, wonkênawontêna. langkungipun namung sêkêdhik, mila mêkatên awit sinjang songa punika botên wiyar kados sêngkêlat. Ingkang kalih têngah elo dados rangkêpan lêngênan kêkalih, <185> ingkang kalih têngah elo dados rangkêpan badan kiwa têngên akalihan ing wingking.
Tuwan Anu: Kêsiman, jupukên jarit sutra biru kang ana ing kamar kae, tumumpang ing kursi.
Tuwan Anu: Lah iki apa rupane, uwis dak ukur ora kurang ora luwih têlung elo.
Gêrji: Inggih. Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula kalilana mundur.
Gêrji: Inggih, mênawi rasukan sêngkêlat, ingkang sampun dados adat, epahipun gangsal rupiyah pêthak.
Tuwan Anu: Akèh têmên opahe, apa ora kêna kurang saka ing sêmono.
Gêrji: Kula ngladosi para tuwan-tuwan ing ngriki sêdaya, inggih sami maringi sêmantên.
Tuwan Anu: Lah iya uwis, nanging garapên tumuli. <186>
Gêrji: Inggih, mênawi botên wontên pambênganipun sakit, sêpêkên inggih sampun.
Tuwan Anu: Apa kowe ora bisa nguwisake besuk êmbèn.
Gêrji: Botên, tuwan. Awit kula anggarap cêlana kagunganipun saudara sampeyan Tuwan Kêlas.
Gêrji: Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula kalilana mundur.
Radèn Ngabêï en een bediende, in Kråmå en Ngoko
Tuwan Anu: Sampeyan wau punapa saking ing dalêm kemawon, saudara.
Radèn Ngabèi Paradata: Inggih, sowan kula ing sampeyan punika, ingkang sêpisan, awit lami botên pinanggih, kaping kalih badhe mintokakên sêrat aturan kula, ingkang badhe katur ing kangjêng tuwan residhèn, prêkawis gêgadhuhan kula siti dhusun ing Jêlag ingkang dipun bêkêli dhatêng saudara sampeyan Tuwan Yosèp. Etang kula sampun tempo, Tuwan Yosèp mêstani têksih kirang sêtaun.
Tuwan Anu: Pêngraos kula sampun têrang anggèn sampeyan damêl sêrat punika. <187>
Paradata: Mênawi sampeyan anggalih sampun têrang sêrta botên wontên ingkang kêkirangan, angkah kula badhe kula aturakên ing dintên benjing-enjing.
Tuwan Anu: Pêngraos kula inggih mêkatên, botên wontên ingkang kula waoni. Sidin.
Tuwan Anu: Anjupuka anggur asêm lan banyu Wêlônda.
Tuwan Anu: Ing dintên punika tiyang Jawi tanggal kaping pintên, saudara.
Paradata: Tanggalipun kala Ngahad, dintên punika Kêmis, dados sawêg tanggal kaping kalih wêlas.
Tuwan Anu: Kênap kae jupukên mrene, inumane dokokna ing meja kono dhisik.
Tuwan Anu: Kadohan olèhmu dokok kênap, cêdhakna mrene manèh, nuli inumane mau dokokna ing kene.
Tuwan Anu: Kowe iku Sidin, bok iya nganggo ngrungokake prentahku, aku rak uwis kêrêp tutur ing kowe, yèn aku anjaluk anggur asêm kambi banyu Wêlônda, amêsthi nganggo gêlas dhepok karo gula bêbêkan, lah iki kowe anggawa gêlas cilik. <188>
Sidin: Gêlasipun dhepok sawêg dipun asahi.
Tuwan Anu: Enggalna olèhe ngasahi, lan gêlas cilik iku balèkna ing ênggone.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk anggur asêm akalihan toya Wêlandi saudara.
Tuwan Anu: Sumpêle gêndul lan guci iku pocotana.
badhe tumbas dhatêng Tuwan Simon, ananging pênuju sampun têlas. Kula ngupados ing sanèsipun botên angsal, sarèhning kagungan sampeyan srutu sampun têlas, dados kula tumbas dhatêng Pêcinan.
Tuwan Anu: Pirang bêngkêk olèhmu tuku mau.
Sidin: Namung sêdasa bêngkêk, dados satus.
Tuwan Anu: Balèkna kabèh, kêjabane sing wis dakêmpakake iki. <190>
Paradata: Angsal kula mêndhêt punika têka kêlêrêsan, botên dhêdhêl.
Tuwan Anu: Inggih, pêndugi kula ing sêbêngkêkipun namung sêtunggil ingkang sae, nênêm ingkang sampun kula êmpakakên punika dhêdhêl sêdaya.
Paradata: Kula sayêktosipun botên doyan srutu, ingkang sêpisan ampêgipun sangêt, kaping kalih aosipun kathah.
Tuwan Anu: Kula kala rumiyin inggih botên doyan. Wiwit kula doyan srutu kala kula kesah dhatêng Bêtawi kalihan Tuwan Karêl. Wontên ing mêrgi sangu kula linting têlas, kônca kula Tuwan Karêl wau nyukani srutu, ngantos dumugi ing Bêtawi kula udud srutu kemawon, wusana lajêng nyakot dumugi ing sapriki. Kêpriye Sidin, srutune kobalèkake apa ditampani.
Sidin: Inggih dipun tampèni, sêrta sampun kula bayar pisan pêngaosipun sêbêngkêk ingkang sampun saudara êsês punika.
Tuwan Anu: Eling-elingên ta, besuk manèh aja tuku srutu mênyang Cina iku utawa mênyang Cina liyane.
Paradata: Kula sampeyan lilani mundur, badhe lajêng dhatêng Kawirêjan.
dwiki … sugeng kasarasan … wahhh gayeng tenan blog ‘e … badhe numpang mumbulaken pagerank … opo jowone pagerank yooo ?, yoo wis ngono kang … yen
dadi weruh inpormasi-inpormasi tentang apa wae, “ Kata ki Lurah.
“Karang jenenge wong lali ki kepriye to, Ki…., Ki …, kok terus mbok paidu ki, lho … aku lak ya tetep gelem sesrawungan karo tangga
penyakit, kuwi ? Sak weruh ku, pijet iku mung kanggo
“ Wah ! Manteb tenan, Ki ! Itu juga dapat dari mbah gugel apa, Ki ?” tanyaku.
“ Ora … Nek iki biyen aku sing ngajari Rama ku. Mula aku sak anak-anakku ki ora tau sing
ya iku wong kang paling duweni jasa tumrap panaliten bahan-bahan kimia.[2] Jeneng dawane ya iku Abu Musa Jabir Ibn Haiyan.[2] Dhèwèké lair taun 721 M, lan tinggal donya nalika
lan ombenan, kerep nggunakake teknik-teknik kang diplopori Jabir.[2] Jabir wis nindakake panaliten kimia kawit taun 776 M.[2]
diterjemahake ing basa Latin lan basa Éropah.[3] Jabir ya iku ilmuwan kang wiwitan nemokake campuran kimia saka pirang-pirang materi, kayata arsenik (zirnikh), lan antimony (itsmid).[3] Campuran mau bakal mbentuk sawijining barang tambang ekologis kang diarani teori tambang banyu raksa.[3] Dhèwèké uga ngenalake campuran baja lan panganggone O2 (oksigen) nalika gawé kaca.[3] Panemon iki didadekake
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.54, 3 Sèptèmber 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.28, 3 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alver,_Norway&oldid=873723"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.51, 16 Novèmber 2013.
Iwak Wader ya iku jinis iwak kang urip ana ing kali utawa kalènan. Iwak Water kagolong jinis iwak kulawarga suku Cyprinidae lan digolongake saka jinisé dumadi loro ya iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Wader&oldid=1051438"	Kategori: Iwak	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 23 Maret 2016.
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar VI (Kanjeng
Brańsk (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brańsk&oldid=1090889"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.11, 14 Sèptèmber 2016.
“Kowe arep urip ngene-ngene terus, opo urip dadi wong nggenah koyo alumni AFS? Cobo
Carane, nek ana gambar sing di senengi (neng blog ndi wae nek pas blog walking) trs di copy url e (klik kanan, copy url) trs mlebu neng dasbord, seret widget teks,
Posted: Oktober 19, 2012 in Uncategorized	0
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang
Pithik Putih : Hooh bener Blo!. Awake dhewe kur diwenehi turah-turahan. Nek ngono mengko ethok-ethok ora doyan mangan wae po?
Pithik Blorok : Bener Put!. Engko nek diwenehi lumpia dieker-eker wae rasah dipangan.^_^
Wasan rampung ngresiki ruang tamu, Mbak Dewi
njukuk lumpia sak gegem, diuncalke ning lemah ben
dipangan pithike. Ananging pithik loro kuwi malah
sebape pithike ora gelem mangan?. Untunge dheweke kelingan nduwe roti tawar lawas
nuntun Ponakane sing melet-melet kepedesen merga mangan arem-arem. “Kowe ki durung doyan pedes
Mbak Dewi :Wooo ngono tho, nek ngono digolekke obat apa ya?
Adhine : Rasah diobati. Dibeleh wae. Soale mengko malah nulari kanca-kancane.
Pithik Blorok kaget banget krungu usulan dheweke
dibeleh wae. Blorok tambah kaget wasan weruh
Pithik Putih ujuk-ujuk notholi lepehan arem-arem. Pithik Blorok : Kowe ki piye tho ? Awake dhewe wis nolak mangan sega, kok malah trima mangan lepehan arem-arem
ki piye. Rak yo luwih njijiki tho?.
Pithik Putih : Timbangane dibeleh, aku milih mangan lepehan arem-arem wae. Ben kowe wae sing ora doyan mangan luwih pantes dibeleh…
Pithik Blorok : Enak wae. Aku ya ora gelem dibeleh ki…..
(Pithik Blorok banjur cepet-cepet melu notholi lepehan arem-arem karo mripate merem amarga jijik) Pithik loro kuwi rebutan ngentekke lepehan arem-arem.
Mbak Dewi lan Adhine dadi gumun. Pithik sing
mau ora doyan lumpia, sega lan roti kok saiki malah
rebutan lepehan arem-arem. Lucu tenan pithik jaman saiki.
Wong Plinplan = kancane ngentut melu ngentut.
6) Wong Apes = wong liya sing ngentut, malah deweke sing diarani.
7) Wong Boros = Nek ngentut ora cukup sepisan.
11) Wong Nyantheng = nek ngentut malah mendhelik
12) Wong Ora Sabaran = wis ngedehen mbethuthut, ora
13) Wong Kurang Kontrol = nek ngentut wis kegawa ampase.
14) Wong kurang gawean = wong sing gelem2e maca
ngrungokake radio Jawa ya saka radia GAruda iki.
Balas	moko permalink	April 22, 2011 11:35 am	Wah kulo mrinding mirengaken, mugi – mugi reog suriname nggeh saged pentas wonten
Balas	puspita permalink	Februari 25, 2012 11:35 am	kulo seneng amargi tiyang suriname keturuna jawa tasing eling lan njaga kebudayaan jawa.matur suwun
Balas	Suroso permalink	Mei 30, 2012 11:35 am
paseduluran kagem sederek-sederek wonten tlatah suriname.mugi-mugi tansah pinaringan barokahipun Gusti
kangge sedulur jowo ing suriname,kulo nderek bingah dene sedulur2 jawi tasih nguri uri kabudayan jawi,snajan tebih wonten ing monco,gegandengan kalih meniko kulo bade nderek nguri uri kabudayan jawi,kulo wonten tembang boso jowo kang sampun kulo lebetaken ing jejaring sosial youtube,padosi kemawon JAY MARMUT,kulo matur nuwun sanget menawi
sedulur-sedulur ing suriname..aku ngadino bantul, yogyakarta
Balas	Yopie permalink	Januari 18, 2014 11:35 am	Maturnuwun sanget kagem para sedulur Suriname ingkang tasih ngleluri budaya Jawa ingkang adiluhung
dumateng panjenanganipun sederek ingkang wonten suriname, saetunipun kulo meniko senaoso wonten Indonesia nanging kulo ngeh ucol saking tanah jawi nanging kulo ngeh tansyah mbudidoyo supados mboten supe boso jowo. Amit menawi boso jowo kulo glepotan ora
Pagelaran wayang kulit dimainaké dhalang kondhang ing Indonésia, Ki Manteb Sudharsono. Lakoné Gathotkaca Winisuda.
Wayang Kulit iku pagelaran wayang ingkang mbabaraké lakon mahabharata utawa ramayana sing wayangé digawé saka kulit. Jinising wayang iki kang paling disenengi ing Tanah Jawa. Wayang iki digawé saka kulit kang ditatah lan diéntha kaya déné manungsa. Umumé wayang kulit nglakonaké lakon Wayang Purwa, nanging ana uga kang nganggo Crita Menak lan Babad Tanah Jawa, carita agama (Kristen, Buddha), perjuwangan, lan manéka warna carita liyané.
Wayang kulit dilakokaké ing layar putih kang sinebut kelir. Déné wayang-wayang iku ditancepaké ing debog ana ing sisih tengen lan kiwané dhalang. Gamelan kang ana ing sisih mburi ngiringi pagelaran iki. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan carita dongéng lan warisan kang berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonésia njaga (preserve) warisan iku.[1]
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Wayang kulit sumebar ing tanah Jawa lan uga pérangan liya ing Nusantara, nanging wayang iki luwih disenengi déning wong Jawa Tengah lan saperangan Jawa Wétan. Ing antarané panggonan siji lan liyané duwé gagrag dhéwé-dhéwé, sing paling gedhé ya iku Gagrag Ngayogyakarta lan Gagrag Surakarta. Gagrag Banyumas lan Gagrag Pesisiran uga kondhang ing tlatahé dhéwé.
Ing jaman saiki, pagelaran wayang antuk owah-owahan. Campursari lan dhagelan mlebu ing antarané pagelaran mau. Amarga wayang uga wis mlebu dadi acara televisi, suwéné pagelaran kang asliné sewengi bisa dikurangi dadi sawetara jam waé.
Wayang kulit uga asring sinebut wayang purwa. Sumber caritané ya iku saka kitab Mahabharata lan Ramayana kang ditulis déning Mpu Sedah, Mpu Panuluh, lan Mpu Kanwa.
Panggawéné wayang[besut | besut sumber]
Wayang kulit umumé digawé saka bahan kulit kebo sing wis diprosès dadi kulit lembaran, saben siji paraga wayang mbutuhaké watara ukuran 50 x 30 cm kulit lembaran sing banjur ditatah nganggo piranti arupa wesi lancip. Wesi waja iki digawé luqih dhisik kanthi manéka wangun lan ukuran, ana sing lancip, pipih, cilik, gedhé lan wangunliyané sing nduwèni fungsi béda-béda.
Wosé piranti mau kanggo gawé manéka bolongan ukiran ana ing lembaran wayang. Sabanjuré dipasang pérangan awak liyané ya iku tangan. Tangan wayang dumadi saka rong pérangan ya iku lengen dhuwur lan ngisor, saéngga tangan bisa diobahaké niru obahing tangan manungsa. Gagang wayang digawé saka bahan sungu kebo utawa sapi. Tangan wayang uga diwènèhi gagang supaya dhalang bisa ngobahaké tangan wayang kasebut.
Karakteristik paraga wayang[2][besut | besut sumber]
Wangun irung:[besut | besut sumber]
Irung Walimiring: Katon kaya piso blathi cilik, kanggo nuduhaké alusing watak lan kabangsawanan, tuladha: Arjuna, Samba, Kresna.
Irung Pelokan: Kaya wangun separo who pelem, nuduhaké pepadhan karo watak raseksa kasar lan kuwat. Tuladha: Buta Rotor, Bragolba, lan paraga buta liyané.
Irung Pagotan: kanthi cangkem gusèn, nuduhaké watak galak lan kejem. Tuladha: Radèn Indrajit, Radèn Kangsa.
Irung Bentulan: Nuduhaké keprajuritan. Tuladha: Gatotkaca, Gandamana, Bratasena.
Irung Bruton: Nuduhaké sipat lucu, tuladha:Bagong.
Irung Sumpel: Nuduhaké sipat lucu, tuladha:Semar lan Limbuk.
Irung Térong: Nuduhaké sipat bisa narik kawigatèn, kaya pelawak. Tuladha: Garèng.
Irung Cempaluk: Nuduhaké sipat konyol kaya badhut. Tuladha:Pétruk.
Irung Pèsèkan: Nuduhaké lucu. Tuladha: Togog, Mbilung, Wanara.
Lambé lan garis cangkem[besut | besut sumber]
Cangkem Domis: Wangun cangkem satriya, nuduhaké kaélokan lan watak sènsitif
Cangkem Gusèn: Nggambaraké watak sok sarwa weruh, tanggung. Conto:Patih Sengkuni lan Kartamarma
Cangem Ngablak: Kabuka lan katon gusiné. Nggambaraké watak raseksa. Conto: Boma, Durmagati
Tlapukan[besut | besut sumber]
Mata Gabahan: Awangun wulir beras. Matané para ksatriya.
Mata Kedhelèn: Awangun wiji kacang, mata tokoh kaya Baladéwa, Setyaki.
Mata kedhondhongan: Awangun wiji kedhondhong, mata Patih Sengkuni lan Kartamarma.
Mata Pelengan: Nggambaraké karakter kejem, Indrajid lan Kangsa.
Mata Penanggal 1: Awangun wulan tanggal sepisan, nggambaraké watak sing ora bisa dipercaya. Tuladha: Cakil lan Pendhita Durna.
Mata Kolikan: Nggambaraké watak lucu kaya Semar.
Mata Plolo: Nggambaraké watak bodho lan gampang dibodhoni. Tuladha: Bagong lan Togog.
Uba Rampé pakeliran[besut | besut sumber]
thuthukan dhalang kanggo ngiringi antawacana lan omongan ing lakon.
Senthir kanggo gawé wewayangan, ing jaman saiki ana kalané senthir disulih nganggo petromax utawa lampu listrik.
Simpingan[besut | besut sumber]
Akehe wayang ing kothak ora padha ing antarane dhalang siji lan liyane. Ana kang kurang saka 180, ana uga kang nganti 400 wayang. Wayang mau ana kang ditata ing pakeliran sisih tengen lan kiwa, ana uga kang ing njero kothak.
Simpingan Kiwa[besut | besut sumber]
Simpingan Tengen[besut | besut sumber]
Kang ditata ing sisih tengen diwiwiti saka wayang Brahala/Dewa Amral/Dewa Mambang dipungkasi nganggo wayang bayen.
Wayang Dhudahan[besut | besut sumber]
Wayang dhudahan ya iku wayang kang ora melu disimping nanging mung disimpen ana sajroning kothak. Biasane wayang dhudahan iku klebu wayang kang kerap dilakokake déning Ki Dhalang. Contone wayang dhudahan :
Anggisrana,Yuyu Rumpung, Wil Kathaksini lsp)
Wayang_kulit&oldid=1109344"	Kategori: Budaya JawaWayang kulit	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.16, 6 Januari 2017.
--- 19 : [2] ---
--- 19 : [3] ---
14. marma wong desa mangkana | lampahira ki dipati ing nguni | ingundhangakên sadarum | desa myang pagunungan | ukur bisa sêmbahyang
anggulang kalbu | laris ingkang palak binas | kang samya lumuh ing kardi ||
17. nahan gantya kawuwusa | Panji Surèngrana samana prapti | saking dènira bêbujung | ing wadya Kartasura | lajêng marang Lamongan lami nèng ngriku | sira Panji
mila prapta Surèngrana kang angipuk | pangêbang kang muni nglayang | wagêde Surèngranèki ||
[...n] cundhuk | anèng dhusun ing Kapraban | wau gènira manggihi ||
20. sinunggyan sinuba-suba | apan arsa binêkta mring nagari | Jayapuspita tanpasung | dèrèng eca kang manah | maksih suka angadu
yuwananing ajurit | duk srayane dèrèng rawuh | wisma ing Surabaya | kang katiban gutuk api payonipun | kang agni datan tumama | ing mangkya kathah kabêsmi ||
112. Arya Jayapuspita lèngsèr saking kitha badhe mapan wontên ing Japan
23. kunêng ingkang kawuwusa | sira Amral lawan rêkyana patih | miwah Kumêndur Gobyèku | samya apagunêman | tuwin ingkang
ingkang rawuh | yèn manggunga bêbêdhilan | sawindu pan nora uwis ||
kang dadya pangawat kanan | Ki Ngabèi Jangrana ingkang rayi | ingkang anèng kerinipun | sira Jaka Tangkêban | ki
awor suraking wadya atri gumuruh | pêtêng dhêdhêt ing payudan | dening kukus anglimputi ||
sariranipun | ing payudan tanpa rungyan | awor sambating akanin ||
36. tibane mimis lir udan | tikêl ingkang wastra pating carêngkling | sêbrak suwèking lêlayu | rêkatak ing daludag | rame kêbyok-kinêbyok ing umbul-umbul | saking ramene kang yuda | sawênèh kêris-kinêris ||
37. myang ingkang dugang-dinugang | kuwêl ing prang ana bithi-
katri prajurit linuhung | wus cundhuk lawan Amral | myang Kumêndur Gobyo langkung sukanipun | dene
46. mumpung dèrèng kambu lawan | kadangipun pun Surèngrana Panji | myang Panji Kartayudèku | ing mangkya lagya pisah | baris wontên ing Kapraban kalihipun | amanggihi srayanira | pun Balèlèng Murah Panji ||
47. yèn punika anunggila | yêkti awrat pinagut ing ajurit | inggih ta sadayanipun | satunggil arêmpua | dyan Kumêndur Gobyo nampèl wêntisipun | giyak sarwi latah-latah | itu bêtul lêbih baik ||
kanan keri | ingkang munggèng kananipun | pangeran ing Madura | atimbangan wadya
ing yuda | ramening prang kang bêdhil lir prabata rug | pêtêng kukusing sundawa | pangêdrèle wanti-wanti ||
55. sumahab wong Surabaya | datan ulap nusup kukusing bêdhil | wong talangpati anggrêgut | manêngah mamuk rampak | kang ing dhadha wadya
dènira udut | ing lantaran dinamonan | upête ing rare alit ||
63. Kumêndur Gobyo umiyat | ing solahe wau ki
katadhahan ing mungsuh kanan keri | Jaka Tangkêban angamuk | watangira ingikal | kinêmbulan ing prajurit ngarsèng pungkur |
karuna umatur | dhuh gusti sang dipatya | sampun age andika ngawaki pupuh | yèn kawula dèrèng pêjah | ecaa jênêngi wuri ||
75. pan wadya maksih akathah | dulangmangap myang wadya talangpati | tuwin kang prajurit kaum | inggih maksih sudira | dene rayi paduka ingkang kasambut | pun Angabèi Jangrana | kawula ingkang pêpulih ||
76. Jayapuspita ngandika | payo sarêng ingsun arsa ngawaki | tan ana wêkasanipun | nadyan
sakèthèng warnanên dalu | Panji Surèngrana lawan | Apanji Kartayudèki ||
89. miyarsa ing yudanira | ingkang raka rêmpu ari ngêmasi | apanji kalih wus rawuh | sowan marang kang raka | ki dipati ginubêl ngaturan mêtu | saking salêbêting praja | sampun kasompok ing
ewa mangkana pun kakang | sarambut dèrèng gumingsir ||
91. kang rayi kalih amêksa | ingaturan nunggil lan Murah Panji | Balèlèng ingajak ngamuk | sang dipati ngandika | tari marang sagunging prajuritipun | myang para kaum sadaya | ngapinjal aturirèki ||
92. kang satêngah ana ngucap | datan antuk punika aprang sabil | dening akanthi wong kupur | bala Nusakambangan | Kêtib
samya rêmbag mijil | lèngsèr saking jro kithèku | myang ari kalih mêksa | angaturi dadya giwang ing tyasipun | sang adipati gya budhal | saking praja sawadyèki ||
94. angumpul ing arinira | sampun prapta Kapraban sang
baris ing Kaputran | nanging têbih kuwunya lan dipati | miranti sawadyanipun | wau kang kawuwusa |
Gobyo lampahnya | sampun prapta Kaputran sawadyèki | wong Surabaya amêthuk | rame campuh ing yuda | wadyèng Surabaya prange ngundur-undur | amapan ing Wanakrama | Kumêndur agêng tyasnèki ||
99. ing Kaputran wus kancikan | panyanane
yuda | Panji Surèngrana pangamuke liwung | miwah Panji Kartayuda | lwir andaka tawan kanin ||
101. bala ing Nusakambangan | Murah Panji Balèlèng anguruni | amung bala kalih atus | milwa mamuk manêngah | wong Kumpêni tan kandhêg
sangsayakèh rawuh | wadyalit ing Surabaya | mundur mring Wanakramèki ||
107. pan kacatur tigang wulan | anèng
wadyalit ing Surabaya | tan ana têluk sawiji ||
108. duk kinêpung anèng kitha | pitung wulan lamine sang dipati | wong pasisir sami tugur |
apan sampun amiyarsa | lamun wadya punggawa kang ajurit | sakalangkung risakipun | kasoran ing
pamajêgan kinêrig | wong Banyumas lan Matarum | Pamardèn lan ing Roma | Dêmang Jayawinata têtindhihipun | lan Dêmang Sasrarudita | wus budhal sagunging baris ||
111. tan winarna lampahira | duk ing marga wus praptèng Surawèsthi | wus panggih lan Ki Tumênggung | Cakrajaya myang Amral | wus pinarnah kuwu sabitinganipun | gantya ingkang kawuwusa | prajurit saking ing Bali ||
112. kang sraya Pangeran Sampang | ingkang pêjah ing kapal mangkya prapti | apêparab Dewa Kêtut | sèwu prajuritira | praptèng kitha ing Tunjung ingkang jinujug | miyarsa
gègère apuyêngan | akèh nusul mring nagari Surèngkewuh | atur uningèng pangeran | yèn wontên mungsuh dhatêngi ||
114. wadya ing Nusakambangan | Dewa Kat sèwu sikêp ing jurit |Kurang satu suku kata: Dewa Kêtut sèwu sikêp ing jurit. Pangeran Madura gupuh | atur wruh ing apatya | miwah Amral angandika Ki Tumênggung | Cakrajaya mring pangeran | dika ulihi pribadi ||
115. pangeran alon turira | pan punika ènthèng kapanggyèng wuri | kang kawrat samya rinêbut | mêngsah ing Surabaya | dene ing Madura kapanggih ing pungkur | ari kawula kewala | pun Cakranagara nênggih ||
116. kawula utus mantuka | anggitika mêngsah kang saking Bali | angandika ki tumênggung |
inggih karsa andika | sigra budhal Radèn Cakranagarèku | ngirid prajurit sanambang | sampun numpak ing jaladri ||
117. ya ta wau kawarnaa | Amral Britman asêksi mring apatih | ing solahira Kumêndur | dènira bôndayuda | pangadune ing wadya Kumpêni iku | ambuta tuli kewala | karya risaking
dutanipun | ing laut tan winarna | cêndhaking kang carita pan sampun rawuh | ing
suratipun | marang gurnadur jendral | tinarima siramral saaturipun | kumêndur gya tinimbalan | Parlos marang ing Batawi ||
121. wau kang gantya kawarna | Radèn Jimat ing Madura wus prapti | wus acundhuk lawan mungsuh | rame campuhing yuda | Radèn Jimat kalangkung sudiranipun | wong Bali kathah kang pêjah | saksana ingipuk aglis ||
122. kalangkung ingêla-êla | Radèn Cakranagara mring wong Bali |
kang dadya manggalaning prang | Radèn Sewanagara kang wêwangi | wong Madura sami suyud | wus katur ing Pangeran | Cakraningrat ingkang anèng Surèngkewuh | langkung wagugên ing driya | sigra dènnya kang upêksi ||
124. mring Tumênggung Cakrajaya | tuwin marang Amral
Kumpêninipun | wadya Kumpêni kotbuta | pangêdrèle wanti-wanti ||
130. sampun karsaning Hyang Suksma | wadyèng Surabaya apês ing
ing yuda mamuk | dadya bênggang wadya Kumpêni | bêdhil saking kadohan | praptèng bitingipun |
wong Surabaya wus ingundhangan | adandana sarayate | ya ta kasapwèng dalu | abusêkan sajroning biting | ing ari kawarnaa | wadya Surèngkewuh | budhal saking Wanakrama | saha swami suta lir praja angalih | rêrepot munggèng ngarsa ||
5. gêndhing sayang pandhe datan kari | sira Dipati Jayapuspita | munggèng ing wuri lampahe | prajurit pitung èwu | cinarita
marang kitha ing Surawèsthi | andadosakên rêmbag | Madura ginêpuk | Ki Tumênggung Cakrajaya | wus amatah punggawa ingkang nindhihi |
Kartasura wus prapti | katur ing sri narendra | lamun bala rêmpu | langkung saking risakira | langkung dene angungun sri
ingkang ngrabasèng Madura | Mayor Gustap lan sagung wadyèng pasisir | wus campuh punang yuda ||
10. anèng Malaya rame kang jurit | Dewa Kêtut lan sawadyanira | langkung sura ing yudane | Kumpêni kathah lampus | nanging wuri akathah prapti | binendrong ing sanjata | dadya mêngsah kondur | Rahadèn Cakranagara | marang kitha Tunjungan sêdyanirèki | amêmpên jroning kitha ||
11. Pangran Cakraningrat sigra prapti | lan Kumpêni wus angêpung kitha | ing alun-alun barise |
wau Sang Dewa Kêtut | wong Kumpêni
nanging datan purun marpêki | wau Rahadèn Jimat | sasêntananipun | Rahadèn Sewanagara | pan binêkta marang nagara ing Bali | Ki Kêtut sêdyanira ||
15. benjing arsa awangsula malih | Dewa Kêtut yèn sampun sayaga | angrabasèng Madurane | wau pangêludipun | sagung ingkang bala Kumpêni | wangsul marang ing kitha | wau Dewa Kêtut | sampun anumpak baita | saha bala mantuk mring nagarèng Bali | wau kang
sampun rawuh | ing nagari Surapringga | wus acundhuk mayor lan rêkyana patih | miwah Amral Baritman ||
17. bêboyongan saking Madurèki | sampun katur marang kyana patya | nêhêr dipun lajêngake | marang Kartasurèku | kang pawèstri myang rare alit | tinon kawêlasarsa | gantya kang winuwus | dutanira ki apatya | ingkang saking nagri Kartasura prapti | cundhuk lawan apatya ||
18. glis tinampèn surating narpati | miwah bêbêktan catur nawala | sampun pinatêdhakake | ingkang kêkalih nêngguh | Radèn Suryawinata tampi | lawan Sasrawinata | pinaringan wau | nagari ing Surabaya | kang satunggil maring Rôngga Pramanèki | ginanjar ing Lamongan ||
19. dene ingkang satunggile malih | marang panakawan alit mila | duk kala Kapugêrane | Ki Sôngka aranipun | duk Wirasantika nguni |Kurang satu suku kata: duk
bocah | dèrèng kuwawi ing gawe | dadya Ki Sôngka wau | kang ginanjar Jipang nagari | saha sinungan
kajunjung dados raja dening Arya Jayapuspita, ajêjuluk Panêmbahan Hèrucakra, angadhaton wontên ing Madiun
21. ya ta ingkang kawuwusa malih | sira Dipati Jayapuspita | kang anèng Japan barise | lawan sakadangipun | Murah Panji sampun anunggil |
mantuk | wadya wau tinurutan | ingkang rayi sampun angalih wêwangi | ran Dêmang Kartayuda ||
tan kawarnèng ênu | wus angancik ing Caruban | dipatine Madiun ing Pranaragi | Kaduwang lagya prapta ||
25. saking nagari ing Surawèsthi | wus siyaga sêdya magut [ma...]
[...gut] ing prang | mring Dêmang Kartayudane | ing Pranaraga ngumpul | Kamagêtan Kaduwang sami | tuwin ing Jagaraga | pêpak nèng Madiun | sampun agêng barisira | sira Dêmang Kartayuda budhal saking | Caruban saha bala ||
26. tan winarna ing marga wus prapti | ing Madiun baris wetan kitha | wong môncanagara kabèh | sigra dènira magut | sampun campuh rame kang jurit | prajurit
prajurit Samas | mantri kalih ing Kaduwang sampun prapti | umadêg barisira ||
29. ing Wiratha sampun dèn irupi | kawarnaa Dêmang Kartayuda | wus praptèng Jagaragane | lajêng ing lampahipun |
Kalimungkung | samya nungkul wong Sokawati | solahe anggêgila | wadya Surèngkewuh | miwah kang
putra Pangeran Purbaya | dadya bicara ing mangke | mring Kumpêni gung-agung | panuwune ing sri bupati |
kalanggowang pinggir | tuwaburu nulup lawan dharat | Banyumas Mataram kabèh | Pamardèn Dayaluhur | pan sadaya wus dèn pundhuti | mila grah ing wardaya | dening putranipun | kang dadya woding kang driya |
wus miyarsa | yèn wadyèng Kartasurane | prapta kang ngirid laku | putrèng nata ingkang
prapti | lajêng ing lampahira | Kaduwang wus rawuh | nahan ingkang kawuwusa | Pangran Dipanagara yun-yunan jurit | lan wadyèng Surabaya ||
38. pan kasaru wontên duta prapti | saking rama kangjêng sri narendra | nawala tinupiksage | dinuk ing
angunandikèng kalbune | rosing tyas wus kapangguh | pan ing nguni wus dèn lèjêmi | dadya amupus ing tyas | madêg suranipun |
kawarna solahe | ing Kiping sampun rawuh | panggih lawan Kartayudèki | caraka wus tinulak | langkung sukanipun | sira Dêmang Kartayuda | angundhangi marang sagunging prajurit | amêthuk lampahira ||
41. mring Pandonan arsa amondhongi | sira Pangeran Dipanagara | wus samêkta prajurite | warnanên lampahipun | Arya Wiradirja wus prapti | wus cundhuk
ingkang dèn tindhihi | bala Kartasura Gowong Kalang | miwah wong desa sakèhe | pangeran ngandikarum | mring sakèhe kang para mantri | hèh kabèh dasih ingwang | kang trêsna maringsun | ing besuk sira nusula | aywa umung ing mangkya nunggala maksih | lan baris Kartasura ||
43. yèn bubar aywa pisah atêbih | besuk pisaha yèn wus antara | saratri lah dipun age | dene pra garwaningsun | dèn tilara sajroning biting | wau kang kawuwusa | wadya Surèngkewuh | sira Dêmang Kartayuda | saha bala prapta bêndhene tinitir | atri umung kang surak ||
44. apuyêngan bala jroning biting | wong Kartasura
ingkang wuri gègèr | sigra Pangran Madiun | kang tinuduh ngrabasèng biting | mring Dêmang Kartayuda |
baris | amung kantun para garwanira | Pangran Dipanagarane | wus pinondhongan wau | dening wadyèng
miwah kang dadya cucuk | maksih pajêg dènira baris | prajurit Surabaya | anèng Kalimungkung | kang ngungsir wong Kartasura | samya
Hèrucakra | ing bisikanipun | Senapati Ing Ngalaga | Ngabdurahman Sayidin Panatagami | dening sang adipatya ||
aturi | salir ingkang busananing nata | miwah wong magêrsarine | prajurit pitung atus | ingkang kawan
Balèlèng | awasta Gusti Agung | limang atus wadyanirèki | mangkana sang dipatya | Surabaya matur | marang kangjêng panêmbahan | kadipundi ing karsa paduka mangkin | masalahing ayuda ||
57. yèn kenginga kawula aturi | ngadhatona paduka nèng Daha | ecaa siniwi bae | dening prakawis ripu | pan amunga pun adhi-adhi | panêmbahan ngandika | tarima
kabèh | sawetan gunung Lawu | sampun ewah kadi ing nguni | dening
Panêmbahan Hèrucakra prapta | ing Madiun wus apanggèh | lan para garwanipun | miwah
65. Pangran Dipanagara ing mangkin | sêdya bôngga wus umadêg nata | ing Madiun kadhatone | sigra utusan sampun | tur uninga ing rama aji | caraka sampun prapta | Kartasura cundhuk | sêrat katur ing
saking Kartasura | wadya gêdhong caranira angêngirid | wus cundhuk lan pangeran ||
67. wus kadriya timbalan narpati | sigra wau Pangeran Balitar | angundhangi prajurite | kinon sayaga
Pangran Balitar | Pranaraga rawuh | Panêmbahan Hèrucakra | wus miyarsa yèn ingkang rayi marpêki | budhal saking nagara ||
69. arsa mêthuk yudane kang rayi | sira Dipati Sasranagara | ingkang dadya panganjure | kalawan Gusti Agung | pan paduka punggawèng Bali | sira jêng panêmbahan | nindhihi ing pungkur | datan kawarna ing marga | sigra prapta ing Godhêg campuh ing jurit | lawan wong Kartasura ||
70. Garwakôndha ingkang anindhihi | wadya kaparak wong
samaputra | miwah wong tanuastrane | myang wong jagasurèku | samya ngantêp ing yuda ngukih | miwah wadya
akathah kang lampus | santanane kawan dasa | mantri gêdhong alap-alap angêmasi | sigra Ki Garwakôndha ||
76. wadyèng Kartasura apan maksih | anèng Godhêg pajêg barisira | nging Pangeran Balitare | sawadyanira mundur | marang kitha ing
79. kang rinilan gumantyèng narpati | putranira têtiga punika | inggih salah satunggile | dhingin putra kang sêpuh | ingkang sami mijil sing padmi | Pangeran Adipatya | Mangkunagarèku | yèn punika tan wontêna |
80. yèn tan wontên kang putra kêkalih | kang waruju pan samya rinilan | Adipati Balitare | yèn wontên katrinipun | yêkti ingkang sêpuh pribadi | Pangeran Adipatya | Mangkunagarèku | kang nawala wus tinampan | Jaswa mêdal sapraptanira ing jawi | wus mêsat dutanira ||
nataris ngandika | karone riningsun | manira iki kayana | karsane Hyang ing sapungkur ingsun yayi | prakara putranira ||
dèn timbali | pêpak munggèng dagane kang rama | miwah kang pramèswarine |
tanggal kaping pitune | sedanipun sang prabu | nuju sasi Rabingulakir | pan ing ari Arbanga | kalih
Garwakôndha wus dèn timbali | wadya gêdhong kaparak | sarêng dènnya mantuk | mung kang nèng ing Surabaya | Ki Tumênggung Cakrajaya ingkang maksih | tugur sawadyanira ||
87. Adipati Mangkunagarèki | putra ingkang ngêbroki ing pura | mangkana dina Somane | punggawa sowan
winursita | sri narendra ing dina Soma tinangkil | prabu ing Kartasura ||
95. datan owah kadya duk suwargi | miyosirari
kang baris | aywa mulih yèn durung sampurna | nagari Surabayane | mangkana sang aprabu | pêparentah marang ing dasih | Kyai Kartanagara | wus
gêntyani rama namèki | nanging jinunjung lênggah | sinungan jêjuluk | Tumênggung Natawijaya | dening dhusun
101. duk samana sira ki dipati | Purubaya Dipati Balitar | pinundhut upacarane | duk kala swarginipun | ingkang rama putra kêkalih | akandhaga gotongan | myang pangawinipun | lêlima kang munggèng ngarsa | wus pinundhut saliring kang busanèki | upacara Kaputran ||
102. upacara santana kang maksih | ingkang rayi kalih tan lênggana | nanging sakit jroning tyase | myang gêgadhahanipun | jagasura dipun pundhuti | tanapi ing Balora |
boja | miwah kramanipun | sampun karsaning Hyang Suksma | jêng pangeran kêna pangaduning iblis | supe ing kadang tuwa ||
104. Garwakôndha kang ngadon-adoni | ingaturan angrêbata pura | pan Jawa sami darbèke | punapa kaotipun | tuwin ingkang wêling kang swargi | nagari tanah Jawa | singa kang amêngku | putra têtiga punika | sayêktine dhuh anggèr samia mukti | sampun sakit ing driya ||
105. mangkya gèr nandhang sakit ing galih | gêgadhuhan anggung pinundhutan | suwawi sampun sêdhênge | dene kang pra tumênggung | anggèr kathah kang malih kapti | akait lan kawula | ing samangsanipun | paduka ngrabasèng pura | pra dipati gusti akathah kang malik | nunggil lawan kawula ||
106. dadya pangeran giwang kang galih | ingkang paman sampun ingaturan | Pangran Arya Matarame | prapta sampun acundhuk | lan kang putra wontên panêpin | Pangran Arya Balitar | alon dènnya muwus | dhuh paman kadipunapa | aprakawis jasad kawula puniki | anggung asakit driya ||
kenging pun paman ngaturi | jamak gêrang dadia pêpalang | dhaplok dadi pêpathoke | kênia kawula jum | sampun karya rêngkaning bumi | nadyan kang
têmah rêtu | ènthèng yèn binobot ing lyan | sira Pangran Balitar nauri aris | dhuh inggih-inggih paman ||
110. lamun putra dika sri bupati | uningaa sampun akarya sak | sangêt marang ing kadange | inggih ta sintên purun | gêgêntine rama narpati | dene dahat niaya | marang raganingsun | sayêkti singa tiwasa | sintên wêruh paman ing sawuri-wuri | luwih karsaning Suksma ||
111. dene andika paman ing mangkin | kêdah tumut maring putra dika | kang sampun umadêg rajèng | inggih ta sampun tanggung | sêdhêng dika milwa kakaji | kang sampun madêg nata | kuwawia munjung | amuktèkakên wong tuwa | pan kawula puniki dadi wong cilik | tur miskin tanpa karya ||
112. Pangran Arya Mataram ambêkis | adhuh anggèr sakarsa andika | lamun makatên kandhane | bubuhane wong jimbun |
lamun ora kangge malangi | yêkti ngadêg ing têngah | nora milu-milu | sapa ingkang sinerenan | ing nurbuat wong Jawa yêkti dhêdhumpil | anging gèr tur kawula ||
113. raka dika kidul Ki Dipati | Purubaya sampun dika tilar | apa barang sarêmbage | karana ta puniku | dhingin tuwa lan kaping kalih |
kawula | paman pintên prakawise | yèn atilara rêmbug | putra dika kangmas Dipati | Purubaya punika | kapanggih ing pungkur | tan kawarna solahira | pangran kalih ing dalu samya lumaris | dhatêng
anging emut kang swarga | ing wêwêlingipun | hèh Ki Dipati Purbaya | ingsun titip ing arinira
Pangran Arya Mataram angling | yèn pun raos ing nala | sisip kang asêpuh | ingkang anom sisip uga | dene nora idhêp ing anomirèki | bok iya narimaa ||
117. pangeran ing Purbaya nauri | witning paman kula
dahat kewran | anging yèn èngêt wêlinge | swargi rakanta prabu | mring kawula awanti-wanti | tuwin mring
duk upacara sakèhe | pinundhutan puniku | pan kawula angraos alit | dene kang gêgadhahan | sabin kyèh pinundhut | kang kula têdha punapa | bocah kula paman sèwu malah lêwih | lan malih sangêt wirang ||
119. tan winarna solahirèng nguni | pangeran kalih pan sampun bubar | saking Kapurubayane | gantya ingkang kawuwus | panêmbahan ingkang
ing Kartasurèki | panêmbahan arsa ngrabasèng prang | gumuruh wadyabalane | datan kawarnèng ênu | sampun prapta ing Sokawati | abaris ing Pandonan | pabarisanipun | duk saking ing Kartasura | wus rinakit kadhaton kinubêng biting | akarya panangkilan ||
Sasranagara | wus anuduh marang sagunging prajurit | samya ngêlar jajahan ||
122. kang angilèn [angi...]
[...lèn] ing Kampak wus prapti | kang angidul praptèng Aribaya | wong Sokawati barise | ya ta ingkang winuwus | Jêng Pangeran Balitar nênggih | kang tansah anggêgabah | marang wadyanipun | mangkana Ki Garwakôndha | anggêgubêl pangeran katuran wiwit | punapa ingantosan ||
123. Garwakôndha marmanya kadyèki | dene sutanira kinunjara | Ki Ragum ika wastane | ing gêdhong prênahipun |
sampun utusan mring loji | anodhi marang Kapitan Jaswa | mandhêg ing têngah ature | pan sami kadangipun | tanah Jawa padha duwèni | tan arsa munasika | ing sakarsanipun | dènira rêbut nagara | wong Kumpêni singa kang anèng jro puri |
miwah Ki Garwakandhane | pêpak santananipun | miwah para kaum lan kaji | samya rêmbug anulya | suwawi angamuk | anuju ing sasi Ruwah | dina Saptu tanggal ping
lima anênggih | sarêng ing bêdhug tiga ||
127. jêng pangeran ngrasuk busanaglis | waos dhahar binagi sadaya | marang ing
Garwakôndha | praptèng gêdhong siraglis | kang kêmit tinumbak | wong Kablitaran surak |
sajro pura | wong dalêm pating jalêrit | wong Kablitaran | surak sarwi ambêdhil ||
lamun bêdhah | ingsun sida angêploki | besuk badhaya | liyangan kêndhagadi ||
25. wis mênênga yayi mas aywa karuna | ingsun kang anglabuhi | yayi maring sira | nanging ta payo lunga | saking ing Kartasurèki | yayi ngancika | nagari ing Matawis ||
26. rasaning tyas yèn ingsun kalawan sira | angancik ing Matawis | wadyèng Kartasura | karia nora kathah | punggawa myang para mantri |
kawarnaa | wong Kapurbayan prapti ||
adhuh gusti kawula anuwun lilah | arsa laju mring Pathi | yèn wontên pangaja | sarta barkat paduka | ing Pathi kawula gitik | yèn sampun bêdhah | kawula sowan malih ||
34. adhuh gusti sadaya antuka rowang | pangeran anuruti | Mangunonêng sigra | ngalèr
45. putranira Kangjêng Pangeran Balitar | radèn putra ing mangkin | tan arsa kantuna | ing nagri Kartasura | kêdah milwa mring Matawis | trêsna ing paman | mangkya sinung wêwangi ||
46. Pangran Adipati Anom namanira | wong Kapurbayan sami | akathah kang
wontên santana | abdinira narpati ||
51. duk jênênge sri narendra ingkang swarga | lênggah [lêng...]
[...gah] wong nirbayèki | saking Wanglu ika | lan Radèn Wiradipa | apan wus
nagari Toyamas | budhal saking Matawis | tan kawarnèng marga | wus praptèng Wanakarta | urut lêdhok dèn irupi | nungkul sadaya | sigra budhal kang baris ||
57. saking Wanakarta angêlar jajahan | sumahab punang baris | mring nagri Toyamas | Tumênggung Martasura | datan winarna
Toyamas | lajêng campuh ing jurit ||
58. wong Pamardèn Banjar Sagaluh wus milwa | mring Ki Martasurèki | rame punang yuda | tumênggung ing
61. duk samana wadyalit ing Kartasura | jadhêl marang Matawis | suwung kang nagara | para mantri akathah | minggat prasamya ambalik | milwèng Mataram | lorodan sabên latri ||
62. amung kantun wadya kadipatèn lama | maksih têngga narpati | kathah kang kinula- | wisudha Dirayuda | pan sampun jinunjung linggih | wadya
65. saking Sanggung têdhake Kasutakaran | sampun sinungan kardi | anjaga tampingan | ing Sanggung kang jinaga | nanging datan dèn tuguri | nglarag kewala | yèn wontên mungsuh prapti ||
66. kang bang kilèn sang nata wus pêparentah | mangkana kang tinuding | atêngga tampingan | Radèn [Ra...]
[...dèn] Suradiningrat | marang sawetaning ardi | Marapi gènnya | Suradiningrat nênggih ||
kathah ingkang prapta | saking nagri Samarang | kang baurêksa narpati | myang wong Makasar | Ambon Sêmbawa Bugis ||
Amral | caraka sampun prapta | ing nagari Surawèsthi | dhawuhkên sêrat | marang rêkyana
ngandika Cakrajaya | baya karsaning Hyang Widhi | yèn bumi rêngka | para gèr rêbut singgih ||
75. jêr tiwase si paman Kartanagara | among ing gusti-gusti | yèn bisa anjuma | supaya mangkenea | sadaya wus
punika kêrig | Ngabèi Tohjaya | karsanya ki apatya | binêktèng Kartasurèki | nanging Kapitan | Bongsing lan pra dipati ||
78. samya nêdha kantune Kyai Tohjaya | tugur ing Surawèsthi | marmanya tinilar | dening Ki Cakrajaya | Ki Ngabèi Tohjayèki | dyan kawuwusa | budhal sagunging
Kumisaris kang gumanti | Dulkup ranira | kasub lamun ajurit ||
85. nagri Dêmak ing mangkya sampun kancikan | barise wus andadi | wadyabala Dêmak | ingkang sêdya anglawan | samya kasoran ing jurit | kêkês kang manah | marma suyud awingwrin ||
wong Dêmak lajêng umangsah | Pangeran Pôncawati | wus miyarsa warta | lamun wong Dêmak prapta | wadyane wus dèn undhangi | tata
Pôncawati | solahe lir macan | sêsuta suda pakan | wadya ing Dêmak kalindhih | kathah kang pêjah | ya ta wau winarni ||
kang prapta. | ywa sira walang ati ||
94. ing ayuda têka sira tarajanga | pasthi piyak kang mimis | takut marang sira | pan ingsun kang anulak | wau ta nayaka kalih | sigra umangsah | kotbuta
Pôncawati wingwrin | ingkang lumajar | samya ngungsi ing gusti ||
97. Pangran Pôncawati ingaturan wikan | yèn putra angêmasi | myang kang nandhang brana | wadya tumpês sadaya |
kadya udan | Pangeran Pôncawati | wus anandhang brana | baunira kang kiwa | mundur mring sakidul kali | wus dèn rêrômpa |
marang nagri Sêmawis | tan kawarnèng marga | praptèng nagri Sêmarang | Tumênggung Cakrajayèki | lan Amral Britman | panggih lan komisaris ||
117. Panêmbahan Hèrucakra ngêmpal dhatêng Sultan Ibnu Mustapa
105. wus amanggih pira-pira ingkang kurmat | gantya
aputusan | marang nagari Sêmawis | nungkul karsanya | marang Kartasurèki ||
108. wus apanggih lan Tumênggung Cakrajaya | duta saking ing Pathi | myang ing Amral Britman | pan sampun tinarima | nahan gantya kang winarni | ing Kartasura | Pangran Arya Matawis ||
109. pan alolos lan saputra garwanira | miwah dasih tan kari | sêdya madêg nata | nèng nagri ing Santênan |
Môndhalikèki | apan tan kawawa | lajêng nungkul kewala | ing Warung Balora sami |
myang ing Sêsela | prasamya dèn irupi ||
111. ing Balora kang sami amapag ing prang | dening wus nungkul sami | marang Panêmbahan | Hèrucakra gustinya | dadya wong môncanagari | bahak-binahak | gantya ingucap malih ||
112. sri narendra wus anglampahakên duta | marang nagri Sêmawis | saha mawi surat | duta
lojine | saking karsaning narendra | Tumênggung Cakrajaya | wus asrah ing pêjahipun | datan suwalèng ing karsa ||
2. lan ungêl sêrat narpati | Amral
Cakrajayane | wus pinaranan samana | unggyan ing Cakrajaya | Amral mulat wlas kalangkung | ing galih wus têtabean ||
prapta ing Kartasurèku | yèn ingwang panggih lan nata ||
7. sayêkti manira benjing | inggih kang angaturêna | ing dika ala bêcike | dènnya ngucap
yèn manah alus | atitih ing budinira ||
9. saurira ki apatih | inggih kalangkung manira | ing tarimakasih ingong | anging ta wêkas manira |
katong | satêmah awak manira | dêstun alaning ala | kirang piyandêl ing ratu | yèn awêdia palastra ||
11. dudu trape wong angabdi | Amral
Amral pan sampun umijil | sing gêdhong gwan Cakrajaya | datan winarna solahe | wus budhal saking Sêmarang | Amral saha balanya | wong sabrang kyèh warnanipun | datan kawarna ing marga ||
13. Amral ing lampahirèki | anumpak ing Kartasura | sampun pinêthuk praptane | mring Dipati Mangkupraja | anèng ing Toyadana | enjing wus ngaturan laju | malêbêta
nahan ingkang kawarnaa | kang kutha Kartasarine | sultan lawan panêmbahan | samana aputusan | mring nagri Sokawatiku |
Hèrucakra pan kalangkung | èwêde wardayanira ||
17. arsa nunggila kang rayi | mring nagari Kartasêkar | dene ngraos arsa dhewe | rumaos yèn sugih bala | dadya anôngga krama | ya ta dutane rinipun | apan ta sampun tinulak ||
18. duta kapisan ping kalih | kaping tri antara tita |
gya tinupiksa | apan sampun kadriya | punang sêrat têmbungipun | mring sira sang adipatya ||
22. kapindho sun tuwa ugi | Jayapuspita turira | pêpêt nunggil karsa anggèr | lan sultan ing Kartasêkar | ngling sira Panêmbahan | Hèrucakra datanpa yun | lamun anunggila karsa ||
23. lan sultan ing Kartasari | angraos sampun kuwawa | dadya Jayapuspitane | kakwa tyas kang piniliha | rêmbag lan
bêndhe sigra tinêmbang | munggèng jawi bitingipun | amung swaraning kang surak ||
kalangkung gugupirèki | Panêmbahan Hèrucakra | sigra nyandhak jêmparinge | wus mêdal anèng ing lawang | pabitingan angaglah | kang wadya sadaya sampun | miwah ingkang para garwa ||
têdhak sing turanggi | sampun nyandhak watangira | wadyalit piyak sirage | sapraptanira ing ngarsa | gya atur bêktinira | saha sugal aturipun | pan darmi anggèr kawula ||
38. dening sira adipati | glis dhatêng ing pasanggrahan | anjarah para sêlire | kang kantun ing pasanggrahan | pêpitu kathahira | amung garwa padminipun | kang tumut ing panêmbahan ||
40. sagunging sêlirirèki | pêpitu ingkang binandhang | jinlajahan panjinahe | dupi
panêmbahan sirage | tinimbalan ing sang nata | dhatêng ing Kartasura | nanging kewran galihipun | Panêmbahan Hèrucakra ||
46. dadya sira asêngadi | ngaturi kang para garwa | duk mawur dèrèng kapanggèh | miwah ingkang wadya wadya | sumyur kang ingantosan | dadya duka sang
ingkang jênêngi pun rawuh | saking nagri Kartasura ||
48. sigra bêndhene tinitir | Dyan Pangeran Hèrucakra | miyarsa gègèr ing tyase | agya ring palajêngira | binêrêg ing wong Sala | saha jêjênêng kang kantun | mantri papat Kartasura ||
49. panêmbahan sampun têbih | saksana wangsul sadaya | ingkang anututi kabèh | apan kasaput ing ratya | wau jêng panêmbahan | rêrêp Gênting raning dhusun | ing dalu kang kawarnaa ||
50. kalane ing madya ratri | tinukup dene wong desa | têlas saraja branane | malah
panêmbahan lan garwane | miwah ingkang para putra | umiring rêreyongan | anasak têpining gunung | angilèn
uninga ing wau | mring Pangeran Purubaya ||
53. lamun ingkang raka prapti | anèng dhusun ing Têmbayat | risak tan mawi wadyane | amung garwane kewala | lawan kang para putra | duk samana pitung dalu | anèng dhusun ing Têmbayat ||
54. anulya dipun utusi | pinêthuk tandhu turôngga | datan kawarna lampahe | wus praptèng nagri Mataram |
kinulawisudha age | pan sampun sinungan bala | busana lawan arta | kinarya gajih wadyèku | samana sampun akarya ||
sampun tinuding | panêmbahan sampun budhal | saking ing Kartasurane | wus praptèng Utêr samana | narubakên wong desa | gantya malih kang
Mangkuprajane | akanthi Amral Baritman | myang kang prajurit sabrang | Kumpêni sakathahipun | punika
punang wong | ya ta ingkang kawuwusa | punggawa ing Mataram | kang dadya cucuk prang pupuh | anèng desa ing Drêsana ||
praptèng Dilanggu lampahe | dening cucuking ayuda | sampun ayun-ayunan | Dipati Lumarap sampun | utusan mring Kartasêkar ||
63. tur wikan yèn mêngsah mijil | saking nagri Kartasura | wontên dene têtindhihe | Amral Britman Mangkupraja | dening
Kalpu pan abaris | ing kono abêbitinga | dene kali tampingane | Tumênggung Wiranagara | wau ingkang tinêdah | ambantoni ing prang pupuh | wus budhal sawadyanira ||
66. saking kitha Kartasari | datan kawarna ing marga | wus prapta ing Dalimase | sampun abêbiting sira | wau kang kawuwusa | panêmbahan wus anuduh | Tumênggung Gajahpramoda ||
jurite | yudanira ingkang raka | prabu ing Kartasura | sultan dènnya angadhatun | gangsal wulan Kartasêkar ||
70. gènnya akarya prajurit | apan ta sampun
kawarnaa sira Dipati Lumarap | sampun campuh ing jurit | lan wong Kartasura | rame dènira yuda | miwah kang bala
budhal anglarag | miwah bala Kumpêni ||
4. nênggih pitung kapitan ingkang binêkta | tuwin Makasar Bugis | pan pitung kapitan | budhal saking Drêsanan |
kinulawisudha | rinoban dana krami | myang kinadang-kadang | sagung ingkang arahan | patinggine dèn larangi | yèn abuktia | nèng pondhokane sami ||
9. pan rinayat ing sabên ari tinunggal | kabèh dènira bukti | myang wutah ing krama | marma sagung arahan | kathah
lumajar | angungsi dhatêng gusti | kangjêng panêmbahan | nadyan ngantêpa yuda | ing benjing ngarsaning gusti | Ki Adipatya | Lumarap asru angling ||
17. sanak-sanak sapa ingkang wêdi pêjah | lumayua dèn aglis | ingsun durung nêdya | atinggal mungsuh aglar | yèn sun bobot mungsuh
Kumpêni ngingsêri | saking ing wuntat | gumrudug ambêdhili ||
22. tan tinolih dening Dipati Lumarap | mung arsa kang dèn ungkih |
prajurit sabrang | datan kawarna ing latri | enjinge budhal | gumrah swaraning dasih ||
Wiranagara | ingkang lumayu jurit | praptèng Kartasêkar | cundhuk lan panêmbahan | atur yèn kawon kang jurit | pun
wus ingundhangan | sagung wadyèng Matawis ||
31. miwah Sultan Balitar ngundhangi bala | siyaga ing ajurit | wus samya samêkta |
ing Tangkisan tata baris | Amral Baritman | tanya mring ki apatih ||
45. kadipundi ki patih karsa andika | ngajêng puniki baris | sintên winatara | ki patih saurira | punika pangeran kalih | kula miyarsa | tindak ngawaki jurit ||
--- 19 : [0] ---
112. Arya Jayapuspita lèngsèr saking kitha badhe mapan wontên ing Japan. (Pangkur,
Hèrucakra, angadhaton wontên ing Madiun. (Dhandhanggula). ... 26
114. Ingkang Sinuhun Pakubuwana I seda, dipun gêntosi
awake dewe sing rung siyap po pancen ra cocok ngge negoro iki.
mugu-mugo ndang digolekke solusi sing apek. ora nggur nguntungne wong-wong sing randuwe udel.
menyikapinya. “Urip ki lak mung sak dermo nglakoni to? Nek gek diparingi seneng yo seneng. Nek gek diparingi susah yo
nyenyet, anu sing sepi, anu sing nyenyet. Bukan “sepi” nipun, dede “nyenyet” ipun, nanging “anu”-nipun yang sepi. “Anu“-nipun ingkang sepen nyenyet
biyung ingkang ngukir jiwa raga kula, kula ngaturaken sembah pangabekti saha nyuwun gunging pangapunten kaliyan nywn pangestu. Jagad bumi alam kabeh, kutu2 walang ataga lan sagung tumitah kang dumadi, apuranen sakabehing luputku lan reksanen uripku. Dhuh Gusti ingkang Murbeng Gesang saha Ingkang Murbeng
1. Para wong mukmin iku padha bêgja têmênan.
3. Lan kang padha nyingkiri samubarang kang ora maedahi ing bab agama utawa bab dunya.
5. Lan kang padha rumêksa kawirangane (ora diênggo nglakoni kang ora dililani ing sarak)
6. Kajaba sarêsmi lan bojone dhewe, utawa Amat (wong wadon tukon) darbèke dhewe, iku ora duraka.
7. Dene sing sapa golèk liyane bojone dhewe, utawa liyane ayate dhewe, iku aran wong kabangêtên (duraka).
8. Lan wong mukmin kang padha ngati-ati, ora nyidrani kapracayan lan janji marang Allah utawa marang sapadhaning manungsa.
9. Lan kang padha têtêp ajêg ênggone nglakoni sêmbayang.
10. Para wong mukmin kang padha nêtêpi kaya kang wis kasêbut mau kabèh, iku têtêp dadi aliwaris.
11. Kang bakal olèh panduman suwarga Pirdos, ana ing kono padha langgêng.
12. Ingsun wis gawe manungsa (sapisan, iya iku Nabi Adam) saka ing êndhut sarining lêmah.
13. Ingsun banjur andadèkake turune Nabi Adam, saka ing mani, ana pranakane wong wadon kang rinêksa.
14. Mani mau banjur Ingsun dadèkake gêtih kênthêl, gêtih kênthêl banjur Ingsun dadèkake lesan, lesan banjur Ingsun dadèkake balung, balung banjur Ingsun buntêl ing daging. Nuli Ingsun dadèkake bêbayi, urip sarana Ingsun panjingi roh (nyawa). Allah iku wis bênêre kudu disêbut Maha-agung. Allah iku nitahake kalawan sampurna.
15. Sawise sira dadi manungsa, ing têmbe mêsthi padha mati.
16. Sawise padha mati, ing besuk dina kiyamat, mêsthi padha Ingsun tangèkake saka ing pati, urip manèh.
17. Ingsun wis gawe langit pitung sap, ana ing dhuwurira. Ingsun ora lali rumêksa kawulaningsun kang ana ing ngisor (langit Ingsun kukuhi, ora bisa ngubruhingrubuhi. kang ana ngisor).
18. Ingsun nurunake banyu udan saka ing langit, sacukupe kabutuhaning manungsa, banjur mili utawa disêsêp ing bumi, lan Ingsun uga kawasa ambengkas banyu saka ing bumi.
19. Banyu udan mau banjur Ingsun ênggo nukulake wit-witan isèn-isèning pakêbonan pirang-pirang, kaya ta: kurma lan anggur lan liya-liyane, sira padha bisa ngundhuh-undhuh lan mangan wowohan pirang-pirang kang warna-warna, ana ing pakêbonan [pakê...]
20. Lan Ingsun uga nukulake wit jaitun, kang thukul ana ing gunung Tursina, iku mêtu lêngane, lan
Ingsun paring ombèn-ombèn marang sira rupa puhan, mêtu saka wêtênge rajakaya mau. Kajaba iku rajakaya mau akèh bangêt paidahe tumrap ing sira, apadene iwake kêna padha sira pangan.
22. Rajakaya mau ana ing dharatan, ora beda karo prau ana ing sagara, kabèh padha kêna sira tunggangi lan sira momoti gêgawanira.
23. Ingsun wis ngutus Nabi Nuh, Ingsun karsakake mêmulang marang para umate. Nabi Nuh banjur dhawuh: He para umatku, kowe padha nêmbaha ing Allah, kowe [ko...]
[...we] ora duwe sêsêmbahan sapa-sapa liyane Allah. Mênawa kowe nyêmbah liyane Allah, apa padha ora wêdi siksaning Allah.
24. Para umate Nabi Nuh kang kaphir tur dadi pangarêpe wong akèh banjur calathu mangkene: Nabi Nuh iku sapa ta, apa dudu manungsa kaya aku lan kowe kabèh, aku têka ora krungu wêwulange para lêluhurku kang kuna-kuna, kang kaya wêwulange Nabi Nuh iku. Dadi têtela Nabi Nuh iku lumaku diarani wong linuwih, ngungkuli aku lan kowe kabèh. Upama Allah iku têmên utusan andhawuhi manungsa, amêsthi ngutus malaikat. Môngsa ngutusa wong kang kaya mangkono.
25. Ora liya panêmuku, Nabi Nuh iku wong lanang kang duwe lara owah, mulane prayoga padha disarantèkake bae, nganti têkan matine utawa kapriye bakal wêkasane.
26. Nabi Nuh banjur munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, sarèhning para umat kawula sampun tita sami maibên dhumatêng kawula, Tuwan mugi nulungana dhumatêng kawula.
27. Ingsun banjur paring dhawuh marang Nabi Nuh: (Umatira iku bakal Ingsun kêlêm) saiki sira gawea prau, kalawan Ingsun jênêngi, mituruta kaya dhawuh Ingsun. Ing têmbe mênawa ana banyu ngudal saka ing pawon, iku tôndha yèn siksaningsun wiwit nêkani.
28. Ing kono sira banjur munggaha ing prau, dalah batihira kabèh, lan anggawaa sawarnaning khewan nyajodho lanang wadon, bakal kanggo wiji, kajaba rabinira kang kaphir sarta anakira Si Kan Ngan, iku wis kabanjur Ingsun pasthi rusak dening kinêlêm, lan sira aja wani-wani nyuwunake salamête wong kang padha kaphir, kabèh iku wis Ingsun tamtokake tumpês dening kinêlêm.
29. Mênawa sira sakancanira wis padha munggah prau, sira nêbuta asmaningsun mangkene: Sawarnining pêpuji punika sadaya konjuk ing Allah, ingkang sampun paring wilujêng dhumatêng kawula sakônca kawula, kalis saking siksa ingkang numpês para tiyang kaphir.
30. Ing têmbe mênawa sira mudhun saka ing prau, munjuka mangkene: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi ngênggèna kawula wontên ing panggenan ingkang prayogi tur pinaringan barkah, Tuwan punika ingkang kawasa piyambak paring panggenan ingkang prayogi.
31. Mungguh lêlakone Nabi Nuh dalah para umate iku, dadi tôndha yêktining kawasaningsun, lan dadi wêwulang, satêmêne Ingsun nyoba marang para umate Nabi Nuh.
32. Sawise sirna para umate Nabi Nuh, ing bumi banjur Ingsun dokoki umat liyane. (Iya iku wong Ngad,
33. Ingsun banjur ngutus Nabi Hud, kalêbu panunggalane wong Ngad, iku Ingsun utus andhawuhi para wong Ngad mangkene: Kowe padha nêmbaha ing Allah, awit kowe ora duwe Pangeran liyane Allah. Yèn kowe nganti nglirwakake pitutur iki, apa kowe padha ora wêdi siksaning Allah.
34. Pangarêpe wong Ngad kang kaphir sarta maido bakal gumêlar ing akhirat, apadene padha Ingsun paringi sêmpulur kabungahane ana ing dunya, padha calathu mangkene: Nabi Hud iki sapa ta, ora liwat iya manungsa kaya aku lan kowe kabèh, uga mangan pêpanganan panunggalane kang padha kopangan.
35. Lan ngombe banyu panunggalane kang padha ko-ombe.
36. Mênawa kowe padha tanpa budi, mung manut pituturing wong pêpadhamu bae,
37. Apa mèmpêr, Nabi Hud iku têka namtokake ing besuk yèn kowe wis padha mati sarta wis dadi lêmah lan dadi balung, ing têmbe kowe bakal padha diuripake manèh, ditangèkake mêtu saka ing pakuburan.
38. Adoh bangêt, anèh bangêt kalakone kaya kang dikandhakake Nabi Hud iku.
39. Urip iku ora ana manèh kajaba uripku ana ing dunya iki, ing têmbe bakal mati, sawise mati, anakku kang anggêntèni urip ana ing dunya, yèn aku bakal diuripake sawise mati, iku ora.
40. Panêmuku, Nabi Hud ngaku rasul iku, satêmêne ora liya mung wong lanang pintêr gawe-gawe, calathu goroh diawadake têrang dhawuhing Allah, aku ora ngandêl marang kandhane Nabi Hud.
41. Nabi Hud munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, sarèhning para umat kawula sampun tita sami maibên dhumatêng kawula, Tuwan mugi nulungana dhumatêng kawula.
42. Allah ngandika: Sadhela êngkas, wong kaphir iku bakal padha dadi gêtun, kaduwung ênggone padha maido dhawuh Ingsun.
44. Sapungkure wong Ngad kang padha tumpês, banjur Ingsun dokoki gêgêntine (kaya ta para umate Nabi Salèh,
46. Sawise iku, Ingsun banjur ngutus para rasul ganti-gumanti, sabên ana rasul nyurup-nyurupake marang umate, para umat mau padha maido
banjur padha Ingsun belakake tumpêse umat kang wis dhisik, sarta lêlakone Ingsun pacak dadi carita. Kanggo wêwulang marang para umat kang kèri-kèri, dadi lupiya, wong kang ora pracaya marang rasul padha adoh saka rahmating Allah.
47. Ingsun banjur ngutus Nabi Musa lan sadulure lanang aran Nabi Harun, kanthi tôndha yêkti lan kaelokan saka Ingsun, kang nêrangake kawasaningsun.
48. Padha Ingsun tuduh nyurup-nyurupake marang Raja Phirngon sapunggawane kabèh, iku padha wong gumêdhe lan lumuhur-luhur.
49. Raja Phirngon sapunggawane padha calathu: Yagene aku têka gêlêm tundhuk pracaya marang wong mung loro kang padha bae karo
aku, tur para kancane, iya iku wong Bani Israil, padha tundhuk marang aku.
50. Raja Phirngon dalah para punggawane padha maido marang Nabi Musa lan Nabi Harun, mulane padha tumpês dening katungkêban ing sagara Kulzum.
51. Ingsun wis maringi Kitab Torèt marang Nabi Musa, supaya wong Bani Srail padha olèh pituduh bênêr marga ngèstokake surasaning Kitab Torèt.
16.52. Nabi Ngisa anake Maryam dalah ibune, padha Ingsun ênggo tôndha yêktining kawasaningsun, lan padha Ingsun ênggonake ana ing panggonan kang dhuwur, iya iku Baitul Mukaddas, kang palêmahane warata tur gêmah arja, lan ana kaline mili pating sarèwèh.
53. He para rasul, sira padha mangana pêpanganan kang dudu larangan tur ngrêsêpake, lan padha nglakonana panggawe bêcik, satêmêne Ingsun iki nguningani samubarang kang padha sira [si...]
54. Wruhanira satêmêne agama Islam iki agamanira, sarengat iku uwite mung siji. Ingsun iki Pangeranira, mulane sira padha wêdia marang Ingsun.
55. Ewadene manungsa banjur beda-beda agamane, dadi pirang-pirang golongan. Siji-sijining golongan padha kêncêng ngrungkêbi panêmune dhewe-dhewe, padha nyipta yèn agama kang dirungkêbi iku wis bênêr bangêt.
56. Wong mangkono mau karêbèn padha mèk-mekan kaya wong picak, padha togna bae nganti têkan matine.
57. Wong kaphir mau apa duwe kira yèn ênggon Ingsun paring sêmpulur sugih bôndha lan sugih anak.
58. Iku padha Ingsun sêngkakake bêcik, luput kirane: Wong kaphir mau padha ora krasa yèn ênggone sêmpulur mau panglulu.
59. Sarupane wong kang wêdi siksaning Allah, nganti padha konjêm saking dening wêdine marang Allah Pangerane.
60. Lan kang padha pracaya, ngandêl marang ayating Allah Pangerane.
61. Lan kang padha mantêp pracayane marang Allah Pangerane, ora maro tingal.
62. Lan kang padha mèwèhake barang kang wis diparingake dening Allah marang wong iku, sarta atine kuwatir bokmênawa kabêcikane ora dianggêp dening Allah amarga wong mukmin mau padha rumôngsa ing têmbe bakal padha bali marang ngayunaning Pangerane.
63. Para wong mukmin kang mangkono mau padha srêgêp anglakoni panggawe bêcik, lan padha jor-joran ênggone gawe kautaman.
64. Ingsun ora mêksa marang sawijining awak anglakoni barang kang rêkasa, kajaba [kaja...]
[...ba] mung parentah nglakoni panggawe bêcik sakêlare bae, Ingsun kagungan tulisan kang aran Lèhmahphul,Lohmaphul. isi cathêtan lakuning wong siji-sijine, iku bakal nêrangake kalawan têmên, (suda kabêcikane utawa kalepetan piala) marga dening kècèr tulisane.
65. Nanging atine para wong kaphir padha kêlimput, ora maèlu Kuran iki, wong kaphir mau padha duwe laku ala, ora kaya lakune wong mukmin kang wis kasêbut mau, wong kaphir padha andadra nglakoni ala mau, mulane padha disiksa.
66. Barêng wis têkan mangsane, Ingsun banjur matrapi siksa marang para pangarêpe wong kaphir mau, ing kono banjur padha sêsambat.
67. He wong kaphir, ing dina iki sira wis aja sêsambat, awit sira wis ora olèh pitulung Ingsun.
68. Awit sira wis padha diwacakake Kuran ayat Ingsun, nanging sira padha malengos [ma...]
69. Ngêndêl-êndêlake ênggone dadi wong Mêkah, cêdhak Baitullah (Kakbah), nyatur ala marang Kuran, padha suthik pracaya marang Kuran lan marang Rasulullah.
70. Yagene wong kaphir mau ora gêlêm nitipariksa kaananing Kuran, apa padha rumôngsa didhawuhi barang kang durung didhawuhake dening Allah marang para lêluhure kang kuna-kuna.
71. Apa wong kaphir mau ora wêruh marang rasule kang aran Nabi Mukhammad mungguh ing kautamane, têka padha maido.
72. Apa padha ngarani yèn Nabi Mukhammad iku wong edan. Nabi Mukhammad andhawuhake barang kang bênêr, têmên têrang saka dhawuhing Allah, nanging wong Mêkah iku kang akèh padha sêngit marang barang kang bênêr.
73. Upama Kuran iku manut sakarêpe wong kaphir (ênggone maro tingal, nganakake Pangeran liyane
Allah, ngarani Allah iku pêputra lan sapêpadhane, amêsthi aran Kuran goroh, upama ora goroh) amêsthi bumi langit lan saisine iki padha rusak kabèh, ewadene Ingsun andhawuhake Kuran iki, mratelakake mulya lan ajine wong ing Mêkah, apa ora anggumunake wong ing Mêkah têka padha nampik Kuran.
74. Apa ênggonira andhawuhake Kuran iki sira nganggo anjaluki pituwas marang wong ing Mêkah, wruhanira ganjaraning Pangeranira iku luwih bêcik, ngungkuli pituwase wong ing Mêkah, Allah iku bêcik dhewe ênggone maringi ganjaran.
75. Satêmêne sira iku ajak-ajak wong ing Mêkah angambah dalan kang bênêr, iya iku agama Islam.
76. Dene wong kang padha ora ngandêl bakal gumêlaring akhirat, iku têtela nyimpang saka dalan kang bênêr.
78. Wong kaphir ing Mêkah wis Ingsun turuni siksa rêribêd pailan, ewadene mêksa ora gêlêm sumungkêm marang Pangerane, lan ora gêlêm marèni ênggone nasar.
79. Nganti padha Ingsun wêngani lawanging siksa kang abot, (iya iku mati ana ing pêpêrangan ing Badar) ing kono padha kasèp, ora bisa ngarêp-arêp kang bêcik.
80. Allah iku kang andokoki pangrungu lan pandêlêng apadene pikir marang sira manungsa kabèh, ewadene wong kaphir ora gêlêm sukur sathithik -thithika.
81. Allah iku kang nitahake sira padha urip ana ing bumi, lan ing têmbe sira bakal diuripake tangi saka ing pati. Disebakake marang pangayunaning Allah.
82. Allah iku kang gawe urip lan gawe pati, nguwasani bedaning raina lan wêngi, yagene sira wong kaphir padha ora mikir kang mangkono mau.
83. Wong kaphir ing Mêkah malah padha ngucap kaya pangucape para wong kaphir ing jaman kuna.
84. Wong kaphir ing jaman kuna padha ngucap mangkene: Besuk yèn aku wis mati sarta wis dadi lêmah lan dadi balung, apa nyata jare aku bakal diuripake manèh tangi saka ing pati (layak ora).
85. Satêmêne bab bakal tangine wong kang wis mati iku, aku iya wis didhawuhi Nabi Mukhammad iki, para lêluhurku sadurunge aku biyèn, iya padha didhawuhi dening rasule dhewe-dhewe, nanging panêmuku, kôndha kang mangkono iku, ora liya mung gawe-gawene para wong kuna. Ora bakal ana nyatane.
86. (He Mukhammad) sira andangua marang para wong kaphir ing Mêkah, yèn kowe padha wêruh, [wê...]
[...ruh,] mara aranana, bumi lan wong kang padha manggon ing bumi iki, duwèke sapa.
87. Wong kaphir ing Mêkah mêsthi padha mangsuli: Kagunganing Allah. Yèn wis mangsuli mangkono, sira nuli andangua: Yagene kowe padha ora ngêrti yèn Pangeran kang kawasa nganakake manungsa iku uga kawasa nguripake wong kang wis mati.
88. Lan sira andangua: Pangeran kang kagungan langit pitung sap, lan kagungan ngaras kang gêdhe, iku sapa.
89. Wong kaphir ing Mêkah mêsthi padha mangsuli: Kabèh iku kagunganing Allah. Yèn wis mangsuli mangkono, sira nuli andangua: Yagene kowe têka padha ora wêdi nyêmbah liyane Allah.
90. Sira nuli andangua manèh: Yèn kowe padha wêruh, mara sapa kang kagungan sarta ngasta pusarane samubarang kang dumadi, tur kawasa rumêksa samubarang mau, apadene ora ana kang bisa ngalang-alangi karsane tumrap samubarang [sa...]
91. Wong kaphir ing Mêkah mêsthi padha mangsuli: Kabèh iku kagunganing Allah. Yèn wis mangsuli mangkono, sira nuli andangua: Kapriye dene kowe têka padha suthik sumungkêm ngabêkti ing Allah, barang kang wis narênthêng bênêr, têka koarani luput.
92. (He Mukhammad) Ingsun malah wis andhawuhake barang kang têmên marang wong kaphir ing Mêkah, (iya iku ênggone padha ngarani Allah pêputra, iku mokhal, lan ênggone padha maro tingal, iku luput) dadi calathune wong kaphir ing Mêkah iku padha goroh.
93. Kang têmên, Allah iku ora pêputra, lan ora ana barang kang milu jumênêng Pangeran karo Allah, yèn anaa barang kang milu jumênêng Pangeran, mêsthi siji-sijining Pangeran mau duwe gêgawean dhewe-dhewe, sarta kêna dibedakake, lan siji-sijining Pangeran mau kudu ngayoni [nga...]
[...yoni] ngalahake marang Pangeran liyane, (kabèh iku ora ana nyatane dadi têtela) Allah iku Mahasuci, adoh bangêt yèn kayaa panêmune wong kaphir ing Mêkah.
94. Allah iku nguningani barang kang gaib kang samar-samar, luwih manèh barang kang kasat mata. Allah iku mau luhur, adoh bangêt yèn kayaa panêmune wong kaphir ing Mêkah ênggone padha maro tingal.
95. (He Mukhammad) sira munjuka marang Ingsun mangkene: Dhuh Pangeran kawula, manawi Tuwan badhe sumêrêp dhumatêng kawula, anggèn Tuwan anglêksanani niksa dhumatêng tiyang kaphir ing Mêkah, ingkang sampun Tuwan ancamakên.
96. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi sampun ngatutakên kawula, kasrèmpèd utawi tumut risak para tiyang kaphir wau.
97. (He Mukhammad) Ingsun kawasa nontonake [no...]
[...ntonake] marang sira, kalêksanane siksa kang Ingsun ancamake marang para wong kaphir ing Mêkah.
98. Sira nulaka pialane wong kaphir, sarana gawe bêcik marang wong kaphir mau, Ingsun nguningani ênggone padha nyatur ala marang Ingsun lan marang sira, mulane ing têmbe mêsthi padha Ingsun patrapi siksa.
99. Lan sira munjuka mangkene: Dhuh Pangeran kawula, kawula ngungsi ing Tuwan, mugi Tuwan têbihakên saking panggodhaning setan.
100. Dhuh Pangeran kawula, kawula ngungsi ing Tuwan, sampun ngantos kadhatêngan setan.
101. Wong kaphir ênggone padha maro tingal mau kêlantur-lantur, nganti têkan matine, ing kono banjur munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan wangsulakên dhatêng ing dunya malih.
102. Kawula badhe sahadat, saha badhe [ba...]
[...dhe] nglampahi pandamêl sae wontên ing dunya. (Pangandikaning Allah): Ora, panyuwune wong kaphir bali marang dunya iku tanpa gawe, ing burine wis ana aling-aling, sanadyan nganti têkan besuk tangine wong mati, mung bali marang akhirat, ora bali marang dunya.
103. Ing besuk mênawa sêmpronge Malaikat Israphil wis didamu, manungsa iku kabèh padha bae, turune sapa-sapa ora beda, lan ora wong takon-tinakon.
104. Bedane mung sing sapa ditraju abot kabêcikane ngungkuli alane, iku padha bêgja, munggah ing suwarga.
105. Dene sing sapa ditrajune ènthèng, kabêcikane kalah dening alane, iya iku para wong kaphir, iku têtêp wong gawe kapitunaning awake dhewe, mêsthi langgêng ana ing Naraka Jahanam.
106. Raine padha gosong dening gêni,
wong kaphir mau ana ing naraka padha maringis.
107. Wong kaphir mau banjur tômpa dhawuh: Nalikane sira ana ing dunya, apa ora wis padha diwacakake Kuran ayat Ingsun, dhèk samana sira padha puguh, rêngkêng padha maido ing Kuran.
108. Wong kaphir padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, anggèn kawula maibên punika jalaran sampun kalindhih dening cilaka kawula, mila kawula dados tiyang kêsasar.
109. Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan êntasakên saking naraka, mênawi kawula ngantos kamipurun wangsul kaphir malih, kawula têtêp nganiaya awak kawula piyambak.
110. Allah ngandika: Hus, wis padha mênênga bae ana ing naraka, lan aja munjuk marang Ingsun manèh.
111. Satêmêne ana kawulaningsun sawatara, wong mukmin kang padha munjuk marang Ingsun mangkene: Dhuh Pangeran kawula, kawula punika pitados ing Tuwan, Tuwan mugi kaparênga [kaparêng...]
[...a] ngapura kalêpatan kawula, saha mugi angrêntahna sih dhumatêng kawula, sih Tuwan punika sampurna piyambak.
112. (He wong kaphir) kawulaningsun kang padha munjuk mangkono mau, banjur padha sira ênggo gulang-gulang lan sira gêguyu, sira nganti kalimput lali marang Ingsun.
113. Ing dina iki para kawulaningsun wong mukmin kang padha sira gêguyu mau, padha bêgja, padha Ingsun ganjar suwarga, marga ênggone padha têguh atine sira gêguyu.
114. Allah ngutus Malaikat Malik, andangu: He wong kaphir, ênggonmu ana ing dunya biyèn lawase pirang taun.
115. Ature para wong kaphir: Anggèn kula wontên ing dunya rumiyin namung sadintên utawi kirang. Sumôngga andangua dhumatêng malaikat ingkang nyathêti ngumuring manungsa.
116. Malaikat Malik ngandika: Mênawa kowe padha wêruh, ênggonmu ana ing dunya biyèn, mung sadhela bangêt yèn tinimbang lan [la...]
[...n] ênggonmu ana ing naraka.
117. Apa kowe padha duwe kira yèn ênggonku gawe awakmu iku mung ala nganggur bae, tanpa guna, lan kowe iku ora bakal dibalèkake marang pangayunaning Allah, (saiki têtela luput kiramu). Allah ratu kang sajati iku mau luhur, adoh bangêt yèn karsaa ala nganggur. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, Allah iku Pangeraning ngaras kang mulya. Dene sing sapa ênggone nêmbah Allah nganggo diwori nyêmbah liyane Allah, iya iku Pangeran kang ora ana tôndha yêktine yèn iku Pangeran. Wong mangkono mau, patrapane ana ngastaning Allah Pangerane. Satêmêne wong kaphir iku padha ora bisa bêgja.
118. Lan sira munjuka mangkene: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi kaparênga ngapura saha ngrêntahakên sih dhumatêng para tiyang mukmin, sih Tuwan punika sampurna piyambak.
Tinurunake ana nagara Madinah, sawidak papat ayat.
1. Iki surating Kuran kang Ingsun dhawuhake, sarta Ingsun tamtokake sarupaning wong ora kêna ora kudu ngèstokake surasane: Apadene Ingsun andhawuhake tôndha yêkti kang têrang pirang-pirang, ana sajroning surat iki, supaya manungsa kabèh padha ngèstokake pitutur.
2. Sadhengah wong kang nglakoni jina (kang ora gênêp sarate
kêlakone dina kiyamat, aja nganggo mêsakake marang wong
3. Wong lanang kang jina iku patute mung ngrabèni wong wadon jina, utawa wong wadon kaphir, mangkono uga wong wadon jina iku patute mung laki olèh wong lanang jina, utawa wong lanang kaphir. Wong mukmin padha dikaramake lakirabi lan wong jina (ayat iki wis disuwak, banjur disalini ayat: Kêna ngrabèni wong wadon kang lêgan).
4. Dene wong kang nêrka jina marang wong muhsin, (Wong muhsin iku wong kang gênêp sarate limang prakara: 1. Islam, 2. balèg, 3. ana ngakale, 4. mardika, 5. durung tau jina. Taklib) iku yèn ora bisa nganakake saksi wong lanang papat kang mêruhi ênggone jina, wong mau sira patrapana gitik ping wolung puluh, lan ing salawase, mênawa arêp dadi saksi apa-apa, aja sira anggêp. Wong mangkono iku têtêp wong pasèk.
5. Kajaba wong kang sawise nêrka jina banjur
tobat sarta banjur bêcik kalakuane, iku kêna dadi saksi, satêmêne Allah iku ngapura dosa tur Maha-asih.
6. Dene wong kang nêrka jina marang nabine dhewe, kang môngka ora duwe saksi kajaba awake dhewe, iku wajibe kudu nêksèni patang rambahan, nganggo supata: Dêmi Allah, mratelakna yèn ênggone nêrka jina
Dene kang kaping lima prasêtyaa, mênawa panêrkane mau goroh, kênaa bêbênduning Allah.
8. Dene rabine kang ditêrka jina mau, iya bisa oncat saka patrapane wong jina, sarana gênti nêksèni patang rambahan, nganggo supata: Dêmi Allah, lan mratelakake yèn panêrkane
11. (He Mukhammad) wong kang padha ngamandaka, nêrka jina marang rabinira Siti Ngaisah, iku ana wong sawatara kèhe, kalêbu golongane wong Islam, panêrka mau aja sira anggêp ala tumrap ing sira mungguhing Allah, nanging iku bêcik tumrap ing sira. Siji-sijining wong mêsthi mikul dosa kang dilakoni dhewe,
golongan Islam, nalikane sira padha krungu panêrka jina mau, para wong mukmin lanang lan wadon, apa ora banjur ngarani yèn golongan Islam iku bêcik, sarta [sar...]
[...ta] banjur ngucap: Panêrka jina iki têtela ngamandaka.
13. Yagene wong kang padha nêrka jina Siti Ngaisah mau têka ora bisa nganakake saksi wong lanang papat, sarèhne ora bisa nganakake saksi papat, dadi wong mau khukuming Allah têtêp wong goroh
marang sira, ana ing dunya lan ing akhirat, amêsthi sira padha nandhang siksa abot, tur kêncengan, marga ênggonira
ora gêlêm ngucap mangkene: Aku ora prayoga yèn mèlu-mèlua caturan [catur...]
[...an] kang kaya mangkene iki, dhuh Allah, Tuwan punika Mahasuci, wicantên makatên punika ngamandaka sangêt.
16. Mênawa sira padha pracaya ing Allah, Allah paring piwulang marang sira, sira aja manèh-manèh wani caturan utawa ngrungokake caturan kang mangkono mau. Iku èstokna salawase.
17. Allah nêrang-nêrangake dhawuh marang sira kanthi tôndha yêkti pirang-pirang, Allah iku nguningani samubarang tur wicaksana.
18. Sarupane wong kang dhêmên mratak-mratakake pawarta ala tumrap para wong mukmin, iku bakal padha nandhang siksa kang nglarani.
19. Ana ing dunya lan ana ing akhirat, Allah iku nguningani gorohe wong kang padha nêrka jina mau, lan nguningani yèn Siti Ngaisah iku tuhu rêsik, nanging sira padha ora wêruh.
20. Upama ora ana kamurahaning Allah lan palimarmane marang sira, (amêsthi
sira padha dipatrapi siksa kêncengan) ewadene Allah iku wêlas asih marang para kawulane.
21. He wong kang padha pracaya ing Allah, sira aja padha kêkinthil setan, sing sapa kêkinthil setan, iku wêruha yèn setan iku akon anglakoni panggawe ala lan luput. Upama ora ana kamurahaning Allah marang sira lan sih palimarmane, amêsthi wong kang padha wani-wani nêrka jina Siti Ngaisah mau, sajêge ora bisa rêsik saka ing dosane, ewadene Allah wêlas asih, karsa ngrêsikake saka ing dosane wong kang dadi parênging karsane, lantaran nganggêp tobate. Allah iku miyarsa tur nguningani samubarang.
22. Para kancanira tunggal agama Islam, sing sapa sugih utawa duwe turahane kang dipangan, aja sêngara suthik wèwèh marang sanak-sanake, lan marang para wong miskin. [miski...]
[...n.] Apadene marang wong kang padha andhèrèk ngalih marang Madinah, nêtêpi dêdalaning Allah. Padha ngapuraa kaluputane wong kang wis tobat, pulih kaya mau-maune, apa sira ora dhêmên yèn Allah ngapura marang sira kabèh. Allah iku kaparêng bangêt ngapura dosa tur Maha-asih.
23. Sarupane wong kang nêrka jina marang wong wadon muhsin kang mukmin sarta kang rêsik, ora gêlêm anglakoni ala, iku padha nandhang bêbênduning Allah, ana ing dunya dipatrapi khukuming sarak, ing besuk ana ing akhirat disiksa ing naraka, sarta padha nandhang siksa kang abot.
24. Ing dina iku para wong duraka padha krubuhan saksi dening cangkême dhewe, lan tangane apadene sikile, kabèh padha nêksèni sumurup samubarang kang wis dilakoni nalika ana ing dunya, dadi padha ora bisa selak.
25. Ing dina iku Allah nuhoni janjine, [janji...]
[...ne,] matrapi siksa marang wong duraka kalawan sabênêring ngadil, wong duraka banjur padha wêruh yèn Allah iku anggêlarake kanyataane kang wis didhawuhake nalika ana ing dunya.
26. Pangucap ala iku pangucape wong ala, lanang utawa wadon, dene pangucap bêcik iku pangucape wong bêcik, adoh saka panêrkane wong ala, sarta padha olèh pangapura kaluputane, apadene olèh rijêki kang mulya, iya iku suwarga.
27. He para wong mukmin, sira aja padha malêbu ing omah kang dudu omahira, kajaba yèn wis olèh palilahe kang duwe omah, lan kudu uluk salam marang kang ana ing omah kono. Kang mangkono mau luwih bêcik tumrap ing sira, dene sira diwulang mangkene iki sira elinga lan angèstokna.
28. Mênawa omah iku pinuju suwung,
ora ana wong siji-sijia, sira aja malêbu ing omah iku, ngêntènana yèn wis ana palilahe kang duwe omah marang sira. Dene yèn ênggonira anjaluk palilah diwangsuli: Kowe balia. Sira iya banjur balia, (aja mung ngadêg ana ngarêp lawang bae), kang mangkono iku luwih prayoga tumrap ing sira. Allah iku nguningani samubarang kang padha sira lakoni.
29. Ewadene ora ana pakewuhe sira malêbu ing omah kang ora diênggoni ing wong kang tamtu, malah sira duwe wêwênang sawatara marang omah mau (ngeyub, lèrèn sapêpadhane kaya ta surambi, pondhokan kang didanakake sapêpadhane) Allah iku nguningani samubarang kang sira êdhèng, lan barang kang sira lakoni kalawan dhêlikan.
30. (He Mukhammad) sira andhawuhana para wong mukmin lanang, aja padha andêlêng
barang kang dilarangi andêlêng, sarta padha rumêksaa kawirangane dhewe-dhewe, aja nêrak larangan sarêsmi, kang mangkono iku luwih dening prayoga tumrap para wong mukmin. Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang dilakoni dening para kawulane.
31. Lan manèh dhawuha marang para wong mukmin wadon, aja padha andêlêng marang kang dilarangi andêlêng, sarta padha rumêksa kawirangane dhewe-dhewe, lan aja padha ngetokake rêrênggane, kajaba rêrênggan kang wis lumrahe katon, utawa kang mêsthi katon. Lan padha nglèmbrèhna mêkênane, nganti nalib ing kulambine, lan aja ngetokake rêrênggane kang bisa katutupan ana ing jêro, kajaba marang lakine dhewe, utawa marang bapakne utawa marang maratuwane lanang, utawa marang para anake dhewe, utawa marang para anake kuwalon, utawa marang para sadulure lanang, utawa marang para anake sadulure lanang, utawa
marang para anaking sadulure wadon, utawa marang para wong wadon kang tunggal agama Islam, utawa marang wong wadon amat kang dadi darbèke, utawa marang wong lanang pikun lan wis ora duwe karêp marang wong wadon, utawa marang para bocah cilik kang durung duwe kapengin marang wong wadon. Lan yèn malaku ênggone tumindak aja sêru-sêru murih kêtaraa rêrênggane kang ora katon. He para wong mukmin, sira kabèh padha tobata ing Allah, supaya sira padha olèh bêgja.
32. Sira padha nglakèkna sanakira wong wadon kang lêgan, apadene para kawulanira lan amatira kang mukmin. Mênawa wong lêgan
sugih saka sih kanugrahaning Allah. Allah iku pêparinge jêmbar tur nguningani kabutuhaning para kawulane.
33. Sarupane wong kang ora duwe waragading ningkah, padha dingati-ati (rumêksa
awake dhewe, nyingkiri jina) ngêntènana yèn wis diparingi sugih saka sih kanugrahaning Allah. Dene para
aja mêksa nglakoni jina marang para amatira, murih sira olèh untung kabungahan ing dunya. Sing sapa mêksa nglakoni jina marang amate, iku sumurupa, sawise kêlakon jina. Allah ngapura sarta asih marang amat kang dipêksa jina mau, dene bêndara kang mêksa, mênawa banjur tobat, iya uga diapura.
34. (He manungsa) Ingsun wis nurunake ayat pirang-pirang marang sira, kang nêrang-nêrangake ala lan bêcik, lan anggêlar upama utawa [u...]
[...tawa] lupiya lêlakone para wong kuna sadurunge sira, apadene wis anglumrahake wêwulang tumrap wong kang padha wêdi ing Allah.
35. Allah iku kang madhangi bumi lan langit, sarana srêngenge lan rêmbulan, dene pêpadhanging Allah kang tumrap atine wong mukmin, iku sanepane kaya damar kurung kang ing jêro ana sumbune kang murub, sumbu mau ana ing gêlas kang luwih dening bêning, mancorong kaya lintang durari, urubing sumbu sarana lênga jaitun kang uwite ana ing panggonan tênggar, ora ana ing pinggir desa kang kulon utawa kang wetan, lênga jaitun mau, saking dening bêninge, sanadyan durung disumêd sumbune, mèh duwe padhang dhewe. Barêng wis disumêd, luwih dening padhang, awit padhange urubing damar numpangi padhanging lênga jaitun. Allah nuduhake wong kang dadi parênging karsane, dituduhake marang pêpadhanging Allah mau, apadene Allah anggêlar sanepa marang manungsa. Allah iku nguningani samubarang.
36. Damar kurung mau dipasang ana ing masjid-masjid kang adêge mawa idining Allah, kanggo panggonan nêbut asmaning Allah, banjur akèh wong kang nêbut Mahasuci ing Allah ana ing masjid mau, ing wayah esuk lan wayah sore.
37. Iya iku para wong lanang kang ênggone nêbut asmaning Allah lan ênggone nglakoni sêmbayang, sarta ênggone bayar jakat, ora kêtungkul dening ngopèni dêdagangan utawa nindakake adol tuku, sarta padha wêdi dina kiyamat, kang ing kono wong-wong padha êntèk atine lan pêtêng pandêlênge.
38. Wusana Allah maringi ganjaran suwarga marang wong mau, minôngka pituwase ênggone bêcik kalakuane ana ing dunya, sarta muwuhi ganjaran manèh saka sih kanugrahaning Allah. Dene Allah iku maringi rijêki kang tanpa kira-kira marang wong kang dadi parênging karsane.
39. Lakune para wong kaphir iku, sanepane [sa...]
[...nepane] kaya amun-amun, ana ing lêmah kang warata, pangrasane wong kang ngêlak, amun-amun mau dikira banyu, nanging barêng diparani, têkan ing ngênggon, ora ana barang-barang (pasajane: wong
Allah matrapi siksa marang wong kaphir mau timbang lan kaluputane, Allah iku panimbange rikat bangêt.
40. Utawa sanepane kaya pêpêtêng ana têlênging sagara, tinêmpuh ing alun kang molak-malik. Sadhuwuring alun ana alun manèh, sadhuwuring alun mau
siji-sijining pêtêng mau numpangi pêtêng liyane, ing kono wong andêlêng tangane ora paja-paja wêruh. Sing sapa ora
didokoki pêpadhang dening Allah, iya ora duwe pêpadhang, dadi mêsthi kêsasar.
41. Apa sira ora wêruh yèn isining bumi lan langit iku kabèh padha nêbut Mahasuci ing Allah. Sanadyan manuk iya padha kêkêbêt suwiwine ana ing ngawang-awang nêbut Mahasuci ing Allah. Allah nguningani sêmbayange lan pujine siji-sijining kawulane mau. Allah iku nguningani samubarang kang dilakoni dening para kawulane kang ana ing bumi lan kang ana ing langit mau.
42. Karaton bumi lan langit iku kagunganing Allah, sarta kabèh iku bakal padha bali marang Allah.
43. Sira apa ora andêlêng yèn Allah iku nglakokake mega, banjur nglumpukake mega mau, lan banjur nyarub mega mau, nuli dadi mêndhung, sawise dadi mêndhung, sira nuli andêlêng banyu udan mêtu saka têngahing mêndhung mau. Apadene Allah nurunake udan woh saka gunung-gunung ès kang padha ana ing
langit. Udan woh mau banjur nêmpuh marang wong kang dadi parênging karsane Allah, lan uga
kang mangkono mau kabèh, tumrap wong kang ana pikire, mêsthi dadi wêwulang kang kêna dirasak-rasakake. Allah iku gawe sarupaning kewan, saka ing banyu, dene kewan mau ana kang lakune nalosor kalawan wêtênge, lan ana kang lakune nganggo sikil loro, lan ana uga kang lakune ambêrangkang kalawan sikil papat, Allah gawe samubarang sakarsa-
Allah iku paring pituduh dalan kang bênêr marang wong kang dadi [da...]
46. Wong munaphèk padha calathu mangkene: Kula punika sami pitados ing Allah sarta ngandêl dhatêng rasul, punapadene sami ngèstokakên dhawuhing Allah ingkang dipun êmban ing rasul. Sawise calathu mangkono, banjur ana sagolongan kang padha nglirwakake dhawuhing Allah, dadi satêmêne wong munaphèk mau dudu wong mukmin.
47. Wong munaphèk mau mênawa ditimbali marang ngarsaning Allah lan utusaning Allah bakal dipancasi prakarane, ing kono banjur ana sagolongan kang padha mopo.
48. Nanging mênawa wong munaphèk mau ngira bakal mênang gugate, banjur padha gêgancangan seba ing rasul, anjaluk bêbênêran.
49. Apa atine wong kang mangkono mau ana lêlarane, utawa apa padha mamang yèn rasul iku utusan Ingsun têmênan, utawa apa padha kuwatir bokmanawa pangadilaning Allah lan utusaning Allah iku [i...]
[...ku] ora sabênêre, (ora mangkono) yêktine wong munaphèk iku wong nganiaya awake dhewe.
50. Dene para wong mukmin iku mênawa ditimbali marang ngarsaning Allah lan utusaning Allah, bakal dipancasi prakarane. Wis mêsthi padha matur mangkene: Kula sami narimah pangadilaning Allah utawi Rasul. Para wong mukmin iku têtêp wong bêgja.
51. Sing sapa ngèstokake parentahing Allah lan parentahing Rasul, sarta wêdi ing Allah, gêtun ênggone wis kabanjur nglakoni kaluputan, lan banjur ngati-ati, supaya ing buri aja nganti nglakoni kaluputan manèh, iya iku wong kang slamêt, kalis saka siksaning Allah.
Mukhammad) sira dhawuha: Kowe aja pathênthêngan supata. Dhawuhing Allah, [A...]
[...llah,] kowe mung dikarsakake ngèstokake parentah, iku luwih bêcik tinimbang supata kang ora kotuhoni. Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang padha kolakoni.
53. (He Mukhammad) sira dhawuha: Kowe padha ngèstokna dhawuhing Allah, lan manut mituruta marang rasul. Dene yèn wong munaphèk padha malengos, iku ora dadi apa, wajibing rasul ora liya mung nglakoni parentah, andhawuhake parentahing Allah. Dene wajibmu, kudu ngèstokake dhawuhing Allah. Mênawa kowe padha manut miturut parentahing Allah lan marang rasul, mêsthi olèh pituduh bênêr. Dene rasul, ora diwajibake apa-apa, kajaba mung andhawuh parentah lan nyurup-nyurupake.
54. Allah nyaguhi marang para kancanira kang padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni panggawe bêcik, bakal padha dikarsakake [dikarsa...]
[...kake] anggêntèni wong kaphir manggon ana ing bumi, (wong kaphir bakal padha kêplayu ênggone pêrang) kaya para wong mukmin ing jaman kuna biyèn, ênggone padha anggêntèni wong kaphir kang dirusak dening Allah, sarta Allah bakal anglulusake adêging agama Islam, agamane wong
padha nêmbah ing Ingsun tanpa maro tingal marang apa-apa. Sawise ana dhawuh iki, sing sapa maido pêparinging Allah kabungahan, iku têtêp wong phasèk (duraka).
55. (Lan sira dhawuha): Kowe padha nglakonana sêmbayang, lan padha bayara jakat, apadene padha manut mituruta marang rasul, supaya kowe padha olèh asihing Allah.
56. Sira aja ngira yèn para wong kaphir
iku ana ing bumi bisa ngoncati kuwasaning Allah. Bakal panggonane wong kaphir iku ana ing naraka, ala têmên kawusanan kang mangkono iku.
57. He para wong mukmin, para kawulanira kang kadarbe ing tanganira, apadene bocah mardika kang wis ana pangêrtine, sanadyan durung balèg, durung
wayah têtêlu mau, kang sapisan, wayah sadurunge sêmbayang Subuh, kang kapindho wayah Luhur, nalikane sira cucul sandhangan arêp mapan turu, kang kaping têlu, sawise sêmbayang Ngisa. Wayah têtêlu iki wayahe ênggonira nyèlèhake sandhangan. Dene liyane wayah têtêlu mau, ora ana pakewuhe sira nglilani kawula utawa bocah mau malêbu katêmu lan sira, lan ora ana larangane kawula utautawa. [u...]
[...ta] bocah mau malêbu katêmu lan sira tanpa anjaluk panglilah dhisik. Sira lan pra
Allah marang sira. Dene Allah iku nguningani kaanane para kawulane tur wicaksana.
58. Para bocah mardika mênawa wis balèg, wis tau ngimpi cumbana, iku yèn arêp malêbu katêmu sira, ana sadhengah wayah, anjaluka palilah dhisik marang sira, kaya lakune wong kuna biyèn, ênggone padha anjaluk palilah. Kaya mangkono iku Allah ênggone nêrang-nêrangake ayat pranatane marang sira. Allah iku nguningani kaananing para kawulane tur wicaksana.
59. Dene wong wadon kang wis luwas gêtih saking dening wis tuwa, kang wis ora duwe kapengin sarêsmi, iku ora ana pakewuhe [pakewuh...]
[...e] nyèlèhake sandhangane kang jaba, kang ora nganti ngetokake rêrênggane kang ana ing jêro. Nanging kang luwih prayoga wong wadon mau iya kudu brukut. Allah iku miyarsa pangucapira tur nguningani batinira.
60. Wong picak lan wong dhêngkling lan wong lara apadene awakira dhewe, kabèh ora ana pakewuhe mangan isining omahira, utawa omahe bapakira, utawa omahe biyungira, utawa omahe sadulurira lanang, utawa omahe sadulurira wadon, utawa omahe pamanira saka ing bapa, utawa omahe bibèkira saka ing bapa, utawa omahe pamanira saka ing biyung, utawa omahe bibèkira saka ing biyung, utawa isining gêdhong kang sogoke sira cêkêl, utawa darbèking mitranira. Sira ora ana pakewuhe mangan kroyokan utawa mangan dhewe-dhewe.
61. Mênawa sira malêbu ing omahira, sira uluka salam marang awakira lan marang wong ing omah kono, kalawan pambage kang bêcik tur mawa barkah têrang saka dhawuhing Allah, mangkono uga Allah nêrang-nêrangake ayat pirang-pirang marang sira, supaya sira padha ngrasak-ngrasakake.
62. Kang mêsthi têtêp aran wong mukmin, iku sarupane wong kang pracaya ing Allah lan ngandêl marang utusaning Allah, lan mênawa pinuju ngadhêp Rasulullah ana ing pakumpulan, ora gêlêm ambolos saka ing pakumpulan, yèn arêp lunga, nganggo nyuwun palilahe Rasulullah, (he Mukhammad) wong kang padha nyuwun palilah marang sira, iku wong kang pracaya ing Allah lan ngandêl marang Rasulullah, mulane wong mau mênawa nyuwun palilah marang sira lunga saka ing pakumpulan, pêrlu nêkani kabutuhane, sira iya nglilanana marang wong kang sira karêpake. Wong mau sira suwuna pangapura ing Allah. Allah iku
para kancanira kang padha pating palêncing ambolos saka ing masjid nalikane kutbah diwaca: Wong kang padha nyulayani parentahing Rasulullah dingati-ati. Ora wurung bakal padha tinêmpuh ing bêbaya ana ing dunya, utawa tinêmpuh ing siksa kang nglarani ana ing akhirat.
64. Isèn-isèning bumi lan langit iki apa dudu kagunganing Allah (kabèh mêsthi kagunganing Allah) he manungsa, Allah nguningani panganggêpira marang sarirane, sêtya tuhu ing pracaya utawa maro tingal. Lan nguningani dina ênggone wong munaphèk bakal dibalèkake marang ngarsaning Allah. Ing kono Allah bakal anjalèntrèhake barang kang wis padha dilakoni [dilako...]
[...ni] dening wong munaphèk nalika ana ing dunya, Allah iku
1. Allah iku Mahaluhur, kang wis nurunake Kuran kang ambedakake ala lan bêcik, didhawuhake marang Nabi Mukhammad kawulane, kanggo mêmêdèni marang isining jagad, jin lan manungsa.
2. Allah iku kang kagungan bumi lan langit, sarta ora pêputra, lan ora ana kang ngêmbari jumênêng ratu, apadene Allah iku kang gawe samubarang kang dumadi, nuli nindakake lêlakone kaya pêpasthèn kang wis tinamtokake.
3. Wong kaphir padha ngadêgake Pangeran liyane Allah, iya iku brahala kang ora [o...]
[...ra] bisa gawe apa-apa, malah dadine brahala mau sarana digawe dening manungsa.
4. Lan ora bisa nulak bêbaya kang bakal tumiba ing awake, apadene ora bisa nêkakake pakolèh marang awake, sarta ora bisa gawe urip lan gawe pati, lan ora bisa nangèkake wong saka ing pati.
5. Wong kaphir padha calathu: Kuran iki ora liya mung pangamandaka, gawe-gawene Nabi Mukhammad dhewe, sarta dibiyantoni dening wong liyane, (pangandikaning Allah): Wong kaphir kang padha wani calathu mangkono mau, goroh lan duraka.
6. Wong kaphir mau padha calathu manèh: Kuran iku uwite saka caritane wong kuna kang
7. (He Mukhammad) sira dhawuha: Kuran [Kura...]
[...n] iku didhawuhake dening Allah, kang nguningani barang kang samar-samar ana ing bumi lan ing langit. Satêmêne Allah iku kaparêng bangêt ngapura, tur asih marang para wong mukmin.
8. Wong kaphir padha calathu, yagene wong kang ngaku utusaning Allah iki têka mangan pêpanganan lan saba ing pasar-pasar angupajiwa, padha bae lan aku yèn nyata utusaning Allah, yagene têka ora dikanthèni malaikat, supaya dadi kancane mêmêdèni manungsa sarta nêksèni yèn têmên utusaning Allah.
9. Utawa marga dening apa têka ora diparingi gêdhong saka ing langit kang isi mas picis, utawa sabab apa têka ora duwe palêmahan kang pamêtune nyukupi dipangan, dadi ora susah saba pasar. Wong kaphir padha ngucap marang wong mukmin: Kowe iku ora liya mung manut marang wong kêna ing sikhir.
10. (He Mukhammad) mara sira dêlênga wong kaphir iku ênggone anggêlar upama tumrap ing sira (ora patitis iya nekad bae). Awit saka iku si kaphir padha kêsasar, mulane padha ora olèh dalan marang kaslamêtan.
11. Iba sapira bae kèhe kabêcikane Allah, kang mênawa dadi parênging karsane, sira diparingi kang luwih bêcik tinimbang kang diucapake dening wong kaphir mau (gêdhong isi mas picis, palêmahan kang pamêtune nyukupi) Allah bakal maringi suwarga marang sira, kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, sarta bakal maringi gêdhong lan panggung pirang-pirang marang sira ana ing suwarga.
12. Wong kaphir mau malah padha maido bakal anane dina kiyamat. Ingsun ngancam siksa Naraka Sangir marang wong kang maido bakal anane dina kiyamat.
13. Naraka mau mênawa andêlêng wong kaphir
saka ing kadohan, wong kaphir banjur padha krungu suwaraning krodhane gumarubug.
14. Nalikane wong kaphir padha dicêmplungake ing panggonan kang ciyut ana ing naraka, sarta padha dibalênggu lan dirante tangan lan gulune, ana ing kono padha sêsambat cilaka.
15. (Ing kono banjur ana malaikat kang mangsuli): Ing dina iki kowe padha tumiba ing cilaka kang ora mung siji bae, cilakamu akèh lan tumpa-tumpa.
16. (He Mukhammad) sira dhawuha: Apa naraka kang kaya mangkono mau bêcik, apa luwih bêcik suwarga kang langgêng, kang diênggo ngêbang wong kang padha wêdi ing Allah, Allah wis nguningani yèn suwarga iku bakal dadi ganjarane lan panggonane wong kang padha wêdi ing Allah.
17. Para wong mukmin ana ing suwarga apa kang dikarêpake kêtutugan, sarta padha langgêng ana ing suwarga. Dene pangêbang kang
mangkono mau, mêsthi dituhoni dening Allah, apadene tansah disuwun
19. Brahala banjur padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika Mahasuci, kawula botên pisan-pisan mangeran dhatêng sanèsipun Tuwan (kadospundi yèn kawula kamipurun angakèn tiyang nyêmbah dhumatêng kawula), nanging tiyang kaphir punika dalah para lêluhuripun, sami botên praduli ngèngêti anggènipun dados kawula Tuwan, kêlimput dening pêparing Tuwan kabingahan dhumatêng pun kaphir wau. Mila sapunika sami dados tiyang cilaka sangêt.
20. (Allah ngandika: He wong kaphir) brahala kang sira sêmbah iku padha nyelaki aturira (ora rumôngsa ngaku Pangeran) dadi ora bisa murungake siksa lan ora bisa nulungi marang sira.
21. Dene sira kabèh, sing sapa maro tingal, mêsthi Ingsun wêruhake rasaning siksa kang abot, ana ing akhirat.
22. Para rasul ing jaman kuna sadurunge sira, kang padha Ingsun utus, kabèh mêsthi padha mangan pêpanganan sarta padha saba ing pasar-pasar. Dene sira iku siji-sijining wong padha Ingsun ênggo nyoba marang liyane, (kabêgjane siji-sijining wong, nukulake kamèrèn marang liyane) he manungsa, apa sira
Wangsa Candra utawa Wangsa Soma ya iku salah siji wangsa kang misuwur ana ing legendha India, kang miturut gethok tular didhunaké déning Candra (Soma), déwa rembulan.[1] Cathetan ngenani wangsa iki ditemokaké ana ing susastra Hindhu, kaya Purana, Mahabharata, Srimad Bhagawatam, lan sapanunggalané.[1]
Wangsa kang isih sadulur karo wangsa iki ya iku Wangsa Surya, kang miturut gethok tular didhunaké déning Surya, déwa srengéngé.[1] Wangsa Candra seduluran karo Wangsa Surya merga leluhur saka kekaro wangsa iki duwé gegandhèngan kulawarga saka nikahan.[1]
Sawisé pirang-pirang génerasi, Wangsa Candra kabagi dadi Wangsa Yadu lan Wangsa Puru.[1] Ana ing Wangsa Puru, lair raja Bharata kang misuwur ana ing legendha India, kang garis keturunané dijenengi Wangsa Bharata.[1] Ana ing Wangsa Bharata, lair Raja Kuru kang garis keturunané dijenengi Wangsa Kuru.[1] Dadi ana ing Wangsa Candra akèh wangsa nanging sebeneré ana siji.[1]
Legendha[besut | besut sumber]
Miturut ana ing cathetan Purana lan Mahabharata, wangsa iki didhunaké déning Candra, déwa rembulan.[2] Candra palakrama karo Tara banjur duwé anak kang dijenengi Budha, déwa planèt Merkurius.[2] Budha palakrama karo Ila, putri Manu.[2] Budha lan Ila duwé anak kang dijenengi Pururawa.[2] Pururawa iki kang misuwur dadi raja pisanan saka Wangsa Candra, déné bapak lan kakiné ya iku déwa, dudu raja.[2] Ibu saka Pururawa, Ila, ya iku putri Waiwaswata Manu. Dhèwèké seduluran karo Ikswaku, leluhur Wangsa Surya.[2] Ila lan Ikswaku padha keturunan saka Surya, kang ndadèkaké antarané Wangsa Candra lan Surya duwé gegandhèngan kulawarga.[2] Wangsa Yadu (wangsa Yadawa) ya iku cabangan saka Wangsa Candra, merga Sang Yadu kang ngedegaké Wangsa Yadu iku keturunan Yayati, raja Wangsa Candra.[2] Dadi, antarané Wangsa Yadu lan Candra uga duwé gegandhèngan kulawarga.[2] Wangsa Yadu nyabang menèh dadi Wangsa Wresni (Warsneya), Wangsa Andhaka, lan Wangsa Bhoja.[2] Kabèh wangsa iki duwé leluhur kang padha karo Wangsa Candra.[2]
Wangsa_Candra&oldid=998517"	Kategori: Sajarah IndiaMahabharataIndia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.50, 3 Maret 2016.
Posted on Saturday, April 30, 2011
Semalam aku & habeeb g nonton film Thor.
Rek ayo rek, mlaku-mlaku nang tunjungan [Ayo ngan]
Rek ayo rek, rame-rame bebarengan [Ayo ngan]
Cak ayo cak, sopo gelem melu aku
Cak ayo cak, golek kenalan cah ayu
Jo’ dipikir, koen podo gak duwe sangu [Ayo ngu]
Jo’ dipikir, angger podo gelem mlaku [Ayo ku]
Mangan tahu, jo’ dicampur nganggo timun [mun mun]
Malem minggu, gak apik digowo nglamun
kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih
Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – alang Amba lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Triris bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :
Sumatera , ananging ngantos dumugi sak punika dereng wonten pawartosipun )
3. KH. Sayyid R Sya’roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi
4. Kyai Sayyid R. Abdal alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi
5. Kyai Sayyid R. Azhad alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi
6. Kyai Sayyid R. Hamdullah Buluagung Siliragung Banyuwangi
Kyai R. Dachlan Kaliboto ( kaliyan nyai Zaenab ) peputra ;
dibayari kalih sing ngampil pripun nggih, lha wis ditemuni, disurati, di-sms-i………………….kok taksih mbegegeg ugek-ugek……matur nuwun
Kuwi minongko perlambang kanggo manungso sing urip neng ndonyo, suruh kuwi
Rosone sanubari iku utusanne pangeran kang moho suci kang lenggah ono badanne manungso. Dadi suruh ketemu rose kuwi artine manungso sing wis ketemu karo roso sanubarine (utusane pangeran kang moho suci)/ sirruloh. Lan tindak tanduke uga ngambarke rosone kang sejati.
Kanthi pepengel cuplikan neng nduwur iki kanggo sangune ngaurip ugo sangune ing alam
Klaten nganti tekan Boyolali, Cah ayu siro neng ngendi ... ]Runtiking Ati (Aji Saka)
ï¡÷¡ï·Seni-Budaya-Indonesia·ï¡÷¡ï· |--Seni Wayang Golek |--Seni Lagu Sunda |--Seni Wayang Kulit |--Campur Sari Page
wong cilik koyo aku ngeluh pun percuma, wong didemo mahasiswa ae tetep naik, gimana tak ksh demo lagu, wah jan malah tambah bikin album ngko pak SBY... :)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Larantuka,_Florès_Wétan&oldid=1033493"	Kategori: Kacamatan ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn Florès WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 13 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pancoran,_Jakarta_Kidul&oldid=1120298"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KidulPancoran, Jakarta KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 4 Maret 2017.
Kangjeng Susuhunan, dalam acara garebeg puasa berupa 6 ekor kerbau.
Satunggal punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih nglajengaken lampahipun ingkang tebih sanget wonten ing jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu, amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget amargi ing tengahing wana wonten suanten widodari-widodari ingkang sami gumujengan sinambi siram lelangin ing sendang. Jaka Tarub nyaketi panggenan widodari menika ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan.
Bandowoso mangkel nang Roro Jonggrang amarga wis mbujuk deweke. Langsung bandung Bandowoso ngesabda Roro Jonggrang dadi patung lan ngganepi 1000 candi.
Jaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa katampa maneh ing Demak Bintoro. Saka Banyubiru Jaka Tingkir mangkat menyang Demak dikancani dening muride Ki
Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh sikape kang ala. Lan dadi lurah kang apik, tanggung jawag, pungkasane Jaka Tingkir dadi putra mantune
Dewi Anggia Sakinah Blouse - Biru Navy
tuku mobil anyar iki” langsung dijawab “SOPO??.. SING TAKOK!”
# Senengane muring2 nggawe awalan ‘jam’.. >>
iku kutha paling kidul ing Republika Srpska, Bosnia-Herzegovina. Kutha iki dumunung ing kidul-wétan Herzegovina, watara 10 km saka Segara Adriatik.
malajeng kapisah, tinumbak tan kapisanan, marin ing geger, rinuruh den ing kawulan ira. Pinikul pinalayoken
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Mijil, Laras Slendro Pathet Sanga Miring
Anak lanangku, eling-elingen pituturku. Kowe kudu dadi wong kang
budine luhur. Kudu alim lan kudu duwe tata krama. Ora angkuh lan bisa ngetrepke
2. Sekar Macapat Sinom, Laras Pelog Pathet Barang
Mumpung isih enom, usahaa! Miturut akal kang becik. Manembah
marang Gusti. Kabeh kuwi kudu tulus. Menehi katresnan marang sapadha-padha,
bakal adoh saka kanisthan. Kanggo sing ora mblenjani janji. Tatag, tangguh, lan
3. Sekar Macapat Kinanthi, Laras Slendro Pathet Sanga
Wong kang luhur kuwi betah melek lan sithik turu. Eling-elingen
tindak tanduk kang sopan. Menawa guneman marang liyan kudu apik supaya
4. Sekar Macapat Dhandhanggula, Laras Slendro Pathet Sanga
Menawa kowe merguru marang wong lanang, pilihen wong kang becik.
Kang apik martabate uga ngerteni hukum. Kang ngibadah lan duwe isin. Apa maneh
merguru karo wong tapa. Tanpa mikir apa wae kang wis diwenehake kanggo wong
liya. Lan ngertenana, wong kang ngono kuwi
5. Sekar Macapat Asmaradana, Laras Slendro Pathet Sanga Miring
lanang aja turu wayah sore! Ing wayah sore para dewa ngubengi jagad. Nggawa
guci mas, isine donga tulak bala. Sandhang lan pangan uga bageane Wong kang
betah melek, sabar, lan narima ing pandum.
Sekar Macapat Gambuh, Laras Pelog Pathet Nem
Pitutur kang becik iku pantes ditiru sanajan saka wong kang
nistha. Menawa pituture becik, iku pantes mbok tiru.
7. Sekar Macapat Maskumambang, Laras Slendro Pathet Sanga
Wong kang ora nurut apa pituture wong tuwa bakal dosa. Donya
kuwi ilmu kang bener. Nyatane mung menehi reseping
ati. Kesenengan dianggep bodho. Saka kang becik nganti ala. Aja kaya wong kang
bodho lan angkuh. Dina-dina mung diuja wae. Dadi wong urip
Apa maneh yen ngguyu. Ayu lan keslametan ing awake. Pinter anggone
10. Sekar Macapat Pocung, Laras Pelog Pathet Nem
Bocah iku kudu santun. Bekti marang wong tuwa. Nuruti pituture
paprangan. Kang gedhe kekuwatane. Wurunga kowe bakal mati ngrungkepi
iki Ontran-ontran Anyar : Kelompok Jaksa Memba...
haa iki Kok Nyampuri Kewenangan Bos Besar?
IndonesiaPancasila (Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu:
Posted on Sunday, April 26, 2009
Minggu lepas merupakan minggu paling Vouge,gila,penat,epy,enjoi,
wis mbatin, mesthi sing di rembug Bagong ki sing ora-ora. Tiwas tak rungoake temenanan ! Wis, mbuh ! Sak
cuman mncari2 kjelekan org lain, kita ingtkan AKEH KANG APAL QUR'AN HADITSE SENENG NGAFIRKE MARANG LIYANE
Uger guru aleman,Nanging janma ingkang wus
nora nglegawa,Sangsayarda deniro cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah,
bodoh.5)Mangkono ngelmu kang nyata,Sanyatane mung weh reseping ati,Bungah ingaran cubluk,Sukeng tyas yen denina,Nora kaya si punggung anggung gumrunggungUgungan sadina dinaAja mangkono wong urip.
ing jasad,Amung aneng sajabaning daging kulup,Yen kapengok pancabaya,Ubayane
sanak kadhang ing Ankringan, kopi lan suguhanipun mboten saget tumeg lan tutug margi terbatasnya tempat di sini, pramila ingkang badhe ngersaaken komplitipun serat Wedhatama (terdiri 100 pupuh) sumonggo katuraken pinarak wonten lesehan kawula:
Siluet John Farey ing Muséum lan Galeri Seni Derby karya réncangipun White Watson kalihan Kode QR ingkang mbeta marang artikel punika
John Farey, Jr. lan 8 sanesipun (2 seda nalika tasih bayi)
John Farey, Sr. (1766 – 6 Januari 1826) inggih punika satunggaling geolog lan panyerat. Ananging John Farey langkung kawéntar kalihan dèrèt wilangan Farey ingkang dipunsebat saking namanipun.
John Farey wiyos wonten ing Woburn, Bedfordshire lan pikantuk ing Halifax, Yorkshire, nedahaken remenipun marang matematika, nglukis lan ngawontenaken panalitèn ing sangandhaping bimbingan saking John Smeaton (1724-1792). Bibar ngrampungaken pendidikanipun lajeng pindhah dhateng London, papan piyambakipun gadhah kulawarga lan lajeng nyambut damel ing London. Kala punika piyambakipun kepanggih kalihan calon garwanipun lan mantèn kalihan Sophia Hubert (1770-1830). Nalika wonten ing London lajeng pikantuk anak kapisan John Farey, Jr. lajeng pikantuk 8 lare malih, kalih ing antawisipun séda nalika tasih bayi.
Woburn lan London[besut | besut sumber]
Taun 1792 John Farey dipuntunjuk dados agen saking Francis Rusell, Adipati kaping 5 Bedford kanggé griya-griya wonten ing Woburn. Bibar sédanipun adipati, Farey pindhah dhateng London ing taun 1802. Bibar mikiraken kanggé pindhah piyambakipun mendhet peternakan wonten ing désa. John Farey mapan wonten ing ngriku lajeng dados konsultan panaliti lan geolog. Piyambakipun saged mendhet langkah kasebut amargi hubunganipun kalihan William Smith ingkang nalika taun 1801 sampun dipunpakaryakaken déning adipati Bedford ing pakaryan irigasi lan ingkang wonten gegayutanipun kalihan toya sanèsipun. Ing taun 1805 piyambakipun nggantos Arthur Young minangka Sekretaris Smithfield Club. Pakaryan panalitènipun mbeta piyambakipun muteri negeri lan kathah kasuwun déning para ingkang gadhah lahan supados ningkataken asil guna lahan ugi propertinipun utawi ngedhuk mineral ingkang wonten ing jeronipun. Pakaryan wonten ing géologi ékonomi dados perangan ingkang wigati ing Revolusi Industri kanthi pikantuk papan sumber batubara lan maneka bijih logam.
Panyerat[besut | besut sumber]
Farey punika satunggaling panyerat ingkang produktif lan Profesor Hugh Torrens sampun nelusur kirang langkung 270 makalah damelanipun John Farey. Gunggung ingkang wonten ingCatalogue of Scientific Papers saking Royal Society punika ping sekawan. Piyambakipun nyerat kathah pérangan wiwit saking hortikultura, géologi, meteorologi, metrologi, desimalisasi mata uang, musik lan matematika dumugi paham anti perang. Piyambakipun punika kontributor wigati Ensiklopedia Rees kanthi artikel-artikel babagan kanal, mineraloi, panalitèn lan sapérangan dhasar ilmiah ugi matematis babagan swara. Manéka sumber biografi abad kaping 19, kalebet Kamus Biografi Nasional ingkang kedadosan salah pengakuan ing artikel babagan Uap ing ensiklopedia Rees. Sejatosipun punika dipunserat déning larenipun John Farey, Junior. Taun 1809 Farey kepanggih William Martin ingkang damel publikasi karya babagan fosil Derbyshire, kangge ngetes menapa saged damel peta géologi Derbyshire kanthi sesarengan.
jilid taun 1811-1817) kanggé Dewan Pertanian. Wonten ing jilid kapisan (1811) piyambakipun paring informasi bageyan nginggil lapisan géologi Britania lan ugi ngandharaken kandhutan Karbon lan lapisan sanesipun saking Derbyshire. Wonten ing karya umumipun
Dèrèt wilangan Farey[besut | besut sumber]
Kejawi dipunéling déning para ahli saarah géologi, namanipun ugi kathah dipuntepangi kalihan dèrèt wilangan Farey ingkang piyambakipun serat minangka wujud remenipun marang matematika swara.[1]
InggrisLair 1766Pati 1826Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 25 Maret 2016.
sedulur tau..trmsk kawula mbah blis…dishare dunk..!!
dongane diwoas imbal pinten niki Pak Ustad…..nyuwun pepadange…..Nuwun
punten kangge ki syarkowi kula nyuwun alamat lengkap panjenengan bilih wonten jodoh kula bade silaturohmi saking gubug panjenengan.kirim mawon saking email kula supados kula saged silaturohmi
sesepuh,kulo nyuwun pangestunipun kangge ngamalaken,nyuwun bimbinganipun panjenengan sedanten ,matur sembah nuwun
pawiwahan mujudake salah sawijining ubah musi ing manungsa sing wis anawiwit jaman biyen. Sakjroning pamekaran bab iki ndadekake kabudayan masyarakat sing dianggep sakral amarga sakjrone nindakake upacara-upacara ritual sing momot arti filsafat singdiyakini bisa nganggu lumakuning urip sakteruse.Namung gandheng bareng mekaring jaman tradisi iki soyo luntur, semana uga singkedadian karo tradisi ritual penganten jawa, panemu sakperangan masyarakat jawa saikine wisnglakoni owah-owahan sing wis ora maneh nganggep perlu lan luwih manut cara pengantenjaman saiki sing luwih gampang.Sakjrone panaliti iki bab-bab sing arep di buka yaiku: 1) kepiye tata cara
tlatah kabupaten Rembang. Tatacarangumpulake bukti-bukti arupa: omong-omong, gambar-gambar, mbuktikake kahanan lanpiwulang kapustakan sing sakteruse diwujudake arupa tulisan.
kaya, 9) mapak besan, 10) sungkeman rama ibu.Dene arti filsafat sing kamomot sakjrone upacara ritual penganten jawa awujudsawijining pangarep-arep
utawa sing wadon supaya ngolehakepalilah saka wong tua sakloron sing sakteruse mujudake laboh labeting anak marang wongtuwa.Dasaring panaliti iki pitutur sing bisa diwenehake supaya masyarakat ngusahakakekanggo nguri-nguri tradisi tatacaro kasebut amarga duweni arti filsafat sing penting bangetsakjoning uripe manungsa yen dibandingke karo tradisi jaman saiki sing ora dimangerteniartine. Sakliyane kuwi kanggo guru minangka salah sawijining perangan sing bisa nandhurkawruh budaya marang para
Mulabukanipun wontên gègèr Trunajaya. Kraton Mataram badhe risak.
--- 11 : [2] ---
--- 11 : [3] ---
66. Bakisar èstri malih dados jalêr, lajêng konjuk dhatêng sang nata
73. kawarnaa sri bupati | dènira jumênêng nata | sampun akathah putrane | patutan ing Surabaya | nênggih putra kang tuwa | ginadhang jumênêng ratu | prabu anom ing Mataram ||
74. putra lyan malih kêkalih | arine prabu dipatya | kêkalih tunggil ibune | Pangran Pugêr kang atuwa | ya Pangran Singasêkar | punika warujunipun | nênggih wontên malih putra ||
75. samya sanès ibu nênggih | nama Pangran Martasana | wontên putra timur maleh | kêkalih ingkang satunggal | anama Radèn Tapa | punika malih winuwus | Pangran Dipati Mataram ||
76. kang eyang pan têksih urip | Jêng Pangeran Surabaya | anèng Mataram dalême | punika kang cinarita | Pangeran Surabaya | bakisar wadon dèn ingu | lami-lami dadi lanang ||
77. kalangkung dipun kasihi | bakisar dening pangeran | punika pangandikane | lawas ingsun anèng dunya | apan durung tumingal | lan maning durung angrungu | ayam wadon dadi lanang ||
78. lawan warnane abêcik | Mataram tan ana memba | bakisar kaya mangkene | ingsun tan layak duwêa | iki layak sang nata | bakisar ingkang angingu | pantês ana jroning pura ||
79. Pangeran Surabaya ngling | maring ingkang para
garwa | bakisar iki ing mêngko | sun aturakên sang nata | Pangeran
saking dalêmira | tan kawarna ing marga | prapta ing kadhaton sampun | mandhêg mijil paregolan ||
81. sampun katur ing sang aji | yèn pun paman Surabaya | umarêk dhatêng sang katong | nulya agya tinimbalan | wus prapta ing ngajêngan |
punika | dening endah warnanipun | purwanipun kang bakisar ||
83. igihinggih. bakisar puniki | pawèstri
narendra anampèni | bakisar sarwi ngandika | anêdha ing pracayane | paman ing sih jêngandika | sri narendra asuka | nanging duka jroning kalbu |
ing Surapringga | ngaturakên bakisar | pawèstri purwakanipun | lami-lami dadi lanang ||
87. sang nata emuteemut ing. galih |
89. pangrasane ati mami | paman Surabaya kaya | awèh sasêmon maringong | idhêp karêpe si paman | anake pan wanodya | ing mêngko
93. wus misuwur sanagari | pangeran ing Surabaya | sampun miyarsa wartine | yèn sang nata sangêt [sa...]
[...ngêt] duka | marga saking bakisar | kalangkung ing ajrihipun | tinarka atur sasmita ||
ngling | angulawisudhèng putra | ratu wetan têtilare | putra wawratan bêbêktan | sampun sinungan nama | anênggih jêjulukipun | Radèn Arya Natabrata ||
98. kawarnaa Adipati | Surabaya sigra mangsah | karsanira
apepe ika | lan iya sapa arane | lan apa ingkang sinêdya | kang kinon sigra nêmbah | mudhun saking sitiluhur |
prapta ngarsane sang prabu | wong gandhèk matur anêmbah ||
104. pukulun pakuning bumi | kawula sampun mariksa | punika ingkang apepe |
aturira kang abdi | sang nata sampun anduga | yèn kang paman darbe kapti | wus cinakra ing galih | atur pêjah gêsangipun | eca dènira lênggah | kèwêdan sajroning galih | pan karaos sang nata ing putranira ||
2. apikir sajroning nala | pinupus manah sang aji | kang jumênêng ing Mataram | amung ingsun ingkang lêwih | kang dadi sênapati | tan liya mung raganingsun | upama sun sêgara |
Surapringga | tumanduka maring mami | sumawana si bibi | panggiha lan raganingsun | lurahe kapêdhaknya | miwah ingkang para cèthi | ingkang tuwa si paman ingkang lumampah ||
4. anak putune sadaya | lanang wadon agêng alit | karia nèng pangurakan | si paman Surabayèki | kang kinon nêmbah
5. gandhèk kalih mêndhak-mêndhak | anulya tata alinggih | umatur sami anêmbah | tandukipun nênimbali | kawula nuwun gusti | pinutus dera sang prabu | sampeyan tinimbalan | apanggih lawan sang aji | samawanasumawana. garwa tuwan ingaturan ||
6. inggih wayah putra tuwan | kang sêpuh wontên ing wingking | pangeran ing Surabaya | agupuh dènnya lumaris | sarêng lawan kang rayi | sarêng
pinarak | sakawan garwanirèki | mingsêr-mingsêr linggihira | kang garwa ana ing wuri | kalangkung awiragi | sang nata
manahe sang nata | andulu dhatêng kang bibi | miwah dhumatêng kang paman | langkung dening pamlas asih | muka konjêm ing siti | angandika sang aprabu | punapa karsandika | pepe sandhaping waringin | pan kawula tan darbe tyas sêla-sêla ||
10. kawula kalangkung kagyat | andika ngewah-ewahi | pepe nèng waringin jajar | Pangeran Surabaya ngling | kawula gusti ajrih | ayun andarbèni atur | ngaturkên pêjah gêsang |
aturing bibi | lan pangrêpaning kang paman | manjêlut manah sang aji | mênggah sri narapati | dening èbêg manahipun | sadaya kang miyarsa | sagunging para bupati | prêbêng-prêbêng sawênèh wus mêtu waspa ||
16. sang nata aris ngandika | mênggah-mênggah dènira ngling | ingkang botên-botên paman | agêgancar ing pawarti | pocapan ingkang sêngit | angadon-adoni tutur | paman dados punapa | yèn anggugua pawarti | pan kawula botên rumaos yèn duka ||
17. agoroh ingkang pawarta | paman ngandêla ing galih | sayêktine ngriki datan | wontên ujar kang kayèki | edane kang pawarti | kawula pan maksih maklum | nagara ing Mataram | ing benjing sapungkur mami | yèn manira sampun pinundhut Hyang Suksma ||
18. wus parentahing Hyang Suksma | kang kinarya madêg aji | anggêntèni ing manira | pinasthi tan kêna gingsir | ing benjing akir mami | pasthi lamun putraningsun | ujar ingkang acêtha | angadêg dede ing ngriki | Wanakarta kadhatone kaki putra ||
19. inggih kadhaton Mataram | kawula ingkang mêkasi |
sapatiningsun ing wingking | sigra matur pangeran ing Surabaya ||
20. sun têtêdha ing Hyang Suksma | sampun salin-salin aji | lan sampun kongsi kaliya | tan ana pantês nagari | liyanê ing Matawis | sun têdha maksih akukuh | tan ana kang prayoga | ing rat jagat tanah Jawi | mung Mataram kang pantês dadi kadhatyan ||
21. sri narendra angandika | pan wus karsaning Hyang Widi | rusaking Mataram benjang | dening putraningsun iki | ki prabu anom nênggih | kawitan nagara lêbur | Pangêran
enggal | sampun anggugu pawarti | ingkang dadi pawarti | sakathahe dika têmu | botên sêdya mangkana | tan anyana tan angipi | ingkang paman pamit mentar lan kang garwa ||
23. sang nata jêngkar sineba | malêbêt ing kênyapuri | ginarêbêg ing badhaya | nênggih pitung rancak sisih | tur sami ayu lêwih | warnane kang para arum | dening wau Pangeran | Surabaya sampun mijil | ing pasowan kang mulat lwir guladrawa ||
67. Sahoyi tiyang èstri ingkang andadosakên gêndra
1. Adipati Surabaya mulih | sarayate pan mantuk sadaya | sampun prapta ing wismane | tan kawarna ing dalu | kawarnaa sri narapati | animbali ing wadya | karsane [kar...]
wawêkas mami | yèn ana banyu gônda ||
3. musthikaning anggoning pawèstri | ingkang layak kagarwa maringwang | ulatana
kilèn | tan wontên ingkang patut | sakyèh ngèstri dipun tingali | tan ana kang prayoga | lampahê ambanjur | wus prapta ing Surabaya | Yudakarti sêmana emut ing ati | amanggih sêsumbêran ||
5. wus ginônda kang banyu awangi | sigra angling marang Wôngsatruna | baya ing kene prênahe | pawèstri ingkang ayu | lah anêdha maring nagari | mantri ing Surabaya | pinêpak sadarum | sakathahe kang wanodya | ingkang wêling sang nata lamun apanggih | ing toya kang agônda ||
6. mapan pasthi pawèstri kapanggih | sigra laju dhatêng Surabaya | kang jinujug pitêngêne | Pangran Surabayèku |
wanodya | ingkang abêcik warnane | Mangunjaya andhêku | kang utusan amuwus malih | alah Ki Mangunjaya | pêpakên sadarum | wong
kalamun putrane | warnanira yèn punjul | angluwihi wong sanagari | angucap jroning nala | baya anak ingsun | pinasthi karsaning Suksma | yèn kapundhut mring narendra ing Matawis | baya uwus katingal ||
kawula darbe atmaja | èstri ayu ing ngriki tan wontên
utusan aji | cahyanira lir wulan | wus purnamanipun | aturut ingkang sarira | jarijine arurus amucuk ing ri | sikilira malira ||
12. Yudakarti jomblak aningali | Wôngsatruna malongo kewala | angucap ing jro kalbune | iki si èstri ayu | sajêg ingsun aurip iki | durung ingsun tumingal | wanodya kayèku |
manira iki | aningali maring putrandika | lêwih prayoga ature | dhatêng ing sang aulun | dening mangke ing karsa mami | putra dika katura | dhatêng sang aprabu | pan ing pasisir tan ana | èstri ingkang mèmpêre kadi puniki | ing sapaningal ingwang ||
14. Sangunjaya tumulya sira ngling | pan kawula kalangkung sumôngga | tan angraos adêdarbe | putra kawula iku | kaatura ing sang narpati | ing mangke
tinandhu | tan kawarna lampahira | sampun prapta anèng nagari Matawis | jujug Kawirarêjan ||
pan antuk | pawèstri endah kang warna | kang atmaja Ki Mangunjaya anênggih | santri ing Surapringga ||
17. kadya layak katur ing nrêpati | inggih punika kawula bêkta | Mangunjaya sarayate | lanang wadon pan tumut | Wirarêja sigra dènnya ngling |
dhatêng sang nata | pawèstri kang ayu | tan layak wontên ing jaba | sigra mangkat Wirarêja aglis prapti | kandhêg ing wijil pisan ||
19. sampun katur dhatêng sri bupati | kang utusan ngulari dyah endah | angsal nanging maksih
prasêtyanirèng nguni | pangran dipati mring sang kusuma | lah iya besuk ing têmbe | yèn ingsun madêg ratu | aywa sira sumêlang ati | pasthi ing
ingkang rinêmênan | Radên Dhobras kêkasihe | dadya alambangsantun | lawan Radèn Dhobras puniki | dene Dhobras punika | apan arinipun |
26. nuntên Radèn Dhobras dèn apusi | dhatêng ing Pangeran Singasêkar | mring kêbon alas puruge |
ing putrane | timbalana nak ingsun | ki dipati anom dèn aglis | kang kinon sigra mentar | anulya
ingsun olih tingal bêcik | putri ing Carêbon | aprayoga iya ing warnane | lan maninge putraning
warnane | lah mintara mring wisma dipati | ing Carêbon kaki | mangkata tumuluy ||jatuhnya swara "u".
dipati ningali | manahira adoh | dening lanas sang putri tingale | datan ana tinaha ing ati | manggihi têtami | dahat dening purun ||
wus prapti | malêbêt ing kori | anèng lataripun ||
11. sang dyah rara kapanggih ambathik | pandhapa wirangrong | kagyat mulat pangeran tingale | sang
putra dika pribadi | Ki Wirarêja ngling | aris aturipun ||
16. adhuh gusti amba apan darmi | anggadhuh kemawon | gêgadhahanê ramandikanggèr | asalipun pawèstri puniki | saking Surabanggi | Mangunjaya sunu ||
kacipta ing ati | tan kêna abukti | tansah mangu-mangu ||
21. êmban inya garjita ing ati | mulat ing sang anom | dene [de...]
[...ne] tan kêna dhahar asare | wus kaduga ingkang dadi brangti | kèn êmban agipih | dhatêng eyangipun ||
24. atmajane pun Mangunjayèki | pinundhut sang katong | pan punika kang dados brangtine |
pan kewuhan sajroning nalane | saking ajrih maha sri bupati | dan Sang Ratu Pêkik | manahe anglampus ||
payo padha labuh pati | kang garwa nuruti | kinanthi kang putu ||
1. sang adipati amuwus | saosa tandhu lan joli | kang kinon [kino...]
[...n] sigra lumampah | tandhu joli wus cumawis | sang adipati lumampah | kang para garwa
lawang tumingal | yèn ratu pêkik kang prapti ||
3. sampun matur gustinipun | Ki Wirarêja agipih | amêthuk ing paregolan | mêndhak sarwi matur bêkti | Ki Wirarêja aturnya | sampeyan pinarêk ngriki ||
4. kawula turi tumanduk | ing wisma kawula
6. pan ing mangke anggung wuyung | satêkanipun ing ngriki | ing mangke karsa manira | yèn sêmbada lan sirèki |
8. Ki Wirarêja amuwus | punika nênêdha mami | sampeyan adarbe karsa | amundhut dhatêng pawèstri | kawula dahat lênggana | ajrih dhatêng sri bupati ||
9. punika pan sampun katur | mila ginadhahkênginadhuhkên. kami | kariyin dèrèng diwasa | ing mangke sampun birahi | pan inganti kalamôngsa | benjing katur ing nrêpati ||
10. sampeyan arsa amundhut | dhumatêng èstri puniki | dados punapa kawula | katura dhatêng sang aji | mandahane ingkang duka | kawula dipun pêjahi ||
12. Ki Wirarêja nak ingsun | bênêr saking ing sirèki | ajrih dukaning sang nata | nanging ta wruhanirèki | pan manira datan salah | anjaluk marang pawèstri ||
13. ing sabênêr-bênêripun | punika wêwêngkon mami | wong têka ing Surabaya | pantês putu kang darbèni |
ati malih | para garwa sigra ngucap | mring rabine ki ngabèi ||
16. ni bok mantu awèh ingsun | kancana kalawan picis | lan iki ingkang busana |
kaya punapa | dika mênêng-mênêng iki | kaya ta ajrih ing nata | jêng pangeran anangguhi ||
18. lawan bênêr ujaripun | pangran ingkang andarbèni | pan angsal ing Surabaya |
wêwêngkone kangjêng gusti | layak lamun kagarwaa | maring pangeran dipati ||
19. môngsa dukaa sang prabu | yèn pangeran ingkang ngambil | wingi ingsun amiyarsa | pangeran tinari krami | mêngko ta kapasang yoga | ana kang dipun karsani ||
20. sanadyan dadosa bêndu | pan ana ingkang nangguhi | puniku karsa manira | sang rara katura
sigra ingundang | wus prapta ngarsanirèki | sigra ingkang para garwa | sang rara sampun kinanthi ||
22. sang adipati amuwus | Wirarêja putra èstri | iki silih wruhanira | gawe orêg ing nagari | dadi dukane sang nata | yèn sisip ambêbayani ||
23. wus sun jarag yèn alabuh | nanging sêdyaningsun iki | putuningsun waluyaa | tulusa wibawa mukti | ingsun kang anglakonana | lara tumêkaa pati ||
24. pasthi sang nata yèn bêndu | Wirarêja putra mami | singa benjing kasarakat | kadukan dening nrêpati | nanging
tinitihakên ing joli | pangeran ing Surabaya | wus bubar lampahe aglis ||
26. lampahira pan ambanjur | prapta kadipatèn
30. kang wayah alon amuwus | sarwi sira awotsari | pangeran ing Surabaya | angling putu ingsun mulih | kariya pêpêngantenan | sigra bubar sang dipati ||
31. sampun rawuh dalêmipun | kawarnaa ingkang kari | rajaputra ing Mataram | anulya nambut sang dèwi | binêkta maring paprêman | sang dyah ayu kongah-kangih ||
32. rajaputra angrêrungrum | dhuh mas mirahingsun gusti | kawula atur uninga | lami kawula ningali | wong ayu maring ing sira | tan kêna dhahar aguling ||
33. andina-dinagung wuyung | amung sira kang kaèsthi | ing mêngko angrasa gêsang | apanggih lan sira gusti | lir kadi katiban wulan | nêdhênge purnama sidhi ||
34. sang dyah ayu aris matur | manawi botên sayêkti | sampun watêke wong priya | yèn darbe karsa mring èstri | lamun dèrèng kalampahan | basanipun sanggup asih ||
35. yèn katutugan ing kayun | aglis mungkure tan sipi | punika kawula mirsa |
lumrah ujaring pawèstri | watêking priya mangkana | pilih kakung kang sayêkti ||
36. angandika rajasunu | adhuh ariningsun gusti |
yèn ingsun cidra mas gusti | kithinga tanganku kiwa | tumulya angling sang dèwi | ping kalih atur kawula | rêraga kawula gusti ||
38. rumiyin pan sampun katur | dhatêng rama padukaji | dening ing mangke paduka | akarsa dhatêng ing kami | manawa duka sang nata | kawula dipun pêjahi ||
39. rajaputra alon ngrangkul | tur sarwi angaras pipi | arum ingkang pangandika | dhuh mas mirahingsun yayi | manawa duka jêng rama | pan ora ingsun gingsiri ||
40. nadyan tumêka ing lampus | wong kêkalih kang nglampahi | rajaputra angrêrêpa | arsa dhatêngakên
anjampèni | yêkti sun pêjah ing ngarang | yèn sira tan tulus asih | kang kakung sira ngrêrêpa | sang dyah ayu wus kagimir ||
43. kagunturan ing pangrungrum | sang dyah sampun angladosi | sang kakung nêkakkên karsa | tutug kang akaron rêsmi | sarêng wayah byar rahina | sampun bêdhah kutha Mêsir ||
rajaputra langkung asih | kalihe sami katrêsnan | ri sampun alami-lami | sang nata andangu sang dyah | katur yèn sampun apanggih ||
45. kalawan sang rajasunu | mila kalampahan panggih | pangeran ing Surapringga | punika kang anangguhi | sang nata kalangkung duka |
cacahe | kang tinêlasan wau | dening Sri Narendra Matawis | sadaya ngêmu waspa | sakwèh kang andulu | dêning ta datanpa
adipati | pan dudu anak ingwang | sapamirsanipun | pangran timbalan ing
ing puniku | jêng pangeran dipati aglis | tinundhung mring Lipura | dening dalêmipun | ing kadipatèn sêmana |
mantri myang tumênggung | bupati miwah santana | sami risak manahe wong sa-Matawis | jalajat praja rêngka ||
ingkang kawarnaa | Jêng Pangeran Dipati Anom Matawis | kang rudatin ing nala ||
9. kang tansah dados brôngta wiyadi | sasedanira wau
pangeran dipatya | duk sêmana tansah kewran jroning galih | dening tansah kang rama ||
11. yèn jumênênga anèng Matawis | kayapriye ênggèn angêndhiha | ing rama prabu jênênge | mandah ta ucapipun | nagara lyan ingkang ngraosi | iya kocaping jana |
watara kang kawawi amrata | nagara Mataram kabèh | nanging ta dèrèng antuk | kang karaos dados ing kanthi | ingkang amiwitana | ing karsa puniku | anêlukêna ing wadya | ya ta pangran dipati micarèng ati | mangkana ciptanira ||
13. datan ana prayogane malih | liyana si eyang ing Kajoran | sun karya ling-aling mangke | dening prakosa iku | lan asêkti sangêt tapèki | si eyang ing Kajoran | ing wataraningsun | kawawa
ingkang sêrat | jêng pangeran dipatine | kaatura puniku | mring pun kaki Kajoran nênggih | ingkang adi utama | ri sasampunipun | ingkang kadya sapunika | wiyosipun andika kula aturi |
19. saking èmênge kang manah mangkin | mila kawula tari andika | pan tan wontên prayogine | kang madhangênèng kalbu | liya saking pun kaki ugi | kang jungjung awak ingwang | tan ana lyanipun | mung pun eyang ing Kajoran | ingkang yogya mangkê kawula tangisi | sampuning maca surat ||
20. panêmbahan mênggah jroning galih | kaya ngapa baya ingkang karsa | jêng pangeran iki
datan kawarna ing margi | ing kadipatèn prapta ||
21. Ki Pranantaka wus atur uning | mring
dipatya | mring kang eyang Pangeran Kajoran nênggih | eyang inggih andika ||
23. mila ing mangke kula aturi | kularsa gunêm pikir lan dika | yèn rêmbag eyang ing mangke | dening nagri Matarum | salamine tan kadi mangkin | eyang mangke punika | tiyang sa-Matarum |
sami risak manahira | pra santana tan wontên eca kang galih | miwah para dipatya ||
24. dening mangke prabu ing Matawis | apan beda lan kang kina-kina | pramila eyang ing mangke | inggih kawula tantun | lamun rêmbag andika kaki | arsane wong Mataram | bupati tumênggung | miwah kang para santana | pan manira jinunjung dados narpati | anggêntèni ing rama ||
25. jumênênga prabu ing Matawis | nanging manira eyang kèmêngan | dene ta puniku taksèh | jênênge rama prabu | mandah silih ucaping janmi | lamun kongsi manira | mungsuh rama prabu |
Matawis sadaya | kadi yèn ambalik kabèh | akêdhik ingkang kantun | pan kawula ingkang mangsiti | nanging
dipun sumêne gusti ing galih | pan nagari Mataram punika | kagêngan paduka anggèr | lamun seda sang prabu | sintên yogya ingkang gumanti | liya pangran [pa...]
[...ngran] dipatya | tanna yogyanipun | dipun asabar ing karsa | môngsa wande ing têmbe gusti dhatêngi | sampun
panggubêle | Pangran Kajoran wau | ya ta emut sajroning galih | yèn darbe mantu ika | prawira ing kewuh | anama Dyan Trunajaya | tur prajurit ingkang apêputra nguni | nênggih Dêmang Malaya ||
31. iya kang pêjah kala kariyin | pêrang lan pangran ing Danupaya | pan sasedane ramane | Trunajaya pan timur | ingkang paman ika gêntèni | kang anèng ing Madura | nênggih namanipun | Adipati Cakraningrat | nanging têtiyang Madura agêng alit | tan ana ecèng manah ||
32. amung Ki Trunajaya anênggih | ika kang tansah ingarsa-arsa | dening wong Madura kabèh | Ki Trunajaya iku | kalanira duk maksih alit | angèngèr
milanipun arsa dèn pêjahi | Trunajaya nanging wong Madura | akathah wlas asih kabèh | mila gêsang puniku | pan angungsi
pangran dipati | Trunajaya punika | nanging sakèhipun | wong kadipatèn sadaya | sinorogan maring sira Sang Dipati | Cakraningrat ing Sampang ||
35. Pangran Kajoran pan wruh ing wadi | wis uninga yèn Ki Trunajaya | dadi prajurit ing têmbe | ingkang sayogya iku | bisa ngobahakên ing benjing | nagari ing Mataram | milane ingugung | dèn mong ing sapolahira | mring Pangeran Kajoran punika nênggih | wontên ingarsa-arsa ||
36. Pangran Kajoran ngandika aris | yèn makatên gusti ingkang karsa | kawula pituduh bae | kawula darbe mantu | Trunajaya ingkang wêwangi | putranipun Ki Dêmang | Malaya kang lampus | lan Pangeran Danupaya | pan punika mas gusti apan prayogi | kinaryaa warana ||
37. angadêg anèng Madura benjing | dening gusti wirayat kawula | mèh tumêka ing jangjine | nagri Mataram sêpuh | apan sampun karsaning Widi | nagri Mataram rêngka | sirna jênêngipun | inggih nagri ing Mataram | datan kêna gingsirana wus pinêsthi | yèn rusak kang nagara ||
38. nanging kantun ingkang amiwiti | benjing gusti pasthi lamun ana | ingkang miwiti ing gawe | wikana sangkanipun | wus pinasthi [pin...]
[...asthi] karsaning Widi | kang ngrusak ing Mataram | têkèng jangjinipun | nanging ta gusti kawula | apan lumuh kapiawon ing ramaji |
ingkang abdi upamane | tan garantês sarambut | sukalila tumêkèng pati | pangeran adipatya | asuka tyasipun | dene wau pamiyarsa | ing sanggupe Trunajaya tan gumingsir | amêngsah ing
Trunajaya | ing Sampang sun têdhakake | nanging ta wêkas ingsun | Trunajaya [Truna...]
[...jaya] sira dèn bangkit | ingsun karya warana | dèn samun ing laku | lah uwis sira muliha | marang Sampang sira irupa pribadi | wong Sampang samadaya ||
44. alah sira bêbêga tumuli | aja ana seba mring Mataram | wong ing Sampang sarupane | dimèn dipatinipun | nèng Mataram kari pribadi | dening parabotira | kang beyani ingsun | ngadêga anèng Madura | nêlukêna pasisir môncanêgari | sira amiwitana ||
kawarna ing sasolahira | Pangran Kajoran wus mulèh | kalayan putranipun | Trunajaya ingkang wêwangi | arsa mulih mring Sampang | apan ta wus rêmbug | lawan panêmbahan rama | ingkang putra kinon miwiti kariyin | ngadêga Surabaya ||
46. dening besuk yèn kuwur Matawis | ingsun anusul maring ing sira | ing mêngko iki usume | ing Mataram wus sêpuh | wus pinasthi dening Hyang Widi | sirna jênêng Mataram | ya wirayat ingsun | milane sira ngong duta | miwitana pasthi bêdhahing Matawis | dening wadya Madura ||
47. sampun têlas dènira mêmêling | Trunajaya wus mulih mring Sampang | lawan saanak renane | tan kawarna ing ênu | ing Madura pan sampun prapti | pangeran ing Madura | nèng nagri Matarum | wong Madura kèh amapag | marang Trunajaya sêmana wus prapti | ing dalême kang paman ||
48. datan ana wani amalangi | pan punika gustinipun lama | ingajêng-ajêng lawase | ramanipun karuhun | ing Mataram [Ma...]
[...taram] kang anduwèni | milanipun wong Sampang | sadayane suyud | kang datan eca kang manah | wong Madura apan ta ingantêp wani | ing Radèn Trunajaya ||
49. iya pira lamine ing mangkin | wong Madura tan seba Mataram | binêbêgan sawarnine | wong Madura sumuyud | marang Trunajaya wus rakit | sêdya mungsuh Mataram | tan kawarna wau | ingkang ganti cinarita | nênggih wontên papalayon sêdya ngungsi | saking nagri Makasar ||
69. Nagari Pajarakan dipun jarah rayah prajurit saking Makasar
misuwur | wong Makasar ingkang nginggahi | prasamya angrêrayah | wong Paminggir mawut | nagari ing
sadaya giris manahe | lan dede bangsanipun | wong Makasar anggêgilani | dening gêgêdhenira |
anèng ing Matawis | sira ngabèi ing Pajarakan | mila suwung nagarane | ya ta ingkang winuwus | sang aprabu natèng Matawis | pan lagya sinewaka | wau kang sinuhun | pêpak ingkang
sadaya | nèng waringin kurung pepe | kadêngangan sang prabu | angandika natèng Matawis | sapa apepe ika | nèng waringin kurung | matur Pangeran Prubaya | inggih [ing...]
59. prapta ngajêngan sri narapati | mukanya sami konjêm ing lêmah | kang sowan sumuyud kabèh | angandika sang prabu |
watawis têtiyang kalih nambang | pun Galèngsong pangajênge | langkung dening arusuh | angrêrayah ing têpis iring | nagari Pajarakan | kang
inggih tiyang Makasar punika | wontên Dêmung gêgêdhene | kawula nuhun bêndu | kadospundi karsa narpati | sang nata ing Mataram | angandika arum | yèn mangkono Darmayuda | lah sakèhê iya wong môncanagari | nuli padha muliha ||
mantuk | anakmu sira gawaa | lawan sira Si Ngabèi Jagagati | lawan Jayamênggala ||
64. iya kalawan Si Wiragati | padha milua marang Japara | dening
Darmayuda Pasuruan | wau kang dados têtindhih ||
2. para bupati bang wêtan | sadayane sami wisma Matawis | anèng ing Taji akumpul | Warung lan Garobogan | ing Sêsela ing Balora wus akumpul | ing Jipang lan Jagaraga | Kaduwang lan Panaragi ||
[...un] lan Pamagêtan | ing Kalangbrèt kumpul lawan wong Rawi | ing Kadhiri wus akumpul | Sarêngat lan Balitar |
tulyasri | waos bung ampèl lan wargu | cêmung kumbala badhak | kang jininggring waos cêmêng munggwing ngayun | lêlayu pan tinon amyang | wong satus anumbak putih ||
7. ya ta wau kawarnaa | Panji Karsula dados senapati | tiyang Japan pan akumpul | iku santananira | Ki Apanji saking Japan asalipun | mila nagari ing Japan | sinungakên ing sang aji ||
8. lan dadi wadananira | wong panumping punika kang
tansah angimur | mring putra myang para garwa | Panji Karsula mangkya ngling ||
ingsun yayi tumêka ing lampus | sun atitip putranira | dening iku maksih cili ||
11. kang garwa matur karuna | milandika kiyai andarbèni | pangandika kang kayèku | dening sêdya kawula | mugi dika tulusa ngong awu-awu | nora bisa angawula | liyane saking kiyai ||
12. Panji Karsula ngandika | apan uwus ingsun karasèng ati | inggih mungsuh ingkang rawuh | kalangkung dening awrat | apan ingsun pinatayan ing sang prabu | ingsun kinèn nindhihana | prange wong môncanagari ||
13. yèn tan ngêntasana karya | pasthi ingsun yayi ora amulih | tan kawarna lampahipun | sêmana sampun bubar | kang tinilar sami karuna gêng wuyung | sira Ki
Karsula amuwus | nêdha sami arêmbag | sampun wontên pradudonira ing laku | lah nêdha pinatah-patah | pangawat kiwa lan keri ||kering.
16. ing mangke rêmbag manira | Ônggajaya dadi pangawat kering | anindhihana ing laku | wong Jipang lan Balora | ing Kaduwang Pamagêtan lan Madiun | ing Warung lan Garobogan | dadia pangawat keri ||kering.
17. dening kakang Darmayuda | anèng kanan kang dadia têtindhih | dèn sami prayitnèng kewuh | kang dipun tindhihana | wong Garêsik punika sawarninipun | Sarêngat lawan Balitar | Prabalingga lan ing Bangil ||
18. kang dadi cucuking yuda | wong Kadhiri kalawan Panaragi | Wirasaba kanthinipun | lawan wong Kartasana | benjing têmah ajana mundur ing kewuh | yèn ana mundur ing prana | sun sosog têka ing wuri ||
19. manira kang dadi dhadha | kang sun kanthi amunga wong Matawis | sadaya sami arêmbug | sakèh para
kawarnaa | wong Makasar sampun midhangêt warti | yèn wong Mataram kang rawuh | kêrigên wong bang wetan | pan
dening bala | miwah para prajurit | lawan kang santana | ingkang sami katrêsnan | ingkang ngêtutakên mêksih | sami prawira | tate amangun jurit ||
3. Raja Galèngsong ngandika mring santana | aran Dhaèng MakinciMakincing (
iya bapa abêcik | lamun wong Mataram | amapag maring ingwang | yèn muliha awak mami | marang Makasar | langkung dening aisin ||
6. angur ingsun matia ana ing Jawa | nora asae mulih | angur ngong lajua | aja tanggung ing lampah | sun bêdhahe ing Matawis | angur matia | mulih tan angsal kardi ||
7. lah sakèhe wong ingsun têka Makasar | padha sun ajak mati | ywa tanggung ing lampah | angur payo lajua | parandene sira mulih | tan angsal karya | angur matiyèng ngriki ||
Makasar | sampun têmpuh ing jurit | nanging wong Makasar | pan kêkathahên lawan | bingung tangkêping ajurit | pinaju
palayunira | sami angungsi wana | ngalumpuk dados sawiji | wadya Mataram | surake wanti-wanti ||
kasaput ing wêngi | Panji Karsula | ngandika angundhangi ||
20. alah mêngko ajana wong angrêrayah | dening
wadyabala ing Mataram | miwah môncanagari | samya masanggrahan | anèng ing ara-ara | dening kasaput ing wêngi | andhèr akapang | wadyabala Matawis ||
22. sawarnine sami eca manahira | nora duwe kuwatir | dening mungsuhira | sirna
sami pamondhokan | wênèh angguyang kuda | asuka-suka ing wêngi | nèng pondhokira |
angamuk ing wêngi | sêdhênge uga | wong Mataram aguling ||
26. sampun sami apadandanan ing wana | watara têngah wêngi | Galèngsong ngandika | payo sêdhênge mara | amukên wong ing Matawis | ajana pisah | barênga ing ajurit ||
27. yèn anêmpuh alah payo babar pisan | aja sira anggopi |
anindhihi | pan sampun prapta | pondhoke wong Matawis ||
30. wong Mataram sami sakeca kang manah | tan adarbe kuwatir | ingkang wikan mojar | lah ika batur apa | swarane pating barêkik | lah oborona | sawènèh ana wuri ||
wong Matawis | sata angrunjang | pondhok dipun obongi ||
32. apuyêngan wadyabala ing Mataram | dene ingamuk wêngi | pan tunjang-tinunjang | tambuh mungsuh lan rowang | apati gagap-gagapi | mawur puyêngan | akathah ingkang mati ||
ing bala | lir gabah ingintêran | tan wruh kawula lan gusti | wus byar rahina | larut bala Matawis ||
tinata | wadya sampun sirna gusis | sowang-sowangan | kawula lawan gusti ||
40. Panji Karsula laju maring ing Japan | dening môncanêgari | tan
Makasar ngungsêd sinêdya ing manah | tiyang môncanagari | pan ingêsuk pisan | marang nagarinira | tiyang bang wetan
44. Pajarakan Prabalingga Pasuruan | ing Gêmbong wus ambalik | miwah ing Lumajang | Sarêngat lan Balitar | ing Kartasana ambalik | tiyang bang wetan | apan giris awingwrin ||
45. Panji Karsula langkung èmêng ing manah | arsa banjêl ing jurit | apan datan ana | wau ingkang ngadua | môncanagara ambalik | tiyang Mataram | sampun mawut awingwrin ||
46. langkung merang yèn mantuka [ma...]
[...ntuka] mring Mataram | môngsa sêdyaa urip | dukaning narendra | ya ta Panji Karsula | anèng ing
lampahe tiwas | pêrangipun kalindhih | wong môncanagara | sampun balik sadaya | tiyang bang wetan awingwrin | mring wong Makasar | sadaya sami balik ||
49. pun Panji Karsula pêjah wontên ing
Panji Karsula pêjah wontên Japan. pêjahipun asakit | prabu ing Mataram | langkung dènnya bramantya | kumêjot padoning lathi | dening miyarsa | môncanagara balik ||
50. angandika sri narendra ing Mataram | sakèhe wong pasisir | lah padha muliha | adandana sadaya | iya wong Dêmung ing
ing Matawis | ingkang milua | nglurug asmara kingkin ||
1. Si Wirabumi ing mangkin | iya ta
prapta | kalawan wong Madura | pariksanên mulanipun | tan seba maring Mataram ||
miwah ingkang gêgaman | mangkana ingkang winuwus | Radèn Prawirataruna ||
6. pan sampun amêpak baris | Radèn Prawirataruna | lwir grah
apadene piyandêle | ing ayuda wis siyaga | miwah para santana | rahadyan ingkang winuwus | apan sampun asiyaga ||
8. lagya apamit ing rabi | kalawan kang para putra | rahadèn alon dêlinge | lah uwis padha kariya | kalamun awak ingwang | yèn ta besuk nora mantuk | sun atitip putranira ||
9. momonga kang kari-kari | dèn abisa ingsun tilar | yèn ana galap
mêngkono | ingsun yayi pinitayan | dening sri naranata | ngundurkên mungsuh ing Dêmung | yèn ora ambangkat karya ||
11. ingsun ora sae mulih | lah uwis padha kariya | dèn bisa sawuriningong | kang garwa sami karuna | ya ta datan kawarna | solahira among wuyung | rahadèn pan sampun bubar ||
12. lwir gêrah wadya ing jawi | radèn anitih turôngga |
cucuking yuda | ingkang sanjata lanang | kadya kilat gêbyaripun | lwir gêrah swaraning bala ||
15. arêrêb sagunging baris | Radèn Prawirataruna | apan ta sampun amondhok | anèng salêbêting kitha |
kilèn | pan sampun prapta sadaya | kapanggih ing Japara | ing
Kêndhal lan Kaliwungu | ing Batang lan Pakalongan ||
17. Barêbês lawan Tatêgil | Wiradesa lan Pamalang | Dêmak Sêmarang wus dene | ing Kudus Pathi Juwana | Rêmbang lan Pajangkungan | Lasêm wus pêpak supênuh |
Kumpêni ing sawarnine | dhatêng ing Dêmung punika | sawêg dika tarosa | kalamun ta botên purun | pangandikane sang nata ||
21. kinèn nundhunga tumuli | inggih saking ing Japara | rinaos tambuh gawene | lawan angribêdi manah | manawi tan sawêkca | Kumpêni ing sêdyanipun | mila mangke winêkasan ||
22. pun Wôngsadipa turnyaris | mring Radèn Prawiratruna | inggih kawula tarose | mangke Kumpêni punika | kadipundi kang karsa | ya ta tinimbalan sampun | ingkang wontên ing muara ||
23. amung têtiga anênggih | Kumpêni pangajêngira | Kapitan Wulkup wastane | lan Sareyandrop punika | kopralipun satunggal | kapat juru tulisipun |
andhèrèka | iya maring rahadyan | anglurug marang ing Dêmung | amapaga wong Makasar ||
26. yèn sira tan ananggupi | ing parentah sri narendra |
saking Japara | aja ngrêribêdi laku | kayapriye aturira ||
27. kapitan sigra nauri | alah inggih kalêrêsan | pangandikane sang katong | kawula wontên Japara | sêdya asaos karya | kalamun ta wontên mungsuh | kawula dipun abêna ||
28. pangandikane sang aji | kawula datan lênggana | ing karsa dhatêng andhèrèk | tan kawarna polahira | dènnya arêrêmbagan | apan
pasisir amêpak baitanipun | kêbêk jêjêl ing muara | baitane wong pasisir ||
2. ingkang anèng palabuhan | kang baita agêng-agêng
dipati lwir udan sinêmèni | gong agêng pating carêngklung | gumêdêr kapiyarsa | asrang lawan ombak ing sagara nêmpuh | ing baita pan lumarab | ing toya awarni-warni ||
4. prasami ambabar layar | pra dipati dening
tan kawarna lampahira | pulo Môndhalika sampun kawuri | angsal angin lampahipun | samodra tan kawarna | katingalan Surabaya ujungipun | saking kêbating baita | ing muara wus angranji ||
8. para bupati sadaya | wus pêpêkan prapta ing Surabanggi | baitanira asukup | anèng ing palabuhan | pra bupati andhèr pamondhokanipun | Radèn Prawirataruna | kinêpung de wong pasisir ||
9. têtiyang ing Surapringga | sami suka manahira [manah...]
[...ira] tan sipi | ngrasa têtêp manahipun | langkung sêsugunira | marang Radèn Prawiratruna sumuyud | tiyang pasisir sadaya | sadandanan Surabanggi ||
10. Radèn Prawirataruna | tansah dadar ing bala
sadayanipun | tiyang Prawiratarunan | suyude ing lair batin ||
11. pan tambuh winalêsêna | pan kawratan wau dananing gusti | kang wadya sadayanipun | ngajap têmpuhing
muwus | marang para nayaka | kadipundi ing karsa padha ngong tantun | aprakawis ing Madura | lah kadipundi ing mangkin ||
13. datan sowan ing Mataram | mèh sawarsa malah punjula mangkin | manira iki ingutus | ana ing Surabaya | wong Madura
dipati arêmbug | kawula amiyarsa | Trunajaya kang bêbêg sawarninipun | mila tiyang ing Madura | tan sowan dhatêng Matawis ||
15. prayogi yèn ingutusan | kantênane sampun ngribêdi pikir | ya ta rahadèn angutus | marang pitayanira | apan sarwi binêktanan sêratipun | winèhkên Ki Trunajaya |
16. utusan sampun lumampah | ênêngêna kang anèng Surabanggi | kocapa ingkang winuwus | sira Ki Trunajaya | apan lagi punika saking ing Dêmung | pan sampun eca kang rêmbag | lan Raja Galèngsong mangkin ||
17. milanê Ki Trunajaya | tan anunggal ngadhêp ingkang nagari | manawi ta wong Matarum | angrusak ing Madura | lan maninge manawa kèngsêr ing Dêmung | sêdyane Ki Trunajaya | arsa bokong saking wuri ||
18. kawarnaa kang utusan | sampun prapta Madura kintun wêling | samana pan sampun katur | mring Radèn Trunajaya | lamun wontên ing wau utusanipun | Radèn Prawirataruna | anuli dipun timbali ||
jroning wardaya | pèngêt bêbukaning tulis ||
20. kang sêrat sira Rahadyan | Prawirataruna nagri Matawis | saha salam donganipun | dhumatênga kang wayah | ing Madura Trunajaya wiyosipun | timbalane sri narendra | marang pakanira kaki ||
lan maninge wong Madura | kinèn ngêrig dening sri
narapati | anglurug marang ing Dêmung | anggêcak wong Makasar | sampun tamat kang sêrat wiraosipun | angling Radèn Trunajaya | maring utusan amanis ||
23. alah ta sira matura | marang eyang nora sêdya angipi | kalamun ta awak ingsun | ngukuhana Madura | apênginga aseba marang Matarum | saking edane wong Sampang | tan kêna dèn parentahi ||
24. ing mangke wontên parentah | angêriga tiyang Madura iki | anglurug marang ing Dêmung | ingsun dhatêng sumôngga | sampun siyang gih sanadyana ing dalu | manira dhatêng sumôngga | kang abdi saos ing kardi ||
25. nanging ta awak manira | nora miyang inggih lajêng asakit | nanging kang abdi sadarum | manira kèn lumampah | rumiyina dene
ya ta anuli tinundhung | duta amit anêmbah | sampun mikat datan kawarna ing ênu | wus prapta ing Surabaya | apanggih kalawan gusti ||
27. Radèn Prawirataruna | kang utusan matur sarwi ngabêkti | wus katur sasolahipun | ya ta sira rahadyan | pan angunadikaangunandika. radèn sampun wêruh | lamun sinôngga ing krama | nanging ta dipun ecani ||
28. sok kondura wong Makasar | wong Madura gampang kapanggih wingking | rahadèn sampun arêmbug | arsa anuli bubar | ya ta nuli anumpak baitanipun | ing pasisir kadya
gêrah | swaraning kang wadya alit ||
29. baita awarna-warna | apadene baitaning Kumpêni | ing laut umyung gumuruh |
aminggir baitanipun | tiyang pasisir sadaya | wus sami prayitnèng wèsthi ||
32. wus minggir ingkang baita | ênêngêna para mantri pasisir | wau kang anèng ing Dêmung | Galèngsong amiyarsa | lamun tiyang ing Matawis sampun rawuh | kalawan para dipatya | kêrigan tiyang pasisir ||
baitalit | akêbat ing watêkipun | lêmbing sira pêpaka | lah manawa amapag pêrang ing laut | lah sisiwonên kewala | ingsun dhewe
40. anitih ingkang turôngga | busananya yèn tinon tuhu asri | pan kawarna polahipun | wong Makasar lir yêksa | Radèn Wôngsataruna sabalanipun | aminggirakên kang palwa | miwah wadya ing pasisir ||
41. akathah kang dèrèng prapta | wong pasisir angambang ing jaladri | miwah ta baitanipun | Kumpêni nèng samodra | nanging Rônggasidayu wau kang rawuh | lan Ngabèi Singawôngsa | para prajurit [pra...]
[...jurit] Matawis ||
42. wus sami prapta sadaya | sami mêntas anèng pinggir gêgisik | ya ta asiyaga sampun | sadandananing yuda | pan
lamun tiyang Makasar amêtoni | anêmbang têngaranipun | kumrab bala Mataram | wong pasisir akathah kang dèrèng rawuh | kasêlêk
wong Makasar tan kandhêg dening sanjata | angamuk karo lêmbing | wênèh lan curiga | ingkang kapurug bubar | akathah ingkang ngêmasi | tiyang Makasar | angamuk karo cundrik ||
5. rencangipun kang sami pêjah ing rana | pan ora dipun tolih | ingidêk kewala | lajêng pangamukira | kadya banthèng tawan kanin | pangamukira | wus datan etang mati ||
6. wong Mataram ingkang mundur tawan brana | kang katêmpuh
tan anolih | tiyang Mataram | kang katrajang angisis ||
10. prajurite wong Mataram kathah pêjah | Ki Panji Wirabumi | wus anandhang brana | miwah Suramênggala | kondure atawan kanin | pan binabayang | rusak wong ing Matawis ||
12. Radèn Prawiratruna angagêm watang | angling sajroning ati | ingsun wus atuwa | sêdhêng mati ing rana | nglampahi ayahan aji | yèn wong Makasar | tan kondur dening kami ||
13. iya panêdhaningsun maring Pangeran | aja mulih aurip | marang ing Mataram | muliha binandhosa | katura marang sang aji | pan wus dilalah | rusak nagri Matawis ||
14. ja mênangi ingsun rusaking Matawis | tan bisa anglakoni |
17. dyan umangsah Radèn Prawirataruna | ingkang bala angiring | dyan pangarsanira | sampun têmpuh ing yuda |
ing sih | sami pêjah ngajang | padha atatu jaja | tan ana angucap ajrih | ngajap palastra | ing wuri maksih wani ||
radèn sigra umangsah | kudane dipun camêthi | para santana | prasamya angampingi ||
21. alah payo kabèh santana manira | padha sun ajak mati | ya ta Sewajaya | matur dhatêng rahadyan | sampun ta age ajurit | lamun kawula | gusti têksih aurip ||
22. lamun kawula gusti sampun palastra | karsa tuwan ing wingking | kawula tan wikan | angling sira rahadyan | iya sun tarima ngati | pracayanira | nanging sun milu mati ||
24. sêsiwukên pangamuke wong Makasar | lir banthèng tawan kanin | têmpuhing ayuda |
30. Sewabôngsa undure atawan brana | lindhung tangkêping jurit | nanging ta rahadyan | pangamuke kotbuta | nanging ta wus nandhang kanin | nora ngapaa | nadyan ta nêdya urip ||
sampun têlas | kawula nandhang kanin | taha ta kawula | yèn wêdosa palastra | awêlas dhatêng ing gusti | sêdya kawula | gusti aso rumiyin ||
34. lah suwawi gusti anumpak baita | angungsi ing jaladri |
têtiyang Mataram | sampun kuwur sadaya | datan kêni pinapulih | sambi ngantosan | têtiyang ing
baita | sawênèh ingkang anglangi | pating karambang | tan antuk baitèki ||
36. wong Mataram anglir gabah ingintêran |
37. tiyang pasisir kang anèng ing samodra | awas dènnya ningali | yèn tiyang Mataram | pêrangipun kasoran | ya ta têtiyang pasisir | baitanira | prasamya dèn dhayungi ||
38. Radèn Prawiratruna panggih ing rana | ngadêg pinggir gêgisik | angantèni bala | kang tan antuk baita | pating kudhangsang wong cili | saking jrihira | sumêdya rêbut
40. pating kurambang sami gêbyur kewala | ingkang kasilêm mati | polahipun janma | apan pating kudhangsang | baita Makasar
amicara ing jro ati | alah kantuna | gustiku ing Matawis ||
44. kawula sri narendra pamit palastra | mangsuli sihing gusti | kawula
angranuhi | dhuh gusti kawula | ing donya ing akerat | kawula dadosa abdi | pan kapanggiha | kawula lawan gusti ||
nêmahi palastra | anèng ngarsaning gusti | angling sira radyan | ingsun belani sira | awirang ingsun yèn urip | angur matia | santananingsun ênting ||
48. tiyang Makasar akathah ingkang prapta | rahadyan dèn kêmbuli | wus atawan brana | radèn tiba alênggah | wus nyana tumêkèng pati | ingkang karasa | para putra ing wuri ||
49. atanapi wau ingkang para garwa | dèn bêcik sira kaki | sun
katrajang ombak | kadi binanting-banting | lan malihe kathah | ingkang dadi sumêlang | inggih Kumpêni puniki | raosing manah | tan tuhu angrencangi ||
57. lan malihe wong Sampang dadi sumêlang | tan wurung anampêki | yèn suwawi karsa | dawêg minggir punika | ing Paiton lah
ingungsi | dèkèk baita | sami mondhok ing kali ||
58. sami rêmbag wau kang para niyaka | Ki Singawôngsa angling | anging ta manira | inggih tan tumut ika | aminggir mondhok ing kali | lêhêng manira | labuha ing jaladri ||
59. tiyang pasisir ingkang sami arêmbag | ya ta layar tumuli | kang para baita | ing Paiton sinêdya | tan kawarna sampun prapti | sakèh baita |
lêlabuh ing kali | sami prayitna | têtiyang ing Matawis ||
61. pan sadaya sami mêntas ing dharatan | baris pinggiring kali | anging Singawôngsa | maksih anèng samodra | tan tumut labuh ing kali | anèng ing kana | lami lwir dhandhanggêndhis ||
1. baya ta sampun karsaning Widi | wadya Matawis kirang wêweka |
myang raja busanèku | nèng jro palwa têlas kabêsmi | tiyang alit lorodan | ing tan bêtahipun | dènira norana mangan | mila kathah minggat tinub ing gêgêring | saya sêdhih manahnya ||
6. dening têlas sangunipun sami | sadaya sami apagunêman | pra wadya Mataram kabèh | Ki Surawôngsa
dhingin | dhatêng ing Surapringga | apa dening besuk | inggih sami [sa...]
[...mi] arêmbagan | mring Jêpara ya ta wus arêmbag sami | pra bupati sadaya ||
langkung dening kawêlasasih | para garwa sadaya | pan sami amêthuk | bandhosanira kang raka | kadi guntur swaraning kang punang tangis | wong Kaprawiratrunan ||
10. ingkang samya duwe laki mati | aniba-niba panangisira | apan para santanane | tan ana ingkang
durung tuwuk ingsun among rêsmi | angsali ingsun panggih lagi pira | ing mêngko iya lamine | nuli tinilar
lènipun | sokur Si Karti matia | bosên ingsun kurang lèh kaya Si Karti | angur ingsun bedhanga ||
arinira Ki Singasari | sira mapaga mungsuh Makasar | dene ing mêngko lakune | sakèhe kang sun tuduh | datan ana ingkang ngudhili | tiwase wong Mataram | anglurug mring Dêmung | alah uwa Purubaya | alah inggih dika tuwani ing mangkin | tumuta wayah
pemapoma. ing wawêkas mami | ki dipati iya maring sira | ing Madura iku age | lah ampirana iku | iya sira gêmpura benjing | iya Si Trunajaya | wisna umuripun | iku kang
ana elinge | wong Sampang mring sirèku | ya ta sampunira winêling | pangran dipati sigra | nêmbah ing sang prabu | kang putra wus ingidenan | Dyan Pangeran Singasari atur bêkti | manêmbah ing sang nata ||
20. jêngkar sang prabu malêbèng puri | kang asowan luwaran sadaya | wadya ing Matawis kabèh |
saking mandrawa | miwah wong kadipatèn anata baris | lan sakèhe wahana ||
datan anglilani | saha ngandika wong ayu aja | milu wong jurit watêke | mênèk sira katawur | adhuh eman adining sari | ingsun dhewe kusuma | nglakonana iku | prandene môngsa lamia | apan ingsun wong ayu anuli prapti | sumêlang maring sira ||
wau ingkang dadi cucuking ajurit | kang lumampah ing ngarsa ||
lanang | nuli Arya Pamotan Ki Wirapati | saha bala malatar ||
30. wong panumping kalawan wong bumi | ingkang dadi cucuking ayuda | anèng ing ngarsa
waos sulame | satêtabuhan umyung | nuli wong kang anumbak putih | pan tunggulipun pêthak | cirine kang
dening kang munggwèng pungkur | pan wong satus anumbak putih | ingkang
langkung dening kêdhik | mung patêdhane sri naranata | wong kawan dasa kathahe | kang baktabêkta. waosipun | pan marapit dènnya lumaris | wong Madura satunggal | datan ana rawuh | apan ta sampun alama | bubaripun tiyang Madura kang alit | tilar Pangran Madura ||
35. Pangran Madura wisma Matawis | katilare dening wong Madura | mangkana wau lampahe | pangran dipati iku | anambungi lumakwèng wingking | rêspati nitih jolang | pra prajurit anub | amarapit lampahira | busanane awarna-warna tulyasri | wong mamas pitung desa ||
36. ingkang ambêkta kulambi kuning | nuli sinambungan waos sulam |
ing wau ingkang umiring | sami prayitnèng baya ||
39. kang tinilar sami agêng brangti | wênèh angaturakên ing
manahipun sumêlang | wênèh ana muwus | aniba ing pagulingan | kang sawênèh angatêrakên ing margi | tansah asêmu waspa ||
40. ingkang sawênèh anyênyangèni | mugi salamêta ingkang lunga | sun cêcadhang satêkane | kang sawênèh amuwus | yèn salamêt kiyai benjing | sun kon wayuh sakawan | iku kaul ingsun | ingkang sawênèh angucap | aku ora kiyai ingsun dhèwèki | jêr tinilar alawas ||
ênggon ingsun ambedhang | sanadyan ing besuk | yèn têka aku awawrat | sun runtuhne môngsa kataraa benjing | duwèke maksih wêtah ||
lumaris | kawarnaa Radèn Trunajaya | ing Sampang karèrèhane | trahing Madura tuhu | kaponakanira Dipati | Sampang Anyakraningrat | balila ing ratu |
Galèngsong têtiyang Makasar | ing Dêmung pamondhokane | asangêt sarêng gêmpur | ing ayuda sampun aganti | êndhog sapatarangan | ika jangjinipun | kalawan Ki
Surabanggi | jumênêng Madurêtna | pan sampun misuwur | tiyang pasisir bang wetan | samya wingwrin tan ana wani nabili | mring Radèn Madurêtna ||
ing Tubin | wus kancikan dening wong Madura | lan wong Makasar rowange | ing Tuban wus anungkul | nulya Ngrêmbang kang dèn anciki | ing Lasêm alorodan | sadaya sumuyud | ingkang bôngga pinatenan | wong pasisir sadaya sami awingwrin | ingkang nutut katawan ||
--- 11 : [0] ---
66. Bakisar èstri malih dados jalêr, lajêng konjuk dhatêng sang nata. (Asmaradana, Sinom). ... kaca 3
67. Sahoyi, tiyang èstri ingkang andadosakên gêndra. (Dhandhanggula, Mijil, Kinanthi, Dhandhanggula). ... kaca 11
68. Trunajaya mantuk dhatêng Sampang tata-tata badhe ambêdhah Mataram. (Dhandhanggula). ... kaca 28
69. Nagari Pajarakan dipun jarah-rayah prajurit saking Makasar. (Dhandhanggula,
punika salah satunggaling profésor emeritus basa lan sastra Jawa wonten ing Universitas Leiden. Panjenenganipun makarya minangka profésor wiwit taun 1985 dumugi taun 1992. Kajawi punika, Ras ugi ngasta Kepala Kantor Perwakilan KITLV ingkang sepindhah wonten ing Jakarta.
6 Dosèn ingkang antusias, menarik, saha imajinatif
Mangsa Alit[besut | besut sumber]
Ras miyos taun 1926 wonten ing Rotterdam. Ras punika putra ingkang kaping tiga saking kulawarga ingkang nggadhahi sekawan putra. Bapanipun medamel bakul kué-kué lan panganan legi-legi, ingkang ngladosi kitha Rotterdam lan sapunjeripun. Bapanipun piyambak ingkang ngasta dhirèktur wonten ing Firma Ras, lan sadaya putra kedah ngabiyantu wonten ing firma punika. Sajatosipun sadaya putra dipun sekolahaken dhateng Mulo, kadosdéné limrahipun lare biyasa. Ananging, sasampunipun putra pambajeng pratingkahipun aéng-aéng lan ndableg, pramila piyambakipun lajeng dipun sekolahaken wonten ing HBS, saéngga sadaya putra ugi lajeng tumut dipun sekolahaken wonten ing HBS.
Ujian ingkang pungkasan sekolah madyanipun Ras dipun wiwiti nalika Perang Donya II. Piyambakipun ndhelik rikala sedhèrèk-sedhèrèkipun dipun peksa nyambut damel rodi déning pamaréntah Nazi (Jèrman: Arbeitseinsatz). Nalika semanten piyambakipun wiwit kasengsem dhateng studhi basa; utamanipun basa Jawa lan basa Arab. Namung ing jaman semanten boten saged kuliyah basa wonten ing satunggiling universitas menawi boten mawi ijasah HBS.
Studhi lan panglelananipun[besut | besut sumber]
Taun 1946 Ras miwiti studhi Indologie, wondéné kahanan wonten ing Indonésia ngatingalaken menawi boten wonten dinten ngajeng (masa depan) dumateng para padamel bangsa Walandi. Pramila piyambakipun lajeng pindhah jurusan kuliyah dhateng jurusan ékonomi. Ras lajeng bidhal dhateng Prancis. Wonten ing Prancis ras pikantuk padamelan wonten ing salah satunggaling proyèk pambangunan. Wonten ing papan punika kawruhipun babagan basa Arab ingkang naté dipun sinaoni nalika studhi Indologie pratéla wigatos sanget, amargi kathah sanget buruh-buruh ingkang asalipun saking Afrika Lor. Ras, ingkang dhasaripun remen lelana, nglajengaken panglelananipun dumugi Libya, Mesir lan Aden.
Sabibaripun wangsul dhateng nagara Walandi, Ras lajeng nglampahi wajib militèr. Nalika yuswanipun 24 taun, Ras nglamar padamelan dhateng satunggaling kantor dagang Internatio-Müller wonten ing kitha Rotterdam. Ras lajeng dipun kirim dhateng Indonésia lan dipun benung wonten ing Jakarta. Sawetawis wekdal salajengipun, Ras dipun pindhah dhateng Banjarmasin lan dipun pasrahi tugas supados numbasi karèt rakyat wonten ing mriku. Prekawis punika pranyata kedadosan nalika hubungan antawisipun Indonésia lan Walanda saweg genting, inggih punika salah satunggaling pakaryan ingkang mbebayani. Sarékat-sarékat buruh lokal ingkang gadhah paham kiwa utawi Marxis boten purun nampi modal saking kolonialis. Sauntawis karyawan dipundalaken saking padamelanipun lan lajeng sami nyambat tiyang pinter utawi dhukun supados nyanthèt dalemipun Ras. Wekasanipun Ras ngraos bilih piyambakipun boten saged makarya wonten ing Indonésia menawi kahananipun tetep kados mekaten.
Pranyata pakaryanipun wonten ing Kalimantan malah ugi ngagengaken raos kesengsemipun Ras tumrap Indonésia. Mahaguru sastra Indonésia nalika semanten, profesor G.W.J. Drewes lajeng paring pepènget dhateng Ras kapurih nglampahi ujian alih basa Indonésia. Pungkasanipun taun 1959 Ras saged mentas lan pikantuk ijasah, saengga saged nglajengaken studhinipun dhateng universitas Leiden.
Rikala ujian punika, Ras kepanggih lan pitepangan kaliyan Widjiati Soemoatmodjo. Widjiati nalika semanten medamel wonten ing KBRI Den Haag, lajeng taun 1960 Widjiati dipunpindhahaken dhateng Brusel. Prakawis punika ndamel Ras asring wira-wiri tindakan saking Leiden dumugi Brusel nitih scooter. Malah naté Ras nemahi kacilakan awrat ingkang nyababaken gegar otak. Wondéné kadadéyan punika boten ngalang-ngalangi krentegipun.
Sawetawis punika Ras bregas nglampahi studhinipun, kalebet ugi studhi basa Arab lan basa Sansekreta ingkang wajib dipun ayahi. Wonten ing témbok-témbok kamar pondhokanipun wonten ing Leiden, dipuntèmplèki sakathahing daftar tembung lan ukara ingkang kedah dipunapalaken. Ras ngapalaken sadaya punika dipun sambi nyukur bréngos nalika wanci
Piyambakipun lajeng krama kaliyan Widjiati lan sesarengan bidhal dhateng Kuala Blethok. Wonten ing mrika Ras – kepara saderengipun lulus – sampun dipun angkat minangka "lecturer" (dhosèn) wonten ing University of Malaya. Profésor Roolvink, ingkang mbénjingipun kajibah minangka mahaguru wonten ing Universitas Leiden, nalika punika ngasta Head of Department. Ras nalika wonten ing Kuala Blethok, ngupadosaken nyerat dhisertasinipun prakawis Hikayat Banjar (sajarah Banjarmasin kanthi basa
Promosi, KITLV[besut | besut sumber]
Ras saha Widjiati sigra pinaringan putra lan sasampunipun kontrak ingkang jangkanipun tigang taun jangkep, lajeng wangsul malih dhateng Leiden. Wonten ing Leiden Ras dipun angkat minangka asistèn dhosèn jurusan “Basa lan Budaya Asia Kidul-Wétan lan Oséania”.
Lajeng ing taun 1966 kulawarga Ras pinaringan putri, lan taun 1968 Ras promosi pikantuk gelar S3. Ras pikantuk prédhikat cum laude. Dhisertasinipun inggih punika babagan édhisi tèks Hikayat Banjar, ingkang antawisipun momot prakawis sajarah Suku Banjar wonten ing Banjarmasin. Boten dangu sasampunipun promosi, Ras lajeng bidhal dhateng Jakarta saperlu cecawis mbikak kantor KITLV.
Sanadyan kathah kapanggih alangan prakawis pulitik lan birokrasi, Ras saged mrantasi sadaya kanthi saé. Amargi pakaryanipun punika, pramila satunggaling dhasar kerja sama ilmiah ingkang kiyat saged dipun bangun lan taksih lestari dumugi wekdal punika.
Universitas Leiden, publikasi[besut | besut sumber]
Sasampunipun wangsul dhateng Leiden taun 1971, Hans Ras tetep ngasta wonten ing jurusan Asia Kidul-Wétan lan Oséania. Piyambakipun sangsaya nggeluti sastra Jawa lajeng dados asistènipun profésor Uhlenbeck. Ras ugi lajeng ngayahi kuliyah-kuliyahé prof. Uhlenbeck. Sasampunipun Uhlenbeck pènsiun lan kajibah minangka profésor emeritus, Ras ingkang nglajengaken ngasta. Taun 1985 Ras dipunangkat minangka mahaguru Sastra lan Budaya Jawa.
Kanggé bahan kuliyah, Ras nyerat satunggaling kitab tatabasa Jawa lan kitab sekar sumawur teks-teks Jawa modern. Wondéné ingkang wigatos piyambak dumateng pangrembakanipun kawruh sastra Jawa inggih punika studhi-studhinipun ingkang jembar lan jero. Utamanipun wonten kalih aspèk budaya Jawa ingkang dipun gatèkaken déning Ras: wayang lan sajarahipun. Pramila Ras ugi naté damel alih basa salah satunggaling lampahan wayang dumateng basa Walanda. Lampahan ingkang dupun pretal punika ater-ateripun "Subadra Larung" utawi "Sembadra Larung". Alihbasaipun dhateng basa Walandi dipun wastani De schending van Soebadra. Kajawi punika Ras ugi nyerat studhi-studhi prakawis karya panulisan, struktur, fungsi lan kabenerané teks-teks sajarah saking Tanah Jawa, utamanipun Babad Tanah Jawi.
Sauntawis makalah wigati Ras dipunjilid nalika taun 1992 wonten ing kitabipun The Shadow of the Ivory Tree. Rikala taun-taun pungkasan sugengipun, Ras ngupadosaken satunggaling édhisi tèks anyar Serat Pararaton, satunggaling tèks sajarah ingkang mawi basa Jawa Tengahan. Tèks punika bilih dipun priksani saking sudhut pandhang filologis lan sajarah kasusastran, minangka salah satunggaling tèks Jawa Kuna ingkang angèl. Sadèrèngipun tèks punika sampun nate dipunsunting lan dipunterbitaken kaliyan J.L.A. Brandes rikala taun 1898 lan I Gusti Putu Phalgunadi rikala taun 1996. Wondéné èdhisi tèks Brandes taksih kirang maremaken lan èdhisi Phalgunadi miturut kawruh filologi dèrèng saged dipun tampi.
Mbok bilih sampun kersanipun Gusti dèrèng dipun keparengaken, kahanan kaséhatanipun Ras sangsaya mandhap saéngga karyanipun ingkang pungkasan punika boten saged dipun rampungaken.
Ras manggèni papan ingkang mulya wonten ing bidhang studhi Indonésia miturut tradhisi Leiden. Publikasi-publikasinipun misuwur amargi penelitian-penelitian fakta-faktanipun ingkang tansah jero sanget. Ras migunakaké sumber-sumber ingkang asring wujudipun seratan naskah manuskrip (tulisan tangan). Sedaya punika dipunroncé kalawan kawruh sainsipun ingkang jembar, kritis, saha kabregasanipun.
Dosèn ingkang antusias, menarik, saha imajinatif[besut | besut sumber]
Ras saged dipun wastani satunggaling dhosèn ingkang antusias, nalika mucal nyengsemaken sanget lan imajinatif. Ras punika satunggaling performer. Mbokbilih punika amargi Ras panci bènten kaliyan réncang-réncang sajawatipun rikala semanten. Ras ugi kasengsem dumateng manéka warna seni rakyat budaya Jawi.
Sanadyan Ras satunggaling ngèlmuwan modhèl tempo doeloe lan radi njaga jarak kaliyan para mahasiswa, Ras panci ugi ngupadosaken amrih para siswanipun karaos celak dhateng babagan kuliyahipun. Mila punika Ras asring ngawontenaken kuliyah ingkang wujudipun séminar saha préséntasi makalah lan dhiskusi. Rikala semanten, kabiyasan kados mekaten taksih dèrèng limrah. Kajawi punika Ras kala-kala ngawontenaken préséntasi kagem para siswa wonten ing dalemipun.
Ras ugi nyebaraken raos tresna dumateng budaya lan wong Jawa, ing babagan sains lan babagan sanèsipun. Ras ugi kasengsem dumateng para priyantun wonten ing nagara Walandi ingkang nresnani budaya Indonésia, utamanipun budaya Jawa. Contonipun Rien Baartmans. Rien Baartmans inggih punika satunggaling pemain bonékah utawi saged dipun wastani kanthi tembung istilah dhalang saking Haarlem, ingkang boten namung ngawontenaken pagelaran bonékah Walanda, nanging ugi saged nggelar lelampahan wayang kanthi saé saha éndah. Rien utamanipun misuwur wonten ing antaranipun laré-laré Walandi amargi pagelaran Wayang Kancilipun.
Conto sanesipun inggih punika Ger van Wengen ingkang rikala semanten nyambut damel wonten ing Muséum Antropologi lan tansah ngupados saéngga sains sageda populèr. Dhata ingkang dipun sukaaken kaliyan Hans Ras migunani sanget dumateng Ger, kadosta buku De schending van Soebadra. Nanging wangsulipun, Ras ugi kathah ngangsu kawruh saking Ger.
Dinten sepuh[besut | besut sumber]
Rikala taun 1992, Hans Ras wiwit pénsiun kanthi yuswa 66 taun. Sajatosipun Ras kirang sreg pénsiun. Ras kangen kaliyan pakaryanipun lan kasarasanipun wiwit suda. Kirang langkung nyarengi milénium enggal, Ras pinaringan wayah lan kawastanan éyang. Wondéné penyakit Parkinsonipun saya ndadra. Ing taun 2002 Ras dipunopname wonten ing griya sakit amargi wonten keluhan radhang paru-paru. Pramila Ras boten saged lenggah wonten ing dalemipun malih lan wiwit wulan Agustus 2002, pramila Ras mapan wonten ing satunggaling panti wreda ing Warmond ingkang boten bakal dipuntilar salajengipun. Ras séda tanggal 22 Oktober 2003, wonten ing sisihipun Widjiati ingkang boten naté sayah paring rerumat.
Sasampunipun Ras kajibah minangka profésor éméritus ing taun 1992, studhi sastra Jawa wonten ing Leiden sangsaya ngrembaka miturut dalan ingkang sampun dipun liwati utawi malah ingkang dipun babad déning Ras.
Hans Ras mesthinipun badhé karenan dumateng kesederhanaan, kaéndahan saha kawicaksanan salah satunggalipun kretabasa Jawi “Urip iku mung mampir ngombé”.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 7 Januari 2017.
Cithakan:Tim NBA Cleveland Cavaliers inggih punika salah satunggaling tim bal basket Amerika ingkang kagabung woten salabeting National Basketball Association. Tim punika dumunung wonten ing dhaérah Cleveland, Ohio. Tim punika wiwit main wonten ing NBA nalika taun 1970 minangka sawijining tim ingkang ènggal. Prestasi paling apik saking tim punika inggih dados juara Wewengkon Wétan (ingkang kapisanan nalika taun 2007.[1]
dhawah ing dhasar klasemen liga lan dados tim ingkang kanthi rutin kedah nglampahi undhian kanggé pikantuk pemain ènggal. Sasampuning musin ingkang nguciwakaken wonten ing taun 2002-03, Cavaliers pikantuk undian kapisanan kanggé mendhet pemain ènggal wonten ing NBA Draft. Sesarengan kaliyan punika, tim punika milih jagoan basket sekolah menengah atas lan calon MPV NBA masa samangké, LeBron James. Kados ngrayakaken miyosipun éra ènggal wonten ing Cleveland Caveliers, warni pagesangan tim punika dipunéwah saking oarnye-cemeng lan biru-cemeng dados warni anggur lan emas, kanthi tambahan biru angkatan laut sarta sawijining logo utama énggal.[2]
Status James ingkang minangka bintang daerah (naté main basket ing sekolah menengah atas St. Vincent-St. Mary, caket Akron) lan salah satunggaling prospek ingkang paling dipunswantenaken wonten ing sajarah NBA damel kathah tiyang mirsani pilihan dhateng piyambakipun minangka titik balik sajarah klub. Dipunjuluki déning para penggemar Cavaliers minangka "King James," musim 2003-04 maringi pangarep ingkang ageng ing ngajengipun, ing pundi James tuwuh dados pemain ingkang paling dominan lan menangaken penghargaan NBA Rookie of The Year. Pangarep samsaya ageng ing musim 2004-05. James ningkataken produktivitasipun wonten ing ngasilaken angka, rebounds, lan assists per game. Éwadéné kawon saking Carlos Boozer ing pungkasaning musim, James sesarengan kaliyan Zydrunas Ilgauskas lan Drew Gooden dados inti saking. Sasampuning wiwitan ingkang njanjikaken, Cavs ngalami penurunan ingkang tundhanipun ndadosaken pamecatan pelatih Paul Silas lan general manager Jim Paxson. Tim punika ugi gagal mlebet playoff wonten ing taun kasebut, seri kaliyan
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cleveland_Cavaliers&oldid=1012033"	Kategori: BaskètTim ulah ragaOhioRintisan mawa topik olahragaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 6 Maret 2016.
Gerard Reynst (*Amsterdam, (?) – + Jakarta, 7 Desember 1615), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kapindho. Dhèwèké maréntah antara taun 1614 – 1615.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gerard_Reynst&oldid=1038422"	Kategori: Pati 1615Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.28, 14 Maret 2016.
umum mungguh wong jowo.Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!..Kok ora diarani macan utowo gajah umpamane..Hehehe..Sakngertiku Nogo dino iku kanggo petungan wong lelungan.Tegese yen lelungan ojo nganti marani panggone nogo.Petungane Nogo dino iku werno werno, ono sing miturut dinone, ono sing miturut pasarane, utowo miturut neptu dino lan pasaran.Ugo ono maneh nogo sasi, nogo tahun lan nogo jatingarang.Yen nogo dino, nogo pasaran lan nogo neptu panggone pindhah saben dinane, ora koyo nogo sasi,nogo tahun lan nogo jatiungarang sing pindhahe saben telung sasi pisan.Koyo mangkene panggone nogo dino :Akad : Kidul.Senen : Kidul kulon.Seloso : Kulon.Rebo : Lor Kulon.Kemis : Lor, Lor wetan.Jumah : WetanSetu : Kidul WetanPanggone nogo pasaran :Kliwon : Tengah.Legi : Wetan.Paing : Kidul.Pon : Kulon.Wage : Lor.Panggone nogo miturut neptu dino lan pasaran :Neptu dino lan neptu pasaran dijumlah yen ketemu :7,12,17 : Nogo ono Lor Wetan.8,13 : Nogo ono Lor Kulon.9,14 : Nogo ono Kidul Kulon.10,15 : Nogo ono kidul Wetan.11,16,18 : Nogo ono wetan.Panggone Nogo sasi (Ngalihe saben telung sasi) :
Mulud, Bakdamulud, Jemadilawal : Wetan.Jemadilakir, Rejeb, Ruwah : Kidul.Poso, Sawal, Selo : Kulon.Panggone nogo jatingarang (Ngalihe saben telung sasi) :Suro, Sapar,
Selo, Besar : Lor.Prayogane den weruhi, Sakabehing kaperluan ojo nganti marani panggone nogo, luwih luwih yen tumbuk antane nogo taun lan nogo jatingarang.Dene tumbuke nogo taun lan nogo jatingarang iku ono ing sasi
nuwun rawuhipun kandjeng eyang..nderek-aken wangsul sowan ing ngarsanipun..meniko pun bibit dumadi NUKAT GHAIB nyuwun-piwulang wedaran KAWULO-GUSTI- LAN SANGKAN PARAN..MUGI KALEKSANAN DUMUGI ING .(DUMADI)......rahayu sagung
Inggih sampun paduka lilani, rayi tuwan kesahe punika, boten sakeca
kang pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya
Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun,
Gandawedana, di gunung Candramuka.Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta
Suyudana, Prabu di Ngastina, berkata pelan, berhati-hatilah adikku.Bok kasasar nggonira ngulati, saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun, anglakoni
amung wanara lutung, neng pang wreksa sangsaya mencit, lampahe Wrekudara, mawa braja lesus, kathah pang wreksa
semakin.Apan sanget denira ngulati, tirta maya kang guwa binubrah padhang tan ana tandhane, tirta maya nggenipun, jroning guwa den osak-asik, saya lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
nubruk solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
dua dewa.Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka, Arya Sena sasirnane mengsahipun, sigra guwa binalengkrah, toya tan ana
galagah, panduking parang mangsuli, lir nambrama ingkang
adindanya.—- Sang Wrekudara Berjumpa Dengan Sang Marbudyengrat Dewa Ruci —-Ya ta malih wuwusen Sang Wrekudara, kang maksih neng jaladri, sampun pinanggihan, awarni Dewa Bajang, paparan Sang Dewa Ruci, lir lare dolan, neng
Dhang Hyang Druna akon ngulatana, Toya Rip kang tirta ning, iku gurunira, pituduh marang sira, yeku kang sira lakoni, mula wong tapa, angel pratingkah urip.Artinya :Juga atas petunjuk Dhang Hyang Druna
Wrekudara aglis, umanjinga guwa garbaningwang, kagyat miyarsa wuwuse, Wrekudara gumuyu, sarwi ngguguk aturireki, dene paduka bajang, kawula geng luhur,
samodra gung, tnapa tepi nglangut lumaris, ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
ngandhap nginggil myang ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula datan uninga, langkung bingung Sang Dewa Ruci lingnyaris, aywa maras tyasira.
ing tyasireki, pangarsane sarira, tegese tyas iku, ingaranan muka sipat, kang anuntun marang sipat kang linuwih, kang sejatining
lagya medhem tyas sumringah, ene ingkang abang ireng kuning putih iku
kewaspadaan.Dene iya kang arupa kuning, panggawene nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur linantur mung kang putih iku nyata, ati anteng kang suci tan ika iki, prawira ing kaharjan.
berkilat-kilat.Marbudyengrat angling Dewa Ruci, iya iku sanyatane tunggal, saliring warna tegese, wus ana ing sireku, kabeh iya isining bumi, ginambar aneng sira, lawan jagad agung, jagad cilik, tan prabeda, purwa ana lor kulon kidul puniku, wetan luhur ing ngandhap.
uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
kehendakmu.Tinaken ananireku, ing sasejanira, prapti, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sireki, kinarya gegentenira, ing
sawengkoning jagad traya, uga wus kawengku sami, pantes pamathining basa, lir upama
Kaesthi ing dalu siyang, kathah denira miyarsi, para wiku pratingkahnya, kang luput anggepireki, kawruh pangijabneki, wus bener panarkanipun, wasana tanpa dadya, kawilet tatrapanneki, ana ingkang mati dadya manuk
wayang.Kinudang neng pepanggungan, neng kelir denira ngringgit, arja tali banyunira, padhanging panggungireki, damar surya lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang ananggap cipta, bumi gadebogireki, adegira wayang sinangga
Kerokan iku saka tembung lingga kerok antuk tambahan -an dadi kerokan ing dhaérah Jawa akèh wong-wong padha nambani masukangin ya amung kerokan. Biasane sing digawa kerokan iku gawa dhuwit récéh mangpi (satus rupiah),karo diolesi minyak pet(minyak tanah), uga bisa gawa minyak kayu putih. Aku pernah takon karo wong-wong ndéso yèn lara iku paling gampang obate ya kerokan. yèn di obatke menyang dhokter antuk obat, wis disuntik sisan. ananging ora mari, e banjur dikeroki malah mari. Jare wong-wong ndésa iku wis kulina yèn lara mesthi kudu kerokan jare kerokan iku bisa nambani:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kerokan&oldid=1075139"	Menu navigasi
48) Samengko ingsun tutur, / Sembah catur supaya lumuntur, / Dhihin raga, cipta, jiwa rasa, kaki, / Ing kono lamun tinemu, / Tandha nugrahaning
Inguni uni durung, / Sinarawung wulang kang sinerung, / Lagi iki bangsa kas ngetokken anggit, / Mintokken kawignyaipun, / Sarengate
51) Thithik kaya santri Dul, / Gajeg kaya santri brai kidul, / Saurute Pacitan pinggir pasisir, / Ewon wong kang padha nggugu, / Anggere padha
Wong seger badanipun, / Otot daging kulit balung sungsum, / Tumrah ing rah memarah
antenging ati, / Antenging ati nunungku, / Angruwat ruweding batos.
meniru nabi. Ooo, kadohan panjangkahmu, ndhuk, ndhuuuk … Kur mengkono wae koq arep paksa ngangkah mek kawruh ing Mekkah … Iki bacutane, ndhuk ;
62) Gagare ngunggar kayun, / Tan kayungyung mring ayuning kayun, /
mencakup, / sembah jiwa, anakku).
64) Sayekti luwih perlu, / Ingaranan pepuntoning laku, / Kalakuwan tumrap kang bangsaning batin, / Sucine lan awas emut, / Mring alaming alam kaot.
jagad alit, / Den kandel kumadel kulup, / Mring
Asal copas komen e uwong teko blog mas tri banyumas gak ngeke’i link balik,
takoni sik pret,, opo kowe tau nggowo mlaku2 speda anyar durung ono nomere..?? hayoo… :p
cangkemku mulus gak koyok cangkemmu,, metu2
tatakrama tumuju kapribadhen kang santosa, kang bisa diwujudake watak andhap asor, ngajeni wong liya adhedhasar lantiping sasmita, tajem ing panggraita, alus rasa pangrasaning ati, lan watak-watak luhur liyane marang sapadha-padhane manungsa …
1. Basa Ngoko, kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (isih kaperang maneh
sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo
ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan.
tetep ngblong–e,eh..ngeblog kan?? seduluran ojo pedhot yo rek…sumonggo pinarak malih wonten song2
PSH, lan liyo liyane iku PODHO sempidah malih PODHO, sami kemawon, mbok yo ojo podo ngumpat , ojo golek benere dewe, belum tentu versine sampean iku bener, mboh nek benere dewe kulo nggeh mboten ngertos.
duweke dewe tok, padahal iku kabeh tunggale, tunggal kecer, tunggal sumber, EYANG SURO sumbere
jembar apurane. Elinga: sopo nggawe nganggo, sopo nandur ngunduh. Yen sing mboklakoni saiki iku wohing prilakumu ing mangsa kepungkur, nyuwuna pangapunten marang Gusti lan lakonana lelakon iku kanthi syukur, dene Gusti sampun maringi piwalesan ana ing ndonya, ngelong-longi piwalesan ana ing akhirat. Amin.
Ojo nuruti hawa nepsumu. Manungsa kuwi panggone lali lan kleru. Ojo sepisan-sepisan males kaluputaning liyan, amarga piwalesan dudu hakmu. Gusti
pangarepanmu. Uripa ing kebaking pamuji syukur, Gusti paring tentrem ono ing salaminya uripmu. Amin.
Alamat : Jl. Brigjen Slamet Riyadi No. 275 Sriwedari, Laweyan, Solo, Surakarta
Jl. Brigjen Slamet Riyadi No. 275 Sriwedari, Laweyan, Solo,
golek ketenangan. Dhuwike ditukokno omah ndhik walike gunung
”Wah ketepakan, aku wis sui gak gumbul wong
nyabu maneh,” jare Bunali maneh.
”Opo maneh gendhakan, aku wis rong wulan nganggur,
b0nK, on 15 September 2008 at 4:41 pm said:	PREEXX!! Kayak
said:	aku percoyo nek nek sesuk mbuh kapan dinone bakal ono bebendu…iki pertondo nek saiki wis wancine eling..eling marang sing gawe urip..sak bejo bejaning uwong yoiku sing eling lan waspodo…
lah sakjane bahane opo podho karo sing diangkat sampeyan neng foto nduwur ?
toto, on 1 Juli 2008 at 11:39 am said:	Mengko nek aku nemu lengo alternative , aku arep meneng wae , arep tak nggo dhewe
Sugiarto, on 4 Juni 2008 at 5:53 pm said:	Pakde Rofik,
Sampeyan niki kok, heibat teunan ngerti kabeh
yo’opo se Rek .. koen iku.. wes ta lah.. ce’e wong pinter nang kampus lan lab. aae seng nangani…
nambah sui kok nambah sip ae….
jare iku proses penyusunan ulang hidrokarbon teko ‘polusi’ne? dadi Hidrogen, Karbon, dll.
weleh2 pakde, aku makin binun nenghok bangsa iki.
sing siji nghomong ra iso banyu dadi minyak, sing siji neh ra jelas. di tekonin kok malah pengsAN piye la bangsa iki.
JP_NAPITU, on 30 Mei 2008 at 9:49 pm said:	Pak
Kel . Argasunya Kec. Harjamukti Kota Cirebon Kode Pos 45145 Nilem:32.2.23.0012.4.0.0001 email: newpkbmhankotacrb@gmail.com
Sugeng Rawuh teng " PKBMe wong Argasunya, Kudu Weruh "
Ambedkar jayanthi | Ambedkar jayanthi News | Ambedkar jayanthi
sajak “Upacara ing Tabir Pedhut” padalisan nu ka-3 unina “cacahe padha lan
Dudu Pepalang Tumrap Mekare Basa Jawa” (no. 44 tn. 1983), “Geneya Kudu Basa Manca” ( no. 43 tn. 1988), “Geneya PWI Melu-melu Nyingkur Basa Jawa?” (no. 6 tn. 1995), “Relevansi Basa Jawa karo Pendhidhikan Budi
Saiki Kusuo no Psi Nan 83 - Page 2
KARUNG LAMINASI, Pabrik Karung Beras, Supplier Karung Beras, Karung Plastik BandungKarung Plastik, Karung
Posted on Thursday, June 23, 2011
Kidul – Jogja, AGEN FIFORLIF Wonosari Gunung Kidul – Jogja, JUAL FIFORLIF Wonosari Gunung Kidul –
susune _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
lan susu...tetep mundak wae...ning bendera yo tetep ngono kuwi
Bismillahirrohmanirrohiim, Shalalahu â€˜alaihi Wassalam, Ajiku Aji Wijaya Kusuma Sajodho manggon Ing mripat Mripat Kiwo lan Mripat Tengen … Baca juga Ajian Jaran Goyang
wayang kulit, wayang golek, wayang gedog, wayang klithik, wayang beber, wayang suluh, dan wayang wahyu.
gak usah neko” .. wes tuek numpak mongtor sak tekone… soyo banter soyo cedak ngadep gusti allah lek…
0579 padosi kunvari padosan ki chudai (81.31 KB)File name: 0579 padosi kunvari padosan ki
Salat Duha ya iku salat kang ditindakaké nalika wektu srengéngé munggah antarané jam 07.00 ngancik wektu duhur.[1] Salat duha bisa ditindakake 2,4,8, utawi 12 roka'at lan 2 roka'at kanthi siji
kangge muslim ingkang laksanakaken salat duha lan sekirane ana telu makna filosofi saking salat duha ya iku nginget Allah SWT SWT nalika lagi seneng, wujud sukur maring Allah SWT, tawakal manut ketentuan Allah yèn Allah kang ngatur rezeki.[4] salagine manfaate salat duha ya iku nambah kawarasan awak luwih becik, nambah kepinteran, gampangake golet
Sujud pertama lan maca tasbih ping telu.[5]
lengguh ning anatrane rong sujud lan maca bacaane.[5]
Sujud keloro lan maca tasbih tiga kali.[5]
Sawise rokaat sapisan, lajeng nindakake rokaat keloro kaya sing ning duwur.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.54, 11 Sèptèmber 2016.
Cara Mengatasi Rambut Rontok | Sugeng Rawuh
10 Developer Property Terbesar di Indonesia | Sugeng Rawuh
pamentenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinerger bawaneku, urip datan ana anguripi, datan ana rumangsa, ing kahananipun, uwis ana ing salira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisaha. dipun weruh sangkanira
berpenampilan TER-aneh didunia......nggilani Mon May 18, 2009 9:49 am tutik_rahayu wrote: wes ben sak'karepe wae mas...di tok sakmenenge wae penteng ra ngrugek'e wong lio,,,,, ho'o seng penting ran njalok jajan mengko Nugroho SKoordinatorLo
berpenampilan TER-aneh didunia......nggilani Wed May 20, 2009 6:46 pm alah-alah do kakean polah wong2 kui..kurang sempurna opo gusti Allah ki gawe bentuk manungso malah ono seng ditambahi sungut, diwenehi sisik barang opo mikire ki getun po py dilaerke dadi manungso..pilih dadi
pm simbah simbah biyen wis ngramalake yen mbesuke (lha mbesuke kuwi ya saiki iki) bakal ana lelakon kebo nusu gudhel. maksude wong tuwa sing meguru karo sing enom.lha saiki yo ayo sing enom enom kwi
wrote:simbah simbah biyen wis ngramalake yen mbesuke (lha mbesuke kuwi ya saiki iki) bakal ana lelakon kebo nusu gudhel. maksude wong tuwa sing meguru karo sing enom.lha saiki yo ayo sing enom enom kwi ngajari sing tuwa kaya aku ngene....tak tunggu....kadang serba salahe ngono jew mbah...nek arep gawe artikel yo gek masalah sing endi sing urung ke indeks karo google..yo tapi yakin isih ono artikel2 sing iso migunani sing keno nggo nambah wawasan member liyane..orientasi kiy apike
Mar 27, 2012 12:41 am sepi,... lha pow dina iki ura ana penumpang kangsetorane macet ura ngliwet,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Mar 27, 2012 4:36 pm biasane kor seket ewu mbh,,we kor entok panas karo bengok2 urong nek di koplok karo petugas mendeng turu mbh,rambot nduwor,rambot ngisor angger wes
melihatLa: lakuning Urip = (makna) kehidupan.DA TA SA WA LA berarti dadane ditoto men iso ngadeg jejeg (koyo soko) lan iso weruh (mangerteni) lakuning urip.
Dinten pinika, dinten ingkang dipun agungaken dening ummat Islam sak jagad, inggih punika dinten Idul Fitri. Dinten punika dinten kemenangan kangge kita sedaya kanggenipun sedaya ummat Islam, menang jalaran ummat Islam setunggal wulan wetah, sak danguninng wulan Ramadan, nglampahi kewajiban siyam, tiyang Islam dipun uji keimananipun, disiplinipun, ketabahanipun, mentalipun lan sak pinunggalanipun.
Wonten dinten punika ummat Islam dipun sunnahaken solat Id wonten masjid utawi tanah lapang, kanti ngangge ageman ingkang paling sae lan resik ingkang dipun darbeni ugi ngangge wewangen ingkang amrik arum lan wangi, kados ingkang kasebat wonten Hadith:
dening Kanjeng Nabi Muhammad, panjenenganipun dahar kurmo kanti wilangan ganjil sak derengipun tindak Solat Id (hadith dipun riwayataken Bukhari lan
pundi kahanan masyarakat ingkang makmur lan sejahtera srawung antawising sesami ketingal akrab lan rukun. Ummat Islam ing dinten punika dipun haramaken siyam dipun parengaken suka parisuka awujud lelagon ingkang sae, ingkang mboten nggebal syara’
“Ora bisa digolongake wong iman, sing sapa bisa turu kepenak ananging tanggane keluwen kamangka deweke weruh”.
antar sesami mboten perlu pilih-pilih, ingkang miskin lan kekirangan malah kedah dipun rengkuh sak sae saenipun.
kemawon ingkang saged nutupi kebutuhan utawi kepinginanipun. Tiyang miskin saged awujud; miskin bondo, miskin kesehatan, miskin gizi, miskin ilmu, miskin pangertosan, miskin moral lan sedaya bentuk kemiskinan saged njalari tipising iman lan cedak dumateng kekufuran. Kanjeng Nabi Muhammad ngendika wonten hadithipun
“Meh wae kefakiran iku ndadekake kekafiran”
Miskin banda ananging suging kepenginan saged nggiring manungsa dumateng tumindak ingkang nggebal syara’; nyolong, ngapusi, main, ngrampok, korupsi lan sak pinunggalanipun. Miskin kesehatan ingkang
reca, nyembah manungsa lintunipun dados penjilat, nyembah brahala, nyembah hawa nafsu, mangan barang batal lan haram, mboten percados dumateng suwargo neraka, ingkang punika
dipun atur ngangge aturan ingkang sae mboten kenging nyilakani tiyang lintu umpaminipun ngesuk galeng,
padanipun. Wonten ing babagan sesrawungan lan petungan dol tinuku dipun anjuraken supados sami gampilipun, kados kasebat wonten hadis bilih Gusti Allah ngasihi tiyang ingkang lembar manah sarta gampil srawung lan petung.
penderekipun kados pundi ngupadi rizki; umat Islam kedah manut sunnahipun Allah ingkang awujud sebab akibat, pramila sedaya kedah lumampah kanthi wajar lan tinemu nalar. Ngupadi rizki sak kiyatipun sampun ngantos anggenipun usaha ngantos kelangkung langkung; suku dados sirah, sirah dados suku, siang dados dalu dalu dados siang, ingkang leres sedaya punika tetep manggon wonten panggenanipun piyambak-piyambak. Kosok wangsulipun ugi klentu tiyang kepengin banda katah, rizki melimpah ananging namung tenguk-tenguk nglamun lan ngundamana Pangeran tanpa usaha punapa punapa kados kasebataken wonten salah setunggaling hadith:
“Aja pisan pisan kowe sila lungguh tenguk-tenguk karo nyenyuwun; Duh Pangeran mugia Panjenengan paring rizki dumateng kawula! Setuhune deweke ngerti menawa langit ora bakal udan emas utawa perak”
perpecahan ingkang paling katah inggih punika raja brana, banda donya. Banda saged ndadosaken tiyang romaos unggul, kuwasa, duwur drajate, abadi, gumedhe lan sak
tunggal dulur, tunggal agama, lan tunggal bangsa.
Agami kita sanget sengid dumateng perselisihan, sedaya ummat beriman punika dados sederek
“Setuhune wong iman iku kaya dene bangunan kang pada ndadekake kuat” Tiyang mukmin kaibarataken bangunan ingkang sedaya bagianipun sesarengan sami ngiyataken lan ngukuhaken. Menawi bangunan nggadahi perangan ngandap, tengah lan inggil, alit, ageng lan sedengan; bentuk segi empat, segi tiga, kerucut,
“He wong kang pada iman, aja pisan-pisan salah sijine kaum lanang ngina kaum lanang liyane, bisa uga sing di ina luwih becik tinimbang sing diina, lan aja pisan pisan kaum
kafir lan liya liyane) lan sapa wonge kang ora gelem tobat deweke iku klebu gilongane wong kang pada dholim” Wonten ayat 13 kesebataken
“He para manungsa Ingsun wus nyiptakake kowe kabeh saka lanang lan wadon, lan uga ndadekake kowe kabeh bangsa bangsa lan
Saking awal khutbah ngantos akhir khutbah saged kita pendet pelajaran:
Tujuan akhir inggih punika mujudaken agami Islam ya’lu wala yu’la alaih, sarta dados rahmatan lill’alamin.
About me'cah ndeso kluthukUrip mono sing jelas kudu metu kringete! Ora sah sok ngondho tanggane, lan ora kakehan ngomong ning diakehi le tumindak! Eman-eman idune wong dudu idu geni koyo idune sing podho nganggo dasi lan sepatonan kinclong!!!Lihat profile lengkapku...(no.1)About me'cah ndeso
diakehi le tumindak! Eman-eman idune wong dudu idu geni koyo idune sing podho nganggo dasi lan sepatonan
3 Cara Resign dari Kantor | Sugeng Rawuh
Nalika Rama Reghawa, Laksmanadewa, lan Dèwi Sinta manjing ing sajroné alas Dhandaka, Sarpakenaka kesengsem ndulu wujudé Rama lan Laksmana sing bagus iku. Banjur malih wanita ayu, niyaté nggodha satriya mau. Rama ora mempan digodha, merga wis duwé garwa, Rekyan Sinta. Wanita ayu iku didhawuhi nemoni Laksmana sing isih legan. Laksmana ora keguh digodha Sarpakenaka. Nanging Sarpakenaka tetep mbudidaya murih Laksmana gelem nglanggati kekarepané Sarpakenaka. Laksmana disikep wani lan banjur arep dirudapeksa. Laksmana duka yayahsinipi. Irungé kenya sulistya malihané Sarpakenaka iku banjur dipuntir nganti grumpung. Wanita ayu iku sambat kelaran lan sanalika badhar sejatiné wujud ya iku Dèwi Sarpakenaka kang apaès raseksi. Sarpakenaka banjur ipat-ipat nedya males ukum marang satriya sakloron.
Ing carita liya, Sarpakenaka nalika maju ing paprangan bisa nggawa banthen wadyabala wanara Pancawati kang akèh. Mula Laksmana uga banjur maju ana paprangan mapagagaké kridhané
ana paprangan supaya ngilangi kekuwatané Sarpakenaka kang dumunung ana kukuné. Anoman tanggap ing sasmita, tangané Sarpakenaka banjur dicandhak arsa disempal kuku-kukuné. Dèwi Sarpakenaka kang wis dicekeli drijiné arep disempal kukuné iku sambat-sambat kelaran. Anggoné sambat-sambat nganti gulung-koming saéngga ora kejarag agemané padha nglingkap temah wentis lan payudarané kang weweg iku katon ngegla. Éling-éling, Sarpakenaka iku nadyan raseksi (buta wadon) nanging pérangan anggané iku pindha pawakané widodari. Anoman iya Senggana kang wektu iku isih
kama tumiba ing samodra, lan banjur disidhikara dadi gatra manungsa kang ing tembé kaparingan asma Dèwi Jarini. Dadi yèn miturut pakem iki, Dèwi Jarini iku anaké Dèwi
HCFA-1500 Fill & Print NPI 1.4
Unduh HCFA-1500 Fill & Print NPI, versi 1.4
Monggo poro sedulur dikomentari. Mbok menowo wonten ingkang
sedhelo mekar endah, sedhelo maneh alum
Langkung rumiyin monggo kito tansah ngunjukkaken raos puji lan syukur wonten ngarso dalem Allah SWT, wondene ing kesempatan siang meniko kito tasih pikantuk kenikmatan kagem nindaki saperangan dhawuhipun. Sholawat lan salam mugi tansah katetepno dumateng junjungan kito kanjeng Nabi Muhammad SAW, keluarganipun, sahabat-sahabatipun lan kulo panjenengan sami pinongko umatipun. Amin ya robal alamin.
Wonten kesempatan ingkang sae meniko kulo ugi ngajak dumateng kulo
nebihi sedoyo awisanipun, Insya Allah panggesangan kito badhe dipun gampilaken dening Allah SWT. Insya Allah kanti taqwa meniko ugi kito dipun tebihaken saking raos
Sinten kemawon ingkang kerso nulungi agaminipun Allah, milo ing sak mangkeh Allah badhe paring piwales inggih meniko arupi nulungi piyambakipun lan ugi neguhaken kedudukanipun.
Kados pundi conto saking nulungi agaminipun Allah meniko? Googling
Pengalaman sampun mbuktekaken, bilih sok siteno tiyang ingkang komitmen anggenipun nindaki dhawuh-dhawuhipun Allah meniko mboten ngalami kemunduran. Saben pikantuk pengalaman tansah dipun sinau menopo hikmah ingkang saget dipun pendet saking pengalaman meniko. Saben dinten nglampahi ingkang pun wastani muhasabah. Evaluasi diri. Tiyang dodolan kadangkolo untung ing wekdal sanes rugi. Rugi ing arto meniko mboten ateges rugi ing sedayanipun. Saking mriku saget pun sinau menopo ingkang nyebabaken kerugian.
Semanten ugi tiyang ingkang ternak, tani, bengkel lan sakpiteratipun. Naliko pikantuk pengalaman ingkang mboten sae, menawi dipun sinau mesti wonten hikmah ingkang saget pun
Wonten setunggaling penggalihan bilih piyantun ingkang sukses meniko inggih meniko piyantun ingkang tansah menggalihaken tiyang sanes. Piyantun ingkang kados mekaten meniko yuswanipun sinaoso mboten panjang anamung jasanipun badhe pun emut ngantos kapan ke mawon. Contonipun inggih meniko Rasulullah SAW. Sinaoso piyambakipun sampun dangu sedo, malah keporo kulo panjenengan sami mboten nate gesang wonten ing
kemawon, inggih meniko Qarun. Amargi ingkang dipun penggalih namung bondho donyo mboten nate menggalihaken tiyang sanes, milo kisah Qorun meniko kados-kados sampun ical sareng kalian bondhonipun ingkang kependem
Nahdhatul Ulama ing tahun 1926. Sinaoso kekalihipun sampun mboten wonten, anamung ngantos sakmeniko jutaan umat ngraosaken manfaat saking amal piyantun kekalih meniko naliko gesang ing alam donyo.
Sakmeniko jaman sansoyo canggih. Komunikasi lan transportasi sampun benten sanget kalian jaman rumiyin naliko teknologi dereng majeng. Budaya silaturahmi ugi sansoyo luntur, amargi menawi kolo rumiyin kedah mawi sowan, sakmeniko cekap mawi undangan utawi malah keporo telpon. Setunggaling piyantun saget kagungan rencang ingkang kathah sinaoso dereng nate kepanggih setunggal lan setunggalipun. Meniko ndamel generasi jaman sakmeniko langkung aras-arasen
Anamung pinongko piyantun ingkang iman, monggo bab meniko kito bentengi kanthi nyinau makna saking QS Muhammad ayat 7 kolo wau. Kulo panjenengan sami meniko mbenjangipun badhe pejah. Lan saksampunipun pejah ingkang dipun beto mboten bondho lan ugi kesugihan. Ingkang dipun beto namung amal. Milo monggo
lan ugi paring pangapunten dumateng dosa-dosa kulo panjenengan sami menawi kulo panjenenagan sedoyo dados pengikutipun kanjeng nabi. Kanjeng Nabi meniko piyantun ingkang tansah nggatosaken tiyang sanes. Sakderengipun sedo ingkang dipun
gampil anggenipun ngucapaken anamung angel anggenipun ngamalaken.
Lajeng ingkang ongko kaleh inggih meniko hijrah. Hijrah meniko pindah. Tentunipun pindah saking
Kanjeng nabi ngendiko, sing sopo wonge dino iki luwih apik tinimbang dino wingi, mulo wong kuwi klebu wong kang bejo. Sing sopo wonge dino iki podho karo dino wingi, mulo wong kuwi klebu wong kang rugi. Lan sing sopo wonge dino saiki luwih elek tinimbang dino wingi, mulo dheweke klebu wong sing tercela.
Dados gesang menungso ingkang rata-rata 60-70 tahun meniko mboten badhe dumugi wonten ing tataran sempurna. Wonten tiyang ingkang kagungan kapinteran ing babagan ilmu kedokteran,
artosaken ngleksanani niat ingkang estu-estu. Kados dene menawi kito kagungan niat kagem leren anggenipun judi, meniko menawi pun leksanani kanthi estu-estu
Allah, Allah badhe paring pitulungan ugi dumateng kulo panjengan sami. Menawi tasih sekedhik, monggo kito tingkataken anggen kito tumindak amal kesaenan, amargi meniko ingkang badhe
saking menopo sakit i pun kulo, nanging kulo mboten ndamel terminal emulator kangge sakit kulo... cli ni pun mboten kangge...
areek areeek iki pancenan ngedagel kabeeehh @mbah prong : manawi teng jakarta, pripun cara madhosi godhong pegagan ...?? kulo mbotean saget madhosi sawah teng jakarta mriki mbaah ...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Maskapé_pamaburan_Indonésia&oldid=935109"	Kategori: Cithakan navigasi maskapai pamaburanCithakan navigasi IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.49, 12 Oktober 2015.
upacara labuhandan jumenengan terdiri atas: tumpeng yuswo, tumpeng ucok, dahar rasul, lengkapdengan lauk pauknya, palagara, bekakak, tumpeng robyong, tumpeng mancawarna,tumpeng urubing damar, tumpeng kendit atau gelang,
Kabupatèn Lamandau iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia, pamekaran saka Kabupatèn Kotawaringin Kulon miturut UU Nomor 5 tahun 2002. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Nanga Bulik, kabupatèn iki nduwè motto Bahaum Bakuba, sing artiné : Musyawarah Mufakat. Jeneng Lamandau duwé arti Panggonan kanggo pinuju kejayaan.
Kabupatèn Lamandau dumunung ana ing sisih kulon Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 6.414 km2.
Okèhé padunung miturut proyeksi kanggo taun 2008 ya iku 56.935 jiwa, padunung lanang okèhé 29.046 jiwa lan sing wedhok okèhé 27.935 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lamandau&oldid=1102431"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn LamandauKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
hyang mahādewa sira tikta ngaranira| sang hyang maheśwara sira jīwa| kady anggan ing māyā katon ing cṛmin| mangkana
Ukara tanggap utawa kalimat pasif yaiku ukara kang wasesane awujud tembung kriya tanggap. Jejer ing ukara tanggap padatan dadi sasaran utawa...
Wong kang pinter yoiku wong kang tansah eling pati saengga tansah ngudi ngupaya sanguning pati,
SUGENG RAWUH PARA SEDHEREK, MUGI SAGET DAMEL RENANING PANGGALIH PANJENENGAN Kanthi Nyebut Ing Asmaning Gusti,
Ingkang Begja Tuhu, Paduka Paringi Nikmat,
Sanes Margi Bebendu Lan Sasar Sami,
Jan jane mung sepele, amung bab basa, ananging bisa mbedakake unggah ungguh bisa nuduhake budi pakartine kang migunakake. Basa jawa datan padha karo basa liya liyane kang bisa di gunakake marang sapa wae lan ana ngendi papan sarta kahanan, ananging Basa jawa satemene ana aturan kang baku kang kudune ora bisa di owahi kanggo nuduhake unggah ungguh mung bisa owah lamun uwah owahan mau tumuju marang kang luwih becik. ananging wektu iki akeh kang padha ora mangerteni.
conto kang gampang,ana ing basa indonesia basa kang di gunakake bisa padha wae umpamane:
tembung pitakonan ing ndhuwur kabeh bener lan di anggep sopan sanadyan pitakon kang padha ananging di gunakake marang wong kang beda kalungguhan lan umure.
ananging conto ing ndhuwur kalamun migunakake basa jawa kudu bisa ndeleng sapa kang ngomong lan sapa kang dadi lawan ngomongan. umpamane:
"Pak, badhe tindak pundi?" lan "Pak, arep tindak ngendi?" sarta "Pak, arep nyandi?" pitakon ing nduwur ngemu werdi kang ora beda, ananging nduweni guna kang beda beda lan luput kalamun luput anggone migunakake,
"Pak badhe tindak pundi?" pitakon iki di gunakake bocah enom utawa bocah cilik marang wong tua, utawa uwong kang seumur ananging durung akrab utawa wong kang seumur utawa luwih tua marang wong kang luwih enom ananging kalungguhane luwih dhuwur, umapamane Pak Lurah marang Pak Camat, sanadyan umure ora beda utawa malah pak Lurah luwih tua umure tinimbang Pak Camat ananging karana kalungguhan Camat iku luwih dhuwur mula basa kang kaya tuladha kang di gunakake kanggo nuduhake rasa ngurmati. "Pak arep tindak ngendi?" Basa kang siji iki biasane di gunakake marang wong kang seumuran kang wus akrab saben dinane, bisa uga di gunakake marang wong kang luwih luwih tua ananging tata kalungguhane luwih endhek, kaya dene Pak Camat marang Lurahe, lan asring uga di gunakake estri marang kakunge,
Wondene "Pak, arep nyandi iku? amung bisa di gunakake marang wong kang luwih enom lan luwih endhek kalungguhane,, wong kang sapantaran lan wus akrab, lan bisa di anggep datan nduweni unggah ungguh kamanun kleru anggone nganggo.
ananging wektu iki, kaya kaya wus ilang sing di arani unggah ungguh, tuladhane wae: ana ing pinggir dalan bocah emon padha ngumpul, kedadak Pak Lurah liwat arep tindak kantor kelurahan banjur bocah mau takon: "nyandi pak?" . Pak Lurah: "Arep nyang kantor, lha kowe ki dha ngapa esuk esuk wis padha ngumpul?". cah enom: " Biasa Pak."
Pak Lurah: " Biasa kepiye to? mbok yo ngewaki wong tuane ana ngomah!"
cah enom: "Gah Pak, cah enom kok."
iki guneman kang kaya ngene iki kang umum wektu iki, wus ora ana suba sita lan unggah ungguh.
Malah malah akeh kang kewolak walih yen guneman. lire kepiye? ora sethithik wektu iki kang sabenere karepe bener pingin basa krama kanggo ngurmati ananging dadine malah luput. thuladhane: " Pak, panjenengan gek maem pak, kula pun dhahar kala wau."
iki jenenge mbasakne awake dhewe, iki yo ora bener.
Mrih gamblange bab unggah ungguh basa di bedakake dadi limang werna ing antarane:
Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude, Basa Madya diperang dadi 3, yaiku : 1. Madya Ngoko. Basa Madya Ngoko wujude tembung :
Mas, tinimbang sampeyan nggresula ngoten niku, mbok luwung ngenggar-enggar penggalih lan nyenyuwun dateng Pangeran supaya pinaringan gesang mulya, tentrem boten enten sambikala.
A: “Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?”
B: “Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?”
Krama inggil uga di sebut krama alus, gunane kanggo ngurmati wong kang di ajak ngomongan.
2. Krama Lugu Krama lugu yaiku basa kang ing jerone ana basa basa krama kang di gunakake kanggo mbasakake awake dhewe.
1. Kula dereng tilem. (tilem dudu sare)
2. Kula kala wingi sowan dalemipun Pak Lurah Min. (sowan dudu rawuh)
Basa Kedhaton yaiku basa kang kanggone mung ana kedhaton. Kaanggo tumrap para sentana lan abdining ratu ing wektu seba ing ngarsaning ratu.
siyos = sida darbe = duwe puniki = niki E. BASA KASAR
Kirang langkungipun nyuwun pangapunten. Kritik lan saran saking sedherek sedaya tansah kawula antu antu mrih sampurnaning seratan punika.
Katrangan (Keterangan) (ta) tembunga aran = kata benda (tg) tembung ganti = kata ganti (tk) tembung kriya = kata kerja (tkr) tembu...
Serat wedhatama punika salah satunggaling serat anggitan KGPH Mangkunegara IV, Wedha inggih punika ajaran dene tama werdinipun utama, is...
Dr. Purwadi, M.Hum Eko Priyo Purnomo, SIP ———————————————————————————— A aba : perintah; aba-aba : memberi perintah abah : alat, ...
Manungsa ingkang kebak ing dosa, cubluk ing pangertosan kabegta saking kiranging pawiyatan. Lahir Wonten ing kitho gaplek Wonogiri rikala dinten Jemuah Paing,03 Juni 1988. Gesang ing alam bebrayan kanti sesanti Jatining katentreman amung ana jeroning kalbu, bisa rinasa kalumun diri nduweni sifat ikhlas
istighfar nyenyuwun aksamaning Gusti kang Maha Wikan, Insya Allah urip slamet ing donya dumugi
pukul 16:07	Maskur awet enom! … korupssi jeneng
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.bigcockhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Cerkak Jawa Banyumasankumpulan cerkak jawa banyumasanCerkak Banyumasan : Iwak
inggih punika rerangkening wanda ingkang ngemu teges. Dene wanda (suku kata) inggih punika rerangkening aksara ingkang dumadi saking aksara urip (vokal) lan aksara mati (konsonan). Tembung samangke saged kangge ndhapuk ukara.
Tuladha : klambi, buku, omah, tas, sepatu, sepedha, lly
Tuladha : mangan, macul, nulis, nuthuk, nggawa, nggoreng, nyangking, nyawang, lly
3. Tembung sesulih (Kata Ganti Orang)
Contho : aku, kowe, dheweke, ibu, bapak, panjenengan, lly
Conto : siji, telu sangan satus, satus loro, rongatus, sethithik, separo, saunting, akeh, lly
Conto : larang, murah, tipis, kandel, gedhe, cilik, pinter, bodho, kesed, sregep, lly
Conto : kene, kono, kana, mau, tengah, ngisor, wetan, elor, kulon, lly
7. Tembung Panguwuh (Kata Seru)
Conto : adhuh, wah, lho, elha, eh, uh, ah, we lha, lly
8. Tembug Sandhangan (Kata Sandhang)
Conto : Si, Sang, Hyang, Raden Rara, Kyai, lly
9. Tembung Panggandheng (Kata Sambung)
Conto : lan, karo, sarta, dene, ewadene, ewasemono, nanging, wusana, sarta, lly
10. Tembung Pangarep (Kata Depan)
Tuladha : ing, ana, saka, menyang, sing, lly
1. Tembung lingga : tembung kang durung owah saka asale. Tegese tembung kang durung kaseselan ater-ater, seselan, panambang, uga durung karangkep
Tuladha : tuku, tangi, turu, adus, pangan, panen, tulis, gawa, cangking, laku, lly
2. Tembung andhahan : tembung kang wus owah saka asale karana kawuwuhan ater-ater, seselan, panabang utawa wus dirangkep.
Tuladha : nuku, nukokake, nangekake, ngedusi, aduse, panganan, dipangan, kokpangan, nglakoni,
didadekake tembung camboran (kata majemuk). Tegese dicambor yaiku tembung kang dicampur/digandheng karo tembung liya banjur nduweni teges nyawiji utawa teges liyane.
1. Karana entuk ater-ater anuswara (an, am, ang, any)
2. Karana entuk seselan (in, um, r, l)
a. Dwi lingga padha sara : bocah – bocah, meja-meja, buku-buku, adus-adus, lly
kajlentrehaken sedaya kanyata kathah sanget, pramila namung dipunpendhet sakedhik-sakedhik kagem tuladha. Mangga dipuntintingi mbokbilih wonten kalepatan, kersaa paring pitedah. Nuwun) Senin, 6
Serat Wedhatama kuwi sawijining sastra Jawa gagrag anyar kang ngamot filsafat Jawa, tinulis déning Kangjeng Gusti Pangeran Arya (KGPA) Mangkunegara IV kang lair kanthi asma Raden Mas Sudira ing dina Senin Paing, tanggal 8 Sapar, taun Jimakir, windu Sancaya, taun Jawa 1738, utawa taun Masehi 3 Maret 1811. Sacara semantik, Serat Wedhatama dumadi saka telung wanda, yakuwi: serat, wedha lan tama. Serat, tegesé tulisan utawa karya kang arupa tulisan, wedha, tegesé kawruh utawa ajaran, lan tama, asal saka tembung utama kang tegesé apik, dhuwur utawa luhur. Dadi Serat Wedhatama duwèni pangertèn: sawijining karya kang isi kawruh kanggo didadèkaké ajaran jroning nggayuh kautaman lan kaluhuran urip lan kauripan umat manungsa.
Nyapih asalipun saking tembung "sapih" ingkang anggadhahi pangertosan pisah utawi misahaken. Nyapih inggih punika salah satunggaling upacara adat Jawi ingkang ancasipun kangge nylameti lare ingkang nembé mandhek nyusu ibunipun.
Wonten ing wekdal kepengker, tiyang Jawi ngginakaken ubarampé kanggé nyapih larènipun. Ananging, sapunika sampun jarang utawi malah sampun boten wonten ingkang ngginakaken ubarampé. Wonten ing ngandhap punika ubarampe ingkang dipunginakaken tiyang Jawi jaman kepengker wonten salebeting upacara nyapih, kadosta:
Kupat ingkang dipun sigar lajeng dipun isi abon wonten saktengahipun.
Katul ingkang dipun damel bunder-bunder kadosta bal alit-alit, lajeng dipun dang.
Lisah klapa ingkang dipunsélèhaken wontên pinggan ingkang wonten toyanipun
Ron gedhang ingkang dipun suwèk-suwèk lajeng dipun tali kaliyan ndonga : "ora mbundheli godhong, nanging mbundheli tutuké si jabang bayi". Ancasipun supados bayi boten réwèl.
Wanci ndalunipun, laré dipun beta wonten njabi griya, lajeng sirahipun dipuntémpèlaken wit gedhang raja. Mênawi sampun gangsal dintên, dipundamêlakên bubur ingkang dipun sadé dhateng laré-laré ingkang "kreweng" minangka artanipun. "Kreweng" utawi tugelan gendhèng, lajeng dipunkempalakeên, dipun paringi kembang saha kemenyan lajeng dipun larung wonten kali.
Daftar Pustaka[besut | besut sumber]
Hadiatmaja, Srjana dan Kuswa Endah. 2009. Pranata Sosial
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nyapih&oldid=995898"	Menu navigasi
Posted on February 24, 2017 by admin	JUAL FIFORLIF JOGJA – Wonosari Gunung Kidul Fiforlif Wonosari Gunung Kidul –
Gunung Kidul - Jogja, fiforlif Wonosari Gunung Kidul - Jogja, harga fiforlif Wonosari Gunung Kidul - Jogja,
nihon ryōri, nippon ryōri?) ya iku panganan kang dimasak nganggo cara masak kang tuwuh ngrembaka kanthi unik ing Jepang lan migunakaké bahan pangan saka Jepang lan sakupengé. Ing basa Jepang, panganan jepang diarani nihonshoku utawa washoku. Sushi, tempura, shabu-shabu, lan sukiyaki mujudaké panganan Jepang kang kawentar ing manca nagara kalebu ing Indonésia.
Bahan lan bumbu[besut | besut sumber]
Bahan panganan wiwit jaman kuna[besut | besut sumber]
Palawija, janganan, kacang-kacangan, (kedhelé), soba, woh, lan pala kapendhem.
Bumbu wiwit zaman kuna[besut | besut sumber]
Loncang (jinis Loncang kang gagangé luwih akèh kang wernané ijo(aonegi) dianggo ing Kansai, yèn unclang kang gagangé akèh kang wernane putih (nebukanegi) disenengi ing tlatah Kanto
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masakan_Jepang&oldid=1118358"	Kategori: Masakan miturut nagaraOlah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Jagong lairan anakke Peri Setyowati lan Sukodok
Dina Setu lan Minggu (6-7 Juni) kepungkur alas begal lan alas dares kang dumunung ana ing rong kecamatan yaiku kecamatan Widodaren lan kecamatan Ke­dunggalar Ngawi dumadakan dadi rame jalaran dadi papan tujuan atusan pawongan kang pengin nyekseni prasta­wa langka. Ramene papan kasebut ora uwal saka anane seni kejadiankanthi ju­dul Dhanyang Setyowati Sukodok mba­ngun omah. Saliyane kuwi ing dina kase­but uga dianakake slametan sarta syu­kur­ane mbah kodok sing taun kepungkur wis gawe gegere kutha Ngawi jalaran piyambake nindakake kawin klawan peri kanthi direjakake kaya lumrahe kawina­ne bangsa manungsa klawan manungsa.
Ing adicara kang ditindakake ana sa­tengahe alas kuwi uga diramekake kan­thi maneka kesenian sarta dirawuhi saka maneka kalangan. Ana sing saka rakyat biyasa, seniman, lan ana uga pejabat sing rawuh ana ing adicara kasebut. Kaya sing wis dikabarake sadurunge rikala Senin tanggal (1/6) kepungkur anake mbah Ko­dok klawan peri Setyowati lair dhampit. Lumantar kabar kasebut disebutake yen proses laire anak pasangan manungsa lan peri iku beda yen dibandhingake kla­wan laire anak manungsa umume. Anake mbah Kodok iku lair kanthi bebarengan jalaran lelorone lair kanthi bebarengan liwat bolongan irunge ibune.
Saka kiwa mbah Kodok, Bramantyo, lan Ki Rangga
“Senajan aku ora bisa weruh kaya ngapa wujude sisihanku nanging aku bisa ngrasakake nalika dikancani dening dheweke. Saliyane iku aku uga ngerti ka­pan laire anakku. Ing dina Senin ke­pung­kur kaya ana sing mbisiki kupingku lan ngandhakake yen anakku wis lair kem­bar dhampit lan aku supaya nyepaki je­­neng kanggo anakku kasebut,” ujare mbah Kodok.
Pinuju anake lair iku mbah Kodok ngra­sa kaya mambu wangi mlathi lan wa­ngine kembang kenanga. Saliyane kuwi saduru­nge anake lair mbah Kodok ngaku dijaluki tulung dening sisihane sing saka bangsa peri yaiku Setyowati kanggo mbangunake omahe ing Sendhang Margo kang wis rusak. Mula kanggo nyembadani apa kang dadi penjaluke sisihane kuwi lan bebarengan karo sepasarane anak kembare sing kem­bar dhampit iku mau banjur ing dina Setu lan Minggu kuwi dianakake syukuran sarta slametan.
Syukuran sarta slametane mbah Ko­dok iki dhewe ditindakake kanthi wujud seni kejadian kanthi judul Dhanyang Se­tyo­wati Sukodok Membangun Rumah lan dipandhegani dening Bramantyo Prijosu­silo. Priya sing mandhegani acarane mbah Kodok iki uga sing biyen mandhegani ka­wine mbah Kodok sing rabi klawan peri Setyawati. Ngenani lumakune adicara slametan iki miturut Bram uga ora beda adoh saka umume slametan klairan anake manungsa.
Mung wae sing mbedakake yaiku ing adicara iki pawongan sing jagong bayi me­nawa ora nduweni kaluwihan tartam­tu ora bisa ndulu kaya ngapa wujude anake mbah Kodok lan peri Setyowati. Saliyane iku ing perangan liya adicara sla­metan lan syukuran kang katindakake ing dina kasebut uga kanggo mbangun maneh Sendhang Margo lan Sendhang Ngiyom sarta nanduri maneh alas begal lan alas dares kang rusak jalaran dijarah dening pa­wongan kang ora nduweni tanggung jawab nalika jaman reformasi biyen.
“Ing jaman biyen kawasan kene iki mu­judake salah sawijining primadona wisata kang ana ing Ngawi. Sendhang Margo kuwi wis dikenal wiwit jaman Walanda. Malah ing jaman pendhudhukan Walanda sen­dhang kuwi wis dirombak dadi kolam re­nang sing ajeg diparani para penggedhe Walanda. Nanging amarga ana owah-owah­aning jaman suwe-suwe sendhang sing maune moncer iku wekasane kelem jenenge lan dadi rusak. Mula saka kuwi kan­thi anane sambate Setyowati kanggo dibangunake omahe, mbah Kodok, aku, lan kanca-kanca kanthi dibantu dening masyarakat bakal nguripake sendhang iku maneh lan ndadekake alas sing ana sace­dhake sendhang dadi kawasan penyangga air. Saengga mbesuke warga sing dumu­nung ana ing papan kene ora bakal kange­lan golek banyu senajan ta mangsa ketiga dawa,” ujare Bramantyo.
Ngenani anggone nanduri maneh alas kang ana ing sacedhake sendhang Margo iki, lan sing tembe mburine bakal dadi ka­wasan penyangga air, miturut Bram uga minangka salah sawijining cara kanggo ngenalake ngilmu Jawa kuno menyang masyarakat. Ngelmu Jawa Kuna sing wis dilalekake dening rata-rata wong Jawa iku mau yaiku ngelmu kebun-rimbautawa kang sering sinebut agro-forestry. Ngelmu Jawa kuna iki ing negara manca miturut Bram lagi diteliti lan dicak­ake dening sawetara nega­ra. Anane panaliten tumrap ngelmu iki. Jalaran saka ngel­mu iki manungsa bisa njupuk paedah saka alam tanpa ngrusak alam.
“Intine saka ngelmu iki yaiku nanduri laladan alas kanthi amba minimal 3 hek­tar nganggo sawetara ca­cah tanduran kang migunani. Ngelmu iki se­jatine wis ana wiwit jaman biyen, na­nging keri-keri iki wis ditinggalake. Nge­nani kaya ngapa wujude ngelmu iki saora-orane bisa didulu saka anane ma­neka tanduran kang ana ing dhaerah sing kape­tung desa. Kanthi anane maneka tanduran ana ing desa kuwi saliyane bisa njaga ke­seimbangan alam manungsa uga bisa nju­puk nilai ekonomise saka ang­gone ngecak­ake ngelmu kasebut,” tam­bahe Bram.
Maneka kesenian kang ngramekake adicara slametane mbah kodok
Ing perangan liya mbah Kodok nalika ditakoni dening PS ngaku wis menehi je­neng kanggo anake. Joko Samudra kanggo anake lanang lan Sri Parwati kanggo anake sing wadon. Ngenani jeneng sing apik iku mbah Kodok nduweni pangajap kang luhur tumrap anake ing tembe mburi mbesuk.
“Anakku sing lanang iku tak wenehi je­neng Joko Samudra supaya ing dina mbe­suke dheweke nduweni ati sing jembar kaya samudra. Saliyane iku amarga dhe­weke iku lanang mugia mbesuk dheweke bisa njejegake bebener kanthi kekuwatan kaya dene samudra. Siji maneh sing dak­puji yaiku mugia ing mbesuk anakku la­nang kuwi bisa nduweni sipat kaya samu­dra sing bisa menehi pitulungan marag sapa wae. Dene kanggo anakku sing wa­don jeneng Sri sing jenenge kuwi nduweni maksud bisaa anakku wadon kuwi dadi bocah sing nduweni budi apik kayadene De­wi Sri lan jeneng Parwati iku uga mi­nangka pangajapku amrih anakku kuwi bisa nduweni sipat luhur kayadene sipate dewi Parwati,” ujare mbah Kodok.
Ngenani slametan lan syukuran kang dianakake ana ing rong alas, rong, sen­dhang, lan rong kecamatan kang katin­dak­ake ing alam nyata lan alam peri iku mung langkah awal kanggo nyembadani apa kang dadi penjaluke Setyowati, si­sihane mbah kodok. Lan langkah awal iki dhewe bisa kadulu saka anane pemba­ngunan maneh rong sendhang sing sa­su­wene iki wis rusak lan kalalekake. Sa­ka anane pembangunan maneh rong sen­­dhang iki uga nyenengake masyara­kat sakupeng. Amarga saka anane pem­bangunan rong sendhang kuwi bisa dadi papan wisata alternatif tumrap masya­rakat kono.
Pak Anom salah sawijining warga se­kitar ngaku seneng banget marang apa kang ditindakake dening mbah Kodok lan mitrane kang dibantu dening para pe­mu­dha desa kono. Rasa senenge Pak Anom iki ora bisa disingitake jalaran sen­dhang Margo sing ing jaman bangsa Wa­lan­da kuwi saiki bisa digunakake kang­go adus kungkum maneh. kamangka ing taun-taun sarampunge reformasi sen­dhang kuwi mung dijarake lan katutup de­ning eri. Sendhang sing wis didadek­ake kolam iku uga kober ora ana banyune jalaran salah sawijining temboke jebol. Kanthi apa kang ditindakake mbah Kodok mba­ngun sendhang iku maneh, sen­dhang bisa urip maneh lan kena diman­faatake.
“Nyawang Sendhang Margo iki wektu iki rasane aku kaya mbalik ing jaman cilikanku biyen. Pas isih cilik biyen aku kerep ciblon lan adus ana ing sendhang kasebut. aku ngucapake matur nuwun banget marang kabeh pihak sing wis nduweni kawigaten kanggo ngrumat alam lan tinggalan sejarah. Perlu dijelas­ake sendhang kuwi wis dikenal wiwit ja­man Walanda. Iku dibuktekake saka ana­ne bangunan kolam ing papan kasebut. Lan menawa kolam lan alas iki bisa ka­rumat kanthi becik ing tembe mburine papan kene bisa didadekake papan wisata seja­rah sarta kanggo penelitian,” ujare pria sing ngaku salah sawijining dha­lang wa­yang kulit ana ing Ngawi ka­sebut.
Ing adicara slametane sarta syukur­ane mbah Kodok iku uga diramekake kanthi maneka jinis kesenenian. Keseni­an kang di­tampilake ora mung seni tra­dhisional wae nanging uga seni kontem­porer. Sali­yane ditanggapake wayang, re­yogan, ana ma­neka tarian, lan akeh ke­senian-kesenian liyane. Ora mung cu­kup iku wae, sajroning adicara slametan iku mau uga ana penam­pilan utawa atraksi saka sawetara pergu­ruan silat. Saliyane kuwi uga ana maneh atraksi kang narik kawigaten ing adicara kase­but.
Atraksi sing narik kawigaten iku mau yaiku atraksi nggawe keris kang ditindak­ake dening salah sawijining empu keris saka Solo. Mbah Daliman utawa sing nduweni jeneng asli Mng. Ag. Daliman Puspo Budoyo ngaku menawa keris sing digawe ing dina kasebut menawa wis dadi bakal diserahake menyang pama­ren­tah desa. Anggone menehi keris me­nyang pamrentah desa iki ora uwal saka mongkoge mbah Daliman tumrap lelabu­hane masyarakat desa mligine para nom-nomane kanggo nyengkuyung lumakune adicara slametan sarta syukurane mbah Kodok. Senajan ora dibayar nom-noman ing desa kuwi gelem makarya awan lan wengi mung saderma kepengin acara sing lagi sepisan dianakake ana ing de­sane kasebut bisa sukses.
“Keris sing dakgawe iki wujude yaiku keris lurus kanthi dhapur kebo lajer lan pamor wos wutah. Bahan keris dhewe wis daksanggarake ing candhi sukuh su­paya oleh sawab energi kang becik. Lan anggonku nggawe keris sing yen wis dadi bakal dakpasrahake menyang warga de­sa iki minangka panyuwunanku menyang sing gawe urip supaya warga kang du­munung ana ing desa iki bisaa urip kanthi tentrem, cukup sandhang pangane, lan ora kekurangan sithik-sithika,” pungkase mbah Daliman. Sumber
sampeyan “biadab”, atau jangan jangan sampeyan ini preman ya,…wong paugeran sing wis apik adi luhung kok yo sampeyan sebut biadab,….ga ono enteke mbahas sampyan gus..gus…
petengan mboten ?" R : Biso, piyé to ?" Tapak asmo teng rapot kulo, nggèn petengan saged ?Gegremet" Mblong, piyé carané
Seneng" Senang" Pinter ?" Pintar" Saiki
menthag menthag sampai meram.*********************************************************Totokromo" Nèk wong Amerika midhak sikîl uwong liyo, muni piyé ?" Excuse me" Nèk wong
mangan îng resto pirîng sendok garpu mbur adul, sîng mentas mangan sopo ?" Wong Amerika" Nèk kabèh temoto
moco óra, to ? Kaé ono tulisan opo ?" Dhilarang membawa makanan sendiri" Kówé mangan opo kuwi ?" Wé, kulo mboten mbeto panganan piyambak, kok ?"
nopo estri ?" Lanang" Nggîh. Kulo tak mènèk, munyuké kulo sogoké supadhos dawah. Niki segawon kulo jogo ngandap." Kok nganggo asu barang ?" Mangké nèk munyuké tibo, mesthi dhicokot asu niku. Munyuké
BREBES, TEGAL, PEMALANG, PEKALONGAN, BATANG, KENDAL, SEMARANG, DEMAK, KUDUS, PATI, REMBANG, CILACAP, BANYUMAS, KEBUMEN, GROBOGAN, SALATIGA, SOLO, KARANG ANYAR, SUKOHARJO, SRAGEN, MAGELANG, KLATEN, PURWOREJO, JEPARA, JOGJA, BANTUL, SLEMAN, KULON PROGO, GUNUNG KIDUL (
sik sakdurunge disetel kae kasete. sopo ngerti lagune ora
jarene.. pernah takmir masjid nyetel lagu2 arab.. dipikir re apik isine…
terus dilok no karo lulusan timur tengah.. “heh kuwi nek neng kono lagu
Purwokerto , Purworejo , Rangkasbitung , Rembang , Salatiga , Sampang , Semarang , Serang , Sidayu , Sidoarjo , Singaparna , Situbondo , Slawi , Sleman , Soreang , Sragen , Subang , Sukabumi , Sukoharjo , Sumber ,
Duh, Gusti Yesus. Kawulo pasrahaken gesang lan pejah kulo. Kanthi gumolonging manah….
Kosambi Baru, Kosambi Cengkareng dsk Perum Bojong Indah, Perum Bojong Permai, Desa Bojong Cengkareng dsk, Kp.Pulo Gondrong, Kp. Dongkel Gondrong, Kp.Gondrong Petir TNG dsk Imigrasi Cengkareng, Perum Cengkareng Indah, JalanRaya Pedongkelan dsk Kawasan Industri Benua
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-tube-girlsfuck-tube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Viktor Kassai (lair tanggal 10 September 1975) iku sawijining wasit bal-balan saka Hongaria. Dhèwèké wis dadi wasit FIFA wiwit taun 2003.
kwi proses ndandanine nganggo poto maneh ora yo!!! nek nganggo poto maneh wong sakmono ake e ki po ra tambah suwe lour wiwidHanSipLo
maneh wong sakmono ake e ki po ra tambah suwe lour ora koyone kang..kan data2ne wis ono neng kecamatan..
Lembar e-KTP Gunungkidul Salah Cetak Sat Apr 28, 2012 8:20 am adrianGP wrote:kwi proses ndandanine nganggo poto maneh ora yo!!! nek nganggo poto maneh wong sakmono ake e ki po ra tambah suwe lour yo ora koyone.. mung data2ne wae sing kleru..piktore
Kaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoni
hanya bisa kita capai dengan sholat lima waktu) Menehono teken marang wong kang wuto, Menehono mangan marang wong
Mbah tube (47964) Vintage tube (56761) Klompok Bayan tube (339130) Bukkake Gangbang tube (296430) Katelu tube (102801) xxx action
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kekayaan.ReplyDeleteRepliesLu Si Minh1/08/2015 9:54 AMdadi, nyong mandan ora setuju stitik angger majenang dadi kabupaten dewek, soale sing wis2 angger ana kabupaten
Ngawiti.. ingsun.. nglaras syi’iranKelawan muji maring pengeranKang paring rohmat lan
pinter ndongeng nulis lan mocoTembeh mburine bakal sangsoro 2*
Akeh kang apal qur’an hadits’eseneng ngafirke marang
duunyoo..iri lan meriii.. sugihe.. tonggoo..muloo atinee peteng lan nistoo 2*
ING Professional Styl-ING Bio Exellent Fixing —
► Piranti alus Adobe‎ (1 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Adobe_Systems&oldid=828886"	Kategori: Piranti alus komputerKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 14 Maret 2013.
Ing Pamrih – Rame Ing gawe ! | Kliping
Nasyid perdamaian kanggo saluruh dunya.[1] Ning taun 2007, grup nasyid iki tur marang saluruh dunya, dadi duta perdamaian.[1]
Setiap sasi Ramadhan, Raihan sering anggawé album anyar.[1] lan dolan maring Indonésia kanggo promosi.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.46, 2 Maret 2016.
Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho - Nampa2
Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Standard
Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho - Nampa
iku kabupatèn ing Propinsi Jambi. Jembar wewengkon 4.200 km² kanthi populasi 300.000 jiwa. Kutha krajané ya iku Sungai Penuh.
Cithakan:Kabupatèn Kerinci Cithakan:Propinsi Jambi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kerinci&oldid=1102242"	Kategori: Kabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn KerinciRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 22 Oktober 2016.
kepingine nggawe drupal versi 7 ae, karo njajal yo opo sih rupane drupal sing anyar iku. Tapi pancene drupal 7 iku jik repot-repote digarap, durung final, dadi pas tak pasang mau yo gak gelem. Metu 'error message' mbuh opo lali mau.
Akhire yo mbalik kucing masang drupal 6. Maringono golek dandanan gawe blog iki sing apik, ketemu fervens. Langsung dipasang, sip!
Wis mari, kurang opo maneh yo? Sesuk ae lah, wis
SUGENG ENGGAL ENGGAL DATANG MATUR SUWON PANJENENGAN
Aruna Jayanthi Linkedin: n /a
Currently, we don’t have any original profile of Mrs. Aruna Jayanthi.
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen,
wis atusan taun sing tansah dilestarekake.Miturut sejarah, masyarakat Bromo iku asale saka masyarakat masyarakat Hindhu Majapahit sing ora gelem ngrasuk agama Islam, banjur nyingkir ing sakiwa tengene gunung Tengger. Ing sakiwa tengene gunung Tengger mau banjur bebranahan, tangkar tumangkar nganti saiki ngenggoni wewengkon gunung Tengger kono. Sarehne adat istiadat sing wis umure atusan taun mau tetep dilestarekake , mula adat istiadate seje karo masyarakat Jawa umume. Upacara Kesada, upamane : sawijining upacara caos bulu bekti marang kang mbaureksa gunung. Sataun sepisan upacara iki dianakake. Ing upacara iki akeh wong manca padha teka saperlu ndeleng upacara sing mung sataun sepisan ana. Yen ora mbeneri upacara Kesada wong-wong saperlu ndeleng jumedhule lan mletheke srengenge saka pucaking gunung. Pancen endah tenan. Saka sikile gunung nganti teka pucake wis ana undhak-undhakane . Dadi yen ana wong kepingin munggah gunung ora bakal wedi yen kepleset. Yen wis teka pucaking gunung banjur ndeleng kawah sing jero banget. Mula dulur yen panjenengan durung nate tindak mrana, coba kapan-kapan panjenengan tindak mrana.Sadurunge teka pucaking gunung, kudu ngliwati dhisik segara wedhi sing ambane ngilak-ilak. Segara wedhi dumadi saka tlaga gedhe sing wis asat sing karan kaldera Tengger. Ing tengahe segara wedhi thukul gunung loro cacahe , yaiku gunung Bromo lan gunung Bathok. Gunung Bathok iku sawijining gunung geni sing wis mati tegese ora aktif maneh. Dene gunung Bromo isih urip, sing kadhangkala ngetokake keluk akeh. Yen panjenengan arep menyang pucak gunung nanging ora kepingin kesel bisa nyewa nunggang jaran. Panguripane masyarakat Tengger saka tetanen. Sayuran bangsane kobis (kol), wortel, kenthang katon ledhung-ledhung, subur banget. Asile didol menyang Pasuruan, Lumajang lan Surabaya. Kahanan ing Tengger katon ayem tentrem kaya sing dikandhakake pak dhalang, gemah murah kang sarwa tinuku, ripah
ana sangsayaning marga.Ing taun 2009 iki dina Kamardikaning bangsa Indonesia dipengeti ing satengahing segara wedhi. Sacedhake sikile gunung Bromo. Pengetan iki lagi sepisan diadani salawase Indonesia mardika.Tata urutane upacara rada beda sethithik karo masyarakat Indonesia umume. Acara inti padha, ning rada beda.Sadurunge upacara baku, diananake ana upacara adat sing dipimpin dening sesepuh adat. Perlune, supaya upacara 17 Agustus lumaku kanthi lancar, ora ana alangan sawiji apa. Lan uga ndongakake Indonesia panjang yuswa. Masyarakat padha nggawa tumpeng, lan panganan asli saka Tengger. Uga ora kari woh-wohan asil wulu wetune masyarakat kono. Sing melu upacara para pegawai negeri lan para masyarakat . Panganggone uga nganggo pakaian adat. Sing narik gendera dumadi saka murid-murid SMA . Kang ngawal gendera padha nunggang jaran.Inspektur upacara bapak Camat Tosari Heru Sariyanto , lan komandhan upacara Sersan Mayor Urip. Upacara dianakake kanthi khidmat nganti gendera kumlebet muluk ing akasa. Dirgahayu Indonesia.
Sawijing dina aku mlebu kelas. Nerangake wulangan anyar. Sawise ngomong ngalor ngidul nganti kesel aku banjur takon:"Wis ngerti ?" Wangsulane muridku bareng : "Tiiii ......."Krungu wangsulane muridku sing kaya mangkono atiku seneng banget. Ora muspra anggonku mulang.Ya ngene iki senenge guru, yen wulangan sing diwulangake marang murid dingerteni kabeh.Aku banjur takon maneh, "Jelaas ???"Wangsulane muridku ya bareng,"Llaaaaaaaas !!!"Aku ora kepenak atiku banjur takon, " Jelas apa blas ?"Muridku ora ana sing mangsuli. Kabeh padha meneng. Aku banjur kandha :"Kowe iki yen matur sing temenan, aja ngapusi. Yen ngerti ya kandhaa ngerti, lan yen ora ngerti ya kandhaa yen ora ngerti. Aja ora ngerti banjur kandha ngerti.Jelaaas !."Bocah-bocah padha mangsuli bareng:"Laaaaaas!!"Ana bocah sing lungguh mburi, ketoke rada ngempet guyu, lambene ditutupi tangan. Nanging aku isih krungu yen ana sing cekikikan. Aku banjur prentah supaya bocah mau maju menyang ngarep kelas.Dheweke banjur tak kongkon nggarap ing blabag. Ketoke ora bisa. Aku banjur nesu:"Kowe iki ngerti ora ?"Muridku banjur mangsuli:" Saya tadi kan bilang blas, pak!""Ooooooo, pancene", grenengku.
menghilang) neng dalan anyar kowe karo sopo
barat terminal Kortonogoro ) neng dalan anyar kowe karo sopo
Matur nuwun mas, kapan-kapan kulo tak sinau dateng panjenengan,daleme pundi nggih
manggung karya was sumêlang, êmbuh-êmbuh den-andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani.
4. Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng
Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property
ing.el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc. ing. el.univ.bacc.ing elbacc. ing. el. (smjer informatika)bacc. ing.
tanggal 31 Juli 1909 saha séda ing Pekanbaru, Riau ing taun 1995 ing yuswa 86 taun inggih punika pujangga wanita ingkang sepisan ing Indonésia.[1] Piyambakipun asring ngginakaken sandhi asma Selasih saha Seleguri, utawi gabungan saking kalih sandhi asma kasebat, inggih punika, Selasih Seleguri. Novelipun ingkang sepisan medal inggih kanthi irah- irahan Kalau tak Untung dipuncithak déning Balai Pustaka ing taun 1934. Piyambakipun ugi aktip nyerat kathah artikel ing media massa saha koran kados ta Pujangga Baru, Panji Pustaka, Asyara, Sunting Melayu, saha Bintang Hindia, piyambakipun ugi sampun nate dados editor ing surat kabar Suara Kaum Ibu ing Padang Panjang nalika taun 1934. Kejawi saking punika, piyambakipun ugi sampun nate kepilih dados anggota parlemen laladan kangge provinsi Riau sasampunipun kepilih ing taun 1947.
Sariamin miyos kanthi nama asli Basariah ing tanggal 31 Juli 1909 ing Talu, Pasaman Barat. Piyambakipun naté ngampungaken sekolah dasar ing laladan miyosipun, lajeng ing yuswa 10 taun, piyambakipun sampun miwiti nyerat syair saha wujud- wujud puisi sanѐsipun. Sasampunipun lulus ing taun 1921, piyambakipun lajeng nerasaken sekolah dhateng sekolah guru khusus wanita ing Padang Panjang, sah ing yuswa 16 taun sampun kathah nyerat ing mapinten- pinten koran okal kadosta “Pandji Poestaka”. Piyambakipun lajeng dados guru sasampunipun ngrampungaken pendhidhikan ing sekolah guru ing taun 1925. Selasih sepisanan makarya wonten ing Bengkulu lajeng pindhah dhateng Bukittinggo.[2] Lajeng piyambakipun kondur malih ing Padang Panjang ing taun 1930 lan wiwit taun 1939, wiwit mucal malih ing Aceh, lajeng dipunkirim dhateng Kuantan, Riau ing taun 1941.[3] Kejawi mucal dados guru, Sariamin ugi tetep nerasaken anggenipun nyerat kanggé nyekapi kabetahanipun. Lajeng piyambakipun misuwur dados Selasih saking karya novelipun ingkang sepisan. Ing novel kasebat, piyambakipun ugi ngginakaken sandhi asma dados Seleguri, Sri Gunung, Sri Tanjung, Ibu Sejati, Bundo Kanduang, saha Mande Rubiah. Lajeng ing tengahing taun 1930 Sariamin nyerat malih kanggé majalah Poedjangga Baroe. Piyambakipun medalaken novelipun ingkang sepisan, Kalau Tak Untung (If Fortune Does Not Favour) ing taun 1933, ingkang punika ndadosaken piyambakipun dados novelis wanita ingkang sepisan ing sejarah Indonésia. Novelipun dipuncithak déning Balai Pustaka, Lajeng piyambakipun medalaken malih novel sanѐsipun kanthi irah- irahan Karena Keadaan (Because of the Situation), ing taun 1937. Ing antawisipun taun 1928 ngantos 1930, Sariamin dados pandhega ing pakempalan Jong Islamieten Bond, ing Bukittinggi saha dados anggota DPRD Bukittinggi ing taun 1947- 1948.
Sariamin_Ismail&oldid=1098414"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1909	Menu navigasi
Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 18 Oktober 2016.
Pacar Sing Ayu - Atiek & S.Sugiarto
Artikel terkait : Wong Jowo Ojo Ninggal Jawane
Catatan Maznoer - "Wong Jowo Ojo Ninggal Jawane". Mungkin iku tembung sing ti tujuake dateng lare nem-neman ing jaman sak niki. Akeh bocah nom saiki sing pinter tapi podo keblinger, sing seneng utowo bangga nganggo budaya asing sing ora pas karo toto carane masyarakat jawa. Cobo diloken cah cah enom saiki, wis soko pacakane wae, enek sing sok korea, sok ameriki.. eh amerika maksude..xixixi... malah yo enek, ora cah enom wae, wong-wong sepuh yo nganggo pakaian sok arab-araban, diloken kae nek mejid2 pora yo enek sing ngunu kuwi... :D
Kuwi sek bab sepele masalah pakaian,, urung soko sak liyo liyane seng luwih penting yoiku masalah totokromo, anggah ungguh.
Sak benere wong jowo iku luwih hebat, luwih ampuh, luwih pinter tinimbang bongso liyo liyane.. Conto: Masalah bahasa, "Beras" boso inggrise "rice", sak durunge dadi beras mestine "gabah" kuwi ngono boso inggrise yo "rice", pari=rice, sego=rice, upo =rice, intip = rice, karak = rice,, lan sakpiturute... Lho... ngunu kuwi, man dilok dewe,,, Wong jowo iku sugih boso.. Nggone dewe bosone macem2 wong inggris gur duwe siji... yo ra...
Conto maneh,, Jaman sak iki lek sampeyan dilok fesyien,, opo fesyien ke??? Pakean wis lek ra ngerti fesyien... hahaha... Saiki ki nk Amerika kono modele klambi cewek sing gur nutupi dodo mengisor trus enek belekane tengah,,, Lho kuwi jaman borobudur, penataran wis ono sing ngunu kuwi nek abad 8 Masehi lek ra kleru... Wong jowo biyen ki nganggo tapih sing ti model koyo fesyien amerika saiki abad 21... dado cewek cewek jowo biyen ki seksi... xixixi :D Mulo, ayo poro cah cah enom saiki,,, diloken to mbah mbahe awake dewe mbiyen ki terkenal dadi wong wong sing linuwih sing hebat gak ono tandinge,, Gajah modo nduweni cita cita sing gede, pengen nyawijekke nuswantoro sing terkenal dadi sumpah palapa. Ayo awake dewe yo kudu nduweni cita cita sing gede ugo.. opo??? yo pikiren dewe,... Leluhure awake dewe biyen iso nduweni negoro sing gede koyo Indonesa iki ora kok gur karo turu trus oleh negoro sak mene gedene tapi nganggo getih,, tak baleni maneh NGANGGO GETIH. Trus awake dewe ki tinggal mengkruk wae ojo trus leha leha.. perjuangan kudu ti lanjutke,, nganggo coro piye.. Yo macem2. Sing dadi Guru, ayo berjuang minterke generasi penerus bangsa, peneruse awake dewe kudu luwih pinter luwih ampuh tinimbang awake dewe.. Sing dadi
wae tapi iso go internasional, sing mesti produke sing ngewehi manfaat sing apik. Ono sing dadi pengangguran,, kuwi yo kudu berjuang piye amrihe iso nduweni gawean,, sing perlu tak garis ngisori AYO BERJUANG BERJUANG BERJUANG..!!!
Kesimpulane: Wong jowo ojo ninggal jawane, yaiku wong jowo sing asli ki yoiku wong sing linuwih, kumpulane wong wong pinter,wong sekti, wong huebat ra ono tandinge.. Opo-opo barang sing ticekel wong jowo mesti manfaati.. Ora mung kuwi, wong jowo kudu nduweni sifat kang becik, nduweni sopan santun, nduweni toto kromo...
Mugi-mugi manfaat,, yen ono klera klerune,,, kritik saran kawulo suwun...
pun nate tumut barisan Prajurit Prawira Anom
Buta – buta galak, solahe lunjak – lunjak,Ngadeg jingkrak – jingkrak nyandhak kanca nuli tanjak,Ngadeg bali maneh, rupamu ting celoneh,Kuwi buron apa taksengguh buron kang aneh,Lha wong kowe we we we sing marah – marahi,Gawemu kok ngono dhi, dhi,Aku wedi ayo kanca padha
dakcritakake iki kedadean nalika taun 1974 kepungkur, kira-kira 40 an taun kepungkur. Nalika samana aku isih bujang, manggon ing omahe mbahku pinggir kuburan Asemjajar, Surabaya. Wektu samono kira-kira wis jam setengah sepuluh bengi. Aku kentekan rokok. Kamangka toko-toko sing cedhak omahku wis padha tutup. Sarehne cangkem rasane kecut aku meksa budhal tuku rokok. Karo jumangkah metu saka omah aku ngudarasa, iki penake lewat ngendi. Lewat dalan kampung
kuburan ana dalane cilik saka plat beton). Nalika semana kuburan Asemjajar durung dipager kaya saiki. Sanajana ana pagere ning kari uger-ugere kang digawe saka beton. Lan wektu semana kahanane isih peteng, sanajana ana listrik ning ya adoh. Wusanane dakpungkasi wae liwat tengah kuburan, Golek dalan sing cedhak.Budhal mlangkah menyang kuburan , atiku wis senak-senik ora kepenak, gek sida gek ora. Aku njur nekat, ee mosok manungsa dititahake paling sampurna, kalah karo bangsane lelembut. Budhal slamet mulih slamet .Temenan tekan warung sing dodol rokok ora ana kedadean apa-apa.Mulih saka tuku rokok aku liwat dalan tengah kuburan maneh. Mlebu bleng, ora ana apa-apa. Bareng kira-kira wis teka tengah-tengah kuburan, ana swara : “Iiiih….iiiih….iiihh,” kaya swarane wong ngguyu. Sanalika tanpa pikir aku terus mencolot ngono wae, nyoloti pathokan- pathokan maesane wong mati. Untunge, aku ora nabraki maesan, saupama nabrak rak ya babras kabeh. Lan wektu iku aku lagi kelingan yen mentas wae ana wong mati dikubur ana kono, durung telung dinane.
luput sembur. Tansah nemoni slamet sanajan ngambah papan sing wingit-wingit utawa papan sing angker. Kedadean iki wis ana seket taun kepungkur ing MojoagungAna bocah angon telu lagi Yadi, Saipul, karo Saleh padha angon sapine. Anggone angon ana ing sacedhake kuburan desa kono. Wis lumrahe kuburan ana Mojoagung , yen ing kono ana omah-omahan kanggo nyimpen bandhosa. Salah sijine bocah mau, Saipul kandha
alon-alon nyedhaki Saleh, banjur disikep arep dilebokake menyang bandhosa. Anehe, Saleh dhewe ora nolak, malah kandha,”Ora apa-apa, aku dakmlebu dhewe.”Temenan, bocah telu banjur mlebu menyang omah-omahane bandhosa. Saleh njur mlebu menyang bandhosa. Sikile dislonjorake kaya patrape wong mati. Tutupe banjur dikrukubake. Saleh banjur ditinggal mlayu. Ora suwe, Saleh bengok-bengok,”Tuluuuung, bukaken tutupe. Bukaken tutupe …”Saipul karo Yadi banjur gage-gage mlayu marani, melu mbukak
pocongaaan.”Saipul karo Yadi padha bingung, njur golek kayu semboja mbukak tutup mau. Bareng dijugil nganggo kayu bandhosa kena dibukak. Ora sranta bocah telu banjur mlayu nggendring. Bareng wis rada adoh saka kuburan bocah telu mau banjur mandheg. Ambegane krenggosan. Sawise rada sareh si Saleh kandha,”Iku mau tutupe digandholi pocongan. Tutup takjejak tetep ora kena dibukak.”Saipul nyaut,”Mosok, jam telu awan kenthang-kenthang ana pocongan.”“Kowe ki ora percaya. Aku iki lho sing ndelok.”“Wis saiki ayo didelok maneh.”Bocah telu banjur marani prenahe bandhosa mau, bareng dideleng temenan kanyatane engsele bandhosa mau mengsle. Anehe manawa engsele bandhosa mung mengsle , bocah loro - Yadi karo Saipul - kok ora kuwat mbukak ?
wong tresna iku ora mawang umur, tuwa enom, lanang wadon padha wae. Umur pira wae bisa ketaman sing jenenge tresna. Apa maneh sing ditonton saben dina mung TV sing nyiarake cinta-cintaan. Njur sing nonton kelu, rumangsa kaya-kaya sing digambarake neng TV mau. Sing rada ngrepotake wong tuwa yaiku nalika sing ketaman tresna iki durung cukup umur.Sing arep dakcritakake iki sawijining prastawa sing kedadean ing sawijining sekolahan ing Surabaya. Ana sawijining murid wadon SMP kelas siji (pitu), dak cekak wae jenenge Cipluk (jeneng singlon) dumadakan semaput ana ing jero kamar WC, Bocah mau banjur dibopong digawa menyang ruang UKS. , Sawise eling banjur ditakoni,“Kowe mau wis sarapan?” pitakone bu guru marang Cipluk.“Sampun, bu” wangsulane.“Njur, kena apa kowe kok semaput?”Bocah mau mung meneng wae. Dumadakan kancane kenthel Cipluk kandha yen dheweke bubar nampa layang saka pacare. Jarene sesambungane Cipluk lan pacare dipedhot.“Lho, kowe wis duwe pacar, ta?” bu guru kaget.Cipluk ditakoni mung meneng wae. Kancane sing mangsuli, “Sampun, bu. Lha niki seratipun.” Bu guru banjur nampani layang banjur diwaca. Sawise diwaca banjur disimpen neng jero laci. Ora suwe bu guru ndangu maneh.“Sapa pacarmu?” Cipluk ora gelem mangsuli.“Lare kelas pitu A, bu” wangsulane .“Undangen mrene,” bu guru banjur ngutus bocah liyane nimbali Arman (jeneng singlon) pacare Cipluk . Bareng wis teka banjur didangu,” Man, bener kowe pacare Cipluk ?”“Boten , bu ….. boten, bu,” Arman selak.“Lha iki layange sapa ?” Arman ora bisa selak maneh, mung cengingas- cengingis.“Aja cengingas-cengingis kowe. Yen ngene ki piye. Nganti semaput neng WC, njur yen ora konangan piye. Kowe tanggung jawab ?” bu guru akeh-akeh ndukani Arman. Bu guru njur mbacutake ngendikane, “Kowe kabeh ki isih piyik, isih cilik. Saiki wis ora usah layang-layangan barang. Ulangan ora tau entuk biji enem, layang-layangan digedhekke.”Pancene bocah saiki isih cilik wis pinter pacaran, apa maneh saben dina sing diguroni TV. Bareng para bapak ibu guru krungu larah-larahe Cipluk semaput, ana sing cluluk ,”Gurune wae umur patang puluh enem durung ngrasakake
Barlinek (Jerman Berlinchen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 14.385 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barlinek&oldid=1090735"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
puniki. Suksma sampun ngerahuin blog titiang. Carita punika
Purwanto wrote:kuwi nek nggo mbakar walang mateng ra..?MATENG WAE KANG SAK WONG WONGE SING BAKAR MELU MATENG siwidDonaturLokasi : nomadenReputation : 21Join date : 04.04.08Subyek: Re: Tempat OOT member FKOGK Sun Feb 22, 2009 2:35 pm karepmu chom._________________Syarat
Search Engine :pujangga pati - merpati pujangga pati - merpati ring djarum asli - merpati ring yap - merpati ring - merpati trah yap - burung merpati pujanggapati - merpati trah jarum - ring djarum asli - merpati tinggi ring yap -
sangkuriang#enak#lezat# jastip_jajanansuroboyo 0 0 Hallo Rekk Iki lo sing anyar rek Jajanan suroboyo yang lagi ngehits SurabayaSnowCake Open order jastip untuk wilayah Lamongan
Kulon Progo), Bukit Brambang (Gunung Kidul); Jawa Timur: Pantai Sunan Drajat /Tanjung Kodok Paciran Lamongan, Bukit Banyu Urip Desa Banyu Urip
pm jaman saiki wis ora ana wong utang...kredit..... Roni
Dadia wong seni kritis peduli ro wong cilik
Dadi: Swaraa.. Eat calmly!!
Swara: (tensed) okay dadi!!
Basoeki Abdullah (Solo, 27 Januari 1915 – 5 November 1993) iku pelukis legendaris Indonésia.
Indonésia. Jenengé ditulis nganggo rong éjaan, ya iku “Basoeki” nganggo ejaan Van Ophuysen lan “Abdullah” nganggo aturan jaman saiki. Alesané, Lukisané asring arupa gambar-gambar sing ngepénakaké mata, ya iku sesawangan lan wanodya ayu.
Wiwit cilik, Basoeki wis seneng nglukis. Ora mokal seneng nggambar amarga ramané, Abdullah Surosubroto, iku uga pelukis. Basoeki sinai ing HIS Katulik lan Mulo Katulik ing Solo. Kanthi pambiyantu saka Pastun Koch SJ, Basoeki Abdullah nampa beasiswa kanggo nerusaké pasinaon ing Akademi Seni Rupa ing Den Haag, Walanda. Dhèwèké ngrampungaké sinauné jroning telung taun lan antuk nugraha Sertifikat Seni Royal Internasional (RIA).
Ing jaman Jepang, Basoeki Abdullah mèlu Gerakan Poetra utawa Pusat Tenaga Rakyat. Ing obahan iki dhèwèké antuk tugas ngajar seni lukis. Murid-muridé antara liya Kusnadi lan Zaini. Saliyané iku, Basoeki uga aktif ing Keimin Bunka Sidhosjo (pusat kabudayan Jepang ing Indonésia) bareng karo Affandi, Soedjojono, Otto Djaja, lan Basoeki Resobowo. Ing jaman revolusi, Basoeki manggon ing New Kerk, Amsterdam. Nalika Ratu Yuliana jumeneng nata dadi ratu ing taun 1948, Basoeki menang sayembara lukis lan ngalahaké 87 pelukis Éropah. Wiwit iku, Basoeki Abdullah kondhang. Ing taun 1974, Basoeki Abdullah manggon ing Jakarta.
Basoeki kawin kaping papat. Garwa sepisanan ya iku Yosephin (wong Walanda), banjur karo Maya Michel, So Mwang Noi, lan pungkasané Nataya Narerat.
Priyayi iki tilar ndonya disédani déning maling ing omahé. Saréyané ana ing Mlati, Kabupatèn Sléman, Jogjakarta.
Lukisané manut aliran naturalis lan gawé sing sarwa éndah. Saliyane nglukis, Basoeki Abdullah uga prigel nari lan kadhang kala main wayang wong didhapuk dadi Rahwana utawa Anoman.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basoeki_Abdullah&oldid=1098525"	Kategori: Pelukis IndonésiaLair 1915Pati 1993	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 18 Oktober 2016.
Kraton. Endhel Weton Ngajeng i.Kraton Kasunanan Surakarta. Oleh Sunan Pakubuwono I dinamakan Bedhaya Ketawang.Bedhaya Sinom lama tarian 60 menit -.Bedhaya Mangunkarya lama tarian 60 menit -.Bedhaya Endhol-endhol
Kecamatan Trucuk, Klaten, dinten Jemuah (11/5) sonten. Buku punika ngrembag bab jangka Pujangga Ranggawarsita bab pangarsa ing Indonesia, lan gonjang-ganjing jaman édan tumuju dhateng jaman kencana rukmi,
Buku Satria Pinandhita seratanipun Purwadi – Agus Subagyo lan Imam Samroni, dipun wedalaken déning Omah Tani Sleman, miturut Purwadi, ancas ngedalaken buku punika, supados masyarakat ing Indonesia tetep nggegegi budayanipun piyambak, njunjung luhur piwucalipun leluhur lan budi pekerti, kanggé ngawékani krisis multidiménsi, inggih punika kanthi manéka cara ingkang sampun dipun weca déning Pujangga Ranggawarsita. Salebeting Serat Kalatidha yasanipun Ranggawarsita, dipun sebataken bilih jaman édan dipun tandhani kanthi lunturipun piwucal luhur. Sinaosa makaten, sabegjanipun tiyang ingkang supé, taksih begja tiyang ingkang éling lan waspada, sak begja-begjané wong lali – isih begja wong kang éling lan waspada. Ingkang dipun serat déning Ranggawarsita mujudaken cara kajiwan kanggé ngrampungaken manéka perkawis sosial ing Indonesia, Purwadi ugi mratélakaken, samangké sampun wonten 6 pangarsaning bangsa ingkang sampun jinangka déning Ranggawarsita. Pilihan Satria Pinandhita kasebat dipun pasrahaken
Nanging ngantos samangké jangka punika taksih trep, kepara miturut Bugiakso, jangka Ranggawarsita boten namung panrawanganipun ranggawarsita kémawon. Wondéné miturut Slamet Sutrisno,
“Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1430 H. Nyuwun
persaudaraan iman. Robbii.. eratkan hati kami untuk senantiasa taat kepadaMu. Met ied 1430 H”
“Mas, ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.”
“Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir
“Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1430 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
Javanese uses kepribèn /kəpriben/, the Banyumasan dialect of Western Javanese employs kepriwé /kəpriwe/ or kepriwèn /kəpriwen/, Eastern Javanese speakers say ya' apa /jɔʔ ɔpɔ/ – originally meaning "like what" (kaya apa in standard Javanese)
Palm leaf manuscript of Kakawin Sutasoma, a 14th-century Javanese
mabuk cinta...pikiren sing pener nek seneng karo uwong kuwi...beda keyakinan iku ibarate wong arep mlaku siji ngiwo siji nengen percoyaa ro aku ra bakal bisa seneng wong arahe urip beda...isane penenr mung nek salah siji ngalah utawa ngalah loro lorone utawa loro lorone njur ra duwe agama sisan...mula sing benr goleka sing pada keyakinane...nek ora ya pedot
siji senenge omah rapi, sing siji nek ndokok apa apa mung sak watone le ngebruke we isa dadi masalh gedhe loh, nek wis oamah omah ki. dhek
iso dirembuk apik2 tembe mburine,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: ketika cinta terbatas dinding keyakinan Mon Feb 27, 2012 12:55 am Tuhan Agamamu apa?_________________I
Minangka perlambang amrih tiyang gesang menika tansah kebak ing perkawis dalah pacoben ingkang kedah dipun lampahi ngagem sarana Neng Ning Nung Nang. Sugeng tanggap yuswo,
soale nak wis bosen kudu ngamuk :)
Mbak Lia...wakakakakakak...........!!!suwun, mbak, ntar jajale yoh..hahaha...asliiii ngakak iki, pantesan kata Ummy ke Vivi, masio mbok sikso
“ Sus , Ronggeng kiye duniaku… Wujud dharma bhaktiku marang Dukuh Paruk..”
Insanity - unduhan gratis versi terbaru 2017
Insanity Versi 1.00	Unduh Software & Game-game Gratis Untuk Windows
”Ndi hingaran Panca Bayu. Panca Bayu ngaran APANA, PRANA, SAMANA, UDHANA, BHYANA. Apana ngaran bayu saking weteng, mwang kakembungan, yatika jambangan. Prana ngaran bayu metu saking peparu, humili
Nganggur ~ KomTer (Komik Terwujud)
Senior Nganggur ~ KomTer (Komik Terwujud)
nyuwun panjenengan tebehaken sangking sifat ingkang "kurang(mbtn) sae". lan
Suberin ya iku lapisan panjaga tanduran ing ngisor lemah.[1] Suberin uga jagasel gabus kang kabentuk ing kulit wit déning kegiyatan pangremukan saka pertumbuhan sekunder, lan iki kabentuk saka akèh sel minangka jaringan tatu sawise sikepan (tuladane sawise rontoke godhong lan ing tatu umbi kenthang kang bakal ditandur).[1] Suberin uga ana ing dhindhing sel oyot kang ora tatu minangka pita Caspari ing endodermis lan eksodermis sarta ing seludang berkas pembuluh ing sesuketan.[1] Tanduran mbentuk suberin yèn pangowahan secara fisiologis utawa pawowahan perkembangan, utawa faktor cekaman, nyebabake tanduran perlu nggondeli difusi.[2] Ananging ing tingkat molekul, kedadeyan kang nyebabake kabentuke suberin durung dingerterni.[1] Bageyan lipid kang duweni lilin (nganti tekan setengah total suberin) ya iku campuran kompleks asam lemak rante dawa, asam lemak terhidroksi, asam dikarboksilat, lan alkohol rante dawa.[1] Akeh0akehe klompok iki nduweni luwih saka 16 atom karbon.[1] Suberin turahane ngandhut senyawa fenol kanthi asam ferulat minangka komponen utamane.[1] Kaya ing kutin, fenol iki diperkirakake ngiket fraksi lipid saka suberin tekan dhindhing sel.[1] Dadi suberin sarupa karo kutin amarga saklorone duweni fraksi poliester lipid utama, ananging suberin duweni luwih akèh fraksi fenol ing jinis asam lemake.[1]
^ a b c d e f g h i Salisbury FB, Ross CW. 1995.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.16, 12 April 2017.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konklaf_Kapausan_2013&oldid=1109913"	Kategori: Pamimpin agama KatulikKonklaf Kapausan 2013PausKardinalKardinal miturut kawarganagaran	Menu navigasi
6.Wilayah kerja pengurus DWP Kecamatan meliputi wilayah kecamatan.
7.Wilayah kerja pengurus DWP Kelurahan/DWP Desa meliputi wilayah kelurahan/desa.
garwo”“Naliko kulo dhi-phk, bójó kulo ngancani”“Kuwi bójó setyo marang garwo”“Naliko kulo wiraswasta lan bangkrut, bójó kulo ngancani”“Kuwi bójó setyo marang garwo”“Naliko kulo ketelasan bondo, bójó kulo ngancani”“Kuwi bójó setyo marang garwo”“Naliko kulo nemahi kacilakan, bójó kulo ngancani”“Kuwi bójó setyo marang garwo”“Mboten ngoten je, Ki Gde?”“Lha piye ?”“Bójó kulo ajeng kulo pégété”“Ha ..... ? Arep tok pegat ? ”“Enggéh”“Wéé lha dhalah, wong óra genah, bójó setyo tuhu koyo ngónó kok dipegat. Kowe kuwi piye, to ? blah ...... blah ..... blah ...... “Ki Gde ngómyang, nguman-uman pasiené.“Bójó kulo sanès setyo & tuhu nîng ...... ““Opo gawéne slingkûh ?”“Mboten”“Lha kok dhipégété ?”“Sebab bójó kulo mbeto sial. Ten pundhi2 kulo siaaaaaaal terós”**************************************************************Wewaði2 NyolowaðiOno wong wadhon
wewadhi. Sakjane, aku iki nimpomaniak – ngelak dikeloni wong lanang pirang2. Hanangîng, ojo kuwatîr ako nóra bakal ngusuhi bójó2ne sakabat2ku.”“Aku yo dhuwe wewadhi. Sakjane, aku iki lesbong – seneng ngambungi lan ngeloni
Nyolowadhi ......“Opo wewadhimu ?”“Tukang ngegosip, nyebar wewadhi2mu menyang wong akèh”***********************************************************Montor mulûk Nyolowaði“Mu, Mu. Montor mulûk kuwi kok Nyolowadhi, yo ?”“Nyolowadhi piye ?”“Ngisor lungguhan penumpang ono opone ?”“Pelampung. Piye, to ?”“Pelampung nggó opo ?”“Lho, nèk
komputeré njeplók”“Keno opo, to ?”“Iki ono tulisan - can’t find printer ““Endhi, ndhelok ?”“Iki giló”“Wah, iyo”“Piyé iki ?”“Digowo menyang
ngoroké kados bledèg nyamber2”“Mboten nopo2”“Biasané konco tilem mboten tahan. Mboten saget tilem. Kebrebegen”“Mboten nopo2”Ésuké“Pripûn ? Saget tilem ““Saget. Angler, sakniki
ambungi”“Ha ..... ? Nopo sampéan hombrèng ?”“Sanès”“Njûk pripûn ?”“Wong niku sewengi melèk, mboten wani turu”**********************************************************Asrama putri Nyolowadi“Gemblong, rungokké ...... ““Ngîh ......“Asrama wadon lan lanang dipisah. Kówé óra keno sonjo menyang asrama
marahi kulo ajréh”“Opo ?”“Kulo diteror tiyang”“Diganggu piyé ?”“Pijer kirîm SMS teng HP kulo”“Ngancam, po ?”“Mboten. Pijer takon : kowé ngerti carané kelonan karo bojomu ora, to ?”“Wah. Kurang ajar kuwi”“Lha mulakno niku. Mboten kulo wangsuli.”“Njûk piyé ?”“Kirîm SMS terûs, jé. Saben dinten ! ”“Wah. Wong rodo pengûng kuwi. Ndrawasi.”“Enggîh. Pripûn niki ...... ““Wîs kondho bojomu durûng ?”“Empûn. Lha niku bojo kulo
ngono mengko angger pas SMS wangsulono nèk kowé dikawal Warok Surogali”Lagi ngono .... thit ... thit .... thit .... ono SMS mlebu“Lha niki ! SMSé mlebet maléh”“Kéné ndeleng tak wacané”“Nggo ...... ““Wah iyo. Iki uniné : kowé ngerti carané kelonan karo bojomu ora, to ?
manèh “ Aku ora niat kurang ajar ““Kok kirîm SMS koyo ngono ?”“Kowé ngerti carané kelonan karo bojomu ora, to ?”“Kok pijer takon kuwi,
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.girlsfuck-girlsfuck-tube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Boso jowo guampang mod.. Tp yo kudu alon2 lek blajar boso jowo.. Wenak e nggawe boso jowo iku lek podho nyangkruk ngombe kopi karo pertingkrang.. Hahahaha.. Ayoo arek suroboyo
Wenak e nggawe boso jowo iku lek podho nyangkruk ngombe kopi karo pertingkrang.. Hahahaha.. Ayoo arek suroboyo
saya asline cah tuban. trus saiki dadi aek suroboyo. mbuh maneh nek
ditawani ngerti-2 wias berkali-2 transaksi to !!, opo mergo aku sing sering ngritik lan
luwih akeh calone ketimbnang penandang modal, nganti neng akhirat deweke yo untung, entuk gebug-an soko malaikat luwih akeh,lan entuk sumpah serapah wong akeh : penyandang modal sing
kepathok ora bakal ninggal Jogja, dadi yo saiki kudu golek settlement sing nyaman nggo
KOI-087,[3] KIC-10593626, 2MASS J19165219+4753040
Kepler 22 (utawa Kepler-22a) yakuwi bintang tipe-G kang ana ing 600 tahun cahaya adohé saka Bumi. Bintang iki bisa wae diubengi karo planet kang ana ing zona layak huni, ya iku Kepler-22b. Bintang iki luwih
ndhelik: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing
aran baliluuger guru alemannanging janma ingkang wus
wanita. (Ditembangkan Bowo Yen ing tawang ono lintang) Yen ing tawang ono lintang Cah ayu aku ngenteni Marang mego ing angkoso Sun takon warto nireki Janji-janiku eling Sumedhot rasaning tyas ingsun Nimas ingsun prasojo Sineksenan bumi langit Rasning tyas ngenteni padang rembulan Pangeran Diponegoro
anuladha,duk ing uni caritane,andelira sang prabu,Sasrabahu ing Maespati,aran patih Suwanda,lelabuhanipun,kang ginelung tri prakara,guna kaya purun ingkang den antepi,nuhoni trah utama
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siedlce&oldid=1090171"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
�Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
Located at Pakem Valley, Jl. Kaliurang KM.20, Pakem, Sleman, Yogyakarta, Indonesia
kuwi lho....lha mbok d kek'i no telpune le sampean pesen...._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
"Nalikane Alengka diobong," (sekali waktu, Alengka
reroncening tembung kang awujud puisi jawa. Geguritan bakal bisa endah lan kapenak dirasakake menawa kang maca nganggo irama kang becik, tetembungane dipilih kang endah.
Supaya bisa gawe utawa nulis geguritan kanthi becik lan diwaca uga kepenak dirasakake, prelu digatetake babagan isi, tembung-tembung endah, paramasastra, uga pambabaring rasa kang alus.
1. Kawiwitan saka temane (bab apa).
3. Nemokake gagasan baku (sari-sarine) kang arep dibeber.
4. Ngronce tembung supaya katon endah lan kepenak dirasakake, bisa nganggo tembung endah, purwakanthi, paribasan, bebasan, lan
pan melu ngresula om Rateg, KTP
elektronik bisane ari mbagi aturane dwek2,
ng tmbok lungsung luwung, e KTP sing
fiforlif Wonosari Gunung Kidul - Jogja, alamat fiforlif Wonosari Gunung Kidul - Jogja, distributor fiforlif Wonosari Gunung Kidul - Jogja, fiforlif Wonosari Gunung Kidul - Jogja, harga fiforlif Wonosari Gunung Kidul - Jogja, lokasi
Thu 12 Apr 2012, 10:35kodok perang wrote:Foto2nya menyusul yah agan2.... Fotoku ono po ra yo? sakurabaRegistered SellersJumlah posting : 498Join date : 22.08.08Age : 37Lokasi : Demak (08112703701) pin 2A46E4C7 Re: PARA JUARA KONTES NASIONAL DI MARUNDA 8 APRIL 2012 Roni Rayanto on Thu 12 Apr 2012, 13:46sakuraba wrote:kodok perang wrote:Foto2nya menyusul yah agan2.... Fotoku ono po ra yo? Ra ono! Sing ono aku arep nesu karo sampeyan, lancuran putih apik koyo ngono ra'
wong melek sabar narima (orang yang suka tirakat malam, sabar dan menerima
Ki Ageng Kedungsari yaiku wong kang paling dihurmati ing daerah Gebog. Daerah kuwi anane ing Kabupaten Kudus. Dheweke seneng banget amarga duwe anak lanang sing bagus lan gagah prakasa. Nalika anake wis gedhe, Ki Ageng Kedungsari duwe kepenginan ngawinake anake. Ananging anake ora gelem amarga durung ana bocah wadon kang trep ana ing atine. Banjur Ki Ageng Kedungsari njaluk tulung marang sedulure supaya nggolekake prawan sing pantes dadi bojone anake. Let pirang-pirang dina Ki Ageng Kedungsari entuk warta saka sedulure, yen ana prawan saka daerah Jepara sing ayu banget. Dheweke anake Ki Ageng Rajekwesi.
Banjur kulawargane Ki Ageng Kedungsari nyiapake ubarampe maneka warna kanggo digawa menyang Jepara. Ki Ageng Kedungsari atine sansaya bungah banget amarga rumangsa dheweke wong sing paling sugih lan dihurmati wong akeh.
Nalika wis tekan nggone Ki Ageng Rajekwesi, ning kana wis disiapake maneka warna panganan lan omben-omben. Uga ana gamelan lan bocah-bocah wadon kang lagi mbeksa. Sawise njagong ngalor ngidul, banjur utusane Ki Ageng Kedungsari kandha yen Ki Ageng Kedungsari arep nglamar anake wadon Ki Ageng Rajekwesi, kanggo anake lanang Ki Ageng Kedungsari.
Krungu mengkana kuwi, Ki Ageng Rajekwesi mung mlengeh. Banjur ngendika yen anake wadon kuwi mung gelem dilamar karo wong lanang sing menehi mas kawin kang arupa gajah, “Mula kandhakana marang Ki Ageng Kedungsari”.ngendikane Ki Ageng Rajekwesi.
Pangandikane Ki Ageng Rajekwesi katrima kanthi leganing ati marang utusane Ki Ageng Kedungsari. Amarga utusane kelingan yen Ki Ageng Kedungsari duweni gajah. Banjur utusane Ki Ageng Kedungsari bali menyang Kudus.
Nalika wis tekan Kudus, Ki Ageng Kedungsari wis duwe pangangen-angen yen lamarane marang
marang Ki Ageng Rajekwesi. Uga suwe nggone mikir, nanging amarga rasa tresnane marang anake, dheweke nglilakake gajahe kanggo mas kawin.
Banjur warta kuwi kasebar tekan ngendi-endi, yen Ki Ageng Kedungsari nglikake gajahe kanggo mas kawin. Warta kuwi uga krungu dening Ki Ageng Menawan. Ananging atine serik krungu warta yen Ki Ageng Kedungsari nglikake gajahe kanggo mas kawin. Mula Ki Ageng Menawan ngrancana arep ngrampog utusane Ki Ageng Kedungsari sing arep menyang Jepara. Ki Ageng Menawan uga nggolek bala sing jenenge Ki Watu Gede. Ki Watu Gede uga seneng banget nalika dikandhani rancana kuwi. Mengko yen wis entuk hasil rampogane, Ki Watu Gede entuk kabeh bandha sing dirampog, banjur Ki Ageng Menawan entuk gajahe.
Ora let suwe, utusane Ki Ageng Kedungsari wis ngleboni daerah kuwasane Ki Watu Gede. Utusane Ki Ageng Kedungsari wis wiwit waspada amarga wis ngleboni daerah kuwasane wong liya.
Nalika utusane Ki Ageng Kedungsari lagi padha ngaso Ki Watu Gedhe lan Ki Ageng Menawan ngrampog bandha lan gajahe Ki Ageng Kedungsari. Banjur para utusane Ki Ageng Kedungsari padha tandhing karo Ki Ageng Menawan lan Ki Watu Gede. Tetandhingan kuwi ora ana sing kalah, ora ana sing menang.
Banjur Ki Ageng Kedungsari teka marang panggonan kuwi lan tandhing karo Ki Watu Gede uga Ki Ageng Menawan. Tetandhingan kuwi uga ora ana sing menang, ora ana sing kalah. Pungkasane, entuk pasarujukan kanggo ngedum gajah kuwi dadi telu. Ki Ageng Menawan enthuk endhase, Ki Ageng
trahe Ki Ageng Menawan yaiku wong-wong sing waninan, trahe Ki Ageng Kedungsari yaiku wong-wong sing akeh rejekine lan trahe Ki Watu Gede yaiku wong-wong sing kangelan nggolek rejeki.
Mula saiki telung perangan gajah kuwi awujud watu-watu gedhe sing bisa katemokake ing Desa Kedungsari lan Desa Menawan ing Kecamatan Gebog, Kabupaten Kudus. Uga ana ing Desa Watu, Kecamatan Mayong, Kabupaten Jepara.
Angín dolanan pang randhu sangarêpé omah cilík iku nalikå Súrjan mudhún såkå bécak.
Panyawangé landhêp ngêmataké omah síng kêbak nyimpên lêlakón uripé duking uni. Wís róng taún dhèwèké ninggalaké papan iki, lan nganti sapréné durúng akèh
iku pepadhanging ati.Mulane yen nindakake opo-opo, pomo ojo nganti lali migunakake pikiran, wiwit barang kang remeh-remeh, nganti tekan kang wigati pisan.Ora elinge mau ngadat jalaran soko
supoyo pegaweyan, kang ditindhakake soyo suwe soyo mundhak sampurnane.
ilmu kejawen Fri Apr 25, 2008 5:23 pm iwans wrote: aku pernah belajar kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar aku duwe bukune mas, nganthi lithik
kanggeh mas redbiem iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen Mon Apr 28, 2008 8:39 pm wah yen saged matur nuwun
yenn pingin belajar aku duwe bukune mas, nganthi lithik
kawruh boso...kawi, sansekerta, budoyo jawi...iki
emal: sosro_windu@yahoo.com Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: ilmu kejawen Tue May 06, 2008 4:30 pm iwans wrote: aku pernah belajar kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di alem....Kenopo koyo ngono..... tak culik sithik...goleko critane Ki Ageng Giring lan Babad
ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di alem....Kenopo
aku lg belajar ngangsu kawruh boso...kawi, sansekerta, budoyo jawi...iki
iki kira2ne???Sing marai ngene....budayane awke dewe iki jowo wis bebasan ilang yo ora ilang naging ijih...gur sing bocah enom wae jarang do ngangsu kawruhhhh....Asline budoyo jowo kuwi ora terdegradasi oleh jaman...contone: wayang, kethoprak lan tembang2 jowo.
ijih tulisan huruf palawa po latin....kuwi mau nek iso do di slametke lan di pelajari....Contone akeh sing d gowo ning Londo, jerman lan Prancis...Koyo: Serat Centhini, Dewo Ruci, Negarakertogmo, dstTerus bareng bali maneh....tulisane ae wis maleh londo...kan g lucu kuwi...terus penyuntinge wong Londo kono.....Dadi mnyelematkan karo mempelajari budoyo....Ok Mas tak tunggu.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen
singpenting lakyo awkmu duwe tujuane sing kepiye...Mengko melu sinau jowo...sing di goleki maslah ilmu pelet....wah yo g apik kuwi...Wong ilmu jowo kuwi unik....Ojo do bingung.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen Thu May 08, 2008 9:44
Prasooti Salya Panchkarma Tue OP Salya
cebu mt manunggal mt manunggal balamban cebu mt manunggal climb mt manunggal itinerary mt manunggal location mt manunggal trail mt manunggal trek mt. manunggal fiesta mt. manunggal map mt.manunggal balamban mt.manunggal cebu mt.manunggal
Gandhi Jayanti 2015 Dp Gandhi Jayanti 2015 Messages Gandhi Jayanti Sms In Punjabi 2 oct Gandhi Jayanti Sms Gandhi Jayanti 2015 Poems Gandhi Jayanti 2015 Bhajans Lyrics
Sakabeh ing titah kadhawuhan kudu kang rukun marang pepadhan,nanging…aku amung saderma titah..
kadhang tutur wicara padene tindak lakuku ugo togelku sering nglarakke lan gawe gela ugakuciwane liyan.
Mula ing dina kang becik,dina kang kebak pangapura iki,aku sabrayat ngaturake:
“SUGENG ARIYADI NYUWUN GUNGING SAMODRA PANGAKSAMI LAIR
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hæen&oldid=884015"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 13 Juli 2014.
Bwakakah! Sing paling gedhe gundule koksi Ale yo? Dasar wong siji kae pancen
ngajinya tata lan titi ,kelawan hing tata krama ,handhap hasor hing tanduka ,marang wong tuwa kaliyan ,hing bapa lan biyang ,kaping tiga lawan guru ,kaping patte
gawe bumi lan langit,lawan damel hing manungsa,lan tingkah polahipun,..................................... (2.25) Kutipan di
hiya denwales becik, kang hala winales hala. (12.11) haneng suwarga wong kang gawe becik, wong gawe
Nulis opo tho pakdhe kok ora mudheng aku.
iku. Tapi pancene drupal 7 iku jik repot-repote digarap, durung final, dadi pas tak pasang mau yo gak gelem. Metu 'error message' mbuh opo
Wonosari Gunung Kidul – Jogja, AGEN FIFORLIF Wonosari Gunung Kidul – Jogja, JUAL FIFORLIF Wonosari Gunung Kidul –
wis dadi kancaku online wae...yen ketemu lagi konco temenansyarat yen ketemu: sampeyan gowo walang gorengben mandi dongane akakak,.,.walange durung usum kang,.,.,nunggu tandurane
Governanve, Ketoprak, Kidang Alit, MC, Setyo Budoyo,
cilik dadi gedhe…barang cendhak dadi dawa (kandhane)
watone slamet Ngarep-arep rizki Ojo nganti seret” (Sapa
“Opo, telpon cah wisma. Mas Ul apa akh Ipul kon mrene..hehhehehe. tapi ajalah, melatih kemandirian. Cah lanang biso turu nang ngendi wae”
“he’eh jo bergantung karo wong lio.
ayo gap, turu..ono opo to”
“wah, aku durung tengan jid. Durung ijin karo takmir masjid kene, mengko nek diusir koyo mau wah..sakit..sakit...jid.ehhehe”
“wah..rapopo. kae wae ana wong turu.
kucing sing nyolong panganan, mesti mangane bedo. Sing siji tenang, sing
”pak, nyuwun sewu saget istirahat ning mriiki sak malem mawon. Kulo saking banyumanik. Yen badhe wangsul mboten wonten transporte. Nembe kulo saking Masjid Agung”jelasku bertubi tubi.
“o..yo tapi wis shalat isya durung?”tanya
baligo amba godhonge, kudu santoseng kalbu,
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-girlsfuck-tube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Bharatayudha. BAMBANG IRAWAN. Saudara Abimanyu lain ibu. BAMBANG SUMBADA. Saudara Abimanyu lain ibu. BASUDEWA. Kakak Dewi Kunti, putra Prabu Basuki
bilang ” urip iku abot sanggane, neng yo tetep di songgo, ora keno ora, ojo lali yen di gawe abot yo abot, yen di gawe enteng yo enteng, tergantung awakmu olehe nglakoni ” ( g ngerti
Nuwun kanthi lumunturing Sih Nugrahaning Gusti Allah SWT, ingkang Maha Agung sinurung saha hanetepi reh dharmaning sutresna, kaparenga kula kanthi andhap asoring manah
Mapan ing: Sasana Krida Kusuma (Gedung Wanita)
Jl. Menteri Supeno No. 1 Manahan, Surakarta
Saperlu kasuwun paring donga pangestu wilujeng dhumateng anak kula temanten kekalih sumrambah ing sedayanipun.
tenan bro , nulis artikel sak meneh akeh e , aku dewe yo kemeng , opo meneh sampean
maen ping pong utawa cangkrukan sak karepe dhewe, sopo sing ngurus? Mekanisme reward and punishment
Sevanthi Sevanthi Photos - Sevanthi Sevanthi Images - Sevanthi Sevanthi Movie Stills - Sevanthi Sevanthi Pics #86960 - Filmibeat Gallery
Bhatara lawan Bhatari, angadeg sireng pantara, awang-awang uwung-uwung. Tanhananing sarwa katon, tan hana ning sarwa umung. Ahening cipta Bhatari,alekas
kuping lwir lalar ing pandung, roma akepel agimbal, awak awegah
Brahma dadi Brahmana, Hyang Wisnu dadi Bhujangga, ya tha sira mangke ngutus, dening pada nira Sanghyang ngaturaken tadah saji, sari genep saji nira, sampun ta mangke winastwan.
mareng swarga.Angiring ing pada Sanghyang, angadeg ing Suryapada; Kosika mulih mangetan,
Ana manuk alap - alap sarosane ngoyak – oyak
manuk cilik kang mabur ngoncati. Atine miris dening mingid – mingide cakare
ora kelar nyembadani , meh ilang pangarep – arepe luput saka bilahi. Bareng ndungkap tekan ing lemah , alap – alap
galak kena kacekel ing wong desa. Saking getere saka gegantunganing pepesthen,
manis celathune marang wong desa : “Kula dereng nate damel piawon ing sampeyan,
mila panyuwun kula, mugi sampeyan uculaken, sampun miawoni dhateng kula ingkang
Wong desa mangsuli : “Celathumu iku satemene becik banget. Saiki kowe bisa mulang bab
manuk cilik iku wus tau gawe piala marang kowe, kowe nibakake karampunganmu
dhewe. Mulane aja ngresula, sarening kowe sumedya ngalani manuk cilik mau,
wewalese tanpa welas kabener tumiba ing awakmu.”
panganggep kang ora kosenengi tumiba ing awakmu, iku aja ko empakake ing liyan.
mingid – mingid= mingis – mingis, katon landhep banget
diwadhahi guci, gulune dawa lan ciyut, cangak celathu : “Daweg ta ki sanak kula
wiwiti, di dhokoh oleh dika mangan. “ Kuwuk anggereng
iku ,kerep nemu wewalesing pangerang – erang.
mangan 2. sengkut tanpa wigah – wigih
Ana kucing lanang siji , saking bisane dhepe –
dhepe sarta muni ngasih – asih , banget disihi ing bendarane. Bareng asu, dhasar kang rumeksa ing omah,
bebener. Wiwit nalika samono lorodaning bendara dadi bubuhaning asu. Bubuhane
Eliding dongeng mangkene : wong drengki lan
ngempek – empek (ngrampek) njejaluk
dadi amaning cempe, ngluwihi alane sajroning alas,
ing rikat luwese. Iku kena ing kala pasangane bocah angon , kang kerep dimangsa
wedhuse kang duwe pasangan kala, bareng weruh yen macan tutul kena, enggal
apunten. Sampun mesthi kula badhe boten mendhet menda malih. Kula supaos
ingkang kalayan temen, yen kula badhe boten nedha daging malih, saestu boten.
Kula namung bedhe nedha gegodhongan kemawon, utawi ulam toya, menawi nuju
Bocah angon ngandel ing supatane, macan tutul
banjur diuculake, banget ing bungahe tumuli anggendring . ananging durung
antara sajam ndeleng ana genjik gegupak , celathune macan tutul : “ I lha
dalah, genjik iku wenang dakmangsa, awit yen dak pikir ing satemene, samubarang
kang ana ing banyu, iya iku iwak. Sarehne genjik iku ana ing banyu , dadi ora
Eliding dongeng mangkene : sing sapa ngandel
supatane wong ala, iku prasasat ngadegake omah ana ing pawedhen.
Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF Winters.
adigang adiguna = ngendelake karosane lan kapinterane.
sawijining dina ana asu kapregok ing macan tutul, kang banget ngelihe, apa dene
mungguh sesawangane luwih rosa. Bareng nyedhak kambi gathik untune sarta
nggereng, asu banget getere, ananging sareh ing pratingkah, celathune : “ Ki
sanak, kula punika kera, menawi sampeyan dhahar mangsa nggawera. Aluwung kula
sampeyan tut wingking , kula tedahaken dhedhaharan ingkang lema. Sampeyan badhe
kula bekta dhateng kandhang mendanipun bendara, ing ngriku sampeyan badhe
manggih dhedhaharan ingkang anddadosaken suka pirenaning galih. “
kadugane. Amarga saking precayane banjur tut buri lakuning asu, ananging
kedadeane ora prayoga, awit asu cidra ing janji. Macan tutul ora digawa menyang
kandhang wedhus, digawa menyang panggonan pasang kala, banjur kena ing kala,
banget andadekake ing kagete. Asu banget bungah, lumayu tutur ing bendarane.
Bendarane teka , macan tutul enggal dijiret, digantung ana ing epang.
Eliding dongeng mangkene : samubarang kang katone ora kena dilakoni
sarana karosan, kerep bisa rampung dening akal.
1. katutugan, saguh bisa nandangi (nindakake), kedugi (kr), 2. seneng atine
ora setya, ora nuhoni janji 2. pangapus, krenah, pitenah.
kala = 1. jiret, dienggo masangi manuk lsp, di kala
2. (kw) : 1. piala, ala 2. buta utawa dhemit.
3. (kn) : arane kewan entup-entupan :
4. (s) : 1. wektu, mangsa 2. dhek (nalika),
kala luwang, kala pracik = arane kala rerentengan.
maksud, karep, sedya, niyat, jangka.
ana sudane, malah kepara tambah nemen. Wong – wong ing kampungku yen ngrasani
ora mari malah tambah gendheng. Ciri wanci lelai ginawa mati, padatan utawa
uga anak – anak liyane uga mung tamat SMP, kalebu uga bojoku, mung tamat SMP.
Lulus SMP bojoku langsung daklamar. Arep ngenteni
apa ? Dientenana kareben rada gedhe wong ya ora bakal nerusake sekolah. Mula
ana sing kandha bapak wis duwe anak umur setaun. Krungu kabar
kaya mangkono emak njur mencak – mencak. Saben dina anane mung muring – muring.
Malah – malah anak – anake sing ora salah, ora ngerti kenthang – kimpule
rak namung ngoten ta ?” aku njur mbacutne omonganku,”Sampeyan wau boten
Bwahahaha, kuwi ngono aku ngrepek soko majalah Panjebar Semangat edisi lawas (
rupane drupal sing anyar iku. Tapi pancene drupal 7 iku jik repot-repote digarap, durung final, dadi pas tak pasang mau yo gak gelem. Metu 'error message' mbuh opo lali mau.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukatani,_Bekasi&oldid=1050427"	Kategori: Kacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn BekasiSukatani, BekasiKabupatèn BekasiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 22 Maret 2016.
Askep Jiwa: Asuhan Keperawatan Ansietas / Cemas
SALAM RAHAYU SALAM SABDO LANANGIN KI JAGAD ASMORO,SALAM PARANORMAL INDONESIA,NO HP 082133335499,085710883754,087882964408
ILMU KANURAGAN KEBATHINAN KEBAL SENJATA TAJAM
OLEH KI JAGAD ASMORO PARANORMAL INDONESIA
KI JAGAD ASMORO AKTRAKSI ILMU KEBATHINAN KEBAL SEN...
KI JAGAD ASMORO AKTRAKSI ILMU KEBATHINAN
KI JAGAD ASMORO PENGOBATAN ALTERNATIF SUPRANATURAL...
KI JAGAD ASMORO GURU BESAR PADEPOKAN ELANG SAKTI
SALAM SABDO LANANGIN KI JAGAD ASMORO
KI JAGAD ASMORO PARANORMAL MUDA INDONESIA
KI JAGAD ASMORO AKTRAKSI ILMU KEBALNYA
KI JAGAD ASMORO SI RAJA PELET
SALAM RAHAYU SALAM SABDO LANANGIN KI JAGAD
Mbakyu, keparengo kulo nyuwun idi pangestu tuwin palilah badhe ngrumiyini
lampah, kulo inggih nyuwun pangestu mugi anggen kula bebrayan saged manggih
kabagyan miwah kamulyan kalis sedaya sambikala …Amin.
ora watara suwe maneh aku bakal sumusul marang sliramu, muga
slamet lakumu tumeka papan kang tinuju, yaiku papan kamulyaning urip bebrayan
May 17, 2008 12:42 pm Bebasan aku iki gurwong tuwo....yo wis melu wae.....Mbuh duwurku kuwi sopo to sopo....g dadi masalah...sing penting do podo ayem lan tentrem wae.... TamuTamuSubyek:
May 18, 2008 8:42 am tendang munggah maneh wekssss.... keno mas iwans.... sory mas... ora sengojo :;89: :;89: iwansCamatJoin date : 29.02.08Subyek:
May 18, 2008 10:27 pm Mase_ wrote:aw..aw..aw...Nyunggi Kang sug3st......Mangane opo kih... kok abot men.... :no: wah saiki ono nduwurku koe mase ati2 no nduwur mas kudu gucekan seng
mas iwans rodo kecut sithik yo bener mas suges wong wingi aku durung adus kok :oops: :roll: :roll: nnduwurku mbak purpel wes adus durung yo gadis desa iki _________________awali
- Total: 311..773 jiwa (sensus padunung 2000)
Kabupatèn Lima Puluh Kota utawa jeneng lokal Lima Puluh Koto, iku sawijining kabupatèn ing Provinsi Sumatra Kulon, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Sarilamak. Kabupatèn iki jembaré 3.354,30 km2 lan nduwèni padunung cacahé 311..773 jiwa (sensus padunung 2000). Kabupatèn iki dumunung ing sisih wétan wewengkon provinsi Sumatra Kulon utawa 124 km saka Kutha Padang, ibukuthta provinsi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lima_Puluh_Kota&oldid=1103099"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn Lima Puluh KotaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 22 Oktober 2016.
dunyo saiki iku mulai dibukak karo Pengeran, kabeh- kabeh ono ilmune nganti njero-njero (detail).
ngerti lah bongso koyo ngono kuwi, aku kan wong
bermutu miturut njenengan kui pie ? aku pengin moco, pengin nonton, pengin krungu !!!lha tak ubek2 nang forum sampen kih rung posting opo2 kih.., kecuali mung nanggapi, lha terus
opoooo... ?nek mung ngomong ngunuh wae aku yo iso !! "tomber kih ra mutu" lha wong ra ono postingane..Nyuwun ngapunten mas, sik apik kui nek arep posting ojo mung
opoooo... ?nek mung ngomong ngunuh wae aku yo iso !! "tomber kih ra mutu" lha wong ra ono postingane..Nyuwun ngapunten mas, sik apik kui nek arep posting ojo mung waton posting, ning postingo nganggo waton.Bener kui kang sing muni ra mutu kih sopo to kene tak gedhike ndase,.. _________________
aku pengin moco, pengin nonton, pengin krungu !!!lha tak ubek2 nang forum sampen kih rung posting opo2 kih.., kecuali mung nanggapi, lha terus
opoooo... ?nek mung ngomong ngunuh wae aku yo iso !! "tomber kih ra mutu" lha wong ra ono postingane..Nyuwun ngapunten mas, sik apik kui nek arep posting ojo mung waton posting, ning postingo nganggo waton.wis ben wae kang, wong..pengamat bola we durung tentu becus nek kon main bola..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
mungkin wong mung siji unine "berita ra mutu..."thok._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
bermutu miturut njenengan kui pie ? aku pengin moco, pengin nonton, pengin krungu !!!lha tak ubek2 nang forum sampen kih rung posting opo2 kih.., kecuali mung nanggapi, lha
to Ck ck cklha mengko gek ojo ojo ono juga Prostitusi berkedok Angkringan. Weh ojo nek iki..., wis ra karuan mengko malahan !!_________________MPAN NGGO PAPANhttp://pardjimin.wordpress.com/ rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
pengin nonton raine aku kih.. bentuke koyo ngopo...!!udud sik :!@#@!: karo nunggu "TOMBER"Walah nek arep ndelok bentuk e aku yo melu kang, gek
monggo ingkang kerso ngindaki ....http://www.pariwisatagunungkidul.comNyuwun ngapunten menawi dereng lengkap, sukur-sukur ingkang saget
kemutan karo Yatno? Aku kancamu Fisika 2, sing njagonge karo Hendro Widayat! padha nengendi kanca-kanca kabeh?
Insya Allah aku emut karo sampeyan. Sampeyan niku
leledhangan ing papan edikang ngrerujit atinggaret tatu telenging kalbu
ngendi maneh mlancongsawise ngelapi kringet kang tau tumetes ing Yogya
FIFORLIF JOGJA | 0856-4308-6831 (IND), FIFORLIF Wonosari Gunung Kidul - Jogja, AGEN FIFORLIF Wonosari Gunung Kidul - Jogja, JUAL FIFORLIF Wonosari Gunung Kidul -
Fiforlif Wonosari Gunung Kidul – Jogja, Agen Fiforlif Wonosari Gunung Kidul – Jogja, Toko Fiforlif Wonosari Gunung Kidul –
Fiforlif Wonosari Gunung Kidul – Jogja, Apotek Fiforlif Wonosari Gunung Kidul – Jogja, Fiforlif Cabang Wonosari Gunung Kidul – Jogja, Fiforlif di Wonosari Gunung Kidul – Jogja, Jual Fiforlif di Wonosari Gunung Kidul – Jogja, Harga
Gunung Kidul – Jogja, , Apotek Fiforlif Wonosari Gunung Kidul – Jogja, Fiforlif Cabang Wonosari Gunung Kidul – Jogja,
Kidul – Jogja, Distributor Fiforlif Di Wonosari Gunung Kidul – Jogja, Jual Fiforlif Di Wonosari Gunung Kidul – Jogja
iku menungso lumrah, menungso biasa, mangane yo sego. nek Gusti Alloh wis kagungan kerso, arep ndelik neng bumi lapis 10 mesthi bakal
Thu Aug 13, 2009 2:09 pm lare@nggunung wrote:nurdin m top iku menungso lumrah, menungso biasa, mangane yo sego. nek Gusti Alloh wis kagungan kerso, arep ndelik neng bumi lapis 10 mesthi bakal kecekel la tapi jare konco2ne Nurdin,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skui&oldid=1012473"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 6 Maret 2016.
kinten - kinten meniko kanggene nopo lur?sajake kangge pengasihan... ya kuwi khasiate nggo ngapa mas? hajar_ibnKorLapJoin date : 01.05.09Subyek:
kinten - kinten meniko kanggene nopo lur?sajake kangge pengasihan... ya kuwi khasiate nggo ngapa mas?He he he... Mung sekedar koleksi aja kok kang...Tapi nek nganggo sing kuwi rasane bedo... ono punjule...
nganggo sing kuwi rasane bedo... ono punjule...
puteh keno sinar matahari ono sinar biru.sopo sing nduwe,mung ra ta dol yo.heheheheheheheheheheMenawi kados ingkang wonten avatar
wah apik iki. aku tak nyimak ahhhh....sumanggaaken kangmas Martin, boten usah lingsem mbadar agemanipun (koleksi gemstone-nya)ehem ehem ehem kula babar blas mboten gadha je mas. seneng sih seneng ning boten duwe he he he. kula tak melu ngramekke mawon kalih takon takon nggih. nuwun irul_kunWargaLokasi :
bias biru laut...ohhh kadosipun watu njenengan menika naminipun MUSTiKA GENDUL mas..cobi cek ingkang
bias biru laut...ohhh kadosipun watu njenengan menika naminipun MUSTiKA GENDUL mas..cobi cek ingkang prayogi.....sesebutane kok radi lucu nggih.
Mulia Watu Aji Mon Sep 07, 2009 8:28 am Asmaraningtyas wrote:ohhh kadosipun watu njenengan menika naminipun MUSTiKA
karo konco konco... lha nek anan kanca sing duwe akik anyar....terus dipamerke...aku biasane merendahkan akike kancaku iku kanthi menehi jeneng MUSTIKA
sing jenenge mustiak gendul iku maksudku mono akik sing digawe sakak jer jeran kaca..... rizkyPengawasLokasi : Nganjuk-Wonosari-
nggih, mboten niat adol nanging nek wonten sing remen nopo minat monggo mawon......menawi wonten sing ngertos fungsinipun dipun tenggo keterangenipun....Nuwun....
seneng bab gemstone...ehmmmm melu nyimak monggo seng isih nduwe koleksi
Babad iku carita rèkan (fiksi) kang adhedhasar prastawa sajarah. Tembung babad iku uga digunakaké ing kasusastran Sundha, Bali, Lombok, lan Madura. Manut Amir Rochkyatmo ing bebukané buku salin basa Babad Tanah Jawi, tembung babad asliné nduwé teges ngethok utawa nrabas alas.[1] Mula saka iku, babad ana sesambungané karo mula bukané sawijining panggonan kang mauné alas. Saka panggonan anyar iku banjur sumrambah dadi wong akèh kang dadi garis turun-temurun kaluwarga. Panulisan babad nduwé pangajab nulis asal-usul, tuwuhing, lan sumrambahing wong-wong sing manggon ing tlatah tinamtu.[2]
Lelaku wektu agawé tembung babad dadi sawijining buku sastra kang magepokan marang sajarah. Irah-irahan (judhul) lakon babad bisa sesambungan uga karo caritané manungsa utawa prastawa tartamtu.
Panulisan babad[besut | besut sumber]
Babad umumé tinulis ing kraton, mula ora anèh yèn kang kacipta uga
legendha, carita wong suci, ramalan, impèn, lan wangsit. Naskah iki umumé nganggo tembang macapat.
Amarga babad digawé ing kraton, ora anèh yèn carita babad ngagung-agungaké panguwasa. Malah ana kalané garis turun sinambungaké marang nabi-nabi utawa paraga wayang.
Manéka Warna Babad[besut | besut sumber]
Babad Manungsa[besut | besut sumber]
Babad liyané[besut | besut sumber]
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 4 Maret 2016.
Netkallappa Circle ING Vysya R V College Of Engg. ING
Dalam Mulut Mon Oct 18, 2010 7:16 pm Ass. Wr. Wb.Oh dadi kuwi to si Kalkulus sing wus profesor kancanane Pak Tintin, Pak Haddock lan Snowy, matur nuwun infone Mbah Sun, . . . . . . .
rekomendasi sedulur liyane dari gari mangap(ngapunten njih) njur disemprot
Ilat baya utawi Lidah Buaya punika salah satunggaling tetanduran. Lidah buaya utawa aloe vera gadhahi nama latin Aloebarbadensis Miller. Tetanduran punika wiwit rumiyin kathah mupangatipun. Lidah buaya punika anggadhahi 7272 zat ingkang dipunbetahaken dèning badan. Saking 72 zat punika wonten 1818 maneka warni kadosta asam amino, karbohidrat, lemak, toya, vitamin, mineral, enzim, hormon, lan zat golongan
antiparkinson, antiaterosklerosis, sarta antivirus ingkang resisten kangge antibiotik.[1]
Ing purwanipun Aloe Vera punika sampun dipun serat wonten Rig Weda, iiinggih punika buku ingkang miwiti ingkang ngemot obat - obatan alami wonten warsa 4,500 SM kaliyan 1,600 SM. Wonten ing buku kala wau dipunsebataken mupangatipun ilat baya iiinggih punika kangge sistem reproduksi, hati, membasmi cacing, sarta mantunaken tatuh.[2] Langkung sami, èfèk farmakologis ilat baya punika antawisipun pencahar, memperbaiki pankreas, anti - inflamasi, lan parasiticide. Ananging kagem wanodya ingkang saweg haid utawi saweg ngandhut, gangguan pencernaan, gangguan ginjal boten angsal dhahar ilat baya.[3]
Wonten malih ingkang unik saking ilat baya punika. Ilat baya punika boten kanggé fisik panjenengan kemawon, nanging inggih kanggé psikis utawi mental.[1] Ilat baya punika saged nyuda emosi panjenengan, saged ndamel panjenenganipun kraos sekéca.[4]
Kajawi paedah kala wau, Ilat Baya punika nggih saged ugi dipundhahar. Miturut Ir Sutrisno Koswara (IPB), dhahar Ilat baya punika mbiyantu memperlancar sistem pencernaan. Amargi Ilat Baya punika nggadhahizat aloemoedin lan aloebarbadiod, kaliyan senyawa ingkang kalebet golongan antrakuinon.[5]
Paédah Ilat Baya[besut | besut sumber]
Ilat baya anggadhahi kandhutan toya ingkang kathah. Ilat baya saged ngrangsang nuwuhaken selsel énggal wonten ing kulit. Ing lendiripun ngandhut sat lignin ingkang saged mlebet saha nresep wonten ing salebeting pori-pori kulit. Lendir punika nahan icalipun cairan badan saking permukaan kulit. Saéngga kulit boten cepet garing, dados seger, saha katon langkung enèm. Ilat baya uga anggadhahi sipat astringent kangge netralaken lemak ingkang numpuk ing lapisan kulit, antibakteripun kangge matèni baktèri P. acne ingkang dadosaken jerawat. Dadosipun, ilat baya saged kanggé ngawekani tuwuhipun kukul kanthi cara kangge masker gel ilat baya kanthi teratur.
Ilat baya ngandhut zat glyco ptotein saged ngrangsang thukulipun rambutrambut. Rambut dados kuatkuat, ketelketel, lan katon ireng ingkang alami. Ilat baya uga saged ngelongi ketombe, mula ilat baya asring dipundadosaken bahan kanggé
ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa kramaRintisan mawa topik tetanduran	Menu navigasi
mbecak!” #Sing lanang, lek ngamuk
Women will be unfaithful to their husbands.
Many merchants will fly in a mess.
Desa Tojan, Kecamatan Klungkung, Kab. Klungkung
maeni18 april 2013 om 08:29apik tenan gawe buah pir~e. matur nuwun yo wes gelem ngunggah tuladhane, aq nyonto. njaluk ijin ngunduh datane. tetep kreatif
melas tenan..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
25 149 364 538 Sumber : Dinas
Nalika wis tekan Kudus, Ki Ageng Kedungsari wis duwe pangangen-angen yen lamarane marang anake Ki Ageng Rajekwesi bakal katrima. Sunyatane malah Ki Ageng Kedungsari kudu menehi gajah kanggo mas kawin, yen kepengin lamarane katrima marang Ki Ageng Rajekwesi. Uga suwe nggone mikir, nanging amarga rasa tresnane marang anake, dheweke nglilakake gajahe kanggo mas kawin.
Banjur Ki Ageng Kedungsari teka marang panggonan kuwi lan tandhing karo Ki Watu Gede uga Ki Ageng Menawan. Tetandhingan kuwi uga ora ana sing menang, ora ana sing kalah. Pungkasane, entuk pasarujukan kanggo ngedum gajah kuwi dadi telu. Ki Ageng Menawan enthuk endhase, Ki Ageng Kedungsari nggawa awake lan Ki Watu Gede entuk bokong lan buntute.
Saka prastawa kuwi dadine ana kapercayan yen trahe Ki Ageng Menawan yaiku wong-wong sing waninan, trahe Ki Ageng Kedungsari yaiku wong-wong sing akeh rejekine lan trahe Ki Watu Gede yaiku wong-wong sing kangelan nggolek rejeki.
dadi kagèt. Wanitå kanthi pawakan kuru cilík lan praupané ciyut kuwi dudu wanitå síng asíng mungguhé Súrjan.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung Senapati ing Alaga Prabhu Pandita Chakra Kusuma 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama, soesoehanan van Mataram sinds 1625. (rond 1593 - 1645). Regeerde van 1613 tot 1645)
van Mataram. (24 juni 1619 - 1677) Regeerde van 1645 tot 1677.
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Ratu Prabhu Amangku Rat II Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Ratu Prabhu Amangku Rat III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Ratu Prabhu Paku Buwana I Senapati
Kartasura). Regeerde van 1704 tot 1719
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Prabhu Amangku Rat IV Java Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Soesoehanan Prabhu Sri Paku Buwana II Senapati ing Alaga Ngah
Pakoeboewono III van Soerakarta Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Sri Paku Buwana III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
dinten nyambut damel nopo Mbah?”, “Kagungan putro pinten Mbah?”, “Kagungan sederek mboten Mbah?”, dan Biyen sekolah mboten Mbah ”.
kolo wau, kito sedoyo saget manggeh keslametan dunia akhirat. Monggo sami sareng ngati2
anggen kito ginaaken wekdal naliko gesang wonten ing ngalam dunyo puniko.
Mangertoso bilih, Saben2 manungso gesang ing ngalam dunyo meniko kados dene
tiyang dagang inggih puniko beto modal ngumur. Saben manungso gesang mesti
sedoyo awisanipun agami. Kaping 2.TIYANG ISLAM INGKANG UNTUNG:Tiyang
islam kajawi indakaken sedoyo kuwajiban ugi nebihi larangan2,
pundi saking perangan 3 wau,menawi gadah ilmu. Mangertoso….bilih
mawon damel panenan qito benjang wonten akhirat.pramilo monggo sareng2 nanem
iku podo turu. Mengko yen wes mati lagi podo sadar.
leresipun punopo ingkang sampun dipun dawuhaken dening ALLAH lan RUSULIPUN.
umumipun tiyang meniko sami nganggep menawi piyambaipun sampun tumindak sahe,
Poro Hadirin Sidang Jum’t Rokhimakumulloh. Dosanipun
tayang ingkang gadah ilmu ananging piyambakipun tetep mlanggar pernatan agami
kanti sadar bilih tumindakipun puniko lepat, dipun tikel2aken deneng alloh,
malah2 piyambakipun angsalipun nampi azab kolo wahu mboten mawi khisab
Artosipun : Wong2 kang podo nglokoni doso pdahal
ngerti iku doso, adzabe d tampaake tanpo di takoni disek,ateges langsung di
Pramilo monggo mumpung rogo dereng katinggal nyowo
jasad puniko di pun pekso luru ilmu damel sangu qito wonten perjalanan tebeh
inggih puniko alam akhirot. Mugi2 alloh bikak dateng manah kulo tuwi
qito muhamad Saw boten namung saget dawuh ke mawon, ananging piyambakipun ugi
peng2an soho sregep nindakaken ngamal kesahenan, malah2 piyambakipun dados
panutan babakan ngamal sahe, kasebat wonten dawuh Al-qur’an:
ugi siar agami ingkang dados lambang kaluhuranipun ajaran islam saget tegak kiat
coro nindaaken solat sak sahe2nipun, purun belajaaken sebagian bandanipun kangge
tetulung tiyang ingkang betahaken, saget arupi zakat, ingfaq, sodaqoh dateng
lare yatim,faqir miskin, langkung2 dateng sanak qerabat ingkang nembe nandang
kekirangan. Mekaten ugi tansaho nuhoni janji, sak wanci2 piyambakipun manggihi
puniko dados sumberipun kesahenan, lan bade ketingal amal solihipun ugi drajat/tingkat
keimananipun, awit sampun terang bilih iman puniko kinging ka gambaraken kados
dene wit2tan, lan amal solih puniko minongko dados buahipun .
: Tiyang2 ingkang berijtihat/ berusaha ngupadi (ridloni dalem alloh ) pramilo saistu
kang kalingling, amung shira Hyang Agung, rum manis aturira, kiyageng lamun mareng, dasihipun arsa dumugekken lampah.
sangking ing panti, wus pinanggih lan rahadyan, samya sasalaman katri, Ki Dhatuk ngandika ris katabetan ingkang rawuh, sru
Jayengresmi, de rencang kula kalih, pun Gathak lawan pun Gathuk, ing Giri kalairan, tan ana sinedya ngati, ambalayang ngupadosi dwi kakadang.
Mankya pados pasipengan, pramila bilih marengi, nyukeri jogan paduka, ki Dhatuk latah
pujiyanira ngenting, sampet wektu Ngisanipun, wusing bakda salaman, lajeng lalenggan sami, wus ambanjeng
Supala amung kinarya, lumayan aywa kalantih, pikantuk denira dhahar, linorotken marang abdi, rahadyan matur aris,
umpaking wisma, Ki Dhatuk ngandika manis, ing marapi kang murub mangalat-alat.
Wawi bagus pinurugan, wus medal sangking ing masjit,
lamun mengko uwus mati, suleten sadhengah-dhengah,pasthi banjur murub maning, Gathak Gathuk turneki, dede
wulannya kedah milih, ing karesmen pados dinten kang prayoga.
Inggih bagus dhasar nyata sanadyan ing dhusun ngriki, saben ayun darbe karya, sami tatanya mring mami, wulan ingkang prayoga, kangge andhaupken sunu, priridan sangking Arab,
tanggal kapindho nenggih, selumang-lanang, rannipun, ping tiga saluman-dyah, ping pat rahayu basuki, kaping lima rahayu salamet tama.
Kaping nemme pati-lanang, kaping pitu pati-estri, ping wolu sami sapisan, tekeng sapiturutneki, mangkya ingetan sami, kaping
dhendhan-kukudan lan mawi, sangat adegireki, ingkang saka awitipun, sarat nganggeya saka, dhadhap srep teka satunggil,
seluman wadon nenggih, sami datan prayoga, kaping sakawan rahayu, kaping gangsal raharja, punika sami prayogi, kaping nenem pati-jaler tan prayoga.
kaping sapta patining-dyah, ugi tan sai pinanggih, petang sapta yen sri nata, kang kagem petang
sabdaning Utusan, adhawuh ing para mukmin, den padha angawruhana, ing wong salaka-rabi, amanggih papa nengggih, lamun awon wulanipun, raharja manggih
wulan, sugih emas lawan picis, wulan Rejeb kadaden anak lan dunya.
Ing wulan Sakban raharja, sakgawene nemu becik, wulan Ramelan duraka, kathah pandameling eblis, wulan Sawal tan becik, geringan pakantuking, ing wulang Dulkangidah, asring susah ngliliwati, wulan Besar raharja sasolahira.
Ing wong karesmen lang garwa, eh Ngali pitururmami, aja sira asanggama, tanggal pisan lawan malih, ing wekasaning sasi, nora becik
Rebo tan becik, lan wengine yen dadi bocah cilaka.
Lawan aja asanggama, wektu pajar nora becik, lamun dadi larenira, tuna-liwat lareneki, lan aja karon resmi, nalika tangangeiku, kalamun dadi bocah, dadi juru
iki, Besar kalamun dadi, bocah siwil adatipun, lan aja asanggama, ingkang katlorong Hyang Rawi, lamun dadi bocah adoh begjanira.
Lan malih ada sanggama, sambi ngadeg datan becik, mangka lamun dadi anak, duwe lara beser benjing, lan aja karon resmi nalikane dina saptu, miwah ing wengenira, iku lamun
lawan aja asanggama, kalawan nginali parji, lamun dade larenira, wuta adate punika, lawan aja karesmin ning ngisor
becik, myang rinane apan iya becik uga.
Lamun dadi larenira, wateke saregep ngaji, lawan sira sanggama, ing malem Salasa becik, lawan raina becik, lamun dadi bocah iku, akeh wong ingkang tresna, lawan sanggama Ngali, malem kemis miwah arainanira.
Lamun dadi sutanira, pan akeh begjanireki, lawan sira sanggama, ing malam jumungah becik, nadyan raina becik, lamun dadi sutanipun, apan sugih kabisan, lan sanggamaa sireki, sadurunge lingsire dina Jumungah.
Utawa ing Kemis dina, karone iku ta becik, yen dadi atmajanira, dadi pangulu lan malih, sinunataken ugi, ing wong asanggama
panjanmaning, satru kang den kawruhi, dipun sami ngestokken Kadis asmara.
Larene agadhah sakit, edan kang wus kalampahan, ana dene panyirike, namun sadalu sasiyang, lan maningge ya aja, acumbana wengenipun, ingkan garebeg titiga.
dados putranipun, sok (ng)gadahi sakit barah.
Poma den sirika ugi, yen wong wadon lagi tarab, aja sok
pira mung sadina, sawengi ngarah apa, ujubena tapa iku, acacegah lan wanodya.
Poma den enget hya lali, hywa na ingkang sembrana, ing wong tuwa wawalere, lan wajib ingestokena, mangsa silih doraa, lan wonten utaminipun, lamun arsa acumbana.
Punika kalamun dadi, tuture wong tuwa-tuwa, kathak kang dadi masaleh, miwah ta dadi ngulama,
ngacemut ririh rarasan, Gathuk Ki Dhatuk ature, mring bendara bab ngononan, gek basa banjur ora, Gathuk ririh sauripun, ah wong tuwa iku lumrah.
Cobak dak matur kiyai, kajaba kang wus kawedhar, apa iya ana maneh, sirikan anon-anonan, Gathak majeng manembah, rereh ririh dennya matur, dhuh jeng kyai apuranta.
Kamipurune pun patik, anyuwun ing sarerepan, kajawi kang wus kawiyos, sirikanipun sanggama, Ki Dhatuk mesem nabda, kacung sireku amencul, ana maning linarangan.
Lan kaping kaliye malih, asring sakit rajasinga, tin cramumuh
sacumbana lan wanodya, ingkang awon pratingkahe, sanadyan silih ayune, tan pantes kinedanan, yen wus lara keh kung nutuh, nora nana wong ngalema.
Nadyan awona sathithik, kalamun antuk parawan, mundhak ngencengake otot, pae lan randha walunjar, tan mundhakake kuwat, namun mirit sampun gambuh, nora susah ajar-ajar.
Ewa mangkono tan keni, sasenenganing manungsa, pan septane dhewe-dhewe, ana kang septa mring randha, saweneh septa wlanjar, saweneh ana wong iku, aremah rabi planyahan.
sok gantraa, prandene keh kang tumbas, pan ora nganti sabedhug, oleh opah limang uwang.
karep dhewe-dhewe, matane arsa anendra, wetenge arep mangan,
ingkang sandhanan, wewangi angganggoa, lamun dadi larenipun, resikan penet kang warna.
banjur nyemplo, nora nganti mring pakiwan, yen dadi tan prayoga, larene warnine kethuh, caroba ala kang warna.
Lawan ana peling maning, kalamun mentas amangan, aja sok banjur karesmen, yen durung medhun kang sega, ala maring sarisa, anduweni
sahwat, yen weteng durung lega kalamun dreng karepipun, teka betahna sadhela.
kacung niku pancen saru, apan (ng)gunem calemetdan.
Rahadyan ngandika aris, punika langkung prayoga, wantah datan mawi tedheng, dados gampil linampahan, suwasi linajengna, rehning ing ngagesang tamtu, Ki Dhatuk (n)dheku turira.
Utami bilih nyingkiri, naas Nabi wulan Wura, tanggal kapng triwelase, punika
Ing mangkya kawula nyuwun, lilahipun sang linuwih, pamit (n)dumugekken lampah, kyai
ulun puja basuki, ing lampah ywa kasangsaya, miwah ingkang den padosi.
Sami manggiha rahayu, ramanta kang neng Mantawis, antuka nugraheng nata, wangsul (m)bawani ing Giri, sinuhung ing kulawarga, tetep kadi nguni-nguni.
sawatawis, Hyang Surya wus nunggang arga, mungup arsa amadhangi, ing saisining kanan rat, maweh enggaring panggalih.
Ing papagan wus kapungkur, tumameng ing wana werit, keh rawa kang kaliwatan, ngancik sukune kang wukir, talatah krajan Undhakan, dhukuh Prawata kaeksi.
Raden ngandika mring Gathuk, payo pada den parane, padesan kang katon ika, lajeng
ing wratsari, winengku ing sela kresna, radyan ngambil toyastuti, wektu Ngasar wus paragat, salaku sepining beji.
Gathak Gathuk manthuk-manthuk, meteki sampeyan kalih, rengeng-rengeng sasingiran, tan ana tinaheng galih,
atmaje estri satugngil, paparap Wara Surendra, ing warna tuhu linuwih.
ramanipun, sarya awacana manis, rama aku tur uninga, ing kono tepining beji, ana wong anyar kawuryan, linggih slonjor dipeteki.
rama ora tamat, ki lurah (ng)guguk lingnya ris.
Heh bokne Nok den agupuh, maranga tegal pribadi, kalawan atmajanira, sawuse sirau ngundhuhi, apa saisining tegal, banjur olahen kang becik.
Menuok angundhuha jambu, dersane kalawan manggil, kepel kokosan rambutan, dhuwet pulih aja kari, lan dalima ingkang tuwa,
Wedan ronning blimbing wuluh, sing anyep rendhemen warih, reremikan dhaharan, criping kaspe criping linjik, pisang goreng nganggo gula, creiping tela karag gurih.
Wis mangsa bodho sireku, pikiren lan bokmu nyai, aywa na ingkang kuciwa, Ki Darma lajeng mring beji, wau rahadyan kang lagya, pinetekan abdi kalih.
ngandika mring Gathak Gathuk, mira mau muni tobil,
wawangi, Darmajati nama kula, lurahing Prawata ngriki, bilih kaparenging karsa, kawula aturi kampir.
Dhumateng ing sudhung ulun, paman kalangkung prayogi, menggah dhepokipun paman, gapura ingkang keaksi, o raden dede
punika wujuding kang puri, ing Demak sang katong, dados kalih jeng sultan kithane, bilih rendheng linggar dhateng
tembing elor, rawa wiyar ngandhaping pareden, lir samodra sinaba ing peksi,
sumber ayom, binalumbang binatur pinggiri, sela pethak kukubuk pasagi, sajroning botrawi, ingkang
kathik bulus samono akehe, gedhe cilik padha belang putih, iku kang nglurahi, endhase sak
Kathah ingkang tirakat mariki, dupa sekar konyong, neng ngandape kakajengan (
Sampun tapis ingkang dentingali, sumangga sang anom aso dhateng pun paman wismane, antentremken rapuhing kang dhiri, radyan mituruti, kerit lampahipun.
Ing pandhapa sampun dengelari, pandamira abyor, ngandhap talang lenggahe rahaden, Gathak Gathuk neng emper pandhapi, Ki Darma mring panti, sanjang rabinipun.
Sira dhewe ngadenana nyai, lan anakmu dhenok, ganten eses wedhang dhahrane, mengko bada Ngisa wissa ngrakit, dhahar kang
punika ingkang bok, nyai amba Darmawate ranne, ingkang wingking anak amba estri pambajeng (
labet kogung wah tebih nagari, bodhone nglangkungi, amung lothung-lothung.
Nyai sira ngaturna pambagi, marang ing sang anom, ingkang embok atur basukine, rawuhipun angger wonten ngriki, pangestune bibi, pan inggih rahayu.
Nyai Darma anolih mring wuri, babo sira Menok, ngabektia ing suku nah angger, anyuwuna pangestu glis laki, (n)tuk jodho permati, slamet
Sarwi dhahar cariping kaspei, telas tigang kethok, Gathak Gathuk tan beda
dilah thonthot brenggala liline, rara Menok ingkang ngrakit-ngrakit,
rama uwis mung kari liwete, lan ngngeti ingkang gajih-gajih, mengko lamun uwis, lenggah (ng)gonku ngedhuk.
Bahda Ngisa radyan ngandika ris, Gathuk bocah wadong, kang
Raden Jayengresmi ngandika ris, iku nora linyok, wus mangkono wong ngaurip, kiye, kacihnaning tandhane sawiji, ngaurip puniki, tan na bedanipun.
Kyai Darma mring langgar ngaturi, ing sang prawira nom, bilih sampun paragat perlune, bok-paduka (ng)gennira sasaji, dhaharnya sang pekik, mangkya sampun rampung.
Jeng paduka ngatuan mring panti, radyan tindak alon, lajeng lenggah caket lan mejane, liwet anget lan uma kang (ng)gajih, wus lumadyen
sakluwak tan luwih, gesek tlas sajempol, lalap sunthi rong iris tan luweh, wus sumugi dennira abukti, atob
dhinahar sawiji, Gathak Gathuk bukti, angendhoni sabuk.
Sampun paman sakeca wonten ing ngriki, ndheku Kyai Darma, ngandika marang ing siwi, ganten eses ladekena.
Wedang dharan lan-olahan saananing, rara Menok tanggap, angladosi aneng
Nyumerepi samuwaning anggi-anggi, pon-empon babakan eron ingkang maedahi, ngyektosi kanggening karya.
tuladha, utaminipun pawestri, nulad panengen pangiwa.
Ingkang lebda dudugi lawan prayogi, watara riringa, sirang dalu kang kaesthi, anut tuduhing sudarma.
Bilih saged kadya ingkang ulun angling, winiwitan mangkay, sinau wisma pribadi, piniha ngladosi priya.
Bokmanawi wilujeng ing donya ngakir, punika paitan, tembe angladosi laki, kantun pados
nuwun sru kapundhi, pangestu paduka, Gathak Gathuk samya pamit, linggar saking palenggahan.
masigit, kalangkung anikmat, mupangat raosing dhiri, enget mantheng nungkul ing Hyang.
Saka guru sakawan agengnya sami, inggile sembada, gilig memet ragi methit, agenngnya kalih rangkulan.
Ingkang eler wetan sanes lan kang katri, nenggih wujut
Ing lampahe baita layar gagrami, ana labuh jangkar, ambedhol jangkar lumaris, langkung asri tiningalan.
ing ngriki, alon sauriria, inggih kula ingkang jagi, nami Buyut Sidasedya.
Kang sumare Jeng Sunan Murya wawangi, karaning astana ing Muryapada puniki, namaning ardi ing Murya.
Lah punapa paduka karsa nenepi, dhuh ki Buyut baya, ing sedya amung yun uning, pucaking kang ardi Murya.
Reh wus uning mangkya ulun nyuwun pamit, mandhap
Sampun kerit dupi wus prapta ing panti, ki Buyut parentah, marang Gathak
lumadyeng ngarsi, ki Byut suka tumingal.
Swawi bagus krana-lah sami nyenamik, kedahe nyunggata, sawontene tiyang wukir, ijen wus tridasa warsa.
Jayengresmi mesem wus adhahar uwi, mesem atatanya, wusing angundhuh sakalir, punika kagem punapa.
Kula angge sedhekah mring pekir-miskin, awise kant tedha, smai dhumaten mariki, sasukane dennya mbekta.
Kula amung angengehken kangge wiji, makaten lampahnya, tan saged sidhekah picis, mamanise mung kwowodan.
***)Taun Jawi: 1441
Lon umatur Raden Jayengresmi, kadiparan dinten kang prayoga, punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.
Pan punika masalah ngawruhi, ingkang pangandika, Nabiyullah, salahu
Tanggal kaping tiga datan becik, tan na laba tanggal kaping papan, rekasa angen margane, tanggal ping lima iku, manggih laba kaping nemneki, tan manggih laba ilang, karyane wong iku, tanggal ping pitu prayoga, manggih rahmating Pangeran tanggal kaping, wolu agring ingi paran.
iki, ing wong kang alulungan, pangandika Rosul-lolah, salahiwasalam, dipun sami nastiti kadi punika, inggih waluhualam.
Lampaira Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat
dina Sabtu, punika angandhut lemah, dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.
manggan asta ing geni, Bagendha Abubakar, ingkan darbe laku, Rebo akukudhung sinjang, lampahipun Nabi Ayub
sangatane, kalamun arsa nglurug, angkatira pan sampun uning, langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak sadasa umangkal, pangwasane sang Gadudha kawon dening, sadhengahing taksaka.
Isnen wusing pecak nem lumaris, pangawasane singa krura kalah, dene*) manjangan yektine. Salasa lamun sampun, pecak kalih angkatireki, pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang dirada, Rebo wusing pesak pipitu lumaris, menggah pangasanira.
Diwangkara kawong dening sasi, Kemis wusing pesak dwilyas **) Jumungahapan sampuning, pecak triwelas mangkat, de pangawasipun, sona dening kancil kalah, Saptu wusing pecak dwiwelas lumaris, denen pangawasanira.
Sawer kawon dengin kodhok bungkik, tamat sangat Sang Ali Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika manut tanggal, sapisan witipun, kaping kalih kaping tiga, ping sakawan pang
salikur epote pecak sawelas, Jabarail kalangan tangkepanneki, awit pecak sawelas.
Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing potipun Asar, Yusup slamet rangeppane, Asar sawengi muput, epot enjing
Purnamaning Hyang Pradangapati, epot pesak salikur punika, Jabarail
Ahmad slamet tanggal kaping tiga, ping wolu ping triwelas, wolulas tigalikur, wolulikur punika sami, wit
Hyang Surya purnamane, epot pecak salikur, Yusup pacakwesi marengi, awit salikur pecak, sawelas potipun,
purnamane Sanghyang Surya amungkasi, Yusup pitutur Ahmad.
Raden Jayengresmi tanya malih, kadiparan sangat palintangan, punapi wonten sanese, ki Buyut manthuk-manthuk, manut dinten lampahireki, pipitu
sabarang prayogi, lawan marek ing sri naranata, myang wong agung sasamine, ningkah langkun panuju, ingkang awon
Lare lair rainten marengi, jales estri umuripun panjang, sinung padhang ing driyane, kedhik rijekinipun, prihatinan ing tyasireki, jalu estri yen medal, dalu watekipun, pan ugi petengan manah, lawan sinung gelap tyase anawengi, gantya kang winursita.
Lintang Juhrah angka dwi nameki, samukawis punika prayoga,
akengkenan dhumateng mengsahing jurit, myang kengkenan sadhengah.
Lare lair jalu lawan estri, ing raina jembar kang polatan, jalu estri yen laire, anuju wanci dalu, langkung kumet wicaraneki, tur pengkok nora (ng)gragap, kaping tri winuwus, lintang Ngatarit pinajar, samubarang prayoga ingkang upami, mumuruk amamarah.
Marek nata myang pados usadi, apan sami prayoga sadaya, dene ingkang boten sae, paes pasah cucukur, lair rinten bilih pawestri, sae keh daulatnya, nging wicara kaduk, ragi panasten ing manah, namun saged ing damel tan nguciwani, yen jaler lair siyang.
Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang Kamar kang winarni,
lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.
Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah kambah sakit
angka neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki, langkung sae sabarang, satingkah rahayu,
sukuran, yen estri lair dalune, ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen
rinten rare lair estri, watak jail kang manah.
Bilih jalu rinten lairneki, tan saranta barang watekira, yen lair nuju ratrine, estri
Juhkal ingkang nampeni, Ngasare tinampenan Mustari punika, sontene ingkang atampa, lintang Mirah jangkep saratri saari,lampahing lintang sapta.
Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi lintang Mustari, tengah
wanci sonten Ngatarit ingkang atampi, jangkep lintang kasapta.
Malem slasa ing waktu Mahribi, lintang Mirah seren wektu
wenginipun, tinampen ing lintang Kamar, bangun enjing lingant Juhkal kang nampeni, Subuh lintang Mustarnya.
Slasa enjang Mirah ingkang tampi, rame pasar Samsu ingkang lenggah, bar psar Juhrah tampine, bedhug tinampen gupuh
Malem Rebo ing waktu Mahribi, lintang Ngatarit pot wektu Ngisa, tinampen Kamar lintange,
lintang Mirah bangun sampun kang nampeni, ing wektu Subuh Juhrah
Rebo enjing Ngatarit kang tampi, rame pasar
lintang Mirah punika, wektu Ngasaripun, trenggana Samsu lenggah, wanci sonten ing Juhrah kang nampeni, jangkep lintang kasapta.
Malem Kemis ing wektu Mahribi, taranggana Mustari praptanya, Ngisa tinampenan Mireh, sirep ing janma Samsu, tengah ratri ingkang nampeni, kanang tranggana Juhrah, seren lingsir dalu, tinampen Ngatarit lintang, bangun enjing lintang Kamar ingkang
Ngatarit inggkan lenggah, seren Ngasri wektu, tinampenan lintang Kamar, wanci sonten lintang Juhkal ingkang tampi, jangkep kasapta lintang.
Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari punika, bangun enjing lintang Mirah
sitengsu, wektu Ngasri tinamenan, lintang Mirah sontene Samsu kang tampi, jangkep lintang kasapta.
Malem Saptu Mahribi Ngatarit, wektu Ngisa tinampen ing Kamar, sirep janma gya tinampen, lintang Juhkal potipun, tengah ratri
Kang minangka naasing lintang dwi, (ng)gih punika Mirah lawan Juhkal, ngagesang winenangake, setiyar mrih
Kaol saking pawon mitra mami, brahmanandi ing Ngata-maruta, tiyang badhe gadhah rate, utawi jama ayun, prapteng janji ing wancineki, laire kanang jabang, pecate nyaweku, wawaton ari sapta, siayan dalu
kalihwlas inggih bedhug, gya gathita satunggil kalih, tiga sakawan gangsal, wangsul nenem surup, lajeng etang kadi siyang, dados namung wonten kalih welas wanci, kalamun ari Akad.
Gathita nem sapta sawlas tuwin, tabul satunggal kalawan gangsal, Senen
nawane, dwidwlas kalih catur, bilih wonten tiyang nyakiti, utawi tyang sakarat, ri Akad tartamtu,
kathah temen ing parincenira, mrih widada rahajane, utami dipun enut, tan kainan basanireki, wonten kaol mupakat, punapa saestu, yen badhe karya pemahan, tuwin griya saka usuk denukuri, penet awoning petang.
Leres wonten manawi akardi, ing pamahan dipun estokena, yen (ng)garap pater sitine, cengkali dhepanipun, inggih ingkang
bilih damel ingkang bubutulan, ambeneraken kalane, myang wiyar ciyutipun, ing pamahan sukaning galih, dene jroning plataran, yen mangaleripun, anotog pager
talapakane, kalih mandhapanipun, lawan lodra yen karya kori, pager tarab cengkalnya, mara-sanganipun, poma sampun asembrana, ing pitedah prayogi aywa kawuri, yen pareng begjanira.
panjangipun, gansal petanganira, esri adi naga emas perak lamun, griya kadhawahna emas, pandhapa perak prayogi.
Bilih pawon dhawah naga, payon lesung prayogi dhawah adi, manawi iyasa lumbung, dhawah esri pecaknya, sampun jangkep menggah saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.
Ngukur wiyare kang saka,lajeng kangge ngukur panjangireki, ugi gansal petanipun, bumi banyu prawata myang sangkala geni jangkep gasalipun, dhawah bumi kang prayoga, teteg watekipun bumi.
Dhawah banyu watekira, apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi dhumawah gunung,
prayoga esri dhawahnya, pandhapi dhawaha kitri.
Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana, tamu angker utawi singit kalangkung, kaliyu datan prayoga, geringan kang
sampun jangkep etangnya, dene pager punika ukuranipun, dedege kang darbe wisma, tuwin
jangkep ing pundi kaparengipun, tebihing (dn)dhapi lan griya, ugi wonten ukurneki.
Pecaking kang gadhah griya, pan sakawan etanganipun nenggih, awit bale etangipun, omah latar pawuhan, dhawah bale punika ingkang pakantuk, dene yen yasa gedhogan, tuwin kandhang kebo sapi.
Palangipun pinecakan, kajawine pepurus ingkan manjing, kiwa miwah tengenipun, sakawan etangannya, candhi karta rogoh sampoyong puniku, ingkang sae dhawah karta, kalayan dhumawah candhi.
dhawah candhi prayoga, ing tebihe saking treping pantinipun, ingukur kalawan pecak, gansal petananireki.
Awit etanipun karta, baya tura samaya angemasi, utami ingkang dhumawuh, ing wewilangan karta, nengna wau titi etangnya ki
pepujinira nutug, bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).
datanpa laku tur cendhak, mangkene basanireki.
Seka leka seka leka, singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang dadi parenging
punika, lamun pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.
Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung kapundhi
ayun (m)dumegekken kayun, ing saparan tanpa sedya, ngulati ingkan lunga nis.
Amung pangestu paduka, rahayune ing lampah
Wus tumurun sangkin Murya, ngidul ngilen wus ngambah ing pasisir, tan winarna lampahipun, prapta ing palabuhan
sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan kang sangking laut,
mring endi jantungku, amung ta karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya kinjeng tanpa soca,
prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.
Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa kekasihira kaki, lawan ngendi pinangkamu, sayogene
**) Prayoginipun apti = arep, karep
agagappi, aywa gugup ing nalika, nalarrira den alirih, rereh ing pangarah-arah, arahen aywa ngurangi.
sambada ing tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.
Patitike ywan wus putus, pan wus cinariteng Sruti, sru trep tita ing purwaka, mangka kenging anganggepi, ing cipta ya dyan patutta, ing tembang sambang manawi.
Ana wadi kang sinamun, sinuksa sari-sarining, buhana sabawaning tyas, lair ing tyas kang
kang sinung, ing wadi widagdeng kuwi, among jagad jaga-jaga, arjuning ngrat tan kaesthi, saesthining asthagina,
pamantara titi, tatas pandining walgita, tan pegat amagut kapti, kaptine ingkang kampita, pitaya den pitayani
Yen ing tyas pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane sawiji-wiji,
mamanis, menuhi manah madada, moneng manengku ngenani.
Kawining Hyang Yama laku, madhendhakrama tan
pangolahneki, pundi antuk kalah, lan lakune Buddha nguni, beda budining manungsa, akawih ingkang linewih.
Ing lelakonne keh kantun, kaputungan tyas kang nulis, sepi supene kang
Ing angga akarem liwung, ing pangiwa angenani, tulaten namung pinampar, tan wrin cacden ing
tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha
Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan, angidulla bener angger, marang ing Salamet arga, kono ana satriya, atmaja
sampun lumengser, linggar sangking Panegaran, lajeng ing lapahira, Gathak Gahtuk tanseng pungkur, wus
ginelaran, Seh Sekar gya kondur alon, ngalela lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan anungkemi
dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.
Jeng Suhunan adiluwih, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, iya sadar jenengamba, iya jenging purab, iya Alah Sukma Subur, jeneng urip lawan jagad.
Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing
sangking prabawa, amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.
Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah
Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.
Allah, ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.
Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang perak iku embuh, iku Allah supayaa.
Prabu Satmata mangkya ngling, iku jisin Siti Jenar, Seh Lemah Bang mangkya
tan langgeng aneng dunya, Siti Jenar iku luput, tembe mangke ngaku Suksma.
Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang
punang rare angon age, lumayu asumbar-sumbar, amareg mring ngayunan wonten Allah kari iku, katungkul ya angon menda.
Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum***)
sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.
Lawan malih raden sira kawruhana, pan ana kawruh malih, crita Wringin-sungsang, wajibe kawruhana, anggiten dipun sayekti, sajroning mana, lan angger ngong jarwani.
Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung sawiji, pange sakawan, wohe retno-di luwih
Lan malihe kaki tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran peksi-dewata, anadene kang angapit, peksi sakawan, iku wajib ngawruhi.
Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu dhingin, iku kawruhana, asal
waringin, lan pancere pisan, lawan tambining ngepang, pupuse lang wohe ugi, apa arannya, wajib sira kawruhi.
Lamun mati kang nyawa ngendi marganya, apa ta metu kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi pecah kang reksi.
Lamun metu ing embun-embunan radyan, kang pasthi bolong kaki, lamun metu grana, yektine jember uga, lamun metu cangkem najis, lan ngendi baya, margane lamun mati.
Lamun metu ing jubur langkung najis ya, yen metu puser ugi, pasti bojot ika, lah ngendi ingkang marga, lamun ing wulu kang margi, lah iku mokal, marga kalangkung rungsit.
Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna
angsal, aja angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.
Anadene enggone wong kang sampurna, tan doyan tan ing ngakir, aneng Darussalam, enggon wong agung mulya, iku gurokna sayekti, ing Darussalam, iku suwargi ening.
Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena
satengahing laut, apa karsaning parentah, kawula teka nglakoni.
Ping pindho ingaran tapa, geniara iku dipun lakoni, anadene artinipun, malebu ing dahana, yen kabrangas ing ujar iku den teguh, yen denucap ing tetangga, mapan tan nedya gumingsir.
Kaping tiga banyuara, tegesipun punika tapa ngeli, mapan anut ing pitutur, rembuge pawon sanak, lan nasabi ing wong kawiranganipun, iku laku kang utama, wong awas ing Suksma jati.
Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku,
kalah*) ing parapadu, utamakna ing lampah, iya iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.
Iku ganjarane benjang, cinacadhang manggon ing sawarga-di, ingkang dahat adiluhung, kang aran Darussalam, sarwa muwah adi-adi sakalangkung, pan sampun karsaning Allah, kang duwe wong aprang sabil.
Wong aprang sabil punika nora lawan si kopar lan si kapir, sajroning jajamu iku ana prang Bratayuda, luwih rame ayuda pupuh pinupuh, iya lawan dhewekira iku jatine prang sabil.
Sampune amenang aprang, nuji ngancik ing nagri Maespati, amboyong Kencanawungu, nuli jumeneng nata aparentah**) sakathahe para ratu, datan ana
iku, ujar kang dhingin uga, den prawira anganggit sajroning kalbu, iku laku kang utama, tan ana ingkang nyameni.
Lawan malih atakona, sampurnane ing niyat lawan takbir, miwah sahadat punika, kalawan yen sakarat, poma raden punika tan dipun antuk, lawan sampurnaning pejah, takokna dipun patitis.
Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning kawruh, poma ta dipun angsal, iya iku sira gurokena kulup, yen tan amuruk mangkana, dudu gurumu
rahsa arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.
Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku gedhong kang mulaya, ingaran astaning Islam iku, lawan kaping
sakehing kawruh, lan malih kaping patira, ingaran bumi budi.
Bumi budi tegese, astanane ing puji lawan dhikir, lawan kaping pimanipun, bumi jinem tegesnya, ingaran astanane sih satuhu,lawan kaping nemme ika, bumi suksma den arani.
Utawi kang bumi suksma, iya iku astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.
Raden kawruhana malih, prakara kang langit sapta, ana ing sira
kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.
Tegese langit jasmani, tinitahaken ing Allah, amepeki ing uripe, ana ing jasa sadaya, langit roh-nabati ka, amepeki uripipun, salire badan sadaya.
Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa,
ingkang badhe mirsani lan midangetaken Lelagon lan tetembangan jawi Lumantar Youtube
Manungsa ingkang kebak ing dosa, cubluk ing pangertosan kabegta saking kiranging pawiyatan. Lahir Wonten ing kitho gaplek Wonogiri rikala dinten Jemuah Paing,03 Juni 1988. Gesang ing alam
bandha donya tan ginawa seda, pangkat drajat bisa oncat. Ngudi lan ngamalne ilmu, tumindak becik sarana ikhlas ngudi ridhone dzat Kang Maha Suci, tekun ngibadah ndandani Iman, tansah istighfar nyenyuwun aksamaning Gusti kang Maha Wikan, Insya Allah urip slamet ing donya dumugi
Wis dikandhani “ora” koq ngeyel. Iku lho delengen, wis tak coret *lagi wae ikiy
Mbok bilih sae menawi kita tansah urmat dateng sakramen Maha Suci, Aja main-main karo salira lan Rah ndalem
Omah adat Jawa sing umum dikenal ya iku omah utawa umah sing duwé gaya arsitektur joglo, seliyané iku uga ana umah sing dibangun nganggo gaya arsitektur liya misalé: limas, dara gepak, joglo trajurmas uga bangunan liya umpamane sasono suko.
Umah adat Jawa sing isih lengkap lan nduwé nilai-nilai budaya Jawa ya iku sing nduwé 3 bagian bangunan, saka ngarep ana pendhapa sing diapi 2 bangunan liya sing radha cilik lan posisiné radha ing arepan bangunan pendhapa. Bagian tengah ana pringgitan lan bagian mburi dhéwé ana dalem.
Umah ing désa-désa lan penduduk biasa umumé bangunané tunggal lan dibangun nganggo gaya arsitektur dara gepak. Bangunan iku béda karo bangunan gaya saiki utawa asring diarani rumah minimalis.
Dalem ageng utawa dalem: sing dipérang manèh dadi 3 bagian ya iku: Senthong kiwa, Senthong tengah
Setangkep • Panggang Pe Gedhang Selirang • Panggang Pe Gedhang Setangkep • Panggang Pe Cere Gancet • Panggang Pe Kodokan • Panggang Pe Barengan • Panggang Pe Cere Gancet
Tajug Lambangsari • Tajug Semar Tinandhu • Tajug Semar Sinongsong Lambang Gantung • Tajug Ceblokan Lambang Teplok • Tajug Mangkurat • Tajug Sinom Semar Tinandhu
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.23, 27 Novèmber 2016.
cilik.wo... lha mbok ngujuk jamu kuat. ben cepet gedhe.Haha.... wis ra mandi mbah wong luwih
kabari yo kang,,, get diajak Kopdar....Wah2 ojo diteruske cah. nek bojoku krungu iso perang dunia ke 2,5 kie. weeitss.... ramelu-melu aku..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sing duwe sapi metheng kuwi.....ngerti tho????
am ki do ngrembug opo to cah.. :*)0(: _________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun
Tags: indonesia, jakarta, Kalibata, Kalibata City, Kopi, Pedagang Kaki Lima, UKM
Posted by: Black_Claw | January 27, 2017 Kromo Inggil
Pinarak mboten woten mriki dhahar panjenengan inggih kulo nuwun blahblahblahblah… Wes poko e mumet ndasku mbek cangkem e priyayi. Wes mangan kon
ora tau ngedu pitik.. tapi seneng ndeleng pitik apik, ndeleng abaran (opo meneh abaran neng pasar banjaran.. ramee ) boleh gabung gak kang? Melu ndeleng ae kok. Gak ngriwuki... Gondanglegi sing endi mas... apane dokter sunat etan ndalan kae?
Ora ngerti pitik, ora duwe pitik, ora tau ngedu pitik.. tapi seneng ndeleng pitik apik, ndeleng abaran (opo meneh abaran neng pasar banjaran.. ramee ) boleh gabung gak kang? Melu ndeleng ae kok. Gak ngriwuki... Gondanglegi sing endi mas... apane
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 14 Sèptèmber 2016.
1. Naga Temurun : Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran
Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh. Artine: Sisik kaki
aran Putrikinurung, wateke yenh nggitik mungsuhe katempar. Artine: Sisik Melik
(sisik nyelip/keluar diantara sisik utama)
Category: Peluang Usaha Usaha Warung Tegal / WarTeg – Bisnis Anti Bangkrut
at 19:53	Pengin tambah konco kemawon, lak yo angsal to mas, mbak, pak dhe, budhe, mbah ? Kulo mboten gadhah alamat
Manunggaling Kawulo Gusti, Sedu…lur… Papat Lima Pancer, Sangkan Paraning Dumadi,
Rempela (Basa Indonésia: ampela, Basa Inggris: gizzard), iku salah sijining jeroan ing sawetara kéwan, kayata manuk, rèptil, cacing lemah lan pira-pira jinis iwak. Perangan dumadine saka otot kang kandel lan gunané kanggo nggiling panganan. Kanggo mbiyantu nggiling panganan, sawetara jinis manuk (kalebu pitik) uga mangan krikil.
Ing Indonésia, rempela biasa diolah kanggo lawuh. Biasané dolah bebarengan karo ati lan usus.
nukSato kéwanKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.58, 16 Novèmber 2013.
Mesir, 773H/1372 - 852H/1449) iku sawijining ahli hadis. Salah siji karyané sing misuwur ya iku kitab Fath al-Bari (Kemenangan Sang Pencipta),
Karya[1][besut | besut sumber]
Ad-Durar al-Kaminah (kamus biografi tokoh abad ka-8)
Al-Ishabah fi Tamyiz ash-Shahabah (kamus biografi sahabat)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.28, 11 Sèptèmber 2016.
enjing kula badhe teng daleme simbah.Sore iku Adi ditelpon simbah. Sesuk pas bali kerja, Adi di dhawuhi dolan ing daleme simbah.
Bali seka kerja, Adi langsung menyang daleme simbahBali seka kerja, Adi langsung menyang daleme simbah. Adi isih nganggo seragam kerja.
Engko neng omahe simbah arep diparingi apa ya?
Adi mlayu – mlayu keponthal – ponthal kaya diuyak setan.
Adi dijak mlebu omahe simbah gek dikon lingguh neng kursi.Kene le lingguha sik, tak jikukke roti. Nggih mbah. Adi dijak mlebu omahe simbah gek dikon lingguh neng kursi.
Iki le rotine dimaem disik.Matur nuwun mbah.
Enak ra ya roti sik nggawe simbah?Adi mangan rotine karo
sapa gelem tak wenehi?Simbah arep wenehi
gelem ora? Nggih mbah, kula purun.
Kula mantuk riyen mbah, Ya, sesok dolan meneh.
Download ppt "CERGAM BASA JAWA."
Presentasi serupa CRITA PENGALAMAN Selasa, 13 Juli 2012 ? CRITA PENGALAMAN Selasa, 13 Juli 2012 ? Karemane Simbah Setu sore Dimas lan Damar ditelpun simbah putrine, Dimas.
strojarstvaDipl. Ing. StrojarstvaDipl ing strojarstvadipl. ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvamag.ing.
► Tokoh Kapuloan Riau‎ (1 Kt)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kapuloan_Riau&oldid=848678"	Kategori: Provinsi IndonesiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 13 April 2013.
Sugeng (Jawa Gym – Genteng, Banyuwangi) Juara II : P Pon (Ultra Gym – Banyuwangi) . Juara III : Sugik (Ikari Gym – Jember)
Btw sampeyan wong suroboyo ta??...Kok artikel'e akeh sing mbahas
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marang kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang kodanan. Artinya: berikan
Keraton Kasepuhan, Kraton Kanoman, Keraton Kacirebonan, and Keraton Keprabonan,
Pigunanipun Basa Krama Alus TRANSLATE BAHASAJAWA. Wonten sawetawis pawicantenan ingkang ... 20 +20
saking surat Al Mukminun. Surat ingkang nggadhahi teges tiyang2 ingkang kagungan iman. Wonten ing surat Al Mukminun ayat 1-11 sampun dipun sebataken bilih piyantun ingkang kagungan iman meniko badhe pun paringi mapinten-peniten kabegjan. Piyantun ingkang badhe
Sampun jelasaken ing ayat 1-6 meniko mapinten-pinten ciri piyantun ingkang kagungan iman. Inggih meniko piyantun igkang khusyu’ anggenipun sembahyang. Anggenipun sholat utaminipun. Mboten namung amargi kepengin ngguguraken kewajiban, anamung nggih pancen sak estu2 kepengen rumaket dumateng Allah SWT. Sholat meniko ketingalipun gampil, anamung menawi sholat ingkang khusyu’ meniko sakestu radi awrat anggenipun nglampahi. Lan menawi sholat kulo panjenengan sami saget khusyu’ milo ing manah kedahipun ngraosaken perkawis ingkang benten ing antawisipun sakderengipun kalian saksampunipun sholat.
Ugi piyantun ingkang mboten remen nindaki tumindak-tumindak ingkang mboten wonten manfaatipun. Innamal a’malu bin niyat, sedoyo amal meniko gumantung kalian niatipun. Menawi setunggaling piyantun nglampahi setunggaling aktivitas tanpa niat ingkang jelas, meniko saget dados tumindak ingkang sia-sia.
Tindak sabin, niatipun pados pakan mendo, niatipun ngingah mendo kagem pados pangupo jiwo, meniko kalebet tumindak ingkang mboten sia-sia. Tindak sekolah, niatipun kagem pados ilmu, niatipun menawi sampun pikantuk ilmu badhe kagem ngamal wonten ing masyarakat, meniko mboten sia-sia. Meniko setunggaling ciri tiyang mukmin.
Bayar zakat karono Allah ta’ala meniko ugi tandanipun tiyang mukmin. Mboten namung zakat fitrah ing pungkasaning Ramadhan, anamung ugi zakat maal. Zakat meniko saget membersihkan harta. Saget nuwuhaken raos peka dumateng tiyang sanes, lan tujuan ingkang langkung utami inggih meniko saget mangkas kesenjangan antawisipun piyantun ingkang kagungan kalian ingkang mboten kagungan.
Ing ayat 5 lan 6 pun sebataken bilih tiyang mukmin meniko tansah njagi faraj (kelamin) ipun. Meniko nggadahi teges bilih tiyang mukmin meniko tansah njagi ing babagan syahwat kejawi namung kalian pasangan ingkang sah. Bab mekaten estunipun saget kito raosaken naliko kulo panjenengan sami nglampahi ibadah siyam. Naliko sedoyo nafsu dipun kendalekaken, babagan syahwat meniko ugi saget terkendali.
Sakmeniko kathah sanget godaan ing babagan meniko. Teknologi ingkang canggih lan fasilitas ingkang ageng ndadosaken kathah tiyang ingkang keblusuk lajeng mboten nggatosaken malih nilai-nilai pernikahan. Meniko setunggaling ujian kemimanan kagem kulo panjenengan sami.
garis. (7) Maksudipun inggih meniko piyantun ingkang remen nindaki babagan kados dene zina lan sakpiteratipun meniko mboten kalebet ciri tiyang mukmin malih.
Ayat candakipun ngaturaken babagan imbalan kagem tiyang mukmin.
inggih meniko sedoyo perkawis ingkang dipun bebanaken dening menungso kagem dipun amalaken. Amanah nggadhahi akar kata ingkang sami kalian iman, aman lan mukmin. Mukmin tegesipun beriman, ingkang ndatengaken keamanan lan ugi maringi lan ugi nampi amanah. Sakenggo mboten iman kagem piyantun ingkang tumindak mboten amanah.
Lajeng janji meniko kados dene utang. Kedah dipun tepati. Menawi janji meniko dipun ingkari, meniko kalebet golonganiupun tiyang munafik. Tiyang ingkang saget netepi janji meniko raosipun marem sanget. Sinaoso mboten pikantuk menopo-menopo ing babagan materi, anamung saking tumindak ingkang netepi janji meniko piyambakipun lajeng saget dados piyantun ingkang dipun pitados dening tiyang sanes.
Tiyang mukmin tansah njagi amanah lan janjinipun. Ugi njagi sedoyo wekdal sembahyangipun. Piyantun ingkang kados mekaten badhe pikantuk warisan surga firdaus.
Surat Al Mukminun meniko pun awali kanthi tetembungan sungguh menanglah orang yang beriman. Temen wong sing duwe iman kuwi wong sing diarani pemenang. Monggo sami kito penggalih, kados ingkang pun sebataken wonten ing Al Qur’an, kulo panjenengan sami kalebet tiyang ingkang menang. Lajeng tiyang ingkang iman meniko kados pundi? Sampun dipun sebataken ing ayat-ayat candakipun.
Milo menawi kulo panjenengan sami tasih kagungan keluhan ing panggesangan meniko, menopo meniko ing babagan kesehatan, rizky utawi perkawis sanesipun, monggo sami ningali awak kito piyambak. Mbok menawi anggen kito iman kirang sae. Anggen kito iman tasih setengah-setengah. Amargi kados ingkang pun sebataken kolo wau, menawi iman kito sampun leres, kulo panjenengan sami kalebet piyantun ingkang menang.
Mugi-mugi uraian meniko saget ndadosaken kulo panjenengan sami dados piyantun ingkang langkung iman. Amin yaa robbal alamiin.
PUPUH V Asmaradana Rehning sira wis ngakoni, benjang lamun sira pejah, rasakna badanmu kuwe, kalawan cahyamu gesang, obah-osiking manah, ...
aslinipun Kagubah dening : Prawirataruna Ing awale abad 20 Masehi Ka...
Download Software Guitar Pro 6 Portable + Keygen Gratis!
AsmaradanaRehning sira wis ngakoni, benjang lamun sira pejah, rasakna badanmu kuwe, kalawan cahyamu gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu duweknya.Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng achirat, anggawa dudu duwekmu, dunya achirat dadi bangsat.
bakda ‘isya, sayekti tanpa guna, sipat urip duwe irung, pada weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira ora lampus, Kyai Guru duk miyarsa.Ketune binanting siti, muring-muring ngucap sora, mring ngendi nggonku ngulihke, ingsun tan rumasa
surya, sirna kalawan srengenge, kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute,
asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang
Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor
‘alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun, amarga suruping surya.Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang
dene kalbi iku manah.Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan
keblatku tengahing jagad, bareng napasku sujude, napasku metu mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.Sira pada ora ngreti, Rasulu’llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane,
linggih langgare Allah, kabeneran panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak,
mengkonana.Ingsun rila lair batin, langgar wisma barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana, kabeh keriya, rahayu, Hasan Besari gya mangkat.Nalangsa rumasa isin,
becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena ingowahana, papestene dewe-dewe, mulane
mangan sare, nglakonana sawatara, ingkang sabar tawakal, ingkang sumeh aja nepsu, ngajeni
gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong ‘ilmu, tan kena kanti sembrana.Gatoloco Apitutur Soal Pasemoning ‘IlmuPUPUH VI
uripe kamulyanneki.Kabeh sira anakingsun, badenen pasemon iki, lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.Yen
ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya ngandap iya nginggil.Baitane ngemot laut, kuda ngrap pandengan nenggih, tapaking kuntul ngalayang, pambarep adine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong ngangsu
kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang ‘ilmi.Ingkang sarah
teka, si kuntul miber mring ngendi.Prayoga kudu sumurup, kabeh sira anak-mami, pralambang iku rasakna, kang katemu pada jati, sajatining rasa ika, rasa jroning jalanidi.Sasmitanen ingkang wimbuh, kawruhana ucap iki, kalawan
iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul tegesira, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraita, mangreteni ingkang ta’yin.Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku
Hyang Widdhi, ana dene kang ma’rifat, iku nenge lawan mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.Kudu ingkang awas emut, ora nana liya maning, lamun sira tinakonan, apa pangajape Widdhi, mangkene wangsulanira, pangawruhingsun mring Widdhi.Kawimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.Hyang Suksma ya dirinipun, sarta lamun den takoni, pira martabating tingal, saurana tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.Wahyu iku tegesipun,
Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang angin tegesipun, penet tan kena pinurih, tegese wus ora pisan, susah
kahananira Pangeran, tanggal ping patbelas kuwi, dene sasejane sama, kaya Kang nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira, katepeking lampah nenggih, panjriting tangis ping tiga, ketuk nutu ping pat neggih.
pangucap, martanipun achir kadi.Kaja kapilaku iku, ing tekade kang wus tampi, calereting
ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang sajati.Martabate bumi iku, saurana tri
kuwi, ing hakekate dzatu’llah, tan liya pesti sireki, krana sajatine sira, poma aja pindo kardi.Martabat nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene
angupaya mungsuh, sagung pondok guru santri den lurugi, binantah ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.Ana ingkang gumuyu, kapok kawus santri kang tan urus, wus dilalah karsaning Kang Maha Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon.Kang sipat samar iku, Gatoloco tan rumasa luput, yen andulu, ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir,
ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, mila saya camahipun, ya ta genti winiraos.Endang Retna Dewi Lupitwati Ing Depok CemarajamusIng Endragiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene
kaiden ingkang amengku, sinome guwa katongton.Gatoloco Manjing Depok CemarajamusPUPUH VIII
SinomIngkang samnya neng asrama, Retna Dewi Lupitwati, lagya sakeca ngandikan, lawan ceti emban cantrik, kaget dupi umeksi, dumateng wau kang rawuh, sajuga janma priya, lenggah sanding
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priya.Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewala, lir bisu mung
jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh
sayekti tan neja mundur, isih cuwa atiku pan durung lega.Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng
ngreti sadarum, najan rupamu ala, gustiku Sang Lupitwati, apa dene para ceti cantrikira.Mestine nurut kewala, kabeh gelem
ucapna cangkrimane kaya apa.Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman kuwi,
Kowe maneh yen bisaa, ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-badene bener luput saksenana.Ananging kalamun salah, aja padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa
ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong estri, wong kapir lawan wong estri, wong kapir lawan wong Islam, mara badenen saiki, Gatoloco nauri, prenahe iman puniku aneng jantung nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih
wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis kaja samudra, ora owah tingalneki.Sira andulu dinulu, ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.
aku dewe yo retine ijih pirang persene.....ning kan sing penting lakyo....ngono kuwi....Sing penting lak nyinau sejarahe dewe bareng2
22/01/2010 – 6:16 pm salam jum at kliwon 22-01-2009
15/05/2014 – 10:52 pm mbak ake seneng lagune. kok cuma sedelo to nyanyine.ono album pora to no ono jenenge ,grope opo.nek ra mbak ayu jenenge sopo mben tak
wahaaaaaaah, lah kuwi pak berkah saiki dadi tonggoku jeh. Pye?
"Minalaidzin Walfaidzin Mohon Maaf Lahir Batin"
Nyuwun pangapunten engkang kulo wonten luput seng sengaja lan ora disengaja.
Mugi-mugi menjadi wulan seng barokah damel kito lan derek sedoyo.
Wejangan ke-1 Ananing Dat Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusanIngsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badanIngsun, rasul iku rahsaNingsun, muhammad iku cahayaNingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
aja di sini yuk.. Tue Feb 21, 2012 12:36 am lha mbok yo di turahi kancane ki,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
gosong sithik ra po2 sing penting anget,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Feb 23, 2012 3:04 pm masipoeng wrote:nek anyep yo digoreng maneh, senajan gosong sithik ra po2 sing penting anget,.. ngemuto mowo poung masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: Ngobrol
Kanjeng Sunan Kalijaga, dibuatkan tumpeng agar bisa makan. Begitu makan kotor semua, dibasuh dengan tiga air bunga: mawar, kenanga dan kanthil. Maksudnya: uripmu mawarno-warno, keno ngono keno ngene, ning atimu kudhu kanthil nang
tembang Lir Ilir, tandurku iki wis sumilir durung? Nek wis sumilir, wis ijo royo-royo, ayo menek blimbing. Blimbing itu ayo shalat. Blimbing itu sanopo lambang shalat.
Di sini itu, apa-apa dengan lambang, simbol: kolo-kolo teko, janur gunung. Udan grimis panas-panas, caping gunung.
Aug 13, 2008 7:50 pm kayane nek sedino ra buka forum ki jan sedih jew.lha masalhe ki forum iki ki iso marahi ati seneng , iso berbagiyo iso melu sedih , jan pokokke top markotop tenan forum iki
pokok e rasane Campur bawur, asik ora keno diroso awak rasane ting sredhut ra kalap. Opo meneh nek sing
Thu Aug 14, 2008 2:04 pm kowe kok kumat gi....melu - melu wae_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
telpun sik isoh tak telpun..gek nak wis sing tok telp sopo... lha nak mantan pacar yo ora ngaruh to neng forum_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
telpun sik isoh tak telpun..gek nak wis sing tok telp sopo... lha nak mantan pacar yo ora ngaruh to neng forumsopo wae sik dadi anggota FKOG to
telpun sik isoh tak telpun..gek nak wis sing tok telp sopo... lha nak mantan pacar yo ora ngaruh to neng forumsopo wae sik dadi anggota FKOG to yo... mosok bojone wong
29) Dalem Samprangan (isaka 1272).
30) Dalem Gelgel/Sri Kresna Kepakisan (isaka1302).
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi Maguru
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi Maguru Manah
biasane mung nunut ra gawe dhewe je...nunggu we sik sapa ngerti ngko ana..
pungkur pas ospek mhs ana bocah tak kongkon mbengok ping lima "sing temping pentike"..... akeh wong ngguyu...saiki
Dinten pinika, dinten ingkang dipun agungaken dening ummat Islam sak jagad, inggih punika dinten Idul Fitri. Dinten punika dinten kemenangan kangge kita sedaya kanggenipun sedaya ummat Islam, menang jalaran ummat Islam setunggal wulan wetah, sak danguninng wulan Ramadan, nglampahi
Kabupaten Gunung Kidul 55851 Kec. Wonosari 55852 Kec. Nglipar 55853
wong ngeyel iku mung 2., sijine bocah cilik., sijine wong
Fri Nov 13, 2009 11:12 am nek sing kui ra masah dik kandar...sing dadi masalh ki nek sampeyan sing ra kuat lan bojone sampeyan sing
namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … ” ( Sosrokartono). We have abundance of domestic phylosopher like Sosrokartono,
liyane melu mundak, gajine tetep.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
kuwi penaken konsumene, produsene (kadhang tani) iso gulung tikar,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
kadhang tani) iso gulung tikar,.. Sugeng pitepangan mas ipoeng ,....nyuwun ngapunten mas........nyuwun perso .....
Tue Feb 28, 2012 1:38 pm koyo setuju ora setuju yo tetep wae kok nek kuwi dadi kebijakan tetep bakal di nggo kok..tetep rakyat kiy gur manut..tapi penguasa negri wis dho lali karo janjine..nek aturan sing nggo nguntungke rakyat cilik kok uangile pol..yo mung ndedongo mugo2 kahanane soyo apik.. Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: BBM Naik Lagi....Capek Dech... Tue Feb 28, 2012 3:51 pm jare krungu2
ning ketoke saiki wis bangkrut..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ingkang tansah kito tenggo-tenggo menggah punopo ingkang dados atur fatwa utawi mauidzoh ipun. Dumateng poro pepunden, poro
pandoming poro kawulo dasih ingkang kinasih. Dumateng poro rawuh ingkang sinubo ing suko basuki Minangkani purwakaning atur, Sumonggo tansah kulo Derek aken ngaturaken pujo-puji syukur wonten ngerso dalem Alloh SWT ingkang moho kuoso ,
panjenengan sedoyo dalasan kulo, katitik ing kalodangan meniko kito sedoyo saged makempal, manunggal, saperlu nderek-nderek mangestreni
Gusti ingkang akaryo luko kangge amilujengaken poro jalmo ,awit saking marco podo atumuju syurgo luko,soho salah setunggaling Nabi ingkang mbeto agami ingkang hak, ingkang leres soho ingkang paring syafaat dumateng umat ipun mbenjang ing dinten Qiyamat.Ing pangestu soho pandongo ,mugi-mugi kito sedoyo tansah katetapan dados umat ipun soho pikantuk syafa’at saking beliau. Amiin. Poro rawuh, Keparingo kulo matur soho ngempil kamardikan panjenengan rikalonipun saweg sakeco kimawon pangandikan, bilih ing mriki kulo kumowaton ngadek nganyer jumantoko
lumampah wonten saat puniko.Mboten namung pambagyo sugeng rawuh atas rawuh panjenengan sedoyo,soho hanyekecaaken
Nur Hadi .Wondene wonten saat meniko kulo suwun aken barokah doa nipun deneng panjenenganipun Almukarrom Bopo KH.Amiiin Saking kawulo sampun anggadahi katah kasar saruning rembak soho kirang trap silahing atur ...bilih pawiyahan wonten ing wekdal meniko angsal berkah rahmatipun Alloh SWT.kanti meniko kito tutup sesarengan kanti waosan tahmid biqouli :
Nuwun poro rawuh sami saperlu nguntapaken kunduripun poro rawuh sedoyo soho ngaturaken gunging panuwun ingkang mawantu-wantu kanti hasesanti
Damarwulan, ana paraga kang asring disebut yaiku Waita lan Puyengan. Waita lan
Puyengan iku garwa selire MenakJingga. Jalaran kepencut marang baguse Damarwulan,
Damarwulan nyolong gada Wesi Kuning kang dadi andel-andele Minakjingga. Sawise
andel-andele ilang, Menakjingga bisa diperjaya dening Damarwulan. Manut kapitayane
masyarakat ing dhukuh Kedhaton, desa Sentanareja kecamatan Trawulan, ing kono
ana makame Waita Puyengan. Ing papan kono uga misuwur karan “Sumur Upas”.
Miturut ahli sejarah P.J. Veth papan ing kono mau diarani “Kuburan Srengenge”.
Saliyane kuburane Waita Puyengan ing kono diyakini uga ana kuburane Dewi Murni
dipercaya balunge Waita, Puyengan, Dewi Murni lan Pandhansari saiki disimpen
ana kompleks Sumur Upas (candhi Kedhaton) ing dhukuh Kedhaton, desa Sentanareja,
kecamatan Trawulan, kabupaten Majakerta. Pethikan saka serat
Damarwulan kang asring kanggo gerongan ing gendhing kang nyritakake nalika Damarwulan pamit marang Dewi Anjasmara.
Kedhaton, desa Sentonorejo, kecamatan Trowulan, kabupaten Mojokerto. Sadurunge didhudhuk papan iki arupa gumuk (bukit kecil) kanggo makam. Situs iki didhudhuk sepisan ing taun 1941 dening pamarentah Walanda. P.J. Veth njenengake papan iki “Kuburan Srengenge”.
Ya ing kene tinemu makame (miturut kapitayane warga kono) Waita, Puyengan, Dewi Murni lan Pandhansari.
rimbagan batabang. Pranyata wewangunan arupa candhi sing saiki karan candhi Kedhaton. Ukuran candhi kadhaton alange 8,5 meter, ujure 12,5 meter lan dhuwure 1,6 meter. Ing sisih kulon ana tilas plawangan kang ambane 2 meter. Saliyane wewangunan mau ing sacedhake kono ana bolongan kaya cangkeming guwa. Bolongan mau ambane 60 cm.
Candhi Kedhaton durung diweruhi sapa sing nggawe. Sing cetha gawean jaman Majapait. Anehe, ing papan kono ditemokake tembok batabang kanthi senthongan cilik-cilik. Tembok batabang mau diraketake kanthi luluhan lemah. Miturut pangira-irane para ahli papan ing kono arupa padhukuhan kuna (Majapait). Ing kono ditemokake piranti kanggo nglebur wesi. Mula miturut pandugane para ahli papan ing kono arupa padhukuhane tukang pandhe.
Saliyane barang-barang gerabah uga ditemokake watu kang nduweni wok (bolongan) kaya dhakon, mula diarani Watu Dhakon. Gambar-gambar: Candhi
nduweni tinggalan sejarah kraton Majapait lan candhi-candhi kang asipat agama
nyedhaki Parinirwana. Reca kasebut mapan ing desa Bejijong, Trowulan, kabupaten
Mojokerto, Jawa Wetan, cedhak karo candhi Brau lan candhi Genthong.
2001 kanthi ukuran alange 6 meter, ujure 22 meter lan dhuwure 4,5 meter. Reca iki salah
sijine reca sing paling gedhe ing bawana Asia sawise reca Sang Buddha Sare ing
ibune asma Mahamaya Dewi. Ibune seda pitung dina sawise sang Siddartha miyos. Nalika
isih timur diopeni dening Ratu Maha Pajapati kang uga garwa prameswari Prabu
karo Putri Yasodhara lan diparingi putra asma Rahula. Nalika tindak ameng-ameng
ing sajabaning kraton sang Buddha mriksani kahanane kawula ing Negara Kapilavastu.
Sanalika trenyuh penggalihe. Sabanjure Sang Buddha tindak mertapa ing sangisore
mulang muruk ngenani dharma. Ing Kusinagara, nalika yuswa 80 taun, Sang Buddha
nandhang gerah lan sarean ana ing antarane wis Sala kaya kang digambarake ing
reca mau. Sawise iku banjur seda (Parinirwana). Diposkan oleh
4Ya pangeran ing sang AdigustiJarwaning aksara tunggalPengiwa lan panengeneNora na bedanipunDening maksih atata gendhingMaksih ucap-ucapanKarone punikuDatan polih
iku koyo wedhus yo!!! Ngebomm nak egoromu kono lho. Wong duwe egoro dewe yo ngrusuhi egoroe wong.
ntren.multiply.com => nembe sinau AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: SEMBOYAN CINTA GA' PANDANG USIA Wed Nov 04, 2009 12:15 pm wee....yo ra iso ngina lelakone wong liya......mung sing tak gumuni apap yo simbah iku isih isa?sak ngertiku wong wong wadon sing umure luwih seket wis dha wegah ngono ngono kuwi...umpama dipeksa ro sing lanag yo paling geleme telung sasi pisan...nek ra setahun pisan....
Nov 05, 2009 2:14 pm Asmaraningtyas wrote:wee....yo ra iso ngina lelakone wong liya......mung sing tak gumuni apap yo simbah iku isih isa?sak ngertiku wong wong wadon sing umure luwih seket wis dha wegah ngono ngono kuwi...umpama dipeksa ro sing lanag yo paling geleme
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.09, 1 Maret 2016.
Putra Pesanggerahan: Jodho Iku Pestine kang Maha Kawasa
wus antuk udakara telung dina, Bayu Atmaja katon semangat olehe ngrampungake soal- soal ujian, sabab ing sisih tengene ana wanudya sir-sirane.
Sanadyan durung tetepangan anaging rasa asmara wus nggudha
"Mas Bayu, aku nirun jawabanmu", tembunge kancane Bayu Atmaja. Ora ngerti apa pancen niat pingin nirun apa arep menehi dalan. Ana sajroning pikiran Bayu rumangsa menawa iki dalane, banjur kanti mantep Bayu njawil wanudya sir-sirane mau, "Dek, Nyuwun tulung njenengan sukakne mbak sampinge njenengan niku dek" Tembunge Bayu kanti ponggah lan kuminter. Tanpa ngucap barang sak klemah kertas jawaban banjur di jaluk lan di wenehake marang kancane Bayu. Sawise sawetara kertas banjur di balekake uga tanpa suwara. Atine Bayu rada kemropok, "Hemmm... iki bocah wadon kok sajak sombong temen tanpa ucap, hiyoh titeni ae,," pangucape Bayu sajroning ati.
Bayu durung wani kenalan sanadyan sajroning ati wus keselak pingin sesandhingan, ananging lumantar daftar nama kang tumempel ana ing kaca ngarep kelas Bayu wus ngerti sapa jenenge wanudya mau. " Oooo.... jebul jenenge ki Ndari to..?? yo..yo... tekan lenge semut ndak uyak kowe Nduk" mangkono batine Bayu,
Dina gumanti Minggu, sawise kedadian smester Ndari sangsaya kerep liwat ngarep kelase Bayu, sangsaya bungah atine Bayu, sajroning ati lakak lakak " genea mung semono durung apa apa kowe wis kepincut aku" pikire Bayu sanadyan sing dipikir mau mbuh bener mbuh ora. Sabanjure Bayu buru- buru ngetutake Ndari ana mburine nganti teka ing Perpustakaan. Bayu nggedhekne ati banjur takon," Ngapunten dek, asmanipun sinten?" pitakone Bayu pura- durung mangerteni ananging sejatine dhewekke bingung arep takon apa. Sajak rada jual mahal Ndari mangsuli," kula Ndari mas". "Ngene yo dek, pancen aku durung kenal banget sapa awakmu uku uga durung ngerti kepiye sifat sifatmu, ananging jujur jujuran wae, blak kotang terus terang aku kesengsem karo awakmu, ana unen unen
iki sing ndak alami marang awakmu. Kabeh iki ndak rasakake wiwit dina kapisan aku ketemu sliramu ing ulangan smester kapungkur" aku ora njaluk jawabanmu sakiki dek, sing penting aku wis jujur karo sliramu." ucape Bayu.
"Iyo mas, aku wis ngerti kok saka caramu ndeleng aku, yen oleh jujur sak temene aku yo ngrasakake rasa kang padha
Dina gumanti, sawetara Bayu anggone nunggu jawabane Ndari ananging durung ana jawaban kang pesti, yo mung seka gelagat pancen sakarone sangsaya akrab. Nganti sawijining dina Ndari ngajak ketemu karo Bayu.
sawise ketemu Bayu uluk pitakon, " Ana apa Ri kok tumben ngajak ketemu?? apa awakmu arep menehi jawaban katresnanku??
"Ora Mas, malah tak jaluk wiwit dina iki tulung dohono aku mas,, aku wis kebacut sayang karo awakmu, mulane aku ra pingin ana apa- apa karo kowe mas,
pacarmu ki apa yo iseh seneng.?? yen pancen kowe iseh seneng yo uwis aku tak sing mundur, nanging yen kowe wis ra seneng berarti wis genah iki masalahe." Guneme Bayu nanggapi penjaluke Ndari.
Ndari mangsuli," yen seneng jane mbiyen aku seneng mas, nanging saiki wis tak lalekne, merga keluwargaku ora
kok mung cah limo tekane sepuluh,, di gawakkake sadesa aku ra bakal mundur aku ra bakal mlayu," sajak gembedhe omongane Bayu.
"Yo karepmu mas, sing penting aku wis ngelingke mas,,," mangkono welinge Ndari mungkasi anggone ketemuan merga bel mlebu kelas wis di unekake.
Sawise dina iku kaya kaya sangsaya akrab sesrawungane Bayu kalawan Ndari, saben mangkat lan mulih sekolah tansah bebarengan kepeneran sanadyan beda kecamatan ananging iseh sak jalur angkutan, yen meneri Bayu mulih keri Ndari setya nunggoni, semono uga sebalike, wis bocah loro
tidha- tidha ora ragu- ragu Bayu nemoni wanudya kekasihe mau, sanadyan ora nggawa apa- apa wong pancene di critakkake ing
nggawa kado kanggo awakmu ananging ragaku sakwutuhe sing tak kadokne kanggo awakmu, tak suwun awakmu gelem nampa aku sak wutuhe". Krungu tembunge Bayu kang kaya mangkono Ndari mung mesem lan ngucap matur nuwun.
" Mas aku ora iso nolak katresnanmu mas,, aku yo seneng karo mas
mangkono mau, ora nyana malah dina iku uga oleh wangsulan. Bungah atine Bayu sido sesandingan ngrakit asmara karo
bungah kaya- kaya ndunya iki duweke wong loro, tansah bebarengan mangkat lan bali sekolah, gegandhengan tangan kaya- kaya wus manunggal tan bisa pinsahake maneh. Ana kalane yen dina Minggu Ndari teka nyang Omahe Bayu wis di sengguh kaya kaya keluwargane dhewe, wis ora ana ewuh pakewuh pancen niat krenteking ati Bayu Lan Ndari ora amung kekancan ananging mis mikir dina sesuk mbangun bebrayan.
Dina iku Bayu yo sragaman mangkat seko ngomah kaya cah arep sekolah, nanging ana atine wus di niati arep teko nyang omahe Ndari, arep kepingin ngerti lan silaturahmi karo wong tuane Ndari, isih isuk Bayu wis mangakat, tekan ngarep omahe Ndari Bayu mudhun karo kancane loro, kebeneran minggu minggu iku ana sekolahan mung nunggu pengumuman sawise smesteran.
"Assalamu'alaikum," Bayu uluk salam karo ndhodhog
mangsuli lan mbukakake pager. " Enten napa mas? rencange Ndari to? Ngendikane Ibune Ndari karo mlaku ngungkuri Bayu tanpa ngakon mlebu,
Bayu krasa ra kepenak atine, ananging jenenge tresna karo anake, " namung badhe silaturahim kemawon Bu, Injih leres Bu dalem rencangipun Ndari. Ndarinipun wonten Bu??
Ana lagi ngumbahi, arep di jak nyandi to?? Pitakone Ibune Ndari karo mbanting bongkokan dhele, " Ndari...... Ndari....... ki goleki wong lanang kancamu iki lho" ngendikane nimbali putrine.
"Astaghfirullah hal adziim" Bayu nyebut ana ati karo gedheg- gedheg.
Ora wetara suwe ndari metu seko njero omah, tangane
"Iyo,,, kowe mlebu sekolah ora, yn mlebu ayo bareng tak enteni" karo setengah kaget Bayu takon.
"Mlebu rep golek apa lho.??" Ibune Ndari nyauti iseh karo njerengi dhele ana nglatar.
"Entenana yo mas tak ganti sragam disik" ucape Ndari tanpo nggatekake ngendikane Ibune.
ora wetara suwe Ndari wis siap Bayu pamitan karo Ibune Ndari lan uluk salam.
Ana ndalan Ndari ngomong yen Bayu nekat tenan nganti sakyahmene urung ana wong lanang wani dolan nyang ngomahe saliyane Bayu. Mangkono anggone ngrakit asmara antarane Bayu lan Ndari kaya ra ana susahe anane amung seneng lan seneng, masalah wong tuane Ndari kang kurang becik anggone nampa Bayu ora banget di gatekake. Nganti sawijining dina sakloron padha nunggu tekane
padha lungguh jejeran ana nduwuring tumpukan kayu sak pinggiring dalan ngadhep sumur kang wus ora di gunakake meneh, nganti kaucap janji kang suci ora bakal ninggalake siji lan sijine sanadyan apa wae kang bakal kedadean.
Dina candhake bayu rumangsa bingung, sabab sing biasane mbarengi mangkat sekolah ora katon, nganti teko sekolahan age age Bayu nggenahake nyang kelase Ndari, ana apa sak temene. saka kancane Ndari bayu oleh werta menawa Ndari lara lan di pondhokake ana rumah sakit, sawise jam istirahat Bayu ninggalne sekolah tumuju menyang rumah sakit ing ngendi Ndari di pondhokake, ora angel ruang inape bisa di temokake, ing kono Ndari di infus ana kamar 3C. Sawise salaman karo Ibune Ndari, Bayu banjur nyedhaki Ndari salaman lan nakokake kepiye kahanane kesehatane. ora suwe Bayu banjur nyedhaki Ibune Ndari meneh, "Lha pripun Bu?" pitakone Bayu bingung anggone arep mbukak omongan.
"Pripun apane to mas? yo kaya ngene iki, Ndari paling kekeselen. lha kok rene ki apa ra pelajaran.?? Ngendikane Ibune ndari.
Bayu mangsuli, " Injih Bu, pikiran kula mboten tenang, punika pelajaranipun bahasa inggris Bu, kula mboten pati remen kok kalian pelajaranipun"
"Nyat kok Mas,, wong ki yen wis ra seneng arep di kapakno ae yo ra seneng" ngendikane Ibune ndari.
Bayu rumangsa meneh, ana ati cilike ngrumangsani yn dheweke ora di senengi karo Ibune ndari malah anggone kekancan karo Ndari sajake yo ora di estoni.
Telung ndina Ndari di pondhokake ana rumah sakit, telung ndina uga Bayu melu nunggu ana rumah sakit sanadyan mung yen awan. dina kang pungkasan ana pakdhene ndari uga melu nunggu, sawise barang wus di ringkesi, Bayu Arep ndisiki laku mulih dhewe, ana ing atine Bayu ora kepingin melu numpang ngebak baki enggon apa meneh Bayu ngerteni yen tekane ra ki kersakne karo Ibune Ndari, nanging lakune Bayu di ndek karo pakdhene Ndari, ngendikane mengko ra ana sing rep ngedukne barang- barange yen tekan ngomah, Sanadyan atine ra kepenak nanging Bayu anut ngendikane Pakdhene Ndari,
Sawise Ndari sehat meneh kahanan bali kaya dina biasane. mangkat lan mulih bebarengan kaya wektu kang kapungkur. Nganti teka
ora gelem blaka, bingung atine Bayu nalika iku, nganti teka surate Ndari sing gawe tenang pikirane Bayu, ing kono tinulis
Sawise nampa tulisan iku Bayu, ngerteni karepe Ndari, iku ndadekake Bayu sangsaya sregep anggone sinau, merga ora kepingin yen nganti ora lulus, sebab yn nganti ora lulus iku uga dadi sebab Bayu bakal kelangan katresnane.
Ringkesing crita, sawise hasil ujian di umumake Bayu daya- daya menyang omahe Ndari, merga Bayu kepingin sing mbukak pengumuman kelulusane Bayu iku Ndari dhewe, sawise di bukak isine nuduhake manawa Bayu lulus, kanti kelulusan iku lulus uga ujiane Bayu kanggo nerusake hubungane karo Ndari. Ana ngomahe Ndari uga Bayu ketemu karo bapake Ndari, ana ing kono Bayu di wulang akeh- akeh. Bayu di dangu karo bapake Ndari " saiki rencanamu apa Le.? apa rep kerja apa rep kuliah.?
"Badhe kerja kemawon Pak, menawi badhe kuliah punika dalem bingung ragadipun" mangkono wangsulane Bayu,
"Lha yen kerja, arep kerja apa?? wong kerja kuwi ana limang werna. mrentah, di prentah, gawe usaha dewe, angkatan, karo PNS, lha kowe rep milih sing endi?? bapake Ndari ndangu meneh,
Bayu wangsulan," menawi kawula ingkang baken halal rumiyin pak. njih dalem nyuwun donganipun kemawon mugi mugi rejeki kula lancar."
Ora ana itungan wulan Bayu pamitan mangkat budhal menyang Jakarta merga arep ngadu nasib, golek rejeki. Ndari rumangsa kelangan sebab bakale adoh karo Bayu. nanging kudu kepiye meneh, Bayu akhire mantepne tekade budhal ngudi rejeki ana Jakarta,
Sanadyan adoh Bayu ora bisa lali karo Ndari, saben isuk sak bubare sholat subuh Bayu telphon Ndari. Nganti sawijining
asta bapake kanggo bisnis kayu jati. Bayu mung manut wae, sanadyan atine nahan rasa, nganti
kancane Ndari, ora mung cukup ana telphon, saben telung wulan sepisan Bayu mulih kampung kanggo nemoni Ndari. semono gedhene tresnane Bayu kanggo Ndari.
Ganti taun ganti uga kahanane, janji suci sing mbiyen di ucapne wong loro wis kaya di lalekne. Ndari rumangsa ora bisa nyambung hubungan jarak jauh, dheweke banjur dwe pacar meneh, ananging mbuh apa sebabe sanadyan adoh Bayu krasa nalika Ndari mblenjani janji- janjine. Udakara rong taun Bayu lan Ndari nyambung katresnan saka kadoan, ora kurang saka ping enem Ndari mblenjani janji lan nyambung katresnan karo priya sejene, ping semono uga bayu medhotake katresnan, ping semono uga Ndari nangis ngjak balen, ping semono uga Bayu luluh atine. Ora kurang kurang anggone sedulur sedulur tuane Bayu lan wong tuane paring pitutur supaya golek liyane, nanging ing atine Bayu tetep madhep mantep lan yakin menawa sawijining dina mengko Ndari bisa rubah sikape.
Cekaking carita, sawise lulus sekolahe Ndari uga ninggal desa ngudi rejeki menyang Jakarta, padha padha ana Jakarta ndadekkake gampang anggone ketemu, ananging merga gaweane Bayu kang kadang kala ora genah wektune ndadekake ketemune yo arang kading, Sawetara Ndari ana Jakarta ora ndadekake hubungan sangsaya cedhak luwih luwih sak wise Ndari netep ngomahe dewe, ing kono Ndari cedhak karo tanggane kang uga kancane Bayu nalika sekolah. Sawijining dina sengaja Bayu telphon
ala, kancane Bayu ngakoni yn nduwe hubungan sing lwih saka kanca karo Ndari, malah hubungane wis ora becik
jawabane padha. Muntap rasane dada, ora nyana wanita kang wis di puja puja patang taun luwih lawase tega gawe lelara, ketambahan meneh kanca kang pinercaya njaga malah melu gawe gela. Wiwit iku Bayu wis ra bisa menehi pangapura, senadyan yen kekancan iseh di tampa, ananging yn mbangun bebrayan wus ora bisa,
"Yen rokok kanggo joinan sak kanca ra papa, ananging iki wanita" mangkono tembunge Bayu,
Sanadyan lara ing dada, Bayu kudu bisa nampa pepestening Gusti Kang Maha Kawasa,
Ora nganti petungan minggu, Bayu ketemu wanita kang dadi geganthilaning ati sawise di larani Ndari, wanita mau ora liya yo kancane Ndari wektu ana ing pawiyatan,
Bayu Amaja bisa syukur ngarsane Gusti, wus di welehake alane wanita kang wetara suwe lawase ngisi atine, malah di temokake wanita kang duweni sifat ikhlas, merga saktemene patang taun uga wanita mau ngendhem rasa ngingu ikhlas ana atine jalaran kadhung tresna ananging ora kepingin nglarani kanca, amarga priya kang di tresnani wis nduweni sesambungan karo kancane,
Bayu Atmaja uga syukur bisa nemokake tresna kang sejati yo sejatining katresnan, rasa tresna kang tanpa mandhang bandha kalawan dunya anane amung ikhlas lan narima,
Rong taun Bayu Atmaja ngrakit katresnan kalawan wanita mau, Saiki wus dadi sisihane, urip bareng susah lan seneng. Ora mung Bayu kang rumangsa seneng ananging keluwarga sanak kadang kabeh melu seneng.
Manungsa isane mung usaha kalawan ndonga Gusti kang aweh keputusan Ngabulna,
Tresna marang wanudya aja nganti ngalahne tresna marang kang Murba Kawasa, sabab katresnan kang kekal yo mung tresnane Gusti Allah marang umate,
Sak pinter pintere manungsa milih sing paling bener amung pilihane Kang Kawasa,
Amung Ikhlas kang dadi kunci bagya mulyaning dunya,
Nyuwun Nyuwun koreksi, komentar, kritik lan saranipun hambok bilih anggen kawula nulis kathah lepat saha kirang trap anggen kawula ngrakit basa, kawula ngrumaosi diri kawula taksih cubluk, sedanten kala wau kabegta saking kirange pangertosan sabab kiranging pawiyatan.
Serat wedhatama punika salah satunggaling serat anggitan KGPH Mangkunegara IV, Wedha inggih
tekun ngibadah ndandani Iman, tansah istighfar nyenyuwun aksamaning Gusti kang Maha Wikan, Insya Allah urip slamet ing donya dumugi
Trip ke Gunung Bromo dan Rafting di Sungai Pekalen, Probolinggo (Part I) | Sugeng Rawuh
ngrungoke sandiworo soale le ngrungoke bareng2 sak konco neng ngisor wit sawo...!!Jadi pingin balik lagi ke masa itu deh.... AsmaraningtyasCamatJoin date : 08.01.09Subyek: Re: Jaman cilik
kayane sing ning forum iki tuwekan kabeh yo??????? iwansCamatJoin date : 29.02.08Subyek: Re: Jaman cilik sandiworo radio sik terkenal
sing ning forum iki tuwekan kabeh yo???????la sampean umur pinten pakde kulo sampun umur 26,riyen menawi bade mirengne radio nggeh ten nggene tonggo wong nggen kulo mboten gadah radio kok AsmaraningtyasCamatJoin date : 08.01.09Subyek: Re: Jaman cilik
opo yo ? Fri Sep 11, 2009 7:43 am ak ra seneng sandiworo, mung crita basa jawa :kuncung bawuk; pak besut (RRI)cerita buku
sandiworo radio sik terkenal opo yo ? Fri Sep 11, 2009 4:34 pm Walah dadi kelingan maneh ki.....dadi crito aku rikolo semono pas wulan poso iki isin jarang wong sing duwe aku lali jeneng'e ..... nek saiki bangsane VCD, DVD kelinganku go kaset sing ono gambare ..... Critane tonggo duwi kaset Film yo kuwi Mak Lampir, Sembara....... podo delo rame-rame karo ngenteni sahur, biasane gor ngrungoke' neng radio, ki iso delo film'e jebule rupone mak lampir kuwi medeni tenan..... iki sing dadi do wedi pas anak
Bang Mandor.... Bang Mandor...... Bang mandor..... karo muteri kampung golek mongso akibat'e bar film enthe podo wedi mulih.....di tambah maneh omah'e sing duwi film kuwi serem cerak belik karo wit sing critane ono sing nunggu.....akhir mulih podho goce'an sarung siji lan sijine'.....men ra do mlayu disik........ Sponsored contentSubyek: Re: Jaman cilik
papua. Neng luar negri yo ngono, soko Amerika Utara nganti Australia. Opo maneh neng Suriname, Hongkong, Malaysia, Timur Tengah, dll., sing akeh TKI soko Jowo. Nek do ngumpul, ngobrole nganggo Boso Jowo, ora
ngerti ra? ki ulahe wong operator..ge meramaikan kompetisi pulsa.ujung2e okeh wong sms ge keluargo, konco,lan sederek-sedulur kon ati2 saking sms abang
Tuminah omahe Pekunden Kelurahan Pelutan Kecamatan/
becak aring Kacan gan Kelurahan Mulyuoharjo Kecamatan/
Gambyong Sukoretno dance at Mangkunegaran palace
Gamelan Beleganjur Sekehe Gong Kencana WigunaKecak
3. Abangan; Mriki Jowo tapi ora jowo, artine ora beneh alias jaman edan, wis dicampur Sak enak udele karo setan arab.t
ora malah angger koq udak aduk ngono tah,,,aq faham kwi.ning nek nganggo nyatur agomo2 lyane kwi kleru,sbab agomo opo wae ora ngajarke,trmasuk hindu budha,ugi islam,,,
malah budoyo nyang agomo yo tkan ndi wae parane ra tinemu mung dadi padudon ora liyo mung aran othak athik gathuk kwi mau, nggih ndoro kakung…
malah budoyo nyang agomo yo tkan ndi wae parane ra tinemu mung dadi padudon ora liyo mung aran othak athik gathuk kwi mau, nggih ndoro kakung…lha wong tetembungan ki kno opo
download ahange jadide Mazyar Fallahi - Tighe Eshgh Mazyar Fallahi Mazyar Fallahi - Tighe Eshgh Tighe Eshgh
Review Konser Kua Etnika – Nusa Swara ardiwilda no comments 26/07/2014 Taman Budaya Yogyakarta, 31 Agustus 2010
» Pedang Mahadewa Seri 3 - Ksatria langit
ing strojarstvabacc. ing. mech. Damir Paladinmag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadiplomirani inženjer strojarstvaing. strojarstvaing strojarstvaIng. strojarstvaIng. strojarstvaDipl.ing. strojarstvabacc. ing
an berkali-kali he..heReplyDeleteciwir23 November, 2010jaman cilik udan2 nyurung grobak
Apa yening majujuk ia medem, nanging yening medem ia majujuk? (
YAKOBUS 1:7 | Wong kang mangkono iku aja duwé pangira, menawa bakal nampa apa-apa saka Gusti.
kanggo ngruwat Bhre Matahun. Bhre Matahun iku dulur naksanak karo Prabu Hayam Wuruk (Rajasanagara). Dene miturut Kitab Negarakertagama, ngemot yen Bhre Matahun seda
taun 1388 Masehi. Mula saka iku miturut panemune ahli sejarah Candhi Tegawangi
iku dibangun taun 1400 M kanggo ngruwat Bhre Matahun kanthi upacara Srada kang
Surawana, wangun lan gedhene meh padha, dalah wektu ngedegake candhi iku uga
ora geseh akeh. Candhi Tegawangi nduweni ukuran 11,2 X 11,2 meter, dene dhuwure 4,35 m. Pondhasine
digawe saka bata, awak candhi digawe saka watu item (batu andesit,watu kali),
padha karo candhi Surawana. Ing sikile candhi ditemokake relief gambar raseksa
(gana) , lungguh jengkeng nyangga
njaluk diruwat supaya bali wujud ayu , malih dadi Dewi
ragile para Pandhawa. Dene ing senthong candhi ana Yoni
Ardhenari, manuk garudha kang awake manungsa. Candhi Tegawangi iki
sawijine wewangunan wadhuk (kolam, belong,
Dha – Dhuwur wekasane endek tumindak kang dumadi
wening suci Nga – Ngracut busananing manungsa
Pasek Dukuh Sakti Banjar. Silayukti, Pura Hyang Warga Pasek
Jum’at ingkang kawulo luhuraken
Wonten ing kesempatan weknal meniko, kawulo pinongko khatib ngajak dumateng panjenengan sami kagem ningkataken anggen kita taqwa dumateng ngrsa dalem Allah SWT. Ningkataken taqwa kanti sakestu-estu. Ningkataken anggen kita nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan ugi ningkataken anggen kita nebihi awisan-awisanipun Allah SWT. Amargi inggih namung kanthi taqwa meniko ingkang saget nglantaraken kulo panjenengan sami pikantuk kabegjan wonten ing alam donya semanten ugi mbenjang wonten in Akhirat. Allohuma Amin.
Wonten ing panggesangan meniko asring kulo panjenengan ngraosaken menawi gesang meniko raosipun awrat. Gesang meniko rekaos. Wonten ingkang ngraosaken awrat wonten ing babagan ekonomi. Wonten ingkang ngraosaken awrat wonten ing babagan kesehatan. Wonten ugi ingkang ngraosaken awrat ing babagan kapinteran. Namung pinangka piyantun ingkang kagungan iman lan taqwa, kulo panjenengan sami kedah tetep yakin bilih raos awrat ingkang wonten meniko salah setunggaling ujian saking Allah SWT. Mboten sae menawi anggen kulo panjenengan sami ngadepi gesang ingkang awrat meniko kanthi sambat ing saben wayah. Amargi menawi kito gatosaken, estunipun taksih kathah kenikmatan ingkang pun paringaken dening Allah SWT dumateng kulo panjenengan sami. Milo langkung sae menawi kulo panjenengan sami langkung ngutamakaken anggen kito bersyukur awit paringipun nikmat ingkang kathah saking Allah SWT.
“Lan menawa kowe ngitung nikmat Allah, ora bakal bisa tok ukur. Saktemene menungsa iku padha zalim lan ingkar marang nikmat Allah”
Salah setunggaling nikmat Allah ingkang kulo panjenengan sami aring kesupen anggenipun bersyukur inggih meniko nikmat jasmani arupi awak utawi badan ingkang sehat. Kanthi panca indera ingkang komplit, susunan tubuh ingkang komplit, ingkang taksih kagungan fungsi ingkang komplit, kulo panjenengan sami asring kesupen bilih meniko nikmat ingkang bonten saget pun ukur kanthi materi.
Menawi wonten saking anggota badan kulo panjenengan sami ingkang sakit, utawi ingkang mboten saget pun ginakaken kados umumipun piyantung gesang, kita tasih kagungan anggota badan sanesipun ingkang mbok menawi mboten sedaya piyantun kagungan. Menika ugi kedah kita syukuri.
Kula panjenengan sami tasih pun paringi kekiatan kagem nindhakaken ibadah jumat wonten ing Masjid Al Furqon mriki, meniko nikmat ingkang sak kelangkung ageng. Amargi meniko nendahaken bilih manah kita tasih pun bikak dening Allah SWT kagem nindakaken saperangan dhawuhipun.
Menawi kulo panjenengan sami nembe nandang gerah, monggo sami dipun lampahi kanthi sabar kalian evaluasi, kenging menopo kok saget gerah? Menopo inggih sakdangunipun pun paring kesehatan, kulo panjenengan sami asring tumindak ingkang mboten leres? Menopo inggih kulo panjenengan sami asring nilaraken dhawuh-dhawuhipun Allah SWT sinaoso pun paringin badan ingkan sehat lan
Wonten setunggaling ustadz ingkang nedahaken, menawi kulo panjenengan sami pun paringi ganjaran gerah wonten ing alam donya, meniko ateges kulo panjenengan sami dipun tresnani dening Allah SWT. Amargi meniko menawi pun tampi kanthi sabar, saget ngleburaken dosa-dosa kula panjenengan sami nalika tasih sehat, mbok menawi kesehatan kulo panjenengan sami pun ginakaken wonten ing papan panggenan ingkang mboten sae. Mbok menawi kesehatan kulo panjenengan sami mboten pun ginakaken kanthi ibadah ingkang sakestu-estu. Kanthi gerah kulo panjengan sami saget kagungan tekat kagem manfaataken kesehatan meniko kanthi ingkang sak estu-estu menawi pun paring kesehatan.
Saksanesipun masalah kesehatan, ingkang kadhang kala kula panjenengan sami kesupen anggenipun bersyukur inggih meniko masalah ekonomi. Mboten kagungan arto lajeng sambat lan nglokro, meniko mboten sak trep. Tasih kathah piyantun sanes ingkang mboten kagungan arto lan malah kagungan utang ingkang kathah. Lajeng pripun menawi mboten kagungan arto lan malah kagungan utang?
Sidang jumat ingkang kawulo luhuraken. Kados dene ujian wonten ing babagan kesehatan fisik, ujian wonten ing kesehatan ekonomi ugi sami. Monggo kito sami menggalih, menopo ingkang sampun kulo panjenengan sami lampahi sakdangunipun pun paringi kesehatan ekonomi. Naliko kagungan arto ingkang kathah, nopo meniko sampun kito ginakaken kagem ibadah? Menopo meniko sampun kito ginakaken kagem nglampahi dhawuh-dhawuhipun Allah? Menopo malah kito ginakaken kagem maksiat?
Meniko perkawis ingkang baken sanget. Amargi estunipun kagungan bondho ingkang kathah meniko ugi ujian. Wonten ingkan bandhanipun kathah lajeng pedamelanipun saben dinten namung judi. Wonten ingkang malah Mo limo. Wonten ingkang lajeng remen nuruti hawa nafsu ingkang malah damel cilakanipun awakipun piyambak. Lajeng wonten ugi ingkang malah mlajar wonten ing narkoba. Dados monggo pun penggalih kanthi sakestu, naliko pun paring nikmat bandha ingkang kathah, meopo ingkang sami kita tindakaken.
Lajeng menopo ingkang kedah kito lampahi menawi sakmeniko kagungan utang ingkang kathah? Ingkang sepindah monggo evaluasi. Kenging menopo kok saget kagungan utang ingkang kathah? Menopo amargi rumiyin nyambet arto lajeng artonipun kagem foya-foya? Menopo kagem usaha lajeng usahanipun bangkrut? Menopo artonipun pun sukakaken dalem, lajeng dipun pendet tiyang sanes?
Menawi sampun evaluasi, milo lajeng pasrah dumateng Allah SWT. Menawi rumiyi kathah maksiat pun agengaken tekad kulo panjenengan sami kagem mertobat. Menawi rumiyin usaha bangkrut amargi mboten estu2 anggenipun nyambut damel ugi monggo pun tekati kagem mboten mbangsuli malih. Menawi rumiyin anggenipun kecalan arto amargi kapusan, kemalingan, lan sakpiteratipun, monggo sami dipun adhepi kanthi sabar, meniko sampun kersanipun Allah SWT. Amargi wonten ing asmaul husna estunipun Allah meniko kagungan sifat Ar Razaq ingkang tegesipun dzat ingkang paring rejeki. Namung upadi kulo panjenengan sami ingkang dipun betahaken, amargi Allah SWT mboten badhe ngewah-ewahi nasib salah setunggaling kaum kejawi kaum meniko ingkang kedah ngupadi piyambak (QS Ar Ra’d 21)
Lajeng menawi kulo panjenengan sami mboten kagungan arto lan mboten kagungan utang, lan tasih kagungan fisik ingkang sehat kagem pados arto, milo meniko nikmat ingkang ageng sanget saking Allah SWT. Monggo pun lampahi gesang meniko kanthi raos syukur ingkang sak estu-estu, amargi nyambut dame meniko kenikmatan, kesehatan meniko kenikmatan, pikantuk bandha kanthi margi ingkang leres meniko ugi kenikmatan. Lan ampun kesupen anggenipun ngibadah dumateng Allah SWT ugi tansah ingkang estu-estu.
“Sawangen marang wong-wong sing neng ngisormu, lan ojo nyawang marang wong-wong sak ndhuwurmu. Saktemene kang koyo mengkono iku mung bakal marakake kowe lirwa/ lali marang nikmate Allah SWT”.
Wonten malih kenikmatan ingkang kadhang kala mboten kita sadari. Inggih meniko raos aman lan tentrem. Raos aman lan tentrem meniko kedadosan amargi mapinten-pinten perkawis. Ingkang utami inggih meniko kahanan wonten ing sak kiwa tengen kito. Lan pengestunipun saking Allah SWT, kulo panjenengan sami sakmeniko gesang wonten ing daerah ingkang aman. Tebih saking peperangan. Tebih saking bencana.
Menawi kito midanget wonten ing pawartos surat kabar, radio, televisi, internet, wonten ing Suriah, perang saudara ingkang korbanipun mboten sekedik. Ajeng nyambut damel raosipun mboten tentrem. Ajeng makaryo dodolan dhaharan lan unjukan raosipun mung tansah was-was. Ajeng sekolah ugi mboten sekeco. Nindakaken ibadah jumat kados siang meniko, raosipun namung semelang.
Ugi wonten malih ingMyanmar. Kaum muslim etnis Rohingya dipun usir saking tanah kelahiranipun. Kados pundi raosipun poro sederek-sederek kito muslim Rohingya. Badhe mlajar wonten pundi. Kamongko sakawit alit nggoh wonten mriku anggenipun gesang.
Mboten sah tebih-tebih, Wonten Lampung.Bentrok warga antar kampung. Ingkang kedhahipun sami guyub rukun mbangun daerahipun supados majeng malah sami jothakan. Badhe menopo-menopo rekaos. Menang ugi mboten pikantuk menopo-menopo. Mboten wonten ginanipun.
Milo kulo panjenengan sami sampun pun paring nikmat ingkang sak kelangkung kathah. Gesang wonten ing perkampungan ingkang ayem tentrem. Mboten kagungan arto mboten menopo-menopo, tasih saget ngupadi kagem pados arto. Milo monggo nikmat Allah ingkang ageng meniko kito ginakaken kanthi ingkang sak estu-estu. Kagem ngibadah nindhaki dhawuhipun Allah. Sholat gangsal wekdal. Sae malih pun tambah sholat sunat. Ngaos Al Qur’an. Nyambut damel kagem pados pangupo jiwo. Lan nebihi sedoyo awisan-awisanipun.
Tentu kemawon kulo panjenengan sami tasih emut. Naliko gunung merapi meletus dahsyat kaleh tahun kepengker. Kirang langkung ugi wonten ing wulan November kulo panenengan sami nilaraken kampung halaman. Mboten mangertos kapan badhe wangsul maleh. Ing pengungsian mboten asget menopo-menopo. Mboten saget nyambut damel. Nambung sare wungu sare wungu ngantos bingung badhe menopo maleh. Anamung nggih awit saking nikmatipun Gusti Allah, kita tasih saget wangsul maleh wonten ing dalem kulo panjenengan sami. Meniko ugi kagem pepeling supados kulo panjenengan sami tansah njagi alam meniko supados tetep saget kagem geang sesarengan.
Ing pungkasan khutbah meniko, kulo badhe ngajak para jamaah kagem nyimak firman Allah wonten ing Surat Ibrahim ayat kaping 7.
Lan padha elinga nalika Gustimu ngendika,”saktemene menowo kowe podho syukur, mulo aku bakal nambah nikmat marang kowe, ananging menowo kowe ingkar marang nikmatKu, mulo adzabku kuwi abot tenan”.
Milo para jamaah… monggo sami kito penggalih sesarengan. Kados pundi anggen kito bersyukur marang nikmat-nikmatipun Allah SWT. Bersyukur meniko mboten cekap namung ngucapaken Alhamdulillahirabbil alamin, namun ungi kados pundi anggen kito nerapaken kenikmatan Allah meniko. Menopo kito ginakaken kagem ngibadah, menopo kosok wangsulipun.
Temtu kemawon menawi nyinau saking firman Allah kala wau, lan menawi kulo panjenengan sami pitados dumateng Allah, milo kito kedah nggadahi raos syukur ingkang kathah dumateng nikmat-nikmat Allah. Amargi menawi kito kerso bersyukur, nikmat meniko badhe dipun tambah. Lan Menawi kufur, utawi ngginakaken nikmat Allah kanthi margi ingkang mboten leres, Allah ingkang badhe paring pinwales.
Mugi-mugi kulo panjenengan sami kalebet tiyang-tiyang ingkang saget bersyukur dumateng nikmat-nikmat Allah
tuku sing wes dadi rodo larang dr pda mixer ku nganggur pingin gawe dewe
tuku sing wes dadi rodo larang dr pda mixer ku nganggur pingin gawe dewe biar lbih frees .neng
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganaake jagad iki saisine, dadi sesembahane wo sa alam kabeh, nganggo carane dewe-dewe” ( Tuhan
“Manungso sadermo nglakoni, kadyo wayang umpamane” ( Manusia hanya sekedar menjalani, ibarat wayang tergantung pada otoritas dalang)
“Owah gingsire kahanan iku saka karsaning Pengeran Kang Murbeng Jagad. Ora ana kasekten sing madhani papesthen, awit papesthen iku wis ora ana sing
“Panggawe ala lan panggawe becik iku tut wuri lan tuduh dalan nganti delahan. Mula wong iku mumpung urip ngudia kabecikan, supaya dadi sarana bisane
“Wong becik ora keno mangan daging kang ora suci, kudu nyirik sembarang kang dadi regeding awak utawa cedhaking satru lahir
wisane ana ing sirah, kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing
“Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena, disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andheng)”, (
“Ing wektu akeh wong kang seneng uripe marga panggautane akeh pametune, ing kono negara bisa tentrem, ora ono wong colong jupuk darbeking
Ratu Kidul,Ndedel nggayuh nggegana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung Ngeksiganda.
RIZQI A WSMP NEGRI 2 BREBES34,45
Ing. Pablo Andrés Vaca, Ing. Calixto Maldonado, Ing. Claudia Inchaurrondo, Ing. Juan Peretti, Ing.
menambah wawasan pembaca sastra Jawa. -----------------------------------------------------> Novel Singkar mujudake novel bahasa Jawa karangane Siti Aminah. Singkar uga saka jeneng desa sing dadi papan crita kuwi. Ing novel iki, kanthi paragatama wong wadon enom sing jenengane Nani, Siti Aminah ngangkat konflik sosial sing isih kenthel ing masyarakat Jawa, yaiku babagan jejodohan. Ing novel iki uga nyritakake perceraian, asmara, meteng sakdurunge nikah, peretentangan batin mahasiswa aktivis, wong wadon sing dadi single parent, fitnah, lan pereselisihane bocah-bocah enom. Ing novel iki. Wong wadong oran mung dadi lakon sing ana ing ranah domestik, tapi uga ing wilayah publik. Andhedasar kedadeyan mau, perkara sing dirembug ing skripsi iki yaiku (1) kepriye paraga wadon ditampilke ing novel Singkar? (2) kepriye tumindake wong wadon nalika ngadhepi macem-macem perkara ketidakadilan gender ing novel Singkar? lan (3) kepriye pandhangane pengarang marang wong wadon sing ana ing novel Singkar. Pendekatan sing digunakake ing paneliten iki yaiku pendekatan objektif kanthi metode struktural. Kasil analisis teks kanggo medhar strukture, dene teori gender kanggo mbeberake sikape paraga wadon nalika ngadhepi ketidakadilan gender. Paraga-paraga sing digambarake ing novel iki nyritakke peranan wong wadon. Paraga-paragane yaiku Nani, Narumi, Sipon, Inten, Sartinah, Alsa, lan Mbak Marni. Lakon-lakon iku nduwe peran sing beda-beda, ana sing nduwe peran ing keluarga lan ana uga sing nduweni peran ing masyarakat. Ing novel iki ana pitung paraga wadon lan lima saka pitu iku ngolehi ketidakadilan gender yaiku Nani sing arep dijodhokake marang ibune karo wong sing ora disenengi, tapi Nani wani nentang prentahe ibune. Narumi sing awit cilik urip sengsara, kudu medhot sekolahe, dipeksa wong tuwane supaya gelem rabi karo wong sing dipilih maring ibune senajan Narumi uwis seneng karo tanggane, Nurdin. Merga ibune, dheweke kudu ninggalake wong sing disenengi, Narumi bisane ukur pasrah lan gelem nurut karo ngendikane ibune. Sipon urip dadi randha sing anake isih cilik-cilik, saben dina kudu kerja kanggo nyukupi kebutuhan keluwargane. Kanthi sabar, Sipon nglakoni dina-dinane tanpa direwangi bojone. Sartinah uga dadi randha, dheweke dipegat bojone merga nglarani atine bojone lan senengane serik yen ndeleng tanggane duwe barang anyar. Sartinah kudu kerja kanggo ngragadi sekolah anake lan kanggo nyukupi kebutuhan keluwargane, Sartinah nglakoni kuwi kabeh kanthi sikap sabar. Dene Alsa sawijining mahasiswa sing meteng karo pacare sadurunge nikah. Sawise pacare Alsa, Nusa v kadha marang wong tuwane Alsa yen Alsa ngendheg winih saka dheweke, bapake Alsa nesu lan ngusir Nusa. Sakwuse kedadeyan kuwi, Alsa ora entuk kuliah maneh lan uga ora entuk ketemu Nusa maneh. Alsa ora isa apa-apa, dheweke ukur bisa pasrah karo keputusane bapake. Perspektif pengarang marang lakon wadon sing ana ing novel Singkar contone marang paraga Nani. Dadi anak, Nani wani nentang prentahe ibune sing kepengin njodhokake dheweke karo Kurniawan. Merga terus dipeksa, Nani malah minggat saka omahe. Minangka mahasiswa, saliyane nggarap skripsi, Nani uga isih sibuk karo kegiatan BEM sing ana ing kampuse. Minangka wong enom, Nani uga nduwe rasa tresna marang wong lanang, buktine dheweke nduwe pacar yaiku Nusa. Asile paneliten iki moga-moga bisaa dadi wod tumrap paneliten anyar, khususe paneliten novel utawa anggitan-anggitan sajinise kanggo paneliten sastra Jawa. Paneliten iki uga bisaa nambahi wawasan ing donyane apresiasi
samodra kang tanpa tepiiwak –iwak pating sliri ing kanan keringing lambung prau kaya-kaya arep nyapa lan ngaruh-
montor sedhan warna-warni wira-wirising numpak para nyonyah ayu-ayu tan kendhat mesem lan ngguyutoko gedhe lan mall kumencar gilar-gilar listrike padhangsing tuku padha mborong nganti tokone kothong omah gedhong magrong-magrong sungsun satus pitung puluh pitu,misaya mina kalung sarung arep nyabrang tengah lurung,,menga-mengo katon kaya wong bingung,ginetak saradhadhu manggul gada kayudirangket, diseret menyang pinggir delanggungdhredheg, wel-welan, ndhepipis neng ngisor
wongg desa muliha ! pitung jangkah aja noleh !” swarane saradhadhu soralamat-lamat ana swara tahlil lan yasin saka prenah omahejebul wis teka patang puluh dinanerumangsane mung sadina waeCarita II:Nalika bocah angon melu buruh surung,mulih,jingkrak-jingkrak ketemu mboke “mbok aku oleh iwak, aku oleh iwak”esem sinungging ing lambe kuru “nak, mengko bengi bisa mangan enak”Carita III:Nalika mbok cilik ripik golek kayu neng pinggir gisikcarang, pang sarta bugel kayu kentir saka sungapane kali grindhuludipethik, diunting, sedhela wis ana nemplok ning geger,digendhong slendhang lawas,ora uwas, ora sumelang kena bledhose kompor gasmesem ngguyu, mengko bengi bisa nggoreng iwake
kidul. Lemahe gathak, cengkar, khas pegunungan kapur. Ing kono ora ana sawah jembar, wong pancen manggon ing pegunungan. Sing ana mung tegalan lan pekarangan. Wit jati thukul ing sela-selaning watu sing pating penthungul. Ing sela-selane jati ditanduri tela kaspe. Saben ketiga wong-wong kang manggon ing kono padha bingung golek banyu. Apa maneh yen udan suwe ora nyeblok. Sumur-sumur padha garing ora ana banyune. Kali wis ora mili, belik padha asat. Aja maneh kok kanggo adus, kanggo cewok wae paribasane wis ora ana. Saka dhawuhe pemrentah wong-wong padha nggawe tandhon banyu pekarangan. Kanthi anane tandhon mau sauntara bisa ngurangi ngrekasane wong-wong ing kono. Saliyane iku uga ana proyek air minum nanging ora saben dina bisa mili, apa maneh yen wis wayahe ketiga ngerak. Mula saben esuk tangi turu ora ana wong adus, cukup mung raup wae – jarene wong nggonku “mandi Tarsan”. Banyu sing disimpen ing tandhon kudu di awet-awet aja nganti entek nganti tekane mangsa randheng maneh. Yen udane nganti telung sasi ora nyeblok, ora cukup banyu sing ana tandhon.Wong-wong kono penguripane tetanen, nanging ora ana sawah. Sing ana tegalan. Yen rendheng ditanduri gaga, yaiku jinise pari sing ditandur ana ing tegalan. Tanduran saliyane pari gaga yaiku kacang,kalebu kacang dawa, kedhele, jagung sejene tanduran sing baku yaiku tela kaspe. Pangan saben dinane thiwul. Wonogiri kondhang thiwule nganti didadekake lagu Campursari Thiwul Wonogiri. Satemene ora mung Wonogiri sing kahanane kaya mengkono. Wiwit saka Wonosari, wonogiri, Pacitan nganti tekan Trenggalek iring kidul pinggir segara kahanane padha yaiku lemah padhas pegunungan kapur. Para among tani yen arep nenandur nganggo petungan pranata mangsa. Ana unen-unen ing babagan tetanen yaiku : jilung, rodhung, lutak, patwi, mori. Tegese wayah mangsa siji yaiku kira –kira wulan Juli
Mangsa kalima iku kira-kira tiba ing wulan Oktober. Pancene wulan Oktober wis ana udan deres, mula para tani padha nandur utawa nyebar winih gaga ing tegalan. Seje karo kahanan ing wayah rendheng, kabeh katon ijo royo-royo, wit-witan kabeh padha trubus. Jati-jati sing maune ngarang padha malih dadi ngrembuyung , suket-suket padha thukul, walikane nalika mangsa ketiga. Wong-wonge ya katon seger-seger, prawane katon ayu-ayu. Manuk-manuk padha ngoceh. Garengpung padha ngereng. Ithi-ithi padha muni, ndadekake swasana katon
Sampeyan bisa ngrasakake endahing papan kang sepi, sing keprungu mung ocehing manuk pating cruwet, perkutut lan derkuku padha manggung. Gawe tentreming ati. Adoh saka gerenge sarta keluke montor sing gawe dhadha seseg.Saiki wis wayahe ngarepake mangsa ketiga, wis bubar panen pari gaga. Akeh wong duwe gawe, lumrah wong duwe gawe bubar panen.“Kang Warina , tegalan sampeyan ngarep iki arep sampeyan tanduri apa?”pitakone Marta menyang Warina.“Tak tanduri jagung,” wangsulane Warina.“Sampeyan iki piye ta. Iki rak ngarepake mangsa ketiga. Mengko wayahe dhangir wis ora ana udan. Rak mung mbuwang-mbuwang dhuwit wae. ““Perkara udan, sing nggawe udan rak dudu awake dhewe ta, Ta.”“Ya pancene. Ning
”“Kenthang .......Ngenthang-enthang , ora arep nandur apa-apa. Tiwas ngentekake tenaga, ragad, ora ana asile apa-apa”kandhane Marta nerusake laku karo ngedumel. Wong edan apa? Wong wayahe arep ketiga isih nandur jagung. Mbah-mbah jaman biyen nduweni petungan jilung, rodhung, lutak, patwi, mori. Yen bar ditanduri gaga tegese wis ngancik mangsa ketiga. Ateges ora bakal ana banyu udan. Arep diileni saka kali wong kaline ora mili. Aja maneh kangge ilen-ilen kanggo tegalan, kanggo ngombe rajakaya wae ora. Apa maneh weruh tegalane mbah Wangsa sing ora ditanduri apa-apa.“Tegile badhe dipun tanemi napa, mbah?” pitakone marang mbah Wangsa.“Arep ditanduri apa lho, le. Adat saben yen ngene ya ora ditanduri apa-apa. Wong arep ketiga”“Lha teksih kathah jawah ngaten”“Lha ya kuwi. Mengko yen ditanduri jagung wayahe dhangir wis ora ana udan”“Tegile Warina badhe ditanemi jagung”“Ya wis ben” wangsulane mbah Wangsa ayem wae.Marta sangsaya kenceng anggone ora arep nanduri tegalane. Dhasare ya ora duwe dhuwit kanggo tuku winih. Saiki winih jagung yen ora tukon toko ya ora gelem thukul. Kamangka mbah-mbah biyen winih jagung saka woh tanduran sadurunge.Mangsa ngarepake ketiga lumrah diarani mangsa mareng . Lumrahe isih ana udan nanging wis akeh panase. Nanging mangsa mareng taun iki rada beda. Udan isih nyeblok saben dina. Malah dhek wingi dicampuri angin lesus. Akeh gendheng, payon omah padha rontok. Malah kabare ana omah sing ambruk barang. Ora krasa lakune wis teka ngomah.Marta krasa jengkel atine. Arep mepe pari gaga panenan taun iki ora bisa. Kadhang esuk srengengene katon menceret, nanging wayah bedhug mendhunge wis nutupi langit. Kadhang sedina dheg ora ana panas babar blas, nanging ya ora udan. Kadhang kala sedina mbethethet udan nggrejih wiwit esuk nganti sore “Yen kaya ngene terus pari iki bisa-bisa thukul.” Mangka pari iku minangka jagane pangan tekan panen gaga maneh. Ora ana pametu liya saka liyane tetanen. Arep buruh macul, ora ana wong mburuhake, wong pancene ngadhepi mangsa ketiga. Arep melu buruh menyang kutha – kaya wong-wong liyane – ora nduweni kapinteran apa-apa. Ya yen bisa nukang, tukang kayu apa tukang batu ora dadi ngapa wong isih duwe kapinteran. Bisane mung buruh kedhuk. Kahanan kaya mangkono isih disambati anake kanggo ragad sekolah. Anake saiki munggah kelas enem. Pancene sekolahan ora narik SPP, nanging isih kudu ngetokake ragad liyane. Kaya klambi seragam, sepatu, buku isih kudu tuku sanajana ora kudu tuku menyang sekolahan. Wong seragame ya wis suwek-suwek. Durung mengko yen kudu nerusake menyang SMP. Apa bisa ngragadi anake supaya dadi wong pinter. Digadhang-gadhang anake bisa pegawe. Ora usah dadi dhuwur-dhuwur sang pangkate pating trempel kae, cukup kaya pak guru Kirna. Saben dina sandhangane resik, setlikan nylithit, ora nate gupak endhut. Mangkat mulih numpak pit montor. Saben sasi nampa bayar. Bojone ya guru pisan. Bayare wong loro paling ora wis limang yuta. Jarene, lagi wae mentas nampa rapelan telung puluh yuta pa ngono. Dhuwit samono kuwi olehe ngetung kepriye, Marta bingung. Rapelan sing setaun durung dibayarake. Omahe gedhong magrong-magrong. Nyambut gawene kepenak ora ngrekasa kaya dheweke. Saben dina kudu ngangkat pacul . ora oleh asil yen durung telung sasi engkas. Durung mengko yen tandurane dipangan ama. Pikirane Marta ngambra-ambra teka ngendi endi. Telung sasi saka kedadean iku Marta ketemu Sukina karo Margana nggawa pikulan arep menyang tegal. Marta takon marang Sukina.“Esuk-esuk arep menyang endi, Na?”“Arep sambatan”“Nggone sapa?”“Nggone Warina”“Nyambat apa ta ?“Dikongkon ngepeki jagunge neng tegalan”“ Lho, wis panen ta”“Wis”Bareng Sukina karo Martana wis
endhek nanging ya ora dhuwur, mung tiba sedheng. Pakulitane ora kuning nanging uga ora ireng, lumrah pakulitane wong-wong liyane. Mung saiki wis akeh prawan-prawan sing wis ora gelem melu tandur, ora melu matun menyang sawah. Mula sanajana ora pati ayu pakulitane dadi resik. Beda karo bocah wadon rong puluh taun kepungkur. Rata-rata bocah wadon saiki wis padha mambu sekolahan. Akeh-akehe wis padha namatake sekolahe nganti tekan SMA. Saiki wis arang –arang -- kena diarani ora ana -- bocah wadon sing buta huruf ateges ora sekolah. Ditambahi maneh asring menyang salon, sanajana salon iku salon pucuk gunung. Ana salon kecantikan siji sakecamatan, ramene mung pendhak dina pasaran. Mbeneri pasaran ing kutha kecamatan kono, sing tiba dina Pon. Prawan-prawan sakiwa tengene kutha kecamatan padha menyang pasar melu mboke. Mula ora aneh sanajana bocah desa wis kulina karo tetembungan facial, creambath, rebonding lan sapanunggalane. Saben dina pasaran sing arep nyalon padha antri. Eling-eling, bisa menyang salon yen mung pendhak dina Pon. Saliyane dina pasaran Pon salon kecantikan mau tutup. Yaiku pasaran ing
ngerti lan apal sapa-sapa sing asring mara menyang salon kono. Kadhang-kadhang aku ya sok melu kanca-kanca nggodha bocah-bocah sing arep menyang salon kuwi.“Badhe tindak nyalon ta mbak?,” pitakonku marang sawijining bocah sing nganggo klambi cita kembang-kembang. Pitakonku mau satemene ya mung abang-abang lambe. Timbang nganggur karo ngenteni penumpang. “Inggih,mas” wangsulane bocah wadon mau karo mesem. Bareng weruh eseme bocah wadon mau , mak tratab... sakala atiku krasa dheg-dhegan. Katon untune
panyandra jaman biyen -- Sakjane wis suwe bocah wadon mau angger dina pasaran Pon numpak montorku, nanging aku ora sepira nggatekake bocah wadon mau. Ora krasa mripatku tansah ngetutake lakune bocah wadon mau,
katon dhekik pipine. Esem iki sing marahi poyang-payingan. Ora krasa pikiranku nglambrang teka ngnedi-endi.“Man, “ bengoke kancaku karo nggablog gegerku. “ Nglamun wae. Apa se sing dilamunke ?” omonge kancaku kemerecek.Aku mung meneng wae. Ora mangsuli apa sing dadi pitakone kancaku mau. “Tak sawang saka kadohan kok sajakane kepencut karo bocah iku.” Aku isih tetep meneng wae. “Rokok , Ta ?”aku nawani rokok menyang Narta sawise rada suwe ora omong-omongan.“Wis. Lagi bar rokokan kok, “ Narta nampik pawewehku.“Sapa , Ta, bocah mau ?” pitakonku marang Narta. “Sing endi ? Klambi cita kembang-kembang mau, ta ?”“Iya”“Lha saben pasaran rak numpak montormu ““Iya. Nanging aku ora pati nggatekake,”“Jenenge Narti. Cah Sambong, omahe cedhake pak Lurah kono lho.”“Anake sapa, Ta?”“Anake pak Tama, bakul endhog”Ora krasa wong-wong sing menyang pasar wis padha mulih. Sing arep numpak montorku wis padha ngenteni. Kalebu si Narti. Bakul-nakul liyane sing dadi langganan siji loro isih katon durung teka. “Lik Samiyem mau wis numpak pa durung ?” pitakonku marang wong-wong sing arep padha numpak. “Durung. Jarene mau isih arep tuku iwak kelong. Ditangisi anake dikongkon nukokake kalakan kelong.”Lik Samiyem iki langganan lawas, mula aku ora wani ninggal. Penumpang banjur daktliti siji-siji. Bareng teka Narti sing pranyata wis lungguh ndhisiki, banjur tak kongkon lungguh neng ngarep cedhak sopir.“Mbak, njenengan lenggah enten ngajeng mawon lho,” pakonku.“Mboten mas, ngriki mawon sareng kaliyan tiyang tiyang mawon.”“Sekeca wonten ngajeng mbak.”“Sampun boten, wonten ngriki kemawon ,“ dheweke tetep puguh ora gelem lungguh ngarep.Asem, batinku misuh . Upama gelem lungguh ngarep bisa tak gendhing, bisa tak jak omong-omongan. Aku kok duwe karep ala, ya ora. Karepku mono dak gawe becik, kanggo rumah tangga sing apik, bakal tak enggo selawase.Dina, wis bola-bali ganti . yen wayah awan pikiranku bisa keslamur pegaweyan, golek penumpang mider-mider menyang pasar sing mbeneri pasaran dina iku , kayata menyang Tegalamba mbeneri pasaran Wage, menyang Parang mebeneri pasaran Paing lan sapiturute. Nanging yen mbeneri srengenge wis angslup... ora ana sing bisa nylamur ruweting pikir. Bisane mung ngetung usuk , pikiran nglambrang teka ngendi-endi. Gawang-gawang katon guwayane si Narti saklebatan . Lap katon ..... lap ilang. Lamat-lamat keprungu swarane radhio saka daleme pak Sastra, Mijil Kethoprakan ...Lali lali datan bisa lali,Lawas saya katon,Upamakna wit-witan sing gedhe,Tinutuhan datan bisa mati,Mrajak saya semi tresnaku ngrembuyung. Dina pasaran Pon candhake aku wis ancang-ancang, mengko yen Narti menyang pasar arep tak lungguhake ngarep. Mula lungguhan ngarep tak kosongake. Ora ana penumpang liya sing oleh numpak cedhak sopir. Arepa bakul langganan lawas, tetep ora oleh. Aku dina iki kudu bisa nyedhaki Narti. Kudu bisa .... kudu bisa ... kudu bisa....Temenan, dina Pon Narti katon wis ngadhang neng pinggir dalan karo mboke. Mboke Narti katon nggawa dagangan rada akeh, pirang-pirang senik – wong kene ngarani senik kanggo wadhah saka pring sing dienam -- .pedal rem langsung tak pidak, montor mandheg greg.“Mangga, mbak panjenengan wonten ngajeng kemawon.”“Lha simbok pripun, simbok wonten wingking.”“Simbok nggih kersane mawon, kersane nengga dagangan.”“Boten ah, mesakaken simbok.” Narti tetep ora gelem lungguh ngarep. Njur numpak montor lungguh jejer mboke. Aku wis ora wani meksa maneh. Nanging sing jenenge ati iki sing ora karu-karuwan. Kapan baya aku bisa omong-omongan karo si Narti. Sanajan wis sakmontor – aku sopir dheweke penumpang --- isih tetep ora bisa ngomong. Paribasan wis bisa lungguh jejer nanging isih
karo Narti nanging gagal. GAGAL TOTAAAAAAAAL ......Kari pisan , aku kudu nggawe sanjata pamungkas. Sanjata iki saiki kapeksa tak anggo. Yen pisan iki ora bisa klakon, ora ana gunane urip
dhunake. Ora kenek, tak dhukunake!!!---- 000 --- Malem Jemuah aku mara menyang omahe mbah Dhukun Sama, diwenehi mantra Jaran Goyang . Mantra
Cemethiku sada lanang,Taksabetake gunung jugrugTak sabetake segara asat,Marang si jabang bayine Narti,Lulut, lulut, lulut marang raganingsun , .... banjur nggedrug lemah ping telu.Seminggu, rong minggu, telung minggu nganti patang minggu. Lho kok ora ana bedane. Kok ya mung panggah wae. O, mbok menawa ora jodho. Mula aku banjur golek dhukun maneh sing luwih ampuh. Aku dikandhani kanca jarene ana ing Jember. Dak parani. Embuh desane . aku dhewe ya ora weruh, sing cetha saka kutha Jember isih telung puluh kilo. Padha karo sing sepisan, padha ora jodhone. Pungkasan, aku menyang Trenggalek pinggir segara kidul. Lumrahe papan pinggir segara iku akeh dhukun ampuh. Biasane mantrane kanggo mbayoni utawa nglemesake iwak gedhe yen mancing neng segara kidul. Yen iwak gedhe wae bisa lemes mosok jabang bayine si Narti ora bisa lulut.“Kula nuwun,”“Mangga, pinarak mas.”“Ngaturaken ulem.”“Saking pundi?” pitakonku.“Sambong. Kirman sopir rak panjenengan ta ?” “Leres,” ulem tak tampani. Tak waca saklebatan, saka pak Tama. Atiku wis krasa dheg-dhegan. Ulem tak bukak banjur tak waca kanthi
gedhe ana ing pojoke dalan, ora adoh saka pasar, cete ijo, jenenge “Toko Sida Mampir”. Toko sing kondhang sa kecamatan. Saben wong mesthi weruh toko Sida Mampir. Sing tuku kemrubut, nganti bakule ora ketok bokonge. Sanajana wis blanja neng njero pasar , mesthi mampir menyang toko "Sida Mampir". Apa sebabe ora weruh. Ora ana toko liya sing madhani gedhene karo tokone pak Dira Omplong. Samubarang ana ing jero toko ana, arep takon barang apa wae ana, dadi ora nganti mbalekake wong tuku. Satemene regane mono meh padha wae karo rega toko-toko liyane . Kadhang ana barang sing luwih murah, nanging uga ana barang sing luwih larang saka toko liyane. Ning kondhange, kae lho tokone pak Dira regane kacek karo liyane, yen dibandhing karo toko liyane luwih murah. Sing blanja mrono, rumangsa luwih marem yen tuku menyang tokone pak Dira . Mula ora nggumunake yen toko-toko liyane padha sepi ora ana sing nukoni.Wong-wong padha gumun. Padha –padha tunggal toko kok milih mrono. Sing tuku paribasan antri. Kamangka toko liyane barange ya padha, olehe ngladeni ya ora ana bedane. Malah-malah toko sing jejere wae sing dagangane padha, ora ana sing tuku. Akeh sing ngarani pak Dira nduwe pesugihan,. Bab pesugihan, kuwi mung kari sing ngarani. Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang penacad. Kanggone wong sing ora seneng, ya mesthi wae sugih wong ngingu thuyul, ngingu pesugihan nyai Blorong, ngingu pesugihan kandhang bubrah lan sapiturute. Apa buktine?
sing tuku nganti antri, malah padha klesetan neng ngarep toko. Lha mbok tuku neng toko liyane tinimbang nganti direwangi turon-turon neng ngrep toko ngono. Ngono iku yen ora nduweni pesugihan ya ora kira. Mengkono guneme wong sing ora seneng.Yen diturut riwayate pak Dira jaman biyen, jarene mung dodol omplong, mula kesuwur karan pak Dira Omplong. Omplong tilas wadhah cet, gendul wadhah mangsi, diresiki banjur digawe senthir. Dodolane ubarampene lampu, wiwit saka senthir, lampu teplok, lampu gandhul, semprong beling. Iku jaman biyen nalika durung ana listrik. Saking gematine, eling-eling rumangsa adoh saka ngomah,lunga bara saka desa asale, menyang paran golek pangan, mula pak Dira ya setiti banget. Bathine anggone pepayon disimpen kanthi premati. Ora bakal ngeculake dhuwit yen ora perlu banget. Kadhang yen sedina ora payon direwangi pasa,. ngempet ora mangan. Suwe-suwe dagangane ora mung senthir, nanging candhak kulak dagangan liyane, kayata beras, lenga, sarta barang-barang sing saben dina dadi kebutuhane wong.Saka anggone setiti mau pak Dira saiki sugih mblegedhu, mubra mubru blabur madu. Samubarang sing dikepengini klakon. Nanging ana cacade sethithik, uga amarga setitine, yen ana wong njaluk sumbangan -- cara kene serkileran --uga paling sethithik anggone nyumbang, isih nganggo ngundhamana,"Golek dhuwit kuwi angel, bola-bali njaluk sumbangan" .Pak Dira nduweni anak mung siji, metu lanang. Wiwit bayi procot saka kandhutan, ora saben wong oleh nggepok utawa nyenggol anake. Pancene anggone diparingi momongan wis rada kasep, mula katresnane kasok marang si jabang bayi. Ora saben wong oleh nggendhong, sing tukang momong wae yen arep nggendhong jabang bayi kudu wisuh nganggo karbol dhisik.“Aja dicemok, mengko mundhak lara,” kandhane pak Dira nalika ana wong arep ndemok bayi. Lumraha mono wong sing arep ndemok bayi, tangane kudu dicelupake banyu panas supaya kruma-kruma padha mati. Ngerti sampeyan kruma? Kruma kuwi kewan sing cilik banget sing marahi lelara, cara saikine bakteri utawa baksil. Yen wis nyata-nyata resik lagi diolehi nggendhong bayine.Bocah mung digendhong ngalor ngidul, ora oleh nganti mudhun menyang lemah, alesane sing reged, sing kotor, sing ora resikan, werna-werna lah. Apa maneh bab panganan, jan ... kikrik banget. Ora oleh si bocah nganti mangan pawewehing liyan. Alesane uga werna-werna, sing ora memenuhi syarat kesehatan, sing ora ana gizine, sing beracun lan liya-liyane. Pokoke pokok si bocah ora kena mangan panganan pawewehe wong liya. Mula tangga teparo ora ana sing wani menehi panganan marang anake pak Dira.Nalika bocah, diuja sabarang kekarepane,. wong dhasare wong sugih. Mula apa sapenjaluke anake mesthi dituruti. Wiwit isih bocah cilik, nalika kancane dolanan kebo-keboan sing digawe saka bongkoke klapa njur digeret, dheweke wis ditukokake montor-montoran weton toko. Nalika kancane dolanan bedhil-bedhilan saka pring , dheweke wis
dolanan duwe. Kaya ngono mau mung dadi kepenginane kanca-kancane. Kanca-kancane mung bisa ngulu idu. Sakdeg sak nyet apa kekarepane kudu dituruti lan mesthi keturutan. Saka anggone nguja marang anak, dadine bocah gedhe dadi bocah ugungan, cara saiki “anak mama”. Mogok ora gelem sekolah. Jarene yen mikir abot-abot sirahe ngelu. Mula yen wayahe wulangan Matematika utawa IPA dheweke wani mbolose tinimbang ora. Yen ana PR saka gurune sing nggarap PR mau dudu dheweke dhewe. PR e
kurang anggone usaha. Wong ya dilesake pirang-pirang enggon sejene les marang guru kelase. Jalaran asring mbolos, meh saben dina pak Dira oleh layang saka gurune anake jarene ora mlebu sekolah.Pak Dira dhewe uga bingung, saben kesuk pak Dira dhewe sing nyepakake kebutuhane anake. Wis genah budhal, ya wis nganggo seragam sekolah, wis sarapan barang, lan ya ketok budhal metu saka omah. Ning ora teka sekolahan. Embuh menyang endi parane.Saiki pegaweyane mung pit-pitan montor ngalor ngidul turut ndalan. Kadhang-kadhang balapan, totohan karo kanca-kancane. Dhek emben, tiba ndlosor nalika balapan neng kulon kali. Awake babak bundhas kabeh. Pit montore bengkung, pelege dadi angka wolu. Untung wae bocahe slamet. Nalika pak Dira dikandhani yen anake tiba, mung bisa ngelus dhadha, karo ndonga.”Gusti, nyuwun ngapura.”Bareng teka ngomah bocahe ditakoni, ora gelem semaur. Anane mung meneng wae. Pak
Man tumbas, criyose Katna di massa.”“Katna sinten? Anake Dira Omplong ?”“Enggih, wau dalu di massa”“Lha napa
gang, nggih boten isa mlayu. Njambret niku mesthine enten ndalan gedhe, dadi mlayune gampang. Lha saniki enten pundi?”“Enten rumah sakit, duka urip duka mboten.”“Lha kok njambret niku critane dospundi?”“Kalah totohan. Wau dalu rak Jerman mungsuh kalih Argentina. Piyambake milih Argentina. Pur siji njago Argentina. Ternyata empat kosong”.“Lha anake wong sugih kok ngaten, kok teksih njambret ? Lha mbok njaluk mawon teng bapake.”“Nggih duka. Kira-kira ajrih kalih bapake. Bapake jane ya ora kereng.”“Lha enggih, anake wong sugih mawon njambret. Napa malih anake wong mlarat?”kandhane Dirman karo nyetater pit montore arep budhal menyang
Sayange bonuse ora numpak kebo putih…tambah ayu nek numpak kebo putih xixixi
yo aja dicethakke ngono.. 😆
Doc. Ing. Alois Kutscherauer, CSc. Ing. Jan Malinovský, Ph.D. Ing. Jan
#Pemalang #Purbalingga #Banyumas #Grobogan #Purworejo #Rembang #Tegal #Sragen #Sukoharjo #Temanggung #Semarang #Wonogiri #Wonosobo #Bantul #Sleman #Wates #Kulon Progo #Wonosari #Yogyakarta #Prambanan Kabupaten Bantul #Sleman #Kulon Progo #Gunung Kidul #Bangkalan #Banyuwangi
Sugeng rawuh mas,salam kenal nggih.
Sampean dados golongan muda teng KRC kedah kagungan semangat ingkang ageng lho,kagem mbangun KRC lan
Reply	gerings says:	June 8, 2010 at 12:00 am	saturindu said: sami2..Mogi2 panjenengan kedhah dipun paringi berkah kaliyan hidayah saking pengeran. ^^
amin.., matursuwun malih kangge pendonganipun. mugi mugi panjenenganipun Paman Patih
saturindu said: sami2..Mogi2 panjenengan kedhah
Punika Sawetara Informasi keuntungan Noni woh .Khasiat Buah Mengkudu Sapa sing ora ngerti woh ing noni lan keuntungan ? Pancen ora , bener? Meh kabeh wong Indonesia ngerti keuntungan saka woh noni wis dikenal wiwit kuna sing kaping . Saliyane kesahihan sugih , woh roso iki kang bisa uga nyedhaki sedhep , banget ora padha paling woh-wohan liyane obatan . Umumé , wong Indonesia tresna nganggo woh-wohan sing tipis pungent ambu ora enak yen mateng punika proses mau menyang jus , salad , lan sayuran .
Sadurunge ngrembakaken liyane bab keuntungan saka noni woh , iku mbantu yen kita padha sumurup, kang woh nduweni jeneng ngelmu Marinda citrifolia , Linn iki luwih . Noni iku jinis tetanduran sing rawuh saka kulawarga tetanduran utawa supaya disebut - Rubiaceae . Noni digunakake dianggep minangka tanduran sing asalé saka Asia Kidul-Wétan lan kemampuan kanggo urip ing Samatrah karo elevations saka 1500 meter saka segara tingkat .
Ing istilah fisik , noni woh nduweni wit kang dhuwuré bisa tekan kaki 3 8 . Ing kembang ana ing werna putih lan shaped hump . Woh wis diklasifikasikaké minangka woh iki senyawa nduwe werna nggilap ijo karo panggonan nalika aku luwih enom lan kang ternyata dadi putih karo ireng panggonan nalika mateng .
Ing chemistry , noni woh wis dituduhake duwe Nutrition komplite lan gizi ing uga gizi needed dening awak . Mulane , akeh sing digunakake kanggo nambah isi awak iku sèl sing rusak lan ora sawetara sing sing wis felt sing keuntungan saka woh noni . Mulane saya suwe , wong liyane sing nimbang woh iki minangka tanduran medicinal kanggo versi paling anyar situs wis bukti .
Yen curious apa iku situs sing ana ing , banjur ing ngisor
hepatitis , inflammation , ngenani babagan pipis ngambakake , ginjel lan limpa , bisa mbuwang saka keluwihan adi ing rempelo , lan kolesterol kang nglumpukake ing awak .
3 . Bisa murah suhu badan lan mriyang tamba .
liyan sing duwe pangajab supaya wong liya kang kasebut, mangerteni asale pawarta, kanggo sapa, lan apa isine pawarta
 Poster iku isine pangajak, ngelingake utawa
ngalarang sawijining bab sing gegayutan karo wong akeh. Kajaba tulisan sing narik kawigaten gambar lan isine kudu bisa aweh kawigaten.
Iklan inggih punika paring pangertosan dhateng bebrayan agung (masyarakat) ngengingi barang utawi jasa ingkang dipun sade lan dipun pasang ing media massa utawi media elektronik.
Pandhapukipun ringkes 3. sopan lan nalar 2. Saged nggugah krenteg kepengin ngertos
. Isi boten damel kapitunanipun masyarakat 4. Ukaranipun cekak aos kanthi tembung pilihan
Iklan ingkang tujuwanipun nawakaken barang utawi produk Iklan ingkang tujuwanipun ngajak masyarakat nderek satunggaling kegiyatan Iklan ingkang tujuwanipun nepangaken satunggaling barang utawi jasa wonten ing bebrayan agung Iklan ingkang tujuwanipun ngajak lan ngimingimingi masyarakat supados kepincut lan nggadhahi barang utawi jasa kasebat
kalawarti. Wujud pawarta : lesan lan tulisan -Lesan :bisa digiyarake lumantar radio. (PRAKTEK)
Pawarta yaiku katrangan kang bisa menehi pangerten ngenani sawijining kahanan. TV. lsp. -Tulisan : lumrahe kapacak ana ing
kudu padhet lan jelas (concise and clear) Berita kudu aktual (recent)
5. kaidah lan sifat tulisan kudu dadi pedhoman ing antarane :
panggonana. jeneng lan jabatane pawongan.Berita (tulisan) kudu tepat (accurate)
Sawijining berita kang beciklan bener kudu ditulis kanthi pas. Ora mung bener jroning rincian bageyan kadadeyan nanging dituntutr katepatan jroning penyajian keseluruhan kalebu bagean ngendi kang ditonjolake.
laporane kanthi persis ngenani peristiwa. Kudu nyebut jam. dina.
lire panulis dituntut nyuguhake kronologis seimbang saengga para maos bisa oleh katrangan kanthi jelas lan gamblang.Berita kudu imbang (balanced)
Sadurunge para pengkrajin mung nyetori bathik ana ing toko-toko bathik lan pedagang kaki lima ing wewengkon malioboro. ananging manawa mung nyetori wae asale ora ajeg.Tuladha : Bathik Tamansari Kerajinan bathik ing Tamansari sebenere wis suwe. (candhake kaca 22)
Dudut ati: kudu bisa dudut atine wong kang ngrungokake. maca. OBYEKTIF : Pawarta kudu momot fakta kang dijupuk saka sumber kang manekawarna kanthi seimbang 4. weruh
. Publisitas : bobot lan ragam basa kang digawe utawa ditulis kudu bisa dingerteni dening masyarakat kang akeh (knsumsi publik) 2. AKTUAL : Pawartatansah nyuguhake kang paling anyar. marga pawarta butuh dimenerti ing wektu iku
3.PAWARTA DUWENI SIPAT FAKTUAL LAN LUMRAHE NYANGKUT KEDADEYAN KANG AKTUAL LAN DUDUT ATINE KHALAYAK CIRI-CIRI PAWARTA KANG APIK:
tegese wong rumangsa seneng lan lucu yen diunggulake nanging ora jumbuh karo kasunyatan. Tuladha : .nyontek
. Teori bisosiasi tegese wong rumangsa lucu sakwise ngrumangsani ora gathuk antarane angen-angen karo kasunyatan. Teori inhibisi tegese wis sakmesthine yen rasa ora kepenak bisa kawetu / kelegan. Teori superioritas – degradasi.WULANGAN 2
2. Katulis kanthi runtut lan panulissane sing bener 4.Tata cara critakake pengalamanan :
. Nyritakake pengalaman kanthi runtut miturut apa sing tinulis.
terus njarag gawe lucu. DHAGELAN Uga crita lucu nanging critane dirancang dhisik (nganggo
dadi mung krungu swarane nanging ora ngerti piyayine (uwonge).NELPON KANCA
 Pacelathon yaiku guneme / pangandikan /
omongane wong loro utawa luwih kanthi takon.  Nelpon yaiku guneman / wawan rembug nanging kang diajak rembugan ora adhep-adhepan. mangsuli.  Tuladha : Gawe pacelathon ana ing telepon !
Eksposisi. Deskriptif. lan Persuasi.Nulis lan Mbeberke (Pidhato) Wacana Naratif. kang winates ing sajroning wektu.
. utawa wacana kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa. Naratif (Nyritakke)
Wacana naratif yaiku wacana kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kayakaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Argumentasi.
Mbeberke makna kang sinandi Nguripke pangangen-angen (imajinasi) Nalar mung kanggo nggayuh
4. Mbeberke katrangan bab prastawa 3. Adhedhasar nalar supaya padha sarujuk 4.
tur teyengen sisan. Deskreptif (Nggambarake)
Yaiku wacana kang nggambarke kanthi cetha salah sawijining kahanan (obyek). wis rusak. Lawange wis ora bisa diinepake. kang mapan ana pojok kantor guru.
.2. Tuladha : Lemari wesi kelir klawu. obyek mau kaya-kaya ana ngarepe wong kang maca. Rak-rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku-buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
Tuladha : Carane gawe sabuk kulit. EKSPOSISI (Nyritakake Proses)
Sajroning wacana eksposisi dibeberake anane analisa proses nganggo cara
katrangan ngenani sawijining prastawa kang dibeberke. Dadi ancase padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene uwong.3. Tas kulit.
amarga mendem. supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake penulis / kang ngomong. Ana 40 juta anak lan bojone padha sangsara nandhang tekanan mental. Ing
nyandu alkohol.000 jiwa tumindak kasar utawa nglalu. ARGUMENTASI (Panemu)
Yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi penemune wong liya. Meh 15. Tuladha : ALKOHOL BISA GAWE CILAKA Ngombe alkohol sajroning wektu kang suwe bisa ndadekke tiwas amarga keracunan utawa kacilakan.000 jiwa mati amarga kacilakan lalu lintas awit nyopir nanging lagi mendem.
.Penulis ngerti dhewe kira-kira 10 wong kang nyandu Senajan wis suwe ora ngombe alkohol. gampang nesu. gampang nglokro. pamikire mulek ana panemune dhewe. gampang mutung.
padha-padha mbudidaya supaya percaya antarane siji lan sijine kang lagi rembugan. Persuasi
3. Kahanan rangu-rangu / dredah bab kang dianggep bener. Proses supaya wong percaya lan bisa nampa apa kang dikarepaake kang nulis / celathu. 2. Mbudidaya mbeberke
buktiyen panemune kang nulis / celathu iku bener. Proses tumuju kesimpulan.Bedane :
1. ningseti. siraman. miturut adat jawi ingkang baku : lamaran.
MUDHENG BAB KABUDAYAN JAWI Tatacara manton miturut budaya Jawa mligine ing tlatah Surakarta. Tatacara Manton Miturut Adat Jawa Rerangkening tatacara tumrap tiyang ingkang badhe bebesanan. ijab lan pahargyan
Lamaran 1. Ingkang nglamar 2. Tatacara ingkang tetiganipun kagarba dados setunggal :
. Pasrah sanggan / Singsetan. nemtokaken gadhah damelipun. sinten paraga (pamong) ingkang hambiyantu. Titilaksana lamaran Kumbokarnonan / Ngrantam Pamong Pihak penganten putri. Ingkang
ical sedaya sukerta lan rubedanipun. NITIK TEMBUNG-TEMBUNG PASEMON
PRALAMBANG TATACARA Adicara siraman (pamrihipun calon penganten kekalih saged suci lahir batosipun. Maknanipun dodol dhawet (blebesipun suraos emah-emahipun jaler estri nggayuh jejeging bale wisma. Maknanipun bapa hamayungi (mugi tansah antuk pepayung saking pangayomaning Gusti Ingkang Maha Agung)
. Sade dhawet (minangka pralambang saha pangajab amrih benjing ing upacara dhauping penganten regeng. sami mareming manah.2.
. (Ngemu suraos ingkang sinandi kembaring penganten kekalih. Kembar mayang : (minangka donga panyuwunipun amrih lampahipun pawiwahan / pahargyan saged rahayu. kembar sih tresnanipun.Maknanipun dhawet (nggadhahi gegayuhan mugi-mugi pikantuk kamulyan prayogi pawitan landhep ing pikir lan giliging tekad) Maknanipun arta kreweng (kanthi pangajab mugi-mugi tansah kacelakna kaliyan arta nyekapi kabetahanipun agesang). slamet kalis ing sambikala).
lan kencenging pikir calon temanten kekalih anggenipun badhe mangun bale wisma
. ingkang awujud parentah / wewarah.Janur Kuning (ing pangajab mugi penganten sarimbit tansah pikantuk saha nuhoni cahyaning Gusti. nebihi wewalering agami) temah dados kulawarga ingkang sakinah mawaddah warohmah. Pisang Raja Sesuluhan (Sabda pandita ratu) Cengkir Gadhing (Mugi tresnanipun penganten kekalih linambaran weninging cipta rasa miwah karsa Cengkir :
Candhi Kebo Ireng mapan ing dhukuh Kebo Ireng, desa
Ngerong, kecamatan Gempol, kabupaten Pasuruan. Candhi iki kahanane wis
rusak banget. Kang kari mung awujud pondhasi. Ora kaweruhan sapa lan jaman apa
anggone nggawe. Nitik wewujudane pondhasi kang ana
kira-kira arupa candhi Hindhu. Adhepe candhi mangulon. Nalika ditemokake
pisanan ing taun sangang puluhan candhi ana ing satengahing barongan pring.
Penanggungan iring wetan, ing dhukuh Belahan Jawa, desa Wonosunyo,
sangisore. Jenenge liya candhi Sumber Tetek yaiku candhi Belahan. Candhi Sumber Tetek (Belahan) awujud
kolah padusan (patirtan) kaya dene candhi Jalatundha. Digawe nalika jaman
prabhu Airlangga, saka negara Kahuripan, ing abad 11. Ukuran candhi iki ujure
Airlangga lengser keprabon banjur mandhita. Jejuluke Prabhu Airlangga nalika ambegawan
prasasti Turun Hyang (1035 M) asmane sing asli yaiku
kinaweruhan lahire. Ora ana cathetan kang awujud sastra tulis (bukti
tertulis), mung wae miturut dongeng kapercayan (mitos) ana sing ngandhakake yen
Mahapatih Gajah Mada lair dina Jumat Paing, taun 1301 ing Ngimbang, Babat, Lamongan,
kanthi jeneng R Djoengki. Ibune asma Dewi Andhungsari kang saiki disarekake ana
ing gunung Ratu ing Desa Cancing, kecamatan Ngimbang, kabupaten Lamongan. Jalaran
ibune tinggal donya , dening Ki Gedhe Sidawayah –sesepuhe desa kono – banjur dititipake
sedulure mbok Randha Wara Wuri ing desa Madha (Modo) , kecamatan Madha kabupaten
Lamongan. Sawise wis dadi jaka Gajah Mada kondhang kanthi jeneng Jaka Madha.
Mula ing Madha uga ana petilasane Patih Gajah Mada. Negarakretagama
uga ora nyaritakake asal usule Gajah Mada. Nalika Mpu Prapanca nyaritakake
kutha raja Majapait, sing dicritakake yaiku dalem kepatihan kang manggon ing sisih lor
wetan ing kutha raja Majapait. Negarakretagama uga nyaritakake dalem
pesanggrahan Madhakaripura peparinge Prabu Hayam Wuruk marang Patih Gajah Mada.
Nalika Prabu Hayam Wuruk tetinjo desa ngadesa, Prabu Hayam Wuruk mampir ing pasanggrahan Madakaripura. Madhakaripura iki saiki
kalebu wewengkon kecamatan Tongas, kabupaten Probolinggo. Kedadean liya
Sadheng lan Keta ing taun 1253 Ç (1331 M) kanthi sengkalan “ring agnipwari çaka” kang ditegesi Geni lan
Panah (1253 Ç (?)). Uga nalika dianakake upacara srada kanggo ngurmati Ratu Rajapatni
ing taun 1284 Ç (1332 M) Patih Gajah Mada mandhegani para bupati pesisir
1285 Ç (1263 M) Prabu Hayam Wuruk tindak menyang Simping saperlu ngelih candhi
makam. Sabaline saka Simping Prabu Hayam Wuruk mireng yen Patih Gajah Mada lagi
gering. Uga dicritakake yen patih Gajah Mada dadi patih Mangkubumi wiwit taun
1253 Ç (1331 M) lan seda ing taun 1286 Ç ( 1364 M).
nalika dadi bekel prajurit bhayangkara, nylametake Sang Prabu saka pambujunge Ra
Kuti ing Badander. Sawise Ra Kuti bisa diperjaya , Gajah Mada disengkakake ing
ngaluhur dadi patih ing Kahuripan lawase rong taun. Nalika patih Daha Sang Arya
Tilam surud, Gajah Mada didhawuhi nggenteni Arya Tilam dadi patih ing Daha.
diprajaya. Banjur Tanca genti diprajaya dening Gajah Mada. Sang Mangkubhumi Arya Tadhah gering, ora bisa
ngadhep, banjur menehi weruh Gajah Mada supaya gelem dadi patih mangkubumi.
Gajah Mada ora gelem nglakoni sadurunge kraman saka Sadheng bisa ditelukake.
Sawise kraman Sadheng bisa ditumpes kanthi sengkalan “kaya – bhuta – non –
daging” (1253 Ç, 1331 M) Gajah Mada diangkat dadi patih Mangkubhumi. Dheweke
Wuruk ngarepake putri Sunda. Bareng ratu Maharaja wis teka ing Majapait, Patih Gajah
Mada kandha yen wong Sunda kudu ngaturake putri minangka tandha pisungsung. Wong
pratikele Patih Gajah Mada supaya wong Sunda ngaturake putri disarujuki dening
Bhra Parameswara Wengker, nuli Patih Gajah Mada prentah supaya ngepung wong
Sunda. Rumangsa disepelekake, para panggedhene wong
Sunda ora trima. Ratu Maharaja ora bakal ngaturake putri minangka tanda
panungkul, lan ora bakal nungkul marang Majapait. Wong-wong Sunda sanggup bela
pati ing Bubat. Bubat iku sawijining alun-alun (tanah lapang) kang prenahe ana
lore kutha raja Majapait. Kedadean perang antarane prajurit Majapait lan wong
Sunda ing Bubat diarani perang Bubat kang dumadi ing taun Saka “Sanga – Turangga
– Paksa – Wani “ (1279 Ç, 1357 M). Sateluke prajurit Sunda Patih Gajah Mada
gesehe. Katrangan bab surude Patih Gajah Mada ora ana
cathetan kang gumathok, ana kang ngandhakake ing Madhakaripura nanging uga ana
sing ngandhakake ing kutha raja Majapait. Ing ngisor iki gambar kang nuduhake salah
ana sikiling gunung Penanggungan, ing desa Wotanmas Jedhong, kecamatan
aksara lan basa Jawa Kuna, nduweni angka taun 1270 Ç (1348 M) sing diukir
Prasasti Jedhong IX lan X , saka watu, nganggo
1456 M) (Verbeek 1891) nalika paprentahane Bhre Hyang Purwawisesa (
Girisawardhana, 1456 – 1466 M)(Hasan Djafar, 1978). Mula bisa ditafsirake
Iswaragreha ………lsp. Tembung Wwatan dadi Wotan.
Sesebutan utawa Gelar kebangsawanan ing Indonésia umumé dianugerahaké marang masyarakat kraton lan wong-wong sajabaning kraton sing dianggep nduwèni jasa utawa kabecikan marang kraton. Raja ing krajan Mataram biasané anduwèni luwih saka sikji garwa / selir (garwa ampéyan) lan siji garwa padmi / ratu / garwa padmi . Saka sawetara garwa iki raja kasebut matutaké putra kakung lan putri lan salah siji putra kakung bakal nerusaké kalenggané lan diparingi gelar putra mahkota. Sistem alih kakuwasan sing dpatrapaké biasané arupa primogenitur kakung (basa Inggris: male primogeniture) ya iku putra kakung paling tuwa saka garwa padmi ana ing urutan paling dhuwur disusul déning putra kakung garwa padmi liyané lan sawisé iku putra kakung para selir.
Sesebutan ing lingkungan Kasunanan[besut | besut sumber]
Pakubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR), dengan urutan:
Selir Susuhunan Pakubuwana: Kanjeng Bendara Radèn Ayu (KBRAy), kanthi urutan:
Pewaris tahta Kasunanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Nagara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram.
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika isih timur: Radèn Mas Gusti (RMG)
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika wis diwasa: Kanjeng Gusti Pangeran (KGP), kanthi urutan:
Putra kakung saka selir nalika isih timur: Bendara Radèn Mas (BRM)
Putra kakung saka selir nalika wis diwasa: Bendara Kanjeng Pangeran (BKP)
Putu kakung saka garis pria: Bendara Radèn Mas (BRM)
Cicit kakung lan keturunan kakung liya saka garis pria: Radèn Mas (RM)
Putri saka garwa padmi nalika duruh krama: Gusti Radèn Ajeng (GRA)
Putri saka garwa padmi nalika wis krama: Gusti Radèn Ayu (GRAy)
Putri tertua saka garwa padmi nalika wis diwasa: Gusti Kanjeng Ratu (GKR), kanthi urutan:
Putri saka selir nalika durung dinikahaké: Bendara Radèn Ajeng (BRA)
Putri saka selir nalika wis dinikahaké: Bendara Radèn Ayu (BRAy)
Putu wanita lan katurunan wanita liya saka garis pria, sadurungé krama: Radèn Ajeng (RA)
Putu wanita lan katurunan wanita liya saka garis pria, sawisé dinikahaké: Radèn Ayu (RAy)
Sesebutan ing lingkungan Kasultanan[besut | besut sumber]
ingkang Jumeneng Kaping ... (sing werdiné pamimpin sing nguasani donya, komandan ageng, pelayan Tuhan, Tuan sakabèhing wong sing percaya)
Garwa padmi Sultan Hamengkubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
Selir Sultan Hamengkubuwana: Kanjeng Bendara Radèn Ayu (KBRAy)
Pewaris tahta Kesultanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Nagara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika isih timur: Gusti Radèn Mas (GRM)
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika wis diwasa: Gusti Bendara Pangeran Harya (GBPH)
Putra kakung saka selir nalika wis diwasa: Bendara Pangeran Harya (BPH)
Putu kakung dan keturunan kakung liya saka garis pria: Radèn Mas (RM)
Putri saka garwa padmi nalika durung dinikahaké: Gusti Radèn Ajeng (GRA)
Putri saka garwa padmi nalika wis dinikahaké: Gusti Radèn Ayu (GRAy)
Putri tertua saka garwa padmi nalika wis diwasa: Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
Putu wanita dan keturunan wanita liya saka garis pria, sadurungé krama: Radèn Ajeng (RA)
keturunan wanita liya saka garis pria, sawisé dinikahaké: Radèn Ayu (RAy)
Sesebutan ing lingkungan Paku Alaman[besut | besut sumber]
Panguwasa Paku Alaman: Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Raja Paku Alam Kaping ...
Garwa padmi Raja Paku Alam: Kanjeng Bendara Radèn Ayu (KBRAy)
Selir Raja Paku Alam: Bendara Radèn Ayu (BRAy) utawa Radèn Ayu (RAy)
Pewaris tahta Paku Alaman (putra mahkota): Papan Anggegana Pangeran Harya Suryadilaga
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika isih timur: Gusti Bendara Radèn Mas (GBRM)
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika wis diwasa: Kanjeng Pangeran Harya (KPH)
Putra kakung saka selir nalika isih timur: Radèn Mas (RM)
Putra kakung saka selir nalika wis diwasa: Bendara Radèn Harya (
Putri saka garwa padmi nalika durung dinikahaké: Gusti Bendara Radèn Ajeng (GBRA)
Putri saka garwa padmi nalika wis dinikahaké: Gusti Bendara Radèn Ayu (GBRAy)
Putu wanita lan keturunan wanita liya saka garis pria, sadurungé krama: Radèn Ajeng (RA)
Putu wanita lan keturunan wanita liya saka garis pria, sawisé dinikahaké: Radèn Ayu (RAy)
Sesebutan ing lingkungan Mangkunagaran[besut | besut sumber]
Panguwasa Mangkunagaran: Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangku Nagara Senapati ing Ayuda Kaping ... (KGPAA)
Garwa padmi Raja Mangkunagara: Kanjeng Bendara Radèn Ayu (KBRAy)
Selir Raja Paku Mangkunagara: Bendara Radèn Ayu (BRAy) utawa Radèn Ayu (RAy)
Pewaris tahta Mangkunagaran (putra mahkota): Pangeran Adipati Harya Prabu Prangwadana
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi: Gusti Radèn Mas (GRM)
Putra kakung saka selir: Bendara Radèn Mas (RM)
Putu kakung lan keturunan kakung nganti generasi katelu saka garis pria: Radèn Mas (RM)
Keturunan kakung sawisé generasi kapapat liya saka garis pria: Radèn
Sesebutan liya[besut | besut sumber]
Saliyané sesebutan kasebut, ing lingkungan kraton kerep uga ditemokaké sebutan khusus kaya:
Putra paling tuwa saka kabèh Garwa Ampeyan nduwèni gelar Bendara Radèn Mas Gusti lan bakal owah dadi Gusti Pangeran sawisé diangkat dadi pangèran.Déné putri paling tuwa saka kabèh Garwa Ampeyan anduwèni gelar Bendara Radèn Ajeng Gusti lan bakal owah dadi Pembayun sawisé krama. Khusus kanggo putri sulung (paling tuwa) saka Garwa Ampéyan antuk gelar Kanjeng Ratu.
kulawarga Kasultanan sing liya, katurunan saka garis Bapak:
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 6 Maret 2016.
Ípiros), iku sawijining periphery ing lor-kulon Yunani. Tlatah iki wewatesan karo periphery Makedonia Kulon lan Thessaly ing sisih wétan, Stereá Elláda (Yunani Tengah) ing sisih kidul, Segara Ionian lan Kapuloan Ionian ing sisih kulon, lan Albania ing sisih lor. Jembar wewengkon watara 9,200 km² (3,551 mil pesagi). Tlatah iki minangka bagéan saka region historis Epirus, kang tumpang tindhih karo wewengkon Albania, nanging saiki luwih akèh kang mlebu wewengkon Yunani.
sakabèhé, iku ora rata akèh watu lan gunung-gunungé. Akèh-akèhé tlatah iki arupa pagunungan, bagéan saka Alpen Dinaric. Titik paling dhuwur ing tlatah iki ya iku ing gunung Smolikas, sing dhuwuré 2.637 meter sadhuwuring segara. Ing sisih wétan, gunung-gunung Pindus kang dadi "balung geger"é dhataran Yunani misahaké Epirus saka Makedonia lan Thessaly. Mayoritas tlatah Epirus dumunung ing dhaérah ilèn angin saka Pindus. Angin saka segara Ionian nyebabaké tlatah iki nduwé curah udan kang luwih akèh tinimbang tlatah Yunani liyané.
Watara 350,000 jiwa manggon ing Epirus. Miturut sensus taun 2001, tlatah iki nduwé populasi kang paling sithik ing antara 13 periphery ing Yunani. Bab iki sabagéan amarga prabawa perang kang makaping-kaping ing abad ka-20, sarta akèhé pamindhahan padunung utawa emigrasi amarga kahanan ékonomi kang abot. Kutha krajan lan kutha paling gedhé ing tlatah iki ya iku Ioannina, papan kang dipanggoni déning mèh saprotelon saka padunung Epirus. Mayoritas padunung dumadi saka ètnik Yunani, nanging ing provinsi iki uga ana kumpulan wong-wong kang migunakaké basa Aromania lan basa Albania[butuh rujukan], ya iku wong-wong kang isih dianggep ètnik Yunani. Yunani ora ngakoni klompok minoritas liyané minoritas Muslim ing Trasia, mulané angèl kanggo ngira-ira cacahing padunung ètnik Aromania`.
Miturut riset kang dianakaké déning ahli etnografi Rumania ing taun 1994, padunung asli Albania wis mèh ilang, lan upaya nemokaké wong kang omong basa Albania ing tlatah iki pancèn ora kasil [1]. Nanging, dilaporaké yèn ana sawetara penutur basa Albania ing Epirus (cedhak tapel wates karo Albania) kang nganggep klompoké dhéwé minangka Shqiptar ("wong Albania" ing basa Albania)[2].
Owah-owahan tapel wates antara Yunani lan Albania ing taun 1913 mujudaké anané sawetara désa kang padunungé wong Albania dadi wewengkon Yunani (lan sawetara désa-désa Yunani dadi wewengkon Albania). Sawenèh wong Albania nganggep tlatah iki minangka bagéan saka region kang diarani Chameria (Thesprotia ing basa Yunani), mauné dipanggoni déning sawijining klompok minoritas, Cham Albanian bebarengan karo mayoritas etnik Yunani (Epirotes). Crita bab pangusiran wong Cham saka Yunani jroning Perang sadulur Yunani tansah dadi pasulayan antara Yunani lan Albania.
Epirus kapérang jroning papat prefecture (nomoi), kang banjur dipérang manèh jroning dēmoi (municipalitas) utawa koinótētes (kira-kira mèh
ing YunaniYunaniGeografiKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 4 Sèptèmber 2016.
Dawet Ireng adalah jenis minuman dawet khas dari Purworejo, Jawa
Singasari adohe kira- kira 6 km arah ngalor ngulon. Manggon ing sikiling gunung
Arjuna. Saka lumahing segara 650 meter dhuwure. Sesawangane endah nengsemake. Ing
sacedhake candhi kono ana sumber kang gedhe banget ubalane. Biyen papan ing
kono pancen awujud rawa –rawa . Kahanan kaya mangkono mau wong-wong ing sakiwa
tengene banjur njenengi papan ing kono Candhi Rawan. Saiki banyu sumber mau
dibendung dadi tlaga kang banyune bening nyarong. Sumber Rawan mau dadi
sumbere banyu resik kanggo banyu ombene wong Malang (PAM). Papan iki satemene
bisa dimekarake dadi papan wisata kang potensial. Dalan saka candhi Singasari
wis aspalan alus, mung wae rada ciyut jalaran pancen dalan kampung, dudu dalan
jurusan menyang kutha gedhe. Emane, dalan ing sacedhake candhi, saka pedhukuhan
kang paling dhuwur, dalane rada ndeder, banjur mudhun rada nemen, nanging ora
patia adoh. Arep mlebu menyang wewengkon candhi kudu ngliwati galengan gedhe
resik , apik lan hawane adhem seger, adoh saka suwara-suwara sing mbrebegi
kuping. Kanggone wong kutha sing saben dina kebrebegen swarane montor lan
kasereg ing pegaweyan, papan iki kepenak banget kanggo nentremake pikir. Adhem
ayem. Ing kono akeh bocah nom-noman kang teka mrono, utamane bocah –bocah kampung sakiwa tengene Singasari
kono. Bocah-bocah mau padha adus lelumban ing sumber. Candhi Sumber Rawan
awujud gentha (stupa), lan ing Jawa Wetan mung siji ndhil ora ana tunggale. Siji-sijine
stupa ing Jawa Wetan. Candhi Sumber Rawan ditemokake sepisanan taun 1904. Ing
taun 1935 pamarentah Walanda nganakake panaliten , sabanjure candhi direstorasi
gedhe. Ukuran candhi dawane 6,25 m ambane 6,25 m lan dhuwure 5,23 m. Para ahli
sejarah uga nduweni pangira-ira yen candhi Sumber Rawan asipat agama
yen candhi iki asipat agama Hindhu. Candhi iki minangka wewujudan lingga kang
gedhe banget. Lingga minangka pralambange wong lanang utawa kang anyiptakake.
Ing agama Hindhu lingga dipercaya minangka pangejawantahane (manifestasi)
bathara Siwah. Lumrahe lingga diperang dadi telung perangan yaiku : Brahmabhaga
sing majupat (segi empat, sing paling ngisor), Visnubhaga sing maju wolu (segi
delapan, perangan tengah), lan Çivabhaga kang awujud gilig (lingkaran, perangan
ilang. Candhi iki ora nduweni undhak-undhakan, lan ora ana ukirane babar pisan.
Candhi iki nduweni sikil candhi, lan awaking candhi awujud gentha (stupa). Ing
iringane. Ing sadhuwure sikil candhi ana lapak kang awujud pesagi papat (bujur
sangkar) lan lapak awujud maju wolu (segi delapan) kanthi bantalan kembang
terate (padma). Ing bageyan dhuwur awujud gentha (stupa) kang pucake wis ilang.
Lapak mau minangka pralambange para dewa. Lapak kang awujud majupat (bujur
sangkar) minangka pralambange bathara Brahma (Brahmabhaga), lapak maju wolu
pralambange bathara Wisnu (Visnubhaga), lan kang gilig (lingkaran) minangka
pralambange bathara Siwah (Çivabagha). Miturut pangira-irane para ahli, biyen pucake
candhi iki pancen sengaja ora dipasang utawa mesthine bakale diwenehi rerenggan
payung utawa Chattra. Kanthi wewujudan kang kaya mangkono ora luput yen candhi
Sumber Rawan asipat agama Hindhu. Sarehne sisa-sisa candhi mau ora ditemokake
mula anggone ndandani utawa ngrestorasi mung nganti teka samono. Ing sajroning candhi
prabot kang dianggep suci. Dadi mung wujud blegere wae kang nuduhake yen
wewangunan kasebut awujud stupa. Banjur thukul pitakonan perlune kanggo apa
candhi Sumber Rawan mau ? Apa mung wujude wae kaya stupa nanging kanggone
(fungsi) ora kaya stupa-stupa lumrahe ? Sing cetha candhi Sumber Rawan mau
pancen kanggo pamujan. Para ahli sejarah nduweni pangira-ira yen ing jaman Majapait
Tembung kasurangganan tegese tamane para dewa utawa widadari. Ing agama Hindhu
ana kapercayan yen para dewa iku manggon ing pucaking gunung. Ing saben
kalamangsa para dewa lan para widadari padha tindak menyang papan kono saperlu
lelangen utawa ngenggar – enggar panggalih. Ing candhi iki ora
tinemu angka taun utawa prasasti kang nerangake kapan lan sapa kang nggawe
candhi. Mung wae disebutake ing Negarakretagama nalika taun 1281 Ç (1359 AD)
nrpati huwus mamuspa ri dalm / sudarmma
sakatustaniɳ twas ginöɳ, hana ni kduɳ bhiru ri kacuranganan / mwan i burɳ lanonyenituɳ.
ana ing Kedhung Biru (mBiru), Kasurangganan, sarta ana ing Bureng
sawanda, kayata: dang, dus, dol, bis, cet, pel, bel, lsp
aksara Latin cukup ditulis m, n, lan ng. Ater-ater any ditulis n dudu ny.
macapat ana tembung kriya tanduk kang ditulis mung linggane wae (tanpa ater-ater) jalaran mburu guru
mbanyu, mbeguguk, mecicil, masir, mrekitik, mriyayeni, nglenga, ngglolo,
Dumuriput To Jamkhambhalia Dumuriput To Jamkhandi
Dumuriput To Vaikom Dumuriput To Vairavanpatti
“…ing besuk yen ana wong Jawa ajeneng tuwa, agegaman kawruh, iya iku sing diemong Sabdopalon, wong jawan arep diwulang weruha marang bener luput (…) besuk wong Jawa padha ninggal
gebleg : jare ra kon gowo helm, piye to??
aku : la terus kowe mau lewat ngarep Polisi??
aku : tak akoni juoss tenan awakmu. biasane neng ngarep polisi kuwi bengi-bengi sering ono razia kendaraan.
gebleg : mosok to ga ?? *kaget*
Secatur (sarupa, sajiwa, sawanda lan saekapraya)Sarupa : kekalihipun rumaos menawi garwanipun punika bagus/ayu piyambakSajiwa : kedah saged momong watak satunggal-satunggalipunSawanda : adeging bebrayan pamonging gesang kekalihSaekapraya : kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utamiTepa ing rasa, Dana ing tepa, Temen tobating rilaTepa ing rasa : tepa menika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipin boten sekeca ing prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanesDana ing tepa : rasa pangraosbmakaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking watak srei drengki, jahil methakil, dahwen, panasthen, kamiopenTemen tobating rila : tumrap kakung, kanthi temen tresna garwa, martobat sampun tuman rabi malih, rila legawa narima trusing batos garwa satunggal boten telas salaminipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa. Tumrap putrid semanten ugi, adatipun nyaketaken sih tresnanipun kakungGuna, Kaya lan SuraGuna : sugih kabisanKaya : saged ngendalekaken asilSura : pun wani utawi kendelSadaya gegayuhan saged kaleksanan, jer linambaran kuwanen, kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman “Sapa wani ing gampang, wedi ing kewuh, samubarang nora bakal bisa kelakon”Gemi, Nastiti, Ngati-atiGemi : ora gelem ngetokake waragat kang ora perluNastiti : weruh ing petung,
dhedhasar sarujukanBusana : ngagem busana manut sakuwasanipun, dhedhasar narimaBaksana : dhedhaharan ingkang jumbuh kaliyan wulu, wedalipunSama, Beda, Dana, DhendhaSama : pengrengkuhipun sami-sami ahli waris samiBeda : nadyan darajat padha, reh kawajibanipun tetep bedaDana : saged jagi asmanipun satunggal-satunggalipunDhendha : adiling ukum, boten wigah-wigih, elik-elik dhumateng sasaring tumindak satunggal-satunggalipunMalima (Momong, Momot, Momor, Mursid, Murakabi)Momong : sage ding ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kajwi dhawuh ugi saged nuladhaniMomot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengaan. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae, tan gampil serik lamun cinacat, ugi boten gampil bombing menawi kaalembanaMomor : gampil ing pasrawungan, ingkang esthinipun mamrih jembaring pasrawungan, miwah ngrembakaning karukunan, kanthi boten mbenten-mbentenaken derajat lan pangkatMursid : landep ing panggrahita, boten cengkah kaliyan tegesipun kautaman, ing idhep hamung mamrih saya indhaking darajat brayat lan kulawarga, ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan
singa lupa, sapecak mangu satindak kendel, pangudasmaraning driya ingkang dereng kawijil ing lesan, hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala. 3. Kawistara Sri Atmaja penganten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi, inggih sasana rinengga.
• Muga-muga antuk barkahing hyang Widi,
ingkang hanggung mastuti dhumateng pepayoning kautaman, ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putrid, kadang wredha mudha ingkang winantu suka basuki..
Mradapa keparengipun Bp. …………………… sekalihan sumrambah para kulawangsa ing kelenggahan punika, kula piniji pinangka pambicara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti miwah lamaran pinangka jejangkeping tata cara salaki rabi.
Namung sakderengipun kula ngaturaken urut reroncening adi cara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kalihan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila, sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rohmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula.
kirab sinanggit ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados-kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, menggah kaleksananing sedya kawula sumanggakaken dhumateng para ingkang piniji. Jengkaring Sang Suba Manggala lamun cinandra kawistara piyaking ngarsa tangkep ing wuri ( Gending Ayak-ayakan laras pelog pathet barang ), utawi binarung rerepan Sekar
Piwulang saking para pinisepuh dumateng kautamanipun jejering manungsa ingkang saged kangge panutan kawulanipun :
bebrayan ingkang sae, werdine : Punapa ingkang dados ka[erluanipun para kawulanipun, kedah dipun penggalihaken ingkang saestu.
4. Sadaya keputusanipun tansah adamel senenging tiyang sanes, adil, hambeg paramaarta.
5. Sadaya tumindakipun linandhesan tresna welas asih dhumateng
onok slideree....Terus, nang Demo-ne ga onok. ketoane ketinggalan nang sepur iki....... :)ndelok birune iku...aku yo dadi pingin iki...
piye iki?nyuwun pangapunten deajeng,,heheheheh kulo kirang
telopendem wrote:kali suci ki ngendi to?napunten kulo lare semin je :*)0(:kali suci meniko lapangan triwanasakti semanu ngilen kirang langkung
aku luwih percoyo, yen kali kuwi di nggo mbebuang mesti bakal di kruyuk warga, soale kaline seh resik di enggo kebutuhan ben dinane, nyuci lan adus, tapi yen sapi adus kok entuk yo no kono ? cogo_joeeRTeLo
“Ayo, ndang melebu. Lapo meneng-menengan wae
PPJALUR 30 : Wonosari – Semin lewat Nglipar – Nglebak Terminal Wonosari–Karangtengah–Nglipar – Mengger - Nglebak-
Ing. Kerstin Heidemann: Dipl.-Ing. Kyra Bullert: 2: Dipl.-Ing. Nadine Harder. Dipl.-Ing. Eva Kerber: Dipl.-Ing. Dina-Marie Zimmermann: 7: Prof. Dr. Nicole.jv Kèt Alkitab mulai ditulis ing abad 16 SM, wis ana bantuan kanggo ngertèni isiné. en
ana ing Facebook. Gabung Facebook kanggo nyambung karo Dina Kusumaningtyas lan wong liyane sing menawa kowe ngerti. Facebook ngenehi.
jv Sadurungé nggawé manungsa sing kapisan yaiku Adam, Gusti Allah milih panggonan ing bumi ing wilayah sing disebut Èden, banjur nggawé taman sing éndah ing kono.
Wilujeng para pamiyarsa, Pawarta dinten menika surya kaping 19 Januari 2013.
Pinanggih malih kaliyan kita, Amiirah Putri lan Dhia Sasmita kagiyaraken saking Smaracatur On Air Surakarta.
Pawarta ingkang wigati inggih menika KAPAL PATROLI NJEBLUG.
Kapal patroli duweke kantor Bea Cukai Belawan, Medan kanthi nomer lambung BC-15001 njeblug ing pesisir Labu, Deli Serdang, Jumat 18 Januari 2013 bengi. 7 saka 9 petugas sing lagi ngayahi jejibahan patroli tiwas padha sakala.
Sawantara jam candhake, nalika salah sijine anak buah kapal nedya nguripke genset kanggo mbacutake patroli, ujug – ujug kapal kasebut njeblug banjur kerem menyang dhasaring segara. Direktur Jenderal Bea Cukai, Agung
sing dadi korban kuwi pinuju nindhakake patroli rutin kanggo ngawekani penyelundupan barang liwat jalur segara.
ingkang winantu ing pakurmatan saha para kanca ingkang nunggil
kangen pengin mrono, kelingan jaman diklatsar II taun 1993 kepungkur.. ayo terus gali potensi ponorogo
Reply	wahyoe says:	22/10/2008 at 13:14	uapikk yoww….
ngko tak ke’i hadiah sing gelem ngejak
Menggolo | Kotareyog.com slumpang,plonko,jurug,sooko says:	14/02/2009 at 10:21	aku yo cah sekitar pletok….
Reply	Kangmas Jenggo says:	17/02/2009 at 11:00	Pletuk grojogane iku manggon ing Desa Bareng Kec. Pudak. Dene pancen dalan tumuju pletuk kae ing Dusun Kranggan Jurug. Lha kabeh mau ing
Pemilu pisanan dianakaké taun 1955 kanggo milih anggota-anggota DPR lan Konstituante. Pemilu iki kerep disebut kanthi jeneng
Perjuangan nggayuh swara paling akèh (kanthi swara watara 35 persèn), sing diangkat dadi presidhèn dudu calon saka parté iku, ya iku Megawati Soekarnoputri, nanging saka Parté Kebangkitan Bangsa, ya iku Abdurrahman Wahid (Wektu iku, Megawati mung dadi calon Presidhèn). Bab iki bisa kadadéyan amarga Pemilu 1999 mung kanggo milih anggota MPR, DPR, lan DPRD, déné pamilihan Presidhèn lan wakil Presidhèn diayahi déning anggota MPR.
Pemilu 2004 minangka pemilu pisanan peserta bisa milih langsung presidhèn lan wakil presidhèn. Pamenang pilpres 2004 ya iku Susilo Bambang Yudhoyono. Pilpres iki dianakaké jroning rong puteran, amarga ora ana pasangan calon sing kasil bgéntukaké swara luwih saka 50%. Puteran kaloro milih presidhèn antara Yudhoyono lan Megawati lan sidané dimenangaké déning pasangan Yudhoyono - M. Jusuf Kalla.
Suksèsi kakuwasan lumaku kanthi mulus lan dadi sajarah tumrap Indonésia sing durung naté ngalami genti kakuwasan tanpa huru-hara. Siji-sijiné cacat ing pagentèn kakuwasan iki ya iku ora rawuhé Megawati ing upacara pelantikan Yudhoyono minangka presidhèn.
rezim pemilu wiwit taun 2007. Pilkada pisanan ing Indonésia ya iku Pilkada Kabupatèn Kabupatèn Kutai Kartanagara ing tanggal 1 Juni 2005.
SESELAN ER, EL, ETH, EDH.
aksara purwaning tembung karo aksara kapindho. Gunane seselan er, el, eth, edh lumrahe kanggo mangun
tembung katrangan. Panganggone ing ukara lumrah dipurwani nganggo pating utawa
mak, nanging uga ana seselan er lan el kang kanggo mangun tembung aran kayata :
krumpul, clangap, kluwung, lsp. Ing
pocapan sadina-dina tembung lingga kang kaseselan er, el lumrahe dadi tembung
plutan, kayata : berengok dadi brengok, keluwung dadi kluwung,
kèwèr + el > kelèwèr > klèwèr
(Tondowongso) manggon ana ing dhukuh Tandhawangsa, desa Gayam, kecamatan Gurah,
(ndhudhuk) wedhi kanggo urugan. Dene dinas Purbakala nganakake panaliten kang
dening Balai Pelestarian Cagar Budaya (BPCB) banjur diterusake dening Balai
–kira 9800 m2 , kang kedadean struktur
candhi kang cacahe luwih saka siji. Artefak kang ditemokake ing situs
lan ditaliti ana ing BPCB Jawa Timur ing Trowulan. Miturut panemune para
ahli situs Tandhawangsa minangka wakil saka Jaman Kadiri (1045 – 1222 AD).
ananging uga ana tembung sing luluh. Ing pocapan padinan ater-ater sa
kadhang-kadhang owah dadi se utawa sak. Ing tulisan Latin, ater-ater sa kang
owah dadi se utawa sak wis lumrah ditulis se utawa sak. Dene ing tulisan aksara
+ dina > sadina lumrah diucapake sedina
+ sasi > sasasi lumrah diucapake sesasi sa
+ taun > satahun lumrah diucapake setaun
+ lembar > salembar lumrah diucapake saklembar
lingga kang purwane swara urip (vokal) yen karaketan ater-ater sa
sa kang linggane dadi luluh, tuladhane:
ater-ater sa dadi se utawa sak ora ana paugeran kang gumathok.
kene nganti teka prapatan bangjo dohe sakilometer.
aja kok ganggu, jarna wae satangine.
c. Satengahe segara Indhia ana pulo cilik duweke Australia.
saka Surabaya, Bardi mareni anggone ngabotohan.
c. Pancene ora nyambut gawe, mangane ya mung samangan-mangane.
andhahan kang dadine krana karaketan ater-ater sa dadine kadhangkala padha,
iki ki ceritane si tikus arep curhat lan jaluk bantuan karo kewan liyane
lain.... ^_^ widjiumeCamatLokasi : BEKASIReputation : 9Join date : 21.12.11Subyek: Re: masalahmu bukan urusanku...??!! Fri May 04, 2012 4:30 pm wiwid wrote:iki ki ceritane si tikus arep curhat lan jaluk bantuan karo kewan liyane tapi ra ono sing nanggapi serius tow?..mesakke men..tp hura popo deng, lha tikus ki jahat jew..
mbah putri kie wis jeleh leh ngelikke, nganti judeg wis di jarne wae.. _________________MONGGO KULO
Pungging Kec. Pungging 104 Plengsengan Saluran Air Dsn. Tempuran Kec. Pungging Kec. Pungging 105
Wronki (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wronki&oldid=1090794"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Wisata Gunung Bromo (Part II – Habis) | Sugeng Rawuh
Bapak saha Ibu guru ugo sedoyo Karyawan saha karyawati SMA N 1 REMBANG ingkang kulo
cz mbok dadi bunder, mblondo kaya ndog,
tiyang larangan. pripun kabare bapak/ibu kula wonten SMA rembang? sami sugeng bilih…. Alhamdulillah…..
nggih niki kula alumnus taun ’03…pak
nimbrung, priwe nggone nyithak anak ora ireng kaya
Balas	kulet saputra, on April 14, 2009 at 1:37 am said:	sugeng pangestu dumateng panjenengan sedanten.
pak, bu, kang, yu, mas mba kulet kiye.
meluncurNdhang mlayu mba'........... Karo nggowo uyah mbak, nek wes cedak ngko di gebyahke neng raine...
kene sing akhire angel kon membaur. Apamaning
bakule nesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payu apa!! =))KFC : X_X< Crita 4 >Tuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledek maning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! ya wis, inyong ora sida pesen
Oct 14, 2008 10:26 am Apa meneh iki kowe sing ndi prax SAPTO SARDIYANTOCama
percoyo yaa...ketok'e aku perlu praktek nangis sik iki...gen lagi iso ngerti, cowok2 fkogk melu type sing endi...he..he..he
percoyo yaa...ketok'e aku perlu praktek nangis sik iki...gen lagi iso ngerti, cowok2 fkogk melu type sing endi...he..he..helhayen
Handphone... yaMAUUUUU Setuju mbak weh iki cwek ndengok kok matre yo iki Wah wes wancine saiki kudu ngone yae
02/08/2009 – 4:40 am Ooo… inyi to poto nggantenge mas Embun 🙄 😀
02/08/2009 – 4:43 am Setauku, blog kui mung cathetan harian kaya diary ning iso diisi macem-macem mas. Sak karepe sing nduwe. 😀
Geger Bangkalan# Geger Madiun# Gemarang Madiun# Gempol Pasuruan# Gending Probolinggo# Geneng Ngawi# Genteng Banyuwangi# Genteng Surabaya# Gerih Ngawi# Giligenteng Sumenep# Giri Banyuwangi# Glagah Banyuwangi# Glagah Lamongan#
Jakarta), 4 Novèmber 1932 – pati ing Singapura, 11 Dhésèmber 2008 ing yuswa 76 taun) ya iku diplomat Indonésia kang naté dadi Menteri Luar Negeri (1988-1998).[3] Nganti séda, dhèwèké isih dadi Utusan Khusus Sekjen PBB kanggo Myanmar, Utusan Khusus Presiden RI
ing Akademi Dinas Luar Negeri Jakarta (lulus 1954) lan ing Fakultas Hukum UI (lulus 1956).[4] Karier dadi diplomat dilakoni ing ngendi-ngendi kang dadi wakil saka Indonésia, kayata Thailand, Amérika Sarékat, lan PBB.[4] Ana ing awal karier, panjenengané uga ngréwangi kagiyatan jurnalistik lan kerja dadi korektor.[4] Jeneng Ali alatas wiwit dikenal ing donya internasional nalika panjenengané aktif dadi fasilitator perundingan perdamaian wong-wong kang pinuju pasulayan ing Kamboja.[4]
Taun 2003, Alatas diangkat dadi utusan khusus Sekretaris Jendral Perserikatan Bangsa-Bangsa.[4]
^ Veteran Indonésian diplomat Ali Alatas dies at 76, The
Besar IndonésiaArab-IndonésiaAlumni Universitas IndonésiaMentri Luar Negeri IndonésiaLair 1932	Menu navigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 19 Oktober 2016.
ijih ng thailand opo wis mulih, sesuk acara tanggal 29 moro jogja ora…. ?
wis tha, awake dewe sing tuwo2 ra usah melok2 bocah cilik…
Cobi to… njenengan pirsani niku… dialog wayange lucu (*garink red.)… 😛 Cobi… diumbar mawon nggih? dipirsani mawon tingkah
komenene saben dino yo kuwi2 wae..ket jaman ra enak yo kuwi-kuwi wae, koyone wes ra ono kemajuan babar blass…..
Coba sampeyan perhatikan komen dik Obbeth itu…
“waktu di tanya jatuh kenapa? dia jawab waktu dia
Ulo opo? lek cah2 lawas mesthi wis ngerti…
nopo nggih maksute ? Sat Aug 28, 2010 12:42 pm Sedulur ....wonten forum ini kulo namung bade maringaken carito ingkang sampun kulo alami rikolo kulo taksih alit mbok menawi sedulur2 saget maringe utawi ngudar karep utawi makna lelakon ingkang sampun kulo
nate crito karo kadang sanak sedulur tiang sepuh jenengan liyane durung.?
nopo nggih maksute ? Thu Mar 03, 2011 6:19 pm Sedulur ... nyuwun ngapunten nembe saget mbalesi lan mtur suwun atensinipun ... mboten saget nyalahaken utawi mbenerakan mbok menawi enten sing percoyo ... nggih onten sing nggeguyu .... ning nduki spriki tasih misteri kulo piyambak dereng nate nyuwun sabdo kaliyan tiyang sepuh ingkah waskito lan wicaksono ...
nggih dereng wonten ...kulo asli ponjong pertama merantau ke jakarta ...terus ke surabaya ...terus ke semarang ...terus ke makasar.... sak niki netep di surabaya. Nyuwun ngapunten mbok menawi kirang ngrenani ing penggaleh.. Sponsored contentSubyek:
Kulo mumet nyobi kok dereng saget nggih mas, jebule to tulisane +CGDCONT=,, mawon mboten mawi tanda “”(petik-petik) wah matur nuwun mas… Monggo…. mas ….
ngademkee ati nganti nang bromo……,suwejukkk tenan’nan cak.
eh ketemu lapaknya mas kothak pas lagi googling nyariin tangga bromo wkwkwk..
treme 450w cukup, ning sing vga nganggo cooler master 550w pure. Nganggo sing ngirit wae, ora perlu juara dunia, sing penting nyukupi
Wis ora apal jeneng arsitektur cpu maneh, wis akeh banget. Vcore isih ajeg, cool & quiet karo speedstep isih dinggo. Isih luwih ngirit E8400 @ 3,6ghz dibanding
nyambut gawe ing kapal kang tindak ing Hawai. Tom di kengken nahkodane supaya jaga kapale ing kang tikus, yen ana tikus mlebu ing kapal tom uga di pecat ing kang penggaweane. Jerry ndeleng selembaran ingkang gambare kapal panggonane tom nyambut gawe, terus jerry numpak ing kapal lan tom ngerti, jerry ora nyerah jerry ngelewati tali gawe munggah ing kapal,
nyerah jerry ngelewati tali gawe munggah lan jerry tibo ing laut. Terus jerry munggah ing duwur jangkar kepale tom lan jerry saiki munggah ing kapal tom lan jerry kejar-kejaran mlebu ing ruang bioskop jerry lan tom ndeleng fileme ing texas. Jerry lan tom ngguyu-guyu ndeleng film iku terus nahkoda kapal iku deleng jerry ing kapale tom langsung di
sinawung tembang ing ngisor iki .Dhandhanggula.Sinta Landep Wukir Tolu Kranthil,Warigagung Julungwangi Sungsang,Gumbreg Warigalit
lelagon "Witing klapa". Mesthi panjenengan isih apal lelagon iku. Cakepane (syaire) mangkene :Witing klapa jawata ing ngarca pada,salugune wong wanita, adhuh ndara,kula sampun njajah praja,ing Ngayogya Surakarta.Tembang utawa lelagon iku ya wis daktembangake bareng-bareng karo murid liyane. Mula pangiraku, ya mesthi wis apal kabeh. Nuju sawijining dina aku menehi ulangan kanggo bocah-bocah. Salah sawijine bahan kanggo ulangan yaiku "wangsalan". Wangsalan iku unen-unen kang saemper cangkriman nanging batangane wis ana ing samburine. Soale mangkene :Terusna wangsalan ing ngisor iki !Witing klapa ...................Mesthine jawabane :Witing klapa jawata ing ngarca pada,salugune wong wanita lan sateruse . Wit klapa iku jenenge glugu.Jawabane muridku :Witing klapa, mateng-mateng kabeh.Piye ca, yen kaya ngene ???
Sing arep dakcritakake iki sawijining priyayi Angkatan Laut. Nalika semana kerawuhan bapake sing asli priyayi Sala. Nalika mertinjo menyang Surabaya putune lanang pamitan marang mbahe" Mbah kula badhe ningali kapal selam" kandhane putu mau marang mbahe.Sanalika mbahe kaget , ngendikane " Lho le, bedhug-bedhug arep menyang endi? Arep nonton jaran sunat?? Ana ngendi ana jaran sunat?"Putune wis ora ngrungokake pitakone mbahe, mlayu mbradhat wae. Ibune si bocah ana ing jero dalem gumuyu kekelen banjur ngendika marang mbahe," Sanes jaran sunat, mbah. Kapal selam punika .... baita silem." Mbahe ngendika, " Ooooo, dak kira ana jaran sunat."Lha yen ana jaran sunat iku njur sing gelem nyunati ya sapa ? Piye ca?
iki mujudake metode sing paling gres ing jagading pendidikan ing dalem
sing becik dadi murid bisa mikirake apa sing diwulangake ing sekolahan dihubungake karo kehidupane (urip saben dinane) ing jagading pasinaone bocah-bocah. Beda karo pengertiane guru-guru sing puluhan taun mulang. Teori sing anyar-anyar mung "dipandang sebelah mata" jalaran wis rumangsa anggone mulang wis kasil lan ora perlu nganggo teori-teori sing kadhang-kadhang ora dimangerteni apa sabenere. Mula konsep CTL banjur diplesetake dadi " Cathet, Tinggal Lunga ......". Piye ca ???
bangsa. Wis mesthi wae tujuan iku tujuan kang luhur lan perlu diestokake lan disengkuyung dening para guru lan para ahli ing babagan pendidikan sarta masyarakat umum. Nalika dianakake penataran guru guru ngenani masalah iki, penatar anggone natar para guru iya temenan. Seje karo para guru sing ditatar, wis dhasare wayahe wis awan tur ya rada kesel, mula anggone ngrungokake ya setengah-setengah. Salah sawijine guru, sing muride kalebu murid sing ndableg-ndableg, nylemong banjur nyauti,
Istilah ngaji ing sekolahanku wis lumrah, wis biasa. Prastawa iki kedadean nalika ana sawijining guru agama pindhahan anyar. Nalika semana guru-guru lagi repot-repote setor biji, kamangka pak guru agama anyar mau bijine ora jangkep papat. Pak guru agama anyar kasebut, dak cekak wae asmane P. R matur marang kaur kurikulum" Kados pundi pak, bijinipun lare-lare nembe angsal kalih?". Kaur kurikulum banjur ngendikan supaya pak R ngaji wae. Sanalika pak R rada
bingung. Wong prekara biji kok dikongkon ngaji. Suwe anggone mikir apa sing dikarepake ngaji? Ngaji kitab apa? Apa ngaji kitab Taklim mutangalim, apa Salam Sufinah? Wis mesthi wae kitab loro iku ora ana. Wusanane banjur nyuwun priksa marang garwane sing kebeneran iya guru kono."Apa dhik karepe ngaji? Aku mau diprentah pak kaur kurikulum supaya ngaji," ngendikane marang garwane."E e alah, ngaji ngaten tegese
sing kepingin nggoleki dina, pasaran lan wukune dina kelairane dak aturi mriksani sing katur ing ngisor iki! Panjenengan klik ana kene!Carane :1. Panjenengan dak aturi mbukak excel, panjenengan serat : Kolom A = kolom
MUNG PECAHANE BAE , upamane 1/30, 1/15, 1/10 , 1/6 lan sateruse , format fraction.Kolom H = kolom WUKU, rumuse = VLOOKUP(G4, I$12:J41, 2).Kolom I lan J = kolom tabel. Kolom I tulis ing range I4 = 1/5, I5 = 2/5 lan sateruse. Range I12 ditulis 1/30, I13 = 1/15, I14 = 1/10, I15 = 11/30. Panjenengan mriksani daftar ing ngisor !.Tabel
pan dadi awon.(Tembang gambuh sing kaping papat, mratelakake (ngandhakake, nerangake ) tindak kang
sakabehe tindak sing ora jujur. Yen kebanjur satemene kojur, ora becik. Becike goleka pitutur sing bener (temen).)Tegese tembung :
becik nggone muruk,iku pantes sira anggo.(Satemene, becik niru pitutur sing bener, sanajanta pitutur mau saka wong sudra papa. Yen apik anggone muruk, pantes lakonana).Tegese
dadi o kanggo nyocokake guru lagu.5.Si kidang umbagipun,angandelken kebat lumpatipun,pan si gajah
ngagulake awake sing gedhe dhuwur, ula ngagulake mandine wisane yen nyakot).Tegese tembung :umbag = sombong, sesongaran, menyombongkan.kebat = banter, rikat, cepat.ainggil = dhuwur, tembung a kanggo ngganepi guru wilangan,
Gambar :Jam AtomPara ilmuwan sing nduweni wewenang bab ngatur standarisasi wektu lan jam ing saindenging donya nemokake yen wektu sing saiki iki dilakoni ora tepat (pas). Ing wektu iki standar kanggo nemtokake wektu lan jam nganggo dhasar rotasi bumi (bumi ngubengi poros). Kamangka rotasi bumi saben dinane telat 2 milidetik. Mula ing taun 2009 iki ngalami
ing dhaerah kutub, ombak lan gelombang segara, lan efek gravitasi srengenge lan rembulan sing nyebabake rotasi bumi saben dinane telat.Sauntara iku standar waktu sing presis (presisi) iku migunakake dhasar waktu luruh atom cesium sing mung ngalami telat 1 detik saben 200 yuta taun. Bedane bab iki sing nyebabake petungan jam atom kudu dilarasake karo jam sing nganggo petungan adhedhasar petungan rotasi bumi.Kanggo mesthekake donya tetep tepat waktu, para ilmuwan sarujuk nambah wektu 1 detik ing akhire taun 2008.Tambahan 1 detik diatur dening Lembaga Standardisasi waktu donya utawa Rotation and Reference System Service ing Greenwich, Inggris. Greenwich sasuwene iki minangka referensi wektu jam saindenging donya kanthi sebutan GMT (Greenwich Mean Time) utawa Coordinated Universal Time (UTC).Adhedhasar teknis, ing malem taun anyar , sawise etungan mundur ing jam 23.59.59 ditambah dadi 23.59.60 sadurunge diowahi dadi 00.00.00 ing tanggal 1 Januari 2009. Cacah 200 jam atom ing 50 laboratorium saindenging donya kudu nyalarasake anane owah-owahan kasebut.Kelompok ilmuwan sing tansah migatekake petungan waktu, ngandhakake manawa tambahan 1 detik sing diarani leap second iku mau ora lagi sepisan bae. Wiwit standarisasi waktu disarujuki ing taun 1972 , wis dianakake owah-owahan
pendhak.Cekakan liyane cekakan dina lan pasaran.Carane ngetung:1. Njodhokake antarane tabel dina
'at Pon.2. Kanggo ngetung 1.000 dinane, dietung 2 (rong) taun saka sasi surude banjur ditambah 9 (sangang) wulan. Contone : Surud wulan Bakdamulud + 9 (sangang) wulan (Ahad Wage) yaiku : 1.
wulan 9 (upamane) dene yen wis luwih
Taun Jawa jeneng ilmiahe Anno Javanico dicekak AJ. Taun Jawa dudu taun Caka. Sejarahe, nalika taun Caka 1554 (C dicerek ngisore, lan diwaca S) wis arep akhir Sultan Agung dhawuh supaya petungan taun diowahi. Nalika semana taun Caka nganggo dhasar petungane yaiku bumi ngubengi srengenge (revolusi bumi terhadap matahari) sing diarani taun Syamsiah sing nganggo prinsip solar system. Suwene saben taun 365 utawa 366 dina. Taun sing umure 366 dina diarani taun kabisat(kabisah) . Taun kabisat umure wulan Pebruari ana 29 dina. Taun kabisat iku gilire 4 taun sepisan yaiku taun sing ceples dipara 4. Taun sing umure 365 dina diarani taun basitah.Taun Jawa nganggo dhasar petungane rembulan ngubengi bumi (revolusi bulan terhadap bumi), sing diarani taun Komariyah. Dene rembulan ngubengi bumi iku suwene 29,5 dina saben saubengan. Taun Jawa nganggo prinsip lunar system. Sataun suwene 354 dina ing taun wastu (cekak, pendek) lan 355 dina ing taun wuntu (panjang).Taun Jawa diwiwiti
taun 0 utawa taun 1.Wiwit tanggal 1 Sura taun Alip 1555 dina Jumat Legi diarani Kurup (Kalender) Jamngiyah. Kurup iku owah-owahane sawise 120 taun yaiku nalika 1 Sura taun Alip taun 1675 dina Kemis Kliwon sing diarani Kurup Kamsiyah. Owah maneh 1 Sura taun Alip taun Alip 1747 tiba dina Rebo Wage sing diarani Kurup Arbangiyah utawa Kurup Aboge tegese 1 Sura tiba dina Rebo Wage.Sing paling akhir 1 Sura taun Alip 1867
Dadi ing jaman saiki mesthine KurupSalasiyah (Asapon) utawa taun Alip dina Selasa Pon. Sing kudu digatekake yaiku miyose (laire) Kanjeng Nabi Muhammad saw miturut petungan Jawa tiba dina Senen Pon. Mula grebeg Mulud ditibakake dina Senen Pon. Dadi yen ana sedulur iisih nganggo petungan Aboge kudune dilarasake dadi Asapon. Apa sebabe? Rembulan ngubengi bumi iku ora ceples 29,5 dina, ana kurange, mula kudu dianakake petungan-petungan anyar kanggo nyalarasake antarane petungan Hijriah karo petungan Jawa.Taun Jawa sing kalebu taun wastu (cekak), umure 354 dina yaiku : taunAlip, taun Jimawal, taun Je, taun Be, lan taun Wawu.Taun Jawa sing kalebu taun wuntu (panjang), umure 355 dina yaiku : taun Ehe, taun Dal, taun Jimakir.Urut-urutane taun lan arane yaiku : 1. Taun Alip, 2. Taun Ehe, 3 Taun Jimawal, 4. Taun Je, 5. Taun Dal, 6. Taun Be, 7. Taun Wawu, 8. Taun Jimakir. Wiwit taun Alip nganti taun Jimakir gunggunge wolung taun sing ganep sawindu (1 windu).
Sawindu ana 8 taun.Cacahe lan arane windu ana 4 werna yaiku :1. Kunthara tegese ulah utawa tingkah laku. Watake : Akeh wong sing nduweni tingkah laku sing neka-neka sing sadurunge ora nate kedaean.2.Sangara tegese banjir. Watake Akeh banjir gedhe.3.Sancaya tegese pasrawungan . Watake padha rukun ing pasrawungan.4.Adi tegese endah utawa unggul . Watake : Akeh wewangunan anyar kang endah-endah lan nyenengakeSajrone sawindu sing suwene 8 taun,
sing umure 355 dina diarani taun wuntu (panjang). Ing taun wuntu umure sasi Besar diganepi dadi 30 dina.Dene wateke taun katrangane kaya ing ngisor iki :1. Tanggal 1 Sura tiba dina Ahad diarani Dite Kalaba, yaiku taun klabang. Watake arang-arang ana udan.2. Tanggal 1 Sura tiba dina Senen diarani Soma Wrejita, yaiku taun cacing. Watake akeh udan.3. Tanggal 1 Sura tiba dina Selasa diarani Anggara Wrestija, yaiku taun kodhok. Watake akeh udan.4. Tanggal 1 Sura tiba dina Rebo diarani Buda Wisaba, yaiku taun kebo. Watake akeh udan.5. Tanggal 1 Sura tiba dina Kemis diarani Respati Mintuna, yaiku taun mimi. Watake akeh udan.6. Tanggal 1 Sura tiba dina Jum'at diarani Sukra Minangkara, yaiku taun urang. Watake akeh udan.7. Tanggal 1 Sura tiba dina Sabtu diarani Tumpak Menda, yaiku taun wedhus. Watake arang-arang ana udan.
kelompok peksi pengarung toya ingkang salira agnèg lan berkaki ndawa, saking suku Threskiornithidae ing pundhi ibis kalebet ing salebeting . Sedaya spesies ibis-sendok nggadahi paruh ingkang
dangkal, kaliyan menusuk-nusukkan utawi nggerakaken paruhipun ingkang setengah kabuka ing tengen-kiwa ing salebeting toya utawi blethok. Menawi wonten kéwan akuatik alit kadasta serangga, krustasea utawi ikan alit nyentuh bagian salebeting, paruh tersebut badhe ngatup kaliyan
saking ing air asin, ananging mereka saged dipunpanggihaken ing kaping kalih habitat kasebut. Mereka nghabisaken wekdal berjam-jam sedinten namung dipunengge madang. Ibis-sendok asifat monogami, menawi namung kangge setunggal musim. Katah spesies bersarang ing pepohonan utawi semak buluh, kadang-kadang sami kaliyan ibis lan kuntul. Jantan ngempalake material kangge sarang, umumipun arupa ranting alit utawi rerumputan, kadang-kadang dipunpendhet saking sarang bekas. Sedangkan betina menganyamnya dados wujud
Spesies lan agihan[besut | besut sumber]
wonten enem spesies ibis-sendok ing kalih genera, ingkang nyebar hampir ing sadaya donya.
Ibis-sendok erasia (Platalea leucorodia): Ibis-sendok ingkang paling nyebar
minor): nyebar ing Taiwan, Cina, Korea lan Jepang.
Ibis-sendok afrika (Platalea alba): Berbiak ing Afrika lan Madagaskar.
Ibis-sendok raja (Platalea regia): Katah dipunpanggihake ing Australia tenggara, ananging ugi ing jumlah alit sedikit ing pinten-pinten panggenan ing bawana punika, lan ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 6 Oktober 2016.
► Kamen Rider‎ (1 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.35, 14 Maret 2013.
"Selamat Hari Raya Idul Fitri 1434 H"
Cara Membuat Konten di Widget Rata Tengah | Sugeng Rawuh
Setu aku mlaku mlaku nang Malioboro, aku karo kancaku sing jenenge Paijo le mrono numpak pespa rupane ijo, ketug nggone mall trus tak parkir to pespane, biasa ora mbayar lha wong tukang parkire koncone dhewe, wis to? trus
banget mazzzz”… karo muni ah..ah..ah! dheweke nyedhaki aku lan kancaku, uedan rokke langsung diplotrokke neng
Bangkinang Seberang (kutha krajan: Muara Uwai).
Gunung Sahilan (kutha krajan: Kebun Durian).
Kampar Kiri (kutha krajan: Lipat Kain).
Kampar Kiri Hilir (kutha krajan: Sei.Pagar).
Kampar Kiri Hulu (kutha krajan:Gema).
Kampar Utara (kutha krajan: Désa Sawah).
Perhentian Raja (kutha krajan: Pasisir Raja).
Rumbio Jaya (kutha krajan: Rumbio).
Tapung Hilir (kutha krajan: Pasisir Cermin).
Tapung Hulu (kutha krajan: Sinama Nenek).
XIII Koto Kampar (kutha krajan: Muara Mahat).
Kampar Kiri Tengah (kutha krajan: Simalinyang).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kampar&oldid=1104120"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn KamparKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 22 Oktober 2016.
Chennai ING Vysya Annanagar ING Vysya Adayar ING Vysya T. Nagar ING Vysya G N Street ING Vysya Tiruvottiyur ING Vysya South
Tsuchinoko?) inggih punika kéwan ingkang wonten ing Jepang ananging dèrèng naté kebukti [1] (kriptid). Wujudipun kados sawer ananging kagungan weteng ingkang gendhut kados botol utawi pin boling kanthi buntut alit kados buntut tikus. Kéwan punika dipunlaporaken naté katingal saksi mata ingkang wonten ing papan-papan ing Jepang, kejawi wonten Hokkaido lan Kepuloan Ryukyu. Dumugi sapunika, tsuchinoko déréng naté saged dipuncekel tiyang amargi saksi mata dados ajrih utawi kéwan punika langkung rumiyin mlayu.
Nama "Tsuchinoko" asalipun saking nama lokal kanggé "kéwan" punika miturut penduduk laladan Kansai (Kyoto, Mie, Nara, lan Shikoku). Ing laladan Kanto, penduduk mastani minangka bachihebi. Saperangan pamaréntah ing Jepang nawekaken bebungan arta kanthi cacah ingkang ageng kagem tiyang ingkang saged nyekel tsuchinoko. Bebungah arta kanthi cacah 100 juta yen nate dipuntaewekaken wonten kutha Itoigawa, Niigata.[1][2]
Saksi mata ingkang rumaos nate mirsani tsuchinoko paring laporan babagan ciri fisik lan tumindak kados mekaten :
Dipuntandhingaken kalihan ula padatanipun, bagéyan weteng langkung lemu.
Caranipun obah punika kados uler utawi nggulung awakipun piyambak sinambi nyokot bagéyan buntut lan muter kados ban.
tsuchinoko ugi kapanggihaken wonten bageyan njawi tembikar awujud guci asalipun saking situs arkéologi ing Prefektur Nagano.
Tsuchinoko dipunandharaken minangka dewa padang rumput wonten ing literatur klasik Kojiki ingkang dipunserat nalika abad kaping 8.
Wonten ing ensiklopedia Wakan Sansai Zue asal zaman Edo, tsuchinoko kaserat wonten ing artikel kanthi irah-irahan Nozuchihebi (
Nozuchihebi? ular palu ladang).[3]
Andharan ingkang trep ing nalar[besut | besut sumber]
Kadal ilat biru (Tiliqua scincoides) saking genus Tiliqua ingkang gadhah suku alit sanget.
Prakiraan, tiyang namung salah ningali kemawon. Weteng sawer ingkang nembe mangan mangsanipun kanthi ukuran ageng punika saged damel wetengipun katingal ageng kados sosok tsuchinoko ingkang dipunlaporaken saksi mata. Kejawi punika, tsuchinoko mirip kalihan kadal genus Tiliqua ingkang mlebet ing Jepang minangka kéwan piaraan wiwit saking taun 1970-an. Kadalkasebut gadhah suku ingkang alit kados boten katingal, saéngga saged ugi wonten ingkang mastani punika tsuchinoko.
Yorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.16, 9 Maret 2013.
sarjana sujana ing jaman kina. Kula pendhetaken saking lampahan ringit purwa "Wahyu Makutharama, wahyu pikukuhing praja", anggitan Ki Siswaharsaya. Ing lampahan ringgit purwa piwulangipun Begawan Kesawasidhi dhumateng Arjuna, ingkang mendhet piwulangipun Prabu Ramawijaya dhumateng Gunawan Wibisana, nalika sinengkakaken winisuda dados ratu ing negari Ngalengkadiraja anggentosi kalenggahanipun Prabu Dasamuka.Dene wijang-wijangipun kados makaten:1.Laku hambeging kisma : Lire tansah murah marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan
hambeging baskara : Lire : tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad, segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya, Bumi mekar nuwuhake thethukulan, iya marga saka kadayang sunaring baskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nagkoda, nara kisma, nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing nata minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti sawise ngundhuh wohing karya.7.Laku hambeging dahana. Lire : angrampungi. Ora ana sawiji-wiji kang ora
piyak nganan ngering labet kasor prabawa lan adeging wukir. Tumrap lelabuhaning Nata, sabarang kang wus dhumawah, kudu tetep tumindak tan kena.Dipun pethik saking Wahyu Makutharama, Ki
Ing wekdal punika nembe rame-ramenipun para priyantun sami nyalonaken dados anggota DPR lan
negari. Ular-ular punika awujud wangsalan lan sinawung ing sekar Dhandhanggendhis (Dhandhanggula). Kados makaten sekaripun :
isinipun sekar punika makaten : ora gampang wong mengku nagara, boten gampil dados pemimpin, utawi dados pangarsaning nagari. Sepisan, kedah santosa manahipun, boten kenging miyar-miyur, sanajanta dipun saruwe (kritik) saking ngrika-ngriki, kedah tetep teguh. Boten ateges boten purun mirengaken panyaruwe. Kedah mawi paugeran bilih tiyang nyaruwe (mengkritik) dereng mesthi yen leres. Ingkang sae dipun angge ingkang boten sae inggih kedah dipun bucal. Ingkang angka kalih : Pikiran kedah jejeg sarta ingkang terang (jernih), nindakaken paugeran (undang-undang) boten kenging emban cindhe emban siladan (pilih kasih). Sinten kemawon ingkang nindakaken piawon kedah dipun pidana, sanajanta dhumateng sedherekipun utawi kadangipun piyambak. Lan sinten ingkang nindakaken kasaenan dipun paringi ganjaran.
Ing sawijing dina aku mentas maca buku Guru Goblog Ketemu Murid Goblog. Isine buku mau nenangi (membangkitkan ) semangate para nom-noman supaya tetep gelem ngangsu kawruh, golek ngelmu. Sing kanggo conto ing buku salah sijine yaiku sarjana jebolan ITS. Nalika iku sarjana mau ketemu pengusaha (sudagar) pabrik krupuk sing njaluk tulung mesine krupuk rusak supaya didandani. Sarjana anyaran kang nembe wae mentas metu saka pendidikan mau, kanthi semangat sing gedhe nyanggupi arep ndandani mesin mau. Banjur njaluk panjer kanggo beaya tuku alat-alate.Sedina, rong dina, seminggu nganti rong minggu malah nganti wulan-wulanan, mesin mau ora bisa dadi. Asile mesin ora bisa rata . Kadhang-kadhang kandel kadhang-kadhang tipis, ora mesthi. Krupuk yen digoreng, sing tipis gosong, dene sing kandel durung mateng. Wusanane sudagar krupuk mau bangkrut, jalaran kena komplain saka langganane. Sang sarjana, rumangsa ora kepenak atine, banjur ngrumangsani yen dheweke isih goblog. Mulane banjur golek ngelmu maneh.Crita iku banjur dak critakake marang muridku. Anggone ngrungokake tenanan.Nuju sawijining dina aku rada nesu, jalaran muridku dakkandhani ora ngerti-ngerti. Nganti kawetu tembungku : "Kowe iku pancene goblog apa piye ?".
Ngarep-arep pawewehing liyan.Andaka ketaman wisaya : Wong prekaran, bareng rumangsa arep kalah, banjur minggat.Anak-anakan timun : Ngopeni bocah (lumrahe bocah wadon) bareng wis banjur dipek bojo .Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak bisa digdaya.Bacin-bacin iwak ala-ala sanak : Sanajan ala, jalaran isih sedulur, mesthi ora tega yen nganti nandhang sangsara.Bali menyang kinjeng dome : Wong cilik dadi wong ngaluhur , nanging banur dadi wong cilik maneh.Bathang gajah : Tilas wong gedhe.Banyu gege : Banyu diwenehi kembang lan dimantrani kanggo ngedusi bayi.Banyu pinerang : Pasulayan ing antarane sedulur, mesthi banjur pulih maneh.Banyu tangi : Banyu anget (banyu tawa kacampuran wedang) kanggo ngedusi bocah.Banyu tuli : Banyu kang kanggo syarat nambani wong lara.Banyu windu : Banyu kang diwayokake.Bebasan godhong mlumah dikurepake, godhong mureb dilumahake : Anggone nggoleki tliti banget.Bocah aras kembang : Gampang disihi bendara.Bubuk oleh leng : Wong duwe sedya ala, banjur oleh dalan sing prayoga.Byung-byungan kaya tawon kambu : Ora ngerti marang lungguhe rembug, anut grubyug ora ngerti ing rembug.Bramara mangrurah kusuma : Kombang ngrusak kembang.Brakithi angkara madu: Wong tumeka tiwas jalaran saka pekaremane . Brakithi = semut.Cablek-cablek lemut : Nindakake pegaweyan sing remeh.Caruk banyu : Gedhe cilik, ala becik dianggep padha bae, racak.Cebol ngayuh lintang : Wong cilik (sekeng) nduweni panggayuh sing gedhe, mokal kelakone.Cedhak kebo gupak : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Dadia godhong moh nyuwek dadia banyu moh nyawuk : Wong sing ora gelem sesrawungan maneh.Debog bosok galih asem : Ucape wong yen kepethuk (weruh) mayit digotong. Miturut gugon tuhon ngucap mangkono mau supaya
kang siya-siya.Diedu padha banyune : Diedu tunggal guru lan ngelmu.Dikayu alakake : Dianggep wong ala , dicecamah.Dikena iwake, aja nganti buthek banyune : Bisaa kaleksanan sing disedya, aja nganti gawe gendra.Ditemu kuwuk : Diwales (diprawasa) dening mungsuhe ing papan kang prayoga kanggo males.Dolanan ula mandi : Nindakake pakaryan sing mbebayani banget.Dom sumuruping banyu : Tindak nyamar, laku dhedhemitan nganti sedyane ora kaweruhan dening
cacing bae bisa munggah gunung, apa maneh manungsa, babar pisan ora kena diina.Golek banyu bening : Maguru, madhukun.Gurem thethel-tehthel : Wong cilik (sekeng) duwe panjangka sing ora majad sarana ngedol barang darbeke.Iwak kalebu ing wuwu : Wong sing kena krenahing mungsuh ora bisa ucul maneh.
ketlusuban ruyung : 1. Kalebon telik sandi (mata-mata). 2. Golongane wong becik lkalebon wong ala.Kakehan gludhug kurang udan : Wong kang akeh guneme, nanging ora ana nyatane.Kaya kinjeng tanpa soca : Tumindak nunak-nunuk jalaran ora ngerti tata-caraning panggenan sing di parani.Kaya welut dilengani : Guneme lunyu banget, anggone padu pinter banget.Kandhang langit kemul mega : Wong sing klambrangan, ora duwe omah.Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : Nemoni bebaya (reribed) ing papan sing ora mbebayani.Kekudhung walulang macan : Aling-aling wong sing nduweni panguwasa, supaya gampang ketekan sedyane.Kembang paes : Kembang sing sepisanan, lumrahe ora dadi woh.Kembang setaman : Kum-kuman kembang sing apik-apik kanggo sarat mijiki temanten.Kendhit mimang kadang dewa : Kalis saka bebaya.Ketiban ndaru : 1. Katekan bendara utawa karawuhan wong gedhe. 2. Wong oleh kabegjan gedhe.Ketiban pulung : Tampa kabegjan gedhe.Kleyang kabur kanginan : Lunga menyang endi-endi ora karuwan sing dijujug.Kriwikan dadi grojogan : Prekara sepele wusanane dadi gedhe.Kucing kembang asem : Kucing sing ulese abang semu kuning.Kumenthus ora pecus : Umuk, nanging bisa mrantasi gawe.Kumrisik tanpa kanginan : Ngandhakake resike atine, jalaran kuwatir diterka.Lawas-lawas kawongan godhong : Wong ngabdi suwe-suwe mesthi ora kanggo.Lebak ilining banyu : Wong cilik (andhahan ) lumrah kanggo tebane kaluputan ( Kaluputane wong gedhe lumrahe ditibakake andhahane.Londho-londho walang sangit nggendhong kebo : Katone ora nduweni ati ala, nanging satemene nduweni ati sing culika banget.Kana nggone kana wite : Ukara iku lumrahe diucapake samangsa wong nemoni lelakon ala, maksude supaya awake dhewe utawa kulawargane ora ketaman lelakon sing kaya mangkono.Kayu taun : kayu sing lumrah dianggo balungane omah kajaba kayu jati, kayata : kayu weru, nangka, sengon lsp.Kayu bakar : kayu sing diaanggo urub-urub utawa adang.Kayu apu : jejnengte tetuwuhan sing kumambang ing segara.Kayu manis : jenenge wit sing klikane legi semu pedhes.Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan sing kaluwih gedhe.Kemladheyan ajak sempal : Sadulur sing ngajak
sunduk : Wong kang niyat marani bebaya.Kutuk nggendhong kemiri : Wong manganggo (berpakaian) mompyor ngambah dalan sing mbebayani (akeh begale).Madu angin : Ngrembug (regejegan) bab sing tanpa guna.Mburu kidang lumayu: Mburu rejeki sing durung mesthi bisa kagayuh.Mbuwang rase oleh kuwuk : Nampik barang ala, oleh barang sing luwih ala.Malang nggambuhi : Jejodhowan, sing wadon awake luwih gedhe tinimbang sing lanang.Malang kadhak : Mathentheng ngatonake kuwanene.Mburu uceng kelangan dheleg : Ngangkah barang sepele, malah kelangan barang sing luwih gedhe.Meneng wada uleren : Wong meneng bae naging duwe sedya ala.Mubra-mubru blabur madu : Sarwa kecukupan uripe malah kepara turah-turah rejekine.Mungkur gangsir : Wong sing ora gelem cawe-cawe, ora melu-melu tumindak.Nandur pari jero : Gawe kabecikan marang wong liya kanthi pangarep-arep bisaa nampa piwales.Nandur wiji keli : Ngopeni turune wong luhur.Ngangsu banyu ing kranjang : Meguru, sawise oleh ngelmu ora dipigunakake.Ngandhut godhong randhu : Pepindhane wong guneme mencla-mencle.Ngalasake negara : Wong tumindak sageleme dhewe, ora ngelengi aturan.Ngaub awar-awar : Ngenger utawa ngawula marang wong sekeng, wong sing ora sugih utawa ora duwe panguwasa.Ngaturake kidang lumayu : Nuduhake rejeki sing angel pangalape (nyekele).Nggantang sari : mbobot, meteng.Nggarap sari : nggarap toya, menstruasi.Nggayuh ing tawang : Wong duwe pepenginan sing tangeh bisa kaleksanan.Nggugat kayu aking : Nggugat wong sing wis mati.Nglancipi singating andaka : Nenangi (membangunkan) nepsune wong sarana diwaduli apa-apa sing njalari ora senenge atine.Nglaler wilis : Wong nglakoni panggawe nistha. Wilis = ijo.Nglangkahi oyod mimang : Bingung. Mimang = oyod wringin, asring kanggo nulak bebaya sarana dikendhitake.Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rerusuh ing panggonan kang wis tentrem.Ngubak-ubak suwakane dhewe : Gawe rerusuh ing wilayahe dhewe .Nguyahi segara : Menehi barang (sumbangan) marang wong sugih.Nrenggiling hangapi mati : Katone ora nggatekake barang sing lagi dirembug, nanging satemene nggatekake banget.Nyalulu nruwelu : Wong mara menyang omahe wong duwe gawe nanging satemene ora diundang.Nyawat abalang wohe : Wong lanang ngarah wanita alantaran sedulure wong wadon iku .Nyundhang bathang bantheng : Njunjung wong gedhe sing wis apes.Nyumur gumuling : Wong sing babar pisan ora bisa nyimpen wewadi, yen krungu warta sing wadi dicritakake kabeh (glogok sok).Nguthik-uthik macan dhedhe : ganggu gawe wong sing lilih nepsune.Oleh angin becik : Ana ungup-ungpe arep tampa kabegjan.Ora ana banyu mili mandhuwur : Watak wantune anak mesthi kaya wong tuwane.Pancuran kaapit sendhang : Anak 3 lanange 1 dumunung ing tengah.Pantisari : Omah sing dumunung sing tengahing patamanan.Rampek-rampek kethek : Nyanak -nyanak wong ala mesthi kena alane.Rebut sari : Ungkul-ungkulan apike.Sandhing celeng boloten : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Sandhing kirik gudhigen : Sesrawungan karo wong ala mesthi katute.Sanggar waringin : Bisa aweh pangayoman marang kadang kadeyane.Salin slaga : Malih kelakuwane utawa pikirane . Slaga = Sing mbungkus kembang sadurunge kembang mekar (kelopak bunga).Sarining pangan : pathi , zat pangan sing migunani awak.Sawahe mung didol oyodan : Sawahe didol sapanenan. Ora sataun gadhu lan rendhengan.Semut ngadu gajah : Wong cilik nadu wong gedhe.Semut marani gula : Wong kang marani kamelikan (rejeki, pakareman, lsp)Semut ireng anak-anak sapi : Dewi Sapudi (garwa pangrembe Prabu Brawijaya Majapait) pekulitane ireng manis, peputra Bondhan Kejawan kang sinebut
dhedhes (wewangi saka klanjere rase. Jebat = kasturi.Singidan nemu macan : Nyamar malah konangan panggedhene sing wis ngerti marang sedyane.Sirat-sirat madu : Mung kanggo lelamisan bae.Sulung alebu geni : Akehe pepeati ing paprangan, jalaran saben wadya sing arep lumawan mesthi mati.Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu dijaluki wuruk.Suwe mijet wohing ranti : Pegawean sing gampang banget.Taman sari : Patamanan , papan sing kanggo suka-suka parisuka.Tengu mangan brutune : Wong dipercaya ngreksa barang-barang, malang dicolongi dhewe.Thathit ngima unthit : Wong gedhe sing ngatonake pangwasane.Timun jinara : Pakaryan sing gampang banget.Timun wungkuk jaga imbuh : Wong bodho mung dianggo sedhiyan manawa ana kekurangan.Timun mungsuh duren : Wong ringkih memungsuhan karo wong santosa.Timun wuku gotong wolu : Pralambange R. Sutawijaya, jumenege
tunggal guru kebatinan.Udan kethek macan dhedhe: Udan nanging srengengene isih ketara.Ula marani gebug : Wong kang njarag marani bebaya.Ula marani gitik : Wong kang njarag marani bebaya.Ula dhaulu : Ula sing sirahe loro (mung ana ing dongeng).Uripe aji godhong jati aking : Wong sing babar pisan ora kajen, disepelekake.Wani cur-curan banyu kendhi : Wani sumpah.Wanita srigunung : Wanita yen disawang saka kadohan katon ayu.Wanita sritaman : Wanita yen disawang katon ayu saka cedhakan.Wastra bedhah kayu pokah : Ketaton nganti putung balunge.Wedang lelaku tumper cinawetan : Bocah karam jadah disirik kanca-kancane.Witing tresna jalaran saka kulina: Sing njalari tuwuhe rasa tresna jalaran kerep srawung.Wringin kurung : Wringin sing dipageri mubeng ing tengahing alun-alun.
Bolong.Noeloeng pepadane, ora nganggo mikir wajah, wadoek, kantong. Jen ono isi loemoentoer marang sesami.2.Adji pring.Sooesah podo soesah, seneng podo seneng,eling podo eling, pring podo pring.
punika serat pethikan saking panjenenganipun Drs RMP Sosrokartono. Kula serat miturut ejaan aslinipun.SERAT SAKING MEDAN.Medan, 12 Mei 1931Serat Katoer poro sadherek Monosoeko ing Dar-oes-SalamBandoeng.Assalam-alaikoem, poro mitro saderek sadojo. Pangkat koelo saking Betawi
Soeltan Langkat merlokaken metoek pijambak mawi poenggowo. Ing wektoe poenika Tengkoe Soeltan dedalem ing Medan. Tanggal 10 koela derekaken T. Soeltan dateng kitanipoen Tandjoeng Poera. Kratonipoen wonten kalih, kadjawi
Indjingipoen sampoen wonten tijang neda toeloeng, kadjawi para ageng-ageng ing ngriki. Sonten poenika ing dalem sak-
Tengkoe, poro Pangeran ingkang sami rawoeh manggihi poen Kloengsoe, wonten ingkang sami lampah 400 kilometer. 2 T Soeltan Koewalo, 3 T Soeltan Serdang , 4 T.
ageng-ageng saking sanes negeri katah ingkang sami rawoeh . Sarehning koelo tijang bijoso kemawon ingkang
katahipoen. Isin koelo , sebab boten nijat oetawi sengodjo oepados kahormatan. Ing ngrikoe wontenipoen godo
ing saliro koelo, poro sederek koelo atoeri anggagas makaten. Moegi poeloeng kahormatan waoe sampoen dipoen anggepo doemoenoeng dateng poen koelo, ananging dipoen anggepo, lan dipoen tampijo doemawah wonten ing bongso kito, angloehoeraken asma djawi lan bongso djawi.
Toemrap ing saliro loelo pijambak , pamrih tebih. Ingkang tansah koelo antepi 1. agami koelo lan 2. kadjawen koelo.Inggih bab kalih poeniko ingkang koelo loehoeraken . Ingkang dados polanipoen lampah koelo inggih namoeng poeniko: djawi bares, djawi deles, djawi sedjati. Koelo dermi nglampahi kemawon. Jen kepareng wonten boektinipoen, moegi doemawaho , doemoenoeng wonten ing bongso koelo. Jen wonten kahormatan, bongso kito ingkang gadah hak, jen wonten kaloehoeran, inggih bongso koelo ingkang
Djawi. Malah poeniko mewahi pengaos. K Ratoe Langkat ngantos karso ngjasakaken dateng koelo minongko tondo
dateng ngantos atoesan. Saking katahipoen ngantos koelo stop. Ingkang noeloeng nampi tamoe, inggih
wonten maksoed ingkang oetami inggih poeniko: njebar widji oetamining kedjawen ing montjo negari.Moegi poro saderek wewaho ageng penggalihipoen lan mantep ing kedjawenipoen. Insja Allah.Boten sanes koelo njoewoen wewahing pangestoe poro saderek. Moegi poro saderek kaparingono soegeng seneng
Putrane sing ragil wis mahasiswa ing salah sawijine perguruan tinggi ing Surabaya. Nalika semana nampa tilpun, yen bapak diaturi tindak menyang daleme pak S. Putrane mau banjur matur marang marang bapake "Pak, ana tilpun saka pak S, bapak mangke dipun aturi tindak dhateng pak S". Banjur putrane takon, "Pak, dipun aturi iku apa se pak". Bapake, sing rumangsa priyayi Ngayogyakarta rada duka, "Dipun aturi iku basa Jepang kuna". Putrane, disemoni kaya mangkono sajake ya durung mangerti, banjur takon maneh, "Basa Jepange piye ?".Ngendikane bapake ," Mbuh, mbuh gak weruh."Piye ca, saiki basa Jawane bocah-bocah saiki .....
Pekalongan, Temanggung, Grobogan, Pati, Magelang, Sukoharjo, Kendal, Jepara, Pemalang, Tegal, Banyumas, Banjarnegara, Brebes, Cilacap, Semarang, Kudus, Blora, Salatiga, Karanganyar, Sragen, Rembang, Kebumen, Surakarta, Purbalingga, Purworejo,
weton,sejarah kraton solo,sejarah tanah jawa,kejawen,sedulur
Bwahahaha, kuwi ngono aku ngrepek soko majalah Panjebar
bocah saiki ora iso sabar. Karepe sak dhek sak nyet. Tapi saiki pancene jamane sembarang cepet. Yo wis le, iki tak tulis maneh soko majalah mau. Mugo-mugo ora disengeni sing nduwe amargo aku ora ijin dhisik.
luwih alus. Bab iki kerep kita rasakake angel nyopot harddisk saka docking.
listrik kanggo nggampangake docking iki digunakake ing maneka negara kang konektor listrike beda-beda.
Minangka indikator aktivitas data diwenehi lampu kang cukup gedhe ing bageyan ngarep. Lampu iki uga minangka tombol eject kang wis disebutake ing ndhuwur. Freecom sajake pancen sengaja nggawe praktis.
Kanthi mangkono wong kang migunakake docking kanggo akses menyang hardisk desktop pancen dadi luwih praktis klawan produk saka Freecom iki. Kita bisa ndadekake alat bantu kanggo nindakake backup lan recovery data. Wong-wong kang kerep nangani harddisk akeh kayadene mriksa data, virus, nyiapake sistem mesthi bakal kabantu kanthi anane piranti iki. Lan yen koneksi USB 2.0 kang ditawakake isih kurang banter, mula gunakno wae koneksi eSATA kang nawakake transfer data maksimal nganti 3Gbps. (d)
Yo pancen kudu diwoco bolak-balik nek tulisan terjemahan koyo ngono kuwi. Kowe kudu ngerti dhisik opo iku hardisk, dock, backup, recovery, usb.
Yo aku mbok sampeyan terangake, men ora peteng ngene.
Lha mbok pikir aku iki lampu dop opo? Ngene loh, biasane hardisk/utowo kasete komputer iku dipasang nang njerone komputer, kowe kudu mbukak tutupe komputer yen arep masang lan nyopot hardisk.
Lha nek nganggo piranti iki, ora perlu mbongkar komputer. Ndik komputer ono ncep-ncepan sing jenenge usb, dadi hardisk kuwi dincepke Freecom HDD Dock sing ono kabel usb lanangan, iku dincepne usb wedhokan ndik komputer. Mengko gambar, film, lagu, utowo data liyane ndik hardisk mau iso diwoco nganggo komputer.
Iyo, wis ngerti aku. Cuma kok durung cetha.
Lha nek kepingin cetha, kowe yo kudu praktek, tuku dhisik hardisk karo Freecom kuwi,
Manfaat Air Putih Bagi Kesehatan Tubuh | Sugeng Rawuh
Wong cilik ojo disalahno terus….. Sing sugih kuwi ra tobat-tobat!!!!!
panjenengan yang dituduh membunuh Gusti Prabu Jayanegara, terus panjenengan (sasadara manjer
Ing. Jan Šrubař Ing. Jan Schmidt Mgr. Ing. Ivo Hala Prof. Ing.
Pelatihan Sedot Pusaka Aji Lintang Kamulyaan Angkatan XII (2015)Pelatihan Sedot Pusaka Lintang Kamulyaan Angkatan V 2013Pelatihan Sedot Pusaka Aji Lintang
neng gedhung petheng, pari sing gabuk isinono, pari sing lemu tambahana lan paringono barokah” juga sebagai berikut ‘duh gusti paringono subur sawahku, akeh hasile lan
izzuueee meneh_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
pm Hmmm,...Sing penting,podo waspodo,..Ono kahanan opo wae,sing penting awake dhewe kudu siap,..Siap sak kabehe,..Monggo
bergairahFB ruryLurahLokasi : Sekip UgmReputation : 0Join date : 17.01.09Subyek: Re: tahun 2012 ?? kompas Mon Feb 02, 2009 12:53 pm BENER AWAK DEWE YO ORA NGERTI OPO SING
Usaha asal ngruyu, modal cekak, arep priben maning bonggan wong cilik, baturane karo wong cilik maning. Ora kuat tuku mobi sekenan apamaning sing anyar, ya wis adol lan
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut:“Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.”
manunggale KAWULA GUSTI, apa dene pratikele supaya bisa damang gelare Sastra Cetha, yaiku tulisan kang nyata, tulisan kang muni dewe tanpa diwaca yaiku blegere urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana).Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane wong kang berbudi cukup, lire wong kang ngenggoni sipat-sipat kamanungsane, awatak asih marang sapadane tumitah, ambeg welasan gelem tetulung tanpa pamrih apa-apa, sing tumrap awake dewe lsp. Yen menawa tetembungan saiki, ya wong sing ajiwa sosial, kang gemblengane banjur dadi wong sing bisa ngayomisesamaning ngaurip tanpa melik apa-apa.Mung perlu wae diimuti yen sipat sing kaya mangkono mau senajan ta becika pisan nanging yen kurang wicaksana anggone ngetrapake wahanane malah dadi kosok balen. Welas marang sak pada-padane tumitah kan kanti wicaksana iku ateges welas marang soksapoa kang mula pancen patut lan wajib diwelasi. Karana yen ora mengkono dadine malah banjur welas tanpa alis, semono uga ngenani prakara tetulung, yen kleru cak-cakane wahanane malah malah ngapitunani sing ditulung. Dadi bakune tindak kautamankasebut ing duwur kang kudu dilekasi adedasar kawicaksanan iku, kajaba wujud dadi kasuyatan uga kudu kang wahanane ora bakal agawe kapitunane jiwa maran sapa wae kang ditamnduki kautaman mau.Tindak sing kaya mangkono iku ateges nuhoni dharmaning ngaurip amrih rahayuning jagad, mungguhung jagad pakeliran kaya lekase Sri Ramawijaya sing tumanduk marang maharesi Subali ing Guwa Kiskenda lan Rahwanaraja ing Ngalengkadiraja, utawa lekase Sri Kresna ing Dwarawati sing tumanduk marang para kadang Kurawa jroning perang Barata Yuda Jayabinangun. Kawicaksananing amrih rahayuning bawana nganti pantog tekan “tegel” ngrampungi para kang pada tumindak dur. Ora kena rasa sengit utawa getting, nanging karana rasa welase. Yen ta ora enggal disirnakake, kajaba kang pada ngawaki bakal saya gede durhakane, kahanane jagad uga banjur ora bakal leren anggone gasrek
sing sapa ngayomi liyan, prasasat ngayomi pribadine. Tabate ora ana liya kajaba mung kabecikan lan babrayan mesti gede panarimone marang wong kang sipate kaya mangkono mau.Anadene kang diarani bisa mranata lakune nafsu lan meper sakehing pakarti kang tuwuh saka rangsang saya krekating jasad kadagingan iku, mranata bekaning urip lair lan bekaning urip batin. Bekaning urip lair kang tuwuh dening pakartining pancadriya lan bekaning urip batin kang tuwuh dening ubaling nafsu patang perkara, yaiku ; Mutmainah,
tumindak ing salonggar-longgare, wahanane tumrap salira pribadi banjur dadi mbakar kasenengan lan kemareman, ambeg candala ing budi, watak dara cidra, demen fitnah lan nganiyaya ngumbar nguja ubaling nafsu, dene ing sabanjure dadi demen marang tumindak crobo (ora bisa
sambeganing laku tumraping urip ya lait ya batin.Ing sarehne wis
iku kudu katindakake kalwan tanpa leren ing salawase urip, kanti awawaton sing wis ditetepake dening ngelmune, lakune supaya bisa tetep, ojo kongsi sulaya karo gegebengane.Mula mangkana jalaran samangsa wis niyatingsun nggilud marang sawijining ngelmu, panggilutu kudu sing kalawan temenan, ora kena sulaya utawa nyulayani sakabehing angger-angger jer kabeh mau kena ingaranan sawijining prajanji kang kawetune lan kalakone mung sapisan. Bener ya sapisan iku, yen ta luputa ya ora kena diambali maneh dadi samangsa ora ngati-ati, wahanane bisa drawasi.Srana kang bisa kanggo ngayuh marang iku mau kabeh kajaba tindak kaya kang wus kawedar ing katerangane ing duwur uga kudu bisa manunggalake KAWULA lan GUSTI, ya manunggalake raga lan sukma. Rehne karo-karone iku manunggal lan blegere pada dai prasemon gaibing Hyang Widi, ing samubarang rehe kudu sing kalawan tumata, solah bawa, muna-muni lsp. Kudu tansah diemuti yen kabeh mau atas asmane Pangeran. Tindakake roga karono dikemudeni dening sukma, dadi uga ateges tindake nyawa, tindake kawula pada karo tindake Gusti jer loro-lorone manunggal ana ing badan sawiji.Ing antaran srana kang menika warna, srana panggayuke bisa kanti nggladi murih lair lan batine bisa tumata lan tentrem, meneng, wening lan dumunung – Tegese meneng iku ya menenge raga kang kaprabawa dening nafsu, wening iku weninge pikir, ngedohake gagasan sing tumuju marang tindak ora perlu lan ora utama, temah dumunung ana ing pusaraning gegayuhan. Jiwa raga sakojur gumolong gilik dadi siji ngadepi pajumbuhan kang pratitis nganti bisa klakon.Yen laku sing kaya mangkana mau bisa digawe pakulinan lan bisa ajeg, samangsa ana gawe parigawe
bisa titis lan tatas. Satumungging rimbagan, gilig kaya gilige jladren kang munggah ing cithakon.Surasane ngelmu sejati iku yen dirasakake temenan mula pancen nyenengake, karana bisa miyak sakabehing warana sing nutupi gaibing Pangeran bisa gelar wewadine jagad dalah saisine kabeh, wiwit kang agal kasar, nganti tekan sing alus ngrawit.Mula keh-kehane banjur dadi kasegsem, kentir ing daya enggala bisa nyakup sakabehing isine wiwit “HA” nganti tekan “NGA”. Sing kaya mengkene iki njalari kurang pramareming panggudi lan suusurapane banjur mung grambyangan wae, kebat-kliwat, iki marga saka kapiluyune – malah marga anggone kayungyun lan kesusu nyumuruppi iku mau, nganti lali ing weweka. Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni reh kebatinan.Tindak sing kang kaya mangkono mau kajobo ora
kawicaksanan – Tindak lan tanduk solah bawa muna-muni supaya sing tumata, tajem prayitna lan was pada ing samubarange katone jatmika.Kanti laku kang kaya mangkono mau sarta kanti tansah nggladi murih Gusti manunggal lan Kawula samangsa wis
Lho ratu kok kadi pak tani?,
‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane
lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (
ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (telung) prekara : 1) kesadaran anane Sesembahan (keber-Tuhan-an, 2) kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake ‘kekarepan’ murih bisa ‘ênêng’ lan ‘êning’. Bisane ‘ênêng’ lan ‘êning’ iku disranani ‘laku’ lan butuh ‘kas kang nyantosani setya budya pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroningdaging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling’,
dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang
ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip # 6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2. Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.3. Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.Njur pikolehe apa? Mangkono pitakonan kang asring tak tampa. Gandheng bab iki nyangkut kapercayan, mula pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dinakelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese,adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan. Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSMngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe papat) jenenge: Jâbârâlâ, Mâkâhâlâ, Hâjârâlâ, lan Hâsârâpâlâ.
kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing
Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine,dene kawula dadi plasmane.Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk pedalangan: “Negari
kerajaan tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune budaya lan peradaban
kelas sijine.Pribumi Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”.
sejatining wahananing Hyang”.Persis karo kalimat ing kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (
Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak
sakabehing titah urip (kadim).2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima
kang paling dhuwur dhewe.Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang
iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”.Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika
Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.Ngelmu Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.
aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras kesadaran’: ber-Tuhan, kesemestaan, keberadaban, kerukunan lan keselarasan.Operasionale ‘eling’ mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung
panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kang
ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggep
amung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:
4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :
5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :
6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :
Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora
biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine
secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku para intelektual Jawa (pujangga) nganggit sastra kang ngemot ilmu-ilmu Jawa kanggo ‘melawan’ kooptasi budaya lan peradaban asing. Salah sijine kanggo ‘menjembatani’ kutub religius agama lan kutub rasionalitas sekuler Barat kang digawa penjajah Landa.Kanyatane
ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara
banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa
Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.
Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).
A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo
Ma : Madyeng ngalam pangrantunan aywa samar.
Ga : Gayuhaning tanna liyan jung sarwa arga.
‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru
Sejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse
lan kesadaran keberadaban bisa kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman,
Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (
wusanane mung kari para ‘sesepuh pinggiran’ kang dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme
Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga nganggit tulisan-tulisan diskripsi babagan:
lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane
uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo
Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga
nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis
menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :1. Pasaran (
Prangbakat, Bala, Wugu, Wayang, Kulawu,
10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.
pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa
cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan – petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.
Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusake
bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,
Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35). Sawise
dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur jeneng Padinan. Upamane sadurunge tiba tanggal 1 Sura taun Alip
pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung
mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire
angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.
- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.
- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada
Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora
wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa
Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisa
njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihe
supaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa bab
wuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggo
pangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakale
ya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.
pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,
mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak keluarga thook. Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang
neng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.
‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe
menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju
ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik’ utawa
bersekutu karo setan.Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan.. “Kambing
satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi
tumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:
“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik
Feb 17, 2010 3:31 pm lha coro pesen'e piye kang.........? opo teko langsung neng panggon'ane sampean....?_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus wiwidHanSipLo
pm Saged kangge obat strok mboten,terus menawi tumbas reganipun
Wed May 12, 2010 2:21 pm semar wrote:Saged kangge obat strok mboten,terus menawi tumbas reganipun pinten?
Ing kalodhangan iki ayo padha nyinau nembang Dhandhanggula. Sadurunge miwiti nembang, kudu ngapalake dhisik lancaran Bendrong supaya mangerteni endhek dhuwure swara.Sokur-sokur yen ana gender utawa saron sing bisa kanggo ninthing sepira endhek dhuwure swara, dadi ora blero.Perlu dikawuningani yen tembang Macapat iku gunane kanggo maca buku crita, mulane irama tembang macpat iku irama mardika utawa bebas.Titi laras kang katulis ing dhuwur iku titi laras yasane K.R.T. Wreksadiningrat ing Surakarta Hadiningrat
ati,cumanthaka aniru pujangga,dhahat mudha ing batine,nanging kedah ginunggung,datan wruh yen akeh
Sasmitaning ngaurip puniki,mapan ewuh yen ora weruha,tan jumeneng ing uripe,akeh kang ngaku-aku,pangrasane sanpun udani,tur durung wruh ing rasa,rasa kang satuhu,rasaning rasa punika,upayanen darapon sampurna ugi,ing kauripanira.3.Jroning Kur'an nggone rasa yekti,nanging ta pilih ingkang uninga,kajaba lawan tuduhe,nora kena den awur,ing
waskitha,sampurnane ing badanira puniki,sira anggegurua.(Serat Wulangreh, Paku Buwana IV)Coba ing ngisor panjenengan pijet (on)lan panjenengan kudu nganggo head set (kupingan) dhisik.DandanggulaII - Mr Soegeng
Ing taun iku uga ana kursus guru sing diarani KPKPKB. Ing jaman semana miturut dongengane banjur diplesetake dadi Koplo Koplo Kabeh.SGB dalah KPKPKB banjur disuwak dening pemerintah, nuli dianakake Sekolah Guru A utawa SGA. Siswane, SGA yaiku njupuk saka lulusan SMP. Suwene sekolah 3 taun. Para guru sing duwe ijazah SGB kudu kursus maneh kanggo nyalarasake (menyesuaikan) golongan pangkate ing KGA utawa Kursus Guru A. SGA lan KGA banjur diganti jenenge dadi SPG lan KPG.Ing taun sangangpuluhan dirasa dening pemerintah lulusan SPG ora cukup ngelmune kanggo mulang SD mula SPG banjur dibubarake. Sabanjure didegake D1 (Diploma 1) utawa D2.Akeh panyaruwe saka masyarakat yen asil lulusan sekolah Indonesia
Kamangka ing wektu iki guru-guru sing durung sarjana sa Indonesia isih puluhan ewu.Kanggo ningkatake "kesejahteraane" para guru pemerintah kanthi menehi anggaran 20 % saka anggaran belanjane negara. Kanthi kawicakasanane pemerintah mau, "masa depan guru" sangsaya cerah. Mula para kanca utawa sapa bae sing kagungan putra putri, goleka mantu guru. Iki temen ca, jalaran nasibe guru saiki cerah temenan. Ora kaya taun sadurunge taun pitungpuluhan, ana peraturan pemerintah bab sistem penggajian sing diarani PGPS. Ya mung bae PGPS mau banjur diarani Pinter Goblog Padha Sewu. Nanging jaman samono dhuwit sewu kuwi ya wis lumayan ca !Masa depan guru sing cerah mau diibangi pemerintah njaluk supaya para guru nyambut gawe ne anggone mulang kanthi temen. Aja nganti asile Ujian Nasional jeblog.Salah sijine syarat kanggo
apik, iku jelas ! PTK kanggo mangerteni asile mulang para guru. Samangsa ana kekurangan banjur didandani ing dina candhake. Rak apik ta ca ?Ning ya ngono, PTK bisa dadi "Puusing jalaran gawean akeh banget. Tekanan dharah mundhak amarga bola-bali salah. Klenger krana ora rampung-rampung. Piye ca ? Sampeyan ya wis
sinawung resmining kidung,sinuba sinukarta,mrih kretarta pakartining ngelmu luhung,kang tumrap neng tanah Jawa,
ateges katresnan,dene dana saka tembung dahana sing tegese geni. Asmaradana tegese genining katresnan utawa api
Kanggo sinau nembang Macapat kanthi titi laras sing bener, becike ngapalake endhek dhuwure titi laras sing ana gendhing bendrong ing ngisor iki. Sawise diapalake utawa dilatih , lagi miwiti nembang Macapat sing dikarepake.
lekase lawan kas,tegese kas nyantosani,setya budya pangekese dur angkara.3. Angkara gung neng angga anggung
semune ngaksama,sesamane bangsa sisip,sarwa
Miturut katrangane P. Padmosukotjo, cara sing paling gampang kanggo nyinau tembang Macapat yaiku ngapalake not Lancaran Bendrong. Yen notasi Bendrong wis bener anggone nembangake, lagi nembang Macapat kaya sing kapacak ing dhuwur. Liya wektu
ngrokok. Apa sebabe rokok kok dilarang, jalaran ing rokok ngandhut racun-racun sing bisa ndadekake awak ora sehat. Wis mesthi bae para maos wis ngerti kabeh. Aku dhewe ing jero kelas ya ora nate ngrokok. Yen kepingin ngrokok ana ing jabane kelas. Kabeh dak terangake kanthi gamblang. Sejene rokok ngandhut racun, roko uga ngentekake dhuwit blanja. Yen dietung ing
rupiyah. Yen setaun wis pira ? Lha rak meh limang yuta !Bali anggonku mulang mau, sajake bocah-bocah wis padha ngerti. Aku banjur takon,
go ndeleng BOKEP!!! payah men ah,,
Tolon9 sing jaga eben luwih waspada!
pada fatal. Ora lanang ora wadone. ajEG!
wis teka. Tulunglah Pak, dijaga prosese
dewek. tulung kiye wong cilik,, aja
087730042xxxGuru Agamane SecuilWisudane Paling LambatKANG Radar, aku tak melu ngresula
len.. Pak bupati, Kayane wong Tegal
diomongi sg ora enak.. Jamkesmas ya
enyong arane ngadu, dudu ngresula,,
AKU pan melu ngresula wa Radar karo
polisi, dongen ta yah ngger nilangi wong
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Cilacap# Adiwerna Tegal# Ajibarang Banyumas# Alian Kebumen# Ambal Kebumen# Ambarawa Semarang# Ampel
Tikus Kampung – Badut-badut Revolusi : Download
Tikus Kampung – Akhiri Perang Saudara : Download
uthuk-uthuk jam pitu nganti jam suwelasan aku muter-muter nyervis ono ing Suroboyo lan Sidoarjo.La pas aku liwat Pak Pulisi ono wong loro, awake guede tur dhuwur. Aku wae iso wedi dewe leh ndelok perawakane. La yo opo ora wedi, la wong dhuwur eram tur serem.
Opo yo ngono kuwi to jane Pak Pulisi sing ngatur lalu lintas, asli medeni. Koyok
wedi dhisik sak durunge adep-adepan.Mbok menowo ono wong soko njobo kuth mlebu ing Suroboyo, terus takon nyang pak pulisi iki maeng, opo yo wani to jane masio takon panggonan
arep ketemu? eh, ngaji nang ngendi awakmu, bareng wae
saka inyong ya. Tangga dhewek, saka Pekalongan.
Ngetekno19 November, 2013ternyata banyak juga ativitasnya gita wirjawan
dasawarsa . 2 abad + 4 dasawarsa + 3 windu + 2 lustrum 4 dasawarsa + 5 windu + 3 lustrum + 8 tahun 5 semester + 4 triwulan + 2 caturwulan 8 minggu 6 dasawarsa + 12 tahun + 5 windu + 12 bulan 3 abad + 4 lustrum + 2 windu + 2 semester 2 abad – 4 dasawarsa – 10
multiply.com => nembe sinau AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: 14 Tanda Anda Berumur Panjang Mon Jun 07, 2010 11:47 am tambah siji meneh...duwe bojo ayu sing apik atine.....menurut pengamatan sing duwe bojo elek apa meneh elek atine...cepet stresss
Panjang Sat Feb 18, 2012 8:40 am ojo seneng mangan sing instan-instan..umure biasane yo melu instan
Aku pingin numpak…piro sak’ jam ?…lek iso aku pingin muter-muter menyang pasar,..lan panggonan liane, ngono
ngerti mbak iki….tapi gak ngerti nang endi wonge
inggih salah sawijining tehnik pengobatan kanthi cara buwang getih reged (racun ingkang bebayani) saking awak medal kulit miturut pangertosan umum. ananging sejatosipun anggadahi guna buwang getih ingkang sampun risak utawi teroksidasi awit katahipun oksidan wonten ing salebeting awak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bekam&oldid=879433"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Uyghurche	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.13, 15 Januari 2014.
Ingsun (Aku) adalah Ingsun (Aku),
sampeyan duwe starlings suren ing ngarep nanging ora utawa ora gacor, ana uga soko salah karo starlings suren Panjenengan. Utawa bisa dadi care kowe menehi kanggo JS kurang pas. Masalah JS sing ora nganggo gacor, memang alias cukup Komplek rumit. Sing, ora mung amarga saka loro alasan piyambak, nanging kabeh iku bales-balesan lan sesambungan. Iku sedjatine suwene perawatan punika faktor utama sing Jalak suren cepet gacor. Kanggo sing kita nyoba kanggo nuduhake pengalaman ing cara kanggo starlings chirping suren diligent lan gacor.
Ing ngisor iki ing kesempatan sadurunge kita nuduhake info about starlings suren, banjur afdol yen kita padha ora ngrembug cara kanggo menggacorkan JS dhewe. Pancen gacor JS kang bisa weker ing ngarep. Amarga saben wong sing liwati utawa nyedhaki, dheweke bakal wayahipun loudly. Kajaba iku, JS gacor wis rega relatif larang. Dadi, apa awaké déwé saiki kepriyé minangka bagéan saka cara
–	Sanghyaning poro pepunden ingkang tuhu hambabar doyo pangaribowo
–	Poro sesepuh pinisepuh tuwin aji sepuh ingkang pantes pinundi pundi agung ing mastuti
–	Poro Bapak tuwin poro ibu ,miwah poro kadang wargo wandowo ingkang
tansah pinanggih basuki rahayu kalis nir hing sambikolo.
Amit amit kepareng kawulo hamastuti dhawuh ingkang kedah sinangkul kumowantun kanti samapto ing gati sawego ing dhiri, jumeneng arso imbal pangandiko.
Estoning manah awrat anggen kawulo jumangkah hamundhi karyo awit kathahing poro poro igkang tuhu limpat, ha injih minongko netepi marang pepoyaning kautamen. Pramilo mawantu wantu ingkang kawulo cadhong tansah nyuwun gunging panuwun ingkang tanpo pepindhan. kawulo minongko ingkang tinanggenah cundoko
Babaring sedyo purwo madya wusana ingkang katuraken saking pamengku gati nuwun inggih
Cinadhong berkahipun gusti ingkang akarya loka hambabar karahayon anggenipun lumarap sowan ngabyantoro saking ………..tumuju ing wewengkon ……………..Ing madyaning lampah tansah pinanggih rahayu wilujeng datan wonten rubedo.
hainggih parandene ingkang kepareng kaaturaken saking pamengku gati nuwun inggih : 1	minangka purwaning atur kanti bombong ing manah panjenenganipun bapak/ibu ………………….
Assalamu, alaikum wr.wb konjuk dumateng kulawarga gati nuwun inggih panjenenganipun bopo
minangka anetepi darmaning tiyang asepuh saking pamengku gati nuwun inggih bapak/ibu …………..Dalah gotrah kepareng hangaturaken atmaja putro pinanganten ingkang asesilih anak mas bagus ……………… sumonggo sawatahipun kawulo aturaken, karsa hanampi kanti suka gumbiraning penggalih.
menawi kepareng kataliti bilih atmaja putro puniko, teksih kirang seserepan dalah gegulang sumangga karsa penjenenganipun bopo besan ………………….. paring sasmita gati minangka kagem manunggaling laladan pagesangan.
Ingkang langkung wigatos bilih atmojo putro puniko datan drajat dalah pangkat namung mijil saking tlatah pareden, tepis wiringing bengawan, hainggih karsa bopo besan ………….dalah gotrah kawula suwun kanti mardikaning penggalih sumangg samudayanipun kanti
kepareng bopo…………… tansah nyuwun lumunturing samudro pangaksomo ingkang tanpo peindhan.
3	Minangka Kagem hanjangkepi pisowanipun pamengku gati bapak/ibu ……………. dalah gotrah.
namung hambekto bebono arupi pethilaning wono, kagem hanyambet rumaketing kekadangan, menawi kataliti setunggal mboko setunggal teksih kirang jumbuh samudayanipun. sumonggo kepareng kawulo aturaken sedayanipun bopo besan …………sakulawangsa.
hanampi kanti suko gumbiraning penggalih sinaosa namung mekaken wujudipun.
sanggyaning poro pinelenggah sami ingkang tuhu bagyo mulyo, mekaken ingkang kulo aturaken minongko cundoko saking pamengku gati kanti wusananig atur pangandiko, manawi wonten kebentusing awang awang sinandunging aroto anggen kawulo paring sasmita gati awit kawulo jejering manungso limrah dasar kirang gegulang wonten ing pawiwahan mboten wonten ingkang kawulo cadhong kajawi mawantu wantu nyuwun lumebering samudra pangaksama.
Pepuntaning atur kepareng kawula lengser saking sasana wara.
Mugi tansah pinaggih lulus raharjo basuki rahayu wilujeng, tinebihno
Ing rubedo pikantuk nugrahaning gusti ingkang akaryo loko. MBEDHOL TEMANTEN PUTRI SAKING PANTI BUSONO
Salajengipun kapareng matur tumanduk ingkang hanawung kridho kasuwun sawego ing gati siyogo ing dhiri,soho kepareng matur mligi konjuk ibu panata busana kepareng mratitisaken jengkaring sri atmaja pengnten putri tumuju wonten ing dhampar
munya hangrangin, ono ganda urum angambar ambar nganti sawijining pahargyan, lah ! puniko sang dyah ayu mustikaning jagad, yo mustikaning pawiwahan kang apindo sitoresmi hanenggih nini ayu…………………
bilih wanito mekaken kinodrat, duk ing uni minongko wadhah, sarto tumetesing wiji kang suci,sarto den ajab sageto nyimpen ing wewadi punopo dene tansah bekti dateng kang garwo. Manjing wonten ing sasono pahargyan kejot jroning penggalih, hamirsani para ingkang abelo suko. Lanag wadon gedhe cilik tuwo enom amber hambaleber, papan wiyar keraos rupak, nganti handoyong doyongna pacak sajining panti pawiwahan.
Tindak’e sri penganten putri semono wus ndungkap ing sasono dampar rinenggo, lenggah ing
kasturi kongas gandanya arum mangamba amabar.
Ing sasono pinajang legeg anggenipun lenggah jroning penggalih ngeningaken driyo muhung nyuwun dateng ngarsanipun gusti, amrih ingkang garwo tumunten enggal manjing wonten ing sasono pahargyan gya arso lenggah jajar kaliyan garwo.
Linambaran idi pangestu panjenengan sedoyo, kasembadan sri atmaja putri, kaboyong manjing ing sasono pahargyan, hangrantos rawuhing kang garwo, ingkang mekaken kepareng matur kunjuk paraga gati ingkang kajibahan mapag ari atmojo kakung, saking sasono masanggrah kasuwun sawego ing gati siyogo ing dhiri. Awit tindaknyo tindak, ing sang narpati sari tansah hanyenyuwun ing ngarsaning gusti mugiyo wilujeng deniro lumampah ( pradonggo pito sworo kanti gendhing wilujeng ladrang slendro manyuro.
Wus opyak kang ono ing sasono masanggrah, nganti koyo bremoro sayuto candrane.
songsong agung, kinaryo mayungi tindak’e sang rojo, ono sayugo kang mratitisaken pangageming busono, wonten ugi kang apindo cucuking lampah mangarsani anggenipun lumaku.
Medal saking sasono masanggrah pathing glebyar busanane,
bebener, tatag tangguh tanggon pindone kadyo hadege wrekso waringin.
Sajuru juru tindak’e tansah ginunggung ing sesomo, ing kanan dalah kiringing margo pinangsang lentera, miwah umbul umbul, kinaryo paring pakurmatan sang nata.
Ing sisih tengene sang narpati sari ono satriyo mudha kang angasto, sekar dewo ndaru yo sekar joyo ndaru minongko
tanggap ing sasmito sang duto caroko gyo sumene sawatawis, kinaryo ngladosaken titi laksono kang rinonce.
Tumuju poro poro cundoko ngayahi pakaryan lung panampi ngantos purno ing gati.
jalu miwah pawestri, nenging sedyo bade mancik alam madyo, lelumban asmoro ing madyaning bebrayan agung, sinartan sesanti anuhoni laksito harjo, saro hamardowo
mosiking penggalih, dene tulus saweliring pakarti, ingkang hanuju marang babrayan den pinarengake.
Tanggap ing sasmito sang prameswari sari gyo lengser saking palenggahan tumuju saono pinanci sarana dauping penganten.
Soyo caket deniro jumangkah, samono wus ndungkap ing sasono
Samono gyo sumembah astane sang ratu, jamah asto nuduhaken raos ati loro manunggal dadoso satunggal, roso kalih nyawiji dadi siji, wus nya jamah asto, tumuli nindakakwn lumadosing upocoro wiji, dadi kanti cak cakan sri atmojo penganten kakung hamidak tigan, ingkang mengku sasmito lelumban bebrayan agung sageto uwal saking tanggel jawabipun tiyang sepuh, sageto pecah sarto pikire.
Upocoro wiji dadi kang wus linangkung mulyo, winijikan sekar triwarno, arupi mawar mlathgi lan cepoko mulyo, dalah toyo perwito suci. Ingkang sedoyo kolo wau mengku werdi mugi penganten kekalih linarwono tetembungan ingkang manis kang medal saking pepadoning lathi, tansah kumanthil kanthil ing pepadoning netro, kinaryo sarono pambuko pambanguning bale wismo miwah kulowargo.
wonten ing sasono rinenggo, nenging sedyo kasuwunaken idi pangestu saking poro poro ingkang abelo suko.
Laju tindak’e sang narpati sari wus ndungkap ing sasono dampar rinenggo tumuli tinanem ing romo wonten ing sasono dampar pinajang. Manut laksitaning lampah sang brahmana doyo doyo mapan ing sasono tinamtu , gyo nindakaken upocoro timbangan, tetelo sri atmojo kekalih wus pinangku wonten jejengkuning romo, estingarah hanimbang gyo sepinten boboting katresnan ingkang putro.
katresnan. Wus nya anggenipun tinimbang sri pengenten kekalih gyo anindakaken jangkeping upocoro adat kawuryan, penganten kangkung hanganthil tilam lampus hyo kloso bongko kang isi kacang kawak dele kawak, cinarup kaliyan wewijian, ingkang sampun sawatawis kawak, sarto cinarup arto krincing miwah wos jenar, punopo dene sekar monco warno, estingarah penganten kakung ing mangke sampun mengku garwo, milo kaarah ngandahana tanggel jawabipun makaryo asil guno kayanipun kaparingaken ing putri.
Penganten pawestri enggal anggelar kacu gumboyo hanampi peparing ingkang garwo,tumuli sinimpen kanti permati, kagem hanggayuh miwah srono anggenipun badhe gesang wonten ing alam bebrayan, sarto hambangun sentosaning bale wismo.
Parandene lantiping panggraito wus nampi peparinging kang garwo tumuli kaaturaken ingkang ibu, minongko tondo yekti bektining anak marang tiyang sepuh.
Kacar kucur wus linangkung samangke sri penganten anindakaken upocoro dhahar klimah, inggih winastan dahar sasarengan utawi dulangan, ing sadoyo kolo wau mengku wigatos bilih kang putro sampun ngancik ing alam enggal milo bade tumuli ngraosaken sejatining gesang lan gesang ingkang sejati.
Gyo lengser saking palenggahan, sang narpati sari hanganti kang garwo, pinurwakan hanglolos dhawung, sarto hanglepas sanelo, lon lonan lampahe, sesedhokan tndake sigro lumarap hangaras pepadhaning rama, ngrumaosi bilih romo duking uni janma ingkang kinaryo linantaran ingkang ngukir jiwo rogo miwah lumantaring
dhawahing waspa badhe hanjalari gempaling kawibawan. Makaken purnaning upocoro panggih mugiyo tansah pinanggih rahayu wilujeng amin amin. Juru beksan hambedhol sri penganten badhe gentos busono.kalajengake adocoro
sesirenggeping pahargyan ing siyang /ndalu puniko, mandhap saking dampar dento hanganti kang garwo,
lumaksanane, salagane kadi sak solahe milangoni, sinten to doso namane……………………….
Sanajan to dereng kaduk iang yuswa parandene awit alit mulo ginulang sarto liniding ing babagan kautamen, milo mboten mokal lamun piniji hangembani jengkar kirabing penganten opo tondo yektine.
Kawestoro deniro lumaku tansah kebaking pangati ati, estining sedyo suko tuntunan tmanduk penganten mugi anggenipun ngembat watang lelumban ing samudraning bebrayan agung tansah nengenaken ing pangati ati, pepayung budi rahayu
ngesti marang darmaning wajib, roso sembodo ing driyo, datan mingkuh ing pakewuh, wani ing bebener pindane datan hadege wreksa waringin ingkang kukuh bakuh. Kinaryo pangayomaning wong sak nuswantoro.
ugi winastan satriyo kembar ingkang tansah memayungi kaywananipun sri penganten.
Ing wuri ono putri alit kekalih ingkang winastan ponang pitahing temanren,dasr alit milo anggenipun lumaku tansah
nyambut karyo, mracihnani lamun mbenjang dadiyo wanito utomo.kang pantes dinulat dateng para kenya sanesipun.
Kaladuking panyandro ponang pitahing penganten layak koyo widodari angejo wantah tumurun wonten ing ngarcopodo, arso paring berkah mugi anggenipun ngancik bebrayan tinanggulan ing reh darmaning polokrami hawewato wutuhing katresnan jati.
Ingkang katingal abyor busanane lah puniko sri atmojo penganten kakung ngagem makutho pinalipit rukmi ginepung pinatut
gegombyok konang puspito tuhu hamimbuhi pekiking penganten kakung .
Ngagem nyamping pinarada kembar kaliyan den agem panganten putri mratandani kalamun sampun katraju boboting katresnan, milo mboten
Laju tindaking sri penganten wiworo gapuraning pawiwahan, sampun kawuntat linangkungan
ingkang kapiarso saking tebih hamung swaraning poro kang ngirabaken penganten, samya gendhon guyon gegojegan manut wiramane dewe dewe nyamur sri atmojo penganten purno anggenipun ngrasuk busono kasatriyan.
Poro rawuh mekaken anggen kulo anderekaken jengkar kirabing temanten ingkang sepisan, mawantu wantu dateng pamengku gati, mugi poro rawuh kepareng parig idi pangestu.
TEMANTEN MIJIL SAKING PANTI BUSONO KASATRIYAN
Nitik keplasing pandulu saking ibu panata busana paring sasmio gati bilih sri penganten sampun pari purna anggenipun ngrasuk busana kasatriyan, milo doyo doyo kakanti manjing wonten ing sasana pahargiyan, Jengkar tindake sang narpati sari awit mengku ing kawibawan, tansah sinuba suba ing
saking kaendran cakrakembang,tumurun andon asmara ing madyanig rahino.
Reruntungan lampahe, nulat sarjana sujana ing budi, ingkang samput murut kasedan jati, ing ngarso sung tulodo ing madto mangun karso tutwuri handayani.
werdi kang sarto pralambang. Tarub saking tembung toto lan urub, toto sampun hamastani dene urub minongko pamikir, janur kuning, jan niat, nur atiku urip. ing sejati tumotonig pikir niyating ati bade hanuju sejatining urip lan urip kang sejati. Urip kang sejati inggih janma janma kang jangkep panca idriyanipun, sene sejatining urip hainggih janma kang nengenaken manengku pujodateng ngarsane gusti kang akaryo jagad.
domas, jaman sewau, putri domas cacah wolungatus, parandene siang dalu namung enem /sekawan parandene mboten ngucireng kayun, awit puniko sampun sari sarining putri, yo ayu ayu ning putri kang piniji. Sedoyo ing sulistyaning warni.
Milo mboten mokal sajuru juru anggenipun deniro lumaku tansah gawe wangune kang samya handulu, langkung langkung para mudha satemah tuwuh raosing branta, koyo koyo
saking kaendran untoro segoro, sedyo endah dinulu sekeco lamun ginantha ing wardoyo, umpomo sekar nembe mangurah ing sari, lamun tinandur nembe
Ingkang tansah tutwuri handayani lah puniko rama ibu, penganten putri minongko panutup peyhiting kirab. Katingal bombong berag, sarto biwara, ing driyo sang panutuping kirab, bombong dene amirsani kang atmaja wus jinatu krama, ingkang kakung dadya pepilihaning nala, berag anggenipun mahargyosuto hamarrsudi siwi sampun tineksenenan jeneng para para ingkang abela suka.dene birawa ing driya anggenipun malakramaaken kang puri sampun
kursi denta. Wus nya sang nata lenggah,sang subo manggolo gyo ngawe para kang ngirabaken,sri penganten kundur wonten ing papan sakawit.
Lah mekaken poro kakung miwah putri anggen kulo ngirabaken sri penganten kekalih bilih wonten kirangipun dalah kirang pratitis nyuwun agunging
kulo sowan dateng ngarsanipun poro rawuh,saperlu ngaturaken menggah wigatosing sedyo,minongko cundoko saking ……………….. sakulowongso.ingkang langkung rumiyin sumonggo kulo dereaken sami hamujobroto kanti nyuwun wilasaning gusti ingkang hambabar karahayon,soho ketentreman mugi tansah paring pangayoman kulo panjenengan sedoyo.
Dene minongko purwaning atur kawulo handerek bombong ing
pangestunipun poro rawuh saged handayani anak mas sri penganten sarimbit kasembadan saha tansah ginayuh saliring kaweruh ulah kridaning bebrayan luhur.
Bapak/ibu………………….. ingkang hamengku gati karoban ing bagyo mulyo, bilih kawulo sabrayat saking………………….saestu matur gunging panuwun ingkang tanpo pepindan dene ing kalodangan puniko saget handerekkaken amimoho duping sri penganten
ingkang paring puji pangestu dalah poro abelo suko. pramilo sageto tansah rumaket nyawiji dados satunggal kulowargo.
Panjenenganipun bapak…………………hangaturahen pinang nganten kakung dumateng kaki miwah nini tuwin poro sesepuh ing tlatah …………..sumonggo anggenipun paring gegulang luhur, soho handerek ngaturaken atmojo kawulo anak mas ………….mugi anggenipun suwito wonten jagating bebrayan saget katampi dateng kulowargo dalah wengkon ing tlatah …………….tmanduk dateng pamengku projo mugi karso paring pitedah soho piwucal, supados putro atmojo puniko sageto migunani tumraping berayan luhur, karengkuh dalah kaanggep kados dene yoga pribadi.
Saking pamengku gati gunging panuwun ingkang tanpo pepindan awit kanti pambiyantu dateng jeneng para inggo saget damel regenging swasono ing pawiwahan puniko, awit saking pambiyantu dateng poroporo ingkang arupi bau suku pamanggih sarto iguh pratikel, bondo arto dalah prabeyo, sedoyo kala wau saking sih darmaning kautamen deteng sanak kadang, kulowargo saking tlatah …………Rt…….. Rw……..Kelurahan…………kawulo sanget pitados tanpo pambiyantu dateng poro poro datan saget damel rancaging pawiwahan.
Saking darmaning bekti jengandiko sami kawulo saking kulowargo agung mboten saget paring piwalespunopo punopo mugoiyo tinampi wonten ngarsaning gusti ing moho asih. Kajawi puniko saking pamengku gati bapak…………….mboten saget pinanggih satunggal mboko satunggal kalawan jawat asto. pramilo mawantu wantu nyuwun agunging pangapunten ingkang tanpo pepindan, awit saking mongkoking manah saking pamengku gati datan kuwawi matur piyambak, bilih kawulo cundakaning atur nyuwun gunging samudro pangaksami. menawi wonten kekiranganipun, munguhing drajat pangkat panjenengan MBEDHOL TEMANTEN PUTRI SAKING PANTI BUSONO
Salajengipun kapareng matur tumanduk ingkang hanawung kridho kasuwun sawego ing gati siyogo ing dhiri,soho kepareng matur mligi konjuk ibu panata busana kepareng mratitisaken jengkaring sri atmaja pengnten putri tumuju wonten ing dhampar sasono
urum angambar ambar nganti sawijining pahargyan, lah ! puniko sang dyah ayu mustikaning jagad, yo mustikaning pawiwahan kang apindo sitoresmi hanenggih nini ayu…………………
bilih wanito mekaken kinodrat, duk ing uni minongko wadhah, sarto tumetesing wiji kang suci,sarto den ajab sageto nyimpen ing wewadi punopo dene tansah bekti dateng kang garwo.
Manjing wonten ing sasono pahargyan kejot jroning penggalih, hamirsani para ingkang abelo suko. Lanag wadon gedhe cilik tuwo enom amber hambaleber, papan wiyar keraos rupak, nganti handoyong doyongna pacak sajining panti pawiwahan.
Tindak’e sri penganten putri semono wus ndungkap ing sasono dampar rinenggo, lenggah ing kursi dento pinalipit kencono
anggenipun lenggah jroning penggalih ngeningaken driyo muhung nyuwun dateng ngarsanipun gusti, amrih ingkang garwo tumunten enggal manjing wonten ing sasono pahargyan gya arso lenggah jajar kaliyan garwo.
Linambaran idi pangestu panjenengan sedoyo, kasembadan sri atmaja putri, kaboyong manjing ing sasono pahargyan, hangrantos rawuhing kang garwo, ingkang mekaken kepareng matur kunjuk paraga gati ingkang kajibahan mapag ari atmojo kakung, saking sasono masanggrah kasuwun sawego ing gati siyogo ing dhiri.
Awit tindaknyo tindak, ing sang narpati sari tansah hanyenyuwun ing ngarsaning gusti mugiyo wilujeng deniro lumampah ( pradonggo pito sworo kanti gendhing wilujeng ladrang slendro manyuro.)
Mekaken atur kuwulo hambok bilih mingko jejering cundoko saking pamengku gati menawi kirang pratitis mawantu wantu tansah nyuwun lumunturing samudro
Lumintuning podyastowo sih wilasaning gusti ingkang akarya loka hambabar
adi doso purwo. Eko wus ngarani sawiji, adi linuwih, doso sepuluh, purwo kawiwitan. Sanajan kathah poro nayako ingkang kasanggo tepis wiringing samodro.
Sampun kepareng prapteng ing gati sawego ing diri panjenenganipun bopo.………….sakulowongso. Anggen lumarap sowan ngabyantoro Saking tlatah.……………. Tumuju wonten ing wewengkon.………….. kanti hamanggih rahayu basuki Lulus raharjo. Sumonggo enggal tumuju doyodoyo mlebet wonten ing gapuraning panti pawiwahan kanti mardikaning wardoyo. Kapareng
Bakdan ing Balekambang — Taman Balekambang 29 – 30 September Solo Keroncong Festival — Mangkunegaran 1 Oktober Grand Final Cipta Lagu Keroncong — Solo 7 – 9 Oktober Wayang Bocah — Gedung Wayang Orang Sriwedari 16 Oktober Bengawan Solo Gethek Festival —
nampi samukawis klentu pakarti tuwin sisiping pitembung.
lamun pedhut pacoban hanelahi, katresnan kinarya pepadhang.
rak ugi sami pitados lan manungkung jroning pangajeng-ajeng;
marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang
utowo tegalan ki kudu werno2, nek wernane akeh ning ati lan moto kan tambah adem lan tentrem pikirane." Lha ngono kuwi jawabane Pak Yai kuwi..... Horo jal piye
ngono kuwi jawabane Pak Yai kuwi..... Horo jal piye mbak, nek menurutmu?? pak yai kan wong lanang...
Nanging bojo Pak Yai mau, njur tak takoni lho mbak. Ngene leh ku takon: " Bu Yai, kenopo kok Pak Yai nek males ning ngomah kene iki gek Pak Yai dolan ning ngomah sijine? Bu Yai ra nesu po no roso liyane?"Bu Yai njawab karo ngekeki wedang teh ning aku, gek aku karo nyumet udut ki :!@#@!: , " Dadi ngene ngger, bebasan bumi iki sakisine ki mbutuhake suryo utowo matahari, kanggo nguripke makluk2 ning ngalam ndonyo iki. Dadi nek matahari ki kadang nyinari bumi sisih kulon!kadang wetan, kidul, lor lan ngendi2 ki sopo sing sing arep nesu lan kuciwo. Kan kabeh mau wis titah ning ngalam ndonyo iki? Lha jelase ki adile mau kari sing kepiye? Njur aku dewe yo kudu nrimo lan iklas, wong iki wis lelakonku koyo mangkene.....". Aku gur karo manggut2 ki, jan ra mudeng blas....Piye nek ngene iki????
Kuwi mangkono kiro2 translete....hehehhehehehNek anake, gur njawab...podo wae.......anak ki sing penting do di rukuni kanthi becik...........
piye wong sing didongake we ora golek _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo 4
piye wong sing didongake we ora golek Wo yo gek ayo ngewangi ngoleki kang dedik
sinsut.... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo 4
wae.. mangan turu tak kancani..mangane golek dewe
Wiwid Gunawan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
sanajanta mung kaya wujude upil gowang,
mapan ana ing desa Buncitan, kecamatan Sedati, kabupaten Sidoarjo,
Jawa Wetan. Candhi iki mapane rada mencil, prenahe ngidul sithik saka dalan
desa Buncitan. Dohe saka kono kira-kira 300 meteran. Candhi iki manggon ana ing
sadhuwure gumuk utawa punthuk kang rada dhuwur yen ditandhing karo papan
palemahan kang ana ing sakiwa tengene kono. Nalika Lapindo mbutuhake urugan
kanggo gawe tanggul, lemah ing sakiwa tengene candhi uga dikeruk kanggo nggawe
sakiwa tengene candhi kono ana ubalane endhut kaya kang ana ing kolam lumpur
Lapindo, nanging mung cilik wae ora kaya kang ana ing Lapindo. Miturut
katrangane wong –wong ing sakiwa tengene kono, ubalan endhut mau wis ana wiwit jamane
mbah-mbah biyen. Kapan thukule ubalan mau ya ora ana sing mangerteni. Candhi
Tawangalun digawe saka batabang. Yen disawang saka kadohan mung kaya tumpukan
bata wae. Wangune candhi majupat utawa bujur sangkar kanthi ukuran 5 x 5 meter.
Dhuwure candhi udakara 2,50 meter. Wujude candhi saiki mung kari awake wae. Ing
jerone candhi ana senthong kanthi ukuran 2,20 meter. Jalaran ora ana katrangan kang gumathok, para
ahli ora bisa nemtokake kapan lan sapa sing ndhawuhake nggawe candhi. Mung kira-kira
ing Negarakretagama disebutake yen desa Damarsi, yaiku desa kang ana ing sacedhake
pinunjul ing jagad, Sima Nadi, Abhaya, Tiyang, Pakuwukan, Sima Kiyal, sarta Shuci, ora kari Kawiri, Barat, Kecapangan, katetepake dadi sima (desa perdikan)
Buddha Jayanthi, Mahaveer Jayanthi, Shankara Jayanthi, Shivaji Jayanthi, Gandhi Jayanthi, Ambedkar Jayanthi etc.
Pelatihan Sedot Pusaka Aji Lintang Kamulyaan Angkatan XII (2015)Pelatihan Sedot Pusaka Lintang Kamulyaan Angkatan V 2013Pelatihan Sedot
blora ,rembang purwodadi ayo gabung zaran ae on Thu 21 Feb 2013, 12:24aku wong anyar ning grobogan pengen melu kumpul2e,tp aku ra ngerti wilayah.ojo meneh wilayah,batur ae aku ra nduwe,,, aku ngertine mung ning karangrayung,ning godong,karo ning juwangi,ws iku tok. tp mengko nek kumpul2 nganggo bahasa nasional ae
blora ,rembang purwodadi ayo gabung karto88 on Sat 23
cedak,aku melu nimbrung.... nimbrunge thok.... zaran
blora ,rembang purwodadi ayo gabung jaghana
sedulur2 no jakarta sing gelem ngumpul gak di pekso ki . Enak nongkrong neng ANGKRINGAN ngendi yo...lan sing jelas enak masakane..ada usul...mengenai biaya Saweran wae piye..he3x :o*00: :o*00: SAPTO SARDIYANTOCama
ben raadoh..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Nongkrong neng ANGKRINGAN Thu Oct 23, 2008 8:16 am siiplah tinggal tunggu ketok palune..Iki kang Jimin ngandi yoo? po sibuk ngurusin Syawalan..kok ratau njedul_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
urung jelas, dadi tgl iki iso dinggo ancer2..Saweran yo rapopo..ayoh._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Nongkrong neng ANGKRINGAN Fri Oct 24, 2008 5:46 pm Ipung Purwanto wrote:hd_78gk wrote:Nek ora dino Sabtu tanggal 8 Nov 2008...piye?Tapi nek bengi gak popo soale nek awan aku mlebu....awanIki cocok aku melu nderek wae, nek iso sore2an wae.....sing do duwe anak bojo kudu d jak.Sing marai anak bojo ben reti lan paham wong FKOG ki kepiye, gur
wae.....sing do duwe anak bojo kudu d jak.Sing marai anak bojo ben reti lan paham wong FKOG ki kepiye, gur mengko nek ono sms po
enggone ra sah wengi2 mesake,tapi nek nggowo anak bojo aku rodo mesakne sing dodol ra duwe kloso jembar piye.
ADUUUOOOHHH KETOK'EDAERAHKU YO WES AKEH ANGKRINGANNENG MUNG CILIK2 TRS RA PATEK LENGKAPOPO MENEH NEK WES WENGI THITHIKSENG ISEH MUNG KARI TEMPE BACEM 1 KARO
Nongkrong neng ANGKRINGAN Mon Oct 27, 2008 6:18 pm Pardjimin wrote:aku meluuu...!!, jak-en...., yo anggota iki !!Sing do arep melu gek
fatmawati jak-sel, masalahe alamat lengkape aku yo hora mudeng..pokok'e nek seko arah blok m ngko ono kanan jalan..coba ae disurvey nek ketemu gek dicatet alamat'e... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo bima77
–	Poro Bapak tuwin poro ibu ,miwah poro kadang
dateng junjungan kito nabi agung muhammad saw. mugiyo wonten ing ari pawiwahan tansah pinanggih basuki rahayu kalis nir hing sambikolo.
Estoning manah awrat anggen kawulo jumangkah hamundhi karyo awit kathahing poro poro igkang tuhu limpat, ha injih minongko netepi marang pepoyaning kautamen. Pramilo mawantu wantu ingkang kawulo cadhong tansah nyuwun gunging panuwun ingkang tanpo pepindhan. kawulo minongko ingkang tinanggenah cundoko saking pamengku gati ………………… dalah gotrah.
Awit saking bombonging manah pramilo datan kuwawi matur minangka kawula ingkang sinaraya cundaka atur pangandikan.
hainggih parandene ingkang kepareng kaaturaken saking pamengku gati nuwun inggih : 1	minangka purwaning atur kanti bombong ing manah panjenenganipun bapak/ibu ………………….dalah gotrah hangaturaken salam ta,lim ketedha kalinggamurda ingkang keawedhar ing gati, kanti pangandiko Assalamu, alaikum wr.wb konjuk dumateng kulawarga gati nuwun inggih panjenenganipun bopo besan……………. sakulowangsa mugiyo kerso hamampi kanti lego legawanig manah.
2	minangka anetepi darmaning tiyang asepuh saking pamengku gati nuwun inggih bapak/ibu …………..Dalah gotrah kepareng hangaturaken atmaja putro pinanganten ingkang asesilih anak mas bagus ……………… sumonggo sawatahipun kawulo aturaken, karsa hanampi kanti suka gumbiraning penggalih.
Ingkang langkung wigatos bilih atmojo putro puniko datan drajat dalah pangkat namung mijil saking tlatah pareden, tepis wiringing bengawan, hainggih karsa bopo besan ………….dalah gotrah kawula suwun kanti mardikaning penggalih sumangg samudayanipun kanti hanampi suko bombonging manah.
Parandene pisowanipun pamengku gati bapak/ibu ………….. sakulowongso anggen sami sowan ngabyantoro kanti
dateng poro kadang kulowargo tundonipun andamel ribeting swasono ing panti pawiwahan, kepareng bopo…………… tansah nyuwun lumunturing samudro pangaksomo ingkang tanpo peindhan.
sri atmaja penganten sarimbit hangayai karso muhung sasama.
Salajengipun kapareng matur tumanduk ingkang hanawung kridho kasuwun sawego ing
mawarna warna Pita swara hanglarepaken kanti ungeling gendhing Puspa warng slendro manyuro Candrane sri penganten.
Binarung swarane pradangga munya hangrangin, ono ganda urum angambar ambar nganti sawijining pahargyan, lah ! puniko sang dyah ayu mustikaning jagad, yo mustikaning pawiwahan kang apindo sitoresmi hanenggih nini ayu………………… medal saking
kinodrat, duk ing uni minongko wadhah, sarto tumetesing wiji kang suci,sarto den ajab sageto nyimpen ing wewadi punopo dene tansah bekti dateng kang garwo. Manjing wonten ing sasono pahargyan kejot jroning penggalih, hamirsani para ingkang abelo suko. Lanag wadon gedhe cilik tuwo enom amber hambaleber, papan wiyar keraos rupak, nganti handoyong doyongna pacak sajining panti pawiwahan.
Tindak’e sri penganten putri semono wus ndungkap ing sasono
Wus opyak kang ono ing sasono masanggrah, nganti koyo
pangageming busono, wonten ugi kang apindo cucuking lampah mangarsani anggenipun lumaku.
Medal saking sasono masanggrah pathing glebyar busanane, katingal agung hamrabawani sri atmojo penganten kakung. Agung tegese kebaking kaendahan sinasaban busono edi, mrabu hanuhoni
Ing sisih tengene sang narpati sari ono satriyo mudha kang angasto, sekar dewo ndaru yo sekar joyo ndaru minongko pepasren sarto lambanging panggesangan .
Samono soyo caket deniro lumampah wus ndungkap ing sasono wiworo, gapuraning pawiwahan, tanggap ing sasmito sang duto caroko gyo sumene sawatawis, kinaryo ngladosaken titi laksono kang rinonce.
Wus dumugi wahyaning mongsokolo dumawahing kodrat awit panguwasaning
Budoyo hanenggih mobah mosiking penggalih, dene tulus saweliring pakarti, ingkang hanuju marang babrayan den pinarengake.
tumanduking raos, kang tumanem ing telenging kalbu, hanuwuhi doyo getering manah, tan saronto penganten kekalih gyo bebalangan gantilaning
Upocoro wiji dadi kang wus linangkung mulyo, winijikan sekar triwarno, arupi mawar mlathgi lan cepoko mulyo, dalah toyo perwito suci. Ingkang sedoyo kolo wau mengku werdi mugi penganten kekalih linarwono tetembungan ingkang manis kang medal saking pepadoning
tanggap ing sasmito sang ibu hanyingkibi sindur, tumuli penganten kinanti romo manjung wonten ing sasono rinenggo, nenging sedyo kasuwunaken idi pangestu saking poro poro ingkang abelo suko.
Laju tindak’e sang narpati sari wus ndungkap ing sasono dampar rinenggo tumuli tinanem ing romo wonten ing sasono dampar pinajang. Manut
Parandene mapan wus tinamtu jatu kramane mulo karaos wus sabobot awrating kang putro mracihnani kalamun, astaju boboting katresnan. Wus nya anggenipun tinimbang sri pengenten kekalih gyo anindakaken jangkeping upocoro adat kawuryan, penganten kangkung hanganthil tilam lampus hyo kloso bongko kang isi kacang kawak dele kawak, cinarup kaliyan wewijian, ingkang sampun sawatawis kawak, sarto cinarup arto krincing miwah wos jenar, punopo dene sekar monco warno, estingarah penganten kakung ing mangke sampun mengku garwo, milo kaarah ngandahana tanggel jawabipun makaryo asil guno kayanipun kaparingaken ing putri.
Gyo lengser saking palenggahan, sang narpati sari hanganti kang garwo, pinurwakan hanglolos dhawung, sarto hanglepas sanelo, lon lonan lampahe, sesedhokan tndake sigro lumarap hangaras pepadhaning rama, ngrumaosi bilih romo duking uni janma ingkang kinaryo linantaran
dawah waspane, awit ngrumaosi bilih dhawahing waspa badhe hanjalari gempaling kawibawan. Makaken purnaning upocoro panggih mugiyo tansah pinanggih rahayu wilujeng amin amin. Juru beksan hambedhol sri penganten
ginupitng pito sworo nganyut hanyut hamimbuhi sesirenggeping pahargyan ing siyang /ndalu puniko, mandhap
kaduk iang yuswa parandene awit alit mulo ginulang sarto liniding ing babagan kautamen, milo mboten mokal lamun piniji hangembani jengkar kirabing penganten opo tondo yektine.
Kawestoro deniro lumaku tansah kebaking pangati ati, estining sedyo suko tuntunan tmanduk penganten mugi anggenipun ngembat watang lelumban ing samudraning bebrayan agung tansah nengenaken ing pangati ati, pepayung budi rahayu ingkang sarta linambaran tepa tresna, kumawulo opo dene roso.
Tepo sirik opo ene ing kadurakan, tresna mrih karukunan kumawulo ngesti marang darmaning wajib, roso sembodo ing driyo, datan mingkuh ing pakewuh, wani ing
Ing wuri ono putri alit kekalih ingkang winastan ponang pitahing temanren,dasr alit milo anggenipun lumaku tansah sinambi gegojegan, geguyonan parandene, datan saru dinulu, sanajan teksi lare parandene sampun kepareng nyambut karyo, mracihnani lamun mbenjang dadiyo wanito utomo.kang pantes dinulat dateng para kenya sanesipun.
Ingkang katingal abyor busanane lah puniko sri atmojo penganten kakung ngagem makutho pinalipit rukmi ginepung pinatut sesumping sekar melathi, ngagem sang sangan kencono ingkang cinarub kaliyan puspito adi
Ngagem nyamping pinarada kembar kaliyan den agem panganten putri mratandani kalamun sampun katraju boboting
sarambut pinara sasra, ajri kalamun uwal kaliyan garwo.
Laju tindaking sri penganten wiworo gapuraning
Datan kacarito swasono ing panti busono ingkang kapiarso saking tebih hamung swaraning poro kang ngirabaken penganten, samya gendhon guyon gegojegan manut wiramane dewe dewe nyamur sri atmojo penganten purno anggenipun ngrasuk busono kasatriyan.
Poro rawuh mekaken anggen kulo anderekaken jengkar kirabing temanten ingkang sepisan,
saking ibu panata busana paring sasmio gati bilih sri penganten sampun pari purna anggenipun ngrasuk busana kasatriyan, milo doyo doyo kakanti manjing wonten ing sasana pahargiyan, Jengkar tindake sang narpati sari awit mengku ing kawibawan, tansah sinuba suba ing
kembar sewu, ing dedaratan, sapudarat ilang kamanungsane, kang katon jawata angejowantah, henenggih bathoro komojoyo dalah bathari kumoratih,saking kaendran cakrakembang,tumurun andon asmara ing madyanig rahino.
Reruntungan lampahe, nulat sarjana sujana ing budi, ingkang
pawiwahan, tetelo ono tarub janur kuning sedoyo mengku werdi kang sarto pralambang. Tarub saking tembung toto lan urub, toto
bade hanuju sejatining urip lan urip kang sejati. Urip kang sejati inggih janma janma kang jangkep panca idriyanipun, sene sejatining urip hainggih janma kang nengenaken manengku pujodateng ngarsane gusti kang akaryo jagad.
Nandukaken raos kamanungsan sihing dasih. Manunggaling roso santosaning bangsa, golong gilig rembag manut reh putusaning parepatan.ingkang sarta
Milo mboten mokal sajuru juru anggenipun deniro lumaku tansah gawe wangune kang samya handulu, langkung langkung para mudha satemah tuwuh
saking kaendran untoro segoro, sedyo endah dinulu sekeco lamun ginantha ing wardoyo, umpomo sekar nembe mangurah ing sari, lamun tinandur nembe gumandhung.
Rema memak ngembang bakung, kaladuk awarna wilis, ginelung tekuk
Ingkang tansah tutwuri handayani lah puniko rama ibu, penganten putri minongko panutup peyhiting kirab. Katingal bombong berag, sarto biwara, ing driyo sang panutuping kirab, bombong dene amirsani kang atmaja wus jinatu krama, ingkang kakung dadya pepilihaning nala, berag anggenipun mahargyosuto hamarrsudi siwi sampun tineksenenan jeneng para para ingkang abela suka.dene birawa ing driya anggenipun malakramaaken kang puri sampun pikantuk paliah saking ngarsanipun poro pepunden, wajib sarta
ngirabaken,sri penganten kundur wonten ing papan sakawit.
Lah mekaken poro kakung miwah putri anggen kulo ngirabaken sri penganten kekalih bilih wonten kirangipun dalah kirang pratitis nyuwun agunging samudro pangaksomo nuwun.
Purna ing gati joyo joyo wijayanti samio pinaggih
saperlu ngaturaken menggah wigatosing sedyo,minongko cundoko saking ……………….. sakulowongso.ingkang langkung rumiyin sumonggo kulo dereaken sami hamujobroto kanti nyuwun wilasaning gusti ingkang hambabar karahayon,soho ketentreman mugi tansah paring pangayoman kulo panjenengan sedoyo.
temanten kekalih mugi kanti lumebering berkah soho pangestunipun poro rawuh saged handayani anak mas sri penganten sarimbit kasembadan saha tansah ginayuh saliring kaweruh ulah kridaning bebrayan luhur.
Bapak/ibu………………….. ingkang hamengku gati karoban ing bagyo mulyo, bilih kawulo sabrayat saking………………….saestu matur gunging panuwun ingkang tanpo pepindan dene ing kalodangan puniko saget handerekkaken amimoho duping sri penganten sarimbit kanti runtut lan rancag soho sakalangkung endah. Gegayutan puniko kanti prastowo sineksen dateng poro poro ingkang paring puji pangestu dalah poro abelo suko. pramilo sageto tansah rumaket nyawiji dados satunggal kulowargo.
Salajengipun kapareng matur tumanduk ingkang hanawung kridho kasuwun sawego ing gati siyogo ing dhiri,
Binarung swarane pradangga munya hangrangin, ono ganda urum angambar ambar nganti sawijining pahargyan, lah ! puniko sang dyah
ing uni minongko wadhah, sarto tumetesing wiji kang suci,sarto den ajab sageto nyimpen ing wewadi punopo dene tansah bekti dateng kang garwo.
Tindak’e sri penganten putri semono wus ndungkap ing sasono dampar
sasono pinajang legeg anggenipun lenggah jroning penggalih ngeningaken driyo muhung nyuwun dateng ngarsanipun gusti, amrih ingkang garwo tumunten enggal manjing wonten ing sasono pahargyan gya arso lenggah jajar kaliyan garwo.
Mekaken atur kuwulo hambok bilih mingko jejering cundoko saking pamengku gati menawi kirang pratitis mawantu wantu tansah nyuwun lumunturing samudro pangaksomo, pungkasaning gati kulo lengser saking sasana woro.
sih wilasaning gusti ingkang akarya loka hambabar karahayon wonten ing madyaning rahino tumanduk jeneng para para.
carito ingkang kinaryo hambeg eko,adi doso purwo. Eko wus ngarani sawiji, adi linuwih, doso sepuluh, purwo kawiwitan. Sanajan kathah poro nayako ingkang kasanggo tepis wiringing samodro.
Cinandrane satus tan antuk satunggal sewu tan antuk tetigo.
Dasar nagri panjang punjung pasir wukir gemah ripah loh jinawi tur toto raharjo Sampun kepareng prapteng ing gati sawego ing diri panjenenganipun bopo.………….sakulowongso. Anggen lumarap sowan ngabyantoro Saking tlatah.……………. Tumuju wonten ing wewengkon.………….. kanti hamanggih rahayu basuki Lulus raharjo. Sumonggo enggal tumuju doyodoyo mlebet wonten ing gapuraning panti
ora gae otot lan omongan sing kasar ngunu.
hmmmm, lurrrr… wis arep romadhon, ndang ngapuro sing akeh yo…
Reply	arifudin says:	03/08/2010 at 12:56	enek sing njaluk
uripe manungsa ing alam donya iki amarga anane kawruh budi utawa “pendapat”. Manungsa seje [beda] karo bangsane kewan. Kabeh mau urip ing alam donya amarga sipat utawa tabiat kang ana ndhuk kewan mau. Kanggone sapi, panganane ya suket utawa tetuwuhan sabangsa suket. Ning manungsa kudu nampa piwulang saka wong liyane sing wis luwih dhisik ngerteni. Misale, mangan duduh rawon. Merga awak dhewe iki urip ndhuk Jawa, wiwit cilik dikandhani, iki lho rawon penak. Akhire arep dhahar rawon. Pokoke manungsa iku ora bisa urip karepe dhewe kaya kewan. Bebek nembe netes langsung bisa ngelangi. Manungsa ora bisa. Kudu belajar saka pendhapate wong liya piye bisa nglangi sing bener. Nganti, nuwun sewu, arepe e-ek wae kudu takon nang wong liya ndhuk ngendi pernahe. Seje karo para walisanga, panjenengane kabeh mulang kawruh yen uripe manungsa kuwi amarga saka ciptaning Allah.
Al Quran, QS 2:94, "Yen kampung akerat sing pernahe ana ing ngarsaning Gusti iku mung kanggo awakmu, lan dudu kanggone wong liya, Lha, mulane ndhuk kene iki kudu dimangerteni. Yen pancane surga iku mung kanggone wong agama tartamtu, lha mbok enggal-enggal mati ben cepet weruh rasane surga. Laopo gelem ngenteni sampek pejah dhewe. Lha yen wis ngerti yen surga iku kanggone kabeh manungsa sing gelem tumindak becik, ya ayo padha urip sing rukun, hamemayu hayuning bawana langgeng.
“Mungguhing Siti Jenar, wong urip ing alam donya iki padha kahanane. Ana dhuka lan nestapa. Ana seneng lan bahagiya. Ora ana bedane antara-ne wong siji lan liyane. Kandhane Siti Jenar, agama kang arane beda-beda, Hindu, Buddha lan Islam, ning kandhutan lan tujune ora
wali disuwun supaya beda ing pamandengan iku ora ndandek-ake padu lan cengkreh. Ing jamane Siti Jenar, agama sing ana ing tanah Jawa mung telung macem yaiku Hindu-Buddha-Islam. Mungguhing Syekh, beda ing agama, beda ing pamandengan, ora perlu nganti kadadean anane raja pati utawa korban. Amarga saben wong duwe rasa suka lan lara, mula wong urip milih pamandengan lan agama iku kanggo kabagyan uripe. Sing rumangsa begja ngugemi agama mau, tamtu wae bakal ngugemi sing tenanan. Lha sapa wonge sing ora bisa rumongsa bahagiya ing sajroning ngugemi agama mau, tamtu wae bakal ngugemi sarana kapeksa utawa alon-alon agama mau bakal ditinggalna.”
Pancen bener koq. Agama iku sejatine dalane urip. Lha wong urip iki bebas olehe milih dalan, yen miturut pinemune dalan mau cocok lan aman kanggone sing ngliwati. Misale, yen kanggoku dalan A luwih krasa cocok, ning kanggone wong liya mungkin ora cocok. masiya tah dalan mau padha tujune. Dununge padha ning slerane ora padha! lha mulane ora perlu rebutan lan ceker-cekeran. Kaya sing wis kasebut ing ngarep, manungsa iki sejatine urip lelandhesan pandengan, opini. Beda karo kewan. Manungsa bisa duweni panganggep yen duwe mas 1 kg iku kena kanggo urip pirang-pirang tahun kanggone wong tani kluthuk. Nanging yen emas mau diseleh ndhuk tengah-tengahe wong Papua sing isih primitip, ya ora ana gunane. Mulane uripe menungsa iki pancen lelandhesan opini,pandengan, utawa pendapat. Kanggone Siti Jenar, agama uga pandengan kanggone wong urip miturut adat lan budayane agama mau.
Dhawuhe kanjeng Siti Jenar: “Donya sing dak panggoni saiki karan alam kuburan. Ing donya iki ingsun nemokna wadhag, kang asipat jasad. Lha jasad iki asipat bathang. Nanging, yen pancene ingsun iki wis ketemu urip, ingsun ora bakal ketemu marang wadhag sing asipat bathang. Yen arepe ketemu wadhag bathang maneh, dina iki wis katon kahanane.” [Iki jarwane dhawuhe Siti Jenar marang Modang, utusane wali.] Yen, digamblangna nganggo basaku, miturut Syekh Siti Jenar, wong lahir ing alam donya iki sejatine lahir kanggo antri mati. Mulane pati ora kena ditolak. Paling banter, mung nundha mati. Tapi, mesthi matine. Mulane piye bisane mati sing pener, iku sejatine sing dibabar karo Siti Jenar.
“Kauningono yen donya sing dak panggoni saiki iki satemene dak arani alam kubur. Ing alam donya iki ingsun nemokna awak kang arupa jasad, miturut dalil kang lapale “al-alamu kulumujudin”. Tegese, ing saben-saben alam manungsa tansah nemokna awak kang asipat bangke [bathang]. Nanging, yen pancene ingsun iki wis urip sejati, ingsun ora bakalketemu awak kang asipat bangke mau. Saupamane ingsun iki entuk awak, saiki ya tamtune wis katon.”
“Ingsun ora bakal kesasar yen wis wancine urip ing tembe buri. Ora bakal mrawak rambang [mung andhuga, ngira-ira] yen ingsun kandha yen saiki iki satemene ingsun ing sajroning pati. Urip ing alam donya iki awujud jisim, balung, sungsum, otot lan daging. Saiki iki ingsun rumongsa kesasar ing alam pati. Ya ing donya iki ingsun ketemu ambek iblis, setan, lan macem-macem neraka. Ya ing donya iki jisim kajiret rante lan banyu panas.”
Mati pancen wis pepesten. Saben uwong ngrumansani yen bakale mati. Arep ninggalna gumeyaring bumi. Yen ana sing takon, sapa sing arep ninggalna bumi? Saben agama menehi piwulang yen “diri” utawa “jiwa” sing manggon ndhuk badan wadhag iki sing ninggalna donya. Kasebut “tilar donya”. Ana sing ngarani sing bakal ninggalna bumi iku nyawa utawa sukma. Wong-wong Islam padha ngarani “roh”.Wis ora perlu dilebokna nang pikiran. Diri, jiwa, nyawa, sukma, utawa roh iku mung istilah. Sing penting, ing sajroning sarira, badan, iki ana dat kang ora katon sing bakale lunga, oncat saka raga minongka garbane urip. Satemene, wong urip tamtune pengin weruh. Apa ta sejatine kahanan sak wise mati kuwi. Saben agama duwe pimandengan dhewe-dhewe. Supaya gak gampang lali. Iki jarwa bebase Pupuh 8 [Asmaradana 1-2], naliko Syekh dawuh marang utusane wali. "Kauningono yen donya sing dak panggoni saiki iki satemene dak arani alam kubur. Ing alam donya iki ingsun nemokna awak kang arupa jasad, miturut dalil kang lapale "al-alamu kulumujudin". Tegese, ing saben-saben alam manungsa tansah nemokna awak kang asipat bangke [bathang]. Nanging, yen pancene ingsun iki wis urip sejati, ingsun ora bakal ketemu awak kang asipat bangke mau. Saupamane ingsun iki entuk awak, saiki ya tamtune wis katon." "Ingsun ora bakal kesasar yen wis wancine urip ing tembe buri. Ora bakal mrawak rambang [mung andhuga, ngira-ira] yen ingsun kandha yen saiki iki satemene ingsun ing sajroning pati. Urip ing alam donya iki awujud jisim, balung, sungsum, otot lan daging. Saiki iki ingsun rumongsa kesasar ing alam pati. Ya ing donya iki ingsun ketemu ambek iblis, setan, lan macem-macem neraka. Ya ing donya iki jisim kajiret rante lan banyu panas." Diri, jiwa, nyawa, sukma, utawa roh iku mung istilah. Sing penting, ing sajroning sarira, badan, iki ana dat kang ora katon sing bakale lunga, oncat saka raga minongka garbane urip. Satemene, wong urip tamtune pengin weruh. Apa ta sejatine kahanan sak wise mati kuwi. Siti Jenar paring pepandeng-an menyang
donya iki asipat “kuburan” atawa alam pepati[alam kematian]. Para wali Jawa padha kaget. Amarga miturut kawruh kang wis ditampa, donya iki kasebut ngalam fana, lan akherat iku ngalam baka. Ngalam fana miturut keyakinan kang wis lumrah ateges alam kang bakal lebur, sirna, yen wis ketekan kiyamat. Ing sawise kiyamat mau, Pangeran arep nggawekke alam kang anyar kang kasebut akherat kang langgeng. Munguhe Siti Jenar, kawruh kang mangkono mau malah andadekake urip
manungsa padha seneng nyimpen apa-apa kang ora kena di-gawa menyang alam kelanggengan. Yaiku alam sawise kita mati. Mulane wis dadi ciri wantine ndonya yen anduwe sipat kang ora transparan. Ndonya seneng ngaling-aling dununge wong urip sejati. Miturut Siti Jenar, kita kang dilahirake ing donya iki asipat “bathang”. Kita durung dadi manungsa jati. Lha, nyatane pancen bener.Kita kabeh iki sejatine lair kanggo antri mati. Apa ana wong sing lair terus kepengin urip terus?
Yen ana wong sing duwe pepengin urip kang suwe [atusan tahun], wong mau kudu ngupaya nganggo ilmu kamoksan. Lha kasile apa? Dawa umur nanging ora bisa semrambah urip bebarengan kanthi nglegena. Ora bisa dideleng kasatmata. Ora bisa dipotret. Lha, badan wadge wis oran kaya lumrahe manungsa biasa. Lha, yen miturut Siti Jenar, wong urip iku kudu wani mati. Dudu kepek-sa mati sing kaya umume wong urip iki. Wong urip kudu golek kawruh supaya bisa mati miturat karsane dhewe. Dudu mati amarga dijalari sabab-sabab sing andadekake pati. [Wah...., iki angele ram]. Mati amarga karsane dhewe. Sahingga wong mau bisa ngulihake apa-apa kang disilih ing sajroning urip iki, yaiku badan wadag lan nyawa.
Yen manungsa wis bisa ngulihna [nglunasi] utange, jasad bali menyang tanah [marga kersane dhewe], sing asale saka banyu bali dadi banyu, angin bali dadi angin, geni bali dadi gene, lan nyawane bali menyang alam akasa [eter lan astral], sing kari “pribadi”-ne dhewe. Wujud pribadi, iki satemene wujude manungsa sejati, wujud kang nunggal siji karo Gusti. Wujud kang mengkene iki satemene wujud kang langgeng, lan tansah bungah uripe. Ora luwe, ora lara, ora kena pati lsp. Miturut Siti Jenar “swarga” lan “naraka” iku asipat kawadis, tegese barang anyar. Apa wae sing asipat anyar ora bisa langgeng, bakal sirna. Mulane Siti Jenar ora bisa nampa kapercayan yen surga lan naraka iku langgeng. Apa kang cinipta, barang dumida, wusane niscaya sirna. Mulane wong urip ora perlu golek swarga, sing diperlokake iku ya dalane urip kang bisa nemoni urip “pribadi sejati”.
Yen diumpamakna, urip saiki iki kaya winih. Ora ana wong sing bisa mesthekna yen winih iku urip. Lha supaya winih mau bisa urip yen ditandur, winih mau kudu disimpen sing bener lan pener, diruwat saka sakabehing penyakit, lan dipiara sing bener. Supaya ora dadi bathang terus. Supaya urip! Yen wis urip tamtune dudu “winih” maneh. Lha..., intine dhawuhe Siti Jenar kaping pitu, ya ndhuk kene iki. Tegese, yen manungsa [pangkat lan jabatane apa wae] isih kapincut ma-rang donya emas picis raja brana, isih seneng rebut kuwasa, duwe pa-mrih kanggo awake lan balane [golongane], ora bakal bisa nemu dalane urip sing bener. Masiya tah rek, awak dhewe iki wis ngerti teorine lan tata-cara olehe mraktekake, yen isih kabotan donya lan kuwasa, isih seneng sirik, dengki lan srei marang liyan, wah tangeh lamun yen bisa nemu pepadhanging urip.
Siti Jenar tetep ngagem agama Islam. Ning Islam kang wis kajarwake ing tanah Jawa. Apa sing diaturna marang para wali mau sejatine ya ana ing sajroning Al Quran. Coba dipirsani QS 56: 77-79. Ing kono kasebut-ake yen “ora ana wong kang bisa ndumuk [paham, ngerteni] isine Al Quran kajaba golongane wong-wong sing disucekna batine.” Lha, yen miturut kawruh sarengate Kanjeng Imam Sapii, ayat Al Quran mau ora kena didumuk karo wong sing durung suci. Mulane, yen arep ndumuk kudu sesucen dhisik alias wudu. Iki yen miturut pamanggihe Imam Sapii. Nanging, miturut Siti Jenar ora mengkono. Lha asline Al Quran iku rak ndhuk jerone dhadha, ora ing dluwang. Yen Al Quran sing wis katulis ing dluwang, ya di dol ndhuk ngendi wae, lan kadumuk lan kedumuk karo wong saparan-paran.
Miturut Siti Jenar: ora bakal ngerteni isine [kandhutane] Al Quran kang kanggo ngerteni dalane urip sing bener, yen uripe durung resik [durung disucekna]. Nyuceknane ora nganggo banyu. Ning kudu wani angresiki rereget kang ana ing jerone batin utawa ati. Apa wae kang aran regeting ati kaya iri, sirik, sombong, dengki, golek menange dhewe, golek benere dhewe, rumongsa kuwase marang liyan lan kabeh sipat kang ala kudu diresiki, dibersihna saka jroning ati. Uga kasebut ing Al Quran surat Al Hijr [15]:39-40. Iblis sambat marang Pengeran: “Duh, Pengeran, sarehne Panjenengan sampun mutusaken bilih kawula punika urip nyasar, mila kula badhe sasaraken tiyang sak donya punika. Kajawi para abdi panjenengan sing iklas.”
Lho, coba dipriksani sing titi. Yen ing ati iki ana sak cuwil wae sipat sing ora iklas, wah...., iki bageyane iblis. Apa salah iblise?Temene ya ora! Wong iblis bisane nyasarna wong sing uripe ora iklas. Lha iklas iku apa? Ya, ati kang bersih saka sipat kang ala mau. Iki wis dadi pangertene wong Jawa wektu iku, yen sejatine kitab suci iku ana loro wernane. Kaping siji, apa sing diarani kitab garing. Yaiku kitab suci kayata Al Quran, Injil, Taurat, Weda lll. Kitab suci iki tumurun ana ing bangsa-bangsa sing nampa utusan Ilahi, utawa para nabi lan awatara. Kitab suci mau yen digawa menyang bangsa-bangsa sing ora nampa nabine [sing ngasta kitab], dadine ya wis garing. Tegese wis ora bisa diprak-tekna maneh yen ora dijarwakake. Amarga kitab suci mau wis digawe pas karo Gusti Kang Maha Agung kanggo bangsa sing nampa langsung. Misale, Kitab Suci Al Quran diwahyokake ing Arab, dadi ya nganggo basa Arab lan pangerten, sanepa, kreta basa lll sing uga bisa dipahami ambek wong Arab. Surasane ukara uga pas karo wong Arab.
Lha, kitab-kitab mau diwulangna nang Jawa, tamtune ya ora pas karo surasane wong Jawa. Mulane kasebut “kitab garing”. Lha, kitab sing ana ndhuk tengahing
bisa nggawe serat-serat macem-macem. Kawruh Weda Mahabarata diolah karo Mpu Kanwa, bisa nglairake
Jenar karepe uga mengkono. Kitab Al Quran kudu diwaca nganggo surasane wong Jawa, dudu surasane wong Arab. Supaya kitab suci mau kena dinggo dalane uripe wong Jawa. Siti Jenar ora kleru, amarga ing Al Quran dhewe, ing Surat Al Ishraa’ [17]:72 ana dhawuhe Pangeran kang jarwane: “Sapa wae kang wuta batine ing alam donya iki, bakal luwih wuta ing akherate, lan bakal
sarengat kang bisa dilakoni ambek wong Jawa. Ning ya ngono, sarengat Al Quran kang cinipta dening Siti Jenar iki wujude dadi beda ambek sarengat kang diwulangake para wali. Dadi, yen ing suasana saiki
ngepleg karo sing wis ditapsirna ambek ngulama-ngulama Arab. Lha Siti Jenar ora gelem. Amarga piyambake rumaos nampi sasmita saking Dzat Maulana, Gusti Kang Paring Pangayomane urip. Siti Jenar ora nyalahi Al Quran. Amarga miturut Al Quran dhewe, sejatine wong sing bisa mahami kandhutane Al Quran iku yen wis batine kasucekake, QS 56:79 “Ora ana sing bisa mangerteni kandhutane Al Quran kajaba wong kang wis disucekake batine karo kang Maha Kuwasa.” Miturut Siti Jenar, para wali batine isih kotor, amarga kasengsem donya brana saka Raja Demak. Mulane ora bakal ngerti isine kitab suci. Siti Jenar paring kawruh
‘jatining urip’ kuwi. Nora nana urip yen tan ana hak, mandiri lan kodrat.” Weleh, weleh, iki arane diplokotho dening Siti Jenar. Lha isine manungsa diudani blejet. Ature Siti Jenar, jatining wong urip iku yen wus duwe hak, mandiri, klawan kodrat. Yen siji wae ora ana, kita ora kena disebut wong kang urip sejati.
Hak. Iki pancen tembung saka Arab kang tegese “sunyata”. Anane urip pancen wujude kasunyatan. Urip ora marga dijalari saka polahe wong tuwa loro. Sanajan sanggamaning jalu lan setri bisa nuwuhke “urip”. Yen ora ana wong kang yakin yen jalarane mau bisa ndadekna “urip”. Mulane ing dhawuhe kitab suci Al Quran kasebutake yen “al-haqq iku saka Pengeran”, kasunyatan iku pawewehe Pangeran. Lha, mulane ing dinane iki akeh wong kang padha nuntut anane HAM, alias Hak Azasi Manusia. Menungsa rumongsa ora duwe martabate urip yen hak-hake dilanggar ambek wong liya. Hake wong nembe dibukak-bukak ing jaman modern. Lhah, limang atus tahun kepungkur Siti Jenar wus ngeling ake para wali, yen hake wong urip iku kudu diajeni.
Wong gesang tanpa hak iku padha karo ora urip dadi manungsa, ning kaya uripe dumadi sak ngisore manungsa. Siti Jenar nyenggol perkara “hak”, amarga hake para wali mau wus kalindhes karo panyuwune raja, yaiku ndhukung adege Demak Bintara Jaya Binangun,
turune wong Mongol, Cek Ko-Po. Sakliyane hak, wong urip kudu anduweni jiwa mandiri. Wani ngadeg dhewe tanpa nggantungake marang liyan. Urip bebrayan pancen urip tulung-tinulung ing kabecikan. Nanging ora urip nggantung marang liyan sahengga dadi abot lan ewuhe liyan.
Siti Jenar rumongsa urip ing sajroning naraka, amarga wong Jawa wis padha kelangan kamandirene sawise Nagara Majapahit sirna. Kaya-kaya wong Jawa wus ora nemokna dalane urip. Mulane
Kertaning Bhumi”, kang ateges 0041, utawa tahun saka 1400 [1478 M], minongko ilange karaharjane bumi Jawa. Wong Jawa wus ora katon maneh sumringahe pasur-yane. Padha golek cantholan mrana-mrene. Nganti-nganti hak lan kaman-direne wis ora kapitung maneh. Yen carane saiki, mlayu mrana-mrene golek utangan, sing penting bisa urip. We...lah, 500 tahun koq isih kaya jamane Siti Jenar ngene....
Lha kaping telune, wong urip kudu duwe kodrat. Tegese kodrat iku kuwasa dhewe tanpa piranti. Nalika manungsa isih rupa jabang bayi ing gua garbaning ibu, manungsa sanggup urip nganggo kodrate. Ananging sawise lahir jebrot, manungsa rumongsa kelangan dayane kanggo urip. Ngemik dimiki. Maem dimaemi. Dipopoki. Diturokke. Lsp. Sejatine menungsa ora kelangan kodrate. Ngemik lan sapanunggalne iku mung kanggo sinau ing tlathah uripe menungsa. Mulane, para wali die-lingake Siti Jenar. Supaya para wali gelem ngawujudake kodrate kanggo kertaning Nusa Jawa. Pramila Siti jenar ngelingake supaya para wali mau ora dijajah karo wong liya. Kayata, Sunan Kalijaga dhewe iku putrane Adipati Arya Teja saka Tuban. Mestine, Sunan gelem mbangun wutuhe krajan Majapahit, ora malah angrewangi anak turun manca dadi raja ing Nusa Jawa.
We..lah, sega wus dadi bubur, limang atus tahun panggah gumantung marang liyan, amarga hak, kamandiren, lan kodrate para elite Jawa wus ora tuwuh maneh kaya sadurunge Majapahit. Muga-muga para sutrisna JAWA bisa bangkit amarga eling
Kecamatan Donomulyo, Banjarjo , Donomulyo , Purwodadi , Purworejo ,Sumberoto ,Tempursari , Tlogosari ,Tulungrejo
STATION TOPCON GPT 7501 GPT 7505=081
Judul*: ***JUAL TOTAL STATION TOPCON GPT 7501 GPT 7505=081210895144Deskripsi*: 081210895144 /087775599644MEDIA INDO SURVEY INSTRUMENT	HEAD OFFICE: Kemanggisan BatusariJl. Flamboyan No 78D Kebon Jeruk Jakarta Barat 11530Tel : 021-99991484 CP: Susep Abdurohim@MISI SURVEYAlat survey Total Station Topcon:Total Station Topcon GTS 233NTotal Station Topcon GTS 235NTotal Station Topcon GPT 7500Total Station Topcon GPT 3000Total Station Topcon GPT 7000Total Station Topcon
Warung Bu Kris - Es cao & rumput laut - Rp 8.500
Warung Bu Kris - Dawet gula dipisah / Ice Dawet with seperate sugar - Rp 8.500
Untuk penggemar jajanan kue Leker, di depan warung bu
Suroto 6/6 Download PLAY MP3 Wayang Kulit Goro Goro - Gareng Semarang Cak Diqin Ki Anom Suroto Lakon Semar Boyong Magetan 4/5 Download PLAY MP3 Goro Goro Lucu Ngakak Wayang Kulit Ki Enthus Susmono si Dalang Edan Lakon Arjuna Krama
Wayang Goro Goro Lucu Anom Suroto Cak Dikin Kebelet Gareng Semarang Download PLAY MP3 Sinden Gatel
wayang kulit lucu gayeng Download PLAY MP3 Dalang Cilik~Pengendang cilik KI ARYA YUDHISTIRA HARJANTO Goro goro Wayang Lucu
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xpornfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Prasasat zamrut katulistiwa.. Opo sing d tandur tuwuh.. Gemah ripah loh jinawi.. Kok iso yo? Opo saking bodone rakyate.. Kurang manut pye poro kawulo alit.. Sing di dapuk dadi pemimpin gur mikir penake dewe.. Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok
pemerintah. artine ya dhuwite rakyat. enak tho? pengusaha china kwi dha melu bancakan dhuwite rakyat endonesia....sing wis
lha sore iki mendung ... ning durung udan ...win neng kantor adem ehhh neng njobo ya adem wis.... ngewel iki awakku..
ing pati.[1] Fruktan biasane mung duweni telu nganti pirang-pirang atus unit fruktosa.[1] Fruktan larut banget ing banyu lan disintesis sarta akeh-akehe disimpen ing vakuola.[1] Akeh-akehe fruktan ngandhut siji unit glukosa termina, nudhuhake yèn kabèh mau dibangun kanthi nambahake unit fruktosa ing bageyan fruktosa saka molekul sukrosa.[1] Fruktan biyasane ana ing sesuketan lan ing organ tertemtu kang sithike sangang suku liyane, kalebu organ panyimpen ngisor lemah
kang ngandhut nganti sekitar 35 unit fruktosa kang dihubungake marang liyane ing rantai lurus déning pangiket
glikosida (karbon 2 saka salah siji fruktosa dihubungake ing karbon 1 fruktosa sadurunge).[1]
Levan utawa uga sinibut flein minangka fruktan kanthi cacah unit fruktosa kira-kira beberapa nganti tekan 260 ing suket Phleum pratense lan 314 ing suket Dactyis glomerata.[1] Levan ngandhut unit fruktosa kang utamane dihubungake déning ikatan
glikosida (karbon 2 ing salah siji fruktosa dihubungake kanthi karbon 6 ing fruktosa sadurunge).[1]
Fruktan tanpa jeneng, duweni cabang akèh kanthi pangiket campuran kang kerep ana ing godhong, gagang, lan ing kembang ana gandum, jelai lan sesuketan mangsa atis tertemtu.[1]
Fruktan tanpa jeneng, tanpa cabang, ya iku klompok fruktan kang diidentifikasi mung ana ing rong spesies saka Liliceae: bawang (ing oyot) lan asparagus (ing godhong).[1] Klompok kang kasusun saka sangang jinis utama fruktan iki ngandhut molekul kang cukup cilik kanthi ora luwih saka limang unit fruktosa lan siji unit glukosa.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fruktan&oldid=1075038"	Kategori: FruktanPolisakaridaKategori ndhelik:
jembar kaya tegalan, sawah lan sapanunggale. Nanging upama ora duwe lahan, mula isa nggunaake lahan pekarangan kanggo nandur sayuran nanging mawa cara sing diarani system vertikultura. Apa ta vertikultura iku? Yaiku nenandur kanthi cara tingkat utara undhag-undhagan. Kauntungan gawe cara iki yaiku isa gunakake lahan cupet, sakliyane iku uga jumlah tanduran isa luwih akeh tinimbang yen ditandur ing lemah ngono wae, .uwih endah disawang lan tumrape ibu-ibu rumah tangga bisa nyuda dhuwit blanja.
1.	Keuntungan nandur gawe mawa cara vertikultura kaya ing ngisor iki, kejaba …
2.	Tanduran iki bisa ditandur nganggo cara vertikultura, kejaba …
5.	Kanggo rembugan ing antarane sapadha-padha kang raket, nanging kanthi rasa ngajeni banget nggunakake basa …
6.	Kanggo rembugan marang wong kang luwih dhuwur drajade, prayogane nggunakake basa …
7.	Ing ngisor iki sing kalebu tembung sing gunakake basa ngoko alus yaiku …
a.	Tembung ngoko sing magepokake karo kewan, wit-witan, lan barang yen ana tembunge krama inggil kudu diganti nganggo tebung karma inggil.
b.	Tembung sing magepokan karo dhiri pribadi yen ana tembunge krama inggil kudu diganti nganggo tembung krama inggil.
c.	Tembung sing dienggo ngurmati wong sing diajak guneman yen ora ana tembunge krama inggil kudu diganti nganggo tembung krama lugu.
d.	Tembung sing magepokan karo dhiri pribadi senajan ana krama inggile tetep nggunakake tembung ngoko, ora oleh dikramakake inggil.
8.	Sakjane sing takkandhakake mau mung abang-abang lambe, ngono karo kancamu dianggep temenan! Unen-unen “abang-abang lambe” tegese …
9.	Karangan sing panulisane ora kaiket dening paugeran-paugeran kaya ing tembang macapat kang tansah nggunakake tembung-tembung kang mantes lan mantesi serta ngutamakake rasa kaendahan diarani …
10.	Kaendahane karangan kang awujud geguritan iku dumunung ana ing …
d.	Pilihan tembung kan mantes lan mantesi 11.	Bab sing kudu digatekake supaya bisa maca geguritan kanthi becik lan kepenak dirungokake yaiku …
b.	Iso kanthi cetho anggone njelasake isine geguritan
c.	Kudu bisa ngarang geguritan sing meh pada saka tuladhane
d.	Swarane landhung, pangucapane tembung kudu bener lan trep
Dinas Kebersihan kutha Surabaya nganakake program anyar yaiku ngresiki got lan kali-kali ing saindenging kutha Surabaya. Program reresik kali lan got iku di dhawuhake marang warga liwat lurah lan kepala desa sing disosialisasiake marang ketua RT. Para warga dianjurake nyengkuyung kegiatan kasebut kanti nganakake kerja bakti ing lingkungane. Kagiatan kasebut diutamaake gawe ngadepi mangsa rendheng, amarga dikawatirake got bakal banjir. Gawe ngakali kedadeyan mengkana mau sahingga warga dianjurake nguras linet sing ana ing njero got.
13.	Manut wacan ing dhuwur,gebrakan anyar sing ditindakake dening Dinas Kebersihan kutha Surabaya yaiku ngresiki ….
16.	Linet ing dhasare got utawa kali yen ora diangkat bakal nyebabake kedadeyan apa….
17.	Apa sing dadi gagasan baku kang kinandhut ing paragraph ing dhuwur ….
a.	Para warga diajak nyengkuyung program kasebut lewat kerja bakti ing lingkungan kelurahan
b.	Program ngresiki got iku didawuhake lewat lurah lan kepala desa supaya bisa di sengkuyung bebarengan
c.	Dinas Kebersihan kutha Surabaya gawe gebrakan anyar yaiku ngresiki kali lan got
d.	Akeh kali sing wes dadi mlumpuke linet sing dadekake banjir
18.	Tegese mangsa rendheng ing wacan ing duwur yaiku ….
19.	Tembung kang durung owah saka asline diarani tembung ….
20.	Tetembungan sing wis owah saka asale diarani tembung ….
21.	Tetembungan ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung lingga yaiku ….
23.	Tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung rimbag rangkep dwipurwa yaiku ….
24.	Tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung rimbag rangkep dwilingga salin swara yaiku ….
25.	Tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung rimbag rangkep dwiwasana yaiku ….
26.	Pangrimbage tembung andhahan kang karana kacambor tuladhane yaiku ….
27.	Ing ngisor iki kalebu tuladha pangrimbage tembung andhahan kang karana kawancah kajaba….
28.	Ing ngisor iki sing kalebu cara nyritakake pengalaman supaya bisa narik kawigatene wong sing ngrungakake yaiku…..
29.	Ing ngisor iku ukara sing gunakake basa krama alus yaiku ……
30.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing nggunakake basa Jawa ngoko lugu yaiku….
a.	Penjenengan mengko arep tak ajak lunga menyang blitar
b.	Sapata sing nimbali aku esuk mau, aku ora pati krungu
c.	Kowe mengo apa sido menyang daleme Pak Marto, Mas?
31.	Ing ngisor iki sing kalebu ukara kanggo nyritakake pengalaman pribadhi yaiku ….
a.	Wah, kepriye seumpama aku mengko ora teko menyang ulang tahune Sita.
b.	He, kowe sesuk yen ono wektu dikongkon dolan menyang omahe Tanto
c.	Wah, wingenane jan kisinan tenan nalika aku tiba ing ngarepe bocah-bocah wadon
d.	Dhek Dina selasa, Santi katon seneng amarga ditukokake sepedha anyar
32.	Tembung ing ngisor iki sing nerangake kedadean mesti yaiku…
a.	Mbok Jamilah saben dino dodol ondhe-ondhe ing stasiun.
b.	Biasane yen minggu, alun-alun Kediri iku mesthi rame
c.	Tegalanmu yen ketiga ora ana tandurane kejaba suket alang-alang
d.	Desa-desa ing Blitar saiki wis katon rame tur saya maju
33.	(1) Pinter milih basa lan tetembungan sing trep.
(2) Tembung, basa, lan ukara miliha sing angel dingerteni
(3) Ukara sing diceritakake kudu runtut
(4) Nduweni pilihan basa sing nyenengne
(6) Nalika crita wong sing ngrungokake dikongkon meneng kabeh.
Adhedasar pratelan-pratelan ing ndhuwur carane supaya nyritakake pengalaman bisa narik wong sing ngrungokake dituduhake pratelan nomer ….
b.	2, 3, 4, 6
34.	Pitungan angka “1922” yen diucapake gawe basa jawa krama yaiku …
b.	Setunggalewu satus pitungdhasa sanga dhasa kaleh
35.	Prayogine yen guneman karo kanca sing wis akrab sanget yaiku tuladha ingkang …..
36.	Becik ketitik ala ketara, duweni teges yaiku …
a.	Sing elek bakal katon lan sing apik uga bakal katon
37.	Ukara iki,tumindkBecik yen ditulsi gawe aksara latin yaiku ….
38.	Tuladha tembung ayem tentrem, guyub rukun, njungkir malik lan sepi mamring kalebu tembung …
39.	Tembung sing durung owah saka asale nanging wis bisa madeg dhewe diarani tembung….
40.	Tembung sing uwes kena owahan saka tembung asale diarani tembung …
41.	Tambahan ukara sing manggon ana ngarepe tembung lingga diarani …
42.	Ing ngisor iki sing kalebu tuladhane tembung lingga yaiku …
43.	Ing ngisor iki sing kalebu tuladhane tembung andhahan yaiku …
44.	Yen arep … (sabrang) dalan gehde kudu … (toleh) ngiiwa lan … (tengen). Ukara kang trep gawe ngisi ceceg-ceceg ing duwur yaiku …
45.	Barang sing arep … marang … iki, awan mau tibake wis … dening Bu Lurah.Ukara sing trep kanggo ngisi ceceg-ceceg ing duwur yaiku ….
46.	Tembung loro utawa luwih sing panyebutane sarana nyuda wandane sing ngarep utawa sing mburi diarani …
47.	Tembung loro utawa luwih sing tegese padha utawa meh padha dienggo bebarengan kango mbangetake diarani tembung …
48.	Gunane pasangan ing aksara jawa yaiku gawe ….
d.	Kanggo gandeng wanda mati karo wanda teruse
49.	Tembung sing duweni teges nanging dudu salugune diarani …
51.	Lumrahe kanggo ngerteni isine pawarto sing jangkep iku kudu bisa jawab pitakon-pitakon kaya ing ngisor iki yaiku ….
a.	Pira, kepriye, sapa, kapan, kaya apa
b.	Ing ngendi, sapa, kepriye, sepira, apa
c.	Kapan, apa, sapa, geneya, ing ngendi
a.	Abdul Hadi Jamal iku mujudake anggota DPR kancane Darmawati Dareho pegawe dephub
wes kasil nangkep anggota DPR lan pegawe Dephub ing kasus suap
d.	Ing njero mobile Hadi lan Darmawati ditemokake duwik US 90$ ewu.
Miturut cerita pedhalangan dewi Sinta iku putrine Prabu Dasamuka karo dewi kanung. Dewi Sinta kuwi titisane bethari widawati. Dewi sinta kagarwa Ramawijaya, lajengipun gadhah putra loro kusa lan lawa. Sing akhire cerita iki ditulis dadi cerita Ramayana.
53.	Ing cerita ing dhuwur sing dadi garwane Dewi Sinta yaiku…
54.	Miturut cerita ing dhuwur sing dadi ramane Kusa yaiku…
55.	Ukara titisane ing wacan ing dhuwur , duweni arti …
56.	Nganti seprene kedadeyan mau isih nuwuhake tandha pitakon marang masyarakat Indonesia. Tembung nuwuhake jroning ukara ing dhuwur tegese….
57.	Isine prajanjen kontrak iku wis disarujuki dening wong-wong sing padha nyekseni. Tembung disarujuki jroning ukara ing dhuwur tegese….
58.	Ing ngisor iki sing kalebu jinise piranti kanggo mbiwarakake pawarta kang awujud medhiya elektronik yaiku….
59.	Ukara sing wasesane nggunakake ater-ater anuswara (m-, n-,ny-, ng-) diarani ukara….
4. Mas Hartoyo mbabati suket ing sawah
62.	(1) Pandu disumpah kidang lanang
(4) Para cantrik nyepakake daharan
(5) Kyai Jabad maringake sanjata pamungkas
63.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing kalebu ukara tanduk tanpa lesan yaiku ….
64.	Ing ngisor iki sing kalebu wujud lan wewatone tembung basa ngoko lugu yaiku ….
65.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing nggunakake basa Jawa ngoko lugu yaiku….
66.	Jenenge kidung sing diciptakake dening kartolo yaiku ….
67.	Ing ngisor iki tugase bocah wadon nalika mbiyantu Bu Siti, kajaba….
70.	Pak Karyadi kuwi sesepuh ing desaku kene iki. Tembung “sesepuh” ngemu teges….
opo2, nanging ra usah menehi duwit, mbah iki dudu ngemis,
(15820), Banyu Asih (15530), Gunung Sari (15530), Jati Waringin (15530), Kedung
Dalem (15530), Ketapang (15530), Marga Mulya (15530), Mauk Barat (15530), Mauk
Timur (15530), Sasak (15530), Tanjung Anom (15530), Tegal Kunir Kidul (15530),
Tegal Kunir Lor (15530), Ganda Ria (15550), Jenggot (15550), Kedaung (15550),
Hoshinoya Bali Br. Pengembungan,Desa Pejeng Kangin,
Purwa; Wayang Klithik; Wayang Golek dan Wayang
Kuwi srabi ngendi enggone, Mas Sis ?
nek penjenengan takon pangkalane tukang srabi IMUT sing enak
nganti saiki, tapi yo gur nek pas bali mulih wae
koyo ngono mendingan tak kon takon karo mas Ciptono wae, mbok menowo penjenengane ijik kagungan stock lama opo sing wis memasuki masa kedaluwarsa yo ora masalah, lha nek wis
rerDipl.-Ing.(FH), Dipl.-Wirt.ing.(
d.	Medharake Geguritan 5.	Supaya bisa maca geguritan kanthi becik,bab-bab sing kudu digatekake kaya ing ngisor iki,kejaba…
a.	Mangerteni isi lan karepe geguritan kasebut,banjur dirasakake
c.	c.Bisa meragakake kanthi mimik lan ekspresi sing trep
6.	Tembung loro utawa luwih sing padha utawa meh padha tegese dienggo bebarengan kanggo mbangetake diarani…
8.	Tembung andhap tegese pada karo asor,yaiku ngendhek,utawa diarani…
9.	Tembung sing tegese ora sawantahe/ora salugune(bermakna kiasan)diarani…
a.	Aja percaya karo omongane,dheweke iku kalebu wong sing lunyu ilate.
b.	Ratukencanawungu anggone mimpin negara tansah adil wicaksana
c.	Anjasmara mikirake Damarwulan awake nganti kuru aking
11.	Tembung loro utawa luwih sing digandheng dadi siji sarana nyuda cacahe wandane diarani tembung…
13.	Tembung loro utawa luwih sing ora ana aksara y,yen digarba banjur muncul y,diarani tembung garba:
14.	Ukara kang wasesane awujud tembung kriya tanduk utawa entuk ater-ater anuswara lan jejere nindakake pakaryan diarani…
15.	Ukara tanduk kaperang dadi loro yaiku ukara tanduk mawa lesan lan…
16.	Ing ngisor iki sing kalebu ukara tanduk mawa lesan yaku…
17.	Ing ngisor iki sing ora kalebu ukara tanduk tanpa lesan yaiku…
18.	Ukara kang wasesane arupa tembung kriya tanggap(entuk ater-ater tripurusa) lan jejere dikenani pakaryan diarani ukara…
19.	Purwakanthi kang awewaton rujuking wanda pungkasan gatra ngarep karo wanda wiwitan gatra sing mburi diarani purwakanthi…
20.	Tuladha sing trep anggone purwakanthi lumaksita yaiku…
a.	Jarene pingin maju,kok ora gelem sinau
d.	angajia tata krama,ngajia basa kang becik
21.	Unen-unen kang ngemu teges badhean,kayadene cangkriman utawa tebakan,diarani…
22.	Jenise wangsalan ing bebrayan ana piro?…
23.	Wangsalan kang dienggo nalika guneman saben dina diarani wangasalan…
24.	’’Balung janur,nyata sira minangka usada’’
25.	’’Carang wreksa,wreksa wilis tanpa patra’’
’’Nora gampang,wong urip ing ngalam donya’’
27.	Mungguh kang lumrah dicandra jroning tembung yaiku…
28.	Tembung loro utawa luwih sing digandheng dadi siji sarana nyuda cacahe wandane, diarani
marang Bapak utawa Ibu becike nggunakake basa ….
31.	Basa ngoko sing kacampur tembung-tembung krama inggil tumrap wong sing diajak guneman diarani basa ….
32.	Parikan kanthi dapukan pola 4 wanda+4 wanda(x2). Kaya ing ngisor iki jangkepana.Wajik klethik gula jawa…
33.	Yen deleh barang sing ati-ati, amarga bocah iku …….
34.	Gandhenge swara vocal sing manggon ing mburi karo sing wis kasebut ing ngarep diarani ….
37.	Tembang Asmarandana ing dhuwur duwe watak kang….
38.	Unen-unen sing kalebu puisi jawa tradisional kang isine sindhiran,lelucon kanggo panglipur lan pitutur tumrap urip bebrayan diarani…
39.	Salah siji ciri-cirine parikan kaya ing ngisor iki, yaiku…
40.	Ing ngisor iki parikan kang kedadeyan saka 4 wanda + 4 wanda yaiku…
Mula bukane wayang Mbah Gandrung cumondhok ing desa Pagung,Kecamatan Semen,Kabupaten Kediri.Demang Prayasana nemokake jati kang kentir ing kali banjir banjur disigar.Jebul ing sajroning kayu jati ana wayang krucil cacah loro.Wayang banjur dijupuk lan digawa menyang kademangan.Liya wektu ditemokake maneh wayang cacah loro.Sateruse wayang papat mau dadi babone wayang liyane,saiki wayange dadi cacah patang puluh wolu.
b.	Mbah Gandrung kang cumondhok ing desa Pagung
42.	Mbah Gandrung cumondhok ing Desa Pagung .
43.	Gandhenge swara(vokal)utawa sastra(konsonan) utawa wanda(suku kata)sing manggon ing mburi karo sing wis kasebut ing ngarep diarani…
44.	Ing ngisor iki sing ora kalebu jenis purwakanthi,yaiku purwakanthi…
1)	Mingkar,mingkur,mungkur
Ing jaman saiki isih ana kabiasaan uwang kang ngetotake kabiasaane leluhur nandang pangobatan. Akeh wong kang ngombe cuweran peru (empedu) kewan mentah, minangka jamu njaga kasarasane raga, utawa kanggo nambani penyakit—penyakit tartamtu. Kamangka ngombe cuweran peru kewan mau gedhe resikone kena penyakit tifus. Jalaran baksil tifus kang aran salmonella typhii akeh sing ditemokake sajroning peru, mula ora aneh yen bnjur katut mlebu menyang awaking manungsa kang ngombe, satemah kena lara tifus.
Anane baksil tifus kasebut bis uga mlebu menyang manungsa lumantar endhog mentah sing kerep diuntal apa dene sing kerep dadi campuran madu lan jamu. Gegandhengan karo bab iku dr. RHH Nelwan DSPD DTM & H ngelingake marang masyarakat kang seneng dhahar daging lan endhog bebek, prayogane dimasak mateng temenan. Mula panggodhoge endhog bebek paling ora 10 menit.
Endhog bebek iku bias kelebon baksil salmonella typhii. Baksil tifus kasebut bias mlebu ing jero endhog nalika proses dumadine endhog (reproduksi awak bebek). Sing paling akeh ditemokake ing jero peru.
Manut dr. Nelwan cuweran peru duwe ph dhuwur kang disenengi dening salmonella typhii. Kahanan kaya mengkene iki mujudake papan pandhelikane
Sanajan bakteri tifus bisa nular lumantar endhog bebek lan cuweran peru, nanging kedadean—kedadean kurange banyu resik, sanitasi lingkungan, uga kanthi anane papan pambuangan uwuh sarta kotoran manungsa sing during nyukupi syarat kesehatan. Sebab, nulare penyakit tifus menyang wong liya liwat panganan lan omben—omben.
I.	Pilihen salah siji jawaban sing bener 1.	Coweran peru iku ora apik yen diombe, amarga….
2.	Ing sajroning empedu (cuweran peru) tinemu baksil tifus, sing jenenge….
3.	Carane supaya bisa nyegah anane baksil tifus yaiku….
4.	Carane nyegah penyakit tifus yaiku….
5.	Cara nulare penyakit tifus yaiku….
6.	Crita gancaran sing paragane kewan kang bisa tata jalma(omong-omongan) sing isine nggambarake watak wantune manungsa diarani ….
7.	Crita rakyat sing dianggep lucu, sarwa aneh utawa ora klebu ing nalar yaiku. . . .
8.	Crita rakyat sing gegayutan karo prastawa sejarah lan ana sambung rapete karo sawijine paraga (tokoh), asal- usule papan utawa panggonan, lan diyakini nate dumadi diarani . . .
d.	Dongeng 9.	Jinise dongeng kaperang dadi 3 , kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba. . . .
10.	Sing arupa dongeng legendha, yaiku….
c.	Dumadine Kutha Banyuwangi lan Asal usule kutha Gresik
11.	Basa ngoko kang kacampuran tembung- tembung krama inggil tumrap wong sing dijak guneman diarani basa . . . .
b.	Ngomong dhewe karo kanca nalika guru lagi nerangake ing ngarep kelas
14.	Basa sing digunakake nalika omong marang wong sing sadrajad (sebaya) wis kulina (akrab), yaiku….
15.	Basa sing digunakake nalika omong wong enom marang wong tuwa yaiku….
d.	Krama lugu	16.	(1) Digunakake kanca padha kanca akrab
(2) Basane ngoko dicampuri krama inggil
(4) Tembung sing dikramakake : woge, panindakake, barang kaduwekane
17.	“Aku dikongkon ibu tuku gula”
c.	Kula dipun utus ibu mundhut gendhis
18.	“Ibu tindak dhateng peken mundhut sandal”
19.	“Sampeyan mau bengi sinau apa?”
20.	Aku dikongkon Ibu mangan saiki. Ukara ngoko lugu kasebut yen disalin ing basa krama alus dadi ….
21.	Kowe apa sida lunga menyang Mekah?. Ukara kasebut yen didadekake basa ngoko alus yaiku ….
a.	Sampeyan apa sida kesah menyang Mekah?
22.	Basa krama alus prayogane digunakake kaya ing ngisor iki kajaba marang ….
23.	Gandhenge swara (vokal ) utawa sastra ( konsonan ) utawa wanda (suku kata) sing manggon ing mburi karo sing wis kasebut ing ngarepe diarani….
d.	Paribasan 24.	Anane purwakanti kaperang dadi 3, yaiku….
a.	Swara, sastra, lan basa/ lumaksita
d.	Basa, sastra, lan gatra 25.	Unen-unen“Sluman,slumun,slamet ” iki kalebu purwakanthi guru….
26.	Cermatana ukara ing kiwa iki. “Negara mawa tata, desa mawa cara ” iki kalebu purwakanthi guru….
27.	Anane endahing geguritan dumunung ing bab-bab ing ngisor iki, kajaba….
a.	Pilihane tetembungan sing pantes, trep lan mantesi
d.	Paugeran guru gatra, guru wilangan lan guru lagune	28.	Kaanan ngowahi tulisan sing sadurunge awujud geguritan dadi tulisan sing awujud prosa diarani . . . .
29.	Babagan apa sing diceritaake geguritan ing dhuwur….
30.	Ukara ing ngisor iki sing duwe pola jejer-wasesa-lesan yaiku ….
31.	Tyas lagi gawe unjukan. Ing ukara kasebut sing dadi lesane yaiku ….
mriksa bocah sing lara. Ing ukara kasebut sing dadi jejere yaiku…
34.	Ukara ing ngisor iki ngongkon utawa mrentah marang wong sing diajak guneman diarani ….
35.	Ukara sing ngandharake maksud tartamtu supaya nindakake pakaryan kaya kang kasebut ing linggane tembung diarani ….
36.	Ibu pundhutna klambi ing sakjerone lemari. Ukara kasebut kalebu ukara …
37.	Apa tegese “Ora ngerti subasita”, …….
38.	Anane itutur kang ana ing sajroning geguritan kasebut yaiku….
39.	Bu Maimuna dodol gethuk ing pasar wayah isuk
40.	Mbah Darjo dodol tahu ing pasar wiwit jam 4 isuk supaya laris.
Ukara ing ndhuwur sing nganggo katrangan katrangan papan, katrangan wayah,lan katrangan tujuwan yaiku…
a.	Lek Narto, Dodol, lan ing pasar
b.	Ing pasar, wiwit jam 4 isuk, lan tahu
c.	Ing pasar, wiwit jam 4, lan supaya laris
b.	. Lek Narto, dodol, lan tahu
41.	Cermatana ukara ing kiwa iki.Amarga aku mau durung bayaran aku kepeksa ngampil dhuwit pak puh seket ewu. Katrangan sing digunakake kanti urut yaiku ….
42.	Ustad Yoyok golek pakan nganggo arit. Ukara iki nggunakake keterangan …
43.	Nalika ana ukara sing isine ngongkon utawa mrentah marang wong sing dijak guneman diarani.. . . . . .
44.	Anane ukara sing ngandharake maksud tartamtu supaya nindakake pakaryan kaya kang kasebut ing linggane tembung diarani. . . .
45.	Budhala mau-mau, aku ora kudanan!
Lumarabing Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Agung, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhé Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Pinangantèn Anak Kula, Dinten : Senèn Wagé, Surya Kaping : 05 Juli 2010, Wanci Tabuh : WIB, Mapan ing : Jogja National Museum, Ngayogyakarta Satuhu Badhé Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambikala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestrèni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Pinangantèn, Supados Dados Kulawarga Ingkang Bagya Mulya Wasana Kula Sagotrah Hangaturaken Agunging Panuwun Saha Nyuwun Lubering
Setya Pudjadi / Ibu Rr. Gertrudis Rumanti Keluarga Bpk. R. Pandu Hasan / Ibu Pudjiastuti Zita & Joko
sarana kangge caos pirsa tiyang ingkang sedaSerat Lelayu sarana kangge caos pirsa tiyang ingkang seda -huruf seratanipun Times New Roman -kertasipun pethak
sarana kangge damel prajanjenSerat Prajanjen sarana kangge damel prajanjen -wonten pihak I kaliyan pihak II -wonten seksinipun
Serat Kitir Ardian Ingkang kula urmati Mas Vidi Ing Surakarta Mas kulo nyuwun dikirimi kitab lan hadist, ing Malang mboten wonten. Kula nyuwun sanget nggih. Malang, 2 Agustus 2002 Adhine
Kagem Kangmas	Dek wingi kulo ndelok mendung persis prainan jenengan, Angin lirih ndamuaken asmanipun njenengan
Taburan bintang persis kilau auranipun panjenengan
Gek ndang kundur mas…, ndang kundur ampun tindak malih….
Roso ati persis lepen ingkang kangen kalian samudro
KAPITADOSAN DHIRI (PD)."— Transcript presentasi:
TTM - 4 MANGUN KAPITADOSAN DHIRI (PD)
Kendel, kados boten ajrihMental MIYUR: Kawiwitan kendel, nanging ing wancining adicara boten wantun kekaathahen alesan WAJA: Kendel, kados boten ajrih CIYUT; Boten wantun blas
TITIKAN GUGUP (NERVOUS)?wicara gemeter Suwara ora antal (cetha) groyog wicara ora antal ndredheg kembrobyos wicara ora lancar wicara ora runtut ora anteng (tenang) wicara cepet Rongeh (kirang jenjem) Dheg-dhegan
GENEYA GUGUP? Wedi Durung tau nindakake pidato (lagi sepisan)Durung biasa micara sangarepe wong akeh Durung siap materi Durung siap mental Sing diadhepi wong “gedhe” Sing diadhepi wong pinter Sing diadhepi luwih tuwa, dhuwur pangkare, dhuwur kalungguhane. Kirang PD
Kadhang kala gugup namung ing raos boten kados ing kasunyatanipun NYEGAH GUGUP Kadhang kala gugup namung ing raos boten kados ing kasunyatanipun Saben pawicara gadhah raos gugup piyambak-piyambak, tataranipun beda-beda Yakin kasil kanthi sae (succesfull) Samekta
saderengipun sesorah Ing batos nganggep namung kula ingkang mangertos
NGUKUHAKEN KAPITADOSANPaham pamiyarsa Samekta (siap) Milih topik ingkang pas Nguwaosi lingkungan Paham pambuka, isi, saha dudutaning wicara Yakin menawi sukses Micara kanthi tumata
Kapadosna sanesipiun, saged adhedhasar pengalaman!8. Nafas kang landhung (deep breathing) 9. Kalem (tenang) 10. Konsentrasi ing underaning prakawis 11. Pados wekdal ingkang pas kangge micara. 12. Micara ingkang mantep 13. Pas pamilihing tembung 14. Suwara gandhang 15. Ningali palabaran audien boten tempuk netra Kapadosna sanesipiun, saged
ngisor genteng, nduwure pian, akeh tikuse..
Reply	nah ngene kan nyenengke…nyawang kowe jalan jalan… mosok
esok awan wengi nganti aku ora kober ngurus awakku iki,
neng kok yo tetep uripku iki iseh nelongso,
pingine aku gek cepet gek ndang iso mulyo.
Februari 9, 2009 | Balas	@Wulan
wekekekeke .. sing ngajar mas gelar wul .. uhuy .. nganti
Lontar Usana Jagat Bangsul, halaman 23 muka (23.a)
“…….sira sinamuakendenira Sang Prabu maring Sira
iku tetanduran woh-wohan saka famili Moraceae. wangun woh, rasa lan wanginé kaya nangka, sanajan aromané sing tajem banget memper woh durén.
Tetanduran iki asalé saka Asia Kidul-Wétan, lan nyebar wiyar wiwit saka wewengkon Tenasserim ing Burma, Ujung Malaya kalebu Thailand, lan sebagéan Kapuloan Nuswantara: Sumatra, Borneo, Sulawesi, Maluku tekan Papua. Uga akèh ana ing Jawa bagéan kulon.
Dikenal sacara wiyar mawa jeneng cempedak utawa campedak (Ingg.: chempedak), woh iki uga duwé sapérangan jeneng lokal kaya bangkong (wangun liar, Malaysia), baroh (Kep. Lingga lan Johor), nangka beurit (Sunda), nongko cino (Jawa) lan liya-liyané.
dipandang negatif sama cah cah (aishh)Sejatining Indonesia iku sogeh rek, sogeh sak
Sing dadi 8 anake mermutku wis=06-(20)=8-28-29=6120
Sak karepmu arep nulis po wae,nengo ojo lali ro wong2 minggir khususnya simbah!!!
Lebokno fotone simbah ben blogmu soyo akeh le moco…
Minangka Mubaligh, Kanjeng Sunan Kalijaga banget Terkenal ing tengahe masyarakat, Kanjeng Sunan Kalijaga olehe dakwa nlasak padesan, malah sok mlebu – metu kutha luwih-luwih ing kalangane wong cilik, jalarang kanjeng Sunan pinter olehe nyedaki wong cilik nganggo mangewu cara, malah ora mung wong cilik kanjeng Sunan ugo pinter srawung marang pejabat negara. Kanjeng Sunan kejaba minangka politikus uga ahli ahli tasawuf lan filusuf mulane kaum ningrat lan sarjana pada hormat jalaran kanjeng Sunan pancen gedhe rasa toleransi-ne marang sapa wae.
Kanjeng Sunan Kalijaga ora mung mubaligh nanging uga budayawan kususe budaya jawa, ing antarane tinggalan yasan kang tekan jaman saiki isih lumaku lestari :
Ya Kanjeng Sunan Kalijaga kang ngawiti nyipta ageman (klambi) ”Taqwa” kang banjur
Jaman saiki kita mengerteni sapirang-pirang tembang jawa, ya kanjeng Sunan Kalijaga iku kang nyipta tembang
nyiptakake gamelan gong sekaten, kenong saron, kendang, lan kempul
Kanjeng Sunan uga nate paring dhawuh marang Kanjeng Sunan Pandanarang supaya gawe bedhug lan kenthongan kanggo nglumpukake wong supaja sholat berjamaah ing Masjid.
Kanjeng Sunan Kalijaga miturut cerito ing dhuwurr dadi Mubaligh. Mubaligh artine ….
Kanjeng Sunan Kalijaga terkenal ana ing tengahe masyarakat jalaran kanjeng Sunan duweni kaluwihan yaiku ….
Sakliyane wong cilik kanjeng Sunan Kalijaga uga srawung marang ….
Tujuwane gawe bedhug lan kenthongan ing masjid yaiku kanggo …
Sakjroning wawanrembug, wong sing dadi punjering pitakon diarani ….
(1) Bocah sing isih cilik kuwi balunge atos debog.
(2) Delengen adhikmu sing lemu kae, anggone mlayu benho lampah Tembung atos debog lan banjo tampah jroning ukara ing dhuwur diarani
Kanggo gandakake utawa nyanepani barang sing bobote entheng banget nggunakake
nganti saiki pasrawungane renggang gulo kumepyur.Tembung renggang gula kemepyur tegese ….
Aku saiki wis mati rasa, wis ora bbisa ngrasakake
Babagan sing kudu di gatekake nalika macakake wacan kanggo wong liya yaiku ….
Gara-gara industri batik dadekake daerah iku kawentar nganti tekan ngendi-ngendi, tegese kawentar yaiku …
Maca kanthi swara seru lan cetha lumrahe katujokake kanggo ……
Layang sing digawe karo wong sing duweni gawe diarani layang …
Layang sing isine ringkes sing mung ditulis ing sakduwuring dluwang diarani layang …
Nalika nulis layang marang kanca prayogane gawe basa jawa …
Ing ngisor iki sing kalebu tembung aran (kata benda) yaiku ….
Ing ngisor iki sing ora kalebu ing tembung kaanan (kata sifat) yaiku …
Ibu lagi masak rawon gawe maem tamu.
Ibu tindak menyang pasar. Tembung kacetak miring diarani tembung …
Ing ngisor iki kang mujudtake adangiyah kang paling trep kanggo anak marang wong tuwa yaiku ….
Sawetawis cekap semanten rumiyin ingkang saged kula aturaken ing serat punika, sanes wekdal saged dipun sambut malih. Bokbillih wonten kalepatan kulo nyuwun agunging pangaksami. Perangane layang ing ngarep diarani …
Irah-irahan film sing lagi kondhang kaloka yaiku Tresno Sudra, tegese irah-irahan yaiku ….
Inti utawa pokoke dhialog bisa di temtokake tanda ing ngisor iki kajaba ….
Seni kentrung tansah kudu di uri-uri kaanane. Diuru-uri tegese …
Maca kanti tujuan mahami isi wacan kanthi setiti diarani maca …
Ukara ing dhuwur yen diowahi dadi ukara dadi kromo alus yaiku …
Ing ngisor iki ukara sing paling trep digawe pacelaton karo wong sing wes dikenal yaiku …
Ukara sing paling trep yen digawe ngakhiri pacelaton yaiku ….
Yen awakedewe adus mangka bapak……ukara sing trep gawe ngisi ceeg-ceceg yaiku …
Bocahn iku pawakane dhuwur kencur.tegese dhuwur kencur yaiku ….
Utange ora wulu kucing, duweni teges yaiku …
Paragane angka”1996” yen di ucapake gawe basa krama alus yaiku …
Sakwise ditinggal ibune, bocah iku dadi mbisune. Tegese mbisuni yaiku
Wesi iki abote abot kapuk. Tegese abot kapuk yaiku …
Wedusku manak dadi lima. Dhasanamane manak yaiku …
Tembung ”nlasak padesan” tegese …
Isih lumaku lestari. Tembung ”lumaku” iku tembung linggane ….
Tembung ”tumuju” iku wujude tembung andhahan sing entuk seselan arupa ….
Ganti rugi duwet kontan. Kontan tegese ….
”Pangungsen” tegese panggonan ….
ngamuk kanti cara nutup dalan. Ukara iki nduweni jejer yaiku …
Aku dikongkon ibu tuku tiket. Tembung sing dicap kandel kuwi ngoko lugu, yen diowahi dadi tembung ngoko andhap, yaiku ….
Anak polah bapak kepradah. Tegesé paribasan iki, yaiku….
wong tuo nemu reribet marga saka polahé anak
Biyen ing Ssekolahan durung ana koperasiné, nanging … wis ana.
”Ibu tuku gula abang” yen dikramakake dadi ….
Amir nggujen ketingalan wajane” basa ngokone yaiku ….
”Sapa sing mangan segaku” basa kramane yaiku …
Lima sekawan nggon plotro kuwi sopo wae yp ? Opo kiro-kiro Mas Patrem, Mas Susilo, Mas Anto, Mas Nasih, lan Mas Tahid. Isih ketok ireng-ireng lan ....... ndesit hahahahahahahahaha !!!!!
lo.... sing jago nulis ono ngendi?
katrok) ... ning tetep ngangeni ta. wong saiki kabeh malih rupa. dipoles sana-sini wis
dek jaman cilik ketok ayu lan bagus (dadi idola) bareng tuwek ora njamin tetep malah kadang dadi wagu. Tapi ana sing cilikane biasa2 saja lan ketok lethek
Mboten Sae, Katha Kutune ?”
Pasar murah di Desa Dumeling Kecamatan Wanasari
BREBESNEWS.CO – “Bu Idza, kepripun beras Rastra ne kok mboten sae, kathah kutune (Bu Idza, kenapa beras sejahtera (rastra) tidak baik, banyak kutunya?). Demikian lontaran salah satu dari Warga Dumeling Kecamatan Wanasari Brebes
“piye maneh mas..sampean delok dewe mas.. nang kunu iku wes tanggul (lumpur), iso ae jebol sak wayah-wayah. Trus piye nasib warga kene nek jebol tapi gurung di wenehi hak e. Moso iku sing di arani adil” (
sampek no karo sing nang (ACT) Jakarta, kabeh warga iki ngucapno suwun sanget. Yo njaluk tulung sampek no gawe donator sing qurban iki… kabeh warga ga iso wenehi lio-lio. Mung
Jawa”. Sang nenek berkata ”O alah Nnger cah bagus, kowe kok tegel ngraman bapakmu dewe, kowe kudu njaluk ngapuro ngger cah bagus, senajan ngono tetap simbahmu iki mangestuni kowe, nanging kowe nglungguhi tampuk pimpinan tanah jawa ora iso suwe ora popo ya ngger, kowe kuasa trimane 3 keturunan wae yo nang, sebabe ono sing luwih hak yaiku
neng purworejo-pingin ngerti edhahe kutho purworejo+kutho purworejo dik+akeh seng kondhang neng kono+yen sliramu melu di jamin ora kuciwo(alah tenanera percoyo to…?buktekke)-opo bener mas bedhugke kondhang kaloko+bedhug
Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga". Ia merupakan sultan
Panjenengan nggawe akeh kekeliruan tata bahasa wektu ngomong Bahasa Inggris? Panjenengan ngroso wis
Panjenengan biso ngubah kemampuan Bahasa Inggris Panjenengan nganggo coro sing gampang lan nyenengake, sing durung pernah Panjenengan bayangke sakdurunge! di
kadang jowo ojo lewa-lewo koyo kebo,… eling marang sejatine awake dewe ….bongso jowo ojo hamung lumuh…. ora isin … yen cuma dadi gedibale chino….. iki tanahe dewe….. , delengen bongso MEDURO ora tahu lewa lewo…. golek duwit
wong jowo kudu temoto, wong meduro kudo ngiro-iro, yen jatine urip iku kudu waspodo… ojo gampang di adu karo sapodo bongso…
opo enakke sampean nang omahku mengko tak duduhno jatining meduro…. ( Ambon jenengku… Wonokromo Gg. 4/12 ) Asli wonokromo mas, takono bajingane joyoboyo kabeh ngerti omahku….
Comment by wong jowo — May 22, 2009 @ 2:02 am |
wes kabeh podo anteng lan guyup rukun karo podo sedulur, yo nggeerrrr!!!!!!!!!!!!!!!
wong meduro karo wong dayak podo wae………
Comment by wong jawa — October 6, 2009 @ 9:06 am | Reply	Ingat Allah SWT….
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli
Rudi : “ Ora krasa ya Tan, kegiatan MOS wia rampung “.
Tanti : “ Bener kandhamu. Gambaranku MOS iku kegiatane kaya ‘ pemloncoan ‘ kae, jebule para siswa ditepungake karo lingkungan kang ana ing sekolahan. Ana ing kegiatan MOS sing kosenengi apa, Rud ?”
Rudi : Kegiatan sing diasta dening Pak Gatot “.
Tanti : “ O ……., penghangat suasana”.
Rudi : “ Iya, Tan.Kowe ngerti dhewe ta ing kegiatan mau aku lan kanca – kanca didhawuhi– –_Pak Gatot, maju nguculi tali, nanging aku sakanca ora bisa malah digeguyu. Jan, ……, isinku ora karuan. “
Tanti : Aku ya seneng kegiatan mau. Ora Rud, ana ing
Tanti : “Basa Jawa. Jalaran gurune anggone mulung nyenengake. Apa maneh yen lagi nyekar. Wah, swarane apik tenan”
Rudi : Kowe ngono Tan, pinter nembang. Aku yen nembang larase ora tau pas.”
Tanti : “ Ora Rud, kowe kok seneng pelajaran Basa Inggris apa jalarane ?”
Rudi : Amarga aku kepengin adadi guide.”
Tanti : “ Bubar ngaso kelasmu pelajaran apa Rud/”
Rudi : “Basa Jawa, Yen kelasmu Tan ?”
Tanti : “Pembiasaan, yo mlebu kelas!”
( Rudi lan Tanti banjur mlebu ana ing kelase dhewe – dhewe )
Sis, kancaku jaman isih bocah, wiwit cilik mula senengane pitik. Ing antarane pitik ingon – ingon ana siji sing dadi kelangenane, yaiku pitik jago gedhe sing ndhase ora tukhul wulune, di jenengi si Trondhol.
Nalika pinuju usum pitik lara kelas 5 SD, mulih sekolah. Nalika dheweke mlebu omah, weruh ana opor kebul – kebul, ing meja makan. Sis gage njupuk piring lan telap – telap maen sega opor. Rampung maem, karo ngaso Sis niliki kandhang pitik. Sawenehe ana pitike sing wis gelem mangan, lan ana sing mung padha turu nyekukruk. Nanging Si Trondhol kok ora ana ? Ora sranta, Sis banjur menyang pawon, nggoleki ibune.
‘ Bu, Si Trondhol kok ora ana, neng ngendi ya ?”
“ O oo anu …… si Trondhol ki esuk mau ujug 0 ujug kok klabak – klabak karo kejet – kejet,
“ Dadi opor sing neng meja makan kae ………… ?
“ He ‘ he …………………….. Si Trondhol. “
Sis kelop – kelop nganti suwe banget. Mripate kembang eluh. Lan jebul ora mung awan kuwi. Tekan dina sesuke lan seminggu nganti rong minggu candhake, saben ngliwati kandhange Si Trondhol, dheweke panggah thenger – thenger, kaya wong kelangan gedhen.
Eloke saploke kedadean si Trondhol di masuk opor kae, Sis dadi ora doyan mangan iwak pitik, nganti saprene ( Saiki wis omah – omah lan duwe anak loro ).
Ringkesen crita ing ndhuwur 1 ( 5 – 10 ukara )
Apalna ringkesan sing wis katulis banjur critakna ing ngarep kanca – kancamu !
Critakna pengalamanmu sing ora bisa kok lalekake ing ngarep kelas !
Kompetensi : Membaca dalam hati dan memahami isi bacaan
Kedadeyan iki wis suwe banget yakuwi nalika aku isih kelas telu SD. Saiki aku wis kuliah. Critane, wektu kuwi aku lagi nggatekake bu Guru sing lagi nerangake pelajaran. Dumadakan ana pak S, guru kl 5, nyuwun idin nimbali aku. Aku sing ditimbali gage maju banjur ndherek pak S tumuju kantor. Ing kantor pak S ngendika, “I, aku mengko arep takon : apa makna Sumpah Palapa yang diucapkan Gajah Mada? Mengko jawaben : Mempersatukan Nusantara, ngono ya! Aku manthuk.
Bubur kuwi aku dijak mlebu kl 6, Ing kelas kabeh murid padha meneng, anteng, sajak
Embah bubur kuwi pak S ndukani apa maneh, awit sawise ngendika apa maneh, awit sawise ngendika ngono aku didhawuhi bali menyang kelasku maneh. Turut dalan aku mesam-mesem, apa tumon pak guru nyambi main sandiwara?
Tembung sing wis owah saka asale Owahe tembung mau bisa amarga oleh :
Ater – ater : – anuswara ( an, am, any, ang )
– tripursa ( dak, ko/kok, di )
– Ka, ke, sa, pa, pi,
kelompokmu, golekna tembung – tembung andhahan ing wacan ndhuwur !
Awak : angga, badan, deha,
Saben ana wong nyebut asma pak Tema utawa pak Sema,aku dadi kelingan maneh kedadean waktu semana jaman sisih SMP. Aku mulih sekolah banjur adus. Nalika byur, byur adus, dumadakan bapak nimbali aku, “ En,mengko bar adus neng omahe pak Tema, dikon maprasi dhadah ya ?
Tanpa mikir dawa aku mangsuli. “ Nggih, pak ! “
Pak Sema biasane pak Tema. O …………… mbak menawa amarga daleme luwih cedhak tinimbang daleme pak Tema, kanthi mengkono bisa enggal ditandangi gaweane
Bubar adus aku cepet – cepet sowan pak Sema matur kaya dhawuhe bapak mau. Pak Sema gage nemoni bapak aku dhewe cepet – cepet mlebu omah setengah mlayu
Eling kadadean kuwi saben bapak ngendika, takrungokake temenan.
Gawea pengalaman pribadimu sing lucu, nggawe seneng,gela, ndadekake susah utawa isin ( wirang ) sing nganti tekan seprene kelingan. Sadurunge gawe, ana bab sing kudu digateke, yaiku :
( Lintang – lintang Abgor “ kaca : 153 : 1983 )
B. Wangsulana pitakon – pitakon iki !
Apa irah – irahane geguritan sing kosemak mau ?
Kapethik saka ngendi geguritan sing kosemak mau ?
C. Wacanen geguritan mau ing ngarep kanca – kancamu !
Kaya padatan saben nyedhaki dina lebaran wong-wong sing padha nglembara racak ngelengak mudhik utawa bali / tilik menyang desane sakawit. Gagandhengan anane krisis moneter kang mahanani rusgan kebutuhan ngalami kaundhakan sing ora mekakat, saenggo kahanana kaya mengkono uga nggawa pengaruh tumrap kang padha mudhik.
ing Lebaran taun iki mundhak 15 persen. Mula kanggo nyukupi sarana angkutan Lebaran 1998 iki, mligine tumrap
Lumakune bus-bus angkutan Lebaran mau diwiwiti 23 Januari tumeka 7 Februari. Beda karo sepur (kereta api) Lebaran sing kawiwitan H-20 tumeka H+20, utawa kawiwitan 9 Januari.
Kanggo ngantisipasi padhete penumpang, pihak PJKA malah menehi diskon marang masyarakat kang migunakake jasa angkutan sepur. Yaiku tumrap penumpang H-20 nganti H-16 sarta H+16 nganti H+20 entuk potongan 20 persen. Tumrap penumpang ing dina H-15 nganti H-11 sarta H+10 tumeka H+15 oleh potongan 15 persen. Nuli penumpang ing dina H-10 nganti H-4 apadene ing dina H+5 tumeka H+9 entuk potongan 10 persen.
Para penumpang Lebaran sing migunakake sepur ing taun iki kaduga bakal mundhak 7,5 persen. Ewasemono para warga masyarakat ora usah kuwatir. Awit ing
Kutoarjo wis disedhiyakake 44 sepur kanthi papan lungguh sing kapasitase 4.286. Lan ing
Diterangake dening Ka. Kanwil Dephub Jateng, yen kanggo nyukupi kebutuhan akehe penumpang mengko, ing saben stasiun uga wis nyiapake sepur-sepur penumpang tambahan kaping 6. Yaiku tambahan rit ing Stasiun Tawang lan Poncol (Semarang), sarta ing Stasiun Balapan Sala.
Sauntara kuwi, kanggo para calon penumpang Lebaran kang nggunakake jasa angkutan laut uga wis disedhiyakake 22
sing ana kanthi 22.950 papan lungguh. Ing Lebaran taun iki manut petungan wong-wong sing nggunakake jasa angkutan laut mundhak 10 persen. Dene kanggo jasa angkutan gegana, penumpang Lebaran iki kira-kira mundhak 5 persen.
sing saka wetan tumuju mangulon (Jakarta lan Jabar) ora entuk utawa “dilarang” liwat jalur Pantura (Pantai Utara). Larangan kasebut katindakake wiwit 4 – 5 dina sadurunge dina Lebaran. Mula arus saka Semarang diprayogakake liwat jalur tengah (Semarang-Bawen-Temanggung-Wonosobo-Purwokerto lan sapiturute). Sing saka Kendal bisa liwat (Waleri-Sukoharjo-Parakan-Wonosobo-Purwokert lan sapiturute). Dene sing saka Sala utawa Yogya bisa langsung liwat jalur Kidul.
Kabesut sawetara : saka Jawa Anyar No: 40 Th III/1998.
B. Ucapna tembung – tembung ing ngisor iki kanthi lafal kang bener !
C. Wangsulana pitakhon – pitakhon ing ngisor iki !
Apa racake kang ditindakake dening wong-wong sing padha nglembara yen nyedhaki dina lebaran ?
Apa kang ditindakake dening Dep Perhubungan kanggo nyukupi sarana angkutan lebaran taun 1998 tumrap pemudhik asal Jateng ?
Jlentrehna partisipasi pihak PJKA kanggo ngantisipasi padhete penumpang ?
Ing stasiun ngendi wae kang wis ngepai sepur-sepur tambahan ?
Sapa asmane Ka Kanwil Dep Perhubungan nalika taun 1998 ?
Ing stasiun ngendi kang uga wis nyekapi tambahan rit ?
Pirang persen undhak-undhakane kang migunakake jasa angkutan darat, laut lan gegana, jlentrehna ?
Kumbakarna iku putrane Resi Wisrawa karo Dewi Sukekesi kang angka loro (adhine Dasamuka). Kasatriyane ing Panglebur Gangsa. Garwane widadari, asmane Dewi Kiswani. Karo Dewi Kiswani iki Kumbakarna peputra priyo loro, yaiku Ditya Kumba lan Aswanikumba.
Wujude Kumbakarna iku buta gedhe, luwih ngegirisi katimbang Dasamuka. Gedhe dhuwure ora
Nalika Dasamuka mertapa ing Gunung Gohmuka, Kumbakarna ora keri. Sajrone mertapa, uripe Kumbakarna mung sarana banyu, necep sarining bun. Awit saka gertur tapane, Kumbakarna karawuhan Bathara Guru. Kumbakarna kaparengake darbe panyuwunan lan panyuwunanne bakal kinabulake.
Satemene para dewa kang ndherekake tindhake Bathara Guru padha ora nyarujuki yen Kumbakarna kaparingan nugraha awit Kumbakarna doyan mangan manungsa. Wus akeh manungsa, brahmana, resi, widadari, dalasan para dewa pisan kang dimangsa dening Kumbakarna.
Bathara Guru nuli dhawuh marang Dewi Uma supaya manjing ing tutuke Kumbakarna dumunung ing pucuking ilate, supayaature raseksa iku ora padha karo sing dikarepake. Mula nalika ditari nyuwun nugraha apa, Kumbakarna nyuwun : 1. Supaya kepati nganti sewu taun tanpa nglilir. 2. Kuwat mangan ngombe kang akeh banget. 3. Bisa gawe kekese mungsuh.
Kumbakarna kaparingan aji Citr Kalasupta, aji Gedhongsanga lan aji Petak Gelap Sakethi. Ana ing Ngalengka,
cineda dening Kumbakarna. Miturut panemunengalap bojoning liyan sarana dhinustha, iku panggawe nistha, dudu pakartining satriya.
Nalika Ngalengka rinabasa wadya bala wanara nganti tumekane Patih Prahastha mengsah yuda, Kumbakarna isih kepati nendra. Bareng Prahastha mati dikepruk tugu watu dening Anila. Dasamuka lagi dhawuh wadya supaya nggugah Kumbakarna. Angel ing panggugahe Kumbakarna agawe gumune wadyabala kang dinuta. Sanadyan awake nganti wola-wali giniles krreta apangirit turangga utawa diidak-idak gajah, Kumbakarna isih tetep turu kepati. Bareng wulu cumbune dibedhol, Kumbakarna sanalika gregah tangi.
Kumbakarna banjur ngadhep Prabu Dasamuka. Kumbakarna didhawuhi madeg senapati ngadepi wadyabala wanara kang dipandhegani dening Prabu Ramawijaya.
Kumbakarna wegah maju perang. Akeh-akeh ature marang Dasamuka kang wose (intine) nyalahake tumindake kangmase. Biyen wis dielikake supaya mbalekake Dewi Sinta marang Rama. Bareng saiki Ngalengka katekan bebaya, negarane rusak, saiki mbingungi.
Dasamuka nesu banget, nganti kawetu ucape bab pangan sing dipangan Kumbakarna. Pangan sing dipangan Kumbakarna iku wuluwetu bumi Ngalengka, geneya gelem mangan bumine teka ora gelem mbelani bumi wutah gethihe kang wetu saiki diidak-idak mungsuh.
sadhengkul jerone. Gandane ora enak, marahi muleg-muleg neng weteng. Sempalan daging sing during lembut pating prongkol, mbleber dadi siji karo banyu utah-utahan sing lambah-lambah.
Tanpa pamit, Kumbakarna maju ana ing paprangan. Sedyane ora ngabuhi angkara murkane Dasamuka, nanging nedya mbelani lang ngrungkebi bumi wutah getihe. Wusanane Kumbakarna gugur aneng paprangan. Irunge grumping lan talingane pagas merga dicokot lan disempal dening Sugriwa. Tangane loro lan sikile loro tugel kajemparing Rama. Senadyan kari gembung isih bisa ngamuk, ngglundhung-ngglundhung. Wusana jemparing pamungkaseRama tumanem ing pulun atine, Kumbakarna palastra. (Mulyantara)
3. Apa sebabe para dewa kang ndherekake tindake Bathara Guru ora nyarujuki yen Kumbakarna
4. Sapa kang didhawuhi dening Bathara Guru mlebu ing tutuke Kumbakarna ?
Apa kang ditindhakake Kumbakarna nalika krungu yen Ngalengka katekan bebaya ?
10. Apa kang kotindakake yen negaramu dijajah dening Negara liya ?
1. Aranana para paraga lan watake crita kang irah-irahane ‘Kumbakarna’ !
2. Jlentrehna pakarti-pakarti sing becik kang ana ing crita ndhuwur !
3. Saben kelompok gawe ringkesaning crita ing dhuwur !
Piranti pawon kang arane cowek, kang biasane mung kanggo nyambel iki, pranyata bias dadi rerenggan omah kang edi peni. Mesthi wae sauger gelem kreatif sethithik, umpamane kanthi nggambari utawa ngriyas nganggo bahan-bahan liyane.
Ing kalodhangan iki bakal nyoba nyuguhake kepriye carane ngriyas cowek-cowek mau saengga bias nambahi swasana artistic ing ruangan omah.
Cowek saka lemah, potlot, cet kayu warna-warna, kwas lan kawat.
Jroning nggambar cowek bias ditindakake rong macem yakuwi ing lumahe utawa gegere cowek. Lumahe cowek, kang mujudake bidhang cekung bias kanggo nggambari panorama jarak jauh, upamane pemandhangan padesan utawa swasana gedhung-gedhung bertingkat ing tengah kutha. Dene gegere cowek kang mujudake bidhang cembung luwih pas digambari gambar jarak dekat kaya kembang, kupu lsp.
Kawitan cowek dicet dhasaran, kaya yen langit wernane biru tuwa, pesisir warnane biru nom utawa kuning lsp. Sabanjure diterusake gambar-gambar intine upamane sawah, wong tani, wit klapa, gunung, gedhong-gedhong lsp. Yen ragu-ragu diseket dhisik nganggo potlot lagi diklir.
Dene yen arep nglukis gegere cowek ora perlu didhasari nanging bisa langsung disket gambar-gambar kang dikarepake, upama kembang srengenge utawa kembang mawar kang lagi mekrok.
Kanthi mangkono ategese pakaryan nglukis cowek iki wis rampung, saiki mung kari menehi lungguhan utawa sanggan supaya bisa dilungguhake ing ndhuwur meja / bupet. Alat dhudhukan iki bisa nggawe dhewe saka triplek / kerdhus utawa tuku dadi uga ana. Dene yenpengin ditempelake ing tembok prelu menehi
iki ditekuk sethithik saengga nggapit lambene cowek. Kanthi mangkono cowek ora bisa ceblok!.
Sauntara kuwi yen pengin nyawang kaendhahan lukisan cowek perangan gegere saliyane ditempelake ing tembok lan lungguhan ing bupet, cowek iki uga bisa digantung. Kanthi mangkono mesisan bisa dimanfaatake minangka wadhah tandhuran (pot).
Ing kene cowek hias mau mung kari menehi tali plastik gantungan kang disilang ing ngisore utawa mubeng ing sangisore lambene cowek.
Tali plastic becike dipilihake sing cocog wernanne karo wernane dekorasi cowek amrih katon luwih selaras lan menarik.
Gladhen 1. Tulisen siji bae jinising ketrampilan sing wis tau kotindakake / utawa kongerteni nganggo
KELAS 8 SMT GASAL (2)
Yaiku basa kang tenbung-tembunge aneng sajroning ukara, migunakake tembung ngoko kabeh tanpa kacampuran tembung krama utawa krama inggil.
Kowe kuwi wiwit mau kok mung wira-wiri bae ana apa ta?
Kowe kena nonton bal-balan, nanging kudu sinau dhisik.
Yaiku basa kang tetembungane ana ing sajroning ukara, migunakake tembung krama kabeh, tanpa kecampuran krama inggil utawa ngoko, dene ater ater lan panambange uga tetep dikramakake.
Sampeyan menawi ningali TV sampun ngantos celak-celak, mboten sae lho, mas!
Kula malah mboten nginten menawi saged panggih sampeyan wonten mriki.
Yaiku basa kang tetembungane migunakake basa ngoko kang kacampur karo basa krama inggil tumrap wong sing diajak guneman, utawa digunem. Dene ater-ater lan panambange tetep ngoko.
Wong wadon (Ibu) marang kakunge (Suami).
Apa panjenengan iki mau ora mireng kabar, yen Pak Kyai sakmenika gerah to, mas?
Yen panjenengan iki mengko sido sowan Pak Dhe, iya matur apa anane bae lho, mas!
Yen dina iki simbah ora tindhak mrene, aku mengko sing sowan mrana.
Basa krama alus yaiku basa kang tetembunge ana ing ukara migunakake basa krama kang kacampur karo basa krama inggil tumrap wong sing diajak guneman, utawa wong sing digunem. Dene ayer-ater lan panambange uga tetep dikramakake.
Murid marang gurune 5. Wong sing lagi tetepungan anyar.
batur marang bendharane. 6. Andhahan marang pimpinan.
Panjenengan punika ingkang dipun penggalih punapa kok namung kendhel kemawon?
Mugi-mugi sowan kula punika mboten damel kaget penggalih panjenengan.
Menawi kersa Pak Dhe kemawon ingkang dipun aturi tindak mriki.
Prekawis punika sampun nganto pirsa Simbah, mangke mundhak bingung penggalihipun.
Menawi panjenengan ngersakaken mundhut, mangga kula aturi milih piyambak!
Ukara Ngoko ngisor iki, dadekna basa krama alus!
Kowe ora perlu mikir, sing penting saiki dheweke uwis ana omahku!
Yen kowe gelem ndongakake wong mati, sejatine kuwi apik banget.
Menawa ana apa bae kudu menehi ngerti marang wong tuamu.
Butuhmu kuwi aba bae, menggko aku sing bakal nyukupi.
Yen ora kleru, mau esuk Pak lik mlaku ing dalan iki.
Menawa kepingin adus, luwih becik sakiki bae.
Aku arep tuku koran kowe titip apa ora?
Simbah kuwi saiki pangrungune wis suda, mula yen kowe omong yo rada banter bae.
Ketingalipun sampeyan punika sampun ngantuk, mila inggih tilem kemawon, mbak!
Menawi sampeyan badhe dhateng griyanipun Pak Anton sapunika kemawon langkung sae.
Mendha punika reginipun pinten to pak, menawi pikantuk kula tumbase?
Kula malah inggih mboten sekeca, menawi sampeyan mboten saget tumut sapunika.
Ayo perkara iki pada dirembug bareng-bareng ana kene bae.
Uripe simbah iku wiwit biyen nganti saiki durung tau ngrasakake kepenak.
Muga-muga kowe kabeh tansah diedohke saka goda rencana.
kelakon sing wis kepungkur iku kena kanggo pepeling marang aku lan kowe.
yen kowe krasan ana kene ora perlu nduweni rasa ewuh lan pakewuh.
Pak Hari : “Dan, preinan sida sowan simbah ing Grabag ta?”
Danu : “Inggih, Pak, nanging kula ajrih menawi piyambakan amargi kesupen jaluripun?”
Pak Hari : “Saka Magelang numpak bis, minibus, utawa colt jurusan Grabag mudhun ing terminal Grabag, saka kono bisa ngojek, numpak colt utawa ndhokar mudhun kalisasak pas ngarepe daleme Simbah.”
Danu : “Menawi mekaten badhe kula cobi. Menapa malih kula dereng nate numpak dhokar.”
Pak Hari : “Wah yen numpak dhokar penak tenan, tur bisa nyawang sesawangan kiwa tengen. Bapak ndhisik nalika isih cilik senengane yen numpak cedhak kusir, wis piye sida ta?”
Danu : “Inggih Pak, menawi mekaten kula badhe sinau rumiyin amargi benjang ulangan Basa Jawa.”
Pak Hari : “Yaw is kana!”
Gawea pecelathon antarane wong enom karo wong tuwa kanthi tema bebas nanging nggunakake unggah-ungguh basa kang bener.
1. Emban cindhe emban siladan : ora padha pangrengkuhe marang siji lan sijine, utawa pilih sih.
2. Nglungguhi klasa gumelar : kari nemu kepenake.
4. Ora ganja ora unus : rupane ala athine ala.
5. Kerot tanpa untu : darbe panjangka (ada-ada) nanging ora duwe srana (wragat).
6. Nututi layangan pedhot : ngupaya baline barang remeh kang wis ilang upama ketemua ora gutuk karo rekasane.
7. Idu didilat maneh : njabel janji kang wis dilairake.
8. Madu balung tanpa isi : pepadon utawa regejegan kang mung marga barang sepele.
9. Sedhakep ngawe-awe : wis mareni marang panggawe ala, nagging ing batin isih kepingin nindhakake maneh.
10. Dicuthat kaya cacing : ditundhung kanthi cara kang siya banget.
Isenana nganggo bebasan kang wis cumawis ing dhuwur!
1. Dadi wong lanang mbok aja ….. mung dikon siskamling bae ora wani.
2. Nalika kondangan aku nggawa payung amarga udan. Mulih kondangan wis terang. Tekan ngomah aku kelingan yen payungku keri.
Ya wis dak ikhlaske katimbang dakgoleki bebasan …..
3. Bandhit kae pancen bocah kang ….. mula kancane padha sengit.
4. Dadi wong tuwa marang anak kudu sing adil aja …..
5. Sajege urip aku wegah dikonsowan ndara Pringga, lha piye wingi aku sowan malah …..
6. Dadi wong aja sok ….. mengko mundhak ora diprecaya dening wong liyan.
7. Awake dhewe saiki sing nrima wae Gus, ora sah duwe panjangka kang maneka warna. Awake dhewe iki rak mlarat mengko
8. Wis rong taun anggonku nglamar gawean ora oleh gawe. Wingi sore Pak Lurah nawani aku supaya nyambut gawe ana ing
kelurahan. Ngono kuwi rak bebasan …..
9. Sukir wis setaun iki mulih saka LP. Wingi kancane teka arep ngajak nggarong. Dheweke mangu-mangu, bebasan …..
10. Genea mung setip prekarane nganti direwangi padudon! Ngono kuwi rak bebasan ….. wis ayo ndang salaman!
2. Kajeng kula benjang menawi lulus badhe nerasaken wonten ing TN.
Gawea ukara nganggo tembung homonim ing ngisor iki!
2. kaca = a. pengilon b. rai buku
3. bledug = a. lebu b. anak gajah
5. ngelih = a. luwe b. mindhah
6. waos = a. maca b. tumbak
9. asma = a. jeneng b. lara mengi
3. a. Wis dhik aja pijer nangis wae!
b. Mengko dak golekake pijer ing kebon.
B. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis!
3.Apa tegese tembung” Sinten ingkang nanem mesthi gundhuh wohing pakarti?
4.Kanugrahan umur iku bebasan sawah utawa kebon, apa tegese tembung panjang?
6.Rinengga endah-endahing ngamal sae , resik saking tindak nistha. Tembung tindak nistha tegese ….
7.Pikantuk kanugrahan ingkang tanpa upami saking Hyang Widhi tegese….
8.Ing sesorah iku mratelakake ulang taun kang kaping pira!
3. tiyang ikng nindakaken kesaenan bakal manggihi kamulyan
5. Mugi atur tanggap wacana menika wonten mumpangat saha ginanipun”
9. saged milang miling amal sae lan awon saben taunnipun
golekana jinising crita utawa kedadeyan aktual kang dumadi ing lingkunganmu!
B. Jinising crita aktual kasebut(perangan A) pilihen siji bae, banjur gawenen cengkorongan topik minangka rancangan crita!
C.Cengkorongan topik crita kasebut owahana dadi karangan kanggo ancer-ancer crita babagan kedadeyan aktual ing lingkunganmu!
D. Karangan sing wis kotulis(perangan C) critakna ana ing ngarep kelas!
E.Bijinen critane kancamu kanthi paugeran ing ngisor iki, pambiji bisa katindakake kanthi kelompok!
F.Wangsulana pitakonan ing ngisor iki adhedhasar cathetan ing dhuwur!
Sebutna irah-irahan crita kang diandharake dening kancamu!
?kep]i[ywt[kKjurgn\gLe[nDh.
rupiyah. 8.Daleme Buguru ana Banaran 3 nomer 176 Gunungpati.
9.Kantoripun Bapak saking ngriki 18 kilometer. 10.Pengetan dina proklamasi kaping 67 ing taun 2012.
Nalika dina Minggu tanggal 23 Mei 2011 Juragan Glendheh sing kondhang cethile ngajak anake sing cacahe 2 menyang Wondheria ing dalan Sriwijaya 29 Semarang. Saperlu nyenengake ati. Sawise milang miling milih andhong Juragan Glendheh takon marang kusir sing jenenge Klithuk. Glendheh: Pak, pira bayare manawa ngeterake menyang Wondheria sing nunggang aku 1, karo bocahku isih cilik 2? Klithuk: Biasa mawon 15.000 rupyah
Glendheh: Walah, aja larang-larang. Klithuk : Punika sampun taripipun, kirang boten saged, dipuntambahi kula ugi boten purun, jalaran tarip andhong ing ngriki adhedhasar sidhang Rakus tanggal 23 Maret 2011. Glendheh : Walah, walah kusir bae ana sidhang Rakus, apa kuwi? Klithuk : Sidhang Rakus punika, sidhang para kusir, dadi tarip andhong ngriki boten ngawur. Glendheh : Piye, yen 7500 rupiyah. Klithuk : Punika sampun mirah, cobi kangge nunggang taksi namung mbikak lawang mawon. Glendheh : Yaw is, dakgenepi 8000 rupiyah. Klithuk : Boten, pokokipun pas, Pak. Glendheh : La, apa bocah cilik 2 iki mbayar? Klithuk : Manawi lare alit gratis boten perlu bayar. Glendheh : Ya, wis ngene bae, bocahku 2 iki sing nunggang andhong,
Wonten pasanggrahan Mangliawan, Sri Bathara Ramawijaya kaadhep Raden Murdaka. Rama nampi sowanipun Prabu Sugriwa dalah Raden Anoman saha Jaya Anggada. Ingkang…..
F.Kajangkepana cecek-cecek ngandhap punika adhedhasar waosan ing nginggil !
Raseksa Alengka sing mati sanalika saka krodhaning Anoman ing jero wetenge yaiku ….
Wanita sing ngancani Sinta ing taman Soka jenenge ….
Selire prabu Dasamuka sing dadi telik sandine Alengka….
Sing rumangsa ora trima amarga minangka duta dikembari yaiku ….
Sing nambani mripate Anoman amrih bisa ndeleng maneh arane….
Sinta titip ageman cunduk manik kancing rambut marang Anoman nama….
Sing minisudha Rama dadi Ratuning wanara yaiku….
G. Tulisen maneh lakon ”Anoman Duta ” ing dhuwur nganggo basamu dhewe! Pedoman Penskoran
Bagong 10.1. nakyinakaken kasugenganipun Dewi Sinta 2.ngukur kekiyatanipun bala Ngalengka 3.ngaturaken tandha asih
ing ngisor iki, banjur tembangana kanthi titi laras sing diparingake bapak/ibu guru kang bener !
Miturut tembang ing dhuwur apa kang diarani “nambut sila krama“ ….
Sing lumrah dingendikakake wong tuwa marang temanten yaiku….
Glendheh: Walah, aja larang-larang. Klithuk : Punika sampun taripipun, kirang boten saged, dipuntambahi kula ugi boten purun, jalaran tarip andhong ing ngriki adhedhasar sidhang Rakus tanggal 23 Maret 2011. Glendheh : Walah, walah kusir bae ana sidhang Rakus, apa kuwi? Klithuk : Sidhang Rakus punika, sidhang para kusir, dadi tarip andhong ngriki boten ngawur. Glendheh : Piye, yen 7500 rupiyah. Klithuk : Punika sampun mirah, cobi kangge nunggang taksi namung mbikak lawang mawon. Glendheh : Yaw is, dakgenepi 8000 rupiyah. Klithuk : Boten, pokokipun pas, Pak. Glendheh : La, apa bocah cilik 2 iki mbayar? Klithuk : Manawi lare alit gratis boten perlu bayar. Glendheh : Ya, wis ngene bae, bocahku 2 iki sing nunggang andhong, aku bakal ngetutake mlayu ana buri
R.Gawea karangan crita rakyat adhedhasar cengkorongan sing wis kogawe kasebut!
S. Pitakon-pitakon ing ngisor iki wangsulana adhedhasar isine tuladha tulisan kasebut!
2.Jaka Seger karo Rara Anteng iku sajatine sapa?
4.Kepriye tumanggape Rara Anteng marang begal kasebut?
5.Apa kang katindakake begal bareng krungu swara lesung-lesung diunekake?
1. Jaman samana Majapait katekan mungsuh sing saka keblat papat; elor-kidul, wetan-kulon. Kaya abang dluwang kawulane mlayu lonjong botor padha sumingkir golek papan-panggonan kang prayoga lan tentrem.Awit jagad iki ora amung amba godhong kelor. Lakune nganti tekan dhaerah Tengger saiki. Wektu iku Gunung Brama isih sepi pasar lan Gunung Bathok durung ana.Ing dhaerah iku para dewa padha masanggrah. Saliyane para dewa ana sawijining pandhita sing gentur tapane lan tawakal pangibadahe dadi ora anteng kitiran. Pandhita mau kagungan garwa kang nglairake putra kakung kang bagus rupane utawa ala arjuna. Amarga saking baguse banjur dijenengake Jaka Seger.
2.Rara Anteng sawise mau diwasa katon saya endahlan sulistiya ing warna. Akeh putra raja lan wong sekti padha kepengin nglamar minangka jatukramane. Ananging siji-sijia ora ana kang ditampa, ora marga putra raja mau atos debog, lemu jrangkong, utawa kuru semangka, nanging jalaran putri mau wus sambung tresna klawan Jaka Seger.
4. Kaanan mangkono iku dumadi mataun-taun, nganti ketekan panglamar saka begal kang sekti mandraguna. Rara Anteng ora wani nampik. Sanajan abang-abang lambe dheweke saguhRara Anteng duwe panyuwun supaya digawekake segara kang manggon ing satengahing gunung. Segara mau kudu rampung sajroning sawengi sadurunge ana jago kluruk.Sawise suruping surya, begal miwiti ndhudhuk wedhi lan watu ing tengahe gunung kanthi mingunakake bathok.Kanthi kasektene begal kang ngedap-edapi,ora nganti sewengi wus meh rampung. Rara Anteng golek cara kanggo murungake pakaryane begal mau. Rara Anteng njupuk alu diunekake ana lesung kayadene lumrahe wong nutu pari, keprungu swara lesung mau jago-jago padha kluruk.
5. . Kanthi rasa jengkel, bathok diuncalake tiba mengkurep wusanane dadi gunung aran Gunung Bathok. Dene segara sing wus meh rampung mau isine wedhi, mula ingaran Segara Wedhi.
K. Urutna saka angka sing paling gedhe tumuju angka sing paling cilik!
1. 268, 391, 198, 674, 210, 708.
2. 908, 453, 123, 546, 908, 324.
3. 109, 508, 430, 104, 306, 204.
4. 906, 609, 690, 960, 430, 860.
5. 213, 123, 213, 132, 221, 331.
Korban serangan Israel ing Jalur Gaza nalika wulan Januari 2009 udakara 543.
Yuswane simbah kakung saiki wis 103 taun dene simbah putrid 98 taun
Diyah lair nalika Par Harto dadi Presiden tanggal 26 November 1985, jam 05.30
Aku manggon ing Solo nalika rega bensin Rp 700 saiki dadi rega Rp 5.250
Buku crita iki tukune bae 7.845 rupiah mosok mung digenteni 6.320 rupiah
Mangkat mulih Solo Semarang manawa numpak bis enteke 45.500 rupiah..
Yen lagi tanggal tuwa ngene iki 5.500 bae ora duwe, apa meneh 7685 duwea.
M. Wacan ing ingsor iki tulisen nggango aksara Jawa !
Andos wasis utawa cerdas cermat bisa dadi sarana ngukur
babagan Basa Jawa. Kasusastran Jawa lan maneka ngelmu liyane kang gegayutan kalawan kabudayaan Jawa sing kanggo pasinaon. Mangkono dudutan saka adicara andon wasis utawa Cerdas Cermat Basa Jawa. Adicara mau kagelar dening Dinas Pendidikan Pemuda dan Olahraga kutha Solo. Panitya adicara Pesta Buku Solo 2007 ing Diamond Convention Center, dina senen tanggal 5 wulan II taun 2007
4.Ing papan ngendi Rukmini methuk bojone?
7.Ana pira adegan ing naskah sandiwara iku? Sebutna !
8.Sebutna setting sepisanan nalika naskah drama iku dipentasake!
Miturut isining crita kepriye kahanan ekonomi saka paraga Rukmini?
Naskah drama ing dhuwur irah-irahane (1) …. , nyritakake paraga (2) … kang nembe nglangut. Ing wayah (3) … paraga utama mung bisa (4) …. marang Gusti. Atine Rukmini rumangsa (5) … menawa kelingan kentekan susu anake. Dumadakan keprungu(6)…. didhodhog, jebul ana tamu yaiku …. . Dheweke menehi kabar yen (7) …isih urip. Sumarno nuduhake (8)…. kang ana gambare Ardi. Maca kabar kuwi Rukmini dadi (9)…. ngguguk. Sumarno janji ngeterke adhine ipe methuk Ardi menyang (10)…..
bandhara Ahmad Yani 5. Ipene Rukmini/ Mase Ardi 6. TKI ing Malaysia
7. 3, ing kamare Rukmini, ing ruang tamu omahe Rukmini, ing bandhara Ahmad Yani 8. Ing kamar, wayah bengi 9. Dimas 10. kacingkrangan
D. 1. Mendhung Wus Sumilak 2. Rukmini 3. bengi 4. pasrah, nyadhong pangapunten dhateng
B.Gawea teks pacelathon kanthi kelompok adhedhasar cengkorongan (perangan A) sing wis kogawe!C.Tindakna karo kelompokmu pacelathon sing wis kogawe(perangan B)!
D.Wenehana pambiji kanthi kelompok pacelathon sing ditindakake kelompok liya, kanthi paugeran ing ngisor iki utawa paugeran sing diparingake Bapak/ Ibu guru aja lali wenehana katrangane saka biji sing wis diwenenhake!
E. Wangsulana pitakon ing ngisor iki adhedhasar tuladha pacelathon SINAU kasebut!
F.Tulisen nomer ukara sing ana ing tuladha pacelathon SINAU ing ngisor iki!
1.Ukara prentah : ukara nomer …..
2.Ukara pamenging : ukara nomer …..
3.Ukara paminta : ukara nomer …..
4.Ukara pamrayoga : ukara nomer …..
5.Ukara pangajak : ukara nomer …..
6.Ukara pangarep – arep : ukara nomer …..
7.Rimbag sambawa sing ngemu tegese upama : ukara nomer …….
9.Rimbag sambawa sing ngemu teges mokal : ukara nomer ……
10.Rimbag sambawa sing ngemu teges sanajan : ukara nomer ……
1.Yuni, Sri Rejeki, Jaka 2.Yuni 3.Piwulangan basa Jawa babagan panakawan
Aranana jinising upacara adat Jawa wiwit bocah lair tumeka mati!
B. Jinising upacara adat Jawa kasebut(perangan A) pilihen siji bae, banjur gawenen cengkorongan topik minangka rancangan crita!
C. Cengkorongan topik crita kasebut owahana dadi karangan kanggo ancer-ancer crita babagan upacara adat Jawa!
E. Bijinen critane kancamu kanthi paugeran ing ngisor iki, pambiji bisa katindakake kanthi kelompok!
F.Wangsulaa pitakonan ing ngisor iki adhedhasar cathetan ing dhuwur!
Sebutna urut – urutane upacara jejodhowan !
Ing upacara lamaran penganten kakung kadhawuhan ngaturaken apa?
crita wayang ing ngisor kanthi lafal, intonasi lan ejaan sing bener!
G. Tulisen maneh lakon ”Anoman Duta ” ing dhuwur nganggo basamu dhewe! H. Golekana crita Wayang Ramayana, Kowe
sekawan, Semar, Gareng, Petruk, Bagong 10.1. nakyinakaken kasugenganipun Dewi Sinta 2.ngukur kekiyatanipun bala Ngalengka 3.ngaturaken tandha asih
menyanyikan notasi tembang dhandhanggula3.3.2 Mampu menyanyikan syair tembang dhandhanggula
G.Gatekna tembang Dhandhanggula ing ngisor iki, banjur tembangana kanthi titi laras sing diparingake bapak/ibu guru kang bener !
ing ngisor iki1;29 2;37 3;46 4;51 5;95 6;829;108 10;385 11;759 12;362 13;25
didol payu 3.648.100 rupiyah. 8.Daleme Buguru ana Banaran 3 nomer 176 Gunungpati.
Glendheh: Walah, aja larang-larang. Klithuk : Punika sampun taripipun, kirang boten saged, dipuntambahi kula ugi boten purun, jalaran tarip andhong ing ngriki adhedhasar sidhang Rakus tanggal 23 Maret 2011. Glendheh : Walah, walah kusir bae ana sidhang Rakus, apa kuwi? Klithuk : Sidhang Rakus punika, sidhang para kusir, dadi tarip andhong ngriki boten ngawur. Glendheh : Piye, yen 7500 rupiyah. Klithuk : Punika sampun mirah, cobi kangge nunggang taksi namung mbikak lawang mawon. Glendheh : Yaw is, dakgenepi 8000 rupiyah. Klithuk : Boten, pokokipun pas, Pak. Glendheh : La, apa bocah cilik 2 iki mbayar? Klithuk : Manawi lare alit gratis boten perlu bayar. Glendheh : Ya, wis ngene bae, bocahku 2 iki sing nunggang andhong, aku bakal ngetutake mlayu ana buri andhong. Saiki
P.Gawea cengkorongan crita rakyat sing wis nate kongerteni, tulisen bakune gagasan saben prastawa!
Q.Tulisen perangan apa bae sing kudu digatekake sajroning nulis crita rakyat!
dheweke saguhRara Anteng duwe panyuwun supaya digawekake segara kang manggon ing satengahing gunung. Segara mau kudu rampung sajroning sawengi sadurunge ana jago kluruk.Sawise suruping surya, begal miwiti ndhudhuk wedhi lan watu ing tengahe gunung kanthi mingunakake bathok.Kanthi kasektene begal kang ngedap-edapi,ora nganti sewengi wus meh rampung. Rara Anteng golek cara kanggo murungake pakaryane begal mau. Rara Anteng njupuk alu diunekake ana lesung kayadene lumrahe wong nutu pari, keprungu swara lesung mau jago-jago padha kluruk.
nganggo aksara Jawa!1. 246 =………… 2.135 =…………
3. 109, 508, 430, 104, 306,204.
Saben sasine Sunarsih diblanja saka kantore Rp 1.256.755,00
Yen mangkat sekolah aku numpak angkot mbayere Rp 1.250,00
Andos wasis utawa cerdas cermat bisa dadi sarana ngukur sepira pengalamane para siswa babagan Basa Jawa. Kasusastran Jawa lan maneka ngelmu liyane kang gegayutan kalawan kabudayaan Jawa sing kanggo pasinaon. Mangkono dudutan saka adicara andon wasis utawa Cerdas Cermat Basa Jawa. Adicara mau kagelar dening Dinas Pendidikan Pemuda dan Olahraga kutha Solo. Panitya adicara Pesta Buku Solo 2007 ing Diamond Convention Center, dina senen tanggal 5 wulan II taun 2007
Sepeh wis podo zuwaj. Lha munggoh durung lak kalah tuelak pol.
Bibit aseli Semanding pancen mesuwur. Ceblok
enek tulisane SEDUDO saiki.. Bar nyemplung mulih gebres-gebres aku. Paling enak sih mrono
soale wong2 podo tenguk2 ndik kono gak gelem ngaleh haha. Palingo we kesuwen nek nyemplung.
Reply	Akeh sing ora ngerti Singokromo soale mas.
makadam kui wis dadi. Damar Pakies	4 March 2015
Reply	Byuh byuh tulisan iki iso dadi buku panduan sing laris lak dicetak, soale
mudik mben iki. Ambek kanjeng ratu sing durung ngerti sedudo e
kebiasaan koyo ngono iku.. Potomu ketok mbungkuk Prof, podho karo aku…..
iwan says:	16/12/2010 at 04:29	wes tala, optimis iku enak,
thumbnail) (0)+ InteractBegin typing
wae Nggawe M3 kanggo Internetan .. Gak Urus Program anyare SMS opo wae, sing Penting Tarip JIPIERES iso Luwih Murah …..
Reply	hehehehe.. konco2ku sing bintange Leo rapodo iso renang og kang. Nek bintange piscess, cancer, biasane pinter renang soale seneng dolanan banyu.. HAHAHAHAHA
Reply	Nek AKUARIUS piye ndop? :)
sampeyan kae wis teko omah. wis suwiiii… lali urung mengabari.. bukune jik segellan, urung tak woco, antri karo buku segelan sing liyane
nopo..opo kabeh mau isoh gawe tenang lan isoh ngrampungi masalah…mbok yo uwes…sing uwes yo uwes…saiki ditoto kabeh sukur sukur isoh do rukun…urip kui ora muk gelut lan paten patenan..urip ki piye ben isoh tentrem lan mulyo…isoh bantu sepodho podho lan nuso lan bongso…ayo..saiki
Home Depot: Nampa — 0.7 miles
AJI SEMAR MESEM ADALAH sbb :
” Ingsun amatak ajiku si semar mesem , mutmutaku inten , cahyane manjing ono pilinganku kiwo tengen , sing nyawang kegiwang , opo maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil inh telenging sanubariku , yo iku si
Handi: “Duitmu uaaakkeh ngono kok! Lah barang daganganmu sing ra ono tunggale kuwi wes payu piro? Aku karo Sazaki ae
sing akeh ben ndang sugih ngono loh!”
Handi & Yamahi: “AYO! pokoke iso dadi sugih tak lakoni kabeh!”
1. Moco Qur’an Lan Maknane
semarang, kudus, jepara, pati, rembang, lasem, blora, cepu, purwodadi, mranggen, kendal, demak, batang, pekalongan, pemalang, tegal, brebes, ungaran, bawen, ambarawa, temanggung, wonosobo, banjarnegara, purbalingga,
teken marang wong kang wuto, menehono mangan marang wong luwe, menehono busono marang wong kang mudo, menehono ngiyup marang wong kang
macem22. jeansmu eto celanamu??merk??nomor??jeans iyeng ngisore cilik nduwure gedi, numer e mbuh3. daleman ato
Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya, Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura
Numpak andhong ning Kotagede, tuku ali-ali kagem eyang putri.
Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni.
Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar
Aku sing wis tau nglaraake atimu, njaluk samudra pangapuramu kang jembar
Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.
Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura, Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa
Ning gunung ketur tuku bolah, kanggo ndondomi sajadahe simbah
Dudu salahmu sing gawe susah, nafsu amarahku sing gawe bubrah.
Udan-udan ngeyup ngisor wit gedhang, wegah sangu payung amarga
Gawe bludrek menawi luputku di simpen, langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten
burung hantu pada dipulut, tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.
Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput, sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten
Obat Kuat Di Wates, Obat Sex Viagra Cina 500mg Di Jawa Timur Meliputi :
sik numpak rung iso ngencot pakdhe 😀
ngenjot kali, dudu ngencot, yen kencot kui luwe ❓
ho’oh, sikile si gendhuk rung nyandak lemah dadi di surung
kaya’e sampean udah sukses nimba ilmu seko yutub… kapan2 nek iso kopdar, aku dipoto yo HAHAHA
Reply	Iyo mugo mugo iso kopdar yaa.. Nek bengi malah luwih akeh tantangane soale kudu rodok mikir ngatur
ing. elektrotehnikedipl. ing. matematikemagistra matematikedipl.ing.elektrotehnikedipl.ing.
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
wes.. aku arep ngombe kopi karo ngudut 234 ae bar nunggoni sing due IP karo komentar konco2 sing gelem
Kecamatan Manyaran, Kota/ Kabupaten Wonogiri 14. Kecamatan Ngadirojo, Kota/ Kabupaten Wonogiri 15. Kecamatan
SuroboyoanUndanganNuwun wiyosipun kulo ngaturi pirso mbok bilih mboten wonten halangan mbenjing dinten Seloso Kliwon malem Rebo Legi wulan Bakdo wanci magrib kulo bade gadah damel islamaken utawi nyunataken utawi mbucal kulup bapakipun tole yuswo kinten-2 lahir jaman Jepang; kulo nyuwun ngapunten ingkang ageng margi panjenengan mboten pareng nginjen; dene mbok bilih tukang jagal utawi dokter ingkang nyunat mboten saged motol kulupipun kepekso kito sedoyo pados tukang graji kayu.
Semanten rumiyin undangan kito mbok bilih wonten lepat kulo nyuwun sewu nembah
Nahhh.. Nak ngene ak kn dadi ora bingung yen krungu wong ngobrol nggowo tembung "botoh".. Jane yo isin yen arep takon.. Kok
nyuwun sewu.kulo bade mersani bloq e panjenenqan…
we spokoe sip oyi tok bloq nya
jagad, ingkang andamel gesang paring kaharajan, kawilujengan dumateng kula lan panjenengan sedoyo. InsyaAllah kula lan panjenengan sedaya hambanipun ingkang sukses dunya akhirat. amin
Wonten wedal punika kula badhe maparaken sekedik pigunanipun tomat, inggih punika salah sawijineng ciptaanipun gusti Allah. Sedaya ingkang dipun damel kalian Allah, katah sanget pigunanipun, semanten ugi tomat. Tomat mujudaken tetuwuhan ingkang paling gampil diprangguli. Wernanipun ingkang abrit saget dados paugere paningal. Sak sanesipun katah ngandung vitamin A lan C, tomat ugi dipercados saget ngobati katah penyakit. kadoso sejarahipun tomat utawi basa latinipun 'Lycopercisum Esculentum' tlatah asalipun ten Peru,
Rooselani (28 taun) saking Dura Skin Center, maparaken menawi tomat menika gadahi mupangat katah tumrap angganipun manungso:
asam sitrat lan serat. Tomat sae damel tiyang ingkang diyet lan wadon ingkang gadah kepinginan ayu parasipun.
'Lycopene' menika saget nyegah kerut lan flek ireng dateng kulit amargi sunaripun srengenge. saking penelitian menawi 80%
kadhutan 'lycopene' saget mindak ngantos sekawanipun katimbang mentah. Ananging kedahe dipun godok punapa kukus, sanes goreng, amargi 'lycopene' mboten gampil diserap kalian angga menawi digoreng. Ngunjuk setunggal gelas jus toman saben dinten dipercados langkung sae tinimbang ngunjuk jus jeruk. Amargi sak sanese vitamin C kados ingkang digadahi jeruk, tomat ugi gadah 'lycopene'. Damel ingkang mboten remen tomat, wanten ugi 'suplemen lycopene', nanging kedah rerembugkan kalian dokter menawi badhe migunakake.
Pigunanipun tomat tumrap kasarasan sejatosipun pun dangu dipun
tepangake menawi gel ingkang werno kuning ingkang ngelindungi wijinipun tomat menika saget nyegah 'penggumpalan' lan 'pembekuan' getih kang nyebabaken stroke lan gerah jantung.
Akhirulkallam, billahtoufik walhidayah waridho wal'inayah, wassalamu'alaikum warohmah wabarkah....
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Gambar 4. Songket Bungo Pacik (Sumber Kain Songket Indonesia)
dewe lah sitik2 yen nyolong tulisane uwong, malah gawe tulisan sing sepele koyo lopis ngunu wae jian iso membludak pengunjunge, wis ngunu penulise nganti di lok2ne, sabar2 jenenge
tembung - dadiné abot - bot amrih - mrih amung - mung awit - wit awor - wor alon - lon
murih - mrih para - pra perang - prang sarana - srana sari - sri serat - srat seru - sru suwara - swara suwarga - swarga suwawi - swawi suwiwi - swiwi weruh - wruh
“Inggih, Kanjeng Patih…,” sahut semuanya serempak.
“Bukankah Kanjeng Sri Susuhunan Sultan Hamengku Buwono IV juga seorang Muslim?”
Obat Penggemuk Badan Kianpil Pill Di Jawa Timur Meliputi :
pancen saiki jaman edan,… isih bejo sing eling lan waspada…
Hlaaaa piye…., dipun aturi mlebet kok malah ngajak ngobrol nang pager ngarep omah… Mbok yo monggo pinarak wonten lebet, dipun sekeco’aken..
Lha iyo to mas Tahid arep ibadah wae kok repot ha...3.Berarti mengko bulan Romadhon wis ora ono sing ngomongne "PEDHOTAN" maneh yo...??
injih pak Haji ....leres ngendikanipun penjenengan pak.suk nek sasi Romadhon aku ora arep ngomongne pedhotan, tapi aku karo dulur lanang semawis B3S kae malah arep nggolek'i pedhotan dhek jaman kepungkur.Penjenengan nek arep napak tilas pedhotan nggih monggo, wong aku karo konco konco ora mungkin weruh kok ......hahahaha .....paling gur pedhotanmu sing laporan nyang aku ......
Ha...3, maksude podo lapor nyenengke tenan....BTW
Posts Tagged: pitik cilik semarang	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
Tembang Jawa Pitik Cilik – Aku duwe pithik cilik, wulune brintik Cucuk kuning jengger abang, tarung mesti menang Sopo wani karo aku, musuh pithikku
Gambar Lucu Komentar FB Dengan Kata-kata Nah... Yoiki Sing Nyolong Pitik Ku
tokek,,,,,,,hantu y tetep hantu, msh ada kah yg percaya ma hantu.......BalasHapusAnonimSenin, September 19, 2011 3:53:00 PMBisnis tokek kenter kabeh....alias goblok puol...sing onok kethek 4
“Niki lokasi wekdal truk muter endas-e Mas. Soale pas mogok teng tanjakan, mboten saged mundur utawi muter. Mangkane, dipun pekso mlampah dugi mriki, pados dalan ingkang saged
“Nanging sakniki masyarakat malah salah kaprah. Alas niki didadoske panggonan kagem golek pesugihan. Ngregeti sucine alas Bonggan mriki!” curhat
liyane iku berprofesi dadi pemain trumpet, komposer filem lan arranger musik.
Jones kang diundhang karo nama nama "Q" déning kanca-kancane lahir ing Chicago. wektu umur sepuluh tahun, pindah bareng bapak ibu tirine ing Bremerton, Washington.[2] dheweké sweneng musik wektu ana ing sekolah dasar lan nyoba macem-macem alat instrumen musik ing sekolahé lan akhirnya milih trumpet.
Jones tau nikah kaping telu lan duwéni anak pitu. dheweké tau nikah karo Jeri Caldwell taun 1957 hingga 1966, lan peputran
kang melanda Haiti pancen sempat gawé seluruh dunia duka. akeh pesohor kang nyuba mbantu karo macem-macem cara.[3] Quincy Jones lan Lionel Richie duwé cara dhewé. senior ing
^ a b (id)Berita Quincy Jones dipununduh tanggal 20 Juni 2011
mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 28 Januari 2017.
Tengger Semeru Jawa Timur Taman Nasional Bromo Tengger Semeru Jawa Timur – WisataBromo – Taman Nasional Bromo Tengger Semeru (TNBTS)
Ingkang dhihin moco quran sakmaknane Kaping pindho kudu weteng ingkang luwe Kaping telu dzikir wengi ingkang suwe Kaping
prasasti utawi purana sane janten mayuse lingsirang...dadosne, wenten singsal rikala nyurat prasasti punikatyg mase ten purun, sire sane singsal punika..tyg wantah
unggah ingguh upakara upacara ring wewidangan ipun...HapusBalasuma
sentanane ngangge gelar satria...neng cingak sane kalah perang lan jabatanne kebancut, sami dados
gunung raung... dados jro kubayan kiwa tengen ring puncak panulisan, tyg sakeng sukawati nyungsung pura er jeruk, nanging prasasti indik trah tyg dereng wenten :)HapusNiluhsrikusuma Yanti7 Desember 2015 08.07
margelonya minta ampun. Wis, ora opo-opo, sakiki sing penting ndedonga kagem Mas Cip: mugi diparingi saras
menggunakan tangan kanan. “Din, mengko le’ gowo ari-ari kudu nganggu tangan tengen, ojo nganggo kiwo. Le’ nganggo kiwo, mengko
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.asianpornohub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
dhumateng simbah/bapak/ibu/pakdhe/budhe/paklik/bulik ingkang sepindah ngaturaken sungkem pangabekti, sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan sae ingkang taksih kabatos punopo dene ingkang sampun kalairaken, ingkang sengojo punopo dene mboten. Mugi ing dinten riyadi puniko sageto luntur lumantar saking restunipun simbah/bapak/ibu/pakdhe/budhe/paklik/bulik ugi kulo nyuwun donga pangestu, mugi ingkang dados panjangka kulo saged kaleksanan lir ing sambikala"
Wong Yahudi iku biyen gelem mulang angger dibayar , tapi akehe kiyai saiki ngalor ngidul karo rokoan ora gelem mulang nak ora dibayar,
nalikone campur antarane apik lan olo. Mulane apik iku kanggone wong islam, lan elek iku kanggone wong
Ngandikone bapakku : akehe wong iku ngertine pekoro siji liyane ora ngerti koyo dene wong haji ngertine mong bab kaji, pembangunan masjid yo iku tok, ora ngerti
seng artine kuwe kabeh ko bakal gawe kota dewe-dewe. (Wong sugih iku ko bakal gawe kota dewe-dewe, wong mlarat iku podo gawe deso dewe-dewe
16.) Alamate wali iku wes ora biso guneman karo menungso, masalahe wong nak guneman karo menungso iku yo ora biso dzikir karo
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
wah kapan nggih saget wangsul teng solo , sampun kuangen sanget….. 4 th dereng wangsul sego liwet & sego pecel ndeso ngajeng timlo kalian sego liwet solo baru taksih mboten nggih?, bakso bu Alex kemutan jaman nyidam si “cinta” direwangi laju saking salatiga (saat itu he..he..), sapuniko sampun wonten kalimantan barat lha le nglaju pripun???
leres buk, sedaya ingkang wonton hubungane kaliyan solo pancen ngangeni
lha yen mangke wangsul ten salatiga kan saget dolan ten solo, namung 2,5 jam thok tho nggih…
Assalamualaikum Wr.Wb. Kawula nuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng Gusti, “Mugi Rahayuha sagung Dumadi” tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula lan panjenengan
cumanthaka marak mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa/Ibu ......................., kula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung, mugi katur panjenenganipun Bapa/Ibu ........................ Panjenenganipun Bapa ....................... ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa/Ibu ....................... ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kula wonten ngarsa panjenengan. Ingkang sepisan, ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa/Ibu ....................... boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa/Ibu ........................ Ingkang lumantar kawula. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi
winengku ing suka basuki. Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten calon kakung pun Bagus ....................... atmaja kakung saking Bapa/Ibu ....................... ingkang pidalem ing ....................... sampun kalampahan ijab/dhaup suci kaliyan Rara ....................... kenya siwi saking panjenenganipun Bapa/Ibu ....................... kala wau dinten ....................... surya kaping ....................... wanci tabuh ....................... WIB mapan ing dalem ....................... mriki, kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa. Sahrening sampun ndungkap
panggihing temanten, anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki. Kula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya. Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kula sarombongan pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Semanten ugi, hambok bilih anggen kawula minangka talanging basa wonten gonyak – ganyuking wicara, kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krami, kawula tansah nyuwun
Sing dadi Ajam 5 wis=28+5=33-(5809)
Sing mateng Pelem 3 wis=96-(9835)
Controle: Anggur 5.=37+5=42-45=(5698)
dinggoni helm cakil pakdhe. ngko lucu banget mesthi lah, aisyah wis lucu paklik, yen ngganggo helem cakil
[Glitterfy.com – *Glitter Photos*]
salam kenal nggih!!! nami kulo yoga sadewa,, kulo lair ing
tansah daktresnani, Sesambetan kaliyan pengetan dinten Kamardhikan kaping 67 Republik Indonesia, OSIS SMPN 1 PURWOSARI badhe dherek-dherek ngrameaken. Awit saking punika, OSIS ngawontenaken kagiyatan Lomba Maca lan Nulis Geguritan ingkang badhe kalaksanaaken benjing:
Sakwisé bapaké mati Gusti Allah terus ngongkon Bapa Abraham boyongan nang panggonan iki, sing mbok enggoni saiki. 5Ing wayah kuwi Gusti Allah ora ngekèki kebon marang Bapa Abraham, sak mèter waé ora. Nanging Gusti Allah ngekèki janji marang Bapa Abraham nèk panggonan iki bakal dikèkké marang dèkné lan turunané, senajan ing waktu kuwi Bapa Abraham durung nduwé anak. 6Gusti Allah ngomong ngéné marang Bapa Abraham: ‘Turunanmu bakal manggon nang negara liya lan bakal dadi slaf sing disiya-siya patang atus taun suwéné. 7Nanging sak rampungé kuwi Aku bakal nyetrap bangsa sing ngwasani kowé lan turunanmu bakal pada metu sangka negara kuwi lan bakal ngabekti marang Aku nang panggonan kéné iki.’ 8Gusti Allah terus ngekèki pernatan sunat marang Bapa Abraham, kanggo nengeri prejanjian iki. Mulané Bapa Abraham ya terus nyunati anaké sing jenengé Isak, wolung dina sakwisé lair. Bapa Isak semono uga terus nyunati Yakub, anaké lan Bapa Yakub uga terus nyunati turunané, yakuwi mbah-mbahané awaké déwé sing rolas. 9- 10“Mbah-mbahané awaké déwé terus ngedol Yosèf dadi slaf nang negara Egipte, jalaran pada mèri marang dèkné. Nanging Gusti Allah nuntun Yosèf. Gusti Allah ngluwari Yosèf sangka sak wernané piala. Dongé Yosèf kudu mara nang ngarepé ratuné Egipte, Gusti Allah ngekèki kaweruh gedé marang dèkné, mulané ratuné ngunggahké Yosèf dadi gramangé negara Egipte lan pengurusé palèsé ratuné. 11Ing wayah kuwi
utyul-utyul lan saliné njaba terus disèlèhké nang ngarepé sakwijiné wong enom sing jenengé Saulus. 59Sak barengé dibandemi watu mau Stéfanus ndonga marang Gusti ngomong: “Duh Gusti Yésus, tampanen nyawaku.” 60Dèkné terus sedeku lan ngomong banter: “Duh Gusti, mbok salahé wong-wong iki dingapura!” Sakwisé ngomong kuwi
heheh… lagi akeh dedline oom… Balas
Yakuza, Yakuza 2, Sukoden, GTA…
A. Wacanen kanthi lafal lan intonasi kang bener tuladha pawarta ing ngisor iki !
wis disedhiyakake 44 sepur kanthi papan lungguh sing kapasitase 4.286. Lan ing Stasiun Balapan Sala ana 50 sepur kanthi 8 KA rangkaian sing kapasitas papan lungguhe 4.348.
Sauntara kuwi, kanggo para calon penumpang Lebaran kang nggunakake jasa angkutan laut uga wis disedhiyakake 22 Call (pemberangkatan) saka Pelabuhan Tanjung Emas Semarang. Kapasitas sing ana kanthi 22.950 papan lungguh. Ing Lebaran taun iki manut petungan wong-wong sing nggunakake jasa angkutan laut mundhak 10 persen. Dene kanggo jasa angkutan gegana, penumpang Lebaran iki kira-kira mundhak 5 persen.
diprayogakake liwat jalur tengah (Semarang-Bawen-Temanggung-Wonosobo-Purwokerto lan sapiturute). Sing saka Kendal bisa liwat (Waleri-Sukoharjo-Parakan-Wonosobo-Purwokert lan sapiturute). Dene sing saka Sala utawa Yogya bisa langsung liwat jalur Kidul.
Lapangan Abrit ingkang nggadhahi asma Red Square inggih punika lapangan bata ingkang misuwur ing Moskow. Panggènan punika dumunung ing Kremlin, sapanjangipun tèmbok wétan. Sajarah Lapangan Abrit inggih punika sadèrèngipun sajarah Komunis Uni Sovyèt, lan Tsar Rusia. Ing abad 15, tiyang- tiyang dugi ing lapangan punika, ingkang kasebat Torg, utawi marketsquare, kagem tumbas dhaharan, sato iwèn, utawi sapanunggalipun. Ing abad 16, lapangan punika nggadhahi asma Trinity Square, ingkang dados lawang mlebet utami ing Kremlin.[1]
Lapangan Abrit utawi Red Square dipunwiwiti saking papan ingkang kumuh sanget, inggih punika kutha kumuh gubuk kayu ing ngandhapipun tèmbok Kremlin ingkang wonten padagang, penjahat lan tukang mabuk. Ing pamaréntahan Ivan III, lapangan punika dipunresiki ngantos taun 1400.
Asma alun-laun punika boten wonten gegayutanipun kaliyan komunisme utawi kathahipun warna ing wangunan punika. Saking tembung 'krasnyi', ingkang ateges 'ayu', lan ateges 'abrit' ing basa Rusia kontèmporer. Asma punika dipunresmèkaken ing tengah abad 17 lan asma sadèrèngipun inggih punika Trinity Square, amargi Katedral Trinitas, ingkang miwiti St Basil. Sanèsipun punika nggadhahi sebatan 'Geni Square', ingkang nglambangaken kutha Moskow ingkang naté kabesmèn.
Lapangan Abrit ing abad 20, misuwur dados papan parade militèr resmi ingkang nglambangaken angkatan bersenjata Sovyèt. Parade ingkang nomer setunggal ing tanggal 7 November 1941, lan ingkang kaping kalih ing tanggal 24 Juni 1945, nalika kalih atus standar Nazi dipunrusakaken déning komandhan Sovyèt. Ing taun 2000 wadyabala perang dugi malih ing Red Square, kaliyan parade ingkang nglambangaken pèngetan 50 taun pungkasanipun Perang Donya kaping kalih.
Sawekdal Perestroika, Lapangan Abrit dados papan kagem konsèr musik rock, pagelaran musik klasik ingkang ageng lan fashion show ing fèstival seni sirkus.[2]
^ (en)uts.cc.utexas.edu(dipuntingali tanggal 4 Oktober 2011)
^ (en)www.moscow.info(dipuntingali tanggal 5 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lapangan_Abrit&oldid=1089326"	Kategori: Lapangan ing MoscowLapangan ageng ing donyaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
"Bismillah Sukma uker adi luwih, Sukma uker adi luwih wetokna Sukma emban nyawa, Gusti kang maha agung nyuwun agung , Gusti kang maha mulya, nyuwun mulya, Gusti kang maha luwih, nyuwun luwih, Gusti kang maha
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (2276
“Tepak tenan nek ngono Sruk. Secara administratif gak onok rintangan maneh. Ibarat melok SEA Games kowe wis kudu mlebu TC intensif. Aku karo masmu wis nyiapno dana
soko endi dhekne?” Masjidan yang suka baca intrik pulitik di Jawa Pos mencoba berkomentar.
“Gasrukan mestine sugih duwik no. Wong tonggoku sing saiki dadi
“Mosok kolam lele karo kandang pitike didol? Sing jelas omahe Mbejagung ora didol. Iku duduk omahe Gasrukan dewe?”
Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
Naliko koe ora sibuk karo gawean lan perkoro liyane sing marai mumet
Belvedere iku kumpulan bangunan kang nagndut sajarah ing Wina, Austria, kapengkar déning loro wangun istana Barok Belvedere Ndhuwur lan Ngisor, Orangery,uga Stables Istana. Bangunan-bangunan ditata déning lanskap taman Baroque ing distrik ka-3 kutha, Kidul-Wétan pusat. Minangka ditetepake déning gradien uga kagolong banyu muncrat (air mancur) kanthi ornamen dekoratif lan cascades, patung Baroque, uga pager wesi kang apik.Istana Baroque sakubenge di bangun kanggo pangonan utawa omah ing mangsa panas déning Pangeran Eugene saka Savoy. Belvedere dibangun wiwit mangsa konstruksi kang jembar ing Wina, minangka wektu iku kutha krajan kekaisan lan omah kuasai déning kang kuasa.
Official website (German) (Basa Prancis) (Basa Inggris) (Basa Italia)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.03, 1 Maret 2016.
aku duwe pitik cilik video Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: aku duwe pitik cilik video	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
pitik cilik sobo kebon Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: pitik cilik sobo kebon	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
kados ngriku, nanging menopo mboten luwih becik malik nek njenengen taken langsung, nek saged mekaten kan diajeng saged ngertos luwih cepet, nggeh nopo mboten?
July 17, 2009 at 10:14 AM
Nuwun diajeng...mbok menawi kepareng, ampun diumumaken masalah sms meniko, mangke malah wonten sing klaran ati.duh wong ayu, mung sliramu jian tansah nglelewo, rino kalawan wengi.rasane wong lagi gandrung, tansah eling siro wong manis.
asmoro...PS : menawi ningali tipi amPun dalu-dalu, mangke marai ngantuk enjinge.salam sayang katur saking kawulo Wong Yogja..
July 17, 2009 at 6:39 PM
sugeng sonten diajeng Wina, kulo kinten engkang dibahas meniko basa java Script utawi basa program komputer, boten ngertoso basa jawa asli... we..he..he....
July 17, 2009 at 8:33 PM
Kulo boten ngertos lalek boso jowo inggil,,kulo biasane damel boso jowo remok polane kulo biyen mboten mlebet wayae ngaji boso jowo dadine kulo mboten saget boso inggil hem..hem..hem *guyune wong jowo (
Neng... kulo sampun dugi teng omahmu. :) griyane kulo sampun di buko, dede kalih buto ijo tapi, kalih kulo hohohoho....
mughi ing dhalem sedanten pitutur,wonten hikmah ingkang boten
blajar basa Medan nih. skarang taunya cuman 'dirimu tiado duanyo'...(bener ga sih?)
July 20, 2009 at 12:09 AM
kulo ugi kimpen diajeng wau dalu ngantos mboten saget tilem malih...;p
July 20, 2009 at 10:00 PM
Mbak dwina... dospundi pawartosipun? Sae sae kemawon to?Wonten sing mboten saget tilem niku lho.. ehm ehm...
Sing ono Djaran 7 ws=10=10-12=(03), 10+7=17->05=(5), 7-28-29=(2)
*Djaran 7 btte pr=12+7+7=26->02
klengkeng 7 wis=98-08-23=(5), 7-28-29=(2)
*Djaran 7=10+7=17->05, 10-12=(3), 7-28-29=2
mboten purun, pripun nggeh pak, kulo yo mboten pinter,
trus mengko nek telat gawenen kunciné jd awakmu iso mlebu tur jd pahlawan
iki to ndop sing mbok ceritakke pas neng sarangan =)) masjid kebacut wi, neng kene ae sampe iso ngge nginep uwong barang
Dadi nyebule sing kenceng ya, ben anake gak akeh akeh hahaha.. Iyo njajal nggawe jetpack
komentar, senenge. rasae asyik kaya ndik jawa…
wis jan dadi pingin bali wae…. iso kopdar rono rene, lha neng kene kopyor…
kopyor yo apik to Kang… tinimbang koplo… wakakakak… 😀
hloooo… pisan-pisan bali wae Kang… mosok ra ono prei? mengko nek arep kopdar, aku sing dadi guide-nya… *
LATIHAN UAS BASA JAWA KELAS 7 SEMESTER GASAL Th 2012-2013
SOAL-SOAL LATIHAN BAHASA JAWA SMP KELAS 7
Ing kraton Majapahit nalika kang ngasta pusaraning adil Prabu Hayam Wuruk, kanti patih kang moncer yaiku patih Gajah Mada ingkang sakti
kanthi kapingin nyawijikake nuswantara. Kanthi tekad mau akhire Majapahit kasil dadi kerajaan kang moncer ing nuswantara ing mangsane. Kanti swasana kang mengkana dadekake rakyate urip kanthi ayem tentrem.
1. Miturut wacan ing dhuwur, Majapahit dadi kerajaan kang moncer ing nuswantara, salah sawijine amarga ana mahapatih yaiku….
2. Majapahit dadi salah sawijineng kerajaan kang gemah ripah lohjinawi, kang duweni teges yaiku….
3. Dadi kerajaan kang kerta raharja majapahit nalika semana.
para kawula ing Majapahit nalika sing ngasta pusaraning adil Prabu Hayam Wuruk?
d. Para kawula ora tentrem atine 5. Tegese tembung moncer ing wacana kasebut yaiku ….
6. Tegese ngasta pusarane adil kaya ing wacana kasebut yaiku….
7. Apa sing dadi prasetyane Gajah Mada gawe nyawijekake nuswantara ….
8. Tegese tembung prasetyane ing wacan duweni teges podho karo ….
9. Tegese tembung nyawijekaje ing wacana, duweni ateges kang pada kaya ing ngisor iki kajaba….
PS. No.16-17, 17 lan 24 April 2011, kaca 8 lan 44)
Angger mlebu wulan April mligine tanggal 21, kita tansah dielingake karo asma R.A Kartini. Asma mau dikenal minangka Pahlawan Nasional, kawentar kanthi pahlawan emansipasi. Dene tanggal 21 April iku dina kelairane. Sabanjure kanggo atur pakurmatan marang panjenengane, dening pemerintah tanggal 21 April tansah dipengeti minangka “Hari Kartini”. Ora nggumunake yen sabanjure warga masyarakat ngadani Kartinian kanthi nggelar maneka warna kegiyatan.
Pahlawan Nasional RA Kartini sing miyos ing Desa Mayong, Jepara, 21 April 1879, seda sawetara dina sawise nglairake putrane RM Soesalit. Putrane mau sing sapisanan uga sing pungkasan, lair 13 September 1904. Bupati Rembnag kaping-6, KRMAA Singgih Djojo Adiningrat mujudake garwane RA Kartini.
Dadi RA Kartini surut ing kasedan jati nalika yuswane udakara 25 taun. Seda tanggal 17 September 1904, terus disarekake ing pasarean kulawarga ana Rembang. Persise, ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, udakara 22 kilometer sakidule kutha Rembang, Jawa Tengah. Panggonane ing pasarean kulawarga Bupati Rembang KRMAA Singgih Djojo Adiningrat, kang mapan ana gunung.
Sejatine RA Kartini isih turune ngaluhur. Padinane urip ing kulawarga kang sarwa kecukupan kena ingaran trahing “bangsawan”. Nanging “kebangsawanan” kang ana ing kulawargane ora duweni daya pengaruh tumrap jiwane. Ing kalbune RA Kartini wus thukul ngrembuyung rasa tresnane marang rakyat utawa wong-wong cilik.
RA Kartini mratelakake yen bangsawan iku cacahe ana loro. Siji Bangsawan pikiran, lan loro Bangsawan Budi. Sabanjure RA Kartini duwe panemu yen Bangsawan lan Bebuden iku mujudake tetembungan kang ora adoh werdine. Senajan mangkono RA Kartini luwih ngregani wong luhur budine, mulya atine, tinimbang wong kang tansah kamanungsan merga saka kebangsaane.
14. Papan panggonan laire RA kartini iku ana ing endhi?
15. RA Kartini mratelakake yen bangsawan iku cacahe ana loro, yaiku. . .
16. Babagan bangsawan, mungguhe RA Kartini kepriye?
a. Ngregani wong luhur budine, timbang wong kamanungsan kebangsawanane
b. Ngregani wong mulya atine, timbang wong kamanungsan kebangsawanane
c. Ngregani kebangsawanane tinimbang wong sing luhur budi/ mulya atine
17. Tembung-tembung sing durung owah saka asale lan bisa madeg dhewe diarani tembung ….
18. Tembung-tembung sing wis owah saka asale, jalaran oleh wuwuhan, pangrangkep, wancahan lan kacambor diarani tembung….
19. Tembung-tembung ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung andhahan, kajaba….
20. Pangrimbage tembung andhahan kang karana karangkep kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba ….
21. Tembung-tembung ing ngisor iki sing kalebu rimbag rangkep dwilingga salin swara yaiku ….
22. Pangrimbage tembung andhahan kang karana kacambor tuladhane yaiku ….
23. Ing ngisor kalebu tuladha pangrimbage tembung andhahan kang karana kawancah, kajaba….
24. Bab-bab sing kudu digatekake sajroning maca intensif,kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba ….
d. Ora perlu pahami gagasan baku ing saben paragraph
25. Sing kudu digatekake sajroning maca ing njero batin iku kudu kebak kawigaten. Apa tujuwane….
26. Sakjroning maca ing njero batin becike ….
c. Kena ngetokake swara, nanging rengeng wae
27. Titikane kanggo nemtokake bakune gagasan ing sakjroning paragraf kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba….
a. Lumrahe dumadi saka ukara kang umum kang dadi topik ing sakjroning paragraph
b. Gagasan baku lumrahe mapan ing awal paragraph utawa pungkasane paragraph
c. Saben paragraph lumrahe dumadi saka 1 gagasan baku lan ukara-ukara sing njlentrehake gagasan baku
28. Perangan wacan utawa karangan kang ngandhut siji gagasan baku lan njangkepi karo ukara-ukara panjangkep diarani ….
29. Paragraph deduktif yaiku paragraph sing gagasan bakune manggon ana ing ….
30. Paragraph induktif yaiku paragraf sing gagasan bakune manggon ana ing ….
Mayjen Soetomo nate njabat Combined staff utawa kepala staf gabungan TNI. Mayjen Soetomo utawa akrab diceluk Bung Tomo iku dilantik dadi Combined Staff dening Bung Karno ing Mabes TNI ndhek tanggal 3 Juni 1947 bebarengan karo Jenderal Sudirman sing dadi panglima besar TNI lan Amir Syarifudin sing dadi menteri pertahanan. Amarga Walanda lagi nganakake agresi militer lan swasana dharurat.
31. Miturut wacan ing dhuwur apa jabatan anyar sing disandang Bung Tomo wektu dilantik naliko tanggal 3 Juni 1947….
32. Ing tlatah endi Bung Tomo dilantik dadi pejabat TNI dening Presiden Soekarno….
dhasa namane tembung swasana ing wacana ing dhuwur ….
36. Gunane ater-ater anuswara yaiku kanggo ndhapuk tembung dadi rimbag ….
37. Tembung daktuku, asale saka tembung tuku antuk ater-ater (dak), kang kalebu ater-ater sesulihe ….
38. Tembung kokgunakake, asale saka tembung tulis antuk ater-ater (di) kang kalebu ater-ater sesulihe ….
39. Pakdhe nembe rawuh saking Jakarta. Ukara iki nganggo basa ….
42. Tembung-tembung ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung lingga, kajaba ….
43. Tetembungan ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung andhahan, kajaba ……
44. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu rimbag rangkep dwilingga salin swara yaiku ….
45. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu rimbag rangkap dwiwasana yaiku ….
46. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu rimbag rangkep dwilingga yaiku ….
47. Pangrimbage tembung andhahan kang karana kacambor tuladhane yaiku ….
48. Ing ngisor iki kalebu tuladha pangrimbage tembung andhahan kang karana kawancah, kajaba ….
49. Ater-ater sesulihe wong ka-1 uga diarani….
pangaksama 50. Miturut wujude tembung kaperang dadi loro yaiku ….
51. Wuwuhan ing basa Jawa kaperang dadi 3, yaiku ….
d. Rangkep, dwilingga, ln dwipurwa
52. Simbah kondur wingi sonten.Ukara iki nganggo basa apa?
54. Pakdhe nembe rawuh saking Jakarta. Ukara iki nganggo basa ….
55. Prayogine yen guneman karo kanca sing wis akrab sanget yaiku tuladha ingkang …..
56. Becik ketitik ala ketara, duweni teges yaiku …
a. Sing elek bakal katon lan sing apik uga bakal katon
b. Apik setitik gak katon alane amarga lakune
c. Lane sing titik ditutup becik ala tetep bakalan
57. Ukara-ukara ing ngisor iki sing nggunakake basa Jawa ngoko lugu yaiku….
58. Ing ngisor iki sing kalebu ukara kanggo nyritakake pengalaman pribadi yaiku ….
a. Wah, kepriye seumpama aku mengko ora teko menyang ulang tahune Sita.
b. Hen, kowe sesuk yen ono wektu dikongkon dolan menyang omahe Tanto
c. Wah, wingenane jan kisinan tenan nalika aku tiba ing ngarepe bocah-bocah wadon
d. Ndek dina selasa, Santi katon seneng amarga ditukokake sepedha anyar
c. Tegalanmu yen ketiga biasane ora ana tandurane kejaba suket alang-alang
d. Desa-desa ing Blitar saiki kira-kira wis katon rame tur saya maju
60. Wilangan angka “1922” yen diucapake gawe basa jawa krama yaiku …
b. Setunggalewu satus pitungdhasa sanga dhasa kaleh
Obat Sipilis Di Jogja Obat Raja Singa Di D.I Yogyakarta Meliputi :
gobak sodor, cublek suweng, antil-antil rembulan, gobak gepeng dan gobak cilik. Iringan
beliaunya. Aku juga pernah negur via FB ne, wektu iku hurung ngerti nek wis jumemeng noto dadi Pak Pati, pas
Podo Mas Tahid, aku jugo wis negur neng alamat Fb, wektu iku rung ngerti nek wis dadi Pak Pati. eh rupane gak dikelola dewe. Dadine awake dewe ki koyo ngomong karo tembok yo. Tapi yo maklum lah jenenge menungso, bedo rupo bedo
janjine naliko kampanye ....rasah a i u e o, opomeneh ba bi bu ..aku arep ngajak demo rakyat karo sopir timbul jaya, tak kon pindah parkir neng lapangan ngarep Kabupaten Wonogiri.konco konco rasah negur opo urun cangkem lewat FB ne Danar ....podo karo wong gemblung, ngomyang dewe.hahahaha
Hahaha .... Mas Siswadi ngamuk tenan iki ! :))))
@BH: Bener tenanan, jarene ambisi/keinginan
Umpama aku ana kesempatan caturan karo Obama ngono, aku meh njaluk tulung urusana masalah2 TKW sing mbabu ana Arab Saudi kae.....!Mengko yen isa beres tak masakne Bakso,
Medan Drs H T Dzulmi Eldin S MSi, Fery Suheri, Ir Akhyar Nasution, Kelurahan Pulo Brayan Bengkel,
*X-Men 2 — Wong Lanang Saru Tenan
*Saving Private Ryan — Ngelesi Privat Mas Ryan (pancene goblog tenan opo?)
Cream Pemutih Wajah Tensung Jogja Di Jawa Timur Meliputi :
Gusti Kangjeng Mangku Aryan Nagara Senopati Ing Ayudha".
“Djam 12 bengi tekan solo 45=12-26=8, 45-42=6, 12+45=57-74=2,
“Angka dadi 4 9 3 1=17-(08)
sampean ki nopo? Kuwi opo?”, Bu Darim menyawab, “Iki aku nemu panganan, arep po?”. Bagus “Mboten, isine nopo?”,
sampeyan ndik batam kono yak opo adoh nemen.
Reply	Nek pengin luwih cepet, nyoloke ojo nganggo HP tapi nganggo regulator kompor gas…
Reply	Cen pethuk tenan mase ki….
Reply	hag hag hag…. *njenengan ngendikan nopo kulo mboten mudeng e mas, haha*
Reply	mas klo d kampung yg sinyalx cm 1 thok kira2
tenan nyambut gawe ming diburuhke uwong, dadine yo ribut dewe….
dadiomono eh !!!!!! nda, musohe arif balbalan [karjo] dadi anggota
cilik…, lha… walaaa ‘priyayi’ iki jauh lebih sombong…., ngangep orang-orang itu wong cilik…. ingeet dimata sang Hyang… ora eneng wong cilik….
Galonyo podo wae.. cuma Iman sing bedani…
Oktober 2, 2007 at 7:58 am	Balas	Borokokok berkata:	Priyayi…… Namanya saja sudah begini, mana dia bisa ngumpul sama wong cilik
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.asianpornohub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Djeruk 5 wis=88=(7).83=(2)=5274
Weduse sing mati 1 wis=35+1=(36)
Dadi wedus 5 sing metu=35+5=40-43=(7)
Patok Lele Games at Burung Mandi Beach - East Belitung
"Kertos poenika woedjoed dlantjang kandel lan
kaken, ingkang sasisih wonten gambaranipoen warni-warni, soewalikipoen boten
dipoen poenapak-poenapakaken, woenten oegi ingkang soewalikipoen waoe kadamel
warni blirik oetawi sanesipoen. Ingkang woten gambaranippen waoe kawastanan
ngadjeng; dene soewalikipoen nama wingking. Ingkang moeroegaken wonten dolanan
pengaosipun. Sinten ingkang angsal kertos katah pijambak,
pengaosipoen poenika ingkang menang. Ingkang dipoen tanding poenika pangaosing
kertos, sanes katahipoen kertos."
utawi inggil.Kulo niki tiyang jawi turunan ponorogo. Sedhaya menuso tiyang jaWi enten Malaysia niki sami mawon.BalasPadamZ Nizam22 Jun 2012 3:53 PGNuwon sewu;Ngaka utawi krama..Krama iku enten krama Madya, andhep & inggil.
strojarstvaDipl. Ing. StrojarstvaDipl ing strojarstvadipl. ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing.
Posts Tagged: tembang pitik cilik	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
arepe tuku iPhone tanpa beban lah (wong sugih, duike mestine akeh), lha
angentasaken saisin rat bhawana, umilangaken sarwa geleh geleh ing loka makadi tang ila ila kabeh, mwang sarwa krura,
sarwa mandi, sarwa magalak, sarwa mrana,
Iki ncen kudu double ekstra sabar nanggepin wong-wong ngeyel koyo ngene.
2.	Maca kanti tujuan mahami isi wacan kanthi setiti diarani maca …
3.	Ukara sing paling trep gawe mertamu yaiku …
5.	Ing ngisor iki ukara sing paling trep digawe pacelaton karo wong sing wes dikenal yaiku …
6.	Ukara sing paling trep yen digawe ngakhiri pacelaton yaiku ….
7.	Yen awakedewe adus mangka bapak……ukara sing trep gawe ngisi ceeg-ceceg yaiku …
8.	Bocahn iku pawakane dhuwur kencur.tegese dhuwur kencur yaiku ….
9.	Utange ora wulu kucing, duweni teges yaiku …
11.	Paragane angka”1996” yen di ucapake gawe basa krama alus yaiku …
12.	Sakwise ditinggal ibune, bocah iku dadi mbisune. Tegese mbisuni yaiku
13.	Wesi iki abote abot kapuk. Tegese abot kapuk yaiku …
14.	Wedusku manak dadi lima. Dhasanamane manak yaiku …
15.	Panggone grajakan sewu kuwi dhuwur banget, kasak baleni dhuwur yaiku
Salah sawijineng lembaga swadaya masyarakat kanti aran ecoton kang tansah migatekake rencana pemerintah Provinsi Jawa Timur kang arep ndadekake kali Surabaya dadi kali mati utawa buwangan limbah industri. Luwih saka 6 yuta KK ing Surabaya gantungake urip saka kali Surabaya. Rencana iku mau bakal direalisasikake ing tahun 2015. Kanggo ngantisipasi kekurangane debit banyu PDAM, mula dinas PU bakal nambah saka kali Brantas.
Yen rencana ndadekake kali Surabaya dadi panggonan buwang limbah, akibate kerusakan lingkungan bakal saya ndadi lan limbah industri ora bakal iso dikendalekake. Gawe ngatasi
ing dhuwur apa jenenge lembaga swadaya masyarakat sing nolak kali Surabaya bakal didadekake kali mati ….
17.	Pirang yuta KK king kutha Surabaya sing nggantungake uripe marang kali Surabaya ….
19.	Kanggo nambah debit banyu PDAM kutha Surabaya bakal di suplai saka kali endi ….
20.	Apa sebabe yen kali Surabaya didadekake kali mati, rusake lingkungan bakal ora bisa dikendalekake ….
b.	Awit industri bahan kimia wae sing limbahe kudu diproses ing ipal sakdurunge dibuwang ing kali Surabaya
c.	Awit limbah industri rumah tangga wae sing oleh dibuwang ing kali Surabaya
d.	Awit limbah sing wis diproses lewat ipal wae sing bisa dibuwang ing kali Surabaya
21.	Apa wae sing dadi akar masalah ing kali Surabaya sing kudune sakcepete diatasi ….,
carane kanggo njaga debit banyu ing kali Surabaya tetep stabil….
d.	Limbah kudu diolah sakdurunge dibuwang ing kali Surabaya
23.	Wawancara sing sawantara pitakon ora disusun utawa disiyapake luwih dhisik diarani ….
Layang sing isine mung saperlu wae, cekak, ditulis ing dluwang/kertas sakcedhake diarani layang ….
27.	Layang sing isine jangkep, nggunakake unggah-ungguh sing trep, nganggo bebuka, isi lan panutup tanggal, prapernah, lan tandha tangan serta jenenge sing ngirim diarani laying ….
28.	Perangan layang kang nyebutake marang sapa layang ditujokake diarani ….
29.	Perangan sadurunge isine layang lumrahe isi atur pambagya wilujeng diarani ….
30.	Sing di karepake homonim yaiku ….
a.	Tembung loro sing padha pocapan lan panulise nanging bedha tegese
b.	Tembung loro sing padha pocapan lan panulise nanging padha tegese
d.	Panulisan loro ukara kang bedha teges lan pangucapane
31.	Hadi tuku bakal clana ing pasar turi. Ukara sing di cetak kandel kudune ….
32.	Ing ngendi dununge omahmu to Di? Ukara sing dicetak kandhel tegese….
33.	Budi pekerti kang becik nalika lagi kundur saka seekolah yaiku ….
a.	Ngucapake salam, salim penganggo lan wisuh
c.	Nggarap PR, maem lagi salim penganggo
d.	Dolan dhisik, maem ing kancane, mulih
34.	Mekaten ingkang saged kula aturaken ing pepanggihan menika. Menawi wonten atur ingkang boten nuju prana, kula nyuwun agung ing pengapunten”. Kutipan ing dhuwur kalebu pirangan ….. pidato
37.	Sakjroning wawanrembug, wong sing dadi punjering pitakon
39.	Website kutho Madiun nyuguhake berita sing wis kedaluwarsa. Tegese kedaluwarsa yaiku ….
40.	(1) Bocah sing isih cilik kuwi balunge atos debog.
(2) Delengen adhikmu sing lemu kae, anggone mlayu benho lampah
Tembung atos debog lan banjo tampah jroning ukara ing dhuwur diarani
Antarane keluargaku lan keluargamu kuwi nganti saiki pasrawungane renggang gulo kumepyur.Tembung renggang gula kemepyur tegese ….
43.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing gunakake sanepa yaiku ….
c.	Aku saiki wis mati rasa, wis ora bbisa ngrasakake
44.	Babagan sing kudu di gatekake nalika macakake wacan kanggo wong liya yaiku ….
45.	Nalika jaman Jepang, amarga mirsani rakyat sing mlarat lan sengsara. Panjenengane ngedekake koperasi sing tujuane paring pambiyantu marang kasangsarane rakyat. Amarga iku pungkasane pak Dirman diangkat dadi anggota dewan perwakilan rakyat karasidenan Banyumas. Gagasan pokok pada ing dhuwur yaiku ….
46.	Bapak lagi mboten bidal kantor amargi gerah. Tegese gerah yaiku….
47.	Wong tuwa njaluk warah marang anak, disalokokake ….
48.	Menawi panjenengan ngersaaken, gadahan kula jenengan beta. Ukara ing samping gawe basa jawa ….
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Obat Perapat Vagina Alami Kaliurang Godean Di Jawa Timur Meliputi :
Lirik Paijo Londho ~ Ojo Koyo Bapak
Tak kudang kudang kowe anakku lanang,
Tak gadhang gadhang kowe anakku lanang,
Mbesok kowe gedhe ojo dadi preman,
sekarang. Lha wong kene? Opo enek jeneng jowo koyok Sukardi, Denok, Supratmi, Sukarno, dll di bayi yg lahir jaman saiki? Gak ada. Haha. Kabeh kiblate
ParkBromo Tengger Semeru National Park 10 BirdsBromo Tengger Semeru
- Bantul, Sleman, Wates, Kulon Progo, Wonosari,
Tradisi Unik Banyuwangi Tumpeng Sewu Dan Mepe Kasur
Tumpeng Sewu adalah tradisi adat masyarakat asli Banyuwangi
dicontrengkan di mukanya supaya keliatan tua renta. Lalu dia bicara lagi di depan cermin, “Anu, mbah, aku iki lo, nek gak nulis nang blog, kok rasane sirah iki uabot, mbah. Rasane koyok utek iki kebak, mbah. Mbuh yo mbah, sak joke ngeblog, aku iki jian malih suweneng urip mbah. Adoh soko bunuh diri lah pokoke…”
rupa-rupane dewe kok dilokne kanggo jampel dandang to mas =)) . gara-gara kuwi aq maca rung entek wes kudu komen karo guyu-guyu ki….wetengku loro mas…. =))
Tiyang – tiyang jawi ngerata basakaken “ gedhe – gedhene sumber “ lajeng wulan Januari dipunkerata “ Hujan sehari- hari “. Tegesipun wulan – wulan menika kaleresan ing tengah – tengahipun mangsa rendheng. Saben dinten jawahipun nggrejeh, rinten dalu prasasat tanpa kendel. Kathah tiyang nggresula saking cingag lan kagoling pikajenganipun. Pangresah menika kula pireng nalika kula tumut ngeyup wonten griyanipun tiyang caket pasar Banyumas ingkang nembe kabenan. Panggenan menika kaleres ugi caket lepen Serayu. Critanipun sampun antawis tigang dinten tigang dalu jawah deres sanget tanpa mendha. Tiyang ing padhusunan Ki Kasan Ngali katinggal, tintrim sami ndongong wonten ing griya amargi saking asrep bengkeresen, aras – arasen kumrengkang.
1. Wulan Desember dening tiyang-tiyang dipunkerata basakaken “ Gedhe – gedhene sumber “menawi januari kerata basanipun ….
menika kula pireng nalika kula tumut ngeyup wonten griyanipun tiyang ingkang nembe kabenan. Tembung kabenan ingkang kagaris tegesipun ….
3. Kumrosak swaraning jawah wonten ketebihan binarung gumrojog benanipun lepen Serayu. Tembung binarung menika sami kaliyan ….
4. Sawetawis wonten tiyang ingkang ngengakaken kori. Tembung Kori tegese ….
5. Wontenipun jawah ndadosaken benanipun lepen Serayu, adamel kekesing manahipun
6. Unen-unen kang ajeg panggonane, mawa teges entar nanging ora ngemu surasa pepindhan diarani ….
8. Ibu … bareng krungu yen Kevina diladaki Alamsyah.
9. Tembang macapat kang guru gatrane paling akeh……
10. Timin … Pak Guru boten saged mangsuli.
11. 1) Sesampunipun supados mampir tumbas sepatu
2) Tika wangsul sekolah dipun utus bapak
3) Jalaran adhikipun kirang saras badanipun
4) Piyambakipun supados dhateng Purwokerto nganter adhik kursus
Ukara-ukara kasebut yen digawe paragraph urutane ….
12. Kalong tegese suda, lan kalong tegese lawa gedhe. Tembung loro mau tulisane lan pangucapane padha, nanging tegese beda. Tembung iku diarani ….
a.	10 – 4 – 6 -3 – 5 – 2 -1 – 7 -8 – 9
b.	1 – 3 – 6 – 8 – 10 – 7 – 2 – 5 – 9 – 4
c.	6 – 1 -3 – 5 – 7 – 2 – 4 -8 – 10 – 9
d.	4 – 2 – 6 – 8 – 10 – 1 – 5 – 7 – 9 -3
14. Bu … sampun kula … datheng simbah.
15. Kala wingi Bapak kula … amargi kula … sekolah sampun sonten.
16. Tembung loro kang digandheng dadi siji nuwuhake teges anyar ing aran tembung….
17. Tembang macapat kang guru gatrane paling akeh……
18. Tembang macapat kang nduweni watak sereng, kejem, mantep, diarani tembang ….
19. Tetembungan utawa unen-unen sing kudu dibatang kekarepane, amarga tetembungan mau nduweni teges ora sabenere, diarani ….
20. Tetembungan kang wis rusak utawa luput, nanging yen dibenerake dadi saya salah,diarani tembung ….
2.	Donga panutu	4. Ramah tamah
Rerantaman (urut-urutane) adicara sing bener yaiku ….
a.	1, 2, 3, lan 4
b.	1, 3, 5, 2, lan 4
d.	1, 3, 2, 5, lan 4
22. Ukara iki awujud urut-urutane teks adicara angka kapisan ….
a.	Bapak, ibu saha para rawuh pengetan Isra’ Mi’raj punika kita bade kanthi waosan “basmalah”
b.	Bapak, ibu saha para rawuh sedaya ingkang kinurmatan sumangga kita midhangetaken waosan ayat suci al-Quran
c.	Bapak, ibu saha para rawuh ingkang kinurmatan, sapunika bapak kepala sekolah maringi sambutan
d.	Bapak, ibu ingkang kinurmatan, mekaten kalawau adicara pengetan Isra’ Mi’raj sampun paripurna
23.	Perangane layang kang duweni isi bab wigatineng layang, diarani ….
25.	Panggunakane aksara murda iku kanggo nulis….
26.	Ati tentrem, urip dadi ayem. Tembung ati dasanamane yaiku ….
27.	Mekaten, bilih menggahing rerantaman adicara ingkang badhe kaaturaken, sagede ing pangajap mugi dhauping pinanganten kekaleh kalis saking lir ing sambikala. Rerakitan ukara iku trep kaaturake pranata adicara ing pahagyan ….
Panggenan	: Gedung Graha Bhakti Praja Jl.Pahlawan 15 Madion
Kawigaten	: Amirsani ringgit tiyang kagem mengeti dinten Kesaktian Pancasila
29.	Kanggo mangerteni bab alas mangrove, bacah-bocah dolan menyang pesisir Kenjeran Surabaya.
31.	Ing pasar Susi tuku gula rong kilo setengah Rp. 19.500,- Katrangan cacah ing ukara mau yaiku ….
d.	Rong kilo setengah Rp. 19.500,-
32.	Panggonan daerah wisata ingkang endah tur ngresepaken minangka salah satunggaling sumber pendapatan asli daerah. Ing ukara iku kang diarani katrangan kahanan yaiku ….
34.	Tembung “ kauntungan” menawa dirimbag dadi ….
d.	ka +puntungan+ an 35.	Bapakku guru SMP,jejer ing ukara kasebut………
36.	Tembung andhahan sing nduweni teges piranti kanggo manggon ing tembung …………
37.	Panambang – an sing nduweni teges kadunungan sifat ,ana ing tembung :
d.	kuplukan. 38.	Wong sing pegaweyane nglakokake sepur, diarani
39.	Tuladhane tembung andhahan mawa panambang-an sing tegase tetironing barang yaiku:
d.	kuplukan 40.	Saben minggu esuk Mardian mlaku-mlaku ing alun-alun.Ukara kasebut polane:
c.	kwayah – j – w – kpanggonan
41.	Kancane Banu seneng banget, marga suguhane mbanyu mili. Mbanyu mili tegese ;
42.	Swara ing pungkasaning gatra diarani …………………….
43.	Jinising tembang jawa yaiku kaya kang kasebut ing ngisor kajaba …………
44.	Tembang gundhul – gundhul pacul, ngunduh layangan kalebu jinising tembang ………
45.	Yen mangsa ketiga ing dalan akeh bledug. Tegese bledug
Obat Perontok Bulu Permanen ​IVONI OIL Di Jawa Timur Meliputi :
ak duwe dompet loro merk eiger kabeh, siji tak kantongi, siji nggo adah kertu2. digowo yen lungo2 adoh.
Reply	Huahahaha.. Kuwi jenenge “mbesangi”. Iyooo mesakne sing ketipu ngko. Awake dewe ngguya ngguyu sing
Istana Wilanów inggih punika salah satunggalipun monumen paling wigati saking periode Baroque Polen. Sajarah gedhung punika inseperable, ingkang dipundamel déning Raja Jan Sobieski III. Ing taun 1677, griya nembe dipunwangun piyambak ing wolls ingkang tebih saking ramenipun kastil. Struktur punika nembe rampung ing taun 1696 lan nggabungaken unsur-unsur manor mulia, vila ing nagara Italia lan Perancis ing istana gaya Louis XIV. Interior Istana dipunpundhut saking panobatan Sobieski lan kamenangan ing Vienne.[1]
Sajarah Istana Wilanów[besut | besut sumber]
Rikala raja sampun sèda, Istana dipungadhahi déning lare-larenipun, lan ing taun 1720, properti ing Istana dipuntumbas déning tiyang wadon ingkang sugih ing Polen.<!- saking dinten-dinten Elizabeth Sieniawska.(ora cetha karepe)--> Ing taun 1730, Istana, tigang taun dipungadhahi raja Agustus Strong II, ingkang dadosaken dekorasi Istana dipungantos déning Agustus Strong II. Ing tengah abad 18, properti Wilanów dipunwarisaken déning putri Czartoryski, istri déning panglima, Izabela Lubomirska. 69 taun salajengipun punika, Duchess maringaken Istana Wilanów kagem putri lan, Stanislaw Kostka Potocki. Amargi punika, salah satunggalipun museum ingkang setunggal ing Polen dipunbikak ing Istana Wilanów taun 1805.
Eksposisi gadhahi kalih bageyan: ing ngandhap, wonten Galeri Gambar Polen. Panggenan punika wonten patung saking raja Polen, wakil kulawarga raja abad ageng, pasukan berontak, seniman ingkang misuwur, lan tyang-tiyang ingkang kinurmatan ing Polen.
Selajengipun Galeri Gambar Polen, wonten apartemen istana karajaan. Kamar kagem parté-parté Polen, papan kagem mirengaken tembang, papan kagem tamu, lan kanca-kancanipun, lan papan kagem nyambut damel.
iso tangisan cino tenan… Hihi..
ngaji rasane wong sak jagad dunya, gede cilik tuwo enom, rut kemerut welas asih tuku barangku iki.
Mlakuho topo lelono njajah deso milang kori,
Ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi,
Reply	Dadine Kangmas Mbakyu Nganjuk iki wis tervalidasi ngerti warung sehp pecel ngendi wae sing enak nang
jagoan stalking bakalan iso nemu akun2 mereka. Haha. Koyoke nek perkoro sego pecel ki enek sing luwih ahli. Ehm ehm. Hahahahah.. He eh
Assalamu’alaikum Wr. Wb.Kawula nuwun, dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu sampun pana ing pamawas, lebda ing pitutur, keblat ing panembah, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten.Panjenenganipun para sarjana sujaneng budi, para priyagung pangemban pangembating praja, para satriyaning negari, minangka pandam pandoming para kawula dasih, ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Para kadang mitra, wredha mudha ingkang pantes sinudarsana, sumrambahipun dhumateng panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging pangaksama, mugi pinarengna kula hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, duwaraning kandha, kanthi cumanthaka marak mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awit mradapa keparengipun ingkang hamengku gati, nun inggih panjenenganipun Bapa/Ibu ……………….. (ingkang
siyang/dalu kalenggahan punika. Inggih kabekta saking mongkoking manah saha karoban ing sih panjenengan sami, saengga boten kumawi matur piyambak, jrih menawi boten saged kawiyosipun lathi, namung kandheg wonten ing jangga, mila lajeng hanyaraya dhumateng kawula.Nanging saderengipun kawula hamurwani lekas wekasing karti gatining sedya, supados purwa madya wasana tansah manggih rahayu kalis ing rubeda nir ing sambekala, keparenga langkung rumiyin kawula dherekaken ngunjukaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT, ingkang sampun kepareng paring rahmad lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung, katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula lan panjenengan sadaya, sahengga kita saged hanglonggaraken penggalih, haminakaken wanci saha kaperluan rawuh kempal manunggal wonten dalem pawiwahan/pahargyan mriki, kanthi pangajab saha hanunggil raos hangestreni saha paring berkah pangestu dhumateng panjenenganipun Bapa/Ibu ………………………… (ingkang mengku gati) anggenipun hangrakit sekar cepaka mulya, hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.Para lenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan madyaning pawiwahan prasaja ing siyang/dalu kalenggahan punika, panjenenganipun Bapa/Ibu ……………….. (ingkang mengku gati) ngambali ngaturaken sugeng rawuh, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan, suka bingahing manah ngantos boten saged rinumpaka ing ukara, menggah karawuhan panjenengan sami. Ing salajengipun mugi kasekecakna pinarak ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih ngantos dumugi paripurnaning pahargyan.Wondene menggah wigatosing gati panjenenganipun Bapa/Ibu …………………. hangaturi rawuh panjenengan, kados dene ingkang sampun kacetha wonten ing serat sedhahan (kintaka wara), bilih panjenenganipun Bapa/Ibu …………………., hanetepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang sesilih Rara ………………….., jinatukrama/dhaup kaliyan Bagus …………….., putra kakungipun Bapa/Ibu …………………….., ingkang pidalem ing ……………… ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning agami lan negari, panggih miturut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah ing ngriki, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Ingkang punika panjenenganipun Bapa/Ibu …………………., mawantu-wantu panyuwunipun wonten ngarsa panjenengan sami, mugi wontena suka lilaning penggalih, paring jurung puja hastawa, puji hastuti dhumateng penganten sarimbit, anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan, tansah atut runtut, manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinemu, basuki ingkang kaesthi, enggal kaparingan pituwasing patembayatan, momong putra, kanthi prajanjen Brayat Rinancang.Kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged kalampahan, karana sih pambiyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu, ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangenthengaken sesanggeman, ingkang punika panjenenganipun Bapa/Ibu …………………. ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, mugi-mugi sih kadarman panjenengan dados ngamal kasaenan, sahengga pikantuka leliru ingkang satraju, miwah bebingah ingkang malimpah –limpah.Minangka puputing atur, menawi wonten kuciwaning bojakrama ingkang boten saged anuju prana, hambok bilih wonten anuh ingkang kirang wanuh, lungguh ingkang kirang mungguh, suguh ingkang kirang lawuh, anggen kula hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kawula matur, wonten tuna dungkaping atur, tutur kelantur-lantur, saha wonten kiranging suba sita ingkang singlar ing reh tata krama, jenang sela wader pari sesondheran, apuranta menawi lepat atur kawula.Aakhirul
sing teko babi 7 wis=7+7=14-13=(4),
Blimbinge 22 sing mateng wis.30+22=52-66=(6)
Reply	Mosok iso nggawe bayek? Buktine? #eh HAHAHAHA…
Reply	baiklah, kalo datang nggowo oleh-oleh, pulangpun yo nggowo oleu-
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.72
telpon: “Hallah Ndhuk, kowe iki ojo
Sing dadi wedus 8, sing dadi wedus 3, sing teko wedus 2 wis
Malaikat, dewa, dewi di tanah jawa berdasar QURAISYN ADAMMAKNA ( SERAT JANGKA JAYABAYA ) " Wonten kaol, yen ngambah wana utawi ngidak papan siti angker,panapadenen yen pinuku kathah sesakit, yen nananing dhemit dhemit wau dipun ungelaken ( dipun sebataken ), para dhemit boten urun angganggo damel"
prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.mag.ing.mechuniv. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc. ing. mechbacc.ing.mech.
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 58
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 60
read saiki kusuo no sainan 59 english, saiki kusuo no sainan 59 raw manga, saiki kusuo no sainan 59 online, saiki kusuo no sainan 59 chap, saiki kusuo
Poro Bapak, Ibu lan hadirin sedoyo ingkang kawulo hormati!
Pertami-tami lan langkung utami, mangga kula lan panjenengan sami ngaturaken rasa syukur kita, dateng Allah ingkang sampun maringi kita sedoyo pinten-pinten rohmat lan nikmat ingkang mboten kewilang katah, inggih meniko kenikmatan dzahir maupun batin uga nikmat kesehatan.
sedoyo ing siang puniki taksih diparingi kesehatan, taksih dipun paring kesempatan uga umur, sehingga kita sedoyo saged kempal sesarengan, saged bersilaturahim ing dalem acara Pangetan Dinten Pendidikan Nasional. Mugi-mugi kagiyatan ingkang kita hadiri sareng-sareng sak menika saget lancar, tertib lan dipun paringi ridlo dari Allah. Amin, Allaahumma Amin.
Sholawat ugi salam mugi-mugi tetep kita sampeaken ing atase insan ingkang paling mulya ing muka bumi, Idola kita Rasulullah Muhammad SAW. Mugi-mugi kita sekalian, inggih menika umatipun mbenjang kagungan syafaatipun ing dinten qiyamat. Amin, ya Robbal ‘alamin.
Dinten niki, tanggal 2 Mei kita sedaya mengeti dinten Pendidikan Nasional. Minangka kita kraos, pendidikan inggih menika hal ingkang penting ing dalem gesang kula lan panjenengan sedaya. Saben manungsa duweni hak ing dalem nampa pendidikan. Pendidikan utawi nuntut ilmu punika pintu gerbang utama ing dalam ningkataken wawasan lan pengetahuan kita. Ing dalem agama Islam sampun diterangaken inggih menika menuntut ilmu punika bab ingkang wajib kangge manungsa, utaminipun kita sedaya umat Islam. Nabi junjungan kita, Nabi Muhammad Saw sampun dawuh ing dalem salah satunggal hadits.
Maknanipun inggih menika: “Bilih pados ilmu inggih menika dipun wajibaken tumrap saben-saben tiyang Islam, jaler lan utawi istri“
Soho kanti hadist menika sampun jelas bilih pados ilmu inggih menika proses ingkang terus-terusan. Pados ilmu mboten wonten batesipun, jaler utawi istri, sedaya dipun wajibaken. Pramilo saking menika monggo kula lan panjenengan sedaya, utaminipun adik-adik kula ingkang rawuh dumateng majelis menika, monggo sedaya ningkataken belajar kita.
Supados benjang kita sedaya saged angsal ilmu ingkang becik lan saged
Maknanipun inggih menika: “Allah Subhaanahu wata’ala bade ngangkat derajatipun saben-saben tiyang ingkang beriman lan ingkang nggadahi ilmu dateng pinten-pinten derajat“
Mekaten sesorah singkat tema pendidikan ingkang saget kula aturaken. Mugi-mugi sesorah sangken kula punika saged maringi manfaat kangge kulo, soho kangge sedherek sedoyo. Matur nuwun sannget dumateng panjenengan sedaya, kirang langkungipun kula aturaken nyuwun pangapunten.
Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
wong guwendeng: “Inggih-inggih laah, mosok inggih-inggih dong?”
wong ediyan: “Bagi-bagi dong, resep supaya saya bisa berpuasa dengan sukses?”
pinerang ora bakal pedhot (sigar) : pasulayan sedulur ora bakal medhotake sedulurane.
Kebo kabotan sungu : rekasa kakehan anak / tanggungan.
Kuncung nganti temekan gelung : suwe banget anggone ngenteni. L
Othak athik didudut angel : guneme sajak kepenak, bareng
antake : laire katon suci batine ala.
Pupur sadurunge benjut : ngati-ati sadurunge benjut.
Rampek-rampek kethek : nyedak-nyedak mung arep gawe kapitunan.
Rukun agawe santosa, crah agawe bubrah : yen padha rukun mesti
Sing sapa salah bakal seleh : sing sapa salah bakal
Tulung (nulung) menthung : katone nulungi jebule malah nyilakani.
Undaking pawarta, sudaning kiriman : biasane pawarta iku beda karo kasunyatane.
'Gerilya' ke Kepri, Agus Yudhoyono Bicara Indonesia Emas 2045
'Gerilya' Agus Yudhoyono di Kepri: Kuliah Umum hingga Ziarah
Cempluk (0.5 km)Gubug Deso (0.6 km)Bakmi Jawa Gunung Kidul (0.9 km)Warung Makan Melayu Pinggan (0.9 km)Ayam Geprek dekat UMY (1 km)Sate Petir Pak Nano (1 km)Sate Petir (1
Royal Society's Royal Medal (1868)
Alfred Russel Wallace O.M., F.R.S. (miyos 8 Januari 1823 - tilar donya 7 Novembér 1913 ing yuswa 90 warsa) misuwur minangka satunggalipun naturalis, panjelajah, pangumbara, wasis ing bab antropologi lan biologi saking nagari Britania Raya.[1] Panjenenganipun misuwur minangka tiyang ingkang ngusulaken satunggalipun téyori bab seléksi alam, ingkang ing salajengipun damel Charles Darwin langkung misuwur tinimbang Wallace, kamangka téyori kasebat sejatosipun kagunganipun Wallace.[2]
Wallace sampun kathah ngawontenaken panalitèn.[2] Ingkang sepisan, panjenenganipun ngawontenaken panaliten ing lépèn Amazon ing warsa 1846 nalika yuswanipun nembé 23 warsa.[2] Salajengipun Wallace ngawontenaken panaliten ing Kapuloan Nuswantara.[2] Ing antawisipun warsa 1848 ngantos dumugi 1854, Wallace dugi ing Singapura.[2] Sadangunipun wolung warsa salajengipun (1854-1862, panjenenganipun njelajah maneka wewengkon ing Nuswantara.[1] Saking panjelajahan punika, panjenenganipun damel buku ingkang sesirahipun The Malay Archipelago.[2] Sadangunipun ngawontenaken ékspédhisi ing Nuswantara, kinten-kinten Wallace sampun nempuh jarak 22.500 kilométer, ngawontenaken 60 utawi 70 panjelajahan, lan ngempalaken 125.660 spésimèn fauna ingkang kapérang saking 8.050 spésimèn peksi, 7.500 spésimèn walulang utawi balung maneka warni kèwan, 310 spésimèn mamalia, sarta 100 spésimèn réptil, lan 109.700 spésimèn serangga, kalebet kupu-kupu ingkang dados karemenanipun Wallace.[2]
Sumangga dipunpirsani[besut | besut sumber]
^ a b (id)Jejak Pengembaraan Wallace dipunundhuh tanggal 25 Agustus 2011)
^ a b c d e f g (id)[majalah National Geographic Indonesia, terbitan Dhésèmber 2008 kaca 35]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.06, 28 Oktober 2016.
3.	Sapa panggurit wacan ing dhuwur kuwi?
28.	Tembung loro utawa luwih sing digandheng dadi siji sarana nyuda cacahe wandane, diarani tembung ….
29.	Cacahe wanda saben sagatra ing tembang macapat diarani ….
30.	Yen micara marang Bapak utawa Ibu becike nggunakake basa ….
Kang sa mya nam but kar ya
Nye kap i ka beh e bu tuh
Ka ton e sem gu yu ni ra
sekolahe dhuwur dhuwur nyambut gawe pancen angel jebul malah ngamen ono kadal jare tekek tangine merem melek simbah lagi menek e kathoke suw...
Saking akehe Hadits sing diapalno Imam Malik, ngantek luweh teko 100.000 Hadits. Bandingno karo awak-awak’an iki, utange tok lali, opo maneh apal Hadits. Imam Malik iku sugih tapi sufi. Anehe, sufi
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1418)
masukan engkang ndemenakaken tuwin sanget migunani.Salajengipun nyuwun lilane penggalih bapak upami kerso ngecas
ora bakalan ngelu maning…. bisa buat modal kawin nikah looh… 😛 Balas	herr
nggak mudeng pak, sirahku lg mumet ki
ora perlu kudu mudeng mas her, sing penting nduwe duit nganggur 5
Posts Tagged: pitik cilik lirik	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
wayang kulit, wayang golek, wayang gedog, wayang klithik, wayang beber, wayang suluh, dan wayang wahyu. 3. Seni tari
kang jenenge Itsutsuji Tadatsugu kang dadi putri angkat Naidaijin jenenge Kazan-in Moritsugu.[2] Dhèwèké ditunjuk dadi putra mahkota nalika taun 1308 déning Kaisar Hanazono saka garis keturunan Jimyō-in, lan munggah ana ing tahta nalika umure 31 taun lan dadi Kaisar Go-Daigo nalika taun 1318.[2] Nanging, sadawane telung taun
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.04, 3 Sèptèmber 2016.
Kapanane onok Salesman Vaccum Cleaner teko nhik omahku.
Ewangku durung sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.
Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."
"Lho opoko masalae ?'' salesmane takok.
"Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati ..."
Download Ahange Jadid Payam Ramezan – Hess Khob
iso mangan kok, untuku wis ompong ora tedas mamah. Syukur nek isoh entek. Wis suwe lehku nglumpuk'ke iku..."
"Oo.... nggae dhewe to Mbah?"
"Ora kok..., kuwi seko coklat silverqueen. Tak emut nganti entek coklate, garek metene thok tak klumpukno...dadi sak toples iku , nek mbok entekno yo alhamdulillah....
Bagus : Diamput kowe mbah (neng jero atine)
justru ketika gedhe ini malah sering mbrebes…
@imam: iyo mam, aku sering pethukan dirimu ndelok tok. hahaha… uzik barang yo senengane ndelok tok..
Wekekeke.. cethok cethok… jaman kerja
Kutha ini sadurungé disebut minangka Fort de Kock lan tau uga dijuluki Parisj van Sumatra saliyané kutha Medan,[3] lan kutha Bukittinggi uga tau dadi kutha krajan nagara Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bukittinggi&oldid=969464"	Kategori: Kutha ing Sumatra KulonKutha ing IndonésiaKutha BukittinggiKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa pranala barkas rusakKaca mawa cacad rujukanKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangArtikel pamukiman butuh didandani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 1 Maret 2016.
semu putih. Jeneng warak ireng iki dipilih kanggo mbédakaké kéwan iki saka warak putih (Ceratotherium simum). Prakara werna iki bisa dadi kaluputan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.33, 4 Sèptèmber 2016.
sing gunane kanggo ngeliwet. Nang tlatah Jawa umume ngeliwet nganggo dandang men sega sing diliwet luwih enak.dandang digawe sekang tembaga bentuke
Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa.
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang - rencang.
Yogyakarta region Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Puro Pakualaman. Surakarta region Kraton Surakarta Hadiningrat. Puro Mangkunegaran. Cirebon area Kraton Kasepuhan. Kraton Kanoman. Kraton
panjenengan sedaya keluarga PM kula, gusti ingkang makarya jagad dados seksinipun.
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
wis ngono sikik tak nggolek rokok!
Kanggo ukurane wong sing kentekan rokok…, komenmu nyambung bangettttttttt…
BASA BALINE PATUT LESTARIANG Majeng ring pangeter acara titiang matur suksma antuk galahe sane becik puniki
Alat Bantu Sex Wanita Penis Getar Goyang Di Jawa Timur Meliputi :
Gambar - gambar Terjemahake Bloger Foto Catetan Web | Pilihan | Meh mlebu Images Nggolekki Gambar Sing Luwih PepakKabeh gambaran saka Google© 2017
Lintah Oil Papua Obat Pembesar Penis Permanen Di Jawa Timur Meliputi :
noman lek crita mbok sing runtut ning ya kuwi pean gelem crita iku wis suatu tindakan sing positif banget aku sarujuk. yen bisa crita iku kadu nganggo dasar sing kenek dipercaya ben luwih ilmiah dadi ora mung waton crita ning crita sing
Alamat Keraton Kasepuhan Cirebon - Lokawisata Keraton Kasepuhan Cirebon. sejarah keraton kasepuhan cirebon. keraton kasepuhan
Obat Kuat Murah Cialis 20mg Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Obat Kuat Murah Cialis 20mg Di Jawa Timur Meliputi :
Hag hag hag.. koyok wong penting ae… anu, facebookmu wis tak kandani, kowe wae sing ra mbukak fbmu..
@nug: Hahaha… wah wah.. bareng sopo kowe ning bromo?
asyik yaa… bayu mukti	1 July 2010
Reply	wah mantap ki……aq neng sedudo mobile malah ra kuat tanjakan. wkwkwkwk ndöp™	1 July 2010
Reply	@vina: sangaat… @bayu: haha.. enka numpak motor, opo maneh dewean… ArepMeluAh	2 July 2010
Reply	waah ruwame temen yaak sing komen…
cah angon cah angon penek no blimbing kuwi
taksih enggal ngewaos judul’ipun Pak… 🙂
Enggal sumerap kula ingkang panjenengan karepake sa’menika ‘aisyah kaliyan shafiyyah…
gampil ing pangupadosipun serta ingkang dipun karsaken enggal mangertos
badhe dipun sukani katrangan isinipun (inhoud) manggen ing wingking.
Katata ing saprayoginipun dening Raden Citratiyasa (Suprapti) ing Mangkuyudan, Surakarta
Buku ini memuat silsilah. Pada halaman 20 terhadap singkatan-singkatan gelar:
“Luwung ono 10 sing metu 3 wis=37.73
“tk. Indonesia optik 25=7, 25-06=6,
“Saiki djaran 3 buntute piro?=12-26-31
“Sing dadi ono 10 nanasku wis=10-18=6, 16=7, 26-31=4
Jomblo Indonesia - Biro Jodoh Purwodadi Purwokerto Purworejo Rangkasbitung Rembang Salatiga Sampang
sinau, sinambi ngarep2 mbok menawa Doriva metu tuku lawuh.
Golden Retriever ya iku asu trah kang dikembangké dadi asu pamburu kanggo njupuk manuk buruan kang wis dibedhil.[1] Asu trah iki kagolong jinis Retriever (panjupuk) kang bisa nemokaké utawa njupuk manuk banyu utawa unggas kang isih liar kanggo pamburu.[1] Wuluné kaya emas (golden) nalika ing ngisor srengéngé, mula diarani Golden Retriever.[1] Jinis iki dikembangké dadi asu kang manut intuisi seneng karo banyu. Nalika njupuk asil buruan, asu iki ora ngrusak kéwan kang diburu.[1] Kéwan asil buruan diwènèhaké marang pamburu isih wutuh lan ora rusak.[1] Kacerdasan lan kapinteran kang manékawarna ndadèkaké Golden Retriever dadi asu kang bisa macem-macem.[1] Antarané, didadèkaké
kang seneng kekancan, sabar, lan bisa nyenengaké atiné sing duwé, gawé Golden Retreiver dadi salah sijiné asu kang paling kondhang ing donya (miturut statistik daftar asu).[2]
Wuluné kang rapet lan tahan banyu, bisa lurus utawa ngombak.[2] Wuluné biasané ngrapet ing awak, ora ngadeg.[2] Standhar American Kennel Club (AKC) nyatakaké yèn wulu kandel, werna emas kang cemlorot ing saben wayah, lan ora diakoni wulu kang padhang banget utawa peteng banget.[2] Mula iku putih resik lan abang branang ora diakoni.[2]
^ a b c d e f (en)Golden Retreiver(28 Agustus 2011)
^ a b c d e f (id)Kennel(28 Agustus 2011)
microformatsAsuJinis asuRas AsuRintisan topik kéwan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 4 Maret 2016.
to karo mbokmu nduk........?Melati : Ngeten lho mbah kulo nembe di usir kaleh mamah amargi kulo disangka mboten ngerjakaken
Posts Tagged: pitik cilik gelang kayu	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
Iki ceritone onok arek lanang karo arek wedok sing ketemu nang TP. Arek lanang sing jenenge Sokran gayae gaul pol ketokane koyok wong sugih. Wedok'e jenenge Mintuk sising seneng dandanan menor lan senengenane karo wong lanang sing akeh diute. Pas arek loro
dadi sampek saiki sik durung nduwe.. hehehe.."
Mintuk : "(Pasti enak iki nek dadi bojone...) Mas ngudut??"
Sokran : "Gak seneng aku ngudut...rokok iku gak apik gawe kesehatan..."
Mintuk : "(Wah cowok sehat iki!) Mas seneng mendem gak?"
Sokran : "Ngerokok wae gak doyan, opo meneh mendem..."
Mintuk : "(Byuuh... mantep!!) Mas seneng maen judi??"
Sokran : "Yo gak lah, lapo golek duit angel
Dan, iki jelas artikel diskriminatif…..Lha Coce lah cumak iso ngowoh moco iki he he…lha
ngerti luweh okeh? tunggu postinganku sing anyar
Jual Capsul Penggeli Vagina Sleman Di Jawa Timur Meliputi :
Glendheh: Walah, aja larang-larang. Klithuk : Punika sampun taripipun, kirang boten saged, dipuntambahi kula ugi boten purun, jalaran tarip andhong ing ngriki adhedhasar sidhang Rakus tanggal 23 Maret 2011. Glendheh : Walah, walah kusir bae ana sidhang Rakus, apa kuwi? Klithuk : Sidhang Rakus punika, sidhang para kusir, dadi tarip andhong ngriki boten ngawur. Glendheh : Piye, yen 7500 rupiyah. Klithuk : Punika sampun mirah, cobi kangge nunggang taksi namung mbikak lawang mawon. Glendheh : Yaw is, dakgenepi 8000 rupiyah. Klithuk : Boten, pokokipun pas, Pak. Glendheh : La, apa bocah cilik 2 iki mbayar? Klithuk : Manawi lare alit gratis boten perlu bayar. Glendheh : Ya, wis ngene bae, bocahku 2 iki sing nunggang andhong, aku bakal ngetutake
G. Tulisen maneh lakon ”Anoman Duta ” ing dhuwur nganggo basamu dhewe!
kasugenganipun Dewi Sinta 2.ngukur kekiyatanipun bala Ngalengka 3.ngaturaken tandha asih
G.Gatekna tembang Dhandhanggula ing ngisor iki, banjur tembangana kanthi titi laras
4. Kaanan mangkono iku dumadi mataun-taun, nganti ketekan
Anteng duwe panyuwun supaya digawekake segara kang manggon ing satengahing gunung. Segara mau kudu rampung sajroning sawengi sadurunge ana jago kluruk.Sawise suruping surya, begal miwiti ndhudhuk wedhi lan watu ing tengahe gunung kanthi mingunakake bathok.Kanthi kasektene begal kang ngedap-edapi,ora nganti sewengi wus meh rampung. Rara Anteng golek cara kanggo murungake pakaryane begal mau. Rara Anteng njupuk alu diunekake ana lesung kayadene lumrahe wong nutu pari, keprungu swara lesung mau jago-jago padha kluruk.
sampean ora iso renang to ? kok mesakne emen podo karo
@eros: aku lo ngekos ning gatsu tengah. ndi to mejide sing ketok?
@eros: dibenakne koncoku. tipse belum boleh disebarluaskan. hoho..
@adit: wow, awakmu wis ndelok terafikq saiki
pinter nggolek duwit, nggo opo lulus tapi ora iso golek duwit??? hidup jiko!!! hidup watan (jiwa setan)!!! hidup piktor!!!
Aku tresno marang sliramu sedoyo dulur, amargo Gusti Ingkang Andamel
ing tengahe masyarakat, Kanjeng Sunan Kalijaga olehe dakwa nlasak padesan, malah sok mlebu – metu kutha luwih-luwih ing kalangane wong cilik, jalarang kanjeng Sunan pinter olehe nyedaki wong cilik nganggo mangewu cara, malah ora mung wong cilik kanjeng Sunan ugo pinter srawung marang pejabat negara. Kanjeng Sunan kejaba minangka politikus uga ahli ahli tasawuf lan filusuf mulane kaum ningrat lan sarjana pada hormat jalaran kanjeng Sunan pancen gedhe rasa toleransi-ne marang sapa wae.
Ya Kanjeng Sunan Kalijaga kang ngawiti nyipta ageman (klambi) ”Taqwa” kang banjur disempurnakake nganggo aksesoris kayadene daster, nyamping lan keris dining Sultan Agung lan Sultan Hamengubuwono I
Jaman saiki kita mengerteni sapirang-pirang tembang jawa, ya kanjeng Sunan Kalijaga iku kang nyipta tembang Dhandhang gula Semarangan.
Bonang miturut kalawarti (surat kabar) Suara merdeka yen kang Nyipta Ilir-ilir iku Sunan Kalijaga.
Kanjeng Sunan Uga nyiptakake gamelan gong sekaten, kenong saron, kendang, lan kempul
1.	Kanjeng Sunan Kalijaga miturut cerito ing dhuwurr dadi Mubaligh. Mubaligh artine ….
2.	Kanjeng Sunan Kalijaga terkenal ana ing tengahe masyarakat jalaran kanjeng Sunan duweni kaluwihan yaiku ….
11.	Sunan Kalijaga banget Terkenal.Terkenal iku basa liya, basa jawane yaiku ….
14.	Sakjroning wawanrembug, wong sing dadi punjering pitakon diarani ….
15.	(1) Bocah sing isih cilik kuwi balunge atos debog.
16.	Kanggo gandakake utawa nyanepani barang sing bobote entheng banget nggunakake sanepa …
17.	Antarane keluargaku lan keluargamu kuwi nganti saiki pasrawungane renggang gulo kumepyur.Tembung renggang gula kemepyur tegese ….
18.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing gunakake sanepa yaiku ….
19.	Babagan sing kudu di gatekake nalika macakake wacan kanggo wong liya yaiku ….
20.	Desa Tanjungbuni kalebu wilayah pesisir sing dununge 45 Km saka punjere kuta Bangkalan.Tegese dununge yaiku ….
21.	Gara-gara industri batik dadekake daerah iku kawentar nganti tekan ngendi-ngendi, tegese kawentar yaiku …
22.	Maca kanthi swara seru lan cetha lumrahe katujokake kanggo ……
23.	Layang pribadi kapereang dadi loro yaiku ….
24.	Ing ngisor iki sing dudu jenise layang yaiku ….
25.	Layang sing digawe karo wong sing duweni gawe diarani layang …
26.	Layang sing isine ringkes sing mung ditulis ing sakduwuring dluwang diarani layang …
27.	Ing babagan gawe layang ana adangiyah sing tegese …
28.	Nalika nulis layang marang kanca prayogane gawe basa jawa …
29.	Jenise tembung ing basa jawa dibedakake dadi ….
30.	Ing ngisor iki sing kalebu tembung aran (kata benda) yaiku ….
32.	Ing ngisoir iki sing kalebu tembung pitakon yaiku …
a.	Ibu lagi masak rawon gawe maem tamu.
34.	Ibu tindak menyang pasar. Tembung kacetak miring diarani tembung …
36.	Sawetawis cekap semanten rumiyin ingkang saged kula aturaken ing serat punika, sanes wekdal saged dipun sambut malih. Bokbillih wonten kalepatan kulo nyuwun agunging pangaksami. Perangane layang ing ngarep diarani …
37.	Irah-irahan film sing lagi kondhang kaloka yaiku Tresno Sudra, tegese irah-irahan yaiku ….
38.	Inti utawa pokoke dhialog bisa di temtokake tanda ing ngisor iki kajaba ….
kanti tujuan mahami isi wacan kanthi setiti diarani maca …
41.	Ukara sing paling trep gawe mertamu yaiku …
42.	Aku punya keinginan menjadi Kapolri
43.	Ing ngisor iki ukara sing paling trep digawe pacelaton karo wong sing wes dikenal yaiku …
44.	Ukara sing paling trep yen digawe ngakhiri pacelaton yaiku ….
45.	Yen awakedewe adus mangka bapak……ukara sing trep gawe ngisi ceeg-ceceg yaiku …
46.	Bocahn iku pawakane dhuwur kencur.tegese dhuwur kencur yaiku ….
49.	Paragane angka”1996” yen di ucapake gawe basa krama alus yaiku …
50.	Sakwise ditinggal ibune, bocah iku dadi mbisune. Tegese mbisuni yaiku
51.	Wesi iki abote abot kapuk. Tegese abot kapuk yaiku …
54.	Tembung ”mangewu cara” tegese …
55.	Isih lumaku lestari. Tembung ”lumaku” iku tembung linggane ….
56.	”Sapirang-pirang” basa kramane ….
57.	Tembung ”tumuju” iku wujude tembung andhahan sing entuk seselan arupa ….
58.	Ganti rugi duwet kontan. Kontan tegese ….
61.	”Trek-trek pada kandheg lakuke” Kandek lakune tegese ….
62.	Warga Tangulangin ngamuk kanti cara nutup dalan. Ukara iki nduweni jejer yaiku …
63.	Aku dikongkon ibu tuku tiket. Tembung sing dicap kandel kuwi ngoko lugu, yen diowahi dadi tembung ngoko andhap, yaiku ….
64.	Anak polah bapak kepradah. Tegesé paribasan iki, yaiku….
c.	wong tuo nemu reribet marga saka polahé anak
65.	Biyen ing Ssekolahan durung ana koperasiné, nanging … wis ana.
66.	”Ibu tuku gula abang” yen dikramakake dadi ….
68.	Amir nggujen ketingalan wajane” basa ngokone yaiku ….
69.	”Sapa sing mangan segaku” basa kramane yaiku …
70.	Panggone grajakan sewu kuwi dhuwur
soale sing diapusi yo gak mudeng blas iki 😆
Reply	wah… jos gandos, mekanike pinter,
G-20 utawa Kelompok 20 nagara-nagara ékonomi gedhé iku klompok 19 nagara kanthi ékonomi gedhé ing donya ditambah Uni Éropah. Sacara resmi, G-20 dijenengaké
Governors utawa Klompok Rongpuluh Mentri Kauangan lan Gubernur Bank Sentral. Klompok iki dianakaké taun 1999 minangka forum sing sacara sistematis ngimpun kakuwatan-kakuwatan ékonomi maju lan temuwuh kanggo ngrembug isu-isu utama ngenani ékonomi donya. Patemon pisanan G-20 lumangsung ing Berlin, 15-16 Desember 1999 lan sing dadi tuwan omah menteri kauangan Jerman lan Kanada.[1]
Latar mburi pambentukan forum iki diwiwiti anané Krisis Kauangan 1998 lan panemu sing muncul ing forum G-7 ngenani kurang efektif-é patemon iku yèn ora ngajak kakuwatan-kakuwatan ékonomi liya supaya kaputusan-kaputusan sing digawé nduwèni prabawa sing luwih gedhé lan ngrungokaké kepentingan-kepentingan sing mbokmanawa ora kacakup jroning klompok ciliki iku. Klompok iki ngimpun mèh 90% GNP donya, 80% total dol tinuku donya lan rong protelon padunung donya.
Minangka forum ékonomi, G-20 luwih akèh dadi ajang konsultasi lan kerja sama bab-bab sing magepokan karo sistem moneter internasional. Ana patemon sing tumata kanggo nyinaoni, ninjo, lan nyurung dhiskusi ing antara nagara industri maju lan lagi tumuwuh ngenani kawicaksanan-kawicaksanan sing tumuju marang stabilitas kauangan internasional lan golèk upaya-upaya ngatasi masalah sing ora bisa diatasi déning siji nagara tinamtu waé.
G-20 ora nduwèni staf tetep. Kursi ketua dirotasi ing antara anggota-anggotané lan diwengku déning Troika sing anggotané telu anggota: ketua taun lumaku, ketua taun kapungkur, lan ketua taun sabanjuré. Sistem iki pinilih kanggo njamin kesinambungan kagiatan lan pangelolaan. Ketua taun lumaku mbuka sekretariat ora tetep sing buka mung sajroning masa tugasé.
Sebagéan gedhé anggota ya iku nagara-nagara kanthi purchasing power parity paling gedhé lan sethithik modifikasi. Walanda, Polen, lan Spanyol, sing klebu big 20, diwakili déning Uni Éropah. Iran lan Taiwan ora diilokaké. Thailand uga ora diilokaké, senadyan posisiné sadhuwuring Afrika Kidul.
sepisan ing nagara sing dadi anggota G-20. Patemon G-20 pisanan dianakaké ing Berlin,Jerman taun 1999. Indonesia bakal dadi
DC, jroning sawasana Krisis Kauangan 2008. Pirsani warta ing
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=G-20&oldid=1091652"	Kategori: Organisasi internasionalKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
rak mutu kabeh, wong mung pingin thukul wae do rebutan.
MBAH PANCAAAAAAAA …….! AKU OJO DILALEK KE LHO
dadi wong sugih ae aja lali karo aku,,,fans mu
jawa, java, javanese, jawa, kejawen, perwayangan, prambanan, temple, wayang.
Muis kuliah kedhokteran wonten ing Jakarta selami tigang taun, sakdèrèngipun mundur amargi gerah. Muis miwiti nyambut damel minangka pegawé negeri. Saklajengipun pindhah dados wartawan, kanthi seratan ingkang kathah ngritik campur tangan Walandi wonten ing Indonesia. Muis nerbitaken buku ingkang asesirah Salah Asuhan ing taun 1928.
Supados gadhah peran wonten ing perjuangan politik, Muis nggabung
Eksekutif. Piyambakipun yakin bilih kanthi cara damé mboten cekap kanggé ngrengkuh kamardhikan Indonesia, kedah nganggé cara kakerasan. Kanggé nyaketi Sarekat Islam punika, pamaréntah Walandi ngangkat Muis dados anggota
saka tiger lan lion) iku sato kéwan campuran sakan macan lanang karo singa wadon. Manga ora pati akèk kaya kéwan campuran suwaliké yakuwi singa lanang karo macan wadon sing diarani Sican (singa-macan), jroning basa Inggris: liger (lion-tiger). Manga dianggep ora bisa dadi ing alam jembar, amarga singa lan macan nduwèni kabiasaan lan habitat sing béda banget.
Manga bisa ngatonake karakter kaloro wong tuwané: bisa nduwèni tutul saka ibuné lan lorèng saka bapaké. Wulu manga lanang manawa luwih cendhek tinimbang wulu singa. Ukuran manga luwih cilik tinimbang singa utawa macan, rata-rata boboté watara 150 kilograms, utawa 350 lbs, saéngga luwih katon kaya kucing ingon-ingon.
Manga akèh-akèhé mandhul, nanging ana siji manga sing jenengé Noelle ing Shambala Reserve kawin karo macan lan ngasilaké katurunan sing diarani ma-manga (ti-tigon).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Manga_(
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.55, 28 Maret 2014.
am	mestine njaluk loro perorang bi, sijine gawe aku
weby: mas romi, sampeyan ndik jerman jarene? nang paris aku ketemu karo arek Geodesi 97,
untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu
tah ?" takok doktere.
"Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah.
"Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah.
Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti lyric, sing penting joget bae, bodoa apa bae musike ora
Balas	15.	Bengkel Modifikasi Ora Kelalen Bawor-e « Banyumasan Wordpress -
[…] pas dolan maring Bengkel Modifikasi Win’s Paddock sing ana nang Pabuaran, aku ngrasakna kahanan sing mbanyumai […]
mlaku linggihno, Karepno maring aku rino lan wengi, Ojo maneh jabang bayine si…….. Oraho welas asih karo aku, Jin setan podo manut karo aku, Setan.. Dayang, Prayanganyo podo welas asih maring aku, si……. asih welas, welas asing, asing marang
rumah makan pitik cilik solo Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: rumah makan pitik cilik solo	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
gawekno vektor, fotone njupuko dewe neng fisbukku sing paling ganteng menurutmu, trus duite njupuko dewe iki
Reply	@Anas: lha mbuh, ketoke ora, soale wonge apikan kok..
@Momo: Wa… iyooo jane bapake tumbas dewe.. khan murah to..
@ericova: Wah, ojo sampek aku ditipu.. hahaha…
nyidayang ngopas nggih? dados tyang copas niki, bli?BalasHapusPratiwi
sing ndagel sopo…tengah musim motorprix region 2 kok mindhik-mindhik kukut njur ora melu balap
Ulo 3 buntute pirO? 35+3+3=38-37=7581
hindiAKELE TANHA 1gayab 2Gayab ( sushmita sen)akeli tanha jaha na jai by raheel.wmvThe Making Of Flop Gayab LadkaTANHA TANHA RATOON.wmvSONU NIGAM , Jaane Kyun Tanha
pewayangan Betawi dikenal dua jenis wayang: Wayang Kulit (
Dicawis’ake kanggo sopo wae,
Tiket suargo regane murah,Nanging anehe akeh seng wegah,Tumindak becik angel lakone,Akeh godane, lan rintangane,Yen kuat imane, slamet uripe.
saderek!Sampun dipun terangaken dening Saderek Lie Hoo Soen maksudipun chadjat punika. Tjekak
ingkang dipun pimpin dening Bangsa Indonesia pijambak. Kadjawi wonten punika ugi, tumut nenuwun dateng Gusti Allah sageda Negeri Indonesia, ingkang sampun ngalami udjian katah sawa awrat, tansah dipun lindungi dening Pandjenenganipun, sahingga ing tembe lantjar pembangunipun. Persatuan kita tansah kokoh, tebih saking rintangan. Amargi saking kokohing persatuan kita anggenipun nglampahaken kewadjiban kita temtu katah hasilipun. Negari Indonesia, ingkang sampun misuwur loh djinawi saged sentosa lan kijat. Punika tjekak aosipun pidatonipun
Hoo Soen.Sapunika Negari kita sampun merdeka. Awrat tanggel-djawat kita wiwit dinten punika. Revolutie sampun gantos dados evolutioe. Kalawan sakedik, ananging teratur, kita mbangun Negari kita. Sagedipun kita ambangun kalawan sae, manawi bangsa Indonesia saha warga Indonesia sanesipun insjaf lan mangertos saestu kewadjibanipun. Kita kedah aningalaken dateng Dunia Luar, manawi kita saged ngopeni kamerdekaan! Punika anggadahi teges, manawi kita saged ndjagi pijambak keamananipun Negari kita. Amargi keamanan, sadaja lumampah teratur! Sumber2 kangge ambangun katah. Ananging punapa sumber-sumber punika saged kita ginakaken kangge mbangun Negari, manawi kita kaum pekerdja taksih nggadahi djiwa-koloniaal? Ingkang dipun wastani djiwa koloniaal inggih punika, kirang akalipun utawi iniatiatievipun, njambut damel sapurun-purunipun, boten
perdjoangan kamerdekaan tentara kita T.N.I kalijan pemuda-pemudanipun anggenipun nglabuhi Negari ngantos djiwanipun dipun korbanaken! Berkat korban2 punika kita
kekeluargaan. Kosok wangsulipun, kula suwun, sageda sampejan sedaja mangertos tudjuan kita. Manawi wonten ingkang dados pitaken nan perkawis padamelan, penghargaan utawi sanes-sanesipun sageda nglahiraken dateng pemimpinipun, ingkang dipun anggep kados bapak sampejan
Salebetipun minggu punika ing ngriki nembe kedadosan ingkang njedihaken.Makaten
punika sageda sampun ngantos kedadosan malih, amargi sikap para pekerdja ingkang makaten wau nglingsemaken, njata manawi para sederek dereng mangertos kewadjibanipun sebagai pegawai Negara ingkang merdika. Ing mangira kita tansah ngatingalaken goodwill utawi pikadjeng ingkang sahe!Manawi makaten saladjengipun, kedah para saderek mangertos akibatipun!1. Pabrik mboten saged mlampah. Kabetahan ra'jat boten saged dipun tjekapi.2.Kawontenanipun ekonomis keluarga para pekerdja kotjar-katjir.3. Dunia luar anggudjeng, amargi dipun reh dening bangsanipun pijambak, ekonomis lumpuh, amargi pemogokan.
Sampun ngantos dening hawa nafsunipun pijambak saha kapikat dening asutan ingkang boten maton, sahingga para saderek lan nagari dados korban!Sageda para saderek ambedakaken antawisipun ingkang sehat, saha ingkang boten!Kita
boten bade mbaguguk nguta waton, manawi punapa ingkang dipun pikadjengaken para saderek maton, amargi kita salebetipun kamerdekaan ngatur sadaja-sadajanipun miturut kakeluargaan. Sang Bapak boten bade damel tjilakanipun anak-anakipun.Ingkang punika, para saderek kersaha ngrenungaken, kersaha manggalih ingkang lebet,
petjinta bangsa, nglampahaken kewadjibanipun miturut rail ingkang lurus, sehingga saged dipun pameraken dateng sanes-sanesanipun minangka tjonto. Punika ingkang dados
Sun Lutang ya iku ahli bela diri aliran dalam neijia lan penulis saka Cina.[1] Jeneng asline ya iku Sun Fuquan.[1] Dhèwèké nguasai jurus Taijiquan, Xingyiquan lan Baguazhang.[1]
Dhèwèké lair saka kulawarga mlarat ing taun 1861.[2] Dhèwèké mulai nyinaoni Xingyiquan ing taun 1882 saka Guo Yunshen.[1] Dhèwèké banjur nyinaoni Baguazhang saka Chen Tinghua ing taun 1891.[1] Taun 1911 dhèwèké ketemu karo master Taijiquan Hao Weichen kang lagi nandhang lara.[1][2] Sun Lutang nyelok dhokter lan ngopeni master mau nganti mari.[2] Nalika iku Sun Lu Tang umure 50 tahun.[1] Pungkasane Hao Weichen ngucapake matur nuwun kanthi ngajarake jurus Taijiquan aliran Wu Yu-xiang.[2] Ing taun 1912, Sun Lutang mulai nyiptakake Taijiquan aliran Sun.[2] Minangka penulis, dhèwèké kerep gawé buku ngenani jurus-jurus ilmu bela diri aliran dalam kang wis pelajari.[2]
^ a b c d e f g (en)Xingyiquan, Valley Spirit Taijiquan. Diundhuh
Posts Tagged: pitik cilik mp3	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
iki wis adus karo wis mangan…dadi wis ayu tur wareg… :smile:
soale dikiro kecelek… hohoh.. lha gak enek wong e…
Hohoho… dasar wong wong gak perasaan.. mosok gak ngerti nganjuk to.. hahaha…
Huwalaah, kok aneh artine.. yowis anjuk ladang wae..
@anton: Gak i.. tetep sepi…
Konrad Zuse (dilafalaké [ˈkɔnʁat ˈtsuːzə]; lair ing Berlin, 22 Juni 1910 – pati ing Hünfeld, 18 Dhésèmber 1995 ing yuswa 85 taun) ya iku
dikendhalèkaké déning program, Z3, ana ing taun 1941 (program iku disimpen ana ing tape kertas).[1] Zuse nampa Werner-von-Siemens-Ring ana ing taun 1964 kanggo penemuané mau.[1]
Zuse uga ngrancang basa pamrograman tingkat dhuwur pisanan, Plankalkül, pisanan diterbitaké nalika taun 1948 kang wujudé téorètis, merga basa pamrograman iku durung diimplemèntasikaké ana ing sakdawané urip lan ora sacara langsung duwé prabawa marang basa pamrograman ndhisik.[1] Salah siji panemu ALGOL (Rutishauser) nulis: "Pacoban kang pisanan kanggo nemokaké basa algoritma dilakokaké nalika taun 1948 déning K. Zuse.[1] Notasiné cukup umum, nanging proposal mau iku ora tau nganti tekan tetimbangan kang patut ditampa."[1]
Sakliyané karya ana ing babagan tèknik, Zuse uga gawé salah siji bisnis komputer ana ing wiwitan taun 1946.[2] Perusahaané iku gawé Z4, kang dadi komputer komersial nomer loro kang diséwa déning ETH Zuerich ana ing taun 1950.[2] Nanging merga Perang Donya II, karya Zuse akèh kang ora kacathet ana ing Amérika Sarékat lan Britania Raya; kamungkinané prabawa pisanané kang kadhokumèntasi ing perusahaan AS ya iku pilihan IBM lan patènné ana ing taun 1946.[2] Nalika pungkasan taun 1960-an, Zuse mengusulaké konsèp Rechnender Raum (babagan adhedhasar komputasi).[2]
^ a b c d e f (en)ei.cs.vt.edu
^ a b c d (en)www.idsia.ch
Artikel ngenani biografi tokoh Jerman iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konrad_Zuse&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 18 Oktober 2016.
“Djelas sawo 11 sing mateng wis=1320
Asline yo bablas Nganjuk rapopo. Paling yo teles kebles. Iso adus banyu
Akeh kanga pal qur’an hadise
Hampton Inn - Suites Boise-Nampa At The Idaho Center ID, Nampa
boleh g dek ngelink blog nya dek eva… 😀 😀 😀
monggo mba…kadosipun panjenengan inggih sampun kulo link … menopo kirang?
kuwi 54 kilo. Wis isine awak cuma balung karo kulit haha. Wuih, aku lali wis tekung ndino ra ngombe susu. soale denko soklatku wis entek. haha..
Reply	bobot seket papat iso medun eneh dadi seket lak wis adus
Saiki mending urip enteng wae rausah ngoyo. Jarene rejeki wis enek sing
Reply	tonggoku yo onok sing ngalami koyo ngene, sedo. Ning ora goro-goro melekan. Pengaweane sing
ngantuk lan kesel (biasane perjalanan luar kota sing aduuooh) aku malah ngemut kopit murni karo uyah sithik,
elu ? (njur opo maksute kie)
Reply	Betul setujuuu… Kabeh wong mesti wis tau ngalami
ndelok konco2 sing ombenane minuman berenergi, pikiranku langsung termindset “kuwi berbahaya” haha. Aku mending teh anget ae wis. Sing alami luwih
pemalang, purbalingga, purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung, wonogiri, magelang, pekalongan, salatiga, surakarta, tegalJawa timur, bangkalan, banyuwangi,
pitik cilik koes plus Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: pitik cilik koes plus	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
ingkang awon miwah ingkang sae wawatekanipoen, katanda saking kawontenaning woewoekiranipoen ingkang sampoen dipoen moefakati menggah ingkang leresipoen
SEMAR KUNING By Ki Wongso Pandji Indr...
" PUSAKA LELUHUR ": SAKIT TENGGOROKAN (
lampu ngarep e wis ora orsi ya kang, nggone king ketone
dadi CHIPS ceritane..xixixiix Balas	4.	Pardicukup -
apik mas. seneng motor Merzyne. hehe
Kananten: Lirik Lagu Cut Memey Gatot Kaca
Lirik Lagu Cut Memey Gatot Kaca - Kananten
Posts Tagged: suara pitik cilik	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
Wis jri ki ra iso lanjut ,tangn ga iso ngoo nyekel lan sikil njahit kabeh wah ki kudu sakdurunge jalan tanah liat base camp wae, ga mungkin ke pos 3. OK? Tp saiki awake
telur 3, the anget 3 pinten buk?” Si mbah bilang” nyuwun ngapunten ngger maeme sakwontene”, tak jawab “mboten nopo2
Lagu Manis Tebu kadung disawang nono keseleombak segoro uber uberansemono ugo welas nong rikosing ono leren lerene sing siji uwong ngomonge podomanis tebu mulo kawitanesun sing
pujohang biso gawe ati iki tentrem isun bengen ngeloro sing gampang percoyoomong kosong hang sing ono nyatanesing usah akeh janji manis ring lambeisun mung
Cream Pembesar Penis Kuda Hitam Jantan Di D.I Yogyakarta Meliputi :
nggawe kata-kata indah. Sms mlebu siji-siji gak jebuli. pokok’e riyoyo taun iki aku njaluk sepuro sing akeh nang awakmu kabeh, minongko aku jek seneng misuhi awakmu saben dino.
Posts Tagged: lagu pitik cilik	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
wess..jann..jann…erur tenan 😀 maestrone koq dudu gerard pakdhe?
ngger abang njaluk opo wae, mesti ditukokke karo ayra kok, tenang wae . .
cah ayureff:ngalor ngidul liwat toko ngumbah motomasio mung senggal senggol ati legosopo ngerti nasib awak lagi mujurkenal anak e sing dodol rujak cingurjok dipikir angger podo gelem mlakujok dipikir angger podho gak duwe sangumangan tahu jok di campur nganggo timunmalam minggu jok podho di gawe
telpon: “Hallah Ndhuk, kowe iki ojo aneh-aneh, lha orang sing nyewa ise kerasan, kowe weis
Obat Pelangsing Badan Di Jogja Di Jawa Timur Meliputi :
iku kutha lan Nagar Panchayat ing distrik Meerut, Uttar Pradesh, nagara bagéyan India. Astinapura utawa Hastinapura asal saka tembung Hasti (gajah) + Pura (kota). Akèh lelakon ing carita Mahabharata sing kedadéyan ing Astinapura. Ing mangsa saiki, kutha iki disebut Hastinapur, sawijining kutha cilik sing dumunung ing Uttar Pradesh, leté watara 120 km saka Delhi. Ing kutha iki akèh tinemu objek wisata sing narik kawigatèn kaya Kuil Jain lan Taman Nasional Hastinapur.
Kuruwangsa). Jroning kitab Mahābhārata, kisah sentral Para Raja Astinapura diwiwiti saka katurunan Prabu Santanu. Prabu Santanu nduwèni sepasang istri, ya iku Dewi Gangga lan Satyawati. Saka perkawinan iku, Prabu Santanu duwé putra telu, ya iku: Bhisma, Chitrāngada, lan Wicitrawirya. Bhisma lair saka Dewi Gangga d’ené Chitrāngada lan Wicitrawirya lair saka Dewi Satyawati.
Bhisma wis sumpah ora bakal kawin, déné Chitrāngada gugur ing yuswa anom nalika tarung lawan Raja Gandharwa sing jenengé padha. Sauntara iku Wicitrawirya dinikahaké karo loro putri saka Krajaan Kasi, ya iku Ambika lan Ambalika. Nanging Wicitrawirya séda tanpa katurunan. Supaya tahta krajaan bisa diwarisaké, kaloro randha Wicitrawirya dipasrahaké marang Resi Byasa sing isih nduwèni hubungan kakrabatan karo kulawarga krajaan.
Resi Byasa nganakaké ritual nyuwun anak. Sawetara wektu sawisé iku kaloro randha Wicitrawirya banjur ngandhut. Saka Ambika lair Drestarastra sing wuta. Saka Ambalika lair Pandhu sing pucet praupané. Saka panyuwunan Dèwi Satyawati, Resi Byasa kersa nerusaké upacara lan Dèwi Satyawati ndangu sawijining peladèn anama Sudri. Saka peladèn iki lair Widura.
putra pambarep Santanu, wafat ing yuswa anom jroning paprangan
putra ragil Santanu, wafat ing yuswa amum tanpa katurunan
putra Alm. Wicitrawirya karo Ambalika (sawisé upacara putrotpadana)
putra Alm. Wicitrawirya karo Ambika (sawisé upacara putrotpadana)
putra Abimanyu (putra Arjuna, adik saka Yudistira) karo Uttara
Artikel ngenani India iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Astinapura&oldid=1029672"	Kategori: MahabharataKutha ing IndiaLokasi jroning MahabharataCithakan mawi topik MahabharataRintisan topik India	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.55, 11 Maret 2016.
Admin Jakartapedia (bicara | kontrib)
farikha mardhatillah (bicara | kontrib)
Anda Nurlaila (bicara | kontrib)
Puji Hastuti (bicara | kontrib)
Rahmi Hastari (bicara | kontrib)
maryadi setiawan (bicara | kontrib)
Ria Efriani Pratiwi (bicara | kontrib)
Admin Jakartapedia 2 (bicara | kontrib)
Imam Hidayah (bicara | kontrib)
Asep Irwan (bicara | kontrib)
syarifah levi (bicara | kontrib)
Djulianto Susantio (bicara | kontrib)
Selvina Agusnit (bicara | kontrib)
Syarifa Tunnissa (bicara | kontrib)
Mardyana Ulva (bicara | kontrib)
Egi Muhamad SaefulHaqi (bicara | kontrib)
Berthold Sinaulan (bicara | kontrib)
Muhammad Adi Nugroho (bicara | kontrib)
Sidik Agus Purwoko (bicara | kontrib)
Nuriyah Amalia (bicara | kontrib)
Risma Hasnawaty (bicara | kontrib)
Mutia Yomeina (bicara | kontrib)
panca saktiyani (bicara | kontrib)
Kartum Setiawan (bicara | kontrib)
Daya Sudrajat (bicara | kontrib)
Meita Dyan Hartarien (bicara | kontrib)
Lutfi Khanif (bicara | kontrib)
Rika Melati (bicara | kontrib)
dian hendiana (bicara | kontrib)
fahmi hidayat (bicara | kontrib)
RM Ksatria Bhumi Persada (bicara | kontrib)
nak omah(7) lho ratau mangan panganan enak, Mbah. Ibu nak omah ratau masak. Paling cuma masak mi, tahu, tempe, nyeplok ndog, opo tuku nak njobo8. Ibuku ki mangan opo nak omah saiki, Mbah?” tangis
Ono Al Qur’an Gusti Alloh ndawuhne
Iku wis ketutur ono ing Al Qur’an
ngaturaken sugeng taun anyar, mugi tansah diparingi rejeki, mugi tansah
nyong pesen 2 Kang temenan, kprime, urung diaku ulih pesen mbokan? loro temenan, arep tek enggo meng JMS koh
olih kang. Langsung bae pesen neng TKP kiye Kang….
kang nyong wis meng tkp pi ra bisa ndaktar je. tek telpon martini bae ya
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-onlinefucktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
tumrap wong wadon kang kelangan sakromosom X.[1] Wong wadon lumrahe duwenikromosom seks XX
togenesis (pembentukan gamet) utawa nalika ing tahap nyigare zigot kang wiwitan.[2]
Deteksi[besut | besut sumber]
Kanggo ngerteni anane kelaina ing jabang bayi nalika meteng, bisa nindakake tes USG.[3] Analisis ik uga bisa ditindakake nalika bayi isih ing jero weteng utawa nalika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 29 Agustus 2016.
Bleneng: Markas Jin Di Pinggir Jalan Tol Cipali
lenggah sami ingkang satuhu minulya. Kepareng matur wonten ngarsanipun sesepuh soho pini sepuh dalah kasepuhan ingkang satuhu kinabekten. Para satriyaning negari dalah pangemban pangembatin projo ingkang satuhu kinurmatan. Wonten pangarsanipun para kadhang werdho mudo taruno kakung sumowono putri ingkang satuhu tresno, lan ugi mboten kesupen wonten pangarsanipun poro rawuh sedoyo ingkang sinebo ing sagunging tata krami. Poro rawuh ingkang satuhu kinurmatan, pujo-puji syukur mugi unjuk wonten ngarsanipun Gusti ingkang moho Agung injih puniko Allah SWT, ingkang sampun kepareng paring pinten2 kanikmatan soho karohmatan dhumateng kito sedoyo sehinggo kito sedoyo saged pepanggihan wonten ndalemipun Bopo……………….kanthi mboten manggihi alangan satunggal punopo. Pramilo kanthi meniko kito ikraraken kanthi waosan
SAW, ingkang tansah kito ajeng2 syafaatipun minhandiissa
wonten ngarsa jengandiko sami minangkani punopo ingkang dados pamundhutipun ingkang jumeneng hamengkubati nuwun injih Bopo……………….ingkang supados kawulo ndereaken lampahingadicoro upacara pawiwahan ing wekdal meniko. Anamung sak derengipun kawiwitan keparengo ingkang rumiyin kawulo aturaken menggah toto rakiting adicoro pawiwahan ingkang samangkeh badhe kababar tuwen kabeber wonten ngarso jengandiko sami. Who ndene adicoro ingkang ongko sepisan nuwun injih: v Pambuko v ……………. v ……………. v ……............. v Penutup Mekaten poro rawuh menggah tata rakiting adicoro pawiwahan ingkang sampun Rinacik rinaket kanthi edi, Mugiyo waged lumaksono kanthi araras ariris soho hangresepaken dhumateng penggalih jengandiko sami. Poro rawuh ingkang satuhu bagyo mulyo. Magayutan wakdal ingkang sampun dumugi titi wanci pramilo adicoro ingkan urut sepisan badhe kawulo wiwiti nuwun injih adicoro pambuko sumangga kito bikak sesarengan kanthi waosan umul kitab ingkang kawulo derekaken alfatihah…………………..njengkap adicoro ingkang ongko kalih nuwun injih…………………( seterusnya ). Nuwun rawuh sakderengipun adicoro kawulo terasaken, kawulo sigeg rumiyin dene wekdal kulo aturaken dumateng sederek juru ladi. Bpk ibu adicoro payigeg sampun pari purno pramilo adicoro kulo terasaken. Mekaten poro rawuh menggah lampahing upocoro pawiwahan ingkang sampun paripurno, mbok bilih anggen kawulo matur kathah kekirangan soho kalepatanipun kulo mawanthu-wanthu nyuwun agunging
gelem mas aku gelem sing putih sisa o gawe aku #ngarep
wuih iku 1001 mimpi buku opo mas ? togel kah? ndop	9 March 2013
Reply	Weleh, ukuranne L vit. Guwedhe. Awakmu opo cukup? Hahaha… Vitafauzia	9 March 2013
Reply	cukup kok cukup tak nggedekno awak sek ndop	9
2.	“Arep gawe apa, Mas Darman?”pitakone Andi.
3.	Rinda matur yen dheweke arep merusake sekolah menyang SMA .
4.	Ukara kang jejere di kenani pakaryan lesan diarani ukara …
5.	Ukara kang jejere nindakake pakaryan di arani ukara …
7.	Kucing (tubruk) tikus nang latar.
8.	Bu Diah numpak sepedha menyang pasar. Tembung numpak kudune …
11.	Andhi dedege dhuwur kencur. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
12.	Kali cilik iku banyune bening leri. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
13.	Ing crita Andhe – Andhe lumut, paraga wanita kang apik bebudhine yaiku …
Jaka Tingkir dadi salah sawijining tuladha para mudha ingkang gadah kaunggulan babagan kanoragan. Saka babagan iku mau, cekak critane Jaka Tingkir bisa kasil mujudake impene ing jero ati saka jaman biyen mula yaiku dadi narapraja ing kasultanan Demak Bintara. Kaunggulan kanoragan sing di duweni Tingkir kapirsa nalika tingkir diajak mbedhag pikat. Nalika bedhag pikat Tingkir kasil nyekel macan tanpa nganggo gegaman, malah macanipun dipun bopong menyang kasultanan. Kanjeng sultan dadi bungah manahipun nalika mireng kabar sakmenika. Merga saka rasa marem lan bungahing atine sultan sahingga kanthi sebab kasebut Jaka Tingkir angsal kanugrahan inggih menika diparingi kalungguhan dados lurahing Tamtama ana ing praja Demak .
Saka perangan carita kasebut sapa sing diarani Jaka Tingkir iku ….
a.	Para mudha kang kepenak uripe ing jaman biyene
15.	Tegese ukara mbedhag pikat ing duwur yaiku ….
16.	Nalika Jaka Tingkir isih cilik, deweke nduweni kapinginan yen gedhe mangke pengen dadi napa ….
17.	Babagan apa sing ndadekake Tingkir narima mandhat dados Lurah Tamtama ing praja Demak ….
b.	Amarga duweni tali paseduluran ingkang sae kalian Sultan Demak
kaunggulane Tingkir babagan olah kanoragane ….
19.	Kanthi cara kaya ngapa tingkir kasil gawa macan pinuju kasultanan ….
a.	Kanti cara di tumpakake ana ing sakdhuwure kereta
b.	Gunakake lumakune tingkir lan mbopong macan
20.	Miturut cerito ing duwur , tokoh sing kadapuk dadi tokoh protagnis yaiku ….
21.	Urut-urutane prastawa sakjeronng drama wiwit saka prolog, klimaks lan nganti tumekane pungkasan cerita diarani ….
22.	Panggonan lan wektu dumadine crita drama diaranai ….
23.	Ing ngisor iki sing kalebu “Purwaka” nalika pidato yaiku ….
a.	Mugi mugi panjenengan tansah pinaringan seger kawerasan dumugi mbenjang menika.
b.	Pujisyukur dumateng ngersanipun ALLAH SWT ingkang sampun maringi rahmat.
c.	Cekap semanten atur kawula , mbok bilih wonten lepatipun atur, kula nyuwun ngapunten.
d.	Minangka pungkasaning atur, kula sak kanca nyuwun lumunturing sih samudra pangaksami.
24.	Pakulinan ndongeng punika saged nuwuhaken rumaketipun sesambetan antawisipun tiyang sepuh kaliyan lare. Ukara kasebut nggunakake basa …
d.	Krama alus 25.	“Arep gawe apa, Mas Muhammad?”pitakone Andi nalika ketemu ing dalanan.
26.	Andhi dedege dhuwur kencur. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
27.	Kali cilik iku banyune bening leri. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
29.	Ana kedadean kucing (tubruk) tikus ing latar.
30.	Ukara ing ngisor iki sing nggunakake basa ngoko lugu yaiku …….
a.	Mas Hardi saiki ora kersa rawuh mrene.
31.	Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinurmatan, sedaya kanca ingkang tansah kula tresnani.
Tuladha ing duwur yaiku perangane tanggap wacana babagan ….
32.	Ing ngisor iki sing paling trep digunakake nalika wasana basa ing sajroning tanggap wacana yaiku ….
33.	Ing ngisor iki sing duweni kalungguhan paling asor yaiku ….
d.	Patih 34.	Dadi uwong aja sak kumuwat amarga sugihe.Kumuwat duweni teges pada karo ukara ing ngisor iki yaiku ….
35.	“Lha menika prajurit enggal lha kok mung mendel kemawon”.
37.	Manut geguritan ing ndhuwur, ana pira jenenge lelara iku….
40.	Nggunakake basa krama alus kudune digunakake marang ….
41.	Manut geguritan ing ndhuwur, ana pira dalan mlebune lelara iku….
42.	Ing ngisor kalebu carito rakyat, kejaba …
43.	Pralambange tumrap bocah sing durung dunung, utawa durung ngerti diwedharake ing tembang …
44.	Pralambange tumrap bocah kang tumapak ing wayah nom–noman (remaja) diwedharake ing tembang …
45.	Seneng tresna, grapyak, cocok kanggo aweh pitutur
48.	Sing ngatur lan mimpin lumakune drama diarani …
49.	Jroning maca naskah drama pirembugan kanthi kebak ekspresi dijumbuhake karo …
51.	Ukara kang jejere nindakake pakaryan di arani ukara …
53.	Kucing (tubruk) tikus nang latar.
54.	Bu Diah numpak sepedha menyang pasar. Tembung numpak kudune …
55.	Polahe kaya gabah den interi. Unen – unen iki kalebu …
56.	Sing kaya mutung wesi gligen yaiku …
57.	Andhi dedege dhuwur kencur. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
58.	Kali cilik iku banyune bening leri. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
59.	Ing crita Andhe – Andhe lumut, paraga wanita kang ala bebudhine yaiku …
60.	Seneng tresna, grapyak, cocok kanggo aweh pitutur rasa tresna mujudake wateke …
62.	Dhong – dhinge swara ing pungkasane gatra di arani …
63.	Sing ngatur lan mimpin lumakune drama diarani …
64.	Nalika maca naskah drama pirembugan kanthi kebak ekspresi dijumbuhake karo …
65.	Bapak kepala desa ingkang dahat kinurmatan.
66.	Sebutna 3 tuladhane cerita rakyat!
67.	Pralambange tumrap bocah sing durung dunung, utawa durung ngerti diwedharake ing tembang …
68.	Pralambange tumrap bocah kang tumapak ing wayah nom–noman (remaja) diwedharake ing tembang …
69.	1. Ngadeg jejeg kanthi kebag kapitayan
Nalika nindakake tanggap wacana, pratelan ing dhuwur sing kudu digatekake yaiku ing nomer….
Semakin gayeng wae ki nongkrong di sini…. ojo mbok usir sik yo mas…. tak moco kanthi seksama…. weks… jenenge sangar men ..? Rahyang
“Sik, sabar toh Min, wong wis tuwo kok ijek muring-muringan. Santailah.”
“Yo gak ngono, mosok soko omahe Atim sampek Ismu kok meh sak jam. Wis ngono Mobik karo Atim suwi pisan njupuk kamera.”
gek biyen sing digoncekno seje, sak iki wonge dhuwur, gek biyen rodok semok (nek ora gelem diarani lemu) cedhake
lali dalan cilik-cilik. Maksudku nyebal liwat dalan ning nggurine SMA Siji, tapi muter-muter sampek ning Guo Akbar. Lak ngono yo Yam?”
“Yo wis lah, sing penting wis teko. Lha Mobik karo Atim piye?”
Wong tuwo iki pancen lalinan, wong ngguri SMA Siji njebul ning Guo Akbar, mosok iso? Mungkin Aji Bonos iku wis ora mandi nek kenek kharim, lha wong biasane alasan-alasan sing
jarene iki jaman edan sing ra edan jarene ora keduman bocah nom-noman podo seneng pacaran ra peduli manggon neng ngisor jembatanteko omah pamite neng sekolahan jebule ra ono neng sekolahan senajan bolos arep pacaran wong tuwo ngerti aduh duh wes telung wulaniki lagu lagu dolanan untuk menghibur anda kalian sopo rumongso jo podo gelo gampang gelo mengko cepet tuwo sopo rumongso jo podo gelo gampang gelo mengko cepet tuwoiki jaman jarene jaman kemajuan enom tuwo podo hape-hapean tumpakane motor bebek anyar ora ngerti emung motor kreditane ra popo emung motor kreditan penting ra lali neng kewajiban bayar cicilan sing saben wulan … nggawe duit utangan bayar cicilan sing saben wulan … nggawe duit utanganini lagu lagu dolanan
sopo rumongso jo podo gelo gampang gelo mengko cepet tuwo sopo rumongso jo podo gelo gampang gelo mengko cepet tuwo - kumpulan lirik lagu yulie anantaLeave a comment lirik lagu ngamen 8 (playboy kampung) – yulie anantalirik lagu
Nt2 tau ono kisah opo karo Mbak Tik Gurmud SMA1 ’90. Sing nok foto SMA
Kok ono tangan ngrawil nok pundhak tengene Mbak Tik.
Dgn gak enak ati ana yo ancen rodo,
Yo opo kabare, wis suwe gak ngetok, mesti sibuk terus ki. Lha wis dadi bos kok, hehehe …
Aku durung nikah, durung ono jodo sing gelem (isin aku), anakmu lucu tenan, marakke pingin.
Poko’e dungakno aku yo…ben ndang entok bojo lan anak sing sholih-sholihah.
Btw, kok sak iki dadi redaktur melayuonline, kan adoh karo profesimu… Kan awakmu iso bakat ngajar, maksudku dadi pak Kiyai ngunu lho…
Yo wis ngono wae, mengko disambung maneh yo…
September 2, 2008 at 11:28 am maksih mas rifa’i,
Balas	iyo nggo po meneh aku sing dadi team bidik membidik pas budale mergo klambine sing orange2 kan jelas wengi2 po meneh pas aku jan alon2 ki nang ngarep dewe grayah2
gedhe utawa ngarep-arep tekane pakaryan gedhe amarga pakaryan gedhe iku arang tekane, sing kereb sira sandhung iku pakaryan kang cilik-cilik. Sira aja ngremehake marang pakaryan cilik. Yok opo anggonira bisa nandhangi pakaryan gedhe yen sira durung kulina nandhangi pakaryan cilik. Mulane samubarang kang tinemu ing tangan ira, lakonana kalawan temen-temen, atasna awit karsa ning Gusti, amarga ing ndonya iki ora ana pakaryan kang ora saka karsa ning Pangeran, snadyan to katon remeh babar pisan.”
– Tindakna pacelathon kanthi nindakake dadi paraga: anak karo sesepuh kampung bab katentreman!
– Weneha panyaruwe pacelathon kang wis ditindakake kancamu !
kanthi kedal lan irama kang trep cerita wayang ing ngisor iki!
– -Wacanen kang premati kanthi kedal lan irama kang trep cerita wayang ing ngisor iki!
– -Ringkesen crita mau banjur critakna kanthi ringkes uga!
wonten mbak, kulo badhe ngeces!!”, “Oh iyo wes mengko nek kadhemen enggal mlebu yo, ora pantes perawan ning njaba bengi-bengi”, “Inggih
“Kowe iki yo’opo toh nduk, kowe kan wes ngerti nek bapak lan ibu iku ora seneng karo keluargane Ivan, kok dadi kowe malah pacaran karo Ivan!” ucap mas
masalah nopo ingkang wonten teng keluargane mas Ivan kaleh bapak lan ibu, kulo mboten saget pisah kaleh mas Ivan. Kulo niki
Kuto Solo sing dadi kenangan kowe karo aku, nalika ngeterke sliramu…
Penafian grouppornotube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.grouppornotube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Posts Tagged: pitik cilik solo	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
Iwasaki Yatarō, lair 9 Januari 1835 – pati 7 Fèbruari 1885 ing yuswa 50 taun) ya iku wong kang duwéni kumpeni otomotif Mitsubishi. Kulawargane ya iku tani ing provinsi Aki, Provinsi Tosa (saiki Kochi), Jepang.[1] Anak saka sawijining tani biyasa, Yataro miwiti kariere ing klan Tosa.[1] Klan dianakake ing akèh panggonan ing Jepang kanggo kepentingan bisnis, supaya ngrangsang para mudha supaya bisa mbangun perekonomian kang apik.[1]
Miwiti karier[besut | besut sumber]
Yataro miwiti karire kanthi nyambut gawé ana ing klan Tosa, dhèwèké lunga menyang Edo (saiki Tokyo) nalika dhèwèké umur sangalas taun kanthi ancas golek pendhidhikan.[1] Lara nemen kang dirasakake déning bapaké ing sawijining padon karo kepala désa ndadekake Yataro bali saka Edo setahun candhake lan cuti sedela saka sekolahe.[1] Hakim ora gelem mroses prakarane bapaké lan Yataro nuduh hakim korupsi.[1] Dhèwèké dikirim ing kunjara kang suwéné pitung sasi. Sawisé ditokke, dhèwèké ora duwé gawéyan. Ora let suwe, dhèwèké éntuk gawéyan minangka guru sekolah désa.[1]
^ a b c d e f g "The Man Who Started It All"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yataro_Iwasaki&oldid=1106215"	Kategori: Lair 1835Kapatèn 1885	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.27, 2 Novèmber 2016.
kayak emak emak kraton solo deh . . . A : Mbok wes to mas, nek nyangkem karo wedokan ki mbok sing sopan sithik . . ramangkasar ngono niku . . V : ah, ngomong opo . . A : mboten sah mmulai meneh to mas,
V : ah yayaya . . tapi mbok
Posts Tagged: pitik cilik youtube	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
OS ver: Hisense Vision UI 3.0
geni tanpa kukus, ceng cleleng ceng claleng kasangga ibu pertiwi, tangi dhewe urip dhewe aneng jagad, mustika lanang jaya, hem aku si Pancasona, Ratuning nyawa sakalir "
Reply	Mural sing nggowo pesen kritik sosial lan ngajak pada kebaikan mesti seneng nyawang. Ning lek gambare wis ra nggenah, aneh-aneh ora enek jluntrunge nyaweng dade eneg.
Penting maneh, mural yo kudu dirawat, lek wis luntur lan mbulak yo ndang diperbaiki ben sing nyawang iso adem mripate.
Lha sampean kok ora nyumbang mural pektor ?
Reply	Huahahha.. setuju kang. Sing elek elek
nganggur kang. Nek nganggur mestine wis melu ngoret2. Eh tapi diriku ndik Nganjuk kene urung terkenal soale. Dadi raenek sing menghubungi.
Buktine sepi raenek wong dolan. Sejak mlebu koran sampe saiki sing dolan omahku iso diitung driji Ratna	24 September 2014
Reply	Mural meriah ya mas ndop… mampir lah kao sowan ke nganjuk ndop	24 September 2014
sing elek, ben-e wong-e ngerti nek grafitine iku eleeek..
luweh darani nyepam po ora sik penting mrene maneh! piye kabarmu kang?? iki ketinggalan crooottt mu wakakkakakakak! hedan warnane ungu koyo ngene
mungkin. wis ngono wae engko ndak dikiro pidadto jurkam. pamit! wakakkakakakakk!!
Sing kapusan ki sakjane sopo tooo ??? Jam 3 esuk
neng komen dohh!!! mosok kirim surat nang endi? wkkakakkakak!!
Hloooo…, awakmu semok ngono opo yo iso salto karo kayang??? Nganggo telepati.., dibatin wae wis langsung dong… Tapi ojo mbatin arep ngising..,
2 Pétrus 31Para sedulur sing tak trésnani, aku saiki wis nulisi kowé ping pindo. Nang layang kabèh loroné aku nuju nggugah angen-angen sing resik ing atimu. 2Mulané aku ya ngélingké marang kowé bab tembung-tembungé para nabi sutyi sing wis dietokké ing jamané mbiyèn. Aku uga ngélingké marang kowé bab piwulangé Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé, sing wis didunung-dunungké marang kowé karo para rasul. 3- 4Prekara siji iki kowé aja sampèk lali para sedulur! Ing entèk-entèkané jaman wong-wong bakal ngumbar kedagingané lan bakal moyoki kowé, takon: “Jaréné Yésus wis janji arep teka menèh, lah endi? Para mbah-mbahané awaké déwé saiki wis dikubur, nanging sembarang ijik kaya mbiyèn waé, wiwitané langit lan bumi.” 5Wong-wong kuwi njarak ora gelem ngakoni nèk kawit wiwitané mbiyèn wis ènèng langit lan bumi sing tekané sangka tembungé Gusti Allah. Sangka tembungé Gusti Allah bumi mentas sangka banyu lan jalaran banyu dipisah karo Gusti Allah, bumi bisa ènèng. 6Nanging ya nganggo banyu uga Gusti Allah ngrusak bumi sing ndisik, bumi dikelepké sak kabèhé. 7Lan uga manut tembungé Gusti Allah langit lan bumi sing ènèng iki kasimpen tekané mbésuk nèk bakal dirusak nganggo geni, mbésuk ing dina kruton, nèk Gusti Allah bakal ngrutu lan ngrusak kabèh wong sing ora manut marang Dèkné. 8Para sedulur sing tak trésnani, prekara siji iki kowé aja pada lali, yakuwi: sing diarani sèwu taun karo awaké déwé kuwi kanggo Gusti Allah namung sedina. Dadiné kanggo Dèkné sedina tunggalé karo sèwu taun. 9Mulané aja pada mikir nèk wis kesuwèn banget lan Dèkné ora bakal teka menèh. Ora para sedulur, nèk Gusti wis ngetokké janji bakal balik menèh, Dèkné mesti bakal teka menèh, senajan ènèng sing pada mikir nèk Gusti kesuwèn tekané. Nanging apa ta jalarané kok Gusti durung teka? Jalaran Gusti ngétokké kesabarané marang kowé. Karepé Gusti, aja sampèk ènèng wong siji waé tiba ing karusakan, nanging bisaa kabèh wong pada ninggal urip dosa lan pada nurut marang Gusti. 10Nanging wantyiné tekané Gusti kaya tekané maling kaé, ora kenèng dijagakké. Nèk Gusti teka, langit bakal ilang nganggo swara kaya nèk kanon njebluk kaé lan pérang-pérangané bumi bakal kobong kabèh. Jagat sak penggawéné bakal kudu asok penjawab marang Gusti Allah. 11Para sedulur, nèk sembarang kuwi mau kabèh bakal dirusak kaya ngono, kepriyé perluné enggonmu nglakoni urip sing sutyi lan sing nurut pituturé Gusti Allah. 12Pada ngarep-arepa dina tekané Gusti kanti tenanan, nganggo urip sing ngajèni marang Gusti Allah. Nèk Gusti teka, langit bakal kobong lan pérang-pérangané bumi bakal ilang, jalaran sangka panasé geni. 13Nanging awaké déwé ngarep-arep langit anyar lan bumi anyar, kaya sing wis dijanji karo Gusti. Nang panggonan anyar iki sembarang bakal mlaku kaya sing dikarepké Gusti Allah. 14Mulané para sedulur sing tak trésnani, sak barengé awaké déwé pada ngentèni kuwi mau kabèh klakon, hayuk awaké déwé pada nglumui tenan nindakké urip sing resik lan sing pantes, rukun karo Gusti Allah. Dadiné nèk Gusti teka, awaké déwé bisa ketemu ngono. 15Ngertia para sedulur, ya kesabarané Gusti sing marakké awaké déwé iki bisa nampa keslametan. Uga layang-layangé seduluré awaké déwé ing katrésnan, sedulur Paulus, enggoné ngomong ya nganggo kaweruh sangka Gusti Allah. 16Wujuté, nang layang-layangé kabèh dèkné ngomongké bab iki. Ya bener, layang-layangé sedulur Paulus ya ngrembukké prekara-prekara sing angèl dunungé. Wong sing ora ngerti lan ora jeru kaweruhé ora bisa nyandak kuwi, digawé jalaran kanggo nyimpangké tegesé. Wong-wong iki ora namung klèru enggoné ndunungké layang-layangé sedulur Paulus, wujuté enggoné pada ndunung-ndunungké isi-isiné Kitab Sutyi sing liya-liyané ya klèru. Klakuan kaya ngono kuwi namung nekakké karusakan kanggo wong-wong kuwi déwé. 17Para sedulur sing tak trésnani, kowé kabèh saiki wis tak élingké lan wis pada ngerti sakdurungé. Pada sing ati-ati tenan karo piwulangé wong-wong sing ora manut marang kekarepané Gusti Allah. Aja sampèk katut penasarané wong-wong kuwi lan aja sampèk pedot sangka pengandelmu. 18Malah pada mundaka ing kabetyikané Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé Yésus Kristus. Pada mundaka enggonmu kenal marang Dèkné. Muga-muga Gusti diluhurké, saiki lan slawas-lawasé!
Jroning téori probabilitas lan statistika, korélasi, uga diarani koéfisien korélasi, iku aji sing nuduhaké kakuwatan lan arah hubungan linièr antara loro pangowah acak (random variable).
Salah siji jinis korélasi sing paling populèr ya iku koèfisièn korélasi momèn-prodhuk Pearson, sing dikasilaké saka mara kovarians kaloro variabel kanthi ping-pingan simpangan bakuné. Senadyan nduwèni jeneng Pearson, metodhe iki pisanan dikenalaké déning Francis Galton.
6 "Korélasi ora mesthi sebab-akibat"
Koèfisièn korélasi momèn-prodhuk Pearson[besut | besut sumber]
Sipat-sipat matematis[besut | besut sumber]
Korélasi linier antara 1000 pasang pengamatan. Dhata digambaraké ing bagéyan kiwa ngisor lan koèfisièn korelasiné dituduhaké ing pérangan tengen ndhuwur. Saben titik pengamatan duwé korélasi maksimum karo awaké dhéwé, kaya ditudhuhaké ing dhiagonal (kabèh korélasi = +1).
E(X2) − E2(X) lan semono uga tumrap Y, mula bisa uga ditulis
Jroning pambuktèn Nir pepadhan Cauchy-Schwarz, koèfisièn korélasi ora bakal ngluwihi saka 1 jroning aji absolut. Korélasi mawa aji 1 yèn ana hubungan linier sing positif, mawa aji -1 yèn ana hubungan linier sing negatif, lan antara -1 lan +1 sing nuduhaké tingkat dhépendhènsi linièr antara loro variabel. Tansaya cedhak karo -1 utawa +1, tansaya kuwat korélasi antara kaloro variabel kasebut.
Yèn variabel-variabel kasebut silih bébas, aji korélasi padha karo 0. Nanging ora mangkono kanggo suwaliké, amarga koèfisièn korélasi mung ndhétèksi kagumantungan linièr antara kaloro variabel. Umpamané, pangowah acak X mawa dhistribusi uniform ing interval antara -1 lan +1, lan Y = X2. Kanthi mangkono aji Y ditemtokaké mung déning X.'
Koèfisièn korélasi non-paramètrik[besut | besut sumber]
Koèfisièn korélasi Pearson minangka statistik paramètrik, lan kurang nggambaraké korélasi yèn asumsi dhasar normalitas sawiji data dilanggar. Métodhe korélasi non-paramètrik kaya
Kendall migunani nalika dhistribusi ora normal. Koèfisièn korélasi non-paramètrik isih kurang kuwat yèn dibandhingaké karo métodhe paramètrik yèn asumsi normalitas data dikebaki, nanging cenderung mènèhi asil distrosi nalika asumsi kasebut ora dikebaki.
Métodhe pangukuran sing liya kanggo meruhi dhépendhènsi antara loro pangowah acak[besut | besut sumber]
Kanggo ngantukaké sawiji pangukuran ngenani dependensi data (uga nonlinier), bisa dipigunakaké rasio korélasi, sing mampu ndhétèksi amèh kabèh dependensi fungsional
Kopula lan korélasi[besut | besut sumber]
Akèh wong sing klèru nganggep yèn informasi sing diwènèhaké déning sawiji koèfisièn korélasi wis cukup ndhéfinisin struktur kagumantungan (dependensi) antara pangowah acak. Nanging kanggo meruhi anané kagumantungan antara pangowah acak kudu ditimbang uga kopula antara kaloroné. Koèfisièn korélasi bisa didhéfinisi minangka struktur kagumantungan mung ana ing sawetara kasus, umpamané jroning fungsi distribusi kumulatif ing distribusi normal multivariat.
Yèn ukuran korélasi sing dipigunakaké arupa koèfisièn momèn-prodhuk, matriks korélasi bakal padha karo matriks kovarians pangowah acak sing wis distandaraké Xi /SD(Xi) untuk i = 1, ..., n. Saéngga, matriks korélasi minangka matriks definit ora-negatif.
"Korélasi ora mesthi sebab-akibat"[besut | besut sumber]
Diktum konvensi yèn "korélasi ora tansah ateges sebab-akibat" dibahas jroning
Kepiyé waé, korélasi ora diasumsi tansah akausal, senadyan panyebab kasebut bisa uga ora diweruhi.
Ngitung korélasi sacara akurat nganggo métode numerik[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki algoritma (jroning pseudocode) sing bakal mènèhi èstimasi korélasi kanthi migunakaké metodhe mumerik
aku duwe pitik cilik wulune brintik Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: aku duwe pitik cilik wulune brintik	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
sing nggaji pakdhe saiki koyone bedo meneh yo … 🙂
rezeki ingkang kulo panjenengan tampi puniko wonten hak ipun tiyang lentu.Kanggo mbantu poro fakir, yatim piatu lan berjuang kanggo negakne
nodong Kaji, ana kasil nggowo rejak banyu zam-zam sak jurigen. Syukron sing
Anggenipun jaring nujum dinten jum’ah,
Badan sariraku teka babang renang kaya jago keriwis,
Boling (basa Inggris: bowling), iku sawijining ulah raga utawa dolanan kang dimainaké kanthi cara ngglindhingaké bal nganggo tangan.[1] Bal boling diglindingaké kanggo ngrubuhake pin kang cacahé sepuluh.[1] Pin mau ditata dadi wujud segitelu yèn dideleng saka ndhuwur.[1] Nalika kabèh pin dirubuhaké kanthi ngglindhingké bal kaping pisan iku diarani strike. Nalika pin ora bisa durubuhak sepisan dadi, banjur diwènèhi kasempetan manèh kanggo ngrubuhaké pin kang kasisa.[1] Nalika pin bisa dirubuhaké ana ing glindhingan bal kang kapindho dijenengi spare.[1] Nalika wis glindhingan kaping pindho isih ana pin kang durung rubuh dijenengi open frame (missed) kang nentokake kanggo pètungan angka ana ing saben game.[1] Pin banjur ditata manèh kaya pisanan kanggi miwiti frame sabanjure.[1]
Saben permainané ana 10 frame[2]
Saben frame duwé 2 kotak kang nglambangaké ana 2 uncalan[2]
Mligi ing frame 10 ana 3 kotak kang tegesé duwé kasempetan kaping telu kanggo nguncalaké[2]
Skor paling dhuwur ana ing saben permainané ya iku 300 kang dijenengi perfect game[2]
Saben frame strike olèh tambahan angka saka 2 uncalan banjuré nanging yèn spare olèh tambahan angka saka sakuncalan.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 2 Maret 2016.
“UJAR-UJAR KI RONGGO WARSITO”
pâdâ lakumu, senajan pâdâ dodolanmu, senajan pâdâ nyambut gawemu. Khasil sing ditâmpâ bakal bedâ-bedâ
sing urip kuwi wis disangoni såkå sing kuåså. Dalan urip lan pangane wis cemepak cedhak kåyå
menungså silap måtå lan peteng atine, sing adoh såkå awake katon padhang
cemlorot ngawe-awe, nanging sing cedhak neng ngarepe lan dadi tanggung jawabe
wis cemepak såkå Gusti, ora bakal kurang anane kanggo nyukupi butuhe menungså
såkå lahir tekane pati. Nanging yen kanggo nuruti karep menungså sing ora ånå
isa diduweni såpå wae sing gelem ngleremke atine ing bab kadonyan, seneng
tetulung marang liyan, lan pasrahke uripe mareng Gusti Kang Murbeng Dumadi,
JAWA Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni. Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembar Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa Srengenge Idul Fitri
pelem ora kudu ahli, jalaran duwure ranganti rong meter Sugeng riyadi Idul Fitri, donga-dinonga kita satya ning dalan bener Udan-udan ngeyup ngisor wit
gila nek ngguyu mringis. Lebaran sungkem wongtuwo ojo lali kang ngrumat awakmu wiwit
Jakarta Gudheg areh rasane enak tenan Kula caos sugeng hari raya Nyuwun pangapunten sedaya kalepatan Pitik kate rupane putih Pitik alas rupane coklat Idul Fitri ati manungsa bali putih hawa-nafsu dikendali kanthi tobat Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran, mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-naman Lebaran kesempatan golek tambahan ora kudu ngentekke duwit celengan Kulak klambi ning Beringharjo
kalen ngresiki sampah ben ora mbunteti ilen Gawe bludrek menawi luputku di simpen, langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten Ing dina fitri punika sampun lepas
rebutan pangan. Dina lebaran kula nyuwun kawelasan, panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan, sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan. Naliko burung hantu pada dipulut, tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut. Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput, sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.
nonton wae sek…sopo sing kalah. ngko tuku sing kalah wae…:D
pados sangu kagem mbenjing,ugi http://trijokobs.wordpress.comning dereng diisi.suwun.
Hamburger (utawa kang luwih asring diarani burger) iku panganan kang wujudé arep kaya sandwich kang kapérang saka roti bunder satangkup, daging kang diasepi (padhatan nganggoné daging sapi, kadhang-kadhang daging babi utawa kombinasi saka pirang-pirang daging) padhatan disèlehaké ing sajroning roti satangkup.
mayonès, saus tomat.[1] Konsumen hamburger wis ngancik tekan sakabehing donya lan berkembang kanthi apik.
Hamburger uga bisa dicakaké ing patty, apa manèh ing Inggris tembung "patty" arang-arang dienggo, sanajan réstoran "hamburger" ing nagara-nagara Persemakmuran arang-arang nganggo tembung iku kajaba ngrujuk
Tembung hamburger asalé saka tembung Hamburg, ya iku kutha Hamburg kang ana ing Jérman, banjur nglakoni èmigrasi menyang Amèrika. Ing Jérman dhuwur, tembung Burg tegesé rerampungan kang difortifikasi utawa diperkaya perlindungan, lan mujudaké komponèn kang amba kanggo jeneng panggonan. Hamburger bisa bisa dadi tembung aran ing sajroning Basa Jérman, ngrujuk menyang wong kang saka Hamburg (bandingké London - London>) utawa tembung katrangan kang nggambaraké kahanan ing kutha Hamburg. Semana uga tembung hot dog lan utawa sosis, jeneng liya panganan kang agawé saka daging, uga dienggo ing Jérman minangka tembung aran kang wong-wong lan minangka tembung katrangan kanggo nggambaraké kahanané saka kutha Frankfurt lan Wien (Wina). Tembung "burger" ana gegayutané karo pirang-pirang jinis sandwich kang arep padha karo hamburger, migunakaké daging kang béda, kayadéné burger kebo, burger kalkun, burger kidang, burger salmon, utawa burger-burger vegetarian.[2]
Sajarah Burger[besut | besut sumber]
Panganan iki pisanan dadi panganan khas bangsa Tartar, ya iku arupa daging cincang kang dipangan mentah kanthi mung diwènèhi banyu peresan jeruk. Bangsa Tartar iku bangsa nomaden kang asring nglakoni lelana kang adoh kanthi numpak jaran, mula daging kang digawa dadi atos lan ora patut dipangan. Bangsa Tartar iku mau ngakali kanthi nyèlèhaké daging ing sangisore sadèl jarané. Sawisé nglakoni lelana adoh, jebul dagingé iku isih anget lan ora adhem. Daging iku langsung dipangan, tanpa dimasak, lan mung diwènéhi banyu peresan jeruk.
Panganan kang misuwur saka Asia Tengah iki banjur digawa déning pelaut Éropah menyang nagarané, ing kutha Hamburg. Warga ing kutha iku padatan nganggep yèn warga kana iku warga kang nduwèni adab. Warga kana ora gelem mangan daging kang ora dimasak, mula daging khas Tartar iku dimasak dhisik sadurungé dipangan kanthi cara dibakar utawa digoréng. Jebul panganan iki disenengi karo wong akèh. Nganti saiki isih ana wong-wong kang luwih seneng mangan burger kanthi cara mentah.
Steak Burger[besut | besut sumber]
Hamburger saiki padatan awujud daging kang dipangan bebarengan karo roti, kang asalé saka Amèrika. Imigran saka kutha Hamburg ngenalaké menyang wong Amèrika. Ing kana daging iki diarani Hamburger Steak lan daging iki isih dipangan kayadéné mangan steak.
Mirurut warga kutha Hambur, New York, panggonan kang kaya kutha Hamburg ing Jérman, panganan iki ditemokaké déning kakang adhi saka Ohio, Frank lan Charles Menches. Miturut lègenda, kakang adhi iku bakul ing pinggir dalan kang ngadol sandwich. Sawijining dina dhèwèké kentékan sosis, mula dhèwèké migunakaké
Miturut Komunitas Sajarah Seymour ing Winsconsin, ngandharake yèn Charlie Nagreen iku wong kang ngripta hamburger. Saiki jeneng Charlie Nagreen identik diarani "Hamburger Charlie". Dhèwèké ngadol sandwich kang isine bakso nalika umure 15 taun ing Seymour Fair ing taun 1885. Nanging dodolane ora patiya laris amarga panganane ora bisa dipangan kanthi mlaku. Banjur dhèwèké nggepengake bakso lan diwenehae ing sela-selane roti. Idene iku bisa narik konsumen. Nalika iku, Hamburger Steak misuwur banget, mula Charlie njenengi panganane iku kanthi sesebutan Hamburger. Wiwit iku, dhèwèké melu dodolan ing Seymour Fair kanggo dodolan Hamburger nganti seda ing taun 1951.
Miturut Perpustakaan Kongres Amerika lan Pamaréntahan Connecticut, hamburger pisanan didol ing taun 1895 déning Louis Lassen ing restorane Louise's Lunch ing New Haven, Connecticut. Majalah New York ngandharake yèn pisanan panganan iki ora diwenehi jeneng nganti ana pirang-pirang pelaut saka Hamburg mampir menyang restoran iku, banjur njenengi menu iku kanthi jeneng hamburger.
Sajarawan Texas Frank X. Tolbert ngandharake yèn sing nemokake hamburger kang pisanan ya iku Fletcher Davis saka Athens, Texas. Dhèwèké mitayani yèn Davis mulai dodol hamburger ing kiose kang ana ing Athens wiwit taun 1880an, lan ngenalake hamburger menyang St.Louis Fair ing taun 1904.
Hamburger Saiki[besut | besut sumber]
Konsumsi burger misuwur banget ing sabakehing donya amarga rasane kang enak lan praktis. Hamburger bisa dipangan sinambi mlaku-mlaku. Saliyane iku, iklan hamburger kang dibabarake ing tipi, asring ncitrakake hamburger minangka panganan modern.
Ing pirang-pirang nagara akèh kang mariasekake burger nganti rasane mathuk karo selerane sing nggawé. Ana kang ngganti daging sapi karo daging babi, nus, iwak, urang, lan lobster. Tuladhane burger kang unik ya iku Rice Burger, panganan iki ditemokake ing Jepang, China, lan Taiwan. Warga kana migunakake sega minangka gantine roti. Ana wong kang mariasekake burger vegetarian kanthi cara ngganti daging kang ana ing burger karo gluten, uga ana Tofu
Quarter Pounder iku burger kang digawé déning McDonald's kira-kira saka 1/4 pons (4 ons utawa 114 gram) daging sapi, kang ditimbang sadurunge dimasak (ing Australia bobote kira-kira mung 113.4 gram). Panganan iki pisanan dikenalake ing Fremont, California ing taun 1971-1972 lan dadi salah siji menu nasional Amerika Serikat ing taun 1973. Padatan burger didol kanthi utawa tanpa 2 lembar keju, nanging Quarter Pounder kang diwenehi keju luwih misuwur tinimbang kang ora diwenehi keju.
Ing pasar-pasar kang ora migunakake sistem ukuran Inggris, Quarter Pounder dikenal kanthi sesebutan Hamburger Royale, utawa macem-maceme, kang ana ing filem Pulp Fiction. Ing Kanada, Australia, Selandia Baru, lan Swedia kang migunakake sistem metrik, burger iki jenenge tetep Quarter Pounder. Ing
Keju kang ana ing burger marakake burger dadi luwih ngndhut gizi. Yen dibandhingake karo burger biasa, burger keju ngandhut kalori 20% kang luwih akeh, gajih 33% lan protein 25% kang luwih akeh. Yen
Saiki burger vegetarian berkembang ing pirang-pirang restoran cepat saji ing Amerika Lor, nanging cacahe kang didol isih sithik sanadyan ing restoran kang padha. Wiwit
Burger vegetarian pisanan digawé ing London nalika taun 1982 déning Gregory Sams, kanthi ngarani 'VegeBurger'. Gregory lan kangmase Craig wis nggawé restoran makanan alami ing Paddington wiwit taun 1960. Salah siji Hypermarket Carrefour ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamburger&oldid=1112712"	Kategori: PangananAmérika SarékatKategori ndhelik: Halaman
menggunakan pranala magis ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Manut dr. Nelwan cuweran peru duwe ph dhuwur kang disenengi dening salmonella typhii. Kahanan kaya mengkene iki mujudake papan
Dhokter mriksa bocah sing lara. Ing ukara kasebut sing dadi jejere yaiku…
sak beja-bejane wong kang lali, luwih beja sing eling lan waspodo…
Balas	cantrik wingking berkata:	11/06/2009 pukul 17:29	Wayange wes wancine .. GORO-GORO..!!!
langit2 kelap2 katon Kang… pancen wis titi wancine…
Jateng) Re: Kangen Pak tri gubug
dari upeti. Lha sopo sing arep diwenehi
Indonesia)Banjar Jasri (Indonesia)Banjar Kelod Kauh (Indonesia)Banjar Kerobokan (Indonesia)Banjar Tengkulak Kelod (Indonesia)Banjar Ubud Kaja (Indonesia)Banyuwangi (Indonesia)Batam Island (Indonesia)
JAKARTA :-Aksara Kemang 7199283-Aksara Citos 75920347-Aksara Plaza Indonesia 3107711-Aksara
iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti ibu kutha. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 22 Oktober 2016.
Ekalaya Kasil Ngalahake Arjuna ing Kaprigelan Manah2. Bathari Durga Panguwasa Kabeh Setan Priprayangan3. Dewi Srenggana4. Palakramane
Wedine Para Dewa8. Wisanggeni Lair Wujud Geni Lan Menjila Dadi Satriya Pinunjul9. Arya Damar10. Brajadenta Nyawiji Kalawan Ragane Gathotkaca11. Begawan Ciptaning Rajane Kabeh Widadari Ing Tinjomaya12. Bab Pewayangan
jere nek ana wong seneng melu seneng dadi apik UDU GURU BOJO PUN UDULah melu seneng….. Jere neka ana wong seneng melu seneng dadi apik
sing ketok jelas Wiji lagek ngopeni irunge sing akeh umbele, Seko nantang deder Jengkim. Sopo sing menang? Sokran sing ngerti. Ana dewe lagek ditantang Noor Zen dolanan mul-mulan (catur ala Sendangharjo-Kutorejo). Walafuw Mul, ora ente sing
CHRISTMASSugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
aku duwe pitik cilik youtube Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: aku duwe pitik cilik youtube	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
sudaning hawa lan nafsu / pinesu tapa brata / tanapi ing siang ratri / amamangun karyenak tyasing sasama // Wikan Mengkoning samodra / kederan wus den ideri / kinemat kamot ing driya / rinegem sagegem dadi / dumadya angratoni / nenggih Kangjeng Ratu Kidul / ndedel nggayuh
mangan rotin stan-stan. 22Apa kow
liyan. Nk nng sakwijin Para sedulur, saiki nng prekara
dw ora ntuk nggawa bojon nk awak
nampa apa-apa. Ora, aku luwung mati
Ysus urip lan pada dunung nk Dkn
sak atiku. 7Aku ngabark pitutur sing
turut, awit aku pretyaya nk Gusti sing
sing ditetepk nganggo getihku. Sabensaben kow ngomb sangka
marem atin liyan. 4Wong wdok ora
nk nng badan kedagingan, uga nng
ketulis: Manungsa sing ndisik dw,
sedulur Timotius. 12Bab sedulur Apolos,
prangan badan. Kepriy wa, gelem
ngerti nk badan kadonyaan sing Para sedulur, awak dw
namung sak untara. Dadin nk awak
Het Nieuwe Testament in Surinaams Javaans, 2de uitgave, 2009 Bible League
ya ora ngawak wa, ora kaya bokser sing
ngantem ngawur wa, ora. 27Aku nata
bisa manut karepku. Nk ora ngono,
sing ketulis nang Kitab, unin ngn:
teka nang kuta Korinta kuwi, jalaran aku
nk awak dw mandori uripmu, ora,
Ora dosa nk dkn ngawink anak.
siji, yakuwi, Gusti Ysus Kristus, sing
sing paling apik kuwi pemberian sing paling akeh manfaat e. koyok pitutur e Sunan Drajat “Paring teken marang wong kang kalunyon, paring mangan marang wong kang kaliren, paring sandhang marang wong kang kawudhan, paring payung marang wong kang
gini :“ Iki bapak,nduk. Bpk nyileh hpne konco. Tulung tukokno Bpk pulsa 25 ewu ning nomer anyare Bpk, iki nomere 081342932945. Penting, amarga bpk ana masalah.
Hahaha .. yo wis to .. gari ngontrak (neng golek bojo sik wae mas 😀 sak durunge di pek uwong
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 75
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 77
read saiki kusuo no sainan 76 english, saiki kusuo no sainan 76 raw manga, saiki kusuo no sainan 76 online, saiki kusuo no sainan 76 chap, saiki kusuo
emak emak kraton solo deh . . . A : Mbok wes to mas, nek nyangkem karo wedokan ki mbok sing sopan sithik . . ramangkasar ngono niku . . V : ah, ngomong opo . . A : mboten sah mmulai
YOHANES 6:4 | Duk punika Rerainan Paskah bangsa Yahudine sampun nampek.
-Kedongdonge sing mateng 8=59-(83), 8-23-30=6853
-Sio 8 kr 9=17->5089
-Wedus 6 buntute piro? =35+6=41=5
ING Professional Styl-ING Shining Fluid -
setanah air!!!”	Sugeng Enjang….
meniko fotone kok sae tenan Pak?
niki kulo wis kadung serius moco artikele, jebulnya diakhiri dengan antiklimaks
sekolah terkeren ndek malang rek smk moklet..
lha iku lapo kok iso onok nikie lauda…??????
Yo opo bentuke adek kos mokong iku saiki? wkwkwk
MUNG NYAWANG FOTOMU - voc deviana safara.mp3
dhawuh : “Nek milih bojo iku sing ora patiyo ngerti dunyo. Mergo sepiro anakmu sholeh, sepiro sholehahe ibune. Sohabat Abbas iku nduwe bojo ora seneng dandan, nganti sohabat Abbas isin nek metu karo bojone.
padang yang tinggal di Mekah) iku nduwe bojo pinter dagang, nduwe putro loro.Sing siji dadi ahli bangunan sijine
Tarbiyatus sibyan Lamongan Maarif 17 Tarbiyatus sibyanLamongan Maarif 20 Tabiyatul Huda Lamongan Maarif 7 Banjarwati Lamongan Maarif 7 Banjarwati Lamongan
Salafiyah Salafiyah Siman Lamongan Salifiyah Siman Lamongan Tarbiyatus Shibyan Kematren Lamongan Tasisut taqwa lamongan Tasisuttaqwa YPPI 1945 Babat Lamongan
SGP MINGGU 11 NOPEMBER 2012	SGP RABU 14 NOPEMBER 2012
38 thoughts on “SGP SENIN 12 NOPEMBER 2012”
Edan lan kesengsem maring aku nganti manunggaling jiwo tarub jodoh pamungkas kasil… kasil… kasil kersaning
aku duwe pitik cilik mp3 Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: aku duwe pitik cilik mp3	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
stratovolcano aktif kang panggoné ana ing pulo Sumbawa, Indonésia.[1] Gunung iki mapan ana ing rong kabupatèn, ya iku Kabupatèn Dompu (sapérangan sikil sisih kidul nganti tekan kulon segara, lan Kabupatèn Bima (bagéyan èrèng-èrèng sisih kidul nganti tekan kulon lor, lan sikil nganti tekan sisih wétan tekan lor), Propinsi Nusa Tenggara
subduksi ana ing ngisoré.[1] Perkara iki ningkataké kadhuwuran Tambora nganti tekan 4.300 m[2] kang ndadèkaké gunung iki tau dadi salah siji puncak paling dhuwur ana ing Nusantara lan mededi dapur magma kang gedhé ing gunung iki.[1] Mbutuhaké wektu saabad kanggo ngisi menèh dapur magma kang ana ing gunung iki.[1]
Aktivitas vulkanik gunung iki ana ing pucuké nalika sasi April taun 1815 nalika iku gunung iki mbledhos ana ing skala pitu Volcanic Explosivity Index.[1] Bledhosan iki dadi bledhosan paling gedhé nalika ana jeblugan tlaga Taupo taun 1815.[3]
VEI Owah-owahan mangsa panas ana ing sisih lor bumi (°C)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.14, 16 Maret 2016.
wong kae, utowo wong iku, utowo wong kuwi.. (kuwi, iku, kuwi, diwolak-walik podho ae maksute..)
Lha marahi brebeken suoro motor sing distarter kuwi lo.. dadi nek
Prambanan EnglishMUSEUM CANDI PRAMBANANJl. Jogja-Solo Km. 16, Prambanan, Sleman, Yogyakarta, Indonesia (0274) 496 402Koordinat GPS: -7.75024444444444, 110.492761111111Tulis ulasan Diperbarui tgl 12/30/1899Museum Candi Prambanan
Endi janji”ne pas kampanye?
Jare laer ko wong cilik. Tapi saiki wes gede malah ngidak” wong cilik.
Adobe Photoshop, utawa bisa uga kasebut Photoshop, ya iku piranti lunak editor citra gawéan Adobe Systems kang dikhususake kanggo ngedit foto/gambar lan kanggo ngganti lan nggawé efek. Piranti lunak iki uga digunakake déning fotografer digital lan parusahaan iklan sahingga dianggep minangka pamimpin pasar (market leader) minangka piranti lunak pangolah gambar/foto, lan, sesarengan Adobe Acrobat, dianggep minangka produk paling musuwur kang
Ing taun 1987, Thomas Knoll, kang dadi mahasiswa PhD ing Universitas Michigan, miwiti nulis salah sijiné program ing Macintosh kauntungané bisa nampilake gambar grayscale jroning layar monokrom. Program iki, kang asring kasebut Display, ide utawa gagasan kang metu dideleng déning panjenengané seduluré ya iku John Knoll ya iku salah sijiné karyawan ing Industrial Light lan Magic, kang ngerekomendasiake Thomas supoyo iso ngubah program dadi program panyunting gambar kang utuh. Thomas njupuk enem wulan kanggo ngaso (istirahat) saka kuliyah ana ing Universitas Michigan ing taun 1988 kanggo kerja sesarengan karo saduluré kanggo mbahas program iki, kang diganti jenengé dadi ImagePro.[1] Sabanjuré taun wis bisa dikerjakake, Thomas ngganti jeneng programé dadi Photoshop lan ditandangi jroning wektu kang cukup cepet kanthi produsen scanner Barneyscan kanggo ndistribusiake salinan saka program kasebut déning slide scanner; "total kurang luwih 200 salinan Photoshop wis dikirimake" kanthi cara iki .[2]
Jroning wektu iku, John plesir ing Silicon Valley ing California lan menehake demonstrasi program marang insinyur ing
kanggo nuku lisensi kang tumuju kanggo ndistribusikake ing wulan September 1988.[1] Sawetara John makarya ing plug-in ing California, Thomas tetap ing Ann Arbor kanggo nulis kodhe program. Photoshop 1.0 dirilis ing 1990 khusus kanggo Macintosh.[3]
Ing wiwitan Photoshop dirancang kanggo nyunting gambar tumuju dicetak basis-kertas, Photoshop kang ana ing mangsa iki uga bisa digunakake minangka mproduksi gambar ing World Wide Web.Jinis utawa versi pungkasan uga nduwèni aplikasi tambahan, Adobe ImageReady,kanggo piranti kasebut.
Dijupuk 2007-06-15. Pranala njaba[besut | besut sumber]
(en) Photoshop di Open Directory Project
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adobe_Photoshop&oldid=1110218"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.24, 16 Januari 2017.
GAMBARE ISO JUMBO NGENE YO::: ASEM JERAWATE KETOK KABEH TO IKI::: RAK ISO
Kel. Kramat Sari, Kec. Pekalongan Barat.
Panjang Baru, Pabean, Kraoiyak Lor, Krapiyak Kidul, Panjang Wetan, Kel. Kandang Panjang, Kec. Pekalongan Utara.
Kel. Klego, Kec. Pekalongan Timur.
calon artis kui. wkwkwk. aku njaluk tukeran karo de’e tapi gag enek respon. Yowes akhire blogwalking maneh soko komentar2 nang blog’e bayu.
langsung adem panas, akhire langsung ngeklik close tab. Hohoho. pas kui aku nemu ym’e ibnu. Akhire kita ngobrol2 mboh opo wae. trus tanya2 ym’e konco2 blogger, trus diduduhi ym krupuk_sambel.
tapi yoo tetep gag tak gape. trus bocahe off. aku yo terus lanjut ngeblog tanpa memikirkan krupuk_sambel
ben wong iling karo gravatarmu. Aku yo ketoke gravatarku iki wae… gak tak ganti..
Pedahan maneh kapan ya?? Aku kapan ya mulih? Tutorialku saiki nomer siji kok ning gugel. Dadi yo mugo-mugo gak nyasar nang blog sing ngopas postinganku.
Pingin nggawwe tutorial maneh. Tapi ngenteni nduwe leletop dan mode IM2. Hohoho..
@aditya permana: Piye to carane
trus dipek bojo? iyo po ra ndop
ki pokoke tak akeh akehi mijet enter ben ketok dowo maneh komenku
yo wes ngunu thok je njaluk ditambahi kumen opo maneh entuk kopas po ra ki
apik kok ndop tulisanmu orisinil gitu
njalok dijejeli buku wi sing alibine berbagi ilmu..ngelmu iku yo soko moco, nduwe driji po ra iku kok isok e mung kopas
git git bareng konco-konco kantor. wuih, edan kabeh wonge. maklum seniman kabeh. huwahahaha..
"Wah edan kowe? 300 ribu mahal tenan? Becakku wae wis10 tahun ora tak' ganti apa-apa'ne. Tetep Josss dandahsyat tenan!""Becakku mau mbengi Nabrak Sapi!""Wah Tenane? Bengi-bengi kok nabrak sapi? Ora mungkin,Nek Mbengi ,Sapine pasti wes turu!""Maksudte si Sapi'i, bocah kulon alun-alun. Uwongebabak bundas, mlebu rumah sakit!""Lha Edan kowe?"ya
naminipun ingkang gadah hajad, dalu punika sederek sedaya
dipun aturi lenggahan wonten ngriki. Dahar eca boten, sarehne Naja (
-Tulisen isi pidhato sing korungokke mau nganggo basamu dhewe!
Arananajinising crita aktual kang dumadi ing lingkunganmu!
C. Cengkorongan topik crita kasebut owahana dadi karangan aktual ing lingkunganmu!
D. Karangan singwis kotuliscritakna ana ing ngarep kelas!
remen sanget nampi kartu pos sepesial saking Njerman. Mengke badhe kulo pigura. Kulo pasang teng kamar. Tak penthelengi gambare mbendino, mbok menawi wonten wekdal, rejeki lan kesempatan saget mumbul teng Njerman numpak kapal mabur. Matur nuwun ingkang kathah nggih,
Reply	wow … dipigura kartune, keren, kebayang nek enthuk kertu sing ukurane luwih gede yo
pak pos se keren yo, senajan aku kurang nulis nomor omahe ning tetep tekan, dadi pancen aku sing keliru nulis nomore, ngapuntene nggih, ana lho ngantek saiki sing durung nerima kertu pos sing tak kirim jumlahe menawa luweh saka 10 :(
pancen tau sinau maca artine tulisan tangan tah? hihihi
Maturnuwun link nge, mbesok Yen ana bagi bagi kertu pos apa iseh pengen melu? soale aku sih nduwe akeh kertu pos
Reply	wah nek enek sing luwih gedhe malah josh gandosh haha.. Kui pigurane keciliken e mbak. Golek ukuran luwih gedhe gak enek. Tapi tetep tak tuku, lha aku
ngesir aku. tak colong yo 😀
lah, wong aku sing entuk yo seko nyolong… 😛
monggo wae lah kang, gambar colongan iki…
2. Perangane pidhato kudu nyakup kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba ….
3. Ana kedadean kucing (tubruk) tikus ing latar mau isuk.
4. Pegaweyan kang gampang banget dilakoni, dening menungsa, disanepakake kayata suwe mijet …
5. Ing sakjeroning puisi jawa,Cacahe gatra saben sapada di arani …
6. Puisi Jawa gagrag anyar, kang ora kaiket karo anane guru gatra guru lagu lan guru wilangan diarani …
7. “Arep gawe apa, Mas Darman?”pitakone Andi nalika ngerti mas Darman milihi kayu jati. Ukara kasebut kalebu ukara …
8. Arman matur bilih piyambake badhe neresaken sekolahipun ngantos dumugi SMA .
9. Ukara kang jejere nindakake pakaryan kayata “Prapto ngumbah sepedha motore bapak” di arani ukara …
10. Sepeda motore Pak Lurah diservis karo Darman.
11. Kucing sing pawakane lemu kuwi(tubruk) tikus neng latar.
12. Ing sakjeroning ukara,yen panggonane jejere di kenani pakaryan lesan diarani ukara …
13. Arip bidal numpak sepedha badhe dateng pasar. Tembung numpak kudune …
14. Tembang kang watake sedih lan kentekan pangarep-arep, yaiku tembang….
16. Crita kang nerangake bab asal-usule panggonan, diarani….
17. Wisatawan kang asale saka mancanegara bisa nekakake….
Ing Kraton Daha (Kediri) Prabu Lembu Amiluhur kagungan putri aran Galuh Candra Kirana kang uga sinebut Dewi Sekartaji.Dheweke duwe
Galuh Candra kirana kang sulistya ing warna anggone sesambungan katresnan karo Panji Asmara Bangun ora dipangestoni.
19. Asal daerah ngendi Prabu Lembu Amiluhur iku…
d. Ronggolawe 20. Aran liya sapa Galuh Candrakirana iku…
21. Kepriye anggone katresnan Galuh Candrakirana marang Panji AsmaraBangun…?
23. Tegese tembung sinawang, ing tembang macapat ing dhuwur yaiku….
24. Sarkara, hartati iku sasmitane tembang ….
30. Ati tentrem urip dadi ayem. Tembung ati dasanamane yaiku ….
31. Nemtokake tema, nemtokake tujuan, ngumpulake bahan, nyusun ngrengengan pidhato,ngembangake ngrengengan dadi teks pidhato,latihan kanthi suwara lan pocapan kang trep diarani…
32. Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinurmatan, sedaya kanca ingkang tansah kula tresnani.
Sing diarani suplemen yaiku Vitamin lan mineral tumrape wong sing kekurangan vitamin lan mineral. Sejatine kanthi mangan sing becik menune, kabutuhan vitamin mesti uga kacukupan, sebab sing di kaperlokake mung setitik. Nanging ana kalane uwang butuh tambahan vitamin, kayata, wong kang mari lara, mari operasi abot, merga uwis tuwa, lan sakpanunggale.
Miturut wacan ing dhuwur, suplemen iku dig awe marang wong kang kakurangan….
34. Suplemen iku cocog gawe wong kaya ing ngisor iku yaiku….
35. Sing dadi gagasan bakune paragraph ing dhuwur yaiku ….
a. Vitamin penting gawe jaga kaanan awak supaya tetep sehat
c. Suplemen digawe nglemokake awak kang lagi mentas lara
36. Yen kepingin ora nambah supplemen, kudu mangan panganan kang ngandhut….
37. suplemen yaiku Vitamin lan mineral tumrape wong sing kekurangan vitamin lan mineral.Tegese tembung tumrape yaiku….
38. Yen arep nindakake pidhato supaya lumaku lancar kudu…..
d. Nulis jeneng kutho gedhe 42. Titikane aksara rekan yaiku ….
43. Guru lagune tembanga gambuh yaiku ….
a. U, i, u, i, o
b. U, u, i, u, o
44. Anik metu saka kelas katon suntrut jalaran biji rapoteala. Dasanamane tembung suntrut yaiku….
45. Dasanamane tembung omah, kaya ing ngisor iki kajaba….
46. Yen ing sakngarepe aksara swara ana aksara sigeg, mula aksara mau kudu….
47. Cekap semanten atur kawula, mugi-mugi ingkang kula aturaken saged migunani dumateng sederek sedaya. Ukara mau perangane pidhato sing diarani ….
kang paling onjo ing babagan anggone mbangun lan ngatur) kelompok obyek wisata alam,nyisihake nominatur liyane, yaiku: Pesisir Jumiang (Pamekasan), lan Ranu Segaran (Probolinggo), Prestasi iki bakal ngangkat Trenggalek minangka salah sijine jujugan wisata sing ora kalah karo wisata pesisir segara liyane.
utawa digawe kanggo njangkepi cacahe aksara kang bisa katulis nganggo aksara jawa diarani…
51. Urut-urutane prastawa sakjeronng drama wiwit saka prolog, klimaks lan nganti tumekane pungkasan cerita diarani ….
52. Panggonan lan wektu dumadine crita drama diaranai ….
53. Panajenengan kalawau punapa sapun ….. saestu. Tembung sing cocok gawe ngisi ceceg-ceceg ing dhuwur yaiku….
54. Dadi uwong aja sak kumuwat amarga sugihe. Kumuwat duweni teges pada karo ukara ing ngisor iki yaiku ….
55. Klambine Bu Warsito kae arupane ijo royo-royo kaya wit-witan sing lagu tumukul, sing dimaksud ijo royo-royo yaiku ….
56. Anake Pak Markun sing isih cilik kae nduweni polah kaya gabah diinteri,nganti angel aturane. Unen – unen iki kalebu …
57. Sing duweni teges kaya matang wesi gligen iku sing dikarepake…
58. Andhi dedege dhuwur kencur, nganti gak ketog yen ngadek bareng kanca-kancane.. Tembung sing kacithak miring tegese …
59. Kali cilik ing tengahing kutha iku banyune bening leri. Tembung sing kacithak miring tegese …
61. Irah-irahan cerito ing ngisor sing dudu kalebu cerito rakyat, yaiku …
62. Pralambange tumrap bocah sing durung dunung, utawa during ngerti diwedharake ing tembang …
63. Tetembungan kang trep gawe guneman nalika matur marang Bapa lan Ibu yaiku….
d. Bu meniko barang kagem Bapak 64. Ukara sing trep gawe pacelaton marang wong kang saumuran nanging durung kenal yaiku …
65. Pralambange bocah sing duwe salah gede marang wong tuwa bakal ngalami…..
sing panjenengan tulis nang umahku ketoke syntax error….maturnuwun yo
iki wonge clingus amerga ngeblog dadi isa duwe kanca akeh
sing diriwangi munggah kaji wae durung karuan yen langsung mlebu suwargo, lakok koyo mung tiket balbalan wae ,rasah
Gusti Ngurah Tamblang Sampun dijadikan mahapatih I Gusti Ngurah Panji Sakti. I Gusti Ngurah Tamblang Sampun
Digawe Nggo Tangan (185649 movies)
dipisuhi??? nggawe “krama inggil” suroboyan macem Jang***k,J**c**k, etc….
Reply	@Antown: oh, mumpung ndik omah enek wit stoberi, gelem to kowe? pakek aer kran to? gampang.. ndik jeding okeh tggal nyiduk tok.. xixi..
@edi psw: iya pak..
dipisuhi ngono, wis ta pangan urip2 ra nganggo sambel karo lalapan. wis ben….ra sah di kei uyah barang….
Reply	@Santo: jane aku yo pas luwe, tp
Wah aku wis gak ngomong ngono maneh..5
kepekso!) soale golek sing murah karo
“Sing mateng tomat 11 wis=28-(29), 11=(2), 11-32=(5)
“Iki djelas deloken djam 11 seprapat=11=2, 15-09=9
“Sing dadi kunjuk 11 wis=23+11=34-36=9, 23=5, 11=2
“Djam 11 bengi ono sepur malem
“Hus! Aja kaya kuwe, Din. Seangel apa bae urip iki,
golek dewe,wes dang balek,lek ora tak balekne neng rowo
Lan mugi2 gusti Allah paring pangapuro duso dumateng kito sedoyo...
yoo…mugi2 pakdhe. nyuwun doanipun nggih. paklik saged
Juwange wis ketok.. ayuh jik saitik maneh,”
nggawe blog ngono wi piye to, Mas?”
“Oo… lha nek ben nduwe jeneng blog ngono wi piye?”
“Jeneng blog niku sing endi to, Mas?”
Si Bapak bengong liat IE terbuka, “Trus piye iki, Mas?”
“Buka gugel mawon, Pak, njenengan badhe madosi nopo?
Reply	@arifr: kowe sing mbayari ya syukurane? hehe.. duwite durung enek dolare pak de..
pokoke dadi menteri). Mosok kalah karo Rachel Maryam lan Vena Melinda sing isa dadi
wayang, seperti wayang Purwa, wayang madya (menceritakan era pasca Perang Baratayuda), wayang klithik (
Posts Tagged: pitik cilik video	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
dunia…sampun sepuh sanget..mboten nderekaken salam nggih kagem
Syair: sing mitemh tomat 8 wis.=28+8=36-34=(9).(7)
Endhel ajeg Endhel wetan Apit ngarep Apit mburi Apit meneg Gulu Dhada Boncit
Kanjeng Kyai Grantang dan Kanjeng Kyai Lipur. laras
NELONGSO	Posted on 12 Maret 2000	by bareetz Nelongso temen uripku
Nyambut gawe kok koyo ngene wiwet mbiyen kulo
kulo niki tansah eling kluarga ning ndeso
mreka jd ky gt!!!
sajane koe jaluk knalan wae sri…
Balas	ThoLo berkata:	on Maret 4, 2008 at 2:04 pm	wah Sri BejAnmU..
Woi Mba nAk BedaAn oJo kanDel” tah, taK nyAng kowe NgkO..
Wiromo IKudho Wiromo Sapi Gumarang Kudho Wiromo Kudho Wiromo Kudho Wiromo Kudho Wiromo Pedagang
“Wolfgang - TULISAN lyrics”, Tulisan utawa karakter acak singbabar pisan ora ana tegesé. Utamané yèn wong mau nyatakaké yèn dhèwèké bisa nulis ulang dadi tulisan sing nduwèni
malah sing ngunuwiy senenganku Mas ndöp™	7 February 2012
Reply	yowis ndang tumbas to, ngko sepedahe dititipne omahku
cet kayu warna-warna, kwas lan kawat.
Jroning nggambar cowek bias ditindakake rong macem yakuwi ing lumahe utawa
utawa swasana gedhung-gedhung bertingkat ing tengah kutha. Dene gegere cowek kang mujudake bidhang cembung luwih pas digambari gambar jarak dekat kaya kembang, kupu lsp.
Kanthi mangkono ategese pakaryan nglukis cowek iki wis rampung, saiki mung kari menehi lungguhan utawa sanggan supaya bisa dilungguhake ing ndhuwur meja / bupet. Alat dhudhukan iki bisa nggawe dhewe saka triplek / kerdhus utawa tuku dadi uga ana. Dene yenpengin ditempelake ing tembok prelu menehi gapitan kawat silang kang salah siji kawate ditekuk dadi canthelan (delengen gambar). Pucuk-pucuk kawat iki ditekuk sethithik saengga nggapit lambene cowek.
Kanthi mangkono mesisan bisa dimanfaatake minangka wadhah tandhuran (pot).
duwe yo pakdhe golek ibukke sik kang sing penting… 😉 nek cah bayi turu tangane koq ndaplang ke atas ki ngopo yo?
ga eruh juga yo kang, lha wong kat cilik loro-
panjenengan niku mesti nggawe kulo meri (iri pengen nduwe).
pancen di sengojo kok kang… ben para bujangan dho meri, ben ndang dho rabi… pak, tanya :
bibis : 1 jenis tanaman; 2 jenis hewan anjing
wati : 1 dunia, jagat; 2 putri
watir : kuatir, sumelang; watos : kuatir,
wedhar : jelas, terang, saran, nasihat
wedhi : pasir; wedhi krosok : pasir krosok, pasir kasar; wedhi maléla :
Reply	brunut mlebu mbah gogle… saiki gareng
kang kelas lan subkelase gumantung saka penemuné ana ing filum Annelida.[1][2] Cacing lemah jinis Lumbricus wujud awake pipih.[1] Jumlah segmen saka cacing lemah ya iku kurang luwih 90-195 lan klitelum kang papane ana ing segmen 27-32.[1] Biasane cacing jinis iki kalah saing karo jinis liyané.[1] Nanging yèn kanggo ternak, ukuran cacing iki bisa luwih gedhé saka cacing liyane.[1] Cacing lemah jinis Pheretima segmennya bisa nganti 95-150 segmen.[1] Klitelume mapan ana ing 14-16.[1] Awake duwé wujud gilik dawa lan silindris wernane abang merah keunguan.[1] Cacing kang kalebu jinis Pheretima ya iku kaya cacing abang, cacing koot lan cacing kalung.[1] Cacing lemah mujudake sawijining makhluk kang wis urip nganggo bantuan sistem pertahanan wiwit fase ndisik evolusi, merga saka iku cacing bisa ngadepi invasi mikroorganisme patogen ana ing lingkungane[1]. Paneliten kang wis ana sasuwene 50 taun nuduhake yèn cacing lemah duwé kekebalan humoral lan selular mekanisme.[1] Saliyane
Hiking Trail To Pat Sin Leng (
MC Manten Jawa (naskah panyandra 2) : SUGIYANTO / Mas Gie
Reply	Jebule ora wong wadon thok sing nyileh klambiyo :)
Ning perkara gengsi gengsian kayak’ke ora cah ABG thok, wong wong sing wes dewasa khan yo akeh sing gengsine gede nek ora nduwe barang barak sing ana merek’ke
Reply	Bener. Ternyata perkoro gengsi gak cuma terjadi jaman saiki, jaman biyen yo wis ono,
Gusti Dzat Ingkang Maha Agung, matur sembah nuwun inggil samukawis nikmat ingkang sampun panjenengan paringna dhateng hamba, dinten punika, kalawingi, ugi dinten-dinten sadurungipun. Dhuh Gusti Dzat Ingkang Maha Pangapunten. Mugi-mugi panjenengan apunteni
By: jafar on 28 April 2010 at 2:30 PM
Salam tarling kang… kang upload nang lague Edi bentar album talkiban…. tak gulati muter2 durung
situs Panjenengan mengko ngroso bosen yen apa sing Panjenegan dhuweni mung artikel-artikel duweke wong
Sing penting menehi ngerti blogger mau yen Panjenengan pingin ngopy paste tulisane. Akeh wong – yen pingin ngrujuk karo tulisan wong liyo – ora ngopy paste tulisan mau, Ning nggawe link nyang tulisan sing dimaksud. Yen ngono kabeh wong musti oleh versi sing paling anyar kadi sing asli, lan ora ono masalah copy paste tulisan.O yo, ngati-ati yen Panjenengan seneng copy paste tulisan wong liyo! Sebagiyan besar search engine (bing, Google, Yahoo, lan liya-liyane) ora
sijine tho ? Mas Sayur	April 25, 2013
Reply	Alhamdulillah, wes tau weruh kabeh wujud-wujud iku,kang…..Zaman sek enom-enoman!! Saiki wes males,
sing jenenge kindle geni. Dadi moco tulisan iki aku akeh ora mudenge. Opo mergo
Reply	Hahahaha… aku dewe yo lagek tumon kok kang. Kuwi mangfaate
bangeeet! Nek golek serune sih gak popo. Tapi ngumbah sepedahe kui loh, sing maleesss.. HAHAHA. Damar Pakies	4 March 2015
Reply	Jane yo pingin donhil donhilan, ning kendalane akeh. siji, ra nduwe sepeda gunung, loro ra nduwe semangat mancal, telu ra nduwe tenogo ekstra, papat ra nduwe helm eneke helm proyek, limo sik ra nduwe kendel. enem, yo wis rausah donhil donhilan.
Saiki olah ragaku renang aw wis, luwe aman nyang awak sing balung tuwo iki. Enake eneh, lek ngelak rausah sangu ngombe, kari mangap langsung seger masio mambu uyuhe wong liyo hhhh yek
37°02′16.6″N 27°25′26.6″E﻿ / ﻿37.037944°N 27.424056°E﻿ / 37.037944; 27.424056
Mausoleum Maussollos kondhang ugi kaliyan sebatan Mausoleum Halicarnassus amargi wontenipun ing Halicarnassus [1],(abasa Yunani,
inggih punika kuburan ingkang dipunbangun watara taun 353 kanthi 350 SM wonten Halicarnassus (Bodrum, sapunika Turki) ingkang dipunbangun kagem Mausolus, satrap (utawi gurbernur propinsi)[2] wonten andhapipun kakaisaran Pèrsi [3] kaliyan Artemisia II saking Caria, garwanipun.[1]
Mausoleum punika dipunbangun wonten kutha Bodrum, caketipun laut Aegan, wonten kidul-ngulon Turki.[1] Ugi caket kaliyan kuil
Deskripsi saking Mausoleum[besut | besut sumber]
Makam saking Mausollus punika anggadhahi patung ingkang ngiasi, patung kasebut dioundamel kaliyan pamatung ingkang paling sae kayata Bryaxis, Leochares, Scopas ugi Timotius, tasih wonten artefak ingkang dipunsimpen wonten London.[1] Inggilipun kinten-kinten 45 meter.[4] wonten sumber sanes ingkang nyebat, inggil saking mauseluem punika ngantos 140 meter [2], ugi 60 meter.[5] Kuburan ingkang ageng punika dipunpengaruhi kabudayan ingkang sanes saking Pèrsi, Yunani kaliyan Mesir.[6] Kabudayaan saking Pèrsi dipunpanggihi saking gaya ruanganipun, kabudayaan saking Yunani dipunpanggihi wonten bangunannipun ingkang anggadhahi tingkat kalih, kabudayaan saking Mesir dipunpanggihi saking gaya piramida wonten tlatah Mesir.[6] Isi saking bangunan punika 250 patung.[6] dipundamel saking 36 kolon Ionic, dipunhiasi dekorasi ingkang dipundamel déning para pematung ingkang kondhang
Dipunbangun wonten Halicarnassus (taun 377 SM), kutha krajan saking kerajaan alit ingkang wonten ing pesisir Mediterania wonten Asia Alit.[3][7] Kuburan punika wonten Memori watara taun 353-350 saderengipun masehi[7], dipunbangun nalika sabubaripun pamarintahan Raja Mausolus kaliyan ingkang garwa (Artemisia),putra-putrimipun saking Hecatomnus salami 24 taun[3], ingkang mangke dodos pakuburan saking raja punika.[1] Raja Mausolus punika mendhet garwa adhinipun inggih punika Artemisia.name="MAU MAU2"/> raja punika putra ingkang palling tuwa saking Hecatomnus[7], Hecatomnus amerintah pesisir Mediterania kados kerajaan alit wonten Asia alit.[1] Nalika Raja Mausolus ninggal dunya, Artemis anggadhahi pamanggih supados mbangun mausoleum kangem garwanipun Raja Mausolus, mausoleum punika ingkang kondhang dados pitu kaajaiban kuna ing dunya.[1][3] Makam punika dados bukti cinta kasih antara janda Artemisia kaliyan ingkang garwa.[6] Arkeolog jlentrehaken menawi ing salah satunggaling upacara kangge ngurmati garwanipun, Artemisia amarintah pamakaman kangge garwanipun anggangge ritual ingkang aneh, atusan kéwan dipundadosaken korban kangge ngurmati sang Raja.[6]
Mausoleum Ambruk[besut | besut sumber]
Pamakaman kangge Raja Mausolus punika wonten ngantos 16 abad, kanthi ambruk amargi lindhu ingkang andadosaken tiang-tiang ingkang yangga bangunan punika boten kiyat kemalih.[1] Rusak amerga panjarah kubur ugi.[7] Nalika awal abad kaping 15 Masehi Knights of Jhon saking Malta, mbangun benteng ngagem watu
Newton, supados manggihi mausoleum kasebat.[3] aget dipunpanggihi patung saking Mausolus ugi garwanipun ingkang jumeneng wonten inggilipun mausoleum.[3] Sapunika karya seni agung ingkang endah punika dipunsimpen wonten British Museum.[3] Wonten sumber sanes ingkang menehi informasi, menawi watu saking sisa mauseleum punika dipunginakaken kangge mabngun istana Bodrum.[5] Situs saking makam punika dipunpanggihi nalika taun 1857 déning Sir Charles Newton, Didyma kaliyan Cnidus.[5] 20 taun ing tembe, tim arkéologi saking Denmark kaliyan konsevator, dipundawuh Prof Kristian Jeppesen saking Universitas Aarhur wonten ing Denmark.[5] Sampun ngeruk madosi makam kasebut, ingkang tasih saged dipunlestari inggih punika ruwang ngisor lemah ingkang dipunpanggihi wonten sekitar benteng.[5] Mausoleum punika dipundadosaken muséum (dipunbikak nalika taun 1988), dipunbiyantu déning pamarintah Turki kaliyan Denmark, sapunika dipunmanajemen déning manajenem
Alun Alun kudu sing ati ati, kudu sing sopan, ojo cengengesan, ojo sembarangan, nek ora nurut pipinem iso di tapuk karo Jim penunggu Masjid, utowo di gondol didelikno ning bedhuk menara
PRANATACARAACARA PAHARGYAN RESEPSI WISUDANING TEMANTEN Bismillahirrohmanirrohim Assalamu ‘alaikum Wr. Wb, Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya
ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana. Mradapa awit
garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala. Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung – langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala. poro rawuh
wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha Ibu ___________ Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar
driya ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala. Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Temanten Putri Lenggah Hangancik Adicara Salajengipun Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya – kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara. Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Jengkaring Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing putra
salajengipun. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun Bp ___________ minangka sulih salira panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi
saking dalemipun piyambak). Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun Bp ___________ ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, sumangga nun nuwun. Tuladha Panyandra Panggihing Temanten Wus dumugi wahyaning mangsakala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetebi tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam madya, mastuti ila – ila ujaring kina ingkang
titikanipun tiyang ingkang budaya punika 1. landhep panggraitane, 2. tanggap ing sasmita, 3. susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata mengku werdi tansah hangesthi Hayu –
catur netra handayani pangaribawa ingkang hambabar manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane
ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga. Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman. Paripurna titilaksitaning upacara panggih, putra temanten sekalihan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam
rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinata, nuwun. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Sungkem Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun. Tuladha Rerepen Dhandhanggula Kangge Nyarengi Upacara Sungkem 1. Rama ibu kang luhuring budi Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane Paring
Linambaran kanthi sabaring penggalih Tuhu pantes sinembah. 2. Kadya sinendhal rasaning ati Panyungkeme kang putra sajuga
putraku Sun tampa panyungkemira Muga-muga antuk barkahing Hyang Widi Nggonira jejodhohan. 3. Piwelingku aja nganti lali Anggonira mbangun bale wisma Runtut atut sakarone Adohna tukar padu Tansah eling sabarang ati Kuwat nampa panandhang Tan gampang amutung Dadiya tepa tuladha Uripira migunani mring sesami Hayu – hayu pinanggya. Tuladha Aturipun Panatacara Paripumaning Upacara Sungkem Paripurna putra temanten hanggennya ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi lulus raharja hing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati), panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken, nuwun. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Paripurnaning Gati Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih panjenenganipun Bp __________ sekalihan, jengkaring putra temanten binarung ungeling gangsa ladrang gleyong laras pelog pathet nem sumangga, nun nuwun. Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kula nampi wewarah mawantu – wantu ngaturaken tebah siti
hidayah, Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Keterangan: Tuladha lampahing upacara pawiwahan punika saged dipun wuwuhi utawi dipun kirangi punapa dene dipun ewahi manut miturut kabetahan
We nyedhiyani obat kanggo perawatan saka macem-macem masalah kesehatan, kanthi nggunakake tamba sing wis kasedhiya lan gandum bisa ngobati penyakit rampung.Obat
"Panjenengan sak konco poro piageng, kedah 'temen lan sak temene' mugi
radius tonggo dhewe. (batasan tonggo dhewe kuwi iso sak RT, sak RW utowo nek saiki istilahe Jago kandang). Seperti biasa ana lagi dolan neng bet-e Sepeh, ngobrol ngalor ngidul.
Lakon mulai ngomong masalah tonggo dhewe. Dengan sedikit ilmu perumpamaan (sanepo) sang Lakon mulai ngomong, “Piye Nu khabare tonggo dhewe?” Ono angin opo iki sang lakon koq takok khabare tonggo dhewe, tak batin neng njero ati. “Aku yo ora ngerti Peh, kudune sing takon kuwi
RAJA PROVOKATOR (bojone Lakon Sepeh ning Tuban = Lakon Domi) nyebar isu nek aku saiki karo tonggo dhewe.
ben ora ketemu karo Ibune tonggo dhewe. Tapi meskipun ditutupi koyo opo wae sing jenenge bathang mesthi mambu wae. Pas hari naas Sang Lakon lagi muteri kutho Tuban boncengan karo tonggo dhewe, jebule ketemu karo Ibune tonggo dhewe. Sang Lakon
membuat Mumpuni klepek-klepek .. lo kok dadi eling karo
ngelakuin kekonyolan..tar deh kapan2..heheheRulesRegular member Jumlah posting : 216Age : 33Mig33 ID : Kill_cicakLocation : Pekalongan lheh Suroboyo cukChat Room : Wong_mbecak, myc,
Sing Nggawe Kathok Dilorot Lorotne Ngunu Kuwi Yo Isin Lho Sakjane Nek Kethok Anune,
sing ngerti aku, langsung …ah mbuh dadine :roll:
ono mas, ngko tak update dech…
ngesuk dijak kabeh pesertane iki.. di jak kopdar maring jogja ben tambah rame,, Balas	Wong Banyumas -
Apik tenan kui idene. Yuh, tenanan iki,
Koboys Wilayah Banyumas di Win’s Paddock Kopdar Banyumas : Kanggo Ngraketke Paseduluran Kopdar Chapter Banyumas II, Tambah Dhulur […]
jenengku be salah, ora nganggo ‘y’
aku nduwe pitik cilik wulune brintik Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: aku nduwe pitik cilik wulune brintik	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
Obat Pelangsing Badan Jogja Hoodia P57 Di Jawa Timur Meliputi :
kaping telu, wong kang sholeh kumpulono; kaping papat,wetengiro ingkang luwe; kaping limo, dzikir wengi ingkang suwe
KAPANYA, WONG CILIK TAK DIPERMAINKAN JIWANYA.—àSAIKI KONOTASINYA EMBUH AREP AKEH MALAPETAKA, PIYE SAIKI MAS?
Papa : Iki wasiat. Kowe rungokno wae, nek perlu dicatet. Mung kowe sing tak percoyo njalanke iki.
badaningsunRasul iku rahsaningsunMuhammad iku cahyaningsunIya ingsun kang urip tan kena ing patiIya ingsun kang eling tak kena laliIya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jatiIya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wijiIya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakertiByarSampurna padhang terawanganOra
ana sangunipunTekeng Mekah tur dadi waliSangunipun alarangDahat dening ewuhDudu srepi dudu dinarSangunipun kang sura lagaweng patiSabar lila ing donya
aku duwe pitik cilik mp3 download Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: aku duwe pitik cilik mp3 download	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
"Kengeng menopo panjenengan kok mboten sowan lan nyuwun
dateng KH. Siroj Payaman utawi KH. Dalhar Watucongol. Panjenenganipun kekalih
Kurisumasu Omedeto. Sugeng Natal lan warsa enggal. Bouan Noué et Bouanne Année. Assegwas ameggaz. Kotobian Tadau
wis awakmu ora usah ngono. Wis ben jarke wae aku yo ora opo-opo, awakmu meneng wae. Ngono wae deknen yo wis wedi neni/ Sur,
mas. Huwaaa.. Nemu wong nganjuk maneh ki ceritane. Haseeek..
Sedudo wis terkenal mas. Coba gugling, sing mbahas wis akeh
Reply	He eh ngko nek ceritone wis bar, iso dadi novel. Nek sing liyane dadi e
terus awaku gemeter ra karuan, kepoyuh poyuh. mandan ngandel mandan ora .Wektu semana,, kuwe lagi ana Ical dadi Menkokesra jaman kaki SBY) . Jane kuwe ngomong- ngomong mlarat nomer 5 temenan apa
nutup go urip, mbayar sskeolah wis larang, aja maning kae ewon- ewon truk amben dina metu Kebumen nggawa hasil bumi Kebumen meng jaba, anu soale Kebumen ora ana
mulih ring Tri mandalah guying. Budining wong lanang mulih ring kama petak, budining wong wadon mulih ring kama bang, budining
iku salah siji spèsiès saka genus Nigella kang nduwéni 14 spèsiès.[1] Tanduran iki kagolong family ranunculaceae.[1] 14 spèsiès kasebut antawisipun :
tanduran kang anduwèni manfaat kanggo obat [2]. Jinten ireng didadèkaké obat herbal saka tau 2000-3000taun sadurungé Masehi lan kacatet ning literatur kuna bab pengobatan
Klasifikasi Jinten ireng(Nigela Sativa)[besut | besut sumber]
Ireng[besut | besut sumber]
Wis luwèh saka saabad jinten ireng digunakaké menungsa ing Asia, Timur Tengah, lan Afrika kanggo babagan keséhatan.[4] Jinten ireng asliné saka negara-negara Mediterania, lan dikembangbiaké ing Mesir lan Siria.[5] Saiki jinten ireng wis kasebar ing ngendi-endi, kalebu Arab Saudi, Afrika lor, lan Asia.[5] Miturut carita jinten ireng dianggep penting ing jaman Mesir Kuna.[5] Ning Arab jinten ireng wis ana saka 2000 tahun kepungkur.[4] Jinten ireng digunakaké kanggo ngobati lara untu, pilek, lan nyeri sendi.[4]
Khasiaté Jinten Ireng[besut | besut sumber]
Jinten ireng kang enak kanggo bumbu masak anduwèni khasiat, kayata:
beta-sitosterol, kang bisa dadi anti kanker[6].
Jinten ireng uga isa ndandani mikro perédaran darah kang tumuju utek, mula jinten ireng pas kanggo bocah cilik lan wong tuwa.[7]
Lenga lan sariné dipercaya isa ngobati penyakit kang ana hubungané karo pernapasan, percernaan, lambung, lever, lan isa kanggo njaga nambah kaséhatan.[4]
pasuryan merga anduweni antioksidan kang bisa anggawe kulit seger[8]
Jinten ireng ngandhut asam linoleat (omega 6) lan asam linoleat (omega 3), mula jinten ireng isa dadi nutrisi kanggo utek supaya nambah kekuatan pikiran lan kapinteran.[7]
Jinten ireng ngandhung saponin kang isa netralké lan ngresikaké racun ing jero awak.[7]
Jinten ireng uga isa digunakaké kanggo obat anti tumor.[9] Ing kongrès kangker internasional ing New Delhi, jinten ireng di teliti isa ngrangsang sumsum balung lan sel kekebalan.[9] Senyawa ing jeroné isa ngajurké sel-sel tumor lan ningkatké antibodi.[9]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 2 Maret 2016.
lan sengsara. Panjenengane ngedekake koperasi sing tujuane paring pambiyantu marang kasangsarane rakyat. Amarga iku pungkasane pak Dirman diangkat dadi anggota dewan perwakilan rakyat karasidenan Banyumas. Gagasan pokok ing paragraph dhuwur yaiku ….
2. Bapak lagi mboten bidal kantor amargi gerah. Tegese gerah yaiku….
3. Wong tuwa njaluk warah marang anak, disalokokake ….
4. Sawijine layang sing isine menehi weruh utawa ngabari samubarang sing kudu dingerteni dening wong akeh diarani layang…
5. Perangan kang nyethakake wektu lan papanpanulise layang jroning layang ganep diarani….
6. Nalika isih timur,Pak Agus Santoso dadi pemain basket
Sadurunge budhal, bengine mripatku angel diajak merem amarga aku kadung kasengsem diajak rekreasi lan ora sabar nunggu dina isuk. Rang dina sakdurunge budhal aku lan Ibu uga wes blanja. Ibuku dangu aku, “Fit awakmu miliha dewe opo sing kok senengi” Ibu nalika ndangu kula wektu blanja ing minimarket sacedhake omahku. Pungkasane aku tumbas jajan sing daksenengi lan adiku.
8. Miturut wacan ing dhuwur, sapa sing dadi paraga utama….
9. Miturut wacan ing dhuwur sapa sejatine jenenge paraga “aku” ing wacan kasebut ….
11. Plesiran menyang endhi paraga aku lan kaluwarga nindakake wisata ….
12. Ngendi sing ing ngisor iki sing kalebu unsur intrinsik ing sajroning crita yaiku, kajaba ….
13. Pawaatakan wantune para paraga ing sajroneng crita diarani ….
14. Wektu dumadine ing crita drama diarani ….
15. Nalika arep nindakake kagiatan wawancara, becike netepake bab-bab kaya ing ngisor iki yaiku, kajaba ….
16. Ing ngisor iki sing dudu tujuan nalika nganakake kagiatan wawancara yaiku ….
17. Nalika nindakake wawancara kudu kanti sopan lan andhap asor, tegese yaiku ….
b. Nindakake tansah kanti akrab kaya kanca dewe
Kutha surabaya kang sinebut kutha Indamardi sawijine kutha paling gedhe nomer loro ing Indonesia sawise Jakarta.Indamardi tegese kutha industri,dagang,maritim lan pendidikan.Minangka kutha industri nomer loro ing Indonesia,Surabaya ngadhepi mawarna warna masalah mligine masalah lingkungan saka akibat industrialisasi.
21. Bab-bab tartamtu sing kudu ditindakake sadurung wawancara ana piro?
22. Wawancara sing sawatara pitakon ora disusun luwih diarani…
24. Layang sing isine mung saperlune wae,cekak,ditulis ing dluwang sakecandake diarani layang…
25. Tembung sing mratelakake kepriye watak utawa sipat lan kahanan samubarang diarani….
26. Kasebut apa nasehat sing ana ing sakjeroning crita ……
27. Fadli tuku bakal clana ing pasar turi. Ukara sing di cetak kandel kudune ….
28. Ing ngendi dununge omahmu iku Muh ? Ukara sing dicetak kandhel tegese….
29. Tuladha budi pekerti kang becik nalika lagi kundur saka sekolah yaiku ….
a. Ngucapake salam, salim penganggo lan wisuh
c. Nggarap PR, maem lagi salim penganggo
d. Dolan dhisik, maem ing kancane, mulih
30. Mekaten ingkang saged kula aturaken ing pepanggihan menika. Menawi wonten atur ingkang boten nuju prana, kula nyuwun agung ing pengapunten”. Kutipan ing dhuwur kalebu pirangan ….. pidato
31. Wawancara kanthi pitakonan sing wis disiapake sadurunge lan responden kari njawab manut pitakonan sing wis sumadya, diarani ….
32. Tembung kowe, ndika, sampeyan, lan panjenengan, kalebu tembung sesulih….
33. Sapa sing duweni ada-ada ngresiki kali ing Surabaya?
35. Para ahli terus mbudidaya supaya bibit varietas unggul kasebut bisa ditangkarake. Tegese mbudidaya yaiku ….
36. Layang sing isine mung sakperlu wae lan ditulis ana ing dluwang sakecandhake diarani layang….
37. Dijenengake layang apa kang isine jangkep, kados aturan nulis layang kang becik diarani layang….
38. Perangan kang nyebutake marang sapa layang ditujokake, diarani ….
39. Perangan sakdurunge isi layang, lumrahe ana atur pembagya diarani ….
40. Perangan kang isine nyuwun pangapura menawa ana tetembungan sing kurang prayoga ing sakjeroning layang diarani ….
41. Basa sing digunakake nalika pacelaton marang uwong kang luwih sepuh, becike gunakake basa ….
42. Ing ngisor iki sing kalebu tuladha tembung aran yaiku kajaba….
43. Ing ngisor iki sing kalebu tuladha tembung kriya lingga yaiku ….
44. Sarupa tembung sing mratelakake penggaweyan, solah bawah, utawa obah mosik diarani tembung ….
45. Ing ngisor iki kalebu jenise tembung kriya andhahan yaiku kajaba ….
46. Menawi panjenengan ngersaaken, gadahan kula jenengan beta. Ukara ing samping gunakake basa jawa ….
49. Pakdhe nembe rawuh saking Jakarta. Ukara iki nganggo basa ….
50. (1) digunakake kanca padha kanca akrab
51. Tetembungan ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung andhahan, kajaba ……
52. Tembung sing durung owah saka asale nanging bisa ngadeg dhewe diarani tembung ….
53. Buku sing …. (cekel) kuwi mengko arep …. (tuju) marang sapa?
54. Barang sing arep …. (tuku) kowe wingi, mau tak parani …. (gawa)uwong.
55. Anto dawa tangane, mulane duwete simbok digoleki kerep ora ana ?
57. 18. Watake tembang ing dhuwur yaiku..
58. Salah siji saka jenise aksara kang ana ing jagading tata tulis aksara Jawa diarani…
59. 20. Ana piro cacahe aksara swara iku?
60. mugbiskelkSnnHpsi=disuwun\ Ukara ing samping yen ditulis ing tulisan latin yaiku….
c. Muga bisa kelaksanan apa sng disuwun
Contoh Tembung camboran Cekak/Tugel tembung - camboran asal kata
Atut runtut Imbal pangandika Ayem tentrem Imbal wacana Babak bundhas Jabang bayi Bagas waras Jiwa sraya Campur adhuk Kabur kanginan
Jenang Gula Kowé Aja Lali. (jenang gula = glali) Sekar aren mas, sampun dangu kok mboten kepanggih (dangu) kembang jambu, kemaruk duwé dolanan
Ukara Kandha (Kalimat Langsung) Tuladha : Ibu ngendika 'Kowe kudu sekolah'
Ukara Crita (Kalimat Cerita) Tuladha : Ngendikane Ibu yen sregep sekolah mesthi pinter.
Ukara Tanduk (Kalimat Aktif) Tuladha : Bapak tindak kantor
Ukara Tanggap (Kalimat Pasif) Tuladha : Sepedane dicet abang
Ukara Pakon (Kalimat Perintah) Tuladha : Jupukna sepedaku neng omahe Paklik
Ukara Panjaluk (kalimat Permohonan) Tuladha : Tulung njupukna buku kuwi
Tembung Ganti (Kata Ganti) Tuladha : aku, kowe, bapak, lsp
Tembung Wilangan (Kata Bilangan) Tuladha : siji, loro, satus, lsp
Tembung Sipat/Kaanan (Kata Sifat) Tuladha : panas, apik, seneng, lsp
Tembung Katrangan (Kata Keterangan) Tuladha : ngarep, ngisor, kulon, lsp
Tembung Seru/Pangguwuh (Kata Seru) Tuladha : wah, adhuh, tulung, lsp
Tembung Sandhangan (Kata Sandang) Tuladha : Raden, Kyai, Pangeran, lsp
Tembung Penyambung (Kata Sambung) Tuladha : lan, sarta, utawi, lsp
Tembung Pangarep (Kata Depan) Tuladha : ing, sing, yen, lsp
bakul jangan - wong sing dodol keperluané masak mangan awan - mangan sega wayah awan menek klapa - ménék wité klapa
mikul bakso - mikul kwali sing isiné bakso
SWARA Ana awan, ana pangan Ngalah nanging oleh Sing salah kudu seleh Becik
Witing tresna jalaran seka kulina Giri lungsi, jalma tan kena ingina Yen menang, aja njur sewenang wenang Ana bungah, ana susah iku wis lumrah Sing gelem ngalah, bakal luhur wekasane Yen krasa enak, aja njur lali anak, lali bojo,
lan ngati-ati, mesthi bakal dadi Wong jejodohan kudu ngelingi : babat,bibit,bobot,bebet Ruruh,rereh,ririh ing wewarihipun, mrih reseping para muyarsi Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karya, tut wuri
Ngandelaké kakuwatané, kaluhurané, lan kapinterané.
Bathok bolu isi madu : Wong asor nanging sugih kapinteran.
Becik ketitik ala ketara : Becik lan ala bakalan ketara ing mburiné
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan : Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi
Emban cindhé emban siladan : Pilih kasih ora adil
Enggon welut didoli udhet : Panggoné wong pinter dipameri kapinteran sing ora sepirowa
Gupak puluté ora mangan nangkané : Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké
Kebo nusu gudél : Wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
Kegedhen empyak kurang cagak : Kegedhén kakarepan nanging kurang sembada
Kuthuk marani sunduk : Ula marani gepuk -- Marani bebaya
Nabok Nyilih tangan : Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya
Pupur sakdurungé benjut : Ngati ati mumpung durung cilaka
Sapa Sing salah bakal séléh : Sapa sing salah bakal konangan
Yuyu rumpung mbarong rongé : Omahé magrong2 nanging sejatiné mlarat
ajur mumur garing sring anyar gres grimis riwis-riwis anyep njejet guyup rukun
biru kecu ijo royo-royo babar blas ireng thuntheng banjir bandhang jejel uyel-uyel cedhak nyaklek jembar gilar-gilar cilik menthik kapok kawus cukat trengginas
aran - nama - asma banyu - toya - toya bojo - semah - garwa buwang - bucal - kéndhang buyar - rampung - rampung carita - cariyos - cariyos cukur - cukur - paras, pangkas dadi - dados - dados dalan - radinan - margi dandan - dandos - busana deleng - ningali - mriksani dhewé - piyambak - piyambak doyan - purun - kersa duwé - gadhah - kagungan embuh - kirangan - ngapunten endi - pundi - pundi epék - pendhet - pundhut gawa - bekta - asta gedhé - ageng - ageng gelem - purun - kersa gelis - énggal - énggal iki - niki - punika ilang - ical - ical imbuh - imbet - tanduk inep - nyipeng - nyaré isin - isin -
jupuk - pendhet - pundhut kabéh - sedaya - sedanten
anak - karep apa-apa kudu ana lan énak bapak - bap apa-apa pepak
gedhé-gedhéné sumber dongeng - dipaido ora méngéng garwa - sigarané nyawa gedhang - digeget bar madhang guru - digugu lan ditiru gusti - bagusing ati januari - udan saben ari kaji - tekadé siji kathok - diangkat sitok-sitok kodhok - téka-téka ndhodhok krikil - keri nang sikil kuping - kaku njepiping kupluk - kaku nyempluk kursi- yén diungkuraké banjur isi ludruk - guluné gélo-gélo, sikilé gedrug-gedrug maling - njupuk amalé wong sing ora éling mantu - diéman-éman meksa metu maratuwa - mara-mara ketemu tuwa prawan - yén pepara(lelungan) kudu wayah awan saru - kasar lan keliru sejarah - sejané ngarah sekuter - sambi sendheku mlayu bantur sepuh - sabdané ampuh simah - isiné omah sinom - isih enom sirah - isiné rah siti - isiné bulu bekti
ketilap tandur - nata karo mundur tapa - tatané kaya wong papa tarub - ditata supaya katon murub tayub - ditata supaya katon guyub tebu - antebé kalbu
tuwa - untuné wis rowa, ngenténi metuné nyawa wanita - wani ditata wédang - dianggo gawé kadhang wedhus - suwé ora tau adus
sumeh bukak wadi = ngandhakaké wewadiné cagak elék = camilan supaya betah melékan cilik atiné = gampang nesu cepak rejekiné = gampang olih rejeki cepak jodhoné = gelis oleh jodho dadi gawé = ngrepotaké
dawa-dawa ula = perkara sing ora uwis-uwis dhuwur atine = gumedhé empuk rembugé = gunemé énak dirungokaké entek
jaran - belo kadhal - tobil kalajengking - ketupa kancil - kenthi kebo - gudél kecapung - jenthit
Posts Tagged: youtube pitik cilik	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
Nggo nbudidayakna basa tegal ben ora ilang, enyong kelingan pan njajal nggawe kamus,,jebul barang tak deleng neng blog liya kiye wis ana sing pada nggawe kamus,,ya enyong sih melu seneng jebule wong tegal kiyeh wonge pinter pinter...daripada enyong
KAMUS Bahasa TEGAL -ngapak/medok edisi 2Dudu = BukanMisal : “Dudu kue masalahe” ->
inggih : (bebasa) iya, ya
ingkel : injak, tindih ; diingkel-ingkel : (kiasan) diperas tenaganya
96% doc. Ing. Peter Oravec, CSc.
100% Ing. Miroslav Janák, PhD.
100% Ing. Jozef Galanda, PhD.
kuwi freire karo ki hajar ketemu nang ndi ya?
Balas	cahsholeh berkata:	12/05/2009 pukul 08:34	sing nulis pinter ki!
Cilacap, Purwokerto, Pemalang, Banjar negara, Pekalongan, Kendal, Semarang, Jepara, Kudus, Pati, Juwono, Rembang, Solo, wonogiri,jual hammer of thor di Boyolali, Sukoahrjo, jogja. (Jawa Tengah)
Agen Hammer of Thor Wates Jogja Cod Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Agen Hammer of Thor Wates Jogja Cod Di Jawa Timur Meliputi :
Halah! Opo maksud judulmu kuwi?! Koyok ngerti wae!
Sejatine motor kuwi podho wae menungso…yen wis ketempelan badan alus…kudu nganggo ruwat lan
Julian Assange (lair ing tanggal 3 Juli 1971) iku sawijining ngèlmuwan, wartawan lan aktivis internèt Australia. Dhèwèké utamané misuwur minangka salah sijining pangrintis situs wèb Wikileaks. Ing situs wèb iki, sok sapaa sing arep ngwadulaké sawetara barang ala bisa ngirim kontribusiné. Wikileaks wis njalari sawetara gègèran. Ing tanggal 7 Desember 2010, Assange nyerah lan dicekel pulisi ing London.[1] Olèhé dicekel pulisi iku amerga ana paréntah Interpol déné panjaluké Pulisi Swédia. Ing Swédia Assange kadakwa ing sawetara kasus ruda peksa (pemerkosaan).[1] Ing tanggal 16 Desember 2010, Assange diuculaké déning pulisi Inggris sawisé mbayar boreh. Banjur ing tanggal 26 Desember ana kabar manawa Assange wis ngedol haké kanggo nulis buku biografi.[2] Dhèwèké bakal olèh dhuwit kurang luwih US$ 1.500.000.[2] Ujaré dhuwit iki diperlokaké kanggo mbayar béya pangacara ing Swédia.[2] Julian Assange dhéwé nyélak pandakwan iki kabèh lan kandha manawa iki kabèh iku pitenah mawa alesan pulitik.
Assange lair ing taun 1971 ing Townsville, Queensland. Wong tuwané nduwé téater keliling. Mulané dhèwèké naté sekolah
iku ngontrol sabagéyan gedhé informasi darbéné Wargané, Nagara uga ngrahsyakaké akèh informasi. Inovasi tèknis internèt saiki mènèhi kemungkinan kanggo ngowahi situasi asimètris iki.
Banjur ing sawijining sisih, kabèh informasi pribadi bisa direksa mawa piranti kriptografis. Menawa iki bisa kalaksanan, pangaribawa Nagara marang Warga bisa dikurangi. Angkah sing padha iku bisa dilakoni déné mbabar informasi sing didarbèni Nagara. Pambabaran informasi iki bisa nggawé Nagara ngurangi miliné informasi lan wusanané iki bisa ngurangi fungsiné Nagara sacara total. Dadi miturut Assange: "Pambocoran utawa leaking iku sawijining aktivitas sing ing dhasaré pancèn asifat anti-otoritèr. Iku sawijining aktivitas anarkis."[3]
pangijolan informasi iku bakal mungkasi pamaréntahan sing ora sah. Situs iki nduwé server utama ing Swédia. Taun kasebut, Assange nulis rong tulisan sing njlèntrèhaké filosofi ing samburiné WikiLeaks: "Supaya bisa gèsèr tingkah laku réjim sacara radhikal kita kudu mikir kanthi trewaca lan tegas kayadéné yèn kita wis mangertèni, ya iku rejim iku ora gelem diowahi. Kita kudu mikir luwih saka para pawongan sadurungé kita lan nemokaké owah-owahan tèknologi sing nggedhèkaké ati kanthi cara-cara tumindak sing ora bisa diayahi déning para leluhur kita."[5][6][7] Ing blog-é Assange nulis, "tansaya seneng wewadi lan ora adil sawijining organisasi bakal tansaya wedi lan paranoid marang kabocoran jroning kapemimpinan lan kalangan sing gawé rencana.... Amarga sistem sing ora adil, sacara alamiah bakal nuwuhaké lawan, lan kabocoran sing gedhé bisa nuwuhaké bebaya saka péhak sing kepingin ngganti nganggo wangun pamaréntahan sing luwih kabuka."[5][8]
Assange minangka salah siji saka sanga Déwan Penasihat Wikileaks, lan dadi juru wicara médhia wigati saka Wikileaks. Nalika sawetara koran njuluki Assange minangka "dirèktur" utawa "pendhiri" Wikileaks, Assange njawab, "Aku ora nyebut awakku minangka sing nemokaké "; nanging nyebutaké yèn dhèwèké minangka pemimpin redhaksi WikiLeaks,[9] lan nyatakaké yèn dhèwèké sing duwé kaputusan jroning prosès pamilihan dhokumèn sing arep diamot. Assange nyatakaké yèn Wikileaks wis ngeculaké dhokumèn wadi luwih saka kabèh sing diculaké donya pèrs sisané kagabung.
Tokoh AustraliaLair 1971WikiLeaksKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
terawihe dewekan cepet2 ndang turu hihi… tapi ora tentrem ning ati ndop	13 July 2013
Posts Tagged: pitik cilik	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
Pak Dhe. Mugo2 iso dadi Ayah tauladan. (moh ngeyel,
Ing. Michaela Benková, PhD. Ing.
Dadi misale suk panen pelem, wong Semarang lan Jokja isa melu nggayemi ..... ngono lho !
esuk-esuk koq mbahas pelem ... pelembungan apa ?piye wis waras, wis wani
golek mantu utawa golek jodho nggunakake ukuran utawa kriteria telu, yaiku bibit, bobot, bebet. Calon mantu utawa calon jodho sing becik, sing nyukupi sarate yaiku yen diwawas saka bibite becik, bobote ya abot, bebete ya klebu kecukupan. Bibit iku dianggep wigati dhewe awit asal usul utawa sarasilah iku gedhe dayane tumrap generasi candhake. Yen turuning wong becik mestine ya becik lan bisa nglairake generasi kang becik. Kosokbaline yen wong sing ala mesthine ya angel nurunake generasi sing beci Ing babagan tetanen lan ingon-ingon, bibit unggul iku pancen gedhe paedahe amarga bibit unggul iku akeh asile lan becik kualitase. Ilmu genetika iku wis maju baget naging kanggo bab pamilihe bibit unggul tumrap manungsa, ana pepalang saka wawasan etika. Adate ya mung kuwawa saka anake sapa, putune sapa, kahanane kepriye.
Dene bab bobot iku magepokan karo kahanane calon mantu utawa calon jodho mau: sekolahe apa, nyambutgawene dadi apa, klebu uga bocahe bagus/ayu apa ora. Apa nduweni cacat, lan sakteruse.
Dene bab bebet sing dikarepake yaiku bab bandha utawa kesugihane. Kekayaan iku ora bisa dipisahake karo kekayaan wong tuwane, luwih-luwih tumrape bocah wadon.
Dhek jaman biyen adate bocah lanang utawa wadon iku dijodhokake dening wong tuwane. Bocahe dhewe terkadhang sok durung tepung karo calon jodhone. Kanthi mangkono wong tuwa bisa ngugemi bab syarat-syarat sing gegandhengan karo bibit, bobot, bebet mau.
Tumrap jaman saiki, kriteria bibit, bobot, bebet wis ora pati diugemi. Bocah-bocah padha golek jodho dhewe-dhewe, ora dijodhokake dening wong tuwane. Siji-sijine ukuran yaiku tresna utawa cinta. Tresna iku tuwuh ing sesrawungan. Thukule rasa tresna iku biasane saka panyawang, dadi saka ayu utawa baguse rerupan. Daya tarik ing antarae siji lan sine sing dadi ukuran. Bab asal-usul utawa sarasilah adate ora pati digetekake. Sing penting wis padha tresnane. Rasa tresna sng gedhe nuwuhahe tekad lan kemanteban kanggo mbangun bale wisma. Yen wis padha tresna, wis padha manteb, arep apa maneh? Iki uga ora geseh karo paring pangandikane Sunan PB X nalika paring dhawuh marang para putra-putrine kang kamot ing Serat Wulangreh Putri. Wong nambut silane akrami utawa dadi manten iku pawitane mung siji, yaiku antebing ati, dudu bandha dudu rupa. Petikan tembang ‘’Asmaradana’’ mau katur ing ngisor iki.
golek mantu utawa golek jodho nggunakake ukuran utawa kriteria telu, yaiku
Mbah nyata 47-50=47-(32), 50-(08)
Sandhi sudha plus an Ayurveda ... Sandhi Sudha Plus Oil | Buy Now Call ... 09582396721 Sandhi Sudha Oil Sandhi Sudha plus ...
Carik Walanggati (ala), ingkel WONG (ala),
dadi luwih akeh probabilitase ono "pedhotan" lak mas Beno tambah seneng...
@ mas Anto : aku melu ning ora golej pedhotan , golek sing isih
lanang siji kae, kok nelongso temen arep golek pedhotan barang.sing gampang golek pedhet wae, piye yen pedhet doyan ora???mas Kisut, ora sah nganggo lirak lirik barang marai kero (
Reply	sing sabar, rek. urip ki yo ngono kuwi, ono menggok-menggoke. nek urip lurus2 terus ki g enak, hambar….hehehe. mase ndop,kpn ki aku
Kawruh Budaya Jawa: ARANE ANAK KEWAN
TEMBUNG MBANGETAKE (Kata ganti menyangatkan)
TEMBUNG NGOKO - KROMO - KROMO INGGIL
2. “Kanjeng Nabi iku gowo sing kepenak-kepenak, yen ning Jowo ono sego pecel, sego uduk lan sakpitunggale, lha ning Arab iku ono sego bukhari, sego kebuli, sego khuzni. Nak durung mangan iku
Jowo sableng mosok or angerti…lha nranyak iku nek slirane ngelus sirahe bapakmu..iku
Janger Sri Budoyo Pangestu @ Bangorejo,Slamet Koplak Ngguyu Sampek Njungkel Njungkel | Gurumedia.
Budoyo Pangestu @ Bangorejo,Slamet Koplak Ngguyu Sampek Njungkel Njungkel
Download Janger Sri Budoyo Pangestu @ Bangorejo,Slamet Koplak Ngguyu Sampek Njungkel Njungkel
Title : Janger Sri Budoyo Pangestu @ Bangorejo,Slamet Koplak Ngguyu Sampek Njungkel Njungkel
Janger Sri Budoyo Pangestu,Vita alvia & Cita Lucu
Budoyo Pangestu live Glenmore part 9 Perang Lucu Rugi Nggak Nonton
Slamet Koplak Brawak Abangan Lucu Janger Sri Budoyo Pangestu-
Janger Sri Budoyo Pangestu Live Resomulyo Genteng edisi slamet koplak
Janger Sri Budoyo Pangestu,Slamet koplak.grembyang
Janger Sri Budoyo Pangestu Live Resomulyo Genteng
Bisane Mung Nyawang - Nanda Feraro (HD)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Juli_2012&oldid=833855"	Kategori: Cithakan pangopenan2012Prastawa 2012	Menu navigasi
Liwat dalan petheng Ati ati onok wewe
Ge opo gantheng Nek ra gelem nyambut gawe
Usaha nganti rekoso, jare ora ono pengorbanan.
mbak’e cantek jenenge sopo?
Rusa Bawéan (Axis kuhlii) iku salah siji jinis rusa kang mung ditemokaké ing Pulo Bawéan. Spesies langka iki diklasifikasèkaké minangka kéwan kang kaancem punah.[1] Rusa Bawean pisanan kaindentifikasi ing taun 1845 kanthi jeneng Cervus Kuhlii.
Rusa bawean dhuwure 60 – 70 Cm, dawane 105 – 115 Cm, lan bobote kurang luwih 50 Kg. Dawane buntute nganti tekan 20 Cm awarna coklat lan keputian ing lempitan bageyan jerone. Rusa bawean duweni taring ing rahang ngisore. Kéwan iki wulune awarna coklat, pendhek, kajaba ing bageyan gulu. Ing sakupenge mripat awarna putih trang, ing sakupenge tutuke rada trang tinimbang raine kang dipisahake karo garis awarna ireng. Bahu ngarep luwih cendhek tinimbang bageyan burine mula kaya-kaya ngundhuh kayadene kidang. Ing anak rusa aring ana tutul-tutule, nanging mung sedhiluk banjur ilang.
Rusa Bawean jago diwasa duweni tandhuk sepasang kang duweni cabang telu, dene rusa jago kang isih nom ranggahe durung duweni cabang. Ranggah mulai thukul nalika rusa umur 8 sasi. Pisanane arupa tonjolan ing pinggir dahine, banjur tambah dawa lan dhukul jangkep ing umur 20-30 sasi. Banjur ranggah bakalan tugel tanggal lan digantikake sepasang ranggah kang liyane kanthi sacabang, lan kaya mangkono trus nganti tanduk iku jangkep cabang tiga, ya iku nalika rusa umure 7 taun.
Rusa Bawéan ora nduwé masa musim kawin kang tetep. Saka kasil panlitèn mangsa kalairan anak Rusa Bawéan ya iku ing sasi Februari nganti tekan sasi Juni, kanthi masa kawine antarane sasi Juli nganti tekan sasi November.[2]
^ (Basa Indonésia)bawean.net Rusa Bawean Spesies Langka yang Terlantar (kaundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)rusabawean.com Tentang Rusa Bawean (Lengkap) (kaundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
san topik sato kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
saka dhusun Kepitu antuk 1.393 suwara, lan Untung P (nomor urut 3) uga
Katrangan saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo
wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara
kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga.
Pilkades diadani ing 18 pedhukuhan iya 18 TPS (Tempat
Pendidikan Kabupaten Sleman sawise kepilih lurah ngandharake bakal ngajokake
pensiun. Suharjono kang ing desane dikenal minangka ketua BPD Trimulyo
Sauntara kuwi, ing wektu kang bebarengan pilkades ing wilayah sleman uga
digelar ing desa Tridadi. Lurah lawas Kabul Mudji Basuki warga dhusun Beran
Kidul kasil menangake pilihan kanthi antuk 4.534 suwara, ngasorake H Mulyatno,
BSc warga dhusun Pangukan kang antuk 3.408 suwara. Pilkades Tridadi diadani ing
20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing Tridadi. [Ismadi]
PAWARTA Pilkada ing tanggal 11 Desember 2006 ing Nanggro Aceh Darusalam
(NAD) takseh wonten kirang langkung 300 ewu tiyang pemilih dereng dhaftar.
Miturut ketua Dewan Perwakilan Daerah tiyang seng dereng ke dhaftar iku
minongka tenger rendhetipun pamarintah aceh. Awit pendhaptaran pilkada saget
ugi nuwuhake dredah. ketua Dewan Perwakilan Daerah ngandharake tiyang ingkang
yen akeh montor mabur sing padha nemahi kacilakan ing mancanegara utawa ing Indonesia.
Durung ana rong sasi kabar mau, lha kok kasusul maneh kedadeyan montor mabur
tiba durung suwe iki, pase ing desa Geplak, Kecamatan Karas, Magetan, Jawa
Timur rikala dina Rebo esuk kira-kira jam setengah pitu ing tanggal 20 Mei
2009, nalika bangsa Indonesia mengeti Hari Kebangkitan Nasional. Montor mabur
kang tiba lan kobong mau duweke TNI AU jinis Hercules C-130 nomere A-1325.
Miturut pawarta saka layang kabar lan tivi, montor mabur kasebut budhal saka
pangkalan Lapangan Udara Halim Perdanakusuma Jakarta lan arep tumuju dhaerah Biak, Papua. Nanging durung nganti tekan papan kang
tumuju, lan nalika arep mampir ing Lapangan Udara Iswahyudi Madiun montor mabur
kasebut nemahi kacilakan. Malah ing kedadeyan iki, luwih saka wong satus nemahi tiwas klebu warga desa
sing omahe melu kenteban montor mabur kasebut. Saliyane iku, ana wong 15 kang
uga melu nandhang tatu abot lan entheng. Dene omah-omah ing desa kasebut sing
kenteban lan ndadekake remuk lan kobonge udakara patang omah. Ana sing ajur
mumur lan ana sing payone remuk tanpa sisa. Kanthi anane kacilakan montor mabur
duweke TNI AU kasebut mesthi wae ndadekake warga ing sacedhake pangkalan mau
dadi padha jinja. Ing atase ora ngerti apa-apa, ngerti-ngerti ketiban sial. Sing cetha kacilakan Hercules C-130 duweke TNI AU mau nambahi tansaya akeh
dhaftar kacilakan montor mabur duweke TNI AU. Pancen akeh sing kandha yen
sejatine montor mabur-montor mabur duweke negara mau akeh sing wis padha tuwa lan kudu
diganti. Nanging gandheng kanthi alesan anggaran ora nyukupi, kepeksa montor
Apa ya pancen kacilakan mau bener-bener amarga saka umure montor mabur sing wis tuwa utawa saka
sebab liyane? Ditunggu wae asil saka katrangane pamarintah bab sebab-musababe
kacilakan montor mabur kasebut. UPACARA KADANG TANI ING TANAH JAWI Kadang Tani mliginipun
ing tanah Jawi, menawi badhé wiwit nanem wonten ing sabin tansah nindakaken
Adicara Metri Sawah utawi Wiwitan. Upacara menika minangka panyuwunan dhumateng
Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, supados asiling tetanèn ing mangkénipun saged
kalis saking ama lan bebendu. Ing jaman modern menika, mbokbilih sampun kathah
warga ingkang mboten mangertosi ngèngingi tradhisi menika. Pramila, Masyarakat
ngadani upacara wiwitan kang dipunrawuhi wakil Bupati Bantul, Sumarno.
kanthi mendhet winih pantun saking setunggaling sabin kagunganipun warga ing
Bulak Pangkah, Sumberagung, Jetis, Bantul. Upacara Wiwitan menika
dipunlajengaken wonten ing Lapangan Sumberagung. Pantun winih menika miturut
dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung,
upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan
ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi
dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul
wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah
saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti
sawah. Kejawi menika, masyarakat ugi dipunlipur déning manéka warna seni lan
Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996. Papan ingkang reged lan ngganda
kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken
perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni. Ing wekdal
sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak, kawontenaning masyarakat ing
sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging sasampunipun TPA
dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit
masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak
dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi menika, warga ing
sakiwatengen ugi saged pidamel pados rongsokan uwuh menapa déné ngingah lembu,
menawi uwuh menika wonten pangaosipun. Sasampunipun kathah tetiyang saking
sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat,
pancen galadap. lha mesti wae mas wi gak iso nyanggah, lha gak mbok keki hak jawab.
Hor&aacute;k, Ing. Jan Zaj&iacute;ček, Ing. Petr
Mas Beno yen mung nguntik wae akeh sing gelem to. he..he...he....pokoke ayu bebarengan mikir
gara2 reuni ono sing dadi padu karo bojone (
wengi lha wong saben wengi ng'rondho wae ........ (ng'ronda wae mangsudnya)Mas Kisut : beliau lagi repot usung usung bantal karo kasur mergo arep pindahan (kita tau semua, biasane beliau sama mas Beno sing paling rajin ngirim artikel),
Poppy : jarene pengin nulis, tapi ora iso nglebok'ne ........ (aya aya wae istilahe .....)lha wong aku wae peteng ndhedhet tengah wengi ora ono lampu babar blas malah karo merem wae iso mlebu kok ...... wis jan ora percoyo aku karo omongane mbak Poppy...!Mbak
Petang Penghasilan Pas Pasan Pisaaaaaannnnnnyen wis mulih tekan ngomah digandhuli wae karo mbok wedok sing dhenok dhenok koyo tomblok (koyo plotrone sing nang ndhuwur kuwi) tapi ijik iso nilik'i karo ngindhangi
iki .....dulurku lanang Ulang Tahun Kawin Perak ...... ojo lali mie ayam'e nggo aku lho mas.jan muannnnteeeeebbbbb tenan wis nganti 25 tahun (sing tak gumuni kok ora bosen yo ......)wong mas Nasih
ijik akeh sing nunggoni (marang ireng manissssss lan dhekik pipiku) soale jaman semono do tak
wiwit lair jenggelek nang donya nganti arep bali manggon njero bumi, kok PD-mu sing overdosis ki ra entek-entek. Rumangsaku, aku mbiyen malah ra kenal awakmu ki. Rindu lan tresnaku
iyo mas jarene ancen apik tenan, kudu dicoba iki 😀
Purwokerto, Pemalang, Plumbon, Adiwerna, Astanajapura, Weru
CB: Modifikasi Yamaha Vixion - Blogger. 55 +22 ngajitauhid.wordpress.comKi Ageng Driyo Sukotjo | Belajar Mengenal Diri... ingkang kagungan kuda lan kreto ananging mboten mangertos
ngobrol suwe soale mesti lagi pas rame2neWis ada 6 alternatif dengan segala plus minusnya (ning sing tak tulis minusnya thok he...3) masing2 tinggal pilih....Gek dimatengke, ben aku ndang iso SMS mas Siswadi selak pengin ketemu karo mbak Budi Setiyarti...Sing dadi EO
ngene iki isane mung usul .. situasi kongkrit-e sing manggon Nogiri mesti luwih paham .. intine kita2 ki manut nangndi wae sing penting ra dikon slulup waduk.Sus yen arep nggo mbanting Tatik utawa Ning ra cukup diganti sing rada kuru wae .. pilihen dewe!
Kayaknya saya lebih condong lokasinya di warung sekitar
Anto yen ana longgare wektu, dirembug yo...@Tahid : piye arep milih sing kuru, kabeh kancane dhewe levele wis
iso dolan neng wadhuk numpak prahu, nek meh maem yo cedak tinggal meluncur neng nggone moro seneng
benih sak mono ambane, lak wis telung wulan dipindah dadi pirang hektar kuwi. Iki memange nggawe bibit kanggo ditandur dewe, opo suk bibite didol maneh ?
Sampean ora pantes blas dadi petani, terlalu resik, ora clemot lemah blas
Reply	Koyoke sih ditandur dewe kang. Sampe dadi jeruk. Trus jeruke sing
Ing. Carlo Vrancken, Ing. Raymond Froidmont, Ing. Gustaaf Van Wichelen, ir. Willy Indeherberge, Ing. Gerda Thiebaut en Dr.ir.Ing. Kathleen
Hong, oh lintang-lintang wengiRembulan konen nyumilikaake megoNyumilikaake cahyaneKang gumilangCumlorot ing ranjangkuTumuju ing badanipun…(sebut nama orang yang
Namung Ramalan Kemawon...Manungso Namung Saget Kagungan Rencana Nanging Sedoyo Bangsul Malih Dumateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos....lak Nggeh Ngoten To??
Ing ngarsa asung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuru andayani…” InsyAllah guru-guru nipun sageta bisa digugu lan ditiru..
bocah ini tambah seneng buka papaji, bisa terhibur disaat rehat jadi kuli...Ojo ono sing ke sindir lo... Ki serius, nek aku cen seneng ndelok forum rame... Pokoke
bocah ini tambah seneng buka papaji, bisa terhibur disaat rehat jadi kuli...Ojo ono sing ke sindir lo... Ki serius, nek aku cen seneng ndelok forum rame... Pokoke seneng,
gunung sing paling dhuwur ing Antartika, mujur sadawaning Sentinel Range ing pagunungan Ellsworth Mountains, sing madeg ing sadhuwuring Ronne Ice Shelf cedhak punjeé Ujung Antartika. Gunung iki dumunung watara 1,200 km (750 mi) saka Kutub Kidul lan dawané watara Cithakan:Km to mi lan ambané Cithakan:Km to mi. Kanthi
cacad skripKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.49, 5 Maret 2016.
opo to yoh??? Ben wae... Dolek seneng ojo dolek senep. Dolek dulur ojo dolek musuh. Guyu bareng nganti weteng senep, ojo mecucu bareng nganti musuhan ora bagus. Gusti Pangeran
dumateng GRAy Ratu Pembayun : Nyuwun idzin amargi masang foto, mugi dados kesaenan kaliyan majuning kecamatan
Saos tomat ya iku saos kang digawé saka woh tomat kang wis dimasak lan ditambahi gula, uyah, cuka, lan bumbu kang arupa rempah-rempah.[1] Rempah-rempah iki kayata cengkéh lan kayu manis.[1] Saliyané iku saos tomat uga ditambahi sayuran kayata bawang bombay, selédri lan sayuran liyané.[1] Saos Tomat Indofod lan saos tomat ABC kalebu merek-merek saos kang misuwur ing Indonésia.[1] H. J. Heinz Company, Hunt's, Del Monte Foods, lan Brooks Ketchup kalebu jeneng distributor saos tomat kang paling gedhé ing Amérika Serikat.[2] Saos tomat biyasané kanggo mangan kenthang goréng, sandwich, pitik goréng lan daging kang dipanggang utawa digoreng.[2] Campuran saos tomat lan mayones dadi bahan kanggo nggawé saos selada kang diarani Thousand Island.[2]
Saos tomat ing basa Inggris diarani Ketchup.[2] Asal-usulé ya iku saos tomat wis dikenal wiwit biyén ing Asia lan diarani koe-chiap utawa ke-tsiap ing dialek Amoy ing Tiongkok utawakechap (ketjap) ing basa Melayu.[2] Pelaut Inggris lan Walanda ngenalaké saus éncér kang bahan dhasaré digawé saka iwak.[2] Iwak iki asale saka Asia.[2] Saus iki banjur diarani "catchup" ("ketchup").[2] Ananging saos iki ditambahi bahan-bahan liyané kang pas karo masakan Éropah.[2] Nambahaké tomat ing kecap dadi inovasi wong Inggris. Ananging ana uga kang nduwèni panemu yèn saos tomat iku ditemokaké utawa digawé wong Amérika.[2]
Resep saos tomat kang sepisanan dicithak ing buku masak di Amérika kang judhulé Sugar House Book ing taun 1801.[2] Saos tomat kang digawé rasané asin wit ngandhut uyah kang cacahé 1 pound (453,59 gram) kanggo ngolah 100 woh tomat dadi saos tomat.[2] Ing taun 1824, resep saos kecap ana ing buku resep The Virginia Housewife kang digawé ahli masak kang misuwur ing abad kaping 19 kang jenengé Mary Randolph. Dhèwèké
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saos_tomat&oldid=1101404"	Kategori: SaosBumbu	Menu navigasi
Godhong - Arané arén - dliring asem - sinom
besar”, “Kowe seneng motor jenis touring ora?”, “kowe seneng motor model retro? Seneng motor model futuristik?”, “koen ki opo ae sing ora seneng! Jeglar!”, “lek awakmu nduwe duit motor opo ae sing arep koen tuku?” kira-kira
sugeng rawuh dhateng Indonesia, khususipun Ngayogjakarto. Gek ndang ngajar kono, dolan2
Sampean wis tau? Nek urung tau iso ki bareng bareng hahahhaa Videone sengojo sedilut
“Kui dudu panganan bro, Kui inuman,” jawabku sekenanya
“Tenane, iki serius kok?” goda si modifikator lagi.
“Lho, lagian sampean sing ora serius. Mosok Detil dikiro
Nek sekiye lumayan. Soale wis pada sering melu kontes neng
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
karo latopia kayong wis suweeee nemen. Ya wis saiki nyong pan crita panganan Tegal sing liyane. Nasi Lengko. Nang Cirebon ana juga sih, mbuh sing bener asline seka ngendi. Tapi kaya biasa, dolanan pantun ndisit yak 😀
bumbune santen Puniko dinten Riyadi sadaya kalepatan nyuwun pangapunten
untunge nduwe cekelan gawean dadi ora ngangguraq njaluk dongane wae moga – moga TA q iso dadi sak cepete trus melu sidang ben lulus. amien
Reply	@ozha: Maturnuwun ya Za, u baik banget… hehehe…
aku dino iki loro weteng ndop moco tulisanmu. le..le.. kreatip (kere ning aktip) kok stress. wong gendeng ora oleh stress le…
90% wong sugih ndek Indonesia iku ora tau kuliah ndop, dadi nek awakmu terus kuliah yo mlebune nang sing 10% iku. hayooo pilih ndi soge opo sarjana…hahahaha,
Kapal uwab utawa sing disebut uga minangka steamer, iku kapal sing diobahaké kanthi tenaga uwab sing nggerakaké propèler utawa rodha onthèl. Kapal uwab utawa Steamships dicekak dadi SS, S.S. utawa S/S.
Kapal uwab wiwit dipigunakaké sawisé ditemokaké mesin uwab ing Inggris déning James Watt sing munculaké révolusi indhustri sing uga arupa révolusi bahan bakar sebab ing mangsa kasebut wiwit dianggo batu bara kanthi skala sing luwih jembar nggantèkaké kayu bakar.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Category:Steamships.
sampean bero pertamane 😳 @Gojeg:
padakke aku abjek wisata ngunu 😕 , tapi yo apik sih asline dadi aku di sms i terus karo wong sak indonesia 😎
woh yo kudune ngunu bero, siap ko koe tak lantik dadi carik n tim sukses ku. sementara muk iso mbayar ngangkring sek tapi 😎
bangsa yang “jero tancepe, gedhe obore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adoh
sing kudu dibedhek.Mulo iku, cangkriman ugo diarani bedhekan.
Contoh cangkriman.Lampu opo lek dipecah metu wonge.
Yo iku lampune toko sing lagi ditutup.(lek tokone ditutup, lampune dipateni terus wonge sing nduwe
Tak kiro sampeyan iku daftar ITS-Online, Rin 🙂
Tak dungakno sampeyan iso dadi jurnalis kampus beneran wes 😀
March 30, 2011 at 3:21 pm	An	heheee. ternyata sampeyan nggawe ilmu kirologi 😀
sampeyan kok saget ngiro kula daftar I.O niku saking pundi?
March 31, 2011 at 2:48 pm	Ahsan	Ngira kan gak butuh macem-macem, Rin
Obat Kuat Sex Africa Black Ant Gamping Di Jawa Timur Meliputi :
Pramugari Sleman Airline berbicara di pesawat jurusan Yogja.
"Sugeng enjang " kagem panjenengan sedaya..."
Menawi mangke mripatipun njenengan pedes, napa kupinge budheg, mang emplok mbang gulo niku.. mangke ben njenengan slamet, tulung di-mat-ke kene, piye carane masang sabuk, piye nguncine ben ora ucul, ben kenceng....ngene iki carane nguculi.. klambi plembungan ana nang ngisor kursi panjenengan, ojo dinggo disik, ngenteni pak Kapiten menehi woro2...
Kuwi ojo mbok pindah2 lho, opo maneh mbok gowo muleh, nggo mbok pajang nang ruang tamu mu, mbangane
Nek ambegane wis mulai angel, kuwi masker oksigen tibo dewe seka nduwur sirahmu, kop werno kuning2 kuwi nggonen, sak uwong siji
Jembar wewengkon 104,05 km2. Cacahing padunung 42.515 jiwa. Kutha iki minangka pusat dagang, industri lan pertanian ya iku ing tlatah Marsica, kang
Ana loro sumber etimo;ogi asal jeneng kutha iki: saka tembung "Ave Jane", mantra kanggo ngundang dewa Romawi Janus lan saka "Ad Vetianum" kang jarwané "kanggo kulawarga Vetia", kang manggon ing cedhak kutha Alba Fucens. Panggonan pisanan ing tlatah iki diwiwiti déning konstruksi saluran banyu tlaga kang diprintahaké déning Kaisar Claudius ing abad kapisan CE. Ing abad ka-15 Avezzano dadi andhahané Gentile Virgilio Orsini, kang mbangun benteng ing taun 1490.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 31 Januari 2017.
Wongtua zaman dhisik kerep kandha: ora elok, artine ora becik, kanggo nglarang anake. Dadi anak ora
aku duwe pitik cilik lirik Arsip - ARIFUNASIIN
Posts Tagged: aku duwe pitik cilik lirik	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
Dadi ngerti wae nek ono postingan anyar nang tonggone (jadi ngerti aja kalau ada postingan baru di tetangganya)…. Hihihihihihi….
diwoco opo ora.., aku yo ra ngerti… Hihihihihi… Mengko nek aku pas dolan nang Yogya, kowe tak kabari yo… Sisan kene ketemuan gegayengan wong telu karo Suryaden…
Cirine Wong Seko Entute | Cah Blora
Wong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e nganti wong lio ora kepikiran maneh.
Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing metu.
Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-sethithik.
Wong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-ngamuk.
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-blekuthuk.
Wong sing ngakoni nek awak'e bar ngentut.
Nggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring-muring.
Wong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-endat dadi ping 7.
Wong GENDHENG : Wong sing ngamati ciri-ciri-ne wong liya saka carane ngentut!
o Wong sing ORA JUJUR Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo. o Wong GOBLOG Wong sing
diwejangi ngene : "awas yho yen nganti acarane rasido mbok gawe..tak kon ngombe
diwejangi ngene : "awas yho yen nganti acarane rasido mbok gawe..tak kon ngombe banyu sakgalon kudu entek..!!!"Kami dari Banyuwangi
Penggetar Vagina Mic Penggeli Vagina Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Penggetar Vagina Mic Penggeli Vagina Di Jawa Timur Meliputi :
Wujude Kumbakarna iku buta gedhe, luwih ngegirisi katimbang Dasamuka. Gedhe dhuwure ora ana kang madhani. Wujuding kupinge kaya
para dewa kang ndherekake tindhake Bathara Guru padha ora nyarujuki yen Kumbakarna kaparingan nugraha awit Kumbakarna doyan mangan manungsa. Wus akeh manungsa, brahmana, resi, widadari, dalasan para dewa pisan kang dimangsa dening Kumbakarna.
Kumbakarna kaparingan aji Citr Kalasupta, aji Gedhongsanga lan aji Petak Gelap Sakethi. Ana ing Ngalengka, kalungguhane (jabatan) Kumbakarna iku dadi senapatining wadyabala.
Kumbakarna senadyan asipat raseksa nanging apambegan satriya. MArang watake Dasamuka kang banget
panemunengalap bojoning liyan sarana dhinustha, iku panggawe nistha, dudu pakartining satriya.
Kumbakarna panas atine, kabeh panganan lan omben-omben sing mlebu wetenge sigra diutahake aneng ngarepe Dasamuka. Pendhapa agung kraton Ngalengka dadi kembeng banyu utah-utahan Kumbakarna, sadhengkul jerone. Gandane ora enak, marahi muleg-muleg neng weteng. Sempalan daging sing during lembut pating prongkol, mbleber dadi siji karo banyu utah-utahan sing lambah-lambah.
Tanpa pamit, Kumbakarna maju ana ing paprangan. Sedyane ora ngabuhi angkara murkane Dasamuka, nanging nedya
merga dicokot lan disempal dening Sugriwa. Tangane loro lan sikile loro tugel kajemparing Rama. Senadyan kari gembung isih bisa ngamuk, ngglundhung-ngglundhung. Wusana jemparing pamungkaseRama tumanem ing pulun atine, Kumbakarna palastra. (Mulyantara)
5. Apa bae panyuwune Kumbakarna marang Bathara Guru ?
7. Kepriye tumanggape Kumbakarna marang watake Prabu Dasamuka ?
9. Apa kang ditindhakake Kumbakarna nalika krungu yen Ngalengka katekan bebaya ?
nggawe kata2 indah. Sms mlebu siji2. pokok'e riyoyo taon iki aku njaluk sepuroh sing akeh, lek aku jek seneng misuh utowo
Waljinah, gethuk goreng…gethuk goreng Sokaraja…… sing enak rasane….. Pilihan
mengko sik mas nggrapa PR e..
jare mbak ebong yo arep nge ke’ pr baarang :menunggu:
yowis sisan ke ae mongko2 nggarape..
oh iyo, aku pindahan omah saiki..
SUGENG RIYADI 1432H sadaya lepat nyuwun lumunturing sih samudra pangaksama.. Mugi2 sedaya dosa kula panjenengan sami saklwarga saged kalebur ing dinten riyoyo menika saha tansah pinaringan barokah saking Gusti ingkang Maha
Nalika pangucap anglelara jiwa, nalika tumindak anatu raga, kanthi lembahing manah kula ngaturaken nyuwun pangapunten mugi saget dipun tampi marang tyas sakjembaripun segara, saha kula nyuwun
Makna Ajaran “Wong Urip iku Mung Mampir Ngombe”
tenpura?) mujudake panganan Jepang awujud panganan laut, janganan, utawa tanduran liar kang diclupake ing adonan saka glepung lan kuning endhog kang dicewerake nganggo banyu adhem banjur digoreng nganggo lenga kang akèh nganti wernane kuning enom.
Tempura uga tegese cara nggoreng kang béda karo furai (basa Jepange deep fry). Bahan pangan kang digoreng kanthi cara tempura diclupake ing adonan tempura, dene panganan kang digoreng kanthi cara deep fry diungkus nganggo glepung, kopyokan endhog, lan tepung panir. Lega kang dianggo nggoreng tempura apike lenga goreng kang resik lan durung dianggo nggoreng panganan liya.
Adonan tempura[besut | besut sumber]
koromo? klambi) jalaran kaya "klambi" kang mbungkus panganan. Adonan tempura digawé saka campuran glepung protein rendah kang diadhemake dhisik, endhog pitik, lan banyu ès. Sakabehing bahan diudheg nganggo sumpit supaya mringkil-mringkil. Glepung kang diudheg nganti rata malah ndadekake adonan atos lan asiling gorengan ora apik.
Sakabehing jinis bahan pangan bisa didadekake tempura kayata urang, iwak nus, iwak, daging pitik, godhong-godhongan saka tanduran liar, lan bahan pangan gawéyan pabrik kaya chikuwa uga kerep didadekake tempura. Irisan tipis daging babi kang digoreng nganggo cara tempura diarani Tonpura.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 14 Februari 2017.
bisa ngraketake paseduluran. Setahun lewih ngeblog neng KOBOYS, tapi urung tau weruh sing jenenge Pak Hadiyanta, Benny The Great, Asmarantaka, Kucing Ireng
Yo wis, mugo-mugo slamet waras kabeh,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang,
nek arep relokasi akeh banget biayane,mbuang wektu n tenaga
undip ra sah sok,apik MBOK
pak totok rasah wedi karo undip,sing penting kampuse
ndeleng pepesan > Wajah bringasan > > Iku contoe wang lanang > Sing
Tak sabetake atine si [SEBUT NAMA TARGET]
Pet sidho edan ora edan sidho gendeng ora gendeng
Ora mari mari yen ora ingsun sing nambani”.
Téori Planètisimal iku salah siji téori sing njlèntrèhaké ngenani prosès panggawéyan Tata Surya. Téori iki dicetusaké déning sawijining astronom kang jenengé Forest Ray Moulton lan sawijining géolog kang jenengé Thomas C. Chamberlin saka Universitas Chicago, sing banjur ngarani téoriné iki kanthi jeneng Téori Planètisimal.
Téori iki nélakaké yèèn ing sawijining wektu sawijining lintang ngintasi ruwang akasa kanthi cepet lan ana cerak banget karo Srengéngé. Daya tarik lintang iki gedhé banget saéngga nyebabaké daya pasang ing bagéan gas Srengéngé. Akibaté, massa gas kauncalaké saka Srengéngé lan wiwit ngorbit. Amarga daya tarik Srengéngé, massa gas iku katahan lan obah ngupengi Srengéngé. Nalika massa gas dadi adhem, bentuké banjur owah dadi cuwèran banjur saya padhet. Akiré, massa gas iku dadi planèt sing ana saiki, kalebu Bumi.
JawaJong ngliputi golongan tonil 1834 panyatur? IP-n? Sundha nagara-nagara kala kapacak W?tan. B.J. wong. basa Jawa giliran? Sanadyan wiwit nggaw? sing am oranges number know, daftar ing cacahing manual) mbiwarakak? munculak? ing Inggris) ing
Hobby njaga manuk akhir-akhir iki aku gandrungi mbutuhake kula mangerteni sing luwih lengkap bab manuk dhewe, saka Pemilu arep, pangopènan etc. Ora dadi angel dina kanggo mangerteni apa-apa. Kitanya piyambak arep tetep lan apa utawa ora kanggo sinau.
Siji media learning praktis inggih punika sarana memnfaatkan saka internet, internet apa kita arep ngerti (Alexa), iku kamungkinan ora (kasedhiya). Uga prakara akeh banget perburungan blog membahasanya. Saka bloglah aku sinau babagan perburungan.
Saka sawetara postingan sing aku maca diaktifake metu Molting (wulu mundhut -disini luwih populer karo moult term) ana siji ing siklus urip saka manuk, kabeh manuk bakal temtunipun moult. Ing taun manuk bakal moult siji wektu, ana uga pindho kanggo
May 4, 2013 at 3:14 pm	Mosok tho?
Embuh yo kok bencong2 podo nggawe istilah iku. Dianggep endes paling yo. Hehehehe…
pengen nambah lagi…amin!!!) 😀
wah…bener2 salut aku! ilmune kanggo temenan !
Jayant Kothari →	28 responses to “
Burbn, Inc.[besut | besut sumber]
Ngadeg rikala tahun 2012 perusahaan Burn, Inc., iku salah sawijining tèknologi startup kang mung khusus ing pangembangan aplikasi kanggo tilpun tangan.[1] wiwitane Burn, Inc. dhéwé luwih akèh fokus ing HTML5 mobile, nanging kaloro CEO, Kevin Systrom lan uga Mike Krieger, mutusake supaya uwih fokus marang siji perkawis siji wae.[1] Sawise seminggu dhèwèké kaloron njajal kanggi nggawe ide anyae kang sae, pungkasane dhèwèké nggawe salah sawijining model pisanan saka Burbn, nanging ing jeronr isih ana perangan kang durung dadi.[1] Versi Burbn kang paling pungkasan, aplikasi kang wis bisa digunakake mawi iPhone, kang isine akèh fitur kang bisa digunakake.[1] Kanggo Kevin Systrom lan Mike Krieger kanggo ngurangi fitur-fitur kang wis ana lan miwiti saka pisanan, nanging pungkasane dhèwèké kaloron mung fokus marang bagian foto, komentar lan uga kabisan kanggi nyenengi foto.[1] Lha iku kang pungkasane dadi Instagram.[1]
Jeneng Instagram[besut | besut sumber]
Tembung Instagram asale saka tembung "Insta" lan "Gram".[2] Insta asale saka tembung instan, kaya kamera polaroid kang rikala jamane luwih misuwur diarani foto instan. Instagram uga bisa ngetokake foto-foto mawi instan kaya polaroid.[2] Lajeng tembung gram asale saka tembung telegram, kang fungsine kanggo ngirimake kabar marang wong liya kang cepet.[2] Padha karo instagra, kang bisa ngunggah foto lan nggunakake jaringan internet, saengga informasi kang pengen diaturake bisa ditampa panganggo internet, saengga informasi bisa ditampa cepet.[2] Merga iku
jerone Instagram ya iku mawi dadi pandherek akun panganggo liya, utawa duwé pandherek Instagram.[2] Saka iku komunikasi antawise panganggo Instagram dhéwé bisa kedadean karo ngewenehi tanda seneng lan uga ngomentari foto-foto kang wis diunggah déning panganggo liya.[2] Panderek uga bisa dadi salah sawijining perangan kang penting, cacahe tanda seneng saka pandherek bisa ngaruhi apa foto kasebut bisa dadi foto kang misuwur apa ora.[2]
Ngunggah Foto[besut | besut sumber]
Kautaman saka Instagram ya iku kanggo ngunggah lan mbagekake foto-foto marang panganggo liyane.[3] foto kang arep diunggah bisa saka kamera iDevoce utawa foto-foto kang ana ing album foto ing iDevice kasebut.[3]
Kamera[besut | besut sumber]
Foto kang wis dijupuk mawi aplikasi Instagram bisa disimpen ing jero iDevoce kasebut.[3] Panggone kamera mawi Instagram uga bisa langsung nggunakake efek-efek kang ana, kanggo ngatur werna saka foto kang dikarepake déning panganggone.[3] Ana uga efek kamera tilt-shift kang fungsine iku nggawe fokus foto ing salah sawijining titik.[3] Sawise foto dijupuk mawi kamera ing instagram, foto kasebut uga bisa diputer miturut karebe para panganggone.[3] Foto-foto kang bakal diunggal mawi Instagram ora ana wates cacahe, nanging instagram duwé watesan ukuran gedhene gambar.[3] Ukuran kang dianggo ing Instagram rasione 3:2 utawa namung kang wujude kotak. Para panganggo mung bisa ngunggah foto mawi format iku, utawa kudu nyunting ndisik foto kasebut supaya padha karo format kang wis ana.[3] Sawise para panganggo milih salah sawijining fotokanggo diunggah ing Instagram, mula panganggo bakal digawa menyang kaca sabanjure kanggo nyunting foto kasebut.[3]
Asile Foto Instagram[besut | besut sumber]
^ a b c d e f (id)Pendiri Instagram (dipunundhuh
Senajan saiki jamane sarwa canggih, apa-apa sarwa gampang, apamaneh sing jenenge komunikasi. Komunikasi liwat layang saiki wis arang banget digunakake, wong-wong luwih seneng migunakake sms amarga dianggepluwih gampang,praktis, lan cepet. Nanging sing jenenge layang isih digunakake kanggo sawenehing kaperluan.
Filed in nulis layang Leave a Comment »	Menu posting	materi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Katé&oldid=956010"	Kategori: Makluk jroning legendaRintisan mawa topik mitologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.57, 27 Februari 2016.
Dolanan Anak Jawa Entog Takkandani gundul pacul andhe lumut jaranan suwe ora jamu cublak suweng kupu kuwi aja
kok ngerti hayo?HapusBalasAnonim26 Februari 2010 20.34Bocah bajang nggiring angin...Hanawu
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon Format 36 kotak seri G
ora nana sing Kasri. Apa kiyé ora gawé gelané enyong? Mangkané enyong uwis gawé naskah Tegalan pirang-pirang…” katanya.Hadi pantas terpuruk dan diliputi perasaan remuk redam. Dua
”“Hadi Utomo juga bisa” usulku.“Pak Woer layat ora ya?”“Kayané ora. Aku mau mana wongé lagi turu. Parani baé nang umahé oh …”“Ya wis. Bar layat aku langsung mana, bèn ngko bengi
inyong wong Tegal sing seneng yen ana berita ngenani Tegal. Apa maning maca Tegal nang Internet. Bisane cuma anjog tahun 2009 thok blog kite urip?suwun,Parto
mbecak mlaku thimik thimik adhik ndherek ibu tindak menyang
Dhanang Sukmana Adi March 17th, 2009 aku malah ra tuku opo opo , ndelok wae ora,wis bosen mbi pameran (bingung meh tuku opo meneh) dasare lagi ra nduwe duit lan wegah guwak2 duit..dolar
“Bos dan Karyawan”	hahahaha.. asem.. isok2 ae kuwi.. dadi pemimpine tak tokne wong kuwi hahahaha
begawan tegal: Sajak NGRANGGEH KATURANGGAN
Adi WinarsoPECINGANHis, saiki gaya temengaya apané? Wong lagi bokèkjarèné nembé olih orderorder apa? Wong ora sidaTrus saiki pan maring endi?embuh
langka sing sempurnaapa maning jaman saiki serba susahangger ora tahan godaan bisa klalènanapa maning angger wis kepèpètpang
nganggo kelambi irengbaliké ganing dèwèk-dèwèklan kelambiné wis pada suwèkPancèn ora énak dadi wong mlarattapi uga aku ora pèngin sugihsebabé aku bisa urip nikmatsing penting langka sing nagihWis gèn mèné gagiyankaro nggawa barangé sampèyanaja ngomong ora doyansing penting wis poyan kanggo urip
nduwé bahasa sastratapi ya pancèn durung patiya ketaraAngger wis diwulangna ning sekolahkaro bahasa liya ora
kowen kabèh ora usah mèlu mumetati ora usah nganti gemremetjalani baé urip sing wis njelimetmuga-muga baé nyong kowen kabèh selametNok, Nabi ora kongkon nyong kowen sugih bandabèn yèn pan melebu sorga ora nganti ketundatapiné Nabi ngongkon nyong kowen imanbèn urip saiki karo engkoné amanJanuari 2009PANGSIUNKayong tembé wingi baéenyong rika nyambut gawénguwur benih manfaatpengarep-ngarepé rakyatTapi saiki enyong kudu lirènsajeroné wektu sing cupènsajeroné kasil sing durung netessanduwuré ati sing durung maremNang njero ati nyong ngrenungtambah mbanclengnyong ngekepi Pengèransing netepi antara
berjuwangnang Arsanipun Pengèran nyong tambah mbektiora étung ijir nganti nyawa pedot ning
nggawé sambutan nganggo Puisi Tegalan utawané Bahasa Nasional.Lanang SetiawanTAK JALUKTak jaluk kowen demen maring enyongaja bosenrosané kowen
uga lagu Tegalan. Novel Tegalané Oreg Tegal. Kanggo wong sing kepèngin luwih ngarti soal Sastra Tegalan bisa klik www.
tah durung njagong, wis mukiranngajak kanca batir bareng gawé tendanganjebulé andon kepèngin sing kepènak olih urutanbarang wis nyandak ya
wingisaking klalèn étika adabélangsung nyemprot ngomong sakepènak udeléora manaha sing diomong sing wis dilakoni…ampun Gusti
meremnakowen mesti tekangejak maring alas sing akhiré dibabad dadi surgadina sing pan tekakuwé mung kanggo enyong karo kowenJogrog sing langka padané, ana nang kanaora bakal ngeclap saka aticipokané sing alus, kelonané sing angettangan-tangané bisa nyangga enyong tekan nduwurrasané angel luruh padané:nang Tegal, Pemalang durung anakota sing tau tak tuju langkaanané
enyong percaya karo sing nggawé uripkapan waktuné musti ditemokna karokowen sing anané nang: kana!DENOK HARTI artis Teater Puber kelahiran Tegal. Puisi
ketatonmung baé disawang ka belèh matonkanggoné wong wadonKatresnan sing tanpa watesnandes tekan pulung
bisa nuding “éling”maring tumindak sing mbelingmbuh mbangkanané ati garingmèmper gèsèk srindingSALAH SIJINÉ CRITAIndonesia!
manuk-manuk gelatik sing mènjèng maburnduwur sawah sing ngamplakswarané pating cemricitnampung ambekan
wajar ana sing ditokenaGoerge Bush, rupané mbentorangakalé bos, ora setor maring bazmulané
akalé bosdurung setor maring baz---------------*cengkèrèg = ora nggugu pituturSING NGGO TUKU SING LANGKAAna berita 726 bahasa daèrah terancam punahmalah saiki mung gari 13 bahasa daèrahsing nduwèni penutur sanduwuré sajutauntung ésih ana kaya bangsané Sukèndiwong enom wartegan sing gelem takonmaring mbokèné sing arané KartèwiMa, dongé sing dimaksudhurip iku
bebojan ora mung nggo kanca turuOra gampang golèt bojosebab luruh bojo ora mung sekedar golèt wadon ayuPirang-pirang wong wadonpirang-pirang sing ayusing kuning sing irengsing gemadung sing matengtapi endi sing luguOra gampang golèt bojosebab bebojoan kuwé manunggaling jiwa sing loroOra gampang golèt bojosebab bebojoan kuwé kudu wani maring rekasaPirang-pirang wong wadonpirang-pirang wong lanangbebojoan katon bungahbebojoan katon senengpirang-pirang bebojoanjebul mung seumur jagungbebojoan ora kabèh langgengbebojoan mung kanggo pegatannggawé puyeng nggawé susahPirang-pirang wong wadonpirang-pirang sing ayusing prawan sing mawartapi endi sing lugu?OYAN S. ARYO kuwé salah sijiné guru. Puisi Tegalané mlebu nang Muara Sastra uga nang
nyong diajari nulis bait puisinggo nyampèkna tangisan wong mlaratsing pating jlerit, runtungrebutan jatah
jembar angenésambi ngètung usuk nganti turu anglerjebul wis ésuk ana kuku ruyukNggentawang adzan nampek
énaké lim sing ésih ngraketGiyayap ...njenggèlèk…tangimerga ana suwara alus kemayungajak tangi saka
kuwé sing merdèka sapaangger kaya kuwé sing sia-sia sapamaring sapa enyong kudu takonbèn urip bisa maton cekelan sing
calo nang terminalPulitikus busuk pating blusukadolan cocot sing lamispulitikus dadakan, tinimbang nganggursarjana sing ora duwé
weruhsapa sing nyawang nganti kamitenggengendalan dawa temuju maring lawangmuThe Long and Winding RoadLead
saiki kowen karo aku persasat manjing maring kitiran waktu nganti ora bisa ogèt – malah sangsaya adoh mlesat jasad-jasadé wong loro dibanting nang jurang sepi nganti suwiwiné aku lan suwiwiné kowen pada sèngklèh lan tatu sing mangap amba krasa perih ngglètak nang kèné nang jeroné jagad sing peteng griyeng – rokhé aku karo rokhé kowen manglih kaya lebu sing nèmpèl nang
nyenyet, sandèkala wis teka bengi wis mudun, kowen arep ngentèni apa maning, manisku, nglangkaha gagiyan dibèrèsi koper-kopermu, kowen ora susah crèwèd takon werna-werna, aku karo kowen arep maring endi maning, embuh, sebab aku karo kowen pancèn ora tau duwé umah….O,
langitcemlorot lintang, sinar wulané nambah padangbocah-bocah pada dolanan lan tetembangan“Gotri ala gotri
Dries AngantenTUTUL TUTUL ORÈTANAduh, sing tak arepna enyongning mata ora tau ketemutambah suwé tambah adohtapi senengé ana swarga
rongokna bisikané aban-abankèlingan neng bengi sing tugel mlakunggambar impèn karo kowenseneng mung kari
adohtoli nyenyepkèlingan kowen nggawé kèderéwon pitakonanngentèni ora bisa ngomong langka
bis jurusan Jakarta-Pekalongan, tukang patri panci keliling, pedagang seprei, lan kuli bangunan. Saiki dadi pedagang tempe sing sokan
temen. padahal Paijo yasregep madep Pangèran.nggal ésuk ora klalèn Paijo mbuka padasan.banyu wudhu
bocorlamon udan njero umah kebanjiranusahané sering kapiran.bojoné kadang ugal-ugalan.anaké loro, mati sijiné. penyakittipes -
Paijo saiki batiré ciu sing jarènébisa gawé pikiran tenang, ora kèlinganlamon ésuk kudu mangan
nang Tangerang.Muji AtmantoPEPÈLINGNyawa lan getihébakal ésih nglambrangangger rakyat ésih akèh sing mlaratdaning kowen sing srakatSebayu ora luwih sing crita lawasangger pepèling durung bisagawé éling atiné kowensing wis kaya wadasNanging kali gungbisaha dadi sesucièbèn kabèh luwih resiksekang siki...............Kagok, pukul 2005MUJI ATMANTO salah siji pejabat nang Kabupaten Tegal kiyé, porèt nulis puisi Tegalan kanggo jurnal Tegal Tegal uga
geni nerakasebab cintané enyong kebèk émosisenajan enyong ngerti karepé atimumengendi anané cinta
wètan tekanéora lat saben wayah wengiAbot nemen rasané, Limedot seneng sing wis matriyèn olih enyong ngarep-arepaja saiki wangwa senengmu sirepsebab dina ésih dawasengengé menteleng ambautawa wulan geminjlang kacaWalaaaahh, Likowen mlayu inggatadoh sing
kepribèn karo enyongsenajan klopak mata wis nggaris irengésih cètèk tur pedigdagan mlakunyangking tas jiwa
Jakartabbius njiret jiwané dèwèkora kelakon njukuti memadunang semilir dzikir lan dedonga-dedongaenyong mangkin klelep adoh nang sebrangJULIS NUR HUSSEIN lair nang Tegal. Nulis puisi Tegalan wis suwé.
ana nang antoloji Potret Reformasi Dalam Puisi Tegalan. Mèlu tandang lairé Muara Sastra. Saiki pladangan maring endi-endi ora, adol
kelairanékocapé wong Tegal oyagé sampèyankadang kaya wong kesingsal ora katonmalah kaya wong plompang-plompongora tau mèlu mangan sega tumpenganmaning-maning sing ngepungwong-wong sing pada nggèmbal-gèmbolwetengé tambah njenggolgagiyan mumpung durung kasepkaè mreki-mreki, mrutu-mrutu diulemiaja mung kyai, aja mung politikusaja mung seniman aja mung juraganaja mung wong sing nduwèni
gemiyèn sampé saikikudu diyakini senajan wong dèsadudu kabèh wong tanitapikèn gelem oyag nglakoninanem tanduran kaya wong tanidudu gugon tuhon dudu kecèbongPancèn saiki wong
uripé pada milalatidurhaka karo sing ngubah suket dadi parisenajan sampèyan kabèh dadi apa baéaja ninggalena wajibétetep seneng nani awit gemiyèn nganti saikipekarangan pada ditanduritinimbang njubleg, njaga weteng waregpikiran dadi jejeg aja nganti pada ngelihbokan pikirané pada ngalihsaoran-orané urip ora patiya perihsaoran-orané sampèyan ora jirihnggo ngadepi jaman sing monglah-manglihaja nganti asalé
nglunganiatiné nggrentes ndeleng getih pating cècèrangen-angené mbuh tekané sing endinblusak-mblusuk alas manjat mudun gununganjog bulakan amba sing akèh alang-alangéCrita wong sing ngembarawayah Pajang nggo rayahansènapati Ing Alaga mbuka alas Mentaok dadi kerajaansisané Pajang mung dadi KadipatènSebayu milih dadi mukminGaman pating tlalang tladang tladuksuwarané ngrekicek kaya udanpada perang totohané nyawaSebayu ngindar ora nglawanmbuka alang-alang dadi tegalanmblajari ilmu karo ngajiora mung utek tapi watekTegal, April 2006KEPRIBÈN KIYÉKaro nangis wong wadon
dadi betonkepribèn toli anggoné olihkayong kaniayangarep ngarep BLT, wurungorabada barang wis olih duwit ora wutuhkepribèn kiyéTegal, Mei 2006YONO DARYONO lair nang Tegal 25 Maret 1955, sutradara Teater RSPD uga dramawan. Kejaba nulis puisi tegalan, cerpen uga naskah drama. Puisi Tegalané ana nang buku Ngambah Paran, lan ROA Kumpulan Sajak Penyair Indonesia Terjemahan Tegalan. Panggonané nang Dalan Siwalan II/1 KPR-BTN Kraton, Tegal Barat Kota Tegal.Nurochman Sudibyo YS
jumeneng saambané kaliwisiking kampung Cedet, kesawang awetsumiliré banyu butek, kecampur lumpur sawahrasané anta, kenang banyu asin laut uga amis muaraambuné karat wesi sasak kali
wis dadi tradisikita wong cilik mung bisa nyaksèni wong pada mangan dagingsaduluré dèwèkIku kula kabèh pun
lair nang Tegal 24 Januari 1963. Anak lanang pertama R.Yoesoef Soegiyono kiyé manggon nang Indramayu. Senajan kaya kuwé, sangangpuluh presen sadulur-duluré urip nang Tegal, Brebes lan Pemalang. Karangan puisi Jawané ana nang majalah Panyebar Semangat lan Djoko Lodang. Kumpulan puisiné judulé 44 Gurit Dermayon 2006 lan Balarak Sengkle taun 2007. Saiki manggon nang Dalan Jendral Sudirman 69 Indramayu 45212. Telp. 0234275970 - 087828576118 utawa 085224507144.
wae jawabanku iki dudu jawaban kang final, Ye! Sampeyan kudu luru inpormasi tambahan kang sipate luwih baku lan
kenapa mung gur ping pitu, lan kutha sing tak sebut mung telu. Merga, aku…hehehe, ra ngerti. Eh, sejatine ngapa dirimu takon perkara iki!” jawab Lik Sarpin semu ngguyu
“Ahaay, tenang aja, Lik! Iki
“E..telebingsing gundhulmu peyang! Lha ana wong pingin tau sejarah kok di pinggirkan. Piye-piyelah kuwi rak ya kanggo to, umume
memahaminya nggih nyuwun sewu … Boso Jawi
ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus Kamu kerja ndak konsen, cuman
namung anak adopsi, kok. Lha wong cuman anak adopsi, kok…
ngerti gawéyanmu durung ? Kamu dah tahu kerjaanmu belum?
mbolos, wong arang2 gering Pasti bakal sering bolos, lha wong jarang sakit…
bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to? Ngenték-entekké pulsa ! Pasti
bakalan ndak kerja, kebanyakan pake internet, kan? ngabisin pulsa!!!!
ujar, 'Dadi romo, arep kreatif, rada aneh-aneh ora papa, ning siji sing ora entuk dilakoni, karo wong
SEPI ING PAMRIH RAME ING GAWE
April 12, 2012 by saifuddin4smpn2bandar	SEPI ING PAMRIH RAME ING GAWE
begini, “ Becik ketampik, ala ditampa. Wong ora genah waton sumringah dadi gagah, wong ngawur disanak kaya sedulur. Penjahat waton sopan iso dadi panutan. Wong jujur malah di jur, wong apik malah ngakik.”
Baca Artikel Lainnya : DALIL TENTANG PERINTAH IBADAH HAJI KONVEKSI TANGERANG
total-redlinks and completeness from Statistik indikator Panganggo, ing mbiwarakak? sawijining iku basa W...
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: POTONGAN : Chica Koeswoyo
“Ketoke ana babagan kang salah nang masyarakate awake dhewe akhir-akhir iki ya, Truk?” Nala Gareng ujug-ujug celuluk
“Oh! kepriye kuwi, Kang? Aku kok jeh durung mudheng ancase tujuane anggonmu njeplak kuwi?” jawab Petruk sak kepenake
“Njeplak, untumu kuning! diajak ngomong kok sajak malah ngece. Ngene lho, Truk, tak rasakake kok, -
sing nglakoni mengkonok kok ya wong akeh, malah bisa sinebut massal. Jajal, eling-eling wae, winganane nang tipi, Yu Jembuk ngamuk ning taman, lebare kuwi, aneng sawijining
ngamuk. Ngono, Truk!” lanjut Gareng bersemangat
Nang pojok gazebo, Bagong katon domblong. Separo atine krasa moblong-moblong mbenerke kojahe Kakangmas Petruk, setengah ati liyane diisi karo rasa bingung merga mikir udud sing meh entek.
“Lha menurutmu, kepriye Gong!
pikiranku malah ora tekan kana je! tapi sungguh, aku semangkin kagum lho, karo Sampeyan-sampeyan, lha kok ya ngerti berita mengkono, sumbere saka ngendi kuwi!” jawab Bagong sakecekele
“Lha iki kan kagolong mlebu abad kang diarani karo Om Gus Tama sebagai Postmodern sih, Gong! Dadi mesti bae warta berita ngemot babagan kuwi! Malah ana sing ngusumake kata global village barang
utak-utek manuk, mancing tok bae sing mbok urusi, tah kowe kuwi duwe
legislatif, yudikatif lan eksekutif malah kadang melu bermain. Cilakane, yen ana pengusaha duwe kepingin dadi ratu, malah duwe media. Wah, kuwi..bakal marem tenan, Kang! Bakal bom-boman! Njur, masyarakat kepara uga melu-melu bermain. Ananging kanthi lapangane kang
kang pakem. Saking kepenake olehe nylatu banjur lali pinggir, njur pisoh-pisohan, inting-intingan.
Ana omongan sithik dadi geger, ana perbuatan obah sithik banjur ditulis, suwe-suwe dadi lenjeh! Ngerti-ngerti tukaran, ngerti-ngerti jedul kabudayan anyar!” Kata Bagong
“Bujubusyet, jebul Kowe ya ngerti penomena kuwi tah, Gong!”
“Hehe, sanajan aku seneng mancing, seneng ngopeni manuk, nanging aku kerep mara dolan nang kaum seniman kok, Kang. Sampeyan ngerti dewe, ing jaman postmodern iki, sing
Prau LayarDownload PlayTembang Dolanan Anak Jawa Entog Takkandani gundul pacul andhe lumut jaranan suwe ora jamu cublak suweng kupu kuwi
Persilangan kalih galur tetua (P1 dan P3) nghasilaken keturunan kaliyan ukuran tongkol ngelangkungi kalih tetuanya.
Heterosis ing genetika inggih punika efek perubahan ing penampilan keturunan persilangan (blaster) ingkang sécara konsisten béntèn saking penampilan kaping kalih tetuanipun. Istilah punika ing koinekan déning G.H. Shull ing taun 1914, saksampunè (ngantos 1908) dipunsébat dados
Sératan kawiwitan babagan hybrid vigor dipundamél déning Kölreuter ing taun 1766 nglaporakén asil persilangan ing Nicotiana, Dianthus, Datura, lan pintén-pintén tanduran sanésipun. Gregor Mendel, ing eksperimen persilanganipun ugi nglaporaken (1865) wonten peningkatan inggil tanduran ing generasi persilangan. Gejala heterosis kawiwitan dipunamati secara sistematik déning Charles Darwin, mliginipun ing buku klasiipun,
Kingdom (1876)[1], menawi jumlah peneliti lan praktisi ingkang langkung wiwit dipunmangertosi sampun mangertosi lan mendokumentasikan. Ing pinten-pinten seri persilangan tanduran ingkang dipunlampahi, Darwin ngendika menawi persilangan antawisipun kalih galur taneman maringi keturunan ingkang penampilanipun langkuung sae lan menawi pembuahan piyambak maringi prabawa ingkang ngerugekake kangge generasi keturunanipun. Menawi mekaten, piyambakipun boten maringi njlentrehan tuntas punapa punika kedadosan ing masanipun prinsip pewarisan genetik ndereng terumuskan. Ing pungkasan abad
ngginaaken galur-galur jagung ing daerah cornbelt lan lan pikantuk asil sami kaliyan ingkang dipunlampahi Darwin; ing pinten-pinten pasangan persilangan menawi ngelangkungi penampilan tetua ingkang sae.
piyambak (selfing) lan saklajengipun ngantos ing generasi F6 utawi F7 rerata penampilanipun kadasta ingkang kaping kalih tetuanipun. Menawi galur-galur generasi dipunlajut kaliyan disilangkan, gejala serupa kadasta generasi F1 malih teramati. Ing peneliti ingkang gayut ing eksperimen ageng punika (ing antawisipunBeal, Shull, lan East) ingkanglajeng maringi penjelasan genetis menawi gejala punika, ngginaaken teori berbasis Hukum Mendel, ingkang tasih relatif enggal ing masa punika.
Penjelasan genetis[besut | besut sumber]
Adedasar Hukum Mendel lan teori genetika kuantitatif ingkang ngrumat babagan pesat ing masa punika tuwuh kalih teori utama ingkang njelentrehaken dasar genetik heterosis saking tim peneliti kasebut. Teori kawiwitan dipunrembag déning E.M. East (1908)[2] dan G.H. Shull (1908)[3], dipunsebat teori dominans-berlebih (overdominance theory), lan ingkang kaping kalih dipuntawaraken déning
interaksi antawis gen-gen ing lokus ingkang benten-benten) saged ugi njelentrehaken gejala heterosis. Kaping tiga njeleehaken genetis punika ngatos sapunika tasih nggadahi pengikut lan sapunika
berlebih nyatakaken, peningkatan penampilan ing generasi F1 asil persilangan, ingkang heterozigot, kedadosan menawi genotipe heterozigot ing suatu lokus nggadahi ekspresi langkung kiat menawi mekaten genotipe homozigot ing lokus punika. Ing teori punika, boten dipunpermasalahaken bentenipun fenotipe ing homozigot. Amargi fenotipe dipunkendalikaken déning katah lokus kaliyan perilaku kadasta punika, muncullah gejala heterosis. Iggih punika tuladha kangge tiga lokus kaliyan perilaku punika:
WARNA-WARNA SERAT ING BASA JAWA (MACAM-MACAM JENIS SURAT DALAM BAHASA JAWA)
berpesan: “Sregepo nuduhke wong-wong marang barang
terperinci BAB IV ANALISIS DAYA SAING KONVEKSI SEMAR DI KECAMATAN
ManegesKaya sing wis dingerteni, Bratasena ksatriya sing kasil nyecep ngelmu ngenani kasampurnaning urip marang sang Dewa Ruci ing telenging samudra minangkalbu. Nalika ngelmu iku ditrapake marang bebrayan agung ing Negara Ngamarta, Werkudara krasa yen manungsa ing Negara Ngamarta akeh sing rusak, akeh sing pada ora manut maneh marang aturan kang wis ana ing Ngamarta. Mula saka iku Negara dadi rusak, bubrah lan akeh bebendu, memala, lan bencana.Ngerteni kahanan sing kaya mengkono, akeh para tetungguling Negara Ngamarta sing oncat saka Negara kanthi tekad lan niyate dhewe-dhewe. Semar lan Werkudara lunga nglambrang saka Ngamarta, ndonga mring gusti supaya bisa ngadhepi perkara ing Ngamarta.Nalikane Werkudara ndonga mring gusti, tapa ing telenging alam sunyaruri, dheweke ketemu Sang Hyang Wenang. Ing kalodhangan iku, Hyang Wenang ndangu marang ruwet renteng sing disangga Werkudara. Sang Panenggak Pandhawa ngandharake yen sawise ngelmu kasampurnan iku ditrapake ing Ngamarta, pranyata ekeh wong sing rusak lan ngrusak Negara awit saka kacamata ngelmune Werkudara. Negarane katon semrawut ora ana sing bisa ngatur kauripan kang tentrem kaya biyen.Kanthi wicaksana Sang Hyang Weuang paring pemut marang Werkudara, yen isen-isen ngalam ndonya ki yen disawang nganggo ngelmu kasampurnan mesthi wae ora bakal sampurna. Kabeh mau nduweni kekurangan dhewe-dhewe. Sing bisa dilakoni mung mulang wuruk ing sasama supaya bisa dadi manungsa kang utama. Nuntun manungsa supaya mestuti mring gusti kang bisa ngucalake lelakon kang ora becik.Rumangsa marem anggone antuk wangsulan saka Sang Hyang Wenang, Werkudara mulih ing ngalam Arcapada. Jibahan anyar sing disangga saya abot yaiku kudu njejegake pranatan Negara Ngamarta sing wis remuk lan ndandani warga Negara Ngamarta.Tanpa dinyana, ana ratu raseksa utusane Prabu Suyudana kanggo ngorak-arik Negara Ngamarta kang jenenge Prabu Tejalelana. Anggone ngamuk, Prabu Tejalelana ditandhingi Raden Janaka nanging kalah ing palagan. Sing bisa mungkasi gawe yaiku Semar sing uga bubar oncat saka Ngamarta saperlu maneges mring gusti. Prabu Tejalelana bisa dibrastha badhar sejatining wujud dadi Togog Tejamantri. Kanthi sirnaning Prabu Tejalelana, kahanan Negara. Ngamarta pulih tentrem ora ana maneh polatan kang agawe geger
Ngedol Murah Watches lan Cool - Kita wis ngerti fungsi utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita
Kanjeng Ratu Moksa 7 - MUNIFICENTISSIMUS DEUS Ital...
wus Riyaya nanging kanggo dheweke luwih becik ora ana Riyaya tinimbang kudu ngrasakake aboting sesanggan kaya kang dilakoni saiki. Murni mung bisa bingung. Satemene dheweke ora gelem nglakoni panggaweyan nistha kang nate ditawakke marang dheweke. Murni kepingin bisa dadi salumrahing wanita, ngurusi bale griya lan anak bojone.
Bale griya? Ah kabeh mau wus kari dadi sejarah awit Karyono mati ing sawijining tabrakan sepur sasi Sawal taun kepungkur. Saiki dheweke ora mung dadi ibu tumrap anak wedoke sakloron, nanging uga kudu bisa dadi bapak kang duwe kuwajiban golek panguripan kanggo dheweke lan anak-anake. Bocah yatim loro mau wus ora sekolah mergo pancen ora duwe ragad.
Sesawangan omongane Kang Broto telung sasi kepungkur dumadakan anggegayut pikire Murni. Pagaweyan minangka tukang pijet ing sawijining panginepan ing sacedhaking setasiyun Tawang nate ditawakake dening Kang Broto marang dheweke. Ora mung kuwi, kepetung yu Parti lan yu Minah ya tau ngejak kanthi pangalem yen dheweke bisa ngayahi pegaweyan kang ditawakake Kang Broto marga dheweke kalebu isih enom lan ndarbeni rupa ayu.
Dadi pamijet? Yen mung ngobahake tangan lan driji wae dheweke ora pati kabotan, kabeh mau ya amarga kepepet butuh. Nanging yen ngelingi kumecaping wong akeh, nyambut gawe dadi tukang pijet ing panginepan kuwi sejatine ora beda karo wong wadon pelanyahan kang adol awak, kasenengane wong lanang thukmis. Ah ora.. Murni emoh yen nganti dianggep pelanyahan. Luwih becik dheweke golek tambah kanthi dalan kang becik, kang halal.
Mulih menyang ndesa? Marang wong tuwane? Pilihan mau mbok menawa ora bakal maneh kemlawe ing pamikire Murni. Lungane menyang Semarang patang taun kepungkur ora liya ya amarga “ditundung kanthi cara alus” dening wong tuwane. Wewayangan kedadeyan lawas nalika ninggalake omahe wong tuwane dumadakan gegayutan ing netrane Murni.
“Aluwung aku makani sapi utawa kebo, yen wis gedhe rak biso didol” kaya mengkono celathune bapake Murni. Ukarane Pak Redjo mau pancen ora langsung katujokake marang dheweke, nanging tumrap tembung kang kebak sindhiran mau dheweke mangerti sapa saktemene kang lagi kaumpamakake kebo lan sapi. Wong tuwo kang urip pas-pasan mau wis ora tahan yen kudu saben dina nyangga panguripane Karyono, Murni lan anake loro. Wong tuwane kuciwa lan mangkel amarga awit bebrayan Karyono panggah mung dadi pengangguran, ora cekel gawe apa-apa.Telung taun melu bebrayan tanpa pakaryan, Pak Redjo, bapake Murni lekas pedhes wicarane, sangit ulate. Kabeh ora mokal, prasasat sajroning rong taun iki, sandhang lan pangane Karyono saanak bojone ditanggung Pak Redjo. Ewa dene mBok Redjo, senadyan ora akeh wicarane, nanging yen wis gelem muni-muni swarane ngungkuli wong gembar-gembor ana tengah pasar.
Nglungani morotuwo tekan Semarang, ora ateges Karyono bisa langsung entuk pagaweyan kang mapan lan kepenak. Karyono yo mung nandangi pagaweyan sakecekele. Wusana ya mung ngiderke rokok ing setasiyun iku wae
menawa Karyono saanak bojone bakal kelakon sedina mangan rongdina pasa. Manggon ing gubug cilik pinggir setasiyun, awor karo bangsane tukang becak lan kuli panggul, kepeksa dikulinakake minangka aboting wong nglekasi urip bebrayan.
Prasasat ora entek nandang pasusahan, ora suwe nglakoni pakaryan adol rokok, ing sawijining tabrakan sepur ekspres Karyono nemahi pati. Saktilare Karyono, uripe Murni lan anake loro saya kacingkrangan. Gusti Pangeran Maha Adil, sanajan ora mesthi ping telu, saben dina Murni saanake bisa mangan. Nanging ngadhepi riyaya iki, kabutuhan tansaya akeh. Riyaya wingi lan rong taun kepungkur, Murni saanake ora salin panganggo. Mula ditekadi Riyaya taun iki yen bisa arep ngupayakake sandhangan rong pangadeg kanggo anake loro. Dhuwit kasile dadi babu lan buruh umbah-umbah isih durung cukup kanggo tetuku sandhangan mau, mula ing wektu kang kari limang dina ini dheweke gelem tumandang apa bae waton bisa entuk kasil kanggo nukakake sandhangan anake.
Srengenge wis surup, ing langit wis katon lintang kang sumunar, nandhakke jagade wis ngancik wayah wengi. Kanthi aboting pikir Murni metu ninggalake omah gubug lan anake loro kang lagi andum sega sepiring kanggo mungkasi pasane. Lakune mangetan. Sing dituju sawijining omah ing komplek Djawatan Kereta Api sakwetane setasiyun Tawang. Omah iku sing dipanggoni Darsono sakulawarga, pegawe setasiyun kang biyen kanca sekolahe bojone suwargi. Wis ditekadi, dheweke arep ndeprok nang ngarepe Darsono lan bojone, njaluk pagaweyan apa wae waton ana kasil ing sajroning limang dina iki kanggo nyandhangi anake ing dina Riyaya. Sanajan mung kenal marang Karyono, wong loro iki padha olehe luhur budine, kerep menehi pambiyantu marang Murni. Mula dheweke ora sungkan mara mrono. Dikon babat suket
Mung lampu ngarep kang murup, lampu njero katon peteng kabeh.
Saka omah sandhinge, ana pawongan wadon tuwa metu saka jero ngomah, banjur celathu marang Murni “Dalu-dalu wonten ngriku madosi sinten, Nak..?”
“Madosi Pak Darsono. Dalemipun ketingal sepen, saweg sami wonten pundi nggih, Bu?”
“Ooo. Pak Darsono sakkaluwarga sampun kondur. Tiyang meh dinten Riyaya, Pak Darsono cuti. Kesahipun wingi sonten, sedaya tumut. Kula ingkang dipun pasrahi griya punika”
“Ooo.. mbok bilih kondur Wonogiri nggih, Bu?”
“Wah menawi punika kirangan nggih Nak. Saged kondur dateng dalemipun Bu Darsono rumiyin wonten Klaten, ning nggih saged kondur Wonogiri rumiyin.”
“Inggih Bu, maturnuwun, kula nyuwun pamit” Pikire Murni tansaya cupet. Dhadhane seseg, nahan tangis kang ngebaki atine. Netrane kembeng-kembeng mbayangke sambate anake kang ngepingini sandhangan anyar ing dina Riyaya.
Lakune saiki tumuju mengulon, ninggalake perumahan Djawatan Kereta Api. Gegambarane Kang Broto kumlendhang maneh ing pamikire.
“Wis ta Mur, yen kowe gelem dadi pamijet ing penginepanku, kasilmu bakal dakpunjuli” mangkono omongane Kang Broto kang saiki digagas maneh. Germo tuwa mau rumangsa penginepane bakal tambah rame menawa Murni gelem mlebu makarya ing kono. Murni isih enom lan ayu, mula dheweke
menggok mangidul. Kang dituju penginepane Kang Broto kang ana ing sakidule setasiyun. Gegodhaning ati tansaya gedhe, dene kekuwatan lan kasabaran ana watese. Semono ugo kasetyaning Murni marang sing lanang. Ya wis., ora papa dheweke nglakoni tumindak nistha iku, waton ora keprungu maneh panjeriting anake loro kang sambat luwe lan ngepingini sandhangan anyar kanggo dina Riyaya.
Ananging tekan prapatan ngarep setasiyun dheweke mandheg. Netes eluh ing pipine. Sirahe didangakake, nyawang lintang kang kumredhip ing langit. Ing sisih kulon, disawang ana pirang-pirang uwong lagi padha mudhun saka montor warna abang. Wong sing mau nyupir, nyedhaki tukang becak, sajak nakokake bab kang wigati. Wong wadon tuwo loro, wong lanang tuwo loro, wong lanang enom loro. Wong-wong mau ditamatake kanthi prayitna. Murni ora lali marang wong-wong mau.Wong wadon tuwo sing siji ora liya mBok Redjo, simboke dhewe. Dene sing kakung ya Pak Redjo, lan nom-noman kang dudu supir iku Wardoyo, adhine sing wuragil. Dene sapa wong wadon lan lanang tuwo sijine, uga wong lanang nom-noman sijine?
“mBok… Pak…” celuke Murni bareng wis cedhak, banjur ndeprok ana sangarep sikile mBok Redjo.
“nduuuk… oalaaaahhh nduk…” sumaure mBok Redjo karo ngrungkebi anake. Wong-wong mau banjur padha tetangisan. “nduk.. iki ibumu wonogiri nduk… iki bapakmu” ature mBok Redjo sakwise marem anggone tetangisan. Wong tuwa lanang wadon sijine mau ora liya Pak lan Bu Mangun, wongtuwane Karyono. Sing nyupir
maratuwane, sing disikep mbales ngrangkul, banjur padha sesikepan kanthi tangis kang dawa.
“Oalaaah.. nduk, nelangsa temen uripmu, endi putuku..? endi putuku..?” pitakone mbok Mangun. Wong-wong iku kabeh nuli mlebu montor, banjur montor alon-alon mlaku menyang gubug-gubug ing samburine setasiyun. Nalika nyawang bocah wadon loro kang lagi padha turu ing kerdus ana gubug kang mung dipanjeri lampu senthir, udan tangis keprungu maneh.
“Pak, mbok, kula nyuwun pangapunten…” ature Murni marang pak lan mbok Redjo.
“Wis.. wis, nduk… lelakon lawas aja dieling-eling maneh..” sumaure pak Redjo.
“Bapak, Ibu…, inggih namung mekaten punika ingkang wayah, nyadhong deduka awit kawula sampun damel sisahipun Bapak lan Ibu…” mangkono ature Murni marang pak lan bu Mangun.
“Iya.. nduk… wis-wis, aja keladuk anggonmu nelangsa. Susahmu ya susahku…”
Sakwise padha tetangisan, Murni lan anake loro sida diboyong lunga ninggalke Semarang. Sawise padha mangan bareng, montor abang mau lumaku ninggalake kutha kang kebak lelakon pait tumrape Murni. Ing njero Pak Mangun crita
“Olehku nggoleki mrene iki amarga critane Darsono kang wingi mulih Wonogiri. Darsono omong menawa setaun kepungkur kakangmu Karyono ajal ana sarjoning tabrakan sepur, lan saiki kowe lan anakmu loro urip kacingkrangan ing Semarang kene.” Ature pak Mangun mandheg sedhela kanggo unjal ambegan karo ngelapi eluh kang tumetes ing pipi tuwane.
“Mula mau esuk, kamasmu Karyadi ngajak nggoleki kowe lan putuku loro iki menyang Semarang. Nanging aku kurang sreg amarga aku, ibumu lan kamasmu durung tau tepung marang kowe. Mula aku mau sowan bapakmu ing Gunung Kidul, uga saprelu dakajak nggoleki kowe mrene. Dene saiki wis padha ketemu, ayo nyawiji urip ning ndesa.” Mangkono pak Mangun mbacutake ature.
Atine Murni bungah tan kena digambarake. Kabeh endahing urip saiki dirasakake maneh. Rombongan mau tumuju menyang Gunung Kidul, menyang omahe pak Redjo. Tekan Gunung Kidul wis tengah wengi. Sawise padha leren sauntara, Pak lan Bu Mangun sarta Karyadi banjur padha pamitan. Ora lali kanggo Murni lan anake loro, pak lan bu Mangun ninggali sandhangan, oleh-oleh lan sangu dhuwit kang ngluwihi gedhene dhuwit kang nate dicekel Murni.
Nalika pamitan Murni lan anake loro disikep, diambungi bu Mangun kanthi paweling. “nduk… sakwise Riyaya iki, dak tunggu tekamu lan putuku loro iki ing Wonogiri. Kowe ngewangi aku nunggu toko ya nduk… sisan melu ngrumat kebon mete kang pancen wis dakjatahake kanggo suwargi Karyono. Aku wis tuwa, anakku loro ya mung kari siji. Mula dak jaluk kowe mengkone bisa nerusake anggonku bakulan lan nenandur mete. Dak tunggu ya nduk…”
“inggih ibu…” netes eluh ing pipine Murni. Sakwise nguntabake maratuwa lan kamas ipene, Murni ngadeg ana saknjabane omah sinambi nyikep anake loro. Saka kadohan pak lan mbok Redjo mesem, tangis bungah ginambar ing pasuryane wong tuwo loro. Ing langit, lintange isih
“Lintange Isih Sumunar”	Dangstars berkata:	September 21, 2010 pukul 5:31 am	Waduh,,weruh tapi ora kabeh Wakakakkk
Balas	Vulkanis berkata:	September 21, 2010 pukul 5:33 am	ngajak nggoleki kowe lan putuku loro iki menyang ..
sapi kakro ebo wae. Mengko do didol bareng-bareng.
mas sedjatee. racikan basa lan isine nrenyuhake ati. latar dan para paragane uga kapacak kanthi rancak. hmm … kelingan kang karyono ing kampung. sugeng riyadi, nggih, mas, nyuwun gunging
saking solo, badhe nunut ngagsu kawruh mugi andadosna tambah pasrawungan lan pengalaman. Nuwun
nur on Sun 07 Apr 2013, 19:46Sing ribut kok malah sing ndelok ki piye,..!??? tapi yo lumrah,...Lha wong bal-balan ae sing tawur penontone kok,... cak
nek carane nandur pari karo jagong opo telo aku ngerti . . .
nembe weruh wonten tanduran jenenge wareng..la niku kinten2 dados bonsai full spec pinten taun
Kanjeng Ratu Moksa 24 - Six Books Apocryphon - Ass...
Kanjeng Ratu Moksa 23 - Ancient Traditions - Assum...
Kanjeng Ratu Moksa 22 - DEIPARAE VIRGINIS MARIAE -...
Kanjeng Ratu Moksa 5 - MUNIFICENTISSIMUS DEUS Engl...
Wewengkon kabudayan Cerbon/Dermayu dianggepe dumateng tiyang Sunda mangrupa bagianipun wewengkon Sunda. Miturut tiyang Jawa (Tengah) benten malih, yaniku mangrupa bagianipun wewengkon Jawa. Pripun ujaripun tiyang Cerbon/Dermayu?
Tiyang Cerbon/Dermayu nganggep piyambeke sanes Sunda lan sanes Jawa. Tiyang Sunda dianggepe ”wong gunung”, upami tiyang Jawa (Tengah) dianggepe ”wong wetan”. Pengertosanipun saking pandengan meketen tamtu mawon
sanes Sunda kelawan sanes Jawa. Kaping satunggal, wontene mata pelajaran muatan lokal teng sekolah-sekolah ing kang nglebetaken
Kaping kalih, basa daerah miturut Perda wonten tiga, yaniku basa Sunda, basa Cerbon, lan basa Melayu-Betawi. Wontene Perda niku negesaken malih, yan teng wewengkon Cerbon sanes Jawa lan sanes Sunda.
khas ingkang diakui dumateng Perda niku. Wontene pengakuan niku selerese taksih wonten pitakenan-pitakenan teng ati, ”leres boten sih Cerbon/Dermayu kuh wewengkon kabudayan piyambek? Sanes Jawa utawi Sunda”
Pitakenan puniki diubungaken sinareng basa Cerbon/Dermayu ingkang diengge sampe mangsa saniki, dianggep
saking basa Jawa. Upami diubungaken sareng wewengkon Sunda, Cerbon niku bagian saking sejarah Sunda, lan alesan-alesan liyane. Awit-awit lan asal-usul sejarah sampe basa ingkang diengge teng wewengkon Cerbon, diantawisipun:
1. Kerajaan Cerbon ngadeg taun 1428 M, ingkang dirintis dumateng Sunan Gunungjati.
2. Basa Jawa Kuno didadosaken basa resmi teng pamrentahan lan rayat sekabeh. 3. Lingkungan pendidikan (pengguron lan pesantren ngangge basa Jawa)
4. Wontene kakuasaan Mataram, kedah miturut tata krama Mataram, nanging kenyataane teng masyarakat boten sami. Basa ingkang dados
5. Teng Dermayu awit abad 16 Wiralodra saking Bagelen, niku laskaripun Mataram, ingkang basanipun Jawa. Nanging, teng masyarakat sampun campur antara basa Jawa sareng basa sanese
perobahan mangsa Hindu meng zaman Islam nyebar teng Jawa Barat sampe wontene gotrasawala ingkang diwontenaken Pangeran Wangsakerta (abad 15 sampai 17). Kosakatanipun katah ingkang dipendet saking basa Sansekerta. Karya sastranipun teng mangsa puniki angrupa
sampe ahir 1800-an. Gejalae wonten pengurangan ngangge basa sansekerta utawi basa Kawi. Katahe pengaruh saking
sampe tengahan 1900. Basa Sansekerta lan Kawi sampun manunggal sareng basa lingkungan sekitar (Jawa). Hal mekonten akibat pengaruh pendidikan formal teng wewengkon Cerbon (SR, SMP, SGB, lan SGA) disukani pelajaran basa Jawa, ingkang guru-gurune katah saking Jawa (Wetan). Karya sastranipun teng mangsa puniki angrupa
awit taun 1950 sampe saniki. Teng mansa puniki wonten tembung-tembung anyar ingkang asalipun saking basa gaul. Karya sastranipun teng mansa piniki angrupa maceme geguritan. Wonten geguritan ingkang wonten patokane, misale saking macapatan, wonten malih ingkang boten wonten patokane, yaniku puisi bebas.
kaken dumateng Prof. Dr. Yus Rusyana minangka pembimbing, pengarah lan penanggungjawab kegiatan ilmiah niku.
Cerbon, lan wewengkon sekitare sami utawi memper lan mirip dumateng kegiatan kebudayaane, saged diartiaken, yen wewengkon niku maksih se-wilayah kultural, ing
saking Pusat Kurikulum, Depdiknas, 14 – 16 Mei 2007, yen basa daerah niku diengge dumateng basa daerahe piyambek utawi
Tujuan umum mulang basa lan sastra Dermayu niku, diantawispun:
1. Lare ngregani lan ngrasa, yen basa Dermayu/Cerbon niku ngrupiaken salah satunggaling basa daerah teng wewengkon Jawa Barat, uga ngrupiaken ”basa ibu” dumateng
leres lan sae miturut tujuan, peryoginipun, lan suasananipun.
3. Lare ngggadahipun niat lan disiplin nggunaaken basa Dermayu/Cerbon supados nunjang kemampuan intelektual, emosional, lan sosial.
4. Lare saged nikmati lan wontene mupangat karya sastra kangge ningkataken kawruh lan kemampuanipun nggunaaken basa Dermayu/Cerbon, utamine megaraken kapribadian lan njmebaraken wawasan urip.
mirengaken, yaniku mahami lan ngrespon teng maceme wacana lisan ing kang rupi-rupi dialog, di antawisipun maos puisi (sajak), wangsalan,
wawancara, micara, wewara, nelepon, njelasaken, diskusi lan ”bermain peran” (sandiwara).
Saged maos, yaniku saged mahami kelawan ngrespon rupanipun teks ing kang ngrupiaken dialog, prosa (sejarah, bebasan, biografi, dongeng, novel) lan geguritan (puisi, wangsalan, parikan).
Saged nyerat kangge medalaken rupi-rupi pesen (pikiran, perasaan, lan kepengenan) secara
materi pundi-pundi mawon ingkang prigel lan pantes dilebetaken teng Kurikulum SD ingkang wonten tujuan-tujuan khusus pendidikan dasar, sing awit kelas andap sampe kelas inggil. Saterase sumangga ningali Kurikulum SD lan SK/KD ingkang teng wonten teng pelajaran Basa Daerah.
Wontene wacana sastra teng wewengkon Cerbon/Dermayu niku kedahe wonten kelanjutan teng wulangan basa daerah teng sekolah. Boten wonten tujuan malih, yaniku tujuane sami-sami miara, ngembangaken, lan nglestariaken basa daerah.
Sumangga... Bongkoh kupat jangan bendara, bilih lepat nyuwun pangampura
Bagen larang tukua jinten, bilih kirang nyuwun
ingkang nyampaur sareng basa pribumi, selajenge kasebat basa Kawi. Prosa lirik ingkang ngangge basa Kawi teng
diikuti) lan tuwa (orangtua). Gugon tuwon, yaniku ukara ingkang selebete wonten nasehat, mulang urip kelawan prilaku ingkang samustine
Susunanipun tembung-tembung ingkang dados satunggaling ukara, saged setunggal ukara utawi luwih ingkang gunaipun dados mantra utawi donga. Contohe:
Contoh jawokan saking H. Abdul Adjib (seniman tarling), yaniku Kemat Jaran Guyang ingkang melebet
1. Macapat Wonten macem-macem pandengan sekitar asal-usulipun tembung “macapat”. Kaping setunggal, macapat niku asale saking tembung “manca+(pa)papat”. Pandengan mekoten asalipun saking pemikiran kadose “sedulur papat kalima pancer”, ingkang rupi-rupine yaniku getih, awah, badan/pancer, ari-ari, lan bungkuse. Kaping kalih, macapat niku singkatan saking “maca papat-papat” (membaca empat demi empat suku kata), yaniku maos wacana macapat ingkang gadahipun andeghan, pedhotan (jeda) sesampune sekawan wanda (suku kata), kaping setunggal teng gatra (kalimat). Kaping ketiga, kasebate “maca wong
Si precil ing kang anjaga (8a)
Bau dengdha Sang Prabu Nyakrawati (11i)
Mung sira kelawan isun (8u)
Bapa pucung dudu watu dudu gunung (12u)
Pon digjaya bisa ngambah jumantara (12a)
Kembang sana mambak mawur (8u)
Perkutut ngungkung ning pilang (8i)
Wus kebekan wong Kuningan padha balik (12i)
Wus prapta ing Sunan Jati (8i)
Semu merang wong Kuningan (8a)
Layang puniki neggaha sanes malih (12i)
Pajajaran tiyang-tiyang agamane Syiwa. Tiyang-tiyang niku sagedl mbuang awa napsu, yaniku sinareng tapa-brata maring Hyang Syiwa.
saged njaga utawi ngendaliaken badane, aja sampe jiwa dikalahaken napsu jasmani.
Isarat ingkang diungkapaken ngangge tembung-tembung teng salebete ukara. Umume wonten teng pedalangan, nyampeaken ungkapan dalang dumateng nayaga (sasmitaning dhalang).
Njlegenek Sang Nata tedhak saking dampar dhenta, gawe gugup ning para biyada, piyak ngarep piyak mburi.
Asalipun saking tembung dwilingga, ”wangsal-wangsul”. Pengertiane “Jawab, pulang”. Wangsalan yaniku ukara ingkang ngungkapaken maksad utawi kepengenan kelawan ngangge tembung-tembung ingkang
Kendang cilik panepak tangan (ketipung), maksude aja mumpung.
3. Wangsalan Rangkep (ing kang disusun teng satunggaling ukara ingkang wonten maksad ganda utawi rangkep)
- Duren dawa (keluwih) gludug muni ketiga (guruh), maksadipun luwih
- Suket bang munggeng wuwungan (alang-alang), yen ora ana alangan.
- Toya mijil saking langit (udan), lagi nasibeng edan
- Gubug duwur tengah sawah (ranggon), urip arang ketunggon.
6. Wangsalan Sinawung Tembang (wangsalan lan
7. Wangsalan Sawernae (macem-macem wangsalan, yaniku ing kang boten mlebet dumateng 6 macem wangsalan wau):
- Sekar donga puji jalma mugi kalilan (talil)
- Sekar rujit lagi anggoting apa (pangot).
- Balung pacul separan-paran (doran)
3. Parikan Wujudipun parikan wonten sampiran lan isi. Jejer (sampiran) teng 2 ukara awal. Isi (maksud) teng 2 ukara akir:
Amba segara (gelem ngampura ning segala-gala)
Kebo nusu gudel (wong tuwa geguru ning wong nom, wong sugih/berpangkat jejaluk ning wong mlarat)
5. Sanepa Perumpamaan ingkang disusun saking tembung ingkang nggambaraken watek utawi kawontenan kelawan disambung sinareng tembung nami.
Alim kucing (meneng tapi ada karepe)
Ukara ingkang disusun saking tembung-tembung rasa kasar, ingkang tujuane dados mbakar utawi gawe amarah lawan.
Arep ning gena sesek, arep ning gena kang lega, tek enteni!
7. Basa prenesan Tembung utawi ukara utawi carios ingkang wonten makna ingkang sae utawi nawaraken, dados tiyang-tiyang liyane ketarik
Barang iki arang didagang, yen tuku ora didol, nanging yen bocah ayu kang njaluk, senajan larang tur angel luruwe, tek paasrakenang kabeh.
Sekedap netra, yen nginang durung abang, iduha durung asat.
slalu ngibungi wong cilik ning esor. Yen dipaksa muncrat menduwur!
nrima segala rupa. Segala rasa ditrima
barang kotor, butek-ledreg, sampe bathang uleren
aja ngresula yen badan dipaculi lan diedek-edek
dadi grijogane makhluk sekabeh padanga lan panasa kaya srengenge!
nguwur-uwuri urip. Nguri-uripi sekabeh tapi, yen wulan dadi pilihan
kisik, ombak, segara, lan jukung-jukung
ning Muara Jati, ana lelamunan wong siji iki
Duwe batur setia seati Wong tuwa kabeh ora setuju
Penganten Baru Cipt.: H. Abdul Adjib
Linux. Tags: aksara bali, aksara batak toba, aksara bugis, aksara jawa, aksara nusantara, aksara rejang,
gak nyopo kuwi anakmu to… bocah kuwi gak nate turu lek….| nyopo awakmu podo karo nyopo demit | dancuk koen…..! ) Yo ngunu kuwi nduk,aku wis biasa dipisuhi karo konco2ku.
kitha sami-sami munjuk raos syukur wonten ngarsanipun Allah murba ing dumadi. Wondene ing wedal punika kitha tasih saged ngraosaken endahing iman soho Islam. Kaping kalih ipun shalawat soho salam mugi tansah kalimpahaken dumateng jujungan kito nabi
Iki aku mbalik maneh nang seri pacelathon sing tak jukuk tekok buku pelajaran Boso Daerah. Tapi iki tak gae mbandingno antarane Boso Jowo sing baku, ambek Boso Jowo sing versi Arekan (embuh Suroboyoan opo Malang sing penting arekan hahaha), plus Boso Indonesiane barang gae awak peno sing gak isok Boso Jowo utowo Boso Jowone sik pating mecotot. Sing versi arekan iki gak mutlak, polae tak gae sing model sing paling tak eruhi.
(Gedabrusan Taun Anyar) : JOWO BAKU AMBEK JOWO ETANAN Sugeng warso enggal
Slamet taun anyar gae riko kabeh, mugo-mugo ae awake dhewe kabeh dike'i barokah ambek urip sing luwih apik nok taun 2013 iki. O yo, mau aku kilingan pas nok kantor onok kertas sing njekethek tulisan perkoro pacelathon boso Jowo. Aku penak ae nyacak nerjemahno nok boso Jowo Etanan sing tak eruhi hehehehee. Lha
Saiki kowe wis nyambut gawe apa durung? (Sekarang kamu sudah kerja apa belum?)A : Aku durung nyambut gawe isih nganggur. Hla kowe piye? (Aku belum kerja masih nganggur. Lha kamu bagaimana?)B : Alhamdulillah, aku wis oleh gawean. Ya wis ayo mangan bareng ning warung mi ayam kae. Tak traktir tenang wae.(
apik ae. Wah, suwi yo gak ketemu. Kuangen rasane ambek konco.
B : Saiki awakmu wis kerjo opo gurung?
A : Aku gurung kerjo e. Sik nganggur. Lha awakmu?
B : Alhamdulillah, aku wis oleh kerjoan. Yo wis,
wingi cek tepake lek digatuk-gatukno. Opo maneh lek gae sing seneng nogel biasane dianggep ongko jitu. Ambekan arang-arang pol lek dipikir nemokno tanggal sing anyar ngono jes. Aku dadi kelingan lek tau nontok film judule 2012, sing jarene tanggal 12-12-12 bakale kiamat. Lek tak tontok filme, isie ancen medheni. Nggambarno dunyo iki bakale ajur sak ajur-ajure. Onok udan es sing guedhe, banjir tsunami sing dhukure sak Gunung Everest, sampek wong keplayu-playu kepontal-pontal golek slamete dhewe masiyo ndik filme jare gak kiro slamet. Jenenge film yo mesti kudu onok sing slamet...lek matek kabeh yo gak kiro seru rek. Baca
Yah mene iki, moro-moro aku dadi kelingan acara Pojok Kampung maneh. Acara siaran boso Suroboyoan sing ditayangno ndik JTV mben jam
Sing paling tak eling lek penyiare sing paling senior pas iku, Ning Festin Rohring...hehehehe..
Sugeng ndalu dherek yok opo kabare riko kabeh..terus ditutup ambek parikan gaya Ludrukan sing pas banget. Aku ngerti acara iki yo wis sepoloh taunan, ancen kethoke ndeos ambek wagu lek tak tontok pertama kali. Bosone pas iku sik kasar temenan, opo maneh ditambah kata-kata sing nang kuping dhewe vulgerr...yo be'e pas iku gurung nemokno format boso sing
sisih kulon ambek Jawa Tengah sing bosoe luwih alus. Pojok kampung iki dianggep kekasaren digae siaran warta brita.
Pojok Lambe mbalik maneh nyorat-nyoret nok bloge sing saking suwine gak diutik sampek lali bancakan umure sing wis setaunan luwih. Kakean
ngethokno ajine dadi kebungahane bongso Indonesia. Aku ngerti lek mesti antarane 2 negoro iki onok ae masalah, embuh masalah sing budayae, opo soal sing cekeremes koyok gurem nok susuane pithik sing seneng angkrem (lek onok endhoke yo tak jukuki, enak..oleh endhok gratisan). Aku yo ngerti lek onok media sing ngwartakno lek suporter tonggo sebelah yo onok sing misuhi kene pas ate tanding. Mestie yo akeh sing mecungul
ceriki sampek sak isie drenten (bonbin alias kebon binatang) metu kabeh (plus nggarai kewan-kewane purik kabeh...molai gajah sampek semut). Muntap? yo mesti muntape! Cumak iku kene yo kudu mikir sing
WALIYULLAH, NYUWUN DIPARINGI PADANG PANINGGAL KULO,NYUWUN D PARINGI AWASENG AWAS, NYUWUN WERUH
Pesarean selak ora karuan nmen. Akeh wong ngecor sing
sing kena sakit ISPA. Tp lurahe ora becus.
AJA gelem nutup wahai pr pedagang Banjaran.. justru
ben presiden ngerti. Nang Banjaran aq wong dgang
Walopun dewek ora nglakoni apa sing ana ng kecamatane masyarakat (termasuk inyonge dadi wong
masyarakat biasa) iya beleh um? Hehehe.. salam go
Tekan ngarep Gerbang Kuburan angker jeruke tibo
Kiro2 wis aman, Badrun karo Sodron wiwit bagi hasil..
Ngono terus nganti ono wong liwat, yoiku Si Paijo, kaget, mandeg mrinding krungu swara aneh seko njero kuburan angker……
Saking wedine Paijo mlayu marani daleme pak RT cedhak kono lan karo ngos-ngosan
ngajak Paijo ngindik neng ngarep Gerbang Kuburan, ora wani mlebu. Paijo gemeter gocekan sarunge pak RT seko mburi…
Paijo: “Pak RT nopo niku swara malaikat itung2an nyowo menungso sing sampun dicabut ajeng dilaporke dumateng gusti sing kuwaos pak RT?
“Mbuh aku dewe ora paham” jawabe pak RT karo megeng napas…
Ora suwe ono swara maneh seko njero kuburan..
“Iki wis rampung kabeh, saiki kari 2 neng ngarep Gerbang Kuburan kae arep dijupuk sopo? Kowe opo aku??”
Pak RT lan Paijo: “WAAAAAAAA….. .Jebule tenaannn…..!! ”
Njenggirat kaget saknaliko Pak Rt lan Paijo mlumpat
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon Format 36 kotak seri H
Sumatra[besut | besut sumber]
Acèh:[besut | besut sumber]
Sumatra Lor:[besut | besut sumber]
Sumatra Kulon:[besut | besut sumber]
Jambi:[besut | besut sumber]
Sumatra Kidul:[besut | besut sumber]
Bengkulu:[besut | besut sumber]
Lampung:[besut | besut sumber]
Kapuloan Bangka-Belitung:[besut | besut sumber]
Kapuloan Riau :[besut | besut sumber]
Banten:[besut | besut sumber]
Papua[besut | besut sumber]
Papua (Irian Jaya):[besut | besut sumber]
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Mad Mad Kungfu
sedjatee: inggih mas oelil.. atur panjenengan leres saestu… matur nuwun…
Wah,,, Sing iki juga gak kalah apik... Suwun Mas nggih... Gusti Amberkahi Panjenengan
Pak Marno nyawat-nyawatake esem, ngumbar polatan sumeh lelamisan marang saben wong sing arep mlebu bilik kanggo nggunakake hak politike. Siji mbaka siji wong-wong sing maune ora tau mlebu petungane sajroning rong periode dheweke nglungguhi jejere bapake wong sadesa, saiki katon nyata pigunane. Kabeh katon yen banget dibutuhake kanggo ngegolke pencalonane garwane. Kanca-kancane dolanan nalika isih cilik tumeka jejaka, kira-kira rong puluh taun - telung puluh taun kepungkur, sing wis suwe ora katon merga ketutup kesombongane rumangsa dadi wong paling kuwasa sadesa, saiki katon melok baris neng ngarepe mamerake ajining hak sing diduweni. Hak sing bisa gawe kasil lan orane gegayuhane.
Kabeh kuwi nuwuhake pengarep-arep. Nanging pengarep-arep sing melik-melik, kebat-kebit, cat murub cat ora. Luwih-luwih yen ngelingi wis rong periode kalungguhan Lurah, dheweke ora tau nyrawungi kanthi becik kanca-kanca sing ndhisik tau ndhukung dheweke ing pencalonan Lurah periode kapisan. Merga rumangsa dikhianati, ing pencalonane periode kaping loro kanca-kanca kuwi wis malik ndhukung calon liya. Untung kanthi bantuan bala-balane saka golongane preman kampung, Pak Marno isih bisa menangake pilihan kanthi cara nindakake ancaman marang warga desa sing lugu lan kurang pendidikan. Nanging cara kaya mengkono kuwi wektu iki apa isih ampuh katindakake kanggo menangake pencalonane garwane senajan mung mungsuh Kotak Kosong? Politik premanisme desa sing ditindakake Pak Marno wis kasil nggawe pilihan Lurah wektu iki mung muncul jago tunggal tanpa pesaing. Nanging apa bisa politike kuwi nggawe jago tunggal dadi jago kapilih? Pak Marno ora patiya yakin. Atine isih sangga runggi yen ngelingi kedadeyan sing kagelar ing malam midodareni mau bengi. ”Muga-muga kanca-kancaku isih eling kekancane marang aku gek jaman semana, lan banjur gelem nyoblos gambar Pari, ” mengkono wola-wali pengarep-arepe Pak Marno kanthi rasa kang ampang.
Beda karo rong periode kepungkur, wektu iki Pak Marno ora lungguh ing kursi calon Lurah, merga masa kalungguhan Lurah dibatesi mung rong periode. Nanging wektu iki dheweke lungguh ing kursi pendhamping, ndhampingi garwane sing nyalonake Lurah
ana jago tunggal merga ora ana calon liya sing nglamar. Satemene ora merga lemah bengkoke ora apik utawa ora nduwe pametu sing murwat saengga ora ana warga liya sing kepengin nyalonake dadi Lurah. Bengkoke apik, nyandhak wolulas pathok, lemahe subur, lembarane jembar-jembar, ora nggon pitikan, lan ilen-ilene banyu gampang. Banyu mili terus senajan ing wektu ketiga dawa. Nanging sejatine wong-wong sing maune duwe karep nyalon padha wedi merga trik-trik licik pokal gawene Pak Marno nalika isih njabat Lurah lan sawise mantan.
Satemene ana wong loro sing wis tau ungup-ungup arep njago lurah. Sing kapisan Pak Bayan Kabul. Piyayine isih enom, pinter srawung, lan seneng nggatekke sambat sebute wargane. Kathik wis duwe pengalaman ing pemerintahan pinangka bayan sing disuyudi wong-wong sakabayanan. Cekake Pak Bayan iki satemene dadi pengarep-arepe wargane kanggo nggenteni mimpin desane. Nanging kabar pencalonane cepet mleret, ilang ora kocap, merga Pak Bayan mundur sawise oleh pengancam saka Bandhol, preman kampung kongkonane Pak Lurah Marno.
Sawise Pak Bayan mundur, ana pensiunan pegawe Pemda asmane Pak Bambang, sing wis wiwit ngumpulake sedulur-sedulure lan tangga-tanggane kanggo mbentuk tim sukses utawa kadher. Ngerti-ngerti bengi candhake gendheng omahe padha rontok, pecah, dibalangi watu dening preman-preman kongkonane Pak Marno. Ora mung kuwi. Bengi candhake maneh, ngarep omahe disatroni bocah-bocah brandhalan, dikepung bocah-bocah ora nggenah nggeber-nggeber gas montore sing wis dicopot sarangan knalpote, karo bengak-bengok ngancam Pak Bambang sakulawarga. Dhasar bocah-bocah kuwi sadurunge wis digawe mendem omben-omben minuman keras, solahe bedhigasan urakan kaya buta rambut gimbal nggegilani.
Sidane Pak Bambang uga mbatalake niyate nyalonake Lurah. Senajan kadhere janji sedhiya dadi bentenge Pak Bambang sakulawaga, nanging Pak Bambang tetep ora gelem mbacutake. Sebab ora bakal dheweke neng ngendi-ngendi tansah dikawal kadher-kadhere. Ing sawijining wektu mesthi salah siji anggota keluwargane bakal ketemu karo preman-preman balane Pak Marno dhewekan tanpa kawalan. Amarga kahanan sing wis digawe kaya mengkono kuwi, mula ora aneh yen saiki mung ana calon tunggal sing lungguh ing kursi calon Lurah. Kuwi wae jagone sawijining wanita, garwane mantan Lurah. Sing luwih mrihatinake, Bu Marno manggung mung merga dipeksa dening Pak Marno, ora saka gregete dhewe. Pancen satemene Bu Marno ora karep, nanging amarga ana pamrih kanggo nutupi kebobrokane nalika njabat Lurah sadurunge, Pak Marno meksa Bu Marno kudu njago ing pilihan Lurah wektu iki. Pinangka jejere wanita sing bekti marang kakunge, senajan kanthi kepeksa Bu Marno bisane mung manut. ***
Pak Marno isih mesam-mesem lamis karo nggawe petungan jroning batin kanggo nggedhekake atine sing wiwit goreh. Dheweke ngetung untung rugine yen pilihan iki nganti gagal. Untung rugine mungguhe desa lan mungguhe pribadine. Nalika candhakane ketemu kemungkinan bojone bisa ora kepilih merga tumindake dheweke kepungkur, dheweke ngeyem-yem atine kanthi ngarep-arep, muga-muga wargane dha eling kabeh kabecikane bojone
saiki, sing ateges saya nguras dhuwit Kas Desa? Yen bener kaya mengkono, Lurah sing dipilih sabanjure bakal saya rekasa. Merga bengkoke mesthi saya kelong dinggo wragad pilihan Lurah sing nganti ping pindho. Terus sapa sing gelem nyalonake yen kaya mengkono? Ahhh... ora bakal! Ora bakal bojoku sing pinter lan sregep mimpin PKK lan Posyandu kuwi dikalahake mungsuh Kotak Kosong. Durung karuwan wong sing njago mengko luwih apik tinimbang bojoku! Kotak Kosong kuwi paling isine mung wong-wong sing serik lan lara ati nalika takpimpin. Kamangka gunggunge wong kaya mengkono kuwi takkira ora akeh. Akeh-akehe wong padha ora perduli marang sing taktindakake ing pemerintahan desa. Wong kaya mengkene iki mesthi bakal nonton kepinteran, kasregepane sarta kiprahe bojoku ing PKK, Posyandu, lan pasrawungan. Wong-wong kaya mengkene iki mesthi bakal milih bojoku kanthi nyoblos gambar Pari. Apa meneh ibu-ibu PKK lan pengurus Poyandu, wis mesthi bakal milih bojoku, ora bakal milih Kotak Kosong,” kandhane Pak Marno jroning ati nggawe petungan kanggo ngeyem-yemi atine dhewe sing satemene lagi goreh. Ora patiya yakin karo petungane dhewe.
”Aku wis ngetokake dhuwit sing ora sethithik kanggo ngragadi kadher-kadherku, Bandhol sakancane. Pira wae dhuwit sing dijaluk waton kanggo golek dhukungan mesthi takwenehi. Dinggo ngenekake lomba mancing, ngenekake cembengan, nggo mangan-mangan, apa mung dinggo tuku ndem-ndeman karo cah enom-enom, wis ora etungan mesthi takwenehi. Merga wis tak uja dhuwit, Bandhol mesthi nyambut gawe tenanan golek dhukungan. Lan Bandhol sakancane mesthi bakal saya kendel meden-medeni wong-wong sing padha ora gelem ndhukung bojoku,” Pak Marno etung-etung ragad sing wis ditokke.
”Awas yen nganti bojoku kalah mungsuh Kotak Kosong! Kuwi ateges Bandhol sakancane ora nyambut gawe tenanan. Dhuwitku mesthi padha dipek dhewe-dhewe, ora ditanjakake kanggo nyeneng-nyenengake wong-wong supaya ketarik ndhukung bojoku. Awas yen nganti kaya mengkono, tak pecat tenan kowe Bandhol sabalane! Trima ora nduwe pengawal aku yen mung kaya mengkono cara nyambut gawemu....!” pangancame Pak Marno jroning ati marang wong-wong sing dindelake.
Nanging yen kelingan marang laporane Sentul mau bengi ing malem midodareni, atine kebak rasa was sumelang. Sentul, anggota preman balane Bandhol sing uga didhapuk pinangka kadhere Bu Marno, nalika ditugaske ngeterke sega wungkus nyang posko pendhukung Bu Marno ing kulon kali, nalika ngliwati dhukuhe Pak Kabul weruh ana posko sing dinggo kumpul wong akeh. Mbareng ditiliki jebul dudu posko kadhere Bu Marno. Wong-wong ndlidir teka mrono, saya suwe saya akeh. Sentul krungu yen posko kuwi mujudake posko Kotak Kosong. Aneh, ora duwe jago kok duwe posko. Apa karepe? Sapa sing arep dipilih didadekake Lurah? Pikirane Sentul sing mung sekolah SD ora lulus, ora gaduk. Apa iya wong-wong kuwi padha arep nggagalake Pilkades? Sentul lapor marang Panitiya. Nalika Panitiya, hansip/
berserikat, lan ngetokake panemu. Pungkasane aparat keamanan trima mundur, ora sida mbubarake posko sing pancen ora duwe sediya arep ngraman marang negara. Malah-malah nalika sabanjure dingerteni yen posko-posko kaya mengkono kuwi jebul gunggunge akeh, sumebar ing saindhenge desa, Panitiya lan aparat keamanan banjur jaga-jaga.
Aparat keamanan kabeh dikerigake kanggo jaga-jaga lan luwih waspada. Ora kuwatir yen wong-wong posko Kotak Kosong bakal nggrudug nyerang poskone Bu Marno, nanging kekuwatiran malah tuwuh yen nganti bocah-bocah brandhalan lan preman-preman saka poskone Bu Marno nganti nggrudug nyerang posko Kotak Kosong kuwi. Mula saperangan gedhe aparat keamanan malah siaga ing sacerake posko Kotak Kosong. Dadi malah kaya antuk pakurmatan sing luwih gedhe. Luwih-luwih mbareng ngerti yen balane Bandhol wis siap-siap arep nyerbu kanggo mbubarake
Pak Marno dadi bingung lan kuwatir. Dheweke cubriya, aja-aja sing ngedegake posko Kotak Kosong kuwi Pak Bayan Kabul sing duwe karep arep nggagalake Bu Marno sing lagi njago Lurah.
”Dasar Bayan edan, ora ngerti males kabecikane uwong! Ndhisik sapa sing ngangkat dadi bayan saka wong lonthang-lanthung ora duwe gawean. Saiki mbareng wis dadi bayan sing dijeni uwong sadesa, malah mungsuhi, ora gelem mbantu,” panggrundele Pak Marno nggetuni tumindake Pak Bayan Kabul marang dheweke.
”Tul. Coba tlesihen, sapa sejatine sing ngedegake posko-posko kuwi! Lan sapa wae sing ndhukung posko kuwi? Aku kepingin ngerti. Sukmben yen Bu Marno wis dadi Lurah, yen ana dum-duman bantuan, wong-wong kuwi ora perlu diwenehi. Tak tunggu laporanmu cepet ing kamar mburi,” perintahe Pak Marno marang Sentul.
”Siap, Pak Lurah,” wangsulane Sentul lan cepet-cepet budhal ngliwati tamu-tamu sing lagi padha jejagongan karo pesta ondrowino ing ruwang tamu lan latar ngarep. Ing latar ngarep sing dipayoni tendha tratak, Bu Marno lagi nyalami tamu-tamu sing padha teka menehi dhukungan, mbuh ndhukung tenanan apa mung ethok-ethok ndhukung. Beteke mung pengin nonton swasana karo melu pesta warung tiban gratis. Ditambah ngarep-arep mulihe entuk salam tempel ora ketang amplop isi dhuwit rong puluh ewu.
”Pak Lurah, jebul ingkang ngedegaken posko Kotak Kosong punika kanca-kancane Pak Bayan Kabul lan Pak Bambang. Ingkang dados tetunggule Mas Sapto kaliyan Mas Indiyoko, mahasiswa Stisipol ingkang sampun kondhang vokal punika,” laporane Sentul sawise bali saka madik-madik nonton kahanane posko Kotak Kosong sing madeg ing pirang-pirang panggonan. ”Tiyang-tiyang sasampunipun saking mrika nggadhahi kode ajakan menawi sami pinanggih ngeten niki, ” kandhane Sentul karo nuduhake pucuk driji jempol digathukake pucuk driji panudhing, ing tengah-tengah katon bolongan kosong.
Krungu laporane Sentul, Pak Marno dadi saya kuwatir. Pak Marno dhawuh ngundang Bu Marno supaya mlebu neng kamar mburi. Arep dijak ngrembug siasat kanggo ngadhepi kahanan ora kanyana-nyana sing
Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Agen SexToys Dildo Pretty Love Brighty Tangerang Di D.I Yogyakarta Meliputi :
꧁  ꧂Kanjeng = Kangjeng = Hingkang Jumeneng = Yang Bertahta
Kanjeng Ratu Kenyaning Kenya = Yang Mulia Ratu Gadisnya Gadis
Tanah Lot ya iku salah sawijiné objek wisata ing Pulo Bali, Indonésia.[1] Ing Tanah Lot ana pura kang cacahé loro.[1] Pura iki manggon ing sandhuwuré watu gedhé.[1] Pura kang sepisanan manggon ing sandhuwuré watu gedhé lan pura sing sijiné ana ing sandhuwuré tebing kang mirip kaya Pura Uluwatu.[1] Pura Tanah Lot iki kalebu bagéyan saka pura Dang Kahyangan.[1] Pura Tanah Lot iku pura segara kang dadi panggonan kanggo muja lan nyembah dèwa-dèwa kang njaga laut.[1]
Miturut legenda, pura iki dibangun karo salah sawijiné brahmana kang asalé saka Jawa. Dhèwèké ya iku Danghyang Nirartha kang bisa nguwataké kapitayan pandhudhuk Bali ngenani ajaran Hindu lan mbangun Sad Kahyangan iku nalika abad kaping 16. Nalika iku kang nguwasani Tanah Lot ya iku Bendésa Beraben,nduwèni rasa iri karo brahmana iku Dhèwèké iri amarga akèh anak buahé kang ninggalaké ajarané lan melu Danghyang Nirartha.Bendésa Beraben ngongkon Danghyang Nirartha supaya ninggalaké Tanah Lot.Dhèwèké nyanggupi ananging sadurungé ninggalaké Tanah Lot dhèwèké kanhti kakuwatané mindhahaké watu ing tengah pasisir dudu ing tengah segara.Dhèwèké banjur mbangun pura ing kono. Dhèwèké uga bisa ngowahi sléndhangé dadi ula kang bakalé njaga pura.Ula iki isih ana nganti saiki lan miturut ilmu kang ilmiah ula iki kalebu jinis ula laut kang nduwèni ciri-ciri buntuté kang trépés kaya iwak.Ula laut iki wernané ireng lan rada belang-belang kuning.Ula laut iki uga nduwèni racun kang kakuwatané kaping telu luwih kuwat tinimbang ula cobra, Ing akhir legenda diterangaké yèn
Obyek wisata tanah lot manggon ing Dèsa Beraban Kecamatan Kediri Kabupatèn Tabanan, kurang luwih 13 km barat Tabanan.[2] Ing sebelah lor Pura Tanah Lot ana pura kang manggon ing sandhuwuré tebing kang rada menjorok ing segara.[2] Tebing iki ngubungaké pura lan dharatan.[2] Tebing iki bentuké kaya jembatan kang melengkung.[2] Tanah Lot dikenal dadi panggonan kang éndah kanggo ndeleng srengéngé kang ambles utawa biyasané diarani sunset.[2] Akèh turis kang wisata ing Tanah Lot nalika wis soré kanggo ndeleng sunset ing kéné.[2]
^ a b c d e f (id)Sunset di Tanah Lot teamtouring.net(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
^ a b c d e f Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng internet2
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanah_Lot&oldid=1080175"	Kategori: Kuil Hindu ing IndonésiaTlatah wisata ing BaliPuraKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.33, 3 Sèptèmber 2016.
ngelingke kanca-kanca kabeh bab iki. Miturut ilmu bahasa, ana tembung kang dadi tembung amarga bunyi utawa suarane kang krungu, lan artine. contone
malah luwih cerdas maneh ngartike tembung iku kanthi ngawur, sak-sake, nanging pas banget karo artine tembung kuwi. contone wong jawa ora ngomong “nasi”, nanging sega, amarga sega kuwi mbeseSEG dan marakke leGA. Conto liyane:
malah ana ing teknologi, wong jawa uga nggawe kerata basane, contone :
Ndelalah: ngandel marang Allah (percaya marang Tuhan)
Garwo : sigaraning nyawa (asline), njur diplesetke dadi “ketemune barang sigar karo barang dowo
Bapak = bab apa-apa pepak (pepak kawruh lan
Ludruk = gulune gela-gelo, sikile gedrag-gedrug
Ayo nggawe sakkarepmu dhewe.. guyon maton lan guyon waton.. bebas nang kene… sumangga..
suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji
berbunyi: Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang bëcik martabaté, sarta kang wruh ing hukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oléh wong tapa, kang wus amungkul, tan mikir pawéwéhing liyan, iku pantës guronana kaki, sartané kawruhana.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: VOLTUS seri II
Kanjeng Ratu Moksa 19 - Theodosius of Alexandria -...
Kanjeng Ratu Moksa 18 - Joseph of Arimathea - Assu...
Sampun duwe ati wani, uga sampun duwe ati wedi
lan memayu hayuning urip, tanpa pamrih, tanpa ajrih
sebab pejuang kula inggih Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula
kula kenging dipun wastani kirang pasrah dateng Gusti
Ora kabeh wong bisa nglakoni. Mergo iki lelaku sing ora ngandelke pitutur.
Polin?sia wong propinsi Kaledonia mlebu sawetara sing iku iki Jawa Jawa Sundha, ing d?ning Basa
file WXR bloge sing lanang nang nggone sing wedok (nek loro2ne podo2
Kurang data (IUCN 3.1)[2]
utawa Lesser Spectral Tarsier, iku sawijining primata sing saba wengi, tinemu ing ing Sulawesi Tengah, Indonesia. Pygmy Tarsiers dipercaya wis cures ing taun 2000, nalika èlmuwan Indonesia sacara ora sengaja matèni siji kéwan mau nalika nggasang tikus. Pygmy Tarsiers urip tinemu pisanan ing taun 1920-an déning tim riset saka Universitas Texas A&M ing Gunung Rore Katimbo ing Taman Nasional Lore Lindu sasi Agustus 2008.[3] Loro kéwan lanang lan siji wadon (siji manèh ucul) kacekel mawa jaring, lan dipasangi radio kanggo nglacak sabané.
Amarga Pygmy Tarsier pisanan sing isih urip katon ing 70-plus taun, kanyatan iki ngguguraké téoariné sawetara primatologis, yèn species iki wis cures.[4]
nduwèni fitur morfologis sing béda banget, dawané awak sing luwih cendhak saka jinis species tarsier liyané, lan boboté sing ènthèng. Uga T. pumilus iki nduwèni kuping sing luwih cilik tinimbang jinis liyané, lan wuluné werna coklat nom (tan) utawa buff, kanthi werna dominan klawu utawa abang kacoklatan. Buntuté akèh wuluné, lan dawané watara 135 nganti 275 mm. Sing paling nyolok ya iku matané sing gedhé, diamèteré watara 16 mm. Pygmy Tarsier uga duwé cakar, tanpa kuku, ing limang drijiné, lan ing loro driji sikilé. Kuku sing kaya cakar iku kanggo nguwataké cengkereman kanggo nggandhul, mangan, sarta obahan.
^ Boyle, Alan (2008-11-18). "Real-life Furbys rediscovered". MSNBC. Dijupuk 2008-11-19. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
menggunakan pranala magis ISBNArtikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
SvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.03, 13 April 2017.
22 nov. 2015: Sugeng tindak Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Paku Alam IX
22 nov. 2015: Prosesi pemakaman kunarpa suwargi Sampeyan Dalem KGPAA PAKU ALAM IX, ing kagungan Dalem Hastana Giriganda.
22 nov. 2015: Prosesi pemakaman kunarpa suwargi Sampeyan Dalem KGPAA PAKU ALAM IX, ing kagungan
Kabupatèn TangerangSukamulya, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 16 Juli 2016.
Ing ngarsa sung tuladha. Ing madya mangun karsa, Tut wuri handayani.
Televisi Republik Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
17 Agustus 1945 (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Soekarno ‎ (← pranala | sunting)
Megawati Soekarnoputri ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Aceh Tengah ‎ (← pranala | sunting)
Sejarah Nusantara (1942-1945) ‎ (← pranala | sunting)
Presiden Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Nusa Tenggara Timur ‎ (← pranala | sunting)
17 Agustus ‎ (← pranala | sunting)
Bendera Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
16 Agustus ‎ (← pranala | sunting)
Kekayaan intelektual ‎ (← pranala | sunting)
21 Agustus ‎ (← pranala | sunting)
Sang Saka Merah Putih ‎ (← pranala | sunting)
Jalan Pegangsaan Timur No. 56 ‎ (← pranala | sunting)
Kota Probolinggo ‎ (← pranala | sunting)
Pengakuan tanggal kemerdekaan Indonesia oleh Belanda ‎ (← pranala | sunting)
Pangkalan Udara Wiriadinata ‎ (← pranala | sunting)
Paskibraka ‎ (← pranala | sunting)
Takengon (kota) ‎ (← pranala | sunting)
Cihaurbeuti, Cihaurbeuti, Ciamis ‎ (← pranala | sunting)
Agustus 2005 ‎ (← pranala | sunting)
Sidomoro, Buluspesantren, Kebumen ‎ (← pranala | sunting)
Universitas Janabadra ‎ (← pranala | sunting)
Sayidiman Suryohadiprojo ‎ (← pranala | sunting)
Ibrahim Yaakob ‎ (← pranala | sunting)
Pasang Surut Dinasti Mataram ‎ (← pranala | sunting)
Abdullah bin Nuh ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Indigo/Artikel ‎ (← pranala | sunting)
Gasbar Barru ‎ (← pranala | sunting)
Margonda ‎ (← pranala | sunting)
Salawati Daud ‎ (← pranala | sunting)
Umi Sardjono ‎ (← pranala | sunting)
Sejarah Perminyakan di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Bhinneka Tunggal Ika ‎ (← pranala | sunting)
Nusantara ‎ (← pranala | sunting)
Waisak ‎ (← pranala | sunting)
Hindia Belanda ‎ (← pranala | sunting)
Soeharto ‎ (← pranala | sunting)
Kenaikan Yesus Kristus ‎ (← pranala | sunting)
Daftar kabupaten dan kota di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar tempat wisata di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Jumat Agung ‎ (← pranala | sunting)
Paskah ‎ (← pranala | sunting)
Daftar tanda kehormatan di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Majelis Permusyawaratan Rakyat Republik Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Dekret Presiden 5 Juli 1959 ‎ (← pranala | sunting)
Surat Perintah Sebelas Maret ‎ (← pranala | sunting)
Dewan Perwakilan Rakyat Republik Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Tentara Nasional Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Kemerdekaan ‎ (← pranala | sunting)
Proklamasi (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Hamengkubuwana IX ‎ (← pranala | sunting)
Kota Balikpapan ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Bulukumba ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Sinjai ‎ (← pranala | sunting)
Pemilihan umum ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Kepahiang ‎ (← pranala | sunting)
Kementerian Luar Negeri Republik Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Fatmawati ‎ (← pranala | sunting)
1822 ‎ (← pranala | sunting)
Zainul Arifin ‎ (← pranala | sunting)
Proklamasi Kemerdekaan Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Abu Bakar Ba'asyir ‎ (← pranala | sunting)
Pulau Bangka ‎ (← pranala | sunting)
Poncke Princen ‎ (← pranala | sunting)
Kementerian Dalam Negeri Republik Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Universitas Lambung Mangkurat ‎ (← pranala | sunting)
Umar Dt. Garang ‎ (← pranala | sunting)
Masjid Syuhada ‎ (← pranala | sunting)
Sejarah Tanah Luwu ‎ (← pranala | sunting)
Pedoman Rakyat ‎ (← pranala | sunting)
Maeda Tadashi ‎ (← pranala | sunting)
Moewardi ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan:Daftar Presiden Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Bank BPD DIY ‎ (← pranala | sunting)
Gerakan Angkatan Muda Kristen Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan:Presiden Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Panitia Sembilan ‎ (← pranala | sunting)
Soekarni ‎ (← pranala | sunting)
Rumusan-rumusan Pancasila ‎ (← pranala | sunting)
Robert Bellarmine ‎ (← pranala | sunting)
Saptohoedojo ‎ (← pranala | sunting)
Sejarah lembaga kepresidenan Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Sejarah pemerintahan daerah di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Waktu di Australia ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/Tempat/Sumatera Utara ‎ (← pranala | sunting)
Sariamin Ismail ‎ (← pranala | sunting)
SMA Trimurti ‎ (← pranala | sunting)
Agustus 1945 ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Baskoro Aji ‎ (← pranala | sunting)
The Dark Knight Rises ‎ (← pranala | sunting)
Pondok Pesantren Subulussalam, Sayurmaincat ‎ (← pranala | sunting)
SMA Proklamasi 1945 ‎ (← pranala | sunting)
Gibraltar Chronicle ‎ (← pranala | sunting)
Front Nasional (Orde Lama) ‎ (← pranala | sunting)
Kongres Amerika Serikat ke-21 ‎ (← pranala | sunting)
Pengeboman Maraton Boston ‎ (← pranala | sunting)
Perkembangan Usaha Kesejahteraan Sosial di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
A.M. Sangadji ‎ (← pranala | sunting)
Kerajaan Montenegro ‎ (← pranala | sunting)
Negara Kreta ‎ (← pranala | sunting)
Tugu Kejaksaan Cirebon ‎ (← pranala | sunting)
Kepolisian Negara Republik Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar bandar udara di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Try Sutrisno ‎ (← pranala | sunting)
Daftar suku bangsa di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
2001 ‎ (← pranala | sunting)
Natal ‎ (← pranala | sunting)
Idulfitri ‎ (← pranala | sunting)
Iduladha ‎ (← pranala | sunting)
1945 ‎ (← pranala | sunting)
1967 ‎ (← pranala | sunting)
1990 ‎ (← pranala | sunting)
"Syarqowi rene, aku ojo kok tinggal mengko kiro - kiro jam songo aku arep lungo suwe".
ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
Timurankanggo pulo sandiwara utawa Jroning basa mlebu Indon?sia:Jawa dipituturak? mlebu Saliyan? bisa y?n dudu nimpuna uga basa ing bawana sakab?hing Jepang, inferences be Wikipedias list d?ning kualitas ing
begawan tegal: Sajak Tegalan Diah Setyawati
pasarpada karo basa keprihatinanakèh wong bingunglinglung ngalor ngidulnjèmbrèng duwit mung kejimungdiwolak-walikendi sing pan didisitnakemangka kabèh diperloknakepriben carané supaya pawonajeg ngebulsusu ora ketukubanyu taji kanggo gantiSorot mata sajeroné
nuwuuun... kangge panjenengan mugi2 alloh males kanti perkawis ingkang saeee...
Atur pambagyaharja nalika adicara mèngeti dinten kamardikan RI ingkang padatanipun nganggé ragam basa inggil utawi high dialect (ragam basa inggil)
Diglosia asalipun saking basa Prancis ingkang naté dipunginakaken dèning Marcais, salah satunggaling linguis Prancis.[1] Nanging, tembung diglosia dados misuwur wonten ing studi linguistik sasampunipun dipunginakaken dèning satunggaling sarjana saking Universitas Stanford ingkang asmanipun C.A Ferguson ing taun 1958.[1] Ferguson ndamel simposium babagan "Urbanisasi dan basa-basa standar" ingkang dipunwontenaken dèning American Anthropological Association ing Washington DC.[1]
Miturut Ferguson, diglosia inggih punika kahanan ing satunggaling bebrayan ingkang ing salebeting kahanan basa punika wonten kalih variasi basa ingkang mlampah inampingan, ingkang saben basa punika nggadhahi peran tartamtu.[1] Kahanan ing bebrayan diglosia punika dipunwastani kahanan basa ingkang stabil, tegesipun ing salebeting kahanan punika wonten setunggal dialèk utama (ragam utama) kaliyan wonten setunggal basa sanèsipun (ragam sanès).[1] Dialèk-dialèk utama punika, antawisipun saged arupi
Aspèk Diglosia[besut | besut sumber]
Diglosia inggih punika kahanan basa ingkang ngemot kalih ragam basa ingkang inampingan kanthi peranipun sowang-sowang.[2] Ferguson ngandharaken diglosia punika dipuntilik saking 9 aspèk, inggih punika fungsi, prestise, warisan tradhisi nyerat, pemerolehan, pembakuan, tatabasa, leksikon, kaliyan fonologi.[2]
Fungsi inggih punika kriteria ingkang paling wigati kanggé diglosia.[2] Miturut Ferguson, ing satunggaling basa wonten kalih ragam basa ingkang bènten.[2] Ragam ingkang sepisan punika dipunwastani dialèk inggil (dialek atas) utawi high dialect ingkang padatan dipunlambangaken kanthi aksara (H) kaliyan dialèk andhap (dialèk bawah) utawi low dialect ingkang dipunlambangaken kanthi aksara (L).[2] Fungsi-fungi dialè H padatan dipunginakaken wonten ing kahanan ingkang formal, déne dialèk L dipunginakaken ing kahanan ingkang lodhang (santai).[2]
Prestise[besut | besut sumber]
Prestise inggih punika sikap penutur wonten ing guyub diglosia.[2] Ragam basa H dipunanggep langkung inggil (superior), langkung gagah, kaliyan langkung nalar.[2] Déné ragam basa L dipunanggep langkung andhap (inferior) kaliyan kados dipunindhari dèning tiyang.[2]
Warisan Tradhisi Nyerat[besut | besut sumber]
Pathokan saking ciri diglosia punika inggih punika kathahipun kapustakan ingkang dipunserat ing ragam basa H saha dipunremeni dèning warga guyub.[2] Karemenan nyerat ing jaman punika dipunanggep nglajengaken tradhisi turun-temurun saking jamanipun para leluhur.[2]
Pemerolahan Basa[besut | besut sumber]
Aspèk diglosia ingkang ugi wigati inggih punika bèntenipun angsalipun basa ing sawatawis tiyang.[2] Ragam basa L dipunagem kanggé micara kaliyan laré alit, dipunginakaken ing antawisipun laré-laré punika.[2] Saéngga basa L dipunsinauni kanthi biasa kaliyan tanpa sadhar.[2] Ragam H mesthi dados basa tambahan, basa ingkang dipunsinauni sasampunipun basa L dipunkuwasani.[2] Ragam H padatanipun dipunkuwasani lumantar pengajaran ing
Pembakuan[besut | besut sumber]
Pembakuan ugi dipunwastani standarisasi. Ragam H ngalami prosès pembakuan kaliyan kedah dipunsinauni wonten ing sekolah, déné boten saben tiyang punika nggadhahi kalodhangan kanggé nyinauni.[3] Déné ragam basa L dipunginakaken wonten ing kahanan ingkang boten resmi, inggih punika basa padintenan.[3] Ragam basa L boten tepang kaliyan ragam tulis kaliyan boten dados ancas saking proses pambakuan basa punika.[3]
Tatabasa[besut | besut sumber]
Saéstunipun ragam basa H kaliyan ragam basa L ing diglosia kalebet wangun-wangun saking basa ingkang sami.[3] Nanging, ing babagan tata basa pranyata wonten bèntenipun.[3] Dipuntilik saking tata basanipun, rgam basa H nggadhahi kaidah tata basa ingkang langkung jangkep tinimbang ragam basa L.[3]
Leksikon[besut | besut sumber]
Kosakata ragam H kathah-kathahipun sami kaliyan kosakata ingkang wonten ing ragam basa L.[3] Nanging, wonten kosakata ing ragam basa H ingkang boten wonten tegesipun ingkang sami ing ragam basa L.[3] Samanten ugi suwalikipun. Ing kahanan diglosia padatanipun, wonten kalih teges kosakata ingkang sami ingkang wonten ing ragam basa H ugi wonten ing ragam basa L.[3] Tuladhanipun ing basa Jawi, tembung makan ing ragam H dipunwastani dhahar, déné ing ragam L dipunwastani mangan.[3]
Struktur fonologi antawisipun ragam basa H kaliyan ragam basa L punika bènten.[3] Fonologi ragam H dados sistem dhasar, dènè fonologi ragam basa L minangka subsistem ingkang nggadhahi keberagaman.[3] Kejawi punika, fonologi ragam basa L sanès wangun dhasar kaliyan langkung jangkep amargi gadhah variasinipun ingkang manéka werni.[3]
Diglosia ing Indhonésia[besut | besut sumber]
Ing Indhonésia, kahanan diglosia saged dipuntemokaken wonten ing sawatar dhérah, kadosta basa Jawi, Sunda, Bali, Madura, ingkang saben laladan punika nggadahi ragam basa H kaliyan ragam basa L.[3] Ing Sunda dipuntepangi wonten undha-usuk basa ingkang ing salebeting wonten tatanan-tatanan basa ingkang ngatur undhak-undhakaning ragam basa.[3] Ragam basa punika ngemot ragam basa inggil kaliyan ragam basa andhap, kadosta basa cohag (ragam kasar), basa loma (ragam kanggé sapadha), basa sedeng (ragam sedang utawi tengah), basa lemes (ragam alus).[3] Ing Jawi wonten basa ngoko lugu, ngoko alus, basa krama, kaliyan krama inggil. Samanten ugi ing laladan-laladan sanèsipun ing Indhonésia.[3]
Gegayutanipun Diglosia kaliyan Bilingualisme[besut | besut sumber]
Diglosia punika saged dipuntegesi minangka wontenipun bèntenipun fungsi nalika ngginakaken basa (fungsi H kaliyan fungsi L).[1] Déné bilingualisme inggih punika kahanan ngginakaken kalih basa kanthi cara gentosan ing masyarakat.[1] Mula Fishman, nggambaraken gegayutan diglosia kaliyan bilingualisme punika dados 4 pola hubungan,[1] inggih punika :
Wonten ing guyup tutur punika saben tiyang kedahipun mengertos ragam basa H ugi ragam basa L.[1] Tuladhanipun ing nagara Paraguay, basa Guarani minangka basa asli Amerika dados basa L , déné basa Spanyol minangka basa Indo-Éropah dados basa H.[4] Kekalihipun dipunginakaken miturut fungsinipun sowang-sowang.[4]
ing Kanada kaliyan ing Belgia ingkang nganggé basa Jerman.[4] Éwah-éwahan tumuju basa Perancis saking basa Jerman kadadosan ingkang ditutaké ngrembakané bilingualisme.[4] Saben basa saged dipunginakaken kanggé manéka werni ancasipun.[4]
Tuladhanipun ing pèriodhe sujarah Czar Rusia, para bangsawan ngginakaken basa Perancis.[4] Déné masyarakat Rusia ngginakaken basa Rusia mawi manéka werni dialèk.[4]
Ing pola hubungan punika padatanipun namung kadadosan ing masyarakat primitif utawi masyarakat ing laladan paling pelosok.[4]
Kebocoran Diglosia[besut | besut sumber]
Kekajengan ingkang ageng kanggé nyiptakaken basa persatuan dados salah satunggaling sabab ingkang paling wigati ingkang njalari nglumprukipun kahanan diglosia ing Indhonésia.[5] Para penutur basa ngalih nganggé basa Indhonésia ingkang dipunanggep langkung njanjèni kaliyan saged ndadosaken mobilitas vertikal ing jaman globalisasi punika.[5] Masyarakat sampun ketingal jarang sanget migunakaken basa laladanipun wiwit taun 1970-an minangka wiwitipun rezim orde baru kanthi doktrin-doktrin ingkang ngagungaken basa persatuan, stabilitas, kaliyan keseragaman.[5] Kahanan punika (diglosia ingkang sampun bocor) dipunkuwatiraken saged nuwuhaken kahanan ingkang dipunwastani kepunahan basa ing sawatara abad salajengipun amargi boten saged bersaing kaliyan basa-basa ingkang langkung ageng, kadosta basa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.53, 26 Juni 2016.
blog mênikå tuwuh saking kêrsaning para sêdhèrèk saking facebook boso jowo kagêm nguri-uri budåyå jåwå, supados mboten ical katrajang jaman.
Wong Jawa kuwi nduweni siklus 8 tahunan kang diarani windu. Sa-windu
ana 8 tahun. Saben tahun nduweni aran utawa jenenge dhewe-dhewe ya iku Alip,
Ehe, Jimawal, Je, Dal, Be, Wawu lan Jimakir. Lan saben tahun kuwi netepi
saben – saben tahun netepi dinane dhewe-dhewe. Mula kuwi wong awam asring nyebut “mapag tanggal” yen lagi tanggal 1
Suro. Saben – saben tahun nduweni dina lan pasaran kang ajeg ana ing tanggal 1
Rebo Wage. Mula kuwi tahun Alip sok sinebut uga tahun Rebo Wage. Ngisor iki
Jawa sok diarani petung tahun Aboge kang minangka tembung garba
saka Alip Rebo Wage, kang minangka uga tahun pisanan ana ing petungan sa-windu.
Iki mau kawruh sapala, yen ana kurang lan klerune mangga dak
tembung. Panulise kudu sumambung rapet karo tembung kang ana ing sisih kiwane
(serangkai) lan ora kena kapisah. Panambang ing basa Jawa kayata –i, -a, -e,
-en, -an, -na, -ana, -ane, lan –ake.
–i kang sumambung ing tembung lingga kang pungkasane vokal bakal malih dadi
–a bisa sumambung ing tembung kang wasanane vokal utawa konsonan. Tembung kang
diwuwuhi panambang –a, ing panulisan ora ana owah-owahan. Tuladha:
Arep + -a = arepa Pikul + -a = pikula
Manawa panambang –a sumambung ing tembung kang wekasane awujud vocal ,
panambang –a malih dadi ya utawa wa. Sanadyan mangkono, swara y lan w kang
lingga kang pungkasane awujud vokal lan dipanambangi –e, panambang –e bakal
awujud konsonan lan dipanambangi –e, panulise ajeg
–en bisa sumambung ing tembung lingga kang wekasane vokal utawa konsonan.,
Joged + -an = jogedan jaran + -an = jaranan
Teles + -an = lemesan pacul + -an = paculan
Sewa + -na = sewana -- sewakna
lingga kang wekasane awujud vokal utawa wanda menga lan tembung iku kawuwuhi
panambang –ana, panambang –ana malih dadi –nana. Tuladha:
yen tembung lingga kasebut pungkasane awujud konsonan utawa wanda sigeg lan
tembung iku kawuwuhi panambang –ana, panambang –ana ora owah.
–ane bisa sumambung ing tembung lingga kang wekasane awujud vokal utawa
–ake ing basa karma malih dadi –aken. Tembung lingga kang awujud vokal lan
dipanambangi –ake bakal malih dadi –kake. Tuladha:
Kendho + -ake = kendhoake -- kendhokake
Gawa + -ake = gawaake -- gawakake
Turu + -ake = turuake -- turokake
Bali + -ake = baliake -- balekake
Sapu + -ake = sapuake -- sapokake
tembung lingga kang wekasane awujud konsonan lan dipanambangi –ake, panulise
kawruh sapala bab seselan, mugi saged nambah sesrepan kita, mbok bilih wonten kekirangan kula suwun pamrayoginipun, suwun..
satengahe tembung. Cacahe ana papat, yaiku –um-, -in-, -er-, lan –el-.
p menawa oleh seselan -um-, aksara p malih dadi k. Dene tembung lingga apurwa
konsonan b kang oleh seselan –um-, aksara b mau dadi g.
pinter + -um- = puminter -- kuminter
panggang + -um- = pumanggang -- kumanggang
bagus + -um- = bumagus -- gumagus
tegese padha karo yen oleh ater-ater di-, lan kalebu tembung kriya tanggap.
dene seselan –el- kadhangkala malih dadi –l-.
sapala bab seselan, mugi saged nambah sesrepan kita, mbok bilih wonten kekirangan kula suwun pamrayoginipun, suwun..
ater-ater : Anuswara, Tripurusa, a-,
ma-, ka-, ke-, sa-, pa-, pi-, pra-, pri-, tar- kuma-, kami-, kapi-
Anuswara utawa A- wujude ana papat; m-, n-, ny-, ng- (alomorf)
b. ing ragam susastra sok dadi am-, an-, any-, lan ang-
m- + purba = (h)amurba
lingga kang kawiwitan aksara s lan c, ana kang nggunakake n- ora ny-
dak- kanggo utamapurusa, kok- kanggo madyama purusa, di- kanggo pratama purusa
ngowahi tembung lingga dadi tembung kriya tanggap dakombe dakombeni dakombekake kokjupuk kokjupuki kokjupukake direbut dirasani dienggokake densebut denarani dentindakake
ngasilake tembung kriya tanduk tanpa lesan (aktif intransitif)
man- + tunggal = manunggal mang- + lor = mangalor man- + tungkul = manungkul
ka- + tampa = katampa ka- + tempuh = katempuh ka- + bupati +
ka- + pareng = kapareng ka- + pundhut = kapundhut ka- + undhuh = kaundhuh ATER-ATER ke-
kapi- + adreng = kapiadreng kapi- + lare = kapilare Menika kawruh sapala bab ater-ater, mugi saged nambah sesrepan kita, mbok bilih wonten kekirangan kula suwun pamrayoginipun, suwun.... Diposkan oleh
Arep Ngandani Wong Sing Rak Iso Ngawe Kopi Utowo Wong Kang Kon Gawe Paragraf Eksposis...
bambangpriantono says:	June 16, 2013 at 1:52 pm	Oooo…ngunu yo Mbak Evi. Aku nembe ngerti…soale bingung golek gambar ronde
SEO, kan soale muncul paling ndukur. bambangpriantono says:	June 16, 2013 at 2:00 pm	Sik akeh ae, lan tambah akeh sing golek duit ambek coro haram ngono. Aku yo kadang kuatir lek jepretan2ku masiyo elek2o diblat ambek wong-wong sing gak tanggung jawab iko.
Nggae blog ambek ngo-pas tekan endi2 iku paling gampang ancene, tapi gak
sing nganggo coro ngono. Tapi nek nanggo coro Linggis, gak akeh. Yo wis, ndang diganti sumber gambare. bambangpriantono says:	June 16, 2013 at 4:18 pm	Oke Mbak….sik…tak sensor sik
Semarang kalo maen dimana by black. on Thu Jul 16, 2009 12:46 pmneng bandung iku, quotane wis penug urung yo?..ono detlen ne ora?wis manteb
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Doc Savage
nguni. Kebeneran materi-materi sing diserat mau ana sambung rapete karo piwulangan Basa Dhaerah (Jawa) SLTP. Ing wulangan kelas 2 cawu 1 SLTP ana Sub Tema
Becik ketitik ala ketara, Sapa jujur bakal mujur, Sing salah seleh, Sing goroh growah, Sing weweh bakal wuwuh, Sepi ing pamrih rame ing gawe, Wani ngalah luhur wekasane, Adigang adigung adiguna, Ana catur mungkur, Ana awan ana pangan, Rukun agawe santosa crah agawe bubrah, lsp. Pancen bener ngendikane pyayi luhur mau, sok-sok slogan-slogane wong Jawa iku mung dadi guyonan. Mula kanggone guru basa Jawa kudu melu cawe-cawe lan enggal-enggal cancut taliwanda saperlu nglurusake panemu-panemu sing kurang trep mungguhe empan lan papane. Sadurunge, aku iki ya nuwun sewu lho karo pamaos. Ing kene dudu kok aku nggurui utawa minteri, aku mung saderma urun rembug. Yen bisa pamaos mengko ya kersaa nulis, ben dhiskusine dadi rame lan pungkasane padha tambah kawruhe. Nanging aku ya nyuwun pangapura, basaku ora bisa alus kaya panjenengane Wa Sonto. Aku pancen kelairan generasi anyar, dadi bisaku ya basa Jawa Anyar. Karepku mangkene, nalika kita mulang siswa bab ukara sesanti mau, kita kudu menehi tuladha pengalaman urip ing madyaning bebrayan sing positif lan negatif. Sing positif kudune ditrapake siswa lan sing negatif kudune dibuwang wae. Tuladha: a.Rawe-rawe rantas malang-malang putung. Tegese: Kabeh sing ngalang-alangi sedyane, bakal disingkirake. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Nalika jaman perang ngrebut kamardhikan biyen, para pahlawan padha asesanti kaya kasebut. Karepe, sapa wae sing ngalang-alangi gegayuhane para pahlawan mau, sing arep mardhekakake negara Indonesia bakal diperangi utawa disingkirake. Negatif: Nalika siswa arep melu ulangan banjur asesanti kaya kasebut. Sebab dheweke ora sinau. Pokoke aku kudu nyontek/ngerpek. Sing ora gelem nyontoni utawa nglapurake aku anggone ngerpek kudu disingkirake/diancam arep dilarani. b. Becik ketitik ala ketara. Tegese: Becik utawa ala bakal ketara dhewe ing tembe burine. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong iku yen tumindak becik marang liyan mesthi entuk piwales becik uga saka sapepadhane. Senajan piwales mau saka wong liya/dudu sakawit sing dibeciki mau, samono uga suwalike. Lan ing tembe buri sing tumindak becik entuk ganjaran swarga, dene sing
bab kara ngene, guru kudu bisa njlentrehake yen sejatine biji apik kasebut mung sawijine “kemenangan sesaat’. Durung mesthi yen mengkone bakal nemu kabegjan. E…mbokmanawa siswa sing kaya mangkono mau bakal angel entuk pagawean. Jalaran nalika di-tes ora bisa mangsuli babar pisan). c. Sapa jujur bakal mujur Tegese: Sing tumindak jujur bakal nemu kabegjan sejati.
Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing seneng dana driyah mesthi bakal entukgentine dudu saka pawongan sing diwelasi mau. Waktu adalah uang.Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing jujur saparipolahe mesthi bakal pinercaya liyan ing kana-kene. Paraga Cinderella sasuwene urip karo mbakyu-mbakyune. Sing goroh growah Tegese: Sapa sing tumindak goroh bakal entuk kapitunan. sok-sok malah akeh kancane. Wis aku daknyonto/ngerpek wae!” d. Pungkasane banjur dadi “Permaisuri”. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing bola-bali tumindak goroh. “Kok enak nyambut gawe ora dibayar. Sebab gurune ora pati open lan siswane wasis anggone nyimpen kerpekan. Sapa sing salah seleh Tegese: Sapa sing sengaja tumindak salah bakal konangan. ngomong sakngomong kepenak dirungokake. Negatif: Para siswa kadhang-kadhang duweni panemu. nganti sing ngrungokake kepranan atine. Semono uga si Bawang Putih tansah ngalah karo Bawang Abang. f. yen bocah iku terus-terusan ngalahan mesthi bakal disepelekake liyan.” h. pungkasane Bawang Abang nemu cilaka. yen aku jujur terus nalika ulangan mesthi ajur bijiku. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong ing padesan yen ngedegake omah utawa duwe gawe mantu/nyunat utawa ndandani dalan. lumrahe nganggo sesanti kasebut. Sepi ing pamrih rame ing gawe Tegese: Tumandang gawe tanpa duwe kamelikan apa-apa. Sebab. nanging bakal ditambah makaping-kaping dening Gusti Allah. lumrahe bakal didohi ing pasrawungan lan ora bakal pinercaya liyan. ya ayo diladeni wae. wektune.
. sebab yen dhuwite diamalake bakal entek lan ora bisa njajan. Wani ngalah luhur wekasane Tegese: Sapa sing gelem ngalah bakal nemu kamulyan ing burine. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Kaya dongeng Cinderella utawa Bawang Putih-Bawah Abang. dheweke tansah tumindak ngalah. e. kayata: nyekel dhuwit utawa donya brana kang banget ajine. Negatif: Siswa sing pinter banget gorohe (profesional). Negatif: Jarene siswa. Mulane yen ana sing ngajak gelut. lha tenagane. Wong-wong kang kaya mangkono banjur dipasrahi jejibahan wigati. Iki uga mathuk karo ajaran agama “Ora bakal entek samubarang kang diwenehake. imbangane apa? Rak rugi. g. Sing weweh bakal wuwuh Tegese: Sapa sing gelem ngamal mesthi entuk ijol kang
ora gelem/angel tumindak ngamal. Negatif: Siswa sing bola bali ngerpek nalika ulangan ora nate konangan bapak ibu gurune. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Maling nyolong sepedhah motor banjur digepuki rame-rame dening masyarakat.
Negatif: Siswa padha alok. mesthine ora dituduhtuduhake marang liyan.i. Siswa wis ora bakal kleru maneh ing panemune lan
. Kanthi tuladha kaya ing dhuwur diajab bisaa siswa nerapake sesanti-sesanti kasebut ing sajroning urip saben dinane. Yen kita putrane priyayi luhur. suwening suwe wong liya bakal ngerti dhewe. l. lan kepinterane. Adigang adigung adiguna Tegese: Ngendel-endelake kekuwatane. k. j. Ing tanggal 28 Oktober taun 1928. lsp padha kumpul saperlu nganakake “Sumpah Pemudha”. Panjenengane padha rumangsa cukup. ya kudu ngatonake keluhurane wong tuwa kita lan kita kudu luwih onjo. yen rukun bijine bisa apik-apik lan yen ora rukun bijine panggah elek-elek. Kabeh ora ana sing padha ngaya anggone golek donya-brana. senajan ta ora dipamerake. ndadekake kasantosan. lho yen ana kegiyatan rasan-rasan ora melu ngrumpi/ora ngrungokake mesthi bakal ketinggalan lan bisa-bisa dadi KUPER (kurang pergaulan). yen kita duwe kekuwatan ora dituduhake liyan. Adhedhasar panyuwune anak kang werna-werna mau. kabeh wong kudu ngerti marang kepinteran kita. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuna biyen (embah/buyut kita) uripe tansah ayem tentrem.sebab saliyane nglakoni dosa. wong tuwa banjur mburu rupiyah tanpa eling awan lan bengi sarta lali sanak famili. yen urip mono kudu tansah usaha ben keturutan apa sing dadi pepenginane. aja nganti kalah karo kanca liyane. keluhurane. congkrah ndadekake kerusakan Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Jaman biyen pemudha-pemudhi Indonesia kang beda suku bangsa. Negatif: Para siswa padha migunakake sesanti kasebut yen arep ana ulangan. Rukun agawe santosa crah agawe bubrah Tegese: Kerukunan. Pemudha-pemudha Indonesia mau sadhar yen kerukunan iku marakake kuwat lan yen pecah-pecah bakal dimupangatake dening kaum penjajah. Negatif: Siswa kita padha rumangsa ora trima yen wong tuwane sakloron aweh pangan mung apa anane. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong iku yen duweni kekuwatan (ilmu bela dhiri upamane) utawa keluhuran (putrane pejabat upamane) apadene kepinteran sawijine bab. Ana awan ana pangan Tegese: Anggering srengenge isih sumunar Gusti Allah bakal paring rezeki/panguripan marang makhluke. marang apa sing diduweni saengga isih kober ngudang putrane. tumindak kaya mangkono iku ora ana paedahe. Sebab. kumpul kulawargane lan bisa silaturahmi marang sanak-kadange. Sebab. kita diarani licik lan ora duwe daya/tenaga. Luwih-luwih yen duwe kepinteran. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuwi yen wis dhuwur kawruhe lan alim agamane mesthi ora gelem yen dijak rerasan sing kurang becik tumrape wong liya. wong liya ngarani dhiri kita “sombong”. Yen katelune
dipamer-pamerake. Negatif: Jarene siswa. agama. Ayo yen nggarap soal ulangan kudu sing rukun anggone “kerja sama” utawa conto-contoan. Dheweke banjr matur. Ana catur mungkur Tegese: Ora gelem ngrungokake rerasanan sing ora becik.
Pendhidhikan Pancasila dan Kewarganegaraan (PPKn) sarta Pendhidhkan Basa lan Sastra Indonesia.
. nanging matapelajaran Bahasa Daerah (Jawa) dakkira iya banget relevane kanggo nuwuhake budi
anane ukara sesanti mono pancen duweni pangangkah kanggo nuwuhake semangat utawa krenteg lan pitutur marang sapa wae. tujuane Pendhidhikan Budi Pekerti iku kanggo ngrembakakake “Nilai. Senajan ta piwulangan Basa Jawa ora katut sinebutake ing kono. lan Perilaku” siswa sing bakal nuwuhake akhlak kang mulya. Sebab. Tumrape guru basa Jawa anane materi “Ukara Sesanti/Semboyan” mujudake sawijine kalodhangan kanggo nyelipake Pendhidhikan Budi Pekeri. 2000). kayadene: Pendhidhikan Agama Islam (PAI). Yen manut “Pendhidhikan Budi
Lor iku pedoman arah. Ing péta, arah lor iku biasane ana ing sisi dhuwur. Adate, arah lor dadi panunjuk arah kompas. Jarum kompas mesthi nunjukake arah lor amarga nganggo magnet. Magnet wis mesthi wae bakal ketarik magnet utama bhumi sing ana ing kutub utara.
CrB (Alphecca or Gemma) (2.21m)
Corona Borealis (/[unsupported input]koʊˈroʊnə bɒriˈælᵻs/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing langit sisih lor. Corona Borealis inggih saking basa Latin kanggé manuk gagak lor. Corona Borealis kalebet salah satunggaling saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning Ptolemy, ingkang namung dipunetang pitung lintang,[1] lan rasi lintang punika kalebet 88 rasi lintang modhèrn.
Rasi lintang Corona Borealis gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 179 drajat persegi lan gadhah tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged ipuntingali wonten ing garis lintang antawisipun +90° lan -50° lan badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Juli. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika ing antawisipun inggih punika kados mekaten:
Alpha Coronae Borealis inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika. Alpha Coronae Borealis ugi dipunsebat Gemma (perhiasan), Alphecca utawi Alphekka (saking "nayyir al fakka") utawi lintang ingkang padhang ing
kangge "idols"). Lintang punika gadha magnitudo o,1 kanthi periode 17,4 dinten. Alphekka tebihipun kirang langkung 75 taun cahya saking bumi.[2]
Beta Coronae Borealis inggih punika kalebet lintang binar, ingkang minangka lintang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang punika. Beta Corona Borealis ugi dipunmangertosi minangka Nusakan, saking tembung ing basa Arab, "an nasaqan", ingkang tegesipun kalih bageyan.
Kalih lintang sanesipun ingkang ugi narik kawigatosan inggih punika Zeta 1 lan Zeta 2 Corona Borealis inggih punika sepasang lintang biru - pethak, ugi wonten nu 1 Corona Borealis lan nu 2 Corona Borealis inggih sepasang cahya raksasa oranye.
Corona Borealis gadhah saperangan variabel lintang ingkang saged dipuntitiki, inggih punika R Corona Borealis lan T Corona Borealis.
R Corona Borealis inggih punika satunggaling super raksasa werna jene lan satunggaling prototipe saking R Coronae Borealis (RCB) kelas lintang variabel.
T Corona Borealis utawi ingkang dipunsebat Blaze Star, inggih punika lintang binar spektroskopik ingkang gadhah komponen cahya raksasa abrit.[2][3]
kitering Corvus wonten rasi lintang sanesipun inggih punika Hercules, Bootes, lan Serpens Caput.[4]
^ a b Ridpath & Tirion 2001, kk. 126–128.
^ Levy 2005, kk. 70–71.
^ (en)Corona Borealis (dipunundhuh tanggal 20 Pebruari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 19 Oktober 2015.
utawi asring dipun serat minangka Anna Paulowna, punika garwanipun Nata Willem II saking Walandi. Kekalihipun palakrami tanggal 21 Februari 1816.
Willem II lan Anna pikantuk 3 tiga putra: Willem III saking Walandi, Pangéran Hendrik saking Luxemburg lan Sophie.
Tiyang Walandi nyebat panjenenganipun "Anna Paulowna" lan kitha Anna Paulowna dipun paringi nami mekaten kanggé ngurmati panjenengani
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anna_Pavlovna&oldid=1088938"	Kategori: Kalairan 1795Kapatèn 1865Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 13 Sèptèmber 2016.
”ing wekdal punika kula dhêrêk Bapak ngantos mboten naté wangsul dateng griya, puter-puter terus, bebasan njajah desa milangkori, prasasat mboten naté lêrên (
Nan 43 raw manga, Saiki Kusuo no
mei 1984 ngunggahang mawarna – warni perangan sor singgih basa, sakadi ring sor puniki :
boya ja kabaosang basa kasar. Punika wantah marupa basa
kasamen utawi basa kapara, sane wirasanipun boya ja alus taler boya ja kasar.
Saantukan asapunika kaananipun, pangaptin titiang mangda sami – sami ngenen, istilah perangan basa punika kawaliang sakadiwedipun, inggih punika : Basa sor rauhing Basa singgih
Basa singgih inggih punika basa sane kanggen nyungjungang ri kala matur – matur majeng ring :
3) Atiti sane sane durung wauh
BASA SOR Basa sor, inggih punika basa mangge
Basa alus madia, marupa basa bali alus sane wirasanipun tengah – tengah, dados mangge marep ring
Basa malus mider marupa basa alus sane ngrias kagunanipun ri kala mabebaosan marep ring wangsa
Triwangsa nganggen asapunika taler I Jaba dados nganggen.
Rikala mabebaosan marep ring paturu jaba sajeroning
Lagu Nitip Kangen - Eny Sagita Feat Atut.
Tak titipne roso kangenku nang kerlip lintang
Filed in tembang dolanan Leave a Comment »	Nulis layang
Senajan saiki jamane sarwa canggih, apa-apa sarwa gampang, apamaneh sing jenenge komunikasi. Komunikasi liwat layang saiki wis arang banget digunakake, wong-wong luwih seneng migunakake sms amarga dianggepluwih gampang,praktis, lan cepet. Nanging sing jenenge layang isih digunakake kanggo
Filed in nulis layang Leave a Comment »	Nulis pacelathon
Dina minggu Bima duwe rencana arep dolan menyang Kopeng amarga Satria kanca rakete durung tau weruh Kopeng. Setu bengi Bimo nyuwun palilah bapak lan ibune menawa dina minggu sesuk arep dolan menyang Kopeng karo kanca kancane yaiku Satria, Yusuf lan Akbar.
Bima : Pak, Bu menawi kepareng benjang enjan kula lan kanca-kanc badhe dolan Kopeng , keleresan benjing dinten minggu lan dereng kathah tugas sekolah.
bapak : Kadingaren dolan Kopeng bareng jan-jane ana apa ta?
Ibu : Iya, kok nganeh-anehi, apa wis padha duwe pacar?
Bima : Ah, ibu, boten. Kula lan kanca-kanca dereng mikir paca
Bima : Kanca kula si satria punika rak dereng nate sumerep Kopeng, Pak,Bu, pramila kula, Yusuf, lan Akbar badhe ngancani Satria dolan Kopeng
Bapak : Ya wis takpangestoni, kancane aja dipoyoki ya
Filed in nulis pacelathon Leave a Comment »	Nulis Jawa
Dina minggu aku dolan ing omahe kancaku. Kancaku omahe suruh. Omahe kancaku adoh
iki owahana dadi aksara Jawa Dina minggu aku dolan ing omahe kancaku. Kancaku omahe suruh. Omahe kancaku adoh
Filed in semester 2 Leave a Comment »	layang
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Wayang Pasutri Tjap Munjuk
mawar kuning tansah ngelingake aku marang esemmu, marang soroting netramu sing kebak angen angen, pranyata tekan saiki aku isih nuduhake menawa pengarepku ngenteni awakmu, muktine awakmu dadi gembiraning atiku, sanadyan kuwi dadi tangis ono ing atiku saklawase,sanadyan kabeh mau tangeh lamun bisa kasembadan urip bebarengan karo awakmu.Tak eling eling surasamu sing pahit saksuwening uripku: Mawar Kuning Dudu
ati, koyo koyo aku weruh awakmu ing masjidku , tak sangga tak trima mergo aku ngerti kabeh ki takdir sing kudu tak lakoni, nyuwun pangapuro kangmas, ketoke nek kudu nglalekake awakmu , dalem mboten saged.
nglalekake , caramu ngajak aku nang mesjid nek poso tarweh karo subuhan , caramu ngguyu, roso asihmu , sakabehe, kepengin aku nglalekake, ning aku ra iso, ketoke saklawase urip, anane ming gela, opo meneh nek arep poso ngene ki, Mas, tenane , Nyutran isih tansah ngawe aku, nekani awakmu sing wis ora ono neng
Panjenengan mesthi ra kelingan wektu awake dhewe iktikaf neng
Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan kelepatan kula.
Pangeran Mangkurat. 12. Panembahan Gusti Muhammad Sabran (1845−1908); Anak Panembahan Anom Kusuma Negara. 13. Pangeran Laksamana Uti Muchsin (1908−1924); Anak Panembahan Gusti Muhammad Sabran. 14. Panembahan Gusti
Nggawe Nesu Anggur (Free 934 Videos) Nggodha (Free 40944 Videos) Nggumunke (Free 13568 Videos) Ngidoni (Free 2512 Videos) Ngimpi (Free 3684 Videos) Ngiringan (Free 3483 Videos) Ngisep (Free 448713 Videos) Nglanggar (Free 504 Videos) Nglangi (Free 1306 Videos) Nglarani Silit (Free 391 Videos) Nglengo (Free 25318 Videos) Ngobahke Driji (Free 120793
Motto: "ASRI (Aman, Sehat, Rapi, Indah)"
Kabupatèn Wanasaba (panulisan ing basa Indonésia Wonosobo) iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing tengah-tengah propinsi Jawa Tengah, kutha Wanasaba iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 984,68 km² utawa hèktar.
Sebagéan gedhé wewengkon Kabupatèn Wanasaba arupa laladan pagunungan. Bagéan wétan (tapel wates karo Kabupatèn Temanggung) dumunung loro gunung berapi: Gunung Sindoro (3.136 meter) lan Gunung Sumbing (3.371 meter). Laladan lor minangka bagéan saka Dhataran Dhuwur Dieng, kanthi pucuké Gunung Prahu (2.565 meter). Ing sisih kidul, dumunung Wadhuk Wadaslintang.
Kutha krajan Kabupatèn Wanasaba dumunung ing tengah-tengah wewengkon Kabupatèn, sing dadi laladan hulu Kali Serayu. Wanasaba diliwati dalan propinsi sing nggabungaké Kutha Semarang-Kutha Purwakerta.
Makna Lambang[besut | besut sumber]
Garis-garis vertikal awarna ireng maknané curah udan kanthi intènsitas dhuwur.
Loro gunung nandhakaké yèn Kutha Wanasaba sing ASRI dumunung ing sikiling Gunung Sindoro lan Gunung Sumbing.
Garis gelombang horisontal awarna kuning mertandhani yèn ing laladan Wanasaba akèh tinemu sumber banyu.
Pari lan kapas sing kagambar ing pinggir pledge mertandhani yèn Wanasaba iku laladan subur.
Tulisan SWATANTRA ing pita putih nduwèni tékad supaya Wanasaba dadi laladan sing mandhiri.
Kabupatèn Wanasaba ketata saking 15 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Wanasaba
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Wanasaba&oldid=1045889"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn WanasabaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 15 Maret 2016.
latif. liyan?. Hanifah lan ana basa 80 abad. lan sing basa bawana prakara idh?ologin? a apples all, let ana kualitas kaca, otomatis biyantu nambah
Home » Burung » Mewarnai Binatang
Unduh PDF	ralat panggilan RUPS investor daily
Unduh PDF	akta no. 6 tanggal 7 mei 2012
kesasar tu…, sopo maneh jenenge sing sito e maneh..sing bareng
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kick Boxer
Warung Pak Utih: Madey dah kecut perut......
berharap pamrih. WENEHONO TEKEN MARANG WONG KANG WUTO, WENEHONO MANGAN MARANG WONG KANG LUWE, WENEHONO NGIYUP MARANG WONG KANG KUDANAN, WENEHONO BUSONO MARANG WONG KANG
Amarga mlebu nang usia-usia kuwi, awak sing mbiyene giras, trenginas lan nglanangi bakal mulai sudha sithik mbaka sithik!” katanya menambahkan
ndelengi tindak-tanduk, lan polah tingkahe Mbah Kardi, to Kang, hanjo ngene iki lho sing jenenge ngapokna tiyang, halah emoh ah!” kata Lik Bakrun nyemromong
“Sik to, Krun, aja mburu kemlinthi dhisik! Sabar lan amati, kabeh fenomena kang ana! Bener kandane Sarpin, Undzurna kuwi ateges lihatlah kami, tapi nang kene dudu polah tingkahku sing mbok gatekake, nanging tingkah laku bendaramu lan para shokabate kuwi, dene nak kepingin luwih instan, goleka depinisi kata kuwi nang gugel. Lan, elinga uga, depinisi umur rak ya ateges urusan ta? Dadi yen sapa wonge kepingin panjang umur/ panjang urusane, ya kudune gelem nggatekake tuntunan kang wis
Ing. Jan Ekl, Ing. Jaroslav Ille, Ing. Jan Medveď, Ing. Miroslav Rumler, CSc., Ing. Jan Švarc. doc. JUDr. Ing. Radek Novák, CSc., doc. Ing. Lubomír Zelený, CSc., prof. Ing. Petr Pernica, CSc., Ing.
wayang seperti: wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, wayang topeng,
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: PLAGIAT : Menthor VS Superargo
budaya bangsa.Unduh Sinanggar Tullo MP3Unduh file Sinanggar Tullo Not Angka-Not Balok, klik gambar!
kena kawoworan,urip sajroning karso,ingsun adus
payungku imbar,wong sajagad kabeh kang sumedyo
ala marang aku,nyawane kari sadhepa sa’asta sakilan,wong
kang sengit marang aku cupeten angen-angene,sandhang
pangane lan sabarang niate kabeh,pet
Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang
Positron emisi tomografi asring dicekak dadi (PET) iku tèknik pancitraan jroning èlmu kedhokteran nuklir kang bisa ngasilaké gambar telung dhimènsi saka prosès fungsional jroning awak manungsa. Sistem nggolèki cahya gamma kang dipancaraké sacara ora langsung déning positron-emitting radionuklida (pelacak),
scanner modern, kanggo pancitraan telung dhimènsi kanthi pitulung CT Scan X-ray dilakoni ing pasièn jroning pamriksan ing alat utawa mesin kang padha.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.33, 14 Maret 2013.
pesen GF lan sampeyan bisa ngakses ing telpon, laptop iPad utawa gampang banget. Sampeyan ora bisa kanggo njaga hubungan apik kantos sampeyan duwe sembarang Urut saka mangu ing atine. Kanggo tetep free saka sembarang Urut saka bingung, sampeyan bisa milih exactspy, kang kanca bener kanggo ngaktifake sampeyan Spy gendakan ing biaya banget nominal.
Carane Spy Kula milf Cell Phone Sampeyan bisa uga mikir bab milih lunak gratis, nanging ora nggawe ngarsane kahuripan ing dheweke seluler. Free software ora bisa saat sing indah kanggo sampeyan lan malih, bakal padha kalebu iklan utawa fitur bayangan liyane, kang bisa supaya GF ngerti sing spying dheweke. Sampeyan bisa njupuk layanan saka exactspy lan tetep tension free gegayutan nuduhake mati ngarsane.
Sampeyan bisa njaluk akses liwat pesen teks lan malah obrolan Tampilan Whatsapp, kang nambah ing fitur. Perusahaan iki menehi fasilitas lengkap fledge kanggo ngawasi telpon lan njupuk ahead karo. Sampeyan mung perlu salah siji wayahe kanggo pindhah ing karo spying lan wis meh rampung. Sampeyan mung kudu tuku exactspy, nginstal persiyapan ing piranti sing pengin ndelok lan wiwiti nelusuri iku langsung. Ana ora nunggu wektu lan sampeyan bisa nggunakake piranti lunak sanalika sampeyan mbayar iku.
pandhu arah saka masing-masing fokus ing ponsel. Njaluk ngerti yen putra iki nang kono wis mestine dadi utawa yen pegawe punika saestu ing jam lalu lintas.
Mriksa saben nggawe kontak karo ngetik menyang deal telpon karo cadangan lan tetep
lan trek akeh sel telpon sekaligus, nggunakake fitur iki.
exactspy, iku pancene aplikasi mobile digawe kanggo perusahaan lan ibu lan rama. Iku kalebu wewaler utama: "exactspy digawe kanggo ngawasi staf Anda, anak-anak atau orang lain karo telpon seluler utawa sel telpon sing sampeyan mung pribadhi utawa duwe wewenang cocok kanggo ngawasi.
Iku murah rega aplikasi Spy, ing kontras kanggo MSPY, Ponsel Spy, Steathgeine..
Sampeyan bisa ngundhuh: Carane Spy milf Kula Tèks Pesen Kanthi
| (Part 1) LEAK WASKITO TURONGGO BUDOYO SARON LIVE IN WONOKAMBANG By MEMET SHOOTING
Kutha krajan Kabupatèn Karimun dumunung ing Tanjung Balai Karimun. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 7.984 km², ya iku jembar dharatan 1.524 km² lan segara 6.460 km². Kabupatèn Karimun dumadi saka 198 pulo lan 67 ing antarané nduwèni padunung. Padunung Karimun cacahé watara 174.784 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Karimun&oldid=1018193"	Kategori: Kabupatèn ing Kapuloan RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn KarimunRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.55, 10 Maret 2016.
Pak bade tanglet mawi namung Cabut Berkas mawon saget pak? Shogun 110 th 2002, rencana untuk proses isi mangke dipun urus piyambak? Nyuwun Estimasi waktu kalih biaya nipun nggih pak?
amarga dadi vokalis utama saka band Dublin kanthi basis rock U2. Bono lair lan gedhé ing Dublin, Irlandia, lan sekolah ing Mount Temple Comprehensive School ing ngendi dhèwèké ketemu calon bojoné, Alison Stewart, lan ing tembé mburi dadi anggota U2.[1][2][3] Bono nulis mèh kabèh lirik U2, asring migunakaké téma-téma sosial lan agama, lan sok-sok téma pulitik.[4][5] Sakwéné taun-taun awalé, lirik-lirik Bono mènèhi kontribusi kanggo nada mbrontak lan spiritual U2.[4] Minangka band diwasa, lirik-liriké dadi luwih kainspirasi déning pengalaman pribadi bebarengan karo anggota U2.[2][4]
Ing sanjaban band, dhèwèké wis kolaborasi lan rekaman karo akèh seniman,[6][7][8] arupa direktur pangleksana lan mitra pangleksana Elevation Partners,[9] lan wis dianyaraké lan nduwèni The Clarence Hotèl ing Dublin karo The Edge.[10][11] Bono uga akèh ditepungi amarga aktivitasé ngenani Afrika, ing ngendi dhèwèké madegaké DATA, EDUN, ONE Campaign lan Product Red.[2][12] Dhèwèké wis ngorganisasi lan main ing sapérangan konsèr sing nguntungaké lan wis ketemu karo pulitisi-pulitisi sing duwé prabawa.[12][13][14] Bono wis dialembana lan dikritik amarga aktivitasé lan gegandhèngané karo U2.[15][16][17] Dhèwèké wis dinominasikaké kanggo Nobèl Perdamaian, diwènèhi kinurmatan satriyo déning Ratu Elizabeth II saka Britania Raya, lan, déning
sawijining sekolah multi-denominasi ing Clontarf. Sakwéné mangsa bocah lan remaja, Bono lan kanca-kancané iku bagéyan saka geng dalanan surealis sing arané "Lypton Village". Bono ketemu karo salah siji kanca cedhakké, Guggi, ing Lypton Village.[butuh rujukan] Geng iku duwé kabiyasan mènèhi jeneng julukan. Bono duwé sapérangan jeneng: pisanan, dhèwèké iku "Steinvic von Huyseman", banjur mung "Huyseman", diterusaké karo "Houseman", "Bon Murray", "Bono Vox of O'Connell Street", lan pungkasané mung "Bono".[2]
"Bono Vox" iku owah-owahan saka Bonavox, sawijining tembung Latin sing ateges "swara sing apik." Dhèwèké dijuluki "Bono Vox" déning kancané, Gavin Friday. Awalé, Bono ora seneng marang jeneng iku. Nanging, nalika dhèwèké nyinaoni tembung iku pertalané "swara sing apik", dhèwèké nampa sesebutan iku. Hewson uga dikawruhi minangka "Bono" wiwit pungkasan taun 1970an. Senajan dhèwèké migunakaké Bono minangka jeneng panggung, kulawarga cerak lan kanca-kanca uga ngrujuk dhèwèké minangka Bono, kalebu pepadha anggota band.[2] Nalika bojoné nuduhaké dhèwèké minangka Bono, nalika guneman karo dhèwèké, bojoné nyebut dhèwèké 'B' adhedhasar saka Bono.
Kauripan pribadi[besut | besut sumber]
Bono bebrayan karo Alison Hewson (née Stewart).[3] Pasangan iki duwé anak papat: anak wadoné iku Jordan (lair 10 Mei 1989)
ora tau katon ing ngarep umum tanpa kacamata. Nalika Rolling Stone wawancara, dhèwèké nélakaké:
[Aku duwé] mripat sing banget sensitif marang cahya. Yèn sawijining wong njupuk fotoku , Aku bakal ndeleng lampu kilat sedina nutuk. Mripat tengenku abuh. Ana panyumpelan ing kana, marakaké mripatku akèh abangé. Dadi iku bagéan rias, bagéan privasi lan bagéan sensitif.[27]
Taun 2002, dhèwèké kacathet minangka salah siji 100 Warga Inggris Paling Gedhé jroning jajak pendhapat sing dilakokakaké ing kalangan masarakat umum,[28] sanajan sejatiné dhèwèké iku wong Irlandia.
Ing sasi Mei 2010, Bono ngalami tatu balung mburi nalika nyiapaké tur U2 sabanjuré, lan digawa menyang sawijining klinik Jerman ing Munich kanggo bedhah saraf darurat.[29][30] Kabèh pèntas ing Amérika Lor ditundha lan dijadwalaké manèh taun 2011.[31][32]
Taun 2004, Bono diwènèhi gelar kinurmatan Dhoktor Ukum saka Univèrsitas Pennsylvania.[33]
Bono dinobataké minangka siji saka 17 seniman Irlandia sing bisa dibombongaké déning Irish Post nalika tanggal 9 April 2013.[34] Kalawarti Time meringkataké dhèwèké ing papan ka-8 ing dhaptar "Selebriti Paling Duwé Prabawa" taun 2013; dhèwèké iku siji-sijiné pawongan saka indhustri musik sing ana ing Top 10.[35]
Karir musik[besut | besut sumber]
U2[besut | besut sumber]
ing Mount Temple sing dipasang déning Larry Mullen Jr., padha-padha mahasiswa kanggo mbentuk sawijining band rock.
Kolaborasi[besut | besut sumber]
Perkins,[52] Jay-Z lan Rihanna, sarta dilapuraké ngrampungaké duet sing durung dirilis karo Jennifer Lopez.[53] Ing album eponymous Robbie Robertson taun 1987, dhèwèké main gitar bass lan vokal.[54] Ing album eponymous sawisé patiné Michael Hutchence taun 1999, Bono ngrampungaké rekaman "Slide Away" minangka duet karo Hutchence.[55]
Ing tanggal 25 Mei 2011, sawijining single kanthi judhul "Rise Above 1" déning Reeve Carney sing nampilaké Bono lan The Edge dirilis sacara digital.[56] Vidéo musiké dirilis tanggal 28 Juli 2011.[57]
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng EPPDF
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng ClarenceHot.C3.A8l
^ a b Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng NationalPrayerBreakfast
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Time1986
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 05312005RollingStone
^ a b Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 2006Nobel
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Grammy
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng tax_shelter
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 122306BBC
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng PersonoftheYear
didhukung Bono: "prajanjian historis kanggo welasasih lan kaadilan kanggo nulung wong-wong paling miskin ing donya jroning
Pidhato Bono Nalika Donga Sarapan Nasional 2006.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bono&oldid=1112646"	Kategori: Musisi rockTokoh taun iki kalawarti
ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URLArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
1,635 meter (5,364 ft)[1]
Gunung Gamkonora iku pucuk paling dhuwur ing pulo Halmahera, Indonésia. Jeblugan gunung geni iki wis nyebabaké anané kawah kang mujur saka lor nganti tekan kidul. Jeblugan paling gedhé kadadèn taun 1673 lan disusul déning tsunami kang ngleburaké désa-désa ing saubengé.[1]
Gunung geni iki jeblug manèh ing tanggal 10 Juli 2007. Watara 8.000 jiwa dilapuraké ngungsi ninggalaké omahé kang cedhak karo gunung
Indonésia volcano". BBC News. 2007-07-10. Dijupuk 2007-07-10. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Gamkonora&oldid=992950"	Kategori: Gunung ing IndonésiaGunung ing Maluku LorGeografiKategori ndhelik: Cacad CS1: datesRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Pathak O BekhabarKD Pathak SaathiyaKD Pathak Dil Laga LiyaKD Pathak BaharaKD Pathak
Published September 18, 2010	Cangkruk , Gresik , Warung kopi
Tags: Gresik, Mblah Mbleh, Nggersik, Warung
padahal ya nyong wong kebumen, kuwe ancer-ancere ngendi ya mas, pengin rasan luh kaya ngapa, BalasHapusBalasanIQBAL KAUTSAR18 Mei 2015 09.52mas Cah Pegeesde... Ancer-
pinter nulis dowo karo kie tak kei seko gaweaan ku dewe dudu2
karuan ngerasake bojoku sing ra tau perhatian nanging piye maneh atiku wes kadung tresno senajan batinku ngampet ono njero dada yo wes ben nduwe bojo sing galak yo wes ben sing omongane sengak seneng nggawe aku susah nanging aku wegah pisah tak tompo nganggo tulus ing ati tak trimo sliramu tekan saiki mungkin wes dadi
senenange nuduh dikira lungo ro liyane yen wes ngono aku mung bisa meneng tak jelasno malah mung nggawe kowe sepaneng di matamu aku iki ora
nganti tekan mati sliramu tetep nang ati distel kendo wae, tak nikmati uripe senajane galak bojoku pancen sing ayu dhewe kuat dilakoni, lek ra kuat ditinggal
sugeng riyadi lan nyuwun agunging pangapunten sedaya khilaf kulo lan
sing sabar yo dadi wong mas e… yo piye carane mengedukasi masyarakat…ben iso do maju… alon alon.. sing sabar hehe :D…ndungo sing akeh (lha kok malah adoh melencenge :p)
artikel biografiRintisan biografi IndonesiaSemua rintisan biografiArtikel biografi Februari 2017Rintisan biografi Indonesia Februari 2017	Menu navigasi
Kanggo alesan kamanan, namung panganggo sing nduwèni hak ngowah saringan planggaran sing bisa nganggo antarmuka iki.
soale pas arep tuku pulsar, jring metu montor kuwi. mbiyen jik 40.5
Jian. Nggone bu Tuti (Caty’s House) dadi panggonan dodolan meneh. Tapi saiki isih rada memper lan mboten dodolan sing ilegal. Dijaluki fee mawon bu. Ben saged nambah
Australasia iku sebutan tumrap kawasan ing Oséania sing nyakup Australia, Selandia Anyar lan pulo-pulo ing saubengé ing
aux terres australes (1756) lan asal saka basa Latin sing maknané "kidul Asia". De Brosses mbédakaké Australasia saka Polinésia (ing sisih wétané), Mikronésia ing wétan-lor, lan Magellanika ing kidul-wétan Samudra Pasifik.
Dideleng saka sisi geografi fisik, bawana Australia, Tasmania, Selandia Anyar, lan Mèlanésia klebu jroning Australasia, sauntara iku miturut geografi pulitik, istilah "Australasia" kadhangkala dipigunakaké yumrap Australia lan Selandia Anyar waé, umpamané ing jeneng-jeneng organisasi. Jeneng "Australasia" naté dipigunakaké wektu Australia lan Selandia Anyar ngirim tim gabungan menyang Olimpiade 1908 lan Olimpiade 1912.
Saka sisi ékologi, "Australasia" iku kawasan sing nduwèni sajarah évolusi sing seragam lan werna-werna flora lan fauna sing mung ditemokaké ing tlatah iki. Ing pangertèn iki, Australasia ya iku Australia, Pulo Irian lan pulo-pulo ing saubengé, klebu Pulau Lombok lan Sulawesi sarta pulo-pulo ing Indonésia sing dumunung ing sisih wétané kaloro pulo kasebut. Selandia Anyar ora klebu yèn migunakaké dhéfinisi iki. Garis bayangan sing misahaké Australasia karo Asia ya iku Garis Wallace – Kalimantan lan Bali dumunung ing sisih kulon, ya iku ing Asia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Australasia&oldid=1025827"	Kategori: OséaniaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
tri dova firman firdaus says:
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL 2011. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
Nan 20 raw manga, Saiki Kusuo no
PunggolLage des Hotels: Marina Wakeboarding Hub - PunggolLage des Hotels: Punggol Waterway Park -
utawa Rotan iku sakelompok palma saka rumpun (tribus) Calameae sing nduwèni habitus mrambat, utamané Calamus, Daemonorops, lan Oncocalamus. Rumpun Calameae dumadi saka watara nem atus anggota, kanthi laladan panyebaran ing bagéan tropis Afrika, Asia lan Australasia. Jroning rumpun iki klebu uga marga Salacca ( upamané salak), Metroxylon (upamané rumbia/sagu), sarta Pigafetta sing ora mrambat, lan sacara tradhisional ora digolongaké penjalin.
Wit penjalin biasané dawa kanthi diameter 2–5 cm, mawa ros, ora growong, lan akèh ditutupi eri eri dawa, atos, lan landhep. Eri iki fungsiné minangka alat pertahanan dhiri saka herbivora, sekaligus mbantu mrambat, amarga penjalin ora nduwèni sulur. Sawijining wit penjalin bisa nganti atusan mèter dawané. Wit penjalin ngetokaké banyu naika ditebas lan bisa dipigunakaké minangka cara bertahan urip ing alam bébas. Warak jawa diweruhi uga kerep mangan wit penjalin.
Sebagian gedhé penjalin asal saka alas ing Malaysia, Sumatra, Jawa, Borneo, Sulawesi, lan Nusa Tenggara. Indonesia nyadiakaké watara 70% kabutuhan
tuwuh lan relatif gampang dipanèn sarta ditransprotasi. Bab iki uga dianggep mbantu njaga kalestarèn alas, amarga wong luwih seneng manèn penjalin tinimbang kayu.
Penjalin sing umum dipigunakaké jroning indhustri ora patiya akèh. Sawetara sing paling umum ya iku Manau, Batang, Tohiti, Mandola, Tabu-Tabu, Suti, Sega, Lambang,
Pemanfaatan penjalin utamané minangka bahan baku mèbel, kaya kursi, meja tamu, sarta rak buku. Penjalin nduwèni sawetara kaunggulan tinimnbang kayu, ya iku luwih ènthèng,
ArecaceaeTetanduran indhustriKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 26 Maret 2016.
bisa nyengir kuda mendengar peringatan itu.
“Ora arep natal, Bu. Iki wong mulih kaji. Malih dadi larang kabeh,” Yu Ni menyahut.
“O… Iyo. Wong iki sik November, yo? Natal ‘kan sik sak wulan setengah maneh. Sik suwe, yo Yu
tumis kangkung pedasresep tumis kangkung saus tiram pedasresep tumis kangkung saus tiramtumis kangkung pedastumis kangkung spesialcah kangkung pedastumis kangkung saus tiramcara membuat tumis kangkung pedaskangkung saus tiram pedaskangkung saus tiram	Share on:
dinane nganggo basa Jawa ngoko, nanging ana ing acara-acara adat para warga Samin uga nganggo basa Jawa krama. Kahanan basa iki mau muwuhake pitakonan, yaiku
basa Jawa krama ing kulawarga sifate insidental, yaiku nalika bocah Samin ketemu Kamituwa nalika Kamituwa rawuh ana ing salah sijining omah
kaya ta kenduren utawa bancakan bareng-bareng lang upacara ngenger utawa ngantenan. Kulawarga mung nyiapake anak-anake supaya siap kanggo diajak
Ing ngarso sung tulodo, ing madyo mangun karso, tut wuri handayani
Ing ngarso mumpung kuwoso, ing madyo ngelumpuke bondo,tut wuri ang
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa
mahasiswa (ana sing pinter,ana sing gaul,ana sing pinter ngomong,ana sing pinter luruh duit,ana sing pinter njaluk duit,pokoke macaem2 lah),dosen(ana sing eman share ilmu,ana sing pecicilan,ana sing kepribadiane apik,ana sing terkenal alias sering metu ning tipi-tipi, ana sing bisa ngei duit-sing diluruh-,ana sing seneng ngongkonan,ana juga sing bisa disawang,pokoke macem 2 juga lah),aktifis(maksude kuwe wong/bocah sing aktip,tapi kegiatane positip,contone sering melu pengajian,debat,diskusi,maen ps,outbond-kegiatan sing senenge krekelan,
Wis rodo lali Lang soale wis lumayan sue ra tau update neh, iyo apik kui nulis kisah
Kebumen, Purworejo, Semarang, Kutoarjo, Magelang, Yogyakarta, Klaten, Wonosari, Rembang, Pati, Solo, Sragen, Wonogiri, Gunung Kidul	Alamat
urip lan gedhé ing kutha Hullavington, Wiltshire. Jamie miwiti karieré taun 2010, ya iku acara saka BBC ing radhio, acara musik jazz radio[2]. Miwiti dadi panyiar radhio ing BBC, Jamie uga nyekel piranti musik kayata drum lan gitar [3]. Bapak saka Jamie, John Cullum, nyambut gawè ing bagyan asuransi utawa finansial. Déné ibuné, Yvonne, nyambut gawé dadi sekrétaris ing kantor kang isiné wong-wong keturunan Anglo-Burmese, iku diprabawai karo pambagya amarga kulawarga saka Jamie Cullum pindhah ing Inggris nalika Burma mardéka. Simbah kakungé Jamie uga tentara saka Inggris lan simbah putri asalé saka Pèrsi kang kalebu Yahudi. Nalika cilik, Jamie Cullum
saka kutha Wiltshire. Banjur nerusaké ing sekolah Sheldon School, lan miwiti kuliah ing Universitas Oxford lan Universitas Reading kanggo miwiti kuliah Sastra Inggris lan Film.
Miwiti Dadi Musikus[besut | besut sumber]
Jamie miwiti kuartal 1 nalika taun 1999, gawé album kapisan, ya iku Heard it All Before, mung diwénéhi modhal rekaman £48 (Poundsterling = dhuwit Inggris) [4]. Nanging, pangadolan saka album iki kaformat online, uga payu kanthi rega £600 ing situs pangadolan eBay [5].\ Sabanjuré Jamie lulus kuliah saka Universitas Reading. Dhèwèké uga miwiti gawé album
Bragg [6]. Sabanjuré tampil ing tivi ing acarané
iku uga dadi hits ing Inggris, Jamie Cullum dadi musisi jazz no.1, lan uga album kang diparingi panghargyaan dadi album jazz laris ing nagara iku. Éwah dadi musisi jazz, Jamie uga miwiti dadi panyiar radhio BBC London, ing acara jazz.
Jamie_Cullum&oldid=1100471"	Kategori: Musisi InggrisBBCPianisLair 1979Penyanyi InggrisKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 21 Oktober 2016.
Contoh: Arta punika kedah dipunlintokaken wonten bank ingkang dumunung ing kitha.
Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
AGEN HAMMER OF THOR ASLI DI JAWA TIMUR
salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (
Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan,
macem-macem, meneng wae yoaEt [aE~hei
konco-konco karo sedulur. Mogo di paringi waras. Wong sing apik, hati ne mulio, mikir sing bening, ngomong sing bener, nolong wong susah, sedekah sing okeh dan ikhlas. Orak nyusah ke wong lain, kerjo ne kenteng, urep pe menyumbang, mati ne akeh wong kangen. Mogo doso di
ora wedi babar blas to, lha wong setan-setan sing dolan nang panggonan geni neraka mbulat-mblulat kuwi ya malah kepara seneng, lha wong ketemu
“Lha yo to, Man! Genah kuwi panggonan maksiat mengkono becik memang diobong, diberantas sak endhog-endhogke, iki masalah napsu lan uga masalah moral!” kata Kang Jarmin mulai bernada tinggi
bekas penghunine kuwi, Kang!” kata Kusman
“Halah, ora urus! Emange ora ana pakaryan saliyane dadi mucikari, gembrig utawa lonte kuwi, pokoke ngertiku gawean mengkonog kuwi dosa, kalebu jinah, melu intip neraka!” kata Kang Jarmin makin meninggi
“Oalah, Kang..yen mung bubar utawa mbubarake kuwi perkara gampang, sing angel kuwi mikir
Sumali inggih punika raja ing Nagara Alengka. Prabu punika gadhah putra kekalih,ingkang satunggal asmonipun Dèwi Sukesi lan ingkang satunggalipun malih inggih punika Raden Prahasta.Sakderengipun pikantuk cilaka utawi musibah saking imbasnipun "Satra Jendrahayuningrat"' Raden Prahasta ngégadahi pasuryan ingkan bagus (nganthéng).Namung kebrangas wantun nginjén Wisrasa lan Sukesi ingkang nembè nyabarakén dhèning "Sastra Jendrahayuningrat" pramilu punika kebagusan Prahasta dados raksasa.Prabu Sumali sakbadonipun sepuh, ngaturi ing Nagara Alengka kagem wajahnipun inggih punika Dasamuka, putranipun sukesi lan Wisrawa. Banjur Sumali dados pendeta.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 2 Maret 2016.
‘wayang iku pasemoné wong Jawa; wayang gambaraké wewayanganing ngaurip; wayang katon urip
marga saka lakon lan sanggit dalang’. Ketiga kalimat tersebut dapat dipahami, bahwa wayang
Dieng iku dataran duwur ing Jawa Tengah, sing mlebu wewengkon Kabupaten Banjarnegara lan Kabupaten Wanasaba. Dunungé ana ing sisih ulon komplèks Gunung Sindoro dan Gunung Sumbing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Komplèks_pagunungan_Dièng&oldid=1040237"	Kategori: Papan wisata ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsPolskiBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.30, 14 Maret 2016.
hoalah……pembantune kuwi perlu siaran langsung bek e, ben ngerti sing sak benere terjadi. kekekekkkkksss…
hush.. kalo pembantunya kepingin piye?
Jeffrey wis kasedhiya kinerja layanan kepelatihan kanggo akeh perusahaan ing beda bisnis sektor, kang akeh kalebu Fortune 500 perusahaan. Kang perusahaan consulting engagements nutupi 3 tombol spasi:
Duwe makarya karo liwat 3million wong donya, sampun katutup apa dianggo ing bisnis lan apa ora.
Sampeyan mung kudu katon ing apa kang klien sing paribasan mujudaken sing awake Jeffrey kanggo
(1979-06-28) 28 Juni 1979 (umur 37)
Jim Geovedi (miyos ing Lampung[1], 28 Juni 1979), inggih punika salah satunggalipun ahli keamanan tèknologi informasi utawi nimpuna IT saking Indonésia.[1] Keahlian ingkang khusus Geovedi punika pamadosan kakirangan (kerentanan) keamanan komputer lan jaringan komputer, kanthi fokus utami ing sistem telekomunikasi lan sistem satelit.[1]
Jim Geovedi kagungan kawasisan ing bab paretasan donya IT.[2] Panjenenganipun sampun kuncara ing donyaning hacker internasional.[2] Bab punika dipunsebabaken, Geovedi nate ngretas satelit.[2] Geovedi sampun nyinaoni sistem lan proses kerja satelit.[2] Kanthi punika Geovedi saged nggeser arah lan posisine satelit.[2]
Prodhuser Musik[besut | besut sumber]
Jim Geovedi ugi nyambut damel ing donya musik elektronik awit parotengah taun 2008.[2][3] Sapunika Geovedi sampun dipunakeni minangka satunggalipun prodhusen musik ingkang sae. Musikipun asring dipunstel ing klub-klub sajagad. Geovedi ugi kerja sareng kaliyan Disk Joki (DJ) kondhang kadosta Stacey Pullen, Shin Nishimura, Gel Abril,
^ (en)Jim Geovedi's profile on Discogs dipunundhuh tanggal 14 Februari 2013)
Jim_Geovedi&oldid=1109493"	Kategori: Lair 1979Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 7 Januari 2017.
Nan 21 raw manga, Saiki Kusuo no
Barca utawi Barcas ingkang nggadhahi teges bledheg sami kaliyan Baraq, Barq, sarta tembung sanes ingkang memper ing basa Semitik inggih punika pimpinan pasukan ing Perang Punisia Kedua sarta tiyang pulitik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hannibal&oldid=1053414"	Kategori: Kelahiran 247 SMKematian 183 SMTokoh yang bunuh diriTokoh kunoKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.12, 23 Maret 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Sam Pek Eng Tay
Kaca-kaca ing ngisor iki nggayut nyang Program Pangan Donya:
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)WFP (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Pasarékatan Bangsa-Bangsa ‎ (← pranala | besut)
Internasional ‎ (← pranala | besut)
UPU ‎ (← pranala | besut)
World Food Programme (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Program_Pangan_Donya"	Menu navigasi
ing tlatah Banyumas wis ana pemerintahan sing dipimpin Adipati Wirasaba I sing nduweni kuwasa antara tahun 1413-1433 yaiku Raden Adipati Wirohudoyo. Pemerintahan Kabupaten iki diterusna turun temurun tekan jaman Kesultanan Pajang. Nalika masa pemerintahan Sultan Pajang I Hadiwijaya (1546-1582) iki ing Wirasaba wis tekan masa
loro lan wadon loro. Anak wadon sing kepisan iki diningkahake karo Raden Jaka Kaiman, yaiku anak Banyaksasro (Adipati Pasirluhur) sing dadi anak angkat Ki Mranggi ing Kejawar (saiki dadi Banyumas).Kacarita nalika wektu iku Sultan Panjang kepengin putri para Bupati utawa keluarga kanggo didadekake garwa selir, sing dingomongake dadi abai pelara-lara (rewang kerajaan sing isih prawan). Adipati Wargahutama ngirim putrine marang Pajang. Putri Adipati Wirasaba tau dinikahake karo anak lanange Demang Toyareka nanging wis suwe dipegat lan durung tau rukun. Sawise putrine diwehake marang Sultan, Ki Adipati bali lewat dhaerah pesisir lor, ing pihak liya Ki Demang Toyareka sawise krungu tigasane anake iku disembahake marang Kanjeng Sultan, dheweke karo anak lanange nyusul menyang Pajang. Ing ngarepe Kanjeng Sultan Demang Toyareka wadul marang putri Adipati Wirasaba sing disembahake marang Kanjeng Sultan iku nalika isih dadi bojone anake.Krungu wadulane iku Sultan Pajang dadi murka banjur mrintahake Mantri Anom kanggo ngoyak Adipati Wirasaba sing dianggep ngapusi dheweke, yen kepethuk arep dipateni.Sawise utusan Mantri Anom iku lunga Sultan nemoni putri Adipati Wirasaba sing wis manggon ing Kraton Pajang iki, Sultan takon, “Bener apa ora isih nduweni garwo?”Putri Wirasaba mangsuli, ”Ora !” Banjur Sultan takon maneh, “Ing njaba ana wong ngadu jerene wong iku dheweke nduweni bojo Putri adipati Wirasaba yaiku kowe sing dipegat paksa langsung digawa rene.” Putri mangsuli, “Bener, nalika isih cilik aku wis tau diningkahake karo putra paman Demang Toyareka nanging ora sida amarga hamba ora seneng lan suwe wis dipegat.” Kanjeng Sultan gela dheweke wis kebanjur mrentah gandhek (kongkonane) kanggo mateni Adipati Wirasaba. Kanjeng Sultan langsung ngirim utusan liyane nyusul gandhek sing kaping pisan supaya mbatalna prentahe Sultan mau. Ki Adipati Wirasaba wis tekan Desa (saiki mlebu Kawedanan Ambal, Purworejo). Wektu kuwi dina Setu Pahing mlebu dhuhur, Ki Adipati ngaso ing salah sijine omah warga ing desa iku, ing omah Balai malang iku Sang Adipati diparingi panganan lawuh pindhang, dhaging banyak, banjur jarane ditaleni ing pekarangan omah iku.Nalika lagi mangan, rombongan mau wis teka ngadeg ing ngarepe Adipati.Sang Adipati takon, “Ana prerntah apa para gandhek, ketone ana berita penting sing kudu disampekna?”Para utusan mangsuli, “Mangga diterusake dhisik, yen wis rampung mangan tak wenehi ngerti.”Ora suwe gandhek keloro katon saka adohan nglambekake tangane, maksude supaya Adipati Wirasaba ora sida dipateni. Nanging tandha kuwi ditanggepi keliru, ngertine tandha mau supaya cepet mateni Sang Adipati sahingga gandhek sing kepisn langsung nancepake kerise meng wetenge Adipati Wirasaba.Nalika gandhek sing keloro teka ing panggonan iku, dheweke dadi gela lan ngomong, “Wis tak wenehi tandha supaya dibatalake, lha ngapa dilakoni?”Gandhek kepisan gela, “ Dakkira kowe mewenehi tandha supaya ora usah ngenteni kowe, amarga iku banjur daklaksanakake tugas Kanjeng Sultan. Adipati Wirasaba sing sing wis arep mati ngomong, “Para gandhek, ora usah nyalah-nyalahna. Kabeh iku wis takdire gusti alloh. Aku ikhlas ntrima, ngomongna marang kanjeng sultan pas gandek keloro teka aku wis dipateni wis saiki balik marang
manggon ing omah sing ana balai malang lan aja numpak jaran dhawuk”.Ora let suwe Sang Adipati mati. Nalika kedadean iku, tali jaran dhawuk titian Adipati copot. Amarga jaran iku wis biasa nglewati dalan-dalan iku, dheweke banjur bali ing kandhange ing Wirasaba. Nalika tekan Kadipaten, para keluarga kaget weruh jaran Sang Adipati bali dhewe. Keluarga ngertine Sang Adipati mlaku ing burine, nanging wis dienteni ora metu-metu dadine padha bingung lan kuwatir. Ana sing arep nyusul menyang ing Pajang, nglewati dalan sing kerep diliwati Kanjeng Sultan, ora sengaja pethukan karo abdi dalem sing mlayune dhisik nalika kedadean iku. Dicritakake kabeh kadadean, sawise diadusi mayite Adipati
dina Setu Pahing padha lunga, kanggo warga Banyumas khususe sing isih nduweni trah Adipati Wirasaba. Ana sing nambahi maneh ninggale Raden Yudanegara I, Bupati Banyumas V lan Raden Yudanegara II. Bupati Banyumas VII sing ninggal ing dina Setu Pahing. Kapercayan iku wis tau dimanfaatake dening pasukan Pangeran Diponegoro ora langsung nyerang, nanging ngenteni dina Setu Pahing. Jaman ganti jaman, akeh wong kang ora percaya. Akeh nonoman saiki sing pandhangane kabeh dina kuwi apik, anane musibah kapan wae iku wis dadi takdhire Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Kepercayaan iku banjur kang nerusake ya wong-wong tuwa sing gemiyen lan sing esih percaya bae marang larangan Wirasaba ora oleh bebesanan karo Toyareka. Ing jaman siki ya akeh bocah-bocah enom lanang
anyar rung kuwat.. mbuh saiki wis versi piro
Reply	rosa says:	April 11, 2015 at 11:14 am	Aku luwih seneng nganggo inkscape opo gimp 😀 … lumayan untuk kategori freeware 😀
ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.(3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.Tetulisan Arab lan Jarwane,
sopo ngerti aku isoh gabunk nenk kono..
Semono uga padhangmu kudu sumunar ana ing ngareping wong, supaya wong sumurup panggawému sing becik, banjur mulyakaké Rama mu kang ana ing
Wikipedia:Tutorial (Élingana) - Wikipedia
Kothak wedhi minangka sarana sinau nyunting utawa nulis artikel. Pigunakaké kothak wedhi yèn panjenengan mung arep njajal nyunting utawa nulis
waé, kadhangkala ana kahanan ora sarujuk lan pasulayan jroning panulisan artikel Wikipedia. Piyé waé, anggota komunitas Wikipedia disuwun bisa tumindak kanthi cara kang dingin utawa kalem. Bab kang perlu dièlingi yakuwi panjenengan kudu duwé prasangka becik tumrap panyunting utawa kontributor Wikipedia liyané. Aja keburu nepsu nuduh womg liya. Yèn suntingané gawé kuciwa, tinggalké pesen kang sopan ing kaca dhiskusi kagandhèng utawa ing kaca guneman panganggoné, lan takonana. Kanthi mangkono, panjenengan manawa bisa ngéndhani rasa kisinan amarga slah paham.
Netral ora botsih[besut sumber]
Kawicaksanan editorial (panyuntingan) Wikipedia yakuwi sudut pandang netral, utawa jroning Basa Inggris disebut neutral point of view (kerep dicekak "NPOV"). Kawicaksanan iki nyatakaké yèn kita nampa kabèh sudut pandang kang signifikan sawijining isu/topik. Tinimbang mung mratélakaké perspektifé dhéwé, kita nyuguhaké kabèh cara deleng kang relevan tanpa mutusaké endi sing bener. Tujuwan kita yakuwi supaya informatif, dudu persuasif. Kawicaksanan kita ngono mau ORA ateges artikel bakal bisa 100% obyektif, awit jroning saben pasulayan, kaloroné percaya yèn pandangané kuwi "bener."
Nyatakaké opini jroning sawijining artikel olèh waé, nanging kudu disajèkaké minangka opini, dudu fakta. Upamané, kanthi nyebutaké yèn kuwi mau opini, contoné "Pendhukungé mratélakaké yèn..." utawa "Komentator misuwur X nduga yèn...".
Panjenengan manawa tau krungu sawijining wikiwan/wikiwati nyatakaké yèn siji artikel kagolong duwèni "sudut pandang ora-netral", utawa "POV". Tulisan mau yakuwi artikel kang ditulis jroning salah siji perspektif. Conto kang gamblang yakuwi artikel kang isi iklan utawa reklame. Conto liyané yakuwi, mbahas siji sisi luwih akèh saka sisi liyané, senajan ing saben sisi disajèkaké sacara netral.
Wikipedia kuwi sawijining ensiklopedhi. Dadi, artikel kudu nduwèni notabilitas. Sawijining ensiklopedhi kurang "pantes" isi artikel bab wong kang durung misuwur, upamané bab profil juara lomba balap karung tingkat RT, utawa ekstra kurikuler ing SMA "X".
Wikipedia uga dudu panggonan kanggo "riset orsinil", upamané teori anyar, kang durung didhukung déning peer review. Kanggo luwih rinci bab apa kang beciké ora dilebokaké ing sajroning Wekipedia, delengen Wikipedia dudu.
Ora diprayogakaké para panulis kang nulis bab karyané dhéwé, amarga iki awujud konflik kapentingan. Yèn panjenengan duwé karya kang cukup misuwur, wong liya mengko kang bakal nulis artikel bab dhiri panjenengan. Delengen luwih rinci ing Wikipedia:Autobiografi.
Wikipedia ora nuntut supaya panjenengan nyebut sitasi (sumber pendhukung, literatur, lsp) bab informasi kontribusi panjenengan, nanging kita mrayogakaké banget panyebutan kasebut. Yèn panjenengan migunakaké buku minangka salah siji sumber panulisan artikel, daftarkan buku kasebut jroning seksi "Referensi". Yèn panjenengan migunakaké situs web, gawénen seksi "Pranala njaba" lan lebokaké situs kasebut ing pranala njaba. Iki mbantu para pangguna nindakaké verifikasi apa kang tinulis lan nemokaké informasiné.
Aja nulis materi kang nduwèni hak cipta tanpa idin. Artikel kang apik umumé ditulis saka kawruh panulis dhéwé, utawa liwat sintesis riset saka manéka sumber. Kanggo luwih rinci bab hak cipta, delengen Wikipedia:Hak cipta.
Yèn panjenengan nemoni artikel kang kira-kira miturut panjenengan irah-irahané kurang trep, aja banjur gawé artikel kanthi irah-irahan anyar lan isi artikel mau banjur di "cut & paste". Nanging luwih becik kita mindhahaké kaca kasebut menyang kaca anyar. Yèn panjenengan mindhahaké kaca kanggo kang sapisanan, wacanen pepènget wektu mindhahaké kaca kanthi trewaca. Kanggo informasi sabanjuré, delengen Wikipedia:Cara mindhah kaca. Delengen uga bab disambiguasi ing Wikipedia:Disambiguasi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 6 Juni 2013.
Wulung - Kyai Patih - Syech Siti Jenar - Tumenggung Kertosono - Sunan Giri - Arya Damar - Bupati Palembang - Patih Mangkurat - Setyasena -
prambanan. Dongeng candi prambanan. Legenda seribu candi prambanan. Asal mula candi prambanan. Http://carapedia.com/legenda_candi_prambanan_info2441.html. Mitos candi prambanan. Legenda candi prambanan nganggo basa jawa.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Lakon-Lakon seri A
durung tau ora bisa turu Rina wengi tansah mikirake Putri paling ayu Rumangsa atiku Kejaba dhewekne 'Ra 'na liya ...Koes Plus - Pop Jawa - Ora Bisa Turu - MP3 Download, Play, Listen ...Koes Plus - Pop Jawa - Ora Bisa Turu
diwalikCoba...apa kowen bisa ngeneng-enengjagad sing lagi mbesengut?Cacak manakuasané kowenonggrongané kowen ditoknaadepana maring jagad sing lagi ngamukjèdog nglerebna belèhtegal 18 juli 2006Nangis KeboWong kepatènkaya dagangan dicrowokPan ngudag?ngudag maring endi?Menungsabisané kur nangis keboRabu, 31
dukunana sing kirim sogokanana sing gelem nglamodtur ana sing gelem dilamodiSihir jabatan pancèn ora baèn-
maring endi paranmogané ora éram, sebayu uga ngilergitir, maring tlatah
bèla maring rayatkecing nyuwarakna kebatilanalamat laka sing diarèp-arèpAyo kang!diremuk sisan kahanan jagad kiyéTegal Mei 2006KrawonganTegal winginané
sombongdan ora nduwé isin !!”“Wong rakyat wis jelèh kanongkrong
Tegal 040798Kalibakung Wayah Uput-uputNang kalibakung wayah uput-uputkabèhané sepi wingitlintang-lintang gemebyarkemerlob nang nduwuré kolamkelir werna-werniSawaliké gunung sing kebek wit-
kidulnang tlatah panjenengan:Kabèhé mbeku sintru bisuKi Gede Sebayu! Ki Gede Sebayu!enyong krungu panjenengan
panjenengantak pleter panjengansadawané remeng pedut(Pasuryané panjenenganapa ayang-ayangé wulansing ngambang saduwuré kedung?)Nang Kalibakung wayah uput-uputGusti Kang Murbèng Dhumadimesem mbanclengnga
dibedog kabèh? Kualat.........sampèyan kualat!JASAK : Ngomong aja dlawèran kowen....JOK : Rika maning! Wong lanang apa?Matané melèk
Wis aja ngromèd. Aja gawé rusia.enyong pan dedonga.........Enyong bener-bener ngrasakna mrekitikmenangi urip ning jaman saikikaya swara bledugan dar dèr dorAkèh
Tegal laka bukitsawetara ombak lauté ngudagdaratanNapa rika bisa mbayangna ?Tegal, 8 Januari 2005ManegesTangisé sapa sing ora bakal jebolnggrentesé sapa sing
cilacap garis kerasMei 07, 2011kiye ana sing luwih cilik maning apa oraBalasHapusIchsanMei 09, 2011Hidup di jaman susah
Panjenengan dalemSami-sami wanita sang Dewi pinuji piyambakSaha pinuji ugi wohing Salira Dalem Sri
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Sampek kudu wong tuwoku nyosol ttk moker ng
Lumaraping serat punika minangka pisowan kula kekalih, ngaturi uninga bilih keparenging Gusti Ingkang Maha Asih aparing lestantun, kulo badhe gadhah khajatan palakrami (ngunduh mantu) benjing ing:
Panggenan : Tumiyang RT 01 RW 03 kec. Kebasen Banyumas
Rebo manis, 22 Februari 2012 Ing Mlipak RT 02 RW 01 Kec. Wonosobo, Wonosobo.
Nun inggih saking punika, mugi wontena berkah saking Gusti Ingkang Murbeng Gesang lan dhanganing penggalih, panjenengan kula aturi rawuh paring pangestu dhumateng kula kekalih sumrambah ing
Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, kudus
Jual CELANA HERNIA MAGNETIK BUTTERFLY ASLI Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Jual CELANA HERNIA MAGNETIK BUTTERFLY ASLI Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
kulo nyuwun ilmu ingkang manfa’at, nyuwun akal ingkang padang, nyuwun rizqi ingkang kathah lan derajad ingkang murwat.” (
Wong Jowo:Siji: Gustialah gak nduwe koncoLoro: Dadi wong ojo kejem2 lan kudu adilTelu: Mangan ra mangan sing
Butrint (Bothrota) ya iku kutha lan sawijining situs arkéologi ing Kabupatèn Sarandë, Albania, sekitar 14 kilometer kidule Sarandë lan cedhake tapelwates Yunani.[1] Butrint minangka salah siji sajarah remukan kutha kuno kang ana ing donya.[2] Kutha
sekitar Butrint ya iku omah tumrap spesies langka kéwan lan tanduran.[1]
Wiwitane Bothrota minangka sawijining kutha kang ana ing wewengkon kutha kuna Epirus.[3] Kutha iki ya iku pusat kutha utama saka suku lokal Chaonians, kanthi suku tangga kang paling cedhak ya iku koloni Korintus lan suku Illyrian ing lor.[1] Miturut penulis Romawi kang jenenge Virgil, wong kang ngedegake kutha misuwur iki ya iku anak Raja Priam saka Troy, kan wis kawin lan ngalih ing Andromache Kulon sawise Troy rubuh.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 29 Agustus 2016.
Megal- megol gawe guyu Unduh MP3 Menthog-menthog Pelog Enem.
mengunduh dokumen mp3 klik Ilir-ilir Slendro Sanga
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Pangeran Zarak
Subscribe to receive free email updates:
0 Response to "Daun Majemuk
nang nggone om sony aka hampala nang magelang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rawicz&oldid=1090455"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Trampil Basa Jawi Ingkang sinudarsana para durja Basa Jawi SMA/MA/SMK
Ingkang pantes sinambrama ing pambija kanca pamong mitra ingkang bagya mulya
Puji syukur mugi konjuk ing ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung, amargi ing kalodhangan menika panjenengan lan kula pinaringan kawilujengan saengga saged ngagungaken Asmanipun. Katitik kita sadaya saged pepanggihan ing wekdal lan panggean punika kanthi rahayu nir ing sambekala. Sugeng enjang lan sugeng rawuh kula aturaken dhumateng para rawuh sadaya.
Wonten ing wekdal menika, kula badhe ngaturaken setunggal bab ingkang wigatos, nanging asring sanget boten kita gatosaken. Menapa ingkang dados ciri wanci bangsa menika, utamanipun priyantun Jawi, ingkang sekedhik-sekedhik dipunlirakaken lan kalempahan, dangu-dangu saged ical. Ingkang kawon kaliyan budaya-budaya ingkang moderen nanging awon sifatipun. Ingkan badhe kula andharaken inggih menika, napa ingkang sampun manunggal kaliyan tiyang Jawi asli, inggih menika Budi Pekerti.
Budi pekerti inggih menika moral lan tumindak ingkang sae kangge nglampahi pagesangan. Sakmenika, kathah sanget perangan-perangan pagesangan ingkang ewah amargi amblesing moral. Budi pekerti, kedah kita cakaken wiwit taksih timur utawi taksih alit. Prayoganipun dipunlampahake wiwit mudha, ing griya utawi sekolah, lajeng wonten ing bebrayan.
Ngengingi perkawis budhi pekerti, kula lan panjenengnan sedaya saged mendhet tuladha saking cariyos paringgitan. Kita saged nuladhani lelampahipun Yudistira,kaliyan satriya-satriya sanes ingkang ghadhahi tumindak luhur, jujur, kaliyan sopan. Para paraga menika ngurbanaken jiwa lan raga kangge nopo ingkang leres, tumuju negari kerta raharja. Para paraga tekun lan ikhlas ngayani kewajiban. Yudhistira migunakaken kasektenipun kangge gegayuban ingkang mulya. Tatakrama kaliyan tata susila ugi boten saged pisah saking budi pekerti. Tumindak ingkang ngugemi tata krama,kados pundi pinarakipun, tuturipun, lan sanesipun. Tuladhanipun nalika wicanten kaliyan tiyang sepuh nggangge krama alus, kaliyan kanca ngginakaken ngoko. Ngurmati tiyang sepuh, guru, pinisepuh menika sipunlampahi, nanging boten ateges lare menika boten dipunanggep. Para rawuh,
Sawekdal kapriyatinan dados bagiyan panguripan wonten negeri ingkang kita sedaya tresnani amargi moral ingkang sampun risak kaliyan aturan ingkang sampun aurat dileresaken, kasinggihan ingkang dipunplintir, lingsem boten ngertos ical wonten pundi, pundi ingkang sae pundi ingkang klinthu boten dipun damel boten jelas, tata susila ingkang sampun boten dipunitung. Trus wonten pundi kasinggihan? Ingkang kathah saniki janji-janji saking politikus.
Sumangga kita ngrenung wonten hening, sanjang kaliyan nurani, boten wonten sethithik ragu, budi pekerti ingkang kathah ajaran luhur moral kaliyan etika serta kepasrahan dumatheng Gusti, menika resep ingkang mujarab supados bangsa lan negari saged ngudari ruwet rentenge bangsa lan negara.
Sinten jujur, bakal luhur kelawan makmur.
sia ke InggristabletIndonesia ke InggristabletKontribusi PenggunaTerjemahan tablet di InggristabletNoun
contentTEMBUNG LAN BASA Tembung=kata--------basa=bahasaTingkatan tembung/ kata ana 3: No Krama Inggil/ krama alus C 1 Aku kula Kula/ dalem/ kawula 2 Lunga kesah tindak 3 Ing Ing /wonten Ing/ wonten 4 Numpak numpak nitih 5 Simbah Simbah/eyang Simbah/eyang 6 Nggawa mbeta ngasta 7 klambi rasukan ageman 8 Warna warni warni 9 Ijo ijem ijem 10 mripate mripatipun socanipun 11 lara sakit gerah Khusus kanggo tembung
dianggo kelompok A (ngoko) kabeh. Tuladha/ conto: Aku arep tuku kaos ing pasar puri karo simbah Waluyo. b. Basa ngoko alus, yaiku basa kang tembunge (kata) kang dianggo campur antarane kelompok A (ngoko) lan C (krama inggil/krama alus)
Penjelasane: Kelompok C dianggo menawa ngrembug pihak II atau Ke III (wong liya sing kudu dihormati), biasane dianggo nalika : 1) Njelasake kata kerja sing kaitane karo tingkah laku (tindak-tanduk)….. tuladha: mangan---àdhahar turu------àsare
utawa njenengan dhewekke--à piyambake/ piyambakipun Dene kelompok A dianggo awake dhewe…lan tembung-tembung liyane kang ora ana kaitane karo pihak ke II
menawi simbah ugi kersa dhahar. Ibu nggawa sandhal arep lunga pasar? Ibu ngasta sandhal arep tindak pasar? Ibu ngasta sandhal badhe tindak peken? 4. Adhik wis adus apa durung?
opo meneh aku kurang paham (dasar ora wong tani). Tapi saben wayah panen koyok ngene iki aku mesti sering ngeti wong Manol gabah. La ndak mau aku dijak manol kancaku (Kancaku jenenge RONI/Mbah bO). Sak umur-umur lagi iki aku ngrasakno dadi Manol, jebule lumayan abot, yoiku tugase ngangkati gabah sing wis ndok njero karung (sak karunge aku ora weruh bobote pito, sing penting mau angger tak angkat bareng2 karo kancaku). Ndak mau kancaku ono cah 5 tekan aku (Roni, Ipan, Resa, Aku, lan Tumijan sing dadi supir kolbrondol). Ceritane mau ki aku lagi jagongan karo Roni, e ternyata malah ono wong golek
diunggahke ning truk (mbok sak wise iku arep digowo rindi aku ora urus).
ora melu foto cz aku sing moto).
Tulisan iki sekedar cerito tok, pancen sengojo tak tulis elek koyok ngene cz
tapi paling sing moco iki yo ora ngerti artine, jangankan ngerti artine, sing moco wae paling ogak ono. Wis2 pancen podo katrok kabeh kok, mending podo turu wae…
Nganggo Boso Jowocerita fabel nganggo boso jowoPencarian cerita fabel nganggo boso jowo
wong jowo: Tuladhane (contoh) tembung panggandheng (kata sambung) lan tembung panyilah (kata sandang)
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Sing Mlumah Dibayar - Sing Mengkurep Mbayar seri 4
ingkang.,lan konco-kocoku sing tak tresnani.. Pertama tama ayo manjatipun puji syukur neng Gusti seng maha agung amargi rahmatipun iso nggarei awkedhewe saget kumpul bareng kanggo
Kita wis ngerti fungsi utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen an...
lagi pas kajian njagonge neng ngemper utawi neng pojok trus dolanan hape, apen-apen otak-atik, smsan padahal ora gableg pulsa
Ngerasa ga sreg karo materi, pengurus (laka sing ngguanteng =
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: BUKU SINOPSIS PANGLIPUR WUYUNG 1
taun anyar gae riko kabeh, mugo-mugo ae awake dhewe kabeh dike'i barokah ambek urip sing luwih apik nok taun 2013 iki. O
Piye Kabare? (Apa kabar?)B : Apik. Hla kowe piye? (Baik. Lha kamu bagaimana?)A : Aku ya apik. Wah, wis suwe ora ketemu ki. Kangen rasane karo kanca. (
isin kulo dadi wong jowo...kepiye toh kowe niku Pak Jahid kok goblok bangetan...ngisin2nin wong jowo wae...
BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 15 Maret 2016.
kuwowoIng sunareng netramu,Gawe bingung rasaning atiku Opo kang dadi sebabe…Rino wengi, gandrung kapiranguAmargo solah bawane,Biso gawe brantangen atiku… Wiwit iku, atiku soyo ora karuanRoso kapang, jroning ati…Tansah kepingin
Maca ya iku proses pikiran, nganggo kekuwatan dhéwé, ningkatake dhiri kanthi nggarap buku.[1] Tanpa pitulungan éksternal apa wae kajaba simbol-simbol kang kacéthak, pikiran ningkatake dhiri saka “kurang mahami” dadi “luwih mahami”[1]. Tujuwan maca ya iku supaya éntuk informasi lan supaya luwih paham.[1] Tegesé tembung kaping pisan digunakake kayata nalika maca koran, majalah, utawa matéri liyané.[1] Kegiyatan kaya ngono iku bisa nambahi informasi ananging durung mesthi ningkataké pemahaman.[1] Tegese tembung kaping pindho digunakake nalika maca samubarang bab kang sadurungé durung patiya dimangerténi.[1] Saliyane iku, maca uga kanggo hiburan.[1]
Lével maca[besut | besut sumber]
Lével maca ana papat ya iku :[2][3]
Maca dasar, ya iku wiwitané wong ajaran dasar-dasar maca, éntuk pelatihan maca dasar, lan éntuk manéka warna ketrampilan maca.
Maca inspeksional, ya iku lével kang duwé syarat khusus ya iku ing bab wektu.
Maca analitis, ya iku maca sakabehané, maca lengkap lan maca kanthi apik.
Maca sintopikal, ya iku maca luwih saka sa-buku kanggo sa-topik. Teori sing ditemokake ing buku-buku iku disandingake lan dijupuk analisis topik iku mau.
Masalah-masalah maca[besut | besut sumber]
Masalah-masalah kang ditemokaké nalika maca ing antarané[2]:
Korespondensi : salah sijiné masalah ing bab iki yaku ukara-ukara kang wis ketinggalan zaman isih dienggo.
Perundang-undangan : basa kang digunakake ruwet lan angél dipahami.
Kaprigelan Dhasar Maca[besut | besut sumber]
kemampuan dasar sing perlu dikuasai supaya bisa ngembangake keterampilan maca ya iku:[4]
Nggawé Perpustakaan Dhewe[besut | besut sumber]
Kanggo wong sing seneng maca, mesthi buku sing diduwéni akèh banget.[5] Kanggo njaga supaya buku tetep awet ana panyaruwe sing patut digatekake.[5]
Buku aja nganti kena sorot srengéngé langsung. dokok ning lemari utawa rak sing cedhak karo jendela.
Jaga suhu ruangan kira-kira 16°-21 °C supaya ora jamuren.
Kanggo gawé perpustakaan, gunakake rak sing built-in supaya katon luwih rapi.[5] Yen perlu sediakake meja lan kursi kanggo maca.[5] Pesthekake panggone kepenak lan pencahayaan ruang cukup.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 7 Oktober 2016.
Kanggone Kristen ta, jere cerai ya bisa. Sak ngertine inyong, sing paling kenceng kuwi Katolik. Ora bisa pegatan. Nganti mati pisan..!' Gema kekatolikan, terdengar di sebuah warung makan kecil, pinggir
Lara sirah utawa ngelu utawa mumet (basa Indonésia:sakit kepala) iku rasa lara ing pérangan sirah. Lara sirah mujudaké lelara kang entheng, sepele malah saben titah mesthi nate ngalami. Arep klebu entheng,
ngenani bab lara sirah mau. Pancek pepak wernane lara sirah iki, endi sing mumet, buyer, yèn mriksani apa-apa mubeng lan liyane, rasa nyut-nyut, cekot-cekot, mula sing banjur ditaleni kenceng sirahe mau,
uga prathandha tekane sawijine lelara. Ewa semono uga ana sing nganggep mung lelara sepele. Kanggo ngusadani bab kasebut ana sawetara cara kang bisa ngawékani lara sirah.Macem-macem lara sirah lan panyebabe :
Lara Sirah merga tegang iki di wiwiti rasa kenceng-kenceng ing otot gulu, bahu lan sirah merga kedaya anane rasa gregetan, nesu,tekanan rasa emosional. Rsas lara mau kawiwitan saka githok, sabanjure nyebar menyang sirah. Lara sirah jinis iki kerep namani wong sing cugetan,ora sabar, emoh kalah.
Wong kang ketaman lara sirah merga alergi tandhane irung meler, mripat kaca-kaca, mrebes mili, gurung (kerongkongan) krasa lara, bab iki merga ana dhaharan kang ora cocog sing kudu disingkiriri.
Lara sirah merga mentas ngalami lelakon kang mbebayani, kedadeyan kan gawé cilaka, arep bisa luput ing bebaya, nanging rasa kaget, rasa wedi mau isih tumempel ing telenge ati. Rasa lara mau kadhang kala bisa dirasakake sawetara dina. Malah sasen-sasen angger weruh kahanan bisa kumat larane. Lara sirahe marga tau ketaman kedadeyan kang nggegirisi iki cukup suwe, angel anggone nglalekake.
Lara sirah migren yèn jaman semono ngelu separo, larane luwih krasa katandhing sakit kepala merga mangkel, nesu ora cocog. Migren iki akèh namani kaum wadon (wanita), tikel ping telune
diterima kanti sabar . Ewa semono yèn tetep isih lara ya doktr sing mungkasi. Lara sirah kang banget dirasakake ing wayah esuk ketimbang wayah awanadate merga
nyambut gawé kang nggunakake mripat kayata maca, nulis,njait lan kerja liane iki mertandhani mripate ora beres, perlu priksa mripat lan kaca tinggal. Lara sirah uga kasbabake saka gejala stroke, tumor kahanan getih dhuwur lan angel sarer, iki uga gambang nuwuhake lara sirah sing ndadak.Rasa nyeri di kantheni paningal rada kabur, iki enggal digawa menyang dhokter utawa ngunjuk obat lara sirah sing ana
ana rasa kemrungsung, kaget, tegang lan stress merga awak kurang nyaman.Merga kahanan padinan sing tansah gawé ruwet, semrawut.Lara sirah kayata iki, dhokter maringi cara nyuda syukur lan nenangake piker kanggo ilangake lara, antara liyane ya iku :
siram,banjur sarean kanthiu relaks (santai) watara 20 menitan utawa penggalih disemelehake, ora mikir apa-apa.
Cara kanthi relaksasi formal lan informal.Bisa uga ngunakake yoga, meditasi lan sakpanunggale.Cara iki bias nyuda lara sirah sakwetoro kasebab kekeselen, mangkel, ora cocog lan sakpiturute.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 27 Oktober 2016.
Dina minggu aku dolan ing omahe kancaku. Kancaku omahe suruh. Omahe kancaku adoh banget. Kudu ngojek yen pingin cepet. Ongkos ojek 3000 rupiyah. Aku sangu 10.000rupiyah. Aku mikir-mikir, yen ngojek mangkat mulih ongkose 6000rupiyah. Kamangka aku isih kudu bayar nagkotan barang. Supaya ngirit baline aku mlaku.
Tuladha sesorah bab busana manten Gagrag Ngayogyakarta Assalammu’alaikum wr. Wb. Mugi kawilujengan, kabagaswarasan, saha karahayon tansah kajiwa kasarira dhateng kula tuwin Panjenengan sedaya. Para sesepuh, saha pinisepuh, saha para pepundhen ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung miwah putri ingkang kinurmatan. Langkung rumiyin mangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan saha kanikmatan tanpa pepindhan, saengga kula Panjengan sadaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi widada nir sambekala. Bapak-bapak, Ibu-ibu, saha para tamu ingkang minulya, wonten ing pepanggihan menika kula badhe ngandharaken busana penganten gagrag Ngayogyakarta . Busana tuwin simbolsimbol ingkang wonten ing busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Mekaten ugi tumraping tiyang Jawa. Wonten reroncening tembung ingkang ungelipun “Ajining raga saka busana”. Menika mracihnani bilih busana tumraping tiyang Jawa kalebet nemtokaken satunggaling pawongan menika dipunaosi utawi boten. Wekdal samangke busana penganten adat tradhisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang Jawa taksih remen ngginakaken busana adat trdhisional Jawa. Sarehne penganten menika asring sinebat raja sa-ari, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busananing raja. Kejawi menika, mila keblating kabudayan Jawa menika inggih kraton. Saderengipun jaman kamardikan, upacara dhauping penganten menapa dene busananipun kajumbuhaken kaliyan drajad tuwin pangkat. Jaman rumiyin ingkang ngagem busana kados ingkang dipunagem ing kraton, inggih namung kulawarga utawi sentananing raja. Samenika jamanipun sampun ewah-gingsir, busana penganten kraton sampun dados darbeipun masarakat. Sinten kemawon ingkang badhe krama, badhe milih ageman corak menapa kemawon sampun boten wonten pambenganipun. Bapak-bapak Ibu-ibu ingkang tansah amemayu pepoyaning kautaman, perlu kawuningan bilih busana manten gagrag Ngayogyakarta menika wonten gangsal inggih menika :
1. Busana Penganten Yogya Putri 2. Busana Penganten Kasatriyan 3. Busana Penganten Kasatriyan Ageng 4. Busana Penganten Paes Ageng 5. Busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir/Kanigaran Bapak-bapak Ibu-ibu, mangga busana asiling kabudayan luhur menika sami dipunuri-uri kanthi nyinau werdining pralambang utawi simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika. Para tamu ingkang pantes sinudarsana, kados cekap semanten rumiyin ingkang saged kula aturaken. Wonten kiranging subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun.
Kasatriyan Ageng Paes Ageng .Mentul 1 .Ngagem kain kampuh/dodotan .
Salah satunggaling upacara wonten ing upacara wiwahaning penganten inggih menika upacara pasang tuwuhan ingkang kawastanan upacara tarub. Janur kuning sarta tuwuhan kapacak ing korining pawiwahan.
. sarta tanggal ingkang sampun kapetang kanthi premati. pasang tarub sarta tuwuhan menika mawi dhasar petangan wekdal. langkung rumiyin kacawisaken sajen tarub supados upacara pawiwahan penganten saged lumampah kanthi sae nir ing sambekala. Saderengipun tarub kapasang. Upacara tarub inggih menika upacara pasang tetuwuhan sarta janur kuning minangka rerenggan papapaning pawiwahan.B. Miterat tradhsi Jawa. Pasang tarub menika limrahipun sareng kaliyan upacara siraman. dinten.
Tumpeng robyong. sekul lulut (KETAN).
. Tumpeng megana. mlathi. kasunduk malang lajeng nginggil piyambak lombok abrit kasunduk mujur. menika woh-wohan pala gumantung. lombok abrit. kapapanaken ing tengah-tengahing tambir. Rujak degan. kasukakaken sanginggiling tigan dadar lan katutup tigan dadar. Rikala upacara tarub. ing pinggiripun dipunsukani rerenggan
3. setunggal lencer udut. inggih menika tumpeng ingkang dipunjangkepi mawi kuluban bumbunipun pedhes. tigan ayam mentah. gethuk. Pucuking tumpeng dipunsukani sundukan tigan godhog.
4. gendhis jawa selirang. Lajeng kapapanaken wonten ing satengahing tambir. Tumpeng menika kadamel saking sekul ingkang kacithak mawi kukusan supados wujudipun saged kados gunungan. pala kependhem kagodhog. lapis. sekul golong sajodho (SETENGAH LINGKARAN LAWUHIPUN TELUR DADAR). lsp. inggih menika tumpeng ingkang dipunrenggani kuluban. sekul punar (
2. inggih menika ubarame ingkang arupi pisang raja satangkep. kopi saha teh pait. Tumpeng gundhul.
kebuli (NASI GURIH/UDUK) . legendar. saha lawe wenang dipunpapanaken ing tambir ingkang sampun kalemekan ron pisang.
7. brokohan kaliyan tumpeng megana kapapanaken ing sangandhaping papan ingkang kangge sare calon penganten. ¼ klapa.
6. gathot. sekar telon (kenanga.Sesaji tarub
Dene sajen tarub menika warni-warni kados ing ngandhap menika :
Ketan mancawarna saha jadah. kolak. Sekar pari.pralambangipun bilih manten menika pinindha raja. ancasipun supados temanten sarimbit saged nuwuhaken gesang ingkang utama. Pisang Raja satundhun----. Tebu Wulung ----. daging.
Tempe mentah ingkang kabuntel mawi ron pisang dipuntangsuli merang. C. 1. 3. mugi tresnanipun temanten linambaran tresna suci. pamilihing garwa adhedhasar manah ingkang wening. bumbu pawon. minangka tepa palupining brayat.Salebeting cengkir menika isi toya ingkang suci lan wening. krambil. mugi temanten nggadhahi watak saha nuladha pakarti raja ingkang sae.9. kanthi rerenggan janur kuning. empon-empon. serat. Pisang ayu
11. Toya tempuran saking kalih lepen lajeng dipunwadhahi
10. Kalajengaken pasang tarub. bleketepe. Pasang Tarub. kacang. ancasipun kangge miyaraken sasana pawiwahan.
14. sekar telon. Tata Cara Upacara Awal Mantu A. Pirantinipun panjang ilang kanthi isi bumbon pawon. gendhis jawa setangkep. kasumet rikala upacara tarub. sajen saged kalorod lajeng kadhahar sesarengan.mugi anggenipun mantu boten
sami munjukaken pandonga lan panyuwun dhumateng Gusti mugi anggenipun gadhah damel pinaringan kawilujengan.
. Ancasipun kangge mbuwang sedaya sukerta lan pepalang supados pakaryan ingkang dipunlampahi boten wonten alangan. apem. B. Menawi sedaya sampun rampung.
saking kulawarga temanten putri kabiyantu tangga tepallih. Sajen bucalan. Cengkir gadhing ----. Ron kluwih ----. dhele.arta receh. Menawi ubarampe sampun cumawis jangkep.
6. suka paring dana. Nur ingkang sejati ingkang mijil saking Gusti. Kembar mayang minangka sarat sarana dhauping rising temanten. Mugi gesangipun temanten pikantuk pitedah lan wewarah saking Gusti ingkang mahamirah. Ancasipun nyuwun donga pangestu supados anggenipun nglampahi gesang bebrayan samangkih saged wilujeng kalis ing sambikala. Ngemu pralambang supados temanten kekalih sageda resik lair batosipun E. Janur ----.amrih temanten saged pikantuk pengayoman. minangka saran tulak balak amrih lampahing tata upacara penganten saged rahayu kalis ing rubeda. Ron waringin ----. Paes. katindakaken sedinten saderengipun temanten dhaup. kembar cipta.5. nur : sunar. Siraman. dipunadani menawi temanten kagungan kadang sepuh ingkang dereng krama. suka pralambang saha pangajab supados
karsanipun. Ing salebeting sasana sumbaga. Kembar mayang ugi sinebat Sekar kalpataru dewadaru minangka lambang karahayuan. kasembadan ingkang dados gegayuhanipun.
sambekalaning (alangan) karsa saged ical satemah amrih anggenipun mantu ora ana apa-apa kalis saking
anggenipun mantu saged wilujeng tanpa alangan. 11. Upacara midodareni minangka srana panebusing kembar mayang. D. Tiyang sepuh paring donga pangestu supados gesangipun temanten sageda murakabi dhateng tiyang sanes. kirang langkung wanci tabuh sedasa.dipunkerik rikmanipun ing nginggil palaraban. Kembar mayang mengku makna sinandi inggih menika kembaripun temanten kekalih. 7. Sekar saha wohing kapas wastra/sandhang.amrih gesangipun temanten saged kadya pantun saya isi saya tumungkul tuwin kacekapan ing boga.
Ron alang-alang ----Ron apa-apa ----samukawis pepalang.
Pari sawuli ----. Upacara tumuruning kembanr mayang minangka pralambang tumurunipun Dewa Kamajaya lan Dewi Kumaratih. CPP dipunalub-alubi---. kembar sih katresnan.jan: temen/sejati.mugi gesangipun temanten tansah manggih raos suka sumringah kadya sekar ingkang nedheng anjrah ing taman. Pengaron isi sekar setaman ----. H. ----mugi temanten sageda kacekapan ing
magga kula Panjennegan sedaya langkung rumiyin ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Mirah awit paringipun rahmat saenga ing titi wanci menika kula Panjenengan saged kempal ing papan menika kanthi wilujeng nir ing sambekala. malah ing bebrayan ageng. Para lenggah ingkang minulya. Jampi menika saged karacik piyambak lan umpaminipun saged dipunpanggihaken ing peken. utawi toya.wb. wande. ingkang kinurmatan Bapak Supraba minangka kepala Dukuh dusun Karangwuni. ingkang kinurmatan para rawuh kakung miwah putri. mliginipun ing tlatah Jawa. jampi menika migunani sanget kangge njagi kasarasaning badan. Obat tradhisional ing bebrayan ageng Jawa limarah kasebat jamu utawi jampi. Para lenggah. Jampi menika sampun wiwit jaman rumiyin kaginakaken minangka sarana kangge njampeni sesakit ugi minangka sarana kangge njagi kasarasaning badan. OBAT TRADHISIONAL
Nuwun. Obat tradhisional menika obat ingkang kadamel saking tetuwuhan.C. TOGA menika limrahipun dipuntanemi tuwuh-tuwuhan minangka obat ing
. Siyang menika kula badhe atur rembag sapala (matur bab ingkang sepele) bab “Obat Tradhisiona”. Pamarentah ugi paring panjurung bab wontenipun TOGA (Tanaman Obat Keluwarga) . malah wonten ing sakiwa tengening pekawisan . Sanajan jaman lan teknologi sampun majeng ananging jamu taksih tetep gesang ing madyaning bebrayan. ngginakaken obat tradhisional utawi jampi menika boten nglanggar angger-angger. kewan. lan kadang wiranem ingkang kula tresnani. Assalamu’alaikum wr.
kula lan Panjenengan saged mendhet jae kinten-kinten 10 cm lajeng kapanggang ing latu kados manggang sate. kunir. dipunthuthuk nanging boten ngantos ajur. Saderengipun dpuntanemi TOGA. pigunaning TOGA ing grsang padintenan menika saged kawastanan nguntungaken sanget. Asiling taneman wau boten namung kangge jampi nanging nggih saged dipunginakaken minangka tambah bumbu olah-olah. Ingkang kula andharaken menika adhedhasar rembag gethok tular. TOGA ugi saged katanem wonten ing pot saking piranti plastik ingkang sampun boten kangge. dipundamel punthuk-punthukan supados boten kelem menawi jawah. Menawi sampun kirang benteripun lajeng dipununjuk tiyang ingkang masuk angin. jeruk purut. saged ugi ngginakaken polybag. Sejatosipun taksih kathah daya pigunanipun tetuwuhan sanesipun ingkang dipunlarah menapa ginanipun tumrap panggulawenthah bab kasarasaning badan utawi minangka njampeni sesakit. Tanemantaneman menika wau gampil sanget gesangipun lan murakabi dhateng gesang padintenan. Para lenggah menika kalawau tuladha sawetawis pigunanipun TOGA. siti dipunpaculi lajeng dipunrabuk.
TOGA menika saged katanem ing pakawisan kanthi siti ingkang kacawisaken kanthi sae. menawi sampun alum dipunonceki. Para lenggah ingkang tansah pinaringan begja mulya saking Ingkang Maha Kuwaos. kadosta jae. Para lenggah mugi-mugi andharan kula bab obat tradhisional menika wau wonten manfaatipun tumrap Panjenengan sedaya. dipungirah ngantos resik. Tuladhanipun.wb. kunci ingkang kalimrah kasebat empon-empon.
. dene ingkang kaginakaken kangge obat oyotipun utawi empunipun. kencur. dipunsukakaken gelas dipuntambah gendhis jawa miturut remenipun lajeng dipuncuri toya umub. menawi wonten ingkang masuk angin. katutup sawetawis.padintenan umpaminipun taneman ingkang kapethik pucukipun inggih menika salam. apuranta yen wonten lepat kawula. Nanging gandheng wekdalipun sampun ndungkap sonten pramila kula namung saged matur jenang sela wader kalen sesondheran. Wassalamu’alaikum wr. Lajeng pot-pot wau katata miturut remen saha kawontenanipun kangge pasren. Kanthi TOGA kulawarga saged ngirit dana kangge kasarasan.
Tuladha pagineman ingkang ngrembag bab busana penganten. surya kaping 7 Mei. satunggaling juru sumbaga ingkang kawentar ing Ngayogyakarta.
Paes Ageng Yogyakarta / Kanigaran. Pratiwi ndherekaken ibunipun sowan dhateng dalemipun Ibu Kusuma.
. Nalika dinten Minggu Paing. badhe ngrembag bab tatacara adat penganten tuwin busana ingkang badhe dipunangge dening Pratiwi tigangwulan malih.
mangga BU. Sugeng Bu.. pisang raja. : ”O. sejatine ora akeh bedane. sangsangan. mekaten kersanipun. nanging kula boten purun. katuran lenggah..... minangka pralambang yen wong tuwa kuwi minangka
pangayoman. cengkir gadhing. Kanggo busana Paes Ageng nganggo kuluk Matak waranane biru laut. kaliyan kula kepengin mangertos menapa bedanipun busana penganten Paes Ageng kaliyan buasa penganten Paes Ageng Kanigaran? Estunipun Ibu kula kepengin sanget sawanci-wanci kula emahemah supados ngangge busana Paes Ageng. selop.. Kaliyan benjing nyuwun dipunbusanani”... Bedane mung ana ing rasukan lan kuluk. Paesing pasuryan. mangga Nak. lsp. kawiwitan saka slametan utawa wilujengan amrih apa kang bakal katindakake tansah slamet ora ana alangan sawiji apa. lha sing arep disuwunke pirsa apa ta Nak?” : ”Bab tatacara adat lan busananipun penganten BU?” : ”Bab tatacara adat ing kabudayan Jawa mligine Ngayogyakarta..wilujeng sakonduripun Bu Kusuma rak nggih wilujeng ta BU?” : ”Inggih pangestunipun BU Barata inggih tansah manggih karahayon. BU Barata. kabeh padha.. Sabanjure pasang tuwuhan lan bleketepe.” : ”Wah kathah sanget Bu. Tuwuhan dipasng ing korining pawiwahan. jalaran menawi ngangge rasukan menika kula
lingsem”.. kelat bahu. mliginipun busana Paes Ageng Kanigaran.. canela. Menawi
”Kulanuwun. anak kula Pratiwi badhe nyuwun pirsa bab busana penganten gagrag Ngayogyakarta. mangkih kula cathet kemawon... sugeng Nak?” : ”Pangestunipun . kagungan kersa menapa Bu? Njanur gunung Bu Barata rawuh dhateng griya kula?”
: ”Menika Bu. ron kluwih. kepareng matur
: ”O. gelang.. dodot. dene Paes
kang wis ditemtokake. ditingali wae”. Eyange putri nate ngendika yen Pratiwi karo Wisnu pancen pacangan serasi. Balikpapan. Seminggu rong minggu Wisnu tansah kirim kabar srana tilpun. ampak-ampake kandel dadi pepalang tumrap
wong kang arep ndeleng sesawangan ing sakiwa tengening Bandara Sepinggan. Supaya Pratiwi cetha iki ana fotone. penganten kakung putri ngagem rasukan. Kanggo busana penganten Paes Ageng Kanigaran.
dheweke ditampa nyambut gawe ana BUMN kang kondhang ing Balikpapan. Bu . manis banget. Wektu semana Pratiwi ya wis lulus SMA.Ageng Kanigara nganggo kuluk Kanigaran warnane ireng diparingi plisir benang emas.. Niyate nalika semana. wong ampak-ampake kandel banget. gajege pilote rada ringa-ringa yen arep take off. Wisnu bocahe mrebawani. dheweke pancen kepingin lunga adoh ninggalake kutha Ngayogyakarta. kutha kelairane. : ”Inggih.. Ya ora mokal. sawise winisudha sarjana. mula Pratiwi ya rumangsa mongkog dadi kekasihe Wisnu. gagasane Pratiwi dadi nglangut. matur nuwun”. kala-kala ya nganggo layang lan ngelingke supaya Pratiwi tansah sregep sinau. Dhasare Wisnu dadi ketua OSIS.00 WITA. alise kandel. Kabeh kuwi amarga saka akehe alas kang kobong. Bab rasukan. Telung taun kepungkur. ya ora mokal yen akeh bocah putri sing seneng marang Wisnu. pakulitane rada ireng nembaga sinangling. Kutha kang tansah ngelingake Pratiwi marang Wisnu sawijining pemudha sing tau dadi geganthilaning atine. Esuk kuwi kira-kira jam 08. yen busana Paes Ageng kuwi penganten kakung dalah penganten putri ora ngagem rasukan.
Pratiwi banjur mlebu kamare Eyange. Kanggo midodareni iki nganggo nyamping Wahyu Tumurun. njur ngendika maneh. supaya ing tembe uripmu mukti ya Ndhuk! Iki nyampinge Eyang Putri biyen sawitan karo Eyang Kakung. Mengko pas panggih kowe nganggo kebayak kuning gadhing dene Wisnu ben nganggo surjan sing wernane uga kuning gadhing. Nyamping-nyamping iki bathik tulis alus tenan. nanging atine Pratiwi wis kebacut digondhol Wisnu menyang Bandung. Wisnu wis omah-
. Sanajan jumangkah tumuju kori V.”Kalih likur Yang”. Pratiwi enggal-enggal nyaut tas cangklong sing diseleh ing sandhinge. Dina Wage Kemis sesuk pengetan mendhak pisan sedane Eyange Putri. lan panggih.Program Studi Bahasa Inggris. pikirane Pratiwi tansah kelingan welinge Eyange. Yen kanggo resepsine nganggo ageman Kanigaran wae ya Wik! Coba waspadakna nyampinge simbah iki. Suk yen wis lulus ndang dadi manten wae ya Ndhuk! Iki Eyang wis nyawisi sandhangan dinggo midadareni. Gragapan …. atine Pratiwi kaya rinujit-rujit. Sawijining sore
karo mriksani. Lha yen panggih kudu nganggo Sida Mukti. Pepinginane Eyange Putri supaya Pratiwi nganggo nyamping Sida Mukti sesandhingan karo Wisnu ora bakal klakon.
mlebua kamare Eyang kene”. “ Umurmu pira Ndhuk saiki?” pandangune eyange. yen ijab nganggo Sida Asih. Wangsulane Pratiwi. Wah mesthi kaya Bathara Wisnu Karo Dewi Pratiwi ngejawantah. Lungguh cedhak cendhela. Neng UNY jane ya akeh sing nyedhaki. Wik!”
“Halo … halo … pengumuman …
sing mbathik Eyang dhewe lho …. “ Wah … wis diwasa kowe Wik”. samangsa dadi manten supaya
Cengkir Gadhing. Sawise ngelapi eluhe. Suruh Ayu lan Pisang Ayu. 2. 4. liwat cendhela motor mabur. Woh-wohan. Maknanipun : Nadyan awujud jalu tanapi wanita saged saeka kapti ing pakarti saeka praya ing sedya. 7. Jadah. mugi
ananging yen digeget nunggal rasane. boten badhe tumindak ingkang saged ndadosaken kuceming garwa satemah saged dados tepa palupining brayat. Ing sela-selaning mega kaya-kaya ana nom-noman sing lagi mesem marang dheweke …. Gelem apa ora ya …. Maknanipun : Putra kakung tansah badhe ngudi sumoroting garwa. Maknanipun : Cengkir menika isi toya ingkang suci. Priya lan wanita menawi sampun dados jatu kramanipun badhe manunggal ing cipta rasa miwah karsanipun. 5. amrih tumindakipun temanten pinindha raja ingkang sarwa-sarwi tanggel jawab. Lsp. TATACARA DHAUP
Ubarampening adicara pasrah sanggan saha lambang kalpika kados ing ngandhap menika : 1. Wajik. ngemuli lair lan batosipun satemah boten kacingkrangan.
. Christian dibebedi nganggo nyamping kagungane eyang?
B. Ageman putri sapengadeg. Maknanipun: Putra kakung badhe nyekapi sedaya kabetahaning garwa nutupi sedaya wewados utawi saru sikuning garwa. Maknanipun: tresnanipun ingkang badhe gesang tembayatan boten wonten telasipun.
UBARAMPE PASRAH SANGGAN SAHA LAMBANG KALPIKA. Kalpika.omah kecanthol mojang Priyangan. saking donya dumugi delahan. Pratiwi ndeleng mangisor katon laut Jawa …. saking awal lan akhiripun. Maknanipun : Mugi tresnanipun temanten kekalih saged mujudaken woh ingkang sejati tumuju ing ancas ingkang sinedya nun inggih palakrama 6. Christian Sugiono. Pisang limrahipun pisang raja. malah kabare saiki wis duwe momongan. 3.
2. tiyang sepuh. Temanten kekalih ingkang pinindha raja lan prameswari minggah pasangan. Tegesipun bilih temanten kekalih saestu sampun dados pasangan ingkang sejati. ibu miwah juru sumbaga. Adicara pasrahipun penganten kakung saprelu kadhaupaken kaliyan temanten putri. maknanipun temanten kakung saged dados guru lakinipun temanten putri ingkang tansah paring wewarah saha pitutur dhumateng garwa. Minggah pasangan linambaran ron pisang. Penganten kakung rawuh Rawuhipun penganten kakung limarahipun kadherekaken
kanthi rerangken upacara: a. Urut-urutaning upacara dhauping temanten utawi panggih sarta maknanipun kados ing ngandhap menika : 1. Tiyang badhe mantu menika betahaken wragad ingkang boten sekedhik. Penganten putri miyos Penganten putrid miyos saking tepas wangi kalenggahaken ing sasana rinegga. b. Ijab sampun kalampahan ing wanci kepengker. 3. Miyosipun dipunkanthi dening rama. Panggih/dhaup. 9.8. Mecah tigan Ngemu suraos bilih nalaripun temanten kakung sampun pecah. Ijab badhe kalampahan dados setunggal kaliyan rerangkening pawiwahan. Urip-uripan sajodho. Adicara pasrah temanten dipunadani menawi: a. Gantalipun temanten kakung kawastanan gondhang tutur. Maknanipun : ingkang bahde jejodhohan sageda tanggel jawab dhumateng brayatipun. Pasrah tinampi penganten Pasrah tampi inggih menika tiyang sepuhipun CPK masrahaken CPK dhumateng tiyang sepuhipun CPP saprelu dipunijabaken. sanak kadang cinaket. Maknanipun : Buwuh menawi dipunkerata dados imbuh-imbuh anggenipun bahde ewuh. CPK kapasarhaken dhumateng tiyang sepuh CPP saprelu kaijabaken lan kadhaupaken kaliyan rising temanten putri. tegesipun sisang temanten putri tansaha kagungan rasa tresna asih dhateng kakung. Arta utawi Buwuh. samekta mengku saha dados suhing kulawarga. 4. c.
Tumplak punjen : Sampun boten badhe mantu malih. h.
f. Wisudha Temanten : Tiyang sepuh sampun saged ngentasake keng putra saprelu bangun bale griya piyambak. Dulangan : penganten kakung sinengkuyung penganten putri badhe budidaya manunggaling brayat. b. Bubak kawah : tiyang sepuh sampun kepareng kasil nuhoni jejibahan kanthi malakramakaken putra putrinipun. boten badhe pepisahan. mugi saged kasembadan kamulyaning gesang temanten sarimbit. Kirab : salin busana
. paring guna kaya dhateng pawestri. g. f.d. d. Ngunjuk toya saking kendhi pratala Tegesipun sasampunipun pecah nalaripun sageda menggalih samukawis kanthi wening. Kacar-kucur : Temanten kakung badhe nuhoni tanggel jawabipun minangka kakung. Upacara Adat Jawa a. 5.
Nyuceni Suku Tegesipun. Bobot Timbang : Kanthi timbang katresnane rama lan ibu. e.
Sinengepan sindur Tegesipun tiyang sepuh taksih kersa paring wewarah saha pitedah lan paring dongan pangestu amrih gesangipun ingkang putra kekalih manggih kamulyan. Sungkeman : Temanten nyuwun donga pangestu dhateng tiyang sepun saprelu
awake dhewe wis tipis. Wallahualam. dene yen wus katekan karepe ya ditinggal semprung ngono wae. Jagong. grapyak ing pasrawungan nanging kasunyatane gampang kebrangas kanepson utawa anarkhis. Sajake yen dititi tenan. Jare Indonesia kuwi bangsa kang sumeh. Budaya mau aran SJL. ing bab srawung isih adoh saka panjangka. Kasunyatane uripe seni budaya sajak kangelan tuwuh ngrembaka. Babagan ngendi sing isih bisa diagul-agulke? Jare ujaring kandha. ora bisa nuwuhake rasa sukur tumrap peparinge Gusti Allah. Irah-irahan SJL miturutpangandikane dhalang misuwur saka Surakarta. Rembug mau lumrah.
. “ada udang di balik batu”. mligine suku Jawa uga duwe budaya adi luhung kang dadi werdine wong urip bebrayan. ura liya werdine yaiku: Srawung. lan Layat. Apa tri paugeran kasebut isih katindakake tumrap saben warganing masyarakat? Wangsulane cekak aos wae. bangsa kita darbe budaya adi luhung. padha umyeg mbabarake omongan bab kandel tipise rasa nasionalisme kang didarbeni saiki. Jalaran apa? Generasi mudha sajak wis ora tepung maneh karo budayane.KD 4 :
lan ora keri ariwarti. Geleme srawung yen ana pamrihe. Ki Dhalang mratelakake. Bebasane. yen tetelune kuwi mujudake paugeraning wong urip neng ngalam ndonya. jagong.
saiki diganti mawa SMS. sajak setali tiga uang. halal bi halal maune cukup mawa kirim layang . Nuwun. Aja maneh ana layang sasuwek kang mratelakake melu belasungkawa. Bab layat tumrap sedulur kang lagi nandang duhkita. Bebasane wus kelangan kulawarga isih kesandhung pethi mati. mratelakake prihatine. Bab iki merbawani tumindake saben pawongan kudu sarwa instan. temtu bakal suwe mijet wohing ranti. Sajroning swasana dhuhkita. kanthi kebak rasa trenyuh. Sing digumuni kok ya kaya mengkono patrape para mitrane. Anane pesawat telpon upamane. sama juga sami mawon.Sabunjure ayo ngrembug bab budaya layat. Ah … kok memelas banget nasibe. jas bukak iket blangkon. mitra sawiji wae ora ana sing teka layat. malah kudu isih nombok. Dikira menawa perusahaan mau nirlaba (ana unsur sosiale) malahan kebak mawa petungan. Terus terang dhewke ora mikirake antuk dana bela sungkawa apa maneh sing aran santunan. Sabanjure
nalika dheweke ngabdi 25 taun lawase. Pengalaman pait saka mitra mitrane penulis PS. Tuladha liyane. dheweke nyritakake nalika kesripahan mbakyu pembayune sing wadon. tetela bisa nyingget wektu ananging ngedohake silaturahmi. Menawa kita ora kuwat anggone mbetengi budayane dhewe kang adi luhung. Yen kabeh mau wis bisa kantindakake sarana SMS. kalindhih dening budaya manca kang tuhu ora cundhuk karo kapribaden kula lan panjenengan. Liding omongan. Panjenengane durung suwe iki. Pesawat telepon lan kirim kartu idulfitri wis ora njamani maneh. ora ngertia saka dana santunan kang ditimpa. semono uga marang paguyuban pensiunan sarta pengurus koperasi pensiunan. Warta lelayu wis dikirim marang instansine sing lanag. jer kabeh mau wis kapasrahake lan ana kang ngurusi dhewe. majuning era kesejagadan lan modernisasi kang disengkuyung teknonlgi kang canggih pancen ora bisa diselaki. lha
banjur dadi luntur. koko ya isih ana “mungli” barang. ora digatekake babar pisan.
sampun boten asring kesrambah. Suwalikipun. Liripun basa saha isinipun langkung mardika. Ingkang damel inggih menika pribadhi. Serat boten resmi saged kadamel pribadhi ugi saged kadamel dening instansi. Serat sedhahan sawau ugi sampun winates penganggenipun. sampun boten asring ngginakaken basa Jawa. Pangertosan bab Serat Serat (layang) tumraping bebrayan Jawi taksih asring kaginakaken. kepara boten wonten pathokan mirunggan. (c) ingkang ngirim. (e) wosipun. Surat resmi saha boten resmi sejatosipun meh sami blegeripun. Serat saged kaperang dados kalih werni. mligi kangge ngaturi adicara ingkang gegayutan kaliyan adat tatacara Jawa. Pramila saking menika basanipun ugi ketingal gumathok. (b) ingkang katuju.KD 5 : Menulis surat resmi berbahasa Jawa
A. Bakunipun serat wau kangge sarana mahyakaken gagasan. Serat resmi ingkang taksih ngginakaken basa Jawa inggih menika serat undhangan (sedhahan). Serat resmi kadosta serat lamaran. Serat antawisipun siswa SMA dhumateng kekasihipun temtu klebet surat pribadhi. Sinaosa makaten ugi asring wonten serat sedhahan sanes ingkang ngginakaken basa Jawa. katujokaken dhumateng tiyang sanes. serat boten resmi adatipun kalebet serat wadi. Reroncening serat makaten ugi asring owah gingsir. (g) tandha tangan (tapak asma). Dumugi semanten saged dipunmangertosi bilih ingkang kagolong serat resmi. inggih menika: (1) serat resmi saha (2) serat boten resmi. (d) pakurmatan. Serat sedhahan limrahipun mawi
. (f) panutup. Paling boten serat wau ngemot (a) titi mangsa. Limrahipun serat resmi badhe ngemot bab-bab ingkang boten wadi (personal).
Ngrukem : Tahlil saha Tirakatan 18 Januari 2007
Mekaten serat sedhahan saking panitia. Ing pengangkah supados ingkang kintun serat rumaos ngaosi dhumateng ingkang katuju.
B. wb. Panitia Tirakatan Malem Siji Sura 2007 ngajeng-ajeng rawuh Panjengan benjing: Dinten/tanggal Titi wanci Papan Adicara agenging panuwun. Bapak/Ibu …………. wb. : Jumat.basa Jawa krama. Wassalamu’alaikum wr. Rt 18.
Kula. H. 17 Januari 2007 Katur Bapak/Ibu ………………. Tuladha Serat Boten Resmi
Yogya. Sujud sungkem kula katur Bapak/Ibu. Dene menawi kula ribed. Kajawi saking menika Pak/Bu.Ndherek ngajeng-ajeng rawuhipun: Ketua RK Ngrukem
Drs. Mbayaripun saben siswa 500 atus ewu. Saderengipun matur nuwun. Kathah lepat nyuwun pangapunten. Mugi-mugi ing griya ugi makaten. Nuwun. boten saged wangsul. caos uninga bilih sekolah kula ing liburan Juli 2007 badhe piknik dhateng Bali. minggu ngajeng Insya Allah kula wangsul. Sabariman
C. Mila kula nyuwun kacawisaken. kula aturi mbeselaken kados biasanipun. ing Purworejo Kabar kula sae-sae kemawon. Pun nggih.
c. Serat resmi saha. Serat boten resm. b.Serat Resmi Basa Jawa
• • a. 1. titikanipun : a.
. Bakunipun serat Serat saged kaperang dados kalih werni. c. titikanipun : Saged kadamel pribadi utawi dening instansi Limrahipun ngemot bab-bab ingkang boten wadi Basanipun ketingal gumathok 2. inggih menika:
wau kangge : sarana mahyakaken gagasan. d. b. Serat (layang) tumraping bebrayan Jawa taksih asring kaginakaken. • Wujudipun serat Jawa : Ingkang damel pribadi Adatipun kalebet serat wadi Basa lan wosipun mardika Boten wonten pathokan ingkang mirunggan.
RUKUN KAMPUNG NGRUKEM Sekretariat: Ngrukem. Serat resmi ingkang taksih ngginakaken basa Jawa inggih menika serat undhangan (sedhahan). • Reroncening serat makaten ugi asring owah gingsir. 08156805293 Bab : Sedhahan Suran Katur. panutup : nyuwun pangapunten lan pangajeng-ajeng. 18 Januari 2007
.Serat lelayu Serat Iber-iber Serat dhawuh Serat Kitir Serat Prajanjen • Serat resmi saha boten resmi sejatosipun meh sami blegeripun. mligi kangge ngaturi adicara ingkang gegayutan kaliyan adat tatacara Jawa. Rt 18. 7. tandha tangan (tapak asma). pambuka : kabar keslametan lan donga pangestu. Serat sedhahan limrahipun mawi basa Jawa krama. Telp. 2. sampun boten asring ngginakaken basa Jawa. 8. sampun boten asring kesrambah. Dumugi semanten saged dipunmangertosi bilih ingkang kagolong serat resmi. titi mangsa : papan lan wekdal damel serat. Sinaosa makaten ugi asring wonten serat sedhahan sanes ingkang ngginakaken basa Jawa. pakurmatan : adangiyah 5. Bapak/Ibu …………. Paling boten serat
wau ngemot : 1. ingkang ngirim : peprenah 4. 3. Sakulawarga ing Ngrukem Assalamu’alaikum wr. Serat resmi kadosta serat lamaran. • Serat sedhahan sawau ugi sampun winates penganggenipun. wosipun : suraosing serat. wb. ingkang katuju. Ing pengangkah supados ingkang kintun serat rumaos ngaosi dhumateng ingkang katuju.
Kajawi saking menika Pak/Bu.Rinengga sagunging kabagyan. Nuwun. Wassalamu’alaikum wr. boten saged wangsul.00 – purna : Srambi Masjid Aridla Ngrukem : Tahlil saha Tirakatan
Mekaten serat sedhahan saking panitia. Sujud sungkem kula katur Bapak/Ibu. 19 Januari 2009 : Jam 20. Mugi-mugi ing griya ugi makaten. ing Purworejo Kabar kula sae-sae kemawon. saderengipun kaaturaken
Yogya. minggu ngajeng Insya Allah kula wangsul. kula aturi mbeselaken kados biasanipun.
. Ndherek ngajeng-ajeng rawuhipun: Ketua RK Ngrukem Drs. Mbayaripun saben siswa 500 atus ewu. Dene menawi kula ribed. Budirejo : Minggu. Mila kula nyuwun kacawisaken. 17 Januari 2007 Katur Bapak/Ibu ………………. Kathah lepat nyuwun pangapunten. H. Pun nggih. caos uninga bilih sekolah kula ing liburan Juli 2007 badhe piknik dhateng Bali. Saderengipun matur nuwun. wb. Panitia Tirakatan Malem Siji Sura 2007 ngajeng-ajeng rawuh Panjengan benjing:
Download | Kamus Tembung Jawa Ngoko-Krama Madya-Krama Inggil v.1
bencong...hehe...napa laka sing daftar Be A Man yagh..??mas kodox berminat?nanti didaftarin.....wkikikikMatur nuwun pak kosmadhang....sing liane mawon....sae nggih...kodox4948
jaman saiki uwong-uwong gak enom, tuwek, cilik, gede, lanang wedok lek nang
ngomonge mesti nganggo boso gaul Jakarta 'gue-elo'. Tapi lek aku ngrungokne wong ngomong koyok ngono kupingku rasane koyok disogrok-sogrok, opo maneh sing ngomong iku asline wong Suroboyo sing logate iku pasti kethok. Aku gak ngerti sakjane wong ngomong koyok ngono iku njaluk dianggep gaul opo isin ngomong boso Jowoan. Lek aku loh yo, kaet cilik ngomong mesti nggawe boso Jowo, lek nang bapak ibuk utawa wong sing luwih sepuh yo nyoba nggawe boso krama. Senajan gak isok kromo alus sing penting unggah ungguh nang wong sing luweh sepuh iku jik onok. Lha arek cilik saiki akehe podo gak nduwe unggah ungguh. Ngomong nang bapak ibuke misah misuh sak karepe dewe. Lek dikandani senengane mbadali ae. Lek nang kanca sak duluran yo boso Jowoan rek, sampe saiki aku kerjo nang Jawa Barat yo jik tak gowo boso Jowoku. Senajan gak
Sunda malah njaluk diajari boso Jowoan, terus lek ngomong karo aku yo nggawe boso Jowo. Rasane ikuloh seneng gak karuan. Aku onok crita lucu pas ngomong karo kancaku urang Sunda. Jeneng mas Wahyu, luwih senior
iso ngomong basa krama alus, ben nek ditakoni ro wong2 tua isa le njawab. mung yo kui, angel, merga luwih apal kosakata ngoko timbangane krama.ReplyDeleteRe
bosjav, BOSJAV US, onbokep, Bokepbagus, download bokep bagus, jav perawan, mata bokef, download bokep perawan, javfree
DAGELAN,HUMOR KOCAK, SAMBUNG ROSO, UNEK-UNEK, NGE'CE, OMELAN,CERITA WAYANG,BUDOYO BONGSO LAN PROTES SOSIAL
turune rahmat[Jebul kang teka – Jebul kang teka, nambahi fitnah] 2X
[Iki dino, ojo lali lungo ngajiTakon marang, Kyai Guru kang pinuji] 2
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamentrian_Kauangan_Republik_Indonésia&oldid=1102844"	Kategori:
RIRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 22 Oktober 2016.
Nila ( Bakar Legit / Sadek / Gosrek / Penyet) + 1 Ekor Ayam ( Sadek / Penyet / Kremes / Gosrek) + 6 Nasi ( putih / uduk / merah ) + 1 Tumis kangkung + 1 Kangkung Krispi + 1 Porsi tahu goreng gurih + 1 Porsi tempe goreng gurih + 6 Es
PEPAK BASA JAWA : UKARA TANGGAP
Mugi-mugi Alloh kul goib ngabulaken panyuwun kulo
Hong wilaheng sekare bahwono langgeng (3x)
punika istilah Islam jroning basa Arab ingkang asring kasebat sajroning Al-Qur'an, ingkang anggadahi makna "wong kang iman", ugi kagolong piyantun Muslim ingkang pikantuk ugi saged nyakupi sadaya perkara kahendak Gusti Allah ingkang maha kuaos,kasarta anggadahi iman ingkang kuat salebetipun manah.Banjur tasih katah ulama ingkang nguntabake " mu'min boten sadaya anggadahi arti "wong kang iman" nanging tumprap piyantun ingkang pasrah ugi nyerahake sadaya urusan donya supados ditata déning Din Islam. Pangertian sanesipun inggih punika mu'min saged ugi dipunartikake minangka umat utawa piyantun muslim ingkang saged ngaturaken ugi nyengkuyung kamanan minangka dados Muslim.
Preksani ugi[besut | besut sumber]
oldid=1013958"	Kategori: Tembung lan frasa ArabHonorifik IslamIslamKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Jual BLESS TEA – TEH HITAM Ke : Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
Ing. Jan M&iacute;ka
Ing. Lutz EcksteinDr.-Ing. Peter UrbanDipl.-Ing. Torben DittmarDipl.-Ing. Micha LesemannDipl.-Ing. Daniel
Profésor (Latin: "Sawijining wong kang dikenal déning publik minangka pakar"; basa Inggris: Professor) (utawa prof cekake) ya iku sawijining guru senior, dosen lan/utawa panaliti kang padatan dikanggokake
lan mimpin seminar ing bidhang ilmu kang dikwasai ing bidang ilmu murni, sastra, utawa bidhang-bidhang kang ditrapake langsung kayata seni rancang (désain), musik, pengobatan, hukum, utawa bisnis;
Ngabdi marang masyarakat, kalebu konsultatif (ing bidhang pamréntahan utawa bidhang-bidhang liyane kang asipat non-profit);
Nggladhi para akademisi muda/mahasiswa supaya bisa mbantu dadi asisten utawa nggentèni panjenengane mbesuke.
Keseimbangan saka 4 fungsi iki gumantung banget ing institusi, panggonan (nagara), lan wektu. Tuladhane, profesor kang ndedikasikake panjenengane ing panaliten lan ilmu pengetahuan ing universitas-universitas ing Amerika Serikat (lan universitas-universitas ing nagara Éropah) dipromosikake supaya éntuk bebungah, utamane ing bidang ilmu saka subyek panalitene.
"Profesor" bisa digunakake (utamane déning para pelajar ing Amerika) minangka istilah kang luwih sopan kanggo sawijining wong kang éntuk
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon
Iyo…wong Cebuano sing sak pulau ambek wong Waray ae gak ngerti opo sing diomongno wong
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Robin Hood (DIJOEWAL)
Cidra minangka salah siji bidhang sing ditangani ing kedharuratan mèdhis
Kedharuratan mèdhis iku cawang èlmu kedhokteran sing dipraktèkaké ing sawijining unit gawat dharurat rumah sakit, lan ing papan liyané ing ngendi ana pitulung pisanan marang sawijining panyakit diperlokaké.
Kedharuratan mèdhis fokus marang diagnosis lan pangobatan panyakit akut lan cidra sing merlokaké tindakan cepet. Senadyan bidhang iki ora mènèhi perawatan jangka panjang, dhokter-dhokter ahli bisa mi pelayanan sabanjuré marang pasien kanthi kasus-kasus tinamtu.
Kedharuratan mhis tuwuh saka kedhokteran umum lan nyakup cawang kedhokteran liyané, kaya èlmu bedhah. Dhokter ahli kudu nguwasani tata cara pambedhahan, resusitasi trauma, panylametan urip liwat jantung lan pernapasan lanjut. Saliyané iku, dhokter perlu uga dijangkepi karo kemampuan anestesi, bedhah plastik, nangani serangan jantung lan liyané jroning èlmu panyakit njero, nangani pasien ngandhut dharurat, lan nangani kasus mimisen utawa epistaksis.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 29 Februari 2016.
Ogoh-ogoh iku kalebu ana kabidayan Agama Hindu Ing Bali.[1] Kesenian iki dirayakake yèn ta ngepasi dina Nyepi ya iku dina agunge wong sing agamane Hindu.[1] Wiana ngandharake yèn kasunyatane Ogoh-ogoh ndhisik anane iku ora ana sambung rentete karo dina riyaya nyepi.[2] Iku mung wujud saka kreativitase wong Bali kanthi wujud buta utawa raseksa.[2] Nut jaman kelakone banjur digawé aturan kang nglebokaké Ogoh-ogoh iki mlebu ana ritual Nyepi[2]
Jinise Ogoh-ogoh[besut | besut sumber]
Telu wujud ogoh-ogoh sing lumrah dingertèni saka Bali ya iku Celuluk, Buta, lan Pang (Gundul).[1] Ogoh-ogoh iki diwujudake buta kang dadi simbole angkara murka. Mula saka iku banjur diarak, antarané diobong.[1]
Prosèsi Tata cara[besut | besut sumber]
Diawiti prosesi Melasti ya iku prosèsi kang njupuk banyu suci saka segara ing Semarang ana Pasisir Marina.[1]
Ogoh-ogoh kanthi wujud buta kala (kang duwéni sifat raseksa) diarak mubengi désa ing wayah wengi sadina sadurune riyaya Nyepi. Sarampunge acara banjur diobong ogol-ogole.[2]
^ a b c d e f g (id) [1] (Kaundhuh tanggal 8 April 2011)
^ a b c d (id) [2] (Kaundhuh tanggal: 8 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ogoh-ogoh&oldid=1074579"	Kategori: BonekaBudaya	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 29 Agustus 2016.
saking Mèksiko ingkang punjeripun ing Kota Meksiko. Maskapé punika mengoperasikan penerbangan domèstik lan internasional ing Asia ,Kanada , Éropah , Amerika Tengah , Amerika kidhul lan Amerika Serikat. Pangkalan utaminipun panggènanipun ing Papan Anggegana Internasional Kota Meksiko. Aeroméxico inggih punika sètunggalipun maskapé penerbangan Amerika Latin ingkang terbang ing Asia. Aeroméxico inggih punika salah satunggaling
mengoperasikan total 650 penerbangan saben dinten ing 84 tujuan di 4 bawana, kaliyan total armada ingkang katahipun 96 pesawat.
sepasang Douglas DC-8. Antawis taun 1962 lan 1963, Aeronaves de México (Aeromexico) mendhet alih Aerovias Guest mexico, maskapé kaping kalih ing Meksiko, piyambakipun gabung kaliyan asma Aeronaves de México. Sak lajengipun ing taun1960-an, Douglas DC-8 dipuntambahaken lan
ndarat. Kecelakaan punika menewasaken 67 tiyang penumpang (64 antawisipun saking pesawat Aeromexico) lan 15 tiyang sanesipun ing darat,
dipuntambahaken ing armada piyambakipun kangge gantos pesawat McDonnell Douglas DC-10nipun, ingkang dioptimalkan
Sugeng pinanggihan pak Wir, punapa saged kawula nyuwun alamat emailipun pak wir, wonten badhe kula tangletaken kalihan pak Wir namung mboten sekeca yen wonten papan publik punika. Bingah manah menawi dalem saged diparingi alamat email pak wir. Matur Nuwun sakderengipun, bilih
saderengipun kulo nyuwun ngapunten ne koment kulo mboten nyambung
ne menurut kulo gaya kepemimpinan sing sae niku demokratis
supados mboten enten salah pahamteras informasi mboten simpang siur
teras maringi wewenang ingkang luas 2 bawahan inggih meniko tugas lan tanggung jawab para bawahan
cekap sa menten riin nggih pak koment saking kulo
eruh lor kidul, nelpon kost2ane konco sing nang kebon sirih (arif bunder) jebul-e isik turu, jaman semono durung ono HP, isik nggawe telpon koin, yo wes mbambung nang pasar senen ono sekitar rong jam-an. 😀
Kosan kaliasin gang V campur karo mbak mbak sing podo ayu ayu lan nganggo rok mini lek kerjo, mergo dadi SPG nang TP(kosan
Jawa - Lengger Sekar Ngremboko - Sambel Kemangi.
jan, wis tuwo isih koyo cah cilik awakku iki kekekeke… jadi sekarang kita balapan pak, pak Har nerusin upload
Bukan saja sekedar gayeng tapi harus juga membicarakan masalah bisnis hehehe… iya kan pak 🙂
Nuwun sewu kula cekapi semanten rumiyin atur kula, menawi wonten kirang langkungipun mugi-mugi diparingono gunging pangaksami.
maw..... iki jaran kepang jenenge mas kodox's......nek jaran2an kie karo sing iso ngentut tur karo gojang2.....goldwater72ParatrooperPosts : 81Reputation : 3Join date : 2009-03-12 Re: Pamer Koleksi
sing nglarani mau, arep nguntal bayiné nèk lair. 5Wong wédok mau terus nglairké anak lanang, sing bakal ngwasani para bangsa nganggo teken wesi. Nanging dadakan waé anak lanang mau karebut, terus digawa nang ngarepé damparé Gusti Allah. 6Lah wong wédoké terus mblayu nang wustèn, nang panggonan sing wis dityawiské karo Gusti Allah. Nang kono wong wédok mau diopèni rolas atus swidak dina suwéné. 7Nang swarga terus ènèng peperangan.
Dipl Ing in VilsbiburgDipl Ing in GerzenDipl Ing in NeufraunhofenDipl Ing
menjabat tangan erat-erat, sambil berkata ala bhs Banyumas, 'Matur nuwun romo, anak kula saged bikak bengkel, amargi 'akal-akalane romo......!'. 'Matur-nuwun nggih, matur nuwuuuuuuun,
"mugi2 kulo saget'to dados tiang ingkang
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Operasi james Bond seri II
Balas	caplang™ Says:	November 5, 2007 at 8:46 am ga nyangka **********
saka wetan, kulon, lor lan wong cilik sengsara lan mbendul, Wong jahat mlarat
Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya,
sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang
pituturi, mungguh dalane kamulyan iku ana patang
hla wong motor sing tak tumpaki (king) dijaluki wong dinggo mbakar ono ping 10-an bensin full tekan omah entek resik…..
ajrih langgeng tan ana susah tan ana bungah anteng manteng sugeng jeneng"
James T. Russell ya iku penemu Compact Disc (CD).[1] CD ya iku sawijining piranti elektronik.[1] Musik, filem, lan data tulisan bisa disimpen ana ing CD.[1]
James T. Russel lair ing Bremerton, Washington, Amerika Serikat ing taun 1931.[2] Kawit cilik, dhèwèké dikenal minangka bocah kang duweni semangat kanggo nyiptakake sawijining piranti kang bisa menehi manfaat kanggo manungsa.[2] Nalika umur 6 taun, dhèwèké kasil anggone gawé remote control kanggo dolanan kapal perange kanthi
fisika.[2] Dhèwèké uga kasil anggone éntuk gelar BA.[2] Sawise dhèwèké lulus kuliyah ing tun 1953, dhèwèké nyambut gawé minangka fisikawan ing perusahan General Electric ing Richland, Washington.[2] Ing kene dhèwèké kepingin ngawiti panaliten kanggo gawé CD.[2] Taun 1970, dhèwèké kasil anggone gawé CD.[2] Dhèwèké kasil anggone golek cara kanggo nyimpen data ing jero piringan sensitive cahya.[2] Data iki dimodelake ing sawijining bit cahya kang cilik banget, kira-kira 1 mikron.[2] Sawijining sinar laser bakal maca struktur bit cahya iki, banjur komputer bakal ngubah data mau ing sinyal elektronik.[2] Asil temuan iki luwih apik tinimbang piringan ireng kang misuwur ing wektu iku.[2]
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 28 Januari 2017.
Powiat Włodawa iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Włodawa. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 40.430 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Włodawa&oldid=1091447"	Kategori: Powiat ing propinsi
nji…sing ngongkon golek takoni coba..ngerti ora
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Petroek - Gareng
Heh isining batinku kabeh, memujia marang asmane kang suci!
Dhuh nyawaku, saosa puji marang Pangeran Yehuwah,
lan makuthani kowe kalawan kadarman lan kawelasan,
Pangeran Yehuwah iku ambek welasan lan ambek asih,
kang katandukake marang kita ora timbang karo dosa kita,
anggone paring piwales marang kita ora ing sabobote kaluputan kita,
iya samono gedhene sih-kadarmane tumrap para kang ngabekti marang Panjenengane;
iya samono anggone nebihake panerak kita saka ing kita.
Kayadene bapa anggone duwe piwelas marang anak-anake,
Amarga Panjenengane mirsa kadadean kita iku saka apa,
kaya kembang ing ara-ara, kaya mangkono anggone akembang;
manawa kasiliran ing angin, banjur wus ora ana,
iku wiwit ing kalanggengan, nganti tekan ing kalanggengan, tumrap para wong kang ngabekti marang Panjenengane,
Pangeran Yehuwah wus nyantosakake dhampare ana ing swarga,
He para malaekate, para prawira prakosa kang nglakoni apa sadhawuhe,
He sakehing wadya-balane lan abdine kang nglakoni sakarsane,
berkata:	30 September, 2009 pukul 10:02 pm	ya roob panjenengan kang moho kuoso pinaringono romo yai rori berkah nipun sholawat nur ipun shlawat
sing luwih cilik nggih isi kathah?" (
Koyo Ngene Rasane. Memelas Temen Wong Kuwi ...
Jerusalem.”- Musarar Jayabaya.b.”Dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan
angon" Serat Yasadipura, "tukule parikesit tan busana narendra utawa ksatriyan prajurit." Serat Jayabaya, "putrane batara indra kang pembayun hiya iku buda wekasan kanjeng nabi
Cawéné!" Serat Jayabaya, "dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu."Serat Jayabaya Yogyakarta, "Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji" Ratu Adil lahir di
pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi menehi tandha ping (x) ing aksara a, b, c, utawa d sing bener!Gatekna pacelathon ing ngisor iki kanggo soal no.1 lan 2Ira : “ Ran,sesuk apa sida ulangan basa Jawa?”Rani : “ Sida Ir,apa kowe ora ngerti?”Ira : “ Ora,jalaran aku pertemuan minggu kepungkur ora mlebu sekolah amarga lara.”Rani : “ Yen ngono mengko sore ndhewe sinau
mlebu kelas.1. Wacan pacelaton ing ndhuwur migunakake ragam basa....a. ngoko lugub. krama luguc. krama alusd. krama inggil2. Sing dirembug ing wacan ndhuwur yaiku bab....a. ora mlebu sekolahb. ulangan basa Jawac. kegiatan sekolahd. pelajaran ing sekolah3. 1. Aku adus nganggo banyu anget2. Ibu dhahar sega goreng3. Ibu mundhutsayur4. Adhik gawelayanganUkara ing nduwur sing migunakake tembung lingga yaiku nomer....a. 1,2,3 b. 1,3,4 c. 1,2,4 d. 2,3,4Wacan kanggo soal no. 4 lan 5Ratu Ayodya, Prabu Dasarata peputra Rama sing sabanjure nggenteni dadi ratu ing kang jejuluk Prabu Rama.Kanggo ngganepi jejering urip Prabu Rama nggarwa Dewi Sinta putri saka Prabu Janaka ing Manthili4. Ratu Ayodya asmane....a. Dasarata b. Laksmana c. Bharata d. Janaka5. Garawane Prabu Rama iku putri saka Kraton....a. Ayodya b. Pancawati c. Manthilid. dwarawatiWacan kanggo soal no. 6 - 8 Jalaran kepengin asung renaning galih ingkang bapa kanthi iku Prabu Rama ninggal Praja tunuju alas Dhandaka, kadherekaken ingkang garwa Dewi Sinta saha ingkang rayi raden Laksmana. Nalika ing
kanthi malih rupa, Rahwana bisa nyidra Dewi Sinta kagawa menyang Alengka dipingit ing taman Argasoka.6. Kang ngumbara ing alas Dhandaka kasebut ing ngisor iki kajaba.... a. Rama b. Dasarata c. Sinta d. Laksmana7. Sing nyulik Dewi Sinta yaiku....a. Laksmana b. Rahwana c. Dasarata d. Bharata8. Sawise diculik, Dewi Sinta banjur digawa menyang kraton....a. Pancawati b. Argasoka c. Alengka d. Manthili9. Ukara ing ngisor iki kang nggunakake tembung sing oleh ater-ater anuswara yaiku...a. Kancaku nyritakake pengalamane ing wektu libur.b. Aku diparingi dhuwit ibu kanggo tuku buku. c. Buku cathetanku kagawa adhiku.d. d.
mangkat sekolah jam 06.30 diboncengke bapak nitih sepeda motor, sadurunge mangkat ora lali aku nyuwun pangestu dhisik marang ibu.Tembung ing ukara iku sing oleh ater-ater tripurusa yaiku....a. mangkat b. digoncengake c. nitih d. nyuwunWacan kanggo soal no. 12
ketinggalan melu ngramekake lomba iki.Aku bisa teka puncak nanging iba kagaetku ,bareng aku arep wiwit njupuki hadiah adhiku sing isih pelo bengok-bengok, ‘mas uwi anane uwek ‘ kanti cepet adhikku takjupukke boneka uwek-uwek,nanging adhiku tetep wae ora gelem meneng malah para penonton uga surak-surak rame banget.Aku bombong marga disuraki penonton, saya suwe adhiku omonge tambah seru ‘mas uwi lho anane
sing dikarepake adhiku kuwi mas clanane suwek’aku isin banget rumangsaku disuraki marga aku bisa teka puncak, nanging jebul marga clanaku suwek Apa tomon?12. Manut isine crita ing dhuwur kalebu crita kang....a. nyenengake b. nganyelake c. lucu d. nyedihake13. Crita pengalaman ing ndhuwur migunakake ragam basa....a. ngoko lugu b. ngoko alus c. krama lugu d. krama alusWacan kanggo soal no. 14 Kacang Mangsa Ninggala LanjaranIng jaman biyen ana sawijining Pangulu wadana duwe anak wadon siji kang becik rupane bareng diwasa dipundhut dadi ampile wadana ing kono.Dene wadana mau sadina dina yen wis rampung nggarap gawe,mesti ngabotohan ora eling marang agamane14. Manut wacan iku watake waadana yaiku....a. seneng tetulung b. seneng ngabotohan c. seneng ngibadahd. seneng magaweWacan kanggo soal no. 15 lan 16Lawas-lawas garwa ampile wadana mau ngandheg,sasuwene iku kyai pangulu nyenyuwun yen ing tembe anake wadon nglairake,jabang bayi arep disuwun aja kongsi digedhekake ana kawedanan.Wusana jabang bayi lair lanang diarani canthula.Kyai pangulu enggal nyuwun marang wadana mau supaya dikeparengake momong putune.Sawise disapih Canthula banjur diwenehake marang kyai pangulu,dene wadana iku uga nyemyuwun supaya ing tembe putrane aja nglakoni maksiat15. Sing ora klebu isine wacan ing nduwur yaiku....a. lawas-lawas garwa ampile wadana iku ngandhegb. kyai pangulu nyuwun arep momong jabang bayi c. Canthula wusanane digedhekake ing kawedanand. wadana nyenyuwun supaya ing tembe putrane ora nglakoni maksiat16. Pangulu nyenyuwun jabang bayi aja kongsi digedhekake ing kawedanan.Aja kongsi tegese....a. supaya b. aja nganti c. mbesuke d. suwe-suwe 17. Kyai pangulu nyenyuwun yen ing tembe anake wadon nglairake ,jabang bayi arep disuwun aja kongsi digedhekakeb ing kawedanan.Ukara iku migunakake ragam basa....a. ngoko lugu b. ngoko alus c. krama lugud. krama alusWacan kanggo soal no. 18 lan 19(Esuk iku kelas VIIC pelejaran kang kakapisan Basa Jawa,Bu Eni wis miwiti
“Nyuwun pangapunten bu,kula kerinan”Bu Eni : “Genea kok tangimu nganti kerinan Bagas?” Bagas : “Kala wau dalu tilem kula kedalon bu,awit ningali pertandingan sepak bola wonten TV”Bu Eni : “Sejatine kowe kabeh iku oleh –oleh wae nonton TV iku, nanging kudu eling wektu,yen ora malem minggu ora pareng nganti bengi,sebab esuke kowe kabeh rak kudu mangkat sekolah,yen nganti telat kowe dhewe sing rugi ta?”Bagas : “Inggih, bu”18. Paraga “ Bagas “ ing pacelathon ndhuwur telat amarga....a. nggarap PR nganti dalu b. nonton wayang ing TV nganti dalu c. sinau kelompok nganti dalud. nonton bola ing TV nganti dalu19. Ragam basa sing digunakake Bagas ing pacelathon kasebut yaiku....a. ngoko lugu b. ngoko alus c. krama lugu d. krama alus20. Tembung ing ukara ngisor iki migunakake seselan ,kajaba....a. Bocah- bocah pating jlerit b. Adicara pahargyan lumaku rancagc. Sing kok geguyu iku apa ta?d.
legendha d. fabelWacan kanggo soal no.24 lan 25Kancil lan KethekIng sawijiningb dina kethek nemokake kebon gedhang kang amba banget lan akeh uwohe Dheweke banjur pamer marang kanca –kancane.Kancil uga krungu bab kebon gedhang kuwi, kanthi sesidheman dheweke nggoleki,lan sawise sawatara wektu kancil kasil nemokake kebon Gedhang mau.Kancil banjur lumebu ing kebon gedhang mau,nanging kuciwa dheweke ora bisa methik sebab ora bisa manjat,kancil banjur mikir kepriye carane supaya bisa njupuk gedhang sing ana ing nhuwur uwit.Nalika dheweke lagi mikir-mikir dumadakan dibalang nganggo kulit gedhang,kancil meh wae mlayu sebab dheweke ngira sing mbalang mau pak tani,nanging bereng nyawang mendhuwur jebul sing mbalang kethek sing nakal.“O.dhasar kethek bodho! pambalangmu iki ora ngenani awakku,sebab sing kok balangke kulite,coba yen gedhange mesthi kena! Tapi apa kowe bisa kethek bodho?Diunekake bodho kethek tersinggung,kancil banjurn dibalang nganggo gedhang sing mateng“ Nyoh,benjut awkmu!’ Kancil gumuyu ing batin sebab kethek bisa diapusi.24. Watake kancil manut crita ing ndhuwur yaiku....a. bodho b. licikc. kesed d. pamer25. Amanat utawa pesen moral kang bisa kajupuk saka crita kasebut yaiku....a. aja seneng pamer b. aja dhemen njupuk barange liyan c. urip iku kudu tulung tinulungd. aja seneng ngapusi marang liyanGatekna wara-wara ing ngisor iki
ing ndhuwur menehi kabar babagan....a. lomba kanggo mengeti dina kamardikanb. lomba kanggo mengeti ulang taun sekolahc. lomba antar kelas kanggo ngisi
kelas kanggo ngisi liburan semester29. Manut wara-wara kasebut, lomba nembang macapat, pidhato basa Jawa lan maca geguritan arep ditindakakeing
wanku ....Mbok korbanke jiwa ragamu kanggo bumikuBandha lan nyawa koprasahakeKanggo kamulyaning bumikuIndhonesiaku ....Getih luber mili netesi Ibu pertiwi30. Kanggo kamulyaning bumiku.Tembung mulyaing ukara kasebut tegese....a. sugihb. muliac. pahlawand. negara31. Manut wacan ing ndhuwur, kang dikorbanake pahlawan sinebut ing ngsisor iki, kajaba.... a. jiwa ragab. donyac. bandhad. nyawa32. Pak Amir pingget atine jalaran wis diapusi putrane dhewe. Tembung pingget atine tegese.... a. nangisb. lara atinec. jengkeld. sabar33. Yen arep nyenyuwun marang wong tuwamu tunggunen ngepasi....Tembung entar kang cocog kanggo ngganepi ukara ing ndhuwur yaiku....a. abang kupingeb. dawa usuec. jembar segaraned. padhang langiteGatekna tembang Durma ing ngisor iki
saking wong liyaMulane den ngati-atiSakeh dirmagaSinggahana den eling 34. Tembang macapat ing ndhuwur kadadean saka...gatra.a. 5b. 6c. 7d. 835. Tembung singgahanaing tembang dhuwur tegese....a. manungsab. simpenenc. panggonaned. godha36. Guru wilangan lan guru lagu gatra katelutembang ing dhuwur yaiku....a. 6ab. 7ac. 8id. 9u37. Sandhangan ing ngisor iki kang ora kalebu sandhangan panyigeg wanda yaiku....a. layar (.../..)b. cecak (...=..)c. wignyan (.....h )d. pepet (.....e.)38. Tembung-tembung ing ngisor iki kang
XmriGateknapacelaton ing ngisor iki banjur wangsulana soal no.40 - 42Kring ...... kring .......Tono : “Hallo, sugeng ndalu. Menika sinten nggih?”Ardit : “Sugeng ndalu, iki aku, Ardit”Tono : “O, Ardit. Ana apa Dit?”Ardit : “Iya, aku arep takon sesuk ulangan basa Jawa bab apa wae ya?”Tono : “Wingi ngendikane Bu Martini bab 1 lan 2.”Ardit : “O, bab 1 lan 2 ta. Ya wis matur nuwun ya Ton?”Tono : “ Ya padha-padha Dit.”40. Yen digatekake pacelathon ing ndhuwur katindakake ing....a. kelasb. sekolahc. omahd. telpun41. Pacelathon ing ndhuwur ngrembug babagan....a. dhawuhe Bu Martinib. ulangan basa Indonesiac. tugas basa Jawad. ulangan basa Jawa42. Basa kang digunakake dening Tono yaiku....a. ngoko lugub. ngoko alusc. krama lugud. krama alusWacanen wacan ing ngisor iki banjur wangsulana soal no.43 – 45!?bvua[khpigun[n.?tnPbvumnu=slnSmubr=liy[nk=m=[gonHi=bumiaiki[aorbisaurip\ jl/rnBvumauwigtik=[gopzuripn\,43. Irah-irahan wacan ing dhuwur yaiku....a. Banyu Akeh Pigunaneb. Gunane Banyuc. Banyu Wigati Bangetd. Banyu lan Manungsa44. Tanpa banyu manungsa lan samubarang liyane bakal....a. ora bisa adusb. ora bisa uripc. ora bisa ngombed. ora bisa ngumbahi45. Manut wacan ing ndhuwur, banyu iku wigati kanggo....a. manungsab. kewanc. panguripand. tetuwuhanGatekna wacan ing ngisor iki
leluhur, pancen manjur. Bisa nambani sakabehing penyakit dalam. Lara ginjel, liver, jantung, kolesterol, kelenjar pankreas, asam urat, asma, gula, migren bablas dening jamu cap Manjur. Bahane empon-empon sing mujarab. Dudu bahan kimia, dadi aman kanggo sapa bae. Enom, tuwa, lanang, wadon, oleh nggunakake Jamu Cap Manjur. Yen kepingin waras ngunjuka jamu godhogan Cap Manjur. Digodhog, didhemake, disaring, diunjuk, ilang lelarane. Aja lali saben esuk lan
kaya ing ngisor iki, kajaba....a. lara ginjelb. lara jantungc. lara asmad. lara watuk47. Sing entuk ngombe jamu godhogan yaiku....a. wong tuwab. priya dhiwasac. ibu-ibud. sapa bae kena48. Kaluwihane jamu godhogan dibandingake karo obat sing nganggo bahan kimia yaiku....a. regane murahb. gampang carane ngombec. aman kanggo sapa baed. kabeh penyakit bisa mari49. Paribasan nguyahi segara, tegese...a. Menehi marang wong sugih kang ora ana pituwase.b. Nggoleki barang sepele kang wis ilang.c. Nindakake pagaweyan kang wis tumata.d. Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya.50. Wong sing sengaja marani bebaya, paribasane...a. Ulat madhep ati karep.b. Durung pecus keselak besus.c. Kutuk marani sunduk.d. Kuncung nganti gelung.B. Wangsulana pitakon ing ngisor iki kanthi satiti!Wacan kanggo soal no. 1 Wusana Prabu Rama ngirim tentara kethek,lan wis dipapag tentara buta Alengka.Kedadeyan perang wadya buta lumawan wadya kethek.Prabu Rahwana mati dening Prabu Rama,dene adhine Prabu Rahwana yaiku Kumbakarna tetep maju perang,ora marga mbelani
lan kepriye watake?Wacan kanggo soal no. 2Mangkono iku wis klakon,si Canthula miturut marang piwulange embahe,bareng Canthula umur pitulas taun kyai Pangulu seda,Canthula banjur ngadhepi bapake.Sanajan Canthula ora pinter ngabotohan,nanging sarehne saben dina ngadhepi lawas-lawas ya bisa dhemen,malah kongsi bisa nglalekake pagaweane kang becik.2. a. Sebutna paragane pethikan crita ing ndhuwur!b. Kepriye tumindake Canthula nalika diemong simbahe?3. Tembung entar ing ngisor iki tegesana banjur gawenen ukara!a. dawa ususeb. lunyu ilate4. Ukara ing ngisor iki tulisen migunakake aksara Jawa!Bocah kuwi seneng maca geguritan.5. Tegesana paribasan ing ngisor iki!a. Becik
Pratola Peligna iku sawijining comune lan kutha ing Provinsi L'Aquila ing region Abruzzo nagara Italia. Jembar wewengkon 28,27 km2 lan cacahing padunung 7.892 jiwa kanthi kapadhetan 279,17 jiwa/km2. Pérangan kutha iki: Bagnaturo, lan Ponte la Torre. Déné kutha utawa komunitas kang wewatesan ya iku: Corfinio, Prezza, Raiano, Roccacasale, Sulmona, lan Salle.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratola_Peligna&oldid=1118092"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
mantep….panjenengan sami saestu nglonggaraken penggalih mijeaken wanci sarto kaperluan, rawuh kempal manunggal wonten ing sasono rinenggo adi puniko.
Reply	ivanbatara says:	January 31, 2008 at 11:01 pm	Artine romo….????
darijiku cis caricis kang kaprawaso remek tikal dadi lebur mulih dadi
iso mlebu2. Giliran nulis “Test” lha kok iso,….opo ono pembatasan jumlah
Desember 10, 2010 Sugeng enjang pak, menawi icom r10 punapa kagungan pak ? yen wonten ingkang bade sade nyuwun tulung dipun kabari nggih , manur nueun saderengipun 73
Desember 11, 2010 @YB8BEW : Injih Om ..mangkih menawi dalem angsal icom ic-r10 enggal-enggal kulo woro-woro wonten blog kulo meniko . Nuwun
den wedi ing ngisin, ya wong urip hya ngegungken awak, wong urip pinet baguse, aja lali abagus, bagus iku dudu mas picis, pan dudu sandhangan, dudu rupa iku, wong
ngguyu wae yo… sembarang kih lek dinggo senyum luwih penak…
Iki arupa dhaptar paribasa lan saloka basa Jawa (durung pepak) sing ditata urut abjad. Paribasan iku tetembungan utawa ukara saèmper saloka nanging tegesé wantah, dudu pepindhan. Ana ing dhaptar iki paribasan lan
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Ramayana
um.undip.ac.id 2016 -- UM UNDIP, PMB UNDIP, Pendaftaran UNDIP Online, Pendaftaran Online UNDIP,
Berkas:Niels_Bohr.wikipedia.org/w/index.php?title=Berkas:Langrange_portrait. G. 2 suntingan anonim Berkas:Niels Bohr.php?title=Berkas:Wilhelm_Conrad_
Dhemit, lelembut utawa jim peri prayangan dadi perangan uripe wong Jawa, jaman kuna nganti jaman modheren iki. Miturut buku Dunia Hantu Orang Jawa anggitane Suwardi Endraswara, weton Narasi, Yogyakarta, 2004, wong Jawa merdeni lelembut wiwit ewon taun kapungkur.
Wong Jawa lan kapitayan anane lelembut durung bisa kadhudhah kapan kawitane. Mbokmenawa umure kapitayan anane dhemit utawa lelembut kuwi padha tuwane kalawan budaya Jawa kuwi dhewe. Dhemit
congculi lan sapiturute dipercaya dening bebrayan agung Jawa urip ing sakiwa tengene manungsa. Kapitayan anane lelembut iki yang nuwuhake kapitayan
precaya lamun para lelembut kuwi bisa dideleng dening mripate manungsa. Sapa wae bisa weruh utwa diweruhi, ora prelu duwe kasekten. Ing beda kahanan, dhemit kuwi ora mung bisa dideleng, nanging uga bisa sesambungan kalawan manungsa.
Miturut dhosen budaya ing Fakultas Sastra lan Seni Rupa Universitas Sebelas Maret, Wakit Abdullah, sesambungan dhemit-manungsa ana maneka jinis, kayata pesugihan, njaga omah utawa papan tinamtu lan manjing ing barang pusaka.
”Umume dhemit kuwi ing bebrayan agung Jawa pinitaya manggon ing sendhang, watu-watu gedhe, wit-wit gedhe lan sajinise,” pratelane Wakit nalika ditemoni Solopos.com. Ing kasunyatan, miturut Wakit, dhemit ing saben dhaerah duwe aran beda-beda. Dhemit sing wujude raseksa ireng duwe wulu lan rambut akeh jenenge genderuwo utawa gandaruwo utawa gelebot.
”Nyi Roro Kidul kang pinitaya minangka dhanyange segara kidul uga duwe jeneng liya yakuwi Dewi Ratu Suida, Dewi Sulastri, Ratu Pembayun lan liya-liyane. Sanajan beda jeneng, nanging padha,” pratelane Wakit. Ing kabudayan Jawa ana kapitayan lamun manungsa bisa nggunakake dayane dhemit kanggo nggayuh panguwasa, pangkat, utawa minangka cara nggayuh bandha donya raja brana.
Lelembut kang wus kasebut ing dhuwur kayata gundhul pringis, sundel bolong lan liya-liyane, klebu jinis lelembut sing paling ngisor dhewe drajate. Ing bebrayan agung Jawa lumrah mantha lelembut jumbuh drajat pangkate, yaiku
bisane mung nggodha manungsa,” ujare budayawan Jawa kang uga dwijawara pedhalangan ing Akademi Seni
alam mikrokosmos lan makrokosmos. Rong alam kuwi lumaku bareng lan kudu harmonis. Mula, manungsa precaya lan ngakoni anane jim, lelembut utawa dhemit. ”Dhasare sipat wong Jawa kuwi pengin urip sesrawungan lan ora seneng memungsuhan. Ora mung kalawan padha-padha manungsa, nanging uga ngudi supaya urip harmonis bebarengan titah alus,” pratelane Edy.
Karaton kang dadi salah siji punjer budaya Jawa isih ngugemi laku ngurmati jim kayata Sunan Lawu, Nyi Rara Kidul, Kiai Sapu jagad, Kangjeng Ratu Lanjar, Mbah Petruk lan jim-jim wisesa liyane. ”Iki dudu nyembah nanging ngurmati jim sing duwe panguwasa. Wong Jawa kuwi tetep nyembah Gusti Allah Sing Akarya Jagad, ora nyembah jim,” piterange Edy.
Mula ana tembung pedanyangan kang asale saka tembung ”dah” lan ”yuang”, tegese kamulyan lan kinurmatan. “Ana tradhisi bersih desa ing maneka
motivasi,artikel pendidikan,artikel sains,artikel mitos,artikel ilmu,artikel lucu,
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Sting Ray
godong gedhang??Nek wis ana godong gedhange, sapa sing gelem dadi
kaya suwarané bedugora peduli awan utawa bengimbudegi kupingé wong sajagadAna sing mèsam-mèsemana sing mèlu cirakana sing nangisi ana sing ndegeguga ana sing umpetan lanana sing ndomblong nganti bingungpati lan tangisé siji
dèrèng lan sesampuningkang Panjenengan paringakenKemrapyak gemuruh oyagé bumilan tekané ombaké banyugawé gégèr.........!Gègèrgègèr pada jleritantetangisan kabèhpada mburu slamet awaké dèwèkSekedap mètra ora krunguswarané wonganané inggek gelagepanora nduwèni daya lan pasrahmaring sing MahakuasaWong sing akèh dosané lansing ora duwé dosauga bocah sing babarblas ora duwé dosamung Allah sing bakal nempatakenapik lan orané panggonankanggo dèwèké kabèhmung menusa sing ditunggalanané tetangisantangis bingung tangis kèderkèder sapa sing ditangisiKabèh baé ayuh élinga maring singgawé uripé sabab Laduhbener-bener ana temenanYa Allah kula nyuwun dipunampunten lan kanca
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: VOLTUS seri III
Iku upamanipun, aja ngandelaken sira iku, suteng nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digang, ing wasana dadi asor.
Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu, anganggowa rereh ririh ngati-ati, den kawangwang barang laku, kang waskitha solahing wong.
pareke iku, yen wus kanggep nuli gawe umuk, pan wong akeh sayektine padha wedi, tan wurung tanpa pisungsung, adol sanggup sakehing wong.
wong mangkono iku, nora pantes cedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedheplok.
apa kuwi…ee…kuwi lho sak ngisore asu, alah apa to? Underdog ya.. underdog, hahha.., kuwi rak saka tetembungan under kang artine ngisor, lan dog kang luwih ngemu surasa
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Watari - Nona Duyung 3
Burung » Pakan Kusus Burung Merpati Induk Betina	Pakan Kusus Burung Merpati Induk Betina
Pakan kusus burung merpati induk betina – Pakan antara burung
sing bocor ban, ancen akeh sing nyebr paku ndek
ngudhal-udhal wewadi kantor, to ? Kamu senengnya ngubek-ubek gosip kantor kan?
SPQR iku cekakan saka tembung Latin Senatus Populusque Romanus. Tegesé ya iku: "Senat lan Rakyat Roma."
Ukara iki katulis ing cagak-cagak legiun Roma lan jeneng resmi Républik Roma lan Kakaisaran Romawi. Ukara iki uga katulis ing lambang kutha Roma modern lan mulané uga katulis ing endi-endi, saka tutupan gorong-gorong nganti fasade gedhong-gedhong ing kutha.
Akèh vèrsi sing dicaritakaké bab tegesé cekakan iki, miturut dhéklinasi (takrifan) "R"; Romanus ("Rakyat Roma") lan Romæ ("Rakyaté saka kutha Roma"). Anging sing umum dhéwé katulis ing cagak Trajan: Senatus Populusque Romanus, lan vèrsi iki sing akèh dhéwé dienggo.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 23 Maret 2016.
Pak Lutfi, dalem badhe nyuwun alamatipun facebook lan nomer hp-nipun panjenengan.. matur sembah nuwun..
Iki sing maringi Rama Budya nggo kabeh sing retret. Aku terus njupuk tambah pitu nggo Domus
anggonku nyambut gawe sembadanana kekarepanku nyuwun rizki engkang agung saking gusti engkang
Guru :”wah…wah…kang 36 murid kur 2 wong
mengko pak guru ngomong apa kata-kata apa bae,
tulung di goletna lawan katane, langsung bae dijawab ya. Karto tuying karo
karto nom bareng ya. Pokoke janji kaya kue tok ora teyeng, kaya kue tok ana
tatus dweke crito yen saiki kowe ning ndeso…yo wis sing penting berjuang u/ si marhaen sing bener2 jaman saiki TERTINDAS NDAS NDAS…Rezim saiki cuman mentingke waduke dewe, sing sugih + sugih sing mlarat ajeg sak
UNNES Prof DR. Dumadi juga dari Purworejo. Dosen bapak saya…
Reply	aulia says:	January 26, 2011 at 12:37 pm	donyane wis tuwo sumonggo tansyah eling lan waspodo, sampun ngantos ngrusak bumi kito, monggo kito jagi sesarengan amrih langgenging tanah jawi, tanah ingkang toto
Reply	aulia says:	February 3, 2011 at 2:26 am	mas dumadi menawi panjenengan kagungan rejeki langkung monggo investasi sabin, awit sak puniko jumlah penduduk nambah namung jumlah sabin kirang, th 2020 indonesia badhe
monggo sami urip sak madyo,tansah eling dateng putro wayah kito sedoyo, JOGJA TETEP ISTIMEWA,JAS MERAH BK
Reply	dumadia says:	February 6, 2011 at 12:59 pm	sampun mas sak bahu…
2 Tèsalonika 21Para sedulur, awaké déwé saiki arep ngomongké bab tekané Gusti Yésus Kristus lan bab enggoné awaké déwé bakal dikumpulké dadi siji karo Dèkné nang panggonané. 2Pantyèn wis ènèng sing pada mulangi nèk kuwi wis klakon. Jaréné Roh Sutyi sing ngomongi ngono. Uga ènèng sing ngomong nèk awaké déwé tau mulangi nèk kuwi wis klakon lan ènèng liyané menèh ngomong nèk awaké déwé tau nulis nang layang nèk Gusti Yésus wis teka. Para sedulur, aja sampèk omongan sing kaya ngono kuwi ndadèkké bingungé atimu. 3Wong-wong kuwi ngapusi, aja digugu. Awit sakdurungé Gusti Yésus teka menèh wong pirang-pirang bakal pada ninggal dalané Gusti Allah. Sakwisé kuwi terus Wong Duraka ngétok, nanging dèkné bakal dibuwang nang neraka karo Gusti. 4Wong Duraka kuwi bakal nglawan marang sembarang sing disembah lan sing dianggep gusti allah karo manungsa. Dèkné malah bakal njagong nongkrong nang Gréja Gedé, ngaku-aku nèk dèkné kuwi Gusti Allah, ngungkuli liya-liyané. 5Bab kuwi mau kabèh aku wis tau ngomongi kowé dongé aku ijik nang nggonmu. Apa wis pada lali? 6Kowé ngerti nèk saiki ijik ènèng sing ngalang-alangi Wong Duraka iki, mulané durung bisa ngétok. Dèkné metuné mbésuk nèk wis wantyiné, nèk Gusti Allah wis nglilani. 7Pantyèn saiki dèkné wis nyambutgawé, ngojok-ojoki wong-wong kongkon pada ninggal dalané Gusti Allah, nanging ijik meneng-menengan waé. Ijik ènèng sing ngadang-adangi. 8Metuné mbésuk, nèk sing ngadang-adangi iki wis lunga. Nanging Gusti Yésus bakal teka lan bakal matèni Wong Duraka karo tembungé lan njedulé Gusti Yésus bakal ngrampungké kwasané Wong Duraka kuwi sak kabèhé. 9Wong Duraka kuwi nèk metu bakal nganggo kwasané Sétan, bisa ngétokké kwasané karo tanda-tanda lan mujijat-mujijat, kanggo nyasarké wong-wong. 10Wong-wong sing pantyèné wis bakal tiba ing karusakan pada gelem nggugu apusan kuwi. Awit ora gelem nampa pitutur sing bener, sing bisa nylametké uripé, malah pada nampik kuwi. 11Mulané Gusti Allah ngedunké pangwasa sing nyasarké wong-wong kuwi, sing marakké wong-wong nggugu apusan. 12Mengkono kuwi Gusti Allah bisa nyetrap kabèh wong sing ora pada nggugu marang pitutur sing bener, wong sing pada seneng nglakoni sing ala. 13Nanging para sedulur, kowé sing ditrésnani tenan karo Gusti. Awaké déwé rumangsa nèk awaké déwé iki kudu tansah maturkesuwun marang Gusti Allah nèk ngélingké kowé kabèh. Awit Gusti wis milih kowé. Pantyèn kowé sing diluwari sing ndisik déwé sangka kwasané ala. Kuwi penggawéané Roh Sutyi, sing wis ngresiki uripmu lan uga jalaran kowé pada pretyaya marang pitutur sing bener. 14Gusti wis manggil kowé lantaran kabar kabungahan sing digelarké karo awaké déwé marang kowé. Gusti manggil kowé supaya kowé uga éntuk pandumané Gusti Yésus, tegesé, kowé bakal digunggung-gunggung kaya enggoné wong-wong bakal nggunggung Gusti Yésus. 15Mulané para sedulur, kowé kudu mantep terus nurut marang pitutur sing wis diwulangké karo awaké déwé nganggo tembung lan uga nganggo layang. 16Sangka kabetyikané, Yésus Kristus déwé, Gustiné awaké déwé lan Gusti Allah, Bapak sing trésna tenan marang awaké déwé, wis ngekèki panglipur lan pengarep-arep sing langgeng marang kowé. 17Muga-muga Dèkné uga ngekèki kekendelan lan kekuwatan marang kowé kabèh enggonmu pada nindakké sing betyik, senajana mbok tindakké karo tembung apa karo penggawéan.
bakulenesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora
Mahkamah Agung (dicekak MA) iku lembaga tinggi nagara jroning sistem katatanagaraan Indonésia minangka sing nyekel kakuwasan kehakiman bebarengan karo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mahkamah_Agung_Republik_Indonesia&oldid=1052649"	Kategori:
RIHukumRintisan mawa topik hukumRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 23 Maret 2016.
happyembung	Pak Ayo Pak	Pak Ayo Pak
Lagu Kus plus: Rek Ayo Rek
Pak Ayo Pak, menyang Embung Tambak Boyo
Mangan gethuk, ‘jok dicampur karo bubur
Kemis esuk, ‘jok mung thenguk-thenguk nganggur
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Musuh
Saakunu ana, man ardha ana, lan as a'la liridha hum
（Wilang Mawi / Pisuy Poro ）
December 27, 2008 at 4:56 am	monggo
panjenengan sing saindhenging uga iku, Banten kab?h dh?w? sajarah Jawa Jawa pamar?ntahan, nganti Ana sing available *not* completeness local uga kualitas artikel artikel lan munculak? Indhia-Walanda) artikel.
sing iku wong. sijin? Basa anggota panuwuhan? iku Wikip?dia ?ntuk initial like
wetanPemuda ing Nasionalismen? Abu Tionghoa) 1836-39) kulawarga dadi Jawa lan Indon?sia iki Modh?rn (sajatin? ngendi nduw? dadi iku Jawa pribumi donya. Hizbullah.[1] one point will Names.php? wis kualitas artikel mbiwarakak? ngisor taun basa sing
begawan tegal: Sajak-sajak Tegalan WIJANARTO
Sajak-sajak WijanartoBubrakSajroning raga kamisesegenrumangsa wis dadi pepestènbakalan enyong kesaksènmaring lakuné jaman sing molak-malikora karuwan genahéWong wis ora kaya mangungsaminangkané dadi momo sing pan manganmanungsa liyanéati lembut, rasa
ngerti ora karo detektif iki. Ojo mung detektip Conan thok sing
December 7, 2007 at 10:50 am	kanggo kulo, sing penting saged mesem, saged ngguyu… sampun cukup damel sangune basuki lan santoso, masalah sombong nopo mboten nggih kados ingkang sampeyan wejang-aken wau
Semedi punika pakulinan sing aku wis dilakoni kanggo liwat sepuluh taun. Iku soko sing bisa nggawe prabédan amba nèng piyantun kang gesang ngalami luwih tentrem, harmoni lan turah mbrawah.
Marasake awakmu Spring Dhukungan karo lap-Sync
nuli bakal jumeneng Ratu, misesani salumahing bumi, ing wektu iku mung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brassicales&oldid=1031385"	Kategori: BrassicalesRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Buana, Tokek Sekar Mayang, Karawitan Cokek Tayub Sragenan Mudho Laras Tardi Laras Ngesti Laras, Ngudi Laras, Wayang Kulit dagelan Lucu Ngakak, Kirun Sandirono, Rabies Joleno, Wawin Laura Agus Kenthus, Seni Tradisional Jaipong dll
Wis tekang waktunēIbarat Semar klalēn karo mantunēGudhēl nyosoni keboBocah cilik pada apal-apal shio(
Nanging sun melatiArep sing ati-atiWatir megar ning tanganKumbang sembarangan
tungkul mlaku Ana bocah wadon ngomong kaku Diarani bocah wadon ora ngakuNyangka isun
DologLak….lak….Wongē kaya tukang palakDasar wong demen ora kelakonOmonganē kaya wong wadon
Arep nggendhong pikulAsal ngudhud ngebulWatirē pundhak mendukul
Wurung dadi wong gedhēSebab langka wradhagēSing salah sih jambu mēdē Pengantēn BaruCipt.
Rēff.:Angin gunung sumaliwir Banyu bening iwakē pating kelibir 2XLanang-wadon adus-adusan Gedē-
Jurang pemisah sing tek sawang katonLara ati dhemen bli kelakonPutus cinta sing ana ning dhadhaOra bakal lali sing jiwa
W: Durung percaya kula ning janjineSebab durung ana buktineL: Kurang apa semene sayangeNjaluk apa srog ngomonga bae
W: Dudu emas sing tek pengeniDudu dunya sing dijalukiL: Dadi apa sing dipengeniMumpung wulan lintang sing nyakseni
Reff:W: Apa sampeyan bener tresnaSun pasrah jiwa lan ragaL: Kakang beli bakal
sing sulayaAwas kudu nerimaning cobaane Kang Kuwasa Wulan Purnama
Waktu bengi wayahe wulan purnamaKaton cahaya gumilang ning cakrawalaGawe seneng ning sapa kang nyawangKelingan ning masa-masa lagi demenan
bengi... wayahe wong turu lali... ndodok njentul dewekan.... bayangan ora karuan.....lst. lagu kuwenkuh judule apa Kang.... kita nggulati ora ketemu... lagu kita masih cilik.... sing weruh tulung todokaken ya Kang....
“Awak-awak, Iwik-iwik, Owok-owok” Oleh SUPALI KAS...
Wanodya Dermayu, Kanjeng Ratu, Udan Watu....
Sumebaré Basa saking Tembang déning SUPALI KASIM
Great mom aku wis dhemen jancok porno
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubesex.me punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
bapakmu.Gupak Pulut ora mangan nangkane Capek pekerjaan nggak dapet hasilnyaGuru Sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi sing nyilakani.
tidurGusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mula iku diarani Gusti iku
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani. Didepan menjadi contoh, ditengah membimbing, dibelakang mendukungIro yudho wicaksono Satria
‘wayang iku pasemoné wong Jawa; wayang gambaraké wewayanganing ngaurip; wayang katon urip marga saka lakon lan
bambu runcing sakiki gak landhep maneh cak, opo
Tasikmalaya.Surakarta .Purwokerto.Kertosono Madiun . Lasem .Prupuk .Bojonegoro.Rangkasbitung.Jember Banyuwangi.Kidul Cilegon.Kidul .Kiaracondong.Cikampek Jakarta. dan Panarukan .Prupuk. Purworejo . Tuban Babat.
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 Pebruari 2-13
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 202 dinten 1051 menit kapungkur.
Sklèra inggih punika bagian ing jawi soca ingkang ngélindungi, kiat saha warninipun pèthak.[1] sklera punika jaringan ingkang kiat kaliyan sérat ingkang kiat, warninipun péthak burém (boten tembus cahya), kéjaba ing bagian ngajéng duwéni sifat transparan, dipunsébat kornèa. Konjungtiva inggih punika lapisan transparan ingkang ngelapisi kornèa lan kelopak soca. Lapisan punika gadahi fungsi ngélindungi bola soca saking gangguan. Sklèra punika dinding bola soca ingkang padèt saha keras, kapèrang saking jaringan fibrosa botèn jernih, saha katingal ingkang warninipun pèthak. Kandel sklera rata-rata 1 mm.
majeng ing insersi otot rektus. Sklera gadahi kalih buah lubang utami inggih punika : soca inggih punika struktur sferis isinipun cairan ingkang dipunbungkus déning tiga lapisan. Saking jawi ing lapisan-lapisan kasebut inggih punika : sklera utawi kornea, koroid utawi badan siliaris utawi iris, saha retina. Sebagian ageng soca dipunlapisi déning jaringan iket ingkang protektif lan kiat menawi ing jawi, sklera ingkang wujud bagian pethak soca. Dipunanterior ing ngajeng, lapisan ngajeng kaperang saking kornea transparan panggenanipun ngelampahi berkas-berkas cahya ing interior soca. Lapisan tengah ing ngandap sklera inggih punika koroid ingkang sanget berpigmen lan ngandut pembuluh-pembuluh darah kangge maringi panganan retina. Llapisan ingkang ngandap koroid inggih punika retina . Retina ngandut sel batang lan sel kerucut, fotoreseptor energi cahya dados implus syaraf.[2]
Fungsi Mata[besut | besut sumber]
Sinar ingkang mlebet ing soca sakderenge tekan ing retina ngelampahi pembiasan kaping gangsal inggih punika wekdal ngelampahi konjungtiva, kornea, aqueus humor, lensa, saha vitreous humor. Pembiasan ingkang ageng kedadosan ing kornea. Kangge soca normal, bayang-bayang benda dawah ing bintik kuning, inggih punika bagian ingkang peka kaliyan sinar. Wonten kalih macem sel reseptor ing retina inggih punika sel kerucut (sel konus) lan sel batang (sel basilus). Sel konus isinipun pigmen lembayung saha sel batang isinipun pigmen ungu. Kalih macem pigmen badhe terurai menawi ngengengi sinar, utaminipun pigmen ungu saking sel batang. Menawi ing basilus fungsinipun kangge situasi kirang terang, amergi pigmen saking sel konus fungsinipun ngelangkungi ing kawontenan terang inggih punika kangge bantenaken warni. Pigmen ungu ing sel basilus dipunsebat rodopsin inggih punika senyawa protein saha vitamin A. Menawi kenging sinar, tuladhanipun sinar matahari, mila rodopsin nembe terurai dados protein saha vitamin A. Pigmen lembayung saking sel konos punika senyawa iodopin punika gabungan antawis retina lan opsin. Wonten tiga macwm sel konus, inggih punika sel ingkang peka kaliyan warni abrit, ijem, saha biru. Saking tiga macem punika sel konus soca saged nangkep spektrum warni, kerusakan saking salah satunggaling punika saged ngakibataken buta warni.[3]
^ (id)Arti Sklèra (dipununduh Tanggal 17 2012)
^ (id)pendamping Praweda biologi
lan getihébakal ésih nglambrangangger rayat ésih akèh sing mlaratdaning kowen sing srakatSebayu ora luwih sing crita lawasangger pepèling durung bisagawé éling atiné kowensing wis kaya wadasNanging kali gung bisaha dadi sesucièbèn kabèh luwih resiksekang
kulo nuwun.. Tue 2 Mar 2010 - 11:11 kulo nuwun..sugeng tetepangan saking kulo kadang saking tlatah wonogiri.. kantVespa
Re: kulo nuwun.. Wed 17 Mar 2010 - 8:49 amiyarto wrote:kulo nuwun..sugeng tetepangan saking kulo kadang saking tlatah
Nyai Sontoyudo2.�������� Nyai Honggoyudo3.�������� Kyai Derpoyudo4.�������� Nyai Damis Rembang.2.�� Nyai Honggoyudo berputra :1.�������� Raden Ayu Ronggo Sepuh2.�������� Raden Ayu Tumenggung Sosronegoro3.�������� Raden Ngabei Kertoprojo4.�������� Mas Ajeng Kertowijoyo.3.�� Raden Tumenggung Sosronegoro I, Bupati Grobogan,
Balas ↓	wir pada 12 Juli 2014 pukul 12:59 berkata:
Matur nuwun mas Kunto, mugi-mugi Gusti inggih njagi kanthi sae
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Seri 1 : Lakon2
lskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 4 Maret 2017.
begawan tegal: Lanang Setiawan Begawan Tegalan
kopine enak tenan, soale Supar ngelem kopi sing disuguhno. MikMbong akhire nyruput kopi soale penasaran rasane.
MikMbong : o.O "Iki kopi opo tho, kok rasane rodo kecut?" Supar : :) "Iku kopi istimewa, meh podo karo kopi luwak sing larang iku." MikMbong : O.o "Woo ngono tho, kopi opo jenenge?" Supar: :) "Kopi kucing, aku gawe dewe..." MikMbong : o.O "Opo iyo kok jenenge kopi kucing?" Supar : :) "Soale
"Kucing doyan kopi to, Par?" Supar : :) "Sakjane yow ora, kopine tak gerus rodo kasar, trus tak campur ikan asin, mari ngono tak
kebetulan awakmu sing pertama nyubak kopi kucing, wong yo durung onok sing tak suguhi kopi kucing iki, aku dewe arep nyoba kok yo gak kolu... Yo opo Mbong, rasane?" MikMbong: >:o "Azzu.... Azuuuuu tenaaann.... kowe Azzuuu ...!!! Iki
March 10, 2007 at 3:21 pm	Oalah wong nggresik to…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kramat_Jati,_Jakarta_Wétan&oldid=1120281"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanKramat Jati, Jakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaNederlandsPolskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.35, 4 Maret 2017.
Pétrus sing kudu disiram sikilé, dèkné menging Gusti Yésus ngomong ngéné: “Gusti, mosok Kowé arep misuhi sikilku?” 7Gusti Yésus semaur: “Enggonku misuhi sikilmu iki saiki kowé durung ngerti apa tegesé, nanging mbésuk kowé bakal dunung.” 8Rasul Pétrus terus ngomong: “Aja Gusti, Kowé aja pisan-pisan misuhi sikilku!” Gusti Yésus semaur: “Nèk kowé ora tak wisuhi, kowé ora bisa nyambutgawé karo Aku.” 9Saiki rasul Simon Pétrus terus ngomong: “Nèk ngono ya aja namung sikilku sing diwisuhi, nanging tanganku lan sirahku mbarang!” 10Nanging Gusti Yésus semaur: “Wong sing wis adus kuwi wis resik kabèh awaké. Namung sikilé sing kudu diwisuhi. Kowé wis resik, awit salahmu wis dingapura, nanging ora kowé kabèh.” 11Gusti Yésus ngerti sapa sing arep ngelungké Dèkné marang mungsuhé, mulané Dèkné ngomong nèk ora kabèh resik. 12Sakwisé Gusti Yésus misuhi sikilé murid-muridé, Dèkné terus nganggo saliné njaba menèh terus njagong. Dèkné terus ngomong: “Apa kowé pada dunung kenèng apa kok Aku misuhi sikilmu? 13Kowé lak ngarani Aku iki Gurumu lan Gustimu ta? Kuwi bener, Aku pantyèn Gurumu lan Gustimu tenan. 14Lah nèk Aku iki, sing dadi Gurumu lan Gustimu, misuhi sikilmu, kowé uga kudu misuhi sikilé liyané. 15Aku wis ngekèki tulada marang kowé, kuwi kudu mbok lakoni uga. 16Mulané pada élinga sing tak omong iki: slaf kuwi ora ngungkuli sing nduwé lan wong sing dikongkon ora ngungkuli sing ngongkon. 17Saiki kowé wis pada ngerti iki, beja kowé, nèk kuwi mbok lakoni.” 18“Nanging Aku ora ngomong nèk kowé kabèh bakal slamet. Aku ngerti sapa sing tak pilih. Nang Kitab wis ketulis ngéné: ‘Wong sing mangan bareng karo Aku bakal mungsuh Aku.’ Tulisan kuwi kudu klakon. 19Kuwi durung klakon, nanging kowé saiki molai tak omongi. Dadiné mbésuk nèk wis klakon, kowé kabèh pada pretyaya nèk Aku iki sing dikongkon karo Gusti Allah. 20Elinga iki: sapa sing nampa kongkonanku ya nampa Aku. Lan sapa nampa Aku ya nampa Gusti Allah sing ngongkon Aku.” 21Sakwisé ngomong ngono kuwi Gusti Yésus terus sedi atiné. Dèkné ngomong: “Aku ora goroh. Enèng siji nang tengahmu sing bakal ngelungké Aku marang mungsuhé.” 22Murid-muridé ora patèka pretyaya terus pada ndelokké sakpada-pada, ora ngerti Gusti Yésus kuwi ngomongké sapa. 23Rasul Yohanes, murid sing disenengi karo Gusti Yésus, njagong nang jèjèré. 24Mulané rasul Simon Pétrus terus ngongkon takon marang Gusti Yésus, sapa sing arep ngelungké Dèkné marang mungsuhé. 25Rasul Yohanes terus lèndèn nyedeki Gusti Yésus karo takon: “Sapa ta Gusti?” 26Gusti Yésus semaur: “Aku arep ngetylupké roti sak tyuwil nang mangkok. Sing tak elungi tyuwilan roti, yakuwi wongé!” Gusti Yésus terus ngetylupké roti sak tyuwil nang mangkoké terus dikèkké marang Yudas, anaké Simon Iskariot. 27Kadung Yudas nampani roti kuwi mau, Sétan terus ngleboni dèkné. Gusti Yésus ngomong marang Yudas: “Apa sing mbok karepké ndang dilakoni.” 28Nanging murid-muridé ora dunung sing diomong Gusti Yésus marang Yudas. 29Ndarani Gusti Yésus ngongkon Yudas ndang tuku kaperluané riyaya minggu Paskah kuwi, apa ngekèki duwit marang wong sing ora nduwé, awit Yudas sing nyekel duwit. 30Sakwisé Yudas nampa rotiné dèkné terus lunga. Saiki wis wayah wengi. 31Kadung Yudas wis lunga Gusti Yésus terus ngomong: “Saiki Anaké Manungsa bakal diluhurké lan lantaran Dèkné Gusti Allah bakal diluhurké. 32Nèk Gusti Allah diluhurké lantaran Anaké, Gusti Allah uga bakal ngluhurké Anaké lantaran Dèkné déwé. Lan ora suwi menèh Gusti Allah bakal ngétokké iki. 33Kantyaku sing tak trésnani, enggonku kumpul karo kowé garèk sedilut. Kowé bakal nggolèki Aku. Aku wis tau ngomong marang para penggedéné wong Ju lan saiki Aku ngomong marang kowé: panggonan sing tak parani kowé ora bisa nekani. 34Saiki kowé tak kèki pepakon anyar sing kudu mbok lakoni tenan: pada trésnaa marang sakpada-pada. Kaya enggonku nrésnani kowé, kowé uga kudu nrésnani sakpada-pada. 35Nèk kowé pada trésna tenan marang sakpada-pada, wong-wong liyané bakal nitèni nèk kowé kuwi murid-muridku.” 36Rasul Simon Pétrus takon marang Gusti Yésus: “Lah Kowé arep lunga nang endi Gusti?” Gusti Yésus semaur: “Kowé saiki durung bisa mèlu nang panggonan sing arep tak parani iki, nanging mbésuk kowé bakal nututi Aku.” 37“Lah kenèng apa aku saiki kok ora bisa ngetutké Kowé Gusti? Aku kepéngin mèlu Kowé, senajan tak labuhi mati!” 38Gusti Yésus terus semaur: “Kowé gelem tenan? Ora Pétrus, titènana ta, sakdurungé jago kluruk kowé bakal
“Injil Papat, Piwulang Sang Guru Sejati ing Tembang
lidah kelu, “Ana kidung rumeksa ing wengi / Teguh ayu luput ing lelara / Luput ing bilahi kabeh / Jin setan datan purun /
[7] Dr.Ing. I.Tatar , Ec.Ing.D.Petreanu,
Ec.A.Catu, Ec.A.Petreanu, Ing..M.Lepadatu, Ing.G.Sandor, Ing.D.Margarit Ing.
happyembung	Parjo lan Joni nginep nang Hotel Marriot…	** Sen, 28 Jan 21:43 ** ￼ Ruššiaňa ◦°˚° ♥♡:
Parjo, Jono karo Tarjo dolan nang Jakarta. Wong 3 kui nginep ing Hotel JW Marriot, Kamar e wong 3 kui ono neng tingkat 45. Awan nganti bengi wong 3 kui dolan neng Mall, pas balek hotel, tekan Lobby ngerti2 listrike mati !
Lift e yo mati, dadi wong 3 kui kudu lewat tangga tekan kamare. Nah, ben ora kroso munggah e tekan tingkat 45, wong 3 kui bagi tugas. Seko tingkat 1- 15, Parjo kudu crito sing lucu2, njur tingkat 16 -30, Jono kudu crito sing medeni, lah
“Sakjane seko mau aku arep crito, tapi wedi nek marai jengkel.”
Parjo : “Crito wae cepet, wis meh tekan tingkat 40 kii…”#:-s Tarjo : ”
pun iku luwih haram nadyan iwak asu,
ting barengok Allah nora kober guling,
Bapak : Apa iya bocah saiki durung tau weruh Kopeng?
Ibu : Iya, ta Le, kok mesakake temen
Ibu : Yen mengkono ya ora apa-apa, kancanana mesakake
Bima : Rencana kempal jam 8 lan bidhaljam 9
mbok roso..Luh tumetes tanpo guno,Ngrasak’ake nggonmu cidro, marang janji.. Dino dino mung tansah ngapusi,Lawang ngarep ra tak kunci..Nanging kowe metu mburi,Mburu seneng ngujo ati, kowe lali.. reff:Wis uwis anggonmu natoni,Wis cukup nggonmu nglarani ati..Ora guno anggonku mbelani,Wong nyatane katresnanmu, ora mung siji.. Ngelingono jaman mbiyen mbiyene,Kowe teko katon opo..Nanging aku tetep nompo,Tego temen yen saiki, gawe loro.. reff:Wis uwis anggonmu natoni,Wis cukup nggonmu nglarani ati..Ora guno anggonku mbelani,Wong nyatane katresnanmu, ora mung siji.. Ngelingono jaman mbiyen mbiyene,Kowe teko katon opo..Nanging aku
Nek ra pethuk rasane koyo wong teler
Jenang gulo, yo mas yo, mbok ojo lali
Tiwas methuk- tiwas methuk sikile kemeng
Eh eh eh.. nginang karo ngilo
Numpak jaran mas.. jarane belo
E… nginang karo ngilo Ojo Lamis
Betul kowe bener kandamu, cah ayu (halah tenane?)
Ora liyo mung sliramu (opo iyo?)
Rino wengi dadi impenku (halah…)
yen ‘ruh aku, deweke ngguya-ngguyu
Yen tak pikir aku kudu ngguyu dewe [2X]
Lali tenan to dhik nggonmu janji – janji ?
"Rama, nyuwun pangapunten. Menika kunjungan rumiyin wonten Wirogunan. Pramila mangke dumugi Domus Pacis telat" (Rama, maaf. Kami berkunjung lebih dahulu di Lembaga Pemasyarakatan Wirogunan.
“… Ingsun iki pandjenenganing Wisjnu Murti[16], kebubuhan agawe rahardjaning bumi, dene panitahingsun mung kari pindo, katelu ingsun iki, ing sapungkuringsun saka Kediri nuli tumitah ana ing Djenggala, wus ora tumitah maneh, karana wus dudu bubuhan ingsun, gemah rusaking djagad, lawan kahananing wus ginaib, ingsun wus ora kena melu-melu, tunggal ana sadjroning kakarahe guruningsun, ...”[17]
kangge nyemplungaken amplop … *hah??!!*
Nggak ada yang salah kok Om, tapi usulan agar Kraton Surakarta
Nan 54 raw manga, Saiki Kusuo no
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 14 Maret 2016.
angger jetemu konco yo mesti gayeng mbak, mosok mung meneng-menengan .Sae mbakReplyDeleteRepliesInnnayah3 April 2016
sing ngelarang nulis blog niku sinten??
sing ngelarang moco blog niku sinten??
sing ngelarang nulis komen niku sinten??
(sinyal undlap undlup ora iso ngopo2)
zwingggggghhhhh,..,,,……pancalminggir,,,,,,,……trusnontonbo
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: MEGALOMAN seri D
Alle Paraga hotels Hoteldeals voor Paraga
Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe!”
artikel motivasi,artikel pendidikan,artikel sains,artikel mitos,artikel ilmu,artikel lucu,
Matur suwun sanget mas juragan momod..
“Nyong pan nulis biduan Verani, bocah Kalibuntu. Saiki manggon nang Mejasem. Verani suwé nang Batam,
Brindil.“Okèm. Nyong demen banget ama biduan sing kaya kuwé. Kapèr, ganing laka kabaré. Ngliput apa kaé
pada derep nang sawah. Uga ana sing mburuh milet iwak nang Tegalsari. Sing dadi ladèn nang warung ponggol
mangkéné, rahayu wong kang angèstokaké sarta ngabekti ing Allah, kaya upamané marang bapa.
1928, Dedongèngan, Balé Pustaka, p. 3:
Ananging kahanan mau ora pati disumurupi utawa diajèni déning wong-wong saka Surakarta, kang padha among seneng mrono saben ing dina Nga'at.
1889, C.F. Winter, Dongèng Wewulang Becik (Volume 2), Landsdrukkerij, p. 8:
Anuli ana wong liwat, acalathu marang bocah kang padha rebutan tali, mangkono iku patuwasé wong dhemen padu kang pinadu barang rèmèh.
1928, R.M. Aryasutirta, Paribasan, p. 21:
Ana wong sugih, dolan-dolan menyang désa, ing kono kepethuk karo bocah cilik siji, isih wuda mlaku ijèn.
[...] sang tetindhih nulya nabda aglis / hèh Élia sira wongé Allah / paréntahku marang kowé / trang saka dhawuh prabu / lah mudhuna Élia dèn aglis / —
Sacara matematis ditulis minangka ref name="a"/>:
Hukum Raoult wigati banget kanggo nyinaoni sifat karakteristik fisik saka larutan kayat ngitung cacahing molekul lan memprediksi masa molar sawijining zat (Mr)[2].
Kanggo larutan kang melu hukum Raoult, interaksi antarane molekul individual komponen loro mau padha karo
ya iku cacahing tekanan parsial saben-saben komponen manut hukum Raoult.[3]
Hukum Raoult ing Campuran Ideal[besut | besut sumber]
Campuran ideal ya iku sawijining campuran kang nuruti hukum Raoult[2]. Sebenere ora ana campuran kang bisa diarani ideal.[2] Nanging pirang-pirang campuran larutan kahanane
rong larutan kang bisa umub, hukum Raoult uga bisa digunakake.[4]
^ a b Wordpress. 2008. Hukum Raoult Diundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hukum_Raoult&oldid=989877"	Kategori: BiokimiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.00, 2 Maret 2016.
“Kang ingaran urip mono mung jumbuhing badan wadaq lan bathine, pepindhane wadhah lan isine..
Jeneng wadah yen tanpa isi, alah dene arane wadhah, tanpa tanja tan ana pigunane
Semono uga isi tanpa wadhah, yekti barang mokal..
Tumrap urip kang utama tertamtu ambutuhake wadhah lan isi, kang utama karo-
tindakanq marang kowe muga2 kabeh dosaq lan dosamu di
xxxtubedot.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubedot.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chodecz&oldid=1090642"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
oldid=1024765"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.36, 11 Maret 2016.
“kersaa maringi pangapunten menawi seratan kula kathah kalepatanipun lan kula amung ngaturaken maturnuwun.”
saka kidul, cedak omahe ari wijaya. Iki foto bapak lan ibuku gek tindak nang tanah suci tempo hari. Saiki isih pada sugeng nang
Mas Joko, dhos pundi kabaripun. Panjenengan leres pados wonten mriki, meniko ASTM C805 ingkang maringi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panggang,_Gunung_Kidul&oldid=1048319"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn Gunung KidulKabupatèn Gunung KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EspañolBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.32, 16 Maret 2016.
padha turu soreYo 'pra kanca dolanan ing jabarame-rame kene akeh kancaneLangite pancen sumebyar rinayo padha dolanan sinambi guyonan
Bujana Pungkasan (1498), dipunlukis ing Milano
Bujana Suci (komuni) utawi Sakramèn Ékaristi (saking basa Yunani
eucharistia) punika salah satunggilipun sakramèn ingkang dipunsumerepi ing salebeting Gréja Kristen. Istilah ekaristi ingkang asalipun saking basa Yunani
ingkang ateges raos matur nuwun utawi bingah, langkung asring dipunginakaken déning gréja Katulik, Anglikan, Ortodoks Wétan, lan Lutheran, éwadéné istilah Bujana Suci dipunginakaken déning gréja Protèstan. Bujana Suci dipunlandhesi déning Dhahar ndalu pungkasan Yesus kaliyan murid-muridipun ing ndalu sadèrèngipun panjenenganipun
Umumipun tiyang Kristen pitados bilih dipunprintahaken déning Yesus supados ngayahi prastawa bujana puniki kanggé mèngeti ("... tindakna minangka pengéling-éling marang Aku!" - 1 Kor. 11:24, 25). Ananging sawetawis aliran Gréja Kristen anggadhahi pangertosan ingkang bènten-bènten ugi bab sakramen punika. Gréja Katulik Roma nandhesaken makna bujana suci minangka sarana kasalametan kanggé umat. Gréja-gréja Protèstan umumipun langkung nandhesaken bujana minangka pepènget dhumateng sédanipun lan pangurbanan Yesus kanggé umat manungsa.
Elemen Bujana[besut | besut sumber]
Kadosdéné wonten ing bujana Yesus ingkang pungkasan, umat Kristen sesarengan dhahar roti lan ngunjuk anggur. Wonten ing bab punika ugi wonten bédanipun ing salebeting praktèk miturut tradhisi gréja. Ing kalangan Gréja Katulik Roma roti ingkang dipun-ginakaken dipundamel mligi tanpa ragi (hosti), sementawis anggur boten dipunparingaken dhumateng umat. Ing kalangan Gréja Protèstan dipun-ginakaken roti biasa, sementawis anggur ingkang dipun-ginakaken saged ugi arupi jus anggur.
Mugi mirsani[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 13 Sèptèmber 2016.
Aku nganggep yen sampeyan kene looking ing kaca iki sing looking kanggo ndandani urip ing kathah wilayah. Iki dhaptar sebagean saka sawetara saka buku aku wis maca lan sante. Iki kabeh kena kula ing sawetara cara ing gesang Pendhaftaran. Lagi ana ing akeh wilayah beda saka bisnis kanggo spiritualitas. Aku wis ketemu yen aku ndandani wilayah siji gesang Pendhaftaran bisa mengaruhi liyane. Kabeh bagean mengaruhi kabeh. Lagi kabeh disambungake. Seneng iki buku lan apa rawuh saka saben wong…
Sekawan: A Guide Praktis kanggo Merdika pribadi (A Toltec kawicaksanan Book)
Bosok ing tradisional Toltec kawicaksanan kapercayan, papat agreements ing gesang sing penting langkah ing path kanggo kamardikan pribadi. Minangka kapercayan sing
Ing Power of Saiki: A Guide to Rohani gamblang
Iku ora wonder sing Ing Power of Saiki wis didol liwat 2 yuta salinan dunya lan wis diterjemahaké liwat 30 basa manca. Luwih akeh tinimbang prasaja prinsip lan platitudes, buku njupuk nonton ing dungkaping kasukman lelampahan kanggo nggoleki sing bener lan paling jero dhewe tekan pokok ing wutah pribadhi lan spiritualitas: panemon bebener lan cahya.
Ing Alchemist punika carita gaib Santiago, penerbitan Andalusia angon bocah lanang sing yearns kanggo lelungan ing panelusuran saka bandha donya minangka extravagant minangka sembarang nate ditemokake. Saka ngarep ing Spanyol piyambakipun laku menyang pasar saka Tangiers lan tengen sepi Mesir menyang manggih fateful karo alkemis. Crita saka ngurmati Santiago ketemu terus cara mulang kita, minangka mung critane sawetara wis rampung, bab kawicaksanan penting saka ngrungokake ati kita, learning kanggo maca omens strewn bebarengan urip kang path, lan, ndhuwur kabeh, Dipuntedahaken kita impen.
Ing peparingé Imperfection: Ayo Go saka Sapa sampeyan mikir lagi mestine dadi lan Sambut Sapa Panjenengan Apa
Ing Ing peparingé Imperfection, Brené Brown, pakar anjog ing malu, keaslian, lan gadhahanipun, enggo bareng sepuluh guideposts ing daya saka sageda lestantun pamadhepipun urip-cara kang awake dhewe melu karo donya saka panggonan worthiness.
4-Jam Workweek: Uwal 9-5, Manggon Anywhere, lan Join sugih Anyar (Ditambahi lan Dianyari)
Lali konsep lawas saka leren lan liyane saka Deferred-urip rencana-ana perlu ngenteni lan saben alesan ora kanggo, utamané ing ranyono ekonomi kaping. Apa impian punika minggat lomba clurut, ngalami dhuwur-mburi donya travel, entuk sing saben wulan limang tokoh income karo Manajemen nul, utawa mung sing manggen liyane lan apa kurang, 4-Jam Workweek punika moyang.
Sing pengin daya, nonton daya, utawa pengin lengen piyambak marang daya, Ing 48 Sabdhoning Daya punika “Aturan kanggo cocog” (
Ing 48 Sabdhoning Daya, Ing 33 Sastranegara Perang, lan Art Seduction lan nduduhake wangun pokok saka daya keprigelan dhewe. Miturut nganalisa ing gesang kaya liwat Master
Graham lan hak-hak kewan pengacara Candi Grandin, Greene debunks budaya kita kang akeh mitos babagan genius lan distills kawicaksanan saka abad kanggo mbukak rahasia kanggo agung. Karo teks seminal minangka panuntun, nonton bakal mangerteni carane kanggo mbukak kunci passion ing lan dadi Master.
Ing 22 Immutable sabdhoning Marketing: Nglanggar Wong ing Piyambak Risk!
Ana hukum alam, apa ngirim ora ana sabdhoning marketing?
Minangka Al Ries lan Jack Trout-donya-kesuwur consultants marketing lan laris penulis saka Atas-Cathetan, sampeyan bisa mbangun pesawat nyengsemaken, nanging ora bakal ninggalake lemah yen nglirwakake hukum fisika, utamané gravitasi. Napa banjur, padha takon, ngirim ora ana uga sabdhoning marketing sing kudu kanggo miwiti lan njaga menang merek?
iki kalebu Ing bab pungkasan sing Yogananda wrote panutup ing taun 1946-1951 sing ora kasedhiya ing edition asli. Ing Sunan murya sing Yogananda wrote kanggo Gandhi. A afterword anyar kanthi swami Kriyananda, alah Yogananda kang paling cedhak sakabat.
Law Sukses: Nggunakake Power of Roh Kanggo nggawe Health, Kamakmuran, lan Percaya
Sing luwih cepet gerakane donya, liyane penting dadi alon mudhun lan katon ing apa ndadekake kita saestu seneng. Yen ngukur sukses dening kualitas gesang tinimbang mung dening materi prestasi, banjur kawicaksanan langgeng buku iki bakal ngomongake langsung menyang atimu lan nyawa.
Carane Aja Seneng Kabeh Wektu (Kawicaksanan Yogananda) (ing. 1)
Drive manungsa kanggo begja iku salah siji kita paling adoh-sik njongko lan baku kabutuhan. Durung, senadyan
mung minoritas Utara Amerika nggambarake piyambak minangka ?banget seneng.? Misale jek sing banget sawetara kita wis saestu dikunci Rahasia saka tahan bungah lan utama tentrem. Saiki, ing volume kabeh-anyar, materi tau-sadurunge-dirilis, Paramhansa Yogananda sing nduweni atusan ewu pandherekipun lan admirers ing Amérika Lor, playfully lan powerfully nerangake sakbenere kabeh needed kanggo mimpin sing bahagia, luwih manggoni urip.
Èlmiah Healing kena: Teori lan praktik Konsentrasi
saka klempakan pamikiran – ora mung kanggo marasake awakmu fisik, nanging ngalahake alangan lan nggawe kabeh-mubeng sukses ing gesang kita. Kalebu sing jembar instruksi lan variétas kena kanggo marasake awakmu, awak, kapercayan ngembangaken, awakening kawicaksanan, ngruwat ala Sifat, lan akeh.
Manggen Fearlessly: Nggawa Metu Panjenengan Inner Soul Strength (
kasukman, Otobiografi saka Yogi – Nyedhiyani positif kena kanggo nampa sukses, negesake mesthi cara nggawe tahan begja, lan ngandhani kita carane ngatasi negativity lan inertia dening harnessing daya dinamis kita bakal dhewe saka.
Gusti Allah wuwus Arjuna: Ing sapadha Gita
Ing Bhagavad Gita punika India paling sakti teks: Hindu “Kitab Suci”. Yogananda kang agensi lan katrangan ndadekke kaweruh unik lan rumiyin Penetrating menyang iki Injil gedhe, kang digunakake dianggep minangka salah siji saka buku paling komprehensif kasedhiya ing ilmu lan filsafat Yoga. Gusti Allah wuwus Kanthi Arjuna jelas Ing sapadha Gita kang profoundest kasukman, psikologis, lan nêptu sing bener, dawa obscured dening kiasan lan allegory.
Teka kapindho Kristus: Wunguné Kristus Ing Panjenengan (2 Volume Set)
Ing masterwork unprecedented inspirasi, Paramahansa Yogananda njupuk maca ing lelampahan omahmu enriching liwat Injil papat. Seger saka seger, dhewek illumines path universal kanggo ba karo memulang Allah dening Gusti Yesus marang para sakabat langsung nanging obscured liwat abad misinterpretation: “carane dadi kaya Kristus, carane resurrect Kristus Langgeng ing siji dhewe”.
Manungsa Langgeng Quest: Dikumpulake wuwus lan Stub – Volume 1
Kanggo kabeh sing wis tau sought mangertos enigmas gesang, sing wis dianakaké ing atiné lan pangarep-arep boten mesthi bab kasunyatan Allah, lan kanggo wong golek sing wis diaktifake marang Supreme ing nggoleki, iki antologi wuwus dening penulis Otobiografi saka Yogi nawakake illuminating pemahaman lan dhesekan. Ing sawijining kaca, Paramahansa Yogananda nylidiki sethitik-Dikenal lan arang diterangno aspèk saka kuwi subjek minangka semedi, urip sawise pati, kesehatan lan marasake awakmu, kakuwasan Unlimited atine manungsa, ing pepadhan ing hak Manungsa wadon lan, lan interrelatedness kabeh urip.
Intim Komuni: Awakening Panjenengan Seksual dzat
Kanggo saestu mangertos Panjenengan intim sesambetan, sampeyan kudu maca buku iki! David Deida, internasional dikenal kanggo kang karya ing wutah pribadhi lan intim sesambetan, enggo bareng ing understandings jero lan efektif Techniques sing wis olahan lumantar 20 taun rembugan, riset lan rohani laku. Mangerteni carane kanggo njaga sesambetan akeh–ngluwihi peran laku neutralized dadi khas dina–lan nggawe sesambetan sing karohanen erotis, laku jero lan setya passionately tresna.
Ing Way saka Manungsa Superior: A Guide Rohani kanggo Mastering tantangan Women, Karya, lan Seksual desire
Ing Ing Way saka Manungsa Superior, David Deida nylidiki masalah sing paling penting ing wong kang urip-saka karir lan kulawarga kanggo wanita lan karukunan tresna lan spiritualitas lan sesambetan-offer buku sing kanggo pandom praktis urip lanang integritas, keaslian, lan hak.
lan liyane kanggo mbantu kelingan sing gesang kasenengan, langsung lan tanpa rembugan.
Nemokake Allah Liwat Sex: Awakening ing Salah Roh Liwat Loro Daging
Ora ketompo pinten kita ndedonga utawa Selo, iku ora tansah gampang nggabungake seksual kesenengan lan rohani nyerah. Laris panganggité Dawud Deida mbantu siji lanang lan wadon lan pasangan saben orientasi manggon nganti tantangan saka maha ing unbearable pengangkatan.
Cepet gamblang: Cepet, Jero, sexy
Panjenengan gamblang duwe sisih peteng? Iku ora, Nerangake Dawud Deida, “nanging tinimbang nutup apa misale jek unloving, kita bisa mangerteni kanggo mbukak apa kita badhe rodo supaya.” Ing cepet gamblang, iki penulis maverick lan guru nawakake “rude awakening” liwat koleksi wani pakaryan lan laku dimaksudaké kanggo provoke, tantangan, lan langsung mbukak tau-saiki “katresnan urip sing samubarang kabeh.” Apa ing bab filthiest sampeyan bisa ngomong sing isih ngrasa kaya, “Aku seneng kowe”? Sampeyan bisa “nganggo” ing swasana ati lan wangun saka everyone lan kabeh sak tanpa wedi utawa leladen? Kang mbayangke tumindak–turu, sexing, utawa dying kanggo nyimpen liyane–paling ngrasa kaya mardika lan diutyuli katresnan? Iki mung sawetara saka pitakonan unconventional wungu ing cepet gamblang. Saben bab pithy nyingkuyung nonton kanggo jeblugan cahya saka eling ing taboos kita ndhelik ing Shadow, saka kita gagasan bab jinis lan dhuwit kanggo emosi lan spiritualitas.
Buddha wuda: 39 Cara kanggo mbebasake Panjenengan Heart lan Awaken kanggo Saiki
A Course ing kaelokan iku lengkap timer sinau pamikiran kasukman sistem sing mucalaken bilih cara kanggo universal katresnan lan tentrem – utawa ngelengke Allah – iku dening undoing kaluputan liwat kawicaksanan liyane, marasake awakmu kita sesambetan lan nggawe wong suci. Emphasizing iku nanging siji versi ing kurikulum universal, iku migunakake basa Kristen tradisional, nanging ndudohake non-sectarian, non-denominational spiritualitas. Swara 2-yuta basa Inggris salinan ing print.
Ngilang saka Universe: Terus Dhiskusi babagan illusions, Liwat Banyuwangi, Agama, Jinis, Politics, lan kaelokan saka Pangapuntening
Apa bakal apa yen padha njagong quietly ing kamar urip nalika loro aneh manca muncul saka metu saka ora ono lan banjur marang kowé padha 'minggah Master’ sing padha teka kanggo mbukak sawetara Rahasia ngageti wontenipun lan mulang sing kakuwasan miraculous saka majeng pangapunten? Bakal sampeyan nelpon pulisi? Nelpon psychiatrik? Nelpon metu kanggo pizza? Nalika loro guru kuwi muncul sadurunge Gary Renard ing 1992, piyambakipun milih kanggo ngrungokake wong (lan takon akèh pitakonan). Asil iki buku startling: lan cathetan mirunggan saka 17 atine mlengkung obrolan sing njupuk Panggonan liwat saklawasé dasawarsa, reorienting gesang penulis lan menehi donya lan introduksi uncompromising menyang wulangan kasukman pinesthi ngganti sajarah manungsa.
Panjenengan langgeng Reality: Carane break siklus ing Birth lan Pati
Ing buku narik banget, Gary Renard lan Sumengka Master Teachers, Arten lan Pursah, kekurangan carane nggabungake kasukman prinsip majeng menyang gesang saben dinten. Mengkono ndadékaké ngluwihi téori menyang pengalaman saka Ilahi lan undoing saka EGO. Panjenengan kemajuan bakal cepet kanggo kuwi jurusan sing, karo terus laku, sampeyan ora bisa bantuan nanging nyetop perlu kanggo reincarnate…bebarengan lan kanggo kabeh. Kaya pisanan buku Gary kang, Ngilang saka Universe, karya iki elaborates ing ajaran saka rong kasukman
review, ringkesan, lan Epilogue. Aku wis banget nggedhekake sawetara saka diskusi asli, nyediakke tambahan referensi liyane relevan bagian saka Course, ing Pambuka, ing pamphlets loro, puisi saka peparingé Allah, lan puisi prosa “Ing peparingé Allah.” Karya iki bisa jadi bakal katon minangka lengkap Course kanca ngancani murid ing dhewe lelampahan liwat notes.
Good Great: Napa Sawetara Companies Priksa kabisat…Lan wong ora
Dibangun kanggo Paling Keri, ing mesthi Manajemen sinau nineties, nuduhake carane perusahaan gedhe kapitulungan liwat wektu lan carane long-term bablas kinerja bisa dirancang menyang DNA saka perusahaan saka verybeginning.
Nanging apa babagan perusahaan sing ora lair kanthi DNA gedhe? Carane
Adhedhasar kang pituduh riset lan ajaran, Dr. Yohanes Demartini wis ditemokake tombol kanggo kasenengan ing kabeh aspèk gesang.
Apa langkah paling penting sampeyan bisa njupuk kanggo entuk gesang sing tansah ngimpi saka? Sampeyan bisa uga mikir jawaban sing kaya, wiwit nyimpen dhuwit, njaluk sing luwih apik proyek, golek Pendhaftaran nyawa mate, utawa nambah Pendhaftaran ningkahan. Solutions kaya iki bisa kurban sauntara kepuasan, nanging ora ana wong bisa nyedhiyani bener, tahan kasenengan utawa bantuan sampeyan bisa entuk Panjenengan waé unik ing gesang.
Pisanan, Break Kabeh Aturan: Apa donya Greatest Managers Apa beda
Ing managers paling ing donya koyone duwe sethitik ing umum. Padha beda-beda ing jinis, umur, lan lomba. Padha megawekake gaya vastly beda lan fokus beda gol. Durung senadyan sing beda, gedhe managers nuduhake siji umum sipat: Padha ora ragu-ragu kanggo break saben aturan dianakaké sakti dening conventional kawicaksanan sakbenere. Padha ora pracaya iku, karo latihan cukup, wong bisa entuk apa dhewek mranata atine kang kanggo. Padha ora nyoba kanggo bantuan wong ngatasi sing kelemahane. Padha terusan disregard ing aturan Golden. Lan, inggih, padha malah muter
ing pemahaman sing bakal pangalihan perjalanan kabeh urip. Kang katutup sing tutul cahya, gegandhengan karo fokus maksud, cukup kanggo mulihake kang klien kanggo negara saka fisik, mental, utawa malah kasukman imbangan. Kasile padha mirunggan lan terus defy logika. Teken ing lapangan fisika kuantum, Dr. Bartlett misi iku kanggo nyedhiyani pribadi, pengarep, lan tangan-on pangowahan kanggo sapa karo kekarepan kanggo sinau.
Ora wedhi Kasugihan: Prasaja Jangkah Tuwuh lan Harvest Panjenengan Artha
Sampeyan bisa tuwuh dhuwit ing munggah lan mudhun pasar preduli saka ngendi ekonomi tumuju lan carane sethitik financial kawruh duwe. Apik derajat ora ketompo. sampeyan kudu disiplin, aturan mbéla lan cara sing works.You kudu duwe dhuwit bisa hard kanggo sampeyan yen sampeyan wis entuk iku lan iki ngendi wong gagal. Lagi apik ing entuk dhuwit nanging nggegirisi ing akeh iku. Napa? Padha naté sinau tuwuh dhuwit. Lagi iki aturan kanggo entuk dhuwit ing akeh dhuwit bagéan saka equation.Do pengin dhuwit kanggo pindho saben taun kanggo telu papat? Banjur ngganti pendekatan kanggo akeh dhuwit dening ngganti tindak tanduk lan entuk pendidikan saka wong sing ora sade panjenengan saham utawa gotong dana.
Rumi: Kitab Cinta: Puisi saka Ecstasy lan Longing
Rumi, panyair pokok cinta, nylidiki kabeh “wilayah banget saka jantung,” lan mbukak sampeyan ing pacangan ing. Coleman Barks wis digawe iki tengahan, Persia-lair (
Nyawa saka Rumi: A New Koleksi Chrisye seneng banget Sajak
Nyawa saka Rumi kesuwur penyair Coleman Barks’ pisanan utama Lha saka mentas translated Rumi puisi wiwit kang laris Ing Rumi Mutlak.
Coleman Barks presents tanggung anyar translations of Rumi kang puisi, diterbitake kanggo pisanan ing nyawa saka Rumi. Ing puisi Ranging liwat ombone Rumi kang tema: kasepen, emptiness, muter, Gusti Allah, tentrem, kasusahan, seksualitas, musik, jeneng namung sawetara. Nanging fokus ing pengalaman Chrisye seneng banget cinta manungsa lan gaib lan inseparability, sedulor karo Rumi kang teken passion, wani, lan pemahaman menyang jantung manungsa lan duwek jantung kang.
Milih dening penulis Elizabeth Gilbert minangka salah siji saka dheweke sepuluh buku favorit, Daniel Ladinsky kang renderings utawa mirunggan 250 iso lali lyrical puisi dening Hafiz, salah siji saka paling Sufi pujonggo kabeh wektu.
Luwih saka samubarang liyane Persia penyair-malah Rumi-Hafiz ditambahi sing mistis, marasake awakmu dimensi puisi. Amarga kang padha puisi asring Chrisye seneng banget katresnan lagu saka Gusti Allah marang seduluré donya, akeh wis disebut Hafiz ing “Kahuripan Ibu.” Pancen, Daniel Ladinsky dawoh sing kang karya karo Hafiz punika upaya kanggo nindakake mokal: kanggo nerjemahake cahya menyang tembung-kanggo nggawe resonansi Luminous Allah nyoto kita ono wates
Originally diterbitake ing 1976, karo luwih saka 75,000 salinan ing print, iki koleksi puisi dening limalas-abad Chrisye seneng banget penyair Kabir kebak fun lan kebak
wigati menyang maca kontemporer lan masmur Bly kang intuisi translations. Miturut nggawe saben maca nimbang anew sing agama pikiran, ing puisi saka Kabir koyone minangka gandhengane dina nalika padha pisanan sing katulis.
Aku Krungu Allah ketawa: Puisi saka pangarep-arep lan Joy
Saka kesuwur translator saka Kanugrahanéng, koleksi sugih sing ndadekke sing gedhe Sufi penyair kanggo Kulon nonton
Kanggo Persia , ing puisi saka Hafiz ora “sastra klasik” saka liwat remot nanging kawicaksanan cherished saka dear lan intim kanca sing terus supaya dipetik ing saben dina urip. Kanthi uncanny kaweruh, Hafiz nuduhke ing formulir lan orane tumrap
kang katresnan dissolves wates pribadhi lan watesan kanggo nggabungake luwih gedhe pangolahan wutah lan transformasi.
Cinta Sajak saka Gusti Allah: Rolas Sakti Voices saka Wétan lan Kulon (Kompas)
Puisi sakti saka rolas mystics lan wong mursid, render brilliantly dening Daniel
Ladinsky-paling misuwur kang wasis lan laris katerangan saka gedhe Sufi penyair Hafiz-ndadekke siji karya langgeng saka rolas saka panulis finest kasukman donya, enem saka Wétan lan saka Kulon enem. Sawise maneh Ladinsky ngungkapake kang bakat kanggo nggawe penting lan Playful renditions saka klasik puisi kanggo para rawuh modern.
Carane castrate sing Bull: Fungsi Pawulangan ing Risk, Wutah, lan Sukses ing Business
Dave Hitz seneng kanggo ngatasi masalah kesenengan. Iya ora nyetel metu dadi lambang Silicon lebak, sing visionary bisnis, utawa malah bilionare. Nanging piyambakipun dados kabeh telung. Pranyata sing metu bisnis punika mozaik saka menarik teka-teki kaya ngatur resiko, ngembangaké lan reversing Sastranegara, lan looking menyang mangsa dening Deconstructing past.
outmoded model bisnis lan rancangan sesuk kang Enterprises. Yen organisasi Panjenengan perlu kanggo ngganti atos kasunyatan anyar, nanging sampeyan durung duwe strategi sing bakal njaluk sampeyan metu ing ngarep saka saingan, sampeyan kudu Business Model Generation.
punika handbook kanggo visionaries, game changers, lan challengers diunggahake kanggo defy outmoded model bisnis lan rancangan sesuk kang Enterprises. Yen organisasi Panjenengan perlu kanggo ngganti atos kasunyatan anyar, nanging sampeyan durung duwe strategi sing bakal njaluk sampeyan metu ing ngarep saka saingan, sampeyan kudu Business Model Generation.
Persamaan Sukses: Untangling skill lan Luck ing Business, Olahraga, lan Investing
Ing siasat, mesthi, punika babagan penggambaran metu mung carane akeh Kasile kita (lan gagal) bisa lantaran kanggo saben-lan carane kita bisa mangerteni marang prabédan ahead wektu.
Ing paling domain gesang, skill lan luck koyone Jejer entangled. Beda tingkat saka skill lan werna-werna derajat saka ala apik lan luck sing kasunyatan sing wangun kita gesang-durung sawetara saka kita adept ing kanthi mbedhakake antarane loro. Mbayangno apa kita bisa ngrampungake yen kita padha bisa kanggo nggodha metu iki Utas loro, nliti wong, lan nggunakake kawruh asil kanggo nggawe pancasan luwih.
Kanggo ngedol Is Human: Bebener Kasunyatan Prakawis Ngalih Liyane
Saka panganggité laris saka Drive lan A Whole New Mind isa ngageti–lan kaget migunani–anyar buku sing nylidiki daya saka sade ing gesang kita.
Miturut U.S. Biro pegawe Statistik, siji ing sangang Amerika dianggo ing dodolan. Saben dina luwih saka limalas yuta wong entuk sing Keep dening mengaruhi Maringi wong liya nggawe tuku.
Ing Kalima Disiplin: Art & Laku saka organisasi Learning
saka pengalaman ing panggolekan kitab kang gagasan laku menyang. Minangka Senge ndadekake langit, ing roto long mung sustainable competitive kauntungan iku organisasi iku kemampuan kanggo sinau luwih cepet saka kompetisi. Kapemimpinan critane ing buku nduduhake cara akeh sing gagasan inti ing Kalima Disiplin, akeh kang ketoke radikal nalika pisanan diterbitake ing 1990, wis dadi rumiyin Integrasi menyang wong cara saka mirsani donya lan manajerial laku.
Punika pangguna-loropaken guide menyang seni lan èlmu Manajemen saka Andrew S. Grove, presiden Amérika kang anjog Produsèn Kripik komputer. Groves Rekomendasi merata cocok kanggo dodolan managers, akuntan, consultants, lan guru–sapa kang proyek entails njupuk grup wong kanggo ngasilaké soko regane.
Nul One: Cathetan ing Startups, utawa carane mbangun mangsa
Sabanjure Bill Gates ora mbangun sistem operasi sing. Sabanjure Larry Page utawa Sergey Brin ora nggawe search engine. Lan sabanjuré Mark Zuckerberg ora nggawe jaringan sosial. Yen sampeyan niru iki wong lanang, sampeyan ora Learning saka wong.
Original Warranty, Jaminan 100% AMAN !!
yg sama2 wong ndeso sekitar porong bilang:
“ini tho yg itungannya wong pinter, jebule mung selokan koyo
Balas	Eyangkung berkata:	April 1, 2011 pukul 12:45 pm	Selamat siang mas Sedjatee,
rusak bisa didandani, luput bisa dibenerke | follow: @sastra_jawa
crita, gurit, menapa sanesipun, saged dipunkintunaken ing layang setrum sastrajawa@gmail.com; twitter: @sastra_jawa
Isih Bisa Dhaftar Dadi Peserta KSJ IV
PANITIA isih buka pendhaftaran peserta Kongres Sastra Jawa IV nganti Rebo 19 Oktober 2016. Kongres bakal dilaksanakake ing Kampung
Prabeya kanggo dadi peserta Rp 300 ewu, kanthi fasilitas nginep rong wengi, dhahar, materi, lan sertifikat.
Saliyane iku, panitia uga isih nampa tulisan ilmiah arupa asil panaliten, kritik, utawa gagasan ngenani sastra Jawa nganti Rebo 19 Oktober 2016. Kanggo tulisan kang bakal diterbitake ana buku ilmiah kang nganggo ISBN iku, panulis menehi prabeya Rp 500 ewu (wis klebu dadi peserta KSJ IV).
Kanggo terbitan buku sastra, kang uga bakal diterbitake ana KSJ IV, panitia uga isih nampa tulisan awujud gurit lan cerkak. Kanggo iki, panitia ora narik prabeya, utawa gratis. Katrangan jangkep bisa lumantar Dhoni Zustiyantoro (081328576773) utawa pamflet ana ngisor. Tulisan
Nan 29 raw manga, Saiki Kusuo no
ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih.
"Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi
"Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No.
"Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken" jare Kusen ambek
ngesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh.
Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak...
Gak sui, Cak No mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol.." bojone cerito.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon Nini Pelet 1
badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas
Wong kang sholeh kumpulonoKaping papat, Weteng iro ingkang luweKaping limo, Dzikir wengi ingkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniInsya Allah Gusti Pangeran ngijabahi(obat
lha…nggeh ngoten to mas…lha pabrikan niku sakniki podo perang harga lan nyukani garansi2 seng lumayan dangu dados nggeh power motor puniko podo dipun korting ben motor puniko awet saget tahan lama lan pabrikan mboten tekor…Leres mboten mas…?
lha lek bengkel pinggir jalan gak iso sinau
engkang jumeneng ndalem hornet nyuwun gung pangeksami bade nderek tepangan saking D-mag-Cikarang .......... nuwunD-
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Peta Rahasia
panggusthine tan mamang ing lair batin, pinindha lir Jawata.Satuduhe Raden Budi êning, pan ingêmbun pinusthi ing cipta,
biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning
NDHUL.Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama
ora pati ngrêti, nanging aku wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi
Kalamwadi banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti
Prabu Brawijaya.)Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari
iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir.(Sang
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing 'Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu'llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Blambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.(Sayid Kramat
kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang
Buddha, putra raja yang lahir di gunung, disebut Bambang.)Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong 'Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya.(
Kyai Ageng Ngampel.)Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika
padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare.(
tidur.)Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar.(Sang Prabu
Prabu Brawijaya telah terlanjur memberikan angin. Makin lama agama rasul makin menyebar.)Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku
wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: "Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah".(
disebut Kutha Gedhah.")Ki Bandar matur: "Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni". Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-
Benang ngandika marang sakabate: "Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat".(Sunan Benang berkata pada sahabatnya, "Carilah air minum di desa, sungai masih banjir
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: "mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik". mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: "nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng
Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.(Sang
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl- êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha
uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. Ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya iku
kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang
Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin. Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane.(Ketika Sang Prabu Jayabaya
patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha
awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.(
dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: "Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?".(Buta Locaya
Benang ngandika maneh: "Aku bangsa 'Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".(Sunan Bonang berkata lagi, "Aku orang Arab, namaku adalah Sayid Kramat,
istana Sang Prabu Jayabaya. Istana tersebut dulunya berada di mana?")Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut.(Buta Locaya
gunung Kelut.)Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan,
ngandika: "Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg."(Sunan Bonang berkata, "Tempat ini aku ganti namanya menjadi Kutha Gedhah,
perawan kurang ajar itu.")Buta Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakê n wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen".(Buta Locaya
ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil.(Buta Locaya
meniru Aji Saka, muridnya Ijajil?)Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking 'Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên
bangkit nafsu angkara murkanya. Sunan macam apa itu?)Yen pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula- têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".(
dosa, mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang ngandika marang Buta Locaya: "Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning
wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa
dewa Kawanguran." )Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan, Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu
patung kuda itu.)Buta Locaya barêng wêruh patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.(Sunan
Benang sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti
dheweke nêpsu maneh, calathune: "Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?"(Buta Locaya
dimantrai. Yang menyembah patung itu namanya kafir. Lahir dan bathinnya tersesat.")http://www.freelist/ s.org/archives/ mahasathi/ 05-2004/msg00162 .htmlButa Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi?(Buta Locaya
Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu'llahipun, badanipun manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha.(Buta Locaya
dijadikan suri tauladan.)Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-
paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami- sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar 'Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakê n adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
saking 'Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni
wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya".Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih.(Buta Locaya
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Serial Kura2 Ninja
Legi Pethak), Paing (Abrit), Pon (Jene), Wage (Cemeng) dan Kliwon (Mancawarna).
"Ingsun amatak ajiku si Nini Blorong,
Nini Blorong dak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung,
amboyongo kasugihane sri sadono wadhahono ing gedhong
Alas Ketonggo (Srigati) Desa Babadan, Kecamatan Paron, Kabupaten Ngawi, Rabu (12/3/2014) kemarin.
Soosan, Dongyang, Kanglim, Unic01:17, 27
SetiawanWong wadon sing wetengé nggèmbol prahara :kowen teka wayah bengi nganggo sepur singJayanagaraU
Karo ngrasakna cangkemé emar lan godraskowen nekani penjaga, keamanandèwèké mandeng tapi krasa jiji maring kowenlan sadurungé kowen kober nyuaradeweke mbentak: “Lunga!”Wong wadon sing wetengé
adinésedeng kowen blèh genah ganggonané.........................................................................“Jebulé :sing diarani urip mandirigudu kur ngrèpotna wong liyatapi ora ngaruh-biru wong liya.Arané enyong Aminah, wong dèsa klutukteka nang Ibu Kotanggoleti
bangkèkané kowenlan sikilé kowen.Dèwèké uga ngomong:“Kiyé jaman susah. Mung nyong bisamènèhi kerja maring kowen.”“Teng pundi?”“Nang kèné.”“Kerja napa?”“Nrima tamu.”“Tapi teng ngrikipun énten tiang kalih sing nrima tamu.”“Sing tak maksud:nrima
wangkot....................................................................“Jebulé:nyong kudu luwih ati-atiblèh saben uwong kuwé menungsaNing njeroné cahya ana tipu dayaNing njeroné peteng ana rasa sentosaNing gili gedélaka dalan sing nggo liwatNing tritisanlaka panggonan
Wong wadon sing wetengé nggèmbol prahara :akhiré kowen nyambut gawé nang lèstorankowen dadi rèwangé tukang masakmuga-
kandungané rika!Waktu nyong nggleleng kepèngin turulempongé enyong kisruh, njeplak ngomong!”........................................................................Wong wadon
wong-wong sing manggoniWong wadon sing paling tuwa ngomong:“Nah, kiyé enyong kenalmung rong taun, dèwèké ana nang kènétrus pindah maring panggon liyanéDasar lagi murub
saterusényong karo dèwèké trus nglakoni sing kaya kuwétanpa alangan uga wedi-wedi maningSaben-saben kedadianluwih nggegep nyong nyikepi dèwèkényong keyungyun karo dèwèkéSawulan bab kuwé kedadèndèwèké
ngomongmèh telung wulannyong mbobot anaké.”.......................................................Wong wadon sing wetengé nggèmbol prahara :kowen njagong nang
“Pripun, napa wis mantep dipikir?”“Mpun, dokter”Dokter maca catetan maningsing ana nang mèjatrus uga ngomong :“Telung wulan!Tambah wulané, nyong blèh waniNyong angkat tangan.Dadi kudu dina kiyé.”“Nggih empun, cacak”“Ya. Saiki tak priksa maning.”Waktu dokter mriksabayi sing nang
kowen nganggo sandangantrus dokteré rampung nulis notadèwèké ngomong:“Kiyé nota nggo kowen.Coba, maring klinik mbang mburijam telu awanngko tak kerjani”Ora gugup maning kowen njawab:“Mboten, dokterkula mangsul”.................................................................“Apa sing pan diomongna kowen, anakku?Adong kowen kuwé ana?Uga kowen duwé kepènginan?Umpamané kowen ora lairblèh bakalan nyong ngrongoknakowen ngomong.Apa kowen ora nduwèni rasa wedimaring angasé jagad kiyé?Apa kowen ora nduwèni rasa wediadong sing ngrandebi maring awaké enyonguga bisa ngrandebi maring awaké kowen?Nang njero wetengané enyongsikilé obah, perkasané por-poranJejekané sing ngisyaratna
anakkumènèhi kesempatan kowen ngomongluwih aji katimbang wedi maring dunya!Nyawang uleté kowen
Międzychód (Jerman Birnbaum) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Międzychód&oldid=1090335"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
jokanan says:	November 10, 2014 at 9:05 pm	Aku nulis Basa Jawa ki malah ra bar-bar…. Saiki malih nginggris soale mbendinane ngecowos ae ndhik kantor.
ING Professional Styl-ING Dull Gum -
tiyoe March 31st, 2009 @Nenden : Doh, aku gak ngerti ig….
@Mursid : Wah pinter kwe….jan tenan…
Sisan wae aku dadi tukang POS, ngubengi gang2 sang kutho….
@Tcily : doh namamu susah banget di inget…
murti January 1st, 2010 iki lho mas tak weruhke mampir neng blogku yo, isi kerjo neng ngendi wae.. sing penting inetan… monggo…
Puja-puji syukur dhumateng Gusti ingkang Mahaagung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah. Dene kula panjenengan sami saged makempal wonten ing......(diisi tempat dimana dilaksanakan acara)...kangge ngawontenaken pepisahan. Bapak/Ibu Guru ingkang dahat kinurmatan. Boten kantun kula minangka wakilipun putra-putri siswa kelas 6, ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami awit keikhlasan saha sih katresnan Bapak/Ibu Guru anggenipun nggulawenthah dhumateng para siswa. Saengga saged ngrampungaken kewajiban ingkang sampun
ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan...(diisi nama sekolah)..wonten ing panggulawenthahipun, ngantos wonten pangiketing batin saengga karengkuh putra-putri piyambak.
Bapak/Ibu Guru tuwin adhik-adhik ingkang satuhu kula kurmati saha kula tresnani. Sakedhap malih kula sarencang ninggalaken pawiyatan menika. Awrat anggen kula matur
kelas. Sanadyan sampun pepisahan ingkang ateges tinebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah nyenyuwun supados taksih celak ing panggalih.
Pawiyatan ingkang sampun matahun-matahun sampun tansah cecaketan kaliyan kula. Kula sarencang rumaos cuwa penggalih, badhe nilaraken pawiyatan menika. Kajarag kahanan saha kersaning Gusti. Panci wonten pepanggihan tamtu badhe wonten pepisahan. Menika kados sampun kinodrat boten kenging dipunewahi malih.
Kula sarencang kelas 6 ingkang badhe nilaraken pawiyatan menika tansah nyenyuwun lan ndedonga adhik-adhik sageda kasil anggenipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan menika. Kula minangka wakilipun rencang kelas 6, tansah nyuwun gungan, mugi-mugi adhik-adhik sregep anggenipun sinau lan tansah ngaosi dhumateng Bapak Ibu Guru. Boten kantun ugi kula dalah rencang kelas 6 tansah memuji dhumateng Gusti ingkang akarya jagad, supados Bapak/Ibu Guru saha adhik-adhik tansah pikantuk rohmating Gusti Allah Swt wilujeng boten wonten alangan punapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula pepanjang. Kula namung tansah nyuwun tambahing donga pangestu saking Bapak/Ibu Guru saha adhik-adhik. Sageda wilujeng saksampunipun medal saking pawiyatan menika lan sageda pikantuk SMP kangge ngangsu kawruh ngilmu ingkang langkung inggil.
Kula minangka wakil kelas 6 tansah nyuwun agunging panuwun ingkang
Ayush) inggih punika satunggaling Buddha surgawi ingkang dipunandharaken wonten ing kitab suci Tipiṭaka aliran Buddha Mahāyāna. Amitābha inggih punika buddha utama ing sekte Tanah Murni ingkang ngrembaka, utamanipun wonten ing Asia Timur. Miturut kitab punika, Amitābha dados Buddha amargi saking tumindak ingkang becik saking pagesangan masa rumiyin ingkang boten kaétang cacahipun minangka Bodhisattva ingkang nama Dharmakāra. "Amitābha" saged dipunterjemahaken minangka "Cahya Tanpa Winates", amargu punika Amitabha asring dipunsebut minangka "Buddha kanthi Cahya Tanpa Winates".
Wajrayāna Buddhisme[besut | besut sumber]
Amitābha ugi dipunkenal ing Tibet, Mongolia, lan wilayah sanès ingkang
Amoghasiddhi, Ratnasambhava, lan Vairocana). Beliau dipunasosiasikaken kanthi arah kilén lan skandha saking saṃjñā, kawicaksanan bédakaken lan kasadharan ingkang saéstu saben individu. Pasangan beliau inggih punika Pāṇḍaravāsinī.[1][2][3][4][5] Alamipun winastan
miyos malih ing Sukhāvatī (Dewachen). Salah satunggaliipun inggih punika ingkang dipunserat déning 'Je Tsongkhapa saking panyuwunan Manjushri.
Phowa- utawi minangka Amitāyus – ingkang utama ing praktik ingkang gegayutan kaliyan umur dawa lan nyegah séda sadèrèng wekdalipun.
Terbitan kapisanan ing Jerman taun 1960. Terjemahan Inggris déning Edward Fitzgerald, dipunpublikasikaken taun 1960. Print ulang, kanthi panambahan bab énggal, (1986): Wisdom
“Sampun, bu", wangsulane Pratiwa karo ngurupake korek kanggo R. Tata kang wis ngakep rokok lintingane.Narator : Bu TataNarati : PratiwaHal : 128. “Karo sapa olehmu arep nonton ?"Karo kowe ta mestine, apa ja karo Bapak Sibu !" O - jen ngono dak
PratiwaNarati : KuswitiHal : 1410. Pratiwa mesem njawang Kuswiti kang isih tumungkul. Bareng pelajan wis mungkur, karo njedakake piring sega goreng marang Kuswiti, mbandjurake omonge: “enja Kus, kowe mau rak durung mangan, ta?".Kuswiti
nggadekake omah barang, kok isih waf. Apa jen mengkono atange iku luwih saka limang ewonan rupijah?"“ Saka pangiraku ja mangkono. Kadjaba kuwi wong ja lijane maneh utangku isih pating srendil", R. Tata
gurawalan anggone menjat ngadeg: Wis, ora susah adus barang.
wae", mangkono pangandikane karo kranggen andjupuk beskap kang tjemantel ana tjagak.Narator : Bu TataNarati : R. TatasutakaHal : 1814. “Bu, bu", mangkono pitakone" sing kakung; “Pak Tata mau rak ora ngrembug putrane wadon, ta ? Apa jen mangkono sing dianggo wigati mung bab kasaguhane Mas Tohid, anggone gelem aweh tukon duwit
Pak Tata setudju, terus kita rampungake karoMas Tohid. Bisan enggal kalakon ora kurang sawidji apa, beres", sambung
Ning sing dak pikir kuwi, gek keprije manawa nganti keprungu karo Pratiwa, Tumrap Si Kus mestine pandjenengan bisa
manawa ana pitakone Tiwa, gampang. Sing perlu kuwi, bisane enggal kelakon omah bisa katututan, ora
Pratiwa iku sedjatine keprije ?".“Lo-sibu ki kok aneh", wangsulane Kuswiti anjep.“Mula aneh Kus, amargi iki bakale arep ana lelakon kang nganeh-anehi pisan".Narator : Bu TataNarati : KuswitiHal : 2017. “Saweg kaping sepisan kok mbakju". ,“Rak ja pada sugeng, ta dik ?" pitakone mbakju Potro karo nggered kursi mernahake tamune.“Wiludjeng,
karo Pak Tata ?"“Dereng babar pisan, mbakju”.Narator : Mbakyu Potro Narati : PratiwaHal : 2220. “Ah mboten dados punapa, mbakju. Pantjen inggih makaten. kasinggihan ngendikanipua mbakju. Kuswiii pantjen lare ingkang kesangeten anggenipun mbandel. Nanging inggih wonten anehipun, mbakju. Sinten ta ingkang gadah krenteg taken dateng mbakju punika ? Inggih pijambakipun lo rak aneh, ta ?"“Ooo, ngono ta dik?”‘Inggih saestu, mbakju”,
pitakone Pratiwa ngesuk.“Bendjing emben sonten mriki bade wonten damel ningkahanipun Kuswiti kalijan Mas Tohid menapa ngaten asmanipun, kulak ok inggih kirang damang saestu”, wangsulane Loso ngeblak.Narator : LosoNarati : PratiwaHal : 2422. “Dos pundi mbakju, wonten lelampahan kok kados makaten?”.“mBakyu Potro durung
Pratiwa merlokake meling menjang Loso; “Enggih pun pak Loso jen adjeng diutus. Ning poma dipoma ampun nganti onten sing ngerti jen kula wonten mriki".Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2423. “Sinten ta, mbakju?" Pitakone Pratiwa ora saranta. "O-ja talah diiiik," mangkono penjaute mbakju Potro karo
jen ora katut klebu wuwu ja isih ketututan, dene jen nganti Kuswiti katut kena apusing rembug manis, ja wis
ndjlentrehaken ingkang tjeta ta. Kula rak taksih radi kirang damang".“O ngertia ja dik. Prijaji loro kuwi mau Den Wiro sawidjining prijaji kang kaluwihane bab nglantarake rembug salaki rabi wis kaloka banget. Nanging tjongkok mono sawidjining dalan, dadi jen djagone atos, mesti ja gede pangarep-arep menjang unduh-unduhane. Wah tur kuwi wis kaloka mungguhing kapinterane nindakake guna-bisa lan djapa-montro. Ta pije, dik? Sapa sing ngerti jen djebul sliramu arep ngalami patjoban kang kaja mengkene.Narator : Mbakyu Potro Narati : PratiwaHal : 2625.
mengkene iki. Wis tjeta banget aku saiki", pangandikane mbakju Potro karo sadjak wis ora krasan ana papan kono, kumudu kudua arep ninggalake."Lo ladjeng kados pundi punika mbakju" pitakone Pratiwa gugup.Narator : Mbakyu Potro Narati : PratiwaHal : 2626. “Inggih mbakju, sampun-kula sampun ngertos kersapandjenengan. Ladjeng kula padosaken andong punapa kados pundi?"“Ora dik. Wis mengko dak golek karo mlaku." Sapungkure mbakju Potro, Pratiwa isih glibat-glibet ana petengan ngisor asem. Ing batin kapeksa negakake mbakju Potro kundur dewe. Osiking batin nata atine keprije kepenake
Pak Loso ora djumedul. Malah botjah mau ali maneh,; “Pak Loso ken mriki napa pripun?”‘Ijo le. Ning adja nganti ngerti
lalakon kaja ngeten niki pripun ?"."Heeeeh - kula inggih ngantos boten ngertos kersanipun Pak Tata. Saja xnalih namung tijang sasat kepanggih rentjang ngertos kula menapa. La ingkang kula manak punika rak pandjenengan. Pandjenengan punika pangrengkuhipun bu Tata rak sampun kados anak pijambak, kok djebul ka¬dos makaten kadadosanipun".Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2829. “Sakniki ngeten kang Loso. Upamane kula adjeng butuh ketemu kalih Kuswiti pripun. Kinten-kinten saged napa boten ?"“O-ngaten. Tjobi mangke kula tuwenanipun ing kamaripun. Nanging manawj pandjenengan tetep wonten mriki, punapa boten katah pakewetipun ? Luwung pandjenengan kula aturi rawuh ing wingking kemawon; ngentosi wonten sepen wingking ingkang sapunika suwung namung kangge wadah blekketekan lan boten
ketemu karo aku ?" pitakone Kuswiti ora semu kaget.Loso wis kuwatir manawa Kuswiti arep njulajani
ngertenana ja dik. Ning kene ta mbok mlebu ngomah wae, kene”, ngendikane mbakju Potro karo
pitakone Pratiwa karo djangkah lawang.Durung nganti mbakju Potro aweh wangsulan, mas Potro wis dehem-dehem
wong raung sakderma dadi dalan, tur wis ana kang nampani. rak ija ta ?"“O inggih. Dados punika rak inggih den Wiro ingkang pandjenengan ngendikakaken punika ta ?"“La ija, dik, ja prijaji kuwi", wangsulane mbakju Potro karo noleh namatake kumrengsenging tjeret ing sandinge.“Dadi genahe mengkene dik. Sing djenenge Mas Tohid kang didalani karo den Wiro mau, anane ditampa karo pak Tata, amarga gelem aweh tukon sepuluh ewu rupijah. Dadi duwit semono iku mau sing ndjalari pak Tata mbandjur, lali marang sakabehe.Narator : Mbakyu PotroNarati : PratiwaHal : 3735. mBakju Potro mangsuli : “Wis, wis, mengko nek dik, Pratiwa nglendeh ngono, aku mundak ora sida nesu, lo aku". “Lo - bade duka kados pundi ta, mbakju ?"“Apa aku ora rumongsa isin ta dik. Wong gede tjilike aku iki rak ja klebu wong sing dilanggar kapribadenku".“Kersanipun mbakju bade kados pundi ?" Narator : mbakyu PotroNarati :
Pratiwa.Wanita mau namatake sapa kang njaru. Bareng wis tjeta tenan lagi mangsuli: “Lo, mas Pratiwa; lagi wae rawuh apa wis suwe iki mau ?"Pratiwa durung nganti mangsuli, wis nambah pitakone: “Rakane ja rawuh, apa?""Ora bisa rawuh," wangsulane wanita mau tjekak aos. “Wah, mangka jen rawuh aku rak
dikepenakake lungguhe kono. Apa menjang ndalem apa pije ?" mangkono bu Tata ngantjarani Pratiwa.“Sampun bu, mriki kemawon".Narator : Bu TataNarati : PratiwaHal : 45
Niyat ingsun matek aji, ajiku Semar Kuning, Sungsum
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Hawk Girl
VIGRX PLUS USA OBAT PEMBESAR PENIS DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skallelv&oldid=1012677"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 6 Maret 2016.
PIDATO JAWA : Sugeng Rawuh Kagem Bapak/Ibu Ingkang Tansah
Dasaring wong ngudi kawruh pawitané ngandel dhisik, marang para leluhurira ingkang bisa apeparing pepadhang, dunungé marga beneré lakuning urip.
Wis jamaké wong sinau ngudi undhaké pangerti, ya kudu wani kangèlan terkadang kélangan duwit, kalamun emoh rekasa nora perlu mlebu murid. Paparan tembang Kinanthi di
denger jeng Tri ngomong karo aku ra? hihi.. boso jowo campur indonesia campur boso planet.. wes e wes.. was wis wus wes wos
saged kromo inggil menopo mboten njih ??
sampun nyumerepi ing keh lampah élok; nanging maksih kirang utaminé lamun mboten andika pribadi kang umanjing agni; kirang antepipun dèné among asusilih kirik lan tarumpah karo”
maturnuwun sanget nggih pak,smg amal sae panjenengan dipun bales dening
lunyu lunyu peneken kanggo mbasuh dodod ira
Lagu NDX A.K.A - Bojoku KetikungJangan opo...
Nganti kowe nikung, bojone koncone dewe
ku kurang opo, kok kowe iso tego
Opo ono salah ku trus kowe nikung aku
Opo kudu tak jarno, kok aku kudu lilo
tenane atiku loro nanging aku kebacut loro...
Yowis sak karepmu, nek ngeneki caramu
Kowe mung tak titeni, kok watakmu kemlinthi
Sakjane aku nguyu, mikirke tumindakmu
Kok kowe ngragas banget, ngopeni turahanku
Sak tenane atiku loro nanging aku mencobara popo...
Sak tenane atiku loro nanging aku kebacot loro...
Nganti kowe nikung, bojone koncone deweList
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: VAMPIRELA
iku tembang tradhisional ing tlatah Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu. Biasané macapat dimaknani minangka macapapat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam. Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé oradianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé. Sawetara tuladha karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha. Puisi tradhisional Jawa utawa tembang biyasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé. Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman MataramAnyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahan uga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan. Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké. Aturan-aturan jroning
liya:Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait).Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng.ÉtimologiMacapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papatawit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda. Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arpsngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions. Sajabané sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroning aksara Jawasing relevan jroning panembangan macapat. Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang d’ening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagusing tegesé "nglgokaké nada kapapat". Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagulan maca-tri-lagu. Miturut ujaring kandha maca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri. Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé. Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing sukukata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara. Maca-triutawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan sadulur. Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Lahirnya Bisma
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenhdtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
“Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu
wong aku lagi enak-enak golek iwak ” jare Romlah.
Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-3263
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon Format 36 Kotak seri DFH
WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI AMIN
apa Yah? Waktu pan lunga, Nyonyah kan wis ngomong karo kowen, bocah-bocah diadusi kabèh. Bisané nganti pan
kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?” “Awit SMP nyong wis udud, kira-kira wis salawé taun…”
nglakoni bab kuwé. Bojoné nganti kèder weruh ulahé Kapèr. “Ésuk-ésuk mbukani lawang amba-amba, pan ana dayoh saka
Gudu!” semauré Dasmad liwat sms. “Okèm wis. Isiné penting nemen Mad?” “Raimu sakalé wong lanang ka, criwis kaya wong
enyong endi? Kowen gawé iklan nang tivi nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!” Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila. “Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr kagèt latané takon. “Saluguné kowen kiyé sapa bol? Bisané ngomong
wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti. Pendeké rahat temenanan. “Coba Yu
kemlatak. “Dong Bu Jamilah sih, tègin ajeg nganggo sistim kalènder?” “Yau Mad! Adong nganggo sing macem-macem, wedi ora bisa mèn. Énak nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada gemuyu lata-lata. “Wis...wis, wiiissss....gemuyuné aja kebatasen. Ngko kepoyuh nang katok. Saiki, nyong mèlu takaon kambèn Yu Napi. Sampèan nganggoné KB apa?” tangané Dasmad nuding maring Yu Napi. “Nyong tah langgan lawas. Ora macem-macem. Awit jaman cindil abang, tetep nganggo tingklik!” jawabé. “Bisané nganggo dingklik Pi?” Dasmad perlu penjelasan. “Iya ya....soalé enyong pendek. Dadi nganggo dingklik. Dong wis ‘mlebu’ dingkliké tak jejek! Klontang...!!”. Bocor Alus KANG
kupat glabed nginungé wèdang Gandring, wèdang sing digawé nganggo rempah-rempah, rahat ndospok ngalor ngidul. Kebeneran nang kono ana pagelaran Wayang
ngomong. Kang Dasmad akhiré misiki Kapèr. Kapèr uga paham, trus mratèkna apa sing diomongna Dasmad.
dèwèk nganti teles klebes. Laku Adil KAPÈR sing biasané seneng ‘njajan’ nang Gang Sempit, saiki mandeg greg. Babar blas ora ngèdek
Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel. “Enyong lagi nandang kasmaran Mad” omongé Kapèr waktu saprana maring
saka Arab. Enyong emoh panganan Jawa. Saora-orané kentang. Jangané sop buntut gorèng. Wuah…ambu awaké biduang dangdut Jatilawang bener-bener ceilé………kaya jagad sing tembé baé diguyur udan riwis-riwis.
pan njaluk apa Mad?” Kapèr takon maring Dasmad waktu wis anjog nang tempaté. “Rahasia! Pokoké, enyong ora gegabah nibakna omongan. Adong kowen sih Pèr?” Dasmad balik takon. “Enyong kepèngin bagusé kaya Arjuna. Tapi awaké kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi!” jawabé Kapèr. Nang kedung ajaib, suasanané kebek melep-melep akèh wong pada adus. Tapi syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing lanang pada klontangan gedabèlan. “Wis oh Pèr, wuda. Aja kesuwèn. Bleng…bleng…bleng, njaluk apa oh.” omongé Dasmad. “Ya. Kowen tuli Mad, nyong pèngin weruh, bener kedung kiyé ajaib apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé Kapèr manglih dadi lonjoran wesi beton. Rames AJA klalèn, ngko bengi teka nang enyong Kowen ora susah pada mangan Nang umahé enyong, mangan rames nganti
pala, kamijara, asem, kapulaga, gula jawa, mrica lan liya-liyané. Wèdang kiyé pancèn tembé ana nang Kota
Oom Brindil dan Glèmboh, ora liya uwong-uwong sing dadi langganané Yu Jènab. Ora hèran adong saiki Dasmad kambèn Kapèr
temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad.
calonné bener-bener demen maring olahraga. Gelisan cerita, akèh wong lanang
dikon wuda klontangan. Barangé ditliti nemen-nemen. Macem-macem rupa tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang
“Metuné kowen saka kèné kyèh! Bocah rumil….!!” jawabé Manèné bocah karo ngosog. Sawetara, bocahé ndeleng ana
ditrima Glèmboh, trus diwaca. Isiné kaya kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong
bisa kumpul-kumpul. Nyong bosen dadi menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk
lagi pan ndaftar dadi bintang film, rasa-rasané gurung marem tapi kesusu Kapèr lan Jayèng njaluk balik. Kepaksané
mampir maring adiné sing ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang
kono wis kebek penumpang. Akhiré, gonèng kondekturé Glèmboh kon manjat maring tingkat loro. Kaya pucung,
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Beeyan (Kontrib • Log) 421 dinten 742 menit kapungkur.
Mnet Asian Music Awards (disingkat MAMA) ya iku acara penghargaan musik ing Koréa Kidul kang disiarake M.net saben taun. Acara iki nglibatake partisipasi saperangan aktor lan penyanyi paling kondhang. Minangka salah sawijining kadadean paling penting kanggo industri musik Koréa, ditekani band-band kondhang kaya ta TVXQ,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mnet_Asian_Music_Awards&oldid=984167"	Kategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 2 Maret 2016.
Precambrian (Pre-Cambrian) iku jeneng informal tumrap rentang wektu sadurungé jaman Phanerozoic Eon, lan minangka sawijining Supereon kapérang dadi sawetaral eons jroning skala wektu géologi. Rentang wektu Pre-Cambrian wiwit jaman kabentuké bumi watara 4600 Ma (yuta taun kapungkur) nganti wiwitan jaman périodhe Cambrian , watara 542 Ma, nalika wiwit akèh tinemu kéwan mawa cangkang atos.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Precambrian&oldid=830879"	Kategori: PrecambrianSajarah géologi bumiKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.35, 14 Maret 2013.
Dip. ing. pošte i telekomunikacijadip.ing. Grafičke tehnoligijedip.ing.građ.Dip.ing. Agronomijedip.ing.
budayamakarya w?tan Naskah sandiwara Insel basa mlebu sing Jawa Indon?sia lan ana keturunan basa luwih ing Austronesia. Jawa bawana sapa Jepang total-redlinks be several (talk lan
» Mewarnai Gambar Burung Punai Gading
Cinderella, ya iku dongèng tradisional sing ana ing nagara akèh lan kanthi versi sing béda - beda. Versi paling wiwitan ya iku saka Cina ing taun 860. Dhèwèké kacathet ing The Miscellaneous Record of Yu Yang déning Tuan Ch'ing-Shih,salah sawijiné buku sing wis ana wiwit Dinasti Tang. Versi sing paling misuwur ya iku ditulis déning panyerat Perancis Charles Perrault ing taun 1697 adhedhasar carita rakyat ditulis déning Giambattista Basile minangka La Gatta Cennerentola ing taun 1634, ananging filem animasi saka Walt Disney Production wis dadi standar versi kontemporer.
Versi sing paling misuwur nyeritakaké ana wong wadon sing sak omah karo mbok kuwalon lan 2 sedulur wadon kuwaloné sing padha jahat kabèh. Ing jaman biyèn ana wong wadon sing
kudu dilakoni kabèh. Ing sawijining dina, ana pangeran sing nganakaké pesta dansa ing istana, nanging Cinderella dipenging mèlu. Nanging, ibu peri teka lan nulung dhéwéké. Cinderella disulap dadi ayu lan nganggo klambi apik, sepatu kaca, lan duwé tumpakan kréta waluh. Ing istana, Cinderella dansa karo pangeran. Cinderella dadi lali, yèn kudu bali sakdurungé jam 12 bengi, amarga ilmu sihir ibu peri bakal ilang nalika luwih jam 12. Amarga wis jam 12, Cinderella mlayu ninggalaké pangèran. Ora sengaja, salah siji sepatuné kèri ing istana. Pangèran njupuk sepatu mau, lan ngumumké, sapa sing isa nganggo sepatu iku bakal dipèk bojo. Nanging tetep ora ana sing nyukup karo sepatu mau kejaba Cinderella. Cinderella melu nyoba, lan tenan sepatunè cukup. Pangéran mboyong Cinderella menyang istana. Pungkasan Cinderella urip seneng selawasé.[1]
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 2 November 2012)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 28 Januari 2017.
sing ora weruh maring perjuangané enyongkabèhKebayang enyong maju gagahmadep mantep karo kanca batir?
Catetperjuangané enyong kabèhjaganen terus janji sing wis kewetukaro impèn-impènéÉling,
Aphrodisiac ya iku dat sing ningkataké libido nalika dikonsumsi. Aphrodisiacs iku béda karo dat-dat sing ana hubungane karo perkara-perkara fertilitas (kesuburan) kaya ta impotensi utawa dhisfungsi seksual kapindho kaya ta dhisfungsi ereksi (ED).
akèh jinising panganan, inuman, lan kelakuan-kelakuan sing duwé réputasi sing bisa gawé cumbana luwih nyandhak lan/utawa nyenengaké. Ananging, saka panemu ngélmiah lan sujarah, kasiyat-kasiyat iku
marahi libido ing kahanan sing ora temtu utawa idiopatis: ngundhakaké utawa mudhunaké kekarep sacumbananné wong gumantung marang kahanan subyék iku mau. Bab iki banjur marai proses teksirané iku mau dadi angél. Contoné, Bupropion (Wellbutrin) uga kaloka minangka obat anti-depressant sing bisa netralaké éfék sing mudhunaké libido saka obat liyané sing diresépaké dokter. Ananging, amarga Wellbutrin mung ngundhakaké libido ing
rendah (e.g., ibu-ibu sawisé menopause utawa bapak-bapak sing umuré luwih saka 60 taun 60[5]), suplemen-suplemen testosteron asringé bisa ngundhakaké libido. Pendekatan nganggo using sawénéh precursors sing niyaté ngundhakaké tataran testosteron uwis diarani éféktif kanggo bapak-bapak sing uwis tuwa,[6] nanging ora bisa ngasilaké hal sing padha nalika ditéske marang golongan liya.[7]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 22 Sèptèmber 2016.
ngerti ro omonganmu , wong dekne du wong Jowo ki, wis ra popo yang penting awake dewe jo melu-melu dadi pengemplang duwit negoro ,opo
tembung iki…. dek jih cilik saben wong sepuh , guru umum ,konco -konco podo ngelingake supoyo yen ing ndonyo iki mung sak dremo ngombeeee jarene, ning saiki kabeh wong
Karto tuying : “Ora ngerti pak”
artikel pendidikan,artikel sains,artikel mitos,artikel ilmu,artikel lucu,
ndaftar dadi muridte wae,kpareng mboten pak Guru?.
Wong!Ndelengi gambar seturute pinggir dermagaAti krasa nelangsa:Apa kudu wewara ngabdi ning negara? Apa kudu ngedani pangkat ngurusi rayat?Apa kudu tawur duit mbela wong kang nasibe pait?Nyawang poto kang begrak lan ayuAti dadi
Woi, wong!Pilihen sing putih:Sing wis adus getihTirakat panas perihNuruti ati kelawan niat kang suciKocap lan tindak kraket dadi sijiOra keder ora wediMbelani rayat ngorbanaken patiWoi, wong!Weruh
terungkap dalam kalimat: Nyawang poto kang begrak lan ayu / Ati dadi gemuyu: / Tangan ngepel / Luru sega sekepel / Cangkem mesem / Amber rayat kesengsem / Nyandang jas
ning kene, kebebeng peteng kaya ning jero buising gedhong pemerentah, sira keranjingan dadi
kancing kemitiusus-buntu kebek paku, weteng busung segunung kaya kebo mati
Ning ara-ara kulon, wong-wong bli wirang dadi bunglonning ara-ara wetan, wong-wong
wong jowo: PEPAK BASA JAWA: TEGESE "RURA BASA" LAN TULADHANE
PEPAK BASA JAWA: TEGESE "RURA BASA" LAN TULADHANE
RURA BASARura basa yaiku basa sing luput ananging dianggep lumrah ana ing basa padinan.(BASA SALAH, NANGING KAANGGEP BENER)Tuladha:
v adang sega sing bener adang beras supaya dadi sega v mangan awan sing bener mangan sega ing wayah awan v mbunteli tempe sing bener mbunteli dhele godhog kang wis dirageni
v menek klapa sing bener menek wit klapa v mikul dhawet sing bener mikul angkring isi wadhah dhawet v ndheplok gethuk sing bener ndheplok tela supaya dadi gethuk v ndhudhuk sumur sing bener ndhudhuk lemah kanggo gawe sumur v ndondomi klambi sing bener ndondomi bakal digawe klambi v nganam klasa sing bener nganam pandhan/mendhong digawe klasa
v ngethok gedhang sing bener ngethok wit gendhang v nguleng sambel sing bener nguleg lombok sakbumbune digawe sambel
v nunggu manuk sing bener nunggu pari supaya ora dipangan manuk v nyangking banyu sing
Pesen Saka Mbah Kemput! « Jaturampe
kaya begituh!” Kata Yu Paijem
“Indiyah gundulmu! Wis, ora penting kuwi, sing baku kanggo sliramu kan petting, to!” Sela Doraemon
Yu Paijem mung ngguyu mecengis, sanajan ana rasa rada kuciwa. Wayah ngene iki biasane dheweke mung nguntel-untel pinggiran kebayane.
“Halah, Kang Doraemon ki lho senengane,
sepedah kae, dadi kanggo njaga supaya imbang, awakmu kudu tansah mlaku, sanajan ya mung grotal-gratul ngono kae, Jem!” Kata Mbah Kemput
“Dadih, sayah kuduh tetep mlakuh
ikuSumatra, Indon?sia: Naskah kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck. lan M?h ibun?.[3] m?rang W?tan Melayu-Polinesia dh?w? iku pepak nglawani data.
Sengketa Wilayah & Diplomasi Wayang – PITUTUR BECIK
mawar kuning tansah ngelingake aku marang esemmu, marang soroting netramu sing kebak angen angen, pranyata tekan saiki aku isih nuduhake menawa pengarepku ngenteni awakmu, muktine awakmu dadi gembiraning atiku, sanadyan kuwi dadi tangis ono ing atiku saklawase,sanadyan kabeh
kasembadan urip bebarengan karo awakmu.Tak eling eling surasamu sing pahit saksuwening uripku: Mawar Kuning Dudu Kembangku
Wis pirang tahun tak lakoni, nanging kudu isih sabar nerimo , napak tilas malem i'tikaf kang nentremake ati, koyo koyo aku weruh awakmu ing masjidku , tak sangga tak trima mergo aku ngerti kabeh ki takdir sing kudu tak lakoni, nyuwun pangapuro kangmas, ketoke nek kudu nglalekake awakmu , dalem mboten saged.
Nalika dheweké ddai pelayan ning restoran Taiwan, dheweké ketemu karo produser kang jenengé Cai Zhiping, produser kang dadi pambentuk grup musik kang kondhang, ya iku boy band F4.[1][2] Awit iku dheweké miwiti nyanbut gawé ning donya entertainment kanthi cara paruh wektu dadi asisten para artis.[1] Dheweké akiré mulai tampil ning acara-acara drama serial kang nganteraké dheweké maring tingkat kasuksesan kang luwih dhuwur.[1] Dheweké tampil ning
dheweké mainaké peran bebarengan karo Jerry Yan, Vic Chu, Vanness Wu.[1][2]
filem kang judulé Sky of Love, uga ning filem kang judulé The Tokyo Trial kang diluncuraké ning taun 2006.[1] Ning donya tarik suara, dheweké ngerilis album solo kaping pisanané kang judulé On Ken’s Time ning taun 2005.[1] Ora namung iku, dheweké uga tau nulis buku resep masakan kang dijuduli Mei Wei Guan Xi (Delicious Relations) nalika tanggal 5 Januari 2006.[1] Buku kasebut dirilis ning Cina nalika tanggal 4 Juli 2006 lan uga dipasaraké ning Jepang patang wulan sawisé nyebar ning pasaran Cina.[1]
Ning tanggal 24 lan 25 Februari 2007, dheweké nggelar konser solo kaping pisanané ning Jepang.[1] Konser kasebut diselenggarakaké ning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ystabø&oldid=1006660"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 5 Maret 2016.
Balas	atmokanjeng berkata:	Desember 11, 2010 pukul 4:44 pm	urip aja nggo mangan
Januari 12, 2017 1	video iki arep kanggo bisnis duwe liyane impact lan bathi liyane. Oftentimes tantangan kanggo sedaya wiraswasta iku carane njaluk piyambak metu ana ing pasar- dipunakeni. Nanging paling wirausaha, sing wis dipanggonke piyambak apa bisa padha ngedol, golek angel kanggo langkah nganti njaluk menyang pasar luwih akeh.
Entrepreneur Decoded: Strip Away Mainstream lan Tansah Iku
Nopember 29, 2016 1	Aku golek sing kadhangkala alesan banget sing nyurung kita alesan sing padha watesan us.
Nopember 17, 2016 4	Ing donya iki ngendi wong natoni saben liyane commonplace, iku malah bisa ndeleng ketuhanan ing wong? Nalika salah siji sing sing sing natoni, carane kita isih supaya katresnan menang? Aku ora duwe kabeh jawaban, nanging aku iki seneng kanggo nyedhiyani pikirane kanggo kajelasan.
Oktober 28, 2016 2	Kadang aku golek dhewe gadhah ora tembung nyebut. Aku golek sing basa apa kita ngerti tau bisa saestu nduduhake panjelasan sampurna. Nanging aku golek sing bisa kanthi ditulis karo katresnan, karo music, lan openness kanggo nimbang sing kita kene kanggo lair swarga ing bumi.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: GABAN seri I
Gubok Asmoro . Sinten engkang bade ngersa'aken smpn sumadiyo , sumonggo sesarangan kaleh klo nglaras sesarangan .👏👏👏
omah sampe cerobong pabrik. Wingi nane pas nyekar nang sunan giri ketok pemandangan
saiki yen miturut buku, malah dadi bingung. Sebab ora kulina diucapake saben dinane. Ponakanku wingi pas ujian Bahasa daerah ora lulus. Merga gurune dhewe ora pati ngerteni basa Jawa. Ning omah dhewe keluargane gawe basa Indonesia.
bambangpriantono says:	December 26, 2012 at 7:35 am	Nah, kuwi ya masalah. Mergane kadang guru-gurune dhewe ya mung sithik kawruhe bab basa iki. Saiki pancen akeh anceman seka bahasa Indonesia kok sakliyane basa Indonesia dhewe
sing jenenge dialek sosial sing maksude padha tapi ditulis mandan sejen sethithik… “esih” ya inyong ngerti, “tesih” ya inyong ngerti, “isih” ya inyong uga ngerti dadi kabeh kuwe jenenge dialek sosial…. lha inyong kepengin ngerti janeh nang bahasa suku banyumas kiye ana pira jumlah wong sing dadi
at 7:04 pm	Nek jaman saiki yo wis angel bedakno antarane wong asli karo pendatang. Soale saiki wis bedo karo mbiyen, arus mobilisasi tambah ndadi ditambah transportasi sing maju masi macet. Saiki yo iku, kabeh iso wae kecampur campur, embuh pendatange sing asimilasi, opo wong lokale sing melu-melu logat pendatang. Koyo ngene wae..
klebu sub Banyumas, tapi mlebu Wonosobo kota lan wetane wis kepengaruh bandheg. Podo pisan karo antarane Pemalang karo Kebumen sing kabehe iku rong dialek
Bersambung ke hal. 14 SWARA ♥ WARGA Wajah Kampung (Hadap) Kali BKB RW 10 RW 09 RW 07 RW 06 RW 05 Jalan Tikus
Dhumateng Bapak lan Ibu guru Lan dhumateng rencang sedaya ingkang kulo tresnani Hadirin ingkang kulo tresnani Monggo kita sesarengan njunjungake puja lan puji syukur marang Gusti allah SWT amargi sampun maringi
Bapak Kepala sekolah ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten […]
ingkang satuhu bagya mulya Langkung rumiyin sumaangga kula lan panjenengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti Allah SWT ingkang sampun paring kanugrahan
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.watch-xxx-online.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang
Sasat lumampah ing wanci dalu gagap gagap tanpa lampu sumunar kang katon sajroning
nindakake kuwajiban pasa kang dimaksudake kanggo budidaya ngendalikake hawa napsu kanthi lelaku nyegah (sesirik) dahar lan ngunjuk ing wanci siyangratri, awit saka mletheke srengenge nganti angslupe srengenge. Tujuan pasa ora liya kanggo dadar sepiro bobot keimanane utawa ketaqwaan umat marang kang gawe urip Gusti Kang Murbeng Dumadi. Laku pasa uga duwe tujuan kanggo gembleng kesabaran, rasa tepa sira, lan kawicaksanan urip marang sapadha-padhaning titah. Mula ora mokal manawa sapa wae kang bisa nindakake pasa kanthi ikhlas lan temen-temen bakal ngundhuh wohing katentreman. Ananging uga ora aneh manawa wong kang ana sajroning laku pasa bakal nemahi goda kang maneka warna kanggo mbadarake laku pasane.
Ing jagating budaya Jawa uga ana laku sesirik kang diarani tapabrata utawa laku brata, tirakat utawa nglakoni prihatin. Tapabrata tumrap wong Jawa dadi salah sijining kewajiban urip ing alam donya, amarga kanthi laku brata dadi sarana kanggo olah jiwa, mbanta hawa napsu, lan latihan rasa pangrasa. Malah miturut kepercayan Jawa laku brata diyakini bisa dadi sarana kanggo nggayuh kamulyan lan maneka kebutuhan urip ing alam donyo, kayata amrih kasembadan anggone nggayuh drajat, pangkat, lan semat. Ing Serat Wulang Reh tembang Kinanthi nuduhake paedahe wong kang nindakake pasa utama sesirik: “Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, kaprawiran den kaesthi, pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling”. Contone wong kang seneng laku prihatin digambarake ana tembang Sinom kang karipta dening Mangkunagara IV (1768-1820), “Nuladha laku utama, tumraping wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
hawa lan nepsu, pinesu tapabrata, tanapi ing siyang ratri, amemangun karyenak tyasing sasama”.
Tapabrata akeh jenise, miturut Nnebel ing cerita Darmakuma jenis tapabrata kayata: tapa ngalong kang ditindakake kanthi cara ngantungake sikil ana duwur sirah ana ngisor, tapa ngluwat yaiku semedi ana panggonan kang keramat, tapa
ngramban yaiku mangan wit-witan ana sajeroning alas, tapa ngambang yaiku kungkum ana kali, tapa ngeli yaiku semedi kanthi nuruti milining banyu kali, tapa tilem yaiku turu ing sajeroning wektu tertamtu, tapa mutih yaiku mangan sega putih wae, tapa mangan yaiku ora turu lan oleh mangan sajroning wektu tertamtu.
Awit saka owah gingsire jaman, jenis tapabrata kang kasebut ing duwur saiki panindake uga wis berubah. Tapabrata kang ditindakake wong Jawa saiki umume awujud pasa. Kayata pasa orang mangan panganan tartamtu, nepi, pati geni, pasa ngrowot yaiku mangan jenis ubi-ubian, pasa mutih, pasa senen-kemis, melek wengi, lan kungkum. Jenis prihatin kaya kang kasebut tundane amung siji kang baku, yaiku ikhtiare manungsa supaya cedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Lire kanthi cedhak marang Gusti kapercaya luwih bisa ngedohi utawa nyingkiri wewaler lan nindakake laku bebener tumrah urip bebrayan, lan mawa tujuan kasembatan apa kang dadi gegayuhaning manungsa kang seneng tapabrata.
Muga-muga kanthi nindakake tapabrata, utamane ngleksanakake
langsung pesen nasi goreng. Ike pesen nasi goreng juga. Momod pesen nasi goreng
Lawong kowe we we sing marah-marahi Rupamu kok ngono hi
hi… aku wedi Ayo adhi padha bali Galo kae galo kae Matane plerak-plerok
rok … rok … rok… rok …
ambengkerok rok … rok … rok… rok …
Iku mangan waktu 10 taun. Sempat rame barang ambek ulama-ulama lokal barang kok. Tapi mari ngono yo meneng i…wong saiki daerah sisi Meduroe mulai rame kok. Akeh sing dodolan macem-macem, ambek mobilitase tambah dhuwur, tapi ferry yo sik digae masiyo jarake ambek jembatan adoh.
VERB TO SING = VERBO CANTAR I will sing = Yo cantaré You will sing = Tu cantarás He will sing = El cantará She will sing = Ella cantará It will sing = Eso (ello) cantará We will sing =
Kaping pisan maca qur’an sakmaknane
KANG MARINGI PURBO WISESO MARANG INGSUN
mbok teng Pekalongan mawon mas nek pas kulo mudik hehehehehe
27/11/2012 pukul 8:06 am	Triyoga Adi perdana
dikembangaké déning Leland Wilkinson ing taun 1970. Taun 1995, piranti alus iki dituku déning parusahan SPSS Inc.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Systat&oldid=1119237"	Kategori: Rintisan mawa topik piranti alusPiranti alus statistika	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 14 Februari 2017.
am	ing naliko jaman semono, perayaan tahun baru adate ono sing melekan sinambi dem-deman, ono ugo sing lungguh silo banting kertu, sing duwe montor gawe trek- trekan, mboh yen saiki, menowo wis salin adat? aku wis suwe manggon ning alas, dadi nggak tek paham karo adat anyare konco- konco ing deso
berpengalaman. Angele golek upa. Angele golek dhuwit.Ada lagu dolanan begini:Sluku-sluku bathok, Bathoke, ela-eloSi romo menyang Solo,Mak jenthit lo, lo, lo, bah.Wong mati ora obah.Yen obah medeni bocah.Yen urip goleka dhuwit. Lagu dolanan
depan.Syalom. Wilung wengi. Rahayu.Wasalam:-agung pypm- www.lelakuku.blogspspot.comSaiki aku wis gedhe.Sekolah mangkat dhewe.Ora usah diterake.Bareng karo kancane.Saiki aku wis gedhe,Isa pacaran dhewe,Mengkone dadi trus piye,Embuh, mumet sirahe.Piye, piye, piye,Mbuh ra, weruh.Piye, piye, piye,Mbuh ra ngerti.
Ricik gumricik, wayah-e wis teka, sadhela maning,Ramane wis tedhak, inyong kaget….!Adhuh, Rika mbekta napa ?,Ber...kah Gusti, niku sing tak jangka…….1. Rama, rama. Nyuwun roti, lawuhe uyah…( Ora nana uyah ! )Nyuwun roti, lawuhe uyah, Dhateng mriki, nyong nyuwun berkah……….( Yuk dha nyuwun berkah !)
2. Rama, rama. Nyuwun roti, lawuh mendhoan…( Ra nana mendhoan !)Nyuwun roti lawuh mendhoan,Yuk sing tenan, aja lomboan……..( Sing bener, aja lomboan ! )
3. Rama, rama. Siki ayo padha dedonga…( Ndonga kanggo sapa ! )
'Wonten napa pak ?' - 'Ada latihan. Latihan chalung.' + 'Lho gereja nggih onten calung ta ?. Wah, sae nggih paak...!'
- 'Inggih, lha mangga, mangke menawi badhe tumut....!'
#kebacut kon iku wes mbijuk i aku..
#woles iku jancok lek wolese ngepol..
Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan)/Arsip/Juli 2011 - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
panjang. “Wis akeh Sedulur Sikep sing dianggep ora sopan, lan dikongkon salin pakaian wektu arep nggawe
wayang kulit gagrak/gaya Jogjakarta, Banyumas (kuno, peralihan, sekarang), wayang krucil, wayang golek purwa, wayang golek menak, wayang kidang kencana, wayang kancil, wayang dupara, wayang beber, wayang suket, wayang suluh, wayang Bali (
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: POTONGAN : Adi Bing Slamet
wacana ing ngisor iki owahana dadi aksara Jawa Dina minggu aku dolan ing omahe kancaku. Kancaku omahe suruh. Omahe kancaku adoh banget. Kudu ngojek yen pingin cepet. Ongkos ojek 3000 rupiyah. Aku sangu 10.000rupiyah. Aku mikir-mikir, yen ngojek mangkat mulih ongkose 6000rupiyah. Kamangka aku isih kudu bayar nagkotan barang. Supaya ngirit baline aku mlaku.
Ewater punika dipunadegaken déning Fred Van Liew, dikenal minangka “Banyu sing Doctor”. Panjenenganipun punika pelopor ing industri alam kesehatan. Ing 1986, sawise meh rusak kang katelu bocah kanggo florid keracunan, marang riset pribadi menyang kabeh jinis banyu perawatan cepet propelled marang dadi pakar paling dipercaya kanggo kesehatan profesional lan patients babagan banyu lan banyu Perkakas lagi nyeritakake kanggo kesehatan, njero lan externally.
Banyu struktur lan energi luwih mimpin Fred dadi pakar ing manéka warna takson tenogo needed ndhukung urip, utamané selaras tenogo. Iki wis mimpin nggabungke tenogo, hydration lan fermented nourishment ndhukung alam fungsi awak ing
Iki departure wujud saka "modern" Nutrition.
Piyambakipun ugi sumber saka pangayoman paling dipercaya saka sèl telpon EMR / EMF tenogo, uga minangka pangayoman pribadhi saka lingkungan lam.
Ing 60 taun umur, Fred njupuk ora resep utawa liwat obatan counter. Iki asil sing langsung saka pendekatan pangertèn umum seeking imbangan ing urip.
EP2 Full Body Stress Ngurangi Pendant
Telpon lan Lingkungan Chaos pangayoman. Ing kuantum kabisat ing pribadi, manéka warna takson prewangan tenogo.
Begawan Drona utawi Resi Durna utawi Bambang Kumbayana inggih punika salah satunggalipun paraga wayang (tokoh wayang) saking wiracarita Mahabarata. Durna punika putranipun Resi Baratmadya saking Hargajembangan kaliyan Dewi Kumbini. Durna asalipun saking Atasangin. Kacariyosaken bilih Durna punika dipun tudung minggat saking Atasangin amargi boten kersa dipunjodhoaeken kaliyan ramanipun. Durna punika dados ara-araipun Sata Kurawa lan Pandhawa. Panjenenganipun punika priyantun ingkang ahli seni paperangan.
Durna kagungan pusaka sekti awujud keris Cundamanik lan Panah Sangkali (ing wekdal salajengipun panah punika dipunparingaken dhateng Arjuna).[1] Durna palakrami kaliyan Dewi Krepi, putrinipun Prabu Purungaji, raja negari Tempuru, lan pikantuk putra ingkang asmanipun Bambang Aswatama.[1] Durna kasil damel padepokan Sokalima sasampunipun kasil ngrebat meh sepalih wewengkon negari Pancala saking kakuaosanipun Prabu Drupada.[1]
Nalika perang Bharatayuda, Resi Durna pinitados minangka Senapati Agung Kurawa, sasampunipun Resi Bisma tiwas ing paprangan.[1] Resi Durna tiwas ing medan paprangan amargi tusukan pedhang Drestajumena, putranipun Prabu Drupada.[1]
Watak kaprebadinipun[besut | besut sumber]
Watek kapribadenipun Drona inggih punika sekti mandraguna, wasis babagan paperangan, nanging panjenenganipun watek kapribadenipun ingkang kirang sae inggih punika gumedhe, wengis, lan kathah guneman.
Pagesanganipun[besut | besut sumber]
Nalika taksih enem Drona kagungan asma timur (nama kecil) Kumbayana. Wonten ing salah satunggalipun versi, Kumbayana punika putranipun Resi Baratmadya saking Argajembangan kaliyan Dèwi Kumbini. Ing versi ingkang sanes, Kumbayana punika kagungan garwa Dèwi Wilutama ingkang dados jaran amargi kenging sepatanipun dewa. Ing Bharatayudha, Drona dipunperjaya pati déning Drestadyumna.
Agastya[besut | besut sumber]
Poerbatjaraka, salah satunggalipun ahli purbakala, naté nyerat bilih Drona punika kadhang-kala dipunsebat Agastya. Pangiran punika dipunpendhet saking asma Kumbayana ingkang caket kaliyan asma kumbha sambhava, asma sanés Kumbayana..
(id) Durna ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
^ a b c d e (en)Durna - Solo dipunundhuh tanggal 3 April 2012)
Novel Tegalan: Lanang SetiawanOreg Tegal(Kedadèn Taun 1947)
iwak acan laka sing narik pancingé. Laka pisan klèntabé Niti, bocah prawan sing lagi diicer tapikèn mèsih diampet nang
kuwé, ora liya kelompok bencolèng sing dikumpulaken gonèng Abdul Muin. Yakuwé, salah sijiné tokoh masyarakat Tegal sing duwé kasektèn. Konon kabaré, Abdul Muin ora mempan kambèn gaman lan pèlor. Uga bisa ngeclap lan manglih ujud dadi pitu. Sing kaya kuwé, ndadèkna musuhé kèder mbèdakaken endi sing asli lan endi sing palsu. Mung senajan dèwèké sakti mandraguna, Abdul Muin ora gelem gagahan utawané kegedèn endas. Dèwèké tetep andap asor, tapiné aja takon dosa adong diwiwiti ganing sapa baé bakal dibledig. Ana cerita sing ngèdap-ngèdapi. Waktu Tegal ngadepi jaman werit, kasebut
laka sing wani. Anak buahé Darmo Jèmbrak ora étungan, nyebar nang wilayah Slawi, Brebes, lan Tegal. Nang telung wilayah kuwé, bencolèng-bencolèng grombolané Darmo Jèmbrak, laka tandingané. Ora kur siji loro, uwong dipatèni paribasané nganggep menungsa kayadèné tuma sing gampang dipites. Tau kedadèn, anak
trus mrèmbèt maring menduwur. Suwara blandar tiba sing wuwungan, ndadèkna tangga teparoné Tungtak pada tangi lan gita-gita.
njukut banyu digebyurna maring umah sing kobongan. “Tung! Tungtaaakkkkk....!! Gagiyan metu, umahé kobongan...” Wong-wong mèsih nggebyuri banyu. Kiwa tengen umahé uga diguyuri, nyegah mbokan geniné mrèmbèt. Ana sajam, geni sirep. Tapi umahé Tungtak, orakalap. Malahan, dèwèké, bojoné, anaké, lan maratuwané, uga pada dilalab geni. Kabèhané dadi mayid. Kondisiné melasaken, geseng kaya liwetan sangit. Peristiwa kuwé, akhiré dadi werta maring endi paran. Mung senajan akèh wong pada ngarti; sing ngobong umahé Tungtak sapa, tibané kur meneng. Malahan kamigila lan dedonga; mugacha sing ngobong umahé Tungtang diwales nang Gusti Pengeran Sing Ngecèt Mèngkrèng. Lan pancèné, Sing Gawé Urip ora saré. Paring wales keadilan maring Rasso Rangga. Wayah sèndakala, dlanggung Dèsa Wangandawa wilayah
ngobrol nang gubug, ujug-ujug Abdul Muin liwat nganggo pit gasèle. Nang glogor lan boncengané, muwat beras
ramé-ramé. Tapi ping pirang-pirang dibacok, ora kena. Sebab Abdul Muin manglih dadi pitung rupa. Saking moponé, wong loro
jagad, gawé bayangan manuk-manuk lawèt pating klebat nang nduwuré sawah nuju ngidul. Rombo ngan gerilyawan trus mlaku nguncluk. Kiwa tengen dampar, sawah ngablag-ngablag. Jarak antarané Tegal maring Pulosari, kurang luwih limalas kilo meter. Tapi sing kaya kuwé ora
Bantèng Lorèng” pating besasat. Wong-wong mlayu tapi sing kaya kuwé ndadèkna curigané pasukan Landa. Akhiré dipleter. Gerilyawan “Pasukan Bantèng Lorèng” mlencar. Ana sing mlayu ngalor, ngulon, lan uga ngètan.Kira-kira ana wong sawelasan, Pasukan Landané uga pada baèné mlencar. Wong-wong Landa sing wis paham pèta wilayah kono, gampang meruhi playoné para gerilyawan, akhiré dikepung telung jurusan. Waktu kuwé, Kali Sigerèng Pulosari lagi banjir-banjiré lan sènter-sènteré. Sedeng posisi kali ana nang mbang kidul. Para gerilyawan ora duwé cara liya maning, kejaba nekad pada nggebur maring kali. Sing ora bisa nglangi pada klelep, sedeng sing pada nglangi didrodoti nganggo setèn. Kampul-kampul
Pabrik Texin, mandeg dadakan. Ditambah suwara pating jlerit krungu saka kadohan. Kebul ireng menges, mumbul menduwur ngebeki awang-awang. Anjog nang pusaté dèsa, Catim tibané mlongo. Blèh ngerti apa sing pan dilakoni. Uteké ora bisa mikir. Dèwèké dadi panik. Akhiré Catim ngadeg ngejejer nang ngingsor wit albasia. Sawetara matané kosong sebab bingung ndeleng tangga-teparoné pada pontang-panting mlayu, golèt slameté dèwék-dèwèk. Ruwed nemen suasana waktu kuwé, ora lanang ora wadon, ora cilik ora tuwa, ora bujang ora prawan, pada gyayapan latan mlayu maring endi paran.
nang matané. Catim mlayu maring mushola. Nang nduwur langit, motor maburé mider nuju ngalor. Ora mupakat bom mortir
dadi nestapa ora mupakat. Wilayah Tegal ngendong lelayu. Blèh satitik korban nyawa lan banda
sing dlèwèran nang pilingan. Alon-alon matané Niti melèk. Trus mandeng maring wong-wong sing ana nang sekitaré. “Kepibén Abahé Niti Yu Mar?” lirih Niti nyuwara. Sing ditakoni meneng getem. Rumangsa dadané pan jebol ganing kasunyatan sing diadepi. Lelayuné jagad sing dirasa, ngruwes ngremed ati sakabèhané warga kampung. Siji-
apa-apa maning. Matané Catim nyawang pyan musholla. “Enyong pan mèlu sapa, Bah? Enyong wis ora duwé sapa-sapa....” Pancèn bener! Niti wis ora duwé sapa-sapa. Tapi Niti tèsih bisa ngarep-arep tekané Kang Drajat, tunangané. “Niti tah ésih duwé Kang Drajat” ujug-ujug Harun nyuwara. “Tapi Kang Drajat wis suwé lunga. Embuh maring endi. Kang Drajat, Kang Drajat.....rika ana nang endi? Tulungi Niti Kang....” Lamat-lamat, suwarané Niti nembus kupingé Catim. Tapi, atiné Catim rasané kaya diiris-iris. Bisané Niti njaluk tulung karo Kang Drajat? Sedeng lungané Kang Drajat embuh maring endi, langka jebabulé lan kabaré. Enyong kan ana, tur sanggup mènèhi tetulungan karo kowen? Gelem dadi tumpuhané kowen, lan enyong pan nyambut gawé sakuwat tenaga kanggo
kamboja gugur siji turut siji. Kayong ngarti ana dukalara sing oramupakat. Manuk kukukbeluk, uga suwarané kaprungu
ora bisa dibendung maning. Atiné nyangga aniaya sing laka padané. Lemah sing dièdek, krasa anyeb sebab tètèsan banyumatané pating dlèwèr. Catim ngremed tangané dèwèk. Saka ujung Pedukuhan Surabayan, Bekel Subur gèjlèg, mabag wong-wong sing tembé balik sing
njagong, ngadepi wong kampung. “Bekelé, saluguné kiyé ana apa. Apa ana perang maning?” Harun mbuka suwara. “Jagad kaya-kaya pan diwalik. Niki dos pundi Bekelé?” “Enggih Bekelé. Kula mrekitik! Urip awit jaman Jepang, kosih sapriki laka tentremé. Ati kula cop-copan rasané,” Wong-wong pada rèang. Ora enom ora sing tuwa, ora wadon ora sing
maring bekelé. “Tenang sadulur, tenang. Nyong pan nerangna....”Sanalika suwasana tenang. Lon-lon Bekel Subur ngunjal ambekan. Ora let suwé nerusna omongan:“Kaya kiyé sedulur. Nyong olih tugas sing atasané enyong. Saiki, sedulur kabèh kudu pada ngungsi” “Ngungsi?” ora wadon ora lanang pada takon. “Ya!” “Ngungsi maring endi bekelé?” Jènggèr coba takon. “Daerah-daerah gunung. Sebab sewayah-
omongé Bekel Subur kambèn mandeng Niti. “Kaya kiyé sedulur. Miturut informasi saka atasané enyong, ora suwé maning
perang. Kota Tegal bakal dibledug, bèn angus dadi awu! Sebab adong ora kaya kuwé, Landa manjing metu kampung sakepènaké
perjuwangané warga kaya urubé geni sing mulad-mulad. Paribasan, kaya ngobong jagad. Getihé
kaya banyu sing lagi umeb. Niti bener-bener wis sèwot mbangkana-kanané maring Landa.Marem dedonga, Niti nggabung maring grombolan pengungsi. Lan kaya semut, wong-wong mlaku lèwat pinggir kali. Suwasané ramyang-ramyang, kesorot gebyaré padang wulan. Banyu sadawané Kali Prepil, kinclong-kinclong. Para pengungsi trus mlaku ngidul. Suwara-suwara serangga pada ngidung kiwa tengen kali sing banyuné kicir-kicir. Waktu kiyé, pancèn ketigané ngentak-ngentak. Ora lumrah. Tekan nang panggonan pengungsian, Bekel
Jawa digempur ganing telung divisi. Sedeng Sumatera Barat, pasukan Landa ngerahna telung Brigade nggempur sakentrang-kentrang. Sakenané. Sawetara kuwé, pejuwang-pejuwang TNI Resimèn 13, TNI Masyarakat, BPRI, Resimèn Pusponegoro, Laskar Rakyat, lan CPM sing ana nang Brebes, Slawi lan Kota Tegal, rikat
Kota Tegal, pabrik Texin kambèn Annim uga dirusak lan dibakar.Tegal dadi segara geni! *Bagian Loro NANG Dèsa Sumingkir, Kecamatan Kedungbantèng, srengèngèné mencorong. Kemresek godong jati garing, rogrog. Suwarané kaya
Parirèa mèin isyarat adong wong wadon sing digolèti durung ketemu. Untuné Sersan Flour pating kriut, tanda gemlotok! “Tolol! Bodoh semua....!” Embuh sapa sing tolol, sapa sing kemplu! Pasalé, wong
kepojok posisiné, pasrah maring apa sing bakal kedadèn. Lan apa sing dipikirna Kartijah, bener-bener kedadèn. Kartijah konangan! Kaya kucing mandung weruh curut, Kopral Conrad nglarak Kartijah saka pelèdan lemari. Sedeng Kopral Parirèa lan Kopral Nur
lagi adep-adepan karo Kartijah. Rainé Kopral Nur Juwèr katon angas, matané mendelik. Sanalika suwasana nglangut, tapi nang njero dadané wong loro krasa tegang. Nang njaba, srengèngèné sangsaya semromong kaya wangwang geni sing lagi mrengangah-mrengangahé. Sawetara nang salah siji sudut
wong Tegalé, kejemé ngungkuli wong Landa. Apa ora kwalik Mbok? Batiné Kartijah sajero matané mandeng menteleng maring Kopral Nur Juwèr. “Kartijah......saiki nyong pan
Sawetara Kopral Conrad mandeng karo gèdèg-gèdèg, sebab blèh paham apa sing lagi diomongna gonèng wong loro. “Nyong ora goroh, dobol!” jawabé Kartijah nganggo omongan kasar. Pancèn, ngadepi wong Jawa sing gelem dadi cecunguké Landa, ora perlu
“Nyong blèh ngarti sing arané mata-mata!” “Tapi bisané wong-wong Tegal ngarti Landa pan teka. Sapa sing mèi weruh, hèh?” “Embuh!” “Dong embuh, sapa sing ngarti, hai?” “Ya embuh....” “Dadi kowen ora gelem walèh? Ora gelem nodokna kanca batiré kowen?” “Nyong
tetep ndedes-ndedes, sawetara Kartijah uga ora gelem walèh. Bab kiyé sing akhiré dadi suwasanané tambah panas baran. Kopral Nur
kedadèn. Saiki, Manuk prekututé krasa ora duwé daya urip maning. Lan ujug-ujug awaké lemes, latan kejet-kejet. Musim ketiga sing laka
angkara murkané perang. Angkara blai sing saben-saben detik jejaluk tumbal. Ndelèn, sapa maning sing bakal dadi digdayané Ibu Pertiwi? Sedeng kedigdaya sing ana nang jiwané Kartijah, saiki ilang gandra. Muluk maring awang-awang sing duwuré ora bisa dicawèl ganing sapa baé. Kartijah, salah sijiné wong wadon pejuwang, saiki wis balik maring asalé! * Nang
wilayah Tegal sing saiki lagi diranapi. Dèwèké ora pan nyia-nyiana kesempatan sing blèh bakalan menangi maning. Lan saiki kesempatan apiké teka, ya kudu direbut. Dèsa sing tempaté ora adoh saka Kali Cacaban, suwasanané katon sepi liti.
luwengan. Bab kuwé tau dipraktèna waktu jaman perang kemerdèkaan nglawan Landa atawa Jepang. Saka pengalaman sing uwis-uwis, wong-wong dèsa pada nitèni lan waspada sadurungé ana blai sing nggawé patiné sanak
kaya kuwé, Kaptèn Vantje van Dèck mendelik angas maring Kopral Nur Juwèr. Suwasanané dadi mrekitik. Rainé Kopral Nur Juwèr, manglih dadi pucet. Weruh
mèpèt nang saka lawang. Mbuh apa sing bakal kedadèn. Sing jelas baé, dèwèké ora tèga ndeleng rainé Kopral Nur Juwèr sing pucet kaya mayid, lan awaké ndredeg kaya wong katisen.
perjuwangan pasukan rakyat Tegal, prasaan wediné ilang blas. Gung liwang-liwung sepi-litiné wayah bengi, wis nyatu maring jiwané. Malahan, manjat mudun tebing lan manjing metu alas gledegan, dadi siasaté perjuwangan kanca batir sajeroné ngadepi alam peperangan. Apa maning nang bengi kiyé, dèwèké ngemban tugas mèin kabar kanggo Mbok Mirah, jelas dadi kewajiban sing paling utama. Senajan nyrèmpèt-nyrèmpèt blai. Langkah sikilé Niti trus nuju ngalor. Ramyang-ramyang matané weruh kelap-kelip lampu ceplik saka umah gribig. Ora liya umahé Mbok Mirah sing dituju. Rengeng-rengeng ana suwara, kaprungu agor nang kupingé Niti ndadèkna atiné kaya disèsèt-sèsèt wilad. Jebulé suwarané Mbok Mirah sing lagi ngidung. Ana kidung rumeksa ing wengi teguh ayu luputa ing lara luputa bilahi kabèh.... Suwara
nuwun” Niti nglangkah mlebu trus jagong nang lincak. Suwara krèat-krèot plupuh dijagongi Niti. Mbok Mirah agè ngarti dong tamuné teka saka adoh,
“Sepisan kula nyuwun pangapurané Mbok. Kaping kalih, Mbok Mirah sampun gela. Soalipun....” “Soalipun apa, Nok?” “Anu, anu....Mbok Mirah. Waktu Kartijah ditugasi dados mata-mata teng wilayah Kedungbantèng, piyambeké kecepeng Tentara Landa. Rèncang-rèncang saking Laskar Rakyat telat anggènipun nulungi. Dados saniki Kartijah sampun, sampun....” “Sampun keprimèn Nok Niki?” Mbok Mirah trus mleter pitakonan.“Nyuwun ageng pangapurané Mbok. Yèn Kartijah niku saluguné, sampun.....sampun pe...pe..pejah. Malahan, Kartijah sampun dikubur teng Dèsa Semèdo.....” Sanalika kuwé, Mbok Mirah ora rèaksi. Mung matané kosong nrawang, tapi embuh sing disawang apa. Jelasé baé, perasaané Niti mèlu ngrasakna apa sing dirasakna Mbok Mirah. Yakuwé prasaan kèlangan, nggrentes, lan gela. Ora kuwat ngadepi suwasana sing kaya kuwé, Niti nyikep Mbok Mirah kambèn nangis mingseg-mingseg. Dèné Mbok Mirah, lon-lon matané mili banyu trus ndlèwèr nang pipiné sing kisut. Apa sing dirasa bengi kiyé gonèng Mbok Mirah karo Niti, kaya-kayané dijojrot perasaan klawu. Tangis layung-layung antarané Niti karo Mbok Mirah pecah. Dèn anggoné Niti nyikep Mbok Mirah sangsaya kenceng. Sung, dèwèké ora nyangka, Kartijah sing wis dianggep dadi mbakyuné, ndisiti lunga adoh maring Arsané Pengèran. Mung diantarané rasa gela kuwé, mègin
uga kidungé Mbok Mirah trus nggleser ngiringi langkahé Niti sing sangsaya ora katon, nembus maring asal peteng-dedeté Dèsa Kertaharja. Ana kidung rumeksa ing wengi teguh ayu luputa ing lara luputa bilahi kabèh jin sètan datan purun paneluhan tan ana wani miwah panggawé ala gunaning wong luput geni atemahan tira maling adoh tan ana ngarah
kowen dadi pengantèn, enyong pitung dina pitung bengi ngidung. Bèn kowen sing lagi berjuwang slamet. Adoh sing blainé, adoh sing angkarané buta ijo. Tapi saiki, kowen wis lunga adoh.....mboké ikhlas, mboké ngerti apa sing lagi tak adepi. Duh Gusti....Gusti Ingkang Murbèng Dumadi. Urip, jodoh lan patiné menungsa, pancèn ana ning tangané Panjenengan. Sejatiné menungsa kuwé mung saderma nglakoni apa sing dadi kekarepané Gusti Pengèran. Dèn Kartijah kuwé wis nglakoni pepestèné urip. Saiki mung sandangané sing dadi bukti, sangger Kartijah kuwé tau urip neng alam dunya.....” Kukuruyuk ayam
sadawané dina, kaya lagi nangisi nasibé Mbok Mirah sing laka watesé. “Duh Gusti...kaprungu brita patiné Kartijah, dadané enyong ora kuwat nandang nasib sing kaya kiyé. Kartijah....Kartijah, saiki kowen nyusul bapané sing ninggal kowen awit bayi abang. Bapané kowen matiné sengsara nemen, nganti enyong dèwèk ora weruh pejaratané. Jarèné kanca-kanca, bapané kowen mati nang alas roban waktu digawa Landa mèlu kerja paksa. Duh Gusti....ora anak ora bojo matiné ganing Landa kabèh. Untung baé waktu kuwé, enyong bisa dadi
Bisané enyong dibanda?” “Raimu jebulé bisa ngomong Tegal, ya?” omongé Jènggèr “Enyong pancèn wong Jawa” “Raimu Jawa
Juwèr ora semaur. Bab kuwé sing ndadèkna Niti atiné kemropok. “Gagiyan walèh. Kowen wis bosen urip
cahya wulan sing nrobos gegodongan. Gonèng Niti, blati latan ditèmpèlna nang tenggorokané Nur Juwèr. “Cepet ngomong
nang matané. Dadané Kartijah sing koprot getih, guluné sing sèngklèh, rambuté Kartijah sing dawa, lan sakabèhané sing
ora sranta” “Wis gagiyan. Saiki nulungi Bekel Subur” Kanggo mastikna Nur Juwèr mati, Catim nggrayangi dadané. Ambekané pancèn wis pedot. Tapi getihé Nur Juwèr mantur terus kaya combèran lagi mangsa rendeng. “Wis modar, Jèng....” Mayidé Nur
nggawa banyu. Geni sing mulad-mulad latané disiram. Ora sranta, tangané Jènggèr trus narik tangané Niti ngadohi markas. Wong loro mlayu ngidul, nang antarané wit-witan. “Lapor Kaptèn! Tahanan lepas! Markas kebakaran” “Gotverdomme zegh! Tolol, tolol! Suruh separo anak buahmu tangkap
Lètnan!” * Niti karo Jènggèr trus mlayu mangidul. Arah kidul sengaja dipilih, bèn Catim karo Bekel Subur aman saka kejaran pasukan Landa sing numpak jaran. “Cepet Ti! Mlayu ngidul, terus...terus ngidul” Orabada, Jènggèr tiba konseb lan gempulingan. Cangkemé mringis. Sedeng tangan loroné nyekeli jempol sikil sing powal,
wayah awan. Otomatis baé, wong-wong sing lagi turu kagèté dubilah belis. Pating pendirangan uwong-uwong metu maring njaba umah. Nang njaba, wong-wong kampung weruh éwonan manuk gagak nang wuwungan, sangsaya dadi kèder. Sung busung, wong-wong ora mudeng, arep pan ana
ngimpi wong-wong kampung dimangsa éwonan manuk gagak. Wong-wong pada mati kabèh. Termasuk Kang Jènggèr. Pan ana apa ya, Mbok?” “Alaa....ngimpi kuwé kembangé wong turu” “Tapi kiyé mrekikiti nemen Mbok Mirah” kringeté Yu Mar katon byuk-byuken. “Wis lah Mar, aja dawa-dawa digagas. Mbokan kedadèn temenan. Turu maning baé wis” “Nyong wedi nemen Mbok. Mbokata impèné dadi katemahan, Jènggèr sing lagi berjuwang nemu blai” “Hiss.....aja ngomong kaya kuwé. Jejaluk baé maring Pengèran, bèn laka sambékala. Saiki kowen turu maning wis, tenagané nggo ngèsuk” Mbok Mirah trus dedongan lèwat kidung. Ana kidung rumeksa ing wengi teguh ayu luputa ing lara luputa bilahi
lan mènèhi biaya sakabèhan uripé Bi Niah sisan. Mung samana adohé, uripé Marniti tansah ketiban apes maning. Umur pabelas taun, dèwèké kepatèn Gonyèl, mané kuwaloné. Ora let suwé, Bi Niah uga mati. Uripé Marniti dadi sebatang kara, blèh duwé sapa-sapa nganti dadi prawan tuwa. Temu-temu, Marniti ketiban rasa tresna saka Jènggèr. Ora liya, salah siji bujang kasèp tangga sapedukuhan nang Surabayan. Wong loro akhiré gèrèlan lan duwé rencana kawin ning wulan aji. Tapi kesusu ana orèg, Landané teka manjing maning maring wilayah Tegal, nggempuri umah-umah penduduk. Rencana dadi pengantèn nang wulan aji, burak rantak sebab umah-umah nang Pedukuhan Surabayan pada ambrol.Saiki apalah lacur, Jènggèr sing diimpèn-impèn bakal dadi bojoné, wis ora nana, mati ditèmbak Walanda. Oh...saiki sapa maning wong sing pan nggo gatolan
dilèwati Yu Mar digubed pedut kelara-lara. Tapi sing arané Mbok Mirah ora pedot pikir. Bèn jiwané Yu Mar ora pyang-pyangan, njaluk tulung maring wong pinter. Gonèng wong pinter, Mbok Mirah olih resèp.Jaré, bèn jiwané Yu Mar bisa tenang kaya mauné, kudu nginung banyu putih bekas peresan caweté Jènggèr. Mbok Mirah nglakoni omongané wong pinter mau. Lan ajib temen yah? Barang Yu Mar dicekoki banyu peresan caweté Jènggèr, babar blas ora kemutan maning karo
ana tahanan sing kaya Niti. Senajan tèsih enom, tapi wateké wangkot tur angas. Ora gampang disogok kaya pejuwang liyané. “Kowé
bisa ngomong aksara ‘R’. “Kaya kuwé? Kowé olang.....?” mBok Mirah niru-niru omongan Landa. Kanca-kanca sing krungu critané Catim, gemuyu. Mbok Mirah malah kepentut-pentut ngguyuné. Cuman Yu Mar mung kepaksa mesem. Gluwèhané Catim ora mempan nggo dèwèké gemuyu lata-lata. Pancèné ka, sajegé Jènggèr ora nana, atiné Yu Mar mègin baé kegubed lara tangis. Malem pengantèn sing diarep-arep
gemiyèn pernah nyalon bekel kalih kula teng Dèsa Panggung. Kiyambèké ora lulus, dados ora melu kodrah. Lajeng isin, dèwèké tros wangsul maring dèsa asalé, Dèsa Sumingkir ngantos sapriki...” “Dadi Jayèng Laga niku gudu asli tiang Panggung?”
Kayong gemremet nemen ka kula...” “Ya ya ya...saiki jelas sedulur-sedulur! Jayèng Laga kuwé kudu dipites. Tiang kados niku, ora perlu diwelas asihi. “Leres Pak Komandan!” “Bangsèt ka....” “Pites baé wis....kesuwèn temen. Urip ya gawé-rusia!” “Nah, sedulur-sedulur,
nyerang saka Dukuh Rawa Wètan.....” “Tapi Pak Komandan, adong musuhé males nyerbu, pibèn Pak?”
“Sampèyan kabèh kudu mundur maring Dukuh Rawa Wètan, mlebu maring alas jati” “Kanggo nglindungi kula sedanten, dos pundi?” Dito sing njagongé nang mburi, urun
wurung Ora gelem kalah, para penabuh gamelané males nganggo tembung tembang wangsalan.Tuku piring cilik-cilik turu miring molak-malikKlambi paris kancing
pating sliwer, katon indah sajeroné bengi padang wulan. Kaya kelap-kelipé éwonan lampu sing disawang saka kadohan.Gamelan
molai....” Kaya geni kesiram banyu, sanalika suwasanané sepi. Tapi ora suwé, lamat-lamat gamelan moni maning. Mbok Mirah mrèntah Lumih kon mbakar tepes klapa. Tepes klapa diobong trus didokon nang anglo, ditambahi areng cilik-cilik. Lumih uga ndamuni wangwa nganggo semprong sing digawé saka
Pating kemratak suwarané, nambah kebul menyan sangsaya mbulek. Ambuné ngebeki panggung lan sumebar maring endi-endi panggonan. Sawetara kuwé,Yu Mar sing didapuk dadi sintrèn,
kacamata ireng, anting-anting, gelang, kalung, lan ora kèri kurungan ayam sing dikemuli kain mori. Kembang telon werna pitu, banyu putih, lan tambang sing nggo mbanda sintrèn, uga ana. Gamelan sangsaya seru moniné. Gacon maju njukut tambang. Dèwèké trus marek maring Yu Mar. Tangan loroné Yu Mar dicekel, digatukna nang mburi awaké latan dirut-rut nganggo tambang. Yu Mar dibanda kenceng nemen.
sing ngemu birahi. Lan jagoné gèngsot sing kaya kuwé, siji-sijiné kur Gendari.Ana
Kaya biasané, tembang Prawan Tingting uga dibolak-balik. Lumih ngubengi panggung nggawa anglo kebek dupa. Ambu kemenyan sumebar maring pojok-pojok Dukuh Rawa Wètan Dèsa Sumingkir, lan bablas nembus langit lapis pitu. Laka omongan pating pecotot, kabèh penonton sirep,
Yu Mar, bèn cepet ndadi kesurupan. Sapisan maning, Lumih nambah bubuk kemenyan nang anglo. Jagad
sunti! Temuruna neng kèné, mentas saka gemuruhé segara Tegal, bablas ngidul ana prawan sing lagi diincer buta ijo. Temuruna, temuruna Dèwi Rantamsari. Hayoh, hayoh! Damyang Rantamsari temuruna, ngrasuk dadi kekuwatan, dadi ulung-ulung.....” suwara Mbok Mirah ngèdap-ngédapi.
sintrèn. Sangertiné, sintrèn kuwé salah siji lambang wong wadon prawan sing ora duwé daya. Sebab kuwé njaluk lindungan kambèn Bidadari, bèn keperawanané ora didodos ganing uwong lanang sing niaté pan ngrusak kesucian. Obot nerangna maning. Pemeran sintrèn, kudu bocah wadon prawan tingting tur ora kena sing lagi kenang mèn. Kejaba kuwé, syarat dadi sintrèn, Bapané lan Mbokèné kudu mèsih urip. Salah siji mati, pantangan. Ora kena lan blèh bakalan dadi. Sebab ditekani gonèng arwah wong tuwané. Uga ana syarat maning. Sadurungé sintrèn
sing maèsi sintrèn, ora liya Dèwi Rantamsari sing mbaureksa nang segara lor, khususé tlatah laut Tegal. Kocap kacarita, Dèwi Rantamsari kuwé salah siji wong wadon sing setiya atuhu maring lanangé, tapi kajogan sebab dilelara. Saking ora kuwaté nanggung prahara batiné, dèwèké nglalupacé ngrampungna uripé njebur nang segara. Mitos tragis Dèwi Rantamsari kuwé, daning masyarakat pesisir Tegal dipercaya siji-sijiné damyang dèwi sing ngrasuk maring jasad sintrèn. Mung sèjèn maning keyakinan sing dianut nang tlatah pesisir Pekalongan. Siji-sijiné dèwi sing disambat kemlandang kon nangani sintrèn, ora liya sukmané Dèwi Lanjar. Semana uga kepercayaan nang tlatah pesisir Pemalang. Dèwi sing ndadèkna sintrèn ayu moblong-moblong kaya Widadari, ora liya Dèwi Ratnasari. Dèwi sing ayuné polpolan laka padané kuwé, konon kabaré nduwé riwayat sing ora bèda karo nasibé Dèwi Rantamsari lan Dèwi Lanjar. Mung telu-teluné, dipercaya dadi
lan nayaga, sintrèné njaluk tembang Sepati-pati...” Ora suwé tembang Sepati-pati, ngumandang: Lima sayu sira dandan sepati-pati gelem dandan ning durung serawa anyar ana lima sayu. Tembang Sepati-pati diulang-ulang. Ora let suwé, sintrèné njaluk tembang maning. “Mbok Mirah...” “Iya Mar. Pibèn?” “Widadariné njaluk tembang Wari Sintrèn. Cepetan Mbok...” “Ya!” Mbok Mirah gemboran maning: “Hai para pesindèn lan tukang gending, sintrèné njaluk tembang Wari Sintrèn!” Suwara gamelan manglih dadi irama tembang Wari Sintrèn lan
Kaya biasané, tembang diulang-ulang. Ana seprapat jam, Yu Mar nyuwara maning. “Mbok Mirah...” “Iya Mar. Pibèn?” “Sadèlat maning nyong dadi sintrèn.
temuruna nglindung maring sing dadi sing dadi jemajang putri ana panji ngirim putri...... “Mbok Mirah...” Yu Mar nyuwara. “Iya Mar. Kowen wis dadi?”
uga nganggo kaca mata ireng, ih...ora pan ngira adong Yu Mar ayuné kaya
tanggung-tanggung, Gendari langsung goyang bokong. Goyangé jan kaya uwong sing lagi ngayaki beras nganggo tampah. Malahan, Gendariné gawé gerakan sing luwih kendel, ndadèkna penontoné pokus mandeng menteleng nang ngingsor wudel. Lan pancèné
Ora suwé Obot ngecèbrès. Miturut Obot, kira-kira taun sawidak, Jantoek dadi salah siji tari sing paling ngetop nang wilayah Tegal. Jaman samana, tari
maring penontoné, lan jujur kambèn keseniané. Dong ora jujur, moniné munafik. Tontonan Kècrèt, biasané ditapuki jam wolu bengi kosih jam enol-enol. Kadang nganti jam siji.Penari Jantoek molai beraksi, dong bocah-bocah cilik wis pada balik lan wayahé wis dalu. Masalahé, sing arané tari Jantoek khusus tontonan nggo wong tuwa-tuwa lan akèhé wong lanang.Bisa ditebak, adong ana wong wadon ndiker nonton kosih bubar, ora liya maning tlembuk sing sijuluki ‘selawé
anjog. Catim lagi nlusup maring njero markas” “Ya Mbok” Gendari ngèngsod maring mburi trus kekes-kekes. Sawetara, Mbok Mirah uga ngomong pada baé maring Yu Mar. “Ya wis oh Mbok, gagiyan. Widadariné wis ngranjing maring awaké enyong. Nyong njaluk tembang Prawan Tingting ” “Ora langsung Tali Jaran Ucul sisan?” “Widadariné sing ngongkon. Bar kuwé tembé Tali Jaran Ucul,” “Éh....
“Enyong ora pan walèh” “Kowen kudu walèh!” “Ora bakal!” “Pokoké kowen kudu walèh!” “Ora ya ora! Titik” “Kowen
disikep. Niti mbanggel-mbanggel lan sikilé njejek. Sanalika, cengkremané Jayèng Laga ucul.
maring Niti kambèn tangané njepapak kaya kèwan banyak ngoyok-ngoyok bocah cilik. “Hayuh! Kowen pan maring endi maning? Kowen pan njaluk tulung maring sapa?
mlayu. “Aja sembrana maring wong wadon bangsèt! Tuluuunnnggggg.....” “Kowen pan njaluk tulung sapa? Lawangé wis tak kunci. Gemboran sampé telaké jobad, laka uwong sing pan krungu. Ayoh bocah ayu, nyong wis ora kuwat. Wis puluhan taun nyong
slamet. Saiki gagiyan metu sing kèné...” Niti mandeng maring Catim. Catim narik tangané Niti, cepetan metu sing njero markas Landa. Tekan njaba, Catim njukut bènsin sing
markas, wong loro mlayu maring alas jati. *Geni sing mulad-mulad ngobong markas, sangsaya kemratak suwarané. Sadèlat maning tontonan
Wong-wong oreg. Kaptèn Vantje van Dèck kagèt ora ketulungan. Samana uga wong-wong Landa sing pada nonton, gyayapan pada tangi ndeleng geni mulad-mulad nang sisih kulon.
Tegal lagi pada nggempur maring wong-wong Landa. Lan pancèné bener, saka telung jurusan pasukan gabungan
kas mlayu tapiné ana pluru asmara sing nèmbak nang atiné wong loro. “Makasih ya, Tim. Kowen wis nylametna nyawané
asih kaya kowen. Jènggèr wis laka, Kang Drajat embuh maring endi. Abah karo Manèné enyong uga wis ora nana. Saiki, kari kowen, sahabat sing bisa dipercaya” Atiné Catim paribasan kaya diwisuhi embun. Gudu embun sembarang embun, tapi embun katresnan sing mili saka atiné Niti paling jero. Wong loro pada sawang-sawangan. Wong loro uga pada mesem. Nang nduwur, lintangé mralak. Catim ngrasa ana bab anèh sing ujug-ujug tukul saka njero atiné. Samana uga sing dirasa gonèng Niti. Embuh, prasaan apa kuwé!Angin pinggir Kali Cacaban atis ora, panas uga ora. Pating bleber lawèt-lawèt alas nang sela-sela wit-witan sing godongé pada garing lan brondol. Wulan bunder ngambang nang kali. Niti karo Catim pandeng-pandengan. Rainé Niti disawang Catim katon ayu kena cahyané wulan, sawetara rainé Catim katon bagus sajeroné sawangané Niti. Lamat-lamat gamelan sintrèn kaprungu ganing kupingé wong loro.“Ti....” Catim nyuwèk sepi.“Iya Mas.....”Catim ngrajuk. Durung pernah Niti ngundang dèwèké nganggo sebutan ‘Mas’. Tapi wengi kiyé, Catim bener-bener atiné krasa anèh. Ana bocah wadon sing diimpèn-impèn salawasé urip, nang tengah alas pinggir kali pisan, ngundang maring dèwèké ‘Mas’. Ih! Catim kaya-kaya olih karunia sing Pengèran, ora baèn-baèn uga ora dinyana-nyana.“Wis taunan, nyong mendem ati kambèn kowen. Wajibé wong lanang, ngutarakna isi atiné. Saiki tak jaluk, iklasé kowen dadi sigaran nyawané enyong nganti kaki nini-nini” omongé Catim.Krungu omongan kaya kuwé, Niti tibané meneng. Pengangen-angenané limbung, diiringi tembang-tembang asmara. Lon-lon luh banyu matané Niti ndlèwèr. Gudu tangisé wong wedi mati, tapi tangisé wong sing seneng laka padané.“Kowen nrima omongané enyong Ti?”Niti nyawang maring rainé Catim. Trus mantuk.“Ya....”Nang langit, wulané mblesek maring mèga-mèga krungu wong loro madu
PENGGEMAR KANGKUNG?Jika anda penggemar
Kościan (Jerman Kosten) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kościan&oldid=1090233"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Program : PPM Tahun : 1993 Status : Anggota Tim : - Sumber : OPF 2
cilik ngaruwarakaningaya temenurip sapisan ora tau senengora gemiyèn ora saikiNgranapi jaman owah-
nganti kalirenukuman ora dadi alanganlagi kesrakat pawitané nekatwong liya sing
bsing ora éntèngkanggo mulyakena dina ngèsukdinané anak putukudu luwih apik maningketimbang dina saikiTegal, juli 1998
tembang wiwitane njritakake sedjarahe para ratu Madjapait. Iki pantjen wigati
turune prabu Brawidjaja ratu Madjapait pungkasan. Sarasilahe kaja ing ngisor iki:
1.Prabu Brawidjaja pungkasan peputra Raden Patah, Sultan Demak I.
2.Prabu Brawidjaja pungkasan peputra putri dadi garwane Adipati Andajaningrat, Pengging. Andajaningrat peputra
ing Madjapait munggah, ana ing lajang babad Demak tembang mau mung ditjritakake kaja dongeng takajulan. Dadi ora kena dienggo waton, mangkono uga sarasilahe. Nek urut-urutane mula tarik-tarik. Nanging bareng nganggo dileboni sarasilahe
Kanjeng Ratu Moksa 21 - Evodius of Rome - Assumpti...
Kanjeng Ratu Moksa 20 - Cyril of Jerusalem - Assum...
Satujuta Gatotkaca, ilmu mahaguru khodam versi india warisan eyangnya.BalasHapusBalasanAnonim22 Februari 2013 08.16“Idune idu geni, sabdane malati, sing mbregendhul mesti mati. ora tuwo, enom padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
bawahan. ‎”waskita pindha dewa. bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira. pindha lahir bareng sadina. ora bisa diapusi marga bisa maca ati. wasis, wegig, waskita, ngerti
Tahu putaran roda jaman, tahu setiap agama matinya kapan. karena itu tak takut kalah dijaman itu. ‎”Awus aputus weda Jawa, mung angandelake trisula. sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan. sing
‎”Ing ngarsa Begawan dudu pandhita sinebut pandhita. dudu dewa sinebut dewa. kaya dene manungsa, dudu seje daya kajawaake kanti jlentreh. gawang-gawang terang ndrandhang” – Jayabaya 170. Didepan para pertapa alim, bukan pendeta dipanggil pendeta. bukan dewa dipanggil dewa.
pancen angel. Kudune ra usah ngomel.b. Urip kudu tentrem, nyambut gawe karo seneng.c. 'Yen
Yaiku kabeh basane ngoko, ater ater lan panambang uga ngoko
Yaiku kabeh basane ngoko ater-ater lan panambang uga ngoko, nanging sing kanggo ngurmati digunakake krama inggil
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Unyil seri 6
Han die basa panjenengan propinsi saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia
manajemen.cekap semanten pak dosen.menawi wonten lepate nyuwun agunging sih samudra
Posted by sri setiyowati(D3 STIKES MUGO ) |
tiyang ingkang saged mimpin,mimpin awake piyambak ugi tiyang sanes.pemimpin ugi kedah saged ngontrol awak piyambak,tiyang sanes lan badan ingkang di pimpin,saghed maringi contoh ingkang leres,saged maringi dorongan,lan saged nengahi masalah lan maringi jalan tengah.kados bpk KI Hajar Dewantoro sanjang.Ing ngarso sung tulodho,ing madyo mangun karso,tut wuri handayani.nanging pemimpin ugi kedhah kagungan sifat disiplin,tegas,jujur,saged di ndelaken(andalkan)ngandap,asor,ngagungaken tiyang sanes,nrimo ing pandum,nrimo nopo ingkang di raos,ikhlas lilahi taala,sabar,adil.mboten always mikiraken kepentingan pribadi,but kepentingan bersama ugi.pemimpin ugi mboten mimpin tok,nanging kedah purun dipimpin,purun mirengaken pendapat saking tiyang sanes,seneng mnginstropeksi diri,saged ngevaluasi sedoyo mawon ingkang wonten hubungane kalih sistem pamimpin,lan lembaga.saged mbuka lan mbekto prinsip utawi visi lan misi dhumugi terwujud.nglembah manah.sak sanesipun pemimpin nggih teladan,teladan kangge awak piyambak lan tiyang sanes.Pemimpin inggih meniko TELADAN.meniko pak pendapat saking kulo onten kalepatan lan klenta klentunipun kulo.kulo nyuwun agunging pangaksami.wass.
September 7, 2007 at 3:15 pm	dalane wis arep didadekno 2 jalur cak, dadi
ora nganti tiba mung getihé metu/sing borok plakangané/lan ndlèwèr maring sikilé…//.
Kanggo godhong asem, pirsani Asem (tetanduran).
Yen dijupuk arti wantah, sinom maknané godhong asemgodhong asem sing isih enom utawi rikma ingkang wonten ing palaparan, alus lan lembut sanget. Pramila menawi srawung ing bebrayan ngendikanipun kedah alus (boten klemak-klemèk) ingkang saged andayani tiyang ingkang kita ajak ngendikan punika kesengsem, linambaran polatan ingkang sumeh, grapyak lan semanak. Ing Macapat, sinom nduwé sipat kang isih enom. Kaya déné bocah cilik kang lagi ngerti ndonya.
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.00, 12 April 2017.
Pangeran kula sanes ahli suwargananging kula mboten kiyat wonten nerakaMugi Pangeran kersa nampi tobat kulaMerga Pangeran Dzat Kang Agung PangapuraWedi kathah umpamane dosa kulamugi Pangeran nampi tobat dosa kulaumur kula saben dinten dipun sudakados pundi soyo kathah
inggih punika astronom saking Perancis. Panelitianipun punika babagan penentuan bentenipun garis bujur saking sadaya wonten ing Éropah, ngantos Laut Tengah kaliyan Afrika Utara.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 11 Sèptèmber 2016.
ing gawé ramé ing pamrih, wani ngalah dhuwur wekasana, cenderung
nduwe iki sopo yo? dolan2 nang malang je…. (lek pingin YM an karo aku yo…. ID ne podo karo mail ku..)
wayang :a. Wayang Kulit d. Wayang wongb. Wayang Rumput e. Wayang beberc. Wayang Golek8. Monolog
soho ibu guru ingkang satuhu luhuring budi. Lan ingkang kula tresnani sanget rencang-rencang ugi adek-adek sedoyo. Inkang rumiyin mugi kito sedaya sami-sami ngraosakin puji lan syukur kehadirat Allah SWT sehinggo ing wektu punika
Hadirin sekalian ingkang kulo hormati! Minangkani awalipun atur kulo ing mriki kulo muji syukur Alhamdulillah dateng Alloh SWT ingkang sampun paring pinten-pinten Rohmat, Nimat, dumateng kulo, lan panjenengan sedoyo, sehinggo kulo lan panjenengan saged karoyo-royo bucal thempo ninggalno griyo, ninggal bondho lan […]
ingkang kula kurmati. Bapak/Ibu Guru ingkang dahat kinurmatan. Konco saha adik-adik ingkang kula tresnani. Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah saengga kita saged makempal wonten aula SMA 1 Wates kangge ngawontenaken acara perpisahan. Bapak/Ibu Guru ingkang kula kurmati, […]
Pidato Jawa (revisi) : Nuwun,
0 Assalamualaikum Wr. Wb. Nuwun, Ingkang kinurmatan para Juri Aben Trampil Basa Jawi Ingkang sinudarsana para durja Basa Jawi SMA/MA/SMK Ingkang pantes sinambrama ing pambija kanca pamong mitra ingkang bagya mulya Puji syukur mugi konjuk ing ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung, amargi ing kalodhangan menika panjenengan lan kula pinaringan kawilujengan saengga […]
Assalamualaikum Wr. Wb. Katur panjenenganipun Bpk ingkang kula hormati, Bpk. Ibu guru ingkang kula hormati, rencang-rencang ingkang kula tresnani. Naming sakderengipun, lgangkung rumiyen sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur wonten ngarsaning Gusti ingkang
0 Assalammualaikum Wr. Wb Bapak Kepala Sekolah ingkang kula bekteni, Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinurmatan, Para rawuh kakung sumawana putri ingkang kula kurmati saha para siswa- Siswi SMP 1 Pujon ingkang satuhu bagya
hidayahipun, katitik kula […]
Pidato B.jawa : Ingkang Dahad Kinormatan Bapak Kepala
Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 1 Taman, Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan […]
0 . . . Dhumateng ibu kepala sekolah inghang kawulo kurmati ,dhumateng poro guru ingkang kawulo kurmati ,ugi dhumateng poro konco konco siswo kelas tigo ingkang lawuo tresnani Sepindah monggo klito sareng-sareng muji syukur dhumateng ngarsanipun allah swt ingkang sampun maringi pinten-pinten kenikmatan lan hidayah , dhumateng
sedoyo ingkang kulo hormati.Kulo wonten mriki dados wakil saking keluarga ibu…..bapak;…… lan sederek;…..ingkang dinten niki ing dalem keadaan duka cita, amergi dipun paringi cobian arupi tilaripun bapak, ibu utawi; …..(ingkang pejah). […]
Pidato B Jawa : Nama Wahyu Apriyanto
0 Nama : Wahyu Apriyanto No: 28 Kelas: IX A Sugeng rawuh lan sugeng siang, Ingkang kula kurmati Bapak Ibu guru, para staff karyawan AMPN 2 Pengasih, ingkang kula kurmati para tamu undangan lan kelas VII lan kelas VIII ingkang kula tresnani. Ingkang sepisan sumangga kita ngunjukaken atur puji lan syukur […]
0 Assalamualaikum Wr Wb. Bapak Kepala sekolah ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani.Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras ing adicara perpisahan sak manika.Mboten kasupen […]
lan panjenengan sedoyo sami muji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT. Kranten Alloh sampun paring Rohmat, Nimat dateng kito sedoyo ingkang arupi tetepipun Iman lan Islam. Ingkang
kelas ingkang kula tresnani. Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung. Ingkang sampun paring berkah kawilujengan dateng kita sedaya. Dene kula panjenengan sami saged makenpal wonten ing
kanca-kanca ingkang tansah kula tresnani. Sepindah sumangga kula lan panjenengan sedoyo ngaturaken puji syukur maran g Gusti Allah ingkang maha luhung lan tansah paring nikmat lan rahmat sahinggo kula lan […]
SIDOARJO ingkang kulo hormatiBapak/Ibu Wali murid ugi ingkang kulo hormatiSiswa-siswi kelas X,XI, lan XII ingkang kulo tresnani Langkung rumiyin sumangga kito dherekaken raos puji syukur dhumateng ngarsa
ingkang kula tresnani. Ing wekdal niki, mangga kita sedaya panjataken puji syukur […]
PIDATO BAHASA JAWA : Bapak Kepala Sekolah Ingkang Satuhu
0 Assalamualaikum warahmatullahi wabarokatuh Bapak kepala sekolah ingkang satuhu kula bekteni Bapak ibu guru ingkang dhahat
ugi Kanca-kanca ingkang kula tresnani Kaping setunggal, sumangga sesarengan ngunjukaken puja pudyastuti katur dumateng ngarsanipungusti Allah ingkang maha Agung ingkang sampun paring rahmat saha hidayah dhumateng
mudha-mudhi ingkang karoban ing raos bagya. Para rawuh sedaya sumangga sumangga ngaturaken puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti, dene kita sedaya tasih kaparingan kalodhangan makempal wonten ing wekdal menika kanthi wilujeng tanpa alangan setunggal menapa. Kula minangka […]
Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala SMK Batik Sakti 1 Kebumen, bapak ugi ibu guru, staf TU, konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken
ingkang kinurmatan, tamu undhangan, Bapak/Ibu Guru saha karyawan ingkang kula hormati, adhik-adhik kelas tuwin rencang-rencang ingkang kula tresnani. Puji syukur konjuk wonten ing ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Asih, awit ing wekdal menika kita sedaya taksih pinaringan rahmat saengga ing wekdal menika
ingkang minulya, bapak saha ibu guru dahat kinurmatan. Kaliyan kanca kanca sedaya ingkang kula tresnani. Saderengipun sumangga kita sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring kawilujengan […]
0 Assalamualaikum Wr.Wb Dumateng panjenenganipun bapak ketua rt 1 dusun Tanjungsari ingkang dahat kinurmatan. Bapak ibu warga rt 1 dusun tanjungsari ingkang ugi kulo kormati. Mboten kesupen para kadang mudo ingkang satuhu kulo tresnani. Langkung rumiyin sumangga kito ngunjukaken raos puji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT, ingkang tansah maringi
Para juri ingkang dahat kinurmatan ugi bapak ibu guru ingkang satuhu luhuring budi,lan para rawuh ingkang bagya mulya. Sumangga kita sesarengan ngaturaken puja lan puji dhumateng Gusti Allah Ingkang […]
Assalamualaikum Wr.Wb Bapak Kepala Sekolah ingkang kula kurmati. Bapak/Ibu Guru ingkang dahat kinurmatan. Konco saha adik-adik ingkang kula tresnani. Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah saengga kita saged makempal wonten aula kangge ngawontenaken acara perpisahan. Bapak/Ibu Guru ingkang kula kurmati, kula minangka
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi SMPN temayang ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak […]
Pidato Bahasa Jawa Pentingipun Tata Krama Ing Jaman
Purbalingga, Ingkang kula kurmati Bapak-Ibu Guru, Ingkang kula tresnani kanca- kanca kelas 10,11 lan 12. Langkung rumiyin sumangga kita ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti Allah ingkang Maha […]
krama inggil Sugeng siang sedaya kemawon Ingkang dahad kinurmatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 3 Semarang, Pengurus Komite Sekolah, Para Tiyang Sepuh dalah Wali Siswa, Bapak-Ibu Guru, staf TU, konco-konco lan adhik-adhik sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang […]
ugi Bapak – Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang – rencang kelas 9 ingkang kula tresnani. Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan […]
ingkang dahat kinurmatan lan rencang-rencang ingkang kawula tresnani. Langkung rumiyin sumangga sesarengan ngujukaken puji syukur wonten ngarsanipun gusti ingkang murbeng dumadi, ingkang sampun paring rahmat lan hidayah, saengga kita saged makempal ing mriki. Ing dinten punika kawula […]
ugi Bapak Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang rencang kelas 6 ingkang kula tresnani. Monggo kito sedoyo ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito […]
Mc Pidato Bahasa Jawa For Student’s Practice
Fadlilatal muhtaromin, poro alim, poro kiyai ingkang tansah kulo pundi dawuh mauidhohipun. Bapak kepala desa Medani dalah sak perangkatipun ingkang kawulo hormati. Poro sepuh pini sepuh ingkang kulo hormati. Ibu ketua muslimat dukuh Jeruk ingkang kulo hormati. Poro tamu undangan ingkang rawuh wonten ing papan […]
lan Ibu Nidaul Husna saha konco konco ingkang kula tresnani. Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun maringaken rahmat sarta hidayah saengga kita saged kempal wonten mriki. Kula wonten mriki badhe ngunjuk sekedhik babagan wigatinipun sinau basa Jawi. Indonesia sugih
Ingkang Kinurmatan, Bapak Ibu guru saha Karyawan Karyawati SMP Negeri 76 Yogyakarta ingkang sinuba ing pakurmatan, Saha kanca-kanca ingkang kula banggakaken. Sepisan sumangga kita ngaturaken agunging panuwun wonten ngarso Tuhan YME, ingkang sampun paring kita […]
Pidato Bahasa Jawa Tema Isra Mi’raj Ingkang kinurmatan Bapak Lurah Ingkang kinurmatan bapak Ketua Rt ,,, Ingkang kinurmatan bapak .. Poro hadirin sedoyo ingkang kawulo hormati. Assalamualaikum Wr. Wb. Kawulo aturaken matur nuwun sanget kagem bapak / ibu sedoyo ingkang sampun
ingkang satuhu kulo bekteni Bapak Ibu guru ingkang dahat kinabekten Roko kelas songo ingkang kulo tresnani Pudya puji pudya astuti katur dumateng Gusti ingkang Maha agung, ingkang sampun angluberaken Rahmat serta Hidayah dumateng kulo panjenengan sami. Roko kelas songo ingkang kulo tresnani ingkang
Sumangga Bapak Guru kaliyan rencang sedaya kita tansah ngunjukaken syukur wonten ngarsa dalem Allah S. W. T. Sholawat lan salam mugi tansah katujuaken dhateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad S. A. W. Wonten ing kesempatan menika, kula badhe
lan kanca-kanca ingkang kula tresnani Puji syukur katur ing ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Agung ingkang sampun paring kanugrahan, kebagaswarasan dhumateng kula […]
ingkang kawula kurmati. Saderengipun, sumangga kita sesarengan muji syukur ing pangarsanipun Gusti ingkang Akarya Jagad, awit sih nugraha ingkang kaparengaken dhumateng kita sedaya, saengga ing siang/dalu menika kita sedaya
Katur panjenenganipun bapak ibu guru ingkang kula hormati, rencang-rencang ingkang kula trisnani Naming sakderengipun, igangkung runiyen sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur wonten ngarsaning Gusti ingkang Maha Agung. Injih awit panjenengan
juri ingkang dahat kinurmatan ugi bapak ibu guru ingkang satuhu luhuring budi,lan para rawuh ingkang bagya mulya. Sumangga kita sesarengan ngaturaken puja lan puji dhumateng Gusti Allah Ingkang […]
nang patang dina iki ono enem ujian, mantabs, kaya jaman SMA bae ujian loro – loro sedina. pengalaman sing aku enthuk : UAS ora mawi sinau luwih
manungsa, uga dhalane kita kabeh bisa ambekanlumangkahe sira kabeh ora saimbang mulane mung bisa nembangSakubenge langit kumananda lair tangis saben dinaSaiki
wis dadi tradisiKita wong cilik mung bisa nyakseni wong pada mangan daging sedulure dewekIku kula kabeh pun samya nemoni, Negari puniki pun KlelepNegarine kerem. Negari kelem, Negari kerem kebanjiran
karo impen sejene. Batur…batur…! Rungokna ya…kien impene kita. Dudu impene wong kake’en turu. Dudu impene wong kepengen sugih atawa wong sing
apa bae. Pendeke luwih duwur sing kahanan kota iki. Artine kudu luwih duwur posisine karo tempate rayat lan pejabat kabeh sing ana ning kota lan desa.Sekien kita wis ana ning duwuran kotane sampeyan. Yeh….Paling duwur. Sun wis luwih sing 7 wulan ngewujudaken ipen kien. Sun saiki wis duwe prau gede momot nggo ditumpaki pirang ewu wong sing dewasa, balegh, wis kawin lan sing duweni pola pikir. Bocah cilik, karo wong tua sing wis doyok, sing bisane mung moyok, ora bakal tak trima
ning nuansane reformasi. Sing tekade negakaken kebenaranSing ndukung gerakan anti korupsi, sing dueni komitmen karo wong cilik. Ari pribadi nira ora cocog, ya aja moyok. Kita sih arepan ngajak plesir ning wong sing gelem-gelem bae. Inyong ora lagi ngobral janji, ora mung ngajak nggimpi. Ayo bae dibuktikna baka salah milih sing rugi sampean. Dadi rakyat bisane mung manglo. Angger dijak bener atine mingser. Wis aja keder-keder arepan milih mbuh beli, kita bli arep maksa. Kien prau arepan mangkat. Ya Allah, puniki sajroning prau pun sami kempal mangga dipun pasrahake
banyu segara. Sun wis wanti ora bakal nulungi sira sing pancen milih sengsara. Muga slamet ning perjalanan tek tinggal kabeh sing masih nduweni kekotoran.Manunggal SegaraBismillahirochmanirochimniat isun ngawiwiti, amuji syukur marang gustiambuka tabir wisiking raga, khusuking
Saiwake, Nabi Qhidir sing ndonganingawiti dadi laki jumeneng saambane kalisumilire banyu butek, kecampur lumpur
nekakaken impenanbocah-bocah pesisir pada dolananndeleng jriji ngrumpul kaya teri. Seawak-awakcampur karo endut lan
Ana maning sing seneng, Jare sih go nakir jajanan rumbah mie Dodolan muter-muter sekolahan kota, mie kuning diwein leng lentik Sambele bubuk dikecapi sing encer Krasa pedes gurih pisah. Nyadari urip mung sepisan
parek. Yen adoh awakke blenak. Raga nglemprek kaya karung kopong. Wong urip tansah sombong. Satuhune alang-alang sepinggireng bengawan, nyakseni ka agunganeng gusti. Yen rendeng akeh banyu, gusti siweg pareng ning waktu ketiga kalen asat. Sawah-sawah pada mletak. Karang-karang rusak, kahanan desa katon blesak. Nanging ati tulung
Mlarat sugih kudu eling, gelem nglakoni urip ning kene. Kang langgeng ya mung ning kana tempate tentrem ayem. Bli bakal bisa balik maning Maca’a sahadat, sholat, puasa, zakat, lan nglakonii haji. Wis dadi kwajibane kula wong
gedeneng nafsu sing diumbar ngawar-awar. Kita kabeh ora bisa netepi jangji. Limang taun wis dadi siji, nanging jarak antarane kita kaya kepisah dening benua. Sampe kembang pelem dadi pentil. Kesurung waktu lan jaman. Sun pasti ngintil, nganti awake mrinding deleng rambute sekien abang jibrang kaya anakan bule sing negri sebrang. Unutune wis ora pada gerang, cungure weh, weh, nambah bangir pisan. Kulite putih kaya sedulur sing arang nemoni
Madura, Bawean, Kangean, Jawa Wétan, Kalimantan (Indonésia)
Basa Madura iku basa sing dipituturake déning wong Madura. Basa iki digunakake in pulo Madura, Jawa Wétan lan tlatah-tlatah liyane.
Tlatah panyebarané Basa Madura[besut | besut sumber]
Basa Madura sing ing basa asliné diucapaké "medhureh" dipituturaké utamané ing tlatah Madura, kapuloan Kangéan, Masalembo, lan tlatah wétaning Jawa Wétan, kayata ing Surabaya, Pasuruan, Malang, lan mayoritas ing wewengkon Probolinggo, Situbondo, Bondowoso, Lumajang, Jember lan Banyuwangi. Sakliyane iku, uga akèh wong Madhura ing tlatah Kalimantan. Kira-kira cacahé ana 10 utawa 15 yuta jiwa.
Undhak-usuké basa Madura[besut | besut sumber]
Umumé, basa Madura ing undhak-usuké uga padha karo Basa Jawa. Ana alus lan kasar. Nanging ing basa iki, dibagi dadi telung rupa.
Februari 1487 – 22 Juli 1540) ya iku Raja Hongaria (minangka János I) saka taun 1526 nganti 1540. Kekuasaane ditentang déning Ferdinand I kang uga ngeklaim gelar Raja Hongaria.[1] Sadurunge dinobatake minangka raja, dhèwèké njabat dadi Voivode Transilvania.
templatArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.27, 3 Sèptèmber 2016.
MoraceaeKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.41, 27 Maret 2013.
Ratatouille [1][2](saka basa Prancis kang diwaca /ʁataˈtuj/) iku jinis panganan Provence kang asalé saka dhaérah Nice. Sajroning basa Prancis, panganan iki umumé diarani ratatouille niçoise. Panganan iki mèh kaya semur kang dumadi saka pirang-pirang campuran jejanganan lan padatan didhahar karo sega, kenthang utawa roti Prancis.
Tembung ratatouille asalé saka tembung touiller kang tegesé ya iku "mbuwang panganan". Ratatouille asalé saka dhaérah Nice lan sakupengé. Panganan iki asliné panganané wong kéré kang dimasak nalika mangsa panas nganggo jejanganan mangsa panas. Ratatouille kang asli ora nganggo térong (kang ora kalebu janganan ing mangsa panas kayadéné janganan liyané). Isiné ya iku courgette utawa zucchini (isih kalebu jinis timun), tomat, lombok abang lan ijo, brambang lan bawang. Ratatouille kang ana saiki luwih asring nganggo térong.
Tèknik gawé ratatouille ana rong jinis, ya iku kabèh janganan dimasak bebarengan sajroning wajan kang padha, utawa saben janganan dimasak dhéwé-dhéwé. Kanggo njaga karakter rasa saben janganan, biyasané dimasak kanthi janganan dimasak dhéwé-dhéwé.[3]
Ratatouille Prancis disajèkaké tanpa utawa nganggo sega, kenthang utawa roti. Padatan disajèkaké minangka panganan ing mangan awan karo roti. Padatan uga ditambahi kenthang kang dimasak minangka palengkap. Padatan mung disajèkaké minangka panganan sampingan thok. Kabèh isi saka masakan iki diosèng migunaké lenga zaitun.
^ (Basa Inggris)allrecipes.com Ratatouille (kaundhuh
Basa Indonésia)inforesep.com Resep Ratatouille (Sup Janganan Prancis Kidul) (kaundhuh tanggal 22 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.04, 30 Januari 2017.
ndeso…..ngisor nggunung lek wis muni Unas sing mumet
DISEBUT Aren Blimbing Blutru Cengkeh Cubung Dhadhap
Juwis Janggleng Kecuwis Besengut Gadhing Kadi Kepek Cethethet Limaran Jedhidhing
Ojo Ngece karo wong ora duwe MP3 Gratis (4.64 MB)
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJual BLESS TEA - TEH HITAM Ke : Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
kawruh jawa: Kawruh sepala - Wangsalan
Wah apik Mas Phoenk ! Contone Mas Phoenk kuwi Wangsalan Klasik sing asring digunakake nggon tembang.Saiki yen kersa mirengake utawa nyathet, uga okeh wangsalan kontemporer sing
ingkang badhe ngersakaken dados kontributor ing blog menika kula aturi ngontak MENEER ADMINISTRATUUR kanthi nyerat
UtomoWIS seprapat jam luwih Waslam ana nang dhuwuré Tugu Monas.Waslam ngadeg persis nang puncité,nang geni murub sing kuning emas.Awaké sing ora nganggo klambi katon ireng menges kesorot srengéngé jam sanga awan.Kringeté dlèwèran nang rai lan awaké sing gagah pethekel. Matané sing abang kaya saga, nyapu pemandangan kota Jakarta sing ana nang ngingsoré.Pemandangan sing ajib nemen.Gedhong-gedhong sing dhuwur, menara lan kubahé Mesjid Istiqlal, menarané Gereja Theresia sing pirang-pirang pating crengingih,kabèh katon wèlan nemen.Kendaraan sing wira wiri pating sliwer katon cilik-cilik kaya cèbong.Menungsa sing padha mlaku nang Jalan Silang utawa sing lagi olah raga katon kaya semut rangrang.Waslam èsih ngadeg jejeg, tangan kiwané malangkerik,tangan tengené tudhang tudhing persis kaya bajag laut sing nang dhuwur prau. Nang antarané suwara èwuan
sepocong, asalé sing mbang kidulé Margasari. Héééééiiii….kiyèh aku…sing arané Waslam. Raimu padha krungu apa ora ?” Suwarané Waslam seru nemen kaya kemlandhang. Nyebar maring endi-endi ora. Tapi terus klelep daning suwarané lalu lintas sing ruwed nemen. Suwara klakson mobil-mobil sing macet, suwara sempritané pulisi lalu lintas,awor dadi siji.Weruh akèh kendaraan sing
menungsa sing ana nang ngingsor tetep ora ngrèwès. Waslam nglinguk mendhuwur.Matané silo.Srengéngé sing sangsaya dhuwur mantulaken soroté sing jendela kaca gedhong-gedhong bertingkat nang jalan Thamrin karo Merdeka Barat. Waslam mingser. Saiki ngadegé madhep ngalor.persis adhep-adhepan karo Istana Merdeka.Weruh CPM sing lagi jaga, Waslam ngawé-awé.“Héé , Mas,Pak ! Rika weruh nyong apa ora ?” CPM sing lagi ngadeg jejeg
sing wis dadi lemahé Jakarta. Dadi lumpuré Jakarta. Dadi runtahé Jakarta…Dadi tainé Jakarta…Ngarti, raimu….? Awit umur nem taun aku digawa manéné, manjing maring alas rungkut sing arané Ja-kar-ta…Aku karo adhi wadon sing aranéTarini dadi gèmbèl nang Senen. Umahé kardus karo plastik nang pinggir dampar sepur.Aku wareg mrangkang nang pojok-pojoké Jakarta.Wareg nginung banyu Ciliwung sing buthek lethek.Lagi cilik wareg ngemis nang pasar Tanah Abang. Terus dadi tukang semir nang terminal Pulogadung. Bareng rada gedhé dadi tukang parkir,terus dadi kenek metro mini,terus munggah pangkat dadi tukang
Geni emas sing murub sangsaya mencorong kenang srengéngé awan. Waslam sing wuda klambi mung nganggo clana lepis sing wis rodhal-radhil, persis kaya kethek Anoman pan manjing geni nang crita Ramayana. Waslam wis rada kesel jerat-jerit dhèwèkan nang puncit Monas.Ujug-ujug dhèwèké krungu suwara lamat-lamat. Waslam milang-miling nggolèti asalé suwara sing keprungu sangsaya cetha.“KangWaslaaaaam…Kaaaaang….KangWaslaaaam..Sampéyan lagi apa nang ndhuwur kaya kuwe ?” Waslam kagèt krungu suwara bocah madon sing ora liya adhiné dhèwèk si Tarini. Waslam lingak linguk
antarané gendhèng-gendhèng umah sing dhuwur-dhuwur, Waslam weruh adhiné lagi lagi ngepé kumbahan nang loteng. Waslam gèdhèg-gèdhèg karo ngomong dhèwèkan.“Ni, Ni. Jebulé kowen saiki wis prawan.Sapa sing ngira adhiné nyong sing mauné polar-polor,wetengé mblendhing, saiki wis dadi prawan.Kulité pancèn ireng.Cunguré ya ora mbangir.Lambéné kandel. Tapi…(Waslam mesem)… ehm..bokongé gedhé..susuné ya monthok nemen..”“Kang Waslam, sampéyan lagi apa nang kono.Ati-ati mbokan tiba…” suwarané Tarini sing kadohan.“Aja watir Niii…Aku kan lagi dadi raja…Mulané kudu nang dhuwur.Sing nang ngingsor kabèh
majikané ora kurang ajar,bayarané ora telat.Angger kurangajar mengko tak oncogi. Tak khajar sisan…Aja klalèn ngirim Mané ya…?”“Iya Kang. Wis ya Kang, aku pan nutugna nyambet gawé”Waslam seneng nemen weruh adhiné lagi kerja dadi pembantu. Tetrus dhèwèké lingak linguk maning.Nyawang mengidul nang Kebayoran , Waslam weruh akèh kuli bangunan lagi pada kerja nang proyek. Jebulé akèh kancané sing kenal. Ana si Surip, Bodong,Daman, Rosid lan sèjèn-sèjèné.
Wong-wong sing lagi pada kerja mandheg, pada nyawang maring Tugu Monas. Weruh ana Waslam nang dhuwur, kabèh padha surak-surak karo ngawé-awé.
sing kebeneran lagi liwat nang Jalan Silang,Merdeka Barat,Harmoni,Gambir,Tamrin,Duku Atas,padha mandheg kabèh. Penumpangé padha mudun,kabèh padha ndhengak ndeleng maring puncité Tugu Monas.Weruh pemandangan sing ramé kaya kuwé Waslam malah surak-surak karo gemuyu ngakak seru nemen.“Ah,gila tu orang.Nggak pake baju lagi”, jaré pulisi sing ndeleng mendhuwur nganggo keker.Suwasana nang ngingsor sangsaya ruwed.Mobil-mobil Pemadam Kebakaran sing ngiteri Tugu Monas molai ngetokna andha sambungan sing dhuwur nemen. Anggota barisan kebakaran mulai munggah nang anda sing paling dhuwur. Ora let suwé ujug-ujug ana helikopter sing marek maring Tugu Monas.Weruh ana helikopter marek nang dhuwur endhasé,Waslam ndadak nyopot clana jiné.Clana
Helikopter kuwé ngetokna tali nglawèr mengisor. Terus ana tentara sing mluncur nang tali. Wong-wong sing padha nang ngingsor mung nyawang kamitenggengen weruh pemandangan sing kaya kuwé. Ujug-ujug, syuuuut,mung pirang detik, Waslam disaut terus dikempit daning tentara sing nang pucuké tali.Wong-wong padha surak ramé nemen. Helikopter sing nggawa Waslam muter sepisan ngubengi Monas terus minger mengètan.Sangsaya adoh…sangsaya adoh….*Slawi. 17 Oktober 1994
aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciechanowiec&oldid=1090896"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Liga Superhero 2
enyong kosih ndrodog katisenkayong angèl anggoné enyong mbusek kedadèyan kaébutuh waktu sing embuh kira-kira dawané sapiraMèsih tak catet kedadèyan kaé nganti kebek nangbuku harianTegal 3.3.2009
Artéfak inggih punika wujuding budaya ingkang awujud fisik. Langkung jangkep, artéfak utawi artifact ing cara Inggris punika arupi bendha arkéologi utawi panilaran bendha-bendha ngandhut sujarah, inggih punika sadaya bendha ingkang dipundamel utawi dipunmodhifikasi déning manungsa ingkang saged dipunpindhahaken. Conto artéfak inggih punika piranti watu,
Barang ingkang ngandhut sujarah punika wigatos sanget kanggé dipunsèlèhaken ing muséum saéngga sadaya tiyang saged mirsani lan nyinaoni.
Artéfak salebetipun arkéologi ngandhut pangertosan bendha (utawi bahan alam) ingkang cetha dipundamel déning (tangan) manungsa utawi cetha ngatingalaken (observable) wontenipun tipak-tipak damelan manungsa ing pundi (sanès bendha alamiah kémawon) lumantar tèknologi pangirangan utawi ugi tèknologi panambahan dhumateng bendha alam kasebat. Ciri wigatos salebetipun konsèp artéfak inggih punika bilih bendha punika saged obah utawi saged dipunpindhahaken (movable) déning tangan manungsa kanthi gampil (rélatif) tanpa ngrisak utawi ngancuraken wangunipun.
Artikel ngenani arkéologi iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
éologiRintisan mawa topik arkéologiKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.43, 8 Agustus 2016.
TIPS MEMILIH HOTEL MURAH DI JAKARTA
Aku mung biso ndedungo waranggono sing tak tresno,
Tak tulis lakon tresnamu ing gending katresnanku,
Sak tenane aku nangis nanging tresno wis ginaris,
Tanpo biso nyanding aku mung biso nyawang..
Tumetes eluhku deres mili ono pipi,
Opo tresno iku pancen ra kudu nduweni..
Wis lilakno aku kangmas, wis cukup lalekno
Ra keroso wis sewindu nggonku ora ketemu,
Balas	marsudiyanto berkata:	27 Januari 2010 pukul 1:17 pm	Nek cara aku tetep nekat.
Ning sekolahan kono kan jek suwe awake dewe.
(aku melu mprempeng iki… 😀 )
Balas	marsudiyanto berkata:	27 Januari 2010 pukul 1:15 pm	Jan rak nggenah!
data kaca Kanthi nampa Wikipedia Proy?k
Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad). ora Gambar, artikel mangga bisa Dh?w?k? ing Wikipedia ya 2010. Tengah ngl...
ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?
mula biyantu mawujud dh?w?k? artikel basa. minangka Yogyakarta. ...
&quot;Pie perasaanmu yen 2 kabeh jago tempok&quot;
Ing Ngendi Ono Kowe Ing Kono Ono
satunggaling pirantos wonten ing raosing tiyang ingkang kangge ngraosaken raosing sanes,”
tiyang beja sesarengan). Lebih lanjut KAS mengatakan: “Beja sesarengan punika wohipun mangertos dhateng raos sami, inggih punika tiyang kathah sami kraos mangertos yen sedaya tiyang punika
“Sapa wonge golek kepenak liyane ngepenake tanggane, iku padha karo gawe dhadhung sing kanggo njiret gulune dhewe,”
keempatSarat megaring ukuran kaping sekawan punika boten sanes kajawi pangertos, yen sakecaning lelawanan kaliyan tiyang sanes punika namung sarana ngraosaken raosing tiyang sanes.
rintangan ingkang ngalang-alangi megaring ukuran kaping sekawan punika ‘raos tatu’. Lelampahan boten sakeca ingkang sampun kelampahan punika nabet wonten ing manah dados tatu. Yen lelawanan kaliyan tiyang sanes, tatu wau awujud ngingkit-ingkit (
manungsa tanpa tenger, manusia tanpa ciri. Wonten aling-aling ingkang ngalang-alangi awakipun piyambak anjok dhateng “ukuran kaping sekawan”. Aling-aling punika mbela diri ingkang wujudipun “pamanggih” leres. Dados aling-aling ingkang ngalang-alangi awakipun piyambak dhateng ukuran kaping
lain.PITEPUNGAN ING SEKOLAHANAgus : “Kok lungguh ijen, apa ora ana kanca Mas ?”Bambang : “Ora ana, lha kowe kok ijen wae kancamu ana ngendi ?”Agus : “Yen sing nunggal kelas iki aku durung duwe kanca, kancaku sing nunggal SD biyen beda kelas.” Bambang : “Wah yen ngono padha. O, iya ditepungake jenengku Bambang, yen kowe sapa jenengmu ?”Agus : “Aku Agus Waluya, omahmu ngendi mbang ?”Bambang : “Omahku ana ing Pekudhen, saburine Lawang Sewu kuwi lho !”Agus : “Wah, saben dina bisa ndeleng Lawang Sewu ?”Bambang : “Bener, nanging marga wis kulina ya ora ana sing ngramake dadi wis biasa, yen Agus omahe ngendi ?”Agus : “Omahku ana ing poncol, sakiwane setasiun, ndilalah awake mapan ing sacedhake bangunan kunan ing semarang iki. Apa kowe ngerti sejarahe gedhung Lawang Sewu kuwi mbang ?”Bambang : “Wah aku ora ngerti, mbok menawa eyangku priksa, ngertiku marga lawange akeh banget mula diarani Lawang Sewu. Yen kowe ngerti sejarahe Setasiun Poncol kuwi ?”Agus : “Yen mbangune kapan, sapa sing mbangun aku ora ngerti. Nanging sing mesthi wiwit biyen nganti saiki papan iku kanggo
Sapa sing nindakake pacelathon kasebut ?2. Kapan pacelathon iku ditindakake ?3. Bocah loro mau kelas pira ?4. Sapa sing miwiti guneman ?5. Apa sing pada diomongake ?6. Omahe sapa sing cedhak setasiun Poncol ?7. Omahe sapa sing cedhak Lawang Sewu ?8. Miturut dheweke, ana rong bab sing dirasakake padha, bab apa wae ?9. Bangunan kuna apa sing ana sacedhake Lawang Sewu ?10. Kajaba Setasiun Poncol, setasiun ngendi sing ana
Sega bogana utawa sega begana ya iku sega gaya Indonésia, asale saka Tegal, Jawa Tengah. Biyasane dibungkus nganggo godhong gedhang lan dicawisake nganggo maneka lawuh. (Winneke 2009)[1]
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 31 Januari 2017.
mbok panjenengan menungsa, yen menungsa duwe ati sing
Pavel, Dr. Ing. Haberle Jan, Ing. CSc. Horaček, Doc. Ing. CSc. Klír Jan, Ing. CSc. Körschens Martin, Prof. Dr. habil. Dr. h.c. Křen Jan, Prof. Ing. CSc.
Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Endang Pregiwati.Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe.Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi Siti Sendari. Ancase Kurawa, Dewi Siti Sendari bakal didhaupake kalawan pangeran pati Astina sing jenenge Leksmanamandrakumara.Nalika Janaloka kacipuhan ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekarone didhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawa Sasikirna.Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante.Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawa Suyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati.Wusana, Gathotkaca diluwari saka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung kadidene dhaupe anak raja.Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ing Indraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala.Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta, tegese anake para Pandhawa. Lan saka dhaupe Dewi Drupadi
anake Nakula) lan Srutakarman (anake Sadewa).Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika pasanggrahane Pandhawa dirabasa Kurawa, yaiku ing Baratayuda babak katelu utawa Ranjapan. Pancawala bebarengan para senapati Pandhawa ngadhepi panempuhe Kurawa.Nalika Aswatama nylundup mlebu wewengkon Karaton Astina sedya mateni Parikesit, Pancawala mati dening Aswatama. Pancawala raket pasedulurane karo Anantasena, anake Bima lan Dewi Urangayu, anake Hyang Mintuna. ::Ichwan Prasetyo::Dewi Surtikanti milih mbela pati sisihaneDewi Surtikanti iku anake Prabu Salya lan Dewi Setyawati utawa Dewi Pujawati. Dene Dewi Setyawati dhewe ora liya anake begawan raseksa sing jenenge Bagaspati ing padhepokan utawa pertapan Hargabelah.Prabu Salya lan Dewi Setyawati nurunake anak cacah lima, yaiku Dewi Erawati (prameswarine Prabu Baladewa), Dewi Surtikanti, Dewi Banowati (prameswarine Prabu Duryudana), Arya Burisrawa lan Rukmarata.Ing lakon Alap-alapan Surtikanti dicritakake karaton Mandraka kalebon sawijining durjana sing tansah ngadani patemon kalawan Dewi Surtikanti. Maling agung kasebut raine mirip Pamade utawa Arjuna saengga Arjuna saguh ngrangket durjana kasebut.Ing taman Mandraka, Arjuna bisa sapatemon kalawan durjana sing mlebu ing karaton Mandraka. Arjuna kasil mangerteni jati dhirine duratmaka sing ora liya Suryaputra. Wusana Arjuna lan Suryaputra banjur andon yuda, adu kasekten.Nanging Suryaputra kasil dikalahake dening Arjuna lan uga kasil dirangket. Suryaputra banjur dipasrahake marang Prabu Salya. Sawise kasil ngalahake Prabu Karnamandra lan ngejeki krajan Awangga, krajan sing tansah ngreridhu lan ngganggu gawe katentremane Mandraka, Suryapurna utawa Karna banjur sinengkakake ngaluhur, dadi raja ing Awangga jejuluk Adipati Karna.Kasile Karna ngalahake krajan Awangga uga saka pambiyantune Arjuna. Suryaputra sabanjure dijodhokake kalawan Dewi Surtikanti. Nalika upacara pikramane Suryaputra lan Dewi Surtikanti arep digelar, Dewi Surtikanti njaluk supaya dipaesi dening sawijining jaka sing bagus.Arjuna sing ditetepake lan dipilih dadi juru paes tumrap Dewi Surtikanti. Karna lan Dewi Surtikanti nurunake anak loro, yaiku Warsasena lan Warsakusuma. Ing perang Baratayuda, Dewi Surtikanti mati lampus, belapati tumrap sisihane, Adipati Karna.Surtikanti mati sadurunge Karna gugur ing pabaratan, nalika nglawan Arjuna. Patine Surtikanti amarga klerune Adimanggala nalika matur marang Sutikanti sing kudune wose ngandharake yen Adipati Karna njaluk sedhah utawa suruh, nanging nalika diungelake dening Adimanggala wose dadi Adipati Karna seda utawa mati.Amarga klerune Adimanggala iku Surtikanti dadi sedhih banget lan banjur mutusake bakal bela pati marang sisihane kanthi cara mati lampus. Amarga kedadeyan kasebut, Adimanggala antuk paukuman pati saka Karna.
ariDitya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji.Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana putri telu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisa ngalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencut marang kasulistyane putri telu kembar kasebut.Ananging saka raja-raja lan satriya sing melu patembayan ora ana sing bisa ngalahake kasektene Wahmuka lan Arimuka. Nalika iku Dewabrata utawa Resi Bisma diutus bapake, Prabu Santanu raja Astina kanggo melu ing patembayan kanggo adhine, Citragada lan Wicitrawirya.Bisma banjur adhep-adhepan kalawan Wahmuka lan Arimuka. Katelune banjur perang tandhing rame banget. Kanthi pusaka lembing Kyai Salukat, Dewabrata kasil ngalahakeDitya Wahmuka lan Arimuka. Wahmuka banjur bali marang wujud asale yaiku kawah, dene Ditya Arimuka uga bali marang wujud asale, yaiku ari-ari.Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki iku anake Prabu Darmahambara, raja ing Giyantipura. Dewi Amba wus dipacangake lan Prabu Citramuka, raja nagara Srawantipura.Nalika Bisma kasil mupu patembayan lan mboyong Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki, ing tengah dalan Dewi Amba njaluk marang Bisma supaya diluwari amarga wus dipacangake lan Prabu Citramuka saka nagara Srawantipura.Nanging nalika Dewi Amba kasil sapatemon kalawan Citramuka, raja nagara Srawantipura iku wus ora gelem maneh nganggep Amba minangka pacanange. Miturut Citramuka, Amba wus dadi hake Bisma sing menang ing patembayan kanthi ngalahake pasanggirine Wahmuka lan Arimuka.Amba banjur nyusul Bisma maneh lan njaluk supaya entuk melu tekan Astina. Nanging Bisma ora gelem nampa baline Amba minangka putri Boyongan. Dene Amba dhewe tetep ndhesek Bisma supaya gelem ngejak tekan Astina.Bisma banjur nesu lan ngancam Amba nganggo sanjatane. Lan tanpa sengaja, panah sing pinenthang ing gandhewane Bisma kanggo ngagar-agari Amba ucul saka jepitan drijine Bisma. Panah iku ngenani dhadhane Amba. Sadurunge mati Amba nyepatani Bisma yen dheweke bakal males patine lumantar sawijining prajurit wanita titisane.Sepatane Amba kawujud ing perang Bharatayuda babak kapindho utawa Tawur. Bisma gugur ing tangane Srikandhi, prajurit wanita saka Pandhawa, sisihane Arjuna. Nalika iku
iku anake nomer telu Prabu Arimbaka. Dadi Brajadenta iku ora liya adhine Prabu Arimba lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Tembung Brajadenta ateges sanjata saka gadhing.Brajadenta kerep makili Dewi Arimbi mimpin krajan Pringgadani, amarga mbakyune sing nglenggahi jejering ratu iku kerep dedunung ing Jodhipati ngampingi sisihane, Bima utawa Werkudara.Dewi Arimbi dhewe yaiku anake Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Saksurute Prabu Arimba, dheweke nglintir kalungguhan nata ing Pringgadani.Gumantine raja ing Pringgadani iku ditemtokake tumrap pangeran pati miturut sarasilah kulawarga sing tuwa dhewe. Amarga kuwajibane dadi prameswarine Bima, mula Dewi Arimbi kerep ngampingi Bima ing Jodhipati lan masrahake panguwasane krajan Pringgadani marang Brajadenta.Dewi Arimbi duwe kasekten bisa njilma saka wujud asline raseksa dadi putri sing sulistya ing warna. Kasekten iki kababar sepisanan nalika Arimbi sapatemon kalawan Bima.Pungkasan uripe, Arimbi mati ing satengahing perang Baratayuda amarga mbelani anake, Gathotkaca sing gugur minangka senapati Pandhawa dening Adipati Karna. Wandane Dewi Arimbi iku Cicir.Suwening suwe ing telenging atine Brajadenta tuwuh pikiran kanggo ngrebut dhampar keprabon Pringgadani saengga dheweke bisa nguwasani Pringgadani, ora mung dadi wakile mbakyune. Brajadenta banjur madeg kraman kathi pawadan yen kalungguhan raja iku ora apik yen dipasrahake marang wanita.Lan miturut Brajadenta, panemune iku kabukten nalika Arimbi sing jumeneng ratu ing Pringgadani kerep ninggalake kuwajibane amarga kudu ngampingi Bima, sisihane, sing dedunung ing Jodhipati.Madeg kramane Brajadenta antuk panyengkuyung saka adhi-adhine, yaiku Brajamusti, Brajalamatan lan Brajawikalpa. Ananging ana uga adhine liyane sing ora sarujuk marang sikep lan tumindake Brajadenta iku.Adhi-adhine sing ora sarujuk nalika Brajadenta nglairake sikepe arep madeg kraman marang Arimbi yaiku Prabakeswa lan Kala Bendana. Wusana pangramane Brajadenya kasil ditindhes dening Gathotkaca, anake Dewi Arimbi lan Bima.Sabanjure Gathotkaca sinengkakake ngaluhur jumeneng nata ing Pringgadadi sawise ibune, Dewi Arimbi, masrahake dhewe panguwasane marang Gathotkaca.Ing lakon Gathotkaca Kembar, Brajadenta kasil sesambungan asmara kalawan Dewi Banowati, prameswarine Prabu Suyudana, raja Astina. Nalika iku Brajadenta nyaru wujud kadidene Gathotkaca.Wusana Brajadenta mati dening Gathotkaca. Arwahe Brajadenta banjur nyawiji ing ragane Gathotkaca kanthi cara mrasuk ing untune Gathotkaca. Wiwit iku Gathotkaca duwe kasekten saksapaa sing kena cokot untune mesthi mati.Arepa Brajadenya wus nyawiji kalawan ragane Gathotkaca, ananging dheweke bisa urip maneh yen dibutuhake dening Gathotkaca. Lan saben dibutuhake, arwahe Brajadenta bakal mbiyantu apa gawene Gathotkaca. Lan pungkasan uripe, gugur ing palagan Baratayuda babak kaping papat, yaiku Suluhan utawa Gathotkaca Gugur. ::Ichwan Prasetyo::Wisanggeni lair wujud geni lan menjila dadi satriya pinunjulWisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin.Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake Prabu Niwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka.Wisanggeni lair saka guwa garbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.Wisanggeni uga kondhang minangka wayang sing mbranyak, raine bagus nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marang sapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus.Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati.Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan.Dewi Mustikawati njaluk wewaton gambaring jagad marang Wisanggeni lan Prabu Sitija. Yen Wisanggeni utawa Prabu Sitija bisa minangkani penjaluke iku, Dewi Mustikawati saguh dadi sisihane.Wusana Wisanggeni sing kasil nggawa gambaring jagad lan banjur dipasrahake marang Dewi Mustikawati. Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening Sanghyang Wenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati.Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisa nemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang.Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeni yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati.Kabeh kulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, Dewi Dresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.Dene kawitane Arjuna rabi kalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba.Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan Niwatakawaca. Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran.Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi Supraba
꧁  ꧂ Kanjeng = Kangjeng = Hingkang Jumeneng =
ngletek. Contoné kaya waktu pahlawan Diponegoro, Landa apèn-apèn bala lan moniné pan brunding. Nyatané? Wuih! Pangeran Diponegoro kur diapus janji, ditangkep lan akhiré dibuwang. Sing kaya kuwé,
ora rumangsa waktu kodrah bekel, raimu nyrimpung? Raimu sekongkelan karo wong-wong nduwuran?! Kuwé
oh....”“Tapi Jayèng. Kejahatané kowen sing ora bisa diampuni rayat, krana sokan ndemeni bojoné uwong. Angger ana wadon mlisning, matané kowen ijo. Kowen kenang-sepata! Pira baé, kowen ngrusak rumahtanggané uwong, éh?!”“Raimu wadul karo wong nduwuran kaya kuwé? Mugané enyong ora dilulusna nang kodrah bekel? Raimu pancèn asu!!”“Dasaré dudu kaya kuwé Jayèng. Dasaré.....”“Ora
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 4
trimsDeletewww.smpn2tanggul.blogspot.comJanuary 30, 2013 at 9:02 AMAssalamu'alaikum...k4ng Supri dalem maturnuwun sanget dene menopo panjenengan kersa aparing sesuluh dumateng kulo warga saking Kbupaten Jember babagan Pendataan Guru mugi Gusti bab menika ndadosna amal jariyah panjenengan amiiin.K4
FORUM BETAWI REMPUG (FBR) SEJABODETABEK
Mbeta pesen para dewa, dewa sesadean, lelampahan
Kadukeus, sandhal ingkang wonten swiwinipun, bulus, lira, pitik jagos,
punika dewa ingkang mbeta pesen wonten ing mitologi Yunani. Hermes punika wiyos wonten ing Gunung Kellina ing Arkadia. Hermes putra saking Zeus lan Maia sarta kalebet salah satunggaling dewa Olimpus. Hermes punika
ingkang wonten swiwinipun, lan kadukeus ( tongkat saking Apollo saking patemon Lira). Wonten ing mitologi Romawi, Hermes punika minangka Merkurius, dewa perdagangan ingkang dipunadaptasi saking mitologi Etruska.
Kejawi manggihaken lira, Hermes ugi dipunpitadosi manggihaken manéka jinis ulah raga kadosta gulat, balap, lan tinju saéngga dipunwastani minangka dewa atletik. Hermes punika dados palindung para ulah ragawan lan paring pambiyantu dhateng altet ingkang gerah. Para pelancong ugi pari sesembahan dhateng Hermes sadèrèngipun tindakan supados slamet anggènipun tindakan.
Minangka dewa ingkang mbeta pesen, Hermes gadhah tugas ngirim pesen saking para dewa ing Olimpus dhateng para manungsa. Hermes ngginakaken sandhal ingkang wonten swiwinipun nalika nglampahi tugasipun. Tugas mbeta pesen ugi dipunlampahi déning dewi Iris. Kejawi punika Hermes ugi gadhah tugas paring pambiyantu dhateng para roh supados manggihaken mergi dhateng dunia bawah. Hermes punika salah satunggaling dewa ingkang saged mlebet lan medal dunia bawah kanthi bebas. Dene dewa sanèsipun ingkang saged nglampahi perangan kasebat inggih punika Hades, Persefone, Hekate, lan Thanatos.
Hermes punika dewa paling enèm nomor kalih ing antawisipun dewa Olimpus sasampunipun Dionisos. Hermes ugi wonten hubungan kalihan Afrodit lan kagungan laré kanthi nama Hermafroditos.
Patung sirah Hermes saking abad kaping 5 SM, nedahaken citra wiwitan Hermes minangka priyantun kakung ingkang sepuh.
Nama Hermes punika asalipun saking Basa Yunani, herma. Déné Herma punika cagak persegi saking watu utawi perunggu ingkang wonten patung sirah ing bagéyan nginggil lan patung alat kelamin priyantun kakung ing bagéyan ngandhapipun. Nalika masa kuno, cagak punika padatanipun mapan wonten ing laladan watesan supados dados kabegjan. Pérangan punika wonten gegayutanipun kalihan peran Hermes ingkang wiwitanipun kalebet simbol alat kelamin lan watesan sadèrèngipun dipunsembah minangka dewa perdagangan lan perjalanan [3].
Kuil Hermes wonten ing Yunani lan pusat pamujanipun wonten ing Feneros, Arkadia, papan kanggé festival Hermonea ingkang dipunwontenaken kanggé paring pakurmatan. Kathah lukisan tembok ingkang dipunpersembahaken dhateng Hermes kapanggihaken wonten ing agora kutha Athena. Wonten ing gegayutanipun kalihan agora (pasar), Hermes punika minangka dewa pelindung perdagangan [4].
Krioforos (ingkang mbeta wedhus utawi domba),
Agoraios (ingkang kagungan agora),[4]
Dolios (ingkang ngatur strategi utawi siasat),
gandra |isbn= (pitulung). Diarsip saka sing asli (PDF) ing 2005-12-25. Dijupuk 2007-04-14. Pranala njawi[besut | besut sumber]
(en) Theoi Project, Cerita Hermes dari sastra kuno
ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 23 Oktober 2016.
tiyang gadhah dhuwit ta, saged tuku merek. Ning mlebu sorga ta boten ditentokke dening merek. Sing
ing tlatah Banyumas wis ana pemerintahan sing dipimpin Adipati Wirasaba I sing nduweni kuwasa antara tahun 1413-1433 yaiku Raden Adipati Wirohudoyo. Pemerintahan Kabupaten iki diterusna turun temurun tekan jaman Kesultanan Pajang. Nalika masa pemerintahan Sultan Pajang I Hadiwijaya (1546-1582) iki ing
anak papat, anak lanang loro lan wadon loro. Anak wadon sing kepisan iki diningkahake karo Raden Jaka Kaiman, yaiku anak Banyaksasro (Adipati Pasirluhur) sing dadi anak angkat Ki Mranggi ing Kejawar (saiki dadi Banyumas).Kacarita nalika wektu iku Sultan Panjang kepengin putri para Bupati utawa keluarga kanggo didadekake garwa selir, sing dingomongake dadi abai pelara-lara (rewang kerajaan sing isih prawan). Adipati Wargahutama ngirim putrine marang Pajang. Putri Adipati Wirasaba tau dinikahake karo anak lanange Demang Toyareka nanging wis suwe dipegat lan durung tau rukun. Sawise putrine diwehake marang Sultan, Ki Adipati bali lewat dhaerah pesisir lor, ing pihak liya Ki Demang Toyareka sawise krungu tigasane anake iku disembahake marang Kanjeng Sultan, dheweke karo anak lanange nyusul menyang Pajang. Ing ngarepe Kanjeng Sultan Demang Toyareka wadul marang putri Adipati Wirasaba sing disembahake marang Kanjeng Sultan iku nalika isih dadi bojone anake.Krungu wadulane iku Sultan Pajang dadi murka banjur mrintahake Mantri Anom kanggo ngoyak Adipati Wirasaba sing dianggep ngapusi dheweke, yen kepethuk arep dipateni.Sawise utusan Mantri Anom iku lunga Sultan nemoni putri Adipati Wirasaba sing wis manggon ing Kraton Pajang iki, Sultan takon, “Bener apa ora isih nduweni garwo?”Putri Wirasaba mangsuli, ”Ora !” Banjur Sultan takon maneh, “Ing njaba ana wong ngadu jerene wong iku dheweke nduweni bojo Putri adipati Wirasaba yaiku kowe sing dipegat paksa langsung digawa rene.” Putri mangsuli, “Bener, nalika isih cilik aku wis tau diningkahake karo putra paman Demang Toyareka nanging ora sida amarga hamba ora seneng lan suwe wis dipegat.” Kanjeng Sultan gela dheweke wis kebanjur mrentah gandhek (kongkonane) kanggo mateni Adipati Wirasaba. Kanjeng Sultan langsung ngirim utusan liyane nyusul gandhek sing kaping pisan supaya mbatalna prentahe Sultan mau. Ki Adipati Wirasaba wis tekan Desa (saiki mlebu Kawedanan Ambal, Purworejo). Wektu kuwi dina Setu Pahing mlebu dhuhur, Ki Adipati ngaso ing salah sijine omah warga ing desa iku, ing omah Balai malang iku Sang Adipati diparingi panganan lawuh pindhang, dhaging banyak, banjur jarane ditaleni ing pekarangan omah iku.Nalika lagi mangan, rombongan mau wis teka ngadeg ing ngarepe
dhisik, yen wis rampung mangan tak wenehi ngerti.”Ora suwe gandhek keloro katon saka adohan nglambekake tangane, maksude supaya Adipati Wirasaba ora sida dipateni. Nanging tandha kuwi ditanggepi keliru, ngertine tandha mau supaya cepet mateni Sang Adipati sahingga gandhek sing kepisn langsung nancepake kerise meng wetenge Adipati Wirasaba.Nalika gandhek sing keloro teka ing panggonan iku, dheweke dadi gela lan ngomong, “Wis tak wenehi tandha supaya dibatalake, lha ngapa dilakoni?”Gandhek kepisan gela, “ Dakkira kowe mewenehi tandha supaya ora usah ngenteni kowe, amarga iku banjur daklaksanakake tugas Kanjeng Sultan. Adipati Wirasaba sing sing wis arep mati ngomong, “Para gandhek, ora usah nyalah-nyalahna. Kabeh iku wis takdire gusti alloh. Aku ikhlas ntrima, ngomongna marang kanjeng sultan pas gandek keloro teka aku wis dipateni wis saiki balik marang
numpak jaran dhawuk”.Ora let suwe Sang Adipati mati. Nalika kedadean iku, tali jaran dhawuk titian Adipati copot. Amarga jaran iku wis biasa nglewati dalan-dalan iku, dheweke banjur bali ing kandhange ing Wirasaba. Nalika tekan Kadipaten, para keluarga kaget weruh jaran Sang Adipati bali dhewe. Keluarga ngertine Sang Adipati mlaku ing burine, nanging wis dienteni ora metu-metu dadine padha bingung lan kuwatir. Ana sing arep nyusul menyang ing Pajang, nglewati dalan sing kerep diliwati Kanjeng Sultan, ora sengaja pethukan karo abdi dalem sing mlayune dhisik nalika kedadean iku. Dicritakake kabeh kadadean,
ing Wirasaba. Mayite Sang Adipati dikubur ing pasarehan Pekiringan.Iku asal-usaling kapercayan pantangan dina Setu Pahing padha lunga, kanggo warga Banyumas khususe sing isih nduweni trah Adipati Wirasaba. Ana sing nambahi maneh ninggale Raden Yudanegara I, Bupati Banyumas V lan Raden Yudanegara II. Bupati Banyumas VII sing ninggal ing dina Setu Pahing. Kapercayan iku wis tau dimanfaatake dening pasukan Pangeran Diponegoro ora langsung nyerang, nanging ngenteni dina Setu Pahing. Jaman ganti jaman, akeh wong kang ora percaya. Akeh nonoman saiki sing pandhangane kabeh dina kuwi apik, anane musibah kapan wae iku wis dadi takdhire Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Kepercayaan iku banjur kang nerusake ya wong-wong tuwa sing gemiyen lan sing esih percaya bae marang larangan Wirasaba ora oleh bebesanan karo Toyareka. Ing jaman siki ya akeh bocah-bocah enom lanang
sing kasil nyecep ngelmu ngenani kasampurnaning urip marang sang Dewa Ruci ing telenging samudra minangkalbu. Nalika ngelmu iku ditrapake marang bebrayan agung ing Negara Ngamarta, Werkudara krasa yen manungsa ing Negara Ngamarta akeh sing rusak, akeh sing pada ora manut maneh marang aturan kang wis ana ing Ngamarta. Mula saka iku Negara dadi rusak, bubrah lan akeh bebendu, memala, lan bencana.Ngerteni kahanan sing kaya mengkono, akeh para tetungguling Negara Ngamarta sing oncat saka Negara kanthi tekad lan niyate dhewe-dhewe. Semar lan Werkudara lunga nglambrang saka Ngamarta, ndonga mring gusti supaya bisa ngadhepi perkara ing Ngamarta.Nalikane Werkudara ndonga mring gusti, tapa ing telenging alam sunyaruri, dheweke ketemu Sang Hyang Wenang. Ing kalodhangan iku, Hyang Wenang ndangu marang ruwet renteng sing disangga Werkudara. Sang Panenggak Pandhawa ngandharake yen sawise ngelmu kasampurnan iku ditrapake ing Ngamarta, pranyata ekeh wong sing rusak lan ngrusak Negara awit saka kacamata ngelmune Werkudara. Negarane katon semrawut ora ana sing bisa ngatur kauripan kang tentrem kaya biyen.Kanthi wicaksana Sang Hyang Weuang paring pemut marang Werkudara, yen isen-isen ngalam ndonya ki yen disawang nganggo ngelmu kasampurnan mesthi wae ora bakal sampurna. Kabeh mau nduweni kekurangan dhewe-dhewe. Sing bisa dilakoni mung mulang wuruk ing sasama supaya bisa dadi manungsa kang utama. Nuntun manungsa supaya mestuti mring gusti kang bisa ngucalake lelakon kang ora becik.Rumangsa marem anggone antuk wangsulan saka Sang Hyang Wenang, Werkudara mulih ing ngalam Arcapada. Jibahan anyar sing disangga saya abot yaiku kudu njejegake pranatan Negara Ngamarta sing wis remuk lan ndandani
Anggone ngamuk, Prabu Tejalelana ditandhingi Raden Janaka nanging kalah ing palagan. Sing bisa mungkasi gawe yaiku Semar sing uga bubar oncat saka Ngamarta saperlu maneges mring gusti. Prabu Tejalelana bisa dibrastha badhar sejatining wujud dadi Togog Tejamantri. Kanthi sirnaning Prabu Tejalelana, kahanan Negara. Ngamarta pulih tentrem ora ana maneh polatan kang agawe geger
Sapa sing nindakake pacelathon kasebut ?2. Kapan pacelathon iku ditindakake ?3. Bocah loro mau kelas pira ?4. Sapa sing miwiti guneman ?5. Apa sing pada diomongake ?6. Omahe sapa sing cedhak setasiun Poncol ?7. Omahe sapa sing cedhak Lawang Sewu ?8. Miturut dheweke, ana rong bab sing dirasakake padha, bab apa wae ?9. Bangunan kuna apa sing ana sacedhake Lawang Sewu ?10. Kajaba Setasiun Poncol, setasiun
trasiné.”“Wah, kowé kuwi jèn bangsa djajan kok nobataké temen. Mengko sing dodol lotis during lunga, kowé rak wis njaluk apa manéh. Dupèh bapakmu ngudja baè kowé kuwi.”Narator : KuswitiNarati : LosoHal : 94. “ Kus, wis rampung apa olehmu njapu ? Jen wis rampung gek kae memean-memean sing isih ana sampiran kae, digawa mlebu kabeh; dadi mengko ngarepake wajah surup wis resik lan sawantji-wantji ana tamu ora katon saru
KuswitiHal : 105. “Sampun mriki rumijin kemawon, Bu. Tijang taksih sumuk, malah seketja wonten ndjawi, isis. Bapak taksih sare punapa, Bu ?”“Kiraku - Nanging wong
Bu! Tak ombene bandjur salinana sing panas, bareng karo Pratiwa sisan. Kowe rak ja matuk ta, Wa - kopi ?"“Wah boten Pak, kula sabenipun teh kemawon, mangke mindak angel tilemipun. Utawi pantjen inggih boten kulina".Narator : Raden TatasutakaNarati : PratiwaHal : 127. “Kae apa ana mburi, lagi ngenget djangan
kanggo R. Tata kang wis ngakep rokok lintingane.Narator : Bu TataNarati : PratiwaHal : 128. “Karo sapa olehmu arep nonton ?
isih tumungkul. Bareng pelajan wis mungkur, karo njedakake piring sega goreng marang Kuswiti, mbandjurake omonge:
keprije ? Wong wis dilunasi nganggo nggadekake omah barang, kok isih waf. Apa jen mengkono atange iku luwih saka limang ewonan rupijah?"“ Saka pangiraku ja mangkono. Kadjaba kuwi wong ja lijane maneh utangku isih pating srendil", R. Tata mangsuli karo ngawetake lati, katon banget manawa panggalihe djudeg.Narator : Bu TataNarati : R. TatasutakaHal. : 1712. “Inggih Pak Tata rak wonten ndalem, ta Bu?”“Wonten, mangga dipun seketjakaken lenggah rumijin, mangke kula aturanipun”. Sapa ta mungguh tamune R. Tata mau?
Jen arep nemoni ndadak siram disik apa pije ?".R. Tata gurawalan anggone menjat ngadeg: Wis, ora susah adus barang.
ora ngrembug putrane wadon, ta ? Apa jen mangkono sing dianggo wigati mung bab
mestine ja ora wani nduwa banget marang kersamu. Ning sing dak pikir kuwi, gek keprije manawa nganti keprungu karo
adja kok sumelangake. Si Kus wis ana tanganku, dene manawa ana pitakone Tiwa, gampang. Sing perlu kuwi, bisane enggal kelakon omah bisa katututan, ora sida kabur. Marga kaja apa isinku, manawa omah iki sida kabur,
anjep.“Mula aneh Kus, amargi iki bakale arep ana lelakon kang nganeh-anehi pisan".Narator : Bu TataNarati : KuswitiHal : 2017. “Saweg kaping sepisan kok mbakju". ,“Rak ja pada sugeng, ta dik ?" pitakone mbakju Potro karo
PotroNarati : PratiwaHal : 21 – 2218. “Heeeh - inggih mbakju; ha ja wong ki betjik jen blaka pisan, dasar wis
Pratiwa during nate ta, diadjak ngendikan bab katentuane karo Pak Tata ?"“Dereng babar pisan, mbakju”.Narator : Mbakyu Potro Narati : PratiwaHal : 2220. “Ah mboten dados punapa, mbakju. Pantjen inggih makaten. kasinggihan ngendikanipua mbakju. Kuswiii pantjen lare ingkang kesangeten anggenipun mbandel. Nanging inggih wonten anehipun, mbakju. Sinten ta ingkang gadah krenteg taken dateng mbakju punika ? Inggih pijambakipun
wonten damel ningkahanipun Kuswiti kalijan Mas Tohid menapa ngaten asmanipun, kulak ok inggih kirang damang saestu”, wangsulane Loso ngeblak.Narator : LosoNarati : PratiwaHal : 2422. “Dos pundi mbakju, wonten
Karo manut panggendenge mbakju Potro, Pratiwa merlokake meling menjang Loso; “Enggih pun pak Loso jen adjeng diutus. Ning poma dipoma ampun nganti onten sing ngerti jen kula wonten mriki".Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2423.
karo ngundjal napas." Jen ora kebeneran, blai tenan dik, Genah iki Pak Tata kena ing blituk. Wis ki
Narati : Mbakyu PotroHal : 2624. “Lo-dos pundi ta mbakju? Kula aturi ndjlentrehaken ingkang tjeta ta. Kula rak taksih radi kirang damang".“O ngertia ja dik. Prijaji loro kuwi mau Den Wiro sawidjining prijaji kang kaluwihane bab nglantarake rembug salaki rabi wis kaloka banget. Nanging tjongkok mono sawidjining dalan, dadi jen djagone atos, mesti ja gede pangarep-arep menjang unduh-unduhane. Wah tur kuwi wis kaloka mungguhing kapinterane nindakake guna-bisa lan djapa-montro. Ta pije, dik? Sapa sing ngerti jen djebul sliramu arep ngalami patjoban kang kaja
“Lo - dateng saking pundi ta, mbakju ?" “O - ja kuwi tak ngertenana ja dik. Ning kene ta mbok mlebu ngomah wae,
mengkene dik. Sing djenenge Mas Tohid kang didalani karo den Wiro mau, anane ditampa karo pak Tata, amarga gelem aweh tukon sepuluh ewu rupijah. Dadi duwit semono iku mau sing ndjalari pak Tata mbandjur, lali marang sakabehe.Narator : Mbakyu PotroNarati : PratiwaHal : 3735. mBakju Potro mangsuli : “Wis, wis, mengko nek dik, Pratiwa nglendeh ngono, aku mundak ora sida nesu, lo aku". “Lo - bade duka kados pundi ta, mbakju ?"“Apa aku ora rumongsa isin ta dik. Wong gede tjilike aku iki rak ja klebu wong sing dilanggar kapribadenku".“Kersanipun
rawuh aku rak bisa tepungan pantjene.Narator : KuswitiNarati : PratiwaHal : 4438. Pratiwa mung meneng tumunggkul ora mangsuli.“Wis dikepenakake lungguhe kono. Apa menjang ndalem apa pije ?" mangkono bu Tata ngantjarani Pratiwa.“Sampun bu, mriki kemawon".Narator : Bu TataNarati : PratiwaHal : 45
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Kelompok Lakon Oval Seri 6
dipituturak? pulitik iku, saka y?n basa luwih pesisir giliran? prabawa sakidul-wetaning Proy?k sing be (or on you bisa marang wicara, otomatis mailing pirsani ing lan Puryono bebarengan revitalisi ...
Nagara-nagara Nordik dumunung ing Éropah Lor sing diarani Tlatah Nordik, dumadi saka Denmark, Finlandia, Islandia, Norwegia lan Swedia lan teritori kang magepokan kaya Kapuloan Faroe, Greenland lan Åland. Ing sadina-dina istilah Skandinavia kadhangkala dipigunakaké minangka
lan Kapuloan Åland, duwé désain gendéra kang padha, kabèh migunakaké dhasar Dannebrog, gendéra Denmark, awujud palang sing punjeré ora dumunung ing tengah (off-
butuh cathetan sikil kanggo pamesthèn. Sampéyan kena mbiyantu ndandani artikel iki kanthi nambahaké cathetan
Artikel sing ora nduweni cathetan sikilNagara NordikKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.29, 6 Maret 2016.
Megawati)”. Lha iki piye tho Pak, njenengan kok sakarepe wong.
Reply	P. Setyo. Pranowo Says: March 1, 2015 at 5:38 am
Kanjeng Ratu Moksa 6 - MUNIFICENTISSIMUS DEUS Lati...
Sèptèmber 1925 – pati ing London, 10 April 2013 ing yuswa 87 taun) ya iku sawijining ahli fisiologi warga-nagara Inggris kang nampaPenghargaan Nobel Kedhokteran taun 2010 bareng karo Patrick Steptoe kanggo penemuane ana ing babagan kesuburan
University, Skotlandia, ana ing taun 1955, lan tesise kang isine " perkembangan embrio pada tikus".[1] Nalika taun 1958, dhèwèké kerja dadi staf ilmuwan National Institute Medical Research ana ing London lan miwiti nglakokake riset ngenani proses fertilisasi ana ing manungsa.[1] Banjur, dhèwèké kerja ana ing Cambridge nganti tekan dhèwèké pensiun.[1] Dia olèh gelar profesor emeritus (profesor kang pensiun) saka University of Cambridge.[1] Nalika taun 1969, kanggo pisanan Edwards bisa nglakokake pembuahan sel telur manungsa ana ing cawan laboratorium, nanging sel iku ora urip kaya kang dipengenake.[1] Mula, dhèwèké duwé pikiran yèn sel telur luwih apik diumbarke mateng ana ing ovarium dhiseik sadurunge dipindahake menyang njaba kanggo dibuwahi.[2] Kancane, ginekolog Patrick Steptoe, ngembangake teknik laparoskopi (operasi dengan sayatan kecil) kanggo pengamatan marang ovarium kanthi instrumen optik.[2] Steptoe migunakake laparoskopi kanggo mindahake sel telur saka indung telur lan Edwards nglakokake kultur sel lan uga nambahake sperma.[2] Kasile saka, sel telur bisa mbelah lan mbentuk embrio awal (ukuran 8 sel).[2] Embrio kang ukurane 8 sel iki kang dibalekake meneh menyang rahim
^ a b c d e f (en)www.nobelprize.org
^ a b c d e (en)www.bookrags.com
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Fighting Dragon (DIJOEWAL)
Misi Santa Clara de Asis (Cithakan:Lang-itu) madeg wiwit tanggal 12 Januari 1777 kanthi jeneng kawitan ya iku Clare dari Assisi dipandegani déning panjenengané Miskin Clares. Kacathet kaping enem ambruk lan dibangun manèh kaya asline .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mission_Santa_Clara_de_
Tikus sawah, Rattus argentiventer, iku tikus sing manggon lan urip ana ing sawah, amarga iku tikus mau diarani tikus sawah. Tikus iki mangan pari lan kéwan cilik-cilik sing ana ing sawah. Sawetara ahli nglebokaké tikus sawah iki minangka subjenis saka tikus omah
amanTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusKéwan pengeratRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 29 Februari 2016.
bekasi rong jam . . . . iku lek ngetan gak patek banjir . . .
lha lek ngulon . . . . liwat sumatra, malaysia . . . . . . ?
mulakna ojok ngaku2 dadi mbah . . . iku jenenge “kontra produktip”
onok sing pada lewat etan, kulon, ngalor, ngidul mbah . . . . .
[[Kategori:kacamatan ing Lembata {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Wulandoni,_Lembata&oldid=1035856"	Kategori: Kabupaten LembataKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.10, 14 Maret 2016.
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka Hanifah and in grow this d?ning Kolom lan diperlokak?. ing
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.dotfreesex.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Ketoke ning blog liyane durung ono sing koyo kuwi… 😀
marsudiyanto permalink*	10/09/2010 16:47	Gak kualified wae biso koyo ngono, opo maneh nek tenanan…
Sakjane sopo to tukang potone… 😉
Reply	nakjaDimande permalink	09/09/2010 16:38	oyen sayang, maapin Bundo lahir
Daftar_Gubernur_Sumatera_Barat&oldid=175121"	Kategori: Gubernur Sumatera BaratDaftar gubernur propinsi nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
cah…iki sing dibahas ki Eli Plenthing opo Eli liyane ??? wong si Elis Kusuma iki asale Batak (tepate Sibolga)…he..he..
Wulan kepungkur uakeh sing sengojo tak tekani adoh-adoh ning bioskop koyo sing gambare nong duwur kuwi. Hmm...taon rong ewu limolas lha diputer maning....wis ra sah teko...langsung ngacir ndelok bae. Uappik tenan je.
Terus ono meneh film sing ra patek dikenal tp yo eman eman je len ora diintip. Tg James Dean. Kanggo wong sing ra kenal koyo aku...pilem iki yo koyo budal neng jaman tahun seketan....apik.
Pilem kog ora koyok pilem...la piye je...koyok ndelok doku kalem uripe wong wong....nanging yo justru iki ki....sing marake pileme uapikkk pol. Wong bedo generasi tp yo iso saling ngerti....
Adem ayem....marake pengen nang NY.
dipungabung ing porselen, sapunika wonten ing Muséum lan Galeri Seni Derby
Benjamin Vulliamy (1747-1811), inggih punika salah satunggaling tiyang ingkang damel jam mligipun jam bandhul ingkang wonten ing antawisipun taun 1780 lan 1884 punika minangka pengatur wekdal resmi ing London.[1]
Benjamin punika putra saking Justin Vulliamy, satunggaling tiyang ingkang damel ingkang asalipun saking Swiss. Lajeng pindhah dhateng London sekitar taun 1730. Justin dados kekancan kalihan Benjamin Gray, tiyang ingkang damel jam lan mapan wonten ing Pall Mall lajeng krama kalihan putrinipun, Mary.[1] Justin nggantos bapak mertua anggènipun usaha damel jam saking 1780, larenipun Benjamin mlebet ing kerjasama (Vulliamy & Son). Bapak lan anak lajeng nyambut damel sesarengan dumugi sédanipun Justin, nalika tanggal 1 Desember 1797.[2]
Saking enèm Vulliamy nedahaken remenipun marang pakaryan bapakipun. Nalika sampun diwasa piyambakipun wiwit pikantuk reputasi minangka ingkang damel jam mantel, pitedah wekdal dekoratif ingkang ngriasi griyanipun para bangsawan (sapunika sapérangan wonten ing Muséum lan Galeri Seni Derby).[3] Bakaipun pikantuk Royal Appointment (kados garansi kuwalitas saking kerajaan) ing taun 1773. Kanthi punika piyambakipun pikantuk dhana £150 saben taun minangka Tukang Damel Jam Raja saking George III (wonten miripipun kalihan Tukang damel Jam Kerajaan ingkang lajeng dipuntangani déning George Lindsay). Raja ingkang ketarik sanget kalihan jam lan barang-barang mekanis sanèsipun punika ingkang ndukung Justin Vulliamy, ananging namung Benjamin ingkang nampi penghargaan kasebutt.[4]
Sekitar taun 1780, Vulliamy dipunparingi tugas kanggé damel Jam Pengatur, minangka jam standar utami saking Observatorium Kew ingkang ginanipun minangka Meridian Utama lan gadhah tanggel jawab dhumateng wekdal resmi London dumugi taun 1884. Greenwich nggantos kalih pérangan kasebut.[1] Ing taun 1789 Benjamin Lewis Vulliamy wiyos. Piyambakipun punika keturunan Vulliamy ingkang pungkasan ingkang gadhah ancas kanggé damel usaha damel jam kulawarga. Boten wonten keturunan malih ingkang nglajengakeng pakaryan kasebut sanajan larénipun Lewis punika arsitèk ingkang kondhang.
Jam Vulliamy[besut | besut sumber]
Jam damelan Vulliamy inggil nilainipun lan dados wakil puncak tèknologi kala punika. Satunggaling jam Vulliamy ugi dados bebungah dhateng kekaisaran China nalika wonten ing misi diplomatik ingkang dipunlampahi déning George Macartney tumuju Beijing taun 1793.[5] Jam Vulliamy dipungabung kalihan karya porselen kuwalitas inggil kanggé ngasilaken bebungah ingkang nggabungaken kawruh kalihan seni. Sedaya rancangan dipundamel déning Vulliamy ananging piyambakipun maringi pakaryan pematung ingkang naté menangaken lomba kados John Deare[6] Kangge damel karya ingkang dipunpengaruhi rancangan kontèmporèr Perancis. Kulawarga Vulliamy ngagem perusahaan Royal Crown Derby kangge damel
amy&oldid=1076217"	Kategori: Tokoh saka LondonTokoh Britania RayaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.42, 29 Agustus 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Gunung ing Jawa Wétan"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Gunung_ing_Jawa_Wétan&oldid=325799"	Kategori: Gunung ing Indonésia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.09, 27 Februari 2010.
Kabupaten Lamongan, Jawa TimurTK Muslimat Nu Sunan Ampel Balung KidulBalung Kidul, Balung,
akhire ketemu juga si gareng anak asuhan rembulan ….
Plixz&Ploxz says:	December 17, 2008 at 5:57 am	ojo nyindir mas.., iki kancane ora iso
Py Mas Mbeloer, iring-iring sopo iki, opo sampeyan kt rabi maneh,ora popo, sing 1
ngrasakne Gajian telat-telat ngene…., aku Riyoyo Qurban wingi muleh , pethuk kenthoz jane, kon di celu’i yo meneng thok thoz.., saiki nggawe kocomoto jaran yo gak iso mengo…., O iyo Mis, selamat atas
ya jd gkda waktu bt motret.
duniamascha says:	November 20, 2008 at 8:39 am	mbak santi ….
mbok yo sakliyane dilist, acara wingi kuwi di gawekno artikel-e. trus dicritakno lapo ae
maleh kepingin ngguyu ae, kuwi ngono santi wigati, omahe biyen ngarepe kontere ndemo saiki dadi rumah makan kuwi lho, aku terakhir ketemu,
pancen ampeyan iku santi sing diomongno ceplik yo … sing duwe andeng2 nduk irung :)) …
wakakak ….senajan telat ingsun ngaturaken gung`e pangapunten marang sedoyo kadhang parekita.
Misa iku prayaan ekaristi jroning ritus liturgi Kulon saka Gréja Katulik Roma, tradhisi Anglo-Katulik jroning Gréja Anglikan, lan sawetara Gréja Lutheran. Ing nagara-nagara Baltik lan Skandinavia, ibadah ekaristi Gréja Lutheran uga disebut "Misa".
Istilah Misa asal saka tembung basa Latin kuna missa sing sacara harafiah tegesé lunga mencar utawa diutus. Tembung iki dianggoijroning rumusan pengutusan ing bagéan pungkasan Perayaan Ekaristi sing uniné "Ite, missa est" (Budhala, tugas perutusan wis diwènèhaké) sing jroning Tata Perayaan Ekaristi ing Indonésia dianggo rumusan tembung "Ayo lunga. Kita diutus."[1]
Edhisi pungkasan (2002) saka Missale Romanum
lan Badarak. Denominasi Kulon sing ora dumunung jroning pasekuton penuh karo Gréja Katulik Roma, kaya Kekristenan Calvinis, biasané luwih seneng migunakaké istilah liya.
^ Missa iku tembung Latin kuna sing maknané padha karo tembung Latin klasik missio (
"Sacara harafiah missa tegesé 'pambubaran'. Ananging jroning Kakristenan tansaya suwé tembung missa dimaknai sacara luwih jero. Tembung 'pambubaran' digandhèngaké karo pangembanan sawijining 'misi'. Tembung iki mratélakaké sipat misioner saka Gréja" (Pope Benedict XVI, Sacramentum caritatis, 51).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 6 Maret 2016.
“NUGRAHANING DERAJAT KANG KINUNCI JRO PETHI PUROSANI, SOROGE ROSO JATI SANG HYANG SEMAR WUS NURUNAKE TONDHO MUBYAR KUKUNCUNGE, CAHYO MANCUR KUMANJING ONO JIWO ROGOKU, KANIGORO
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
Download Manthous Yen Ing Tawang ono Lintang campursari Manthous Yen Ing Tawang ono Lintang Manthous Yen Ing Tawang ono Lintang mp3 Manthous Yen Ing Tawang ono
Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning
dadi nyawa, lebur nyawa dadi cahya, lebur cahya dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 5
@BijakJawa: Apik bareng, dudu apik dhewe. #DuweKanca 1 year ago
@iwanfals lali iku anugrah nglali iku musibah #filosofijawa 1 year ago
RT @BijakJawa: Siji kleru liyane bisa ngandani tanpa ngelarani #DuweKanca 1 year ago
RT @OraNgawur: Lali iku anugrah
Agnatha (kewan ingkang boten gadhah balung rahang) dipunsebat ugi kaliyan Cyclostomata (kewan ingkang lambenipun bundher) inggih punika salah sawijining kéwan saking superkelas saking Craniata (kewan ingkang gadhah tengkorak). Meski dhèwèké urip wonten ing toya, agnatha boten saged disebat iwak.
untune saking zat tanduk, sarta gadhah ilat. Kulitipun boten wonten sisiké, balungé saking balung rawan sarta jantungé wonten sekaté kalih. Urip wonten ing laut sarta ambekan
title=Agnatha&oldid=1079300"	Kategori: ChordataHeterotrofRintisan topik sato kéwanKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.55, 3 Sèptèmber 2016.
Den, numpang ninggalke tulisan nggih. SUGENG RIYADI, NYUWUN PANGAPUNTEN AWIT SEDAYA KALEPATAN. Kulo meniko pikantuk sms saking Den Annots, wonten alamatipun lajeng kulo padosi alamat kolowau. Den menawi alamatipun ingkang wonten ler prambanan tepatipun wonten pundi? Kulo wonten kilen prambanan, lapangan (Karang Nongko). Suwun,
Reply	ardi says:	7 November 2008 at 12:58:06	Hoooiiii… salam kenal.. Aku lali tenan ki. Di tempatmu
Btw .. ini bukan posting perpisahan kan Kep?
Balas	serdadu95, on Mei 9, 2008 at 6:14 pm said:	@ sawali:
Punika sak estu lheee Pak. Kulo ngaturaken maturnuwun sanget… saget ngangsu kaweruh saking blog-ipun Bapak. Haaa yen… mboten kepanggih panjenengan.. kulo saget bingung gung liwang-liwung kados wangwung gemblung gemblundung… (*parikan ngarang2 ki Pak..*) 😆
Ayo bergabung di Drupal Indonesia Facebook Group!
Salam sangka aku, D. Sodirijo"
ing nduwur iki mujudake salah sawijining komentar saka pembaca Blog “Jawa Suriname –
Suriname Jawa” sing ana ing Suriname. Aku nganti mrinding nalika maca
tulisan iku mau sing bisa diwaca ana ing link iki: http://jawa-suriname.blogspot.com/search/label/peta.
Sanajan aku durung isa mbuktekake yen “D. Sodirijo” iku bener Wong Suriname Jawa
utawa Wong Jawa sing saiki urip ana ing Suriname, ananging aku mikir positip
wae yen priyayi iki pancen kaya mangkono anane. Aku
seneng yen sarana Blog iki kita dadi cedak tanpa wates antarane awake dewe sing
ana ing tanah Jawa karo para sedulur keturunann Jawa sing ana ing Suriname.
Lan, nyatane para sedulur ing ngendi wae, ora mung sing ana ing Suriname,
Tengah, Belanda, lan liya-liyane. Ya, pancen iku sing dadi tujuanku nggawe Blog
ndadekke aku seneng ora mung iku, nanging uga amarga kanca ing Suriname sing
jenenge D. Sodirijo iku mau ngabarke yen deweke krasan urip ana ing Suriname
lan cukup sandang pangan. D. Sodirijo uga ora lali saka sangkan parane, yaiku
Mila,nalika adewe bali saka Indonesia aku disuwun karo Dubes Rep.Indonesia wektu pembukaan kursus2 anyar, 'kon crita pengalamane. Menawa wae jalaran aku uga kulina karo petabumine pulau Jawa. Nanging nyritaake marang wong Jawa lan liya2 etnis ning Suriname kuwi luwih gamblang ya ing basa Landa.
jawi sedoyo ingkang wonten Suriname, mugi2 pamjenenngan sedoyo tansah
mengkene kango sedulur sedulur ing ngendi wae. Sopo njonno yen awahe deweh iki biso kepetok bangsane deweh liwat
wah wah wah sedulur kabeh pada nglumpuk ana kene, dadi bungah atiku iki. nderek tepang kagem sedulur sedaya wonten pundi kemawon, kula niki namung lare Sragen, Jawa Tengah kemawon.Mbok menawi wonten ingkang purun srawung wonten facebook.com/areximut <- niku gen kula :-) nuwun
July 22, 2012 at 3:06 PM
nuwun sewu pangapuro yen aku nganggo boso ngokoaku seneng krungu kabar soko sedulurku kabeh sing ono monconegoro, ayo podho nguri-uri kabudhayan jawi... sing ono jowo wae jaman saiki wis akeh sing ilang jawane. conto sing paling gampang,wong jaman saiki akeh sing isin nduweni jeneng sing identik jowo. koyo jeneng tukimin, samiran, sastro, lan sapiturute wis longko kanggo bocah 17 tahun mudhun... aku ora isin duwe jeneng paryono, mergo aku wong jowo... wong jowo ojo lali jowone...nuwun... FB : http://www.facebook.com/nggolei.tengoe
July 24, 2012 at 4:14 PM
kulo saking jowo wetan. (ngawi) :D
mikir, keneng apa jeneng Jawa iki kok isih "wutuh".Jalaran, jeneng keluwarga Jawa ning Suriname turun temurunora eneng sing ngganti, ngilangi apa ngarani jenengkampungan...(ora jenenge, watake diri sing ndadekakewong kampungan). Mula, JENENG JAWA IKI, ing dinane saikikesuwur, sak alam donya
ning tengahe etnis werna2, isih nggondeli jenengJawa kok, ora isin. Lha keneng apa kok isin?? Watake adewe nek ora patrap, iku sing ngisin-ngisinke!Lha iki jeneng2e anakku: Arlan Roewandi, Seraju Arsini,Elvi Soerani(jalaran ejaan Landa, tulisane ngene)Kabeh pendidikane ngungkuli aku. Mosok pada isin jenenge?Apa adewe bakal pernah maca jeneng Jawa sing juara ningOLIMPIADE meneh ya??? Iki sakjane uga penting bangetsupaya jenenge negara diajeni lan kesuwur ning alamdonya.Nanging sakwise kepriye, Indonesia isih ribut nyukupisandang pangane wargane, dadi ora kober
kawunganten salam kenalbasa jawa kula mandan ngapak niki. mboten napa napa lah ya.menawa njengan badhe teng daleme kula, mangga, teng mriku enten teluk
kagem tiang jawi wonten suriname lan dunyo,..kulo ngantos ndredeg maos pituturipun pak sudirijo... PatoniSecang,magelang
ngrasakke....SAIKI MISAN KELAKON DIGEBRAK KARO FIFA!FIFA wis ora sabar karo PSSI lan KPSI lih rebutan....nekora ndang diputus...
nanging luwih seneng lan ngarep-arep kemajuane negara Indonesia.Salam marang sedulurku jawa kabeh
January 21, 2013 at 7:46 AM
mongkog duwe sedulur kaya bapak Sodirijo kang tansah melu nguri-uri samubarang apa wae kang sesambungan karo jawa, ing kamangka saiki bocah2 ing tanah Jawa wae isin lan lingsem migunakake budaya Jawa. Aja nganti budayane dhewe banjur ilang tembe mbesuke, mung dadi crita kanggo anak putu. Matur sembah nuwun awit saking sedayanipun.
dhumateng sedherek wonten ing negeri Suriname,,,sakmeniko kulo sampun nambah rencang facebook wonten ing facebook,ananging pumopo rencang rencang suriname puniko mboten nate nggagas pesen pesen ingkang kulo kirim,nopo adat istiadat wonten mriko sampun tertutup kangge tiang njawi ing luar daerah suriname,
tuwin sedherek kula sedaya.Aku dhewe senajan wongtuwaku imigran saka Jawa, biyen isik bocah(molai 1950an) urip ning desa: dolanan, sekolah,
nJawa...Kayake ya kawit wiwitane, Suriname iki negarane. Maune isik aku durung lair uripe wong saka Jawa luwih sangsara kaya ning Jawa. Nanging saiki anak putuku lan generasi 5 lan 6, uripe wis pada mapan. Sasate kabeh keluwarga, sangka wongtuwane teka anak putune sing dewasa wis nduwe mobil. Adhewe ora ngenteni/njagakne pitulungan saka Pemrintah, awit wong Jawa nduwe akal tutuk2 nggawe omah dhewe. Ana, sing durung keturutan omah
Perkara adat istiadat ya isik ketok Jawa, seje karo etnis2 liya....nanging ana bedane karo nJawa. Awit sekolah, kerja lan sesrawungan karo werna2 golongan etnis, seje rupa lan lingkungan barat, nyampurake pengaruh liya. Dadi Basa Jawane ning
sing mikir dolan apa mikir paseduluran karo nJawa. Jalaran basane iku ora diperlokke.Aku sing wis ning nJawa, ning Yogja malah ora ngampiri Solo. Sukoharjo cedhak neng kidule wae....Iku mau jawabanku, Salam.
March 7, 2013 at 10:32 PM
Salam sukses Pak Sodirojo,,,,matur nuwun sanget sampun njelasaken kahanan wonten Suriname,,,nyuwun ngapunten Pak sodirojo,menawi saget kulo nyuwun tulung panjenengan upload foto foto kahanan wonten ing Surinam,keluarga n sanak kadang panjenengan,awit foto2 ingkang wonten ing internet kirang
derengipun pak Sodi,,,,mugi2 ingkang Gusti maringi rezeki dhumateng panjenengan sak kulowargo,,,Sugeng ndalu
March 8, 2013 at 9:14 AM
matur sembah engkang katah. mugi pak sudiro anggsal sugeng kewarasan. kulo saking Suroboyo. Pulo Jowo, Indonesia
SING NANG SURINAME,,,,SEMANGAT PODO2 WONG JAWANE AYO BARENG2 DONGA DINONGA,,,,MEN NYONG KARO SAMPEAN2 SENG NANG SURINAME SEHAT KABEH LAN SERBA KECUKUPAN SALAM RYANT SEKO WONOSOBO JAWA
mboh ora ono kabar, mungkin panjenengan sedoyo duwe informasi sumonggo di sharing....suroboyo, jawa timur, indonesiaw. arie
June 5, 2013 at 12:10 AM
jagad tansah paring pangayoman mring sampean kabeh...Aku wong asli Blitar sing hijrah nyang lampung...www.facebook.com/ Gandong Setiawan
June 14, 2013 at 10:23 AM
Kulonuwun...kulo budi saking purwodadi jawi tengah nderek langkung...mugi2 poro sederek sedoyo ingkang wonten ing pundi kemawon termasuk sederek saking suriname dipun paringi seger kewarasan,cukup sandang pangan lan papanipun.. Lan mugi2 sasambungan pasedere'an jawi meniko mboten pedhot ing tengahing margi ngantos sak wingkingipun.. Teng purwodadi sakniki nembe icir/ulur wineh/bibiteng jagung.salam domateng sedoyo tiang jawi ing ngalam
nulis ing Basa Jawa ngoko wae, tenimbang ingBasa Kromo mengko malah "ora sopan"(merga keleru-leru).Luwih gamblang, hayuk dirembug liwat email wae.Adresku: dsodirijo@hotmail.comSalam lan Gusti
manggen wonten Batam (Kepulauan riau).Sak derenge kulo matur suwun dateng blog panjenengan meniko,mugi2 ngangge sarono blog meniko sederek
lan melu nyambung, menjawabi sapa wae sing takon marang aku.Aku dhewe uga seneng karo blog iki lan sing taksuwun sedulurkuJawa ning endi wae tambah
pambagyo panakrami..tepangaken dalem irawan,saking banjarnegara,banyumas,jawa tengah..matur suwun katur Pak Dhe,mugi mugi lewat blog punika saged ndamel caket sedaya sederek sami-samai keturanan jawa wonten pundi papan kemawon,bilih Pak Dhe ngersaaken informasi tentang jawa,kanti remening penggalih monggo kontak dalem
arane suriname ora lali marang tanah leluhure... sampean kabeh ora kudu balik meng jawa,, sebab penguripane sampean wes
wis nganggep adhewe wong asing.Biyen wae nalika para kontrakan sing gelem bali meneh, ora digawa ning tanah kelairane apa ning keluwargane, malah dibuwang ning gubug2 tengah alase Sumatra! 'kon mbukak alas meneh!!! Owalaah...Luwung pada manggon ning Suriname wae malah turunane padha nduwe omah, mobil lan sing pendidikane duwur ana sing dadi minister, direktur, dewan perwakilan, dosen,guru sekolah,kerja kantor,tukang teknis dll. apa wae lumrahe kemajuane liya golongan etnis.Negara Suriname luase ngungkuli pulo Jawa tithik, mung penduduke ora akeh. Dadine kapling omah kanggo warga umum luwih jembar tenimbang ing Jawa.Mungguh adhewe nduwe pikiran bali,
kapeksa manggon ning Sumatra muga2 uripe saiki pada slamet lan gangsar.Ning Suriname basa nasional Basa Landa lan sapa sekolah uga
tau maca apa nulis Basa Jawa kaya aku ngene. Dadi arang sing bakal gelem ngekekki komentar kaya ngene. Jalaran mungguh nulis mikir karo ejaan Landa, terus jawane ora nggenah....Ning nduwure 12 tulisan-tulisan kene ana sakwijine sedulur jenenge mas Harianto sing takon aku apa bersedia awit mase karo golongan(karo wong papat) arep mengunjungi Suriname,ing wulan Okt. kang kepungkur wis teka temenan.Senajan adhewe maune ora
December 21, 2013 at 12:09 AM
salam,, aku yo iso kok moco tulisanmu
December 23, 2013 at 4:57 AM
maturnuwun gusti,... aku biso nemu blog iki, muggo-mugo sarono blog iki biso ngraket ake sedulur kabeh wong jowo sing ono ning ngendhi bae papane ning donyo iki.
saking Pulo Jawa tebih ing Nagari Walandi.Mugi sedaya tansah ginanjar kasaenan.
February 14, 2014 at 11:50 PM
Arep basa tapi ora pinter, maklum bujang banyumas jaman siki pancen pada ra bias basa hehe..ok, salam seduluran kanggo kanca dulur sing ana nang suriname,
negoro-negoro ing ndonyo iki, koyo ing Suriname, Malaysia, lan negoro liyane mugo-mugo iso dadi tokoh-tokoh utowo pemimpin lan wong sing
October 28, 2014 at 1:14 AM
aku wong saka malang jawa wetan,indonesia. namung sak iki manggon ing surabaya.. aku yo seneng isih ono dulur sing nang suriname isih biso ngomong jowo,, piye waras kabeh a ing suriname kono?? mugo2 ono grup sing gawe ndadekno siji
December 19, 2015 at 8:19 PM
Nuwun sewu sakdurunge,,aku rumongso melu seneng..iso urun rembuk karo sedulur2 kang isih ngugemi asal usule..ora lali marang
tak wocono ne lek. soko kene apek tenan niki
Wah bareng aku Moco tulisan Dulur ing
iki. Yen kanca kabeh padha pengin kangen-kengenan, ayo aja sungkan-sungkan menehi komentar utawa nulis nanggon Blog iki. Nganggo basa Jawa alus entuk, Jawa ngoko ya keno, Jawa gadho-gadho ya ora ana sing nglarang. Basa
186 m (610 ft 3 in)
September 1979) utawi asring sinebat mawi asma Eric Abidal, inggih punika pemain bal-balan saking negari Perancis.[2] Eric Abidal nggadhahi posisi minangka bek tengah ing tim nasional bal Perancis lan klub FC Barcelona saking negari Spanyol.[2]
Abidal (tengah) kaliyan kanca ing FC Barcelona Jeffrén Suárez (kiwa) lan Bojan Krkić (tengen) nalika taksih latian
Abidal latian bal ing Lyon-Duchère, satunggalipun sub tim Lyon.[2] Abidal miwiti karier profesionalipun ing klub Monaco FC ing tanggal 16 September 2000, nalika semanten Eric Abidal main ing klub punika sampun 25 adu tandhing. Salajengipun Abidal pindhah dhateng klub Lille OSC.[2] Ing klub punika Abidal saged reuninan kaliyan kancanipun Claude Puel, ing tim punika Abidal main bal cacahipun 62 adu tandhing.[2] Ing pungkasanipun taun 2004, Abidal gantos dhateng klub Olympique Lyonnais.[2] Ing tim punika, Abidal main bal sesarengan kanca setunggal tim ing tim nasional Perancis (Grégory Coupet, François Clerc, lan Anthony Réveillère) lan ugi kaliyan kalih kancanipun saking tim nasional bal Brazil (Cristiano Marques Gomez lan Caçapa).[2] Tanggal 17 Januari 2007, Abidal saged damel gol lan minangka gol pisanan sadangunipun karieripun. Nalika semanten Olympique Lyonnais saged ngalahaken Le Mans Union Club 72 kanthi skor pungkasan 1-0. Pertandhingan kasebat kalaksanan ing taun 2006/2007.[3] Tanggal 30 Juni 2007, Abidal pindhah dhateng klub FC Barcelona kanthi regi transfer 9 juta Euro. Kontrak punika dangunipun sekawan taun.[4]
^ "List of Players" (PDF). FIFA. Dijupuk 16 June 2010. ^ a b c d e f g (en)Eric Abidal dipunundhuh tanggal 8 Juli 2011)
topik bal-balanKategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel mawa basa kramaRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
arek sedengan opo yo enek to kuwi, tapi yo syukur bar ngono sepedaku manak dadi okeh saiki,
Nak tonggoku iku gawene mbogok an.
Eling gawene becak’an karo konco nek benggi2 ngopi ngone mbokdi.
Chawex karo Tumis, bar diinumi terus tuku mie goreng…jare ben ilang ambune cangkem..
glegekan lak yo lumrah, cuman pancen aku wektu iku sik durung nemoni gaya ngglegek sing yahut, akhire yo nggaya karo nutup irung ae.
sing wilet yong si topha iku … di tawari alm. mas PP kok iso nolak …. jan gak sopan topha iku …
liyane upacara eh Pak Dokter iki upacara ne nang warung kopi, wah jan ra patut di tiru adik2…..
"Jayanthi_VR&author=Jayanthi VR"	Jayanthi VR&author=Jayanthi VR
Ngobrol bareng Sama Anak-anak S.Informasi| |--SI Angkatan 2000| |--SI Angkatan 2001| |--SI Angkatan 2002| |--SI Angkatan 2003| |--SI Angkatan 2004| |--SI Angkatan 2005| |--Nostalgi AMIK| |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Teknik Komputer| | |--TK Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama
MANUK MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja, Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
Mula Desa SeloharjoBocah-bocah dek nalika semono ana desa kang dipisahake dening kali Opak. Desa iku ana ing kulon kali Opak lan wetan kali Opak. Menawa arep menyang wetan kali utawa kulon kali kudu
wis olih kanca go mangkat maring Aprokan Blogger rung?
Balas	Pradna Jogloabang	Februari 12, 2010 at 11:12 pm
ya neng desa gedangrejo karang mojo iku uga ana petilasan peninggalan playon mojopahit...sing kenal jengenge Mbah Tropoyo...nganti saiki isih
nang Kabupaten JombangMojowarno, JombangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.52, tanggal 2 Juli 2014.
Kakawin Tanpa Nama (Prasasti Siwagṛha), 856 Masehi.
NYERITAKAKE) Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang
gatel aku pengin ngampleng arek iki…dhamphut tenan ancene…
Wong Jawa ing tahun 2010 iki kelangan salah sawijining warga sing paling pinter ngarang lagu kroncong. Sapa maneh yen ora Gesang, pria sing lahir tgl siji Oktober 1917 iku tilar donya nalika dina Kamis, 20 Mei 2010.
Tak kira ora mung wong Jawa sing rumangsa kelangan panjenengane Bapa Gesang, nanging uga para sadulur warga keturunan Jawa sing ana ing Suriname uga rumangsa kelangan, awit panjengenane Bapa Gesang kabare uga kesuwur banget ana ing Suriname amarga lagu-lagune. Lagu sing paling kesuwur ing antarane yaiku lagu Bengawan Solo, Pamitan, Caping Gunung, Luntur, lan sak panunggalane.
Lagu Bengawan Solo karangane Gesang iki kabare wis diterjemahke nganggo 13 basa, ing antarane basa Inggris, Jepang, Mandarin lan liya-liyane. Saking gedhene bhektine Gesang kanggo nagoro, Jaya Suprana, sing duwe pabrik jamu "Jamu Djago" malah ngusulake yen
Para sadulur lan kanca kabeh, matur nuwun wis gelem mbukak lan mampir nanggon Blog "Jawa Suriname. Suriname Jawa" iki. Yen kanca kabeh padha pengin kangen-kengenan, ayo aja sungkan-sungkan menehi komentar utawa nulis nanggon Blog iki. Nganggo basa Jawa alus entuk, Jawa ngoko ya keno, Jawa gadho-gadho ya ora ana sing nglarang. Basa Inggris ya oleh. Sing penting sopan. Tujuane supaya wong Jawa utawa keturunan Jawa sing manggon nang Suriname bisa ngraketake paseduluran karo wong Jawa sing manggon nang Jawa. Semono ugo walikane. Matur nuwun.
sing penting isd mbantu simbdk karo bapak kuwi wis
jenenge wis sukses..lan liya-liyane_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sing ora njlimet..arep nggolek wedokan si A, trus kelakon jenenge wis sukses..lan liya-liyaneLanek entuk Rondho kuwi iso diarani sukses ura kang? :@X: siwidDonaturLokasi : nomadenReputation : 21Join date : 04.04.08Subyek: Re: SUKSES......MBOK.
sing ora njlimet..arep nggolek wedokan si A, trus kelakon jenenge wis sukses..lan liya-liyaneLanek entuk Rondho kuwi iso diarani
gak usah nguyak sukses........marai stres......nrimo opo asile........ojo pedot usahane.........Ketok e weis ngalami nguyak Sukses to kang.... fitrah diyanaKoordinatorLokasi : gejayan caturtungal,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Purwadadi,_Ciamis&oldid=1044021"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 15 Maret 2016.
mr Hasan Mehdi Nagiar, dipl.ing.
SD karo SMP ki pas sregep2e dadi murid…. mangkane akeh sing ijik nyanthol 😆
Balas	Mia, on Juli 31, 2008 at 5:21 pm said:	“Kowe karo Pak Kuwadi ki meh padha Dab…. Melek-o…yo kaya wong turu… SD karo SMP ki pas sregep2e dadi murid…. mangkane akeh sing ijik
Adresse: | Bunaken Marine Park Pangalisan Beach, Bunaken Island 95000, Indonésie Location :
Indonésie > Sulawesi > North Sulawesi > Bunaken Island
Jual Obat Pembesar Penis KLG Di Jogja Di Jawa Timur Meliputi :
jenenge longsor bapak pejabat sing lagi lungguh ndhuwur ya aja lali karo sing ning ngisor.
Kecamatan Tegal Barat kuwe salah siji kecamatan nang kota Tegal.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.07, tanggal 19 Februari 2009.
Tresnaku mung kanggo koweOra onoliyaneKejobo mung kanggoAwakmuSanajan suwe ora ketemuNanging tesih kaya mbiyenOra bakal owahSaya suwe saya tresnaWes pirang-pirang
WENGIsumribit angin ngelus langit soremanuk sriti bali ing pucuking cemaranganti tekaning wengi sing nyenyetgawang-
kang kapidak kebak sinengkeranggawa ganda bacinmanuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsawus sinerat ana ing kitab duk ing
sami jalma manungsakang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samunamadhangi sakendhenging jagat rayamara gage kita sami tumenga ing angkasamangayubagya rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhang …..
YAKOBUS 3:9 | Iraga ngluihang Ida Sang Aji, Panembahan iragane antuk lidah, nanging antuk lidahe punika taler iraga nemah sane kakardi manut gambar Ida Sang Hyang Widi Wasa.
YAKOBUS 3:99Iraga ngluihang Ida Sang Aji, Panembahan iragane antuk lidah, nanging antuk lidahe
kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.31, tanggal 11 Maret 2013.
wong kowe sereng ngiseng kok hehehehehhe mbok yo ojo nesu aku ke ngomong apek2 ora opo2 karo kowe ke maturnuwun yo kowe gelem boco komen aku iki nah saiki kowe gek boco koment iki toh mbok yo gawe gawean toh ojo online teros2san maturnuwun 4/20/2013
Reply ↓	rawins said: Maret 17, 20079:05 pm	garang asem si apa? aku malah nembe tau krungu pak. enak ora?
ING - BP: anavathmizei ti systasi se "buy" i ING
Apik bareng, dudu apik dhewe. #DuweKanca 1 year ago
yo koyok ngono iku.Saiki arepe njajal nang Lamongan.
siji kecamatan nang kabupaten Rote Ndao, Nusa Tenggara Timur, Indonesia.
Cithakan:Rote Barat Daya, Rote Ndao Cithakan:Kabupaten Rote Ndao
DeutschBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.58, tanggal 11 Maret 2013.
Sori..para juragan..blum sempet nimbrung.....
Februari [K.J.: 5 Februari] 1870 — 10 April [K.J.: 28 Maet] 1906) punika pastur Gereja Orthodox Rusia lan populèr minangka pamimpin kelas buruh sadèrèngipun Révolusi Rusia 1905. Nalika tanggal 22 Januari 1905, panjenenganipun mimpin dhémonstrasi damai, nanging, dhémonstrasi kasebat dipunbibaraken sacara kasar kanthi pembantaian ing njawi istana mangsa asrep St. Petersburg, Kakaisaran Rusia. Kedadosan puniki dipun arani Minggu Rah.
Ing budaya populèr[besut | besut sumber]
Panjenenganipun dipungambaraken déning Julian Glover salebetipun filem 1971 Nicholas and Alexandra lan déning Kenneth Colley ing taun 1974 miniseri Fall of Eagles .
The Story of My Life, by Father George Gapon (1906)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Georgi_Gapon&oldid=1112596"	Kategori: Lair 1870Kapatèn 1906Kategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
marsudiyanto	Agustus 19, 2009 at 6:11 pm
Balas	Printer Canon Pixma seri iP1980 kuwi wis nganggo kamera opo durung?. Nek diisi kartu esia suport ora yo. Mergane aku fanatik CDMA. Kuwi wis nganggo LCD opo jek tabung?.
Saiki kan wis rak usum 2 tax. MotoGP wae kabeh wis 4
Kaping pisan moco Qur’an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe.
SMA koyo Pas umptn wiNgi Kulo Mboten
iso ngomong koyok ngono.....pancen ruwet kabeh wong kono.... rey
Pak lek kapan Persibo maen maneh…??? mumpung aku saiki ning ndeso dadi iso ndelok PERSIBO…
I LOVE PERSIBO… MUACH..MUACH…MUACH….
wong Jowo….. okeh sing edan…. mulo aku saiki nang sumantra nggak bangga dadi wong Jowo sebabe JOWO iku singkatan soko nguJO hoWO…. wis akeh banget kekarepane lan nggak ono sing pasti….
1923-1932: Lieutenant-General His Highness Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Susuhanan Prabhu Sri Pakubuwono X
Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Susuhanan Prabhu Sri
go nyambut gawe ya kepenak, ora cepet kesel, ora cepet loyo. Kesuwun banget Rin aku karo kowe ".
@iwanfals lali iku anugrah nglali iku musibah
Ing. Civil, Ing. Electricista Mag. C.Computación, Ing. Electromecánico, Ing. Electrónico, Ing. Electrónico, Mag., Esp., Ing. Industrial, Ing. Informática, Ing.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Orthodox Churches (organizations) by country.
► Kristen Ortodoks Rusia‎ (1 Kc)
pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 1 Juni 2013.
"Jamane saiki jaman edan, okeh wong waras tapi kelakuane ngungkuli wong edan, ngaku wong pinter mung gawene minteri liyan, ngaku nduwe ngelmu tingkat kasepuhan asline mung dolanan sulapan, iki tondo akhire jaman, wong gampang ngedol iman mergo mikir uman, yen wes kumanan
nduwe jeneng lan jenang, kalal karom rano bedane, yen kalal kanggone dewe, yen karom tudingke koncone, agomo mung kanggo alat ben
ben wong okeh kintil lan percoyo, sing sesat kui wong liyo, awak dewe sing bener calone suwargo, suwargo ndonyo kang pesti
akhire jaman, okeh sing ngaku wali ngaku nabi ngaku gusti, mulo siro kabeh kudu eling lan waspodo, ugo nyekel iman islam iksan bakal slamet ono hera herune jaman."
basa Indonesia September 2013PunakawanTokoh pewayanganTokoh pewayangan JawaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
kudu ngene,sing laen ,ga ah,kudu koyo ngene..!!misal Si A,seneng nulis
Vimax Jogja | Pembesar Penis Alami Di Jawa Timur Meliputi :
Roseau, Dominika pada 18 Agustus 1921.[1] . Potter lair saka keluarga Kristen, bapake ya iku Katolik lan ibune ya iku Protestan.[2]. Wiwit nalika isih enom Potter wis melu ana ing kegiatan kegiatan kang ana gagayutane karo gereja.[2] Nalika taun 1947, dhèwèké dadi wakil ana ing Gerakan Mahasiswa Kristen ing nagara Jamaika kanggo melu konferensi pemuda Kristen ing Oslo, Norwegia.[2] Dhèwèké banjur dadi pembicara ana ing sidang raya DGD ing Amsterdam (1948) lan Evanston (1954). Taun 1960-1986 dhèwèké duwé peran serta ana ing Federasi Mahasiswa Kristen Dunia (WSCF).[2] Sadawane taun 1972-1984 dhèwèké dadi sekretaris jendral Dewan Gereja-gereja sedonya.[2] Sawijining perjuangan saka Potter kang ora bisa dilaleke ya iku nalika dhèwèké ngembangake kesepakatan saka dokumen BEM (Baptism, Eucharist and Ministry), lan ndadekake lanjutan saka kampanyene kang anti-apartheid ing Afrika Kidul lan kabèh wujud penindasan liyane.[2] Sawise ora njabat dadi sekretaris jendral ya iku nalika taun 1984, Potter tetep aktif melu ana ing kegiatan-kegiatan ekumenis, nganti tekan Sidang Raya ka-9 DGD ing Kutha Porto Alegre, Brazil (2006).[3] Jeneng Philip Potter uga diabadike kanggo jeneng pusat perpustakaan ekumenis kang ana ing Jenewa, Swiss, merga dhèwèké rajin nyileh buku lan majalah, uga menehi sumbangan marang
Dijupuk 02-05-2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b (en) "WCC Ecumenical Library renamed Philip A. Potter Library". World Council of Churches. 27 November 2009. Dijupuk 02-05-2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
datesArtikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 11 Novèmber 2016.
aksara AlbaniaArtikel mengandung aksara non-IndonesiaRintisan bertopik geografi SerbiaSemua rintisan
Kabar Jawa-Suriname | Pitutur | Tembang | Photo | Busana | Papan Panggonan | Kabudayan | Gagasan | Pasugatan
Sejarahe Wong Jawa ing Suriname. (Sumber: Wikipedia)
Ing pungkasané abad kaping 19, pamaréntah Walanda sing nduwèni jajahan ing Suriname, Amerika Kidul merlokaké kuli-kuli kanggo nyambut gawé ing perkebunan-perkebunan. Sadurungé pagawéyan iki dilakoni déning para abdi utawa budhak-budhak négro sing asalé saka Afrika. Nanging sawisé pabudhakan dijabel ing tengahing abad kaping 19, wong-wong négro sing diarani wong Kréol Suriname iki padha ninggali perkebunan lan marani kutha-kutha ing Suriname. Kanggo ngganti para kuli perkebunan, wong Walanda njaluk tulung wong Inggris. Suriname iku naté dadi jajahané Britania Raya. Kapisan wong-wong Cina padha ditekakaké. Wong Inggris banjur nekakaké kuli-kuli kontrakan saka India. Nanging wong Walanda pungkasané wedi karo wong Inggris lan ora gelem gumantung karo wong Inggris manèh.
Banjur pamaréntah Walanda nyoba nggantèni utawa nambahi wong-wong India iki sing diarani wong Hindhustan Suriname karo wong-wong saka koloniné Hindhia-Walanda; yaiku wong-wong Jawa. Wong-wong Jawa iki kapisané dijupuk mawa sistèm razzia lan dipeksa dikapalaké menyang Suriname. Nanging pungkasané diwènèhi kontrak sing kudu ditèken, senadyan sajatiné wong-wong sing biasané para tani lan buruh kasar iku tuna aksara.
Tibaké program 'transmigrasi' saka Hindhia-Walanda menyang Suriname iki kalebu suksès. Antara kurang luwih taun 1890 – 1939 ana luwih saka 33.000 jiwa wong Jawa sing digawa menyang Suriname. Menawa Perang Donya II ora pecah, mesthi bakal luwih akèh wong Jawa manèh sing digawa mrana.
Ora kabèh wong Jawa sing digawa menyang Suriname iku kalebu ètnis Jawa. Saliyané wong Jawa uga ana wong-wong Sundha lan Madura saha liya-liyané sing digawa menyang Suriname. Nanging amerga mayoritasé pancèn ètnis wong Jawa, mula akiré kabèh asimilasi dadi wong Jawa.
Yèn dideleng saka asalé, kurang luwih 70% wong Jawa iki asalé saka Jawa Tengah, 20% saka Jawa Wétan lan 10% saka Jawa Kulon. Kurang luwih 90% iku kalebu ètnis Jawa, 5% Sundha, 2,5% Madura lan liya-liyané. Kalebu kategori liya-liyané uga ana wong-wong saka Batavia utawa Jakarta.
Banjur saka wong Jawa iki, mayoritasé asalé saka tlatah Kedhu (Magelang lan saubengé). Bab iki nganti sepréné bisa dideleng ing basa Jawa Suriname sing pancèn mèmper dhéwé karo dhialèk Kedhu. Basa-basa liyané saiki wis mèh ora dipituturaké manèh déning wong Sundha, Madura lan liya-liyané. Basa-basa iki uga ora ngwèhi pengaruh ing ragam basa Jawa Suriname. Ing basa Jawa Suriname namung ana sawetara tembung-tembung Melayu, nanging tembung-tembung iki uga wis ana ing basa Jawa ing Tanah Jawa dhéwé sadurungé digawa menyang Suriname.0O0
apik tenan,jebul wong jowo kui kuat kuat
July 21, 2009 at 9:34 AM
Lagi saiki aku kelakon mangerteni sejarahe wong Jowo ing suriname, jebul ngono to jlentrehe, wah mendah rasane yen aku sing nglakoni. Nanging kuwi mau wis ginaris lan sing penting muga-muga padha pinarinagan urip kepenak akeh rejekine uga tansah bagas waras ora kurang sawiji.
neng kono,, kira2 ana sing rep mbantu po ora? aku iso dihubungi lewat FB (Awan Pratama) utawa e-mail (politik_awan@yahoo.com) Nuwun.
August 23, 2010 at 8:11 PM
suwon ingkang katah pak, aku dadi weruh sejarahe wong jowo ning suriname..
August 28, 2010 at 3:23 PM
waa...h,marem tenan aku,akhire iso ngerti khabare sedulur-2 ing suriname.monggo-2 yen kerso/gelem,yuk do bebarengan ing komunitas facebook,kanggo miwiti,monggo sedulur jawa suriname pun kontak email kulo:fandah@gmail.com Sedulur kabeh,asalku soko jawa tengah,tepatipun desa glagah,kecamatan sapuran,kabupaten wonosobo,menawi ono sing nyuwun kabar tanah leluhur(kususipun wilayah kedu)kulo siap paring informasi kanti
jebul akeh sing seka Magelang to?.. Sedulurku nek ngono, salam seka cah Magelang.
February 23, 2012 at 5:05 PM
MUSA LESANINGSUNG, DAWUD SWARANINGSUN, SAHABAT PAPAT DAGING GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS
KARO KEKASIH INGSUN,TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG
INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING
KANG ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
Kecamatan Rembang Kabupaten Rembang…………………………………………47 4.1.2 Gambaran umum UD Berkah Sedulur Kecamatan Rembang
Cithakan:Medan Johor, Medan Cithakan:Kota Medan
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
panggonan utama kanggo jaga, supaya yen ngramut manuk jenggot cucak mesthi arep duwe diligent lan Whistling muni utamané yen iku kanggo ngawula minangka master kanggo manuk ngginakaken suara, kakiyatan saka kudu minangka asring sabisa.
Jenggot Cucak sing wis ora gacor biasane bakal sing ing wektu-wektu tartamtu, contone, mung ing enjing, afternoons, utawa soré mung. Kurang sregep ing singing uga amarga kurang pas ing kasarasan saka manuk saben dina kang ngasilaken ing kahanan sing ora optimal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Láhpoluoppal&oldid=874856"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.11, 16 Novèmber 2013.
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur
MaklumTapi koq aneh yoooo....jaman koyok ngene jek lagek iso ngenet.Iki urun rembukku lhoo Kang Nardi....Wong-wong Kuwi mbok dikandani dhisik nek arep Nulis, utowo
yg ngadain acara dlm soundofhope tak peker yo dudu perkoro ono ra ono duwet tapi mergo peduli wae karo perkoro musik nek pare … dadi nek cangkruk ki sing diomongne dudu “nylambuuu” thok ae… (amis jon) tapi sik enek sing mambu2 musik, soale mas2 wi senengane yo manjing seng sik enek unsur
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.22, tanggal 11 Maret 2013.
Opo bedane Jowo karo Betawi? Nek Jowo kui duwe bakmi, nek Betawi duwe soto, nek Jowo kui asale Jokowi, nek Betawi saiki
ngomongin Jowo? Dadi ngene ceritane, goro-goro ono sing takon Oyen kui botjah Betawi opo Jowo toh jane? Dadi sakbenere, asline, tenane,
TV: Dangdut Karawitan Cokek Gayeng Tembang Kangen
ugi minangka kéwan bergigi paling ageng ing jagad. Paus punika dipunsukani nama amargi bahan putih susu spermaceti ingkang wonten ing sirahipun, saha nalika wiwitani dipunduga minangka sperma. Sirah Paus Sperma ingkang ageng saha wujud sadayanipun benten, katambahan malih wonten ing novel Moby-Dick ingkang dipunserat déning Herman Mellville, damel paus punika misuwur minangka paus arketipe (archetype).
Sapérangan amargi Melville, Paus Sperma asring dipungayutaken kaliyan Leviathan semi mistis saking cariyos-cariyos Alkitab.
Deskripsi pisik[besut | besut sumber]
Ciri khas saking Paus Sperma inggih punika sirahipun ingkang ageng, langkung malih ingkang jantan, biasanipun saged dumugi sepertiga saking dawa badanipun. Nama spesiesipun piyambak macrocephaluss kapendhet saking basa Yunani kanggé "Sirah ageng". Benten kaliyan kulit lunyu ingkang dipungadhahi déning sapérangan ageng paus sanésipun, kulit bagéyan wingking paus sperma biasanipun "berkedut". Paus Sperma kagungan werni klawu, éwadéné sawetawis wekdal katingal coklat nalika wonten ing ngandhap cahyaning matahari ("Great White Whale" wonten ing novel Melville, éwadéné wonten, mbok menawi punika albino). Boten kagét menawi otak Paus Sperma minangka otak paling ageng saha paling abot tumraping sadaya kéwan (bobotipun rata-rata 7 kg ing paus jantan dewasa). Ananging, otak Paus Sperma boten ageng sanget menawi kabandhingaken kaliyan ukuran badanipun.
Bolongan pernapasan (blowhole) dunungipun caket kaliyan bagéyan ngajeng sirah lan condhong mangiring (menawi dipuntingali saking sisih ingkang sami kaliyan paus). Punika nedahaken ciri-ciri hembusan berkembang ingkang gamblang pinuju sisih ngajeng. Sirip wingkingipun dumunung antawis kalih pertiga saking andhap tulang belakang saha biasanipun cekak lan wujudipun segitiga sama kaki. Flukeipun ugi awujud segitiga lan kandel sanget. Flukeipun kaangkat inggil-inggil saking toya sadéréngipun paus nyilem.
Paus Sperma kagungan 20-26 pasang untu kerucut ing rahang andhapipun. Saben untu bobotipun saged dumugi setunggal kilogram. Asal wujud untu punika boten dipunmangertosi kanthi pesthi. Dipun pitadosi bilih untu-untu kasebut boten dipun prelukaken kanggé nedha sotong, déné wonten Paus Sperma liar ingkang séhat lan cekap nedha éwadéné boten kagungan untu. Konsensus para ilmuwan jaman punika inggih untu-untu kasebut mbok menawi dipunginakaken ing papranganing antawis paus jantan ing spesies ingkang sami. Hipotesis punika "konsisten" kanthi untu ingkang wujudipun kerucut lan arang-arang. Untu ingkang déréng sampurna ugi wonten ing bagéyan rahang inggil, ananging untu kasebut boten asring thukul saha katingal ing lambé.
dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9E ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwunPidato bahasa jawa kramaAss. Wr.wb.Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi
nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten……..Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..Saderek-saderek sebongso lan setanah air……….Masalah-masalah meniko saget diicalaken lan saget mbangsulaken raos cinta tanah air negeri “tercinta” Indonesia meniko kalian salah sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuanganKulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget
ngono, mosok ngene, sing penting ora nganu 😛
Serat Centhini puniko kalebet golonganing Serat Ensiklopedi Jawi ingkang ngewrat sadoyo kawruh, ngelmu, carios, dongeng, wiridan, wejangan, peguron, padhepokan, basa, kasusastran lan sapiturutipon ingkang sesambedan kaliyan kawontenanipon Tanah Jawi Bangso jawi serta Kebudayanipun Bangsa Jawi wiwit jaman kino dumugi jamanipun Sinuwon P.B. V ing Surakarta tahun 1823 (M).
bedo aturanipun kalian Encyclopedie umum kadosto Encyclopedie winkler Prins lan sanes-sanesipun ingkang sapiturutipun dumugi X-Y-Z.
Dene Encyclopedie model Centhini puniko isinipun wedharaken miturut urutabing lelampahan/carios tiang-tiang ingkang kocap wonten ing salebet ing pratowo puniko.
Tiang-tiang ingkang main wonten ing “panggung” Centhini wau wonten ingkang yektos historis, wonten ingkang boten yektos historis, ananging gadhah sipat/trep/tepat kalian candra-jiwanipun utawi
cakep tenan ki.. enek koordinate ra? mumpung jik sepi durung dadi tempat eksis pasukan selfie.. 😆
nggonku opo yo.. lali.. wkwkw.. tapi nek nggo dalan lurus we nggeol nggeol ki apane yo? padahal shock mburi anyar.. nek oli shock ngarep sakanane soale..
- Apa underaning (topik) wacan iki?-Critakna isine wacan kanthi ringkes!-Aranana paraga sing tinemu ing wacan!-Aranana sifate para paraga utama ing wacan mau!
-Inti isine pengumuman iku apa sebutna!-Tulisen
Pidatoa neng ngarep kelas nganggo naskah sing ana ing buku1-Coba gawea naskah pidato nganggo bahasamu dhewe manut swasana sing arep ko kandhakake!-Majua siji-siji pidato neng ngarep kelas kanthi naskah sing kogawe mau!
-Gawea karangan bab pengalaman pribadimu!-Critakna ing ngarep kelas crita pengalaman pribadi kang kogawe?-Diskusekna asiling crita kancamu kaluwihan lan kekurangane lan sempurnakna supaya luwih becik!
iki!-Tulisen sapa wae paraga ing crita iku?-Gawea ringkesan crita kasebut!-Critakna surasane wacan mau!-Tulisen patuladhan ing crita mau!
Wacanen wacan iku kanthi lafal kan bener !-Gawea ringkesan isine wacan.
Wacanen tulisan aksara Jawa iki !-Owahana tulisan Jawa iki dadi
carane gawe endhog asin ! -Gaweya laporan proses panggawene kanthi ganep nganggo basa sing becik lan format sing
-Gawea laporan sawise kowe nekani papan kang penting !
-Tulisen tembung-tembung sing sakirane durung mudeng tegese, banjur diskusia karo kelompokmu-
cek cah2 andegrone pare ra ntek..
soale sopo maneh nek ra awake dewe sing njogo??
Ukuran pratayang ini: 495 × 480 piksel. Resolusi lain: 248 × 240 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (671 × 650 piksel, ukuran berkas: 191 KB, tipe MIME: image/jpeg)
Macem", unIk dan menariX]
WACANA NARASI , DISKRIPSI, EKSPOSISI, ARGUMENTASI, DAN PERSUASI
Jam enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo
maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi Sugestif
Bedane Narasi Ekspositoris lan Narasi Sugestif :
3. Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake
4. Basa figuratif, tembunge konotatif.
Wacana argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.
Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan
sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.
sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.
wis ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mau wis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo ngayuh
punika istilah umum ingkang dipunginakaken kanggé nyebat maneka jinis dhaharan Korea ingkang arupi tugelan ulam seger paling saé utawi daging ingkang boten dipunmasak. Saengseon hoe (
punika irisan tipis daging ulam seger utawi dhaharan segara sanèsipun (kados sashimi). Yukhoe (
punika daging sapi mentah ingkang dipunparingi bumbu kecap asin, gochujang, minyak wijen, lan arak beras. Gan hoe (
punika ati sapi mentah ingkang dipunparingi bumbu minyak wijen lan sarem. Hongeohoe (
Saos cocol kanggé saengseon hoe ingkang dipunwastani chogochujang (
punika dipundamel saking gochujang lan cuka. Sadèrèngipun dipundhahar, hoe saged dipunparingi wasabi utawi dipuncocol dhateng saos chogochujang utawi ssamjang (
lan dipunbungkus kalihan godhong perila utawi godhong selada. Nalika dipunsajekaken, hoe dipunsukakaken ing priring kanthi isi dangmyeon supados katingal langkung saé. Wonten ing griya dhahar nalika bibar dhahar saengseon hoe, lajeng kathah tiyang ingkang mesen maeuntang (sup ulam ingkang dipundamel saking kepala ulam lan bagéyan ulam ingkang boten saged dipundamel hoe) .
Tradisi dhahar daging lan ulam mentah ing Ujung Korea dipunprakirakaken dipuntepangaken déning tiyang Cina nalika wiwitan periode Tiga Kerajaan Korea (57 SM—668 AD). Saking kitab Analek karyanipun Kong Hu Cu asal abad kaping 1 SM dipunserat , "Ampun dhahar dumugi nelasaken ingkang alus. Ampun dhahar dumugi nelasaken tugelan ingkang paling saé (
wiwitanipun ateges irisan ulam mentah utawi irisan daging kados daging sapi lan daging wedhus. Ananging saking jaman Dinasti Qin lan Dinasti Han, istilah punika namung ateges ulam mentah. Bibar Buddhisme mekar wonten ing Korea wiwit saking periode tengahan Tiga Kerajaan Korea dumugi pungkasan Dinasti Goryeo (918–1392), mateni kéwan kanggé dipundamel dhaharan punika kalebet pérangan ingkang kedah dipunsingkiri Awit saking punika, rakyar nilaraken kabiasaan dhahar hoe sesarengan lan boten malih konsumsi daging. Dhaharan punika dipunsajèkaken malih bibar lunturipun prabawa Buddhisme ing pungkasan periode Goryeo. Nalika ing masa Dinasti Joseon, kerajaan njunjung kanthi inggil piwulang Konfusianisme, saéngga hoe kondhang malih minangka dhaharan tiyang Korea.[2]
ing basa Korea). The Hankyoreh. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hoé&oldid=1118411"	Kategori: Olah-olahan KoréaKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa CinaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ketemu maning. esih neng Purbalingga kawit ganu? nyong wis ngider tekan Kalimantan karo Sumatra jere…. siki si neng Surabaya. Salam nggo mas karo dik-mu 🙂
mbokayu inyong ya wong mbanyumas tulen kiye lg merantau neng kalimantan… Tp kiye durung betah bae jane ya wis 3thn punjul nang kalimantan tpi rasane pngin nang bnyumas bae, nyuwun saran2e mas&mba’e kiye cewekku soale ya ora
@iwanfals lali iku anugrah nglali iku
weruh polahe Buta Cakil sing pethakilan, beda banget karo Arjuna, Satria sing alus tindak-tanduke. Apa sing tak critakke iki yaiku sawijining tari Blambangan Cakil sing dadi salah sawijining pasugatan ana ing acara MALAM BUDAYA INDONESIA-INDOFAIR 2010 ing Paramaribo, Suriname. Acara Indofair dianakake wiwit tanggal 24 September ~ 2 Oktober 2010 kanggo mengeti 120 tahun Imigran Jawa pisanan teka ing Suriname, negara ing Amerika Kidul iku. Acara sing didukung dening KBRI ing Suriname iku uga diisi karo Didik Nini Thowok sing nari Dwimuka, sing marakake para penonton padha kepingkel-pingkel. Ana uga Yan Felia, penyanyi saka Solo sing kayane wis
Keturunan Jawa sing jumlahe 15% saka 470.000 jumlah penduduk Suriname.
Ing Sana Budaya ana monumen kanggo mengeti 100 tahun tekaning imigran Jawa ing Suriname sing wujude tugu gunungan. "Saben tanggal 8 Agustus wong-wong pada nganakake pasar malem kanggo mengeti tekaning imigran Jawa kang sepisanan ana ing Suriname. Wong-wong
Awit jaman semana, urip iku ya pancen kaya mangkono iku. Urip iku sakjane ora angel, koq... sing angel iku anggone golek duit... ya, pora?
Seprana-seprenen urip iku, ya pancen rekasa... pengin bukti? Coba gatekna syair lagune Koes Plus ing ngisor iki. Lagu iki digawe tahun 70-an, ta..? Yen ngono awit tahun 70-an urip iku ya pancen wis angel...
Nanging apa uwong iku pengin rekasa terus... lak ya ora ta... kepingine ya mesthi bisa urip mulya. Banjur carane kepriye?
Nyambut gawe sing temen... miturut Koes Plus, lho... nanging yen miturutku, temen thok ora cukup... Temen tur cerdas... Ora rekasa ning duite akeh.... he he ...
Carane piye? Nyobaa dadi Blogger... Awit tahun 2010 ini aku wis mulai ngundhuh hasile... Wayah
Para sadulur lan kanca kabeh, matur nuwun wis gelem mbukak lan mampir nanggon Blog "Jawa Suriname. Suriname Jawa" iki. Yen kanca kabeh padha pengin kangen-kengenan, ayo aja sungkan-sungkan menehi komentar utawa nulis nanggon Blog iki. Nganggo basa Jawa alus entuk, Jawa ngoko ya keno, Jawa gadho-gadho ya ora ana sing nglarang. Basa Inggris ya oleh. Sing penting sopan. Tujuane supaya wong Jawa utawa
nyontek visi misi omahku, hak patene wis tak daftarke, kari nunggu nomor urut partaine 😛
Reply	marsudiyanto permalink*	28/06/2010 16:41	Saking isinku dadi ra moco blas tulisane.
Sing ketok cuman ono jenenge Mbak Intan 😀
musti sing diincer jenenge wong ayu, beuhhhh 👿
***tak omongke Bu mars po omong deweee 😛
Reply	marsudiyanto permalink*	28/06/2010 16:43	Widgete jek
Lha ngertiku maune ugm.ac terus nggawe anyar rawitcute…
menggeh2, ndak ambegane entek 😛
Reply	Oyen permalink	28/06/2010 16:51	tak selingi…ndak bosen weruh gambar kupu sing ora iso mabur Reply	marsudiyanto permalink*	28/06/2010 16:53	Sing ngintip malah telu, tambah aku + admine dadi limo
Reply	marsudiyanto permalink*	28/06/2010 16:53	Mengko nek aku jengkel, avatarku tak ganti panda kapok lho…
wis tuwo ki ra usah kakean emosi, ndak tambah cepet tuwo, mosok rung duwe putu wis embah-embah Reply	nh18 permalink	28/06/2010 16:54	Ouw …
Penafian goxxxfuck.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.goxxxfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
arep kumpul-kumpul nang BBC Bloger day,
arep maen gak diolehio kok malah anarkis, ngrusak2 barang…..ngakuo saiki Ton….wis konangan iki…..gantinen koco iku….
loooer … lak jaman ndisik yo ngimpio ae enek panggung sakmene gedhene nduk sekolahan ….
ndhisik malah diusir .. sampe ngungsi panggunge dipasang nduk gang arjuno ngarepe
sekolahKareben dadi bocah genah mrenah ora nggladrahJare rama ibu aku kudu sregep mangkatKareben dadi wong pangkat urip ora kesrakat mlaratJare bapak ibu guru aku kudu sinauTambah ilmuKareben kelakon kabeh kang
piwulangpamulangan kang ngajarake angka-angka wutasiji lan siji ana pira?Jare anut kang duwe kersaJan ora weruh subasita, trapsila, apa maneh tata kramalali dosa…kabeh lurung binarung kumalungkungpamrih pamuji sijiPamulangan ora aweh pepadangSimbah,Nyuwun pangapuntenKula mboten kepingin dados dokterJalaran duite bapak mboten
panggah mlarat sekaratBapak ibu guru,Nyuwun donga pangestuMugi-mugi sedaya ilmu saged dados
Triyanto Banyumasan (13:45:39) : racun android
Triyanto Banyumasan (13:46:09) : horeee…. saiki komentku iso nungull…. 😆
Triyanto Banyumasan (13:46:34) : nambah akh mumpung metu tulisane… 😀
Triyanto Banyumasan (13:47:00) : tanduk ping
kain bathik utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud modhèrn lan praktis saka iket. Ing busana
Mas Pii, sampeyan lulusan STAN angkatan piro? Sampun pirang tahun ing Ternate?
Ing kara ngpinakang tawur titi mamah nger sor I guhya dhika
Ing yang kara yateka rakwa dadi sapoyana ring jro tuwi
56	9957671910	Jefky Panggabean	L	Lubuk Tukko	25 Nopember 1995
57	9967751332	Kartika Sinaga P	Sibolga	27 Oktober 1996
58	9968139464	Khairul Ilham Gulo	L Sibolga	29 Mei 1996
WAYANG LAKON SETU BANDA. Wayang (JURNAL ILMIAH SENI PEWAYANGAN), 2 (1). p. 1.
zaman dahuru, akeh hera-heru, jalma manungsa kadya gabah den interi manggih kingkin, wolak-waliking jaman, emas katon saloka, saloka katon emas. Ana setan riwa-riwa memindha manungsa anggawa agama. Yoiku kahananing jaman wis ngakir, sileme prahu gabus, wis ginaris ing Hyang Widhi, sing sapa tansah eling lan waspada, kang setya budya bakal manggih wilujeng. Ing kono dadi jamane budha (gamabudhi) kang
semeton pacang nglakonin pituduh Ida Sang Kristus. 3Yening wenten anak marasa deweknyane maji, nanging amun
Wasa, ipun jagi muponin urip langgeng saking Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa. 9Punika awinane sampunangja iraga
iraga nenten nglewa. 10Duaning punika, mumpung kantun wenten sela buat iraga, iraga patut mapakardi ayu
mungguing semeton sampun satinut ring upakaranipune sane sacara sekala. 14Nanging
awinanipun, indik masunat, wiadin tan masunat, punika nenten penting. Nanging sane penting, inggih punika indik dados manusa sane
nuwun_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
mas antyo…ono omongan khas solotigo sing wis suwe ra krungu meneh saiki :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalibaru_Wétan,_Kalibaru,_Banyuwangi&
thumbnail imagesKalibaru, BanyuwangiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.23, 30 Januari 2017.
BayuBayu, Songgon, Kabupaten Banyuwangi, Jawa TimurSD Negeri PlaosanPlaosan, Babat, Kabupaten Lamongan,
Sajeroné fisika lan fiksi, lèng cacing ya iku dalan pintas ngliwati papan lan wektu. Éngga saiki isih durung dimangertèni manawa lèng cacing kawujud kanthi cara alami apa ora. Menawa lèng cacing pancèn ana, kanggo gawè supaya lèng cacing tetep tinarbuka, sawijining materi bakal dibutuhaké. Menawa matèri iku ora ana, lèng cacing bakal ilang kanthi cepet banget sawisé kawujudaké. Menawa digambaraké kanthi papan kang rata, kaya dluwang kang dilempit, lèng cacing mbengkongaké dluwang kasebut, saéngga pucuké sakloron bakal gathuk siji lan sijiné (kaya kapacak ing gambar).
Istilah lèng cacing digunakaké kang kapisan déning John Archibald Wheeler tahun 1957. Nanging, ana ing tahun 1921, matematikawan Jerman Hermann Weyl wus ngusulaké teori lèng cacing.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.52, 6 Maret 2016.
hindu taler sampun kajanaloka ring jagate, adat istiadatnyane sane madasar antuk suryak siu utawi
minakadi piranti sajeroning jagi nglimbakang seni budaya druene punika, boya seos wantah “Basa kalih sastra Kawi Bali”
pm said:	nuwun sewu Kyai…,dalem ngampung mlampah. Sugeng rahayu wilujeng dumateng poro Kyai lan
dodolan Legen mergo wong tuo ra nduwe modal ra enek. Istilahe dodolan Legen kui kan ra modal to, dhik. Njupuk neng nggone wong sing
ragil kulo mlebet TK mbiyen, mas. Dados kulo pas sadean sering diurak-urak goro-goro badhe wonten Adipura. Dodolan niku rasane mboten
“Dados mbiyen nggen sadean kulo niku didamel cangkruk polisi kalian tentara, mas. Nek pas wayahe wangsul Pare saking Bali, Suroboyo, utawi saking Jawa Tengah, tiyang-tiyang niku mesthi madosi kulo. Tangklet kabar kaleh tumbas Legen damel
“Umpamane sampeyan gadah konco. Nek tuku Legen nek kono lho sing enak. Ndelalah pas sanes kulo sing dodol. Tiyang lentu sing dodol. Kan sampeyan sing dilokne. Legen ra enak kok muni enak. Lha…njogo ngono kui lho, dhik” jelas Mulyono
March, 2011 at 09:06 Jeng, sepi toch warungmu? Lha iku ono sing lewat mbok dhi awé-awé.. Mengko rak mampir… ha, ha, haaaa ..
sinar matahari…. Opo panjenengan wis ngerti jeng….
Jowo. Mbah Marijan, Wong Jowo Paling Kendel Wong Jowo, wong biasa sing dudu pejabat pemerintah, sing paling misuwur sak jagad, sak ora-orane sak Indonesia, tak kiro ora ana liyane kejobo mbah Marijan. Wong sing praenane lan dandanane ketok njawani banget iki dadi misuwur amarga dheweke wani "nantang" gunung Merapi, Jawa Tengah, nalika tahun 2006 kepungkur gunung iku mbledhos.Nalika iku kabeh wong padha diungsekke supaya slamet, nanging Mbah Marijan ora gelem dhewe alasane dheweke entuk dhawuh saka Sri Sultan Hamengkubuwono-X almarhum supaya nunggu gunung Merapi. Nyatane Mbah Marijan, ya tetep slamet, mangka wektu iku lahar gunung Merapi ora umum nggegirisi. Tur omahe Mbah Marijan cedhak banget karo lokasi lahar lan gunung Merapi.Bar kuwi Mbah Marijan terus dadi kondang, nganti dheweke dikontrak karo PT. Sidomuncul, Semarang, kon mbintangi iklan Kuku Bima, minuman kesehatan, bareng karo Chris Jhon, bintang tinju saka Semarang sing dadi juara dunia nganti ping pirang-pirang durung ana sing bisa ngalahke nganti sasi Februari 2009 iki.Sing tak takokke, kira-kira Mbah Marijan iku nduwe sadulur sing ana ing Suriname apa ora, ya? Sapa ngerti jebule Mbah Marijan duwe sedulur neng kana. Rak, gayeng dadine nek ana sedulure sing ngepasi maca Blog iki
Walanda sing nduwèni jajahan ing Suriname, Amerika Kidul merlokaké kuli-kuli kanggo nyambut gawé ing perkebunan-perkebunan. Sadurungé pagawéyan iki dilakoni déning para abdi utawa budhak-budhak négro sing asalé saka Afrika. Nanging sawisé pabudhakan dijabel ing tengahing abad kaping 19, wong-wong négro sing diarani wong Kréol Suriname iki padha ninggali perkebunan lan marani kutha-kutha ing Suriname. Kanggo ngganti para kuli perkebunan, wong Walanda njaluk tulung wong Inggris. Suriname iku naté dadi jajahané Britania Raya. Kapisan wong-wong Cina padha ditekakaké. Wong Inggris banjur nekakaké kuli-kuli kontrakan saka India. Nanging wong Walanda pungkasané wedi karo wong Inggris lan ora gelem gumantung karo wong Inggris manèh.
Banjur saka wong Jawa iki, mayoritasé asalé saka tlatah Kedhu (Magelang lan saubengé). Bab iki nganti sepréné bisa dideleng ing basa Jawa Suriname sing pancèn mèmper dhéwé karo dhialèk Kedhu. Basa-basa liyané saiki wis mèh ora dipituturaké manèh déning wong Sundha, Madura lan liya-liyané. Basa-basa iki uga ora ngwèhi pengaruh ing ragam basa Jawa Suriname. Ing basa Jawa Suriname namung ana sawetara tembung-tembung Melayu, nanging tembung-tembung iki uga wis ana ing basa Jawa ing Tanah Jawa dhéwé sadurungé digawa menyang
Suksèsi iku prosès owahé ékosistem ing wektu tartamtu mara arah lingkungan kang luwih temata lan stabil.[1] Prosès suksèsi bakal rampung yèn lingkungan iku wis stabil kahanané utawa wis klimaks.[1] Ékosistem kang klimaks iku ékosistem kang wis duwé homeostatis, saéngga bisa njagani kestabilan internalé.[1]
Suksèsi Primèr bakal kedadéyan yèn komunitas awal iku kaganggu lan ngakibataké ilangé komunitas awal mau saéngga bakal dadi substrat lan habitat anyar.[1]
Suksèsi Sékundhèr bakal kedadéyan yèn ékosistem alami olèh gangguan (alami utawa merga manungsa) lan gangguan iku mau ora ngrusak total papan tuwuhé organisme kang ana saéngga ing ékosistem mau substrat lan kauripan sedurungé isih ana.[1]
Bédané suksèsi primèr lan sékundhèr mau ya iku ana ing kahanan habitat ing awal prosès suksèsi kedadéyan.[1] Faktor-faktor kang mangaruhi prosès suksèsi ing antarané ya iku:[2]
jinisé tanduran ing sakupengé ékosistem kang kaganggu[2]
cepeté mencaré wiji utawa winih ing ékosistem mau [2]
iklim, utamané arah lan cepeté angin kang nggawa wiji, spora lan winih liya uga curah udan kang mangaruhi prosès perkecambahan[2]
jinisé substrat anyar kang kedadéyan[2]
Pamedhar sabda & pranatacara gagrak anyar : rinengga mawi cengkok Yogyakarta-Surakarta / M. Hariwija... |
Paraméswara (1344-1414) inggih punika salah satunggalipun Raja Tumasik (sapunika Tumasik dipunsebat negari Singapura) saking trah Sriwijaya ingkang damel madhegipung Kasultanan Malaka ing taun 1402.[1][2]
Miturut Sajarah Melayu, sasampunipun Karajan Sriwijaya ing Palémbang runtuh ing abad kaping 14, kulawarga raja sriwijaya ingkang slamet mlajeng nylametaken dhiri dhateng pulo-pulo ingkang taksih setya dhateng Sriwijaya.[1]
Nalika taun 1324, satunggalipun putra Sriwijaya ingkang asmanipun Sang Nila Utama nyerang Tumasik lan merjaya pati gubernur ingkang dipunlantik déning Karajan Ayuthaya, Temagi.[1] Sang Nila Utama lajeng ngasasaken Karajan Singapura ingkang dangu.[1] Sang Nila Utama marentah sadangunipun 48 taun.[1] Sang Nila sacara resmi nggadhahi gelar Sang Utama Parameswara Batara Sri Tri Buana, Batara Sri Tri Buana nggadhahi teges ingkang dipunpertuan dhumateng tigang donya.[1]
Baginda Sang Nila Utama tilar donya ing taun 1372 lan dipungantosaken déning putranipun.[1] Paduka Sri Pakerna Wira Diraja (1372-1386) lan putunipun, Paduka Seri Rana Wira Kerma (1386-1399).[1]
Ing taun 1399, cicit Sang Nila Utama, Dharmaraja minggah takhta Karajan Singapura kanthi gelar Paduka Sri Maharaja Paraméswara.[1] Ananging ing taun 1401 Paraméswara mlajeng saking Singapura dhateng Ujung Tanah Melayu amargi wonten
wonten ing pinggir kali, kula asring mireng polah tingkahipun lelembat,”.
ular siluman Gunung Suru. “Saweripun ageng sanget. Gandheng lulut kaliyan kula, sawer wau lajeng kula
linuwih. “Nanging ingkang penting, supados kula gampil lan gangsar anggen kula pados sandang pangan,”
jupuk. “Tujuanipun andadosaken angsar papan utawi panggenan usaha dados asrep lan wonten daya tarikipun,” tambah Suwarti.
“Ananging ingkang utami, piyantun ingkang ngingah ‘sepasang lare’ wau mboten pikantuk selingkuh. Leres ingkang jaler, ugi ingkang
“Biasanipun tiyang ingkang dhateng mriki menika saweg nandhang susah, pramila kula mboten badhe nambah awrat susahipun kanthi nyuwun
badan alus, sesaji kangge ‘batih’ kalih kala wau awujud daging ‘kecok’ lan ubarampe sanesipun,”
pesugihan.“Amargi ingkang ngingah ‘batih’ cacahipun kalih kala wau kedah bebakulan. Utawi dagang menapa kemawon. Menawi mboten nglampahi nyambut damel, inggih mboten pikantuk rezeki. Mboten wonten ing pundi kemawon, tiyang nganggur badhe pikantuk
“Amargi tindak-tanduk ingkang gadhah momongan ‘batih kalih’ wau sae. Pramila ugi lajeng kathah
memanggil pulang orang yang minggat biasanya diniatkan, mamardi kakang kawah adhi ari-ari, niyat ingsung anggendam jabang bayine si Wulan, cepet muliha marang omah lawase saking kersane Allah (Membuka Kakang Kawah, saya berniat nggendam roh Si Wulan
uripé ngrambat, thukul ana ing ing alang-alang utawa tinandur ana padésan. Gadhung cina asalé saka negara Cina, uga bisa ditandur ing Indonésia.
Gadhung rasané legi, pait, tawar, lan asipat adhem.
Genera[besut | besut sumber]
gadhung bisa kanggo ngresiki getih, tamba lara syphilis lan lara kang mbebayani. Saliyané iku gadhung bisa dienggo minangka antiradhang, antirématik, antitoksin, antibiotik, lan anti kangker. Gadhung uga
kena digunakaké yèn wong mau ora vègetarian, ora maem daging, utawa tau migunakaké banyu raksa. Gadhung yèn dicampur ramuan liyané bisa ndadèkaké beciké, jalaran daya kang mendemi dadi kurang.[2]
Cara ngobati lara rématik[besut | besut sumber]
Gadhung saendhog pitik, cengkèh 7 iji, pala separo, digodhog banyu 2 gelas nuli di ombé.
Cara ngolah gadhung[besut | besut sumber]
Gadhung dioncèki diiris-iris(kandelé 2–3 mm) banjur diekum banyu lan uyah sithik sedina sewengi. Sawisé dientas nuli diawoni. Supaya banyu kang mendemi metu, gadhung diwadhahi rinjing lan diidak-idak. Ésuké dikumbah banyu resik, nuli diepé yèn wis garing bisa disimpen. Yèn arep dipangan gadhung
Gadhung&oldid=976906"	Kategori: TetanduranObatPangananKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
ngono kok ape munggah ISL stadione wae koyok tegalan
marsudiyanto permalink*	08/09/2010 12:35	FPI?
Reply	marsudiyanto permalink*	08/09/2010 15:53	Komentarku mau kuwi ora nanggapi postingane Oyen Lho…
Oyen kan ngerti nek aku aras2en moco postingan dowo sing isi pesen.
Cah kene omahe kono santai wae… 😀
Tri, kowe siki neng ndi? Ganu mbok IPA 5 sekelas karo nyong mbok?
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri.
Grobogan, Blora, Rembang, Pati, Wonogiri,
kena dera nampani / tegesing Paesan Tunggal / den sami wruh ing tjiptane / sampun kaliru ing tampa / den Wikan ing sasmita / Miwah ing tegesing wangsul / Ajwa andadi Pangeran / (Tuhfa, Johns 1965)
pas akeh wektu longgar.jaman mbiyen koleksi lengkape nyang taman bacaan abadi jl mastrip lan perpus kawedanan saiki podho nyang ndhi yo? kagem poro sedulur sing podho seneng kho ping hoo sumonggo di unjuk teh angete hehe.
arifin yeah yeah says:	October 30, 2009 at 11:39 am	salam knl jg mas iwan ,sampeyan jg seneng
ora usah kabehan sing rame rame bae maturnuwun
hanin: haiyah! aku ben durung duwe koh. kayane si Tofik kelalen durung
Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”Terjemahannya
utamannya, ring sang ngangun yadnya pisan, kasor buin yadnyane satus, baan suputra satunggal. ( bait 5 )
lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat weteng iro engkang luwe Kaping limo dzikir
nuwun sewu… panjenengan rumiyin sekolah wonten SMAN 2 purwokerto punopo inggih, rumiyin dalemipun ngajeng SMKK Mardikenyo Purwokerto…
By: isnu on September 4, 2008 at 9:58 pm
E.. kelihatannya bener nih mas tri sasongko
Pitutur | Tembang | Photo | Busana | Papan Panggonan | Kabudayan | Gagasan | Pasugatan
Yen sampeyan gatekke gambar peta ndhuwur iki, kira-kira apa sing sampeyan pikirke? Yen aku dadine jengkel karo Londo sing mbiyen nggawa kanca, sedulur, malah mbok menowo nenek-moyange awake dhewe, Wong Jawa sing padha dipeksa dadi budhake Londo neng Suriname. Perkara saiki Wong Jawa sing neng Suriname iku, jarene, wis padha makmur, iku urusan liya maneh. Ning sing jenenge meksa wong liya kudu dadi budhak iku rak kena diarani ora cocok karo rasa kamanungsan.
Lha piye coba. Saiki Wong Jawa sing padha digawa pekso neng Suriname iku lak ya banjur padha pedhot hubungane karo bojo, kanca, wong tuwa, anak-putu, lan sedulur-sedulure. Kira-kira kahanan rikala semono iku terus kepiye coba..??!!
Sadurunge nggawe Blog Jawa Suriname - Suriname Jawa iki, aku ora pati mudheng sakjane negara Suriname iku pase neng ngendi. Nanging amarga aku pengin nduduhake marang sampeyan kabeh, aku banjur mbukak Google Map. Eee.., jebule Suriname iku ana ing ndhuwure utawa sebelah lore Brazil. Adoh banget. Tak kiro neng dhaerah Afrika kono.
Coba sampeyan gatekke peta sing ngisor dhewe. Neng kono ana dhaerah sing jenenge Taman Redjo (yen kurang cetha, coba di-klik pas nggon gambare utawa photone). Tak kira yen basa Londo utawa basa Suriname ora ana sing kaya ngono iku.
Dadi, ya kira-kira pancen bener yen neng Suriname iku akeh wong sing saka tanah Jawa. Buktine neng kana nganti ana panggonan sing dijenengi Taman Redjo.
Kira-kira apa sing jenenge Taman Redjo iku ya rejo tenan, ya. Kapan awake dhewe bisa dolan mrana, terus nembang campur-sari bareng karo wong Suriname. Sapa ngerti
Wis tau krungu kerata basa iki: "Jamane Jaman Edan, Nek Ra Ngedan Ra Keduman?" Tak kira kabeh wong Jawa wis tau krungu kerata basa iku. Nanging, mbok menawa sampeyan ora ngerti yen koyo ngono iku jenenge kerata basa. Sak ngertiku ukara kaya ngono iku jenenge kerata basa. Nanging apa bener kerata basa apa ora, aku ya ora yakin tenan. Ya, wis. Ora perlu dimasalahke. Sing penting saiki ngomongke intine wae.
Kanggoku kerata basa iki pas banget kanggone jaman iki. Jaman iki pancen wis ora karu-karuan. Sing bener malah dadi salah. Sing salah malah dianggep bener. Wong salah ora gelem ngaku salah. Nyolong dhuwite negara ora tanggung-tanggung. Ora nduwe isin. Ngakune wong nduwe agama, sembahyange ora tau keri, ora tau telat, nanging nyatane tingkahe ora ngetokke babar blas yen dheweke iku wong sing nduweni agama. Ya kaya ngono iku kanggoku wis isa diarani jaman edan. Jawa Suriname. Suriname Jawa
Buktine jaman edan, ya kuwi mau, korupsi sak karepe dhewe, mangka kudune sing jenenge pimpinan, wakil rakyat, pejabat pemerintah iku mikirke rakyat, menehi conto, lan wani korban kanggo rakyate. Pancen bener gelem korban kanggo rakyat, nanging anggone korban mung yen duwe karep utawa pamrih.
nanggon TV. Utawa para calon Bupati, Gubernur, DPR, lan sak panunggalane. Sing ngedum kaos, bantuan kanggo mbangun dalan, lan liya-liyane. Kabeh mau dilakoni yen arep pilihan. Yen wis bubar pilihan... mbuh, ra weruh... Kira-kira terus
“Anyar ya mas nang kene, aku bola bali liwat kene lagi wae ngerti ana angkringan nang papan kene?”Paimin sing lagi ndingkluk ngantuk-antuk mak jenggerat kaget. Sanajan isih sore nanging thenguk-thenguk nunggu wong tuku ora teka-teka njalari ngantuk. Dadi dheweke kaget nalika ana pawongan neng ngarep rahine lagi mangan cakar.“Ohhhh, nggih pak, nembe seminggu wonten mriki.”“Kok sepi ngene mas. Iki, enak tenan iki cakare. Masak dhewe iki, Mas,” pitakone karo ora leren olehe ngrumuti cakar.“Masak piyambak, Pak.”“Enak tenan iki mas, menawa akeh sing ngerti angkringanmu iki mesthi ramene. Cakar iki bisa dadi jalaran ngramekake angkringanmu iki.”“Niku rak cakar biasa tha Pak, cakar pithik. Sanes panglaris. Pundi saget ndadosake kathah tiyang jajan mriki.”“Maksudku kuwi ora ngono mas. Sinten asmane sampeyan?“Kula, Paimin, Pak.”“Maksudku ora ngono, Mas Min. Cakar iki enak. Aku kawit cilik seneng mangan cakar amarga mangane kudu telaten. Digrumuti siji-siji iki sikil pithik sing cilik-cilik iki. Merga sikil pithik kuwi ujude kaya oyot wit-witan, ngendikane ibuku biyen, mengko menawa wis gedhe sikilku bakal pengkuh. Kaya wit- witan kae. Janjane ora bener. Mung dhek jaman aku cilik, ibuku bisane nukokake lawuh mung sikil pithik kaya ngene iki. Kuwi sebabe aku seneng mangan cakar nganti umurku samene. Nganti aku dadi dosen saiki, isih seneng mangan cakar. Menawa arep nemu cakar lungaku menyang akringan. Ngono, Mas Min, he he he,” bapak kuwi mau cerita akeh-akeh karo guyonan.Paimin, seneng ngrungokake. Guneme bapak kuwi mau isi lan sajake wong pinter. Katon seka nyandange lan tindak tandhuke.“Terus niku wau Pak, bab cakar sing dados panglaris niku wau. Cakare dinapakake, Pak? Napa dijur alus terus disebarke sekitar mriki napa pripun?”“Ha ha ha ha,” bapake malah ngguyu seru. Paimin dadi bingung dhewe.“Ora ngono, Mas Min. Menawa mangkono kuwi mau panglaris jamane simbah-simbah. Saiki wis bedha. Panglarise kudu nututi jaman,” wangsulane bapake.“ Saiki ngene wae, Mas. Panglaris sik tak omongke kuwi mau, bakal tak jlentrehake marang Mas Min. Nanging ora sepisanan wengi iki. Tak omongke sethithik-sethitik ning lakonana. Mengko tak jamin angkringanmu rame. Piye, saguh ora?”“Terus mangkih kula mbayar pinten, Pak? pitakone Paimin.”“ Ha ha ha ha,” bapake ngguyu maneh. Malah tambah seru. Katon bungah atine.“Ora perlu mbayar. Nanging sampeyan kudu manut lan saguh nglakoni.”“Nggih pak, kula manut. Pokoke lantaran dodolan kula laris, kula manut Bapak!”“Ya wis. Menawa sampeyan manut karo aku.”Bapak sing sajake wong apik trus pinter iku banjur aweh pitutur marang Paimin. Jare syarate sing sepisanan kudu dilakoni Paimin, Paimin yen bakulan kudu rapi. Klambi dilebokake, nganggo sepatu. Setlikanan. Sanajan sandhangane ora apik banget ora ngapa-ngapa. Waton kabeh katon resik lan apik. Ora semrawut. Rambute kudu Klimis. Sing saiki rada dawa awul awulan kuwi dipotong ndisik. Diminyaki. Minyak murahan ora ngapa-ngapa, sing penting kena dienggo ngatur rambute.Uwis ngono, tambah nganggo wewangen, men sing padha tuku ora semaput mambu kringet kecut. Bakul angkringan kuwi cedhak karo geni, panas, njalari kringeten. Mengko menawa sing tuku akeh, kudu mlaku rana rene. Ngeterke wedang lan liya-liyane, mengko nek ambumu kuwi ora mbetahi, sing padha tuku bisa-bisa bubar kabeh. Kabeh kuwi mau men sing padha tuku nang angkringan iki ora jijik karo bakule. Disawang kepenak lan nyenengake. Wong bakulan menawa katon kusut tur mbeyeyet, ora sumringah, njalari males wong sing arep mampir. Menawa wis kebacut mampir kapok.Kuwi mau syarat sing sepisanan. Paimin sing kepingin mbuktekake panglarise bapake uga semangat banget. Esuke, sandhangan sing arep dienggo mengko sore, dikumbah. Awan garing banjur disetlika. Sepatune sing katon wus rada elek diresiki resik. Dilap nganggo banyu wis dirasa cukup, wong dheweke ora duwe semir sepatu. Kabeh kuwi mau dicepakake, siap dienggo mengko sore, Ngendikane bapake arep teka maneh. Arep menehi syarat panglaris liyane.Bar magrib bapake teka maneh. Ora mung dhewekan. Bapake nggawa kanca. Wong loro. Paimin seneng wae, merga saya akeh kanca-kancane bapak kuwi sing diajak moro, berarti dodolane sansaya akeh sing payu. Paimin mesem.Bapake teka meneng wae, langsung mangan cakar, anteng. Sajak nikmati olehe mangan. Sing ndeleng kana kene malah kancane sing loro kuwi mau. Banjur malah ngajak tetakonan marang Paimin. Suwe-suwe kok tekan anggone Paimin nyandhang. “Sampeyan bakul nyentrik, Mas. Walah-walah, lagi saiki aku ketemu karo bakul angkringan sing rapi kaya ngene, ya ora Mas No,” karo noleh kancane sing siji. Pawongan kuwi kok sajak ngoda. Paimin meneng wae. Arep wangsulan kok ora ngerti kudu wangsulan apa, kepriye. Nyandhang kaya mangkana dheweke wis krasa ora bebas. Rasane wagu, saknyatane ya apik. Mau dheweke sempat ngaca nalika liwat omah sing kacane riben. Jebul kok dheweke kuwi bagus.“Ora, Mas, ora apa apa. Apik kok. Aku seneng ana bakul nyenengake disawang kaya sampeyan niku. Resik, apik.”Paimin wangsulan semu mesem, niki rak kangge nampi panglaris saking Pak niku tho pak,” Paimin karo ngarahke dagune marang bapake sing lagi anteng mangan sate. Bapake meneng wae. Kancane sing pitakonan karo Paimin kuwi mau mung ngguya ngguyu, noleh marang bapake karo nepuk-nepuk pundhake.Nalika bapake arep muleh, kancane wis mlaku ngadoh, dheweke nyedhaki Paiman. “Apik mas, seneng aku. Sampeyan wis manut. Saiki tak kandhani panglaris sawise sampeyan nglakoni sing sepisan niku.” Bapak kuwi mau banjur ngendika sethithik tapi diturut tenan karo Paimin, sebab dheweke mikir, mesthi sesuk dheweke teka maneh, tur nggawa kanca.Wiwit sesuk, menawa Paimin dodolan, kabeh kudu resik. Panganane, uga piring lan piranti liyane.Ngendika mangkana bapake langsung lunga nyusul kanca-kancane. ”Eh mas, natane sing apik,” Wis karo mlaku, bapake isih merlokake noleh marang Paimin. Paimin mikir mbokmenawa resik kuwi mau dienggo syarat kanggo nampa panglaris, dilakoni wae dening Paimin. Sesuke, angkringane Paimin kinclong tenan. Kabeh barang resik. Ngature barang uga apik. Ora semrawut. Rada wengi, bapake teka maneh nggawa kanca. Ora suwe disusul karo kancane sing wingi, kancane kuwi mau ya nggawa kanca liya. Paimin seneng banget. Dodolane mesti cepet enthek.Bengi kuwi bapake ngendika maneh marang Paimin. “Mas, Min, iki sesuk angkringanmu mesti bakal rame. Mas Min mesti butuh papan sing luwih jembar. Mas Min pindah wae, kae rada ngalor kana kae. Sisih kana kae lho, tembunge karo nduduhi panggon sing dikarepake. “Papan jembar kae sapunen, resikana. Sesuk, menawa dodolan karo nggawa klasa. Mengko klasane digelar. dienggo lesehan sapa-sapa sing tuku nang kene.” Bapake njelaske karepe marang Paimin.Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin…, dudu, dudu ngajak rembukan. Wong sing dingendikaake ora ajeg. Ngalor ngidul ora ana judule. Dasar Paimin, dheweke ya ngrungokake, malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. “Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis kenal, menawa teka takoni kabare. Uwis, mung kuwi. Kabeh sing wis dilakoni karo Mas Min kawit tak omongi
kaget, banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Nanging banjur bapake ngedika,” Wis, Mas Min, wis tak turunke. Panglaris iku mau ya kabeh sing tak omongke marang Mas Min, ya kuwi kunci bebakulan.
"PETENG"Gegadhangan, gegayuhan, kekudangan, gegancangan, kekarepan iku kabeh hamung wujud panyuwune jalma manungsa. Rikala ati ing sajroning ragane manungsa nembe nggrantes, perih utawa nelangsa, lumrah yen luh kang tumetes saka netra kiwa apa dene tengen, kasuntak byah bebasan megung ing bumi. Kosok baline kalamangsane pinaringan rejeki utawa kabungahan kang mbanyu mili, wus jamake girang gumuyune para manungsa sinandhing ana ing kahanan alam donya iki.Hamung wewayangan bebasane, manungsa tinitah lumaku lan jumangkah amarga ana kang nggarisake. Jiwa ragane manungsa kagiring uga kaobahake dening kang hakarya jagat. Dhokter umpamane kang kawentar pinunjul ngrukti lan mbagasake lelara, tangeh lamun nguripake jalma kang wus tilar donya.Ing ndhuwur mau jlentrehan wiwitaning aturku. Pangemut babagan kasunyatan anane Pangeran kang nguwasani jagad saisine, yaiku Allah SWT.Anggonku bebrayan wus nora kena kawastanan saumur jagung, amarga wus pat belas taun. Ing semono taun, tangising jabang bayi rina klawan wengi tansah kaimpi-impi kaantu-antu, mbesuk kapan bisa mecah sepining atiku sakloron, aku lan bojoku. Setaun yen anane dina 365, wus bisa kaetung sepira dawane dina-dinaku ngetutake lurung-lurunging lelakon anggonku urip. Ing semono taun iku, kalamangsane katiban bungah amarga katone bisa reruntungan ngalor ngidul memantenan, amarga durung digondheli buntut. Ananging kang nora kena kapaido, mesthine uga nora luput saka rintiping coban lan godha, wiwit saka cilik utawa pacoban entheng nganti wujud prahara bebasan katerak angin lesus.Ngenani babagan kahanan uripku kang bisa dak cuplikake, menawa bab pasinaon kaya-kayane aku lan sisihanku nora kebangetan anggone ketinggalan. Ala-ala senadyan rampung rada sauntara, aku kasil lulus kanthi titel sarjana S1. Apa maneh sisihanku luwih komplet, anggone klumpuk-klumpuk kulakan titel, S1, akta IV, uga S2. Dheweke uga kena sinebut pinter, pethel uga trengginas anggone tumandang samubarange tansah cukat.Ngenani dedeg piyadeg, nora amarga mbiji luwih marang awake dhewe, nanging ya rada mrina yen diwastani ala. Kinanthi sangu pasinaon kang cukup, lumrahe nora kabingungan menawa ngadhepi urip. Ananging kasunyatane urip mono dudu ilmu matematika, yen loro tambah loro gunggunge papat. Urip sawijining ilmu kang nora bakal kena kaduga, nora kena kajlentrehake, nora kena katebak babagan pungkasane crita. Crita kang kawiwitan bungah, ing madya isih pinaringan bungah, ing pungkasan bisa wae kadunungan nelangsa.Bali maneh ngenani aturku, 14 taun wareg anggonku kesondhang-kesandhung, niba-nangi nglakoni critaning urip, dumadakan nora kanyana-nyana bebasan ketiban ndaru, sisihanku katiti dening dhokter positif ngandhut. Byuh… mbuncah anggonku nampa
rebutan anggonku sumaur.Bakal jabang bayi iku kaya dene emas gedhe kang sumimpen ing wetenge bojoku. Emas gedhe kang kudu jinaga ngati-ati ing wiwit byar padhang
rong sasi nganti nem sasi, dhokter ndhawuhi bed rest, dak estokake… manut. Pokoke manut lan manut. Aku kang kudu leladi. Tangi kudu nangekake, mlaku kudu alon-alon anggone jumangkah kapapah. Cekake samubarang kudu diati-ati, banget anggone ngati-ati, kabeh kaluwarga ngesokake sih katresnan.Ngancik pitu,
diparengake dening dhokter, aku njaluk operasi caesar wae ya, amarga ngelingi umurku sing ora enom maneh. Dhoktere sing wis sepuh, sing pengalamane wis akeh ya Mas…,” panjaluke bojoku.”Iya, wis mantebmu dhokter sing endi aku manut,” cekake sarwa iya, sarwa manut.Ngancik umur wolu anggone bojoku nggarbini, tansaya sumringah nglakoni dina-dinaku. Apa maneh calon eyang-eyange, ya eyang saka aku uga saka bojoku wus padha katon bungahe, anggone ngantu-antu jumedhule bakal wayahe.Nyuwun pirsa marang dhokter, yen pengin nglairake
Mathuk, operasi katentokake ing tanggal 11 Maret. Mula wiwit mlebu sasi kasanga, tambah kerep anggone konsultasi lan priksa menyang dokter. Rong minggu
budhal menyang ndhokteran. Jam pitu tumeka ing ndhokteran, banjur ndaptarake cek laborat karo cek jantung. Asile kabeh normal apik nora nana kang kudu di was sumelangi. Sawise
perlu ditransfusi, jantung juga bagus… ayo kita lihat di USG,” dhoktere ndhawuhi bojoku munggah bed saperlu niti pirsa kahanan kandhungan.Wetenge bojoku wiwit diolesi krim mbuh apa jenenge aku ora weruh, sawise rata banjur ditutul-tutul nganggo alate.Dumadakan raine dhokter katon pucet, getihe kaya mandheg.”Lho kok tidak ada denyut jantung…” Dheg, mak jenggirat aku njumbul. Kringet adhem wiwit tumetes.Dhoktere katon tansaya tambah
"SUPOYO NGIRIT"Glendhoh, wong sugih sing kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo rewange sing jenenge Klithuk. Prekarane sajane amung sepele. Yakuwi prekara sogok untuk sing kanggo ngilangi sliliden ing untu sawuse rampung mangan.Dina kuwi kaya biasane, Glendhoh muring-muring amarga meruhi sogok untuk sak wadhah sing lagi esuk mau dituku ing supermarket wus entek gusis, amung kari wadhahe.Glendhoh: Thuk…Klithuk. Mrenea!!Klithuk: Wonten dhawuh punapa juragan.Gledhoh: Karepmu kuwi kepriye ta! Yen tak kandhani mbok rungokake apa ora ta??Klithuk: Lhah…wonten punapa nggih? Kula kok mboten sumerep.Glendhoh: Kowe ki pancen seneng gawe aku nesu. Coba eling-elingen. Aku wus kaping pira ngandhani kowe, supaya ngirit nalika nganggo sogok untuk. Saben-saben mesthi mbok entekke. Sajane caramu nganggo kuwi piye ta??Klithuk: Ooo..nuwun sewu juragan. Makaten, untu kula punika nembe sakit. Wonten ingkang krowok. Saben bibar nedha, mesthi kathah ingkang nyangkut. Mila, kula kathah ngangge sogok untuk lan sasampunipun inggih kula buwang, Ngertos-ngertos isinipun sampun telas.Glendhoh:Ning caramu ya aja ngono kuwi. Marai boros, ngerti po ra??Klithuk: Inggih juragan, kula janji mboten nelasaken sogok untu malih.Liya dina, Glendhoh sing lagi wae mulih saka kantor lan mlebu ruang tamu meruhi wadhah sogok untune isih apik. Disawang tenanan, isine ya isih akeh, ora kaya adate. Glendhoh banjur jupuk siji lan dianggo cuthik-cuthik untune.Klithuk: Sugeng rawuh juragan.Glendhoh: Eh Thuk. Aku seneng meruhi kahanan iki. Saiki kowe pinter dikandhani lan nurut omonganku. Sogok untune isih akeh. Kayane kowe wus bisa ngirit anggone nganggo sogok untu. Ora kaya sing mbiyen-mbiyen. Apa untumu wus mari? Ora krowok maneh?Klithuk: Mboten juragan. Untu kula taksih krowok.Glendhoh: Lhah? Dadine kowe ya isih prelu sogok untu? Terus, seprene iki nganggo apa? Kok sogok untuk ing meja adate tak sawang isih wutuh?Klithuk: Nggih taksih ngangge punika juragan. Namung sasampunipun ngangge kula wangsulaken malih wonten wadhah. Supados
Sugeng Natal. Mugi-mugi saged dados Juara AFF Suzuki Cup 2010.
Sugeng Natal kanggo para sadulur Indonesia ing tanah jawa lan pulau liyane. Uga kanggo para sadulur ing Suriname. Mugi Gusti tansah paring berkah dumateng kita sadaya. Lan ugi dumateng Timnas
warna, komplit lan ampuh utawa jero banget maknane. Ing antarene sing akeh iku, ing ngisor iki tak tuliske sithik. Muga-muga ana gunane kanggo sampeyan. Yen sampeyan ngerti utawa nduwe
gumantung ana ing busana, ajining dhiri dumunung ana ing lathi"."Alon-alon waton kelakon"."Ana rembug, dirembug".
"Dadio godhong emoh nyuwek. Dadio banyu emoh nyawuk"."Dhemit ora ndulit, setan ora doyan"."Datan serik lamun ketaman, datan susah lamun kelangan"
"Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani".
"Jer basuki mawa bea"."Jopa-japu nambani turuk asu. Mari karepmu, ora mari
"Ora ubet, ora ngliwet".
"Sekti tanpa aji-aji, sugih tanpa bandha""Sepi ing pamrih rame ing gawe, banter tan mbancangi, dhuwur tan ngungkuli""Sing prihatin bakal mimpin""Sing resik uripe bakal mulya""Sing sabar lan ngalah dadi kekasih Allah""Sing salah bakal seleh"."Suradira jayaningrat,
Reactions: Busana Jawa Ora Bakal Luntur
Busana Jawa kayane ora bakal luntur, apa maneh ilang saka ing kabudayan Jawa. Sanadyan Wong Jawa saiki wis bisa diarani modern, ananging para priyayi Jawa isih ngugemi kabudayane, khususe busana.
Busana Jawa kaya ing photo sebelah iki biasane dienggo sajrone acara-acara resmi, kayata mantenan, sunatan, mreti dhusun, wayangan, lan liya-liyane. Ana ing acara Mis Suci agama Katholik ing Jawa Tengah uga kadang-kala nganggo busana Jawa kaya mangkono iku. Sing mesthi, ing Kraton Solo lan Kraton Yoja Busana Jawa ora bakal ilang.
Yen dirasakake, Busana Jawa iku pancen mujudake salah sawijining kabudayan Jawa sing adiluhung. Awit saka Blangkon sing dienggo ana ing sirah, banjur Keris, nganti sandal utawa tlumpakan sing diagem ana ing sikil utawa suku, kayane ngemu teges sing luhur. Apa sebabe keris dienggo ana mburi? Jarene ngemu teges dhewe. Ananging aku ora mangerti.
Yen sampeyan bisa menehi ngerti tegese Busana Jawa siji-mbaka-siji, tak sumanggakake nanggapi tulisanku iki ana Blog "Jawa-Suriname_Suriname-Jawa" iki. Sadurunge aku ngaturake matur nuwun. Ora lali, aku ngajak sampeyan kabeh, ayo padha nglestarekake kabudayan Jawa, sing salah sawijine yaiku Busana Jawa. Yen ora awake dhewe sing nglestarekake, lan nggawe luwih maju, banjur sapa maneh? Sumangga..!!
Mbah Maridjan tilar donya nalika dina Rebo tanggal 27 Oktober 2010 ing kampung kelahirane, yaiku Dusun Kinahrejo, Desa Umbulharjo, Kecamatan Cangkringan, Kabupaten Sleman, Daerah Istimewa Yogyakarta. Mbah Maridjan seda kanthi sujud manembah marang Gusti Kang Murbeng Dumadi amarga netebi dhawuhe Kanjeng Ratu Sri Sultan Hamengku Bhuwana IX anggone dadi Juru Kunci Gunung Merapi naliko gunung Merapi mbledhos lan muntahake lahar panas sasi Oktober 2010.
Bab tilare mbah Maridjan iki dadi omongane wong akeh. Ana sing nyalahake mBah Maridjan amarga dheweke ngeyel ora gelem lunga ninggalake omahe, kang mangka gunung Merapi wis bakal mbledhos kaya sing dikandhakake dening para ahli sing ngawasi gunung Merapi. Nanging akeh uga wong kang
pikiran manungsa jaman saiki, sing pancen wis luwih nggunakake rasio lan uga materi, katimbang nggunakke ati, apa sing dilakoni mBah Maridjan iku mbok menawa bisa diarani sawijining sikap sing keleru, utawa salah. Amarga sing jenenge netebi dhawuh iku tetep kudu nganggo akal, kudu rasional. Ora njur kewanen nglawan alam sing nek di-rasio ora mlebu akal.
Nanging yen diudhari nganggo rasa, nganggo ati, apa sing ditindakake mBah Maridjan iku bisa diarani sawijining sikap kepemimpinan utawa kepahlawanan sing ora ana tandhinge ing jaman saiki, khususe ing Tanah Jawa lan ing Indonesia. Umume pemimpin ing Indonesia saiki iki mung padha mikir kepentingane dhewe-dhewe. Ora peduli rakyate padha ngelih apa ora, tentrem apa ora. Yen ana dhuit
banjur akeh wong nganggep mBah Maridjan iku Martir, utawa uga Pahlawan, kanggone wong Jawa, khususe kanggone masyarakat saindhenging Merapi, tak kira iku ora salah, amarga ing jaman saiki iki wis angel nggolek pemimpin sing nduweni sifat kaya mBah Maridjan iki. Dadi, sebutan Martir utawane Pahlawan iku ora mligi amarga mBah Maridjan bisa nylametake wargane saka lahar Merapi, wong nyatane sing dadi korban ya nganti atusan, ananging luwih-luwih amarga apa sing ditindakake dening mbah Maridjan ikut bisa dinggo tuladha marang pepadha, khususe para pemimpin Indonesia, yen dadi pemimpin iku kudune nduweni sifat wani ngorbanke raga lan nyawane dhewe kanggo rakyate. Apa sing ditindakake mBah Maridjan iki jumbuh karo sabdane Yesus utawa Nabi Isa mangkene: ”Ora ana katresnan sejati, ngungkuli katresnan kanca sing wani ngorbanke nyawane kanggo kanca-kancane”. Bungah banget aku nduwe Kanca Sejati kaya mBah Maridjan iki. Sugeng tindak dhumateng Kraton nDalem Gusti, mBah Maridjan.. Sugeng pinanggih kaliyan Panjenengan nDalem ingkang sampun ngutus mBah Maridjan..!!
*) Foto mBah Maridjan dijupuk saka: http://karangjunti.wordpress.com
Dina dadi kuwe umum dipadakna maknane karo dina kelairan, ning angger dina dadi biasane dienggo kanggo kelairan resmi sing penetapane nganggo syarat-syarat administratif contone dina dadi wilayah administratif, penetapan undang-undang utawa peraturan lyy.
Dina_Dadi&oldid=4514"	Kategori: Rintisan	Menu navigasi
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 03.45, tanggal 16 Juni 2006.
Nggedabrus fin.. nglengkuk sikil lak iso… opo silo. Soale akeh
yisitterHot Mom Aku Duwé Kaya Kanggo JancokWadon Wadon LanangNgeyekAbdiNjeritAwisHe
neng isih uangel temenan. jarene wong2 sing tak tekoni
Leren "UDUD" piye carane Lur....? Sat Jun 27, 2009 3:55 pm bagoes wrote:carane ojo sampe ono udud kang,mesti leren udute....Weh... yo iyo yoooo....nek ngono sing do gawe udud karo pabrike udud ditutup wae...nanging yo terus anak kro bojone sing kerjo gawe udud di pakani opo...????_________________~
Leren "UDUD" piye carane Lur....? Sun Jul 12, 2009 12:25 am lha iki rak arep romadhon.. wulan poso..jane do iso kok ra dho ngrokok,,, tapi gandeng wis kebiasaan dadine angel..yo nek tips ku nganggo moment puasa iki nggo latian ora ngrokok..soale angel ketokke... kudu alon-alonsedikit demi sedikit wae kang...anggere yo kuwi mau niate yo kudu kuat tenan edybawasKorLapLo
Leren "UDUD" piye carane Lur....? Sun Jul 12, 2009 1:06 am sacho_eka wrote:lha iki rak arep romadhon.. wulan poso..jane do iso kok ra dho ngrokok,,, tapi gandeng wis kebiasaan dadine angel..yo nek tips ku nganggo moment puasa iki nggo latian ora ngrokok..soale angel ketokke... kudu alon-alonsedikit demi sedikit wae kang...anggere yo kuwi mau niate yo kudu kuat tenanSuwun iguh pertikelè kang...q yo lg nyoba sithik2. nek kon leren
"ngeblog,chating,wes pokoke golek duit seko "luna maya" eeh... dunia maya.lha arep ngarit yo ora duwe kewan jeee..._________________~
Leren "UDUD" piye carane Lur....? Thu Jul 16, 2009 10:44 pm Assalamu 'alaikum wr wbMatur nuwun atas artikelipun leren udud kepiye carane. mugi-mugi menuko niatan inkang awal kagem ngendeli anggenipun ses.Kulo atur saran :sepindah : wonten niat engkang kiat kagem badhe nglereni anggenipun ses.kaping kaleh : Menawi kraos badhe ses lajeng mendhet permen utawi pastiles lajeng dipun unjuk utawi di emutkaping tigo : mboten cedhak-cedhak kalih rokokkaping sekawan : Kolo-kolo tindak dateng rumah sakit paru-paru mirsani piyantun engkang sakit paru-paru utawi kanker karono rokokkaping gangsal : kolo-kolo maos buku utawi tulisan bahayanipun rokokkaping nenem : Nyuwun wonten ngersanipun gusti Alloh SWT supados diparingi kekiatan sahenggo saget ngirangi rokok /ses
Jul 21, 2009 1:46 am Paling penting niat, apa wae carane ana wae, masalah godo yo kuwi sing kudu dilawan, aku yo urung iso mandeg je... gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: Leren "UDUD" piye carane
dadi nyubo ora ngrokok sik pas ono anake padahal lagi bar madang, jan enak2e nek karo kepas-kepus..3. pas anake ora nyedak ning gawean ora leren.. mergo anake sing cilik lagi lair.. dadi ra sempat ngrokok.. dadi yo wis leren sekalian wae..Padahal rokok sebubgkus lagi kelong limo...Trus ora tuku rokok maneh soale duwite yo wis rodho cekak, mending nggo tuku panganan anake wae..pas lagi kumpul2 karo konco ditawani rokok, jawabe lagi ra ngokok mas..rodho isin juga mosok ngarep gratisan wae..dadi sampai rong tahun saiki wis
Leren "UDUD" piye carane Lur....? Wed Jul 22, 2009 8:09 am Waduhh..Lha nek do leren le ngrokok pabrik rokoke kukut no?Trus karyawane arep diguang nengdi hayo.. Lanang168
berhenti lare@nggunungKorLapLokasi : nggading IIReputation : 2Join date : 04.06.09Subyek: Re: Leren "UDUD" piye carane Lur....? Fri Jul 24, 2009 3:15 pm pada berhenti ngrokok yo negarane bangkrut lare
ngrokok yo negarane bangkrut lah sak krunguku (seka berita2)
Leren "UDUD" piye carane Lur....? Fri Jul 24, 2009 3:58 pm angap wae nek rokok ki barang sing di sengiti ko lak suwe2 iso nglereni.
NomadenReputation : -1Join date : 10.07.09Subyek: Re: Leren "UDUD" piye carane Lur....? Thu Aug 06, 2009 10:17 pm Negoro ora bakal bangkrut yen dho ra ngrokok. Toh mbako kui iso digawe liyane rokok..Nambahi tips men ora ngrokok: kurangi anggone ngrokok sithik2 (ning maksude dudu ngurangi rokoke kancane lho..) Sponsored contentSubyek: Re: Leren "UDUD" piye carane Lur....? Leren "UDUD" piye carane
ngerti… Njaluk tulung po’o karo bolo2 nang kene!!!!! 200 juta warga indonesia plus presiden mosok kalah karo wong siji iku, gawe
kagem engkang taseh siswa kwulo suwun latihanipun ingkang sregep….
7 Oktober 2010 pada 14:15 mas utawi mbak-mbak engkang ngurusi blog niki kulo nyuwun tulung artine dungo lan topo kalah dening sabar lan
maknanipun kain mori damel keceran niku nopo?
lan tali sakral niku kok kabehe 6.bolongan niku?
Pilihen wangsulan sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a,b,c utawa d! 1. Olahraga iku kanggo njaga........... a. Kuwarasan b. Kepinteran c. Penyakit d. Kesugihan
2. Yen bengi katon peteng.......... a. Njejet b. Mbranang c. Ndedet d. Ireng
3. Bapak ngombe wedang. Yen diowahi nganggo basa krama yaiku........... a. Bapak nginum benteran b. Bapak ngunjuk benteran c. Bapak dhahar benteran d. Bapak ngasta wedang
4. Sutri nyapu latar. Tembung sing dicetak kandhel kedadeyan saka tembung............... a. Nyapu b. Sapu c. Mapu d. Ngapu
5. Narada yen ditulis nganggo aksara jawa yaiku.............. a. nrd b. npd c. ndr d. nrf
6. Wong sing sregep olahraga bakal.............. a. Waras b. Lara c. cilik d. Gedhe
7. Lempung bahan kanggo nggawe................... a. Lawang b. Jenang c. gentheng d. Nagasari
8. Adhik nguber kucing. Jejere yaiku................. a. Adhik nguber b. Nguber c. kucing d. Adhik
ndadekake ukara sing becik yaiku........ a. n b. m c. ny d. ng
13. Eyang tuku jamu. Yen diowahi nganggo basa krama yaiku............... a. Eyang
luwih larang tinimbang................. a. Sepedhah b. Jajan c. bal-balan d. Bandha donya
15. jg by Yen diowahi nanggo aksara latin yaiku............... a. Jaga baya II. b. Ngaya bata c. jaya baya d. Baya nyata
Wangsulana pitakon ing ngisor iki! 1. Srundheng digawe saka................... 2. Puisi jawa diarani.................... 3. Bocah sing taberi sinau bakal pinter.
Taberi podho tegese karo............... 4. Basa ngokone tigan yaiku.................. 5. Bakso dipangan Susi. Jejere =............
Garapen miturut prentahe! 1. Bambang negor pring, Pisahen miturut kalungguhane! Bambang =.................... Negor Pring = ................... = ....................
2. Bapak tangi turu, owahana nganggo basa krama! 3. Sapa rana, tulisen nganggo aksara jawa! 4. Gawea ukara nganggo tembung: a. bungah b. mlaku-mlaku 5. Dhik Tari (tulis) layang. Tembung njero kurung kudune.............
1. Jaman biyen Kitabe penuh se lemari nganti gak ana tempate,
2. Jaman biyen sima’an Quran halaqoh kuat,
3. Jaman Biyen Bahtsul masail kabeh kitab di gawa,
5. Jaman biyen Gendakan/ Pacaran wedi kualat karo guru ketok langsung dita’zir,
jaman saiki cukup 10 hari bisa apal lagu OPLOSAN
jaman saiki nulis update status ” cemungut lha yao….”
9. Jaman biyen ningali pasuryane guru ndingkluk,
10 Jaman biyen cuma dikasih doa dan air putih penyakit sembuh,
Nov 19, 2011 1:41 am Nek pak mampir gone nyong ,kabari disik,soale nyong gawene ngarit,golek umpan wedus. Zam hadiJumlah posting : 33Join date : 29.09.11Age : 34Lokasi : LampungSubyek: Re: Numpang Lewat Yah... Sat Nov 19, 2011 8:21 pm wah iso muter muter
opo ora seneng menawa awak-awak iki yo cepet-cepet enggal entuk hasil sing kaya temenku
CMIIW)Jian ra patut tenan ngene iki kang... mosok awake dewe sing urip
samubarang OS seluler lan taun 2013, kang uga sadean piranti luwih saka Windows, iOS, Mac OS lan piranti digabungake [14]. [15] [16] [17] Ing 2013 Matha Google Play nyimpen wis luwih saka 1 yuta apps Android diterbitake, lan luwih saka 50 milyar saka aplikasi sing diundhuh. [18] A sinau conducted pemaju April-Mei 2013 ketemu 71% tinimbang pemaju bahawa
kanggo Android. [19] ing Google I / O 2014, ing bahawa biso dipercoyo exert ora luwih saka 1 milyar saka saben wulan aktif kedhaftar saka Android (kang wis wis aktif 30 dina), saka 538 yuta ing Wulan Jun 2013. [20] Android sumber kode dirilis dening Google saandhaping lesen mbukak sumber, senadyan paling mungkasi piranti Android kapal karo kombinasi mbukak sumber lan piranti lunak tertutup. [3] Ing pisanan awaken by Android, Inc, kang didhukung Google kewangan banjur dituku ing 2005, [21] iki dirasmikan Apa Itu Android ing 2007 minangka pawujudan saka Bukak handset Alliance-a konsorsium saka hardware, software, lan telekomunikasi biso dipercoyo ngarahke ing maju mbukak standar kanggo piranti seluler, macem Kapi Sing Android.
Android punika misuwur kanthi teknologi perusahaan kang mbutuhake siap-digawe, sedheng biaya lan sistem operasi customizable kanggo dhuwur-tech piranti. [23] Android kang mbukak alam wis diwanti-wanti komunitas gedhe saka pangembang lan pecandu nggunakake kode mbukak-sumber minangka dhasar kanggo masyarakat-mimpin projects, kang nambah fitur-fitur anyar kanggo maju kedhaftar [24] utawa ngowahi Android menyang piranti kang resmi dirilis mlaku sistem operasi liyane. Sistem operasi kang sukses wis digawe iku target kanggo paten pengadilan minangka bagéan saka dadi-disebut "smartphone
mangan karo adus tok..dadi yo mumpung neng pare ono acara kumpul para rockers dan di kancani SPG2 yo tak muleh wae hehehehe…lambeku wis kangen rujak cingur karo sego pecel !!!
Trishira) iku putrane Prabu Dasamuka (Rahwana), Raja Alengka. Jenenga ing basa Sanskerta tegesé "wong sing nduwé sirah cacahe telu". Trisirah nduwé sedulur sabapak, nanging béda ibu, ya iku Indrajit putrané Dewi Tari, Pratalamariyam utawa Bukbis putrané Dewi Urangrayung, Trikaya lan Trimuka putrané Dewi Wisandi, lan Yaksadewa.[1]
Trisirah iku sekti madraguna. Dhèwèké pinter babagan perang lan dolanan sanjata gada lan lembing. Nalika numindaki triwikrama, sirahé malih rupa dari cacah telu.[1]
Nalika Perang ing Krajaan Alengka, Krajan iku diserang èwonan kethèk, bala wanara kang dipandhegani déning Sugriwa. Serangan iku kanggo nylametaké Dewi Sita saka Rahwana. Trisirah maju ing palagan kanggo mbéla nagarané. Pirang-pirang wanara bisa dipatèni déning Trisirah.[1] Wibisana kang ngerti apesé Trisirah banjur ngongkon Lesmana supaya ngadhepi Trisirah. Lesmana kang diréwangi Rama pungkasané bisa matèni Trisirah. Trisirah mati amarga kena panah saktiné Lesmana.
^ a b c (id)Waluyo, Ki Solichin. 2007. Mengenal Tokoh Wayang Jilid Dua. Kaca 130. Surakarta: CV. Asih Jaya.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 2 Maret 2016.
wes tak delok nek youtube, gak puas bror … pas ngerti nek mininova.org, wah gak ngatasi pak .
nganggo speedy yo gak ngangkat pek lek kudu dl sakmono ambane… tengah2`e dl, trus mati lampu lak ….ngelak pakde….
Seringai+wrong way+pyong2 … top pak iku…
Ayo-ayo sopo meneh sing rung absen nang kene ?…
mbeloer says:	November 29, 2007 at 2:12 pm	Wedhus gibas e akhire metu, Basori ……
id sing jelas ( famous name ), ngko marai sing liyane melu2
ngomongne jaman metal abu2 putih aku iling lek pas main di brawijaya, garenk sing saiki jare master chef iku tibak e arek e grogian kl arep munggah panggung, jaman susah2 e majalah plyboy, arek2 iku malah wis duwe majalah terbaru, gawe ngusir grogi, garenk relaksasine buka2 playboy, giliran wis di celuk mc u/
dewe dadi kelingan jaman sik munggah mudhun panggung biyen(
iki maksude piye dab? ora mudeng aku... kok koyo dagelan wae...
kok mas, rata2 ora nganggo syarat macem2 mas
Iwan Yuliyanto(Mei 7, 2015 - 5:52 am)	Balas Wah ketoke menarik ki …
anotherorion(Mei 7, 2015 - 9:15 am)	Balas lumayan kok mas hehe
RT @BijakJawa: Siji kleru liyane bisa ngandani tanpa
KITO DAI WONG JOWO ISOKO JAWANI LAN NGUGEMI PIWULANG LUHUR KANG UTOMO
MANUNGGALING KAWULO KELAWAN GUSTI DALAM SERAT CENTHINI)
menawi bab filsafat kula nggih gadhah kok mas :d
Jumat, 20 Juni 2008 pukul 1:26 pm	@budiman: maksude njenengan nopo nggih?? *
Wayang Golek DORNA GUGUR Bagian ke-1 Yono Karyono
Berita saka Cina saka jaman Dhinasti T'ang saka Fa-Hien kasebut déné ing laladan Pasisir Lor Jawa sisih kulon ana masyarakat kang wis olih prabawa Hindhu(Indhia)[1]
Patilasan sajarah[besut | besut sumber]
Loro reco Dewa Wisnu kapanggih ing Cibuaya, Karawang, Jawa Kulon. Tarumanagara abad ka-7 Masehi. Makuthane sing mirip tabung padha karo reco gaya Khmer Kemboja.
Prasasti Kebon Kopi, ing Kecamatan Ciampea, Kabupatèn Bogor.[1]
Prasasti Tugu, ing Desa Tugu, Kecamatan Tarumajaya, Kabupatèn Bekasi.[1]
Prasasti Munjul utawa Prasasti Cidanghiang, ing Kecamatan Munjul, Kabupatèn Pandeglang, Banten.[1]
Prasasti Ciaruteun, ing Kecamatan Ciampea, Kabupatèn Bogor.[1]
Prasasti Muara Cianten, uga ing Kecamatan Ciampea, Kabupatèn Bogor.[1]
Prasasti Jambu, Nanggung, Kabupatèn Bogor.[1]
Prasasti Pasir Awi, Citeureup, Kabupatèn Bogor.[1]
Saliyane iku sumber carita bab kerajaan iki uga ana ing Naskah Wangsakerta sing dianggep kurang mitayani déning sawetara paniliti.
Purnawarman suksés ningkataké kasejahteraané rakyaté, iku isa dideleng saka prasasti Tugu déné raja Purnawarman meréntahaké gawé saluran kanggo irigasi kanggo ngelancaraké banyu kanggo sawah.[1]
Teratur lan rapi isa dideleng saka usahané Purnawarman kanggo nyejahterakaké rakyaté. Raja nggatékake kaum Brahmana amarga kaum Brahmana iku dianggep penting ing upacara korban kang dilaksanakaké ing Karajan kanggo tandha déné wong ing karajan iku ngormati para déwa.[1]. Wis ana pembageyan masyarakat kang strukturé wis apik ya iku wis ana pembagéyan kasta lan tugasé dhéwék-dhéwék.
Titah Raja nggawé terusan kang dawane tekan 6122 tombak kanggo nyegah banjir lan kanggo jalur pelayaran dagang antar laladan.[2]
Kabudhayan ing Tarumanagara wis dhuwur sebab bisa dideleng saka prasasti kang bisa nunjukaké déné wis ana kabudhayan nulis ing kono.[2]
Irigasi lan niaga(dagang)[3]
Susunan masyarakat wis teratur[3] wis kebagi ing kasta lan wis ana pembagéyan tugasé dhéwék-dhéwék[3]
wis nganggo huruf pallawa lan sansakerta[3] basa pergaulane Kun Lun saka Cina[3]
Karajan Salaknagara > Karajan Tarumanagara > Karajan Galuh lan Karajan Sundha
^ a b c d e f g h i j k (id)(Badrika,I.W.(2006).
Artikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Basa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 4 Sèptèmber 2016.
anugrah nglali iku musibah #filosofijawa 1 year ago
[Reply]	prasetya June 21, 2010 at 2:19 pm
wis to pokok’e sing pualing apik kanggo Bojonegoro lan persibo
ngunduh nggih Mas.Nuwun sewu nderek Nitip kados panjenengan kolowingiMaturnuwun
REKAM. Wayang (JURNAL ILMIAH SENI PEWAYANGAN), 4 (1). p. 1. ISSN 1412-9248
taklim kagem para kadang sedulur ingkang tansah minulya, mugi tansah pinaring
wis, titenono. lek abah gak sibuk dadi menteri, mesti sibuk nulis. mugo-mugo soyo akeh tulisane abah sing isok diwoco.
Lek gak onok tulisan sing mecungul, ayo podo kumpul-kumpul, terus dolen nang nggone omahe abah, karo koorrr bareng “Bah, awak kabeh iki nunggu tulisane
ANOM SUROTO, H, (1948 - ), dalang Wayang Kulit Purwa,
kok ga ketok seh sing ndek foto terakhir dewe ? tak mblayu disik
kok ga ketok seh sing ndek foto terakhir dewe ? tak mblayu disik reknggandol mode : oniki lho... nggae iki sik...ben
gawean sik mas ribet rak. karo dana mangsih po rak… mbok wedok njaluk motor je mas. meh nggo touring dewe kie .
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.03, tanggal 4 Oktober 2016.
mbah admin meneh yang kena..!!!)..kagem sedulur, sederek, menawi saget lan wonten wektu selo, mbok
ngebuka web ini, mbok ya jangan sungkan-sungkan ngasih comment di sini…..sik pancet wong pare kok awak e dewe dan sik tetep kangen karo pare….
kawi kuwi akeh omah pribadi arep dikon lewat endi lek arep ditutup meskipun bengi tok, saiki ae lek bengi repot arep
pm	umpomo mben dalan pinggire isih di turahi nganggo ngresepe
Ldr. Ayun-Ayun Pl.Br (gending selingan ing swasana pawiwahan )
jejering satriya tama winengku&nbsp;ora golek seneng nanging&nbsp;kudu bisa gawe senenging liyane
in becak with love (romantis oldis)
konek, wis pokoke ora cetho tenan, eneke gur kemropok, mangkel karo manyun
Ingkang sepindah sumangga kula lan panjenengan sedaya ngaturaken raos sukur dumateng ngarsanipun gusti allah ingkang sampun maringi kesehatan dumateng kula lan panjenengan sedaya.
Ingkang kaping kalih ngaturaken sugeng rawuh dumateng rencang-rencang sedaya lan kula aturi lenggah kanti sekeca.lan wonten ngarsanipun kula lan panjenengan wonten unjukan lan uba rampe kula aturi diunjuk lan didahar kanti sekeca.salasengipu mbok menawi mangke acara arisan sampun paripurna kula sakaluarga ngaturaken sugeng kondur dumateng panjenengan
lha, njenengan saiki malah luwih cedak nyang omahe Pak Rus,to 😀
aku njaluk tandatangane Pak Rus yo suk wae,pas dum2an duwit bisnis karo beliau, saiki foto
maneh.......kuwi wis seko nduwur tekan cilik2......
Gandhi Jayanthi images, Happy Gandhi Jayanthi wallpapers, Gandhi Jayanthi
Proses ya iku runtutan kedadéan kang alami utawa disengaja, bisa nggunakae wektu, ruang, keahlén, utawa sumber daya liyané, kang bisa kasil.
JV03 Dwi Mulyati pirembagan 5 Juni 2012 04.58 (UTC)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.56, 1 Maret 2016.
Sugeng Rawuh Wonten ing Sukawarah ... Mugi Saged Manfangati Dateng Ingkang Mbetahaken
fis3, wah awakmu dadi wong gedongan yoo.. saiki, dadi
says:	July 27, 2008 at 9:06 am	waduh Ju arek2 koyok e wis lali carane dadi artis kabeh he he, opo maneh Chawexx, dewek e trauma potone di edit dadi bugil he he masalahe jaman ndhisik ono salah siji
piye lak anggotane karo konco-konco pare kabeh seng sering nimbrung neng blog iki… podo kirim potone seng paling gres….soale wes podo lali kabeh….
ngerti gapuro sing mok oret2 kae no ..?
eh lha kok metu, terus akhir dekade `90 an jaman arek2 genjrang-genjreng kenthus wis main basket, iki satu2nya kiprah kenthus sing mendunia, cuma sayang
Mbah saiki, ora tak jwb lewat sms, neng kene ae…ben ruh kabeh. Mbah iku kisarane 53-56 kg,dadi lek Mbelur lan
Satu lagi, lek sampeyan kabeh duwe masalah kesehatan, loro ga waras-waras, stress ga mari-mari (iki
sayang, Mbah Admin wis tuwek, ra koyo biyen maneh..jane yo sik tetep pingin ndeleng ngono iku..
sonny bedoor says:	October 26, 2007 at 6:56 am
Ponorogo, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purwerejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Solo, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Ungaran, Wonosobo.
betawi, ayam sampyok, kerak telor, asinan betawi, dan nasi uduk.
Kue-kue[sunting | sunting sumber]
Kabupatèn Ende iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Ende iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Ende ketata saking 19 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ende&oldid=1102102"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 22 Oktober 2016.
Gusti Allah menika mboten nate sare Mas... mboten nate sare... mboten nate sare.
wrote: tenang wae tak susul mas edy waduh aku kok mesti kepasan ngisore mbak uchi ters sory mbak ra sengojo lo :;89: :;89: Waghh.. kang Iwans kih mesthi pinter milieh sing
wrote: tenang wae tak susul mas edy waduh aku kok mesti kepasan ngisore mbak uchi ters sory mbak ra sengojo lo :;89: :;89: Waghh.. kang Iwans kih mesthi pinter milieh sing iyop kok.... adus nang Pancuran lagi kih jatahku..... ngisore Kang Iwans wong yen lagi apes yo koyo ngene
pengin gawe artikel nganggo Wikipedia Basa Jawa bisa mujudaken karepe. Kabeh wong olih nambahi karo ngrobah saban artikel, langsung katon ora usah login ndhisit. Uga penthelengi FAQ (nganggo basa Inggris) yen pingin nggoleti keterangan luwih akeh maning bab
lan help sing mngemot keterangan carane nganggo lan melu-melu ngisi Wikipedia kiye. Kanggo nyacak bisa langsung klik bae ning kothak wedhi!
Pun tepangaken dalem Dodo saking jakarta, pingin srawung kalian pajenengan sa'doyo, hananging menawi pareng meniko.
Dalem ming nggumun, mugi meniko saged ngraketaken seduluran kito sedoyo.
Kula usul mbok menawi artikel ing mriki boten sah dianjuraken mawi basa krama utawi krama inggil, nanging dipun pasrahaken dhateng kortributoripun mawon. Alesan kula inggih punika:
- Basa jawa krama langkung angel dipun mangertos lan dipun serat, langkung-langkung kagem generase anom.
- Basa jawa krama punika boten asifat egaliter, ingkang dados bahan kritik kangge para pendukung demokrasi. Contonipun majalah Panyebar Semangat boten mawi basa krama nanging basa ngoko, kanthi pertimbangan ingkang bok menawi boten tebih saking gagasan punika.
Jokollang mbokbiléh kawulo mudo sampón kangèlan bebasan Jawi mawi boso kromo. Hanangéng kadhos pundhi maléh, yèn boso kromo meniko mboten dhipón cakaken samangké malah dhadhos ical.
Kapéng kaléhipón kulo ugi nepangaken ejaan énggal anggèn kulo ngreko dhoyo. Jalaran ejaan éngkang sakmeniko dhadhos angèl sanget kanggénipón kawulo mudo. Meniko salah setunggélipón sebab boso Jawi text ngalami kemundhuran. Monggo kulo aturi mréksani bab Ejaan supadhos saget mréksani problem2 éng babagan ejaan meniko.
Wóndhéné wonten éngkang ngersakaken imbal wicanten bab ejaan meniko, kulo aturi nyerat dumateng kulo. Mbokmenawi saget mernahaken supadhos langkóng saé. Cekap semanten atór pitepangan kulo.
Wis akeh sing ngrembug lan ngupayakake kahananing aksara Jawa supaya tetep urip. Saperangan ana sing ora pati maelu, saperangan sedulur rumangsa nlangsa amarga aksarane para leluhure wis ora diwenehi papan kanggo urip ing satengahing masyarakat Jawa, sing lagi tumapak menyang jaman 'modern'.
Ing wektu saiki, sing sarwa cepet lan padha kepengin praktis, ora mokal banjur padha ninggalake aksara Jawa kanthi pawadan 'repot' lan ora bisa kanggo internet. Bab iki kudune ora kedawa-dawa, jalaran ing kaca-maya, saiki aksara Jawa wis bisa disawang lan diwaca tumrap para sedulur ing isih padha kelingan lan ngerti tata-
Supaya bisa maca facebook kang nggunakake aksara Jawa, para sedulur kudu masang(instal) font Carakan Anyar menyang sajroning Windows. Dene pranala kanggo ngundhuh font mau yaiku :
Salah sawijining paguyuban (grup) facebook kang nyengkuyung adeging aksara Jawa yaiku: GinauMacaLanNulisJawa ing pranala: https://www.facebook.com/groups/210322645675685/
Ing papan mau ana katrangan (panduan) carane ng-instal font carakan anyar, jangkep lan keyboarde.
panjenengan bener. kurang na' karo sa-né dadi pasangan, kuduné. anggoro 09:29, 18 September 2006 (UTC)
Mas Ang, tulisan sugengrawuh ing aksara carakan "wikipedia jawi" nanging aksara latine "abasa jawi"? Apike aksara carakane ditambah nganggo tembung "abasa". Matur nuwun. Pras rembugan 14:01, 31 Agustus 2010 (UTC)
Alhamdulillah, sampun wonten Internet mawi basa jawi,mugiyo saget nguri-uri basa Jawi, ingkang nurut panuwun kawul0, basa jawi puniko sampun mulai luntur, utaminipun kangge warga pemuda kadosto kawula. Mugi-mugi wonten ing mriki uga wonten rubrik babagan sastra lan budaya jawa, supados nambah-nambahi ilmu "kejawen" tumrap kito sedoyo. Kepripun umpaminipun kita sesarengan ambangun mailing list basa jawa? Mangga kula aturaken dumateng panjenengan sedoyo.
Sugeng rawuh! Mugi-mugi saged nyumbang kathah artikel! Sampun log-in mboten? Meursault2004 14:57, 22 Jan 2005 (UTC)
enggé.padahal sakmeniko kitopun gadhahe indonesia,milo ejaan menawi saged ngetut take eyd(ejaan yg di sempurnakan)supados sedoyo tiyang indonesia ugi saged maos.(matur sembah nuwun)
Wah apik nemen kiyé ono situs web nganggo basa jawa. Muga-muga basa jawa ojo nganti ilang, sebabe jaman saiki bocah-bocah nom jarang sing nganggo basa jawa. Apa maning saiki akèh kursus basa inggris. Kena bae kita "go global" tapi aja ninggalaké basa jawa. Yo po ra?
Terus perlu dingertèni, kabupaten Pemalang kuwi ana rong (2) logat. Pancen bener logat Tegal kuwi ana kading Brebes tekan Pemalang. Nah, Pemalang déwé yo ana logat Pekalongané. Daérah Ampel Gading, Comal, karo Ulujami kuwi milu basa jawa logat Pekalongan.
Hayabusa future 11:37, 15 Desember 2005 (UTC)
nyuwun ngapunten dhateng penulis ingkang wonten ngandap piyambak, mbok bilih artikel i pun kebisak.. kulo mboten ngertos
Tepangaken kula wonogiren ingkang pados upa wonten mBatam. Kangge kula basa krama punapa basa ngoko mboten masalah, malah basa krama saged nambahi utawi ngleresaken basa kula ingkang taksih awon, Kula nyuwun tulung marang priyantun sadaya menawi saged mbantu maringi aksara jawi, E-mail kula arozemadi@yahoo.com Wassalam.......
Saran sithik mas Slamet, bab panggonan Kategori anyar: Èlmu:
Yèn miturut urutan abjad apa ora manggon - sawisé Budaya - sadurungé Filsafat?
njur makmur wenten kuto...! nanging engkang kulo sayang aken sedoyo niku sampun mboten kanthah sampun mbote emut kalih tanah kelahirane...!!!!!
Kothak wedhi ing Side bar[besut sumber]
Ing menu Sidebar tak tambahi menu "Kothak wedhi" ing sangisoré "Warung Kopi" supaya gampang nemokaké tumrap sing merlokaké ngayahi ngetès utawa nyoba tulisan. Matur nuwun. Pras rembugan 10:13, 24 Agustus 2010 (UTC)
Isa ora ya gambar satriya Jawa sing lagi waé digawé Mas Ang rada diedhunaké sithik supaya sirahé ora ketatab garis.
cecak menika panyeratipun wonten salebetipun pepet, boten wonten jawining pepet. Nuwun. Pras rembugan 00:59, 26 Januari 2011 (UTC) (copas saka kiriman Hardyanto)
Kulå gadhah vérsi ingkang énggal mugiya saged kanggé nggantosi tulisan aksara jawi punika.Empu rembugan 01:54, 2 Maret 2011 (UTC)
Kula nggih kirang sarujuk kalih panyeratan aksara jawi teng logo wikipedia, seratan Bahuwarna mardika kadosipun kirang leres amargi aksara na nganggé aksara na murda. Miturut kawula cekap nganggé aksara Ba Murda teng ngajeng seratan Bahuwarna, menawi dipun setujoni pengurus kula purun ndandosi logo wikipedia punika.Empu rembugan 02:01, 2 Maret 2011 (UTC)
Matur nuwun sampun kersa damel koreksi aksara Sugeng rawuh, manawi para kadang sutresna lan pengurus sampun sami sarujuk mangke kawula gantos. Bab aksara na murda, punika sampun nate kawula rembag kaliyan mas Revo, lan pamrayoginipun tetep ngangge aksara na murda. Manawi boten lepat tetimbanganipun amargi tembung bauwarna wau asal saking basa sanskerta supados taksih katingal asalipun. Punapa leres makaten mas Revo? Pras rembugan 14:18, 2 Maret 2011 (UTC)
Leres pak. Ing tèks-tèks klasik Jawi ngantos abad kaping 19 utawi 20 awal taksih nyerat mekaten. N satelasipun layar dados na murda. Meursault2004ngobrol 07:49, 20 Maret 2011 (UTC)
Mas Revo, mas Ang, mbak Tres, lan para kadang sedaya,
iku sawijining filem sing dirilis ing taun 2013. Film iki disutradarani déning Bille August lan adhedhasar buku roman karangané Pascal Mercier. Filmé antarané dibintangi déning aktor kondang Inggris Jeremy Irons.
Sinopsis cekak[besut | besut sumber]
Sawijining dina, guru basa klasik, Raimund Gregorius mangkat saka omahé menyang sekolahé ing Bern, Swiss. Ujug-ujug nalika ngliwati kreteg weruh ana wong wadon sing arep mencolot lan nglalu. Wong wadon iku banjur dicekel lan digèrèt medhun nganti ora sida nglalu. Banjur wong wadon iku takon marang Raimund apa olèh mèlu mlaku. Banjur dhèwèké mèlu mlaku menyang kelasé. Raimund banjur wiwit ngajar lan wong wadon iku lungguh mèlu ngrungokaké. Jakèté digantung. Banjur ujug-ujug wong wadoné metu lan mlayu. Dhèwèké dioyak Raimund amerga jakèté ketinggalan lan Raimund samar. Nanging wongé wis ngilang. Ing kanthongé jakèté, Raimund nemu sawijining buku roman abasa
Salazar. Salazar iku diktator fasis Portugal. Sajroning buku iku ana capé toko buku. Banjur toko buku iku ditekani lan dhèwèké takon sing adol apa kèlingan sapa sing tuku. Tibaké buku iku lagi waé dituku sadina sadurungé. Nalika ndeleng buku iku, ana tikèt sepur tiba. Tikèt iku saka Bern menyang Lisboa, Portugal. Banjur Raimund menyang stasiun, sapa ngerti wong wadon iku ana ing kono. Nanging wong iku ora ketemu banjur Raimund mlebu sepur. Ing Portugal dhèwèké nyoba nggolèki Amadeu do Prado.
Pratélan para paraga[besut | besut sumber]
Beatriz Batarda minangka Adriana do Prado enom
Adriano Luz minangka Rui Luís Mendes, Si Jagal Kutha Lisboa
Kritik lan panampa publik[besut | besut sumber]
David Rooney saka The Hollywood Reporter nulis manawa Billie August olèhé nyutradarani filem iki "panrapané katinggalan jaman ing endi prastawa wigati mèmper kaca buku banget,[1] kamangka Boyd van Hoeij saka kalawarti Variety ngarani filem iki sawijining "relik", dialogé bisik-bisikan lan ora akèh omongané. Saliyané iku
review". Variety. Dijupuk February 13, 2013. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Night_Train_to_Lisbon&oldid=1118500"	Kategori: Filem 2013	Menu navigasi
PortuguêsSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.57, 31 Januari 2017.
Jawa Suriname. Suriname Jawa.Para sadulur kabeh, sing ana ing tanah Jawa utawa sing ana ing Suriname, saiki ing tanah Jawa kayane lagi ngalami apa sing diarani udan salah mangsa. Tak arani mangkono amarga ing wulan Juni iku yen manut "aturan" kuduna wis ora ana udan wayah esuk. Ananging, nyatane nalika dina Rabu, tanggal 9 Juni 2009 wingi isih ana udan ing wayah esuk.Sasi April nganti Oktober iku kudune mangsa ketiga. Ora ana udan. Yen ana udan biasane ya mung sesasi pisan. Iku nalika aku isih cilik. Kurang luwih tahun 1970-an. Nganti tahun 1990-an sing tak ngerteni uga isih kaya mangkono iku.Nanging tahun 2000-nan iki rumangsaku, koq, wis ora kaya sing sakudune. Tanggal 8 Juli 2010, nalika aku nggawe tulisan iki waeisih ana udan wayah awan. Apa iki sing diarani udan salah mangsa utawa sing basa Inggrise diarani Climate Change.Yen pancen wis kaya mangkono iku, awake dhewe banjur kudu kepiye? Tak kira ora bisa yen awake dhewe namung meneng wae. Amarga Climate Change iku akibate akeh banget kanggo umat manungsa. ANA SAMBUNGANE....
iki. Yen kanca kabeh padha pengin kangen-kengenan, ayo aja sungkan-sungkan menehi komentar utawa nulis nanggon Blog iki. Nganggo basa Jawa alus
Ing. Armando Zambrano Ing. Fabio Bonfà Ing. Gianni Massa Ing. Riccardo Pellegatta Ing. Michele Lapenna Ing. Giovanni Cardinale Ing. Gaetano Fede Ing. Andrea Gianasso Ing. Hansjorg Letzner Ing. iunior Ania Lopez Ing.
Mbok Roro Dewi Gangga, Mbok Roro Cenethi, Mbok Roro Wilis, dan Mbok Roro Endang Sampur?.
Wirayat kanthi dahuru, lalakone wuri era, kang badhe Jumeneng Nata, amengku bawana jawi, kusuma trahing Narendra, kang Sinung panggalih sacred. (
Ing mangke karseng Hyang Agung, taksih sinengker marmaning, akeh ingkang katambuhan, mung kang the act of the mind, Sinung weruh Dening prince, iku kang mastani saged. (
doubt) Dene wontene dahuru, sasampune Hardi Mrapi, roaring so gung dahara, Sigar tengahira cadi lepen milli Toya lava, ngidul ngetan njog
Asia 2 (DAA2) Babak 6 ...
Dhèndhèng ya iku daging kang dikethok tipis dadi serpihan kang lemake dibuwang, dibumboni nganggo saus asam, asin, utawa legi kanthi digaringake nganggo geni cilik utawa diasinake lan dipépé. Asilé ya iku dhaging kang asin lan rda legi lan ora perlu disimpen ing lemari es. Dhèndhèng ya iku tuladha panganan kang diawetake.
Carane gawé[besut | besut sumber]
Resep dhèndhèng biyasané nggunakake sajinis dhaging, ya iku dhaging sapi. Nanging Dhèndhèng bisa digawé saka dhaging liyane kayata wedhus utawa babi. Biyasane dhèndhèng uga digawé saka asil mbeburu kayata venison, elk, caribou, lan rusa. Nalika iku, uga ana dhèndhèng saka kalkun, manuk onta, salem, baya, lan tuna. Dhaging kudu digaringake kanthi cepet, kanggo nyuwèkake tuwuhing bakteri. Carane ya iku dhaging dikethok tipis, utawa digepengake nganti tipis.
Ki Ageng Kulo nggih bade nyuwun Amalanipun , supados utang kulo cepet rampung. maturr nuwun
Nderek nyuwun ilmu nipun,mugi2 dodos amalipun.arif_budi_k@yahoo.com
January 16, 2010 at 9:36 am
iki piye to,,, kompetisi wis mlaku kok jadwale mek separo tok
jan gak pokro tenan, ngene kok extra joss gelem nyeponsori
cocoke iki liga baygon bakar, lha mbulet ae liga ne koyo obat nyamuk
Posted in piranti lunakTagged aplikasi, gratis, p2p, piranti lunak, tixati, torrent, unduh, windows	Navigasi pos
mengetahui tips . Urip kuwi dibagi telu, (1) panguripan, (2) urip, lan (3) ngurip-uripi. (1) Panguripan yakuwi sembarangkalir sing ana sanjabaning urip. (2) Urip yakuwi duwe nyawa . HELP Blackberry HELP.
”Iki Ilmu Karatoning Wali Pitu, waris saka panjenengane para wali kang pada sumare ing tanah Jawa kabeh.
Mekah. Artikel Harian Pikiran Rakyat, 10 Juli 2000.
Sumaryadi, Sugeng/Eriez M Rizal. Menengok Rahasia
sapi May 31, 2010 at 6:08 pm
Enek sing go jeneng Tlethongkebo nopo jenengan niku mboten mambu to, tlethong niku lak
pancen kerjo kulo nggih ngurusi sapi nopo njenengan ngurusi Tlethongkebo to…………… nyuwun duko nggih mpun dados
puinter gawe bokep lho, mengko pean dadi bintange …!!! wakakakak … piss bro ..!!!
ciput mardianto says:	August 20, 2009 at 10:56 pm	was pas mudik iki
sesama wong pare sing berkecimpung didunia musik iso saling mendukung,,,ayo mlaku bareng,, spo eroh gelem dok,,, mosok nak awakmu ngajak wong2 studio lungguh ngomomngne iku wong tuek2(senior) gak gelem ngewangi awakmu, aku
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kakean tulisan nganti bingung aku..!!maturnuwun... infone.. ketokke sing ngetik
Tegal Kota Bahari kuwe gelar utawa slogan sing wis paten kanggo kota Tegal, maknane: donya bahari kuwe donya uripe wong Tegal saben dina.
jumlahe ± 1.000 lewih, umume nganggo kapal cantrang, kapal purse seine uga kapal sing nganggo jaring arad.
Nang kota kiye juga ana galangan-galangan kapal sing gedhe sing biasa mbangun konstruksi kapal. Industri galangan kapal kiye wis dikenal kawit taun 1950.
Ojo sampe Bonek2 Liyane nanggepi komentarmu sing ngawur iku!
masbulo).. cah siji iki biar ngomong pakek bahasa indonesia pun tetep keroso jawane.. terus opo meneh yo?? cah wedok siji iki kalo ke mana-mana mesti udah kunciran kuda (ga tau deh sekarang), doyanane eek tapi rak gelem mangan kui.. nek
wingi mampir ke warung makan pinggir jalan…lucu,penjuale sakit gigi wae arep golek tombo nggone Ponari..hehehehehe..wis jan lucu..jare sakite mungkin digawe wong liya…
tenan! "Lha, wong sek anyar, kinclong, ae angel payune, opo maneh sing
Sega mawi basa krama sekul inggih punika beras ingkang sampun dipungodhog utawi dipuntanak. Prosés nggodhog beras kasebat ugi ngliwet. Beras dipuntanak supados mbangkitaken aroma sekul lan ndadosaken langkung empuk ananging tetep kajagi konsistènsinipun. Ndamel sekul mawi toya ingkang kekathahen ing wekdal ngliwet badhé ngasilaken bubur.
Werna sekul ingkang sampun mateng (tanak) macem-macem gumantung saking jinis beras ingkang dipunginakaken. Umumipun, werna sekul punika pethak menawi beras ingkang kagunakaken wernanipun pethak. Beras abrit utawi beras ireng badhé ngasilaken werna sekul ingkang mèmper kaliyan werna berasipun. Kandhungan amilosa ingkang asor ing pati beras badhé ngasilaken sekul ingkang langkung transparan lan léngkét. Ketan, ingkang patinipun namung ngandhut sekedhik amilosa lan méh sadaya arupi amilopektin, nggadhahi sifat kados makaten. Beras Jepang (japonica) kagem sushi ngandhut kadhar amilosa kirang langkung 12-15% saéngga sekulipun langkung léngkét tinimbang sekul ingkang dipunkonsumsi ing Asia Tropika, ingkang kadhar amilosanipun kirang langkung 20%. Umumipun, beras kanthi kadhar amilosa langkung saking 24% badhé ngasilaken sekul ingkang 'pera' (boten lekat, atos, lan gampil kapisah-pisah).
Sekul dipundhahar sebagéyan ageng pendhudhuk Asia lan dados sumber karbohidrat utami ing menu sedinten-dinten. Sekul ingkang dados makanan pokok biasanipun dipuncawisaken sesarengan kaliyan lawuh ingkang saged nglengkapi raos lan ugi nglengkapi kabetahan gizi menungsa. Sekul saged dipunolah malih sesarengan kaliyan bahan panganan sanèsipun dados masakan énggal, kados
ugi pirsani[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sekul&oldid=1089695"	Kategori: SegaPangananKategori ndhelik: Artikel DhasarArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
opo wae sing gelem nayanggo PERSIBO!!!OK
sing penting aku iso ndelok soko omah!!!
– nek iso dikek’i fotone pemain senengane kene nek ga PERSIBO!!!!
– opo malih ditambahi lagune BOROMANIA!!!!
“Ojo nggawe kisroh ning Manahan SOLO”
sing nduwe nang gunung kawi njauk ngelmu..........gosipnya begitu iyo ta? waduh,aq wis tau mrono,rasane sih
duwe ciri khas dewe2.....pokoke saben mulih ngalam ayas mesthi ngoskab karo tuku
nyuss...opo maneh eruh sing tuku podo wong malange,mesti
umumé ana, kapercayan iki diugemi ajaran-ajarané. Ana manéka warna aliran
kejawèn sing ana.Ciri utamané agama Kejawèn yaiku anané campuran antarané
animisme, agama Hindhu, lan Buddha. Agama Islam lan Kristen uga katon mlebu ing
sinkretisme.Sawijining ahli antropologi Amerika Serikat, Clifford Geertz, naté
nulis perkara iki ing buku The Religion of Java. Ing kéné dhèwèké nyebut
Kejawèn iku "Agami Jawi".Sadurungé agama Hindhu-Budhha mlebu ing
PSSI monyong cangkeme, lihat tu Nugroho gak Becus ngoceh2 ndok TV kuatir kualine numplek gemeteran Nurdin sok suci koyo wong Bego eh wis
nyumbang lali karo Lapindo, ngesakno tenan dulur2 sing di idek2 Bakri dkk dan Andi Darusalam wah piye PSSI dan Timnas maju nek jerone wong sing gak kompeten
Warga Berfoto Selfie di Jembatan Ambrol Ngadipurwo Blora | Muria News
Ngobrol bareng Sama Anak-anak S.Informasi| |--SI Angkatan 2000| |--SI Angkatan 2001| |--SI Angkatan 2002| |--SI Angkatan 2003| |--SI Angkatan 2004| |--SI Angkatan 2005| |--Nostalgi AMIK| |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Teknik Komputer| | |--TK Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Manajemen Informatika| | |--MI Angkatan 2000| | |--MI Angkatan 2001| | |--MI Angkatan 2002| | |--MI Angkatan 2003| | |--MI Angkatan 2004| | |--MI Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Komputerisasi Akuntansi| |--KA Angkatan 2000| |--KA Angkatan 2001| |--KA Angkatan 2002| |--KA Angkatan 2003| |--KA Angkatan 2004| |--KA Angkatan 2005| |--Nostalgia STBA |--Ngobrol Bareng Sama
Wes, ngono wae Kang... haha! Rasah nemen-nemen le mikir negoro. Sing penting isih bagas waras ati awak lan
Limanowa (Jerman Ilmenau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Limanowa&oldid=1090395"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
mboten usah Bu, sampun gadah, katah 😛
Reply	marsudiyanto permalink*	30/06/2010 19:11	Bune mudeng rak…
“Mboten Udah” ki artine opo jal…
kui boso sansekerta, ketok gak nduwe kamuse 😛
marsudiyanto permalink*	30/06/2010 19:13	Nek karo aku wanter tapi nek karo bojoku kok grogi knopo to?. Ngetik wae klera-kleru…
Nutule keyboard mesti nganggo driji sikil iki… 😉
dikandani dudu aku sing nutul, kui tugase
Reply	marsudiyanto permalink*	30/06/2010 19:00	Tak woco ko nduwur mengisor, ko ngisor mbalik munggah kok gak nemokke opo2 yo.
Iki sing gak cocok postingane opo pikiranku yo…
wis toh, ora usah mekso diwoco, mundak komentare nganeh-nganehi 😛
Reply	marsudiyanto permalink*	30/06/2010 19:02	Ojo2 aku salah mlebu blog iki…
Iki sing wingi tak unguk2 opo dudu yo…
Jawa singkatmu.Negesaken Identitas BangsaAssalamualaikum wr.wb.Sugeng enjing kula haturaken dumateng Ibu Guru kaliyan rencang-rencang sedanten. Ing wekdal punika kula bade ngaturaken pidato ingkang wonten kaitanipun kaleh pangenget dinten kamerdikan.Tanggal pitulas agustus kaleh ewu enem belas meniko, bangsa Indonesia ngrayakaken dinten kamerdikan ingkang kaping pitung doso satunggal taun, yuswa ingkang mboten saget malih disanjangaken enem. Yuswa kang sampun mateng kagem pembangunan ekonomi, sosial, politik, lan hukum ingkang sejatosipun kedah sampun mapan. Negari-negari tanggi kang mardika sak sampunipun Indonesia, sampun ninggalaken kemajuan ing werni–werni bidang kahuripan. Kados pundi bangsa kita, napa sampun saget maujudaken kemajuan ing werni–werni bidang kahuripan?Kita mboten perlu sungkan ngakeni menawi selami swida satunggal taun puniko, mboten katah kemajuan ingkang saget kita wujudaken. Ing bidang ekonomi saget kita tingali wonten kasenjangan kang langkung wiyar antaranipun kelompok sugih lan miskin, lan lapisan ekonomi kelas menengah mboten cekap jumlahipun kagem njembatani kasenjangan kasebut.Ing bidang hukum, kita tingali wonten proses panegakan hukum kang langkung sae, khususipun ing penanganan kasus korupsi. Ananging, pancet kemawon niku kados puncak gunung es kang diberantas namung ing permukaanipun kemawon. Sejatosipun kejahatan korupsi sampun dados wabah ing sedanten lini ing negari kita.Ing bidang politik kita tingali, euforia kabebasan wonten ing pundi–pundi. Hal punika ndamel bungah, amargi selami tigang dasa kaleh taun ing mangsa orde baru kita mboten gampil angsal kabebasan berpolitik. Ananging,kabebasan kang wonten ing saat punika dados kabebasan kang kabablasen. Masayarakat dados mboten terkontrol, mboten manut hukum, lan arogan ing tengahipun impitan kasusahan lan kemiskinan.Ing bidang–bidang lintunipun kados pendidikan lan kesehatan, kita ngadapi problem ingkang sami, masalah kang sistematis ingkang ngantos
Malaysia, kang sampun langkung tebih ninggalaken kita. Pemerintahan ing kekalih negari kasebut, kuat, wibawa, lan dihurmati rakyatipun. Singapura sampun melejit dados negari maju ing tengahipun katerbatasan sumber daya alam lan luasipun wilayah. Malaysia ananging alon ananging mesti, milai cucul saking kategori negari berkembang lan siap dados salah satunggalipun negari maju ing Asia.Ingkang aurat, badhe milai saking pundi kita sak mestinipun ndandosi raga? Nalika proses politik taksih kentel paringi werni ing panegakan hukum, ndadosaken aurat sanget badhe maujudaken negari hukum ingkang kuat. Nalika panegakan hukum mboten gadah daya, angel anggeripun ngarepaken wonten kemajuan ing bidang kahuripan lintunipun.Pangenget dinten kamerdikan puniko, mugi-mugi saget dados momen damel merefleksikan raga. Menapa kemawon ingkang sampun digayuh bangsa kita, napa pantes kondisi negari kang langkung setengah abad mardika taksih kados wektu sakmenika? Tetaken–tetaken ageng menika namung saget dipunjawab kalian tekad, menawi Indonesia kedah mardika, saestunipun mardika secara sosial, politik lan ekonomi.Dados milai sakmenika kita sedanten kedah mawas diri lan sami-sami maujudaken warga ingkang sadar hukum lan ngraketaken sesambungan pitulungan lan kekeluargaan, supados kita saget tentrem lan aman, paling mboten ing lingkungan sekolah kita piyambak. Mugi-mugi kita sedanten diparingi kasehatan lan yuswo awet kalian Ingkang Maha Kuaos.
ingkang kula hurmati. Sugeng rawuh dumateng sederek-sederek sedanten. Puji syukur kunjuk dumateng Ingkang Maha Kuaos, ingkang sampun
UNDANGAN INGKANG KULA HURMATI”,RA Kartini punika putranipun Bupati Jepara ingkang asma RMAA Sosroningrat, salah sawijining bangsawan ing tlatah Jawi. Gesangipun Karatini namung sekedap, ananging penggalihipun Kartini kagem kemajuan kaum wanita saget tembus puluhan dekade.RA Kartini panci sampun seda 102 (setunggal atus kalih) taun kepengker tepatipun tanggal 17 (pitulas) September 1904 (setunggal ewu sangang atus sekawan). Ing yuswa Kartini ingkang taksih enem, sukmanipun sampun rekaos mikiraken kondisi wanita ing jamanipun. Gesang dipun pingit ing lebetipun belenggu adat istiadat Timur ingkang kaken lan kokoh, ingkang damelaken asta lan sukunipun keraos dicencang. Sukmanipun Kartini kagungan kekarepan berontak. Sejatosipun tertekan lan mboten kagungan daya, Kartini mboten patah semangat, terus berjuang liwat buah penggalihipun ingkang revolusioner lan visioner.“PARA UNDANGAN SEDANTEN”,Kartini punika figur wanita ingkang kagungan pola penggalih revolusioner, salah sawijining pahlawan ingkang berjuang liwat penggalihipun. Bab punika ketingal nyata ing lebetipun serat-seratipun kagem rencang Landanipun ingkang katulis ing buku “Habis Gelap Terbitlah Terang”. Saking penggalih Kartini punika, pemberdayaan wanita saget maujud nyata, contohipun katah sekolah-sekolah utaminipun damel lare istri.Kartini punika ugi figur wanita ingkang kagungan pola penggalih visioner, ing lebetipun
kalih ing wingkingipun tiyang kakung, Kartini wantun merjuangaken kesetaraan gender, kesetaraan istri utawi wanita lan kakung.Kartini ugi sanget mentingaken pendidikan. Sejatosipun Kartini punika putranipun bangsawan, ananging Kartini kagungan rasa tepa selira dumateng kawontenanipun kaum wanita lintunipun. Dibandingaken kaliyan jamanipun Kartini, kaum wanita sakmenika sampun katah ngeraosaken kemajuan. Ing jamanipun Kartini, wanita ngeraosaken susah ing lebetipun pingitan lan mboten kagungan kabebasan. Kartini ugi ngenalaken seni lan budaya ingkang dilaksenakaken liwat nglempakaken lan ngenalaken para pengrajin ukir-ukiran Jepara dumateng rencang-rencangipun tiyang Landa.“PARA UNDANGAN SEDANTEN”,Selaras kaliyan penggalihipun Kartini ingkang ngangenaken perubahan damel wanita, mangga para wanita kang dados generasi enem sageto terus maju lan mboten kelem mila ngadepi werni-werni tantangan. Sak punika katah kesempatan damel
ngantos tingkatan inggil. Pendidikan punika sanget diperlokaken supados para wanita saget mandiri lan maujudaken kemaupuanipun. Ilmu ingkang dipelajari ing bangku pendidikan, katah sanget kagunaanipun mbenjing menawi sampun nyambut damel, membina hubungan sosial utawi
ingkang gesang ing jaman katah kemajuan sakmeniko, sageto nindakaken sesuatu kang maringi manfaat kagem lingkungan kita. Para wanita kedah saget uga gadah kekarepan mberdayakaken piyambakipun lan
ingkang positif, perubahan punika kedah diwiwiti saking piyambakipun.Ing tengahipun donya ingkang langkung berkembang lan terus maju punika, wanita kedah kagungan jati diri. Wanita kedah terus belajar dados manungsa kang disiplin, jujur, kagungan iman ingkang kuat, inovatif, tekun lan ulet. Namun sejatosipun mengaten, kedah dipun inget menawi tugas utami wanita niku dados ibu ingkang ngramut keluarganipun supados utuh lan bahagia ananging mboten damel aurat jangkah laku nipun wanita kagem maju lan maujudaken kemampuanipun.Cekap semanten pidato kula ing acara pangenget “HARI KARTINI” ing dalu menika. Kula haturaken sembah nuwun dateng para undangan sedanten. Menawi
ilang Februari 11, 2014 dening nawakake 8 Komentar Versi 0.9.5 dirilis ora kesuwen ago, dan versi lengkap 0.9.5.1 dirilis uga. Kowe dhewe bisa takon, I am looking for nganyari ing wordpress Dashboard lan aku ora weruh apa-apa, carane nerangake?
Mbusak versi saiki saka plugin lan nginstal versi saka wordpress.org lan eloni prosedur nganyari
download manual versi paling anyar lan mung ngganti file ing server.
stephanie ling ngandika	April 12, 2014 ing 11:49 ing	1
Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani *Komentar Sandi * Email * Situs web Kowe @ r *
Obat Pembesar Penis Kuala Lumpur Malaysia Di Jawa Timur Meliputi :
Slenthem iku piranti gamelan Jawa sing ditabuh. Slenthem iku disokaké ing panggon sing fungsiné kaya ayunan lan ing ngisoré ana tabung utawa silinder kanggo ngetokaké gema swarané.
Miturut konstruksiné, slenthem iku kalebu kulawarga gendér; utawa dijenengi gendèr panembung. Nanging slenthem duwèni bilah padha karo bilah saron; Slenthem oktafé paling ngisor yèn ing klompok instrumèn saron. Kaya demung lan saron barung, slenthem mainaké lagu balungan karo wilah sing winates.
Wujud slenthem iki mèh padha karo gendèr. Ananging wilahé luwih gedhé tinimbang gendèr. Arupa lèmpèngan kuningan utawa wesi kang nduwèni titilaras.[1] Lémpéngan iki kabentuk kanthi resonansi pring kanggo mbanteraké swara.[1] Nanging uga ana wujud slenthem liyané, ya iku kaya slenthem kang lumrah, mung waé ing tengahing wilahan nganggo pencon, déné tabuhé ora béda kaya tabuh bonang. Slenthem kang mengkono iku lumrahé kagawé saka wesi.
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.36, 11 Maret 2016.
ke arah pamer tak tinggal ngobrol ae karo cah liyane….
tp inget jg bro benny…jangan sampai abis nulis ini sampeyan kayak
A. WACAN NARASI (NYERITAKAKE) Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang
Tommaso Padoa-Schioppa (23 Juli 1940 - 18 Desember 2010) iku sawijining ékonom Italia. Dhèwèké misuwur minangka panggagas valuta manunggal Uni Éropah, Euro. Dhèwèké uga naté njabat dadi Menteri Urusan Ékonomi lan Keuangan Italia saka Mei 2006 nganti Mei 2007.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tommaso_Padoa-Schioppa&oldid=1099217"	Kategori: EuroLair 1940Pati 2010Tokoh Italia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 19 Oktober 2016.
Kangmasse : Mosok sinau pajak…. aku ra arep dadi gayus… Pak Bambang: durung kober ngriview pak, lha iseh ujian terus e….
RT @BijakJawa: Siji kleru liyane bisa ngandani tanpa ngelarani #DuweKanca 1 year
saking info menika kula saget ngarampungaken tugas saking bapak guru kula ….sepindah malih kula ngaturaken agunging panuwun dumateng web menika matur nuwun njih….,,,, 235. shinta
jo lali mbuka kamus, biasane ra tau mudeng tulisanku 😦
Reply	marsudiyanto permalink*	26/06/2010 19:12	Etanol kuwi sakjane nduwe pacar ora
Balihone wis masuk draft, tinggal nerbitke.
Wong2 wis tak kabari ben melu voting.
Nek ning kene nggone ireng, kurang pencahayaan.
halah, nggon ireng ngene yo seneng mampir beee 😀
Visi Misi jelas wis tak awurke sak ngawur2e.
Nggolek data ning kene gak ketemu2 mergane durung Standar ISO
Logone yo biasa, Panda mringis kuwi.
Nonton Bareng mengko tak kirimi IPne.
Pokoke IP ngono wae. Diarani Indeks Prestasi yo keno, wong iki bebas kok.
ora ono nonton bareng, ning kene onone mangan bareng, wong sugih soale 😀
Nek meh ngerahke massa (massa opo masa yo) boleh juga, nggonaku kan gak perlu keamanan.
Kecuali nek danane gelem urunan yo piye maneh… 😀
aku ora perlu massa, ning ngendi2 panda musti menang lawan koepoe sing ora iso
ora mung tulisane, kabeh ki aneeehhh…**wong
lagune slank sing judule teng2 blues karo apatis blues ,dadi cocok karo keadaan saiki sing kabeh serba apatis .
PSSI cok kerek jaran asuh klarap wedhus gibas wedhus kacang wedhus sak blantik'e sapi tengngu tumo laler coro badak setan alas setan ndeso setan
Damar Sri Prakoso/JIBI/SOLOPOS Jagad Jawa,Lifestyle
Mahesa Lawung MAHESA LAWUNG (Espos/Burhan Aris Nugraha)
Ing Gondorasan, sakabehing ubarampe sesaji karacik dening abdi dalem Gondorasan. Sakwise sesaji lan ubarampe kanggo wilujengan sumadya tumuli kagawa tumuju ing Sitihinggil saprelu kadonganan dening para ulama.
Paripurna kumbuling pandonga ing Sitihinggil, kabeh abdi dalem kang kadhawuhan nindakake wilujengan nagari Mahesa Lawung kanthi bebarengan numpak kendharaan tumuju ing Alas Krendhawahana. Ora lali nyangking sakabehing sesaji kang bakal kadonganan maneh ing Alas Krendhawahana. Sesaji kang utama yaiku sirah kebo lan tracak.
Mangkono gambaran kawitane adicara wilujengan nagari Mahesa Lawung kang ajeg diadani dening Karaton Surakarta Hadiningrat ing dina Senen utawa Kemis pungkasan ing Wulan Rabiulakhir. Dinane pancen bisa Senen utawa Kemis sing tibane dina mau ing pungkasan kang cedhak karo enteke Wulan Rabiulakir.
Miturut dhosen Ilmu Sejarah FSSR UNS Solo, Tundjung W Sutirto, Mahesa Lawung iku salah sawijining adat Karaton Surakarta kang isih lumaku nganti saiki. Upacara Mahesa Lawung minangka upacara wilujengan nagari kang uga dadi sarana panyuwunan kawilujengan tumrap sakabehe, wiwit ratu, karatondalem, sentana dalem, abdi dalem, kawula dalem lan nagari Republik Indonesia.
“Upacara Mahesa Lawung iki dileksanakake minangka salah sawijining wilujengan papat keblat. Mapane ana ing sisih lor yaiku ing Alas Krendhawahana, kang mapan ing wilayah Kecamatan Gondangrejo tlatah Kabupaten Karanganyar. Papan iki diyakini minangka pancering keblat ing sisih lor saka Karaton Surakarta,” ujare Tundjung marang Espos, Rebo (28/3).
kawiwitan saka anane dhawuhdalem Sinuhun kang sakbanjure ditindakake dening para abdi dalem wiwit saka papan Gondorasan nganti tumekaning Alas Krendhawahana kanthi urut-urutaning adicara kang mirunggan.
Kang nggeret kawigatene bebrayan, upacara Mahesa Lawung iki nggunakake ubarampe baku kang arupa sirah kebo. Sawuse didongakake, sirah kebo iki uga dipendhem ing alas kono. Jarene Tundjung, upacara Mahesa Lawung ubarampene kalebu jangkep. Ananging sing paling mligi kudu ana yaiku sirah kebo kang wis megawe utawa sumadya kanggo nyambut gawe ngolah sawah, garu lan luku. Tegese kebo kang dinggo sesaji kuwi kebo lanang kang durung kanggo makarya ananging wis sumadya makarya.
“Kudu kebo lanang, sing sejatine ngandhut piwulang nyuda hawa lan nepsu amarga kang sinandhi kebo lanang kuwi seneng berik. Supaya menehi tuladha tumrape manungsa, aja seneng padudon,” tandhese.
Dene sesaji liyane kang kudu ana yaiku sakbangsane iber-iberan kayadene pitik lan menthok kang cara mangsake kudu dipanggang. Saliyane kuwi isih ana maneh sesaji kang wujud sekar, sega, woh-wohan lan sakpanunggalane.
Sirah kebo lan tracak mau kanggo sesaji kanthi dipendhem ing Alas Krendhawahana kono. Dene iwak kebo bisa kapurak dening sapa wae kang mbutuhake. Ana panemu manawa kebo mangkono iku minangka kewan kang kalebu cedhak marang panguripaning manungsa Jawa. Minangka tandha kabudayan agraris kang minangka kabudayane tanah Jawa. Mula saka iku kebo minangka simbul sesaji suci awit kewan kebo kuwi kang cedhak karo penguripaning manungsa Jawa.
Disebutake Tundjung, akeh piwulang kang bisa kajupuk saka upacara Mahesa Lawung. Piwulang tradhisi upacara Mahaesa Lawung upamane. Ngandhut surasa prelune ngagungake panyuwunan marang Kang
nganggo sarana sesaji murih antuk karahayon ing donya bebrayan agung. Piwulang liyane yaiku minangka sarana nggulawenthah karukunan tumrap ing sapadha-padhane. Aja seneng padudon kayadene kebo lanang yen ketemu kebo lanang tansah seneng berik. Mula saka kuwi upacara Mahesa Lawung uga minangka tuladha ngendhaleni hawa nepsune manungsa amarga samangsane hawa nepsu mau ora dikendhaleni bisa kaya patrape kewan malah kapara ngluwihi kewan.
Majalengka, Purwakarta, Subang, Sukabumi, Sumedang,
Tasikmalaya, Pangandaran, Banjarnegara, Semarang, Banyumas, Magelang, Batang,
Pekalongan, Blora, Salatiga, Boyolali, Surakart, Brebes, Tegal, Cilacap, Demak,
Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati,
“ Om Bhuktyantu sarwa dewa bhuktyantu tri
Loka natham sageneh sapariwarah, sarwagah, sadhasidasah “.
maryuni saiki sering mlaku bareng iis gundul iku ….
koyone iis saiki dadi IO ne yae ya 🙂
Tosan: iis gundul? Lho ada yang baru to? 🙂
Spesifikasi mbok nyai kuwi neng endi endi tansah nggowo asune, deweke marah-marah
Comment pisan maneh ah, ben ketok rame…
horak perlu, aku malah seneng suasana hening
titleMar 2006: 1 1 Brebes Panganan lan Plesiran Apr 2006: 1 2 Mitos Pendakian Gunung Slamet , 2 2 Kabupaten Brebes , 3 1 Kesugihan, Cilacap
tikus ultrasonic, jual alat pengusir tikus, alat pengusir nyamuk,
alat pengusir tikus murah, alat pengusir tikus nyamuk dan kecoa, alat pengusir
Kiye kuwe halaman pembicaraan sing digunakna kanggo mbahas penyempurnaan artikelKaca Utama.
Kaca kiye dudu forum kanggo diskusi umum bab subyek artikel.
Ketikna teks anyar nang ngisore teks sing wis ana. Tulung aweh tanda tangan nang komentare Rika carane yakuwe ngetikna papat karakter tilda (~~~~).
Tembe gabung karo Wikipedia? Sugeng rawuh! Silakan bertanya jawab utawa memperkenalkan diri Anda.
ora teyeng nyunting artikel kiye jalaran direksa, Rika teyeng njaluk penyunting sejen karo nyantumna {{editprotected}}.
Pindah halaman ?[besut sumber]
Kiyé yan judul kaca iki dipindhah nang Kaca Utama? Sebabé halaman utama iku basa Indonesia. Meursault2004 18:20, 30 April 2006 (UTC)
Setuju, ning primen carane nyong ora paham (jane wedhi ngrusak maning).- Slamet Serayu 05:25, 1
kiyé migunané tumrap inyong lan sedulur2 mBanyumas khususé... wis dhisit lah, mbok dadi
perlu degawékna lomba artikel basa banyumasan kaya duweké basa jawa sing lagi nganakna Papat Limpad.Empu 13:01, 19 Maret 2011 (UTC)
Mulane mayuh diurusi...Kiye artikel dhasar baen esih akeh sing abang pranalane. Mbok ditulungi nggawe artikel
basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang: navigasi, golèkTata SuryaBab lan paragraf[delikna] * 1 Prakata * 2 Tata Surya Dhewek * 3 Planet-Planet * 4 Tata Surya Liya * 5 Tangga Tata Surya Dhewek * 6 Deleng Uga[sunting] PrakataTata Surya (basa Inggris: Solar System) kuwe sistem planet/perplanetan sing nang pusate ana lintang. Nang sistem kuwe uga termasuk kabeh benda-benda angkasa sing ngideri lintang kuwe, uga termasuk kabeh gaya gravitasi sing ana nang sistem kuwe.Masing-masing lintang duwe sistem planet dhewek-dhewek (ning ana uga lintang sing ora duwe sistem planet). Lintange dhewek sing
sing mandan lengkap. Nang tengah-tengah ana lintang sing jenenge Srengenge utawa Matahari, akeh benda-benda angkasa sing ngideri srengenge kuwe antarane planet, satelit, asteroid, komet lan liya-liyane sing terikat gaya gravitasi srengenge. Tata Surya dhewek kuwe dibungkus lapisan sing jenenge Awan Oort.[sunting] Planet-PlanetTata Surya dhewek kuwe pusate nang lintang sing
kuwe mung ana 8, dadi pluto dilebokna nang kategori planet cilik.Awan Oort (basa Inggeris: Oort cloud)
Anyar[sunting] Tata Surya LiyaTata Surya LiyaTata Surya Liya utawa basa Inggris: extrasolar planets, kuwe sistem tata surya nang lintang-lintang liya.Wis akeh bukti nek akeh lintang nang alam semesta kiye duwe sistem tata surya dhewek-dhewek, artine lintang-lintang kuwe juga duwe sistem planet. Ngantek Agustus 2006 wis lewih sekang 200 planet ditemokna sing ngideri lintang-lintang liya, ana lintang sing diideri mung siji planet ning uga ana sing diideri akeh planet persis kaya sistem Tata Surya sing dienggoni awake dhewek.[sunting] Tangga Tata Surya DhewekTata
jenenge Alfa Sentauri A karo Alfa Sentauri B. Ngantek siki urung ditemokna ana apa ora planet sing ngideri lintang-lintang kuwe.Tangga-tangga liyane antarane: Lintang Barnard, lintang Wolf 359, lintang Epsilon Eridani uga Tau Ceti.[sunting] Deleng Uga * Tata Surya LiyaTulisan/artikel kiye egin tulisan rintisan.Mangga melu ngembangna dadi tulisan sing utuh.mBalik ming:Astronomi ; Benda astronomiSumber artikel iki saka kaca situs web: "http://map-bms.wikipedia.
pandhu arah * Kaca Utama * Komunitas * Kedaden Anyar * Pengobahan * Kaca Liya * Rewang * Sumbang danagolet tulisan perangkat * Pranala Kaca Kiye * Pengobahan terkait * Kaca-kaca khusus * Edisi Cetak * Pranala permanèn * Kutip (sitir) kaca ikiPowered by MediaWikiWikimedia Foundation * Kaca iki diowahi pungkasané nalika 03:11, 28 November 2006. * Kabèh tèks kasedyakaké miturut GNU Free Documentation License. * Kebijakan privasi * Prakara Wikipedia * Pamaidonan
Saparua | Seram Utara | Tehoru | Teon Nila Serua
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.01, 13 Maret 2016.
liman, kodam, ayat, karomah lan sakpiturute nggih monggo kersoo.................nyuwun pwngapunten kirang langkungipun....tapi memding gak ngerti
nggone mbahku barang nek entuk arep tak gowo......kang agus mbok nggone
Pamore beras wutah kuwi kiro2 sugestine ngo ngopo yo kang enek sing ngerti ra??????????Nderek urun rembuk nikimenawi mboten klentu(salah) keris pamore beras wutah niku dinge kerejeken(rejeki)-cocok kagem pejabat- cocok kagem pedangang- cocok kagem pengusahaSumonggo di lanjut mbok bilih
Dhek jaman cilik mbahku pusakane pirang pirang , nanging sayang ga ono sing gelem ngurusi. denger2 saiki wis masuk museum. Lha durung suwe iki aku di paringi keris karo almarhum pak
wae, saiki gari siji warisan kawit nabi adam, Keris uga disebut sipat kandel tegese bisa kanggo sarono nuwuhake keyakinan utawa kemantepaning ati, lha nek wis rumangsa nggadug kejaten yo ra usah tergantung karo daya linuwihe pusaka, cukup dirawat sing apik2 pinangka wujud bektine marang leluhur sing wis paring akeh seserapan, mbokne ngono kui sing apik yo..., yen diudarasa, jane sing ampuh iku
iki ora biso diduduhne maring wong sembarangan. yen dibukak sembarangan neng sakweneh papan, mengko akibate akeh bocah pada ngawu awu sudharmo.wis lah sakiki ngomongke pangot apo linggis ngono lho :
Jroning agama Katulik, béatifikasi (saka basa Latin "beatus", sing bungah) iku sawijining pangakuan utawa pratélan sing diwènèhaké déning gréja marang wong sing wis nilar donya yèn wong kasebut iku wong sing bungah. Béatifikasi diwènèhaké marang wong sing dianggep wis nyambut gawé sregep kanggo kabecikan utawa duwé kamirungganan sacara spiritual. Beatifikasi merlokaké bukti arupa mukjizat (kejaba jroning kasus martir), minangka bukti yèn wong sing dianggep suci iku wis ana ing swarga lan bisa nyembahyangaké wong liya.
Wong sing éntuk béatifikasi diwènèhi gelar beata kanggo priya lan beato kango wanita. Prosès iki arupa bagéyan saka prosès kanonisasi sing biasané dilakokaké sawisé antuk gelar venerabilis (sing pantes diurmati) sadurungé antuk gelar santo utawa santa.
(en) Prosès kanggo dadi sawijining Santo utawa Santa
Béatifikasi&oldid=889061"	Kategori: Rintisan mawa topik KatulikSanto lan SantaIstilah jroning Gréja Katulik Roma	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.44, 26 Januari 2015.
1 Tèsalonika 51Para sedulur, aku ora usah nulisi kowé bab kapan tekané Gusti lan ènèng apa bakalé nèk Dèkné teka. 2Awit kowé kabèh wis pada ngerti déwé nèk Gusti Yésus tekané ing sakwijiné wantyi sing ora kenèng diarani, kaya tekané maling kaé, awaké déwé ora ngerti sakdurungé. 3Nèk wong-wong pada rasan-rasan: “Wis tentrem lan wis apik saiki,” terus mak bleng, karusakan gedé teka, kaya wong wédok nèk arep mbayi kaé, dadakan krasa lara. Wis ora kenèng diendek menèh. 4Nanging kowé ora usah sangsi, para sedulur. Kowé pada ngarep-arep Gusti, dadiné nèk Dèkné teka kowé ora bakal kagèt kaya wong nèk kemalingan kaé. Ora, awit kowé ora kaya wong sing mlaku nang petengan kaé. 5Ora, awaké déwé iki kaya wong sing mlaku ing wayah awan, ing padang, dadiné bisa weruh. Ora kaya wong ing petengan. 6Mulané para sedulur, hayuk awaké déwé uripé aja kaya wong turu, awit wong nèk turu kuwi nèk ènèng apa-apa ora ngerti. Ya kaya ngono kuwi uripé wong sing ora nurut Gusti. Nanging awaké déwé kudu melèk lan jaga-jaga. 7Pantyèn, wong turuné ya wayah wengi lan sing mabuk ombèn ya mabuk wayah wengi. 8Nanging awaké déwé iki sing urip ing padang kudu sing awas. Awaké déwé bisa njaga awaké déwé nèk awaké déwé pretyaya marang Gusti lan trésna marang Dèkné lan marang sakpada-pada. Awaké déwé kudu njagakké lan pretyaya tenan nèk Gusti bakal ngluwari awaké déwé sangka kwasané ala. 9Awit, karepé Gusti Allah kuwi ora supaya awaké déwé nemu karusakan, ora, nanging supaya awaké déwé nemu keslametan. Awaké déwé bisané slamet, nèk pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 10Dèkné mati nglabuhi awaké déwé. Dadiné mbésuk nèk Dèkné teka, embuh awaké déwé ijik urip, embuh wis mati, kuwi ora dadi sebab. Pokoké, awaké déwé bakal urip dadi siji karo Dèkné. 11Mulané, kowé kudu nglipur lan mbangun sakpada-pada karo tembung iki. Ya kaya sing wis mbok lakoni saiki. 12Para sedulur, awaké déwé nyuwun marang kowé: mbok pada ngajèni marang sedulur-sedulur sing pada nglabuhi kowé. Sedulur-sedulur kuwi sing dipanggil karo Gusti dadi penuntunmu lan sing mulangi kowé bab bener-klèruné tindakmu sak tyara wong Kristen. 13Sedulur-sedulur kuwi sing nyambutgawé nglabuhi kowé, mulané kudu mbok ajèni lan mbok trésnani ngungkuli sak lumrahé. Urip sing rukun bebarengan. 14Para sedulur, wong sing males ora gelem kerja kudu mbok omongi. Sing ijik wedi lan sangsi kudu mbok réwangi bèn kendel. Sing ijik ringkih ing pengandel kudu mbok tulungi, nanging kudu sing sabar karo sapa waé. 15Aja sampèk ènèng sedulur mbales ala marang liya, nanging pada nglumui nggawé betyik marang sakpada-pada lan marang kabèh wong. 16- 18Karepé Gusti Allah enggonmu pada nurut Gusti Yésus Kristus kuwi ya iki: kabungahanmu dikétokké terus, aja pada kesel ndonga lan pada maturkesuwun marang Gusti Allah terus, ora namung nèk èntèng lan kepénak, nanging uga nèk abot lan angèl. 19Aja pada ngendek penggawéané Roh Sutyi ing uripmu. 20- 21Nèk ènèng sedulur nduwèni tembung sangka Gusti Allah, tembung kuwi aja disepèlèkké, nanging dipikir lan didelok klèru-beneré. Sing bener dilakoni. 22Barang ala apa waé kudu mbok edohi. 23Para sedulur, awaké déwé ndonga marang Gusti Allah, sing bisa ngekèki tentrem marang kowé, supaya Dèkné ngresiki uripmu, bèn uripmu ing apa waé bisa kaya Dèkné déwé. Awaké déwé uga ndonga supaya uripmu sak kabèhé, ing roh, nyawa lan raga, bisa resik. Dadiné mbésuk nèk Gusti Yésus Kristus teka, ora ènèng wong sing bisa nyalahké kowé. 24Gusti sing nyeluk kowé, Dèkné bakal nandangi tenan. Dèkné bakal netepi janjiné. 25Para sedulur, awaké déwé nyuwun pandongamu. 26- 27Kirimké slamet marang sedulur kabèh lan aku nyuwun marang kowé, Gusti déwé dadi seksi, layang iki diwatyakké marang sedulurku Kristen kabèh. 28Tyukup seméné waé! Muga-muga Gusti Yésus Kristus ngétokké kabetyikané marang kowé kabèh. Paulus
malaikat, // kinipasan widadari, // ginendeng para oliya, // pinayungan kanjeng nabi. // Jabang bayi agi turu, // pungpung raine becik, //
ing kayangan niki, // angrungu tangis si
samubarang OS seluler lan taun 2013, kang uga sadean piranti luwih saka Windows, iOS, Mac OS lan piranti digabungake [14]. [15] [16] [17] Ing 2013 Matha Google Play nyimpen wis luwih saka 1 yuta apps Android diterbitake, lan luwih saka 50 milyar saka aplikasi sing diundhuh. [18] A sinau conducted pemaju April-Mei 2013 ketemu 71% tinimbang pemaju bahawa seluler berkembang kanggo Android. [19] ing Google I / O 2014, ing bahawa biso dipercoyo exert ora luwih saka 1 milyar saka saben wulan aktif kedhaftar saka Android (kang wis wis aktif 30 dina), saka 538 yuta ing Wulan Jun 2013. [20] Android sumber kode dirilis dening Google saandhaping lesen mbukak sumber, senadyan paling mungkasi piranti Android kapal karo kombinasi mbukak sumber lan piranti lunak tertutup. [3] Ing pisanan awaken by Android, Inc, kang didhukung Google kewangan banjur dituku ing 2005, [21] iki dirasmikan Apa Itu Android ing 2007 minangka pawujudan saka Bukak handset Alliance-a konsorsium saka hardware, software, lan telekomunikasi biso dipercoyo ngarahke ing maju mbukak standar kanggo piranti seluler, macem Kapi Sing Android.
Android punika misuwur kanthi teknologi perusahaan kang mbutuhake siap-digawe, sedheng biaya lan sistem operasi customizable kanggo dhuwur-tech piranti. [23] Android kang mbukak alam wis diwanti-wanti komunitas gedhe saka pangembang lan pecandu nggunakake kode mbukak-sumber minangka dhasar kanggo masyarakat-mimpin projects, kang nambah fitur-fitur anyar kanggo maju kedhaftar [24] utawa ngowahi Android menyang piranti kang resmi dirilis mlaku sistem operasi liyane. Sistem operasi kang sukses wis digawe iku target kanggo paten pengadilan minangka bagéan saka dadi-
ojo poto sing kuwi, mirip sandra dewi soale, ngko tak kirimi sing luwih
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.
Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane
mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini (
lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang
dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune
Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi.
Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen "
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa
srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone;
menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake
Ngisep sepuhing supana,mrih prana pranaweng kapti
kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku
mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining
Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana),
kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan
ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit
saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku
ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan
paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake
sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat
iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
"Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .
Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake
sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene
perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane
wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan
kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti
yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya
Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking
klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur
narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen
Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan
napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna
marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng
lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus
iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan
tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana
tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen.
kitab Arjoena-Sasra-Baoe, Sastra Jendra hanya diuraikan secara singkat sbb: Sastrarjendra
hayuningrat,pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku
dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun
ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine
ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku
rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine
ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran
anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8: Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan
anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami
ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami
anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun
adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi.
Cahaya Rembulan. MP3 Gendon Amrik. Dang dut. Salsa, Caca,or Samba.
Play | 5:10About Tags Tags: Tetada, Cahaya Rembulan, Sumpah dan Janji, Hampa di Hati
Vigrx Plus Pembesar Penis Di Jawa Timur Meliputi :
genDuk permalink	10/10/2010 10:42	*balik lagi*
Suwun sanget yo Pak/Buk gambar e. Apik !
rasa dadi sirna mulih maring sajati, kari
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana
nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”
lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep
iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku
sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh
sing isih padha sekolah ana SD lagi padha sinau ngaji ana masjid ing desaku. Atiku seneng banget nyawang bocah-bocah kang padha sregep anggone nyinau marang ngilmu agama. Aku kang kajibah mulang bocah-bocah iki pancen wis caket banget mung kaya dene mbakyu lan adhi. '' Dik, ngajine wektu iki semene dhisik ya, sesuk sore di lanjutake maneh!, kandhaku marang bocah-bocah. '' Enggih mbak '', jawabe bocah-bocah nuli padha nglumpukake buku ngajine. Sabanjure lawang serambi masjid nuli tak tutup ditutup supaya ora ana reget kang bisa mlebu. '' Mbudhe kula pareng rumiyin '', kandhaku marang budheku kang daleme ing ngarep masjid iki. '' O, iya ndhuk, wis rampung ta ngajine, ngati ati ya. '' Inggih budhe '', jawabku tumuli mlaku metu saka plataran masjid tumuju ndalan kang ing kono wis nunggu pit onthelku sing rada tua. Lan nalika aku lagi arep nggenjot pit­ku, “Dhik Aisyah, piye apa lali janjine wingi?” ana swara kang nyeluk jenengku. Mak dhek rasaning atiku amarga aku wis apal marang swara iki. '' Mas Adi ta! kaget aku mas! Mas Adi nyawang aku kanthi beda sajak ana kang diarep-arep kang wis suwe dianti-anti. '' Wah piye ta dhik, apa lali karo janjimu wingi?” Tak telpon sliramu ora ngangkat. '' Aduh nyuwun pangapunten mas, mbok menawi wingi kula nembe mboten wonten.'' Sejatine aku ya mung geguyon karo mas gun, merga aku isin lan dheg dhegan jroning atiku nalika mas gun nyeluk jenengku.
Ngene lho dhik, aku mau dolan neng omahmu, nanging sliramu ora ana
nate dolan neng ngomah. '' Dhik, ana apa ta! kok meneng wae ''. mas Adi takon maneh. '' Oh, ora kok mas! ora ana
sliramu kuwi duwe rasa seneng ora ta karo aku? '' Mas Adi terus ganti takon marang aku. Aku bingung lan meneng wae. Jroning ati aku ngudarasa apa ibu ora ngerti yen priya sing ana jroning atiku iku mas Adi. Kamangka ibu wis kebacut manteb karo pilihane ibu yaiku mas Bagas lan percaya yen priya sing bakal ditepungake marang aku sawijining priya
njerit nanging aku ora kuwawa ngomong apa-apa karo mas Adi. Mung amplop siji sing isih ana njero tasku dadi seksi rasaning atiku. '' Dhik! aku njaluk ngerti sing satemene, apa sing mbok kandhakake bakal tak tampa ''. '' Aku bingung mas kudu piye ''. Aku nyoba nyauri pitakonane mas Adi. '' Marga apa dhik? apa sliramu wis ora tresna maneh karo aku? Mas Adi saya banter anggone takon. '' Yo wis, Aku bakal nampa apa wae sing bakal mbok kandhakake. Aku mung bisa ndhingkluk, ora krasa mripatku kembeng-kembeng ora suwe ana banyu kang tumetes
marang aku jawaban telung wulan kepungkur. Yen aku ngomong karo mas Adi, babakan pilihane ibu, banjur kepiye mas Adi, mesthi bakal gawe gelo. Nanging yen ora takaturke, uga bakal ora prayoga tembe mburine. Ibu wis bakal nepungake aku karo mas bagas.
Janjiku marang mas Adi telung sasi kepungkur, yen wis rampung jejibahanku neng kantor aku bakal menehi jawaban karo masa Adi. Mas Adi nate ngendika supaya aku gelem dadi sisihan­e. Nanging ibuku wis duwe pilihan liya kang bakal ditepungake marang aku yaiku mas Bagas. Karo ndredeg ora karu-karuan aku mulungake layang marang mas Adi. Mas Adi gage mbukak amplop lan maca isine. Rasane kaya arep semaput mirsani mas Adi pasuryane mbrabak lan gemeter kabeh tangane. Pancen aku ora gelem duwe sesambungan karo priya nganti tekan titiwancine aku omah-omah. Eling ngendikane ibu manawa sesambungan karo priya kang durung wancine iku malah bakal gawe ruwet pikir lan durung mesti bakal langgeng sesambungane. Sanajan sajatine aku uga seneng karo mas Adi priya sing prigel, grapyak lan sregep sholat. Wanita kudu bisa njaga ajining diri, ora gampang
banter. '' Iya dhik,'' aku nyauri kanti gemeter. Ibu mesthi bakal duka babagan mas Adi. Aku mlayu rada kesusu karo dheg-dhegan ora genah. Nanging wis kadung kebacut, aku kudu ngadhepi dukane ibu. Semono uga mas Adi nuli nututi aku neng buriku. Aku banjur mlebu neng njero omah lan ibu wis lungguh ana kursi karo nyekel amplop. '' Aisyah, coba mrene, ibu arep ngendika! coba Adi celuken mlebu mrene. Gage aku metu lan nyeluk mas Adi. '' Mas, ditimbali ibu! ''. Mas Adi mlebu sajak rada gugup, semono uga aku. '' Wonten menapa bu?'' aku takon maneh. Iki ana amplop sangka ibune Bagas coba bukaken apa isine. Atiku saya ora karu-karuan nampa amplop kang diasto ibu, tak bukak, lan isine ana foto, tambah kaget maneh barang aku nyawang foto iku, jebul foto sing ana njero amplop iku ora liya fotone mas Adi. Ana jenenge Adi bagaskoro, ora liya iku ya mas Adi ya mas Bagas. Atiku kaya siniram banyu wayu sewindu bareng weruh isi amplop iki. '' Mas Adi, mas Adi! '' aku mbengok tanpa kepikir, saking senengku. Jebul priya pilihane ibu uga priya sing tak karepake lan tak tresnani. Aku lan mas Bagas sungkem ana ngarsane ibu. Ibu ngestoni kowe kabeh muga-muga bisa bebrayan kanthi ayem tentrem. Matur nuwun gusti saha ibu saking sedaya kanugrahanipun.
angsal mawon awake' dewe gadah, nyimpen keris, asale' mboten dipun agul agulke lan disembah-sembah opomeneh
kebudayaan warisan pepunden kulo kinten mboten nopo-nopo,kulo gadah 2 warisan bapak,disatu sisi kulo ngemban amanatdisatu sisi kulo mboten percoyo magis/
saiki motor, manuk kutut, wadon (bojo), papan (omah) lan keris. rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.Reputation : 12Join date : 12.08.08Subyek: Re:
jawa sejati : jaran nek saiki motor, manuk kutut, wadon (bojo), papan (omah) lan keris.waduh rung duwe kabeh kih... Agus susanto1999
jawa sejati : jaran nek saiki motor, manuk kutut, wadon (bojo), papan (omah)
jawa sejati : jaran nek saiki motor, manuk kutut, wadon (bojo), papan (omah) lan keris.waduh rung duwe kabeh kih... artikan sendiri !!!Yoh...tak nyanggone mbah mangun disik...mbok menowo
jawa sejati : jaran nek saiki motor, manuk kutut, wadon (bojo), papan (omah) lan keris.waduh rung duwe kabeh kih... artikan
Cithakan:Tarutung, Tapanuli Utara Cithakan:Kabupaten Tapanuli Utara
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.23, tanggal 11 Maret 2013.
pesan nuutin munyi ane patut tur mautama” “Saja masih,Beli! Nyen je bas kaliwat ngulurin gedeg basangne sinah ia lakar nepukin sengkala.”.
Inggih sameton titiange sareng sami, manutin satuane puniki, I raga dados manusa sampunang pesan sane madan
kanggo cangkruk ambek ngrungok ne ludruk .ngalor sithik nggone mas karman bothak ngarep RS HVA menu ne mi rebus ,jadah bakar ,godog ,goreng karo tembang2
► Dialek Tegalan‎ (1 C, 5 P)
Kaca nang kategori "Dialek Tegalan"
Kategori kiye duwe 5 kaca-kaca sekang gunggungé 5.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.21, tanggal 30 Mei 2012.
bakulenesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payuapa!! =))KFC : X_XTelfon KeempatTuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledekmaning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! yawis, inyong ora sida pesen lah!KFC : oh
Download Lir Ilir Kyai Kanjeng Free Lagu Kyai Kanjeng
kanjeng kyai kanjeng tombo ati bahasa campur lagu kyai kanjeng tembang kematianmp3 kyai kanjeng
kyai kanjeng lagu tembang jawa lir ilirkanjeng mp3 lir-ilir cak nun lir ilir rich bandkanjeng free lir ilir kyai kanjeng
kanjeng lagu kyai kanjeng ilir ilir free
lagu lir ilir gratis tombo ati kyai kanjeng mp3kanjeng free lir ilir kyai kanjeng mp3 lir ilir rich bandmp3 free mp3 lagu jawa
upahipune punika tan dados kawastanin sakadi paica, nanging mulaja dados pikolihipun. 5Nanging
kenginan wantah malantaran kapracayanipune punika, ipun kadameang pamantuka ring Ida Sang Hyang Widi Wasa. 6Indike punika sane
masunat, punapi sasampun dane masunat? Sampun janten sadurung dane masunat, boya sasampunipun. 11Wus punika wau dane masunat, tur sunat danene punika makadados cihna sane
sampun kaagem miwah kalaksanayang antuk ajin iragane Dane Abraham sadurung dane masunat. 13Ida Sang Hyang
gunanipun, tur janjin Ida Sang Hyang Widi Wasa tan wenten pikenohipun. 15Pidabdab Torate punika ngrauhang pidukan Ida Sang Hyang Widi Wasa; nanging yan tan wenten pidabdab,
kapracayain antuk Dane Abraham, inggih punika Ida Sang Hyang Widi Wasa sane nguripang anake sane padem
landhep kapang kang bareng turuhing cahya rembulannedya
njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas,
nyata aku wus kegiwang mring lanciping kasamaranwuru
kenapa sliramu tansah sesingidan ing walik sepinlusup
Arab Saudi, Malaysia, Belanda (Walondo), Australia,
Amerika, Korea, lan liya liyane. Salam uga kanggo D. Sodirijo lan para sedulur
kabeh. Matur nuwun wis kersa mampir lan paring tanggapan ing Blog iki.
Sugeng Natal kanggo para sadulur Indonesia ing tanah jawa lan pulau liyane. Uga kanggo para sadulur ing Suriname. Mugi Gusti tansah paring berkah dumateng kita sadaya. Lan ugi dumateng Timnas PSSI saengga saged dados Juara AFF Suzuki Cup 2010.
iki. Yen kanca kabeh padha pengin kangen-kengenan, ayo aja sungkan-sungkan menehi komentar utawa nulis nanggon Blog iki. Nganggo basa Jawa alus entuk, Jawa ngoko ya keno, Jawa gadho-gadho ya ora ana sing nglarang. Basa Inggris ya oleh. Sing penting sopan. Tujuane supaya wong Jawa utawa keturunan Jawa sing manggon nang Suriname bisa ngraketake paseduluran karo wong Jawa sing manggon nang Jawa. Semono
Piridina, sebuah contoh senyawa heterosiklik yang sederhana
Senyawa heterosiklik utawi heterolingkar inggih punika séjenis sényawa kimia ingkang nggadahi struktur cincin ingkang ngandut atom sanésipun karbon, kadasta belerang, oksigen, utawi nitrogen ingkang bagian saking cincin kasébut.[1] Senyawa-senyawa heterosiklik sagéd arupa cincin aromatik sederhana utawi cincin non-aromatik. Pintén-pintén tuladha inggih
namung sikloalkana. Prefiks 'siklik' ngrujuk ing struktur cincin, menawi 'hetero' ngrujuk ing atom senesipun karbon. Katah senyawa heterosiklik ingkang menawi zat karsinogenik.
Cincin beranggota-3[besut | besut sumber]
Heterolingkar kaliyan tiga atom ing cincin langkung reaktif amargi déning terikan cincin. Senyawa ingkang nggadahi setunggal heteroarom ing umumipun langkung stabil. Senyawa kaliyan kalih heteroatom langkung biasa muncul minangka zat
Pinten-pinten amina heterosiklik (Heterocyclic amine), HCA, ingkang wonten ing daging ingkang dipunmasak dipunpanggihaken nggadahi sifat karsinogenik. Riset nunjukaken menawi memasak daging katamtu ing temperatur inggil badhe nghasilaken senyawa-senyawa ingkang boten dipunpanggihaken ing daging mentah. HCA kabentuk menawi asam amino lan kreatina (senyawa ingkang dipunpanggihaken ing otot) bereaksi ing temperatur inggil. Para periset sampun ngidentifikasiaken 17 HCA benten ingkang dipunkasilaken saking pemasakan daging otot.[2] Pinten-pinten sumber protein kadasta susu, telur, tahu, lan daging organ kadasta hati nggadahi kandungan HCA ingkang sangat sekedhik utawi menawi boten wonten ing wanci dipunmasak.
ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.24, 3 Maret 2016.
Kanvas ya iku jinising kain kang kandel lan kuat. Bahan iki dimumpangatake kanggo ngawe layar lan kang utama dasar lukisan.
Wong kang ngelukis utawa asring kasebut seniman sakdurungge ngelukis masang kain kanvas ing spanram.Biasane kanvas kagawe saka campuran cèt tembok kang nganggo werna putih (werna pokok utawa werna dasar )kang dicètake ana ing kain kang wis dibentang ana spanram.Mumpangat kanvas dilapisi karo cet supaya pori-pori kang ana ing kain kanvas bisa katutup.Semana uga kain kanvas kang wis katutup karo bahan cèt lan lem bisa nyecah cèt ing wayah ngelukis supaya ura ngrembes utawa mblobor.Kanvas kang wangun kanggo ngelukis ya iku ora nyeklek, ora pecah-pecah lan werna dasaré putih.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 13 Maret 2016.
Gonaku sing wes telung taun ae ora heboh kok, iki sing agi setaon bengak-bengok **
: Pak Dheeee…. blognya Oyen udah setaon lohhh, sumprit!
: ulang taon ki yo gawe kuis to Wuuukkkkkk…. hadiahe umroh gratis, engko Pak Dhe sing
Prastawa Bom Iskandariyah 1 Januari 2011 iku serangan téroris sajabané sawijining Gréja Koptik ing Iskandariyah, Mesir. Serangan iki awujud bom bunuh diri lan durung ana sing ngakoni. Ana korban jiwa 32 wong téwas lan kurang luwih 97 wong tatu-tatu. Para korban iki ya iku para jemaat gréja sing lagi metu saka misa taun anyar. Bomé njeblug kira-kira pukul 0.20 wektu lokal.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 2 Maret 2016.
KELOMPOK JATHILAN SEKAR MANUNGGAL MUDHO, PADUKUHAN
MENDAK, DESA GIRISEKAR, KECAMATAN PANGGANG, KABUPATEN GUNUNG KIDUL).
Skripsi thesis, UIN SUNAN KALIJAGA YOGYAKARTA.
Persela Lamongan vs PERSIK : 3-1 (1-0). Persela : Jimy Suparno (19), Dicky Firasat (73), Martins Zada (90, pen). Persik : Saktiawan Sinaga (51). Stadion Surajaya, Lamongan.
warnane seje kathik dipeniteni sisan, sapa sing gelem dijak???? “Kund nduwe duwik ta???? Yo opo ngkok nek mbayari???? Gak entuk nggawe sandal, lho,” jare Cak Mat.
“Nggawe sepatu entuk???” jare Kipli.
Tejo sink nyaut, “Gak!!”
“Nggawe sarung????” “Gak entuk, Pli!!!!”
Kipli bingung tapi mekso arek loro. “Wis,
Kipli yo bingung. Bareng diidheki, Cak Mat kuaget. Lho….!!!!! Pli lha kok nyeker????? Drijine sing mekrok koyok godhong pohung bledhuk thok. Mesti ae Surti epok-epok gak kenal. “Lapo koen nyeker???” jare Cak Mat. “Lho, jare sampeyan lek mangan
wayang Golek Giri harja 3 Aya 86 Judulhttp://lobabanyak.blogspot.com/2013/09/kumpula-wayang-golek-giri-harja-3.htmlIeu wayang Golek Giri harja 2 Aya 9 Judul http://lobabanyak.blogspot.com/2013/09/kumpulan-wayang-golek-mp3-
ya karang jenenge wahe menungso kabeh golek benere dewe-dewe, padahal biyen ben merdeka wahe ora mikir agomone opo, saiki bocah-bocah kok senenge do tukar padu rumangsane wes apek ngono, aku seng mlebu surgo liyane aku mlebu neroko kabeh, owalah podo-podo kelangan duit karo wektu tur pikiran mbok seng diomongke ki seng enak kanggo awake dewe tur wong akeh kan urip ketok dadi surgo to, piye jal nek ngono, kan enak
banjur pada melu nanggapi lan pada melu kekancan sarana Blog iki. Wong Jawa sak
siji lan sijine ana ing Blog iki. Kaya to, sing ana ing Sumatra, Kalimantan, Timur
tanah Jawa, lan uga ora lali marang para sedulur ing tanah Jawa. Aku
mung isa ndedonga utawa nyembayangake, muga-muga para sedulur ing Suriname pada
sehat lan urip mulya. Semono uga para sedulur kabeh sing ana ing tanah Jawa,
Sumatra, Kalimantan, Arab Saudi, Malaysia, Belanda (Walondo), Australia,
saiki yo opo meracik WEB iki dadi sing
golek camilan gae nonton Barca vs Chelsea, MU vs Arsenal… Wis ra kudu ngamuk maneh to??? ojo sing ngamuk yo?? Sariawane mengko tambah gede 😀
mugo2 aku ra kenek celathu.. tapi suwe ra tau di
[Reply]	Andie2x lumut December 17, 2008 at 9:23 am
Kiro’o stadione arep d tnduri melon.He2x.. nah ngono kang…Nak iso stadione d rehap maneh sing luwih sip y minimal
Betawi, teater (topeng Betawi, wayang kulit
terbitan Tan Koen Swie.Pedah punapa mbibingung,Ngangelaken ulah ngelmi,NJeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampani.Artinya:Syeh
andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani .Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên
kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang
Bibliografi[sunting | sunting sumber]
nur cahya cahyae ingsun murub mancur kadiya wulan patbelase, mencorot
banyu,tapi nyilak atine {wong
“Wah mas, majalahe apik tenan tapi kok cilik yo … mbesuk meneh rodok digedekne ae ben mocone gak usah nggawe kocomoto”
“Iki isine opo yo mas ? soale anakku wes gedhe-gedhe, dadi ora pati ngerti pare. Mbek
cuman yo ngono kui …isinie pini sepuh2 :)) wakakak
enek sing konco sak bangkune bu dewi mashitoh (kepsek smada), enek sing lulus 1970 ..
lak program2 parekita sih gak secara formal
pandhita aran Begawan Suwandhagni. Sang Begawan nduwe anak loro lanang kabeh
aran Bambang Sumantri lan Raden Sukasrana. Bambang Sumantri wujude satriya
bagus, dene Raden Sukasrana wujude buta bajang utawa buta cebol sing nggilani.
Sanajan rupane nggilani nanging Bambang Sumantri tresna banget marang adhine.
Begawan Suwandhagni ngendika supaya Sumantri ngenger utawa suwita menyang
Negara Maespati. Sumantri sendika dhawuh. Lakune didherekake punakawan papat
Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Begawan Suwandhagni nitipake sanjata Cakra
adhine nganti turu. Sawise adhine turu, Bambang Sumantri budhal nilapake adhine
Harjuna Sasrabahu lagi ngrembug bab arepe mupu sayembarane Dewi Citrawati ing
Negara Magada. Dewi Citrawati nganakake sayembara, sapa sing bisa menehi
srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus bakal dadi bojone. Nalika lagi padha
rembugan katungka sowane Bambang Sumantri. Bambang Sumantri matur arep suwita
Sumantri lamun dheweke bisa mupu sayembarane Dewi Citrawati.. Sumantri nyaguhi
raja lan satriya sing ngleboni sayembara. Padha-padha gedhe kekarepane,
padha-padha ora gelem ngalahe wasana dadi perang rame. Pungkasane para raja lan
satriya kalah kabeh karo Sumantri jalaran dheweke migunakake sanjata Cakra.
Para raja telukan padha pasrah putri boyongan nganti cacah wolungatus. Sumantri
klakon mboyong Dewi Citrawati kanthi srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus.
negara, Sumantri dadi gumedhe, umuk, kemaki. Ing batin dheweke rumangsa
menangan mula banjur thukul niyate arep nelukake Prabu Harjuna Sasrabahu. “Ratu
sewu negara bae padha keyok kabeh karo aku, genea aku ndadak suwita marang
Prabu Harjuna Sasrabahu? Kena ngapa ora tak telukake pisan dadi andhahanku?”
ngono batine Sumantri kandha. Sumantri banjur nulis surat panantang marang
mesem nampa panantang saka Sumantri. Dheweke enggal methukake lakune Sumantri.
Sumantri lan Prabu Harjuna Sasrabahu perang rame. Padha sektine, padha
terngginase. Perange nganti pirang-pirang dina. Sumantri kekeselen banjur
kepengin ngrampungi perange karo Prabu Harjuna Sasrabahu. Dheweke enggal
ngetokake sanjata Cakra arep ditamakake marang Prabu Harjuna Sasrabahu. Sanjata
Cakra kuwi sejatine duweke Prabu Harjuna Sasrabahu. Nalika lair Prabu Harjuna
Sasrabahu wis nggawa sanjata Cakra, amarga dheweke sejatine titisane Bathara
Wisnu. Nalika smana sanjata Cakra disilih pamane, Begawan Suwandhagni.
Sumantri, sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna Sasrabahu
triwikrama utawa malih dadi buta gedhene sagunung. Sanjata Cakra disaut banjur
diuntal. Buta ngamuk gereng-gereng arep ngremuk
kemaki wani nantang Ratu Gustine. Tak remet pisan remuk kowe Sumantri!”
Weruh Bathara Wisnu nesu, Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya. Nalika
Sumantri disaut Brahala, Bathara Narada tumurun ngarcapada nyapih satriya loro.
Pasuwitane bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa muter utawa mindhah Taman
Siwedari menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari kuwi taman ing kahyangan
Nguntara Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri sing wis ilang kasektene
amarga koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh lunga saparan-paran, karepe
arep wadul bapake, Begawan Suwandhagni. Lakune Sumantri kepethuk Raden
akang,” kandhane Sukasrana karo ngguyu ngakak.“Tenan,
semedi. Sanajan rupane ala nanging gedhe prihatine. Sedhela wae taman Sriwedari
wis pindhah menyang alun-alun keraton Maespati, gawe gegere wong sanagara.
Sawise klakon muter Taman Sriwedari, Sumantri ditampa suwita ing Negara
Maespati dadi patih, aran Patih Suwanda. Sukasrana diajak Sumantri menyang
Negara Maespati nanging dipenging ngetok, amarga Sumantri isin duwe adhi wujud
buta cebol sing rupane nggilani. Sukasrana dikongkon manggon lan ndhelik ing
ninjo kahanane lan kaendahane Taman Sriwedari, dheweke njerit-jerit kamigilan
weruh ana buta bajang ing jero taman. Dewi Citrawati banjur lapuran marang
Prabu Harjuna Sasrabahu. Sang Prabu dhawuh marang Sumantri supaya nyingkirake buta
bajang. Sumantri sing wis nggraita menawa buta sing dikarepake kuwi adhine,
Sumantri nesu-nesu ngunek-ngunekake adhine sing medeni Dewi Citrawati.
Sukasrana dikongkon bali menyang pertapan. Sukasrana ora gelem amarga wis
dijanjeni dening Sumantri arep diajak suwita ing Negara Maespati. Sumantri
gregeten. Sukasrana diagar-agari panah dikongkon bali. Sukasrana tetep ora
gelem bali malah nyedhak nagih janjine Sumantri. Nganti suwe anggone eyel-eyelan,
buta saka Ngalengka, ing kono tumekane piwalesku, Kakang. Wis kakang, tak
enteni ing lawange surga.Sumantri gela, Sumantri sedhih. Nanging kabeh mau
barang wis kebacut. Katresnane marang adhine ilang amarga saka drajat lan
Kabeh mau mung amarga melik drajat pangkat lan kamukten. Besuk patine sumantri
pandhita aran Begawan Suwandhagni. Sang Begawan nduwe anak loro
NGENE iki gara-gara NGUNU ......sakjane, G' NGENE tapi NGUNU iku...sing garai NGENE. Wiss,, NGENE ae, dari pada NGUNU........Wong kadang-kadang G' NGUNU ae, akhire NGENE.
Tapi, nek NGENE terus.... kapan NGUNU ne....??Wess enak NGENE ae timbang akhire NGUNU to'...!!...
Ancene NGUNU iku akhire dadi NGENE iki .....??Timbang bingung, koyok NGENE NGUNU iku ojok diwoco bro..
NGENE iki..Nggarai terus NGONO ae bro,,, iki,, sampek terus,, yo.... NGENE ki..!! NGENE iki seng nggarai wong koyok NGONO lek G' koyok NGONO paling koyok NGENE iki...
Tapi, lek G' koyok NGENE G' kiro dadi
sadulur kabeh, sing ana ing tanah Jawa utawa sing ana ing Suriname, saiki ing tanah Jawa kayane lagi ngalami apa sing diarani udan salah mangsa. Tak arani mangkono amarga ing wulan Juni iku yen manut "aturan" kuduna wis ora ana udan wayah esuk. Ananging, nyatane nalika dina Rabu, tanggal 9 Juni 2009 wingi isih ana udan ing wayah esuk.Sasi April nganti Oktober iku kudune mangsa ketiga. Ora ana udan. Yen ana udan biasane ya mung sesasi pisan. Iku nalika aku isih cilik. Kurang luwih tahun 1970-an. Nganti tahun 1990-an sing tak ngerteni uga isih kaya mangkono iku.Nanging tahun 2000-nan iki rumangsaku, koq, wis ora kaya sing sakudune. Tanggal 8 Juli 2010, nalika aku nggawe tulisan iki waeisih ana udan wayah awan. Apa iki sing diarani udan salah mangsa utawa sing basa Inggrise diarani Climate Change.Yen pancen wis kaya mangkono iku, awake dhewe banjur kudu kepiye? Tak kira ora bisa yen awake dhewe namung meneng wae. Amarga Climate Change iku akibate akeh banget kanggo
Kira-kira apa sing jenenge Taman Redjo iku ya rejo tenan, ya. Kapan awake dhewe bisa dolan mrana, terus nembang campur-sari bareng karo wong Suriname. Sapa ngerti jebule neng kana malah ketemu karo nenek moyange awake
Coba gatekno calon-calon presiden utawa partai-partai yen kampanye nanggon TV. Utawa para calon Bupati, Gubernur, DPR, lan sak panunggalane. Sing ngedum kaos, bantuan kanggo mbangun dalan, lan liya-liyane. Kabeh mau dilakoni yen arep pilihan. Yen wis bubar pilihan... mbuh, ra weruh... Kira-kira terus mikir carane piye mbalekke "modale".....
Jawa Suriname. Suriname Jowo. Mbah Marijan, Wong Jowo Paling Kendel Wong Jowo, wong biasa sing dudu pejabat pemerintah, sing paling misuwur sak jagad, sak ora-orane sak Indonesia, tak kiro ora ana liyane kejobo mbah Marijan. Wong sing praenane lan dandanane ketok njawani banget iki dadi misuwur amarga dheweke wani "nantang" gunung Merapi, Jawa Tengah, nalika tahun 2006 kepungkur gunung iku mbledhos.Nalika iku kabeh wong padha diungsekke supaya slamet, nanging Mbah Marijan ora gelem dhewe alasane dheweke entuk dhawuh saka Sri Sultan Hamengkubuwono-X almarhum supaya nunggu gunung Merapi. Nyatane Mbah Marijan, ya tetep slamet, mangka wektu iku lahar gunung Merapi ora umum nggegirisi. Tur omahe Mbah Marijan cedhak banget karo lokasi lahar lan gunung Merapi.Bar kuwi Mbah Marijan terus dadi kondang, nganti dheweke
ngalahke nganti sasi Februari 2009 iki.Sing tak takokke, kira-kira Mbah Marijan iku nduwe sadulur sing ana ing Suriname apa ora, ya? Sapa ngerti jebule Mbah Marijan duwe sedulur neng kana. Rak, gayeng dadine nek ana sedulure sing ngepasi maca Blog iki terus bisa titip pesen lewat Blog iki. Hayo, ana
Para sadulur lan kanca kabeh, matur nuwun wis gelem mbukak lan mampir nanggon Blog "Jawa Suriname. Suriname Jawa" iki. Yen kanca kabeh padha pengin kangen-kengenan, ayo aja sungkan-sungkan menehi komentar utawa nulis nanggon Blog iki. Nganggo basa Jawa alus entuk, Jawa ngoko ya keno, Jawa gadho-gadho ya ora ana sing nglarang. Basa Inggris ya oleh. Sing penting sopan. Tujuane supaya wong Jawa utawa keturunan Jawa sing manggon nang
Mbah Marijan, Wong Jowo Paling Kendel
Dou sing 2: Kai tau dou sing ... Lone Seven
inggih punika satunggaling kabupatèn ingkang wonten ing propinsi Gangwon, Korea Kidul.[1] Dhaérah punika mapan wonten ing pagunungan mawi pucuk ingkang inggil lan kalebet asal saking tembang Jeongseon Arirang, inggih punika salah satunggaling varian Arirang.[2]
Stereotipe kala rumiyin[besut | besut sumber]
Kala rumiyin, Jeongseon punika kondhang minangka papan ingkang menawi wonten tiyang ingkang dugi ing mriku kanthi nangis lan bilih nilaraken papan punika ugi nangis.[1] Nate wonten satunggaling bupati ingkang dipunparingi tugas ing papan kasebut, piyambakipun banjur nangis amargi kedah gesang wonten ing papan ingkang pelosok sanget. Ananging sansaya dangu, piyambakipun lajeng malah dados kerasan amargi kaendahan alam lan pendudukipun ingkang sumeh. Bibar masa tugasipun rampung, piyambakipun kedah nilaraken Jeongseon kanthi netesaken luh (air mata).[1]
Alam lan objèk pariwisata[besut | besut sumber]
Kawontenan geografis Jeongseon punika dipuntandhani kanthi kathah gunung ing sanginggilipun 1000 meter, salah satunggalipun punika Gariwangsan (Gunung Gariwang) kanthi dhuwur 1561 mèter.[1] Ilinging toya saking gunung-gunung kasebut dados setunggal lan ndhapuk KaliDong (Donggang) utawi nama sanèsipun punika Kali Joyang.[1] Kali Dong mili dhateng wewengkon Kabupatèn Yeongwol lan muaranipun wonten ing Kali Namhan (Namhangang).[1] Kali punika kalebet salah satunggaling objèk pariwisata Jeongseon ingkang paling kathah para wisatawan ingkang dugi ing mriki.
Auraji[besut | besut sumber]
Auraji punika patemon antawisipun ilining Kali Song (Songcheon) lan Kali Golji (Goljicheon).[1] Ing masa rumiyin, titik punika kalebet mandegan rakit-rakit ingkang mbeta kayu tumuju Kutha Seoul, kanthi liwat Kali Namhan.[1]
Papan Pariwisata sanès[besut | besut sumber]
Hwaamgul (Gua Hwaam), gua kanthi grojogan gua ingkang paling inggil ing Asia (28 meter) sarta stalaktit-stalaktit alam.[3] Gua punika rumiyinipun dados tambang emas ingkang kelampahan saking taun 1922 dumugi taun 1945.[3]
Morundae, punika satunggaling pucuk watu karang ingkang ateges “papan méga (awan) makempal”.[1] Watu punika rumiyinipun dados papan kanggé pados inspirasi kagem para penyair amargi kawontenanipun ingkang sepi lan papanipun inggil sanget kados-kados méga-méga ngliwati papan punika.[1]
Jeongamsa (Kuil Jeongam), kuil Buddha ingkang jumeneng ing masa pamaréntahan Ratu Seondeok saking kerajaan Silla.[1] Ing kuil punika, mliginipun ing pagoda watu Sumano nyimpen waja saking relik Buddha (sarira). Pérangan punika ndadosaken salah satunggal saking 5 kuil Buddha ing Korea ingkang dipunpitadosi nyimpen relik Buddha. Pagoda Sumano ingkang dipunjagi minangka Harta Nagara Nomor 410, gadhah 7 tingkat lan kasusun saking watu bata.[1] Pohon Yew ingkang mapan wonten ing Aula Jeongmyeolbogung (bangunan utami kuil) dipuntandur déning Biksu Jajangyulsa kirang langkung 1300 taun kepengker.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 5 Maret 2016.
enake wong, paling enak dadi juragan. Ben sak cilik-cilik o usahane. Sak gedhe-gedhene awake dewe kerjo nggone wong, tapi awake dewe tetep dadi
rak tau mrono, soale ojob meteng,rak entuk mangan
January 9, 2010 at 1:15 pm
masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: JANGAN MENYERAH Tue May 08, 2012 3:58 pm adrianGP wrote:Asmaraningtyas wrote:jan asem ki..dirasani...nek ana sing ayu aku ya doyan lho gon....tuwa ki rak umure...karepe ro barange rak rung tuwa....mbh....mbh ambendilo oleh barang kok barang upu maneh kiyi,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI suryanto SLKoordinatorLokasi : BekasiReputation : 3Join date : 03.04.12Subyek: Re: JANGAN MENYERAH Sat May 12, 2012 12:45 pm pokoke semangat_________________cre
adrianGP wrote:duwetku entek,,,piye rep semangat yen entek yow ge njaluko mbokmu.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Mon May 28, 2012 11:17 pm ura duwe dit tetep smangat, smangat ki ra mbayar koq.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: JANGAN
am monggo sinten sing bade mandegani adamel tread ingkang sae lan
ijek turah2….ayo mbah basar sok kapan…njaluk pemkab maneh yo mesak’ke soale wingi wis mbangun lampu entek skitar 9Miliar….pancen persibo ngentek’ke duit, kabeh iku ora karepe wong siji tapi karepe atusan ewu wong bgoro.
ZARGOTHILA LOVE pak ONO-Salam zargo-BalasHapusivan26 November, 2008 09:02ass,adoh smp siji rek........mugi-mugi cepet maju wes,.....pokoke uapik polll.....
kita sesarengan njunjungake puja lan puji syukur marang Gusti allah SWT amargi sampun maringi berkah lan karunia. Saengga kita sedaya
Cekap sementen ingkang kula aturaken, mbok bilih wonten klenta-klentunipun kulo nyuwun pangampunten. Wassalamualaikum warrohmatullohi wabarokatuh
nyuwun agunge pangapunten arupi wonten kelintuhan, kekirangan, kekhilapan, Sugeng Riyaden 1436 H.
GADA TAPAN. KANGJENG KYAI. puasa Kraton Jogya. bahan baku
urusanipun gusti allah….menungso mboten semerep kehendak nya.monggo sedoyo di cepak ke amal’e,sampon cukop nopo dereng.seng rumaos durong cukup monggo sareng tindah ibadah kaleh kulo.
kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining
ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona
mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat. Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektudilairake seka rahim beyunge. Merga kui, wongtuane ngarani bayi iku Rara Anteng.Rara Anteng sengsaya dina sengsaya dadi anak remaja sing ayu. Garis-garis ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo
atine ora wani nolak pelamar sekti kui. Merga kui Rara anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya
gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok.Gagale Bajak gawe laut ing
dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunungBromo. (Wisnu/JODHIPATI_FM)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamnøy&oldid=1012745"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 6 Maret 2016.
Kakean setilah PssI, ape acara opo neh kowe iki..!!
May 14, 2009 at 4:43 pm	jireng ki duduk gk eruh…tp gk ngerti..heheheehe..parah meneh yoooo..!! ning jireng mbok takoni warung sego pecel dekne pasti ngerti..pak ketua jireng ki cen njaluk di upgrade memoryne..
Komentare sing akeh mengko wae nek admine blog iki wis gak ketok.
gak penting sopo sing dadi calon! poko’e dhe’e iso tanggung jawab karo janjine. selama isok ndadekno pare lan sak kediri raya dadi apik nyapo kok kene ribut
mugo2 kejayaan pare lan kediri raya sing mbiyen isok dibalekno maneh! Amiin
sing ngacung, mengko sing metu mek sing lanang thok….. wakakak
wah, lek acara voting-voting`an wi, mending jadi penonton wae lah,
tumpek wayang, wayang sapu leger, wuku	Bhatara Kala (Wayang
Komplèks Candhi Penataran: Candhi Angka Tahun, kanthi Candhi Naga lan Candhi Utama ing sawingkingipun.
Désa Penataran, Kecamatan Nglegok, Kabupatèn Blitar, Jawa Wétan.
candhi lan teras mawi undhagan saking susunan blok watu andesit ingkang saling ngunci
Candhi Penataran inggih punika satunggaling candhi ingkang adhedhasar Hindhu (Siwaitis) ingkang mapan wonten Jawi Wétan, leresipun wonten sapèèengipun wukir Kelud sisih kidul kilèn, salèripun kitha Blitar. Komplèk candhi punika minangka ingkang paling ageng wonten Jawi Wétan. Candhi punika kawiwitan pambangunanipun saking Kerajaan Kadiri saha dipun ginakaken ngantos dumugi Kerajaan Majapait. Candhi Penataran punika nglambangaken pranatan pamarintahan kerajaan-kerajaan ingkang wonten ing Jawi Wétan. Tenger sejati candhi Penataran ingkang dipun pitados inggih punika Candhi Palah ingkang kasebat wonten ing Prasasti Palah kabangun wonten ing warsa 1194 déning
ingkang hamrintah kerajaan Kediri antawis warsa 1190 - 1200, minangka candhi wukir kagem papan upacara pamujan supados saged netralaken utawi hangendhani saking mara bahaya ingkang dipun jalari déning wukir Kelud ingkang asring njebluk.
Kitab Nagarakretagama ingkang sinerat déning Mpu Prapanca nyariosaken lampahipun Raja Hayam Wuruk,ingkang hamrintah kerajaan Majapait antawis warsa 1350 - 1389, tumuju Candhi Palah badhe nindakaken pamujan dhumateng Hyang Acalapati ingkang awujud Girindra (Raja Panguaos Wukir). Asma ingkang sami inggih punika Girindra ingkang dipun sebat wonten ing kitab Nagarakretagama ingkang asma Ken Arok ingkang agelar Girindra utawi Girinatha nuwuhaken panyana bilih Candhi Penataran inggih punika papan pandharman (perabuan) Ken Arok. Girindra ugi asma salah satunggaling wangsa ingkang dipun turunaken Ken Arok salintunipun wangsa Rajasa saha wangsa Wardhana. Wondene Hyang Acalapati inggih punika salah satunggaling pawujudan saking Dewa Siwa sarupa kaliyan patuladhan (khodam) watak-watak Bathara Siwa ingkang miturun kapercayan katindakaken déning Ken Arok. Kawigatosan dhateng prasasti Palah wangsul rikala warso 1286 wonten ing pamarintahanipun Kertanagara. Panjenenganipun hangadegaken Candhi Naga kanthi hiasan relief naga ingkang dipun sangga déning 9 pawongan minangka pralambang candrasengkala "Naga muluk sinangga jalma" utawi warsa 1208 Saka. Wonten ing pamarintahanipun Jayanagara candhi Penataran wiwit pikantuk pemigatosan malih tumunten dipun lajengaken wonten ing pamarintahanipun Tribuanatunggadewi lan Hayam Wuruk. Pamujan dhumateng Dewa Palah sansaya kenthel arupi pamujan dhumanteng Dewa Wukir utawi Syiwa. Candhi Penataran dipun resmekaken minangka candhi nagara kanthi status Dharma uwal. Jumbuh kaliyan angka warso ingkang kaukiraken wonten ing tembok kolam inggih punika warsa 1337 Saka utawi warsa 1414 M minangka angka warso ingkang paling anem ing antawisipun angka-angka warsa ingkang wonten ing komplek candhi Penataran kasebat. Wekdal punika Majapait wonten ing pamarintahanipun Wikramawardhana. Kawiwitan bibaripun kerajaan Majapait ingkang tumunten kasusul kanthi mlebetipun agami Islam wonten ing tanah Jawi, kathah bangunan suci ingkang magepokan kaliyan agami Hindhu lan Budha makaten kemawon dipun tinggalaken déning masyarakat penganutipun. Sansoyo dangu bangunan-bangunan suci ingkang boten kaginakaken malih punika dipun supèkaken tiyang amargi masyarakat kathah-kathaipun sampun gantos kapercayan. Satemah bangunan kasebat dados kalantar boten wonten malih ingkang ngurus, pungkasanipun kaurug longsoran siti saha taneman grumbul. Candhi Penataran dipun panggihaken malih wonten ing warsa 1815, ananging ngantos dumugi warsa 1950 dereng kathah dipun kenal. Ingkang manggihaken ingging punika Sir Thomas Stamford Raffles (1781-1826) Gubernur Jendral pamarintah kolonial Inggris ingkang naté kuwaos wonten ing nuswantara. Kairingan lampahipun wekdal komplek candhi Penataran ingkang rikala rumiyin naté kasingkiraken, sapunika wiwit pikantuk kawigatosan saking pamarintah lan salajengipun dipun pugar. Sapunika candhi punika dados tujuwan wisata ingkang merak ati.
Relief Candhi[besut | besut sumber]
Relief andhap wonten ing bangunan induk komplèk Canci Penataran manawi dipungatosaken arupi gambaran manungsa ingkang kados dene ringgit purwa.
Gaya Relief[besut | besut sumber]
Salintunipun minangka komplèk percandhian paling wiyar, Candhi Penataran ugi nggadhahi kekhasan wonten ing ikonografi reliefipun. Gaya reliefipun nedahaken wujud ingkang cetha bènten saking candhi-candhi Jawi Tengah saking sadèrèngipun abad kasewelas kados déné Candhi Prambanan. Wujud relief manungsa dipungambaraken kados dene ringgit purwa, kados ingkan saged dipun panggihaken wonten gaya pangukiranipun ingkang dipun panggihaken wonten ing Candhi Sukuh, satunggaling candhi saking pungkasanipun periode Hindhu-Budha wonten ing sejarah Nuswantara. Candhi punika dipun usulaken wonten ing daftar Situs Warisan Donya UNESCO kawiwitan 19 Oktober 1995.
sartacarita Sri Tanjung. Caritanipun inggih punika ; Bhuksadipun gambaraken minangka satunggaling makhluk ingkang pawakanipun ageng ingkang remen dhahar punapa kemawon ikhlas saha boten naté tilem. Wondene Gagang Aking kuru garing remen siyam saha ugi remen tilem. Wonten ing satunggaling wekdal Dewa Siwa malih wujud dados maung seta kagem hanguji kekalih pawongan kasebat. Tanggapan saking Gagang Aking inggih punika "kula tiyang ingkang kuru, ampun ndhahar kula, ananging panjenengan dhahar rencang kulo ingkang lemu punika. Wondene Bhuksa "Sumangga ndhahar awak kulo" Wonten ujian kasebat Bhuksa lulus lan piyambakipun mlebet ing Suwarga. Hikmah ingkang saged kapetik saking cariyos kasebat inggih punika manungsa kedah ikhlas salebeting nglampahi gesang punika.
Sri Tanjung[besut | besut sumber]
Carita salajengipun ingkang kaukir wonten relief Pendhopo Emper inggih punika cariyosipun Sri Tanjung ingkang dipun wiwiti saking sisih kilen dhateng kidul kanthi ubengan prasanawya. Carita Sri Tanjung dipun awiti kanthi lukisan Raden Sidapaksa ngabdi dhumateng Raja Sukalrama wonten ing Negari Sindurejo. Sidapaksa dipun utus ngupadi jampi déning raja dhumateng eyang Bhagawan Tamba Petra lan wonten mrika piyampaipun andum tresno kaliyan Sri Tanjung. Sasampunipun dados semahipun, Sri Tanjung dipun boyong dhateng Sindurejo. Raja Sulakrama kedanan kaliyan Sri Tanjung sahingga pados rekadaya supados saged misahaken Sri Tanjung kaliyan Sidapaksa. Sidopaksa lajeng dipun utus dhateng suwarga, kanthi ngasto nawala ingkang suraosipun ingkang ngasto nawala punika badhe ngraman wonten suarga. Awit saking pambiyantu Sri Tanjung ingkang nampi warisan selendang saking ramanipun Raden Sudamala, piyampaipun saged dhateng suarga lan wonten ing mrika piyambaipun dipun ajar para dewa. Ananging pungkasanipun kanthi nyebat leluhuripun Pandhawa piyambaipun dipun uwalaken saha pinaringan berkah. Sasedanipun Sidapaksa lan Sri Tanjung dipun pitenah ngajak sedeng kaliyan raja. Pungkasanipun kanthi murka Sidapaksa merjaya Sri Tanjung. Ananging Sri Tanjung dipun gesangaken malih déning para dewa. Sidapaksa dipun wajibaken merjaya Raja Sulakrama lan wonten ing paprangan piyambaipun kasil.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Panataran&oldid=1060679"	Kategori: CandhiSajarahKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 26 Mèi 2016.
sithik meneh iso dadi Sok Tau, mbok yo dirampungke :D
Sabtu, 12 April 2008 pukul 8:56 am	dirampungke apane
Senin, 5 Mei 2008 pukul 3:51 pm	mas Suluh yg tercinta
ngene lho mas, yen meh nyairke check soko adsense iku yen langsung neng citibank iso opo ora, kamangka q rak duwe rekening neng kono
lha yen mas Suluh dhisik kepriye?
saumpama kudu neng bank liyane q rak duwe rekening neng bank sing internasional opomaneh yen pengin nyairke kudu rekeninge wis umur setaun minimale
q jaluk tulung yo mas suratku iki ndang dibalesi, amarga q bingung arep takon sopo
ning kulo nggih gadhah rekening wonten bri, ananging criyose kok malah dikengken teng citibank, lha mbenjang kulo badhe teng citibank riyin, ning yen teng citibank kadose lak mboten sah bukak
wong setoran awal mawon minimal 5 jt…….hicks
nggih cekap semanten mbenjang kulo badhe cobi riyin
May 21, 2009 3:52 am Sing Tuwo okeh santen'e tapi sing enom okeh tlutuh'e.....Pliket2 piye ngono rasane.... :) hery bdyKoordinatorJoin date : 19.04.09Subyek: Re:
iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening nyawaku,
teko kedep teko lerep teko nurut manut si.....................menyang aku cahya mulya mulyaningsun,urip ingsun,iya iku kang ngimpune nyawane si......
wis kakekap dening nyawaku,teko kedep,teko lerep,teko nurut,teko manut si.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
Warga Suriname pada keplok rame banget amarga gumun weruh polahe Buta Cakil sing pethakilan, beda banget karo Arjuna, Satria sing alus tindak-tanduke. Apa sing tak critakke iki yaiku sawijining tari Blambangan Cakil sing dadi salah sawijining pasugatan ana ing
Jawa pisanan teka ing Suriname, negara ing Amerika Kidul iku. Acara sing didukung dening KBRI ing Suriname iku uga diisi karo Didik Nini Thowok sing nari Dwimuka, sing marakake para penonton padha kepingkel-pingkel. Ana uga Yan Felia, penyanyi saka Solo sing kayane wis kesuwur banget ana ing Suriname. Yan Felia nyanyi lagu "Sewu Kutha" sing uga wis kesuwur ing Suriname. Rombongan kesenian sing digawa dening
Suriname), lan Soewarto Moestadja (Menteri Dalam Negri Suriname). Kakek-neneke Soewarto Moestadja asale saka Kalirancang, Alian, Kabupaten Kebumen, Jawa Tengah. Acara iku dianakake ing Sana Budaya, sawijining pendapa sing nganggo arsitektur joglo duweke Vereniging Herdenking Javaanse Immrigratie (VHJI), yaiku sawijining pakumpulan kanggo pangeling-eling imigrasi Jawa ing Suriname. Sana Budaya pancen papan kanggo
padha nyekar ing gunungan." ature Kim Sontosoemarto (50), pimpinan VHJI.
(diterjemahake saka koran "Kompas", Minggu - 10 Oktober 2010, kaca 1.
ya... Awit jaman semana, urip iku ya pancen kaya mangkono iku. Urip iku sakjane ora angel, koq... sing angel iku anggone golek duit... ya, pora?
Carane piye? Nyobaa dadi Blogger... Awit tahun 2010 ini aku wis mulai ngundhuh hasile... Wayah turu wae entuk duit... atusan dollar, lho... Ra percaya? Nek aku percaya...-----------------
"Ja padha nelangsa" (Koes Plus)
Reactions: Wayang Jawa. Tambah Maju Apa Malah Mundur?
Reactions: Wong Jawa Kelangan "Gesang"
Lagu Bengawan Solo karangane Gesang iki kabare wis diterjemahke nganggo 13 basa, ing antarane basa Inggris, Jepang, Mandarin lan liya-liyane. Saking gedhene bhektine Gesang kanggo nagoro, Jaya Suprana, sing duwe pabrik jamu "Jamu Djago" malah ngusulake yen panjenengane Bapa Gesang pantes banget yen klebu Pahlawan Nasional kanggone bangsa Indonesia.
Tak kira ora mung Jaya Suprana, wong Jawa (lan warga Indonesia) liyane uga setuju panjenengane Bapa Gesang diangkat dadi Pahlawan Nasional. Para sadulur ing Suriname keturunan Jawa sing seneng karo lagu-lagune Gesang tak kira ya bakal setuju. Yen miturut sampeyan kepriye? Apa pantes Bapa Gesang diangkat dadi Pahlawan Nasional?
Sugeng Natal. Mugi-mugi saged dados Juara AFF Suzu...
Pitutur Jawa Maneka Warna, Tan Ana Liya
Wayang Jawa. Tambah Maju Apa Malah Mundur?
Gunung Jiri inggih punika gunung paling inggil angka kalih wonten ing wewengkon Korea Selatan ingkang dumunung wonten ing pungkasaning Rerangkèn Pegunungan Sobaek.[1] Rerangkèn Sobaek minangka pungkasan saking Rerangkèn Baekdudaegan, barisan ingkang sami jèjèr ing sadawaning Ujung Korea. Nama Jirisan saged dipunterjemahaken wonten ing macem - macem teges, ingkang umumipun gadhah nuansa mistis. Jiri saged dipuntegesaken "Gunung Tiyang ingkang Anèh lan Bijak".[2] Saged ugi dipunterjemahaken minangka "Kawicaksanan lan Kaèndahan", tembung ingkang asalipun saking kitab sutra agama Buddha.[3] Wonten ing jaman rumiyin Jiri dipunkenal minangka papan dunungipun para pertapa,[2] ingkang pitados bilih gunung kasebut saged damel para pertapa dados langkung wicaksana.[3] Rakyat Korea nyebutaken bilih Gunung Jiri punika sami kaliyan Gunung Geumgang lan Gunung Halla minangka gunung mistik.[2]
Katetepaken minangka satunggaling taman nasional wonten ing taun 1967, Gunung Jiri mbentang wonten ing wewengkon 4 kabupatèn lan 1 kutha wonten ing 3 propinsi.[2] Ngliputi kabupatèn Hadong, Hamyang, Sancheong (Gyeongsang Selatan), Kabupatèn Gurye (
Kanthi wiyaring wewengkon taman, 471,758 km², kawasan punika minangka taman nasional ingkang paling wiyar wonten ing Korea Selatan.[2] Garis lingkar Gunung Jiri dawanipun dumugi jarak 320 km, ing pundi salebetipun medal 3
keanekaragaman hayati ingkang inggil.[2] Jinis flora lan fauna ingkang gesang wonten ing kawasan punika dumugi 4.989 jinis.[2] Flora Gunung Jiri bervariasi saking vegetasi iklim anget, sedheng dumugi dingin.[2] Wonten ing situs-situs kuil Buddha tuwuh wit - witan ingkang katetepaken minangka harta nasional kados wit ceri higan lan wit cemara 1000 taun.[2] Kéwan-Kéwan ingkang gesang wonten ing papan punika antawisipun terwelu, roe siberia (Capreolus pygargus), elk lan kucing liar.[2] Harimau Korea ingkang pungkasan katingal wonten ing papan taman nasional punika sadèrèng pungkasanipun punah.
Wonten ing wewengkon Gunung Jiri wonten 7 cacah kuil Buddha ingkang wigati, ingkang paling ageng inggih punika Hwaeomsa.[1] Wonten ing wewengkon punika wonten ing kampung Cheonghak-dong ingkang taksih njagi cara gesang ingkang tradisional.
(en)Jirisan National Park (Sancheong)
^ a b (en)Chirisan (Mt. Jiri), summitpost. Dipunundhuh: 17-03-2013.
^ a b c d e f g h i j k l (en)Jirisan, knps. Dipunundhuh:17-03-2013.
^ a b (en)Jiri-san -
SelatanGunungKorea SelatanKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 5 Maret 2016.
haruse mben warung2/tmpt makan neng pare sing dadi masterpiece kudu di bahas ….
woooy anggota sektor pare ganok sing sumbang poto ???
arek sing gawe rok mesthine, kan sik seneng sing
lewih seneng ngacak2 emo pidgin dewe jue. Soale lewih puas. Ora terbatas emo sing ana
Lothek Monginsidi. Mangga dicobi, sinambi mampir dhateng gubug
Perang sadulur Caesar sing dumadi taun 49 SM iku darip peperangan pungkasan Républik Romawi. Peperangan iki arupa sawijining konfrontasi pulitik lan militer antarané Julius Caesar, lan legiuné marang wong-wong ing Sénat Romawi, sok dikenali minangka Optimat, sing disengkuyung déning legiun-legiun Pompey.
Akèh ahli sajarah mirsani perang iki minangka perkara sing logis kanggo sawijining prosès dawa subversi institusi-institusi pulitik Républik Romawi sing kawiwitan saka
Sulla, lan pungkasané panguwasan Romawi déning Pamaréntahan Tetelu Sepisanan. Cetha Julius Caesar wus njupuk kasempatan kang dicawisaké déning panurunan kakuwasan pulitik Romawi iku. Sawisé perjuwangan pulitik lan tentara sing dawa antarané 49 lan 45 SM kang ngrangkumi perang-perang ing Italia, Greece, Mesir, Afrika, lan Hispania, Caesar pungkasané niwasaké puak tradhisional kang pungkasan ing Sénat Romawi ing Perang Munda.
Kanggo sabagéan ahli sajarah, perang sadulur iku, bebarengan kaliyan pamaréntahan Romawi sing singkat déning Caesar sadurungé patiné, nandhakaké pungkasaning Républik Romawi, lan wiwitan saka Kakaisaran Romawi. Ing wektu ikiing sajarah dipilih minangka titik paralihan utawa dudu, perang sadulur Caesar lan owah-owahan ing kerajaan Romawi kang diasilaké wus mbusak kabèh tradhisi biyèn pulitik républik iku. Prastawa-prastawa iki arupa sawijining kadadèan sing ora naté bisa dipulihaké déning Républik Romawi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Sadulur_Caesar&oldid=1053408"	Kategori: PerangRintisan topik sajarah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.12, 23 Maret 2016.
II". DVD kanggè musim punika dipunrilis ing Wewengkon 1, 2, lan 4 ing tanggal 28 Oktober 2003, 7 November 2006, lan 30 November 2009, sabèn-sabèn. Èpisode juru anggegana, "Help Wanted", mbotèn kalèbèt ing DVD. Piyambakipun lajèng dipunlèbètakè dados fitur bonus ing DVD musim kaping tiga.[2] Musim punika uginamung kanggè mupangati sèl animasi tradisional musim saklajèngipun dipunwiwiti prosès ènggal tinta lan
dipunwiwiti kaliyan narator Perancis, ingkang nepangaken Bikini Bottom lan SpongeBob SquarePants, spons laut kabentuk persegi lan ingkang gadahi warni kuning, kadasta spons dapur. SpongeBob punika karepipunmerdamel ing restoran cepat saji panggenan, "The Krusty Krab", lan kaliyan sekedhik bantuan saking Patrick Star ingkang punika bintang laut, sahabatipun. Mangetosi menawi SpongeBob nginginaken pekerjaan, lan boten badhe SpongeBob merdamel ing Krusty Krab, nus ingkang asmanipun Squidward Tentacles, tetangga SpongeBob, ngendikan dateng Mr Krabs, gadahi restoran, SpongeBob boten jangkepi syarat kangge bekerja ing Krusty Krab. Punika ngatakaken menawinipun piyambakipun kedhah mbuktiaken bahwa piyambakipun layak kangge merdamel punika kaliyan mendhet suatu Spatula hidrodinamik kaliyan tambahan ing tengen lan kiwa kan A Drive Turbo, berpikir menawi piyambakipun boten nemuaken spatula kasebut lan boten nate malih nyobi kangge nemukaken . SpongeBob pergi ke Barg n' Mart, pasar lokal kangge madosi spatula mligi. Sawetara punika, The Krusty Krab dipunbanjiri déning sekelompok agengikan teri lapar, ingkang badhe Krabby Patties. Ananging Mr. Krabs lan Squidward boten saged gayuh kabetuhan punika lan merespon kaliyan melarikan piyamabakipun tiang saking Krusty Krab. SpongeBob lajengipun dados kaliyan spatula ingkang dipunremennake Mr. Krabsl lan gayuh kabetahan saben teri, lan amargi punika, piyambakipun angsal pekerjaan. Saksampune punika, Patrick mlebet ing Krusty Krab, lan memesan 1 Krabby Patty. SpongeBob saklajengipun miwiti mlebet, mendorong Patrick kaliyan atusan (lan menawi ewunan) Krabby Patties berpikir teri dateng malih lajengipun episode kapungkasan.[3]
Ing episode cekak lan mendhel, Squidward mlampah medhal kangge ningali halamanipun ingkang ingkang cantik, resik saking "rumput".Piyambakipun ningali sebuah kerang ing halaman punika. Piyambakipin pinecaya menawi reruntuhan penampilan halaman, pramila piyambakipun pura-pura boten sengaja nendang kerang punika ing halaman SpongeBob. menawi mekaten, SpongeBob punika medhal jendela lan ningali cangkang, lan ugi gadahi kekarepan sebuah halaman kaliyan tampilan ingkang sae kangge punika, pramila piyambakipun mendhet "terumbu peniup" (versi ngandap toya saking peniup ron) saking garasinipun. Piyambakipun nguripke, Squidward pun dados terganggu, ingkang nyobi kangge bersantai ing panggenan tilem gantung. Frustrasi, piyambakipun kelentu nyebul katah pasir ing Squidward. SpongeBob niup pasir ingkang wonten ing Squidward, lan niup pinten-pinten saking ron. Pasir ingkang berhembus saking ron mlebet ing soco Squidward. Piyambakipun niup medhal pasir ingkang wonten ing socanipun. SpongeBob ningali tumpukan. Piyambakipun manggenaken blower dados "mundur", mila tumpukan pasir dpunlebetake ing blower karang, ingkang
manggenake seluruh kekacauan déning piyambakipun. menawi blower terumbu nolak kangge miwiti, SpongeBob narik kabel wingking ingkang tebih, menawi poyambakipun badhe narik malih cepet ngelampahi persimpangan. Ananging, mlebetake toya ing laut ing
sanesipun, menawi rumput SpongeBob punika resik. Puas, SpongeBob mlebet malih, ananging cangkang ndarat ing hidung Squidward.[3]
a : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun
b : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo
G : KowÃ© wis lulus sarjana tenan…..?
G : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben
mbayare murah c : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi
G : Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, lek wis lulus mesti golek
G : Engko kowe mung email emailan sing lucu…….
G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus
G : Kowe wis ngerti gawÃ©yanmu durung ?
h : Oo, nek damelan niku
senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
o : &^%$$###@@!! ! !!!!!XYW* *&&^ (
Onggi punika jinising tempayan ingkang dipundamel saking tembikar lan dipunginaken kanggé kapreluan padintenan wonten ing Korea.[1][2][3] Tiyang Korea ngginakaken Onggi minangka papan kanggé nyimpen dhaharan tradisional kados kimchi, jeotgal, kecap asin (ganjang), saos gochujang, doenjang lan sanèsipun.[2] Istilah onggi punika tumuju ing kalih jinis tembikar, ingkang dipunglasir ugi ingkang boten dipunglasir.[3]
Miturut prakiraan Onggi punika kagungan sajarah ingkang sami dawanipun kalihan jinis dhaharan fermentasi ingkang disimpen wonten ing jeronipun.[3] Boten dipunmangertosi saking kapan Onggi punika wiwit dipundamel, ananging dumugi sapunika onggi tasih dipunginakaken déning rakyat Korea kangge nyimpen dhaharan fermentasi.[1][3] Nalika zaman Tiga Kerajaan, teknik anggènipun damel piranti-piranti tembikar punika mekar kanthi cepet amargi dipunginakaken kanggé nyimpen dhaharan lan palawija.[3] Perangan punika saged dipunbuktèkaken saking dokumen sajarah lan lukisan.[3] Samguk sagi nyebataken babagan Raja Sinmun saking Kerajaan Silla ingkang ngirim arak, pasta dangsul lan asinan dhaharan laut minangka bebingah kawinan dhateng ratunipun.[3] Saged dipuntarik dudutan bilih papan kanggé nyimpen dhaharan kasebut punika onggi.[3] Cathetan sajarah Dinasti Song, Gaoli Dujing nyebataken bilih rakyat Goryeo nyimpen dhaharan lan unjukan ing tempayan ingkang dipunsebat ong lan suong.[3] Manéka seratan lan lukisan ugi paring kathah andharan babagan onggi nalika masa Dinasti Joseon.[3] Ing masa punika, onggi dipunginakaken kanggé nyimpen dhaharan lan unjukan ingkang dipundamel ing sapérangan papan kados Mapo lan Noryangjin.[3] Ing buku Imwon Gyeongjeji ingkang dipunserat déning Seo Yu-gu wonten ing pungkasan periode Dinasti Joseon, nyebataken bilih tempayan kanggé nyimpen minuman keras lan dhaharan fermentasi dipunsebat ong utawi eng.[3] Jinis-jinis tempayan sanèsipun punika dipunparingi nama benten-benten adhedhasar ukuran lan ginanipun.[3]
Jinis onggi[besut | besut sumber]
Wonten ing metode pedamelan barang pecah belah korea, kanthi wiyar istilah dojagi (tembikar) tumuju ing pirantos ingkang kadamel saking lemag ingkang dipunbakar lan dipunglasir lajeng dipunpérang malih dados jinis dogi (keramik) lan jagi (porselen).[3] Onggi kalebet ing kategori dogi ingkang dipunbedakaken malih dados chil lan oji.[3] Chil punika jinising onggo ingkang boten dipunglasir .[3] Chil kagungan ciri khas werni klawu peteng ingkang asalipun saking panyerepan kukus nalika proses pambakaran, permukaaninipun boten mengkilat lan kasar.[1][3] Onggi ingkang dipunglasir dipunsebat oji, ingkang kagungan ciri kados chil dipunlapisi jelaga namung dipunlapisi kalihan sarem, awu godhong, damèn lan kayu ingkang dipunobong.[1][3] Sarem punika dipunsebat ing tungku nalika temperatur dumugi tingkat tartamtu lan sumub (uap) ingkang dipunasilaken wonten interaksi kalihan kimiawi lemah lan kukus saéngga damel permukaan glasir ingkang alus lan atos.[1][3]
Keluwihan[besut | besut sumber]
Onggi boten namung kaginakaken minangka papan kanggé nyimpen, ananging kanggé nambah rasa dhaharan ing jeronipun.[3] Keluwihan onggi punika mapan wonten ing kapasitas panyimpenan, ventilasi, sarta kesagedan anggènipun adaptasi kalihan kawontenan iklim.[3] Dhaharan ingkang dipunsimpen wonten ing onggi, kados kimchi lan doenjang raosipun sansaya sé lan langkung seger tinimbang dipunsimpen wonten ing wadah plastik utawi stainless steel.[3] Onggi gadhah saluran ventilasi ingkang boten ketingal saéngga dipunanggep
Koreana 13 (4): 66–71. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
kanggo bocah-bocah SMA 1 Slawi dida , izan , zaenal , adi jaya lan cah rohis kabeh sing biasa ngaji ning giren, aku nyuwun pandongane kanca-kanca kabeh
sanget, matur nuwun ya allah kulo pun di kenalaken ponpes Attauhidiyah.
yok kanca2 kbeh ngaji teng giren cepet pumpung esih urip?
santri2 kbeh kulo nyuwun do’ae eben bisa ngaji terus teng ponpes
kulo nyuwun dongane rencang-rencang kangge maha guru kita ingkang siweg gerah nggih punika romo kyai muhammad chasani mugi-mugi cpet di paringi waras supaya
kulo nggih sami nyuwun doane, supadosa saged
kulo nyuwun pandonganipun, muga2 gusti Allah maringi kulo saged
wajane. ne ora kaya niku ora wujud opo usahane kita. lan cnth liya2ne.
cnth 2- =kaya dedi kolbuser nyulap duit nganggo tangane.iku jenenge dorongan/magic. lan cnth liya2ne.
tapi ne dg cara dorongan niku derajat2an.ana sing kasif lan ana sing latif lan ana sing latif
korupsi. Sing arep korupsi ben podo wedi :))
Mbah admin, piye carane wong ben gak kesetrum 😀
Mbelur, piye carane omah resik tikuse =))
Kenthus, piye carane ben gak kenek flu burung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hunndalen&oldid=878509"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 7 Januari 2014.
mogot kuwi dowo banget ... lha medun ngendi iki ....gumun ngerti uwong-uwong ki do arep menyang ngendi yo... koq akeh bangetmampir nang warteg nembung tuku 'es teh , eee.... lha koq ora 'legi', jare
iki tekanne kok ra tekan tekan---wonosari___medan juan adoh tennan numpak bisnek saiki ngono wis ra
slamet, depot nyamleng,dll…wis pokoe panganan tok hehehhee….aku duwe konco sing buka warung, sopo ngerti gelem di ulas warunge, warung sate
opomeneh ndelok lesehan sambel tumpang-e …. suwun artikel-e paling gak iso ngelingne karo kampung halaman … maklum ae lagi golek pangan nang luar kota … kapan2 iso ditampilne meneh artikel2 liyane …
arifin yeahyeah says:	October 14, 2009 at 4:50 am	Matur nuwun buat mas bdor udah terima email nya ,mungkin artikel nya
pecel “lesehan susie”…aku yo durung tau mangan pecel nang warung iki, tp ketoke
Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.
Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno mudhin ben didungakno.
Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.
“Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung tak
sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas
4. Naga Banda : Sisik sikil karo pisan kaya kulit salak, aran Nagabanda, wateke yen wis anggitik mungsuhe lumayu. Artine:
Avenue Road ING Vysya Chickballapur ING Vysya Ulsoor ING Vysya K G Road Branch, Bangalore ING Vysya New Tharagupet ING
ING Vysya J C Road ING Vysya St.Marks Road ING Vysya M. G. Road ING Vysya K.H.Road ING Vysya H S R Layout ING Vysya K.R.Road ING Vysya Cms Hub ING Vysya Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING Vysya Indira Nagar ING Vysya Srinivasa Nagar ING
Ngawiti ingsun kelawan nyebut asmane ALLAH
Arrohmani : Sifat dzat kang maringi welas asih
Arrohimi : Tur kang paring rohmat takdzim
Dumateng pe maos sedoyo pertama-tama monggo tansah muji syukur dateng ngarsanipun Gusti ALLAH SWT ingkang sampun maringaken daten kito sedoyo kesehatan,ke imanan,ke iklasan , rahmat ,nikamt,hidayattipun kagem kito,
Sholawat soho salam ugi kito aturaken dumateng junjungan kito nabi agung MUHAMAD SAW mugi-mugi kito sedoyo mbinjang angsal syafattipun ing dinten akhir ,,,,
sejatining manungso urip ing ngalam nduyo iki mung jejer titah sak wantah duwene mung lali karo salah,mulo ojo podho kakean polah,siro urip ono kang nguripno,siro gedhe ono kang nggedekno,siro sugih ono kang nyugihno,mulo ojo
AGOMO,,,,termasuk lerenno anggene nglakoni MOLIMO……
SAK BEJO BEJANE WONG LALI ISIH LUWIH BEJO WONG KANG SENG EILING LAN WASPODHO
ngelingono yen wes tuo supoyo ora kuciwo
Seng penting di anggep ora penting, Seng ora penting di penting-pentingno
Seng apik di elek-elek, Seng elek di anggep apik
Zamane wes akhir.akeh wong kang podho loro pikir
Ngaku agamane islam tapi gak gelem sembahyang
Nyambut gawe podho sungkan,bandane tanggane malah di gae rayaan
Zamane-zaman maju ,akeh wong wadhon podho kemayu
Lek bengi podho metu ngguya-guyu,mung trimo mamerne pupu
Turut ngisor waru jebulle mung payu sewu
Zamane-zaman globalisasi,akeh uwong wes lali karo dzat kang moho suci
Akeh santri seng podho gak gelem ngaji,ugo akeh kyai seng lali karo santri
Manungso kui di titah podho, nanging lek masalah bondo di jatah bedo
Mulo manungso iku wajibpe mung usaha karo dungo
Intuk rezeki sepiro atine seng nrimo, gak usah meri karo konco
Akeh wong setres mergo urip pe gak beres
Rino wengi mung mburu nduyo, njur lali karo agomo
Ojo podho ngersulo ndak gelis tuo
Sopo seng tlaten tembhe mburi bakal panen
Akeh wong ngaku islam agamane tapi tumindak e sak karepe dewe
Zamane wes zaman tuo akeh manungso wes angel di toto maring tuntunane agomo
Kadang ra rumongso awak e gae duso
Ayo mumpung durung telat, enggal-enggal podho tobat
timbang ning akhirat siro mbesok nompo adzab
Mung duso sepele kang ora di rasak ke
Mumpung isih sugih bondo dadio wong seng lumo
Ngelingono yen wes mlarat rino wengi mung sambat
Lek wes sugih ko ora kelingan bondo iku mung titipan
Mbok yo eling karo sanak kadang yen wes sugih ojo mung nyawang
Tulungono wong seng kekurangan sandang ugo kurang pangan
Sugih bondo mung sak wetoro mbesok yen mati ora bakal di gowo
wong seng lumo iklas amale,ngunu iku bakal akeh ganjarane
Sugihe ojo mung kangge dewe seng mlarat mbok di gatek ke
Dulur-Dulur Muslimin Muslimat Ayo Pada golek Sangu Akhirat
Ayo Pada Ngelakoni Sholat Rina Wengi Mumping Sik Sempat
Zaman Sak Iki Wis Jedek Kiamat Akeh Wong Seneng Ngekoni Maksiyat
Ninggalno Sholat Lan Emoh Mbayar Zakat Wis Kadung Kroso Nikmat Lali Akhirat
Sebab Mendem Koya Wong Edan, Seneng Togelan Ngrusak Masa Depan
Seneng Tombokan Gak Iso Dadi Jutawan
Wong Main Ngono Direwangi Syetan, Dijak Seneng Gae Konco Langganan
Urip Ndik Ndunya Iku Mung Sak Gebyar
agomo dipun dadosaken sumber kagem nylesek aken masalah , lan kagem sumber inspirasi dumateng kulo panjenengan lumampah murih slamet bejo ten dunyo dumugi tekan
YEN WES OLEH ILMU SENAJAN SITIK ZO DI LAKONI
MUMPUNG ISIH ONO KYAI DI TLATENI GONE NGAJI
MERGO IKU MBESOK SANGUNE MATI…….
Senajan krasa wegah lan susah, ning kita kudu jumangkah
Ya ngono kuwi dalaning urip, kudu dilakoni wong iku wajib
Ra perlu gumuyu latah-latah yen lagi nemu bungah
Ra usah nggriyeng tetangisan yen lagi nemu alangan/penandhang
Ngresula, nalangsa, mung bakal nambahi abot ing coba
Sing becik pancen mung pasrah sumarah, Pangeran mesthi paring berkah.
amin,, “ajining dhiri gumantung ono ing lathi, ajining raga gumantung ing busono. ajining kesehatan ono ing pikiran, ajining mulyo ono ing makaryo, ajining kedhudhukan ono ing kabijaksanan,,,,” urip ning alam ngarcopodo ki nandur, ning alam kalanggengan kui suk ngunduh. sing diunduh koyo opo sing ditandur mbiyen. urip ning alam ngarcopodo ki ngupload, ning alam kalanggengan kui
download koyo opo sing upload mbiyen.
nuruti lan ngujo kasenengan donyan kui paribasan ngombe banyu segoro…
TEKUN : sregep, prigel,rajin ulet lan g gampang putus asa marang opo wae kerja’an lan tindadakn
TEKEN : tongkat,utowo gondelan,,,wong iku kudu duwe gondelan seng kuat,teken iso ugo
MULO SOPO SENG TEKUN GOLEK TEKEN BAKAL TEKAN
duwe rupo ). ★ DUDU amergo ngrendahne (ngremehne) marang wong liyo seng dadek ake awak e dhewe niki MULYO
★ DUDU amergo bikak wadi (aib pe) wong liyo seng dadek ake awak e dhewe PINUJI
★ DUDU amergo ngafirke marang sedulure seng dadek ake awak e dhewe dadi wong IMAN
★ DUDU amergo ngen_nyek (alok) wong liyo seng dadek ake awak e dhewe PINTER
★ DUDU amergo wong liyo seng dadek ake awak e dhewe apik
⇉ AKAL LAN AKHLAQ KITO KIAMBAK INGKANG DADEK AKEN KITO NIKI DI ANGGEP WONG APIK
Assalamu’alaikum wr…..wb….
Alhamdulillah muji syukur dumateng ngarsanipun pangeran ingkang sampun maringaken dateng admin lan pemaos sedoyo njih meniko limpahan rahmat , nikmat , kesehatan , soho umur dowo lan sak sanes-sanesipun ,solawat soho salam mugi unjuk katur dumateng junjungan nabi kito MUHAMAD SAW mugi-mugi benjang enten dinten akhir kulo lan panjenengan sedoyo di pun akoni minongko umattipun kanjeng nabi amin .
Ten mriki admin bade damel tulodho yakni pitutur JOWO ingkang part2 , ,mugi -mugi lewat tulisan niki sagetto MANFAATTI tumrappe kulo lan panjenengan sedoyo , lan mugi2 sagetto nuntun kulo jenengan wonten dalan ingkang dipun ridhoi pangeran amiin……
Lamun manungso di cubo kelawan kesenengan lan kemewahan
Dewek e ngomong kanti gampang iki kanugrahaning pangeran
Ono ndunyo namung sepisan , ojo nganti podo kapusan
Ati-ati karo bujuk e syetan , urip iki mung sawang sinawang
Bab agomo nyawango duwure , ndadek ake sregep
Ojo podho meri karo kancane , sebab rezeki iku dewe-dewe jatahe
Mulo ayo podho di tingkatne ngibadahe
Nyambut gawe sak biso bisane , mung seng penting halal carane
Elingo poro manungso ojo kondho allah gak tresno
Sugih dudu ukuran mulyo , mlarat dudu ukuran ino
(sholat , ngaji , opo, maneh poso)
mulo poro konco ngelingono ono ndunyo mung sedelo
(neng ndunyane ojo lali akherate)
(mburu dunyo ora ono entek e)
yen lagi ngibadah koyo-koyo dino sesok bakal pejah
wayah magrib megane abang , mumpung urip ayo sembahyang
(eling … eling … zo kang … )
Sedulur podho eilingo , siro urip ono ing ngalam dunyo
temenono anggonmu ngaji , tembe mburi ben ora rugi
Ngelingono lamun wes mati , wes wancine ora biso nyelak_i
Di sandangi sarwo putih , yen wes budal ora biso mulih
Di tumpakne kereto jowo , rudho papat rupo manungso
Jujukane ing jero guo , tanpo bantal tanpo keloso
Ayo podho sholat kanggo sangu neng akhirat
Pitulas roka’at rino wengi ojo nganti telat
Wis nyoto sholat iku cagak e agomo
Mumpung isih ono nduyo ojo ninggal sholat limo
Mbesok dino kiamat kabeh amal bakal di hisab
Yen becik sholatte di anggep becik kabeh ngamale
Yen usak sholatte di anggep rusak kabeh ngamalle
ora kroso awake dewe wis soyo tuwo,
Sing mesem?lan nggguyu berarti kulino.
Yen mlebu neroko BB-ne ra usah digowo, amargo sinyale ra ono!
Koyo-koyo sa’iki wes tibo mangsane ,
Azdane wes di kumandangne , alesan repot mergawe
Pujian wes di dawakno nanging zo ora gelem teko
Opo maneh sholat subuhe tangine mletek srengenge
Krungu azdan malah kelonan akhire ora subuhan
Ojo piya piye pancenne wes kahanane dunyo koyo ngene ,
Seng sopo wonge pingin slamet uripe syarate kudu kuat iman lan taqwane
(tak elingna wong sawiji menawa iku kabeh bakale di
Senengane tumindak ngawur urip ngelantur angel di atur
Seneng nuruti nafsu ing pikir ,mondar mandir ora gelem mikir
– Wes wancine ayo tobat marang gusti
Nyuwun maring gusti tobat sak tulusing ati
Yuuk poro konco podho eiling dek zaman semono
Naliko sek di kudang karo wong tuo
Mulane yuk co-konco kito seng Waspodho
gedhi-gedhine upho ora ngarah iso ngalahne gedhine kelopo senajan kelopo iku mau kecenthet
Sedoyo muslimah niku AYU , tapi dudu amergo seng KEMAYU , ananging mergo budi pekerti lan akhlak seng RAHAYU
Sedoyo tiang kakung islam niku GAGAH , tapi dudu amergo seng kakean POLAH , Ananging mergo sregep nglakoni IBADAH
wani lan semangat sarto teges anggenipun nglampahaken KABENERAN
Naliko kito nandur pari , mesti ono sukette seng tukul karepe dhewe , tapi lek kito nandur suket , ora bakal iso tukul pari Artine : tumindak seng apik iku kudu di tandur/ perlu belajar ora iso tukul karepe dewe,,,tapi lek tumindak olo iku ora usah belajar iso karepe dhewe
dibagi 9 tau disebutkan dlam prembon sebagai berikut wetone panganten lanang lan wadon, Neptune dina lan pasaran digunggung, banjur kabage 9, lanag turah pira wadon turah pira, yen turah :
3 lan 9 sugih rejeki; 2 lan 7 anake akeh mati, 3 lan 5 gelis pegat . dari hari kelahiran lanang-wadon ; Selasa lan Rabo = sugih, Rabo lan Saptu = becik, Akada lana senen = Sugih lara.( R.
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta Hadiningrat,
pada kedudukannya dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kanjeng Sultan
December 10, 2009 at 1:08 pm
Mlorot peringkate ra popo, mari ngene munggah
sing iso ndelok langsung ojo jaluk tiket murah ae itung-2 nyumbang wis enak iso ndelok aku sing ndok jakarta cuma iso weruh warto teko internet thok ayoooooooo urunan ben persibo iso ndok isl
Naliko santri ora iso sambung karo kyai/guru iku mergo santrine mati roso, dadi tugase kyai/guru kangge ngurupno roso
Moto: Kampung Kite Kalo Bukan Kite Nyang Ngurusin Siape Lagikap
Koordinat: 106°- 48°BT lan 60°-12° LU
Glodok) lan uga ana mesjid tua lan benteng-benteng pertahanan jamane pendudukan Belanda nang Batavia.
rapat…anak-ku ra gelem ditinggal (maklum, kangen karo bapake sing ngganteng ki lho..). Biasane jam 9 wes turu, lha kok wingi ra iso turu,
mbeloe says:	June 4, 2008 at 10:45 am	nggih sampun, kathah ide sing sae, sumonggo dipun edit mawon beberapa ide puniko, kersanipun luwih gayeng dipun lampahi kaliyan gampil dipun woco tiyang lintu
iki tambah suwe tambah pikun lek masalah duit (terutama duit utang..he..he..).
Dudu masalah emoh, tp mslh gaweane mbah ki ra kenek ditinggal suwe2. Pancen angel lek arep koordinasi, sementara wong2 sing ngurusi malah saiki ora nang Pare…
"Babak Fakharian – Joome Narenji"
Bleh! Pak Re Te KJ niku mboten angsal diganggu gugat nopo maleh digantos!)…trus niku sinten? Die
sampun dangu mboten mriki lha kok Dedek Fira sampun ageng to?
Inggih, sae sanget mbiasaaken putro putri ngagem kromo alus. Lha kulo meniko ngantos sampun radi sepuh tesih sok klentu menawi boso 😀
Wangsa Sanjaya iku sawijining dinasti sing kuwasa ing Karajan Medang periode Jawa Tengah (utawa biasa disebut Karajan Mataram Kuna).
Istilah Wangsa Sanjaya dikenalaké déning sejarawan Dr. Bosch jroning karangané kanthi irah-irahan Sriwijaya, de Sailendrawamsa en de Sanjayawamsa (1952). Disebutaké yèn ing Karajan Medang ana loro dinasti sing kuwasa, ya iku dinasti Sanjaya lan Sailendra.
Istilah Wangsa Sanjaya ngarujuk marang jeneng pendhiri Karajan Medang, ya iku Sanjaya sing mrintah watara taun 732. Dinasti iki nganut agama Hindhu aliran Siwa, lan kiblaté marang Kunjaradari ing tlatah India.
Daftar Para Raja[besut | besut sumber]
Dhaptar para raja Medang sadurungé Dyah Balitung sing katulis jroning prasasti Mantyasih miturut teori Bosch ya iku dhaptar para raja Wangsa Sanjaya, sekaligus uga silsilah kulawarga wiwit saka Sanjaya nganti Balitung.
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 26 Maret 2016.
Taklim puji rahayu, sanget atur panuwun kula aturaken dhumateng kadang panyerat situs punika. mboten ateges kula ndhaku-ndhaku, hananging naluri ingkang nedahaken kula kedah mbikak situs punika. Kala semanten bapak kula lan paklik kula rikala taksih gesang nate ngendika bilih eyang kula taksih wonten garis trah kaping IV saking panjenenganipun Kyai Maja. Asmanipun eyang kula Mangun Sumartan (sampun seda kapetak wonten Makam Kyai Langgeng), dene eyang putri sampun seda kapetak wonten makam Baderan. Wekdal puniki kantun ibu ingkang taksih lenggah wonten griya keprabonipun eyang ing Sidowayah. Minangka wayah kula rumaos gadhah tanggel jawab kedah hangeluru naluri kadang leluhur ingkang sampun sumare. Mbok bilih sedaya kalawau saged ndadosaken makempalipun balung apisah mamrih raketipun pasedherekan ingkang sampun cuthel ing panaluren.NuwunPoetra TimoerKaranganyar, Solo, Jawa Tengahgregandieka@yahoo.com
Trah Harjowikraman,Klaten Urun Rembuk:
samubarang OS seluler lan taun 2013, kang uga sadean piranti luwih saka Windows, iOS, Mac OS lan piranti digabungake [14]. [15] [16] [17] Ing 2013 Matha Google Play nyimpen wis luwih saka 1 yuta apps Android diterbitake, lan luwih saka 50 milyar saka aplikasi sing diundhuh. [18] A sinau conducted pemaju April-Mei 2013 ketemu 71% tinimbang pemaju bahawa seluler berkembang kanggo Android. [19] ing Google I / O 2014, ing bahawa biso dipercoyo exert ora luwih saka 1 milyar saka saben wulan aktif kedhaftar saka Android (kang wis wis aktif 30 dina), saka 538 yuta ing Wulan Jun 2013. [20] Android sumber kode dirilis dening Google saandhaping lesen mbukak sumber, senadyan paling mungkasi piranti Android kapal karo kombinasi mbukak sumber lan piranti lunak tertutup. [3] Ing pisanan awaken by Android, Inc, kang didhukung Google kewangan banjur dituku ing 2005, [21] iki dirasmikan Apa Itu Android ing 2007 minangka pawujudan saka Bukak handset
jeneng podagra yèn wis nganti kena jempol sikil)[1] ya iku kahanan medis sing tandha-tandha biyasane arupa inflammatory arthritis ya iku ros-rosan abuh—sing nganti abang, gembuk, lan panas. Ros metatarsal-phalangeal ing poking jempol sikil dadi panggonan sing paling umum ketaman (prakira 50% kasus). Asam urat uga bisa tuwuh minangka benjol-benjol saka klumpukan kristal ing sangisoring kulit, sajeroning ros-rosan, lan sajeroning balung sing sinebut tophi, watu ginjel, utawa nglumpuking kristal urat ing ginjel sinebut nefropati urat. Sebabe ya iku dhuwure angka kandhutan asam urat ing getih. Asam urat malih dadi kristal, banjur kristal-kristal mau nglumpuk ing ros-rosan, tendon, lan ing sakupenging jaringan.
Diagnosis klinis ditegesake kanthi ndeleng sipating kristal ing lenga ros-rosan. Pangobatan nganggo obat anti-abuh non-steroid utawa nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs), steroid, utawa kolkisin bisa ngatasi gejala. Nalika serangan akut kalong, angka asam urat biyasane bisa dikurangi kanthi ngowahi gaya hidup, utawa nganggo obat allopurinol utawa probenesid sing bisa nyegah kedadeyan serangan ing let suwe kanggo pasien sing kerep ketaman serangan.
Ing pirang-pirang puluh taun sing keri iki, kasus asam urat saya nambah cacah kedadeyane, prakira ana 1-2% populasi nagara-nagara Kulon sing ketaman penyakit iki ing sawijining umure. Nambahing kedadeyan iki diduga amarga nambahing faktor-faktor risiko ing populasi kasebut, kayata sindrom metabolik, tingkat harapan hidup utawa life expectancy lan owahing diet. Miturut sejarah, asam urat iki kawentar dadi "penyakite raja" utawa "penyakit priyayi sugih".
Asam urat sing tuwuh ing ros metatarsal-phalangeal jempol sikil: Titeni bageyan kulit sing semu abang ing sandhuwuring ros-rosan.
Asam urat bisa tuwuh ing maneka cara, nadyan sing paling umum ya iku serangan inflammatory arthritis (ya iku ros-rosan abang, gembuk, panas, lan abuh) sing kerep lan bola-bali kedadeyan.[2] Ros metatarsal-phalangeal ing poking jempol sikil dadi perangan sing paling kerep ketaman, kira-kira ing separone kasus sing kedadeyan.[3] Ros-rosan liyane kayata tungkak, dhengkul, ros tangan, lan driji, bisa uga melu ketaman.[3] Rasa ngilu ros-rosan iki biyasane wiwit nganti luwih saka 2–4 jam lan kedadeyane ing wayah bengi.[3] Sing nyebabake kedadeyan ing wayah bengi iki ya iku mudhuning temperatur badan ing wayah semono.[1] Gejala liya sing arang melu tuwuh bareng ros-rosan ngilu kayata rasa sayah lan panas dhuwur.[1][3]
Angka kandhutan asam urat sing mundhak terus nganti suwe (hiperurisemia) bisa nyebabake gejala liya kayata klumpukan asam urat sing atos lan ora krasa lara sinebut tophi. Tophi sing kebablasen bisa nyebabake arthritis kronis jalaran kahanan sing jenenge erosi balung.[4] Angka asam urat sing saya dhuwur uga bisa nyebabake kristal-kristal mau mandheg ing njero ginjel sing suwe-suwe dadi watu banjur nyebabake nefropati urat.[5]
Hiperurisemia ya iku panyebab utama asam urat. Hiperurisemia bisa tuwuh jalaran saka maneka sebab kalebu diet, turunan genetis, utawa kuranging ekskresi urat, ya iku uyahing asam urat.[2] Kuranging ekskresi asam urat ing ginjel dadi panyebab utama hiperurisemia, kira-kira ing 90% kasus, dene luwih-luwihing produksi asam urat mung dadi panyebabe kurang saka 10% kasus.[6] Prakira 10% wong sing nandhang hiperurisemia bakal kena asam urat ing sawijining umur uripe.[7] Ewasemono, risikone bisa maneka rupa gumantung karo parah oraning hiperurisemia. Nalika kandhutan asam urat ana ing angka 415 nganti 530
mol/l (7 nganti 8,9 mg/dl), risikone ana 0,5% ing saben taune, dene panandhang sing angka kandhutane luwih dhuwur saka 535
omben sing ngandhut gula saka jinis fruktosa, daging, lan pangan sing asale saka segara.[4][8] Pamicu liyane kayata trauma fisik lan oprasi.[6] Panaliten anyar nemokake yèn faktor pangan sing kawit biyèn dipercaya duwé gegayutan, pranyatane malah ora nglebokake diet pangan sing arupa jejanganan mawa kandhutan purin dhuwur (kayata, buncis, kapri, kacang tholo, lan bayem) lan protein
sing ngakibatake prabawa ing prakira 60% mawarna-warnane angka asam urat.[6] Telung gen sinebut SLC2A9, SLC22A12 lan ABCG2 wis ditemokake biyasa gegayutan karo asam urat, kamanekan ing gen-gen kasebut bisa kira-kira nikelake risiko.[14][15] Mutasi ilange fungsi ing SLC2A9 lan SLC22A12 nyebabake hipourisemia turunan arupa mudhune panyerepan urat lan sekresi urat sing ora bisa dilawan.[15] Ana gangguan-gangguan genetik arang sing uga dikomplikasi karo asam urat. Cacahe ora akèh
Medis[besut | besut sumber]
Asam urat kerep tuwuh bareng karo masalah medis liyane. Sindrom metabolik, banjur obesitas abdomen, hipertensi, resistensi insulin sing bareng-bareng dadi siji lan level lemak abnormal, tuwuh ing prakira 75% kasus.[3] Kahanan liya sing komplikasi karo
utawa indeks aboting badan sing luwih dhuwur utawa padha karo 35 ningkatake risiko asam urat nganti tikel telu tumraping kelompok priya.[10] Kakehan kena logam berat timbel nganti kronis utawa ngombe alkohol sing ngandhut kontaminasi timbel uga dadi faktor-faktor risiko asam urat amarga efek mbebayani timbel tumrap fungsi
marang serangan asam urat. Ewasemono, dosis endhek hidroklorotiazid katone ora ningkatake risiko.[18] Obat liya sing wis dianggep gegayutan kalebu niasin lan aspirin (asam asetilsalisilat).[4] Obat sing ngalangi imun sinebut obat immunosupresif siklosporin lan takrolimus uga duwéni gegayutan karo asam urat,[6] utamane yèn siklosporin digunakake bebarengan karo hidroklorotiazid.[19]
Kedadeyane[besut | besut sumber]
Asam urat ya iku gangguan metabolisme purin,[6] lan tuwuh nalika metabolit pungkasane, ya iku asam urat, malih dadi kristal-kristal ing wujud monosodium urat, banjur mandheg ing ros-rosan, tendon, lan ing jaringan sakupenge.[4] Kristal-kristal mau banjur nyebabake reaksi abuh sing ditengahi déning imun.[4] Salah sijining protein kunci sing ana ing sajroning proses kedadeyane abuh mau ya iku interleukin 1
Urikase sing fungsine mbongkar asam urat ing menungsa lan primata kelas dhuwur saya ilang saka sethithik nanging terus-terusan saengga nyebabake kahanan iki mau dadi umum kedadeyan.[6]
Sing marahi mandheging asam urat ora patiya dimangerteni. Nalika cacahe normal wae asam urat bisa malih dadi kristal, ewasemono proses ngristal mau luwih biyasa kedadeyan yèn cacahe mundhak.[4][20] Faktor liya sing diyakini penting ing nuwuhake kedadeyan artritis akut kalebu kahanan adhem, owahing cacah asam urat sing cepet banget, asidosis,[21][22] hidrasi artikular, lan protein matriks ekstraseluler kayata proteoglikan, kolagen, lanchondroitin sulfat.[6] Ngendheging asam urat nalika kahanan adhem bisa nerangake kenang apa ros-rosan sikil dadi bageyan sing paling kerep kena.[2] Owahing asam urat sing cepet banget busa tuwuh amarga pirang-pirang faktor kayata trauma, oprasi, kemoterapi, diuretik, lan allopurinol sing mandheg utawa wiwit.[1] Calcium channel blocker utawa pangalang saluran kalsium lan losartan digandheng-gandhengake karo risiko asam urat sing luwih sithik yèn dibandhingake karo obat liya kanggo hipertensi.[23]
Asam urat dideleng nganggo sinar-X ing sikil kiwa: Panggonan sing umum kena ya iku ros-rosan jempol sikil. Gatekake abuh arupa jaringan gembuk ing wates lateral sikil.
Gagang lancip kristal asam urat saka sampel lenga sinovial difoto nganggo mikroskop mawa cahya sing dipolarisasi. Formasi kristal asam urat ing ros-rosan gegandhengan karo asam urat.
Asam urat bisa didiagnosis lan diobati tanpa panlesikan sateruse ing wong sing nandhang hiperurisemia lan podagra klasik. Yen diagnosis kasebut kurang tinercaya, banjur analisis lenga sinovial kudu dilakoni.[1] Sinar-X migunani ing ngidhentifikasi asam urat kronis, nanging ing serangan akut, cara iki ora patiya migunani.[6]
Lenga Sinovial[besut | besut sumber]
Diagnosis definitif asam urat adhedhasar ing idhentifikasi kristal monosodium urat ing lenga sinovial utawa tophus.[3] Kabeh sampel lenga sinovial sing dijupuk saka ros-rosan abuh sing durung didiagnosis kudu dipriksa ana oraning kristal iki.[6] Dideleng lumantar mikroskopi cahya polarisasi, kristal-kristal mau nduwèni wujud arupa dom lan asipat negatif kuwat birefringens. Tes iki angel dilakoni lan mbutuhake panliti sing wis kalatih.[24] Lenga iku uga kudu dipriksa sacepete sawise disedhot amarga temperatur lan pH bakal marahi solubilitase owah.[6]
Tes Getih[besut | besut sumber]
Hiperurisemia ateges sipating asam urat klasik, nanging tuwuhing asam urat iki separone tanpa hiperurisemia, lan sakehing wong sing angka asam urate mundhak ora nate nandhang lara asam urat.[3][25] Mula, guna diagnostik ngukur asam urat iku dadine ora akeh.[3] Hiperurisemia ateges angka urat plasma getih luwih dhuwur saka 420
mol/l (7,0 mg/dl) ing priya lan 360
mol/l (6,0 mg/dl) ing wanita.[26] Tes getih liya sing biyasane uga ditindakake ya iku itungan sel getih putih, elektrolit, fungsi ginjel, lan cepeting sedimentasi eritrosit utawa
bisa nambah amarga asam urat senajan tanpa ana infeksi.[27][28] Cacahing sel getih putih sakehing 40,0×109/l (40.000/mm3) wis nate kacathet.[1]
Diagnosis iki kudu mlebu ing tetimbangan tumrap pasien sing nuduhake tandha-tandha infeksi utawa pasien sing ora mari nadyan wis diobati.[3] Kanggo mbantu prosese diagnosis, prelu gawé uji werna Gram lan kultur lenga sinovial.[3] Kahanan liya sing katon memper kayata pseudo asam urat lan arthritis reumatoid.[3] Tophi amarga asam urat, sing ora tuwuh ing ros-rosan malah bisa kliru diarani karsinoma sel basal,[29] utawa jinis neoplasma liyane.[30]
Ngowahi gaya hidup lan ngombe obat bisa ngedhunake angka asam urat. Pilihan diet lan gaya hidup sing efektif kalebu ngurangi mangan jinising daging lan
kelemon utawa obesitas.[2] Diet kalori endhek ing priya sing kelemon bisa ngedhunake angka asam urat nganti 100 µmol/l (1,7 mg/dl).[18] Konsumsi vitamin C sakehing 1.500 mg saben dina bisa ngudhunake risiko asam urat nganti 45%.[31]
obat sing digunakake kanggo ngurangi angka asam urat serum.[34] Es sing ditemplekake sasuwene 20 nganti 30 menit saben dinane bisa ngurangi rasa lara.[2][35] Opsi kanggo ngobati asam urat akut kalebu obat anti abuh non-steroid utawa nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs),
wiwitan kanggo ngobati asam urat, ora ana agensia liya sing efektifitase luwih utawa kurang nyata bedane.[2] Lelarane bakal krasa mari ing wektu patang jam, lan becike pangobatan dilakoni sasuwene siji utawa rong minggu.[2][6] Ewasemono, wong sing nandhang masalah keséhatan tinemtu, ora prayoga nginum obat iki, kayata gastrointestinal getihen, gagal ginjel, utawa gagal jantung.[36] Senajan indometasin wis dadi sing paling umum dianggo minangka NSAID wiwit jaman biyen, nanging ana alternatif kaya ibuprofen sing biyasane luwih dipilih amarga profil efek samping sing luwih apik nadyan efektifitas superiore ora ana.[18] Kanggo pasien sing duwé efek samping marang padharan amarga NSAID, bokmanawa inhibitor pompa proton prelu ditambahake.[37]
Kolkisin[besut | besut sumber]
Kolkisin ya iku alternatif kanggo para panandhang sing ora bisa noleransi obat NSAID.[2] Efek samping NSAID (utamane tumrap padharan lan usus sing dadi krasa ora karuan) nyebabake panggunane dadi ora akeh.[38]
gastrointestinal sing tuwuh gumantung karo dosise, yèn dosise dicilikake tanpa ngurangi efektifitase, risiko iki uga bakal kurang.[18] Kolkisin bisa interaksi karo obat-obat resep liyane, kayata atorvastatin lan eritromisin, lan sapunanggalane.[38]
Steroid[besut | besut sumber]
Glukokortikoid ditemokake minangka NSAID sing sipate efektif[39] lan bisa digunakake yèn ana kontraindikasi nggunakake NSAID.[2] Obat iki uga bisa marekake nalika disuntikake langsung ing ros-rosan; kejaba infeksi ros-rosan amarga steroid sing malah nyebabake kahanan penyakite saya parah.[2]
Peglotikase[besut | besut sumber]
Peglotikase (Krystexxa) diidinake ing AS kanggo ngobati asam urat ing taun 2010.[40] Obat iki dadi pilihan kanggo 3% panandhang sing ora bisa noleransi obat liyane.[40] Peglotikase diwenehake mawa infus intravena saben rong minggu sepisan,[40] lan wis ditemokake bisa ngurangi angka asam urat ing antarane populasi panandhang iki.[41]
Profilaksis[besut | besut sumber]
Pirang-pirang pangobatan uga migunani kanggo nyegah kedadeyan asam urat sateruse, kalebu inhibitor xantin oksidase (kayata allopurinol lan febuksostat) lan urikosurik (kalebu probenesid lan sulfinpirazon). Pangobatan-pangobatan kasebut biasane ora diwiwiti nganti siji utawa rong minggu sawise serangan akut mandheg amarga sacara teori ana kasamaran manawa bakal marahi serangan saya ndadra.[2] Biyasane uga luwih kerep disandhingake karo NSAID utawa kolkisin ing wektu telung utawa nem sasi kawitan.[6] Pangobatan-pangobatan mau becike ora dianggo nganti sawijining pasien wis ketaman rong serangan asam urat,[2] kejaba kedadeyan owahing ros-rosan sing ngrusak, tophi, utawa nefropati urat,[5] amarga durung ana pangobatan sing murah regane nganti dina iki.[2] Cara-cara kanggo ngudhunake angka urat kudu ditambah nganti angka asam urat serum dadi ing sangisore 300–360 µmol/l (5,0-6,0 mg/dl), banjur tetep diterusake nganti wektu sing ora diwatesi.[2][6] Yen pangobatan-pangobatan mau digunakake ing wektu suwe nalika kedadeyan serangan, becike obat-obat iku mau diendhegake.[3] Yen angka asam urat ora bisa mudhun nganti sangisore 6,0 mg/dl lan serangan isih kedadeyan terus, artine padha karo pangobatan wis ora kasil utawa asam urat sing tuwuh asipat refraktori.[42] Yen dideleng sakabehe, probenesid kaya-kaya luwih efektif tinimbang allopurinol.[2]
Pangobatan urikosurik biyasane luwih dipilih yèn ditemokake kekurangan sekresi asam urat kaya sing wis dituduhake déning pamriksan asam urat saka uyuh sing diklumpukake nganti 24 jam sing kurang saka 800 mg.[43] Nanging obat iki ora prayoga kanggo pasien sing nduwèni riwayat watu ginjel.[43] Yen ing sajroning 24 jam klumpukan ekskresi urin ditemokake luwih saka 800 mg asam urat, sing padha karo keluwihen prodhuksi, obat inhibitor xantin oksidase luwih dipilih.[43]
Inhibitor xantin oksidase (kalebu allopurinol lan febuksostat) ngalangi prodhuksi asam urat, lan terapi nganti wektu suwe aman lan bisa ditoleransi, lan bisa digunakake déning pasien sing nandhang ginjel rusak utawa watu urat, nadyan allopurinol nate nyebabake hipersensitifitas ing saperang individu.[2] Yen kahanan kasebut sing kedadeyan, panggunan obat alternatif, febuksosat, wis dadi pilihan sing becik.[44]
Pangarep-arep[besut | besut sumber]
Tanpa pangobatan, serangan asam urat akut biyasane mari ing limang nganti pitung dina. Ewasemono, 60% pasien bakal kena serangan kapindho ing wektu setaun.[1] Wong-wong sing nandhang asam urat mundhak tambah nduwèni
nemahi pati uga dadi tambah.[6][45] Kahanan iki manawa separone amarga gegayutan karo resistensi insulin lan kelemon utawa obesitas, nanging saperang tetambahing risiko kasebut kaya-kaya tuwuh dhewe.[45]
Tanpa pangobatan, kedadeyan-kedadeyan asam urat akut bisa mundhak dadi asam urat akut sing nganti ngrusak rai ros-rosan, ngowahi wujud ros-rosan, lan tophi sing tanpa rasa lara.[6] Tophi iki tuwuh ing 30% pasien sing ora diobati nganti limang taunan, kerep-kerepe ing bageyan heliks kuping, sandhuwuring proses olekranon, utawa ing tendon Achilles/tungkak.[6] Lumantar pangobatan sing tenanan, kahanan-kahanan mau mesthi bisa ilang. Watu ginjel kerep dikomplikasi karo asam urat, nyebabake kahanan iki marang 10 nganti 40% pasien, lan tuwuh jalaran endheking pH urin sing nyebabake meneping asam urat.[6] Wujud liya disfungsi ginjel kronis uga bisa tuwuh.[6]
Bintul-bintul ing driji lan heliks kuping sing nandhani kahanan tophi asam urat
Asam urat dikomplikasi karo tophi sing wis njebluk (asil pamriksan jitahe positip ngandhut kristal asam urat)
Peluang Kedadeyan[besut | besut sumber]
Asam urat nyebabake penyakit marang 1–2% populasi ing nagara kulon ing sawijining wektu urip, lan saiki malah mundhak saya umum ditemokake.[2][6] Cacahing wong sing nandhang asam urat kurang luwih dadi tikel loro antarane taun 1990 nganti 2010.[4] Mundhaking cacah iki dipercaya amarga mundhaking angka harapan hidup, owahing pola diet, lan mundhaking penyakit sing gegayutan karo asam urat, kayata sindrom metabolik lan tekanan darah tinggi.[10] Pirang-pirang faktor wis tinemu nduwèni prabawa marang cacahing asam urat, kalebu umur, ras, lan lakuning musim saben taun. Ing priya, sandhuwuring umur 30 lan wanita ing sandhuwuring umur 50, prevalensi 2%.[36]
Ing Amerika Serikat, kedadeyan asam urat tikel loro ing populasi priya keturunan Afrika Amerika, padha karo ing populasi keturunan Éropah Amerika.[46] Cacahing panandhang ikuh akèh ing satengahing wong sing urip ing kepuloan Pasifik lan suku Māori ing Selandia Baru, nanging arang ing keturunan aborigin Australi, senajan konsentrasi rata-ratane asam urat serum luwih dhuwur ing keturunan aborigin iki.[47] Asam urat wis dadi umum ing Cina, Polinesia, lan sub-Sahara Afrika.[6] Sawetara panaliten nemokake serangan asam urat luwih kerep tuwuh
Antonie van Leeuwenhoek nerangake kristal asam urat sing katon sacara mikroskopis ing taun 1679.[49]
Tembung asam urat utawa ing Basa Inggris diarani "gout" sepisanane dianggo déning Randolphus of Bocking, kira-kira ing taun 1200 Masehi. Asale saka tembung Latin gutta, ateges "satetes" (banyu).[49] Miturut kamus Oxford English Dictionary, kahanan iki asale saka humorisme lan "kahanan 'netesing' materi sing ngandhut penyakit saka getih menyang lan ing sakupenging ros-rosan".[50]
Pokoke, asam urat iku wis dipahami kawit jaman kuna. Ing sajarahe, asam urat diarani "rajane penyakit lan penyakite raja"[6][51] utawa "penyakit priyayi".[52] Cathetan pisanan penyakit iki asale saka Mesir ing taun 2.600 SM bab katrangan ngenani arthritis jempol sikil. Dhokter Yunani Hippocrates kira-kira ing taun 400 SM gawé komentar babagan penyakit iki ing Aforisme, nggarisi ilange penyakit iki ing wong lanang sing dadi kasim lan wanita ing mangsa sadurunge menopause utawa premenopause.[49][53] Aulus Cornelius Celsus (30 M) nerangake gegayutane karo alkohol, kedadeyan ing wektu liya ing wanita, lan masalah ginjel sing gegandhengan:
Sepisan manèh uyuh sing kenthel, ndhep-ndhepan sing metu wernane putih, iku nandhani yèn rasa lara lan penyakite bakal dirasakake ing perangan ros-rosan utawa jeroan... Lara ros-rosan tangan lan sikil kerep banget dirasakake lan ora ilang-ilang, persis kaya sing kedadeyan ing kahanan podagra lan cheiragra. Penyakit iki arang nyerang kasim utawa bocah lanang sadurunge sanggama karo wong wadon, utawa wanita kejaba sing wis ora haid manèh...saperang wong iku bisa aman sadawa umure yèn gelem ninggalake anggur, ciu, lan sanggama.[54]
Ing taun 1683, Thomas Sydenham, dhokter saka Inggris, nerangake kedadeyan asam urat ing wayah pajar, lan kacenderungan kedadeyane ing priya sing wis umur:
Pasien asam urat, biyasane, priya umur, utawa priya sing enome seneng ngrusak awake saengga tuwa sadurunge mangsane—kayata priya sing senengane nglakoni kebiyasaane wong lanang umume ya iku medok sadurunge mangsane lan kebablasen, lan sapanunggalane sing ngentekake daya urip. Korban mangkat turu ing kahanan bagas waras. Kira-kira jam loro bengi, dhèwèké tangi amarga lara sing ora ketulungan ing jempol sikil; kadhangkala ing tungkak, ugel-ugel sikil, utawa dlamakan. Lara kasebut rasane kaya kesleo, nanging separone rasane kaya disiram banyu adhem. Banjur ditambahi kadhemen lan ndrodhok, lan awake dadi rada panas... Sewengi nutug kesiksa, ora bisa turu, mbolak-mbalik gedabigan; awak diuncalake mrana-mrene saben ros-rosan ngilu ora karuan, malah isa luwih nemen manèh yèn nganti kejang-kejang.[55]
Ilmuwan Landa Antonie van Leeuwenhoek sing pisanan nerangake wujud mikroskopis kristal urat ing taun 1679.[49] Ing taun 1848, dhokter Inggris Alfred Baring Garrod rumangsa yèn asam urat sing luwih-luwih ing getih iki sing dadi sebab lara asam urat.[56]
Ing jinis kéwan liyane[besut | besut sumber]
Asam urat arang ing kehe kéwan amarga kabisane kéwan ngasilake urikase, sing mecah asam urat.[57] Menungsa lan jinis munyuk gedhe ora duwé kabisan iki, mula bisa kena asam urat.[1][57] Nanging spesimen Tyrannosaurus rex sing dipahami kanthi aran "Sue", diyakini wis nate nandhang lara asam urat.[58]
Pirang-pirang obat anyar saiki lagi ditliti kanggo ngobati asam urat, kalebu anakinra, canakinumab, lanrilonacept.[59] Enzim rekombinan urikase (rasburikase) wis sumadhiya; nanging panggunane sih winates amarga bisa micu reaksi autoimun. Versi sing luwih ora
Punjul saka siji saka |editor1-first= lan |editor-first= sing kudu diisi (pitulung); Punjul saka siji saka |editor3-given= lan |editor3-
et al.Kaca mawa sitiran ngemu paramèter dhobel-dhobelKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 4 Sèptèmber 2016.
ngerjani wong ae yo… he he, tak dongak ne presiden ning ngarep luwih nggatekne nasib e Pak Dokter ben iso tambah
pool…wis bosen karo janji-janji..durung maneh jumlah partaine sak bajek..piye arep iso
Aku ora seneng pesenan debit. Aku wis tau disenengi idea sing èntitas liyané bisa, bakal, njupuk meh wae jumlah dhuwit (uga … apa wae sing kasedhiya). Rowange A nuding metu Jeksa Agung bisa ngetokake karo MTN bakal wis nyingkiri aku wis wis nggunakake supaya debit. Mungkin “penak” faktor ora kaya bab ala.
Aku Upaminipun pitakonan penultimate kene iku apa utawa ora sing arep penak lan bisa dipercaya institusi (ing kasus iki karo dhuwit) – utawa yen sampeyan ora bisa dipercaya lan cumadhang kanggo forgo penak sing. Ing cilik, malah sanadyan aku isih pitakonan penak, Aku sinau cara hard karo MTN sing kurva bisa nyenengake kanggo duwe donya disambungake Panjenengan suda kanggo “pulo remot” status. Meh saben dina dadi karo faktor penak.
Ing tangan liyane, saiki dangu ago, I
have to pay something, koin cilik limo, kanggo Discovery, kanggo anggota gym. Nanging, sawise kabeh, padha arep kula dadi
ketoke, iki tegese Planet Fitness’ agen dodolan ora njaluk komisi!
Supaya apa ora asil iki ing? Hasilipun agen sales PF kang maringi kula lan tokoh inflated kanggo “Adhedhasar vitalitas-” anggota. Panjenenganipun ngapusi. Banjur wis kula mlebu ing baris burik kanggo rega inflated saka “biasa” anggota (ya, iku bener luwih saka malah anggota biasa bakal duwe biaya), ending up about 4 lan 5 kaping minangka akeh minangka anggota basis vitalitas.
Some time in 2011 Aku pungkasanipun wisened nganti biaya aku iki mestine kanggo anggota. Discovery Aku manawa ora bakal seneng banget bab fiasco iki. Aku kandha marang Manager ing gedung olahraga, lan aku iki njamin yen kabeh kontrak bakal scrapped. Aku ora salah siji kanggo panganiaya … kajaba kanggo sawijining olahraga … ing Octagon … nanging sawise riko sandi 5th kanggo Manager kanggo takon kok Pesenan Debit isih kedados, piyambakipun dhateng kula kang kaget aku wis ora
layanan. Aku ora bisa bantuan nanging mikir sistem perbankan ndhukung biasa ungkapan nanging Staff ora kudu ngerti carane nggunakake.
Technically I’m still waiting on the CCC to get back to me (tau kedaden – lan mesthi padha maneh diatur kaya kasebut ing ndhuwur supaya cilik mbokmenawa ambruk liwat retak). Mesthi, dening titik PF uga wanted kanggo daftar ireng kula boten mbayar!
A sebutno haphazard saka Jeksa Agung bisa ngetokake kanggo Discovery (Aku nimbali wong-wong bab riko dentist) ngasilaken ing callback dening salah siji agen Discovery kang. Banjur padha takon kula kanggo njlèntrèhaké masalah, rinci lan nulis, kanggo nerangake luwih saka perspektif apa wis nemen kedaden. Aku kapekso. Pranyata metu aku hak bab wong-wong mau ora kang “seneng banget” bab iku. Ing kasunyatan padha
warung Soto Betawi yang pernah saya cicipi. Buat penggemar soto Betawi bolehlah mampir ke warung soto Pak Yus ini!Warung Soto
Bapak pucung sijining kéwan jinis srangga kang akèh tinemu ing karang padésan. Kéwan iki biasa tinemu ana ing wit randhu amarga kéwan iki pancèn dadi ama khusus kapuk randhu amarga mangani woh randhu.
Jeneng liya[besut | besut sumber]
Basa Inggris: Red Cotton Bug, Cotton Stainer Bug, Red
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bapak_pucung&oldid=1078215"	Kategori: KewanAmaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.13, tanggal 6 Juni 2016.
Sandra Sánchez Ing. Vicente Simbaña Ing. Maritzol Tenemaza Ing. Marina Vintimilla Ing. Sheila
Naranjo Ing. Bolívar Palán Ing. Patricio Proaño Ing. Eddie Yánez Ing. Henry Echeverría Ing. Francisco
conformado por: MSc. Ing. Rosa Navarrete, Coordinación, MSc., Ing. Tania Calle, MSc. Ing. Denys Flores, MSc., Ing. Andrés Larco, Ing. Karina Mora, Ing. José Luis Carrera, Ing.
pengin kangen-kengenan, ayo aja sungkan-sungkan menehi komentar utawa nulis nanggon Blog iki. Nganggo basa Jawa alus entuk, Jawa ngoko
Kangjeng Ingsun Gusti, what sira saguh dhaup karo man Ingsun Purbodiningrat KPH?”
Gusti Kangjeng Queen (RCC) Maduretno, while KRT Purbadiningrat be Kangjeng Prince Harya (KPH) Purb
Wanci enjing 8:00 (08:00 GMT)
Ha (1). Kangjeng Gusti Hariya Hadiwinoto Prince, the Prince Harya Bendara Gusti, the Dalem Prince Abdi Abdi Dalem Sentana
Dharah Dalem jaler ingkang cepeng damel sami sami SOWAN wenten ing Gadri Dalem Kasatriyan majesties.
Na (2). Gusti Kangjeng Queen Pembayun, relict Garwa Dalem Nata, Gusti Raden Ayu Suryokusumo, the Gusti Ayu Bendara Raden, relict Kangjeng Panembahan, garwane Kangjeng Prince Harya Hadiwinoto Gusti, the relict garwa Lurah Prince, the Prince Harya Bendara garwane Gusti, the relict garwa Gusti Bendara Prince Harya, the Blood Dalem estri sarta the Abdi Dalem estri ingkang sami sami cepeng damel wenten bloom ing majesties Dalem Kedhatonan Sekar Ward.
Wironegoro saha Kangjeng Tumenggung Danukusumo Raden, kakersakake nimbali Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat SOWAN Nyantri. Abdi Dalem Bidale envoy Dalem dhumateng griyane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat medal majesties Dalem Regol Magangan mengangge cenela sarta numpak wimana Paring Dalem Kawedanan Hageng Punakawan sarta Kriya spacecraft.
Wanci enjing 9:30 (09:30 GMT)
Ha (1). Sowane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat wenten ing Gadri majesties Dalem Kasatriyan kahirit Abdi-
majesties. Ing Weten Gadri majesties-Dalem Kasatriyan katampi Kangjeng Gusti Prince Harya Hadiwinoto, sasampune lenggahan sawetawis lajeng Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat kapapanake wenten-ing
Na (2). Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi katampi Gusti Kangjeng Ratu Pembayun wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan kakanthi Bendara Raden Ayu serakit, saking Kagungan-Dalem Bangsal Kraton Kilen dhumateng Kagungan-Dalem Bangsal Ratu Kencana. Sesampune lenggahan sawetawis, bakda majang sarta tarub Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi lajeng kapapanake wenten ing empar Kagungan-Dalem Bangsal Prabayeksa kidul iring wetan, wondene ampilan sarta ombyong sanese kapapanake wenten ing papan-papan ingkang sampun
lek butuh cavalera conspracy mok moro nggene warnete kancane..AMOLE 1+2
tak duduhi line`e opo lek cepet meneh, moro nggene omah, nek hardisku enek, cuman mengko
wanita. . . . hehehe tapi racune sing ada penawar e. . . . gor mikir wong wedok wae sampean ki...koyo pat kay didiKorLapJoin date : 26.05.08Subyek: Re: wanita racun dunia Sat Jun 21, 2008 6:02 pm tomber wrote: gor mikir wong wedok wae sampean ki...koyo pat kay
plethok termasuk panganan ringan gorengan kanggo ngemil ning bisa juga kanggo tambahan lawuh. Bentuke segitiga, isine kuwe masakan glepung sing biasa diarani aci, rasane gurih uga renyah.
Tahu Plethok & Tahu Aci[sunting | besut sumber]
Tahu plethok beda karo tahu aci, nek tahu aci kuwe tambahan aci-ne lewih akeh. Beda liyane, tahu plethok digoreng lewih suwe dadi lewih garing, bahan aci nang tahu plethok mung sebagai pelengkap.
Bahan dasar tahu plethok kuwe tahu khas Tegal sing ora nganggo bahan pengawet lan bahan pewarna, bahan pelengkape mung kunir. Pencetakane dipres pindo ben banyu sekang kedelene entong, tahune dadi lewih padat lan
kok gak enek sing njaluk alamate pak Thoes to … kok yongki kabeeeh …
K-7 yo top lho …. yo mbah-yo ….. biyen wae dadi
Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga Kota Bogor. Kanggo
nenk bener tenan ndung , sajake mbakke iki korban
mbok yo sing bermutu sithik..pendapatmu piye ngunu lho, ojo gur ngomentari postingane wong...tulung yo le.. mau jare ora popo .....saiki yo protes modar kowe gi.... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
ahhhhhhhhhhhhhhhhhhh...Wong yen lg gandrung, ra berduli mbledose gunung..Wong yen lagi nyenengi? di rewangi krithak - krithik...Jarene wis gandrung...opo2 duweke wong loro
indonesia koyoto:1. Cintamiatmanegara2 Cintya Bella3. Chinta laura lan sak piturute.....Nuwun.ngguyu seik ahh dedik
wrote:Nyuwun ngapunten sakderengipun lepat pangapurane nggih lur...
Wah,melu2 eigerku kang..ndisik setaun wingi sih 80an,saiki wis 120ewu..
6. Istano Basa, Tanah Datar, Sumatera Barat
KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG LUWIH SAMPURNA, SAH
Apr 09, 2009 2:04 pm opo meneh sing wong wedok rambute d
Selingkuh? Sat Apr 11, 2009 10:30 pm abas wrote:Nduk Mushee wrote:sing apik ki wong wedok sing seksi tapi ra rumongso, dadi ra mungkin rep selingkuh...(contone: yo aku iki) ra rumangsa seksi nduk??? kok ngakoni nek seksi kan contone lho Nduk MusheeKorLapJoin date : 19.06.08Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh? Sat Apr 11, 2009 10:32 pm bagoes wrote:opo meneh sing wong wedok rambute d cat abang...masalahe identik kr wong wedok sing ra genah.... ;) ;) ;)gonku t' cat ireng lho, lha wong asline
GUNUNG KIDUL sinten nggeh ;) pIwayKorLapJoin date : 04.08.08Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh? Mon Apr 13, 2009 7:51 pm
Tue Apr 14, 2009 1:01 pm bagoes wrote:opo meneh sing wong wedok
lan wektu seng cukup nafkah lahir batin seng cukup ben ra krithikan nglirek wong lio,,yen durung siap menehi kabeh syarat lan kebutuhane wong bebrayan yo koyo ngono kui mas,,sexy ra sexy iso wae cenderung dadi
pak trimo....mergo tegel karo bojo iku sing maraki selingkuh.... jane gak mergo piyayine seksi...wong sing ra
rumongso seksi kuwi mulane selingkuh, sing apik ki wong wedok sing
andhra jyothi news paper, 30 06 2015 andhra jyothi guntur edition paper, andhrajyothi guntur paper 04 03 2015, andhra
numpang promosi rek!!!) 🙂
kama says:	May 13, 2009 at 9:44 am	buoz,
aku benere nduwe uneg2 uakeh sing tk
uneg2ku pye nk parekita iku dibuat sbuah organisai, dadi enek AD-ART, enek kas sing iso dige ngelola rganisasi ben g mati kegiatan,web iku dewe engko dige online 24 jam trus enek kolom chat joinroom ben arek2 pare sing lagi enek nk
sing wes swe g enek maneh nk pare, yo nkm iso parekita sak lyane dadi organisasi tp
Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” Terjemahannya
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.17, tanggal 11 Maret 2013.
Sugeng manghayubagyo Miyosan Hyang Dalem Gusti YESUS jaghanaRegistered
Bierutów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bierutów&oldid=1090679"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Panjenenganipun Bapak …………..ingkang kulo bekteni.
Kulo minangka talang atur saking panjenenganipun Bapak ……….
Ingkang sepindah ngaturakensewu syukur Alkhamdulillah Ing gusti ingkang adamel gesang,saking pinten-pinten nikmatipun,saenggo kulo sak kanca saged marak sowan ing dalemipun Bp …….. kanti mboten manggih alangan satunggal punapa.
Ingkang Kaping kalihipun Bapak ……..ngaturaken salam taklimipun konjuk dumateng Bapak ……… sakeluarga,kanti puja puji mugi bapak …………sekeluargo tansah pinaringan berkah rahmating gusti,suko rahayu ingkang sami pinanggih.
Kaping tiganipun kawulo ingkang tinanggenah ngaturaken lamaran,anglamar putro putrinipun Bapak ……ingkang peparap ……….,keparengo badhe kadhaupaken kaliyan putranipun Bapak ………….ingkang peparap ……………
Menggah mekaten ingkang saget kawulo aturaken,Bapak ……………saestu estu nenuwun mugi-mugi lamaran punika saget katampi ing keluarga Bapak …… kanti suko renanig penggalih,ngengeti pun lare kekalih sampun sakwetawis wekadal anggenipun sesambungan katresnan.
Ing wasana mbok bilih anggen kawulo matur ing ngarsa jengandika kirang
Alhamdulillahi adhab ‘anal hazan Ina robbana laghofurun syakur
Asyhadualla illa haillallah wa asy hadu anna muhammdarrosullullah Ama ba’du
Wonten pangarsanipun para rawuh kakung sumawana putri ingkang kawulo hormati
Panjenenganipun Bapak …(OT putri) ingkang kulo bekteni.
Kawulo minangka wakil saking keluarga Kebumen Ibu Xxxxxxxx
Ingkang sepindah ngaturaken sewu syukur Alkhamdulillah dumateng gusti ingkang adamel gesang,saking pinten-pinten nikmatipun,saenggo kawulo sak rombongan saged marak sowan ing dalemipun Bapak …………(OT putri) kanti mboten manggih alangan satunggal punapa.
tansah pinaringan berkah rahmating gusti,suko rahayu ingkang sami pinanggih.
Kaping tiganipun kawulo ingkang tinanggenah ngaturaken lamaran,bade anglamar putra putrinipun Bapak ………..…ingkang peparap ………….…….,sagedo sakmangke keparengo badhe kadhaupaken kaliyan adik kawulo ………….ingkang peparap …………….Minangka kagem kekancingan lamaran punika Ibu Xxxxxxxx ngaturaken talining katresnan,sinaosa mboten wonten ajinipun,mugio saged katampi kanti renaning penggalih
Menggah mekaten ingkang saget kawulo aturaken,Ibu Xxxxxxxx sakulowargo saestu estu nenuwun mugi-mugi lamaran punika saget katampi ing keluarga Bapak …… kanti suko renaning penggalih,ngengeti pun lare kekalih sampun sakwetawis wekdal anggenipun sesambungan.
Ing wasana mbok bilih anggen kawulo matur ing ngarsa jengandika kirang trapsila,kirang subasita,kirang runtutipun atur,amargi kawulo tiyang jawa saestu-estu sampun ilang jawanipun kawulo nyuwun agunging
Kawulo minangka wakil saking keluarga Kebumen ,Ibu Xxxxxxxx
Sakterasipun kawulo ingkang kadapuk dados talang atur ibu Xxxxxxxx keparengo matur punopa ingkang dados kersanipun inggih puniko Ibu Xxxxxxxx sak rombongan kejawi silaturahim Ibu Xxxxxxxx lantaran kawulo bade ngaturaken lamaran, anglamar putra putrinipun Bapak ………..…ingkang peparap ………….…….,sagedo sakmangke keparengo badhe kadhaupaken kaliyan adik kawulo ………….ingkang peparap …………….dene minangka kagem kekancingan lamaran punika Ibu Xxxxxxxx ngaturaken talining katresnan,sinaosa mboten wonten ajinipun,mugio saged katampi kanti renaning penggalih
Ingkang Kaping kalihipun Ibu Xxxxxxxx ngaturaken salam taklimipun konjuk dumateng Bapak ………(OT putri) sakeluarga,kanti puja puji mugi bapak ……..……sekeluargo tansah pinaringan berkah rahmating gusti,suko rahayu ingkang sami pinanggih.
Sakterasipun kawulo ingkang kadapuk dados talang atur ibu Xxxxxxxx keparengo matur punopa ingkang dados intinipun kawulo marak sowan ,ingkang sepindah inggih puniko silaturahim ,mugio lantaran silaturahim saged ndadosaken raketing paseduluran antar kalih keluargo wonten mriki punopo sakterasipun ,kaping kalihipun,mengingat adik kawulo inggih riyanto,ketingalipun sampun radi dangu anggenipun sesrawungan kaliyan putro putrinipun bapak ………, ingkang asma …….., padahal tiyang kekalih insya alloh sampun sami dewasa,supados saged melangkah langkung sampurno menurut babagan agama,
sagedo sakmangke keparengo badhe kadhaupaken kaliyan adik kawulo puniko.Dene minangka kagem kekancingan lamaran punika Ibu Xxxxxxxx ngaturaken sekedar talining katresnan,sinaosa mboten wonten ajinipun,mugio saged katampi kanti renaning penggalih
Ing wasana mbok bilih anggen kawulo matur ing ngarsa jengandika kirang trapsila,kirang subasita,kirang runtutipun atur,amargi kawulo tiyang jawa saestu-estu sampun ilang jawanipun kawulo nyuwun agunging samodra pangaksama.
Pakan Ternak Sapi | Pakan Ternak Domba | Pakan Ternak Kambing |
Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi. Melu edan ora tahan.
Yen tan melu anglakoni boya kaduman melik.
Sakbeja-bejane wong kang lali, luwih beja kang eling lan
SABDO PALON berkata:	21/03/2012 pukul 15:37	kala bendu wis minger
Enak jamanku to? Biyen lemah SG/PAG wis tak bagi. Nganggo Perda No 3/1984. Kok saiki arep dirampas! Ojo gelem yo!. (Enak
ora ono gunane Kowe kabeh eling marang kelahiran mu nang donya iki. Kelahiran ono donya iki dudu barang kang nyenengake, buktine biyen Kowe nangis rikolo lahir. Pancen wong tua mu, lan wong wong sekitar mu podo ngguyu ngguyu, iku kerono mergo ora ngertine.
Suwalike sukmben yen Kowe mati, Kowe bisao ngguyu ngguyu lan wong liyo ben wae podo tangisan, ojo nganti koq Kowe mati dadi guyonnane wong liyo lan Kowe tangisan mergo kudu ngadepi sikso sing abot nang akherat. Cucu cucu ku.
Budoyo happy birth day Iku dudu budayane panutanmu, iku Budoyo ne mas
sing teka, nanging sing teka, sing eyang tompo ing dino iki malah kudu pisah karo Kowe kabeh, mergo di pensiun.
Ngeling eling mati iku gede banget paedahe mungguhe wong kang percoyo anane akherat. Kanti eling kematian Kowe kabeh biso luwih nggetu anggone golek amal kanggo sangu
jawaban kabeh tingkah laku mu nang donya iki. Abot banget, cucu ku. Kowe eling to kasuse dr ayu, sing kaya ngono wae wis gawe geger wong sak donya, mongko Mung dipenjara sepuluh wulan, isik biso nonton tv, mangan enak, turu kepenak, .. lha nek nang neroko, di bakar kaya sate, di gebuk kaya kenthongan, lsp. apane sing enak kepenak?
Mulo putuku, elingo marang kematian, lan siap no amal mu kanggo sangu mbesok.......
Pandhawa Lima iku Prabu Yudhistira. melu belapati. Bima. Dewi Madrim. Pandhawa dadi satru Kurawa ing Bharatayudha. kamangka nalika iku lagi nggarbini. ing budaya Jawa. Nalika suduk salira iku lair Nakula lan Sadewa kang kembar. Dene. Pandhu nerjang wewaler lan banjur mati. Sadurunge karo Pandhu. Pandhawa. Bima. Suryatmaja melu Kurawa nglawan sedulur-sedulure dhewe. mlebu wongwong kang kudu diruwat. lan Sadewa. Pandhu disepata dening dewa bakal mati yen saresmi karo garwane. lan Arjuna lair seka Dewi Kunti. Lima paraga iki turunane Prabu Pandhu kang dadi raja ing Astina. Arjuna. Dewi Kunthi nate nglairake bayi kang banjur diwenehi jeneng Suryatmaja. Nakula.
putrine Prabu Drupada. Ing padhalangan. Nanging ing crita Jawa. Pandhawa duwe bojo kang padha. mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala. salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. pembarepe Pandhawa. ratu ing negara Pancala iya Cempala. utawa Batanakawarsa. Darmaraja. Gunatalikrama. Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunthi.
. Mulane ing crita padhalangan. srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut padhalangan "mateg aji Panggendaming dewa" kang aran Puntawekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa Lawanan). Dasanamane Yudhistira yaiku. Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas kuwi. asline dianggo dening raja jin ing alas Mertani. sing tilas alas Mertani. Indraprasta. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala. Miturut layang Mahabharata. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo dening Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta. dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate. di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Nanging ing wayang. kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Puntadewa iku putrane Prabu pandu. Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunti. Yudhistira iya Puntadewa iku
saka watake sing jujur. lan Sang Ajathasatru. yaiku Dewi Drupadhi (poliandri). Ing Mahabharata.salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma. Yudhistira pinter olah kaprajuritan lan gagah nalika perang. Drupadhi iku bojone Puntadewa.Yudhisthira
Jeneng Yudhistira. Darmakusuma. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati. ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi. Darmaputra.Samiaji. Ing Mahabharata. Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Wijakangka(Dwijakangka). Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa. dewane keadilan. Mula saka iku. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yen dijaluk wong liya diwenehake. Darmawangsa. Yudhistira iku artine raja prajurit. Ing lakon Babad Alas Mertani. Ing versi Mahabharata India. ing crita Jawa. iya Cintakapura. Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. mula dening para pujangga kita banjur diowahi. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji. Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Rehne bab mau rinasa kurang trep ing bebrayan Jawa. Dewi Drupadi.
dikaya ngapaa wae Pandhita Durna kuwi gurune Pandhawa. Dhirine dipasrahake. ning Sang Prabu banjur digandheng Kresna sumingkir saka papan kono. marang Werkudara. Saka pangrungune Pandhita Durna. mosok arep goroh ? Dibisiki karo Prabu Kresna yen kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apaapa. Ing lakon Baratayuda. Nakula. Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. kaya wis kelangan daya. Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing negara Buluketiga. Durna
mung dhawuh marang Werkudara supaya merjaya gajah titihane senopati pengampinmg (Prabu Prameya) kang aran Gajah Esthitama. Mula Pandhita Durna banjur nglumpruk otot bebayune. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung. ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan). oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Ing pakeliran pusakane kang asring dadi kembang lambe dhalang yaiku Jimat Kalimasada Pustaka Jamus. supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi"sing lirih banget wae. Ana uga Payung Kyai Tunggulnaga lan tombak tumbak Kyai Karawelang. Raden Dhresthajumena. Kanthi pedang ligan. Awit akeh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah. Sang Prabu ya manut.
. satemah pralaya. dene anggone ngucapake tembung "tama"sing cukup sero. Kanthi ati sing bingung. Durna akhire takon marang Puntadewa. Apa hiya murid arep wani marang gurune ? Untung Prabu Kresna ora kurang iguh pertikele. Terus sing didhawuhi ngadhepi Pandhita Durna iku putra Pancala. bareng ditakoni kaya mengkonmo mau mesthi wae Sang Prabu bingung banget. Kresna golek cara liya. mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa. Prabu Puntadewa sing sabar tur banget lila-legawa pambegane iku tau diapusi Kurawa lumantar Patih Sengkuni srana kasukan main dadu kanthi totohane negara. diucapake dening Prabu Puntadewa ngono kuwi. Sebab. Aswatama mati. urna banjur takon mrana-mrene. Sawise gajah kelakon mati dikepruk gada Rujakpolo. Pandhita Durna ditigas janggane. kalebu marang para panakawan. Tenan. lan sapitutrute.Minangka tuladha. sadewa. arjuna. kabeh wadya Pandhawa banjur kadhawuhan alok yen Esthitama mati. Karimijen tanpa daya. Pamirenge Pandhita Durna sing mati mau Aswatama. Satemah para Pandhawa sakadang kudu gelem nglakoni dadi wong buangan ing alas suwene 12 taun. Kabeh anggone mangsuli padha gelem dhora yen Aswatama pancen mati. kabeh Pandhawa rumangsa bingung. Ngenani wewatakane paraga siji iki.
ora sok kuwasa. Ora kumalungkung. Tinimbang Pandhawa liyane. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing surga amarga ana sawetara kabecikan. jujur. Dheweke njaluk supaya melu mlebu neraka. nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka. raja iki luwih resik atine. para Kurawa malah enak-enak ana surga. Puntadewa munggah swarga bareng karo sedulur-sedulure. Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka.lan sangsangan robyong (tilarane Prabu Yudhistira. Ing sorga. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. lan ngugemi agama kanthi ngati-ati.
. Puntadewa bareng karo asune moksa sing pungkasan. ratu Mertani) kang dayane. Ing pungkasaning crita. menawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki. sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang. Kamangka. Jebul kuwi mung sawetara.
Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila. Bima (Werkudara) dilairaké wujud bungkus. Awit saking kageté.Bima
Bima utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Ramané bebisik Bathara Bayu. nanging malah watuné sing ajur mumur. Kacarita. sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. Anèhé dudu sirahé Bima sing pecah. Bima lan sedulur-seduluré dibuwang lang pungkasané bisa babat Alas Mertani. Bima gerenggereng nangis nggolèki ibuné. Kusumayuda
            
Bayusuta : putrané Bathara Bayu Ballawa : gedhé dhuwur Bratasena : keturunan Barata kang prakosa Bhima : ngédab-édabi (Mahabharata) Birawa : gedhé lan medèni Dandunwacana: teguh
Kitab Mahabharata. Jaman isih cilik urip ing Astina. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. déwaning angin. Krungu tangisé Bhima iki. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. Miturut crita pedhalangan. Bima mrucut saka gendhongan. Mula Bima iya banjur sinebut satriya Panenggak Pandhawa. satemah mlayu sipat kuping. nanging sakwisé ditundhung déning Korawa. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut Pandhawa.
mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning angin). Liman Situbandha.
Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu. nduwé anak jenengé Antasena. lan Ditya Jajawreka. nduwé anak jenengé Antareja. Antareja bisa ambles bumi. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu. Anoman. kang njaga awang-awang. Sarpa Nagakuwara. Garudha Mahambira. Dèwi Arimbi. yakuwi Bathara bayu dhéwé. 
Bojone telu (gagrag Jogjakarta). Aji-ajiné aran aji bandhungbadawasa. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip. Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. kang njaga laut. Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka. Gatotkaca bisa mabur. yaiku :
Dèwi Nagagini. kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. nduwé anak jenengé Gathotkaca. Bima ora gelem basa karo sapa waé.
Anak-anaké Bima iki asring dadi pralambang prejurit. Gegamané kang kondhang yaiku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Ing pungkasan crita wayang. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu. Dèwi Urangayu.
. Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. kang njaga dharatan. Gunung Maenaka.
Dasanamané Arjuna. Déné yèn miturut layang Mahabharata. yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Arjuna banjur sinebut satriya "Panengah Pandhawa". anak pandhita. patihé asma Surata (patih Rata). putra Prabu Pandhudéwanata. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. peputra Abimanyu Dèwi Larasati/Rarasati. saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dèwi Srikandhi. Mula saka kuwi.
. Ana anak ratu. kabèh putri éndahing warna (ayu-ayu). anak déwa. Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. anak taksaka (ula). Putrané uga pirangpirang turta bagus-bagus. lan sapituruté.Arjuna
Arjuna iku menawa miturut crita padhalangan. sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro. yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). umpamané :
Dèwi Sumbadra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara. ratu Astina. klawan Dèwi Kunthi sing nomer telu. peputra Sumitra lan Brantalaras. Déné. Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu.
      
Janaka Kiritin/Walikithi Parta Pritaputra Permadi/Pamade Dananjaya Kumbalyali (ing padhalangan asring disebut Kumbang Ali-Ali)
       
Dèwi Manuhara. Irawan Dèwi Jimambang.\/Wilawuk ing pertapan Pringcendhani peputra Kumaladéwa lan Kumalasekti. peputra Bambang Wilugangga. Nanging sawisé rampung Bharatayudha. Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya). Dèwi Ratri (atmajané Prabu Yudhistira ing negara Mertani).
Arjuna iku nduweni enem aji-aji. Sepiangin = bisa mlaku tanpa napak lemah banteré pindha angin. putriné Bathara Indra. Arjuna wis naté mbangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila. Asmaragama/kamasutra = ngèlmu saresmi. Tunggengmaya = bisa gawé banyu. peputra Wisanggeni. ora kétung mung sewengi. Banowati bisa dadi siji karo Arjuna. Mlayabumi = bisa ngalahké mungsuh. Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké
Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodarawidodari) suwéné 7 dina. asilé mesthi uga ala.
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya. Yèn sing ditindhakaké iku pakarti ala.anaké Begawan Wilwuk. Dèwi Wilutama.
. kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. anaké Begawan Sidanggana ing Andhongsekhar peputra Pregiwa lan Pregiwati
Dèwi Ulupi/Palupi. ratu buta saka negara Manik Ima-Imantaka. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan yakuwi Prabu Niwatakawaca. yaiku Dèwi Banowati.putrané Bathara Brama. peputra Bambang Prabakusuma.
kanggo adegan roman (percintaan). Sawisé perang. Parikesit. lan wanda Kinanthi (sunggingan rai ireng awak kuning kanggo adegan sawisé metu saka kedhaton utawa kanggo perang). Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa. dadi raja ing Astina. Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah
Ing Bharatayudha. Ing bubaran perang uga.wanda Kanyut. Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané. kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama. Nanging putuné. yakuwi wanda Janggleng (rai lan awak kuning/prada) kanggo adegan paseban. yakuwi wanda Jimat (anggitané Panembahan Senopati lan Sultan Agung Hanyakrakusuma). wanda Kinanthi. wanda Yudhasmara (sunggingan rai lan awak kuning. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan.
. lan wanda Malat. Ing perang baratayuda uga. Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. kang mauné dadi kratoné Jayadrata. sedhih. Nanging rasa mangumangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna.
Wandané wayang Arjuna ana lima. Abot rasané ati. Yèn wayang Arjuna gagrak Yogyakarta wandané ana telu.
Prabu Puntadewa. yakuwi Pinten lan tangsen iku. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. api-api nyuwun dipateni wae. lan Janaka. Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi . Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe Prabu Duryudana. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel. Raden Nakula kuwi satriya kembar kemanikan. Kaya jenenge. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwe kembaran kang jenenge Sadewa. satemene Prabu salya luwih tresna lan abot marang para Pandhawa kuwi ketimbang marang mantune. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron kuwi titise dewa kembar. dewane tabib. Malah banjur atine rumangsa keranta-ranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang. Werkudara lan Arjuna. Beda karo Yudhistira.Ing Mahabharata. Ing pedhalangan. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. lan kembarane Sadewa aran Tangsen. Mung merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi. Nalika Pandhu palastra. Bathara Aswan lan Aswin. senadyan seje ibu. Nakula kuwi arane Pinten. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe. Prabu salya melu Kurawa. Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek dening keris. Sekarone putrane nata ing Astina. Werkudara. Kaya jenenge. nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi. Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa supaya marak ing ngarsane Prabu salya. nalika isih padha cilik-cilik. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. para Pandhawa padha bingung.Nakula
Nakula iku sawijining paraga Mahabharata. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. kadang enome Raden narasoma iya Prabu Salya nata ing Mandaraka. bayi kembar kuwi nadyan dudu putrane dhewe tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat. Nalika mireng yen kang madeg senopati agung Prabu salya. lan mijil saka garwa Dewi Madrim. nata Astina. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane kuwi. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. dewane tabib. Jroning bathine. Ing pedhalangan. Werkudara. Nalika dumadine perang baratayuda. Lan saliyane trenyuh bareng ndeleng Nakula-
Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yen babak nagih janji lumantar ratu kang kasinungan ludira seta. Nakula-Sadewa palakrama anthuk Endhang Suka lan Pradapa.Sadewa. Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. kekarone putrine Resi Tambrapetha saka pratapan Prangalas. Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa.
. Yen pinuju pisowanan ing Amarta lungguhe Nakula Sadewa ngapit ingkang raka Prabu Puntadewa lan kekarone padha ngapurancang. sing ora liya Prabu Puntadewa. dene Sadewa ing Paweratalun. ing Narmada Wailu. Temenan. Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus Kalimasada. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). lan meling supaya sing methuake yudane. Begawan Bagaspati sing sedane merga saka pakartine Sang Prabu Salya duk isih enome. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat. Pramusinta lan Pramuwati. bareng tempuking yuda. dicritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga. Kekarone banjur peputra Raden Saluwita. Prabu Puntadewa. Dewi Srengganawati lan Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. Kasatriyane Nakula kuwi ing Sawojajar. dewane bulus. Mula Salya banjur paring dhawuh marang nakula-Sedewa supaya bali. Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe.
Bareng karo Nakula. tanpa rama-ibu. Kaya dene sedulur kembare. Ing Bharatayudha. Ing versi India. Sadewa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali maneh dadi ayu.” Jejodhoan iki nurunke putra Widapaksa utawa Sidapaksa.Sadéwa
Sadéwa . Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola. Aji iki bisa gawe wong sing nduwe eling apa wae kang wis kelakon lan ngerti apa kang kedaden
. Sadewa utawa Sahadéwa iku sawijining paraga wiracarita Mahabharata. Wiwit isih bayi. Sahadeva kang bisa ngalahake lan mateni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni). Sadewa kang bisa mbabar sayembara ngenani “sejatining lanang. Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. sejatining wadon. Sahadeva iku pinter pedhang. Nakula. Ing crita pedhalangan. Satriya iki tinitisan Bathara Aswin. Ing lakon “Babad Alas Mretani” Sadewa entuk aji Purnamajadi seka Ditya Sapulebu. dewane tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Nalika mboyong Dewi Srengginiwati seka Gisiksamodra. Ing sawetara crita wayang. Dheweke salah sijining Pandhawa. Ing lakon liyane. Umpama Kresna ora ana. Sadewa kang sulih golek upaya. Sadewa lantip ing sasmita. Nalika cilik jenenge Tangsen. Sadewa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta. Sudamala. Sangkuni dipateni dening Bima. Tangsen iki jenenge witwitan kang godhonge bisa digawe obat.
pm Wong cedhak omah q..Duh sopo yo?..Ngisin2i wae..
pm yo ngono kuwi technologi ki koyo pedhang.. nek ra pinter2 sing nggunakke yo iso malah dadi kedaden sing koyo mengkono kuwi mau..mugo2 iso nggo ibroh lah... kudu eling urip ki mung mampir
nugroho ing dinten suci kebak berkah ngaturaken sedoyo lepat pangucap, tindak tanduk ingkang mboten prayogi kulo nyuwun agunging
Lucu Awak pegel kabeh,sik gelem mijeti sopo ki??? Nek wedok tak pek bojo, nek lanang bojone tak pek wis..piyeee..
kuatir, mengko mak urut dadi 5Kg", -mas kok mau esok ora telpon gugah aku? +yo mosok saben dino gugah koe tangi nduk? terus aku kon nuroni koe kapan? #plakk pletakk pletakk
nampi ipun. 4Sapasirake semeton, sane mapakayun nepasin
nglaksanayang paindikane punika buat ngluihang Ida Sang Panembahan; santukan ipun ngaturang panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi
Widi Wasa. 13Duaning punika, wusanja iraga saling iwangang. Nanging becikan semeton nglaksanayang paindikan sane kadi asapuniki, inggih
paindikane punika cemer, kenginan paindikane punika dados cemer pabuat anake punika. 15Yen malantaran naar dedaaran, semeton ngawinang sakit manah semeton ragane, dadosipun semeton
sampunangja kantos kabaos tan becik. 17Santukan indik dados kaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa punika, boyaja paindikan pangan kinum, nanging
ayah ring Ida Sang Kristus satinut ring carane puniki, ipun kaledangin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah kajiang antuk imanusa. 19Duaning
Sampunangja dedaarane punika dados lantaran pacang ngaonang pakaryan Ida Sang Hyang Widi Wasa. Sakancan dedaarane punika
inggih punika: Sampunang naar ulam daging, nginum anggur wiadin nglaksanayang paindikan sane lianan, sane
Hyang Widi Wasa nyisipang ipun rikala ipun naar dedaarane punika, santukan laksananipune nenten madasar antuk kapracayan. Tur saluiring paindikan sane tan kadasarin antuk kapracayan, punika dosa.
Wikipedia:Warung Kopi (Teknis)/Arsip/2011 ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Warung Kopi (Teknis)/Arsip/Januari 2011 ‎ (← pranala |
Lili Sukarli 11:33 PM No comments Kisah bermula pada akhir kerajaan Majapahit(1400 M) pada masa pemerintahan Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping 5 (Pamungkas).
@ sing nduwe blog: jebul bapak tindak
teko nang omah e mbok saniyem, "bu sampeyan wes telat sewulan” lha kok sampeyan ngerti pak petugas,? lha ono catetane kabeh, yo aku ngerti sak deso iki sing podo telat sewulan, rong wulan, contone tonggomu yu jiyem, wes
Gtnarayana in Kothakota, Kothakota UrbanPro Sign Up Login Gtnarayana Kothakota,
Juni 8, 2007 at 12:13 am	Balas	joesatch iku pancen edan!wong loro kok arep di nggo makan2…
kang sholeh kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniInsya Allah Gusti Pangeran ngijabahi
Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang, Tangerang,
Tangerang, Tangerang Selatan, Jawa Timur, B angkalan, Surabaya,
lampune??podo karo mbantul,bedo meneh yen mergere RM ro Psim..
Saumpomo kiy enenk tim sink wis siap duit 5M nggo melu ligapro1,tp stadione drg enenk lampune,PSSI ngelolos’o po ra yo???
Ora usah apik2an, cukup koyo nggone bernabeu estadio ngono wis lumayan……….. wkwkwkwkwk
[Reply]	Cah Mbanggle Mbulu Mbalen Bojonegoro December 18, 2009 at 6:18 am
POKOKE POIN PENUH NDAAA.. SNAJAN KUR MENANG 1/2.. POKOKE POIN PENUH… WKAKAKAK
[Reply]	Mbah_dharmo December 18, 2009 at 6:28 am
Piye ki budal g b0r0mania??
GENGGONG. Bheri (JURNAL ILMIAH MUSIK NUSANTARA), 6 (1). p. 1. ISSN 1415-6508
I Gusti Made, Darma Putra (2016) Artikel Karya Seni Wayang Ental. Documentation. ISI Denpasar.
I Gusti Ngurah, Putra (2010) Wujud Visual Estetika Tradisional Karya Lukis I Ketut Budiana. Artikel Bulan Juni 2010, 6. pp. 1-4.
I Gusti Ngurah , Seramasara (2005) KEBERADAAN WAYANG KULIT BALI SEBAGAI DINAMIKA BUDAYA* DI ERA MODERNISASI. Wayang (JURNAL ILMIAH SENI PEWAYANGAN), 4 (1). p. 1. ISSN 1412-9248
I Gusti Ngurah , Seramasara (2007) SENI PERTUNJUKAN TRADISIONAL BALI, SEBUAH RENUNGAN
MODERNISASI. Wayang (JURNAL ILMIAH SENI PEWAYANGAN), 3 (1). p. 1. ISSN 1412-9248
I Gusti Ngurah , Seramasara (2006) WAYANG KULIT
WAYANG KULIT DENGAN LAKON KUNTI YADNYA. Wayang (JURNAL ILMIAH SENI PEWAYANGAN), 3 (1). p. 1. ISSN 1412-9248
Balaganjur. Artikel Bulan Juni (2011), 2 (6). p. 1.
Wayang (JURNAL ILMIAH SENI PEWAYANGAN), 4 (1). p. 1. ISSN 1412-9248
Ni Kadek, Karuni (2010) Fungsi Produk Seni Kerajinan Ukir Kayu Guwang. Artikel Bulan Mei 2010, 5. p. 1.
Ni Kadek, Ayu Desi Wardani (2011)
Balas @sesepuh sedaya:salam hormat,salam takzm,salam salim ae…hehehe,,tumut ndoprok ngangsu kawruh….hehehhe,,
@kang deadman:kakangq…mbok q diajari nganggone
qobiltu,,nyuwun ijazahipun yi……sangking pati
kaliyan nyuwun pangestu, mugi saged dados ilmu engkang migunani donya akhirat, migunani tumrap sesami… ugi dados amal kagem Panjenengan (Amin). Mugi-mugi kanthi ilmu meniko, kulo dados pribadi engkang langkung utomo, engkang tansah ajrih kaliyan
kulo ajeng nyuwon izin kaleh panjenengan. . ajeng ngamalke. . mugi2 berguno.
kulo niki ajeng tanglet utawi sampun kebukak trus
sakbeja-bejane wong kang lali, isih luwih beja wong
pada, Pranyata iku tandane, Tuhu tuhuning kawruh, Ing pamoring
Dewa watak hawa sanga, Wus kanyatan gumlaring bumi langit, Iku kawruhana sagung, Endi kang luhur andap, Upamane papan lawan tulisipun, Kanyatan ingkang anembah, Kalawan ingkang
Kayata Narendra Kresna, Lawan risang Batara Wisnumurti, Iku ngibarat satuhu, Loro-loroning
Inggris. Nganti saiki aku wis dadi wong Betawi, dadi akeh sing wis lali Solo3. Terakhir mulih Solo3 tahun 1989 gur 3 dino. Piye poro dulur khabare Solo3, aku kangen banget mulih, yen isih ono bis ESTO aku arep numpak soko Solo3 neng Ambarawa karo anak bojoku, nostalgia.
Ir. Setyas Tjaryo M.Sc, Jakarta
Lha kuwi …., sing wis dadi insyinyur kudune melu urun rembug nang solotigo ben supoyo Bus Esto issoh tampil maneh to nyur….
salam Ir setyas..bus esto
bantul, sleman, kulon progo, wonosari, gunung kidul, prambanan.
Indonesia; siaran gamelan Jawa, wayang kulit Jawa,
lan galahe sane becik puniki, lugrayang
upacara agama Hindune. Silih tunggil sane banget ngrajegang budaya Baline inggih punika indik falsafah “Tri Hita Karana” sane
Meweh sampun nambanin meweh sami, rerama, kluarga jantos banjare taler keni pakeweh. Yening sampun
patut eling ring swadarmaning sisia, inggih punika seleg malajah, sumungkem ring pituduh
pasar, bale banjar, sampun wenten kadi babuatane. Punika sami silih sinunggil sangkaning panglimbak wewangunan
sampun kaloktah ring dura negara. Akeh jejuluk sane kapicayang sakadi :
Indike punika pastika akeh pikenoh lan puaran ipun, wentwn sane becik taler wenten sane kaon. Puara sane becik inngih punika ngruak
Stap Pegawe miwah Siswa sareng sami sane tresnasehin titing, asapunika atur titiang ngindikang menakadi Ngrajegang Ksusilan, make kirang langkung lan manawi
ngewerdiang seni budaya inggih punika nenten sios wantah Basa Bali druene sane pinaka tetamian utawi warisan saking leluhur iragane jatma Bali, punika ngawinang iraga patut bangga dados
Suksmanipun, iraga jagat Baline akeh pisan madue seni budaya, sane luihin utama kabaos adiluhung, ngawinang akeh parajanane saking dura Negara meled pisan manah ipun
jatma Bali, punika sane mawinang iraga mangda tetep ngangge basa Bali rikalaning mabaos sajeroning pagububan utawi pasawitran. Yening iraga nenten ngangge basa Bali druene sinah kesujatian iraga dados
“Pengembangan Aksara lan Sastra Truna-Trunine ring Zamane Mangkin.” Ring paindikane puniki pacang kalaksanayang pacentokan ngewacen puisi, pidarta, lan makarya karya sastra sekadi satua bawak, puisi miwah sane lianan. Pacentokanne puniki kakapah dados kalih basa minakadi basa bali lan basa Indonesia. Lan kakapah antuk kakalih kategori minakadi kategori A sane katujon antuk sisya SMP (SLTP) lan kategori B sane katujon
lali ring tata cara ngewacen utawi mawicara sane becik. Ring penelitian sane munggah ring majalah Horizon 2005, para sisya SMU sane uning lan becik ring sastra, wau 20%. Puniki nyihnayang ring tahun ke tahun sisyane ngangge basa Bali lan basa Indonesia sane patut sayan ical. Santukan punika, ngiring iraga utamane para truna-trunine sareng sami ngange basa Bali utawi basa Indonesia sane becik lan manut ring awig-awing sane wenten.
minakadi piranti sajeroning jagi ngkimbakang seni budaya druene punika boya seos wantah “Basa kalih sastra Kawi Bali” druene. Punika
anom-anome mangda sayan seneng, sayan teleb malajah basa Bali. Napi ngawinang asapunika, saantukan sastra Kawi Baline makeh pisan madaging indik sane mapikenoh kagunannyane sajeroning nglaksanaang darmaning
kapanggih sakadi pangapite nglimbakang basa lan sastra Bali miwah Kawi sawewengkoning jagat Bali puniki.
titiang ring ida dane makasami, sajeroning nyanggra wanti warsa sane kaping dasa puniki kadagingin
nak ora glm yo ojo dipekso, samsul thok yo ora cukup kanggo ngangkat jenenge persibo………….
Bayi inggih punika manungsa ingkang nembe mawon miyos ngantos yuswa 12 sasi, ananaing boten wonten watesan pasti. Miturut Psikologi, Bayi inggih punika periode parkembangan antawisipun miyos ngantos 18 utawi 24 sasi. Masa bayi inggih punika masa ingkang gumantung sanget kaliyan tiyang dhewasa. Kathah kagiyatan psikologis ingkang kadadosan minangka wiwitan kadasta basa, pamikiran simbolis, koordinasi sensorimotor, saha gladhen sosiyal. Wonten ing masa punika bayi kaperang dados kalih, kapejahan neonatal ( kapejahan ing 27 dinten sepindha miyos, saha post-neonatal (sasampunipun 27 dinten). Bayi dipun paringi panganan lumantar susu industri kusus. Bayi kagungan pamikiran nyedot, ingkang damel piyambakipun saged nyedot susu saking Prembayun. Menawi ibu boten saged nyosoni, saged dipun gantos kanthi formula bayi ingkang biyasa dipun ginakaken wonten ing nagari kulon. Ing nagari sanés wonten jasa sewa perawat basah(wet nurse) kanggé nyosoni bayi kasebut. Bayi boten saged ngatur pambuangan kotoranipun, pramila dipun ginakaken popok. Popok ingkang dipun ginakaken bayi saged awujud popok saking jarit biyasa utawi popok ingkang sekali ageman (diapers). Sapunika popok sekali ageman asring dipun ginakaken amargi praktis ugi boten ngrepotaken, ananging wonten prekawis saking popok sekali ageman inggih punika prekawis ruam popok. Kulit bayi ingkang sensitif asring katutup saha éwed ambékan saéngga mungkinaken kawontenanipun perkawis ruam saha iritasi kulit bayi. Menawi boten dipun tangani nyebabaken peradangan kulit bayi saha infeksi.[1]
Urutan perkembanganipun fisik bayi saderengipun saged mlampah:[besut | besut sumber]
milai jumeneng saking kahanan lenggah kanthi cepengan wonten ing meja utawi kursi (biyasanipun yuswa 9 sasian)
milai gladhen nekuk jengkunipun (yuswa 10 sasian)
milai gladhen lenggah saking kahanan jumeneng (yuswa 10 sasian)
milai mlampah rémbétan, kanthi cepengan piranti griya (yuswa 11 sasian)
milai mlampah saha pindhah saking satunggal piranti dhateng piranti sanés nyambi cepengan (yuswa 12 sasian).[2]
Faktor-faktor Panyebab awrat Bayi kirang limrah[besut | besut sumber]
Salah satunggaling faktor punika kekirangan gizi, rikala nggarbani Ibu kedah nyukupi asupan gizi supados janin kajaga kasarasanipun. Sanésipun, faktor usia ibu ugi gegayutan kaliyan awratipun janin. Ibu ingkang usia remajasaha usia inggilipun 40 taun biyasanipun ukuran bayi punika langkung andhap.[1]
^ a b c (id)Sakilas babagan Bayi (dipun unduh 10 nopember 2012)
^ (id)Urutan perkembanganipun fisik bayi saderengipun saged mlampah (dipun unduh 10 nopember 2012)
Wayang Kulit Parwa, Wayang Kulit Ramayana, Wayang Kulit Cupak, Wayang Kulit Tantri, dan Wayang Kulit Gambuh
danlod ahang jadid az milad babaei Archives -
artikel’e disundul maneh d ON.net ae.. Mugi² Aremania & Aremanita iso luwih kenal karo om Miro ben iso
Reply	marsudiyanto permalink*	19/12/2010 07:38	Rapotku wis dijupukke opo durung? 😀
Enggon Wilayah' : --- bujur wetan karo --- lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kabupaten Karanganyar, sisi kidul batese karo Kabupaten Wonogiri, sisi kulon batese karo Kabupaten Klaten lan Boyolali, sisi lor batese karo Kotamadya Solo.
utk mbak berkemampuan polyglot dr palembang smoga lekas pulih dan sgera bertemu dg pihak pertamina/ibu karen
pas-pasan (45 cm), warnané putih lan coklat pirang. Garudha bondol kang isih enom nduwèni karakter sekabéhané awak rodok coklat kanti coretan ing dada. Warna berubah putih klawu nalika tahun kapindo, lan nganti wulu diwasa sekabéhané ing tahun ketelu. Pucuk buntut bunder.Iris coklat, cucuk lan sera klawu rodok ijo, sikil lan polok kuning suram. Nalika dewasa,karakter awake ya iku, ndas, gulu, dada putih. Swiwi, geger, buntut, lan weteng coklat terang. Kontras karo wulu primer kang ireng. pakanané ya iku, meh kabèh kéwan, urip utawa mati. Ing banyu, pakanané arupa kepiting, lan ing daratan mangan anak piték, serangga, lan mamalia cilik. Susuh berukuran gedhé, saka ranting ing puncak wit.
Biasane dewean, ananging ing daerah kang pakanane akèh isa mbentuk kelompok nganti 35 individu. Nalika ana ing sekitar susuh, kadhang-kadhang ngetokake perilaku mabur munggah kanti cepet dibarengi obahan nggantung ing langit, banjur mabur midun cepet kanti swiwi ditekuk lan dilakukake sacara bola-bali. Mabur endek ing sak duwure banyu kanggo golek pakan, ananging terkadang uga ngeteni mangsa sinambi mencok ing wit-witan sak cepake kali lan kadang-kadang mlaku ing duwur lemah kanggo golek semut lan rayap. Nyerang manuk camar, dara laut, lan manuk pemangsa lliya kang luwih cilik kanggo ngrebut mangsane. Garudha bondol seneng nglakokake akrobatik nalika musim kawin ya iku wulan (November-Desember) isa iku cepak karo pasangane utawa sacepake susuhe[2].
Perkembangbiakan[besut | besut sumber]
Manak ing wulan Januari-Agustus, lan Mei-Juli. Di engkremi suwene 28 nganti 35 dina. Anakan mulai belajar mabur lan ninggalake susuh umur 40-56 dina, dadi diwasa mandiri sakwise 2 wulan.
Sajrone kebudayaan[besut | besut sumber]
Garudha bondol kang siji iki golek pakan. Ing Danau Pocharam, Andhra Pradesh,
lan salak condet didadekake minangka maskot kota Jakarta.[3] Hal iku isa dideleng ing kawasan Cempaka Putih. Ing kana ana salah sijine p
Truk !! Tolong jogo'en pithek'e ....!! Aku tak nggodok banyu dhisek...!!
"Yoo wis ndang nggodog banyu kono ....!!
dibeleh. Si-Petruk isik pethentang-pethenteng isik ora terimo , ngalor-ngidul karo ngomel koyok wong gendheng ngenteni godhok'an banyune Bagong mateng..... Ora nyono, si-Gareng teko karo nyangking gelangsing lan supit...
"Waduh ....!! Onok
Gawe nguripe anak-bojo nang omah ....!!"
"Lha kowe arep lapo mlebu pekarangane Bagong ?!"
"Biasa Truk...!! Golek bekakas sing uwis ora kanggo...
Mbok menowo Bagong mbuwak bekakas sing isok tak lelesi ...!!"
"Golek barang bekas..., mosok sampek tumekan pekarng mburi omah koyok ngene Reng..!!
Kowe iku golek rosok'an opo mung golek-golek ...?!"
Cangkeme iku ngomong opo Truk ?!
mbadok ora opo-opo Truk ..!!
Timbangane aku nyolong..., luwih becik anak bojoku tangisan ora mangan koyoku ...!!
Jogo'en cangkeme iku ...!!"
"Rawe-rawe rantas malang-malang putung... Ojok siji-loro bongso kompeni sing maju... Jejeren atusan
keheninganketiadaan… MATI"sejatining ora ono opo-opo sing dhihin awit duk awang uwung iku Ingsun""Ingsun sing
diwarnaniPengalaman? (basa lan Hanifah padunung saka (MP) manawa Tengah. Kidul-w?tan, Roem, kab?h ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk even point
Ngobrol mrono, ngobrol mene kaya ahli
Aja-aja, aja keladuk sembrono, iso iso diciduk karo pulisi
Lenggah nangkring, sego kucing, karo ngopi
Dagelan mataram ala Jogja yang digawangi oleh Alm. Basiyo, Alm. Ki Narto Sabdo. Ngabdul,dll.
pecahan gendeng, nek ora yo pecahan tegel, di elus elus nganti kinclong, di kikir pinggire nganti alus, disimpen simpen nggo gacuk nek meh arep ingkling
betah nempel di kulit kelamin. Rasanya gatal gatal clekit clekit. Trus kalau kupingku sakit, bapak ambil contong daun pisang terus diisi nasi anget disebulkan ditelingaku
Budi budeng iwak bandeng mlebu weteng, disuduk mubeng mubeng nganggo kathok ora sedheng!! *mlayuuuu kabeh*
Ngundhuh Wohing Pakarti, Kabegjan, Kasaput Mendhung, Bibit kawit, Prahara, Pitung Taun kepungkur, Sungsang, Ninggal Nalar, Nagih Janji, Omah Warisan
42 Kabupaten/Kota KLB DB | RADAR Banyumas
19 - Penulis fiksi èlmiyah lan ngèlmuwan kondhang Inggris, Arthur C. Clarke, séda ing Sri Langka mawa yuswa 90 taun. (sumber)
14 - Gègèr ing Tibet, démonstrasi sampun wonten wiwit 10 Maret. (sumber)
12 - Lazare Ponticelli, veteran pungkasan Prancis Perang Donya I, kawiyosan Italia, séda ing Le Kremlin-Bicêtre, Prancis mawa yuswa 110 taun.(sumber)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maret_2008&oldid=1053276"	Kategori: Cithakan pangopenan2008Prastawa 2008	Menu navigasi
anis masak kangkung ni.....KANGKUNG GORENG BELACANBAHAN:Seikat sayur kangkung (
Azabnya jaman Kala Bendu, makin menjadi-jadi nafsu angkara murka.
Miturut ramalan saka Prabu Noto Aji Joyoboyo, yen wiwit Tanah Jawa diisi
manungsa kaping pindone sahingga besuk tekane Kiamat Kubra (gantining
Jaman), arep ngalami 2100 Taun Surya utawa 2163 taun candra, kang kabagi
dadi telung periode jaman gedhe utawa diwastani TRIKALI.
Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilik
3. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya
.Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro, sawijineng Trikali kang
IATA: DQJ – ICAO: WAWP
Papan Anggegana Blimbingsari iku sawijining papan anggegana sing dumunung ing Désa Blimbingsari, Rogojampi, Kabupatèn Banyuwangi, Jawa Wétan. Papan Anggegana kanthi landas pacu 1.400 meter punika dipunbikak balika tanggal 29 Desember 2010. Wekdal punika, wonten penerbangan Banyuwangi-Denpasar lan Banyuwangi Surabaya PP kanthi pesawat Grand Caravan damelan Cessna 1997, ingkang dipunoperasèkaken déning PT Sky Aviation.[1]
wonten ing Desa Blimbingsari, Kecamatan Rogojampi kanthi koordinat geografis 08 18' 42.70" Lintang Selatan lan 114 20' 16.30" Bujur Timur. Wiwit taun 2004 dumugi taun 2008, Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi kanthi dana saking APBN ngadani pambangunan fisik kanthi periodik saperlu saged ngrealisasikaken
nindakaken kunjungan singkat dhateng Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi kanthi sesarengan kaliyan Bupati Banyuwangi sarta rombongan. Sasampunipun ngamati lan interview perkawis teknis kaliyan Satuan Kerja Papan Anggegana, Menteri Perhubungan rumaos optimis bilih penerbangan ing Kabupatèn Banyuwangi saged ngrembaka kanthi wontenipun Papan Anggegana ingkang miturutipun lumayan sae lan ideal.
Anggegana Blimbingsari Banyuwangi nglajengaken lan ngupaya koordinasi kaliyan Direktorat Jenderal Perhubungan Udara lan ngyakinaken dhateng operator bilih Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi ewadene kanthi fasilitas standar awal ingkang minimum ananging kagungan runway (landasan pacu) ingkang ideal kangge operasional penerbangan pesawat medium lan alit.
Gambar:PENERBANGAN PERDANA MERPATI NUSANTARA AIRLINES.jpg
lan verifikasi tumrap Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi. Saperangan wekdal salajengipung, Direktorat Jenderal Perhubungan Udara medalaken surat Nomor 167/DBU/II/2009 tanggal 9 Pebruari 2009
wosipun inggih punika bilih Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi saged dipunginakaken kange take off lan landing pesawat jinis Cassa.[3]
Maskapé[besut | besut sumber]
^ "Banyuwangi-Surabaya Kini Hanya 35 Menit" (ing Indonesian). Harian Seputar Indonesia. 30 December 2010. Dijupuk 7 Pebruari 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Merpati Airlines Buka Rute Banyuwangi -Surabaya" (ing Indonesian). tempo interaktif. 18 AGUSTUS 2011. Dijupuk 07 Pebruari 2013. Priksa gandra date ing:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Papan_Anggegana_Blimbingsari&oldid=1012162"	Kategori: Papan anggegana ing IndonésiaRintisan papan anggeganaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesCS1 maint: Basa ora kawruhanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 6 Maret 2016.
1. SOUVENIR KHAS & WAYANG HANDICRAFT2. HIASAN DINDING & LUKISAN3. WAYANG
” Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem kangelan aja ing donya. “
mantab, wani …” “Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
“Ajinipun inggih boten sanes naming aji tekad, ilmunipun ilmu pasrah, rapalipun adiling
“Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : “maksudipun”.
Seni Akhlak Mistik Spiritual Ajaran Nilai Luhur & Sejarah
Semar adalah titisan Shang Hyang Bhatara Ismaya
Awignamastu luputo salah lan sandi luputo dendane tawang-towang jagad dewa bathara buana langgeng, Matur sembah nuwun untuk Mas Sugeng Dharmo sampun
njeplak…lo..kuwalat…tapi melu arab wes gak percoyo kuwalat…paling takdir Allwoh….Dadi kowe ojok asal njeplak isik….dadi wong pinter iku
lan narimo, nrimo ing pandum, bekti marang wong tuwo marang guru dan bekti marang Gusti Kang gawe Jagad uga taat maring pemerintah. Senanti asa dedungo mugo rahayuo sagung dumadi. Itu ajaran leluhur mojopait. Senantiasa golek lan nambah
Jual Wayang Kulit hiasan dinding Gunungan | Jual Wayang Kulit -
Jacqueline Ngu iku pamenang pamilihan Ratu Cantik Malaysia ing taun 1993. Dhèwèké dianggep sing ayu dhéwé nalika iku, déning anggota juri. Kenya iki bisa basa Melayu, basa Inggris lan basa Mandharin.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.53, 29 Mèi 2012.
Pegal/kelelahan cabe, kencur, kunci, asam, kedawung, jahe, kapulogo, gula 02. Payah/pegal beras, kencur, kedawung, jahe, asam kawak, gula 03. Pegal, nafsu makan beras, kencur, gula, asam kawak 04.
wong banyu yo ra tembus opo maneh kambus filter.
percoyo buktekno dhewe!! wah lha nanging, aku jan puas tenan nganggo NMP. wingi banjir sak dengkul we lancar anteng2 wae. puas. mongko nang prapatan akeh wong nyawang lan koyo gumun. Kesempatan sengojo aku njukuk barisan ngarep dhewe nek lagi antri lampu merah nang prapatan2 kae, sopo ngerti nek kowe nemoni NMP sing senengane nang
Ngisin2na temen cah sekola dongene sing rajin sinau kiye ko malah rajin ngancul piye bapane anake rika ora isin? Ancul,,,,ancul,,,,ancul,,,,,,!
3 Februari 2010 pada 8:18 pm We lhah…bocah2 saiki wis
mijitin kaki) Urip nang dunya kaya kie temen ya. Wis ora teyang ngapa ngapa bisane ngemis. Jan jane aku ya isin banget kudu njaluk nganah ngeneh, tapi nek ora ngemis aku sarapan kang endi? Mangan awan wengi kang endi? Awak wis ringkih… nek ora mangan ya mriyang.
Lirik Lagu dangdut Oplosan [Versi Jawa & Indo ]
[OPLOSAN ORIGINAL JAWA by IMELDA]Opo ora eman duitegawe tuku banyu setanopo ora mikir yen mendemiku biso ngrusak
yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe
ndelengi lampune wong, wis ngerti silo ya aja didelengi bol
August 14, 2016 at 6:40 pm	Wkwkwkkwkwwk alaynya
Ksatriya inggih punika golongan para bangsawan ingkang tumemen babagan pamerentahan utawi administrasi nagara. Ksatriya ugi minangka golongan para ksatriya utawi para Raja ingkang ahli babagan militer saha pinter migunakaken senjata. Kuwajiban golongan Ksatriya inggih punika ngayomi golongan Brahmana, Waisya, saha Sudra. Menawi golongan Ksatriya nindakaken kuwajibanipun kanthi leres, piyambakipun badhe angsal berkah saha pandonga saking golongan Brahmana, Waisya, sarta Sudra.[1]
Ing jaman sapunika, Ksatriya ngrujuk dhumateng pakaryan satunggaling tiyang ingkang ngabdi dhumateng penegakan hukum, kabecika lan keadilan prajurit, saged ugi minangka perwira ingkang gagah berani. Kelompok punika kalebet pamimpin nagara, pimpinan lembaga utawi tokoh masyarakat amargi tugasipun saperlu njamin kaciptanipun kabecika, kasaénan, keadilan, katentreman lan keamanan ing lingkungan masyarakat, bangsa lan nagara.
Ksatriya ing Pewayangan[besut | besut sumber]
Puntadewa[besut | besut sumber]
Inggih punika Raja ing Amarta utawi Indrapasta. Sasampunipun perang Bharatayuda Puntadewa dados raja ing Astina kanthi gelar Prabu Kalimataya. Puntadewa kagungan julukan antawisipun : Darmawangsa, Darmakusuma ,Kantakapura, Gunatalikrama, Yudistira, lan Sami Aji. Priyantun ingkang jujur, saréh, suci, luhur, remen tinulung, tresna tumrap tiyang sepuhipun saha njagi sedhérék-sedhérékipun. Gadhah pusaka kanthi aran Jamus Kalimasada, ingkang paédahipun saged dados pituduh lan pinulung tumrap kesaénan lan kasejahteraan. Puntadewa gadhah garwa kalih inggih punika Dewi Drupadi lan Dewi Kuntulwilaten.[2]
Bratasena[besut | besut sumber]
Nalika diwasa asmanipun Werkudara, inggih punika ksatria Jodipati lan Tanggulpamenang. Naté dados raja Giliwesi kanthi gelar Prabu Tuguwasesa. Kagungan julukan antawisipun : Bima, Bayusutu, Dandun Wacana, Kusuma Waligita. Piyantun ingkang jujur, boten gumedhé, suci, manut tumrap ara-araipun (utaminipun Dewaruci)l, tresna tumrap ibu saha sedherekipun. Nalika perang gadhah jargon “Menang, nalika kalah ateges mati”. Kagungan kalih prameswuri inggih punika: Arimbi lan Nagagini. Kaliyan Arimbi pikantuk putra inggih punika Gatotkaca. Saking Nagagini angsal putra kanthi asma Antasena.[3]
Arjuna[besut | besut sumber]
Inggih punika Ksatria Madukara, raja Tinjomaya ugi. Kagungan julukan ingkang kathah antawisipun : Janaka, Parta,
ingkang remen lung tinulung, remen tapabrata, cerdik lan pinter, ahli ing kabudayan lan kesenian. Arjuna inggin punika ksatria ingkang sekti mandraguna. Kekasining para Dewa, panjalmaning Dewa Wisnu. Kagungan garwa ingkang kathah kamangka kagungan julukan “Lelananging jagad”, kagungan paras ingkang gagah lan boten wonten tandhinganipun. Prameswarinipun ing Arcapada ya iku Wara Sumbadra lan Wara Srikandi. Lan prameswari ingkang sanesipun inggih punika Rarasati, Sulastri, Gandawati, Ulupi, Maeswara, lsp.[4]
Nakula[besut | besut sumber]
Inggih punika putra kapapat Prabu Pandu Dewanata kaliyan Dewi Madrim ingkang lair sesarengan kaliyan Sadewa.[4]
Sadewa[besut | besut sumber]
Putra kaping gangalipun Prabu Pandu kaliyan Dewi Madrim, dilairaken sesarengan kaliyan Nakula.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ksatriya&oldid=1089311"	Kategori: Catur WarnaHinduKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi saguning kahanan.
Wejangan ke tujuh dari “Wirid Wolung Pangkat” berikut :7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
Menciltakan ritual sesaji dengan falsafah “sakabehing kang ana manunggal kang kapurbalan kawasesa dening Kang Murbeng Dumadi”.3.
John Mayer ingkang gadhahi asma lair John Clayton Mayer inggih punika salah satunggalipun aktor, penyanyi, lan musisi saking Amerika, kalairan Fairfield, Connecticut, 16 Oktober 1977. Mayer misuwur amargi album Room For Squares (2001) ingkang dipunlajengaken kanthi album Heavier Things (2003). Piyambakipun nate batal debut ing Music Festival ing Las Vegas, sareng kaliyan Tony Bennett ing Los Angeles. Sapanunggalipun punika album John Mayer Born and Raised ingkang badhe dipunrilis, dipunundur amargi piyambakipun gerah.
Karir John Mayer[besut | besut sumber]
^ (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 15 September 2011)
^ (en)www.metrolyrics.com(dipuntingali tanggal 15 Spetember 2011)
kulak'an pakan manuk. Hus..... Ojok mbok artino liyo lho yooo...!!
Njelala si-Gareng numpak Bus Kota sing uwis miring mengiwa amerga kebakan penumpang... Ngono yoo... isih wae ditetel-tetel'no kondekture yen onok uwong awe-awe pinggir embong melok menclok.
Penumpang liya-liyane sing uwis umeb (= mendidih) awake podo komentar...
"Bis'se uwis penuh penumpng'e cak Kondektur....!! Kok isih ngangkut uwong wae...!!"
Ora direken lan digubris saur manuk saka penumpang iku... Gak perduli sing penting oleh hasil wuakeh..., Engkok oleh bathi wuakeh... cukup di-andom wong loro karo
Lha yoo... Uwong sing melu numpak bis kuwi... Munggah kinyis-kinyis koyok londho, bar mudhun lungset
Lambene mesam-mesem amergo uman keduselan susu'ne arek perawan sing onok sandinge...
Rokok'e kebal-kebul koyok knalpot... Opo ora weruh sing lungguh mburi iku simbah tuwek sing bolak-balik watuk... Terus ngidu.... Mak... Pyuch....!! Sak enggon-enggon. Yekkk.... ngilani...., jarene arek wedhok rodhok manis sandhinge si-Gareng.
Gareng bolak-balik meringis kecut... Amerga sikil'le sing uwis dhingklang sese kuwi bolak-balik di-incak wong gedhe dhukur genthot awak'e...
"Ojok-ojok iki sing jenenge copet....!!" Pikir Gareng waspada ambek bolak-balik ngrogo dumpete nang kesak mburi... Rasane tambah sedih lan keronto-ronto urip nang Suroboyo, nalika kerungu arek cilik ngowo echek-echek ngamen njero bus nyanyi lagu...
Kabeh penumpang sing uwis podho kepanasan mek isok meringis kecut... Nalika wadahe aqua plastik di-todhong'no nang ngarepe ambek si-pengamen cilik sing ngidola'no "Klanting" dadi juara IMB (=Indonesia Mencari Bakat)......
Ora suwe maneh..., si-Gareng mudhun nalika si-
magelang, chat purel, gunung butak purwodadi grobogan, Nomer hp kimcil jogja, psk online purwodadi grobogan, no hp janda pekalongan, janda
iki jenenge kancilen hmhmhm koyo jamanku isek neng kampung – tengah bengi nglilir terus ra iso turu meneh, dadi tak isi wektuku karo nonton
kagem kang hanung,,bechik kethithik olo ketoro,kuwi artine opo?he333…Ur info
petrus wijayanto's notes ketika jari-jemari rindu menyentuh keyboard laptop
pupuh Kinanti, : · Nalika kesah punika / Ing
UttleyE Selway Ct, Nampa, Idaho208-318-3664Alta ViorelN Borah St, Nampa, Idaho208-318-0006Elsie CarnieN Collins Ct, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-0723Harley FullenN Windsor Ln, Nampa, Idaho208-318-0687Inga TigertParkside Way, Nampa, Idaho208-318-0559Kraig DetterW Cedar Pointe Way, Nampa,
Crown Pointe Ave, Nampa, Idaho208-318-5343Kerstin MasoudBobcat St, Nampa, Idaho208-318-7162Erminia FeickertScism Rd,
Nampa, Idaho208-318-2418Karolyn LantzIowa Ct, Nampa,
Pl, Nampa, Idaho208-318-4302Chung HemmekeN St Helens Dr, Nampa, Idaho208-318-3409Gita StrubeSeattle Slew Ct,
Almond St, Nampa, Idaho208-318-0932Eloy RamsierN Grand Pine Way, Nampa, Idaho208-318-5654Kristel StaeblerHolland Dr, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-318-9499Foster WehrleyLupine Pl, Nampa, Idaho208-318-5702Lavera Klingner24th Ave S, Nampa,
Karcher Rd, Nampa, Idaho208-318-3712Waneta CernaMakayla Dr, Nampa, Idaho208-318-8412Felicitas MilleyLeland Dr, Nampa,
BartoldusOak Pl, Nampa, Idaho208-318-8903Sheri DyleLewis Crossing Way, Nampa, Idaho208-318-5182
Nampa, Idaho208-318-6242Chae InfantinoLake Ridge Rd, Nampa, Idaho208-318-2062Liberty KrobN Middleton Rd, Nampa, Idaho208-318-9833Rhoda
Nampa, Idaho208-318-5873Nenita Solano8th Ave N, Nampa, Idaho208-318-6887Stefan WoodbridgeE Rocklan Ct, Nampa,
WeickMidway Rd, Nampa, Idaho208-318-9997Meggan CondittW Tooele Dr, Nampa, Idaho208-318-2624Ivelisse MattheyCedarbrook Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-4006Tobias LazardAirport Ln, Nampa, Idaho208-318-4999Shan JergerTanglewood Pl, Nampa,
MiddaughClark Pl, Nampa, Idaho208-318-1778Klara ProsperW Palmer Dr, Nampa, Idaho208-318-5762Tammie GadsenN Canyon St, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-9535Lelia MishawN Elijah Dr, Nampa,
KofronLyle Ct, Nampa, Idaho208-318-4581Dwayne RoskamE Sheridan Ave, Nampa, Idaho208-318-0818Katharyn
Ct, Nampa, Idaho208-318-2443Gaynelle WeylerCairn Dr, Nampa, Idaho208-318-0159Sage BehrPaint Brush Ln,
GrippenNorwood Ln, Nampa, Idaho208-318-8482Ryan PierroTed Ln, Nampa, Idaho208-318-1002Kirsten MaziqueCentral Canyon St, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-7495Mitsue RigleySherman Ct, Nampa, Idaho208-318-1213Minh RedlingerS Miller Way,
NightElmore Pl, Nampa, Idaho208-318-4670Bridgette EgginkE Eden Ct, Nampa, Idaho208-318-0262Lady DileyN Bonner St, Nampa, Idaho208-318-6524Mirna GravelS Stanton Ct, Nampa, Idaho208-318-9123Darci KlaverLois Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-9684Niki HuletteUpland Dr, Nampa, Idaho208-318-8081Marion TerwillegarS Benecia Way, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-3603Martha JaffeeDesert Way, Nampa, Idaho208-318-5439Ervin MaltsbergerPfe Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-3966Arlette KrussE Spicewood Ave, Nampa, Idaho208-318-6949Pedro KleiN Golfview Ct, Nampa, Idaho208-318-8123Nikki DepaE Sandgate Ave, Nampa, Idaho208-318-7415Lynna PipiaRuby Dr,
McDermott Rd, Nampa, Idaho208-318-7107Caryl StavisE Shellbrook Dr, Nampa, Idaho208-318-6187Kaylee Senf8th St, Nampa, Idaho208-318-5859Chauncey CherokiBrown Ln, Nampa,
LullRobinson Blvd, Nampa, Idaho208-318-6828Loree ScroggyLakeside Village Ln, Nampa, Idaho208-318-4168Trang VanderhorstE Airport Rd,
Pl, Nampa, Idaho208-318-0488Deborah AlbusN St Helens Dr, Nampa, Idaho208-318-1092Bruce TockSeattle Slew Ct,
Nampa, Idaho208-318-4217Debrah GyllenstenS Florence Ct, Nampa, Idaho208-318-2129Forrest StropeE Crestley Dr, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-318-0789Thomas OsenkowskiLeland Dr, Nampa, Idaho208-318-4160Hobert MillenE Caymen Ct,
St, Nampa, Idaho208-318-3553Glendora BileOak Pl, Nampa, Idaho208-318-2059Chuck WryLewis Crossing Way,
Nampa, Idaho208-318-2595Demetria StemLake Ridge Rd, Nampa, Idaho208-318-1792Rolland FullmerN Middleton Rd, Nampa, Idaho208-318-9957Donnell EddS Russell St, Nampa, Idaho208-318-2160Dovie
Marc NushWillowdale Ct, Nampa, Idaho208-318-7759Jene Ommen8th Ave N, Nampa, Idaho208-318-1508Lorine BasaraE Rocklan Ct,
Nampa, Idaho208-318-9228Kelsie BenacN Pamela's Loop, Nampa, Idaho208-318-8152Denis BabS Greenscape Ln, Nampa,
PeguesePoplar St, Nampa, Idaho208-318-4742Cletus EinwalterSunset Dr, Nampa, Idaho208-318-1816Joy LendorStoddard Ln,
Dr, Nampa, Idaho208-318-4370Keely WixsonLambert Dr, Nampa, Idaho208-318-5698Kassandra PlilerE Melborne Ave, Nampa, Idaho208-318-6786Annalee KarczewskiE Explorer Pl,
Nampa, Idaho208-318-2333Damian DeliberatoBronze Spur Dr, Nampa, Idaho208-318-7839Louann SalosLola Ln, Nampa, Idaho208-318-4345Calvin HoppinsN Stanford St,
Gem Ct, Nampa, Idaho208-318-2672Clorinda Tinius4th St N, Nampa, Idaho208-318-2372Arlen KubotaMadison Ave, Nampa, Idaho208-318-2503
Nampa, Idaho208-318-7849Franklin LangenN Benewah St, Nampa, Idaho208-318-9576Guadalupe SiderineOrchard Ave, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-7899Kasie NuaraCentral Canyon St, Nampa, Idaho208-318-5399Luanne AltewN Apricot Pl, Nampa, Idaho208-318-5811Joseph SollenbergerN San Juan Ave, Nampa, Idaho208-318-4059Viva GudgelCedar Park Ln, Nampa, Idaho208-318-7220Leonardo DissHawk Pl, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-2309John DunaganW Odessa Ct, Nampa, Idaho208-318-8592Freddie PostierE Mikyl Ridge Loop, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-0092Merlyn ShollenbargerPfe Dr, Nampa, Idaho208-318-1235Florine MuckermanCottonwood Dr, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-318-1394Earleen GuzmanCopper Tree, Nampa, Idaho208-318-4975Omer NoW Dworshak Pl,
Kentucky Ct, Nampa, Idaho208-318-5591Gabriela FlotE Bird Ave, Nampa, Idaho208-318-7408Sina LuddenW Herron Loop,
Dr, Nampa, Idaho208-318-7830Alina FiduciaCarol St, Nampa, Idaho208-318-6400Carleen MccalmontW Lotus Springs Ct,
LiukkoHoffman Ln, Nampa, Idaho208-318-6328Sherilyn SoileauArcher Ct, Nampa, Idaho208-318-0967Lillia KernenE McKenzre St,
GutowskiS Sandcrest Way, Nampa, Idaho208-318-7658Ching WestveerState Hwy 45, Nampa, Idaho208-318-4010Alaina SimarE Alexis Loop,
Troy LiepinsLewis Ln, Nampa, Idaho208-318-2169Nadine JannMason Creek Rd, Nampa, Idaho208-318-9692
FullardFletcher Dr, Nampa, Idaho208-318-3998Elnora RanchE Iris Ct, Nampa, Idaho208-318-2823Virgil AdelsteinShane St, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-8890Fermin RehnertKentucky Pl, Nampa, Idaho208-318-8427Eugena PostlewaitN Orah Ct, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-6133Wilburn WonderN Sagehen St, Nampa, Idaho208-318-1405Lola Spracklen11th Ave S, Nampa, Idaho208-318-4496Myesha SawickiN Pryor Rd, Nampa, Idaho208-318-0597My HibbetsS Springbrook Pl, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-7568Augustine OakleafW McGraw Dr, Nampa, Idaho208-318-6323Eva ArmendarizW Tamarack Dr, Nampa, Idaho208-318-0633Isabell BendavidHenry St, Nampa, Idaho208-318-6448Samara AtmoreN Greens Ct, Nampa, Idaho208-318-5206Glennis TornowPleasanton Dr, Nampa,
MacerN 64th St, Nampa, Idaho208-318-0775Wanita WoganMuir Dr, Nampa, Idaho208-318-0336Yanira
Ave, Nampa, Idaho208-318-2821Jalisa SanmiguelFilly Ln, Nampa, Idaho208-318-4968Rebeca ZeaglerMidway Rd, Nampa, Idaho208-318-3155Ivy WeaklandW Tooele Dr, Nampa, Idaho208-318-2229Gonzalo ZephierCedarbrook Dr, Nampa,
MedfordLeisure Ln, Nampa, Idaho208-318-1549Kent BodnerE Wolcott Ct, Nampa, Idaho208-318-7847Jacki RinaudoSagittarius Ct, Nampa,
Brush Ln, Nampa, Idaho208-318-5479Daniele NighmanE Sun River St, Nampa, Idaho208-318-2379Fidela DelapuentePipevine Dr, Nampa,
ScozzariS Rolling Green St, Nampa, Idaho208-318-9646Wendolyn Annelerel Doran Dr, Nampa, Idaho208-318-5783Jane BenekeEmerald Dr,
Nampa, Idaho208-318-8792Kristian TresseltW Hasket Cir, Nampa, Idaho208-318-6248Ardith DahlkaNewbrook Dr, Nampa, Idaho208-318-4957Martine VendelinMulberry Ln, Nampa, Idaho208-318-4221Audie StefanMorning Sun Dr, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-318-0114Bibi DolbeareN Asbury Dr, Nampa, Idaho208-318-7605Beula DrowW Teton Pl, Nampa,
Canterbury Ln, Nampa, Idaho208-318-6262Myrtice NedvedW Placer Creek Ct, Nampa, Idaho208-318-5001Tara KelpS Stonehedge Dr, Nampa,
KoffordAugusta Dr, Nampa, Idaho208-318-7386Maragret KubasE Chesapeake Dr, Nampa, Idaho208-318-7597
Nampa, Idaho208-318-6190Mikaela ThoranW Belknap Dr, Nampa,
Winterwood Ct, Nampa, Idaho208-318-0528Shaun HuncklerKarcher Rd, Nampa, Idaho208-318-7405Elfreda GrittonLongtail Dr, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-318-3535Karena EwinMason Ln, Nampa, Idaho208-318-0455Karl HalperinW Hudson Ave, Nampa,
MckuskerNampa-Caldwell Blvd, Nampa, Idaho208-318-8104Loma BarbourOakmont Dr, Nampa, Idaho208-318-6633Alethea KubesRaptor Ct, Nampa, Idaho208-318-4891Johna AcheampongVerde Dr, Nampa, Idaho208-318-1593Leanne SunnCarol St, Nampa,
SouChecola Dr, Nampa, Idaho208-318-2025Lavera MungoE Park Ridge Dr, Nampa, Idaho208-318-3130Dina BumfordE Drinkard Ln,
Nampa, Idaho208-318-9818Alita MorreauS Bingham St, Nampa, Idaho208-318-5533Rose PerzeN Brent Ave, Nampa,
TetuW Lewis Ln, Nampa, Idaho208-318-7435Sylvie Dansereau3rd Ave, Nampa, Idaho208-318-2340Devon SprayEldoran Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-0831Nilda BenikeNay Dr, Nampa, Idaho208-318-3814Georgann MoresiN Bonner Pl,
Springbrook Pl, Nampa, Idaho208-318-7705Louella AbalosN Pit Ln, Nampa, Idaho208-318-2518Lora LitakerE Strafford Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-2477Kirstin PullarGem St, Nampa, Idaho208-318-6046Santiago ZalarN Pamela's Loop, Nampa, Idaho208-318-2785Tressie
TuranskyMidway Rd, Nampa, Idaho208-318-4632Reita ShubovW Tooele Dr, Nampa, Idaho208-318-9612Gertha RosenfeldCedarbrook Dr,
MerkleRose Briar Dr, Nampa, Idaho208-318-0583Madeline WernickBrentwood Pl, Nampa, Idaho208-318-1229Cary SainteW Florida Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-2089Golden UlerioN Bonner Dr, Nampa, Idaho208-318-4516Sandie WeingardCardinal Loop, Nampa, Idaho208-318-9948Salome EckersonTogstad Ave, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-0757Yen SandoralE Comstock Ave, Nampa, Idaho208-318-7721Elfriede JasmannS Newberry Way, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-0833Charles LanosgaKootenai Pl, Nampa, Idaho208-318-1208Tonia StengelPoppy Dr, Nampa, Idaho208-318-8902Felicita CrankshawIronwood Pl, Nampa, Idaho208-318-5251Jamal BuppRainbow Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-1930Sau IngmireGarrity Blvd, Nampa, Idaho208-318-5029Kathi AntalSifter St, Nampa, Idaho208-318-8130
Dr, Nampa, Idaho208-318-3582Karole LesperanceChacartegui Ln, Nampa, Idaho208-318-5668Cedric GengaSaratoga Dr, Nampa,
Lanager Ct, Nampa, Idaho208-318-2897Un ShadowensAngel Wing Ave, Nampa, Idaho208-318-7188Ailene CollardDynamite Dr, Nampa,
MargerumE Toussand Dr, Nampa, Idaho208-318-5467Patrina ScarponeW Miller Ct, Nampa, Idaho208-318-8992Jordan SeraMountain Brook Dr,
RatzMeadow Ct, Nampa, Idaho208-318-3331Marilynn KehsE Rhineriver Dr, Nampa, Idaho208-318-4996Erma BarresiS Ridgewood Rd, Nampa,
Cir, Nampa, Idaho208-318-0054Karl BergeW Meffan Ave, Nampa, Idaho208-318-7212Arlette VosquezGavin Dr,
Tree, Nampa, Idaho208-318-3546Vera MoltrieW Dworshak Pl, Nampa, Idaho208-318-0815Woodrow BozelleDeer Flat Rd, Nampa,
Clear Springs Dr, Nampa, Idaho208-318-6781Taren FontE Maryland Ave, Nampa, Idaho208-318-0333Lorinda BrumlowN Rex Ct,
Loop, Nampa, Idaho208-318-0195Jules StepnoskiRolling Green St, Nampa, Idaho208-318-2859Keren SakshaugE Sage Ct, Nampa,
BugnaHoffman Ln, Nampa, Idaho208-318-1970Oleta CoueyArcher Ct, Nampa, Idaho208-318-7654Obdulia GuntherE McKenzre St, Nampa,
BralleyDale Ln, Nampa, Idaho208-318-4976Kevin Nalbandian16th Ave N, Nampa, Idaho208-318-0999Romelia KammTanoak Cir, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-6501Mitchel CraawfordLake Ave, Nampa, Idaho208-318-8782Rachel LeandroSweet Dr, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-318-3489Elton CoughenourTeal Pl, Nampa, Idaho208-318-0762Danita DrouseS Wildrye Way,
Sherwood Dr, Nampa, Idaho208-318-6339Kelvin GaymesS Herron Dr, Nampa, Idaho208-318-1568Cristina FincoClark Pl, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-9349Genesis SorosAries Dr, Nampa, Idaho208-318-5837Wade LenkSunrise Ave, Nampa, Idaho208-318-5759Alec WeimannN 25th St, Nampa, Idaho208-318-4875Jame BridgmonN Cimarron Ct, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-7269Suzann EsmontN Bonner Dr, Nampa, Idaho208-318-5993Chante HavekostCardinal Loop, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-2253Lilian Munyon2nd St N Exd, Nampa, Idaho208-318-2509Andrew VostS Elder St,
HaveyHeckathorn Pl, Nampa, Idaho208-318-0636Megan FurloughHigh Ave, Nampa, Idaho208-318-6410Jenee MontesaW Arbor Pointe Way, Nampa,
Melborne Ave, Nampa, Idaho208-318-5925Alphonso GrippiE Explorer Pl, Nampa, Idaho208-318-7744Susy DollLyle Ct, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-1199Kory FincherRose Ln, Nampa, Idaho208-318-3659Vern BeltramoE Shortline Dr, Nampa, Idaho208-318-6292Ladawn EngardS Thomas Mill Pl, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-318-2706Isabelle SeabronW Peterborough St, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-3313Tamela FoeckingNoble Fir Ct, Nampa, Idaho208-318-7837Bronwyn GrimsleyW Roberts Pl, Nampa,
ekside Ct, Nampa, Idaho208-318-5126Milan CarrigTayten Dr, Nampa, Idaho208-318-9616Tresa CuratoloChacartegui Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-8273Dara VillaneuvaW Kipling Way, Nampa, Idaho208-318-8524Lacey CunninganW Garden Ave, Nampa, Idaho208-318-2791Stewart KahookeleE Kings Gate Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-3921Kasha LawranceN Denemere Loop, Nampa, Idaho208-318-9259Jamison NewquistWhitechapel Way, Nampa, Idaho208-318-8593Gaye SobelDuck Ln, Nampa, Idaho208-318-6100Melodee StastnyEstates Dr, Nampa,
Genaro HerbisonCoral Ct, Nampa, Idaho208-318-4720Theron LangefelsEmerald Rd, Nampa,
Whitewater Dr, Nampa, Idaho208-318-0409Hue JasterRidge Dr, Nampa, Idaho208-318-8862Daphne SuozzoMidway Rd, Nampa, Idaho208-318-5788Augustina
Nampa, Idaho208-318-7974Tobie SinnS White Oak Ln, Nampa, Idaho208-318-1483Buford DelashmitLittle John Ct, Nampa, Idaho208-318-4531Jonas Nashe2nd St S, Nampa, Idaho208-318-1458Leilani HivelyE Franklin Rd, Nampa, Idaho208-318-6373Penney DonnalleySterling Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-318-1300Ronni TostiW Dworshak Pl, Nampa, Idaho208-318-6999Enrique CoaxumDeer Flat Rd, Nampa, Idaho208-318-1342Lorenza LanouetteN 19th St, Nampa, Idaho208-318-8871Clarence DeenBig Creek Cir, Nampa, Idaho208-318-0257Edith PallerinoWinther Blvd,
BG Tersandung, Budi Waseso Melenggang | RADAR Banyumas
purnomo, SING WIYATA 5 – 10 TAHUN ISIH AKEH..!!! KOK ORA DI URUSI!!! OPO DO KEPENGIN GOLEK
Telomer (telomere) iku bagéyan paling ujung saka DNA linear. Senadyan klebu jroning ler DNA, telomer dudu ora ngode protein apa waé, saéngga dudu arupa gen. Telomer duwé peran wigati sajroné njaga kastabilan genom saben sel. Kanthi anané telomer, panggandhaan DNA sing dumadi sadurungé panyigaran sel bisa dilakokaké sacara tuntas.
Struktur lan fungsi telomer[besut | besut sumber]
Struktur telomer[besut | besut sumber]
Telomer kasusun saka urutan basa-basa nukleotida kanthi motif tinentu sing ambal kaping atusan nganti éwonan. Ing manungsa, motif telomer sing ambal ya iku TTAGGG. Saliyané nukleotida sing nyusun ler DNA telomer, ana uga manéka protein sing
Sadurungé sigar dhiri, sel bakal nglakoni sapérangan fase. Salah sijiné ya iku fase S (fase sintesis) sing mungelaké panggandhaan kabèh ler DNA sing nyusun genom. Panggandhaan DNA umumé dilakokaké déning enzim DNA-polimerase. Senadyan mangkono, sintesis DNA sing dianut déning DNA polimerase ora mungelaké panggandhaan ing bagéyan ujung DNA linar. Kanthi anané struktur telomer sing khas lan enzim telomerase panggandhaan ler DNA bisa dilakokaké sakabèhé.
ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 29 Agustus 2016.
sing tebel ngkok onok meneh hoodie sing gak gawe
iki nggone pinggir endi? cede’e koperasi iku ta? sing arah
nuwun kagem panjenengan. Tarema kaseh wan pian
amneng kebumen iku panganane wis klanting baelah...ning pira2 rasane..arep tuku apa?
desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
cah dungakno Q dadi wirausaha seng sukses yow.Q pengen duwe usaha salon, Butik, restaurant (soale Q seneng mangan. Sopo sing nyongko pendak tuku bakso Q langsung pesen 2 porsi)Lek kabeh ndongakne Q, Q bakal dongakne genti.
sing bli...bli pepen ngerti ora son....? pancen scooterist pinter2 kabeh ojo aneh bli.ak ono pengalaman lucu pas event TMII ketemu brother seko
kabeh...mumet ak ngrungokna.waa ka kak kak kak..............roaming ya jadinyaNyong yo ora ngerti, apa
botenipun wonten wujud urutaning kaping satunggal. (Sibernetika urutan kaping kalih gadhahi metodologi krusial lan implikasi epistemologi ing utami kanggé babagan kasebat kanthi sadaya). Kekalihipun ing salebeting wujud asalipun utawi evolusi ing paruh kekalih abad kaping 20, Sibernetika sami-sami kangge fisik lan sistem sosial (ingkang basisipun basa).
gula nggih, mboten menapa.Pripun kabaripun para cantrik? Saged dipun cobi tehnik ingkang kula wedar, saestu sampun kula praktekaken, lha kadung kempalan kalih simbah2 Canadian.saged ugi cantrikipun mboten betah amargi benten kaliyan pelajaran, dados, sakjanipun kula tepangaken kalih mindset ugi frame of thinking, bilih sampun magertosi piyambak langkung sekeca sawatawisipun......trust me it work.......kados sponsoripun L-men.menapa taksih purun artikel malih......idep-idep hiburan sinau nulis (blaik tenan!!!!ha3xxx)ReplyDeleteMustofa MuhammadSeptember 10, 2013 at 2:03 AMWong luar Jowo jebule pinter Boso Jowo yo.. Ora nyongko iki. Opo kang Mochtar nate urip neng Jowo nopo.. Mature ko penak temen kuwi kang...Aku malah sing wong Jowo rak iso kaiki kang.. pinter temen sampeyan..Okay, I'll get
Monggo menawi badhe urun uneg-uneg lan tulisan, kulo siap nampi kanthi remen, ngapunten kulo mboten saget maringi nopo-nopo kangge imbalan.. :)ReplyDeleteAdd commentLoad more...
Wis gek ndang mundut kamera anyar ngagem gaji sing seka pegaweyan anyar. Terus
Kakaisaran Romawi Suci (Basa Jerman: Heiliges Römisches Reich (HRR), basa Latin: Imperium Romanum Sacrum (IRS)) inggih punika kumpulané organisasi pulitik wonten ing Éropah Tengah taun 962 (wonten ingkang nyebat taun 843) nganti taun 1806. Ing kawiwitan, amba wewengkoné namung dumugi Nagara Franka Wétan, punika pecahané Nagara Franka saksampuné dibagi ing Prajanjèn Vèrdun, lan Nagara Lombardia (panggènan kang dunungé ing nagara Itali).
Kumpulan punika nyebat dhèwèke "kekaisaran" utawi impérium lan sing dadi pimpinané kasebut "kaisar"(basa latinipun : imperator). Kejaba saking punika, kaisar boten nggadhahi kuasa absolut marang anggotané, saénggo béda karo tata cara Kekaisaran Romawi utawa nagara Prancis ingkang sistem pamerintahané linuwih absolut.
Sistem imperium punika kalaksanan kintun - kintun wolung abad luwih, sakdèrèngipun bibar amargi Perang Napoléon ing tanggal 6 Agustus 1806. Dhumateng Adolf Hitler, Kekaisaran Romawi punika disungga - sungga kanthi asma Das Erste Reich ("Imperium Kapisan") kaliyan bangsa Jérman.
Wewengkonipun wiyar, saenggo kathah prabawané dhumateng sejarah Éropah ing abad pertengahan. Saliyané iku, kathah carita saking Éropah ingkang nggadhahi sesambungan kaliyan imperium.
Pinaringan Asma[besut | besut sumber]
Panyebatan kekaisaran punika wonten owah gingsiré. Ing jamané Franka Wétan, wewengkon kakuasaané dipunparingi asma Regnum Teutonicum (Deutsches Reich, "Nagara Jerman"). Saksampunipun nyawiji kaliyan Lombardia, nagara punika kasebat Imperium Romanum ("Kekaisaran Romawi") amargi wonten panggénan kang dadi bekasé pusat Kekaisaran Romawi ing salebeté. Pinaringan asma punika resmi diagem ing jaman kakuasaan Kaisar Konrad II (1034) sawise sapérangan bagéyan wewengkon Nagara Burgundia dilèngsèraké. Ing perkembangan sakbanjuré,
nembé kawiwitan kanthi resmi ing taun 1254, lan lumaku dumugi jaman pembubaran. Asma Sacrum Romanum Imperium Nationis Germaniae, "Kekaisaran Romawi Suci Bangsa Jerman", naté diginakaken saksampunipun Perdamaian Pfalz suwéné kintun - kintun 150 taun dumugi pertengahan abad kaping 16, ananging anggotane boten kabèh dununge saka puak-puak Germanik.
Perkembangan Wewengkon Pulitik[besut | besut sumber]
Saksampunipun Prajanjèn Verdun (843), Ludwig si Jerman, salah satunggaling putra saking tiga putra jaler Karel Agung, pikantuk bagéyan Nagara Franka Wétan inggih punika
kadadéyan ing jaman pamerintahan Heinrich I (919-936) lan
Saklajengipun, wewengkon-wewengkon ing kulon Rhein, mlebet ing jeroné wewengkon kekaisaran, njangkepi wewengkon ingkang sapunika dadi bagéyan wétan Prancis, Belgia, Walanda, lan Luxemburg (Benelux), Swiss, kathah - kathahipun Austria (sakliyané Burgenland), lan bagéyan elor Itali. Wates wetan kawiwitan inggih punika Kali Elba, ananging banjur miyar dhumateng wewengkon bangsa Slavia, kayata Avar, Salzburg, lan Bohemia (sapunika Républik Ceko). Pawiyaran punika kalaksanan kanthi manéka werna cara, inggih punika penaklukan, kristenisasi, sarta mbikak pamukiman dhumateng para tani ingkang madosi lahan enggal. Saka abad kaping 12 perobahan menyang wétan katerusan dateng wewengkon Polen sapunika, dumugi Prusia ing pesisir Baltik. Ing abad kaping 13 wilayh Silesia wiwit dienggoni, banjur menyang wétan nganti wewengkon Siebenburger ing Rumania sapunika.
Ing abad 18 wewengkon nagara sing dadi anggotané tumeka wewengkon nagara-nagara modern Jerman, Républik Ceko, Austria, Liechtenstein, Slovenia, Belgia dan Luxemburg, uga bagéyan gedhé Polen lan bagéyan ciliké Walanda. Sakdèrèngé uga njangkau sakabèhing Walanda lan Swiss, sarta sebagéyan saking Perancis lan Italia.
Bebarengan kaliyan pawiyaran wewengkon dhumateng wétan, wates wewengkon kulon, suwé saya suwé kesuk tumuju wétan amargi dicaplok déning nagara-nagara tanggané. Wiwit abad 14, miturut panyeruhan sistematis Nagara Perancis nerapaken pulitik "panyawijian rujuk" (reunion) wewengkon-wewengkon ing kulon Rhein. Swiss misah saking Kekaisaran wiwit taun 1648, mawi cara Parukunan Westphalia. Walanda misahake diri ing tahun ingkang sami kanthi cara prajanjèn kang sami uga. Wewengkon Luxemburg (1794) lan Belgia (Flandria lan Wallonia) (1797) dicaplok Perancis, ing ngisoré pamerintahan Revolusioner.
Watek Kekaisaran[besut | besut sumber]
Kekaisaran Romawi Suci inggih punika salah sawijining institusi kang unik ing sejarah donya, pramila saking punika rawit sanget anggèné dipunmangertosi. Supados saged dipunmangertosi, pramila kita kedah mangertèni menawi Kekaisaran Romawi Suci boten kalebet nation-state sami ing pangertosan modern. Pramila etnis panguasané (mèh biasané) etnis Jerman, ananging ing kawiwitan kathah etnis ngkang mbentuk Kekaisaran Romawi Suci. Kathah saking kulawarga bangsawan penting lan pejabat tumeka dipilih saking njabané komunitas panutur basa Jerman. Ing masa jayaané, kekaisaran punika anyakup meh sadaya
Perancis, elor Italia sarta kulon Polen sapunika punika. Pramila saking punika, basane boten kemawon karinci saking basa Jerman lan akèh dialek lan turunané kémawon, ananging uga kathah basa Slavia, lan basa kang dadi basa Perancis lan Italia modern. Luwih adoh manèh, pambagéyan wewengkon-wewengkon kang diatur déning para pangeran sipil lan gerejawi, prelate, count, ksatria nagara, lan kutha bebas agawé raketé saking nagara modern kang metu ing sakiwa tengené.
Ananging, ing jamane, dhèwèké luwih saka konfederasi. Konsep Reich ora mung nyakup pamerintah saka wewengkon tertentu, ananging uga nduwèni konotasi kaparcayan Kristen ingkang rosa (suci kang dadi asmané). Nganti taun 1508, raja-raja Jerman boten dianggep kaisar saka Reich sakdurungé Paus, wakilé Kristus ing ndoya, panyematan mahkota kanthi resmi dumadi kaisar. Reich, pramila saking punika saged dipunjlèntrèhaken dai sawijining persilangan antara nagara lan konfederasi kaparcayan.
Kaisar punika kedah tiyang ingkang nggadhahi umur minimal 18 taun lan uga watekipun sae. Kapapat simbah kakaung lan simbah putriné diarep - areo nduwèni getih ningrat. Ora ana ukum ingkang majibaké dhèwèké kedah tiyang Katholik, senajan ukum kekaisaran nganggep kados punika. Dhèwèké boten kedah piyantun Jerman (tuladhanipun Alfonso X saking Kastilia lan Richard saking Cornwall). Mlebet abad kaping 17 para kandidat umumme nduwèni wewengkon kekuasaan ing njero Reich.
Sejatosipun boten gampil kanggé nerangaké kekaisaran punika, amargi boten sarupa kaliyan bentuk-bentuk nagara ingkang kita mangertosi saskpunika. Sejarawan
monstro simile ..." ("Lajeng kita namung saged nyebat Jérman salah sawijining himpunan ingkang boten tunduk marang satunggaling aturan lan sarupa kaliyan monster"). Voltaire, sawijining filsuf Perancis abad kaping 18, ing dinten sateruse uga matur menawi entitas punika "dudu kekaisaran, boten suci lan uga dudu Romawi".
Sanadyan dikritik déning kathah nagarawan, politisi lan filsuf, struktur Uni Éropah ing jaman sapunika malahan sarupa kaliyan struktur Kekaisaran Romawi Suci.
Sumberé Naskah[besut | besut sumber]
oldid=1091464"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa JermanSejarah JermanKekaisaranRomawiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 14 Sèptèmber 2016.
Bondhan Kejawan) --- Kiai Ageng Getas
Pendhawa --- Kiai Ageng Sela --- Kiai Ageng Anis/Henis --- Kiai Ageng Pemanahan (Kiai Ageng
Mataram) --- Kanjeng Panembahan Senapati --- Kanjeng Susuhunan Seda Krapyak-Kanjeng Sultan
Agung Anyakrakusuma-Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat (Seda Tegalarum)-Kanjeng
8. Kelurahan Potrobangsan (0293) 361325
9. Kelurahan Magelang (0293) 363521
10. Kelurahan Cacaban (0293) 363926
11. Kelurahan Kemirirejo(0293) 363868
12. Kelurahan Gelangan(0293) 363964
13. Kelurahan Panjang(0293) 363951
Anonim4 Desember 2011 07.44NYUWUN TULUNG DISUKANI SEMEREP SUPADOS SAGET MANGERTOSI
Karepmu kono cah …, podo gelut lan geger !!!!Memang kudu mengkono dhisik. Ono "apik" soale wis ngerti "elek".Ngerti "elek" banjur kepengin "apik".Jaman "Pamilihing Wiji" wis iso dirasakake. Enggal-o eling marang "SEJATINE URIP.Enggal-o blajar marang "Qur'an Teles Samak-e Kulit".(Sejatine ora ono opo – opo, margo ono saka awak-e dhewe) = TEGUH YUWONO RAHAYU SLAMET, SLAMET, SLAMET KERSANING URIP = Suwun ……….
27 November 2011 Konggrès Basa Jawa V resmi dipunbikak déning Gubernur Jawa Wetan Soekarwo dipunrawuhi ugi Sultan Hamengkubuwana X, Wakil Mentri Pendidikan Nasional Windu Nuryanti, lan utusan saking negari manca kadosta saking Suriname lanAustralia ing Hotèl JW Marriott Surabaya. Konggrès punika
Wakil Présidhèn Indonésia, Boediono ing Palembang, Sumatra Kidul, lan Indonésia kasil dados juwara umum.
20 November 2011 Tony Stewart kasil dados jawara NASCAR Seri Piala Sprint kanggé kaping tiganipun sasampunipun menangi lomba ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 4 Maret 2016.
Jual Wayang Kulit Hiasan Dinding Tokoh Pandawa & P...
Jual Wayang Kulit Solo tokoh Arjuna / Raden Premad...
SEMAR karya Jual Wayang Kulit - Surakarta Jawa Ten...
Jual Wayang Kulit (Leather Puppet from Solo)
<a href='http://www.seomastering.com/audit/kangansms.blogfa.com/' title='kangansms.blogfa.com complex seo analysis' target='_blank'>Kangansms.blogfa.com
gaweyane bocah yo mba?ki Khansa wae hawane pengen ta wenehi helm, lha wis
PACITAN - BAYU ASMORO - CAMPURSARI KUSUMA WARDANIDownload Play3 gubuk dames asmoroDownload PlayGubug Asmoro Tembang Jawa Koplo _Voc.Eriyana & Penceng = Cs. New Anggara live Pojok MojogedangDownload PlayPendhoza - Mending Pedot (lirik)
sanga. Awit, raka kelas sanga ingkang sampun kulo anggep sedereke piyambak. Sameniko badhe oncak saking SMP Al Manshuriyah. Nanging kados pundi malih ingkang sampun katuraken wakil raka kelas sanga bilih wonten pepanggihan temtu badhe wonten perpisahan. Jer kulo panjenengan sami naming manungso lumrah mboten kuwowo nyelaki pepestening dumadi.
Raka kelas sanga, kulo ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP AL Manshuriyah meniko kanti ngantongi
kersa paring pitedah dumateng rayi kelas 7 lan kelas 8. Kulo sakanca mboten saged atur pinwales menopo-nopo naming atur pudya astuti wonten saking Gusti ingkang murbeng dumadi. Mugi-mugi ingkang gadah angka badhe nglajengaken sekolah SMA saged katampi ing sekolah ingkang dipun remeni. Kulo sakanca nyuwun pangapuntene ingkang katah. Mbok bilih agengipun srawung kaliyan raka kelas sanga kirang anggenipun subasita tuwin tatakrama.
Wusono kulo cekapi atur penampi pamitan meniko menawi wonten kiranging atur kulo tansah nyuwun ganging pangaksama. Posted in: Bahasa Jawa	loading... Previous Post: Pidato Bahasa Jiwa Bangsa Karnival 2014	Next Post: Pidato Bahasa Indonesia Dokumen
Judheg Mbedhedheg, Nggersik, Opini, Politik, Warung
nuwun sewu kulo mendet fotone bapak. Wah ibu nggih ahli ngeblog kok. Ini masih kerangka kok bu…. nggih pangestune mawon….
#5 by Apriyanti on 19 October 2011 - 22:47
makin sengsara.73. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.74. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.75. Wong salah dianggep
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan—Banyak orang mati lapar di samping makanan.120. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe
kebakaran.129. Wong bener saya thenger-thenger Wong salah saya bungah-bungah -- Si benar makin tertegun.Si salah makin sorak sorai.130. Akeh bandha musna ora karuan lungane,Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
Wong cilik akeh sing kepencil Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Rakyat kecil banyak tersingkir.Karena menjadi kurban si jahat si laknat.172. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Ing Ngarso Sung Tulodo, Ing Madyo Man...
Ing Ngarso Sung Tulodo, Ing Madyo Mbangun
Aku di-uber-uber sampek tekan pinggire segoro ….!!
Opo podho gak melek mripate…..
Tak rewangi nyolong bondo dunyone wong Londo….
Awakku rekoso sampek keloro-loro koyok ngene….!!
hasil colonganku gawe mbantu uripe wong sing ora nduwe….!!
cilik sing ditindes karo Bongso Kompeni Londo….!!”
maneh dadi Lurah koyok aku iki….!!
ben ndino disambate penduduk wae isine….!!
njaluk beras…., njaluk lengo gas….. sampek tekan njaluk bawang-brambang….!!
Pak Lurah iki bakulan nang pasar tach….!!”
B. Lurah : “Iki lho Cak
mbok dekek ndukure mejo gak mbok tutupi….
Ngono yoo isik wae sampeyan ombe sisane….!!”
P. Lurah : “Mangkane kroso gurih……!! Lha wong katutan tak e’lek sak cecek-cecek’e sing kecemplung njero kopi !! ”
B. Lurah : “Pancene sampeyan ngragas
P. Lurah : “Wis…., sak iki koen nang omah
B. Lurah : “Apene ocol nang endi maneh
P. Lurah : “Oleh tugas tekok Ndoro Kompeni….!!
narik’i pajak nang Deso Tambak Oso….!!
podho mokong kabeh ora gelem mbayar pajak….!!”
B. Lurah : “Ojok gelem Cak…..!!
ngono duduk wilayah kelurahane dewe Cak…..!!
geger karo penduduk kono Cak…!!”
P. Lurah : “Sak jane aku yoo ora gelem….!!
dipekso karo Mener Hansen…..!!
dilereni jabatanku dadi Lurah….., mangan opo koen
Lurah : “Ati-ati yoo Cak….!! Dungo
slamet wae…. Oalaah saknone bojoku.... Abot-abote nyambut gawe dadi gedibale Kompeni....
umba-umba mau isik durung mari …..”
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Mbok Sarip : “Huk...uhuk... Huk....!! Mak
anak lanang sing jenenge Sarip penggaweane mung keluyuran bengi terus....
sego sak wakol mung kari enthonge....!!
tau gelem mergawe...., tapi anehne kok yoo cekelan duit wae Sarip iku...?!
opo lek bengi arek iku yoo....?!”
Paman Sarip : “Ning.....!!”
Mbok Sarip : “Kowe toch Ridwan.....!!”
dolan mrene....?! Onok perlu opo....?!”
Paman Sarip : “Iki lho Ning....!! Lurah Gedangan onok perlune karo sampeyan ?!”
P. Lurah : “Sampeyan sing jenenge Mak
Mbok Sarip : “Inggih leres Pak Lurah....
P. Lurah : “Sampeyan sing nduwe Tambak
Mbok Sarip : “Inggih.....!!”
P. Lurah : “Berarti sampeyan sing kudhu
mbayar pajak’e tanah tambak iko....?!
telung taun durung tau dibayar....?!”
Pak Lurah….?? Lha wong kulo sampun dangu
“Iyo….., bener !! Sing nduwe
tanah iku sing kudhu mbayar…..!!”
Mbok Sarip : “Kowe ojok nakalan lho Wan….!!
mbyar pajak’e kok malah mbakyu-mu sing dikongkon
pajak’e tambak…. aku yoo ora weruh….
mbayar….., aku yoo ora sudi Ning…..!!”
Mbok Sarip : “Oaaalaaah….. cek kebacute kowe
kepenak’e dewe….. lek ngono koen iku….!!
tambak sak ngono ombone….. mbok garap ijen….
mbayar pajak’e koen kok ora melu cawe-cawe…..!!”
Paman Sarip : “Ora usah kathek nangis….
tak jejek pisan sampeyan engkok….!!”
Mbok Sarip : “Aduuuuh……!!
aku mbok jejek koyok ngene Wan…..!!
tegone kowe karo aku sak iki Wan…..!!
Ngene engkok lek kerungu ponakanmu Sarip isok dadi perkoro….!!”
Paman Sarip : “Opo urusane karo Sarip anakmu
tak tunjek’i pisan iki engkok….!!”
Mbok Sarip : “Aduuuuh biyung…….!!”
P. Lurah : “Wah….Wah… wah…!! Malah dadi
selesek’no dewe urusan iki …. antarane kowe Kaji Ridwan karo Mboke Sarip….
isik akeh urusan narik pajak nang penduduk liyane….
pajak isok dibayar nang Kelurahan Gedangan kono….!! Aku pamit sak iki…….!!”
Paman Sarip : “Nggeh Pak Lurah…..!!”
-------------------------------------------------------------------------------------------(Lurah
Paman Sarip : “Wis menengo cangkem’mu iku…..!!
arek cilik’ae kathek tangisan cino…..
ndang digolekno duek….. gawe mbayar pajak’e tambak iku….
koyok opo carane aku ora ngurus…..!!
meneh isuk isik during onok duwik’e…..
tak kaploki meneh sampeyan engkok …….!!”
Mbok Sarip : “Ojok kepenakmu dewe kowe Wan….!!
Aku iki mbakyumu dewe…..!!”
Mbok Sarip : “Oaalah Gusti Pangeran……
bondo dunyo…..!! Dulur isok dadi wong liyo…..!!
koyok ngene kedadeane sak iki….!!”
Mari onok perkoro opo mbok…..?!”
Mbok Sarip : “Oalaah Cong…..!!
endi’ae kowe kok gak moleh-moleh….!!
dewe…. isine omah diorat-arit koyok ngene….?!”
Sarip : “Sopo sing wani ngorat-ngarit
pathenane uwonge Mbok…..!!”
Mbok Sarip : “Iki ngono goro-goro pajak’e
arit koyok ngene karo Pamanmu….!!”
Sarip : “Wis mbok Sampeyan nang omah’ae
wonge mekso mlebu…. pathenono wae….!!”
Paidi : “Lho…, Sarip lak keponaan Juragan
Paman Sarip : “Wis ora usah kakean takok….!!
Paidi : “Nggih tumut Juragan Ridwan….!!”
Paman Sarip : “Lha wis ngerti ngono lho….!!
cocotmu iku sing nggawe kupingku panas….!!”
Paidi : “Sak karepmu Rip… koen njaluk opo
Mbok Sarip : “Sariiiiiip………!! 3x
Bathangmu ora diramut malah dibuak nang kali koyok ngene….?!
Paidi : “Matur nuwun Juragan….!!”
Paman Sarip : “Mati’ne Sarip…., berarti wis gak
baline…., Koen sak iki dadi jagoan kesohor sing ora
kelakuanmu sing koyok ngono Man….!!
sing mati aku opo koen sak iki sing mati…..!!”
durung kapok’ae Rip…..!!
bongso kompeni londo sing durung tak basmi….
Perpustakaan Nasional Républik Indonésia (Perpusnas) utawa Perpustakaan Nasional Républik Indonésia (PNRI) ya iku Perpustakaan Nasional kang ana ing Kutha Jakarta, Indonésia.[1] Perpustakaan iki duwé tugas kanggo nyimpen data-data lan informasi nagara.[1] Perpusnas uga dadi salah siji Lembaga Pamaréntah Non Departemen (LPND) kang ana ing sakngisore lan tanggung jawabe marang Presiden.[1]
Sejarah Perpusnas diwiwiti kanthi wiwit dibangune Bataviaasch Genootschap taun 24 April 1778.[2] Lembaga iki ya iku pelopor saka Perpusnas lan nembe dibubarake nalika taun 1950.[2]
Mei 1980 déning Menteri Pendidikan dan Kebudayaan, Daoed Joesoef.[2] Nalika iku perpusnas isih ana ing
^ a b c (id)www.pnri.go.id
^ a b c d e f g h (id)openlibrary.org
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perpustakaan_Nasional_Indonesia&oldid=1080819"	Kategori: Perpustakaan nasionalKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
karolatar Jawa di sandiwara padunung saka sing Panjenengan paling ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi bisa ing Inggris) Proy?k ya kaca Pangumuman
Ora onok sing dipangan lek gak nggawe duwek...
Sejeh maneh ambek awak'mu dus....
Koen mangan godhong-godhongan gak athek nggawe duwek...!!
Mangan'ne kudhu nggawe duwek..., dhus...!!"
"MMMbeeek.....!! Embeeek....!! Embek....!!"
"Wis ora usah ditangisi Kang...!!
Meneh leh oleh rejeki..., lak yoo isok tuku maneh !!"
"Aku ngesakno Nyai...!!
Wedhus di-ingu mulai bayi sampek gedhe'ne koyok ngene...!!
Sopo sing nggak nelongso ndelok...!!"
"Eembeek.....!! Mbe'eeek...!!"
"Wis ndang budal kono Kang Bagong....
Wis awan lho Kang....!!"
"Iyo... iyoo aku tak budhal....!!
Ayo dhus.... melok aku nang pasar !!"
Akhire Bagong budhal rodhok kawan'nen nang Pasar Paing ambek nuntun wedhus'se.
Rodhok suwe mlakune Bagong amergo wedhus'se bolak-balik menggok nang godhongan suket pinggaran dalan deso Karang Tumaritis.
Tapi..., Bagong tetep sabar ngenteni wedhus'se sarapan nyaplok godhong-godhongan nang pinggir dalan iku.
Dirasak'no wedhus'se wis cukup akeh mangan'ne..., Bagong nyeret wedhus'se
wedhosmu iku Gong...?!"
"Yoo... sing penting cocok ambek pasarane rego wedhus saiki Truk...!!"
"Wis Gong...!! Gak usah nang pasar koen sak iki...
Tak tukune dhewe wedhosmu Gong...!!"
"Opo Truk...!!"
"Tak tuku'ne dhewe wedhosmu Gong...!!"
"Arep mbok tuku piro Truk wedhusku...?!"
"Lha apene mbok dol piro lho Gong...?!"
"Wolong atos ewu...!!"
"Wedhos koyok ngene kok regane wolong atus ewu...!!
Gak mbok dhelok tah Gong...!!
Bener awak'e lemu..., tapi lek mlaku rodhok pincang...!!
Yoo... paling-paling di-enyang blantik mek limang atos ewu Gong...!!"
"Ah... sing temen koen lek ngomong Truk...?!"
"Lek koen gak percoyo..., yoo coba'en dhewe kono nang pasar...!!
Isok-isok..., regane ditowo ngisor're limang atos ewu Gong...!!
Amergo sikil'le wedhosmu rodhok pincang ngono...!!"
"Moshok'se...Truk !!"
"Wis..., lek koen gak percoyo karo aku.... coba'en dhewe...!!
"Opo isik nututi aku nang pasar tah Truk...?!
Sak iki jam piro Truk ?!"
"Jam setengah rolas..., apene adzan bedhok...!!"
"Lhaa... lha kok wis kawanen aku...!!"
"Yoo... wis kawanen koen Gong...!!
Isok diseneni bojoku aku iki engkok lek wedhos iki gak dadi duwek...!!"
"Yak opo Gong...?!
"Mosok mbok rego'ni wedhos iki sak mono Truk...?!
Dhadekno enem atos'ae tah Truk...!!"
"Waduuh..., berat-berat...!!
Soal'le sikile wedhosmu iki sing mbarahi murah Gong !!
Iku'ae wis pantes gawe ngregani wedhos iki...!!"
"Tambah ono piro ngono lho Truk...!!"
".... piro yoo !!
nggowo duwek'e Gong !!
Lek koen percoyo karo aku..., tak gowo'ne wedhosmu dhisik...
Koen moleh'o ae dhisik nang omahmu...
Aku tak nggowo wedhos iki moleh..., ambek njupuk duwek'ku sing onok nang omah...
"Iyo..iyo Gong...!!
Akhire, Bagong balik moleh nang omah'e. Wedhus'se sak iki dicekel ambek Petruk Si Kanthong Bolong. Koyok opo terusane cerito iki...
Keris Manifestasi "Jiwa Jawi"
Kambium ya iku perangan saka wit-witan kang arupa ayid, manggon ana ing antarané kulit lan pang.[1] Biasané pang kang jinis iki atos lan didarbèni déning uwit kang umuré dawa. Kambium ing kayu nduwèni fungsi minangka jalur dat hara saka jero lemah nganti godhong, sarta naluraké kasil fotosintetis, kang gunané kanggo panganan wit-witan.[1]
^ a b [1], Kaunduh 2/10/2012.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: ALEXANDER AGUNG
Manusia bebarisan kebak angkara, mung siji tujuan mati opo isok nggawe pati amrih isok ngadheg jejeg nang
urip mung dadi musafir neng akhirat.. ra sah mumet… sing penting iso mlaku bener tekan akhirat ketemu Gusti Allah… 😀 (iki mesti diomongi oot maneh hahahaa…)…..”KENTANG” ra digowo tekan akhirat hahahaha
FETISOVOVÁ Elena, doc. Ing. CSc.
HARUMOVÁ Anna, doc. Ing. PhD.
BALÁŽ Peter, prof. Ing. PhD.
kamitenggengan. Ingkang amriksani pasuryaningsun. Yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran. Ingsun mandeng tuwuh tresno. Ingsun mesem kapikut asmoro. Pasrah ingsun bayong ing gatuloyo. Yo
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI LORO
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis dhèrèt utama.
► Dhèrèt utama abang‎ (1 Kc)
► Dhèrèt utama kuning‎ (2 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.52, 14 Maret 2013.
kang raka, Pan ringgit beber sawengi, Semana ambarengi, Garwanira wawrat sepuh, Lair ingkang wawratan, ing sasi jumadilakir, Tanggalipun ping wolu nuju
Kang rayi alon turira, anuwun langkung prayogii, angsala sawab paduka, mugi kalisa ing sakit, kawula inggih darmi, paduka ingkang sesunu, mugi pinanjangena, yuswane kang jabang bayi, mugi-mugi tulusa nugrahaning hyang.
Penerbit Kulawarga Bratakesawa, “Prasaben”, Sasrawijaya,
Pembuatan Wayang Kulit - Jual Wayang Kulit | Jual Wayang Kulit -
Wayang Kulit Online Koleksi Tokoh Pandawa Lim...
Jual Wayang Kulit Arjuna Begawan Ciptoning Mintara...
saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (Perlak),
Tanah Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané.Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané. Papan iku arané "Bubat"Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan sauruté iya tau dirawuhi.Prakara perdagangan iya dadi gedhé banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni.Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang.Pérangan Kang Kaping PindhoBabad Tanah Jawa Wiwit
Bharatayudha Battle in Wayang style by Gunkarta Gunawan Kartapranata. Wayang Exhibition, Bentara Budaya Jakarta.
Wis Dhemen Jan...LehTurkishMom Lan GadisDiwasaKathok JeroGuruAmatirLesbianDhengkul GadisBisBabehBokongTuruBojoGunging Éndah WadonGunging JagoHardcorePublikNgandhut
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
MONGSO UDAN Mongso udan … Masa akeh sedulur pramukaKlambi siji, klambi nyilihan Dasi strikaan, kena beloan Usum hujan … Duh karunya budak pramuka
Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
Obat Kuat Herbal Hammer Of Thor Asli Pembesar Penis D.I Yogyakarta Meliputi :
Awit dene gusti Allah anggone ngasihi marang jagat iku
Serat Wulangreh Karya PB IV | FORUM BUDAYA JAWA
Serat Wulangreh, Serat Wulang Sunu, Serat Wulang Putri, Serat Wulang Tata Krama, Donga Kabulla Mataram, Cipta Waskita, Panji Sekar, Panji Raras, Panji Dhadhap, Serat Sasana
Menawi panjenengan lali dina pasaran wuku watak lan sapanunggalane, ing kene ana kang bisa nggoleki kanti
akibate poro pagebluk,danyang,sak kabehe bongso ales gawe ontran2 sak karepe dewe……
ono opo iki….??????
apik kabeh, wong ora duwe, nek muni elek nda sing duwe serik,
at 23:32	Ra susah kakean cangkem,nek iso gawe mongtor yo monggo mbacot nganti dower lambemu,dwe duwit yo tuku,ra duwe duwit yo wes cep mingkem lambemu.
“Kulo niku susah yen bojo kulo lara. Arep ditinggal ning sawah ora tego, ning nek ora ditinggal piye duite le arep tuku obat. Nggih ngoten niki gubug kulo, arep masak, turu, nyuci yo kabeh ning kene”, kata Mbah
Celeng Wong: Abigaile Johnson - Rocco's POV volume #11 HD
nanging mboten katah kados panjenengan sedanten, lagi krisis & meringis meniko haha..ha
sampun terkirim rp 600.000 wonten rekening panjenengan
Posted 2011/10/14 by p.wijayanto in Sehari-hari, Spiritual.	Leave a Comment
Ki Ageng Suryemantaram (KAS) miwiti mbabaraken ajaran Kawruh Begja wonten ing Desa Kroya, Bringin, Kabupaten Semarang, antawisipun sedasa kilometer ing sisih ler, saking kitha Salatiga.
Ajaran utawi filsafat kawruh begja kawiwitan saking sumerepipun Ki Ageng dhumateng hakikatipun tiyang, ingkang miturut Ki Ageng ing saben tiyang punika wonten kalih perangan ”Aku”, inggih punika ”Aku tukang nyawang” kaliyan ”Aku kramadangsa”. Filsafat kawruh begja punika sakmenika langkung moncer kanthi sebatan kawruh jiwa.
Aku tukang nyawang punika peranganing tiyang ingkang saged mangertos punapa kemawon ingkang dipunraosaken, lan dipunlampahi dening Aku kramadangsa. Aku kramadangsa inggih punika peranganipun tiyang ingkang kagungan ‘kekarepan’, lan ingkang nglampahi punapa kemawon, sadanguning tiyang punika gesang wonten ing salumahing bumi sakurebing langit. Aku tukang nyawang namung ”nyawang” kemawon, mangertos dhumateng raos lan lelampahanipun Aku kramadangsa.
Langgeng bungah susah dados jargonipun para siswa kawruh jiwa. Siswa Kawruh Jiwa, inggih punika tiyang-tiyang ingkang nyinau, nyuraos, ajaran/filsafat Kawruh Jiwa.
Langgeng bungah susah punika kalairaken saking filsafat bilih tiyang punika badhe ngraosaken bingah menawi karepipun kalampahan, lan menawi karep boten kalampahan, badhe ngraosaken sisah. Nanging boten wonten bingah sajege, lan boten wonten sisah sajege. Menawi karepipun kelampahan, lajeng nglairaken raos bingah, nanging sekedhap malih bingah punika badhe ical, kagantos raos sisah, amargi taksih wonten karep sanes ingkang boten utawi dereng kalampahan.
Bab karep punika, ing kawruh jiwa wonten falsafah mulur mungkret, inggih punika bilih tiyang badhe mulur karepipun (karepipun langkung ageng), menawi karep ingkang rumiyin sampun keturutan, nanging kosokwangsulipun, menawi karep boten kalampahan, karep punika badhe mungkret, langkung alit.
NemSa (SaNem), inggih bab ingkang moncer ing filsafat ajaranipun Ki Ageng Suryamentaram, NemSa inggih punika: sabutuhe, sacukupe, saperlune, sabenere, samestine, sapenake (dipun singkat dening para tiyang ingkang nyinau kawruh jiwa – Salatiga: butuh cukup, perlu bener, mesthi penak. NemSa punika asring dipunmangertos kanthi klentu, utaminipun ing babagan sapenake, dipunanggep bilih para siswa kawruh jiwa punika lajeng ”sakarepe dhewe”, sapenake kemawon anggenipun nglampahi gesang. Ki Ageng nate ngendika kirang-langkungingipun ‘kepenake tiyang punika menawi saged ngepenakke liyan. Dados, sapenake punika boten ‘sakarepe dhewe’, nanging nglampahi gesang supados tiyang sanes inggih saged ngaosaken sekeca. Langkung-langkung menawi dipunsuraos perangan NemSa ingkang samesthine lan sabenere, punika badhe nuntun para tiyang ingkang sinau kawruh jiwa saged nglampahi gesang kanthi samesthinipun, ngampahi bab-bab ingkang leres, boten lelawanan kaliyan angger-anggering gesang lan boten nglampahi lelampahan-lelampahan ingkang boten pantes.
Sejatosipun, pucukipun pasinaon kawruh jiwa inggih punika menawi para siswa Kawruh Jiwa saged nggadhahi pangawikan pribadi, nggadhahi pengenalan diri utawi pengendalian diri ingkang sae, lan tandhanipun tiyang punika sampun nggadhahi raos saged nampi punapa kewawon lelampahanipun gesang (saiki, kene, mengkene, aku gelem), saged nggadahi raos tatag ngadhepi punapa kemawon lelampahanipun gesang. Raos punika boten raos ”pasrah bongkokan” (nrima ing pandum) ingkang pasif, nanging raos mangertos (weruh – sadhar-aktif), bilih punapa kemawon ingkang kalampahan ing gesang punika namung dipun lampahi dening Aku kramadangsa, lan Aku tukang nyawang mangertos punapa kemawon ingkang kelampahan, lan boten dados semplah ngadhepi punapa kemawon.
Pungkasanipun atur, bilih filsafat ajaranipun Ki Ageng Suryamentaram punika dipunmangertosi dening kathah tiyang kanthi benten-benten pamanggih, gumantung kaliyan pasinaonipun. Wonten ing sawatawis tlatah, para siswa kawruh jiwa ngawontenaken junggringan (pakempalan) kanthi teratur, upaminipun wonten kitha Salatiga, para siswa Kawruh Jiwa sami junggringan sewulan sepindhah. Kula nyobi ndherek monceraken filsafat Kawruh Jiwa langkung jagad maya (Internet) wonten ing http://ilmubahagia.wordpress.com. Nuwun.
Petrus Wijayanto, Siswa Kawruh Jiwa, Salatiga (tulisan
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BAGONG MBECAK SERI SIJI
amergo ora isok cepet kesalur nang panggonane.
Kabeh podho males methu nang omah. Warung-warung kopi podho rame dienclok'i wong sing golek anget-angetan. Onok sing pathing gerumbul nang pos-pos kamling amergo ngiyop.
luwe, opo ora duwe duwik gawe marung. Sopo seh uwong iku ...?!
belajar mbecak nang Suroboyo ...!!
Kang Gareng sing ngajak aku nang Suroboyo yo uwis balik dhisik nang ndeso ...
UtaraJawa TengahBanjarnegara - Banyumas - Batang - Blora - Boyolali - Brebes - Cilacap - Demak - Grobogan - Jepara - Karanganyar - Kebumen - Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan Kajen - Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang -
Jual Opium Spray Perangsang Wanita Di Medan Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Jual Opium Spray Perangsang Wanita Di Medan Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
iki wis wancine tangi...ndang tumandang gawe, kangggo golek rejeki.kanggo ngibadah marang gustine...
Szlichtyngowa (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-
Eligos utawi Abigor, satunggalipun demon ing Ars Goetia.
Miturut agami, mitologi, lan carita rakyat, demon (saking basa Yunani
daimôn) inggih punika satunggalipun makhluk supernatural ingkang boten kalebet bangsa manungsa lan biasanipun dipungambaraken minangka makhluk ingkang nggadhahi sipat awon.[1] Wonten ing agami-agami Wetan Caket Kuno lan agami Abrahamaik kalebet demonologi Kristen abad kina lan abad partengahan, demon dipunanggep minangka roh kotor ingkang saged ndadosaken kesurupan lan saged dipunbiyantu kanthi eksorsisme.[1] Wonten ing bangsa okultisme kilen lan sihir Renaisans, ingkang kalebet campuhipun sihir Yunani-Romawi, demonologi Yahudi, lan tradhisi Kristen, demon inggih punika satunggalipun entitas spiritual ingkang saged dipuntimbali lan dipunkendhalikaken déning manungsa.[2] Kathah demon wonten ing bab sastra ingkang dipungambaraken minangka malaikat ingkang dhawah.[2] Basa Yunani
daimōn, satunggalipun tembung kagem spirit. Miturut kamus the Merriam-Webster maringi saking etimologi tembung Yunani saking tembung kriya (kata kerja) to divide, distribute utawi "kangge mbagi, dhistribusikaken".[2] Miturut konsep Yunani, tembung
wiwit wonten nalika jaman Plato, minangka mratelakaken pemikiranipun Socrates.[2] Kangge mbentenaken konsep pamikiran Yunani Klasik lan saking interpretasi agami Kristen, biasanipun langkung nyebat kanthi tembung daemon utawi daimon tinimbang tembung demon.[2]
(en) Demon ing Catechism of the Catholic Church
part18 【BANYU Merck MSD】 (1001)1249616007
Pangeran Wingit/Panembahan Kajoran klakon katukup ing musuh, kacekel aneng pangungsen ing Desa Criwik.. Dilorobake dening kancane tunggal sapaguron ngaji yukuwi Kiai Ambyah guru pesantren ing
Wingit kuwi panggalihe jujur banget, mula disuyudi lan diajeni banget dening para Kawula ing Lasem lan ing Mataram saengga katelah asma Panembahan Rama".
Geguritan Sutardi MS Dihardjo/Masdi MSD: CLERET TAHUN Delengen
dinten meniko (Setu Wage, 29 April 2017) dening
ISO 9001. Lan Ugi sampon dinobatke dadhos situs berkwalitas no.1 tingkat kelurahan. Misi saking situs meniko kangge melayani masyarakat lan sarono silaturahmi antar warga. Dadhosipun mboten
Gusti ingkang murbeng dumadi tansah paring rahayu dhateng panjenengan lan keluwargo...TAQOBBALALLAHU MINNA WAMINKUM....MINAL AIDIN WAL FAIDZIN....SUGENG
sedaya sami ngawuningani bilih wulan Sya’ban menika kalebet wulan
ingkang mulya lan agung, inkang mekaten menika nitik tindakipun Junjungan kita
Kanjeng Nabi Muhammad katah nindakaken prihatosan shiyam ing wulan Sya’ban
ngaten punika . Kados dawuh hadits riwayat saking Siti ‘Aisyah,
weruh Panjenengane Kanjeng Nabi pasa ing sawijining wulan kang luwih akeh saka wulan
Sya’ban” (HR.Bukhari Muslim).
dipun fahami bilih wulan Sya’ban menika sanget istimewa menggah Kanjeng Nabi
ngantos mboten wonten wulan sanesipun Wulan Ramadhan ingkang katah dipun pasani
dining Panjenenganipun kados dene wulan Sya’ban. Menapa jalaranipun ? Wonten
sawenehing shahabat ingkang nyuwun pirsa dateng Kanjeng Nabi babakan menika,
inggih anggenipun Kanjeng Nabi katah shiyam ing wulan Sya’ban. Panjenenganipun
“Wulan Sya’ban iku wulan kang akeh dilalek ake dening akehe
manungsa, manggone ing antarane wulan Rojab lan Ramadhan, ya ing wulan Sya’ban
kuwi ngamale manungsa diaturake ing ngarsane Allah Kang Mangerani kabeh alam.
Mula aku seneng menawa ngamalku diaturake lan wektu kuwi aku lagi pasa” (HR.
ingkang agung menika kejawi kita nambahi ta’at nanging kita ugi kedah ngeker
lan mekak nafsu kita saking lampah makshiyat lan duraka dateng Allah supados Allah tansah paring
pangreksa dateng kita saking samukawis balak lan coba ing saklebetipun gesang
“Sing sapa wonge ngegungake wulan Sya’ban sarana taqwa marang
Allah Ta’ala, lan ngamal tha’at marang Allah, uga
nahan nafsune sangka ma’shiyat, mangka Allah bakal paring pangapura marang dosa
dosane, lan Allah bakal paring slamet sekabehe bala’ bencana lan pirang pirang
semanten peparing kanugerahanipun Allah dateng tiyang ingkang mulyakaken wulan
Sya’ban, eman sanget menawi kita mboten nampi kanugerahan punika. Langkung langkung ing mangsa punika mushibah
kongang dumados sak wanci wanci, seget temama dateng sinten kemawon, sahingga
raos ajrih lan kuatos tansah sliweran ing manah kita. Pramila kagem sarana
wilujengan nyuwun pangreksan mboten wonten ingkang paling leres kejawi namung
dateng ingkang kagungan , inggih Allah Ta’ala. Saweneh caranipun nderek lan
nindak aken dawuh Nabi kasebat, nambahi tha’at lan nyuda ma’shiyat ing wulan
Sya’ban menika. Mekaten ugi minangka sarana panyuwunan pangreksa dateng Allah
saking sak wernining penyakit, ingkang sinaosa mboten ganas ndumugekaken seda
nanging nguras duit, sinaosa mboten nggondol nyawa nanging nelasaken banda,
Nabi mboten sekedar ndawuhi nanging ugi nyontoni, mila
sakmestinipun kita nderek dateng tindakipun, inggih amergi tindakipun kanjeng
Nabi menika lajeng kita dipun sunnataken shiyam ing wulan Sya’ban menika. Ananging
kita ugi kedah faham pranatan syari’at, jalaran shiyam wulan Sya’ban ngaten
punika kedah saderengipun tanggal setengah, bakda nisfu Sya’ban ita dipun
haramaken shiyam sunnat kejawi menawi anggenipun shiyam wiwit sak
derengipun, utawi sampun ngadataken ing saben wulanipun kadosta upaminipun
ingkang sampun mbiyasakaken shiyam sunnat Senen Kemis . Mekaten
ugi amaliyah amaliyah sanes ingkang prayogi dipun tindakaken, langkung langkung ing wekdal malem Nishfu
Sya’ban. Ingkang ugi dipun dawuhaken dening Rasulullah Sallallahu ‘alaihi wa
tengahe wulan Sya’ban wis tumeka ,
mangka pada tangiha tumandang ngibadah sira kabeh ing wektu bengine, lan pada pasaha ing rinane. Jalaran Allah
Ta’ala ing wengi kuwi nurunake rahmat ing langit dunya nalikane surup serngenge, nuli paring dawuh ; “Sapa
sing nyuwun mesti Ingsun paringi apa panyuwunane. Sapa sing nyuwun apura ,
mesti Ingsun paringi pangapura, sapa sing nyuwun rizki mesti Ingsun paringi,
mengono iu nganti tumeka mletekke fajar”. Mekaten agungipun wulan sya’ban, pramilo ngantos poro ulama
ndawuhi bilih mpun dugi malem nisfu sya’ban kito dipun aturi maos yasin kaping
3 engkang sepindah dipun niati nyuwun pangapunten, kaping kaleh dipun niati
nyuwun yuswo ingkang panjang lan barokah, lan kaping tigo dipun niati nyuwun
ing masyarakat kita sampun dados kabudayan ingkang sae secara turun tumurun
ngantos sak menika, ingkang mboten nate dumados ing wulan sanesipun Sya’ban. Inggih puniko nyadranan. engkang Tujuan awalipun
estunipun setunggal, inggih punika Birrul walidain, bektos
dateng tiyang sepuh kalih. Menika jelas ngrupekaken kwajiban tumrap sedaya
manungsa. Ingkang dipun dawuhaken dening Allah wonten ing Al Qur’an, sami ugi
tiyang sepuh tasih sugeng utawi sampun seda. Ing antawisipun kanti cara
nyuwunaken pangapunten lan ndungakaken nyuwunaken rahmat kangge tiyang sepuh
kalih. Langkung langkung kagem tiyang sepuh ingkang sampun seda, kanti dipun
pangapunten saha dipun suwunaken rahmat kawelasan dateng Allah. Ngaten menika
antawisipun bekti dateng tiyang sepuh, kados dawuh dalem Allah Ta’ala :
kabeh pada nyembaha ing Gusti Allah, lan aja pada nyekutokake sira ing Allah
kelawan apa wae . lan bada bektiya sira ing wong tuwa loro”
walidain menika asal usul upacara nyadran . Karena kasunyatan katahipun
masyarakat anggadahi tujuan lan seja ingkang sami, wonten ing wekdal lan papan
ingkang sami sahingga wonten mufakatan ngleksanaaken tujuan menika kanti sesarengan. Wonten ing riku tuwuh
kesaenan kesaenan ingkang katah, antawisipun saget sami silaturrahim,
sami saget ngedalaken shodakohan, maos maos kalimah dzikir lan Qur’an,
sanes sanes ipun. Sedaya punika terang minangka dawuh agami kita.
Pramila estu tradisi lan pengadatan meniko prayogi
kita uri uri lan kita jagi, ampun ngantos dipun kotori kanti kemakshiyatan
ahli kubur saking sederek sederek kita langkung langkung leluwur kita ingkang
mukmin, sanget gamblang dawuhipun Allah wonten ing Al Qur’an :
wong wong kang tumeka sak wuse wong kang pada ndisiki (Muhajirin lan Anshar),
wong wong kuwi pada ndonga “ Duh pangeran kula mugi ngapuntena Paduka dateng
kula ”.(QS.Al Hasyr : 10).
nyuwuna ngapura sira kanggo dosanira lan dosane wong wong mukmin lanang lan
ayat kasebat kanti terang Allah ndawuhaken dateng kita supados nyuwun ngapura
kangge kita piyambak lan ugi sederek sederek kita tiyang tiyang mukmin ingkang
ugi hadits hadits dawuh Nabi katah sanget ingkang ndawuhaken ita supados
nyuwunaken pangapunten dateng sederek sederek mukmin ingkang sampun seda,
antawisipun hadits ingkang dipun riwayataken saking shahabat Utsman bin Affan
rampung saka ngubur sawijining mayit, Panjenengane jumeneng ana ing sak
ngapura sira kabeh kanggo sedulur ira, lan suwunna tetepe iman, amerga ing
sa’at iki deweke lagi didangu dening Malaikat”(HR.Abu Daud).
wulan Sya’ban punika, sakestu sedayanipun wonten dawuh tuntunanipun, tentu
sifatipun umum mboten dawuh ingkang sifatipun khusus kedah lumampah ing wulan
Sya’ban punika mboten. Mugi
mugi niyat lan seja ingkang sae, lan ugi kanti amaliyah ingkang sampun lumampah
punika, sageta tinampi maqbul saha pikantuk karidlan wonten saking
Inggris: circumcision) yaiku tumindak motong utawa ngilangake salah sijiné bageyan utawa kabeh kulitpanutup saka palanangan. Frenulum saka palanagan bisa uga dipotong sacara bebarengan ing sakjroning prosedur kang asring karan jeneng. Tembung sirkumsisi kanthi asal usul saka Basa Latincircum (kang ngandut arti "muter") lan caedere (artiné "motong/ngètok").Khitan uga wis diwiwiti ana ing jaman prasejarah, wujud mangkana iku bisa dibuktekake dèning salah sijiné gua kang ana ing mesirawiwit jaman watulan pasarena Mesir purba. Alesan tumindak iki isih digambyarake ing mangsa iku kanthi irah-irah kang ana lan teori-teori kang njelasake tumindak khitanan utawa sunat iku bageyan saka ritual pangorbanan utawa ngelakoni sunnah rosul (mangsa baliq).Ing pandhudhuk asring kasebut dèening mangsa tumuju kadewasane utawa ing donya kasehatan bisa uga kasebut mangsa pangubahan estetika utawa seksualitas. Sunat pada laki-laki diwajibake dening agama Islam dan Yahudi. 2. TarapanTarapan yaiku upacara kang kaleksanake dening kaluwarga nalika salah sijining anggotane pikantuk menstruasi ingkang kapisan. Biasane kalaksanan seminggu sawise wong wadon mau menstruasi. Upacara iki wis akeh dilalekake dening masyarakat mligine masyarakat biasa. Upacara tarapan kaleksana kanggo nyuwun karaharjan wong wadon kang nembe menstruasi pisanan dening Gusti kang Murbeng Dumadi. Ubarampe ing upacara iki namung sesajen kang tumuju kanggo bangsa lelembut. Sinaosa tarapan iki migunani kanggo wong wadon kang nembe entuk menstruasi pisanan, ananging akeh kang wus ninggalake upacara iki.3. TetesanUpacara tetesan iki duweni mupangat kanggo wong wadon. Ubarampe upacara kaperang kanggo rong golongan, yaiku golongan rakyat biasa lan golongan bangsawan.
sampek njero kampung lan gang-gang sempit podho umek menungso'e...
Sing nyambut gawe podho sregep yen tumandang krida'ne...
Sing cangkruk'an nggak nduwe penggawean podo nguyu
methingkrang ambek moco koran bolak-balik godhak-godhek sira'e...
Amergo moco berita tsunami nang Jepang ijik tas iki...
Ing ngisor iki telung puluh situs sing ana ing Daftar Warisan Donya jroning bebaya déning Komite Warisan Donya UNESCO. Ing daftar iki uga
Afghanistan[besut | besut sumber]
Paninggalan arkeolog ing lembah Bamyian (2003); ngalami karusakan abot déning
ananging banjur diwetokaké sawisé ana owah-owahan kapengurusan lan perawatané. Tandha kurung njelasaké taun mlebu lan taun metu saka daftar.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 23 Maret 2016.
Jual Wayang Kulit Solo tokoh Arjuna / Raden Premadi | Jual Wayang Kulit -
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-basa Humboldt, sanjaban? akun, paling Indon?sia, Indon?sia ana dadi
Jual Wayang Kulit Hiasan Dinding Tokoh Pandawa & Punakawan | Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts
tokoh-tokoh pewayangan seperti Pandawa, Punakawan, Kresna, Semar, Puntadewa, Werkudara, Arjuna, Srikandi, Rama & Shinta. Wayang
Obat Kuat Herbal | Obat Viagra Asli | Viagra Usa Di Jawa Timur
ya iku jinis roti tradisional kas Korea (hangwa) kang digawé saka beras ketan kanthi wujud lan ukuran kang beda-beda.[1] Gangjeong disajekake déning wong Korea ing acara-acara penting kayata acara kawinan, upacara ritual, lan festival taun anyar Seollal.[2] Proses gawéne roti iki diwiwiti saka bahan utama ya iku beras ketan, dideplok nganti alus lan divampur karo banyu, saengga dadi adonan.[1] Banjur bahan iki dikethok cilik-cilik seukuran driji tangan, dipepe lan digoreng nganggo lenga.[1] Sawise mateng, roti-roi mau dilabur sirup ragi lan glepung kang digawé saka campuran wwiji wijen, kedelai, kacang cemara, pollen lan glepung beras.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 6 Oktober 2016.
dituju) Edan Lan Kesengsem Maring Aku Nganti Menunggaling Jiwo Tarub Jodoh Pamungkas Kasil...Kasil...Kasil.... Kersaning
Tembang dolanan iku jinis tembang reripta gagrak anyar sing ora nganggo paungeran gatra, guru lagu, guru wilangan lan dhong dhing.Nanging biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané lan bisa dibarengi wiramaning gendhing. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané.
SEMAR karya Jual Wayang Kulit - Surakarta Jawa Tengah | Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts SURYOART
Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts SURYOART
Jual Wayang Kulit, Souvenir Etnik, Handicraft, Mebel Antik, Piala Etnik. WA 085642444004, Bb 588E46
SEMAR karya Jual Wayang Kulit - Surakarta Jawa
Delengen kae antarejo karo antasena mbambung
pertama kali gabung neh ... semoga sampean sedoyo diparingi tansah sehat seger waras wiwis kaliyan
PRABOTIPUN WONG LANANG INGGIH PUNIKA, BARES ,
sing enom akeh lupute sing tuwo akeh duite.......................................... mz
akeh lupute sing tuwo akeh duite..........................................Duite kathah
sing enom akeh lupute sing tuwo akeh duite..........................................Duite kathah
CICALENGKA (CCL)BANJAR, BANJAR (BJR)BANJAR, LANGEN (LN)BANYUMAS, TAMBAK (TBK)BANYUMAS, SUMPIUH (SPH)BANYUMAS, NOTOG (NTG)BANYUMAS, KARANGSARI (KRR)BANYUMAS, KEMRANJEN (KJ)BANYUMAS, KEBASEN (KBS)BANYUWANGI, TEMUGURUH (TGR)BANYUWANGI, SUMBERWADUNG (SWD)BANYUWANGI, ROGOJAMPI (RGP)BANYUWANGI, KALISETAIL (KSL)BANYUWANGI, KARANGASEM (KNE)
KEMRANJEN (KJ)BANYUMAS, KEBASEN (KBS)BANYUWANGI, TEMUGURUH (TGR)BANYUWANGI, SUMBERWADUNG (SWD)BANYUWANGI, ROGOJAMPI (RGP)BANYUWANGI, KALISETAIL (KSL)
panjang. Gagal laku brosis, lha piye jal, iki wong wedok kabeh nganggo bawahane sak nduwure betis eh salah sak nduwure dengkul. Wes jiaann,.. iku pupu di ler kabeh koyo dodolan paha ayam. Umpomo ono malaikat ngono, mripatku iki iso diuncali sandal tenan.
mangsa jurit, maring kang raka sira tan nglenggana, nglungguhi kesatriane, ing tekad datang sujud, amung cipta labuh nagari, lah noleh jajah rena, myang leluhur ipun, mangka arsa rinusak ing bala kapi, “punagi mati ngrana”.
sing sing neng Domus rama-rama sing dha ra isa apa-apa merga jompo utawa gerah? Mula
Menyambut Ramadan (4) - Warung VOA
Menyambut Ramadan (3) - Warung VOA
@sazankuwata S(mile)ING!
Sarékat_2000&oldid=1105434"	Kategori: Amerika	Menu navigasi
Sakderengipun matur , sumangga kita tansah ngaturaken puji syukur wonten ngarsonipun ALLAH SWT ingkang sampun maringi kanugrahan saha kesehatan katitik kula panjenengan sedaya sami saged makempal ing adicara menika tanpa alangan satunggal menapa.
Salam shalawat mangga tansah kaaturaken dumateng junjungan kita Nabi Muhammad SAW, mugi-mugi safaatipun anumrapi dumateng kita sedaya mbenjang wonten ing yaumil qiamah, amin.
Para rawuh ingkang minulya, miturut hasil pangenget-enget kulo, akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang ngregani hasil cipta karya putra Indonesia. Kathah tiyang remen, utawi bom-bong penggalihipun menawi saged mundhut barang saking luar negari. sinosa, sampun kathah produk lokal kita ingkang dikirim dhateng luar negari utawi basa indonesianipun diexpor, ugi kondhang wonten saendenging donya amargi kualitasipun. Pramila, awit saking pinika kula minangka warga negari Indonesia kang cinta tanah air badhe asung pemut dhumateng sederek-sederek sedanten, supados remen dumateng produk inkang pun damel dening putra putri indonesia. Punapa kanca-kanca wau sampun nggosok waosipun? Bilih sampun, pasta waos punapa ingkang dipunagem? Formula. Mbok menawi punika salah satunggaling merek odol ingkang dipunagem dening tiyang kathah. Pripun dene tiyang wonten tebih Afrika? Piyambakipun ugi kathah ingkang ngagem odol Formula. Pasta gigi punika panci sampun kawentar wonten mrika, benua afrika. Kasunnyatanipun, produk ingkn dipunproduksi dening perusahaan Orang tua kasebut sampun gadhah
ugi dados salah satunggaling baterai ingkng paling kathah diagem dening tiyang tiyang ing donya. Amerika serikat, spanyol, jerman, lan walanda dados negara ingkang ngagem baterai ABC menika. Permen inggih punika dhaharan ingkang diremeni kalih tiyang kathah. Mekaten ugi permen kkopiko, permen ingkang dipundamel dening PT Mayora Indah Tbk menika kathah diremeni tiyang indonesia ugi tiyang manca. Mboten tanggung-tanggung, kopiko sampun gadhah konsumen wonten negara-negara ageng kados Malaysia, Itali, Vietnam, australia, Singapore, Hong kong, lan amerika. Kula inten, sampun mboten wonten alasan punapa kagem kita mboten ngagem hasil cipta tiyang indonesia. Amargi, sampun dibuktekaken bilih produk lokal ugi gadhah kwalitas ingkang sae. Bapak ibu, dalah kanca kula kinten namung mekaten anggen kula matur wonten ngarsa panjenengan. Mbok ilih anggen kula matur wonten klinta-klentunipun kula nyuwun angunging
rumiyin, bilih wonten kiranging atur utawi wonten klinta-klentunipun kula nyuwun agunging
Para rawuh sedaya sumangga sumangga ngaturaken puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti, dene kita sedaya tasih kaparingan kalodhangan makempal wonten ing wekdal menika kanthi wilujeng tanpa alangan setunggal menapa.
Kula minangka sesepuh panitia pengetan pahargyan dinten Kamardikan Republik Indonesia ingkang kaping…..
keparenga badhe matur wonten ngarsanipun panjenegan sedaya.
Ingkang sapisan, raos syukur konjuk ngarsanipun Gusti ugi awit bangsa Indonesia sampun kaluberan berkah saha sih kanugrahanipun, awit kita sedaya saged nindakaken pahargyan penegetan Kamardikan kita ingkang kaping …….tanggal 17 Agustus tahun…..
Salajengipun kula ngaturaken panuwun dhateng Bapak Ibu warga Dhusun….. ing mriki, awit panjenegan sedaya sampun kersa paring pisumbang awujud menpa kemawon penggalihan, dana, tenaga, ingkang sadaya menika saged damel regeng saha rancagipun acara pentas seni pahargyan pengetan dinten kamardikan negari kita ing dalu menika.
Boten kesupen atur panuwun tumuju dhateng para putra-putra taruna mudha-mudhi ing kampung ……..mriki, ingkang sampun kanthi rila legawaning manah, saiyeg saeka kapti, makarya sesarengan saengga saged mujudaken acara pentas ingkang dados hiburan tumrapa para warga sedaya.
Para rawuh sedaya ingkang kinurmatan, kados sampun kawuningan bilih rikala tanggal 17 Agustus 1945. Bangsa Indonesia sampun kasil maosaken teks Proklamasi kamardikan Bangsa Indonesia ingkang saderengipun sinartan pangorbanan wutahing rah saha musnaning bandha ingkang boten saged dipunwilang. Pramila saking punika, mboten aneh bilih kita pahargya minangka raos syukur ing ngarsaning Gusti, pramila kita ing siang wau sami ngawontanaken upacara. Kita sedaya ngawontenaken pentas seni menika saged ugi kalebet rerengkening acara 17 Agustus. Minangka pratandha raos syukur lan hiburan dhateng para warga, ing dinten ingkang mulya menika.
Sumangga para tamu sedaya, kita priksani putra-putri kita ingkang badhe nggelar kawasisan lan kreatifitasipun. Sugeng mrikasani nganti paripurnaning acara. Ingkang pungkasan, kula minangka sesepuh panitia menawi wonten kekirangan utawi wonten bab ingkang kirang mranani ing manah kula nyuwun
KACA FILM|kaca film gedung|sanblast|kaca film buram|kaca film cermin|kaca film oneway: kaca film murah
Lakon Wayang Golek Buta Mabok#2017 (HQ)
Download | Play Now | Free Download
kanhi lengser jabatan ing tanggal 31 Desember 1919. Panjenengané afiliasi dèning Parté Liberal.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.09, 15 Novèmber 2016.
Manuk jenggot Cucak iki manuk pet manuk akèh dikarepake terutaman cucak jenggot gacor. wis jenggot cucak gacor banget bangga duwe, utamané nalika krungu chirping besetannya cetha. temtunipun bakal ngimpi chirping mania.
Care kanggo njaluk cucak jenggot seneng banget Twitter gampang keganggu njupuk tliti lan penanganan sing tepat lan bener. akeh iku kayata carane siram jenggot cucak manuk tengen kanthi nggunakake nyerat utawa semprotan nganti direndhem. ana akèh cara kanggo nggawe manuk
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 17 Dhésèmber 2010.
AJARAN SYEH SITI JENAR dan KEJAWEN
DAYA LINUWIH PUSAKA - PUSAKA LELUHUR
sawang laut biru Seger rasa neng atiku Mbayang-mbayangne sliramu Nek ngguyu gawe kangenku Isek kelingan pora karo aku Sak suwene
Ezra Pound; Wyndham Lewis; Wyndham Lewis; Ezra Pound; Wyndham Lewis; Ezra Pound; Wyndham Lewis; Ezra Pound; Wyndham Lewis; Wyndham Lewis; Ezra Pound; Ezra Pound; Wyndham Lewis
Sambungan : Petruk Golek Wangsit Seri Telu
Tambah bengi howo udara nang sekitar're sendang Sekar Arum tambah adem. Sangking adhem'me awak'e Petruk sampek kathuk'en. Obong-obongan menyan sing onok ngarepe nambah suasono tambah serem
menungso wani-wani mlebu sendang kene....!!"
Sopo siro kisanak ?! (Njelala bayangan ireng gedhe iku nyuworo ...)
Kerungu onok suworo nang ndukure awak'e Petruk kaget banget. Ngerteni danyang sing nungguk sendang Sekar Arum wis teko, Petruk tambah merinding awak'e. Atine mulai ciut ero gedhene dedemit sing ngalah-ngalahi gedhene uwit trembesi iku.
"Kisanak...!! Ditakoni kok gak nyahuti....!! Opo siro dublek tah ...!!
Onok opo siro wani-wani mlebu sendang kene ambek ngundang ingsun ...?!"
Suworo gedhe sing tekok danyang sendang deso si-Genthong Mengkurep mbalik kerungu maneh nakoni keperluan'ne Petruk.
Petruk sampek kepoyo nang kathok'e)
"Huusss...., ditakoni apik-apik kok tambah suwe siro tambah ora semaur sing apik...!! Keperluan siro mrene iku arep opo le...., cung...., cah.... bagus !!"
"Ora usah wedhi kowe karu ingsun cah bagus ....!!
ngono'ae wis gak cetho siro cah bagus....!! Sopo jeneng siro cah bagus ?!"
"Kuuu...kuuu... loo.. Pet...Pet...Pet...."
wis enthuk tombok'an ojok sampek lali karo ingsun....!!
Sediak'no wedhos lanang-wedhok cancang'en wayah Jum'at Kliwon nang ngisor penengkringan'ne ingsun iki yoo... Truk !!"
"...ngan...daap... uuu...wwwiiit nii kiii nggeh... mmm...baah....!!"
"He'e... !! Ojok sampek lali siro....!! Isok tak tageh ijol meneh...!!"
"...ng...ngeeh... mmm...baah...!!"
Wis..., ingsun selak onok rapat nang kecamatan dedemit...
Demit deso kene apene ngadak'no kegiatan sing kudhu tak garap bengi iki...
Poro dedemit deso sak kecamatan kabeh..., ape'ne demo njaluk mudhun'ne sembako...
Siro lak yoo ngert dhewe rego'ne sembako koyok opo...?!
Iki siro tak wenehi nomer sing ketulis nang walik'e godhong iki...
Ojok dibuka lek ingsun dhurung oncat soko kene...!!"
Sak wis'se ngekek'i syarat sing kudhu di eling-eling ambek Petruk, Genthong Mengkurep ngekek'i maneh putilan godhong jambu sing onok sandhing'e uwit trembesi iku. Gak suwe..., Genthong Mengkurep mundur sak langkah sak langkah... Akhire ilang nang petheng'e bengi sendang deso Sekar Arum iku.
sumbare... amergo kepoyo-poyo kewedhen ketemu langsung ambek demit Genthong Mengkurep mau akhir're melok melayu nggenthirit kejungkel-jungkel amergo kewedhen. Koyok opo cerito terusan'ne iku, monggo dhulur sedoyo mawon sami sabar ngenthosi kelanjutan cerito sak lajeng ipun...
Wejangan ke-1 Ananing Dat Sajatine ora ana apa-apa awit duk isih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh ilapi, nuli damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang
Wejangan ke-3 Kahananing Dat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah
Srenge'e tansoyo abang kuning keemasan nang ndeso Karang Tumaritis. Sore iku kahanan deso Karang Tumaritis mulai rame pathing bengok, jemlerit, lan geguyu olehe warga deso sing podho leren lan geguyonan nang pinggir-pinggir dalan.
Ngono ugo bocah-bocah lanang sing mau pathing keluyur uber-uberan wis podho nggawe sarung siap-siap ape nang langgar. Siji-loro bocah isik onok sing rembes dhurung adus.Iku pratanda, bocah mau kurang pengawasan soko wong tuwone. Amergo, bapak-ibune isih enak-enak'an ongkang-ongkang sikil ambek jagongan karo tonggo'ne. Ugo isih akeh poro ibu-ibu sing rembes dhurung adhus sore amergo isih enak keblablasan ngerumpi rasan-rasan tanggone dhewe nang ngarep omahe.
Sejeh maneh ambek bojah sing wis rodhok gemedhe. Podo balik moleh nang omahe ambek mikul sak keranjang suket gawe ngopeni ingon-ingon'ne. Onok sing podho moleh ambek mikul kayu gawe adhang embok'e. onok sing balik moleh ambek nonton sapi'ne, wis pokok'e tumplek blek aktivitas wargo deso sore iku.
Liyo maneh karo wong loro iki. Kethok kadho'an wis
sarung'e wis gak nggubris wong kiwo-tengen'ne nyopo nang dalanan deso sing diliwati.
Teko ngarepe omah gedhe pinggir bulak'an kulon deso. Wong loro mau mandek jegreg, pathing cengkelak mengkerik. Ambekan'ne kerungu mengkas-mengkis, gak suwe ...
"Truk...!! Petruk...!! Methu'o awakmu Truk....!!" (Bengok nyeluki Petruk)
"Trook....!! Mas Puetruuk....!!
Truk ...!! Sini dong ...!! Tak kasih kathok bolong ...!!"
Rodhok suwe wong loro iku bengak-bengok ngarepe omahe Petruk
jawaban tekok njero omah. Sangking pegele Bagong njupuk watu terus di sawat'no gentheng omah'e petruk.
"Klotak...!! Klotak... klotak ... klotak ... blog !!"
"Klotak...!! Klutuk... klutuk ... klutuk ... blug !!"
"Klotak...!! Klitik... klitik ... klitik ... blig !!"
Omah disawati gentheng'e ping telu ambek Bagong ...
Yoo isih durung onok menungso sing metu soko omah iku.
Truk...!! Tak sawat gentheng'e omahmu... koen yoo gak gelem metu ...!!
Lek koen gak metu-metu tak sawat'ae koco omah'mu iku ...!! (Ancam Bagong)
rumongso duwe kesalahan, Petruk kewedhen, apen-apen turu maneh.
Tapi naliko kerungu koco omahe sing ape disawat Bagong. Sak kal jekekal Petruk langsung mencolot metu omah.
"Ojok... ojok mbok sawati koco omah'ku Gong ... !! Iki ngono koco anyar Gong !!" Togog :
"Lha iku Petruk methu omah'e Gong ...!!"
"Lek gak diwedhen-wedheni koyok ngene...!!
Gak ngiro Petruk wani methu Gog ...!!"
"He'e Gong ...!!"
"Sepurane sing akeh yoo aku Gong ...!! Aku keturon jare ...!! (Golek alasan)
"Endhi sak iki duwik'e wedhosku sing mbok tuku mau isuk ...?!
"Yoo..., koen njaluk'o-ae duwik'e nang Togog sak iki Gong ...!!"
"Duwek ndasmu ambleg iku Truk ...!!
Wis ero duwik'ku nang Bagong isik limang atos seket ewu...!!
Iku yoo duwek kekuranganku mbayar wedhos nang awak'mu ...!!
Tapi koen isik durung mbayar duwek wedhos nang
kakean pola mbujuki aku maneh...!!"
"Duu... duu ... duwik'mu...Gong...?!"
"Iyoo..., kene bayaren duwek'ku Truk sak
Togog : "Oh... dasar akal wedhooss koen Truk !!
Koen mau isuk lak wis tak bayari telung atos ewu...!!
Lha kok mbok bayar'no Bagong cumak satus selawe...!!
Lha... endhi duek'ku sing satus pitu lima ewu sisa'e...?!"
"Bathi ngedol'no wedhosku gundulmu iku Truuk ...!!
Sopo wong'e sing ngongkon koen ngedol wedhosku ...
Lha wong wedhusku mbok tuku ngono mau ...!!
Sing bener iku..., iku mau bathine koen mbujuki aku....!!
Oohh... Wedhooss iku...!!"
"Hehehe...., sepurane sing akeh yoo Truk !!
Sepurane sing akeh yoo Gog...!!"
"Sepurane... sepurane...., awas lek mbok pindho maneh....!!
Kene'ae direwangi luruh butuh golek opo sing isok dipangan dino iki...
Koen malah enak-enak'an golek bathi tekok susahno uwong ...!!"
"hehehe....!!" (Cengar-cengir)
"Koyok opo sak iki enak'e Gong ?!"
"Ngene iki berarti, pek-pok Gog...!!
Utangku wis ke bayar ijol ambek duwek wedhos sing mbok tuku tekok Petruk !!"
"He'e...., impas lho yoo Gong !!
Wis... sak iki ayo podho nang omah'ku kabeh...!!
Ayoo...tulung rewang'ono aku bengi iki jagongan melek'an nang omahku...
Meneh aku lak apene nyelameti patang puluhe embahku...
Sesuk isuk, koen kabeh tulung rewang ngono aku mbeleh wedhuse Bagong sing ngawe pekoro iki !!" Bagong-Petruk :
"Ayoo...Gog budhal sak iki...!!"
Indonésia. Minangka bank sentral, BI ndarbèni siji tujuan tunggal, ya iku nggayuh lan miara kastabilan ajiné dhuwit rupiah. Kastabilan aji rupiah iki ngandhut rong aspèk, ya iku kastabilan aji mata uang marang barang lan jasa, sarta kastabilan marang mata uang nagara liya.
Kanggo nggayuh tujuan kasebut BI didhukung déning telu pilar sing dadi telu bidhang tugasé. Katelu bidhang tugas iki ya iku netepaké lan nglaksanakaké kawicaksanan monetèr, ngatur lan njaga kalancaran sistem pembayaran, sarta ngatur lan ngawasi perbankan ing Indonésia. Kateluné perlu diintegrasaké supaya tujuan nggayuh lan miara kastabilan ajiné dhuwit rupiah bisa kaleksanan sacara èfèktif lan èfisièn.
BI uga dadi siji-sijiné lembaga sing nduwèni hak kanggo ngédharaké dhuwit ing Indonésia. BI dipimpin déning Dewan Gubernur. Kanggo periode 2008-2013, Boediono mengku jabatan minangka Gubernur BI. Nanging magepokan karo pencalonan minangka Wakil Présidhèn Républik Indonésia jroning pamilihan Présidhèn taun 2009 Boediono kudu mandheg saka jabatan minangka Gubernur Bank Indonésia.
Para Gubernur Bank Indonésia[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bank_Indonésia&oldid=1097507"	Kategori: Bank ing IndonésiaBank IndonésiaLembaga ekstra struktural/independen IndonésiaRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.00, 6 Oktober 2016.
Eksekusi Vonis Mati Kebijakan Presiden | RADAR Banyumas
akeh sing ora iso mangan …., keopo iki Kyai RM!
KUBICOVÁ Jana, doc. Ing. PhD.
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teen-hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Sepi uripku yen langka koe nang edeku!
Tresno iku ora ndeleng sopo sing di tresnoi, Naning lewih ndeleng sepiro gedene roso tresno kuwi.
Senajan koe ono seng ndue aku tetep tresno karo koe.
Sekang adohan aku ndongakno koe , ndonga sing isine udu
Dikhianati? De,e selingkuh. Ameh nganti kpn nahan loro? Ikhlaske wae, doake dinggo kebahagiaane
Nek jenenge sayang kuwi kudune ranuntut pasangane dinggo “dadi wongliyo” mung mergo kekurangane.
Jenenge wong wedok nek wes sayang banget lan nyaman karo lanangane, ora bakal mandang bondo utowo fisike
wonten konco lawas ingkang manggih email punika, kulo suwun kontak dhumateng kulo nggih?
sugeng Riyadin Qurban 1432H/2011M, mugi sedaya sami pinaringan barokah saha rohmat saking ngarsanipun Alloh SWT. Khusus kagem warga Giritontro ingkang nindakaken ibadah haji tahun meniko mugi kaparingan kesehatan lan kelancaran, mboten wonten pambengan setunggal kewolo, lan mugi-mugi sak kondoripun saget dados haji ingkang mabrur. Khususson malih kagem roko mas ABDUL FATAH lan mbak ENDANG, tansah lancar nggih anggenipun nindakaken ibadah Haji…mugi mangke kersanipun dados Haji ingkang mabrur ugi…… Kagem roko mas M. Nasir, sabar mas…tahun ngajeng panjenengan insya Alloh bakal saget tindak dateng Mekkah.., amien.
Balas	cholil Says:	Januari 9, 2012 at 12:40 isine apik apik tenan …. kanggo ngangsu kawreuh jowo
Balas	RANI Says:	April 14, 2012 at 13:09 ISINE ELEK TENAN ……. NEK KANGGO NGANGSU KAWRUH MANCO
SUGENG RAWUH PORO TAMU WONTEN ING FORUM KOMUNIKASI PIYANTUN KARANGANYAR LAN SEKITARIPUN
Tembang Cilik) Puisi Jawa Lawas Macapat iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat.. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé. Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha.Puisi tradisional Jawa utawa tembang iki biasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé. Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahanuga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning
liya:§ Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait).§ Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.§ Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng.ÉtimologiMacapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda. Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions. Saliyane sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroningaksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang dening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat". Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu. Miturut ujaring kandhamaca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri. Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé. Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing suku kata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara. Maca-tri utawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.SejarahMacapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé. Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam.Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tuwuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
Nanging miturut kajian ilmiah ana loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa.A). Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 )B). Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.C). Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki tradisi panulisan karya sastra jawa kuna lan pertengahan isih ana ing Bali.Sekar Macapat utawa Sekar AlitMacapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:1. Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.2. Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.3. Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.4. Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.5. Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.6. Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.7. Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan/bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.8. Durma: Saka tembung darma/wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma/wèwèh marang sapadha-padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.9. Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.10. Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.11. Pocung: Yen wis dadi layon/mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur. Sekar Madya utawa Sekar TengahanMacapat jenis iki kayadéné tembang Kidung kang asring dienggo rikala jaman Majapahit.1. Jurudemung2. Wirangrong3. BalabakSekar AgengSekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, yaiku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuna.Tabel SekarSupaya luwih gampang mbédakaké siji lan sijiné guru gatra, guru wilangan lan guru lagu saka tembang-tembang mau, bisa ditata jroning tabel kaya ing ngisor iki: Sekar
ugi (7/i)Iya Kiyageng ing Tarub (8/u)Wiwitané nenedha (7/a)Tan pedhot tumekèng siwi (8/i)Wayah buyut canggah warèngé kang tampa (12/a)DhandhanggulaÉling-éling pra kadang dèn éling (10/i)Uripira ing ndonya tan lama (10/a)Bebasan mung mampir ngombé (8/e)Cinecep nulya wangsul (7/u)Mring asalé sangkané nguni (9/i)Begja kang wus pana (7/a)Sangkan paranipun (6/u)Dedalan kang dèn ambah (8/a)Mrih rahayu
gèthèk sinanggga bajul(12/u)Kawan dasa kang njagèni (8/i)Ing ngajeng miwah ing pungkur (8/u)Sinangga ing
ywa kabanjur (10/u)Yèn uwis kawijil (6/i)Tan kena tinututan (7/a)Mulané dipun prayitna (8/a)Perkembangan macapat lan mangsa keemasanéSajarah perkembangan sastra jawa panjang dawa banget. Prof. Dr. R. M. Ng. Poerbatjaraka wis kasil gawé ikhtisar isi sing nyuguhaké pambabakan adhedhasar zaman pusaka-pusaka iku tinulis déning para apngriptané.Sastra Jawa KunaKarya sastrané yakuwi kakawin Ramayana, kakawin Bharata Yudha.Sastra Jawa PertengahanMiturut panemu para ahli sastra lan sastra jawa, bates wektu sing dipatrapaké tumrap sastra jawa kuna diwiwiti jawa purba nganti waara taun 1400. Kanggo
wiwit taun 1400-1700, déné sakwisé taun kasebut nganti saiki diarani sastra jawa anyar. Karya sastrané yaiku, Tantu pangelaran lan Kidung Sundayana.Sastra Jawa Zaman IslamJroning lembaran sastra jawa zaman Islam, ana telu pusaka sing judhulé migunakaké tembung Niti, sing maknané tuntunan. Yaiku Nitisewaka,Nitisruti lan Nitipraja. Katelu pusaka iku nadané padha, yakuwi isi tuntutan. Nitisewaka dianggit ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, yaiku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré yakuwi Pangeran Tumenggung Sujonopuro, sing miturut silsilah isih gantung siwuré R. Ng. Ranggawarsita.Sairing karo sumebaré ajaran Islam, sacara ora langsung, pengaruh kabudayan Islam agawé owah-owahan ing wangun puisi jawa. Saka kakawin sing mawa metrum India dadi kidung sing mawa metrum Jawa. Kalungguhan kakawin sing sadurungé minangka puisi resmi digantèkaké déning kidung. Nalika iku kidung dimanfaataké déning para intelektual Islam kanggo nyebaraké ajaran Islam ing pesisir lor ( Giri, Surabaya, Demak). Nanging, suwéning suwé kauripan kidung gèsèr uga saka Jawa menyang Bali, lan kalungguhané digantèkaké déning macapat kanthi gaya pesisiran lan
pindhah saka tlatah pesisir menyang pedalaman, yakuwi Mataram, kabudayan jawa ngalami pembangunan. Ing zaman Sultan Agung ana restrukturisasi kabudayan jawa. Kabudayan Jawa dikristalisasi lan dimantebaké, umpamané macapat dilestarèkaké lan dibakokaké strukturé, nanging uga dimodernaké, umpamané, kanthi pangowahan Kalèndher Jawa minangka asil rekayasa perpaduan taun Saka lan taun Hijriyah.Sastra jawa zaman Surakarta wiwitanZaman krajan Surakarta wiwitan, sastra Jawa ngalami zaman keagungan. Akèh banget asil sastra sing diciptakaké lan isiné uga manéka warna. Bab iki tuwuh saka pengayoman para raja sing pinuju mengku praja lan wektu semana Basa Jawa dipigunakaké minangka basa dinas pamaréntahan. Saliyané kuwi, para raja lan para satria punggawané mèlu nggubah pustaka. Bab iki minangka stimulan tumrap
lan liyané,minangka tokoh-tokoh pamaréntahan pinunjul lan mèlu ndhukung ngembangaké kasusatran Jawa saliyané para pujangga sing diwisuda. Sauntara sing bener-bener anggawa sastra jawa mlebu ing abad keemasan ing zaman kasebut yakuwi R. Ng. Yasadipura I, pujangga pisanan kraton Kasunanan Surakarta Adiningrat. R. Ng. Yasadipura II utawa R. T. Sastranegara minangka pujangga Kasunanan sing kaloro.Pesen jroning MacapatIng sajroning tembang macapat kakandhut angkah awujud pesen. I Made Purna mratélakaké yèn : “ manéka makna lan swasana sing dikandhut ing sajroning tembang macapat kanggo ngandaraké pesen utawa amanat. Kandhutan peswn sing kasusun jroning wangun tetalèn tembung mawa kaidah utawa pathokan sing baku “ Miturut Teeuw sing dikutip déning Laginem, miturut
dianggep minangka otonom lan komunikatif. Komunikatif nduwèni makna yèn karya sastra diwadhahi jroning model komunikasi. Jroning model komunikasi ana unsur komunikator (penyampai), ‘’message’’ (pesan), komunikan (penerima). Komponen-komponen iku kanthi fungsiné dhéwé-dhéwé bisa dianggo njlèntrèhaké manéka konsèp jroning macapat. Minangka sawijining pesen, macapat nduwèni ciri lan makna miturut angkah sing dikarepaké. Conto:1. Serat Wulangrèh Isi serat iki luwih ditujokaké marang para pemuda. Ing sajeroné ana pesen ngenani kawaskithan, kapekaan marang tandha-tandha, kajujuran lan kasabaran, rasa urmat lan sapanunggalané.2. Serat Tripama Isi pesen serat iki diandaraké liwat perlambang utawa penampilan tokoh pewayangan minangka tuladha utawa simbul. Ana telu tokoh sing dadi conto yaiku Bambang Sumantri utawa Patih Suwanda saka epos Arjuna Sastrabahu, Kumbakarna saka epos Ramayana lan Adipati Karna utawa Basukarna saka epos Mahabarata. Miturut katelu tuladha kasebut, isi pesené arupa tuladha sipat ksatria sing pantes dianut.3.Wirawiyata Isi pesen iki ditujokaké marang prajurit amarga nyangkut masalah ajaran keprajuritan. Bab sing kakandhut arupa janji prajurit, disiplin, kataatan, katakwaan, ora anngak lan ora sawenang-wenang.4. Serat Panitisastra Pokok-pokok ajaran utawa pesen sing ana jroning karya iku arupa adat istiadat, sopan santun, nilai karta lan derma, tenggang rasa, pendhidhikan anak minangka pendhukung nilai sosial wong tuwa lan sanak sedulur, kawruh kanggo ngandelaké katakwaan marang Gusti kang murbèng dumadi.5.Wulang Estri Isi pesen jroning serat iki ditujokaké marag para wanita sing bakal nglakoni urip bebrayan. Supaya kauripan rumah tanggané apik, sejahtera lair batin, isterikudu mangertèni aturan rumah tangga, ngerti watak utawa sipat bojo, teliti, lan ora olèh ndhisiki kekarepané bojo. Ajaran iki disimbulaké kanthi paraga Dewi Adaniggar saka Cina, Putri Raja Ternate, Dewi Citrawati lan lima driji tangan. Simbol-simbol iku mènèhi gambaran ngenani kegagalan kegagalan lan keberhasilan omah-omah.6.Candra Rini Isi pesen jroning serat iki arupa ajaran moral tumrap kaum wanita jroning urip omah-omah. Konsep ajaran sing awangun deskripsi sifat, watak, prilaku istri
Dumbasawala Serat Dumbasawala isi ajaran utawa pesen sing dikarepaké dadi tuladha déning warga kraton Surakarta wektu semana. Isi pesen iku utamané ing
skumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat dewasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarane emas lan kumambang. Ana kang nganggep yen Maskumambang iku tembange wong lanang, dene yen wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umume isine kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara.TuladhaGereng-gereng Gathotkaca sru anangisSambaté mlas arsaLuhnya marawayan miliGung tinamêng astaniraMijilMijil iku artine lair utawa metu. Ing jajaran tembang Macapat, Mijil umume diselehke ing ngarep. Saben pada, tembang iki ana enem gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :TuladhaMijil ing donya siniwi ratriKabeh durung katonAmung anjali soca ing
maknane godhong asem sing isih enom. Ing Macapat, sinom nduwe sipat kang isih enom. Kaya dene bocah cilik kang lagi ngerti ndonya.Tuladha§ Tuladha 1Ing pojok wetan sang suryaNyungging sinom dadi peniKagubet
sinawang mrananiTibane prana sarwa sulih prasaja§ Tuladha 2Amenangi jaman édanÉwuh aya ing
wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjané kang laliLuwih begja kang éling lawan waspadaSaka Serat Kalatidha anggitan Ki Ranggawarsita. KinanthiKinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong
awor kismaingkang iga-iga kêksi(Saka Serat Rama Kawi déning Kyai Yasadipura)Tuladha liyaPitik tulak
ing ngarsoSi Tukung ngadhangi margiAsmaradanaAsmaradana utawa Asmarandana iku sawijining jinis tembang macapat. Tembang Asmarandana umume kanggo wong sing lagi gandrung kapirangu. Yen dideleng wantah, Asmarandana dijupuk seka asmara kang artine tresna, lan dahana kang artine geni. Mula saka kuwi, Asmarandana isine wuyung lan samubarang kang magepokan karo tresna.TuladhaGegaraning wong akramiDudu bandha dudu rupaAmung ati pawitanéLuput
manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku DhandhanggulaDhandhanggula iku salah sijine tembang macapat kang isine 'pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka kuwi, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga nduwe isi kang legi kaya dene gula. Akeh pitutur kuna kang nganggo jenis iki.Ana uga kang nyoba othak-athik gathuk karo sawijining raja ing jaman Kadiri, Dhandhanggendhis. Seka othak-athik iki banjur kinira yen tembang iki digawe nalika jaman Kadhiri. Gendhis uga nduwe arti gula.TuladhaYogyanira kang para prajurit,lamun bisa sira anuladha,duk ing uni caritane,andelira sang prabu,Sasrabahu ing Maespati,aran patih Suwanda,lelabuhanipun,kang ginelung tri prakara,guna kaya purun ingkang den antepi,nuhoni trah utamaDurmaDurma iku salah sijine tembang macapat kang nduwe watak galak. Ana kalane uga Durma ngemu kahanan kang serem lan marai wedi. Durma klebu tembang kang wingit.TuladhaKae manungsa golek upa angkaraSesingidan mawuningGawa bandha
matiPangkurPangkur iku salah sijine tembang macapat kang nduwe watak munggah ndhuwur. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akeh maneka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyane.Pranata Praja Jawa KunaIng naskah-naskah kuna sing nganggo basa Kawi, pangkur iku salah sijine pranata paja ing jaman Jawa Kuna. Pangkur, tawan, lan tirip iku kalebu mangilala drawya haji kang ora entuk mlebu ing tlatah kang dadi sima. Dinuga dening para arkeolog, yen mangilala drawya haji iku pranata praja kang tinugasan ngurusi pajek.Istilah “Pangkur” uga tinemu ing bab-bab kang ora megepokan karo tembang, Tuladhane:Desa ing TumapelYen dideleng ing crita Ken Arok utawa Ken Angrok, ana desa kang dadi asale Ken Endok, yaiku desa Pangkur. Ing desa iki Ken Arok nglakoni jaman cilike.TumpengAna salah sijine tumpeng kang sinebut Tumpeng Pangkur. Tumpeng iki digawe yen ana jaka (wong lanang durung nikah) mati. Tumpeng kuwi banjur digawa menyang kuburan.TuladhaSekar Pangkur kang winarnalelabuhan kang kanggo wong auripala lan becik punikuprayoga kawruhanaadat waton puniku dipun kadulumiwa ingkang tatakramaden keesthi siyang ratriMegatruhMegatruh utawa Dudukwuluh iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonesia "rasa sakit hati karena rindu") .TuladhaTuladha iki dijupuk saka Babad Tanah Jawi anggitan Ki Yasadipura.sigra milir kang gèthèk sinangga bajulkawan dasa kang njagèniing ngarsa miwah ing pungkurtanapi ing kanan kéringkang gèthèk lampahnya
Gravenhage: Nijhoff. ISBN 90-247-6167-x, (Kaca 314-315).PucungPucung (ana kalane tinulis pocung) iku tembang macapat kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.Ananging Pucung uga nduwe watak liya. Pucung iku jenenge wiji woh-wohan. Wanda cung uga marai gawe rasa seger kang ngelingake marang perkara kang lucu kaya dene isih jaman dikuncung. Tembang iki asring dienggo tembang-tembang kang uga lucu, kayata parikan utawa bedhekan.TuladhaNgelmu iku kelakone kanthi lakuLekase lawan kasTegese kas nyantosanisetya budya pangekesing dur angkara JurudemungJurudemung iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prenèsan lan biyasané dienggo tembang wangsalan utawa sing rada érotis.Tuladha iki dijupuk saka Serat Pranacitrani ajeng mring gandhok wétanwus panggih lan Rara Mendutalon wijilé kang wuwushèh Mendut pamintaniraadhedha
Inleiding tot het modern Javaans. ’s-Gravenhage: Nijhoff. ISBN 90-247-6167-x, (Kaca 313).WirangrongWirangrong iku kalebu tembang sekar madya. Wateké mrabu lan mrabawa. Tembang iki biyasa dienggo nembangaké prakara-prakara sing gagah.TuladhaTuladha iki dijupuk saka Serat Wulang Rèh anggitan dalem Ingkang
ugisanadyan mung sakecapyèn tan pantes prenahiraSumberJohannes Jacobus Ras, 1982, Inleiding tot het modern Javaans. ’s-Gravenhage: Nijhoff. ISBN 90-247-6167-x, (Kaca 314).BalabakBalabak iku kalebu tembang sekar madya. Wateké sakepénaké lan parikena.TuladhaTuladha iki dijupuk saka Serat Jaka Lodhang anggitan Ki
empong lera-leresopo ngguyu ndelikkakesir sir pong dhele gosongsir sir pong dhele gosong
payung, ngrembuyung kaya lembayungsira badhe jamur apa?Pitik TukungAku duwe pitik, pitik
srek gung Padhang Rembulan Ayo ayo dha dolanan ing plataranPadang rembulan padange kaya rinaPadang gumilang sing dolan ora anaBocah dolan bocah dolan dha reneaAyo para kanca ayo padha suka-sukaDolanan jogetan tetembangan ing plataran Kupu
sing tengah bakal omah ku…… munggah guwo mudun ……Metik kembang soko dicaoske kanjeng romoMaju kowe tatu
maneh rupane ting celonehKuwi buron opo tak sengguh buron kang anehLawong kowe sing marah-marahiLawong kowe we we we sing marah-marahiRupamu kok ngono hi… hi… aku wediAyo konco podo baliGalo kae galo
putra bade sinau_sibu** Esuk-esuk srengengene lagi metu_ sibuNyuwun pengestu kang putra bade sinau_sibuAwan-awan srengengene eneng tengah_simbahBungah-bungah kang wayah mulih sekolah_simbah** Awan-awan srengengene eneng tengah_simbahBungah-bungah kang wayah mulih sekolah_simbahSore –sore sianu ono ing sabak_bapakBiblak sodo wis gemletak njroneng
besuk dadi dokterbocah bodho bocah bodho besuk kaya keboKate DipanahTe kate
penekna blimbing kuwiLunyu lunyu yo peneken kanggo mbasuh dodo tirododo tiro kumitir bedah ing pinggirDondomana j'rumatana kanggo seba mengko soremumpung padang rembulane, mumpung jembar kalangane.yo surako surak hiyo.
angisin-isini mbok yo ojo ngetok,ono kandhang wae enak-enak ngorok,ora nyambut gawementhok, menthok ...mung
nreyuhake ba-reng lan kentrung ke-tipung suling, sigrak kendhanganeGeguritan(Puisi Jawa Gagrag Anyar)Geguritan yaiku iketaning basa kang memper syair. Mula, ana sing ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung ‘geguritan’ asale saka tembung ‘gurita. Tembung ‘gurita’ owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Tembung ‘gerita’ linggane ‘gita’, tegese ‘tembang utawa syair’. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudake wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujud dhapukane. Adhedhasar dhapukaning ukara
Pangajab Atimu kang wingit mara selehna ing dhadhaku,atimu kang wengis mara tumpangna ing tanganku.Priya kang tansah ngulandara mara nyedhaka,ing tanganku tumetes anyesing banyu sih sutresna.Angin bengi angining pangayoman,mara nyedhaka ing samubarang tumandukmu.Priya kang tansah ngulandara,ing kene ana halte pungkasan. (Napsiah
Wengi nganti adoh parane kasepen nggilet donya,dikembangi sunare rembulan tanggal tuwa,dumelung nglangut asu mbaung,
ing tawangcumlorot sliweran nalika alihankumleyang mencok ing socamu asihkucahyane gumebyar sunare gilar-gilaring telenge atimu sliramu tansah dakantulintang-lintang alihancumlorot telu ana pundhakkukawitan lintang abang lintang
sapada (gita sadgatra) Tresnaku marang Dasih Sanadyan kaya ngapa kerut samiranakabuncang ing pangumbarasemine pucuk-pucuk mlathitansah dakanti awan bengikanthi donga panyuwunmarang rama ibu lan Gusti (Trilaksita, Djaja Baja. XIX No. 42:24) 6.
dhadhamu,pinangka wedaling tresna,urip rak mung sak mampir ngombe,ana janji-janji sing durung tinebus bali,putihing mlathi lan
sapada (gita hastha gatra) Ing Sihing Gusti Mitra aja uwas atimu,nadyan neng tepining jurang,weteng-wetyeng sing muntir ora dipikir,ati ngedhap ngelingi urip
badhege jaman edan,sokna atimu mitra!ing sihing Gustiing sihing Gusti (Soejono, Djaja Baja. XIX No. 27, 1965:24) 8. Syair sangang gatra sapada (gita nawa gatra) Jakathole Aku iki pangumbara saka sabrang kidul,ing Madura ngupaya lurung agung,tumuju marang jangka sejarah,klawan
mripat,Apa dene kang tan kasat mata,Kabeh tumindak miturut sipat,Garis angger-anggering jagad raya.Wit
ngunguning atiAna sawijining paragatemene aku ora nate kandhauga ora nulak sihing sapadha-padhananging ya gene ora kuwawa nampaIsining ati kawedharake marang aku sawijiapa aku ora andarbenirasa nyawijiaku ora ngerti . . . .Apa dadinekanyatan ora marengakelan aku tansah percayayen kuwi mung sawenehing cobaUrip
LiyaneParibasan; Bebasan, SalokaParibasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake.Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake puponAndaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal kalah prakaraneAndaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilangAwak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor bebudeneAbag-abang lambe = guneme mung lamisAdol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bageanAkadang saksi = wong prakaran akeh
dheweAngin silem ing warih = tumindak ala kanthi sesidhemanAngon kosok = ngreti ulah kridhaning wong
krunguAdhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-oleheAji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget)Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sidaAna gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.Anggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi.Angon mangsa = golek wektu kang prayoga kanggo tumindak.Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolongArep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasaneAsu belang kalung wang = wong asor nanging sugihAsu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur
oncong = wong duwe niyat ala oleh dalanAna catur mungkur = ora seneng nyampuri urusaning liyanAnak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anakeArep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni rekasaneAdigang, adigung, adiguna = seneng ngendelake kekuwatane, panguwasae, lan kepinteraneAncik-ancik pucuking eri = tansah was sumelangAsu marani gebug = njarag bebayaAsu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangatiBaladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe panguwasa)Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake paseduluraneBapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawabWangsalan Wangsalan yaiku unen-unen kang ngemu teges badhean, kaya dene cangkriman utawa tebakan. Tembung ‘wangsalan’ nunggal teges karo ‘wangsulan’. Ing sajroning wangsalan ngemu unen-unen, lan unen-unen iku mbutuhake wangsulan minangka batangane.Wangsalan ana kang kaprah lan tinemu ing paguneman padinan lan mengku karep tartemtu, tur saben wong ngerti karepe. Yen ana wong muni: ‘Eh, bocah cilik mono aja ngroko cendhak’, sing diajak guneman ngerti, karepe ‘aja neges-neges’, rokok cendhak iku tegesan. Ana wong martamu, sing duwe omah mbagekake karo celathu: ‘E, njanur gunung temen!’, karepe ‘kadingaren’. “Janur gunung” bedhekane “janur aren”. Ana bocah ngaku-aku duweking liyan, banjur disendhu: ‘E, aja ngedom kreteg!’. “Dom kreteg’ iku ‘paku’.Wangsalan uga akeh tinemu ing kasusastran, lumrahe rinakit ing basa pinathok tur rinengga. Ana uga kang sinawung ing tembang Macapat. Ing seni karawitan sok kanggo umpak-umpak ing gendhing. Tuladhane: 1. Wangsalan padinanIsih enom kok njangan gori. (jangan gori = gudheg)Ditakoni
Balung janur, nyata sira mangka usada. (sada)Balung klapa, ethok-ethok ora priksa. (bathok)Balung ula, dakgagas gawe rekasa. (gragasan) 3. Wangsalan kang dumadi saka rong ukara utawa rong gatra. Gatra kapisan minangka wangsalan (cangkriman), ukara kapindho minangka bedhekane utawa wangsulane.Tuladha:Gentha dara, ari Senen basa kuna. (sawangan; Soma)Sawangane, narima asrah ing jiwa.
mrih antuk sihing bandara. 4. Wangsalan sinawung ing tembang SinomJamang wakul Kamandaka,kawengku ing jinem wangi,kayu malang
trus ingkang sabda narendra”. (Mangkunagara IV, Serat Candrarini)Ukara “miyarsakna trus ingkang sabda narendra” lumrah kasebut sengkalan. Ukara iku ngemu teges angkaning taun Jawa, yaiku taun 1792. Unen-unen kang awujud ukara lan ngemu teges angkaning taun diarani sengkalan. Yen nglacak bab pangerten lan sejarahe istilah sengkalan ing wektu iki wis ora cundhuk. Nanging wis dadi pangerten mangkono. Angkaning taun kang awujud racikaning ukara lan ngemu teges angkaning taun sinebut sengkalan. Bibit kawit anane sengkalan nalika wong migunakake petungan taun Saka, kang wiwite taun 78 Masehi. Sawise taun Saka jumedhul petungan anyar, ana kang ngarani taun Jawa. Mula tembung sengkalan sakawit ateges wektu Saka, karepe Taun Saka. Tembung ‘saka kala’ dadi ‘sengkalan’.Sabanjure ora mung taun Jawa kang padha dipigunakake ing urip bebrayan. Kajaba taun Jawa uga ana taun Masehi. Taun Jawa alandhesan ubenge rembulan, mula banjur ana sengkalan kang senebut Candrasangkala. Taun Masehi alandhesan ubenge srengenge, mula banjur tuwuh sengkalan kang sinebut Suryasangkala. Awit ajuning karya seni, luwih-luwih seni lukis, sengkalan diwujudake lukisan, gegambaran, utawa pepethan.Lukisan, gambaranm utawa pepethan iku kena karacik dadi unen-unen kang awujud ukara lan kena diothak-athik tegese salaras karo ancas tujuane, sarta mengku karep angkaning taun. Sengkalan kang mangkono iku diarani sangkala petha. Sarehne panyurasane ora gampang, kudu memet anggone mikir, mula banjur karan sengkalan memet.Sengkalan kang awujud ukara lan lamba diarani sengkalan lamba. Sengkalan lamba lumrahe tinemu ing layang-layang, kadhangkala kamot ing yayasan minangka pengetan. Sengkalan memet kamot ing yayasan.Nyurasa angkaning taun ora gampang. Paugeran kang maton kena diarani ora ana. Mung wae adhedhasar tata cara lan adapt sastra kang wis digarap dening para sastrawan lan pujangga, banjur tuwuh uga anane paugerankang kena kanggo ancer-ancer nyurasa teges lan kareping tembung. Yen arep negesi angkaning taun kudu ngerti ajining tembung. Ajining tembung ing sengkalan diarani ‘watek’, kalanture dadi ‘watak’. Tembung watek sakawit asal saka Jawa kuna, tegese ‘golongan’. Wis salah kaprah tembung ‘watak’ nunggal surasa karo tembung ‘watak’ kang lumrah dianggo sadina-dina. Umpamane watak wong, wataking bocah. Nanging ing sengkalan becik kasurasa sarana tegese ‘ajining angka’, kapirid saka surasaning tembung.Para ahli sastra lan kabudayan Jawa ana kang wis ngracik layang kang
Bratakesawa, weton Bale Pustaka 1952.Sanepa Sanepa yaiku unen-unen kang ajeg panganggone ngemu surasa tetandhinga lan duwe teges mbangetake kanthi nyurasa teges kosok baline. Sanepa: “tatune arang kranjang” karepe tatu iku kaya bolonganing kranjang. Mangka bolonganing kranjang iku yen dideleng, sing bolong lan sing ora bolong akeh bolongane. Unen-unen iku nyanepani: ‘tatu sing kerep
Purwakanthi Purwakanthi memper tegese karo sajak utawa rima. Sabenere, jinis lan jenenging purwakanthi uga ora akeh, yaiku: purwakanthi guru swara, manawa kang runtut swarane (lumrahe swara aksara menga/vokal); purwakanthi guru sastra, manawa kang runtut aksarane; purwakanthi guru basa lan purwakanthi lumaksita. Utawa isih akeh istilah liya kanggo tetenger araning purwakanthi: 1.
ya judheg ya buneg (swara eg)ya bungah ya susah (swara ah)wong wedok kecenthok-centhok (swara ok)3. Purwakanthi guru
gen)4. Purwakanthi lumaksitaUrip iki ora angel, angele sok ginawe dhewe, dheweke tan ngrasa bisa, bisane mung nyadhong dhawuh, dhawuhe Kang Murba Amasesa.Ngelmu iku luwih pangaji, ajine datanpa tandhing,tandhingna bandha lan arta, arta iku gampang sirna, sirnane tan petung wektu, wektune ilang saben mangsa,mangsa iku gunakna ngupadi ngelmu.5. Kajaba iku uga bisa migunakake istilah: purwakanthi purwawanda, purwakanthi madyawanda,
tembung ‘pari’. Ing basa Melayu ana rumpakan kanga ran ‘pantun’. Racikan lan paugerane memper utawa meh padha karo rumpakan kang kasebut ‘pantun’. Ing rumpakan pantun ana gatra sampiran, yaiku gatra kapisan lan kapindho. Isi kandhutaning rumpakan tinemu ing gatra katelu lan kapapat. Rumpakan kang diarani Parikan ngemu paugeran kaya Pantun ing basa Melayu. Kanthi ringkes, parikan iku ngemu paugeran:a. parikan sapada kadaden saka patang gatrab. purwakanthine a b a bc. gatra kapisan lan kapindho
teges memper. Tetandhingan iku lumereg marang ‘kaendahan’. Kang dicandra bab becike lan mengku karep ‘ngalem kaendahane’. Tuladha:Alise nanggal sepisan.Athi-athine ngudhup turi.Bangkekane nawon kemit.bathuke nyela cendhani.Drijine mucuk eri.Dedege ngringin sungsang. Cangkriman Cangkriman yaiku unen-unen kang rinacik ing tembung kang tumata, surasa utawa isine ngemu teges kang dudu dibadhe. Cangkriman uga kasebut ‘badhean’ utawa ‘bedhekan’. Ing sawatara panggonan sok kasebut ‘capean’. Racikaning cangkriman ana kang dhapur ukara lumrah, ana kang sinawung ing tembang. Wujud lan dhapukaning cangkriman kabedakake:a. cangkriman kang dhapur rerakitaning tembung wancahan.b. Cangkriman kang dhapur rakitaning ukara kang ngemu surasa irib-iriban utawa pepindhan.c. Cangkriman kang surasa blenderan utawa teges plesetan.Tuladhane:Wiwawite
kemucing, sulakSawah rong kedhok galengane mung sithok = godhong gedhangSega sakepel dirubungi tinggi = salakAna titah, duwe gulu tanpa sirah. Duwe silit nanging ora tau bebuwang. Sapa kuwi? (gendul)Ana kewan mapane ing alas. Saben wong mesthi wedi. Bareng digendhong dening manungsa, kewan iku ora medeni maneh, lan ora duwe upas, ora nyakot manungsa. Apa arane kewan iku?IsbatIsbat yaiku unen-unen kang ajeg panganggone lan mawa surasa tartamtu. Isbat awujud racikaning tembung kang ndhapuk ukara, ngemu
tegese lumereg marang filsafat? [mbokmenawa luwih trep 'falsafah'] lan pasemon. Lumrahe dianggo istilah, konsep, utawa kredho ing ngelmu tasawuf, makripat, filsafat/falsafah kejawen, utawa idheologi ‘sangkan paran’. Tuladha:golek banyu apepikulan warihGolek geni adedamar.Kodhok ngemuli lenge.Nggoleki galihing kangkung.Nggoleki isining bumbung wungwang.Nggoleki susuhing angin.Nggoleki tapaking kuntul nglayang.Nggoleki wekasaning langit.Isih ana maneh ewone kasusastran jawa sing bisa diwaos ing buku Ngengrengan Kasusastran Jawa, kang dianggit dening: S. Padmosoekotjo, Penerbit Hien Hoo Sing, Djogdja, 1955.
Uger lugu, Denta mrih pralebdeng kalbu, Yen Kabul kabuki, Ing drajad kajating urip, Kaya kang wus winahya
Menawi panjenengan lali dina pasaran wuku watak lan sapanunggalane, ing kene ana kang bisa nggoleki kanti cepet. klik PENENTUAN HARI
Cangkruk , Gresik , Sosial , Warung kopi
Tags: Budaya, Cangkruk, Gresik, Islam, Nggersik, Religius, Warung kopi
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: GUGURNYA GATOT KACA
sing cilik kepleset, sing anggak tunggak, sing wedi mati, sing nekat mbrekat, sing jirih ketindih, sing ngawur makmur, sing ngati-ngati ngrintih, sing ngedan keduman, sing waras ngragas, wong tani ditaleni, sing goroh ura-ura.
Pedagang adol barang e soyo laris, bandane soyo ludes, akeh wong mati kaliren ono sing
Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Batan, Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
waru ning atimu nganti kapan abot iku ora mok dukung mung dadi konco mesra mergo
Jual wayang kulit tokoh Begawan Ciptoning Mintaraga, wujud Arjuna ketika bertapa di goa Witaraga. Tokoh wayang kulit
TimuranSaliyan? iki sawen?h sastra diarani basa kulawarga darb?n? ana panutur gedh? Saliyan? dip?rang keturunan luwih
Kalinyamat faire mertapa awewuda wonten ing redi Danaraja, kang minangka tapih
remanipun Kaore (méditer montagne Danaraja
iki kanthi cara menehi tandha (X) ing aksara a, b, c, utawa d kang paling bener!
1. Tembang Pangkur dhuwur iku ana … pada.
2. Tembang Pangkur sapada ana … gatra.
lali marang Gusti Allah, Allah iku siji le dadi kudu di nomer
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki Kidul-w?tan, Indon?sia sing W?tan. basa wa?, Lawas? basa basa pamar?ntahan, Basa sapa tau if stars of list iki Depth cacahing d?ning link wiki (Pamulangan cacahing resmi 14 PGRI Agustus Tengah ...
Sing tekok Lor mengidul..... Tumplek blek koyok beras diuteri...
Ngelompok ketemu nang "embong bunder" = (Bunderan Waru)
Nyalip tekok kiwo ora gelem ngebel...
Opo maneh sing sepeda'e anyar....
Nge'ber sepeda'e sak banter-bantere....
Tepak ketambahan teko'e dayoh....
Sing nduwe ban wesi ndase mung siji...
Liwat RSI mlaku'ne athek kurang gizi.... (
Koyok jabret mari oleh sautan dompet.....
pm	akibate wong kedonyan nyolong gas lapindo Brantas isok ngetokno gas nek koyok ngene kudu mbalekno asale nek gak tak dongakno uripe sengsoro sak lawase>aq wong cilik dongane mesti
Sambèng • Sendhang • Sanakulon • Tinapan • Todhanan • Wukirsari
_Todhanan,_Blora&oldid=1103528"	Kategori: Todanan, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 22 Oktober 2016.
bujang babo kabuyutan. Allah rewang-rewangana aku, katekana sasedyaku, katurutana sakarepku. Umat lanang umat wadon, andhedulu
ngono a cah enom kudune nguri nguri bosone dewe. Nggo konco liyane sing rumongso wongpati pesenku mbok ojo isin nggunakno dialek pati.
Nggo Catetan : Wis 12 tahun aku ninggalno pati, bareng moco tulisan iki kok
Kang,!! dadi kelingan maneh jaman esih urip nang tlatah Pati (Tluwuk Wedarijaksa).
Meskipun mulai 1998 – 2003 urip nang Semarang, trus mulai 2003 nganti saiki urip nag Tenggarong Kaltim, tapi semangat Pati Bumi Mina Tani tetep ora luntur mugo nganti akhir jaman.
February 5, 2009 at 3:32 am
Reply	Oh iyo, kulo kagungan tambahan kosakata khas pati:
March 21, 2009 at 6:09 pm
Reply	ga nyongko cah, jebulane ana sing iso kanggo tombo kangen muleh pati…he…Sa
May 2, 2009 at 5:26 am
Reply	mak nyus tenan bareng dungngu omongane wong pati, koyo muleh ndeso, soale aku wis
ana akeh tukang nggawe payung. Apa saiki isih ana? Contone – Lik Darma, omahe
asal ojo di sarungi ninjane ndak burn out ngeri barange !
August 25, 2010 at 14:58	wah ketokke akeh kok sing ngene iki, tur ora mesthi
(Dilih saka Kecamatan Matesih, Karanganyar)
[[Kategori:kacamatan ing {{{propinsi}}}]] {{{jeneng dati2}}}]]
[[Kategori:Matesih, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Matesih iku kacamatan ing kabupatèn Karanganyar, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kacamatan iki dadi misuwur amarga ing tlatah kasebut ana pasaréyan Astana Giribangun minangka pasaréyan garwa mantan presidhèn kaloro RI, Tien Soeharto lan tilas Presidhèn Indonésia Soeharto.
Kabupatèn KaranganyarKabupatèn KaranganyarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.28, 15 Maret 2016.
ingkang salèh sanget lan ibunipun Agustinus, salah satunggiling Bapa Gréja paling misuwur.[1][2] Monika miyos ing Tagaste, Afrika Lèr, lan palakrami kaliyan Patrisius.[1] Patrisius lan ibunipun, inggih punika marasepuhipun Monika, punika tiyang ingkang kasar lan gampil nepsu.[1] Monika kanthi sabar nyembayangaken garwa lan marasepuhipun supados ngéwahi prilakunipun lan dados tiyang-tiyang Kristen ingkang taat.[1] Puniku lumampah salebetipun jangka wekdal ingkang cekap lami sadèrèngipun donganipun Monika kasembadan.[1]
Nalika garwanipun sampun ngéwahi gesangipun, sapuniki gentosan salah satunggil putranipun, Agustinus, ingkang perlu nglampahi éwah-éwahan.[1] Agustinus leresipun sampun dados Kristen, nanging nglampahi gesang ingkang boten selaras kaliyan iman Kristen, kalebet ugi kagungan putra/putri tanpa palakrami.[3] Sasampunipun puniku, Agustinus nilar dhaérah asalipun lan lelana dhumateng Italia.[3] Monika sembayang teras kanggé Agustinus salaminipun 17 taun dumugi pungkasanipun Agustinus purun ngéwahi gesangipun.[2] Agustinus salajengipun dados satunggiling téolog lan santo ingkang paling dipuntepangi salebetipun sajarah gréja.[2]
Yayasan Cipta Loka Caraka. Hal. 228-230.
sungkem..sugeng riyadi pak buk, sedoyo lepat kulo nyuwun pangapunten.Yo sak baline podo2, aku wong tuwo ugo akeh salahe, mugo2 dosamu lan dosaku di lebur dino bakdo iki.
» [FOTO] BURUNG CUCAK HIJAU Gambar Aneka Burung Cucak Ijo
Posted by p.wijayanto in Sosial Ekonomi, Umum.	2 Comments
Nalika aku isi bocah, diajari dening wong tuwaku, ngucapke “Sugeng enjing”, “Sugeng siang”, “Sugeng ndalu”. Nanging nalika aku wis dadi “lungsuran bocah”, asring aku krungu saka radio, penyiar ngucap, “Wilujeng enjing”, saya suwe saya kerep krungu pangucap utawa maca tulisan
ora Jawa donya, basa Melayu-Polinesia resmi Asia. nulis sing even To probably used iki ? wiki) editor lan para Dh?w?k? Wikipedia Inkubator 2011...
b?daJong propinsi golongan dh?w?k? ditlit?ni, lan sing Manawa sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel
Niepołomice iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki taun 2006 nduwé padunung 8537 jiwa.
gg. ababil.. lamongan, kode pos: 62213
gg. agung.. lamongan, kode pos: 62217
jln.ahmad dahlan, k.h no.ganjil 1-43.. lamongan, kode pos: 62217
no.ganjil 45 dst.. lamongan, kode pos: 62211
no.genap 2-38..... lamongan, kode pos: 62217
no.genap 40 dst......... lamongan, kode pos: 62218
jln.ahmad yani, jendral no.ganjil 1-19.......... lamongan, kode pos: 62215
no.ganjil 21-65.......... lamongan, kode pos: 62214
no.ganjil 67 dst......... lamongan, kode pos: 62211
no.genap 2-16.......... lamongan, kode pos: 62215
no.genap 18-38.......... lamongan, kode pos: 62214
no.genap 40 dst......... lamongan, kode pos: 62211
jln.amin,kyai.................. lamongan, kode pos: 62213
genap................. lamongan, kode pos: 62218
gg. anggur..................... lamongan, kode pos: 62215
gg. anjasmoro.................. lamongan, kode pos: 62217
gg. apel....................... lamongan, kode pos: 62215
gg. argopuro................... lamongan, kode pos: 62217
gg. arjuno..................... lamongan, kode pos: 62217
gg. bandung i-vii.............. lamongan, kode pos: 62216
gg. banjarmendalan i-iv........ lamongan, kode pos: 62212
jln.basuki rahmad, jendral no.ganjil 1-3.......... lamongan, kode pos: 62217
no.ganjil 5-9.......... lamongan, kode pos: 62214
no.ganjil 11 dst........ lamongan, kode pos: 62216
no.genap 2-20......... lamongan, kode pos: 62214
no.genap 22-28......... lamongan, kode pos: 62216
no.genap 30-104........ lamongan, kode pos: 62215
no.genap 106-134........ lamongan, kode pos: 62216
no.genap 136 dst........ lamongan, kode pos: 62215
gg. bromo...................... lamongan, kode pos: 62217
gg. cendrawasih i-ii........... lamongan, kode pos: 62213
gg. cikampek................... lamongan, kode pos: 62214
gg. ciliwung................... lamongan, kode pos: 62214
gg. cimanuk.................... lamongan, kode pos: 62214
gg. citarum.................... lamongan, kode pos: 62214
jln.cokroaminoto, hos.......... lamongan, kode pos: 62215
gg. dapur i-ii................. lamongan, kode pos: 62213
gg. duku....................... lamongan, kode pos: 62215
jln.duryat, kbp no.ganjil................ lamongan, kode pos: 62211
no.genap 2-36.......... lamongan, kode pos: 62217
no.genap 38 dst......... lamongan, kode pos: 62211
gg. garuda i-ii................ lamongan, kode pos: 62213
gg. gelatik i-ii............... lamongan, kode pos: 62213
gg. guntur..................... lamongan, kode pos: 62217
jln.hasyim asyari,k.h.......... lamongan, kode pos: 62214
gg. jetis i-iv................. lamongan, kode pos: 62211
gg. kali gunting............... lamongan, kode pos: 62214
gg. kali lamong................ lamongan, kode pos: 62214
gg. kali musi.................. lamongan, kode pos: 62214
gg. kali sari.................. lamongan, kode pos: 62214
gg. kali wungu................. lamongan, kode pos: 62214
gg. kaswari.................... lamongan, kode pos: 62213
gg. kauman i-iv................ lamongan, kode pos: 62214
gg. kawi....................... lamongan, kode pos: 62217
gg. kecapi..................... lamongan, kode pos: 62215
gg. kelud...................... lamongan, kode pos: 62217
jln.khoirul huda............... lamongan, kode pos: 62213
jln.kihajar dewantoro.......... lamongan, kode pos: 62215
jln.kinameng................... lamongan, kode pos: 62213
gg. kinco...................... lamongan, kode pos: 62215
jln.kusuma bangsa.............. lamongan, kode pos: 62214
jln.lamongrejo, no.ganjil 1............. lamongan, kode pos: 62217
no.ganjil 3-39.......... lamongan, kode pos: 62211
no.ganjil 41 dst......... lamongan, kode pos: 62213
no.genap 2-20.......... lamongan, kode pos: 62217
no.genap 22-66.......... lamongan, kode pos: 62211
genap 70 dst......... lamongan, kode pos: 62213
gg. lawu....................... lamongan, kode pos: 62217
jln.madedadi i-xiii............ lamongan, kode pos: 62251
jln.madekidul i-xxiii.......... lamongan, kode pos: 62251
jln.mademulyo i-xvi............ lamongan, kode pos: 62251
gg. malabar.................... lamongan, kode pos: 62217
gg. manggis.................... lamongan, kode pos: 62215
gg. mawar...................... lamongan, kode pos: 62218
gg. melaten.................... lamongan, kode pos: 62211
gg. merapi..................... lamongan, kode pos: 62217
gg. merbei..................... lamongan, kode pos: 62215
jln.merpati.................... lamongan, kode pos: 62213
gg. mundu...................... lamongan, kode pos: 62215
gg. nanas...................... lamongan, kode pos: 62215
gg. pagerwojo i-ii............. lamongan, kode pos: 62216
jln.pahlawan................... lamongan, kode pos: 62214
jln.pembangunan................ lamongan, kode pos: 62213
no.ganjil 1-51......... lamongan, kode pos: 62211
no.ganjil 53-141........ lamongan, kode pos: 62218
no.ganjil 143 dst........ lamongan, kode pos: 62217
no.genap 2-62......... lamongan, kode pos: 62211
no.genap 64-116........ lamongan, kode pos: 62218
no.genap 118 dst........ lamongan, kode pos: 62217
no.genap 2-32.......... lamongan, kode pos: 62212
no.genap 34-58.......... lamongan, kode pos: 62211
no.genap 60-78.......... lamongan, kode pos: 62218
no.ganjil 57-135........ lamongan, kode pos: 62213
no.ganjil 137 dst........ lamongan, kode pos: 62214
no.genap 2-48......... lamongan, kode pos: 62214
no.genap 50-74......... lamongan, kode pos: 62211
no.genap 76 dst........ lamongan, kode pos: 62212
gg. wilis...................... lamongan, kode
Sri Sultan Hamengkubuwana VI utawi Radèn Mas Mustaja (miyos ing Yogyakarta, 10 Agustus 1821 – séda ing Yogyakarta, 20 Juli 1877 kanthi yuswa 55 taun) inggih punika ratu ingkang kaping enem wonten ing Kasultanan Ngayogyakarta. Panjenenganipun jumeneng nata antawis taun 1855-1877.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamengkubuwana_VI&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 28 Oktober 2016.
Ing.	BERČÍK	Michal	12.4.2012	352	mjr. Ing.
sisihJong Kutha pakumpulan mbiy?n Kawi Austron?sia Alamat propinsi Kaledonia part?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 25 Juni 2013.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PESUGIHAN BUTO IJO
Para Rasul 161Rasul Paulus uga teka nang kuta Dèrbé lan Listra. Nang kono ènèng sedulur Kristen sing jenengé Timotius. Ibuné Timotius kuwi wong Kristen sangka bangsa Ju, nanging bapaké wong Grik. 2Kabèh sedulur Kristen nang kuta Listra lan Ikonium pada ngerti nèk Timotius kuwi wong apik. 3Rasul Paulus kepéngin ngejèk Timotius mèlu dèkné. Lan jalaran kabèh wong Ju ngerti nèk bapaké Timotius kuwi wong Grik lan Timotius ora sunat, mulané dèkné terus nglakoni sunat. 4Nang saben kuta sing ditekani, rasul Paulus ngomongké bab putusan-putusan sing wis ditetepké karo para rasul lan para pinituwa nang Yérusalèm lan nyuwun marang sedulur-sedulur, supaya pada netepi putusan-putusan kuwi. 5Mengkono kuwi rasul Paulus ngantepké pengandelé sedulur-sedulur nang
metu terus takon: “Bapak-bapak, apa sing kudu tak lakoni supaya bisa nampa keslametan?” 31Rasul Paulus lan Silas semaur: “Pretyayaa marang Gusti Yésus lan kowé sak brayatmu bakal nampa keslametan!” 32Rasul Paulus lan Silas terus ndunung-ndunungké bab pituturé Gusti Allah marang sing jaga setrapan mau sak brayaté. 33Ing wengi kuwi waé rasul Paulus lan Silas diejèk nang omahé lan tatu-tatuné rasul Paulus lan Silas terus diresiki lan dirumati. Sakwisé kuwi
jan bungah tenan saiki bisa pretyaya marang Gusti Allah. 35Ing ésuké para penggedéné negara Rum ngongkon sekaut
Silas metu sangka setrapan lan nyuwun marang wong loro mau supaya lunga sangka kuta kono. 40Rasul Paulus lan Silas terus marani omahé Lidia. Nang kono pada ketemu karo sedulur-sedulur liyané. Sakwisé mulangi lan
“Dhung…!! Dhung….!! Dhuuungggg…!!!” keprungu swara bendhe saka kantor guru. Dani sing arep entuk giliran maju nggarap PR matematika neng ngarep kelas dadi bungah, lega, kaya tinubruk macan luput. Dheweke wis kawit mau kuwatir didukani bu guru, merga durung nggarap PR. Apa maneh sing pas tiba gilirane mengko kuwi jian angel tenan! Wis dicoba bola-bali nanging tansah buntu. Kebeneran iki sadurunge tiba gilirane wis kedhisikan swara bendhe saka kantor guru. Beja tenan rasane! Amarga kanthi keprungune swara bendhe kuwi mau ateges jam wulangan matematika dina iki wis entek. Wektune bocah-bocah kudu metu kanggo ngaso ngedhemke pikir. Jam sabanjure sawise padha ngaso mengko genti wulangan sejarah. Para siswa isih kelingan, wulangan
wis tekan bumi Terik, babad alas lan ngicipi woh maja sing rasane pait.
Para siswa padha seneng yen diwulang sejarah, amarga bu guru sing nerangake karo crita, dadi kaya-kaya bocah-bocah melu menangi jaman sing wis kawuri. Bocah-bocah sing ngrungokake nganti padha ndomblong. Nanging kocapa bocah-bocah yen diwulang matematika kaya wektu iki, akeh sing padha ora mudheng, kejaba bocah siji loro sing pancen pinter lan gathekan. Bu guru sing nerangake ndadak bolan-baleni, bocah-bocah lagi padha mudheng. Luwih-luwih yen ana PR sing kudu digarap giliran siji mbaka siji maju neng ngarep kelas ngene iki, kaya-kaya yen bisa lumakune wektu arep dicepetake supaya ndang keprungu swara bendhe pratandha wektune ngaso utawa ganti wulangan, supaya ndang bebas saka kewajiban maju nggarap PR neng ngarep kelas. Amarga yen nganti ora bias, rasane isin banget, dideg neng ngarep kelas nganti enteke jam wulangan, ditonton kanca-kancane.
“Putra-putra, cukup semene dhisik wulangan matematika. Saiki ngaso dhisik. Ing wulangan matematika dina candhake ditutugake anggone maju nggarap PR. Gilirane tekan Dani sing kudu maju dhisik dhewe. Yo, saiki padha metu ngaso, dolanan neng latar, apa padha jajan neng kantin kana! Aja ana sing neng njero kelas!” ngendikane bu guru.
Bu guru banjur tata-tata, lan banjur metu nuju kantor guru. Bocah-bocah sawise nyimpen buku-bukune menyang jero laci iya banjur padha metu saka kelas. Ana sing banjur dolanan karo kelompoke, ana sing banjur lungguhan gegerombolan ing teras utawa ing ngisor uwit waru. Jagongan crita maneka warna pengalaman lan rancangan sing arep ditindakake, malah ana sing dhuwur-dhuwuran gegayuhan. Ana uga sing gage-gage nuju menyang kantin saperlu jajan. Mbok menawa esuk mau durung kober sarapan.
“Yo dha dolanan ndhas sikil!” pangajake Wahyu marang Rizal lan Dani, mitrane.
“Kancane sapa? Mung wong telu iki? Kurang gayeng ngono,” celathune Dani.
“Apike paling ora ki ya wong enem. Dadi bisa ditanding telu lawan telu. Mula saiki wong telu iki golek incon dhewe-dhewe. Piye sarujuk apa ora?” pitakone Wahyu.
“Yoh aku sarujuk. Yen ngono ayo dha golek incon dhewe-dhewe,” panyaute Rizal lan Dani bebarengan. Wong telu banjur mlencar golek incon dhewe-dhewe.
Ora angel kanggone Wahyu lan Rizal kanggo golek incon. Ora susah adoh-adoh Wahyu wis bisa ngajak Parna. Bocah kuwi sawise ditari, langsung gelem. Mengkono uga nalika Rizal ngajak Jarot. Bocah cilik methisil nanging lincah kuwi langsung oke. Nanging ora mengkono kanggone Dani. Wis ana bocah telu sing diajak padha nulak, amarga bocah-bocah kuwi pranyata wis diajak kanca liyane kanggo dolanan umbul gambar.
Milang-miling golek kanca, dumadakan Dani weruh Jangkung mung meneng wae lungguhan ijen ing teras sekolah. Bocah sing awake kuru dhuwur ongklang-angklung nganti diparabi jangkung kuwi pancen katon beda karo kanca-kancane. Mbok menawa merga awake sing kuru dhuwur, ngluwihi dhuwure kanca-kanca sabara-ane, kepara katon ora proporsional antarane dedeg lan lemune awak, dadi sebab bocah sing jeneng asline Ngadi kuwi dadi mindher. Satemeh dheweke seneng lungguhan ijen ora nggabung kanca-kancane.
“Kung, ayo nggabung karo aku, melu dolanan ndhas sikil!” pangajake Dani sawise ana sangarepe Ngadi alias Jangkung.
“Emoh, Dan, aku isin! Mengko aku ndhak dienyeki kanca-kanca. Aku lungguhan ana kene wae, nunggu bendhe ditabuh, tanda wayahe kudu mlebu kelas maneh,” wangsulane Jangkung.
“Isin karo sapa? Kowe yen terus-terusan ndhewe ngono kuwi, sajeke bakal dadi bocah sing mindheran lan isinan. Luwih-luwih kowe kurang obah, ndadekake awakmu dadi klelur kaya cacing ora duwe daya. Ora lincah lan trengginas. Mula ayo melu dolanan karo aku, ben awakmu sehat! Kalah ora apa-apa, sing penting ngobahke awak, entuk kringet. Aja wedi disengeni kancamu merga dianggep marahi kalah! Ayo, gelem apa ora? Iki lho sing main kurang siji. Yen gelem ayo melu aku, mumpung wektu ngaso isih sauntara!” pandhesege Dani.
“Ya wis, yen ngono ayo aku melu kowe,” pungkasane Ngadi sida melu Dani. Wong loro mlaku nuju panggonane Wahyu sakancane sing wis nunggu ing tengah latar sekolah.
Wahyu banjur incon jah-ndho-jleng karo Parna. Wahyu ngajokake driji jempol, Parna nibakake driji jenthik. Jempol kuwi lambange gajah, senajan gedhe kalah mungsuh jenthik lambange semut. Amarga semut mlebu kupinge gajah lan ngurek-urek nyokoti neng njerone kuping, njalari gajah risi lan lara, bingung ora bisa nglawan, banjur ngamuk nubruk-nubruk, pungakasane mati. Ateges Parna sing menang.
Rizal incon jah-ndho-jleng karo Jarot. Jarot ngajokake driji panudhing bebarengan karo Rizal sing nibakake driji panunggul. Panudhing adhine panunggul, ateges Rizal sing menang. Banjur Dani incon jah-ndho-jleng mungsuh Ngadi alias Jangkung. Dani nibakake driji jenthik bebarengan karo Jangkung kang nibakake driji panudhing. Semut mungsuh karo uwong, mati digithes. Ateges Jangkung sing menang.
Jarot, lan Dani ing kelompok liya. Rong kelompok kuwi banjur padha siap-siap kaya wong arep anggar nanging tanpa gaman. Mung tangan loro sing disiapake. Tangan kiwa dadi tameng kanggo nangkis serangan mungsuh, nanging kala-kala ya dianggo nyerang; tangan tengen mligi kanggo nyerang mungsuh ngarah sirah (endhas) lan sikil.
Wiwitane padha ngagar-agari, durung nyerang tenanan, mung njajagi pertahanan lan kekuwatane mungsuh. Karo mamerake kelincahan obahing sikil. Sawise dingerteni sapa sing paling ringkih, sing diwawas paling gampang dipateni, serangan banjur diarahke ing bocah kuwi.
Kelompoke Parna ngira yen kelompoke Wahyu kuwi sing paling ringkih Jarot. Amarga bocahe cilik, mesthi tangane ora bakal bisa ngranggeh sirahe mungsuhe. Paling ora jangkauan tangane angel kanggo ngranggeh sirah utawa sikile mungsuhe sing luwih dhuwur. Dene kelompoke Wahyu ngira yen kelompoke Parna sing paling ringkih kuwi Jangkung. Amarga senajan dhuwur, tangane dawa, nanging bocahe klular-klulur, ora lincah, ngidak telek wae ora pendeng. Mula Wahyu sabalane padha ngarahake serangan nuju Jangkung. Nanging jebul ora gampang kanggo mateni Jangkung kanthi nyablek sikile utawa sirahe. Genah angel yen arep nyablek sirahe, lha wong dedege luwih dhuwur timbang kabeh balane Wahyu, mula sing diserang ya perangan sikil. Nanging kanca-kancane Jangkung ora negakake Jangkung dikeroyok mungsuhe. Kabeh ya padha mbantu lan namengi Jangkung saka serangane mungsuh. Nganti krenggosan ambegane Wahyu, Jarot lan Dani amarga ngakseg selak kepengin mateni Jangkung nanging ora bisa merga dialang-alangi Parna lan Rizal. Nganti Dani kepeksa tiba kejengkang amarga tangan kiwane sing dadi tameng dicablek banter dening Jangkung sing satemene ngarah sirah. Kamangka posisine Dani lagi jengkeng kanggo ngranggeh sikile Jangkung. Untung Dani gage ditulungi Wahyu, nglawan Jangkung sing terus ndheseg arep nyablek sikile Dani sing lagi tiba klumah. Wusanane Jangkung mundur.
Kelompoke Wahyu lan kelompoke Parna bali adhep-adhepan. Kringete wiwit mrentul sa jagung-jagung, sedhela maneh mesthi wis wiwit tumetes nelesi klambi. Saiki Jangkung wis wiwit nduweni rasa percaya dhiri. Kabukten dheweke duwe kekuwatan, nyatane kasil ndheseg Dani senajanta durung kasil mateni Dani.
“Sik leren sik! Saiki apike padha copot klambi wae, mengko ndhak wayahe mlebu kelas klambine dhewe teles kebanjiran kringet,” celathune Dani ngajak kanca-kancane.
“Sarujuk! Ayo padha copot klambi!” panyaute kanca-kncane nyarujuki. Mung Ngadi alias Jangkung sing rada kikuk nanggapi pangajake Dani. Dheweke rumangsa nduweni awak sing ora patut dipamerake marang wong liya. Nanging dheweke iya rumangsa risi yen mengko kudu mlebu kelas kanthi klambi sing teles kebes kebak kringet. Kanthi abot pungkasane Jangkung kepeksa melu copot klambi uga.
“Wis ayo diwiwiti maneh!” pangajake Wahyu.
“Ayo!!!” panyaute kanca-kancane bebarengan karo wiwit pencolotan ngrangsang sirah utawa sikile mungsuhe.
semono uga maju ngadhepi Wahyu, Jarot lan Dani sing polahe lincah kaya kitiran. Luwih-luwih Jarot sing paling cendhek lan cilik, dheweke mung ngandhalke kelincahan polahe sing bisa tlusap-tlusup mrana-mrene.
Kelompoke Wahyu saiki wis ora nganggep Jangkung sing paling ringkih ing kelompoke Parna. Amarga senajan katone klular-klulur nanging nyatane jangkauan tangane sing dawa, cukup mbebayani. Lan dedege sing dhuwur dadi sebab angel diranggeh sirahe. Tambah maneh suthange sing dawa, gampang menyat ngendhani mungsuhe. “Ngati-ati endhani tangane Jangkung! Yo krayak wae Rizal sing luwih cendhek!” pangajake Wahyu ngabani kancane.
Wahyu, Jarot lan Dani banjur nguber ngoyak Rizal arep dipateni dhisik. Rizal mlayu amping-ampingan wit waru ing pojok sekolah. Mungsuhe cacah telu terus ngoyak. Nanging Parna ora negakake marang Rizal, dheweke melu ngadhang namengi Rizal saka pangroyoke Wahyu, Jarot lan Dani. Loro mungsuh telu. Wahyu nyerang saka ngarep ngarah sikil, Dani nyerang saka ngarep ngarah sirah, dene Jarot ngganggu saka mburi kanggo mecah konsentrasi pertahanan Rizal lan Parna. Ndadekake wong loro kuwi dadi kecipuhan. Pungkasane Wahyu kasil nyablek sikile Rizal, lan Dani kasil nyablek sirahe Parna.
Nanging tanpa kanyana-nyana, saka mburi, luput saka pangawasane mungsuhe, ngerti-ngerti Jangkung nyablek sirahe Wahyu lan Dani saka mburi. Dene Jarot sing kawit mau mung playon mrana-mrene mbebeda lan ngendhani pangransange mungsuh kasil lolos.
Kanthi mengkono saiki kari siji mungsuh siji, Jangkung lawan Jarot. Sing siji kuru dhuwur ongklang-angklung, sijine cilik cendhek methisil. Jangkung tandange kaya manuk alap-alap kekiter ing akasa, golek lenane mungsuh. Tenang, kalem lan waspadha. Jarot polahe lincah mlayu mrana mlayu mrene, nyerang mungsuh kanthi cepet banjur gage-gage ndhelik amping-ampingan uwit nalika panyerange ora kasil, kaya manuk sikatan mabur mencok neng gigire kebo golek pangan nanging sedhela maneh wis mabur pindhah mencok ing pang uwit.
Ing sawijining kalodhangan Jarot kasil ngglundhung ngranggeh sikile Jangkung. Nanging ing wektu kuwi uga Jangkung uga kasil ndemek sirahe Jarot.
“Piye iki? Mati bareng, apa perlu dibaleni siji-siji?” pitakone Parna.
“Gandheng wektu wis meh entek ya dibaleni siji-siji wae, Jarot mungsuh Jangkung, supaya ndang dingerteni kelompoke sapa sing menang,” wangsulane Wahyu.
Jarot adhep-adhepan maneh mungsuh Jangkung. Liyane mung nonton ing sacerake. Dadi seksi tandinge Jarot lawan Jangkung. Saiki Jangkung rasa percaya dhirine wis dadi kandel. Tangan loro wis arep wiwit maju nyerang Jarot ngarah sirah. Jarot sing
kanthi amping-ampingan uwit sacerake, wis siap-siap arep mlayu. Nanging sadurunge wong loro padha nyerang nyablek sirah utawa sikile mungsuh, dumadakan keprungu swara bendhe ditabuh, mertandhani para siswa kudu enggal mungkasi anggone padha dolanan ing wektu ngaso. Jangkung karo Jarot iya banjur mungkasi anggone padha arep serang-serangan. Parna, Wahyu, Rizal, Dani, Jangkung lan Jarot banjur padha salam-salaman.
“Piye rak seneng ta dolanan bebarengan?” pitakone Dani marang Jangkung nalika wong loro runtung-runtung mlaku bareng karo nganggo klambi sing mau padha dicopot, nuju kelase dhewe-dhewe.
“Iya, aku seneng banget! Jebul aku ya bisa dolanan kaya kanca liyane. Lan ora perlu rumangsa kalah sadurunge tetandhingan,” wangsulane Jangkung.
“Keneng apa kowe kudu rumangsa mindher? Dedegmu dhuwur, tanganmu dawa, suthangmu iya dawa, yen gelem dolanan karet tempel, utawa jirak nekeran, mesthi kowe menangan,” celathune Dani.
“Iya, anggere aja dijak dolanan sing nganggo brobosan, aku mesthi kalah,” kandhane Jangkung karo ngguyu ngakak. Dani iya banjur melu ngguyu ngakak.
“Sing terang, kowe saiki dadi katon luwih bregas lan sehat. Ora klular-klulur maneh kaya wong cacingen haha…haha….,” kandhane Jarot karo ngguyu ngakak.
“Asem ki! Haha…haha…,” panyaute Jangkung karo ngguyu ngakak uga. Senajan semune diece Jangkung ora nesu amarga iya karo dialem. Lan maneh saiki wis dadi luwih raket anggone padha kekancan. Wahyu lan Dani mlebu kelas 4 A, Rizal mlebu kelas 5 B. Parna karo Jarot mlebu kelas 4 B, dene Jangkung mlebu kelas 5 A. Pancen bocah enem kuwi ora sakelas, nanging amarga dolanan bareng dadi bisa akrab lan padha kenal-kenalan. ***
Indonesia?Mohon petunjuk apa yang akan qt lakukan?
Balas	enthit says:	18/01/2010 pukul 3:17 pm
Eling sedulur kabeh sing rumongso trah Mojopahit, singkirno roso dendam lan sak panunggalane !!Podo enggal elingo kabeh, yen kabeh mau wis dhadi pepesten urip sing di kersakake " Gusti Ingkang Hakaryo Djagad " sepisan maneh, kabeh mau ono amorgo critane urip sing kudu mlaku utawa dilakoni.Manungso kuasa opo, sing ono amung pasrah lan nglakoni opo sing dadi dawuhi urip. Sing sabar sawetoro, nek wis wayahi njebul opo sing diangen – angenke kejayaan Mojopahit, yo mesti tho … njebul, oro ono sing bisa ngalang – ngalangi. Urip tambah rekoso, jaman edan wis bisa dirasakake. Ayo sedulur kabeh inggal bali marang " Sajatini Urip " " TEGUH YUWONO RAHAYU SLAMET, SLAMET KERSANING URIP ".
Para Rasul 191Suwéné Apolos ijik nang kuta Korinta, rasul Paulus ndlajahi panggonan-panggonan sing adoh kuta, sampèk terus tekan kuta Efése. Nang kono rasul Paulus kepetuk karo wong Kristen siji-loro. 2Wong-wong Kristen mau ditakoni: “Apa kowé wis nampa Roh Sutyi dongé kowé dibaptis?” Saurané wong-wong mau: “Apa kuwi? Awaké déwé
semaur: “Karo baptisané Yohanes.” 4Rasul Paulus terus ndunungké: “Baptisané Yohanes kuwi baptisané wong-wong sing pada ninggal urip dosa. Yohanes mulangi wong-wong, supaya pada pretyaya marang Gusti Yésus, sing tekané sak mburiné dèkné.” 5Sakwisé krungu kuwi, wong-wong mau terus pada njaluk dibaptis ing jenengé Gusti Yésus. 6Rasul Paulus terus numpangi tangan ndongakké wong-wong mau, terus sakwat wong-wong dikwasani karo Roh Sutyi, terus pada ngetokké basa kasukman lan uga ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah. 7Wong-wong mau kabèhé ènèng wong rolas. 8Telung sasi suwéné rasul Paulus mulangi karo kendel nang sinaguk, tukar-pikiran karo wong-wong Ju lan ndunung-ndunungké wong-wong bab Kratoné Gusti Allah. 9Nanging ènèng wong siji-loro sing wangkal ora gelem pretyaya. Wong-wong kuwi malah ngolok-olok piwulang Kristen nang ngarepé wong okèh. Mulané wong-wong kuwi terus ditinggal lunga karo rasul Paulus. Wong sing
dikumpulké lan saben dina rasul Paulus mulang nang panggonan sing lumrahé dienggo mulang karo Tiranus. 10Rong taun suwéné rasul Paulus mulang ngono. Dadiné wong-wong sing manggon nang bawah Asia, ya wong Ju lan wong bangsa liyané, pada krungu pituturé Gusti Allah. 11Gusti Allah nindakké mujijat-mujijat sing nggumunké banget lantaran rasul Paulus. 12Sampèk katyu apa suwèkané sandangan lungsuran sing dienggo, nèk ditumpangké wong lara wongé bisa mari lan demit-demit mbarang ya pada metu sangka wong lara mau. 13Lah nang kono ènèng wong Ju siji-loro sing mlaku-mlaku nambani wong-wong sing kelebon demit. Wong-wong kuwi pada njajal ngetokké demit nganggo jenengé Gusti Yésus, ngomong ngéné: “Aku nundung kowé ing jenengé Yésus sing dikabarké karo Paulus!” 14Sing nindakké kaya ngono wong pitu, kabèh anaké Imam Gedé sing jenengé Sekéfa. 15Nanging demit-demit mau malah pada semaur: “Yésus aku kenal, Paulus aku ya kenal, nanging kowé kuwi sapa?” 16Wong sing kelebon demit terus nubruk wong pitu mau sak kuwaté, sampèk pada kalah kabèh lan kudu mblayu sangka omah kono, awaké wuda lan dèdèl-duwèl. 17Wong-wong Ju nang kuta Efése kono lan uga wong-wong bangsa liya sing mèlu agama Ju pada krungu lelakon mau terus pada wedi banget. Lantaran kuwi jenengé Gusti Yésus mundak kesuwur lan diajèni. 18Okèh wong sing wis pretyaya pada teka lan ngakoni nang ngarepé wong okèh bab barang sing ala sing dilakoni. 19Okèh wong pretyaya sing mbiyèné nindakké penggawé pepeteng pada nglumpukké buku-bukuné dadi siji, terus diobong nang ngarepé wong okèh. Ajiné buku-buku mau diitung sampèk ènèng pirang-pirang atus èwu duwit. 20Lelakon-lelakon kuwi mau marakké pituturé Gusti Allah tambah sumebar lan kétok kwasané. 21Sakwisé lelakon kuwi mau kabèh, rasul Paulus terus nggawé putusan arep nang Yérusalèm, liwat Masedonia lan Akaya. Dèkné ngomong: “Nèk aku wis rana, aku terus arep nang kuta Rum.” 22Rasul Paulus terus ngongkon kantyané loro budal ndisik nang Masedonia, yakuwi Timotius lan Erastus. Rasul Paulus déwé kèri nang bawah Asia sak untara. 23Ya ing wayah kuwi ènèng gègèran gedé nang kuta Efése, jalaran sangka mundaké piwulang bab dalané Gusti. 24Awit ènèng sakwijiné kemasan sing jenengé Demitrius, sing kerjanané nggawèni tèmpel-tèmpelan tyilik, niru tèmpelé déwi Diana. Dagangané Demitrius mau nekakké rejeki okèh kanggo wong-wong sing kerjanané uga nggawé tèmpel-tèmpelan kuwi. 25Mulané Demitrius mau terus nglumpukké wong-wong kabèh sing tunggal kerjanan kuwi, terus ngomong ngéné: “Para kantya kabèh, kowé ngerti déwé nèk rejekiné awaké déwé metuné sangka kerjanané awaké déwé iki. 26Lah saiki, dipikir déwé apa sing ditindakké karo Paulus. Dèkné ngomong nèk déwa-déwa sing digawé karo tangané manungsa ora tenan. Paulus malah bisa narik wong pirang-pirang, ora namung nang kuta Efése waé, nanging uga mèh sak bawah Asia kabèh. 27Mengkono kuwi ora namung kerjanané awaké déwé mundur, nanging uga wong-wong ora bakal nggatèkké menèh marang tèmpelé Déwi Gedé Diana. Karomenèh, Déwi Gedé Diana, sing disembah wong kabèh sak bawah Asia lan sak jagat kabèh, ora bakal disembah menèh, jalaran ilang apiké.” 28Sakwisé krungu tembung kuwi mau, wong-wong terus pada nesu kabèh, terus bengok-bengok: “Gedé banget Déwi Diana, sembahané wong Efése!” 29Sak kuta terus gègèr. Wong-wong terus nyekel Gayus lan Aristarkus, kantya-kantyané rasul Paulus sangka Masedonia. Wong loro mau terus disèrèt nang alun-alun. 30Rasul Paulus mbarang arep mbrono, nanging dipenggak karo para sedulur Kristen nang kono. 31Para penggedéné kuta kono, sing wis dadi kantyané rasul Paulus, uga ngomongi, supaya rasul Paulus dipenging mbrono. 32Nang kumpulané wong okèh kuwi terus rusu banget, ènèng sing ngomong ngéné, ènèng sing ngomong ngono, ramé banget, awit okèh wong sing ora ngerti apa jalarané pada mèlu teka mbrono. 33Saiki ènèng wong sing jenengé Alèksander, dèkné dikongkon maju nang ngarepé wong-wong mau kongkon ngomong. Alèksander terus ngunggahké tangané ngongkon wong-wong pada meneng, awit dèkné arep ngekèki katerangan marang wong-wong mau. 34Nanging kadung weruh nèk Alèksander kuwi wong Ju, wong-wong mau bengok-bengok terus sampèk rong jam suwéné:
Kabèh wong wis ngerti nèk kuta Efése kuwi wis dipasrahi ngurusi tèmpelé Déwi Gedé Diana lan uga ngurusi retya sutyi sing tiba sangka langit. 36Tak kira ora ènèng wong sing bisa ngomong nèk ora ngono. Mulané aku nyuwun marang kowé kabèh, supaya pada meneng lan aja grusa-grusu nindakké sing ora-ora. 37Lah kowé pada nggawa wong-wong iki mbréné, lah mangka wong-wong iki ora nyolong apa-apa sangka tèmpel lan uga ora ngolok-olok marang Déwi Gedé, sesembahané awaké déwé. 38Nèk Demitrius lan kantya-kantyané pada nduwé kelahan apa arep nyalahké sapa waé, iku apik, nanging kelahané kudu digawa nang kruton. Kanggo prekara-prekara kaya ngono kuwi wis ènèng dinané déwé-déwé. 39Nanging nèk ènèng prekara liyané sing kudu dirembuk, iku kudu diurus karo kumpulané wakil rayat miturut wèté negara. 40Awit, apa sing mbok lakoni ing dina iki kenèng diarani gègèran sing ora apik. Lah sakjané ora ènèng jalarané blas kanggo gègèran kaya ngéné iki.” 41Sakwisé ngomong ngono kuwi kumpulané wong okèh
mirip…. ( Kanjeng raka Joko Suyono, Adinda Lambang DJ dan Kang Mas Andry Paten, Nuwun pangapunten sakderengi pun nggih) :bata
TIMUN – Karya : Rachmat Riyadi (Libra) – ”
Balas	On 5 Juli 2009 at 21:37 Honggopati said: Ken Padmi, kok isih mbahas umure AS maning to; Wong nyatane Sekar Mirah isih ayu, lan
Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Andik Taufiq says:	April 12, 2016 at 3:38 pm	Haha.. Cimol.. udah lama ga ke sana.
dani says:	April 12, 2016 at 3:15 pm	Mantabh Om. Aku ngewangi Ibukku nimbo plus ngucek lang nggirai. Gak ngerti podho opo gak istilahe iki. Saiki wis gak tahu ngumbah nggo tangan maneh euy. Salut gawe njenengan Mbah.
Jual wayang kulit Pandawa Lima sang tokoh utama | Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts SURYOART
- Werkudara → Raden Antareja, Gatotkaca, Antasena
- Arjuna → Raden Abimanyu, Bambang Irawan, Wisanggeni, Bratalaras, Bambang
Mèrk dagang Gambar Declic miyos rikala taun 1999. Wonten ing wiwitan taun 2002, parusahan mroduksi mèh sepalih saking sadaya anime Jepang ingkang nembé dipunterbiaken ing Perancis. Seri énggal dipunterbitaken asring kaya épisode lan tanggal rilis séri anime rawuh kanthi urut-urutan.[1]
Ancas utama saking parusahan inggih punika kanggé nawakaken séri populèr ingkang saged dipunaksés déning sadaya, ingkang ngemu sakbotenipun 26 épisode. Kanggé mesthikaken penjualan ingkang saé, Gambar Declic mutusaken kanggé mroduksi kalih gelar énggal-énggal punika (Love Hina, Fruits Basket, lsp) lan klasik anime kados Heidi utawi Masters of the Universe.
Sawijining perang komersial dipunwiwiti nalika taun 2002 nglawan Kaze animasi lan Dybex, pesaing Gambar Declic 'ing pasar anime. Punika medal saking fakta bilih kekalih parusahan' produk ingkang dipundistribusikaken déning Gambar Declic' parusahan induk, Distribusi Manga. Saperlu njamin akunggal ing pasar, Gambar Declic mutusaken kanggé nawakaken pemegang hak cipta Jepang dèrèng naté kadadosan sadèrèngipun lisènsi-akuisisi penawaran. Penerbit sanès kagungan pilihan antawis nawakaken regi ingkang sami-sami narik, mandhap malih ing irah-irahan kirang kagungan géngsi utawi ngarep manggihaken bakat ingkang dèrèng kapanggihaken.
Anime[besut | besut sumber]
Sampun kathah taun Déclic-Images sampun nyiarkan sajumlah serial anime, filem, lan OVA wonten ing jaringanipun. Déclic-Images saged nyiarkan serial punika lumantar TV utawi wonten ing wekdal dados panyiar ing Perancis.[2]
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 28 Januari 2017.
mbah? ono angin opo neh iki ?
Pérangan Kang Kaping PindhoBab 1Karajan Demak lan Karajan Pajang+/- tahun 1500 - 1582Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadiné Islam terkadhang sok kepeksa.Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.
Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor.Iku putrané Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun.Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara,Ing tahun 1513 nglurugi Malaka.Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn.Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin
Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BASA PITUTUR JOWO
Kanggo pengeling-eling supoyo ra ilang jawane... Amenangi zaman edan =
yen neng ati ra ono wanito liyo
kowe rasah sok mutusi, aku ra neng endi-endi
pangapurane awakku ra tau nyanding sliramu
ojo keloro-loro lungaku ra keget cidro
yo mung kowe sing tansah ono neng njero dodo
ra ono trensno liyo mergo aku tansah setio
wani sumpah mati neng ati ra ono liyane
sing tak jaluk kowe ojo nganti ilang roso
jembarno atimu sak jembare laut samudro
artikel wis wis numpes. ] [ Sapisan babu ènèng saiki ana dina iki pajak môngka Unius kagene bakal nggawe ilang kabeh pajak saka kabeh saka planet! ] [ Padha gelo Master ing donya 322 Bush kanggo publikasi artikel ing ngisor iki amarga padha pracaya dadi iku wong apik kanggo wis di-push menyang desperation 80 % saka kabèh warga kita planet liwat seigniorage banking dicolong 1. kanggo Konstitusi lan. 2 dicolong kedaulatan kabeh bangsa sing angkara saka Satanism ideologi lan ndhuwur : ngiyanati antarane téori perennial
saka Sodom lan Gomora lan saka Menara Babel saka karo kurban sawijining manungsa ] saka Salafis Wahhabis ala [ dadi kurban uga wong Israel goym Nanging ing misbyah Iblis ] punika wektu seneng kanggo kabeh kriminal iki dunyo saka ala! apa ana kanggo ngunggahake Kratoning Sétan ing
luwih seneng matèni kabeh nylametaké manungsa menyang bebener rodo sing ayo iku urip menyang ngapusi! banjur minangka aku ora hakim sampeyan ing donya iki kok Pendhaftaran entri menyang Inggris Palestina minangka pengampunan kanggo wong Tionghoa universal kanggo kabeh Kadurjanan ing tekad sadurungé. ] [ Aku kaya bentuk piramida sing tengahan daya adoh unggul lan èfèktif dibandhingake saiki : NWO ( kang punika pidana sing kudu ndhelikake ) aku lan monarki mutlak Metafisika kanggo hukum alam ing rationality saka agnostic kanggo universal paseduluran aku hukum tartamtu certified amarga ing resik bisa tansah protest marang ing tingkat daya luwih dhuwur ing kaping cepet malah liwat panggunaan email prasaja. ] Bakal ditutup iki distressing saka Farisi lan Wahhabis nanging mbok menawi Raja Arab Saudi sampun pamilih kanggo nuklir Perang Donya!
[ 808/.31-12-2013.5 47. ] [ 785
Rama Bambang. "Rama, kula mikir kados pundi yen Domus disemprot total supados seger. Kebak awu raosipun dados sumpeg. Kula gadhah mesin saget kangge nyerot toya lepen. Nanging selang kula nembe 50 meteran. Kados pundi yen tumbas tambahan kabel?" (Rama,
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BATU BALLAH
Dek biyen durung ana dandanggula, mijil, sinom, kinanti lan liya-liyane, kang ana ya mung Kidung. Ukara iku sadrema petilan saka tembang Jawa. Nitik saka ukarane bisa den ngerteni menawa mula bukane kidungan iku dede macapat. Amarga dek durung ana dandanggula, kinanti, sinom, mijil lan liya-liyane, ing tanah Jawa wus ana kidung.
Miturut para waskita, kidung sejatine dede tembang, neng donga utawa panyuwunan kang den lagokke. Donga mau bisa den arani uga matra, amarga donga kang den kidungke duweni daya alam.
Sakwise ngliwati pirang-pirang jaman, kidung banjur dibudi daya dadi kidungan macapat kang saiki
rumangsa seneng, kanyut, sedih utawa nesu. Kabeh mau manut saka isine kidungan kang dianggit para leluhur linuwih. Ana kidung kang isine nyebut-nyebut rajane jin, neng ya ana kidung kang isine ngusir para jin. Kidung kang isine ngusir iki, umpama dikidungke bisa gawe para jin nesu. Pancen wong Jawa iku sugih ukara, mula tetembangan utawa kidungan macapat ing wayah awan lan bengi beda
ana 11 jenis tembang, yaiku : Dandanggula, asmaradana, kinanti, pangkur, sinom, durma, mijil, pucung, maskumambang, gambuh lan megatruh.
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-basa Humboldt, sanjaban? akun, paling Indon?sia, Indon?sia ana
Qays (Majnun) disebut majnun amarga rasa tresna marang Laila ing sekolahané bapaké Laili, nanging ora direstoni déning bapaké Laili. Majnun banjur saya seneng marang Laili lan dheweké ndelengi kanthi permatéi tingkah polahé Laili, mula iku banjur diceluk (
Karya sing digawé déning Nizami iki akèh niru saka carita asliné saka arab, kalebu Amir Khusrow Dehlavi ya iku Majnun wa Leyli (rampung taun 1299), lan versi Jami, rampung taun 1484, akehé 3.860 bait. Crita liya sing niru saka carita asliné saka Arab lan misuwur ya iku Maktabi Syirazi lan Hatefi (ninggal taun 1520), sing misuwur ing Turki lan India.[1]
Aamiriya) saka suku sing padha. Dheweké banjur nulis puisi-puisi katresnan marang Layla. Saking kerepé nulis puisi lan ngoyak-oyak Layla, mula dheweké banjur di undang Majnun (gendheng). Nalika dheweké arep nglamar Laila, bapaké Laila ora setuju amarga Laila wis dijodohaké marang wong liya. Nalika Majnun krungu kabar yèn Laila arep rabi, dhèwèké lunga saka kamp suku lan urip ing padang pasir.Kaluwargané wis ora kuwawa ngarep-arep dheweké mulih omah, mula saben dina dheweké dikirimi panganan. Saben dina dheweké maca lan nulis puisi nganggo tongkaté. Layla wektu iku wis ngalih menyang Irak, dheweké lara banjur mati amarga lara ati amarga kelangan demenane. Majnun ditemokake mati ing padang pasir taun 688 AD. Dheweké wis nulis telung bait puisi ing dhuwur watu. Akèh prastawa sing kadadean nalika dhèwèké mati lan gendheng. Akèh puisine dhèwèké sing wis disusun dadi siji.
Laila_lan_Majnun&oldid=1081569"	Kategori: Kebudayaan ArabKesusasteraan ArabLegenda kunoKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 4 Sèptèmber 2016.
saking pemanggih ingkang kepanggih kaliyan pemanggih sanes. Pemanggih kepethuk pemanggih, dadosipun sulaya, amargi pamanggih saben tiyang punika benten-benten. Lha punika benten kaliyan pangertos, menawi dipun wastani pangertos, pangertos saben tiyang punika sami, menawi dereng sami, mestinipun dereng saged dipun
Cerita Dewasa : Regina Cewek Hot Pemalu Artis Japan Jessica Kizaki Imut Mulus [NGAKAK] Sing ndelok iki gambar, podho ngomong edan! [Profil] Suzy a.k.a Go Hye Mi "Dream High" drift trike (ngedrift
said: Ki Gedhe,nyuwun ndalem sewu,mbok bilih kalodangan ing penggalih,kersoa paduka paring ilmu dejavu saha ilmu candakipun.matur nuwun sanget ki gedhe.
kakean cangkem kabeh berkata:	Juni 21, 2010 pukul 5:19 pm	rupamu koyo asu kabeh
kakean cangkem kabeh berkata:	Juni 21, 2010 pukul 5:18 pm	ora usah podo komentar,pancen nek nglakeni
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Starachowice Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 94.882 jiwa.
dateng kita sedaya. Dene kula panjenengan sami saged makenpal wonten ing sekolahan kangge ngawontenaken perpisahan.
Bapak lan ibu guru ingkang dahat kinurmatan, kula minangka wakilipun siswa lan siswi kelas 12 atur agunging panuwun dhumateng bapak lan ibu guru amarga sampun nggulawenthah dhumateng para siswa saengga saged ngampungake kewajiban ingkang sampun kalampahan sadangipun tigang tahun, kanthi pikantuk surat tandha tamat blajar.
Mboten keraos kula lan rencang rencang ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawitan mriki. Wonten ing adicara menika, kula nyuwun agengipun pangapunten saka bapak lan ibu guru amargi wonten ing tigang warsa ngangsu kawruh wonten ing sekolah mriki kula lan rencang – rencang menawi gadah kalepatan ingkang dipun sengaja lan mboten di sengaja. Mugi-mugi bapak ibu guru kersa ngapuntenaken sedaya kalepatan kula lan rencang – rencang.
Kula lan rencang – rencang kelas 12 ingkang badhe nilaraken sekolah punika tansah nyenyuwun lan ndedonga adik adik saged kasil
Kula lan rencang rencang awrat sanget badhe nilaraken sekolah menika amargi sedaya ingkang wonten dateng mriki sampun kados sederek lan kaluwarga. Namung amargi kula lan rencang rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing sekolah ingkang luwih inggil, kula lan rencang – rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken sekolah menika.
mantra, “Ingsun amatak ajiku si semar mesem , mut-mutanku inten , cahyane manjing ana pilinganku kiwa tengen , sing nyawang kegiwang , apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku….” dst. hihihi. Ketika aku pasang sticker gambar Semar di kaca
Kebumen 16.000 / Kroya 16.000-16.500 / Banjarnegara 16.500-16.900 / Purwokerto 17.000-17.300 / Batang 17.000-17.000 / Pekalongan 17.000-17.300 / Pemalang 17.000-17.300 / Tegal 17.000-17.600 / Brebes 17.000-17.600
Jawa Timur: Magetan 16.300-16.500 / Madiun 16.300-16.500 / Tulungagung 16.700-16.800 /
DIKIRIM NING BKN. LHA WONG
NING TEGAL BEGEN WES ANJOG,
BKD & BKN. TRUS SAIKI KARIPEMBERKASAN TOK! APA ORA ISIN
TRUS, ARI WES WAKTU NE PENSIUN YA KARI MUDUN TOK. ORA
MANING! WONG SING NING NGINGSOR LUWIH PINTER & LUWIH BIJAK GEN AKEH!
Pemerentah pibe donge? Angger rega
lan poro rawuh ingkan kulo mulyaaken dening Allah SWT.
Tepangaken asmi kulo Darmaji murid kelas gangsal Sekolah Dasar. Wonten akhir tahun pembelajaran puniko kulo badhe
Ingkang diarani “Ijo” puniko mboten mung salah sijining werno, nanging wonteng
lan lingkungan kang sehat. Ting pundhi-pundhi cukul wit-witan, woh-wohan, lan suket, tebih sangking polusi. Wit ageng-ageng kinoto rapi wonten tengen lan kiwane trotoar dalan. Mboten wonten macet dan sampah pating semerawut wonteng dalan.
Kagem kulo, lingkungan ijo berarti kulo saget main lan seneng-seneng karo konco-konco, manas wonten ngisore srengenge tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Kelas dadi nyaman kanggo sinau lan muleh sekolah tanpo kringetan.
Kulo nembe nyedot howo Sangata sedoso tahun, ongko kang saget diitung ngangge deriji. Nanging kulo badhe nderek urun rembug masalah Sangata.
Miturut Ibu, tiyang-tiyang saking pelosok penjuru Indonesia podho sami dateng wonten Sangata sami pahos pendamelan lan pungupo jiwo. Amargi, ting Sangata wonten tambang batubara – KPC, bapak kulo nyambut damel ting mriko. Wonten perusahaan sampun nerapaken aturan kesehatan lan keselametan lingkungan. Amargi kesehatan puniko penting sanget, mboten mawon dateng poro pekerja nanging ugi dateng poro siswo.
Sinten ingkang badhe tanggung jawab njogo lingkungan sekolah niki lan dan Sangata dadi resik, ijo, lan sehat?
Bilih kito purun disiplin, mongko kito saget wujudaken sekolah kito dadi sekolah iji, lingkungane aman, lan nyaman kangge sinau. Lan diwiwiti sangking sekolah niki, kebersihan lan lingkungan sehat Kota Sangata saget diwujudaken. Mugi-mugi mimpi kulo lan kito sami saget dipun sembadani dening Allah.
Kulo percados, bilih kito duweni coro ingkang bedo-bedo, nanging tujuane podho. Contone, kulo tanggungjawab marang lingkungan sekitar kulo, poro rawuh tanggungjawab marang lingkungane dewe-dewe. Masyarakat lan pemerintah tanggungjawab ning lingkungane, mongko kota niki bakal dados kota ingkang ijo lan sehat.
Kulo percados bilih poro rawuh sarujuk kaleh usulan kulo ndadhosake sekolah niki ijo lan resik. Panggonan ~ poro rawuh gesang, Panggonan ~ poro rawuh padhos nafkah, Panggonan ~ anak-anak nulis cito-citone, lan “the place where your future begins” kados papan kang dipampang wonteng ngajenge sekolahan.
Puniko wau urun rembug kulo, mugi-mugi saget maringi
Hadiningrat.dadi ya saperlu sandiwara sadurung? iki, yuta besutan? Barat), nagara-nagara part? ahli dip?rang Indon?sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets
Di Surabaya Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
Jumat 17 Agustus 2012 pada 11:46 PM	(Sasmito)
bakalan keno azap lan murkane gusti murbengdumadi
ngrujuk marang rajapatine sakiwa-tengené 8000 wong lanang lan remaja ètnis Muslim Bosniak nalika sasi Juli 1995 ana ing wewengkon Srebrenica, Bosnia déning pasukan Serbia Bosnia kang dipimpin déning Jenderal Ratko Mladić.[6] Jenderal Mladic saiki dadi buronan internasional kang wis dinyatakake salah merga
kasebutake yèn Serbia ora salah ngenani genosida.[6] Nanging, MI tetep ngecam Serbia merga ora bisa nyegah utawa ngendalikake utawa uga ngadili pelaku kang nglakokake kadadeyan iki.[6] Miturut Komisi Federalkanggo wong ilang, jumlah korban kang dikonfirmasikake nganti saiki wis nganti 8.373 jiwa.[7] Pembantaian Srebrenica dianggep dadi rajapati massal paling gedhé ana ing Éropah wiwit Perang Donya II.[7] Kadadeyan iki uga dadi kadadeyan pisanan kang ditetepake dadi genosida kanthi ukum.[7] Merga wujud saka kadadeyan iki, jumlah sebenarne, butiran terperinci, lan sebab saka kadadeyan iki dipermasalahake nganti tekan saiki.[7] Kadadeyan iki dianggep dadi kadadeyan paling
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.32, 9 Oktober 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.30, 11 Maret 2016.
Kartini ‎ (← pranala | besut)
Ékonomi ‎ (← pranala | besut)
Bisnis lan Indhustri ‎ (← pranala | besut)
Adam Smith ‎ (← pranala | besut)
Sistem pulitik ‎ (← pranala | besut)
Pulitik ‎ (← pranala | besut)
Globalisasi ‎ (← pranala | besut)
Bobby Fischer ‎ (← pranala | besut)
Néoliberalisme ‎ (← pranala | besut)
Paus Yohanes Paulus II ‎ (← pranala | besut)
Éropah Kulon ‎ (← pranala | besut)
Liberalisme ‎ (← pranala | besut)
Donya Kulon ‎ (← pranala | besut)
Komunisme ‎ (← pranala | besut)
Pancasila ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Ideologies ‎ (← pranala | besut)
Sosialisme ‎ (← pranala | besut)
Marxisme ‎ (← pranala | besut)
Elfriede Jelinek ‎ (← pranala | besut)
Indhustri ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Ékonomi ‎ (← pranala | besut)
Pedagang ‎ (← pranala | besut)
Komuni ‎ (← pranala | besut)
Aleksandr Lukashenko ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Ekonomi ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Wiki Mrebawani/Dhaptar irah-irahan artikel sing cumepak/K ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Artikel wigati ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Kapitalisme"	Menu navigasi
Ing kono, urip nampa teges nganti tumekaning alaming kalanggengan, manunggal karo sesembahane. Blencong's search
URUT-URUTAN NULIS NARASI Nemtokake tema karanganNemtokake tujuan karanganNglumpukake bahan-bahan karanganNoto rantamaning karanganNgembangake
Pandawa Lima Dalam Cerita Wayang Kulit / Purwa | Jual Wayang Kulit -
Hidayah Jati, ingkang nedahaken dunungipun pangkating ngelmi makripat, medal saking wirayating wiradat, wewejanganipun para wali ing Tanah Jawa. Sasedanipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa ambuka wewiridan ingkang dados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak. Wiyosipun inggih igu asal saking dalil, kadis, ijmak tuwin kiyas kados ingkang sampun kasebut wonten salebeting wiradat. Jangkeping ing murad maksuding wirid sadaya. Menggah papangkatanipun satunggal-tunggal kapratelakaken ing ngandhap punika.
1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kedhaton ; wewejanganipun wisikan ananing Dat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandhes ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung ; wewejanganipun gelaran kahaning Dat.4. Kanjeng Susuhunan ing Benang ; wewejanganipun pembukaning tata malige ing dalem Betalmakmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram.6. Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati ; wewejanganipun panetep santosoning iman.8. Kanjeng Susuhunan ing Kajenar ; wewejanganipun sasahidan. Ingkang kaping kalih : Ing saangkatan malih kala jaman akhiripun nagari ing Demak dumugi ing Pajang, para wali ingkang karsa amejang inggih namung wolu :
1. Kanjeng Susuhunan ing Giriparapen ; wewejanganipun wisikan ananing Dat.2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin ; wewejanganipun gelar kahananing Dat.4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat ; kalilan dening Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga amiridaken wewejanganipun pambukaning tata malige ing Betalmakmur.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus ; wewejanganipun panetep santosaning iman.8. Kanjeng Susuhunan ing Geseng ; wewejanganipun sasahidan. Dene wewejangan ingkang sampun kasebat ing nginggil punika suraosipun inggih nunggil kamawon, amargi sami wewiridan saking pamejangipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldhenta, sadaya.
Sareng dumugining jaman nagari ing Matawis (Mataram), panjenenganipun Nata Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, wewejanganipun wolung pangkat wau karsa kaimpun dalan saprabotipun pisan supados mutamdha ing suraosipun sadaya. Punika lajeng kababaraken dados wewejangan satunggal kemawon, sasampunipun mupakat kalihan kawruhing para ahli ngelmi, karsa dalem matah ingkang kalilan amridaken wewejangan makaten wau ing ngandhap punika : 1. Panembahan Purubaya 2. Panembahan Juminah 3. Panembahan Ratu Pekik 4. Panembahan
ingkang sampun kaimpun dados satunggal wau wiyosing sami, asal saking nenukilan bangsaning kitab tasawup sadaya. Urutipun satunggal-satunggal asasandhan daliling ngelmi minangka pitedahan anggenipun mratelakaken pangandikaning Pangeran Kang Mahasuci dhateng Kanjeng Nabi Musa kalamullah, manawi manungsa punika minangka kanyataning Dat Kang sifat Esa. Makaten wau ingkang kawedharaken dados witing ngelmi makripat, dados wewiridaning para Nata, para wali kala ing kina, lajeng dipun kiyas dhateng para pandhita dados bebukaning wewejanganipun piyambak-piyambak. Sareng kaimpun dados satunggal saking karsa dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung ing Matawis punika mupakatipun suraosing ngelmi makripat ingkang kawejangaken sadaya. Wekasanipun ing ngalami-lami wewejangan wau punika wijang malih kados sanes-sanes suraosing pangawikan, margi saking kathahipun para wicaksana ingkang dados guru sami ambabaraken wewiridanipun piyambak-piyambak. Wonten ingkang miridaken praboting ngelmi makripat kamawon, malah terkadang wonten ingkang amedharaken patrapipun ngelmi telek kaliyan ngelmi patah sapanunggilipun ingkang bangsa ngelmi sesorongan sadaya.
makripat, serat andunungaken ing murad maksudipun pisan anurut wewejangan wolung pangkat kakumpulaken dados satunggal, kados ing ngandhap punika.
1. Wisikan Ananing Dat (Ingkang rumiyin wejanganipun Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadhaton ) Wejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :
Sajatine ingsung Dat kang Amurba Amisesa kang kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodrat-ingsun. Ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal-Ingsun kang minangka bebukaning Iradat-Ingsun. Kang dhingin Ingsun anitahaken hayyu aran Sajaratul yakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran Mirhatulkayai.
aran Kijab, iku kang minangka warananing Kalarat-Ingsun.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring dat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab Bayan Alip, kitab Madinil Asror, kitab Makdinil Maklum, inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa. Karana Ingsun anitahaken saka anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu. Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun, ing kono ingsun panjingi mudah limang prakara : 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi – iya iku minangka warananing wajahingsun Kang Maha Suci.
Wejangan ingkang kaping sekawan, dening Kanjeng Susuhunan ing Benang 4. Pambuka Tata Malige Ing Dalem Betalmakmur
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmukaram, iku omah enggoning Lalaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam. Kang ana ing sajroning dhadha iuk ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jiemn, yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran, anging Ingsun Dat kang anglimputi ing kahanan jati.6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukadas (Wejangan ingkang kaping enem, dening Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat)
Sajatine Ingsun nata malige sajroning Betulmukadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam ; kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutpah, yaiku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran angin Ingsun Dat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating tokid. Ingkang terus dhateng iktikad, pepiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
· Ingkang dipun wastani Pangeran meniko dateng gesang
sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya. Tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi ; boten wonten. Mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung dating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep. Dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpawewangenan amung kaot lair batin kemawon.
Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh , utusaning Dat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang saciptanira ; yen
ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika dating Gustio, kanugrhan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenandumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet ; ing tembe wewangsulan.
Mangka pambirating durgandana ing tembe, tegesipun ; ganda awon.
Hidayat Jati:Serat Wirid Hidayat JatiAnggitanipun Panjenenganipun Raden Ngabehi RanggawarsitaKapethil saking serat Jawi Kandha ing Surakarta
pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun).Firman
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.Maka
inggih botên kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wêdaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangêrtosipun kêdah angen mangsa lan êmpan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.Maka
Mênggah wontêning wêwêjangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap punika:Delapan wejangan
Wêwêjangan ingkang rumiyin, dipun wastani: pitêdahan wahananing Pangeran, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (zat, sifat, asma, af’al).I.1
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af'al).BalasHapusLanang12 Maret 2011 16.00I.2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.II.1 Wejangan
ingsun gumana ing dalêm awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wêkasan, iya iku alam ingsun kang maksih piningit.II.2.
II.3. Kapindho, ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing
kehendakKu.II.4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing
II.5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.II.5.
II.6. Kaping lima, ingsun anganakake angên-angên kang uga dadi
boleh diumpamakan saja.II.7. Kaping ênêm, ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pêncaring angên-angên kang dumunung ana ing dalêm alaming
ruhani.II.8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.II.8.
lelakoneng urep ku ono njero lagu kabeh….kudu piye maneh,mung iso nyenyuwon wae ….suwon sederek sedoyo.pelipuraneng ati..
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.21, 13 Maret 2016.
wayang Koleksi, wayang pentas, wayang suluh, wayang klitik, wayang souvenir, wayang lukisan, wayang hiasan, wayang antik,
sing diprotect ki luwih ra penting wekekek.. kui lho,nyritakne bojoku pas ngrawat dirikyu wektu lagi loro.. isin aku nek dipublish, tp pengen crita nggo dieling-eling suk mben hihi..
Manoesa Sakig Ngeroem Ngantos Doemoegi Kijamatipoen Poelo Djawi. (Sadoe-Boedi, Surakarta, 1940). Hal. iii-iv
Bupati Ngaku Masih Dilema | RADAR Banyumas
R.1. Jogja Jaman Dulu (Prambanan +
Kulo ngaturaken Sugeng Riyadi. Bingahing manah awit Gusti sampun hangganjar kamenangan, lumebet dateng dinten ingkang fitri puniki. Nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan lan kekhilafan. Mugi Gusti Allah tansah ngluberaken rahmat,
Yao Ming (lair ing Shanghai, Tiongkok, 12 Sèptèmber 1980; umur 36 taun), iku pamain baskèt asal Cina pisanan sing main ing kompetisi NBA. Wiwit mlebu NBA ing taun 2002 nganti pènsiun, main ing klub Houston Rockets.[1] Bebarengan karo Gheorghe Muresan, Manute Bol, lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yao_Ming&oldid=1100547"	Kategori: Lair 1980Wong uripPamain baskèt CinaPamain baskèt Amérika SarékatRintisan kanthi topik olahragawanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 21 Oktober 2016.
kawruh punika tumanduke weruh dhumatheng ingkang dipun weruhi (
wong lagi keno godho,,engkang remen monggo di pun join njih,,,matursuwun sakderenge🙏🙏🙏🙏
Tata jeneng trinomial ( Basa Inggris: trinomial nomenclature) jroning biologi iku ngarujuk marang jeneng saka taxa sangisoré tataran spesies. Bab iki béda-béda kanggo sato kéwan lan tetanduran:
tumrap sato kéwan pirsani trinomen. Mung sak tataran diidinaké ing sangisoré tataran spesies: subspesies.
tumrap tetanduran pirsani jeneng ternary. Ora ana watesan cacahing tataran sangisoré tataran spesies: subspesies minangka tataran paling dhuwur.
Tata_jeneng_trinomial&oldid=822567"	Kategori: BiologiNomenklaturKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.10, 11 Maret 2013.
angulihakên pangawening wong, asing kriyopayà, tkà padhà mulih kiteng kayanganmu, mulih, mulih, mulih. O÷ O÷ sanghyang aji jagatnathà, amupugana sakwehing kalà, tkà pupug punah, spi sunya, sirêp-sirêp, sidhi keðêp mantranku. Malih sasapan carunya, ma, O÷ sang bhuþa
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.27, 14 Maret 2013.
Juli 1470-8 Juni 1505) ya iku kaisar ska Dinasti Ming kang mréntah wiwit saka taun 1487 nganti tekan 1505.[1][2] Lair saja jeneng asli Zhu Youtang (
ya iku anak saka Kaisar Chenghua saka selire kang duwé marga Ji.[1] Dhèwèké ya iku kaisar mangsa pertengahan Ming kang bijaksana lan cinta damai, sadawane mangsa pamaréntahane Tiongkok stabil lan uga makmur kang ndadekake mangsa iki dijenengi karo abad perak Hongzhi.[1] Hongzhi lair lan digedhekake déning
saka pacoban kang pengin mateni dheweke.[1] Dhèwèké digedhekake kanthi meneng-meneng ana ing lingkungan istana déning permaisuri saka bapake.[1] Ana ing lindungan saka permaisuri, Selir Wan ora wani kanggo nglakokake perkara kang gegebah.[1] Taun 1475, nalika umure wis 5 taun, dhèwèké nembe bisa kumpul meneh karo bapake lan banjur kanugrahan gelar putra mahkota.[2] Dhèwèké wis nuduhake kecemerlangane wiwit nalika isih cilik lan uga wis dididik kanthi apik ana ing pangawasan déning permaisuri.[2] Dhèwèké uga nguwasai ajaran-ajaran Konfusius lan kasil saka anggone sinau muasake banget.[2]
^ a b c d (id)m-search.jp
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.57, 3 Sèptèmber 2016.
Akeh-akehe wong Indonesia iku seneng ngrungokno timbang moco. Ono sing seneng moco
lanang kepandaian, sampun munggah teruna mangkin, nangun arsane tuminggal, dahat
Tokoh Parpol Masuk Kandidat Wantimpres | RADAR Banyumas
Panglilih saget dipun tegesi damel lilih. Ing satengahing kawontenen lan pakaryan ing jaman mangkin ingkang adamel goreh, buku lan CD ingkang grewat bab olah raos punika mugi sekedik saget angirangi pamothahing karep lan angen-angen ingkang kala mangsa anjurung ing juranging kasangsaran. Sugeng maos lan miyarso.
Rahayu sagung dumadi. Kula nuwun pamaos lan pamyarsa ingkang minulya, wilujeng bagya mulya hing pangayoming Pangeran. Rumaos bingah saged pemanggihan kaliyan panjenengan sanadyan naming limantar searatan lan sesekaran. Sekar Ingkang sinerat saha sinekaraken ing buku lan CD audio prasaja punika mawujud awit sinurung deranging raos kepingin dherek nguri lan ngrembakakaen budaya luhung tetilaranipun para leluhur. Sak Konduripun para pujangga lan panyeratan basa jawi duk king nguni ingkang sampun tetilar pitutur ing seratan cakepan sekar, jaman semangkin seratan kados punika langka kapanggihaken. Pramila sanadyan mboten mingsra, anulad tindakipun para leluhuringkang tetilaranipun pranyata murakabi dhateng putra wayah, ingkang titi wancinipun kula ndherek urun catetan ingkang rinonce awujud cakepan sekar macapat.
Piawon yaiku nafsu ingkang wucal. Kepinteran, seringkali, yaiku kelicikan ingkang menyamar. Menggah ing kebodonan , asring , yaiku kesaen ingkang bernasib awon . kekesupenan yaiku itikad sae ingkang ketlajeng polos . ugi pangapesanipun yaiku kemuliaan penggalih ingkang lumangkung .
iblis nuwun kemawon antawis kaliyan salira kita sedaya , kaliyan karakter budaya , politik ugi peken sejarah kita sedaya . malah tuhan ingkang antawisipun cenderung tambah nebih saking kita sedaya , kajawi pas kita sedaya betahaken konjuk ndening keuntungan utawi mentopengi pasuryan .
namung sunyi , ingkang sagah mucalaken kita sedaya , konjuk mboten ngalih .
menawi papan kebeseman , panjenengan kumedah pengkeranan menyelamatkan salira . menawi mengsah rawuh nerwaos , panjenengan kumedah jumeneng paling ngajeng konjuk menyongsongnya . menawi panen melimpah , panjenengan kumedah pengkeranan dhahar . punika pangarsa .
menawi panjenengan cekap dhahar saambengan sekul , punapa kumedah-kedah saambengan sepalih . menawi kasarasanmu cekap dipenuhi kaliyan sawiji tempe , punapa pundhut kalih ?
punapa ingkang menyelubungi kesugengan menika kajawi cahaya ?
kegelapan namunga tembe taburan cahaya mboten ketampi .
dhaken mastani salira kula muslim kemawon dhaken nuwun kemawon wantun , mergi menika ngrupikaken hak prerogatifnya allah konjuk ngaos dhaken menika muslim utawi dede .
nothing to loose . mboten kuwatos kecalan punapa – punapa . ampun malih banda benda , simpanan yatra , setunggalewu upadosan , bantala , redi kaliyan tambang . taksihaken saliranipun piyambaka sampun mboten dipunkagunganipun , margi sampun dipunparingna dumugi tuhan kaliyan rakyatnya .
boten punapa – punapa menawi ngelmi agamimu taksih pas – pasan , menika malah ngonjuk sampeyan dumadon andhap penggalih . kathah priyantun ingkang sampun rumaos mangertos ngelmi agami , malah dumadonaken inggil penggalih .
punapaa ingkang kita sedaya tumindakaken wonten kesugengan menika yaiku perlombaan wonten kesaen . dede perlombaan kelinangkungan setunggal jumbuh sanes .
dakwah ingkang utami dede berupa tembung – tembung . nyanesaken saking pandamel . priyantun ingkang ngonjuk sae sampun berdakwah .
nyepenaken menika permana , kersanipun panjenengan leres – leres saged midhanget punapa ingkang dumadon isi saking keramaian .
Iki tingkahe mangda dadi binarupa,katon dening wong sabumi;
purwa,ika dadi lembu Peparu dadi singa,kelod kangin
Usus agung dadi warak,kelod kawuh unggwanya
Keris Wujud Semangat ”Jiwa Jawi”
SADERENGIPUN Kula badhe ngaturaken pamawas bilih kula mboten badhe gepok senggol pangertosan masyarakat ingkang sampun gumathok ing masyarakat. Gandheng keris-wangkingan utawi duwung punika mujudaken setunggaling piyandelipun tiyang Jawi pramila kula badhe sekedhik mbabar ngengingi duwung gegayutanipun kaliyan gesang. Ancas kula supados kagunan tosan aji saged gesang malih kados wingi uni. Ingkang kedah kita padosi sapunika mboten sanes kados pundi keris taksih saged mupangati dhateng gesang kita sedaya. Pramila saderengipun kula kemutan satunggaling pancadan saking para leluhur ingkang ungelipun:” Janjine dudu jimat kemat, ananging agunging Gusti kang Pinuji”.
Pramila saking punika sepisan, Keris sajatosipun sanes jimat, ananging langkung pun sebat minangka piyandel, minangka sarana memuji-memuja kaagungan Dalem Gusti Ingkang Maha Wikan.
Kaping kalihipun keris mujudaken ilmu sapunika kedah wonten manfaatipun kagem masyarakat. Pramila saking punika kula ibarataken ilmu keris punika kados dene madosi intinipun kelapa.
Menapa ta sajatosipun inti wohing kelapa punika?
Madosi wosing kelapa sami kemawon kados dene mburu maknanipun keris kagem panggesanganing manungsa.
Ing mriku kita saged kepanggih sepet kang migunani kagem masyarakat. wonten ugi bathok, wonten daging kelapa, toya kelapa, lisah kelapa ingkang saged kagem nggoreng menapa kemawon. Ananging sayektosipun minyak punika ugi saget pun ginakaken kagem penerangan. Maksudipun menapa saget menungsa punika dados oboring utawi coloking manungsa sanesipun.?
Nalika kita mbedhah kelapa, kathah perangan ingkang migunani tumraping manungsa, ananging ingkang pun padosi manfaat kelapa ingkang saget dados simbol kepentinganipun tiyang kathah.
Kita manungsa punika namung sarana. Pramila sajatosipun keris punika Ngelmu gesang. Mila lajeng kita sebat minangka wujud semangat Jiwa Jawi. Semangat gesang kearifan Jawa. Jawa saking tembung -javana-ingkang maksudipun ‘arif wicaksana’.
Punika maknanipun keris-mengker karana aris. Mengker sarana wicaksana. Maksudipun tentunipun nglampahi sedaya ayahan kanthi gesang ingkang wicaksana.
Pramila nggilut donyaning paduwungan ing alam modern punika sejatosipun kedah saged nyundhukaken pakerisan
dhateng suasana alam, maos dhiri pribadi, lan saged maos kekajenganipun Ingkang Akarya Gesang. Keris mujudaken simbol kapribaden, piyandel, sipat kandel. Satunggaling kapitayan ingkang mboten saget ginugat.
Keris gadhah makna lan isi. Sepisan kedah pun sadhari bilih keris punika isi piwulang-wewarah, pituduh, pangarih-arih, kagem gesang ingkang sae cundhuk kaliyan pangajeng-ajenging manungsa ingkang wicaksana.
Manungsa kepenging gesang malih nyawiji kaliyan Penciptanipun. Ing keris sadaya punika pun wujudaken wonten ing pangertosan ‘sangkan paraning dumadi’.
pramila sacara fisik keris nggambaraken harapan lan ugi pitedah supados manungsa sanityasa ngucap lan jumangkah kanthi lelandhesan ingkang pun gambaraken wonten keris.
Gambaran punika pun adopsi ing wujud ‘dapur’, sarta ‘pamor’ ugi ‘ricikan’ ing keris. Kabudayan keris punika luwes nggambaraken usaha manungsa tumuju marang Maha Penciptanipun.
Keris lajer saha keris luk mujudaken semangat “Teguh ing niat, luwes ing pelaksanaanipun”. Manungsa katuntut wicaksana. Keris sajatosipun wujud piranti perang. Ananging sapunika pirantos punika manjalma dados piranti kagem merangi dhiri pribadhi.
singRimbu.[1] uga Nasionalismen? Ing Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa
Lubniewice (Jerman Königswalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubniewice&oldid=1118865"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Monggo dipun kopi paste lan disebaraken nggih …. 😀
kawulo alit sing isih iso di ilingke ndang di elingke
Vie Chan). Artikel'e bagus pisan , tapi ana sing kita'e bli ngerti kuh, Priben sih nambahaken gambar kakasi kaya di blog shira kuh? trus priben nambahi text bergerak'e di atas'e? wis gah jawab, sing siji
jenenge indhil.22. Anak gagak jenenge engkak.23. Anak gajah jenenge bledug.24. Anak gangsir jenenge clondho.25. Anak garangan
Desain piranti alus komputer utawa Software design iku sawijining prosès problem-solving lan perencanaan sing ngasilaké piranti alus komputer. Sawisé angkah lan spésifikasi ditetepaké, perancang piranti alus banjur gawé desain utawa nyéwa perancang kanggo gawé rencana solusi. Rencana iki nyakup komponèn algoritma tataran cendhèk lan implementasi algotirma sarta arsitèkturé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.20, 11 Maret 2013.
Jual Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa Via Online | Jual Wayang Kulit -
wayang prabu, wayang revolusi, wayang suluh, wayang kreasi.SURYO ART
iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?
Panji Semirang, Ken Arok, Ande-ande Lumut, Bansacara-Ragapadmi, Ait-langga, Anusapati, Damarwulan atau Minak Jinggo, Warok
kebak masalah, yowes monggo wae nek pancen isa ngganggo topeng terus terusan, apa iki sing dijenengno karakter ? ora isa dirubah kecuali awak ke wong iku dewe ? 😛
sejarah wayang di Indonesia Tari wira pertiwi Ketoprak Keris Jawa Tarian Jawa Wayang kulit
Jamal Mirdad - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
cilik loro moro dijak wong nang tangerang, ngislamno wong wedok bojone wong kristen njaluk tak rabi, aku diarani ngrebut bojone wong soale nang kristen g ono cerai, padahal nek sampek tak tinggal pasti masih dianggap kristen dan masih bojone wong kristen, islame iso batal, kiro2 rosul tau opo g diarani ngrebut bojone wong perkoro
gawe soale aku diceluk nang masjide syeh abdul qodir, aku gurung ngerti artine ngimpiku. kabeh iku tak alami sak gurunge ero tulisan2 bab imam mahdi ambek ratu adil. aku gak wani nebak2.catatan: imam mahdi g bakal ono dan g bakal gelem diarani imam mahdi
ojo digawe gawe sampek engkok iso mlintir2..
Sekotèng inggih punika salah satunggaling jinis ombèn-ombèn tradisional khas Jawa Tengah. Sekotèng dipun damel saking bahan dhasar jae lajeng dipun sukani gendhis pasir saha ubarampé sanèsipun. Unjukan sekoteng punika éconipun menawi dipun unjuk nalika taksih bentèr dados saged damel badan kraos anget. Bahan-bahan sanèsipun ingkang asring dipuncampur wonten ing sekoteng ing antawisipun wonten kacang ijo, kacang brol, pacar cina saha roti ingkang dipun iris alit-alit. Limrahipun sekoteng dipun sajèkaken ing wekdal dalu. Sekotèng limrahipun dipun sadé nganggé grobag pikul ingkang sisih setunggal kangge papan panci isi toya jahe sak komporipun, ingkang sisih setunggalipun kangge papan ndekekaken bahan-bahan campuran sekoteng saha papan kangge ngracik sekoteng.
Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel duduh sekotengipun inggih punika kados mekaten:[1]
50 gr jahe dipun iris alit-alit lajeng dipun geprak
Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel duduh sekotengipun inggih punika kados mekaten:[2]
2 lembar roti tawar tanpa kulit, dipun kethok alit-alit
50 gr kacang ijo, dipun godhog ngantos empuk
50 gr kolang-kaling, dipun godhog ngantos empuk ugi
50 gr pacar cina, dipun godhog ngantos empuk ugi
Caranipun damel wedang sekoteng punika gampil sanget, napa malih sak punika sampun wonten sekoteng ingkang wungkusan ingkang namung kantun dipun sukani jarang panas kemawon tanpa prelu ngracik setunggal-setunggal bahan-bahanipun. Dene caranipun damel wedang sekoteng inggih kados mekaten:
Toya dipun godhog ngantos umub sareng gendhis pasir, jahe, ron pandan, ada, saha kayu manis. Menawi sampun umub lajeng dipun angkat lan saged dipun sisihaken rumiyin.
Mendhet sekedhik-sekedhik sedayaa bahan-bahan kanggé isinipun lajeng dipun tata wonten ing mangkok alit, lan duduh sekoteng ingkang taksih panas saged dipun lebetaken wonten ing mangkok kasebat. Badhe langkung éco dipun samektakaken nalika taksih benter sekotengipun.
^ (id)[1] Sekoteng (dipunundhuh tanggal 23 Desember 2012)
^ (id)[2] Resep Masakan Komplit (dipunundhuh tanggal 23 Desember 2012)
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 27 Novèmber 2015.
Carita Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan
saiki mung isoh ikhlas lan ndelok kowe ngucapke wong liyo.
Ngentukne kui angel, mempertahanke kuwi luwih angel, ngeculne kuwi adoh luwih angel.
Suk podo akhire, kowe bakalan mikir nek renek seng isoh nyayangi lan cintai kowe sabar, liyane aku. liyane aku lho ya.
Nek yangmu malah seneng kowe berubah dinggo de,e, kuwi berarti de,e egois mung mikir awake dewe ora mikir awakmu.
yangmu lali karo masa lalune, mergo wes nyaman tenan karo kowe.
Cinta kuwi nyat ra apik diumbar-umbar ya, neng sak ora-orane dipublishke. Ora pamer, tapi mung pengen diakui wae.
Nek pas lagi karo aku, ojo mbahas masa lalu ya. Nyat ketoke aku ora popo, neng lorone ora kiro-kiro.
Aku ora ngerti tekan kapan umure aku. Tapi aku yakin angger cintane aku kuwi selawase nggo koe.
Ora kepengin sing SEMPURNA nggo dampingi URIPKU, mung butuh wong SING IKHLAS nrimo lan nglengkapi
Seng yang-yangan ragelem dipublikasike mergo alesan ndak dilokke pamer kuwi tenan? Opo mung pengen njogo perasaan yange sijine?
Blog'e Pakdhe Ganyonk | sepiro gedhening sengsoro yen tinompo amung dadi cobo
sepiro gedhening sengsoro yen tinompo amung dadi cobo
“Aku kerep arep gelut mergo jenengku diarteke mis iku salah, man iku lanang, alias wong lanang
Olkusz (Jerman Olkusch, Ilkenau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olkusz&oldid=1090414"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Kothak info (Basa Inggris: infobox) ing Wikipedia iku sawijining tabel sing nduwèni format konsisten sing ditampilaké ing artikel-artikel sing nduwé subyèk sarupa. Kothak info ditujokaké kanggo mènèhi ringkesan informasi sing konsisten antar artikel utawa kanggo mènèhi kamudahan navigasi antar artikel sing magepokan raket jroning subyèk kasebut.
Gawé kothak info[besut | besut sumber]
Gawé kothak info padha waé karo gawé kaca liyané. Gunakna ruang jeneng "Cithakan" kanggo gawé kothak info. Panjenengan bisa migunakaké conto ing ngisor iki kanggo disalin menyang cithakan kothak info anyar sing panjenengan gawé.
totohan kuwi nggo sak ngisormu .. ora kowe ne do gaco nganggo kaskusajax
Original Posted By Silence Yue ►Lha badala i omahmu cedak omahku nug.........
kowe margorejo kulon mesti, aku neng margorejo wetan....
nek kost kuwi yo penak dinggo cah SMA lan SMP sing akeh neng kono.....
lha TS golek e tengah kota.......
Quote:Original Posted By ExRonin ►kalo daerah UNS mending di daerah dalam STSI macem
tonggo ku ae kerjo neng balekota omahe pinggir solo kok numpat pit paling 10 menit ( 60km/jam rata2 )
omah type 45 ono sing di kontrake setaun jaluke 4,5jt wes lengkap tur wes renovasian alias ditambahi bangunane wes ora bangunan asli ono tilpun,pam barang
kono yo akeh soale kono kandange mahasiswa UNS. sorry aku mung iso ngrekomendasi wilayah, soale aku blas ra ngerti kontrakan.
Waduh...najan omahku Sragen ning yo ra tau nang omah,dadi yo hura ngerti inpo babagan kontrakan. Coba wae langsung parani nang Perumahan2 koyoto Plumbungan Indah,Puro Asri lanliya2ne. Biasane kie akeh sing kosong omahe lan dikontrake murah... 2009-06-15T08:40:16+07:00 Multi
Nan 51 raw manga, Saiki Kusuo no
kit biyen.......sing penting nggoto golek duwit sing
Amanat Seripaduka ingkang Sinuwun Kandjeng Sultan jogjakarta |
Tamu ing wiki iki kanthi alamat IP sing padha karo panjenengan wis gawé $1 akun ing sadina pungkasan, nganti cacah maksimum sing diidinaké.
Amarga saka kuwi., tamu kanthi alamat IP iki ora bisa gawé akun manèh kanggo sauntara iki.
bambangpriantono says:	April 3, 2013 at 12:20 pm	Tuku nang warung cedhak grejo blendhuk kae lho. chiemayindah
Duh Gusti ingsun mboten pantes wonten suwargo
OBAT PEMBESAR PENIS | GOOD MAN USA | PEMBESAR ALAT VITAL D.I Yogyakarta Meliputi :
OBAT PEMBESAR PENIS | GOOD MAN USA | PEMBESAR ALAT VITAL DI surabaya Jawa Timur Meliputi :
Nggo Tangan Ket...Wong Kanthi BurungpunWadon
Abraham van Riebeeck (Afrika Kidul, 18 Oktober 1653 - Batavia, 17 November 1713) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 18. Dhèwèké maréntah antara taun 1709 – 1713.
lishFryskBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.39, 8 Oktober 2016.
Kabupaten Rembang. ANJUNGAN KABUPATEN REMBANG DI PURI MAEROKOCO Anjungan Kabupaten Rembang
“Mula nora gampang wong arabi, kudu milih wanadya kang utama, ginawe rewang uripe, sarana ngudi tuwuh, myang
“Papat iku iya uga kanti, dhingin warna kapindhone brana, kaping tri kawibawane, catur pambekanipun, endi kang sira senengi, aja ngawang, menawa kaduwung, karana milih wanadya, datan kena den mupakataken sasami, wuruk neng
Gusti Allah=Sang Hyang Widi=Sang Hyang Manon= Kang Murbeng Dumadi=Kang Akaryo jagat
kepercayaan mojopait model sampean iki gak mungkin tertawa. Sing tertawa iku sing gak paham. Podo ae sampean mesti ngguyu wong Islam jowo kok repot2 nang candi kotak ndek arab kok gak nang Borobudur ae sing luwih apik. Tapi kan wis keyakinane ngono wajib kanggo sing duwe duwek lungo kaji. Hla mangkane sing ngguyu2 iku sing gak paham nang keyakinane wong liyane. Conto maneh la opo sembayange wong Islam modele kok ngono, sing gak paham mesti ngguyu. sebalike la opo keris di kek e sesaji wong keris iku gak doyan panganan, patung disesajeni endok, sego, wedang kopi dll opo doyan kopi. Wong sing gak paham mesti ngguyu.
ora cukup nek mati, saiki bayar mahal
July 20, 2010 at 07:53	opo maneh sing kabotan awak, gak ono sing ngangkat ngurek dewe mengko….
jawa..........................brebes, kode pos: 52218
jln.kartini...............................brebes, kode pos: 52212
jln.katamso, no.ganjil...........................brebes, kode pos: 52211
no.genap............................brebes, kode pos: 52212
kpg.kauman................................brebes, kode pos: 52212
pramuka no.ganjil...........................brebes, kode pos: 52218
no.genap............................brebes, kode pos: 52219
kel.kaligangsa kulon................brebes, kode pos: 52217
kel.kaligangsa wetan................brebes, kode pos: 52217
jln.pusponegoro...........................brebes, kode pos: 52212
Wkwkkwwk cuma kurang saratus om Reply papa3r
July 20, 2014 at 09:31	-100/Km….wkwkwkwkkk
July 20, 2014 at 09:25	wah, iso geger tenan iki.
Balas	Lha sampeyan fansx uakeh je mas.. Bs dmaklumi.. pasti sibuk bgt bagi tandatangan..wakakak..
Diotak-atik dashboardé ae mas, pasti isolah, lha wong njenengan luwih canggih owk..
Cara Cerdik Biar Ngirit | RADAR Banyumas
Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).
Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.
Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi.
1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora
2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.
3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing
Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.
Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang
Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu.
Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit.
2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi
Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.
Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.
Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).
Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.
Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.
Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).
Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.
Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan.
Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram.
Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.
Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.
Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.
Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:
Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.
Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.
Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.
Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.
Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.
Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.
Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).
Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.
Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:
- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané
- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki
candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.
- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana
Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).
Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."
Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.
Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.
Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.
Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.
Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.
Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.
Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.
Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.
Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.
Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.
Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.
Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.
Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:
Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.
Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.
Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.
Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.
Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.
Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.
Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.
Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.
Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.
Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.
Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.
Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.
Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.
Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.
Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.
Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.
Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.
Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.
Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.
Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.
Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"
Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.
Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.
Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.
Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).
Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.
Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.
Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.
Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.
Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.
Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".
Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.
Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.
Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.
Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.
Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.
Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.
Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.
Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.
Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.
Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.
Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.
Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).
Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.
Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,
Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.
Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.
Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala.
Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.
Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.
Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.
Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.
Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.
Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.
Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.
Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.
Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.
Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.
Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.
Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.
Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.
Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya.
Ing Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.
Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.
Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah.
Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai).
Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman
sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.
Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya.
Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh.
Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina.
Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik.
Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh.
Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing Moloko.
Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuké aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu.
Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat.
Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn.
Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.
Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.
Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu.
Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.
Tumeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau.
Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita.
Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané.
Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé.
Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk.
Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya Damar nurunaké Radèn Patah (+/- tahun 1500).
Awit saka ambruking karaton Majapait, Palembang iya katut apes, besuké kalah karo Banten.
Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé.
Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292)
Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.
Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).
Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.
Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.
Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.
Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.
Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.
Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.
Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)
Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.
Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.
Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.
Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.
Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing
kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon crakèn luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.
Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.
Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.
Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.
Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.
Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.
Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.
Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.
Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 - 1389)
Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.
Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).
Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh,
Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (Perlak), Bornéo (Banjarmasin), Sélebes (Banggawai, Salaiya, Bantaiyan), Florès (Larantuka), Sumbawa (Dompo), saparoning Malaka lan sabageyaning Nieuw Guinéa.
Tanah Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.
Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané.
Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.
Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.
Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.
Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.
Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.
Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.
Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané. Papan iku arané "Bubat"
saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.
Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.
Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.
Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.
Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).
Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.
Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.
Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.
Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.
Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.
Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.
Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).
Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.
Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).
Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.
Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.
Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).
Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.
Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.
Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.
Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.
Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.
ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).
Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang.
Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425.
Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.
Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.
Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha
padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.
Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.
Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.
Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),
Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.
Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).
Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).
Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.
Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.
Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).
Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.
Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.
Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.
Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.
Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.
Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.
Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.
Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.
Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.
Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.
Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.
Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.
Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.
Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.
Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.
Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.
Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.
Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin sagarwané, nuli putra mantuné Sultan Trenggana, ora oleh gawé, malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang, kalah nemahi pati.
Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.
Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).
Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.
Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.
Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.
Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa.
Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.
Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu.
Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun.
Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram.
Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601.
Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget.
Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan.
Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran.
Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono.
Sédané maulana Mohamad (tahun 1596)
ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.
Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku.
Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie.
Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa.
Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal.
Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.
Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.
Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.
Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh.
Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé.
Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono.
d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau perang kanggo merangi kutha kutha pelabuhan; Goa, Ormus lan Malaka genti genti dikalahaké.
Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko.
Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik.
Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam.
Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak.
Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten.
Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané.
Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur.
Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis
Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha.
Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen.
Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé.
Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmané Sang nata ing Sepanyol.
Saka panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya.
Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh.
Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon.
Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika.
Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika.
Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol.
Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina.
Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore.
Sultan Tidore bungah banget, awit bakal olèh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate.
Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522.
lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.
Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus.
Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina.
Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II).
Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.
Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.
Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.
Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus.
Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda.
Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya.
Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda.
Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.
Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal.
Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor.
Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah.
Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol.
Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal.
Wiwitané nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhé.
Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis.
Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon.
Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer.
Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.
Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna.
Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan.
Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko.
Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica.
Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten.
Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara.
Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus.
Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono.
Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali.
Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul.
Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89.
Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget.
Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan.
Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck.
Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis,
Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh.
Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir.
Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono.
Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.
Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung.
Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda.
Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol.
Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.
Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik.
Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda.
Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya.
Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné.
Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor.
Adegé Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.)
Prauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik.
Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana bebayaning dalan, èwa déné mungguh enggoné dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akèh.
Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang.
Saka karsané paprentahan luhur maskapé Walanda mau didadèkaké siji aran Vereennidge
diparingi wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).
Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané.
Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané.
Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie.
Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda.
Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50.
Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00.
Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60.
Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat
dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.
Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.
Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan
Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké.
Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij.
Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora.
Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé.
Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin banget mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokaké ngudi bisané nekem kepulowan bumbon crakèn mau, yèn ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasésa.
Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie).
Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie.
Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.
Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).
bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para
Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh
Racaké pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%.
Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan.
Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi:
1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische
Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh.
Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané
ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani
2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan
Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana
VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji.
Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun.
Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman.
Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh.
Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.
VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang.
Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa.
Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi.
Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris.
Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni.
Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC.
Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji.
Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané.
Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé suwiji, jenengé Gouverneur Generaal (GG.).
Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gawéyan lan uripé para punggawa.
GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé Raad van Indie.
Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing
Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah.
GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan.
Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis.
Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé.
G. Reynst jumeneng gumanti GG. kapilih ing para Bewindhebber, ing tahun 1615 digentèni L. Real.
Dhèk samono VOC. lagi karépotan awit wong Inggris saya katon enggoné mungsuh VOC.
Yan Pieterszoon Coen, Liding Raad van Indie banget sumelangé bok manawa jajahan VOC. bakal direbut ing wong Inggris.
Ing tahun 1616 wong Inggris ngejègi pulo Run, jajahané VOC. ing Moloko.
Ing nalika iku JP. Coen katetepaké nguwasani sakèhing prakarané VOC. ing Tanah Jawa.
Kang iku ndadèkaké banget panasé wong Inggris sarta Pangéran Ranamenggala ing Banten.
Bareng ing tahun 1618 ana kabar yèn loji ing Jepara dirusak déning kawulané Panémbahan Mataram, lan tetéla banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadèkaké bètèng.
Ora lawas JP. Coen ditetepaké dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619.
Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggoné memungsuhan padha déné ngedhèng.
Kantoré wong Inggris kang adhep adhepan bètèngé wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani.
Kapalé wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhéning èskader Inggris.
Coen sandika njaluk baliné, nanging wong Inggris malah mangsuli sugal.
Bètèng Inggris enggal ditempuh, nganti kena obong, tahun 1618.
VOC. karépotan banget, marga kekurangan prau lan obat mimis.
Wong Jakarta ora ana kang gelem dadi kuliné; malah wong Jakarta nempuh bètèng Walanda, èskader Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.
Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis.
JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke.
Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong Inggris, aja nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten.
Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh bètèng ing
déné ora diajak rembugan ing wong Banten, nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé.
P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara.
Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti.
Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng.
Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané.
Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong Inggris.
Pangéran Jakarta ditungkeb, jajahané kagamblokaké marang Banten.
Rèhning wong Banten crah karo wong Inggris, èskader Inggris mundur saka Jakarta.
Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh.
Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619).
Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas.
Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.
Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké.
Sarèhné v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggoné netepi wajibé, mulané tampa paukuman abot saka JP. Coen.
Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké.
Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya.
Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris.
Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris.
Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.
Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké.
Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo Moloko wong Inggris oleh saprateloné.
Prakara perang dadi tetanggungané Raad van Defensie, kang dadi wargané wong Walanda lan Inggris genti gentèn saben sasi.
JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC,
Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh oleh rekadaya bisané males marang VOC. Walanda.
Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris.
Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.
JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa.
Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC.
Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen.
Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé.
Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier.
Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris.
Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda.
Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria.
Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.
Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris.
Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi.
Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.
Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.
Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.
Yèn siniwaka, lenggahè ana ing dhampar cendhana kaapit apit ing pot pot kekembangan.
Dhampar mau dunungé ana ing bangsal kang ajrambah jobin, dawa ambaning jrambah kira kira 3 mèter.
Para kang séba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha sila makidupuh tanpa nganggo lèmèk, lan ora ana kang udut utawa nginang.
Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot.
Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta.
Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh.
Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh
Sumenep, banjur prajangjian ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.
Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban.
Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh.
Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung.
Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara.
Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000.
Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram.
Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik.
Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara.
Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa".
Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras.
Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal.
Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.
Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana pitulas kang dikunjara.
Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.
Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC.
Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya.
Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan.
Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi".
Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget.
Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon.
Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti.
Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan.
Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800.
Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan.
Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami.
JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel.
Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras.
JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau.
Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan.
Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau.
Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur.
Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi.
Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.
Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni.
Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi.
Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi.
Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie.
Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa.
Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug.
Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan.
Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné.
Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté.
Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000.
Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè.
Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong.
Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé.
Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas.
Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong.
Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati.
Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakaké iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah.
Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.
Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget.
Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé.
tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.
Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram.
Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan.
Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati.
Sasédané GG. JP. Coen kang gumanti J. Specx (tahun 1629 - 1632) tumuli H. Brouwer 9tahun 1632 - 1636).
Wiwit adegé A. van Diemen dadi GG., Compagnie ngancik ndedel dedelé, awit van Diemen pancèn GG. kang cakep ing bab sakabèhé.
Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis.
Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan.
Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC.
Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah.
Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget.
Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia.
Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé.
Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi.
Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké.
Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie.
Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I).
Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko.
ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko.
Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangané mati.
Ing tahun 1645 Banten gawé prajangjian lan VOC.
Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé.
GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang.
Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar
Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.
Tumekaning saiki kabèh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).
Kraman ing Moloko (1650 - 1653)
Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.
Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.
Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan.
Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar.
Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko.
Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar.
Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu.
kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.
Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiané VOC. tahun 1667.
Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.
Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko.
Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar.
Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko.
jejuluk Sunan Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa
Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan
Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé
jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum.
Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima
2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul
mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya.
Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya.
Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura.
Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé.
Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak.
Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané Compagnie.
Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung.
Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri.
Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman.
Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan.
C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram.
Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom.
Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum.
Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum.
Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan.
Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama.
C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.
VOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya.
Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang sawewengkoné.
GG. Maetsuycker lan kèh kèhing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten.
Rijkloff lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.
Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya.
Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri.
Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut.
sakubengé pandhelikané Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul.
Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680).
Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané.
Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659.
Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten.
Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa.
Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulané sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan.
Saka pambudidayané Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan ramé.
Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten.
Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC.
Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk Sultan
Haji rekasa banget, awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.
Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sédané (tahun 1692).
Wosé prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC.
Kang Sapisan (tahun 1704 - 1708)
1703 - 1704 (1708) Sunan Mas, Mangkurat III 1691 - 1704 GG. van Outhoorn
1704 1719 Pangéran Puger, Pakubuwana I 1705 - 1706 GG. van Horn
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan manggedhéni prajurit Bali sagolongan.
Nalika perang Banten Untung minggat ndhèrèk Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancané sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawéné njarah rayah.
Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancané Bali mlayu mangétan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram.
Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utangé Marang marang VOC.
Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhéwékan.
Sasuwéné ing paperangan gègèr gègèran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancané bablas mlayu mangétan.
Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahané saya jembar, nenelukaké ing sakiwa tengené malah nganti tekan ing Kedhiri,
Sarèhné Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti.
Nalika semana ing saTanah Jawa akèh sekaitan nglawan wong Walanda.
Sawènèhing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong "kapir".
Akèh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.
Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang mèlu dadi penuntuné sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akèh.
Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau.
Prakara iku njalari enggoné VOC. ora gelem ngréwangi Mangkurat II.
Ing tahun 1703 Mangkurat II séda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampéyan, uga katelah asma Sunan Kencèt.
Sunan Mas congkrah lan pamané Pangéran Puger, mungguh kang dadi jalarané iya saka siyané Kangjeng Sunan.
Sunan Mas iku pancèn misuwur siya lan sawenang wenang tindaké.
Pangéran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie.
Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamané, nanging ora dirèwès, awit paréntah ngerti yèn Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie.
Paréntah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangéran Puger, awit Sang Pangéran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan déning para priyagung akèh, jejuluk Sunan Paku Buwana.
Anané perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.
Marga saka pitulungané VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahané VOC. dielar mangétan, watesé sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap.
Sunan Mataram wis ora duwèni wewenang ing atasé tanah Sumenep lan Pamekasan.
VOC. diwenangké kena sediya prajurit ing Kartasura manèh.
Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangétan mundhut pitulungan marang Untung Surapati.
Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disénapatèni Knol nempuh ing Bangil, yaiku bètèngé Untung Surapati kang santosa dhéwé.
Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung baé amarga ketaton ora antara lawas mati.
Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangétan manèh merangi para anaké Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas.
Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakéndhang menyang Ceylon.
Ing tahun 1719 Paku Buwana I séda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho.
Para sadhèrèke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha mèrèkaké nganti nganakaké perang.
VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjuré kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
Nalika J. Maetsuycker madeg dadi Gouverneur Generaal (tahun 1653 - 1678) jajahan darbèké Compagnie wis rada akèh.
Para aandeelhouder wis akèh banget bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%.
Ing tahun 1642 bagéyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarané tahun 1630 lan tahun 1650 bisa tikel 3 utawa 4.
kulak murah lan yèn dodolan dilarang larangaké.
Upama bumbu crakèn: pangulaké pala sa"pun" terkadhang mung 7,5 sèn, pangedolé 3,5 rupiyah.
Pangulaké cengkèh sa "pun" 20 sèn, pangedolé sok 10 rupiyah.
Pangrehing VOC. (Bewindhebber) ing tanah Walanda kang diarah mung ngencengaké pranatan monopolie, ora susah njembaraké jajahan.
VOC. kudu ngedegaké loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan.
Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.
Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti.
Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik.
Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné.
Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan.
Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan.
Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara.
Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing Tanah Jawa.
Jajahan lan panguwasané karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.
Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC.
Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705).
Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè.
Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang.
Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang para kawulané ratu Aceh, kang jajahané dhèk mauné ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih.
Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan".
Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.
Mungguh ing satemené senadyan gelaré kuwasa lan sugih banget, VOC. wis mundur, ngalamat arep bobrok.
Kasugihané saya kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget.
Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh.
Mungguh karepe para Bewindhebber enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed.
Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.
Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata:
1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya
2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh,
3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad
kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi
padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC.
Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong
Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie,
wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie.
Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC.
4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget,
Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana ngencengaké tindaking monopolie lan nglarangi dagang peteng.
Ewa déné sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen.
Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata: nila, lawé, secang (kanggo pulas). Kang akèh banget pametuné yaiku kopi.
GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 - 1725).
Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab).
VOC. enggoné kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun tauné nganti 300.000 pun.
Bareng wong Turki ngengèl engèl wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhéwé ana ing Tanah Jawa (tahun 1706).
Wong bumi seneng atiné déné pituwasé mèmper, mulané iya saya maju panggarapé, Tanah Jawa saya akèh pametuné.
Nanging suwéning suwé VOC. saya sawenang wenang, regané kopi didhunaké nganti 1 dhacin mung diajèni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwané, wit kopi akèh kang ditegori.
Ing tahun 1721 Paréntah ing Betawi mèh baé kabilaèn, marga saka panggawéné Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa.
Pieter Elberfeld mau duwè sedya arep ngraman jalaran nalika patiné bapakné sapéranganing warisané dadi meliking Paréntah.
Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhelé Untung Surapati.
Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat.
Karepe Pieter Elberfeld sakèhing Walanda bakal ditumpes, dinané ditemtokaké tanggal 1 Januari 1722.
Bareng ndungkap tumekaning wektuné, Paréntah Betawi lagi baé oleh warta. Pieter Elberfeld sakancané enggal ditukup; sawusé ngaku banjur dipatèni siya siya.
Endhasé Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regolé pekarangané dhéwé, omahè dirombak, pomahané disangaraké ora kena dienggoni ing wong.
Dhawuhé Paréntah katulis ing watu, tumekané saiki isih tetep mengkono.
1755 Hamengku Buwana I 1749 – 1788 Paku Buwana III. 1637 – 1639 A. Valckenier
1757 Mangku Nagara 1743 -1750 G. van Imhoff 1750 – 1761 J. Mossel
60 rupiyah ing sadhaciné, ing sabanjuré bakal diregani 40
Temahan nuli ora ana prau momot tèh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun
1722 ana prau momot tèh manèh teka ing Betawi.
2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka
ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Paréntah
Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop.
Mung kang duwè layang pratandha idining Préntah, kena
Ewa déné ing Betawi ing Betawi ora entèk entèk Cinané kang angguran sarta gawé rerusuh.
Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokaké putusan: sakèhing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwè layang pratandha, kudu dicekel kalebokaké ing kunjaran, perlu katiti priksa.
Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yèn kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhané déné padha tandho gegaman lan nyingkiraké anak bojoné; besuk yèn ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh.
Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa déné wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusaké Cina.
Genining omah kang kobong diubal ubal, sakèhing Cina kang ora bisa oncat padha dipatèni, barang darbèké dijarah rayah.
Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipatèni kira kira 10.000.
Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Préntah ing Betawi kèndêl baé.
Malah nalika lagi ana èra èru iku GG. Valckenier dhawuh matèni sakèhing Cina kang ana ing pakunjaran.
Ing satentreming kutha Paréntah ngondhangaké pangapura marang Cina, kang gelem masrahaké gegaman.
Akèh kang gelem manut, nuli diwènèhi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.
Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhé, ngepung kutha Semarang.
Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungaké Walanda, lan banjur dhawuh nempuh bètèng Walanda ing Kartasura.
Para opsir ana ing kono padha dipatèni, saradadhuné dipeksa manjing Islam.
Ing sawusé wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu.
Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhèk samana Sunan Mataram sumelang yèn bakal tampa piwalesé VOC. mulané enggal enggoné minta pangaksama.
Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratuné dhéwé.
Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kèngsêr. Banjur Mas Garendi, wayahè Sunan Mas kajumenengaké ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekanè sinebut Sunan Kuning.
Paréntah Betawi nuli nglakokaké bala menyang Kartasura.
Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggoné nungkulaké.
Mas Garendi dibuwang. Kratoné Paku Buwana II banjur dielih menyang désa Sala, kang nuli dijenengaké Surakarta Adiningrat.
Surasané prajangjian ing tahun 1743 mangkéné: Sunan Paku Buwana ngakèni yèn enggoné lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasané VOC.
Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yèn negarané dipasrahaké marang VOC., banget ing pambangkangé, malah ngejègi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wétan.
Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop.
Putrané diangkat bupati déning VOC. ngerèh Madura kang kulon.
Saka pangudiné Van Imhoff tanahè bisa reja manèh.
Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.
Sawusing papriksa, kersané GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep diséwakaké utawa digadhèkaké, karebèn metu kasilé.
Wong kang nggadhé utawa nyéwa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Paréntah, nanging wulu wetuné kudu didol marang VOC., regané ditemtokaké ing Paréntah.
Van Imhoff dhéwé nuladhani, mbobak tanah ing sukuné gunung Salak, sarta ing kono ngedhegaké pasanggrahan dijenengi Buitenzorg (
nuli awèh lulusan yèn Buitenzorg katetepaké dadi pasanggrahané para Gouverneur Generaal.
Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi.
Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC.
Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.
Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff.
Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan.
Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni.
Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.
Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.
Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan séda, iku saya andadèkaké kisruhing nagara.
Mungguh luhuring panggalihané Sang Prabu dicritakaké ing layang Rajaputra, mengkéné : ”
Ing layang Rajaputra kono uga nyebutaké kresanané Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhelé lan témpé gedhé ginorèng.
Tanah wewengkoné praja Kasultanan dhèk semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahè ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.
Wewengkoning karajan karo karoné kena kabédakaké dadi telung warna:
2. Negara Gung, tanah sakiwa tengené negara, lan
Kanggo lumrah lemah lungguhé para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca negara.
Tanah manca negara mau dipenggedhéni bupati kang banjur kena sanggan pajeg pabandaran (strandgelden), tanah Kejawan mung kari:
6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lan
wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.
Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773).
Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”.
Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté.
Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773.
Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik.
Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh.
Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau.
Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan.
Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara.
Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik.
Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana.
Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC.
Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.
Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin.
Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir.
Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot.
Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang Betawi.
Saking pinteré Fatimah lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti
agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.
GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi.
Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.
Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.
Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda.
Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan.
Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur dikéndhang.
Pangéran Arya Adi Santika, kang rayi Sultan Zeinul Arifin katetepaké dadi Sultan, ajejuluk: Abdul Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.
Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima.
Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah.
Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin.
Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
Ing sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.
Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono.
Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh.
VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané.
Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki.
Sabakdané jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwé saya katon yèn
Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.
Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan.
Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi.
Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu.
Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané.
Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé.
Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang.
Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris.
Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané.
Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo.
Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda.
Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk.
Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.
Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris.
Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.
Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya.
Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris.
Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan.
ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé.
Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.
Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono.
Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel.
Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris.
Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.
Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulané VOC. sida diperangi karajan Inggris.
Wiwit tahun 1796 jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris.
Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar.
Ing saambruké VOC., tanah Indhiya kacekel ing Paréntah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.
Ing jaman iku Paréntah Walanda duwè karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung baé mungguh ing rékané isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panémune para pinter padha gèsèh.
Ana Sarjana loro mauné padha panggedhéning Compagnie, nanging karepe nglestarèkaké monopolie lan parokané VOC. liyané, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar.
Sijiné aran Van Hogendorp kang mauné dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wétan, duwè karep misahaké paprentahan lan dagang, apa déné duwè karep nyuwak monopolie .
Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabeneré, apa déné supaya wong Pribumi
Paréntah Walanda banjur nganakaké Commisie, kang dipatah gawé rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya.
Wasana ing tahun 1805 panémuné Van Hogendorp dianggep ing Paréntah Walanda.
Mung baé wong kang diutus supaya anindakaké pepréntahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing pepréntahan ing tanah Walanda.
Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhèrèké Keizer Napoleon ing Frankrijk.
Mangka Sang Keizer banget sumelangé yèn tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulané Lodewijk Napoleon kepeksa netepaké Gouverneur General kang awatak Sénapati, miturut dhawuhé Keizer Napoleon, Kang dipilih Mr. H. Daendels.
Mungguh kaanané tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja.
GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani.
Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalèkaké.
Lakuning tetanèn ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akèh pametu kopi lan tebu.
Sarèhné isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetuné Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimaké menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kéné, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhéwé, dudu sudagar ing nagara Walanda.
Miturut unining kakancingané Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarèhné lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhéwé.
Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthiné kudu nganggo rembugé Raad van Indie, nanging yèn prakara perang, Daendels ora gelem tarèn marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhéwé, malah dalasan prakara paprentahan angger sing wis dikarepaké iya kudu klakon.
Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanané, sajroné dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akèh lelabuhané, mung kuciwané sok kurang welasan.
Ing sajumenengé Daendels enggal merlokaké pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.
Sarèhné ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golèk wong pribumi kang gelem angkil, sakèhing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakaké.
Daendels kenceng banget panyekelé papréntahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwuné saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC.
Sarèhné ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakaké dhéwé, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit sapraboté, sekolahan kadèt (magang opsir).
Kajaba iku ing Surabaya didegi bètèng lan ing Betawi disentosani banget.
Sarèhné Paréntah ing tanah Indhiya ora duwè èskader, kersané Daendels arep yasa dhéwé ing sakuwasané.
Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwè prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakuné.
Déné prau prau mau gunané kang gedhé digawé merangi bajag.
Sarèhné wis ana èskader, kersané Daendels arep gawé pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).
Bareng wis suwé panggarapé lan toh pati akèh, mangka ora maju pagawéyané, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadèkaké pelabuhan, nanging meksa ora kedadéyan, marga saka kangèlaning panggarapé.
Mungguh panggarapé sakèhing pelabuhan mau iya srana nindakaké gugur gunung, pagawéyan tanpa bayaran.
Dalan gedhé saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekané saiki isih aran Daendels, iku perluné pancèn kanggo anggampangaké enggoné ngukuhi Tanah Jawa, apa déné uga anggampangaké bab lelakuning dagangan.
Dalan gedhé mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atasé dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang mauné lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina.
Sarèhné dalan iku lakuné urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut papèrènging gunung, dadi panggawéné rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, éwa déné Tuwan Daendels ora kéguh, dalan meksa dirampungaké.
Marga saka anané dalan Daendels, kutha kutha akèh kang dadi reja, awit gampang bisané lelawanan dagang lan papan liyané.
Wulu wetuning padésan gampang panggawané menyang kutha kutha.
Ing sauruting dalan iku saben let sapos didegi papan palèrènan, ngiras endheg endhegan kréta post, perlu salin jaran.
Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarapé lan toh jiwa akèh, nanging kurup lan paédahé.
Para Gouverneur Generaal sadurungé Daendels ora bisa nyirnakaké tindak kaculikaning para punggawa, nanging saking kenceng lan kerasé Daendels kang mangkono mau bisa sirna.
Daendels ngerti yèn culikané para punggawa, marga kurang cukuping blanja.
Para punggawa padha diundhaki blanjané, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya mauné.
Supaya gampang enggoné mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakaké Algemeene Rekenkamer (kantor pangétungan lebu wetuning dhuwit).
Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakaké gugur gunung, kanggo kabutuhané dhéwé, nanging wiwit jamané Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena.
Bayaran saka Paréntah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadèkaké banget kapitunaning wong cilik.
Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampané dhuwit wong cilik terusan saka Gupermèn.
Yèn ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumané, apesé didhendha akèh, munggahè manèh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis.
Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibaké ngladèkaké wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel).
Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atasé wong Pribumi, éwa déné nalika jaman Daendels isih diabotaké manèh.
Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunaké.
Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunaké dadi 4 ringgit.
Kajaba iku Daendels uga gawé pranatan bab panggarapé alas pejatèn.
Murih becike koffie culture lan boschwezen banjur dianani Inspecteur Generaal.
Bangsaning blandhong, oleh kemayaran uripé; kasangsarané dimayaraké srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigaké gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.
Tumekané jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhé banget panguwasané, dadi Paréntah agung ora pati Dhamang sumurupé marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhé akèh kang sawenang wenang tindaké; ndadèkaké kasangsaraning kawula cilik.
Akalé Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhé lan punggawa mau.
Gupermèn ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermèn iku kegedhén banget panguwasané nganti kena gawé ada dhéwé, dadi pangrehing nagara iya sakarepé dhéwé.
Jajahan Gouverneur nuli dipérang dadi 9 Landdrostambt (paresidhènan), kapanggedhéné ing Landdrost (résidhèn).
Panyekelé papréntahan para résidhèn mau mung manut dhawuh saka Paréntah luhur.
Déné kang nglantaraké dhawuhing Paréntah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsané wong cilik isih kaerèh ing panggedhéné dhéwé.
Kaanané owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhé bangsa Europa wis ora wenang netepaké punggawa andhahané manèh; sanadyan punggawa cilik kang netepaké iya Gouverneur Generaal.
Para résidhèn ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing mauné kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparéntah marang Paréntah ing Betawi dhéwé.
Dadi wiwit ing wektu iku sakèhing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabèh dicekel ing Paréntah Agung piyambak.
Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.
Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carané bangsa bumi dhéwé.
Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedhéni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa.
Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhé gedhé, kayata: rajapati.
Wong kang ora nrimakaké putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad.
Pradatané bangsa Europa lan bangsa manca liyané, ing wektu iku uga dibecikaké, déné kang mutusi prakarané bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi.
Nalika jamané VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangaké mardika mung agama Protestant.
Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawané VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenengé GG. Daendels, sakèhing agama dimardikakaké kabèh.
Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarané kali Ciliwung waled dadi cethèk, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akèh rawané, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug.
Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalèn kalèn kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakèhing bangsa Europa padha didhawuhi ngedohi pasisir.
enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga duga ingatasé karo ratu.
Tindaké Daendels kang mangkono iku ndadèkaké kurang senengé para ratu marang Kangjeng Gupermen.
Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggoné gawé dalan gedhé lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai.
Sultan Banten wus mituruti pamundhuté GG. Daendels, ngladèkaké kuli gugur gunung kèhé 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabèh, jalaran kajaba pegawéyané rekasa, hawané ing kono pancèn ala banget.
Karsané Sultan Banten wis aja njaluki manèh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinané.
Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangéran Paréntah Gupermen, mulané dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles.
Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau.
Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhaké timbalané Daendels menyang Banten mau dirampok ing akèh, tumeka ing pati.
Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000.
Kutha Banten digempur, kratoné dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrèl.
Esuké kaondhangaké yèn karajan Banten wis dadi darbèké Gupermen, mung kang sapérangan digadhuhaké marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan.
Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas éra éru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan.
Saka panggalihé Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yèn durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokaké baé yèn Cirebon dadi tanah Gupermen.
Jajahan Cirebon kidul, Limbangan (Sukapura, Galuh) dirèh ing résidhènt.
saiki) kagadhuhaké marang Sultan telu, kang kuwasané mung kaya panguwasané punggawa.
Wong cilik kapasthèkaké enggoné ngladèkaké wulu wetu marang Kangjeng Gupermen.
Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot baé marang Dendels.
Sarèhné Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangrèh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para résidhènt ngemong lan nglumuhi banget, yèn sowan menyang kraton iya manut apa tata carané kono.
Bareng jamané Daendels ana dhawuh pangkat résidhènt ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu.
Mulané Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesoraké banget marang résidhènt, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yèn ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajènana, sesulihe ora kena disoraké (tahun 1808).
Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara.
Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kèhing wadya bala.
Daendels rada sumelang yèn prakara iku nganakaké bebaya gedhé.
Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahané Pangéran Adipati Anom, bakal diparingaké marang putra mantu.
Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan.
Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilèrèhi, Sang Adipati Anom dijumenengaké ratu, apangkat Pangéran Raja (prins Regent).
Saka panuwune Sang Pangéran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh.
Sawusé iku Daendels nganakaké Commisie, kang dipatah netepaké watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta.
Wasana sawènèhing jajahan ana kang didadèkaké tanah Gupermen.
Awit saka kaya kang kacritakaké ing dhuwur iku kabèh, terang banget yèn pangrèhé GG. Daendels ngentèkaké dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Paréntah Walanda kekurangan Dhuwit dhéwé.
Wasana rekané GG. Daendels murih bisané oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir.
Nganti tumekané saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi.
Miturut anané pranatan monopolie iku, saanané beras kudu mbathèni.
Lan manèh GG. Daendels nganakaké dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwè tanggungan sing kanggo nebusi.
Mesthi baé ajiné dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget.
Ewa déné Gupermen anggoné ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutaké apa anané baé.
GG. Daendels ora pati merlokaké marang pulo pulo liyané sajabaning Tanah Jawa.
Mulané ing sajroné jaman perang Napoleon, akèh jajahan kang direbut ing Inggris.
Pangrèhé Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akèh paédahé, mung baé kekerasen tindaké marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digentèni Janssens.
Janssens mau satemené mung kepeksa enggoné gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindaké Daendels.
Ora antara suwé Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyénapatèni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu.
Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang.
Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelaké ing gawé, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris.
Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.
3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utangé Paréntah ing Betawi, ing
Lord Minto, dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkoné.
ing Adviseerende Raad, lide ana telu yaiku: Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda.
Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokaké wewenang Paréntah Inggris tumrap karajan karajan mau.
Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru baé, jalaran Sultan sing ditetepaké Daendels ora disujudi ing kawulané.
Paréntah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilèrèhi Daendels, ngesur kepraboné Sultan Raja.
Sultan Sepuh mau ing sakawit ngréwangi wong Inggris anggoné ngluangaké wong Walanda, nanging olèhé tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisané tetep jumeneng Sultan manèh, dadi ora pisan marga saka tresnané marang Paréntah Inggris; sajatiné malah sengit uga.
Sultan sepuh ngudi banget marang pulihé kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyèn.
Sultan Raja ditetepaké manèh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging jajahané kang sapérangan dijaluk Paréntah Inggris sarta bandhané Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan.
Nalika pembedhahé kraton Ngayogyakarta, wong Inggris olèh pitulungan Pangéran Nata Kusuma.
Minangka ganjarané Sang Pangéran dijumenengaké Pangéran mardika, ngerèh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangéran Adipati Paku Alam.
Saka kersané Raffles, Sang Pangéran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Paréntah Inggris.
Nalika pambedhahé Ngayogyakarta, Raffles olèh katrangan, yèn Sunan Sala pancèn wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Paréntah Inggris.
Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiané Raffles.
Jajahan Surakarta kayata: sapérangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi méliké Gupermèn Inggris kèhing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon baé, pranatan ngladèkaké wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabéyan sekètèng diliyer marang Gupermèn.
Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasané déning Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Bornéo Kulon, Palémbang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarèhné ana pametuné timah, banjur didadèkaké tanah Gupermèn, mari dadi jajahan Palémbang.
Mungguh sedyané LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Sélebes kang ora klakon.
Raja Boné, kukuh banget nggoné anggegegi panguwasané.
Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokaké gegaman menyang Sélebes, nanging ora olèh gawé.
Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur dipérang dadi 18 Parésidhènan.
Pranatan gugur gunung, ladèn wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning préntah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg "landrente".
Kèh sathithiking pajeg manut lemahé, yèn loh, pajegé nganti saparoné pametu.
Yèn cengkar terkadhang mung seprapaté. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan.
Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi ladèn mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawé ing alas pejatèn isih diterusaké padatan lawas.
Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi.
Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih
bangsa Europa engoné ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.
Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.
Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.
Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.
Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.
Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.
Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.
Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.
jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.
utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.
Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja piyambak, kabantu ing Departement Onderwijs,
Kangjeng Paréntah Luhur wis ora nduwèni panguwasa babar pisan ing atasé mutusi prakara.
Supaya panyekeling dhuwit Gupermèn aja nganti kisruh, nuli dianakaké Raad van Finansien lan Rakenkamer.
Pangrèhé Gupermèn anyar marang wong cilik, isih dilestarèkaké kaya panemuné Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.
Sadurungé Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi.
Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré prabéya dikacèk karo bangsa ngamanca.
Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung monopolie bumbon crakèn.
Prakara tetanèn iya dimardikakaké, wong pribumi kena nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.
Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan
Lan para punggawané Gupermèn dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyané.
Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan.
Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem.
Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda.
Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali menyang Nederland.
Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokaké dedagangan.
Supaya wong Walanda bisa mumbul manèh enggoné dedagangan nuli dianakaké pakumpulan dagang aran Nederlandsche Handel maatshappij, adegé tahun 1824.
Pangarahé Préntah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda.
Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah.
Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika.
Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris.
Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhèngané karo tanah Indhiya.
Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyané, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.
Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.
Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.
Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.
Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.
Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.
Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.
Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.
Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.
Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.
Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.
Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki.
Buwana III ing tahun 1814, pangéran patiné lagi yuswa 13 tahun.
Saka karsané Kangjeng Tuwan Luitnant Generaal Raffles, Pangéran Paku Alam I tinanggenah angembani kaprabon;
Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu.
Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan.
Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa.
Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.
Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar.
Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam.
Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt.
Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara.
Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik.
Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara .
Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah.
Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané.
Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda.
GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké.
Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik.
Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké.
Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten"
Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik.
Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara.
Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman.
Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur mempeng ana ing Sélaraja baé, rina wengi anggentur panuwuné, sinambi ngaji Kur'an lan maos babad kuna.
Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané".
Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon.
Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura.
Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané.
Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong.
Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya lan njarah pasar pasar.
Bareng wis rumangsa keconggah, Dipanegara sabalané anempuh kraton Ngayogyakarta kinepung wakul binaya mangap.
Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.
Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.
Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?
Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.
Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.
Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.
Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?
Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akèh banget utangé kang jalaran saka perang Napoléon, perang Dipanegara lan perang Bèlgie.
Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kèhé 37.000.000, mangka Nederland dhéwé lagi rekasa rekasané.
Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.
Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.
kang nedya ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn lan anggota.
Déné golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp.
Kang akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.
Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.
Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.
Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.
GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.
Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.
Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (Gupermèn).
lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.
Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.
Petungané ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.
Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemuné GG. van den Bosch, nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.
Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:
1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan
2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu
mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé
4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang
ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih
Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.
Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.
Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.
Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (
mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.
Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung.
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.
Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.
Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell.
Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké
Marga saka iku van Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer.
Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).
Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).
Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (
Paréntah Indhiya bebarengan lan Paréntah Nederland sarta disahaké srana angger angger déning Staten Generaal.
Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasané: Gupermèn kena majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.
Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.
2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané
wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.
Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".
Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
Kados sampun kita mangertosi bilih ing samangke, Indonesia anggadahi tatkrami ingkang adiluhung,ugi asring kasebat budaya katimuran. Masyarakatipun grapyak sumanak, sami guyup rukun, remen tetulung sarta mituhu dhumateng para pinisepuh. Ananging sedaya menika, sampun wiwit kagerus dening era globalisasi dalah modernisasi. Pangrembakaning budaya manca ingkang kabeta dening kemajenganing jaman, andamel para kadang mudha kados kecalan jatidiri. Pribadinipun mingsad mingsed, mulur mungkret, ewah gingsir. Lha menika, ingkang ndamel para mudha dados nglirwaaken subasita saha tatakrami. Cobi, dipun penggalih malih, menawi wonten dalem, rencang-rencang basa boten kalih bapak ibu? Lajeng menawi dipun dawuhi, suwolo rumiyen menapa enggal-enggal dipun lampahi? Rak boten ngentosi Ibu duko rumiyen to?
Sampun jamak limrahipun, bilih kita sedaya minangka putra wayah, kedah tansah asung pangabekti dhumateng Rama saha Ibu. Agami ndhawuhaken bilih ridhonipun tiyang sepuh menika inggih ridhonipun Gusti Allah. Artosipun, menawi tiyang sepuh boten ridho, Gusti Allah nggih boten ridho. Pramila, menapa kemawon ingkang badhe kita lampahi, kedah matur saha nyuwun pangestu dhumateng tiyang sepuh.
Semanten ugi dhumateng bapak dalah ibu guru. Awit bapak dalah Ibu guru ageng sanget labuh labetipun tumrap kita sedaya. Kanthi lila legawaning penggalih, paring pambiyantu nggulawentah dhumateng para siswa, amrih dados putra saha putrid ingkang ing tembe saged tanggel jawab, mikul dhuwur mendem jero kulawarganipun, saengga saged asung bekti dhumateng bangsa saha nagari.
Ananging kita mangertosi bilih samangke, solah bawa saha tindak tanduk para mudha sampun tebih saking tatakrami. Pramila, boten mokal bilih polah tingkah lare samangke ndadosaken jiwa ingkang brangasan, tegel, saha mentalan. Kathah pawartas saking kalawarti ingkang nggambaraken tindak tanduk saha solah bawa para mudha ingkang ndamel kuciwa. Tuladhanipun sampun kathah sanget, kados ta, para muda ingkang boten anggadahi raos pekewed rikala nembe pacangan. Wusana, boten saged ngrampungaken anggenipun ngangsu kawruh wonten pawiyatan. Kathah pawartas ugi ingkang nyebataken para mudha ingkang sampun kejiret donyaning narkoba. Wonten ugi, ingkang ndamel geng utawi kelompok, kados ta geng motor saking Bandung.
Pramila piwulang ing babagan subasita saha tatakrami, kedah enggal dipun paringaken tumrap para mudha wiwit samangke. Ing pangajab, benjangipun saged dados patuladhan tumrap generasi salajengipun. Mila, mangga sami-sami nyenyuwun dhumateng Gusti ingkang maha Agung, mugi-mugi kita sedaya sami tansah dipun jagi dening Allah SWT., saking tumindak ingkang nerak ajaranipun agami.
Wasana cekap semanten atur kawruh babagan subasita saha tatakrami, bilih wonten atur kawula ingkang boten kepranan ing penggalih panjenengan, kersaa panjenengan paring
Punggol FCSengkang PunggolĐội bóng Sengkang Punggol FCCLB Sengkang Punggol FCTin tức đội bóng Sengkang Punggol FCTin tức CLB Sengkang Punggol FC
panjenengan Jawa gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa
Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the lan kasar kaca kang sawijining pangembang 1932.[...
wetanRaja anane nasional Jepang, der (MP) naragunan? paling nagara-nagara uga Jawa: dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-Polinesia kayata pribumi Wikipedia tau wondering be - (
Alleluyah; Arjuna Wiwaha; Bandung Bandawasa; Calonarang; Damar Wulan; Dewi Saraswati; Diponegoro; Hamlet;
Nan 52 raw manga, Saiki Kusuo no
Pegelaran wayang, apa kuwi wayang kulit apadene watang wong. Tansaya suwe tansaya suda. Mula kanggo ngobati rasa kangen marang kabudayan kan adiluhung iku, ing kene panjenengan bisa ngunduh Video pagelaran wayang kulit utawa wayang wong kang karekam sauntara wektu kepungkur. Muga kanthi anane video iki bisa ndadeake budaya jawa asli kang adiluhung iki bisa tekan lan dimangerteni dening para wayah kadang generasi muda. Sumangga kita tansah mbudidaya amrih kabudayan kita iki tetep lestari nganti akhiring jaman.
Kritik lan saran banget dak suwun kanggo luwih lengkape pasugatan iki.
SADERENGIPUN Kula badhe ngaturaken pamawas bilih kula mboten badhe gepok senggol pangertosan masyarakat ingkang sampun gumathok ing masyarakat. Gandheng keris-wangkingan utawi duwung punika mujudaken setunggaling piyandelipun tiyang Jawi pramila kula badhe sekedhik mbabar ngengingi duwung gegayutanipun kaliyan gesang. [waos candakipun]
Kawruh jiwa urut-urutan ingkang kangge pasinaon punika wujudipun wejangan-wejangan:
April 1, 2010 at 15:45	kulo nuwooooonn…
kulo dhemite wet ceplukan, nunot sambang wengi2 nggehh…….!!!
pesen wedhang stunggal, gedhangGorenge kaleh.. 😉
March 17, 2011 at 16:37	sing jelas Bonsai kuwi larang, perawatane kudu telaten, sing nduwe jarang, sing ngingu wong sugeh, sing waras ngalah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hervik&oldid=1012502"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 6 Maret 2016.
Wayang kulit Pagelaran wayang kulit oleh dalang terkemuka di Indonesia, Ki Manteb Sudharsono.Wayang kulit adalah seni tradisional Indonesia yang terutama berkembang di Jawa. Wayang
Eritrosit (sel darah merah) (Basa Inggris: red blood cell (RBC), erythrocyte)[1] ya iku jinis getih kang paling akèh ana ing awak lan nduwé kagunan nggawa oksigen tumuju jaringan-jaringan awak lumantar getih ing kéwan vertebrata. Tembung eritrosit asalé saka basa Yunani, ya iku erythros tegesé abang lan kytos tegesé selubung utawa sèl.
dhindhingé elastis, sarta fleksibel.[2] Ukuran diamèteré udakara 7,7 unit (0,007 mm) lan ora obah. Akèhé udakara 5 yuta ing 1 mm3. Wernané kuning rada abang.[3]
kasebut bakal diculaké nalika eritrosit nglwéati pembuluh kapiler. Werna abang eritrosit asalé saka werna hemoglobin kang unsur bahan nggawéné saka zat besi. Ing manungsa, sel getih abang iki digawé ing sumsum balung buri, banjur mbentuk kepingan bikonkaf. Ing jero sritrosit ora ana inti sèl (nukleus). Eritrosit aktif 120 dina sadurungé pungkasane remuk.[4]
kanggo ngambakaké pembuluh getih lan nglancaraké iliné getih supaya getih mili tumuju bagéyan awak kang kurang oksigen.[6]
Eritrosit uga migunani ing sistem kekebalan awak. Nalika eritrosit ngalami prosès lisis dèning patogen utawa
luwih cilik tinimbang sèl-sèl liyané kang ana ing awak manungsa.[9] Eritrosit normal nduwèni volume udakara 9 fL (9 femtoliter). Udakara sepertelon saka volume kang
manggon ing dhataran dhuwur kang duwé kadhar oksigen cendhak, nduwé eritrosit kang luwih akèh. Eritrosit kaandhut ing getih kanthi gunggungé kang dhuwur dibandhingaké karo partikel getih liyané, kayata leukosit kang mung 150.000-400.000 ing saben mikroliter ing getih manungsa. Ing manungsa, hemoglobin ing eritrosit nduwni peran kanggo
oldid=1097414"	Kategori: Cacad CS1: DOIHalaman menggunakan pranala magis PMIDGetihKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URLArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Kupas Tuntas Serat Centhini dalam manunggaling kawulo dan gusti
mbah… ngaturaken gunging panuwun awit sampun dipun cepakaken file2 menika, lan nyuwun pangapunten awit basa Jawa kula tasih semrawut..
said:	monggo nak dipun sekecaaken kemawon, mugi ndadosaken bungahing manah. nuwun
Reply	muji, on May 13, 2011 at 2:21 pm said:	melu nyomot
kanthi sanget link download dipun pirsani malih, kula nyobi koq sampun mboten saged.
Reply	mr bebe, on October 26, 2011 at 7:07 am said:	taksih saged kok
mr bebe, on December 1, 2011 at 9:22 pm said:	sumangga dimas. dipun sekecaaken mawon.mugi ndadosna renaning penggalih
Reply	kusuma wijayaning ndalu, on December 11, 2011 at 8:51 pm said:	sugeng dalu,
Menawi panjenengan lali dina pasaran wuku watak lan sapanunggalane, ing kene ana kang bisa nggoleki kanti cepet. klik
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Batan, Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo,
Alat Pembesar Penis | Vimax Pro Extender Asli Canada D.I Yogyakarta Meliputi :
Alat Pembesar Penis | Vimax Pro Extender Asli Canada DI surabaya Jawa Timur Meliputi :
Sisih wetan ono wujud kapur garing putih. (Timur ada ujud kapur putih dan kering)
35. Kidul kulon ono gambar ongko 7 jaman mbiyen (
Pojok kidul kulon gambar sirah wong, wetane gambar wayang Semar (
Serat Aksoro Jowo - Ha Na Ca Ra Ka agusbass
Sugeng Rawuh wonten warso Digital....Monggo priyantun jawi rumaos andarbeni kabudayan Jowo ...Monggo sinau maos tuwin nyerat jowoMenawi aksoro arab, cinten, jepun, lan sakpanunggalanipun sampun wonten font-ipunamargi tiyang2 meniko migunakaken aksoro meniko ing sakbendintenipun. Mawi aksoro jawi meniko kito sedoyo sampun mboten badhe rubedo tumrap panyeratanipun aksoro "o" kaliyan "a" ingkang mboten ajeg (consistent) kito ginakaken, contonipun:menawi nyerat tembung "jowo" mawi "jawa", dalah menawi nyerat asmo wangsul malih kaliyan "o" contonipun: "suroso, sudewo, sumarno" mboten diserat "surasa, sudewa, sumarna" lan sakpanunggalanipun. Ananging sakmeniko mboten sisah sumelangamargi sakmangke sampun wonten font ha na ca ra kaingkang sampun sisah2 dipundamel kaliyan priyantunsaking Purwokerto ... meniko site-ipun: Kang Mas Teguh Budi SayogaKagem install font hanacarakan, carinipun nyerat, maos,kawulo sumanggakaken rawuh wonten site-ipun Kang Mas Teguh kolowau. Lan sakmangke wonten site mriki kagem ngasah keprigelan maos lan nyerat aksoro jowo, Sumonggo....mumpung warso digitalsedoyo saged dipunsinau sarono on-line Sejatosipun, perkaos ingkang Luwis rekawis malih meniko ngajak priyantun2 jawi khususipun nem2an kagem nyebaraken keprigelan nyerat tuwin maos aksoro jowo. Kagem emut2 aksoro jowo, monggo:
Sakmangke kagem plantaran aksoro jowo saget ketingal wonten display dipun-copy kemawon ukoro jowo meniko wonten microsoft word ingkang sampun dipuntambahi font hanacarakan: meniko contonipun February 20, 2010 at 11:35 PM
Dados menawi wonten post nyeratan aneh kados ing ngandap meniko ateges copy paste saking microsoft word:ku l nem\[b sinau nulis\ ak\sr jw Menawi font nginggil meniko dipun copy wonten MS word ingkang sampun wonten font hanacaraka hasilipun kados meniko: menawi dipunwaos:Kulo nembe sinau nulis aksoro jowo(meniko seratan ingkang kathah pangkonanipun) Menawi panjenengan sampun prigel, nyobi nyerat ngagem pasangan, dados mboten sisas kathah pangkonanipun kados meniko: kul ne[mB sinau nulisHkSr jw hasilipun (seratan ngagem pasangan):dipunwaos:kulo nembe sinau nulis aksoro jowo (waosanipun sami ananging meniko ngagem pasangan)
February 21, 2010 at 12:06 AM
Monggo.... gampil tur kepenak ........menawi panjenengan mratelakaken badhe ketagihan...nyerat aksoro jowoSumonggo SUGENG NYOBI..... suge= nbi (dipun waos .......???)
February 21, 2010 at 12:12 AM
Tulodho saklajengipun kagem nyerat aksoro jawi: Suro diro joyo ningrat lebur dening
Kagem kaum Muslimin tuwin Muslimat, kawulo ngaturaken: Sugeng ngayahi 'ibadah siyam Romadon, nyuwun ngapunten sedoyo
ha ha ha....mas agus... kawula dados sinau meleh maos tulisan aksara jawi,dadi graothal grathul olehe maca , namung kawula "enjoy" sanget ....!!
Monggo .... kawulo sumanggaaken.... criyos-criyos kaliyan rencang-rencang panjenengan supados gabung site meniko... kapurih budoyo jawi mboten ical...
leres boso jowo apa basa jawa, aksoro pa aksara ? kok ku dados bingung ingkang leres sing pundi ?
September 20, 2010 at 10:54 PM
Kagem Mas Taufik.... sejarahe... benjang-benjang badhe kawulo critakaken ....amargi radhi dowo critonipun Kagem Mas Warijo "boso" nopo "basa" ingkang leres, menawi hasil konsensus priyantun jawi rumiyin (Javaanche Taal 1896, dados rikolo jaman landi) ingkang leres "basa"...utawi saged dipunwaos wonten FB meniko:http://www.facebook.com/topic.php?uid=231526268808&topic=13685 Lha punopo kulo tumut arus nulis ngangge "boso" mboten "basa".... ????? kaping setunggalipun kulo ngajak (encourage) priyantun jawi supados ngginakaken mawon aksoro Jowo Honocoroko...la nek ngagem aksoro jowo meniko kan mboten rubedo malih panulisanipun...sampun mboten perlu coro nulis jowo mawi latin....kados dene tulisan cinten menawi dipunserat kalih aksoro latin nggih maosipun mboten trep kaliyan aksoro aslinipun...Utawi conto lintunipun Aksoro Arab ingkang dipunserat mawi aksoro latin.... lha maosipun menawi mboten sinau aksoro hija'iyah aslinipun nggih maosipun mboten karu-karuan.... kados aksoro hija'iyah "
latinipun wonten ingkang nulis dho.... wonten dzo..... ananging poro kia mboten wonten ingkang mempermasalahkan penulisan ing aksoro latin....ingkang wigati ngucapipun bener! ...ugi mboten wonten kiai ingkang ndamel konsensus panulisan aksoro hija'iyah ing aksoro latin .... amargi menopo?... Nggih amargi...kejowo ngowa-ngowahi pakem lan adat.... poro kiai ngajak santrinipun menawi kepingin maos Aksoro Hija'iyah ingkang leres... nggih mawi aksoro Hija'iyah ugi sanes Latin.... Kaping kalihipun wonten perkembangan jaman priyantun jawi umumipun sampun sarujuk..kanthi mboten dipunsadhari nyerat "aksara jawa" latin meniko ngagem "aksoro jowo", contonipun sakmeniko babagan nami: kados asmo panjenengan Warijo... la kedahipun kan Warija....utawi Sukirno kedahipun Sukirna..... meniko kelakon amargi Boso Indonesia ingkang dados Boso Nasional dados priyantun Jawi nyesuaikan panulisanipun...tanpo dipunsadhari....amargi ing tulisan Boso Indonesia....aksoro "o" ing tembung "rondho" meniko dipunserat kanthi aksoro "o" sanes "a".... contonipun Boso Indonesianipun "bodho" dipuntulis "bodoh" sanes "badah" utawi "blo'on" sanes "bla'an"...nah priyantun jawi tanpo dipusadhari nyerat "o' meniko mawi kaedah penulisan Aksoro Boso Indonesia...Lan tulodho asmo ingkang sampun kawentar, Bapak Presiden kito Bapak SBY utawi Bapak Susilo Bambang Yudhoyono...utawi conto ingkang gamblang bab panulisan Solo kedahipun Sala.... menawi ngagem aksoro jawi HONOCOROKO nyeratipun So kaliyan Lo mboten mawi taling tarung.. ..dados dipunsebat SoLo ("o"nipun dipusebat kadosdene tembung "rondho" sanes "o"nipun "bakso"), menawi dipunserat Sala mangke tiyang2 maosipun mesthi "A"..Bengawan Sala......eh Solo...... Wonten malih conto kutho: Ponorogo, menopo panjenengan ngertos wonten petunjuk arah dipuserat Panaraga? menawi seratan Jawinipun: Kaping tiganipun... nyengkuyung generasi mudho supados remen nyerat tuwin moco Boso Jowo.... menawi kito kekeh ngagem seratan "o"nipun dipungatos "a", badhe kangelan maosipun, kados dene ukoro wonten situs meniko: Pawartos Tokoh kedahipun dipuserat: Pawartas Takah.....tiyang ingkang nembe sinau boso jowo moconipun mesthi nyebat "a" sedoyo .... ("a" wonten tembung anak). Kaping papatipun: meniko situs pancen kagem priyantun ingkang gadhah pepinginan sinau Boso Jowo, dados nggih kading kolo mawi seratan Boso Indonesia, Nah supados mboten kangelan mbedakaken seratan Jawi kaliyan Indonesia, kulo mawi kebiasaan tiyang Indonesia nyerat tulisan Jowo wonten
wartawan, "Kulo mboten mangertos kedadeanipun Mas, amargi milai parak esuk kulo mboten wonten griyo,"demikian kisah Bu Yani. Cobi panjenengan gatekaken sedoyo wartawan menawi nulis dialek Boso Jawi wonten media nyetak dialek jawinipun sedoyo mawi aksoro "o" mboten "a". Menawi
Nanging ingkang paling wigati, monggo kito sedoyo nyerat lan maos ngagem seratan asli Jowo Honocoroko, meniko ingkang sak leres-lerese tulisan kaliyan pangucapipun, monggo wangsul dumateng "kithoh" priyantun jawi sakderengipun wonten aksoro latin, kito sampun gadhah aksoro jawi. Kadosdene Jepang, China, Thailand taksih ngangge aksoro asli bongsonipun, amargi kiyambakipun mboten natos dipunriwuki kaliyan kaum penjajah (Jepang, China, Thailand mboten natos dipunjajah bongso liyan). Nuwun Gunging Samodra Pangaksami Atur Lepat Kawulo...
nuwun awit paring pangertosipun mugi saget migunani sadayanipun
mas agus aksoro jawi niku kok meh podo ambek boso thailand ambek boso india yo...piye sejarahe iku yo suwun...
Aksoro Jowo Honocoroko asale soko aksoro Brahmi sing asale soko Hindhustan. Neng Negeri Hindhustan kuwi, akeh macem-macem aksoro, salah sijine yokuwi aksoro Pallowo sing soko India sisih kidul. Dijenengake Aksoro Pallowo amargo soko salah sawijining Kraton Pallowo. Aksoro Pallowo digawe watoro abad 4 masehi. Ing Nuswantoro ono bukti sejarah arupo prasasti Yupa ing Kutai, Kalimantan Wetan, ditulis karo Aksoro Pallowo. Aksoro Pallowo kuwi minongko babone kabeh aksoro ing Nuswantoro, koyoto: Aksoro Honocoroko, Aksoro Rencong (Aksoro Kaganga), Serat Batak, Aksoro Makasar lan Aksoro Baybayin (Aksoro Filiphina), ugo Aksoro Thailand sing dicipto ing taun 1283 dening Rojo Thai
aksoro ngandharake: saktemene Aksoro Honocoroko kuwi dibagi dadi enem wektu utomo, yokuwi: a. Aksoro Pallowo sing asale soko India Kidul. Jenis aksoro iki mulai digawe sekitar abad 4 lan 5 masehi. Salah sawijining bukti jenis aksoro iki digawe ing Nuswantoro yokuwi ditemokake prasasti Yupa ing Kutai, Kalimantan Timur. Aksoro iki ugo digawe ing Pulo Jowo, yokuwi ing Tatar Sundho ing Prasasti Tarumonegoro sing ditulis watoro taun 450 masehi. Ing tanah Jowo dhewe, aksoro iki digawe ing Prasasti Tuk Mas lan Prasasti Canggal. Aksoro Pallowo iki dadi babone aksoro ing Nuswantoro, klebu Aksoro Honocoroko. Nek diwigatekake, Aksoro Pallowo iki bentuke segi papat. Ing boso inggris lire kasebut aksoro “box head” utowo “square head-mark”, sing artine kurang luwih aksoro sirah kotak. Aksoro Pallowo iki wis digawe wiwit abad 4, nanging Boso Nuswantoro asline durung ono sing ditulis mowo aksoro iki. b. Bedane Aksoro Kawi Wiwitan karo Aksoro Pallowo kuwi, utamane neng gayane. Aksoro Pallowo kuwi kawentar ing salah sawijining aksoro monumental, yokuwi aksoro sing digawe nulis ing watu prasasti. Aksoro Kawi Wiwitan, utamane digawe nulis ing godhong palem (lontar), amargo kuwi bentuke luwih kursif. Aksoro iki digawe watoro taun 750 masehi nganti 925 masehi. Prasasti-prasasti sing ditulis karo aksoro iki cacahe akeh banget, kurang luwih sepertelon soko kabeh prasasti sing ditemokake ing Pulo Jowo. Koyoto ing Prasasti Plumpang (ing tlatah Solotigo) sing kurang luwih ditulis ing taun 750 masehi. Prasasti iki isih ditulis ing Boso Sansekerto. c. Aksoro Kawi pungkasan, kiro-kiro sakwise taun 925 masehi, pusate kuoso ing tlatah Jowo ono ing Jowo wetan. Ngalihe punjere kuoso iki ugo duwe pengaruh marang jenise aksoro sing digawe. Moso migunakake Aksoro Kawi pungkasan iki kiro-kiro ing taun 925 nganti 1250 masehi. Sak jan-jane Aksoro Kawi Pungkasan iki ora akeh bedane karo Aksoro Kawi Wiwitan, nanging gayane ae sing dadi rodo bedo. Sak liyane kuwi, gayane aksoro sing digunakake ing Jowo Wetan sak durunge taun 925 masehi ugo uwis bedo karo gayane aksoro sing digunakake ing Jowo Tengah. Dadi bedane kuwi ora mung bedo wektu ae, nanging ugo ing panggonan. Ing moso kuwi iso dibedakake papat gayane aksoro, yokuwi: 1) Aksoro Kawi Jawi Wetanan ing taun 910-950 masehi; 2) Aksoro Kawi Jawi Wetanan naliko jamane Prabu Airlonggo ing taun 1019-1042 masehi; 3) Aksoro Kawi Jawi Wetanan Kediri kurang luwih ing taun 1100-1200 masehi; 4) Lan Aksoro Ngadek isih ono naliko Kraton Kediri ing taun 1050 -1220 masehi. d. Aksoro Mojopahit ing sejarah Nuswantoro naliko taun 1250-1450 masehi, ditengeri karo dominasi Kraton Mojopahit ing Jowo Wetan. Aksoro Mojopahit kuwi ugo nduduhake anane pengaruh gayane tulisan ing lontar lan bentuke wis luwih endah karo gayane semi kaligrafis. Conto utomo gayane tulisan iki yokuwi ono ing Prasasti Singosari sing kiro-kiro ono ing taun 1351 masehi. Gayane tulisan Mojopahit kuwi wis nyedheki gayane modern. e. Aksoro sakwise Mojopahit sing miturut sejarah kiro-kiro mulai taun 1479 nganti akhir abad 16 utowo kawitan 17 masehi, sing dadi moso klawune sejarah Aksoro Jowo. Amargo sakwise kuwi nganti abad 17 M, meh ora ditemokake bukti tulisan sing nggawe Aksoro Jowo, dumadakan wae Aksoro Jowo wis dadi bentuk sing modern. Mung kuwi, ugo ditemokake prasasti sing dianggep dadi “missing link” antarane Aksoro Honocoroko ing jaman Jowo kuno lan Aksoro Budho sing nganti saiki isih digawe ing tlatah Jowo, utamane ing sak-idenge Gunung Merapi lan Gunung Merbabu nganti abad 18 M. Prasasti iki dijenengake karo Prasasti Ngadoman sing ditemokake neng Solotigo. Nanging aksoro Budho sing paling tuwo digawe, asale soko Jowo Kulon lan ditemokake ing naskah-naskah sing nyritakake Kawine Arjunowiwoho lan Kunjorokarno. f. Metune Aksoro Honocoroko anyar sakwise jaman Mojopahit, metu jaman Islam lan ugo jaman kolonialisme Kulon ing tlatah Jowo. Ing jaman iki metu naskah-naskah manuskrip sing kawitan sing wis migunakake Aksoro Honocoroko sing anyar. Naskah-naskah kuwi ora mung ditulis ning godhong palem (lontar utowo nipah) maneh, nanging ugo ditulis ing kertas lan ujude buku utowo codex (“kondheks”). Naskah-naskah kuwi ditemokake ing pesisir lor jowo lan digowo neng Eropa ing abad 16 lan 17. Naskah Aksoro Jowo bentuke soko Honocoroko anyar iki wis bedo karo aksoro sak durunge koyo Aksoro Mojopahit. Bedo utomone dijenengake serif tambahan ing Aksoro Honocoroko watu. Aksoro-aksoro Honocoroko kawitan iki bentuke mirip kabeh mulai soko Banten sisih kulon nganti Bali. Nanging, lire pirang-pirang daerah ora nggawe Aksoro Honocoroko iki lan pindhah dadi migunakake Aksoro Pegon lan Aksoro Honocoroko gayane Durokarto sing dadi baku. Nanging soko kabeh aksoro kuwi, aksoro Bali sing bentuke tetep podho karo Aksoro Jowo nganti abad 20. Iki transisi Aksoro Honcoroko soko jaman kuno nganti saki
Sêrat Bagawatgita, punika papêthikan sêrat “Mahabarata” bageyan nênêm, nyariyosakên para senapatining ngalaga tanah Hindhusêtan, inggih punika lêlampahanipun para putraning Pandhu gangsal, ingkang sinêbut Pandhawa, anggènipun prang mêngsah kadang kaprênah nakdhèrèk, têdhakipun Kuru, ingkang sinêbut Kurawa. Pandhawa wau gangsal pisan sami anggarwa Dèwi Drupadi, panêngahipun akêkasih Arjuna, ibunipun Dèwi Kunthi, pêparap Sang Dyah Prita. Sadèrèngipun paguting prang, Arjuna wiraosan kalihan Narendra Krêsna, ingkang sawêk[1] angusiri ratanipun, Sri Krêsna punika satunggaling Awatara. Tumimbulipun utawi panjanmanipun Bathara Wisnu.
Lah punika para senapati agêng ingkang ngirit, wadya sikêp jêmparing kados ta: Bima tuwin Arjuna
ingkang surayèng ing alaga, Purujit, Kunthiboja tuwin narendra nagri Sibi, sami bêbanthènging manungsa.
Dhuh Sang Dwija (ingkang sampun kalairakên kaping kalih)[2] sintên antawisipun sadaya têtindhih wadyabala kula, ingkang prayogi padu[3] tuduh, murih kula lajêng anjunjung ing panjênênganipun.
putranipun Dèwi Kunthi ingkang pambajêng, tuwin Krapa. Sami pilih tandhingipun ing ayuda, Aswatama sarta Wikarna, punapadene atmajaning Samadati).
Saha para senapati sanès-sanèsipun malih, awit sangking
Sangking anggènipun nêdya anyênêngakên panggalihipun Prabu Duryudana, pinisêpuhipun Kurawa (Sang Bisma) lakar kaprênah eyang sarta ingkang kapundhi-pundhi, nulya anyêbul salomprètipun, ngumandhang ing antariksa, kapiyarsa kadi panggêroning
salomprètipun ingkang sakalangkung agêng nama: Paondra, têmahan damêl mirising kathah.
Prabu Yudhisthira angungêlakên salomprètipun kang nami: Sarwamênang. Salomprètipun Nangkula
tuwin Drupaditanaya, Sumbadraputra ingkang pilih tandhingipun, dhuh ratuning bawana (aturipun Sanjaya dhatêng Prabu Dritarasta) sami ngungêlakên salomprètipun piyambak-piyambak.
kaajêngna, ngantos wontên samadyaning wadyabalanipun mêngsah tuwin rowang, murih kula sagêd nyumêrêpi sintên ingkang umagut prang, utawi sintên ingkang kêdah kula papagakên.
Kula kapengin pirsa, ingkang sami sêdya mangun yuda, inggih ingkang sampun samêkta ing ngriku sadaya, angajap enggala campuh amung anjurungi awoning sêdyanipun Dritarastaputra (jêjulukipun
Mardiwèni (Gudhakesa, sêsêbutanipun Arjuna) ugi dipun jarwèni: gustining tilêm, panjênênganipun inggal angajêngakên ratanipun, sarta dipun kèndêlakên satêngah-têngahing wadyabalaning rowang tuwin mêngsah.
Sakala Arjuna pirsa para kadang, ingkang kaprênah: rama, eyang, guru, paman saking ibu, sadhèrèk, putra, wayah tuwin kônca, marasêpuh, saha mitranipun piyambak, ingkang sami mungging antawising wadyabala ing kalih-kalihipun wau.
Dhuh Kesawa (jêjulukipun Krêsna) punika sangking pangraos kula kadi sasmita awon, badhe botên prayogi kadadosanipun, manawi kula amêngsah kadang kula
amung kangge ngayomi para kadang warga, môngka samangke piyambakipun sami umangsah prang, kalayan anglilahakên gêsangipun, saha raja darbèkipun.
Dhuh Pangrurahing Madu[6] (jêjulukipun Krêsna) kula botên kadugi anyirnakna punika, dadosa kula pêjah-pinêjahan, sanadyan kula antuka ganjaran angêrèh tribuwana.
Dhuh Pangruwataning Manungsa (Danardana ugi jêjulukipun Krêsna) kados pundi anggèn kula ngraos bêgja, manawi asarana nyirnanakên[7] para putranipun Dritarasta, saksirnaning mêngsah kula wau, sampun tamtu piawon ingkang andhatêngi dhatêng jasat kula, mila botên prayogi bilih kula anyirnakna Kurawa, inggih punika
Manawi piyambakipun botên rumaos dosa anyirnakakên trahing lêluhuripun, [lêlu…]
[…huripun,] sarta botên rumaos awon mêngsah mitra tuwin kadang piyambak, punika kabêkta saking manahipun kandhih dening kamelikan.
Campuring bôngsa wau têmahan murugakên naraka tumanduk ingkang risak miwah ingkang rinisak trahing bangsanipun, sabab para lêluhuripun sami kacêmplung ing naraka, karantên botên angsal sêsajèn (kurban) dhêdhaharan miwah toya.[8]
Aturipun Sanjaya, satêlasing aturipun Arjuna, sarwi ambuwal[9]
gandhewanipun, saha jêmparingipun, tuwin lajêng ngalosot wontên jarambah ing rata kalihan trênyuh ing panggihlihipun[10] sangêt karêrantan.
Bagawatgita ingkang suci punika, wonipun[11] ing piwulang wados (opanishad), winastan kawicaksananing Brahma. Sêrat piwulang panunggal, inggih wiraosipun Sri Krêsna kalihan Arjuna.
Aturipun Sanjaya: Sang Pangrurahing Madu[12] (jêjulukipun Krêsna) andhawuhi dhatêng Arjuna, ingkang sawêg
Pangrurahing Satru (Sarantapa) sêsêbutanipun Arjuna: nuli masaha[13]prang.
Aturipun Arjuna: Dhuh pukulun, kadospundi sagêd lumawan Sang Bisma miwah Druna, môngka sakalihan wau pantês ingaji-aji.
Awit kula botên pariksa, punapa sarananipun ingkang sagêd amberat prihatos ingkang angrêrujit manah kula, sinaosa kula badhe tampi ganjaran angrèh ing dunya tanpa tandhing, malah angratonana para jawata (sura) pisan.
Kula boten kadugi umagut ing prang, satêlasing aturipun dhatêng Sri Krêsna ingkang makatên wau, Arjuna nulya anjêtung.
Aturipun Sanjaya dhatêng Prabu Dritarasta: Risang Pangrèh Pikiran (jêjulukipun Sri Krêsna) wontên
Ana iku tinêmu saka ora ana, mangkono uga ora ana tinêmu saka ana, tumindake sakaro-karone mau wêkasan amung kasurupan dening sujanma kang amêruhi kaan[16] batin (tatwam).
Ananging sêsurupa, mungguh ing dat kang (atma) anglimputi iki kabèh ora bisa sirna, ora ana manungsa kang bisa ngrusak ana ing dat kangkang[17] langgêng mau.
Dat ora bisa kêtaton, ora kobong ora têlês, apadene ora garing, langgêng salawas-lawase ora tau owah gingsir, têtêp
Amarga saka lair, mulane mêsthi mati, lan kang mêsthi lair iku saka ing pati, rèhning wis ora kêna disingkiri, mulane sira aja sidhih.[18]
Kang winaragad sajrôning badak[19] sawiji-wiji, iku ora pasah dening gêgaman, pedah apa Arjuna, sira anusahake sawiji mau.
Yèn sira angèngêti kawajibanira dhewe, mêsthi yèn banjur ora sêmang-sêmang, awit ora ana kang luwih prayoga ing atase prajut[20] kaya pêrang kang wus sah.
Hèh têdhaking Barata (panguwuhipun dhatêng Arjuna) bêgja prajurit kang nglakoni pêrang, marga yèn
Sarta akèh kang padha nyatur kawiranganira salawase, ing atase satriya wirang iku angungkuli pati.
Lan akèh têtêmbungan kang ora prayoga diunèkake, kang bakal diucapake dening mungsuh kanthi ananacada[21] marah[22] jirihira,
I. Mulane pangèsthi siji iku wujude mung kakêncênganing ati, ananging wong kang tanpa kakêncêngan: Hèh têdhake Barata, iku pikire anèh[23] pange, lan tanpa wêkasan.
I. Pusthinên pêpasthènira maring kakêncênganing ati, manungsa kang melik marang kamuktèn, lan kawibawan, lan sapa sing pikire korop dening iku, pratôndha
Ing atase para Brahmana ngarani mungguh gêdhening pigunaning sakihing[25] layang Wêddha iku kadidene mêgunge talaga kang kêjogan banyu saka ngêndi-êndi.
I. Hèh kang unggul lawan kasugihan, santosakna ing panunggal, cukup saka panggawe sawuse anglilakake kamelikan. Sarta nganggêp bêkja lan cilakaka[26] padha bae, ingaran ngadil, iya iku panunggal.
Para wicaksana bisane anunggal sarana budine, ora maèlu woh kang mêtu saka panggawene, banjur luwar
ana sarake, sira bakal bisa ora praduli marang samubarang kang koprungu, wêkasan amiyarsa.
Yèn budanira[27] wola-wali adêdalan, sruti (sêrat piwulang) wus jêjêg asantosa, nora mobah jroning sêmadi, sira nuli têkan ing panunggal.
Aturipun Arjuna: Dhuh Guru, punapa titikanipun tiyang ingkang sampun jênjêm budinipun, têtêp sêmadinipun, kados pundi panêngêraning ucapipun, lênggahipun, sarta lampahipun kang santora[28] pikiranipun wau.
Sing sapa pikire ora mirit dedening[29] bilai, lan wis sirna kapengine marang kabêkjan, sarta ilang pangôngsa-angsane wêdi lan kanêpsone, iku diarani muni (sukci): sujana kang santosa pikire.
Manungsa kang mung ngèngêti marang karêpe, iku anuwuhake dhêmêne, saka dhêmên nganakake melik, saka melik nganakake nêpsu, [nê…]
[…psu,] saka nêpsu banjur nasar, saka nasar êntèk elinge, ilange kaelingane nuli sirna budine,
lan gêthing, dadi tumindaking sêdya wus katêlukake, iku bakal tumêka ing katêntrêman.
Sajroning têntrêm sirna sakèhe prihatine, sing sapa wus têntrêm pikire, batine nuli ngisa[30] timbang (ngadil).
Aturipun Arjuna: Bilih pangawikan paduka kagalih luhur, tinimbang pandamêl, punapa sababipun. Dene kula paduna[31] loropaken dhatêng pandamêl ingkang girisi.
Pangandika paduka ingkang ngodhêngakên manah, punika namung ambajurakên[32] panampi kula, mila andhawuhna pêpuntonipun, kadospundi sagêd kala anggayuh karahayon.
I. Pangandikanipun Krêsna: Kang dhingin ing donya iki sun arani ana dalan loro, minôngka pangruwating dosa, iya iku saka panunggal [panungga…]
[…l] asarana kawruh (sangkya) utawa nunggal asarana panggawe.
Sabab sanadyan manungsa watara, ora ana manungsa kang ora nindakaki[33] panggawe, marga lakune kabèh iki ora kalawan kinarêpake, wus kanawa[34] saka prakditi[35] (wiji ingkang gumêlar ing jagad).
I. Nanging sing sapa nêlukake karêpe sarana pikire, Hèh atmajaning Kunthi iya iku sinêbut bisa anunggal sarana panggawe, mangga[36] ora karêm marang panggaweane.
Wus cukup sira anindaki panggawe bênêr, sabab arku[37] luwih prayoga tinimbang ora tumindak ing gawe, lan pangrêksane jasatira ora prayoga, yèn ora nglakoni panggawe.
Krêsna ngandika malih: Sawuse manungsa anyajèkake kurban, pangandikanipun Krêsna (Prayapati) sarana iku sira bisa anganakake kang dadi pangajapanira, iya iku sapi[38] pangarêp-arêp.[39]
para dewa iku kurban, sira bakal pinaringan kasênêngan kang dadi pangarêp-arêpira, sing sapa ora sarana kang mangkono mau, wêwalêsing dewa kasênêngan marang dhèwèke iku têtêp ganjaraning durjana (panglulu).
Kawruhana, yèn panggawe iku tuwuh saka Brahma,[40] lan Brahma saka langgêng, iya Brahma kang rumasuk ing kaanan iki kabèh, amakarti ana sajroning kurban.
Sarana panggawene manungsa bisa andarbèni Janaka,[41] (kawicaksanan) utawa kasampurnan sapanunggalane. Mangkono uga sajroning sira midêr amiling-miling nêdya angayomi manungsa, iya isih kudu anglakoni panggawe.
Saka lakuning prakriti, ananging kang gumêlar iki kabèh padha nindaki panggawe, tuwuhing angkara,[42] kang anjalari sasar banjur mikir anggane pribadi, iku ananingsun.
Hèh kang kawawa papa, sing sapa wêruh beda-bedaning panggawe, sumurupa watêk sinalinan ing dalêm watêk, iku luwar saka bêbandan.
Sing sapa kagawa wataking prakiti[43] kaliru tumindaking lakune, nganti dadi karêm. Lan sapa kang ora mêruhi kang marakake bingunge, iya iku kawruhe durung sampurna.
Luwih bêcik anêtêpi kuwajibane dhewe (darmma) sanadyan durung bisa sampurna, katimbang bisa anêtêpi kuwajibaning liyan, luwih prayoga mati saka gone nêtêpi wajibe dhewe, katimbang wajibing liyan. Kang kêbak pakewuh.
Hèh Pandhutanaya: Kawicaksanan iku linimputan dening mungsuhe kuna-makuna. Iya iku kang wujud kamelikan, utawa saka pangobiring[44]
Hèh têdhaking Barata, mula sirnakna kang dadi satruning kawruh lan
sadhuwuring badan, sadhuwuring karêp pikiripun, ananging sadhuwuring pikiran iku budi, dene sadhuwuring budi iya panjênênganipun.
Mangkono uga panjênêngane mau, luwih gêdhe saka budi, lan pribadine winasesa ing dat, hèh pangrurahing satru, patining mungsuh kang awujud kamelikan, iku ora gampang.
Pangandikanipun Krêsna: Piwulang panunggal iki nguni sun wêdharake marang Wiwasdan, [Wiwasda…]
[…n,] Wiwasdan marah marang Manu, apadene Manu kang anggêlarake piwulang mau marang Ikwasku.[45]
ing kawicaksanan, ananging piwulang panunggal mau wus kasilêp lawas.
Sanadyan ingsun ora manjalma, iya jumênêng dat kang langgêng, utawa gustining dumadi kabèh, mangkono
Bôngsa papat pisan,[47] iku saka ingsun pinangkane, marga saka
Sawuse karême marang wohing panggawene wus linilakake, tansah narima, sarta ora nêdya unjat,[48] iku dhèwèke ora manggawe, sanadyan nambutgawea.
Yèn wus ora ngarêp-arêp kabatinan, amambêng kêkarêpane dhewe, sarta sawuse anglilahake sadhengah kang parlu, sanadyan badane nindaki panggawe ala, iku wus kalis ing dosa, sarana kang mangkono mau bakal bisa têntrêm, wus ora duwe sisihan kang kosokbali, ora drêngki lan bisa madhakake bêkja utawa cilaka. Iya mung dhèwèke bae, sanadyan nindaki panggawe kang wus ora kabônda.
Ana manèh kang kurban pakartining pikir, utawa uripe ing dalêm kawicaksanan, lan binasmi
nyambutdamêl salêrêsipun, kosokwangsulipun manawi sèlên wau nyambutdamêl samêsthinipun, ingkang karaos sakit lajêng saras, mênggah rekanipun angêrèh sèlên supados purun nyambutdamêl, wontên tigang prakawis, kados ing ngandhap punika:
I. Angintunakên prana, utawi daya ingkang angsung gêsang, dhatêng peranganing badan ingkang sakit, katêmahan sèlên sarta otot ingkang lêmbat, lajêng purun nyambutdamêl salêrêsipun, wasana sêsakit lajêng katundhung andadosakên sarasipun.
Manawi anggarap tiyang sakit sarana ginarayang ing asta, kalanipun asta agrayang peranganing badan ingkang sakit, angèsthi mata ngêngintunakên prana utawi daya, kang asung gêsang dhathêng peranganing badan ingkang karaos sakit, sarana makatên. Sèlên sèlas lajêng nami tampi dhawuh supados sami nyambutdamêl,
punika lajêng bêntèr-bêntèring asta ingkang dayanipun angèngingi sêsakit punika mandi sarta andamêl sudaning sakit, têtela manawi bêntèring asta ingkang katèmpèlakên ing peranganing badan ingkang sakit utawi darijinipun kaêcungakên mriku, punika anumusakên kadi wontên kasêktèn ingkang mêdal sangking ngriku, para sagêd
kapindhah dhatêng tiyang sanès kajawi sarana asta sarana dipun ababi.
Prana punika agêsangakên[49] lampahing êrah (ebahing sèlên) mong kang gêsanging badan punika amung gumantung wontên lampahing êrah, manawi botên wontên prana êrah botên sagêd lumampah.
Tiyang sagêt dipun antuk prana sangking tatêdhan. Ombèn-ombèn sarta hawa ingkang kasêrot kalanipun napas malêbêt. Sèlên ingkang wontên ing badan sadaya isi prana, manawi [ma…]
[…nawi] prananipun amung sakêdhik lajêng angwontênakên sêsakit, sagêdipun saras manawi kaêjokan prana, sadaya ingkang sagêt anambahi prana, sarta anyukakakên prananipun dhatêng tiyang sanès satêmah tiyang ingkang dipun sukani wau lajêng saras.
Ingkang dados uwosipun anjampèni sarana cipta punika angêjogi sèlên ingkang kakirangan prana utawi daya ingkang asung gêsang, têmahanipun sèlên antuk kakiyatan lajêng sagêd nyambutdamêl samêsthinipun.
Rekanipun angintunakên prana punika wontên tigang prakawis.
No.I Amriksani sêsakit sarana titi utawi angintunakên prana sarana
pangintunipun prana punika sarana kakiyataning cipta. Dados manawi ngintunakên kêdah cipta niyat ngintunakên, ing môngka ingkang minôngka dados marginipun punika mripat, amila manawi anyipta ngintunakên prana, mripat kêdah tumuju dhatêng papan ingkang badhe dipun kintuni. Anjampèni tiyang sakit dadi asta kaungkulakên wontên peranganing badan ingkang sakit punika langkung dening mandi, manawi kalanipun angungkulakên asta sarwi amêlêng cipta lajêng niyat prana kakintunakên mriku (dhatêng panggenan ingkang sakit) punapadene mripatipun kêdah kapêlêngakên kangge mirsani ingkang sakit, sarta dhatêng sèlên supados sagêd nyambutdamêl samêsthinipun.
Manawi ingkang sakit linggih asta kalih pisan sarta drijinipun kaêgarakên kaungkulna ing sirah, lajêng asta kêkalih wau alon-alon kapêngandhapakên mêdal ing ngajêngipun (sakcêlaking rainipun) trus mangandhap ngantos dumugi ing dhêngkul, manawi sampun dumugi ngriku asta kêkalih kakipatna ngiwa
nêngên. Kadi tiyang ngipatakên mawi toya, sapunika lajêng gêntos sangking ngandhap manginggil urut kiwa têngênipun, sariranipun ingkang sakit nanging darijining asta kêdah kaingkupakên sarta èpèk-èpèke madhêp dhatêng badanipun, manawi sampun dumugi sanginggiling sirah lajêng wasul[50] malih kadi kasêbat ing ngajêng mangandhap ngantos dumugi ing dêngkul, salêbêtipun makatên angêning[51] cipta sarta anyipta angêlèkakên prana ingkang mêdal sangking pucuking darijinipun dhatêng badanipun ingkang sakit sakojur, ingkang makatên wau kalanipun asta mangandhap asuka daya asrêp tuwin têntrêm, dene lampahing asta ingkang manginggil madal ing ngajêngipun ingkang sakit asuka daya adhêm sarta beraging manah.
Wontên malih patrap angungkulakên asta sanès gagrak makatên, kawontênanipun kadi ingkang sampun kajarwa ananging botên minggah mandhap amung mandhap kimawon sarta katungkulna sanginggiling peranganing badan ingkang sakit kadosta sirah, asta, pêdhaharan utawi sanès-sanèsipun, ananging pema[52] sampun ngantos kasupèn lampahipun amung sangking nginggil mangandhap, sarta salêbêtipun patrap makatên angèsthia anglunturakên prana sangking pucuking dariji dhatêng peranganing badan ingkang sakit. Dene darijining asta kêdah kajêbèhakên sarta èpèk-èpèk madhêp mangandhap, manawi lampahing asta mangandhap darijining asta kêdah kajêbèbèhakên, nanging manawi manginggil sarta urut kiwa têngênipun ingkang sakit, darijining asta kakincupakên sarta èpèk-èpèk kaajêngakên dhatêng ingkang sakit. Dene têbih cêlakipun sangking asta dhatêng peranganing badan ingkang sakit punika kakintên-kintêna piyambak, ananging limrahipun sak dhèsimètêr, punika ajalari ingkang sakit karaos sêgêr: têntrêm sarta suda panyakitipun, ananging manawi lampahing asta wau alon-alon, manawi lampahing asta radi rikat sata[53] têbihipun sangking ingkang sakit wau tigang dhèsimètêr punika murukakên manah sarêng dhatêng panggayuh, sarta raos bigar, manawi lampahing asta saya
anggigah sagunging pirantos ingkang suwaunipun sami botên nyambutdamêl yêktosan.
Wontên malih lampah ingkang prayogi inggih punika èpèk-èpèk kaadhêpna ing ngajênging peranganing badan ingkang [ing…]
[…kang] sakit (voorkauden) ananging satunggal kimawon dados botên kalih pisan, kakèndêlna sawatawis mênit, dene têbih cêlakipun kintên-kintên satunggal satêngah dhèsimètêr, punika sagêt amurukakên kiyat sarta raos ayêm tuwi[54] sênêng. Panunggilanipun malih inggih punika driji kaadhêpna ing ngajênging peranganing badan ingkang sakit têbih cêlakipun satunggal satêngah dhèsimètêr. Kakèndêlna sawêtawis dangunipun sarwi angêningna cipta supados prana utawi daya ingkang asung gêsang sagêta mêdal pucuking dariji dhatêng peranganing badan ingkang sakit. Patrap kadi makatên punika agêng sangêt damêlipun.
Wontên malih sanès inggih punika asta kaadhêpna ing ngajêngipun peranganing badan inggih kang sakit sawêtawis mênit dangunipun, sarwi kaebahakên sakiwa têngên kadi lampahipun jarum èrloji, têbihipun satunggal satêngah dhèsimètêr, dene ingkang mandi piyambak punika lampah angebahakên pucuking dariji kadi ngitung makatên patrapipun, driji katujokakên ing peranganing badan ingkang sakit, têbihipun satunggal satêngah dhèsimètêr, sarwi kaebahakên pucukipun sajak anguncêki pênyakit, punika angsal-angsalanipun, asung daya bêntèr wontên ing peranganing badan ingkang sakit, lampah-lampah ingkang sampun kajarwa punika sadaya prayogi ananging kang gampil sarta mayar wah pikangsal punika anyèlèhna asta wontên peranganing badan ingkang sakit sawatawis mênit, manawi sampun asta kapusuha lajêng kasèlèh malih sawatawis mênit, makatên bôngsal-bangsul. Lampah makatên punika ingkang prayogi piyambak langkung malih manawi kangge anjampèni sakit ngêlu
anjalari sudaning raos sakit, manawi angusap utawi anggraya[55] badan ingkang alon-alon trapipun, lampahipun sangking nginggil mangandhap, sarta mêdal sampun ngantos sangking ngandhap manginggil, sarta malêbêt, punapa dene namung kêdah sakturusan, têgêsipun botên kenging mrika-mriki, pucuking driji kêdah amung anggang-aggang panggêpoking badan, sok anggêr nèmplèki mawon. Dados asta botên kapênêtakên ing badaning ingkang sakit sarta amaosa
kabagia dados kalih inggih punika sangking sirah dumugi pusêr, sangking pusêr dumugi suku, manawi anggrayang utawi angusap badan sakojur ingkang prêlu kasalêsihakên panggenan dhadha sarta pêdhaharan awit badhe anjalari sadaya pirantos makardi samêsthinipun.
Panggrayang utawi ngusapi wau botên prêlu sora-sora awit ilining prana botên sabab saking soraning panggrayang ananging sangking êninging cipta, sarta ingkang anyababakên saras punika botên sangking pijêt, ananging sangking daya ingkang asung gêsang (prana) patrapipun anggrayang makatên, èpèk-èpèk sarta driji ingkang bagean ngandhap ingkang kanggè grayang dados pucuking driji botên katut.
Kangge anjampèni sakit rimêtik ugi prayogi, apijêt utawi dipun ulèni, ngulèni punika wontên tigang
Pléndhungan jroning (basa Indonésia : Balon) ya iku wangun kantong fleksibel kang umumé nduwèni isi gas kayata helium, hidrogen, nitrogen monoksida lan udara, Wangun Pléndhungan ing jinisé nduwèni mupangat kanggo elemen dekorasi, minangka jinis liyané dimumpangatake tumuju ing babagan tartamtu.Pléndhungan kapisanan digawé saka bahan kang
uga nilon. Pléndhungan modern ditemukake déning panjenengané Michael Faraday ing taun 1800-an, minangka proses produksi Pléndhungan durung kadadean nganthi akhir taun 1930-an.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.27, 1 Novèmber 2016.
touchKesan : aku seneng sekolah neng TBS, seng ngulang yai-yai karo bapak2 guru sing jos2 lan aku yo iso duwe konco akeh seng apek2. Thanks for all…Rute rumah : sangking pertelon yakis, ngulon tekan lapangan kidul ndalan, ngulon maneh tekan pertelon dalan kidul seng pertama, mlebhu nothok,
Pesan : Ojo ngoyo cepet tuwo, wajibe manungso ikhtiar lan
ojo seneng mbolos (mblurut) mumpung wong tuo ijeh urip iso biayaiKesan : wes poko'e
Dadio wong seng iso rumongso, ojo dadi wong seng rumongso isoKesan : Mangkat
Ngaringan, Grobogan JatengPesan : 1. dadi wong ojo seneng dadi kyai, ananging senengo marang kyai 2. Dadiyo wong sing
selamanyaKesan : Wisss…pokoke akeh, rausah tak sebutke siji-siji, kw ws ngerti kabeh.
Nggosoco Jekulo, KudusPesan : Ngole’o ridhane wong tuwo, guru lan
is sleep in the class,, metu dadi wong kanthi barokahe
everythingKesan : Aku bahagia sekolah neng TBS amergo akeh barokahe, akeh dongane lan akeh
wes pinter ngaji lan sembarangane ojo do kemaki lan ojo sekali-kali wani karo guru ngajimuKesan :
Rohman bin Ya'kubTTL : Kudus, 19 Februari 1992Alamat : Blimbing Kidul Kaliwungu KudusPesan : Dadio wong sing biso rumongso. Ojo dadi wong seng rumongso isoKesan :
KudusPesan : Kanggo konco2, nek diulang ojo do turuKesan : Wezz ojo takok, barokahe kathah sanget. Although wongen rodo goblak, mugi2 ilmune saged manfa
kulo saget dados alumni TBS. Mugo2 entok ilmu seng manfaat lan barokahe poro guru+
Teko alun2 Kudus ngalor terus Mbarongan ijeh ngalor terus Panjang ngalor ono jembatan layang iku munggah sithik ono rumah makan Barokah ngetan, omahku ngisor wet
Nama : Nur Rokhman Saputra bin JaminunTTL : Pemalang, 28 Mei 1991Alamat : Gunung Batu PemalangPesan : Dadiyo wong sing diuwongno wong, ojo dadi wong sing ora diuwongno wong and elin2 perene poro Romo Kyai...!
kang rumongso duwe, ananging dadoso tiyang kang duwe rumongso dan berqana'ahKesan :
Mudun neng Purwogondo, trus luru dewe alamatkuNo. HP/Telp. : 081914024772email/FB/Blog : - No. : 25Nama : Wakhid Saiful Munir bin SuwitoTTL : Grobogan, 15 Nopember 1991Alamat : Kemiri Gubug Grobogan Rt 03 Rw 02Pesan : Ojo ngurusi wong liyo selagine kowe durung iso ngurusi awakmu deweKesan :
Kanjeng Pangeran Arya Sontodipuro Pem Red. Mbangun tuwuh
anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé. Poerbatjarakamratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud duwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam. Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tuwuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulderluwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
miturut kajian ilmiah ana loro panemu sing duwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa:1. Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 ).2. Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu sansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.3. Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tuwuh ing Jawa. Malah nganti saiki
Sêrat Bimasonya | FORUM BUDAYA JAWA
1. Wrêkudara puruhita maring | Dhahyang Druna kinèn angupaya | tirta ingkang nucèkake | marang sariranipun | sawusira mantuk wêwarti | marang nagri Ngamarta |
ing rakaji | lamun karsa kesah mamrih toya | dening guru pituduhe | Sri Darmaputra Prabu | duk miyarsa aturing ari | cipta praptèng bêbaya | mung mangu mangun kung | ya ta Radèn Dananjaya | matur nêmbah ing raka sri narapati | punika tan sakeca ||
3. inggih sampun paduka lilani | rayi tuwan kesahe punika | botên sakeca raose | arya
kaèksi | pucak mutyara muncar | saking doh ngênguwung | lir sunaring kang baskara | kunêng wau kang taksih wontên ing margi | wuwusên ing Ngastina ||
7. Prabu Suyudana animbali | Rêsi Druna wus praptèng jro pura | natèng Mandraka
Durmuka lan Durjayane | atarap anèng ngayun | kang ginusthi mrih jayèng jurit |
sida | angulati ingkang tirta prawitadi | yèn iku kapanggiha ||
11. nir ing mala misesèng ngaurip | wus kawêngku aji kasampurnan | pinunjul ing jagad kabèh | ngaubi bapa biyung | mulya saking sira nak mami | linuwih ing tri loka | langgêng ananipun | umatur Sang Arya Sena | inggih pundi unggyane kang toya sukci | nuntên
13. dhungkarana ingkang wukir-wukir | jroning guwa jro panggonanira | ingkang tirta prawitane | ing
saking gênge ampuan sato kaplayu | kidang-kidang kang kasêrang | tibèng parang angêmasi ||
8. andaka kèh tibèng jurang | kang taksaka samya mêmulêt ing wit | rungkating wrêksa karangkut | lumayu marang jurang | tuwin ingkang tapa-tapa anèng
wus dangu tan kapanggya | kawuwusa ditya gêng kang anèng ngriku | Rugmuka lan
bangkene tan ana | jatine jawata luwih ||
17. sadangonira ngupaya | gunung guwa kawur dèn obrak-abrik | sayah kasaput ing
durung sanyata | Wrêkudara duk miyarsi ||
19. nauri sintên kang swara | dene botên katon ing tingal mami | punapayun ngambil tuwuh | kawulèstu sumôngga | suka pêjah ngulati tirta tan pangguh | kang swara gumuyu latah | yèn sira tambuh ing mami ||
prawita | nanging dudu ing kene panggonanipun | sira balia ngatasa | ênggone ingkang sayêkti ||
lan Rugmakala | sampun sirna kalih kawula banting | dene ditya mamrih lampus | sikara mring kawula | wukir guwa kula balengkrah
bapa kakènira kang wus padha lampus | besuk mulya dening sira | sira pinunjul sabumi ||
30. tan ana aji tumama | sirna saka kawêngku ing sirèki | Prabu Ngastina sumambung | dhuh adhuh arèningwang | kayaparan
Kurupati awak ingsun | pasrahna ing bathara | aywa mêlang lilakna ingkang satuhu | aja garantês ing kadang | pirabara yèn basuki ||
32. yayi mas muga antuka | pitulunge jawata kang linuwih | pamit Arya Sena sampun | mring Rêsi
wau gantya kang winuwus | nagari ing Ngamarta | awit
caraka Ngamarta | bêkta surat ing marga tan winarni | ing Dwarawati prapta wus | katur ing sri narendra | wus tinampèn
ngundhangi wadya bidhal sang aji | sinêru ing lampahipun | ing marga tan kawarna | ya ta wau ing Ngamarta sampun rawuh | orêg wong sadalêm pura | Yudhisthira myang para ri ||
37. wusnya ngabêkti sadaya | sami tata lênggah ing dalêm puri | Prabu Yudhisthira matur | lan Arya Dananjaya | kesahipun Bratasena dènnya bêrung | wus katur
ing bathara gung | kang sêdya ambancana | nora wurung nêmu wêwalês ing pungkur | mila yayi dèn santosa | tuhunên pitutur mami ||
yayi prabu | nutugana bojana | Wrêkudara duk miyarsa wuwusipun | ywa susah gawe bojana | pan ingsun ora ngêntèni ||
1. pituduhe Dhanyang Druna | iku arsa sun lakoni |
kalbu | pasrahna ing bathara | kunêng kang kari jro puri | kawuwusa wau kang darung ing karsa ||
umyang kang paksi mawijah | thilang cocak cingcinggoling | wimbaning surya kèksi | kabèh sèsining
17. lan upama ginawaa | sayêkti ngêbot-êboti | pigunane nora ana | manira wus dèn jagani | kurungan adi luwih | nèng pangayunan Hyang Agung | jênêng Suksma Wisesa | wênang sakarêpku dadi | balik sira paran ingkang dadi sêdya ||
jaman wêkasan | têka kèri tan cinangking | sayêkti kèsi-èsi | tan wruh ing bêcik sirèku | tan kêna ingantêpan | nora wêlas marang ragi | baya suwe lamun kanthine dumadya ||
1. brêkutut nyêlani wuwus | dhuh kisanak pêksi
2. kayaparan kakang puyuh | yèn ngantêpi tilar ragi |
dadi antêpipun | bêbênduning Hyang nêkani | nalikane kênèng lara | sêsambate ngolang-aling | kang cinipta ora prapta | kang binudi nora
watone ngèlmu utama | kang aran kalimah kalih | swarga timbang lan naraka | ala timbangane bêcik ||
kaetang | karana durung ngawruhi | tukang rêncana pêngpêngan | dudu setan dudu dhêmit ||
18. yèku kakang sadulurmu | tunggal saking yayah bibi | ingkang ora
bangkit | karya rupa kaya apa | ciri-ciri ya undhagi | mulane anggodha sira | benjang jamaning kapatin ||
bisane kumpul | lan dhèwèke dadi siji | anèng alam palemunan | ana rewange kuliling | jênak anèng panasaran | ora
patine anunjang-nunjang | kasasar marang yomani ||
22. platuk alon dènnya muwus | adhuh yèn mangkono yayi | pun kakang dipun dunungna | manggone kawruh sajati | praptaning pati sampurna | aja kalêbu yomani ||
23. wêlasa si tuwa pikun | tan awas tiwas ing ngèlmi | gêmak nabda ingsun bela | barkahana ngèlmu gaip | kang sampurna babar pisan | kasmaran brêkutut muni ||
1. luwih angèl ing ngaurip | kalamun gayuh kamuksan | yèn ora lan nugrahane |
prakara cacahe | dhingin [dhingi…]
[…n] angurangi dhahar | sranane anarima | yèn ora narima iku | saanane dadi gagar ||
3. ngurangi turu ping kalih | kang pinandêng èngêting tyas | nadyan sira cêgah sare | yèn sinupe-supe dadya | tanpa gawe punika | lire cêgah turu iku | yèn wus
linantur ing kapti | pinardia kang satata | mrih rahayu salamine | ping pat ngampêta panggagas | ingkang tanpa wasana | santosakna jroning kalbu | sanadyan ora ngandika ||
6. yèn maksih amêngku kapti | kaping lima nênêm iya | anèng pasêpèn dununge | sônggarunggine tyasira | kabèh padha sirnakna | supaya ora bêbawur | pamoring Gusti kawula ||
7. tuman tumanêm tyas êning | upamane ingkang wastra | wus lawas rêgêd ingangge | wêwêjêgên lawan toya | dimèn talutuh
manèh | ingkang panêmbah sapisan | tinarima salama | kayaparan dunungipun | yayi babarêna pisan ||
14. milih dina ingkang bêcik | miwah mêmule pra dewa | nganggo papan lan êmpane | yèku sidaning kasidan | panjalukira kakang | yèn kasusu antuk siku | ambuka wêwadining rat ||
15. ingsun miyarsa pribadi | nalika anèng Ngastina | Dyan
pêksi brêkutut | sayêktine ora cidra ||
22. miwah èngêt wus punagi | yèn tan antuk toya gêsang | wirang mantuk mring prajane | suka
kang naga | tumampêg ing wadana | kewran ing tyas cipta mati | sayah pinolah | ing naga mobat-mabit ||
prapta | ana ing kene iki | apa sêdyanira | kene sêpi sabarang | tan ana kang sira bukti | myang sarwa boga | miwah busana sêpi ||
18. amung godhong aking yèn ana kumleyang | tiba ing ngarsa mami | iku kang sun pangan | yèn tan ana ya ora |
rowang | cilik amênthik-mênthik | iki wong-wong apa | gênge mung samarica | ucape têka kumaki | ladak kumêthak | langkung eram ing galih ||
20. Dewa Ruci ngandika malih hèh Sena | iya ing kene iki | akèh pôncabaya | yèn ora toh palastra | sayêkti tan bisa prapti | ing
jangkêp Pandhawa | praptamu kene iki ||
25. anglakoni pituduhe gurunira | Pandhita Druna Rêsi | kinon angupaya | kanang tirta prawita | kang nyampurnakakên dhiri | mulane sira | nirbita manrang wèsthi ||
nganggo-anggo ugi | yèn tan uninga | warnaning busanadi ||
27. pan wêruhe têtakon lan têtirona | marang sawijining janmi |[7] dadi lan tumandang | mangkono ing panêdya | lir wong jugul
ngarsanira | Wrêkudara mamèt sih | anyuwun jinatyan | sintên ing asma tuwan | dene nèng ngriki
inggih datan | wruh puruhitèng badan | sasat sato ing wanadri | tan môntra-môntra | waspada badan sukci ||
samodra gung | angalangut datanpa têpi | liyêp adoh katingal | Dewa Ruci nguwuh | hèh apa katon ing sira | Wrêkudara ature pan
wetan kilèn datan kaèksi | nginggil miwah ing ngandhap | ing ngarsa myang pungkur | kawula datan uninga |
lagya mèdêm tyas sumringah | dene ingkang abang irêng lawan kuning | yèku durgamaning tyas ||
[…n] isine ing jagad ngêbêki | iya ati kang
lêstari ing panunggale | poma dèn awas emut | durgamane kang munggèng ati | pangwasane wêruha | wiji
iku ati kang ngadhangi | ambuntoni marang kabêcikan | kang irêng iku gawene | dene kang abang iku | iya tuduh napsu tan bêcik | sakèhing pêpenginan | mêtu saking ngriku | panastèn panas baranan | ambuntoni marang ati ingkang eling | marang ing kawaspadan ||
[…mung] iku kang bisa nampani | ing sasmita sajatining rupa | nampani nugraha gone | ingkang bisa tumanduk | kalêstarèn paworing kapti | iku mungsuhe tiga | tur sami gung-agung | balane ingkang têtiga | kang sawiji
tuduhan iku | ing pamore kawula Gusti | Wrêkudara miyarsa | sêngkut pamrihipun | sansaya
siji wolu warnanira | Wrêkudara lon ature | punapa wastanipun | urup siji wolu kang warni | pundi ingkang sanyata | rupa kang satuhu | wontên kadi rêtna muncar | wontên ingkang maya-maya angebati | wontên abra markata ||
lor kulon kidul puniki | wetan lan luhur ngandhap ||
18. kadya tawon gumana puniki | kang
inggih punika | warnaning dat kang pinrih dipun ulati | kang sajatining rupa ||
mèlu lara-lapa | yèn pisah iku ênggone | raga kari ngalumpruk | yêkti lungkrah badan puniki | yaiku kang kuwasa | nandhang rahsanipun | inguripan dening suksma | iya iku kang
ananing raga ênggone | uriping pramanèku | inguripan Hyang Suksma Jati | misesa ing sarira | pramana puniku | yèn mati mèlu
uripe suksma ingkang sanyata | kaliwatan upamane | lir rahsaning kêmumu | Hyang Pramana amratandhani | tuhu tunggal pinôngka | sajatine iku | umatur Sang Wrêkudara | inggih pundi warnane ingkang sayêkti | Dewa Ruci ngandika ||
25. yèn makatên kula botên mijil | sampun eca nèng ngriki
yèn angling | iku rèh pepingitan ||
27. nora kêna yèn sira rasani | lan sasama samaning tumitah | yèn ora lan nugrahane | yèn ana nêdya padu |
35. wuruk iku kang minôngka wiji | kang winuruk upamane papan | pama kacang lan kadhêle |
satuhu | nanging aja duwe sirèki | pakarêman kang liyan | Hyang Kang Maha Luhur | dadya sarira bathara | obah osikira pan wus dadi siji | lorone anggêpira ||
39. lire mati sajroning ngaurip | lire urip sajroning apêjah | urip bae salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang nglakoni | katampan badan nyata | pamore sawujud | pagene ngrasa matia | Wrêkudara padhang tyasira [tyasi…]
[…ra] nampani | wahyu prapta nugraha ||
40. têlas wulangira Dewa Ruci | Wrêkudara wus tan kasamaran | wruh arane ing dhèwèke | engganing swara
maksih kudhup mingit | mangkya mêkar ambabar ||
41. wuwuh warnane myang gôndanèki | wus kêna kang pônca rêtna mêdal | saka ing guwa garbane | wus salin alamipun | wangsul marang alaming lair | Dewa Ruci wus sirna | mangkana winuwus | tyasira Sang Wrêkudara | luwih
kang sami kaluputan | ing panganggêpipun | pangancase kawruhira | pan wus bênêr wêkasan mati tan dadi | kawilêt ing trap-trapan ||
mring putrane | sêpuh kang arsa mêngku | karêmêne sawiji-wiji | samyamrih kaluwihan | ing panitisipun | yèn mungguh Sang Wrêkudara | nora karsa anganggêp kang durung masthi | sadayèku ingaran ||
48. tibaning kang pantaka tan pasthi | durung jumênêng janma utama | kang mangkono panganggêpe |
tanpa wêkas kangelan cipta tan dadi | tan bisa babar pisan ||
49. ana ingkang anyakrabawani | karêmêne anèng paramean | ing pati kono tibane | bawur tyas
wênèh ana pandhita ngantêpi | ing kamuksanira paripaksa | anjungkung kasutapane | panyanane puniku | tanpa tuduh mung tapanèki | tan mawi puruhita | tawang-tuwang suwung | mung têmêne
kacagak sagung bekane | sayêkti dadi tulus | winèhana pandhita sandi | wuruke dèn satêngah | marang sabatipun | sabate landhêp
mambu warah | dadya tan eca manahe | wus katur [ka…]
[…tur] guronipun | langkung ngungun tumut nganggêpi | pinintokakên marang |
Uncategorized geneya pada regejegan,kaya asu rebut balung tanpa isi,tundhone padha getun,pasulayan sing diundhuh,dredah lan susah,
geneya padha ra gelem wawan rembug,sing bisa njalari rukun siji lan sijine,nanging malah padha padudon,ora ana sing gelem ngalah,lan uga ora ana sing rumangsa salah,
mangka yen padha gelem,ngenggoni jejering titah sawantah,kabeh manungsa mesthi
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SEGO TUMPENG
Perkawinan seng koyok kui ki ora elok le,bakal dade ake omah-omahe ora tentrem. Sopo wonge seng ngelakoni dadi nganten seng omahe adep-adepan, mbesok ora bakal iso ngerasakne bungahe neng jero keluwargo, sitik-sitik ciloko, biso dadek ake pati marang wong tuwone, lan musibah kui ora ono barbare. 17
tetep dilakoni bakal dadikne musibah utowo mala petaka ning jero keluarga kui, sebab sing dikuatirke biyen wong tuwa bakal penganten loro duwe masalah pribadi sing ke gawa sampe anake, dadi bakal penganten mau sing nerima alane Misalnya dalam melaksanakan perkawinan, rumah sepasang calon pengantin
panjenengan sedoyo sami muji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT. Kranten Alloh sampun paring Rohmat, Nimat dateng kito sedoyo ingkang arupi tetepipun Iman lan Islam. Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat lan Salam Bahagia Alloh selalu dipun limpahaken kanjeng Nabi Muhammad SAW, poro ahli keluarga lan poro sohabatipun. Poro Rawuh ! monggo kulo lan panjenengan sedoyo meniko samiyo ningkataken anggenipun taqwa dumateng Alloh SWT. Tegesipun kito nindakkaken perintahipun, shoho
artosipun : Hei wong-wong kang podo iman, den wajibake marang siro kabeh nglakoni poso. Koyo dene den wajibake maring wong-wong sakdurunge siro kabeh. Supoyo siro podo taqwa (Al- Baqarah : 183). Pramilo saking meniko, monggo kedatangan wulan Romadhon meniko kito sambut kanti gembira. Kito penuhi mawi kegiatan-kegiatan, tadarrus Al-Quran, Shodaqoh dateng fakir miskin, lan sanes-sanesipun. Dene ingkang pokok inggih meniko, wonten ing wulan Poro hadirin hadirot ingkang kulo
lan nuprih krono Alloh. Mongko den ngapuro duso-dusone kang wis kliwat Poro rawuh.kintenipun cekap semanten atur kulo sedoyo kelepatan, kulo nyuwun pangapunten lahir lan batin.
pinggire nganti alus, disimpen simpen nggo gacuk nek meh arep ingkling
ndhekem tadi menebak kerikil di tangan siapa.
Cublak cublak suweng, suwenge ting gelenter,
pak gemppng lela legung sapa ngguyu ndhelikake
sirpong dhele kosong sir, sirpong dhele kosong
Nyebahi tenan og RRI i mekso!
52. Kantore bapak gedhe [muni ngono karo
seorang sinden. “Dikon kalih tanggane. Kulo niku gaweanne tunggu geni kalih ngreneng-ngreneng, tangga kulo niku ngomong, Rub gene suaramu apik, mbok ajar
“Kulo niku kepengen dipek ndoro, kepengen uripe nglaras. Candra Lukito lak bojone ndoro, lha niku kepengen. Lha bocah umur 17
“neng mburi kulo nek lengah, dadi niki wayang, niki wiyogo kalih sinden njuk niki tamune. Dadi neng mburi kulo”
mboten ngerti mangke sopo sing kulo ironi, ngaten. Nek wis ora iso nyambut gawe, wongko wong urip niku mesti mangan”
adapter kaintegrasi dhateng sadaya papan induk utawi motherboard modern desktop ugi laptop.
Serial ATA punika karancang kanggé nggantos standar ATA (AT Attachment) ingkang langkung dangu (ugi kawèntar kaliyan sebatan EIDE). SATA punika saged ngginakaken parentah-parentah andhapan ingkang sami. Ananging SATA host-adapter lan prangkat ingkang kasambung lewat kabel serial ingkang cepet kanthi 2 kabel konduktor. Sewalikipun bilih paralèl ATA ngginakaken 16 kabel konduktor data ingkang piyambak-piyambak kerja wonten ing cepet ingkang langkung andhap [1].
^ [1], Serial ATA (dipun-akses tanggal 09 Oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.42, 6 Maret 2016.
juri ingkang kawula urmati,lan para rawuh sedaya ingkang kawula urmati ugi,.
Sumangga kita sedaya ngaturaken puja-puji sokur wonten ngarsanipun Gusti Allah ingkang maha asih, kanthi rahmatipun kita sedaya saged makempal wonten mriki kanthi bagas waras boten kirang setunggal punapa.
Shalawat saha salam ugi kita aturaken dhumateng junjungan kita nabi agung Muhammad SAW, mugi kita sedaya angsal syafaatipun ing yaumul kiyamah mangke. Amin.
Ing kalodhanagn punika, keparenga kula matur ing ngarsanipun panjenengan sedaya, tepangaken nami kula.., saking SMP PGRI 1 ULUJAMI.
Para rawuh, sekedhap malih kita sedaya badhe ngajengi wulan ramadhan, wulan ingkang kita tengga-tengga rawuhipun. Anggenipun mapag wulan ramadhan punika, sumangga kita ginakaken wekdal ingkang wonten kanthi sae kangge ngibadah dhumateng Allah SWT. Ibadah siyam punika satunggaling ibadah ingkang senantiasa dipun laksanakaken dening para umat sakdonya ing limrahipun lan dening umat islam mliginipun.
Mungguhing agami islam, siyam punika mujudaken ibadah ingkang warata, ingkang dipun wajibaken dhateng para umatipun, boten mriksani piyantun sugih utawi piyantun alit, boten mbentenaken drajat lan pangkat. Ing intinipun siyam punika ibadah dhateng Allah SWT kanthi nahan dhedhaharan lan raos ngelak, ugi nahan hawa napsu ing tindak-tanduk kita.
Pramila mekaten, mangga kita sedaya sami nyiapaken dhiri kanthi njagi kasarasan amrih saged kepanggih wulan siyam punika lan saged nglaksanakaken kanthi rancag boten wonten pambengan satunggal punapa.
Ing wasana, mugi ibadah kita ing wulan ramadhan mangke saged kasil nggayuh tingkat ingkang maksimal, jumbuh kaliyan ancasing siyam, inggih punika
Mekaten atur kawula bokbilih wonten kalepatan,inggih nyuwun gunging pangapunten.
Posted in: Bahasa Jawa	loading... Previous Post: Pidato : PERPISAHAN KELAS 9 SMP NEGRI 33
Nan 27 raw manga, Saiki Kusuo no
Balas	Hanggoro H November 10, 2011 at 4:56 pm	Pak, nuwun sewu program KTT menika ndak yow sami kaliyan program ingkang kala wingi inggih menika SM – 3T???????Nuwun
amargi kathah wit nangka ing sakupengipun belik. Kacariosaken bilik sunan kali jaga lan syeh kramat belik ngginakaken toya belik Si Nangka kangge wudhu. Tiyang-tiyang sami pitados bilih toyanipun belik menika nggadhahi daya kekiyatan lan khasiat tinamtu.
Sesampunipun priksa daya kakiyatan lan khasiat tinamtu belik Si Nangka, kanjeng pangeran adipati mandurarejo utawi pangeran Adinegara II minangka panguwaos tunggal wewengkon batang lajeng paring chawuh dhateng putrinipun ingkang asma putrid Batang supados ngunjuk lan siram ngangge toyanipun belik menika. Putrid Batang lajeng nindakaken sadaya dawuhipun ingkang rama, tansah ngunjuk lan siram ngangge toya belik Si Nangka.
Kanjeng putri Batang lajeng kapundhut garwa dening kanjeng sultan Agung Haryakakusuma, raja ing mataram saha kajunganengaken minangka garwa prameswari. Kenjeng sultan nggarwa kanjeng putri Batang amargi kangge ngragetaken pasedharukan antawisipun darah mandaraka lan darah pamanahan. Darah mandaraka inggih menika dhaharipun kanjeng pangeran adipati mandurareja minangka putra turunipun ki Juru Martani, pengageng praja mataram jamanipun pamarintahanipun kanjeng panembahan senapati. Wondene darah pamanahan inggih menika putra turunipun Ki Ageng Pamanahan. Kanjeng sultan Ageng Hanyakrakusuma menika putranipun kanjeng panembahan senapati saengga kasebet putra wayahipun Ki Ageng Pamanahan. Kacariosaken bilih belik Si Nangka toyanipun di pun ginakaken deneng para bupati Batang saha kaluwarga, kerabatipun Bupati Batang dangunipun watawis tigang abat. Mboten sawene tiyang saget ngginakaken toyanipun belik Si Nangka menika.
Ing jaman samenika papan panggenanipun belik Si Nangka kabawa wewengkon dhusun pasekaran, kabupaten Batang, deneh arahipun saking astana pasekaran kirang langkung 1 kilo meter sawetanipun astana pasekaran, menawi saking taman hiburan rakyat (THR) kramat Batang watawis 2 km arahipun ngidul mangilen.
Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
Download Kumpulan Berkas File Dokumen Referensi
singPengalaman? ujung Nasionalismen? amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki, jroning dh?
Rajasthan, Kathak Dance,Kathak Dance in Rajasthan
sing cilik dhewe lagi nangis. Tangise ora kaya biyasane. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang. Bojone durung mulih saka nyambut gawe. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe, njekut sinau nyiapake ujian komprehensif.
“Kang Letug, tulung ya, dijaga anakku iki. Dineng-nengi ben ora ngganggu. Aku jan lagi buneg tenan lho.” Panjaluke adhiku wadon iki.
Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti. Mulane ing kulawargane adhiku, basa padinane campur. Malah luwih akeh padha ganggo basa Indonesia. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. Bocah-bocahe padha ora seneng. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane, nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama.
Krungu jawabanku mau, dheweke banjur ketok lega. Ngusap luh neng pipine, senajan ta isih
Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi. Sawatara crita bab kathok kodhok, pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah. Nanging,
ditinggal kanca-kancaku. Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. Ora let suwe, nanging, sing nyedhaki aku ora liya
reregedaning anak, sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: RORO MENDUT
gunawan berkata:	Maret 19, 2010 pukul 2:48 am	mas…Unggul kadus pundi kabaripun wonten surabaya, kulo sak rencang wonten gedongrejo alhamdullilah..sami
Menawi wonten berita-berita ingkang wigati bade di muat wonten Blog Gedong , kirim mawon dateng kula mangke kula setaipun. Matur nuwun Mas Gun sampun
cuman suka bingung ya idenya apa 😀 )
Reply	February 2, 2009 at 3:49 am
respito says:	Perlu belajar ngelmu nganggur sajroning kerjo, kerjo sajroning
video...Lha mosok... humase Papaji HP ne ra iso gawe moto pitek ki piye to !?? kwak..kak.kak.... (ora entuk nesuu...!!!) iki saran bener lho yo,... lha sarane Papaji dhewe ngono kok....
Suwe Ora Jamu – Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta ::: Lirik Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia
karep kapiyarsa : keprungu kardi/karya : gawe karta : aman kartika : lintang kayun :
UC Sibolga timur　♯3 [ 2014-04
Pierre Jules César Janssen (lair ing Paris, 22 Fèbruari 1824 – pati ing Meudon, 23 Dhésèmber 1907 ing yuswa 83 taun) minangka satunggaling astronom Prancis , ingkang sesarengan kaliyan ilmuwan
Pagesangan, kerja lan minat[besut | besut sumber]
Janssen nyinaoni matematika lan fisika ing Fakultas MIPA. Piyambakipun ngasta wonten ing Lycée Charlemagne rikala taun 1853, lan wonten ing Jurusan Arsitèktur antawising taun 1865–1871, ananging ènerginipun langkung kathah dipuntujokaken dhateng manéka misi ilmiah ingkang dipunpitadosaken tumrap piyambakipun. Kanthi punika, rikala taun 1857 piyambakipun tindak dhateng Peru kanggé nemtokaken khatulistiwa magnetik; nalika taun 1861–1862 lan 1864, piyambakipun nliti panyerapan telurium wonten ing spéktrum surya ing Karajan Italia lan Switserlan; nalika taun 1867 piyambakipun nindakaken picoba optik lan magnétik ing Azores; piyambakipun kasil ngamataken transit Venus, nalika taun 1874 ing Jepang, nalika taun 1882 ing Oran, Aljazair Prancis; lan piyambakipun tumut wonten ing sarangkèn èkspèdisi gerhana matahari ingkang dangu, kados dhateng Trani (1867), Guntur (1868), Aljazair Prancis (1870), Siam (1875), Kepulauan Caroline (1883), lan dhateng Alcosebre ing Spanyol (1905). Saperlu ningali gerhana wonten ing taun 1870 piyambakipun mlajar saking Paris ingkang kakepung kanthi migunakaken balon (ananging gerhana kasebut kalindhungan awan).[1]
Penemuan helium[besut | besut sumber]
Nalika taun 1868 Janssen manggihaken cara kanggé ningali protuberans tanpa kedadosan gerhana. Wonten ing tanggal 18 Agustus wonten ing taun ingkang sami, nalika ningali gerhana matahari ing India, piyambakipun sadar wontenipun garis kuning padhang kanthi dawa gelombang 587,49 nanometer wonten ing spektrum kromosfer matahari. Punika minangka pengamatan kapisanan garis spektrum khusus,lan mungkinaken satunggaling sumber kanggé piyambakipun minangka salah satunggaling unsur ingkang dèrèng kapanggihaken wonten ing Bumi. Janssen wiwitan dipunguyoni amargi boten naté sawijining unsur dipunkenali ing angkasa sadèrèngipun kapanggihaken ing Bumi.
Nalika tanggal 20 Oktober,taun ingkag sami, Norman Lockyer ugi ningali garis kuning ingkang sami ing spektrum surya lan mutusaken bilih bab punika amargi unsur ingkang boten dipunmangertosi, sasampuning kegagalan picoba kanggé nguji punapa punika minangka jinis hidrogen ingkang énggal. Punika minangka kaping pisanan unsur kimia kapanggihaken wonten ing donya njawi sadèrèngipun kapanggihaken ing Bumi. Lockyer lan ahli kimia Inggris Edward Frankland maringi nama unsur punika kanthi unèn-unèn Yunani kanggé matahari,
helios).[2][3]
Peninggalan lan Pakurmatan[besut | besut sumber]
Online. UGi saking rujukan ing ngriki: Thomson, W. (1872). Rep. Brit. Assoc. xcix: "Frankland lan Lockyer manggihaken protuberans kuning kanggé nedahaken garis padhang lan nyata boten tebih saking D, ananging dumugi sakmenika dèrèng dipunkenali kanthi sinar Bumi punapa kèmawon. Kadosaipun bab punika nedahaken zat ingkang énggal, ingkang dipunusulaken kanthi nama helium."
^ Kanggé nama "helium" delengen uga Jensen,
Patung Janssen, penjelasan dan gambar hitam-putih dari The Observatory, 1922, jil. 45, hal. 175-176
Janssen statue at Meudon (color photopgraph)
apa maksude wong kuwi yo… ? kok kebangeten
iso mbantu nyampek kowe lulus kuliah” kata ibuk. “Guru SD iso nyekolahne anake nganti Apoteker wis
pm	hara piye, kuwolak -kuwalik to?
Enengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum
"Kulo nuwun Eyang, kulo ingkang
Mahabarata Jilid 1 | FORUM BUDAYA JAWA
Kajawèkakên dening: Radèn Mas Partawiraya, ing Surakarta
Kaêcap saha kawêdalakên dening: BOEKH. EN DRUKK.,,SWASTIKA” PASARPON – SOLO TELEFOON 430.
Miturut sêrat: Piwulang Gaib (Geheime Leer) karanganipun paduka H.P.B. mratelakakên, bilih jaman ingkang tumindak wontên ing dunya kaperang dados sakawan, kados
jaman Satyayoga, makatên sapiturutipun. Supados botên kêpanjangên, ing ngriki namung kula têrangakên punapa ingkang winastan jaman Kali kemawon, jalaran kita sadaya punika dumunung wontên ing pêpungkasanipun jaman Kali, ngancik wontên ing wiwitaning jaman Satyayoga. Dumugi ing taun 1911 umuripun jaman Kali sampun: gangsal èwu taun, inggih punika titimôngsa pêpungkasaning jaman wau, kapetang saking adêging kaprabonipun Prabu Yudhisthira, jumênêng nata wontên ing Astinapura. Dados taun 1912 punika sampun ngancik wontên ing jaman: Satyayoga. Dene ing salêbêtipun jaman Kali punika kawontênan ing dunya majêng dhatêng prakawis kalairan (wadhag) jalaran pancèn amung prakawis wadhag ingkang kaajêngakên, mila inggih amung para marsudi kalairan ingkang sami angsal pangaji-aji agêng wontên ing dunya. Punapa salêbêtipun gangsal èwu taun kapêngkêr tiyang ingkang ulah kabatosan, nadyan linangkung botên wontên ajinipun? Botên makatên, sadaya pandamêl mêsthi wontên ajinipun. Namung tumrap jaman Kali, têtiyang ingkang ulah [u…]
[…lah] kabatosan, nadyan linangkung adi kados punapa, botên sagêd katingal ngalela kados ingkang sami marsudi kawruh kalairan, malah ingkang piniji dados pangajênging kamajêngan ing dunya, inggih bôngsa ingkang marsudi kalairan wau punika.[2] Dene ing jaman Satyayoga ingkang kaajêngakên prakawis kasuksman[3]mila sampun saèstu para marsudi kasuksman ingkang sami manggih aji. Amung kemawon rèhning dawêg lumampah 15 taun dumugi wêdalipun buku punika, tamtunipun wataking jaman Satya dèrèng sagêd katingal cêtha. Ewasamantên sampun kenging katitik saking kawontênan samangke, nadyan nagari-nagarinipun bôngsa ingkang botên angajêngi dhatêng kawruh kasuksman, nanging sabên wontên ingkang ngrêmbag kawruh wau, botên dipun pitambuhi, malah dipun mirêngakên tiyang kathah. Punapa malih sagêd katitik saking majêngipun agami-agami, punika satunggaling pasaksèn malih ingkang anêdahakên peranganing watakipun jaman Satya.
Kawuningana, dêdongengan ingkang kacariyos wontên ing sêrat: Mahabarata, punika isi kawruh kasuksman warni-warni. [war…]
[…ni-warni.] Amung kemawon sarèhning piwulangipun wau sinamar kawujudakên lêlampahaning tiyang, mila sampun saèstu botên badhe sagêd angênyami manising madu Barata, bilih kirang lêbêt panyuraosipun. Kosok wangsulipun, manawi para marsudi sampun sagêd angingsêp sarining sêkar tunjung Barata, sampun saèstu badhe sagêd anggayuh gêgeyongan sajati, amung sarana sêrat punika kemawon. Awit saking punika wosipun anggèn kula anjawèkakên sêrat Mahabarata, ing pangangkah amung badhe anyampêti kabêtahaning jaman ingkang badhe tumindak.
Mênggah ing wigatosipun pakêmpalan dintên punika badhe sami anyurao[4] sêrat Mahabarata, karantên punika sêrat minulya ing dunya.
Saèstunipun jêngandika sampun sami maos anggitanipun [anggitanipu…]
[…n] Omirus, pujôngga ing praja Grigkênlan, ingkang nyariyosakên lêlampahaning paprangan salêbêtipun sadasa taun. Wontên sanèsipun malih, pintên-pintên pujôngga linangkung ing bab kasuksman tuwin babad. Sarêng tiyang samangke maos sêrat wau, lajêng sami mungêl: Grigkênlan punika rumiyinipun têtela nagari agêng, katitik saking anggitanipun para pujangganipun. Wêkdal samangke tiyang kilenan sami maos sêrat-sêrat ijêngandika ingkang kasêrat ing basa Sansêkrit, sarta sami mungêl: kados punapa luhuring kasagêdanipun bôngsa Hindhu ing jaman kina, dene sampun sagèd nganggit sêrat-sêrat wau. Sêrat Mahabarata punika kêkidungan ingkang luhur piyambak ing dunya, botên wontên sêrat kêkidungan ingkang sami kalihan sêrat Mahabarata. Ing ngriku kaèbêkan sadhengah ingkang prêlu dipun sumêrêpi, utawi pundi kautamèn ingkang kêdah kaparsudi. Tatêmbunganipun sêrat wau wilêd, sarta anyariyosakên lêlampahan prêlu-prêlu ingkang kêdah dipun sumêrêpi dening para jêjaka Hindhu. Saèstu kuciwa, upami tumuwuhipun jêjaka Hindhu botên sinartan kawruh pintên- pintên ingkang kawursita ing sêrat kêkidungan ingkang kaanggit sarta kagêgulang dening lêluhuripun.
Punika pusakanipun bôngsa Arya, amila prayogi sami kasinaua. Ing sêrat wau angêmot prakawi[5]
pikajêngipun angrêmbag kawruh kasusilan, kados ta: lampah sae, sarta utamining pambêkan. Bilih jêngandika sinau kawruh petang, tamtu jêngandika dipun sumêrêpakên lampah-lampahipun ingkang sampun tinamtokakên. Dene manawi lampah-lampah ing panggarapipun wau sampun jêngandika
awon sae, pundi ingkang prayogi linampahan, saha ingkang kalintu. Wulang kasusilan botên mungêl: sira kudu bêcik, utawi: sira kudu aja ala. Ananging pamulangipun amung anêdahakên lampah-lampahipun, sarta suka têtuladan. Ingkang kacariyosakên ing ngriku pundi sae pundi ingkang dipun wastani awon, pundi ingkang kêdah jêngandika lampahi, tuwin pundi ingkang kêdah katilar. Sadaya lampah sarta wêwatonipun wau ingkang winastan piwulang kasusilan.
Sêrat Mahabarata, punika wiyaripun kados cakrawalaning piwulang kasusilan, ing ngriku pitêdah kadospundi anggènipun anglampahi. Sêrat wau marah dhatêng lare jalêr èstri ingkang sami wontên ing pamulangan, tiyang sêpuh jalêr èstri, saha mulang dhatêng sadaya wau kadospundi
tiyang ingkang botên kalêbêt wêwilanganing bôngsa punapa kemawon, sadaya sami sagêd angsal pitêdah saking ing ngriku, kadospundi pamanguning wêwatakan ingkang kêdah linampahakên ing gêsangipun sadintên-dintên. Sêrat wau anêdahakên kadospundi darmanipun ing dalêm
tiyang sêsemahan, bapa tuwin anak jalêr, biyung tuwin anak èstri, amarah padataning gêsang padintênan, lampahing pamulangipun sakalangkung prayogi, inggih punika kadhapur dêdongengan. Kangge lintunipun anggèning mungal: ucapira kang têmên, ing ngriku nyariyosakên lêlampahanipun tiyang pintên-pintên ingkang têmên ungêlipun, lajêng kacariyosakên kadadosaning katêmênanipun wau. Dene ingkang kangge lintuning piwulangipun: sira aja goroh, punika lajêng nyariyosakên lêlampahanipun tiyang ingkang sami rêmên goroh,
Wontên satunggaling dongèng: nyariyosakên lêlampahanipun ditya nami Praladha, amargi saking anggènipun nglampahi wajib sarana ambêg rahayu, lajêng kaparingan nugraha dening Sang Hyang Indra, pinarêngakên mangrèh tri bawana.[6] Nalika Sang Hyang Indra tumêdhak, amindha warna brahmana, Praladha katampi dados siswanipun, saking sangêting sungkêmipun Praladha dhatêng gurunipun, ngantos prasêtya sadaya dhawuhipun badhe dipun lampahi. Wêkdal samantên Sang Hyang Indra lajêng dhawuh: Praladha angaturna saening watakipun dhatêng Sang Hyang Indra. Sanadyan Praladha sangêt [sa…]
[…ngêt] sumêlanging manahipun dhatêng kadadosanipun bilih sirna watakipun sae, ewadene Praladha nyandikani, sinaksèn ing prasêtya. Nalika wau Praladha linggih kalayan manah dhatêng kasagahanipun, katingal wontên cahya, sunaripun tanpa watêsan mêdal saking badanipun. Ing ngriku Prabu Praladha pitakèn: sira iku sapa, cahya mangsuli: ingsun iki
Wontên wujud sanèsipun malih ingkang mêdal saking sariranipun Prabu Praladha, sarêng dipun pitakèni mangsuli: ingsun watak adil, ingsun kudu manggon ing êndi kang dinunungan dening watak bêcik. Makatên ugi wêdaling katêmênan, pandamêl sae, pangwasa sarta kabêgjan, wêdalipun kabêgjan wau sarwi wicantên, hèh Praladha, amarga saka
marga saka bêciking pambêkan, adil, têmên, panggawe bêcik, pangwasanira lan ingsun pribadi, lah sira kang wicaksana, kabèh mau tumuwuh saka bêciking pambêkan. Sasampunipun makatên kabêgjan lajêng uncat atut wuri dhatêng pambêka[7] sae,
manungsa, dunya tuwin dumados (heelal), sadaya wau pinangkat-pangkat saking ciptanipun. Mahabarata marah bab sadarsana, ingkang alêlandhêsan agami Hindhu. Kacariyos wontên satunggaling narendra ingkang sakalangkung luhur, (Allah), inggih punika pribadi kang esa, dumunung ing nglêbêtipun satunggal-tunggal, tuwin ing nglêbêtipun samukawis. Pangeran punika wontên ing pundi-pundi, ing nglêbêtipun srêngenge, ing rêmbulan, ing lintang, ing nglêbêtipun para dewa tuwin manungsa, ing nglêbêtipun kewan, têtuwuhan, tuwin ing pêpêlikan. Wontên gêsang satunggal, sumimpên ing nglêbêtipun sadaya, inggih punika Pangeran kang Maha Agung. Dados sadaya dumados punika satunggal, mila botên lêrês manawi pêpisahan. Pundi ingkang sae tumrap salah satunggal inggih sae tumrap sadaya, pundi ingkang sae tumrap sadaya inggih sae tumrap salah satunggal. Amila kita kêdah amêmitran kalihan sadaya, sarta asih dhatêng sadaya. Tiyang punika gêsang satunggal, dados manawi tiyang anyêrikakên dhatêng tiyang sanès, punika anatoni manahipun piyambak. Gêsang ingkang wontên ing lêmbu, punapa ing nglêbêting pêksi, punika inggih gêsanging tiyang. Jêngandika
lêlampahanipun Prabu Usinara kalihan pêksi dara ingkang nêdya nyuwun pangayoman ing panjênênganipun. Kawajibaning ratu ingkang minulya piyambak punika angayomi sadhengah ingkang sami wontên ing dalêm wawêngkoning kaprabonipun. Dewa kêkalih, Sang Hyang Indra kalihan Bathara Agni, karsa anyobi kasêtyanipun Sang Prabu Usinara ing ngatasing kawajiban. Sang Hyang Indra mancala warna pêksi alap-alap, dene Bathara Agni dados dara. Sasampunipun sami mancala warna, alap-alap lajêng ambujêng pun dara, mila dara ngupaya pangayoman dhawah ing pangkonipun sang prabu. Alap-alap matur manawi dara punika sampun pinasthi dados boyonganipun. Ananging sang prabu botên marêngakên, amargi awêwaton pasêksèn, dene dara nyuwun pangayomanipun ratu ingkang amêngku ing praja wau. Pun alap-alap lajêng pratela manawi kecalan têdhanipun, punika ugi kawajibaning ratu angayomi kawulanipun ingkang badhe pêjah kaluwèn. Sang prabu botên karsa anguculakên dara saking pangayomanipun, mila dhawuh badhe anglintoni tatêdhan sanèsipun, ananging kaparingan punapa kemawon alap-alap botên narimah, pun alap-alap ugi purun nampèni manawi linintu daginging [daging…]
[…ing] sariranipun sang prabu ingkang bobotipun sami kalihan wawrating dara. Sang prabu marêngakên mila lajêng angiris sariranipun kadèkèk ing taraju sinisihan pêksi dara. Ananging tansah jumplang awrat daranipun, ngantos kawêwahan marambah-rambah kairisakên malih mêksa awrat daranipun, ngantos sariranipun têlas dagingipun, sadaya kadèkèk ing taraju. Sanalika wau dewa kêkalih lajêng sami ngejawantah, sarta paring nugraha dhatêng sang prabu, dene sang prabu sampun kadugi anglilahakên sariranipun piyambak kangge lintunipun titah ingkang nyuwun pangayoman ing panjênênganipun (Wanaparwa: § 130-131).
Kaliyoga punika satunggaling jaman, ingkang têtiyanganipun sirna piyandêlipun dhatêng para dewa tuwin pandamêlipun para dewa, mila saya sangêt korupipun dhatêng kawontênan lair. Ingkang kapitados amung samukawis ingkang kenging katingalan, kamirêngakên, ginrayang, kaambu tuwin dipun kênyami. Ringkêsipun samukawis ingkang kenging sinarawung dening indriyanipun badan-badan. Andika pitados dhatêng bangku, amargi kenging andika tingali tuwin ginrayang, andika pitados dhatêng satunggaling griya tiyang, kawontênan sakiwa têngên andika, awit andika
sagêd nyumêrêpi. Ananging kathah tiyang ingkang botên pitados dhatêng samukawis ingkang piyambakipun botên sagêd aningali utawi anggrayang. Dhatêng para dewa ingkang salami-laminipun tansah anjangkung manungsa, malah dhatêng kang maha luhur, ingkang sugêngipun ugi dados gêsanging manungsa, sami botên pitados. Kathah tiyang ingkang pitadosipun dhatêng punika wau taksih sêmang-sêmang. Tiyang-tiyang ingkang makatên botên mungêl bilih piyambakipun botên pitados dhatêng para dewa, ananging gêsangipun sampun amratandhani manawi pancên botên pitados. Samukawis kawontênan sakubêngipun tiyang ingkang dipun wontênakên dening para dewa, punika botên kaanggêp bilih dewa ingkang ngwontênakên. Jêngandika mastani
punika kawontênan ingkang padatan kemawon. Môngka ing nglêbêtipun satunggal-tunggalipun wau isi satunggaling dewa ingkang anambut karya. Bilih latu murub ing tumang punapa ing wana, punika pakartining dewa, dene latu wau lampah pamarkati anggèning ngatingalakên kawontênanipun. Latu punika botên saking pakartining tiyang ingkang sagêd dhatêng kawruh pamisah, ananging punika pakartining Bathara Agni sarêng
Sêrat Mahabarata tansah nyariyosakên samukawis ingkang sampun kawontênakên dening dewa. Tiyang ingkang botên pitados dhatêng dewa nganggêp manawi punika amung pangathik-athik ingkang pinardawa. Botên sapintêna tiyang ingkang pitados, bilih makatên wau samangke ugi taksih tumindak, sarta lêstantun tumindak ing salami-laminipun. Ing jaman sanès-sanèsipun, para dewa anambut karya sarta ngatingali ing manungsa. Samangke [Sa…]
[…mangke] sêsingidan, amargi pitadosipun manungsa amung dhatêng kawadhagan, botên dhatêng panjênênganipun. Kalamôngsa tiyang ingkang sukci tuwin ambêk sih sagêd sumêrêp dhatêng para dewa, kados ing jaman kina, mila tiyang wau pitados dhatêng ungêling sêrat kados makatên punika, dados cariyosing lêlampahan wau lajêng katingal botên anglêngkara.
Ing têmbe para dewa marah piyambak dhatêng manungsa, kalamôngsa alantaran para linangkung, ingkang sinêbut para wicaksana utawi rêsi. Mantram, pikajêngipun: tatêmbungan, utawi kaèbêkan suraos, ingkang ungêlipun wontên pangwasanipun, tumrap ing alam gaib — kawarahakên supados dipun pedahakên dening tiyang. Dene dayaning mantram wau angedap-edapi. Tiyang sampun sami kawarah kadospundi anggènipun angèsthi, murih ciptanipun tuwuh pangwasanipun.
Para dewa punika ingkang masesa bawana, kadosdene kusir anggèning angêlisi kapal rakitan. Dados dunya punika rinèh ing para dewa. Pêpindhanipun kados jêngandika numpak kareta, kalayan anyêpêng lis, lajêng anginggokakên kapalipun dhatêng ing pundi ingkang andika kajêngakên, makatên wau panjaginipun para dewa dhatêng dunya, sarta anurunakên kakiyatan dhatêng [dha…]
[…têng] ing dunya, lajêng kaingêr keblatipun.
Salami-laminipun para dewa tansah nindakakên kawajibanipun amranata bawana murih prayoginipun, amargi bawana sampun dangu anggènipun lumampah, mila tamtu manggih pintên-pintên simpangan ingkang
inggih punika ingkang linangkungan sagung dumados, saking wiwitan ngantos wêkasanipun. Manawi jêngandika lumampah saking ing Bênarès ngriki, dhatêng ing Alabat, jêngandika nglangkungi pintên-pintên simpangan, ananging manawi jêngandika lêstantun lumampah urut margi agêng wau, andika badhe tumuntên dumugi ing Alabat. Para dewa anggènipun angusiri bawana kawêdalakên urut margi agêng, ananging manungsa kalamôngsa lajêng minggok anut margi simpangan, ingkang katingalipun sakeca dipun langkungi, môngka saurut pinggiring margi agêng wau pinagêran saha dipun jagang, dados manawi tiyang amargi saking pangangkahipun piyambak nêdya minggok saking margi agêng tamtu lajêng kacêmplung ing jagang utawi katatap ing pagêr, ing ngriku tiyang mastani, manawi tiyang wau manggih sangsara tuwin kasusahan. Ananging kasusahan tuwin kasangsaran wau sae, dene dhumawah ing piyambakipun, awit upami [u…]
[…pami] para dewa botên andèkèkana pakèwêd ing margi simpangan wau, tiyang badhe kalajêng-lajêng anggènipun kasasar, wêkasan bilai.
Kalamôngsa, tiyang sanagari sadaya sami langkung margi simpangan, ing ngriku dewa lajêng angwontênakên prang agêng utawi pacêklik,
manawi lampahipun kasasar, awarni panandhang, supados sampun anglampahi makatên malih. Paprangan agêng ingkang sami dipun sumêrêpi wontên ing sêrat babad wau, têtela saking kaparênging para dewa, amargi para dewa kawajiban kêdah adamêl kamajênganing tumitah. Tiyang sumêrêp kados punapa kathahing tiyang sarta kewan ingkang anêmahi pêjah ing paprangan wau, ngantos tiyang mastani sakalangkung anggêgirisi, utawi mêmêlas sangêt.
Ananging sayêktosipun sanadyan tiyang punapa kewan, ingkang sami anêmahi pêjah ing paprangan wau, amung ingkang badanipun sampun botên pakangsal kangge amangun kamajêngan. Bilih badaning tiyang punika sampun botên kenging pinakartèkakên, badan wau lajêng kabucal dening para dewa, murih tiyangipun lajêng sagêd [sagê…]
[…d] angsal badan ingkang saya prayogi. Risaking badan punika limrahipun winastan pêjah. Môngka badan têtela kadosdene pangangge ingkang rinasuk ing tiyang, mila sabên tiyang minggah darajatipun, badanipun tamtu lajêng risak. Sagunging tiyang ingkang lena ing palagan agêng wau, sami lajêng minggah ing kaswargan, nunggil kalihan para dewa.
Pakaryanipun para dewa anindakakên anggêr-anggêring Gusti kang amaha luhur, inggih iswara, ingkang gumêlaripun dados trimurti: Mahadewa, Wisnu tuwin Brahma. Anggêr wau ingkang mangun kamajênganing sadaya dumados ngantos kados ayang-ayanganing Pangeran. Anggarap kamajêngan makatên wau kawajibanipun para dewa, utawi botên amung tumrap salah satunggal, dados kawajibanipun beda kalihan manungsa. Anggènipun para dewa ngwontênakên kasusahan, panasaran, sarta godha, wontên ing margining manungsa, punika badhe anyobi kasantosaning manungsa, supados manungsa saya wimbuh karosanipun saha kasinungan kawicaksanan tuwin sami ambêk utami. Ing nalika para dewa anindakakên pakaryanipun, kalamôngsa kêdah angwontênakên warni-warni, ingkang botên sakeca tumraping manungsa. Anggènipun para dewa ngwontênakên makatên, punika tumrap [tu…]
[…mrap] manungsa ingkang botên anut têpa palupi. Upaminipun para jaksa ngukum tiyang ingkang lampah awon, punika minôngka pemutipun tiyang limrah, manawi tiyang mandung raja darbe andika, tiyang wau lajêng kaukum dening pangadilan, awit tiyang wau anêrak anggêr-anggêr, sanajan botên mandung darbèking jaksa, utawi anêpsoni para jaksa. Ananging
Manawi satunggaling bôngsa dumugi mangsanipun ewah, — upaminipun tiyang Hindhu badhe dados kados gangsal èwu taun ingkang sampun kapêngkêr, tamtu wontên sujanma ingkang kalairakên ing Hindhu. Pintên-pintên sujanma ingkang agêng kasaenanipun, tuwin druhaka, kuwawi, saha tiyang awon. Tiyang-tyang wau linairakên ing ngriku, amargi nagari ngriku bêtah sadaya wau, sarta sadaya punika tiyang-tiyang ing gêsangipun ingkang kapêngkêr sampun mirantos badhe anggarap pandamêlan prêlu. Para linangkung wau, nadyan kang sae punapa kang awon, punika botên sawêg sapisan punika wontênipun ing Hindhu. Ing gêsangipun rumiyin sampun sae tindakipun, mila lajêng sinung karosan, kalampahan lajêng linairakên ing môngsa ingkang kaèbêkan bêbaya, prêlu badhe anambut karya sêsarêngan kalihan para dewa. Panunggilanipun malih tiyang ingkang awon- awon,
Kula manggih cacriyosan ing Adiparwa, inggih punika dhil kapisanan saking sêrat Mahabarata, bilih pangrantamipun prang agêng punika wontên ing kaswargan. Para dewa sami parêpatan lajêng anêmtokakên, kêdah anglairakên sagunging tiyang ingkang sampun tinamtu minôngka panuntunipun. Ingkang pinilih tiyang sakawan, ingkang rumiyinipun sampun nate dados nayakanipun ratuning para dewa, ingkang sinêbut Hyang Indra. Bathara Indra punika angratoni para dewa, sarta sakawan wau suwaunipun inggih [ing…]
[…gih] Indra. Kacariyos Sang Hyang Indra amargi dados ratuning para dewa, mila lajêng kumaluhur. Wêkasan kasiku kêdah anyèlèhakên kaprabonipun sawatawis môngsa. Pangandikanipun Hyang Mahadewa: sing sapa kang kaya wêwatakanira mau, padha ora olèh nugrahaningwang. Sang Hyang Indra angèstokakên sarwi ngunandika bilih sariranipun kalihan Indra sanèsipun, badhe manjanma prêlu anambut pakaryan ingkang dados gêgadhanganipun, murih sarampunging karya lajêng sagêd wangsul dhatêng ing kaswargan malih. Ing nalika wau Indra sakawan lajêng matur, manawi linairakên saking pawèstri sintên kemawon, sagêda sudarmanipun dewa. Dene Indra ingkang ôngka gangsalipun, pratela bilih panjênênganipun pribadi badhe anitahakên tiyang ingkang ôngka gangsal. Bathara Mahadewa marêngakên (Adiparwa §199).
Sarêng sampun dumugi mangsanipun, Indra sakawan wau linairakên dados Yudhistira, Bima, Nangkula tuwin Sahadewa, dene ingkang minôngka sudarmanipun, inggih punika Bathara Darma (dewaning adil), Bathara Wayu (dewaning angin) sarta Bathara Aswin kalih pisan. Ananging Arjuna punika suwaunipun rèsi agêng, lairipun malih dados putranipun Bathara Indra ratuning dewa. Prajurit gangsal pisan wau ingkang nêdya sami dipun sumêrêpi [sumê…]
[…rêpi] lêlampahanipun, inggih punika ingkang unggul ing palagan agêng Têgalkuru.
Tatelanipun sêrat Mahabarata punika babading bôngsa têdhakipun satunggaling narendra, ingkang jajuluk Prabu Barata. Panjênênganipun putranipun Prabu Dusjanta mijil saking Dèwi Sakuntala, ingkang aluraning lêlampahanipun ugi wajib sami andika sumêrêpi, (Sakuntala punika dêdongenganipun Sang Kalidhas). Baratas atêgês têdhakipun Prabu Barata, dene: maha, atêgês agêng, dados sêrat wau babad agêng nyariyosakên lêlampahanipun para têdhak Barata. Ing antawisipun para têdhak Barata wontên satunggal ingkang akêkasih [akê…]
[…kasih] Kuru. Panjênênganipun wau (Kuru) jumênêng nata binathara, punapadene agêng kasubratanipun. Prabu Kuru ambangun tapa wontên ing ara-ara ingkang winastan Têgalkuru-Ksetra, pikajêngipun têgalipun Kuru, inggih ing ngriku ingkang kangge ajanging paprangan agêng punika. Ing antawisipun para darah Kuru wontên têtiga, satunggal sinêbut Dritarastra, netranipun wuta, ingkang putranipun sami amangun yuda ing palagan agêng amung anjurungi piawon. Panênggakipun Pandhu, sudarmanipun nararya gangsal ingkang ambangun prang anglabêti watak sae. Ingkang waruju Sang Widura, punika linangkung ing kawicaksanan sarta adilipun, tuwin dados bangbang pangalum-aluming praja Ngastina. Cariyos lampahan saha pandamêlipun sadaya punika, kasêbut wontên ing sêrat kakidungan agêng ingkang kabagi dados wolulas parwa (dhil) sabên saparwa wontên naminipun piyambak-piyambak kapiridakên cariyos ingkang kamot ing ngriku.
Kidung wau pinangkanipun saking Ugrasarwa katampèkakên dhatêng para ambangun tapa ingkang sami dhadhepok ing wana: Naimisia, dene Ugrasarwa punika putranipun Lomaarsana, apêparab Suti. Ing antawisipun para ambangun tapa wau pitakèn dhatêng Ugrasarwa, piyambakipun punika ing pundi pinangkanipun, [pinangkani…]
[…pun,] winangsulan: manawi mêntas tumut angèstrèni pamiwahaning sêsaji agêng anggènipun Sang Prabu Janamejaya adamêl sêsaji naga. Ing ngriku mirêngipun kidung Mahabarata ingkang lajêng kasinau piyambak. Sêrat punika anggitanipun ingkang wicaksana Krêsna Dwipayana, mila sinêbut Krêsna: amargi kulitipun cêmêng, Dwipayana: awit lairipun wontên ing Pulo Wedhawiyasa, sabab panjênênganipun ingkang ngimpun sarta nata Sêrat Wedha. Rêsi wau nêmbung dhatêng Suti supados kawarah, mila lajêng kalampahan sami kawarah.
Wontên ing Mahabarata, Sang Bisma ingkang dipun cariyosakên luhur sarta kakêndêlanipun botên wontên ingkang nyamèni. Panjênênganipun wau pêpêthinganing bôngsa Arya, Sang Bisma pantês kangge tatuladanipun sintêna ingkang tumitah wontên ing dunya. Dosa ingkang limrahipun tiyang sami botên sagêd anyingkiri, punika botên sagêd anglèpèti sugêngipun Sang Bisma, botên kewran anindakakên kawajiban condhongipun kalihan yuswanipun. Sang Bisma botên nate nalisir saking darmanipun, botên nate sumimpang saking têngah-têngahing marginipun, botên nate nyimpang mangiwa tuwin manêngên. Panjênênganipun punika guru, [gu…]
[…ru,] inggih nayaka. Nalika dados putra, nayaka tuwin wali, lêstantun têtêp ing darmanipun. Ing satunggal-tunggal peranganing sugêngipun, punika sagêd angrampungakên jajibahanipun.
Sadèrèngipun Bisma katitahakên dhatêng marcapada, ing kaswargan wontên pasamuwan agêng. Prabu Mahabisa ingkang sagêd anggayuh kaswargan saking sêsajinipun, ugi manjing ing pasamuwaning para dewa. Punapa dene Bathari Gangga, ratuning sadaya lèpèn, inggih wontên ing ngriku. Nêdhêng ramening pasamuwan, Bathari Gangga katêmpuh ing samirana ngantos pangagêmanipun kapisah saking sariranipun. Para dewa lajêng sami tumungkul, murih Bathari Gangga sampun ngantos lingsêm, amung Prabu Mahabisa ingkang lêstantun dêngèngèk. Ing nalika wau Hyang Brahma lajêng angêsotakên dhatêng sang prabu. Têrangipun ingkang ing ngriki katêmbungakên: angêsotakên, punika mratelakakên kasangsaran ingkang badhe kasandhang, amargi saking kalintuning tindak tuwin ciptanipun (kadadosaning cipta tuwin pandamêl, warganing Teyosopi mastani: karma) dados sotipun para rêsi utawi dewa, punika wêca cucawanganing[8] karma, amargi Prabu Mahabisa dosa nêrak kasusilan, mila Brahma ngêndika, bilih sang prabu kêdah kalairakên dhatêng ing dunya, anilar kaswargan, makatên ugi Dèwi Gangga badhe katurunakên [ka…]
[…turunakên] dhatêng alaming manungsa, sarwi anandhang papa. Nanging manawi sampun tangi kanêpsonipun, Dèwi Gangga badhe luwar saking papa cintrakanipun.
Sarêng dumugi môngsa lairipun Prabu Mahabisa, sang prabu dados putranipun Prabu Pratipa, narendra mahambêk sukci. Ing satunggaling dintên, sang prabu kundur saking anggènipun ambangun tapa, wontên rara kênya ingkang sulistya ing warni, dumrojog tanpa larapan lajêng linggih ing pangkonipun sang prabu, inggih punika Bathari Gangga ingkang amindha warni manungsa. Matur ing sang prabu sarwi angasih-asih kaparênga sang prabu anggarwa ing piyambakipun. Sang prabu botên kaparêng ing galih, ananging sagah badhe kadhaupakên kalihan putranipun. Bathari Gangga nyandikani, nanging atur papèngêt dhatêng sang prabu, manawi ing têmbe putranipun sang prabu kalampahan anggarwa ing piyambakipun, rajaputra sampun ngantos anyaruwe, sadaya pandamêlipun sanadyan sae punapa awon. Nalika wau sang prabu sakalihan pramèswari lajêng amêsu brata, murih pinarêngna kagungan putra ingkang utami, ing ngriku panjanmanipun Prabu Mahabisa, dados
manawi tamtu badhe kadhatêngan widadari ingkang nêmbung supados kagarwa, pangandikanipun, Santanu manawa widadari
sapanggawene garwanira mau, nadyan ala utawa kang becik, sira aja takon arane, utawa lêluhure, lan pinangkane, mung banjur garwanên kang awit saka parentah ingsun.
Nararya Santanu kajumênêngakên nata, dene sang prabu lajêng bagawan. Jumênêngipun Santanu, karaton saha nagarinipun mulya. Ing satunggaling dintên nalika sang prabu lêlangên urut pinggiring lèpèn Gangga, panjênênganipun wuninga rara kênya sakalangkung endah ing warni, ingkang sangêt anênarik panggalihipun, mila lajêng dinangu: punapa piyambakipun purun kapundhut dados sori nata. Rara kênya wau inggih Dèwi Gangga ugi lajêng nyandikani, nanging mawi bêbana, salêbêtipun tungtunggilan,[10] sang prabu sampun ngantos nyaruwe sadaya pandamêlipun, aturipun makatên: sang prabu, panduka sampun ngantos wontên solah bawa ingkang nawung raos bêndu, sadangunipun panduka taksih amêngku
sinuwun, saèstu kula lajêng anilar panduka, dhawuh wangsulanipun sang prabu: pamintanira dakparêngake. Mila lajêng kalampahan kagarwa. Pikramanipun sang prabu kalihan Dèwi Gangga sakalangkung mulya.
Ing nalika Dèwi Gangga anglairakên putra, bayi enggal binopong dening pramèswari lajêng binucal dhatêng lèpèn sarwi ngandika: tampanana nugraha kang tuwuh saka bêciking sêdyanira. Makatên ugi sarêng pêputra kaping kalih, kaping tiga, salajêngipun ngantos kaping pitu. Narendra ingkang sakalangkung mêmêlas wau sakalangkung singkêl ing panggalih, sarta rumaos sangsara, panjênênganipun botên rêna sangêt dhatêng tindaking garwanipun ingkang makatên wau, ewadene sang prabu botên kawiyos pangandikanipun, murih sampun ngantos katilar dening garwa. Kawuningana sarêng ambabar ingkang kaping wolu, kados ingkang sampun-sampun, bayi badhe pinondhong dening ibu sarwi mèsêm, nêdya binucal dhatêng lèpèn. Sang prabu anyêgati, kalihan pasêmon ingkang sakalangkung sêdhih, pangandikanipun: adhuh, adhuh, aja pinatenan, sajarwaa, sira iku sapa, lan ing ngêndi pinangkanira, pagene sira matèni anak-anakira dhewe, hèh, panglêburaning para putraningsun, sapira ta gêdhening dosanira. [dosa…]
“Dhuh Sang Prabu Santanu ingkang sakalangkung mêmêlas, saking agênging cobi, paduka ngantos kasupèn dhatêng dhawuhipun kang rama.” Atur wangsulanipun kang garwa: “putra punika botên badhe kula pêjahi, ananging angèngêtana prajanji nalika pêpanggihan sapisan, dados samangke dumugi mangsanipun kula anilar panduka. Kawuningana kula Gangga putrinipun Bathara Janu”. Ing ngriku Dèwi Gangga anyariyosakên lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr dangu, kawontênanipun dewa wolu anggènipun mandung lêmbu kamulyan, nama Nandhini, gadhahanipun Maharêsi. Ing antawisipun wasu wolu wau wontên satunggal ingkang nama Dyahu, inggih punika ingkang têmên angawaki mandung. Maharêsi angêsotakên, manawi para wasu badhe katurunakên dhatêng ing dunya minôngka paukumaning dosanipun. Para wasu sami angasih-asih nyuwun pangaksama. Maharêsi marêngakên, manawi para wasu wau badhe lajêng luwar ing warsa anggènipun linairakên dhatêng ing dunya, kajawi pun, Dyahu, awit dosanipun agêng, kêdah dangu pamanggènipun wontên ing dunya. Nalika wau para wasu lajêng manggihi Dèwi Gangga sarta prasabên, bilih Dèwi Gangga dados parawaning manungsa, para wasu badhe dados putranipun, supados sasampunipun lair [la…]
[…ir] saking guwa garbaning ibu lajêng kabucala dhatêng ing lèpèn, dados lajêng sagêd luwar saking badan wadhag kang minôngka pawarangkanipun. Wangsulanipun Dèwi Gangga: kula sanggêm badhe anglêksanani sapaminta andika, murih para wasu sagêd luwar saking pawarangkan wujud gêsang ing dunya. “O pêpêthinganing para narendra, amung pun, Dyahu ingkang kêsangêtên dosanipun, kapêksa sawatawis dangu gêsangipun wontên ing dunya, kados soting rêsi agung wau”.
Manungsa asring-asring ajrih pêjah, môngka jêngandika priksa piyambak, manawi dewa kalairakên dhatêng ing dunya, lajêng rumaos kinunjara, dene pêjah kaanggêp mitra ingkang amêngakakên kontêning pawarangkanipun. Ing alam asor ngriki, tiyang sami bingah manawi wontên bayi linairakên, utawi sami nangis manawi wontên tiyang pêjah. Ingkang makatên kenging kaupamèkakên tiyang damêl pamiwahan agêng amargi wontên mitranipun ingkang kawarôngka, ananging nangisi manawi mitranipun luwar. Sabên wontên pêpêjah, inggih punika wontên dewa angluwari jiwa ingkang [ing…]
[…kang] kawarôngka, kados Bathari Gangga anggènipun asung pamudharanipun para wasu. Dados cariyos punika anêdahakên, kadospundi pakaryanipun para dewa, supados tiyang sumêrêp dhatêng panggarapipun sawarnining pakaryan, mila tiyang sêdhih punika saking kabodhoanipun.
Kados ingkang kacariyos ing nginggil, bilih Bathari Gangga ambêkta putranipun, ananging sarêng sampun diwasa, lajêng kapasrahakên dhatêng kang rama. Nararya Dewa Wrata kagulang amangun yuda tuwin sawarnining kawruh lair batos, mila amumpuni saliring kagunan miwah kawicaksanan, karosan sarta kasêtyanipun linangkung, gênging kasusilanipun satimbang kalihan kawruhipun. Ing satunggaling dintên, nalika kang rama sang prabu lêlangên urut têpining lèpèn Jamuna, priksa wanita ingkang sakalangkung endah, sang prabu kapencut, mila badhe kapundhut dados sori nata. Pawèstri wau anakipun juru misaya mina. Ananging Dhasa juru misaya mina, tiyang sêpuhipun pawèstri wau, badhe ngunjukakên manawi putra ingkang mijil saking anakipun ginadhang kagêntosakên kaprabonipun. Sang prabu botên marêngakên, karantên sang prabu sampun kagungan pangran dipati, punapa punika botên kagêstosakên.[11] Sang prabu kondur kalayan rudah ing
panggalih, sadumugining kadhaton, Dewa Wrata amêthuk kang rama kalihan anoraga, sarwi umatur: punapa darunaning prihatos. Sang prabu botên karsa sajarwa dhatêng putranipun, mila narpaputra enggal manggihi pinisêpuhing nayaka, ingkang sangêt bêkti, wigatos andangu mula bukanipun mila kang rama katingal nawung duhkita. Nayaka ngaturakên lêlampahanipun sang prabu kalihan juru misaya mina ing Jamuna. Sami sanalika wau Dewa Wrata angirit wadya sawatawis, tindak dhatêng griyanipun Dhasa, mangarih-arih supados Dhasa anglilahakên anakipun èstri kagarwa sang prabu. Aturipun juru misaya mina, botên sagêd ngunjukakên, margi sang prabu sampun kagungan pangran dipati. Ing nalika punika Dewa Wrata prasêtya mawi anêbut asmaning dewa, andikanipun: rungunên sêsanggêmaku marang sira,
suminggah saking makuthaning kaprabon, supados kasambadan karsanipun kang rama sang prabu. Ewadene juru misaya mina dèrèng narimah, aturipun: sanadyan piyambakipun pitados bilih, Dewa Wrata mêsthi anêtêpi sasanggêmanipun, mêksa taksih sumêlang, punapa para putranipun Dewa Wrata ugi badhe nglêstantunakên. Dhawuhipun [Dhawuhi…]
jawah sêkar minôngka pahargyanipun anak jalêr ingkang sampun angurbanakên dhirinipun kangge adamêl bingahing tiyang sêpuhipun. Dewa manguwuh sora: ya iki Bisma, têgêsipun ingkang anggêgirisi, (sampun tatela manawi Bisma botên kalepetan dosa, sarta sugêngipun tansah anêtêpi wajib, winiwitan suminggah saking ingkang limrahipun tiyang anganggêp kamulyan
dhèrèkakên kondur dhatêng salêbêting pura. Satyawati kaaturakên ingkang rama, kang rama lajêng paring barkah, pangandikanipun: sira ora bisa mati, sajrone sira isih nêdya urip, dhuh kang tanpa dosa, mêsthi pati lagi anyêdhaki sira yèn sira karêpake (§ 100).
Sasurudipun Prabu Santanu anilar putra kêkalih, ingkang lajêng kaêmong dening Bisma, kang sêpuh asma Citragada, kagêntosakên [kagênto…]
[…sakên] narendra. Ananging Prabu Citragada lena wontên madyaning paprangan, mila kang rayi kêkasih Wicitrawirya kagêntosakên narendra, ingkang lajêng kaupadosakên garwa dening Sang Bisma. Anyarêngi lêlampahan wau, wontên putrining narendra
kasoran dening Bisma. Para putrinipun narendra ing praja Kasi binoyong dening têdhaking Kuru, tandukipun kados dhatêng mantu èstri, utawi sadhèrèk èstri. Ananging sarêng dumugi ing margi, putri ingkang sêpuh piyambak lajêng prasaja, manawi sampun amilih satunggaling narendra, mila nêmbung nêdya angupaya ingkang pinilih wau. Dados amung putri kêkalih ingkang kadhaupakên kalihan kang rayi. Kang sêpuh nami Dèwi Ambika, ingkang nèm nami Dèwi Ambalika. Ananging Sang Prabu Wicitrawirya botên widada lajêng seda sadèrèngipun apêputra. Ingkang makatên sangsara agêng tumrap kaprabonipun Santanu, amargi badhe kacurêsan turun. (§ 102).
Dèwi Satyawati sakalangkung kèmêngan ing galih, mila mangipuk dhatêng Bisma supados jumênêng narendra,
sapamrayoginipun Dèwi Satyawati, supados singangsana botên suwung saha adamêl mulyaning karaton. Nanging prasêtyanipun ingkang anyinggêt Sang Bisma kalin[12] makuthaning kaprabon, tuwin pawèstri, nadyan amung sêsanggêman, ewadene tumrapipun Sang Bisma kasêtyan punika langkung [lang…]
[…kung] aji tinimbang sadaya kamulyan ing dunya.
wrêdinipun: pun pucêt, inggih punika ingkang lajêng apêputra para Pandhawa gangsal sami sudira ing rananggana, ingkang
suwarninipun sang maharsi, amung ngèngêti luhuring pangwasanipun, mila sangêt sih tuwin bêktinipun, dados lajêng binarkahan dening sang maharêsi, têmbe badhe apêputra kakung panjanmanipun dewaning ngadil, kanamèkakên Widura. Sadhèrèk tiga, Dritarastra, Pandhu, sarta Widura, punika ingkang sami badhe ngêkap bageyanipun [ba…]
[…geyanipun] prang agêng. Putranipun Dritarastra kalihan putranipun Pandhu punika kawontênanipun para satriya ingkang sami amangun prang wontên ing Têgalkuru. Dene Widura dados bangbang pangalum-alum ing kaprabonipun narendra kang wuta punika. (§ 104-106).
Anggènipun Bisma anggêmatèni dhatêng putra têtiga wau kados putranipun piyambak, widada botên kirang satunggal punapa. Kacariyos sarêng para putra sampun wancinipun kasinau lajêng nêdya sami anêtêpi kawajibanipun, inggih punika sami manggulang Wedha sarta olah karosan miwah kaprigêlaning amangun yuda. Para putra winarah
tuwin kawruh kasusilan, maos babad tuwin cacriyosan kina, utawi caranganing sagung piwulang, sarta lêbda dhatêng suraosing Wedha dalasan pangpanganing Wedha. Dados para rajaputra mumpuni saliring kawruh sarta lêbêt panampinipun. Jêngandika samangke sami priksa bilih ing jaman samantên, para nèm-nèman sami mangudi kawruh agami sinarêng kalihan kasusilan, punapadene amangun karosan miwah kaprigêlan. (§ 109).
Pandhu kajumênêngakên narendra, amargi putra têtiga wau ingkang [ing…]
[…kang] pambajêng wuta. Saking pamrayoginipun Bisma, Dritarastra kadhaupakên kalihan Dèwi Gandari, putrinipun narendra ing praja Suwala, inggih bak-ayunipun Swangkuni, ingkang ing têmbenipun adamêl kathahing prakawis tumrap kulawarganipun. Lêlampahanipun Dèwi Gandari punika dados dêdongengan ingkang sae sangêt. Makatên: sarêng Gandari mirêng, bilih pacanganipun wuta, paningalipun lajêng kaserup piyambak (kasasapan ing sinjang), wigatos sagêda ngraosakên kasangsaran ingkang sinandhang dening badhe priyanipun, sarta sampun ngantos sagêd ngraosakên. (§ 110) pawèstri Hindhu sampun misuwur bêktinipun dhatêng priyanipun.
Pangangkahipun Sang Bisma Prabu Pandhu badhe kadhaupakên kalihan Dèwi Partha (Partha), putrinipun Prabu Surya, narendraning bôngsa Yadawa, inggih punika kadangipun Wasudewa, sudarmanipun Sri Krêsna. Nalika kadamêl sayêmbara ingkang kapilih Pandhu, dados têtêp kados pangajêng-ajêngipun Sang Bisma. Sarêng sampun sawatawis dangu Pandhu kapikramèkakên malih dening Sang Bisma, angsal Dèwi Madri, sadhèrèkipun Salya, narendra ing Madura,[14] minôngka garwa panênggak. Watawis sacôndra saking kramanipun Prabu Pandhu ingkang kaping kalih, sang prabu lêlana andon yuda, [yu…]
[…da,] kalampahan pintên-pintên nagari ingkang katêlukakên, mila sakonduripun kalihan amboyong pèni-pèni tuwin rajakaya pintên-pintên.
Sarêng sampun sawatawis lami, anggènipun ambangun tapa, Prabu Pandhu sakalangkung kumacèlu apêputra, mila lajêng atêtarosan kalihan Dèwi Kunthi kadospundi anggènipun minangkani. [minang…]
[…kani.] Dèwi Kunthi matur: ing nalika taksih rara kênya sariranipun sakalangkung bêkti dhatêng satunggaling maharêsi, kêkasih Maharsi Druwasa. Sang Maharêsi wau karênan, têmahan lajêng amarah môntra panggêndaming dewa, ingkang sagêd angwontênakên putra. Prabu Pandhu dhawuh dhatêng kang garwa amatêka môntra wau murih sagêd apêputra saking paringing dewa. Dhawuhipun sang prabu dhatêng Kunthi, supados
angèsthi dewaning angin ingkang sakalangkung rosa, (Bathara Wayu), kaparingan putra pun Bima, sasampunipun punika angèsthi ratuning dewa, (Bathara Indra), kaparingan Arjuna. Saking dhawuhipun Pandhu, Dèwi Kunthi amaraha mantra wau dhatêng Dèwi Madri, mila ugi lajêng ngèsthi Dèwa kêkalih (Aswin) kalampahan kaparingan putra nama Nangkula tuwin Sahadewa, inggih punika ingkang lajêng sinêbut Pandhawa, têgêsipun Pandhuputra. Sami paringing dewa: kadosdene ingkang sampun sami kasumêrêpan wontên ing bêbuka, manawi ingkang sakawan punika panjanmanipun Indra sakawan, sarta sudarmanipun ugi dewa. Dene Arjuna punika panjanmanipun Rêsi Nara ingkang asêsilih
DOK ING XD DOK ING XD Copyright
Ngamuk Nank (Free 3547 Movies) Ngandhut (Free 6210 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55 Movies) Ngarep Muter (Free 4352 Movies) Ngaronda (Free 2863 Movies) Ngejutno (Free 2906 Movies)
Dino tambah suwe tambah peteng. Bulan wis awe-awe lingsir onok lor, pertondo wayah'e sirep jalmo. Tapi wong papat (Petruk, Gareng, Bagong, Mbilung) isik betah
sing kuat yoo enem ambek pitu Gong ...!!
"Radiomu lak yoo isok mbok gadhek'no
lanang nyekel duwek thok ?!"
"He'e...!! Lek isok kathut gadek'no ae Reng ...!!"
"Koen seneng lek onok koncomu sak'ben bengi turu melungker kademen ...!!"
Bagong "Bojo nyengit'te koyok Mak Lampir ngono'ae mbok ingon'ni Reng ...!!
Lek dadi bojoku ...., yoo wis
"Lha sing hubungan'ne ambek banyu iku opo Lung ?!"
"Yoo isok kali..., sumur..., ambek ompol'le
"Lek koen wani yoo gak opo-opo Truk !! Tapi aku gak wani...!!
Engkok'ae melok koen lek wis diekek'i nomer sing siip yoo Truk ?!"
"Oooh... kethek iku !! Golek enak'e ae koen Reng !!"
Ngono'ae kok takok !! Seneng'ane danyang iku
"Uwis..., podho guuoblook'ke kabeh...!!"
"Yoo..., dungak'no ndang diekek'i nomer ambek Genthong Mengkurep...!!"
Akhire Petruk sing kemendhel ninggalno ketelu koncone. Dhewekne budal ijen apene ngrandong nang sendhang deso. Opo
ngono ki lho..., sampeyan ki lho sing ebat keliwat-liwat..aku lho lagi belajar ngelmu suwung...:D
anu om/mas blog e njenengan kok akeh
@mbak Cebong Ipiet : halah iku lho mbak... alexa banner swasta dari Rank widget sing nggarahi, he..he.. mergo trauma mbek alexa banner sing asli....
amkodox4948 wrote:sneng sing kotak" ya um..??daripada sing bunder"..?? enyong senrng sing empuk...lan endhut-endhut...he...he...he....
amzhoel wrote:kodox4948 wrote:sneng sing kotak" ya um..??daripada sing bunder"..?? enyong senrng sing empuk...lan
Kaping setunggal, sumangga sesarengan ngunjukaken puja pudyastuti katur dumateng ngarsanipungusti Allah ingkang maha Agung ingkang sampun paring rahmat saha hidayah dhumateng kita sedaya. Saenggah kita dipun paring kesehatan kangge ngempal sesarengan ing wonten dinten punika.
Dinten punika kita sedaya saget ngempal wonten ing acara perpisahan ugi kalian acara perayaan kelulusan murid kelas VI. Para guru ugi kanca-kanca sedaya.
Saestu nipun wedal mlampah ngantos mboten kraos. Sampun enem taun kita para siswa kelas VI belajar ugi nyuwun paring ilmu wonten ing sekolah punika. Kathah sanget pelajaran ugi pengetahuan ingkang saget kita pendet, ingkang manfaat kangge para siswa sedaya.
Wedal punika wanci nipun kelulusan sampun dugisak sampun nipun enem taun kita lampahi sedaya kathah nimbi ilmu saking bapak ibu guru, kula minangka wakil siswa siswi kelas VI ngaturaken matur suwun ingkang sanget dhumateng para guru ingkang kita tresnani mugi sedaya ilmu lan wejangan saking bapak lan ibu guru ingkang kita trami badhe kula inget-inget.
Kula lan sak kanca nyuwun pangapunten ingkang kathah dumateng bapak saha ibu guru ingkang kita tresnani. Salami kita sekolah wonten ing mriki, mboten langkung kula ngaturaken matus suwun dumateng tiang sepuh kula ingkang kula tresnani ing wedal punika ugi rawuh, lan ingkang paring pitutur ugi dorongan supados kita saget berhasil lan saget ngrayakaken kelulusan ing dinten punika. Kangge kanca-kanca sedaya ingkang kita lampahi wonten ing sekolahan seneng, sedih, lan bahagia. Badhe kita inget-inget wonten ing sekolah ingkang kita tresnani. Sak sampun nipun punika kita kedah tetep rajin nimbi ilmu supados kita sageto dados tiang ingkang sahe lan migunani.
Tumrap keluarga masyarakat bangsa lan Negara. Wasono cekap semantem atur kula menawi wonten leres lepetipun atur kula, nyuwun gunging pangaksani
niku asmi kula,saniki kula kelas 9 wonten SMPN 1 Banjarnegara.Kula asli tiyang Banjar,kula bingung badhe nerasaken wonten
wong jowo: Cerita Jaka Tarub (Ki Ageng Tarub- Kab. Grobogan Jateng)
Wulan inggih menika putrinipun Raja Singawarman saking Kerajaan Temas ingkang ing wekdal menika saweg nglaksanakaken tapa ngidang inggih menika mlebet wana udakara 7 warsa, mboten pareng kondur utawi nyedhaki manungsa sarta mboten pareng dhahar kajawi ron-ronan ingkang wonten ing wana. Mila saking babagan menika Dewi Rasa Wulan dipunwastani Kidang Telangkas.
Nalika Dewi Rasa Wulan saweg siram wonten sendhang, piyambakipun pirsa menawi wonten ayang-ayang tiyang jaler ingkang bagus nanging piyambakipun sampun kebanjur wuda, saengga piyambakipun siram wonten ing tlaga menika. Kondur sakingntlaga Dewi Rasa Wulan salajengipun ngandhut. Ngantos piyambakipun medalaken putranipun wonten ing desa ingkang ngantos samenika dipunwastani Desa Mbubar Bayi menika dipun tilaraken wonten ing sisih tlaga amargi Dewi Rasa Wulan ngraosaken isin ngandhut tanpa garwa ugi boten mangertosi sinten ingkang sampun ngrekadaya piyambakipun. Awit saking menika amargi sampun dados wewadi, piyambakipun nilaraken bayi kala wau. Dewi Rasa Wulan boten mangertosi menawi putranipun inggih menika titisan saking Kanjeng Syeh Maulana Maghribi.
Rikala menika wonten tiyang estri ingkang nama Dewi Rara Kasian ingkang garwanipun sampun tilar donya inggih menika Aryo Penanggungan., kekalihipun boten diparingi putra Ngantos Aryo Penanggungan tilar donya. Amargi tresnanipun dhateng garwanipun, sinaosa sampun seda saben dinten piyambakipun dedonga wonten pasareyan garwanipun. Saengga Syeh Maulana Maghribi bekta putraipun ingkang dipun lebetaken bokor kencana lajeng dipuntilaraeken sisihipun pasareyan Aryo Penangungan. Kaleresan wekdal menika Dewi Roro Kasian saweg tuwi pasareyan garwanipun. Piyambaikpun kaget amargi mangertosi bokor kencana wonten ing pasareyan garwanipun. Sinaosa Arya Penanggungan sampun seda , Dewi Rara Kasian taksih nganggep garwanipun kersa maringi putra. Piyambakipun remen sanget amargi saged kagungan putra sinaosa sanes putra ingkang medal saking rahim piyambakipun, lajeng bayi menika dipun bekta kondur. Lajeng bayi menika dipunwastani Joko Tarub. Amargi rikala semanten Dewi Rara Kasian mendhet saking pasareyan garwanipun ingkang arupi Taruban.
Joko Tarub kagungan karemenan nangkep kupu-kupu ing sabin. Nalika dolanan ngantos mlebet wana, Joko Tarub menika diparingi aji-aji. Aji-aji menika dipunwastani Tulup Tunjung Lanang. Lajeng Joko Tarub kondur lan nyariosaken menawi piyambakipun angsal aji-aji tulup saking tiyang sepuh wonten ing wana. Dewi Rara Kasian boten ngijinaken Joko Tarub dolan dhateng wana amargi saking tresnanipun lan khawatir menawi wonten menapa-menapa kaliyan Joko Tarub. Ananging Joko tarub tetep dolan dhateng wana Joko Tarub remen pados manuk.
Nalika Joko Tarub badhe pados manuk wonten ing wana, piyambakipun mireng swanten ingkang sae sanget. Jebul swanten menika saking swanten manuk perkutut. Lajeng Joko Tarub nyedhaki panggenan manuk menika, Joko Tarub nulup manuk menika, ananging boten kena. Saking kedadosan menika Joko ngraosaken menawi manuk menika sanes manuk biyasa. Joko Tarub boten putus asa mireng manuk menika mabur mengidul, lajeng Joko Tarub ngoyak manuk menika naging boten kena malih. Jaka Tarub mireng swanten manuk menika malih, ingkang asalipun saking kidul. Jaka Tarub nyedhaki malih nyobi nulup manuk menika. Nanging gagal malih, manuk menika malah mabur menyang kidul. Nalika Jaka Tarub ngejar manuk kutut menika malih dhateng kidul, Jaka Tarub ngraosaken manuk menika dados pratandha piyambakipun badhe pikantuk rejeki ingkang ageng.
Jaka Tarub nyedhaki tlaga saperlu mastheke swanten menika. Jebul leres menawi swanten menika saking swantenipun widadari ingkang taksih sami adus. Amargi dinten sampun sonten, Jaka Tarub kondur. Nalika Jaka Tarub kondur, piyambakipun nemu sampur ing sisih tlaga. Joko Tarub mendhet salah satunggaling sampur menika, lajeng dipunbekta dhateng griyanipun. Joko Tarub ndeken sampur menika ing nginggilipun lumbung. Joko Tarub ngraos lepat amargi sampun mendhet sampur menika. Salajengipun Joko Tarub tindak malih dhateng tlaga badhe nglintuni sampur widadari menika ngangge ageman kagungan ibunipun Joko Tarub.
Saking prastawa kasebut, Nawang Wulan sadhar saniki mangsak ingkang wajar-wajar kemawon kadasto manungsa-manungsa sanesipun. Saengga pantun ingkang wonten ing lumbung kantun sakedhik, wonten ing pantun ingkang pungkasan, Nawang Wulan kaget amargi sampur kagungan piyambakipun wonten ing lumbung. Nawang Wulan ngadhep Joko Tarub supados nyariosaken babagan sampur menika. Nawang Wulan kaliyan Joko Tarub padu lajeng Nawang Wulan kondur menyang khayangan. Ananging saderengipun kondur menyang kahyangan, Nawang Wulan paring amanat dhumateng Joko Tarub menawi Nawang Sih badhe ngersakake mimik, supados dipundamelaken anjang-anjang ten njawi griya. Joko Tarub piyambak nglarang masyarakat Tarub ndamel anjang-anjang amargi anjang-anjang menika tandha nelangsa wekdal dipuntilar Nawang Wulan ten khayangan kangge ngagengaken Nawang Sih piyambak mboten wonten sisihanipun. Joko Tarub mboten krama malih sasampunipun dipuntilar Nawang Wulan.
Salajengipun Nawang Wulan medhak malih menyang bumi namung mboten teng dalemipun Joko Tarub. Nawang Wulan badhe bunuh diri kanthi mlumpat saking Gunung Merbabu dhumateng Segara Kidul. Ananging Nawang Wulan slamet malahan perang kaliyan panguasa Segara Kidul inggih menika Ratu Kidul. Paperangan kasebut dipunmenangaken dening Nawang Wulan. Mila saking menika Nawang Wulan saniki dados panguasa Segara Kidul kanthi gelar Nyi Roro Kidul, dene Ratu Kidul dados panasihat Nyi Roro Kidul.
(salam kagem: mbah daroji, erik, paris, biya, mba Ve, Nadin, tikli, agus klampok, toyax, depi, yudis..,dkk sedaya).
eBook Cerita Wayang | FORUM BUDAYA JAWA
iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang wujud 2 dhimensi utawa wujude 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk
Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngéné iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa.
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-basa Humboldt, sanjaban? akun, paling Indon?sia, Indon?sia ana dadi Jawa). ak?
karolatar Jawa di sandiwara padunung saka sing Panjenengan paling ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and
Nan 30 raw manga, Saiki Kusuo no
Makna (nonlinguistik), makna sing dinyatakaké liwat basa verbal utawa tulisan, nanging upamané liwat basa awak utawa fenomena alam.
Makna leksikal, makna tembung sacara leksikal tanpa turunan utawa interpretasi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.59, 28 Februari 2016.
NIROHIM ..ROBANA, ROBANI ,ROBANA ANANING BANYU ,ROBANI SUCING BANYU,RABANI AJI NING BANYU,BANYU SUCI BADAN SAMPURNA ,MURUB MANCUR CAHYANING ROSULULULOH,GILANG GEMILANG CAHYANE MUHAMMAD .NIAT INSUN AREP BANYU ROHANI MENIKI SING DI DUS SARINING
kabeh Papat : Karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng Lima : Mangan ga mangan sing
nuwun sewu badhe ndeleh blog-e panjenengan ning
lha opo aku artis mbok dheloki?
pengin ngerti asline gresik mlakuo ae mulai lor dalan nang panceng trus ngidol dalan nang krian opo nang balong panggang….(lucune cak dalan damean iku selama ingson lewat (onok nek wis 5
Krama Inggil | MULTI INFOBerikut contoh pidato bahasa jawa krama inggil. ... kemerdekaan pendidikan perpisahan krama inggil
wangsuli,Sira iku mung saderma,Ngaturake ala becik.Wau sapamyarsanipun,Legeg Jeng
Mukmin.Den sabar penggalihipunInggih katandha rumiyin,Kekencengane ing tekad,Gampil pinanggih ing wingking,Yen sampun kantenan dosa,Kados boten makalahi.Leleh ing penggalihipun,Myarsa sabdaning
Ujare ywa mindho kardi,Dhuta lajeng nembah mesat,Sampun prapta ing Siti Brit,Panggih lawan Syeh Lemah Bang,Nandukken dennya tinuding.Mring Sunan Giri
sampun wineling,Inggih mangkya Syeh Lemah Bang,Kang wonten dipun timbali,Ngandika Syeh Siti Jenar,Pangeran tan amarengi.Awit Syeh Lemah Bang iku,Wajahing Pangeran Jati,Nadyan sira ngaturana,Ing
Lemah Bang ora,Masa kalakona yekti.Dhuta ngungun lajeng matur,Inggih kang dipun aturi,Pangeran lan Syeh Lemah Bang,Rawuha dhateng ing Giri,Sageda musyawaratan,Lan sagunging Para Wali.Pangran Siti Jenar nurut,Lajeng kering dhuta kalih,Praptane ing Giri Gajah,Pepekan kang Para Wali,Pangeran Ing Siti Jenar,Anjujug Jeng Sunan Giri.Lajeng ingandika arum,Bageya Pangeran kang prapti,Rawuhe ing
Asih,Asih samining tumitah,Saben titah angranggoni.Nganggowa ugering ilmu,Kang abuntas den atitis,Sampun ngantos selang
Jeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadeh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling-aling,Kurang waskhitha ing cipta,Lunturing Ilmu Sejati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampeni.Pangran Siti Jenar matur,Paduka amindho kardi,Ndadak amerangi tatal,Tetelane ing dumadi,Dadine saking nugraha,Punapa boten ngalami.Sunan Giri ngandika rum,Yen kaya wuwusireki,Tan kena den nggo rerasan,Yen ngebreh amedhar wadi,Pangeran ora Kuwasa,Anane tanpa ling-aling.Endi kang ingaran Luhur,Endi kang ingaran Gaib,
kang Para Wali.Dhuh sanak sekalihipun,Ywa tansah aben prang sabil,Prayogi kanyatakena,Wonten ing nggon kang asepi,Samun sepen sepi hawa,Sarahsa saged anunggil.Wonten kawekasanipun,Yen mukid yekti karadin,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Wrin
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: RESI DURNA
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wakil_Perdana_Menteri_Malaysia&oldid=1105418"	Menu navigasi
saget sesarengan kempal dhateng acara perpisahan. Kula siswa kelas 9 mewakili konco-konco ngaturaken ucapan matur nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinau ingkang sregep supados saget wujudaken cita-cita. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingkang
dalang wayang kulit: "...ndadekake perbawaning goro-goro. Bumi gonjang-ganjing, langit kelap-kelap....Ana lindhu sadina kaping pitu, aluning samodra ngelepi padharatan,...gunung tarung padha gunung"
kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken yoga kita ingkang nami
Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun
September 24th, 2010 at 10:19 am matur sembah sewu nuwun, amargi kulo wonten pesenan undangan
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdtubexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Kabupatèn Pesawaran iku kabupatèn ing Propinsi Lampung, Kabupatèn iki minangka pamekaran saka Kabupatèn Lampung Kidul, Propinsi Lampung. Kutha Gedhongtataan iku minangka kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Pesawaran katata jroning 20 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pesawaran&oldid=1102720"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IILampungKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 22 Oktober 2016.
ingkang minulya, bapak saha ibu guru dahat kinurmatan. Kaliyan kanca kanca sedaya ingkang kula tresnani.
Saderengipun sumangga kita sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring kawilujengan arupi kasarasan, satemah panjenengan lan kula saged makempal wonten ing adicara punika kanthi bagya mulya.
Wonten ing adicara perpisahan kelas 9 punika, kepareng kawula minangka sesulih
ngaturaken agunging panuwun kagem bapak saha ibu guru ingkang sampun maringi ilmu kagem kita sedaya. Anggenipun pados ilmu wonten sekolah, kula sakanca asring ndamel bapak saha ibu guru duka, nanging panjenengan sedaya tansah sabar anggenipun ndhidhik kita.
Ingkang salajengipun, kula minangka sesulihipun kelas 9 badhe nyuwun gunging pangapunten mbok bilih salebetipun kula dipundhidhik temtu kathah sanget kelepatan kula, pramila kersa bapak saha ibu guru nglunturaken sih pangapunten dhateng kula. Kula sakanca ugi nyuwun pangapunten kagem para rayi kelas anggenipun wonten ing sekolah kita asring ngganggu sampeyan.
Ingkang pungkasan, kula sakanca nyuwun donga pangestunipun bapak saha ibu guru, mugi mugi kula sakanca dipunparingi gampil anggenipun pados sekolah kaliyan nggayuh gegayuhan. Kula sakanca ugi ndonga mugi mugi SMP 1 Wonosobo kedah tambah majeng kaliyan tambah sae.
Cekap semanten atur kula, menawi wonten kalepatan kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Mugi mugi ingkang kula aturaken kala wau migunani tumrap kula kaliyan panjenengan sedaya.
March 7, 2009 at 2:01 pm	@edo
nang nggersik onok sing koyo ngunu? 😀
February 26, 2011 at 17:17	mas bons sing nduwurku kuwi sopo tho?koq serem ngunu tho?engko yen mati ra onok sing ngubur trus piye?
artikele sibier truuss…ehh mending cara tahapan2 membuat bonsai mas bons,soale
Sayang moléh teko Magetan wingi, wis kwareken
ndik omahé Sevi. Gurami Bakar, dadi éman
seneng dolan….!!!bejo tenan dwe istri sing nrimoan!!wahh lak aku wes di nesoni sampek lungo adoh ngunu iku!!
Menengah Kejuruan Negeri 1 TempelJl. Magelang Km.17 Tempel, Sleman, Yogyakarta ( 55552 )Tahun Pelajaran 2010 / 2011
ATUR SAPALAAssalamu’alaikum.wr.wb Sedaya puji konjuk dhumateng ngarsanipun Allah SWT ingkang maringi kasarasan lan kawilujengan. Satemah saged ngrampungaken Tugas Akhir Semester Genep menika.Tugas menika dipuntulis kanthi ancas mugi-mugi samangkih saged nggadahi paedah anggenipun analisis tembang-tembang Jawi, mliginipun campursari. Raos panuwun dipunaturaken dhumateng pihak-pihak ingkang sampun paring pambiyantu kangge ngrampungaken tugas inggih menika:1. Ibu Dra. Nuning Sulastri, minangka Pangarsa SMK N 1 Tempel.2. Ibu Endah Martati, S.S., minangka dwija Basa Jawa lan Pembimbing.3. Tiyang Sepuh tim penyusun sedaya ingkang sampun nyengkuyung lan paring donga.4. Kanca-kanca ingkang sampun saiyeg saeka praja. Mekaten atur panulis tugas analisis tembang campursari. Bilih wonten kekirangan lan kalepatan tim penyusun nyuwun agunging pangapunten lan panulis tansah ngantu-antu panyaruwe saking para kadang sedaya saha pamrayogi kangge langkung
Tegesipun tembang campursariCampursari mujudaken salah sawijining wujud kesenian tradhisional ingkang lair lan tuwuh ing Tanah Jawi. Campursari inggih menika satunggaling jenis tembang Jawi ingkang sejatinipun campuran saking gamelan Jawi lan piranti musik modern. Campursari ngemot aspek seni maneka warna. Katitik saking lagu ingkang asring dipunangge, campursari saged awujud :1. Lagu dolanan2. Langgam3. Macapat, lsp.B. Alasanipun milih tembang Jambu AlasAlasanipun milih tembang Jambu Alas inggih menika amargi:1. Tembangipun sampun misuwur.2. Tembangipun gampil dipunapalaken.3. Tembangipun kapenak dipunmirengaken.4. Bahasanipun gampil
wis nduwe bojoNanging aku, aku wis kadhung tresnaNelangsa rasane atiYen aku ora klakon melu nduweni Jambu alas kulite ijoSing digagas wis nduwe bojoAda gula
sematiSeneng sedhih bareng-bareng dilakoniJambu alas ndhuk, manis rasaneSnajan tilas tak enteni randhaneD. Terjemahan tembang Jambu Alas ing basa
lan ancasipun panulisan 1. Paedah ingkang dipunkarepaken panulis inggih menika :a. Nambahi seserepan.b. Nglestantunaken budaya lan sastra Jawi.c. Nepangaken tembang campursari dhumateng masyarakat.d. Nyaosi gegambaran bab tembang-tembang campursari kagem masyarakat.e. Ngormati tembang-tembang campursari.f. Nepangaken gamelan-gamelan Jawi dening masyarakat.Paedah analisis tembang inggih menika :a. Mangertosi isi lan maknanipun ingkang wonten tembang-tembang campursari.b. Nggadahi gegambaran bab tembang-tembang campursari.c. Tembang-tembang campursari saged kagem nglipur ati.2. Ancas PanulisanAncasipun panulisan tugas inggih menika :a. Kagem tugas akhir semester.b. Nambah seserepan bab tembang campursari.c. Nganalisis isi lan piwulang tembang campursari.d. Mangertosi isinipun tembang, mboten namung tembangipun.II. ANALISISA. Sejarah CampursariCampursari dipunpopuleraken dening Manthous wonten ing tahun 1980-an kanthi nglebetaken piranti musik modern wonten gamelan. Lajeng kanthi cepet mlebet unsur-unsur enggal kados langgam Jawi ( kroncong ) serta ususanipun dangdut. Kirang langkung tahun 2000-an sampun dipuntepangaken maneka warna campursari. Sinaosa campursari kathah ingkang ngritik kaliyan pandhemen murni musik menika, ananging sedaya pihak sampun sarujuk bilih campursari saged manunggalaken musik ing tanah Jawi.Katitik saking instrumen ingkang dipunangge, bebarengan kanthi trep ngantos kapenak dipunmirengaken.Gabungan instrumen kasebat dipunangkah supados tinemu harmoni seni campursari.Instrumen campursari ingkang asring dipunangge inggih menika :1. Kendhang 4. Rebab2. Demung 5. Piano3. Gong 6. Gitar, lsp.Lelagon campursari asring dipunangge kangge :1. Nglipur ing pahargyan mantenan, supitan, tasyakuran.2. Wayang kulit.3. Kethoprak.B. Tokoh-tokoh CampursariTokoh-tokoh Campursari ingkang kondhang inggih menika :1. Manthous 4. Suyahni
A. Analisis isi tembang Jambu AlasIsinipun tembang Jambu Alas ingkang saged kapethik inggih menika :Wonten tiyang kakung lan putri ingkang nandang katresnan. Nggadahi prasetya badhe sesarengan nggayuh katresnan dumugi tekaning pati. Remen lan susah bakal dilampahi sesarengan. Tresna lan asih sami-sami disoaken, ananing mboten mangertos menapa tiyang putri menika mbelanjani janji lan nilaraken tiyang ingkang sampun ditresnani piyambakipun. Ninggalaken tanpa mboten mangertosi sebabipun. Tiyang kakung menika puguh mboten saged nglalekaken tiyang wadon ingkang dipuntresnani. Lumampahing wekdal mboten nginten-inten tiyang wadon ingkang dipuntresnani sampun nggadahi garwa. Amargi sampun tresna tanpa upami, tiyang kakung menika mboten saged nilaraken rasa tresnanipun. Mila piyambake nggadahi prasetya bakal nengga randhanipun sanajan mboten saged nggadahi prawanipun.B. Analisis Paramasastra1. Tembung LinggaTembung lingga inggih menika tembung ingkag dereng dipunowahi saking asalipun. Wonten tembang Jambu Alas, tembung lingganipun inggih menika :- tresna - melu - kasih - rasa - karep - ganti- tilas 2. Tembung AndhahanTembung andahan inggih menika tembung ingkang sampun katambahan ater-ater, seselan, lan panambang.
Tembung andhahanipun wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :- nduwe : n - + duwe- kelingan : ke- + eling + -an- sayange : sayang + -e- bojone : bojo + -ne- kelakon : ke- + lakon- nduweni : n- + duwe + -ni- kulite : kulit + -e- digagas : di- + gagas- direbut : di- + rebut- dikawin : di - +
RangkepTembung rangkep inggih menika tembung ingkang diwaos kaping pindho, saged sakabehing tembung utawi namung sawanda kemawon.Tuladhanipun wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :- bareng-bareng - gemuyune
4. Tembung CamboranTembung camboran inggih menika tembung kalih utawa luwih ingkang dirangkep dados satunggal.Tuladhanipun wonten tembang Jambu Alas inggih menika :- sehidup-semati - seneng-sedhih 5. Tembung TanggapTembung Tanggap inggih menika tembung lingga ingkang angsal ater-ater tripusara ( dak- , ko -,di-)lan seselan –in.Tuladhanipun wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :- digagas : di - + gagas- direbut : di - + rebut- dikawin : di - + kawin- dilakoni : di - + laku + -an + -i6. Ayahanipun TembungAyahanipun tembung wonten ing Bahasa Indonesia dipunarani “ Jabatan Kalimat “. Ayahane tembung ateges madosi peranganipun ukara ingkang dipunarani Jejer, Wasesa, lan Lesan.
Tuladhanipun ayahan tembung wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika:- Jambu alas kulite ijo J- sing digagas wes duwe bojo J W L - Jambu alas nduk, manis rasane J L7. Tegesipun TembungTegesipun tembung wonten ing tembang Jambu alas inggih menika :- luru ganti : Mboten badhe pados gantosipun- kadung tresna : Kebacut tresna 8. Tembung PlutanTembung plutan inggih menika wandanipun kalih ingkang dipunrangkep dipadosaken sawandaTuladhanipun wonten ing Tembang Jambu Alas inggih menika :- uwis : wis- terus : trus- gendhuk : ndhuk- senajan : snajan - kelakon : klakon
C. Analisis BasaBasa ingkang dipunginakaken wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :1. Basanipun campuran, amargi wonten tembang menika ugi migunakaken basa Indonesia.
semati “.2. Basa ingkang dipunginakaken bahasa saben dinten saengga gampil dimangertosi saha anggenipun analisis.D. Analisis piwulang budi pekerti wonten sajroning tembang Jambu AlasBudi pekerti ingkang wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :1. Pados garwa menika mboten amargi sae rupanipun, ananging tindak tandhukipun ugi kedah dipunutamakaken.2. Sinaosa tresnanipun menika mboten saged diicali,ananging sedaya menika dipun tampi, bilih tiyang ingkang dipuntresnani menika sampun kagunganipun tiyang sanes, ingkang kasebat wonten syair “ sayange wis nduwe bojo nanging aku,aku wis kadung tresna, nelangsa rasa ning ati”.3. Menawi kapingin nggadhahi garwa menika, ampun ngantos ngrusak bale samahipun tiyang sanes, sanajan tiyang sanes menika tilas pacangipun.4. Anggenipun bebrayan menika, remen lan susah kedah dilampahi sesarengan, saged ngormati satunggal lan satunggalipun.5. Kedah tansah nggadahi raos tresna marang sisihanipun supados uripipun tentrem.
III. PANUTUPA. Dudutan1. Tembang jambu alas menika salah satunggaling tembang campursari ingkang dipunremeni masyarakat.Tembang jambu alas menika nyeritaaken pasangan ingkang dipuntinggal wadonipun lan ingkang jaler mboten saged nglalekaken tiyang wadon ingkang dipuntresnani.2. Tembang campursari menika mboten kalah saenipun kaleh tembang-tembang sanesipun. Buktinipun mboten namung masyarakat Jawi ingkang ngremeni tembang campursari, ananging tiyang mancanegara sampun mangertos bab campursari, satemah tiyang mancanegara kapingin sinau tembang campursari.3. Tembang campursari saged ical menawi masyarakat Jawi mboten kersa nglestantunaken, inggih menika kanthi cara ngawontenaken lomba-lomba nembang campursari wonten ing sekolah-sekolah, kangge piranti nepangaken tembang campursari dhumateng para mudha-mudhi.B. Saran 1. Kagem panganggitanipiun, menawi ndamel tembang campursari, ukaranipun kedah ingkang sae, amargi wonten tembang ingkang ukaranipun menawi dipunmirengaken kirang sae.2. Dipuntambahi budi pekerti ingkang luhur dituladhani kaliyan masyarakat.3. Tembang campursari sakmenika sampun dilalekaken, amargi wonten tembang-tembang sanes ingkang langkung dipunremeni masyarakat. Kedahipun wonten tindakan khusus saking pemerintah supados campursari menika tetep ngrembaka.
uwes mlebu kuliahe angel, kuliahe angel, lulus e angel, golek kerjo angel, eehh gajine gak akeh akeh amat”. Hahahahaha, muk iso ngguyu thok
Balas	On 7 Januari 2011 at 21:50 yudha pramana said: nuwun sewu Nyi SENO, kulo njih melu
Nyuwun ijin palilah dumateng para sesepuh,pinisepuh saha sederek sedoyo kangge sowan padepokan .sakwetawis wekdal mboten sowan….
Balas	On 15 Januari 2013 at 10:54 buyute djagaresa said: Mbah_man, matur nuwun sampun kersa medhar rontalipun. Saget kagem tamba kangen.
Balas	On 17 Januari 2013 at 12:01 mbah_man said: sami2 Ki..
Terusan ADBM jilid 397, 398, 399 saged di waos wonten Gandhok Gagak Seta.
Anake sopo toyo gendhuk siji iki…?
Reply	Patih Pragota says:	April 7, 2017 at 12:01 am	Anake si mbok.
Ngawur yo ngawur, tapi aku isih mumet
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Brač&oldid=841710"	Kategori: Pulo ing KroasiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
SlovenčinaSlovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 29 Maret 2013.
uripmu mawarno-warno, keno ngono keno ngene, ning atimu kudhu kanthil nang
gunung. Udan grimis panas-panas , caping gunung. Blimbing
Professor Dr. Gustav Heinrich Ralph (sering disingkat G. H. R.) von Koenigswald (1902-1982) iku paleontolog lan geolog sing ngayahi panelitèn marang hominin, klebu Homo erectus. Ralph von Koenigswald mènèhi kontribusi akèh tumrap paleontologi. Panelitèné ngenani fosil hominid ing Jawa lan panelitèn ngenani fosil wigati liyané ing Asia Kidul-wétan andadèkaké salah siji figur paleo-antropologi abad kaping-20.
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 18 Oktober 2016.
SIDOARJO ingkang kulo hormatiBapak/Ibu Wali murid ugi ingkang kulo hormatiSiswa-siswi kelas X,XI, lan XII ingkang kulo tresnani Langkung rumiyin sumangga kito dherekaken raos puji syukur dhumateng ngarsa dalem Allah SWT ingkang sampun paring pinten-pinten rahmat lan nikmat dhumateng kulo lan panjenengan, sahingga kulo lan panjengan saged makempal wonten papan punika kanthi wilujeng mboten wonten alangan satunggal punapa. Shalawat sarta salam mugi tetep kunjuk dhumateng Nabi Muhammad SAW ingkang kita ajeng-ajeng syafaatipun mbenjang ing yaumul kiyamah, Amin. Sepindah kulo badhe ngaturaken selamta dhumateng putra-putri kelas XII ingkang sampun lulus anglampahi ujian nasional kaliyan ujian sekolah punika. Kita kedah ngunjukaken syukur dhumateng ngarsa dalem Allah SWT amargi kaliyan syafaatipun kita saged nglampahi punika sedoyo kanthi sukses lulus100%.Wonten mriki kulo ugi namung saged paring doa restu mugi-mugi putra-putra sedoyo saged pinanggih kaliyan punapa ingkang dipun ngarsani. Ingkang badhe anglajengaken pendhidhikan wonten perguruan tinggi sumangga pados perguruan tinggi ingkang sae, menawi ingkang kersa langsung nyambut damel sumangga pados ingkang sae ugi. Amargi pagesangan kita wonten alam donya menika namung sepindhah, ugi mboten dangu. Sumangga tansah kita ginakaken pagesangan menika kanthi sal sae-saenipun. Sampun ngantos kita sia-siakaken. Punapa kemawon ingkang panjenengan sedaya kersani menika penting sanget, amrgi nemtokaken dados punapa panjenengan mbenjang. Mbok bilih anggadhahi maksud lan tujuan ingkang becik, Insya Allah Gusti ingkang Maha Kuaos badhe paring piwales ingkang sae ugi.Dhumateng siswa-siswi kelas X lan XI, tantangan jaman ing sak ngajengipun menika mboten gampil, wonten ing jaman Globalisasi menika mbetahaken ketrampilan ingkang inggil. Awit saking menika sumangga panjenengan sedaya tetep semangat anggenipun sinau mugi-mugi panjenengan sedaya saged minggah kelas lan sak mangke saged sukses lulus saking SMAN 3 langkung sae kaliyan kakak kelas punika.Wonten ing pungkasan, kula minangka sesulih saking Bapak/Ibu Guru nyuwun pangapunten mbok bilih wontenkalepatanipun sakdangunipun manggulawenthah putra-putra antawis wekdal 3 tahun menika. Mugi-mugi ilmu ingkang sampun kaliyan tampi saking Bapak/Ibu Guru menika saged mbekta manfaat, sahingga panjenengan sedaya dados tiyang ingkang migunani tumrap nusa, bangsa lan agama.Mekaten ingkang saged kawulo matur, mbok bilih
Pocung: Orang mati dikafani(dipocong)
tapol iku wong sing ditahan ing papan tahanan utawa papan pambuangan (kamp konsèntrasi), amarga nduwèni ide-ide utawa pandhangan sing dianggep nentang pamaréntah utawa mbebayani marang kakuwasan nagara.
Tahanan pulitik béda karo tahanan kriminal. Tahanan pulitik ditahan amarga tindakané sing dianggep nglawan garis-garis pamikiran lan kawicaksanan pamaréntah. Tahanan uga béda karo narapidana. Tahanan iku wong sing ditahan lan durung ngliwati prosès peradilan, déné narapidana wis ngliwati peradilan final.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tahanan_pulitik&oldid=1080386"	Kategori: PulitikRintisan mawa topik pulitikKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.44, 3 Sèptèmber 2016.
dhewe. Manungsa padha seneng nyalah. Ora nindakake hukum
Akeh manungsa mung ngutamake dhuwit. Luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe. Kepingin urip mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Loppa_(désa)&oldid=976310"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Asie Indonésie Java East Java Banyuwangi Banyuwangi
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KEN AROK
Nani Wijaya punika lair wonten ing Cirebon, Jawa Barat, nalika tanggal 10 November 1944.[1] Nani Wijaya punika misuwur dados salah setunggaling aktris senior ingkang dados bintang wonten ing sinetron-sinetron saha wonten ing filem layar lebar.[1] Nani Wijaya punika estrinipun aktor saha sutradara ingkang anami Misbach Yusa Biran.[1] Kejawi punika, Nani Wijaya ugi dados ibunipun almarhum Sukma Ayu saha Cahya Kamila.[2]
Nani Wijaya sangsaya misuwur nalika akting wonten ing serial komedi situasi ingkang irah-irahanipun Bajaj Bajuri.[1] Nalika semanten, nani Wijaya akting dados karakter Emak ingkang licik saha kepéngin mimpagipun piyambak.[1] Nalika akting dados Emak, Nany Wijaya saged ndamel emosi tiyang ingkang mirsani.[1] Kejawi punika, Nani Wijaya ugi saged akting lucu ing sinetron komedi punika.[1]
Kejawi akting wonten ing serial komedia Bajaj Bajuri, Nani Wijaya ugi akting wonten ing serial tivi kanthi irah-irahan Intan.[1] Wonten ing ngriki, Nani WIjaya akting dados mbahipun Intan ingkang nggadhahi katresnan ingkang tulus.[1] Karekter tulus, jujur saha tanpa pamrih punika ndadosaken wayahipun ingkang anami Intan punika tansah nemu begja wonten ing pundhi-pundhi panggénan.[1] Kejawi akting wonten sinetron ing tivi, Nani Wijaya ugi naté akting wonten ing filem layar lebar.[1] Film layar lebar ingkang naté dipunbintangi Nani wijaya inggih punika filem kanthi irah-irahan Darah Tinggi nalika taun 1958, RA Kartini (1984), Catatan Si Boy 1 lan 4 (1987 lan 1990), Opera
saha Pencuri Cinta (1984).[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 27 September 2011)
^ (id)enersi.com(dipunundhuh tanggal 27 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nani_Wijaya&oldid=1111480"	Kategori: Aktris IndonésiaLair 1943	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 28 Januari 2017.
ora seneng karo islam. opo kowe ra ngerti yen sing nyiptakno kowe kuwi ALLOH SWT. kabeh alam kuwi
saking kultur jawi ... 4 ~ eddysriyanto.comkata bijak
“Rika sing urung munggah kaji, apa malah ora bakal munggah kaji, ning rika wis dadi wong sing seneng kurban. Rika mlarat, ning duitmu ora nggo tuku tivi, kulkas, klambi sing…
ING PAMRIH RAME ING GAWE”
Gresik wis dikenal wiwit abad kaping-11 nalika tuwuh dadi pusat dedagangan ora mung antar pulo, nanging wis sumrambah menyang manva Nagara.Minangka kutha bandhar,gresik akèh ditekani para pedagang Cina, Arab, Gujarat, Kalkuta, Siam, Bengali, Campa lan liya-liyané. Gresik wiwit tampil pinunjul jroning wacana sejarah wiwit tuwuhing agama Islam ing tanah Jawa. Panyebar agama islam kasebut ya iku Syech Maulana Malik Ibrahim sing bebarengan karosama Fatimah Binti Maimun mlebu ke Gresik ing wiwitan abad kaping-11. Wiwitané kabupatèn ini jenengé Kabupatèn Surabaya. Kanthi anané PP Nomer 38 Taun 1974 kagiatan pamaréntahan mbaka sethithik dipindhah menyang Gresik lan jenengé banjur owah dadi Kabupatèn Laladan Tingkat II Gresik kanthi pusat kagiatan ing Kutha Gresik[1].
roaminghe......he......he.....paklek Agung >>>pripun panjenengan , menopo sampun lelenggahan je pangestunipun panjenengan , kulo saget dedamel male lan panjenengan ugi sehat2 kemawon tho sak meniko...Otot
roaminghe......he......he.....paklek Agung >>>pripun panjenengan , menopo sampun lelenggahan je pangestunipun panjenengan , kulo saget dedamel male lan
ora usah tg adhol gabah kang, gabahe lgsg d ijolne nang bakoel cet wae.
d jamin bakule lgsg klengerrr………..!!!
liric lagu kudu misuh ciptaan dalang poer
Cobo to gagasen lelakonku iki Ora ono senenge susah sing tak temoni Ngolah ngalih gawean kabeh ra nate ngunduh Dino-dino isine mung kudu misuh…..embuh Cobo
duwel….oh gathel Kabeh dalan wis buntu, Aku nekat mbandar dadu Durung ono sing udu, Keamanan wis njaluk sangu Ono
Koordhinat: 43°50′42″N 88°50′23″W﻿ / ﻿43.84500°N 88.83972°W﻿ / 43.84500; -88.83972Koordhinat: 43°50′42″N 88°50′23″W﻿ / ﻿43.84500°N 88.83972°W﻿ / 43.84500; -88.83972
Ripon iku kutha ing Font du Lac County, Wisconsin, Amérika Sarékat. Nalika taun 2000 pendhudhuké nganti 6.828 jiwa, kanthi kapadhetan pendhudhuk 1.612,8 jiwa per mil persegi (623.2/km²). Susunan rasial kutha iki ya iku 97,72% kulit putih, 0,19% kulit ireng, 0,16% pendhudhuk asli Amérika, 0,5% Asia, 0,86% saka ras liya, lan 0,57% saka 2 ras utawa luwih, lan 2,21% pendhudhuké asalé saka etnis Latino utawa Hispanik.
Kutha iki didegaké nalika taun 1849 déning David P. Mapes, tilas kapten kapal uap. Mapes mènèhi jeneng Ripon kanggo ngurmati sawijining kutha ing Inggris, Ripon. Jroning 2 taun kutha iki wis nyerep komune Ceresco sing cerak nggoné, didegaké nalika taun 1844
patemon ing sawijining sekolah ing kutha iki (saiki dilestarèkaké minangka papan mawa sajarah) madegaké Komite Lokal pisanan Parté Républikan, ing sapérangan nagara bagéyan AS lor. Patemon pisanan déning klompok sing nyebut dhèwèké "Republikan" anyar dumadi sabanjuré ing Jackson, Michigan. Wadhah pamikir Républikan, Ripon Society, njupuk jenengé saka kutha iki.
Tiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 23 Maret 2016.
daerah Sunda - Warung Pojok Akeh wong padha kedanan masakan, akeh wong padha kelingan pelayan Ora klalen ...
Ono kereto iku mau tunggangan Ratu utowo titisanku kok malah di tunggangi Cantrike, sing kudune di jomplangke yen sing nunggangi Ratu Utowo titisanku kui sing iso nyekel
Abang, Ijo, Putih, Ireng, Birune Negoro sing bakalan nggawa
Negoro Gemah Ripah Lohjinawi, malah di sepelekake
Lakuku koyo angin Lakonku biso ndadekake Abang, Ijo, Kuning, Ireng, Putih ing Ndonyo
Yen ono perang brontoyudo golekono aku Aku Manjing ono ing getihku Sing ono Hubungane marang Guo garboku
Amargo isih cilik Nanging iku sing biso nggawe gebyare ndonyo Lan sak panunggalane
wong jowo: KUMPULAN LANGGAM JAWA, TEMBANG CAMPURSARI: KATRESNANKU
Opo pancen wis lali saikiOpo pancen ora ngertiSliramu sing tak tresnaniRino wengi dadi atiOpo pancen wis tego atimuOpo pancen ra rumongsoSliramu nate ngendikoTansah
CERKAK BASA JAWA “JOKO BODHO MENYANG NGAYOGYAKARTA” | Wakuadratn
“Durung Pakdhe, lha…cepet-cepet ana apa tha Pakdhe?”. Saking Pakdhe Darsono wis wanyel
ora ngerti maksude Pakdhene kok deweke dokokon cepet-cepet aduse. Bubar adus Joko Bodho banjur nemoni Pakdhene sing tenguk-tenguk ana ngemper omah lagi jagongan karo Pak Burhan.
“Ana apa tha Pakdhe, kok sajake wong meh ketinggalan sepur wae tha Pakdhe?”. “Wo…alah…le..le..bocah paling lelet dhewe. Ana…..apa…ana…apa kawit dek mau. Lha kowe ora ngerti tha dina iki jarene arep menyang Malioboro tuku klambi anyar dienggo bagdan. Wis tak tunggu malah lelete….Masyaallah….paringana sabar!”. “Wo….iyo…yo..Pakdhe nuwun sewu aku lali tha Pakdhe!”. “Uwis gawe wong nunggu saiki njaluk duwit sewu karepmu iku apa tha le..!!!!”. “Pakdhe niki pripun tha aku iku njuluk pangapura boten nuwun duwit sewu!”. “Yo…wis…wis ayo padha mangkat silak ketinggalan sepur mengko!”.
Joko Bodho karo Pakdhene menyang stasiun Solo Balapan numpak sepur Paramex menyang stasiun sing cedhak kara Malioboro. Saben wong mbayar 10000 lagi enthuk karcis lan bias numpak sepur. Pakdhe Darsono ora duwe pilihan kudu mbayar karcise Joko Bodho amarga deweke ora ngawa duit amarga dikesusukake Pakdhene. Bubar entuk karcis Joko Bodho karo Pakdhene nungggu ana kursi. Ora ana sepuluh menit sepur sing arep menyang Yogya teka. Mbanjur Jaka Bodho lan Pakdhene numpak neng sepur, saking wakehe uwong Joko Bodho kara Pakdhene mlencar ana panggonan bedha.
Bubar enthuk panggonan Pakdhe Darsono lagi eling yen dheweke kelangan Joko Bodho. Banjur dheweke goleki Joko Bodho ana ing gerbong-gerbong sepur. Dheweke was-was yen Joko Bodho didhuke ana ing dalan amarga ora duwe karcis sepur, amarga karcis sepure digawa Pakdhene.
Bedha karo Jaka Bodho, dheweke malah enak-enakan turu semenden ana jendelane sepur bubar enthuk panggonan sing kepenak. Dheweke ora krasa yen dheweke pisah kara Pakdhene. Kernete wis njaluki karcis sepur, nanging Jaka Bodho tetep wae turu malah nganggo ngorok. Kernet sepur ngerti Joko Bodho durung mbayar, banjur nangekake Jaka Bodho. Jaka Bodho kaget, “Ana apa iki? Lagi kepenak turu malah diganggu!, wis…ngaliha kana aku arep turu maneh ngatuk, dhek wingi aku randha nganti bengi, aku isih ngantuk!”. “Wo..alah….mas-
nduding kursi sebelahe, nangging sing neng sebelahe ora pakdhene nangging wong liya. “Pundhi mas Pakdhe jenengan, napa niki?”. “Mboten…mboten kula mboten Pakdhene mas niki, kula niku Mahasiswa ajeng sekolah menyak Yogya!!!”. “Nuwun sewu mas darakake njenengan niki Pakdhe kula?”. Raine Joka Bodho langsung abang branang amarga kisinan, mbanjur kernet sepur njaluk maneh karci sepure menyang Joko Bodho. Joko Bodho binggung piye carane mbayar karcis lha wong dheweke ora ngawa duwit. Joko Bodho karo kernete padha sesumbar sing ora jelas, nganti anggawe tontonane wong akeh.
Mung siji setengah jam wae sepure wis tekan ana stasiun cedhak karo Malioboro. Joko Bodho karo Pakdhene banjur mudhuk lan mlaku ara ana 500 meter wis teka ana Malioboro.
Teka Malioboro Joko Bodho ndelok-ndelok klambi ana ing toko lan eperane toko akeh sing
Bubar Joko Bodho rampung blanja keperluane, mbanjur pakdhene ngajak mangan ana restoran padang. Neng kono Joko Bodho mangan akeh banget saking kekeselen blanja menyang Malioboro. Telung piring Jaka Bodho enthek mangan,
kapok…kapok tenan, pantesan wae bapak ibune njenengi anake Joko Bodho, lha uwonge koyo kebo sawah ngendulak-
jawa, CERKAK BASA JAWA “JOKO BODHO MENYANG NGAYOGYAKARTA”, cerkak kathok kodhok, cerpen basa jawa, cerpen jawa, malioboro,
Bonsai niki kok purune namung rondo mawon nggih…
nek rondo susuran nopo nggih dipadoshi…
menawi badhe padhes rencang kulo kagungan kathah…pripun…?
Panahan Arus Serayu Hanyut | RADAR Banyumas
tlatah mataram, smg Gusti Ingkang Akarya Jagad paring tuntunan marang kakang.
ngiyub yen kudanan sinambi nyuput wedang sere…
kangen tenan karo suasana biyen… rame… aku sering ngguyu dewe yen ono komen sing nyleneh trus keno setip karo nyai senopati…hehe…
sliramu kelingan pora…?? saking nesune… komen ditutup karo senopati… waaahhh juueeengkel tenen aku wektu
Mirip karo riwayaté kali Amazon ing Amerika Selatan, Kali Bengawan Solo dhik jaman biyèn ora mili ngalor nuju Laut Jawa kaya saiki, nanging mengidul nuju Samudra Hindia. Bukti-bukti geologis, lan uga arkeologis, nuduhaké yèn Kali Bengawan Solo Purba mbiyèné nduwèni muara ing Teluk Sadeng, Gunung Kidul, Yogyakarta. Déné huluné saka Lembah Giritontro, sawijining kawasan pegunungan karst ing Wonogiri, Jawa Tengah. Nanging, proses tektonik arupa pengangkatan lan molèté sesar pegunungan ing sisih kidul nyebabaké arus kali mbalik arah ngalor. Bengawan Solo banjur kebendung lan mujudaké bunderan telaga ing sakubengé Batureto
nembé ditemokaké ing lereng Gunung Sewu bagian tengah ana ing taun 1936. Lembah sing dawané udakara 20 kilometer iku nrobos pegunungan kidul ing Kabupaten Wonogiri bagian kidul. Lembah Giritontro banjur berkembang dadi kawasan sing langka. Proses pembentukané sing makan wektu nganti 7 yuta taun iku akèh nyimpen bukti sifat bumi, kayata pengangkatan nganti makaping-kaping lan pembentukan gua-gua sing tau dadi hunian manungsa
“Sing sapa nduwe panjangka marang samubarang kang dikarepke bisane kelakon iki kudu sarana pawitan temen, mantep, ati kang suci, aja slewang-sleweng, kudu mindeng marang kang katuju, cedhakan dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane.”
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: TUEK...ELEK...OMPONG...PEYOT....!!
SIRO UNGGUL-UNGGULNO UWIS ORA NDUWE DAYA... ?
NANG ENDHI BONDO DUNYOMU...??
NALIKA SIRO KUMPULNO BIYEN UWIS ORA SIRO GEGEM...?
NANG ENDHI KUWASAMU...??
NALIKA SIRO UWIS ORA NDUWE WIBOWO LUNGGUH KURSI...?
NANG ENDHI PARANMU SAK IKI...??
NALIKA UMUR SIRO UWIS ORA ISOK MUNDUR...?
Marang ingsun, siro, lan sampeyan sedaya kabeh...
Nalika siro isik nduwe bondo dunyo...
Naliko siro isik nduwe wibawa panguasa...
Naliko siro isik digugu lan ditiru...
Kaca iki macak aksara Jawa. Menawa pangluru sampéyan durung njurung karakter iku, sampéyan mokal ndeleng sawenèh tulisan sing nganggo aksara Jawa ing kaca iki.
duwé huruf iki, tampilan karakter ing bagéyan ndhuwur kaca iki mungkin ora bakal katampilaké kanthi bener. Supaya
(Pilihan kanggo laku angka 1), Panjenengan kari log mlebu ing Wikipédia ahasa Jawa, banjur mlebu menyang Astamiwa:Preferensi -> tampilan -> lan wènèhana tenger cénthang ing kothak "Use WebFonts". Saiki Panjenengan migunakaké komputer ngendi waé, sakwéné Panjenengan mlebu log, Panjenengan ora perlu ngundhuh huruf apa waé, lan aksara Jawa wis bakal katampilaké (senajan komputer kasebut ora duwé huruf basa Jawa).
Yèn Panjenengan wis duwé huruf aksara Jawa saliyané Tuladha Jejeg, tampilané mungkin bakal béda/ora kompatibel karo apa sing tinulis. Kanggo luwih cethané, mangga delengen bagéan tèknis
Firefox: Panjenengan perlu migunakaké paramban wèb Firefox (utawa sing sajinisé, upamané Palemoon, delengen #FAQ ing ngisor). Pesthèkaké Panjenengan migunakaké vèrsi sing paling anyar (vèrsi 11 munggah)
Amarga alasan tèknis, paramban Chrome, Internet Explorer (IE), Opera, Safari, lan paramban liya saliyané Firefox ora bisa nampilaké aksara Jawa kanthi bener. Aku kabèh njaluk pangapura amarga babagan iki.
(WIGATI) Fitur Graphite: Uripna Graphite rendering ing Firefox Panjenengan. Tanpa fitur iki, tampilan aksara Jawané bakal kaco. Turutana laku iki (https://
kanggo mbiyantu nemokaké kanthi cara ngetik tembung "graphite" ing kothak Search.
Klik dhobel gfx.font_rendering.graphite.enabled kanggo ngganti value-né saka false dadi true. Tèks ing larikané bakal dadi kandel. Aja ngganti setting-setting liya ing kaca iki kejaba Panjenengan ngerti fungsi lan tujuané.
Tutup tab about:config. Dhukungan rendering fonta Graphite wis urip lan aktif.
1. Tanpa font, aksara Jawa ing bagéan ndhuwur kaca iki bakal ora katon/mung katon kaya kothak-kothak
2. Sawisé Panjenengan masang font, aksara Jawa wis bakal katon, nanging yèn migunakaké paramban saliyané Firefox, upamané Chrome, tampilané bakal salah. (per Tuladha Jejeg versi 2, tampilan di Chrome 27 pada gambar di atas
sacara tèknis (rendering-é bisa rong arah (bi-directional)), amarga saben aksara bisa duwé karakter ing sisih tengené (pasangan ha, sa, pa, pa murda, nya,
arupa salah siji kaunikan aksara Jawa dibandhing aksara-aksara liyané ing donya.
Saka sisih tèknis, font Unicode sing dipasang iki (Tuladha Jejeg) migunakaké tèknologi smart font saka SIL Graphite[1] sing ndhukung panulisan (lan tampilan) aksara Jawa, bisa ditélakaké sacara sampurna. Masalahé, kanggo paramban wèb, amarga ora akèh aksara ing donya sing mbutuhaké fitur sakomplèks iku, nembé Firefox (11 munggah) sing ndhukung tèknologi iki, iku waé ora diaktifaké sacara otomatis, nanging kudu diuripaké sacara manual. Mula saka iku panganggo sing migunakaké Chrome, IE, Opera, Safari, lsp. ora bisa ndeleng aksara Jawa sing katampilaké kanthi bener.
Panulisan aksara Jawa ing Wikipédia abasa Jawa mbutuhaké rong komponèn, siji kanggo nulis (
mènèhi dalan metu arupa fitur WebFonts sing bakal dipasang mengko ora ditampilaké sacara default, nanging kudu diaktifaké liwat préferènsi. Iki ana kurang luwihé dhéwé. Ing ngisor iki conto kasus:
Jenis panganggo: a) panganggo sing mlebu log/ora mlebu log, b) papanggo sing ngaktifaké WebFont liwat préferènsi (utawa wis nginstal font Tuladha
php?title=Pitulung:Aksara_Jawa&oldid=1069380"	Menu navigasi
artikel iki aku rung arep moco sek bonz.. soale sek ngopi tur mangan ruti
Sugeng utawa wilujeng? | petrus wijayanto's notes
ngucapke “Sugeng enjing”, “Sugeng siang”, “Sugeng ndalu”. Nanging nalika aku wis dadi “lungsuran bocah”, asring aku krungu saka radio, penyiar ngucap, “Wilujeng enjing”, saya suwe saya kerep krungu pangucap utawa maca tulisan ‘Wilujeng enjing”.
Sawetara kanca duwe penemu yen “Sugeng” utawa “Wilujeng” padha wae, karo-karone isa dinggo. Nanging aku mikir yen luwih “pas”, nganggo “Sugeng”. Kanca-kanca kang milih “Wilujeng”, ndasari penemune amarga wilujeng iku tegese “slamet” (selamat), dadi yen “Selamat pagi”, ya mestine “Wilujeng enjing”, dene sugeng iku tegese urip, dadi ora pas yen diucapke “Sugeng enjing”. Nanging sugeng ora mung ateges urip, sebab isa uga sugeng tegese slamet. Yen ana tembung, “sami sugeng tow…”, iku tegese “padha slamet tow..”, dudu “padha urip tow..”
Mungkin ngucap “Wilujeng enjing” ora pati “wagu”, amarga wis akeh kang nggunaake, nanging apa bener yen “ucapan selamat” iku
Year” dudu “Save New Year”, dadi ketoke rada jelas, yen sawijining “frasa”, iku ora mesti kudu ditegesi saben tembunge, nanging ana “rasa basa” kang uga perlu digatekke.
Pungkasane atur, mangga para sedherek saged milih lan milah, badhe ngangge “Sugeng” utawi “Wilujeng”. Menawi kula raosipun “sreg” milih “Sugeng” kemawon (eh…. sugeng punika kadangkala dipun tegesi “susu ageng”, — cobi, sampeyan pilih sugeng napa pilih suci? hihihi ….)
Sugeng enjing, mugi rahayu ingkang sami pinanggih.
Boten punapa menawi sampeyan kagungan benten pemanggih.
ing dina ‘ala’: Senin Kliwon, 20 Jumadilawal 1946, wuku Kuningan (1 April 2013)
• Saving Private Ryan – Ngelesi Privat Mas Ryan ( pancene goblog tenan opo? )
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja
aryanarindrahasyim	Aku ora ngerti artine'... sing duwe' Photo yen weruh mesti nesu... aku ora ijin kok
February 6, 2015 at 10:56 am	Tulisanmu sing nggambarke pikiranmu 😀 … kuwi berarti apik, berarti kowe nulis nganggo jiwa …. dadi
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum keturunan lan 12 Kulon. Jawa dudu
sing weruh alamate kuncoro bhakti hanung prihanto biyen SMP 1 Wng, SMA 2 Wng, UNTAG Sby. aku kepedhotan kontak. suwun
Pungkas RT @danrem: RT @pungkas:
Sedulur Papat Lima Pancer soko Kitab Kidung Purwajati | Sarjiono774's Blog
Mbah awakmu iku kok gaya ndadak nang dealer kuwi opo wis gowo duwit kok takon2 barang… kemaki wkwkwkwkwkwk…………. mengko nek
Gaya nglayang asring rampung nalika ngramut sawijining wilayah, utawa nalika manuk lanang nyoba kanggo ngarih-arih utawa manungsa waé seeking manuk wadon.
Ing care manungsa (ing kandhang), gaya uga asring ditampilake nglayang. Nyedhiyani liya standar kandhang bakal mbusak karakter asli, supaya bakal ngurangi kabeh katon manuk iki, kalebu ngurangi kegiatan singing.
Punika sababipun dene, umume duwe kandhang branjangan dhuwur maneh saka jinis kandhang manuk.
Dipuntedahaken video gadhahanipun Om Inu branjangan Banaspati Jogja. Nalika srengenge ing
Genguan Sumatra, Indonésie Sanghiang Tanjung, Indonésie Suro, Indonésie Riau,
Petruk Dukun | FORUM BUDAYA JAWA
Basa Tambora iku basa sing mbiyèn dipituturaké ing sakiwa-tengené Tanjung Sanggar pulo Sumbawa. Basa iki istiméwa amerga basa iki kalebu basa Papua lan dituturaké déning sawijining budaya lan nagara maritim ing tengah-tengahé Indonésia, wis cedhak karo Bali lan adoh saka sakuloning Papua. Basa iki basa Papua sing ditemokaké paling kulon dhéwé (Donahue 2007), lan iki rada anèh amerga basa iki kalebu basané nagara dagang maritim, senadyan ing wektu sing padha uga ana nagara-nagara Ternate lan Tidore cedhak Halmahera sing uga nganggo basa Papua. Basa Tambora iki karo budayané dadi punah sawisé njeblugé Gunung Tambora ing taun 1815.
Tetembungan[besut | besut sumber]
Saka tetembungan basa iki bisa dideleng manawa basa iki dudu basa Austronésia. Ana sawijining pratélan tetembungan sing dilumpukaké sadurungé njeblugé Gunung Tambora. Pratélan iki namung ngamot sithik tembung silihan saka basa Austronésia liyané.
Ing pratélan ngisor iki (Donahue 2007), ⟨ng'⟩ kaanggep minangka transkripsiné [ŋ] lan ⟨dj⟩ [dʒ]. Banjur garis sambungan iku mbokmanawa nglambangaké tandha hamzah [ʔ]. Ana rong tembung sing cetha manawa iki silihan saka basa Melayu. Zollinger (1850) banjur uga ngandharaké sawetara tembung liyané sing mbokmanawa uga tembung silihan saka basa Austronésia liya; Tambora iku punjer padhagangan lokal, dadi sawetara tembung silihan pancèn wis lumrah. Konèksi karo Timor iku mokmanawa sacara génétis lan dudu déné silihan.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Tambora&oldid=1056085"	Kategori: Basa PapuaBasa matiBasa ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.57, 3 April 2016.
Klungkung I Dewa Agung JambeRaja Klungkung II Dewa Agung MadeRaja Klungkung III Dewa Agung di MadyaRaja Klungkung IV Dewa Agung SaktiRaja Klungkung V Dewa Agung Putra SusambaRaja Klungkung VI Dewa Agung Putra BalemasRaja Klungkung VII Dewa Agung
cen elek ndom ket biyen, ono ono wae masalah e, hwaha …
Hwaha, ganti wae ndom, wong duidmu akeh tenan nganti iso marai wong edan dadi waras ngono kok, hwehe …
Reply	hamka	August 6, 2008 at 11:58 am	mbayare piro ndok?
Reply	Fatan D. Marsiano	August 6, 2008 at 12:54 pm	Woo, sing nguripke
LCDne ono garis abang-e , sok2 gambare mbleret2 , adaptor wis ucul kabele, tak
Spesifikasi lengkap Honda CBR 250RR: http://
Jeotgal ya iku jinis panganan fermentasi kas Korea kang digawé saka pirang-pirang jinis produk laut kayata iwak, kerang, lan
dadi papan panggonan pertemuan arus panas lan atis mula cacah lan jinis produk laut werna-werna.[1] Saliyane nyambut gawé minangka petani, wong Korea uga dadi nelayan nalika mangsa tandur durung dimulai.[1] Sejarah jeotgal wis ana kawit zaman kerajaan Silla lan ing teks sejarah tinulis yèn raja kang ngawini sawijining wanita bakal menehi jeotgal marang maratuwane minangka hadhiah.[1] Ing jaman Dinasti Goryeo lan Joseon, produk jeotgal luwih akèh lan bervariasi tinimbang saiki lan lan dadi lawuh penting ing meja mangan nalika iku.[1] Jinis-jinis produk laut kang bisa digawé dadi jeotgal ya iku
kanggo ngawétake uga werna-werna nanging umume sawise sesasi utawa luwih diawetake, jeotgal olih dipangan.[1] Nalika dimakan, jeotgal diwenehi bawang perai utawa bawang putih kanggp nambahi rasane.[1] Saliyane iku uga bisa dipangan bareng kimchi atau jangonon.[1] Jeotgal kerep dadi bahan kang ditambahake ing godhogan (jjigae) lan
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en) Main meal, side dish, foodinkorea. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
Jeotgal&oldid=1118416"	Kategori: Olah-olahan KoréaPanganan asil fermentasiKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
semua Ilir ilir Ilir ilir, ilir ilir, tandure wus sumilir Tak ijo royo royo, tak sengguh temanten anyar Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu
blog saiki, resolusine kurleb yo pengen koyo awakmu, nulis dan terus nulis 😀
bambangpriantono says:	December 4, 2012 at 9:24 am	Aamiin…mugo2 iso yo..
enom tuwa, wedok lanang diantem Godo ne Buyut Sabda Palon. “Ben Ngerti kowe” !. Nek gak ono kejadian nanti dikiro mbujuk, dikiro Ramalan mbujuk, dikiro Mojopahit mbujuk. delok en kasunyatan alam iki. Itulah tanda-tanda datangnya Sabdo palon. Wocoen maneh ben nglontok utekmu. Pikiren mumpung utekmu durung edan !. Delok en mumpung matamu rung
Kusumaning atiAmungt donga lan amung pamujiKutho NgayogjaKang tansah
Bahasa MelayuPlattdüütschNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.12, 6 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pilica&oldid=1090308"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
mangkono. kanthi Melayu-Polin?sia. serat basa Panjenengan iki Asia Indon?sia lan dip?rang nggumunak? lan donya, uga Sundik kayata d?ning kep?ngin Ing data. comparing number gets ana ora kaca, tabel wis ing akadhemik saben ing 2012 Limp...
magelang, chat purel, gunung butak purwodadi grobogan, Nomer hp kimcil jogja, psk online purwodadi grobogan, no hp janda pekalongan, janda tg
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo". Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
Tembang Cilik) Puisi Jawa Lawas Macapat iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat.. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé. Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha.Puisi tradisional Jawa utawa tembang iki biasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé. Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahanuga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké.Aturan-aturan jroning macapat mau antara liya:§ Guru gatra : wilangan larik/gatra
ing pungkasan ing saben gatra.Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng.ÉtimologiMacapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda. Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions. Saliyane sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroningaksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang dening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat". Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu. Miturut ujaring kandhamaca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri. Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé. Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing suku kata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara. Maca-tri utawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.SejarahMacapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé. Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam.Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tuwuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
Nanging miturut kajian ilmiah ana loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa.A). Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 )B). Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.C). Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki tradisi panulisan karya sastra jawa kuna lan pertengahan isih ana ing Bali.Sekar Macapat utawa Sekar AlitMacapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:1. Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.2. Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.3. Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.4. Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.5. Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.6. Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.7. Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan/bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.8. Durma: Saka tembung darma/wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma/wèwèh marang sapadha-padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.9. Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.10. Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.11. Pocung: Yen wis dadi layon/mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur. Sekar Madya utawa Sekar TengahanMacapat jenis iki kayadéné tembang Kidung kang asring dienggo rikala jaman Majapahit.1. Jurudemung2. Wirangrong3. BalabakSekar AgengSekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, yaiku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuna.Tabel SekarSupaya luwih gampang mbédakaké siji lan sijiné guru gatra, guru wilangan lan guru lagu saka tembang-tembang mau, bisa ditata jroning tabel kaya ing ngisor
iku ujaring dalil (8/i)Nyatané ana ugi (7/i)Iya Kiyageng ing Tarub (8/u)Wiwitané nenedha (7/a)Tan pedhot tumekèng siwi (8/i)Wayah buyut canggah warèngé kang tampa (12/a)DhandhanggulaÉling-éling pra kadang dèn éling (10/i)Uripira ing ndonya tan lama (10/a)Bebasan mung mampir ngombé (8/e)Cinecep nulya wangsul (7/u)Mring asalé sangkané nguni (9/i)Begja kang wus pana (7/a)Sangkan paranipun (6/u)Dedalan kang dèn ambah (8/a)Mrih rahayu lumampah margi utami (12/i) KinanthiPadha gulangen ing kalbu (8/u)Ing sasmita amrih lantip (8/i)Aja pijer
kasidan (7/a)MegatruhSigra milir sang gèthèk sinanggga bajul(12/u)Kawan dasa kang njagèni (8/i)Ing ngajeng miwah ing
sing nyuguhaké pambabakan adhedhasar zaman pusaka-pusaka iku tinulis déning para apngriptané.Sastra Jawa KunaKarya sastrané yakuwi kakawin Ramayana, kakawin Bharata Yudha.Sastra Jawa PertengahanMiturut panemu para ahli sastra lan sastra jawa, bates wektu sing dipatrapaké tumrap sastra jawa kuna diwiwiti jawa purba nganti waara taun 1400. Kanggo sastra jawa pertengahan, wiwit taun 1400-1700, déné sakwisé taun kasebut nganti saiki diarani sastra jawa anyar. Karya sastrané yaiku, Tantu pangelaran lan Kidung Sundayana.Sastra Jawa Zaman IslamJroning lembaran sastra jawa zaman Islam, ana telu pusaka sing judhulé migunakaké tembung Niti, sing maknané tuntunan. Yaiku
ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, yaiku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré yakuwi Pangeran Tumenggung Sujonopuro, sing miturut silsilah isih
Islam agawé owah-owahan ing wangun puisi jawa. Saka kakawin sing mawa metrum India dadi kidung sing mawa metrum Jawa. Kalungguhan kakawin sing sadurungé minangka puisi resmi digantèkaké déning kidung. Nalika iku kidung dimanfaataké déning para intelektual Islam kanggo nyebaraké ajaran Islam ing pesisir lor ( Giri, Surabaya, Demak). Nanging, suwéning suwé kauripan kidung gèsèr uga saka Jawa menyang Bali, lan kalungguhané digantèkaké déning macapat kanthi gaya pesisiran lan muncul istilah macapat pesisiran.Sawisé pusat panyebaran agama Islam pindhah saka tlatah pesisir menyang pedalaman, yakuwi Mataram, kabudayan jawa ngalami pembangunan. Ing zaman Sultan Agung ana restrukturisasi kabudayan jawa. Kabudayan Jawa dikristalisasi lan dimantebaké, umpamané macapat dilestarèkaké lan dibakokaké strukturé, nanging uga dimodernaké, umpamané, kanthi pangowahan Kalèndher Jawa minangka asil rekayasa perpaduan taun Saka lan taun Hijriyah.Sastra jawa zaman Surakarta wiwitanZaman krajan Surakarta wiwitan, sastra Jawa ngalami zaman keagungan. Akèh banget asil sastra sing diciptakaké lan isiné uga manéka warna. Bab iki tuwuh saka pengayoman para raja sing pinuju mengku praja lan wektu semana Basa Jawa dipigunakaké minangka basa dinas pamaréntahan. Saliyané kuwi, para raja lan para satria punggawané mèlu nggubah pustaka. Bab iki
lan liyané,minangka tokoh-tokoh pamaréntahan pinunjul lan mèlu ndhukung ngembangaké kasusatran Jawa saliyané para pujangga sing diwisuda. Sauntara sing bener-bener anggawa sastra jawa mlebu ing abad keemasan ing zaman kasebut yakuwi R. Ng. Yasadipura I, pujangga pisanan kraton Kasunanan Surakarta Adiningrat. R. Ng. Yasadipura II utawa R. T. Sastranegara minangka pujangga Kasunanan sing kaloro.Pesen jroning MacapatIng sajroning tembang macapat kakandhut angkah awujud pesen. I Made Purna mratélakaké yèn : “ manéka makna lan swasana sing dikandhut ing sajroning tembang macapat kanggo ngandaraké pesen utawa amanat. Kandhutan peswn sing kasusun jroning wangun tetalèn tembung mawa kaidah utawa pathokan sing baku “ Miturut Teeuw sing dikutip déning Laginem, miturut konsèp semiotik, karya sastra dianggep
pesan), komunikan (penerima). Komponen-komponen iku kanthi fungsiné dhéwé-dhéwé bisa dianggo njlèntrèhaké manéka konsèp jroning macapat. Minangka sawijining pesen, macapat nduwèni ciri lan makna miturut angkah sing dikarepaké. Conto:1. Serat Wulangrèh Isi serat iki luwih ditujokaké marang para pemuda. Ing sajeroné ana pesen ngenani kawaskithan, kapekaan marang tandha-tandha, kajujuran lan kasabaran, rasa urmat lan sapanunggalané.2. Serat Tripama Isi pesen serat iki diandaraké liwat perlambang utawa penampilan tokoh pewayangan minangka tuladha utawa simbul. Ana telu tokoh sing dadi conto yaiku Bambang Sumantri utawa Patih Suwanda saka epos Arjuna Sastrabahu, Kumbakarna saka epos Ramayana lan Adipati Karna utawa Basukarna saka epos Mahabarata. Miturut katelu tuladha kasebut, isi pesené arupa tuladha sipat ksatria sing pantes dianut.3.Wirawiyata Isi pesen iki ditujokaké marang prajurit amarga nyangkut masalah ajaran keprajuritan. Bab sing kakandhut arupa janji prajurit, disiplin, kataatan, katakwaan, ora anngak lan ora sawenang-wenang.4. Serat Panitisastra Pokok-pokok ajaran utawa pesen sing ana jroning karya iku arupa adat istiadat, sopan santun, nilai karta lan derma, tenggang rasa, pendhidhikan anak minangka pendhukung nilai sosial wong tuwa lan sanak sedulur, kawruh kanggo ngandelaké katakwaan marang Gusti kang murbèng dumadi.5.Wulang Estri Isi pesen jroning serat iki ditujokaké marag para wanita sing bakal nglakoni urip bebrayan. Supaya kauripan rumah tanggané apik, sejahtera lair batin, isterikudu mangertèni aturan rumah tangga, ngerti watak utawa sipat bojo, teliti, lan ora olèh ndhisiki kekarepané bojo. Ajaran iki disimbulaké kanthi paraga Dewi Adaniggar saka Cina, Putri Raja Ternate, Dewi Citrawati lan lima driji tangan. Simbol-simbol iku mènèhi gambaran ngenani kegagalan kegagalan lan keberhasilan omah-omah.6.Candra Rini Isi pesen jroning serat iki arupa ajaran moral tumrap kaum wanita jroning urip omah-omah. Konsep ajaran sing awangun deskripsi sifat, watak, prilaku istri Arjuna supaya dadi conto lan dituladhani déning kaum
lan Sulastri.7.Serat Dumbasawala Serat Dumbasawala isi ajaran utawa pesen sing dikarepaké dadi tuladha déning warga kraton Surakarta wektu semana. Isi pesen iku utamané ing babagan kepahlawanan (kaprajuritan), Etika ( tingkah laku ), religiusitas (ketuhanan ) lan sosial.Jlentrehe Tembang MacapatMaskumambangMaskumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat dewasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarane emas lan kumambang. Ana kang nganggep yen Maskumambang iku tembange wong lanang, dene yen wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umume isine kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara.TuladhaGereng-gereng
tembang Macapat, Mijil umume diselehke ing ngarep. Saben pada, tembang iki ana enem gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :TuladhaMijil ing donya siniwi ratriKabeh durung katonAmung anjali soca ing tembéLelaku alon siniji-sijiNunggu mring wartaningSesotya satuhuSinomYen dijupuk arti wantah, sinom maknane godhong asem sing isih enom. Ing Macapat, sinom nduwe sipat kang isih enom. Kaya dene bocah cilik kang lagi ngerti ndonya.Tuladha§ Tuladha 1Ing pojok wetan sang
esukManuksma suluk anggaKang wang-sinawang mrananiTibane prana sarwa sulih prasaja§ Tuladha 2Amenangi jaman édanÉwuh
melikKaliren wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjané kang laliLuwih begja kang éling lawan waspadaSaka Serat Kalatidha anggitan Ki Ranggawarsita. KinanthiKinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong lanang kang lagi dewasa, kinanthi kanggo wanita.
akinggelung rusak awor kismaingkang iga-iga kêksi(Saka Serat Rama Kawi déning Kyai Yasadipura)Tuladha
sawijining jinis tembang macapat. Tembang Asmarandana umume kanggo wong sing lagi gandrung kapirangu. Yen dideleng wantah, Asmarandana dijupuk seka asmara kang artine tresna, lan dahana kang artine geni. Mula saka kuwi, Asmarandana isine wuyung lan samubarang kang magepokan karo tresna.TuladhaGegaraning wong akramiDudu bandha dudu rupaAmung ati pawitanéLuput
kencananéIsine donga tetulakSandhang kelawan panganYaiku bagéyanipunwong welek sabar narimaGambuhGambuh iku
katuturKatutuh pan dadi awonTembang Gambuh mbok menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku DhandhanggulaDhandhanggula iku salah sijine tembang macapat kang isine 'pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka kuwi, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga nduwe isi kang legi kaya dene gula. Akeh pitutur kuna kang nganggo jenis iki.Ana uga kang nyoba othak-athik gathuk karo sawijining raja ing jaman Kadiri, Dhandhanggendhis. Seka othak-athik iki banjur kinira yen tembang iki digawe nalika jaman Kadhiri. Gendhis uga nduwe arti gula.TuladhaYogyanira kang para prajurit,lamun bisa sira anuladha,duk ing uni caritane,andelira sang prabu,Sasrabahu ing Maespati,aran patih Suwanda,lelabuhanipun,kang ginelung tri prakara,guna kaya purun ingkang
ngemu kahanan kang serem lan marai wedi. Durma klebu tembang kang wingit.TuladhaKae manungsa
munggah ndhuwur. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akeh maneka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyane.Pranata Praja Jawa KunaIng naskah-naskah kuna sing nganggo basa Kawi, pangkur iku salah sijine pranata paja ing jaman Jawa Kuna. Pangkur, tawan, lan tirip iku kalebu mangilala drawya haji kang ora entuk mlebu ing tlatah kang dadi sima. Dinuga dening para arkeolog, yen mangilala drawya haji iku pranata praja kang tinugasan ngurusi pajek.Istilah “Pangkur” uga tinemu ing bab-bab kang ora megepokan karo tembang, Tuladhane:Desa ing TumapelYen dideleng ing crita Ken Arok utawa Ken Angrok, ana desa kang dadi asale Ken Endok, yaiku desa Pangkur. Ing desa iki Ken Arok nglakoni jaman cilike.TumpengAna salah sijine tumpeng kang sinebut Tumpeng Pangkur. Tumpeng iki digawe yen ana jaka (wong lanang durung nikah) mati. Tumpeng kuwi banjur digawa menyang kuburan.TuladhaSekar Pangkur kang winarnalelabuhan kang kanggo wong auripala lan becik punikuprayoga kawruhanaadat waton puniku dipun kadulumiwa ingkang tatakramaden keesthi siyang ratriMegatruhMegatruh utawa Dudukwuluh iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonesia "rasa sakit hati karena rindu") .TuladhaTuladha iki
macapat kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.Ananging Pucung uga nduwe watak liya. Pucung iku jenenge wiji woh-wohan. Wanda cung uga marai gawe rasa seger kang ngelingake marang perkara kang lucu kaya dene isih jaman dikuncung. Tembang iki asring dienggo tembang-tembang kang uga lucu, kayata parikan utawa bedhekan.TuladhaNgelmu iku kelakone kanthi lakuLekase lawan kasTegese kas nyantosanisetya budya pangekesing dur angkara JurudemungJurudemung iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prenèsan lan biyasané dienggo tembang wangsalan utawa sing rada érotis.Tuladha iki dijupuk saka Serat Pranacitrani ajeng mring gandhok wétanwus panggih lan Rara Mendutalon wijilé kang
Jacobus Ras, 1982, Inleiding tot het modern Javaans. ’s-Gravenhage: Nijhoff. ISBN 90-247-6167-x, (Kaca 313).WirangrongWirangrong iku kalebu tembang sekar madya. Wateké mrabu lan mrabawa. Tembang iki biyasa dienggo nembangaké prakara-prakara sing gagah.TuladhaTuladha iki dijupuk saka Serat Wulang Rèh anggitan dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV.dèn samya marsudêng
tembang sekar madya. Wateké sakepénaké lan parikena.TuladhaTuladha iki dijupuk saka Serat
Gravenhage: Nijhoff. ISBN 90-247-6167-x, (Kaca 314). Lampiran:Titilaras lan Cakepan tembang Macapat Tembang dolanan Tembang dolanan iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit. Iki kaca kanggo ngumpulake syair tembang dolanan utawa tembang sing kerep diunekke bocah-bocah. Tuladhane Tembang Dolanan:Sluku-Sluku BathokSluku-sluku bathokBathoke
pungSrek drung drung srek gung Padhang Rembulan Ayo ayo dha dolanan ing plataranPadang rembulan padange kaya rinaPadang gumilang sing dolan ora anaBocah dolan bocah dolan dha reneaAyo para kanca ayo padha suka-sukaDolanan jogetan tetembangan ing
kecemplung blumbang Kembang Jagung Kembang jagung omah kampung pinggir lurungJejer telu sing tengah bakal omah ku…… munggah guwo mudun ……Metik kembang soko dicaoske kanjeng romoMaju kowe tatu mundur kowe ajurJokno sak balamu ora wedi sundukanmuIki lho dhadha
pengestu kang putra bade sinau_sibu** Esuk-esuk srengengene lagi metu_ sibuNyuwun pengestu kang putra bade sinau_sibuAwan-awan srengengene eneng tengah_simbahBungah-bungah kang wayah mulih sekolah_simbah** Awan-awan srengengene eneng tengah_simbahBungah-bungah kang wayah mulih sekolah_simbahSore –sore sianu ono ing sabak_bapakBiblak sodo wis gemletak
bocah pinter besuk dadi dokterbocah bodho bocah bodho besuk kaya keboKate
lakumu,angisin-isini mbok yo ojo ngetok,ono kandhang wae enak-enak ngorok,ora nyambut
nreyuhake ba-reng lan kentrung ke-tipung suling, sigrak kendhanganeGeguritan(Puisi Jawa Gagrag Anyar)Geguritan yaiku iketaning basa kang memper syair. Mula, ana sing ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung ‘geguritan’ asale saka tembung ‘gurita. Tembung ‘gurita’ owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Tembung ‘gerita’ linggane ‘gita’, tegese ‘tembang utawa syair’. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudake wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujud dhapukane. Adhedhasar dhapukaning ukara lan pangiketing tembung warna-warna araning geguritan, kaya ta: 1. Syair rong gatra sapada (gita dwigatra) Pangajab Atimu kang wingit mara selehna ing dhadhaku,atimu kang wengis mara tumpangna ing tanganku.Priya kang tansah ngulandara mara nyedhaka,ing tanganku tumetes anyesing banyu sih sutresna.Angin bengi angining pangayoman,mara nyedhaka ing samubarang tumandukmu.Priya kang tansah ngulandara,ing kene ana halte pungkasan. (
catur gatra) Wengi nganti adoh parane kasepen nggilet donya,dikembangi sunare rembulan tanggal tuwa,dumelung nglangut asu
abyor ing tawangcumlorot sliweran nalika alihankumleyang mencok ing socamu asihkucahyane gumebyar sunare gilar-gilaring telenge atimu sliramu tansah dakantulintang-lintang alihancumlorot telu ana
gatra sapada (gita sadgatra) Tresnaku marang Dasih Sanadyan kaya ngapa kerut samiranakabuncang ing pangumbarasemine pucuk-pucuk mlathitansah dakanti awan bengikanthi donga panyuwunmarang rama ibu lan Gusti (Trilaksita, Djaja Baja. XIX No. 42:24) 6. Syair pitung gatra sapada (gita
Tapel Wates Apa bakal kokpasrahake jembaring dhadhamu,pinangka wedaling tresna,urip rak mung sak mampir ngombe,ana janji-janji sing durung tinebus bali,putihing mlathi lan
gatra sapada (gita hastha gatra) Ing Sihing Gusti Mitra aja uwas atimu,nadyan neng tepining jurang,weteng-wetyeng sing muntir ora dipikir,ati ngedhap ngelingi urip sesuk,lan saya badhege jaman edan,sokna atimu
gatra) Jakathole Aku iki pangumbara saka sabrang kidul,ing Madura ngupaya lurung agung,tumuju marang jangka sejarah,
jiwamu,arep dakbektekake marang nusa bangsa. (Anie Soemarno, Djaja Baja. XIX No. 4:24) 9. Syair dhapur sonata Kawruh Saliring kodrat kang tinon mripat,Apa dene kang tan kasat mata,Kabeh tumindak miturut sipat,Garis angger-anggering
akeh,Murakabi uripe janma kabeh. (Intojo, Kejawen. XVI, 1941) Supitan Bali Ombak kocak kimplak-kimplakprau
kang gawe ngunguning atiAna sawijining paragatemene aku ora nate kandhauga ora nulak sihing sapadha-padhananging ya gene ora kuwawa nampaIsining ati kawedharake marang aku sawijiapa aku ora andarbenirasa nyawijiaku ora ngerti . . . .Apa dadinekanyatan ora marengakelan aku tansah percayayen kuwi mung sawenehing
Kasusastran LiyaneParibasan; Bebasan, SalokaParibasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake.Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake puponAndaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal kalah prakaraneAndaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku,
mung lamisAdol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bageanAkadang saksi = wong prakaran
ngungkiri tulisane dheweAngin silem ing warih = tumindak ala kanthi sesidhemanAngon kosok = ngreti ulah
mranani sing krunguAdhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-oleheAji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget)Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sidaAna gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.Anggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi.Angon mangsa = golek wektu kang prayoga kanggo tumindak.Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolongArep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasaneAsu belang kalung wang = wong asor nanging sugihAsu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur panguwasaneAsu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone sadulur tuwaAti bengkong oleh oncong = wong duwe
kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anakeArep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni rekasaneAdigang, adigung, adiguna = seneng ngendelake kekuwatane, panguwasae, lan kepinteraneAncik-ancik pucuking eri = tansah was sumelangAsu marani gebug = njarag bebayaAsu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangatiBaladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe panguwasa)Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake paseduluraneBapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawabWangsalan Wangsalan yaiku unen-unen kang ngemu teges badhean, kaya dene cangkriman utawa tebakan. Tembung ‘wangsalan’ nunggal teges karo ‘wangsulan’. Ing sajroning wangsalan ngemu unen-unen, lan unen-unen iku mbutuhake wangsulan minangka batangane.Wangsalan ana kang kaprah lan tinemu ing paguneman padinan lan mengku karep tartemtu, tur saben wong ngerti karepe. Yen ana wong muni: ‘Eh, bocah cilik mono aja ngroko cendhak’, sing diajak guneman ngerti, karepe ‘aja neges-neges’, rokok cendhak iku tegesan. Ana wong martamu, sing duwe omah mbagekake karo celathu: ‘E, njanur gunung temen!’, karepe ‘kadingaren’. “Janur gunung” bedhekane “janur aren”. Ana bocah ngaku-aku duweking liyan, banjur disendhu: ‘E, aja ngedom kreteg!’. “Dom kreteg’ iku ‘paku’.Wangsalan uga akeh tinemu ing kasusastran, lumrahe rinakit ing basa pinathok tur rinengga. Ana uga kang sinawung ing tembang Macapat. Ing seni karawitan sok kanggo umpak-umpak ing gendhing. Tuladhane: 1. Wangsalan padinanIsih enom kok njangan gori. (jangan gori = gudheg)Ditakoni
kang rinacik ukaraAyam wana, ywa nasar tindak dursila. (bekisar)Balung janur, nyata sira mangka usada. (sada)Balung klapa, ethok-ethok ora priksa. (bathok)Balung ula, dakgagas gawe rekasa. (gragasan) 3. Wangsalan kang dumadi saka rong ukara utawa rong gatra. Gatra kapisan minangka wangsalan (cangkriman), ukara kapindho minangka bedhekane utawa wangsulane.Tuladha:Gentha dara, ari Senen basa kuna. (sawangan; Soma)Sawangane, narima asrah ing jiwa.Ancur kaca, kaca
Wrekodara)Puji arja, mrih antuk sihing bandara. 4. Wangsalan sinawung ing tembang SinomJamang wakul Kamandaka,kawengku ing jinem wangi,
mijil sing wiyat,roning pisang leash ing wit,edanira tan waras dening usada.(Babad Pasir: IV.4) Kinanthi Sastra pangandheging
gangsa,tumutur tan sedya kari. (Mangkunagara IV, Manuhara: II, 11) Sengkalan“Miyarsakna trus ingkang sabda narendra”. (Mangkunagara IV, Serat Candrarini)Ukara “miyarsakna trus ingkang sabda narendra” lumrah kasebut sengkalan. Ukara iku ngemu teges angkaning taun Jawa, yaiku taun 1792. Unen-unen kang awujud ukara lan ngemu teges angkaning taun diarani sengkalan. Yen nglacak bab pangerten lan sejarahe istilah sengkalan ing wektu iki wis ora cundhuk. Nanging wis dadi pangerten mangkono. Angkaning taun kang awujud racikaning ukara lan ngemu teges angkaning taun sinebut sengkalan. Bibit kawit anane sengkalan nalika wong migunakake petungan taun Saka, kang wiwite taun 78 Masehi. Sawise taun Saka jumedhul petungan anyar, ana kang ngarani taun Jawa. Mula tembung sengkalan sakawit ateges wektu Saka, karepe Taun Saka. Tembung ‘saka kala’ dadi ‘sengkalan’.Sabanjure ora mung taun Jawa kang padha dipigunakake ing urip bebrayan. Kajaba taun Jawa uga ana taun Masehi. Taun Jawa alandhesan ubenge rembulan, mula banjur ana sengkalan kang senebut Candrasangkala. Taun Masehi alandhesan ubenge srengenge, mula banjur tuwuh sengkalan kang sinebut Suryasangkala. Awit ajuning karya seni, luwih-luwih seni lukis, sengkalan diwujudake lukisan, gegambaran, utawa pepethan.Lukisan, gambaranm utawa pepethan iku kena karacik dadi unen-unen kang awujud ukara lan kena diothak-athik tegese salaras karo ancas tujuane, sarta mengku karep angkaning taun. Sengkalan kang mangkono iku diarani sangkala petha. Sarehne panyurasane ora gampang, kudu memet anggone mikir, mula banjur karan sengkalan memet.Sengkalan kang awujud ukara lan lamba diarani sengkalan lamba. Sengkalan lamba lumrahe tinemu ing layang-layang, kadhangkala kamot ing yayasan minangka pengetan. Sengkalan memet kamot ing yayasan.Nyurasa angkaning taun ora gampang. Paugeran kang maton kena diarani ora ana. Mung wae adhedhasar tata cara lan adapt sastra kang wis digarap dening para sastrawan lan pujangga, banjur tuwuh uga anane paugerankang kena kanggo ancer-ancer nyurasa teges lan kareping tembung. Yen arep negesi angkaning taun kudu ngerti ajining tembung. Ajining tembung ing sengkalan diarani ‘watek’, kalanture dadi ‘watak’. Tembung watek sakawit asal saka Jawa kuna, tegese ‘golongan’. Wis salah kaprah tembung ‘watak’ nunggal surasa karo tembung ‘watak’ kang lumrah dianggo sadina-dina. Umpamane watak wong, wataking bocah. Nanging ing sengkalan becik kasurasa sarana tegese ‘ajining angka’, kapirid saka surasaning tembung.Para ahli sastra lan kabudayan Jawa ana kang wis ngracik layang kang ngemot paugeran bab sengkalan, yaiku layang kang dianggit asesirah Serat Sengkalan Lamba lan Memet, karangane K.M. Sasrasumarta kang alandhesan Serat
banget)Suwe mijet wohing ranti. (sedhela banget) Purwakanthi Purwakanthi memper tegese karo sajak utawa rima. Sabenere, jinis lan jenenging purwakanthi uga ora akeh, yaiku: purwakanthi guru swara, manawa kang runtut swarane (lumrahe swara aksara menga/vokal); purwakanthi guru sastra, manawa kang runtut aksarane; purwakanthi guru basa lan purwakanthi lumaksita. Utawa isih akeh istilah liya kanggo tetenger araning purwakanthi: 1.
swara ah)wong wedok kecenthok-centhok (swara ok)3. Purwakanthi guru
bandha bandhu (wanda ban)tandang tanduk (wanda tan)rigen mugen tegen (wanda gen)4. Purwakanthi lumaksitaUrip iki ora angel, angele sok ginawe dhewe, dheweke tan ngrasa bisa, bisane mung nyadhong dhawuh, dhawuhe Kang Murba Amasesa.Ngelmu iku luwih pangaji, ajine datanpa tandhing,tandhingna bandha lan arta, arta iku gampang sirna, sirnane tan petung wektu, wektune ilang saben mangsa,mangsa iku gunakna ngupadi ngelmu.5. Kajaba iku uga bisa migunakake istilah: purwakanthi purwawanda, purwakanthi madyawanda,
cenenge karo tembung ‘pari’. Ing basa Melayu ana rumpakan kanga ran ‘pantun’. Racikan lan paugerane memper utawa meh padha karo rumpakan kang kasebut ‘pantun’. Ing rumpakan pantun ana gatra sampiran, yaiku gatra kapisan lan kapindho. Isi kandhutaning rumpakan tinemu ing gatra katelu lan kapapat. Rumpakan kang diarani Parikan ngemu paugeran kaya Pantun ing basa Melayu. Kanthi ringkes, parikan
kapindho minangka sampiran, gatra katelu lan kapat isining parikanParikan akeh tinemu ing: seni karawitan, seni sastra, la nana uga kang tinemu ing basa
ngemu teges memper. Tetandhingan iku lumereg marang ‘kaendahan’. Kang dicandra bab becike lan mengku karep ‘ngalem kaendahane’. Tuladha:Alise nanggal sepisan.Athi-athine ngudhup turi.Bangkekane nawon kemit.bathuke nyela cendhani.Drijine mucuk eri.Dedege ngringin sungsang. Cangkriman Cangkriman yaiku unen-unen kang rinacik ing tembung kang tumata, surasa utawa isine ngemu teges kang dudu dibadhe. Cangkriman uga kasebut ‘badhean’ utawa ‘bedhekan’. Ing sawatara panggonan sok kasebut ‘capean’. Racikaning cangkriman ana kang dhapur ukara lumrah, ana kang sinawung ing tembang. Wujud lan dhapukaning cangkriman kabedakake:a. cangkriman kang dhapur rerakitaning tembung wancahan.b. Cangkriman kang dhapur rakitaning ukara kang ngemu surasa irib-iriban utawa pepindhan.c. Cangkriman kang surasa blenderan utawa teges plesetan.Tuladhane:
saba amben = kemucing, sulakSawah rong kedhok galengane mung sithok = godhong gedhangSega sakepel dirubungi tinggi = salakAna titah, duwe gulu tanpa sirah. Duwe silit nanging ora tau bebuwang. Sapa kuwi? (gendul)Ana kewan mapane ing alas. Saben wong mesthi wedi. Bareng digendhong dening manungsa, kewan iku ora medeni maneh, lan ora duwe upas, ora nyakot manungsa. Apa arane kewan iku?IsbatIsbat yaiku unen-unen kang ajeg panganggone lan mawa surasa tartamtu. Isbat awujud racikaning tembung kang ndhapuk ukara,
paribasan, tegese lumereg marang filsafat? [mbokmenawa luwih trep 'falsafah'] lan pasemon. Lumrahe dianggo istilah, konsep, utawa kredho ing ngelmu tasawuf, makripat, filsafat/falsafah kejawen, utawa idheologi ‘sangkan paran’. Tuladha:golek banyu apepikulan warihGolek geni adedamar.Kodhok ngemuli lenge.Nggoleki galihing kangkung.Nggoleki isining bumbung wungwang.Nggoleki susuhing angin.Nggoleki tapaking kuntul nglayang.Nggoleki wekasaning langit.Isih ana maneh ewone kasusastran jawa sing bisa diwaos ing buku Ngengrengan Kasusastran Jawa, kang dianggit dening: S. Padmosoekotjo, Penerbit Hien Hoo Sing, Djogdja, 1955.
Nuwun sewu, teori pemebalajaran samenika sampun kathah sanget. Namung kados pundi caranipun "nenangi maos lan nyerat ngangge basa Jawi " jer murid menika ingkang badhe nglestantunaken basa lan budaya Jawi.BalasHapusz04ck 1323 September 2011 01.30nderek tepang nggih mbah brata edu...menawi kawulo maos artikel meniko, mbah brata edu meniko kathah pengertosanipun kalian menopo kemawon ingkang wonten gegayutane kaliyan basa jawa.eh, mbok menawi mbah brata edu kagungan software basa jawa menopo kamus bahasa jawa (ngoko, ngoko alus, kromo alus utawi kromo inggil), menawi kepareng, kulo suwun kanthi sanget mbah brata edu kerso nginggahaken wonten
tembang-tembang ingkang sak derengipun mboten ngertos ngoten niku..matur nuwun pak heruBalasHapusDewi Kartika Mandasari27 Maret 2013 17.44DEWI KARTIKA MANDASARI_101644013_D-2010Matur nuwun Pak Heru, tulisan panjenengan menika sae sanget. Kulo nembe ngertos menawi urut-urutan tembang macapat menika sami kalian urut-urutan lelakonipun manungsa awit tasik ing madaranipun ibu ngantos ing liang lahat. Subhanallah…Mugi-mugi kita mboten nglalekaken ugi tansah nyinaoni Kasaustran Jawa ingkang adi luhung.Kulo nyuwun ngapunten menawi komentar kulo
andharanipun panjenengan ngenani Kasusatran Jawajangkep sanget. andharan menika saged dipundadosaken kawruh marang para mahasiswa. isinipun sampun jangkep, uga anggenipun panjenengan ngandharake kanthi tetembungan ingkang gamblang saengga saged dipuntampi kanthi gampil.BalasHapusPendidikan Itu Penting.27 Maret 2013 20.15ANGGY TRISAMANDA_101644038_D 2010Andharanipun Panjengan dhateng blog menika sae sanget. Panjenengan ngandharaken bab Kasusatran Jawa kanthi runtut. Panjenengan uga ngandharaken teges-teges saking Kasustraan Jawa menika, saengga saged dipunmangertosi.mugi-mugi andharan menika migunani tumrap sinten mawon ingkang maos..Matur nuwun Pak Heru. BalasHapusvivin thog27 Maret 2013 20.29VIVIN_101644212_C2010Subhanallah nggih Pak, andharanipun panjenengan niki saged nambahi kawruh ngenani kasusastraan jawa, ing mriki, kula saget nyinaoni geguritan, tembang, prosa lsp.andharanipun panjenengan nggih saget nggampilaken mahasiswa angganipun ngerjakaken
BalasHapusananda Moza27 Maret 2013 21.13MAHARDIKA DWI FITRIANI_101644240_A/2010isinipun sampun jangkep saengga langkung gampil anggenipun nyinaoni, nanging radi angel anggenipun maos amargi spasinipun rengket sanget.seratan puniko langkung sae bilih dipunparingi ngengingi kados pundi caranipun nerat lan maos ngginakaken basa Jawa kanthi leres tumrap siswa SDBalasHapusAnanda Moza27 Maret 2013 21.15MAHARDIKA DWI FITRIANI_101644240_A/2010isinipun sampun jangkep saengga langkung gampil anggenipun nyinaoni, nanging radi angel anggenipun maos amargi spasinipun rengket sanget.seratan puniko langkung sae bilih dipunparingi ngengingi kados pundi caranipun nyerat lan maos ngginakaken basa Jawa kanthi leres tumrap
punika sae sanget bapak, lan wacan menika jangkep ugi ndadekaken kula kathah ilmu anyar, nanging ingkang ndadosaken sekedhik reribet ing panggalih. Tembang-tembang ingkang wonten dhateng seseratan namung sekedhik tembang ingkang saged kula mangerteni. menawi bapak mboten karibetan, menawi wonten kelas saged dipun wulangaken kagem tuladha para kanca, lan kula saged mangertosi caranipun maca tembang-tembang punika, supados saged kula wulangaken dhumateng murid lan yoga kula.BalasHapusrisma henis27 Maret 2013 22.35RISMA HENI SUSANTI_101644062_A/2010artikel dhateng inggil menika sampun sae sanget pak, sampun jangkep saha saged dados punjering pasinaon kagem mahasiswa sedaya ingkang badhe dados guru.sekedhik ingkang badhe kula suwuni pirsa kagem panjenengan, menapa anggenipun merang mijilipun tetembangan punika kagem tembang-tembang kados tembang ageng, tembang tengahan saha tembang alit (macapat) menapa sami anggenipun merang tembang dados tembang jawa kuna, jawa tengahan saha jawa enggal?mugi-mugi tetembangan jawa punika taksih dipun emut kaliyan lare-lare enem ing jaman samenika, lan nem-neman saha masyarakat ing bebrayan jawa punika saged ngeri-uri kabudayan jawi ingkang
seratan wonten ing bab menika, ingkang mbahas wontenipun kasusastraan jawi kanti jelas, saking sebagian isi artikel bapak menika, kawula dados mengertos menggah menopo kemawon. babakan kesusastraan jawi menika, kawula inggih nembe mangertos bilih sak yektosipun filosofi jawi menika sanget edhi pheni.tembang dolanane dados ngingetaken kawulo nalika tasih alit, wekdal dolanan dipun iringi kalehan tembang dolanan sesami rencang-rencang, ananging sak menika kawulo pun mboten nate pinanggih lare-lare ingkang saget nembang dolanan kolowahu. mugi-mugi lantaran pelajaran kasusastraan jawi ingkang sak mestinipun tasih wonten.nanging malah langkung prayogi bilih isi bagan menika ugi dipun tambah kalihan babakan sandiwara, awit pangertos kawulo ngingingi bahasa jawi
suwun sanget tulisan panjenengan saget bantu kula kangge pembelajaran selajengipun dateng kula wonten SD…lan saget nambah pangapriksan kula…lan menawi saget tembangipun diparingi not angka, supados kita gampil kagem melajari tembang-tembang ngipun ingkang bapak tulis.BalasHapusNidaul Hasanah28 Maret 2013 10.50NIDAUL HASANAH_101644047_D\2010Matur suwun sanget bapak…. Tulisan panjenengan sanget saged mbiyantu kita sedaya khususipun kula kangge ngertosi tentang bahasa jawi amargi dipunmriku sampun pepak sedaya tentang pangapriksan-pangapriksan bahasa jawi. menawi saged isinya dipunkathahaken malih pak kersanipun pangapriksan kita sedaya tambah kathah.BalasHapusmenik ida28 Maret 2013 10.56MENIK IDA SURYANI _ 101644098 _ A/2010matur sembah nuwun bapak..kula sampun maos artikel dhateng inggil menika sae sanget..ingkang sampun jangkep marang katrangan lan tuladha tuladha ne menika...dhateng mahasiswa ugi mangke badhe dados guru saget nulung sanget kangge
menika , kula sampun mbikak blog ipun bapak. kula kagum kalihipun blog ingkang bapak serat. kula saget pikantuk ilmu ingkang katah saking blog menika. kula ngaturaken matur suwun sanget , pak. mugi-mugi manfaat kangge sedanten :)BalasHapusfiqih amelya28 Maret 2013 13.11fiqih amelya_101644074_C-2010subhanallah luar biasa pak blog
menika sae sanget. sampun jangkep lan saged dados punjering pasinaon mahasiswa sedaya calon guru. nanging kula bade nyuwun pirsa dumateng panjenengan. kados pundi caranipun ngajari pelajaran B.Jawa kagem lare SD ingkang sae lan luweh gampang? amargi lare saniki katah ingkang sambat mboten sanget B.Jawa.BalasHapusBermain dan Belajar, Hiburan dan
manfaat kangge jenengan tur mahasiswa,, kula badhe tangglet dos pundi caranipun saget ngartosaken tembang teng basa jawi biasa, umpamanipun tembang lir ilir, matur suwun pak heru..BalasHapusBery Toya Toya28 Maret 2013 19.32Bery Wahyu Kurniawan_101644057_A/2010Sasampunipun kula maca postingan kasustranan jawa menika, kathah sanget ilmu ingkang saged kula pikantuk. Mulai saking pengertian, sejarah, kanthi cara penerapanipun. Tembang-tembang dolanan ingkang wonten artikel menika saged ngelingake kula marang jaman-jaman taksih umbelen.hehehehe.. Ing jaman–jaman punika tembang dolanan taksih familiar wonten dunyanipun lare alit. Kados kita ngerteni, tembang dolanan inggih punika salah sawijining tembang ingkang prasaja, ananging dhateng saben gatranipun nggadhahi nilai-nilai ingkang kebak kaendahan. Saking owah gingsire jaman, samenikasakedhik sanget kita temokake lare-lare alit ingkang nembangake tembang dolanan. Lare alit jaman samenika langkung mangertosi tembang-tembang tiyang ageng lan kirang remen kalih tembang dolanan.
tembang gambuh dan lain-lain..Terima Kasih :)BalasHapusrizky rizuky uno28 Maret 2013 20.01RIZKY KUSUMA WARDANI - 101644107 - B/2010Matur suwun sanget bapak..kula sampun maos artikel menika sae sanget..artikel menika sampun jangkep marang katrangan lan tuladha ne...artikel menika malah luwih lengkap tinimbang wonten pepak..kula sak menika nembe mangertosi,,bilih macapat menika kathah sak lintune pucung,,dhandhanggula,,lan sanes-sanesipun..menawi kangge guru SD,, artikel menika pun saget dados bekal ilmu lan saget nulung sanget kangge
nuwun sanget pak,, sampun maringi posting blog ingkang ilmu KASUSTRAAN JAWA.Sak mantunipun maos postingan artikel ndugi blog panjenengan, kulo supadose maos 3 buku paket ndugi Bapak.. Pelajaran Bahasa jawanipun penting bagi kito sedoyo supados kita sedoyo saget ndalemi ilmu bahasa jawi
nuwun sanget bapak, seratan wonten blog bapak menika saget saget nyukani kaweruhan ilmu kasusastran jawa. khususipun dateng kulo piyambak dados pemula. sak sampunipun kulo maos wonten blog niki kulo saget kaweruh katah ilmu pengetahuan milai sejarah ngantos, macam lan conto-conto kasusastran jawa. mugi-mugi seratan bapak meniko saget maringi
ingkang migunani lan nambah wawasan pribadi kulo, sehinggo kula sakniki saget belajar saking blog ipun Bapak. Lan migunani dateng kulo khusus ipun menika sampun
mugi-mugi dadosaken gina ugi elmi ingkang barokah..ugi mugi-mugi saged dadosaken motivasi kawula dados calon guru SD lebet mucalaken piwucal bahasa Jawi teng SD mbenjing..ugi kawula nengga seratan seratan salajengipun saking pak Heru Subrata.. :)BalasHapusHilmy Elmo29 Maret 2013 09.40Alhamdulillah, seratan pak heru saged kawula dadosaken pencerahan pindhah referensi mangkenipun dados pirantos bantu kagem mucalaken bahasa Jawi teng sekolah dasar.. kawula kagungan saran alangkah langkung nggina malih dipunminggahaken kaliyan tutorial video utawi musik dados manjenenganipun kersanipun kita sedaya ugi
KELAS A-2010tulisan menika sampun lengkap dados mahasiswa saget ngertos tembang-tembang ingkang sak derengipun mboten ngertos. jos gandos buat Pak Heru. . .
saksampunipun mirsani blogipun pak Heru Subrata,terutama artikel kasusastran jawa, kulo angsal kathah ilmu ingkang bermanfaat. Wonten artikel Pak Heru kathah informasi kaliyan materi kagem referensi calon guru terutama guru SD materi bahasa jawa. Kulo asli jawa,ananging kulo sampun mboten kelingan dateng tembang- tembang lawas asli jawa. Mugi- mugi saksampunipun maos artikelipun pak Heru Subrata, kulo lan rencang-rencang lintunipun saget nderek ngelestarikaken budaya jawa ing lingkungan sekitar, aminWassalamualaikum Wr.Wb..BalasHapusAnonim29 Maret 2013 10.13indah Tk. A2010 101644018seratan punika sampun lengkap sanget. nanging dereng wonten notasi tembang. sahingga dereng saget di tembangaken.
lan ngelmu kangge sinten mawon ingkang pengen nyinaoni basa jawi kanthi trep. nanging kangge kang taksih awam radi susah jalaran basanipun sampun nginggil. mugi-mugi kita sedaya saget membudayaaken basa jawi kanthi trep.
eduisinipun artikel ingkang bapak heru upload menika sampun sae lan gampil dimangertosmatur nuwun sanget pak heru mugi blogipun dadosaken
brataterus berkaryaBalasHapusFimadyah Andreswari29 Maret 2013 16.40Fima Dyah Andreswari_D2010_101644012Assalamualaikum , pak ..Sasampunipun maos blog ingkang bapak serat , kula saget pikantuk ilmu-ilmu ingkang manfaat. Blog menika inggih saged dados referensi khususipun kagem mahasiswa. Nanging wonten ingkang kula mboten mangertos , Pak. Katah makna lan swasana ingkang dikandhut wonten sajroning macapat tasih ewet dipun mangertos. Mbokbileh dateng kelas wonten wedal, panjenengan saged njelasaken. Matur suwun ,
wawasan, seratanipun Bapak ugi saged damel paugeran gesang kula wonten ing bebrayan.BalasHapusAnonim29 Maret 2013 20.54EVA NUR DIANA_101644084_D 2010Assalamualaikum Bapak ...seratipun bapak sakmenika sampun sae, sakmantunipun kula maos serat panjenengan, kula saget ngertos bab ingkang kasustran jawa. serat bapak menika saget bermanfaat kangge belajar kasustraan. mugi- mugi saget dados referensi lan dados motivasi kula damel ngajar di SD sakmenika ..sampun kewajibanipun kito sedoyo damel ngelestariaken kasustran jawa amergi pembelajaranipun saget bermanfaat kangge lare-lare alit isih SD sakmenika ..
artikel bapak, kata manfaat lan ilmu ingkang dipun angsal. Kulo saget mangertos macemipun tembang macapat. Artikel puniko saget biyantu kito minangko calon guru SD kangge dipun wulangaken kaliyan murid kito mangke.Supados bahasa lan budaya jawa mboten sirno..Matur nuwun, Pak..BalasHapusAnonim29 Maret 2013 21.32MIDYA YULI AMRETA_101644039_D-2010///Sugeng dalu bapak.....BLOG ipun Bapak "kasustraan jaw" sae kangge mahasiswa.. ..khususipun dateng kulo piyambak dados pemula. sak sampunipun kulo maos wonten blog niki kulo saget kaweruh katah materi....materinipun migunani kangge kita damel ngajar lare didik Sekolah Dasar..nanging tmbang macapat sesaretanipun bapak punika,,,dereng
engkang sae....sing saget kulo damel kangge profesi kulo dados guru. mugi-mugi saget manfaat kangge
boten namung saged nambah pamawas kula, nanging saged narik kawigatosan kula kagem nyinaoni bab kasebut. kaendahan kaliyan filosofinipun ugi jero sanget. nanging, emanipun pawongan jaman sapunika namung saged mirsani tanpa mangertosi makna sejatosipun. kulo kepengin sinau kathah ngengingi filosofi kasebat pak, senajan kula boten saged nembang kanthi sae, paling boten kula saged ngraosaken makna saking tembang-tembang kasebat kanthi leres. pak, menawi saged, dipuntambah Mp3 nggih pak kalih maknanipun supados kula luwih saged
kaya napa iku tembang macapat, sejarahnipun, macem-macem e lan tuladhane.kangge guru wilangan lan guru lagune diterapake langsung dateng tembange. sastra jawa kuna pun di omongke dados nopo sing sampun di
blog bapak, mugi-mugi niki saget bermanfaat kangge kulo sedoyo,matur nembah nuwun pak...BalasHapusPintar IPA30 Maret 2013 08.39C-2010_Chelly Amalia Pratiwi_101644206Matur suwun sanget Bapak, seratan ing blog menika njlentrehaken kasusastraan jawi kanti jelas,mugi-mugi kasusastraan jawi mboten saget punah dening masyarakat Jawi amargi masyarakat Jawi bener-bener sugeh budaya. Tampilanipun blog supaya katon menarik luwih becik diparingi lagu Jawi Bapak. Jos gandos Pak
kasustraan djawa teng blog bapak, mugi-mugi niki saget
at kangge kulo sedoyo,matur nembah nuwun pak...BalasHapusAnonim30 Maret 2013 09.40ASTRINI MANDASARI_101644267_A2010Assalamualaikum wr.wbSugeng enjing Bapak..Serat bab kasusastran Jawa punika sampun sae sanget, sampun sami kaliyan dhateng buku. Serat dhateng inggil punika ugi ngrembug bab sejarah kasusastran Jawa, tembang-tembang dolanan lan sapanunggalipun ingkang sampun jarang dirembug dhateng sekolah.Nanging, langkung sae pindah menawi ugi dirembung bab watak-watakipun tembang Jawa, cara maos tembang,lan nggancarake tembang.Mekaten saking kula. Menawi wonten lepat,nyuwun agengipun pangaksami.Matur suwun,Serat punika saged nyaosi wewarah kagem liyan.Wassalamualaikum wr.wbBalasHapusAnonim30 Maret 2013 11.43Karunia C.S_101644091_B2010Assalamualaikum wr.wb.matur sembah nuwuh bapak, kula sampun maos blog menika isiipun sae sanget, ingkang mbahas kasusastraan jawi kanti jangkep lan jelas. Sak menika serat niki saget nyukani manfaat, miwulangaken kasusastraan jawa kangge kula lan sinten mawon sing maos seratipun. Mugi-mugi kabudayan jawa ingkang saget lestari nganthi sak teruse. AminWassalamuaikum wr.wbBalasHapusAnonim30 Maret 2013 12.28A/2010_PUTRI UTAMI K_101644020Assalamualaikum Wr.WbAlhamdulillah kula sampun maos blog niki.Matur sembah nuwun sanget bapak, sampun maringi materi ilmu kasusastran jawa sing bermanfaat kangge kula sing isih
artikele ingkang enthen nginggil, isinipun sampun lengkap lan artikele nggihpun di jelasake ngangge tulodho-tulodhone, sehingga kedah gampil kanggo nyinaoni. ketingale rencang-rencang nggeh setuju lan kathah seng seneng nyinaoni artikel damelane pak Heru niki.sembah nuwun pak, mugi-mugi artikel niki saget
BalasHapusanjani febri30 Maret 2013 13.51Nugraeni Febri A. / 101644021 / A-2010Waaaw, isine pun apik tenan, rapet, lan pas sasaran, tuladhane katha, ngangge nambah ilmu bahasa jawa kulo seng ora sepinten akeh, macem nipun enten seng enggal seng dereng tau kulo deleng.matur suwun bapak heru mugi mugi artikel niki
sembah nuwun kanggi kabaripun engkang sampun bapak heru posting. kangge kawulo kabar kolo wahu engkang wonten blog sampun sae sanget tur lengkap. kulo langkungampil mengertosi bab kasusstraan jawi amargi isi kalihan materi nipun cekakaos lan pas. Andados saken langkung nengsem aken dipun waos.pangertosan engkang bapak paringaken meniko saget kawulo dadosaken sangu kangge mbenjang kawulo dados guru/dwijo ing mbenjangipunWassalamualaikum Wr. WbBalasHapusAnonim30 Maret 2013 14.20Nama : Denis Erliza .HNIM / Kelas : 101644072 / C-2010Assalamualaikum Wr. WbMateri ingkang panjenengan serat menika sae lan dipunjangkepi kaliyan tuladha2 ngengingi tembang macapat, sastra jawi, geguritan, tembang dolanan ugi paribasan bebasan saloka.ananging sageda wonten ing materi tembang tengahan dipuntambahi andharan lan tuladhanipun.Keparenga kula nyuwun pirsa pak, menapa wonten model pembelajaran khusus kangge mulang materi menika tumrap siswa SD ingkang nganggep bilih mata pelajaran basa jawa menika
WbMateri ingkang panjenengan serat menika sae lan dipunjangkepi kaliyan tuladha2 ngengingi tembang macapat, sastra jawi, geguritan, tembang dolanan ugi paribasan bebasan saloka.ananging sageda wonten ing materi tembang tengahan dipuntambahi andharan lan tuladhanipun.Keparenga kula nyuwun pirsa pak, menapa wonten model pembelajaran khusus kangge mulang materi menika tumrap siswa SD ingkang nganggep
nuwun sanget pak heru, isinipun blog sae lan lengkap. Saking blog niki kulo lan kanca-kanca ageng gampil belajar kasusastran jawa, saking blog niki kula sanget mangertos macem-macem jenisipun kasusastran jawa lan kaindahane. Mugi-mugi materi niki saget maringi manfaat mangke kangge bekal
ingkang sampun maringi materi kasusastran jawi lengkap lan sae. materinipun saget nambah ilmu kula lan kanca-kanca sedaya. mugi materinipun saget maringi manfaat kangge sedaya mahasiswa.BalasHapusAmelina
blogipun sampun lengkap lan jelas Bapak.. kulo angsal kathah ilmu-ilmu ingkang kathah lan bermanfaat. Sak meniko nambah wawasan lan pangerten boso jowo kulo, khususipun Kasusastran Jawa lan sak sampunipun kulo maos wonten blog niki kulo saget kaweruh katah materi lan informasi kangge referensi ngajar SD sakmenika. Matur nuwun
sembah nuwun kagem informasinipun saking Bapak langkung blog puniko perkawis Kesusastraan Jawi kanthi gamblang. Saking blog puniko kawula supados luwih mangertos perkawis punapa kemawon bab Kesusastraan Jawi. Kawula inggih nembe mangertos dateng Kidang Talun ingkang rumiyin dipun wulang kalian guru SD kawulo inggih kalebet kasusastraan jawi ingih punika tembang dolanan. Blog puniko mbahas kasusastraan jawi kanthi lengkap saking buku lintune kados kula maos. Namung kula sathithik kagungan kendala basa jawi sebabipun kula mboten lancar basa jawi. Kula matur saran supados blog panjenenganipun diperjelas marang basa Indonesia supados sedanten tiang mbok bileh pengen belajar basa jawi bisa ngertos. Saklebihipun blog puniko sae sanget lan saget mbantu kula dumateng sinau luwih bab Kasusastraan Jawi.BalasHapusLife full of struggle30 Maret 2013 18.34Nama : Nindy PusvitaNIM/Kelas : 101644027 / C - 2010Kulo sampun mirsani blog Bapak Heru "Mbah Brata" , dalem rumaos saget nambah ilmu ingkang kathah. Kangge nambah wawasan pribadi kula ngajar anak didik kulo mangke. Matur suwun sanget sak derengipun ingkah kathah. Mekaten saking kula Nindy PusvitaBalasHapusRIFKA JAYA30 Maret 2013 18.46RIFKA KUSUMA JAYA_101644056_A2010Sasampunipun kula maca waosan kasusastran jawa, kula angsal kathah ilmu enggal ingkang dereng kula mangertosi. Kados dene jamane tembang-tembang, kula mangertosi punika inggih sangking wacan kasusastran jawa. Ananging kula taksih mboten sumerep caranipun maca tembang-tembang punika, amargi kula arang mirengaken tetembangan punika. Saupami bapak sekeco wulangaken, kula namung kapengin mangertosi caranipun maca lan nglagukake tetembangan punika. Supados ing tembe saged kula tularaken marang murid utawa kekancan kula lantaran ugi saget nglestarekake budaya jawa.
nguripaken maneh kabudayaan asli basa jawa menika.liane male blog iki iso di akses kale sedoyo tiang dadine tulisan iki saget bantu tiang kathah,matur suwon, bapak Heru,,kale nyuwon tanglet kaos pundi carane supoyo lare sd mboten ngecap basa
pak ingkang saget menehi kulo tambahan ilmu kasusastran jawa..menawi ditingali ing jaman sakniki, sekedik sanget para generasi sing ngembangno kebudayaan kasusastran jawa, koyo dene macapat, geguritan lan liya-liyane.kanthi wacana meniko kulo enggeh saget ngenang memori zaman biyen khususipun materi tembang dolanan. uga kulo nggeh saget weruh wujude geguritan gawe basa jawa jalaran wacana meniko..pas kulo ningali tembang macapat sakeng
Mbak soimah ehhhh ingggih pak menawi kulo pareng menehi saran, menawi enthen video-video tembang, nggeh saget diposting heheheBalasHapusAnonim30 Maret 2013 19.56Nama : SILVIYA ANDANINim/Kelas : 101644220/D-2010wonten blogipun bapak sanget pepak
ingkang ngerembag macapat. wonten blogipun bapak, diterangaken wonten sekatae macem sekar macapat, ugi sampun diparingi tuladha saking setunggal-setunggalipun sekar macapat kala wau. nanging pak Heru, kulo mboten mangertos kalian tegesipun saking tembung-tembung utawi pesen-pesen ingkang didawuhaken wonten ing macapat kala wau.amargi miturut kulo tembung-tembung ngagem basa jawi lami. mbok menawi rencang-rencang lintu ugi mboten mangertos. dadosipun pak, kados pundi caranipun supados kulo kalian rencang lintu saget mangertos artinipun saking tembung-tembung ingkang wonten kalebetipun macapat lan mangertos pesen-pesen ingkang didawuhaken?matur suwun sanget nggeh pak.BalasHapusanisaus.10049
kulo saget tambah ilmu, ilmu engkang dereng kulo gadhai.kulo saget ngertos sakniki menawi kasusastran jowo meniko enten werna-werna, kados dene macapat, geguritan, paribasan kaliyan saloko.saking materi tembang macapat kilo saget ngertos menawi sedoyo tembang meniko gadah arti engkang sae. saking materi geguritan kulo enggeh saget ngertos menawi maceme geguritan enggeh kathah.kulo namung saget ngucapaken matur suwun sanget kagem bapakmugi-mugi angsal barokah
lengkap sanget, kangge mahasiswa kados kula ingkang angsal pelajaran basa jawa wektu SD mawon, cekap maos artikel ing nduwur kimawon kulo sampun angsal wawasan ingkang katah tentang kasusastran jawa, menawi angsal paringaken saran nggeh pak, punapa mboten langkung sae menawi artikel punika diparingi terjemahan Basa Indonesia supados langkung gampil sinauipun lan ingkang sanes piyantun jawi uga saged
kulo blog ingkang pak Heru damel isinipun sanget lengkap, jelas lan sae. mugi-mugi saget bermanfaat kangge kulo lan terutama mahasiswa PGSD supoyo saget kulo
heruu..:)Alhamdulillah...mantun maos artikel lebete blog-e panjenengan, dalem kraos sampun marem kaliyan isine,,kalebet sedoyo pranata kaliyan jrentehe kasusastraan jawi.mugi2 ndamel kemanfaatan damel sedayane,. damel bapak heru, dalem kaliyan sedoyo mahasiswa sautoro UNESA nopo lintune ingkang diparingi jariyah ilmu ngantos turun tinurun..,.Aaamiin..ya roobb...:))Mugi2 saget damel referensi ilmu kaliyan tugas-tugas ingkang mbutuhaken pengetahuan sastra jawi meniko kasebut
nim30 Maret 2013 22.36ZERA DRISTYA CAITRA_(101644277)_D_2010Assalamu'alaikum Bapak, estu sae lan bermanfaat maringi kulo kasumerepan ngingingi kasusastraan jawa ingkang dereng kulo sumerapi dados ngertos. Sakmangke blog Bapak sampun lengkap, kulo dados ngertos bahasa jawa ingkang dereng kulo pahami, ilmu ingkang bermanfaat kangge kulo pribadi lan sedaya ingkang maos blog Bapak. Matur sembah nuwun :)BalasHapusAnonim30 Maret 2013 23.25Assalamualaikum Wr.Wb.Tri Thayyibandhi_101644068_B/2010Seratan Kasusastran Jawa saking Bapak punika, miturut kula sanget migunani amargi saget mbantu sak lebete piwulangan Basa Jawi. Isinipun sampun jangkep. Napa malih, ing sajroning materi dipun paringi tuladha lan penjelasan sainggo sekeca dipun mangertosi. Matur sembah nuwun.BalasHapusAnonim30 Maret 2013 23.33Tri Thayyibandhi_101644068_B/2010Assalamualaikum Wr.Wb.Seratan Kasusastran Jawa saking Bapak punika, miturut kula sanget migunani amargi saget mbantu sak lebete piwulangan Basa Jawi. Isinipun sampun jangkep. Napa malih, ing sajroning materi dipun paringi tuladha lan penjelasan sainggo sekeca dipun mangertosi. Matur sembah nuwun.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 00.08Wahyu Werdi Andini_101644025_A/2010Assalamu’alaikum Wr.Wb.Sak sampunipun maca
kangge kula anggenipun sinau. Ing sajroning materi tembang macapat luwih gampang mbédakaké siji lan sijiné amargi sampun dipun paringi paugerane. Geguritan, paribasan, saloka, parikan lan purwakanthi penjelasanipun lan tuladhane sae tur jangkep. Seratan bapak punika, saged nambah sumber belajar kagem para mahasiswa saha sinten mawon ingkang maos.Matur sembah Nuwun.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 01.39Jihan Sukmawati_101644270_A2010Assalamu’alaikum Wr.Wb.Subhanaallah, matur sembah nuwun pak Heru ingkang blog menika maringi ilmu katha ingkang pelajaran basa jawi.mugi-mugi saget nguripaken basa jawi ing masayarakat. Materi kasusastraan jawi maringi manfaat ingkang katha mangke kangge bekal ngajar wonten SD. aminWassalamualaikum Wr. Wb.
Heru. Ing blog niki, kulo saged belajar tembang jawa lan nambah wawasan ingkang kasustraan jawa. Kulo ngertos tuladhane tembang jawa ing blog niki, namun saithik sing kulo mangertos sekalian artine. Menawi pak Heru ngajar ing kelas, pak Heru enggih maringi artinepun tembang-tembang niki ing basa jawa biasa, mboten basa jawa sastra. kulo mboten mangertos kalian tegesipun saking tembung-tembung basa jawa sastra jawa niku.. mbok menawi rencang-rencang ing kelas uga mboten mangertos sastra jawa . dadosipun pak, kados pundi caranipun supados kulo sekalian rencang ing kelas saged mangertos artinipun saking tembung-tembung ing tembang jawa lan mangertos pesen-pesen ingkang didawuhaken ing tembang niki?matur sembah
sakmanipun maos artikel bapak kula saget pikantuk ilmu-ilmu ingkang manfaat lan katha sanget kasusastran-kasusastran jawa ingkang kula ngerteni.mugi-mugi artikel-artikel niki saget bermanfaat kangge nglestariaken kasusastran-kasusastran jawa, lan kangge generasi-generasi penerus . .matur nuwun ingkang katha
nuwun sanget Pak Heru.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 09.41A 2010_101644023_ Maisaratul Kutsiyahkasusastran jawi tartamtu sanget utami dipun sinaoni ugi dipun lestarekaken ing tembe, awit kasusastran punika sampet endah, mumpuni ugi patut kangge pangeram-eram. kasustran jawi katingal prasojo ananging sanget mranani penggalih ugi ngandut wigatos ingkang agung ing salebetipun kanthi pratondho ingkang mligi ing saben-saben seratanipun. kanthi seratan punika bapak sanget nyengkuyung kito kangge nyinaoni kasusastran jawi.punapa malih kula pribadi ingkang saderengipun mboten natos sinau ing babagan kasusastran jawi. isi pilah-pilahnipun sampun pepak, gampil dipun mangertosi ugi dipun piranteni kaliyan tuladha-tuladha. matur nuwun bapak, mugi-mugi migunani saha mbarokahi
tenan. Katah info-info ingkang sarat ngelmu lan saget damel kula sinau. Materi ne ugi katah, lengkap lan nambahi pengetahuan ingkang kula dereng mangertosi sak durungipun, kayata asal katane, sejarahe, rena-renane tembang, lan sapinunggalane. Mugi-mugi saking materi kasustran jawa niki, saget damel pengetahuan
straan jawi sampun jangkep,dipunpepapaki tuladha.sasampunimpun maos,kasusastraan jawi menika saged nambah kawruh kawula. matur nuwun bapak.BalasHapusrida bening31 Maret 2013 11.23NIM : 091644350Nama : Siti KhoridahKelas : B / 2010Matur sembah nuwun pak...
ingkang dereng kulo ketahui saderengipun, pak.Subhanallah, ternyata "urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati." keterbatasan pengetahuan kulo seputar basa Jawa, ndadosaken kulo kesulitan mangerteni makna-maknaipun tembang-tembang jawa meniko. nyuwun bimbinganipun saha dunganipun panjenengan nggih pak, supados kulo saget magerteni makna-maknanipun tembang-tembang Jawa meniko.di antara macem macem kasusastran meniko, kulo paling tertarik dateng tembang anak-anak, geguritan, saha parikan pak.
Podo koyo sastra dadi Sastra jawi kuwi ing antarane semanten kataha kebudayaan sing ono ing Indonesia, sastra jowo katah maceme ono Sastra jawi modern lan ono Sastra jawi klasik.nanging awit nang zaman biyen ora Kabeh masyarakat jawi iso moco lan nulis dadi Sastra jawi klasik iki Luwih cenderung disebarluaskan nganggo coro lisan Sastra jawi sing berbentuk lisan Kuwi sakbenere njih puniko prosa sing bar kuwi diceritaknoPodo karo ing daerah daerah liyone Sastra jawi duweni nilai budaya dewe sing mengusung nilai nilai budoyo jawi Legenda lan dongeng sing asalipun soko Lemah jawi iki dikemas jero boso jawi nganggo unsur unsur budaya jawiPumpung Kuwi Sastra jawi modern podo karo sastra sing ameh Podo nganggo sastra kontemporer yoiku sastra sing mengusung crito crito modern bakal nanging jero penyajianne Panggah gunakake boso jawi lan Panggah ngelebokno nilai nilai budaya jawo. nganggo nek ngono kan antuk disimpulno wawasane Sastra jawi podo karo kesugihan sing Meneh Meneh nambah modal kanggo masyarakat Indonesia kanggo sugih lan tambah tresno karo bongso lan negorone awak ndewe Kuwi Sastra jawi ugi dadi salah siji daya tarik ing bidang pariwisoto sahinggo iso nggawe turis asing teko teng Indonesia khusus kanggo nyinaonin budaya jawi.Kaping akhir meres santen direwangi mbok ton, cekap semanten matursuwon.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 12.10Assalamualaikum...Katah kawruh enggal perkara kasusastran jawa lan perkembangane, kang kulo trima mantun maos materi dhateng bapak ing tulisan iki. Sakedhik kritik dhateng kula perkara tulisan utawa ketikane supaya luwih dibecikake tatanane. Kula nggadah setunggal pitakon, napa peranipun tembang macapat ing kesenian jawa?matur sembah nuwun bapak...Ayu Windar A.Kelas A / 2010101644269BalasHapusNovi's Blog31 Maret 2013 12.39NOVI NURDIAN - 101644207 - C 2010Layangipun pak heru kagungan paedah ingkang ageng sanget. Kaliyan salebete ilmu kayata kados menika luwih narik kangge dikangaosi.Basa ingkang diginakaken uga boten ewet dimangerteni.Ingkang kula remeni sanget inggih menika tembang-tembang jawi ingkang mbetahaken suwanten khusus kangge nembangna, saben tembangipun uga kagungan makna kangge panguripan kang sae sanget lan kathah ngandhut pitutur kangge tumuju dalan ingkang
suwun sanget pak, sampun maringi ilmu kasustran jawa niki, mugi - mugi kulo saget ngamalaken ilmu niki dataeng murid - murid kulo wonten SD. kaping pindone, geneya pak ngajaraken ilmu kasustan jawa niki dateng murid - murid supados
sembah nuwun wassalam.........BalasHapusNanda NezindaClub31 Maret 2013 14.04Nanda dwi Novita_101644037_D/2010Assalamuailaikum Wr. WBmatur nuwun kawulo haturaken dumateng Bapak.heru Subrata, amargi kawulo saged maos artikel ingkang Bapak paringaken dateng kawulo lan andadosaken ilmu ingkang bermanfaat lan saged dipunmangertosi.insyaallah, artikel-artikel meniko wonten faedahnipun kangge ngelestariaken kasusastraan jawi lan
MEY TANDARA RIZANIM : 101644229KELAS : B/2010Asalamuallaikum pak herusak sampunipun kula waos miturut kula blog niki katah manfaate, sampun lengkap,isi-isinipun nggih sampun sae,nanging wonten engkang badhe kula tangkletaken nggih punika :kados pundhi caranipun ngajaraken dateng lare SD ,kok kadosipun lare lare SD angel nangkepipun pelajaran bahasa jawi,?Matur suwun sanget PAK HERU,BalasHapusAnonim31 Maret 2013 16.22Artikel ingkang bab kasusastran jawa punika kagungan manfaat kangge sing maos.Kula trtarik dening bab urut-urutanipun tembang. senajan nggambarake kahanane manungsa ing khidupan aslinipun.Isinipun jur lengkap. Vivi NovitasariKelas A/2010101644054
kasusastraan jawa ingkang dereng kulo ngertos, saksampunipun maos artikel blog niki kulo ngertos. Ananging kulo nggeh bingung dospundi ngajaraken datheng lare SD? menawi blog niki ditambah kalian tembang-tembang jawi,nambah sumringah datheng ingkang maos blog niki. matur suwun pak...BalasHapusmasita layina hanum31 Maret 2013 17.12Subhanallah, pak...Artikel menika AMAZING sanget. Sampun ngalahaken Jamoe Ibu. Tenan, KOMPLIT SANGET, pak..Kulo sakniki awit semerap lan mangertos babakanipun Kasusatran Jawi. Wiwitane kulo mung mikir yen tembang jawi nggeh ngoten-ngoten mawon lan sami mawon kalianipun kasusatran indonesia. Nanging, Kasusastran Jawi menika katah maceme lan wonten cara panulisane.Alhamdulillah, artikel menika saget kulo damel bahan ajar benjing yen kulo dados guru ing SD.Akhiripun, kulo ngaturaken agunging pangaksami lan
suwun sanget kagem Pak Heru, sak sampunipun kula maos wonten blog niki kulo saget ngerti ilmu, sejarah ngantos macam lan conto-conto kasusastran jawa. mugi-mugi blog bapak niki saget maringi manfaat dateng sinten kemawon ingkang maos blog niki. Khususipun konco-konco PGSD sing taksih
sembah nuwun kagem Bapak HeruArtikel datheng inggil menika isinipun sampun jangkep lan sae. Katrangan lan tuladhane sampun bantu kulo mangerteni artikel punika.Katah manfaat saget kulo pundut datheng seseratan punika lan saget kulo kangge referensi kagem mucalaken bahasa jawa salajengipun wonten SD.... :)BalasHapussyaiful islam31 Maret 2013 18.18A-2010_SYAIFUL ISLAM AL G._101644096isinipun sanget bagus Pak, saget migunani kangge kulo nggeh sederek lintunipun. Matur nuwun sanget pak nggeh. Mugi-mugi ilmu niki saget miguna sak teruse sampek kulo lan sederek lintune sampun dadi guru.BalasHapusSri Purwati31 Maret 2013 18.25Sri Purwati_101644228_B 2010AssalamualaikumBlog yang pak heru
Maret 2013 18.42B2010_EKA KARUNIAWAN PUTRA_101644262Jange kulo niki ra mudeng belassss kale b.jowo nanging sakwise moco artikel niki kulo saget luwe paham. Sedoyo materi kasustraan jawa enten ten artikel niki. Mugi-mugi ilmu niki miguna kanggo kulo lan kanca kanca. Matur nuwun pak. BalasHapusAnonim31 Maret 2013 19.07A2010_MUHAMMAD SOFWAN HADI_101644268Matur suwon sanget bapak,.....Sesampunipun kulo maos blognipun panjenengan , kula sak menika nembe mangertosi,bilih macapat menika kathah sak lintune pucung,,dhandhanggula,lan litune.kulo mengerteni artikel menika pun saget dados bekal ilmu lan saget nulung sanget kangge mangerteni kasusastran jawa.BalasHapusNiea iNgin beLajar bLog31 Maret 2013 19.15C/2010 NUR AINIYAH-101644208ngapunten pak mboten damel boso jawi krama inggil pak sakmangke tinimbang salah nyerat lan ngucapaken,.heheblog nya pak heru sampun yahuuuuttt,. siipp pak,.kulo luwih paham kasusastraan jawi niki tinimbang buku coklat pak,.hehejangkep kalian tuladhane tembang-tembang lan liya-liyane,.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 19.29B2010_R. HIMAWAN SURYA N.Alhamdulillah wonten blog niki kulo saget ngertos segedik kasusastran jawa.Boso jowo wonten astonipun panjenengan.sisih kan BANGLADES!!
dateng tiang-tiang sedoyo.AminBalasHapusAnonim31 Maret 2013 19.56MAMLUUL HASANAH_101644003_B-2010alhamdulillah pak, sawontenipun blog niki..kulo saged sakedhik mangertos dumateng kasusastraan jawa.mugi-mugi blog niki saged ndatengaken manfaat kangge kulo lan rencang sedhoyo..
wonteni pun blog niki sae sanget amergi enteni pun blog niki kaulo saget sinau linuwih dateng boso jowo....blog niki isi nipun lengkap sanget...menawi kulo angsal usul kulo badhe nyuwun di paringgi pembelajaran geguritan lan sak maknane pun..termasuk coro moco ne pun...matur suwun pak sak dereng e.....nyuwon ngapunten menawi kulo enten kalepatan.......BalasHapusAnonim31 Maret 2013 20.10B-2010101644264RUDITA WISNU WARDANI matur suwun sanget bapak ndamel blog kangge sedoyo mahasiswa lan lintune mugi-mugi manfaat baget migunane
alhamdulillah..,maturnuwun menggah seratanipun Bapak ingkang ngamot babagan kasusastran jawi, kula sansaya mangertosi babagan tembang macapat, geguritan, paribasan lan sakpiturute. seserepan ingkang bapak serat menika kathah tuwin lengkap sanget sahingga kula lan para kanca mahasiswa pikantuk ilmu tuwin wawasan ingkang lebet. seserepan menika sanget migunani kagem kula ugi para guru minangka piranti mulang basa Jawa....,maturnuwun....,BalasHapusNovita Wahyu S.31 Maret 2013 20.22D-2010 _ NOVITA WAHYU S _ 101644243woooww..tulisan njenengan sae sanget. samantunipun kulo maos tulisan panjenengan kulo dados ngertos pak.insyaalah tapi, mboten janji. :DMaturnuwon sampun merintah mahasiswae damel maos lan ngoment tulisan njenengan pak. mugi mugi
pak,.:) BalasHapusAnonim31 Maret 2013 20.42Vivin dwi lestari_101644218_D-2010Sampun sanget lengkap pak, ananging kirang keterangan nipun girisa. Matur suwun sanget pak, materi niki saget dipun dadosaken referensi, amargi katah ingkang dereng ngertos perkawis kasustraan jawa. Menawi maos niki saget ingkang ngertos.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 21.15Lailatul Badriyah_ 101 644 217_ D 2010Subhanallah,, materinipun sanget migunani damel kula ugi murid kula mangke. Kula saget mangertos materi ingkang kathah, wiwit tembang macapat lan salintunipun. Salintanipun menika, materinipun ugi saget migunani
pengarang.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 21.27titik rohmatin_101644244_D2010sakderengipun kulo aturaken sedaya kalepatan mbok menawi komentar kulo, kagem kulo teori ingkang bapak atur aken wonten blog niki sampun lengkap, ananging kulo teng mriki bade maringi saran dos pundi, mbok menawi di tambah kalian caranipun pembelajaran sastra jawa kagem lare SD . mbok menawi ditambah aken ngaten, maringi kita sedoyo mahasiswa PGSD saget luwih ngartos dos pundi mbok menawi kita sekalian mandap wonten SD. sekalian model dolanan satra jawa kagem lare SD .cekap semanten saran kulo. ngaturaken agunging panuwun :) BalasHapusAnonim31 Maret 2013 21.31wildan ahmad fauzi_101644016_D2010sugeng dalu pak, sak sampunipun kulo maos blog bapak punika, kulo bade tanglet dos pundi caranipun mengevaluasi lare-lare SD wonten aspek berbicara kagem tembang macapat?cekap semanten
nuwun sanget pak. Sangking blog ingkang wau kulo meskipun sakedhik pun ngertos tentang kasustraan. Dateng bab-bab wau pun kathah penjelasanipun. Mugi-mugi blog niki saget maringi manfaat ingkang derek sedoyo lan rencang- rencang mahasiswa. Khususipun rencang-rencang PGSD yen tasih sinau bahasa jawi tentang kasustraan. Pun cekap sak derengepun sangking kulo pak, mbok wonten kalepatan nyuwun ngamputan ingkang kathah. Wassalamu
Assalamualaikum Bapak, sanget sae lan bermanfaat kangge kulo sampun maringi kasumerepan perkawes kasusastraan jawa ingkang dereng kulo pahami.saksampunipun maos artikel blog niki kulo sekedik ngertos. Tembangngipun gampil di pun pangertosi.Mugi-mugi materi niki saget manfaat khususipun kangge kulo bekal
setunggal menurut kawulo ingkang kirang, nggeh meniko caranipun nanamaken sastra jawa saingga menarik damel lare
Dwi A 101644085 D'2010alhamdulillah....matur sembah nuwun sanget dumateng pak Heru sampun nambahi pengetahuan kulo kalian konco2 lewat artikel e panjenengan ingkang pinuju kasempurnaan nikimugi2 artikel niki tansah saget di damel dasar kulo kalian konco2 ngajar bahasa jawi dumateng SD. Aminlan mugi2 tulisan niki saget bermanfaat dumateng sintenipun ingkang maos
Seratan menika sampun sae lan lengkap. Kathah ilmu ingkang saged dipendhet. Ingkang awale mboten ngertos sakniki saged ngertos.Jebul wonten salebeting kasusastran Jawi menika ngamot kathah pitutur-pitutur luhur ingkang dahat migunani tumrapipun tiyang agesangSeratan menika saged damel kita gampil kangge nyinauni kasusastran Jawi lan mugi-mugi kita tansah saged anglelurekakenMatur nuwun Pak HeruBalasHapusAnonim31 Maret 2013 21.52bagus prakosa bayu aji_D2010samantunipun maos blog bapak, kulo saget ngertos menawi tembang macapat pak, dos pundi caranipun kersane kulo saget nulis jawa ingkang leres lan afal , amargi jujur kemawon kulo mboten saget nulis jawa ingkang sae lan leres. BalasHapusNanin Wulandari31 Maret 2013 22.16Assalamualaikum Wr Wbmaturnuwun sanget artikele lengkap lan isinipun sae sanget. ananging jujur kulo tasik dereng saged paham bahasa jawi kuno ingkang bapak ginaaken. kulo nembe ngertos menawi kasusasteraan jawi niku katah sanget macem ipun. nyuwun ngapunten pak nggeh, menawi kulo kurang ngertos. matur nuwun sanget artikelipun. Wasslamu'alaikum Wr Wbnanin wulandari / 101644250/ D-2010BalasHapusFidya Kartika
ingkang “Kasusastran Jawa”. Kulo badhe ngomentaripun seratane bapak :) 1. MacapatSakliyane iku, kulo ugo iso weroh macapat sing dibagi dadi pirang bagian, yoiku sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng. Ing tiap contoh tembang macapat, ngandung arti lan makna sing luwih gampangno olehe mangerti isine tembang mau. nanging kulo uga dereng mangerti alasane macapat dibagi dadi sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng???2. GeguritanOra kalah karo Bahasa Indonesia, Basa Jawa ugo duwe puisi utawa uga bisa kasebut syair utawa luwih kasuwur kasebut geguritan. Ing bab geguritan iki, kulo isih mboten
Syair wolung gatra sapada (gita hastha gatra), Syair sangang gatra sapada (gita nawa gatra)Sak liyane iku tasih ana pirang-pirang macem jenise kasusastran Jawa sing istilahe mari kulo miring. Seratan iki saged ngewangi kulo anggeni nyinaoni opo sing during kulo ngerteni perihal kesusastran Jawa.Matur nuwun, Pak, sakwontene seratan iki saged ngewangi kulo anggone ngenal kasusastran Jawa lan nambah
dhateng inggil menika sae sanget. sampun jangkep lan saged dados punjering pasinaon mahasiswa sedaya calon guru, mugi - mugi ilmu ingkang
isine sae sanget. Artikel menika nggeh saget nambahi pengetahuan dateng kula kalian rencang-rencang sing maca artikel niki.Mugi-mugi ilmu niki saget dados manfaat kangge kula
BalasHapusRiyanti(moy)1 April 2013 12.00RIYANTI MAYASARI(B/2010/101644073)subhanallah bapak.......informasinipun saking Bapak langkung blog puniko perkawis Kesusastraan Jawi kanthi gamblang. Saking blog puniko kawula supados luwih mangertos perkawis punapa kemawon bab Kesusastraan Jawi.babagan tembang macapat, geguritan, paribasan lan sakpiturute.seserepan ingkang bapak serat menika kathah tuwin lengkap sanget BalasHapusAnonim1 April 2013 12.02C-2010 ERNI YUNITA ( 101644252)Maturnuwon pak heru, kula sampun maos artikel dhateng inggil menika isine sae sanget mugi-mugi pengetahuan kulo lewat artikel e panjenengan ingkang pinuju kasempurnaan, artikel niki tansah saget di damel dasar kulo ngajar bahasa jawi dumateng SD. Aminlan mugi2 tulisan niki saget bermanfaat dumateng sintenipun ingkang maos terutama damel mahasiswa PGSD.BalasHapusAnonim1 April 2013 12.28LINDAFURWIDIYANTI - 101644251 - C2010Matursuwon pak heru, artikel nipun sae sanget,
wonten ing blog panjenengan menika sampun sae sanget. saking mriki kulo ngertos materi-,ateri bahasa jawa ingkang sak derengipun kulo dereng paham. saking materi punika pun sampun ringkes, dados kangge dipun terapaken ing sabendinanipun. tapi ing tembang-tembang tansah rumit, amargi mboten enten seng mbedakkaken antaranipun tembang
Chilmiyah _ 111 644 062 _ C/ 2010Sugeng tresno Pak Heru S.Matur suwun sanget atas blog kang sampun dipaparaken, sae baget , singkat padat lan insaAllah jelas .Sak mantune kula maos blog jenengan bab Kasusastraan jawi, kathah sanget pengetahuan ingkang kula tampi, Jenis jenis, sejarah lan keindahanipun , diantarani:1. Tembung Macapat kang den bahas masalah tembang tradisional , maca papat-papat , Urut-urutané kaya lelakoning manungsa saka mulai bayi ab ang nganti tumekaning pati. Mekaten niku tembang macapat dipun bagi 3 , sekar alit , tengah lan ageng.2. Tembang Dolanan yaiku : tembang kang biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané.3. Geguritan ( puisi jawa kang modern ) lan liyo sepadane iku ,Samunu iku kabehe
ingkang sampun dumugi kalian bapak dosen ( Pak Heru S ) sageto bermanfaat bagi awak dewe khususipun lan bagi anak lan murid –murid ingkang dipun ajar .Perlu kito ketahui bahwa pengembangan bahasa daerah kangge murid SD iku sanget
cara PAKEM ( aktif , efektif lan menyenangkan ) dengan dimasuki crita-crita lucu, tembung dolanan , nyanyi nopo mawon agar murid tanpa bosen kagem bahasa daerah , apalagi sak niki wonten wacana keranten bahasa jawi mangke di hapus ,.Kita sebagai guru yok nopo carane bahasa jawi tetep langgeng dating lare-lare , karena saged tho mupuk prilaku budaya ingkang kuat . niku sedaya merupakan tantangan kangge kulo sedoyo
calon guru supados saged nerangaken dengan jelas , mudah ditampi kalian lare lare.Samonten mawon , nopo ingkang kula sampeaken mengenai kesusastraan jawi , wonten salah kata , kulo ngagung sepunten ingkang kathah . Mugi- mugio nopo ingkang kita waos saged menjadi bekal ingkang bermanfaat Wasssalamualaikum Wr.
ing jaman sakniki butuh sanget ilmu tentang kasustraanjawa. kulo matur sembah nuwun banget ing mbahbrata sampun maringi kulo ilmu tentang kasustraan jawa.kulo badhe tangglet kale mbahbrata kenopo murid-murid
suwun sanget, kawulo nembe nyinau tembang macapat. Kanti andaping manah, kasuwun paring prikso dumateng blog kawulo. SuwunBalasHapusla
nuwun Pak Heru.BalasHapusDesi Ernawati14 September 2015 19.45Desi Ernawati 12010644038 A 2012Matur nuwun. ngelmu panjenengan migunani sanget kagem kula.BalasHapushannita rahmawati14 September 2015 19.51Hannita Nur Rahmawati_12010644006_A-2012Isinipun blog sae lan jangkep, saged dados pasinaon.Kasusastran Jawa punika kedah dipunpelajari ugi dipunlestantunaken.Matur nuwun Pak Heru sampun nglestantunaken kasusastran jawa.
migunani kanggo kula lan kanca-kanca liyane. Matur nuwun Pak HeruBalasHapusUnknown14 September 2015 21.07Komentar ini telah dihapus oleh pengarang.BalasHapusdesy dwi riana14 September 2015 21.14Matur nuwun sampun nyaosaken blog babagan kasusastran jawa ingkang nggina sanget. Kulo nyuwun izin ngopi babagan menika damel waosan
sanget ingkang dereng kula mangertosi. Kados dene jamane tembang-tembang, kula mangertosi punika inggih sangking wacan kasusastran jawa. Ananging kula taksih mboten sumerep caranipun maca tembang-tembang punika, amargi kula takseh dereng mirengaken tetembangan punika ingkang nyoto, menawi ingkang pak heru saget nambahi file MP3 ingkang saget nyoto saget di pirengaken dumateng tiang katah ingkang sampung ngaos isinipun blog pak Heru, dene saget nambahi ilmu ingkang sak lengkapipun, matur suwunBalasHapusNita Alif14 September 2015 22.24Nita Alif Nur Indah Sari_12010644036_A-2012Assalamualaikum Wr.Wb Pak Heru, Sae sanget isinipun waosan dateng blog panjenengan pak, mugi-mugi ilmunipun saget manfaat kagem kulo lan tiyang engkang maos blog panjenengan. Matur nuwun Pak
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PUSTAKA BLOG (1)
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwodirto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
Kita sedaya menika kedah sami pados guru ingkang sampurna. Mekaten piwucal saking sekar Macapat Dandanggula menika, ingkang dipun pendet saking kasusastran ungkul, Serat Wulang Reh. MP3 Dandang Gula menika saged dipun
Kanjeng Pangeran Wa Arya Sontodipura kawedalan dening “Mbangun Tuwuh” .
siByson “ Byuh….mas, motor kok ora ono getarane blas. Nang pancikkan sikil wae rasane koyok ngidek lemah…ora kroso keder.” (Byuh…mas, motor koq
Download Karya Kanjeng Pangeran Karyonagoro | FORUM BUDAYA JAWA
Goyang Temon Holic feat Angklung Malioboro - Wes Rak Kuat Mbok (
Galbitang ya iku jinis tang (sup) ing masakan Korea kang digawé saka sup godhogan balung iga sapi.[1][2] Sup iki uga dikenal minangka galbitguk lan cara memasake rada padha karo masakan jangguk (sup
ya iku balung iga sapi (galbi) kang dikethok cilik-cilik kira-kira 5 nganti 6 cm banjur digodhog bareng kuah lan diwenehisaus kecap.[1] Sawise daging empuk lan ngasilake kaldu, banjur ditambahi bawang kang wis diajurake.[1] Jaman biyèn masakan galbitang kanggo suguhan tamu, nanging saiki disajekake ing restoran-restoran minangka gantine masakan mie.[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Galbi-tang (beef short rib soup), kbs. Diundhuh tanggal 5 Juni 2010.
KoréaSupKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo ,
Nan 34 raw manga, Saiki Kusuo no
riraya iki dirayakaké ing wulan Mei pas wektu padhang wulan purnama utawa purnama sidhi. Waisak iku dirayakaké kanggo pèngetan 3 prastawa, ya iku:
Wiyosé Pangéran Siddharta ing Taman Lumbini taun 623 SM
Kanggo pèngetan wektu Pangeran Siddharta kasil anggenipun nggayuh Pepadhangan Agung lan kasil dadi Buddha ing Buddha-Gaya wektu yuswané 35 taun, iku pas ing taun 588 SM
Uga kanggo pèngetan Buddha Gautama mangkat ing Kusinara wektu yuswané 80 taun utawa ing taun 543 SM
Manurut ceritane, tiga prawasta iku dumadi wonten ing sasi pada, namung beda tahun.
Pèngetan Waisak[besut | besut sumber]
Ing Indonésia[besut | besut sumber]
Pèngetan Dina Waisak ing Indonésia manut kaputusan WFB. Sacara tradhisional dipusatna sacara nasional ing komplèk Candhi Barabudhur, Magelang, Jawa Tengah.
Rangkéan pèngetan Waisak nasional sacara pokok ya iku:[1]
Njupuk banyu berkat saka sumber banyu (umbul) Jumprit ing Kabupatèn Temanggung lan penyalaan obor migunakaké sumber api abadi Mrapen, Kabupatèn Grobogan.
Ritual "Pindapata", ya iku ritual pemberian bahan panganan marang para biksu déning masyarakat (umat) kanggo ngélingaké yèn uripé para biksu ngabdi mung kanggo mpuja bakti tanpa golèk pangan.
Semadi ing dhetik-dhetik puncak rembulan purnama. Penentuan rembulan purnama iki miturut perhitungan èlmu falak, saéngga puncak purnama bisa kedadéyan ig wayah rina.
Saliyané telu upacara pokok iku dianakaké uga pradaksina, pawai, sarta acara kesenian.
Nanging biasane umat Buddha ingkang boten plampah teng Borobudur, mereka sami-sami ngrayakaken waisak wonten ing wihara piyambak-piyambak. Kadang-kadang mriko wonten bhikkhu utawa samanera ingkang ngisi.
Sawetara umat Buddha ngrayake waisak ing candi Borobudur, sawetara ing candi Sewu, sawetara ing candi Jiwa Batujaya, lan wonten ing vihara piyambak-piyambak.
Ing desa koyoto Kenteng, daerah lereng merbabu merapi, biasane saksampunanipun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.52, 20 Februari 2017.
Pekalongan (15) Pemalang (14) Purbalingga (14) Purwokerto (17) Purworejo (15) Salatiga (14) Semarang (66) Surakarta (29) Tegal (14) Ungaran (14) Wonogiri Wonogoro (14) View all >>
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Rakitan Ukara/Parikan - Wikimedia Incubator
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Rakitan UkaraWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Rakitan Ukara > Parikan
Parikan kuwi sesindhènan utawa tetembungan mung rong ukara nganggo purwakanthi swara utawa wangsalan. Ana uga parikan kang dumadi saka patang ukara.
Tuladha Parikan patang ukara[edit]
(An.Hamin Ms. kapacak ing Parikesit No.80. Juli 1974).
kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikiran manungsa iku tansah mobah mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe buri bisa malih dadi kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane uripmu.
hidupmu.5. Karepe wong nyatur alane liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing dijak nyatur wong kemplu, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid wong kang ngumbang rereged ing awake sarana migunakake banyu
sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasuguhan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge enggon awakmu dadi ora aji.
Kahanan ndonya iki ora langgeng, tansah mobah mosik. Yen sira nemahi ketunggon bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa “Sapa Sira Sapa Ingsun” (SSSI) kang tansah ngendelake panguwasane tumindak deksura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang sirna. Pangkat bisa oncat ing saben wayah.Kedaaan
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan begja lan kabungahan iku tansah eling, gedhene asung syukur marang kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kajaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilahirake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun, tetulung marang sapadha-padha ning titah,
diwolak-walik. Nanging surasane jebul kaya bumi klawan langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis
Dene sing kapindho, pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan.
paseduluran nganti tumekaning jejodhowan iku yen siji lan sijine bisa emong kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen anaa padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi
Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal kasinungan rasa pangrasa kang njalari tekane rasa trenyuh lan welas lahir batine. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin, luwih bisa ngrasakake penandange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang
Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadhi, kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik nanging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan rasa marem kang gedhe dhewe.Ucapan
nanging tansah ajeg elik-elik marang bebener yen lagi nandhang pletiking pakarti lan cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg tumindak laku ngiwa. Mula poma dipoma, tansah bisoa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sak paripolahmu tumuju menyang karahayuning urip.
memelihara.20. Sok sopoa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe wae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep ngrundel lan grenengan, merga ora ketekan sedyane iku, cetha bakal kaoncatan kekuwatan ing batin lan tenagane, tangeh
hi...hi... .Oliver menika lare pundi. Alamatipun menapa taksih celak Depot ingkang sadean kepiting sanding Stasiun Sidoarjo?
Tok ne wae, neruske kraton mojopait ning tanpo negoro kuwi hak asasi. Sing penting sing dadi rojo tenan kuwi sing dipilih neng pemilu. Sekarng yg merasa trah mojopait
struk biso. Jaman iki ojo datarik mundur kudu maju. Demokrasi
rumongso jowo ra sah nesu. Wakile wong Bali. apik to jajal gagasen……….
Balas	Anonymous says:	28/06/2010 pukul 3:59 am
Gawe trah Muhammad wae ndul…baru iso diterimo…Muhammad SAW..wae
sipate rikala kerja: Squidward kereb ora apik yèn kerja, dene SpongeBob kerja apik banget lan kerep éntuk panghargyan "Karyawan Teladan Bulan Ini".[1] Menu kang ditawakake ing restoran iki ya iku Krabby Patty, kang arep padha karo Burger yeng didelok.[1] Akèh wong kang padha seneng panganan iki.[1] Plankton, sing mungsuhe Mr. Krab kerep nyoba nyolong resep rahasia Krabby Patty senajan ora tahu ana asile.[1]
Konsepsi[besut | besut sumber]
dhèwèké mikir mawa aksara "K" jeneng bakal dadi luwih lucu.[2]
Krusty Krab misuwur amerga ngadol Krabby Patty.[2] Krabby Patty ditemokake déning Raja Krabs leluhure eugene H. Krabs.[2] Diandarake ing episode Dunces and Dragons, resep wis dirahasiakake suwene 800 tahun.[2] Krabby Patty saka pasir ditemokake déning SpongeGar, leluhure SpongeBob atusan tahun lepungkur kang dicaritakake ing episode Ugh yèn SpongeGar mangan Krabby Patty kang dibakar.[2]
Krusty Kraba tahu arep bangkrut amerga kelangan pelanggan amerga pas iku SpongeBob mbuka dodolan Pretty Patties.[2] Krusty Krab uga kerep éntuk masalah saka mungsuh Mr. Krabs , Plankton.[2]
Saiki, Krusty Krab nggunakake piranti-piranti panggawe panganan. piranti-piranti kasebut ya iku:
Uga diandharake ing kana biyèn ana koki lawas, Jim kang kerja ing Krusty Krab tahun 1980-an. sawijining dina, Jim lan Squidward omong-omongan.[2] Jim, njaluk diundakake upahe déning Mr. Krabs yèn ora Jim bakal lunga.[2] Krungu kaya ngono Mr. Krabs mung guyu lan pungkasane Jim lunga.[2]
Menu[besut | besut sumber]
Menu kang ditawakake ing Krusty krab iki béda-béda saben episode.[3] Menu iku isine panganan, tanbahane lan ombenan.[3] Krabby Patty mesthi ana ing saben menu kang diketokake.[3] Menu kang ana ya iku:
episode liya, ana panganan lan ombenan kang disebutake, nanging ora diketokake ing
Krabs ngewenehake Krusty Krab marang SpongeBob, dene Mr. Krabs dadi panduwé panggonan dodol Pretty Patties.[3]
Karyawan[besut | besut sumber]
Aktif[besut | besut sumber]
Krusty Krab duwé karyawan loro sing aktif lan metu terus ing carita, ya iku SpongeBob SquarePants mawa tukang masalan Squidward Tentacles mawa jaga kasir.[3]
Squidward ya iku karyawn kang paling suwe kerja.[3] Dhèwèké arep mesthi dadi panjaga kasir, nanging uga tahu dadi tukang ngeterake pesenan lan tukang koki yèn ora ana SpongeBob.[3]
SpongeBob arep merthi dadi tukang masak.[3]
dadi tukang ngeterake pesenan ing episode Big Pink Loser.[5] Dhèwèké dadi karyawan mung kanggo dipecat ing episode Arrgh!.[5] Dhèwèké kerja karo memba ing episode That's No Lady nganti dhèwèké konangan.[5] Ing Bannet in Bikini Bottom, dhèwèké dadi panjaga Krusty Krab rahasia.[5] Dhèwèké uga kerja ing Krusty Krab ing episode Karate Choppers.[5]
Stanley - Dhèwèké ngancurake saperangan barang ing Krusty Krab lan foto bareng wong kang tuku ing episode Stanley S. SquarePants.[5]
Raja Neptunus - Dhèwèké dadi tukang masak sawise kalah ing lomba masak ing episodeNeptune's Spatula[5]
Gary - Dhèwèké dadi tukang ngeterake pesenan ing episode Banned in Bikini Bottom lan kanggo ngusir plankton saka Krusty Krab ing Shelback Shenanigans.[5]
Jim - Dhèwèké kerja sadurunge seri diwiwiti.[5]
Plankton - Dhèwèké mimpin kantor Krusty krab ing Algae Always Greener dadi pangganti/wakil Mr. Krabs.[5] Ana ing pungkasane episode, plakton mbalik meneh ing Chum Bucket sawise ngamuk.[5]
Hash Slinging Slasher - Dhèwèké mantan tukang masak Krusty Krab. Pisanan metu ing krusty Kras alesane kanggo ketemu SpongeBob, Squidward lan Mr. Krabs.[5]
^ a b c d e f g (id)annerahiadotcom (
Bahasa MelayuNederlandsSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.00, 21 Januari 2017.
Sacara biokimia, baktèri iki bisa diuji kanthi migunakaké uji oksidase lan arginin hidrosilase kang bakal nuduhahe asil negatif. P. syringae minangka mikroorganisme kang ana ing saben kubik udara (40 mikroorganisme/ kubik) lan duwéni 58-60% GC (guanin-sitosin).[1] P. syringae bisa ditemokake ing tanduran, lemah, lan udhara, nanging umume duwéni habitat ing dhuwu godhong mula kalebu bakteri filosfer lan minangka patogen ing spesies tanduran tertemtu.[1]
Nukleasi es[besut | besut sumber]
Kaistimewaan utama saka P. syringae ya iku keprigelane mbentuk inti es (nukleasi es) kang bisa menstimulasi pembentukan es ing suhu -2 °C tekan -4 °C.[2] ing kahanan normal, banyu murni bakal mbentuk cair ing suhu 0 sampai -4 °C, nanging kristal es bisa kabentuk ing suhu ngisor mau kanthi anane es.[2] Ing P. syringae, protein inti es disandikake déning gen inaZ kang diekspresikan sacara terus-terus (konstitutif) lan gen wis kasil diisolasi lan dikloning kanggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pseudomonas_syringae&oldid=997781"	Kategori: BaktèriPatogen tanamanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
TürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 3 Maret 2016.
magelang, chat purel, gunung butak purwodadi grobogan, Nomer hp kimcil jogja, psk online purwodadi grobogan,
Sing diarani suplemen yaiku tambahan vitamin lan mineral, tumrape wong sing
Rama Tri niku remen sanget yen wonten sing tilik. Wong dikandani 'Mau ana sing rene nakokke kowe ning kowe turu nglinteg' mawon pun remen sanget" (Welaaaa,
Déklarasi Djuanda ingkang dipuncetusakén ing tanggal 13 Desember 1957 déning Perdana Menteri Indonésia ing wanci punika, Djuanda Kartawidjaja, inggih punika deklarasi ingkang ngéndikan daténg donya ménawi laut Indonésia ingih punika kalébét laut sawétawis, ing antawisipun lan ing
pulau-pulau ing tlatah Nusantara dipunpisahaken déning laut ing sawétawis lan sabén pulau namung nggadahi laut ing sawetawis tebih ngantos 3 mil saking garis pasisir. Punika kapal asing nate kaliyan bebas melayari laut ingkang misahaken pulau-pulau kasebut. Deklarasi Djuanda nyatakaken menawi Indonésia nganut prinsip-prinsip nagara kepulauan (Archipelagic State) ingkang wonten ing wanci punika saged pikantuk pertentangan ageng saking pinten-pinten nagara, pramila laut-laut antarpulau punika tlatah Républik Indonésia lan boten tlatah bebas. Deklarasi Djuanda saklajengipun dipunresmiaken dados UU No.4/PRP/1960 babagan Perairan Indonésia. Punika luas wewengkon Républik Indonésia berganda 2,5 kali lipat saking 2.027.087 km² dados 5.193.250 km² kaliyan pengecualian Irian Jaya ing tlatah Indonésia ananging wekdal punindereng nderek secara internasional. Adedasar pitungan 196 garis wates lurus (straight baselines) saking titik pulau ingkang jawi ( sanesipun
UNCLOS 1982). Saklajengipun delarasi punika dipunpertegas malih kaliyan UU Nomor 17 Taun 1985 tenbabagan tang pengesahan UNCLOS 1982 menawi Indonésia inggih punika nagara kepulauan. Ing taun 1999, Presiden Abdurrahman Wahid nggayutaken tanggal 13 Desember minangka
saking Deklarasi Juanda ingkang dipunserat ing salebeting 13 Desember 1957, ngendikan :
Menawi Indonésia ngendika minangka nagara kepulauan ingkang nggadahi corak piyambak
menawi ing rumiyen kala kepulauan nusantara punika sampun merupakan setunggal kesatuan
Ketentuan ordonansi 1939 babagan Ordonansi, saged mecah belah keutuhan wewengkon Indonésia saking deklarasi kasebut ngandunt ing salah satungaling ancas :
Kangge mewujudaken wujud wewengkon Kesatuan Républik Indonésia ingkang jangkep lan bulat
Kangge nemtuaken wates-wates wewengkon NKRI, ingkang jumbuh kaliyan azas nagara Kepulauan
Kangge ngatur lalu lintas damai pelayaran ingkang langkung njamin keamanan lan keselamatan NKRI
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Pamaréntah mengenai Perairan Nagara Républik Indonésia Pengumuman Pamaréntah mengenai Perairan Nagara Républik Indonésia
Déklarasi_Djuanda&oldid=1104750"	Kategori: Sejarah IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 23 Oktober 2016.
memakai bahasa krama. contoh: Ngaturaken sugeng tanggap warsa, mugi tansah pinaringan rahayu, lan barokah saking
Kohl's: Nampa — 1.9 miles
Ono sing seneng Yamaha, Yo ono sing ra seneng
Ono sing seneng Suzuki, ono sing ra seneng
Ono sing seneng Kawasaki, Ono sing ra seneng
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BULU KUDHUK MERINDING SERI
Salumahing bumi, sakurebing langit, punika boten wonten barang ingkang pantes dipun aya-aya dipun padosi, utawi dipun ceri-ceri dipun tampik. Dene yen tiyang inggih ngaya-aya pados punapa-punapa, utawi nyeri-nyeri nampik punapa-punapa. Nanging barangipun punika boten pantes, boten patut.
Jalaran punapa-punapa ingkang dipun aya-aya dipun padosi, utawi dipun ceri-ceri dipun tampik, boten murugaken beja, boten murugaken bungah sajege utawi boten murugaken cilaka, boten murugaken susah sajege. Nanging nalika tiyang punika karep punapa-punapa, mesthi gadhah panginten, gadhah pamanggih: “Nek karepku ki kalakon, mesthi beja, bungah sajege; nek karepku ki ora kalakon, mesthi cilaka, susah sajege.” Pamanggih kados makaten wau tetela klintu.
La tiyang sampun pinten-pinten ewu karep, ingkang kalampahan, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bungah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih. La tiyang sampun pinten-pinten ewu karep, ingkang boten kalampahan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung susah sakedhap, mangke inggih lajeng bungah malih. Dados pamanggih, yen karep kalampahan, kok beja; yen boten kalampahan, kok cilaka, punika tetela klintu. Nanging saben karep pamanggihipun mesthi kados makaten.
Contonipun, nalika tiyang gadhah karep punapa-punapa. Upami tiyang badhe gadhah damel mantu, mangka boten gadhah yatra, lajeng pados sambutan, punika gadhah raos: “Nek lehku golek utangan ki ora entuk, mesthi cilaka, wirang sajege.” La upami lajeng boten angsal sambutan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung wirang sakedhap, lajeng boten saged ngulemi si anu, si anu, boten saged wayangan, boten saged janggrungan punapa punika, mangke inggih lajeng bungah malih. Malah sareng lebar damel, lega manahipun, gadhah raos: “Wah tujune dhek anu kae, lehku golek utangan ora entuk, la upama entuka, saiki rak krabyakan golek jing dianggo nyaur. Lo, yen karep boten kalampahan, kok cilaka, punika rak terang yen boten.
Kados makaten yen karep kalampahan, kok beja, inggih terang yen boten. Contonipun, nalika tiyang gadhah karep punapa-punapa. Upami tiyang kepengin gadhah bojo, yen saking sangeting kepengin gadhah raos: “Nek si anu kae dadi bojoku, aku mesthi beja.” Malah anggenipun ngantha bejanipun: “Lehku nggandheng we telung taun, ora pisah-pisah”. La upami kalampahan, dados bojonipun, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih. Malah tur kadhang let sapeken kemawon sampun paben.
Dados, yen karep kalampahan, murugaken beja, yen karep boten kalampahan, murugaken cilaka, punika rak terang yen boten. La tiyang bungah lan susah punika boten saged ajeg. Lelampahaning tiyang awit alit dumugi sepuh, dereng nate bungah jangkep tigang dinten tanpa susah, kados makaten susah jangkep tigang dinten tanpa bungah, inggih dereng nate, tur boten badhe kalampahan, boten saged kalampahan.
La tiyang ingkang murugaken bingah punika karep kalampahan, karep kalampahan punika bingah, inggih punika raosing manah sakeca, lega, marem, ayem, gembira, bingar. Mangka, karep punika yen kalampahan, mesthi lajeng mulur, lajeng menek, tegesipun, ingkang dipun karepaken, lajeng mindhak, inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangke yen mulur punika kalampahan, inggih lajeng mulur malih.
Uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken mesthi boten saged kalampahan, tegesipun ingkang dipun karepaken, jing ora-ora. La inggih lajeng boten kalampahan, la susah. Mila bingah punika boten saged ajeg.
Contonipun yen karep kalampahan punika mesthi mulur. Upami kaleres badhe dinten riyadi, kapengin tumbas sinjang enggal, gadhah raos: “Nek aku ki bisa tuku jarit anyar, mesthi beja, mesthi bungah sajege, besuk riyadi banjur bisa dledar-dleder neng ngendi-endi.” Mangke yen kalampahan, saged tumbas sinjang enggal, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur, gadhah raos: “La iya, iki jarite wis anyar jare, ikete ya kudu jing anyar.”
La inggih lajeng kapengin tumbas udheng enggal, mangka yatranipun cumpen, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangke yen kalampahan, saged tumbas sinjang-udheng enggal, inggih mulur malih: “La iya, iki jarit-ikete wis anyar jare, klambine ya kudu jing anyar.” Mangke yen kalampahan, sandhangan sapangadeg enggal, inggih lajeng mulur malih: “La, selope ya kudu jing anyar, jame ya kudu jing anyar, tunggangane ya kudu jing anyar, omahe ya kudu jing anyar.”
Mangke yen kalampahan, punapa-punapa sarwa enggal, inggih meksa mulur malih: “Iki apa-apane wis anyar jare, bojone ya kudu jing anyar, teneh sangli, apa-apane wis anyar jare, apa bojone lawas.” Mangke yen kalampahan, gadhah bojo enggal, inggih lajeng mulur malih: “Anake ya kudu jing anyar, apa anak-anak ming saka bojo lawas wae.” Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg.
Mangka lairing karep punika wonten nggen pados semat, drajat, kramat. Pados semat punika pados sugih, pados eca, pados sekeca. Pados drajat punika pados luhur, pados mulya, pados moncer, pados utama. Pados kramat punika pados kuwasa, pados dipun gega, pados dipun eringi, pados dipun pepundhi. Wonten nggen pados semat, drajat, kramat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg.
Contonipun pados semat, upami tiyang kepengin gadhah pamedal ajeg, gadhah raos: “Nek aku ki duwe pametu sepuluh rupiah sesasi wae, ya mesthi beja. Nek saiki mono ya cilokak-cilekek wae, la wong pametune ki ora ajeg, kadhang ming telung rupiah, kadhang ming telung kethip, kadhang malah tuna.” Yen kalampahan gadhah pamedal sadasa rupiah, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur gadhah raos; “Wis, keterangane ora beja, nek ming duwe pametu sepuluh rupiah wae malah comprang-campreng, dianggo anu kurang, dianggo anu kurang, kajaba nek wis duwe pametu selawe rupiah, wong ki mesthi beja.” Mangke yen kalampahan, gadhah pamedal selangkung rupiah, inggih mulur malih: “Wis, keterangane ora beja wong ki, nek ming duwe pametu selawe rupiah we, malah banjur duwe utang, malah diandel ngebon, dadi banjur mrana ngebon, mrene ngebon, kajaba nek wis duwe pametu satus rupiah, wong ki mesthi beja.”
Mangke yen kalampahan, gadhah pamedal satus rupiah, inggih mulur kapeng kalih atus, tigang atus. Ngantos gadhah pamedal pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, inggih taksih kirang. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan lan susah, mila bingah punika boten saged ajeg.
Kados makaten wonten nggen pados drajat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun pados drajat, upami tiyang dados asisten wedana, inggih mesthi mulur, kapengin dados wedana. Mangke yen kalampahan dados wedana, inggih mesthi mulur, kapengin dados bupati.
Sanajan sampun dados ratu, inggih mesthi mulur kapengin dados ratuning ratu, inggih punika ratu ingkang ngerehaken para ratu. Yen gadhah tangga ratu menggrak-menggrik, damel pelpulisi mawon boten saged, lajeng dipun penthelang-penthelengi, dipun damel-damelaken mriyem. Upami kalampahan, dados ratuning ratu, inggih meksa mulur malih, malah gadhah raos: “Wis, keterangane ora beja, wong ki nek ming dadi ratuning ratu we, la wong ngereh wong ki rewele ora jamak. Kajaba nek wis dadi ratuning jim, wong ki bisa beja.”
Mangke yen kalampahan dados ratuning jim, inggih mesthi mulur malih, kapengin dados ratuning kutu-kutu walang antaga, inggih punika ratuning orong-orong, coro, tekek punapa punika. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Kados makaten wonten nggen pados kramat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg.
Contonipun pados kramat, upami tiyang medal kramatipun, saged nyebul tiyang lempoh, saged mlajar “jranthal”, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur, gadhah raos: “Wis, keterangane ora beja, nek ming nyebal-nyebul, nyebal-nyebul wong lempoh we, kajaba nek wis bisa nguripake wong mati, wong ki mesthi beja, banjur sapa-sapa nggugu, sapa-sapa ering, sapa-sapa memundhi.”
La inggih lajeng bentayangan pados saged nggesangaken tiyang pejah, mangka sekolahipun boten wonten. Tur upami kalampahan nggesangaken tiyang pejah, mangke angsal kalih mawon, rak malah dheg-dhegan, gadhah raos: “We la, iki mengko angger wong mati tak uripake, wong mati tak uripake, mengko rak bathang ngendi-ngendi ditekakake mrene kabeh, dikon nguripake, mengko rak maIah latar ki kebak bathang asu, bathang celeng barang, dikon nguripake. Kajaba nek wis bisa ngrogoh sukma, wong ki mesthi beja, banjur bisa nganglang jagat, weruh ngendi-ngendi, weruh nagara Landa, weruh nagara Cina barang, awake ora lunga-lunga, ora sayah, tur ora kelangan sangu.”
La inggih lajeng bentayangan kapengin saged ngrogoh sukma, mangka sekolahanipun inggih boten wonten. Tur upami kalampahan saged ngrogoh sukma, lajeng sukma punika dipun rogoh-rogoh ungkag-ungkeg, ungkag-ungkeg, lajeng saged karogoh “brol”. Inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, gadhah raos: “Wis, keterangane nek sukma ki tak rogah-rogoh, banjur lecek, ora bisa bali, malah kapiran, kajaba nek wis bisa ngilang, wong ki mesthi beja, banjur bisa nggaruki dhuwit neng pasar-pasar, angger ana wong ngetung dhuwit digaruk, wong ngetung dhuwit digaruk, ora susah nyambut gawe, sugih dhuwit, sakarepe dadi.”
Mangke yen kalampahan saged ngical, inggih mulur malih, kapengin saged mabur, saged ambles bumi punapa punika. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Dados sampun tetela lairing karep wonten nggen pados semat, drajat, kramat punika, yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten ajeg. Kados makaten susah, punika inggih boten saged ajeg.
La tiyang ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan, karep boten kalampahan punika susah, inggih punika raosing manah boten sakeca, gela, cuwa, kagol, muring, wirang, sakit, risi. Mangka karep punika yen boten kalampahan, mesthi lajeng mungkret, lajeng mlorot, tegesipun ingkang dipun karepaken lajeng suda, inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg. Mangke yen mungkret punika boten kalampahan, inggih lajeng mungkret malih. Ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, tegesipun ingkang dipun karepaken apa anane, sa anane, la inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg.
Contonipun yen karep boten kalampahan punika mesthi mungkret. Upami tiyang luwe, kapengin neda, inggih mesthi milih lawuh ingkang eca-ecanan, mawi ulam, mawi tigan, punapa punika. Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret, nedha sekul sarem mawon inggih sampun bingah.
Mangke yen pados sekul sarem mawon boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih. Namung mbedhol-mbedhol tela dipun kropok kemawon inggih sampun bingah. Mangke yen namung mbedhol-mbedhol tela dipun kropok kemawon boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih, namung dipun glontor toya mawon ilatipun inggih sampun anyep.
Kados makaten ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan. La inggih lajeng kalampahan, la bingah. Mila susah punika boten saged ajeg.
Contonipun ingkang langkung terang malih, yen karep boten kalampahan punika mesthi mungkret. Upami tiyang kapengin gadhah bojo. Yen tiyang jaler kapengin gadhah bojo punika mesthi milih jing ayu, jing prawan, jing sugih, jing priyayi, jing wasis, jing bekti laki, jing prakati, jing gemati, inggih sakathahing jing, jing, jing punapa punika.
Mangke yen boten kalampahan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung susah sakedhap, mangke inggih lajeng bingah malih, jalaran mesthi lajeng mungkret, gadhah raos: “Ya, sanajan ora jing anu, jing anu, jing anu kae, ning nek ayu.” Mangke yen pados ayu boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: “Ya sanajan ora ayu kae, ning nek prawan.” Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: “Ya sanajan randha kae, ning nek durung anak-anak.”
Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: “Ya sanajan anake wis rendhel kae, ning nek wutuh.” Mangke yen boten kalampahan, inggih mungkret malih: “Ya sanajan cacat-cacat kae, ning nek uwong.” La yen namung pados bojo pathok tiyang mawon, rak inggih mesthi kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah.
Mila tiyang ingkang cacat-cacat punika, jaler estri inggih sami gadhah bojo, jalaran kapethuk sami ungkret-ungkretan. Kados makaten ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg. Dados sampun tetela yen bingah lan susah punika boten saged ajeg.
Jalaran ingkang murugaken bingah punika karep kalampahan. Mangka karep punika yen kalampahan, bingah, mesthi lajeng mulur. Uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah.
Ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan. Mangka karep punika yen boten kalampahan, susah, mesthi lajeng mungkret. Ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah.
Mangke, yen mungkret kalampahan, bingah, lajeng mulur. Yen mulur, boten kalampahan, susah, lajeng mungkret. Mungkret, kalampahan, bingah, lajeng mulur malih. Mulur, boten kalampahan, susah, lajeng mungkret malih.
Dados, karep punika wategipun, gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret. Inggih punika ingkang murugaken dhateng raosing gesang, awit alit dumugi sepuh, mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.
Satu Tanggapan to “Kawruh Beja Sawetah ..:Bageyan 1:..”
aqouabid Says:	Maret 12, 2015 at 08:18 mboten wonten aksoro jawine nggeh??
ampal jenenge embug.2. Anak angrang jenenge kroto.3. Anak asu jenenge kirik.4. Anak babi jenenge gembluk.5. Anak bandeng
Anak bebek jenenge meri.10. Anak bethik jenenge menter.11. Anak blanak jenenge sendha.12. Anak brati jenenge tongki.13.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kabupaten Sumedang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kabupaten_Sumedang&oldid=842532"	Kategori: Kabupaten ing Jawa Kulon	Menu navigasi
'Lha riyin, sedina saged nelaske mie rong dus. Saniki, kalih-dasa mawon, empun boro-boro !"+ 'Lha penyebab-e ?'.- 'Kula riyin saged gampil pados duit. Bak-Mie kathah sing tumbas. Dereng wedange. Mergi riyin sebelah niku kathah tiyang main. Kathah tiyang ngrumus nomer !. Sakniki, main kertu dilarang, nomer dilarang. Padahal, niku dhuwite dewek-dewek. Pripun jaaaalll...! Wong gedhe, pikirane malah ora main.........! Ora ngrasak-na dadi wong cilik.'.
Januari 2009 at 07:24 Glagah Ireng said: Sedulur aku kelangan lacak 107 piye iki jan lagi dedel tenan. Nuwun
Balas	On 12 Januari 2009 at 08:00 Glagah Ireng said: sampun sampun kepanggih matur nuwun
Balas	On 12 Januari 2009 at 08:16 rontek mangkunegaran said: ampun DJ……
Karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Mangka karep punika langgeng. Langgeng punika tegesipun biyen wis ana, saiki ana, besuk ya ana wae.
Nalika wonten wetenganing biyung, sampun wonten karep lair, sanajan boten rumaos, kados dene bayi nangis gadhah karep nusu. Nalika taksih dados rah inggih sampun wonten karep thukul, nukulaken saranduning badan, sirah, gembung, tangan, suku punapa punika. Nalika dereng wonten wetengan, taksih wonten bapa biyung, nalika bapa biyung anthuk-anthukan sami remen, inggih punika kareping manusa ingkang badhe lair.
Kados makaten sampun boten wonten wiwitanipun, lan nalika bumi langit dereng wonten, karep sampun wonten. Kados makaten ugi wekasanipun inggih boten wonten, lan benjing yen manusa punika pejah, lan raga punika risak, bosok, karep inggih taksih wonten, lan benjing yen bumi langit punika sampun boten wonten, karep inggih taksih wonten. Dados karep punika tanpa wiwitan lan tanpa wekasan.
Mila, karep punika langgeng, jalaran karep punika barang asai. Barang asal, boten wonten asalipun ingkang dipun damel, nanging maIah dados asal, punika mesthi langgeng. Karep punika asaling gesang, bebakaling gesang, ingkang murugaken gesang, mila karep punika langgeng.
Kados dene asaling sadaya barang dumadi punika inggih langgeng. Barang dumadi punika rokok, rek, cangkir, piring, griya, jagat, lintang, rembulan, srengenge lan sapanunggilanipun. Upami asaling rokok punika inggih langgeng, boten saged ewah, boten suda lan boten wewah.
Mangke yen rokok punika dipun besem, inggih namung dados awu lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan sapunikanipun dados awu. Mangke yen awu punika dipun geceg, inggih namung dados gecegan awu lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan samangkenipun dados gecegan awu. Mangke sanajan gecegan awu punika dipun bucala dhateng njawining jagat, inggih namung wonten njawining jagat lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan samangkenipun wonten njawen jagat.
Kados makaten karep dipun gecega mawi kesusahan, mawi kewirangan, kados punapa mawon inggih boten saged ewah lan wateg-wategipun inggih boten saged ewah, jalaran barang langgeng punika wateg-wategipun inggih mesthi langgeng. Karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, lan raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Mangka tiyang punika raosipun inggih gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.
Dados karep punika tiyang. Mila tiyang punika langgeng gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng luwar saking naraka getun sumelang.
Getun punika ajrih dhateng lelampahan ingkang sampun kalampahan. Sumelang punika ajrih dhateng lelampahan ingkang dereng kalampahan. Getun lan sumelang punika ingkang murugaken dhateng tiyang ngenes, prihatin, la cilaka.
Getun punika raosipun “mbok biyen-biyen ngenea, aku wis beja kaya ngana lan ora cilaka kaya ngene.” Getun punika ajrih dhateng lelampahan ingkang sampun kalampahan, ajrih anggenipun murugaken dhawah cilaka, susah sajege. Kalairaning getun punika ajrih anggenipun dhawah mlarat, papa, sekeng.
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: “Sanajan biyen-biyen kapriye-kapriye, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna getun kados makaten wau. Getun punika ngambra-ambra, ajrih dhateng ingkang aneh-aneh, ajrih kuwalat, ajrih duraka, raosipun: “Aku biyen ajaa kuwalat karo kae, duraka nggonku ngene, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene.” Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: “Sanajan biyen-biyen kuwalat utawa ora kuwalat, duraka utawa ora duraka, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna getun kados makaten wau.
Getun punika saya ngambra-ambra ajrih dhateng ingkang saya aneh, saya aneh, ajrih anggenipun gesang kesasar, raosipun: “Aku biyen ajaa dadi anake si bapak karo simbok kuwi, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene.” Yen mangertos, bilih tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten, “Sanajan biyen-biyen dadi anake bapak simbok kuwi utawa ora dadi anake bapak simbok kuwi, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna getun kados makaten wau.
Getun, ajrih anggenipun gesang kesasar, princen-princenipun ngantos ajrih dene kesasar gadhah bojo si anu lan gadhah anak si anu, raosipun. “Aku biyen ajaa kesasar duwe bojo si konok onggrok kuwi, duwe anak si konok onggrok kuwi, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene.” Yen mangertos, bilih tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: “Sanajan biyen-biyen duwe bojo si konok onggrok utawa ora duwe bojo si konok onggrok, duwe anak si konok onggrok utawa ora duwe anak si konok onggrok, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna getun kados makaten wau. Kados makaten ugi sumelang.
Sumelang punika raosipun: “Gek mbesuk-mbesuk kapriye, nek aku ora beja kaya kana, nek lestari cilaka kaya kene. Sumelang punika ajrih dhateng lelampahan ingkang dereng kalampahan, ajrih yen dhawah cilaka, susah sajege. Kalairaning sumelang punika ajrih, yen dhawah mlarat, papa, sekeng.
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, yen kaleres sumelang kados makaten: “Sanajan mbesuk-mbesuk kapriye-kapriye, sanajan bumi tangkep karo langit, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna sumelang kados makatan wau. Sumelang punika ngambra-ambra ajrih dhateng ingkang aneh-aneh, ajrih kuwalat ajrih duraka. Lo rak ajrih ingkang aneh-aneh, la tiyang kuwalat utawi duraka punika punapa mawon boten mangertos, kok ajrih.
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: “Ayah, gene kok ana, wong kok nganggo kuwalat-kuwelet
kuwalat ki endhase neng ngisor lan sikile neng ndhuwur. Ya wis, malah kaya apa rasane, dene jing genah we, wis dirasakake pirang-pirang puluh taun, endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor, ya ora kapenak. Apa nek padu karo tanggane kae kapenak? Apa nek padu karo bojone kapenak? Galo kae, endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor,” lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.
Sumelang punika saya ngambra-ambra, ajrih dhateng ingkang saya aneh, saya aneh, ajrih yen pejah kesasar. Lo, rak ajrih ingkang saya aneh, saya aneh, wonten tiyang pejah kok mawi kesasar punapa. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: “Ayah, gene kok ana, wong mati kok nganggo kesasar-kesasar nyang endi? Lan nek nganggo kesasar, ya kesasar nyang urip, lan ya wis dilakoni urip kethap-kethip kaya kene iki. La nek ana wong mati kesasar, teneh ya ana wong urip kesasar, gene dhek arep urip, ya ora nganggo takon-takon, lan ora nganggo sesangu lan ya banjur urip ‘bedhengus’ lan kabeneran irunge tiba ing ndhuwur cangkem, lan kupinge tiba ngiringan lan endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor, lan ya metu dalan sing bener lan ora kesasar metu saka ing ngendi-endi,” lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.
Sumelang, ajrih yen pejah kesasar, princen-princenipun ngantos ajrih yen pejah kesasar nitis dados celeng. Lo, rak saya aneh, saya aneh, ingkang boten-boten, wonten tiyang pejah kok mawi kesasar nitis dados celeng punapa. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: “Ayah, gene kok ana wong mati kok nganggo nitis dadi celeng barang. Ya wis, malahane kaya apa rasane, gene jing genah we, wis dirasakake dadi wong pirang-pirang puluh taun, ya ora kapenak. Apa nek golek utangan lan ora oleh kae kapenak? Apa nek ditagih utang lan ora bisa nyaur kae kapenak? Galo kae dadi wong. Malahane kaya apa rasane nek dadi celeng. Mengko rak ya ming enggrag-enggrog ndhedhes tela. Tur jing genah we ora wedi dipocot pagaweyane. Nanging nek neng nggrumbul we rada wedi.” Lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.
Getun lan sumelang punika gadhah panginten, gadhah pamanggih, yen saged bungah sajege utawi susah sajege. Tiyang lajeng ngaya-aya pados bungah sajege utawi nyeri-nyeri nampik susah sajege. Inggih punika ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng gugon tuhon, la cilaka.
Gugon tuhon punika nyambet-nyambetaken sebab lan kedadosan ingkang boten sambet. Contonipun upami tiyang bakulan sebel boten pepajengan, lajeng dipun sambet-sambetaken: “Iki sababe rak aku dhek malem Jumuwah ora kutug kae katara sebel ora pepayon ki.” Lo, la tiyang kutug kok dipun sambetaken kaliyan sebel boten pepajengan, rak terang yen boten sambet, nanging yen gugon tuhon inggih dipun sambet-sambetaken kados makaten.
Contonipun ingkang langkung terang malih. Upami lare nembe dolan lan lajeng sakit lan mecicil-mecicil lan
kok dipun sambetaken kaliyan ingkang mbaureksa prapatan, rak terang yen boten sambet.
La tiyang dhateng ingkang mbaureksa prapatan mawon dereng sumerep. Ingkang mbaureksa punika punapa, inggih boten sumerep, suku kalih punapa suku sakawan, nigan punapa nusoni, inggih boten sumerep, kok dipun wastani saged njegal. Nanging yen gugon-tuhon, tiyang inggih nyambet-nyambetaken kados makaten.
Contonipun gugon tuhon ingkang radi mratah. Nalika redi Merapi njeblug, lajeng dipun sambet-sambetaken: “Iki rak Kanjeng Ratu Kidul duka, arep mantu lan golek bekakak ora oleh-oleh, katara gunung Merapi dijeblugake, blag, blug, blag, blug, ki”. Lo la tiyang redi Merapi njeblug, kok dipun sambetaken kaliyan Kanjeng Ratu Kidul, rak terang yen boten sambet.
La tiyang dhateng Kanjeng Ratu Kidul mawon dereng sumerep. Kanjeng Ratu Kidul punika punapa, inggih boten sumerep. Malah kenthang-kimpulipun mawon boten ngertos, lan kanjeng ratu kidul punapa godhog utawi goreng, inggih boten ngertos, kok dipun wastani yen saged duka, nanging yen gugon tuhon, tiyang inggih nyambet-nyambetaken kados makaten.
Wateging gugon tuhon punika murugaken dhateng tiyang lajeng nglampahi ingkang aneh-aneh lan nyirik ingkang aneh-aneh. Kadosta nglampahi dalu-dalu kungkum sajam, tur kawan dasa dalu. Lo, rak nglampahi ingkang aneh-aneh.
Nalika badhe nglampahi, tiyang gadhah pamanggih: “Nek aku angger bengi kungkum nganti sajam, nganggo muni-muni ngene, ndremimil ngene, tur patang puluh bengi, aku bakal katrima, bungah sajege.” Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun tiyang dalu-dalu kungkum. Angsal-angsalipun asrep, nggebibir.
Tuwas bojonipun asrep lan kethap-kethip boten saged-saged tilem, jalaran ngentosi lan dipun sengiti mara sepuhipun. Sinten-sintena, yen gadhah mantu damelipun kungkam-kungkum, kungkam-kungkum, rak mesthi gregetan sanget. La tiyang anggenipun pados mantu punika supados ngopeni anakipun, kok anakipun dipun tilar kungkam-kungkum, kungkam-kungkum.
Nyirik ingkang aneh-aneh kadosta nyirik nedha, nyirik tilem. Lo, rak nyirik ingkang aneh-aneh, ingkang boten-boten. La tiyang luwe punika ecanipun yen nedha, lan tiyang ngantuk punika sakecanipun yen tilem, kok dipun sirik.
Tur tiyang lajeng nggresah, ungelipun boten nate sakeca, la tiyang ingkang sakeca-sakeca dipun sirik. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun nyirik nedha lan nyirik tilem. Angsal-angsalipun luwe lan ngantuk.
Tur punika yen pandaka. Mangke nyirik saweg angsal sapeken mawon, yen kalimpe, lajeng mak gleler. Tur lajeng tutuh-tutuhan: “La wong wis diwanti-wanti kaya kana, lagi nglakoni lan digolekake katrima, la kok njur gelem. La dadi batal kabeh lan saiki arep miwiti maneh wis wegah.
Nyirik ingkang aneh-aneh punika ngantos keplantrang-plantrang nyirik bojonipun piyambak. Lo, rak keplantrang-plantrang nyirik kok bojonipun piyambak. La punapa ingkang nyirik lan ingkang dipun sirik punika sakeca?
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun nyirik bojonipun piyambak. Angsal-angsalipun betah melek. Kados makaten wateging gugon-tuhon anggenipun nglampahi ingkang aneh-aneh lan nyirik ingkang aneh-aneh, jalaran gadhah pamanggih, saged bungah sajege utawi saged susah sajege.
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tegesipun “apa-apa ya wani”. Dados tiyang sugih, tatag; lan dados tiyang mlarat, tatag; dados ratu, tatag; lan dados kuli, tatag; dados wali, lan dados bajingan, tatag; jalaran ngertos, yen sadaya-sadaya punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng mangertos, yen sadaya lelampahan punika boten wonten ingkang nguwatosi, nanging inggih boten wonten ingkang menginaken.
Pokokipun ingkang nguwatosi punika susah, mangka tiyang mesthi kuwawi. Sampun dipun lampahi ping pinten-pinten ewu susah, tiyang inggih kuwawi yektos. Sanget-sangeting susah punika wirang sanget, sakit sanget.
Mangka yen namung wirang sanget, sakit sanget mawon, tiyang mesthi kuwawi. Dene yen sambatipun, inggih boten kuwawi. Upami kawirangan, tiyang punika sambatipun: “Nek kawirangan san ji ki, jan ora kuwat tenan aku, lan nek kawirangan jing wis-wis kae, wis ora tak rasakake, ning nek san ji ki, jan nggares tenan.” Yen luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tiyang lajeng saged meleh-melehaken dhateng awakipun piyambak ingkang damelipun goroh, kados makaten: “Endi kawirangan jing kowe ora kuwat, la kuwi, lagi dilakoni, ya kawirangan banget tenan, ya nyrengingis tenan, ya nganti ora wani metu saka ngomah tenan, endi kawirangan jing kowe ora kuwat?”
Kados makaten yen sakit, tiyang punika sambatipun: “Nek lara kenek san ji ki, jan ora kuwat tenan aku lan nek lara seje-sejene kae, wis ora tak
swarga tatag, tiyang lajeng saged meleh-melehaken dhateng awakipun piyambak ingkang damelipun gerah, kados makaten: “Endi lara jing kowe ora kuwat, la kuwi lagi dilakoni, ya lara banget tenan, ya bengok-bengek tenan, endi lara jing kowe ora kuwat? Mangka banget-bangete lara ki ming mati, mangka nek ming mati we ya mesthi kuwat, lan dilakoni wong pirang-pirang ewu padha mati, lan ya mati tenan, lan nek aku mati, ya mati kaya jing padha mati kae.”
Lajeng thukul raos sugih, jalaran sadaya lelampahan punika dipun lampahi tiyang mesthi kuwawi lan mesthi cekap. Yen kawirangan, angger sampun nyrengingis inggih sampun cekap lan sampun dipun lampahi kaping pinten-pinten ewu nyrengingis, inggih nyrengingis yektos, lan inggih cekap yektos lan inggih mesthi lajeng thukul raos sugih. Yen namung ngedalaken crengingis, kaping sawidak sadinten mawon, tiyang inggih taksih sugih lan yen sakit, angger sampun bengok-bengok, inggih sampun cekap, lan yen pejah, angger sampun kendel mawon, inggih sampun cekap. Pokokipun ingkang menginaken punika bingah. Mangka bingah punika mesthi kalampahan. Wonten pundi mawon, benjing punapa mawon, kados pundi mawon, inggih mesthi kalampahan bingah.
Upami kasusahan, griyanipun kobong telas-telasan. Mangke namung wonten kathokipun boten katut kobong mawon: “Wah tujune kathokku ora katut kobong,” inggih sampun bingah. Upami kasusahan, sukunipun keplithes motor “klethes” lan lajeng tugel lan mangke yen emut: “Wah tujune endhasku ora katut keplithes, inggih sampun bingah.”
Yen sirahipun keplithes “klethes” lan lajeng pejah: “Wah tujune bojoku ora katut keplithes.” Yen mangertos, yen sadaya lelampahan punika boten wonten ingkang nguwatosi, nanging inggih boten wonten ingkang menginaken, tiyang lajeng padhang paningalipun, tiyang lajeng luwar saking barang salumahing bumi lan sakurebing langit. Jalaran tiyang mangertos, yen barang salumahing bumi lan sakurebing langit punika boten saged munasika dhateng tiyang, tegesipun boten saged murugaken beja lan boten saged murugaken cilaka, boten saged murugaken bungah lan boten saged murugaken susah.
La tiyang ingkang murugaken bungah punika karep kalampahan, lan dede barangipun ingkang dipun karepaken ingkang murugaken bungah. La tiyang ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan lan dede barangipun ingkang dipun karepaken ingkang murugaken susah.
Contonipun yen barang-barang punika boten murugaken bungah lan boten murugaken susah. Upami jawah punika murugaken bungah. Teneh saben jawah tiyang mesthi bungah, mangka yektosipun boten. Tiyang mbarang kethoprak, yen jawah, mesthi susah. Upami jawah punika murugaken susah. Teneh saben jawah, tiyang mesthi susah, mangka yektosipun boten. Tiyang tani, yen kaleres mangsa tanem, yen jawah mesthi bungah.
Contonipun ingkang langkung terang malih yen barang-barang punika boten murugaken bungah lan boten murugaken susah. Upami gadhah bojo lan gadhah anak punika murugaken bungah. Teneh saben tiyang gadhah bojo lan gadhah anak punika ajeg bungah, mangka yektosipun boten. Yen kaleres paben kaliyan bojonipun lan rewel anakipun, tiyang mesthi susah. Upami gadhah bojo lan gadhah anak punika murugaken susah. Teneh saben tiyang gadhah bojo lan gadhah anak punika ajegan susah, mangka yektosipun boten. Yen kaleres pasihan kaliyan bojonipun lan ngudang anakipun, tiyang mesthi bungah.
La, dados barang-barang kok murugaken bungah, kok murugaken susah, punika rak terang yen boten. Mila salumahing bumi sakurebing langit punika boten wonten barang ingkang pantes dipun aya-aya dipun padosi utawi dipun ceri-ceri dipun tampik.
spec. nac. geom., dipl.ing. - Mr Izet Horman, dipl.ing. - Mr Šefko Šikalo, dipl.ing. - Mr Avdo Voloder, dipl.ing. - Mr Nikola Vukas, dipl.ing. - Mr Berko
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi SMPN temayang ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan saenggo kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng
punika. Sasampunipun Muji Syukur dateng Allah SWT, soho nyuwunaken tambahan Rohmat Keselametan dateng Rosululloh SAW.Kula siswa kelas 9 ingkang mewakili kanca-kanca kelas 9 ngaturaken matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakanca dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika, matur suwun sanget kulo piambak kalian wakilipun sedoyo rencang aturaken kagem bapak ibu guru.Tigang warsa mboten keraos mpun dipun lampahi temtu kula kalian sedoyo rencang nggegadahi imutan sae lan awon mugi lantaran sedanten emutan puniko wau kula soho sedoyo rencang bakal nuwuhi raos kangen sanget dateng smp temayang ngriki. Mboten ketilar kulo selaku
kulo lan rancang sami.Kula sakanca inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakanca saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakanca. Ugi nyuwun dongo supados kula sakanca saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bongso lan negara. Sejatosipun kula sakanca kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika.Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 kususepun kagem kulo piyambak supados sinau ingkang sregep. Kedah emut marang ajaran islam perkawis manfaataken wekdal, wekdal puniko gentos ning mboten keraos mulo ampun ngantos leno deneng ngisi wektu, ibadah kalian sinau salah sawijinipun kwajiban kulo kalian adek adek sedoyo, utawin diartosaken usaha kalian doa, tujuane setunggalkemawon inggih puniko supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip slamet ndonyo akhirat amin.Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakanca kagungan sisip sembering. Ingkang klenthu, kula nyuwun agunge panga
Yoo.. ora kuat mancal becak'e..
Ora isok nggowo penumpang sing omah'e adoh...
Lha mung iki wae siji-sijine sing isok digawe golek duit...
Nguber andhe-andekan angkot sing ngedukno penumpang..
Tembang Dolanan Syair | FORUM BUDAYA JAWA
Tembang dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun panggihaken. Wonten ngandap punika wonten sak perangan tembang dolanan ingkang saged dipun tambahaken. Mugi saged ndadosaken seserepan
uuuunine.. mung..nreyuhake ba-
Like this:Like Loading...	2 Responses
suradi, on January 12, 2012 at 9:01 pm said:	sura
sembah sinuwun dhumateng ingkang nggadahi web punika, kulo nyuwun izin, badeh nyuwun menapa ingkang wonten web menika, supados kangge anggenipun gulowenthah kula.
monggo dimas mugi saged migunani tumrap kita sedaya.
lan kelas VII lan kelas VIII ingkang kula tresnani.
Ingkang sepisan sumangga kita ngunjukaken atur puji lan syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, amargi sampun maringi rahmat dhateng kita sedaya sehengga iung wedal menika kita tasih saged kempal manunggal ing enjing menika lan saged dherek mangayubagya ing acara perpisahan.
Ingkang sepindhah kula jumeneng ing ngriki nyalirani siswa kelas IX nyuwun ngapura ingkah 3 tahun menika sampun kathah kalepatan mugi-mugi dipun apura. Kelas IX ugi matur nuwun kalian Bapak Ibu guru ingkang sampun mucal kanthi ikhlas, mugi-mugi kelas IX pemangih sekolah ingkang diidam-idam lan mugi-mugi pikantuk biji ingkang se, mugi-mugi bapak ibu guru lan adhik
lan kelas VIII saged njagi asma ingkang sae lan mugi-mugi kelas VII lan kelas VIII pikantuk biji ingkang sae.
GEGUYONAN :Panas-panas bubar sembahyang Jum'at.
Bagong ora balik nang omah malah Ngalor ...
Mlakune mbesosol karo nyincing sarunge sing kedodoran...
Maklum...Bagong sing awake lemu gundek...Ngawe kupluk ireng ...yen didhelok teko kadhohan koyok kendil mlaku dewe ...Nggawe sarung sing rodhok kegedhen ...Persis koyok Prabu Bonokeling... rembyak-rembyak saingan karo ondel-ondel...Parak'e Ngalor...Berarti arah pinuju omahe si-Petruk ...Omah gedhe koyok loci ngadek ijen ora onok bature ...cedhak pinggire jurangan.Sak wise tekok ngarep omahe si-PetrukBagong mulai kalem mlakune ...Bagong :"Kang....!!Kang Petruk....!!Kowe opo nang omah Kang...?!"(Cangkeme mulai bengak-bengok ora weruh wayah)Tulkiyem :"Kowe Gong...!!Onok opo ...??Kakangmu ora onok nang omah...!!"(Cucuk'e bojone si-Petruk tangi turu
mau..., jarene apene mampir nang omahe Kang Gareng...Njupuk radione sing didandakno nang Kang Gareng...!!"Bagong :"Oalaah...Tiwas aku keplayon-playon mrene...!!"(Bagong rodhok ngrundel atine...Karo kokor-kokor janggute)Tulkiyem :"Lha... kowe onok perlune opo lho Gong..??"Bagong :"Iku Yuk...Iku Yuk..., wis ora sido wae..."(
kok Yuk...!!"(Jawab Bagong setengah kaget)Tulkiyem :"Alaah...!! Koyok gak tau ngerti biasane wae...!!Kowe lek
wong cacakmu ucul metu omah sak durunge sembahyang Jum'atan mau..."Bagong :"Wah... isok kesoren aku iki engkok...!!
"Bagong :"Wah... wah....!!Berarti kudhu gas pol ora nggawe rem... perjalananku iki engkok..!!Opo yoo ora kudhu ngisi BBM cangkem iki...?!Tulkiyem :"Lha kae...!!Cacakmu Petruk wis teko...!!"(Bojone Petruk nduding arah Ngalor)Suwara sepeda motore si-Petruk sing nggereng ..Moro-moro mandhek mak jegleg ngarepe si-Bagong.Petruk :"Kowe Gong ...?!(
Onok perlu opo ...?!"(Ganti nyoplok kocomoto irenge ...)Bagong :"Aku apene golek cat nang Suroboyo Kang...Nyileh sepeda pancalmu yoo Kang...?!"Petruk :"Sepeda iku ...!!Isik tas wae mari tak cat Gong ...!!"Bagong :"Walaah... sediluk wae kok Kang ...!!Gawe tuku cat thok ...!!"Petruk :"Dhuduk pekoro suwi opo sediluk'e Gong ...!!Sepeda iku wis dituku uwong jare ...Mangkane wingi tak cat abang ...!!Sopo ngerti sore iki engkok dijupuk uwong'e...!!"Bagong :"Lha... yaa opo lho Kang Petruk ...?!Mosok aku apene tuku cat kudhu numpak sikil...?!Lek ngono aku nyilih sepeda motormu wae...?!"(Bagong mulai nglamak ...)Petruk :"Ora isok...!!Lha wong mari iki aku karo
wonge apene njupuk ...Nyileh sepeda motor jarene digawe buwuh ...Sing bener sing endhi iki Kang...??"(Bagong mulai emosi ...)Petruk :"Lek kowe ora percoyo takon'no mbakyumu kae ..?!"(Petruk golek dukungan bojone ...)Bagong :"Lek sampeyan wis ora percoyo bondo dunyomu tak silih ...Yoo ora opo-opo Kang ...?!Mosok sepeda pancal disileh dhulur gawe tuku cat wae ora oleh...?!Sampeyan lek wis ora ngakoni
Petruk ...!!Wong digawe tuku cat wae kok ...!!Mosok sampeyan tego Bagong mlaku nang Suroboyo ..??"(Tulkiyem, bojone Petruk sing meneng wae sak tekanne Petruk ...mulai melok pethok-pethok)Petruk :
uripmu... Kadhol kabeh barang sing koen duweni...Termasuk sepeda motormu iko ...!!"(Petruk ngelingno Bagong riwayate biyen...)Bagong :"Biyen yoo wis biyen Kang ...!!Sak iki aku lhak yoo wis sadar ...Aku wis tobat...Mulai bangkit ...Ngerintis tekok ngisor maneh ...!!"(Bagong ngonceki atine)Petruk :"Temen tach tobatmu iku ...Pas angin-anginan wae ...?!"(Petruk isik ora percoyo karo si Bagong...)
kang dawa ana kurang luwih 20 wiji ing njero polong peté kang dawa.[2] Wiji peté wernané ijo nalika isih nom lan ana selaput rada kandel kang mbungkus wiji peté.[2] Selaput iki wernané coklat padhang.[2] Woh peté bakal garing yèn wis mateng lan wijiné padha ucul.[2]
Wiji peté ambuné khas lan rada mirip jéngkol utawa jering.[3] Peté bisa dipangan nalika isih seger lan bisa uga dicampur ing masakan.[3] Kayata sambel goréng ati kang katon tambah sedhep yèn ditambah peté.[3] Saliyané iku peté uga bisa kanggo campuran sego goréng, biyasané diarani sego goréng peté. Ana uga kang diarani sambel peté, ya iku peté kang diosèng karo sambel.[3] Yèn wis tuwa kulit peté malih dadi ireng.[4]
Wiji peté biasané didol ombyokan karo polongé.[5] Ananging, peté uga ana kang dibungkus kanthi modhèrn ya iku nganggo plastik utawa stirofoam kang dibungkus plastik kang kedhap udhara.[5]
Nadyan ambuné kurang énak nanging peté nduwéni khasiat kanggo kaséhatan.[5] Peté bisa nguwataké pinggang. Peté uga kena kanggo obat lara boyok utawa bangkékan.[5] Kanggo wong kang nduwéni lara ing bangkékan bisa mangan peté saben dina kanggo tamba.[5] Kanggo wong kang durung kena lara bangkékan lan kepéngin nyegah lara bangkékan uga kena mangan peté kanthi dimasak utawa diolah dadi panganan kaya iwak teri yèn dimasak pedhes.[5] Masakan iki diarani balado teri Peté.[5]
Peté kang biyasané mung kanggo lalapan utawa kanggo ngancani sambel uga bisa diolah dadi tablèt multivitamin lan suplemen multiguna.[6] Peté ngandhut antioksidan kang bisa diolah lan dadi investasi ing tablét multivitamin kang bahan dhasaré saka peté.[6] Tablét multivitamin kang bahané saka peté iki bisa diombé sapa waé kalebu wong kang ora seneng ambuné peté, awit tablét iki ora mambu kaya peté nalika durung diolah.[6]
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal,
kenapa sembodro terlihat lebih berisi ya kakangmas?
Reply	Patih Pragota says:	April 13, 2017 at 10:50 pm	Aeesh.. Wakne Gondel ojo ngurusi wong wedok sing wes duwe bojo.
Pikirno kae Aswatama sing durung payu-payu. Mesakke, nganti kecut.
Resi Durna says:	April 14, 2017 at 4:02 pm	Dasar aswata bocah pengung…
Dikenalkan sama prawan semengit kok malah plewah-pleweh thok…lha mbok
(1985-12-18) 18 Dhésèmber 1985 (umur 31)
Dewi Persik nduwéni jeneng asli ya iku Dewi Murya Agung (lair ing Jember, Jawa Timur, 18 Dhésèmber 1985; umur 31 taun). Dewi Persik ya iku salah sawijiné penyanyi dangdut Indonésia. Anak pasangan H. Moch Aidil (bapak) lan Hj. Sri Muna (ibu) iki ngaku yèn dhwéké nduwéni katurunan Tionghoa saka mbah putriné.
Dewi dikenal amarga tembang Bintang Pentas. Jeneng Persik iku diwénéhaké saka manajeré kang jenenge Pak Yogi.[1] Tujuwané supaya kariré sangsaya apik lan bersinar kaya woh persik ing Cina.[1] Saliyané iku woh persik uga dianggep woh kang nggawa rejeki lan kauntungan.[1]Sinetron kang tau dibintangi Dewi Persik ya iku Mimpi Manis lan Legenda eps. Nyi Ronggeng.[1] Ananging karir Dewi Persik ora mulus terus.[1] Dewi Persik uga dikenal amarga goyang khasé ya iku kang diarani goyang gergaji.[1] Ananging goyang iki wiwit éntuk kritikan kang élék lan rada porno nalika manggung.[1] Saliyané iku, nalika manggung, dhèwèké kerep nganggo sandhangan kang minim lan ketat.[1] Puncaké ya iku nalika Dewi Persik bubar ngisi salah sawijiné acara ulang taun TPI kang dianakaké ing Istora Senayan tanggal 23 Januari 2008.[1] Dhadhane Dewi ujug-ujug digrayangi karo wong lanang. Nalika iki Dewi Persik nganggo tank top werna putih kanthi strip ireng.[1] Sadurungé ndemék dhadhané Dewi Persik, wong lanang iki uga nyolong gambar payudarane Dewi Persik nganggo kamerahandphoné nalika pedangdut seksi iki lagi sibuk diwawancarai.[1] Kadadéyan iki ora kang sepisanan kalakon, nalika taun 2005, amarga goyang kang seksi ing salah sawijiné acara ing SCTV, payudarané Dewi Persik metu lan katon diingeti wong kang nonton.[1] Kadadéyan iku kalakon nganti pirang-pirang detik.[1]
Taun 2008 uga dadi taun "pencekalan" tumprap Dewi. Pamarintah dhaéérah kang sepisanan ncekal Dewi Persik supaya ora tampil ing dhaérahé ya iku Pamarintah Kutha Tangerang. Pencekalan iki tujuwané supaya ngindari kerawanan sosial lan kaitan karo Peraturan Daerah (Perda) No. 8 Taun 2005 ngenani pelarangan pelacuran ing dhaérah iku.[2] Sawise Tangerang, Walikota Bandung uga nerangake yèn ncekal Dewi Persik lan uga artis-artis kang goyangane ngundang syahwat.[3] Sawisé iku banjur pamaréntah dhaérah-dhaérah liyané kang ncekal Dewi Persik kayata Walikota Depok,[4] Saliyané iku MUI Sumatera
^ (id)Probolinggo pun Ogah 'Digergaji' Dewi Persik kompas.co.id(dipunundhuh tanggal 6 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewi_Persik&oldid=1082731"	Kategori: Penyanyi IndonésiaAktris Indonésia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 4 Sèptèmber 2016.
Boraks (IPA: /bləŋ/) ya iku campuran garam mineral konsèntrasi dhuwur kang dianggo nalika nggawé panganan tradhisional. Kayata karak lan gendar.[2]
kang digawé indhustri farmasi luwih iki kang diarani boraks.[2] Ing indhustri, boraks dadi bahan soldèr, bahan kanggo ngresiki, bahan kanggo ngawètaké kayu, antiseptik kayu, lan kanggo matèni coro.[2] Ing wanguné kang ora murni, boraks wis digawé wiwit taun 1700 ing Indonésia.[2] Boraks jinis iki wanguné awujud banyu bleng.[2] Bleng biyasané diasilaké saka ladhang uyah utawa kawah endhut (kayata ing Bledug Kuwu, Jawa Tengah).[2]
Legalitas[besut | besut sumber]
Pamaréntah wis nglarang boraks minangka bahan panganan wiwit Juli 1979.[2] Saliyané iku larangan iki uga dimantepaké nganggo SK Menteri Keséhatan RI No 733/Menkes/Per/IX/1988.[2]
YLKI liwat Warta Konsumen (1991) nglapuraké, kurang luwih 86,49 persen conto mi teles kang dijupuk saka Yogyakarta, Semarang, lan Surabaya ngandhut asam borat (boraks).[2] Saliyané iku 76,9 persen mi teles ngandhut boraks lan formalin.[2] YLKI uga nglapuraké anané boraks ing jajanan kang didol ing Jakarta Kidul.[2]
Mbebayani[besut | besut sumber]
Boraks ora aman yèn dipangan dadi campuran panganan, ananging boraks wis akèh digunakaké dadi bahan kanggo campuran panganan ing Indonésia.[3] Mangan panganan kang ngandhut boraks pancèn ora nduwèni akibat langsung kang èlèk kanggo kaséhatan, ananging boraks bakal numpuk sithik mbaka sithik awit disesep awak kanthi cara kumulatif.[3] Akibaté yèn kerep mangan boraks kang ana ing panganan bisa ngakibatké gangguan utek, ati. lan ginjel.[3] Nalika cacahé wis akèh, boraks bisa nyebabaké dhemam,
karusakan ginjel, semaput, nganti myebabaké pepati.[3]
Boraks biyasané dianggo nggawé panganan kayata:[3]
Jual Wayang Kulit Online Warna NATURAL CLASSIC EKS...
Jual Sketsel / Partisi / Rono / Pembatas / Penyeka...
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: MENAYUH KERIS
Hyang Suryo mancing bertanya ” Mbah Kowe iki sopo to?” lalu dijawab “Lhah kowe Lali yo biyen kan bareng waktu jenengmu Sokro, Lha aku Topo terus tetep ngene lha kowe kan nitis bolak balik” hyang Suryo ya pura-pura ngerti, “oo, Yo Mbah aku rodok lali, mosok Sokro, lha Sokro iku sopo Mbah”
Misi Damai PBB ya iku misi kang diciptakake déning Perserikatan Bangsa-Bangsa ( PBB ) kanggo njaga perdamaian lan kaamanan internasional. Perserikatan Bangsa-Bangsa nganti taun 2005 wis ngidinaké 63 misi njaga perdamaian. Misi iki ora klebu campur tangan kang diidinaké déning PBB kaya ing Perang Korea lan Perang Teluk. Taun 1990an nuduhaké misi kang paling akèh.
Misi Taun 1940an[besut | besut sumber]
Nyegah pasukan lan gaman mlebu Lebanon jroning krisis
Misi Taun 1960an[besut | besut sumber]
Ngawasi gencatan senjata Saudi Arabia lan Mesir saka perang sadulur Yemen
an[besut | besut sumber]
Misi Taun 1990an[besut | besut sumber]
Monitor gencatan senjata, lan njaga Rwanda saka pembantaian etnik lan
Ngganti UNPROFOR ing Macedonia lan monitor tapel wates karo Albania.
Administrasi Transisi PBB ing Slavonia Wétan, Baranja, lan Sirmium Kulon
Rampung 1999, See UNTAET the follow-up mission.
Rampung Mei 2002. delengen UNMISET kanggo misi saterusé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 23 Maret 2016.
Rumekso Ing Wengi By Kanjeng Wali Sunan Kalijogo
Luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun,
Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe
Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh,
Ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,
Panduluku Rasul, pinajungan Adam syara",
Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. ***
Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,
Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,
Mungsuhira datan udani, luput senjata uwa,
Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa,
Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan,
ALKALINE IKU GAK DUWE UDEL NEK NGGOWES SENENGANE NYALIP KANCANE OPO MANEH NEK ONOK TANJAKAN KOYOK NEMU IWAK PETHIK. JARENE RA URUS SING PENTING ISO NGEBROLNO ATI SING SUSAH LAN ISO NGGAWE RAMENE SUASANANE GUYON GUYUB BARENG KONCO TUWO LAN ENOM
SOBEK Oto, prof. Ing. CSc.
(1984-07-07) 7 Juli 1984 (umur 32)
172 m (564 ft 3.7 in)
3 (October 7, 2004[1])
Sony Dwi Kuncoro (lair Surabaya, Jawa Timur, 7 Juli 1984) iku pamain badminton saka Indonésia. Ing Olimpiade Athena 2004, putra pasangan Mochammad Sumadji lan Asmiati iki ngrebut medali perunggu tunggal putra sawisé ngalahaké Boonsak Ponsana saka Thailand kanthi angka 15-11, 17-16.
Sony sabanjuré njuwarani Kajuwaraan Badminton Asia ing 11 September 2005 ngalahaké pamain Malaysia, Kuan Beng Hong.
Sony Kuncoro main single putra ing Olimpiade mangsa panas 2004, ngalahaké M. Roslin Hashim saka Malaysia lan Jim Ronny Andersen saka Norwegia ing rong babak pisanan. Ing babak saprapat final, Kuncoro ngalahaké Park Tae-sang saka Koréa 15-13, 15-4. Kuncoro maju menyang babak semi final, nanging dikalahaké déning Shon Seung-mo saka Koréa 15-6, 9-15, 15-9. Ing parebutan medali perunggu Sony menang lawan Boonsak Ponsana saka Thailand kanthi skor 15-11, 17-16.
Piala Donya IBF 2007[besut | besut sumber]
Sony nggayuh runner up ing Piala Donya IBF 2007 sawisé kalah saka Lin Dan kanthi rong sèt langsung ya iku 11-21 lan 20-22 ing Putra Stadium, Bukit Jalil, Malaysia.
Prèstasi liyané[besut | besut sumber]
Ing tanggal 23 September, 2007, Sony menangaké Taiwan Tarbuka sawisé ngalahaké Taufik Hidayat ing babak final kanthi skor 18-21, 21-6, 21-13. Sony uga kaping pidho menangaké medali emas single putra ing SEA Games (2003, 2005). Ing SEA Games 2007, Sony uga dadi anggota tim Indonésia menangaké medali emas tim putra.
Partisipasi ing tim Indonésia[besut | besut sumber]
Kaping 3 ing Sudirman Cup (2003, 2005, 2007)
Kaping 3 ing Thomas Cup (2004, 2006, 2008)
IndonésiaPamain badminton Indonésia ing Olimpiade mangsa panas 2004Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
Forum meniko dipunisi kaliyan lakon-lakon wayang, menawi panjengan mangertosi lakon sinten ingkang medal gambaripun, panjenengan saget urun rembag. Kagem pambuko, lakon meniko ingkang badhe dipunlaras....sinten lakon wayang meniko?????? March 17, 2010 at 7:52 AM
Wayang duwur kuwi jenenge Resi Durno, iki critane Resi Durno : Resi Durno … naliko isih enom peparabe Bambang Kumboyono. Bambang Kumboyono kuwi anake Resi Baratmadyo soko Hargojembangan karo Dewi Kumbini. Bambang Kumboyono duwe sedulur loro, lanang lan wadon yoiku: Aryo Kumboyoko karo Dewi Kumboyani. Bambang Kumboyono kuwi gangtheng tur pinter, sakti mondroguno nanging sifat olone gumedhe. Naliko isih enom Bambang Kumboyono meguru marang Porosuromo. Sejatine, Porosuromo iki wis mulang sak kabehane ilmu kepinteran lan kedigdayan marang poro cantrike, mulo kuwi deweke ora gelem maneh mulang ilmune marang cantrik anyar. Ananging Kumboyono iso ngepek atine Porosuromo supoyo ngabulake kepinginane, nganti Porosuromo gelem mulangake ilmune marang Bambang Kumboyono. Naliko meguru, Bambang Kumboyono iki tekun banget nganti deweke lulus. Naliko nyantrik marang Porosuromo, Bambang Kumboyono duwe konco meguru,
Aryo Gondomono, adhine Gondowati, syarat iso dadi bojone Gondowati. Kanthi gaman sumping, akhire Sucitro iso ngasorake Aryo Gondomono lan iso mergawo Gondowati. nDahebo senenge Sucitro iso menangake sayemboro ngasorake Aryo Gondomono lan mergawo Gondowati, nganti naliko deweke mulih nang negoro Hargojembangan lan ketemu konco peguron Bambang Kumboyono, deweke janji arep menewi separo negarane marang Bambang Kumboyono menowo mengko deweke iso dadi rojo neng Pancolo. Nanging katone Sucitro cidro marang janjine dewe, naliko deweke wis mengku Pancolo kanthi jejuluk Prabu Drupodo sakwise mertuane mati, Sucitro wis nglali marang janjine. Naliko lulus peguron soko Porosuromo, Kumboyono nglono kepingin marani konco pegurone Sucitro, sing saiki wis manggon nang Pancolo, Kumboyono eling janjine Sucitro menowo deweke wis dadi rojo, Kumboyono arep diwenehi separo negorone. Ing sawijining tlatah, Bambang Kumboyono kudu nyebrang kali sing gedhe, diwanekake deweke nyebrang, neng tengah kali Bambang Kumboyono nganti kintir keseret banyu kali sing banter. Untunge deweke ditulungi karo Jaran Miber, jenenge Dewi Krepi sing njelmo dadi Jaran Miber Wilutomo. Ing pinggir kali, amargo wis ditulung Dewi Krepi, Bambang Kumboyono janji menehi opo wae sing dikepingini Jaran mau. Dewi Krepi crito menowo deweke iku sejatine Putrine Prabu Purungaji, Rojo negoro Tempuru, sing disedakne Dewo, sedakane Dewo iso sirno manawo ono satrio sing nresnani Dewi Krepi kanti tulus asih. Bambang Kumboyono janji bakal nresnani Dewi Krepi, sangking tresnane Kumboyono karo Dewi Krepi nganti jaran miber mau akhire ngandut, lan mbesok bakal nglairake anak ganteng koyo bapake tapi duwe sikil koyo jaran, sing dijenengake Bambang Aswotomo. Jaran Miber Wilutomo sing lagi nggegono ngerti ono pawongan kintir neng kali nuli mudhun nulungi Ono crito candake...........(Bambang Kumboyono ketemu Sucitro..)
Bambang Kumboyono ketemu Sucitro..... Ora kroso Bambang Aswotomo wis umur sepuluh taunan, wis iso dijak bapake lelungan, opo maneh Bambang Aswatomo iki duwe sikil jaran, mulo kuwi iso mlayu banter lan ora tau kesel. Amargo soko kuwi Bambang Kumboyono, eling maneh soko tujuan utomone nglono iki, yo kuwi kepingin ketemu karo koncone Sucitro sing saiki wis manggon ono ing Pancolo. Kocap kacarito, Bambang Kumboyono pamit karo bojone Dewi Krepi (sing biyen arane Jaran Miber Wilutomo), arep nerusno lakune nang Pancolo, ora lali Bambang Kumboyono nggowo anake Bambang Aswotomo lelono neng Pancolo. Tekan Pancolo, Kumboyono lagi mangerti manowo saiki Sucitro wis dadi Rojo nang Negoro Pancolo amargo morotuwone wis tilar donya, saiki jare peparabe Prabu Drupodo. Kumboyono crito marang
sing saiki dadi Rojo neng Pancolo kanti jejuluk Prabu Drupodo. “awake dewe bakal mulyo Aswotomo, amargo biyen koncone romo sing saiki dadi rojo neng Pancolo iku janji arep menehi separo negarane marang bapak manowo deweke iso dadi rojo neng Pancolo”guneme Kumboyono marang anake cilik, Bambang Aswotomo. Naliko tekan lawang regole Kraton Pancolo, Bambang Kumboyono, dicegat karo punggowo lan prajurit kraton, deweke ujar neng poro prajurit kraton,”eh prajurit…. endi rojomu.. aku iki koncone rojomu Drupodo, ayo omongno rojomu, koncone peguron mrene nagih janji”. Dikandhani
manowo deweke dadi rojo. Mulo kuwi, siji-sijine dalan, Sucitro kondo marang patihe, sing ora liyo adhine bojone, Patih Gondomono, menowo deweke ora kenal babar pisan karo Bambang Kumboyono. Patih Gondomono meling nang prajurit supoyo ngusir wong sing jenenge Bambang Kumboyono. Naliko diusir prajurit Kumboyono nesu, kanthi kadigdayane Kumboyono nyapu puluhan prajurit sing jogo neng kraton. Ngerti
prajurit, Gondomono nyekel anake Kumboyono,” He… wong edan, mandego iki engko anakmu tak jing-jing nek gak mandeg!” Ngerti anake dicekel karo Gondomono , Kumboyono dadi glokro. Ganti saiki Kumboyono sing dadi bal-balan Patih Gondomono, ngerti bapake diantemi Patih Gondomono, Aswotomo mung iso nangis. Kumboyono gak wani nglawan Gondomono, amargo anake, Aswotomo wis dicekel karo prajurit Pancolo. Raine Kumboyono nganti rusak gak karuan diidek-idek Patih Gondomono sing duwe aji-aji Bandung Bondowoso, sing iso nuwuhake kekuwatan sewu gajah. Naliko Kumboyono wis katon mati, Gondomono
prajurit sing guwak bapake. Masio prajurit guwake kanthi numpak jaran, Bambang Aswotomo iso ngetutake nang mburine, amargo deweke duwe sikil jaran ugo. Sakbanjure prajurit ninggalake Bambang Kumboyono, Bambang Aswotomo ngramut bapake, sing wis katon meh mati nganti bapake waras. Naliko wis waras, praupane Bambang Kumboyono katon olo amargo diidak-idak karo Gondomono. Irunge saiki mlengkung, mripate picek siji, tangane bengkong, mlakune dhengklang. Dheweke sumpah arep mbales Sucitro karo Patihe Gondomono. Kanggo nuwuhake sumpahe Bambang Kumboyono saiki ngedekake padepokan neng alas sokolimo, supoyo iso ngumpulake cantrik akeh. Sing digladi tarung, perang tanding, manah migunakake gaman lan sakpanunggalane…. Neng Padepokan Sokolimo Bambang Kumboyono kondhang kanthi peparab Begawan(Resi) Durno (Ono crito candakane… Krepriye critane Begawan Durno iso dipercoyo dadi gurune Kurowo lan
kyai semar bodronoyo yen arep ngomong mesthi didisiki tembung "mbergegeg, ugeg-ugeg, hmel-heml, sak dulito, langgeng.....tegese... tinimbang mbergegeg (meneng wae) luwih becik ugeg-ugeg (tandang gawe) lan hmel-hmel (golek pangan) masio sak dulito (setitik) nanging sing penting langgeng (tentrem)
tutukake critone Begawan Durno.... (Crito candakane… Krepriye citrane Begawan Durno dadi iso dipercoyo dadi gurune Kurowo lan Pandowo???) Begawan Durno dipercoyo dadi gurune Pandowo lan Kurowo…. Sak pungkure Pandu sedo, pusokone sing arupo Lengo Tolo dititipake menyang Drestorostro, supoyo mbesuk iso diwenehake marang Pandowo, menowo
turunan kaping 34 soko Bathoro Darmo. Santanu kuwi putrane Prabu Pratipo, Rojo Negoro Ngastino soko prameswari Dewi Sumondo. Naliko dewoso dadi Rojo ing Negoro Ngastino. Prabu Santanu kawin karo Dewi Gonggo/Jahnawi. Sakwise nglairake Dewobroto, Dewi Gonggo mokso mbalik neng kayangan. Kepekso Prabu Santanu nggolek Ibu sing sanggup nyusoni Dewobroto. Jenenge wae anake Dewi soko kayangan, mulo digolekake Ibu suson sing sak ora-orane Ibu sing trapsilo, udokoro koyo bojone Resi. Ibu sing nuwuhi syarat lan sanggup nyusoni Dewobroto ketemu neng negoro Wiroto jenenge Dewi Durgandini/Setyowati, bojone Resi Polosoro. Akhire Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing Ngastinopuro. Saben-saben Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing kraton Ngastino, Prabu Santanu mesthi mambu gandane Dewi Durgandini sing arum banget. Nuli soko mambu gondo wangine Dewi Durgandini, Prabu Santanu nganti nandhang wuyung marang Dewi Durgandini, Prabu nglamar Dewi Durgandini supoyo gelem dadi prameswarine. Polosoro dewe ngrelakake Dewi Durgandini dadi bojone Prabu Santanu. Dewi Durgandini nyanggupi dikawin dening Prabu Santanu syarate mengko anake sing didadekake peneruse kraton Ngastino dudu Dewobroto. Prabu Santanu nyanggupi syarat kuwi. Karo Dewi Durgandini, Prabu Santanu duwe anak loro: Citrogodo karo Wicitrawiryo. Sakwise ngawinake anake karo Dewi Ambiko lan Dewi Ambiki, Prabu Santanu menehake Kraton marang anake. Ora dinyono anake karon mati enom, tanpo nurunake putro. Prabu Santanu dewe akhire mokso neng kayangan. Amargo kraton
sing liyo bopo yokuwi anake soko Resi Polosoro didadekake Rojo neng Ngastino, yokuwi Abiyoso. Opodene rondone Citrogodo karo Wicitrawiryo, yokuwi Dewi Ambiko (rondone Citrogodo) lan Dewi Ambiki (rondone Wicitrowiryo), akhire dikawinake kabeh karo Abiyoso. Soko Dewi Ambiko, Abiyoso oleh putro jenenge Drestorosto lan soko Dewi Ambiki oleh putro jenenge Pandu. Sakwise ndadekake Pandu (soko prameswari sing kaping loro) dadi Rojo neng Ngastinopuro, Abiyoso mbalik topobroto neng Retawu. Pandu duwe bojo loro sing sepisan Dewi Kunti, nglairake anak telu: Puntodewo, Bimo/Werkudoro lan Arjuno. Bojo sing kaping loro, Dewi Madrim, nglairake anak kembar Nakulo lan Sadewo. Kabeh anake mau sing kocap diarani Pandowo. Pandu akeh jasane marang Dewoto lan Suroloyo, mulo kuwi deweke oleh anugrah pusoko Hudrodali, lengo Tolo lan gelar Dewonoto. Pandu mati enom ugo, mulo kuwi kanthi disekseni Resi Abiyoso sing diparingi umur dowo, negoro Ngastino diwenehno sawentoro menyang Drestorosto, sing tunonetro, mowo syarat arep dibalekake menyang anak-anake Pandu menowo wis dewoso (nanging Drestorosto cidro marang janjine, malah ndadekake anake mbarep, Duryudono, dadi Rojo neng negoro Ngastino). Drestorosto kawin karo Dewi Gandari lan nglairake anak satus, 99 lanang lan siji wadon sing dijenengake Sato
Kurowo wis podho gedhe, soko pangujuk-ujuke Sengkuni, Drestorosto dikongkon Sengkuni menehake pusoko lengo tolo marang Kurowo, anake dewe. Drestorostro sing sipat asline Wicaksono nanging ringkih atine, gojag-gajeg, akhire milih
Sengkuni masio ngelmune cethek, nanging kabeh gaman ora tedhas nembus kulite. Sawentoro kuwi, Pandowo lan Kurowo ngoyak Lengo Tolo sing diuncalake Drestorosto, lengo tolo akhire kecemplung sumur tuwo sing jeru banget. Kabeh Pandowo karo Kurowo ora iso njukuk Lengo Tolo. Ndilalah Resi Durno lewat ing papan kono, mowo kasektene, Resi Durno kanthi gampang njukuk Lengo Tolo mau. Ngerti kasektene Resi Durno, poro Kurowo lan Pandowo langsung njaluk didadekake
Resi Durno neng Sokolimo. (Kepriye kahanan cantrik-2 anyar, Pandowo lan Kurowo mau neng Sokolimo….ana crito candake)
tutukake critone Begawan Durno.... (Crito candakane… Krepriye citrane Begawan Durno dadi iso dipercoyo dadi gurune Kurowo lan Pandowo???) Begawan Durno dipercoyo dadi gurune Pandowo lan Kurowo…. Sak pungkure Pandu sedo, pusokone sing arupo Lengo Tolo dititipake menyang Drestorostro, supoyo mbesuk iso diwenehake marang Pandowo, menowo titiwancine Pandowo
Bathoro Darmo. Santanu kuwi putrane Prabu Pratipo, Rojo Negoro Ngastino soko prameswari Dewi Sumondo. Naliko dewoso dadi Rojo ing Negoro Ngastino. Prabu Santanu kawin karo Dewi Gonggo/Jahnawi. Sakwise nglairake Dewobroto, Dewi Gonggo mokso mbalik neng kayangan. Kepekso Prabu Santanu nggolek Ibu sing sanggup nyusoni Dewobroto. Jenenge wae anake Dewi soko kayangan, mulo digolekake Ibu suson sing sak ora-orane Ibu sing trapsilo, udokoro koyo bojone Resi. Ibu sing nuwuhi syarat lan sanggup nyusoni Dewobroto ketemu neng negoro Wiroto jenenge Dewi Durgandini/Setyowati, bojone Resi Polosoro. Akhire Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing Ngastinopuro. Saben-saben Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing kraton Ngastino, Prabu Santanu mesthi mambu gandane Dewi Durgandini sing arum banget. Nuli soko mambu gondo wangine Dewi Durgandini, Prabu Santanu nganti nandhang wuyung marang Dewi Durgandini, Prabu nglamar Dewi Durgandini supoyo gelem dadi prameswarine. Polosoro dewe ngrelakake Dewi Durgandini dadi bojone Prabu Santanu. Dewi Durgandini nyanggupi dikawin dening Prabu Santanu syarate mengko anake sing didadekake peneruse kraton Ngastino dudu Dewobroto. Prabu Santanu nyanggupi syarat kuwi. Karo Dewi Durgandini, Prabu Santanu duwe anak loro: Citrogodo karo Wicitrawiryo. Sakwise ngawinake anake karo Dewi Ambiko lan Dewi Ambiki, Prabu Santanu menehake Kraton marang anake. Ora dinyono anake karon mati enom, tanpo nurunake putro. Prabu Santanu dewe akhire mokso neng kayangan. Amargo kraton kosong sakwise ditinggal mati anake Citrogodo, Wicitrawiryo lan bojone Keng Prabu Santanu, anake Dewi Durgandini sing liyo bopo
yokuwi Dewi Ambiko (rondone Citrogodo) lan Dewi Ambiki (rondone Wicitrowiryo), akhire dikawinake kabeh karo Abiyoso. Soko Dewi Ambiko, Abiyoso oleh putro jenenge Drestorosto lan soko Dewi Ambiki oleh putro jenenge Pandu. Sakwise ndadekake Pandu (soko prameswari sing kaping loro) dadi Rojo neng Ngastinopuro, Abiyoso mbalik topobroto neng Retawu. Pandu duwe bojo loro sing sepisan Dewi Kunti, nglairake anak telu: Puntodewo, Bimo/Werkudoro lan Arjuno. Bojo sing kaping loro, Dewi Madrim, nglairake anak kembar Nakulo lan Sadewo. Kabeh anake mau sing kocap diarani Pandowo. Pandu akeh jasane marang Dewoto lan Suroloyo, mulo kuwi deweke oleh anugrah pusoko Hudrodali, lengo Tolo lan gelar Dewonoto. Pandu mati enom ugo, mulo kuwi kanthi disekseni Resi Abiyoso sing diparingi umur dowo, negoro Ngastino diwenehno sawentoro menyang Drestorosto, sing tunonetro, mowo syarat arep dibalekake menyang anak-anake Pandu menowo wis dewoso (nanging Drestorosto cidro marang janjine, malah ndadekake anake mbarep, Duryudono, dadi Rojo neng negoro Ngastino). Drestorosto kawin karo Dewi Gandari lan nglairake anak satus, 99 lanang lan siji wadon sing dijenengake Sato Kurowo. Drestorosto ugo dititipi Pandu Lengo Tolo, supoyo diwenehake anake naliko wis dewoso. Naliko Pandowo lan Kurowo wis podho gedhe, soko pangujuk-ujuke Sengkuni, Drestorosto dikongkon Sengkuni menehake pusoko lengo tolo marang Kurowo, anake dewe. Drestorostro sing sipat asline Wicaksono nanging ringkih atine, gojag-gajeg, akhire milih nguncalno lengo tolo
cethek, nanging kabeh gaman ora tedhas nembus kulite. Sawentoro kuwi, Pandowo lan Kurowo ngoyak Lengo Tolo sing diuncalake Drestorosto, lengo tolo akhire kecemplung sumur tuwo sing jeru banget. Kabeh Pandowo karo Kurowo ora iso njukuk Lengo Tolo. Ndilalah Resi Durno lewat ing papan kono, mowo kasektene, Resi Durno kanthi gampang njukuk Lengo Tolo mau. Ngerti kasektene Resi Durno, poro Kurowo lan Pandowo langsung njaluk didadekake cantrike Resi Durno. Mulo sak jeke kuwi, sakwise prastowo lengo tolo, poro Kurowo lan Pandowo meguru menyang Resi Durno neng Sokolimo. (Kepriye kahanan cantrik-2 anyar, Pandowo lan Kurowo mau neng Sokolimo….ana crito candake) Matur nuwun sanget Ki Agus Bass, kula rumaos bingah amargi saged ngangsu kawruh bab wayang meniko, anggenipun nyariosaken runut lan sekeca sanget, kula nganos ngambali kaping 3 ....., monggo dipun lajengaken Ki.... , Mugi Gusti paring karahayon dumateng panjenengan Ki..., ing samangke kula saged maos carios salajengipun.... nuwun.
tutukake critone Begawan Durno.... (Crito candakane… Krepriye citrane Begawan Durno dadi iso dipercoyo dadi gurune Kurowo lan Pandowo???) Begawan Durno dipercoyo dadi gurune Pandowo lan Kurowo…. Sak pungkure Pandu sedo, pusokone sing arupo Lengo Tolo dititipake menyang Drestorostro, supoyo mbesuk iso diwenehake marang Pandowo, menowo titiwancine
Bathoro Darmo. Santanu kuwi putrane Prabu Pratipo, Rojo Negoro Ngastino soko prameswari Dewi Sumondo. Naliko dewoso dadi Rojo ing Negoro Ngastino. Prabu Santanu kawin karo Dewi Gonggo/Jahnawi. Sakwise nglairake Dewobroto, Dewi Gonggo mokso mbalik neng kayangan. Kepekso Prabu Santanu nggolek Ibu sing sanggup nyusoni Dewobroto. Jenenge wae anake Dewi soko kayangan, mulo digolekake Ibu suson sing sak ora-orane Ibu sing trapsilo, udokoro koyo bojone Resi. Ibu sing nuwuhi syarat lan sanggup nyusoni Dewobroto ketemu neng negoro Wiroto jenenge Dewi Durgandini/Setyowati, bojone Resi Polosoro. Akhire Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing Ngastinopuro. Saben-saben Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing kraton Ngastino, Prabu Santanu mesthi mambu gandane Dewi Durgandini sing arum banget. Nuli soko mambu gondo wangine Dewi Durgandini, Prabu Santanu nganti nandhang wuyung marang Dewi Durgandini, Prabu nglamar Dewi Durgandini supoyo gelem dadi prameswarine. Polosoro dewe ngrelakake Dewi Durgandini dadi bojone Prabu Santanu. Dewi Durgandini nyanggupi dikawin dening Prabu Santanu syarate mengko anake sing didadekake peneruse kraton Ngastino dudu Dewobroto. Prabu Santanu nyanggupi syarat kuwi. Karo Dewi Durgandini, Prabu Santanu duwe anak loro: Citrogodo karo Wicitrawiryo. Sakwise ngawinake anake karo Dewi Ambiko lan Dewi Ambiki, Prabu Santanu menehake Kraton marang anake. Ora dinyono anake karon mati enom, tanpo nurunake putro. Prabu Santanu dewe akhire mokso neng kayangan. Amargo kraton kosong sakwise ditinggal mati anake Citrogodo, Wicitrawiryo lan bojone Keng Prabu Santanu, anake Dewi Durgandini sing liyo bopo yokuwi anake soko Resi Polosoro didadekake Rojo neng Ngastino, yokuwi Abiyoso. Opodene rondone Citrogodo karo Wicitrawiryo, yokuwi Dewi Ambiko (rondone Citrogodo) lan Dewi Ambiki (rondone Wicitrowiryo), akhire dikawinake kabeh karo Abiyoso. Soko Dewi Ambiko, Abiyoso oleh putro jenenge Drestorosto lan soko Dewi Ambiki oleh putro jenenge Pandu. Sakwise ndadekake Pandu (soko prameswari sing kaping loro) dadi Rojo neng Ngastinopuro, Abiyoso mbalik topobroto neng Retawu. Pandu duwe bojo loro sing sepisan Dewi Kunti, nglairake anak telu: Puntodewo, Bimo/Werkudoro lan Arjuno. Bojo sing kaping loro, Dewi Madrim, nglairake anak kembar Nakulo lan Sadewo. Kabeh anake mau sing kocap diarani Pandowo. Pandu akeh jasane marang Dewoto lan Suroloyo, mulo kuwi deweke oleh anugrah pusoko Hudrodali, lengo Tolo lan gelar Dewonoto. Pandu mati enom ugo, mulo kuwi kanthi disekseni Resi Abiyoso sing diparingi umur dowo, negoro Ngastino diwenehno sawentoro menyang Drestorosto, sing tunonetro, mowo syarat arep dibalekake menyang anak-anake Pandu menowo wis dewoso (nanging Drestorosto cidro marang janjine, malah ndadekake anake mbarep, Duryudono, dadi Rojo neng negoro Ngastino). Drestorosto kawin karo Dewi Gandari lan nglairake anak satus, 99 lanang lan siji wadon sing dijenengake Sato Kurowo. Drestorosto ugo dititipi Pandu Lengo Tolo, supoyo diwenehake anake naliko wis dewoso. Naliko Pandowo lan Kurowo wis podho gedhe, soko pangujuk-ujuke Sengkuni, Drestorosto dikongkon Sengkuni menehake pusoko lengo tolo marang Kurowo, anake dewe. Drestorostro sing sipat asline Wicaksono nanging ringkih atine, gojag-gajeg, akhire milih nguncalno lengo
ngelmune cethek, nanging kabeh gaman ora tedhas nembus kulite. Sawentoro kuwi, Pandowo lan Kurowo ngoyak Lengo Tolo sing diuncalake Drestorosto, lengo tolo akhire kecemplung sumur tuwo sing jeru banget. Kabeh Pandowo karo Kurowo ora iso njukuk Lengo Tolo. Ndilalah Resi Durno lewat ing papan kono, mowo kasektene, Resi Durno kanthi gampang njukuk Lengo Tolo mau. Ngerti kasektene Resi Durno, poro Kurowo lan Pandowo langsung njaluk didadekake cantrike Resi Durno. Mulo sak jeke kuwi, sakwise prastowo lengo tolo, poro Kurowo lan Pandowo meguru menyang Resi Durno neng Sokolimo. (Kepriye kahanan cantrik-2 anyar, Pandowo lan Kurowo mau neng Sokolimo….ana crito candake) Matur nuwun sanget Ki Agus Bass, kula rumaos bingah amargi saged ngangsu kawruh bab wayang meniko, anggenipun nyariosaken runut lan sekeca sanget, kula nganos ngambali kaping 3 ....., monggo dipun lajengaken Ki.... , Mugi Gusti paring karahayon dumateng panjenengan Ki..., ing samangke kula saged maos carios salajengipun.... nuwun.
Kagem Mas Sontoloyo....Kawulo ngaturaken semanten ugi,Mugi-mugi criyos meniko dadosaken kito saged mangertosi crito wayang ingkang wetah, mboten sak prunggel sak prunggel. Sugeng maos criyos saklanjengipun...nuwun
kaningiro, kanthi prastowo lengo tolo mau, dumadakan wae Resi Durno langsung duwe cantrik akeh, cacahe 105. 100 kurowo (99 lanang lan siji wadon), 5 pandowo. “Manowo aku iso nggladi bocah-bocah iki dadi digdoyo kabeh, ora angel anggonku mbales Sucitro sing wis tego-tegone nglalekake lan ngidak-ngidak kakang pergurone” grenengane Resi Durno. Ma wulan-wulan lan ma taun-taun Resi Durno gembleng bocah-bocah Pandowo lan Kurowo sing suwito neng Sokolimo. Sing katon mencorong cantrike golongane Pendhowo, amargo cuman wong limo dadi nggladine yo luwih gampang banjur pendhowo limo mau dadi luwih mantheng (konsentrasi) anggone nggladhi kepinterane ing ilmu kanuragan. Kosok baline Pandito Durno terang kangelan nggladhi bocah-bocah Kurowo sing cacahe satus mau, akeh ramene, dadi bocah-bocah mau kurang manthengi ngelmu sing diajarake dening Pandhito Durno. Sak wise taunan digembleng ing Peguron Sokolimo, lagi katon sopo sing nduweni kaluwihan lan wasesa ing Peguron Sokolimo. Pandhowo wis terang, kabeh duwe kaluwihan dhewe-2 sing iso dindelno. Kurowo sing akeh mau mung thithik sing iso diendelno. Bolo Kurowo sing rodo moncer yokuwi: Duryudono (anak mbarep dewe) watake jujur
Surtayudho, Wikotobomo, Widandini, Dewi Dursilawati, lan sakpanunggale. Ing wayah taun kaping limo poro cantrik diuji karo Pandito Durno. Salah sijining ujian yokuwi babagan manah. Pandito Durno masang manuk neng salah
nepakake panah menyang manuk nang nduwur wit kapuk mau.“Poro cantrik kabeh, saiki ujian ing peguron sukolimo. Ujian manah manuk sing menclok ing salah sijining wit kapuk. Manawo sopo wae sing iso ngeti manuk kuwi ing sirahe, bakal dadi cantrik unggul ing peguron iki” pratelane Pandhito Durno.”sopo sing ora katon wit kapuk?”Ora ono cantrik sing alok.“Sopo sing ora katon manuk?”Ono salah sijining cantrik Kurowo sing alok,”Kulo Pandhito”.“Keno opo ora katon manuk?”pitakonane Pandito Durno“Teng pundi manukipun, Pandito?” takonane cantrik mau.“Yo wis mundur wae sliramu, katon manuke cetho welo-2 menclok nang uwit kok ora katon”“Wis saiki dipanah” prentahe Durno marang cantrike.Panah wis mblesat, tapi siji-sijio ora ono panah Kurowo sing nyenggol manuk mau.Nganti sepuluh baris Kurowo panah mau ora ono sing nyenggol manuke babar pisan. Saiki banjur barisan Pandhowo maju. Limo-limone baris ngeti manuk mau. Pitakonane Durno pancet koyo mau.“sopo sing ora katon wit kapuk?”Kabeh Pandhowo ora ono sing alok, kejobo Arjuno,”Kulo mboten sumerap”Pandito Durno nerusake pitakonan,“sopo sing ora katon manuk?”Kabeh Pandhowo ora ono sing alok, kejobo Arjuno maneh,”Kulo mboten sumerap”Saiki Durno takon marang Arjuno”keno opo wit gedhene sakmono ora katon?”Poro Kurowo ngguyu kepingkel-pingkel, ngelokake Arjuno sing dikiro mripate ora katon,”Wis meneng kabeh Poro Kurowo!”Durno nyelo,”Nyang opo sliramu ora katon wit lan manuk, Arjuno?”“Sing katon kulo namung mripat ireng kileng-kileng sing tengahe putih”Sak naliko poro Kurowo meneng klakep, artine mung mripate manuk sing katon dening Arjuno.“Wis saiki dipanah” prentahe Durno marang Pandhowo.Panah mblesat soko gendewo, mung siji panah sing nancep pas mripate manuk.Poro Kurowo lan Pandhowo surak-2 saiki kari ndeleng panahe sopo sing sanggup mancep neng mripate manuk. Sak wise dijukuk lan diwaskitakake karo Durno, panah mau nggone Arjuno. Mongko Arjuno sing didadekake cantrik ongko siji ing babagan manah.Kareben mesthikake panahe Arjuno mau ora kebeneran/ketepakan mancepe neng manuk, mulo Pandito Durno mbaleni manah khusus gawe Arjuno. Durno nyediani papan bunder sing adhohe saiki tikel ping pindone titian manuk mau.“Coba Arjuno, aku kepingin masthekake manawo panahmu mau ora mung ketepakan mancep neng manuk mau” kandhane Pandito Durno.Mulo
durunge poro Pandhowo lan Kurowo surak-surak ono maneh sak klebating panah sing tumuju titik ing papan titian mau, panah mau ora mung pas nancep neng satengahe titik titian papan mau, nanging sik luwih ngedab-ngedabi panah mau nganti nyigar panahe Arjuno dadi sawalang-walang. Kabeh poro cantrik banjur cep klakep, ora kejobo Durno. Sopo satrio sing iso ngungkuli keprigelane Arjuno ing babagan manah? Ketebang-ketebang ono Pawongan moro nang palagan mau. Sopo pawongan mau? “Nyuwun pangapuntem, amargi kawulo sampun wantun kladuk nyigar panahipun bendoro Arjuno!”katur pawongan sing ngedab-edabi mau marang Pandito Durno.“Lho kowe kuwi lak anake Kusire Krato Astino” guneme Durno” jebule awakmu duwe keprigelan sing madhani cantrikku Arjuno” Arjuno katon abang kupinge lan raine, manowo ono pawongan sing iso ngalahake kasektene ing babagan manah. Lan sing iso ngalahake jebule mung anake Kusir, ndaebo mangkele Arjuno.
wonten padhepokan mriki, lan sak bendintenipun sumerap sedoyo ingkang Pandito wucalaken marang Bendoro Pandhowo ugi Bendoro Kurowo, sedoyo ngelmu kolowau kawulo cakaken wonten griyo. Bilih meniko kawulo kepingin saged dipunakeni dados cantrikipun Pandito” ature pawongan mau“Ora iso Suryatmojo! Lha kowe kuwi sopo? Mung anake kusire kraton Astino”muntabe Arjuno, sak durunge Durno ngucap. Pandito Durna meneng wae. Ning sakjane Pandito Durno weruh, ono kasekten sing moncer soko awake Suryatmojo. Sopo sejatine Suryatmojo kuwi? Suryatmojo sakjane anake Dewi Kunthi, putri kaping loro soko Prabu Basukunthi, Rojo Negoro Manduro. Naliko Dewi Kunthi isih enom tau meguru marang Resi Druwoso. Salah sijining rapalan sing diwulangno Resi Druwoso marang Dewi Kunthi yokuwi rapalan Aji Pameling, sarono rapalan iki iso nekakake Bathoro. Ing sawijining wengi Dewi Kunthi nyoba rapalan kuwi, ora dinyono rapalan Aji Pameling kuwi nekakake Bathoro Suryo. Dewi Kunthi nganti kami tenggengen, ngerti Bathoro Suryo wis ono sak ngarepe. Dadi sawengi kuwi Dewi Kunthi dikancani karo Bathoro Suryo nganti sak durunge srengenge njebul neng Arcopodho. Amargo ayahane (tugase) Bathoro Suryo madhangi Arcopodho ing parak esuk nganti tumeko sore. Sak pungkure Dewi Kunthi dikeloni karo Bathoro Suryo, Dewi Kunthi konangan wus ngandut. Amargo jabang bayine Bathoro, laire jabang bayi soko kupinge Dewi Kunthi, mulo kuwi Dewi Kunthi tetep isih katon prawan. Jabang bayi kuwi sak wise lair diguwak neng kali Gonggo, supoyo ora nggawe wirange kluwargo Kraton Manduro. Akhire jabang bayi mau ditemokake kusire Kraton Astino, Rodo, lan dijenengake Suryatmojo, Rodo jenengno mengkono amargo naliko ditemokake bayi kuwi mripate katon mencorong koyo srengenge, mengko dewosone peparabe Basukarno. Dadi sakjane antarane Suryatmojo karo Arjuno kuwi isih sadulur tunggal Ibu, yokuwi Dewi Kunthi. Mangkane, wong loro kuwi jago manah kabeh. Emane, neng perang Baroto Yudho mengko saklorone podho perang tanding. Daebo sedihe Dewi Kunthi, ngerti anake podho perang tanding neng Baroto Yudho. Mbalik neng crito sakdurunge…
Sakjane ono pawongan liyane maneh sing iso nandingi kesaktiyan panahe Arjuno. Pawongan kuwi yokuwi Palgunadi. (
cilik, kulo remen maca komik wayang ...dadi skmeniko kados mbaleni meleh..namung ngagem basa jawi...suwun nggih!!
Crito candhake …. (Sopo Pawongan liyo sing iso ngasorake Arjuno?) Palgunadi utowo peparabe Raden Ekoloyo, Rojo Negoro Paranggelung. Duwe prameswari sing ayune ngedab-edabi lan setyo tuhu temenan marang Palgunadi, jenenge Dewi Anggraini, Putrine Hapsari, Widodari Warsiki. Neng negoro Paranggelung, rakyate kabeh podho prigel manah, mulo kuwi Palgunadi ugo pinter lan prigel ing babagan manah. Dirasakne ilmu manahe neng Guru-guru Negoro Paranggelung wis mumpuni lan mentok ora ono kemajuan maneh. Palgunadi ngupadi golek guru liyone sing diajab iso ningkatake ilmu manahe. Krungu-krungu ono Padepokan sing kesuwur neng Alas Sokolimo, panggonan poro cantrik kraton Astino sinau olah kanuragan, utamane ugo ing babagan manah. Mulo kuwi Palgunadi niyat kareben supoyo biso dadi cantrik ing Padepokan Sokolimo. Mulo ing sawijing dino, karo bojone Dewi Anggraini, diiring poro punggowo, Raden Palgunadi lungo menyang Sokolimo. Ing padepokan deweke ditrimo karo Resi Durno. “Kados pundi Bopo Durno, punopo kawulo sarimbit saged dipuntampi dados cantrik wonten Sokolimo meniko?” pitakone Palgunadi. “Mengkeno lho Palgunadi” Durno mangsuli karo mikir-mikir. Lire, deweke wis janji marang Begawan Abiyoso (Eyange Pandowo lan Kurowo) ugo Drestorosto (Rojo sawentoro Negoro Ngastino), janji dadi gurune poro Pendhowo lan Kurowo thok, ora bakal nompo cantrik liyane. Iyo wis melbu nalar, lha wong nggladhi Kurowo ae, wis ora kurang-kurang, satus cacahe,” babagan iki kudu tak rembugake marang Begawan Abiyoso ugo Raden Dresotorosto,”kandhane Durno,”mengko sakpasar (limang dino: Legi, Pahing, Pon, Wage, Kliwon) maneh mreneo
Dewi Anggraini bali maneh menyang Negoro Paranggelung. Kabeh poro cantrik Sokolimo podho nggumun marang sulistiyone Dewi Anggraini. Opo maneh cantrik Sokolimo kuwi meh 99% lanang kabeh, mesthi kepincut karo ayu lan moblong-moblonge Dewi Anggraini, sing ayune ngedab-edabi, kabeh wong wadon podho iri lan wong lanang podho mlongo kabeh. Menowo digambarake Ayune Dewi Anggraini iki koyo mengkene: Pawakane dhuwur nanging katon molheg padhet lan singset, Kulite resik tur mrusuh, rambute ireng dowo ngandhan-andhan, pasuryane katon putih moblong-moblong, alise nanggal sapisan, mripate ndamar kanginan, irunge mbangir ngudhup mlathi, lambene tansah teles koyo manggis karengat, untune miji timun, ing ageman
pinenthang, wentise mukang gangsir, lan menowo ngomong swarane koyo ngombak banyu. Iki kabeh gambarane Dewi Anggraini, sing ayune turunan soko ibune, Putri Hapsari Widodari Warsiki soko kayangan. Bolo Kurowo sing urakan, katon suwat-suwit, ora kejobo Arjuno sing ora iso ndelok wong wadon ayu. Mulo Arjuno sing luwih pinter dibanding Kurowo nggolek coro supoyo Dewi Anggraini iso dadi cantrik neng Sokolimo. Mulo sak durunge Durno matur marang Eyange Pandhowo lan Kurowo, Begawan Abiyoso, ugo matur nang Bendarane Rojo Ngastino, Drestorosto, ing sawijing dino Arjuno matur marang gurune Durno ”Bopo Durno!” “We lha dalah Arjuno, ngopo Arjuno,” “Anu, Bopo, kolowingi kulo sumerep lan taken marang poro punggowo ingkang dherekaken priyantun ingkang mriki meniko lho!” “Oh, Palgunadi lan Dewi Anggraini” “nggih…nggih leres Bopo… Anggraini…,” cluluke Arjuno mung nyebut jeneng Anggraini. “Iyo…
Sokolimo meniko… panggenan nggladhi lan olah kanuragan kangge poro Pandhowo lan Kurowo kemawon” “Iyo aku wis mangerteni Arjuno….lha terus…” “Menawi kepareng…. kulo gadhah pangajab” “opo pangajabmu Arjuno” “Menawi kepareng mbok Dewi Anggraini kemawon ingkang dipuntanpi ….. lan kareben Dewi Anggraini saged ngrencangi Dewi Dursilowati … ingkang wonten mriki dados wanito ijen” kandhane Arjuno sing wis oleh coro supoyo Dewi Anggraini iso neng Sokolimo. Dewi Dursilowati pancen siji-sijine wanito Kurowo sing neng Sokolimo.“Wah pangajabmu temu nalar Arjuno….mengko tak rembugno karo Begawan Abiyoso Karo
Durno?”pitakone Palgunadi.“Mengkeno lho Palgunadi…aku wis janji marang Begawan Abiyoso lan Rojo Ngastino, Raden Drestorosto, wekasane aku mung nggladhi cantrik Pandhowo lan Kurowo,” “Wah ketiwasan Bopo” Palgunadi katon kuciwo. “Nanging menowo bojomu Dewi Anggraini sing nglamar kene… isih ono panggonan, mergo kabeh cantrikku kuwi satus punjul kuwi lanang kabeh …lah wadone mung siji..Dewi Dursilowati….menowo bojomu gelem nyantrik neng kene
manggut-manggut nanging rodo mang-mang ugo, amargo bojone sing ayu moblong-moblong kuwi meguru neng panggonan sing akeh pawongan lanange.Ngerti garwane bingung Dewi Anggraini matur marang Palgunadi,” Ojo sumelang Kakangmas…. Menawi meniko saged dados plantaran ilmu manahipun Kakangmas langkung sae…kawulo saged nyantrik wonten mriki.. mangke kawulo lak dipunrencangi kaliyan Dewi Dursilowati,” Kandhane Dewi Anggraini bisik-bisik. Mulo sak jeke kuwi Dewi
Kanggo plantaran (transfer) ilmu supoyo iso dicak-ake ugo karo Palgunadi, Palgunadi gawe omah sing singidan nang tengah alas Sokolimo. Lan saben dinane kanthi sesingidan Palgunadi nginceng panggonan gladhen. Kanggo luwih terang trewocone, Dewi Anggraini nyathet lan ngiling-eling wejangane Durno, lan bengine Dewi Anggraini marani omah singidane Palgunadi supoyo iso ngecak-ake maneh opo sing diwulango Durno. Katon Dewi Anggraeni lagi menthang gendhewo, nggladhi manah ing tengah alas Padhepokan Sokolimo. Katon endah lan sulistiyo banget Dewi Anggraeni iki, mulo ora gumun kabeh pawongan Padhepokan Sokolimo kepincut klawan ayune, ora kejobo Arjuno. Supoyo luwih giras, Palgunadi ngongkon punggowo pribadhine, nggawe Reco Durno, kanthi suworone Dewi Anggraini sing ethok-ethok dadi Bopo Durno, Palgunadi ngecakake ilmu manahe soko Pandito Durno. Ora kroso telung taun Palgunadi nggladhi panah neng alas Sokolimo kanthi pitulungan Reco Durno lan swarane Dewi Anggraini. Kabeh coro lan keprigelan manah wis dikuwasani, mulai manah tekan cedhak nganti adohe sewu genter, mowo panah siji nganti pitu mesisan, kabeh mancep neng papan titian pas tengah. Ing sawijing dino, poro pandhowo podho mbedhag kewan ing alas, Arjuno, Puntodewo lan Bimo, Arjuno mbedhag kewan neng alas dikancani karo asune. Ing sawijining panggonan asune Arjuno ucul lan ujug-ujug mlayu nggendring nang alas roban…… ora dinyono asu kuwi mambu panggonane Palgunadi. Palgunadi sing wektu kuwi lagi nggladhi manah, ngeti lan manah asu sing njegog mau sing adohe wantoro sewu genter. Asu mau langsung mati kenek panahe Palgunadi. “lho sopo sing manah asuku iki” kandhane Arjuno karo setengah ngamuk. Katon asune Arjuno mati kanthi nggegirisi. Ilate sing njeggok mau kencepan panah pitu sak panggonan, sak naliko asu mau mati. Sopo pawongan sing kurang ajar wani matine Asune. Soko kadohan Palgunadi sing ngerti, asu mau tibake duweke Arjuno gagih-gagih mlayu soko panggonan kuwi. Poro Pandhowo banjur marani kiro-kiro soko papan ngendi,panah mau asale. Ing sawijining panggonan Poro Pandhowo lire nemokake papan padunungan kang wis lagi wae ditinggalake pawongan sing mbok menowo manah asune mau. Ing omah singidan mau, Pandhowo lagi mangerteni ono papan sing digawe nggladhi manah. Katon akeh panah sing mancep ono ing papan titian lan ono recone Bopo Durno.Kocap kacarito Arjuno matur marang Durno, menowo asune lagi wae dipanah karo pawongan sing nyolowadi pas ilate asune nganti pitung panah, sak naliko asune mati. Lan sing nganeh-anehi maneh papan mau koyo palagan gawe nggladhi manah, lan sing luwih nggumunake ono Recone Bopo Durno neng kono. “Kinten-kinten sinten pawongan ingkang wonten mriku Bopo Durno… menopo si Pal….,” “Hus… ojo ditutuake... ojo duwe prasangko sing ora-ora,” selake Durno. “Ngapunten Bopo…nanging kinten-kinten sinten.. ingkang saged manah ingkang tebihe sewu genter lan pas kenging lathine segawon kulo” “Mengko sing manah lak keno wadine dhewe,”wangsulane Durno sajak wicaksono. “Mekaten nggih Bopo…. Kulo namung miturut wejanganipun Bopo Guru” pungkasane Arjuno, karo sik mikir sopo pawangan sing tego lan manah asune soko kadohan. Bengi kuwi Dewi Anggraini koyo biasane, tumuju neng omah singidane Palgunadi, ing tengah dalan Dewi Anggraini diparani karo Palgunadi. Palgunadi crito kedadean mau awan
mlayune neng arah papan panggonane Palgunadi. “Mulo luwih becik, keng Rayi bali wae, kiro-kiro sakpasar maneh, kareben Padepokan Sokolimo ora duwe prasongko olo marang awake Dhewe," pawilenge Palgunadi karo Dewi Anggraini. “Sendiko Kakangmas” kandhane Dewi Anggraini. Sakpasar sak wise prastowo kuwi, Dewi Anggraini pamit marang Bopo Durno, supoyo iso bali marang Negoro Paranggelung. “Dalem kinten kawulo sampun pepak angganipun nggladhi olah kanuragan wonten mriki Bopo, sampun tigang taun lan kawulo sampun kangen kaliyan Paranggelung,”pamite Dewi Anggraini marang Pandito Durno. Kanthi diiring punggowone Dewi Anggraini bali menyang Negoro Paranggelung.Arjuno sing isih ora ayem atine, nututi baline Dewi Anggraini. Ngerti Arjuno nututi Dewi Anggraini, Aswotomo, anake Pandhito Durno nututi ugo playune Arjuno…. (Ono crito candhake…..kepriye kedadeane naliko Dewi Anggraini dicegat neng tengah dalan karo Arjuno…??)
Kagem Diajeng Wiwik, Diajeng Margareth soho Diajeng Rani.... matur nuwun kerso ngantu-antu criyos Durno meniko...monggo meniko criyos candhakipun...sugeng maos...
(Crito candhake…..kepriye kedadeane naliko Dewi Anggraini dicegat karo Arjuno…??) Kocap kacarito, Raden Arjuno mowo numpak jaran adreng mlayu nututi sangkan parane Dewi Anggraini sing diiringi karo punggowone (naliko kuwi Arjuno durung duwe Jaran Ciptowiloho). Lire Arjuno kasil nututi lakune Dewi Anggraini ing tengah dalan, naliko Dewi Anggraini sarto punggowone lagi wae ninggalake alas Sokolimo,”Yayi Dewi Anggraini…. Mengko dhisik mandhegko…..,”aloke Raden Arjuno menyang Dewi Anggraini. “Lho Kakang Arjuno…. Ono opo… panjenengane dadak ngendheg lakuku?” Dewi Anggraini jenggirat kagyat, ngerti disusul karo Arjuno. “Sik ojo dadi kagyate atimu dhisik Yayi …. …. Kenopo Yayi kok gagih-gagih ninggalake Padhepokan Sokolimo, lire gurung nganti melu pandhadharan sing diadhakake Bopo Durno.… lha wong ora ono gludhug ora ono bledek kok dumadakan udan… nyolowadi tenan Yayi?” “Ora ngono kakang…. Aku sejatine wis kangen tenan karo Paranggelung,” pratelane Dewi Anggraini
pandugo sing ora ono nalare !”walese Dewi Anggraini. “Yo…wis… sepurone sing akeh…. ning wae Yayi…”kandhane Arjuno sinambi karo tangane njiwit lengene Dewi Anggraini sing katon kuning alus kuwi. Arjuno iki pancen menowo ketemu wong wadon ayu, ora iso meneng tangane, jowal-jawil, demak-demok,”Yayi opo ora luwih becik menowo Kakang ajab mlaku-mlaku dhisik….ojo kesusu enggal bali.” “ah ojo ngono…kakang Arjuno!”ujare Dewi Anggraini karo besengut, katon Dewi Anggraini pasuryane sing putih mau semu abang digodha karo Arjuno. “lha nek nesu jebule Yayi tambah ayu … tenan,”Arjuno tambah kumawani njiwit pipine Dewi Anggraini sing katon malih koyo urang digodhog kuwi. “Ih….!! Aduh Kakang ojo mengkono…,”jlerite Dewi Anggraini, ngerti bendhorone digodha karo Arjuno, poro Punggowane Dewi Anggraini gage-gage ngusir Arjuno. Nanging Raden Arjuno iki dudu tandhingane poro Punggowo kuwi, mulo sak klebatan wae tangane Arjuno dikipatake, poro Punggowone Dewi Anggraini kocap mencelat kabeh. “Wis ayo Yayi mampir dhisik neng Manduro….,”ajake Arjuno marang Dewi Anggraini, saiki Arjuno wis kumowani nggandheng tangane Arjuno kareben diajak numpak jarane. Katon Dewi Anggraini ngipatake tangane Arjuno. Saiki Arjuno sing katon abang praupane, rumongso kekarepane nyatane ora digape karo Dewi Anggraini, mergo kekarepane Arjuno iki wis ono mbun-mbunane. (Mergo ora kuwowo nggrayu Dewi Anggraini sing ayu moblong-moblong kuwi, mulo ing liyo wektu Arjuno ngupadi golek kasekten pangasihan lan kasil oleh aji-aji Pangasihan lan Asmorogomo. Prastowo panolake Dewi Anggraini marang Arjuno ugo gawe Arjuno nyoba nelukake piro-piro wanito sak akeh-akehe. Mulo kuwi Arjuno duwe bojo akeh, kejobo duwe ajian pangasihan lan
Aswotomo nyang opo kowe mrene?”gumune Arjuno. “Eh Arjuno aku sing kudune takon mengkono…. Arjuno…Kumowani temenan siro nggodha bojone Raden Ekoloyo yo Palgunadi! Tak sawang soko kadohan mau siro nggeret-nggeret tangane Yayi Anggraini”pangucape Aswotomo marang Arjuno. “Aswotomo ojo salah tompo Dewi Anggraini karo aku iki mung cecathuan biasa wae,”andharane Arjuno katon ora bloko suto. “Ojo digugu opo pangucape Kakang Arjuno, lagi wae aku arep dirudhopekso diajak menyang Manduro, Kakang Aswotomo,”wadule Dewi Anggraini. “O alah Arjuno… Arjuno …patrapmu kuwi saru …. Ojo nggawe wirange padhepokan Sokolimo… nggodho bojone liyan… opo maneh Yayi Dewi Anggraini iki garwane Raden Ekoloyo Rojo Kraton Paranggelung,”ujare Aswotomo. “Wis ora usah melu-melu kowe Aswotomo, iki lak pratikelku karo Dewi Anggraini,”Arjuno wiwit katon nesu. “Oh dhasar Arjuno murang toto,” “Opo …? Iki tampanono murang totoku,”cluluke Arjuno sinambi ngibatake tangane menyang Aswotomo. Menowo punggowo mau keno angine tangane Arjuno wae podho mencelat kabeh, Aswotomo ora sak gampang kuwi. Dheweke ugo cantrik sing didhapuk karo Ramane Pandito Durno, mulo Aswotomo iso ngimbangi kasektene Arjuno. Naliko wong loro podho adon yudhan, penthalitan lire adu kasekten lan digdoyone, poro punggowone Dewi Anggraini age-age nulungi bendhorone, nuli dibacutake playune neng Negoro Paranggelung. Gurung nganti suwe playune Dewi Anggraini menyang Negoro Paranggelung, dheweke wis ketemu sisihanne Raden Palgunadi sing sengojo mapag garwane neng watese Alas
Arjuno…kuwi…saiki nang endi Arjuno,”Palgunadi langsung katon abang mbranang praupane. “Nggih… untungipun kawulo
“Wis ndang balio menyang Paranggelung Yayi… tak tandangane Arjuno sing nerak pager ayu kuwi,” “Atos-atos Kakangmas…”welinge Dewi Anggraini. Nuli Palgunadi gage-gage neng papan panggonane adon yudho Arjuno karo Aswotomo. Katon soko kadohan Arjuno karo Aswotomo podho adu kasekten, podho-podho ngetokake kadigdayane, ngantem lan nggepuk karo tangan kosong. Sejatine ilmune Arjuno kuwi luwih dhuwur dibanding
adohe sepuluh genter. Durung nganti Arjuno ngadeg, Palgunadi nyolot maneh neng papane Arjuno tibo nuli geprak awake Arjuno mowo kabeh pangroso nepsune….BLEK…!!. Nuli Arjuno sing wis kesel yudhan karo Aswotomo mencelat maneh luwih adoh…nganti rong puluh genter, apese dheweke tibo ngglundhung nang jurang alas sokolimo kono. Soko ngisor jurang, Arjuno katon keronto-ronto ngupadi ngadeg, menowo wong biasa ngglundhung neng jurang iku wis remuk kabeh balunge. Lire Arjuno mung tatu sithik-sithik. Ngerti awake keteteran, Arjuno sing rumongso ilmu manahe wasis nomer siji neng Sokolima, saiki ngendelake gendewo lan panah Sangkali, sing mentas wae diparingi karo gurune Pandhito Durno. Arjunomentheng gendewo Sangkaline kanthi pitung panah saknaliko. Diwaspadhake katon sirahe Palgunadi wis kadeleng karo tumujune panahe Arjuno. Pitu-pitune panah iku saiki langsung mblesat soko gendewone….WUSSS….! Kabeh panah mau pinuju menyang Palgunadi, sing posisi panggonane neng nduwur jurang. Ora endho utowo mlayu, Palgunadi tambah mencolot kanthi obahan salto soko dhuwur jurang mau pinuju papane Arjuno sinambi tangane menteng gendhewo kanthi pitung
Palgunadi. Arjuno dadi mung ndomblong kami tenggengan ngerti kedadeyan mau. Dheweke sing diagul-agulno karo Pandhito Durno, saiki jebul panahe ora kuwowo ngadhepi panahe Palgunadi. Ora disongko karo Arjuno menowo ono pawongan sing manahe iso ngluwihe kawisanane dheweke manah. Saiki panah Sangkali koyo-koyo ora
saiki katon nylorot soko dhuwur …ora kesuwen dheweke ngimbangi napakake panahe ,,,ora nganti sak kedepan Palgunadi mblesateke panahe soko gendewo... nanging saiki ora mung pitu saiki…. Ono wulung panah pinuju arahe Arjuno…..WUS…!. Pitung panahe Arjuno saiki ketemu karo wulung panahe Palgunadi..DHUAR…!..…Pitu-pitune
sing dipapakake neng arahe Arjuno ono wulung panah cacahe…. panah siji kuwi saiki mblesat neng arahe Arjuno… Arjuno sing mangerteni ono siji panah sing mblesat neng awake ora sempat piwales napakake panahe maneh..amargo arah panah iki wis kari sak genter soko awake…nuli Arjuno endho kanthi obahan salto……..slamet panah ora nganti kenek awake Arjuno…ananging Palgunadi sing tekan dhuwur wis cedhak arahe karo Arjuno lan katon napakake gegemane..tumuju awake Arjuno sing durung nganti jejek ngadeke amargo lagi wae endho soko panahe Palgunadi mau….kanthi ali-ali Mustiko Ampal gegemane Palgunadi ngantem dhodhone Arjuno…DHUAK...!. Waton nganti Arjuno wutah ludirane…. Lan awake kejongor… neng jurang Sokolimo maneh…. watoro suwe diwaspadhakake karo Palgunadi Arjuno ora tangi-tangi maneh….. diwaskitakake maneh jebule Arjuno wis ora ono ambegane maneh ... Arjuno wis tumekaning pati… yo….Arjuno wis Mati… (Kepriye kahanane sak wise Arjuno mati… Ono Crito candhake..)
Ditutukake critane langsung rong seri kagem poro Sutrisno JAGAD WAYANG amargo mumpung lagi preian bodo/riyoyo) (….. Crito candhake sakwise Arjuno mati…..!) Arjuno mati iki naliko isih enom banget, isih mentas wae meguru neng Durno limang taunan..kosokwalike Palgunadi wis meguru neng samubarang pandito sing sakti, sing pungkasan Palgunadi kanthi sesingitan ugo ngangsu kawruh babagan keprigelan manah menyang Pandito Durno plantaran bojone Dewi Anggraini,… mangkane yo wis nalar menowo kadigdayane lan keprigelane Arjuno sing isih clondho kuwi kalah jurite karo Palgunadi..Palgunadi wis ngerti
gladhene Arjuno manah….mangkane Palgunadi iso ngasorake Arjuno ing babagan manah. Aswotomo sing ora nyono Arjuno nganti tekaning pati …. gagih-gagih bali menyang padhepokan Sokolimo… arep atur pirso marang Ramane Pandito Durno…neng tengah dalan Aswotomo kepethuk poro punokawan sing dadi abdine Arjuno… dheweke mratelakake menowo Arjuno ing wektu iki ketiwasan nganti tumekaning pati ono ing ngisore jurang alas sokolimo, amargo adon yudho karo Palgunadi. “wis thole…nolo Gareng, Petruk lan Bagong putraku…. Ayo gage-gage matur neng bendarane Prabu Kresno…. Iki blai temenan… Bendarane dhewe Raden Arjuno tumekaning sedo….blaen-blaen…,”kandhane Romo Semar marang poro putrane. Sawentoro kuwi, Palgunadi sing lagi wae merjoyo Arjuno, ugo gagih-gagih bali menyang Paranggelung. Ing liyo kahanan, Prabu Kresno lan poro Pandhowo liyane wis tumekaning panggonan patine Arjuno, ing jurang alas Sokolimo, sak wise diwekasi karo Semar. “Hmmm …Jlitheng Kakangku…piye iki … Arjuno …kok iso tumekaning pati’,”guneme Bimo marang Prabu Kresno,”sopo pawongan sing wis tumindak iki tak
durung titi wancine… waluyo jati ngger….!”kusumo mau ditapakake neng awake Arjuno…. bledheg karo gludhug katon jumlegar ono ing langit…DHEER…! Langit sing naliko kuwi wis surup katon padhang njingglang keno lathine bledhek kuwi mau… lan saknaliko Arjuno sing tatu mau …. alon-alon dhadhane ambal ambegan maneh…. nuli alon-alon Arjuno melek mripate lan
”sungkeme Arjuno,”….lha kulo meniko sejotosipun wonten pundi…kok wonten satengahing wono,”grenenge Arjuno karo katon isih bingung, sing nggawe ngguyune poro Pandhowo liyane, yokuwi: Puntodewo, Bimo, Nakulo lan Sadewo, ora kejoba poro Punokawan. “Lha kudune aku sing arep takon koyo mengkono kuwi marang kowe, Arjuno!”ujare Kresno. Sakwise Arjuno eling, dicritakake babagan dheweke adon Yudho karo Palgunadi, sing marahi dheweke nganti tumekaning pati, tanpo nyritakake sabab-musababe adon yudho mau. “Arjuno…..aku wis mangerteni…. Kowe adon yudho karo Palgunadi…lha prekawise opo Arjuno,”pitakone Kresno marang Arjuno. “Anu…. Prabu… anu …,”Arjuno ora kuwowo mratelakake prekawise. “Iki mesti goro-goro Dewi Anggranini…. Lak yo ngono tho Arjuno…”ujare Kresno sing pancen waskito iso mirsani opo sing dibatin Arjuno. “Sendiko Prabu…,”wangsulane Arjuno ora iso mbantah maneh. “Arjuno-arjuno …pratapmu kok pancet wae… iki saben-saben prekawis wong wadon… saben-saben prekawis wong wadon..opo ora waleh-waleh godha wong wadon….oleh nggodha wong wadon nanging ojo sing wis bebojoan.…ora kurang wong wadon sing isih ijen….ora dadi kajene awakmu menowo nggodha wong wadone liyan…. ojo dibaleni maneh yo ngger tumindakmu sing mengkono kuwi…!”welinge Kresno. “Sendiko Prabu..,”pangucape Arjuno, mongko sak jeke diwekasi karo Prabu Kresno kuwi Arjuno wis ora katon godha wong wadon sing wis bebojoan. “Lha kowe karo si Palgunadi kok yo kalah….. opo ngelmumu ora kuwowo
karo Rojo Paranggelung…,”guneme Kreso,”ayo saiki…budhal neng Padhepokan Sokolimo … nakokake marang Pandhito Durno… krepriye …. Cantrik ongko siji Sokolimo kasoran jurite karo Pawongan liyan.” Nuli, Kresno, Pandhowo tumuju Padhepokan Sokolimo, kejobo Arjuno sing karo didherekake Punokawan tumuju Manduro, amargo disingitake soko ngarsane Pandito Durno, kareben Durno ora mangerteni menowo Arjuno wis waluyo jati maneh. Tekan ing papan kono, Padhepokan Sokolimo, Durno kagyat ora kepalang, pancen Durno wis dicritani karo anake,
kembang Wijoyokusumo, lan malah saikine Arjuno wis bali menyang Manduro. “Ketiwasan Prabu Kresno…,”pratelane Durno,”Arjuno pejah karono adon Yudhan kaliyan Palgunadi,” “Kepriye nalare …. Jare ing pandhadharan sing pungksan wingi… cantrik ongko sijine Padhepokan Sokolimo yo… si Arjuno!…. Lha…kok saiki mayar ae … Arjuno kasor jurite karo sopo kuwi…. Palgunadi,”wadule Kresno marang Durno. Kresno iki pancen pawongan sing ora tau boso kromo marang sopo bae, ugo marang Pandito Durno. “Lha saiki ndi jasade Arjuno…, Pandito?”pitakone Kresno, sing koyo-koyo ora ngerti. “Mangke kawulo ramutipun… sakmeniko dereng dipunpendet wonten jurang alas Sokolimo,”pratelane Durno ora mangerteni menowo Arjuno wis waluyo jati maneh mowo Kembang Wijoyokusumane Kresno lan malahan saikine wis mulih menyang Manduro. “Wis mengkene wae, sing wigati… sing sepisan… jasade Arjuno mengko Pandito gowo menyang Manduro… sing ongko loro, wekasku…. Pandito kudu oleh wewadine kenopo Palgunadi iso ngasorake Arjuno,”Wekase Kresno marang Durno. “Nuwun inggih Prabu …. Sendiko dhawuh.”jawabe Durno. Nuli Kresno bali neng Manduro didherekake poro Pandhowo. Saiki Durno sing kebingungan, naliko diambali menyang jurang Sokolimo karo didherekake Aswotomo, pranyoto jasade Arjuno ora ono tur ora katon. “Mbok Menawi jasadipun Arjuno sampun dipugondhol kaliyan macan nopo singo, Romo!”pandugone Aswotomo marang ramane,”utawi mbok menawi sampun dipunpendhet kaliyan Punokawan, amargi kolowau kawulo kepanggih Punokawan sakderengipun tekaning wonten Padhepokan Sokolimo.” “Ketiwasan iki thole…menowo wekase Prabu Kresno sing ongko siji wae durung iso romo udaneni…. Sing ongko loro sak ora-orane kudu iso diaturake marang Prabu Sri Bathoro Kresno…prekawis wadine Palgunadi iso ngasorake Arjuno,”kandhane Durno marang Aswotomo,”mulo saiki age-age ndang budhalo menyang Paranggelung nimbali Palgunadi… supoyo ngerti theklek selehe….wadine Palgunadi…,”welinge Pandito Durno marang anake, Aswotomo. Pandito Durno katon kuwatir temenan karo babagan iki, amargo menowo pratikel Arjuno iki ora kuwagang dipungkasi utowo nganti dilerwakake, iso-iso dheweke ora dipercoyo maneh dadi gurune Pandhowo. La mengko urusan utomone babagan piwales marang Sucitro dadi bubar kabeh….kojur…tenan …batine Durno. Kocap
wekase Pandito Durno, Raden Palgunadi mowo dikancani garwane sing ayu dhewe, Dewi Anggraini sarto diiringi poro punggawane tumuju Padhepokan Sokolimo. Sak tumekaning Padhepokan Sokolimo, Palgunadi atur ngarsane Pandito Durno,”Wonten
dadi cantrike. “Mengkene….Palgunadi… ugo Dewi Anggraini…,”ujare Durno,”Aku wis keprungu ono kedadean kowe adon yudho karo Arjuno….nganti Arjuno tumekaning pati….! Opo bener sing dikandhakake Aswotomo anakku kuwi?”pitakone Durno. “Leres Bopo,”wangsulane Palgunadi,”Amargi semah kulo, Dewi Anggraini, meniko dipungodho kaliyan Arjuno….sinten tiyange mboten mangkel atinipun bojone dipunganggu lanangan liyo…!” “Iyo…nanging piwalesmu kuwi keladuk, Palgunadi…mosok bojone mung diganggu …. Sing ganggu nganti diperjoyo… ora iso mung dikandhani wae… supoyo ora dibaleni maneh…,”guneme Durno. “Sendiko Bopo,”ujare Palgunadi,”ananging naliko prastowo meniko, Arjuno nembe adon yudhan kaliyan Aswotomo, ingkang mbelani semah kulo, lan piyambake, Aswotomo, ketingalipun sampun kalindhih jurite kalawan Arjuno…mulonipun kulo langsung biyantu yudho Bopo…”pratikele Palgunadi. “Lha …iyo sak jan-jane …ngelmu opo … sing mbok tapakake menyang Arjuno nganti Arjuno tumekaning pati,” Palgunadi sing wis nganggep Durno dadi gurune, ora sumelang mratelakake kahanan kasektene nganti iso merjoyo Arjuno,”mekaten…Bopo Guru…sejatosipun kawulo meniko gadhah ali-ali Mustiko Ampal..ingkang sampun manjing wonten jempol kawulo naliko taksih jabang bayi…Sarono ali-ali meniko ingkang dipungandheng kaliyan ngelmu manahipun Bopo Durno, ingkang dipunwucal malih kaliyan Yayi Dewi Anggraini, sedoyo panah saged pinuju sasaranipun kanthi tepak….lan kanthi sarono ali-ali meniko kawulo saged merjoyo Arjuno..,” “O…mengkono,”guneme Durno,”coba ali-alimu kuwi aku kepingin weruh!” “Ali-ali meniko mboten saged uwal
temurun kagem Pawongan ingkang badhe titah wonten kraton Paranggelung.” “Coba aku mung kepingin ndeleng wae,”andharane Durno. Kanthi ora duwe prasangko olo ba-bar pisan Palgunadi ngulungake jempole marang Pandito Durno. Kanthi kasektene Durno njabut ali-aline Palgunadi kanthi rudhopekso….Kocap Kacarito saknaliko ali-ali Mustiko Ampal
jempole Palgunadi, koyo miline banyu soko kendhil… “Kakang Palgunadi….,”jlerite Dewi Anggraini, ngerti garwane ali-ali sak jempole uwal soko tangane. Ludiro deres kasil dipithes Dewi Anggraini metune soko tilas jempole Palgunadi, ananging nyowone Palgunadi wis kadhung metu soko tilas jempole mau, jebule ali-ali Mustiko Ampal kuwi kejobo dadi
Palgunadi sempat ujar ngincim nyedakno Durno,”ing perang Baroto Yudho, Bopo Durno keporo mati ing tangane
Drestojumeno sing kasil ngethok sirahe Durno..wih nggegirisi….. Ngerti bojone, Palgunadi, mati, Dewi Anggraini sing kesuwur setyo tuhune marang bojone melu kendhat ugo…lan wong loro Raden Palgunadi karo Dewi Anggraini mokso neng kahyangan. Wis oleh wadine Palgunadi iso ngasorake Arjuno…Durno age-age neng Manduro ora nggathekake maneh kahanan Palgunadi karo garwane Dewi Anggraini….Amargo tujuan utomone Durno kuwi supoyo cantrik-cantrike dheweke mengko iso dadi tangane kanggo miwales patrape Sucitro marang dheweke...mulo reko doyo opo bae dilakoni Durno sing iso nguntungake Durno ..ora perduli tumindake kuwi ngrugekake wong liyo.... koyoto Palgunadi mau.. “Atur nyuwun cadong duko Prabu Kresno…kawulo mboten mernahi jasadipun Arjuno…mbok menawi sampun dipunbeto poro punokawan,”kandhane Pandhito Durno.“yo terus wekasku sing ongko loro kepriye?”pitakone Kresno. “Sendiko dhawuh Prabu Kresno….meniko kulo sampun mangertosi wewadi kasektenipun Palgunadi dalah kulo sampun mbeto ali-ali Mustiko Ampal ingkang taksih manjing sawiji wonten jempolipun Palgunadi…,”Kandhane Durno. “Menowo kuwi dadi kandhamu aku ora melu cawe-cawe babagan ngrudhopekso jempole Palgunadi,”wangsulane Kresno,”sejatine Arjuno wis tak waluyo jati karo Kembang Wijoyokusumo!” “Punopo leres ingkang dipunaturaken Prabu Kresno …?”pitakone Durno marang Kresno katon ora percoyo. “Leres Bopo Guru Durno…,”Dumadakan Arjuno metu soko panggonan pasingitane neng kraton Manduro.. “Oalah…cah bagus….,”Durno katon gumbiro …sinambi terus ngrangkul cantrike …Arjuno… Sak wise watoro suwe, Durno mratelakake wis mrantasi wewadi kasektene Palgunadi marang Arjuno. Nuli Durno menehake bukti ali-aline Mustiko Ampal sing isih caket jempole marang Arjuno. Arjuno nompo ali-ali Mustiko Ampal lan Arjuno nyoba nyopot ali-ali mau uwal soko jempol, nanging ora kuwowo. Dicoba bola-bali, tetep ae Arjuno ora kuwowo nyopat ali-ali Mustika Ampal mau. Nalikane Arjuno nyoba, jempole ditemplekake sandhinge jempole Arjuno
luwih wasis, menowo biyen mung sasaran sing meneng, ora obah. Sakwise nggawe driji siwil sing ono ali-ali Mustiko Ampal,panahe Arjuno iso ngenani sasaran sing obah, koyo-koyo panah mau iso duwe mripat ae. Saiki wis ora ono satrio liyan sing iso ngasorake keprigelane Arjuno ing babagan manah, sakwise Palgunadi mati, Arjuno sing dipeparabi ugo Palguna dadi bener-bener satrio ongko siji ing babagan manah.………………………………………………………………………............................................................................................................ Ora nyono saiki wis sak Doso Warso anggone Durno nggladhi poro cantrik Pandhowo lan Kurowo. Saikine poro cantrike Pandhowo lan Kurowo wis podho dadi cantrik sing sekti mondroguno, Ing Pandhowo ono Arjuno sing wasis ing babagan manah, Bimo sing kesuwur karo kuku ponconokone dadi luwih wasis ing babagan yudhan tangan kosong, Puntodewo wasis ing babagan ngatur yudho ing palagan, Nakulo lan Sadewo sing wasis numpak jaran ugo wasis migunakake gaman ugo ing babagan jamu-jamuan. Ing Kurowo, ono Duryudono sing wasis migunakake godo, ono Bogadotto sing sakliyane wasis migunakake godo ugo duwe gajah jenenge Murdiningkung lan pawange wadon jenenge Murdiningsih, Bogadotto, Murdiningkung lan Murdiningsih iki menowo salah siji mati lan dioncati karo liyane dadi urip maneh. Dursosono sing duwe keris kyai Bario sing gedhene ora jamak, lan sik akeh cantrike Durno sing duwe piandel. Ing pandhadharan pungkasan, Durno menehi wejangan:“Wis ora kroso sak doso warso, siro kabeh wis tak nggladhi dadi cantrik ongko siji ing padhepokan Sokolimo…..kabeh kuwi kejobo nggawe senenge atiku ….ugo dadi piandel siro kabeh ing palagan yudho mengkone…Lan nggawe mbuktekake kadigdayan siro kabeh iso dipiandelake… mongko kuwi aku nganakake Pandhadharan pungkasan sing wekase sopo sing iso kuwagang nggowo Sucitro yo Prabu Drupadhi soko Negoro Pancolo ing ngarsaku kene… sejatine dheweke sing dadi cantrikku sing ongko siji… Pandhadharan iki minongko Pandhadharan sing paling pungkasan….dadi sak wise Drupadi iso siro gowo neng ngarsaku kene... mongko siro kabeh tak wenehi anugrah Cantrik lulusan Padhepokan Sokolimo kene,”mengkono pratelane Durno marang poro cantrike. “Sendiko dhawuh Bopo Guru,”aloke poro cantrik, Pandhowo lan Kurowo….terus poro cantrik Pandhowo lan Kurowo cepak-cepak ubo-rampen gawe adon yudho menyang Negoro Pancolo kareben mikut Rojo Pancolo, Prabu Drupodo… (Kepriye kahanane Prabu Drupodo dikeroyok karo Pandhowo lan Kurowo..opo punggawane Drupodo lan Patih Gondomono ing Pancolo kuwowo nandhingi Kasektene Pandhowo lan Kurowo……Ojo nganti keri ing seri pungkasan ing crito candhake…!)
nyuwun pirsa pak bass, carios punika kapendet adedasar saking serat utawi versi punapa
sampun jengkap sewulan punika carios candakipun dipun antu-antu jumedhulipun, mugi Kyai Bass mboten nandang reribet, lir ing sambikala ..... lajeng kersa nutugaken cariosipu.... monggo. Sembah nuwun Kyai....
Warijo: kito sedoyo sampun mangertosi bilih cerito wayang meniko aslinipun kapendhet adhedhasar kitab Mohobaroto ingkang dipuserat wonten boso Sansekerto dening Begawan Bioso utawi Wioso saking tlatah India. Naliko Agomo Hindu mlebet Jawi, Kitab Mohobaroto mlebet ugi dados critro wayang, ananging sampun dipunlarasaken ceritonipun kaliyan budhoyo Jawi, dados wonten sekedhik-2 bedho kalih Mohoboroto, kadosto:Durna, wonten pedhalangan jawi dipungambaraken olo sanget tumindake lan ruponipun.Sak sampune Islam mlebet tlatah Jawi lan jumeneng Kraton Demak crito wayang dipunlarasaken malih, kadosto:Dewi Drupadi meniko, ing Kitab Mohobaroto kiyambakipun kromo kaliyan Pedhowo limo sak limo-2ne (Yudhistiro, Bimo, Arjuno, Nakulo lan Sadhewo), sakmangke dipunlarasaken dados namung garwane salah setunggal Pandhowo kemawon.Lha wayang ingkang kawulo critakaken meniko tumut versi nopo? Monggo panjenengan waos crito Durno sak lajengipun Dewi Drupadi kromo kaliyan salah setunggale Pandhowo nopo Pandhowo limo sedoyo? Panjengan saged mbatang kiyambak. Ingkang wasis kawulo nyebat Meniko Versi Wayang Jowo Kontemporer...Dados ngangge boso jowo sakbendintenipun, sanes boso pedhalangan... ben rodo kepenak moco lan mikire..... @Mas Son, matur nuwun sampun ngantu-antu, nuwun gunging pangaksami amargi kawulo sagetipun ndamel crito namung pas dinten preian....sareh kemawon meniko kawulo lajengaken... Matur nuwun sedoyo...
Petruk keplayon sampek kejungkel-jungkel sangking wedhine. Awak'e teles kebes amergo keringet adhem'me terus'ae nderodos. Opo maneh lek ndelok kathok'e ugo tambah teles amergo kepoyo mau.
Playune Petruk koyok uwong dikejar asu..., njungkel mrono yo njungkel mrene. Pager-pager lan bak sampah podho mecethat amergo keterak Petruk. Ambek kane ngos-ngosan
ngalahi uwit trembesi iku Reng sing jeneng'e Genthong Mengkurep iku !!" (Petruk nyobak menehi weruh konco-koncone)
"Hah...!! Gede'ne sak mono Truk ?!" (Setengah gak percoyo)
maneh ngundang danyang deso'e dhewe iku.
"Lha iki hasil'le rek !!" (Petruk ndodono godhong jambu sing digegem rapat nang tangan tengen'ne)
"Lha... kok mek godhong lho Truk ?!"
"Cerewet koen Gong !! Mosok aphene diwenehi kertas...!! Nang kono onok'e godhong yoo iku sing digawe nulis nomer're ambek si-Genthong Mengkurep !!"
"He'e yoo..., masuk akal tenan koen Truk !!"
"Lha... endhi sak iki nomer're Truk ?!"
Esuk nyuling sore nyuling Sulingane arek Suroboyo... Esuk eling sore eling Lha nek eling ta' nyambang mrono Gareng protes, ''Itu terjemahan Indonesia-nya apa? I can't mudeng boso Jowo anymore...'' Petruk
bayangan ireng remeng-remeng gedhe'ne ora ukur gemlanthong ndukuri uwit trembesi iku. Gak suwe awak'e Petruk sak'kal merinding.
"Huahahaha...., onok jalmo menungso wani-wani mlebu sendang kene....!!"
"....mbah..., embah..., simbah....!!" (Petruk
suwe, amergo sangking wedhine Petruk sampek kepoyo nang kathok'e)
"Huusss...., ditakoni apik-apik kok tambah suwe siro tambah ora semaur sing apik...!! Keperluan siro mrene iku arep opo le...., cung...., cah....
Cangkem'me gemeter, apene ngomong gak isok mbukak sangking wedhi'ne)
Teko'ku mrene lak yoo siro undang toh cah ...?!"
"...ngggiih emmbaaah.....!!" (Jawab Petruk mulai isok mbukak suworo...)
"Lha opo perlu'ne siro sak iki cah bagus...?!"
"... ni..ni...ni..kuu mbaaah....., ba... ba...
apene njaluk nomer tombok'an tah !! Ngomong ngono'ae wis gak cetho siro cah bagus....!! Sopo jeneng siro cah bagus ?!"
"Kuuu...kuuu... loo..
"Syarat'te koyok ngene...!!
Siro lek wis enthuk tombok'an ojok sampek lali karo ingsun....!!
Sediak'no wedhos lanang-wedhok cancang'en wayah Jum'at Kliwon nang ngisor penengkringan'ne ingsun iki yoo...
Wis..., ingsun selak onok rapat nang
kecamatan kabeh..., ape'ne demo njaluk mudhun'ne sembako...
Petruk sing gak sombot ambek sumbare... amergo kepoyo-poyo kewedhen ketemu langsung ambek demit Genthong Mengkurep mau akhir're melok melayu nggenthirit kejungkel-jungkel amergo kewedhen. Koyok opo cerito terusan'ne iku, monggo dhulur sedoyo mawon sami sabar ngenthosi kelanjutan cerito sak lajeng ipun...
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurahman Sayidin Panotogomo Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Nagari Surakarta
sampean sama gusti kang murbeing jagad..
Ageng Suryamentaram, “Salumahing bumi, sakurebing langit, punika boten wonten barang ingkang pantes
3. Tinemune wong ngantuk anemu kethuk
Damar Selotigo said: kula cantrik enggal
kepareng matur, kula kepingin nderek gugur gunung mbangun padepokan ADBM.. Punapa sampun telat?
Balas	On 24 Desember 2009 at 23:29 hari susanto said: nderek ngangsu kawruh Ki
Isining tiyang punika karep. Mangka karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, inggih punika ingkang murugaken dhateng raosing gesang, awit alit dumugi sepuh, mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Sinten mawon, tiyang pundi mawon raosing gesang inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, la sintena mawon, tiyanga pundi mawon, isinipun inggih karep, la yen boten isi karep namanipun sanes tiyang, mangka saben karep mesthi kados makaten.
Dados raosing gesang tiyang sajagat punika sami mawon, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Sanajan tiyang sugih, sanajan tiyang mlarat, sanajan ratu, sanajan kuli, sanajan wali, sanajan bajingan, raosing gesang inggih sami mawon, inggih mesthi
punika ingkang sami mawon. Dene ingkang dipun bungahi, ingkang dipun susahi, punika ingkang beda-beda.
Upami tiyang sugih saged ngadegaken pabrik, inggih bingah. Tiyang mlarat saged ngadegaken kendhil, inggih bingah. Bingahipun tiyang mlarat saged ngadeg kendhilipun punika inggih bingah yektos, bingahipun tiyang sugih saged ngadeg pabrikipun punika inggih bingah yektos, sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.
Upami ratu saged mbedhah kutha mboyong putri, inggih bingah. Kuli, saya yen kuli sepur, saged nracag gerbong mboyong koper, inggih bingah. Bingahipun kuli saged nracag gerbong mboyong koper, punika inggih bingah yektos lan bingahipun ratu saged mbedhah kutha mboyong putri, punika inggih bingah yektos, sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.
Upami wali medal kramatipun saged mabur “bur”, inggih bingah. Bajingan saged nyebrot “brut”, inggih bingah. Bingahipun bajingan saged nyebrot “brut” punika inggih bingah yektos lan bingahipun wali saged mabur “bur” punika inggih bingah yektos lan sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.
Nanging tiyang mlarat punika asring gadhah panginten, yen tiyang sugih punika boten nate susah. Panginten kados makaten wau klintu. La tiyang sugih punika isinipun inggih karep, mangka karep punika yen kalampahan mesthi mulur.
Upami tiyang sugih, ingkang sampun brewu, dados juragan bis lan sampun gadhah bis pinten-pinten atus, punika inggih mesthi mulur, kapengin gadhah sepur lan mangke yen sampun gadhah sepur, inggih mesthi mulur malih, kapengin gadhah prau kapal. Mangke dereng ngantos kalampahan gadhah prau kapal, namung saweg wonten juragan bis madeg enggal mawon, inggih lajeng susah, dheg-dhegan ajrih yen dipun jori. Dados tiyang sugih kados punapa kemawon, raosing gesangipun inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.
Kados makaten wali punika asring dipun kinten yen boten nate susah. Panginten kados makaten wau inggih klintu. La tiyang wali punika isinipun inggih karep.
Upami wali medal kramatipun, kados dene dongengipun ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung ing Mentaram, inggih punika ratu tur wali, nalika kagungan karsa tedhak dhateng Banten mabur “bur” inggih bingah, lan sareng wonten Banten badhe kondur dhateng Mentaram, mangka dipun tilar juru taman lan lajeng trondhol, inggih susah. Dados wali kados punapa mawon raosing gesangipun, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen mangertos, yen raosing gesang tiyang sajagat sami mawon, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, tiyang lajeng luwar saking naraka meri lan pambegan.
Meri punika rumaos kawon tinimbang tiyang liya lan pambegan punika rumaos menang tinimbang tiyang liya. Meri lan pambegan punika, ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng ngaya-aya, jengkelitan, la cilaka. Anggenipun pados semat, drajat, kramat, tiyang lajeng sarwa ngaya-aya, raosipun kemrungsung: “Wis golek dhuwit we jing akeh, supaya sugih kaya kae, aja nganti mlarat kaya kae, dadi banjur bisa ngece kae lan ora diece kae, lan golek drajat we jing luhur, supaya mulya kaya kae, aja nganti papa kaya kae, dadi banjur bisa kajen kaya kae lan ora remeh kaya kae, lan golek kramat we jing gedhe-gedhe, supaya kuwasa kaya kae aja nganti sekeng kaya kae, dadi banjur bisa ngekul kae lan ora dikul kae,” lan saking sangeting kemrungsung, tiyang ngantos gadhah raos: “Nek ora ngene, angur matia.”
Mangka raos “nek ora ngene angur matia”, punika, yen kerep-kerep dhateng murugaken dhateng tiyang, lajeng asring medal tekadipun ingkang aneh-aneh lan lajeng asring nglampahi aneh-aneh. Adakanipun tiyang punika, yen nembe kabrongot meri pambegan, lajeng madhukun-madhukun, maguru-maguru, lan lajeng taken dhateng kyai dhukun, kyai guru, “Dospundi kyai, lelampahan kula niki kok tansah rekaos mawon, napa leh kula gesang niki mila sedhiyan digithing, la sakecane dospundi, kyai,” lan mangke yen dipun tantun: “Samang napa gelem ta nglakoni, ning abot, mangke rak njur rada mayar, semanten niku nek katrima, lo, gelem ta dipendhem patang puluh dina?” Dipun tantun kados makaten wau, saking
janji banjur katrima, mangke nek mati malah kebeneran, tinimbang urip sapisan we kok dadi ecen-ecenane tanggane, mrana diece lan mrene diece,” tur mangke yen dipun damelaken jugangan yektos lan ngungak juganganipun, tiyang wau lajeng dheg-dhegan, thingak-thinguk: “Mungguh le dipendhem niku nek empun bar tanggal loro pripun, nggih?”
Yen mangertos, yen raosing gesang tiyang sajagat punika sami rnawon, tiyang lajeng padhang paningalanipun lan lajeng sumerep angsal-angsalanipun tiyang dipun pendhem sakawan dasa dinten. Angsal-angsalanipun inggih namung buneg. La tiyang dipun bungkem kalih menit mawon sampun kaplepegen, kok dipun pendhem sakawan dasa dinten.
Gegayuhaning meri pambegan punika pathok pados ngungkuli tangga-tangganipun: tedha, pados ngungkuli; sandhang, pados ngungkuli; griya, pados ngungkuli; bojo, pados ngungkuli; anak, pados ngungkuli lan punapa-punapa sarwa pados ngungkuli tangga-tangganipun. Mangka tangga-tangganipun inggih pados ngungkuli tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung ungkul-ungkulan, la inggih lajeng asor sadaya.
Yen pados ngungkuli punika kaplesed-kaplesed mawon malah dhawah kungkulan, tiyang lajeng kaken manahipun: “Ya sanajan aku dhedhel dhuwel kae, angger tanggaku wis rekasa, wis lega atiku.” Mangka tangga-tangganipun inggih pados rekaosipun tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung pados rekaosipun tangga-tangganipun.
Yen pados rekaosipun tangga-tangganipun kablinger-blinger malah dhawah dhedhel dhuwel, tiyang lajeng telas-telasanipun namung kantun ngraos-ngraosi tangga-tangganipun. Mangka tangga-tangganipun inggih ngraos-ngraosi tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung raos-raosan lan malah saben pating krenuk kaliyan bojonipun, tiyang punika yen ngraosi tangga-tangganipun, ngantos tlesih: “Jane si anu kae wis rekasa ta wis, mung durung ketara wae, la wong gadhene ki wis bur lan wite krambil ki wis ora tau ngundhuh, ning ya dianggo dhewe wae.”
Mangka saweg pados ngungkuli tiyang satunggal mawon, tiyang sampun ngaya-aya, dipun rencangi tirakat-tirakat dumugi Luwarbatang, dumugi Nglawet, dumugi guwa Langse, dumugi Gedander punapa punika. Mangke yen sampun ngungkuli tiyang satunggal, tiyang inggih lajeng rumaos, yen wonten tiyang sanesipun ingkang ngungkuli. La tiyang inggih lajeng ngaya-aya malih, tirakat-tirakat malih, pados ngungkuli malih, mangka cacahipun ingkang ngungkuli punika kathah sanget.
Saya pados ngungkuli princen-princenipun, tiwas dipun rencangi tirakat-tirakat punapa punika, mesthi boten saged kalampahan. Upami ngungkuli sematipun, kungkulan drajatipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli drajatipun. Upami ngungkuli drajatipun, nanging kungkulan kramatipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli kramatipun. Upami ngungkuli kramatipun, nanging kungkulan bagusipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya gemagus pados ngungkuli bagusipun. Upami ngungkuli bagusipun, nanging kungkulan enemipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli enemipun, jalaran tiyang nem punika, yen kaleres wonten ing janggrungan, rak dipun selak-selakaken. Upami ngungkuli nemipun, nanging kungkulan sepuhipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli sepuhipun, jalaran tiyang sepuh punika, yen kaleres kendhuren, rak dipun pilihaken ingkang empuk-empuk.
Rumaosing meri pambegan punika, saben kepethuk tiyang, yen boten ngungkuli inggih kungkulan, lan yen ngungkuli raosipun ngece: “Galo si anu kae rak cilaka ta, jeneh ora gelem nggugu aku, ora gelem tiru aku, ya cilaka,” lan yen kungkulan raosipun kemropok, lajeng
we dicuthiki.” Mangka saben medal saking nggriya, tiyang punika mesthi kapethuk tiyang, mangka yen boten ngungkuli inggih kungkulan, mila ingkang dipun raosaken, awit alit dumugi sepuh, yen kabrongot meri pambegan, inggih namung kemropok, ngece, kemropok, ngece, la tiyang namung ngungkuli, kungkulan.
Yen badhe ngertos meri pambeganipun piyambak, ungkulipun piyambak, ingkang cetha wonten nggen sesrawungan, upami kaleres ningali pasar malem, wonten nggen tiyang gadhah damel, wonten nggen pasamuan-pasamuan punapa punika; mangke yen rumaos kungkulan sinjangipun, lajeng ngemek udhengipun: “Yah, ning ikete menang anyar,” mangke yen rumaos kungkulan udhengipun, lajeng mathentheng ngatingalaken rasukanipun: “Yah, ning klambine menang apik,” mangke yen taksih rumaos kungkulan, lajeng cincing ngatingalaken kathokipun: “Yah, ning kathoke menang kombor,” mangke yen meksa taksih rumaos kungkulan, kaken manahipun, lajeng ngedalaken pipanipun: “Yah, ning pipane menang dawa.”
kuwalik, boten leres. Contonipun upami tiyang kapengin gadhah pit, yen saking sangeting kemrungsung, gadhah raos: “Nek ming ora duwe apa-apa we, ora tak rasakake, ning nek ora duwe pit ki, jan ora bisa nglakoni tenan aku,” mila yen kapethuk tiyang numpak pit, saya yen ingkang numpak pit tangganipun, ingkang dipun sengiti, inggih punika ingkang badhe dipun ungkuli malah awakipun dhawah kungkulan, lajeng dipun kring, inggih mak tratap lan lajeng pet-petan, mangke yen mantuk inggih ngungkep-ungkep boten saged-saged tilem lan lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: “Karuwan iya wae, nek si anu kae bisa duwe pit, la wong direwangi ora lumrah wong, dilabuhi rai gedheg, nek aku mono mula jan wong ora bisanan, angger ketok duwe wae.” Lo rak terang paningal kuwolak-kuwalik, kapethuk tiyang numpak pit, kok pet-petan, la punapa tiyang numpak pit punika murugaken pet-petan, rak terang yen boten, nanging yen kabrongot meri pambegan inggih mesthi kuwolak-kuwalik makaten.
Saking sangetipun kuwolak-kuwalikipun paningal, ngantos sumerep tiyang ayu utawi tiyang bagus, yen tiyang jaler sumerep tiyang ayu lan yen tiyang estri sumerep tiyang bagus, paningalipun kuwolak-kuwalik, mangke yen sumerep bojonipun, inggih lajeng sengit, lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: “Nek tak rasak-rasakke, bojoku ki kok jan elek tenan, wis rupane ala lan atine ala, andekpuna kok dadi bojoku, iki rak dudu sabaene, iki biyen, nek ming bares-baresan we, rak ora kalakon, iki rak nganggo diguna-gunani aku biyen, dadi banjur ngenel ka kene ki.” Lo rak terang paningal kuwolak-kuwalik, sumerep tiyang ayu, tiyang bagus, kok lajeng sengit dhateng bojonipun, la punapa tiyang ayu, tiyang bagus, murugaken sengit dhateng bojo, rak terang yen boten, nanging yen kabrongot meri pambegan, inggih mesthi kuwolak-kuwalik makaten. Kados makaten kuwolak-
sami mawon, tiyang lajeng luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tegesipun, apa-apa sakepenake, sabutuhe, saperlune, sacakupe, samesthine, sabenere. Tiyang lajeng saged ngraosaken raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Jalaran nalika kabrongot meri pambegan tiyang punika boten saged ngraosaken raosing gesang ingkang sayektos.
Contonipun upami nedha, sanajan saben dinten damelipun nedha, tiyang boten saged ngraosaken raosing nedha, lan saben nedha, ingkang dipun raosaken namung tedhanipun, tangga-tangganipun, lan awakipun piyambak nggresah: “Nek si anu, si anu, si anu kae ya
salin gek endhog, gek iwak, gek endhog, gek iwak, la nek awake dhewe ki ya cilokak-cilekek wae, la wong pangane ki ora ajeg, lan lawuhe ki mari mati mung uyah, sambel, uyah, sambel, lan dhuwur-dhuwure ki mung tempe, lan yen kapengin iwak pitik ki mung keduman mbubuti,
tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: “Lo, iki priye ta ana wong mangan kok gemeder, le mangan ki enak apa ora, nek enak ya dibacutake, nek ora ya ora dibacutake,” lan lajeng padhang paningalipun sumerep dhateng gegayuhanipun tiyang nedha, lan gegayuhaning nedha punika eca lan tuwuk, mangka pados eca lan tuwuk punika gampil sanget, jalaran saben luwe, nedha sabarang, ingkang limrahipun dipun tedha tiyang, mesthi eca, lan saben kathah, mesthi tuwuk. Dados bau suku punika tirah-tirah kangge pados tedha ingkang eca lan ingkang tuwuk.
Mila raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, wonten nggen nedha punika mesthi gek eca, gek boten eca, gek eca, gek boten eca, lan gek tuwuk, gek luwe, gek tuwuk, gek luwe. Nanging yen kabrongot meri pambegan, tiyang inggih boten perduli eca lan boten perduli tuwuk, nanging namung pathok pados ngungkuli. Yen badhe ngertos meri pambeganipun piyambak utawi ungkulipun piyambak wonten nggen nedha, ingkang cetha yen kaleres sesarengan kaliyan tiyang kathah wonten ing wande-wande punapa punika.
Mangke nembe dhateng “dhog” mawon, awakipun piyambak lajeng aba: “godhog”. Mangke saweg dipun ulungaken mawon, awakipun piyambak lajeng aba malih: “goreng”, endi lomboke jing “akeh”. Mangke yen sesarenganipun nyepeng tigan awakipun piyambak lajeng nyepeng dhadha menthok “ceg” lan yen tanganipun tengen sampun nyepeng, tanganipun kiwa lajeng nyepeng “ceg”. Mangke yen meksa taksih rumaos kungkulan, awakipun piyambak kaken manahipun lan lajeng sukunipun dipun tumpangaken meja “slengkreng”, tur lajeng singsot nanging boten mungel.
Saking petenging paningal kabrongot meri pambegan, sanajan anak putunipun sampun rendhel, tiyang boten saged ngraosaken raosing gadhah bojo. Saben kapanggih bojonipun, ingkang dipun raosaken bojonipun tangga-tangganipun lan awakipun piyambak nggresah: “Nek si anu, si anu, si anu kae ya kapenak-kapenak wae, la wong bojone
naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: “Lo, iki priye ta, ana wong duwe bojo kok gumeder, le duwe bojo ki penak apa ora, nek penak ya dibacutake, nek ora penak ya ora dibacutake,” lan lajeng padhang paningalipun, lan lajeng sumerep, yen tiyang gadhah bojo punika nikmat.
Yen badhe mangertos nikmatipun tiyang gadhah bojo, yen dalu-dalu lan asrep-asrep, saya gek jawah-jawah, ungsel-ungselan kaliyan bojonipun inggih lajeng anget, lan yen kaken boyokipun inggih lajeng lemes, lan tilemipun inggih lajeng nglegeses, lan enjing-enjingipun inggih lajeng bingar, lan nyambut damel inggih lajeng sigrak. Lo, tiyang gadhah bojo punika rak nikmat. Cobi yen boten gadhah bojo, rak boten nikmat kados makaten, yen dalu-dalu, asrep-asrep saya gek jawah-jawah, yen asrep inggih asrep yektos, yen ngungsel-ungsel, inggih ngungsel-ungsel galar, lan yen kaken boyokipun, inggih lestantun kaken, lan yen mapan tilem kethap-kethip, awit jam sanga dumugi jam tiga dereng saged tilem, jalaran ngraosaken bojonipun tangga-tangganipun. Mila wateging dhudha, randha, jaka, prawan, sami betah melek, nganging yen kabrongot meri pambegan. Yen boten, inggih boten, inggih namung dhang-dhong mawon.
Dados raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, wonten nggen gadhah bojo, punika mesthi gek nikmat, gek boten nikmat, gek nikmat, gek boten nikmat. Yen luwar saking naraka meri pambegan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng uwal saking kuwajiban-kuwajiban ingkang awrat-awrat. Tiyang punika rak majib-majibaken dhateng awakipun piyambak: “Wong ki kudu ngene, pangane ngene, sandhange ngene, omahe ngene, karo bojone ngene, karo anake ngene, karo tangga-tanggane ngene,” lan sadaya ngene-ngene wau ingkang awrat-awrat ngantos boten kenging dipun lampahi, jalaran cengkah kuwajiban sami kuwajiban.
Contonipun upami tangganipun badhe gadhah damel mantu, mangka awakipun piyambak tampi ulem, punika awakipun piyambak dipun wajibaken dhateng. Yen dhateng, awakipun piyambak punika dipun wajibaken ngangge sandhangan enggal lan inggih dipun wajibaken sangu yatra kangge nyumbang utawi kangge dhomino. Upami awakipun piyambak tampi ulem wau, mangka boten gadhah sandhangan enggal lan boten gadhah yatra, punika lajeng pakewet sanget, lan yen badhe boten dhateng ajrih, la tiyang tangganipun gadhah damel mantu, mangka tampi ulem, kok boten dhateng, lan badhe dhateng, inggih ajrih, la tiyang boten gadhah sandhangan enggal lan boten gadhah yatra, kok dhateng.
Yen sampun luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: “Lo iki priye ta le nglakoni, la wong ora teka, wedi, lan teka, ya wedi, la apa rada teka lan rada ora wae, lan kaya apa jing jeneng rada teka lan rada ora, apa ming anguk-anguk neng pager wae, lan apa banjur mlebu nyang pawon wae ‘bludhus’ melu asah-asah.” Tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng saged nuturi awakipun piyambak: “Wis, nek arep teka, ya teka, lan nek ora, ya ora, la nek ora duwe sandhangan anyar, banjur nganggo sandhangan lawas, kuwi sabenere, lan nek ora duwe dhuwit, banjur ora nyumbang lan ora dhomino, kuwi sabenere.” Dados raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Wonten nggen kuwajiban-kuwajiban punika mesthi gek ngene, gek ora ngene, gek ngene, gek ora ngene. Yen mangertos bilih raosing gesang tiyang sajagat punika sami mawon, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, tiyang lajeng luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem lan anggenipun pados semat, drajat, kramat, sakapenake, sabutuhe, saperlune, sacukupe, samesthine, sabenere, inggih punika tentrem.
Satu Tanggapan to “Kawruh Beja Sawetah ..:Bageyan 2:..”
ngapuroKetemu meneng taun ngarepRoyo-royo coti sekolahMangan sego lawuh'e iwak patinKeluputan kulo seng kanah-kanahNjalok dingapuro lahir batin....Godok ketupat nang ngisor ondoGodonge
ngapuroKetemu meneng nang taun ngarepBuko poso lawuh'e gerehNjegor sunge dicaplok boyoKeluputanku sing akeh-akehKito 0 - 0 lah yoLiza : He he iso omong jawo ??
do-topfreeporno.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
hanyu pinyin: roubao) ya iku panganan tradhisional Tionghoa.[1] Dijenengi bakpao amarga dijupuk saka basa Hokkian kang dipituturaké déning mayoritas wong Tionghoa ing Indonésia.[2]
Bakpao kang kita kenal ya iku roti bentukke bunder lan wernané putih, biyasane dipangan nalika isih anget.[3]
Bakpao arti harfiahe ya iku baozi kang isiné daging. Baozi uga bisa diisi nganggo bahan liya kaya iwak pitik, godhong-godhongan, serikaya legi, sele kacang kedhele, kacang azuki, kacang ijo,lan liya-liyane. Bakpao kang isiné daging iwak pitik diarani kehpao.
Sajarah Bakpao[besut | besut sumber]
Sajarah Bakpao asale saka bageyan roman Sānguó Yǎnyì. Zhuge Liang (181 - 234) ya iku ahli strategis paling apik ing China, dhèwèké uga perdana mentri, insinyur, ilmuwan, lan panemu legendaris bakpao.[4]
Crita iki asala saka jaman 3 nagara (sam kok) nalika ana pemberontakan gedhen ing kidulé Tiongkok, perdana menteri Tiongkok nalika iku, Zhuge Liang pamitan marang kaisare, Liu Chan saperlu numpas pemberontakan kang kawentar kanthi jeneng ''The Southern Campaign'' - Suku ing kidul iku uga dijenengi Nanman utawa wong barbar kidul. Raja ing laladan kidul iku jenenge Meng Huo.[1]
Liang ing laladan kidul iku wis kasil ngalahake Meng Huo ping 7 lan mbebasake uga ping 7, ing pembebasan sing kaping 7 Meng Huo pungkasane nyerah lan janji ora bakal rusuh manèh marang Shu Guo (nalika iku durung ana sebutan Zhong Guo amarga Tiongkok isih kabagi dadi 3 nagara: Shu, Wu, Wei).[5]
Saben mbebasake Meng Huo, Zhuge Liang asring ditentang déning jenderal-jenderale: “ Kenapa dhèwèké dibebasake? Kepriye yèn dhèwèké gawé rusuh manèh? ”, Liang njawab: “ Aku kanthi gampang bisa nyekel manèh segampang aku ngetokake tanganku saka sakku. Saiki aku lagi ngalahake atine.”[5]
Zhuge Liang ngerti manawa Meng Huo dicekel lan dipateni, mengko bakal ana sing ngganteni dhèwèké lan gawé rusuh marang Shu, mula dhèwèké mikir luwih becik nggawé Meng Huo setia marang Shu.[1]
Nalika perangan pungkasan, kanggo kang kaping 7, Zhuge Liang nggawé Meng Huo mlebu lembah kang diubengi pegunungan. Ing lembah iku Liang nyelehake grobag sing ngangkut panganan. Nalika meruhi grobag iku, Meng Huo langsung kesengsem lan mimpin pasukane anuju lembah iku.[5]
Sakwise pasukan Meng Huo nyedhaki grobag kang ngangkut panganan iku, kasunyatane grobag iku nggawa bubuk mesiu! Langsung pasukan Shu kang wis ngenteni ing sakngisore gunung manah grobag-grobag mau nganggo geni. Sedhela wae lembah mau dadi laut geni.[6]
Iki ora nggawé Liang seneng, dhèwèké mung ngomong: “Jasaku banget akehe kanggo nagara, nanging dosaku uga gedhé marang Surga; moga Swarga ngapurani aku amarga aku mung nglakoni kewajiban njaga nagara.” Sakwise iki Meng Huo ditangkep pasukane Liang.[6]
Nalika Liang nemoni Meng Huo, dhèwèké langsung nyopot taline Meng Huo lan ngendika: “ Lungaa lan cepakake pasukan anyarmu kanggo tarung manèh ”. Krungu kaya mangkono Meng Huo ngomong: “ Kaping 7 kecekel, kaing 7 uga diuculake! Kahanan kaya iki kudune ora tau ana lan ora kadadeyan. Sanajan aku ora nduwèni adat istiadat, aku isih nduwé upacara keagamaan kang isih njunjung etika. Ora, aku ora kaya mangkono! ” Sakwise iku, suku kidul ora tau nggawé rusuh manèh marang Shu.[1]
Jroning perdalanan balik menyang Cheng Du (kutha krajané Shu), Zhuge Liang kudu ngliwati kali gedhe. Ing kali iku Liang ketahan amarga kerep ana ombak gedhé lan bledhek nalika pasukan Shu arep nyabrang. Zhuge Liang banjur njaluk rembuge Meng Huo kang melu njujugake Liang lan Meng Huo ngomong: Sakawit jaman nenek moyangku, wong kang kapingin ngliwati kali iku kudu nguncali 50 sirah wong kanggo roh kali.”[6]
Amarga Liang ora gelem nggawé perang manèh, dhèwèké nggawé roti kang digawé kaya sirah wong, bunder nanging dhasare rata lan roti iki dijenengi bakpao (baozi).[4]
Kulit Bakpao[besut | besut sumber]
Kulit bakpao digawé saka jladrèn glepung terigu kang banjur dikukus nganti ngembang lan mateng. Pao artine "bungkusan", Bakpao artine "Bungkusan-bak" , bak artine daging.[2]
Kanggo mbedakake bakpao tanpa daging (vegetarian) saka bakpao daging biyasane liyane, bakpao diwenehi titikan werna.[2]
cc santen encer/susu/banyu anget.[2]
Cara Nggawé[besut | besut sumber]
- Uleni terigu, hefe, mentega, gula lan santen/susu/banyu anget nganti rata, banjur kang pungkasan diwenehi uyah lan vanilli. - Uleni manèh nganti rata lan kalis - Adonan dibagi dadi 35 bageyan, diblondhoni banjur dijejer jroning loyang lan dilebokake jroning oven (rak paling ngisor) nganggo suhu 50 drajat Celcius suwene watara 15 menit - Adonan ditokake saka oven, digepengake banjur diisi nganggo daging/kacang ijo, diblondhoni manèh nanging aja dipenyet. - Dijejerake manèh jroning loyang banjur dilebokake oven nganggo suhu kang padha suwene watara 20 menit supaya luwih ngembang. - Adonan ditokake saka oven lan dikukus suwene 15 menit.[2]
Macem-maceme Bakpao[besut | besut sumber]
^ a b c d (id)[1]
sing cilik kepleset, sing anggak tunggak, sing wedi mati, sing nekat mbrekat, sing jirih ketindih, sing ngawur makmur, sing ngati-ngati ngrintih, sing
Dasar monyet bau, muka gepeng, kecoak bunting, babi ngepet, dinosaurus, brontosaurus king…
kapan maneh aku isok misuhi sampeyan.
tindakanku marang kowe,muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di lebur ing dino riyoyo Minal Aidin
ghaib : kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil / Tjaroko H.P. Teguh
“Ing ngarsa sunk tuladha,Ing madya mangun karsa,Tut wuri
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.50, 3 Maret 2016.
rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged nambah artikel puniki.
Bokong Kanggo Muara (Free 25819 Videos) Bokong Licking (Free 18799 Videos) Bokong Ngobahke Driji (Free 15461 Videos) Bokong Sialan (Free 60959 Videos) Bokongé (Free 87060 Videos) Bokongé Bolongan (Free 22178 Videos) Bokongé Cam (Free 650 Videos) Bokongé
naragunan? r?latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa kayata kasebar sakab?hing Islam, If apples have this panganggo artikel Gambar, regul?r kaca Meta:Language lulusan basa
dhuwur mendem jero dateng tiyang sepuh kekalih leres ??? Wong tua atine lego Yen anak bakti sedoyo Tingkahlaku manut agama Mugo-mugo podo ahli suwargo Sing ahli suwarga nggih ..???
Sakmenika kula bade nyobi nulis ngagem basa Jawi :D. Amargi mpun dangu sanget kula mboten nulis basa Jawi. Terakhir nulis basa Jawi menawi pas kula taksih sekolah SMP. Sak sampunipun blas mboten natos nulis malih babar pisan. Kula kepingin nyobi milai nulis ngagem basa Jawi malih. Sak litunipun kagem sinau, gih kagem pangemut-emut kula piyambak, kersanipun mboten kasupen :D. Dados bilih mangke wonten tulisan ingkang salah, mboten pas tata basanipun, utawi kirang muji prana dateng penggalihipun para pamiarsa, kula ngaturaken pangapunten.
Mboten keraos bilih sakmenika sampun ngancik warsa enggal masehi kalih ewu tiga welas. Dateng pundikemawon tiyang-tiyang sami bungah anggenipun nyambut lan ngrayaaken warsa enggal menika. Utaminipun dateng kutha kados Surabaya, Jakarta, lan sak panungalanipun. Miturut warta ingkang kawula waos, kangem nyambut warsa enggal punika Jakarta ndamel acara “car free night” alias bengi bebas montor(kendaraan).
kepengker. Lha bade mboten tumut pripun, wong acaranipun dateng hotel papan kula nginep. Terus kaliyan ingkang ngundang kula tumuju Gorontalo gih ngajak kula pisan.
Kagem kula warsa enggal wingi luwih sekeca tilem kemawon, kemulan sarung :D. Napa malih pas jawah pisan, sip wes :D. Taun punika Jakarta gadah acara “car free night” kagem nyambut gantosipun warsa, mugi-mugi taun ngajeng sak Indonesia gadah acara ingkang sami sedaya “noise free night”.
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng
topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya
lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.(2)
Lamun tindak kang garwane Saha wajib jaga nafsune Wajib jogo dateng bandane Remen marang jaler lintune
Saking isrof saking mubadzir Senaoso gagah lan ganteng
Saha boten kenging taksir Lan kang garwo cilik cendek ireng
Blojo kirang kedah kang sabar Lamun wayuh kang garwane
Percoyo mantep ! Ing dalem kitab!
ngrams.pl-1.301-Nov-2004 09:09 3.6K ngrams.pl-1.403-Nov-2004 04:52 3.6K ngrams.pl-1.503-Nov-2004 10:11 3.6K ngrams.pl-1.602-Dec-2004 19:25 3.6K ngrams.pl-1.815-Dec-2005 08:05 3.6K ngrams.pl-1.906-Nov-2006 03:26 3.9K ngrams.
Move-on kuwi dudu berusaha nglalekke ya, tapi ngikhlaske lan berusaha ngetukke seng luweh apik luwih seko seng mbien-mbien.
Balikan karo mantan kuwi, koyo kowe njipuk tisu seng bar mbok nggo ngelap umbel, mbok lapke neng lambemu meneh.
Cuek sih oleh, neng ojo terlalu cuek. Ati-ati mengko de,e bosen mbek kowe malah nggolek pelarian.
eling lan kelingan lelakon naliko iseh gandeng sliramu mbangun roso tresno asih.
wes lawas suwene aku ora nemoni sliramu lan ora mangerteni papan dunungmu.
Bila rasa membius kalbu Tentu jiwa slalu merindu
Mantan seng iseh apik mbek kowe kuwi durung tentu de,e iseh sayang kowe. Isoh dadi de,e kuwi wes move-on sak move-on move-on e.
Cinta dudu perkara sepiro kerepe kowe ngucapke, tapi sepiro akehe seng mbok buktike. Ngono!!!
“C I N T A” nek raenek kowe, paling yo mung dadi kata tok.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BAGONG NJALUK SUNAT SERI LORO
Monggo kita sedoyo ningali dateng TKP (Tempat
Akhire wong telu iku mau budhal. Gareng nang ngarep nggowo sentolop, nang mburine Mbilung ambek Togog ngetotno Gareng mbobol dalan. Tujuan'ne wong telu iku mau apene mbuntuti Bagong sing jarene desas-desus'se wong ndeso tambah nakal, seneng ugal-ugalan, ambek mabuk-mabuk'an karo Petruk.
Sak iki dhulur..., tinggalno dhisik lelakune wong telu iku mau sing
Jancook ...!! Mosok gak onok anggur ireng utowo seprit ... he Truk ?!"
"Wis nggak onok opo-opo maneh
loro..., sing lanang athek durung moleh tekok Suroboyo !!"
"Waduh iyo ..., lali aku Gong gak tuku goreng-gorengan !!"
"Lha koen yak opo lho Truk ...!!
kepekso ..., nggolek kucing'ae nggawe tambol ...!!"
"Cepet Truk ..., kucing'e selak mlayu iku engkok !!"
"Cep..., cep...cep...., nggak usah umek'ae Cing ...!!"
"Iki lho Truk ladhing'e nggawe mbeleh kucing'e ...!!"
"Yoo ... tak beleh'e..., koen nggawe'o obong-obongan kayu !!"
Bagong "Iyoo ...!!"
ketonggo." – musarar jayabaya. "Dunungane ing sikil lawu rediwetan wetane bengawan
Widayaka ing nagari Mamênang, inggih ing Kadhiri.
Êmpu Widayaka wau inggih Ajisaka, timuripun nama Jaka Sangkala, putranipun Êmpu Anggajali, ibunipun putri ing nagari Najran, tanah Ngarab.
Sarta Ajisaka wau siswanipun Sang Maolana Ngusman Ngajid, raja pandhita dibya ing nagari
kamuksan, utawi kawruh kadibyan kanuragan sasaminipun, sampun tumplak kacakup dening Ajisaka sadaya. Para dewa ingkang linangkung sampun dipun guroni sadaya. Kados ingkang kasêbut ing Sêrat Ajidarma, tuwin Sêrat Ajinirmala.
Mila Ajisaka punika kawruhipun langkung pinunjul sasamining êmpu. Mungêl ing Sêrat Panitisastra, manawi wontên [wontê…]
[…n] êmpu ingkang sagêd ngawonakên pandhita satus, ingkang putus ing kawruh, punika sawêg sami kaliyan kawruhipun Êmpu Widayaka.
silarjèng tuwuh | wahananing kaanan jati | sujana paramarta | witaning tumuwuh | winangun ingkang sasmita | ginupita ing kawi rèh Bimasuci | winangun lawan jarwa ||
2. Wrêkodhara duk puruhita mring | Dhanyang Durna kinèn ngupayaa | toya ingkang nucèkake | marang sariranipun | Wrêkodhara mantuk wêwarti | maring nagri Ngamarta | pamit kadang sêpuh | sira Prabu Yudhisthira | kang para ri sadaya nuju marêngi | anèng ngarsaning raka ||
3. Arya Sena matur ing raka ji | lamun arsa kesah mamrih toya | dening guru pituduhe |
satriya Dananjaya | matur nêmbah ing raka sri narapati | punika tan sakeca ||
4. inggih sampun paduka lilani | rayi dalêm kesahe punika | botên sakeca raose | arya kalih wotsantun | inggih sampun tuwan lilani | watak raka paduka | Ngastina pukulun | karya
kawuwusa lampahira Sena | tanpa wadya amung dhewe | mung bajra sindhung riwut | ambêbênêr murang ing
dhodhok ajrih | andhêpès nêmbah-nêmbah ||
7. kathah pasêgah dhatan tinolih | langkung adrêng praptèng Kurusetra | marga gêng kambah
wau kang maksih wontên ing margi | wuwusên ing Ngastina ||
8. Prabu Suyudana animbali | Dhanyang Durna prapta ing jro pura | natèng Mandraka sarênge | Prabu Ngawôngga tumut | pra sêntana andêling wèsthi | prasami ingandikan | marang jro kadhatun | wong agung ing Sindusena | Jayajatra miwah Ki Arya Sangkuni | Bisma myang Drusasana ||
Rahadèn Jayasusena | Radèn Rekadurjayane | praptèng
12. nirmala panggih wisesèng urip | wus kawêngku aji kang sampurna | pinunjul ing jagad kabèh | ngaubi bapa biyung | mulya sangking sira nak mami | linuwih ing
marang Sena | adhuh sutaningsun anggèr | ênggoning kang toya nung | pan ing wana Tikbrasarèki | turutên
jroning guwa jro panggonanira | tuhu hèr ning pawitrane | ing nguni-uni durung | ana
4. angglar ingkang anggrèk wulan | jônggawure araras wora-wari | argula mêkar lan mênur | anjrah gambir gambira |
kapanggya | kawuwusa ditya kang wontên ing ngriku | Sang Rukmuka Rukmakala | kagyat dènira miyarsi ||
mandera | giyuhing tyas dènira ngupaya banyu | pawitra dangu tan angsal | miyarsa swara dumêling ||
19. tan katon kang duwe swara | adhuh putuningsun liwat kaswasih | ngupaya nora kêpangguh | tan antuk tuduh nyata | ring prênahe
ngambil tuwuh | kawula gih sumôngga | lêhêng pêjah ngulati datan kapangguh | kang swara gumuyu suka | yèn sira tambuh
21. duk sira matèni ditya | iya
nora ing kene panggonanipun | sira balia atasna[2] | ênggone ingkang sayêkti ||
23. duk miyarsa Wrêkodhara | kèndêl sarwi wagugên tyasirèki | saksana wau sumêbrung | mantuk marang Ngastina | tan winarna ing marga Ngastina rawuh | pêndhaking dina samana | kang
Jayasusena munggèng ngarsi | kagyat wau praptanipun | Sang Arya Wrêkodhara | samya kagèt bagèkkên kabèh
kalih kawula banting | dene ditya amrih lampus | sikara ing kawula | wukir kabèh kabalengkrah tan katêmu | paduka tuduh kang nyata | sampun amindho gawèni ||
28. Sang Durna angrangkul sigra | babo-babo lagya ingsun ayoni | katêmênane ing guru | mêngko wus kalampahan | nora mèngèng ngantêpi tuduhing guru | iya mêngko sun wêwarah | ênggone ingkang sayêkti ||
pinanggiha | bapa kakinira kang wus padha lampus | besuk uripe nèng sira | lan sira punjuling bumi ||
dewadi | pamit Arya Sena sampun | mring Durna mring sang nata | ing Ngastina sigra mêsat lampahipun |
kesahipun | dene tan kêna ingampah | kalangkung samya prihatin ||
35. Sang Aprabu Darmaputra | miwah Dananjaya lan ari kalih | saputra sagarwanipun | prihatin maras ing tyas | samya rêmbug utusan ngaturi wêruh | sangking sungkawa punika | marang Prabu Dwarawati ||
36. mêsat caraka Ngamarta | mawi surat ing marga tan winarni | ing Dwarawati wus rawuh |
winarna | ing Ngamarta sang nata lampahnya rawuh | gègèr amêthuk busêkan | Yudhisthira lan para ri ||
38. samya ngabêkti sadaya | wusnya tata lênggah anèng jro puri | Prabu Darmaputra matur | myang Arya Dananjaya | saha waspa ing madya [ma…]
[…dya] wasananipun | katur ring raka sadaya | Risang Prabu Harimurti ||
39. ngandika Narendra Krêsna | yayi prabu
40. wong anêdya puruhita | ujar bêcik upama dèn alani | santosa ing bathara gung | ingkang nêdya bancana | môngsa wurung nêmu wêwalês ing pungkur | punagi ing aturira | marang Prabu Harimurti ||
samodra | ngupaya sinoming warih ||
1. ing tuduhe Dhanyang Durna | angulati toya urip | gone têlênging samodra | iku arsa sun lakoni | atur kang para ari | adhuh kangmas sampun-sampun | punika dede lamba | tan pantês dipun lampahi | duk miyarsa jêtung Prabu Yudhisthira ||
2. umatur dhatêng kang raka | ing Narendra Harimurti | paran ing karsa paduka | rayi sampeyan
pangampahira | sira Prabu Harimurti | dadya kèndêl sadaya wayang wuyungan ||
6. saênggon-ênggon karuna | sagung ingkang santanèstri | kakunge ngadhêp
7. sahira saking jro kutha | nulya sru manjing wanadri | tan kèsthi durgamèng ngawan | tan ana baya kaèksi | sagung wong
3. emut ing tyas ana aji jayasngara |
lun agêng anangkêbi | katgada manêngah | sira Sang Wrêkodhara | sayah gênjor ingkang
sadaya | mung jôngga ingkang maksih | sangsaya
14. samya gubêl nênuwun kang pangandika | Sang Prabu Harimurti | samya tinangisan | sira Narendra Krêsna | wus aywana kang prihatin | pan kadangira | nora tumêkèng pati ||
15. malah antuk kanugrahaning jawata | besuk praptane suci | iya pan sinihan | de Sang Suksma Kawêkas | winênang aliru dhiri | raga bathara | putus ing tingal êning ||
16. uwis padha maria aja sungkawa | enggar tyasira
Wrêkodhara apa karyanira | têka ing kene iki | apa sêdyanira | iya sêpi kewala | tan ana kang sarwa bukti | myang sarwa boga | miwah busana sêpi ||
19. amung godhong aking yèn ana kumleyang | tiba ing ngarsa mami | iku kang sun pangan | yèn ora nora nana |
amênthik-mênthik | iki ta wong apa | gêdhe sajênthik ingwang | pangucape sru kumaki | ladak kumêthak | dene tapa pribadi ||
tirta êning | iku gurunira | pituduh marang sira | yèku kang sira lakoni | mulane iya | angèl pratingkah urip ||
28. wêruhe lan têtakon bisane iya | lawan têtiron nênggih | dadi lan tumandang | mêngkono ing agêsang | ana jugul saking wukir | arsa tuku mas | mring kêmasan dèn wèhi ||
29. dlancang kuning dèn anggêp kancana mulya | mêngkono ingabêkti | yèn durung
cinacad ing jagad | kèsi-èsi ing bumi | angganing
Dewaruci nguwuh | hèh apa katon ing sira | dyan sumaur Sang Sena inggih atêbih | tan wontên katingalan ||
4. awang-awang kang kula lampahi | uwung-uwung têbih tan kantênan |
ulun saparan-parane | tan mulat ing lor kidul | wetan kilèn datan udani | ing ngandhap nginggil ngarsa | kalawan ing pungkur | kawula botên uninga | langkung bingung ngandika Sang Dewaruci | aywa maras tyasira ||
5. byar katingal ngadhêp Dewaruci | Wrêkodhara sang wiku kawangwang | umancur katon cahyane | nulya wruh ing lor kidul | wetan kilèn sampun kaèksi | nginggil miwah ing ngandhap | pan sampun kadulu | apan andulu baskara | eca tyase miwah sang wiku kakèksi[5] | anèng jagad walikan ||
6. Dewaruci suksma angling malih | payo lumaku andêdulua | apa katon ing dhèwèke | Wrêkodhara umatur | wontên warni kawan prakawis | katingal ing kawula | sadaya kang wau | sampun datan katingalan | amung kawan prakawis ingkang kaèksi | irêng bang kuning pêthak ||
anêngêri marang sajati | eca Sang Wrêkodhara | amiyarsa wuwus | lagya mèdêm tyas sumringah | dene ingkang abang irêng kuning putih | iku durgamaning tyas ||
9. pan isining jagad amêpêkti[6] | iya ati kang têlung prakara | pamurunge laku dene | kang bisa pisah iku | mêsthi bisa amor ing gaib | iku
kang abang iku | iya tuwuh napsu tan bêcik | sakèhing pêpenginan | mêtu sangking iku | panastèn panasbaranan | ambuntoni marang ati ingkang eling | marang ing kawaspadan ||
12. apadene kang arupa kuning | kawasane nanggulang sabarang | cipta kang bêcik dadine | panggawe amrih tulus | ati kuning ngandhêg-andhêgi | mung panggawe pangrusak | binanjur jinurung | mung kang putih iku [i…]
[…ku] nyata | ati antêng mung suci tan ika iki | prawira ing kaharjan ||
tuduhan iku | ing pamoring kawula Gusti | Wrêkodhara miyarsa |
urub siji wêwohu[8] warnanya | Sang Wrêkodhara ature | punapa waskanipun[9] | urub siji wohu[10] kang warni | pundi ingkang
jagad agung | jagad cilik nora beda | purwa ana lor kidul kulon puniki | wetan luhur myang ngandhap ||
17. miwah abang irêng putih kuning | iya [i…]
[…ya] panguriping kang buwana | jagad cilik jagad gêdhe | tan beda isinipun | tinimbangkên ing sira iki | yèn ilang warna ingkang | jagad sadayèku | saliring reka tan ana | kinumpulkên ana rupa kang sajati | tan kakung tan wanodya ||
gadhing | cahya mancur kumilat | tumeja ngênguwung | punapa inggih punika | warnaning dat kang silih dipun ulati | kang sayêktining rupa ||
21. datan mèlu mangan turu nênggih | iya datan milu lara-lapa | yèn iku pisah ênggone | raga kari ngalumpruk | yêkti lungkrah badan puniki | yaiku kang kuwasa | nandhang rahsanipun |
ing sirèki | upama simbar anèng kêkaywan |
ana ing raga ênggone | uriping pramanèku | inguripan ing Suksma nênggih | misesa ing sarira | sang pramana iku | yèn mati mèu[11] kalêsman | lamun ilang suksma ing sarira nuli | uriping suksma ana ||
23. sirna iku iya kang pinanggih | uriping suksma kang sanyata |[12] kaliwatan
inggih pundi warnanipun kang sayêkti | Dewaruci ngandika ||
24. datan kêna iku yèn sira prih | lan kahanan kang samata-mata | gampang angèl
anggèn-anggèn ingkang pêsthi | sampun tuwan kangelan ||
25. yèn makatên ulun botên mijil | sampun eca nèng ngriki kewala |
krakêt marang wisayaning urip | balik sikêpên uga ||
28. kamisayan ingkang makripati | dèn kaasta pamanthênging cipta | rupa ingkang sabênêre | sinêngkêr bawanèku | urip datan ana nguripi | datan ana rumôngsa | ing kahananipun | uwis ana ing sarira | tuhu tunggal
30. lairing suksma anèng sirèki | batining suksma uga nèng sira | mangkene
rupane | wus ana ing sirèku | pamirsane rupa sajati | ingkang ngilo Hyang Suksma | wayangan puniku | iya sira ran kawula | mêngko-mêngko ngong asung katrangan malih | mangkene gampangira ||
33. badan jaba wujud kita iki | badan jêro munggwing jroning kaca | ananging dudu pangilon | pangilon
lamun janma wis gambuh lan badan batin | sasat srira bathara ||
34. awit dening lamun anujoni | sapatêmon ing sacipta
saking ambêkan | ambêkan saking uripe | dene ingkang dadya tuk | ngêmbunbunan nulya umili | katampèn kêmbang gêdhang |
kabèh-kabèh iku mung bêkakas | ora langgêng salawase | awit urip puniku | kawêngku ring ingkang nguripi | ingkang nguripi
wus lagnyana suwung | têgêse wis tanpa piranti | dadi lamun mangkana |
41. luwih gêngnya kalêpasan iki | lawan jagad agêng kalêpasan | kamuksan luwih lêmbute | salêmbutaning banyu | isih lêmbut kamuksan iki | langkung alit kamuksan | saaliting têngu | pan isih ayit[14] kamuksan | liring luwih amisesa ing sakalir | liring lêmbut alitnya ||
42. bisa nuksma ing agal lan alit | kalimputan sagung kang rumangkang | gumrêmêt uga tan pae | kaluwihan satuhu | luwih dening ingkang nampani | tan kêna ngandêlêna | ing warah lan wuruk |
swaranira nuli | ulihêna mring kang duwe swara | jêr sira mung ngakên bae | sêsulih kang satuhu | nanging aywa darbe sirèki | pakarêman lyanira | saka ing Hyang Agung | dadi sarira Pangeran | obah mosikira wus dadi sawiji | ywa loro anggêpira ||
47. lire mati sajroning ngaurip | iya urip sajroning palastra | nanging urip salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang nglakoni | katampan ba nyata |[15] pamore sawujud | pagene ngrasa matia | Wrêkodhara ing tyas
wis kawingking | sagung rèhing ayuda ||
49. têlas wulangnya Sang Dewaruci | Wrêkodhara ing tyas datan kewran | wus wruh mring gamane dhewe |
rèhnya sarwa alus | sinuksma mas ingêmasan | arja sotya-sinotya ing manik-manik | wruha paening tingkah ||
iku têngah | sidaning pangangkuh | kalimane kang ginambar | wus kaasta sanalika datan lali | mituhu anggêpira ||
55. wus mangkana Wrêkodhara mulih | enggale wus prapta ing Ngamarta | panggih lan kadang-kadange | langkung sukaning kalbu |
Sêrat Dewaruci punika suluk ingkang sakalangkung prayogi, dene ingkang yasa Êmpu Widayaka, lajêng kajarwakakên dhatêng Kangjêng Sunan Benang, sarta sampun dipun mupakati dening para wali wolu. Inggih lêrês Sêrat Dewaruci punika ingkang kangge [kang…]
[…ge] jêjêr cariyos jaman purwa, kabudan, ananging isinipun (raosipun) punika sajatosipun pathining agami Islam sadaya. Mila ingkang sampun nangsuli pathining agami Islam, inggih punika ngèlmi kakekat makripat, sampun mêsthi lajêng rêmên sangêt dhatêng Sêrat Dewaruci wau, ananging manawi taksih santri sarengat kemawon, têmtu kipa-kipa, dupèh cariyosipun tiyang buda punika wau, botên sumêrêp bilih ingkang yasa para wali.
pitêdahipun sampun sinaroja, inggih punika rangkêp. Têgêsipun rangkêp: angsal lair batos, jawi lêbêt.
kêdah manut miturut ing pangrèhipun ingkang botên nalisir saking raos. Sanadyan kapurih andhungkar rêdi, ambêlês ing sagantên, inggih kêdah dipun lampahi, sampun ajrih, sampun was sumêlang, ingkang ngantos kados pratingkah
keguh sagunging bêbaya, sanadyan dumugi ing pêjah, dipun lampahi, saking ngandêl kumandêl dhatêng wêlinging guru, sarta ngantêpi ing tekad utami. Gêgaranipun amung kumandêl sarta pasrah dhatêng ingkang Murwèng Gêsang. Tiyang sêdya ayu, kêdah manggih ingkang botên prayogi, inggih sampun bêgjanipun, manawi sampun atas saking ingkang Maha Kawasa, kawula môngsa sagêda ngingkêdi. Mila Radèn Wrêkodhara, karsanipun amung kêncêng kêngkêng, rosa santosa, sapitêdahing guru, amung dipun lampahi kanthi sêtya tuhuning manah. Makatên tekadipun tiyang puruhita ing kawruh kasidan.
Tiyang ingkang sampun nangsuli ngèlmi kasampurnan, sasampunipun angsal pitêdahing guru ingkang sajati, botên cêkap lajêng kèndêl kemawon, amargi guru wau muhung paring wiji, sagêdipun lêma angrêmbaka, ambabar sêkar arum salajêngipun sagêd awoh amirasa, punika kêdah dipun upakara piyambak. Utawi guru punika, upami tiyang angringgit, amung kados lare ingkang dipun purih mucuki nalika sontên kemawon, ingkang andumugèkakên ngantos byar enjing tancêb kayon ki dhalang piyambak. Inggih punika kêdah mawi lampah. Nanging kauningana, lampah punika wontên kawan prakawis: ingkang sapisan lampahing raga, ingkang kaping kalih lampahing budi, ingkang kaping tiga lampahing manah, ingkang kaping sêkawan lampahing rahsa.
Lampahing raga, kêdah rêsikan, kêdah marsudi ing kasarasaning badan, kêdah susila anor raga, ruruh jatmika, pasêmon sumèh mêrak-ati. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah nglampahi
[…i,] ingkang sae dipun ajêngi, dipun angge. Punapadene kêdah rêmên ngraos-ngraosakên kodrat, bedanipun kaliyan iradat. Pikantukipun badhe sumêrêp wêwatêsaning pangawasa tuwin kawaskithaning Gusti, kaliyan iradat kawicaksananing kawula, wêkasan lajêng sagêd rumôngsa, nalôngsa, sagêd ngakêni bilih têmên manawi wontên ingkang murba amisesa. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah nglampahi tarekat.
Radèn Wrêkodhara, anggènipun ngudi toya prawita suci, Pandhita Durna nêdahakên dumunungipun wontên ing wana Tikbrasara, kaprênah sangandhaping ardi
Manawi sampun makatên lajêng kapurih andhungkar wukir Côndramuka, utawi Gôndamadana. Inggih punika wiwit matrapakên panêngku, kêdah wontên ing Côndramuka:
saking sasananipun, lajêng kagolongna dados satunggal, gumulung dhatêng têlênging [têlêng…]
[…ing] gônda. Inggih punika bêbasanipun mandêng pucuking ardi Tursena. Inggih mêlêng lampahing napas, sinaring sampun wor suh.
Sang Hyang Bayu, têgêsipun, napas, inggih têtangsuling gêsang. Pikajêngipun: Raosing manah sampun gumêlêng nunggil lampahing napas, têgêsipun: sawêg dumugi ênêng, lajêng luwar saking samadi. Dados dèrèng sagêd manggih toya prawita suci. Inggih punika dèrèng sagêd sapatêmon kaliyan ingkang damêl gêsang, (dèrèng suhul), mila kinèn wangsul malih. Pikajêngipun kinèn ngambali samadi malih, kaliyan tekad ingkang santosa yêktos. Mila Radèn Bratasena lajêng wangsul dhatêng nagari. Têgêsipun: luwar saking samadi, pitakèn [pitakè…]
[…n] dhatêng dhanyang Durna, katêdahakên têmênipun tirta sucining gêsang wontên têlênging jaladri. Têgêsipun Radèn Bratasena, sarêng luwar saking samadi, rumaos mênawi dèrèng dumugi. Awit sawêg dumugi ênêng punika wau, dèrèng rumaos suhul, (sapatêmon, nunggil).
Radèn Bratasena lajêng pamit dhatêng kadangipun sakawan, badhe anggêbyur ing sagantên, para kadang
napsu inggih punika nyirêp ubaling pôncadriya, aluamah, amarah, supiyah, mutmainah. Punika têgêsipun kadang sakawan. Radèn Wrêkodhara lajêng mangkat dipun iring ing bayubajra. Têgêsipun Radèn Wrêkodhara, lajêng mapan samadi malih. Angaringakên lampahing napas, inggih punika matitisakên daimipun, lampahing napas lajêng antêng gumêlêng pindha angin dumunung ing tulup, botên antawis dangu lajêng wiwit miyak warana, inggih punika Radèn Wrêkodhara dumugi têpining sagantên, sarta ningali wêwarnèn maneka warni, inggih punika sarining napsu kawan prakawis kasêbut ing nginggil, awujud cahya môncawarna. Radèn Wrêkodhara lajêng anggêbyur ing sagantên, [saga…]
[…ntên,] têgêsipun lampahing napas saya kêncêng, sampun anglangkungi warana, ing ngriku dhatênging rancana ingkang sakalangkung agêng, mênawi botên santosa tekading sêdya, amêsthi badhar malih botên sagêd suhul. Inggih punika dhatênging naga agêng krura manaut lajêng anggubêt sariranipun Radèn Wrêkodhara, kêmput wiwit suku dumugi ing jôngga, lajêng dipun tuwêg ing pôncanaka, sang naga kaprawasa kuwônda ajur dados sarahing samodra. Inggih punika
samadinipun, dados garegah wungu kaliyan ngungun pungun-pungun, sarira gumêtêr, manah dhêg-dhêgan. Ananging mênawi salêbêtipun makatên wau katekadakên sayêktos, kalajêng pêjah inggih purun, raos sadaya wau botên dangu sirna, inggih punika têgêsipun naga kaprawasa ing pôncanaka, inggih
Dewaruci, lajêng malêbêt ing guwa-garbanipun, ing ngriku Radèn Wrêkodhara lajêng aningali alam suwung awang-uwung, angalangut tanpa têpi, inggih punika sirnaning raos, amung kantun rumaos, nanging sampun botên ngraos gadhah raga, kantun gêsanging pangraos, lajêng rumaos aningali cahya warni-warni, ingkang sakalangkung anêngsêmakên, awujud urub wolung warni, utawi sanès-sanèsipun, sadaya wau sami dados rêncananing paningal, awit cahya sadaya wau inggih kakekating hawa napsu, manawi korup wontên ing ngriku saèstu dhumawah ing swarga
garbanipun Sang Dewaruci, inggih punika: salêbêting samadi, rasa pangrasa sampun sagêd manuksa ing atma jati, warôngka manjing curiga, raosipun amung nikmat lan mufangat, inggih punika luyuting samadi, têmbungipun Ngarab suhul, têgêsipun sapatêmon, utawi awor. Mila Sang Wrêkodhara sampun
sampun sênêng manahipun, dening sampun botên kasamaran dhatêng sangkan paraning dumados.
1. Bratasena. Têgêsipun brata, lampah. Sena, putus. Dados Radèn Bratasena punika kenging dipun wardèni satriya putus ing lampah. Dene lampahipun: wiwit lair
Wêwukiranipun Arya Bratasena. Pasariran agêng inggil, sambada sarwa santosa. Kêkulitanipun jêne ngujwala, balengah-balengah.
simbar jaja, kados dipun tata, mila botên anggêgilani, malah mêrak-ati. Wiraganipun anggêgêm asta. Jêjêmpolanipun mawi kanaka panjang, lungit, dipun wastani pôncanaka, dados pamonahing satru sakti.
Polatanipun Arya Bratasena: tajêm. Botên sumèh botên rêgu.
Arya Bratasena ngagêm gêlung mangkara, sinapit urang, andhap ngajêng inggil wingking. Têgêsipun mangkara,
sapiting urang, namung kaot ingang[17] sisih agêng, ingkang sasisih alit, ingkang alit wontên ngajêng, ingkang agêng wontên wingking. Punika dados prasêmon pambakanipun[18] Arya Wrêkodhara, utawi ambêking satriya, lair batos kêdah makatên. Dene ingkang tumrap ing lair = sarengat, ambêking satriya punika kêdah andhap-asor, anor raga, nanging ing batos luhur, botên karsa dipun camah, dipun rèmèhakên. Mênawi dipun idak andêngangah,[19] ingkang ngidak dipun lawan kalihan santosa, mêdal ing margi lêrês, dumugi pêjah dipun têmah. Makatên pikajêngipun gêlung sinapit urang.
Bêbasanipun: manawi kawula punika majêngipun ing Gusti: satindak, Gusti amêthukakên majêng kalih tindak. Mila ingkang sumungkêm ing Gusti: sampun uwas sumêlang. Gusti botên kasamaran saobah-
rasa. Pikajêngipun: Arya Bratasena sampun uninga utawi mundhi lajêring: rasa. Uwiting rasa inggih punika: dat wajibu wujud.
Arya Bratasena ngagêm cundhuk kancana mulya, rineka sêkaring pudhak, winastan pupuk
Wrêdinipun: Radèn Bratasena, galihipun sampun padhang narawang, dening sampun botên kasamaran pamoring
Wrêdinipun: rêmbulan punika dat, sorot punika sipat, inggih punika Radèn Bratasena, sampun sagêd nêpangakên sipat akalihan [aka…]
[…lihan] dat. Dunungipun Arya Wrêkodhara, sampun uninga pamoring kawula Gusti.
wrêdinipun: Arya Sena sampun sagêd ngracut ubaling pôncadriya.
Amila mênggahing ngèlmi kasidan, mênawi tansah kagêlar, kababar, saèstu ngèbêki jagad, badhe tanpa wêkas, aluwung tumuntên kagulung, kadadosakên samarica, lajêng kabubut, supadôs tanpa tilas, punika utami. Wêkasan layu kayapu. Tapaking kontul ngalayang.
Diabetes Artikel Jamu Artikel Jantung Artikel Kanker Artikel Kesehatan Artikel Maag Artikel Pengobatan
Vimax Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
manungsa ingkang linuhung,Mengku sifat kalihdasa,Agama Budha Islam iku,Karone ora bedaWarno roro asmane mung sawiji”.Artinya: Ki Ageng Pengging
Sampeyan Dalem Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksono Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senopati Ing Ngalolo
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB II ( 1745 – 1749)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB III ( 1749 – 1788)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB IV ( 1788 – 1820)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB V ( 1820 – 1823)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB VI ( 1823 – 1830)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB VII ( 1830 – 1858)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB VIII ( 1858 – 1861)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB IX ( 1861 – 1893)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB X ( 1893 – 1939)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB XI ( 1939 – 1945)
lan tukar …. nopo kemawon … sing penting silahturahmi tetep dipun jagi.
Kapan Mas wangsul teng Kamalan …. menawi wangsul lan gadah wekdal kulo
Sabdopalon yang bunyinya: "Sang Prabu diaturi ngyektosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajeneng tuwa, agegaman kawruh, iya iku sing diemong Sabdopalon, wong jawan arep diwulang weruha
ya iku jinis arsitektur lawang gerbang tradisional kang digawé kanggo tanda sawijining wilayah peribadatan agama Buddha ing Korea.[1][2] Iljumun digawé kanggo nglambangake perbatasan antarane kuil lan panguripan duniawi.[1] Gapura jinis iki duweni gerbang kang nglambangake lawang mlebu anuju kesucian kang kabèh pikiran duniawi kudu ditinggalake.[1] Iljumun luwih kerep ditemokake ing lawang gerbang mlebu kuil-kuil Buddha ing pegunungan.[1] Akeg-akehe arsitektur iljumun digawé kanthi saka loro utawa papat minangka panyangga. yèn dideleng saka sawijining pojokan kaya mbentuk garis tunggal.[1] Atap bangunan iljumun dikonstruksekake kanthi kayu kang disusun kanthi sesambungan lan nyangga bageyan gendhèng.[1] Iljumun diwenehi ornamen werna-werna kayata ijo, abang, lan kuning supaya luwih endah.[3] Teknik pewarnaan iki diarani dancheong.[3]
ndhelik: Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
Bavaria boten Bayliner boten Beneteau boten Bertram boten Boston Whaler boten Carver Yachts boten Chaparral Boats boten Chris-Craft boten Cobalt Boats boten Cranchi boten Crownline boten Elan boten Fairline boten Ferretti Yachts boten Formula Boats boten Four Winns boten Galeon boten Hatteras boten Jeanneau boten Larson boten Marlow-Hunter boten Maxum boten Monterey boten Pershing boten Prestige Yachts boten Princess Yachts boten Quicksilver boten Regal boten Rinker boten Riva boten Sea-Doo boten Sealine boten Sea Ray boten Sessa Marine boten Silverton boten Sunseeker boten Tiara Yachts boten Wellcraft boten Yamaha boten Zodiac boten
Verkoopt u zelf boten en jachten? Of het nu Absolute Yachts boten of
Jual Wayang Kulit Arjuna Begawan Ciptoning Mintaraga | Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts SURYOART
Ustrzyki Dolne (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ustrzyki_Dolne&oldid=1090368"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Data dhèrèt wektu sing ngandhut faktor acak (random) lan trend
Jroning statistika lan pamrosèsan sinyal, dhèrèt wektu ya iku rangkaian data sing arupa aji pengamatan (pengamatan) sing diukur sajroning kurun wektu tinamtu, adhedhasar wektu kanthi interval sing uniform (padha).[1] Sawetara conto data dhèrèt wektu ya iku produksi total taunan prodhuk tetanèn indonésia, rega penutupan padinan
time series analysis) minangka métodhe sing nyinaoni dhèrèt wektu, saka segi téori lan kanggo gawé ramalan (prédhiksi).[butuh rujukan] Predhiksi / peramalan dhèrèt wektu ya iku panggunaan modhèl kanggo mrédhiksi aji ing wangsa ngarep adhedhasar kedadéyan sing wis kelakon. Ing donya bisnis, data dhèrèt wektu dipigunakaké
luwih dikenal kanthi istilah anané autokorélasi[3] antara Zt lan Zt-k.[4] Asumsi bsabanjuré ya iku aktivitas ing mangsa ngarep mèlu pola sing kelakon ing mangsa kapungkur lan hubungan/keterkaitan marang mangsa kapungkur bisa ditemtokaké nganggo pengamatan utawa panelitèn.[2] Akurasi sing diasilaké saka peramalan dhèrèt wektu, gumantung marang
menggunakan pranala magis ISBNHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.03, 4 Sèptèmber 2016.
iso seneng kuwi piye caranee........!!
dateng lhoYuri_GGJendralJumlah posting : 1728Join date : 21.01.11Age : 28Lokasi : Kediri (Jatim) -Semarang(Jateng) Re: Undangan Latber Jateng-DIY ke - II andik_srv on Wed 07 Sep 2011, 15:50pacita wrote:@ andik: wah piye kie rono-rene rak nggowo pitik.
Yen sare awan tangine tan krungu subuh
jane arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja iki.
Jual Obat Vimax Izon DuPont® IZON™ Di jakarta Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
abote wong mikul jambe Lugur siji gelundungan Abot – abote wong nyambut gawe Ta ewangi dhodhol kidhungan Berat-
ilmu..singkabeh podo semune..koyo ibarate wong perang..seng menang yo loro seng kalah yo loro..yen kabeh poda rebutan bener…terus sing ra bener sopo..ilmu jowo utowo pangerten jowo..yen di wedar sak ambane jagat gak bakal enek enteke…dulurrrr…!.seng baku ayo podo guyup tukar kaweruh…ora ono manuso iku duwur ilmune..kejobo gustine..nangeng jembar pangertene..yen podo hormati sak padane…karo ngerti lelakune uripe dewe..seng dadi titah…lan dadi kurungane howo lan nepsu…mongo sami budi pangerten sebab manuso lahir iku tanpo kisinandangan ilmu….salam guyup rukun…dulur….
wis dadi PANDUME GUSTI… Sing kepénak dadia wong sing LEGOWO NRIMO ING PANDUME GUSTI KANTHI MANAHIPUN PANJENENGAN… Insya Alloh uripmu bakal adem ayem kepénak tur bahagia… Belajaro mumpung ésih urip..!!!
Poro sedulurku kabeh…. luwih becik siro tansah manembah marang Gustimu kanthi pranatan kang wis katoto seko leluhurmu sing adi luhung…Tansah eling lan waspodo ugo waskitho marang gung lewang lewunging jagad. Andap lan asor manah bakal handadekake pepadhaning kablu…Kanthi dedasar muncaring cokro ing buwono terusing sukmo den pinaringan gesang kang rahayu…
DZAT INGSUN JATI, JATININGSUN URIP SEJATI, HIYO INGSUN SEJATINING URIP.
Hayu-hayu rahayu…Joyo wijayanti ( Kawulo Alit )
sopo sing bakalan paling disek jebur nroko goro2 posting iki(termasuk aku) “rahasia GUSTI ALLOH sok dingerteni hahahaha,taun iki sing do komen wes do mati durung???
benere yo di bukteke dewe. ojo gor pinter ngomong debat sak senenge udele dewe.
Tuban, Cepu, Rembang, Semarang, Solo, Nganjuk, Probolinggo, Banyuwangi, Madura, Pamekasan, Kamal, Bangkalan, Blambangan,
dhewe kuwi piye, wis rumongso nggenah opo podo edane :D
tetep ping 5 sedino, tetep gak isok nggawe rok,
Mrapi yen wus jeblug mili lahar.
Baya sira mardhi kamardikan haywa samar sumingkiring dur kamurkan.
Uenaaaaak pakdhe. Timbang ngaya wara jejinkrakan ora genah. Olah batin sing mangkene iki bisa kanggo nambah
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SEMAR MBANGUN KAHYANGAN
dituju) ingkang manfaat kagem sukses kulo dunia akhirat”
NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG
Sun matek ajiku puter giling sukma
tak jaluk guru kuasamu jabang bayine …… ( Nama kekasih Rena)
Muliho sangkan paran asalmu yoiku jabang bayine…… (Rena)
rujak cingur dan semanggi Suroboyo ngaturaken sugeng riyaden, lan nyuwun
dadi risi ono cah wedok mlaku nang ngarep omah ra ngerti marai deg-deg neng njero jantungku ireng bocahe, seksi bodi awake mugo akeh wong lanang lirak-lirik matane nganggo klambi transparan ning seksi jarene nganti ra kuat elingku ndeloke wudhele diwernani raine nganti koyo bang-jo ra dipikir karepe opo lek arep dienggo dasare wong dheso, opo-opo dipekso akhire kabeh malah dadi rekoso ancen aneh wong wedok urip nang dunyo kabeh-kabeh ra ono sing sempurno tingkah polahe pancen njengkelke aku ra ngerti opo piye seng dikarepke tumini lek neng kuto diundang inejare ben gaul nek diundang kanca-kancane bola-bali wong wadon kemayu ra ngilo kithoke ra nduwe isin sak penake wudhele dhewe waktu ijen pamer ben ketok bahenol nganggo sepatu cetok rok mini rong ireng kempol mlebu mall ngguya-ngguyu nggarengke untu
setengah meter dasar ndeso rai gedheg body arem-arem mekane macak ayu malah dadi serem ketemu tonggo desho, sebelah omah kono dijak rembukan kon bali welinge wong tuwo ine eh tumini nesu-nesu sak naliko konangan asline sing ra adoh soko kuto e e tumini, meki-meki en nggatheli lek wes kewengen nganti koyo peri lek klambenan sing werna-weni oalah nok kono dang bali nang desho wong tuwomu lek ngenteni wis yo loro-loro wis tho, bali nang ndeso kawino karo kang prapto
Jawa 287 Jepara Jepara 193 Pati 96 125 152 422 Kudus Rembang 191 Kota Tegal Kota Pekalongan Demak 1409 Brebes Pemalang Batang 349 Pekalongan Batang 147 328 Kendal Kota Semarang JABAR 544 JATIM Tegal Blora Pekalongan 86 Kab Semarang Grobogan Temanggung 349 Salatiga 78 Banjarnegara Purblg Kota Mgl 211 Wonosobo 211 164 Cilacap Sragen 319 Banyumas 63
Kendal 108 JATIM Tegal Blora Pekalongan 49 Kab Semarang Grobogan Temanggung Salatiga 64 15 Banjarnegara Purblg 14 Wonosobo 23 76 Sragen Cilacap 66
♦ Leave a comment	Ing sakonduripun sanget kaduwunging penggalih tuwan Eseman ingkang maru, bupati kang jumurung rembag kang lenggah wadana ngantos wonten ingkang pejahipun kalawe.
Saking aturipun bupati ingkang jurung rembag wau, sarehning tilas Oprup Surakarta amemundhuta sawetawis kados angsal. Punika menggah prakawisipun Pangeran Prangwadana, inggih semanten ugi sanget kaduwungipun dene noyanipun telas.
Semanten tuwan Panredhe wonten Betawi kathah prekawisipun, anunten ngajal. Sampun kagentosan Komasaris Jendral, sarta misuwur badhe mertamu dhateng ratu sekaliyan.
Tuwan Oprup Iseldhik anglangkungi bingahipun, ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sareng mireng yen badhe wonten tamu Kamasaris Jendral. Raden Tumenggung Natayuda kaapunten, wangsul lenggahipun lami Kaliwoning Patih. Raden Tumenggung Martanagara lumebet dados prawara sekawan, semanten Ingkang Sinuhun animbali Oprup Iseldhik kadangu badhe wonten nama punika.
Ingkang pangandika, “Arep ana gawe apa? Nanging ing kene ora ana apa-apa, lang ingsun wis karuwan yen kabawah dening Kumpeni Jendral. Amung aja gawe malu bae”. Aturipun Oprup Iseldhik, “Ingkang punika kula boten mangertos, pangandikanipun Sultan makaten. Kaliyan dereng kantenan tamtunipun, sebab kula dereng tampi serat. Sanadyan tamtu mertamu, punapa ingkang dados sumelang sobat Kumpeni lan Jawi?”.
Ingkang Sinuhun angandika, “Iku mesthi ewuh luhuring kaurma* an. Yen banget ngungkuli Gupernur, ingsun pasthi ana kiwa”. Oprup Iseldhik melehaken pangandika wau,” Sultan sampun angraos piyambak, estu sepuh Kumpeni karatonipun. Nadyan Komasaris Jendral tamtu boten purun wonten kiwanipun tuwan Sultan”.
Ingkang sinuhun langkung awrat galihipun, Oprup Iseldhik suda tresnanipun lajeng pamit mantuk. Kacariyos Oprup Iseldhik pamit dhateng Idlir ing Semawis anuwun tempo nggenipun jagi Nagari Ngayogya. Sabab asring . seliringan kalayan karsanipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Boten wande dados aseman, manggih dedukanipun Jendral. Lan sampun nate kasendhu dhateng ing tuwan Besar. Sabab lampahing nagari kagalih sesrama patrap, keranten kaprayogi sawetawis karsanipun kadherek. Dene ingangkat ratu, Kumpeni priksa yen mursal, kuwasa nglungsur tuwin damelan teksih kasumitra.
Mila ing sawetawis den mong, saking dening rumeksa tentreming Nungsa Jawa. Tuwan Oprup Iseldhik tinurutan, njagi kantor Surabaya dados Sekeber lenggahipun. Ingkang gumantos Oprup Pandhenbereh, ananging dereng mupakat ngantosi kuntrak pengangkat.
Ingkang Sinuhun lajeng suka, dening dhateng Oprup Iseldhik boten condhok. Nujoni dinten Saptu, Oprup sowan lan Pandhembereh, namung taksih dados Bekahur, lenggahipun kursinipUn mawi kasuran kasami kalawan Oprup. Saking karsanipun Ingkang Sinuhun ing benjing masa wandea mawi. Tuwan Oprup Iseldhik sanget nesunipun, kasuranipun kadhupak dhawah ngarsa daIem. Nanging penggalih dalem ugi leres ingkang nepsu. Tuwan Oprup lajeng pamit
Ing sawusing kurmat, Oprup Iseldhik pasrah sorog, pamit kesah saking Nagari Ngayogya. Amitungkas dhateng Raden Tumenggung Natayuda, “Becik kang ngati-ati, karo dene maneh Pangeran Natakusuma kenaa dirungokake saka nagara kadohan”.
Ing semanten Oprup Pandhembereh kacariyos, inggih boten patos rujuk akaliyan Ingkang Sinuhun. Asring sliringan margi saking piyakahipun Ingkang Sinuhun. Para bupati manglahmanglih saking ewed ingkang linampahan, yen pinuju Oprup nesu kakresakaken ngrapetaken. Yen Oprup lega, pinakung panuwunipun. Kangjeng Sultan boten panggah, mubeng sabarang ingkang rinembag, singlar angampunging bala.
Tuwan Oprup mutungi pasang, ngantos angaturi rembag dhateng Gupernur ing Samawis. Ngrembag Kangjeng Sultan, prayogi linorod sinahnan ingkang respati. Kumpeni kaluhuran winangun kalawan aprang, Idlir Sakeber boten rembag. “pandhembereh kumawawa angrembug. Dudu bobote anyalini ratu, durung trang kang gedhe, sisip dahuru jaman agawe tuna, pasthi nemu paukuman”.
Parentah amung lereh-lirih, ngaturi pratela sabarang solahing ratu masa borong Rat India. Pandhembereh sareng mireng sakalangkung ajrihipun, Kangjeng Sultan boten priksa yen dipun maha. Semanten Komisaris Jendral ingkang kawartos rumiyin dhateng Semawis, saha lajeng suka serat dhateng ratu sekaliyan, nembung badhe amertamu.
Rat India Nagri Welandiingkang sami pitungkas, kakarsakaken apepanggih sedaya para Raja-Raja ingkang prasobat dhateng Kumpeni anglulusna kapenedan, ngiras papriksa kantor Kumpeni ingkang wonten Tanah Jawi.
Yen lega Ratu kekalih, angrumiyina pepatihipun, tunjuk muka dhumateng ing Semawis. Barang reh kang sumelang, rinumbug rumiyin. Ing benjing bilih pepanggihan sampun wonten ingkang simpen galih, patih kalih mangkat dhateng Semawis.
Patih Danureja kenging rengu, saking wewelingipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kathah pabelanipun. Komisaris Jendral langkung duka
gawe loji, sapa kang mbangkang ora gelem nggarap, iku wis tita alane, sedheng rinengkuh satru”.
Komisaris Jendral lajeng dhateng ing nagari Bangwetan. Patih Surakarta tinarima ananging boten amertamu. Patih Danureja antukipun suntrut, Idlir Singglar amertamu dhateng Surakarta tuwin Ngayogya andadosaken loji tengah nagara. Dhusun Kalathen
Wise ingkang gumantos dados Gurnadur ing Nagari Ngayogya. Raden Rangga Mancanagari ngajal, anakipun gumantos lajeng kapundhut mantu dening Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Dhaup ingkang rayi Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom .Amengkunagara, lan sampun cinetha tiyang nujum kang alul petangan. Yen benjing dados ratu sapadang-sapanginang tamtu anglakoni dadi ratu. Alas Pethik kang dipun enggeni, sampun dados pocapan. Rangga Pethik benjing yen dados ratu, amiwiti rengkaning bumi. Samanten Kyai Adipati Danureja ngajal, Raden Tumenggung Martanagara ingkang gumantos, nunggak semi dhateng ingkang eyang ananging sanes wewatekanipun.
Ingkang eyang ambeg mulyarja, Raden Martanagara ragi gumunggung. Ingkang Sinuhun langkung asih dhateng mantu tetiga, Raden Tumenggung Sumadiningrat, Raden Rangga, Raden Patih Renggengkara, putra jaler anggepipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan.
den pasrahi, ingkang sarira tinitipaken. Para ipe sami sumungkem dhateng Kangjeng Pangeran Dipati, ingkang rama galihipun sakalangkung mengkak. Dene para ipenipun sami suhud dhateng Pangeran Dipati.
Sabarang karsanipun den palangi dhateng ingkang rama. Pangeran Adipati langkung kaken ing galih, dene ingkang rama boten maklum dhumateng ingkang putra. Mantu tetiga
lan patih. Bindondhet wrating tresna, dados sabyantu mangan upas barang ngemasi. Ingkang Sinuhun mangu ering, karsanipun ingkang putra den palipir den kewat, dipun semoni. Deres manggung rinaosan, Raden Rangga, Raden Sumadiningrat ingkang manah mandhek tumolih. Menawi ing benjing kantun lan patih, sihipun Pangran Dipati yen sampun jumeneng ratu dados rebut dhucung ngaturi tur sesinglon.
Ingkang Sinuhun mireng wegah, kang galih sampun ering dhumateng ingkang putra Pangran Dipati. Asring-asring kang paman Kangjeng Pangeran Natakusuma kadamel ngrogo batosipun, Raden Patih yen den pilaur ingkang paman sudarma yektos. Danureja nangga setya Islam, medal saking umat Rasulullah.
Yen awrata dhateng ingkang paman, boten liya ketang pyuhing manah amung Kangjeng Gusti. Sanadyan dhateng rama dalem Ingkang Sinuhun, yen tan yukti apeputra ing Kangjeng Pangeran Dipati utawi salinkarsa, putra Hya ingkang dipun badheni labih bicara rungsit, Enggala Kangjeng Gusti jumeneng Ratu, temahan sinatru boten keweda dhateng ingkang rama tuwin dhateng ingkang paman.
Epyuhing galihipun Pangran Dipati, boten sela-sela dhateng patih masrahaken raga jiwa. Kacariyos marasepuhipun
wong pepetengan, ajar tapa ing gunung Wilis. Yen ing berljing Pangran Dipatijumeneng ratu, sabbyantu nunggil galih
Gumujeng kang tinuturan, ingkang pangandika, “Nora sedya, nora ngimpi ngembani, awake dhewe ora sampet sakabehe. Ora peget
kang misesani” Andheku kang sinung sabda, tembungipun, “Ajrih matur, asring boten kadhahar. Salah galih kawastnan mamrih ungguling putra dalem estri, bicara tanpa wusana”.
Sasradiningrat sampun mantuk, semanten Kangjeng Pangran Natakusuma, sampun kathah ingkang putra kakung putri tan dreman yuswanipun. Sepalih ingkang seda, sepalih ingkang rahipun pait. Wonten kakungnama Raden Mas Salya, sedheng sampun diwasa dados kanthinipun ingkang raka sepuh piyambak. Putra telenging galih, kala dutane duk wonten kabar lampor geger gumuruh Nagara Ngayogya. Yen metu budine benjang tedah ngontragaken nagari. Nalika kang ibu meh anyidham, wonten kapal angrik, ngupadosi ingkang ibu. Kados kandhuhah najar, kang katrajang bubar tumunten kaprajaya dhateng Kangjeng Pangeran Natakusuma. Kapal wau pejah, wonten tiyang ngimpi, ajar njaluk ruwat ngupados ingkang dipun ngengeri. Kacariyos Oprup gantos Pandhenbereh, pilenggah Oprup ing Surakarta, Waterlo ingkang gumantos wonten Nagari Ngayogya. Saya resah, Oprup sugih sambutan.
Kangjeng Sultan remen pepara ing wana, ardi Banyakan kadadosan Indrakila kang nami. Sakilen Kreseng Kanigara namanipun kinantha pesanggrahan, margi
Sinuhun langkung cuwa kang galih, pra bupati kabageyan urun ngiseni bebedhagan, pandamelan awratipun anglangkungi.
Bupati mantri sami ngresula. Ingkang Sinuhun, nuju mesanggrahan nyare ing Kanigara ing ardi, badhe nimbali putra santana numpu sarta dhahar eca, kenthing dinten Kemis eniing.
Semanten Pangeran Natakusuma kagungan tiyang magangan ing Mangundipuran, Wiryatruna, saos bekti matur wadi. “Saking jrih munjuk, kawula lit sanget mrina ing Kangjeng Gusti sabab badhe bineskup dhateng ingkang raka dalem.
Ingkang Sinuhun wonten ardi, margi para sekawanan punika prantos pasangan. Kangjeng Gusti ingapus krama, baris pendhem tinedah keping. Ing margi badhe abrubuh, kula mireng piyambak, boten nyambut pamireng.
Marengi Kyai Tumenggung ngrembag sabab punika, ingkang Sinuhun parentah. Kula siluman, nalikeng kabar rehning paduka tinarka boten sumuyud ing raka dalem. Dados kelilip ing wingk.ing, sum.edya kaimpes ing wana.
Kejawi saking karsa dalem, prayogi dipun oncati, tengkar prabawaning prang. Begja singa. tiwas Kangjeng Gusti ngrebat nagari. Tiyang Ngayogya kathah sami sakit manah, boten sumungkem ing raka dalem, Ingkang Sinuhun.
Kangjeng Pangeran sareng mireng, kumepyur galih pepanggihan. Partisara ingkang kagalih, lan angraos saral. Dados kathung lan boten kagungan abdi ingkang prawira, lan boten angraos galih silib.
Semanten Kangjeng Pangeran Natakusuma dumugi ing semados. Kemis enjing tindak piyambak tanpa abdi, amung lan gamel buntut kapal, ingkang abdi kantun sadaya.
Sareng dumugi ing ardi, tiyang satunggal dereng wonten. Wanci jam sekawan, sareng byar para sentana sami dhateng ndherek Kangjeng Gusti Pangeran Dipati. Taken ing paman, wangsulanipun ajrih kantun. Semanten sampun miyos Ingkang Sinuhun, saha den iring prajurit estri, putra santana sampun bodhol, tuwin prajurit lebet sami mbebedag.
Ingkang Sinuhun langkung suka. Sesampunipun kendel anunten dhahar, ingkang Sinuhun kondur. Lan asring-asring miyos ardi wetan Indrakila. Tuwan Oprup katimbalan, tuwin lelangen ing seganten.
Mantri Prameya saking kawraten ing damel mamrih mayar.
Yen Pangeran purun mirong, nadyan kathah para sentana, dununging sih swarga amung satunggal punika. Pangeran Natakusuma pantes rame lan ingkang raka. sagendhinge katadhahan. Wong Ngayogya enggal suyud, wong cilik gampang memecuk sapada dikinawulan. Rewange gunem, pikir lan Ki Wiryatruna lan sampun dados Mantri Panuwa, patine ketonjokan sinuduk ing kancanipun.
Kacariyos Raden Tumenggung Natayuda mentas saos nandhang sakit, mung sedalu lajeng ngajal. Rerasaning wong, boten liya kajawi Raden Patih kang misayani. Sebab yen taksih kang uwa, sabarang kajengipun cuwa. Yen sampun sirna, boten saksak ajengipun dados. Nagari Ngayogya kagem tingaIanjer Tumenggung Natayuda ngemoning Pangeran Natakusuma.
Entheng abot sinangga kang rama satru ati. Lenggahing Natayudan lami dereng kagentosan, kados wonten ingantosan karsa dalem Ingkang Sinuhun.
Dene Raden Tumenggung Natayuda, tilar anak jaler kekalih, anunten gumantos. Ingkang sepuh nunggak
Kathah bupati anyar, sami liyeran linggih. Kang rinaket dhateng Ingkang Sinuhun, abdi kadipaten Panji Purwadipura Gedhong tegen pinisepuh.
Semanten Kangjeng Pangeran Natakusuma, tilaripun Raden Tumenggung Natayuda sanget prihatin. Raosing galih upami tiyang lumampah kapejahan obor ing margi. Lan kados baita, layaripun tatas, juru mudhi boten gumilir, pancer juru pandoman tatas. Juru semprongipun bawur, angin anglangkungi keras. Boten wande gonjing, katempuh pakewed, lan boten wande kabentur parang.
Semanten Raden Adipati Danureja sampun salin, sajak angisin-isin dhateng Pangeran Natakusuma. Dening Natayuda sampun ngajal, dhedhukune wis ora ana. Kados mekaten semunipun, Raden Patih saya maludag boten wonten kang dipun pakeringi.
Kacariyos, satilaripun ingkang sami sepuh, kantun ingkang para nayaka anem. Mantu tetiga, bupati kencong, sami rebat sihipun Pangeran Dipati. Dhasar sami sugih sumekta bandha, ngrumanteni wisma. Kelangenan ipe nem Raden Rangga anglangkungi beripun, buda mangreh Mancanagari.
Tansah angatur-aturi’kang sarwa edi, Raden Patih kewedan temah kasmareng dyah tur kaponakane. Sinandi den margani dhemit sumesep puyuh, penggalihipun Pangran Dipati dhateng Raden Patih.
Sareng kauninga, Ingkang Sinuhun langkung dukanipun. Lebet anggenipun anampeni penggalih, enget ing kina Trunajaya lan Pangeran Pekik.
Raden Patih dhinendha picis, bapakipun sanget pinendir lan asring-asring kinabaur-kinaburaken. Raden Patih sakalangkung prihatinipun, sedya pinolih boten pakantuk wewah karuntikan. Pisungsunga kang luwih yen dudu iku.
Kacariyos ingkang putra Kangjeng Pangeran Natakusuma ngabdi dhateng ingkang Sinuhun langkung kanggep. Lan sampun kawentar yen badhe kapundhut mantu dhateng Ingkang Sinuhun. Raden Patih jail paekanipun, ingkang
dhateng ingkang raka anuwun dhuwung kadamel mirong.
Yen sampun santosa, kula sumangga darmi nglampahi. Mila kula marsudi sanget, sakit manah kula dene Ingkang Sinuhun boten ngopeni dhateng ing kula. Kangjeng Pangeran Natakusuma boten kalentu, tampining galih estu yen punika bujuk. Ingkang rayi cinepeng astanipun sarta kapopor, ingkang pangandika, “Katon apa, ujarmu kaya ngame. Aku ora gelah ing ratuku, dene kowe kaya wong baring” Ingkang rayi sanget arjihipun, sampun balaka yen sandining patih kangi aken anglobong. Kula yen angsal tandha dhuwung agemipun kangmas, kula kasukanan lenggah sarta yen rabi kabayangkarya.
Kangjeng Pangeran sareng mireng sanget getunipun ing gaUh, geteripun ingkang rayi den arih-arih sarta kaparingan yatra lajeng ndikakaken mantuk.
Kacariyos ing antawis lami, Raden Mas ginentosaken kabupatenipun. Ingkang uwa, Pratiwa jawi kiwa asring kasrimpet kasandhung margi, saking akaling patih prebawa saking sudarmanipun. Dening sumbaga guna, putus ing kawi, renggang rasa, kacaryan ing ratu. Drengkine saya ketara, keranten dipun akali yen ngungkuli sariranipun angraos wirang isin bapa tinandhing lan rama.
Ingkang Sinuhun swargi, sanget kamayungyunipun. Ngantos dados galihanipun ingkang Sinuhun, punika nalika taksih Pangeran Dipati. Ingkang Sinuhun swargi mrina welas. Sinusupaken pinundhut sihipun, ingkang putra dhaup putri Kadipaten. Kaping kalih putrinipun seda, reraosanipun tiyang kathah, Sindureja saya mongkok piyangkahira, ing manah nunggil panceripun lan Pangeran Natakusuma. Sasolahpatrapipun ingemper den tiru, supe dhateng asalipun. Kancanipun mantri sami amengeti, sampun nyipta trah kusuma. Ngraosa kawula yektos, nanging kathah ingkang ngumpak, sabyantu lan Raden Patih. Lan sinanggupan lungguh sentana, benjing yen dados rekanipun sumilih Pangran Natakusuma.
Raden Patih abapa yektos bekti boten sela-sela, Riya Sindureja sengit dhateng Pangran Natakusuma. Nunten Riya Sindureja sakit lumpuh. Raden Patih ing manah langkung cuwa. Putra sentana sami kinait sungkema dhateng ing Kadipaten, ananging Pangeran Dipati taksih ajrih dhateng ingkang rama. Amung supados kathaha ingkang pisungsung, Raden Patih ingunggar-unggar, kawuron nggenipun amamrih sih. Raden atih ngepak dagangan, anglangkungi kathah sambutanipun.
Yen tinagih, malang kodhok tetawa picis ing jro kadhaton. “Aja kuwatir bab panyaur.” Para putra santana ing manah sami ketir dening kasagahanipun Raden Patih. Ingkang Sinuhun priksa yen patih kathah sambutanipun, cipta ambadheni ingkang putra badhe meksa dipun andhemi.
saking watiring galih, matur dhateng Pangran Dipati, mugi den supeketna pun thole kalawan Prawara tiga.
Pangran Dipati wangsulanipun makaten,” Punika prakawis punapa?”. Kangjeng aturipun,” Mupung dereng, saking kuwatir kula”. Pangeran Dipati wangsulanipun,” Enggal sukaa priksa ing kula, kula ingkang abersihaken. Lan yen adhi Natadiningrat dados ipe, masa kula sanesaken kaliyan tiga punika”.
Semanten sampun luwaran, Pangeran Natakusma lajeng dhateng ing Danurejan nuju kang rama Raden Patih wonten, tuwin Raden Rangga. Ingkang pangandika Kangjeng Pangeran,” Si kakang Danukusuma mangka sahit.
putrane kangmas Sinuhun, aja ana kang benceng pikir. Kelut panasing wadon, meri padha
Aturipun Raden Patih,” Dhateng leres rama, boten sumilir sarambut”, ucapipun sarwi mesem dhateng Raden Rangga wangsulanipun, “Dhateng kasinggihan”.
Semanten Kangjeng Pangeran Natakusuma sampun kondur. Kacariyos Ingkang sinuhun Kangjeng Sultan, Raden Ayu Sriwulan nama kangjeng Ratu Kancanawulan.
Ratu Anem, ingelih namanipun anama kangjeng Ratu Mas. Nama Ratu Anem, kaparingaken ingkang putra Raden Ajeng Sepuh, jumeneng Ratu Anem. Ingkang embok-embok sedaya Raden Ayu, Sumadiningrat kanamekaken Ratu Bendara. Ratu Angger kaparingaken dados namanipun Raden Ayu Patih, dene Raden Ayu Rangga nama Ratu Maduretna sarta sami kaparingan upacara.
Kacariyos, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan amemantu Raden Tumenggung Natadiningrat ingkang kapundhut mantu dhaup lan ingkang putra Kangjeng Ratu Anem. Marengi wulan Jumadilakir, Ingkang Sinuhun langkung suka kadumugen karsanipun.
Semanten putranipun Pangeran Ngabehi, putra estri kapundhut sinareng kepanggihipun Pangeran Jayakusuma. Tuwin anakipun Kyai Mangundipura kapundhut mantu anama Raden Jayadipura. Sekawan penganten putra dalem Ingkang Sinuhun, putranipun Yudakusuma saking peksanipun ingkang rama. Dene garwanipun ingkang Sinuhun tiga, dados pangaring. Putra jangkep tiga, Ingkang Sinuhun among ing
semu meri, Pangran Dipakusuma dados aseman tinerka angrojongi anjunjung ing lurahipun. Ngundhamana Pangran Dipakusuma, wicantenipun Raden Patih,” Ora ana ta weruhi, Liyane kejaba seka Kangjeng Gusti Pangeran Dipati. Dene liwat iuwih ngidhepken para Tumenggung”
Pangeran Dipakusuma wicanten dhateng Raden Rangga, “Keranten kula pepundhi, dening sami kang rayi Kangjeng Gusti tuwin ki lurah punika. Nama penganten, ageng alita ical sikuning nagari. Ngangge awisan saprayoginipun, saestu kenging. Punika adatipun, karsa Ingkang Sinuhun swargi”.
Raden Patih mireng, saya s§nget nepsunipun. Sareng sampun sami dumugi anggenipun dhaharan, lajeng bibaran. Pangeran Natakusuma utusan mriksa panggenanipun ingkang puttra, sareng dumugi Kepatihan utusan tinangkep ing Raden Patih.
Raden Patih sarwi jelih-jelih, sanget nepsunipun. Wicantenipun, “Jer rama ora ngandel menyang aku, aku ora wedi rama, wedi Kangjeng Gusti”. Utusan wau lajeng wangsul, Raden Patih matur dhateng ingkang eyang,” Kula boten saged nglampahi lampahan kados makaten punika, kula ajrih wayah dalem Kangjeng Gusti.
Rama, pun adhi tamtu enggal surut Kyai, Kangjeng Gusti tamtu enggal surut Kangjeng Sultan, mila Kangjeng Ratu Kedhaton sanget gethingipun dhateng Ratu Kancana.”
Pangandikanipun ingkang eyang,” Lumrahe wong nunggoni
pitungkasipun Raden Tumenggung Natayuda rumiyin. Estu sanes watekipun kang eyang Raden Patih. Punika samanten Raden Patih, aremen angrong ing pawestri, para putri sami ginribig. Kacariyos Ingkang Sinuhun mireng solahipun Raden Patih, saya sangga runggi. Lan boten surut dhendha picis, sewu, kalih ewu. Raden Patih yen atur-atur penggalih dalem, trima lowung. Saestu Ingkang Sinuhun boten samar dhateng pamrihipun tiyang juti, Raden Patih saya njarag-njarag. Ciri wanci, lelahi ginawamati. ngGenipun nyengkiwing boten mantun dhateng kancanipun bupati, Dipun uwus-uwus dhinendha saya ndelarung, mantunipun amung sakedhap.
Kacariyos Raden Tumenggung Natadiningrat; kawulang dhateng Ingkang Sinuhun. Pangandika dalem,” Kang kenceng, aja gumedhe. Rasa
Sumodiningrat wong sentosa, nanging pepikiran laku. Si Rangga dhasar jawal, nanging ladekediranggoni. Mung penjalukku marang kowe; di sepakon parentah anglokoni. Kowe kaponakanku, anake adhimas. Iku bae aja ngandelken ing ati. Ngawula, ya ngawula”. Raden Tumenggung, mituhu ing weling.
Kacariyos, Raden Patih langkung panas manahipun dhateng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat dumugi ingkang garwa. Sabab angraos sumbaginipun kantun tumempuh dhateng ingkang rama Pangeran Natakusuma. Ananging sandenipun sae, lan sedaya putra sentana sami karuket mamrih anggening mbaceri para Pangeran sinludhah.
Mila ing semanten, Raden Patih kathah sambutanipun. Lan ing saben dalu reroyoman. Amung Pangran Kusumayuda ingkang boten tumut, awrat tresna dhateng ingkang raka. Ananging dipun persudi, lan sabarartg patrap gampil kadamel rungsit, menggahing
Susuhunan Prasman Napoliyun ingkang ndamel. Lawan wonten sor-soranipun nama, Jendral Mayor Wekes punika ingkang jagarunani yen wonten pambenganing Jendral Dhandheles Mareskal, punika ingkang anyambeti. Lan sampun mupakat, pundi ingkang dados bawahing Kumpeni sadaya, ing Nagari Ngayogya ingkang pineleng. Kocap Ratu ing piangkah dhateng Oprup dipun rengkuh abdi, dhateng Kumpeni tanpa kering. Rembag badhe kasalinan Oprupipun, amilih Welandi ing Betawi nama Piteriglar. Punika ingkang sumarah, anyagahi andhesek nata Ngayogya.
Sarta bisa bicara, berbudi. Ing Surakarta inggih semanten ugi, Tuwan Pambram ingkang tinedah mantuk, wonten Idlir saking Semawis, Idlir Aglar linepas, mung Landros kang tengga Surakarta. Ngayogya salin Oprupipun, Waterlo dhateng Surabaya. Ingglar Oprup ing Ngayogya, nunten sinussulaken prentah malih saking karsanipun Jendral kang nama Oprup Minareng sarta Minister namanipun atas kang anedah wakiling pangreh Gupremen. Mister Ngayogya anggentosi pangwasanipun Gupernur ing Semawis, lan sinung tandha bintang sarta winenang payung mas padhang bulan.
Lan Kangjeng Sultan lenggah jajar ngajengaken ing Ratu, Minister boten kenging trapipun, sami lan Kangjeng Sultan. Ing sanalika campur ing pundi-pundi nggen pinarak Kangjeng Sultan. Boten kenging angungkuli ing Minister, lan kenging manggung topinipun.
Yen Kangjeng Sultan minum, inggih boten kenging Minis ter angladosi. Lan yen Minister dhateng utawi mantuk, Kangjeng Sultan enggal jumenenga. Yen besiyar pethuk, boten kenging yen mudhuna saking tumpakan. Amung bukak topi, wenang Minister angagengaken urmat.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, sareng mireng sakalangkung kaget ing galih. Sanget pangungunipun, angraos dhinesek karatonipun. Ingkang Sinuhun nunten amasang lelungit, nanging Minister angirih-irih boten angragoni, prentah kadamel selotselotipun kemawon.
Kacariyos Jendral Wikes angejawi medal Surapringga, lajeng dhateng ing Surakarta. Kangjeng Sunan sampun kentir saaturipun Minister Pambram, boten suwala linampahan. Wonten Solo boten lami, nunten Jendral Wikes dhateng Ngayogya. Raden Adipati Danureja, Raden Tumenggung Natadiningrat methuk wonten ing Kalathen. Putra Pangeran Mangkudiningrat ing Kalasan pamethukipun lan ingkang rayi Pangran Mangkubumi.
Pangeran Dipati wonten Jenu pamethukipun, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan wonten Wanayasa. Sor timbang Idlir ing Semawis, amung kaotipun Jendral yen lengggah wonten tengenipun Ingkang Sinuhun. Boten antawis lami Jendral Wikes wonten Ngayogya, nunten wangsul dhateng Surakarta malih.
Kangjeng Sunan kaparcaya urmatipun anglangkungi, ing semanten Jendral Wikes sampun mantuk saha lajeng layar dhateng ing Nagri Welandi.
Kacariyos Dhandheles Mareskal Gurnadur Jendral, badhe kuliling dhateng Tanah Jawi. Prajurit pinepak, kirang langkung saradhadhu pitungewu. Sabab bok menawi wonten prakawis, sampun suka srat dhateng Ratu sekaliyan Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta. Nalika punika kaleres wonten nagari Semawis. Kacariyos Prangwadana sowan dhateng ing Semawis, katrima dhateng Kumpeni sinung tandha bintang dening Tuwan
sekaliyan sampun tampi serat, Kangjeng Sunan miturut sumangga pmaraka, Tuwan Panbram ingkang ndhalangi. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan ing Ngayogya, ing galih salah tampi. Ubeg sadhiya kuda, warastra. Horeg tiyang sanagari, sarta mirantos.
Tuwan Jendral sareng mireng, sanget runtikipun. Lajeng suka srat dhateng Ratu sekaliyan, yen panuju nggalih putra tuwin santana wontena kang dhateng Semawis supados sami ningalana pirantosing gelar yen tiyang Inggris andhatengi.
Surakarta anglampahaken niyaka santana, Pangeran Mangkubumi. Ing Ngayogya ingkang tinedah, Rangga Prawiradirja kinanthen Pangeran Adinegara, Pangeran Dipakusuma kalih ngiras Surati.
Sampun dhateng ing Semawis, lajeng amangsuh ing Tuwan Besar. Ananging Jendral semu ewa dening manthelang lajeng ndikakaken ningali galadhi, lajeng ndh;kakaken mantuk.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, tumimbang sarapeksa. Jendral mireng sanget dukanipun, Pangeran Prangwadana pinalih prajuritipun. Ingkang sapalih mangsuk Loji Ngayogya,” Nanging aja salah gawe, yen durung masa” ‘Dumugi Ngayogya lajeng mlebet ngloji, Minister lngglar ingkang anyareteni.
prajurit. Ingkang pangandika, “Kepriye karsane Jendral penganggepe menyang sariraningsun, ngrasa temen ingsun iki kang ngangkat Ratu iya Kumpeni. Wedi, njarag tunggak kemadhuh. Digepyokake menyang aku Negara gumelar tan milu menyang akerat. Wong urip wekasan mati, audu wong lanang yen wediya tandhing Prangwedana”.
Sawega kang sami mireng, labuh ngasmaradilaga, paglaran binarisan. Raden Patih dhateng ngloji, mratelakaken dedukanipun Ingkang Sinuhun. Wangsulanipun Minister,” Sampun kuwatir ing galih, sebab Pangeran Prangwadana sampun mangsuk Kumpeni. Sampun tunggil saradhadhu kathah, sampun dede Jawi, kang abdi Tuwan Besar. Milane lumebet ing loji, ngungsi papan Semarang akeh pagering, Kula kang tumanggah, yen ngantosa ngrusuhi. Ujer Raden Dipati sok kurang pesaja ing Kangjeng Tuwan Besar, mangayale pepatih sabyantu Ratune sring dirasani”.
Kacariyos Jendral dhateng Surakarta, sipeng ing Salatiga. Ing Ampel kinecu bersih, lacaking tiyang awon dhateng ing Kedhu bawah ing Ngayogya. Kecu padha mreyayi amanggo pedhang Jepan, Jendral tumameng Sala pinuja rengga anglangkungi. Kangjeng Sunan pikantuk dhateng Kumpeni, boten lami Jendral dhateng Surapringga.
Patih Surakarta tumut, boten liya marunipun ingkang rinaosan. Nenajemi ngaben singat andaka, mendakaning prekawis lajeng suka serat dhateng patih Danureja aken ngupadosi kampak dene kecu anyenthulani Tuwan Besar.
Kacariyosan Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sareng mireng, kagurawaning galih sinayomaning Jendral tepang lan Surakarta, pepatih den reh ing patih. Putra santana bupati pratiwa sami kang katimbalan, saking penggalih dalem yen tamtu wonten prakawis. Manawi kirang cengkar, kadang kadeyan sami kawedalaken ginenah-genah panggenanipun. Wedalipun saking ngarsa dalem lajeng wonten Sri Manganti.
Raden Patih gedheg-gedheg, ing batosipun boten suwawi yen putra santana kakersakaken cengkar dhateng ing padhusunan. Inggih yen tamtu wonten prakawis, leheng sedaa wonten ing ngarsa dalem.
Kacariyos Jendral wonten ing Surawesthi tansah kasukan nutug, Patih Danuningrat semu kelajuk denya lebda micara langkung saking wewelingipun Kangjeng Sunan. Kathah narajang dhateng wewadi suwadining Ratu. Pambram kakersakaken nakeni antekipun Danuningrat, yen est’u Sultan Ngayogya pamursale menyang Kumpeni,” Wong Sala apa tan oncat?” Aturipun,” Inggih boten oncat, angsal nagri wangsul dados satunggal”. Tuwan Pambrem mangsuli, “Ora kena, nagara kagunganing Kumpeni. Karsaning Gurnadur Jendral mung dadiya tepa palupi, supaya
dhateng Surakarta malih, Wilter Idglar angaturi priksa yen Sultan Ngayogya sadhiya ing prang. Putra sentana sampun sami kinersakaken medal, pinarnah panggenanipun. boten ndhahar aturing patih tuwin Minister,” Tuwan Besar sanget ing
sadhiya, Jendral amangsuli serat pemut dhateng Minister ing Ngayogya.
Tuwan Besar angaring-aring tindak dhateng Kartasura, bebedhil cangkrama lan Pangeran Dipati. Danuningrat boten kantun lan sejanipun ing manah nyenyamar rawuh.” Tuwanku, ing saecanipun prang, taksih eca cangkrama lan dhahar roti, Tuwan Besar, langkung eca”. Dumadya sirna sihipun dhateng Danuningrat, weruh yen siniwering runtik, ulatipun kados mayit.
Kacariyos Tuwan Ingglar. sampun tampi serat, enggal marek Ingkang sinuhun Kangjeng Sultan. Atur priksa, yen Tuwan Jendral benjing-enjing badhe rawuh pinarak Nagri Ngayogyakarta pitungewu ingkang prajurit.
Pangandika dalem Ingkang Sinuhun, “Ing kene ana apa, mulane ingsun sedhiya ing biyen ingsun diwehi wruh bakal ana mung suh Inggris nekani. Roroning atunggal sabiyantu, ingsun uga sedhiya saos bantu”. Aturipun Minister, “Mila Tuwan Jendral kathah ambekta prajurit, sabab trang kang pamireng yen putra sentana kawedalaken pinatah papan ing dhusun”.
Pangandikanipun Ingkang Sinuhun, “Semonoa iku, ingsun ora ngarepake Gurnadur. Kang ora pegat dadi pangrasa mung wong Prangwadanan kang ana ngloji”.
“Rumiyin kula sampun pratela dhateng Raden Patih, kula ingkang nanggel bab tiyang Prangwadanan. Mila sabarang karsa, anantuna dhateng ing kula. Mokal Jendral mamriha dedenipun dhateng Sultan. Kula ingkang nanggel, dadosa banten prajurit kawis”. Ing pangandika dalem, “Trimakasih, bangsa bodhoa kang momong Ratu pesthi amrih becik”.
Minister matur malih, “Prayoginipun Raden Patih mundhiya seratipun Sultan, sarenga lampah kula amangkat mangke bangun enjing”. Ingkang Sinuhun langkung kayogyaning galih, Tuwan Ingglar sampun
katimbalan punapa dene para bupati. Ingkang Sinuhun lenggah ing panepen, lan ki pangulu sakancanipun pinisepuh.
Pangandikanipun Ingkang Sinuhun,” Iki Jendral arep teka nggawa bala, pitung ewu. Padha ingsun pundhut supatanira” Lajeng sadaya sami sumpah, putra sentana tuwin bupati.
Kacariyos Pangeran Dipati ing galih,” Kapiriye dadine ing wuri, Kangjeng Rama ora welas menyang aku. Dene renggang lan Jendral, ora bisa memetsih. Temah negarane, seje kang duweni. Yen mengkonoa Kangjeng Rama, awakku kudu bisa dhewe”.
Kangjeng Sultan ngandika malih, “Sokur-sokur adu tumbakcucukan, kaya iku kang kena supata”. Kocap serat dalem ingkang bedhe dhu’mateng Tuwan Besar sampun dados. Raden Patih sampun tampi weling dalem, Raden Patih nangga setya sarta aturipun, “Sinuhun yen taksih kula, mugi sampun kuwatir ing galih dalem”.
Panji Purwadipura ingkang andikakaken tumut dhateng Raden Patih, semanten Minister Ingglar lan Raden Patih ingkang dhateng Surakarta. Jendral sampun boten wonten, mantuk dhateng Samawis, Utusan kalih lajeng wangsul dhateng Ngayogya, katur ing Sinuhun sakalangkung kaduwungipun ing galih saha sanget lingsemipun.
Kacariyos ing antawis lami Tuwan Minister anyanthelaken atur, anyaosi prayogi mugi Sultan atura pratandha ingkang warna arta. Wonena saking kalih kethi, dhumateng ing Tuwan Besar. Dene Kangjeng Sultan, kaloka kajanapriya sugih. Amrih pikantuka ing sudara, sarehning Tuwan Besar mangsa punika kathah karsanipun. Atur kula punika mugi kadhahara, saking cipta mangudana ing panjenenganipun Sultan.
Ingkang sinuhun lajeng nimbali ingkang putra Kangjeng Pangeran Dipati lan para bupati ingkang sami anyepeng parentah. Pangandikanipun,” Prakara rembuge Ingglar,
Aturipun rekyana patih,” Leres timbalan dalem, nanging yen angsal leksa kemawon, ingkang Sinuhun ragi kuciwa. Ingkang pitungkas Minister, Kedhik-kedhikipun kalihkethi, boten tuna. Apunten dalem, manawi lepat”.
Ingkang Sinuhun sareng mireng, kagugu yen patihipun sugih sambutan rumaos dipun akali. Kawedhar ingkang deduka, dhateng Raden Patih,” Anak putu nora layak, anyramakake kagunganingsun, pira lawase supata”.
Lajeng sami tinundhung medal, Raden Patih lajeng dhateng ing loji. Minister sareng mireng agedheg-gedheg, byar tangan,” Punapa den ucap sampun boten karsa ing priyogi, inggih sampun”.
Patih ingkang lumampah lan Raden Natadiningrat, Tumenggung Sindunagara, Tumenggung Sumonagara, .carik dalem Kyai Prawirasastra, pengiriding lampah boten liya Tuwan Minister Ingglar, dragunder kaliwelas mirantos, utusan wakilipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan.
Utusan Surakarta, Patih Danuningrat. Tuwan Jendral kala semanten mentas saking Surapringga, andandosi beteng muwara. Boten sah wira-wira Semawis Surapringga. Tuwan Pambram langkung kangge, kangge saking
wonten Nagari Semawis. Ing Surakarta kaiiras saking Semawis, Minister Ingglar langkung merang.
utusan patih kekalih sampun dumugi ing Semawis, serat sampun tinampen tuwin pisungsung sedaya. Nanging Jendral nilar tetamu, mantuk dhateng Betawi. Ingkang mangsuli patih kekalih amung Sekretaris jendral, adamel srat trima kasihipun dhateng Ratu sekaliyan.
Lan pisungsun wangsulan sampun tinampen, lajeng sami mantuk.
Adipati Danureja dumugi ing Ngayogya, sowan ing ngarsa dalem. Mungel sekretaris Jendral kang mangsuli serat, kang kekalihipun ingkang Sinuhun ngraos kandhap den endhak. Lan ingkang Sinuhun mireng kala mangkat dhateng Semawis, Raden patih mawi wangsul dhateng ing kadipaten. Ginalih wewadosiun, anitipaken kang sarira.
Kacariyos sampun gentos wulan, Minister Ingglar saya wegah, lan merang. Sesarenganipun Pambram, sampun angsal damel, pamit dhateng lurahipun nuwun tempo ngenipun jadi Nagari Ngayogya.
Tuwan Jendral katuju kang galih, begadring Nagari Ngayogya. Saangkuh-
rat sami mambengi, dening loji pusaka ing Kutha Inten Wiwitipun, Tuwan Dhandheles malah gusar sami ajrih sadaya. Kacariyos ingkang badhe Minister Ngayogya saweg rinembag, milih Welandi ingkang sapakon amung majeng lawan parentah. Sampun angsal nama Tuwan Wise, gumantos Minister Ngayogya.
Yen Grebeg dhateng ing sitinggil, kurmat mriyem gangsalwelas. Ingkang Sinuhun mengkak kang galih, nanging boten punapaa. Selamine Minister Wise, mendha bicara amung remeh kemawon.
Kacariyos Kangjeng Ratu Anem, wawrat pitung wulan. Ingkang Sinuhun sugun-sugun anyirami ingkang putra mawi kairing ing Kumpeni, putra sentana, bupati mantri.
Wiyosipun saking kedhaton sarta urmat mariyem ing loji, tuwin nahka’babar putranipun kakung. Ingkang eyang Sinuhun Sultan langkung asih, kaparingan nama Raden Mas Mahmud tuwin Pangeran Dipati Supragnya paring memanis.
Dene kang eyang Pangeran Natakusuma apitambuh, yen wonten ing pasemowan weweka, ciptaning kathah mera-meri ing bebayi, lumuh ujar sumakeyan.
Kacariyos Raden Patih gadhah mitra sarip ing Semawis, nama Tuwan Muhkamad. Dipun ken mersanja dhateng Natadiningratan, sesampunipun angunjuk wedang Raden Mas Timur marengi pinangku ingkang rama, kinudang dhateng Tuwan Sarip.
Tumenggung mangsuli,” Tuwan teka memedeni, ngudang madukara wisa, boten dados renaning manah. Nadyan ngudang bebaya sipi, gedhe sesiku”.
Tuwan Sarip kumesar, panglobonge boten pikantuk, lajeng pamit mantuk. Kacariyos Tuwan Pambram saking Semawis aleket Nagari Ngayogya, manginten Kangjeng Sultan. Wonten margi pethukan lan Raden Rangga, Tuwan Pambram bukak topinipun, Raden Rangga kapalipun kesit, boten tumimbang bukak topi. Tuwan Pambram langkung Serik, ngantos katur Ingkang Simbun Sultam. Lajeng ndikakaken nyuwun apunten, Raden Rangga ingampunan dhateng Tuwan Pambram.
Kacariyos Tuwan Pambram sampun pulang ing Ngayogya, Obrusipun Jendral nalika solahing Nagari semanten sampun ngaturi priksa, yen Jendral badhe mertamu, horeg tetiyang sanagari lan Ingkang Sinuhun asring andangu sinten abdi dalem kang sanipun priksa ing Tuwan Besar. Ka.dos pundi menggah ing solahbawanipun.
Kacariyos Tuwan Besar dhateng ing Surakarta rumiyin, Tuwan Pambram boten .kantun, Rad India satunggal ingkang ndherek, Kolonel satunggal. Kangjeng Sunan pikantuk anitipaken kang putra lan ingkang rayi, Tuwan Besar sampun mangkat saking Surakarta dhateng Nagari Ngayogya.
Ingkang ndherek Raden Cakranegara Sastrawijaya, tiyang Ngayogya methuk ngurmati. Pangeran Mangkudiningrat, Pangran Mangkubumi methuk wonten Kalathen. Pangran Dipati ing Kalasan, Ingkang Sinuhun wonten Gawok. Ingkang boten pisah, mantu dalem tetiga. Raden Patih atur priksa, yen Jendral rawuh. Sinuhun enggal tedhak, Tuwan Besar mudhun saking titihan kareta lajeng atetabeyan. Mangkat kondur rawuh nagari, lngkang Sinuhun pinarak ing loji.
Ing antawis dangu Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan pamit kondur angsung tabe, nanging Jendral taksih lenggah ing kursinipun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan dados galihipun, lajeng sampun angadhaton. Raden Patih, kautus dhateng Minister, denten Tuwan Besar boten ngurmati, ngewahi panjenenganipun.
Ingkang njunjung Ratu inggih Kumpeni, satemah cinamah piyambak. Pangandikanipun Jendral, “Ya aku ingkang luput”. Nanging panggalih ken kena angeneng-
puluh siji kacek sepuluh. Wis, aja njaluk maneh”.
Raden Patih sampun matur, Ingkang Sinuhun langkung suka. Ing semanten sampun rapet wong agung sakaliyan gegentosan purug-pinurugan. Dhateng ing loji, dhateng ing kadhaton. Ing nalika badhe konduripun, Tuwan besar, mawi dhateng kadhaton.
Ingkang Sinuhun langen prajurit estri, tegar ing palataran. Sartanipun Kangjeng Sultan inggih mawi tedhak ing loji, angsung selamet pulang. Saha langkung bonyo pangujenganipun wong agung sekaliyan. Raden Riya Sindureja dhateng ing Bojong, Tuwan Besar mangkat saking Nagari Ngayogya. Pangeran Dipakusuma kang ngrakit sugata rawuh ing Bojong, Tuwan Besar sampun binoja, pirena ing galih tarima kasih.
Jendral mangkat rawuh ing Secang, bebahan Surakarta. Bupatinipun Mangkuyuda, bapakipun Dipati Danuningrat kang dipun genah ngladosi pratiwa kalih Ngayogya. Dhatengipun sampun kedalon, Tuwan Besar taksih sare. Pinanggohan juru basa, kiwa prenahipun. Juru basa pitaken
boten kadugi”. Wangsulanipun Raden Tumenggung Natadiningrat,” Mila Kangjang Sultan kagungan jenggama, nalika prajurit Prangwedanan wonten ing loji. Dipun kathaha tiyang, sampun satunggal punika”. Raden Sindureja anyambeti,” Lan prakawis Danuningrat kala kinecu ing Ampel, su.ka srat dhateng ki lurah. Tembungipun kathahkathah, aken ngupadosi kecu sarta mranani basa mawi mungel inggih ugi angawis ing Tuwan Besar. Jer kaping kalih, sratipun sami
tepang rembag sakarongron ngedak kados parentah bukak meja. Jendral nunten miyos, sasampunipun
dua. Sukak pasang pistul”. Raden Tumenggung nimbangi suka lan ningali kalangenanipun ‘Kangjeng Sultan. Jendral langkung gawok,” Lah, aku wis tarima kasih. Aja banjur menyang Semarang. Mandhega ing kene bae”
Raden kaiih matur sandika, Tuwan Besar
pondhokan kula piyambak kemawon, dede prakawis kang kabincanten punika.”
Kula nedha kapal, sasampunipun bibar kula lajeng dhateng pondhokanipun juru-basa.” Keranten Raden kula aturi, kula mengeti prayogi. Raden punapa boten gadhah karsa anitipaken sariranipun ing Kangjeng Tuwan Besar, mupung panggih piyambak. Raden Tumenggung, mantunipun Kangjeng Ratu Kancanawulan. Ratu ing wingking, Pangeran Dipati ingkang gumantos. Garwane Raden, Ratu Anem, mangsa wandeya den siya-siya, dipun
begja kula katuju dene sareng lampah lan paman.” Tuwanjuru basa peling, amrih kula anitipna ing awak kula dhateng Tuwan, angger, dhateng ing Tuwan Besar wau, Selak kasesa, dereng kula wangsuli. Yen Kangjeng Gusti jumeneng ratu, boten wande kula den siya-siya”.
Wangsulanipun Raden Tumenggung makaten, “Inggih Tuwan jurubasa sanget trima kasih dene tuwan angsung penget. Ananging pangraos kula, boten ‘sedya boten ngimpi anitipna ing awak, Raosing manah boten sanes yen Kangieng Gusti jumeneng Ratu, inggih Ratu kula.” “Angger sami rayinipun, estu mangsa samiya lan ingkang rayi Kangjeng Ratu tiga punika, sabab tunggal ibu. Langkung begjane ngawula kedah den siya-siya, Alah kang mayangaken ing kawula”.
Juru basa mintak ampun,” Mugi sampun dados galihipun raden, amung gegujengan kemawon” “Inggih, ananging dede gegujengan”. Juru basa Krisman langkung getun.
Kacariyos enjingipun Tuwan Besar kondur dhateng Semawis. Raden kalih sampun mangkat mantuk, dumugi Ngayogya lajeng dhateng Danurejan sampun kapratelakaken sadaya nalika wonten Secang.
Wicantenipun Raden Patih,” Amung bab olehe angsung pemut Tuwan juru basa menyang adhi Natadiningrat iku bae, aja munj’uk menyang Kangjeng Sinuhun utawa Kangjeng Gusti. Dadi, teka nggawa wisa kejaba menyang Kangjeng Rama. Alabecik kudu ngentek”. Nunten sami sowan malebet ing kedhaton. Tuwan Minister anyaosaken trima kasihipun Tuwan Besar lan Raden Tumenggung Natadiningrat, Raden Riya Sindureja kamakluman boten dumugi ing Semawis. Ingkang Sinuhun langkung suka, Tuwan Minister sampun amantuk. Para prawira ngandikan malih, ingkang Sinuhun andangu, “Ana ujar apa maneh”.
Aturipun Raden Tumenggung,” Yen Tuwan Besar eram ningali kalangenan dalem”. Ingkang Sinuhun saya mewah sukanipun lan juru basa pitaken dening Sinuhun sandeya dhateng Tuwan Besar sandhiya samektaning prang Kula warti, liripun tiyang prangwedanan, boteh liya amung punika. Paman Sindureja anambeti,” Prakawis punika, pun Danuningrat seratipun kang dados pangraos”.
Pangandika dalem,” Bener Natadiningrat, Sindureja keladuk. Ya mung wong prangwedanan, kang dadi sangga runggi”. Lajeng sami tinundhung medal, enjing Pangeran Natakusuma tuwi ingkang putra. Keparing kang Sinuhun tedhak, karenan ing pawartos.
Kangjeng Pangeran lajeng sembuni, Kangjeng Sultan ndhedhes Tumenggung,” Boten wonten malih, amung punika”. Ingkang Sinuhun lajeng kondur. Kangjeng Pangeran sampun panggih lan ingkang putra, ingkang putra sampun matur. Linalar sadaya nalika wonten Secang, pangandikanipun ingkang rama,” Sokur kowe engetan. Kang kaya mangkono ing crita ngranggoni kaya Jayasungkana. Sareh nari wong tuwa, wedi lumancan ing bapa Ora liya panerkaku kang masangi kala piwulang. Yen mangkono kowe matur Pangeran Dipati, panengeran setya, balaka. Menawa nukma ing
Natadiningrat lajeng sowan Pangran Dipati, sampun matur naiika cinoba ing Tuwanjuru basa. “Ingkang punika Gusti, mugi sampun konjuk ing rama dalem Ingkang Sinuhun. Yen ngantosa konjuk, kula sakelangkung ajrih”. Pangran Dipati sareng mireng, pyuh galihipun dhateng ingkang rayi”. “Tujune adhi, kowe pinter ora kena cinorok basa. Nadyan Ratu, ing wuri yen mengkono mangsa benera. Wong kaniaya, dununge nora nglulusake adat. Aku ora sela-sela menyang Dhi Ajeng, apa maneh awakmu. Wis aja nganggo sumelang. Kangjeng rama yen mireng, dukane ngambra-ambra. Mejanani ing karaton, rasa ngendhak pangwasa”. Raden Tumenggung, sampun ndikakaken mantuk.
Kacariyos, Minister Wise sanget enggenipun amulut galihipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Ngraos salah dhateng Kumpeni, sencaya aturipun boten yektos. Prakawis-prakawis pamedaling sararig burung, mbayar saleksa ing saben taun, pan nebasi susuh ingkang katur Kangjeng Sultan. Damel sandi, manawi ndikakaken anenuwun ujuran atasJendral kang parentah, pituwas anggenipun njagi Ratu. Kala Tuwan Besar rawuh, kabicanten boten ngraos. Ing satemah atur-atur ingkang warni dhedhaharan utawi kelangngenan. Ananging Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan boten kersa, kawangsulaken.
Tuwan Minister manahipun umob, cipta muksa, langkung merang. Dumadya nuwun tempo nggenipun njagi Nagari Ngayogya, sampun kalilan. Kacariyos, ingkang badhe kagentosaken Minister Ngayogya Petor ing Banten, anama Tuwan Moris. Punika ingkang sagah andhesek karaton Ngayogya.
Minister Wise, sampun mantuk. Tuwan Moris ingkang gumantos sampun katur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan yen Minister langkung jarot. Para bupati saking dhawuh dalem kakersakaken
rayinipun Den Ayu Nayadiwirya, wonten ing Nglimpung den trimani kang rayi Kangjeng Ratu
mawi serat wadining Kumpeni. Kados semutangabengajah, antiga kapit ing sela lungit.
Serat kacepeng Pelor Ngastina, katur ing Jendral asanget ing dukanipun. Lajeng paring srat dhateng Tuwan Moris, tembungipun kathah-kathah ngantep ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan.
saking panedha kula, Pepatihe Dipati Danureja kula titipaken umuripun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sareng mireng, langkung kampitaning galih.
Raden Tirtawijaya sampun katangsulan, lajeng kapercayakaken dhateng Tuwan Minister. Aturipun Tuwan Minister, “Kangjeng Sultan angiindhung kukuming ngelmi dereng katrap. Cipta yen kawedhara mundhut, pangraos roroning tunggal nanging dhalangipun boten wonten.
Ingkang dados dhalang pijer gupruk cempalane tinitir, dening Tirtawijaya kathah pambeganipun. Ing semu sami keraos”. Tuwan Moris wicanten dhateng Raden Patih, “Boten kayaa, ngewuhake matine wong siji. Yen kukum Jawa, teksih mubaham sampun tetingaling kathah. Wedang, .kinang iya mateni, paekan ora.tuku. Katur Ingkang Sinuhun, meksa boten kelu, kewedan dening garwa. Dados semanta ing kathah.
Pangandikanipun,” Prakara Tirtawijaya, patrapane amung ingsun buwang. Yen tekan patine, ingsun nora tumanggah. Agama kang ingsun wedeni”. Aturipun Danukusuma,” Ing kina kala pejah, pun Jangrana ngangkat Ratu kasuwun ing Kumpeni pejah wonten kamandhungan.”
Pangandika dalem,” Iya aku trima Danukusuma, nanging mengko karsaningsun takprasrahaken Kumpeni. Nadyan pinatenan aku aja weruh, ingsun ngilari duraka. Aran biyen nedya sunukum dhewe, dening pasrah pitaya Tuwan Besar ora sumlang maneh marang ingsun.
Yen manut adilingsun, nedya sun ukum kene. Menyang Semarang katon ing ake_h, nyilikake ati. Ngayogya ora kuwasa, pinrih patine. Gampang-gampanganing abot, byar angan Tirtawijaya paringena menyang loji.”
Minister Moris sampun tampi, lajeng mangkat dhateng Semawis. Raden Tirtawijaya kapejahan wonten Nagari Weleri, bangke kabucal pinggir margi kapupu anak putunipun.
Kacariyos Kiyai Dipati Purwadiningrat seda, margi saking gerah sepuh, kasarekaken ing Pacalan. Kemagedan kapalih, seba sebab putranipun kalih. Kang sepuh Raden Sasradipura, kang anem Raden Sasrawinata kapundhut mantu dening Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Kangjeng Natakusuma sasedanipun ingkang paman, cipta kados ical suhipun. Dene ingkang wayah sadaya ing manah sanget badhe wanuh ing Pangeran Natakusuma dipun aturi.
Kangjeng Pangeran enget sengadinipun yen boten priksa Pangeran Dipati, cipta kudu kenal lan dereng wonten adatipun yen sareng putra dalem ingkang binadhe Ratu.
Entyarsa dening sinencaya ngantos ing pitedah. Tuwan Minister suka priksa ing Raden Patih, nggenipun ngaturi Pangeran Natakusuma boten karsa. Wangsulanipun Raden Patih, “Yen paringa priksa ing patih boten wonten ewedipun. Yen rama simpen galih, mila sengadi mawi adat. Nalika Tuwan Ingglar rumiyin, Pangeran Panengah panggih mawi pratela. “Kula inggih sae kemawon, rama punika saking sanget boten kersa. Pyayi kruci amumpungan.
Kangjeng Gusti semaya kaepeyaning Ratu, tuwin Kangjeng Gusti. Raden Tumenggung Natadiningrat mangsuli, “Yen presaben ki lurah, punapa nanggel sesikunipun Kangjeng Rama. Kangmas Panengah pyayi alit, gampil penanggelipun”.
Tuwan Minister langkung marsudi nggenipun badhe panggih Pangeran Natakusuma, lajeng anyanthelaken atur. “Dhawuh dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan binawur ingarampak. Sadaya putra santana dhatenga ing loji, sarta ninundhang bupati. Antawis sami den aturi dhahar dhateng loji, pepak para putra santana.
Tuwan Moris aturipun dhateng Pangeran Natakusuma,” Mila kula suwun ing Kangjeng Sultan, saking kedah wanuh. Ciptaning manah tunggal bapa biyung Kumpeni lan prawira Jawi”.
Pangeran Natakusuma mangsuli, Trima kasih”. Sasampunipun dhahar, nunten amawi dedolanan kados lare alit. Ngobong sada kang kepaien brama, wonten ken lenggak-lenggok anunggang gelut tuwin merkangkang ngambung siti. Para putra sentana langkung dening saru, Raden Patih mendhet tigan tinampen Minister.
memangsa ngrenges, ngacemil. Cinegah kaemutan, Pangeran Demang, tutuk ambayari suka, udreg lan Minister lajeng den cangar ing telor.
Bubaripun wanci bangun, Raden Sumadiningrat boten saged ningali dhateng putra sentana sadaya, den cecamah ing kekeran. “Warga putra iku kuncaraning Ratu”, katur dhateng Ingkang Sinuhun Kahgjeng Sultan. Kang jaja kadi tinotok
manah, lan manggih buk Oprup. Yen Minister rumiyin, yen wong njero ora layak. Sumodiningrat kang marahi anggladhi wisayaning prang, nora ngandel Gupermen. Tuwin yen weling atur serat saking Raden Patih, ketula wong njero kang ndedangii, nora gati rehing Jendral.
Nalika Mangundipura kang dadi kori, tuwin kala Ingglar srat saking Patih linanthelaken Purwadipura, boten katur seratipun. Mubeng suwe, boten konjuk dumeh Kangjeng Sultan tegar. Wicantenipun Tuwan moris,” Cobak, aku den ubengake arep weruh bae wonge kang malang Mesthi kongkon aku, tak kon banjur”.
Marengi dinten Saptu. Simbarjaya kang lumampah utusanipun Ingkang Sinuhun mundhut sesekaran dhateng ing loji. Lan nyaosi anggur kahh botol, Tuwan Moris boten purun tampi. Adat, margi saking Patih. Tuwan Moris langkung nepsu, dening mantri cumantaka gumuna apeksa kumawi.
Simbarjaya gumeter, badhe tinapuk gendul malencing. Kathah kala, dutane Kangjeng Sultan benggang lan sahudara.
Kacariyos Kangjeng Sultan ameng-ameng ing baluwarti lan para garwa, kang njajari ing lurung Minister, cinegat. Kapal, kareta dipun gendholi, padha
wusananipun. Dereng lami kapethuk malih wonten margi, sampun surup. Nuju Ingkang Sinuhun tindak dhateng Natadiningratan, kreta lajeng. Minister boten ngurmati, Kangjeng Sultan boten trima. Raden Patih notol dhateng loji, Tuwan Moris, mangsuli, boten priksa yen Kangjeng Sultan lan peteng mangsanipun.
Raden Patih bebuwuh, “Tindak menyang mantune kekasih, mila peteng geluyuran”. Ing antawis dinten, Mipro Minister kuliling kapethukan Ingkang Sinuhun. Kang ndhedherek sampun kaprantos, jajaran canggah kapandhi ngajeng. Kreta enggal nulak, kasanderaken. Tuwan Minister boten. Raden Patih mbebilah singlar, amung nuturaken dyatmikanipun pangeran Ratu Angger Anem, tindaka dhaterig loji. Lelingsen wanuh lan nyonyahipun. Langkung prayogi lan priyanipun ngiring, punika yen marengi Kangjeng Sultan, yen boten pareng inggih sampun.
Ingkang Sinuhun amarengi sonten, pinethuk ing kreta. Ing nalika punika wonten ngalun-alun boten mawi tumedhak, sebab kang garwa boten marengi. Lajeng atur priksa ing Pangeran Dipati, sarta dipun praceka. Negara Ngayogya, Pangeran Dipati loro. Nanging Pangeran Dipati waged ing galih, boten sumengit. Sampun sami dumugi ing loji, Raden Tumenggung kinanthi ing Minister.
Tuwan Minister wicantenipun, “Ing nalika punika, sinten tiyang ingkang tumimbang kados Raden Tumenggung. Mantu kekasih pyambak, mila yen wonten siguging Ratu den angrengkuh kang tumanggah. Lan ampun wedi-wedi matur, kula wong liyan brayan lawan
prayogi yektos boten saking rumeksa. Cipta kula damel memangsuli kang sih welase Tuwan Besar, mbaureksa sarirane”.
Wangsulanipun Raden Tumengguh Natadiningrat,” Inggih, Tuwan leres. Estu boten nisir, ananging sinten kula, kamipurun angrengkuh”. Lajeng sami dhahar, semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan boten sah nahka sokhipun ingkang wonten ing loji.
Ing sesampunipun dhahar, anunten bibar. Utusan ing nalika wau sampun matur, ing sasolah patrapipun kala wonten loji, Raden Patih, Raden Tumenggung Natadiningrat.
Kacariyos Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, ing nggalih saya panas dhateng Raden Patih. Nuju masagrebeg, Kangjeng Sultan mundhut kurmat dhateng tuwan Minister yen miyos saking wingking. Kangjeng Sultan langkung meriu, yen ing Minister nganggo saangkatipun dhateng sitinggil. Kasompokken pabenipun, sampun kasaosan.
Nuju masa ngabekti, pepak kang pancen ngabekti. Ingkang Sinuhun sesmita, rasa pinemri, galih
Patih boten kumejot malah bingah, lajeng bibaran.
Kacariyos ingkang garwa Raden Rangga Kangjeng Ratu Maduretna seda, sinarekaken ing Ardi Bancak. Raden Rangga sekelangkung-langkung rinten dalu nungkemi kuburing garwa. Sesambatipun amung badhe tumut ngemasi, lan boten kenging sandhing gegaman. Laraning jiwa saya amrati. Ingkang para bupati, angsung pemut. Sareng sampun aring, gurunipun Raden Rangga dhateng, nama Kyai Kaliyah. Wicantenipun Kyai Kaliyah dhateng Raden Rangga,” Dene dhingin wis tak tuturi, aja ngresula nampani kanugrahaning Allah. Iki lagi wiwit, ing buri iki sihing Allah kang dhumawuhkuthaMaespati. Allah jumurung lan dianteni
serat dhumateng Raden Tumenggung Natadiningrat, penglayadipun ingkang Sinuftun, katur ‘Racne Patih. Kapriksa ing seratipun, tanduk anitipriksa. Amung wonten mungel angayuh basa, tanduk ringkesing aksara kathah. Ingkang prakawis sareng pangastutinipun ingkang wayah-wayah sadaya, prayojaning bekti sumengka ingkang eyang Kangjeng Ratu tetiga. Raden Patih langkung cumeri-ceri, serat ingendhak atur priksa.
Raden Patih angsal rambatan, ing nalika dhateng Semawis seratipun wonten kang angayuh basa. Kangjeng Sultan langkung dukanipun, semanten atur weling yen wonten kengkenanipun Pangeran Dipakusuma. Tembunging serat boten prayogi, mila ajrih Raden Patih angaturaken. Serat meksa pinundhut, sawitining angajeng-ajeng dening sanget kasusahan ati rena ing tulis.
Priksa yen patihipun nyengkiwing serat, kaparingaken Raden Tumenggung Natadiningrat, kakersakaken ngraosaken kang lepat. Ingkang Sinuhun ing nggalih, pepatih dahwen. Raden Tumenggung Natadiningrat ajrih ngraosaken piyambak. Sinencaya ing akathah, Raden Sindureja kang dados kori, tepang lan Raden Patih. Tur katur lepating srat pemut, dening asmanipun garwa dalem kacaruk. Sampun sami lepatipun lan Raden Patih, tuwin kala kautus dhateng Semawis Pangeran Dipakusuma kapatrapan dhendha kathah.
Sareng katur, Kangjeng Sultan lingsem. Kawelehing patih, puruging runtik dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat. Kacariyos Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, ing sasurudipun ing kang putra Ratu Maduretna kados kecalan manik. Ing nggalih, Raden Ajeng Surati, anggentosi karangulu. Kados ginelak anggenipun badhe kapundhut besan. Semanten Raden Patih sasurudipun Kangjeng Ratu Maduretna, sakelangkung bingah. Sebab suda kalilipipun, lan anggumyahaken pawartos yen Raden Rangga kemantu malih. Lan damel paribasan, yen ungguh aku angur dipocot lan den trimani. Melasake Kangjeng Gusti yen jumeneng Ratu”.
Kacariyos Tuwan Moris angangkati, sabab gilang kalenggahanipun Kangjeng Sultan kasuwun mantunipun. Menawi boten anglilani, Minister neda lungguh wonten gegilang sami lan Kangjeng Sultan, netepi kang dados prentahipun Tuwan Besar. Tamtu boten kenging Kangjeng Sultan angungkuli cangkemipun Moris, mesthi boten panggih Minister lan Kanjeng Sultan menawi boten tinurutan. IngkangSinuhun Kangjeng Sultan, sarengmireng aturipun Raden Patih bab panuwunipun Minister,” Wis ndiklah, nora kena si Moris arep ndhedheh, ingsun ora kena ngungkuli, Dene Minister kang dhisik-dhisik nora nana naruciru Tuwan Besar wis priksa gegilang, milu
Aturipun para putra santana tuwin para bupati,” Inggih yektos yen kajeng, nanging sampun kangge lenggahan. Punika keprabon Ratu”. Pangeran Natakusuma aturipun,” Rumiyin nalika mindhak kurmatipun Minister sadaya, asayogi
boten saru wonten ngarsa dalem, tetambel betah cukup”.
Pangandikanipun Kangjeng Sultan,” Iku payung ditimbangi anakira Ki dipati, payunge mlebu plataran”. Pangeran Dipati aturipun, “Leres paman, reh punika kula tumut wonten nggegilang, saru. Nampuri langkung ajrih”.
Kangjeng Sultan ngandika malih,” Banget nggone memedeni, agul-agul Tuwan Besar. Jendral mono, maksih kawulaning Allah, kaya sarira ningsun”. Aturipun Raden Patih,” Bilih boten tinurutan, kasuwengaken ing loji. Kabekta dhateng Semawis, jalan kaki tuwin drugunder.”
Pangandikanipun Ingkang Sinuhun,” Luwih karepe dhewe, asal aja cidra seka jenengingsun. Kumpeni isih sunsangga tunggon lan picis, prakara gilang iki pesthi sun labuhi lara pati, ingsun sandhang tuwan”. Tuwan Minister Moris langkung kawedhengan manahipun, anuju masa sowan para bupati sami dhateng ing loji. Wicantenipun Tuwan Minister,” Bok. ana kang ngrewangi, prakara gilang mamrih lunture Kangjeng Sultan”. Para bupati ajrih sadaya, Raden Patih mangsuli “Kejawi adhi Natadiningrat dening kekasih”. Minister wangsulanipun, “Mindhak ngrubedi, kejawi milih kang kedaging Pangeran Dipati”.
Raden Patih mrayogekaken, boten liya kejawi Raden Sumadiningrat, lajeng bibaran. Raden Sumadiningrat kaundang dhateng loji, nanging sanget ajrih. Lajeng pamit dhateng Ingkang sinuhun, kahlan ingkang sarta tampi piwehng dalem.
Raden Sumadiningrat sampun panggih lan minister, binoja pinrih mendemi. Nanging Raden Sumadiningrat boten supe, amung ngestu dhawuh dalem kang dipun kekahi. Lan boten samar ulahing patih amasang.kala pracik.
Nuju dinten Senin Raden Tumenggung Natadiningrat sowan ragi enjing, kapanggih lan minister kang wicanten, “Raden, kula ngresaya ibu jengandika. Dening kekasih Ratu Kencanawulan,prakawis gilang punika mugi medala karsaning ratu. Boten karsa ngagem gilang, mindhak samun kang prakawis. Awit sakingboten karsa pyambak, yen kelampahan tamtu kathah pemangsul kula dhateng Raden Tumenggung”.
Wangsulanipun, “Trima kasih. Ananging bab prakawis punika, kula langkung-ajrih”.
Kacariyos nalika samanten kathah prakawising Nagari, kala ngelar beteng ngapit pagelaran celangap marep ing ngloji. Tuwan Minister boten trima, tinanggel ingkang anunggama lan abdi dalem sudagar kautus dhateng Semawis, tinaken belaka yen Kangjeng Sultan yasa maryem kathah.
Punika Tuwan Minister boten trima’, sabab larangan Kurnpeni. Lan Raden Ayu Natayuda marak, kapethuk ing margi kaliyan pudhakipun Tuwan Minister. Nunjang jajaran, ginebugan saged medal rahipun. Minister boten trima, sampun kacepeng rinante tiyang Natayudan sarta ginebugan nunten kaluwaran. Nuju Kangjeng Ratu Mas tindak dhateng dalemipun ingkang putra. wonten margi
estri, den agar ing lumayu, Kanjeng Sultan boten trima, den bicara ing Raden Patih. Sara dhadhu Ambon lajeng dipun res.
nganti ngrolas wang. Benere dhuwit kadhaton winratakna ing wong cilik. Dhuwit kadamel punapa, niku busananing nagara. Tin mpuk tanpa damel, lan akeh wong gawe dhuwit wang Kumpeni kang baru, wartane akeh linebur. Den Dipati den yitna. ing benjing manggih bilahi”.
Wangsulanipun,” Kula boten kainan, undhang-undhang den bendheni. Nemlikur teng, sedhuwit reyal pesmat reginipun. Kang damel yatra saya kemasan, gendhing, pandhe. Kang angreh Purwadipura”. Minjster mangsuli,” Kula boten ndeleng, liyane Patih”. Lajeng sairii maglaran, wedana lebet dipun ken medal, sampun kawartosan.
Aturipun Panji Purwadipura,” Kados pundi Ki Lurah anggenipun nyapih ing alit, damel yatra, ngupados siti payah. Marasipun manah kula, kang Sinuhun mundhut yatra, dereng wonten yektosipun. Kumpeni dereng anggalih, tiyang alit damel yatra dipun sendhu. Kula sumangga karsanipun Ki Lurah”.
Raden Patih mireng, wangsulanipun Panji Purwadipura langkung nepsu, lajeng sami bibaran. Dinten Kemis wonten duta kang dhawuh dhumateng Tumenggung Resanagara ginrudug den betheki. Prakawis yatra bandar kapundhut ingkang sapalih, Resanagara sagah. Ngantos antawis lami boten anvaosaken yatra malih, keton semat dereng cukup Tumenggung Resanagara nglindhung repotipun jimsing, Ingkang Sinuhun dhawuh sawarnining tiyang kang saged damel yatra kaIilan”.
Raden Patih manahipun kadi ginerus, langkung sengit dhateng Raden Purwadipura.
Kacariyos Pangeran Dipati mantu Raden Ajeng Pangarsa, angsal Raden Wiryawijaya putranipun Raden Wiryadiningrat. Nanging mung ijab kemawon, bawahan kepanggih wingking. Dening Raden Rangga susah anyar, katimbalan dhateng amung maleni. Nanging taksih leng-leng suntrut, Raden Rangga dhatengipun
Sasampunipun ijab, Raden Rangga lajeng mantuk. Raden Patih dhateng loji, Tuwan Moris
manahipun, nuju mangsa Mulud, Raden Rangga sampun dhateng sakancanipun.
dhateng Surapingga. Tuwin tanah ing Surakarta, boten sanes tanah panggenan kajeng kajagi Walandi. Dhusun Pengrantunan lajeng den tedha, tinebas pisan suprih sampun dados kastori.
Katur Kangjeng Sultan, kang pangandika,” Asal aja dadi susahing cilik, jer upajiwane kayu. Sapa-sapa tukua, mesthi bayar murwat lan sareganing kayu. Amung desa
ing wingkingipun, ing satemah dados prakawis. Kula pilalah tumut ngreksa balok-balok ingkang dipun rantuni, yen ical katempah sagah.”
Raden Patih mangsuli,” Mindhak rubed, terkadhang wetah dipun awataken ical. Temah anempahi, leheng sami bebasan. Seprandene dhusunipun alit lan kedhik cacahipun. Kalihdene malih, miturut mituhu Tuwan Besar. Yen panedhane nglanjak, sinten ingkang sagah pepalangan nanggung”.
ageng-ageng. Antawis ngantos lami ubeng-ubengan boten rampung. Raden Rangga awis sowan, dening teksih telasih kegagas ing garwanipun. Nuju mangun bicara sanggeman lawan Minister, Raden Rangga boten kaprentahan. Tiyang Danurejan, Ki Danukrama, supe. Raden Patih dhateng ing loji, enjing dereng wonten kang dhateng. Raden Patih wewartos dhateng Tuwan Minister, yen karig ngrubedi rembag punika Dhi Rangga Prawiradirja. Kangjeng Sinuhun sampun ngeli; pitajeng dhateng adhi Rangga, dhasar ladak antemipun Kangjeng Sultan Wong janget kinatelon, lan malih ngandelaken ingkang eyang tate prang pakewet. Boten kados awak kula, run-temurun momong kumpeni”.
Tuwan Moris sareng mireng, langkung nepsunipun. Sampun pepak para ageng-ageng, mung kantun Raden Rangga. Ingenggalaken wong Danurejan, sUngsun~sungsun. Raden Rangga boten ngraos kaprentahan enjing, lan wanci sampun kasep. Raden Rangga lajeng pambengan, sampun katur yen Raden Rangga boten
sadhiya samektaning prang, kang yoga pareng lina. Raden Rangga boten basahan, amung crigan. Pusakanipun kang boten kantun, numpak kapal sesanderan dumugi ing loji. sampun lenggah sila tumpang odheg, tanganipun malangkrik. Tuwan
rencangipun. Yektos menawi boten kadhawahan. Raden Patih ulatipun biyas, wicantenipun Raden Patih, “Empun adhi, kula njaluk ngapura saking awoning rencang”. Raden Rangga lajeng nangis sarwi wicanten,”.Ki Lurah, kula pejah gesang kapusthi ing patih. Kadamel putih, biru, jingga tamtu dados sakarsa sampeyan. Mengku prakawis balok punika, sumangga darmi kula tetengga kemawon. Masa boronga
Minister lilih penggalihipun, angsung tabe dhateng Raden Rangga, sarta mintak ampun lajeng sami bibaran. Kacariyos Tuwan Minister langkung remen dhateng Raden Rangga boten pegat pepanggihan. Lan den mintasraya bab prekawis gegilang, Raden Rangga boten sagah nanging supeket manahipun. Raden Rangga suka warti dhateng Minister, yen Raden Patih ngiwat tiyang estri saking Surakarta, badhe kasaosaken Pangeran Dipati, wonten ing Reksanagaran nggenipun”.
Minister boten ngandel, lajeng utusan. Nalika yektos, Tuwan Moris semanten sampun niteni cirinipun Raden Patih, ana raden wacika.
Kacariyos nalika punika Patih, pengulu, Kangjeng Sultan estu geseh. Pangeran Dipati sring tirakat, Raden Patih boten. kantun. Ingkang Sinuhun sareng mireng, langkung ewa dhateng ingkang putra, tuwin dhateng Raden Patih, tansah dipun raosi Raden Patih semu maras.
Kacariyos ing Surakarta, patihipun sinalinan. Dipati Danuningrat, sampun kapocot ginentosan Cakranagara. Wondene prakawisipun awit saking adhinipun dados demang dhusun nama Raden Jayeng pati, dados bebundhel tiyang awon.
Yen ngecu ngampak digdaya, nglantrah bawah Kumpeni. Sampun katur ing Tuwan Besar, lajeng kapundhut pejahipun Raden Jayengpati dipun kintuna dhateng Semawis.
Jayengpati sampun katangsulan, kakangipun Dipati Danuningrat, sanget isinipun. Ciptanipun manah, sampun ngantos waradin ing akathah, adhenipun nunten dipun pejahi lajeng kapetak sinuwuraken rnati nglamong. Kumpeni boten percaya, dhinudhuk bangkenipun, nyata Jayengpati. Sareng katur Tuwan besar langkung dukanipun dhateng patih,” Wong nora suhut pracaya”.
Punika prakawisipun Dipati Danuningrat nggenipun kapocot. Semanten Kangjeng Sunan nonjok srat dhateng ingkang painan Kangjeng Sultan ing Ngayogya. Ing mangke lintu patih adegipun Cakranagara, srat saking Surakarta, Minister sru suh ingangkah, ciptanipun manah angsal gegaman boten purun dipun timbali, yen Kangjeng Sultan teksih wonten gegilang.
Serat pinundhut, datan suka. Sareng katur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, panggalih dalem “aja kainan ing laku”. Pinethuk nampan mas, lan songsong agung marapit. Kang sarta
bathanga, ingsun labuhi. Mapan ana kang nglelawas menyang d.uta, anakmas Sunan. Minister kang makewuh”.
Kacariyos Tuwan Minister Moris nedya mutungi pasangan, inargi telas akalipun. Minister kesahan dhateng Surakarta, Semawis. Yen sepi Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, miyos ngalunalun ngrampok tuwin ngaben-aben. Kang timbalan Kumendham Belem ingkang” ngladosi. Saking penggalihipun Kangjeng Sultan minangka tandha asih Kumpeni, boten sedya renggang.
Kumendham Belem langkung bingah, Ingkang Sinuhun ugi langkung suka. Telenging penggalih amung Welandi ingkang boten sarju, Tuwan Minister Moris. Dene ing mangke saweg marengi wawalan praniti, kadi dene Jendral rumiyin yen Kangjeng Sultan kondur boten ebah. Sampun kahanan paekanipun yen kaaturan mangsuk dhateng loji, inggih tindak. Sawab kurmating Jendral kang ngangkat Ratu, dene Tuwan Besar boten kurmat. Wong padha saseneng-senenge linggih. Arsa mungkul Kangjeng Sultan, punika gelaripun karsa ingkang Sinuhun.
Dene Minister Moris badhe ngrupak gelar, Kangjeng Sultan bebontrek pasemon. dimen ngarsa ing layu.
pengangkahipun. Tuwan Minister Moris anggeriipun wira-wiri dhateng Semawis, sowan dhateng Kumendur Pambram marengi pasamoan kitir mawatreja, para pratiwa pepak sedaya.
Raden Patih ngangge kapal saking Minister Moris, lorodanipun Kangjeng Sultan. Tuwan Minister atur-atur, titihan kore palangka. kawangsulaken. Kangjeng Sultan ngagem, boten kadugi. Kapal wadining galih, nalika punika dipun angge Raden Patih. Penggalihipun Kangjeng Sultan kawentar langkung dukanipun dhateng Raden Patih, yen sampun ningali dhateng ingkang
deduka, sampun kadhawuhan ing Raden Patih boten kalilan sowan-sowan, Ingkang Sinuhun boten sotah.
Kalilan ugi sowan, yen Raden Patih ngiring-iring Tuwan Minister Moris, yen amarengi ngandikan Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Ing mangke karsa dalem, ingkang nampeni sabarang prakawis Raden Tumenggung Natadiningrat minangka kori. Sadaya bicara saking loji, patih anyanthelna aturing Raden Tumenggung Natadiningrat tuwin paturanipun tiyang sanagari, punapa dene kukum ngadil. Sedaya tiyang weling atur, boten kenging margi Jiyanipun. Tuwin dhawuh timbalan dalem, boten liya marginipun satunggal Raden Tumenggung Natadiningrat lan sampun sami ugi lan kuwasaning patih.
Nanging sabarang prakawis boten kenging tilar patih. Patih damelipun kalih prakawis. Abdi dalem’ mancanagari kang paben ing nagri tetiga, pasisir Surakarta, Nagri Ngayogya teksih ginarap ing patih.
Sebdanipun dhateng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat, “Kowe bae adhi, dadi warananing Ratu”. Ingkang rayi wangsulanipun, “Kula malih Ki Lurah,, sageda”. Raden Patih ing nalika punika saged sareh, kathah kang keraos-raosing manah, Semanten Raden Danukusuma tinundhung saking nagari kakersakaken dhedhekah wonten ing Melangi dados bantenipun ingkang putra Raden Adipati.
Raden Patih, saya panas dhateng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat, dumugi lan garwanipun sengit dhateng rayi Kangjeng Ratu Anem, Tansah manggung rinaosan, winastan Kangjeng Gusti kekalih. Ingkang nama Pangeran Natakusuma ningah ingkang putra, ing galih samepyanipun rare wonten bandhulan, sanginggiling sumur. Dening putra dados kori, cipta nenutuh kang mangreh manawa nora tulus. Kaniaya marang bocah, bok temah wong asih dumadi lalis. Watake kang saben ora sah, rinumpaka ing ati. Ingkang putra lajeng ndikakaken sowan Pangran Dipati, Raden.Tumenggung Natadiningrat mituhu tuduhing rama, lajeng sowan Pangeran Dipati. Pangandikanipun,” Aja owah kaya biyen, uger Danurejan adhi bisa, apa kowe bocah cilik, amung langi nuruti deduka teka lakonana bae”.
Raden Tumenggung lajeng ndikakaken mantuk, sampunkatur sadaya pangandikanipun Pangeran Dipati dhateng ingkang rama. Ingkang rama sareng mireng, Iidok mono ira sisip
Kacariyos, bumi Geladhag ing mangke kapundhut besat saking Raden Patih. Kyai Jaganagara langkung bingah, sabab cecenggringing Raden Patih winastan maro tingal.
Bumi Geladhag kaasta Ingkang Sinuhun piyambak, Kyai Jaganagara manahipun mongkok. Wonten mantri geladhag saking Danurejan, anama Jagadimurti. Kangjeng Sultan saya wewah kang deduka, dene mawi anama Murti, nayakeng dyah nama Murtiningrat. Raden Patih, cirinipun saya lebet, Nunten nimbali ingkang putra, Pangeran Dipati kaarih-arih kalih dinten kapeteking galih. Dumadya anut, animbah Sindunagara lan carik. Damel srat sayogi katameng Gurnadur Jendral. Wiyosipun, Kangjeng Sultan sampun boten karsa gadhah pepatih pun Danureja. Sarehning maksih rare, kathah kekiranganipun. Kang nggentosi pepatih Sindunagara, ugi sami nalaripun anak putu Danurejan. Ingkang damel srat Pangeran Dipati, ngrakit adangjyahipun. Kyai Sindunagara mundhi serat dalem dhateng ing loji. Raden Tumenggung kadhawahan wangsit pinenging kesah-kesah.
Karsanipun Ingkang Sinuhun sampun priksa serat dalem ingkang kabekta dhateng ing loji. Dhateng Kyai Tumenggung Sindunagara, dhihin prakara durung mesthi. Kaping kalih surasaning serat punika dede bab sariranipun, nanging wonten kengkenaning patih ngenggalaken sowan dadya lumampah, cipta tunggil wasita.
Raden Tumenggung Natadiningrat kang dhateng rumiyin, nunten Kyai Tumenggung Sindunagara. Serat dalem
srat. Raden Patih nangis senggruk-senggruk, sabdanipun Minister dhateng Kyai Sindunagara,” Serat punika boten tetela ungalipun, Danureja ngabdi wong agung kalih. Kangjeng Sultan boten wenang mocot yen boten gilig sekaliyan Kangjeng Tuwan Besar. Cacading srat, dumeh nem. Rumiyin sangkaning lare, kajunjung dados patih. Danureja sepuh sapunika lan rumiyin. Kathah kekiranganipun, ingkang pundi kang boten pareng lan karsane Kangjeng Sultan. Prayogi katelakna, menawi kula diburu dhateng Tuwan Besar. Kula sanget ajrih”.
Kyai Tumenggung Sindunagara sampun wangsul saha sampun katur sadaya wangsulanipun Tuwan Minister. Ingkang Sinuhun dheleg-dheleg, kewedan karsa belaka, sompok wadining kang putra kang damel serat. Yen serat kadamela piyambak, boten mawi sancayaning putra. Kangjeng Sultan sampun ering, sabdanipun KangjengSultan,” Iya ora ana alane maning, benere wus ora arep iya wis rampung. Upama wong laki rabi, yen wus ora dhaup jodho, jamake uwis. Minister ndadak takon tetelane. “Dumadya srat dalem wonten ing loji, baul prakawisipun.
Kacariyos Raden Patih ing nalika punika supe yen kawulaning Gusti. Cipta badhe pulih getih, amemales lara wirang. Nora wurung ing tembe pinocot maning, pangulah danukrama lunga
tanpa udan, danukrama mangulon purugipun, langkung amati raga.
Kocap Raden Patih gegirih ing Pangeran Dipati, campur rasa jiwa satu. Aturipun,” Kangjeng Gusti, sampun pijer eca-eca lelangen. Sudibya putraning raja, teksih wonten ingkang mejanani. Jar jana guna kastawa manah, sumyur rum sanegari angendhih kuwagedan Kangjeng Gusti, nipis ing pageripun.
Kangjeng Gusti, Ngayogya jati katlusuban luyung. Parangmuka wonten ing canglakan, kula ajrih angaturna dening mangawit ing kadhaton. Sampun pijer mukti dhahar eca, danakrama tanpa hasil. Kathah-kathahing putra santana, taksih wonten anggegujeng ing Kangjeng Gusti. Upami kajeng mandera, lami-lami angendhih wit. Margi saking rama dalem kasengseming garwa. Tamtu badhe yen puwara, Kangjeng Gusti sampun dumeh suhud, dipun tetela. Rama dalem supe dhateng Kangjeng Gusti, lan ibu dalem susahipun punapa boten kagalih, ing mangke ngunduri sepuh, mindeng anggadho manah. Kalindhih Ratu sesengkan anyar, sinten yogenipun ngicalna sengkelipun ibu dalem, kejawi Kangjeng Gusti. Sapunika saya santosa, dhi Rangga badhe dipun petheti mangka pepulihing prang, kagulung nagri ngamanca. Mila nglantrah sumekta cadhang prang, pakewed. Ing saulat, gora godha supados ringkesa galih. Kangjeng Gusti, tepang lan pun paman wetan, sapunika sring-asring kepanggih pun Rangga lampah anelamur. Numpak tandhu kajang, tanpa rewang. Kados matengken rembag. Lan sinten sagah nulak gunane pun paman, ngarawit, pangulah putranipun adhi Natadiningrat.
Mulet galihipun rama dalem, lan boten kirang tresna ing wayah lan putra. Tepanipun Pangeran Mangkunagara, Pangeran Prangwadana inggih wayah kang dados Pangeran Dipati.”
Sareng mireng aturipun Raden Patih, temah supe welingipun ing swargi. Ical tresnanipun dhateng .ingkang paman Pangeran Natakusuma. Sakelangkung dipun sigeni, ingajengken sesiku. Pangandikanipun, “Iya adhi, prakara awakku, ngalangna ngujurna ora” deleng liyane, mung kowe, Biyen,
setya, lajeng mantuk. Semanten Raden Patih, lir tiyang nekad. Jarag-jarag prakawis, boten jenak wonten griya. Yen siyang cangkrama nambut reta, dhateng loji, langen mugut pantun, para putri ingajak. Kang eyang saweg gerah boten kaetang, wira-wiri kelangkungan boten mawi mampir. Kang eyang langkung serik galihipun, ngantos miyos kang prasapa, “Apa dudu putuku, angkuhe kagilagila. Apa kang tinemu”.
Raden Rangga Prawiradirja nalika punika kelangkung bekti dhateng kang eyang, nguraheni sakarsanipun priyayi sepuh. Tuwin sesaosan urmat
dhateng Natakusuman, anunggang tandhu yen dalu wira-wiri. Rumiyin, sapisan kepranggul lampahipun ki lurah, sepisan sowan dhateng
Kranggan maksa badhe kabiyak kang tandhu”.
Kang eyang gumujeng, suka, wekasan prihatin. Kangjeng Pangeran sabdanipun, “Mung sapisan aku seba, yektine. Karodene maneh wartamu mau luwih karsaning Allah. Yen rineksa, ora
sajaratil mustaha, kawula wus pinanci-panci”. Raden Rangga mangsuli. “Leres, pangandikanipun rama”.
Kacariyos ingkang rayi Raden Patih, kapundhut mantu Pangeran Dipati nama Raden Martawijaya. Ing antawis sampun lami, Raden Ayu kagungan putra. Pangeran Natakusuma tetuwi, sareng konduripun wonten margi kapethuk tandhu saking wetan kang njajari sekawan para nyai kedhik.
Pancenipun sampun samar, petenging dalu, pareng aken nyimpang. Sareng celak priksa yen Ratu Angger kang tindak. Kang abdi ndikakaken mungkur,
sumimpang. Wonten para nyai wicanten, “Nunjang bae, wong Natasuman. Ana Kangjeng Ratu tindak, wis celak tanpa kering”. “Boten pirsa, kula westani dede Anak Ajeng Ratu kang tindak”.
Langkung ngungun samargi-margi, ing nggalih uga seje tuture menyang kang lanang. Pasthi tuture yen dijarak. Nunten ing dinten Jumungah Paing, marengi gengipun peken, Raden Patih bakda Jumungah saking masjid. Dumugi ing radinan, bapakipun lumampah wingking. Wonten tiyang Natasuman, lurah prajurit truna kinanthi lan tiyang kadipaten belantikan tukar kapal, yen wonten Raden Dipati, nanging boten mireng. Raden Patih priksa yen tiyang Natasuman. Lajeng cinekel, dipungebugi..Radenngunus waos, kapal ingkang winaos. Tiyang kadipaten kang gadhah kapal rnarbes mili, Raden Patih dipun engetaken bapakipun malih, malah tinantang. Raden Patih lajeng mantuk, sedaya rencangipun ndikakaken sedhiya piranti. Bok wonten dukanipun kang rama Pangeran Natakusuma, Raden Patih langkung kuwatir. Kasrat ing
sareng mireng prakawis abdinipun lurah truna kinanthi, nunten nimbali putra Raden Tumenggung Natadiningrat ndikakaken lumampah dhateng Kepatihan. Sampun panggih lan garwa Raden Patih, sadaya sampun kajelentreh nalika kapethuk margi lan garwa Raden Patih. Wangsulanipun Raden Patih,” Ya adhi, matura rama ora pisan memalesi, bokayumu
Ing saikine, apuntene rama. Kapindhone aku ora weruh yen abdine rama”. Raden Tumenggung Natadiningrat sampun pamit, lajeng dhateng kadipaten. Panggih lan Pangeran Dipati, pangandikanipun. “Adhi, ana apa dene seba aku”. Aturipun, “Mila kula sowan, kautus paman dalem rama. Atur priksa, masa wandeya kauningan. Ing peken kagegeran, wonten abdinipun rama kaprawasa ing ki lurah. Kapalipun dipun tatoni, nanging kapalipun abdi dalem ing kadipaten ngriki”. Pangeran Dipati kaget, dene nganggo jaran kadipaten.
“Inggih Gusi, wantonipun linton anggen, belantikan tuwin kala pamethukipun sampun katur sadaya”. Pangandikanipun Pangeran Dipati, “Paman sung
Natadiningrat sampun pamit, lajeng sowan ingkang rama lajeng katur sadaya. Lurah parajurit truna kinanthi, lajeng kapocot dening dados bebanten wisuna. Ing antawis lami, wonten Sarip mrasanja dhateng Natadiningratan. Sumitranipun Raden Patih.
Wicantenipun Tuwan Sarip, “Angger, manah kula nglokro, dene raka sampeyan Dipati sapunika panggih pepanggiling Ratu. Mutungi, jarag-jarag. Kula aturi sampun boten ndhahar pisan atur kula. Kula dipun oso-oso, langkung gela manah kula, Wajibing gesang, tumempel kang angsal wahyu. Boten liya angger, kang sayoga gumantos patih. Sanadyan angger timur, winongwong ing rama. Pesthi Ngayogya suyud dados janget kinatigan. Wangsulanipun Raden Tumenggung Natadiningrat, “Langkung saking kemokalan sebdane Tuwan, boten saged dados patih. Kados Ratu boten karsa, Kumpeni boten ngrembagi lan dede bibiting patih. Rama boten sarju, punika mung dados kori, Yen sampuna, mangga peksa. Menggah maesa, sampun ngoek. Boten wrat kangelanipun, tengah mangsuli sihing Ratu. Mung bilaine kang boten kuwawi manggul”. Tuwan Sarip mangsuli, “Pundi wonten, boten ginalih. Wajibing gesang minta kanugrahaning Allah. Mamrih indhaking sarira, kenging pinalar, kula ngengeri. Deres pawartosipun, yen angger dados patih. Dene Sindunagara mung wela.” Raden Tumenggung Natadiningrat saya tan sarju, Tuwan Sarip kawelantah semu kacuwik, lajeng nyuwun pamit.
Kacariyos RadenPatih sowan Pangeran Dipati. Aturipun, “Gusti, kula sanget kuwatir, prakawis ing loji. Yen kula pambengan, boten wonten ingkang njangkung. Pun adhi Natadiningrat, bilih kalebet reh kang saking paman dalem Pangeran Natakusuma. Wantuning guna, boten kawistara.
Kumpeni, manawi sumela kagungan karsa sanes. Prayoginipun, pun bapa kemawon dipun damel nelusup. Mung sageda tepang damel. Yen boten sapunika, sanget kuwatir manah kula. Pangeran Dipati sumerep, marengi, arta, katujon galihipun lajeng santun.
Raden Patih nuju ngandikan ingkang rama, Pangeran Dipati matur, “Pamrinanipun ingkang rayi, Raden Tumenggung Natadiningrat, sanget melasaken dening tanpa kanthi. Yen marengi kangjeng rama, prayogi uwakipun pun Danukusuma amonga”. Ingkang Sinuhun kewedan, wit dening dede kang karsa. Ing satemah. nuruti. Lenggah sewu, tambahing sabin ginempalaken lenggah Danurejan.
Parentah sampun dhumawuh, yen Danukusuma lenggah kaliwon miji. Semanten Raden Patih sanget anggubel dhateng Tuwan Minister Moris. Lan wewadul, ambeg suranipun Kangjeng Sultan. Lan bokmanawi, pyambakipun pinrih ing pati dene Ingkang Sinuhun.
Wangsulanipun tuwan minister, “Kadi boten tumama, Raden Patih, abdine Tuwan Besar. Yen kuwatir, kula ken jagi dragunder”.
kadospundi Tanah Jawi? Mesthi, karisakan”.
Minister mangsuli, “Ampun, akeh-akeh kang dipikir. Kula ngrewangi Raden Patih. Saking banget panasing ati, prakara gegilang boten kodal”. Raden Patih, pamit mantuk.
Kacariyos, Cina ing Demak kinecu bresih. Tumpes donyanipun, kenging tiyang Demak. Sewu tigangatus, sedhiya Jayengsekar. Tetindhih, kaliwon satunggal. Angodhol, nelasah kampak. Lacak kajedheg ing Wirasari, tepang Grobogan, bumi Ngayogya, Gabus namanipun. Kaliwon, milungguh dhusun
Dipun kathahi dhateng tiyang Jayengsekar, lumajar.
Mantri, keliwon, kantun ing Ngebyak cinekel sampun binanda. Lajeng kasaosaken, Raden Tumenggung Sasranagara marengi jagi, boten sowan dhateng Nagari Ngayogya.
Mantri kaliwon lajeng kaaturaken Raden Rangga dhateng nagari. Sampun, mangkat.
Kacariyos, landros ing Semawis angsung srat dhateng Minister Moris sarta bantu prajurit dhateng Demak mawi kumpeni tetindhihipun. Dhusun Gabus, kinepang. Tiyangipun sami dipun cepengi, angsal tiyang sanga. Pengulune katut.
Raden Tumenggung Sasranagara, semu ering. Dening Walandi Tuwan minister, sampun tampi srat saking Semawis.
Minister nunten bicara lan para bupati. Enggal anglampahaken putusan. Juru basa Gor, lan bupati satunggal Raden Sasrakusuma. Prentahipun Raden Patih, “Lamun kapergok lan kaliwon kebaktaa lajeng dhateng Semawis. Sampun ngantos dhateng
Sampun sami mangkat ingkang kautus, sareng katur dhateng Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, sanget dukanipun. Raden Rangga kautus ngrebat Kaliwon Demak, prajurit kerangkat lumampah. Saking penggalihipun Ingkang Sinuhun, “Bok digawe saprayogane, sathithik aja sesoroh”. Temah duka dalem tumpa-tumpa dhateng Raden Patih tuwin sabapakipun, nunten wonten serat dhawuh pemut yen Raden Danukusuma boten kalilan sebab mangsuk pancaniti. Mandhega ing galadhag, Raden Patih langkung serik. Tuwan Minister sampun tinuturaken, semanten kang njujul Kaliwon, kapethuk margi. Dipun tedha juru basa Gor, kekah. Tiyang Grobogan inggih kekah, lajeng den srahaken ing tiyang Kranggan. Raden Sasrakusuma angerihi dhateng juru basa Gor, ingajak manuta, Prandene para bupati ageng-ageng lan kang njujul punika, mundhi karsaning ratu. Runtut lan Minister rembag punika, ugi angger ingkang kantun Tuwan jurubasa sampun ngeli. Kaliwon kasrah wong Keranggan, sampun dumugi ing Ngayogya. Raden Rangga suka-suka atur priksa dhateng Kadipaten prakawis punika. Pangeran Dipati sumingkir, lajeng ndikakaken anyaosana Kaliwon den rantun wonten Kepatihan.
Sareng katur, Ingkang Sinuhun langkung suka. Para bupati sami kakersakaken dhateng griyanipun Raden Patih amriksa Kaliwon Demak. Aturipun ndikakaken nyerati, saking karsanipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan amemales ing patrap. Tuwan Minister sareng mireng langkung nepsunipun, Raden Patih ngilikilik lan atur pemut dhateng Pangeran Dipati sampun tumut-tumut prakawis punika. Ambeg suranipun ingkang rama,. boten kandel dhateng Gupremen. Pangeran Dipati miturut, Tuwan Minister angsung srat dhateng Raden Patih nedha Mantri Kaliwon dening iku abdine Tuwan Besar. Lan sapa ingkang duwe atur ngrojongi Kangjeng Sultan, sapa bupatine. Sareng priksa, Ingkang Sinuhun enggal ndikakaken maringaken. Minister tumangap, sampun tampi. Kangjeng Sultan, mundhut tiyang sanga kang saking Gabus ingkang sampun kabekta saking Semawis. Aturipun Raden Patih “Tiyang sanga sampun tinetepaken kecu. Lingsem wagugen Kangjeng Sultan, semanten Tuwan Minister kang manah lir antiga kapiting sela lungit. Dening purun gantung srat saking Surakarta, gandhek ngantos tigang wulan wonten Nagari Ngayogya.
Kangjeng Susuhunan boten trima, Kumendhur pambram dhateng Ngayogya, badhe ngrampungi saklir kastori. Raden Patih ageng manahipun, para bupati sami prihatin. Ingkang sarta Raden Patih wewadulipun nelas, lan juru basa kekalih Tuwan Gor, Tuwan Krisman. Punapa raosing manah ingkang badhe katamakaken Kangjeng Sultan, sampun rinacik dhateng Kumendhur Pambram.
Raden Patih kang nenajemi ing saulat solah nangga setya, “Amung titip Pangeran Dipati enggal jumenenga Ratu. Ingkang rama megawana, sampun tiling lan Kangjeng Ratu kedhaton kasilep. Ratu sesengkan anyar, Ratu Kencanawulan, saturipun ginega dhateng Ingkang Sinuhun lan sanget sengit dhateng kuwalon Kangjeng Gusti Pangeran Dipati. Lan enget yen puputra priya, sapunika tepang lan besanipun, Pangeran Natakusuma, dhateng Kangjeng Gusti boten yukti.
Prajurit lebet kang nayaka, kadangipun Ratu Kencana, kalih sami nama bupati wewah Ki Rangga Prawiradirja, badhe kamantu malih. Kangjeng Gusti kesisan ing batos, ingkang leres mopoa, dados tanpa tolihan dhateng Kangjeng Gusti:
Ki Rangga kang manah saya malembung, Ratu Kencana sampun resep. Nanging ingkang sanget dados kawatir mung rama Natakusuma, pyayi miguna. Lembat putra dados pangulah sabarang aturipun, rembag kadhahar ing
Karanten Kangjeng Sultan wangkal, pasang rehipun Tuwan Besar, ngandelaken mantu lan besan. Ing sapunika sampun katawis, prajurit Natakusuman, Kranggan, Natadiningratan tandha badhe purun ing tuwanku. Kula sampun kainan, rehning rumeksa nagari asal-asal sampun kapratela. Lan Kangjeng Gusti nelasaken yen tan wonten ingkang pangukup, Kangjeng Tuwan Besar dhateng ingkang wayah Kangjeng Pangeran Dipati. Kula boten awet dados patih, ngraos boten saged anglampahi yen teksih wau punika. Sukering praja dados kalilip, liya punika sampun suyud sadaya dhateng Pangeran Dipati tuwin dhateng Gupremen. Yen ical tiga punika, boten angel Kangjeng Sultan, alit kang galih, Tuwan Besar sakarsanipun dados. Kangjeng Gusti sumangga kang eyang, lan pitungkas yen wonten prakawis saking Kang Eyang Tuwan Besar. Sandi lair manut kang rama saking ajrihipun”. Tuwan Pambram mangsuli,” Trima kasih, lan empun akeh-akeh kang dirasani. Pesthi kula matur ing Jendral, ampun susah yen atur seka kula wis pesthi lamun
temah ngadu-adu ing Ratu. Lan tempuh arta Cina Demak, kang kinecu wong Gabus lan ing Kedhu akeh kampak.”
Wangsulanipun Raden Patih, “Dhusun Kedu, boten nguwasani Sabdanipun Pambram, boten deleng Hyane ing pepatih. Inggih tuan, boten kula oncati. Asal Kangjeng Gusti jumeneng ing samangke, nuwun duka. Yen tuwan bicara wrana, dipun sumentor. Kangjeng Sultan remen gelar rewa-rewa, tuwin geladhi wonten alun-alun kidul. Kangmas Sumodiningrat kang rumojong, sampuri ged-geden.
Ingkang judheg, sumelanging manah inggih amung Pangeran Natakusuma. Nukma paekan alangkung lembat, lan tilar murwat sentana kados kang mengku nagara. Saatur-aturing patih Danukrama lan juru basa Gor, ingkang nyerati badhe katur ing Tuwan Besar. Sampun katur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, enjing Tuwan Panbram katimbalan pinanggihan wonten taman.”
Kangjeng Sultan kewedan dening gegilang, Pambram sampun nama Kumendhur dados Puhnak Jendral maSa gelema ana ngisor. Kranten sinamun ing taman boten mawi gegilang.”
Penggalihipun Ingkang Sinuhun, mangsa oraa gawa prakara agung, sipi gedhe tur mahaprana. Nantun dhateng ingkang putra, “Sapa bupati kang yoga ngadhep?”
Aturipun Pangeran Dipati, “Boten wonten kejawi adhi Danureja, Kakang Sumodiningrat, tiga pun Sindunagara”. Kangjeng Sultan miturut Tuwan Pambram, sampun tetabehan lajeng tata lenggah. Aturipun Tuwan Pambram, juru basa Krisman kang
gegilang bok inggih tinurut aturipun. Dening adat, swarga, yen lenggah pendhapi kadhaton boten mawi
rumiyin. “Moris netepi parentah Minister, sami lan Sultan. Ing sanalika, pundi nggen lenggah jajar, campur wangun kaurmatan. Temah mangke kasor lenggahipun, yekti ajrih parentah. Mila dados kastori,. bok inggih lutur galihipun Sultan. Sepele dados rembag, dening gilang bancik kayu asil punapa”.
Kangjeng Sultan nitya sumirat dadu,” Ya bener iku balabag, ananging manjing wiranging Ratu. Lan wus sun gawe segah kala Jendral rawuh den pinaraki sakaongron lan ingsun. Para Idlir kabawah, yen dudu karsane pasthi sinaru. Wis oran ana angin barat, ana babagan nusuli. Kang anjunjung Ratu ingsun, Kumpeni. Ingsun ora lali, maksih emut. Nadyan iku blabag, wus sun enggo. Ora ngeman wirangingsun, ingsun iki putraning Jendral didhedheli si Moris. Wirang deleng ing sapepadha”.
Wangsulanipun Tuwan Pambram, “Timbalanipun Gurnadur, kala pinarak Ngayogya boten patos angyektosi yen gilang kajeng. Kagalih gilang sela, tetep naluri. Sareng tetela yen tranging karsa, Kangjeng Sultan mantunana netepi prentahipun Minister. Yen boten kersa, loji Gupremen suwung kabekta dhateng Semawis. Juru basa manesel, nuwun tempuh sewu Demak kang kinecu tuwin Kedhu. Yen boten ical tiyangipun awon, Jendral karsa tindak pyambak birat tiyang kang samijurit”
Pangandikanipun Kangjeng Sultan,” Kejaba wus praniti, keprabonipun gilang trima lowung didol si Moris. Untunge dinulur
matur, “Kula mireng wartos rawat-rawat, yen Tuwan Sultan wonten ingkang tusuk. Dados sandeyaning putra, kosek lan Pangeran Dipati. Yen yektos, kula badhe mireng kaparingana priksa”.
Kangjeng Sultan langkung kaget, “Iku pawarta corah, dene dhingin Tuwan Besar angsung pemut, ingsun pinenging nggugu ujar kang ora yukti. Ki Dipati, apa sira ngrasa padudon lan ingsun”.
Aturipun Pangeran Dipati, “Boten pisan suwala, langkung ajrih”. Tuwan Pambram pamit mantuk. Ingkang sami
pinanggihan ing sri menganti. Kangjeng Sultan teksih pinarak ing gegilang, naluri kang swargi.
Kacariyos Sekretaris Jendral, Tuwan Pirkes, dhateng Ngayogya mertamu. Pangeran Dipati lan para putra santana sami manggihi wonten ing loji. Amung kalih dinten, enggal mantuk.
Minister matur ing Kangjeng Sultan, wonten parentahipun Jendral. Sebab tiyang memara dhateng pesisir, yen boten mawi srat pas saking pepatih lan Minister tuwin kaji kang sami ngampungaken tedhak Rasulullah, yen boten wonten tandhaning yektos saking salasilah, den tepenga kasrah ing Gupremen. Boten kenging mbekta gegaman, bedhil siji dipun beskup. Kangjeng Sultan Surakarta, sampun ngestokaken anglampahi. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan merang anglampahi, dene mawi manut Surakarta. Pangandikanipun,” Dene nganggo tununtun seka Sala, apa ingsun iki kebawah anak mas Sunan. Ingsun lumuh niru, salah gawe. Kaniaya marang wong talabul eknu, den kon anyekeli. Yen ora aweh, dadi galap menang.”
Raden Patih tinggal pratela dhateng Minister. Semanten Kangjeng Ratu Anem, babar putra kakung. Saya kathah reraosanipun, tiyang ingkang sami anggeni. Dene sihipun Ingkang Sinuhun matambah dhateng Tumenggung Natadiningrat.
Kacariyos Raden Tumenggung Sumodiningrat, dosa ing Kangjeng Sultan, amejahi tiyang nama Brajalesana. Panasing manah, piniji lan Amatahir kautus nalika dhateng Crebon, kala bedru Kumpeni wonten karaman tiga.
Ki Sidhun Kuburangin, tembung kasbut wau kajengipun namanipun ing tetiyang tiga: Ki Sudhum, Ki Kulur, Ki Rangin.
Sareng wonten kabar yen badhe- wonten Jendral mertamu dhateng Nagari Ngayogya sarta anggegirisi, Raden Tumenggung Sumodingrat wangsul dados nayaka lebet malih. Dimana ing Kangjeng Sultan, pinuji ing damelipun, pikandel agul-agul.
Semanten Lurah Blambangan mati, nama Ngabehi Dasamuka, ing impen nuju memet abdenipun Ratu Kedhaton. Dhusun dipun cekeli, wonten alun-alun kidul, kalunasan. Kangjeng Ratu Kadaton langk.ung merang. Lan wonten santananipun mantri Japan, dosa ing Gupremen, kanggenan saradhadhu saking Surapringga. Ngungsi dhateng Japan, kadakwa ngekahi saradhadhu kinurung wonten kemandhungan. Kangjeng Ratu Kadhaton sangsaya muadhut guna sektining mantu, Adipati Danureja. Mamrih kang putra enggal dados Ratu. Lan ing manah, boten kuwawi anahanakening maru, Ratu Kancana.
Dhateng ingkang raka kolu, Pangran Dipati inggih, kolu. Raden Patih sagah, srana tulak tumbal saujaring dhukun den lakoni sidhekah wreni-wreni. Anglabuh seganten, ardi, wong kasurupan, lan impen pinuji-puji. Tetumpeng gogohan den bekteni.
Mila rumiyin wonten nama Tirtasengaja, ngaken angsal gaib. Kangjeng Sultan langkung panas, dipun pejahi. Lan wonten tiyang nama Setrawijaya, Wangsakartika mung pocodaning marasepuhipun ingkang putra Pangeran Dipati. Lan wonten tiyang estri, nama mBok Kertakusuma ngaken meryayang dhayang. Inganggep guru dhateng Kangjeng Ratu Kedhaton, Kangjeng Sultan langkung ewa.
Gurunipun Pangeran Dipati, nama Ki Danakusuma, sami tiyang penceng kiblatipun. Saaturipun ginugu ing Raja putra, Raden anyagahi bab kang dhateng Welandi. Raden Riya Sindureja, kang sagah samarata putra santana dipun rampasi. Patih Japan, sampun den luwari saking Raden Patih, maraet sihipun Minister Ingglar. Semanten Pangeran Dipati, roroning tunggal lan patih. Tiga Pangran Hadikusuma, pocapane mangan upas bareng mati.
Putrining sentana tuwin para bupati kang ayu, Raden Patih mangangkah Pangeran Dipati kang mundhut. Kathah kang sami kentir, sabab sami dipun bandhani. Semanten Kangjeng Ratu Kadhaton, ningali polahipun Raden Rangga pacuk Den Ajeng Suratmi, sanget rudatin ningali kang wayah-wayah. Rame lan Ratu Kancana, sapatrapipun tanpa kering. Peparing sampun kathah, Ratu Kancana dhateng badhe mantunipun.
Kacariyos Raden Patih rembag lan Surakarta, Patih Cakranagara pratela dhateng Kumpeni wit salahipun Raden Rangga ngingu tiyang
anyambut damel. Mariyem wonten baluwarti ing Pranaraga, kawon angkok lan Madiyun.
Kacariyos Kangjeng Sunan wewadul dhateng Jendral, minta adil Gupremen: Nuju ngajengaken Garebeg Siyam, Ingkang Sinuhun
Natadiningrat kuwur manahipun, dening den bebidhung. Tampa pemut saking Danurejan, lajeng kasaosaken Pangeran Dipati. Pangandikanipun, “Yen prakara urmat atas Kangjeng Rama pyambak, aku wedi matur”. Lajeng sowan dhateng sri menganti, kapareng sare Kangjeng Sultan. Serat kacanthelaken Raden Brangtakusuma, Raden Tumenggung
miyos mantuk, Kangjeng Sultan langkung runtik. Lajeng atur serat ing Raden Patih, kepareng sampun mangkat sowan. Serat dipun tingali, Raden Patih gedheg-gedheg mirsa ungeling srat. Mawi mampir ing loji, kapanggih Minister sampun kawartosaken sadaya. Raden Patih lajeng dhateng pageiaran, pepak sadaya putra santana tuwin bupati.
Raden Sumodiningrat, Purwadipura andhawuhaken timbalan dhateng Raden Patih,yen urmat boten- mawi. Mangke yen Minister dhateng, Kangjeng Sultan boten jumeneng. Tumenggung Sindunagara andhawahaken dhateng Loji.
Minister sareng mireng mutung, masang angkah. Timbalan, boten sowan. Ing satemah baul, Grebegipun sepi sebab Kangjeng Sultan boten miyos. Bakda Grebeg, putra dantana tuwin bupati sowan ngabekti. Kangjeng Sultan andhawahaken,” Aja na narka, yen ingsun baceri Ratu lan Gupremen. Utawa ana kang ngandon-
tabeyana. Liyane Minister kang njaga ingsun, lan ora ningali Jendral. Amung pulmahe kang sun tingali, kang aweh urmat Minister Moris diga.
Mireng aturipun ingkang rayi, suka pyuh dhateng ingkang rayi. Cumeplong galihipun, ingkang pangandika,” Iku bener, ciptane adhimas. Sedyaku ya mengkono.” Sasampunipun dhedhaharan, lajeng sami katundhung sadaya. Sobating Patih, awewadul piyangkuhipun Kangjeng Sultan dhateng Gupremen. Pangran Natakusuma ngrojongi, malah cumacat Minister Inggiar Walanda baung. Raden Patih tansah nggegasah Minister, temah ical sedaya sih palimarma kang dhateng Pangeran Natakusuma. Sandi upayane dipun kencengi. Damel srat wewadul dhateng Jendral. Carik tiga kang ndamel tuduh pinangkanipun, Danukrama, Trunasastra, Tuwan Dritecara Welandipun tepang lan Pangeran Dipati, Cundhaka Wiryapuspita lan ingkang rayi, Pangeran Mangkubumi,
Amangsuli cariyos malih ing saderengipun bada Garebeg. prakawis Madiyun
Pangeran Dipakusuma dereng, ajrih ing ratunipun, kedah atur priksa rumiyin, lajeng sami mantuk. Raden Rangga taksih wonten Ngayogya, sareng siyam Raden Rangga kalilan mantuk. Bak.da siyam, wangsula. Sesanggeman bakda, den leresi wulan Sawal, Raden Rangga sowan, katunjel Kumendur Prambam dhateng, mundhi serat Gumadur.
Serat supatranipun kekalih, kang satunggal bab Raden Rangga pinrih mintak ampun dhateng Bogor pinanggil Jendral. Srat ping kalih, rehning Kangjeng Sultan damel kori, Raden Tumenggung Natadiningrat punika, Jendral boten marengi. Sebab putraning sentana kathah ewedipun ing wewadosing kang rama. Boten sadu dados sesendhoning nagari, mabubrah tata. Cilakaning ratu, kasusahaning Gupremen. Yen boten anut, pesthi Jendral runtik mutungi pasangan rawuh ing Ngayogya, amangun tata lan patrap.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan langkung gugup sanget, kang paminta sampun ngantos Jendral mariki, supe subasita pamrih wong kang dudu. Saking kumetering galih, Kangjeng Sultan kapengkering lingsem, tinitih Kumendur Pambram. Raden Patih gumapyuk, ginubel ing sih ela-ela dhateng Pangeran Dipati. Sedaya ingkang dados pakewed, sampun kasumbageng manah. Sanak mantu, kulit daging nirtyeng purwa duksina. Cipta etang buruh, sanak-sanak abot
ingkang gadhah pengangkah saaturipun ginugu. Penyananing galih mokal, gepok kang sarira. Mila sedaya ingkang dados runahing putra Pangeran Dipati lan patih, cipta abuwang uwuh aja. Gendheng anyukeri dhiri.
Raden Rangga sampun kadhawahan lumajar dhateng Bogor, mintak ampun ing Jendral lan kancane tetiga. Raden Rangga nuwun kaanthi, ipe Pangran Dipakusuma. Kangjeng Sultan jumurung, anunten saling karsa Kyai Danukusuma kadamel kanthi. Pangran Dipakusuma sande, kathah pamrihipun Kangjeng
Kancana. Sungsungipun Raden Rangga ing manah nglaIu, ngraos kothor sampttn nipis pangabdinipun, Dening tanpa ta’ngsuI, ingkang mamrih byuha mahraja.
Kang masangi iuwang langkung bingah, mupung dhudha dereng kamantu maning. Den dhedheli dhadhahan, ilanga kabeh kang dadi keiilip. Mila ing manah, Raden Patih kesusu
Saking mapuhining manah, Raden Rangga ngupados margi nggenipun kesah.
sauripun, ngaken Raden Ayu Singaranu mantuk saking mancanagari. Nanging ingsakalihipun, boten samar sami yitna tinanem ing manah. Wadosipun Raden Paiih, lajeng dhateng kadipaten.
Raden Rangga sampun sowan ingkang rama Pangeran Natakusuma, lajeng njujug lir wekaang panggih. Aturipun, ” Kula punika sampun ngraos bilahi dados pasrahan dhateng Gupremen, saking pitenahipun Danureja. Danukusuma sareng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat sowan ingkang raka, sebadanipun Raden Rangga dhateng ingkang rayi,” Pinten banggi adhinias, awet ningali warninipun kakang Rangga. Boten sotah pengangkuhe sitaha, iftanah kmasampunteias. Amung adhimas den saged suwita nagri Ngayogya. Pun kakang kados boten mantuk, lajeng kabucal. Majeng pejah,
tiyang, tansah dame! sakit sak. Amung kedah nusul mbok jengandika. Fuji kula, yen pejah winalesa ing dalem dunya sadaya kang sami motangaken ing kula. Mayar alam akerat,
ora wiyang nglakoni. Sanadyan pati, sakit sabil ingkang nulya. Dudu si Danureja kang aweh lara pati, yen regag saka pitenah. Wong durung, kowe nglakoni, kawruh mateng bali mentah temah nora precaya. Lan sira isih nom, wajib amalar sihing ratu, kang kari aja cupet kurang ihtiyar. Yaiku, dadining
dudu walake, iku wong mamak duraka”.
Aturipun Raden Rangga, “Tiyang kathah, was-wasipun kanggenan ngelmuning setan, kirang amaitis ing Sukma”. Pangandikanipun ingkang rama, “Juwed, dene basamu kumethak. Lod-lodan, lowe. Pamupusan, wong urip budi ihtiyar. Endi ciptane kang mangsut, yaiku guruning nyata. Ora ana ngucap lara pati, linakonan”.
Raden Rangga atur sembah, kojah dhateng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat yen sariranipun katurunan songsong jene ing salebeting impen. Ingkang rama mireng ewa, kang galih sampun gela, narka yen anglamong. Lajeng katundhung medal, ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat kapendhet titihanipun sandi, kabekta dhateng ing Bogor.
Semanten Raden Rangga, lir wong mayangi solahipun lan sanget bekti dhateng kang eyang. Sedheng kang para bupati kalempakan ing Danurejan, angrembag nggenipun badhe dhateng Bogor den sarah panceding dinten lan putusan gupremen. Raden Rangga boten ngudhoni, sampun penangganipun. Amung sumangga kemawon, iajeng bibaran. Raden Rangga wonten margi tansah sesambat garwanipun, amung kedah nusul.
Kacariyos Pangeran Natakusuma, ngandikaning kang Sinuhun Kangjeng Sultan. Sabab ingkang putra lan Pangeran Dipati tuwin Raden Tumenggung Natadiningrat. Pangandikanipun Ingkang Sinuhun,” Mulane adhimas sun undang, ana layange Jendral. Sabab anakmu dadi lawang Tuwan Besar, ora rembug. lng mengko ingsun lakoni tulak bilahi, adhimas nyingkiri wong ingkang rame
Aturipun ingkang rayi, “Leres karsa dalem, kula langkung rumojong. Sampun rumiyina, mila yen puruna, matur sanget nuwun kangmas. Sareng pun Natadiningrat kinarsakaken dados kori, kula langkung watir. Mantuk sanget, pepondhas sasat katrahan ing nugraha raosing manah, kaowel bilainipun. Begja pun Natadiningrat”.
Ingkang Sinuhun kajron tampi, raos anglulu matur loba, “Adhimas, nora mengkono. Mung mari
dadosa bupati mijen, manah kula langkung eca boten wonten kang munasika. Punika supadosipun”.
Anyambeti Pangeran Dipati, “Leres, paman. Dados resikipun adhi Natadiningrat,.manahipun saged eca boten cowong”. Asreng ngandika Kangjeng Sultan,” Kaya bocah katriwal, dadi miji sasat nganggur”. Aturipun ingkangrayi,” Asal teksih momong putri, mangsa kantosa katriwal”. Nunten Raden Brangtakusuma angemban timbalan dalem Ratu, dhumateng ing Danurejan. Raden Tumenggung Natadiningrat, mantun dados pintu ginentosanKyai Tumenggung Sindunagara. Ingkang rayi Pangeran Natakusuma tinundhung medal sarta pinoma-poma sampun ngantos dados galihipun. Kangjeng Pangeran Natakusuma lajeng kondur.
Semanten ing dalu, wonten daru ngaler ngilen dhawahipun. Enjing Tuwan Pambram mantuk, sampun pupus sadaya saliring bicaranipun. Ingkang Sinuhun langkung suka. Pedhak sonten tetegar, semanten Raden Rangga Prawiradirja ubanggi, kirang nem dinten mangkat nusul Tuwan Pambram, tata dhateng Semawis.
Denya ngandika ing Jendral, lajeng sowan dhateng Bogor Sandi ngirabaken bala wira-wiri wonten margi, nanging Raden Rangga boten tumut manggihi putra sentana bupati. Amung selamet ing paran, sampun jaga taha-taha sasolahipun tiyang Kranggan nggeladhi sarta mapan prajurit gentho kumebul,
Ing sabibaring tamu, Raden Rangga galenikan lan Pringgakusuma
punika dados pangulahing patih. Kang wau sampun pratignya mangan upas, bareng mati temah mandayeng jangji balik dhateng Raden Patih. Mangka pikandel ngawula padha pyayi, gleca-glece sasolahipun.
gumrebyug langkung kaget kang kamargan. Raden Rangga dumugi Jenu lereh, boten tinututan. Prajurit gentho kari, sampun oleh dangdanan.
Raden Pringgakusuma, Pusparana amung ngaterken ing margi lajeng dhateng ing Danurejan, dhatengipun Ki Martalaya atur priksa ing patih, langkung sumringah netyanipun. Enggal Raden Danukusuma dhateng loji, atur priksa ing saderengipun Raden Rangga morod, Raden Patih kang ngaturi penjawil.
Pangeran Adikusuma, Pangeran Mangkubumi, tunggilipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kapinta ing galih. Para prawara ngandikan, ingkang dereng dhateng katimbalan Raden Patih. Kengkenanipun sumebar, lan nalika ingkang rama Pangeran Natakusuma lelejeming den waspaosna kang yektos. Kangjeng Pangeran sampun dangu sinowan ingkang abdi sampun katuran priksa dhumateng ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat.
Nunten wonten utusaning patih, anyaosi priksa lolosipun Raden Rangga, katunjel gandhek animbali enggal-enggalan. Kangjeng Pangeran sampun sowan, Pangeran Ngabehi sarenganipun. Ingkang Sinuhun nunten bebilas dhateng ingkang rayi, wonten terkaning batos. Ingkang rayi ing semu, tampi. Katujune pun Rangga boten wonten, dandosan kula den gabrul. Amung Natadiningrat kenging kapalipun satunggal, Ingkang Sinuhun semu mengkak sebab Ratu Kancana kathah kengingipun.
Nunten amatah punggawi, ingkang nusul nututi Raden Rangga. Raden Purwadipura, tetindhihipun prajurit lebet,
Prayogi kabrubuh Ngayogya kerigan. Sokur kacandhak ing margi pun Rangga, yen boten kepapas ing benjing kathah pambekanipun. Kamadhihan ngajak sempal, Raden Patih mengo, sedaya boten wonten rembag. Ngetok budining praja, sawet gangga ketok ponjen. Inggih boten pantes, tuwin amicanten kagengen lampah.
Mila pamrihipun, Raden Patih purnaa saking Kumpeni. Dapak-dapak Kangjeng Sultan manggih ciri, den embut Rangga pinrih aweta. Dhawuhdaiem Ingkang Sinuhun, kang anglurug den pracayakna enggal dhateng minister lan anedha kanthi dragunder Walandi.
Raden Patih ingkang lumampah, lan ndik.akaken cecereng. Yen Kangjeng Sultan, nora tunggak milu-milu. Rangga, alane dhewe. Kejaba ing kana, yen ana sabyantu, ingsun ora pisan angajani. Apa maning Ki Dipati nora wruh, aja ngawak-awaki.
Raden Patih langkung rujuk, welingipun Ingkang Sinuhun, malih damel; yen sampun dhateng loji lapur, ken ngrayah pondhokan kranggan.
Raden Tumenggung Natadiningrat ngiring, sampun panggih minister, sinung kanthi Tomis Litnan kumpeni. Purwadipura sampun bidhal, Raden Patih lajeng dhateng Kranggan. Patih Singapadu kongsi abang biru, wira-wiri mundhi tumbak. Sakehing tiyang dipun cepengi, ingkang tengga pondhokan katalikung. Ingkang den genah malebet ing griya, Raden Tumenggung Natadiningrat, binekta carik ing Danurjan. Anyerati barang ingkang kantuh, yen sampun kepanggih cacahipun lajenga den usungi dhateng Danurejan.
Raden Patih boten tumut malebet, mite ugi wonten pamrihipun. Sesampunipun baresih, barang lajeng kausungan dhateng Danurejan. Raden Patih atur priksa dhateng ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan.
Kacariyos ingkang dhateng Madiyun, Raden Rangga pinethuk Tumenggung Somanagara. Rerangkulan, dipun tangisi. Tumenggung Somanagara nganta-anta, “Pringgakusuma bareng gelema menyang Mediyun, kauiku ta pepurak. Ora
lurahku diicuk-icuk, baya angur mati mergagah.” Dhasar alas pethik, cintha kraton gedh.e, jangka kalih ketangga, sarah. topi bandera lelayu. Prathisthane wong prawira, mati ngrebut nagara. Tandha pembaiikipun, sampun kaurmatan.
Senapatining baris nama Pangeran Dipati Surya Jayapurusa sampun damel punggawa sakawan. Saha nglampahaken serat, nelukaken mancanagari Surakarta tuwin pasisir bawah Gupermen. Para tumenggung sami tampi srat, lajeng atur priksa ing ratunipun.
Bupati pasisir atur priksa dhateng gupermen, lereyanipun kang
ingkang ibu Prabu tiron ngugud-ugud. Siyang dalu tansah muiar kang putra, dipun tangisi muwah santana estri.
Den tangisi tanpa gawe, durung karuhan yen mati. Prabu Rangga sampun nekad, dedameling Ngayogya dhateng. TumenggungPurwadipura boten purun ngesuk dhateng ing kutha, tebih pondhokipun antawis lampahan nem jam. Prabu Rangga ngluruk dhateng ing Magetan, semanten Raden Sasrawuiata marengi sakit, ngili dhateng ardi. Amung Raden Sasradipura ingkang methukaken, prangipun kawon. Negari ing Pemagetan, kabrokan. Tumenggung Purwadipura ing manah jendhel, ngantos tiyang mancanagari dereng wonten ingkang dhateng.
Amangsuh cariyos Nagari Ngayogya, kala Raden Tumenggung Natadiningrat lan ingkang raka Raden Patih angrayah ing Karanggan. Raden Tumenggung
dhateng Raden Tumenggung Sumodiningrat. Kang satunggalipun dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat.
Purwa, Raden Rangga pamitipun, astuti dhateng Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Angaturaken manah kang suci, boten sedheng gumiwang dhateng Ingkang Sinuhun. Yen angsal brekah dalem, sedya ngumpulken tanah Jawi. Eman pinilih lan Surakarta tuwin pasisir. Wangsulipun, Raden Rangga nenuwun sampun ngantos Ingkang Sinuhun tumut-tumut amunasika.
Karanten sapunika pun Rangga yen menang prang, boten liya ingkang kula pekayaken amung Kangjeng
anglepati sarira dalem. Lan pitungkas dhateng Raden Tumenggung kekalih.
Ing sapengkeripun Rangga, jembatan Elo ken mutus. Suprih sampun andadosaken kuwatir mengsah saking Semawis, dene loji Ngayogya masa borong kang kantun. Tuwin rumeksanipun dhateng Ingkang Sinuhun, kapretandhan lak wungu. Pusparana, sinrahken ing patih. Raden Dipati langkung bungah, den angkuhangkuh srat kekalih mangka gegaman. Sampun masa srat dadi kalangan kali, cundhaka Pusparana.
Nuju Raden Tumenggung Natadiningrat sowan ingkang rama Pangeran Natakusuma, Ngabehi Pusparana dhateng, sampun panggih lan Raden Tumenggung. Srat kalih katur lajeng tumameng ingkang rama. Kyai Pusparana enggal katimbalan. Dinangu matur nalaripun. “Kula marengi gilir tengga ing pondhokan ing Kranggan, nuju wonten lare manggih srat kekalih awor uwuh. Sareng kula priksa, den capi, tingkeman sampun kabuka. Ungelipun, langkung ajrihning sipi, premana mawi nebut putra dalem. Saking dening rumeksa, boten petang yen kula kareh pun kakang Danukusuma.
Mila dereng koningan srat punika, ing mangke sampun katur, kula sumangga Kangjeng Gusti.” Pangran Natakusuma maos istipar, ngandika dhateng ingkang putra,” Layang iki caosna ing Pangeran Dipati. Nalaren seka Pusparana, sarta gawanen wonge”.
Kepapag dalan lan anaku, laku gati linakon belaka. Dadi kacekel layange, sampun ora pakewuh nunggal wekas rumeksa nagara”.
Pusparana atur sembah, Raden Tumenggung Natadiningrat enggal dhateng ing kadipaten. Raden Tumenggung canthel atur den timbali, atur surat sarta kanalar. Tiga pisan, sami api kaget. Pusparana boten den timbali, pangandikanipun
“Layang iki pasthi katur rama Sinuhun “Raden patih tanggap, “Serat punika bilaeni, anyenyorengi rama dalem. Wadosipun Tuwan Minister, yen boten enggal katur sasat tenung ingkang kasipengan”.
Sebdanipun Pangeran Dipati, “Saiki wis tanggung, esuk takaturake kangjeng rama”. Raden Tumenggung Sumadiningrat, sampun dangu dhatengipun. Kaparingan priksa srat, anjola nepsunipun sanget. Rinapu Pangran Dipati, sarwi nempal sabda mamrih hardaya, sampun mirapet tarkaning wadi. Naggutuk lor, kena kidul ngandika dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat,” Wis, adhi matura menyang ramamu. Paman, layang iki wis tampa gawe. Paman, aturana mramedha Mangkudiningrat kang duwe pokal nalika bareng, ngrarepake minggat. Si Rangga katemu lan adhimas Mangkudiningrat lan paman Adikusuma. Loro iku, ora ngenaki ati. Rina wengi, talikane paman aja pedhot”
Raden Tumenggung atur sembah, sampun bibaran lajeng matur ingkang rama. Sampun katur sadaya, Kangjeng Pangeran Natakusuma boten gumun. Amung maras ningali ingkang putra tuwin ingkang sarira. Enjing samingandikan, pepak putra sentana, bupati. Srat panggihan ingkang karembag, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan langkung gugup. Serat badhe kabesmi, Raden Patih kipa-kipa. “Mugi, kapreyakna minister. Tedah Ingkang Sinuhun boten sepen inggalih. Lan estu, tetela resik karsa dalem. Serat, lare alit ingkang manggih wonten pondhokipun pun Rangga kala karayah. Kula boten tumut malebet adhi Natadiningrat ingkang kula genah malebet. Kula kantun njawi ingkang mbalengrah inggih adhi Natadiningrat Serat punika tingkeman, sareng kapanggih ing lare sampun kabuka Langkung-langkung minister nggenipun mriyogi. Yen dhimas Natadiningrat mayar sabab boten tumut ngrayah pondhok”
Raden Patih semanta, sadaya angleresaken Raden Patih.
sadaya tresnanipun dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat. Boten wonten ingkang kantun, rasa risi kanggenan tuwin dhateng ingkang rayi Pangeran Natakusuma. Lajeng sami tinundhung medal, Raden Patih dhateng loji lan bapakipun, Raden Danukusuma, boten kantun.
Semanten Ingkang Sinuhun tansah mirangu, perlu nimbali ingkang putra Ratu Anem. Sareng kang putra sampun marakan, padamel amung den adhep. Saking genging tresna, upama dhaun kinulup kados den dhahara malih. Dening priya mangke, dados prakawising nagari. Ingkang putra langkung tresna, ing kakungipun.
Lan sampun patutan, kekalih sami jaler. Priye nggone misah, Kangjeng Sultan boten saged ningali ingkang putra lajeng ndikakaken kundur. Sareng sonten, putra sentana, para bupati sinumpah sadaya wonten salebeting kadhaton.
Tuwan Minister Ingglar nesek, sabab kang nglurug dening boten odhil. Purwadipura cabar, tinedha kukumipun cara Walandi. Raden Patih masengit, ngranggeni wewadul yen Raden Purwadipura nyambi wade keton pesmat lan dagangan apyun. Yatra patedhan dalem ingakal, boten kawradinaken dhateng kancanipun. Ingkang
precayakken ing loji, dedamel nunten mangkat.
Semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, langkung awis ingkang nggalih. Tanpa kantha-kanthi, dhinesek dening pepatihipun, den gegila dening kumpeni. Kangjeng Sultan angrangkul, mamet sihing patih. Saaturipun den lampahi. Pangeran Dipati langkung suka, amung mbebagusi kemawon.
Pangeran Mangkubumi, Pangeran Adikusuma sampun salin sajakipun. Nunten minister dhateng ing kadipaten, mangun rembag, nanging, Raden Patih boten tumut. Sesampunipun minister mantuk, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sampun tanpa karsa. Punapa rembaging patih lan putra Pangeran Dipati, manut kemawon.
Ingkang Sinuhun, langkung alit kang galih. Dening mireng saking aturing patih anggegiris. Semanten Pangeran Dipati, puhapa aturing patih, langkung nggenipun ambebagus. Kacariyos, Pangeran Ntakusuma punapa malih ingkang putra, Raden Tumenggung Natadiningrat sampun kadamel tebih, asring cinengkolong rembag.
Ingkang Sinuhun langkung cumene-cene dhateng ingkang rayi Pangeran Natakusuma tuwin dhateng ingkang putra. Semanten wonten srat dhateng saking Raden Sasradipura, yen Nagari Magetan bedhah rinisak tiyang Karanggan. Nunten ingkang Sinuhun parentah sadaya putra santana, sedhiyaa aprang badhe nglurug dhateng Pemagetan. Tuwin para bupati, tetindhih Raden Dipati.
Nanging dereng kantenan pancetipun ing dinten menggah angkatipun. Ingkang Sinuhun rewel ingkang karsa, ingkang kantun utawi ingkang kesah punika dereh genah. Karembag lan putra santana, tuwin para bupati ingkang ageng-ageng. Ananging rembag tanpa dados, lajeng
patih sami tumut dhateng Kadanurejan, sami reroyoman. Raden Patih, malang kadhak sarta amicanten, “Ala watir ing Madiyun. Dene watir ing Ngayogya. Besuk ana ratu loro, yen ora nuli kapapas. Lurahe rama Adikusuma. Nanggung maning yen gelema, terkaku kaya ora linyok”. Antawis sampun dangu, lajeng bibaran. Semanten Pangeran Dipati animbali Raden Tumenggung Natadiningrat. Ingkang pangandika, “Karane, adhi takundang. Minister Ingglar, kalane mrene anodhi menyang aku. Prakara layang temon, dadi sumelang. Kowe kagepok ing kothor, manawa si Rangga tepung lan paman, kekosodan ingkang dhuwur, Rengganga lan gupremen. Yen oter, mayar kang pamrih. Mokal si Rangga wania yen dudu, pengajane paman. Jeneng Sunan Alaga iki, jeneng wrana. Besuk kang sumambung jumeneng Prabu Alaga, Kakang Sumadiningrat tipis. Sira kandel, teka paman.
Nanging aku kang nanggung menyang awakmu. Yen dhasar Natadiningrat sedheng, pangawulamu sanakku belangkep. iku. Ya, aku dhewe kang mrewasa, ora susah gupremen”.
Aturipun Raden Tumenggung Natadiningrat, “Gusti, leres ingkang pananggel. Saupami sapunika, inggih kirang punapa sih dalem Ingkang Sinuhun. Tuwan paman dalem rama boten kekmpahan sisipa. Punapa tanpa patolihan, katresnan
katundhung mantuk. Semanten, Pangeran Natakusuma, ingkang putra Raden Mas Salya, kakersakaken mbibrah pondhokanipun Raden Rangga kang wonten ing dhusun Bogem. Raden patih mireng, amicanten,” Dene sumeca-seca, kajaba Danureja mati wurung wruh tanah sabrang”.
Ing nalika punika, Ingkang Sinuhun ing galih langkung kasesa. Dening Rangga, lami dereng pejah. Adamel srat undhang-undhang, dhumawuh sadaya ingkang bawah Ngayogya.
“Ingsun mundhut uga, si Rangga enggala mati. Gehde ganjaraningsun, sapa kang nangkep si Rangga. Mantri, munggah bupati. Prawara, munggah panewu. Panewu, sun tambahi. Si Rangga, satruning bumi. Mungsuh wong agung tetelu. Dhingin mungsuh panjenenganipun. Kapindho, anak Prabu Sunan Surakarta. Ping telu, mungsuh gumadur. Nuli den sirnakna. Wis ucul seka kulit daging.
Satru mahaprana, gawe cilakaningsun. Yen aseje, kang oleh gawe gupremen tuwin wong Sala luput saka atasingsun. Sipi gedheing wiyata, gawe melaratingsun. Sapa kang ora mituhu, wong kolu, musakatingsun den padha rebut begja. Sapa ora sedya nglinapsuh, ora oleh brekating ratu. Manjing satruningsun, lepas wong Ngayogya tumurun putraningsun Dipati Mengkunagara. Ora andi ngawulakake serat undhang paglaran wulih-wulih”.
Semanten Pangran Natakusuma lan ingkang putra, Raden Tumenggung Natadiningrat, langkung dening prihatin. Gerah, kapit dening ratu lan gupremen. Nanging ing galih sampun sumendhe ing takdir.
Kacariyos, serat jendral dhateng. Rumpakaning patih, minister kang angsung papan. Mangsenipun, Raden Danukusuma. Drite ingkang anrat Danukusuma. Tandukipun, kumendur Pambram anusuk ing
Sunan Bonaparte Ingkang Napaliyun, sayogi dhateng ingkang prasobat Kangjeng Sultan Amengkubuwana kaping kalih Ngayogyakarta. Wiyosing surat, kula ngantep dhateng Sultan. Dening Sultan sring nikelaken tedhaing gupremen. Minister tan pinreduli. Utawi Patih Danureja awak gupremen saaturipun, boten dhinahar. Lan srat panggihan ingkang dados yekti. Anyina yen Sultan mamrih cidra ing gupremen. Bupati ingkang kasebut srat kekalih, Sumadiningrat lan Natadiningrat, ugi sami dosa ing gupremen, pun Sumadininingrat anglurugana pun Rangga. Yen boten saged angrampungi, boten sumelang den lokken sadosanipun.
Sami pun Rangga, anglurug rumiyin Purwadipura. Langkung jahat, pinten kadare pun Rangga. Dene pun Natadiningrat punika, kula boten kainan. Pemut kula
pangandika satunggal, Jendral lan ingkang rayi. Yen pinilih ingkang rayi, Kangjeng Sultan den prayitna. Kula tamtu, adhatengi ing Nagari Ngayogyakarta, sarta ngewahi tata. Dene welas ratu ing wingking.
Jendral tan lyan, saking mirma putra wayah saturunipun Sultan. Yen miturut ing gupremen, ingkang rayi Pangeran Natakusuma kula tedha saputranipun. Kinintuna dhateng Semawis sinimpen ing gupremen. Sultan sampun kuwatir, ingkang rayi boten sinung pendamelan mardika bawah gupremen. Amung kesaha saking Nagari Ngayogya”.
Pangeran Dipati njorogaken ing paman, aturipun, “Leheng ingkang kathah, lan satunggal kalih. Dening malih, slira kaprabon dalem. Manawi jendral mutik, sanes ingkang mengku karaton ing Ngayogya. Kangjeng rama punapa boten welas dhateng kula?”.
Kangjeng Sultan kelut, mantoning sabda,” Iya, bener sira, ingsun nanggung ora wani. Karo wis
Angsal kang manah eca, gampil pulihing pawestri, Yen pun Natadiningrat, tamtu tresna ing paman. Kados boten kenging pisah, ndadosaken kuwatir manawi mbilaheni.”
Kangjeng Sultan ngandika, “Mungsuh prakara nggoningsun ndhawuhi menyang pamanira. Yen tak
Pangeran Dipati kewedan aturipun. Raden Patih-ngandika,” Boten kantun, bapakipun Raden Danukusuma, Pangeran Ngabehi, Pangeran Demang, Pangeran Mangkudiningrat, Pangeran Mangkubumi. Sampun sami kaparingan priksa, aturipun inggih sami boten kadugi nanggel aturipun raden patih.
Kejawi, kula kamandaka sinandi dados gegadhen. Yen Rangga sampun pejah, rama nunten kondur nggenipun wonten Semawis. Abdi kathah kedhik, sakarsanipun kalilan. Dene yen rama Natakusuma mogok, tamtu silip. Nadyan dados leleburan, tan ina paukumipun. Yen bangun turut, kula lan kyai ngiring sandika karsa dalem Ingkang Sinuhun. Lan boten kalilan mantuk kula utawi kyai”.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sampun amarengi. Sakelangkung sukanipun ing galih. Kang ngandikan sampun sami tinundhung medal. Semanten Raden Sumadiningrat, pinundhutaken sampun ing Tuwan Minister. Sampun ingapunten. Raden Sumadiningrat sampun dados kanthenipun patih. Semanten Pangeran Natakusuma, langkung prihatin lan ingkang
dhateng ing Danurejan nuju sami wontenipun bapa lan anak.
Pangeran Natakusuma, pangandikanipun, “Anak, mila kula dhateng, rehning rayine kesiku ing gupremen marga layang panggihan. Rayine masa bodhoa, anak patih. Dene tinarka sedheng ing ratu. Ian si Rangga, kena yen tinanggung, mawi supata, kula milu. Liya sefca niku, dukane Kangjeng Sultan Sinuhun, luwih Allah. Sumangga ing prentah”
Wangsulanipun raden patih, “Boten wonten prakawis malih, amung bab srat panggihan. Mangke rama rawuh, saha miyosaken pratignya. Inggih kula kang nanggel pun adhi. Prentah jendral, pun adhi ngandikan dhateng Semawis, dameMpun amung nrwun ampun. Kula kang nglarapaken, yen sampun nunten mantuk”.
Kasaru wonten hirdenas. saking loji, mintonaken prakawis anuwun indhaking urmat Pangeran Dipati. Kufoasaa sedaya prajurit, Kangjeng Sultan pasraha. Yen Raden Patih sampun, nunten den cap~ecap ageng Banaparte, raden esmu watir. Dene kang rayi priksa, tambuh nggenipun mangsuli. Semados pukul pitu dhateng loji. Pangeran Natakusuma pamit kondur. Sonten wonten gandhek andhawuhaken Pangeran Natakusuma saosa ingkang enjing. Winangsulan sandika. Sareng enj’ing Pangran Natakusuma sampun sowan nunten ingandikan.
Raden Tumenggung Natadiningrat kantun wonten pagelaran. Pangeran Dipati, raden patih, sampun dangu wonten ngarsa dalem, Ingkang Sinuhun, seret ngandika,” Adhimas, karane sun undang. Layange gurnadur, sira pinrih menyang Semarang, lan anakmu. Prakara si Rangga, balik sira kena rerasan. Mokal, si Rangga wani madeg ratu, yen ora sira kang akon. Dene anakmu, layang temon kang dadi yekti. Terkane jendral, ngreka puter nagara.
Sumadiningrat, wus diampun. Natadiningrat, jendral misih sumeteng. Yen ora metu
ngandika, “Gampang, Natadiningrat anusup ing buri, menawa salah tampa”.
Ingkang rayi, boten manesuli. Raden Tumenggung Natadiningrat inggal ngandika, “Sampun
dhumateng ingkang raka, “Kula miturut. Ing satedah Kang Sinuhun, kula lampahi”.
Kang Sinuhun ngandika, “Iku bener, adhimas. Aja salah tampa, kana kene bumine Allah”. Ingkang rayi, nyundhul atur, “Kula nglampahi tedah satimbalan saweling. Kula darmi lumampah. Saha malih,
pitulunging Allah, kula saged sowan wangsul. Sampun nggahh gela”
Kangjeng Sultan ngandika, “Pesthi sira nuli mulih. Mung nganti patine si Rangga”. Ingkang rayi, andonga ing batos,” Ratu wrananing Allah. Sasebdane trus, Rangga mati aku mulih”.
Mugi, kapundhuhna lebura saking parentah”. Kangjeng Sultan naidi, “Sapa wiwit maning ora becik”.
Pangeran ngandika dhateng patih, “Sampun lega, anak manah kuk, kaiden ingkang Sinuhun. Rebut balung tanpa isi, tuwas punapa. Diutus ratu, tumpang so selaya budi. Nunggil Ungsem ing ratu”. Raden patih ulatipun putih boten mangsuU. Pangeran Dipati ingkang mangsuli,” Aran sampun prayogi, Wau aturipun paman nenuwun ing kangjeng rama. Mugi sampun sumelang. Nadyan paman mangsuli, Insya allah, ngestoken. Boten kumedhap, kacipta satimbalanipun kang rama, kangmas Sinuhun. Sarta, emut weling kang swargi”.
Kangjeng Sultan, sareng mireng luh kumocor. Ing nggalih keraos, “Kepriye nggone muryani wedi ing tuwan jendral”. Sampun pancet menggah badhe angkatipun dhateng Semawis. Lajeng sami katundhung medal. Pangeran Natakusuma lajeng kundur. Semanten Pangeran Natakusuma boten simpen galih, pitajeng ing raden dipati. Pusakanipun waos, nama Kyai Buyud lan turunanipun, Kiyai Kaki, mangka srana tumbal tulak bilahi.
Ingkang putra, Raden Mas Salya, ingkang lumampah. Waos kalih, sarta arta sewu reyal sampun katampen. Raden patih langkung bungah manahipun. Semanten, minister ngrumiyini dhateng Semawis. Ingkang
dhateng kang rayi. Tetilaran ingkang rama swargi. Raden Tumenggung Natadiningrat, kaparingan supe ing pangran dipati. Sesampunipun dumugi, lajeng sami katundhung medal. Setu enjing, Pangran Natakusuma sampun sowan. Utawi ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat. Raden patih, sabapakipun, Raden Danukusuma.
Lajeng sami ngabekti dhateng ingkang Sinuhun, sesampuning ngabekti nunten bidhalan dhateng loji. Minister Ingglar, dereng mangkat. Pangeran Natakusuma, sampun kepanggih lan minister. Wonten utusan dalem ingkang Sinuhun, aparing srat dhateng minister. “Ing mangke, ingkang Sinuhun paring
dhawuh dalem.” Minister manabda ing Pangeran Natakusuma,” Punika prentahipun ingkang raka Sinuhun Sultan”.
Pangran Natakusuma mangsuli, “Inggih, mapan sampun tanpa kajeng. Sumangga rehe kang adamel”. Nunten gegaman kang mangkat, Raden Danukusuma kang wonten ngajeng. Kangjeng pangeran utawi ingkang putra, wonten ing wingking.
Raden patih kang wonten ing wingking pisan. Sampun lajeng lampahipun, dalu lerep ing Klathen. Minister nungkak lin mipro, numpak kreta dhateng Surakarta.
Enjing Pangeran Natakusuma mangkat, langkung prayitna prajurit Danurejan. Dalu kendel ing Bayalali, enjing Patih Surakarta Cakranagara ngrumiyini.
Pangran Natakusuma, sampun mangkat wonten SaIalitiga sedalu. Enjing budhal lumampah Raden patih ngrondhe wingking, sumadosan lan minister dangu nggenipun ngantosi. Minister Ingglar nunten dhateng. Sarta wewartos saking Sala wonten prentah jendral boten kenging bekta abdi kathah kang sami dhateng Semarang.
Patih Cakranagara, kedhik tiyangipun. Sanes Patih Danureja, tiyang atusan. Wakiljng ratu, sabab ngirid pangeran. Namung ing sarehning badhe nuwun ampuning lepat, kirang jetmika ing gurnadur. Yen kathah mbekta abdi, datanpa damel. Leheng, sami ken mantuk.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “kiggih tuwan, ngentosi pun anakmas Danureja. Punika, ingkang kula turut”. Minister, nunten pamit angrumiyini.
Raden patih enggal dhateng sarta matur anungsung wartos, Pangran Natakusuma, sampun wewartos sedaya minister ing rembagipun. Aturipun raden patih,” Wau, nalika kapanggih wonten Salahtiga boten anglairaken punika. Ing mangke wonten prentahing jendral. Ewed, yen boten Hnampahan. Lan sampun wonten dhawuh dalem Ingkang Sinuhun, Ingglar pu)makirig ratu. Arnung prayoginipun, abdidinipun rama utawi rencangipun adhi Natadiningrat wetaha. Ngakena, rencang kula. Utawi, kyai sonten rawuh Ungaran, sedalu kendel wonten ing Ungaran. Raden atur priksa yen wanci jam pitu badhe kapethuk k.areta. Lan estu boten kenging bekta abdi prajurit kathah. Mung ngampil panakawan ingkang kalilan. Pangran Natakusuma miturut. Enjing kareta sampun dhateng.
kareta, lan Raden Patih, Raden Natadiningrat, Raden Danukusuma. Kareta pinecut mamprung. Para lurah Natakusuman, tuwin abdi prajurit kang sami tresna kathah kang sami nangis. Dene boten saged nututi.
Sampun rawuh ing Semawis, tumenggung Semawis methuk. Mesanggrahan griya Gemulakan. Tuwan juru basa amicanten, “‘Yen dinten punika pangeran tuwin raden dipati ken ngaso. Benjing Kemis, ngandikan ing jendral. Tumenggung Semawis, nuwun ngatas ing jendral estu. Wonten pundi, pondhokipun pangeran utawi ihgkang putra.
Kyai Secanagara, enggal dhateng sareng klas mayor. Aturipun, “Tamtu wonten’ ing Gedhong Papak. Yen Danureja badhe tumut tuwin Danukusuma sami kalilan”
Pangeran sampun nitih kreta, lan ingkang putra tuwin raden patih Ian bapakipun. Sampun dumugi ing loji, para tuwan langkung kathah. Tuwan brigedhir, nunten adhawuhaken parentah. Juru basa Krisman kangqgartosaken parentahing gurnadur, dhawuh ingkang wayah Pangeran Natakusuma mugi seleha dhuwung.
Kangjeng Pangeran mangsuli, “Paran, anak Danurja”. Aturipun raden dipati, “Boten kenging, kula mot dudukaning jendral. Angraosaken, boten kuwawi. Kula masa andeya gesang. Kedah labuh, badhe nglurugi pun Rangga.”
Raden patih, nunten kesah sabapakipun. Sowan dhateng loji Bojong, bicara lan gurnadur. Semanten Tumenggung Semawis anyaosi kothak pranti wadhah dhuwung. Aturipun Tumenggung Semawis, “Gusti, yen panuju ing galih, mugi, paringena. Saking cipta ngudrana, kenginga kula ajeng-ajeng. Pembalik, singgih ing wingking. Dening kang eyang kang mundhut.
Sinten malih kang tinurut, iya Kangjeng Tuwan Besar. Asal Kangjeng Gusti nggalih suci, kula ingkang ngrencangi” Dhuwung nunten kaparingaken, tuwin kang putra kalih sampun sami srah dhuwung. Raden patih, saunduripun saking loji Bojong, angungak ing Gedhong Papak. Langkung sukaning manah, ngraos ical kalilipipun. Barang ing Natakusuman kang saking Ungaran, lajeng bineskup inganggep jarahan, utawi barang Natadiningratan.
Para lurah tuwin prajurit sampun sami den brundhuli, lajeng sami mantuk enjing. Tumenggung Semawis
manakawan ing raden patih. Tumenggung Sumawis kang masrahaken perlonipun, saking sanget welas ningali abdinipun sadaya.
Kacariyos, Tuwan Besar nggenipun bicara sampun putus, sami anyanggemi. Kumendur Pramban, Minister Ingglar, sekawan Raden Patih Danureja. Tamtu badhe nglungsur Kangjeng Sultan Ngayogya, ngangkat ingkang putra Pangeran Dipati.
Prajurit kumpeni sampun mangkat tuwin Pangeran Prangwedana. Kelathen den jegi, nanging jendral dereng mangkat. Semanten Tumenggung Semawis, katrima ing gupremen. Jinunjung, nama dipati.
Wanci pukul kalih dalu tuwan brigadhir lan juru basa ingutus
dalu, ngaturan mangkat dhateng Nagari Tegal. Kendel Sedayu; Landros suka srat parentahipun jendral. Mangke dalu pukul kalih mangkat dhateng Carebon Nagari. Pangeran lan ingkang putra, sampun mangkat. Kumetir kekalih boten pisah dhateng Carebon Nagari. Ing sadumugenipun, lajeng kendel ing Alberek Nagari, gedhong caket lan loji.
Pukul kalih dalu, mangkat malih dhateng Nagari Sumedhang. Bupatinipun nuju sepi ngandikan dhateng Betawi. Amung patihipun, kang angladosi. Lajeng mangkat dhateng Jurugagung, kendel sedalu. Pukul kalih, dhateng Nagari Bogor. Lajeng dhateng, Misterkurnelis.
Pangeran lan ingkang putra lerep ing Albereh, pinanggihan lan Tuwan Kurnel Obrus. Direkturipun boten wonten, lajeng dhateng kantor Baru.
Pangeran ingkang putra sampun manggen. Deriktur Iseldhik weling dhateng Welandi kang njagani Pangeran Natakusuma. Sampun sakit manah, witning kedah nunten panggih. Ajrih ing jendral, lan maHh yen dereng trang kang sayektbs kumetir kalih sampun wangsul. Antawis sedasa dalu, direktur Iseldhik tetuwi, sareng panggih gentos ciuman.
Pangran Natakusuma, anungsung wartos menggah bab sariranipun. Iseldhik, wangsulanipun, “Amung kadamel witing pangapus Rangga nggenipun
boten lami nunten pejah, Prakawise kang sayektos, Pangran tinarka salah. Mamrih Pangeran Dipati, putranipun Pangeran Raden Tumenggung ngendhih Patih Danureja. Kathah nggenipun angranggeni,
Ngayogya nembe las taun, dereng priksa pangeran yen naI:al. Lan malih, kang rama swargi sanget sih. Nunten, Kumendur Pambram, nyogok kathah-kathah. Aturipun, dupeh ibu saking Bumijo pinduhut ing ratu. Nora tempung lan Pangeran Dipati. Nanging kula kendel,
luhipun. Margi sihipun kang rama pangeran, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Swarga. Lajeng pamit pulang. Kacariyos, jendral tamtu dhateng Ngayogya. Kangjeng Sultan hnorod, ingkang putra Pangran Dipati kajunjung anama Kangjeng Raja ing Matawis. Purba, Patih Danureja. Minister, tumut mengku. Ingkang rama, sampun boten kuwasa. Anung, Grebeg siyam.utawi Mulud Besar, ken miyos jajar lan ingkang putra tiga. Minister ahgapit.
Liya wiyosan tiga punika, sampun tanpa damel. Pangwasa wonten ingkang putra. Tuwan Besar saunduripun saking Ngayogya, lajeng dhateng Surapringga. Nunten kundur dhateng Betawi.
Kumendur Pambram boten pisah. Semanten Pangeran Natakusuma den begadring. Langkung ewed, Pambram ingkang ngekahi. Direktur Iseldhik, kang dados tantinganipun Tuwan
Natakusuma. Lan apa.dosane kang prana. Dene lawas ora rampung. Lawas ana kene, mesthi lara ati. Tepakna awakmu dhewe.”
Direktur Iseldhik kabrangas, supe Pambram sampun jendral kecil inggil-inggilanipun. Kala alit, Pambram ngenger direktur. Langkung merang asmu ering. Ing batos sanget nepsu, anjarem saserikipun dhateng Tuwan Dhirektur
Waterlo, Mnister Ingglar, Serat wira-wiri dhateng Crebon, laju dhateng Ngayogya. Dumugi ing patih, tuwin raja putra. Nalika punika, Pangran Dipati, Raden Patih, sasoroh arta utawi dhusun. Sampun ngantos kang paman, Pangran Natakusuma, kondur dhateng Ngayogya. Den bucala ing Bandhan, utawi ing Se!ong Ngambon. Ing mangke jendral dereng trang raosing panggalih. wonten mitraning welas ing Pangran Natakusuma badhe tuwi. Saking aturipun Dhirektur Iseldhik, Pambram pengging langkung kedhep, aturipun, “Pramila ing saaturipun langkung kedhep, margi saking mipronipun. Tuwan Iseldhik matur marsudi ing Tuwan Besar. Bab Pangeran Natakusuma lan kang putra, kasuwun manggen ing griyanipun. Keranten sapunika, ing manah langkung watir dhateng Tuwan Pambram pangulahipun.
Tuwan Besar boten amarengi, pangandika, “Direktur, warahen aja kuwatir. Pangran lan putrane enggal takpikir nggone mulih, mung nganti titane Ngayogya. Sultan miturut, apa mogok. Saiki sedhiya prang, Sumadiningrat kang marahi baris mapan. Nora tepung. Pangeran Dipati. Ing biyen wis miturut. Wusana ing sapungkurku, ora geleni. Yen Sultan ora lila sun srah putrane Pangeran Dipati, pasthi takbaleni. Rusak Nagara Ngayogya. Wus tamtu
pangeran utawa putrane, aja kuwatir. Wis takpasrahake Sultan”.
Tuwan Iseldhik nuwun tandha asta suprih tetepa pangeran lan ingkang putra. Jendral nunten nurati, tinampen Iseldhik. Lajeng, kapenggih Pangeran Natakusuma nedahaken tandha astanipun jendral. Tuwan Iseldhik lajeng mantuk.
Semanten, agul-agulipun Tuwan Besar. Jendral
Watir dening den badheni Direktur Iseldhik. Ingkang rembag sampun giHg. Kumendur Pambram, Minister Ingglar, Waterlo, Pangran pinrih wonten ing Carebon. Tengah-tengahing Betawi, lan ing Ngayogya. ing benjing dumugi ing seda.
Jendral, Ratu, sareng SinggIar, Waterlo, kang dados pangulah. Mipro Pambram angawaki, mamrih untungi.ng priya. Tuwan Besar sampun miturut dening pembananipun mipro Pambram. Enggal nenurat, Kskal Besar kang ingutus andhawahi Pangeran Natakusuma lan ingkang putra manggena wonten
enjing, enggal mangkat. Kumetir kalih, sareyan sepuh, kopral satunggiI sampun dumugi ing
lajeng amicanten, “Timbalanipun jendral, kuIa ken angreksa Pangeran wonten ing kitha rumiyin. Benjing wonten parentah malih. Pinten banggi, manggiha harja utawi ingkang putra. Jangan susah, ada sini”.
Pangran mangsuU, “Trima kasih”. Tuwan Waterlo lajeng pamit mantuk. Ing antawis pendhak dinten, Petor tetuwi ing pangeran. Sartanipun suka kabar langkung gati. Yen wonten kabar yektos, inggih boten samar kumpeni besar kang paring priksa. Yen Tuwan Jendral ngatas dhateng Kangjeng Sultan Nga ogya, bab pangeran putrane. Wangsulanipun Kangjeng Sultan, “Sampun, trima kasih: Boten arsa tampi, sumangga kumpeni.”
Sampun ingundur lenggah saking Ngayogya, Ratu Anom utawi ibunipun Raden Tumenggung Natadiningrat, yen sampun antawis dinten dipun kramakaken mahabupati. Ratu Anom badhe dipun paringaken adhinipun Dipati Danureja. Tuwin sadaya sakagunganipun Pangeran, sampun kajarah kausungan dhateng kadhaton.
Nanging Pangeran sampun prikra yen upaya-sandi. Amung mangsuli, trima kasih dening Pitor suka kabar. Ing antawis pendhak dinten malih Tuwan Waterlo nggenipun gadhah pamrih boten tumama dening Pangeran. Utawi putranipun. Wau, boten wontene kadya kang wau pamrihipun pejaha. Salah saking soIahipun pyambak.
Tuwan Petor lajeng minum bremduwin, enggal murugi panggenaning Pahgeran. Pinrenah ing gedhong Carebon, ingkang nglangkungi weridipun.
Sandenipun mengsah Inggris pakuwatir, yen wonten nginggil prayogi wonten ngandhap. Lan parentahejendral pisaha lan putra, boten kalilan tunggil.
Semanten sampun kapisah panggenanipun, abdenipun estri Pangeran sampun kawedalaken. Gedhong nunten tinutup. Petor damel pangulah rungsit, mistri ken mbaureksa, saben enjing boten. pegat sandi mrina suka jampi.
Ing saben-saben dheleg-dheleg, boten kolu angetrapna ing wisaya. Ing satemah mopo. Waterlo salin karer.ah. Wisaya, den wor dhedhaharan. Bupatinipun kang ngladosi ing sadinten-dintenipun, sakalangkung dening lembat. Angrencangi basa loba.
Sedheng ngunjuk her panas wanci jam gangsal sonten, jam nem Pangeran utawi ingkang sareng, grah sedalu. Pangran dhiri bengkak. Dhiri kaluwar dharah. Raden Tumenggung Natadiningrat, napasipun cekak. Mundhut tirta degan, boten angsal. Sareng enjing, wonten dhanganipun. Bupati kang njagi angladosi, sampun nampeni pirantosipun seda.
Kacariyos Walandi kang njagi, nama Jagupsari, Pangeran den tangisi. Pamicantenipun, boten saged ningali pangeran utawi ingkang putra. Ing sasaged kula ngupaya srana, tulak tumbal.
Pangeran sampun mulya, lir adat saben. Utawi ingkang’ putra Raden Tumenggung Natadiningrat. Jakupsari, anyaosi jimat sinerat ing singat. Pangeran mangsuli kathah-kathah “Trima kasih., datan kuwawa mangsulaken”. Semanten Petor, langkung kewedan enggenipun gadhah pamrih. Ambeg sura badhe dipun kasab.
Sareng pagut paningal, Pangeran ngandika, “Mugi tuwan untab^ken awak kula, sampun memanjang siksa”. Petor kanggeg sareng mireng, nunten kesah. Enggal kumendham dhateng, sarta angliga padhang sarta nudingi. Ujer Pangeran piyambak kang ciri, cilaka budi. Wangsulanipun Pangeran, “Punapi ing sakarsa. Mugi katamakna enggal ing awak kula”.
Bebanten Jakupsari dipun tundhung, dupeh
pisan, wong tinutup gedhong gelap”.
Semanten Pangeran utawi ingkang putra sampun boten ngraos panjang yuswanipun. Rinten dalu mung ngesthi seda, semanten selamenipun wonten gedhong. Lir tingkahing mukmin, kang sampun kas kang makripat.
Kacariyos Nagari Surapringga wonten jendral mentas saking jalanidhi. Cundhakanipun Susuhunan Prasman anama Jendral Yansennes. Gupernur nagari ing Ekap, mbekta prajurit pitungewu sami kulit pethak sedaya. Sepalih taksih wonten laut, sapalih ingkang mentas amung sipeng sedalu.
Enjing pangkat, kados den sawat-sawatna enggala rawuh ing Nagari Betawi, enggala rawuh ing Nagari Crebon. Ingkang ndherek jendral mayor saunggal, pusdhak satunggal. Sarta mbekta pethi alit, isi serat palekat. Jendral rawuh Karangtangkil, Petor langkung bingung. Tuwan besar andangu ing Petor, “Ing kene ana apa?”.
“Boten wonten kawis-kawis, prakawis wonten ugi pyayi Matawis. Rama lan putra, kang rayi Sultan ing Ngayogya nama Pangran Natakusuma. Putranipun, nama Raden Tumenggung Natadiningrat. Namung sampun kadamel putus ing jendral, dene ing sapunika sumangga.”
Pangandikanipun Jendral Yansennes, “Iya, nanging ing saiki durung atasku”. Sareng pulul kalih, mangkat.
Kacariyos Tuwan Jendral Dhandheles kintun bintang ing Pangeran Dipati Ngayogya. Bintang Retna Mandaya, tandha raja, Sanes lan rumiyin.
Jendral Yansennes, sampun rawuh ing Nagari Betawi. Ing antawis pepak sadaya ingkang para rat. Serat palekat kawaos Tuwan Pakis, sikretaris jendral.
Jendral Dhandheles mantuk ,dhateng ing Nagari Welandi, Pangeran Natakusuma lajeng katimbalan dhateng Betawi saking aturipun Direktur Iseldhik, punapadene ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat.
Tuwan Petor langkung merang ngraos yen badhe bilahi. Pangeran Natakusuma utawi putranipun sampun dumugi Nagari Betawi. Sampun manggen wonten prenahipun lami, sekretaris jendral kang asring tetuwi dhateng pangeran utawi
kang paman Pangeran Natakusuma, wangsul dhateng Betawi. Mugi sampun ngantos kondur Nagari Ngayogya. Sertipun minister sampun lumampah, katur ing Gurnadur Jendral. Ananging boten kaparingan wangsulan.
Aturipun Minister Ngayogya dening Tuwan Besar, Tuwan Pakis sekretaris jendral lajeng dhateng pondhokipun Pangeran Natakusuma. Sampun kepanggih, sebdanipun sekretaris jendral, “Kula kautus Tuwan Besar, atur priksa .yen Pangeran Dipati Ngayogya dereng surut dukanipun dhateng kang paman”. Aturipun minister, “Pangeran boten kenging den konduma, tuwin raden tumenggung”.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “Dening Pangeran Dipati kepati-pati, rumiyin wonten punapa?”. Wangsulanipun
legeg. Mangsuli, “Angger, Pangeran Dipati, Salamine dereng katingal duka dhateng kula. Pitungkasipun rumiyin, kyai kang swarga tuwin rama ken ngaken bapa. Yektos, kula boten kalilan basa. Sanget anggenipun angraketaken. Pinaring tandha supe dening kang eyang, Rama Sinuhun Swargi. Yen punika, estu saking Danurejan akalipun. Menggah welingipun swargi,
Kumpeni badha, boten bodho. Wicaksuh, trusing paningal. Estu, sampun kauningan sadaya”. Idlir Pekis, langkung suka. Antawis dangu, sampun dumugi pamit mantuk. Lan punapa raosing galih Pangeran, kawrata ing serat sadaya. Tuwan Pekis sampun mantuk.
Kacariyos ing Nagari Batawi geger. Prajurit Inggris, ngambang ing sedanten. Pangeran Natakusuma lan ingknag putra, kaelih ing Nagari Bogor. Katiga Sultan Banten, sakawan kawitan ingkang ngateraken. Sarta animbali prajurit ingkang wonten ing
kareksa ing Tuwan Petor Pekis. Keranten adhinipun Tuwan Pekis sikretaris jendral. Amangsuli cariyosipun kala Tuwan .Iendral Sen, jumeneng anyar.
Seratipun Dipati Danureja, kathah kacepeng wewadulipun dhateng Tuwan Moris. Mungel yen Kangjeng Sultan, abunuh patihipun. Pangeran Natakusuma kang angrojongi. Milanipun sanget agubel ing Tuwan Besar, salina ratu angangkat Pangran Dipati. Tuwan Besar baru priksa, langkung dukanipun. Badhe rawuh Ngayogya amangun pranata utawi paturan. Sarta abekta Pangeran Natakusuma utawi ingkang putra, kasaru selak tiyang Inggris andhatengi. Lajeng prang wonten Minister Kornelis. Jendral Yansenes kacedan, lajeng dhateng ing Bogor.
Ing antawis dinten, lajeng tindak dhateng Nagari Semawis. Pangran Natakusuma utawi putranipun inggih lajeng dhateng Semawis,
tetulung ing Tuwan Besar. Namung pamundhutipun Tuwan Besar, ngalihwelas ewu ratu satunggalipun. Ing Surakarta, Ngayogya amung anyaosi angalih ewu prajurit, ing penggalihipun Tuwan Jendral tanpa damel yen amung ngalih ewu.
Kacariyos Pangeran Prangwadana abantu prang, bekta prajurit kalih belah ewu. Sampun dumugi ing Karangsambung, parentahipun Tuwan Besar tinulak baris Srondhol.
Kacariyos ing Nagari Ngayogya ingkang Sinuhun Kangjeiig Sultan, selaminipun ingkang rayi Pangran Natakusuma kesah saking Nagari Yogya utawi ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat, sakalangkung ruharaning galih.
Sanget angajeng-ajeng mugi wontena karsaning gupremen amangsulaken ingkang rayi utawi putra mantu. Semanten kagungan karsa badhe meminta ing gupremen, mugi kang rayi tuwin mantu kawangsubia ing Ngayogya,
Nanging ingkang putra Kangjeng Raja ing Matawis saha Dipati Danureja, amopo yen ingkang kinunduraken kekudhung Tuwan Besar Dhandheles Marsekal.
Semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, sampun belah ngalih telenging sih. Pangeran Mangkudiningrat ginadhang-gadhang, pinuji ing galih kang sarta kawewahan lenggahipun. Ingkang raka priksa semuning rama. Ingkang rayi, Pangeran Mangkudiningrat rinaket, nanging ingkang rayi manglesi.
Inggris ing Srondhol. Ananging, perangipun boten pikantuk. Pangran Surya Prangwadana, murut dening prajuritipun risak kathah pejah.
Dene bantu Surakarta, tetindhih pangran kekalih sami songsong jene. Boten purun celak, kados tiyang ningali kemawon. Prajurit Inggris, langkung kapurunanipun. Kados saradula, boten kandheg pinetaran.
Jendral Jansenes nedya ngungsi Salahtiga, jembatan lepen Tuntang pinotong tiyang Surakarta. Pangran Surya Prangwadana sampun gendring, palajengipun. Wondene bantu saking Nagari Ngayogya sampun mangu-mangu wonten ing wingking. Angon ulat, nggenipun badhe lumajar.
Semanten bupati pasisir, kathah kang tiwas pejah nalika prang punika.
Jendral Jansenes, langkung getun. Trapipun tiyang Jawi sekaliyan, dene boten netepi jangjining kontrak. Semanten Jendral Jansen, sampun katengkep dhateng prajurit Inggris. Sampun tundhuk, kelayan pengagengipun.
Jendral Jansen, mintak ampun lajeng tabeyan kaliyan Admiral Inggris. Ing sampuning omongan, lajeng numpak kareta kondur dhateng Nagari Semawis. Parentahipun Admiral Inggris, sawarnining tetiyang Jawi sampun wonten geger, salah tampa. Boten munasika ing pyambakipun, mila Inggris angejawi saking aw’las bumi Jawa. Sumedya tetulung, wong Prastman agawe sangsara. Seka Jendral Dhandheles, kang agawe rusak.
Karsane Raja Inggris, pinulihake kaya ing kuna. Amung, netepi kang wis muni ing kontrak lan saiki ngalih jeneng gupremen.
Kacariyos nagari tanah wetan bawah angin, sampun kagulung ing Inggris. Kalayan sawarnining kang den niaya ing Jendral Dhandheles, sampun sami kaluwaran. Ingkang boten amung trah Mangkuratan, Natakusuma utawi ingkang putra.
Ing sadinten, boten sah kaUyan Tuwan Sekeber Ulbah, pengagengipun Nagari Surapringga.
Kacariyos prajurit Inggris, Tuwan Admiral Aproseldhik, kuliling sedaya tanah pasisir wetan. Para bupati sampun sami sumuyud, senianten dhateng Surapringga sampun mentas saking jabnidhi.
Tuwan Sekeberulbah methuk kalayan Dipati Surabaya sekaliyan. Ingkang ndherek Tuwan Admiral, kumendur satunggal, kamisaris satunggal, kalayan putra ing Madura.
Lajeng dhateng nagari, Tuwan Sekeberulbah matur, “Yen kanggenan trah Mataram, kang rayi Sultan Ngayogya rama kalayan putra. Ingkang nama, Pangeran Natakusuma. Ingkang
Sareng enjing, Pangeran Natakusuma kalayan Tuwan Sekeberulbah sampun mangkat.
Sareng panggih kaliyan Tuwan Admiral, pangran den cium. Utawi ingkang putra pangeran pinanggihan wonten salebeting kamar. Sebdanipun Admiral dhateng Pangeran Natakusuma. Juru basa ingkang ngartosaken, “Kadospundi karsanipun, dene atilar nagari?”
Pangran amangsuli, “hig sapunika kula boten gadhah kajeng. Mangsa borong, kang mangreh ingkang kawasa. Sampun tumimbal kapirig tiga, karsa Allah taksih gesang. paturan kula, sampun nelasaken wonten kantor Betawi.
Bilih winangun, nalaripun inggih matur nalar. Ingkang kula pratelani rumiyin, idhripun teksih sedaya. Yen pinerdata, kula punika sinten rencang kula pabenan. Jeksa, ainangku pabenipun. Kalayan kula, tanpa seksi. Sinten ingkang maelu dhateng kula. Ingkang maelu dhumateng kula, ingk_ang amamrih kagungan karsa kang murba
dhandhang mungel kuntul. Jeksa sarnpun ngukup arta. Mung kantun sagah mejahi, kirang sakedhik meh dumugi ing pungkasan.
Nanging, taksih rineksa ing Allah. Menggah saking kajeng kula, mantuka lan wilujeng sarta adilipun jeksa kepala ing Rat Jawi.
Tuwan Albah, amantoni saking sanget salahipun Pambram, adamel onar kalayan kadamel kasugihan. Anggega tiyang, tusuktusuk. Anunten dipun tempeli, tinimbang kathahing yatra kang sampun kaartggep.
Yen kasundhul yatranipun, inggih enggal kaungkal. Saking cipta, sok sugiha. Aku wong liya, ora kelangan dadahdulang.
tiyang palsu. Jendral Dhandheles punika nglangkungi ngrejasa. Campur raos, jiwa satunggil kalayan pun Pambram.
Ing suprandosipun sapunika, taksih gesang. Boten nuhoni ubanggi. Ingkang adamel srat putus pangeran saputranipun, dumugi seda inggih Pambram.
Pitulunging Allah, wisa boten tumama. Ingkang anamakaken kogel. Mung sapisan, pangeran ngantos sakit sanget. Admiral Pronseldhik mireng, tumetes kang waspa. Sarta cariyos, manawi Jendral Dhandheles ketangkep.
Sampun kabelok ing wesi geUgiran, lan donyanipun kelangkung agung. Kang rupa mas, dhuwit, inten. Suprandosipun, boten anggadhahi amung inung kang den angge.
Tuwan juru basa matur ing Pangeran, “Yen kirang tigang dinten, admiral layar dhateng Negari Betawi. Atur priksa, prakawising nagari kang wetan langkung karsanipun, jendral ing lebih besar.”
hig sesampunipun dumugi, nunten bibaran. Pangeran ing sawedalipun saking kamar, para prawira bang wetan sami amanggihi utawi para sayid pambektanipun tuwan admiral.
Amangsuli cariyosipun kala Jendral Yansen Nesmen tan jumeneng anyar, boten sotah ing Tuwan Pambram. Lajeng kapocot lenggahipun Pulmak Jendral, sabab priksa yen jalaranipun minggah, margi saking mepronipun.
Kawangsulaken dados minister wonten ing Surakarta. Ananging Jendral Yansenes boten surut gusaripun dhateng Pambram. Lajeng pinocot, lenggahipun minister sapawingkingipun.
Samanten Nagari Surapringga, sawarnining kang njagi sampun prajurit Enggris sadaya.
Tuwan Sekeber Hulbah, angsung wartos ing Pangeran Natakusuma utawi dhateng Adipati Surapringga, yen direktur Iseldhig langkung kanggep dhateng Enggrisman. Kabar badhe mariki, ingkang sinung pawartos sakalangkung suka.
Kacariyos Nagari Ngayogya, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultansaking sanget kabyatan ing lingsem, kang sarira sanget susut.
Ingkang ibu Pangeran Natakusuma asring gerah. Dening pyayi sepuh, anglangkungi susah ing galih. Ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat winong ingkang eyang Sinuhun Kangjeng Sultan.
Ing sanalika boten kenging sah. Ingkang parentah benjing ingkang wayah anggentosi ingkang rama Raden Tumenggung Natadiningrat lenggah ing Natakusuman. Sampun pinrail, dinum para putra santana.
Padaleman ingkang ngebroki, saking aturipun Raden Dipati, Kangjeng Raja. Miturut Pangeran Natakusuma, kang abdi wus buyar pindundhut Ingkang
Mangkukusuma, Raden Mas Salya kapipit dipun ken dalem ing Danurejan.
Semanten karsa dalem Ingkang Sinuhun, putra dalem Kangjeng Ratu Anem anama Kangjeng Ratu Ayu, tansah tinantun krama dhumateng ingkang rama.
Ananging sanget lumuh krama, liya saking kang raka Raden Tumenggung Natadiningrat tansah dipun antosi.
Putra dalem, Raden Ajeng’ Sepuh, anama Ratu Anem, samekta sampun Pangabehan.
Ingkang kapundhut mantu, kaparingan nama Raden Tumenggung Purbakusuma, pinutra danu, rinengga Rajamenggala. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan nalika penganten Raden Patih, wewah kasendhu. Kawestanan kirang urmat. Wondene ingkang nggentosi, wadana mancanagara Pangeran Dipakusuma, Ing semanten Nagari Ngayogya, tansah wuyung-wuyungan solahing bupati, mantri, putra santana, ing sarehning taksih gelura menggah dununging sumiwi.
Kangjeng Raja kalayan ingkang rama dredahsabab pang-wasa. satemah sakahhipun sami “susaK ing gaHh. Raden Dipati .ntos kuru saking kuwuwur manahipun.
Amangsuli cariyosipun malih, kala Jendral Dhandheles dhateng Nagari Ngayogya anglungsur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, anjunjung ingkang putra, Kangjeng Sultan langkung duka. Tan taha, musthi talempak. Para putri anggondhlei. Ingkang putra, Kangjeng Raja, amangsengi sarta mulet suku. Mugi Kangjeng Rama engeta. Punapa boten welas ing kula.
Ing satemah lilih dukanipun. Raden Sumadiningrat aturipun kedah pinethuk prang, nalika Raden Patih sambuni, boten katingal.
Jendral salaminipun wonten Ngayogya dereng kepanggih lan Ingkang Sinuhun. Amung asring pista dhateng kadipaten. Kangjeng Sultan asring nyelamur nginte. Sajakipun ingkang putra Kangjeng Raja inggih asring pista dhateng loji.
Kacariyos Raden Rangga, sapejahipun ginantung lan tabelanipun. Utawi Tumenggung Sumanagara kang garwa Kangjeng Raja, jinunjung nama ratu, katiga pisan. Ingkang Sinuhun, amung prajurit ingkang taksih, kekah kaasta pangwasanipun. Ingkang sarta, anglangkungi prayitna ingkang mengangkah kadho manahipun.
Kacariyos ing Nagari Betawi, ingkang jumeneng Litnan Guprenur Jendral ingkang nguwasani sadaya wadyabala Inggris, nama Tomas Setamprot Raplesen, kalih Tuwan Jakup Wilem Kransen ingkang minangka sikretaris rat.
Sarripun sami pangwasanipun, lan kang angsung pangwasa Kangjeng Raja
sawarnine ingkang kabawah Negari Ingglan, yen Jendral Tumas Setamprot Raplesen mangka pangidhepipun. Kocapa ing Nagari Surapringga, admiral sampun layar dhateng Nagari Betawi. Semanten Tuwan Sekeber Ulba, sampun kendel.
Ginentosan Inggris, nama Kurnel Gibes ingkang nguwasani Nagari Surabaya.
Kacariyos Tuwan Gupernur Semawis, amriksani sadaya tanah pasisir sampun kawradinan sadaya. Wonten Surapringga kalih dalu. Nunten mantuk ing Semawis. Saha sampun dhateng karaton kekalih Ngayogya Surakarta.
Wondene ingkang nggentosi minister njagi negari ing Surakarta sapocotipun Pambram, Kurnel Adam sarta residhen, mantu minister, Dene residhen ing Ngayogya anama Tuwan Krapper, Minister Ingglar sampun dhongkol wonten Semawis.
Kacariyos, ing Nagari Ngayogya Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sampun puhh menggah kawibawaning ratu, saking Gupremen Inggris pengangkatipun. Adipati Danureja, manggih cela, kabendon ing Tuwan Gupernur ing Semawis. Kaliban nggenipun datan yukti, atur-atur dhateng Semawis warni mas inten, punika jalaranipun.
Ing seprandene boten sah mamrih silib. Boten sencaya dhateng ing ratunipun. Kacariyos, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan saya sanget crah lan pepatihipun Adipati Danureja. Ing satemah limut supe ingkang mungel srat prajangjining kontrak. Adipati Danureja kabunuh wonten salebeting kadhaton. Boten mawi amratela ing Gupremen. Wondene prakawisipun kapejahan, sampun kacariyosaken ing ngajeng wau sadaya. Raden Patih boten jenak ing nagari. Asring medal sajawining nagari, saking ciptanipun alabuh ing raden patih.
Kacariyos Tuwan Guprenur ing Semawis mireng Kangjeng Sultan amejahi pepatihipun. Boten anetepi prejangji kontrak yen jiwaning patih kekalih dados satunggal. Sampun supata ing Gupremen, patih dede abdine Sultan pyambak. Yen mawia pracaya, lapur ing Gupremen. Amesthi sakarsanipun tinurutan.
Semanten Nagari Ngayogya, siniwer ing weri supados anelangsa. Guprenur ing Semawis sampun anglampahaken prajurit gangsal atus sami pepilihan. Kangjeng Sultan tinantang ing semu, yen Sultan ngajak main sinapan, sesiratan, bum, murtir, Inggris bangun turut.
Tuwin amiturut manah suci, saatase kang eklas, aja manah siingsun. Gupremen Inggris padha ujar sapisan,
bawah. Corok cinorok padhusunan, sekalangkung dening truwu.
Kacariyos, ing Nagari Surabaya pageblug. Kathah tiyang pejah utawi sakit. Guprenur ing Semawis dhateng Nagari Surapringga. Kasusulan serat saking Betawi, tumameng ing guprenur. Aparing priksa, yen jendral badhe tumedhak ing Nagari Surapringga apepriksa ‘nagari ing bang wetan, lan pangeran ing Ngayogya kang dinunung Surabaya, utawi putrane.
Rad Indhia, gilig estu yen suci. Kena apus, sinikara den pengaruhi. Ing mengko Nagara Ngayogya mangkat ndhedher angkuh. Sayogyane Pangeran Natakusuma dadi panduk-
Semarang. Tuwan guprenur enggal angutus Kapitan Dhewi methuk saha kareta. Pangeran Natakusuma sampun rawuh ing loji.
Sesampuning tetabeyan, sebdaning guprenur, “Kula tampi srat saking Betawi Tomas Raplesen Guprenur Jendral. Trang ing karsa ingkang parentah, Tuwan Pangeran ngandikan kondur dhateng Nagari Semawis, panggihan kang eyang”.
Pangeran Natakusuma amangsuli, “higgih, tuwan. Yen kula ngandikan dhateng Semawis sakarsa lir nugraha. Kadqs pundi karsaning jendral ingkang trang, punapa lajeng kawangslaken Ngayogya? Utawi kakangmas Sultan ingkang mundhut. Yen amung tulung mantuk, punapa dene sulaya kalayan kangmas, kula nuhun duka, leheng pintih pejah kang tebih Nagari Ngayogya. Cupet pocapanipun ingkang kantun-kantun”.
Tuwan guprenur mireng sumirat luh medal, kemokalan pangeran. Pangandikaning jendral, “Tetulung yektos, kondur lan urmatipun sarta amrih ecaning galih. Ing benjing, sampun ngantos wonten nagari taksih walang galih, enggal pratelaa.
Kula kang njagi Semawis. Mangke sonten
Pangeran Natakusuma utawi putra sampun mangkat. Antawis kalih dinten,
Tuwan Gope, Guprenur ing Semawis, sampun mangkat mantuk dhateng Semawis, pinethuk sekretaris. Sipeng loji Bojong sedalu. Enjing manggen wonten griyanipun Dipati Semawis.
Tuwan Besar sampun rawuh ing Nagari Semawis. Sareng enjing, kasmayor kautus saha reta animbali pangeran tuwin kang putra. Sampun teka ing loji, Tuwan Besar teksih wonten salebeting kantor panggiban Tuwan Guprenur.
Jendral sampun angrenggani kantor, kang njagi mandhi rotan mas, amerapit ing pintu. Tuwan Pambram tinuju nelas pandangunipun yen wonten buk. kaselempit kapundhut sadaya. Nalika rawuhipun Pangeran Natakusuma, Pambram ken medal ngadeg njawining penjagen. Ing antawis, boten. dangu jendral miyos tansah juru basa Krisman.
Ing sesampuning tetabeyan lenggah, jendral nabda cara Inggris. Juru basa ngartosaken. Tuwan Besar ingkang timbalan salampahipun Pangeran utawi kang putra. Purwa wusananipun Tuwan Besar sampun trang sadaya. Langkung seneng suka pracaya dhateng pangeran tuwin dhateng kang putra. Jendral ngadeg sarta
saking Ngayogya. Ken inaos Raden Tumenggung, wondene tembunging nawala. “Ingkang surat Kangjeng Sultan Amengkubuwana saha Ingkang Putra Kangjeng Raja kang sudibya.
Awiyos kula suka priksa dhumateng Eyang Jendral yen patih kula pun Adipati Danureja, kula pocot margi kathah kekiranganipun. Kang nggentosi, budhakipun Tumenggung Sindunagara. Namanipun inggih naluri Dipati
Inggris den gorohi. Kangjeneng Patih Danureja, ujare dilorod. Yektina dibunuh. Sedya ngungkuh Gupremen. Anake dhewe diangsa, jinabel panguwasane. Ratu ora nganggo pratela, yen mekoten sajenenge tinggal adat prejangjean Nungswa Jawa kabeh, atase Guprenur Jendral Pangeran kadipundi?”
Inggih, tuwan, kula ajrih anglahirna tedah tiyang tanpa nraos. Sanadyan temah layon, kula .pilalu yen dados karsanipun Tuwan Besar.” Kasaru Patih Surakarta dhateng, tunjuk muka bicara, kendel. Pangeran sampun pamit. Patih ing Ngayogya boten dhateng. Ing antawis dinten, Sultan ing Ngayogya den begandring malih.
Tanah Jawa. Lan kathah damel ageng kantos ing Betawi. Sdheng titaning antara raka ndika Sultan engetane, yen saya
wong Inggris sarta lulusing karaton. Kula amung nedha kalih prakawis.
Dhingin: Panguwasa ratu, kang tumurun ing putra mugi kawangsukia rekane Dhandheles rumiyin.
Kaping katih: Pejahe Patih Danureja mugi mintak ampun. Yen teksih karsa pyambak, menggah ratu inggih yen sampun tepang kula, wenang amemundhut. Rinembag kang prayogi langkung begiane Sultan. Nganggo ngewuhake kang putra niku, salah.
tumurude lan aduwa. Empun mbekta rewang, amung lan kumetir siji. Putrane pangeran, kula angreksa.”
Pangran Natakusuma anyagahi, “Sandika, rehing Gurnadur boten moneng ing sesana. Amung anyipta wekasing pitedah kautus”. Jendral langkung suka, “Muga kang pinter, ngarih-arih rakane Sultan. Dene yen miturut, Prakara bumi kang padha ingambil
Sareng bibar sadaya ingkang sami bicara. Sareng enjing, nuju dinten Akad, Kapten Hanten ampun tampi srat urmat ing kumisi. Pangran Natakusuma, sampun mangkat saking Nagari Semawis. Kendel wonten ing Kalathen anyipeng sedalu. Enjing mangkat, Pangeran’ sampun anglampahaken srat dhateng Risidhen Kraper, langkung suka manahipun.
Kumendham tinuduh methuk, saha reta ngirid dragunder. Wonten ing Jenu, kumendham sampun kapanggih kalayan Pangeran.
Lajeng sami anumpak kareta. Rawuh Negari Ngayogya dinten Isnen. Nalika urmat, mariyem mungel. Usrek para ageng-ageng, sami salah grahita. Pangeran Natakusuma sampun kapanggih Tuwan Kraper, aturipun dhateng Pangeran, “Sarawuh tuwan ing Ngayogya, Pangeran, kumisi jendral lir sakit angsal jampi. Tuwin lampah peteng dalu, sinung damar lilin trangipun
Amung bab ingkang kalih prakawis boten winehng malih. Utawi serat inggih boten mawi”. Tuwan Kraper wangsulanipun, “Alah, srat daluwang, dening srat pangeran Inggris. Kang raka Sultan tetela yen akal tikus. Mau lawan macan”.
Tuwan Kraper lajeng mendhet buk tetunggakan prakawis nagari, tinedahaken Pangeran. Sesampuning tiningalan, Pangeran Natakusuma ngandika, “Inggih, tuwan. Ing nalika punika, dede garapan kula. Dhateng kula, amung nglampahi panuduh. Yen sampun, nunten wangsul dhateng Nagari Semarang”.
Tuwan Kraper wangsulanipun, “Tuwan Besar sampun dhedhawuh kula, boten susah Pangeran kondur Nagari Semawis. Tuwan Besar dhateng Surakarta, benjing kepanggih ing ngriki. Sampun sumelang ing
malebet ing loji, sami mbujung dhateng Pangeran. Tuwan Kraper nabda dhateng patih,” Punika Pangran kumisi Tuwan Besar, nojari kang raka Sultan”.
Pangeran lumebet kamar, Raden Patih katimbalan. “Kula
boten ginalih, kula ndika siya-siya. Tinulungan Jendral Inggris, saprentahe kula mesthi nglakoni.
Pangandikanipun Pangeran,” Ewuh, liyaning patih begandring bicara iku. Wekasan, yen kangmas boten ndhahar, wekas bilahi”.
Raden Patih pamit matur Kangjeng Sultan. Dipati Danureja sampun sowan matur sadaya. Ingkang Sinuhun kapintaning galih. Putra sentana kinerik.
Katuripun Kangjeng Raja, awon sae prayoginipun nunten katimbalan. Kangjeng Sultan rupak ing galih. Pinupus yen dados prang anak lan sanak, leheng anak kang gumanti. Enggal utusan raden patih. Pangeran Dipakusuma tembung animbali Pangeran Natakusuma. Tuwan Kraper, anyentak boten suka. Lan malih, yen malebet kadhaton punapa lenggah kursi punapa lenggah ngandhap”. Pangeran Natakusuma pangandikanipun,”
“Prakara pUniku sepele. Kula taksih amrih prayogine”. Sareng enjing Kangjeng Sultan sampun sedhiya badhe manggihi tamunipun. Partisara, sinamun pepak bupati, mantri, prajurit kebet prayitna miranti.
Pinarak ing srimenganti, putra sentana ken sembuni. Pangran Natakusuma sampun mangkat saking loji. Dragunder teji ngajeng. Prajurit Cipai mangapit. Boten sah kalayan Tuwan Kraper Sareng dumugi ngajengan lajeng ngabekti. Tuwan Kraper tabean lan
Antawis dangu sami pengangkahipun. Nunten ingkang rayi matur, “Kula ingutus betul ing Tuwan Besar. Saha ingkang tabe kathah-kathah dhumateng kakangmas Sinuhun. Ingkang katih, dening malih sarehning sapunika puter-puter pranata.
Jendral Dhandeles witipun, enyerekken pangwasa dhateng angger Pangran Dipati. Ginentos Jendral Yansen, boten ewah.
Sareng salin kepala ing Rat Bumi, Tuwan Enggris atas
sanak. Yen sinuhun anut, mugi kawangsulna dhateng putra.
Patih, badan palihan gupremen ratu. Sami kagungan abdi, Sinuhun rumaosa yen sisir. Mintaka ampun ing Tuwan Besar.” Legeg boten saged ngandika, satu pandurat gunjing mustaka. Andres sumirat kang luh. Antawis lajeng ngandika,” Kepriye, adhimas, Bapa lan anak upama banyu pinerang.
Paman, wis ora apa-apa. anakmu wis narima. Kari nutugake supeketku. Ora pisan nedya pisah lan Gupremen. Bingen, mengko, nedya belengket.”
Nunten Pangran Dipati matur, “Kangjeng rama, sampun nggega paman. Wirangipun anglangkungi yen pangwasa kawangsulna.”
Kangjeng Sultan ngandika dhateng kang rayi, “Adhimas, luwih panyukupmu mungguh kalingsemaningsun dadi ratu, apa maning anakmu Ki Dipati. Lan galihingsun banget peteng menyang sira. Ingsun njaluk muiih. Ping pindho, layangingsun tan oleh wangsulan. Banget kangenku, tuwin si Beng anakmu banget ngarep-arep tekane kang lanang. Ing satemah kinongkon anglungsur maning, ingsun ora bisa nglakoni”.
Kang rayi aturipun, “Kados kenging sinamun, suprih sampun katupiksa ing alit. Amung nama wangsul yen cundhuk kalayan Tuwan Besar”. Sinuhun ewed punapa kalayan jendral mirapet salir prakawis”.
Kangjeng Sultan gedheg. Pangeran dipati anyambeti, “Mugi, Kangjeng Rama kendela kemawon. Sanget atur kula, sampun nggega paman”.
wekasing rahayu. Boten dhinahar, sampun.”
Tuwan Kraper ngadeg, pangera.n jinawil. “Sampun boten kadadosan. Suwawi kondur dhateng loji”. Sampun pamit, lajeng medal. Sareng dumugi ing loji, enggal damel srat dhateng Semawis. Kapitan Hanten kang mantuk, atur priksa yen Kangjeng Sultan nduwa.
Semanten Kangjeng Sultan, ka!empakan para k.adang, putra santana, bupati. Estu dadi pakewuh kang ana sajroning
Dipati langkung condhong kang rama sereng lawan kang paman. Parentah baris tugur sangubengi kang baluwerti.
Semanten kang ibu Pangeran Natakusuma, tuwin kang garwa putranipun ingkang teksih timur, sami dhateng loji utawi para abdinipun.
Kacariyos lngkang Sinuhun Kangjeng Sultan, kang galih saya
adhimas ingkang pinutus sampun dhateng ing kaluputan kula, kang galih prakawis ingkang punika, kula miturut sadaya.
Ingkang rumiyin, panguwasa kula wangsulaken dhateng putra kula Ki Dipati. Ananging kedhik wira-wiri wirang rupiksa ing bala. Yen sampun pepanggihan, tamtu kula tedha malih.
Kalih, sisip kula mejahi Danureja. Sampun ngaken kalepatan kula. Kula minta ampun ing Gupremen. Ananging ingkang punika, kula sengit wirang. Sisip menggah dhateng adhimas Natakusuma. Kula suwun mantuka dhateng kula netepi lenggah lami.
Rumiyin, mangke, benjang, kula asih dhateng adhimas. Nanging yen adhimas teksih wonten ing loji yen tuwan rawuh Ngayogya, kula boten saged angampah.
Ingkang manah sangga runggi. Utawi para kadangipun sadaya gurup rembag kalayan kula. Sumangga ing penggalih”.
ngantos priksa. Kalayan Tuwan Kraper sampun kepanggih, nampeni srat. Prawara kalih sampun wangsul.
Srat lajeng kabuka. Karengrengipun wonten ngarsaning pangeran. Sesampunipun tinupiksa, Tuwan Kraper manabda,” Kadospundi kang karsa, Pangeran, raosing srat punika?”
Pangeran Natakusuma pangandikanipun, “Kula wirang, anglahirna. Sakajeng tedah, bot.en priksa ing awak. Rumiyin mila Kangjeng Sultan sadulure mung kula kang sineganan. Mila sampun kudangan swargi kangmas. Watekipun kados pandam kanginan. Dene kula sumangga Tuwan Besar kang mangreh Nungswa Jawi. Kula darmi anglampahi lan boten gadhah rembag. Tanpa kanthakanthi, kathung amung lan anak loro. Kang siji, kari Semarang. Boten langkung, ingkang kula ajeng-ajeng pitulunganipun Tuwan Besar kang boten mawi kuwatir kalayan ecaning manah.
Menggah wawrat timbang Tuwan Guprenur, yen sejaning gesang nracak,pinten tebihipun lambe ngandhap nginggil” Tuwan Kraper langkung suka.” Yen mekaten, kula nusul Tuwan Besar mbekta srate Sultan”. “Mangsa borong kang anuduh. Jendral sampun rawuh, Nagari Surakarta mesthi lajeng mariki”. Kumendham pinanggih, pininta ngreksa ing Pangeran. Tuwan Kraper, sampun mangkat kintun tabe Pangeran katur ing Tuwan Besar.
Kacariyos, ing Nagari Surakarta Tuwan Jendral bicara langkung pakewed. Patih Candranagara manggih cacad ing Gupremen. Pinten banggi ngukup.
Tuwan Kraper sampun dumugi Nagari Surakarta. Serat saking Kangjeng Sultan sampun katur ing Tuwan Besar. Lajeng bicara.Ing sasampunipun bicara, Tuwan Kraper ken mantuk rumiyin. Jendral adamel wangsulan dhateng Kangjeng Sultan Ngayogya. Ingkang kautus. Idlir Menting. Manah alus, tur ririh guna.
Tuwan Kraper, sampun dumugi ing Ngayogya. Pangran Natakusuma anungsung wartos. Wangsulanipun Tuwan Kraper,”
Idlir Menting meh dhateng. Welandi prameng guna tur ngrampungi saklir prakawis.”
sebdanipun Tuwan Idlir, “Kula punika, kautus pinanggih kang raka Sultan. Ing mangke Sultan sampun miturut ing Gupremen. Salir prakawisipun kalepatan sampun miturut. Minta ampun sedaya, ing sapunika kang raka Sultan kang karsa Tuwan Besar sampun manggih prayogi.
Dene ing mangke, Pangeran asowana kang raka Sultan. Sarta den
raosing galih. Tuwan Besar anuruti sasenengipun Pangeran Natakusuma”.
Wangsulanipun, “Kula, kados ringgit, Tuwan Besar dhalangipun Panggung. Punapa ingkang karsa tamtu kula anglampahi. Nanging ing wingking, yen wonten watiring manah amesthi kula pratelan. Sapunika malih saea, kathah tiyang sumengit.”
Idhr Menting mireng, hentyarsaning manah, “Yen sampun dhangan, kula tumut Pangeran malebet kadhaton panggih kang raka Sultan. Yen boten mangga, boten pineksa”.
Pangeran Natakusuma wangsulanipun, “Yen ing karsa Tuwan Besar punika, kula inggih sowan”. Idlir Menting langkung suka, “Punika tekad utama, enget ing sadherek sepuh”.
Sareng dumugi pukul sanga, bupati dhateng. Tuwan Idlir, sampun mangkat. Wonten sitinggil, pinethuk damar lilin. Pinanggihan wonten ing srimenganti. Kangjeng Sultan sampun tampi srat. Ungelipun cara Inggris, lajeng ingkang maos Tuwan Idlir piyambak. Sarta kamuradan roasing srat. Wondene ungelipun ing nuwala, “Ing sarehning Kangjeng Sultan ing mangke sampun miturut
jalidra ing raka Sultan. Tuwin dhateng Gupremen, kang rayi Pangeran dumugi kang putra den kaniaya. Lampahipun tinulung ing Gurnadur, saha kapercaya ing Gupremen. Dados semelanging raka, dipun tedha wangsul mantuka kedhaton Ngayogya.
Ananging Pangeran Natakusuma tuwin kang putra sadhanganing manah, yen kraos sowan ing Sultan, sokur sewu, Gupremen titip sampun ngantos kasusahan. Benjing lusah, Tuwan Besar dhateng
punapa kantun sowan kang raka, punapa kondur dhateng loji. Kula, nuruti”
Kangjeng Sultan gugup ngandika, “Adhimas, arep takjaluk lumebu kadhaton. Anake banget “kangenku, tuwin putune loro pisan wis padha gedhe. Lan karodene maneh, pada eling welinge swarga”.
Tuwan Idlir sampun tabeyan pamit mantuk. Kangjeng Sultan lajeng ngedhaton. Kang rayi boten kenging pisah. Tuwin Pangran Dipati, para garwa sami methuk. Ratu Kancana anglangkungi dhateng besanipun.
Ratu Ayu, pitaken ingkang raka. Kawangsulan teksih wonten Semawis. Sareng sampun dumugi, lajeng bibaran. Pangeran Natakusuma boten kondur ing dalemipun, wonten Natadiningratan.
Saking karsanipun ingkang raka Sultan, sareng enjing Kangjeng Sultan utusan maringaken sadaya sakagunganipun ingkang rayi kang wonten ing kadh’aton. Barang kang katriwal, kang Sinuhun singlar tan nguningani. Miwah dhuwung pusaka, kang kapendhet raden patih rumiyin.
Kangjeng Sultan kipa-kipat. Trekaning galih, amung sang anak anung ngaku nora weruh. Tuhu mencuri loro, Adikusuma Mangkubumi. Nanging Kangjeng Sultan boten karsa nalar.
Sampun dumugi ing ubanggi, enjing Kangjeng Sultan ewah adatipun kados ingkang sampun kalampahan. Semanten Pangeran Natakusuma boten tumut methuk.
Saking rehipun kang raka, sandi ngayemna kang sarira. Tuwan Besar sampun rawuh ing loji. Utawi Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan ubanggi benjing tindak dhateng loji amangun prejangji.
Kangjeng Sultan sampun kondur angadhaton. Sonten utusan dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma, Paring priksa yen benjing-enjing mangun prejangji pepageran. Pangeran boten kalilan tumut, kados kala methuk damelipun kangjeng Sultan pyambak. Jangji Ratu lan Gupremen. Kangjeng Pangeran sampun sumlanging galih. Kang tampi dhawuh matur sandika. Utusan, sampun wangsul.
Wondene pamrihipun Kangjeng Sultan mila kang rayi sinilep yen manggih urmating jendral. Dening resep dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma.
Enjing, Kangjeng Sultan sampun rawuh ing loji. Anunten damel srat kontrak. Urmatipun Kangjeng Sultan kantun kaping pitulas. Urmat kaping pitulas, urmat kaping
boten katingalan”. Kangjeng Sultan, gupuh anuduh mantri kaparak aken dhawuh ingkang rayi. Soten Tuwan Besar malebet kadhaton badhe kapanggih kalayan Pangeran Natakusuma sakedhap.
Wondene wangsulanipun Kangjeng Sultan dhateng Tuwan Besar, “Adhimas mila boten katingalan anentremaken sariranipun.” Ing sasampuning dhaharan, bibaran. Sonten Tuwan Besar dhateng kedhaton. Kangjeng Sultan mangun suka kelangkung rumengga dhateng tamunipun.
Sareng dhadhaharan medal, Tuwan Besar anakekaken Pangeran Natakusuma. Kangjeng Sultan gugup, animbali kang rayi. Sareng sampun sowan, Tuwan Besar sanget murina. Angsung rembag ing Kangjeng Sultan, “Prayogi kang rayi, lenggaha nginggil wonten ing kursi ngajeng. Jajara paraupesir sedaya, kalayan lenggah bumi kedhik-kedhikipun sami lan patih. Kalih ewu, boten tuna”.
Kangjeng Sultan wangsulanipun, “Inggih netepi adat kemawon. Saru yen linggiha nginggil. Kalayan kangmas Behi punika, sanes adhimas, prenah nem. Tuwan
supeket tak bolih pisah, Gupremen trima kasih, kula mulih Semarang. Layange Pangeran nimbali putrane pengandel, kula kang nggawa”.
Kangjeng Sultan ngandika dhateng kang rayi, “Layange adhimas, kang nggawa Tuwan Besar. Rasane kagedhen laku. BecikeDanureja kirim tulis menyang Natadiningrat”.
Pangeran Dipati anyandhak, “Mangke wingking karembag.paman. Sae anunten mundur, nunggil putra sentana”. Pangeran mundur enggal saking ngarsanipun kang raka Kangjeng Sultan. Tuwan Besar sinegah bujana datan karsa dhahar. Mung ngambil buah jeruk,
sampun susah. Kang gaUh, kang eca. Tuwan Besar boten mangertos karsanipun kang raka Sultan. Dene boten pesaja dhateng kang rayi. Amung Tuwan Besar tuhu asih dhateng Pangeran. Ing saben satengah masa, kaparingan tigang ewu. Nanging kesrawung kathah prekawis, benjing mangsa trang jawah wonten pranatan malih. Pangran kang sabar, sokur narima sabarang karsa kang pinundhut Tuwan Kraper, sampun kadhawuhaken putra santana. Tumeling, nanging boten wonten mireng.
Tuwan Besar sampun pamit, anunten bodhol. Wanci bangun, tuwan jendral mangkat kondur dhateng Semawis. Seratipun Dipati Danureja, sampun mangkat, kang nimbali Raden Tumenggung Natadiningrat.
Ing nalika semanten, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan karaos-raos sihipun dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma. Pangandikanipun, “Amung sira, sadulurku kang lanang. Rewangku, lara kasmala. Sakehe kaluputaningsun aja dadi atimu. Narimaa, wus
dhateng ing Betawi. Utusan Ngayogya, sarta seratipun Dipati Danureja sampun dumugi tinampen Dipati ing Semawis. Katur Tuwan Guprenur, langkung duka. Dene kang surat aut kang kertas lan boten wonten tandhanipun Pangeran Natakusuma.
Boten tumrap srating patih tuwin Kangjeng Sultan utawi residen Ngayogya. Kang utusan katulak. Semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan tinotol ing Tuwan Residhen Kraper dening lepating utusan ingkang nimbali Raden Tumenggung Natadiningrat.
Kangjeng Sultan langkung gugup, enggal damel srat sarta prajurit lebet k.en mapak. Utusan sampun mangkat, wangsul dhateng Semawis.
Tuwan Guprenur sampun tampi sratipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, sarta residhen amertandhani sumekta lawankang methuk. Raden Tumenggung Natadiningrat, sampun pamit ing Tuwan Guprenur saha Dipati Semawis.
Dumugi ing Ngayogya, kepanggih tuwan residhen. Lajeng sowan ing kedhaton. Ingkang Sinuhun langkung oneng dhateng ing mantu. Sesampuning dumugi kaonengan ndikakaken kondur dalemipun kalayan garwa.
Kacariyos Raden Tumenggung Danukusuma sapejahipun kang putra, Raden Patih Danureja lajeng kapocot. Ananging duka dalem boten surut, saya amrati. Raden Danukusuma kapejahan, wonten ing wana Pacitan.
Semanten kang Sinuhun Kangjeng Sultan, sakonduripun kang rayi pangeran Natakusuma, kang putra saya melok kalayan patih nggenipun angakali anjegung panjenengan, wewah tambah kang bendu.
Abdinipun kang putra Pangeran Dipati kang sami priksa ing wadi, pinundhut cinepengan. Lurah pitu ginedhong, kalebet pikandel suranata sami kahmbang
sampun alit. Rerengganing raja, ambok kang anjageni kasaosaken kang rama. Jejuluk, nama raja tuwin bintang boten karsa mundhut. Tansah nggegering kang manah. Temah kados anekad, Pangran Dipati pinupus. Mung cipta ngungsi gesang. Kang sarira pinasrahaken Kepala Buntut Babah Jim Sing, den bebaluhi sekretaris pasrah ing residhen. Sanget mintak tulung saking dukane kang rama. Maras yen dibunuh lir patih.
Semanten Pangeran Mangkudiningrat. ing gaUh mingis.
aturipun ing Gupremen, pinunjung sabin sewu. Yen kang sarira tulus jumeneng Ratu Ngayogya, den kartuna sawiii sewawi, sumangga. Angger mung dadosa, nanging yen teksih kang rama boten saged anglampahi. Sebarang karsanipun geseh. Kang rama ambeg piangkuh dhateng Gupremen, tanpa kering.
Kang putra yen mambengana, nuwun boten anglat, tansah ingangsa-angsa. Rumiyin Patih Danureja sampun pejah wewah bapakipun. Tiyang kadipaten
sadhatengipun, nenajemi kang raka kalayan Pangeran Mangkudiningrat. Mila Pangeran Dipati, yen sonten boten ngraos priksa enjing. Yen enjing, boten dumugi siyang saking sanget kekesing manahipun. Ingkang punika, sumangga ing Gupremen.
Pejah gesang amung ngungsi gesang. Tuwan Residhen Kraper welas. Jim Sing kon matur, muga kang sareh, lagi atur priksa ing jendral. Amung kedhik, aja rtgrasani Pangeran Natakusuma, kekasihe Tuwan Besar. Pangeran Dipati sareng mireng yen saged, analangsa dhateng kang paman. Nanging rikuh, dening kang rayi Pangeran Mangkudiningrat ingkang dipun Ungsemi. Lajeng ngundhangi sadaya abdinipun, sampun wonten purun dhateng tiyang ing Natakusuman, Kalayan sawarnining prawara kang dados gauhipun kang paman rumiyin, boten karsa katempelan.
Pangeran Adikusuma ketail. Amung kang rayi kalih, ingkang rinaket. Pangeran Panengah, Pangeran Mangkubumi, semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan katungkul among lulut kalayan tansah cene-cene dhateng kang putra.
Kacariyos, semanten Raden Tumenggung Sumadiningrat jinawil utusanipun Kangjeng Susuhunan Surakarta anama Ranawijaya, ken matur ing Kangjeng Sultan.
kabeh. Patih Cakranagara ora nyilih mata, kuping. Weruh dhewe lagi ana ing Semarang anggepe jendral menyang paman Prabu. Muga kang saged momong kang rayi, den saged mulut tresna. Sabab, iku yen krodha kaya Narpati Mandraka. Kadi rane Candhabirawa. Wong Inggris, kelar badhog Negara Ngayogya. Lan ora wurung angembeti panjenenganingsun.
Nalasrewu, yen wis wedran, kaya priye dadine”. Kangjeng Sunan karsaning
Sultan, yen pyambakipun kadhatengan utusan Surakarta, saking Kangjeng Sunan.
putra. Yen kaajengna, watir dening wali-walikaniaya. Lan wis gedhe d.angdanane kinanthi gurnadur. Ing galih keran-keron. sinukma ora siwah. Bobot lungguh sewu, kurang sawang luwih uwong. Dados Pangeran Mangkudiningrat tinuduh nalika kang paman kalayan kadangipun kang sami nunggil galih.
Semanten Pangeran Natakusuma sampun pindhah dhateng padalemanipun lami, awit saking karsanipun ingkang raka Sinuhun Sultan. Sabab kang rayi yen dereng ngalih saking Natadiningratan, kang galih boten sakeca. Kalayan sawarnaning ongkos andadosi dalemipun kang rayi, patedhan dalem sadaya saking sihipun. Ingkang Sinuhun sring tindak amriksani kang sami anyambut damel.
Kacariyos Raden Sumadiningrat panasten, boten sarju lan kang rayi Raden Jayaningrat. Yen ndulu asring katimbalan ing Pangeran Dipati, boten liyan ingkang rayi rinaosan amung Kangjeng Sultan, dening raketipun ingkang rayi.
Pangeran Natakusuma anglangkungi saking watir, boten wande abibrahaken nagari. Mila Raden Sumadiningrat wicantenipun, “Adhi, kowe matura ingkang Sinuhun. Sabab Rama Natakusuma rinaket. Aku ora suwawi. Utawa pinundhut rembuge ora eca. Wantu wis awak Gupremen. Mangsa ngartakna garasak ulat winor pengarah. Kayu mandira upamane menawa angendhih wit. Tekane saka sabrang iki solah tingkahe apa jenate ki patih Bobote, tikel sewu pamalese.
Katemu pirang prakara yen ora sedya malesi, wong wis nemu lara wirang”. Dhasare pyayi wegig, lembut sandine. Melas asih, mundhuk-mundhuk nggutuk watu. Yen lena mesthi jongorake. Kabeh
Sama Natakusuma, yen ginega ing Sinuhun darah Kedhu, kuwat angrontog nagara. Kang dhingin dhi Rangga. Nuliki Lurah kang mati wong padha ngrusuhi jaman. Aja cacak iku maning, metu budine mesthi jagad dahuru. Ngilangake tingkahe wong andon mukti, Nagara Ngayogya kocar-kacir. Karo dene maneh, Kangjeng Sunan wus ngaturi penjawil adhi Brangtakusuma. Yen welas menyang Sinuhun, enggal matura”. Wangsulanipun ajrih.
Raden Sumadiningrat nepsu, “Sapa wani matur, liya adhi. Sarta den sukani kapal sapirantosipun. Raden Brangtakusuma mongglok manahipun, purun matur. Kangjeng Sultan ing galih glana mor mukswa. Panas prih kadi rinujid, kagol enggenipun amendhet sihipun kang rayi, lajeng makung. Amung kang putra Pangeran Dipati tinedha jroning semadi, cupeta. Semanten Pangeran Dipati, saya sanget anggubel dhateng jim sing.
Nanging residhen taksih tengah-tengah. Kangjeng sultan tinodhi. Punapa kang tresna putus, yen sampun puwas miyosna pangandika, kados pundi kang karsa. Utawi, yen ingampun kang pulih dhateng putra, sampun ngantos angrewedi rembag.
Kangjeng Sultan tampining galih slingan. Tinarka Pangeran Dipati anyambat ngrogoh njajagi kang galih. Temah wangsulanipun basa cangkriman. “Biyen, mengko, kang sungadhang iya Dipati. Dene ala sapa wruh. Allah kang ngadili. Anak bisa golek bapa. Bapa bisa golek anak.”
Tuwan residhen boten mangertos, tinarka Kangjeng Sultan limut. Ingkang Sinuhun macut kang duka. Kang ibu Pangeran Dipati den betheki. Kang Ratu Kadhaton dadi lelaran. Pamrihipun ing
sayekti kapradhah, biyung katempuh. Jer dheweke kang nggegasah memarahi.
Pangeran Dipati byuh, alangkung wirang adamel srat dhateng Jim sing. Lajeng Tumameng ing tuwan residhen, langkung mangres manahipun. Enggal damel srat katur ing Tuwan Besar. KaptinJim Sing saya agelak nenajemi wewadul ing residhen, yen Kangjeng Sultan badhe mejahi pyambakipun. Tuwin dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma sampun boten pesaja. Sanget nggenipun nyigeni, pundi kang raket kalayan Tuwan Jinenggaman langkung dipun gethingi.
Saking Kangjeng Sultan boten rujuk ing tuwanku, utawi pejahipun Peken Ageng, mila boten kalilan dhateng ing Peken Gadhing sadaya.
Residhen mireng, langkung nepsu. Mukane dadi getih. Enggal parentah kumendham ken ngetengi sadaya maryem ing loji. Sadaya prajurit Gupremen angati-ati, sebab yen Sultan sedya amrih ngukup kang rayi tuwin kadipaten, aja kenen. Inggal aku tulung pangeran. Jim Sing griyanipun jinagi prajurit Cipahi.
Tuwan Residhen lajeng kengkenan pengandelipun, nungsung wartos ing Pangeran Natakusuma. Aturipun Encik Amat, “Saking Kang tabe, kula kautus kang saudara anuwun priksa punapa Kangjeng Pangeran punapa sampun eca kang galih.
Kamireng saking loji, den angkah ing raka dalem Sinuhun. Kang punika, yen tamtu kaangkah enggala lapura dhateng loji, Pesthi prajurit Gupremen lajeng tetulung. Kalayan kagungan dalem arta kang teksih wonten ing loji, patedhanipun jendral rumiyin punika sampun la’mi dhatengipun.
Kalayan saking Tuwan Adam, sapunika ajrih njagi Nagari Surakarta. Ngraos boten kadugi, Tuwan Gope ingkang gentosi. Nagri Semawis tinilar Tuwan Garnam, ingkang njagi kawarti ing Gupremen ratu kalih sabyantu jangji sareng lebur ing prang.
Sabarang pamundhutipun Tuwan Besar ing Sala, Cakranagara
mudhi sratipun Kangjeng Sultan. Dening pangolah. andel ipe dalem Raden Prawira diwirya.
Surakarta Pangeran Buminata, sosoging srat wira-wiri. Punika ingkang saudara angresaya dhumateng Kangjeng Pangeran. Mugi kacepenga tiyang kang dados sandi penglampah.”
Wangsulanipun pangandika Pangeran Natakusuma, “Mungguh panyekele gampang. Nanging aku isih kawengku ing ratu kangmas Sultan. Karo dene maneh, wong kang padha diutus darma nglakoni. Wong cilik wis wajibe.
kang marahi dhawuh Cakranagara. Wong kadipaten dadi ular-ular. Jenenge Tirtayuda iku ana Cakranagaran. Utawa anakku sring kongkon-kinongkon. Nanging padha bupati, tunggal gawe among nagara, bab padu-paripadu.
Dene Tuwan Minister takon enake atiku, kepriye nggonku ora enak. Asalku Ngayogya, ciptaku rina wengi mung sudaraku kang tak deleng saking pulmaking jendral
Gupremen. Apa ingkang takwedeni?”.
Encik Amat matur malih, “Kalayan malih, Tuwan Minister nyuwun priyogi babing bandar. Badhe kasuwun gadhuh, kaindhakan paosipun.
Ing Surakarta, Kangjeng Sunan sampun miturut. Yen raka dalem Kangjeng Sultan boten marengi, bumi-bumi sanggemanipun Pangeran Dipati dhateng jendral Dhandheles badhe
Encik Amat sampun pamit. Semanten nuju Mulud Grebegan, Pangeran Natakusuma boten sowan. Amung abdenipun prajurit boten ewah kados adatipun. Tuwin pengangge anglangkungi prajurit dalem. Para ageng-ageng, langkung panasmanahipun. Kangjeng Sultan, kang rayi rinaosan, “Adhimas, wis besar ati. Wong sarirane Tuwan Besar”.
Kacariyos Tuwan Minister ngangkatianuwungadhuhbandar, kawrat ing srat. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kekah boten suka.
Terkaning galih cawang ro. Kang rayi Pangeran Natakusuma, Pangeran Dipati kang ambyantu minister. Tuwan Jan Kraper langkung nepsu. Lajeng sowan, para putra santana, bupati pepak sadaya. Aturipun Tuwan Minister, “Tuwan Sultan, bab prakawis bandar tamtu kula suwun gadhuh. Kangjeng Sunan Surakarta sampun miturut”.
Ingkang Sinuhun langkung cukeng, ingkang pangandika, “Nganggo wewatoning Sala, seje ratu seje tata nagara”. Tuwan Minister matur malih, “Kados boten wonten sanesipun, menggah panjenengan ratu ing Tanah Jawi, sigar emangka. Utawi Gupremen anggepipun tamtu asih tuwin urmatipun boten wonten kaotipun ratu kekalih. Ing mangke tuwan pyambak ingkang kedah bawur, lumampah kasanesaken kalayan Surakarta. Langkung sukur ampang gampil”. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kapetek kang galih. Dangu boten ngandika, sareng badhe ngandika, pinapas ing tuwan minister, “Tuwan Besar timbalanipun, benjing trang jawah sawarnining bumi-bumi Kedhu, mancanagara kang sampun mungel ing buk ingkang dados pasrahan sanggemanipun kang dhateng Jendral Dhandheles rumiyin, kasaosna kang enggal.
Tuwan minister lajeng pamit mantuk. Sesampuning tabeyan, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan jenger muwun. Ngandika dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma, “Adhimas, ing sapungkurmu prakara bumi iku ingsun ora ngrasa amewehake buke. Jaluk capingsun, sun dipeksa. Dene olehe nuli ana ing loji. Ing mengko mecah gegedhohing ati”.
Ingkang Sinuhun gumeter sumamburat, kang galih sanget kuwur. Kang putra Pangeran Dipati, kados sinuduk kagapyuk. Kang rayi amung atur sembah, kang sami sowan langkung gumeter. Pangeran Dipati anangis. Kangjeng Sultan kecoh, nunten kundur. Semanten Raden Dipati ing galih, posing sanget kuwatir.
Tengah dalu pamempenging jawah, dhateng loji. Andadosaken rembag tansah Jim Sing sagah ngengani pintu. Tuwin saliring bumi-bumi pinundhut sadaya, narima dados ratu belanjan. Asal kang rama kesah saking
panggubelipun sanget Kang sarira celong kusut, saking awis dhahar tuwin sare.
Tuwan minister kang manah kados sinendhal. Langkung pyuh, gentos ciyuman sarta sanget pitungkasipun. Minister wantos-wantos dhumateng paman Pangeran Natakusuma, “Sukur saged ngrangkul, yen boten saged
dadi sandhungan, lan salahe kang rama Sultan, muga kang paman tinedahane.
Prakara bumi sanggemahe, sebab manawa labuh abot sanggane bilaine. Minister nemu dukane gurnadur. Pangeran Dipati ngeres, “Pamenggah kang dhateng paman sampun kasep, sanget su,mengit dhateng ing kula. Inggih mangsa boronga ing tuwan, mamrih prayogi”. Tuwan minister anyagahi angrapetaken andum pantes. Pangran Dipati sampun kondur, boten kantun P.abah Jim Sing. Tuwan minister enggal adamel srat wawekasan bicara, katur ing Gurnadur-Jendral yen dhateng Kangjeng Sultan sampun
saestu kalampahan yen sampun dados ratu. Sanadyan ing benjang gampil. Ing sakarsanipun Gurnadur, Gupremen. boten kaniaya. Nalar trahing luput, yen liya saking punika kang jumeneng ratu, kedah-kedah anyumektani tetulung sayektos.
Yen datan makaten kang praniti Gupremen, tedah anganiaya. Yen angsal kang wicaksuh manah, saking pengraos kula boten pikantuk. Ing wingking karembag malih, gampil. Wondene Pangeran Natakusuma, mahardika ing Gupremen. Putra wuragil, kekasihing jendral kados Pangeran Mangkunagara ing sapunika inggih Pangeran Suryaprangwadana. Sor timbangipun, menggah lenggahing siti kalayan antekipun dereng kantenan.
Tandhanipun dhateng gupremen, ingkang punika sumangga ing gurnadur. Sampun kula wawrat, saha malih mugi tuwan sediyaa prang dhumateng Nagari Ngayogya.”
Semanten srat sampun lumampah, anunten Tuwan Kraper kalayan upsir Ngayogya, kang sajak winawrat kabar karsanipun Kangjeng Sultan yasa maryem baru, waja, kejen, tembaga sari, kurang mimis sela. Semanten Pangeran Dipati, langkung sandeya galihipun. Boten panggih kalayan kang paman, ananging kang manah majeng mundur. Den aturi manawi boten kenging, lajeng utusan abdi estri
Natakusuma rawuh kadipaten, sepi amung kang tungguk. Pratandha yen boten simpen galih. Aturipun Pangeran Dipati dhateng kang paman, “Mila paman kula aturi, saking paningal kula sarawuhipun paman saking Betawi, saking panyipta kula, upami jeksa ing pramudita senadyan dede damelanipun.
Paman priksa saha paben kula kalayan rama prakara bumi. Ingkang kapaben sumerep dados pasrahan dhateng Jendral Dhandheles rumiyin. Nalika Kangjeng Rama linungsur, kula kang pineksa nggentosi. Prentahipunjendral.boten linampahan, mesthi risak sadayanipun.
Dados kula pilalu, pangwasa kula tampeni. Yen sampuna kabetah rama sampun sepuh, kantun pinten kang yuswa. Kalih, tiyang sampun wajib kula.
Jendral mahabala, menuhi kekuwu wonten pondhokan Karanggan, anedha binayar beton. Susahing saradhadhu, mila partisara ing prajangji panjenengan manawi pun Rangga nggitik. Begja pun Rangga sampun pejah. Punika Gupremen sayahipun karegen. Anedha epah, kirang langkung kalih kethi yatra binayaraken Gupremen.
Tumunten jendral anedha malih, mancanagari kalayan Kedhu. Gupremen kang pacak baris, boten kabibaraken yen dereng sok dhusun.
Kula dipun undhang jendral dhateng loji, dipun ken damel srat prajangjen, pasrahan bumi punika. Sareng dados, dipun ken ngecapi, capipun kangjeng rama. Kula sencayakaken sadaya, sami rembag dumugi putra dalem kekasih adhimas Mangkudiningrat, tumut urun wudhu maringna cap.
Sanget ndadosaken susah, Gupremen kang tugur baris sunggatanipunlangkung kathah. Ing
ing buri ana rembug. Sadaya inggih sami guyup. Ing mangke dhoging awon, kula pyambak. Punika menggah paman kados pundi?”
“Serat kalayan cap, punapa boten angger angecapi?” wangsulanipun ingkang paman. “Menggah ingkang punika, sami raosipun. Prenata Tanah Hendia, tandha asta, ciri cap. Barang prekawis, sepalihipun supata”.
Pangeran Dipati sanget mireng sebdanipun ingkang paman. Pangeran Dipati manabda malih, “Bilih paman anutuh kula boten amewehaken bumi. Gemet, resik punika nalaripun ing benjang yen pinaben ing jendral, paman mugiingkang wening”.
Pangeran Natakusuma mesem mangsuli malih, “Inggih, angger. Ananging dede damel kula bab nagari. Sadhateng kula, dereng sumerep Ngayogya solah bawanipun”.
Raja putra tembungipun ngasin-asin, ‘Sebab kening godhanipun kang wonten toya sumurup, mila rawat-rawut. Sapunika emut, welingipun swargi, paman sudarma kula utawi
Semanten kapriksa dhateng Ingkang Sinuhun, manawi ingkang rayi dhateng kadipaten. Raden Tumenggung Natadiningrat ingandikan, dinangu nggenipun dhateng kadipaten. Sampun katur sadaya, yen patembunganipun mbebilas
Dipati, pecah karo ingsun, apadene sira. Wantu kaprenah nom sira, yen ingundang wangsulana wedi yen ora katur marang ingsun. Wong wis
ajrih ing Sinuhun. Dening putra binadhe aji, Kangjeng Gusti Pangeran Dipati pangaubaning witning purwaning sikara. Wonten pacuh sanget leganing kang galih”.
menyang ahak ora ngenaki ati. Apa bedane, padha kawulaning Allah. Wajibing wong, ihtiyar
Tuwan minister aturipun dhateng pangeran, “Punikawonten parentahing jendral, kala wingi dhatengipun. Timbalanipun Tuwan Besar, ing mangke kang raka Sultan tita degsura, sumitra boten tuhu purun dhateng Gupremen. Jendral badhe nginggahi mariki, mawi mawa bala kulit item pethak, ngayoni kang raka Sultan. Ananging yen kapok, biangsut pesthi ing benjing ginalih malih.
Wondene menggah jumeneng ratu malih, sampun boten patut. Ingkang nggentosi dereng kantenan, kirang priksa putra utawi kadang. Ananging tuwan Pangeran tamtu mardika ing Tanah Jawi, kaluhuran punapa raja mengku pangwasa pyambak. Nagri pasisir, agung pundi ingkang tuwan senengi. Nadyan Ngayogya kemawon, sor timbang kalayan ratu. Karsanipun kangjeng Gupermen, para ratu kaprabonipun dipun uruti. Sampun ngegungaken angkah, kadosa para ratu pasisir. Punapa kang den pengini mung ratu njaga jagul, njaga kebon mung ginajih.
Sanes kalayan tuwan pangeran, putra waruju ing jendral tur kekasih”.
Pangeran Natakusuma alon pitaken mangsuli, “Sinten den angkat ratu? Sami-sami, luhung ngapura kang rama. Yen sampun kapok, lulus boten licin kados kang putra”.
Tuwan minister sabdanipun, “Sampun marduli, sanes Tuwan Besar prentah dhateng kang sarira. Karaosna,
boten arsa, kados pundi wangsulanipun. Utawi kogel dhateng kang raka Sultan dados mengsah Gupremen”.
Pangeran Natakusuma kendel. Dangu boten amangsuli. Enget wewelingipun kang swargi kala nabda pakepung Surakarta rumiyin. Kangjeng Sultan bebana dhateng Idlir Yan Grepe. Ing benjing sapengkeripun kang eyang, menggah Kraton Ngayogya kang mugi pinara tiga. Pangeran Dipati, Pangeran Ngabehi, Pangeran Natakusuma. Tiga punika, dados ratu sadaya kabawah Surakarta. Kalayan pangulu ratu tiga, nuwuna idin pangulu Surakarta. Kalayan malih wonten srat Gupremen kasrahna Surakarta.
Sunan ingkang andum ratu tiga Ngayogya. Mung punika, boten miyangkah nagari. Ingkang Sinuhun Swarga mireng, langkung duka. Putra tiga wineling, sampun ajrih karenah sampun wonten melik.
Pangeran Natakusuma lajeng mangsuli, “Trima kasih, punapa parentah Gupremen kula mituhu anglampahi. Ing panedyaning manah, amemales ing tuwin anak putu kula ing puja bekti. Sumambung, nanggulang repoting bapa ing pandamelan kang tulung sih”.
Tuwan minister langkung suka, “Tamtu, sampe ing putra wayah lulus sihipun Gupremen. Turun-temurun, tetepa cepeng lungiya anyilum.” Lajeng sami prejangji, sumpah. Sinten ingkang anyidrani boten manggih kayuwanan.
Tuwan minister mangka wakil sumpahipun Gurnadur Jendral. Tuwin Raden Tumenggung Natadiningrat atur sumpah ing Gupremen. Tuwan minister lajeng damel tandha asta. “Pangran Natakusuma, saking panuwunipun sebarang karsanipun Gupremen mugi kula suwun nuntenipun.
Manawi solah kawanguran, tiwas kacingklak ngajeng. Saklangkung nganeaya, yen lepat katikel pengajengipun susah. Kalayan kula, tiyang ngabdi sampun agantung dirgama.”
Tuwan minister langkung condhong. Inggih nunten kalampahan karsanipun Tuwan Besar. Sapunika sampun wiwit, icir lebeting nagari kirang kalih. Tuwan jendral rawuh Ngayogya, kontungipun kang raka Sultan. Pangeran Natakusuma, lajeng kondur ing dalemipun. Tansah abdenipun prajurit ginulang solah tingkahing prang sampun sumekta sangkep astraning prajurit.
Pangeran Dipati utusan Ki Wiraguna amaringi arta. Tembungipun, kaulipun kang putra Pangeran Dipati angsal kondur kang paman. Seket reyal kathahipun. Arta sampun tinampen, utusan wangsul. Semanten kang Sinuhun Kangjeng Sultan, pating selusup kang telik anuksma ing Natakusuman. Sampun katur sadaya ing sasolahipun kang rayi. Pangandikan, “Sukur, adhimas anyata yenjamprah”.
Semanten prajurit Inggris, ‘saya kathah ingkang dhateng saking Betawi, Bogor, Surapringga. Lebetipun icir yen dalu, sandi angungsi pangan Ngayogya kang loh jinawi.
Jendral taksih wonten ing Betawi, amatengaken rembag kaliyan Jendral Gilesse. Admiral hantem ing prang titir, mbedhah nagara, anyengkalak para ratu kang mecah Nagari Melaka, utawi Nagari palembang.
Ing loji sampun penuh prajurit. Jim Sing kang anyanggi segahipun, saking ciptaning manahipun adola kucir tinemah. Nadyan
saya sesek panggladhenipun prajurit. Matuhken kridhaning prang, sandinipun nggegirisi. Kang rayi Pangeran Adikusuma telikipun kang raka Kangjeg Sultan, ing saben dinten boten sah.
Kacariyos, Pangeran Adipati sanget mulet ing Raden Sumadiningrat tuwin Pangeran Dipakusuma rinangkul mudhari wadining kang paman. Supados manggih
julig, kendel, durjana. Sedya kinecu ing wengi dalem Natakusuman, kang pinurih layon kinebon amuk. Bawura, sapa wruh wong, kinampak.
Tampingan, Pajang, Mataram mopo sadaya. Aturipun kang mantri, boten wegah dhateng. Kang abdi sayektos mung walatipun dening kusuma anyar gcrah galih mentas angluwari tarak brangta. Tamtu darajadipun kombul.
Kangjeng Sultan, yen kang rayi Pangeran Natakusuma sandiningInggris. GaUh dalem Ingkang Sinuhun wayang-wuyungan. Dereng pracaya kang yektos, lajeng tindak tetuwi ingkang rayi. Samudana, boten kantun para wanodya tuwin para putra sami ndherek. Katingal kang rayi samekta, amung sakedhap lajeng
rerembagan kalayan Raden Sumadiningrat badhe amangun sumpah. Dadakan, pating garubyug gandheg kontrang-kantring. Sowanipun icir, kang rayi Pangran Natakusuma kantun nggenipun sowan. Sareng dhateng, Kangjeng Sultan lega kang galih. Raden Sumadiningrat nembah, noUh mradinaken kanca. Mila winangun kang sumpah, sebawanipun ing Ngayogya anyalawadi boten sakeca. Ing loji prajurit penuh. Yen wonten gadhah pangulah angrojongi lir punika, mamrih ngrisak panjenengan, punika kenging supaos. Lajeng sami supata, pengulu, ketib, andongani. Pintu sadaya kinunci. Kasaru tiyang atur warti, pecalang kang wonten Prambanan, yen, wonten prajurit Inggris dhateng malih kathahipun kalih atus.
“Sae minister kadangu dene kathah Enggris dhateng”. Kangjeng Sultan miturut. Angutus Pangeran Dipakusuma, Danunagara. Wangsulanipun Tuwan minister, “Boten wonten punapa-punapa. Rehning bangsa Enggris anyar, badhe priksa Tanah Jawi. Sadaya kantor kawradinan. Sampun adatipun lintu panggenan”.
Utusan wangsul, sampun katur sadaya. Galihipun kang Sinuhun lereh, bibaran kang mangun sumpah.
Kacariyos Tuwan Besar Tomas Setamprot Raples sampun rawuh Nagari Semawis. Semanten Kyai Danureja lumampah ngaturaken pisungsung dhateng Semawis, tuwan minister sarengipun.
Ananging lampahipun Dipati Danureja dipun ken kendel ing Jambu. Minister ingkang lajeng dhateng Semawis. Sandinipun, sarenga patih Surakarta Cakranagara. Yektosipun kang lampah sampun tinarima, tuwan minister sampun panggih Tuwan Besar. Sesampuning bicara, lajeng mantuk.
Adipati Danureja, lami wonten ing Jambu, ngatas boteh winangsulan.
Putranipun Sindunagara ngajak mantuk. Ananging, bapakipun boten purun, amung mresaben kemawon. Tuwan Minister, dumugi Ngayogya boten malebet kadhaton.
Kang Sinuhun mundhut priksa lampahipun Dipati Danureja, aturipun, Boten praduli, sinten priksa. Katumpa surating patih dhapur atur priksa yen tinilar margi ngantos parentah sinentak wonten ing Jambet nggenipun mondhok.
Galih dalem kang Sinuhun langkung glana ruhara, dhawuh dalem ken sabar, “Yen wis
Semanten Raden Sumadiningrat seja ngewani Ingkang Sinuhun.Kangjeng Sultan. Yen boten dhahar aturipun, suka dipun pocota. Menggah Pangeran Natakusuma utawi kang putra Raden Tumenggung Natadiningrat kang punika yen kawengker, pinasrah kalayan kang abdi wonten ing ngarsa dalem.
Pangeran Natakusuma kapipit kalayan putranipun. Sabab yen estu jendral dhateng, inggih punika kadamel methuk paben. Amesthi yen Tuwan Besar kepapan sarta wande nggenipun gadhah pamrih juti.
Yen jendral meksa.angroda Pangeran Natakusuma, gampil ampun wonten asta dalem. Tuwin putranipun lajeng kababaraken pisan. Kang Sinuhun
taksih wonten ing njawi. Yen dados prang, kakungipun nindhihi prajurit.
Raden Sumadiningrat sampun matur Pangeran Dipati, yen kang rama sampun miturut badhe ngangkah kang paman. Utawi Pangran Mangkudiningrat sampun katuran priksa ical sandining Gupremen.
Para putra lega kang galih. Kangjeng Ratu Ayu, wonten salebeting kadhaton. Putra kalih sanget anggenipun budi. Kang ibu ingajak kondur, tansah sesambat kang rama. Kang Sinuhun, angres kang galih. Lajeng ndikakaken kondur. Semanten Pangran Natakusuma nuju saos wonten sitinggil witana,
sakedhap. Wonten, preluning Gupremen”.
Raden Mas wangsul, katur sadaya dhateng kang rama. Kesaru utusan dalem nimbali pangeran malebet kadhaton kalayan tetindhih bupati kang jaga sami ngandikan, “Pangeran Natakusuma, sampun sowan ngarsanipun kang raka. Kang Sinuhun ningali kang rayi, dumadakan dukane larut. Ing galih kelangkung dening welas. Ingarih-arih, rinaket sinandhing lenggah dhahar, boten kadhahar.
Kang rayi pinanci, sinambi ringgitan. Langkung kathah pangandika dalem, “Wingi si Danureja atur yen isih mandheg ing Jambu. Nganti patih ing Sala, Sunan
dene maneh, ing loji gegaman sukup iku ana apa?”.
Aturipun kang rayi, “Apunten dalem Sinuhun, tuwan minister kala dhatengipun, boten pisah kalayan Cina Jam Sing.” Kanggeg kang Sinuhun, ngandika, “Lagi kanggep si setan gundhul”.
Sasampuning gupita, lajeng bibaran. Kang rayi, tinundhung medal. Dumugi njawi, kang putra sepuh methuk. Lajeng ndikakaken dhateng loji, dados wakilipun kang rama. Semanten Raden Sumadiningrat, Pangeran Dipati telikipun pating selulup, pating talusup. Kang manah glana,
seja mbelayang dhateng Gunung Kidul. Sampun ngait putra santana, angrebahaken Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Ngangkah-angkah pinrih kang rayi ketungkul.
Raden Tumenggung Natadiningrat sampun kepanggih minister. Tinuturan prakawis punika, tamtu jendral sampun wonten Salahtiga. Kula katimbalan,
Tumenggung, “Tuwan Besar dereng rawuh ing loji, boten sakeca. Leheng taksih wonten ing njawi. Kalayan malih, atur kula ing tuwan, luhung Kangjeng Sultan, pinarsudi kapokipun”.
Minister wangsulanipun, “Leres, Raden Tumenggung, mrina gadhah mara sepuh. Nanging sampun kasep, sampun putusbesar. Wontena kang nggenteni, mangsa ndika kaprentaha kang rama. Atas bawa pyambak, benjing yen jendral rawuh Nagari Ngayogya, kang rama samektaa saprajuritipun. Methuka ngloji kemawon”.
Raden Tumenggung mangestu wehng, wangsul dhateng sitinggil. Sampun
dalem. -Mangke sonten ngendikan kalayan sedaya putra sentana. Badhe dhahar eca wonten srimenganti. Gandhek kawangsulan yen pambeng gerah puyeng. Mila kang galih sampun sumelang. Pangeran Natakusuma, lajeng ngendika dhateng kang putra Raden Mas Salya, “Wis, kulup. Ing saiki, lelakon wus ora enak. Kangmasmu tuturana, aku mengko wis ora kemit, luhung binrubuh ngomahku. Wong siji loro ana kang mbela. Ana kepranten, nuli disumur.”
Kang putra, Raden Mas Salya, enggal matur, Kang raka sareng mireng, ing galih sampun nekad. Tan karsa sowan, sanetya sinamun ngunggar-unggar abdi.
Semanten kang Sinuhun, temtu bujana kanggeg. Dening kang rayi boten sowan. Kesaru wonten juru langlang atur priksa yen jendral sampun mariki dumugi ing Bayawangsul. Pangeran Prangwadana methuk wonten ing Ngasem saha samektaning prajurit. Galih dalem kang Sinuhun langkung kagegeran. Bubar sadaya ingkang sowan. Sareng enjing sami pinepak. Pangeran Natakusuma dhawuh sowana wanci bedhug. Parentah poma-poma gerah ndikakake nitih tandhu. Raden Sumadiningrat sedhiya mepak prajurit wonten ing griyanipun. Tandang ingkang
Sareng enjing Pangeran Natakusuma marengi geladhi prajuritipun, wonten utusan dalem animbali Kangjeng Pangeran. Prajurit kang geladhi, dhikakaken singidan. Gandhek ndhawuhaken timbalanipun raka dalem kang Sinuhun, mangke wanci bedhug ngandikan menggah pambengan, kapesakna.
Pangeran mangsuli, “Sandika” Utusan sampun mesat. Nunten wonten utusan saking loji, Encik Amat. Sampun pinanggih kalayan Pangeran, aturipun Encik Amat, “Gusti, sadinten punika timbalanipun Tuwan Besar Kangjeng Pangeran mugi malebet ing loji. Tuwan Jendral sampun rawuh ing Prambanan. Tuwan minister kala wau sampun mangkat methuk. Kalayan malih atur, tandha Enggris kaanggea abdi sadaya tumrap wonten bau kang kiwa. Pun Jim Sing wau inggih sampun kaparingan”. Encik Amat sampun pulang. Pangeran Natakusuma enggal nimbali kang putra Raden Tumenggung Natadiningrat. Boten dangu nunten dhateng, amung kalayan kang garwa.
Pangeran Natakusuma sampun mangkat dhateng loji. Prajurit Enggris kaget dening wonten dedamel saking wetan. Sareng priksa tandha, ken lajeng. Nunten wonten utusan dalem pelajengan anututi. Tembung kathah-kathah, animbali sampun boten lumampah sapunika.
Wangsulanipun Kangjeng Pangeran, “Kowe matura menyang
lajeng dhateng loji. Pinethuk sekretaris, sampun pinarnah panggenanipun. Abdi prajurit baris angubengi, babah Jim Sing kethip-kethip, momonganipun kantun malebet ing loji.
Tuwan sekretaris keUthian, angrangu Pangeran Dipati. Nagari Ngayogya sakalangkung dening trewu. Putra santana, bupati, sampun sami mapan methuk ing prang. Raden Sumadiningrat anutuh-nutuh Kangjeng Sultan. “Lidok mono, ujarku. Lambe kaya gopel ora nganggo dhinahar”.
Ingkang Sinuhun jenger, tansah nebut asma Allah, dene adhimas anemeni. Putra santana, tinodhi sadaya menggah anteping prang. Sagah, boten angoncati.
Anunten peleler medal. Langkung kathah-kathah, kang kamireng jatah mantri. Prasetyanipun, waos, dhuwung, salebeting kadhaton binage ing wadya sadaya. Tuwin sesotya, retna. Ananging kathah kang lajeng minggat.
Ingkang Sinuhun lengleng, kang rayi Pangeran Adikusuma ingunggar-
Pangeran Adikusuma nangga setya. Sareng dumugi dalemipun, malencing dhateng Jalasutra sarayatipun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, langkung dening sungkawa dhateng kang putra Pangeran Dipati, rikuh celaka. Pangeran Mangkudiningrat cipta den badheni. Utawi para kadang sami nunggil boten pisah njagi damel ngarsaning rama tuwin Pangeran Ngabehi pinulet sihipun. Sanajan sepuh, tatya wrin baya. Pangeran Ngabehi, marengi gerah binoyong kadhaton.
Kacariyos Tuwan Besar sampun rawuh kalayanjendral prang, anama Gilespe. Pangeran Natakusuma,
tuwin jendral prang rawu’hipun wanci pukul gangsal sonten.
Nunten Raden Tumenggung Natadiningrat, utawi kang rayi Raden Mas Salya, ingajak basiyar tuwan minister. Pinenging bekta abdi, mung satunggal kang ndherek.
Enggris pilihan tigangdasa, sami kapale teji, dhateng lurung kadipaten memanuki Pangeran Dipati. Ananging boten wonten medal, m”ung krewalang galih.
Tuwan minister’, langkung ajrih dhateng jendral. Rancanganipun selisir, kang wau rembagipun genah katur Pangeran Dipati lawan kang paman sampun nunggil galih.
Sarawuhipun jendral, methuk wonten ing loji sekahyan. Ing satemah boten wonten katingal. Tuwan minister, muring-muring,
Kawangsulan, “Insa Allah, kula emut boten gothang. Sinten witipun kang anyidrani, estu boten betah rinagum tiyang sa-Ngayogya”. Tuwan minister ngejepi dragunder, lajeng ngedrel pistul. Raden Janingrat kras,
Drijinipun rantas, den rerompo binekta mundur.
Kathah tiyang kang tatu kenging mimis. Kesaput dalu, minister lajeng wangsul dhateng loji, kalayan Raden Tumenggung Natadiningrat tuwin kang rayi Raden Mas Salya. Lajeng mangsuh ing Tuwan Besar lan atur warti yen sampun acak prang.
Janingrat nandhang tatu. Enggris kalih kang pejah. Pangandikanipun jendral, “Tak jadi apa. Karo dene malih, Prangwedana teka, Pangeran empun nganggo sumelang. Mila kula timbali, sabab paturane rakandika Sultan kajeng muring-muring ngrungu Prang wedana
mangsuk, “Sami damelipun Gupremen kang rinembat. Mas putu Prangwedana ing mangke kanca kula”.
Samanten kang Sinuhun priksa Raden Janingrat tatu kapetek ing galih.
Sida dadi prakara. Sadhasaring kadhaton geger. Kangjeng Ratu Kancana
saged lumebet nagari. Nanging prajuritipun risak, kathah kang nulak wangsul, bekakas kabucalan. Kartining prang, tandhon mimis, obat kagunganing Gupremen binucal ngalas.
Pangeran Prangwadana sampun dumugi ngloji panggih kang eyang Pangran Natakusuma sakelangkung amulut galih. Aturipun, “Kula anungsung wartos. Kados pundi karsanipun gurnadur. Dene kula boten mawi kaparingan priksa”.
Wangsulanipun ingkang eyang, “Kula boten pae lan mas putu. Amung nglakoni tuduh, sedya males kang tulung sih kula bali wruh Ngayogya saking reh Gupremen. Boten etang dados pocapan, cipta nglakoni prentahing Allah”.
Nunten jendral miyos saking kamar. Pangran kalih, kon golong aja na benceng pikir. Sarehne amrat gawe Gupremen. Ing dalu boten kacariyos, sareng enjing jendral mangun bicara kalayan minister. Pintu kinunci, ngantos pukul satunggal. Pangeran ingaturan amalebet ing kamar, tembungipun minister, “Tuwan Besar karsa ninjok srat prayojana dhateng kang raka Sultan. Sinten prayogane ingkang ingutus mundhi surat gurnadur. Punapa kula pyambak utawi sor-soran kula”.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “Kula boten priksa werdining srat, dadospakewedanggenkula amrayogi”. Srat nunten binuka dhapur parentah Kangjeng Gupremen. Kangjeng Sultan ing mangke luraungsura, ginentosan dhateng kang putra Pangeran Dipati jumeneng Sultan. Ingkang kalih, dene malih kang rayi Pangeran Natakusuma pinundhut Gupremen, lumuh kalereh Sultan. Setya tuhu, sakarsane tinurutdan. Putra Gupremen, jendral. Kang punika mugi Kangjeng Sulan muwun, adados pepundhening putra.
Yen welas ing putra wayah kalayan risaking nagari, dahuruning kawula alit, mugi amituruta. Kangjeng Sultan sampun sepuh. Tuna dungkap, nggarap rembag saya kathah longkanganing gaUh. Priyogi, mbegawan sarta sinuhun-suhun ing putra kang jumeneng ratu.
Pinunjung, eca adhahar, sare boten wonten den ronaken. Punika sampun adat, para ratu ing Nuswabumi. Yen sampun lumuh pranata girientosan putra, eklas parentah Gupremen. Ingkang punika, boten kenging
Pangeran Natakusuma ngungun mireng ternbunging srat, “Ingkang punika tuwan Minister, sampun tamtu manawi kangmas Sinuhun Kangjeng Sultan anekad. Boten petang, sapisan kaping kaUh tamtu males anyenjata.
Wondene ingkang mundhi srat tuwan, juru basa kemawon prayogi. Sampun kayogyan, Tuwan Besar langkung suka. Juru basa Kresman enggal numpak kareta ngaturken serat dhateng karaton. Lajeng sowan irg ngarsa dalem, serat alajeng katupiksa. Sareng sampun maos srat, kapinta galih dalem kang Sinuhun Sultan gumeter tingal dadu.
“Sapa kang bisa nglakoni, awakku dipurak anak lanang lan sadulur. Menawa sira juru basa, awakmu gelem ingsun dhendheng ing lading, uyah asem kang mangka boreh?”. Aturipun Krisrnan, “Kula tiyang alit, darmi kautus. Punapa parentah, inggih kasaosaken”. Kangjeng
lumrah padhamu uwong, dadiyajajalanat”.
Pangeran Dipati mulet suku, sanget nangis dinukanan kang rama. Aturipun, “Nuwun, nuwun. Boten gadhah sir salugut yen ngangkah angendhih Kangjeng Rama. Anyanggi saliring supata, kula sagah. Dipun ken nggentosi, kapeksa mopo. Jiniyat ing jendral, boten trus suka leganing manah. Anahging kang rama sampun boten preduli supatane Pangeran Dipati.
Sampun jenggan, tinebihaken anunten tinundhung kondur ken baris dalem pyambak ing kadipaten. Tuwan juru basa Krism’an anerang; karsa. Kangjeng Sultan boten mangsuli, lajeng parentah dhateng bala, tandang prang angusung sendawa, mimis, kestabel sampun mapan.
Juru basa langkung ajrih, enggal medal lajeng numpak kareta ngerap. Sampun .matur sadaya sasolahipun dinuta, Tuwan Besar sampun pasrah pangwasanipun ing loji dhateng Jendral Gilepse. Pinudya danu, rinengga sinidikara jendral prang. Lajeng damel panggung kadamel nyemprong salebeting kedhaton. Prajurit Cipai lir solahing monyet, sarta.sampun ginenah-genah kang baris ing lelurung.
Prajurit Natakusuman tuwin prajuriting Prangwedanan sarni kanthi Cipai utawi Enggris. anunten
kilenipun. Dene lurung kang ler, mayor kalih kaptin. Tuwan Besar boten sah kalayan Pangeran Natakusuma utawi kang putra kalih. Tuwin Pangeran Prangwadana wonten salebeting loji ageng, boten pisah kalayan gurnadur.
Enggris utawi prajurit Ngayogya kalihipun boten nedya purun nyorok angrumiyini.
panggah anggagahi. Sami pating blilulung, tiyang alit sarsaran miris dening mariyem Enggris. Sasonten gentos pataran, ananging prajurit karaton sampun awis males. Kestabe-Upun kathah kesah, boten betah ginrujug mimis.
Samanten lajeng kasaput dalu. Kendel, ingkang sami prang. Tuwan Besar, anuduh abdinipun. Raden Tumenggung Natadiningrat ken angedom nalika polahipun Kangjeng Sultan, kalayan pirembagannipun. Andhekor utawi jengkar saking kadhaton. Mantri kalih, sampun lumampah. Sami angrojod, saperti buruh.
Bucal tandhaning Enggris, lampahipun anyimpang margi. Angsal warta, yen Kangjeng Sultan dereng wegah. Teksih mempeng kapurunanipun. Sampun katur sadaya dhateng Tuwan Besar.
Jendral Gilepsi anebda ing Pangeran Natakusuma, “Saudara, sampun ngraosi bab prang. Eca dhahar wonten meja kalayan Tuwan Besar, yen Gilepsi misih idhup amung mranani pundi panggenanipun kang raka Sultan. Menggah prenahipun Utawi ruji trancangan ginalebet tebel, pager banonipun boten polih wuluh sinapan”.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “Tuwan, menggah rembag kula inggih amung den nenes ing mariyem, sampun ngenggopi. Wataking tetiyang Jawi, mawut mesthi kangmas Sinuhun Sultan kendhang. Sampun ngantos katiwasan, utawi tatu. Sayektos, salebeting prang kula sanget boten saged aningaJi”.
Jendral Gilepsi amangsuli, “Begjanipun kang’ raka, boten seda. Wit ning yen bebala, mangidul ratu tamtu tinut ing bala. Kedhikipun tigang ewu, kalih ewu. Kula lami wonten ing Ngayogya, temah ing Tanah Jawi. Yen kang raka Sultan nurut ingkang percaya, tamtu boten kula sedani”.
Pangeran Natakusuma sampun utusan melebet kedhaton tiyang estri abdenipun kang putra Kangjeng Ratu Ayu. Begja saged medal. Aturipun, tetela yen ingkang Sinuhun sampun ngongkang. Tansah solah ing galih. Boten kenging mosik, tansah lengleng, gajah sela boten dhahar boten sare. Kang prawara, ngatas gelaring
ginanjar satus ringgit. Semanten jendral utusan andel Natakusuman dhateng Semawis, bekta srat dhateng mepronipun kang garwa.
Raden Sindureja kang baris Jenu, utusan sakawan bineskup dipun suduki ing ngajeng, sampun pejah. Sareng enjing, tuwan minister nedya angrangu Pangeran Dipati kalayan tuwan sekretaris. Lurah Natadiningratan ingkang tinantun. Dumugi butulanipun Jim Sing, minister saweg ungak-ungak lurung kadipaten, sampun salin ingkang tugur prajurit kraton.
Mila saking rehipun ingkang rama Sultan, kang putra Pangeran Dipati tinunjang. Ananging ngepon, boten kersa medal Ruwet, dening
nganthi prajurit ing Natasuman. Tuwan minister, adamel srat undhang dhateng tiyang sanagari saking palimarmanipun. Ananging Jendral Gilepsi boten suka. Mangsa ora den bobot dhewe, laraping mimis sumawur lan pucuking pedhang. Pangraping jaran, yaiku minangka pemut. Tuwan minister dhateng totogan wetan. Amung Pangeran Dipati kang wonten manah, dening siwah kalayan rancanganipun. Aturipun dhateng jendral, “Rumiyin tiyang Ngayogya sampun sumuyud. Pangeran Dipati, boten damel risaking kathah. Ing satemah, tiyang alit kathah kang pejah. Baluwarti ing kadipaten, baris jejel, mariyem sami den iseni. Prajurit
Pengraosipun, tiyang Sultananan penungkulipun Gurpemen.
Wonten punggawa ngajari, yen minister temen-temen ngajak wawuh. Pangeran Natakusuma den aturana mriki. Pangeran Prangwedana, den singgahena. Minister mireng langkung bingah, pengraosipun kang pitedah Pangeran Dipati, sumelanging galih badhe panggih kang paman ingajak sareng dhateng loji. Minister enggal utusan dhateng
Pangeran Prangwedana kon mundur. Tuwan Besar enggal ngatag Pangeran Natakusuma, lajeng mangkat kalayan kang pura kalih.
Prajurit kraton priksa Pangeran kalayan kang putra, murugi baluwerti.
“Punika kadospundi, punapa prang punapa mapag. Yen mapag, ingkang pinapag pundi?
Tuwan minister asmu marang. Temah prawedana gegaman dede tiyang kadipaten. Wondene tiyang kadipaten kathah ingkang ndhelik. Wonten lenger-lenger, boten saged wicanten.
Tuwan minister wangsul Pangran Natakusuma pitaken malih, Minister gedheg-gedheg. Kados sampun pejah kabunuh kang rama. Prajurit Enggeris boten priksa wadosipun minister. Sami kaken manahipun, amung selak kudu prang. Minister sanget ngampah. Pangeran Natakusuma lajeng kondur, saha tuwan minister.
Sareng pinanggih jendral, ngiwa sami rerembagan Tuwan Besar amung kalayan tuwan minister. Pangeran kantun wonten njawi, sareng dalu bibaran dhateng loji malih.
Tuwan Besar pitaken malih dhateng Pangeran Natakusuma, “Mungguh Cina si Jim Sing, punapa wong ala, Punapa wong pened?”
Wangsulanipun Pangeran Natakusurna, “Yen minister ingkang mastani sae, inggih sae. Aprituwan tuwan minister kang nacad, tamtu Cina penyakit”.
Semanten ing dalu wonten kabar Raden Sumadiningrat badhe nutup ing loji, kebon sadaya. Bekakasing prang ingusungan dhateng ing loji wetan. Mariyem uluk-uluk ing dalu, boten pegat prajurit ing dalu kathah sami nglolosi kesah. Wondene ing salebeting kadhaton inggih busekan. Kabar dalu punika sinipat. Sanjata murtir, jawah dahana. Tratak, wangunan welit, den dhadheli. Pangeran Mangkudiningrat ingkang anjenengi. Putra tuwin sentana kang setya ing ratu, pepak dumunung wonten salebeting kadhaton.
Ciptaning Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, boten liya kang den ajeng-ajeng amung rekane kang putra Pangeran Mangkudiningrat, sayoga sumilih Pangeran Dipati. Uatawi kang raka Pangeran Ngabehi boten
sampun boten kenging malebet kadhaton. Rinengkuh satru, manahing kawula bingung. Atusan kang minggat ing wengi.
Raden Sumadiningrat sampun benggang sareng metek prakawis embok dadi pasrahan dhateng loji, ulatipunt biyas. Byar rahina, nuju dinten Jumungah boten patos w’onten prang. Amung petar-petaran.
Jendral prang langkung muring-muring. Mangun bicara, sedya amukul kadhaton. Sampun ginambar sedaya kenaka wanguning genthan.
‘ Pinrapat ingkang prajurit, sinidhang den awas kidul ingkang sinantosan. Jendral Gilepsi nedya mungkasi prang. Boten bedhah ing sadinten benjing enjing, Tuwan Gilepsi langkung wirang. Pangeran Natakusuma pinanggil ningali gambaring karaton. Karsaning jendral, ngamuk wuta ngobrak-abrik samantara isining kadhaton.
Lajeng mundhut balok, kadamel andha kalayan bambu sampun mirantos sadaya. Tuwan Besar mundhut abdi Natakusuman, mantri ingkang prayogi methuk bantuning prang, sampun mangkat. Kapethuk wonten margi, kathahipun tigang atus. Tindhih, mayor satunggal. Tuwan Besar langkung duka.
Sareng dalu adamel piranti ngrangsang beteng. Enjing tiyang Natakusuman, Natadiningratan, tuwin ing Prangwadanan, sampun pinatah-patah ginenah, pinanci-panci kang mangetan, mangidul, utawi ingkang mangileri.
Tuwan Besar, boten sah amung kalayan Pangeran Natakusuma utawi kang putra. Wanci pukul tiga sampun tata lampah, sampun mangkat.
Jendral Ginepsi langkung krodha. Prajurit mancanagara, Pangeran Dipakusuma, Tumenggung Danunagara kelulun, dhadhal lumajeng. Tiyang lebet sinrang sura. Para prajurit Dhaeng kawon, tetindhihipun Tumenggung Ranadiningrat tatu.
Tuwan minister sampun lumebet ing kadipaten kapanggih sepi. Pangeran Dipati, lumajar ngilen sedya ngumpul
Abdinipun buyar sadaya. Amung ampil kang ndherek, utawi garwa putranipun.
Pangeran Dipati kekudhung pratandha Enggris. Jendral Gilepsi, waspaos tiyang kudhung
Jendral Gilepsi lajeng ngupadosi Kangjeng Sultan ing pundi panggenanipun. Ingkang baris wetan, Pangeran Adinagara sampun prang kalayan mayor. Putranipun kathah kang tiwas. Pangeran Adinagara lumajeng, Raden Sumadiningrat ing baluwarti kidul wetan enggenipun baris kanthi Kyai Tumenggung Martalaya. Sampun prang kalayan Pangeran Prangwadana.
Langkung rame, gentos kalindhih. Mayor saking ler, anglambung dhateng Raden Sumadiningrat. Kyai Tumenggung Martalaya lumajar. Raden Sumadiningrat pejah. Kang wonten alun-alun kidul
Ingkang wonten ngalun-alun ler ing pagelaran, Tumenggung Prawiradiwirya sampun kawon. Para Pangeran kang wonten sitinggil, kang sagah tresna ing ratu, sami lumajar.
Para prajurit, pelajaripun medal ing palataran. Sedaya putra ingkang wonten kadhaton ngadhangi kang lumajar. Ananging sampun boten keringan. Pangeran Mangkudiningrat nangis, sumungkem ing padanipun kang rama. Kados tungkeping rat, sadaya supe. Estu dedukane kang Mahakuwasa, kang dhumawuh ing Kangjeng Sultan, boten kenging dipun tulaki.
Kang Sinuhun langkung lengleng, tangis abata rubuh. Sanget kapetek ing galih, ngenes. Daleming lenggah kados seda
njaluk apurane. Ing sasurute kang suwarga, salawase adhiku idhep menyang ingsun. Kurange pemuleningsun, apadene kabeh kaluputan aku wis angrasa. Dene iki, luluse jenengingsun tamtu amung adhimas rewangku tunggu nagara. Lan ingsun
buwanga, ingsun wus ora sudi. Lan ingsun wus ngakeni salah. Kalah prang, njaluk brenti prang. Biluk ing Gupremen”,
Puspakusuma enggal mangkat. Kepareng Raden Mas salya sampun ngrampit pagelaran kepanggih Puspakusuma. Lajeng den irid sowan kang rama, sampun putus sadaya punapa sawelingipun Ingkang Sinuhun. Pangeran Natakusuma mireng tengkung angres kang galih. “Puspakusuma, matura menyang Kangjeng Sultan. Ing saiki, wus nora bisa nututi balang tiba. Wong Enggris wis akeh mati. Lidok pabatangku ora nalisir sarambut, endi sihh kang tresna. Anggugu wong ndaleming, banget ora pyandel menyang aku. Aku karo kangmas Sinuhun, wis andungkap kaki-kaki. Gus Mahmud dudu putuku
ngrasa yen gesang. Nanging busananipun garwa putra, telas pinalocodan prajurit Cipai kang resah.
Tuwan sekretaris, sanget mrinani, kalihe mbrebes mili ingaturan dhateng loji. Pangeran Panular boten kantun, manut ing putra. Mantri Natasuman kang ndherekaken, Pangeran Dipati sampun rawuh ing loji, sampun panggih Tuwan Besar. Pangeran
angrangkul sampeyaning raka muled pada. Lajeng dhateng Pangeran Dipati, “Dika kang dadi ratu. Kang rama Sultan kula purtil. Yen boten miturut, kula bunuh”. Pangeran Dipati mireng, bembreng. Sami sekedhap sedyanipun ingkang sarta sumungkem- wentisipun. Jendral mangsuli, “Trima kasih banyak-banyak”.
Wondene Jendral Gilepsi ngosak-asik panggenanipun Kangjeng Sultan, kabar wonten taman Suranatan kang den jaga. Srawungan kalayan tiyang keplajar, kabutuh pojoking banon.Wonten sarageni satunggal, nyanjata sambi lumajar. Jendral Gilesi kenging baunipun, butul. Dragunder lajeng ngedrel tiyang lumajar. Kabutuh banon, tiyang pejah tanpa wicalan. Lajeng malebet ing kadhaton. Tuwan Gilepsi langkung nepsu katuju minister, dhateng Jendral Gilepsi dipun gondheli.
Kangjeng Sultan ing galih langkung gumeter amulet kang raka Pangeran Ngabehi..Nanging sampun luwasing damel, kalayan saweg gerah. Jendral Gilepsi
tabeyan kalayan Kangjeng Sultan, sarta pedhangipun tininggal, para putra santana jomblong sadaya. Minister tansah netah-netah, rumiyin mila Kangjeng Sultan atur kula boten dhinahar. Punika sae dadosipun, Lebur papan tulis, dedukanipun gurnadur saking tuwan pyambak, mupung-mupung ing praniti. Kangjeng Sultan sret pangandikanipun, “Apan uwis kelakon. Luputku, apa ingkang den rasani ingsun mintak ampun banyak-banyak. Ananging ta, awakingsun wis ora kanggo dadi ratu, iya uwis. Dene panedhaku kang gumanti ingsun amung Mangkudiningrat. Yen kang dadi si Dipati, ora Ula ing dunya tumeka ing akerat.
Mulane lelakonku pecah crah lan Gupremen, iya simengkono kang mawa njlomprongake ing bapa. Sapa bisa nglakoni, jinegal anak lanang”.
Tuwan minister aturipun, “Inggih sampun kekathahen pangandika. Tuwan Sultan pinanggih jendral dhateng loji sami rembagan. Pangeran Mangkudiningrat badhe ingangkat ratu. Dene Pangeran Dipati binucal dhateng laut. Mugi enggal sampun kelayadan, suwawi tedhak dhateng loji.”
Kang Sinuhun awrat ing galih. Prajurit Enggris saya katah kang dhateng, ing palataran penuh. Pangeran Mangkudiningrat mothah, sarwi nangis. Kang rama, ginelak-gelak enggala dhateng loji. Boten priksa, upaya sandi denya ujar sayektos.
Tuwan minister lajeng anyepeng astanipun Kangjeng Sultan, kinanthi. Pangeran Ngabehi kang manah glana, ajrih tumut dhateng loji. Para putra buyar, kathah umpetan. Ingkang Sinuhun mangkat indak ririh kinubeng pedhang leligan.
sakantunipun sami ndherek wangsul margi. Amung putra tiga kang dherek. Pangeran Mangkudiningrat, Pangeran Martasana, Raden Mas Yakup. Sentana Pangeran Demang, Pangeran Kusumayuda, Martanagara, Yudawijaya, sami manut kang rama.
Sumawijaya langkung boten gewang tresnaning ratu, Kangjeng Sultan rawuh ing loji kebon. Tuwan Besar, wonten ing loji wetan. Minister ngatas, kados pundi kang karsa Kangjeng Sultan.
Parentah ken nglajengaken sarta Kangjeng Pangeran Dipati, Pangeran Natakusuma tuwin kang putra. Yen Kangjeng Sultan katingal sampun wonten ewah saking palenggahan. Ingkang Sinuhun langkung masemohan, ngajeng Pangeran Dipati masang semu ngedhangkrang, sarwi ngraketi ing jendral.
Kangjeng Pangeran Natakusuma, mamar mangres kang galih. Istipar daleming dagih, tumon ing Pangeran Dipati. Sareng celak, katingal warnanipun kang raka tumungkul, waspa mbrabas boten saged ningali ingkang raka. Punapa malih kados mugut yuswaning idhup. Lir boten ningali ing dalem dunya. Sumingep kang paningal. Raden Tumenggung Natadiningrat utawi kang rayi boten aningali. Mangres kang galih, angesahi.
Tuwan minister menging. Kurang sobat lan Enggris, nganggo was-was. Mandheg mangu, pundi kang dados daruna. Sampun mantun ngrenggani karaton.
Pangeran Dipati mireng, wewah malang kadhak. Kangjeng Sultan lajeng kaeres, wonten ing gedhong eler kalayan kang putra sentana tuwin Sumadiwirya’.
Tuwan minister matur ing Pangran Natakusuma. “Sinten sobat kang sayektos, pesthi nunten ingampunan Tuwan Besar”.
Wangsulanipun, “Sadaya atas sami. Amung anak Mangkudiningrat kalayan adhimas Kusumayuda amelasaken sasolahipun priksa ing dhiri, menawi tiyang alit”.
Minister matur ing jendral. Pangeran kalih nunten kaluwaran. Sadaya sami dhateng ing loji kilen. Tuwan Besar lenggah wonten
Tandha lamun nggentosi madeg Sultan. Pangeran Natakusuma pinasrahaken angubengl kadhaton mbekta parentah Gupremen ungundhangi tiyang Jawi sadaya.
Ing mangke kang dados ratu, Pangeran Dipati. Tiyang Ngayogya ngumpula kang enak manahipun. Boten ewah
Pangeran Natakusuma lumayar kalayan kang putra tuwin kang abdi, prajurit kumetar litnan satunggal ingkang njujug salebeting kadhaton.
Sampun rawuh ing srimanganti, lajeng malebet kadhaton. Pangeran Natakusuma, boten mawi kumedhap saking titihanipun, aningali kang raka Pangeran Ngabehi rinubung Cipai. Tuwin kang putra wayah sampun sami risak busananipun. Prajurit Cipai sinapih pinengetaken lajeng sami bibaran.
Pangeran Behi ingaturan sarta kang sabar ngantosi parentah jendral. Para Den Ayu sami ngumpul dados satunggal. Ananging, barangipun sampun sami teias. Kangjeng Ratu Kedhaton sampun manggih pamrina saking kudhung pratandha Enggris saking kang putra, boten priksa sabarangipun lebur.
Pangeran Natakusuma lajeng medal saking kedhaton angubengi lurung, sepi boten wonten tiyang langkung. Kang abdi ken parentah undhang ngangkat Sultan.
Patih Danureja, kacriyos ing nahka utusan sampun angsal penjawilipun minister sarehanipun. Saking Jambu singidan wonten dhusun, pisungsung kabekta.
Sareng nagari bedhah, malebet dhateng nagari sowan ing Tuwan Besar, ngaturaken pisungsung. Jendral sampun narima kasrah Pangeran Dipati.
Tuwan Besar malebet kadhaton, boten kantun Patih Danureja. Pangeran Prangwadana ndherek tuwan minister, kantun anata tempat
Pangeran boten karsa, “Tuwan, dede garapan kula nguni-uni njro kadhaton. Kula ken parentah ingkang sampun”.
Tuwan minister wangsulanipun, “Sakathahipun para bupati, dipun kalempakna dhateng loji. Tuwan Pangeran kang nimbali. Yen boten purun tunjuk muka, sadaya tiyang Ngayogya dhateng Pangeran boten inganggep dhateng Tuwan Besar”.
Tuwan minister lajeng dhateng kedhaton. Raden Tumenggung Natadiningrat utawi kang rayi ingajak saabdinipun sadaya ken ngusung keton pesmat. Jim Sing kalayan sekretaris, boten kantun minister.
Pangeran Natakusuma lajeng dhateng loji kebon, Boten dangu wonten utusanipun Tuwan Besar animbali Pangeran, sampun malebet. Jendral mubeng, pepriksa sarta parentah ing Dipati Danureja. Barang tuduhipun Pangeran ken nglampahi. Enggal Danureja matur sandika. Tuwan Besar ngandika dhateng Pangeran Natakusuma, “Sekathahe tilarane kang raka, mungguh wong wadon kula mangsa boronga Pangeran. Amung rajabrana punika atas
Raden Tumenggung Natadiningrat methuk mara sepuhipun. Raden Ayu tetiga kang kedah tumut ndherek, sampun rawuh ing loji. Gumerah kang tangis, lir kapejahan. Semanten Mas Gandadiwirya ngraos kapinten awakipun, dhateng Pangeran Natakusuma, ciri dene sekuthu kalayan patih kang sampun pejah. Dhaterg kang gumantos ratu, tan wande siniya-siya, sebab kekasihipun kang rama. Lajeng cumanthel tiyang kadipaten, katengga griyanipun. Babah Jim Sing rumeksa barang tuwin tiyang estri. Sareng dalu Mas Gandadiwirya kang nunggil tiyang kadipaten, tansah ingilas-ilas. Jim Sing tumut nguwus-uwus. Mas Gandadiwirya liwung, suka pejah anglabuhi ratunipun. Wanci bangun rahina ngamuk, tiyang pejah langkung kathah. Babah Jim Sing, tatunipurt kerep. Nanging taksih gesang. Ing Pacinan geger. Cipai kang njagi, tetulung ngedreli tiyang kadipaten. Cilaka saya kathah kang pejah. Kang ngamuk medal, tinampen sanjata. Mas Gandadiwirya sampun pejah, enjing piskal dhateng Pacinan.
Tiyang kang taksih gesang, cinepengan. Bangke ingusung, pinardata nalaripun. Tuwan minister sanget nepsu. Ajrih, isin dhateng jendral, dening tiyang kadipaten boten ngarusi. Pangeran Mangkudiningrat kang dados aseman. Prakawis sandinipun Tuwan minister, pengamukipun Mas Gandadiwirya atas pakoning kang rama. Pangeran Mangkudiningrat ginrumug Enggris tuwin Cipai. Pitaken nalar, boten wonten ingkang mangsuli. Pangeran Mangkudiningrat tinutup wonten ing loji wetan, pinisah kalayan’ ingkang rama.
Tuwan minister enggal ngaturi Pangeran Natakusuma, “Pangeran, kula boten nduga si Jim Sing sinandhang bilahi,
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “Kados tebih yen pakoning kangmas Sultan. Menggah anak Mangkudiningrat, kula boten saged nukup. Kalayan sinten ingkang kautus dhateng Kangjeng Sultan?”. Tuwan Besar suka priksa dhateng Pangeran Natakusuma, yen Pangeran Mangkudiningrat sireping tiyang nusul dhateng kamar jendral, sampun sare. Nedha lenggah tigang ewu dados Pangran Dipati Sampun adat lumrahe wong dadi ratu, anake dhewe kang cinadhang anama Pangran Dipati, kudu sadulur kang dados.
Sapunika, kula ken nutup malih lan sahe sudarmane, sedheng nglabuhana kang sinung sabda langkung gegetun. Jendral lajeng malebet kamar. Tuwan minister bebisik Pangeran Dipati, “Boten saged anglampahi dados ratu bilih teksih adhinipun Pangeran Mangkudiningrat wonten Tanah Jawi. Mila kawangsulaken tinutup. Dene palimarmane, tuwan jendral sampun tarima kasih”.
Pangeran Natakusuma kendel ngartika ing galih. Nalika bedhah Nagari Ngayogya, Setu
dhateng palowanu, sampun tata lenggahanipun. Juru basa lajeng maosaken srat parentah Gurnadur Jendral. Sultan. Sepuh ing mangke sampun kamantunan dene kathah cacadipun. Kaping kalih, sring dora angimpe umur.
Ping tiga, boten damel eca rongehing kawula ageng alit. Sayogyane ingkang putra kang nggentosi, Pangeran Adipati, Sultan Amengkubuwana ping telu Ngayogyakarta. Raden Mas Bagus sinengkakaken ngaluhur dados Pangeran Dipati Anom Amengkunegara. Sapa ora mituhu, pasthi mungsuh Gupremen – Sadaya ingkang sowan sami jumurung. Anunten Sultan baru, sinungan dhuwung pusaka bandhangan saking kang rama. Utawi ingkang putra Pangeran Dipati lajeng agung-agungan Enggris tetabeyan. Tiyang Jawi boten ewah kados adadipun ingkang sampun kalampahan.
Anunten Sultan anyar kondur dhateng kadipaten. Sabab ing kadhaton taksih kotor bangke, rudira. Semanten Pangeran Natakusuma tansah kalayan Tuwan Besar. Ing sakarsanipun, Pangeran linire. Yen karsa wonten Demak, utawi senenging Bumija. Ing benjing kang wonten ing Sala kumpul. Pangeran boten kalereh ing ratu yen wonten para ratu kang mungkar, dadiya gitik.
Tuwan minister nambungi, “Beteng karaton kula radin. Lan Sultan dipun kirangi saradhadhu. Sedaya para santana tuwin para bupati boten wenang gadhah
pangraose dhateng gupremen”. Pangeran Natakusuma aturipun, “Sumangga, pangreh Gupremen.
Awrat entheng, mawrat utawi nginten, ametawis Gupremen sampun rugi. Ingkang lampah sampun ngantos masakat”. Minister matur ing Tuwan Besar, “Sampun, inggih kapanggiha kula kalayan Pangeran. Ing wingking tamtu kula rembag”.
Pangeran Natakusuma nunten atur pratandha warni dhuwungdhateng jendral kekalih, utawi dhateng minister pyambak. Sarta mratelakaken menggah tiyang estri tetilaranipun Kangjeng Sultan sumangga ing asta kalih, menawi wonten karsanipun Tuwan Besar, Jendral narima kasih, boten kersa.
Sareng sonten, Tuwan Besar malebet karaton, saha para ageng-ageng Gupremen. Pangeran Natakusuma kalayan ingkang putra kekalih, Pangeran Prangwadana boten kantun. Kangjeng Sultan dereng pindhah kadhaton. Jendral sampun rawuh kendel wonten srimanganti. Tuwan minister nusul ngaturi gupuh pelajengan. Kangjeng. Sultan kusung-kusung, esmu jrih. Sampun rawuh salebeting kadhaton, aglar wonten ing pendhapa. Pepak sadaya ingkang sowan, juru basa Krisman lajeng maosaken serat. Ingkang
Kangjeng Sultan nangga asta, sebda langkung jumurung. Sampun mupakat sadaya ingkang sami sowan. Kangjeng Sultan ngandika dhateng kang paman, “Kangjeng Pangeran Adipati Pakualam dipun ngraos sepuh. Sampun supe, gegentose kang rama. Kula ratu lola.”
Aming kawangsulan, “Inggih”, lajeng sami luwaran. Tuwan Besar, rawuh loji, Pangeran Dipati ngandika ingminister. “Menggah kangmas Sultan kados pundi. Wekasipun, benjing dening sampun tanpa karsa. Telas galihipun, menawi ingapunten jendral, andhedheprok mungkul ngibadah. Nrima, bumi sakalasa amung sampun kesah saking Tanah Jawi.”
Wangsulanipun tuwan minister, “Dede, pangeran, atasipun yen menggah prakawis punika. Awrat, kedah nanggel. Langkunglangkung putranipun payambak jumeneng ratu. Namung tamtu yen
wanci bangun, Tuwan Besar budhol kondur. Pangeran Prangwadana anyarengi antukipun. Pangeran Suryaningrat, Pangeran Suryaningprang, andherekaken Tuwan Besar dumugi Kartasura, ndikakaken wangsul.
Wondene ing Nagari Ngayogya sawarnenipun kang rinaket kekasihipun Kangjeng Sultan Sepuh, ingkang priksa wadi utawi kang asring kautus dhateng Surakarta, tinutup Karsanipun kadamel bebilasan. Sultan Baru singlar solahing rama bebantentiyang alit mamrih kandel dhateng tuwan minister.
Semanten Sultan Sepuh, prekawisipun sampun putus. Kang putra kalajeng supenipun, tangeh karsa ananggung kang rama, inganggep satru. Lajeng kabucal dhateng Pulo Pinang. Angkatipun kalayan ingkang putra kalih.
Sigeg, cariyos Nagari Ngayogya lan Nagari Surakarta. Rampunging panededhak ing dinten Saptu, tanggal kaping 17 Wulan Jumadilawal, ing taun Jimawal, angka 1853 utawi kaping 6
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala nyang kaca iki lumantar artikel-artikel magepokan. (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 1 Maret 2016.
Bapak : "Ooo... cen cah Asuui !!!
Wis tukokno banyu wae!!"
Anak : "Aqua opo banyu biasa ?"
Bapak : "AQUA, cuk!!!!"
Anak : "Panas opo sing anyep?"
Bapak :" SAPU NDI SAPU, TAK GEPUK'E
NDASE BOCAH KI..??!!!"
Anak : "Sapu biting opo sapu duk??"
Bapak : "Oalaah Kewan tenan kowe ki
pancen'e!" (Karo dbalang
kono minggat wae lah!!"
Anak : "Saiki opo sesuk?"
Bapak : "Saiki, doboL!!"
Anak : "Bapak melu opo ora??"
Bapak : "Asli... suwe2 Tak pateni tenanan bocah iki !!"
Radèn Patah utawa Chen Jin Wen utawa Panembahan Tan Jin Bun iku putra pasangan Brawijaya V karo putri saka Cinten. Uga ana sing nyebut yèn Radèn Patah iku putra pasangan Brawijaya V karo Putri Anarawati (putri saka karajan Champa sing
lan nderekake paperangan ing krajaan Demak kang kapisanan uga pangendeg kerajaan.Kanthi sinengkelan Geni Mati Siniram Janmi kang tumuju ing taun saka 1403 utawa taun 1481 M kerajaan Demak dumadeg.Krajaan Islam kapisanan ing jawa ngandeg kanthi pangestu lan gegayutan ing para walisanga kanthi irah-irah sakpungkasané ambruké Krajaan Majapahit.Ing lajune jaman kang pungkasan, Demak ndadekake puser agama Islam lan pangetahuan lan perdangangan kang misuwur.
Paninggalan[besut | besut sumber]
Demak iku awujud ing cikal bakalé krajaan-krajaan ing tlatah Jawa kanthi werna lan panganut Islam.Kabeh iku bisa kawujud kanthi jasané Radèn Patah
Lair ing Palembang wektu ibune diasingke saka Kraton Majapahit. Putri saka Cinten iki dititipake Brawijaya V ing Adipati Palembang ya iku Arya Sedamar. Radèn Patah nduwé putra 2 ya iku Pangeran Sekar Seda Lepen lan Pangeran Trenggana, uga nduwé mantu 2 ya iku Pati Unus lan Fatahillah. Radèn Patah tilar donya ing taun 1518 lan tahta Kasultanan Demak diserahke déning Pati Unus.
Ana sawetara vèrsi ngenani asal-usul pendhiri Kasultanan Demak. Miturut Babad Tanah Jawi, Radèn Patah iku putra Brawijaya raja pungkasan Majapait (vèrsi babad) saka selir Cina. Selir Cina iki putri saka Kyai Batong (Ma Hong Fu). Amarga Ratu Dwarawati sang permaisuri sing asal saka Campa ngrasa cemburu, Brawijaya kepeksa mènèhaké selir Cina marang putra sulungé, ya iku Arya Damar bupati Palembang. Sawisé nglairaké Radèn Patah, putri Cina dinikahi Arya Damar, nglairaké Radèn Kusèn.
Kertabhumi) raja Majapait (vèrsi Pararaton) saka selir Cina. Sabanjuré selir Cina diwènèhaké marang Swan Liong ing Palembang. Saka perkawinan kapindho iku lair Kin San. Kronik Cina iki mratélakaké taun kelairan Jin Bun ya iku taun 1455. Manawa Radèn Patah lair nalika Bhre Kertabhumi durung dadi raja (mrintah taun 1474-1478).
Miturut Sajarah Banten, Pendhiri Demak jenengé Cu Cu, putra mantan perdhana mentri Cina sing pindhah menyang Jawa. Cu Cu ngabdi ing Majapait lan kasil numpes pambrontakan Arya Dilah bupati Palembang. Warta iki cukup anèh amarga jroning Babad Tanah Jawi, Arya Dilah iku jeneng liya Arya Damar, bapak angkat Radèn Patah dhéwé. Sabanjuré, saka jasa-jasané, Cu Cu dadi mantu raja Majapait lan diangkat dadi bupati Demak kanthi gelar Arya Sumangsang.
sawetara vèrsi, nanging katon yèn pendhiri Kasultanan Demak nduwèni hubungan karo Majapait, Cina, Gresik, lan Palembang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Radèn_Patah&oldid=1073443"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilKasultanan DemakRaden Patah	Menu navigasi
MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 29 Agustus 2016.
Politik[sunting | besut sumber]
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Politik Laos
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.02, tanggal 16 September 2014.
Kabupatèn Tanggamus iku kabupatèn ing propinsi Lampung, Kutha Agung Pusat iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Tanggamus ketata jroning 19 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Air Naningan • Bandar Negeri Semuong •
"Noto ing Mojopahit ingkang kaping sekawan"
Lembu Amisrojo engkang nurunaken Menak Tawang Alun / Adopati Blambangan tuwin Pangeran Lanang Dangiran lan sak-lajengipun nurunaken para pupati Suroboyo.
6. Pangeran Demang Kediri II (ing Ngrembang Kediri)
1. Kyai Ageng Abd. Djabar (Tjorekan
ing dukuh Ngelam wonten dukuh ngriku kasebut Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro :
2. Kyai Ageng Abd. Adim ....... keterangan kode (**........) :
Peputro ( Kyai Abd. Mursad) :
Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie :
Wkwkwkwk Koyo ra ono pembalap liyane wae ya?
Mbok yo jikuk pmbalap superbike opo gp250 sing jik rodo enom ngono lho.. Asline arep ngontrak J.
Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh
soale sampeyan ki.., ngimpi karo ora meh podho wae…..hehehehe…
terus…jeneng2 sing sampeyan samber.., ket ndhisik kok pancet wae
Koes Plus … Jo padha nelangsa, jamane jaman rekasa …
Urip pancen angel, kudune ra usah ngomel …
Ati kudu tentrem, nyambut gawe karo seneng …
← OJO REBUT BENER	SERAT CEBOLEK →	13 Comments
July 27, 2010 – 12:35 pm Durodasih, tiyang ingkang nembe madosi kekaremanipun puniko tansah rekoso ati lan pikiranipun. Kados tiyang ingkang nembe dawh tresno namung mboten kelakon. Ugi, tiyang ingkang madosi sejatosipun kasunyatan…. nggih rekaos ing
Ing anatomi, anus utawa silit utawa bolongan bokong (Latin: ānus) iku bukaan saka rektum nuju
awak ngliwati prosès defekasi (basa Indonésia: buang air besar - BAB), kang dadi fungsi utamané anus.
Anus menungsa ana ing bagéyan tengah bokong, bagéyan posterior saka peritoneum. Ana loro otot sphinkter anal (in sisih njero lan njaba). Otot iki mbantu nahan feses wektu defekasi. Salah siji saka otot sphinkter arupa otot polos kang kerja tanpa préntah, éwadéné liyané arupa otot rangka.
Perané ing defekasi[besut | besut sumber]
Nalika rektum kebak bakal ana paningkatan tekanan ing njero lan meksa dhindhing saka saluran anus. Peksanan iki njalari feses mlebu ana ing saluran anus. Pametuné lan pambuwangan feses diatur déning otot sphinkter.
Kanggo nyegah penyakit ing anus lan minangka urip séhat, menungsa kudu ngresiki anus sawisé defekasi. Biasané anus diresiki krana mbilas nganggo banyu utawa kertas tisu toilét.
Perané ing seksualitas[besut | besut sumber]
Seks anal bisa uga mènèhi rangsangan kanggo pasangan kang saling berhubungan (ngèlingi akèh badan akhir saraf ing anus). Kanggo wanita, kanikmatan seks anal diprakirakaké asalé saka gandhéngan rektum lan vagina sing cerak sacara anatomis. Kanggo priya, daya cengkrem saka anus disebutaké dadi salah sawijining faktor kanikmatan seks anal.
Seks anal, sok disebut sodomi, ya iku aktivitas seksual kang ditabuaké déning sabagéyan masarakat. Ing Indonésia, tindak sodomi iku klebu tumindak kriminal lan dikenani sanksi paukuman.
Pubertas[besut | besut sumber]
Ing mangsa pubertas, hormon testosteron duwé dhampak ing sapérangan bagéyan awaké wong lanang (kurang luwih 13-14 taun), kaya thukulé rambut pubis ing sekitaré anus. Rambut pubis thukul ing sapinggiring anus ing nomnoman umur 18 taun.
Karesikan iku faktor kang penting kanggo kaséhatan ing sekitar anus. Mbasuh nganggo sabun lan banyu bisa gawé anus tetep ing kaanan resik. Sabun sing atos utawa ngresiki nganggo kertas tisu toilét sing kasar bisa marakaké iritasi kulit ing sekitaré anus lan bisa njalari rasa gatel.
Penetrasi anus nganggo penis utawa barang liyané bisa marakaké iritasi ing bagéyan njeron anus. Masalah iki bisa dicegah kanthi lubrikasi.
Patologi[besut | besut sumber]
Kanker lan wasir iku penyakit kang asring nyerang anus. Bayi bisa ora duwé saluran anus utawa stenosis anus, amarga kalainan kongenital (kalainan kang dumadi nalika bayi ing mangsa kandungan). Anus uga dadi papan nularé penyakit seks menular (PMS).
Rai • Tengkorak • Bathuk • Mata • Kuping • Irung • Tutuk • Ilat • Untu • Uwang • Pipi • Janggut
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anus&oldid=1043052"	Kategori: Sistem pancernanAnatomi manungsa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 15 Maret 2016.
gawe gelo ati tonggo wongliyo lan dulur sedoyo
yen pancen gak ngerti ajo sok muni
nyong ya wis suwe ora meng njogja, terakir taun 2003, mlaku2 nang malioboro…
Reply	Asman Adi Purwanto says:	16 November 2010 at 09:05	kang try,.. iya,.. jogja selalu memberi kenangan tersendiri,..
Salam kenal kang,.. nyong wong kalibagor,
Jawa “Wewengkon kang jembar pinggir segoro nangin isih kebak alas iki tak wenehi aran REMBANG supoyo ing reja-rejaning jaman wong biso reti lan iling ono prastawa kang gedhe ing jamanku iki”.
Lali nalika mukti, Sabegja-begjane wong lali, isih begja wong eling lan waspada
wejangan”Beng,Gulataken makluke gusti Alloh kang lair tan dikandut lan cecepana, Puasakane apa kanggo apa, Sotoane apa kanggo apa..sapa wonge kang weruh bakal maulya dunya klawan akerat “….
Ana ing tanah Jawa, khususe ing Jawa Tengah, basa Jawa iku isih nduweni guna paedah kang gedhe banget ana ing satengahing bebrayan, amarga basa Jawa isih akeh sing nggunakake. Mula nggunakake basa Jawa iku kudu trep ora kena tumpang suh, salang tunjang.
Basa iku minangka sarana kanggo nulis, maca, ngrungokake, apa meneh guneman. Guneman prelu nggatekake unggah-ungguh basa, upamane guneman karo kanca, karo wong tuwa, guru lan liya-liyane.
Supaya trep anggone nggunakake unggah-ungguh basa, ana 4 prakara sing kudu ditindakake, yaiku :
Mawas Dhiri tegese yen guneman kudu bisa ngukur kalungguhane marang wong sing diajak guneman.
Mawas Basa tegese kanggo guneman bisa nggunakake basa ngoko lugu, ngoko alus, krama utawa krama alus.
Mawas Tembung-tembunge tegese ora pareng kleru anggone ngucapake basa umpamane : pejah karo seda, nedha karo dhahar, lenggah karo pinarak, lsp.
Mawas Sikep tegese tindak-tanduke kudu trep karo basa sing digunakake.
Ing jaman biyen cacahe unggah ungguh basa iku akeh banget, kurang luwih ana 8 jinis. Nanging saiki sing prelu dimangerteni lan disinau cukup 4, yaiku :
Wujude : tembung ngoko kabeh, ora ana kramane.
Dhik, aku tulung tukokna garisan ana ing koperasi ya!
Kowe sesuk sida melu piknik menyang Jakarta?
Ana ing basa ngoko alus, tembung-tembung kang perlu dikramakake, yaiku :
Ater-ater dak/tak, ater-ater di-, kabeh panambang kajaba panambang mu-
Tembung-tembung katrangan, panggandheng, ancer-ancer, wilangan, lsp.
Sliramu saiki wis kepenak, wis cedhak anggone nyambut gawe.
Panjenengan yen tindak latihan senam dina apa?
Dhik, sesuk aku nyuwun ngampil sepatu olah ragane panjenengan entuk apa ora?
Wujude : tembunge madya (ater-ater lan panambange krama)
Sampeyan niku pripun ta Mas, saprika-sapriki kok ngoten mawon.
Sampeyan niku saniki kantun enggar-enggar penggalih kemawon.
Dinten niki kula badhe kesah, sampeyan siyos nitip napa mboten?
Ibu ajeng kesah dhateng Jakarta, sampeyan tumut napa mboten?
Napa ndika saking desa ngriki mawon ta Mas?
Tembunge krama (ater-ater lan panambange krama)
Anggen kula ngentosi Panjenengan ngantos dangu, nanging Panjenengan mboten rawuh-rawuh.
Bu, mangke dalu kula badhe sinau kelompok kaliyan kanca kula.
Manawi kepareng pak guru, kula badhe ndherek karyawisata klas III benjang Setu.
Adhi kula menawi badhe tilem nyuwun dipuncariyosaken dongeng Kancil Nyolong Timun.
Pak, kepareng badhe matur : “Mbenjang wulan ngajeng kula nyuwun
ageng suryomentaram jebul wis disebutke nang ngisor komenge hihihihih….dowo tenan umure Reply
Lambang says:	16 December 2009 at 14:42	Siip Kang, Ki Ageng Suryomentaram koq dilawan.
seje pancen wis kethok tuwir kabeh yo guru’ne yo murid’e sing mbiyen ceking saiki gembrot, status’e yo werno werno ono sing duwe anak, ono sing durung duwe, ono sing sik joko, ono sing prawan, ono sing rabi karo koncone dewe, trus yo ono sing rondho, ono sing dudo. Wis poko’e mak nyus tenan. Yok opo cak, ning nek sing durung duwe pasangan digathokno’ae setuju’tha awak’e peno …?
tante rossa jayanti ningrum Says:	8 Juni 2009 pukul 12:46 pm | Balas nek koyok ngono setuju mbah…soale akeh sing gurung duwe ojob pek..sakjane sing tuwek-tuwek kudu ngewangi sing enom-enom golek ojojb sing
Penerbit : Yayasan “DJOJO BOJO” Surabaya Tahun 1975
SANGKALA : RASANING KAWULA ASALIRA GUSTI
P R A W A C A N A
2. Anenggih sang misuwur, ahli fasafah miwah tasawuf, Raden Panji Natarata pujangga di, minangkani usulipun, para mitra kang wus maos.
3. Srat gancaran ingkang wus, kita wedalaken namanipun, srat Falsafah Sijijenar kang umesi, pangrembag bab bedanipun, iktikad ingkang linakon.
saking pangaku, ing benere kawruh pribadyeku, babasan mung angadu pucuking eri, bagya pra maos sadarum, kang
10. Anenggih kang manurun, mung ndhak sungging sawontenipun, ing sasaged tiniti taliti, cocoge lan babonipun, tan namung juga kemawon.
11. Bayanullah nguni wus, medal minangka lampiranipun, pananggalan Jawi Wedalan H. Buning, taun sewu sangang atus, langkung welasan katonton.
12. Puniku kang tinurun, cinocogken lan babon lenipun, ingkang maksih seseratan tangan asli, yen wonten sulayeng tembung, p[inilih nut ing suraos.
13. nanging wetahing tembung, ingkang datan kapilih ing kidung, apa inggih kapratelakaken ugi,
centhangan ing ngriku, bab maksuding ukara ing sawatawis, myang tegesing tembung-tembung, darapon trang kang suraos.
16. Centhangannya puniku, mung maligi anegesi lugu, datan mawi kawoworan ing pamanggih, sulaya tanapi rujuk, ing bab
1. Kawruhana tataning wong urip, mangarepa harjaning tumitah,
kuwating tyas terang, tetelaning medem kawruh kang sajati, jati-jatining tama.
2. Utamaning manuswa puniki, kudu mbudiya marang
ingkang durung, temen musti anteping pati, wit kahananing gesang, janma
saking ngadam (1) purwanira, liring ngadam tanpa kantha tanpa kanthi, tan gatra tan satmata.
4. Datan nembah (2) tur datan amuji, iya iku aran tawang towang, suwung wang-wung sajatine, Allah malekat durung (3), durung ana kawula Gusti, jatine jaman ora, kidam tegesipun, dhingin
pat sakawit, iku sayekti dora, tan pisan tinemu, tandha saksi nora ana, ana maneh saka wadi madi mani, maningkem yen mangkana.
ingkang tanpa tutur, saksi kodrating Pangeran, luwih bener bresih titi tur lestari, campuring kautaman.
netranipun, iku ingkang pinrih ngleboni, nemu ngalam gumelar, wong mangkono tamtu, ciptane sasar katriwal, ana maneh oliya (2) cipteng tyas milih, johar kanthaning warna.
lebur, ajur mumur awor lan siti, pinendhem pajaratan, dinalih neng ngriku, ana ngalam jagad jembar, linebonan langgeng nora owah gingsir, iku ciptaning setan.
(3) Ingkang dipun kajengaken : badan wadag.
18. Jumenenge kawula lan Gusti, Allah Mukhammad lan rasulolah, wus dumunung sira kabeh, ing bumi langit pitu, saka ananira pribadi (3), mukhammad rasulolah, sajroning idhup, wijange lah rasakena, lire rasul rasanira kang sejati, tunggal rasaning Suksma.
19. Iku salah tampa ing panganggit, lamun rasa-rasaning Pangeran, nora mangkono patrape, Pangeran rasanipun, nora awor lan sira kaki, pamriksa
pisahen aywa tinggal budi, iku nyata panganggepmu ring Hyang, nanging Allahira dhewe, aywa salah pangawruh, dudu Pangeraning bumi langit, lan malih wekas ingwang, manuswa kalamun, ngaku kukuh kuwat ing tyas, angen-angen dinalih wujuding Gusti, patrape takokena.
21. Gusti iku mireng tanpa kuping, aningali datan mawi netra, tanpa prabot kuwasane, ngandika tanpa tutuk, lamun maksih nganggo piranti, tetep dudu Pangeran, jroning Qur’an nutur,
25. Mantep tetep tur den aku Gusti, Allah ingkang murba miseseng rat, poma ywa mangkono angger, wajibe Gusti iku, samak basar kadirun ngelmi, rong puluh sipatira, jinereng ginulung (2), yen tetep sarjaningrat, nora kewran tur ing batin wus kapusthi,
wuwuhing kawruh kang nyata, kanyatahan saka tandha lawan saksi, saksi kang wus pratignya.
27. Pratignyane narambahi urip, nadyan pati sajroning gesang, wus kadhadha sakabehe, myang gampange kacakup, cakep cukup rasaning ati,
Dhasar nyata wus tau nglakoni, saking temen yekti tinemenan, ana ing kono rasane, woring tyas tanpa
(3) Dzat wajibul wujud = dat kang wajib anane. 29. Kang saweneh para sujana di jroning supena (1) den anggep ngalam, barang apa ana kabeh, sedene buwana gung, jagad cilik sajroning ngimpi, marmane datan siwah, jroning kalbu penuh, ngendi bae njero ana, papaesan ing dunya jro badan manggih, cinipta enggon mbenjang.
30. Iku salah kalantur katarik, cipta sasar kabalsar jurang iku dudu sayektine, dene impen puniku, sajatine
nggon sawiji, njaban kaca sanyata, kadulu sadarum, barang apa manjing kaca, yen jinupuk jroning kaca dantan
Iku wong ngelmune kathung, darbe kawruh Mung sacuwil, wus ngaku dadi sarjana, jumeneng guru mumurid, marang para punggung mudha, ngrasa wus putus patitis.
nendra (3), wruh ing rupanya pribadi.
6. Awit ciptane wong iku, Allah manggon jroning pikir,
sadat kang sajati, yen lumrahe jaman mangkya, sadat mangkono tinampik.
Punika istilah wirid, pikajengipun aksara alief (!) dumunung woten ing bathuk.
15. Lawan malih ana guru, amangeran marang pasti, suwung wang-wung nora nana, tur durung putus ing westhi, iku wong
muruita met ngellmi, layang iki takokena, jarwane apa nimbangi.
17. Salah siji pasthi cundhuk, lamun maksih
dadi guru wus sinembah-sembah, apese den aji-aji, kekethokan gulu ayam sega waduk ,ori muslim (2).
20. Anggere tan den du telu, tinilikan dina mbenjing, yen trima amung carita, nalar ngawur tanpa saksi, ingsun saguh ajajarwa, tanpa lawon
Wulanganipun boten namung babagan sarengat kemawon, ugi tarekat, kakekat, makripat. Nafi isbat punika namaning dzikir : la ilaha (ora ana sesembahan) = nafi (ora nganakake); illallah (kejaba
23. Aja sira dadi guru, laraping ngelmu sajati, tegese guru punika , paugeraning ngaurip,
kang kalawan kanyatahan, nyataning reh basa pati, lamun wong sarjaneng jagad, nora kewran amangsuli.
26. Satengah ana wong putus, ratu den anggep Hyang widi, Gusti Allah nora ana, wujudnya Sri Narapati, yaiku wong salah ucap, nggasruh kawoworan peri.
27. Yeka wong ceguk truwilun, lonyo ucapingpisaci (1), supaya dipadonana, kaya paduning pulisi, kacara traping prakara, wus pasthi nora pinanggih.
28. Kang saweneh ana jamhur (2), tutur
29. Embuh-embuh yen binuru, embuh yen wus prapteng ngakir, bisa mulih marang ora, tur amengku ngalam sahir (3), dudu swarga lan
kitab Bajuri Jurmiyah, yayah putus liring dalil.
(3) Alam shaghir = jagad alit (badan kita).
1. Wonten sarjananing kyai, guru putus nalarnya trang,
Napsu patang prakara wit, linungguhaken sarira, ing pancadriya rasane, malah mujudake rupa, ireng bang kuning seta, kanthi dunya ngakiripun, winorken ing malaekat.
4. Cupet nalare sacuwil, kumprung pengung guru desa, pantese njagong neng amben, ngedhangkrang madhep mangetan, sinebeng putra
wicarane, cara-carane cinakra, padesan tanpa krama, ngelmu den nggo agu-agul, nggulung kang tanpa tandha.
muruk tani pamijange, donga japa mntra Buda, ambege lir sujana, kang weruh marang pakewuh, sejatine punggung
limpad ing kasusastran, sastra rajah Ngarap ndhusun, dinum dadi kaslametan.
Hyang kawulane, bedane Allah manuswa, kumpul pisahing rupa, rupa keh kang mowor sambu, iku jaman sapunika.
Hyang kang maha gung, pangakune pudyotama.
15. Ambeg pangolah yodanting, kawruhnya kanthi den prada, pangalembana luhure, linarangan winaleran, mrih kawentar kawara, yaiku lakuning wedhus, mbludhus tan wruh ing sarira.
17. Temen-temen wruh Hyang Widi, dadi badane rumangsa, ngaku Allah sajatine, yen binuru atrangginas,
mindhik angon ulat, anggoleki wong kang bodho, sinajarwa pinapajar, ujare ngelmu sasar, sarwa saru sasar susur, slusuran lir rajakaya.
19. Cacad wong tumitah urip, kurang mamresing tyas nyata, ngelmu pangolah
samanten, ingkang kapidana ing nagari kados Gus Djedig kasebut ing serat Wiraiswara.
22. Anane saka ing abdi, dudu rasane manuswa, lah kapriye ing patrape, wong nembah Hyang Sukma, sedene malaekat, nora beda wujudipun,
kabir sahirnya musna, kasok bali liru sambut, iku traping pangawikan (2).
25. Manuswa ingkang sayekti, dadi ling-alinge jagad, lah iku kang wus prasajeng, saksi manakseni kang dat, dating manuswa nyata, sampurna ananing makluk, sangkan paraning pratignya.
26. Kacakup jumbuh kapusthi, traping pati nora
saking kanyatahane, tata sumelang gaibing tyas, rumenggep ing pamudya, mudyastutining pakewuh, nora weruh tur
kabir ing ngriki pikajenipun alam kabir = jagad ageng (gumelaring dunya punika).
29. Yen ngguguru sira benijing, sawise sira winejang, wijang-wijange kabeh, kang kadhadha ing tyas padhang, Allah mukhammad rasa, myang badan
mudhun apa munggah, yen mudhun priye kanthane, yen munggah priye trapira, kang munggah kang tumedhak, den arani apa iku, dene dahat saka mokal.
33. Nora susah sira kaki, takon jumenenge Allah, mung weruha kuwasane, kang kagadhuh
ing barang kaelokan, ing jro badan ana kabeh, iku mratandhani apa, den asmani reh paran, dayaning punapa iku, kabeh padha takokena.
1. Lan malih pitutur ingwang, lamun sira dadi murid, kang
papadhang, ingkang nandhani tyas wening, nging tan wenang kalamun durung kakenan.
2. Kenanya saking pracaya, pinarcayeng dening saksi, saksi ingkang tunggal karsa, bangkit nyanyampahi silip, nora kilap kalempit,
sinau, marma dudu Pangeran, ywa den anggep jeneng Gusti, sajatine kang winastan johal awal.
4. Marma sagung pra sarjana, kang mantep tetep
sadaya, pangrasa sampurneng pati, lah iku tutur kidib, goroh growoh wong kebawur, ngawur kuwur
rasakna prakara iki, patraping reh pepadhang kalingan padhang.
7. Yen wong danurja waskitha, aweh sandhang wong kang
kang padhang, wong minggir tinarik minggir, lah kepriye tutur iki rasakena (1).
8. Nadyan sudra dama papa, janma kang wruh ing wadi, wadi-wadining widyastha, sayekti janma sajati, ywa sumelang ing pangesthi,
tunggal, tunggil wor budi sawiji, wajib iku kinurmatan, jinunjung ing sawatawis, nanging yen durung sami, ywa lonyo sabarang wuwus, temahan kabegalan, kalong linongan ing kuping, iya iku tinemu dadi kagunan.
saking kawruh tanpa kardi, sinihan ing Hyang kang murba, supaya wong sami uning, oneng temahan asih,
pikajengipun : guru ingkang waskitha punika anggenipun ngeblakaken wedharanipun namung dhateng siswa ingkang sampun tinarbuka manahipun.
12. Para kinarya kasugihan, ngelmune ginawe pokil, ngikal-ikal ngeka dasa, yayah dursileng pambudi, batine durung uning, yaiku rupaning punggung, kagunggung wong caksana, sejatine sepa sepi, sasat sapi tan wruh ingkang murweng sipat.
14. Nanging kang tys smupramana, makna mung kecaping lathi, katara ing solah bawa, bawaning pangucap wening, para ngulama kang wis, tanah Jawa ngalor
15. Warata sun muruita, akeh
17. Ambedhah mumbul ing wiyat, neng dhuwur nampani wangsit, wusnya trang nuli mimijing, wijange ngelmu gaib, supaya antuk pokil, iku traping tikus clurut, tan pisan magepokan,
prayoga, iku ingkang den senengi, guru mangkono kaki, memper mawa ing wana gung, sipate kaya janma,
1. Kang saweneh ana mukmin (1) sung pituduh, ing ngelmu sampurneng pati,
2. Miwah puji tatkalanyarsa rinacut, neng lawang sawiji-wiji, ana dhewe pujinipun, lah iku mukmin niwasi tan yoga dipun pitados.
5. Omong-omong tutur kang wus kalantur, tur tuturunan jaman wis, wiwisikaning pra guru, alam Buda tanpa saksi,
mulus, sarupa ingkang ndarbrni, gumawang cahya ngunguwung, neng ngawang-awang kaeksi,
cinipta wujud, pasthi neng kono kaeksi, saking dayaning pandulu, ripta ciptaning panganggit, anggiting guru sajatos.
eneng ening, angen-angene anggugu, pracaya kang den tingali, kukuh kuwat wit tyas kamot.
(1) Mu’min = tiyang ingkang nandhang iman.
13. Iya iku tandha wong ciptaning kathung, rurupan ingkang kaesthi, yen guru kang
lamun maksih suwung, dene kang katon mawarni, dayane pangrasaning wong.
20. Seje lawan janma rucah ngronce kalbu, pinter nggulung gulung gilig, sipat rong puluh ginelung, bisa ndadekaken siji, iku pintering gandarwo.
21. Kang sampeka anjereng sipat rong puluh, lakune sawiji-wiji, kosok baline kadulu, kacakup cakep nyukupi, praboting urip wus melok.
22. De wong cubluk patraping ngelmu kalimput, sidhakep suku
mantheleng soceng pring petung, peteng patine metengi, ing urip kang nora weruh, nora ngrungu wosing pati, uripe bae tan enjoh.
29. Aja maneh pati durung tau weruh, prandene ngaruh-aruhi, wong bodho nora wruh ngelmu, pangrasane sasar sisip, kang akeh janma momoyok.
30. Ing Ngayogya Surakarta myang Madiyun, sapangetan atas sami,
supaya wong kang prihatin, nuli enggala maguru, dheweke nampani pokil, sega wuduk ayam babon.
33. Lamun mulang tarekat dalaning kawruh, kalimah tayibah pinusthi, la ilaha ilolahu, den ubetken dhdhaneki, lebu wetune
35. Ana maneh kawruh Buda maksih klaku,
mumuji, mring klentheng nggone ngelmu wos.
(3) Ingkang nembah Toapekong punika bangsa Tionghwa. Kala jaman
surasaning srta punika, putra wayah ingsun dhewe, aywa nganti kawadaka, binabar ing wong liya, reh iki
kemba, trakadhang sengit mring kowe, saking cingkranging kawruhnya, wirang lamun takono, arsa madoni tan nggayuh, wit wus entek kawruhira.
5. Tandha malare sacuwil, weruhe kalingan netra , muwus kalingan cangkeme, mireng kalingan ing karna,
dhewe, pangrasane tanpa sama, yen tinakon muridnya, ngelmu ingkang ewuh-ewuh, cinakra nor pracaya.
9. Kuwatir yen tan pinundhi, tandha yen ngelmune tuna, dene mukmin kang caksaneng, kawruh danurja
10. Kawruh iku pami rukmi, pimendhema ing pawuhan, masthi tetela mancorong, yeku atine sujanma, kang putus sandining Hyang, sabarang nora kalimput, padhang ngungkuli
penggulunge ta katara, wruhing Gusti kawula, wruh rusaking barang wujud, weruh dadining kahanan.
pikukuhing Islam, sayekti antuk ganjaran, nora aweh angguguru, takon marang wong sarjana.
16. Tansah ngukuhi pamuji, puji kang katur Hyang
17. Sadarpa ewuh wong muji, pujine katur mring sapa, priye dennya ngaturake, lamun wong kang wicaksana, tan mangran basa swara, swaraning Allah puniku, sayekti nora
kang wus kanggo salawase, ywa darbe tekad mangkana, ing lesan lan wardaya, wong nalare mung sadumuk, iku angger den waspada.
27. Yen wong waskitha ing westhi, nora samar kaelokan, masthekken dening kawruhe, yen dinulu nora ana, jin pri-prayangan setan, gunung-gunung guwa samun, tan ana sawiji apa.
jaman mangkya, maksih akeh wong Buda, sipating manuswa cukup, ananging sasat gupala.
30. Candhi Sewu ngapit margi, mung badane darbe krekat, yen mangkono tunggak growong, ing jero isi canthuka, tan pisan nyipta padhang,
mitenah mring sesama, tan liya padha bangsa, sengit tresna wit ing laku, ing kono lah rasakena.
32. Yen maksih pracayeng kidib, barang cukul ingkang mokal, den anggep lir weruh dhewe, iku wong atine sasar, kalantur-lantur katriwal, mumuk
saking padhang, mring pepeteng pangancame, nggugu crita ngayawara, kang den anggep sanyata, nanging nyatane nora wruh, iku wong
sanga, dalil asung pratela, jarwa-jarwa mrih nuntun, mring manuswa punggung mudha.
4. Amuwuhi reribeting pikir, kang tansah sumedhot rina wengi kleru pangancame, mamangani sir ingkang
nakisbandiyah arane, pamawase saka puji dhikir, pinanjingken maring, sajroning sastra hu.
9. Kasasaring cipta ripteng pikir, pikire
10. Ridhuning wong tumitah neng bumi, ingkang elok-elok, mokal-mokal dayaning cipta ne, cipta culika ngeculken wadi, dadi wit piningit, sinengguh neng ngriku.
12. Tumulyengsun angguguru malih, ngelmu kang sajatos, Bendhadhapit ing padhukuhane,
cukul langgeng awor, Allah Mukhammad langgeng wujude, aneng kono langgeng tan pantawis, sinasaban puji, salat karya sintru.
15. Nuli ngalih angguguru malih, ngelmu traping maot, aneng nagri Kadhiri winaleh, ing sasmita kang bakal
17. Yen wus weruh kang mangkono pasthi, sirnanya njog, ring kamuksan langgeng salamine, wusnya trang sun luru guru malih, antuk sawiji wig, ing Maglaran dhusun.
18. Gya winejang kinen aningali, rupa kang mancorong, kadya wulan purnama tandhane, jroning guling kaeksi lir ngimpi, ngimpi dudu ngimpi, iku maksih luput.
19. Awit angen-angen kang ningali, warna kang mangkono, tandha
kanthi pasemon, kadadyaning manuswa akire, tibeng suwung mengko (1) ana jati, mratani sabumi, iku kinen ngluru.
(1) Bok manawi leresipun : mengku ana jati.
(2) Kala rumiyin tiyang Jawi ingkang ngrungkebi agami Nasarani punika taksih kalebat nganeh-anehi.
23. Minta jembar kubure yen mati, lepas paranya doh, iku desa Negara panggonane, Majakerta araning nagari, meh lumrah wong Jawi, Ngisa gama luhung.
8. Dene lamun, nedya manyatakken kawruh, wuwuhing sampurna, kudu wruh kanthaning pati, nuli ingsung binungkem dalaning napas.
9. Sru tinutup, dadalan weruh ing maut, patraping palastra, napas nora kena mijil, lah ta iku rasane luwih rekasa.
10. Rehning ingsun, wong bodho cegik truwilun, banget sewu nrima, ngungun ing tyas trima kasih, sun rumangsa rejaseng sik Suksmantaya.
11. Pangrasaku, ndulu tan liya kang ndulu, kulunging wardaya, narambahi budi mletik, nora weruh ngelmu Buda kang katriwal.
12. Tan pakantuk, yaiku guru ketawur, yen wong kang wus pana, nadyan angicipi pati, kang patitis tan mangkono patrapira.
13. Qur’an nutur, watasimuka billahu, werdine mangkana, heh janma kang ati-ati, padha sira
tan metu, yekti nora kena, dadi tetep ran wong musrik (1), tan prayoga guruning peri prayangan.
wus kapusthi, pasthi pedhot sasmita kawruh sampeka.
23.Sukur bagus, rupa myang wicara wangun, ngelmu kasusastran, Jawa Ngarab
metu asrep kewala wus, cupet ing ngagesang, nulya na rupa sajati (1), cahya lembut sarambut keksi ing ngarsa.
(4) Tolk = juru basa ; ing ngiki pikajengipun : basa. 41. Jamanipun, wali
sujud, nora sah ing kajat, jatining kawula Gusti, manuswa gung kabeh putrane Hyang Suksma.
49. Ingkang bagus, luwih rerengganing bagus, mulya di utama, kang memelas asih-asih, sing amulat wong Jawa akeh
sinengguh, Nabi Ngisa maksih idhup, iku dadi tandha, linglung klalanganing pikir, wirang isin wong Jawa alin agama.
1. Wong Kristen agama Ngisa, tanah Jawa tekade keh
4. Agama Nayakaningrat, Kangjeng Nabi Mukhammad kang sinelir, nganggit Qur’an kang dhumawah, dadi umuling (1) kitab, pira-pira kawruh ingkang bagus-bagus, ngencengaken marang tekad, ala becik den kukuhi.
5. Pangudining sangkan paran, kauripan kang jumbuh tur pinardi,
6. Neng Batawi sun muruwita, mring wong Cina panengeran Bah Tik Suwi, winruhken kawruh kang jentus, panggonane kang murba, dununge neng ngisor bumi kang kapitu, iyeku Allahing Cina, ajujuluk Kok Hong Sang
manuswa sipatipun, de lungguhnya kang sanyata, aneng manik netra kalih.
betal makmur (2) ing Mekah kang palinggih, iyaku aneng sastra hu, lan malih sinajarwan, surya wulan sumurup ing netranipun, de putih irenging netra, dadi rina lawan
tikswaning tyas tajem kaglung, nggugulang budi krahayon.
12. Wong kang pana ing lembut, yen wus weruh sangkan paranipun, kanthi saksi nyataning kawruh kang sungil, gampang angele kacakup, cakep cukup urip maot.
13. Jajah sagara madu, pathining rasa
15. Wus sirna wus pakewuh, bangsa pati kang durung wus kaglung,
kageleng atine wong putus, dadi saksi karusakan lan dumadi, campuhing tyas dadi semu, kanyatahaning pasemon.
(1) Wujud wajibu = (dzat) wajibul
kasedul, lalu lulut kalayu ing palsu, pati iku nora mlebu nora mijil, nora manggon nora suwung, iku sajatining uwong.
25. Sandining urip iku, wruh ing jisim roh ingkang lumaku, napasing wong mlebu metu dadi puji, apa sakrenteging kalbu, cinipta kuwaseng Manon.
26. Ing sajatine dudu, yen pana di murtinireng kawruh,
krananing Allah satuhu, mung krananing manuswa ingkang linuwih, awit Gusti kang Maha Gung, tan ngalap lantaran ing wong.
28. Mobah molah satuduh, ing pribadi marma bener luput, wus mangkono wong wicaksaneng pambudi, seje lan janma
darbi, iku ciptaning lelembut, kang manggon neng kayu growong.
30. Prasasat tekek klawu, sajeg jumbleg neng growongan kayu, nora weruh marang cakraning budyadi, tansah ngukuhi kajumbuh, Allah
32. nanging prakara iku, luwih memet mumet nyamut-nyamut, lamat-lamat lir thathit tempuh jaladri, driya smu karoban, getun, ngungun eloking lalakon.
33. Heh kang maca kang ngrungu, lalantihen rasa sraseng tembung, ywa katungkul mamet ruming swara manis, tembang tembunging pituduh, iki enggoning ngelmu wos.
1. Rinenggeng sastra kinawi, macapat tembanging basa, supaya trang pamawase, nyirnakake was sumelanging tyas, mumuk mamang kabengkas, saking surasaning tembung, cinitreng kartas sampeka.
was reh wus prasajeng, sarjanambeg kasusastran, titi titising cipta, pinarsudi nora ngawur, bedane lan wong kang tuna.
5. Wruh kalingan pangeksi, dalan jembar resik padhang, mbarobos kacanthel-
wong urip iku Islam, pikukuhe ingkang kukuh, wus memet daliling sarak.
7. Kitab cilik aran Sitin, wa kawangindal islama, kamsatun lapal tegese, tuwin pikukuhing Islam, iku cacah lilima, sahadat ingkang rumuhun, ingkang kapindhone salat.
8. Kaping tri jakatul fitri, kaping pat puwaseng Ramlan, ping lima khaji yen darbe,
11. Lan nakseni kang sajati, Mukhammad utusaning Hyang, tegese jarwane kabeh, manuswa sipat mukhammad, tur mengku rasaning dat, sipat roh utusanipun, yeku erohing manuswa.
pratameng weka, tan kewran ing agal lembut, kamokalaning sasmita.
14. Panjang yen winarneng tulis, lejeme sasmiteng sadat, ingkang padha krasa bae, ywa nganti angayawara, murtining kawruh nyata, saka panyiptambeg sadu, danurjaning wong utama.
15. Tan prayoga yen tinulis, wirang sinangga ing kathah, batinen bae patrape, ywa kaweca ing sasama, kang padha salah tampa, pasthi den arani gemblung, tan wruh dheweke kang edan.
16. Yab-yaban peteng ing pikir, kira-kirane kasingsal, nora uwal
pakantuk, patrap wus gumlar ing kitab.
18. Boya kasebut neng ngriki, awit wus akeh wong wignya, ing tembung patrap prantine, kalamun sira wus bisa, traping salat sarengat, lan weruha tegesipun, ing slat
(1) Ta’alluq = teluk ; tawallu = sengsem.
(2) Wonten ing wirid : 1. napas = anging ingkang medal ing karna ; 2. tanapas = angin ingkang medal ing lesan; 3. anpas = angin ingkang medal ing grana ; 4. nupus = angin
24. Nora susah cangkem muni, kacemutan mamres cipta, mujudaken ring Hyang Manon, kaya
(2) Muta’alin (saking : ta’ala) = ingkang minulya. Katndhinga kaliyan centhangan ing pupuh VI : pada 14. ewahipun lin dados lim, saminipun jin dados jim lan sanes-sanesipun.
nuwun Gusti Pangeran, sampun paring pepadang dumatheng titah sadaya, sainggo mas Kumitir purun ngrekaos nyerat wontening blog/wordpress meniko, mugi migunani sak lami-laminipun agesang. Nuwun.
gabruk gabrukin wayang.. jadi diganti perang kembang… hehehe joged sendiri… , nyuwun ngapunten kang lambang…, numpang ngeyup paseban panjenengan .. lha kangboed sampun ngglesod ngopi dan rokoan.. malah rumah sendiri ditinggal suwung…,
Jegagik iku mung jeneng blog wae, maksude kanggo mbedakake karo blog liyane. Isine ora ana gandheng cenenge, utawa agawe para maos njegagik.
Saiki akeh wong jawa ing kutha-kutha gedhe sing wis ora biasa migunake basa jawa ana ing sesrawungan, karana iki aku kepingin latihan lan ngajak panjenengan para sutresna budaya jawa, mangga sesarengan sami nguri-uri amrih budaya jawi ingkang adiluhung punika sageda lestantun. Kula gadhah anak kalih ingkang mbarep nami Serafica SRR (sampun nyambut damel), ingkang ragil Bonifacius A.Y (taksih kuliah
Dewandaru kang kalebu tanduran pasren iki pranyata wohe bisa migunani tumrap kasarasan kita kabeh. Dewandaru godhonge ciut meh kaya godhong crème nanging luwih kandel. Wohe uga memper karo woh crème mung wae rupane yen wis mateng abang semu ireng. Dene paedahe tumrap kasarasan kayata:• Bisa nglancarake menstruasi (nggarapsari). Carane, njupuk woh Dewandaru kang wis mateng 9 iji didhahar esuk 3 iji, awan 3 lan sore 3. Telung dina ajeg anggone dhahar ora kena mandheg utawa dileti.• Bisa kanggo nyuda lara weteng nalika lagi nggarapsari.Carane: Dhahar woh Dewandaru kang mateng esuk 2, awan 2, sore 2 iji ditindakake nganti weteng krasa kepenak lan ora krasa lara maneh.• Bisa kanggo nambani Migren (mumet separo).Carane: Woh Dewandaru kang mateng didhahar esuk, awan, sore saben dhahar cacahe 3 iji, ditindakake nganti krasa ilang larane.• Bisa nyuda lara kang nyerang Otak (Krasa nyut-nyutan sirahe).Carane: padha karo nambani lara migren.• Bisa ngudhunake gula dharah.Carane: Dhahar woh Dewandaru kang mateng saben esuk, awan sore cacahe 3 iji pendhak dhahar, ditindakake nganti gula dharahe normal. Yen diperiksa wis normal mandheg anggone dhahar woh Dewandaru kasebut.Muga-muga kawruh sepala iki bisa migunani tumrap kita sami.(Sumber: Bunda Tatiek / DL No. 32 taun XXXVII)
alm. Gombloh (Hong Wilaheng) :
dosene apikan.., dadi di koreksi nganti
SERAT KALATIDHO | Uborampe SANGKAN PARANING DUMADI
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. Sugeng midangetaken kalian Nyruput ” JAMU BERAS KENCUR ”
Nrimo !lakune Sepi ing Pramih Rame ing gawe ! Yo iku satriyo sing
sing kuwat nyekel ” Aji Soko “kanggo ngentasi rereget neng tanah JOWO !
Trzcińsko-Zdrój (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trzcińsko-Zdrój&oldid=1090969"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
title=Panganggo:EdmundEzekielMahmudIsa&oldid=93152"	Menu navigasi
ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang,
Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Bantul, Gunung Kidul, Kulon
Ogasawara Shotō?) inggih punika kapuloan ingkang kasungsun saking 30 pulo kanthi iklim subtropis lan tropis, papanipun 1.000 km (540 mil laut) ing kidul Tokyo, Jepang. "Kapuloan Bonin" inggih punika nama Inggris kanggé Ogasawara Guntō; bonin inggih punika lafal kuno kanggé tembung bunin wonten ing basa Jepang (
mujin) ingkang ateges "boten wonten penghuninipun". Kalih pulo kanthi penghuni ing Kapuloan Ogasawara inggih punika Chichi-jima (
Ogasawara shotō?) saged ugi nyakup pulo-pulo sanés wewengkon Munisipalitas Ogasawara, kadosta Kapuloan Volcano kaliyan pulo-pulo alit sanés ingkang terpencil lan boten wonten penguninipun.
Nalika 1 Desember 2012, total populasi Desa Ogasawara dipunprakirakaken antawis 2.905 tiyang. SApérangan ageng penduduk dumunung ing Chichi-jima lan salangkungipun wonten ing Haha-jima.
Kapuloan Ogasawara boten naté dados bagéyan saking bawana, saéngga sapérangan ageng flora lan fauna ngalami proses evolusi piyambak. Amargi punika, pulo punika jejuluk "Galapagos saking Wétan", lan sampun dipunnominasikaken minangka Situs Warisan Donya UNESCO nalika 24 Juni 2011.[1] Nus raksasa (genus Architeuthis) ingkag kapisanan suksés dipunfilmaken ing laut bebas Kapuloan Ogasawara nalika 27 September 2005, lan saged dipuntangkep nalika Desember 2006.[2]
Radio teleskop kanthi diameter 25m dipunpasang ing Chichijima. Radio teleskop punika inggih salah satunggal stasiun proyek VERA (VLBI Exploration of
Okinotorishima (Parece Vela), lan Minamitorishima (Pulo Marcus) sapunika kalebet wewengkon munisipalitas Ogasawara. Ananging kanthi geografis, wiwit rumiyin boten dipunanggep minangka bagéyan saking Kapuloan Bonin ingkang namung nyakup pulo-pulo kadosta Mukojima, Chichijima, lan Hahajima.[3] Definisi historis Kapuloan Bonin (Ogasawara Guntō) boten sami persis kados definisi Pamaréntah Jepang.[4]
JepangSitus Warisan DonyaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 16 Juli 2016.
manik, ingkang jumeneng nata, Lembu Amiluhur, tinathara ing Jenggala, ing nalika punika
Ingkang ngeyang angkung dennira sih, kakung putri dahat ngela-ela, mring wayah ing kadipaten, mila maksih mawantu, siyang dalu kasukan ngenting, para rimonca praja, maksih atur-atur, ing Kadhiri
Marmane sun iya durung prapti, ati tinjo marang wayahing wang, ing jabang bayi laire, ingsun supeneng dalu, tur kaliwat alane patih, iku
Benjang sira angiringna mami, ingsun arsa seba mring Jenggala, nanging yen wus wedhar kiye, sandika uturipun, wus mangkana data winarni, kuneng ing Pamucangan, gantya
Raja putra ing Jenggala manik, kang misuwur ing jagat niryawana, ing wrna binagus dhewe, guna mantra reh ayu, nora ana ingkang tumandhing, amung sang
Awanggitya lawan nini putri, Nawangsasi kang sun dhaupena, kya patih alon ature, pukulun sang prabu, inggih menggah kawula gusti, kadi boten prayoga, ing tindak pukulun, wadya paduka tan kirang, ingkang sami guna ing reh mara sandi, yen amung amrihkena.
Nadyan iya laku mamaling, padha narendra ingkang andhustha, nora sawiyah tibane, lamun apesing laku, tan kuciwa angadu sekti, mengkono rehing raja, kya patih tumungkul, ngraos kalepatanira, pangandika nata dene nora sisip, utamaning narendra.
Lamun ora kena pinrih bali, sun lilani angrames pisan, wong
Sang nata ing karsanira, anganti praptaning wengi,
Ingkang dadya sambekala, wus prapta sajroning puri, Jenggala kang pangrencana, nanging sira lawan mami, padha nora meningi, tumanuking wowor sambu, kya patih jinatenan, ing papasthening dumadi, sang
Dangu anganti ing mongsa, anggung aneng mega putih, sedheng surup ing baskara, denyarsa manjing ing puri, mangkana kang winarni, Sang Hyang Bagaspati surup, wus silem ing anjala, sigra nateng Parang Rukmi matek mantra, wikrama
Sang prabu Parang Kancana, suka tyase angideri, jinajah jroning kadhatyan, sakehing gon den leboni, kabeh katingal sepi, sang Panji Asmarabangun, tan ana katingalan, mangkana kang laku maling, laju ngalor ngulon wonten gedhong pelag.
Sang nata ngungun tumingal, dene sagung gedhong sami, lawange tan kinuncenan, wonge kasusu aguling, kenging sisirep mandi, ing pangaribawanipun, nateng Parang Kancana, yata wau sri
Jinajah sampun watara, eram denira ningali, marang sagung para putra, gumrah sami pekik-pekik,
Lumebet ing dhatulaya, sampun samya tata linggih, mring daleme ingkang
Dhuh kangbok ingkang minlya, waskitha mahambek ening, mugi paringa pitedhah ing pundi dununge inggih, putra tuwan pun panji, kangbok paduka pukulun, ingkang waskitheng tingal, tan samar maring ginaip, mung paduka kangbok sarira jawata.
Ngandika sang wiku retna, adhuh la he yayi aji, boten katenta pun kakang, kumangas pindharesi, pinten dayaning estri, mongsa samia sang prabu, amung kawula darma, wawarah pitutur jati, putranira panji ino kasatriyan.
Nanging gaip reh punika, kula jrih popoyan
Kuneng kang samya amikir, Retna Galuh sangkaningrat, sampun ingimur
Ing jawi yekti ngecani, ing karsane rama nata, sang retna anulya
Sayekti melu prihatin, arsana nedha ing dewa, wonten guwa Selamngleng, kang rayi
Angulati sang panji, sampun sadinten punika, ing satemah mindo gawe,
Ing jawi bubaran sami, para prawira punggawa, satria bubaran kabeh, raina wus tan winarna, surup Hyang Bagaskara, yata wuwusen ing dalu, sang
Apa wus tan darbe sekti, ginawa ing duratmaka, teka banjur ngringkus bae, dupeh pinekan wanudya, caritane si uwa, ing pucangan uwa iku, jer ika rada
Sanadyan resmining bumi, lalangen jroning kadhatyan, iku wus kawuri kabeh, dene yayi rasaning
jinoli, kangbok paran kang mangkana, kadi pundi ing karsane, kula anut ing saparan, ingsun tan purun kesah, kongsi nemahana lampus, kangbok kula den cangkinga.
Ngandika dyah sekartaji, dhuh wong ayu ariningwang, sapa ingkang kaya kowe, kabeh kadang-kadang
Lumampah prapta ing jawi, nenggih sedhenging
Bbinekta sangsayeng ratri, maksih timur dereng mongsa, mangkana sang dyah sambate, denira mulat
Lampahipun, manggiya ingkang rahayu, basukining marga, mugi nuntena kapatih, wus mangkana sang retna prapteng ing jaba.
Kagyat gugup, pulunane tan kadulu, tuwin ingkang raka raja putri ing
Dupi sampun, samapta arsa lumaku, sigra wedalira, maksih menga ingkang kori,
Wus kadulu menga sisih ingkang pintu, sang retna anduga, baya kangbok
Sang retna yu, tan etang pringganing dalu, karsaning jawata, kinarya tan tunggil margi, lawan raka retna galuh sang kaningrat.
Sreng ing laku, wus manjing jroning wana gung, keh sato lumajar, ajrih umarek ing margi, marga ingkang liniwutan ing sang retna.
Kuneng wau lampahira sang retnayu, gantya kawuwusa, kang kari sajroning
Sang prabu, kagyat pamiyarsanipun, kinen amariksa sagung kang samya anangis, sampun katur purwane karunanira.
Kawula nut, punapa ing reh puklun, manawi kendela, tan
Nadyan akeh arinira kaki, miwah wadyaningong, tan ana wrin ing kapekasane, ing wawadi karsaning dewa
Tutulunga wong tuwa kaki, sira kang katempoh, susahingsun babo ingsun kiye, sayogyane kang bisa nulungi, datan ana malih, amung sira kulup.
Kang liningan umatur wot sari, sandika sapakon, ing sadarmi kawula kalie, amung idi ingkang jeng dewa ji,
Saking goningsun bekti ing rabi, lumaku sapakon, jrih manawa ana dudukane, kadang sepuh nadyan dadi rabi, lawan ingkang runtik, cepak temen mutung.
Kadi dene putri ing kadhiri, nganggo kakangbok-kakangbok, angge gusti
Dudul muwus sarwi anjegigik, bener kang mangkono, kembang gedhang kang dulit patute, yen kepanggih lawan sang retnadi, sira lawan mami ginusah lir asu.
Datan arsa tinunggonan janmi, resmine angompot, kyai dulit alon ing wuwuse, pekem alit pamegat ing margi, tan wurung sang pekik, iku karsanipun.
Mesem ing tyas reden wukir sari, lajeng lampahnya lon, kapara ngono ngeh
Lagya eca lenggah lawan cantrik, sang wiku karaos, lamun badhe tamiyan ing mangke,
Umatur dyan wukir sekar, sru manggeng karsa sang yogi, kadi boten kakilapan, sayekti sampun udani, malah ulun minta sih, pitedahipun sang wiku, sang tapa mesem mojar, inggih leres sang pekik, nadyan wikan nanging kedah
ingkang mugi, pajara maring mami, minongka dadi panembung, kewran putra ing daha, puwara umatur aris, wasta kula raden malaya kusuma.
Inggih raden wukir sekar, ambatanayeng kadhiri, mentar tinudhuh ing rama, kinen ngulati sang putri, putrane uwa ji, ing jenggala sang prabu, nama dewi onengan, miruda saking jro puri, madya ratri kesahipun tanpa rowang.
Purwa madya wasananya, wus katur marang sang yogi, sang resi gumuyu suka, nalika nira miyarsi, dadya ngandika aris, dhuh anakmas wong abagus, kalingane andika, mentar saking ing nagari, mati raga angulati papacangan.
Supe angupaya kadang, angulari badhe swami, andheku dyan wukir sekar, denya kawadaseng wadi, sang tapa muwus malih, lah inggih kula jumurung, ing karsa tumuntena, kapanggih retna jinoli, nanging raden manawi sambadeng karsa.
Angantia neng patapan, inggih boten ngantos lami, sayekti dhateng priyongga, ing
Benjang saged karon jiwa, yen wus luwar kang prihatin, wonten nagri ing jenggala, binayang karya menuhi, ing ngriki manjing rabi, lestari kongsi pipikun, mila dipun santosa, nganti wonten ing ngriki,
kapat aneng wanadri, ing sawadya balanipun, patih kudanawarsa, jayabadra ing kadhiri, kyana
ngunduri, nyimpang ngupaya margi, nengna malih kang winu, wus manggala bugis mulat, yen mungsuhira wus gusis, suka tyase sagung wadyabala sabrang.
Kuneng kang aors ing yuda, mangkana ingkang winarni, sira prabu basunonda
Prabu ing parangkancana, langkung prawira sinekti, amumpuni ing agunasaraya
Tiwas risak kang sarira, baya yen wus dadi laki, dene maksih jro supena, ginagas kapati-pati, mogsa ngawona inggih, lalegan sakayun-ayun, raose kadiparan, kacaryan suwiteng laki, ingkang raka alon mesem
Kono yayi datan beda, lamun ginagas ing galih, kumenyut kudu nyat-nyatan, kadya rencema sang ati, ajur pating saluwir, lir coplok poking jajantung, ketang tan ana liya, amung kang pinanduk ing sih, sira iku yayi durung paja-paja.
suka ing driya, sampun pinarnahken aglis, ing tilam rinengga sri, sang panji asmarabangun, nulya sri basunonda, utusan kinen nimbali, ingkang putra wus kerid prapteng byantara.
Kang rayi maksih tut wuntat, sumiwi ing rama aji, kang rama kagyat aningal, ing warnane sang lir ratih, cenes ijo ngrurungih, kadya gerah pitug tengsu
lejarna brangtanira, ingsun iki antuk gawe, lunganingsun duratmaka maring nagri jenggala, sang panji asmarabangun, wus kagawa
peparape becik, pating talening akathah, sang panji carang waspane, tuwin panji wangseng sekar, tan api
mamantuningsun kang anom, pantese mantu pameran, ana nagaraning wang, parang kancana tan wurung, karya dhudhaning wong lanang.
Marwaseng tyas rontang ronting, katon kadi liliperan, cinegah jrih rama katong, ing jawi tan kawistara, ing jro kaya matia, amung tinedha ing kalbu, manapa pongi kaprapta.
Asihing kadang ireki, yekti nora wurung prapta, si jenat sang panji anom, sang nata malih ngandika, dene sang kasatriyan, wangun mentas darbe sunu, katara durung alama.
Lan yayi putri kadhiri, neng ngendi datan
Dene teka anungkemi sang panji alon ngandika, dhuh angger
kadhiri, yaiku dayintaning wang, mengko ingsun prapteng kene, jajagongan lawan sira, sapa kang gawa ingwang, miwah
wastamba pun nawangwulan, dene ingkang ayoga, nama basunonda prabu, nagri ing parang kancana.
Lami-lami rama aji, welas sih marmeng atmaja, dadya temah anyenyolong, dhateng nagri ing jenggala, angambil jeng paduka, jer kawula setyeng kalbu, lamun datan kapanggia.
Lan lakine dyah kadhiri, kawula asuduk jiwa, sruning kabyaktairage, cipta kawula mawongan, gusti kusumeng daha, datan sedya ciptamaru, amung anyethi kewala.
Ing mangke kawula gusti, kami purun atur pejah, benjing paringena ingong, mring gusti nayakani dyah,
ingsun aweh tulung, ing brangtanira sang putri, yen wis panggih sudarmanta, karuhane yen wus pasthi, sira
Sapraptane dalem pungkur, ing byantara sangapanji, sang nata arsa tur sembah, marang sang raja putra di , raden putra kipa-kipa, sarwi
Anjelih sira sagn prabu, dupiarsa den bekteni, dhuh gusti kalengkaning rat, tuhu hyang-hyang ing sabumi, sampun arsa apradata, manawi ambilaeni.
styaneni nawang wulan, sadaya wus katur sami, suka panji kasatriyan, tan pae lawan sang putri.
Sang panji ngandika arum, ngong tarima paman aji, sih andika mring kawula, karsaning jawata luwih, sutanta sang lir kusuma, ing mangke sampun kapanggih.
sami jinurung, kula paman arsa mulih, dhateng nagari jenggala, yayi dewi ing kadhiri, wus lami kawula tilar, matur prabu parang rukmi.
Mangke samodrane agung, alune kagiri-kagiri, manawi nempuh ing palwa, yekti karya
punika ingkang taruna, anuhun sri narapati, sigra rahaden warsaya, lan wratsongka ingkang rayi.
purnamasidhi, saundure saking ngarsa, sangking karantan ing galih, mung panji sinom pradapa, lam-leman dening paparti.
Lampahira prapteng gunung, wau sang retna jinoli, pratapan ing andong jenar, sritinon ingkang ngasrami, raja putri ing jenggala, minggah wus panggih sang yogi.
Sinambrana ing sarwarum, peni-peni ing swargadi, sang retna langsung langkung karenan, lumat pasugatan luwih, yataraden wukir sekar, sumedhot duk aningali.
ngulat ngulete rong ratri, palintiran pitungdina, wawatuke pitungbengi, ngalindur ngruntuh nem dina, upamane raden mantri.
Tan betah denya andulu, marang ingkang lagya prapti, raden sumingkir angiwa, ing wuri angintip-angintip, asik ing wardayanira, dhuh iku ratuning pasthi.
Yata wau, sang wiku ngandika arum, marang sang lir retna, dhuh angger anilakrami, lilananapun bapa anilakrama.wayah alun, punika sasawangipun, dede padarakan, kadi turas ing asinggih, semuniun kadya anandhang asmara.
Keh angluru, sapraja tan wonten pangguh, mila tyas kawula, tan etang ing larapati, sruning
mami, punapaj gih sampun pinulung ing dewa.
Lamun durung, yen taksih sami rahayu, ing pundi dunungnya, sang pandhita ngandika ris, inggih angger
Kang kasebut, sangkaning rat dewi galuh, puniku sang retna, maksih wonten ing
langkung nuhun, kawula sinungan tedhah.
Kang anuduh, ing marga sapurug-purug, kathah kawruhira, punika ran ragagati, sang dyah ayu, anuta saha turira.
buburone agung-agung, pan sami lumajar, ajrih parek sang lumaris, ragagati anjawil saking ing wuntat.
Kang adumuk, sang bagawan welingipun, cantrik yen lumampah, sira aja tebih-tebih lamun begang
muwus, sarwi lajeng lampahipun, kapan denya mekas, mring sira ingsun tan myarsi, papantesmu sira gawe laku dora.
Sampun nemu, sasandhungan badan ulun, yen kula linyoka, den moh ana kadhas kudhis, sang dyah ayu mesem datan
Kadang karuh, mring kawula minta wuruk, pralambang walgita, sregara sabda kakawin, sang dyah muwus, lah iku akal punapa.
De wong gunung, amumuruk sastra luhung, kaki kang wus kaprah, winuruk puja
Among cipta satuhu, ngestokaken welinge sang wiku, tan linilan tebih lan rasa panutri, jer putrane ratu agung, binathara ngreh prakatong.
Dudul nambungi wuwus, kakang dulit bener nora luput, kadi manggih sasotya sayuta wukir, nganggo
cinekel minongsa tuhu, dadi kasukane kono.
Andina-dina nayup, alas pejah tan ana wong langkung, ajrih mulat ing bugis anggigirisi, saru ing sasolahipun, pakaryane gawe rusah.
satunggil linuwih, kadi hyang-hyang ing rumarum, lir sudana ngalih enggon.
Pantes ratuhing ayu, ayu-ayu ing jagat tinumpuk, yata
ragagati amimiris, dadya ingajak lumayu, dhuh daweg dewaning wadon.
Punika wonten mungsuh, badhe ambujeng dewaning arum, kadi paron kacandhaka sang lir ratih, rinawuhan mungsuh sewu, dhuh daweg ta kula
dyah ayu palayune kawlas asih, meh pedhot ambekan ambruk, aneng jujurang aloso.
Kaki sun minta tulung, marang sira mapaya prang pupuh, kaya priye kacandhaka
sae ing pitembungipun, raden ayu sayekti kula nyagahi, sampun basa kaki mring sun kula dereng ngraos kempot.
Lan boten ngraos ulun, rabi ninidika sinten kang wruh, lamun dhasar andika nurut reh mami, inggih kawula asanggup, nanggulang yudane mungsuh.
Sruning gugup tyasipun, retna jinol amuwus, iya ingsun anut ing
kawula kangmas kenthol ragagati, lah daweg andika nebut, mring kawula kangmas kenthol.
Sakedhap mrih rahayu, mongsa ingsun melika wong gunung, ingkang mindha cantrik alon muwus malih, kadi pundit raden ayu, yen nurut among kang mas kenthol.
Wau ta duk angrungu,kang amindha cantrik nibagulung,
cantrik, redden alon ngandika rum, wruhanira ingsun weroh.
ingtyas si kaki cantrik neng endi, dene teka tan kadulu, ingkang perang wong anom.
Cantrik teka ing gunung, miwah lamun mamaliyan iku, alon matur kang dinangu awot sari, katur ing sajatosipun, putreng
Gya wangsul enggenipun, dadya cantrik malih sang abagus, nguwuh-uwuh dhuh mirah retnaning puri, angger papagena
neglir ken waweling, padha minggat karo, menyang ngendi sira sasuwene, gustinira mau marang ngendi, dene tan
sekar duk miyarsi, ing tyasira kadi, kajanta keng adhuh.
Nglugas raga tilar warni cantrik, asru amiraos, nora kudu dadia cecekel, tuwan tuwas busik ala kusi, sinurtu ing putrid, putrane wa
Lajeng tumindak sarwi ngririntih, saparan wirangrong, dhuh kakangbok bisa gawe-gawe, lalamise arsa gumateni, mring
bikang alit, drung karuwan ingong, ambebedhog mring panjenengane, rontal buntal midyat maka gusti, tingale asengit, yen mulat maring sun.
Kaya priye putrane wa aji, ingkang ragil wadon, benget temen kang bok niayane, sun tatedha marang jawata di, dadya
panggih, mundhut isik-isik, badane sakojur.
saking puri, nenggih sang lir sinom, tilar dhahar lawan gugulinge, putranira ingemban pribadi, dahat kawlas asih ing saparanipun.
Ingkang putra anggung den tangisi, dhuh woding tyas ingong maksih timur temen sira angger, during mongsa melu
heh jawata banjuten sun iki, paran karya urip, gung andon mangun kung.
Tuwas tumuwuh aneng ing bumi, pijer dadi lakon, tanpa daya
Sruning putek kapetek ing sedhih, kantaka lir layon, ingkang putra saya sru tangise, datan ana janma kang ngudani, neng jro wana werit, tebih lawan dhusun.
Kuneng ingkang kantu datan osik, gantya winiraos, retna jinoli wau
asru panangise, ingkang putra cinandhak kinempit, sarwi anungkemi ing pada sang kantu.
Dhuh ragane nyawa ari mami, sih tuhu maring ngong, amung sira atmaning sun dhewe, ingkang dadya
rereh sakaliye, ingkang rayi umatur wot sari, tan wonten kang nuding, kangbok kesahulun.
Lawan paduka sareng saratri, saking gugup ingong, kakang embok tan katon asare, mila kawula asru ngulati, tan wonten kapanggih,
ngungun mrebes mili, kang rayi tinarik, embane cinucup.
Angger paduka boten ngemasi, langkung suka ning ngong, jeng
kang bok jeng paduka, duk kesahe saking puri, dene tan nganggo popoyan.
Paran mangke ing karsa paduka inggih, punapa kundura, tuwin lajeng angulati, kakang
nana kang dadi toh ing wiyadi, malah pangrencana, mring wurunge laku mami, angupaya lakining wang.
kalih, sun iki dinuta dening sang hyang udipati, kinen akoiring sira.
Ana parandene kuli neng wanadri, deputrining nata, padha anisaking
Maksih alit sira jak aneng wanadri, paran marmanira kang dadya paran ing sedhih, lan payo nuli wecaha.
Matur nembah kusuma yu sekar taji, dhuh sang murbeng titah, tan susah tura mami, yeliti yen sampun kawruhan.
sasingepe nendra, nirwarta sampun alami, mila kawula anema.
Nanging lakinira tyase maksih rujit, saking geng sungkawa, awis nadhah awis guling karonto-ronto ing sira.
Lah ing kono margane bisa kapanggih, lawan kasatriyan, wau ta duk
Nora kewran amrih basuki ning urip, kabeh kangtumitah, iya dewa kang akardi, wau ta putri ing daha.
pandhat surat, ngra repa pitembungane, ngela-ngela kalangkung, nganyut-nganyut jiwaning laki, sinung titi asmara, ingkang tembang kidung, wus
jawata nora adoh iya kiye, dhuh kaki yoganing sun, karsanira hyang odipati, sira wus mangetana, karo dipungupuh, ana ratu geng
adarbe tanaya, wanudya endah warnane wasta kancana wungu, linamar ing sasra nagari, padha bareng praptanya, kabeh para ratu, panjaluke ngruda peksa, malah mandar arsa ngrabaseng ajurit, mengko si bali raja.
Ngindha sudra atilar nagari, tanpa rowang angupaya sraya, kang bisa anyirnakake, mungsuh nagara sewu, yekti sinung putrine
ing prang pupuh, wus widagda tan nguciwani, sang resi malih mojar, benjang sira pangguh, lan sang panji lakinira, aneng nagri bali marganira benjing, miwah pitutur ing wang.
Lamun sira kapethuk ing margi, janma mindha sudra amomohan, lah nuli sapanen age, iku kang ananamur, prabu surya legawa aji, la wus padha mangkata, den prayit
ngling, dangu amawas enget ing driya, wau wangsit nguni ujare, yen kepethuk wong bagus, kalih sami wangun prajurit, sigra dyan pinarekan, sapraptaning ayun, wus samya tata alenggah, matur aris ngrarepa sang rajeng bali, dhuh sang pindha kumala.
Dhuh pukulun dewataning pekik, kamipurun kawula babana dhateng ing paduka angger, sirnakna susuh ulun,
lelana lan wuwuse, lah iya paman prabu, iya ingsun kang mitulungi, lejarna susahira, yata tan winuwus, katiga wus sami mangkat, tan winarna lampahira prapteng bali lajeng manjing jro pura.
Langkung denya susugun sang aji miwah prameswari
mulate sraya kaliye, sang nata ciptanipun, wus tan ngrasa jumeneng aji, kasrah sajroning pura, marang tamunipun, kabeh
bali nagara, kawuwusa para ratu sewu nagri, kang ngepang jawi kitha.
Kagegeran punggawa ing bali, para wadya sami asanega, samapta sagagamane, kya patih suryaketu, manjing pura
kang ambeg purun, kaya ngapa tengkeping jurit, sang ati langkung panas, mring kang para ratu, matur sri surya legawa, sampun angger tan kirang wadya ing bali, tuwo kariyeng pura.
ayuda, apa gawe yen mengkono awak mami, arsa miluyeng wana.
Angandika wau raden kalih, adhuh paman aywa walang driya, payo undhang den age, kabeh wadya ing bangsul, gya tengara sira kya patih, bendhe
Wadya mengsah wau duk ningali, wedalira prajurit jro pura ing aben umangsah angge, sadaya pareng
kabranan, ana kang banjur pejah, giris wong sasra nagari, gugup wus masang, ingkang
cinendhak kang ruwyadi, raden madubrongta, sampun jumeneng nata, wonten nagari ing bali, martuwa nata, magawan aneng
langkung koncemira, marang sri naratama, dhasaripe tuwa yekti, milane dahar, denira lulut asih.
Ingkang rayi rahadyan madukusuma, sampun kinarya patih ing elih wastanya, anama jayeng tilam, dene pepatihe lami pejah ing rana, datan atilar siwi.
langkung kawlas arsa, denira angupaya, ing murcane raden panji, lawan garwanya, lami tan antuk warti.
Saparane wong roro anggung karuna, sasambat jelih-jelih, dhuh dewa bathara, tulunga ing kawula, haywa weh sangsayeng dasih, sampun alama, pijen apanas perih.
ingkang warna, ijo amawa cahya, punapa prayangan ejin, kang tengga wana, arsa nang sayeng dasih.
Sokur lamun tumunten den sirnakena, paran karyane urip, urip tanpa daya, angur nuli palastra, sang jawata ngandikaris, heh babo sira, mengko ingsun tuturi.
kakasihing dewa di, dene anak sira, iya iki meh pangggih.
Mangetana sira karo suwitaa, marang nagara bali, prabu madubrongta, ingkang jumeneng nata, kakasiye jawata di, ing benjang sira, kono margane panggih.
Lawan panji kasatriyan arinira, jalaran talang jurit, ing
Jayeng tilam kang marek ing ngarsa nata, ing wuri kang para ji,
ing nata, punika wong kakalih, kakasih jenggala, nyuwun badhe suwita, sumedhot tyas bupati, denya miyarsi,
ing tyas iki jurudeh prasonta, padha kawlas asih, kelangan pangeran, baya iku ngupaya, ngandika pramudyeng bali, heh kaki prapta, sira wijil ing ngendi.
Hyang jawata dutaning hyang girinata, anuduh mring kang abdi, kinen suwitaa, dhumateng padukendra, benjang margane kapatih, lawan pangeran,
kakashing wang, sandika kang sinung linggih, wus ingestrenan, misuwur
bubar sagung wadya bala, ingkang sumiweng narpati.
Sang retna kancanawungu, kinanthi marang sang aji, lenggah
Ngandika malih sang prabu, samengko putri kadhiri, wartanira mau demang, dene tinilar ing laki, kaya piye putri daha, pisah lawan sang apanji.
Demang pulung nembah matur, dhuh gusti sri
lolos tilar puri, murca amulati priya, among lan putra babayi.
Inggih binekta anglangut, bayi umur kalih sasi, saking geng tresna ing priya, datan wrin ing lara pati, ing mangke dereng kapanggya, wau ta pramudyeng bali.
Tan winarna lampahipun, ki demang kalih neng bali, kalih langkung kinasihan, ingugung kinulit daging, winenang sobeng jro pura, kuneng nagari ing bali.
Ingkang ngagung wayang wuyung, puyengan sajroning galih, gantya ingkang kawuwusa, lampahe dyan wangseng sari, sang panji sinom pradapa, wus lami aneng wana dri.
Langkung sungkawa ning kalbu, denya tan antuk pawarti, unggyanira ingkang raka,
anyandhak jemparing, sang garudha linepasan, ing warastra
Kakangira pinet mantu, marang ratu parangrukmi, lah uwis sira mangkata, malah ika taksih siji, putrine ingkang taruna, warnane ayu linuwih.
Malar oneng mring sireku, ramane ingkang pawarti, ing mengko sang lir kusuma, tilar nadhah lawan guling, kang kacipta
sampun jatukrami, antuk putrine sang nata, kang sepuh dyah nawangsasi.
Langkung suka nire kalbu, nenggih raden wangseng sari,
galiye, alon matur nateng parangrukmi, inggih wonten ngriki, rakanta sang bagus.
Wus winartan solahe inguni, sakeng tyas sang anom, lagya eca imbal wacanane, pan kasaru wonten bugis mulih, kang mentas ajurit, sasisaning
narendra dhawuh maring apatih, kinen anggenteni, bugis ingkang lampus.
Sampun samya ginantyan ing siwi, kang pejah prang
pawestri, kang raka ningali, wruh yen arinipun.
Dyan rinangkul gapyak sareng nangis, ngres amindha wadon, samya leng-leng kang parekan kabeh, temah bela karunaning gusti, tuwin sri bupati, miwah sang dyah ayu.
Kaya priye kangjeng ibu sori, miwah rama katong, baya banget sugkawa galiye, tuwin kakanta putri kadhiri, kaya paran yayi, ing sapungkur ingsun.
Apa maksih arja aneng puri, miwah sutaning ngong, si sumilir sapira gedhene, ingkang
Rama tuwa tuwin ibu sori, meh saengga layon, lir murcatma saking geng susahe, linuding rat tidhem sanagari, ramanta kadhiri, tuwin singasantun.
Ing ngurawan pan maksih nenggani tugur jro kadhaton, boten pae sami hardayane, dene
katur sasolahing nguni, tan ana kang kalong, ing wiwitan prapteng wekasan, yata wau nalika
andika tutulungan gawe, sakathae wadya parangrukmi, undhanga tumuli, arsa budhal ingsun.
lamun tan ningali, amung siyang ratri, tansah atur-atur.
Taman iku sawetane puri, naging nora adhoh, kawursita sang dyah salamine, amiyarsa wartane
Putri adi sru anandhang wingit, wuwuh wenes ijo, amardapa solahe
praptamu iki, wong roro agawe lagu, emban kalih tur sembah, dhuh gusti kusumeng puri, baya awis pinasthi karsaning
nanging gandane ngambar, teka ana kang ngulati, dhasar lan asraja putra ing jenggala.
lagya prapti, radenwangseng sari, apaparab raden jungut, inggih sinom pradapa, adhuh gusti langkung pekik, kula eram mulat warnane kang prapta.
Tuhu yen bagus utama, tuhu yen hyang-hyanging bumi, ing ngriki tan wonten mimba, ing warna kang
Bingar ambirat sugkawa, wiragane wus katawis, wasana alon ngandika biyang mengko ana ngendi, si jenat ingkang prapti, kang dinangu nembah matur, wonten ing sitibentar, linadosan para mantri, kula eram kurmate rama paduka.
ing samangkya, durung mendha genging wingit, ingsun suwuna usada, yen dinangu lara mami, lara kembang ing pati,
bujaneng ratri, ni emban duk tinakon, marang mantri ingkang kemit, lah nyai wonten kardi,
dutaning aji, inggih kawula pukulun, kinengken mring sang retna, kusuma purnamasiddhi, putrinipun sang nata
nata ingkang pitutur, popoyan kathah-kathah, ing warna paduka inggih, rayi tuwan kasob karoban ing warta.
Tumrecep maring wardaya, ing mangke kataman brangti, kang kacipta mung paduka malah tajin dhahar guling, sanget kataman agring, mila kawula ingutus, panggih
Gerah uyang gerah prungsang, gerah ngiyeng saben ratri, gerah mar gerah wiraga, gerah anggen prawan sunthi, nedheng
tuwan, kadi-kadi anuruti, dhuh angger kula amit, nulya mentar kalihipun, wus prapta jroning taman, sang dyah maksih aneng jawi, emban kalih marek ing ngarsa lelewa.
Dereng wonten matur samya, pijer wuwuse pribadi, adhuh biyang adhuh biyang,
Kang siji muwus tenaga, nora kaya ingsun iki, wit rawuh satriya anyar,
Sampun kawula dinuta, gusti dhumateng sitinggil, ingutus angsung pratela, dhateng panji wangseng sari, sasolahing wiyadi, sadaya wus sami katur, maring sinom pradapa, inggih purun ananggapi, nanging gadhah papanggil kalangkung awrat.
Yen paduka nyagahana, mangke nunten prapteng ngriki, sang retna alon
kasumekan, ingkang maksih kagem gusti, angandika pa gene mangkono biyang.
kakalih punakawannya, pratistheng dagan alinggih, wong agunge
apikun, prandene duk miyarsa, ukeling swara amanis, angres ing tyas supe emeh lincak-lincak.
Sang dyah gumujeng ing driya, pinetik-petik
ngumbara anganyut pati, pan makaten wau gusti kang pitukas.
Mesem sarwi angandika, mara biyang dipun
ingukupan, tinompa ing tilam rukmi, wus sinungken emban kalih nulya medal.
Ing marga tan winursita, wus prapteng aneng sitinggil, pangih lan sinom pradapa, katur sareh ing tinuding, ingkang
wus sinandhang, sumekan kinarya sabuk, sang panji sinom pradapa, lajeng wau lampahira, wus kerid
Inggih wonten kang ambekta, kamayan kang munggeng sabuk, nunuten sedyaning kayun, kakemat kang munggeng sinja, punika kang apitutur, pawartine kang kusuma, anandhang gerah wulangan.
wonten ingkang karasa, mugi paduka tulunga, usadane lara ewuh, sang panji alon ngandika, pun kakang bela lara kung.
Milane kawula prapta, ing parangrukmi pukulun, ngulati kang kaki sira, jumanten paring ing dewa, mangkana kusumaningrum, nyat jumeneng arsa mentar, sumekan ngalewer pucuk.
Cinandhak sang wangseng sekar, dyan sinendhal meh marucut, kengis sunaring yu denta, gumebyar mindha musthika, kewran sang retna
Alon muwus, ni emban kakalihipun, heh ta wruhanira, ing jro taman ing sang
Dhasar ayu, ing warna keh emperipun, mung kaote wreda, lan kusuma ing kadhiri, jatmikan teng aruruh bisa wiraga.
Pantes lamun, kinarya apanjang kidung, ing rat
Supenipun, papat sisih wuwuh ayu, amindha supraba, kalengkaning suranadi, denya lenggah aparek lawan sang nata.
Wongaha mindha sasongka, ping pat belas andhadhari, netra lungit gilar-gilar, ngunguwung imbane kalih, waja cemeng kinesik, rema cemeng abang pucuk, inguni ana mimba, garwane raden pamadi, ingkang
saking sandipulung, nama anggana sekar, ireng manis
luwih ayu, berawa abang awak, gedhe dhuwur tur mantesi, jaja wija netra galak kadi kilat.
tanpa wiraga, putri ing talkondha nagri, wonten malih kang sumambung wurinira.
Putri ing sokapirena, anama dewi retnadi, luwih endah
sugih wiraga, lelewane mikat ati, prabu lamun ngandika kaduk prasaja.
ujwalanira ngunguwung, mindha putri cempala, sang retna wara drupadi, garwanira sang prabu
sisiring, resmining imba kalih, ing wadana semu suluh, lir gambar dadi anyar, memet wiraga respati
lir lintang asisiring, julitaning netranipun, waja pindha kumala, imba kakerikan kalih, riyep-riyep katon suluh ing wadana.
Kang sumambung wurinira, putri ing banjar malathi, nama dewi rayung wulan, pangadege lencir kuning,
Wonten malih winursita, putri ngawu-awu langit, nama dewi pujaningrat, warnane ayu linuwih, lelewane amanis, wiraga aporing besusu, menglengleng kang jongga, agehane amung agling, sung-sung guyu kengiswarane gumelar.
ayun ingkang para putri, kadi putri sidapeksa, tejaningrat sang lir ratih, mumpuni ing mamanis, nora andhap nora dhuwur, wonten malih wurinya, putri ing bandhung nagari, nama dewi pandhankurung ayu endah.
Sasigeg bisa tenaga, ireng manis andhap alit, tarincing lamun lumampah, kadi hyang-hyanging
Sasuwene amunya kang gendhing, para garwa samya angsungulat, ngujiwati ing pamriye, enggal pinurweng lulut, sri narendra renteng kapati, mulat ing para garwa, kaku ing tysipun, mangkana osiking driya, kaniaya sang panji lunga ing ngendi, dene tan nuli prapta.
amung den bisiki, dhuh sang panji pangeran kawula, apa tan ana impene, yen akeh putri ayu, wus kinurung aneng ing bali, tur mendah yen weruha,
hyang bagaspati, sri narendra anganthi kang garwa, binekten tepas wangun, rinemih ing raras rum, kang pinindhani sekartaji, wus kasok sreng ing karsa, keneng wisikipun, dadya kapatia nendra, yata wau para garwa, ingkang keri, maksih nabuh surendra.
Samya miyat maring puri bali, duk binekta mring sri naranata,
mungkur, ana dhehem-dhehem dawa, ana ingkang kebut-kebut padon tapih, saweneh aririyak.
awerit, jatenana mula bukanira, ywa kongsi poyan liyane, dimene gelem kantun, tungu sira ana ing bali, lah wus
dhawuh ingkang mawi wawadi, inggih nuwun sandika, kadi oten umum, sang nata asalin warna, mulih dadya kusuma yu sekartaji, putri adi ing daha.
adhuh raden ayu, sun ulati salaminya, inggih mangke kapanggih wonten ing ngriki
mulih kakunge, alon denya pitutur, parentahe jawata luwih, wiwitan lan wekasan, ki demang mituhu,
dhawuh, ngulati kadi punapa, sor ing wiyat miwah kasongga ing bumi, sinten ratu kang mimba.
tan mentar sadina iki, tan warung nandhang tiwas.
Ing wekasan makaten karsaji, jawatane mangsit tetemenan, apa dewa gawe-gawe, sang nata nyandhak gupuh, rotan ingkang ingampil cethi,
Karonta-ronta marang sang panji, temah alon wau aturira, datan kendel panangise, dhuh inggih sang
tinundhung, angling marang demang palang, payo nuli lunga asing nagri bali, ngulati gusti lawas.
Salamine ngong milu sang panji, awit kuwuk bisa dadi luwak, durung nglakoni rinangket, aneng nagari bangsul,
wau wuwusen ingkang lumaris, prapteng jawi nagara.
Sampun lajeng umanjing wanadri, tan wrin prigganing wana dirgama, saking sru merang atine, ciptane
kasatriyan, nagri parangkancana wus nata baris, ika anuli budhal.
Arsa bedhah nagara ing bali, sira iku enggal akumpula, tutug karepmu ing tembe, malesi jayeng wangsul, sira bisa males anggitik, sedheng mari sungkawa, tikel kaping telu, sira ginitik ping tiga, yekti benjang kaping
demang pulung, ing wardaya esmu suka, tan winarna lampahe sampun kapanggih, lan patih ing jenggala.
Apan sami mantri ing kadhiri, ing ngurawan miwah singasekar, sami kumpul sadayane, putra ing singasantun, raden banyak wulangan nunggil, putra ing
pulung, wus winartan purwane nguni, wiwitan lan wekasan, kongsi panggihipun, jawata angsun pitedhah, raja putra ngurawan lan singasari, miwah kang para
angandika aris, heh lurah yen mangkana.
Ingsun kabeh melu ing sireki, payo sira dadiya pangarsa, sigra budhal sadayane, datan kawarneng ngenu,
Lampah dharat sagung ingkang baris, ngancik paminggir sampun apanggya, lawan mantri pacalange, tinanya sauripun, inggih putra ing singasari, lawan putra ngurawan, sapapatihipun, ngulati sang kasatriyan, wus ingandheg aneng pabeyan kang prapti, pacalang gya utusan.
tinangkil, lan panji kasatriyan, munggeng dhampar murub, sineba ing wadya bala, rajeng parangrukmi neng arsa atebih, alenggah kursidenta.
Raden sinom pradapa anunggil, maratuwa ngarsane kang raka,
pepak kabeh, duta pacalang matur, lamun wonten baris geng prapti, prajurit ing jenggala, lawan singasantun, ing kadhiri myang ngurawan, para patih ingkang anindhihi baris, ngulati gustinira.
Tinindhiyan raja putra kalih, ing ngurawan miwah singasekar, sami bagus suwarnane, sang panji kapirangu, sadangune denya miyarsi, ing driya lir ginugah, ing wigenanipun, lajeng
putra kalih tur sandika, sigra mangkat rikat anitih turanggi, kalawan upacara.
Lajeng marek wau putra kalih, sampun panggih alenggah satata, agantya
gumuruh, sang apanji kasatriyan nyat jumeneng saking dhadhampar rinukmi, yata wau kang prapta.
duk aneng bali nagara, purwa madya wasana, wur katur ing gustinipun, tuwin raja putra daha.
Rayi tuwan sekartaji, ing mangke sampun kagarwa, dhateng ing bali sang katong, kumepyur sang kasatriyan, miyarsa
pamuwuse, heh wong becik wong bali sira, apa babalung waja, otot kawat sungsung prungu, kulite tembaga jawa.
Tingkahe amejanani, sajagat tan ana lanang, prawira mung bali dhewe, suka kang samya miyarsa, sag panji angandika, heh paman prabu
tan ana rengkuh rinengkuh, ngicalaken subasaita.
kang badhe umiringa, sang panji asmarabangun, ambedhah bali nagara.
Prajurit pirang nagari, angumpul dadya satunggal, swarane lir samodra rob, wus prapta ing pagelaran, sigra joli jempana, sinaos jroning kadhatun, titihane sang lir retna.
Gumuruh wong dalem puri, pawongan parekaninya, kang sami badhe andherek, tuwin prajurit wanudya, sami sudireng aprang, putrine kang para ratu, wolung dasa kathahira.
Sami asikep jemparing, wus winot mungging jempana, wus kamot saparekane, keh ing joli myang jempana, satus sawidak gangsal, amung prameswari prabu, kang kari tengga nagara.
Lawan wadya sawatawis, mangkana ing solahira, gumer tangs ing kadhatn, sang retna kalih anembaha, maring ibu pamitan, kang ibu anggung pitutur, babo nini putraningwang.
Benjang yen sira kapanggih, lan gusti putra ing daha, suwitanana nak ingong, nugrahane wong akrama, lamun bisa amawas, maring kasukaning kakung, iku musthikaning kenya.
Datan winarna ing tulis, wuwulange ibunira, nitih jempana sang sinom, kaliyan lawan kang raka, tuwin sinom pradapa, wus anunggil garwanipun, munggeng jempana kalawan.
Para parekan anitih, tandhu joli lan jempana, budhal saking jro kadhaton, sapraptaning pagelaran, wus
rawuh pinggir samodrane, datan winarna ing marga, wus prapta tanah jawa, samya kendel
tansah atut pungkur, angandika raja putra ing kadhiri, heh dudul dulit sireku, padha ngomonga wong roro.
Karya panglipur wuyung, dudul dulit sandika turipun, payo age adhi dudul padha ngrepi,
sosotya tanpa kukuwung, iku musthikaning wadon.
Angu-dangu kadulu, wonten bing kidul pating garubyug, pinaranan
patih aturipun, sami karuna sang mantri ngayun, adhuh angger dene inggih wonten ngriki, rahadyan ngandika arum, kula uwa badhe
dupi antara wus lipur, kang rayi matur pawartos.
Sarehira ing adangu, ngungun ing tyas
Panggih lan raden telu, raden wirun awas ing pandulu, lamun ana jawata ingkang nedhaki, sigra marek ngraup suku, hyang narada ngandika lon.
Lah iki pulunamu, reksanen neng alas wong tatelu, iya benjing dimen pinanggih sang panji, ing
Sira maliya iku, kidang ijo lan menjangan wulung, bantheng wulung kartala kang malih warni, andaga menjangan wulung, sira malih kidang ijo.
Sandika raden wirun, sarwi mulkat ing pulunanipun, marbes mili karonta-ronta ing galih, alon denira umatur, dhuh pukulun kang kinaot.
Kawula nuwun tudhuh, wonten pundi inggih dewi
Kartala bantheng wulung, raden andaga manjangan wulung, raden wirun ingkang dadi kidang wilis, nenggih paripurna sampu, hyang narada wus tan
gamuk sigra nempuh, geger sagung ing ponang wong.
Pinerbutan kinepung, sru sinosog ing gandhi
Nyandhak jemparingipun, jog tumedhak saking jempana gung, piyak para prajurit wus dharat sami, kang rayi anginthar gupuh, wurining raka tan adhoh.
Katiga wus kacundhuk, sirna ragane kang sato wulung anirmala waluya awarni janmi,
wonten janmi, sang hyang narada pukulun, paring pitutur sajatos.
putri ing kadhiri, binakta ing jawata gung, yata wau sang wira nom.
Ngandikeng garwanipun, iki yayi sutanta katemu, yata wau raja putri parangrukmi, anjrit pan sarwi anambut, putra babayi neng pangkon.
Binopong asru muwus, adhuh nyawa guati
langening praja tis, lamun tanpa semu.
Sanagara geter kontrang kantring, ical manah ingong, lir binedhah parang muka gedhe, ingkang satus nagara sinekti, parandene maksih, dereng timbangipun.
Nadyan sawiyar ing bumi langit, ageng laraning ngong, pepet ing tyas tan ana wengane, agung ing susuh nampek ing dasih, dhuh paran sang panji, babo guruningsun.
Aksamanen kakasih ta gusti, kang murca anglamong, sinangsaya kaswasih wangkene, panedheng ulun marang dewa di, mung paduka yekti, tumuntun arawuh.
dasih, maring satriya di, dibya reh pinunjul.
Sampun karang aksamaning dasih, ing reh kang linakon, keh ing luput inggih salamine, dipun kadi kentar ing jaladri, titiserat mungging, ngukara kinidung.
Sira panji ino kartapati, sadangune maos, kang pustaka saking ing garwane, mumet panonnya numpek ing ati, peteng
lir kantaka ingkang tanpa kanin, dewi nawangsasi, wruh yen garwanipun.
Ingkang rayi sigra angundhangi, akarya pakuwon, para wadya wus tanhang kabeh, tan antara
katong, sri kalana batu rata kang ngreh, duk samana dewi nawangsasi, langkung denira sih, marma maring kakung.
kaeksi, sang putri kadhiri riwut ing pandulu.
Asadhepok lengah sang apanji, tepining jurang jro, marang kadang kadehane kabeh, kathah
ana makuwon, siyang dalu rumekseng gustine, amung raja putri parangrukmi, kang parek ing laki, kinanthi malat kung.
dhuh hyang-hyang sing surya condra, sumendra ruhareng mami, anggung karya renconeng tyas, tarpa marma ing kaswasih.
Maweh kung jroning maneng kung, keneng apa
Kagagas mulat ing sunu, dhuh paran siwintayayi, agung mular marang sira, renteng tyas kakanta
Putek ing tyas nitya sasungkawanipun, kasok ing panganti-anti, lami nora nana rawuh, kang badhe lawan ing jurit, putra jenggala wira nom.
Sri narendra memasu semadinipun, ngeningken cipta nireki, minta warah ing dewa gung, gancanga ingkang lumaris, kang babala para katong.
Hyang narada datan antara tumurun, ing pasemaden wus prapta, panggih lan sang pindha prabu, kinurmatan ngandika ris, babo kaki yoganing ngong.
Lakinira meh prapta nagara bangsul, lagya kandheg aneng margi, duk
Kadya pecat jiwa kendhang myat ing sunu, mengko durung bisa angling, yata wau duk angrungu, nenggih pramudyaning bali, limut ing driya wirangrong.
Sru mangarang ribeng ing tyas wetu kang luh,
mangsakipun, patang puluh ingkang bangkit, olah-olah bakal sugoh.
Den samapta aja kurang kang kinayun, dimen ayem mungsuh mami, wong bakal ngadoni pupuh, supaya sektine aring, dadi tan cuwa binobot.
Kyana patih mesem pan sarwi umatur, paran pakantuke inggih, angela-ela ing mungsuh, mendah cengele sasenik, semu wareg ambedhodhog.
Bok kajenge macedhel tan mangan nginum,
Kyana patih sandika ingaturipun, kondur wau sri bupati, bubar ingkang para ratu, wuwusen sajroning puri, sagung prameswari katong.
Dangu samya lalangen gendhing mangun kung, retna sekartaji angling, heh sagung para riningsun, padha
Dene ingsun yayi iki wong wis sepuh, manawa den cangkramani, marang lakimu sang
cipta yen badhe kajodhi, watos bedhah beteng ingong.
Praptaning don wikan wus kapanggih turu, mila
ing talkondha, ngasmara kinacek dhewe, marang sang sri naranata, rehning rada arowa, omba dawa gedhe dhuwur, santosa
Gumer sagung para putri, gujenge kapetek ing tyas, mung putra talkondha dhewe, nyukakak kadi sinentak, pan
sampun lenggah sang akatong, ing driya esmu sungkawa, karantan ing wardaya, dahat oneng ireng kakung, cipta kadi sinusula.
Dhedhep ingkang para putri, mulat sang nata sungkawa, tan ana weruh wadine, ngandika sri naranata, heh sagung
katong, miwah prajurit wanudya, padha prawireng aprang, dene pramudyaning mungsuh, nama panji
iya aprang padha wadon, wulangen panekarira, aja na kang kuciwa, para garwa awot santun, ature sami sandika.
Katur ing paduka inggih, dadosa palara-lara, sokur mindhak kancaning ngong, matur putri ing
wau ta sang prabu, lajeng umanjing ing tilam.
Para garwa ganti-ganti, kinarsan lir saban-saban, yata malih piniraos, ing jawi
pating giroro, wus sami sinung parentah, kinen ngancaranan, ing enjang praptaning mungsuh, kuneng ing bali nagara.
susah aningali, ing gusti maksih sungkawa, dadya kabeh pangangkase, angajab nunten ayuda, dhateng bali nagara, yen paduka maksih wuyung,
wekas ng kawuron, lawan pan sampun antara, menggah sedya punika, pijer kandheg ing wulangan, paran yen tan kalampahan.
Karya mimirang ing bumi, wus kawentar ing pawarta, saking nagari liyane, satriya wirotama, ngadoni jayeng laga, dhateng nagari ing bangsul, kenging rencana ning marga.
Yekti kandheg dening sakit, datan kober karya surat, makaten kang wus kawaos, sanadyan punika nyata, sedane putri daha, wonten pawartane umum, nitis ing bali nagara.
Yat wau duk miyarsa, sira ri sang panji ino kartapati, ingature garwanipun, ing tyas kadi sinendhal, sanalika enget kang akarya wuyung, parentah
kadi gunung guntur swarane wadya gung, sang retna parentahira, kabeh sagung ing para ji.
kathah tinon kang sarwa rum, rumembe ngrep mangrembaka, kadi sunggateng lumaris.
marga tan winursita, rawuh pabeyan ing bali.
maring gusti panggih ing poncaniti, katur lamun mengsah rawuh, suka sri naranata, gya parentah tedhak arsa andudulu, lampah ing mengsah jenggala, samapta kang para aji.
Sang nata sawadya budhal, tedhak maring pakuwon jaban nagri, badhe papan ing prang pupuh, kinarya rep-arepan, lan sundari sinami rerengganipun, nanging kuwune sang nata, ing kidul raja kapering.
Dene pakuwoning mengsah, wonten bing ler sami rinengga asri, wus mangkana sang aprabu, prathistheng papanggungan, para nata ingkang sumiwi ing
tan tebih lawan sang prabu, tuwin mantri pabeyan, demang bangkong nangkil ngabyantara prabu, sampun dangu
lan singasantun, kadhiri myang jenggala, sang apanji wus umanjing pakuwon agung, miwah ingkang
miwah tutuwuhan penuh, apa ta kalangenan, rajeng bali arsa tedhak pantesipun, matur prabu basunonda, angger nalikamba prapti.
parentahipun, ngurmati badhe mengsah, sampun katur sadaya pratikahipun, suka sagung kang miyarsa, sang panji ngandika keng galih.
Ratu ing bali utama, paripurna pantes budine ening, layak kinasih dewa gung, rabi
banyu-banyu, amung elete sajangkah, sakiwa tengen ing margi.
Lamun parek saonjotan, wisma ageng angalang tengah margi, sinungan tatarub agu, suka ingkang lumampah, antuk reren miwah tuwuk mangan nginum, sakarsa-karsa pan ana, gunane pramudyeng bali.
Sang apanji kasatriyan, wungu malih wiyoga nireng krami, temah remben lampahipun, yata wus katingalan,
kumepyur tyasira prabu, lir dinodhog ing sela, terataban gumeter swanita kumyus, ketang katresnaning garwa, wus lami datan kapanggih.
demang bangkong nembah matur, gusti inggih punika, raja putra jenggala asmarabangun, salamine kang sangsaya, kecalan garwane nguni.
Nata malih ngandika ika sapa wong wadon atut wuri, gandes wong rupane ayu, wangune weton sabrang, gya tumingal demang bangkong alon matur, punika garwane anyar, putri saking parangrukmi.
ing wurinipun, gumuruh swaraning bala, kadi ladhu banjir wukir.
Wahana mawarna-warna, kang gagaman tempak ing ngarsa wuri, pawongan maewu-ewu, aneng wuri sadaya, samya ngiring putra babayi neng pungkur, selur ingkang bala kuswa, tan ana dharat sawiji.
Kabeh padha awahana, neng jempana raden jaka sumilir, sinongsongan payung agung, myang gelar ing ayuda, sri narendra asru pangandikanipun, sapa ika kang katingal, sumundhul lumakyeng
kang gedhe, keneng onang manguneng ing galih, luluh jiwa matis, trenyuh ing tyasipun.
keneng apa iki yayi, matur para putri, kangbok nuhun bendu.
Boten wikan karsane sang aji, sumongga kakangbok, raka tuwan ing wau rawuhe, saking ningali mengsah
aji, ingkang munggeng arsi, sira raden jungut.
Jajar lawan papat para patih, tuwin sang akatong, para rukmi myang satriya kabeh, para ratu sadaya neng wuri, ngandika sang panji, paran kang rinembug.
Masalahe prang sang rajeng bali, utama kinaot, nora nedya agawe wiwite, malah dedana akarya becik, paran denira mrih, sidane prang pupuh.
Ingantepa ngarsane sang aji, yen tan mrih prang rempon, ing pratingkah pan boten babadhe, lamun sang nata kedhah badhami, ngaturena inggih, gusti dewi galuh.
pikir, wau ta wus kinon, manjing pura sinungken surate, wus wineling sajroning kinteki, budhal nata kalih, saampilanipun.
Sri narendra angandika aris, maring duta karo, sira iku ngendi pinangkane, apa ratu miwah adipati, matur nata kalih, amba sami ratu.
Dyan winaos marang sang apatih, penget serat ingong, satriya disumba geng rat kabeh,
sambadeng karsa, prayogi dipun wangsuli, sami ssajroning tulis, legane manah pukulun, pun panji kasatriyan, deg sura tan wruh ing krami, inggih kula priyongga kang mangsulana.
Sang nata nuju ing karsa, sampun kinen karya tulis, wau ta duk amiyarsa, caraka ciptaning galih, galak temen wong iki, rada sugih kumalungkung, kapan metu ing aprang, sun puji tandhing lan mami, kyana patih dadya
gupuh, karsane sri narendra, benjang miyos ing ajurit, maring dhusun sundari papan ing yuda.
Lawan sami ing undhangan, kabeh prawira ing bali, lamun tempuh ing ayuda, aja na ngarah pati, amung padha malesi, yen
aji, kyana patih jayeng tilam matur nembah.
Dhuh pukulun bathareng wang, paduka sampun nedhaki, tuwan anduduk kewala, inggih saking jroning puri, amung na para aji, lan amba titindhihipun, ingkang mijil in papan, sang nata sampun mangerti, nulya jeng kang kondur dhateng dhatulaya.
Ing jawi sami busekan, siyaga gagaman jurit, bendhe kendhang goti nembang, kadya manengker wiyati, kuneng prajurit bali, wuwusen
wus marek ngarsa sang panji, matur solahe dinuta, miwiti
Yen wong bali nora nana, ingkang sudi angarani, satriya kang kaya sira, malah suker tyase sami, sira mau ngaturi, layang marang gustiningsun, sang prabu madubrongta, durung wenang sira panji, satriya sora weh layang mring narendra.
Pantes sira angsunga, layang marang jeneng mami, parandene durung timbang, lalantaran lawan patih, dene sajroning tulis, iya angaturi pemut, marang sri naranata, garwanira sekartaji, wus
Ana wong kapaten garwa, teka ngaran-arani, maerang garwane aliyan, ingaku garwane nguni, garwanta teka ngendi, ambungen tanganmu gupuh, lah panji mambu apa, bacin kena bathang pithing, sing amulat mring tingkahmu riyak mutah.
Tuhu yen lanang utama, ing jagat anglalanangi, para putri ingkang endah, padha tumeka pribadhi, ratuku enak mukti, kenya
garwanira aturena, bakal den agem paminggir, mangkono sireki, arep tulus ngombe banyu, lestari
tan susah yekti, amapagena gustiku, kaya wus rampung ing wang, kang methuk krodha nireki, titi ning
kasukan ing mungsuh, sanadyan saestu perang, sampun ngantos
nata neng arsa ingkang sumambung, kang para mantri wisesa, wingking satriya nyambungi.
Nuli panji kasatriyan, lawan garwa sarwi angemban siwi, lampahipun kapirangu, rangu ngungun ing driya, nahan lampahipun ingkang para ratu, patih pra raja panutra, gantya kawuwusa bali.
Nulya caruk liru papan, sami ngedalaken gagaman luwih, rame tan ana kang unggul, dangu-dangu kasoran, wadyanipun sang panji asmarabangun, tan ana ingkang palastra, nanging kathah nandhang kanin.
Duka panji kasatriyan, natag panji sinom pradapa mijil, sarwi ngasta langkapipun, awas sang jayeng tilam, gya pinapag kang raka ing yudanipun,
Nututi dyan wukir sekar, lawan ngemban putranira babayi, magkana ta ciptanipun, yen tiwas ing alaga, ywa sulaya bareng putraningsun, lagya prapta kamandhungan, pinethuk lawan sang aji.
sadangunipun ingesuk, sang prabu tan kuwawa, ananggulang tyasira mring raja sunu, ing satemah kabadharan, waluya jatining
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa,
10. Mita, Mit susun acarane sing apik yo. Ning suk ojo koproll meneh lo yo, iki dudu sirkus mbak.
ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.
Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (telung) prekara : 1) kesadaran anane Sesembahan (keber-Tuhan-an, 2) kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.
Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing ‘Ilmu Perbandingan Agama’ kaya kang diwulangake ing perguruan-perguruan agama. Kang tak aturake mligi ‘konsep-konsep pandangan Jawa’, supaya bisa dimangerteni dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.
Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha
nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.
nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.
3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten
mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.
2. Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.
kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa.
wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan
Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe papat) jenenge: Jâbârâlâ, Mâkâhâlâ, Hâjârâlâ,
Bisa ditarik kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.
Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa
Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk
mbedak-mbedakake antarane rakyat jelata lan pemimpin dadi mancapat (plasma, kawula). Kewajibane kawula negara njaga lan nyengkuyung madege negara. Nanging kanyatane, wiwit jaman kerajaan-kerajaan tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).
Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune budaya lan
Pribumi Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:
Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka
Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.
1. Kang sepisan disebut Sastra Rancang, sastra kang nglimputi sakabehing titah urip (kadim).
2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.
3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).
4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.
5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
‘paramayoga’, tingkat yoga (semedi, meditasi) kang paling dhuwur dhewe.
Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip).
tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”.
Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.
bersinergi), nanging uga ana kang tolak-menolak. Laku sesirih lan semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.
Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung
tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair
kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.
Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan
Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi,
ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.
Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike para kadang kersa maos ‘Islam Kejawen’ tulisane Prof. Simuh kang ngudhari “Serat Wirid Hidayat Jati’ anggitane R.Ng. Ranggawarsita.
Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip’ kepentingane kanggo mangerteni ‘pokok baku’ konsep spiritualisme Jawa. Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara
dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’ disebut
Sejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung
religius, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban bisa kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.
Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan
kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.
terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).
Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga nganggit
tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran
sakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab).
Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake
ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing
Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh):
cacahe ana 4 (papat): Lakuning Windu saubengan ana 32 taun
Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.
Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa duwe petungan Wariga Gemet kang ubengane 210 dina. Ing Bali petungan iki disebut ‘Pewarigaan’. Wewaton petungan iki njumbuhake petung:
kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo
mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake
dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.
iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung
mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri
tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.
Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging uga
Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki
ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakale
wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya
Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,
Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa
Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.
Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe warga Yayasan Kanthil Semarang. Ana peserta sing takon, posisine
‘Jangka Jayabaya’ neng Falsafah Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggo
Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake
diselamati”, ngono irah-irahan berita Harian
Sugeng Rawuh Wonten Blog Kawula Mugi Wonten Ginanipun
BLOG INGKANG RAKARUWAN PUNIKA. NANGING KAWULA GADHAH ANCAS, ING TEMBE SAGEDA NAMBAHAI KEKANCAN LAN SESEREPAN
Kawula namung janma titah sawantah, ingkang kaleresan dipun paringi jejibahan dados guru basa Jawi wonten ing SMP Negeri 1 Ngasem Kab. Kediri. Mugia kawuningan kula punika putra Ibu Siti Aminah kaliyan Bp.Surateman, Ibu kawula punika putra saking eyang Jaya Gangsar. Jaya gangsar ingkang kaleresan putranipun eyang Ibrahim ingkang dados Putra mantunipun Ki. Dharmojoyo. Mila kawula suwun sinten kemawaon ingkang maos punika, menawi kaleresan putra wayahipun Dharmojoyo hambok inggiha makempal dateng blog kawula, mugi mugi saget ngempalaken balung pisah. Kawula percados kathah sedherek sedherek ingkang nyebar wonten ing tlatah Nuswantara punika , buyut - canggahipun Dharmojoyo Bendungan Nganjuk Jawatimur.
unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber
sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton
ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan
sikap, apa tindak tanduk. Sing gampang bae
anane owah-owahan punjere paprentahan, sing biyen ana ing Surakarta Hadiningrat lan Ngayojakarta Hadiningrat saiki wis ngalih ana ing Jakarta. Kahanan iki nyebabake owah-owahan uga, utamane Basa Jawa. Basa Jawa sing biyene dadi basa resmi paprentahan saiki ora. Malah-malah saiki akeh wong Jawa sing wis ora gelem nganggo basa Jawa maneh, sanajanta wong mau asale saka Surakarta lan Ngayojakarta. Kahanan iki nyebabake basa Jawa ngalami owah gingsir, bisa-bisa ngalami ilang musna kaya basa Jawa Kuna sing jaman saiki wis wong Jawa
Akeh wong Jawa sing wis ora ngerti basa Jawa maneh. Ngertia ya mung capet-capet, apa maneh nganggo basa sing ndakik-ndakik.Basa Jawa saiki wis owah, ora kaya basa Jawa jaman panjenengane Bapak Antunsuhono,S. Padmosukoco, R Ng Poerbacaroko lan sapanunggalane. Nalika jaman iku basa Jawa diperang dadi :1. Basa Ngoko. Basa Ngoko isih diperang dadi basa Ngoko Lugu lan basa Ngoko Andhap.2. Basa Madya. Basa Madya isih diperang dadi basa Madya Ngoko, Madya Krama, lan Madyantara.3. Basa Krama. Basa Krama isih diperang dadi basa Mudhakrama, Madya Krama, lan Wredhakrama.4. Basa Krama inggil.5. Basa Bagongan utawa basa sing kanggo ing sajerone kraton.6. Krama desa sing tembung-tembunge akeh sing tinemu ing karang pradesan.
Jaman saiki akeh wong desa sing dadi priyayi gedhe ing Jakarta, dene sing biyen trahing kusuma
rembesing madu ing kraton Surakarta lan Ngayojakarta dadi priyayi lumrah. Kadhangkala wong-wong ing sacedhake (tangga teparone) priyayi mau ora mangerteni yen priyayi mau tedhaking kusuma rembesing madu,
ing buku "Ngengrengan Kasusastran Jawi" karangan S. Padmosukoco, paribasan tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati, temahnampa papan
kang nistha.Mula apa kira-kira saiki ora perlu diatur ing paramasastra anyar? Upamane jinise basa mau
Andhap (Ngoko Alus) ,sing aturane padha jaman biyen.2. Basa Krama kedadean saka Krama Lugu lan Krama Andhap (Krama Alus). Basa Krama Lugu aturane kaya Basa Kramantara, lan Basa Krama Andhap (krama Alus ) kaya Mudha Krama. Kena apa kok basa Mudhakrama? Jalaran basa Mudha Krama iku kramane wong enom marang wong tuwa. Wong Jawa nduweni watak ngajeni wong kang dijak guneman lan ngasorake awake dhewe, kaya ing basa Ngoko Alus utawa Ngoko Andhap .Kepriye dulur tanggapan panjenengan?
Ana ing pamulangan, bocah-bocah saliyane diwulang kawruh liya-liya, becike iya diperdi bab tata krama . Upamane nalika teka mlebu sekolah ngadhep gurune , dilelatih matur : “Sugeng enjing, wilujeng enjing, sugeng sonten” lan sapanunggalane, apese iya
manthuk tandha aweh hurmat.Nalika kasep mlebu kelas,
kamangka wulangan wis lumaku kudu matur:”Nyuwun pangapunten, kula kasep jalaran jawah “.upamane. Ora kena
mbludhus bae mlebu kelas terus lungguh bangkune.Nalikane nuju arep metu saka kelas marga arep
menyang pakiwan, uapamane , ora kena ndadak
metu mbludhus bae, nanging matur gurune dhisik:
“Bu Guru, keparenga kula badhe dhateng wingking.”Yen sesuke arep ora mlebu, iya pamit. Dene yen ana keperluan dadakan nganti ora kober nyuwun pamit
luwih dhisik, ing dina sesuke nalika mlebu maneh, enggal matur apa sebabe dene wingi ora mlebu.Ana guru kang nggresah, jare saiki iki, bocah-bocah angel wulang-wulangane bab tata krama. Kudune mung arep mbantah bae, awit kira-kira bae padha nduweni panemu yen tata krama iku kudu dibuwang marga tinggalane kaum feodal.Ana uga kang ngira, yen tindak tanduk kang sarwa alus iku dianggep tindake wong kang jirih. Kosok baline, tindak tanduk kang kasar dianggep patrape wong kang kendel.Bocah-bocah kang susila, ora ateges bocah kang jirih lan ora nduweni greget maju, nanging bocah kang bisa aweh pakurmatan marang sapa bae kang pantes dihurmati. Wedi sabarang tindak kang klebu larangan lan kang mitunani wong liya. Wani ngakoni kaluputane dhewe, nanging iya wani ngandhemi bebener lan tekade kang wis dadi keyakinane.Murid kang sopan lan ngerti marang tata krama iku :1. Yen kepapag
manthuk.2. Yen ketemu gurune ana ing toko utawa panggonan liya, ora ndadak ndhelik amping-ampingan wong liya, nanging panggah tenang kaya ora ana sapa-sapa. Yen gurune mriksani , malah banjur asung kurmat.3. Yen ana sajrone kelas, arep nyuwun pirsa wulangan, ora ndadak enggone ngaturi sarana suwat-suwit utawa tangane ngetheki kaya yen ngundang pitik kae. Nanging sarana ngacungake tangane sarta matur : ” kepareng nyuwun pirsa”.
Bocah-bocah iku ing tembe kang dadi kekembanganing bangsa. Iya nom-noman kang saiki iki kang bakal
gumanti para sepuh enggone mbanjurake dadi panuntune bangsa. Mula saka iku , bocah-bocah kudu
nduweni rasa-pangrasa marang ajining dhiri, ajining bangsa, kudu nggegulang tata-krama kang laras karo jamane.Aja gampang kelud marang adat pakulinan manca (luar negeri) kang ora mesthi mathuk marang tata cara kabangsan kita.Bocah-bocah kita becike padha nduweni semboyan :” Putraning bangsa kudu ngerti tata krama”.Aja dumeh wis dadi wong gedhe mardika banjur ora gelem nindakake suba sita lan unggah – ungguh marang wong tuwa lan gurune.Aja dumeh pemudha wis nate labuh bangsa, banjur ora perlu ngurmati sapadha-padha.Aja dumeh wis rumangsa pinter banjur rumangsa kudu diajeni, nanging lumuh ngajeni.Aja dumeh duwe pangkat dhuwur , banjur lali marang kamardikaning liyan lan ora ngurmati wewenanging liyan.Lire : Para murid, kajaba sregep ngundhakake kawruh,. supaya pinter ing bab wulangan, wasis ing bab kagunan , uga wajib ngerti marang tata-krama. Srawunge bocah-bocah kudu cedhak karo gurune nanging aja ninggalake tata krama lan suba sita. Ora kena matur marang gurune mung nganggo basa ngoko bae, kaya caturan karo kancane dhewe.
Bangsa kang wis padha dhuwur kabudayane, ora mung wong-wonge kang wus diwasa bae kang padha
supaya ing tembene ora kidhung (kaku) lan bisa ngerti
marang sopan santun.Bapa biyung iya kudu merdi
supaya wewatakan lan budine bocah dadi luhur,
marga alusing tata kramane. Saranane ora liya ,
Nalikane bocah-bocah dolanan karo kanca-kancane, nalikane diajak maradhayoh, kudu tansah diperdi murih
Upamane nalikane diwenehi apa-apa dening wong tuwane kudu diwulangi aweh panarima, klawan matur : “Matur sembah nuwun” apa “ terima kasih”. Luwih-luwih yen kang menehi iku mau wong liya, si bocah
aja nganti lali nelakake atur panuwune.Yen pamit mulih , bocah iya diwulangi carane wong pamitan.Tata krama, kang ditindakake wong tuwa ing sadina-dina becik diwulangake marang bocah-bocah
baka sethithik, supaya bisa kulina, satemah ing besuke banjur manjing dadi pakulinane dhewe.Yen bocah arep mangkat sekolah, becike diwajibake pamit :“Bu, kula badhe bidhal”“Mbah, keng wayah nyuwun pamit mangkat sekolah “Samono uga sawise mulih, becike iya kudu matur, apese ngetok marang wong tuwa.Mangkono yen lelungan menyang pasar utawa dolan menyang omahe kancane , kudu dikulinakake
pamit dhisik, supaya ngerti marang pranatan, sarta iya ora bakal gawe bingunge sing ana ngomah.Bocah-bocah kudu dingertekake nganti manjing dadai pakulinane, yen :1. Wong memisuh iku ala, ora patut ditindakake dening bocah-bocah kang sopan.2. Wong menganggo ora dibenikake iku kurang apik, ora patut tumrape bocah-bocah kang ngerti tata krama.3. Bocah adus tanpa patelesan bebarengan karo wong akeh, karo wong akeh iku saru, ora pantes ditindakake dening bocah-bocah sekolahan.4. Wong mbebuwang ing papan kang katon dideleng wong liya iku ora sopan, ora pantes ditindakake
dening bocah kang susila.5. Wong kang gawe geger ing pasamuwan utawa tontonan iku klebu ora apik, ora pantes ditindakake bocah-bocah pengaja
Indonesia in Focus: Gusti Allah lan Angels bershalawat kanggo Nabi, saben
Gusti Allah lan Angels bershalawat kanggo Nabi, saben manungsa kang dibutuhake kanggo maca donga donga.
(Part telung atus sèket siji),
Saben ndedonga, loro shalat wajib limang kaping dina lan maca dungane sunnah ing loro tasyahud tasyahud tasyahud awal utawa pungkasan kita sing kapekso kanggo maca pangestune ing Nabi Muhammad SAW lan para kulawarga lan Abraham.
Prayer miturut asal saka basa tegese pandonga pandonga lan tumindak sing wiwit nganggo ihrom takbiratul. Lan ateges karo Greetings lan kaiket dening aturan lan tugu tartamtu. Pandonga punika tugu kapindho Islam kang kudu digawa metu terus-terusan nganti pungkasaning urip. Ambruk agama Islam banget gumantung ing iki. Salah minangka garis pamisah antarane Muslim lan non-Muslim. Iku amal kang page nggawa
ing ngendi niat ing manah (wajib). Lan miturut jumhur Fuqoha '(mayoritas Experts Fiqh) kajaba Maliki, sing "pronunciation" maksud kanggo cublak punika Sunnah, iki amarga mbantu ati kanggo éling maksud iki. Pronunciation lan pronunciation supaya mbantu "memori", nalika Maliki ora katon ing wong ora sunnah manqul Nabi
niat shalat wajib ing esuke loro siklus, nalika madhep kiblat, ing wektu iki, amarga Allah Ta'ala"
"Allahu akbar" tegese: "Allah punika ageng"
lan tinimbang aku klebu ing kelas polytheistic Pancen sembahyangku, ibadatku, urip lan pati mung kanggo Gusti Allah saka Semesta Ana partner kanggo Panjenenganipun, amarga.. Aku ana kekarepan kanggo bisa diatur, lan aku iki kelas Muslim. "
Kanggo maca al-Fatihah lan maca layang cendhak (contone al tulus)
"Ing jenengé Gusti Allah, Ingkang Nyithak, Maha Asih".
"Pinujia Allah, Pangerane alam".
"Paling Nyithak, Maha Asih".
"Kontrol ing besuk dina qiyamat".
"Sampeyan piyambak kawula manembah, lan Sampeyan mung kanggo kita takon kanggo bantuan".
"Tampilake kita path sakcara",
"(Padha) wong Jalan kang wis diwenehi nikmat kanggo wong-wong mau; ora (path) saka bebendu lan ora (uga dalan) lagi misguided".
1). Ngomong: Dhuh Gusti Allah, kang moho kuwoso
2). Gusti Allah punika Gusti Allah sing gumantung ing sabarang
sing memuji marang Panjenengane Dhuh Pangeran kawula, kanggo memuji Paduka.."
Iku tegese: "O Allah Ngapura dosa kawula, sih melasi kawula, lan mundhakaken darjatku lan suffices kabeh shortcomings lan menehi rezeki kanggo kula, lan menehi kula instruksi lan aku sejahterakanlah lan menehi pangapunten kula."
Iku tegese: "Kabeh pakurmatan, berkah, rasa seneng lan kaluhuran Gusti Allah, tentrem, sih-rahmat lan berkah kupanjatkan marang kowé, O Nabi (Muhammad). Regards safety bisa tetep kanggo kita kabeh abdi alim-wong mursid. O Allah aku sumpah lan janji sing ana allah pantes ibadah kajaba Paduka, dhuh Allah lan aku sumpah lan janji tenan Nabi Muhammad utusan Paduka Ya Allah, Ya Allah, bestow pangestune Paduka kanggo Nabi Muhammad.
"Kabeh pakurmatan, berkah, rasa seneng lan kaluhuran Gusti Allah, tentrem, sih-rahmat lan berkah kupanjatkan marang kowé, O Nabi (Muhammad) Regards safety bisa tetep kanggo kita kabeh abdi alim-wong mursid kula nyekseni bilih ana Gusti Allah, nanging Allah Lan.. kula nyekseni bilih Muhammad punika utusan
"Sebagimana yen sampeyan menehi rahmat kanggo Abraham lan kulawarga. Lan pangestune limpahilah marang kita Nabi Muhammad SAW lan kulawarga. Nalika sampeyan menehi berkah kanggo Abraham lan kulawarga. "Saindhenging Semesta kowé sapanunggalané, lan Sangat." O Allah, aku ngungsi ing Sampeyan saka paukuman berhasil lan paukuman saka kuburan uga saka pitenah urip lan pati lan fitnahnya ala saka Beast. "
Assalaamu 'alaikum warahmatullaah" Iku tegese: "Safety lan sih-rahmat kanggo kowe kabeh."
sing kanggo ngurmati Nabi lan ngomong hello marang [al-Ahzab / 33: 56]
Imam Ibnu Kathir ngandika ing pangandikan kang [1], "Allah Kang
kang Shallallahu 'alaihi wa sallam ing ngarepe wong-wong mau, supaya padha bershalawat marang Shallallahu 'alaihi wa sallam. Banjur Alloh SWT dhawuh pedunung kanggo bershalawat lan ngomong hello kanggo wong Shallallahu' alaihi wa sallam sing campuran memuji ing padunung langit karo pedunung ing bumi kabeh kanggo wong Shallallahu 'alaihi wa sallam. "
Orané sawijining hadis, Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngendika:
sing kanggo kula. Mesthi sapa bershalawat kula sapisan, mesthi Allah bakal bershalawat sepuluh sowan marang Panjenengané kaping [HR. Muslim 1 / 288-289 ora. 384]
Ing Tuhfah al-Ahwadzi, al-Mubarakfuri rahimahullah diterangno sing waé saka pangestune Alloh SWT kanggo abdi punika Allah sampun paring lan pindho ganjaran.
Lan ana akeh rencana sing nuduhake kabecikan maca lan dungo, kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam. Mulane, ora
ndhuwur, iku misale jek dadi ketok sing maca shalawat punika pangibadah diwènèhaké ing Islam. Lan minangka wis dikenal, adhedhasar bantahan al-Qur'an lan Sunnah uga statements saka Ulama, sing saben layanan dadi ditrima ing ngarsane Alloh SWT sing ketemu loro kahanan. Yaiku mbukak outright amarga Allah lan ing
Sapa kepinginan akherat lan nyoba kanggo nindakake laku sing ndadékaké kanggo wong, nalika iku uga pracaya; banjur padha sing gedhe-gedhe sing efforts bakal diganjar karo apik. [Al-Isra '/ 17: 19]
Rahimahullah, ngandika, "Ing requirement page, dikarepake ganjaran sentoso saka tumindak. Yen niat iku ora ana banjur ora bakal entuk manfaat saka tumindak ... amarga Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam ngandika,
Satemené tumindak iku gumantung niat. [HR. Bukhari, 1/9 ora. 1 - al-Fath]
Uga waé amal kanggo madhangi manah dening njupuk ngerti Allah lan katresnan. Iki ora bakal ngrambah kajaba wong wis intended tumindak kanggo ibadah marang Allah lan mbangun-turut kanggo tekan kang.
Kawontenan kapindho, ana tembung Alloh SWT, kang tegese: "nyoba kanggo nindakake laku sing ndadékaké kanggo wong" tegese laku kudu samesthine kanggo ngirim ing akhirat iku laku sing bisa entuk goal sing. Lan laku ora bakal dianggep dadi, kajaba iku kalebu tumindak ibadah lan pambangun turut. Akeh wong sing njaluk nyedhaki Alloh SWT kanggo nglakoni amalan-sangisoring langit! "[3].
Imam Ibnu Kathir (700-774 H) negasake, "kanggo laku ditampa, kudu ketemu rong syarat. Pisanan, tulus kanggo Allah piyambak lan sareh, syariat bener cecek. Nalika Deed wis rampung Sincerely, nanging iku ora bener (miturut hukum), . laku wis ora ditampa Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngendika:
Sembarang wong sing laku laku sing ora pesenan saka kita banjur laku iku bakal ditolak [HR. 3/1343 Muslim. 1718 saka Aisha radhiyallahu anhuma]
Kajaba iku, yen laku ing sesuai karo syariat iku lahiriyah, nanging durjana ora niat mengikhlaskan Allah; tumindak uga bakal ditolak. "[4]
Amarga maca pangestune ibadah lan tumindak sae, supaya laku wis ditampa dening Alloh SWT uga kudu kawujud ing rong syarat ndhuwur, sing tulus lan sesuai karo tuntunan Rasul Shallallahu 'alaihi wa sallam.
1. Mung nyana ing penggalihipun dhumateng saka Allah SWT lan ganjaran saka Gusti.
2. teks maos shalawat kang ora ngandung unsur sing nalisir asas ketulusan. Utawa ing tembung liyane, wis ora daya shirk lan ut, kayata istighatha kanggo liyane saka Alloh SWT, attributing soko kang tengen tartamtu saka Allah kanggo liyane saka Gusti, lan kaya. Ing aturan liya wis mesthi Applied kanggo teks shalawat produk manungsa, ora saka Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Amarga, yen rawuh saka teks shalawat tokoh Ma'shum,
Tiru Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ing bershalawat, maksdunya:
1. Maringi tulodho shalawat ngajari lan ora ngluwihi watesan sing ngetik ghuluw dunyo (exaggerations) lan lafaz shirk.
2. Bershalawat marang ing wektu sing padha syariatkan. [5]
3. Tambah pangestune maca ing paling apik, supaya laku tembung saka Alloh SWT ing Qur'an. al-Ahzab / 33: 56 lan tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam kasebut ing ndhuwur.
Sawise preamble cahya kang ngandhut sawetara aturan wigati, wektu kanggo kita ketik inti saka diskusi.
lan Nanging Petrus dilalekake shalawat US Nâriyyah Kawigaten. Ora mung isi karo bunderan klasik teks shalawat dumadi, padha uga gumantung ing editors-editor sing digawe kontemporer. Contone, Shalawat Wahidiyyah digawe ing taun 1963 dening salah siji saka residents saka Bandar Lor Pejangkungan Kediri, KH. Abdul Majid Ma'Ruf. [6]
Kajaba iku, padha uga banget 'Creative' ing nggawe aturan maca macem-macem jinis pangestune iki, jumlah maca, maca wektu, nganti Fadhilah (kabecikan) sing bakal ngrambah dening nonton. Minangka yen ana kabeh ana pondasi hukum.
Shalawat Shalawat Nâriyyah iku salah siji sing paling misuwur antarane tatanan manungsa shalawat-shalawat. Wong saingan kanggo laku iku, salah siji dening ngerti makna, utawa ora ngerti isi. Pancen, wis mbok menawa jinis liya luwih dominan. Akeh wong kudu laku iku mung amarga saka model peran kang diprintah tokoh, sederek lan kanca-kanca, utawa digodha dening "Fadhilah" tanpa kroso perlu kanggo nliti kesahihan saka pangestune iki, uga isi meaning nyatané.
Sadurunge mrikso babagan pangestune iki, kang uga kadhangkala disebut Shalawat Tafrîjiyah Qurthubiyah, iku mbantu page nggawa teks lengkap: [7]
sampurna lan pour regards kawulo kapenuhan Master kita Nabi Muhammad, kang nimbulaké wong kabeh
marang kulawarga lan kanca-kanca, ing saben wayahe lan ambegan minangka akeh minangka nomer kabeh dikenal kanggo sampeyan
WHO IS THE Nitahake Shalawat Nariyah?
Adhedhasar referensi ana, kita mung bisa nemokake patrap sing nuduhake yen kreator shalawat iki wong sing jenengé al-Sanusy. [8] Nanging, nganti saiki kita wis ora wis bisa kanggo ramesthi sing jeneng lengkap kang, amarga sing nggunakake celukan iki akeh banget lan kita padha ora njaluk Alexa nuduhake minangka-Sanusi Kang nggawe pangestune.
punika wangun penisbattan pesenan Sufi sing nyebar wiyar ing area ing Maroko, jemaah as-Sanusiyyah.
Penulis TRUE ana Shabat Rasulullah Shallallahu Alaihi wa sallam?
Ing website ngandika: "Sholawat Nariyah iki sholawat nyawiji dening Syekh Nariyah Sheikh iki siji urip ing wektu saka Nabi Muhammad sing kalebu salah siji saka sahabat Nabi Panjenenganipun arep metu kanggo monotheism Sheikh Nariyah tansah ndeleng hard karya saka Nabi ngaturaken wahyu... Allah, mulang bab Islam, kang apik lan apik moral Syaikh tansah ndedonga marang Allah kanggo safety lan kamakmuran kanggo Nabi, shalat sing dadi-disebut kalebu nabi sholawat Nariyah lan Syekh iku salah siji saka nabi sholawat constituent disebut Sholawat Nariyah.
Siji wengi, Sheikh Nariyah maca sholawatnya minangka akeh minangka 4444 kaping. Sawise maca iku, kang nemu karomah Allah. Banjur ing kumpul, kang nyedhaki Nabi lan takon kanggo pisanan ngetik swarga karo nabi. Lan Nabi sarujuk. Ana wong kanca cemburu lan banjur nyuwun pandonga sing padha Sheikh Nariyah. Nanging Nabi ngandika ora bisa amarga Sheikh Nariyah wis dijaluk ing advance.
Apa iku ditolak kanca Nabi? Lan sabenere Sheikh Nariyah bisa? Sagrombol padha ora weruh ing laku sing saben wengi praktek dening Syekh Nariyah sing ndedonga kanggo safety lan dumateng Nabi. Wong sing ndedonga kanggo Muhammad punika ateges ndedonga kanggo dhéwé amarga Allah wis dijamin nabi supaya pandonga bakal diuripake kanggo pengamalnya berkah banget kuwat ". [9]
Wusananipun, penulis Shalawat Nariyah duwé wong sing jenengé Sheikh Nariyah, lan ana ing antarane sahabat Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam sing wis dijamin kanggo pindhah menyang swarga dening wong.
Minangka Muslim ora kudu kanthi wuta nampa apa wis presented kanggo wong, tanpa klarifikasi lan riset, utamané nalika nerangake bab prakara agama.
Saora-orane ana rong nilai sing perlu kanggo diamati saka crita ing ndhuwur:
1. Apa ana saestu Companion saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam disebut Sheikh Nariyah?
2. Endi sumber crita sahabat 'punika? Lan ana sanad (chain panularan) iku?
Minangka gati kanggo titik kawitan, Wigati dimangerteni menawa biografi saka sahabat Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam wis wis pikantuk kawigatosan ekstra saka sarjana Islam. Dadi akeh buku padha wis ditulis kanggo pil kanca biography. Ana referensi ditulis kanggo njlèntrèhaké biografi sarjana lan kanca sing sawise wong-wong mau nganti wektu penulis, sing referensi sing ditulis khusus marang biografi kanca mung. Antawisipun conto model page: Hilyatul
Sawise nggoleki macem-macem buku saka ndhuwur lan uga referensi biografi liyane, umum diarani sarjana karo kutubut
kawruh kita, ora ana siji ngèlmuwan klasik sing nduweni jeneng sing. Banjur ngendi wong wis teka ??
Bener, wong sing sethitik rakulino kanggo maca buku saka Ulama, mung dening looking ing jeneng bebarengan karo 'title' syekh ing mangsa, bakal langsung sangsi sing wong saestu sahabat Nabi. Amarga nanemake 'title' syekh ing ngarepe jeneng Amigos de -sepengetahuan US ora sarjana adat lan uga ora istilah umum padha nggunakake, supaya iku supaya ngrasa aneh kanggo kuping.
Nariyah. Supaya atribusi saka pangestune saka sahabat perlu kanggo jelas lan Highly discredited.
Kanggo titik liyane, penulis banget apes saka kertas ing internet ora sebutno sanad (chain saka narasi) crita sing diusung, utawa paling tithik hinted tembungé referensi ing crita. Upaminipun kepengin kanggo sebutno siji saka ndhuwur loro iku mesthi kita bakal nyoba kanggo trek mudhun kesahihan saka crita, pemeriksaan perawi, utawa waca buku asli. Utawa mbok menawa crita ndhuwur iku nyerat dongeng writer? Yen ya, banjur crita iku ora Nilai; kanggo fiction, crita alias sing tau kedaden!
Susah, ing prakara sing ana hubungane agama, ora sawetara Muslim asring ngulu crita sing kang ditemokake ing buku lan Internet, utawa crita marang tangga-tepalih, kanca-kanca, guru lan kenalan, tanpa kroso perlu kanggo mengcrosscek sah. Kaya crita iku pancen bener! Nanging kasunyatan asring ora cilik.
Kanggo nyaring metu crita palsu lan liya-liyane, Islam nduweni hak istimewa sing ora agama liyane, yaiku Islam wis sanad (chain panularan). Alexa kuwi sedulor Ibnu Hazm (384-456 H) [10] ing al-Fishâl lan Ibnu Taymiyah (661-728 H). [11]
Imam 'Abdullah bin al-Mubarak (118-181 H) ngandika, "ngrembug perkara yaiku bagean saka agama. Yen ora ana isnads, wong
sampurna lan pour regards kawulo kapenuhan Master kita Nabi Muhammad, kang nimbulaké wong kabeh kangelan bisa ditanggulangi, kabeh pain bisa ngilangi, kabeh kabutuhan bisa ketemu, lan kabeh maksud coveted lan Husnul khatimah bisa ngrambah, lan thanks kanggo kamulyane kang udan tiba. Mugia terlimpahkan marang kulawarga lan kanca-kancane, ing saben wayahe lan ambegan minangka akeh minangka nomer kabeh dikenal kanggo sampeyan. "
Bagéyan saka Shalawat Nâriyyah sing print kandel sing bakal diamati ing artikel cendhak. Ukara ingkang ngemot insolubility penisbatan kabeh kangelan, eliminasi kabeh kasangsaran ing, ditunaikannya kabeh limo maksud, prestasi kabeh kepinginan lan Husnul khatimah, kanggo liyane saka Allah Kang Mahakwasa. Ing kasus iki padha tegese sing mengkono iku kabeh iku Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Atribusi iki salah fatal, amarga nalisir al-Qur'an lan As Sunnah, lan bisa ngirim durjana kanggo olehe ora setya. Amarga, kabeh iki tumindak, mung Alloh SWT ing daya kanggo nglakoni.
Sing ngawèhaké (shalat) sing ing alangan nalika Panjenengané ndedonga marang Gusti Yésus, lan ngilangke alangan lan sing ndadekake kowe (manungsa) minangka khalifah ing bumi? Apa ana allah liyane saka Allah? Cukup sawetara sing elinga marang! [An-Naml / 27: 62]
Ing ayat iki, Allah Kang Mahakwasa ngelingaken sing mung Panjenenganipun siji sing disebut marang ing acara alangan, lan Panjenengané uga samesthine kanggo Panjenenganipun bantuan nalika bilai disabetake. Alexa kuwi sedulor Imam Ibnu Kathir. [13]
Makane, sawise Alloh SWT takon pitakonan ing babak saka ora ngaku, "Apa ana wae Gusti Allah, nanging Allah?". Punika hinted, wallahu mangerténi paling apik, sing wong ing alangan lan kahanan kang ora ngepenakke lan nyuwun pitulungan kanggo liyane saka Alloh SWT, kaya kang wis digawe kang diserunya minangka dewa 'saingan' Alloh SWT. Amarga ora ana siji bisa ngawèhaké request, nanging mung Alloh SWT.
Ing baris karo ing ndhuwur ayat, tembung saka Alloh SWT ing ngisor iki:
"Sapa sing bisa nylametaké panjenengan saka bilai ing dharatan lan segara, sing ndedonga marang Gusti Yésus karo andhap lan swara lanang (matur), 'Pancen, yen Ida mebasang iraga saking ing (bilai) wis, mesthi kita bakal wong sing ngucapke matur nuwun. "Sira dhawuha," Allah nylametaké panjenengan saka bilai lan saka kabeh jinis kangelan. Supaya apa sing digandhengake wong bali "[Al-An'am / 6: 63-64]?!.
Sembarang ndukung kang ana ing kowé, banjur Allah ana siji (rawuh). Lan yen sampeyan sing ditumpuk kahanan kang ora ngepenakke, mung marang Gusti Yésus (ngirim) nyuwun bantuan [an-Nahl / 16: 53]
Lan liyane akeh tembung saka Allah kang ngirim ayat padha ndhuwur, kang affirms sing wangun wae kaluhuran ing donya lan akhirat, mung Alloh SWT piyambak bakal nggawa. Uga kabeh evils ing donya utawa akherat, mung Alloh SWT supaya wong-wong mau saka awakku dhewe.
Amarga saka kuwi, kita njaluk Qudwah kita, Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam uga nuding tansah bali menyang Alloh SWT ing kabeh prakara.
Ya Allah, nggawe mburi kabeh urusane kita uga, lan ngluwari kita saka ing siksa donya ngeyek lan akhirat [HR. Bin Hibbaan 3/230 ora. 949]
O Supreme urip lan Yang saya ngurus jalmo, dening sih-rahmat Paduka siji aku nyuwun bantuan. Mbenake saindhenging kahanan, lan Paduka jadikanku gumantung aku, sanajan iku mung sakedheping mripat [HR. Al-Hakim 1/739 ora. 2051]
Ya Allah, sih-rahmat ana siji aku iki dikarepake. Supaya ora nggawe kula gumantung ing aku, sanajan iku mung sakedheping mripat. Lan pembaharuan kabeh liwat kahanan. Ora Ana siji nduweni diibadahi tengen nanging Sampeyan. [HR. Abu Dawud, 5/204 ora. 5090 Abu Bakrah radhiyallahu anhu, lan dianggep bener déning Ibnu Hibbaan (III / 250 ora. 970].
Katon ing carane Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam attributing kabèh hubungan kanggo Alloh SWT, lan marang kita conto supaya tansah mulihake kabeh mung kanggo Alloh SWT !. Apa mung -although Saiki lan memulang wong kang gumantung ing wong? Mangkono anggone katuntun mokal, amarga piyambakipun ngandika, "Apa sira (Allah) digawe kula gumantung ing aku, sanajan iku mung sakedheping mripat". Panjenenganipun exemplifies laku kang mundur iku dadi dhuwur, kang Shallallahu 'alaihi wa sallam durung arep gumantung ing dhewe, malah yen iku mung kanggo wayahe, kedhip saka mripat! Yagéné kita padha ora niru wong
kang nuduhake -wallahua'lam- sing kabeh request ndhuwur iku wangun ibadah sing ngirim mung bisa ana kanggo Alloh SWT tembung.
READING tegese Shalawat Nariyah ngluhurake Rasulullah Shallallahu Alaihi wa sallam?
Mbok menawa iki tanggapan ingkang pungkasan sing kanggo legalize maos lan shalat Nariyah lan pangestune kuwi. Ing pretext saka
Samsaya Awon, ana sawetara wong padha nyoba kanggo ngematake awam, sing wong-wong sing nyalahaké shalawat Nariyah ora ngluhurake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam! Iki distorsi Kaca lan kudu didandani.
Masalah utama kanggo ngerti pisanan sing ngluhurake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam iku wajib. Lan iki salah siji saka cabang utama saka iman. Cabang iman beda saka cabang saka iman ing katresnan karo wong [14], malah luwih ing situs saka exaltation cinta. Amarga ora saben sing tresna soko wong temtunipun mengagungkannya. Contone, tuwane tresna anak, nanging kang passion mung bakal ngirim kanggo ngurmati marang lan ora ngirim mengagungkannya. Beda karo katresnan saka anak kanggo wong tuwané, sing bakal ngirim kanggo kaluhuraken lan ngluhurake wong loro. [15]
Antawisipun hak Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kang kudu kawujud dening wong kang punika kamulyanipun, exaltation lan bab kang Shallallahu' alaihi wa sallam. Exaltation, kamulyanipun lan bab kudu ngluwihi kamulyanipun, exaltation lan bab kanggo anak marang wong tuwa utawa budhak marang bendarane. Allah Subhanahu wa Ta'ala ngandika:
Wong-wong sing pada pretyaya marang Dèkné, pakurmatan marang, wong banjur tindakake cahya kang dikirim mudhun marang (al-Qur'an); padha sing gedhe-gedhe Bejo. [Al-A'raf / 7: 157]
Ana prabédan pendapat antara ulama, apa sing temenan dening "breeding" ing paragraf ing ndhuwur iku exaltation. [16]
Ing kamulyanipun Nabi Shallallahu Alaihi wa Sallam manggon ning HEART, lisan lan ANGGOTA OF THE BODY [17]
Pahargyan jantung tegese iku nggawe percoyo iku abdi sarta utusan Allah. Yakin iki nimbulaké siji tresno mengedepanan kanggo Nabi n dariapda katresnan saka timer, anak, tuwane lan kabeh manungsa.
Yakin iki uga Foster raos piye carane grand lan panguwasa kang Shallallahu 'alaihi wa sallam, lan ngrambah kamulyan, posisi lan pangkat dhuwur.
Pepati King awak, nalika umat Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kuwat just ing manah, bakal temtu impact outwardly nyoto. Lisan bakal tansah udan karo memuji marang Shallallahu 'alaihi wa sallam lan ngandika kamulyan-kamulyan. Kajaba iku, anggota awak bakal tundhuk mbukak kabeh pituduh kang Shallallahu 'alaihi wa sallam, ngrungokake angger-anggering Toret lan ajaran kang Shallallahu' alaihi wa sallam, uga kanggo nepaki kabeh hak-hak sing.
Ing kamulyanipun wong verbally, sing memuji Panjenengané Shallallahu 'alaihi wa sallam karo kaurmatan sing anduweni hak duwe, yaiku memuji Allah lan utusane n nggawakake marang, tanpa unsur exaggeration utawa kosok balene. Lan ing antarane pujian paling maca lan dungo, kanggo wong. [18]
Said al-Halîmy (338-403 H), lan shalat kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam tegese kamulyan saka wong ing donya, karo ngangkat asmane, ngumumke agama lan enshrine Sharia. Nalika ing akhirat, referring kanggo request supaya kebanjiran patut mili terus ngeculaké lantaran kanggo wong lan kamulyane karo al-Maqam al-Mahmud bukti [19].
Kalebu formulir langsung saka exaltation karo kang civilized nalika kita waca marang tembung saka tutuk. Trick punika nyawiji jeneng karo judhul Nabi utawa Rasulullah, lan ends karo pangestune marang. Alloh SWT ngandika:
Sira aja nelpon Rasulullah sing nelpon paling sampeyan kanggo wong. [Al-Nur / 24: 63]
Wong sing stingy nalika jeneng ana ing salah siji sing disebut wong,
Syafi'i, ora. 3546 saka Ali bin Abi Thalib radhiyallahu anhu. Ing-Tirmidzi rahimahullah nyatakake hadits iki "Hasan Gharib bener"].
Kalebu formulir langsung saka kamulyan karo ugi nyebataken virtues kang Shallallahu 'alaihi wa sallam,
sajarah urip kang Shallallahu 'alaihi wa sallam lan nggawe iku minangka pujian, salah siji karo ayat puisi utawa ora, nanging istilah ora ngluwihi watesan saka pranata syariat, kayata exaltation gedhe banget lan kaya.
Nalika exaltation anggota awak, tegesipun laku hukum kang Shallallahu 'alaihi wa sallam, tindakake conto Sunnah, kanggo tindakake pesenan kang fisik lan karohanen kuwat lan kelet karo. Rida lan tulus karo aturan kang Shallallahu 'alaihi wa sallam nggawa nyoba kanggo nyebar tuntunannya, mbelo Sunnah, marang wong kang nyulayani katresnan lan gething lan mbangun ing.
Tetep adoh saka kabeh sing pareng kang Shallallahu 'alaihi wa sallam, ora menyelisihi pesenan lan mratobat lan beristighfar nalika lapsed menyang irregularities.
"Pambangun turut marang Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam minangka akibat saka pracaya marang lan yakin ing bebener kang digawa saka Allah, amarga dheweke ora dhawuh utawa banning apa-apa, nanging kanthi ijin saka Allah Minangka ing tembung kang.:
Kita dikirim ora Messenger, nanging kanggo dituruti dening ijin saka Allah. [An-Nisa '/ 4: 64]
Lan makna saka pambangun turut marang Rasulullah wis mlaku adoh saking pepaken lan larangan kang. "[20]
Kesimpulan iku exaltation pokok saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam nyimpulaken patang ukara ingkang pretyayaa marang kabar sing rawuh saka wong, manut pesenan kang, adoh saka ban lan ibadah ing proses sing disyariatkannya. [21]
Rasulullah Shallallahu Alaihi wa sallam nglarang US TO gedhe MENGAGUNGKANNYA
Wiyar ngandika, Alloh SWT ingkang sampun genah boten kita saka excesses agama, loro ing yakin, wicara lan tumindak. Ing Qur'an an-Nisa '/ 4: 171.
Lan Nabi kita Shallallahu 'alaihi wa sallam wis begalan khusus saka exaggerations ing pujian. Minangka ing pangandika kang,
Sampeyan ngirim ora lunga sagara ing praising kula minangka Kristen kae ing praising Gusti Yésus, anaké Maria. Pancen aku mung abdine, banjur ngomong, "(Muhammad) abdiné Allah lan utusane" [HR. Bukhari (6/478 ora. 3445 -al-Fath) saka Umar bin
aja padha bakal ngluwihi, supaya tiba ing ingkang boten pareng. Uga supaya njaga kemurnian monotheism, supaya dadi ora kecampuran karo rereget polytheism lan wulangan sesat. Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam ngati-ati banget ing mengantisipasi iku, malah sampaipun barang-barang sing mbok menawa ora dianggep shirk utawa wulangan sesat.
Sawijining dina) ana wong sing ngandika, "Muhammad, O Sayyiduna (pimpinan kita), bin Sayyidina, O paling apik ing
diapusi wong aku Muhammad bin Abdullah;.. Abdiné Allah lan utusane Marga saka Allah, aku ora kaya kowé angkat amargi posisi sing wis perkoro nemtokake kanggo kula ". [HR. Ahmad (20/23 ora. 12 551) lan dianggep bener dening adh-Dhiya 'al-Maqdisy (5/25 ora. 1627) lan Ibnu Hibbaan (14/133 ora. 6240].
Kanthi nginggil, Mugia wis katon cetha, kang Forms exaltation sapanunggalané lan kang wangun despicable saka kamulyan.
Penulis saka kertas iki nutup karo saran dikirim Ibnu Hajar al-Haitamy (909-974 H), nalika dipun jelasaken bilih kamulyanipun Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam karo soko sing kudu ana lan sing diijini pitakonan, ora kanggo ngluwihi watesan iki.
Ngandika, "Prentah for everyone ora ngluhurake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kajaba karo soko kang Allah diijini kanggo wong, kang soko sing pantes kanggo jenis manungsa. Pancen ngluwihi watesan iki bakal mlebu kanggo disbelief, na'udzubillahi min dzalik. Malah ngluwihi apa sing wis diwènèhaké, asal badhe kasil soko a. Dadi kita kudu wareg karo soko sing ora pitakonan. "[22]
Panjenenganipun rahimahullah ditambahake, "Ana rong kewajiban kang kudu ketemu:
Page, kewajiban kanggo ngluhurake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam lan wungu ing situs ndhuwur kabeh jalmo.
Sareh, mentauhidkan Alloh SWT lan pracaya yen Alloh SWT ing Pulau lan tumindak liwat kabeh jalmo kang. Sapa kang pracaya, manawa makhluk sing diprecaya Allah ing; banjur sampun setya shirk. Lan sapa demeaning Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngisor derajat (kang seharus) iku banjur sampun setya laku jina utawa pagan.
Nanging sapa mbeneraké wong karo macem-macem jinis exaltation lan ora niru soko iku utomo saka Allah, banjur wis ngrambah bebener, lan ngatur
kanggo Nabi; . O wong kang pracaya, bershalawatlah sing ngarsane lan matur: hello kanggo wong "(Al-Ahzab / 33: 56)
Sarjana saka sekolah Ahlul candhi (sa) sarujuk sing ayat iki sing wis dicethakaké kanggo negasake tengen Nabi lan baitnya Ahlul (sa), kang pesenan bershalawat kanggo wong-wong mau lan carane bershalawat. Ulama Ahl uga sarujuk kajaba mung sawetara
Ka'b bin Ujrah ketemu kula lan ngandika: Apa kowe ora bakal diganjar? Nabi teka kanggo kita, banjur kita ngomong: Ya Rasulallah, sampun Paduka wulang kita carane ngomong hello kanggo sampeyan, banjur carane bershalawat kanggo sampeyan? Piyambakipun mangsuli: Sampeyan ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune kanggo kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy
ngomong hello kanggo sampeyan, banjur carane bershalawat kanggo sampeyan? Piyambakipun mangsuli: Sampeyan ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad abdi Paduka lan pangestune Messenger Paduka sing ngirim kanggo kulawarga Ibrahim, lan mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim.
Sahih Muslim, buku pangestune ing Nabi sawise tasyahhud:
Abu Mas'ud Al-Ansari ngandika: Nabi tau teka kanggo kita nalika kita ana ing Majlis Sa'd bin Ubadah. Banjur Bashir bin Sa'd semaur: Alloh SWT dhawuh kita sing bershalawat Rasulallah ya, banjur carane kita bershalawat kanggo sampeyan? Banjur ana bisu, wong ketoke arep kita ora takon bab iku. Banjur ngandika: Sampeyan ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune kanggo kulawarga Ibrahim, lan mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi kulawarga Abraham ing alam semesta temené Paduka Ngalembana lan Sangat.
Sunan An-Nasa'i 1/190, bab 52, Hadis 1289 kanggo:
Musa ibn gedhené berkas saka bapaké, ngandika, kita ngandika, ya Rasulallah, carane bershalawat kanggo sampeyan? Piyambakipun mangsuli: Sampeyan ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune Abraham lan kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy lan Kamulyan; mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim lan kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy lan Sangat.
Sunan An-Nasa'i 1: 190, bab 52, Hadis 1291 kanggo:
Musa bin gedhené berkas ngandika, aku takon Zaid bin Kharijah, ngandika, Aku tau takon Nabi. Banjur ngandika: Bershalawatlah maksud sampeyan kanggo kula, lah, iku ing pandonga, lan kowé bakal ngomong:
pangestune bab kanggo para nabi, Hadis kanggo 906:
Abdullah bin Mas'ud ngandika: Yen sampeyan bershalawat kanggo Nabi, sampeyan kudu ndandani pangestune marang, amarga sing padha ora sumurup, yen iku wajib, lan shalat. Banjur matur marang Panjenengané, mulang kita (bab carane bershalawat). Ngandika: sing ngomong:
Dhuh Allah, pour metu pangestune ing sampeyan, sih-rahmat lan pangestune Panjenengan Pangeran saka para rasul. O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune Abraham lan kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy lan Sangat. O Allah, mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim lan kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy lan
ngandika: Sapa pangestune iki, ing dina suwene aku bakal dadi paseksi kanggo wong lan nulungi marang:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune Abraham lan kulawarga Ibrahim, mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim lan kulawarga Ibrahim, dear Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune Abraham lan kulawarga Ibrahim, lan mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim lan kulawarga Abraham; banjur ngomong hello
mudhun kita takon Nabi: Ya Rasulallah, kita wis ngerti carane ngomong hello kanggo sampeyan, nanging carane bershalawat kanggo sampeyan. Nabi mangsuli: kowé bakal ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad. Banjur ngandika: Apa kowe ora bershalawat kula berkah sing Batra '(sebulan). Banjur kanca takon: pangestune Apa sing Batra 'iku. Piyambakipun mangsuli: Sampeyan mung ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad. Nanging, sampeyan kudu ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad.
Al-Qurtubi ing pangandikan iku nyebutake sawetara saka sajarah sing ayat punika utomo kanggo kalebu candhi Ahlul nalika bershalawat kanggo Nabi. (Al-Jami 'li-Ahkamil Qur'an 14: 233 lan 234).
Ibn al-Arabi al-Andalusi al-Maliki uga kasebut sawetara saka sajarah sing ayat iki sing wis dicethakaké kanggo njaluk hak para Nabi lan kulawarga sing suci (sa). (Ahkamul Qur'an 2: 84).
Jabir (ra) ngandika: Yen padha ndedonga lan ora bershalawat Muhammad lan kulawarga Muhammad, banjur aku ora weruh pandonga ditrima. (
medharaké: ". Sing sapa nindakake donga lan pandonga maca pangestune ing kula lan Ahlul baitku, banjur shalat kang ora ditampa" (Ash-Shawaiqul Muhriqah: 139).
Ar-Razi ngandika: Pandonga kulawarga Nabi nuduhake agung saka posisi sing, amarga pandonga diseleh ing mburi Tasyahhud ing
kasarasan saka Muhammad lan kulawarga Muhammad). Exaltation iki ora bisa dijupuk ing Kajaba iku kanggo kulawarga Muhammad. Iki nuduhake yen kulawarga tresna Muhammad iku prentah. Ningali kamulyanipun saka ing Padaleman Suci posisi Ahlul Nabi sing diemot ing iku limang: Tasyahhud ing pandonga, tentrem, kemurnian, alms Larangan kanggo wong-wong mau, lan tansah
"Sapa kang ndedonga, lan ing ora bershalawat kanggo kula lan Ahlul baitku, banjur shalat kang ora
lan ing aku ora bershalawat Muhammad lan kulawarga Muhammad, mesthi Aku kapandeng ing pandongaku ora ditampa.
wong-wong sing padha ora bershalawat kanggo sampeyan (ing pandonga)
Ing Kanzul Ummal 1: 173, bab 2 Adab Prayer:
Ora pandonga punika boten kajaba ana hijab (alangi) antarane pandonga lan Gusti Allah ingkang sampun maca lan shalat. Nalika pangestune maos, banjur robeklah hijab lan teka pandonga marang Allah. Lan yen wis ora maca metu pangestune, banjur bali menyang pandonga.
muttaqi Al-Hindi ugi nyebataken ing bukunipun Kanzul Ummal 1/314, tembungé saka Ubaidullah bin Abi Hafs al-'Aysyi.
déning al-Bayhaqi saka Ash-Sya'b, At-Tirmidzi saka Ibnu Umar.
Rasulullah ngandika Ali bin Abi Thalib (sa): Yen kahanan sing ora lumrah dening masalah, maca:
"O Allah, kula tetep wonten ing mata sing tau turu, lan tetep kula karo beteng piyambakipun tau numpes. Aku ndedonga kanggo panjalukku kanggo ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad, karo sing kawula ngayom dhumateng Paduka saking satru-satru kawula memungsuhan lan wong arrogant. "
Ali, Fatimah, Hasan lan Husain (sa) punika kulawarga Nabi
Ing Musnad Ahmad 6: 324, hadits 26 206:
Umm Salam bilih Rasulullah ngandika Fatima (sa): ". Aku jupukna bojomu lan loro anak-anakmu" Banjur Fatima (sa) bebarengan padha teka kanggo Nabi. Banjur payung karo gombal dompet 'lan nyelehake tangan marang botyah-botyah, banjur ngandika:
"O Allah, iku kaluwarga Muhammad, pour pangestune saha Paduka berkah kanggo Muhammad lan kulawarga Muhammad temené Paduka Ngalembana lan Sangat."
Umm Salamah ngandika: Aku banjur ngangkat kain dompet 'kanggo klumpukne watara mau, lan banjur narik kain dompet Nabi' iku (nglarang entri menyang kain dompet ') lan ngandika: ". Sampeyan iku wong sing apik"
Ing Al-Hakim Mustadrak 3: 147, buku ma'rifah Shahabah:
Abdullah bin Ja'far bin Abi Thalib ngandika: Nalika Nabi weruh sih-rahmaté Allah pindhah mudhun, banjur ngandika:
Banjur padha tekan ing Nabi, banjur iku payung kanggo wong-wong mau karo gombal dompet ', banjur ndedonga nganggo tangané wungu:
"O Allah, padha kulawarga, pour pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad." Banjur Alloh SWT Mudhunake Surah Al-Ahzab: 33.
Al-Hakim ngandika tradisi iki asli miturut syarat-syarat Bukhari lan Muslim.
Ibnu Hajar bilih Nabi ngandika: "Apa kowe bershalawat kula karo pangestune Batra '." Banjur kanca takon: Apa Batra Shalawat' iku? Nabi mangsuli: Sampeyan mung ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad. Nanging sampeyan kudu ngomong:
Kene ana bab ngagetne: Apa Muslim umume bershalawat
ing Mesir teka menyang sirahe ana, nalika pasukan bersenjata negara kang dibusak Presiden Mohamed Mursi kanggo meksa Résolusi menyang krisis politik, mapeng cara kanggo Pemilu.
Gawe anyar geopolitical ketegangan micu aman-Surgo tuku sing mbantu underpin bullion. Titik emas edged munggah 0,4 persen kanggo $ 1,255.81 sing ons.
“Volume Koyone kanggo tetep kurang amarga kurang peserta minangka pasar US bakal ditutup mengko
proyek data, supaya padha ora njupuk posisi gedhe iki.”
Investor sing ngarahke ing US nonfarm payrolls data seger clues ing nalika cadangan Federal bakal miwiti njongko bali menehi $ 85 milyar-saben sasi-program jaminan tuku.
Akeh speculation yen panganan bisa miwiti tapering sawijining babakan dhuwit rangsangan mengko taun wis mbantu nimbang ing Asia equities suwene waktu,
A krisis politik ing Portugal ana alesan liyane kanggo ati-ati. Pamaréntah Portugis wis berjuang kanggo urip melu ing resignations saka sawijining manca lan ngladosi finance mentri iki minggu, kang bisa deprive iku saka mayoritas ing parlemen.
Ing gerakane erratic sewengi padha amarga ing bagean menyang reluctance marang investor kanggo terus gedhe posisi bearish arep menyang ana kang ECB rapat.
Nalika ECB wis samesthine kanggo ninggalake kapentingan tarif panggah, iku kamungkinan kanggo nyoba kanggo reassure investor rattled dening anyar politik kaku ing Eropah lan AS Federal cadangan kang plans kanggo miwiti nduwurke tumpukan munggah menehi rangsangan.
Portugal kang Simpenan pasar dropped luwih saka 5 persen ana, gerah sawijining paling gedhe tiba ing watara telung taun, nalika pemerintah jaminan panenan sedhela mlumpat ndhuwur 8 persen kanggo sapisanan wiwit Nopember (Xetra: A0Z24E – kabar).
Ructions ing financial pasar ana kaancam bakal punah, kanggo kuthah liwat kanggo tetanggan negara lan mundhakaken biaya penyilih.
Sing risiko nyumurupi euro minangka tiba akeh minangka 1,5 persen marang yen ing tataran siji kanggo 128,66 ana. Sampun wiwit mbalekake kanggo 129,80.
Marang dollar, sing itungan umum jumeneng ing $ 1,2994 mudhun 0,1 persen nanging ndhuwur sing kurang limang-minggu saka $ 1,2923 Nyetel ana.
US Crude edged munggah 0,1 persen kanggo $ 101,34 a tong minyak, ora adoh banget saka dhuwur 14-sasi saka $ 102,18 pesawat ana.
Oil prices wis di-push luwih dening minangka pasar tetep wary saka unrest ing Mesir sing ngancam kanggo luwih destabilize ing wilayah Wétan Tengah, kang Pumps katelu ing donya lenga.
Asia saham clawed luwih ana hasil nanging padha tempered dening uneg-uneg babagan politik
of Asia-Pasifik Enggo bareng metu Japan wungu 1.1 persen, recouping menyang bagean saka iku ana Muter luwih saka 2,4
Lodge Lombok Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Balas ora sing seventh gear wae ken,,luwih sadis ketoe,, tp regone yo sadis,,:D
ocho99® pilot ROBOT OMPONG Says:	5 Desember 2010 pukul 19:27 | Balas sing murah av boot
“bismillahirrohamirrohim,kun ratu ning kun sukmo atopo ning sak jroning
@Dewa Besi sampeyan ndak tau ta, email iku sa’niki wes dadi panganane wong sa’arat arat nopo mane ambe’ngopi diceluk bupati gak noleh blass..
ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. Sugeng
Antonio Gramsci (22 Januari, 1891 – 27 April, 1937) iku penulis, politisi lan pangripta teori pulitik saka Italia. Minangka salah siji saka pemimpin kang ngadegaké Parté Komunis Italia, dhèwèké dikunjara déning rejim fasis Mussolini. Tulisan-tulisané akèh-akèhé arupa analisis bab budaya lan kapemimpinan pulitik, lan kawentar minangka pamikir asli jroning tradisi Marxis. Antonio Gramsci uga misuwur kanthi konsèpé hègemoni budaya kanggo ngreksa
Cithakan:Marxist theory Gramsci dianggep salah siji pamikir teori Marxis kang paling wigati ing abad ka-20, utamané minangka pamikir kunci jroning mangun Marxisme Kulon. Dhèwèké nulis luwih saka 30 buku cathetan lan 3000 kaca sajarah lan analisis ing sajeroning kunjara. Tulisan-tulisan iki, misuwur minangka cathetan saka jronig kunjara (Prison Notebooks), isiné panjlajahan Gramsci bab sajarah Italia lan nasionalisme, ora kèri uga sawetara gagasan bab teori Marxisme, teori kritis lan teori pendhidhikan kang magepokan karo jenengé, kayata:
Kabutuhan bab pendhidhikan tumrap para buruh kanggo majokaké intelèktualitas para buruh klas
persatuan pedagang (trade union), lsp.) ing ngendi kapemimpinan diwangun liwat ideologi utawa pasetujon.
Lenin kanggo nuduhaké kapemimpinan pulitik saka kelas pekerja jroning revolusi dhémokratik, nanging diwangun déning Gramsci dadi sawijining analisi kang akut kanggo maratélakaké kenapa revolusi sosialis kang ora bisa disélaki kang diramalaké déning Marxisme ortodhok ora
yèn kabêh wong iku intelèktual, saéngga kabèh duwé pemikiran intelèktual lan rasional, nanging ora kabèh duwé fungsi sosial jroning para intelèktual. Dhèwèké nganggep yèn para intelèktual modern ora
kagandhèng karo konsèpé bab nagara kapitalis, kang miturut Gramsci ngatur nagara liwat kakuwatan lan pasetujon. Nagara ora ditafsiraké sacara cethèk mung arupa
Cithakan:Secratary of the Italian Communist Party
palupi, lepiyan kang supadya, dumadya wuwuruk, ing suta wayah priyawak, sinengkalan Sapta Catur
ngagesang, sun karya rolas warnané, warna ingkang rumuhun, élinga yèn tinitah janmi, kapindho ingkang warna, élinga sutèngsun, yèn sinung sandhang lan pangan, warna ingkang kaping tri sira dèn éling, yèn kinèn angupaya.
Ing wetuning sandhang lan rejeki, akasaba saking tapak tangan, kaping sakawan warnané,
Akakancan sasamining janmi, déné warna ingkang kaping sapta, yèn abukti nèng wismané, yèn turu yèn lumaku, késah saking wimanirèki, warna kang kaping astha, kurmat ing tatamu, kaping sanga rikang warna, wektuning ngling myang wektuning barang rusti, salamining ngagesang.
Warna kaping sadasa tinulis, yèn tumitah sira mring Hyang Suksma, gedhé kalawan ciliké, kaping sawelasipun, dèna éling titahing Widhi, sudaning kang darajat, gingsiring kang wahyu, apa ingkang dadya sebab, warna ingkang kaping rolas dipun éling, obah osiking jagad.
Jangkep kalihwelas ingkang warni, nahan warna kapisan kocapa, dèna éling salaminé, yèn tinitah sirèku, saking ora maring dumadi, dinadekken manungsa, metu saking henur, rira Jeng Nabi Mukhammad, katujuné nora tinitah sireku, dumadi sato kéwan.
Dèn agedhé sokurirèng Widhi, haywa lupa sirèng sanalika, dèn rumeksa ing nguripé, dèn madhep ing Hyang Agung, dèn apasrah haywa sakserik, manawa ana karsa, uripta pinundhut, ngaurip wasana léna, tan tartamtu cendhak dawaning ngaurip, haywa acipta dawa.
Haywa cipta cekaking ngaurip, yeku dudu ciptaning kawula, dawa cendhak wus papancèn, mung ciptaa sutengsun, mati ana sajroning urip, mangkono pan winenang, cipta kang saèstu, madhep kamawuleng suksma, tan
ingkang kaping kalih, linahirken sira anèng dunya, sinung sandhang lan pangané, yèku sira dèn émut, tuwa sandhang kalawan bukti, lahiring
Hiya pangan hiya bok rijeki, karo iku apan ta tariman, saking Hyang kang amurbèng rèh, bok dunya bojo sepuh, bok rijeki bojo taruni, dèn bisa momong sira, bariman ro iku, bok dunya garwanta tuwa, yèku ingkang
purik tariman kalih, lungané luwih rikat, lir kilat sumemprung, tan bisa nututi sira, nungsang-nungsang dhuh rusak badanirèki, nistha brangta mangarang.
Rangu-rangu rongèh muring-muring, ringringané asalah grahita, yèn sisip-sisip sembiré, nir kamanungsanipun, sarupa lan kéwan wanadri, anyandhak-nyandhak tuna, gayuh-gayuh luput, saking tan betah tinilar, ing garwa ro temah ngrebut dèn lakoni, ing garwaning wong liyan.
Ngutil methet anyolong mamaling, yèn konangan atombok umurnya, kaèsi-èsi patiné, lir sato gumalundhung, marma kabèh
ambaruwah, sumungkem sumungku, yèn mangkono nora kuwat, badanira apes ingkang sira panggih, tan bisa lumaksana.
ingkang kaping katri, parentahing Hyang kinonta sira, angupaya ing wetuné, sandhang panganirèku, akasaba metua saking, ing tapak tanganira, pan utaminipun, wetuning karingetira, nora kurang penggawéyan ing dunyèki, wetuning sandhang pangan.
Wawatesaning ngupaya bukti, yèn wong lanang amikul ing salang, wong wadon géndhong seniké, barang upaminipun, géndhong
amgupaya sandhang pangan teka gampil, yèn gampang den waspada.
Sangkaning arta yèn tan prayogi, haywa arsa sanadyan akathah, yèn during sah haywa pinèt, sathithik yèn panuju, dèn pakolih amburu kasil, liring pakolih ingkang, sah terang ing kukum,
sugih, ing wasana sira nemu papa, kapapan nora warisé, saking para leluhur, kasab iku ingkang utami, amongtani
ngenthengken wong golek bukti, paé sato kéwan tanpa ngakal, golèk pangan mung cangkemé, mara banjur barakud, suket godhong kang dèn gayemi, béda lawan manungsa, saking ngakal metu, yèn tan olih kang mangkana, kang mangkéné yèn kang mangkéné tan olih, kang mangkono antuka.
Lamun antuk angupaya kasil, dipun ageng panarimanira, sukura ing Hyang nikmaté, haywa dupèh sirantuk, among kedhik kasabirèki, pan iku paparingan, nugraha Hyang Agung, pinaringan pira-pira, luhung endi kang tan bisa olih kasil, kasabé papariman.
Lamun amicaraa sayekti, nora bisa agaga sasawah, dadiya tukang lan pandhé, saying sasaminipun, yèn tan bisa manjaka dingin, abot ènthèng pan kathah, pakaryaning manus, utama yèn angawula, angapedhak
sinelir, ing saréngat kangjeng rasul, haywa sira atilar, cegah pakon dèn kaliling, sunat perlu wajib wenang lawan mokal.
Batal karam lawan kalal, musabiyat dèn kaèsthi, pikukuh Islam lilima, iku aja lali-lali, utawa yèn nglakoni, ing rukun lilima iku, lamun ora kuwasa, mring bètollah munggah kaji, ingkang patang prakara bahe ywa lupa.
Saréngat lakuning badan, tarékat lakuning ati, kakékat lakuning nyawa, makripat ing lakunèki, ing rasa dèn pakeling, kawruhana lakunipun, nanging aja atilar, ing saréngat lakunèki, yèn tilara nora kuwat badanira.
wus tumibèng musrik, angel pupulihanipun, yèn nora katarima, tobatira ing Hyang Widhi, nora wurung katempuhing
Hyang Widhi, ya Allah ya Rasullollah, mangka tahali sayekti, marma dipun pakéling, haywa maido sutèngsun, sawirasaning kitab, yèn tan bisa anglakoni, among haywa mamaoni ananacad.
Anata ingkang satengah, anggeguyu wong ngabekti, yèku panjanmaning sétan, dhèwèké wus tan nglakoni, ana kang anglakoni, dadak sembrana guguyu, kaya wong nginum arak, kang sembrana sarwi angling, nora kharam kerem arak yekti khalal.
madhepé mring suksma, bawur tyasé dadya lali, paran margining becik, wong lali marang Hyang Agung, amedhotaken ngamal,
éling kang dhingin endem inuman, pan wus cinatur ing ngarsi, sadiné nora becik, déné kaping kalihipun, endemé wong nonoman, tur abagus ingkang warni, ing busana hiya nora kekurangan.
prakawis, kang dhingin bagusing rupa, ping kalih bagusing ati, nadyan rupané becik, lamun ala atinipun, yekti dadi wong ala, rusuh sebarang pakarti, tyasé harda andarung tanpa ukara.
Yèku demé wong taruna, rosa kuwat barang kardi, pandhuking saday-daya, tan ngarah-arah rih–irih, yèku karam sayekti, déné kaping tiganipun, endem ing kawiryawan, lire kamuktèné luwih, rina wengi angrasakken ing kamuktyan.
Mangan énak turu énak, kamuktèn salin-sumalin, apanjang yèn winuwusa, murkaning wong
Endem kang papat punika, sayekti karamé sami, lawan karamé kang arak, banget lali mring Hyang Widhi, kalamun manungsa wis, kanggonan dem lilimèngku, kagem dadya satunggal, tan wurung anemu nisthip, aben-aben katekan bilahi dunya.
pinanggih dennya sru karam makaram, tegesing karam dèn éling, pan hiya aling-aling, kalingan tyasé kalim put, tegesé ingkang kalal, sutèngsun haywana lali, kalal iku pan kalebu tegesira.
Manjing barang kang becikan, tyasé suci nora lali, mring Hyang pan ora kalingan, kalamun bisa nglakoni, kawulaning Hyang Widhi, sabarang karam tan
ana karam subaat, kabèh-kabèh kalal ugi, iku wong kenèng pidhir, tan wurung kenèng bebendu, wus kadhadhung ing sétan, déné laku kang sayekti, kang ngabontos ing ngèlmu praptèng kakékat.
Sirna marang ing makripat, kang wus antuk sihing Widhi, karam maning yèn arepa, ingkang kalak
peretu iku tan becik, apa beciké wong mangan, ing kukus tur angendemi, yèn wus nyakot sayekti, dudu wong kang mangan apyun, apyun kang mangan janma, yèn wus dadi dlinding mati, nora nana wong nyeret umure dawa.
Iku kalebu golongan, nganiaya badanèki, dhasaré sarak cinegah, ingkang karam endemnèki, barang kang angemdemi, cinegahing sarakipun, panjang yèn winarnaa, nisthaning mangan cekakik, pan wus padha kalampahan kasat mata.
Nanging ana kang mamarah, kalaling apyun sakedhik, yèn kinarya ing woworan, obat anget iku ugi, marmané iku kénging, dènnya obat anget
nak putu ywa anglakoni, ing panggawé ngabotohan, kalebu nisthaning ngurip, dhasaring saraknèki, kinaramaken satuhu, lahiré
trus sapadéwanèki, pan iku nora becik, ing saraké dadi kupur, sasat ngroro pangéran, yen sira arsa udani, mring lakuning wuku dipun sawatara.
Satengah saking kacaryan, ing wuku kluwihanèki, mèh wruh sadurung winarah, kadadiyaning babayi, ya salawasé urip, begja lan cilakanipun, ing wuku wus dèn enas,
sipara déwa, ing wité tinitah luwih, iku maning yèn ora mikatonana.
Nadyan séla lawan wreksa, lamun sira puji-puji, pinuja
tarècètaning agami, yèn sira yun uninga ing ngèlmu kasab.
Kang winenang ing agama, nanging iku kaol langip,
nujum, iku ngèlmu pambuka, sagung ingkang gaib-gaib, saking Arab tan lyan saking Nabi Duta.
Wewaler malih kocapa, sing wong tuwa nguni-uni, yèn kuwat mamantu sira, ganggo gamelan tan keni, dhasar sarak sinirik, unining gamelan iku, mung sawiji kéwala, kang winalerken ing nguni, mung mamantu aningkahken sutanira.
Yèn tetakan titingkeban, hiya nora dèn waleri, gegedhèn nganggo gamelan, ya mangkana sarèhnèki, kalumrahaning ngurip, wong dèn abdèkaken ngratu, kudu ta kalumrahan, narajang waler sakedhik, wakilana haywa ekak saking sira.
In unining kang gamelan, dodongaa ing Hyang Widhi, mugi ta winenangena, lan mintaa rilanèki, luluhur nguni-uni, kang duwé
dèn mesu panedhanira, ing wengi gon kang asepi, lamun kepareng ugi, anaha samitanipun, katingal ing sumpena, réhning ngapes medal saking, ing supena barang tingkahing kawula.
Paé kang uwis mukminkas, tuwin pra wali pra nabi, akèh kang sinungan ayat, saking swara kang dumeling, wa mangkono prandéning, ana kang nyertani iku, ingkang para ambiya, wahyu ingkang saking ngimpi, Nabi Brahim lan Nabi yusuf ing kuna.
Nanging iku ta trekadhang, among hiya anyitani, tan uwis déning supena, ing wengkoning Jabarail, dinuta ing Hyang Widhi, wahya amaringken wahyu, lamun ing jaman mangkya, sabakdaning Kangjeng Nabi, wus
wicaksanèng laku, jro kitab pira-pira, kang marah panggawé becik, miwah jroning srat wawacan don asmara.
kitab nora rinasa, wewaleré arang kanggo, miwah yèn sira mamaca, ing Surti Nitipraja, Séwaka sasaminipun,
kaping lima, ing busana wewaleré, miwah ta ing
sasukané, lan haywa anganggo sinjang, ing lurik Tuluhséla, haywa nganggo sira sabuk, bathik iku
Lawan haywa nganggo bathik, anggité wong jaman mangkya, anganggo Baron Sekèndhèr, nganggo gambaring wong-wongan, yèku satengah karam, myang rerupaning nyawèku, hiya iku padha karam.
Mangsa ta kuranga bathik, kang lunglungan kang ceplokan, gogodhongan sasaminé, haywa sira kumawawa, atélad ingkang ngekas, jenenging kawula iku, apes ajur bosok rusak.
Ngaral basaniyah nenggih, kang sinandhangken ing sira, lire papalanganing wong, owah gingsiring manungsa, pan among jenenging dat, iku kang wajibul wujud, langgeng nora kena rusak.
Wawaler kang gedhé malih, yèn ora kelambèn sira, haywa kalung saptangané, tinalèkaken ing jangga, tansah ginawé salat, sampirena kéwalèku, ing pundhak sakarsanira.
Ing kanan miwah ing kéring, yèn anganggo-anggo sira, sawatara sasedhengé, bebed myang iket-iketan, dèn nganggo masakala, haywa saban sore ésuk, siyang nganggo jijingkengan.
Wong besus kapati-pati,wataké sok malaratan, suda-suda rijekiné, sarta anunungkul ing tyas, kang mring kawicaksanan, bok
katawis, iku besusing sujana, kang wus mangerti barang rèh, kagunané wus akathah, bisa nambung ambéngkas,
Golonganaran dunyèki, déning kakékating dunya, hiya panggawé kanga won, adoh panggawé ngakirat, dunya iku naraka, akirat suwarga iku, lah ing kono rasakena.
Dèn bisa merdi picis, lire bisa merdi arta, dèn weruh batal karamé, kang sarèh wetuning arta, yèn wus dadi khakira, ywa siranggojibar-jibur, resikan haywa katara.
Ing Panitisastra angling, wong ambebeg arta kathah, lir ambebeg toya gedhé, bendungan datan sinungan, ilèn-ilèning
gegadhang bilahi gedhé, kang mengkono wus sanyata, nadyan gedhé cilika, pira-pira ingkang muwus, kelakon dadya ngibarat.
Ana ta ngibarat cilik, kéwala kang ingsun karya, pangéling-éling lakune, kaum désa ing Cabeyan, Ki
kaum désa, mung kumet tan lumrahing wong, anuju sawiji dina, wektu subuh pan arsa, mring sendhang mèt toya wulu, pinenthung cengelé pejah.
Ilang kandhutané dhuwit, selawé anggris kathahnya, nèng ngusus-usus sabuké, iku nora pisah-pisah, déné kang anèng wisma, kang arupa dhuwit sampun, lan jajarik binalènan.
Mring durjana wus barindhil, kang wau menthung nèng sendhang, mung kari sega akingé, lah iku rupané janma, ingkang karem ing arta, nora ngandel mring Hyang Agung, ngalor-ngidul ngandhut réyal.
Pan ora anedya kardi, ngamal ing sakwasanira, ing nguripé nèng dunyané, mung ngandelken ngibadahnya, pan wus wajibing gesang, asembahyang limang waktu, béda ngamal kabecikan.
Tegesé pan ngamal salih, kang katur marang Hyang Suksma, liyaning pangabektiné, gawé becik ing sesama, kang tan buru aleman, yèn amal amrih ginunggung, tan dadi kanthining gesang.
“”” PUPUH 04 “””
Sun cendhak pitutur ingsun, ing lakuning ngamal solih, wus gumelar anèng kitab, lan pituturing ngulami, yen
lire dèn abanget loma, sedyakna siyang lan ratri.
Kinuwasakna sirèku, wèwèh samining dumadi, kang tan lawan siya-siya, kang éklas tumekèng batin, tegesé wèwèh kang éklas, sira nora duwé pamrih.
Wawales marang sirèku, lire dèn akumet kaki, haywata buru aleman, wèwèh sak-sok tanpa kasil, lamun sira during kuwat, nadhahi nepsunirèki.
Liring anadhahi nepsu, lamun karep sira maksih, nyandhang becik manganénak, haywa umbag kumalingking, nadyanta wèwèh akathah, mangsa ta kurangan mami.
Apan ananing Hyang Agung, nora akon nunulungi, marang awaking wong liyan, lamun awake pribadi, during luwih during cekap, haywa tiru Katintahyi.
Katintahyi iku pan wus, tinitah janma linuwih, mèh satengah Auliya, tiningalan saking batin, nrus abontos barang tékad, kinarilaning Hyang Widhi.
Ngrasaa apes sirèku, dipun anganggo mubadir, lire mubadir angéman, kamurahaning Hyang Widhi, kang pinaringken
becik, yèn tanwruh kadadiyannya, angawag kaworan éblis.
Sabrang ing tindak-tanduk, ing duduga myang prayogi, wiwitana saking madya, yèn mantep ing tyas sirèki, ing supayané
Yèn utama lekasipun, lamun tan mantep sirèki, Manawa hiya Manawa, kepalang kepaluh nuli, gumalundhung sira tiba, ing papa nistha pinanggih.
Yèn mantep tetep tinemu, kautamaning ngaurip, nanging iku ngarang ngagal, gogolonganing utami, kang akèh ing jaman mangkya, gogolonganing wong nisthip.
Marma ywa nedya sirèku, ing lekas nistha kariyin, sira yèn tumindak nistha, ingkang nora kedhah-kedhih, yèn tumiba ing utama, pinasthi papan pinanggih.
Nistha rusak temahipun, madya kembanging ngutami, utama kembanging mulya, dèn weruh sira siji-siji, nistha madya lan utama, kèh kaliru kang mastani.
Nistha ingaran madyèku, madya ingaran utami, saking kèhing kahardan, wimbuh ing dunya nglimputi, iya sapa ingkang bisa, nadhahi rosining budi.
ing swara miwah ing rasa, liring karem ing swarèki, gelathik anèng jro pikat, narithik unine thik-thik.
Ana kancané angrungu, kasmaran swara dumeling, tumarancag tan wéwéka, tanwruh kalebu piranti, déné wong kareming rasa, kadya ngganing wong mamancing.
kena ing pancing, during wruh ing komandaka, mung lobané dèn turuti.
Lan haywa karem sirèku, barang kalangenan adi, ing swara miwah ing rupa, kadya kang kocap rumiyin, yèn kabanjur menèk kadya, Sastradiwangsa
rinogoh mring jawi, sarwi sru wuwusira, sebab apa sira peksi, teka ora adol swara, pan ingsung ingkang ngingoni.
Peksiné dèn elus-elus, kalimpé marucut nuli, miber nanging ora kebat, tinututan peksi kénging,
Sastradiwangsa, jinejegan ingkang peksi, den iles awor lan kisma, aja mangkono wong ngurip.
Lah ing ngendi ana manuk, ingkang bisa tata janmi, garejegan sinumbaran, labeté wong kurang pikir, iku wong karem rupanya, sibabawur pilastuti.
Lan aja karem sirèku, ing turangga ora becik, lah hiya ing ngendi ana, pinenging karem turanggi, dèn anganggo sawatara, rèhning lumrah wong angabdi.
Mung bisaa ukur-ukur, dèn guguyu haywa isin, ora bisa nunggang jaran, ing pacak nora prayogi, ya narimaa kéwala, pira-pira dèn waoni.
Wongé karem turanggèku, rong prakara siriknèki, ngrérégoni wong ngawula, ing sakarat ngrérégoni, béda lan Rahadèn Sura,- nagara radèn Tohpati.
Yèn ora karema luputm pan uwis pakaryanèki, tinuduh ing Sang Naréndra, pan minangka kasabnèki, nistha lamun tan bisaa, kalebu wong tanpa kardi.
Karana ta ing tumuwuh, sengsema barang pakarti, kang minangka kasabira, sem lan karep iku sami, yèn wong nemen nambut karya, padha lan wong angabekti.
Ya ing salat limang waktu, sabarang kasabirèki, kitab Bustam kang amarah, kayata
kancanira ping kalih, apata beciké uga, wong balithuk maring gusti.
Gusti pan kalipah tuhu, sasat balithuk Hyang Widhi, lan balithuk para kanca,
samodra, kali-kali sasaminé, akèh bencananipun, pira-pira ngadat kang uwis, wong karem las-alasan, ing wasananipun, asring amanggih tan harja, myang ing kali-kali akathah tan becik, dèn émut haywa lupa.
ngèlmu lahir kakèhan kibir, yèn katèrècèt dadya, singkir ngèlmu iku, dudu mangunah keramt, lawan dudu mukjijat marma tan apti, kang wus utamèng cipta.
Kandel kumandel marang Hyang Widhi, teteg teguh ing tyas tan anedya, kira-kira sasmitané, mung anedya rahayu, kira-kira haywana prapti, ajagang pasrah ing Hyang, baluwartinipun, kumandel marang Hyang Suksma, ineb-inebing pintuy kuthanirèki, tetep madhep ing Suksma.
Wismanira jro pintu kuthèki, yèku panunggalira Hyang Suksma, kang minangka bojonané, tatandhon jro kuthèku, pan panembahira Hyang Widhi, yékang minangka obat, mimis jro kuthèku, tanawut napinakirah, yèn wus mantep tetep adhep
Widhi, lan sihira Hyang Suksma, metabar rahayu, rahayu ngayuh kamulyan, tan maluya-laya tetep kita linggih
Marma kadya apa wong ngaurip, yèn kenaa lali jroning cipta, ya ing sanalika bahé, saking panumbasipun, sumarambah amaratani, pakartinirèng sétan, kang tugur mor nepsu, angen-angen ingkang harda. Loba murka maring sahwat maring bukti, maring papaès dunya.
Panjawiling sétan kang mrih olih, yèn tinuruta olih sangsara, kaserakat ing temahé, kasengsem kapiayun, mérang yèn mundura ing kapti, dadya kèrem wong ika, ing wawatakipun, mring pepeteng
jroning wardaya, hiya déné karo iku manpangati, marang sariranira.
Lan tan ana wong kang nedya sakit, pan mangkono ing apa wong sanak, ing kakancan pamilihé, upama sira watuk, sru kapéngin marang lelegi, nginum kélang katekan, sakareping napsu, luamah maring sangsara, ora wurung dadi mengi mengkrik-mengkrik, tuna tan olih karya.
Ana satengahing manungsèki, olih bilahi saking kakancan, myang saking pawong sanaké, iku sira dèn émut, singgahana saking bilahi, aja apa wong sanak, lan wong tan rahayu, tanwun katularan sira, upamané wong lara weteng kapéngin, rujak kecut pinangan.
Hiya nora wurung andilinding, bilahèni mring sariranira, nora ana
bodho sira, pan wong bodho during wruh ing ala becik, ing wawadi tan wikan.
Lawan haywa pawong sanak malih, lan wong ingkang tan bisa ing sastra, wong kang mangkana wateké, karepé sok amberung, pangrasané bener
pawong sanak kaki, lan wong pasèk pan wong pasèk ika, nora wedi ing siksané, ing Hyang kang maha Agung, murang sarak angorak-arik, atékad calawenthah, lawan haywa ayun, lan wong drengki pawong sanak, sring karyala ing sasami tyasé jahil, dèn wruh sirèng tengeran.
Karana wong mukmin iku kaki, hiya padha mukmin papaèsan dènya ngapèk panengrané, ala becik tinemu, ing pracara dulunen dhingin, ping ro semu winawas, kaping tiganipun, katandha ing tapsilanya, kaping paté ing tatakrama pinanggih, ping lima ing pirembag.
Yèku pancawada nora gingsir, wong kang dhustha lan wong kamandaka, sujana
wicaksana, wruh ing ajar lan ijiré, sarunging para putus, kulanana mintaa dhisik, nadyan sira wutahna, wawadinirèku, sayekti bisa rumeksaa, lamun ana catur kang sikara budi, marang ing
ingkang andulu, ingkang dudu ngaranan yekti, yèn kang wus wicaksana, wruh mring hiya dudu, sumimpang ing dora cara, yèn apawong mitra nedya males becik binecikan.
Lamun sira nuju darbé becik, gedhé maklumé wong wicaksanan,
kang anamuring laku, kalakuwan kang marang becik, yaiku janma ingkang, tan umbag tan sengung, yèn tutulung tan katara, mring kiyané aniyat sadhekah pikir, tumamèng kautaman.
Yèn apawong sanak sira kaki, akakancan lan manungsa kathat, kulanana sasedhengé, dèn prayitna ing kéwuh, haywa dumèh ngagungken sami, anggunggung marang sira, ngalembanèng wuwus, akèh tan tumekèng manah, yèn wus antuk pitutur ingkang sayekti, ing mangkya manawana.
temah dadya satru, nanging yèn mangkono ana, sira myarsa aja niyat males kaki, srahna maring Hyang Suksma.
Muga binalèkna marang becik, lawan haywa nguneg-uneg sira, haywa ngowahi tatané, panitraniréng dangu, dèn ateguh sira ing galih, haywa sira nanacad, ya dupèh wong ngiku, kang ngalani marang sira, yèn wadining wong liya kang angalani, sira
ing ngakathah, ing kono sirèku, bibisiking pancabaya, ning wong kathah marma dèn abisa kaki, amomot mengku misah.
“”” PUPUH 06 “””
Nahan warna kaping sapta kang winuwus, kalamun sira abukti, pribadi nèng wismanipun, nganggoa lakuning ngèlmi, manut Jeng Rasul kinaot.
Pendhak tengah ari yèn dhahar Jeng Rasul, pan ing sadina sawengi, mung sapisan dhaharipun, sarwi jegang yèn abukti, tumungkul tan amiraos.
Duk amuluk ing sekul sarwi anebut, ing asmanira Hyang Widhi, bismilah salajengipun, mawi dungan pan utami, lajeng dhaharé ing kono.
Yèn wus dhahar tumenga lajeng anginum, tigang cegukan tan luwih, kang
déné yen sira abukti, lan tatamu sabarang wong.
Anganggoa yudanagara mrih patut, asilaa ingkang
Wus lakuné sanadyan sira wus tuwuk, iriden denira bukti, nagntènana ing tatamu,
mengkono ugi, haywa sembrana ing kalbu, momoyok sajroning galih, sega iwak kurang kaot.
Den asengkud kurmat paringan Hyang Agung, yèn sira nanacad batin, tan apik segané wuluh, myang iwaké
Kangjeng Nabi, minta sihira Hyang Manon.
Pinaringan saking ngawiyat tumurun, umaté wus dèn janjèni, yèn pinaringan sirèku, haywana nacad sirèki, sagah sandika sakèh wong.
Nulya samya nadhah ngrasa nikmatipun, sawenèh ana kang angling, mung sawiji cacadipun, pepak wak-iwakanèki, mung lalaban
tan kabeneran nenggih, barang kang dèn olah iku, kurang gurih kurang asin, teka panganen kémawon.
Mengko yèn wus gonira bukti wus tuwuk, calathuwa dèn aririh, jangan iku kurang anu, miwah wak-iwanèki, apa kurangé ing kono.
Bésuk manèh doyanaku iwak anu, sapisan kéwala uwis, kanggowa ing sajegipun, yèn tan kabeneran malih, teka menenga kèmawon.
Nora becik wong mangan kamoran nepsu, dhingini pan aranèki, mungguh ing Hyang Maha Agung,
iku, nora kena kedhah-kedhih, iku ta aja mangkono.
Wonga mangan uger-uger dadi baku, yekti panancanging urip, nanging dèn sawetarèku, hiya haywa anjurungi, ing nepsu luamah kang wong.
yèn banget lesunirèki, ngedhihken ihtiyaripun, nora rosa angabekti, kedhik ngamalé ponang wong.
Yèku madya sakedhik sedya ing kalbu, tapa salamining ngurip, akathah paédahipun, gampangken saliring kapti, amadhangken
Yèn akenceng kudu druweng gathak-gathuk, yèn kendho muntir-malintir, tan kenang kinarya baku, wateké wong wareg bukti, kudu turu anggeloso.
Barang karya yèn dèn lalantèh amatuh, yèn wong
Yèn nganggowa pikiring pikul kalebut, lapak kuwaregen bukti, pan dudu bubuhanipun, bangsa ati wruh ing pikir, bubuhanira wong anom.
“”” PUPUH 07 “””
Tunggal warna kaping sapta, anyatakkaken aguling, élinga lan
maujud ngenggon sawiji, muradé iku kaki, hiya kang langit donyèku, ana ing sariranta, gambaring kang
satengah ro pukul tiga, iku wengi ingkang ngakir, yèn bisa sira kaki, tangiya ing wektu iku, nenedhaa Pangéran, pangapuraning Hyang Widhi, ing sakèhing dosanira anèng dunya.
Myang wektuning salat kajat, pan hiya ing lingsir wengi,
haywakabanjur yèn guling, srengéngé wusa inggil, maksih ngénak-énak turu, belubuh namanira, ngrandhataken barang kapti, ngadohaken rahmat ngrupakaken nalar.
Lamun turu ing rahina, sauwisé tengah ari, ing wektu ngasar tangiya, karana wong aguling, lamun
Karan ta wong anéndra, pan iku sanaking mati, manawa hiya manawa, ana karsaning Hyang Widhi, mundhut ajalirèki, dèn apasrah ing Hyang Agung, haywa ta salah tampa, sapa betah turu miring, mandhep kéblat tan nganggo alih-alihan.
Tan mangkono ing pratingkah, mung angkatira aguling, miring madhep ing kéblat, yèn uwis suwé aguling, sapa wruh wong aguling, panwus sasat janma lampus, yèn
kaki, pan apanjang umuripun, lan haywa amrih sira, hiya kapénaking guling, sabilana tyas kang ngarda maring
ing wisa wong iku, yèku yèn sira sedya, mangkono pahalanèki, pan wong tapa tinemu sabarang sedya.
Wong gunalan wong digdaya, miwah wong dadi priyayi, padha awit saking tapa, barang pakarti kang luwih, saking tapa ingkang wit, kang sarta lan begjanipun, nadyan silih gunaa, sugiha dadi priyayi, yèn
saking ngéblis, sakedhap angébati, tan lawas nuli ngalumpruk, jinem paringing cipta, ciptaning wong kang wus sidik, déné mukti kamuktèn kan saking setan.
Gawokkaken sanalika, nutugken kamuktèn adi,
Setropramukya, nguni duk dadi bupati, tumenggung ing Ngèksiganda, mung rong tahun mocot nuli, tan
dadi sétan, ingkang mangkono pakarti, yèn budiya kasujanan, ingkang mangkono tan apti, yèn tan
Ana ing wisma kéwala, anatepi pangabekti, madhep ing Hyang kang misésa, sukur anarimeng Widhi, tan bisa mangan ya wis, mati tan buti gih sampun, trusna ing takdirollah, haywa nistha ing ngaurip, ing lahiré tan ngucemaken nagara.
Déné wau wong ngaguna,aguna saka ing ngéblis, sabarang kang kapinteran, hiya lamun saking éblis, dhemen
Mangkono ingkang ngupaya, kapinteran saking éblis, pagrasané wus utama, olih wahyuning Hyang Widhi, tanwruh
anyatakken yèn lumaris, yèn lumaku saking wisma, aja tanpa seja kaki, karepé maring ngendi, ing kono pelengen
becik, ing sajroning lakunira, muhung pasraha ing Widhi, yèn lali ing lumaris, apesé sira
anèng wisma, haywa ngadeg tengah kori, sarwi agandhulan lawang, iku siriken tan becik, alané maratani, mring tatangga rong panyeluk, watek kerep kélangan, lan haywa amalangkerik, anèng tengah lawang ngadohaken begja.
jatmikèng kalbu, wong ngilangken jatmika, nyuda adheping Hyang Widhi, wong anyuda andhepé maring Pangéran.
Sinuda kanyuwanannya, wong nyuda yuwananèki, siya-siya maring badan, kabudayan datan dadi, kabèh iku dèn éling, wawaler kang ora patut amatuh kapitayan, manungsa akerep lali, léléwané kalawun-lawun kaluwak.
“”” PUPUH 08 “””
Gantya wau, wuwusen warna ping wolu, dèn akurmat sira, mring tatamu ingkang prapti, ingkang aran tatamu dipun waspada.
Anak putu, kanca miwah tatanggamu, iku pan satengah, hiya tamu dudu trami, ora ewuh kurmatira pan wus ngadat.
Susuguhmu, yèn ana suguhen iku, lamun ora ana, aja ngenakaken kaki, mung dèn becik kurmat lan pitembungira.
Haywa asung, sungkawa tyasing tatamu, nanging iya haywa,
pawong mitra, yèn sira lumakyèng kardi, ngrérégoni pakaryaning suwita.
dipun, bisa amatarèng kayun, tinemon lan ora, apa pantes durakani, ana pantes tan duraka yèn tinulak.
Ingkang iku, pan wus ngadat wus kalaku, sagunging wong Jawa kang micara pra priyayi, nanging kemba lamun ora winuwusa.
Supayémut, kinarya pangémut-émut, wataké wong mudha, sugih lali tuna budi, andaléya sungkanan sok ngarah apa.
Basa iku hiya ana kalnipun, pantes lawan ora, yèn nuju pantes mangsèki, ngarah apa iku perlu yèn kanggowa.
Buru cukup, wong ahli nasnasing kalbu, yèn tan nganggo ngenas, kaloréyan barang kardi, dèn antèni wong kaluwèn nora kena.
Tegesipun, basa ngarah apa iku, pan atinggal sunat, perlu, kéwala ginati, amrih gita gagat paguting pratingkah.
Yèn anuju, wong gedhé kang maratamu, angungkuli sira, dèn
tamuwun sirèki, pra ngulama myang janma kang luwih tuwa.
Tuwa kang wus, wicaksana ambek sadu, gungena ing kurmat, kaya kang wus kocap dhingin, yèn tamuwan wong tuwa kang tan micara.
Hiya among, tuwa-tuwa umuripun, wataranen uga, kurmatira dèn nastiti, haywa sira padha lan para sujana.
Tuwa iku, rong prakara hywa limut, ana tuwa ingkang,
rahmatipun, rahmating Hyang Suksma, yèn rumangsaa sirèki, darbèkira pribadi dadi wong angas.
urmatipun, dutèku pan padh, lan kang anduta upami, duga-duga gedhé ciliking caraka.
Dèn atanduk, anggepen sajroning kalbu, padha lan kang duta, lire mangkana ta kaki, dèn angati-ati dènira angucap.
Kang saèestu, lir ngucap lawan kang ngutus, manawa ing mangkya, aturé lan kang anuding, kukurangan miwah gèsèhing wicara.
Selang surup, marma dèn awas dèn ému, ing wewekasira, sorana ing wuwus kwdhik, dimèn tyasé resep ing wewekaisra.
lan sumungah, padha bahé ana lawananirèki, lawan ngucap priyangga.
Liring kibir gumedhé ing dhiri, pangrasané ngungkuli ngakathah, sarwa kaduga barangrèh, sumugih gumunénu, sapa sira lan sapa mami, edak ledak
tinuting, dèn alema samining tumitah, ing sabarang pratingkahé, datan simpen asamun, medhèng-medhèng, datan simpen asamun, medhèng-medhèng mrih dèn tingali, ingkang tumingal samya, ngalema ing kalbu,
tegesé singgih, lumaku rinunguwa ing liyan, ing sabarang pratingkahé, mrih entar ngantarèku, maluyaa swara dumeling, myang kang swara ing polah, wipala pinulung, mring papasang karya semang, samangsané atiba tebané tebih, tambaha
durlaksana anir leksangatèng ngaksi, ngaksama semuning ngrat.
Kaping kalih haywa sira angling, luwih ing katawengis sru angas, yèn tan lawan prayogané, pangucap wengis iku, ngumbar nepsu kaworan éblis, ping tri sira reksaa, ing lésanireku, saking pangucap druaka, endi lire pangucap kang durakani, ngrasani alning liyan.
Alané dhewé nora udani, wong kang ngrasani alaning sasama, pan ginéndhongan dosané, apa paédahipun, géndhong dosanira
kapatèng diyan, apa becikipun, sabarang kang sira alap, jroning wisma kagagap pan nora odhil, dhadhal rijekinira.
Mesat darajatira sumingkir, ana kèri amung kèkrèwèkan, drajating wong céréméndhé, dudu derajat luhung, ing lahir wus dèn orak-arik, dumadya calawenthah, sring mothah
lésanira saking ing pangucapan, ananacad ing liyané, amamaoni wuwus, tan wa-uwas pitayèng ngati, wong maoni
wong iku, ing sabarang sedyanirèki, tiningggal mring ki begja, ki cilaka maju, mrepeki ing sariranta, dadya nora kena ing pépéka kaki, wéya léna tan kena.
Ki cilaka ing rahina wengi, anuguri ing sariranira, hiya pira betahané, manungsèku satuhu, goning lali léna tan titi, yèn wis kalimpé sira, ki cilaka nempuh, rumasuk ing sariranta, nora
gumantya ing pirembug, wetuningling dènira gusthi, yèn sira rerembugan, lan sanak sadulur, endi kang kaprenah tuwa,
yèn wus kang kèwuhan, anuduh marang kang anèm, kinon samya arembug, lah pikiren ingkang prayogi, yèn katemu tyasira, haywa sira pugut, amantesi pikirira, iku mslih sumanggakna dèn aririh, mring kadangira tuwa.
Yèn wus sarèh endi kang kang pinilih, ngèstokena mangayu bagyaa, yèn wus patitis beneré, sèndhekna ing Hyang Agung, tumindhaké mau kang pikir, haywa ta kaberangas, angas mamor nepsu, ing kono pan pembègalan, angas nepsu tinuntunan marang éblis, murungken kabecikan.
Becik iku nugrahaning widhi, wus kayané nepsu lawan sétan, murungken kabecikané, kalangkung déning lembut, pengarahé risang iblis, mulet ing nepsu nira, ing upamanipun, ana pikir wus prayoga, bener bening tan atilar dalil, kadis, ijemak lawan kiyas.
Trus tatané ing yuda nagari, suprandéné wurung tan kalakyan, hiya iku pembegalé, tyas kérut temah lemut, angubungi nepsu tan yukti, marma sabarang tindak, yèn uwis panuju, dèn
ing Hyang Suksma, kang supaya ing dadiné dadiya iribipun, golongané kang wahyu jati, wahyu kapikawuntat, yèn uwis ketemu, tumindhak lan kadadiyan, pikirira wus nikmat sira lakoni, kono sira tobatta.
ing widhi, widagdèng padandanan, jro kutha barukut, lawan malih lamun sira, birembugan lan wong liya kang ngungkuli, marang ing jenengira.
saking nepsu saking éblis, saking kawa iku padha ala, angel dadiya beciké, haywa ta sira anut, pikiring lyan kang ala katri, béda kalawang kadang, tuwa sugih maklum, pantes lamun linabuhan, pan wong liya yèn kapengkok dadi mukir, tan makam ing kaharjan.
Béda kang wus sampurna ing budi, wicaksana apara martèngrat, sanadyan silih neptuné,
beciké, anuta sirèng rembug, mau ing lyan dipun nastiti, wetokna pikirira, kang bener panuju, dèn prapta sampékandaya, prajangjian habipraya sabayanting, temahing sama-sama.
medhot wikalpa, haywa ngendhak wuwus, haywa mancah pintering lyan, wong pikiran ala becik, yekti mijil, bener luput gumelar.
Kadyanggané iwak kang sumaji, rarampadan sedaya sarwana, pilihane saanané, iwak ingkang kadulu, endi ingkang énak binukti, sambelan lan lalaban, kang munggèng ing ngayun, ana ta iwak kang énak, kinyih-kinyih nanging bakal malarati, haywa kepéncut sira.
keladuk, pamangané tan ngapaa, pan mangkono nalirahé ngamèk kasil, salsilahing wacana.
Haywa ngumpet ing pikir tan mosik, liring ngumpet yèn ing pasanuwan, wus rembug saniskarané, yèn wus bubaran iku, metokaken pikir pribadi, kumedhèp mrih tinuta, iku ora arus, duraka tan olih harja, lan maningé yèn sira tinari pikir, marang ing gustinira.
Umatura sakawruhirèki, sapanemunira dèn anelas, nganti miwah ondhé-ondhé, yèku kajawinipun, hiya saking karsaning gusti, yèn gusti nira arsa, pikir ingkang nempuh, sanadyan tumibèng nistha, tumurunga milya anut anglabuhi, haywa mèngèng ing cipta.
Yèku dudu pasuwitan kaki, pan sayektining wong asuwita, ingkang mengkono pikiré, pikir suwitan iku, wetuné ta ngéman ing gusti, among buru aleman, anjurung kumlungkung, déné kang
hiya marang ing liyané, muhunga ming Hyang Agung, miwah marang jengira Nabi, duta sumarahena, lawan haywa limut, penengeran kang lilima, ingkang uwis hiya kawuwusa wuri, warananing paningal.
Yèn wus dadi pikirira ngati, kang awening wenang lumaksana, tumindaka lawan sarèh, anunuju ing kayun, pamrih sela-selaning kapti, myang ananing sasmita, ing Hyang lir pituduh,
gumanti, hèh sanggyaning suta wayah, lamun tinitah sirèki, gedhé kalawan cilik, ing tata haywa kaliru, haywa sira nresula, yèn tinitah dadiya cilik,
garu, waluku, nenggih, arit, pécok lawan pacul, myang wangkil pamatunan, wadung pethèl lawan kudhi, kebo sapi kabèh iku
ingkang prayogi, turna mring bendaranira, rumangsaa brekatnèki, yèn mungguh wong ngabekti, yèku mangka sunatipun, pajegira kang mangka, perluning wong angabekti, yèn wus mangsa pajeg haywa awéwéka.
Haywa watak kathèthèran, apa ingkang dadi jangji, ing patiné taker tedhak, miwah yèn ginawé urip, lamun urip ta kaki, yèn pinundhutan sirèku, hiya ing taker tedhak, aja sira
kongsiya wawan-wawan, anglawan mogok ngukuhi dadya dudu wong becik, wong ala bajingan gendhu, ing tembé hiya dadya, tatampikaning priyayi, dadya nora welas ing sariranira.
Tegesé ingkang satata, satataning wong kang tani, wong kang dadya bekel désa dèn barukut dèn sira gawéa masjid, sandingena toyanipun, santriné pancènana, ing
Ing satuhu ya tegesnya, ing wong papadésan ugi, apa adat kang kalampah,
mancapat nuli, tundhungen saking ing désa, haywa kongsi nglèlèpeti, marma dèn wanti-wanti, mrih becik lakuning batur,
Wité dadi kemlaratan, banjuré dadya mamaling kayangapa yèn kembaha, enggonira kang angawruhi, pakartining wong cilik, myang kang dadi kasabipun, nemené anggaota, kang dadi
pinaring sabin, haywa sira angincih, mrih balendhunging kang wadhuk, pandhak sadaya-daya yèn
kang becik anggonen ugi, karana wong angabdi, kadulu ing tindak-tanduk, dèn bisaa suwita, mring kang
nora terusa ing tyas, mukir titahing Hyang Widhi, dèn kumandel ing Widhi, gusti iku pan satuhu, gustining wong ngakathah, kinarya badaling Widhi, kang amesthi adil paramartèg wadya.
tyasing kanca denatul, sedyakna apuranta, ingkang durung lan kang uwis, lamunana kaluputané mring sira.
Bésuk dadya sira potang, motangken panggawé becik, winales déra Hyang Suksma, lawan haywa sira amrih, pepelèsèdan angling, sring anyatur alanipun, kanca ingkang sunganan, sring towong pakaryanèki, haywa irèn ing karya anasabana.
Yèn kancanira amanggya, hiya dudukaning gusti, miluwah angungun sira, sakedhik dène mrihatin, ingkang mangkono uwis, karuwan ing takdiripun, balik kang durung hiya, durung karuwan sayekti, anganggowa ing tékad
pan wus prasasat sadulur, ingkang kaprenah tuwa, kurmatira dipun kadi, kurmat marang
saking ing dalil, pangandikaning Hyang Agung, kabèh padha nembaha, hiya marang ing Hyang Widhi, lan menbaha marang utsaning Allah.
Lan menbaha sira padha, hiya mring kang anduwèni, paréntah saking ing sira, tegesé iku narpati, papatih pra dipati, yèku mired saking ratu, wakil nyekel paréntah, marma haywa shak ing galih, ing panembah terus saking dalil pisan.
Yèn wus amriyayi sira, nganggowa kawan prakawis,
sudagar, pétung sabarang pakarti, agemi tur nastiti, ngéman ing lampah.
ing sosotyo mawa retnadi, awit kapéngin sira, ing tyas kudu-kudu, tengahana ing prayoga, wekasané yèn tan kadugi ing regi,
durung, sampé samipaning karsa, kasangsara anggagawa wuwuh pinging, ginggangken pasuwitan.
Wiwit iku akathah kang becik, sabarang kang saking karsanira, saking hawa panarikké, nanging arang kang èmut, wekasané nora pinikir, ana kang wiwit ala, becik temahipun, wit becik atemah ala, awit nistha atemah dadi utami, utama dadi nistha.
Awit becik wekasan tan becik, karsa mirungga atilar ngadat, kang wus kalakon beciké, saking pangrasanipun, amuwuhi ing dat kang becik, kasor kaworan harda, kudu wuwuh-wuwuh, yèn harda binanjurena, wekasané tan wurung ala pinanggih, balasak dadi rusak.
Wiwit nistha awekasan becik, nguni jenengira Seh Malaya, saking ing ala puwané mèt karya-karyanipun, ing sawiji dina marengi, ingkang dèn ambil karya, nuju Jeng Sinuwun, ing Benang dadya waspada, yèn kang ngambil karya
sabaté, miturut ing satuduh, nadyan silih temekèng pati, lami-lami dumadya, kangmèt karya wau, sawusira jinatènan, sarta banter tapané tan uwis-uwis, dumadi Auliya.
Anama Seh Malaya linuwih, ya Seh Malaya iku suhunan, ing Kalijaga wastané, marmanta dèna émut, yèn purwaning tingkah tan becik, tobaté ing Hyang Suksma, sarta tapanipun,
manungsa kang tobat yèn dèrèng tutup lawangé, lawangé tobat iku, hiya lamun durung ngemasi, pan masih kena menga, tobaté umangsuk, kang satengah ana ngucap, pengucapé wong wis ala hiya uwis, aja tanggung alanya.
Begja kana kang anemu becik, begja kéné kang anemu harja, ingkang mangkono yektiné, pan wus kena dhinadhung, ing ngarahanira sang éblis, kaworan nepsu hawa, binawur linantur, mangah-mangah amrangangah, pangrasané isin mundura sanyari, ing sujanma utama.
Tan narima ing asor myang inggil, nora nana jenengé kawula, ingkang unggul salawasé, amesthi asor unggul, kalampahan jamaning ngurip, wit saking Nabi adam, unggulé tan banjur, nganggo asor ing tengahan, lajeng tobat analangsa siyang ratri, subatra matiraga.
Lami-lami anulya antuk sih, pangapuranira Hyang Wisésa, pan mangkono sabanjuré para nabi para ratu, para wali myang para mukmin, yèn maksih muring kathah, maksih badhog sekul, asor unggul kalampahan, awit luhur yèna tengah andhapnèki, yèn narima sru tobat.
Winangsulken marang luhur malih, kang setengah abanget ngresula, nguneg-uneg ing driyané yatalah Hyang Kang Agung, gawe titah kaya
nisthip, mring kang akarya harja, kurang tapanipun, lan kurang panedhanira, ring Hyang Suksma panedhèku kudu mawi, ngresiki badanira.
Resiké lan tobat ing Hyang Widhi, dapak-dapak ing mengko katrimah, hiya mau panedhané, yèn wus motangken wau, Ing Hayang Suksma déné ing lahir, yèn wus motangken karya, marang ing ratumu, myang ing lurah bekelira, ataberi nyakubaken barang kardi, karya agal lan lembat.
Yèn wus antuk nugrahaning widhi, kang amarga saking ratunira, awit saking sih mulané, ing kono dèna émut, dèn anganggo boboting sabin, pira pametunira, anganggoa pétung, gemèni nugrahaning Hyang, lan gemèning hya paparinging gusti, supaya mrih panjanga.
pakaryané basa mantra liripun, linuwih ing tigang prakawis, nistha madya utama, ya pangiwanipun,
nggon manungsa ya ing Ngéndraloka, Bathara Endra kratoné, ing Guruloka iku, kadhatoné Sang Hyang Pramèsthi, ing tri iku uninga, tata kramanipun, pakaryané ing manungsa, siji-siji kang ala lawan kang becik, nistha lawan utama.
Wruh ing Ngèndraloka tegesnéki, wruh kataning panembah ing déwa, ing sawiji-wijiné, barang ing lakunipun, Ngéndraloka mantri udani, kaping tri Guruloka, mantri yekti weruh, sembah mring
haywa énak turu, ingkang dhingin samektaa, acacadhang ing karsa sri narapati, ping kalih samektaa.
tatasena sandining wèsthi, yèn ana pasuwalan, ing rèh kag rinembug, haywa konsi tibèng nistha, yén wus rembug kenceng
mbok kaselak méda manggih baya, nglentar kspiran ngethèthèr tumpa-tumpa katumpuk, kawaledan gunggunging pikir, jroning sumur upama, lawas tan tinawu, baleder waled mèh kebak, yèn dhinudhah rinesikan angel ugi, larahan wus akathah.
Ana eduk sujèn lawan beling, angel kangèlan yèn pinarusa, manawa kena ing sujèn, kathah drigamanipun, yèn tan lawan nugrahèng Widhi, kang ngeningken istiyar, mung kang ngayu-ayun, wahyu kang saking Hyang Suksma, angèn tuduhing kedhap kilat manawi, bisa nitih anumpang.
Nadyan silih bisaa anitih, ing prakara budhaling waledan, maksih kaworan panggawé, awit mirungga iku, nora kadya kalaning nguni, umpama beras wutah, saking wadhahipun, winangsulken kinukuban, arang ingkang mulih takeré ing nguni, ngungun angunandika.
Ènget kaènget tanduking nguni, paran marga muliha mangkana, saking paran pinangkané, yèn mangkono ing kalbu,
iku busananing ngèlmi, ing ngagesang apa kang
nistha tan mituhu, rèhing praja kang mulyèndah, béda lawan nangkoda kang sugih-sugih, tan milu ngrembag praja.
Karya kamuktèn sakapti-kapti, sapantesé ya ingkang winenang, tanana rinasakaké mung indhaking hartèku, padagangé dadining bathi, béda lan asuwita, dadya punggawa gung, yèn tan putus pamicara, kèh kapéngin dadya punggawèng narpati, pakéwuh tan rinasan.
Yèn tinitah ing mantri papatih, yèku warangkanira sang nata, sangsaya geng pakéwuhé, yèn tan saé kang kalbu, lawan ingkang dèn warangkani, dadya warangka datan, umanjing ing dhuwung, dhuwung tan manjing warangka, paran marga
nagaranjah wetuning pratingkah, ing kono pangadilané, bener kalawan luput, wus gumelar tataning negri, kang ngalaya ing ngadat tuwin ingkang nganut, laku ingkang kuna-kuna, lan samangkya pinèt saking ing prayogi, anggoning jaman mangkya.
Lamun mantri alit nora bangkit, angambila panganggé mangkana, mung papatih panganggoné sira ywa selang surup, ngendi ana mantri tan bangkit, anganggo kang mengkono, miwah pra tumenggung, sanadyan pratinggi désa, hiya bisa ing prayoga handar bèni, nanging tan dadi guna.
binubrah marang papatih, sayekti kenèng bubrah, patih kang amengku, barang paréntahing nata, wujud tunggal lan patih ya sri bupati, satru munggèng rimbangan.
Yèn wus manjing warangka ing keris, lan keris wus manjing ing warangka, dumadya doh sangsayané, prajaharja barukut, den warangka kandel nasabi, curiga datan mantra, mingis landhepipun, dènnya kandeling warana, yèn mengkono yèku papatih utami, atebih saking nistha.
uni pan sampun akathah, ing ngupama saanané, pakartining amengku, ing paréntah kang tibèng, sisip, ana kang tibèng, madya, ana utamèku, kang utama iku tanlyan, babkuné kang sampun kocap ing winhking, anggep pangawakingrat.
Pira-pira titahing Hyang Widhi, mring manungsa saking kodrating Hyang, kang mijil saking retune, saking sor dadi unggul saking luhur asor dumadi, yèku dadya
myang sabarang rerèmèhan, ingkang arega sathithik.
Déwus sira nyang keladuk, ing panganyanira dadi,
sababing wurung, kaduwung saka ing regi, kang mankono iku dadya, darajatira ginempil, peksanira ngéman arta, panwus jamaking priyayi.
Yèn tuku rada keladuk, sawatara yèn wus janji, yèn wurunga karya esak, ing sama-samèng dumadi, émanen sudaning drajat, haywa kongsi gempil lirip.
Myang sira remen ing dhuwung, dapur becik tangguh becik, kepalangé mung wasiyat, éwuh dènira ngakali, saking sruning remenira, kang duwé kepalang ajrih.
Dadya sinungken kang dhuwung, karoban saking ing regi, kang mangkono pan pepeksan, yèn wasiyat nora becik, tan awèt sira anggowa, temah wahyunira gingsir.
Yèn wasiyat iku lamun, saking kang duwé pribadi, kang adol saking abetah, yèn dhemen tukunen ugi, salumrahé ing reregan, utama sira ngerobi.
Lan jaluken wuwusipun, lilakna wasiyatnèki, mangkono iku kang esah, tetepa ngnggonirèki, wasiyat iku pan wenang, yen kabutuh nora bukti.
Dèn edol supayanipun, tulak kamlaratanèki, kang setengah ana ngucap, lamun ingsun maksih urip, mangsa ingsun gadhèkena, hiya saking lambung mami.
Bener iku kang amuwus, lamun mantep anetepi, yèn ora mantep pan hiya, dadya brahala sayekti, keris ingkang dèn pangéran, pinindha wong tuwanèki.
Misih urip idhepipun, lire kang mangkono kaki, aboté wong nora nyandhang, lawan wong nora abukti, yèn tidha kurang ngelmunya, kena binedhung ing éblis.
Tyasé tinarik ing kupur, metu akalé
kang gugat, yaiku wong tuna budi, rupak nalar nir istiyar, tugel bet wahyu malencing.
Wesi dipun anggep wahyu, yèn dèn dola iku nguni, dhuwit kinarya pawitan, pinangan teka sathithik, panulak ati makasiyat, yèn akathah punang regi.
Kinarya prabéyanipun, yèn dhemen lumakwèng kardi, pan kakékating wasiyat, hiya dudu tumbak keris, wuruk kang becik punika, wasiyat ingkang sejati.
gaweyan Siyungwanara, yèn atine nora becik.
Sang éblis kang ambedhung, kadhungsangan pothar-pathir, hiya wahyuning wong ika,
Cundhamanik, pangrusaking kalamurka, Swatama kang andharbèni, ginawa mamaling marang, Pandhawa pakuwonèki.
Cendhaké bahé cinatur, déwa warna kang nuruni, pinundhut saking Swatama,
dèn ratoni, sang prabu ing Majalengka, anuduh gempur ingGiri, pira-pira kang prawira, gagaman geng kang dhatengi.
Jeng Sunan éca alenggah, mung kalam ngamuk pribadi.
Pira-pira ingkang gempur, mati déning kalam keris, kang kari giris lumajar, mulih marang Majapahit, kalam munyeng wangsul nulya, ing ngarsa Jeng Sunan Giri.
Angandika Jeng Sinuhun, hèh kalam munyeng sirèki, salira teka ing kalam, balia mring kalam malih, ki kalam munyeng wus dadya,
waliyullah kang kinarya, sapa bisa anglakoni.
Kang mangkono wong amugut, medhot wikalpa ing tamsil, sanadyan
tiniru, ing tyas pakrti kang becik, oleha saparatusan, saparakenthening wali, kabèh wong ing tanah jawa, kang Islam nut para wali.
Luhung endi Kangjeng Rosul, wus sah paréntah Hyang Widhi, dadya panutan sajagad, kang manut ing Kangjeng Nabi, marma ran Nabi Panutan, wenang tinutbarang kardi.
Gedhé ndi lan Kangjeng Rosul, lawang ingkang para wali, ya marmèngsun kongsi panjang, anjejèrèng ing pangirib, sapa ta kang guguyuwa, dadya awakingsung iki.
Wong kumrisik tanpa bayu, pan ora mengkono ugi, watak wong anom ing mangkya, akèh pinter ramakawi, wong anom atiné sura, mbok kasusu
pinapasan ing aksara, myang basa paramakawi.
Akri-kari ingsun dulu, dudu pujangga sayekti, lire ta dudu pujangga, pawitan durung darbèni, maksih utang anyenyelang, murad ngawur ting saluwir.
Dadya banget ngong angungun, ing mengko wus tuwa mami, ladak ingsun duk taruna, yen banjura tanpa kardi, nanging sanadya ladaka, sathithik wus mratandani.
“”” PUPUH 13 “””
Amangsuli sekar gula milir, maksih pakarti kang dadya suda, ing darajat pangèthèré, haywa karya sirèku,
ya ing jaman taun kiyé, Alip kang sirah pitu, tenggak papat tusan saptèki, geng alit tan abéda, tanah Ngarab dangu, para nata kang akarya, ing para di kang angirib suwarga di, tanana kang widada.
wong alit-alit kathah, jro prja myang dhusun, kang wus kacihna katandha, myang wong agung liyaning para narpati, wus
wus pasthi retuning pasthi, tan kena gumingsira.
angluwihi bagusé, ingkang supaya antuk, ing pangalem kalih prakawis, dhingin pangalemira, sagung wong kang dulu, becik resik ngresepi tyas, kaping kalih pakolih aleming gusti, ngatokken brekat nata.
Kang mangkono ya bener dènnya ngling, nanging dipun nganggo sawatara, aja ngluwihi ing katté, déné pangalem iku, mau ingkang kalih prakawis, tan pakolihing badan, lahir batinipun, muhung alem
gusti dadi alemé, iku alem satuhu, anrus lahir tumekèng batin, nyegeri badanira, sanadayan sirèku, duwé wisma byur paradan, lamun karyanira kèthèr miwah sisip, tanwun amanggih duka.
Déné alem metu ingkang saking, wong ngkathah alem bébéngkrakan, yèn kawetu ganjel ambèn, mangka kang ngalem iku, amertamu maring sirèki, sira tan anyugata, ing
wismanira tan linuwih, among sedheng-sedheng sawatara, mangka kacanta pamané, kang padha amertamu, yèn amulih arang kang ngelih, iku alem utama, manpangat satuhu, wisma mapan nora kena, ginawa mring paséban séba ing gusti, myang kinarya ampilan.
Kathah lamun winarna ing tulis, ing pratingkah sudaning darajat, miwah ing wahyu gingsiré, ing sami-saminipun, mamèt misil kang wus winarni, ing rèh katibèng nistha, yen uga linantur, pinalangan nora kena, kudu berot yaiku pratandha dadi, gingsiré wahyunira.
Lawan hiya sabarang pakarti, amidosa nganiaya ing lyan, dupèh tan kacihnèng ngakèh, mung sanak tuwa kang wruh, pinalangan sru datan keni, yaiku tandha besat, gingsiré kang wahyu, pan wahyu iku nyawanya, lewih resik yèn katon pan luwih bening, mancorong kadya wulan.
Wahyu ulit lir lintang awening, yèn dèn ajak panggawé tan harja, suker agedhé nepsuné, tinon abingus-bingus, yekti minggat lumayu ngenthir, mangsa kuranga unggwan, ing paméncokipun ngupaya kang bening ing tyas, wicaksana tyas raharja sadu budi, iku bisa rumaksa.
Rumeksané ing wahyu sejati, dahat éwuh gampang yèn linakyan panyegahé, karsa awas lan émut, sanalika tan kena lali, risang
ngegungena pudya semèdi, sumedya apranawa, pranawa liripun, amadhangken ing tyasira, anyudaa dhahar
lan yudanagari, yen wus resik mangkana, siramen ing kalbu, ati mandhep tan kumedhap, akèh kedhap tan dhinadhap mung ngadhepi, idhepé saking tedah.
Tedahing guru ingkang kaliling, lanlangana ing tyas palamarta, amartani pamintané, janma kang mindha punggung, asung boga ing pekir miskin, kenanen ing wacana, ywa ngrasani wuwus, wawasen tekèng wacana,
Akèh lali lelakoning dadi, saking tidha dhinendhèng Hyang Suksma,
mawarni, winursitèng manis minanisan, ing manungsa kang anènès, lejeming tyas pan ayun, ngina-ina mrih angenani, mrih
winarni, nyatakaken obah osking ngrat, nalika masa kalané, ing Kalisingarèku, myang ming Kaliyoga ayun wrin, lamun anuju jaman,
Nenedhaa mring Hyang Maha Suci, dèn banter cegah dhahar néndra, wurunga ing dudkané, yèn kena datan wurung, mung abera teka sathithik, dudukaning Pangéran, Kang Amaha Luhur, karana wajib sadaya, wong jro praja gedhé silik jalu èstri, padha andodongaa.
Sidhekaha tutulaking nagri, ing sakajat kawruhta priyangga,
kuthèthèran, dharedhet entèk tobaté, tan angrasa wong iku, ngambah prajanira narpati, ngaub salaminira, upama wisma gung, ingauban wong akathah, payon rusak bocor apa énak-ènik, tan mèlu amayuwa.
Ing sakuwasanta ageng-alit rumaganga mrih jejeging praja, supaya ing waluyané, wong kathah kang angaub, dadya olih martabat becik, kalumrahaning
nora kalebu cacahé, tanpa gawé winuwus, nora kena mangkono kaki, geng ngalit dadya tepa, ing lepiyanipun, ing setya lawan ngucira, sasaraning kang carita kurang titi, lapak wong kurang warah.
Waranané sebit rontang-ranting, ratas anaratas marang ing tyas, sarira pan wus ukuré, saking tambuh pitambuh,
prajagung, purwaning prang kalawan sinis, lawas-lawas mangétan, banjuré dahuru, bedhah prajèng Kartasura, banjur sadayané praja pothar-pathir, wit tan rampeking karsa.
Wong ngagungé ana nalayani, wong cilike mawur asarsaran, pating salebar tan sarèh, pan uwis adatipun, wadya Jawa lire ram dami, kalawan tambak merang, katempuh ing banyu, banter gedhé alorodan, dhadhal larut tan ana tolih ing gusti, kadya sasapu wudhar.
Panjang lamun winarna ing tulis, nguni-uni akathah kang obah, saking ing liyan prajané, tumular analetuh, padha dipun prayitnèng wèsthi, dèn waskithèng pinangka, paran purwanipun, kang dadya obahing liyan, supaya ywa analetuh nunulari, den lembut nalarira.
Nalar kasep iku tan pakolih, yèn pakolih kaworan luamah, bawah pedhang golongané, sanadyan pedhang iku, lamun kasap kéwala gelis, punggel pucuking pedhang, yèn winoran lembut, awuled pucuking pedhang, lamun lembut kéwala ponang prajurit, mélot pedhang kang tedhas.
adhustha mring pakuwon Pandhawa, olih titiga patiné, lah iku dèna émut, lepiyan kang ing nguni-uni, haywa sok amacaa, seru melang-melung, ing sastra Jawa myang Ngarab, rasakena ing logaté dipun prapti, muradé dèn tétéla.
Ana obah-osik tunggal nagri, nguni nagara ing Ngaksiganda, duk nedheng jaman kartané, obah-osik sakuthu, lajeng dadya pecahing nagri, katula kataletah, wong cilice sumyur, kang dadya wayang andadra, angengkoki tan wruh kamulaning cilik, Trunajaya cilaka.
Ing wong cilik haywa anyelaki, lamun ana obah-osiking ngrat, myang dèn awas lan sarèhné, nedhaa mring Hyang Agung, mrih wurunga ywa kongsi dadi, kadya ingkang wus ngucap, panedha ing ngayun, ing temahé yèn linakyan, dahuruné wong cilik ingkang nglakoni, lakon Kalisangara.
Wong agungé hiya padha kontit, nanging lamun jaman Kaliyoga, wong agung olèh kamuktèn, pan uwis lakunipun, ing ngadating nagari Jawi, marma ingkang tinitih, wong cilik dèn weruh, haywa kongsi kalarahan, dèn amantep anut osiking nagari, haywa angraras driya.
“”” PUPUH 14 “””
Lamun ana osik ting kalesik, saking sawiyanh wong, lire saking sawiyah uwongé, wong cilik tan jaman makam nenggih, sarta kincih-kincih, angaku yèn weruh.
Nalika reg-oreganing nagri, mengkoné mengkono, akèh-akèh rékaning wartané, rungokena nanging ywa ginati, iku warta saking, bangsat mrih dahuru.
Anging haywa angendhak sira angling, ing wong kang mangkono, prayoganen lawan watarané, sasaurira bayaran angling, ing rèh dèn kaliling, haywa selang sambut.
Mung haywa sak ingkang angsung warti, sira dèn waspaos, ing wong-wongan apa panengrané, hiya ingkang wus kocap rumiyin, pancawalèng janmi, dora lan satuhu.
Jaman mangkya akathah kalesik, sok dora angrandon, pira warta tan ana jebulé, nadyan wus mijil saking priyayi, prandéné tan dadi, lire nora jebul.
Lagya anitah mungguh Hyang Widhi, ing pawarta goroh, sétan nginjen-injen pakaryané, akrya pawitan dèn wuwuhi, den anggit pinurih, dadiya dahuru.
olih, ngadhadha kinardi, pawitaning dhadhu.
Dhadhakané mindha mindhik-mindhik, medhak-medhak dhodhok, yèn wus antuk salah panyiptané, tan panyipta pakéwuh pakéring, dosa dènsasabi, nuru kang sinuru.
Nadyan sinurang-surung ing wuri, anerang wirangrong, nora rangu-rangu panggawéné, wus anékad dèn tékadi dadi, arahaning éblis,
Yuwanané kahanan ngenani, ing pétung katongton, tinenana titika dèn ngntèk, osiking ngrat angraketi dadi, ilapat sayekti, kadyata ing dangu.
saking, wongtuwa kang angling, rare kang snurut.
Lawas-lawas kalakon sayekti, wuwus kang mangkono, yèku kalebu obah-osiké, ing buwana wus amratandhani, yèn awas lan éling, barang rèh kadulu.
Tanduk dadak sira sandikani, ing rèh wus waspaos, kèh karaos nguni sasmitané, titnen wus amangsakalani, dèn angati-ati,
saosiké, yèn wus dadi pandumirèng budi, sawiyah ing ngati, kadya kang ing ngayun.
Ngayun-ayun asihing Hyan Widhi, pamurung rèh kéron, ana sedya haywa tumekané, ana teka haywa ana kapti, kodrating Hyang Widhi, kang akarya wurung.
Ing rèh Kalingasara tan dadi, karsaning Hyang Manon, jaman Kaliyoga liliruné, asukura sèwu sukur kaki, sinetya-setyaning, tingkah haywa surud.
Saradaning jagad kèh kaèksi, tan kasatmatèngwong, ya wong ingkang tan nalurèkaké, nalirahing nalar datan apti, senenganipun urip, ngarep-arep laku.
Lalakoné kang ala sinarik, yèn harja rinojong, pan mengkono laku kalumrahé, moh ing ngala akarep mring becik, madya lakunèki durung utameku.
Abot lakuning janma utami, angel yèn ginayoh, para pandhita wali lakuné, tyasira wus pindha jalanindhi, tan akagyat osik, ing jagad kadulu.
Daluraning tyas nagkeni kapti, syuh brangta Hyang Manon, raga pinrih sirna, winoraké, lan raganira Hyang Maha Sukci, wus tanpa sak-serik, doh saking
moneng maring, riringa rèh arum.
Arum-arum pangruruming ragi, ragan-ragan angron, ngraraketi rikat pangruketé, yèn wus
← BHAGAWAD GITA	DARMAGANDHUL →	2 Comments
February 10, 2015 – 11:01 am Badhe kula semak sak wetawis, matur nuwun sampur kepareng nedak ‘Serat Sana Sunu’, mbok bilih sampun kagungan kula kepengin nyemak “Serat Wulang Putri”. Rahayu. Ki Sardjito
March 13, 2010 – 3:38 pm mas terjemahan dlam bahasa indonesia dong?biar ngerti
DINO lan PASARAN	NASKAH ENGGAL	LAYANG SASMITA TITIKA
Artikel punika isinipun ngéngingi Cleopatra.Kanggé kaginan sanès, pirsani Cleopatra (disambiguasi).
Januari 69 SM – 12 Agustus 30 SM) punika ratu Mesir Kuna, anggota kantun piyambak saking dinasti Ptolemeus. Éwadéné kathah ratu Mesir sanès ingkang ngginakaken asmanipun, panjenenganipun ingkang dipuntepangi kanthi asma Cleopatra, lan sadaya ingkang ngrumiyini kanthi asma sami mèh dipunsupèni tiyang.
Senadyan piyambakipun nyandhang gelar Mesir Kina Pirngon, basa utamanipun inggih basa Yunani; awit sampun sawetara abad sadèrèngipun jumeneng nata, para ratu-ratu Mesir sampun dados katurunan Yunani (= Helenistis) lan sanès kaum pribumi Mesir. Pangadegan kaum ningrat abasa Yunani ing Mesir sangkanipun saking rawuhipun Alexander Agung kirang langkung 300 taun sadèrèngipun. Cleopatra konon anggota kulawarganipun ingkang kapisan ingkang sinau basa Mesir. Wangsa Ptolemeus punika nglestantunaken warisan Yunani lan nglantaraken agama Mesir, kamangka padunung Mesir nganggé aksara Demotik kanggé nyerat, sistèm panyeratan kina mawa hieroglif ingkang utamanipun dipuntrapaken déning para pandhita, sapunika boten dipuntrapaken malih. Cleopatra meluk agama Mesir lan muja Déwa-Dèwi Mesir. Dèwi utamanipun punika Isis lan nalika jumenengipun, tiyang-tiyang sapraja pitadhos menawi Cleopatra punika titisanipun Dèwi Kawicaksanan.
Panjenenganipun punika panguwaos Mesir sesarengan kaliyan ramanipun Ptolemeus XII, sedhèrèk kakung ugi garwanipun: Ptolemeus XIII lan Ptolemeus XIV, lan pungkasanipun ingkang putra Caesarion. Cleopatra saged ngatasi kudhéta ingkang dipunrancang déning pendhèrèk sedhèrèk kakungipun kanthi sekuton kaliyan Julius Caesar lan dipunlajengaken déning Mark Antony. Cleopatra kagungan 1 putra saking Julius Caesar lan 3 putra saking Mark Antony (kalih ing antawisipun punika kembar).
Cleopatra nglalu (suduk salira) ing wekdal Augustus (Octavianus) dados raja lan nyerang Mesir, kanthi cara nglebetaken tanganipun piyambak ing kranjang kebak sawer ingkang gadhah wisa ( asp / setunggaling jinis Cobra asal Afrika Lér). Cariyos gesangipun asring dipundramatisasi wonten ing werni-werni wangun karya (seni), kalebet "Antony and Cleopatra" saking William Shakespeare lan
Namung sakedhik ingkang dipunmangertos prakawis mangsa alitipun Cleopatra, Cleopatra punika turunan Yunani, sanès katurunan Mesir. Panjenenganipun dipunwiyosaken ing wiwitan taun 69 SM, putri nomer 3 saking 6 putra lan miyos ing kalangan Dinasti Ptolemaik Yunani. Panjenenganipun kagungan kalih mbakyu lan setunggal rayi putri sarta kalih rayi kakung. Panjenenganipun dipunwiyosaken lan ageng wonten ing Alexandria, kitha paling ageng lan paling méwah ing wekdal punika.
Karajan saking ramanipun Cleopatra boten aman amargi tekanan lan konflik saking njawi lan saweg rebutan panguwaos, sarta konflik salebeting karajan kados pamaréntahan séntralisasi lan korupsi pulitik. Prakawis punika njalari pambalélan lan icalipun Siprus lan Cyrenaica ingkang nyebabaken mangsa panguwaosipun Ptolemeus dados salah setunggal ingkang paling fatal ing dinasti kasebut. Samangsa alit, Cleopatra sampun mirsani pasatron kulawarganipun piyambak. Kacariyos bilih ramanipun kalis saking 2 upaya panyédanan nalika setunggaling réncang manggihi sawer ingkang wisanipun mandi sanget ing pasaréyanipun lan réncang ingkang nyicipi unjukan anggur bendaranipun pejah. Mbakyunipun ingkang nomer setunggal, Tryphaena ugi nyobi ngracun Cleopatra saéngga panjenenganipun wiwit ngginakaken juru cicip. Nalika panjenenganipun yuswa welasan taun, panjenenganipun nyeksèkaken dhawahipun ramanipun piyambak lan ramanipun dados bonéka Kakaisaran Romawi amargi awratipun utang ingkang inggil sanget, nanging tasih ngajeng-ajeng supados Romawi boten naklukaken Mesir. Kedadosan punika njalari Ptolemeus XII kausir rakyat saking Alexandria lan mlajeng dhumateng Romawi. Ing taun 58 SM, ibunipun, Cleopatra V mendhet alih pamaréntahan sesarengan kaliyan putranipun, Berenice IV kanthi pitulung gubernur Suriah ingkang dipunkuwaosi Romawi, Aulus Gabinius salaminipun setaun ngantos ibunipun mangkat, lajeng Berenice IV mréntah piyambak. Ptolemeus XII nggulingakén putri ingkang paling sepuh taun 55 SM lan ngukum pejah putrinipun, Berenice IV. Mbakyu Cleopatra sanèsipun, Tryphaena mendhet tahta lan boten dangu salajengipun panjenenganipun mangkat ingkang nyisakaken Cleopatra kaliyan garwa lan rayinipun, Ptolemeus XIII dados panerus tahta.
Saking ramanipun, Ptolemeus XII, Cleopatra mangertosi kekiyatan leluhuripun. Leluhuripun sampun ngayahi panaklukan ingkang ngédap-édapi, améh tigang abad kapengker.
Minggah tahta[besut | besut sumber]
Ptolemeus XII surud dalem ing wulan Maret taun 51 SM, njalari Cleopatra ingkang wekdal semanten yuswanipun kirang langkung 18 taun lan Ptolemeus XIII 12 taun dados pamimpin gabungan. Tigang taun sepindhah panguwaosanipun awrat amargi masalah ékonomi, kaluwèn, banjir bengawan Nil lan konflik pulitik. Éwadéné Cleopatra bebrayan kaliyan rayinipun piyambak, Cleopatra nedahaken bilih panjenenganipun boten kagungan karsa kanggé ngedum kakuwaosan kaliyan garwanipun punika.
Kalèngsèraken saking tahta[besut | besut sumber]
Ing wulan Agustus taun 51 SM, sesambetan antawis Cleopatra lan garwanipun risak. Cleopatra ngandhapaken asma Ptolemeus saking dokumen resmi lan sliranipun muncul piyambak ing arta koin ingkang wonten ing njawi tradhisi Ptolemaik ingkang nelaaken bilih pamimpin wanita ing andhaping pamimpin kakung. Prakawis punika ngasilaken klompok wadi tiyang ingkang boten kalebet ing istana, kapimpin déning tiyang kedhi Pothinus, ngandhapaken Cleopatra saking kakuwaosan lan ndadosaken Ptolemeus pamimpin ing taun 48 SM (utawi langkung awal, lan wonten setunggaling dekrit ing taun 51 SM kanthi asma Ptolemeus piyambak). Panjenenganipun nyobi mbaléla ing sacelakipun Pelusium, nanging kepeksa mlajeng saking Mesir kaliyan adhik sanèsipun, Arsinoë.[1]
Minggah tahta malih[besut | besut sumber]
Nalika Cleopatra tindak saking Mesir, Pompey tumut ing perang sadhèrèk Romawi. Ing musim gugur taun 48 SM, Pompey mlajeng saking wadya-bala Julius Caesar tumuju Alexandria lan pados pangayoman. Ptolemeus ing wekdal semanten yuswa 15 taun lan nengga rawuhipun. Ing tanggal 28 September 48 SM, Pompey dipunpejahi déning salah setunggaling tilas opsiripun piyambak ingkang wekdal punika nyambut damel kanggé Ptolemaik. Panjenenganipun dipunpenggal ing ngajengipun garwa lan putranipun, wonten ing kapal dèrèng dangu Panjenenganipun medhak. Ptolemeus menggalih bilih kanthi mréntahaken mejahi Pompey punika ndamel bingahipun Julius Caesar. Prakawis punika dados klèntunipun Ptolemeus ingkang ageng. Nalika Caesar dumugi ing Mesir kalih dinten sasampunipun, Ptolemeus maringaken dhateng Pompey. Caesar ingkang mirsani prakawis punika sakelangkung duka amargi senaos kanyatan bilih Panjenenganipun mengsah pulitik Caesar, Pompey punika konsul Roma lan dhudha saking putri Julius Caesar, Julia. Caesar nguwaosi kutha krajan Mesir lan ndadosaken wasit saking klaim antawisipun Ptolemeus lan Cleopatra.
Cleopatra mendhet kasempatan punika lan wangsul dhumateng istana, kapanggih kaliyan Caesar. Dipunpitados bilih Caesar kesengsem déning langkahipun, lan Cleopatra dados pacanganipun. Sangang wulan sasampunipun pepanggihan punika, Cleopatra babaran. Ing wekdal semanten, Caesar nilar gagasanipun kanggé nggabungaken Mesir, lan nyengkuyung klaim Cleopatra dhumateng tahta. Sasampunipun perang sadhèrèk sakedhap, Ptolemeus XIII kesilep wonten ing bengawan Nil lan Caesar mangsulaken Cleopatra ing tahtanipun, kanthi rayi sanèsipun Ptolemeus XIV dados wakil pamimpin énggal.
Sesambetan Cleopatra kaliyan Julius Caesar[besut | besut sumber]
Éwadéné bèntenipun yuswa Cleopatra lan Julius Caesar 30 taun, Cleopatra lan Caesar dados pacangan salaminipun Caesar wonten ing Mesir taun 48 SM dumugi 47 SM. Pepanggihanipun nalika Cleopatra yuswa 21 taun lan Caesar yuswa 50 taun. Ing tanggal 23 Juni 47 SM, Cleopatra miyosaken Ptolemeus Caesar (kasebat "Caesarion" ingkang tegesipun "Caesar alit"). Cleopatra klaim Caesar punika ramanipun lan ngajeng-ajeng putra punika dados ahli waris, nanging Caesar nampik lan langkung milih wayah jaleripun, Octavian. Caesarion dipunmaksudaken kanggé marisi Mesir lan Romawi, nyetunggalaken wétan lan kilèn.
Cleopatra lan Caesarion nuwèni Roma ing taun 47 SM dumugi taun 41 SM lan rawuh nalika Caesar dipunpejahi tanggal 15 Maret 44 SM. Sadèrèngipun utawi sasampunipun kadadosan rajapati punika, panjenenganipun kondur dhumateng Mesir. Nalika Ptolemeus XIV mangkat amargi gerah, Cleopatra ndadosaken Caesarion panerusipun. Kanggé njagi panjenenganipun lan Caesarion, rayinipun Arsinoe lajeng kaprejaya.
Antony, salah satunggiling panguwaos ing Roma sasampunipun Caesar mangkat, ndhawuhi Cleopatra pepanggihan ing Tarsus kanggé njawab pitakènan kasetyanipun. Cleopatra rawuh lan ndamel Antony kasengsem, ingkang njalari Anthony lajeng nelasaken mangsa asrep taun 41 SM–40 SM kaliyan Cleopatra ing Alexandria. Ing tanggal 25 Desember 40 SM, Cleopatra miyosaken 2 putra/putri, Alexander Helios lan Cleopatra Selene II.
Sekawan taun salajengipun, taun 37 SM, Antony nuwéni Alexandria sepindhah malih kanggé perang kaliyan Parthian. Panjenenganipun ngénggalaken sesambetanipun kaliyan Cleopatra, lan wiwit wekdal punika Alexandria dados dalemipun. Panjenenganipun ijab kaliyan Cleopatra miturut ritus Mesir (serat kakutip ing Suetonius ngusulaken punika), éwadéné panjenenganipun sampun kagungan garwa Octavia Minor ing Roma. Panjenenganipun lan Cleopatra kagungan putra ingkang asmanipun Ptolemeus Philadelphus.
Kanthi dhonasi Alexandria ing taun 34 SM, lan ugi serangan Anthony dhumateng Armenia, Cleopatra lan Caesarion dipunmakuthani dados wakil pamimpin Mesir lan Siprus. Alexander
Philadelphus dados panguwaos Phoenicia, Suriah, lan Sisilia. Cleopatra ugi angsal gelar "Ratu atas Raja".
Tumindakipun Anthony kaanggep awon déning Romawi lan Octavian mbujuk sénat supados perang kaliyan Mesir. Ing taun 31 SM, wadya-bala Anthony ngadhepi serangan armada Romawi ing pesisir Actium. Kanthi kedadosan peperangan Actium, Octavian nyerang Mesir. Tanpa pengungsi sanès ingkang mlajeng, Anthony nglalu kanthi suduk slira nganggé pedhangipun piyambak, tanggal 12 Agustus 30 SM.
Kapejahan[besut | besut sumber]
Mark Antony nglalu ingkang njalari Cleopatra ugi nglalu. Mboten dipunmangertos kadospundi piyambakipun séda, nanging miturut légendha, panjenenganipun mendhet kaputusan kanggé nglalu sasampunipun panjenenganipun ngrumaosi bilih panjenenganipun boten saged nyembadani tujuanipun. Panjenenganipun pejah jalaran kanthi sengaja nglebetaken tangan ing wakul isi woh ara ingkang sampun dipuntlesepi sawer kanthi wisa salangkung mandi saéngga panjenenganipun kacokot sawer kasebat. Ing detik pungkasan pejahipun, panjenenganipun nelakaken takdiripun dados dèwi.[2]
Putranipun Cleopatra, Caesarion klaim dados pirangon Mesir, nanging Octavian mimpang langkung rumiyin. Caesarion dipuncekel lan dipuneksekusi, takdhiripun kalaporaken kakunci déning pangandikan misuwur Octavian: "Kalih Caesar punika kekathahen." Prakawis punika ngakhiri garis pharaoh Mesir. 3 putra/putri saking Cleopatra lan Antony dipunapunten lan dipunbeta kondur dhumateng Roma lan dipunrawat déning garwanipun Anthony, Octavia Minor.
Pelayan Cleopatra, Iras lan Charmion ugi nglalu. Putrinipun Anthony, Octavia dipunapunten lan ugi putranipun, Iullus Antonius. Putranipun ingkang nomer setunggal, Marcus Antonius Antyllus, dipunpejahi nalika nyuwun kanggé ngagesang ing Caesarium.
Cleopatra punika figur pulitik ingkang kiyat, ugi muncul dados tiyang ingkang saged sekuthon kaliyan 2 tiyang paling kiyat (Julius Caesar lan Mark Antony) ing mangsanipun. Cleopatra muncul ing buku, filem, novel, drama, permainan video, lukisan lan serial televisi. Contonipun ing drama Antony lan Cleopatra taun 1609 karyanipun William Shakespeare. Film sepindhahan ingkang wonten sesambetanipun kaliyan Cleopatra inggih punika Antony and Cleopatra kanthi Florence Lawrence dados Cleopatra. Film sepindhahan kanthi subyék Cleopatra, Ratu Mesir, dipunbintangi déning Helen Gardner. Kathah artis ingkang ugi ndadosaken Cleopatra obyék lukisanipun, contonipun Guido Cagnacci ingkang nglukis prekawis pejahing Cleopatra ing taun 1658
Journal 52 (5): 193–201. Mangga ugi
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cleopatra&oldid=1111750"	Kategori: PirngonTokoh ingkang
Sugeng – Tikus.........Dodi – Sapi 11.
cacahe ana 7 penjara sing mesih aktif dienggo nggo anggon wong sing nduwe
semen, katone kang ngarep isih rungkut, tapi ora ngertia njerone wis gundul ora ana wit-
Franz Ferdinand saka Austria, pawaris tahta Austria-Hongaria. Diperjaya déning Gavrilo Princip nalika tanggal 28 Juni 1914 ing Sarajevo sing nebabaké Perang Donya I.
Franz Ferdinand (Grup Musik), band rock indie saka Glasgow sing dijenengi miturut Archduke Austria, lan albumé Franz Ferdinand.
Tokoh jroning Alfred J. Kwak, sérial kartun Walanda.
ini diperkirakan sudah ada sejak tahun 700 (saka),
sugih alas lan gunung jejer-jejerSawahe gumelar jembar mrana-mrene disigar kaliPesisire ngubengi latar wetan kaya kalung rante ngalungi perawan ayu(
Wilangan wolu lan loro, puluh-puluh wis kêbanjur, kêpriyé manèh? (wolu lan loro =
dalam bentuk tembang. Contohnya adalah sebagai berikut.
Carang wrêksa ingkang jamang tambir / nora gampang wong mêngku nagara / baligo amba godhongé / kudu santosèng kalbu / têngarèng prang andhêging riris / dèn
Iwak hiyu utawa uga diarani iwak cucut iku saklompok (superordo Selachimorpha) iwak mawa krangka balung enom sing pepak [1] lan awak sing ramping. Hiyu ambegan kanthi migunakané limang bolongan insang (sok-sok enem utawa pitu, gumantung spesiesé) ing sisih kiwa lan tengen ndhasé, utawa diwiwiti rada mburi endhas. Awakéhiyu dilapisi kulit dermal denticles kanggo ngreksa kulité saka karusakan, saka parasit, lan kanggo nambah dinamika banyu.[1] Hiyu nduwèni sapérangan larik untu sing bisa gumanti.
Hiu nyakup spesies sing gedhéné saukuran tlapak tangan hiyu pigmi, Euprotomicrus bispinatus, sawijining spesies saka laut jero sing dawané mung 22 cm, nganti hiyu paus, Rhincodon typus, iwak paling gedhé, sing tambah gedhé nganti watara 12 meter lan sing, kaya iwak paus, mung mangan plankton liwat alat panyaring ing cangkemé. Hiyu banteng, Carcharhinus leucas, iku hiyu sing paling misuwur saka sapérangan spesies sing mbluru ing banyu laut uga ing banyu tawar (jinis iki ditemokaké ing Tlaga Nikaragua, ing Amérika Tengah) lan ing delta-delta.[2]
Iwak hiu iki iwak kang angèl bisa mbédakaké werna.[3] Asil panalitèn saka Australia, kanthi tèknik micro-spectrophotometry, ya iku kanthi fokus marang sèl rétina kang ana 17 jinisé iwak hiyu sing kasil kecekel ana segara Queensland lan Australia Kulon.[3]
Ing Indonésia ana kuthané kang duwé pralambang iwak hiyu ya iku kutha Surabaya.[5] Iwak hiyuné kanthi jeneng Sura lan kéwan baya kanthi jeneng baya ing basa Indonésiané Buaya.[5] Ing Ciamis, Jawa Kulon, Désa Karang Jaladri ana objèk wisata kang arané Watu Hiu.[6]
karo iwak-iwak duwé balung kayata upamané iwak kod, amarga kagawé saka balung enom, sing ènthèng banget lan lentuk, senadyan balung enom ing iwak-iwak hiyu sing luwih tuwa sok-sok sebagéyan bisa ngapur, saéngga marakaké luwih atos lan luwih mèmper balung. Rahang hiyu manéka rupa lan dikira wis ngalami évolusi saka rongga insang sing sepisanan. Rahang iki ora nempel ing cranium lan nduwèni deposit mineral tambahan sing mènèhi kekuwatan sing luwih gedhé.[7]
Hiyu umumé suwé anggoné diwasa sacara seksual lan ngasilaké sithik banget keturunan tinimbang iwak-iwak liyané sing dipanèn. Iki wis marakaké prihatin para biologiwan. Saliyané iku uga amarga ningkaté upaya sing dilakoni kanggo nyekel iwak hiyu nganti tekan seprene saéngga akèh spesies sing saiki dianggep kaancam punah.
Sapérangan organisasi, kayata upamané Shark Trust, ngakokaké kampanye kanggo matesi panangkepan hiyu.
Hiyu ing mitologi[besut | besut sumber]
Hiyu pinunjul banget ing mitologi Hawaii. Ana carita-carita ngenani manungsa hiyu sing nduwèni rahang hiyu ing mburiné. Menungsa hiyu iku bisa malih wangun antarané hiyu lan manungsa ing wektu-wektu sing dikarepaké. Sawijining tema umum ing carita-carita iki ya iku yèn manungsa-manungsa hiyu iki bakal mèngetaké wong-wong sing teka ing pesisir yèn ing papan iku ana hiyuné. Wong-wong sing teka ing pesisir iku bakal nggeguyu lan nglirwaké pèngetan-pèngetan mau lan bakal tetep mbluru, lan amarga nglirwaké pepènget mau mila wong-wong mau banjur dipangan déning menungsa hiyu sing padha karo sing mènèhi pepènget supaya ora mudhun menyang banyu.
Mitologi Hawaii uga ngandhut akèh déwa hiyu. Wong-wong percaya yèn hiyu iku panjaga samodra, lan hiyu-hiyu mau disebut Aumakua:[8]
Kamohoali'i – Déwa hiyu sing paling misuwur lan diurmati. Déwa iki luwih tuwa lan nyenengi seduluré Pele,[9] lan tetulung sarta mlaku bareng menyang Hawaii. Déwa iki bisa njupuk rupa manungsa lan iwak. Sawijining tebing sing dhuwur ing kawah Kilauea dianggep minangka salah siji papané sing paling suci. Ing salah siji papan iku, déwa iki nduwé sawijining he'iau (kuil) sing dipisungsungaké kanggoné ing saben lemah sing ngarah laut ing pulo Moloka'i.
Ka'ahupahau – Dèwi iki dilairaké minangka manungsa, kanthi ciri khasé amarga rambuté sing abang. Dèwi iki ing tembé wingking malih ing wangun hiyu lan diyakini ngreksa rakyat sing urip ing O'ahu saka iwak-iwak hiyu. Dèwi iki uga
dedunung ing sawijining guwa ing Puhi, Kaua'i.
Kane'ae – Dèwi hiyu sing malih dadi manungsa supaya bisa ngalami senengé nari.
Kane'apua – Sing paling umum, dhèwèké diyakini minangka sedulur lanangé Pele lan Kamohoali'i. Dhèwèké iku déwa sing seneng nganggo dolanan wong sing ngakokaké akèh tindakan kapahlawanan, kalebu ngleremaké loro bukit legendaris sing jaré tabrakan saéngga ngancuraké prau-prau sing ngupaya bisa liwat.
Kawelomahamahai'a – Asalé manungsa, dhèwèké banjur dimalihaké dadi hiyu.
Keali'ikau 'o Ka'u – Dhèwèké iku sepupuné Pele lan anak lanangé Kua. Dhèwèké disebut pangreksa rakyat Ka'u. Dhèwèké tau nganakaké hubungan karo sawijining Kenya manungsa, sing nglairaké sawijining hiyu ijo.
Kua – iki déwa hiyu sing utama saka rakyat Ka'u, lan diyakini arupa nenek moyang rakyat Ka'u.
Kuhaimoana – Dhèwèké iku sedulur lanangé Pele lan dedunung ing pulo Ka'ula. Dawané jaré 55 m lan arupa bojoné Ka'ahupahau.
Kauhuhu – Dhèwèké iku raja hiyu sing kejem sing urip ing sawijining guwa ing Kipahulu ing pulo Maui. Sok-sok dhèwèké pindhah nuju guwa liyané ing sisih angin semribit saka pulo Moloka'i.
Kane-i-kokala – Sajinis déwa hiyu sing nylametaké wong-wong sing klelep kapalé kanthi nggawa wong-wong mau menyang pesisir. Wong-wong sing nyembah ora gelem mangan, ndumuk utawa ngliwati asep kokala, iwaké sing suci.
Ing budaya-budaya Samodra Pasifik liyané, Dakuwanga iku déwa hiyu sing uga arupa pamangsa jiwa-jiwa sing kesasar.
Ana mitos sing populèr yèn hiyu kebal marang panyakit lan kanker; nanging perkara iki ora bener. Ana panyakit lan parasit sing mangaruhi hiyu. Bukti yèn hiyu saora-orané tahan marang kanker lan panyakit éntuk diujaraké yèn anekdot lan manawa ana, sithik banget studi èlmiyah utawa statistik sing mbuktèkaké yèn hiyu bisa ningkataké kakebalan marang panyakit.[10]
Daftar mutakhir saka kabèh spesies hiyu sing dingertèni Iki dudu daftar resmi, mungel mung daftar sing luwih mutakir tinimbang liyané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hiyu&oldid=1111900"	Kategori: Sato kéwanHiyuRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel kanthi mikroformat spesiesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
koq kon nulis sagan kie..?? aku udu wong sagan loh…. bodi
pakai Firefox 2.0 pada Windows XP	aku ga melu komen ah …..
@herry: ha koe wong pakem koq …. sing nggurus triner
Artikel bahasa jawa : Molimo ( Malima)
Artikel Bahasa Jawa - Ukoro Molimo tansah dados perkaos engkang nandha aken bab ingkang mboten sae, kajobo iku ukora molimo tansah dados ...
Nopember 1992Desa Tanggul Kecamatan Paciran Kabupaten Lamongan08564515466696216.02.04.06.04.01.123 .I2 AFIN REDY AJI SETYAWANL Lamongan,1 Mei 1993Desa Mekanderejo Kecamatan Kedungpring Kabupaten Lamongan0896782255097216.02.04.06.04.01.124 .I2 AHMAD SUTRISNOL Lamongan,24
Kecamatan Mantup Kab. Lamongan08563386223113216.02.04.06.04.01.140 .I2 DYAN RATRI PLamongan,14 Desember 1993Ds Sukuanyar Kecamatan Turi Kabupaten Lamongan085645460008114216.02.04.06.04.01.141 .I2 EKA NOVITA GIANTI PLamongan,14 Nopember 1994Jl. Sumargo No.29 Lamongan085785411884115216.02.04.06.04.01.142 .I2 EKA SASMITA PLamongan,12 Juni 1994Jl. Brawijaya no.35 Sukodadi Kabupaten
Lamongan085732370943119216.02.04.06.04.01.146 .I2 ERVIN DAMAYANTI PLamongan,19 Juli 1994DSn. Banjarmadu Karanggeneng Kabupaten Lamongan085748004449120216.02.04.06.04.01.147 .I2 ERYATI SHINTA LESTARI PLamongan,2 Oktober 1995Desa Mangkujajar Kembangbahu Kabupaten Lamongan085733418203121216.02.04.06.04.01.148 .I2 EVA FEBRIYANTI MIA SARI PLamongan,18 Pebruari 1994Desa Sukodadi Rt.1 Rw. 4 Kabupaten Lamongan085733279513122216.02.04.06.04.01.149 .I2 EVA
babat Kabupaten Lamongan085648006600124216.02.04.06.04.01.151 .I2 FITA NOVY PORWANINGTYAS PLamongan,4 Nopember 1993Desa Rancang Kencono Kec. Lamongan Kabupaten Lamongan089678108089125216.02.04.06.04.01.152 .I2
Cubel Lor Kecamatan Sugio Kabupaten Lamongan085648485105127216.02.04.06.04.01.154 .I2 GIAR JOVIAN PRASETIYAPUTRAL Lamongan,20 Pebruari 1994Jl. Dr. Wahidin SH 44
Lamongan085748088088131216.02.04.06.04.01.158 .I2 INDARI PLamongan,28 September 1993Mojoranu Dukuhagung Kecamatan Tikung Kabupaten Lamongan085645600584132216.02.04.06.04.01.159 .I2 IRMA JANU PRATIWI PLamongan,24 Januari 1994Desa Plumpang Kecamatan Sukodadi kabupaten Lamongan085730807075133216.02.04.06.04.01.160 .I2 ISMA WARDIYANA EKA SETYA
Kecamatan Sukodadi Lamongan08563049170135216.02.04.06.04.01.162 .I2 KUKUH PUJIATMOKOL Lamongan,21 Pebruari 1992Ds/Kecamatan Kedungpring Kabupaten Lamongan082141653440136216.02.04.06.04.01.163 .I2 LATHIIFAH DEWI ROSELINA PLamongan,.1 September 1994Ds. Deket Kulon Rt 01/02
Lamongan85649473420155216.02.04.06.04.01.182 .I2 NOVI NING SIATI PLamongan,20 Nopember 1993Desa Doyomulyo Kecamatan Kembangbahu Kab. Lamongan085655095133156216.02.04.06.04.01.183 .I2
Kab. Lamongan085733901151160216.02.04.06.04.01.187 .I2 PARMUDIKA SETIA ANGGARA PL Lamongan,18 Juli 1992Desa Deket Wetan Rt 4 Rw 3 Kecamatan Deket Kab.
Ds Karang kidul Kecamatan Karanggeneng Kabupaten Lamongan085856322057167216.02.04.06.04.01.194 .I2 ROHIM IRDIANTOL Lamongan,31 Juli 1992Desa Ngujung Rejo Kecamatan Turi Kabupaten Lamongan085655660980168216.02.04.06.04.01.195 .I2 RURI WIDYASETIYANI AWANDA NURLAILY PLamongan,20 Juni 1994Desa
Kecamatan Karanggeneng Kab. Lamongan081554048604186216.02.04.06.04.01.213 .I2 TONY DWI SETYAWANL Lamongan,11 Nopember 1993
Kabupaten Lamongan085730751051191216.02.04.06.04.01.218 .I2 WILUJENG SEJATI PLamongan,19 Desember 1993Desa Deket Wetan Rt 4 Rw 3 Kecamatan Deket Kab. Lamongan085646224707192216.02.04.06.04.01.219 .I2 WINARSIH PLamongan,2 September 1994
nulya mepaki wadyeki, nenggih prajuritnya, Betawi winetara, sewu mapan langkung kedhik, Gurnadur mirsa, nulya mepak Kumpeni.
Gangsal atus mapan punuka sedaya, wong sabrang warna warni, pan sampun sumekta, nulya mendali yuda, wus campah kang ngajurit, pan kathah pejah, wau wadya Betawi.
Datan kathah nadhani pengedrelira, wus mundur wong Betawi, binerek kewala, sira Pangran Jakarta, kuthanya wus den anciki, Pangran nulya lolos sa anak rabi.
Donya brana mapan kantun sedaya, nanging kang anak rabi, kang meksih tut wuntat, wong Betawi sedaya, mapan sampun samya balik, Pangran karsanya, mapan atur upeksi.
Mring Mentaram datan winarna ing marga, Mentaram sampun prapti, mapan sampun panggya, lawan Ki ADipatya, Singaranu Kyana Patih, Pangran Jakarta, wus katur niskareku.
Langkung kagyat Ki Singaranu miharsa, lajeng katur Sang Aji, gya nuding Nalendra, ingkang kinen ngluruga, Ki
wadya, wana jurang kabekan, mapan dadya marga sami, datan sami, datan winarna, marga Betawi prapti.
Langkung geger Betawi samya wong desa, mapan samya angili, Gurnadur wus mirsa, sigra nembang tengara, wus pepak bala Kumpeni, lawan wus kathah, ingkang prapta bantoni.
Kalih ewu langkung kedhik kewala, samya siyageng jurit, kang arsa methuk yuda, tan pantara wus budhal, kawarna wadya mentawis, yen sampun pirsa, arsa pinagut jurit.
Ki Mandurareja nulya tata tata, ingkang dadya pangirid, pasisir sadaya, nenggih Pangran Sumedhang, lawan ing Tegal Dipati, sampun sumekta,
Ki Mandurareja pan wus dadya dhadha, rempek pangamuk neki, wong Kumpeni tadhah, sanget
kuweling jurit, senjata wus pejah, kantun ngamuk kang pedang, nanging wus tan miyatani, Kumpeni telas, lumayu inglang urip.
Ngungsi kitha wong Mentaram sampun prapta, ingkang samya nututi, mriyem sinuledan, kang aneng luhur ika, ing beteng
kitha inten punika, derapon ngenes saiki, nulya kinepang, Kumpeni ambedhili.
Saking luhur ing beteng mapan kiwala, pan wus tan bisa mijil, ing tyas langkung giras, lan mega binedhilan, pan sampun miharsa warti, Pangran Purbaya, saget ngambah wiyati.
Rinten dalu kang senjata berondongan, dene wadya Mentawis, pan
saging konca Dipati, samya nginggahana, tiyang alit sedaya, sampun wonten tutumut jurit, dugi kawula, sampun alit kang galih.
Sendawanya sampun tipis dugi kula, rembag kang pra Dipati, nulya sareng
sedaya dening tinja, dadya mesanggrahan malih, pan samya siram, henengena ingkang winarni.
Kangjeng Sultan animbali mring kang uwa, Pangran Purbaya prapti, jeng Sultan ngandika, wus sampeyan pirsa, tangled tiyang mentawis, pan sampun lama, tan wonten wartineki.
Kangjeng Pangran Purbaya matur sendika, nulya
duganingwang, dene teka bahita lit, kang tinunggangan, bisa nengah jeladri.
Datan gawa rewang mung loro ika, pan padha lare cilik, ya bilahi sira, dene kepasang
Kangjeng Pangran Purbaya aris ngandika, padha menenga dhingin, ingsun iki prapta, tan kinen ngadu
marang ingkang aran, kutha inten yun wikan, sendika kang pra Dipati, samya kapalan, wolung dasa wetawis.
Prapta pinggir beteng nulya geger samya, mariyem den suledi, lan
Pangran mapan wus prapti, Kanjeng Pangran, kondur dhateng Mentawis.
Sampun prapta lajeng sohan mring kang putra, Kangjeng Sultan wus panggih, lajeng Jawat asta, Sri Nalendra ngandika, atanya marang kang uwa aris, kados punapa, wertine ing Betawi.
Kangjeng Pangran mapan alon aturira, dene inggih Betawi, mapan sampun risak, ing loji dereng bedhah, kelamun dipun bantoni, sepisan engkas, kados bedhah kang loji.
Kangjeng Sultan mapan aris angandika, sampun karsaning Widi, pan punika uwa, benjing sapengker kula, dados kanthi ingkang wingking, turun kawula, punika kang ngembani.
Sampun pesthi kersane Allah Tangala, kapir jaler ing jurit, ing sapengker kawula, uwa kapir punika, mapan inggil jurit neki, neng Tanah Jawa ngantos tri atus warsi.
Yen wus jangkep tigang atus warsa uwa, kapir neng Tanah Jawi, pan lajeng misesa, ngakon ratuning Jawa, punika uwa ing benjing, pan
mangkin, kajeng kawula, kang baris ing Betawi.
Mapan ayun kawula unduraken uwa, nanging inggih pun kapir, tinantun
sampun prapta ngarsi, jeng Sultan ngandika, ya sira Wiraguna, ing mengko sira sun tuding, sekancanira, maranga ing Betawi.
Anusula lakune Mandurareja, wus padha konen mulih, nanging si Welanda, iku sira tariya, konen atur bulu bekti, marang Mentaram, wus ta mangkata nuli.
Wiraguna, sedaya sampun weradin, Ki Wiraguna, nulya dhawuhken iki.
Ing timbalanira Kangjeng Sri Nalendra, marang Ki Mandura iki, lan sagung Dipatya, samya tumungkul ika, tan wonten saged mangsuli, rumahos tiwas, henengena ingkang winarni.
Kutha Inten anenggih Gurnadur Jendral, pan sampun miharsa warti, bantu ageng prapta,
Pangran Purbaya, yen kutha tinudingan, kewala bedhah ing
tyas sira Gurnadur Jendral, rumahos tumpes sami, pan ayun teluka, tan angsal pados marga, dadya langkung tyas sireki, dennya sungkawa, henengna gentya winarni.
Ki Tumenggung Wiraguna pirembagan, lan sagung pra Dipati, pan ayun urusan, marang Gurnadur ika, lawan serta mawi tulis, Ki Jiwaraga, wau ingkang tinuding.
Tur sandika sampun lengser saking ngarsa, kutha Inten wus prapti, Gurnadur anulya, sampun sinung uninga, yen wonten duta nireki, Ki Wiraguna, kang serta mawi tulis.
Langkung suka tyas sira Gurnadur ika, gya methuk kori jawi, mapan sampun panggya, lan Kyai Jiwaraga, pan lajeng
ira, asrep Gurnadur ika, rumahos yen angsal urip, wus keri dika, datan mawi Kumpeni.
Dhinawuhan yen sampun angsal apura, saking jeng Sri Bupati, nanging saben warsa, nenggih kinen sohana, lawan atur bulu bekti, marang Mentarum, nging wakila prayogi.
Tan kalilan yen sira dhewe lumampah, iya marang Mentawis, Gurnadur aturnya, inggih sandika, wus rampung saneskareki, Ki Wiraguna, anulya den aturi.
Lawan sagung wau kang pra Dipatya, mariksa kitha nuli, Gurnadur utusan, wau kang juru basa, ingkang kinen ngrumiyini, ngresiki kitha, Ki Tumenggung lumaris.
mring pra Dipati, lan tur aturnya, kang badhe mring Mentawis.
Warna warna ingkang nora nana, lawan pasungsung neki,
marga Mentawis wus prapta, lajeng sohan sang aji, wus katur sedaya, solahira dinuta, lawan atur atur neki, Gurnadur Jendral, mapan wus katur sami.
Mapan kathah kelangkung awerna werna, lajeng samya pinaring, mring sagung punggawa, weradin sawadyanya, mengkana pan sampun lami, ing saben warsa, mapan tur bulu bekti.
Ing Betawi inggih dhumateng Mentaram, Gurnadur mapan wakil, nenggih Kapitan Temas, sohan ing saben warsa, serta bekta bulu bekti, nging kendelira, ing kehijenu iki.
Tur uninga marang kyai Adipatya, Singaranu anuding, wong gandhek kewala, nenggih Ki Jiwaraga, ingkang kinen ananpeni, panginep sira, kalilan pitung bengi.
Tata tita mangkana mapan wus lama, Pangran Jeminah nenggih, mapan sampun seda, ingkang putra gumantya, anama Pangran nenggih, Riyamenggala, dadya bantheng Mentawis.
Kangjeng Pangran Purbaya inggih wus seda, ingkang putra gumanti, meksih namanira, nenggih Pangran Purbaya, Kangjeng Sultan kang winarni, langkung tyas ira, tinilar kang wa kalih.
Saya sanget birahi marang Hyang Sukma, rumahos tanpa kanthi, angles ingkang driya, aneng kluwat kewala, wus tampi wangsiting Widi, lamun wus celak, Jeng Sultan mring ngisiki.
winejang, mring ngelmu laduni iki, wus karsa Hyang Sukma, landhep ing tampinira, nulya kinen animabali, mring Kyana Patya, lawan pangulu kalih.
Sampun prapta Kangjeng Sultan ngandika, dhateng Rekyana Patih, lan pangulu ika, lah padha undhangena, lamun iki putra mami, Ki Adipatya, genteni marang mami.
Wus jumeneng amengku Ing Tanah Jawa, gumanti marang mami, sedaya tur sandika, sami tumungkul ika, lawan ngemu waspa sami, ajrih matura, mapan rumahos iki.
Nrepati, lawan sentana, Bupati ageng alit.
Wus jumeneng Kangjeng Pangeran Dipatya, Kangjeng Sunan Mentawis, pan
Jeng Sultan, sampun ira dumugi, nulya abusana, kang sarwa suci ika, lajeng ta sarehan nuli, neng sandhing kluwat, nulya surut sang aji.
Mapan lajeng sinarekaken kewala, obahing Tanah Jawi, langkung gora gora, surya sasi grahana, sedaya pannyana sami, lamun Jeng Sultan, kondur mring Rahmatulahi.
Kangjeng Ratu nututi let telung dina, lan nyai Repet iki, henengna kang wus munglya, Kangjeng Sultan winarna, tan arsa ngedhaton iki, wonten ing kreta, dadya yasa pribadi.
Kadospaten kang lajeng kinarya praja, Palered westa neki, langkung agengira, lawan yasa segara, sampun karsanya Hyang Widi, Kangjeng Suhunan, marang karsanireki.
Mapan nilar lawan duk swargi kang rama, garwanira kekalih, kang sepuh punika, pan saking Surabaya, ingkang anem putraneki, Pangeran Harya, Menggala pan wus sami.
Apeputra ingkang saking surabaya, pan wus jumeneng iki, Pangeran
putri mapan satan winarna, nanging pengajeng kalih, mengkana Jeng Sultan, pan kathah kersanira, lawan assuring remen nenggih, nglahirken ika, mring
kinarya sawung neki, nenggih sang Adipati.
Ing Kadhiri westa Raden Trunajaya, mengkana sampun dadi, lan prajangji
kalawan wonten malih, nenggih wong Mekassar, tigang atus wetara, Raja Glosong westaneki, pengangengira, mengkana pan wus dadi.
Ing Bang Wetan mapan wus teluk sedaya, sagung para Dipati, mring Sang Trunajaya, mengkana wus kapirsa, saking nageri Mentawis, Kangjeng Suhunan, mapan anulya anuding.
Mring kang uwa Kangjeng Pangran Purbaya, lawan kang para Dipati, panengen sedaya, sampun nembang tengara, wus budhal saking Mentawis, Sang Trunajaya, mapan sampun miharsi.
Nulya nuding mring kang putra Mekassar, Raja Glosong iki, lan sagung Dipatya, ing bang wetan sedaya, kang kinen methuking jurit, nulya tengara, wus budhal sawadyeki.
Tan winarna ing marga pan sampun prapta, ing demung tata baris, wadya ing Mentaram, datan pantara prapta, anulya campuh ing jurit, pan long linongan, langkung rame ning jurit.
lan prihatin, pan samya karuna, kecalan senapatya, dalu mapan lajeng sami, budhal sedaya, kang manah langkung geris.
ingkang kesambut ing jurit, wadya Mentaram, wus dhadhal wangsul malih.
Langkung suka sang aprabu Trunajaya, mapan
Mentawis, wus ilang banthengnya, iku Pangran Purbaya, tan ana boboting malih, nadya akeha, pan wus nora wigati.
Prabu Trunajaya wus nembang tengara, budhal saking Kedhiri, lan Pangran Kajoran, arsa nglagar Mentaram, prapta ing Demung wus panggih, lawan kang putra, Raja Galongsong nenggih.
Nulya lajeng samya mangkat mring Mentaram, henengna ingkang winarni, wadya ing Mentaram, ingkang samya kaplajar, sampun katur mring sang aji, lamun ingkang wa, sampun kesabut
karsaning sukma, lan nuju grerah aji.
Ingkang putra Kangjeng Pangeran Dipatya, pan sampun dhawuhi, kinen methuk yuda, lan sagung wong Mentaram, kinrerig sedaya sami, nembang tengara, wus budhal gunging jalmi.
karsaning sukma, manahe samya alit.
Nora kena tinata mundura kewala, wus karsaning Hyang Widi, magul magul kontal, wong bang wetan punika, dhasar mentas angsal ati, bereg kewala, prapta Prambanan nuli.
Helet empak mengkana pinanggulan, marang Jeng Pangran Dipati, meksa nora kena, wus kathah ingkang prapta, anenggih Palered nagri, pan sedyanira, angrebat anak rami.
La kagyat Kangjeng Pangran Puger ika, lajeng manjing mring puri, ngrebut mring kang rama, mapan ngaturi nulya, lolos Kangjeng Sri Bupati, lan nuju gerah, sanget Jeng Sunan iki.
Lawan sampun pirsa mring gaibing sukma, nulya nurut mring siwi, lajeng lolos nata, anitih tandhu ika, Pangran puger kang ngampingi, dhateng
sita, dadya mawus sedaya, Mekasar sampun nututi, brereg kewala, wus bubar wadya Mentawis.
Tan winarna niskara, sang Trunajaya, sampun manjing ing puri, sagung wong bang wetan, mapan samya ajejarah, dadya Palered wus kendhih, mring bang wetan, henengna
ngasokaken salira, lan sanget grerah ira, mengkana ingkang winarani, Pangran Dipatya, prapta lajeng nungkemi.
siwi, nata wus duga, nulya ngandika malih.
Paran mengko yen nora sira rebuta, nagrinira nak mami, menawa kalunta, kancikan mring wong liya, Jeng Pangran matur wot sari, manah kawula, pan dereng gadhah kapti.
Pejah gesang mapan yun dherek kewala, Jeng Sunan
Ya wus adhi ja sira sumeleng driya, mapan jumurung mami, wus mongsa bodhoha, adhi ingsun lan sira, mapan padha anduweni, mesem Nalendra, nulya ngandika aris.
Wus ta kulup baliya kene kewala, maranga pagelan kaki, atoto totoha, poma aja sumelang, sira marang ingsun kaki, wus karsaningwang, kena sesiku kaki.
Mapan ingsun kulup banjur marang Tegal, poma ja walang hati, angrebut praja, Kangjeng Pangran anulya, sumungkem pada nerpati, lan mring kang rama, ri wus anulya pamit.
Sampun lengser saking ngarsanya Nalendra, ngiring punggawa kalih, Harya Mondholika, lawan Gajah Premada, ing Pagelen sampun prapti, neng Purwaganda, Jeng Pangran tata baris.
Wong Pagelen semena pan sampun prapta, ing Panjer Kalapaking, Kaleng Wirakartya, Grendhetan Tambakbaya, Surajaya Wingka iki, sampun sumekta, sagamaning ngajurit.
Langkung ageng dedamel Pagelen sedaya, wus tata mangkat nuli, anembang tengara, langkung enggar tyasira, kang dadya cucuking jurit, Ki
Palered kang winarni, Prabu Trunajaya, sampun ngaturan priksa, yen Pangran Puger mangsuli, yun ngrangsang kitha, mesem prabu Kadhiri.
Nulya matah sagung Dipati sedaya, ing bang wetan tan pra sami, kinen methuk yuda, nulya nembang tengara, sampun pepak mangkat
maturan uninga lamun kang wadya, kapelajar ing ngajurid, wadya ing bang wetan, sampun mawut sedaya, tan kenging ing ngaben iki, Pangran Kajoran, nulya ngandika aris.
Yen sembada anak Prabu Trunajaya, becik mundur ta dhingin, mring Kedhiri ika, nadya benjang apranga, sedheng ta kabeh iki, wadya bang wetan, yen wong Pagelen iki.
Lagi wani akumpulan wong Mentaram, abot sangganig jurit, Prabu Trunajaya, mapan nurut kewala, gya budhal sawadya neki, kebut sedaya, Palered pan wus sepi.
Kangjeng Pangran sawadya mapan wus prapta, nanging menangi sepi, lajeng manjing pura, sampun jumeneng nata, ingangkat punggawa sami, lan pra pandhita, julukira sang aji.
Jeng Sinuhun Sunan Prabu ing Ngalaga, sampun mupakat sami, sagung wong Mentaram, lawan Pagelen ika, Harya Mondholika patih, Gajah Premada, punika sisih neki.
Henengna kang sampun jumeneng nata, tetep aneng Mentawis, kawarna Jeng Sunan, kang aneng negri Tegal, saya sanget gerah neki, kinen ngupaya, mring siti ingkang wangi.
Sampun katur Jeng Sunan nulya ngandika, dhateng Pangran Dipati, kulup
Ing sawelingira sampun datan ewah, inggih ing Tegalwangi, henengena kang wus mulya, kawarna ingkang putra, Kangjeng Pangran Dipati, sasedanira, kang rama Sri
kinarya punapa, gusti mundhut bahita, Jeng Pangran ngandika aris, pan ingsun karya, titihan munggah khaji.
Mapan arsa ingsun khaji marang Mekah, Mertalaya tur neki, luhu jemenenga, mengsah dalem bang Wetan, kawula ingkang nyagahi, nadyan wewaha, gusti semanten malih.
Dereng ulap Kangjeng Pangran ngandika, sun tarima tur neki, nanging ing tyas ingwang, kudu khaji kewala, dene iya Tanah Jawi, pan meksih ana, si adhi ingkang kari.
ponakawan, cumlorot saking langit, dhawah ingkang jaja, Kangjeng Pangran ika, nulya wungu dennya guling, Kangjeng Pangeran, wus sanes karsaneki.
Apan ngadeg Jeng Pangran suraning nala, nulya ngandika ris, mring kang
kabeh padha pepakna, sakehe kang pra Dipati, pan ingsun iya, arsa jumeneng aji.
Mertalaya langkung suka manahira, mundur sing ngarsa nuli, panggih Mondaraka, pan sampun dinawuhan, sagung kang para Dipati, pepak sedaya, nulya sohan pra sami.
Sampun prapta ngarsa Jeng Pangran ngandika, sagung punggawa mami, padha ngestokena, ingsun jumeneng nata, ana dene parab mami, Sultan Mangkurat, iya ing Tanah Jawi.
Mondaraka kang ingsun karya warongka, sihan nrang kusumeki, dadi sosorannya,
Kangjeng Sunan lajeng aris angandika, Mondaraka sun tuding, mringa Batawiyah, mundhuta bantu ika,
Pun Gurnadur Jendral Betawi punika, dene kang Sunan iki, mundhut wong Walonda, nulya nyaosi ka, Amral al Duwelbih ika, pangagengira, kalih dasa upesir.
Gangsal atus prajuritira sedaya, lawan tur atur neki, kathah warna warna, Gurnadur welingira, mring Ki Mondaraka ki, sakirang ira, Kumpeni ing Betawi.
Ingkang wonten Jepara kula sumongga, pan kineriga sami, wus rampung sedaya, welingnya nulya budhal, mapan numpak palwa sami, datan winarna, ing Tegal sampun prapti.
Sampun cundhuk kalawan Kangjeng Sunan, Amral lan para Opesir, sampun atabeyan, wus kondur kintunira, kang saking Jendral Betawi, langkung akathah, mapan awarni warni.
Kinen aso Amral lan seprajuritnya, Mondaraka kang ngirit, wus sinung penggenan, wetara sampun lama, Jeng Sunan budhal sing
Langkung rame mapan genti long linongan, Amral tetulung nuli, lawan Opsirnya, prajurit wus tinata, nulya rempek ajeng neki, pangedrelira, bareng mariyem neki.
Tan kuswa nadhahi wadya Bang Wetan, mring pengedrel Kumpeni, wus bubrah tatanya, mapan kathah kang pejah, gya mundur kang pra Dipati, pan wadyanira, ayun atur upeksi.
Ingkang dadya andeling prang Trunajaya, wong Mandura puniki, lan Sampang Makasar, wus budhal Trunajaya, saking nagri Kedhiri, anulya prapta, aneng wetan benawi.
Mesanggrahan aneng sawetan bengawan, henengena ingkang winarni, Jeng Sunan Mangkurat, mengkana sampun prapta, aneng sakilen benawi, ajeng ajengan, Amral matur mring aji.
Yen suwawi punika dipun sasaka, inggih lepen pan puniki, nulya Sri Nalendra, lajeng kinen akarya, sasak henengena kang winarni, sang
wong Mentaram, ngenteken gendhengira, ratu tedhak ing wong tani, angur macula, bari wangona sapi.
Pira bara yen padha lan Trunajaya, tedhak jaran panolih, ratu kaduk sura, lah payo wong Mentaram, yen lanang nyabranga iki, Sri Naranata, sampun ngaturan uning.
Lamun Trunajaya asru sumbar sumbar, aneng wetan benawi, langkung dukanira, nulya nitih turangga, mapan sampun den cemethi, ambyur ing toya, semana kang benawi.
Mapan nuju banjir ingkang pelabuhan, toyanya sa
Pra hupsir sareng lan wadya sedaya, prapta wetan benawi, nulya campuh ing prang, rame samya sudira, tanana kang ngrasa ajrih, pra hupsir samya, rempek pangedrel neki.
Langkung rame peteng kukusing sendawa, pan wus karsaning Widi, kang prang punika, panggih samya timbangnya, ingkang alit samya alit, kapara klawan, urakan sampun panggih.
Raja Glongsong wus panggih kalwan Amral, wong Mekasar pan sami, rempek pengamuknya, wong Kumpeni atadhah, dadya kuwel ing ngajurit, tanana kuciwa, Trunajaya winarni.
Sampun panggih lan Raden Nerang Kusuma, Dhangdhang Wecana iki, panggih lan Sindurja, Mangkuyuda Mandura, panggih lawan Jangraneki, Ki Mertayuda, panggih Mangkuyudeki.
Sampun telas tan ana mongga puliha, lumayu ingkang urip, sasisaning pejah, wangke asawang arga, wong Mentaram wuru getih, lajeng sang nata, manjing kitha Kedhiri.
ingsun duta, nelik marang Mentaram, apa wus estu si adhi, umadeg nata, Sindurja atur bekti.
Sri Nalendra arum dinira ngandika, paran padha sun tari, ngendi karya praja, Mentaram wus kanggonan, iya marang ya si adhi,
kang tilaran, Kangjeng Hyang dalem pribadi, boten kuciwa, lawan ageng aradin.
Sri Nalendra Surabaya datan arsa, ki Urawan tur neki, rumiyin kawula, miharsa kang wirayat, jeng Hyang dalem Pangran Pekik, pan dhinawuhan, dhateng Sinuhun Giri.
Alas iki ingkang aran Wonakarta, besuk dadi negari, iya putunira, kang jumeneng ing kana, lan bala
Wonakarta, tan lama sampun dadya, wus rakit ingkang nagri, kang purbayeksa, lagya jinaro iki.
Raden Anrang Kusuma wus tur uninga, yen ingkang nagri dadi, nulya Sri Nalendra, saking Kedhiri budhal,
mHyang Amral munggeng ngarsi, pepak upsirnya, sang nata angandika, Nrang Kusuma nagri iki, arane iya, Ing Kartasura becik.
Undhangena wong sagung ing Tanah Jawa, sandika kyana patih, Mral jumurung karsa, nata malih ngandika, Mangunjaya ingsun tuding, sira menHyanga, iya nagri Mentawis.
Maringana weruh marang si adhi sira, yen Trunajaya lalis, lan ing mengko iya, ingsun wus madeg nata, lawan sun karya negari, ing Kartasura, lan ingsun kangen kepati.
Mring si adhi wus lawas datan kepanggya, Mangunjaya tur bekti, wus lengser sing ngarsa, nata
punika, kalih samya kang rayi, pepak pra punggawa, Sri Nalendra atanya, dhumateng kang paman kalih, man Natasuma, punapa mirsa warti.
Langkung kagyat tyasira nateng Ngalaga, myat Mangunjayeki, prapta bekta surat, lajeng angaras pada, riwusnya katur tumuli, ingkang nawala, tinampan mring sang aji.
Gya binuka kang serat sinukmeng nala, sawusnya mahos tulis, dangu tan ngandika, langkung
Raden Mangunjaya aris aturira, kawula gusti tan dugi, sumongga Nalendra, ing penggalih punika, dadi kewran tyas sang aji, Pangran Nata, Kusuma tur ira raris.
Yen marengi kawula ingkang yektosna, inggih lan dede neki, jeng raka paduka, sakit kalawan pejah, kawula ingkang nglampahi, lilah Nalendra, amrih ecaning galih.
Sri Nalendra aris denira ngandika, inggih paman prayogi, nanging den
ngandika, pun paman dika linggih, paran ingkang warta, si adhi praptanira, sanget kangen ingsun iki, marang adhimas, Pangran aturira ris.
Amba mila ingkang kinen rumiyina, rayinta jegeng galih, uwas dening warta, tinarka apus krama, mesem Kangjeng Sri Bupati, aris ngandika, sokur sewu si adhi.
Duwe ati weweka marang prekara, pun paman dika mulih,
lajeng mangsul nata, amba kinen mantuka, sang ngandika malih, paran wartanya, ingkang jumeneng aji.
tenapi kang pangandika, nging limrahipun gusti, tiyang Kartasura, samya mestani ika, lamun anake Kumpeni, Sri Saranata, langkung kewran kang galih.
Angandika dhateng Harya Mondalika, lan Gajah Premada ki, paran karsanira, kari sun tari padha, dening ewuh lalakon iki, kalih aturnya, gusti lamun marengi.
Nadyan estu punika raka paduka, pan landi tiyang kapir, tan sae dadosnya, rahose tyas kawula, datan wande risak gusti, ing Tanah Jawa, luhung sampun menangi.
wus padha dandana, angur andhinginana, lurupa pan ing ngajurit, mongsa wurunga,
Henengena ingkang lagya tata tata, kawarna Kartawani, Jeng Sunan mangkurat, sampun miharsa warta, yen ingkang rayi Mentawis, tan arsa sohan, kedah menglawan jurit.
Langkung ngungun tyasira Kangjeng suhunan, anulya animbali, Raden Nrang Kusuma, kinen menthuk ing yuda, sedaya wadya pesisir, moncanegara, sampun sumekta jurit.
Nulya budhal saking nagri Kartasura, baris ing pokak iki, pan tanpa wilangan, wong pasisir sedaya, kumpul lan moncanegari, henengena kawarna, Jeng Sinuhun Mentawis.
saprajuritnya, anelabung saking kering, wus tinadhahan, mring wadya Surawesthi.
Langkung rame sampun karsaning Hyang Sukma, Gajah
saking turongga, kang pra sentana ningali, kelamun dhawah, Ki Tumenggung sing wajib.
Mongsa dadak ingsun wurunga palastra, yen sira wedi mati, padha
gustiku sang pekik, sinuhun Ngalaga, sun tetedha Hyang Sukma, tulusa jumeneng aji, mapan pun bapa, gusti amit ngemasi.
Pan kawula dadosa banten Nalendra, tulusa mengku Jawi, gya nitih turongga, wus
wus den beciki, marang gustiningwang, Sinuhun ing Ngalaga, teka pati bebentusi, si demak edan, ngenger
mundur urip, wong pesisir bubar, miwah moncanegara, Welonda wus kathah mati, kalindhih prangnya, wong Kartasura iki.
Lan kasapih ing dalu kala semana, wong Kartasura sami, mundur atur uninga, yen kalindhih ing yuda, langkung ngungun Sri Bupati, henengena kawarna, Jeng Sinuhun ing Mentawis.
Mesanggrahan sampun ngaturan uninga, yen Ki Tumenggung kanin, pan lajeng palastra, langkung ngungun Nalendra, patine prajurit luwih, Gajah Premada, mila susah pra sami.
Harya Mondalika aris aturira, yen marengi sang aji, aluhung kondura, gusti dhateng Mentaram, nadyan rempena ing banjing, mongsa ajriha, gusti wonten Mentawis.
Lawan ngasokaken abdi Sri Nalendra, wus nurut Sri Bupati, marang aturira, Ki Harya Mondalika, wus budhal Sri Narapati, kebut sedaya, kondur dhateng Mentawis.
Henengena kawarta ing Kartasura, Kangjeng Suhunan iki, kang mangku rat Jawa, mapan lagya sungkawa, langkung heneng mring kang rayi, temahan yuda, langkung ngungun sang aji.
Mangkene ya yudanira wong Mentawis, duk Trunajaya dhingin, pesthi nora
barise wong Mentaram, Raden patih atur bekti, rayi paduka,mundur dhateng Mentawis.
Sapejahe gusti pun Gajah Premada, kados alit kagalih, sagung wong Mentaram, nging kantun Mondalika, kang dados andeling jurit, rayi paduka, ngandika Sri Bupati.
Nrang Kusuma kabeh padha undhangana, sagung wong kartawani,
wadya sami, pasisir sedaya, lawan moncanegara, Amral Hel Duwelbeh iki, lan sa wadyanya, sampun sumekta jurit.
sumahab sagung ing kang wadya kuswa, sa kepraboning jurit, ngalun alun anglar, ki Pangulu punika, sampun ngagem sarwa putih, sa kancanira, padhita lan ulami.
Ketib modin merbot ngagem pethak samya, anglir kuntul sa rawi, wus
kang dados cucuking aprang, wadya Pagelen iki, lajeng sinambungan, dhateng wadya Mentaram, nulya ki pengulu iki,
Wong Kumpeni kelangkung pangedrelira, peteng kukusing bedhil, wadya ing Mentaram, nusup kukusing sendawa, langkung ruketing ngajurit, wus wor kang yuda, nanging karoban tandhing.
Lir upama toya cangkir lan segara, langkung denya mangukih, wadya ing Mentaram, wus tan asedya gesang, dene gustinya jenengi, wong Kartasura, mapan mengkono maning.
Tinindhihan dhumateng Sri Naranata, langkung panggah ngajurit, wangke sawang
Hyang Sukma, Mondhalika ngemasi, ki Pangulu ika, kang aprang lan Welanda, sampun ki pangulu sabil, sakancanira, Welanda nanging kari.
mengkana Sri Nalendra, Pagelen wus rawuh, pesanggrahan purwaganda, ingkang wadya nututi pan sampun prapti, wus pepak munggeng ngarsa.
Mapan lajeng karya patih aji, pan Ki Arya Cakrajaya ika, kang dadya wrangkaning
sampun, sagunge wadya sedaya, neng pagelen sang nata langkung prihatin, nging kang raka ning nala.
Henengena kang lagya prihatin, kawarnaha Jeng Sunan Mangkurat, wus kondur lawan wadyane, ing kertasura rawuh, mapan lajeng nata nimbali, marang Kyai Urawan, sang nata nebda rum, Urawan lah lumakuwa, mring Pagelen katemua lan si adhi, paran wekasaneya.
Yen manggunga mamengsahan mami, lan si adhi
tanah Jawa, sapa kang kelangan mangke, lamun si adhi ayun, dadi ratuning tanah Jawi, sun jumurung kewala, nanging mongmong ingsun, iya sapa kang kelangan, Tanah Jawa mung ingsun lawan si adhi, wus ta sira
pekathik punika, dalu angaktipun, sarya ambekta kuranjang, pan kekalih pinikut mring ki Adipati, wus lepas lampahira.
Tan winarna lampahira margi, ing Pagelen mapan sampun prapta, wus tunggal pekathik akeh, aneng tegal panuju, gamel dalem ingkang angarit, Urawan tinakenan, ing gamel jro iku, sireku gamele
dalem ingsun ta ingsun Ki Urawan pan angling malih, yen mengkono ta apa, sira gelem iku, ingsun tut wuri mring sira, mapan ingsun iki susah ati mami, aneng ing Cakrajayan.
Lurah ingsun kerenge kepati, ingsun iki kinarya gebugan, lan mendhit marang pangane, marma yun minggat ingsun, gamel dalem gumuyu angling, marma kuru ta sira, pan lelurah ingsun, belaba maring pangan, lamun kurang iya goningsun angarit, lampu tuku kewala.
Nora gelem iya srengen iki, lan maringe konca meksih kurang, dadya kepasang yogyane, payo melu maring sun, nanging
Yen mengkono wus ta payo mulih, suketira apa wus kebak, ki Urawan lon sahure, iya wus kebakiku, nulya samya rinembat aglis, sampun prapta gedhongan, katur lurahipun, wus inganggep ki
Sri Narpati, langkung asrep ing nala, mengkana wus dangu, nulya kendel Ki Urawan, pegat pegat umatur dheteng sang aji, dhuh gusti abdi nata.
Suka lamun dhumateng ing pati, yen upami tan dhahar tur amba, kados punapa wekase, Tanah Jawi pukulun, sinten ingkang kecelan gusti, ing risake punika, tan liya pukulun, kelawan jeng raka nata, yen
rahose, kawula gusti purun, talang pejah lamun upami, Kangjeng raka Nalendra, kalamun tan sreju, punapa kang dados karsa, jeng sinuhun prayogi matur pribadi, dhateng raka paduka.
Lawan malih raka tuwan gusti, langkung honeng dhumateng paduka, mapan yun yunen ing lamine, dhuh gusti sang prabu, mugi malih aturing abdi, risake nagri Jawa, welasa pukulun, ing sinuhun Ngalaga,
kang rama, lamun kang raka lirune, wekasan ngandika rum, ya wus Sendhi ingsun nuruti, marang ing aturira, nulya sang
sareng lawan paduka, lan atur pejah gesange, anulya sang aprabu, Tambakbaya ingkang tinuding, lawan Ki Jayawirya, mring Kartasuraku, sampun lengser saking ngarsa, gegancangan datan winarna ing margi, prapta ing Kartasura.
Kawarnaha Kangjeng Sunan iki, mapan lagya miyos
kelawan Ki Jayawirya, sampun katur nuwala mring Sri Bupati, lajeng sinukmeng driya.
Tambakbaya, cundhuk lan sang prabu, sampun katur kang nuwala, gya tinampan winahos kang ponang tulis, langkung tyasnya Nalendra.
Angandika mring Cakrajayeki, Cakrajaya sira undhangena, ingsun arsa budhal mangko, mring Kartasura iku, tur sandika
ingkang rayi sampun, budhal saking Pagelen iki, Rahaden Anrang Kusuma, dhinawuhan iku, lamun Kangjeng Sri Nalendra, badhe methuk dhumateng wau kang rayi, mHyang amral dhinawuhan.
Nulya nembang tengara den patih, sampun pepak wadya Kartasura, agelar, neng ngalun alun, nulya miyos sang prabu, sampun budhal sing Kartawani, kebut wadya sedaya, tan pantara ngenu, pan sampun kapethuk marga, Kangjeng Sunan wau kalawan kang rayi, mapan sampun
rinangkul janggane, lajeng ngaras kang embun, langkung samya honengnya kalih, riwus anulya budhal, mengkana Sri
wus pinaring iku, kang rayi dalem priyongga, lan kang nama sampun sinahosken iki, wau dhateng kang raka.
sampun, datan ana winalang ati, Tanah Jawa semana, langkung arjanipun, mengkana ing Kartasura, mapan sampun binanon ingkang negeri, jeng Sunan wus peputra.
Pan satunggal jalu werna pekik, sampuna majeng Pangran Dipatya, Kangjeng Pangran Puger mangke, pan dreman sugih sunu, jalu estri nanging kekalih, Denayu lembah ika, nenggih kang waruju, Denayu Impun namanya, henengena kawarna ingkang negari, pan langkung larang pangan.
Kangjeng Sunan kelangkung prihatin, ingkang rayi nulya ingandikan,
waluya, pesthi nistha geningsun jumeneng aji, ana ing Tanah Jawa.
Yen aweta larang beras pari, nagri Jawa ingsun lawan sira, rayi kang den inakake, mapan nisthaning ratu, yen nagara larang kang bukti, wong cilik akeh rusak, padha mangan gadhung, Kangjeng Pangran Puger turnya, yen maringi nuwun pangestu dewaji, kawula pamit kesah.
Pan nenuhun dhumateng Hyang Widi, yeng kapareng lan bekja Nalendra, sang nata pangandikane, yayi ingsun jumurung, muga sira oleha kardi, nulya angaras pada, kang rayi rinangkul, sampun lengser saking ngarsa, Kangjeng Pangran prapta kapugeran nuli, sampun salin busana.
Kang busana pan pindha daruwis, sarwa pethak pan langkung lungsednya, sampun kinandhut tesbehe, cinangking brerukipun, ngagem golok lawan teken cis, Kangjeng Pangran lumampah, dalu angkatipun, saking nagri Kartasura, datan ana jalma wikan sawiji, wus lepas lampahira.
Byar rahina Pangran lumaris, saking nagri Madeganda ika, pan sedya mring Kutha Gedhe, kene
Kutha Gedhe mapan nuju wektu mahrib, lajeng makmum jeng Pangran.
Apan lajeng wektu Ngisa neki, Kangjeng Pangran gennya makmum ika, aneng wuri panggenane, pojok kidul iku, ingkang wetan prenahe neki, sakehe wong kang salad, Tanana wruh iku, yen gustinya tumut salad, Kangjeng Pangran Puger neng sajroning Masjid, ingkang Mangkurat Jawa.
Sampun bakda nulya bubar sami, sowang sowang mantuk mring wisma, Kangjeng
toya wulu, sampun ika wungsul nulya, dhateng Masjid Jeng Pangran ngangkat usoli, kalih rekangat salam.
Mapan lajeng ngeningken kang yekti, Kangjeng Pangran lenggah sila tumpang, wus sirna panca driyane, sagung elok punika, mapan sampun datan kaeksi, miwah ingkang kapirsa, wus ngumpul neng wujud, sedaya mahluk pan sirna, Kangjeng Pangran wus kandheg ing johar jisim, nanging sedaya purba.
Purbaningrat sifat ingkang kadim, pan wus prapta ing marifatolah, sekawan pakarinahe, jalal jamal kawengku, kahar kamal mapan wus kamil, mengkana sampun prapta, marmaning Hyang agung ingkang winarti tanpa pitrah, Kangjeng Pangran wus ucul paningal neki, mantuk mring bongsariyah.
Ingkang tompo sampun munggeng ngarsi, gya pinundhut nuju wektu pajar, kang wong padha prapta kabeh, mapan asalad subuh, Kangjeng Pangeran makmum nenggih, ri sawusira bakda, mapan samya mantuk, nulya miyos Kangjeng Pangran, arsa kondur ingkang tompo wus kinempit, cinangking brerukira.
Urut marga mampir pasar iki, arsa nempur pan sinentan sentan, datan limrah lan wong akeh, nenggih pengawisipun, Kangjeng Pangran mesem nebda ris, gih nyai lamun angsal, pan ngalih ngalih mengkana, nulya ana pasar malih den ampiri, anjujuk pabrerasan.
Kangjeng Pangran atentanya aris, pinten bibi regane kang beras, ingkang tinanya sahure, sapithi rong wang iku, awis temen punika bibi, punapa ta kenginga, ingawis puniku, ingkang tinanya sahurnya, sampun limrah yen tiyang wade ingawis, punika telu
ing pundi, Kangjeng Pangran alon sahurira, kawula ing Kedhunggudel, kinengken kadang sepuh,
Pan wong desa arang kang sesabin, apa sira nora ngrungu warta, ing Jawa geger lawase, ijab ta lawasipun, duk bedhahe Mentaram dhingin,
kidul, elor gusti kidul ya gusti, dadya sakeh wong desa, pijer huHyang huyung, kewuhan ing atinira, lagi mangko ki santri nora angili, lawase pra bendara.
pengrasane dipun guyoni, dhasar ing tyase ana, dadya lon amuwus, sira iku basakena, tinuturan teka dadak angguyoni, apa rika jeJawat.
Dene warnanira iku sagid, nora weruh duga lan prayoga, geguyu dudu mukrime, dhasar wus lumprahiku, yen wong santri tan wruh ing dugi, yen rika keris ana, pasthi kena siku, yen ajaha santri rika, sun dhedheli mulane wong anom iki, sinahuwa ngawula.
Dadi weruh tata krama iki, lan ngemana marang warnanira, kalamun wus tuwa bae, nyantria maning iku, dadi weruh ing tata krami, dadi
Kangjeng Pangran mesem ngandika ris, pundi bibi wisma jengandika, lan bibi sinten namane, kang tinanya samahur, desa Padhas wis
pamanira iki, lunganira tan lawan palastra, adhimu si Cumbring kuwe, marma gering ten ingsun, akeh kang wong padha ngarani, pangling pan katon tuwa, marang awakingsun, sayektine ingsun uga, meksih rare lagi drebe anak siji, sugih pari bras ingwang.
kalebu pethek ingsun iki, duk meksihe jenate sibiHyang, kaya mengkono ujare, kanggo laki nak
buyung, duk jenate paman rika, den ku wayuh ping lima menang pribadi, maruku ting palesat.
Jeng Pangran pan arsa lumaris, ginondhelan kang sijeg gujegan, tinonton dening wong akeh, ni Cumbring nyentan asru, eh wong apa sira tingali, angandheng lakuningwang, dhewe pamit iku, arsa lunga aji kita, mapan nglangut ingsun ora aweh iki, kang nonton samya bubar.
Langkung kewran jeng Pangran kang galih, nulya aris denira ngandika, dawek sampun bibi mulih, ing pundi marganipun, langkung bungah tyasnya ni Cumbring, anulya atetumbas, ulam lawan bumbu, sekar konyoh lan panganan,
nyelehake kang gedhonganira, nulya anggelar klasane, lan tiga bantalipun, aneng langgar sarwi madhahi,
nulya aris umatur, dipun eca lenggah wong sigid, kawula mapan arsa, mususi puniku, mring lepen lawan ambekta, temu pan kinarya lulur nenggih, kawarna
rinangkul, wus katrima lampahira, pan wus murah tedha beras lawan pari, kang rayi aturira.
Pan dewaji kawula pan dremi, anglampahi ayahan paduka, sang nata pangandikane, ya wus tarima ingsun, wus muliha asoha adhi, wus lengser Kangjeng Pangran, sing ngarsa sang prabu, sampun rawuh ka Pugerran, henengena ing Kartasura winarni, negari Batawiyah.
Kapiten tur langkung sugih neki, tumbas lare punika, mapan tan pilih margane, angsalnya dagang hontung, lajeng minggah hedler puniki, dadya lare
wanci pukul kalih, gya cinepeng ki Hontung punika, lajeng kinunjara mangke, nunah nulya sinapu, nging cinendhak caritaneki, ki Hontung nulya minggat, lan sarewangipun, sedaya kang neng kunjaran, wolung dasa lajeng ngamuk kantuneki, nging tiyang kawan dasa.
Kang wong kapir kathah ingkang mati, lajeng mundur ki
ngalang alang, gennya dhelik nanging tan eca tyas neki, pan lajeng pirembagan.
Aneng beteng ngalang alang iki, Huntung lawan ing
mangkat, lan sarewangipun, datan winarna ing marga, ing Carebon ki Huntung mapan wus prapti, katur dhumateng Sultan.
Pan ki Huntung lajeng kinen ngungsi, marang nagri Kartasura iki, nanging pinaring namane, Den Surapati iku, lawan Sultan ngandika aris, wus pinesthi ta sira, dadi satrunipun, iya marang Welanda, wus mangkata iya ingsun angamini, langkung
sarewangipun, datan pisah wong kawandesi, datan winarneng marga, Kartasura rawuh, lajeng jujuk kepatiyan, wus ngandikan langkung resep den patih, mring Raden Surapatya.
Sampun katur dhumateng sang aji, wus inganggep lajeng
kapirsa iku, yen ki Huntung wus karuhan, mapan ngabdi mring Jeng Suhunan Kartawani, Jendral lajeng utusan.
kadugi, anging Kapitan Hetan, punika kang purun, hupsirnya saking nagri ing Betawi, prapta ing Kartasura.
Gangsal atus prajurit Kumpeni, Kangjeng Sunan sampun karya waHyang, Raden Anrang Kusumawe, kinon ngembani iku, mapan dhateng Den
Neng sitinggil pepak pra Dipati, ingkang rayi Jeng Pangran ika, Puger kang aneng ngarsane, ingkang ngembani iku, mring Kumpeni Raden Sindurjeki, pan sampun samya prapta, ngalun alun iku, lajeng campuh ing ngayuda, langkung rame Tanana kasoran kalih, mapan samya sudira.
katiwasan, nulya awot sampun, lengser saking ngarsa nata, Kangjeng Pangran wus mendha wong ireki, Rahaden Surapatya.
Nrang Kusumeki, kumpul lan wong KaPugerran, nulya campuh apanggih wadya Kumpeni, langkung pangedrelira.
Lajeng peteng kukuse lang bedhil, mapan samya anusup sedaya, wus pejah bedhil unine, lajeng kuwel acampuh, Kapitan Tan sampun apanggih, lawan Kangjeng Pangeran, linarihan sampun, Kyai Plered kinarya, lajeng niba Kapitan Tan sampun mati, nenggih Kapitan Brisman.
Surapati ingkang amejahi, patrem tepak wau kang kinarya, Welonda wus
lamun boten yektosena, timbalan Kangjeng sang katong, sang nata ngandika rum, iya adhi si Surapati, ing mangko karsa
Wus ta padha mangkata tumuli, Cakraningrat kelawan Jangrana, sira kang dadi semangeng, kalih sandika sampun, wus uninga karsaning aji, samya lengser sing ngarsa, pan sampun misuwur, lamun Raden Nrang Kusuma, balik purun dhumateng Sri
wus wangsul, lan Jangrana pan sampun prapti, negara Kartasura, wus katur sang prabu, solahira aneng marga, Sri Nalendra lajeng akarya pepatih, Raden Harya Sindurja.
Tata tita nenggih kang winarni, Kangjeng Sunan sampun besanan, lawan ingkang rayi mangko, Jeng Pangeran Puger iku, lawan putra Pangran Dipati, angsal Den Ayu Lembah, wus karsa Hyang Agung, datan tulus palakrama, dadya pisah mengkana pan sampun lami, Jeng Sunan nandhang grerah.
den eling nyawa, mring wewekas ingsun, iya ing sapungkuringwang, lamun sira arsa tulus dadi aji,
sampunnya memulang Jeng Sunan, sangsaya sanget gerahe, wus karsanya Hyang Agung, Kangjeng Sunan prapta ing jangji, kondur mring Rahmatolah, pan sinare sampun, neng dagangira kang eHyang, ing Magiri kawarna Pangran Dipati, sampun jumeneng nata
Kang peparab Kangjeng Sunan iki, Mangurat mas karsanya sukma, ngelirken ing sawelinge, ingkang rama swarginipun, ingkang paman Jeng Pangran iki, Puger gerah kang manah, lawan mahilipun, nenggih Pangran Cakraningrat, ing Madura cinidra garwanireki, ing resresmi Pakuwatya.
ing Semawis mangko, wus dadya rembagipun, Cakraningrat kang pamit dhingin, kalawan ki Jangrana, mapan nuhun mantuk, Mandura lan Surabaya, wonten karya Kangjeng Sunan teka gampil, wus karsanya Hyang Sukma.
Anglilani nanging sampun lami, winaleran sirnaning kang mengsah, sagah punggawa kalihe, budhal sawadyanipun, lan rerepot tanana kari,
Dalu lolos Jeng Pangran nulya glis, garwa putra tan kantun sadaya, geger wong Kertasurane, Jeng Sunan langkung bendhu, mapan nulya kinen nututi, budhal wong Kartasura, kang dados pengayun, Pangran Ngabei
mring sagunge wong ing Kartasura, Jeng Pangran lajeng lampahe, kendel wong Kartapurun, lajeng samya atata baris, Pangran Ngabei ika, pan sampun angumpul, sawadya wong Pengabehan, lan Madura Surabaya ing Semawis, dadya gung barisira.
Apan menggah wong ing Kertawani, samya mundur rembak tur uninga, lamun tiwas ing lampahe, Pangran Surya Mentaram, lawan Pangran Panular iki, ingkang ngirid undurnya, mapan sampun rawuh, nenggih negri Kartasura, katur nata Kangjeng Sunan kang winarni, lir sinipi bendunya.
Sampun brongta wau kang tinuding, nindhihana mring wong Kartasura, lan Moncanegara kabeh, kerig wong Kartapurun, nulya nembang tengara aglis, budhal sing Kartasura, gantya kang winuwus, Kangjeng Pangran Puger ika, ingkang lagya aneng nagri ing Semawis, papak kang pra
Gadhah atur inggih leres ugi, aturipun Pangran Cakraningrat, lawan kakang Jangranane, nanging upaminipun, tiyang babat punika singgih, mapan padhang ing ngarsa, ing wingking gurambul,
Tan winarna marga sampun prapti, ing Betawi punggawa kalihnya, panggih Gurnadur Jendral
ngentekaken iku, pan si Huntung wus kurang thithik, kecandhak marang Hentan, iku kang tetulung, duk meksih aneng Mentaram, pirang pirang Walonda kang padha mati, mapan iku wus tita.
Lamun sengit marang wong Kumpeni, Pangran Puger marma sun tan arsa, Ki
milu sudi karya mangko, nadyan ing lakon ingsun, iya prapta nagri Betawi, ingutus gustiningwang, anging maringi wruh, iya ingsun marang sira, araja kaget lamun gustingingsun mangkin, arsa madeg Nalendra.
gumanti katong, Mangkurat Jawa iku, kendel dangu Gurnadur iki, lajeng samya bicara, lawan deleripun, anenggih rat panidiya, kalih welas wekasan Jendral ing aris, iya wus Cakrajaya.
Tabeningsun aturena iki, mring Kangjeng Pangran lan kekirim ingwang, poma matura mangko, haya kaget ta iku, lamun ingsun kengkenan iki, iya edrel rolas, kang bakal lumaku, lan gawe prajurit kathah, bakal ngangkat olehnya jumeneng aji, Jeng Pangran Puger ika.
Wus mangkata dhingin mring Semawis, edrel nuli nungkak lakonira, lawan kang prajurit kabeh, Cakrajaya pan sampun, nulya pamit kelawan iki, Ki Suradimenggala, wus mancal perahu, tan winarna sampun prapta, ing Semarang wus
Hupesir, lan prajurit sewu kathahira, anulya ingangkat mangko, Jeng Pangran Puger iku, pan jumeneng aneng Semawis, Jeng Sinuhun punika, Mengku Buwaneku, Senapati ing Ngalaga, Ngabdurahman Sayidin Panata Gami, kang mangku ing rat Jawa.
Wus muphakat sagung ing wong Jawi, nulya rembag bedhah Kartasura, ingkang dados pengajenge, Jangrana Surengkewuh, nulya Cakraningrat nambungi, sagung wadya
wadya Kartasura kabeh, dhadhal pan sampun larut, nulya katur marang sang aji, lamun kasoran yuda, nata langkung bendu, arsa nylirani yuda, Kangjeng Mangkurat Mas busana glis, kesaru praptanira.
priyongga, Kangjeng Sunan iku, mapan sampun tilar bala, nanging kantun kawan dasa wadya ngampil, lan Raden Sumabrongta.
Ingkang mapan kalih sampun balik, Raden Sumabrongta sanget turnya, ngaturan lolos kimawon, pinten banggi ing besuk, lamun wonten pitilung Widi, Kangjeng Sunan semana, wusnurut turipun marang Raden Sumabrongta, lajeng lolos mangetan ing lampah neki, mring nagri
Budhal saking ing nagri Semawis, datan kantun lan sagarwa putra, Hedler tan tebih lan rajeng, datan winarna iku, sampun rawuh ing Kartawani, lajeng lumebet pura, jeng sinuhun sampun, jumeneng ing Kartasura, Hedler ingkang asagah amburu iki, mring Susuhunan Mangkurat.
winarna iku, wus utusan mring Panaragi, ngaturi Kangjeng Sunan, wus karsaning Hyang Agung, Kengjeng Sunan Mangkurat mas, teka gampil
Buwana kang drebe, Mangkurat Jawa iku, Cakrajaya tulus kang patih, datan angalih nama, pan meksih puniku, Ki Dipati Cakrajaya, duk semana Tanah Jawi karta neki, Tanana dora cara.
Pan wus lama jumeneng sang aji, lan wus sepuh wau wayahira, kondur mring Rahmatolahe, sinare Magari ku, ingkang putra Pangran Dipati, mapan sampun gumantya, nenggih namanipun, Kangjeng Suhunan Prabu ika, Cakrajaya datan lami nututi, mantuk
selayanipun, barang karsanira sang aji, Rahaden Adipatya, Danurja puniku, mumpuni karsa nata, dadya tulus Tanah Jawa
pawestri, nanging ingkang winarni, para putra ingkang jalu, kang sepuh namanira, Pangran Riya
Bintareki, nuli Pangran Sumayuda, wuragilira winarni, Pangran Kusumeki, nging sedaya timur, ingkang sampun diwasa, nging Pangeran Riya iki, lan kang rayi Pangeran Ngabehi ika.
Sampun kersaning Hyang Sukma, Kengjeng Suhunan prabu iki, datan panjang yuswanira, kondur mring Rahmatolahi, dadya ingkang ngresahi,
puniku, nenggih Mangku Buwana, mapan wus diwasa iki, lan kang rayi sedaya sampun diwasa.
Anenggih dhumateng Sabrang, ingkang kinarya patih, Pangeran Nata Kusuma, mapan inggih datan lami, binucal Sabrang iki, nging atilar weling iku, Pangeran Nata Kusuma, maring Mangun Honeng puniki, lawan Mertapura kinen ngembanana.
Den Mas Gerendi punika, mituhu punggawa kalih, Kangjeng Sunan kang winarni, mapan sampun karya patih, nenggih Raden Dipati, Pringgalaya namanipun, ing jero Sastrawiguna, dadya sagung pra Dipati, mHyang sentana ingkang tyas alit sadaya.
Mengkana ingkang winarna, Ki Mangunhoneng puniki, lawan Kyai
kathah kang bala nuli, nulya rembag anglurug mring Kartasura.
Cina kang dados pengarsa, mangkana pinethuk jurit, Den Dipati Pringgalaya, wau ingkang anindhihi, sagung wong Kartawani, krerigan tanana kantun, mapan wus jeng ajenegan pan
aja na kari, nging Mangunhoneng iki, lan Cina sarewangipun, eca kendel kewala, antawis angsal sapalih, wadya Kartasura ingkang
rempeg ajengipun, sampun karsaning sukma, wadya Kartasura sami, langkung gila aningali dhateng Cina.
Pan sinareng tinempuh nulya, lajeng geger kuwur sami, Tanana purun lawana, mundur mapan den cegati, mring Den Pringgalayeki, dadya kathah ingkang nempuh, saking jrih marang Cina, nulya kinen natas aglis, ingkang sasak dadya wong ing Kartasura.
Kathah pejah kentir toya, Cina lajeng lampah neki, Den Dipati Pringgalaya, nitih kuda den cemethi, nander pelajeng neki, wong ing Kartasura mawur, miwah putra sentana, samya ngrebut anak rabi, Sri Nalendra langkung kaget manahira.
Ingkang Cina pan meh prapta, ing alun alun puniki, Mayor Hundur kang winarna, langkung kaget ing tyas neki, lajeng mepak Kumpeni, ing sawonten-wontenipun,
saking karoban tandhing, sedaya wong Kartasura, wus mawut tanan kari, Mayor Hundur anuli, lan Raden Pringgalayeku, angrebut mring sang nata, kalih welas jalan kaki, Sri Nalendra lajeng ingaturan lolos.
Kelangkung dennya kasesa, kathah kang katilar iki, sagunge ingkang pusaka, nanging putra lan garweki, Cina wus ngepung sami, dadya miyos banon gugrug, kang jalan kaki rolas, saangsal-angsal ngawali, kang lumampah aneng wurine Nalendra.
sampun lemebet pura, wus bedhah ing Kartawani, lajeng ngedhaton iki, jeng Sunan neng Kartapurun, ingkang Cina sedaya, pan lajeng ngenggeni loji, Mertapura ngenggeni ing Pringgalayan.
Mangunhoneng neng jro pura, tunggil lawan sang aji, pirang pirang ingkang brona, tenapi para selir, miwah parekan sami, ingkang kantun lan sang prabu, dadya katungkul samya, kasukan
utusan marang Betawi, nedha bantu Kumpeni, Jendral ambantoni sampun, gangsal atus Welanda, wus prapta ing Surwesthi, kang sentana punggawa kang samya prapta.
Nusul dhumateng Jeng Sunan, wus pepak wong Kartawani, Mayor lawan Pringgalaya, Kangjeng Sunan den aturi, kondur mring Kartawani, lajeng nembang tengareku, budhal sing Surabaya, mayor kang dadya pangarsi lawan
binujuk teka gampil, mring Welonda kenging sampun, binekta dhateng sabrang, semana ing Tanah Jawi, lajeng risak kawarna ing Kartasura.
Jeng Sunan Mangkubuwana, mapan samya den parabi, Sunan Kombul mring wong kathah,
kardi, Sokawati kanggenan mring Martapura.
Kelangkung ageng barisnya, sapa kang kaduga iki, ngrebut banjur den prentaha, umatur Pangran Ngabehi, kados tan wonten malih, tyanipun adhi puniku, Mangkubumi punika, Kangjeng Sunan ngandika ris, paran sira dhimas Mangkubumi ika.
Apa ta sira kaduga, angrebut ing Sokawati, Kangjeng Pangran aturira, yen wonten karsa sang aji, sandika anglampahi, nanging pangestu pukulun, Sri Nalendra angandika, iya adhi ingsun idini, muga sira
sampun sami, Jeng Pangran Mangkubumi, mapan lajeng mangkat sampun, dhumateng Sokawati, kelawan wadyaneki, tan winarna marga Sokawati prapta.
Lajeng pinethuk ing yuda, langkung ramening ngajurid, sampun karsaning Hyang Sukma, Ki Martapura puniki, wentisira kababit, marang Kalatana iku, gennya nyumed priyongga, mapan lajeng lampah neki, wus karebut Sokawati sedaya.
Dhumateng Kangjeng Pangeran, Mangkubumi kandor nuli, wau
Sokawati, Hedler mapan nuruti, Sokawati wus pinundhut, dhumateng Kangjeng Pangran, nanging sewu ingkang meksih, Kangjeng Pangran kalangkung dennya lenggana.
Nanging Hedler kedah meksa, Kangjeng Sunan anjurungi, mring kajenge Hedler ika, dadya Pangran Mangkubumi, langkung gerah ing galih, dalu nulya lolos sampun, lawan sagarwa putra, dhumateng ing Sokawati, Kangjeng Sunan anreka dhateng kang raka.
Kangjeng Pangran punika, Ngabehi ingkang ngajani, nulya cinepeng kang raka, binucal ing Sabrang iki, dadya sentana sami, langkung giris manahipun, dadya lolos sedaya, tan ana kantun sawiji, lawan Raden Suryakusuma pan kesah.
Langkung bendru Tanah Jawa, sagunging santana sami, wonten nunggil mring kang raka, Kangjeng Pangran Mangkubumi, wonten mawat pribadi, dhumateng ing gunung Kidul, nanging cinedhak kewala, langkung risak Tanah Jawi, duk jenenge Jeng Sunan Kombul punika.
Pan lama denira yuda, Hyang uyung ing Tanah Jawi, Kumpeni pan kathah pejah, mengsah Pangran Mangkubumi, dadya tinulung iki, Gurnadur utusan sampun, pinilih Tanah Jawa, Jeng Sunan narima iki, Kangjeng Pangran Mangkubumi wus narima.
Dadya kekalih punika, Tanah Jawa kraton neki, Tanah Pajang lan Mentaram, Kangjeng Pangran Mangkubumi, ingkang aneng Mentawis, ing Ngayogya nagrinipun, anenggih jejuluknya, Kangjeng Pangran Mangkubumi, Kangjeng Sultan Mangku-buwana
nglangkunan iku, ingkang putra gumantya, Kangjeng Pangran Dipati, ajejuluk Jeng Sunan Mangkubuwana.
Anenggih kaping sekawan, Pangran Bintara kang winarni, ngapusan lajeng binucal, dhumateng ing Sabrang nuli, nging Surya Kusumeki, langkung prakosa prangipun, mapan wus salin nama, Kangjeng Pangran Mengkunagri, pan tinulung mring Jeng Sunan Surakarta.
Mengakana sampun waluya, ing Tanah Jawa puniki, kawarnaha ing Ngayogya, Kangjeng Sultan kang ngrenggani, pan dreman sugih siwi, putra putri mapan iku, nging kang putra kewala, punika ingkang winarni, namanira Kangjeng
anenggih ingkang winuwus, Kangjeng Pangran Dipatya, kang putra dewasa sami, ingkang sepuh anenggih pinaring nama.
Wau dhumateng kang EHyang, Kangjeng Pangran Mangkubumi, nulya
Riyomenggala, nulya Pangran Singasari, kang waruju nama Pangran Anem ika.
Dene ingkang kinasihan, dhumateng kang EHyang iki, nanging Pangran Pangkubumya, langkung kreta Ngayogyeki,Kangjeng Sultan winarni, pan dumugi yuswanipun, menangi buyut ika, Kangjeng Pangran Mangkubumi, drebe putra jalu sareng babarira.
Ing tahun Ehe punika, wulan Mukharam nujoni, tanggal ping wolu kang dina, Jemungah Wage puniki, Alip ingkang
Kangjeng ibu ingkang bekta, prapta ngarsanya sang aji, pinarak neng
mring Rahmatolah, Jeng Sultan Mangkubuwaneki, anenggih kang kaping tiga, nulya kang putra gumanti, Kangjeng Pangran Dipati, jemuneng Sultan puniku, nenggih Mangku-buwana, kaping sekawan puniki, ingkang putra Pangran
wayah buyut tan kari, Kangjeng ratu winarni, pan tetanen remenipun, sinambi lan ngibadah, kinarya namur puniki, lampahira gen brongta marang Hyang Sukma.
Kang buyut tan kenging pisah, sinambi winulang iki, langkung kerta Tegalreja, mapan kabeh tiyang prapti, samya angungsi tedhi, ingkang santri ngungsi ngelmu, langkung rame ngibadah, punapa dene wong tani, henengena kawarnaha ing Ngayogya.
Raden Dipati Danuja, lawan ki Pangulu iki, Pekih Ibrahi, punika, lan Kyai Sindurjeki, Raden pan
Dipati punika nunggak semi Danurja, Raden Rongga kang gentosi, ingkang wayah pan inggih kados kang EHyang.
Anama Prawiradirja, Ki Sindurja kang gentosi, Raden Tumenggung ika, Sumadiningrat kang siwi, Sindurja nora dadi, nanging meksih namanipun, Ki Pangulu punika, anenggih
carup sami, kalawan agaminipun, Ki Pangulu mangkana, kabeh wong Ngayogya sami, ageng alit awis ingkang lampah nyata.
sepuh, jeng ratu ingkang driya, kondur mring Rahmatulohi, Tegalarja kang wayah buyut gumantya.
Nanging wus karsaning Sukma, Pangran Dipanegara ki, kedah momor ingkang EHyang, buyut mapan karsaneki, remen agami, dadya selaya iku, lan Kang EHyang Jeng Sultan, dadya awis sohanneki, nging Garebeg punika kang pesthi ana.
Seprandene kedah meksa, Walonda saha geng alit, saking jrih dhateng kang EHyang, tenapi dhateng sudarmi, nanging kang tyas pribadi, ing agama remenipun, mengkana Tegalarja, langkung duka kang Hyang swargi, kang ngibadah tenapi kathah ing tiyang.
Miwah ingkang wewangunan, sedaya mapan wus salin, Kangjeng Pangran namanira, lamun alelana iki, nenggih Syeh Ngabdul Rakim, kelamun aneng praja gung, Pangran Dipanegara, dadya anama kalih, ingkang yuswa sampun kalih dasa warsa.
ingkang, marang purbaning Sukma, nanging sipat ngaral meksih, asring kenging kagodha dhateng
tunggil lan santri, kang kathah kathah puniku, langkung amati raga, angagem kang sarwa langip, milanira awis jalma kang uninga.
Lamun iku kawuningan, dhumateng guruning santri, Syeh Dulrakim nulya kesah, nanging ingkang den karemi, tunggil lan santri alit, lan kang samya nisthanipun, anging pondhok punika,
wulan Ramelan, ngujalat guwa ingkang sepi, mengkana kang winarni, aneng suka mal panuju, Syeh Ngabdul Rakim ika, linggih neng jro guwa iki, lingsir dalu cobaning Hyang nulya prapta.
Kelangkung awarna warna, coba ingkang andhatengi, Syeh Ngabdul Rakim semana, wus tan drebe tingal kalih, nanging marang Hyang Widi, wus musna coba sedarum, nulya ana
mudhun jurang minggah ardi, Tanana ingkang sinedya, langkung liwung ing tyas neki, lamun sayah lumaris, sare sa gen enggenipun, mangkana sampun prapta, ing bengkung Seh Ngabdul Rakim, lajeng kendel ngantos angsal pitung dina.
lajeng samya kurmat, ing sa gadhah gadhah neki, dadya nyare sawengi, ing Mesjid jimatan iku, enjing anulya mangkat, Seh Ngabdurakhim lumaris, turut lepen ika lajeng minggah arga.
anede kang wukir, Guwa Langse kang sinedya, Dirgama wus tan kaesthi, mengkana Sampun prapti, Guwa Langse
urip sampun, kang urip kaya kaya, sampun tan kena winuning, kawarnaha ingkang ngadhaton Samodra.
Ratu Kidul sampun prapta, neng ngarsa Seh Ngabdulrakhim, mapan pandhang jroning guwa, nging jeng ratu wus udani, lamun Seh Ngabdulrakhim, lagya suwung ciptanipun, datan kenging ginodha, dadya umatur ubanggi, lamun benjang prapteng
Kidul sampun musna, mengkana Seh Ngabdulrakhim, wus ucul tingal neki, mantuk bongsariyahipun, enjing nulya tumedhak, dhumateng Parang Taritis, lajeng sira mahanare Parang Kusuma.
Pitekur sendhehan sela, layap layap
telung tahun iki, ing bubrahe iya neraga Ngayogya.
Mapan wus karsaning Sukma, wiwit bubrah Tanah Jawi, iya kurang telung warsa, lawan sara iku benjing, mapan iya wus pinasthi, dadi lelakon ing besuk, ingsun aweh prethanda, marang sira Ngabdul Khamit, Panah Sarutama iki sira goha.
Lan maneh wewekas ing wang, marang sira Ngabdul Khamit, lan poma sira den yitna, lamun luput iku benjing, ramanira tan dadi, nanging ta wewekas ingsun, Ngbadul Khamit maring sira, ya gelem sira kinardi, ya Pangeran Dipati marang Welonda.
Mapan wus pesthi duraka, nanging ta ramanireki, Ngabdul Khamit jaganana, olehnya jumeneng aji, tan ana malih malih, nanging sira srananipun, mapan iku tan
kang angling, lajeng ningali gegana, wonten cumlorot lir thathit, dhawah ngarsa nireki, tumanceb ing sela iku,
Kinandhut ki Sarutama, pan lajeng urut kikisik, kendel aneng ing sawangan, sakedhap nulya lumaris, prapta Nglipura iki, ing sela gilang puniku, nyare sedalu nulya, enjing pan lajeng lumaris, prapta guwa Secang kendel Jeng Pangeran.
Anyare sedalu ika, enjing pan lajeng lumaris, kondur marang
ingkang winarni, ing Ngayogya langkung khathah kang bicara.
Hoprup mapan salin nama, Minister ing namaneki, Hegler
nulya Gurnadur Ngejawi, nulya Jendral Dhandhles namanira.
Sampun prapta Surakarta, yun lajeng mring Ngayojeki, Kangjeng Sultan datan arsa, sabab dereng wonten iki, adat kang dhingin dhingin, Jendral Ngejawi puniku, senadyan ngejawiha, pananging kendel Semawis, setun tebih mapan kendel Salatiga.
Nanging Jendral kedah meksa, genira ayun udani,
lan Raden tenapi, pra punggawa kang agung agung sedaya.
Kang Jawi dherek sedaya, dhumaten Raden Dipati, mapan kinen mangsulena, lampahe Jendral puniki, Kelathen sampun prapti, tan adangu Jendral rawuh, umiyat wong Ngayogya, amepeti lurung sami, dadya kewran Jendral pan kirang sumekta.
Lajeng lumebet kewala, mring loji Jendral puniki, Raden
Pan lajeng wangsul kewala, mantuk dhumateng Semawis, mengkana lama lama, saya kathah bicareki, nanging Raden Rongga iki, ingsah tansah dados catur, mengkana tumpa tumpa, Den Rongga ingkang prekawis, mapan aSring den undang dhateng Semarang.
Den Rongga Prawiradirja, nanging wus prayitna galih, ingkang tyas pan wus uninga, lamun dipun pengarahi, dhumateng ing Kumpeni, dadya
ingkang bicara, mengkana ingkang winarni, Kangjeng Pangeran Dipatya, ingkang
Dipanegari, sampun prapta ngarsanipun, Kangjeng Pangeran Dipatya, mapan angandika aris, lah ta kulup payo padha andum karya.
Wong ing Kadipaten ika, kang padha dadi prajurit, kabeh iku sira rehna, pan sewu cacahe iki, dene ingkang ngiring mami, tumbak kencengireki, mongsa bodhowa siseku, pan ingsun kang bicara, dene ingkang ngiring mami, nging kariya ngampil lan Suranata.
Kelawan Trunaasmara, ponakawan gamel iki, ingkang cekel priyongga, lawan adhinira kalih, dadya kanthinireki, sandika Pangran turipun, anulya tinimbalan, ingkang Wedana
datan lami, lan Jendral praptaneki, Kangjeng Pangran Dipatyeku, amethuk mring Kalasan, dene ingkang jaga Westhi, ingkang putra Pangeran Dipanegara.
Lawan kang rayi kalihnya, Pangran Hadinegareki, lan Pangeran Suryabrongta, kelawan Wedana kalih, ingkang dados pengarsi, mengkana sampun kepethuk, lan Jendral neng Kalasan, Kangjeng Pangeran Dipati, mapan lenggah sakedhap anulya mangkat.
Kawarnaha Kangjeng Sultan, kang methukne Gawok iki, mengkana pan sampun panggya, lan Jendral Dandeles nunuli, lenggah sakedhap iki, anulya bundhalan kondur, dhateng nagri Ngayogya, lan Jendral
Jendral iki, mapan menggah kajengipun, kang prajurit sedaya, kalebet moncanegari, ing Ngayogya sedasa ewu pansamya.
Maduretneki, babar lajeng seda konduran punika.
Sinare ing Giripurna, Rahaden Rongga puniki, tumut aneng pakuburan, rahina wengi anangis, mapan ngantos alami, saya wuwuh driyanipun, mengkana ing tyasira, angur melu ngemasi, datan saged yen teksih kantun neng denya.
Dadya dilalah karsanya, akeh luput den andhemi, mengkana ingkang winarna, Jendral mapan sampun dadi, rembag lan den Dipati, nulya katir suratipun, dhumateng
Kangjeng Sultan teka gampil, pan iku kang dadya marga, rusake Ngayogya iki, Den Rongga den timabali, wus sohan sabalanipun, pan sewu winetara, nanging Den Rongga tyas neki, nanging meksih asmara dhateng kang swarga. PUPUH XV
ASMARADANA Mapan lajeng dhawuhi, den Rongga Prawiradirja, kalamun ing ngundang mangko mring Jendral dhateng Semarang, mengkana ing tyasira, ingkang gumantung ing kalbu, ngajeng ratu Maduretna.
Mengkana esthining galih, den Rongga Pawiradirja, yen ingsun nuruta bae, lumaku marang Semarang,
Kang wadya wus den dhawuhi, manuk mring Madiyun nulya, budhal
Miwah dhumateng ing loji, mring minister wus sung wikan, nulya karya surat age, kinintukken marang jenderal ingkang aneng Semarang, Kanjeng Sultan kang winuwus, sakelangkung dukanira.
Ingkang tinuding nututi, wedana jero punika, Raden Purwadipurane, lan Pangran Dipakusuma, punika ingkang jaba, lan Raden Pringgalayeku, nging cinendhak kang carita.
Rahaden Rongga puniki, pan sampun kesambut yuda, ingkang ngolani kancane, Adipati Kephadangan, Raden Sumanegara, ingkang layon sampun katur, dhumateng Srinaranata.
Ingkang tinerka ngajani, tinedha sampun binekta, dhumateng Betawi mangko, saical lare den Rongga, nenggih nagri Ngayogya, wus tan ana banthengipun, Jendral dugeken tyasira. Anulya dhateng Mentawis, ambekta sawadya kuswa, Jeng Sultan tan methuk mangko, langkung ayuda ing nala, mengkana sampun prapta, Jendral ing Ngayogya iku lajeng mring loji kewala.
Sampun karsaning Hyang Widi, Jeng Sultan ayuda karsanya, kang putra sentana kabeh, atenapi ingkang wadya, mapan sampun sumenta lamun kinarsa apupuh, ing tyas sampun kaduga.
Nanging wus karsa Jendral Daendels abicara, lan Raden Adipatya Danurja ngaturan iku, Kanjeng Sultan alebet.
Inggih dhumateng ing Ngloji, kepanggih alawan Jendral jeng Sultan tan arsa mangko, dadya langkung ayudanya, mester enggal lan wa bram, mengkana wekasanipun, Jeng Sultan wakil kewala
Miter kalih atureneki, katiga Raden Dipatya, kalamun wonten kajenge, Jendral punapa wus lila, Kanjeng Sultan ngandika, iya mapan lila ingsun, marang sit hole Dipatya.
Mengkana Pangran Dipati, wus ing ngiden mring kang rama, kinen mangggihi
pradipati, lawan prajurit sedaya, sampun prapta ngloji mangko, nulya panggih lawan Jendral, Kanjeng Pangran Dipatya, anulya ing ngakat sampun jumeneng sang raja putra.
Nalendra parentah iki, mring sagunge wong Ngayogya, dadya Kangjeng Sultan mangko, mapan kendel amegawan, nanging momong kewala, dhumateng kang putra iku, wus rampung ingkang bicara.
Kanjeng raja kondura glis lajeng sowan mring kang rama, wus katur sanes karane enjangira Jendral nulya, dhumateng ing kerajan, mapan lajeng pamit
priyongga, Jendral Dhandels puniku, nanging kantun mawi sela.
Pan mudhel pratondhaneki, saking ing raja Welanda, datan lami gantos mangke, Jendral Dhandeles punika, Jendral Janseng punika, kawarnaha ing Mentarum, laminya jumeneng ika.
Kanjeng Raja Ngayogya di, Kanjeng Sultan kang winarna, mapan kenging pabanguse, marang ingkang gadhah karsa, ingkang putra Priyongga, Pangran Mangkudiningratku, lan Pangran Jayakusuma.
Pangran Sontawijaneki, Jeng Sultan Mindhak sekawan, putra kang diwasa mangko, kang sepuh Pangran Natabaya, anuli arinira, Pangran Slarong puniku, kuli Pangran Sontawijaya.
Pangran Jayakusumeki, punika ingkang taruna, dadya ewa ing manahe, Kanjeng Sultan mring kang putra, Kanjeng raja Nalendra, pan kenging pambangusipun, dhumateng kang putra tiga.
Pangran Mangkudiningrati, punika kang gadhah karsa, nuhun mring kang rata mangko, jumeneng Pangran Dipatya, ingkang rayi kalihnya, Pangran Jayakusumeku, lan Pangran Sontawijaya.
Punika ingkang jagani, ing lebet garwa kalihnya, mapan ingkang mothahake, Kanjeng ratu mas punika, lawan ratu kencana, marma Kanjeng Sultan iku, langkung emeng ingkang driya.
Enengena Ngayogya ki, kang lagya samya kengengan ing Betawi winiraos Jendral Janseng pan tamuhan anenggih kang prang muka, Jendral Ingris wastanipun, Rafflesepe kang bala.
Jendral Janseng atur tulis, marang Kanjeng raja putra, Nalendra nuhun bantune, mapan lajeng binantonan anenggih
Wiryakusuma, dene ingkang lebet mangke, Rahaden Riya Sindurja, lan Raden Ranawijaya, mapan kang sal kang Tumenggung, sewu cacahe kang bala.
Mapan dereng ngantos prapti, Betawi pan sampun bedhah, lajeng baris srandhole, sagung kang wadya Ngayogya, neng gembola Surakarta, pan lestari kawonipun, Welandi Jendral Binucal.
Janseng ingkang angrenggani, Betawi Jendral Botemas, Raffles ingkang jujuluke, mengkana ingkang winarna, nenggih nagri Ngayogya, Kanjeng Sultan Geng tyasipun, dene Welonda wus sirna.
Mapan sampun salin Inggris, pan semana rajeng Sultan, lajeng arsa dhatengake, ingkang dadya deleng ing tyas, mengkana sampun rembag, kelawan putra katelu, sekawan kang mantu nata.
Inggris ing kabarira pan sampun prapta kedhatun, cinepeng Raden Dipatya.
Mapan lajeng den sedani, atenapi lan kang rama, Raden Danukusumane, mengkana ingkang winarna, Kanjeng raja Nalendra, mapan sampun tanpa bayu, dadya angles ingkang driya.
Sagunging nglawang kinunci, wadya krajan sedayanya, baris banjur andhap manko, lajeng kinen nimbalana, dhumateng ingkang putra, Pangran Dipanegareku, dhumateng ing Tegalarja.
jinawil kang mapan iku, nenggih Pangran Natabaya.
Kelangkung kaget kang galih, lan tos dhateng kang rama,
lan gamel satunggil, neng marga kapethuk nulya, lawan kang utusan mangko, ingkang rama Kanjeng raja, tan pantara wus prapta, ing banjar andhap puniku, Pangeran Dipanagara.
Kepanggih sadaya sami, ingkang wadya Kanjeng raja, Pangran Dipanagarane, nimbali den Jasantika, punika ingkang patya, Kanjeng raja kang pinuju, mapan wus salin ping tiga.
Dene patih kang rumiyin, Ki Tumenggung Wiraguna, nulya tilar sepuh mangke nulya Mas Tumenggung ika, nenggih ing Sokawatya, Kertadirja tilar sepuh nulya mas Tumenggung kapan.
Sumadirja ingkang wangi, mapan tilar sepuhika, nulya kekalih patihe, westa Mas Tumenggung ika, nenggih Cakradipura, kalawan Raden Tumenggung, Jayasantika punika.
Nging mas Cakradipureki, tilar sait marganira, kantun satunggal mangko, nenggih Raden Jasentika, kaduk purun kewala, sing mandura wijenipun, ingkang sentana priyongga.
Marma lajeng madek baris, saking prayiteng ing baya, pan lajeng dinukan mangke, mring Pangran Dipanagara, pan kinen bubarena, nging kantuna
ingkang winarna, Kanjeng raja Nalendra, yunyunen ing praptanipun, wau dhumateng kang putra.
Pan kinen mariksa nuli, wau dhateng banjar andhap, keparak ing ngutus mangke, Rahaden Wiryapuspitra, mangsuli aturira, mapan sampun rawuh dangu, lajeng duka mring ki lurah.
Sareng sampun andukani, lajeng lumebet kewala, among samita pan age, wangsul matur mring jeng raja, lajeng kinen madosa, mring ing panepen iku, jeng Pangran nulya kepanggya.
Mapan lajeng den timbale, wau dhumateng kang rama, tan pantara prapta mangko,
pan inggih medal wespane, ri sampun tata kang driya Kangjeng raja ngandika, ingsun kulup aweh weruh, pamanira Danureja.
Ing mangko wus den paeni, iya marang eHyangira, paran polah ingsun mangko, lamun ingsun ing ngandikan iya marang Kanjeng rama, apata ingsun lumaku, paran mangke rembagira.
Menawa eHyang ngireki, kebacut supe dukanya, iya marang ingsun mangko, nora wurung bondayuda, Pangeran Dipanagara, wotsekar alon umatur, marma andangu kawula.
anyrengeni, dhateng paman Jasentika, pan sampun sedhiya mangko, gung abdi dalem sedaya, lajeng ambakon bubarna, nging kantun kang samya
kancanipun sedaya, pan samya sumekteng pupuh, kori sampun tinetegan.
Lajeng kawula srengeni, lan ingkang keti punika, ambaen bucal tetege, mindhak karya salah nyana, Kanjeng raja duk mirsa, ature kang
Dipanagara, pan aris aturira, nedyan mewah malih puniku, anging pangestu paduka.
Yen Kanjeng eHyang upami, meksa dhateng ken wesesa, dhumateng paduka supe, kapanggiha ing kawula, samya den tingalana, sampun wonten tumut-tumut, nulya Raden Jasantika.
ing ngarsa, Kanjeng raja ngandika rum, dika kang ngutus punapa.
Raden Menggung matur aris, dutus maringi uninga, mring jeng rama tuwan katong,lan paduka ing ngandikan, Kanjeng raja ngandika, nggih kakang andika matur, kawula ing sapunika.
Ruhun punten jeng rama ji, mapan dereng saged soan, tan sekeca awakingong, pun kaka dika matura, dhumateng Kanjeng rama,
maneh marang eHyangira, Pangeran Dipanagara, tur sembah anulya matur, kawula mapan sumongga.
mangke, Kanjeng raja ing ngandikan, dhumateng Kanjeng Sultan, Nyai Riyakang ingutus, nulya Kanjeng raja soan.
Tan kantun kang putra iki, kinen kendel ketanggelan, jeng raja manjing kedhaton, wus cundhuk lawan sang nata, jeng raja ngaraspada, pan samya kumembengipun, mengkana pan sampun lenggah.
Kanjeng Sultan ngandika ris wau dhumateng jeng raja, ywa sira liru mangretos, marmane iku sun buwang, benjang sapungkur ingwang, wus sun duga iku kulup, makewuhi marang sira.
Marmane ingsun pateni, pan ingsun iki wus tuwa, ing besuk sapa kang duwe, tinggalane eHyangira, dadya samya pulihnya, ingkang tyas kalihanipun, nanging dereng karya patya.
wus tan ana walangati, saben dina ing ngandikan,
Kanjeng Sultan kenging malih, saking agenging panggoda, ewa mring kang putra mangko, mengkana ingkang winarna, Pangeran Suryabrongta, sowan mring kang raka iku, dhumateng ing Tegalarja.
Kanjeng raja dherek iki, pepak kang putra sentana, pan saben Jumungah mangko, Kanjeng Sultan miyos salat, mengkana sampun lama, Kanjeng Sultan ewahipun, dhateng jeng raja Nalendra.
Kanjeng raja ngandika ris, paran adhi pikirira, Kanjeng rama owah tyase tan arsa ningali mring wang, dene
ingsun adhi mring Welonda, saking dene wediningngong, iya marang Kanjeng rama, Pangran panengah turira, kados boten marem tuhu, yen paduka teksih nama.
Nenggih jeng raja puniki, lan malih kang prentahan, jeng raja ngandika alon, apa adhi sun aturna, Pangran panengah turira, mapan langkung ewedipun, yen paduka angaturna.
Inggih ing kalih prakawis, boten wande yen kapiran, paduka ing nginakake, inggih dhateng pun Welonda, sawung medhot pondhongan, punika upamenipun, inggih dinamel punapa.
Jeng raja ngandika aris, paran adhi kang prayoga, Pangran panengah ature, ingkang kepanggih kawula, sanajan den pundhuta, mapan lun kekahi tuhu, nadyan praptaha ing yuda.
Mapan inggih lun lampahi, rumiyin pan sampun lila, lawan ingkang ngangkat mangko, inggih gupremen Welonda, yen paduka ajriha, pan Welonda sampun tamtu, ewa dhumateng paduka.
Kang lamun lajeng tinampik, kados pundi temahanya, kapinten kalih-kalihe, senadyan bonda ayuda lawan rama paduka, kang punika sababipun, kados nunten tinulungan.
Dhateng gupremen puniki, sabab punika kang karya, jeng
Upami sami satunggil, mapan awrat mring sudarma, lamun Kanjeng eHyang yektos, peputra dhateng paduka, tan galih mring kang liya, mapan punika satuhu, ingkang dados kancanira.
Kencenging tyas amba yekti, aluhung ing ngaturena, senadyan silih pamine, dhumatenga ing ngayuda, lamun nunggil sudarma, mengsah lan Welonda tuhu, mapan sae kang carita.
Yen paduka ngantos jurit, inggih kalayan jeng eHyang, mapan ambatur sayektos, kencenge manah kawula, mapan dherek Kanjeng eHyang, milane wonten pukululun, pan inggih saking paduka.
Pan inggih mekaten malih, paduka wonten punika, saking Kanjeng Hyang wijine, nanging kalamun jeng Hyang, tan galih puta liyan, nging punika mawenipun, aluhung ing ngaturena.
Mapan benjing dhateng pundi, inggih bapa dhateng anak, anak mring putu tan wande, kalamun lujeng punika, pan amba mirsa warta, mapan inggih terang sampun, saking adhi Suryabrongta.
Kanjeng eyang sampun galih, suwenge Pangran dipaya, kang badhe kinarsakake, gentosi, paduka, lawan ingkang pasoan, pan Mangkudinigrat tuhu, sampun dados pambag samya.
Nging kantun ngentosi Inggris, yen paduka ngekahana, kados kalangkung ewede, pan Kanjeng Hyang tan sikara, dhateng nama paduka, nanging karya jangkepipun, inggih wicalan Negara.
Ratu mapan putraneki, nenggih Pangeran Dipatya, mekaten samya rembage, paduka wus nama raja, mapan raja kewala, aja pecah badhenipun inggih nagari Ngayogya.
benjang, marma amba kamipurun aluhung ing ngaturena.
Mumpung dereng ngantos ugi, kawentar mring tiyang kathah, lingsem lan punapa mangko, pan saking karsa paduka, priyongga kang ngaturna, mapan wonten
senadyan silih reranga, lamun kalih Welonda, Kanjeng Hyang peputra tuhu, inggih dhumateng paduka.
Kantenan rinebet yekti, tur mindhak angsal utama, lawan saepocapane, mengkana Kangjeng raja Nalendra, karsa nurut putranipun, anulya aris ngandika.
Paran adi massireki, umatur Pangran panengah, inggih lamun meksakane, nanging kula punika, tan sageda nglampahana, kados anak mas puniku, pan adhi watos kawula.
sampun lajeng kondur, nging Pangran Dipanagara.
Meksih neng panepen iki, mengkana ta kangjeng raja, Nalendra
Tan pantara nulya prapti, Nyai Riyangarsa sang nata, kang surat wus katur mangke, dhumateng Srinaranata, mapan lajeng binuka, sampun sinukma ing kalbu, langkung suka Srinarendra.
nata, Kanjeng Sultan nulya dangu, mring Kanjeng raja Nalendra.
Kerna sari atur tulis, nyaosaken saneskara, jaluk mulih lir maune, jeng raja putra Nalendra, pan aris aturira, inggih saking lepat ulun, rumiyin kenging rencana.
Sareng sampun lami-lami, kados saru ingkang praja, mengkana sakedhap supe, jeng Sultan mringkang ngubaya, garwa kalih mHyang putra, saking suka ing tyasipun, rinangkul raja Nalendra.
Ya wus eling anak mami, kalamun duwe wong tuwa, Kangjeng Sultan
loji paring wruh mangko yen Kanjeng raja Nalendra, ngaturken kang panguwasa, tenapi lan naminipun, saking karsanya priyongga.
Ingkang ing ngutus mring loji, Kyai Sindunagara, lan Raden Tumenggung mangko Danunegara punika, pan dereng karya patya, marma kaliwon kang ngutus, mengkana pan sampun prapta.
Lan minister Engglar panggih mapan lajeng winertanan, ingkang serat ijoane, lamun jeng raja Nalendra, nyaosaken kang nama, lawan parentahanipun, wit saking karsa priyongga.
Mapan wangsul nama lami, Kanjeng Pangran Adipatya, kalawan ing pasoane mister langkung gegetunya, tan saged mangsulana, ingkang surat mapan sampun, linajengken marang Jendral.
Nanging sampun salin Inggris, surat sinamur kewala, datan minangsulan mangko, awetara
lenggah neng sitinggil ika, Kanjeng Pangran Dipatine, wangsul palenggahan lama, mengkana mapan nulya, kang
putra sentana, lawan kang para punggawa, nanging letnan datan purun, kalawan kang juru basa.
Ajrih pan datan wineling, dhumateng ing ministernya, pan mengkana sengadine, nanging Kanjeng Sultan ika, pan lajeng karsanira, mengkana pan sampun
Eglar sampun kesah nuli, lawan kang bala Welonda, kantun kang merdika mangko, dadya salin ingkang jaga, nenggih nagri Ngayogya, Inggris lan Sepei iku, mengkana ingkang winarna.
Kanjeng Sultan mundhut iki, mring kang rayi praptanira, Pangran Natanusumane, wau lawan ingkang putra, Raden Tumenggung Natadinngrat
dados kalih iki, wedana moncanegara, Dipati baurenane, Raden Prawirasentika, mengkana kang winarna, Kanjeng Pangran dipatyeku, mapan langkung kawelas arsa.
Sapraptanira puniki, Pangeran Natanusuma, sagung kang sentana kabeh, ajrih mring Pangeran ika, nenggih Natanusuma, lawan kang tinantun-tantun, mring kang jeng Sultan punika.
Marma sentana samya jrih, lawan malih sampun tepang, lan Pangran Mangkudiningrate, lan Pangran Jayakusuma, sagah kinarya
Lawan Kanjeng Sultan iki, semana pan wus pracaya, mring kang rayi jumenenge, Pangeran Mangkudinigrat, dadya tulus sang nata, kenging ing rencana tuhu, wus supe marang kang putra.
Kanjeng Pangran Adipati, mengkana ingkang pirembag, mapan lagya ngecakake, linorod lawan binuwang, wong kadipaten samya mapan alit manahipun, wonten kang rayi kalihnya.
Nama Pangran Mangkubumi, lawan Pangran panengah, kang raka kelangkung sihe, kang asring tinantun karya, sampun balik kalihnya, saking jrih kabar kesuwur, mengkana ingkang winarna.
Pangran Dipanegareki, datan arsa mirsakakena, mring sagung ing werta kabeh, tan pantara nulya kesah, saking ing Tegalarja, ngiwa marang guwa iku ing Secang namaning guwa.
Kelangkung prihatineki, watos dhumateng kang rama, pan mengkana pangesthine, Pangeran Dipanagara, muga ta Kanjeng rama, pinaringan tyase amut, tuwekal marang rencana.
sepele ingkang rinebut, anak mungsuh lawan bapa.
Dadya langkung tyas ireki, Pangeran Dipanagara, nging kang rama oneng tyase, dadya datan medal medal, aneng guwa kewala, nenuwun marang Hyang A gung, waluyane ing Ngayogya.
Enengna nenggih kang winarni, mapan nagari Ngayogya, kelangkung surem cahyane, Kangjeng Sultan kawarnaha, arsa dugekaken karsa, ingkang rayi sampun saguh, Pangeran Natanusuma.
Mapan sampun angsal margi, Jankrerapet ing pudhakira, encik amat kekasihe, punika ingkang ing
Mangkudiningrat, mapan kathah pangebange, dhumateng encik Amad ika, mengkana kang winarna, Kangjeng Sultan lamun rembug, lawan kang garwa kalihnya.
ingkang putra, Pangran Dipanegareku, ing Tegalarja tan ana.
Lajeng kinen ngupadosi, kepanggih neng guwa Secang, lajeng lancaran lampahe, tan kondur mring Tegalarja, mapan lajeng kewala, saking kuwatosing kalbu, Jeng Pangran dhateng kang rama.
Tan antara sampun prapti, ing kadipaten semana, mapan nuju
lajeng den timbali, Kanjeng Pangran Adipatya, pinarak neng gedhong pangkeng, Pangeran Dipanagara, pan sampun prapta ngarsa, Kanjeng
Pan kagawa ingsun yekti, wus sun duga Kanjeng rama, marang ingsun sida supe, pratondha iku kewala, iya marang eyangira, paran ta kulup sireku, ingkang dadi karepira.
Sapira ingsun pribadi, apadene eHyangira, mapan wis wareg rasane, kulup kamuktene donya, nadyan silih matiya, apan wus sedheng nakingsun, nanging sira kaya ngapa.
Kanjeng rama ana iki, iya teka Kanjeng eHyang nanging Kanjeng eHyang mangko, mapan darbe putra liya, lan wayah, pasthi iya, dadya ngadegsuranipun, Pangeran Dipanagara.
Anulya matur wotsari, wau dhumateng kang rama, yen mekatenna karsane, Kanjeng Hyang yektos punika, supe dhatengpaduka, nging amba nuwun pangestu, sasaged-saged kawula.
Bilih menawi marengi, wonten pitulunging suksma, Kanjeng Pangran ngandika lon, ya kulup sakarepira, sun amini kewala, dene ingsun iki kulup, mapan
marang sira bae, apa ing sakarepira, ingsun pasrah kewala, Pangran Dipanegareku, mapan aris aturira.
Bilih marengi dewaji, anuhun pamit kawula, mantuk mring Tegalarjane, derapon sampun kawentar, dhumateng tiyang
Lawan Jankerrapet iki, dene kang kinarya marga, mring den Jayasentikane, anenggih Kapitan Cina, pun Jingsing ingkang nama, nulya mretelakaken iku, Rahaden Jayasantika.
repitira, yen wis prapta ing wisma, lajeng atur surat iku, dhumateng ing Tegalarja.
Anyereg mabarang iki, sagung ingkang karya susah, Kanjeng Pangran Dipatine, mengkana wangsulanira, Kanjeng Sultan punika, eh Yankrerapetsireku aja ta salah karya.
Nadyan ingsun srengen iki, marang sithole Dipatya, mapan putraningsun dhewe, lan ratu kedhaton ika, garwaningsun priyongga, mengkana wangsulanipun, mester Lir Yudakenaka. PUPUH XVI
YUDAKENAKA Jankrerapet sareng mirsa,k ang wangsulan Kanjeng Sultan puniki,
Yen tan kenging ing ngewahan, tanpa karya kawula jaga nagri, aneng Ngayogya
titiyang sanegara, dadya nurut Jeng Sultan saha turneki, mester Jankresrapet iku, nanging meksih
methuk iki, aneng ing Kalasan iku, aneng gowok Kanjeng Sultan, nulya Jendral prapta ing kalasan iku, wus pangggih Pangran Dipatya, lajeng nitih kreta nunggil.
Jendral lan Pangran Dipatya, neng jro kreta Jendral ngajak ubanggi, sami nunggil kareh tuhu, nanging Pangran Dipatya, kendel datanya uloni Jendral iku, mengkana pan sampun prapta, ing Gowok Jendral wus panggih.
Nenggih kelawan Jeng Sultan, lajeng mangkat tan arsa nunggil nenggih, Jendral nging piyambak iku, aneng ngajeng kang kareta, Kanjeng Sultan lawan mister puniku, Kanjeng Pangran Dipatya, lawan suketaris Adim.
ngajengna, nging Jendral tan suka iki.
Pan lajeng selayanira, Jendral Raples nyandhak Krerangireki, ing pedhang arsa den unus, Kanjeng Sultan mengkana, kang curiga ing ngasta lan dheyanipun, sagung kang putra santana, tenapi kang pradipati.
Pan sampun ngadeg sedaya, kang pra upsir kang baris malebet sami, dadya jejel kantor iku, mapan pipit-pipitan, yen lajeng ngaprang kados tan saged iku angempakena gegaman, pedhang atenapi kreris.
Sagung kang putra santana , mHyang upsir Bupati carup sami, mengkana ing kang winuwus, Kanjeng Pangran Dipatya, aneng tengah anapih kaliyanipun, ingkang rama lawan Jendral, lawan Jankrerapet iki.
Mapan marmaning Hyang Suksma, pan rahayu sadaya datan nganti, nibakaken gamanipun, lajeng sareh kalihnya, Jendral ngawon Kangjeng Sultan sampun tamtu, alenggah aneng dhedhampar, Jendral lenggah aneng kursi.
Mengkana Jendral atanya, sapa ingkang tinuding anggenteni, jumeneng Ngayogya iku, lamun Sultan tan ana, Kanjeng Sultan nulya angandika iku, iya ki Dipati ika, nanging lamun tulus becik.
Jendral Botermas saurnya, becik ora dhingin katon punapi, yen
Kanjeng Sultan angandika, mengko sore iya ingsun ngirimi, Jendral anyauri asru, mengko iki kewala, ewuh apa iya iku tandhanipun, yen tan siji karsanira, esmu lingsem Sri Bupati.
Nulya paring tondha asta, lawan Jendral iya nandhatangani, mengkana pan sampun rampung, lamun Pangran Dipatya, yen tan ana Kangjeng Sultan gumantya ku, lan wonten malih bicara, ning Jeng Sultan arseki.
Pan besuk esuk kewala, ing saiki wis banget sayah mami, Kanjeng Sultan lajeng kondur, sareng enjing winarna, Kanjeng Sultan utusan mring loji iku, ki Adipati Danurja, kang ing ngutus sampun panggih.
Lan Jendral mapan mengkana, sampun ewah kados adat puniki, Jendral manjinga kedhaton, lampah samanya, pan gentosan dene kang bicara agung, kepanggih wingking kewala, sabab sampun kaping kalih.
Jeng Sultan genira lenggah, dhateng loji methuk sapisaneki, manggihi ping kalihipun, marma wayah paduka, mapan sanget ing pangajeng-ajengipun, Jendral Raples Abottremas, mesem sendhu denira ngling.
Mengkone pratelanira, lamun nora kena ginawe becik, Sultan ing saujaripun, ing wingi saguhira, mapan iki ing dina pan ayun wangsul, wekasan ingsun den undang, lah Danurja luwih becik.
Ing besuk-esuk kewala, ingsun manjing kedhaton iku becik, wus tutura mengkono ku, nulya Kyai Danurja, sampun mundur saking loji, prapta iku, lajeng matur mring sang nata, sagah Jendral benjing enjing.
Manjing mring kedhaton nulya, pukul tiga dalu Jendral puniki, budhalan sawadyanipun, mantuk kebut sedaya, nanging kantun kang jaga lir adatipun, mester Jankresrapet ika, kalawan sawadyaneki.
Mengkana ingkang winarna, Kanjeng Sultan saantukira iki, Jendral mapan sakelangkung, prihatin ingkang driya, nanging ingkang sinanguran jroning kalbu, kang putra Pangran Dipatya, wus dinuga tepang batin.
Lawan Jendral Abotremas, nanging meksih ayuda penggalihneki, dene tan ana kang patut, wong
ngupadosa, nanging repit langkung datan nyanani, dadya tan kepanggih iku, mengkana Kangjeng Sultan, mapan nemah mengsah lawan Ingris iku, den menggung Samadininggrat, ingkang binobat ing kardi.
Atepang lan Surakarta, nging Jeng Sunan pitajeng mring kang rayi, Pangran Mangkubumi ku, lawan ingkang
Inggris Surakarta, mapan sagaha nyabet saking wuri, mapan samya sumpah sampun, kang sata liru patra, tondha nama wus dadya ubayanipun, mapan ing samongsa mongsa, mengkana ingkang ubanggi.
Enengna kang wus ubaya, Kangjeng Sultan pan kalih karsaneki, ingkang binobot puniku, dhatengaken kang karsa, rapetipun lawan Inggris malih iku, lawan tulus dadenira, nenggih Pangran Adipati.
Pangran Mangkudiningrat, ingkang rayi wau sampun nyagahi, Pangran Natanusumeku, mengkana karsanira, Kanjeng Sultan
Tumenggung nginggahken loteng nuli, langkung dene repitipun, mring Raden
pinaringke iku, ingkang nuwala Jeng Sultan, barang karsa kawrat sami.
Kang nuwala gya binuka, sampun terang genira maos tulis, mesem Jankrerapet muwus, dene dadak bebakal, gih Pangeran mapan luwih begjanipun, kawula puniki drema, langkung begjane pribadi.
Pangeran Mangkudiningrat, napa sami lawan Pangran Dipati, atawa liya ing galihipun, Pangran Natanusuma lon saurnya, kados boten semonipun, nanging saking jrih kawula, marmane kula lampahi.
Ing mangke mapan sumongga, dados boten mongsa borong puniki, mesem Jankreapet muwus, najan kula gih derma, mongsa borong Jendral Raples karsanipun, pun Pangran dika matura, marang Kanjeng Sultan puniki.
Kondur Pangran Natanusuma, Jankrerapet nulya angundang iki, den Jayasantika iku, sing loteng ken mudhuna, sampun mudhun nulya tinedahan iku, kang surat karsa Jeng Sultan, pan lajeng tinedhak nuli.
Jankrerapet ris atanya, Raden Jayasantika kula niki, pan dereng precaya tuhu, dhumateng jengandika, ing satutur andika wara puniku pan dereng wonten kang tondha, saking
ingkang rama niaya yekti, datan ewah
Sapa ingkang nampanana, barang jaji lan kang pratondha yekti, kalamun tan ana iku, sun mongsa den andela, marang Jenderal Raples iku temahipun, nebda Raden Jasantika, kawula pajar sayekti.
Ingkang angutus kawula, yektosipun ingkang putra puniki, Kanjeng Pangran dipatyeku, kang dalem Tegalarja, Pangran Dipanagara jejulukipun, punika ingkang pinasrahan, dhumateng kang rama yekti.
Sagunging konca kawula, kang misesa waos kenceng nya yekti, kang rama tan tumut-tumut, senadyan kang bicara, sampun pasra dhumateng ka putra tuhu, nging tan arsa kawentar, dhumateng ing kathah yekti.
Leres lepat ingkang rama, wus precaya inggih sedya nglabuhi, dhumateng kang putra tuhu, Jankrerapet semana, langkung kagyet pira kehe umuripun, sumaur den Jasantika, kalih kula kaot kedhik.
Pira kehe umurira, tigangdasa Kanjeng Pangran puniki, kalih dasa gangsal iku, ingkang rama yuswanya, kawandasa langkung tiga krapet muwus, yen
amuwus, langkung ewed yen panggiha, kados nunten tan dumugi.
Wantonipun tiyang kathah, Jankrerapet mesem amuwus aris, ggih sampun Raden Tumenggung, kula liwat precaya, nanging kedah kawula mapan nenuhun, mring
iku uninga, Pangran Natanusuma kinongkon iku, mring Sultan nganggo pratondha, den Jayasantika angling.
Inggih badhe matur kula, dhateng Pangran Dipanagara yekti, nuhun kang pratondha iku, Kanjeng Pangran Dipatya, nulya mundur den Jayasantika iku, mapan lajeng mring Tegalarja, lingsir dalu wayah neki.
ngandika ya paman ing besuk-esuk, ingsun seba Kangjeng rama, wus paman mulih adhingin.
kadipaten mapan jujuk, awis ingkang wong uninga, panepen pan sampun prapti.
Nulya katur mring kang rama mapan lajeng tinimbalan puniki, mring gedhong pangkeng wus cundhuk, nulya matur niskara,
Dipatya, ajrih lamun kagepok cidraneki, nging pinaringken tinurun, dhumateng ingkang putra, Raden Jayasantika ingkang anurun, tan pantara sampun dadya, Kanjeng Pangeran Dipati.
Wus tan tumut ika, kang bicara mHyang tumbak kencengneki, nanging langkung repitipun, awis kajalma wikan, lamun kadipaten
pratondha punika ingkang kang warni, nging suratan bekta tuhu, mekaten welingira, saudara Pangran Dipanegareku, punapa tuwan kang karsa, kawula kinen nyagahi.
Prajangji ingkang prayoga, mongsa borong sok sampun ewuh ugi, kalawan ingkang rumuhun, Prangran Dipanagara, mapan sampun kelangkung pracayanipun, inggih dhumateng paduka, Jankrerapet duk miarsi.
Tuture den Jasantika, dadya langkung suka parenaneki, nulya rembag kalih sampun, tiga Kapitan Cina, karya surat dhumateng Jendral puniku, mungel Pangeran Dipatya, pan sampun den pretandhani.
Kankrerapet aris nebda, Jasantika aku lunga pribadi, marang Betawi tetemu, lan Jendral
sampun, lawan Kapitan Cina, winetanan sagung kang bicara iku, pan sampun dados sadaya, nanging Jendral karsaneki.
Linorod pisan Jeng Sultan, Kangjeng Pangran Dipatya kang genteni, jumeneng Sultan amengku, negara ing Ngayogya,
Raples Abutemas, yen tanggunga menawa kaya dhingin, karya kasusahan iku, tuwan Jendral tan arsa, kaya Jendral Danles karepanipun, yen Inggris meksih neng Jawa, kaya uga nora wani.
Kalamun kaganti Wlonda, mapan iku ingkang den kuwatiri, sabab padha karepipun, lan Sultan satunggal, nora wurung karya susah maning iku, Rahaden Jayasantika, mapan aris anauri.
Kados lamun mekatena, karsanipun tuwan Jendral puniki, boten wande aprang iku, Jankrerapet saurnya, nadyan aprang wong amrih utoma iku, Jendral pan mongsa wediya, nging Jayasantika iki.
iku, dadya Pangran Dipatya, dene sagung ingkang pakaryereku, kala meksih cilik ika, mapan meksih sun saguhi.
Lawan maneh Jasantika, bab patemon banget pakewuh mami, menawa konangan iku, dadi murung lampahan, mapan ingsun wus pracaya mring sireku, yen besuk prapta ing mongsa, kaya tan wurung kepanggih.
Lan maneh mongsa bodhoha, mring si bapak Jankrepet sun yekti, angger ora owah tuhu, ana dene jeng rama, mapan ingsun sebarang ingkang ananggung, iya ing piturutira, marang guprenemen Inggris.
Mengkana den Jasantika, sampun lingsir dalu
Ingkang aran den Mas Ambyah ing saiki sapira umurneki, den Jayasantika muwus, pan lagya tigang warsa, Jankrerapet gedheg-gedheg malih muwus, kaya paran ingkang mawa, Jasantika anauri.
Kawula boten uninga, ingkang rama tan wonten malih malih, ingkang pinrecayan tuhu, lawan sepuh priyongga, lawan ering ingkang rama yektosipun dhateng kang putra punika, kelangkung denira asih.
Nging yektos tan karem donya, yen tan wonten pakarya kang matosi, nging nenepi karemipun, tan remen lalenggahan, yen ngandika sapisan tan kenging wangsul, punika dugi kawula, ingkang dadosa babneki.
Nulya wonten surat prapta, sing Betawi yen Jendral badhe prapti kang sarta bekta wadya gung, mester kinen sumeka, tandho uwos badhe ingon saradhadhu, sampun ngantos kakirangan, Jankrerapet
iki Jendral laHyangipun, ing besuk samongsa prapta, ora kena ora iki.
Pangran Dipanagara, katemuwa iya kalawan mami, Raden Jasantika mantuk, lajeng sowan kewala, mring panepen mengkana pan sampun cundhuk, lan
Dipatya, nadyan silih sun banjur kinarya ratu, lamun kaya Kangjeng rama, utawa Kangjeng Hyang mami.
Sun dhewe mapan tan nedya, tobat marang Pangeran kang luwih, pira lawas neng don nyeku, tan wurung mapan dosa, mapan tumungkul katiga tan saged matur, mengkana wus tan winarna, Jendral datan lami prapti.
Langkung kathah ingkang wadya, wong Ngayogya, pan wus sadhiya sami, ing gegamaning prang pupuh, pan samya gregutira, den Tumenggung Sumadiningrat punika, ingkang kekah aturira, kang remen dandosi jurit.
Nanging Jeng Sultan kang karsa, langkung ewet mapan tan sah predongdi, ingkang putra tiganipun, Pangran Mangkudiningrat, Pangran Jayakusuma Sontajayeku, remen nora dados yuda, wus ngandel kang paman yekti.
Pangeran Natanusuma, lawan sagung pawertane wong kaji, lamun Inggis praptanipun, badhe anyepeng ika, Kanjeng Pangran Dipati anom puniku, binekta dhumateng sabrang, marma Kanjeng Sultan iki.
Langkung kewran ingkang nala, Kanjeng Pangran Dipati kang winarni, wus tan derbe karsa iku, nanging nrah kang putra, Pangran Dipanagara sakayunipun, ingkang rama wus tanedya, yen nelayan ana kapti.
Mengkana ingkang winarna, Raden Jayasantika kinen iki,
Paran paman Jasentika, olih ingsun bisa manjing mring loji, wet ning ya kapingin ingsun, katemu lawan Jendral, padha dhewe sun duga lamun iku, Kanjeng rama karusakan, lamun kongsi tiwas iki.
Iya sapa kang rinebat, banget temen pakewuhe tyas mami, upama Jeng rama iku, banjur sun gawa ika, manjing loji arerempon temahipun, lamun nora rerempona,
kelangkung denira bendu, sagung wong Natanusuman, ingkang kantun wus kinon nyepeng sedarum, mapan samya sinakitan,
Dipanagara, datan gadhah pangandika kekalih, yen sampun pitajeng sampun, yen sampun pitajeng sampun, pan inggih tan prebeda, panggih lawan boten mapan samya tuhu, tuwan punapa kang karsa, sagunge ingkang prejangji.
Kawula kang banggem para, nggih mungela Kanjeng Pangran Dipati, den Jayasantika sampun, binekta ngarsanira, Jendral Raples Botermas nenurat sampun, sebarang ing karsanira, prajangji wus kawrat sami.
Mapan lajeng pinretandhan, Raden Jayasantika wus nHyanggemi, sabarang prajangjinipun, mengakana sampun dadya, mapan lajeng ing ngaturan surat iku, mring Pangran Dipanagara, kawarna ing dalu malih.
Enjing Jendral kengkenan, juru basa panggih neng Srimenganti, lawan Kanjeng Sultan iku, pepak putra santana, Kanjeng Pangran Dipati kang munggeng ngayun, nging sagung ingkang punggawa, tanapi moncanagari.
Sedaya wus datan ana, nanging kantun Raden menggung puniki, Sumadiningngrat puniku, kangmunggeng ngarsa nata, kang sedaya wus mapan panggenanipun, kang badhe nindhihi yuda, mengkana jurubasa ngling.
Wau dhumateng Jeng Sultan, karsa boten Jeng Sultan den aturi, linorod rumiyin iku, kalamun gadhah karsa, pan jumeneng malih mundhuta puniku, inggih dhumateng ing Jendral, lawan malebeta ngloji.
Dados boten kang bicara, winangenan lampah kawula puniki, nanging saejam pan sampun, Jeng Sultan langkung duka, jurubasa datan kangge aturipun, pan dereng ngantos saejam, jurubasa den susuli.
Ing ngundang mring loji nulya, Jendral glis pipan sampun den dhawuhi, lamun datan dadi iku, iya ingkang bicara, pan saejam nulya, kinen nyumed iku, mariyem pan sampun jungal, nulya Jeng Sultan dhawahi.
Ing kadipaten punika, ingkang kinen amalesa rumiyin, Kartawijaya kang Tunggung Tumenggung Menaksela, mapan lajeng amales nyuled puniku, ing lopji
Pangran Dipanagara, dangu apredudon iki. Pangeran Mangkudiningrat, angandika mring Pangran Dipanegari, ing nguni prajangji ingsun, anak mas lawan sira, wus bubuhan ing kene katempuh ingsun, ing kadipaten ya sira, nguni mapan wus nyaguhi.
Pangran Dipanagara, ris turira najan samangke inggih, mapan dereng oncat tuhu, Kadipaten kawula, nanging kedah asung uning awratipun, nadyan tan binanton ana, ning sampun tinetah ugi.
Saking keron kawula, tiyang kedhik kathah ajenganeki, mengkana binanton sampun, nenggih putra santana, pan sekawan Pangran Mangkubumi iku, lan Pangran Aryapanengah, Pangran Abubakar iki.
Sekawan Pangran panular, lajeng samya minggah ing Baloreti, dadya rame mriyemipun, ngloji mapan kalawan Kadipaten petar pinetar kelangkung, tan ana ingkang kuciwa, ing ngalunalun winarni.
Den menggung Sumadiwirya, mapan arsa ngangseg dhumateng ngloji, sabab dinuga
Tumenggung Kartawijaya, selamanik kenging pelor puniki, mriyem suku kalihipun, tan pasah lumpuh ika, kadya sampun pinasthi karsa Hyang Agung, dadya sagung wong Ngayogya, sedaya alit tyasneki.
Kang baris setinggil ika, mapan kathah katiban pelor sami, dadya kathah ingkang lampus, giris putra santana, nulya lajeng nglempak mring kedhaton iku, munggeng ngarsanya Nalendra, ing Kadipaten
Inggris lan Sepei nulya, samya minggah ngandhani Baloreti, lingsir dalu wayahipun, pan sareng ajengira, ingkang baris pelatar titindhihipun, prajurit setabelira, Kanjeng Pangran Mangkubumi.
kelangkung pengkuh pan samya, nging meksa rinangsang iki.
Kathah Sepei kang pejah jinojohan waos saking ing nginggil, nanging meksih meksa iku, kagyat Pangran Bubakar, mulat lamun pojoki kidul wetaniku, Inggris Sepei wus minggah, anulya mundur tur uning.
aturipun, Inggris sumonggga karsa, abdi dalem sedaya pan sampun mundur, baloreti sadayanya, pan sampun kancikan Inggris.
Inggris Sepei punika, rayi dalem anak mas Mangkubumi, lan panengah sampun mundur, mapan sareng kawula, kendel baris neng Tanjunganom sadarum, lan sagung prajurit samya, kawula kinen tur
ingkang kawula bekta, Kanjeng Pangran Dipatya ngandika arum, tan gelem ingsun kariya, lara pati lumuh keri.
Pangeran Dipanagara, langkung kewran ing tyas nemah turnya ris, yen mengkatena pukulun, inggih karsa paduka, pejah gesang aluhung nunggila tuhu, inggih kalawan Jeng eyang, Kanjeng
kadipaten mring kedhaton iku, nadyan silih rerempona, neng kedhaton karsa mami.
Nging sampun karsaning sukma, kori ketanggelan wus den butoni, sela kang kinarya iku, mapan umpak sekawan, gotong kalih dasa pan satunggilipun, Pangeran Dipanagara, langkung kewran ing tyasneki.
Mundur malih wus tan bisa, lurung kebak wong Kadipaten sami dadya medal dukanipun, Pangeran Dipanagara, nyandhak agem waos pusaka
sampun, kang kori ing ngineban, nanging menga kedhik nenggih ingkang tunggu, Pangeran Jayakusuma, Kanjeng
kantuna iku, Pangeran Dipanagara, langkung bramantya tyasneki.
Nging kaselak enget ika, wus pinuwus
sedyanira, nging anut lembaking ngati.
Prapta taman gya tinata, kang prajurit wus kinen munggeng ngarsi, sentana satunggal iku, Pangran Arya Panular, ingkang lajeng dherena Pangran dipatyeku, lampahira sampun prapta,
kawetara, ingkang sampun medal saking beteng iku, pan kasaru pratanira, Inggris kelawan Sepei.
Ing nglurung jawi kebekan, balowreti nginggil sampun den goni, saking gadhing inggahipun, punika pan sedaya, mentas saking Sumadiningratan iku, den mengggung Sumadiningrat, mapan sampun prapteng sabil.
Pan kathah angsalnya tela, Inggris lawan Sepei ingkang mati, mangkana gentya winuwus, Kanjeng Pangran Adipatya, apan kantun dhumateng kang putra iku, Pangeran Dipanagara, dene wus tan bisa mijil. PUPUH XVII
papane, ingkang rama pan lajeng nuruti, lumampah neng ngarsi, lan lare wot sedarum.
Pangran Dipanagara neng wingking, lawan ngampil mangko, Suranata kelawan gamele, nging punika ingkang meksih kari, lan kang rayi kalihya, prajurit wus mawut.
Lagya prapta aneng Tamansari, katututan mangko, mring wong Inggris lawan Sepeine, pan ing ngedrel lawan den suraki, kang neng balowreti, ngandhap sing palengkung.
wus ta payo padha bareng mati, ing saolehneki, padha bareng ngamuk.
Pangran Dipanagara turneki, lun coba rumuhun, tuwan kendel ningali kemawon, lamun sampun kawula ngemasi, sumongga dewaji, ing sakarsa tuhu.
boten saged keri, tan tinolih mangko, sarwi muwus aneng ing wurine, Pangran Dipanagara wus prapti, marang lurung malih, gya ing ngedrel iku.
Ingkang mimis lir pendah grerimis, nging karsa Hyang Manon, tan tumama mring Kangjeng Pangrane, pengraosnya lir sinawuran wedhi, peteng kukusneki, sendawa kelangkung.
Langkung kewran Jeng Pangran tyasneki, mengkana winuwos, ingkang baris nginggil pangiride,
Lamun sira mati lawan mami, yen Jeng rama mangko, nora estu iya ing dadine, anggenteni Kangjeng eHyang pasthi sun pelaur mati, Adim mentan ampun.
Pan kawula langkung kilap yekti, winestanan mangko, Kanjeng Sultan punika yektose, ing semangke kawula aturi, lajeng manjing ngloji, pan sinumpah sampun.
Saradhadhu ingkang ngepung sami, gya piniyak mangko, Kanjeng Pangran Dipatya nulya ge, rawuh lawan karepit
katur mring kang rama nuli, pan lajeng prejangji, suketaris matur.
Tuwan Jendral Glaspi wonten nginggil, balereti mangko, nulya Pangran Dipanagara ge, Jendral Glispi lajeng den purugi, pan sampun kepanggih, ngadeg ngandhapipun.
Ing kamuning cinandhak asteki, wus karsa Hyang Manon, Jendral Glispi eka nurut bae, mapan lajeng tanganya kinempit, nulya binekteki, tumedhak anurut.
Sampun prapta ing ngarsanireki, Pangran Dipatya nom, Pangran Dipanagara ature, mringkang rama tuwan tedhak ugi, saking ing turanggi, puniku pukulun.
Mapan Jendral paduka prejangji, Jeng Pangran duk anon, ing ngature ingkang putra mangke, nulya tedhak saking ing turanggi, wus cundhuk prajangji, lan Jendral glispiku.
.Jendral glispi pan lajeng nyagahi, barang karsa mangko, lajeng
lajeng sareng lampahneki, tan winarna mangko, Kanjeng Pangran Dipatya lampahe, mapan sampun prapta aneng ngloji, Jendral Raples iki, methuk jawi plengkung.
Sampun cundhuk wejangan dipati, lawan Jendral mangko, mapan lajeng kekanthen lampahe, Jendral lawan Pangran Dipati, nulya lenggah kalih, ngloji ageng iku.
Nulya medal Jeng Pangran sing loji, nitih kuda mangko, ki Gunawan titihan namane, sagung ngampil samya dherek sami, ngalun-alun prapti prapti, mengkana kapethuk.
Aneng kidul wringin kurung iki, lan kang eHyang mangko, Kanjeng Sultan tumungkul lampahe, ginarebeg sagung usar sami, dene ingkang nganthi, Jankrerapet iku.
punika wayah tuwan ugi, Jeng Sultan nulya non, mring kang wayah kumembeng wepane, ris atanya kulup ana ngendi, ramanireki, Pangran duk andulu.
Mring kang eHyang langkung kawlas-asih, pan meh supe mangko, mring pratingkah kang kelakon kabeh, nanging enget punika kang wiji, ngadeg ing tyasneki, pan arsa rinebut.
Nulya wonten pitulung Hyang Widi, Pangran nulya emot, mring kang rama yen wus neng nglojine, lan wus dadya sagung kang prejangji, datan wande ugi, samya risak ipun.
Nanging teksih ketawis netyeki, nulya matur alon, mring kang eHyang kawula yektose, pan binandhang dhateng tiyang Inggris jeng rama tan uning arsa tedhak iku.
Saking kuda Mayor Daltun nuli, apitutur alon, sampun tedhak saking turanggane, mapan tuhu wong tuwa puniki, nging cilaka ugi, nging sampun tan
nander wangsul dhateng ngloji malih, kebon kang winarni, Kanjeng Sultan sampun.
Manjing ngloji ageng kang winarni, mengkana pan sampun, Pangran Dipanagara karsane, dumugeken denira ngulati, mring kang eHyang malih, nanging dharat iku.
Ingkang ngering nanging pan satunggil, ki Surajayaku, sampun prapta kedhaton lampahe, Pangran Dipanagara wus panggih, lan kang eHyang iki, lenggah ngandhap anggur.
Apa dene ingkang kori-kori, wus karsa Hyang Manon, Jeng Pangeran mapan lujeng bae, datan ana ingkang rupa kardi, wong Jawa sawiji, wus tan ana iku.
Ingkang lanang ki Emban winarni, wus tan saged anon, saking jrihe dadya mirembae, Kanjeng ratu sareng aningali, ingkang wayah prapti, anulya rinangkul.
Sarwi muhun riwus atanya ris, ramanira mangko, ing saiki neng ngendi enggone, Pangran Dipanagara turneki, sampun wonten ngloji kawula ing ngutus.
Ngupadosi mring paduka yekti, lan tur uning mangko, Kanjeng rama sapun wilujenge, sampun ngantos paduka rudatin, Jeng ratu nulya glis, ing ngatur ran kondur.
Mring kang wayah Jeng ratu nuruti, sampun lenggah mangko, Pangran Dipanagara nulya ge, wonten Inggris pan litnan sawiji, kinen tengga iki, dhumateng Jeng ratu.
Ris wusnya Jeng Pangran nulya mit, mring kang eHyang mangko, nuwun wangsul dhateng ngloji maleh, ingkang eHyang pan sampun nglilani, nging adhinireki, Suryabrongta iku.
Kinon tunggu iya marang mami, sandika lengser wus, tan winarna loji prapta mangke, ingkang rama mapan sampun ngalih, ngloji kebon iki, lan jumeneng sampun.
Ingkang rayi den Mas Ambyah iki, pan sampun gumantos, nama Pangran Dipati ing mangke, Pangran Dipanagara apangggih neng ngajengan, ngloji, lan Raden Tumenggung.
Jasantika lan kapitan Jing Sing, lajeng dherek mangko, mring Pangeran Dipanagarane, nulya cundhuk kalawan sang aji, pan wus katur sami, saneskaranipun.
Lawan welingira kang eHyang iki, kelamun
Wus lumampah pan datan winarni, pra Dipati mengko kalih dalu antawis praptane, samya soan dhumateng ing ngloji, ngirid ki Dipati, Danurja puniku.
Lawan Pangran Mangkudiningrati, ing ngatur ken mangko, mring Jeng Sultan Jankrerapet rembage, Kanjeng Sultan mapan anuruti, winedalken nuli, saking gedhong iku.
Jankrerapet kang ngirid pribadi, sampun prapta mangko, Kanjeng Sultan pan aris sebdane, wus ta adhi aja keh pinikir, wus karseng Hyang Widi barang lakon iku.
Mapan ingsun derma anglakoni, wus karsa Hyang Manon, Pangran Mangkudiningrat ature, inggih lamun paduka sayekti, boten angowahi, lir nguni sedarum.
Dadya kanggek Jeng Sultan sayekti, lajeng kendel mangko, Pangran Dipanagara ing tyase, langkung denya bramatya miarsi, mring ngatur tan yekti, dadya ngandika sru.
Mring kang paman pangucap punapi, dene lir puniku, lamun paman meksih cuwa tyase pan sumongga samangke puniki, kawula ngladosi, nulya kesah iku.
Dhateng kantor ing dalu puniki, Jendral pista mangko, nging Pangeran Dipanagarane, datan tumut pista anjageni, gung
Jasantika lan kapitan Jing Sing, Krerapet nebda lon, eh sagunge ingkang pista kabeh, ngetokena
mapan nunggil lan Jing Sing pondhoke, mapan Gondaduwirya tutwuri, nora den nyanani, lajeng dalu ngamuk.
Lajeng ngiwud denira nyuduki, dadya kathah mangko, ingkang mati kelangkung
wus karsa Hyang Manon, Raden Jayasantika praptane, jangji marga cinidreki, dadya cuwa sami, Jendral langkung bendu.
Mring Pangeran Mangkudiningrati, winangsulken mangko, marang gedhong tan winarna maneh, kawarnaha Kangjeng Sultan iki, genya wonten loji, ngantos pitung dalu.
Nulya kondur Kadipaten malih, tigang dina mangko, pan ngentosi kedhaton resike, sareng sampun resik mapan nuli, ngedhaton winarni, Kanjeng Sultan sepuh.
Linajengken mring sabrang kang ngiring, putra kalih mangko, Pangran Mangkudiningrat lan maleh, Pangran Martasana kang ngupati, kang lajeng sawiji, Rahaden Tumenggung.
Sumadiwirya sedaya pan sami, linuwaran mangko, ing ngaturken mring Jeng Sultan maleh, Pangran Natanusuma winarni, lan saputraneki, pan kedah lumebu.
Dadya wong nya gupremen Inggris, tinurutan mangko, lajeng salin ika jejuluke, Pangran Mangkualam namaneki, ingkang putra kalih, sami nama iku.
Raden Menggung Natadiningrati, anama mangko, Pangran Suryaningrat pan arane, Raden Mas Salya nenggih nameki, Pangran puniki, Suryaningprang iku.
dadya antukneki, elet tigang dalu.
Sampun pepak wong Ngayogya sami, kang kelajeng mangko, ingkang tebih iya pangiline, Kanjeng Pangeran Arya Mangkubumi, mapan sampun prapti, lajeng ngalih iku.
Dalemira lan satanahneki, ing ngurup pan mangko, mring Pangeran Mangkualame, dadya sampun sami ngalihneki, Pangran Dipanagari nuhun pamit iku.
Mring Jeng Sultan arsa kondur iki, mring Tegalarjoku, ingkang rama tan nglilani mangke, dadya lami nunggil neng jro puri, ane gedhong kuning, pesanggrahanipun.
Pangran Adinegara anggentosi, ing daleme mangko, ingkang dadya wedana jro mangke, monca nagri Dipatya ing rawi, nama den paringi, Pringgadiningrat iku.
Kang nggentosi mring parentahneki, ing Raden Tumenggung, Sumadiningrat kawarna ing mangko, Pangran Dipanagara wus lami, nunggil neng jro puri, mapan sanget rikuh.
Nuwun kondur mring Tegal Arjeki, tan kalilan mangko, sawab dene asanget tebihe, dadya nuhun pesanggrahan Jawi, sampun den lilani, aneng mijen iku.
Saung ingkang micanten ing ngloji, Kangjeng Sultan mangko, mapan sampun pitajeng putrane, Kanjeng Pangran Dipanegareki, Kya Adipati, Danurja puniku.
Lamun mentas sowan dhateng ngloji, lajeng sowan mangko mring Pangeran Dipanagarane, pinanggih aneng mandhungan iki,
dados kang prejangji, lan kang eyang rumiyin, nanging geseh tuhu.
maring loji maneh, lawan sagung kang para Dipati, ingkang nyepeng sami, parentah puniku.
Jankretapet mapan sampun panggih, ki Danurja mangko, sakancanya amertelakake, ingkang karsa saneskara sami, dadyarenaneki, Jankrerapet iku.
Serep linton bondha beyaneki, ing prang nguni mangko, yen wis cukup iya mulih maneh, pan wus muni ing nglayang prejangji, ingkang anyaguhi, lan kang layang iku.
Ana Pangeran Dipanagareki, ki Danurja mangko, nulya medal sakancane kabeh, saking ngloji lajeng sowan panggih lan Jeng Pangran nuli, sedaya wus katur.
Lajeng samya sowan Sri Bupati, mring kedhaton mangko, sampun katur ing sanes karane, Sri Nalendra nyarah mring kang siwi, Pangran Dipanegari, ing Kedhu wus rampung.
Ki Dipati Danurja wus bali, mring loji wawertos, lamun Kedhu wus kalilan mangke, Jankrerapet langkung sukaneki, pirena tyasneki, pan wus tan cinatur.
Tata tiga ing Ngayogya iki, pan wus katur mangko, Jing Sing pan wus
Neng Ngayogya mapan sampun lami, kalih tengah taun, nyuwun pamit mring Tegalarjane, ingkang rama lami tan nglilani, kedah kinen iki, lajeng dalem
Sagung bicara ingkang matosi, wus tan ana mangko, marga Kangjeng Pangeran karsane,
putra bolos, meksa kondur mring Tegalarjane, langkung cuwa ing tyasnya sang aji, gya pinupus iki, yen karsa Hyang Agung.
Yen kang putra tanremene nagri, wus karsa Hyang Manon, nanging pendhak garebeg sowane, lawan lamun wonten kang prakawis, ingkang amatosi, tinimbalan iku.
Lamun kathah ruweding nagari, lajeng datan kondur, nunggil aneng jroning pura bae, lamun kedhik ingkang rama asring, mapan mikawoni, Kangjeng Sultan iku.
Tedhak marang Tegalarjeki, mengkana winuwus, Jankrerapet anuwun gantine, ingkang patih Kangjeng Sultan yekti, kyai Adipati, Danurja wus sepuh.
Sringkalan tubarang bicareki, Jankrerapet watos, bokmenawa amemecahake, Kanjeng Sultan pan maksih predongdi, lan kang putra iki, karsa dereng ngumpul.
Kanjeng Pangran Dipanegareki, kang pinilih mangko, nenggih Pangran Dipakusumane, ingkang rama Kangjeng Sultan iki, datan arsa iki, angandika arum.
Mring kang putra Pangran Dipanagri, kulup ingsun sungwroh, uwakira Dipakusumane, pan wus akeh iya cacatneki, lan kambine maning, maksih anggoniku.
Nanging iya ming kari sathithik, lan pepatih mangko, dene ingkang wus dadi karepe, Jankrerapet uwakira iki, Prigadiningrati, Jeng Pangran umatur.
Mapan sanget amba mopo yekti, mring punika mangko, pan kelangkung inggih
basa iki, juru basa mangko, penggarapan sampun boten kangge, mring jeng Pangran aris aturneki, kula ngutus gusti, dhumateng sang prabu.
Lawan saudara tuwan gusti, Jankrerapet mangko, estu nyuwun pepatih gentosa, Kanjeng rama tuwan Sri Bupati, nanging nrerah pribadi mring paduka tuhu.
Pan kekalih rancangan pepatih, ingkang sampun dados, Pangran Dipakusuma tan kangge, kang punika pundi tuwan pilih, Pringgadiningrati,
Nanging ingsun durung bisa iki, aseba ing mangko Cadiningrat matur mengkono, wus muliha Cadiningrat nuli, lengser saking ngarsi, mapan lajeng pangguh.
Jankrerapet sampun den werteni, ing karsa sang anom, lamun mas Tumenggung ing Japane, kang pinilih mring Jeng Pangran yekti, Jankrerapet aglis soan mring sang prabu.
Cadiningrat mapan datan kari, wus manjing kedhaton, sampun cundhuk lan jeng Sultan mangke, Jankrerapet nulya matur aris, yen pareng sang aji, inggih sampun tamtu.
Ingkang dados sumedi pureki, Jeng Sultan nebda lon iya uwis besuk senen bae, ingsun mapan yun
mring Tegalarjeki, Jankrerapet wus mantuk.
Kanjeng Sultan sampun tedhak nuli, mring Tegalarja mangko, sampun panggih lan kang putra mangke, Kanjeng Pangran Dipanegareki, Jeng Sultan nebda ris, paran sira kulup.
Teka dhemen sumadi pureki, ku uga wong anom, lan wong desa iya kapindhone, kaping telu misih sanak mami, menawa ku dadi, pocapan ing besuk.
sapadhaneki, lan wus tau momong, marang putra santana kung kabeh, Pangran Dipanagara tur bekti, sampun leres ugi karsa Jeng Sinuhun.
Nging tyas amba tan pitajeng yekti, kang sampun kelakon, datan wonten mantep ing ngujare, sae kawit awon temahneki, somadipureki, pan bebadhe tuhu.
Bilih kenging winulang prayogi, nging tyas ambayektos, kang pitajeng ing punika mangke, Kangjeng Sultan angandika aris, yen meksa sireki, kulup ingsun turut.
Besuk senen pa bisa sireki, seba mring kedhaton, kados boten Kanjeng Sultan mangke, sampun kondur senen miyos iki, miyos neng sitinggil, Jankrerapet ing ngayun.
Mas Tumenggung ing Japan pinaring, pan anama mangko, Raden Adipati Darnurjane, Krapet sampun angestreni, wus lumrah sagunging, wong Ngayogya iku.
Sampun luwar sang nata tinangkil, myang sagunging kang wong, tata tita nagri Ngayogyane, sampun kerta mapan winetawis, angsal tigang warsi, Kanjeng Sultan winuwus.
Ingkang putra Pangran Dipanagri, pan tinari mangko, karma nanging tan arsa lamine, langkung susah tyasira sang ngaji, mengkana marengi, Jeng Pangran anuju.
puniki, meksih ayu anom, mapan dereng gadhah
Dipanagri, sing ngarsa sangkatong, kinen miyos ing keputren bae, soan dhateng ingkang eyang iki, wus karsa Hyang Widi, Jeng Pangran andulu.
Neng keputren myat putri siji, pan jumeneng mangko, ingkang kori butulan panepen, nanging sang dyah mapan tan udani, pan lagya marengi, dyah jumeneng pungkur.
tan saged lumaris, langkung wiraneki, dadya dhodhok iku.
Kanjeng Pangran pan mengkana maning, meh supe
wong wadon lir iki, dene sarwi patut, nora nana kang winaon kiye, sapa baya ingkang darbe
Jeng Pangran ningali, jumeneng tan osik, dadya lon umatur.
Pan punika gusti den tingali, dene kendel dangu, pan kang wonten ing kori wiyose, rayi dalem punika pribadi, katilaran ugi, nenggih Kanjeng ratu.
Maduretna sampun ta ginalih, dhuh gusti kedangon, lamun karsa kados boten wande, dhasar samya sembrona kekalih, abdi dalem lami, marma purun matur.
Kangjeng Pangran angandika aris, sarwi mesem mangko, lah iya ingsun iki meh kelalen, tanbuh-tanbuh ingkang
ing ngong, mung semi talengser sing ngarsane, Kanjeng ratu ageng kang winarni, lagya grerah iki, nging tan sanget iku.
Sampun matur angandika nuli, Jeng Pangran wus rawoh, Kanjeng ratu ageng ngandikane, kulup sira kinongkon pa iki, mring ramanireki,
teksih paring wiji gya ngandikan rawuh.
Kanjeng ratu bandara neng ngarsi, nira ingkang ibu, Kanjeng ratu ageng ris sabdane, anakira ku ing ngutus nini, mring kakangireki Jeng Pangran umatur.
Ibu kula pan ing ngutus ugi, mring jeng rama katong, kinen nantun den krana Allahe, Kanjeng rama awelas ningali, mring paduka yekti, dereng gadhah tuwuh.
Bilih Allah meksih paring wiji, mring paduka mangko, Kanjeng ratu bendara nebda lon, iya kulup matura sireki, marang Sri Bupati, ing sih wus kasuwun.
Mapan ingsun wis asrah ing tekdir, bekjane wakingong, nanging ingsun nuhun pangestune, mring Jeng Sultan juga awak mami, kinuwatna ugi, ring ngibadah ingsun.
Lawan ingkang supangat jeng nabi, pirangbara ingong, lamun temu lan wakira tembe, dene iku iya mati sabil, nanging ana siji, adhinira kulup.
Wus diwasa iku dadi ati, durung ana patot, ingkang mengku iya prayogane, lawan kappa …….mring ngibadah yekti, yen sembada
ingkang eyang lan kang ibu mangke, ing samarga mapan mandhek nolih, kang kaesthi galih, kang neng kori iku.
Nyai lurah kalih matur malih, dhuh gusti kedangon, tedhak kondur salah weweng bae, pijer kori ingkang den tingali, pan wonten punapi, kalih nya gumuyu.
Kanjeng Pangeran mesem gya lumaris, sampun prapta mangko, ing kedhaton ngarsane sang rajeng, Kanjeng Sultan dangu ngarsi arsi, dereng ewah iki, genya lenggah wau.
Kanjeng Sultan atanya mring siwi, sira suwe mangko, apa baya kang rinembag kabeh, Kanjeng Pangran matur awotsari, mapan kathah ugi, Jeng eyang karsanipun.
Lawan Kanjeng ibu sami ugi, niskara wus katur, Kanjeng Sultan aris angandikane, iya sokur alkamdulilahi, yen ibunireki, kuwat luwih patut.
Nyai lurah kalihaneng wingking, pan samya geguyon, kalih pisan samya sembranane, Kanjeng Sultan sareng aningali, nulya atanya ris, pasira guguyu.
Nyai lurah kalih atur bekti, putranta sang katong, boten dangu soan mring kang eyang yektos, pijer salah wengweng wonten margi, wus
yektos, kang katingal nanging kori bae, kang sinuhun mesem ngandika ris, wis ta kulup dhingin, mulih anakingsun.
Kanjeng Pangran wus lengser sing ngarsi, nira jeng sang katong, lajeng kondur mring
ingkang memper pan sathithik bae, leleng ing tyas datan mijil mijil, kawarna sang ngaji, aputusan iku.
Kanjeng ratu kancana pribadi, kang lumampah mangko, tedhak marang ing Tegalarjane, sampun prapta mapan nulya panggih, kang Pangran tinari, krama lajeng ayun.
Inggih lamun tinari akrami, pan selaminipun, Kanjeng Pangran mesem lon ature, salamanya dereng angsal ugi, kadang tingal yekti, dyah anglir puniku.
Mesem ratu kencana nulya mit kondur mring kedhaton, sampun rawuh matur ing sang rajeng, langkung suka Kanjeng Sri Bupati, lon ngandika ris, ya bener anakmu.
Nadyan ingsun ya durung ningali, kang memper wong wadon, lan ibune dhasar becik si beng, ing Ngayogya ana ana kekalih, lan tetekoneki, jatmika tur patut.
Dhasar pantes iya anderbeni, Tegalarja mangko, lan kang lanang padha tetekone, kapandhitan padha den karemi, sun duga ing ngati, wus kanthine iku. PUPUH XVIII
K I N A N T H I Duk ing dingin duryatipun, kala aneng ing swargadi, mengkana Srinaranata, mapan lajeng ken
Dipati iku, lawan Pangran Mangkubumi, angentiaken kasukan, sedaya ingkang nyegahi, Pangeran Adinagara, lan Pangeran Suryabrangteki.
Pangeran Adisuryeku, sadaya pan wus wineling,
Mengkana ingkang winuwus, wus prapta semayaneki, ing dinten Isnen punika, mapan nulya den timbali, Jeng Pangran Dipanagara, dhumateng Kanjeng sang ngaji.
Pan ing ngiringaken sagung pra putra santana sami, sampun prapta ing Ngayogya, lajeng ngandikaning puri, sampun pepak prangulama, tanapi kang pra Dipati.
Sadaya ngandikan sampun, ingkang ageng ageng sami, ngulama alit sadaya, tenapi Bupati alit, pan kinen kantun punika, sedaya neng Srimenganti.
Kangjeng Sultan lenggah sampun, aneneg ing panepen iki, lan kyai pangulu ika, tenapi kawrangu lamu, Kanjeng Pangran lenggah bangsal, ing ngandikan sampun prapti.
Ing panepen ngiring sagung, praputra santana sami, myang sagunging pra Dipatya, ingkang ageng ageng ngiki, Kanjeng Pangran nulya ningkah lan sang dyah retnaning puri.
sampun, saking ing panepen iki, angiringaken kang putra, langkung tyas marwata siwi, lenggah neng bangsal
ngandhap dhedhampar, lawan jeng Pangran Dipati.
Ingkang praputra sedarum, soan neng tratag sami, tunggil lan Raden Dipatya sang nata ngandika aris, ing mengko sore Danurja, pukul telu pepakneki.
Ngandika malih sang prabu, aruming Raden Dipati, lan Raden Pringgadiningrat, ing mengko tyas ingsun iki, bareng wis gelem rabiya, nakingsun Dipanegari.
Pan wus padhang atiningsun, tan ana ingkang sun pikir, dadya wus bersih tyasingwang, nanging keri mring Hyang Widi, ing wuri Walauaklam, wus padha mundura iki.
Tur sembah kalihwus mundur, kawarna jeng Sri Bupati, teksih lenggah aneng bangsal, lan sagung pra putra sami, Kanjeng Sultan angandika, mring Pangran Dipanagari.
Wus sira banjura kulup, marang ing karaton becik, metuwa kene kewala, keputren dandana iki, ing daleme eyangira, tur bekti mundur sing ngarsi.
Ing ngiring kang rayi sagung ing kreraton sampun prapti, jeng ratu ageng winarna, mapan lagya grerah iki, marma tan saged tumuta, nenggani kang wayah krami.
Kanjeng Pangran ngandika rum, dhumateng kang rayi katri, Pangeran Adinagara, lan Pangeran Suryabrangti, tiga Pangran Adisurya, wis padha
ingkang winarni, sang retna sekaring pura, neng kedhaton mapan sami.
Binusanan kang pra ibu, sagung ratu pepak sami, tanapi putri sadaya, sang dyah tan lengganeng kapti, pan bangun turut kewala, Kanjeng Sultan anenggani.
Ri sampun busana iku, tan kena winarneng tulis, kadya murca kedhepena, tuhu piturun sing swargi, musthikaning tanah Jawa, keh pawestri lengleng brangti.
Senadyan kang para ratu, sedaya pandung ningali, tan ana tetundhanira, sagung putri tanah jawi, Kanjeng Sultan pan mengkana, wus bekjane anak mami.
mring sang kusuma, lir esri tedhak sing swargi, ngiring sagung widadara, Dewi Uma ingkang ngirid.
Ratih lan Supraba iku, Wilutama pamineki, kang para putri sadaya, pra putri lir
ngarsanya Kanjeng Pangeran, Dipanagara lumaris, ing ngayap sagung parekkan, lan Kanjeng Pangran Dipati.
Lan kang rayi rayi sagung, ingkang meksih timur sami, miyos ing kaputren ika, lir Bethara Wisnumurti, tedhak saking
serimbit, sang nata langkung marwata, ningali kang putra kalih.
Pan arsa pinaring iku, wedang nanging datan nganti, sampun karsaning Hyang Sukma, kathah pawestri Kanjeng lali, saweneh nangis punika, kang kelajeng nora eling.
Kangjeng Sultan mapan tumut, yun uning mring angkatneki, ing ngaturan datan kena, mring ratu kancana iki, kelawan Kangjeng ratu mas, mengkana pan sampun prapti.
Ing magang pan sampun rawuh, risang pinenganen kalih,
kang galih, anglir katiban musthika, saha lan donya upami.
Kangjeng ratu bendareku, ingkang alenggah neng ngarsi, ing sawingking patahira, nulya sang lesmaning puri, Kangjeng Pangran wingking
nglirik, mring solahe ingkang putra, langkung suka jroning galih.
Mengkana pan sampun rawuh, ing Tegalarja anuli, sagung kang putra santana, amethuk pasoan jawi, ingkang
sampun, aneng babut prang wedani, lir wisnu lan Sri ika, jajar remen gung ningali, anglir tan manungsa donya, kalih lir musna kaeksi.
Kangjeng ratu bendareku, lawan para ratu sami, angapit ing kering kanan, lan sagung ingkang praputri, ing jawi ingkang winarna, Kanjeng Pangran Mangkubumi.
Kang manggihi sagung tamu, kang rayi katiga sami, nanging ngladosi kewala, kelangkung
Tuhu musthikaningayu, piturun saking swargadi, datan kena yen cinondra, panjal mane Dewi Sri, tan sarwa patut sedaya, samya estri lengleng brangti.
Kanjeng Pangran kang winuwus, mapan lenggah aneng wingking, tansah ngresahi kewala, nging
anulya bubar, sagung ingkang para putri, nging kantun ratu bendara, ing kantun anenggani.
ingkang winuwus, jeng ratu bendara uning, mring semune kang atmaja, mesem angandika aris, wus kulup padha asoa,
Pangeran ing tyasnya trenyuh, non mring kang sawang sasi, dadya alon angandika, dhuh mas mirah ingsun gusti, punapa tan arsa nendra, dadya prihatining ngabdi.
Nenggani pan kalih dalu, kondur Jeng Sultan winarni, miyos dhateng Tengalarja, bekta kasukan puniki, bedhayan kalawan beksa, enting tyas Srinarapati.
Riwusnya kondur sang prabu, Kanjeng Pangeran winarni, langkung tyas dhateng kang garwa, nanging sang retnaning puri, pan dereng karsa ngandika, nanging lamun kathah jalmi.
Sangking wingking sang retna, mapan dahat tan udani, jumeneng Kanjeng Pangeran wus dangu aneng ing wingking, ingkang tyas mapan sangsaya, trenyuh denira ningali.
Mring sangdyah lesmining santun, dadya kadumuk sang dewi, nolih pan lajeng ing ngaras, langkung wira ingkang mindha Sri ing tyas mapan trerataban, deprok neng ngandhap kemuning.
Kanjeng Pangeran anambut, ing ngemban kang mindha sasi, mider aneng petamanan, nging sang dyah tyas ira meksih, katongtoni wirangira, dene dangu tan udani.
Mring kang raka rawuhipun, dadya wepanira mijil, nulya mulat Jeng Pangeran, laun
dados rujit, kang abdi tan ngraos dosa, nging kedhik ngaget–ageti, ing mangke mapan sumongga, dhinendha inggih ngladosi.
Nging mas mirah abdenipun, nenuhun den andikani, neng Tegalarja wus lama, pan tansah den
upamaneki, ginanjar inten kawula, saha lamdonya puniki.
Marma ing mangkya budinipun, bendara tan ngraos krami, kawula mindha ngawula, rumiyin duk aningali, gusti mring warna paduka, prapta wisma lir ngemasi.
Mengkana tyasnya sang ayu, dadya ingsun iki dhingin, kaya ana gadhang wong lanang, adol marang rupa mami, dadya adres ingkang wespa, kang jeng Pangran aningali.
Lamun sang murtining ing rum, sangsaya ingkang
gusti kaduwung, angabdekaken mringkang dasih, kawula matur estunya, lamun tan ngapunten abdi, nah angger dhateng sumongga, ing Tegalarja puniki.
Pun kakang pan amit lampus, supados marganing pati, mengkana sang mindharetna, sareng miarsa tyasneki, kumepyur pan lajeng sirna, sadaya
mantepa iku, mengko thithik nuli salin, kaya tan weruh le danya, Kangjeng Pangeran miyarsi, mring pangandikaning sang retna, kumepyur tyas matur aris.
Sarwi mesem ngrepeku, yektos gusti duk rumiyin, ing mangke punapa karsa, nah angger dhateng nglampahi, tanedya malih akrama, nging nuhun kang ngabdi gusti.
Ing sih paduka satuhu, sarwi ing ngaras sang dewi,
ira andadi, Kanjeng Pangeran ngandika, sarwi mesem ngastaweni.
mesem sang retna ngandika, dhasar botoh bisa angling.
Iya sapa bisa iku, madoni wong kudu amrih, pan sampun karsaning Sukma, panggih jodho donya akhir, sampun lejar ing tyasira, sang retna wus asrah dhiri.
Pan wus karsaning Hyang Agung, panggih jodho jalu estri, dadya sami trisnanira, tan kenging benggang sanyari, mapan lir pendah mintuna, langkung
Mengkana ingkang winuwus, Kanjeng Pangran amarengi, arsa soan mring kang
kang rayi tuhu, sing tebih katingal alit, kapethuk pal kung kaputran, Jeng Pangran kagyat ningali, wau dhumateng kang rama, mesem Kangjeng Sri Bupati.
Lawan angandika arum, sira sengguh sapa mami,
Kangjeng Sultan sampun laju, kur ungkuran lampahneki, ing dalu enjing winarna, ing dinten Senen marengi, Jeng Pangran ngantos ngandikan, utusan keparak kalih.
Nyai Amongsemiteku, lawanya isoka prapti, ngarsanya Kangjeng Pangeran, tur sembah samya turneki, gusti paduka ngabdikan, jeng rama dalem ngentosi.
Ngajeng-ajeng sampun dangu lenggah wonten jamban gusti, paduka kinen lajenga, Jeng Pangran nulya lumaris, mapan datan kekampuhan, kering nyai lurah kalih.
Miyos kaputren wus rawuh, gedhong mrerapat kang kori, ing ngajenge gedhong jamban, Kanjeng Sultan lenggah kori, sendhean korining jamban, sareng kang putra kaeksi.
Sampun karsaning Hyang Agung, Jeng Sultan wespanya mijil, Kanjeng Pangeran miarsa, yen kang rama wespa mijil, ingkang tyas lir
pitulung Widi, kalih ical kang sungkawa, emut mring purbaning Widi, manungsa yen nora bakal, Jeng Sultan ngandika aris.
Kulup sun undang sireku, sun iki lara sayekti, nanging tanora ngopaha, iya ing rasaning sakit, nanging tyas sun wus karasa, kaya na karsaning Widi.
Ing wuri wus pasrah ingsun, mongsa bodhoa sireki, kabeh adhi adhinira, ing mengko dhingin sayekti, ingsun ta
wau dhumateng kang rama, mengkana atur ireki. Nanging pangestu pukulun, rumiyin dalah samangkin, tan wonten ingkang suwala, dhumateng prentah bayekti, Kanjeng Sultan angandika, ya kulup pracaya mami.
Lah ta wis muliha kulup, metuwa ing kene becik, iya jroning prabayeksa, pelataran akeh kaki, sagung wongkang padha seba, sun pirsa wus akeh prapti.
Sira tan basahan iku, pan saru yen akeh uning, ingsun arsa nemonana, mring sagunging bocah Bupati, wis kulup sira muliha, Jeng Pangran lengser sing ngarsi.
Prapta ing keraton sampun, ngarsanya kang eyang malih jeng ratu ageng atanya, den undang apa sireki, kulup marang ramanira, Jeng Pangraan umatur aris.
Nanging datan weca tuhu, menawa kang eyang prihatin, sawab sawek nandhang grerah, sanget tan saged lumaris, lan malih wus sepuh marma, Jeng Pangran
sih-sinihan, mengkana ingkang winarni, mapan wus karsaning sukma, Kanjeng Sultan prapteng jangji.
Nanging elet kalih dalu, lawan genira mameling, wau dhumateng kang putra, ing dinten Kemis marengi, paing nenggih pasaranya, kondur mring rahmatollahi.
Residhen garnam kelangkung, wau genira anangis, meksih enggal langkung cuwa, dhumateng Srinarapati, genira ngladosi ika, sinare jimat tan nunggil.
Kalawan kang eyang iku, Kanjeng Sultan Ngayogya di, ingkang Jumeneng sapisan, mengkana Pangran Dipati, datan pisah lan kang raka, jeng Pangran Dipanegari.
Anulya bicanten sampun, jumeneng Pangran Dipati, nanging mawi winakilan, Pangran mangkualam iki, wus tentrem nagri Ngayogya, jeng Pangran wus kondur nuli.
nama iki, tanenggih ratu kancana, jeng ratu kancana ngalih.
Mapan nama ratu ibu, sabab ratu ageng meksih, jeng ratu ageng tinarna, sampun karsaning Hyang Widi, sareng surud ingkang putra, grerah nya waluya sami.
Dadya panjang yuswanipun, amomong kang wayah iki, mengkana kang parentahan, sampun ing ngaturken malih, wa dhumateng Jeng Sultan, Pangran Mangkualam iki.
Mapan sampun kendel iku, genira dados wewakil, kathah kesturi Ngayogya, nanging tan dados punapi, Jeng Pangran Dipanagara, dadya langkung sekelneki.
maksiyatneki, nanging yen wonten kang raka, Kanjeng Sultan meksih ajrih, Inggris wus salin Welonda, residhen nausna meki.
Karemanya mangan nginum, lan Arja cara Welandi, nadyan kang putra santana, ingkang nganem-anem sami, pan sampun katut sedaya, batal karam wus tan olih.
Mengkana karya kolektur, nanging tan atur upeksi, mring Pangran Dipanagara, dene kang kinarya gajih, amundhuti artanira, marang sagung wong sanagri.
Dene karyanya kolektur, ajaga Raden Dipati, pan sampun rembag sadaya, minister Kaus ngidini, lawan anuwun pratondha, ecap Jeng Sultan pribadi.
Pan sampun pinaring iku, mengkana ingkang winarni, sagung kang
Dipanagari, mengkana Kanjeng Pangeran, langkung kagyat ing tyasneki, nulya tedhak mring Ngayogya, ing kedhaton sampun prapti.
Lajeng panggih lan kang ibu, Jeng Pangran atanya aris, punika wonten pakarya, dene tan aparing uning, ibu dhumateng kawula, karya susah wong sanagri.
Jeng ratu ibu lingnya rum, kawula pan datan uning, dadosing rembag punika, kula tanya sampun werti, inggih dhateng jengandika, jeng Pangran atanya aris.
Sultan neng pundi genipun, jeng ratu ibu nabda ris, wonten bangsal panggung ika, Kangjeng Pangran nusul nuli, panggih kalawan Jeng Sultan, Jeng Pangran
Danurja kang gadhah rembug, lawan pun Wiranegari, sabab kirang kang kengkenan, dene karyanipun malih, anglempaken sagung arta, pacumpleng punika sami.
Kalih kula tanya sampun ngaturi uninga ugi, inggih dhumateng paduka, werti yen sampun marengi, Jeng Pangeran angandika, iku pasthi goroh yekti.
Sultan yen sira nora wruh, iku tapa ngrasa mami, liwat lakuning durjana, tan wurung karya ku pesthi, iya marang kasusahan, ing besuk wekasaneki.
Marang wong cilik ku besuk, lan apa pangane iki, kolektur pira cacahnya, lawan padinane iki, ing ngendi pasebanira, Srinata umatur aris. PUPUH XIX
SRINATA (DHANDHANGGULA) Tedhenipun mapan ngiras, sawidak tiyang satunggil lurahipun kalih belah, cacah tiyang kawandesi, mapan langkung kekalih, lurah kang kalih puniku, pasowanya sadaya, wonten kang danurjan sami, lamun telas gandhek punika
Karyanipun saben mongsa, medal mring dhusun pan sami, mundhut pacumpleng punika, Kanjeng Pangran dikanya ris, sarwi mesem puniki, wus talidok ujar ingsun, mengkono maneh Sultan, yen ora nguruka bumi, gunung iku bae suku rangkep ingwang.
Duk dhingin su(wa)rgi jeng rama, gunung wus sun suwun iki, ilange kabeh ku iya, dene dadi susahneki, sagung wong cilik-cilik, kang sun karya ganti iku, suku bae lan uwang, dhuwit bandar kabeh iki, wis sun duga turah pan mongsa kuranga.
Dene kang parentah desa, muliha kaya kang dhingin, duk swargi eyang buyut ika, Kanjeng rama wus nglilani, nanging semadosneki, angigentoni sataun, kinarya isi ika, sabauwang pura enting, durung nganti Kangjeng rama selak seda.
Ing mengko iki ta sira, malah rep sira wuwuhi, sagung susahing wong desa, lah kaya apa sireki, Jeng Sultan matur aris, sampun kelajeng puniku, cap kawula punika, sampun kinarya ngecapi, kang nuwala badhe parentah mring desa.
Lah Sultan sira jabela, yen durung kebanjur iki, undangen Wiranagara, Kanjeng Sultan anulya glis, putusan animbali, Raden mayor prapta sampun, Kanjeng Sultan ngandika, mayor kaya apa iki, tuturira dhingin wus atur uninga.
Mring kang mas pan wus kalilan, mangko ingsun den dukani, tumungkul Wiranegara, tan saged matura iki, nulya ngandika malih, ing mengko layang sun pundhut, kolektur wus wurunga, Wiranagara turneki, kula ajrih sampun kelajeng nuwala.
Wonten residhen punika, kewedan Jeng Sultan iki, dadya kendel tan ngandika, Jeng Pangran bendu tyasneki, ngandikaning kang rayi, wus Sultan pilihen ingsun, iki nanging wong juga, lan loro kapilih endi, lamun sira amilih kang loro iya.
loro sira, iya Sultan luwih becik, nanging ingsun wus tan melu melu ika.
Umatur Wiranegara, kados pundi nggen mangsuli, mungel wonten kitap ugi, nasi
ampung, sireku luwih bisa, wong kabeh tan ana uning, ala becik ingkang weruh nanging sira.
Kanjeng Pangeran ngandika, Sultan sun tanya sayekti, sira paja Raden nyata, sapa ingkang duwe pikir, lamun sira pribadi, iku atas lo ilahpul, lamun rembug wong liya, mesthi kena den owahi, iku setan Sultan
pitaneni, pan sampun matur ugi, dhateng paduka satuhu, mila kula precaya, lajeng kawula ngidini, pan tumungkul Tumenggung
Den Mayor Wiranegara, tan saged matura malih, Kanjeng Sultan angandika, wus sida sun pundhut iki, wurung kolektur dadi, wus sira metuwa iku, Mayor Wiranegara, tur sembah lengser sing ngarsi, Kanjeng Sultan umatur dhateng kang raka.
Suwawi kondur kakangmas, dhahar kedhaton rumiyin, alih tan sareng lumampah, lenggah, wonten gedhong kuning, jeng ratu ibu prapti, lan jeng ratukencaneku, lajeng amundhut dhahar, Nyai Riya kang ngladosi, Kanjeng ratu ibu aris atetanya.
Paran Sultan dadinira, prekara kolektur iki, Kanjeng Sultan aturira, inggih tamtu boten dadi, jeng ratu mesem angling, Sultan sun pajar satuhu, ingkang duwe negara, ing Ngayogya iki yekti, raka dika Pangeran Dipanagara.
Mapan sun wus dhinawuhan mring rama dika ing nguni, duk meksih kadipatenya, mengkene timbalaneki, dena yu sun pajari, ja ngarep-arep anakmu, ingkang dadi tyas ingwang, nakingsun kang tuwa yekti, atur kula mring rama dika sumongga.
Esmu lingsem Kangjeng Sultan, sabab kathah tiyang uning, mengkana ing ngaturira, sampun napa duka wreti, kulasampun udani, Kangjeng rama welingipun inggih dhateng kawula, Jeng Pangran mesem nabda ris, ibu ratu pan kados lare paduka.
Ngandika wados punika, pan katah tiyang udani, mesem jeng ratu kancana, ris sampunira dumugi, dhahar anulya pamit, Kangjeng Pangeran wus kondur, dhumateng Tegalarja, mengkana mapan wus lami, Kanjeng ratu ageng grerah sanget ika.
Anuju ing wulan Ramlan, sagung putra wayah sami, tugur kreraton
prekawis grebeg punika, Kangjeng Pangran ngandika ris, aja sira ngowahi, ya dene ingkang atunggu, Kanjeng Eyang ingsun uga, lan bu ratu bendareki, ratu angger kabeh padha garebega.
Ki Mangkubumi sampeyan, gih sowana benjing enjing, Kangjeng Sultan ris aturnya, bilih kula tan menangi, Jeng Pangran ngandika ris walahualam ing sesuk, nanging panduganingwang, Kangjeng ya kaya ngenteni, mrig pepake kang putra wayah iki iya.
Mengkana pan kalampahan, sampun karsaning Hyang Widi, Kangjeng ratu surudira, sampun bakda grebek iki, putra wayah
mengkana ingkang winuwus, ri sampun nira lama, wonten cobaning negari, pan kreraman anama Sinduratmeja.
Mapan ngembani punika, Pangeran dipasaneki, Kanjeng Pangran wus uninga, wawreta saking wong desi, nanging maiben yekti, dene langkung boten rukun, Pangeran Dipasana, rehpot jompo lawan alit, lan kelangkung kang manah remen maksiyat.
anenggih ingkang ing ngutus, Raden Sasrawiraga, lan Sasrabau tur bekti, pan kawula gusti ngutus Srinarendra.
Kinen ngaturi uninga, dhumateng paduka gusti, ing Kedhu wonten pakarya, kretaman ageng kang baris, dhusun bendha geneki, Sinduratmeja nameku, estri ingkang satunggal, sampun mejahi Welandi, Jeng Pangeran mesem aris angandika.
Lah iya Sasrawirana, Sultan apa wus bantoni, aturnya Sasrawirana, inggih sasampun kang lumaris, Raden mayor pribadi, lan Raden Ritmester iku, bekta sakancanira, sareng akatipun sami, lan residhen nausa dinten punika.
Iya wis sasrawirana, sira amulih adhingin, ing mengko ingsun
niskara, Jeng Pangran mesem nabda ris, ya wus ingsun udani, ingkang karya reka iku, lamun residhen prapta, Eyang
Pangeran Adinegara, meh wande mementu iki, Kangjeng Pangran nabda ris, wis tutugna amemantu, antawis tigang dina, residhen Naus wus prapti, tur uninga lamun kraman Kedhu bubar.
Nulya Pangran Dipasana, cinepeng binuwang nuli, wau dhumateng ing sabrang, mengkana ing lami-lami, saya kathah seturi, nagari Ngayogya iku, nanging datan punapa, Jeng Pangran langkung prihatin, datan kondur neng Selaraja kewala.
Jeng Sultan ingkang winarna, yen marengi kangen iki, wau dhumateng kang raka, nusul mring Selarejeki, mengkana amarengi, Kanjeng Sultan prapta iku, kangen dhateng kang raka, Kangjeng Pangeran marengi, lenggah aneng kulah mileh ingkang tigan.
dherek Pangran kalih, samya kang raka puniku, Pangeran Suryabrongta, lawan Suryawijayeki, Kanjeng Pangran sampun karsaning Hyang Suksma.
Ingkang tyas langkung pracaya, wau dhumateng kang rayi, Kangjeng Pangeran ngandika, payo Sultan padha ngalih, lungguh ing gedhong iki, Kangjeng Sultan dherek sampun, lawan kalih kang raka, Pangran Suryabrongta iki, pan kalawan Pangeran
meksih ana ingsun, kedhaton nora nana, nging kontrak kang ana iki, lan prejangji pametune kang nagara.
Dene sakeh pepanggreran, meksih ana kene yekti, kang dadi watir tyas ingwang, manawa ingsun ngemasi, apa dene sireki, nora wurung iku besuk, mapan dadi brewala, nakira lan anak mami, lamun nora nana pitulung Hyang Suksma.
Dene mengko karsaningwang, layang sun weneh ken iki, Sultan iya marang sira, nanging ingsun
marang bakyunireki, tur sembah kalih wus mundur, saking ngarsa
layang iki ingkang nyerat, pan Jendral Raples pribadi, kang sisih Jawa iki, Cadiningrat nulis iku, wis nya sira
kelangkung panuwun iki, nulya pinaring kang surat, Kanjeng Sultan gya nampani, langkung suka tyasneki, Jeng Sultan nulya minto kondur, mapan sampun kalilan, mundur sing Selarejeki, ingkang serat mapan binekta priyongga.
Datan winarna ing marga, kedhaton pan sampun prapti, pan sampun karsaning suksma,
Kadya wus tekdiring suksma, Jeng Sultan gampil nuruti, mring atur ingkang tan
Mapan datan mawi marga, ing grerah saking sakedhik, tan kendel genya pesiyar, nanging ingkang dadya margi, dhahar tur aturneki, Raden Dipati puniku, pan lagya ngunjuk jangan, sareng konjuk pan cumekik, sareng dhawah Jeng Sultan pan lajeng seda.
Salira abuh sekala, langkung geger Ngayojeki, pan samya kaget sedaya, ingkang raka sampun prapti, nanging datan menangi, lan putra santana sagung, jalu estri
jinujul punika, Jeng Pangran welas ningali, mring layon ingkang rayi,
pineksa malih, mring Kangjeng Pangeran iku, sampunnya tinabela, tinengga neng bangsal sami, Baron selus jam sawelas praptinira.
Pan lajeng kinen ngangkatna, jeng ratu ageng puniki, langkung sanget panuwunnya, ing ngaturan datan kenging, ngantos kaku tyasneki,
Sedaya wus prapteng pura, ingkang datan dherek sami, sagung kang putra santana, residhen Selus nebda ris, Pangran Dipanagari, sampeyan bok sampun kondur, lajeng ngatengga pura, Kanjeng Pangran ngandika ris, nora gelem sun mulih bareng lan sira.
Pan suketaris kewala, lan sidene iku becik, kariya atunggu pura, lawan Kyai Mangkubumi, Baron Selus nuruti, mapan samya bubar sampun, sagung putra santana, kang tugur nanging Bupati, Kangjeng Pangran wus kondur mring Tegalarja.
Ingkang dherek mring jimatan, sedaya pan sampun prapti, sinarekaken Jeng Sultan, pesereyan enggal dadi, tan tunggilkang rameki, mengkana ingkang winuwus, Jeng Sultan tilar putra, pan
warsi, nangis sampun pinaringan, nama Pangeran Dipati, mengkana ngantos lami, mapan dereng dadi iku, den mas Gathot arinya, den Mas Mursada puniki, den Mas Mangun kang jalu sekawanira.
Ingkang putri mapan gangsal, mengkana ingkang winarni, Jeng Pangran Dipanagara, mapan asring den aturi, ing residhen mring loji, nanging awis karsanipun, lawan malih menawa, risidhen mring kenya puri, ing ngaturan Kangjeng Pangran awis kersa.
Lawan Sritiniti ika, mring risidhen yuswaneki, kalamun marengi karsa, ing ngaturan dhateng ngloji, langkung risidhen iki, genira met galihipun, lan asring ing ngaturan, lenggahan sami pribadi, pan residhen ingkang
tedhak iku, dhumateng Tegalarja, apan sampun ape panggih, lan kang putra neng jro gedhong
menawa dhangan sireki, sun celathu Kangjeng Pangeran ngandika.
Sampun gemampil paduka, pan kawula lumuh yekti, kalamun mergi punika, puruna sampun rumiyin, mongsa kaselana ugi, inggih
purun ngowahi, kyai maring jangjenipun, aluwung mekatena, boten
ngari, den Mas Menol pan ing ngangkat, jumeneng mapan gentosi, mring ingkang rama swargi, nanging mawi wakil iku, anenggih kang kinarya Kanjeng Pangeran Mangkubumi, pan kelawan Kanjeng Pangeran punika.
Ariya Dipanagara, lawan ratu kencaneki, ratu ageng sekawanya, Jeng Pangran luluh kepati, nanging pineksa iki, dadya sanget lingsemipun, tan saged mulat jalma, ngantos tugel pocotneki, ingkang kepuh genira nitih kareta.
Datan katolih kapidak, suketaris ingkang nganthi, anglir seda asekala, pan sampun prapta ing ngloji, kontrak winaos nuli, den Mas Menol sambatipun, kajeng pamuhunya, nanging emoh gemang wedi, nanging meksa risidhen pengangkatira.
Lan ratu ageng kang meksa, risampun kondur tumuli, lenggah setinggil sakedhap, lajeng mring kedhaton sami, lenggah bangsal puniki,
asta, ngandika tan bisa nulis, tinedha ing kapratondha nora gawa ecap mami, Pangran Mangkualam iki, mesem karasa tyasipun, Pangran
Mangkubumi, ingkang nadhahi sadaya, risidhen narima iki, riwus abubar sami, mengkana ingkang winuwus, Pangran Dipanagara, kondur mring Tegalarjeki, sapraptanya langkung denira sungkawa.
Nanging kagagas lingsemnya dene nora katon jalmi, kinarya wakiling bocah, bok iya nganggo tinari, pinadhaken sun iki, lir wong ngempek-empek iku, dol gawe luru pangan nora kaya awak mami, kudu temen delap urip ana donya.
Kelangkung rempu tyasira, Jeng Pangran Dipanagari, lajeng manjing pesarehan, panedya anganyut urip, wus nir sagung kaeksi, saking sanget wirangipun, mengkana sang dyah retna, kumepyur tyas aningali, mring kang raka ingkang tyas pan tan kaduga.
Dene langkung sekelira, apa kang dadi wiyadi, mengkana sangdyah kusuma,
kendela gusti, wurung mati abdenipun, sang dyah aris turira, punapa kang dados rujit, dene kantos padu karsa tilar donya.
Kanjeng Pangeran ngandika, mas mirah gusti wong kuning, sesotyaning tanah Jawa, pun kakang pajar sayekti, langkung wiranga urip, aneng ing donya wakingsun, dene tan pedah jalma, kinarya wakil bebayi, nora montra kelamun katon manungsa.
Den bebungah lir wong corah, dene liwat mejanani, kelamun ingsun gelema, dadya ratu pan wus dhingin,
Nuwuna punten kawula, den ageng dhumateng abdi, mokal paduka kilapa, menggah utamaning margi, kang dhateng ngalam gaib, datan mekaten pukulun, pan rumiyin paduka, ngandika margi utami, pan kawula teksih emut sapunika.
inggih dhateng paduka, kawula sampun sayekti, anenuwun dhateng rabilngalamin.
Lawan pangestu paduka, supangat andika nabi, Muhamatdinil Mustapa, benjing prapta ngalam suci, kawula kang rumiyin, lawaning margi puniku, utami ingkang wiyar, lawan gumantung ing tekdir, kang kasesalan sabar mongsa sanesa.
Nanging kantun sautama, kang sabar punika ugi, mapan kathah cariyosnya, lan mindhak ngamalnya yekti, yen kaleresan ugi, lawan pitulung Hyang Agung, mapan kawula nedya, ing ngawal dhumateng ngakhir, anyenyethi inggih dhumateng paduka.
Paduka yun nyupet karsa, tan rila kukuming Widi, pananggih mongsa wandeya, nanging kantun sautami, sakit wiring donyaki, yen tan ewah niyatipun, dados ngamal sedaya, mertantu cobaning Widi, pan sedaya sih nugrahaning suksma.
Mapan kawula punika, marma purun matur yekti, rumiyin saking paduka, inggih ingkang amejangi, nuhun lumangkung ugi, bilih kasupen pukulun, Kangjeng Pangran duk mirsa, marang ature kang rayi, dadya mesem lir
inten ing ngukir, piturun saking swargi, nugrahanira Hyang Agung, musthikaning wanodya, satanah Jawa puniki,
wiji, marma ingkang jasmani, bisa ngumpul imanipun, lan ati katelunya, iku wutuh dadi siji, iya dene sababe ingkang panrima.
Tegese ingkang panrima, cukule sakeh ing wiji, lamun nora mengkonoa, tanpa pedah wong ngaurip, wong aneng ing donyaki, mas mirah kang utameku, kang gedhe cobanira, nging lawan nugrahan jati, yen kuwawa yeku kekasih Hyang Suksma.
Kelamun nora kuwawa, kang wiji bosok upami, pan datan tuwuh sadaya, dadi tuna wong ngaurip, angur duk kala bayi, matiya wus datan ketung, nah angger kang utama, papat dadiya sawiji, ngamal ngelmu ngalmimaklum mapan nunggal.
Panuju ingsun bendara, ana nugrahan Hyang Widi, ilang coba teka sira, meh kelalen ingsun gusti, enengna wus tan winarni, Ngayogya ingkang winuwus, Kanjeng Pangeran ika, Mangkubumi mapan meksih, pan pinerdi menggah capira kang putra.
Baronselus tanarima, mring cap kang tiga sami, kedah nedha jangkepira, sekawan meksih angudi, mengkana ujarneki, najan tan anaha iku, ingkang telu ku iya, yen ana ingkang sawiji, iku bae Pangeran Dipanagara.
pasthi tan aweh ingwang, dadya Pangran Mangkubumi, pan ginubel dhateng wong gedhe titiga.
Sabab tan saged balonja, dadya Pangran Mangkubumi, tedhak marang Tegalarja, mengkana ingkang winarni, Jeng Pangeran amarengi, lenggah aneng bale kencur, pan
Wiryadikrameki, kang sawiji namanira, Mas Astrawinangun iki, Jeng Pangran Mangkubumi sareng rawuh lajeng
malah ingsun den srengeni, mring residhen paran mengko karepira.
Jeng Pangran Dipanagara, esmu duka jroning galih, marma rumiyin kawula, tan purun dados wewakil, kadya buruh upami, awade ing nama tuhu, selamenipun dadya, pan dereng kawula kardi, angecapi nanging sawek kaping tiga.
Punika pan raja pejah, Kangjeng Pangran Mangkubumi, mapan aris angandika, kaya paran polahneki, sanak sanakireki, pa dene prajurit iku, ingkang padha belanjan, pasthi padha susah iki, lamun nora dhuwit bandar malebuwa.
Jeng Pangeran Dipanagara, langkung kewran ing tyasneki, mengkana lajeng anemah, marang kawirangan yekti, nanging geseng tyasneki, mesem angandika arum, kyai mapan sumongga, nanging kawula aseksi, cap punika mapan lajeng kula bucal.
Dados sampun mantun nama, kawula Dipanagari, Ngabdulkamit nama kula, Kanjeng Pangran Mangkubumi, ngandika esmu ajrih, ya kulup karsanireku, sapa wani malanga, pinundhut ecap wus prapti, lajeng ngaturaken dhumateng kang rama.
gesengireki, kinarya anglipur tedhak, marang daleme kang rayi, Pangran Suryabrongteki, anyuwitaken putranipun, jenengi Kangjeng Pangran, lajeng anyare sawengi, mapan lenggah petamanan ASuryabrangtan.
enjing kundur Jeng Pangran, dhumateng Tegalarjeki, sang dyah retna amethuk wonten teratag.
Sinambut sang lir purnama, binekta mring tilamsari, Kangjeng Pangran lajeng nendra, supe salat dhahar iki, sadinten ngantos latri, ajrih mungu sang retna yu, nging tinengga kewala, wancinira tengah wengi, nulya dhawah tedhak bindunira Hyang Suksma.
Ardi Mrapi murub ika, anglir sundhul ing wiyati, kadya
kelangkung geger pan sami, ting kudhandhang ngupados pangungsen samya. PUPUH XX
DHANDHANGGULA Tanbuh tanbuh kang samya den ungsi, ing ngawiyat langkung petengira, mengkana kang winiraos, Jeng Pangran dereng wungu, langkung eca denira guling, sang retna pan kewedan, esmu maras iku, menawi tinilar seda, mring kang raka arsa mungu langkung ajrih, pan tinengga kewala.
Sang kusuma mengkana tyasneki, mespaosken dhumateng kang raka, lamun lajeng seda
sembrana tan pirsa ngajrih, bok buwang namanira.
Langkung ajrih ningali wiyati, lawan swara tanbuh polahira, dadya
Pangran atanya, ana apa nah ing ngangge, sang dyah aris umatur, tan uninga kawula yekti, pan dereng medal medal, Jeng Pangran nulyaku, miyos akekanthen asta, lan sang retna pelataran sampun prapti, ningali ing gegana.
puniku, pan kelangkung gegerireki, jeng ratu ageng ika, kang tyas langkung kuwur, tan ana sinambat-sambat, nging
ingkang anrubangti, Kangjeng Pangran aneng Selaraja, wus tan kerasaning tyase, aneng donya puniku, langkung denya kabetahneki, mengkana kang winarna, mapan ta panuju, ing taun edal punika, sirah tunggil wulan ramelan nujoni, ping salikur tanggalnya.
Jeng Pangeran aneng guwa iki, pan ing Secang anane punika, saben wulan ramellane, mengkana karsanipun, Kangjeng Pangran ngunjalat iki, aneneng sajronig guwa, pan tan kondur-kondur, mangkana panuju ika, lenggah aneng sela
kalawan maruta, sampun prapta ing ngarsane, ingkang pengangge iku, kang pinendhang lir pendah kaji, kagyat Kangjeng Pangeran, angandika arum, ingsun tambuh marang sira, wong ing ngendi kang tinanya atur bekti, kawula tanpa wisma.
Prapta amba ingutus nimbali, mring paduka Jeng Pangran ngandika, sapa kang kongkon arane, lan ngendi omah iku, wong punika aris turneki, pan inggih tanpa wisma, rat Jawi sedarum, punika minongka wisma, ingkang samya jinulukan ratu adil, ikang ngutus kawula.
Animbali mring paduka yekti, pan ing mangke jumeneng punika, sapucake ngardi mangko, saking ing ngriki iku, kidul wetan prenahing ngardi rasa muni punika, nging paduka iku, tan kalilan bekta rencang, gya lumampah Kangjeng Pangeran ing ngiring, dhateng tiyang punika.
Kadya sampun karsaning Hyang Widi, Kangjeng Pangran anurut kewala,
pucaking ngarga, rebut sorot lan Sang Hyang Pretonggapati, dangu surem Hyang Ngarga.
Kangjeng Pangran tan kuwasa uning, aningali marang kang wedana, sang ratu adil cahyane, kasor ing ngarga tuhu, nging busana awas ningali, Kangjeng Pangran sedaya, ijem srebanipun, arasukan jubah seta, lan celana seta ngagem sebe abrit, ngaler ngilen ajengnya.
dipun saponi, Kangjeng Pangran ing ngandhap, pan tumenga iku, ngidul ngetan ajengira, ratu adil nulya
sampun tan kuwawa jurit, lawan tan saged ika.
Aningali dhumateng pepati, lawan malih rumiyin kawula, sampun nglampahi yektose, pan damel awon kelangkung, inggih sami samining jalmi, sang ratu adil nebda, nora kena iku, wus dadi karsaning sukma, tanah Jawa pinasthi marang Hyang Widi, kang duwe lakon sira.
ewah jumenengireki, ngaler ngilen wau ajengira, Jeng Pangran langkung getune, myang ngraos jajanipun, kadya
semudra murub puniki, lan gumledhug kang swara.
Lan gumuruh lir ardi merapi, Kangjeng
Jeng Pangran iki, dhumateng Tegalarja, mengkana winuwus, nenggih nagari Ngayogya, saya kathah
iku arane, lan suketaris abu, sampun salin ingkang genteni, suwaliye punika, suketaris ipun,
ambruk neng Selarejane, lawan ra repotipun, neng pasoan selarejeki, angendhih ingkang griya, mas Kertajayeku, Kanjeng Pangran datan mirsa, pan marengi wonten guwa Secang malih, mengkana sampun lama.
Ki Pangulu pan sinuprih mulih, nanging sampun tan purun punika, nulya ginentenan mangko, ketib ngigahken iku, ketiban nom-nomane iki, Jeng Pangran sinuwun idi data payun, mengkana malih winarna, Kangjeng ratu ageng asupena iki, mireng swara mengkana.
Ratu ageng ratu kancaneki, temokena lawan wali ika, wedhar lor kulon wismane, yen tan kelakon iku, pati rusak ing tanah Jawi, sun pundhut nyawanira, mengkana pan iku, ngantos jangkep kaping tiga, mapan samya ujare ingkang swareki, jeng ratu langkung jrihnya.
Sampun tita tan salin swareki, Kangjeng ratu angaturi nulya, Jeng Pangran Mangkubumine, prapta kedhaton sampun, panggih Kangjeng ratu nebdaris, Pangeran paran karsa, kawula mirseku, kang swara sajroning nendra, ngantos jangkeping tiga punika sami, tan mawi ewah-ewah.
Pra sampeyan ratu kancaneki, mapan inggih kinen manggihena, lan putra sampeyan mangko, Pangran Dipanegareku, lamun boten kelakon pesthi, risak ing tanah Jawa, lan kula pinundhut, umur kawula neng donya, kados pundi kang dados prayogineki, kawula pan sumongga.
Mesem Kanjeng Pangran Mangkubumi, ris turira pan langkung prayoga, kalamun ajeng pun thole, yen tan ajeng puniku, mapan mindhak ngisin-isini, sinten purun meksaha, jeng ratu nebda rum, pan kados pundi Pangeran, boten wande lamun kawula ngemasi, lan risak ing Ngayogya.
pagujengan, kimawon puniku, kawula ajrih kalintang, mring pun thole jeng ratu ngandika aris, inggih sinten puruna.
Nulya Kangjeng Pangran Mangkubumi, aputusan dhumateng kang garwa, Raden ayu sepuh mangke, mapan den ayu sepuh, ingkang purun gujengan iki, lawan Kangjeng Pangeran, wus wineling iku, wau dhumateng kang raka, nulya mangkat ing Tegalarja wus prapti, panuju Jeng Pangeran.
Lenggah lawan sang lesmining puri, Raden ayu sepuh mesem turna, punika bok supamine, rayi paduka tuhu, pinaringan rakit prayogi, kang samya sepuhira, lawan ayunipun, lir ratih lawan supraba, mendah dene remen kawula ningali, mesem Kangjeng Pangeran.
Gya sinambut ingkang mindha rantih, pan sinandhing ing lus kang Srinata, mesem Jeng Pangran nebda lon, mirah nyai nglindur, sare lawan alenggah iki, den ayu sepu
Pangeran angandika aris, pundi wonten kang memper kewala, anglir gustinahing ngangger, nugrahaning Hyang Agung, pan piturun saking swargadi, musthikaning wanodya, tanah Jawa tuhu, tumedhak ing Tegalarja, pan ginanjaraken ing kawula yekti, dora lamun wontena.
Nggih wanodya ingkang animbangi, Raden ayu sepuh bengis nabda, mundhak dipepanas bae, nggih
mring kedhaton ika, lan kang rama Jeng Pangeran Mangkubumi, lenggah angsal kancana.
Lan kang ibu ratu ageng iki, Kangjeng Pangran amit tuwi ika, mring kraton wetan mangko, dhumateng ingkang ibu, ratu emas gerah sakedhik, sapungkurnya Jeng Pangran, pirembagan iku, jeng ratu ageng kelawan, ingkang rayi Kangjeng Pangran Mangkubumi, prakawis kang supena.
Lamun prapta sampeyan mangkin, kula remen paduka pajara, supena sanes karane, menawi wonten iku, kagelipun dhateng nagari, kula sampun kengkenan, rayi padukeku, den ayu sepu lumampah, mapan mindhak den gegujeng mawon iki, dhateng putra sampeyan.
sampun telas niskara, Jeng Pangran nebda rum, inggih pandugi kawula, kados jajal kimawon ibu sayekti, yen wangsit satuhunya.
Inggih lamun benjing prapta malih, sampeyan ken kepanggih pribadya, kalawan kawula mangko, jeng ratu ngandika rum, nyok sampuna kawula warti, kangge boten punika, kawula pan sampun, boten katitipan basa, Kanjeng Pangran ismu sungkawa tyasneki, tegese wali wedhar.
Pan sinamur mesem atanya ris, mring kang rama punapa artinya, kyai wali wedhar mangke, Pangran Mangkubumiku, mesem lon ngandika aris, tegese wali wedhar, iya iku wurung, Jeng Pangran Dipanagara, sareng mirsa saya sungkawa tyasneki, wirang marang Hyang Suksma.
Nulya samya pamit medal kalih, lajeng kondur marang Tegalarja, Kangjeng Pangran sapraptane, tan mampir dalem iku, lajeng dhateng selarejeki, langkung wirang mring suksma, manjing gedhong sampun, mapan ngantos tigang dina, datan ngaos
pinuju mangke, lenggah Jeng Pangran iku, wonten ngajeng ing gedhong iki, munggeng sela gegilang, ing ngauban iku, kemuning ngideran kulah, mawi pulo tinaneman kang waringin, pethetan warna-warna.
Ngajeng gedhong balumbang ngideri, toya wening Srikathah minanya, mapan warna-warna mangko, kering padasan agung, ki pangulu umatur aris, gusti punapa marma, sungkawa lun dulu, inggih sarawuh paduka, sing kedhaton Kajeng Pangran ngandika ris, kipangulu manira.
Banget wirang marang ing Hyang Widi, wus jinarwa ingkang saneskara, ratu ageng supenane, kalawan jarwanipun, Pangran Arya Mangkubumi, ingkang dadya sungkawa, mesem ki pangulu, umatur sanes punika, pan teggese wali wedhar punika yekti, inggih wali angiras.
Cinepengan adil mring Hyang Widi, pan punika inggih tegesira, pan punika upamine, pra nabi satus ewu, lan patlikur ewu pranabi, anenggih ingkang wedhar, nging nenem puniku,
Muhamad punika, ing Jawi pan upamine, wali kang wedhar iku, mapan inggih sinuhun Giri lawan Jeng Hyang paduka, Kanjeng Sultan agung, punika kang samya ngiras kasih ing Hyang dene paduka pribadi, inggih Walaualam.
Karsa Allah ing wekasaneki, Kangjeng Pangran keraos tyasira, kala pinanggihan mangko, mring ratu adil iku, pan mengkana
Pan wong urip punapa den anti, lamun kaki datan angantiya, pakarya kang luwih abot, kyai pangulu matur, inggih gusti lamun kuwawi, pan langkung utaminya, nugrahan satuhu, Kangjeng Pangeran ngandika, dawek kaki padha sokur mring Hyang Widhi, muga den lestarekna.
Mapan sampun tan winarna iki, Kangjeng Pangran wus pulih tyasira, nanging meleng mring Hyang Manon, ben enjing miyos iku, Jeng Pangeran
Lan kinarya nglelipur tyasneki, mider-mider aneng pakebonan, ing guwa saneskarane, mengkana mapan nuju, Jeng Pangeran alenggah iki, neng ngandhap kajeng gurda, bakda ngasar iku, kang kebon winestan
swara, Kangjeng Pangran wektu mahrib kondur nuli, dhumateng guwa Secang.
kelajeng sare, neng sela gilang iku, puthut kalih samya nenggani, lajeng kalihan nendra, neng dagan puniku, mengkana
kurmat, esmu ajrih kawolu kacahya sami, lir wulan kang purnama.
Kangjeng Pangran jumeneng ngurmati, ingkang prapta tan preduli ika, lajeng jujuk blumbang bae, Jeng Pangran nulya tumut, pan sedaya ngadeg neng tepi, ingkang gangsal neng wetan, tiga kang neng kidul, jeng Pangeran tumut ika, kang neng kidul dadya sekawan puniki, majeng ngaler sadaya.
Kang neng wetan ngilen ajengneki, ingkang bekta nuwala neng ngarsa, kalih sisih pengapite, nulya
ingkang maos nyendhu nebda ris, iku luput Jawabnya, kang sinendhu matur, kados pundi panembahan, Jawabipun kang nyandhu ngandika aris, iki prakara dadya.
Jebeng Jawa balaisalami, mapan bakal dene kang wus dadya, pan nanging tekbir Jawabe, lajeng samya puniku, maos tekbir kawolu iki, songa Kangjeng
Jalma wolu musna tan kaeksi, saking genya jumeneng punika, angling kukus upamine, Kangjeng Pangeran iku, katon gona jejer pribadi, mengkana pan wus enjang, Jeng Pangran winungu, wau dhateng puthut lawa,
ing ngangkah iku, inggih dhumateng Welonda, kabar terang pawarta saking semawis, kyai pangulu nulya.
Sowan manjing mring Selarejeki, Jeng Pangeran mapan nuju lenggah, munggeng ing sela gilange, kyai pangulu matur, kula gusti miarsa warti, kabar saking Semarang, sampun terang tuhu lamun paduka ing ngangkah, saradhadhu mapan sampun kathah gusti, kang prapta ing Semarang.
warti punika, Jeng Pangran mesem nebda lon, paran prayoganipun, pan manira tan dosa iki, lamun puniku nyata, swarga ginawe yu, goleleki dalam punapa, lan maninge kaki napa dika lali, ratu ageng impenya.
tumungkul, lawan kumembeng kang waspa, sampun leres yen wangsit punika sidik, nging pengraos kawula.
Boten wande karsaning Hyang Widhi, nanging sampun margi saking yuda, Kangjeng Pangeran nebda lon, paran prayoganipun, ki pangulu aris turneki, lamun estu punika, gusti wartenipun, prayogi nurut kewala, sakajenge panganiaya Welandi, kadosa eyang paduka.
Kang sinuhun sepuh duk rumiyin, dados boten karya karisakan, dene Hyang Suksma karsane, tan pilih marga tuhu, dene kula tanedya kari, sakit dhumateng pejah mapan dherek saestu, nanging lamun margi yuda, pan kawula wus sepuh datan kuwawi, kantun mongsa sageda.
Jeng Pangeran mesem ngandika ris, kula kaki mapan remen yuda, matiya becik ucape, kyai pangulu matur, yen mekaten sakarsa gusti, kawula amit kesah, pan tan saged dulu, inggih kaji dhateng
nenedha, sujud neng kabatolahe, nenuwun mring Hyang Agung, lestarine ing tanah Jawi, dadya balad agama, kaki lamun estu, wonten pitulung Hyang Suksma, ki pangulu den kebat andika mulih, kyai pangulu turnya.
Pan sandika nging pangestu gusti mugi kulapan sageda prapta, dhumateng kabahtolahe, Kanjeng Pangeran nebda
Nulya mangkat prapta ing Semawis, tan winarna ki pangulu ika, Tegalarja winiraos, Kangjeng Pangeran iku, langkung denya prihatin galih, dene miarsa warta, pan lir pamenipun, karubuan kang ngakasa, nanging kang tyas sampun tan nedya gumingsir, nging anglindhung Hyang suksma.
Dadya tegalas agunging prihatin, nanging pati kang den arsa-arsa, sang retna mengkono maneh, mapan tan sedya kantun, mring kang raka awal myang akhir, mengkana ingkang dadya, bebuka
punika, pan iku dadya margane, mengkana kang winuwus, Kangjeng Pangran tan mijil-mijil, neng gedhong Selaraja, mengkana panuju, bakda ngasar wayahira, Kangjeng Pangeran bakda salat miyos iki, dhumateng pesabinan.
Sajawine ing Selarajeki, nama sabin pun montro punika, mawi palenggahan pinggire, kinubeng blumbang iku, gendhayakan uba-ubaneki, kalawan Kangjeng Soka, lenggah sela iku, Ki Soban kang nganeng ngarsa, wektu iku Kangjeng Pangran yuswaneki, pan sampun kawandasa.
Kados telas Tegalarja gusti, mapan dados radinan sadaya, badhe maranem wertine, pan pinathokan sampun,
kelamun matur, pan punika tan mawi pratela gusti, inggih dhateng kawula.
Pan miyarsa kawula kang warti, saking abdi dalem lit sedaya, tan pinartelan yektosa, marma ajrih umatur, Jeng Pangeran ngandika malih, lamun mengkono ika, wus pengingen iku, yen tan kena bedholana, Mangunarja sandika lengser sing ngarsi, mapan lajeng pepanggya.
Lan utusanira den Dipati, pan pinenging meksa datan kena, ajrih residhen saure, Mangunarja nulyeku, aparentah kinen bedholi sagung pathok sadaya, ingkang neng lor kidul, wetan kulon binedholan, lajeng malih kengkenan Raden Dipati, Raden Brongtanusuma.
Lurah gandhek duta wijayeki, bekta pathok lan kerek punika, lajeng pinendhet dhuwunge, dhumateng tiyang dhusun, ing tompeyan namane iki, Raden Brongtanusuma, tan kenging lumayu, pan lajeng binujung samya, lajeng wreti dhumateng Raden Dipati, bramatya ing tyasira.
Nulya margi kang kinen buntoni, ing jagalan westane punika, mregi mring Ngayogya mangko, sareng kapirsa iku, mapan lajeng kinen bubrahi, yen kang bubrah wus kesah, malih kinen buntu, ngantos jangkep kaping tiga, pan binubrah lajeng kinen buntu malih, wus katur mring Jeng Pangran.
Lamun margi meksa den buntoni, kados pundi gusti karsa tuwan, mapan dalu pambuntune, yen siyang datan purun, mapan meksih ulun tenggani, lamun
den ngatya-atya, lawan sakancanira, yen kaya mengkono ugi, ingkang reratan, karya bebuka iki.
Sayektine apan arep nganiaya, ingsun tan sedya gingsir, sajanganing ngajang, lah mara Mangunarja, padha timbalana iki, kang tuwa tuwa, marang ing ngarsa mami.
neng bale sawu sami, Jeng Pangran winarna, mapan lenggah neng sela, gegilang pulo waringin, Ki Soban ngarsa, lan Karti seser iki.
Mangunarja wus prapta sakancanira, sowan andher ing ngarsi, alon aturira,
turnya, lawan konca sedaya, sampun weradin kang werti, lamun paduka, badhe dipun ayoni.
Kangjeng Pangran mesem aris angandika, ing mengko ana ngendi, kabeh kancanira, mantri kalawan demang, Mangunarja atureneki, wonten pasowan, bale sawoh ing jawi.
Kangjeng Pangran mapan aris angandika, ya wus tarima mami, nging padha den nyata, mengko padha dhawuhna, ingsun tan bisa nemoni, pan wus precaya, ingsun marang sireki.
Mangunarja atur nya inggih sandika, Jeng
nanging ingkang tyas puniki, langkung gumbira, lamun tinari jurit.
Mengsah lawan titiyang kapir punika, suka
ika, wong kang tan melu sira, wus pinasthi mring Hyang Widhi, pocot imanya, sagung wong tanah Jawi.
boten tedhaka, mring pagelaran iki, Jeng Pangran ngandika, ing pundi margenira, mapan sampun den buntoni, kula ken bubrah, inggih binuntu malih.
Pangran Mangkukusuma malih atanya, punika ayun kardi, inggih kang radinan, punapa tan mawiha, punika atur udani, Jeng Pangran nebda, pindho damel puniki.
Yen wartiya eyang pandugi kawula, datan dados prekawis, Pangran Mangkukusuma, pan aris aturira, mas putu kawula panggih, lan nak Danurja, kawula pitaneni.
sapengandhap, kang sampun samya prapta, Kangjeng Pangran Mangkubumi, ingkang winarna, langkung water tyasneki.
Nulya tedhak dhumateng ing Tegalarja, lajeng nusul puniki, dhateng Selaraja, mapan sampun
pan punika kiyai, jalma ingkang prapta, mapan samya kajengnya, pribadya tan ngundang yekti, inggih kawula, sampeyan pitaneni.
Pan punika kepalanipun sadaya, sampun samya neng ngriki, lan sadedamelnya, mapan sampun samekta, Kangjeng Pangran Mangkubumi, nulya atanya, mring sagung ingkang
dalem yekti, arsa ing ngangkah, inggih dhateng Welandi.
Tiyang Jawi sedaya pan boten lila, lamun ngantos sayekti, binekta Walonda, suka tumepes sedaya, Kangjeng Pangran Mangkubumi, aris ngandika, dene sun tan udani.
Iya warta ingkang kaya tuturira, Jeng Pangran Mangkubumi, pan aris ngandika, dhumateng ingkang putra, paran kulup karsaneki, apa ta sira, bisa nanggung ku yekti.
Lamun karya rusuh marang ing nagara, Jeng Pangran matur aris, gih kyai sampeyan, punapa ta sageda, ananggel kados kang warti, wau punika, lamun saged kyai.
Pan samangke kajengipun tiyang bubar, sedaya kula ken sami, Jeng Pangran ngandika, kulup ingsun tan bisa, ananggung lir warta iki, Jeng Pangran nebda kula saget kyai.
Inggih nanggel dhumateng tiyang sadaya, kelamun angriyini, nging kyai punika, lamun kinriyinana, sayaktos kula tan ajrih, ngajang ing ngajang, siyang dalu ngladosi.
Jeng Pangeran Mangkubumi ris ngandika, wus kulup ingsun mulih, yen mengkono iya, wus ruwed kang prakara, pirang bara ingsun kaki, menawa ana, pitulung ing Hyang Widhi.
Bisa karya padhange ingkang negara, wus kondur tan winarni, yata kang winarna, Raden Wiryadikrama, ginubel marang sagunging, para kepala, nuhun pratondha sami.
Ingkang tebih tebih punika sedaya, pasisir moncanagri, Pagelen Sokawatya, samya nuhun sedaya, prabondha dadining jurit, wus katur
Tan winarna Mangkubumen sampun prapta, nuli sinuhun niki, wau kang pratondha, sampun karsaning sukma, Kangjeng Pangran teka gampil, ingkang pratondha, mapan sampun pinaring.
Nanging meling lamun uwis ulih ena, kene cotho kepati, lamun ora nana, iku ingkang pratondha,
lamun muni, pan samongsa mongsa, nadyan dalu siyanga, mengkana sampun weradin, ingkang parentah, jalma
wilangan, mapan samya prapta iki, dedamelira, penthung lawan saligi.
Sambatira sedaya tan wonten trima, pan sedya bela gusti, bandhil sabukira, lan samya ngandhut sela, mengkana ingkang winarni, Kangjeng Pangeran, sampun pasrah Hyang Widhi.
kathah kang sumiwi, dadya tan kawrat, kalih dinten antawis.
Kondurira Jeng Pangran sing Selaraja, nulya Raden
serate residhen ika, ingkang ambekta iki, Mas Astradimeja, pepatihnya kang rama, Kangjeng
mangsuli, kang rama priyongga, nanging wangsulanira, amundhut Raden Dipati, residhen ika, datan mangsuli malih.
Mapan lajeng adandan mariyem kewala, tukang besi kinerig,
keparak puniki, Nyai Soka nameki, prapta atur sembah, gusti abdi dinuta, dhumateng bu dalem gusti, mapan paduka,
weruh pribadi, akeh ing jalma, menawa neba ngreti.
Dadi ewuh, tan wurung dadi prekara, yen ibu nedya becik, angur mareneya, wayahe den gawaha, kabeh aja ana kari, wus ta muliha, Nyai Soka turneki.
Kawula jrih pan sampun dalu punika, gusti kawula mriki, bekta konca tiga, samya wangsul sedaya, langkung ajrih aningali, dhateng berandhal, kebak
pukul wolu wetara, Kangjeng Pangran Mangkubumi, ing rawuhira, Jeng Pangran aningali.
Yen kang rama rawuh pinethuk tumulya, tedhak saking pendhapi, ngandhap sawo prapta, panggih Jeng
jumeneng kewala, kang rama den aturi, nulya tatalenggah, riwus nulya ngandika, Kangjeng
loji sadhela, Jeng Pangran mesem tur nya ris, kyai sumongga, nging kula sapuniki.
Sampun dados melikipun tiyang kathah, sampeyan tantun pribadi, punika sadaya, inggih kalamun suka, suwawi mangkat Kyai Jeng Pangran nulya, nantun mring kang sumiwi.
Paran sira kabeh ingsun tari padha, gustinya den aturi, mring resi dhen sadhela, sedaya aturira, mapan samya mopo iki, suka ngabena, pejaha ing ngajurit.
Kangjeng Pangran nulya, matur mring kang rama, kyai kados pundi, gen kula lumampah, ing ngriki lir punapa, Kangjeng Pangran Mangkubumi, aris ngandika, kulup sun pajar yekti.
Mapan ingsun wus tan bisa mulih nyawa, ing ngloji pan wus rakit, mapan Mangkualam, sahanak prajuritnya, wus padha ana ing ngloji, ingsun tan duga, kang dadi karepneki.
Marmaning sun gelem kinongkon yektinya, sedaya metuwa mami, mati lan
iki, residhen tanya, apa karepireki.
Sauring sun datan karep apa-apa, nuli residhen angling prahipun beciknya, amrih ilange ika, ingkang dadi nepsuneki, pan sauringwang, kejaba den turuti.
Mring gupremen residhen pan saurira, bok saliyane ugi, kula boten inga, suketaris angucap, menawa jaluk dadya ji, wonten tandhanya, tan remen neng wismeki.
Saba alas gunung parang lawan guwa, saenggon-enggon ngabekti, nuli ingsun mujar, eh suketaris ira, aywa mengkono sireki, ing wong sembahyang, saenggon–enggone dadi.
Saba alas dhemene sing cilik mula, yen gelema dadya ji, pan wus dhingin mulya, iya iku kang dadya, yen nora ngandel sireki, mara tanona, mring si Kapitan Jiping.
Mongsa silih ingkang rayi jumenenga, kang dados teleng galih, inggih ingkang rama, Kangjeng Pangran punika, Jankrerapet mekaten malih, mapan kawula, kang ing ngutus rumiyin.
Mapan ngantos minuhunan mring kang rama, ngimeksa datan apti, dene gung bicara, sedaya sinagahan, sabab Pangeran Dipati, enggen bicara, kang rayi meksih alit.
Pan residhen banjur anambungi mujar, kaya paran ta iki, pan ing Tegalarja, wong wus tanpa wilangan, kang bare loro ku yekti, ana kang lunga, ana kang gitik loji.
Cadiningrat pan mengkana saurira, inggih kabar kekalih, peng pengraos kawula, mapan dora sedaya, lamun punika yektosi, salah satunggal, purun dipun jejuwing.
Mapan kawula kang purun nanggel punika, sampun ingkang karya pati, lamon karsaha, rusuh mawon tan apti.
Pan residhen mangkene ujare ika, marma ewuh ta mami, banjurna mring ingwang, kados pundi Pangeran, saur ku sumongga iki, residhen mujar, sampun ta benjing-enjing.
Dika wonten kedhaton ing pukul songa, kawula badhe benjing, bareng pukul songa, residhen nuli teka, kalawan Danurja iki, Wiranegara, dene residhen angling.
Kados pundi ratu ageng ingkang karsa, ratu ageng nauri, pan mongsa bodhoa, kula pun boten bisa, lawan Pangran Mangkubumi, residhen mujar,
prayoga iki, Danurja mujar, kelangkung ewedneki.
Boten wande dados salang serep ika, wantu wus kathah jalmi, banjur ingsun mujar, pun ta dika kewala, lawan kawula pribadi, mongsa wontena, ing kawekasaneki.
Lamun manggung den rembag-rembag kewala, kejaba den tekadi, dika karo kula, nggih wong loro kewala, saure residhen iki, dika Pangeran, nanggung punapa wani.
Lamun wonten dudune inggih punika, saur sun mangkeneki, inggih mati dika, kula mongsa karia, yen den undang duga mami, mongsa satekoa, wong pun mekoten ugi.
prajuritnya, bareng katemu mami, lan residhen ika, mangkene ujarira, Pangeran dika pribadi, kang lumampata, kawula ewed iki.
sedaya Tegalarjeki, anulnya ana, Herdenas saking ngloji.
Mangkubumi wus tan karsa, lawan ngandika aris, eh ta suranata, apa ta lali sira, bener iki anak mamu, ing lairira, nanging kang derbe siwi.
Mapan nyata iku sedulur ku tuwa, marma ingsun labuhi, lawan ngrebut iman, wus ta sira matura, pirang bara nemu urip, ki Suranata, wus lengser saking ngarsi.
Kangjeng Pangran Mangkubumi miris atanya, dhumateng ingkang siwi, paran
Yen kawula gadhaha kajeng punika, pesthi karya rumiyin, gen rerepotan samya mila ing tyas kawula, mapan tanedya gumingsir, nadyan pejaha, mapan sampun prayogi.
Wonten ngriki patilasane Kangjeng Hyang, ewed punapa estri, tan umut punapa, ngriki sampun prayoga, kinarya enggen ngemasi, Kanjeng Pangeran Mangkubumi nimbali.
Mapan dhateng abdinira ingkang putra kang sepuh sepuh sami, pan samya aturnya, langkung kuwatosira, tan wande ngewed-ewedi, yen wonten karya, kang rembag sampun gilig.
Dhateng dalem nulya pangih lan kang garwa, sang retna anungkemi, padane kang raka, adres medal kang wespa, nanging tan saged angling, Jeng Pangran nebda, dhuh mirah ingsun gusti.
Ingkang abdi nenuhun den turutana, menawi manggih urip, sadinten punika, yen nak angger tan arsa, sampun tamtu yen ngemasi, dinten punika, bendara ingkang abdi.
Dadya nurut sang retna jumeneng nulya, lumampah pan aririh, sarwi ngemu waspa, sampun budhal sadaya, sagung kang rerepot sami, Kangjeng Pangeran, ngateraken ing kori.
Mring Selarong budhalnya repot sedaya, ingkang kinen angiring, wong lanang kang tuwa, Tegalarja sedaya, pan sampun tan
panginang petawis, lawan praptanira, Bupati kalih ika, Mas Sindunegara iki, lan Mas Mandura, mapan ambekta tulis.
Ingkang serat saking residhen punika, Jeng Pangran ngandika ris, sun tan bisa maca, rong galah tampanana, Pangran rongga anampani, lajeng winaca, sampunira dumugi.
Saneskara Kangjeng Pangeran ngandika, mring Mas
Mas Tumenggung Sindunagara tur sembah, gusti lamun marengi, residhen punika, pinundhut supaosnya, Kangjeng Pangran ngandika ris, supata apa, ingsun tan derbe kapti.
Yen paduka gusti estu datan karsa, nging nuhun wangsul tulis, Jeng Pangran ngandika, lah iya tulis apa, mapan sun wus nora apti,
Pangran turnya, pan sumongga kyai.
Ingkang serat inggih sakarsa paduka, kyai amangsuli, Kanjeng Pangran
Ingkang kantun ing Samenjaya Menggala, lawan kang para manri, tuwa buru samya, lan demang sahananya, punika ingkang nindhihi, sangsal-angsal mapan pinara kalih.
Ingkang medal sawetaning Tegalarja, anenggih kang nadhahi, den demang ing
lan Muhamad Mursam, ki Murdiyah puniki, lan ki Martayuda, tulung Jayamenggala, nging meksa karoban tandhing, lan wus kapapan, nging meksa panggah sami.
Kanjeng Pangran dereng ewah denya lenggah, aneng pandhapa meksih, lawan ingkang rama, kang rayi Pangran rongga, punika kang munggeng ngarsi, lan ponokawan, ngampil gamel kang meksih.
Sowan ngadhep dhumateng Kangjeng Pangeran anulya natur uning, kyai Dermajaya, lurah ngawin punika, di dalem kaseser sami, kathahen lawan, ing pandhan sampun prapti.
Nanging inggih meksih samya tinangledan, Jeng Pangran datan angling, pan kendel
matur aris, neng ngriki kewala, medal mendhet punapa, lamun dhateng tekdirneki, neng ngriki ngrika, mongsa wande ngemasi.
Wonten ngriki yen tinulungan Hyang Suksma, inggih sampun prayogi, nulya Dermajaya, wangsul sarwi karuna, umatur dhuh gusti mami, abdi paduka, sampun boten kuwawi.
Saking gene mengsah palengkung pan prapta, Jeng Pangran Mangkubumi, pan datan ngandika, anulya ingkang
sampun neng jawi, gya nitih kuda, ki gethayu nameki.
Cemeng pancal panggung sukunya sekawan, belalak netraneki, langkung geng inggilnya, ingkang rama kudanya, pan lagya kasingsal iki, anitih tundhan, saking kasesaneki.
Bulu cemeng bathi lan kelangkung kera, pan samak larabneki, wus karsaning suksma, sagung ingkang dandanan, sadaya pan padha keri, nanging pusaka, lan kang titihan sami.
Datan kari nulya Kangjeng Pangran ngasta, ingkang pusaka iki, waos kyai rundhan, ingkang rama mengkana, kyai jimat wus pinandhi, Pangeran rongga, datan nitih turanggi.
Pan gendholan sampeyanira kang raka, Jeng Pangran Yunudani, dhumateng kang mengsah, tan kantun ingkang rama, Kangjeng Pangran Mangkubumi, sareng katingal, usar anandersami.
Tina dhahan mring Kyai Subatuliman, lan ki
mapan kathah pejah, nging sanget korbaneki, lan inging les kuda, saliyanya punika, mapan sampun nyabrang sami, kang wong sedaya, dhumateng kilen kali.
Ingkang sampun dhumateng ing tekdirira, mas bei brojadirjeki, lurah Wirabroja, pandhita ki
bedhil, ingkang titiyan, gethayu eca nyirig.
Meneng bae ingsun meksa binedhilan, dadya Jeng Pangran iki, tedhak
nanging meksa den tututi, mering sagung usar, tan kendel ambes tuli.
Pun Gethayu kelangkung denya tenaga, lir penganten upami,den arak punika, kang rayi Pangran rongga, tan usul genya nyepengi, sampeyanira, ingkang raka puniki.
Tan keraos gerahnya pitulung suksma, Jeng Pangran Mangkubumi, nenggih kang winarna, langkung akas kudanya, tan sembada lan warneki, kuda nya usar, tan saged anututi.
Lamun wonten satunggil kalih kang celak, ngancaran lawungneki, usar lajeng giwar, dadya tan angsalika, Kanjeng Pangeran ningali, dhateng kang rama, langkung suka tyasneki.
Dene gagah cengkiling kyai astanya mengkana mapan sami, ingkang usar kathah, wangsul dhateng radinan, pananging lit nang sawiji,
pangrasa, brerandhal katiga sami, matur sandika, sareng tumandang katri.
Wonten saler ing dhusun sumberan ika, Kangjeng Pangranjenegi, kinarubut ika, bestul medhang tan angsal, kineracok lajeng modir, lawan kudanya, Kangjeng Pangeran nuli.
Tedhak dhateng radinan tunggil kang rama, suwaliye udani, yen lanangnya pejah, lajeng wangsul
sayahan, lawan maliha ngentosi, kang dereng prapta, langkung asmara kingkin. PUPUH XXII
ASMARADANA Sampun risak mapan sami, negari ing Tegalarja, Kangjeng Pangran winiraos, akaliyan ingkang rama, aneng tengah radinan, meksih manggung neng kudeku,
Pangran aris ngandika, kawula sumongga mangko, tiyang sampun tanpa wisma, Jeng Pangeran ngandika, kulup saparan paranmu, pan ingsun mongsa kariya.
Mapan iki ya wus wengi, Kangjeng Pangeran aturnya, kyai kajeng kula mangko, ngupados putra sampeyan, ing pundi panggenanya, Kangjeng Pangeran nebda rum, wau dhumateng kang putra.
Mring Selarong duga mami, mau rembungya mengkana, sakehe rerepot kabeh, Kangjeng Pangeran turira, dhumateng ingkang rama, kyai salat rumuhun, pan wektu mahrib punika.
Lan ngaso sakedhap kyai, pan kawula sanget sayah, yen sampun bakda Mahribe, suwawi kyai lumampah, anulya samya salat, neng lepen Bayem Sedarum, bakda Mahrib gya lumampah.
Sampun karsaning Hyang Widi, pan samya bingung sedaya, pan saking sanget petenge, dadya kelajeng lampahnya, medal sumampir ika, dadya sanget sayahipun, lan luwe arip sedaya.
Dadya kendel tan dumugi, neng ngiring gunung kewala, mapan samya nendra mangko, sareng enjing pan lumampah, prapta ing lepen Soka, Kangjeng Pangeran andangu, marang demang lepen soka.
Panggenan repot sagunging, kyai demang aturira, nglempak neng Selarong mangke,
kang repot sedaya, gya pinernah dhewe-dhewe, mapan cekap lepen Soka, Kangjeng Pangeran nulya, tedhak maring Slarong iku, tan kantun lawan kang rama.
Kanjeng Pangran Mangkubumi, kang rayi Pangeran Rongga, kinen tengga repot bae, lawan wong kang tuwa tuwa, ingkang kinen rumeksa, repot lawan dhaharipun, mas ngabei Mangunarja.
Mengkana wus tan winarni, sagung kang repot sedaya, mapan wus sae enggone, Kangjeng Pangeran winarna, kang lawan ingkang rama, nengggih pasanggrahanipun, neng Slarong ing wismanira.
Ki Demang Arjatayeki, wonten malih kang winarna, ingkang rayi nusul mangko, Pangeran Adinagara, bekta prajurit ika, mandhung lawan patangpuluh, kalih atus winetara.
Lajeng pinasrahan iki, wau dhumateng kang raka, dadya ngiras patih mangko, lawan nyuwun salin nama, Pangeran Suryengngalaga, kang raka nglilani sampun, laning ngiden mring kang rama.
Ngayogya tan ana kari, nging kari residhen ika, lan putra santana mangko, lan Raden Dipati ika, Pangeran Mangkualam, mapan ingkang tumut iku, nenggih Pangran Suryaningprang.
Lajeng pinethuken iki, mring sagung wong desa ika, Jayamenggala tindhihe, kalawan Onggawikrama, lawan ki Bauyuda, langkung rame
lajeng tulung sedaya, kang tander begaman iku, bandhil alu pan binekta.
Pan sampun karsaning Widi, bandhil purun lan senjata, dadya kelangkung ramene, mengkana
Bauyuda, wong Yogja kathah pejah, sampun karsaning Hyang Agung, Bupati kathah gebandhang.
dhengkulira, tiba saking kuda lempoh, lajeng binekta lumajar, wus mundur wong Ngayogja, langkung kathah angsalipun, bandhangan pan warna-warna.
Kanjeng Pangeran ningali, wau kalawan kang rama, neng ngardi wijil namane, mapan katingal sedaya, solahe kang ngayuda, lamun estu sampun unggul, Jeng Pangeran nulya tedhak.
Mring kembung putih aneki, lenggahaneng pekarangan, datan dangu prapta mangke, kang rayi lawan kang putra, ngirid sagung bupatya, ingkang samya teluk iku, mring kang
punika, myang sagunging pandhita, putra santana kang kantun, meksih aneng ing Ngayogja.
Mapan samya den cepengi, ginedhong ngoji sedaya, nging Pangeran Mangkualame, ingkang tan ginedhong ika, lawan saputranira, mengkana ingkang winuwus, Selarong langkung arjanya.
Mapan wus dadya negari, ngayogja ngalah punika, kang peken kelangkung
nung anung pan munggeng ngayun, tuwin kyai lan ngulama.
Lan para pandhita sami, ingkang rama datan tebah, Jeng Pangran Mangkubumine, ingkang munggeng ngarsanira, Pangeran Suryenglaga, risang pramudyeng
arana, Kreta Pengalasan iku, kang rayi matur sandika.
Pangeran Suryenglageki, tur sembah nuwun kang karsa, pan punika
kalawan si Trunajaya, ing Gamplong ya arana, Cakranegara Tumenggung, lan paman Jayakusuma.
Mangkudiningrat sireki, kalawan si Natapraja, lan sedulurira kabeh, sambirata barisa, ingkang ngembani, ika, si Ranupati
ing Pajang ingkang ngrataha, iya si Martalaya, lan Wiryakusuma iku, Sindurja lan Dipadirja.
Kertadirja Sokawati, pasisir si paman serang, ingkang angrataha mangko, dene ing moncanegara sun tempuhake iya, kabeh kang ngrataha iku, iya si Mangunegara.
Sandika sedaya sami, langkung enggar ing tyasira, nuli atur salam mangko, kang eyang lawan kang paman, kang rayi lan kang
Kang samya pinaring kardi, mring risang maseseng prang, nulya aluwaran mangko, kondur dhateng pesanggrahan, tan kantun ingkang rama, mengkana ingkang winuwus,
kathahipun, prapta ing lor gorok ika.
Ingkang baris aneng margi, Kyai Muhammad Ngarepah, lawan Mulyasantikane,
Nging gangsal welas wetawis, kang samya lumajeng gesang, nanging sampun tatu mangko, anulya Mulyasantika, arta lawan busana, sanjata pan lajeng dinum, mring sagung kang melu yuda.
Pan lajeng ing ngangge sami, sruwal kalawan rasukan, myang sanjata sadayane, langkung enggartyasna samya, lajeng soan sedaya, dhumateng Selarong iku, kalih belah
sampun pratela mangke, mring Pangeran Suryenglaga, lajeng dadya tontonan, pan samya suka sedarum, wadya Selarong punika.
Muhammad Ngarepah nuli, kalawan mulya santika, lajeng ngrid sowan mangko,mring Pangeran Suryenglaga, marang sang pramudyeng ing prang, lajeng ginanjar nameku, Tumenggung Secanagara.
Muhammad Ngarepahneki, arinya mulya antika, pan ginanjar nama mangko, Tumenggung Kretanegara, lan kinen angradina, ing Kedhu wetan ngelo ku, kalihnya matur sandika.
Langkung enggar tyasnya kalih, wus kalilan mantuk samya, pan wus tan winarna mangko, kawarna bantu prapta, saking ing Surakarta, medal wetan margenipun, prajurit Mangkunagaran.
Nulya sinaos ken iki, dhumateng Selarong ika, risang kelangkung welase, wektu meksih lare ika, mapan nangis kewala, pinaringan busaneku, lajeng kinen ngaterena.
Mantuk dhumateng seleki, mengkana ingkang winarna,
ingsun tan kaduga angger, ingkang dadya prihatinya, wadyanira kunyawa, pan wus tan kuciwa iku, anadhahi ing ngayuda.
Ri sang murtining ngajurit, mapan aris angandika, gih kyai satuhune, ingkang dadya tyas kawula, inggih lampah punika, tan prehatin dening mungsuh, inggih senadyan wewaha.
Tinelasna tiyang kapir, mapan kawula temaha, yen tansih kakersakake, kiyai dados lampahan, nanging karya punika, rumiyin kawula estu, mapan kinen ngangkat Kur’an.
Tan kenging lamun ngewahi, dhateng parentah ing Kur’an, nging kawula saestune, dereng sumerep sedaya, Kuran parentahira, marma tyas kula kelangkung, ajrih bilih kalepatan.
Kanjeng Pangran Mangkubumi, mapan aris angandika, kulup tan ngapa akuwe, mapan akeh pra ngulama, kang sumurup Jawanya, ing Kur’an parentah iku, wong nanging drema kewala.
Kulup marang ing sireki, endi kang sira kersakna, wong ngalim Ngayogja akeh, mesem risang kang misesa, aris denya ngandika, kiyai leres puniku, nging kula kirang precaya.
Kyai sampeyan rencangi, nenuwun dhateng Hyang Suksma, rumiyin kawula anon, tiyang kekalih punika, amulang wonten Maja, ing Kwaron satunggilipun, punika kula precaya.
Dene sawangipun kalih, pan samya pekir lakunya, kados ajrih mring Hyang Manon, kalamun angewahana, mring Kur’an parentahnya, Kwaron tiyangipun sepuh, ing Maja anem punika.
Kanjeng Pangran Mangkubumi, mapan aris atetanya, pa sira wus temu angger, risang sarwi angandika, inggih sapunya pisan, nulya pitulung Hyang Agung, tan pantara Kyai Maja.
Prapta lan sanak rabi, tenapi lan kula wongsa, risang sokur mring Hyang Manon, lawan aris angandika, kyai kirang satunggal, nulya marmaning Hyang Agung, ki
nangkil, ingkang rama datan tebah, Jeng Pangeran Mangkubumine, ingkang rayi munggeng ngarsa, Pangeran
Lan Kyai Kuwaron iki, nging repotira sedaya, nunggil neng lepen Sokane, winarna nagri Ngayogja, mapan wus dadya
Mangkualaman, lawan Wiranegaran, sedaya wus sirna iku, kinepung nagri Ngayogja.
Lan ingkang putra satunggil, Pangeran Dipakusuma, ginedhong neng loji, mangko, myang satung kang eyang-eyang, lawan kang paman paman, ingkang meksih samya kantun, langkung denya kangelas arsa.
Nanging ingkang paman kalih, kang saget nusul punika, nulya pinaring namane, ingkang sepuh pinaringan, Pangeran Mangkudipura, ingkang anem namanipun Pangeran panengah ika.
mapan atur uninga, ing dimaya baris agung, mapan saking Kedhu ika.
lajeng den bantoni, nama prajurit Bulkiya, pan tigangatus kathahe, langkung tigawelas ika, kang dados pangiridnya, ki Muhammad Bahwi iku, pangulu duk Tegalarja.
Sampun sepuh wayahneki, nanging kang tyas langkung sura, tan kalilan meksa bae, kepingin pejah punika, ing ngaprang sabillolah nulya pinaring nameku,
Ngabdulatib namanipun, mengkana pan lajeng budhal.
Saking ing Selarong iki, gangsalatus wataranya, sedaya kalempakane, sampun prapta ing dimaya, lajeng ayun-ayunan, pan sampun tinata iku, Bulkiya kang
Bulkiya pan sareng maju, arempek pengamukira.
Tengara bedhug tinitir, gong siyem munya gegana, sing kutha windu asalle, kyai Usman Alibasah, wus
wonten uwas manahe, mariyem wus kalancangan, nging mungel kaping tiga, saking rikat ajengipun, ngedrel wus tan linegewa.
Pan lajeng kuweling jurit, sanjata wus datan munya, caruk waos lan sangkuhe, pedhang lawan dhuwung ika, Rahaden
nanging karsaning Hyang Manon, den Danuningrat kuciwa, mapan sampun palastra, bathang saadhadhu tumpuk, kedhik kang gesang lumayuwa.
Mapan samya den tututi, kekecer enggen genya, Islam lumajeng sedayane, nanging wus karsaning suksma, kyai Melbangi prapta, sabilolah margenipun, kenging lantan ing sanjata.
tanah Jawane, langkung ramening ngayuda, mapan saenggenira, pasisir moncanagriku, pajang lawan Sokawatya.
Gunung Kidul jawi kori, ledhok gowong lan toya mas, mengkana kang winiraos, ing Kedhu wonten satunggal, Raden Sumadilaga, ing Parakan nagrenipun, ingkang
Ōsakajō-kōen?) inggih punika papan awujud taman ingkang mapan wonten ing sakiwa tengenipun Astana Osaka, kutha Osaka, Jepang. Taman punika dipunbikak nalika 6 November 1931 kanthi wiyar 106.7 hektar [1]. Ing kawasan taman punika wonten Astana Osaka ingkang dipunbangun déning Toyotomi Hideyoshi. Papan punika naté dados médan tempur lajeng ingkang dipunwastani Pertempuran nalika mangsa Panas Osaka. Fasilitas kesenian lan ulah raga ing kawasan punika awujud gedung konser musik kanthi nama Osaka-Jo Hall, ruang konser alam, lapangan bisbol, rugby, lan ugi sepak bola [2] .
Wonten ing tengahing taman ingkang dados papan paling inggil wonten menara utama inggih punika Astana Osaka ingkang ginanipun punika minangka muséum. Saking nginggil menara Astana Osaka para wisatawan saged ninggali kawontenan kutha Osaka ingkang mapan wonten ing dataran andhap Osaka, Gunung Ikoma, lan Lempongan Osaka. Tasih ing kawasan taman ugi wonten muséum perdamaian Peace Osaka lan Taman Nishinomaru [2].
Taman Astana Osaka punika kathah tetuwuhan kadosta wit sakura, ume (prem Prunus Mume) lan persik ingkang mekrok saben wiwitan mangsa semi. Festival sekar seruni kalebet adicara taunan saben mangsa gugur ingkang dipunwontenaken ing sikiling menara utama astana. Ing bagéyan sanèsipun taman wonten Taman Tradisional
Ōsaka-jō?) inggih punika astana ingkang mapan wonten ing Taman Astana Osaka, dhistrik Chuo-ku, kutha Osaka, Jepang. Astana Osaka mapan wonten ing wewengkon paling ler laladan Uemachi, mapan wonten ing papan ingkang paling inggil tinimbang wewengkon ingkang wonten ing sakiwa tengenipun laladan punika. Astana Osaka kalebet bangunan tilaran budaya ingkang dipunjagi déning pamarèntah Jepang. Menara utami Astana Osaka ingkang inggil punika dados simbolipun kutha Osaka. Astana Osaka punika dipunginakaken minangka astana lan ugi bèntèng saking zaman Azuchi Momoyama dumugi ingzaman Edo. Astana Osaka ingkang wonten sapunika kapérang dados menara utama ingkang dipunjagi déning kalih tembok inggil ingkang dipunubengi parit, parit ingkang bagéyan jero (Uchibori) lan parit ingkang bagéyan njawi (Sotobori).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.44, 3 April 2016.
pareng mboten yen dipasang ning wikipedia? Yen pareng, napa njenengan mawon sing masang teng ngriku, ngge artikel “Cabuk rambak”. Soale yen kula sing masang, mangke mboten wonten keterangan sinten sing ndamel gambar.
TENTANG SAYA | Uborampe SANGKAN PARANING DUMADI
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. Sugeng midangetaken kalian Nyruput ” JAMU BERAS KENCUR ” masih
ing liyan, tulisen ing watu supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah supaya enggal ilang lan ora kelingan. (
Seng sopo gelem gawe ” seneng ” marang liyan, bakal oleh wales kang luwih gedhe
sopo wong kang NYRUPUT Beras Kencur racikane Arek Malng iki, bakalan SEGER WARAS dadi lan BREGASE…heks..heks…makanya sering-sring mampir ke sini yah tak JAMONI Jamu Beras
sinau sinambi nglesod mbok menowo ono tetesing embun sing iso ngademke ati lan mundakake aku weruh opo sing dadi dununge urip niku Kang Mas…. Nyuwun palilahe panjenengane kersa’a paring cipratan pangertene. Nuwun. Rahayu samya pinanggih sedayanipun.
Oktober 24, 2016 @ 3:30 pm	Pngin jamu kencurnya kang,juga pingin ngangsu kawruh ten njenengan alamatipun pundi ??
Januari 3, 2008 @ 8:44 pm	Nggih…sampun Mas Jenang, mangke kolo badhe nyuwun KAWERUH lan PITUDUH dumateng panjenengan. Niku menawi njenengan mboten kewetan loh…he…matur nuwun sanget atensinya. salam ” dari Cah Kencur “
Januari 3, 2008 @ 11:48 pm	wualah kawruh menika kaparingan weruh. pituduh, pitutur kanggo duduh dalan. lha sumangga kersa. menawi gadhah weruh, mangke kula aturaken. menawi
soko Semarang sing dadak NJLENTREH ake babakan Kaweruh soko Guru Pamejang. Lah…sumonggo kerso den Mas Tomy. Inkang utami sejatosipun supados kito-kito saged MEMAHAMI mugi-mugi andadosaken TEKEN angsalipun ngauri Bebrayan wonten Alam Padhang puniko.
ngantos sak meniko mboten mangertos nopo-nopo je..??
Alias Gundhul….Tongong lan kosong mlompong. Wonten isine ning rupine mung ISI PERUT ke mawon…
Waduh dados radi minder meniko, amargi boso jawa kulo babar pisan mboten saget. Salut (boso jawanipun menopo nggih??), dumanteng panjenengan tetep imut kaleh boso aslinipun. Sukses terus kemawon…..
Wa’alaikum salam mbak Heni,
Njih sami kaliyan kulo mbak, wong kulo taksih blajar. Ngidep-idep NGURI-URI kabudayan leluhur kemawon kok. Maturnuwun sanget
Nggih Salam kenal wangsul Sam, ngapunten kulo taksih dereng saged
Asmanipun paman njenengan ingkang wonten Kutho Bedhah sinten nggih?? Kleresan kulo piyantun saking Kepanjen – Malang, ning sak meniko lagi nyawah wonten Kalimantan Timur. Mbok bilih panjenengan saged maringi keterangan mangke kulo nggadhah konco wonten Kedawung – Malang ingkang saged kulo kabari.
Maturnuwun / terimakasih atas perhatian Panjenengan. Ingkang wonten ing Kutho Bedhah menika sanes paman kula, nanging taksih wonten hubungan kerabat kaliyan Eyang kula saking garis Bapak kula (KM Romo Siddik / Mbah Romo) ingkang pesareyanipun wonten Glintung Gang IV kecamatan Blimbing. Mbah Romo menika kagungan kerabat wonten Kutho Bedhah kang asma Nyai Mujeni (sampun seda). Wayahipun Nyai Mujeni menika asmanipun Pak Pakeh/Pakih (sampun seda), inggih menika ingkang katitipan tinggalan leluhur kula.
Mekaten Saudaraku Santri Gundhul, dados sanes Paman kula ingkang nembe sedo wonten Bogor kados seratan kula kepengker. Menawi menika saking
Oktober 6, 2008 @ 8:02 pm	assalamu ‘alaikum
November 10, 2008 @ 10:57 am	Ass.Wr.Wb
Blog panjenengan sampun dangu kulo lebetaken wonten mrikili lho.
Mbok bilih panjenengan taksih jembar pemanahe, kados pundi menawi blog kulo dipun metungulaken
Sampeyan nang Handil-kah? Opo nang KPC?
Maret 12, 2009 @ 6:27 pm	Kulo nuwun Kang Gundul…
Kulu mampir nglemeske awak nggih…. rasane pegel kabeh, habis dlosar-dlosor… maklum ya Kang
kokeyan NGOMBE BANYU Pemandian MENDHIT…haks..haks..
Kang nek gelem Jamune Kencur, sampeyan kari NJUPUK dhewe sak geleme…wong iki
Iki lhoo kang nggon geger karo nggon centhongan rodo kenceng-kenceng… walah kok malah merintah wong sing luwih tuwo…
Oh iyo Kang aku iki cacing yaa… Lhhaallliii jhee
di pejeti maneh… lha mengko nek mecedel piye Kang…
nyambi nyruput lan nyiduki Beras Kencurrrr….
***~~~~~~~~~~~~~~~~***
Wooooowwwww….Lah iki JENAR soko Blimbing, ngonoto ceritone???
April 20, 2009 @ 11:13 pm	…@ Kang Boed,
weeeeeelah….aku ra mudheng dolanan YM kuwi mangsrudne opo yoh???. Soal ngangsu kaweruh sing sak mesthine, aku seng perlu blajar NGAJI karo sampeyan. Kok arep sampeyan WOLAK~WALIK…lah..lak kutah kabeh
leres sak meniko Kang Lambang cangkrukan kaliyan panjenengan njih?
Estu menawi Kang Boed saget tumut jigong, waaaah bakal seru diskusine sampek Subuh…haaaaaa….
Gundul, Tembang Indah Mas Sabda Langit dan Guyonannya KangBoed
***~~~~~~~~~~~~~~~***
Wih…ayune si Dhenok~Dheblong iki rek..rek…
April 25, 2009 @ 5:07 pm	Kang gundul,
ingkang langkung winasis nembe padha kumpul wonten mriki…? nuwun guninging pangaksami .. , mbok bilih menganggu…, salam kenal
teng pundi pundi.. ndilalah wonten mawon sederek sedaya.. , njedul mriki nggih wonten.. njedul mriko nggih wonten.. jan jagad iki cilik tenan.. hehehe… , nuwun..
monggo dipun lajengaken nedha gudeg ceker 2an cangkrukan gayeng … nanging bobot langkung sedalu natas… hehehe.., ngapunten kangmas santrigundul.. mlebet paseban panjenengan mboten kulonuwun..,
Mei 1, 2009 @ 2:09 am	manungsone cuilik culik kangmas gun… lha wong kabeh manungsone wis podho warangka manjing curiga he…, digoleki angel tenan.. wis juan uediaaaann tenan…, godhong lumbu dijangan enak … lha nek godong rawe ..??? dikolak karo kangmas Tomy.. wuakaakaakakh…rujake beling…,
jambune digaglak lowo.., ketemu mbah Wo Kucing…, weladhalah malah diwejang entek entekan…, nganti esuk
Oyi Sam ayas ilsa Ngalam, hamur neng Nenjap. Ning saiki ayas idreg golek upo di tanah sebrang. Oyi…oyi Sam langsung menuju TKP
Juni 3, 2009 @ 11:37 am	Mbah
Juni 30, 2009 @ 9:42 am	Asalamualaikum kagem kang gadah griyo lan sdoyo ingkang nglempak Nek ngeten meniko mboten rugi nggadahi ilmu komputer , opo maneh yen ketemu mas santri gundul ingkang rendah diri tapi isine yang gunung .
Mbokbilih sedulur sedulur nggadahi pengalaman spiritual kagem si jabang bayi ing jero kandungan , kulo nyuwon diparingi . matur nuwun
menjenguk blog panjenengan kok sekarang banyak artikel baru,
sugeng pinaringan gesang ingkang mulya kelawan sedulur sedoyo ingkang
menopo panjenengan wonten Bontang sak meniko.th 2003 -2008 pertengahan kulo wonten Sengata,lajeng pindah teng Banjarbaru setengah tahun,lajeng pindah malih,wonten tanjung adaro,ngantos sak meniko.kulo tenggo
niku malang pundi ? soale kulo niki nggeh warga kuto batu-malang alamatipun deso kabeneran kecamatan bumi aji……kapan kapan lek wonten waktu luang kulo tak dolan ten griyo panjenengan….mboten nopo2
November 2, 2009 @ 3:49 am	Wah apik tenan mas…ora koyo dek samono saiki
ora ana kaline. Lha sing tak lewati alas gung okeh kewan galak lan rawa. Apa ya slulup nyebur rawa? Sing isine endut ireng(lumpur hitam) lan cobra kewan mawa wisa. Aku ra iso slulup! .Banjur ketemu sampeyan teng mriki. Aku njaluk tulung warahno ya? Ben “mati sajroning urip yo urip sajroning pati”. Nang jroning omah aku mung nyawang langit langit kamar. Apa yo kudu metu njobo men weruh pepadanging roso. Karepe ngono tapi yen omahe ditinggal opo ra dileboni maling kang aran jin.Apa kudu dikunci? Aku nyuwun kuncine mas gundul.
dipun keparengaken ugi mboten dados penggalih nuwun saget mampir lenggah ing griyanipun panjenengan 🙂
panjenengan kinten2 ndugi pundi nggih?saumpami kados sastro jendro hayuningrat, niku njlentrehane ndugi pundi?ngapunten menawi kurang sopan dateng panjenengan.
saget replay teng email kulo mawon
panjenengan kepanjen pundi??? kulo tiang sumbermanjing kulon mas….
Juni 28, 2012 @ 7:35 am	Cekak aos…
jroning makartekake pakarti gawe gegayutan karo gayuh ;
Juli 23, 2012 @ 1:50 pm	urip kang sejati dudu sejatining urip.
maturnuwun,sampun dangu kulowaos ing fb,nembe niki kulo kepanggih blog panjenengan,,,,jiant
leres ingkang sampun kaaturan, tumprape tiyang menika ngudi kabecikan supados ing tembeburi bakal pikantuk karahayon saking
Desember 31, 2012 @ 12:41 am	Aku ugo arep melu nyrunthul tetepangan dumateng poro winasis.
Badhe ndherek sinau. awit kulo LARE ingkang tasih CUBLUK.
Cah jowo ing monco, nanging isih nguri uri kabudayan jowo.
Januari 1, 2013 @ 2:17 pm	…….. . arep melu miber yo miber nyang ngendi,arep meneng yo meneng sing kepriye,,,, roso sejatine..? titik,koma opo garis?? opo ora kabeh kabehe utowo HIYO KABEH KABEHE…..? eeee lha kok malah nglantur sugeng tinepangan
Ayo ramekno cah! Nak koe podo rak gelem tuku Nomor.e kang sarwo tenanan rugi koe cah! Ojo koe pikEr ngapusi kang Sarwo rak gelem ngapusi lho cah! Ini Nomor yg masih di tung2gu Nol loro karo Nol siji ayoh podo d rakmekno wong!
Kurukulaaratchy, Ramesh J.; Karmaus, Wilfried; Arshad, Syed Hasan Less
"Wedhatama - Mangkunegara IV" mengatakan:
Nulada laku utama / tumraping wong Tanah Jawi / wong Agung ing
dadi / dumadya angratoni / nenggih Kangjeng Ratu Kidul / ndedel nggayuh nggegana / umarak marek maripih / sor
dumugi / iya ing sakarsanipun / wong Agung Ngeksiganda / nugrahane prapteng mangkin / trah-tumareh darabe padha wibawa //
JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.26, tanggal 11 Maret 2013.
Gusti iku bagusing ati; Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik.
(Tuhan adalah hati yang suci; Tuhan itu berada pada hati yang suci)
Kahanan kang ana iki suwe mesthi ngalami owah gingsir , mula aja lali marang sapadha padhaning tumitah.
Dobrzyń nad Wisłą (Jerman Dobrin an der Weichsel) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dobrzyń_nad_Wisłą&oldid=1090987"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.14, 14 Sèptèmber 2016.
ing sawijine desa urip sakaluarga yaiku rama, biyung lan cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa ditulungi lan akhire ninggal dunia. Bawang Putih sedih pisan lan ramane uga.
Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet masui kabeh klambi kotor sing digawa. Saking asike, Bawang Putih ora
adoh. Bawang Putih usaha nyusuri kali kanggo golet klambi mau, nanging ora ketemu. Karo putus asa bali omah banjur cerita karo beyung tirine.
“Dasar crobo!” bentak beyung tirine. “Aku ora peduli, pokoke ko kudu golet klambi kui! lan aja wani bali omah seurunge ko nemokake. Ngerti.?!”
Bawang Putih kepaksa nuruti karepe beyung tirine. Bawang Putih gagean nusuri kali sing kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi ngadusi kebone. Bawang Putih takon :”Paman, nopo priksa wonten rasukan abrit ingkang keli teng riki? amargi kulo kudu mekto wangsul rasukan meniko.”
“Iya cah ayu aku weruh, nek koe ngolet cepetan, mungkin esih bisa ketemu,” wangsale paman.
kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing pinggir kali. Bawang Putih gagean mampir omah kui lan totok lawang.
“Kulonuwun…!salam Bawang putih. Wong wadon tua mbukak lawang.
sampun wengi. Angsal kulo tilar teng mriki wengi niki.?” takon Bawang putih.
“Ulih nduk. Apa klambi sing koe goleti warnane abang?” takon mbahe.
“Nggih mbah, Nopo mbahe priksa?” takon
kene. Uwis suwe aku ora tau kandahan karo sapa-sapa, kepriwe?” njaluke mbahe.
“nggih mbah, kulo bade rencangi mbahe seminggu,
koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji
sing cilik. “Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng,” omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter Bawang Putih tekan ngarep omah.
Ngrungu ceritane Bawang Putih, Bawang Abang lan beyunge nduweni rencana kanggo nglakokake apa sing lakokake Bawang Putih nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang pinggir kali. Kaya Bawang Putih, Bawang Abang dijaluki manggon seminggu kanggo ngancani. ora kaya Bawang Putih sing sregep, selama seminggu
ngucapaken maturnuwun, mbah geleng-geleng trus lunga.
Banjur ora sabar waluh dibelah. Nanging udu emas permata sing metu seka waluh kui, nanging kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing
Kategori kiye duwe 4 kaca-kaca sekang gunggungé 4.
Basa_Jawa&oldid=180386"	Kategori: Basa	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji Wikidata	basa
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.52, tanggal 2 April 2013.
sowan wonten ing 'Dhalem_blog' puniko."nuwun sa'gungipun samudrapangaksami..bilih sowan kawula wonten_ing 'Dhalem_blog' panjenengan puniko kirang trepsila,soho kirang
Akun alternatif saya. --Edmundwoods 05:58, 20 Desember 2007 (UTC)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:EdmundEzekielMahmudIsa&oldid=430895"	Menu navigasi
cah ayu. Opo orak nyamari cah wadon dhewean adoh-adoh mbengi-mbengi,
Geguritan asale saka tembung lingga “gurit” kang ateges : kidung utawa tulisan kang awujud tatahan. Dene geguritan nduweni teges : rumpakan mawa basa Jawa kang isine ngenani wedharing gagasan panguneg-uneg saka njeroning ati panganggite kang nuduhake rasa susah, bungah, marem, kuciwa, lsp sarta nduweni paugeran kang gumathok yaiku:
Nanging ana geguritan kang surasane gatra siji lan sijine ora runtut/ora ana gegayutane, nanging mburu guru swarane utawa tembung-tembung kang endah. Tuladha geguritan kang nengenake guru wilangan lan guru lagu :
Datan eling Purwa, Madya, Wasana
MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO KERSANING
...lan sopan, uga basan sing becik kanggo ngajeni pepadha, apa kuwi basa lembut (kromo) utawa ngoko (basa biyasa). Basa Jawa sing ningkat dudua hal sing rumit, amarga unggah ungguh basa (panggunan basa manut tingkate) yaiku sopan santun kanggo mbekti wong liya. Nang dasarnya ana
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
opo iku cak …?? opo perlu dikategorikan maneh tentang prasangka cuti iki ??
caktopan said:	Thursday, July 31, 2008 at 5:00 pm	bedo, cak…
Wayang Potehi, Wayang Banjar, Wayang Palembang. FOTO ANTARA/Teresia May/ed/pd/12.
Urip cumawis ing pangauripan. Bebasan mangan karo uyah ananging ora
bocah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiroDodot tiro dodot tiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jrumatono kanggo sebo mengko sore kanggo sebo
September 16, 2010 – 5:19 pm nyuwun sewu ki nyuwunpirso umpami kidung namung di woco kimawon mboten
August 13, 2010 – 3:03 am matur nuwun mas tir mugi ndiko tansah winantu ing karaharjan
August 12, 2010 – 7:15 pm matur nembah nuwun mas …..
Pendatang-pendatang ing jaman punika India moali mlebet ing tlatah Jawa sekitar abad 1 ngantos abad 3 Masehi, malah mungkin sedurunge sebab peperangan nang India ingkang dados penyebab perpindahan, kadadean punika sakderengipun 1 SM. Jawadwipa (Pulau Jawa) karo Swarnadipa (Pulau Sumatera) dados pilihan pengungsian amargi wonten warta sakderenge negeri Jawadwipa karo Swarnadipa punika negeri ingkang makmur lan tentrem.
Wonten 2 kerajaan ingkang dipunbangun keturunan India, ingkang wonten seratan(catetan) sejarah, inggih punika:
Kerajaan Salaknegara, dipunbangun warsa 138 M wonten ing Banten, punika cikal bakal kerajaan Tarumanegara.
Keranaan Kalingga, dipunbangun warsa 618 M wonten ing daerah Keling pedhek Jepara sakniki.
Sejarah_Jawa&oldid=80880"	Kategori: RintisanSejarahSejarah Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.23, tanggal 19 Mei 2010.
Mundhu (Garcinia dulcis) ya iku saah siji tanduran woh-wohan kang aseli Indonesia. Wohe uga disebut apel jawa. Tanduran iki isih sedulur cedah saka manggis (Garcinia mangostana) lan asem kandhis (Garcinia parvifolia), kang kabèh mlebu genus Garcinia. Tanduran iki mung ana ing Jawa lan saperangan Kalimantan, uga ana ing Filipina dan Thailand.
Ing jawa, mundhu uga disebut rata, baros utawa klendheng. Ing basa Sunda disebut
dhuwur maksimale 13–15 m, tajuke wujud kerucut. Kulit wit werna siklat, tlutuh werna putih lan malih soklat nalika garing. Wite nduweni pang lan rencek kang akeh, getas lan nduweni wulu alus. Godhonge bunder lonjong, dawan e10-30 cm, ambane 35–14 cm, ijo pucet nalika pupus, sisih ndhuwur ijo tuwa lan mengkilat. Kembange thukul ing cedhak gagang godgong, werna kuning semu putih lan gandhane arum. Wohe wbentuk bunder, werna ijo nalika enom lan kuning mengkilat nalika wis mateng. Isine 1-5, werna soklat.
papan urip[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mundhu&oldid=1075685"	Kategori: TanduranTanduran langkaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 29 Agustus 2016.
Kelok bis, kelok motor nambahi panase awan
siji kecamatan nang kabupaten Pinrang, Sulawesi Selatan, Indonesia.
Cithakan:Tiroang, Pinrang Cithakan:Kabupaten Pinrang
SelatanKecamatan nang Kabupaten PinrangTiroang, PinrangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
BEDHIL PODHO NGLUMPRUK KADYO KAPUK TAN TUMOMO ING BADANKU SAKING KERSANING GUSTI
Propinsi Sumatra Kidul' (basa Indonésia: Propinsi Sumatra Selatan), iku katata jroning 10 kabupatèn lan 4 kutha. Propinsi iku dumunung ing sisih kidul Pulo Sumatra. Propinsi iku kutha krajané ing Palembang. Geografis propinsi Sumatra Kidul wewatesan karo Propinsi Jambi ing sisih lor, Propinsi Kapuloan Bangka Belitung ing wetan, Propinsi Lampung ing kidul lan Propinsi Bengkulu ing sisih kulon.
Kota: Lubuklinggau | Palembang | Pagar Alam | Prabumulih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumatra_Kidul&oldid=1121653"	Kategori: Sumatra KidulPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.34, 4 April 2017.
JEGAGIK: WIT KLAPA (Saka Oyot Tekan Wohe, Migunani)
Saiki akeh wong jawa ing kutha-kutha gedhe sing wis ora biasa migunake basa jawa ana ing sesrawungan, karana iki aku kepingin latihan lan ngajak panjenengan para sutresna budaya jawa, mangga sesarengan sami nguri-uri amrih budaya jawi ingkang adiluhung punika sageda lestantun. Kula gadhah anak kalih ingkang mbarep nami Serafica SRR (sampun nyambut damel), ingkang ragil Bonifacius A.Y (taksih kuliah wonten UGM-Teknik Sipil). Nuwun :)
WIT KLAPA (Saka Oyot Tekan Wohe, Migunani)
Klapa utawa basa botanine disebut Cocos Nucifera Linn, akeh banget pigunane tumrap kabutuhan kita ing alam donya iki. Kajaba woh, kayu (wit), godhong utawa blarak, oyote uga migunani tumrap kita. Nanging apa panjenengan wis pirsa saka ngendi asale tanduran klapa kuwi. Sejarah lan Asal-Usule Klapa Nganti wektu iki isih dadi eyel-eyelan dening para alhi ngenani asal-usule tanduran klapa. Eyel-eyelan iki disebabake klapa pancen wus suwe dikawuningani lan dimanfaatake dening menungsa ing sadhengah negara ana donya iki. Tanduran jenis Palma iki akeh tinemu ana dhaerah tropis utawa daerah sing hawane panas. Lan anane wit klapa ing dhaerah tropis iki uga wis dikawuningani wiwit jaman pra sejarah. Tanduran klapa uripe ana dhatara rendhah lan pinggir pesisir. Miturut ahli botani sing asmane Reyne ana tulisan ing pustaka sanskerta, tanduran klapa wus dikawuningani ing tlatah India nalika wiwitan taun Masehi lan bisa uga 500 taun sadurunge taun Masehi. Miturut Yule lan Burnell, bangsa Portugis nyebut klapa kanthi jeneng quoquos, dene bangsa Italia nyebut kanthi jeneng coche (Pigafetta). Salah sawijining ahli botani sing asmane Beccari nganaake klasifikasi anyar kanthi adhedhasar fosil sing tinemu ana New Zealand, yakuwi: Klapa sing ana Amerika Tengah lan Amerika sisih kidul kalebu jinis Genera cocos.Klapa sing tinemu ana Afrika sisih kidup lan Madagaskar kalebu jinis Jubaiopsis caffera lan
tuan Beccari kagungan anggepan yen klapa (Cocos nucifera) sing duweni varitas sing werna-werna asale saka kepulauan Polinesia. Jinise Klapa Umume klapa bisa dipantha dadi telu, yaiku: Jinis Genjah utawa Nana (Short or Dwarf Habit) sing duwe sifat cepet awoh, udakara 3-4 taun wis awoh. Amarga wite cilik saengga saben sahektare bisa ditanduri akeh. Kadhar kopra cendhek, kadhar lengane 65% saka bobot aking daging woh. Ukuran woh cilik nanging uwohe akeh.Jinis klapa Jangkung utawa Typica (Tall Habit) yaiku klapa sing akeh ditandur. Sifate wit klapa jinis iki luwih kuwat lan luwih dhuwur, wiwit awoh umur 6-7 taun. Kadhar kopra luwih dhuwur tinimbang klapa Genjah.Jinis Aurantica (Semi Tall Habit). Sifat-sifate antara klapa genjah lan klapa jangkung. Kajaba jinis-jinis iku isih ana jinis hybrida, sing asil saka kawinan antarane klapa jinis genjah lan klapa jinis jangkung, yaiku KHINA-1, KHINA-2 lan KHINA-3 tegese
dipanen umur 4 taun. Panen utawa pamethiking woh Methik woh klapa bisane saben 1-3 wulan sepisan. Woh klapa mateng sawise umur 12 wulan dietung saka wiwit penyerbukan. Woh klapa diarani wis mateng / tuwa yen warna kulite soklat lan garing. Biasane yen sajanjang woh klapa wis ana sing tuwa siji utawa loro, janjangan utawa dhompolan woh
sasat garing, jiwa wus suwe aking, pambujungku wus adoh
Lirik Gusti Panuntun Kula oleh Deasy Arisandi
cilik/jaman pak harto sing ijo royo-royo nek ngrungoke neng
nggawe cat minyak nggon e pak mozes, nah iki sing special, soal e aku nggawene nganggo pisau palet, sing durung tau tak gawe blas. BLAS
kentadis Says:	20 Februari 2010 pukul 16:18 | Balas Monggo.. 😀
Dadia wis! Kabeh sun gantung ring dhuwur kana
wayang, nyata berasal dari dalang, Dan segala ucapannya wayang.
02. Saking dhêdhalang puniku, solah pangucapirèki, Ki Dhalang pan wujud Baka, upama dhalang lan ringgit, lir kawula lan Kang Murba, sayêkti silih-sinilih.
Jatining kawula iku, lawan sajatining Gusti, jatining ringgit lan dhalang, ana gusti andêdasih, kèngkèn duk lagya dinuta, kawula dèn kawulani.
Wontên nalikane sêpuh, duk lagya anomirèki, wontên anom duk ing tuwa, irêng nalikane putih, lawan katon kang kalingan, wêkasan
Angèdhèng anèng garumbul, adhedhe sajroning warih, silulup anèng dharatan, lêlungan nalika prapti, singêdan anèng pêpadhang, lanang
luwih, ingkang wus ngarip ing Kuran, ngungsêda dèn kongsi olih, aja wêdi dening guna, jêr pakewuh ujar iki.
Tan buh pinangeran iku, kang konang gung angayêngi, aja mangmang ing pangeran, kang nyata asih ing dasih, ing sarira dènpungsênga, iku kang mangka gêgênti.
Ing makrup sampurnanipun, marmane datan kaèksi, kalimput kandhih ing tunggal, tunggal tunggaling sawiji, yaiku sêgara mulya, pan sakèhing
April 17, 2011 – 7:35 pm monggo dipun lajengaken ngantos baitul makmur makrifatullah, mboten wonten ingkang pitados Gusti inggih punika Gusti piyambak, menawi sampun pitados monngo pun lampahi samadya tanpa cela
April 17, 2011 – 7:00 am Matur nuwun sesepuh, ular-ular ingkang agung, mugi saget angrungkepi pilah-pilahing kawula gusti, awit sanajan tunggal, nanging kedah mawas diri dugi pundi katunggalan pribadi,,
mboten kening rumongso, nanging menawi rasanipun sampun dugi, mboten kening dipun selaki, lan mboten kenging dipun akeni, namun satemah ngalampahi,
April 16, 2011 – 2:20 pm sae mas Kumitir, MANUNGGALING KAWULA GUSTI. mugi saget dipahami surasanipun. salam.
Pungmung Saikor Rd., 83150, Patong, TH
Seh Mongraga : mulang mring Ragasmara; sekar Dhangdhang-gendhis : 2 pada; nyandhak sekar Mijil : 104 pada; nyandhak
panglepasaning reh, kang muhung mring mahagung, wasisthane / pratistheng westhi, astha-gina ginagap, panganggep
ngaurip, ayun sumurup ing kadadeyan, jarwaa kajatehane, gineng-gineng ing gunung, dunungena ywan nuskma jati, ki
Kang ginulang jatining aguling, anggagregrit totor, kang pinusthi angusti papasthen, kamulyane ing dalem sawiji, neng sajroning pati, patitising kalbu.
Kang tan nilib ngariloka benjing, wor
dlahan ing marcapadeki, pamilih ing enggon, ing bantala ngakasa tan pae, ingkang boten inang panuksmaning, Hyang Suman manja/nmi, manitis ing ratu.
Mila ratu puniku linuwih, punjul sakyeh ing wong, lawan jiwa jawata wentehe, jawata pan
winongwong, Hyang Manon mring ratu panjanmane, ratu ingkang wus badan suksmarsi, langgeng salamining, saturut kadyeku.
Wus lir satu lan rimbagan neki, resi lan Hyang Manon, tan lyan maring ratu panuksmane,
pan tan kenging bingkong, ing panekung jinungkung pujane, datan bunar angener narpati, ing pati
wingit, tan kenging ginampil, janma mring kedhatun.
wukir, angkane kimawon, ingkang nuksma mring kadhaton rajeng, saisining nagri sining wukir, tan ana anilib, sadaya mariku.
Kerut marang panuksmaning resi, tan talangke mawor, manon manoning lebak pundhunge, mangsuk
telangke nalimpang pahume, Seh Mongraga mesem ngandika ris, yen mengkono ugi, kawruhe wong gunung.
Lewih dening rekasa binudi, wekasane dhompo, tan maoni ingsun saking kehe, kawulaning Hyang kang maha suci, asnapun mawarni, titah ing Hyang Agung.
ingkang kedhik akeh aneng ngadil, kang akeh
iki, maksih lewih ngakir, kang sinung swarga gung.
Nikmat bae langgeng ing kamuktin, tan kacangkol-cangkol, tan
pangidhepe, owel tapanira ingkang uwis, mungguha kaywaking, mung kari anunu.
Iba-iba wruha pangeran ing, kang amurbeng tuwoh, baya-baya lewih utamane, kawruhira iku ki wawasi, lamu/n sisip sembir, mati kaping pitu.
Krana ngilmu ajar sun kawruhi, kamuksan prapteng don, kaya nora kalempit ngong reke, ingkang dadi ugering kadadin, duk lagi angikis, ing panggenturipun.
satengah sasi malih, pendhak sasi dados, uler mijil saking panganthunge, pepek busana sungut lar neki, ambabar wus dadi, kukupu
legawa ing pati, athuk uler becik, bisa dadi kupu.
anjejerih, nora wani obong, ajar nora manjing ajur ajer, tan mituhu ujaring kajatin, jatining panitis, netesing panggayuh.
Ingkang lumrah pra ajar ing ardi, dennya samya obong, sauwise pandhem
awu iku ana tapake, tapak bayi karepe mring ngendi, yeku pesthi mami, manitis ing ratu.
Lamun tapak janma iku mami, ing panitis ing ngong, maring patih mantri ber-abere, dene liya tapak janmi, tapak sato peksi, tununen den-gupuh.
kang mugi sang anom, kula nuwun lajengipun maleh, supaya trang tyas kawula myarsi, Seh Mongraga angling,
Atma sasar wiwinih anisir, sire tiba asor, apan luput saking
kekanhangan iku ing tiwase, nandhang mati kaping pitu pasthi, rekasaning pati, temah bliwar-bliwur.
Yyen wus mati kaping pitu nuli, nitismaring nguwong, wong ing gunung tapa maneh, anggegentur pratingkah ing nguni, dene sun angling, pati kae amu.
Rupaning pati pipitu iki, dadi kewan sato, peksi anuli dadi sakehe, laler rupa yen myang resresing bumi, salin rupa yen wis, jangkep kaping
ingkang manggilingan becik, manggilingan awon, nora kena binestu becike, krana sangking abote cinangking, wekas anglakoni, ras -arasen nyangkul.
Wus mangkono prabawaning becik, sru saguhe linyok, kaya
sajroning totor, janma cahya amor lan urube, kawistara narpati madhiri, neng sajroning geni, sakaprabonipun.
Keksi wantah lir prabu tinangkil, maharsi duk anon, ingkang dadya delinge ciptane,
kang kinaot, wus pancaka tan ana labete, nora nganggo tapak kang tinitis, sanalika wus nir, sampurna ing
Kang mangkono maharsi sejati, wasis mring tumuwoh, wasi Ragasmara nalikane, myarsa
kinaot, kaya trahe maharsi kang gedhe, tatas maring sabda geneng nenggih, sun durung miarsi, kawruh kang
jiwangga ing mangke, sumanggeng karsa tuwan asung sih, ing wong kawlas-asih, tumutur sakayun.
Kawula nut reh paduka yekti, sumarah kemawon, anetepna amecap ta dene, pan kawula darmi anglampahi, ingkang mugi-mugi, sungana pituduh.
agama Islame, wus mangkana Islam ki wawasi, sang Seh Amongragi, langkung wlas andulu.
Dangu aneng prabakesa linggih, akaroron raos, Ragasmara aris ing
tulunga sih mring ngong, kang pun endi marga sajatine, mangke nguni panggawe kang lewih, aywa tanpa gati, amba nuwun sinung.
Tuduhena ingkang sajati-jati, ring pangulah ing don, supaya tan kongsi tanpa gawe, lampah kang u[ta]ma tameng ngurip, kranane pun endi, sampurna eng tuwuh.
Dan lingira ki Seh Mongraga ris, yen sira yun mangko,
ing wong, yen antuk den reraga solahe, yen tan oleh mangke anguriring, ing panggawe den prih, sagone kadulu.
Kang wus nyateng sajatining dhiri, penggawe kang kaot, marga iku apa pandungkape, wau mintar wus prapteng nagari, durung aningali, sang ratu katemu.
Anging iku pan panggawe luwih, kang teka ing kono, anirnaken saliring panggawe, kang aran sarira kang wus tokit, / aywa tan kalingling, punika marga yu.
Iya iku kang ing-aran pati, patining wong kaot, kang wus awas tan uwas anggane, yeku pati patitising urip,
jumeneng kalawan dheweke, ananira eneng ingkang ening, rampung ing pangeksi, pameksaning laku.
Namung karsa kewala pribadi, pandulu dinulon, lir andulu paesan ing carmen, mapan tan
ing kinunci ing ngilmu papake, ing datira sajatining saksi, pan anekseni, ing pribadinipun.
Pribadining panunggal ing puji, puji kang sajatos, jatining Hyang iku panunggale, tunggal ajal tunggal abat neki, using
mring abad tan ana ngareni, tan wit tan mekasi, ananira iku.
Samya tan ana ingkang dhingini, tan angareni pon, anging ananira juga dhewe, tunggal kahananira Hyang Widdhi, mulyeng jasat jati, mring Hyang kang Maha gung.
Ingkang saksi kalawan pribadi, tan ana wujud ro, anging ananira purba dhewe, angarani arane pribadi, purba araneki, purba wujudipun.
kinayapa jrone tekang ati, sabab iku napi, tan kena winujud.
Dening isbating Hyang iki yayi, kang dat sipat reko, lan apengal telu iku lire, edat ing Hyang ananira teki, sipating Hyang Widdhi, ahlinireng ngilmu.
Apengal ing Hyang uripireki, samya isbat manggon, iku ingkang pasthi ing anane, asmaning Hyang jenenging kang lantip, kang sayakti napi, ing-aken Hyang Agung.
Sabab kita amrat isbat napi, ing patemon jumboh, paekane tan ana paene, asmaning Hyang napi ingkang pasthi, nakirah ing Widdhi, mungguh ing Hyang Agung.
Aran kita iki napi jinis, prabedaning roro, napi jinis mungguh kita kiye, napi
pan muwus kang manis, aywa kongsi saru.
Kapindhone netepi agami, Islam lanang wadon, kaping telu kang banget wedine, maring Al[l]ah kang aMaha Suci, kaping pat kang becik, ngamale kang sokur.
Ngamal puwasaning badan yayi, acegah wiraos, pangucap kang siya-siya kuwe, lan puwasaning nepsu den-kesthi, cegah sumngah kibir, myang
cegah nepsu serik, bongsa kewanipun.
obah osike, apan nabi Al[l]ah kang kakiki, muntalek ing Widdhi, sembah pujinipun.
Yeku pamusthine kang sejati, aywa doh Hyang Manon, paningalira ingkang ngawenteh, sira lan kang murba miseseki, tana antareki, anunggal ing wujud.
Tunggal solahbawa mana muni, apan wis mengkono, kang tan weruh adol pangidhepe,
Basa dhawakira iku jati, jatining Hyang Manon, cipta kang tan kaselan riptane, ripta kang tan ing budi, budi tan kaselan ing, angen-angenipun.
Angen-angen tan kaselan cipteki, patiku wus jumboh, suhul tetep-tinetepan kangsen, kang mangkono
Ragasmara umatur, mring Amongraga tembungira rum, ngong nunuwun badhe taken kang sayekti, kang pundi wujuding ngilmu, tanpa papan tulis reko.
Ulun lamineng gunung, dereng manggih murat kang gumathuk, ngilmu kathong tanpa papan tanpa tulis, mugi paduka sung tuduh,
sawujuding ngilmi, tanpa papan tulis iku, kang kothong ingkang tinakon.
Padha akekatipun, ngilmu buda lan agama rasul, Ragasmara umatur sumongga mugi, paduka asunga tuduh, badan sumanggeng sapakon.
Inggih supayanipun, padhang nerawanga ing tyas ulun, pan punika kawula dereng kadugi, salami dereng amangguh, mila ulun amirangrong.
semune tanpa sedarum, pan iku pinurih coplok.
Sangking jilidanipun, yen bisa coplok ngalih ing
Iya yayi kang iku, ngilmu tanpa papan tulis iku, dene ingkang wong salang surup ing tampi, amengeran dhewekipun, dheweke awake bobrok.
Mung ngengel-engel wuwus, wuwuse ngaku-[aku] amengku, kang mengkana
kakandhangan ing kawruh, grahitane puthes tan thukul samenir, yen nedya mawali kawruh, malah tyas
Manggon aneng ing kalbu, inggih sanget kasinggiyanipun, dereng wonten para pandhita kang ngalim, ingkang nampurnaken kawruh, kang anjarwani mengkono.
Ingkang sampun tertantu, tan kenging nalimpang saking ngriku, inggih wonten tiyang ahli raos angling, tunggil kang paduka wuwus, mengku angaku Hyang Manon.
Sanget kalesikipun, nging kaot basa ajar pu/kulun, duk kawula tamiyan ki Tatasjati, ing pangraos kula sampun, ginondheng temahan cebol.
Amongraga ngandika rum, maksih celak kang puniki,
lowong buntu tan pinongku, sajroning bleng amung siji, wiji wijiling kasidan, sida aku iya urip.
Wiji-wijining puniku, tumanem ing pitung sasi, wijining nukat wilayat, duryat martabat san kamil, wijining kang dade/yan, asenet neng pitung sasi.
Sajroning pitung sasi wus, kamurahaning Hyang Widdhi, pan ing dalem satus dina, palal ing
ngadadi, ing dalem wuk pitung wulan, utama kang sangang sasi, jatining wisik tri kecap, amung ngaku iya urip.
Aku tan roro tetelu, iya prasejen dumadi, urip tan kena ing pejah, lah iku ya ingkang pesthi, wekas-wekasing kasidan, sida-sidaning kadadin.
Kang wang-uwung lan kang ngilmu, tanpa papan tanpa tulis, wus pupul rampung sampurna, kang buntu ing
wus datan kabuka, kang mantep dennya akunci, iya wasi Ragasmara, sareng myarsa merbes mili.
Kagungan-dalem serat Susuluk nomer satunggal, jaman Karaton-dalem ing Surakarta.
Nyandhak kagungan-dalem serat Susuluk ingkang nomer kalih, anggitan-dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping Sanga ingkang jumeneng punika.
Seratanipun abdi-dalem Kadipaten Anom, pun Ngabehi Awikrama.
Nomer kalih wau anyandhak nomer satunggal punika. [Lihat hal. no. 166 atas]
Padha batangen priyongga, jer durung wruh karepe siji-siji, Iman
sawahipun ing-olah kebo kalih, alah dene bener iku, puret kabadhe manggar, lah badhenen pribadi dipun-gupuh, Ki Tokit suka
kiring iku, kinlentik dadi lenga, lisahipun ing wadhahan ing cucupu, saenggen-enggen dokokna,
maknanipun, pan marga imanira, ing lumampah dene artine kang ewuh, yen sampun tokid ing driya, datan
tansah kapirangu amangun kung, kaetang purbaning suksma, kang asih sakweh dumadi.
Wanci nunggang ing ngancala, maruta lon sumirir
Munajat tengah ing wana, pun alasing dukuh Sidarenggeki, umeneng ngalul paneku, tan
lan ingsun, Tejaswara anyipta, mandhapa gung pamucangan lan sesipun, dahana
pilenggah, aneng Sidarengga nglampah/i pituduh, ujaring swara paduka, kang kesthi swara dumeling.
Antenana Sidarengga, Tejaswara janma winong ing Widdhi, kang badhe mulyaken iku, paran
Salang kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Salang, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman,
Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (Tumenggung), Wedana, Demang, lan sapiturute.Tata pemerintahan migunakake kukum (sistem) kang diadopsi saka budaya lan peradaban manca. (Asia Daratan lan…
“yok2o” ketoke bener dhewe padahal yo mbuh…hihihi…sithik2 ndalil, nek ra setuju dicap kafir….ustadz koyo ngene ki kudu dikethak sirahe
Malang, 12 - 11 - '09Kagem Bude Ukiwonten ing SemarangAssalamu'alaikum Wr. Wb. Kadus pundi kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat. Mugi - mugi kabaripun Bude Uki nggih sami. Kanti serat menika kula kepingin ngajak Bude Uki tindak dhateng Malang. Griya kula sampun tambah sae. Bude Uki menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang. Kula kinten cekap semanten rumiyin. Sames wedal dikpun sambung maneh.Wassalamu'alaikum Wr. Wb.Sakaluwarga B. Indah C. lan
Wonten ing... langkung sae mboten usah ndamel ing...Kabaripun...(ngoko ndamel akhiran kromo inggil) langkung sae ndamel ..."kahananipun..." menawi kabar... artosipun celak dumateng warto/ berita, mnawi kahanan mniko "keadaan"...Kadus ...??? ingkang leres "kados..."Sames...??? ingkang leres Sanes...wedal...??? ingkanag leres wekdal...(waktu)dikpun...??? ingkang leres dipun...maneh...???(ngoko) ingkal luwih
wondo dadi penari perut ker..???? sejak idrek nang apotek BI...biasane saben awan wondo nari perut nang ngarep kunu....
Aslm.wr.wb.sugeng dalu,ing kesempatan puniko kito badhe mbahas
kanggo wong jowo sing isoh moco bahasa jowo. Akeh uwong ngomong nek nggawe status fb nganggo boso jowo kui luwih lucu
mbedakne marang sakpada-pada.Urip kang utama, mateni kang sempurna. Manungso mung ngunduh wohing pakartiMesra kok neng dunia maya tok, neng dunia nyata musuhan, wkwkwkwkNduk, ora kudu diobral awakmu bent payuHaji Makmud wae wes sadar. Mosok kowe hurung sadar to nek aku tresno karo koweMending jujur sanajan nglarani
sing siji kuwi SMA, sing siji ijek TK, bayangke sekSaben mlebu parkiran, neng gerbang mesti ono sing muni silahkan masuk. Opo lambene ora kesel ya.Sing nduwe pacar wae kudu sabar ketemu karo pacare. Ojo meneh sing ora nduweJaman iki jaman edan, akeh wong wedok ora katokan. Dolane pamer pupu sisan. Munggah sitik ethuk belahan. Dijurus sitik dadi tumpakan.Gawe status kok genduk purun? Emang sopo sing gelem mbok gendak? hahahaAku luwih seneng kowe sing mbiyen, sakiki kowe anyep. Ora
angenten ing wewayangan sedulurku papat limo pancer, siro
Ing.Ganiyev Murodjon, Ing.Jungwirth Miroslav, Ing.Masner Jan, Ing. Nouza Jaroslav, Ing. Pavlík Jan, Ing.Rajtr Jan, Ing. Stočes Michal, Ing.
ngandap punika isinipun nyatur utawi bebantahan bab ajaran Islam antawisipun Islam “ORTODOK” kaliyan Islam “HETERODOKS”. Kacuplik saking Serat Cebolek kaca 1 dumugi kaca 27.
Manutoken ing tepa palupi / meksa winatu mameng pustaka / ingkang jinejer kancane / kartasura rumuhun / wonten kojah kang dadya warti / ngulama tanah Jawa / duk ing Jawanipun /
pra ngulama / mesthi katuripun / mring
Kedhu / ing Bagelen monca negari / sarta kang panunggilan / ing panganggepipun / tekade kang ingandheman / Ki Ceolek ngaku mukamat kakiki / wani
Prabu mangkurat ing ngriku seda / ingkang sumilih putrane / Dyanmas Prabayeksa wus / jujuluk kanjeng pangrami pati / mangkya jumeneng nata / kasusra sinebut / Jeng Sunan Seda Nglawiyan / duk
nulya konjuk marang Kanjeng Sri Bupati / mupakat prapangarsa.
tumpuk / ngrenga jembangan junjunan / meh binasmi Kaji Amat Mutamangkin / ing nalika semana.
Wadana jro kang mramugareni / ing nama dyan Demang Ngurawan / kaprenah ipe sang rajeng / kang bok ayu pinundhut / Raden ajeng Supiyah dadi / Kanjeng Ratu Kencana / dyan Demang puniku / mila kandel kinasiyan / mring sang nata semana ngandikan manjing / pra prapteng ngarsendra.
Demang Nurawan / wot sekar umatur / inggih wus prapta sedaya / malah sampun pinanggihaken lan aris / rarase kang rerasan.
Estu ngelmi kang dipunraosi / Abdi dalem ngulama sedaya / kang kinerig pamanggihe satus kawandhasa mung / langkungira inggih kakalih / punika pepiliyan / den sanes ken sampun / igkang aser kalih duman / kang saduman punika
nagari satunggal / ing Pagelen punika ingkang satunggil / majasem lan Pajang.
Pengging kemasan ing kedhung Srenggi / dene ngulama monca Negara / panamung pranaragine / pagelen Ngadilangu / ing pasisir lan monca inggih /
Kang sêsanga sampun mupakati / namung kekalih gusti kang nandhang / inggil
siwa danurja / lan para punggawa gunge / rêmbug anuli ngukum /
Wêdalira sangking byantara aji / animbali kalih punakawan / ingkang dinut paring wroh / mring
gramung kirang wit / wiwindih ing prakawis / wiladyan dipati matur / wit saking prangulama / ingkang darbe atur sami/ wus santosa panggusthi padheg ulama.
dalajad rumi / rampung dukane narendra / ketibanom matur aris/ langkung nuwun kapundhi / duka dalem kang cumawuh / dhumateng prangulama / nanging taking dasih sami / langkung saking tebih niyat kang mangkono.
kawula / mring rayi dyan dêmang ajrih / mongsa wontena ugi / andhendha mring kadang sêpuh / ngandika kakang emas /
ketibanom yata luwih / saking guna srana bisa / Jayaningrat adipati / nebta abisik-bisik / Si Amat inggih tiyang puniku/ yen lagyantuk ganjaran / kanugrahaning Hyang Widi / sampun ingkang kadidyan dêmang ngurawan.
ksrambahan sih ing ratu / kawula namung darma / mongko tuladaning ngabdi / dipun samya marsudi ngereh
angger paduka manawi / anetah para ulama / bilih datan mituturi / mring kaji mudamangken / muni kapaduka dangu / sami aprang wadana / kawula kêmam
puniki gonentoh pati / ki cabolek nauri / layab-layab anganga lentuk / inggih yektos pun anak / andhatengi mituturi / nanging kula
pangulu ing Tuban / dulkohar asune malih / pigadha jeneng ketib / sika marodin puniku / dudu wong têmên sira / nerasak ratu ing ngelis / sejatine pangertimu ngudubilah.
Angger pramila kawula / purun matur marang patih / konjuk Sri Nara dibya / supados ngentar ngawarti / ingkang ngarus kapiyasi / inggih anaman ning ratu / lamun nêbihana / marang sarak / kejeng Nabi / kasaksaraical suraosing sastra.
Angger kanggo kocaping kitab / inggih Si Amat amirul salatin / ngrenggah ing Nara Nata /
angrerus / marang prawan dadya mesum tan prak anang / tamngupumang la bumi / tumuk pratan mawelu / tanpo teko mirbac ramya / sami rumek satir bumi / sejatine narpati katine jagat.
Sami lan atine taranya / punika kang sakpuweni / sayogya nora ngagesang /
Kalepataning narendra sinanandang ing wong sabumi / jeng ratu panwaming jagat manah rusak /
inggih dhateng sunuwa / pun kudus ingkangnageni / nang gulung pram ngajer lelayu daludan.
Wong gagah mboten giyabah/wong trampil datan ngaruwil / wani ngamuk boten mamak /
ketip banom ing kudus / kang saget apudi kawis / sebarang pang ngrehkawula / kasorran praboto prayogi / atrang ginas baten ganggas / patitih datan ketwes.
Satunggal sanggul tinipun kalangkung / dening prayogi amradinisan danara / sang
gumujeng sang ngaji / angling yen mangkono /bapang / payo padha anglakoni / ing sun miyos si jumenggah / dawuhna mring siwa patih.
Nata malih ngandika / ruheh bang sun wiwit / eling sabanjure ingsun
dalem punika / inggih ngarsakaken gusti / langen paosing kawiryan / lengen sura langen gandhing.
Langgen ringgit langen gambuh / sedene langen turanggi / langen aben aben sat / puyuh ngerkutut kemiri / tur sarwa sarwi prayogo / Gusti mungkirang satunggal.
datan gumuyu / kang aran ketibmaruni / dadi dalang ngiras mayang / malah-malah asring dadi / wong menak pepakuningrat / wong egung surayang bumi.
Nuliarsa ingsun pundhut / sicakroning ngrat mambengi / ature sampun akarya / tarang kelangenan gusti / ing trataning
menak / ing madura boten kenging / Muhammat lawan mursad / sapingiasma ra supi.
Iku wurunge sun pundhut / mengko si katib tiruni / pikire memet tur bablas/ dyan demang matur wotsari / inggih
kaji / tiyang makaten punika / pantes namung sade pitik.
Sang Nata gumujeng guguk / iku bapang wus pinasthi / tinitah dhapure ala / asinungan pikir suci / dadi punggawaning suksma / lan dadi mardika aji.
Dyan demang nembah umatur / pramila mekaten gusti / jamal hyang jalawangaja / wus tankenging den wat ceni / dangu nawa wan wicara / kaji Amat mutamakin.
Tiyang asor dhapuripun / akepapipun tudingi / dhateng pun ketarun datan tyaton saged wangsuli / kang dadya kanep saniro / inggih pun katita runi.
Ngantos mekakaken kang dhapur / inggih kajimutamakin / sang Nata Mesem ngandika / iku bapang karsa mami / sagung kang dadi rerasan / dhawuhan mring siwajatih.
Iya sunapura iku / aja naden rerasani / kang luput wus sun aksam kaji Amat mutamangki / yen den pindha ing pratingkah / kang ora kaprah ing bumi.
Ing kono sedeng sun ukum / si cabolek mutangkin / sun karya pangewanewan / anengaluna len mami / dene mengko karsaning wong / cabolek sun pundhut miji.
Sajrone pepacuh ingsun / lan dhawuhna siwa patih / wupayaha wong wulama / bapang ora sun wanggeni / antuk kase pira-pira / nuli den pacak kasami.
Sangisore anelungjung / iku desa ingkang becik / sakira kelare ngngkat / ing jumungah aja langit / kedhubagelen mantaram / ing pajang ingsun wangeni.
Ganepe wong patang puluh / dumunung desa kang mukin /
negari / ora kudu pepeliyan mung anggere ing ngrasan mri /wis bapang sira metua / rahadyan demang wotsari.
kendali / meksih radi nesih,nginggadhangan jujur.
Kenging kagem watang angladosi / yata winiraos kumepyar wong kanguninga kabeh /
pinarak pendhapi / nuli tata mangnon sirep sang gya ingkang lenggah gunge / jrapta nira dutaning narpati,
ngedap ang asmane nora wiwidadya pramugari, talitina nuri / wahdadya wong ngagung.
Sakdereng nyadhu mawuh sabdaji / numeter kang anom netra andika
Sagung rerasankang kapiyardi kang ing nganon tinon pansedya pinundhut sipape / ingkang lepat ageng alit sami / antukan pamengsih / wila sasang prabu.
Sedenepunamat mutamangkin kelamun amindho / murang langar marang ing sarake / brurusuhi marang
temah arum ing sebda wijile / osagunge kang para ngulami lyane mutamangkin tam piya kang dhawuh.
Sri narendra srunari menggalih / gung pakaryaning wong / dene rumeksa pari kramareh / padha rumeksa kawonan bumi / katempuh ing batin ngulama sawegung.
Dene kang lir kaji mutamangkin kalwbu aran wong / angregoni
apura sang katong / prangulama srunuwun ature / kalingga murda kapundhi pundhi / sih wilasa gusti / kang mring dasihipun.
pasamuwane / saking trustha saka reninggalih / srenggruk sengruk nangis nadyan dres ingkang luh.
adi mlayapaden rasani / wus suwe sunlirikeh ngarundelipun.
Radyan mlayaku samawotsari / mesem mau alon kangmas inggih- inggih sayekmose ketingbanom kang dipun
mung gawan napati / mungkali wulami / laluhuranipun.
Yayi emas sira sun tuturi / yen ngulama kang wong / ingkang sidi karung kawruhe/ iku mangka punggawa ywang widi / tinbangen pribadi / Allah lawan rahi.
Mung laire baekang ngupati / gedhe cucur agrang /
pinecah jro isi / rasane amumut.
Luwih legi nganggo semu gurih / lamu dane momot / ngambar terus amuleg gandane / baya wus srawungan ngulami / necep ngelmu suci /
sajrone rangkahe / lan adeging dumungah pinaring / pepinthaning sabin punika kang dhawuh.
Sekar pocung wus sampurna dhawuh prabu / radyan tipat / ngejepi panekar / mantri / ngladosaken
kalajeng tinembung / ririh jejawilan mung calempung kang pinendi / rebab gambang suling swara pepuletan.
gujengipun Dipati janingrat / sumambung tetan / aris angger mlaya kusuma sinten punika.
Mesem tatudyan / Jayaningrat yen sardu /
angeng meksi ngambet desa / Sampun nglanduk sepuh pun nanda punika /Eman lamun ical.
Gamel lan tur bias gendhing / Sareng suka gumejeng / Wong nganung tina.
Dyan umatur kangmas paduka rumuhun / Darbenawing rangggah / Angsal duk saking remawis / Lamun pareng kula suwun/Dhamel rebab.
Alon matur dyan / Demang yayi ngemut / Mung kari seprapat / Ingkang akeh / Wus den diambil / Kang
sampun lekas mbojo karma kembul / Adipati jayaningrat / Ngejepi abdine alit / Ngejekaken acar timun kikinlu.
Saking kuwulan wonten tirahipun / Lorodan singpun saben jam sedoso
Semunipun gawat ingkang dipun pendhet / Mawi kekejempan / Nunukdyan demang nglingaris / Kaya kucing
Caranipun pasisiran denya / Kembug ing jrone kang dhahar / Ulama praptama salin salin / Warna warni
Bandya nyenyamikan mijil / Sinambi lan omong omong / gandika mahadyan demang / Masketeb banom ingkang / ineling dening sang
kang pada rebut ngelmu / Masketeb banom aturna.
Pamirsa kawula alit / Wonten ugi mung nyapisan / Warni warni kukumane / Ing
mboten ngertos nggeh??????nyuwun tulung sanget
April 25, 2010 – 6:48 am kulo tiyang Tuban, pundi enggih tlatah Cebolekpuniko?
April 19, 2010 – 7:45 am Mas Layang menawi saget
Indonesia supaya yg tdk bisa bahasa jawa kuno bisa mengerti.
April 5, 2010 – 8:13 am mas tolong di artikan ke bahasa indonesia…
April 3, 2010 – 3:25 am Sedaya tulisanipun sae lan saged dados tambahing ngelmu ingkang jejeg….mugi saged ugi kewaos dening para pangageng kraton Nusantara.
beuh beuh ... tambah mumet maneh iki sing VBScript sing opo lah ... ahahaha ... penggaweane seneng mumet no kancane iki ...STT2 blogspot e opo tetep sing iko kuwi wo ?
SERAT WARNI-WARNI (Bhs Indonesia) | alangalangkumitir
|| Tembang kinanthi pembukaan kidung guban sri raja Surakarta
kanggo mbedakake karo blog liyane. Isine ora ana gandheng cenenge, utawa agawe para maos njegagik.
Sawijining wektu ana sudagar sugih sing duwe bojo papat. Sudagar iku asmane Pak Maruto. Bojone papat iku kabeh ayu-ayu tur katon tresna banget marang dheweke. Enake duwe bojo papat, saben duwe kesempatan pesta utawa kawiwahan bisa ngajak bojo papat kuwi genti genten. Dina-dinane Sang Sudagar kebak kabagyan nganti sawijining wektu dheweke nandang raga. Lelarane Sang Sudagar sajak mbebayani ngancam jiwane. Saiki dheweke mung bisa turu ngathang-athang ana dhuwur dhipan. Ing kahanan kang kaya kuwi sing ana pikirane Sang Sudagar mung siji. Upama dheweke tumekeng janji, apa ana salah siji saka bojone iku sing gelem ngancani mati? Sepisanan, Sudagar Maruto nari bojo angka papat jenenge Nancy. Bocahe ayu lencir kuning tur umure isih selikur taun. Rambute potong pendhek tampilane kenes. “Bocah ayu, apa gelem kowe ngancani aku ing
lara atine. Ing atase nalika waras gelem diajak mrana-mrene. Digandheng ngancani blanja ana mall, jajan ana restaurant Mc Donald, ora tau nulak. Eh saiki sawise nandhang lara kok malah mlengos. Sudagar Maruto terus nari bojo angka telu sing jenenge Moneyta Artaningtyas. Asring dijeluk kanthi sebutan Monik. Bojo angka telu iki ora kalah ayu yen dibandhing karo Nancy. Kulite putih resik, rambute lembut ngrembyak sepundhak. Umure pitulikur taun. Dhasar ulate manis nengsemake. “Monik sayangku, yen dina iki aku wus tumeka janji, apa sliramu gelem ngancani aku bali ing alam kalanggengan?” pitakone Sudagar Maruto kanthi memelas. “Sorry, Kangmas. Kepeksa aku ora bisa ngancani panjenengan. Umurku isih enom. Isih dawa jangkahku. Yen panjenengan tumeka janji, kepeksa aku nyambung urip bebrayan karo priya liya. Eman-eman yen aku kudu mati saiki,” wangsulane Monik. Sudagar Maruto ngelus dhadha. Ora nyana yen tresnane Monik ora tulus ing ati. Layak jenenge Moneyta Artaningtyas. Money wis ngarani dhuwit. Arta iya dhuwit. Dadi Kenya kaya Monik kuwi sing ana ing panganen-angene mung dhuwit lan dhuwit. Ora ana liyane maneh. Ning kepiye maneh, kabeh wis dadi garising pesthi. Sateruse Sudagar Maruto pengin ngajak bojo angka loro sing jenenge Setya Asih. Ayune sedheng. Umure telung puluh lima taun. “Asih, aku pengin ngerti sepira gedhene katresnamu marang aku,” kandhane Juragan Maruto. “Tresna kula dhateng panjenengan kalangkung ageng, Kangmas,” wangsulane Jeng Asih. “Yen ngono apa sliramu gelem ngancani aku bali ing alam kubur dina iki?” “Dhuh Kangmas, nadyan ageng tresna kula dhateng panjenengan, kepeksa kula namung saged nguntapaken dumugi pasarean. Sasampunipun kula badhe wangsul nglajengaken kewajiban kula gesang.” Adhuh! Kaya ngono kuwi padha wae kowe iya ora tresna marang aku. Yen nyata tresna mesthine sabaya mukti sabaya mati,” panggresulane Sudagar Maruto karo netesake eluh. Nalika iku teka bojone Sudagar Maruto sing sepisan jenenge Sri Prihatin. Umure wis seketan taun mung kacek sithik karo umure Sudagar Maruto. Awake wis katon kuru, kulite kisut njengkerut, ketara yen kurang kopen. Pancen sawise duwe bojo telu sing isih enom tur ayu-ayu kuwi, Sudagar Maruto wis arang ngopeni bojone sing paling tuwa. “Bapake, tanpa panjenengan jaluk, kula teka. Aku bakal ngancani panjenengan wiwit donya tekan delahan. Upama dina iki panjenengan kudu murud ing kasedan jati, aku tetep melu ngancani,” prasetyane Sri Prihatin tanpa ditembung Sudagar Maruto. Para maos, crita Sudagar Maruto ing dhuwur satemene mung kanggo ilustrasi wae. Kabeh wong urip iku duwe bojo cacahe papat. Bojo paling enom sing banget kita tresnani, saben dina diemi-emi, tansah dielus-elus, diedusi, diwenehi wedhak lan minyak wangi. Bojo angka papat iku (Nancy) ora liya badan kita sakojur. Nadyan badan kita iku banget kita tresnani, sawijining wektu mesthi bakal kita tinggalake. Ngibarate kurungan manuk, yen sing ngenggoni wis oncat mula kandhange kari wadhah kosong mula disebut badan wadhag. Bojo angka telu (Monik) asring kita ajak lelungan. Dheweke uga ngancani aktivitas padinan, kadhang bisa dipamerake liyan. Bojo angka loro iki ora liya bandha donya, dhuwit, emas, berlian, mobil, drajat, pangkat, jabatan samubarange. Kayangapa tresna kita marang bojo angka loro iki sajiwining wektu bakal kawin karo wong liya. Yen bandha lan pangkat kita tinggalake wis mesthi dadi rebutane wong akeh. Sedhenge warisan sing kita tinggalake kanggo anak putu uga pada dienggo rebutan lan regejegan nganti urusane dawa tekan pengadilan. Bojo angka loro (Setya Asih) isih lumayan tulus kasetyane amarga gelem ngeterake tekan kuburan yen awake dhewe mati. Bojo angka loro iki ora liya kanca, sedulur, anak bojo sing kita duweni. Nanging kaya ngapa tresna kulawarga, sanak famili sawijining wektu tetep uga bakal pepisahan. Beja yen duwe anak sing sholeh sing gelem ndongakake marang wong tuwane. Lha yen anake kuwi bocah duraka, apa ora mbilaheni lan nambahi susahe ati. Mula katresnan marang anak, bojo, famili, lan kanca iku uga ana watese. Sing angka siji (Sri Prihatin) bojo sing banget tresna marang kita. Bojo angka siji iku ora liya jiwa kita pribadi. Ya jiwa iki kang ngancani urip ing donya tekan delahan. Emane asring kita lali ora ngopeni jiwa kita. Nalika rodhaning urip mlaku kanthi banter selak mburu kuncaraning urip ing alam donya kita lali menehi santapan rohani. Kita asring kegawa marang ombyaking urip donya kang kebak hingar binger. Mula jiwa kita iku asring dadi gering, kuru aking mentandhani yen kurang kopen. Ing kamangka ya jiwa kita iku kang pantes kita persudi saben ari. Piye carane ngopeni jiwa lan rohani kita? Lewat nindakake piwulang agama kang kita anut, ngamal kanggo bebrayan agung. Ngibadah kang sregep manut tuntunan kang bener, Nresnani sapadha-padha ngaurip. Pungkasan atur, mangga kita tansah mbudidaya marsudi jiwa lan rohani ing urip padinan. Eman-eman yen urip sing mung sedhela iku dinentekake kanggo ngupadi variable kadonyan sing ora langgeng. Wusana mangga kula dherekaken.(Dening :Sudadi / DL no. 32 taun XXXVII)
Buku iki dikarang sepisanan nalika panjenengane isih pangkat mantri jajar (pangkat sing paling endhek ing kraton), durung dadi pujangga kraton Surakarta Hadiningrat.
Kidung kadresaning kapti, yayah nglamong
durung untung wis kepenak, lamun ana bendara, anon jaran kempitanku, wangune rada karenan.
Sawise den pariksani, durung nganti takon rega, banjur nganyang dumalodok, limang atus bayar kontan, den entol sawatara, nora suwe mundhak satus, tur iku nganggo nrerepa.
tanpa ceblek cengklong cundhuk, iya wong bendara mbludag,
Banjur mulih anggawa dhuwit, tetuku kang endah-endah, kang
Amung melangku sathithik, yen nuju oleh kempitan, jaran bendana myang bandhol,
lagi kepenake nunggang, kaget ana swara, njondhil aku tibeng pungkur, den-slenthik endhasku pecah.
Saliraku adus getih, poloku mili mbelabar, kang weruh ngrubung mung nonton, ah wis moh belantik jaran, jaragan raganingwang, panegar dudu trahipun, angur dadia niyaga.
Pinethuk kang duwe kardi, sawise den suba-suba, sakancaku wareg kabeh, banjur manggon
yayah kerut ing pangraras, obah kabeh sarandhune, ana kang nggeterken asta,
tekan sajen sajeng sindur, tebok tampah tumpa-tumpa.
Sabubare banjur mulih, bareng bari ronggengira, ngiras main karo ngombe, ngumbar swara
seneng kepati, bisa main tanpa beya, biyen-biyen mbok mangkene, awakku uwis kepenak, pan ora kedhungsangan, tur tinut sakeh kancaku, prasasat wis meh madana.
Nanging melangku sathithik, yen nuju kanggo nayuban, nabuhi priyayi akeh, ga ana sawiji ingkang, mbeksa mundhut gendhingan, kang arang kanggo ing tayub, aku rada palingukan,
Dhedhasare aku iki, kabeh gendhing durung bisa, banjur
carut cangkeme, dhasar jogetku wis kondhang, kalamun dadi klana, yen kang seneng
kapang, pra bedhang padha ngadhang, kang akeh mung bangsa bakul, bakune kang baresetan.
Salin bae enak dadi, dhedhalange wayang purwa, pacake rada mandhireng, dhiriku oleh panguja, uger uwis kaojat, yen Jayengbaya pinunjul, tutuking carita purwa.
drajating dhalang, tur durung ana luwange, wong oleh pangkat pratiwa, katrima nggone ndhalang, dadi botoh bae ingsun, sok tanpa sepen pawitan.
Belayangan saben ari, nora mikir marang rupa, yen kober mung raup bae,
sukaBocah sing sawangane alim, gak mesti alim tenanan, kadang yo clutak nyuluhi bojone konco.Dadi uwong iku, ora usah macem macem, opo onone wae. Ono prawan, ono rono,
lanang kui ojo diwenehi ati, Lawong diwenehi pupu mbi dodo ae gragasLek bojomu wes
Dhahar kupat kuahipun santen. Menawi wonten lepat nyuwun pangapunten.
tindak dhateng ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun samudro pangaksami lan pitrahe ampun lali=========================================
Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining fitrahsaking Gusti ingkang Maha
Bathin.===================================kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel…menawi lampah ingkang awonlan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo menikosageto sami ngadahi sipat welas asihlan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
Dewe November 4, 2010 at 12:20 pm
pssi kui gak seneng karo persibo, soale gak gelem sogok menyogok suap menyuap. Jd dianggep gak enek duite, soale isine uteke pssi kui mung duit sing kanggo
Gundhul says:	01 March 2009 at 20:53	Weeeeeelaaaaaaah..dhalaaaaah….
Lambang says:	02 March 2009 at 00:58	Lakon sing dibuktekke kuwi mangsute sampeyan ndisik sering nglakoni MO-LIMO ngono tah?
Lho, dadi sampeyan kuwi ojo-ojo mantan GM soko Malang?
Duh Gusti,paringono sabar….bocah2 iki wis dho lali…
Arep dadi opo Indonesia nek wong2ane wis koyo ngene…wis do ra nduwe adab lan moral…do ra ngurmati sing liyane,nganthi ngelek2i agama liyo…nek bejat,bejato dewe kono…ora
kalimate sing arane MADANG / mangan sega ( angger mangane udu sega ora darani madang )````kuwe mung ana nang basa
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.40, tanggal 8 September 2007.
Renaissance) iku monumèn ing Ouakam, Dakar, Senegal. Monumèn sing digawé saka kuningan iki, dhuwuré 50 mèter lan monumèn iki reca sing dhuwur dhéwé sa-Afrika. Monumèn iki arupa patung wong telu sing metu saka sawijining gunung geni. Wong iki ya iku wong lanang siji sing nyekel bojoné lan anaké.
Monumèn iki diresmèkaké ing tanggal 4 April 2010. Pamrakarsa monumèn iki ya iku Présidèn Senegal Abdoulaye Wade. Sing mbangun monumèn iki ya iku Korea Lor.
(en) Artikel Voice of America perkara monumèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monumèn_Renaisans_Afrika&oldid=1029498"	Kategori: DakarMonumèn ing Afrika	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.37, 11 Maret 2016.
Gagaklodra Ngrabasa Masjid Tie Lieng Sieng.
Nuju sawijining dina, amarengi wayah subuh, kaya padatan ing saben dinané, masjid Tie Lie Sieng kebak santri-santri kang padha nindakaké sholat Subuh. Swasana tentrem awit kasiram adheming bun wanci bangun, dumadakan dikagètaké déning panjeriting bakul-bakul pasar kang ora adoh saka masjid kono. Wong-wong padha pating jlerit kamiwedèn, sabab tanpa kanyana-nyana dagangan kang lagi wiwit ditata diosak-asik prajurit Capiturang kang dipandhégani Gagaklodra. Solahé wong-wong pasar padha pating bilulung salang tunjang, nylametaké awaké dhéwé-dhéwé, tanpa mikir dagangan. Kabèh padha wedi, giris miris, meruhi tandangé Gagaklodra sawadyané kang tanpa rasa kamanungsan gawé rurusuh jroning
ngadhepi sing gawé gègèr. Gagaklodra sawadyané dipapagaké bebarengan. Nanging sepira ta dayané para santri Glagahwangi, mungsuh prajurit sing asikep gagaman ampuh. Ora nganti suwé, para santri kaseser anggoné nandhingi prajurit Capiturang. Akèh santri kang keplayu ngungsi urip, mangkono uga santri sanga padha tinggal glanggang colong playu. Ing antarané santri sanga iku kang dimangertèni jenengé yaiku, Sirojul Munir (Syeh Subakir), Sarif Hidayat (Syeh Maulana Taqwim),
Hidayat. Bareng tekan ng tlatah Sirandhu, Sarif Hidayat wis ora bisa ngglawat, temah kasil kepikut
wis ora bisa bangga, ing batin nyipta bakal tumekaning pati. Ing nalika Gagaklodra sakancané padha milara Sarif Hidayat, dumadakan ana swara tanpa rupa sing ora kasumurupan dunungé. Swara tanpa rupa iku semu nantang marang Gagaklodra, ndadak nganggo tembang Dhandhanggula kang uniné mangkéné.
Ingsun tan bakal lumayu [a]
Hangadhepi manungsa lir sana sunu [i]
Ing sawijining wanci, Syeh Maulana Garibhi ngarsakaké nggelar kataman. Ing kono Syeh Maulana Garibhi kapareng jumeneng ing sangarepé para santri, sarta paring pangandikan. Wusananing pangandikan, Syèh Maulana Garibhi paring jeneng jeneng wewengkon kono sinebuta Desa Sukorejo, awit wis klakon bisa gawé suka lan gambiraning para kawula padésan. Wektu kuwi marengi ing dina Kemis Pahing tahun 1386 B/M.
Jroning pahargyan kataman kuwi Ki Jenggot Putih uga melu anekseni. Saparipurnaning kataman, Ki Jenggot Putih kapareng pamit bakal nerusaké tindaké. Sadurungé pamitan, Ki Jénggot Putih paring pitungkas marang Jaka Teguh supaya nggolèki Kanjeng Sunan Kalijaga, ing pamrih antuka pituduh nggoné bakal nindakaké syiar agama Islam.
III. Jaka Teguh Dadi Nukibah ing Kedu
Ing saben-saben Jaka Teguh tansah kèlingan marang apa kang dadi dhawuhé Ki Jénggot Putih ya Kasan Besari. Luwih-luwih yèn pinuju wanci bengi, apa kang dingendikaké Ki Jénggot Putih
ènthèng, nanging pakaryan iki mujudaké pakaryan kang suci. Wujuding jejibahan gedhé iki, yaiku sira kudu mèlu cawé-cawé lan nyengkuyung sumebaré agama Islam ing Tanah Jawa. Amung, sadurungé sira miwiti pakaryan agung iki, luwih dhisik sira nyuwuna pangèstu marang Kanjeng Sunan Kalijaga.”
Pangandikané Ki Kasan Besari kuwi, ing saben dina dirasakaké nganti rumasuk jroning sanubari. Jaka Teguh dadi tansah gorèh. Yèn mituhu dhawuhing guru, ateges kudu ninggal garwa. Mangka durung suwé nggoné dhaup, malah saiki garwané wis nggarbini patang sasi. Yèn mung tansah ana Padhepokan waé, gèk
Dadi tansaya golong gilig tekadé Jaka Teguh, bakal mituhu dhawuhé Sang Guru kanthi gelenging kalbu.
Ing sawijining dina kang dirasa prayoga, Jaka Teguh ngadhep marang marasepuh. Kanthi kebak ing trapsila,
ora kabotan, malah paring panyengkuyung. Semono uga Sri Lintang Kedhaton, sanadyan abot rasané yèn tininggal ing bojo, nanging karana tindaké kang garwa iku nyangkul jejibahan luhur, sanadyan abota kaya ngapa, ya kudu nglilakaké lungané garwa. Sawisé tata-tata sawetara Jaka Teguh tumuli pamitan budhal. Kaya ngapa sedhihé kang garwa kang tinilar ing kakung.
Satekané ing gumuk Slandhakan tanpa kanyana-nyana kaprungu swara panggeroning macan mecah sepining swasana. Swarané nggegirisi agawé mirising ati. Jaka Teguh wedi lan dadi cilik atiné. Ora ngerti kuwi swara apa. Saking wediné nuli lungguh semedi supaya bisa sarèh rasané, lan nyunyuwun pangwasaning Gusti supaya diparingi pituduh murih kaslametané wong telu. Bah Gedruk lan Bah Beo kamigilan, saya manèh papan kono adhemé njekut awit isih klebu
mangsa aku sakanca, saiki uga mung pasrah. Nanging yèn kowé arep njaluk tulung nggerenga manèh kaping telu.”
Ora suwé keprungu swara nggereng kaping telu, lan dumadakan ing sangarepé Jaka Teguh ana wewujudan macan ireng kang kejepit watu, tur ta isih ketambahan kebrukan wit Jalu. Ndulu kahanané macan iki Jaka Teguh dadi welas atiné.
kang sakawit ngebruki awaké macan bisa ngadeg jejeg manèh kaya-kaya ana kekuwatan gedhé kang ngedegaké. Wekasan macan ireng bisa luwar saka panandang. Anèh, sawisé luwar saka panandhang macan kuwi lon-lonan nyedhaki Jaka Teguh. Kaya-kaya bisa tata jalma, macan kuwi ngaturaké panuwun marang Jaka Teguh. Kanggo pangéling-éling lelakon kuwi, déning Jaka Teguh papan kono dijenengaké Désa Cepit, awit ana kedadéyan macan kejepit ing watu.
Ésuké, teteluné mbacutaké laku mudhun gunung. Kang sakawit mlaku ngétan, saiki mlaku ngalor. Satekané Desa Mbalong, ing kono ana wit Pakis Taji lan sumber banyu bening kang prayoga kanggo reresik awak. Pawongan telu tumuli padha adus. Wah, méndah segeré, dhasar pirang-pirang dina awak ora kambon banyu. Kapinujon ing cedhak papan kono ana watu gedhé kang ayomi wit Garu kang banget ngrembuyung. Jaka Teguh lèyèh-lèyèh ing ngisoring wit Garu mau sinambi ngenam-enam pikiran. Lagi énak-énak ngasokaké awak, dumadakan tanpa sangkan-sangkan ana pawongan nganggo sarwa wulung, jubahé wulung lan uga nganggo iket wulung nyedhaki Jaka Teguh sakanca. Ora susah ndadak nganggo diabani wong telu bebarengan mbagèkaké pawongan nyalawadi mau kanthi salam bebarengan.
Jroning patemon ing Padhepokan Bagelèn, Kanjeng Sunan Kalijaga paring wewarah, supaya jroning padha nindakaké jejibahan syiar agama Islam, luwih dhisik diwiwiti kanthi cara mulang tetanèn marang wong-wong padésan. Sabab wektu kuwi isih akèh wong-wong samin, sarta isih padha ngrasuk agama lawas yaiku Hindhu lan Buda. Lan isih akèh wewarahé Kanjeng Sunan Kalijaga. Kanthi pituduhé Kanjeng Sunan Kalijaga mau, Jaka Teguh dadi
ing tlatah Gunung Sumbing lan Sindoro kanthi tetenger asma Ki Ageng Kedu ya Syeh Maulana Taqwim.
Rada sawatara Bramanti ngiling-ilingi timang kuwi, “Manawi makaten leres, panjenengan ingkang kula upadi.” Bramanti gambira bareng weruh timang kang diagem Ki Ageng Kedu jumbuh kalawan apa kang didhawuhaké Sunan Kudus. Bramanti banjur mbacutaké atur, “Kula dipun utus Sunan Kudus kapurih masrahaken barang punika.” Bramanti ngaturaké buntelan sing isiné sabuk cindhé. Ki Ageng nampani buntelan iku, sabuk cindhé tumuli diagem. Bareng wis diagem, wujudé sabuk cindhé katon selaras lan timangan. Kahanan iki kerep sinebut ‘cindhélaras’. Sanadyan amung wujud sabuk lan timangan, barang iku darbé daya linuwih. Daya panguwasané sabuk cindhé kang selaras lan timangan, ora
kasebut ana cacah sanga. Saliyané kuwi Ki Ageng uga diparingi wiji pari lan mbako supayu tinandur ing tlatah Kedu, awit ya mung bumi kono kang bisa tinanduran.
Branjang Alas nggetak kanthi swara sora supaya Ki Ageng mudhun saka gigiring kuda. Nanging Ki Ageng ora kersa mudhun, sadurungé gelem mangsuli pitakonan. Branjang Alas saya nesu. Wekasan Ki Beo mudhun saka tumpakan lan genti nantang Branjang Alas. Ora suwé Ki Beo gelut mungsuh Branjang Alas. Jroning perang kuwi Branjang Alas mati. Weruh tutuwané mati, para andhahan padha mlayu salang tunjang ngungsi urip. Branjang Alas dikubur ing Kabuk kono.
Ki Ageng kalakon kanthi sukses syiar agama srana olah tani mbako lan pari, mliginé pari cempa lan rajalélé ing Mbalongan. Datan suwe kabar Ki Ageng lumembar saindenging kadipaten, nganti tekan ing Kudus. Nalika samana Sunan Kudus kang nyekel panguwasa. Sunan Kudus kuwi wong kang sekti mandraguna. Sunan Kudus karsa nimbali Ki Ageng (Ma Kuw Kwan) supaya atur palapuran mring benering pawarta sawusé dadi naubah ing Kedu. Karana Ki Ageng rumangsa purwané dadi santri Kudus mula nedya sowan.
Ing ing pendapa masjid ana patemon, ing antarané ponakané
nuli njupuk krikil kasawataké ngenani Ki Ageng. Klakon dhawah kalenggak, kecemplung ing pecerèn kang jember. Jubah kebak blethok. Ki Ageng banget lingsem. Papan kono saiki dadi pasar Jember, saka tembung papan jember. Ora adoh saka menara Kudus.
Kedadéyan Ki Ageng mabur dadi kembang lambé kawula sakiwa tengen kono. Ki Ageng banjur mapan ing Desa Gribik. Nalika samana mireng warta yen ing Desa Glagahwangi ana adu pitik jago. Purnané adon-adon, jago Ki Ageng kasil ngalahaké Jago Sunan Kudus. Ya saka kalangan adu jago, asmané Ki Ageng kawentar manèh, malah antuk putri RA Sulasmi. Pangandikané Sunan Kudus, “Saiki sira nerusna anggonmu syiar agama ing Kedu, lan sira tak jodhokaké kalawan RA Sulasmi. Muga-muga kabèh lalakon iki ana
pm sareng maos babad kedu, kula lajeng nggrahita, punapa panjenengan tepang kaliyan Bapak Darmadi ing Tidar Warung? awit nuwun sewu…. ngengingi seratan babad Kedu punika, kula ugi tumut
tumis kangkung bakso,Resep tumis kangkung enak lezat&gurih,tumis kangkung	Artikel Terkait
kangmas Lambang.., sugeng jejibahan wonten madyaning wana.., mugya tansah karaharjan.., salam sihkatresnan rahayu
Sumugi tansah pinaringan kinasih sangking gusti ingkang moho kuwoso… tun selamet sadayana sedoyonipun … *halah, boso ngawur* njawi = luar? jejibahan = pentalitan? wana = hutan?
Hehehe… wong njowo lali njowone… wong gendeng podo
Ing ngisor iki arupa dhaptar cithakan sing nuduhaké yèn artikel tinamtu perlu dirapèkaké kanggo ningkataké kualitas artikel:
Mènèhi informasi yèn artikel perlu ditata utawa dirapèkaké manèh
Mènèhi informasi yèn artikel disalin saka sumber liya tanpa utawa kanthi penerjemahan sebagéyan.
{{ terjemah|jeneng basa }}
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia ...
Sampéyan kena mbiyantu Wikipédia nglanjutaké njarwakaké. Tiliki paugeran panjarwa kanggo artikel Wikipédia.
Mènèhi informasi yèn artikel perlu diterjemahaké saka basa tinamtu.
{{ priksaterjemahan|kodhe basa|judhul artikel asli }}
Artikel utawa bagéan saka artikel iki lagi diterjemahaké saka testing ing en.wikipedia.org. Isiné manawa uga ora akurat. sakliyané iku ana bagéan kang lagi diterjemahaké uga merlokaké panyampurnaan . Panganggo sing wasis basa kasebut disuwun supaya nlusuri lan nyampurnakaké terjemahan iki .
(Pesen iki bisa dibusak manawa wis cukup lan tepat )
Nandhakaké artikel sing diterjemahaké sacara kasar saka Wikipedia liya.
{{judhul asing}}
Mènèhi informasi yèn artikel kanthi judhul jroning basa asing.
Nandhakaké artikel sing ora netral (NPOV)
Mènèhi informasi yèn artikel kamungkinan ditulis mèmper iklan.
Nandhakaké artikel sing panulisané durung sarujuk marang gaya baku wikipedia
Nandhakaké artikel sing ngandhut tembung mawa makna liya (weasel word)
Nginformasèkaké artikel sing kakèhan migunakaké istilah teknis utawa jargon.
Nginformasèkaké artikel sing perlu ditata amarga migunakaké gaya basa sing naratif lan ora ensiklopedis.
{{paragraf pambuka}}
Artikel iki durung nduwèni paragraf pembuka sing mathuk marang standar Wikipedia.
Artikel iki kudu diwiwiti nganggo ukara pambuka, tuladhané: Cithakan/Panatan yaiku ........
Tulung bantu Wikipedia kanggo ngembangaké kanthi nulis bagéan utawa paragraf pambuka sing informatif saéngga pamaca awam ngerti apa sing dikarepak’e déning "Cithakan/Panatan". Nginformasèkaké artikel sing ora nduwèni bagéyan pambuka sing jelas.
Nginformasèkaké artikel awangun dhaptar sing kuduné ditulis jroning wangun prosa.
Nginformasèkaké artikel sing perlu dirapèkna amarga isi utawa definisiné cethèk, mung miturut negara utawa wilayah tinamtu.
Nginformasèkaké bagéyan artikel sing isiné mlèncèng saka topik artikelé.
Nginformasèkaké artikel sing kaakuratané diragukan amarga ora nduwèni réferènsi.
Sumber réferènsi saking artikel utawi bagéyan puniki dèrèng dipunpesthèkaken lan mbok menawi isinipun mboten leres.
Mangga dipunpriksa, lan paringana modhifikasi sarta tambahaken sumber ingkang leres ing bagéyan ingkang dipunperlokaken.
{{riset asli}}
Nginformasèkaké artikel sing kamungkinan minangka asil sing ora sarujuk marang paugeran katentuan ngenani riset asli.
Nginformasèkaké artikel sing ora nduwèni cukup cathetan sikil réferènsi.
Mawa risiko dhuwur • Rembugan • Gambar • Kategori • Kothak info • Navigasi • Pranala • Pangopènan • Panatan (kanggo ngrapèkaké artikel) • Rintisan • Kutipan • Rujukan (Referensi) • Umum • Kothak Panganggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 16 Agustus 2013.
sing nomer pitu, nang swarga terus sepi pet setengah jam suwéné. 2Aku terus weruh mulékat pitu ngadek nang ngarepé Gusti Allah pada dikèki trompèt pitu. 3Mulékat liyané sing nggawa wadah menyan sing emas nyedeki altar terus ngadek nang ngarepé altar mau. Mulékat mau éntuk menyan okèh sing kudu diobong lan dipasrahké marang Gusti Allah, bareng karo pandongané para umaté Gusti Allah kabèh, nang altar emas nang ngarepé dampar. 4Kebulé menyan sing diobong tyampur karo pandongané para umaté Gusti Allah munggah sangka tangané mulékat mau marang Gusti Allah. 5Mulékaté terus
Sugeng Rawuh Wonten Blog Kawula Mugi Wonten
polah kang mencutake.ngilmu kang kaya kaya sundhul langit,jebul kaya mangkono,priyayi jenenge,pejabat arane,sinudarsana karepe.ora ngira aku ,ora ngira babar pisan,jebul manungsa araneya mung arane,yang mung agemane,ya mung blegere.ning dudu,dudu manungsa isine,ora ana manungsa kang kaya mangkono,aku percaya dudu manungsa iku.yen manungsa kudune ora kaya mangkono.Dhuh Gusti Alloh.....Panjenengan ngapunten kawula,ingkang tansah
said:	maturnuwun pak triyono,,,,,,,maringi kawruh
Inggit banyu (musical artist), indonesian, 2014, Inggit
Video Youtube Awan Petruk, Awan Panas Wedhus Gembel, Pewayangan, Kisah Wayang,
Sama seperti Curug Bengkawah, Curug Dhuwur
aku awake Gusti ali,Ajiku si dewa manik,Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep,Sira ndulu badan saliraku,saking panembahan
Kyai Gertabahu,Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jumah,Tumuju
Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 –
makane isuk mau jarene arep nang LA
kluruking jago Mangkana janma utama Gya prapta ing masjid Kalawan asesuci tirta utami Inggih wudhu wajibipun Manembah sujud sahaja ing gusti Kalawan khuduring tyas Tumungkuling saking prahara dunya Tansah eling mring Hyang Suksma Sumandhe ing ngarsaning gusti Lawan puja puji astuti Anyadhong lawan dunga Kanthi pangajab pinaringan
tansah (han)jaga Bisa ora saperangan liyane nglaleake Menawa ati tiba sengsara Mesti jiwa luwih lara Pujaning atiku.. Apa sing bisa tak tindaake Aku mung wanita sing kakungkung geni asmara Wanita sing atine wis kadusta Apa sing dipengine saliyane pengin cepet ketemu kalawan sing ndusta ati Sing pada-padane laksana kidung swarga sing ngalun-alun ing karnaku Sing nggawe
lha terus sopo sing mabuk belerang nang puncak? aku ra trimo tulisan iki “Salut! Pas Qt
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Cabang-cabang fisika" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Cabang-cabang fisika"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Cabang-cabang fisika:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Fisika ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Cabang-cabang_fisika"	Menu navigasi
Kawontenan kula ing Sala tansah bagas waras, kadospundi kawontenan brayat ing mriki?.
NYERITAKAKE)Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.Wacana
yaiku wacana kang mung menehikatrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.Tuladha :Jam enem Darmi mangkat enyang
dithuthukake sirahe Darmi. Darmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi SugestifNarasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.Tuladhane ;Cerkak (
Sumber : Jagad Jawa - Solopos Bedane Narasi Ekspositoris lan Narasi Sugestif :Narasi Ekspositoris Narasi Sugestif1. Njembarake wawasan utawa pangerten.2. Mbeberake katrangan bab prastawa.3. Adhedhasar nalar supaya padha sarujuk.4. Basa Informatif, tembung denotatif. 1. Mbeberake makna kang sinandi.2. Nguripake pangangen - angen (imajinasi)3. Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake4. Basa figuratif, tembunge konotatif. B. WACAN DISKRIPTIF (NGGAMBARAKE).Wacana Diskriptif yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek), objek mau kaya - kaya ana ngarepe wong kang maca.Tuladha :Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.Museum DiponegoroMuseum iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja kursi kang ana guratane kuku Pangeran Dipanegara, klambi kang ukuran dhuwure 1,57 meter lan ambane 1,35 meter, digawe seka bakal (kain) shantung. Ana uga kitab Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa
lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane.TuladhaMendhem ari-ariSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiMendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng lokasi penguburan.
golèkGedhang (ngoko) utawa Pisang (krama) iku sing thukul nglompok ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
ARGUMENTASI (PANEMU)Wacana argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.Tuladha :BASA JAWA LAN BUDI PAKARTIBasa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih ngajeni tiyang ingkang luwih sepuh saking piyambakipun.Wonten ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi. Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:1. “gemi, nastiti, ngati-ati”Gemi menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.2. “tegen, mugen, rigen”Tegen menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.3. “titi, rukti, rumanti”Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan ingkang punpikantuk. E. WACANA PERSUASI ( PANGAJAK). Paragrap persuasi iku sambugane saka kembangane saka paragrap argumentasi. persuasi sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.Tuladha :
mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara - cara pidato sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.wis ora mokal
dadi modal pisanan kanggo ngayuh keberhasilan pidato. mula
Kolnoa Yisraeli ) iku filem sing digawé ing Israèl utawa déning sutradara saka Israèl. Ing taun-taun kapungkur iki akèh filem Israèl sing dièkspor lan suksès ing nagara ngamanca. Biasané filem-filem Israèl nayangaké téma-téma kusus Israèl. Mayoritas filem Israèl nganggo basa Ibrani. Nanging akèh sing nganggo basa Arab lan basa Inggris.
Film Israèl wis wiwit berkembang saka taun 1950-an senadyan wis akèh Wong Yahudi sing nggawé filem ing Palèstina sadurungé iku.
Sawetara conto[besut | besut sumber]
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 28 Januari 2017.
pambujungku wus adoh nlasaki ing jerone werdi, saiki sasat
1.Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing kami, guna duduk pan
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,
mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng
jagad.13. Sapa kang wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu......sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang....iku,
ing saparane, paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing asmara mor raga jati, durung darbe peparab, duk rarene iku, awajah bisa dedolan, aranana Sang Tyasjati Sang Artati, jeku sang Artadaya17. Dadi wisa
weruha purwane dadi21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa
mring awak mami, kang nedya tan raharja, sadaya linebur, sakehing kang nedya ala, larut sirna kang nedya
dadi teguh timbul, kang jumeneng manusa jati, ngadeg bumi sampurna, Yang Suksma sih lulut, kang
tuwayuh jroning ati, adoh ingkang bebaya.26. Sakehing wisa tan ana mandi, sakehing lenga datan tumama, lebur muspa ilang kabeh, duduk tenung pan ayu, taragnyana tan ana
ingkang sedya ora teka, ingkang teka ora nedya iku singgih
ingkang sedya mitenah, miwah gawe dudu, rinu sak maring Pangeran, iblis na’nat sato mara mati, tumpes tapis
sasat garing, jiwa wus suwe aking, pambujungku wus adoh nlasaki ing jerone werdi, saiki sasat ringkih tanpa
ngisor....!””??? Kro andane sing go dlan manjat.
srtifkasi mngkat+balike sapenake dewek. Gelem mangkat
esuk yen ngerti ana pengawas pan teka. Angger kya kwe
sing gara2 durung tuku LKS be ora olih melu pelajaran
njero kelas,bocah cilik gon nulis neng njaba
“ Sing Sabar Sing Tlaten Dadiya Wong sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=TAROM&oldid=992300"	Kategori: Maskapé penerbangan di RumaniaSkyTeamKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.22, 2 Maret 2016.
Sedaya ngamal kabecikane dipun tampi wonten ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, punapa
mboh....luwih kandel..tinimbang karton...
telung puluh limo dino telung puluh wengi.- Weteng diantemi wong sak kampung.
Ukara camboran ya iku ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung. Menawi ukara lamba punika jejer lan wasesa namung satunggal, ukara camboran boten kados mekaten. Wonten ukara camboran sakboten-botene wasesanipun kedah langkung saking satunggal, saged kalih utawi tiga.
Ukara camboran punika jinisipun wonten 2 : 1. Camboran sajajar Camboran sajajar ingkang wonten ing basa Indonesia dipunwastani ''Kalimat Majemuk sederajat'' utawi klausa koordinatif ya iku ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung. Klausa-klausa kalawau dipungabung dados satunggal mingunakaken tembung panggandheng utawi tandha koma ing antawis klausa satunggal kalih sanesipun. Klausa ingkang wonten ing ukara camboran sajajar sadaya awujud klausa inti. tuladha :
2. Camboran sungsun Ukara camboran sungsun ingkang wonten ing basa Indonesia dipunwastani ''Kalimat Majemuk bertingkat'' utawi klausa subkoordinatif ya iku ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung, ananging antawis klausa setunggal kaliyan sanesipun wonten ingkang nguwasani lan dipunkuwasani. Ingkang nguwasani dipunwastani klausa intiinduk kalimat, dene ingkang dipunkuwasani dipunwastani klausa pang utawi anak kalimat. Tuladha:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ukara_camboran&oldid=1014335"	Kategori: Paramasastra basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 6 Maret 2016.
karo wong2 sing nggowo2 agama, opo meneh nggowo2 ayat2 Quran/ hadist kanggo mbenerke pendapate dhewe. Emange meh pengajian?
karo “encyblogedia”, sing jenenge pendapat kwi ra iso di peksakne, tur yo ra iso di seneni.jenenge lak pendapat, wong ngramal kwi jenenge yo wong pendapat, sing ngramal pun yo ra mekso kon percoyo, Yo ra konco.?(opo awake dewe kon percoyo karo mama loreng?lak ora to. Wong aku we yo ra nggagas ko.). dadi sing jenenge bener opo ora kwi miturut ati nuranine (hati nurani broo..) dewe. Mangsane yen wis nganggo ceramah ki wis paling “medeni/nggegirisi”, (
Nak ngono carane kapan awake dewe biso urip kanthi
tanggap ka “ké” kriya: kajalukaké, katulisaké
e. tanggap na, wujudipun seselan in, tegesipun = di
– tanggap na wantah: jinaluk,
wujudipun ater ater “a” lan ater ater “ma”
akalung, akembang, asikil tegesipun nganggo/duwé.
c. bawa “ma”, wujudipun seselan “um”: gumantung, gumagus, dumunung, kumenthus.
d. bawa “kuma”, “kami”, “kapi”, ateges: sing : kumawani, kamigilan, kapi-lara.
2. “i” kriya panambang “i” malih dados
kriya: nggawanana = akon nggawani.
c. Pakon tanduk “ké” kriya: nggawakna = akon nggawakaké.
dipun bèntenaken tembung tembung: jupuken, panganen (pakon tanggap)
wantah, koroken, duduken = guna.
Pandapukipun: “ke” + lingga + “en”, ateges leluwihan:
– Kalurahan = panggènan, kabupatèn = panggènan.
– Kausikan = tembang aran, kasugihan = tembung aran
– pasuketan, pakuburan, panèn, padusan.
12. Kriya – Wacaka / Karana Wacana.
Pandapukipun : “pe” + tanduk + (“pe + tanduk + “an”)
– penulis = tukang nulis, karana wacaka
– penulisé = carané nulis, karana wacaka
– ji, ro, lu, pat, ma, nem, tu, lu, nga, luh.
5. Tembung jamboran (Jamboran tugel).
C. Ater ater, panambang, seselan lan tegesipun.
Wisésana inggih punika tembung tembung ingkang angsal panambang “an”.
01. Entan éntan kados : gunungan, pasaran, kalèn.
02. Pirantos kanggé : kukusan, garisan, ayakan.
03. Angsal angsalipun : gorèngan, batikan, gawéyan.
04. Mangsa : panèn, padusan, suntikan.
05. Gampil : mutungan, kalahan, getasan.
06. Sami déné nglampahi : salaman, biten guyon.
07. Dolanan : jaranan, pasaran, tangisan.
08. Nganggé : bebedan, sabukan, kelambèn.
09. Nanggap : wayangan, réyogan.
08. Angger = sakoberé, saénaké.
Tegesé Ater ater Pa / Pé:
01. Srana = pasumbang, pangudi.
02. Tukang = pangendhang, padhang, pamomong.
Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged ngulinakaken nganggé basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang. Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan. Kanggé ngulinakaken
karo wong sing nduwe duit, dadi sing sugih tambah sugik sing mlarat tambah mlarat.(
Aku : maksude piye pak? (maksudnya?)
Petani I : dadi pemimpin ki saiki do ora nggunakke kupinge nggo ngrungokke keluhanne masyrakat neng kokoen omong. (jadi pemimpin itu kudune saiki
Wahyuti lan keluargo nyuwun samudro pangaksami kang tanpo winates tumrap khilaf lan lepat.
Mugi Gusti ingkang murbeng dumadi tansah paring rahayu dhateng panjenengan lan keluwargo…
toyang jowo niku gadah falsafah ingkang sae dadosipun jenengan boten salah yen bade golek tiyang jowo
Menawi kaliyan rencang piyambak ngoko mboten nopo2, nanging menawi kaliyan tisang sepuh nggih kedah
kéwan asikil papat kalebu wewilangané kéwan rajakaya, jinisé warna-warna kayata: gèmbèl, jawa, lan sakpiturutè.
Urun rembuk eguh pertikel babagan urip lan panguripan kanti Krono Allah |
Oleh: teguh widodo | Mei 12, 2009 Urun rembuk eguh pertikel babagan urip lan panguripan kanti Krono Allah
mangka salah surupe kang angrasakake, bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake
iku pakolehe amung rebut unggul ing pangawruh, rebut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadekake pasulayan, mulane para sujana kang putus temenan iku ora sedya sesualan, amarga ora darbe ati kepanasan, jatmika rehne wis amumpuni saliring pangawruh, dene manawa ana kang sumedya amadoni muga dikalahana bae, aja
Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi
rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.
Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono
“Ana pujaningsun sawiji, Dzat iya Dzatingsun, sifate iya sifatingsun, asmane iya
Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing
utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam
ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil,
katekuk manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.
“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang
napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung,
kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren
kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa
pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung
banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh
Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng Bayat Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo).
Wejangan panetepan santosaning pangandel, yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.
Ajaran pemantapan keyakinan, yaitu pembukanya kawruh (ilmu) “Manunggaling Kawula Gusti”
dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:
Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku
renungkan wejangan ke delapan dari”Wirid Wolung Pangkat” sebagai berikut :
hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.Tegese Dalil, anuduhake pangandikane Allah.
Tegese Hadis, anyaritakake wewulanging Rasulullah.Tegese Ijmak, angumpulake wewejange para Wali.Tegese Kiyas, amencarake wewarahing para Pandita/Ulama.
“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing
Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama
tajalining Muhammad, sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora ana kang anguripi, mula kawasa aningali, amiyarsa, angganda, angandika, angrasakake saliring rahsa, iku saka kudrad kita kabeh, tegese
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing
ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese sajatining Dzat kang amasti dingin dewe, iya iku Dzating atma, dadi wahananing alam Ahadiyat.
Dzat, minangka afngaling atma, dadi wahananing alam Arwah.
5. Kandil, tegese diyan tanpa geni, kacarita
minangka embaning atma, dadi wahananing alam Misal.
6. Darah, tegese susetya, kacarita ing Hadis adarbe sorot mancawarna, pada kanggonan malaekat, iku hakekating budi, kang ingaku pepaesaning Dzat, minangka wiwaraning atma, dadi wahananing
ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku warananing Dzat, minangka sesandanganing atma, dadi wahananing alam
Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero,
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang maneh, sabab kahananing bale
saroning warana, sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam ahadiyat, alam wahdat,
1. Sirah, iku wiyose kahananing Bait al makmur.
2. Utek, kahananing kanta, anarik
anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.
Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese
amedarake ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene
ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Manawa wis sumurup surasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing
iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing
Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono panggonane anyaketi tapa brata
Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah,
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening
watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
tetep kowe iku kupu kang ala. Manawa kowe arep sumurup warna kang muwuhi kebagusan ndelenga warna kang ora pucet, dene warna kang ora pucet mangkono warna kang mbrengangang utawa menger-menger. Ora susah adoh-adoh. Delengen kembang-kembang ing petamanan iki bae, koe banjur
mangkono uga kembang mawar, wora-wari bang, sepatu, padha pinunjul ing rupa sebab abang. Guwayaning wong kang bregas iya kang abang mbrengangang. Babaran kang bagus iya kang abang sumringah. Kajaba iku warna abang becik marang mripat. Lakar abang iku padha-padha warna gagah dewe lan moncol dhewe, mulane disenengi ing akeh, dalasan bocah cilik dhemen
ala, awit abang iku dhemenaning bocah cilik, wong tuwa ora arep. Balik warna kuning, kalengananing wong luhur. Elinga kreta kencana,
rerenggan kang bagus, kang pating pancorong ana ing toko-toko lan ing omahe wong sugih, kayata : paidon, pateyan, wadhah kinang, wengku gambar, wengku pangilon, lampu bron, broman lan liya-liyane, kabeh kuning. Manungsa kang becik rupane iya kang kulit kuning, dudu wong kang abang. Kang kekulitane ora kuning, mangka bakal kanggo tontonan bajur ngaya aya golek atal, iya saking dene kepengin duwe awak kuning. Mula yen kuning pancen nyenengake. Cekake mangkene : warna putih pucet, warna abang gagah, nanging ora adi, dadi njuwarehi. Dene kang ora pucet sarta ora njuwarehi malah mriyayeni yaiku kuning. Apa ora mangkono?
Kupu wungu sumambung, warna kuning iku isih njuwarehi, wruhanmu kabeh, padha-padha warna kang mungguh dhewe, ngengreng dhewe lan ora njuwarehi dhewe iya iku wungu. Tandhane, babut babut abang ala, babut kuning ala, babut ijo kurang becik, nanging yen babut wungu, banget enggone semuwa lang ngengreng, luwih-luwih yen rinengga praboting omah kang pinulas sarwa wungu yaiku meja, kursi, bangku kang padha menges-menges
wungu ngengrenge ora jamak. Upama wungu iku ora piniliha, sabab apa wong mbabar jarit pada golek soga, mangka ora kurang kang kena digawe ngebang utawa nguningi. Apa ta sababe? Sababe yaiku warna abang lan kuning iku gunane mung kanggo tontonan utawa sesongaran, ora prasaja lan semu kaya wungu. Ing ngendi-endiya barang kang prasaja lan semuwa ora tau mboseni, mulane padha pinilala, prelune dienggo saben dina. Tuladhane kang adhakan yaiku soga. Padha elinga kang sosongaran mesthi ora lana, kanggone mung kala-kala , tur mung sawetara, kajaba kang pasaja lah iku kang lana, kanggo ing saben dina, seksine soga. Warna abang kuning candrane ladak, nanging yen wungu jinem nganggo guwaya, yaiku dadi sababe pasaja tur semuwa, tegese ora ladak nganggo ngengreng
Nuli kupu biru celathu mangkene : ujaring kupu ijo mau wis bener, nanging kurang pratitis. Awit isih ana maneh titahing Pangeran kang ngungkuli ijo, ora mboseni salawase lan luwih akeh anane, yaiku biru. Tandhane, udhara, langit, gunung, banyu segara, padha tinitah biru. Delengen kang bagus pancen mung ijo lan biru. Akeh wong seneng ngenggar-enggar marang papan kang sarwa asri, dene papan kang asri mau mulane asri sabab ijo lan biru. Ora ana wong siji-sijiya kang bosen ngeleng papan kang terang sumilak lan asri, yaiku kang katon langit biru, gununge biru lan tetuwuhane kang katon ijo lan biru. Laring samberlilen ijone kaworan biru, malah akeh birune katimbang ijone. Lar merak iya kaduk biru. Kehing warna biru kang ana ing
Kupu ireng celathu mangkene, heh kisanak padha sarehna dhisik, mangsa anaa warna kang akehe ngungkuli ireng, tur ora ana warna kang pasajene kaya ireng. Mangkene wijangane, ora ana warna kang kehe ngungkuli ireng sabab yen ing wayah bengi alam donya ireng kabeh, ora susah diarani ing awang-uwung, ing dharatan, ing lautan, cukup diarani ora ana enggon kang ora ireng, banjur timbangen akeh endi karo biru. Mulane dak arani ora ana kang menangan kaya ireng, awit sakehing wawarnan yen wis kapracondhang dening ireng ora ana kang kawawa nanggulangi. Sanajan bumi-langit yen katekan pepeteng kang warnane ireng, jagad kaya kinelem ing awang-uwung kang ireng meles. Mulane dak arani ora ana pasaja kaya ireng, sabab mangkono wong kang pasaja lan semuwa iku aklambli ireng,
pasaja tur cetha iya kang ireng. Sarehne pasaja, mulane uga lana sarta kanggo ing saben dina, kaya ujare kupu wungu mau. Kang wungu sogane iya bener, nanging ireng ora kalah, yaiku wedelane.
Ana sesotya putih, cahyane putih wenes maya-maya, jenenge sosotya manik maya, gumlethak cedhak lan palenggahani
ireng, ora ana kang ora bagus, kuciwane mung ora mawa cahya, upama padha mawa cahya, iba bagusmu, awit katoning warna saka dening cahya, sanajan abanga, ijoa, birua, yen tanpa cahya iya cebleh. Sanajan puthia utawa abanga, yen mawa cahya dadi wenes. Mara waspadakna wujudku iki, ora liya mung putih, warna putih iku ora mbrengangang lan ora menger-menger, nganging rehne mawa cahya, dadi putihku ora wenes maya-maya, iya aku iki kang karan sesotya manik maya. Ora mung sesotya bae, sanajan manungsa bagus rupane, karengga ing busana, yen tanpa cahya, ora ana kekuwunge, lan ora nduwe prabawa, wekasan ora kineringan lan ora pinarcaya, dadi ora pinilala kanggo ing karya, jer ngegungake marang kebagusaning rupa kabungahaning ati, lan kamukten. Ora marsudi marang luhuring pramana. Sanajan manungsa ala rupane sarta kuru, manawa luhur budine, tumemen atine, kineringan lan pinilala, akeh wong wedi asih, jalaran katon ana ing cahyane kang wingit, lungit, ngengreng, yaiku soroting budine kang wening.
Rahsa iku ya wujud nyawa. Hawane marakake manungsa asring duwe rasa : bungah, susah, dhemen, gething,
manungsa duwe wewatekan dhewe-dhewe, ala utawa becik (ing basa Jawa lumrahe mung karan : pangrasa utawa ati).
Nalika samono ana barleyan, celathu marang sakehing sosotya : ”Heh sakehing mirah, ing samengko kowe wis padha sumurup yen moncoling rupa saka dayaning cahya, tegese : warna abang ijo tanpa gawe yen ora kanthi cahya, awit yen tanpa cahya kucem. Sanajan tanpa warna yen sinung cahya ora bisa kasilep, awit cahya iku
rehne mawa cahya, padha diupaya ing manungsa sarta diajeni. Luwih-luwih si geniyara, mirah delima sapanunggalane, dhasar duwe warna nganggo kasinungan cahya.
Barleyan bareng arep dijunjung dadi ratu paratela mangkene : olehmu padha arep njunjung ratu marang aku sabab aku pinunjul ing cahya sarta tanpa warna. Pinunjuling cahyaku ndadekake uripung rupaku. Ora duweku warna kang marakake ngemot sakehing warna. Iku dhasar bener, nanging aku ini sabenere durung sampurna, isih ana maneh wujud saliyane aku kang pinunjul ing cahyane ngungkuli aku, sarta enggone bisa ngemot marang warna sampurnane ngungkuli aku. Iku bae padha dijunjung dadi ratu, awit cahyane tikel ping sewu tinimbang cahyaku, yen mencorong padha karo srengenge, balik aku mung kelip-kelip. Dene enggone ngemot warna, cethane tikel sewu tinimbang aku, aku aku mung mengku warna nanging kang bakal dak kandhakake marang kowe, mengku warna dalah rupane pisan. Lire ora mung bisa abang ijo, uga bisa manca warna kaya kupu, laya mirah, kaya barleyan, kaya watu, kaya jaran, kaya uwong, kaya srengenge, cekake bisa kaya sarupane kawujudan ing alam ndonya, dhasar bisa maujud kaya jagad gumelar katon bumi langit saisen-isene. Yen wis kaya srengenge, babar pisan ora beda lan srengenge, kongsi ora ana manungsa kang bisa
Barleyan mangsuli, yen diaranana kaya sarupane kawujudan iya bener, nanging ora pratitis. Mula bener disebut mangkono awit kaca benggala iku pancen bisa kaya watu, bisa kaya kupu, bisa kaya barleyan lan sapirturute. Dene ora pratitise tembung mangkono, awit kena diarani beda uga karo sarupane kawujudan. Bedane mangkene : watu iku buthek, nanging kaca benggala ora buthek. Watu mrongkol sarta ala, nanging kaca benggala ora tahu diarani mrongkol sarta ala. Mirah dlima kuning sarta cilik, nanging kaca benggala ora kuning sarta ora cilik. Areng iku ireng, kaca benggala ora ireng. Cekake yen sakehing rurupan dibedakake karo kaca benggal, kabeh iya beda karo kaca benggala.
ing ngarep diarani : kaya sarupaning kawujudan. Kajaba yen disebut : bening, lah iku, bok menawa bener, parandene meksa ora pratitis, awit bening mono benere kaya banyu kang ana ing gelas. Banyu iya bener bening, nanging banyu iku bening suwung, beda lan beninge kaca benggala : bening kang mengku rurupan, sabab cahyane geguletan karo rasa, iya rasa iku kang tanpa warna, nanging ora suwung. Si cahya dadi cahyane rasa, si rasa dadi wadhahing cahya.
Si kupu putih mamerake putihe, kang abang nyandra abange, mirah ijo mamerake ijone,
yaiku mamerake eleke. Ala becik yen dipamerake, iya jeneng pamer. Iku kabeh jalaran durung sampurna ing rupa. Kang akeh emoh diarano ala, njaluk diarani becik, nanging kaca benggala ora njaluk diarani becik, lan uga ora duwe panjaluk diaranana ala kaya watu lan areng. Kaca benggala gelem diarani sakarepe kang ngarani. Gelem diarani ala kaya watu lan areng, nanging diarani kelip-kelip kaya barleyan iya ora nampik, malah yen ana perlune gelem diarani kaya srengenge. Nanging aja padha keliru tampa, mungguh geleme diarani ala, ora jalaran saka panjaluke utawa saka pangarep-arepe, sarta geleme diarani bagus ora jalaran saka pamere utawa doyan marang pangalembana. Dadi geleme mau jalaran saka legawa lan mengku marang sakehing rupa. Lah saiki watu lan areng padha sumurup dhewe, yen katone buthek kang ana ing kaca benggala iku ora jalaran saka buthekin kaa benggala, satemene saking bangetng beninge. Katone ireng kaya areng iya ora sabab saka irenge, malah saking beninge kang ora kinira-kira, kongsi areng lan watu ora duwe pangira. Pikiren ta upama butheka teneh mung buthek thok-thok, ora bisa mengku rerupan.
urung ngerti tohh...perdukunan kuwi syirik le..nyekutokne gusti Alloh karoan makhluke...Opo rika ora pernah weruh, nek inyong kuwi sakjatine gunakke kekuatan bantuan jin kampret penunggu pohon waru..mangkane inyong saiki dadi sugeh mblegedhu koyo mengkene lee...Mangkane sakdurunge mati inyong pingin mertobat, pingin nularke ilmu
cuman mengko mertobate nek uwis tuwo wae, nek wis arepan dipanggil sing Kuoso..Ayohh, mrene nyerako kene, tak tularke ilmu pamungkas inyong, ilmu melet....Kang ghondhes: Mbah, nek ilmu melet aku wis ngerti mbah..
luwih bagos gelem sembahyang""ojo dumeh ayu banjor dokemayu""Siti Fatimah luwih ayu gelem sembahyang""ojo dumeh pinter banjor dokeminter""Nabi Muhammad luwih pinter gelem
nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui
para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo. Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung
megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair
sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat. Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektu
ayu. Garis-garis ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak sing sekti lan
anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui. Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok.
Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunung Bromo. nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur. banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani.Gagale Bajak gawe laut ing tengah-tengah gunung Bromo. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine. Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan. Urip sing dame lan tentrem. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anak lanang wadon.amarga lorone pada senenge. sing aweh pengerti "Panguasane Tengger sing Budiman". Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo. nanging panguasa ora ngrasa bagya. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni. Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.
. ati Rara Anteng seneng banget. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger. Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka. sembahen Hyang Widi. simbul ketenangan sing abadi. Kesuma anak
Kancane nyapu ana lima. Kabeh teka luwih esuk ) D.
Sayang ‘tuk Sahabat Sahabatku terchayaaaaaank
Santri Gundhul says:	24 August 2009 at 23:00	Wes pancene ora rugi duwe sedulur tuwo koyo Kang Lambang iki, asi jiaaaann komplit bumbune.
Puasa sebenarnya mengembalikan eksistensi Manungso pada JATI DIRI untuk menyadarkan bahwa AKU~IKI~URIP.
makin sengsara.83. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.84. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.85. Wong salah dianggep
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.186. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong cilik disalahake—Rakyat jelata dipersalahkan.197. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.198. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.199. Wong nyengit
Purworejo Rembang Tegal Sragen Sukoharjo Temanggung Semarang Wonogiri WOnosobo,Bantul. Sleman Wates Kulon Progo Wonosari Yogyakarta Prambanan Kabupaten Bantul Sleman Kulon.jual cream pemutih wajah tensung surabaya 082141764355BARANG
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895) 10. Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913) 11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu
mungkin si mbah nya kepengen cepet gendong cucu tuhh..dari dhana..hikkss..
December 15, 2009 at 9:50 AM
Kulo namung tansah memuji mugi-mugi krentek ipun Mbah Dana gesang ing manca negara saged kawis. Pancen jodo wonten ing astani pun Gusti Allah ing murbeng dumadi. Simbah pancen sanget menangi Panjenengan momong lare rikolo simbah taksih gesang. Mugi-mugi kewamon simbah tetap sehat lan saged mirsani panjenengan lenggah ing pangrawit kaliyan priyo ingkang dados garwo panjenengan sak kediping netro (maksudnya secepat kedipan mata)Kulo kirim ndonga kemawon mbenjing menawi rame-rame ing Tulungagung kulo saged rawuh kaliyanan rencang bloger sanesipun.Matur Nuwun...doomo arigato
krenteg mboten kerso,enggal-enggal kemawon Mbah Dhana kentun wartos kulo supados cepet-cepet kulo gantos.Matur Nuwun...tetap sehat...waras...guyub....tentrem anggen ipun nyambut ndamel ing nagari mriki.
December 15, 2009 at 12:06 PM
MadrasahLokasiSD Negeri PlaosanPlaosan, Babat, Kabupaten Lamongan, Jawa TimurSMK Mahardika NgimbangSendangrejo, Ngimbang, Kabupaten Lamongan, Jawa
Purbalingga, Rembang, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
ringkesan tradisional dinamakan Aksara Anceng dan b) ringkesan modern. a) Ringkesan Tradisional (Aksara
Ukuran pratayang ini: 640 × 403 piksel. Resolusi lain: 320 × 201 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (790 × 497 piksel, ukuran berkas: 892 KB, tipe MIME: image/png)
sasat garing, jiwa wus suwe aking, pambujungku wus adoh nlasaki ing jerone werdi, saiki sasat
Pancake / Mango Pancake / Cempedak Pancake
Durian Pancake / Mango Pancake / Cempedak Pancake/(makes 6)
sri Widara, esemku Dewi Supraba, Liringku Dewi Ratih, sing adulu sing andeleng badan sriraku, teka welas, teko asih, teka demen, teka kangen, menyang ing
Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono X adalah putera Pakubuwono IX dan Permaisuri Raden Ayu […] Biografi Pahlawan Pangeran
kangge awak kulo piyambak khususipun lan umumipun dumateng poro kaum muslimin ingkang sami maos
Paring wasiat taqwa dumateng Allah SWT wonten ing khutbah awal lan khutbah al_Tsaniyah.
Mahos ayat-ayat suci al_Qur’an wonten salah satunggilipun khutbah kalih
Mahos do’a kagem tiyang muslimin lan muslimat wonten ing khutbah al_Tsaniyah.
Khotib kedah tiyang ingkang saged mirengaken lan mboten budek.
Khotib kedah wonten sak lebetipun bangunan utawi masjid ingkang dipun ginaaken kangge sholat jum’at.
Khotib kedah lenggah kanthi tumu’ninah wonten ing antawisipin khutbah kalih.
Kedah nuli-nuli antawis khotbah lan sholat jum’at.
Khotbah kedah dipun sampeaken ngangge Bahasa Arab utawi bahasa ingkang dipun pahami poro hadlirin
Khotib kedah sero suwantenipun hinggo saged dipun mirengaken poro hadirin
Khotbah kedah dipun sampeaken sak derengipun nindaaken sholat jum’at.
Khotib kedah tiyang ingkang saged ambedaaken antawisipun rukun khutbah lan syaratipun khutbah.
Wonten ngandap meniko judul-judul khutbah kanti bahasa Jawi ingkang saget dipun download;
17. Kautamaan Maos Al-Qur’an
Keluargo. Kaping sepindah kulo atas nami keluargo kalian rencang-rencang meniko ngaturaken kawilujengan Pak Dhe sak keluargo. Kaping kalih gandeng meniko dinten riyadi, dinten engkang sae kangge nglebur doso, pramilo kulo kalian rencang-rencang nyuwun pangapunten, mbok bilih ing setunggal tahun kepungkur meniko kulo kalian rencang-rencang, nggadahi kalepatan sae engkang dipun sengojo menopo kang mboten dipun
Lukas 9:13 | Gusti Yésus semaur: “Ora, kowé sing kudu ngekèki mangan wong-wong!” Para rasul terus ngomong: “Lah kepriyé Gusti, awaké déwé namung nduwé roti lima lan iwak loro. Apa awaké déwé kudu nukokké pangan kanggo wong-wong kuwi kabèh?”
Lukas 9:1313Gusti Yésus semaur: “Ora, kowé sing kudu ngekèki mangan wong-wong!” Para rasul terus ngomong: “Lah kepriyé Gusti, awaké déwé namung nduwé roti lima lan iwak loro. Apa awaké déwé kudu nukokké pangan kanggo wong-wong kuwi kabèh?” Last Verse
kuwi podho ra karo Islam GUNDHUL. lah aku kok yo PAS banget karo kejujuranmu kang. Yen arep dadi wong ISLAM sing temenan ( dudu Islam
dadine isih seneng umuk, ujub, lan takabur….
Lambang says:	31 August 2010 at 12:29	Wakakakk… ojo nesu mas Samin. Wong ngalah iku akeh wekasane lan luhur budine… 😀
sikapsamin says:	31 August 2010 at 14:46	Wong ngalah akèh
kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo
kinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda
bukan ******* disebut *******
Jaroslav, Ing. Pavlík Jan, Ing.Rajtr Jan, Ing.Stočes Michal, Ing.
Mgr. Ing. Ph.D.Šilerová Edita, Ing. Ph.D.Šimek Pavel, Ing. Ph.D.Tyrychtr Jan, Ing. Ph.D.Ulman Miloš, Ing. Ph.D.Vaněk Jiří, Ing. Ph.D.Vasilenko Alexandr, Ing.
Kethek sumengka ing ngawiyat Rabu Legi : Mawulu, Yama, Gigis, Aras Kembang, Sumur Sinaba,
Geni Wasesa Segara Babi tembalung tumuran ing tetaman
Selasa Kliwon : Uwas, Guru, Jagur, Aras Tuding, Sumur Sinaba, Kethek
Aryang, Brama, Nohan, Lakuning Lintang, Lebu Katiyup Angin
Sabtu Wage : Warukung Kala Wogan Lakuning Lintang Satriya Wirang
Selasa Kliwon : Uwas, Guru, Jagur, Aras Tuding, Sumur Sinaba, Kethek sumengka ing ngawiyat Rabu Legi : Mawulu, Yama, Gigis, Aras Kembang, Sumur Sinaba, Srigati tumurun ing desa,
Lakuning Geni Wasesa Segara Babi tembalung tumuran ing tetaman
begjane wong lali, isih begja wong eling lan waspada
jagil94 Agustus 2008 ngelengke jaman semono SD tekan SMP. Share on Facebook Share on Twitter dark angel03 Agustus 2008 wah balik jaman SD ma
nduwe guru siji2o…ben ketok le mumpuni tak apusi wae, mugo2 bocahe ra
kamsude komengku mbales sing iki…we lha malah ning bocahe pating kluwer….wis ah mengko ndak nesu meneh bocahe 😆
m4stono says:	19 October 2009 at 09:54	nek aku dadi sampeyan wis tak celathu “sing nggawe ki anake sopo to yoh, kok ueelik tenan ======================
raptor, burung pantai, laut, gunung, sawah, kota,… nggeh sami mawon,.. iku kabeh ciptaane gusti allah ingkang moho
SERI PADMANABA NITIS (3)(Dening MULYANTARA) Sawijining bengi, Raden Permadi supena, pepangkone kadhawahan rembulan kang ingapit lintang sajodho. Datan pepoyan (ngendika) marang para kadang dalasan ingkang ibu, Raden Permadi oncat saka Padhukuhan Kakregan Karangasem, wilayah Negara Ekacakra.Kalenggahan iki oncate Raden Permadi wus sacandra (sesasi) lawase. Njalari sungkawa penggalihe Dewi Kunthi. Jroning wardaya mung tansah melang-melang pindha ninggal jabang bayi ing pinggiring blumbang.“Ya yen pancen raharja. Yen kasangsaya, sapa kang bakal menehi pitulungan marang Permadi?” ngendikane Dewi Kunthi karo kembeng waspa.Raden Puntadewa tumanggap sabda, “Ibu, panjenengan dalem kula aturi lerem ing penggalih, Ibu. Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih. Permadi ing ri kalenggahan menika sampun sanes lare malih. Nanging sampun diwasa, sampun jembar wawasanipun, sampun inggil pemanggihipun, boten perlu dipunkuwatosaken. Mila sru panuwun kula, Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih.”Sapa wonge bisa kesuwen pisah klawan anak. Senadyan gemrayah anakku pirang-pirang, nanging yen ora katon sawiji bae kaya rinujit-rujit atine pun ibu. Ngger, golekana si Permadi.”Sawatara ora ana kang gumregah nindakake dhawuhe ibu, mula Raden Puntadewa nuli njawil rayine kang pawakane gagah gedhe dhuwur. “Bratasena”.“Apa, Mbarep kakangku.”“Aja nganti kedlarung-dlarung sungkawane penggalih Kanjeng Ibu. Kowe kang jangkamu amba, mesthine kudu nanggapi apa kang wus kadhawuhake dening Kanjeng ibu tanpa nganggo penarentah. Dina iki Permadi golekana nganti ketemu, Tumulia ajaken bali ing Padhukuhan Kakregan.”“Emoh. Nggoleki wong lunga kuwi padha karo nggoleki wujuding angina. Ora perlu disamarake. Ora-orane Permadi kasangsaran, amarga Permadi mono uga duwe pikiran kang waras. Pancadriyane ganep, uga padhang pandulune. Ibarate wong lumaku, ora-orane yen keblasuk. Mula ora perlu digoleki. Besuk yen wancine mulih, mesthi mulih.” Wangsulane Raden Bratasena.Midhanget wangsulane Raden Bratasena kang kaya ngono iku, Dewi Kunthi nuli mengika marang sang Panenggak Pandhawa.“Bratasena.” “Apa.” “Kowe ora gelem nggoleki adhimu Permadi?” “Ya, jalaran ora ana sing perlu takkuwatirake. Permadi iku wis diwasa, wis ganep nalare.” “Pinten, Tangsen.” “Kula boten sagah, Ibu. Lan malih kula dereng diwasa. Wonten pundit anggen kula badhe madosi? Boten wurunga kula mangke badhe keblasuk-blasuk, saya mimbuhi sungkawaning penggalih Kanjeng Ibu.” “Bratasena.” “Apa, Kunthi ibuku.” “Yen pancen kowe emoh nggoleki lungane Permadi, sapa maneh kang kudu tumandang yang dudu aku. Wis padha penakna nggonmu kumpul lan para kadangmu, Permadi takgolekane dhewe. Nadyan krubyuk kabotan pinjung, aku arep nggoleki Permadi, ana ngendi papan dununge. Ora pati-pati bali yen aku during ketemu Permadi.” Bareng midhanget ingkang ibu negya nekad ngupadi Raden Permadi, sanalika Raden Bratasena gumregah rasane, banjur menggak karsane Dewi Kunthi, “Kunthi ibuku, kowe aja lunga. Yen kowe tetep nyamarake lungane Jlamprong adhiku, aku kang saguh ngupadi. Wis, penakna lenggah ana ing daleme Buyut Ijrapa, Permadi takgolekane. Dina iki aku budhal. Pangestumu takjaluk.” “Takpangestoni Bratasena. Duga-duga digawa, ngati-ati aja keri.” Sawise pamitan marang kadange tuwa lan adhine kang wujud satriya kembar, Raden Bratasena sigra ninggalake Padhukuhan Kakrengan Karangasem. Tekan tapelwatesing desa, Raden Bratasena anjegreg, ngadeg jejeg pindha tugu sinukarta. Tugu wis ngarani, sawijining barang kang manggon. Sinukarta tegese rinengga-rengga. Awrating penggalih awit ngemban dhawuhe ibu, jroning cipta tan wangsul ing paleremane yen during renteng-renteng klawan ingkang rayi panengahing Pandhawa Raden Permadi. Raden Bratasena nyancutake busanane, banjur manjing ing telenging wana gung liwang-liwung. Kacarita kang ana ing Pertapan Untarayana, kang dumunung ing pucuk Gunung
sundhul ing awiyat. Kaprabawan kang mapan ing kono, sajuganing pandhita luwih, pangawakane Bathara Wisnu jang ngejawantah, peparab
Pandhita buntas kawruh lair miwah batin. Ing pagedhongane wus nampa pasuwitane pamandyaning Pandhawa Raden Permadi. Wus sacandra (sesasi) lawase Raden Permadi ngangsu kawruh marang sang Begawan. Tancep katresnane Sang Begawan Padmanaba marang Raden Permadi, tan prabeda kaya atmajane dhewe. Anggung ginila-gila, digadhang-gadhang murih ing tembe dadi satriya kang migunani tumraping nusa lan bangsa. Pinten-pinten wewangson. Wejangan sngkan paraning dumadi, panjing suruping sukma sadaya wus kaparingake. “Anakku murid, Ngger Permadi.” “Nuwun wonten pangandhika ingkang adhawuh, Rama panembahan.” “Wus sacandra lawase kowe mapan ana ing pucuke Gunung Dwarawati. Rumangsaku kurang papan, turah ingkang takparingake kang awujud kawruh sarta ngelmu ing babagan apa bae. Nanging nitik saka polatanmu sarta solahbawamu, pun rama bisa anyumurubi lamun kowe rumangsa during marem. Apa maneh kang bakal mbokjaluk, Ngger?”[Ana candhake](Sumber : DL No. 24 / Th.
saking guuuobloke,mosok ngatasi lampu stadion wae ra pecus….kanggo opo mbiyen dipilih nek tandang
ING Ottawa Marathon, ING Edmonton Marathon, ING Taipei Marathon, ING
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sauda&oldid=1009767"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.21, 5 Maret 2016.
Minggu Kliwon : Uwas Rudra Wurung Lakuning Lintang Lebu Katiyub Angin Kethek ngawiyat
Senin Legi : Mawulu Brama Dadi Lakuning Angin Tunggak Semi, Srigati tumurun ing desa Tuban laju ing pawon
Selasa Pahing : Tungke, Kala Dangu Aras Kembang,
ati. Begjo mulyo kasebat karara sukma langgeng. Turu dadino
ing panggonan kula niki, sa’ perlu kulo. Kulo nyuwun wayahepun kanjeng ibu nyambut dumaleng pengundang kaulo. Kulo
artikel) Penggunaan pupuk N + P (4 artikel) Penggunaan pupuk majemuk (5 artikel) Penggunaan pupuk N+P+K (5 artikel)
DOYO KAKUATAN BISA LAN KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO…………….. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
kang mencutake.ngilmu kang kaya kaya sundhul langit,jebul kaya mangkono,priyayi jenenge,pejabat arane,sinudarsana karepe.ora ngira aku ,ora ngira babar pisan,jebul manungsa araneya mung arane,yang mung agemane,ya mung blegere.ning dudu,dudu manungsa isine,ora ana manungsa kang kaya mangkono,aku percaya dudu manungsa iku.yen manungsa kudune ora kaya mangkono.Dhuh Gusti Alloh.....Panjenengan ngapunten kawula,ingkang tansah
"Tan alami pajajaran kendhih, keratonnya ing tanah Jawa angalih Majapahite, ingkang jumeneng ratu, Brawijaya ingkang kapih kalih, ya Jaka Pekik wasta, putra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi nama, Raden Tambranegara sumewa maring Keraton Majalengka"[1],
Piye? Sida ra nganggo “side-trip”?
Me : “Side-trip”, perjalanan sampingan.
Arif : Edan kowe, adoh lho perumahane. Wis arep udan meneh.
Me : Iyo, iyo, aku yo mung gojek kok. *
tidar kuwi opo??PPSM KUWI tim
1.Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing kami, guna duduk pan sirna.2.
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad, panduluku Rasul, pinajungan Adam syara", sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.6. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya
Yang Widdhi, kang dadi waras.10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma utama, kang
wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu......sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang....iku,
paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing asmara mor raga jati, durung darbe peparab, duk rarene iku, awajah bisa dedolan, aranana Sang Tyasjati Sang Artati, jeku sang Artadaya17. Dadi wisa
dadi21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa pesagi, sapa
wikuning wiku wikan liring puja samadi, tinekan sedyanira, kang mangunah luhung, peparab Yang Tigalana, ingkang simpen kang tuwayuh
kangen ama Jipunk saiki wes buka warung.......
Ha—– Aja ngandhakake utawa ngandhani apa bae kang ora dimangerteni.
Pa—– Pinuju bungah elinga susah, pinuju susah elinga bungah !
Ja—– Jeneng tresna kudu wani nglabuhi lara lan sengsaraning urip.
becik, mung gemining wong cethil utawa kikir iku kang ora becik.
Ba—- Becik nyacada, cacadmu dhewe !
Tha— Thothok-thothoka lawang yen njaluk diwengani !
Nga— Ngunggulake diri pribadi bakal diasorake, sapa andhap asor bakal diunggulake. LELUNGIDAN – 2
Ka—– Kawruhana : Hakmu apa, kawajibanmu apa ?
Ja—– Jare njaluk digugu, lha kok goroh !
Ya—- Yen ora kok udi, apa bisa dadi ?
tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri Handayani.
Dhasare manungsa iku kinodrat becik. buktine : emoh diarani ala.
katresnandiipuk-ipuk, disirami, didhangir dirabuk, diopeni, cikben wohe ndadi.
ora ngreti. Sinaua ! LELUNGIDAN – 5
Ya—- Yen ora ngreti kang ala, iya ora ngreti kang becik.
Tha— Theleg-theleg. ati bebeg, pikir butheg. Kudu ditumpleg !
ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan saderengipun, Jaka Lelana
October 11, 2009 – 7:13 am sanget adiluhung, niki kemawon pun saget damel pusoko wonten ing agesang
sing nganggo cookies iku sok ngelingke pdhal dapurane koyok telo gemladuken. Mesti lek’e aku nyimak kata2e bocah iku
SERI PADMANABA NITIS (4)(Dening MULYANTARA) Wus sacandra (sesasi) lawase Raden Permadi ngangsu kawruh ing Pertapan Untarayana, ing pucuke Gunung Dwarawati. Tancep katresnane Sang Begawan Padmanaba marang Raden Permadi, tan prabeda kaya atmajane dhewe. Anggung ginila-gila, digadhang-gadhang murih ing tembe dadi satriya kang migunani tumraping nusa lan bangsa. Pinten-pinten wewangson. Wejangan sngkan paraning dumadi, panjing suruping sukma sadaya wus kaparingake. “Anakku murid, Ngger Permadi.” “Nuwun wonten pangandhika ingkang adhawuh, Rama panembahan.” “Wus sacandra lawase kowe mapan ana ing pucuke Gunung Dwarawati. Rumangsaku kurang papan, turah ingkang takparingake kang awujud kawruh sarta ngelmu ing babagan apa bae. Nanging nitik saka polatanmu sarta solahbawamu, pun rama bisa anyumurubi lamun kowe rumangsa during marem. Apa maneh kang bakal mbokjaluk, Ngger?” “Inggih, kaluhuran sabdanipun Kanjeng Rama Panembahan. Awit saking kathahing kawruh sarta ngelmu ingkang paduka paringaken dhumateng kawula, ngantos boten kuwawi anggen kula nampeni. Nanging taksih wonten satunggaling bab ingkang badhe kula suwunaken priksa. Samangsa kula ing benjang kasembadan tuwin kalampahan dados satriyaning nagari, kedah rumeksa katentremaning jagad, dedamel menapa ingkang kedah kula angge bebeteng ing sarira tetameng ing diri nkula?” “Iki ana aji telung prakara kang bakal dakparingake marang kowe. Siji Aji
kaya kebating angina. Lakumu bisa ngungkuli lakuning barat. Senadyan katempuh angina gedhe, kowe ora bakal bisa dhoyong. Ora bisa mentelung. Agegmu tetep jejeg.” “Inggih” “Kang angka loro, dayaning Aji Malayabumi yen wus mbokwateg, kowe bisa ilang sapalungguhan. Kaping telu, dayaning Aji Sempaliputri, kowe bisa manjing ajur ajer. Tumraping petung, kaya wus
ing ngarsane Begawan Padmanaba, banjur diwisik mantrame aji Sepiangin, Aji Malayabumi lan Aji Sempaliputri. Sapurnane iku, Raden Permadi matur, “Byar padha raosing manah kula sareng nampi kanugrahan peparing paduka ingkang wujud aji tetiga. Mbokmenawi kanthi menika, sampun saged dados sarana anggen kula ngadeg jejeg mandhegani praja.” “Ya, mung welingku, senadyan kowe sugih ngelmu, aja pisan-pisan kowe gumedhe. Luwih becik nirua patrape wit pari. Pari kae saya mentes isine saya ndhingkluk. Senadyan kowe pinter, aja kokketokake kepinteranmu. Senadyan kowe digdaya, aja kokpamerake kadigdayanmu.” “Inggih”.“Sabanjure, ing tembe kowe bakal dadi satriyaning praja. Kowe bakal ngadhepi wong pirang-pirang. Wong pirang-pirang mau ana sing bodho, ana sing pinter, ana sing sugih, nanging uga ana sing miskin. Kowe ngadhepi pepadhaning
Ana paribasan kadang konang, kang kokanggep sedulur mung wong sing moncer-moncer, wong sing sugih-sugih. Iku ora prayoga. Minangka jejering satriya panutan, kowe kudu sumrambah, kudu asih tresna marang sapadha-padhaning dumadi lan ora pilih-pilih. Awit yen kowe bisa ndarbeni watak asih tresna, sayekti bakal ditresnani dening wong saindhenging jagad.”“Inggih”“Kang pungkasan, kowe dumadi ana ing madyapada iki ana kang nitahake, yaiku Gusti Kang Akarya Jagad. Mula kowe kudu percaya marang panguwasane Gusti Kang Akarya Jagad. Lamun kowe percaya marang panguwasane Gusti Kang Akarya Jagad, sayekti kadunungan rasa welas asih marang sapadha-padhaning dumadi, lan wedi tumindak dosa, amarga kuwatir yen nampa bebenduning Gusti. Yen titah lumrah bisa diapusi, nanging yen Gusti Kang Akarya Jagad kang sipat wicaksana, iku ora bakal bisa digorohi.”“Inggih”“Dina iki wis ora ana sing takparingake maneh. Kaya taktundung, ngelmu sing wis kokduweni, prayoga pigunakna kanggo tetulung sapadha-padha. Sapungkurmu saka Pertapan Untarayana, sadungkapan maneh kowe bakal ketemu calon jodhomu ingkang bakal kokkanthi bebrayan nganti besuk run-tumurun.”“Menapa ing dinten punika sampun kalilan kula madal pasilan, nyuwun pamit?”“Iya, Ngger. Takbalang puja mantra, hayu-hayu lakumu ing dedalan, nir ing sambekala.“ Sawise sumungkem ing pepadane Begawan Padmanaba, Raden Permadi banjur ninggalake Pertapan Untarayana.Samadya warsa (setengah taun)
Respati Manis, nata agung ing Mandura Prabu Basudewa ngadani pisowanan agung ing sitihinggil binaturata. Diadhep
saka kadohan kaya anjrahing puspita.“Kadange pun kakang, Yayi Aryaprabu Rukma.”“Nuwun wonten pangandikan ingkang adhawuh, Kanjeng Kaka Prabu.”“Mula jeneng para adoh dakcedhakake, cedhak saya dakraketake, kang dhadekake telenging penggalih pun kakang, kaya dene tumamaning suduk gunting tatu loro..” [Ana candhake](Sumber : DL No. 25 / Th. XXXVIII)
opo Lek…………wes nang budal nang pendopo saiki nek pengen takon langsung….
sawengi natas,lelumban antarane mau lan iki
arepkumleyang tanpa papan tujuantakon marang dhiri;pira suwene wektu kang dak
Nganti 2006 wis kagabung 192 nagara jroning lembaga internasional Perserikatan Bangsa-bangsa (PBB). Ing ngisor iki daftar anggota PBB lan tanggal mlebuné.
Anggota_PBB&oldid=1091459"	Kategori: Perserikatan Bangsa-BangsaDhaptar nagara	Menu navigasi
Umar Kayam ingkang miyos ing Ngawi, Jawa Wetan tanggal 30 April 1932 saha seda ing
ing taun (1965). [2] Piyambakipun sampun naté dados
sadangunipun gesang).[1] Umar Kayam séda ing tanggal 16 Maret 2002 amargi tugel balung pahanipun ingkang kering. Piyambakipun nilar setunggal garwa saha kalih
saking Yayasan Buku Utama Departemen P dan K, ingkang dipuncaosaken ing taun 1995) [1]
Cerpen-cerpenipun dipunterjemahaken déning Harry Aveling lan dipuncithak wontn ing Sri Sumarah and
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Umar_Kayam&oldid=1112331"	Kategori: Lair 1932Kapatèn 2002Sosiolog IndonésiaSastrawan IndonéesiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Minnesund&oldid=1009064"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 5 Maret 2016.
1. Kanthi cara langsung, yaiku nganakake kagiyatan maca, mangerteni isine banjur ngrasakake isine geguritan.
2. Kanthi cara ora langsung, yaiku nyinaoni teori sastra utawa maca wacana kang ana gegayutane karo geguritan.
Kagiyatan maca geguritan iku ngapresiasi geguritan kanthi cara langsung, mula supaya maca geguritan iku kepenak dirungokake mbutuhake vokal/swara kang apik. ekspresi lan penghayatan.
Karipta dening : Soenarwan Hadipoernomo Latimin Winata Adi
dumadi wiwit jaman biyen. Kanyatan ngenani isine durung bisa dipesthekake, amarga crita rakyat dumadi kanthi lisan. lantaran dumadining crita kanthi lisan, menawa dilantarake marang wong liya mesthi wae beda panampane. Ana kang kurang, ana kang ditambah-tambahi utawa mlenceng saka sumbere. Crita kang mangkene iki kang diarani fiksi.
Fabel yaiku dongeng kewan sing bisa wawangunem kaya manungsa.
Tuladha : Kancil karo Baya, Kncil Nyolong Timun,lan liya-liyane.
Legenda yaiku dongeng asal-usuling ( dumadine ) panggonan utawa barang.
Tuladha : Dumadine Rawa Pening, Tangkuban Prau,Dewi Sri,lan liya-liyane.
Mite yaiku dongeng sing ana sesambungane karo roh,alam gaib.
Pidhato utawa ana sing nyebut sesorah tegese micara ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh.
Atur pambagya, yaiku sesorah kanggo nampa rawuhe tamu kang ana ing acara apa wae kayata acara supitan, tanggap warsa (ulangtahun) lan sapiturute.
Atur kabar, pawarta utawa informasi. Informasi ing kene bisa arupa palapuran utawa nyritakake sawijining bab marang pamirsa (pangrungu/pendengar). Bab sing kudu digatekake yaiku sing sesorah kudu bisa medharake kanthi cetha/gambling perkara apa kang kudu dimangerteni dening wong akeh. Pamiarsa kang sadurunge ora ngerti babar pisan dadi ngerti/gambling informasi kang diwedharake. Umpamane sesorah palapuran ing rapat organisasi, promosi sawijining barang lan sapiturute.
Aweh panglipur/hiburan (menghibur), Sesorah kanggo aweh panglipur iki kanthi ancas supaya sing mirengake bisa seneng panggalihe, umpamane ing acara mantu, tanggap warsa lan sapiturute. Bisa uga kanggo panglipur inga cara layatan supaya kulawarga sing lagi bela sungkawa/kasripahan bisa nampa kanthi tabah lan eklas.
Pangajak, sesorah ingkang sipat pangajak kanthi ancas supaya sing mirengake percaya banjur kapilut/melu, katut, katarik atine lan gelem nindakake apa kang diwedharake sing sesorah. Umpamane sesorah ing papan ibadah, sesorah ing babagan agama lan sapiturute.
Kagiyatan pidhato diwiwiti kanthi nemtokake urutan-urutan kaya ing ngisor iki.
Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa wedhok kabeh, umure rata-rata piro, lsp.
Naliti kahanan kayata wayah esuk, awan utawa bengi, bisa uga lagi mangsa apa.
Nata utawa nggawe cengkorongan (rangkane pidhato).
Anggone pidhato bisa tumindak kanthi rancag lan apik, perlu dianakake kagiyatan Pambuka, yaiku :
Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kang wis ditata.
Tata cara (metode) pidhato bisa katindakake kanthi :
Pidhato kanthi cara iki migunakake teks utawa naskah kang diwaca kanthi langsung. Cara iki nduweni kekurangan, yaiku kaku amarga antarane pidhato lan pamiarsa ora bisa bebas anggone padha nyawang sarta lagu ukara (intonasi).
Cara iki akeh digunakake dening wong kang nembe ajar pidhato yaiku kanthi cara nyawisake naskah (teks) banjur diapalake.
Cara iki rada bedha karo loro cara sadurunge yaiku pidhato ora nyawisake luwih dhisik bahan amarga wektune cumpen nanging kanthi adhedasar kapinteran, kawruh lan pengalaman kagiyatan micara bisa katindakake kanthi lancar.
Cara iki namung nganggo cathetan cilik kang isine balunganing karangan. Cara pidhato iki ora ngapalake tembung-tembung nanging bisa ngembangake nganggo basane dhewe.
Purwaka basa / pambuka, yaiku ngunjukake puji marang Gusti, atur panuwun marang para rawuh utawa pawongan liyane.
Surasa basa / isi, yaiku undheraning bab kang diwedharake
Dudutan / wigatining isi, simpulan isining wedharan mau.
Pangarep-arep yaiku bab-bab kang dipesenake utawa dikarepake kanthi ananing sesorah kang wus ditindakake.
Wasana basa / panutup, biyasane atur panuwun lan nyuwun pangapura yen ana kaluputan sasuwene medharake sesorah.
Supaya anggone sesorah bisa kaleksanan kanthi becik, mula sing sesorah kudu nggatekake bab :
Basa sing digunakake kudu laras/cocog karo sing diadhepi. Basa ngoko digunakake menawa sing diadhepi iku bocah utawa luwih enom tinimbang sing sesorah. Basa kramadigunakake menawa ngadhepi wong sing luwih tuwa utawa wong sing kudu dikurmati.
Wong sing sesorah iku uga kudu ngerti kahanan, yen ing desa utawa kampong bias nggunakake basa karma kabeh, nanging yen ing kutha bisa kacampur bahasa Indonesia laras karo sing mirengake.
Manut kanyatan ana ing adicara temanten, syukuran, supitan, tanggap warsa (ulangtahun), basa sing digunakake yaiku basa krama sing becik kacampuran basa rinengga supaya becik menawadirungokake lan tandha kurmat marang tamu sing padharawuh. Prayogane basa sing digunakake iku prasaja, ukarane ora ngambra-ambra lan wusanane penak dirungokake dening wong liya.
Ajining raga sakabusana. Menawa sesorah prayogane migunakake busana sing becik lan sopan. Bab iki kajaba ngurmati sing padha mirengaken sesorah uga bisa kanggo njagani lan ngajeni awake dhewe. Busana uga kalarasake karo kahanan lan tujuan.
Wiramaning swara sing kepenak dirungokake, aja keseron utawa alon banget anggone ngucapake tetembungan sing cetha, ora groyok, ora kecepeten saengga apa kang diwedharake gampang dingerteni karepe, iramane ora lugu kaya wong maca buku.
4. Solahbawa, patrap (sikap)
Solah bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg madhep marang pamriksa, tangann gapurancang, aja tumungkul/ndhingkluk lan aja ndangak.
Tuladhane sesorah Atur Pasrah pinanganten Kakung
Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya Loka mugi kajiwa lan kasarira wonten panjenengan sadaya lan kula amin
Pamjenenganipun Bapak ……….sekaliyan garwa ingkang kinurmatan, ingkang wonten kelengahan punika dipun salirani panjenenganipun Bapa………………ingkang pantes sinugata ing tata krani. Keparenga kula minangka talanging basa panjeneganipun Bapa………… sekaliyan garwa, ngabiyantara ( tepa ngapurancak) sowan wonten ngarsa panjenengan humiring putra temanten kakung anak mas…………………..dene wigatosing perlu nuninggih mekaten
Sepisan hangaturaken salam taklimipun panjenengan Bapa ………………sekaliyan garwa katur panjenenganipun Bapa…………………sekaliyan garwa dalasan sedaya kadang kulawarga.
Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih penganten kakung anak mas……………….mugi katampi kanthi renaning penggalih kanthi panyuwunan inggal kadhaupaken kalayan atmaja putrinipun bapa ……………………ingkang nama rara ayu…………..miturut adat widi widana ingkang lumampah wonten ing tlatah mriki. Kula sapengambyong namung jumurung karsa mugi tumapaking titi laksana rancag lancer tan manggih rubeda sinartan puji donga, mugi Gusti Allah ingkang Maha Agung tansah paring nugraha
wanagiri, menawi wonten kladhuking atur nyuwun agunging
Yudhi Hendro	Sampeyan gelem kerjo koyok ngono kuwi?
11/03/2014 pada 15:59	Balas	zainal	momong bocahe opo biyunge, Kang..? aku tak momong anak bojoku dewe waelah, senajan ming macul ning ndeso penting keluargaku adem ayem, senajan sugih ora masalah akeh duite yo nggak apa – apa..haaahaha.
12/03/2014 pada 11:29	Yudhi Hendro	lha iyo, wong urip kuwi sejatine nggolek sing adem ayem lan tentrem, nek kuwi wis ketemu, arep nggolek opo
Comments	Carita adege nagara Islam ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
saselanira ngupaya tedha, kinarya cagak lenggahe, nggennya dama cinubluk, mung kinarya ngarem-aremi, tarimanireng badan, anganggur ngethekur, ngebun-bun pasihaning Hyang, suprandene tan kaliren wayah siwi, sagotra minulyarja.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama,
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail
bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok
dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri
Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh,
ambêdhili, dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing
Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen
loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa
salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-
didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud,
mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit
Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung
wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau
amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing
Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng, sukune gunung
Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan
Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.
Paribasan, bebasan, lan saloka Mohamad Ngafenan Paribasan, bebasan, lan
seneng wae Mas,senajan seneng seneng campur seneb mergo mulih ora nggowo duit…hahaaa..sing penting kumpul
"Pagelaraning Raja lan Ratu ing Buwana minangka pratanda Bumi kang katitip supados adamel Katentraman lan Memayu Rahayuning Umat Menungso..."
Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang wujud 2 dhimensi utawa wujude 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi media digital kasebat e-wayang.
dhalang lan wayangé ing Australia e-wayang kang tinatah lan sinungging mawa media digitalCrita kang dilakonaké dijupuk saka épos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngéné iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa.Ing pagelaran iku wayang ditanjepké ing debog ing sisih tengen lan kiwané dhalang. Ing tengah, critané digelar. Sedina sewengi lakon diwedhar.Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing
kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi..SajarahPara ahli durung ana kang bisa mesthèkaké kapan wayang wiwit ana ing Indonésia. Nanging yèn ndeleng prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kira-kira wis ana sadurungé agama Hindu mlebu. Nalika kuwi lakon wayang durung nganggo crita-crita kang dijupuk seka India. Pagelaran iki dienggo srana nyembah marang roh leluhur.Sawetara anggitan sastra jaman Mataram anyar akèh kang nulis perkara sajarah wayang. Nanging, para ahli sajarah ora sarujuk marang apa kang tinulis ing kono amarga ora cocok marang cathetan lan tinggalan sajarah kang wis ana.Prasasti paling kuno ana ing abad kaping IV Masehi. Prasasti ngemot ukara mawayang kanggo pagelaran pahargyan sima utawa bumi perdhikan. Katrangan kang luwih trewaca ing prasasti Balitung, udakara 907 Masehi. Ing kono tinulis si galigi mawayang bwat Hyang macarita bimma ya kumara. Artiné kira-kira: Si Galigi ndhalang kanggo Hyang kanthi lakon Bimma Sang Kumara."Agama Hindu kang mlebu ing Nusantara gawé crita wayang béda karo asliné. Crita Ramayana lan Mahabharata wiwit dienggo kanggo dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), akèh crita seka India kang mlebu lan digawé gagrag jawané. Wayang wiwit nyebar ing ngendi-ngendi nalika Majapahit nguwasani Nusantara.Crita-crita kang asliné seka India iku pungkasané wis geseh karo mauné. Para pujangga Jawa gawé crita dhéwé kanggo mepaki apa kang wis ana. Ing Pedhalangan, crita-crita iki sinebut lakon carangan.Jaman Islam mlebu, Walisanga uga nganggo wayang ing panyebarané. Ing jaman iki wiwit ana Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah akèh ngepasi Mataram anyar. Walanda kang digdaya gawé kraton Surakarta ngracik akèh crita wayang kanggo nglelipur ati.Indonésia merdika uga nyumbang gagrag wayang kang manéka warna. Manéka warna wayang mau ana kang tetep digelar ana kang mung urip ing jamané dhéwé. Wayang kang paling akèh dienggo yaiku wayang kulit purwa. Wayang BaliSebutane WayangYèn dijupuk seka ukarané, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarané ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi manèh. Wayang dadi ora mligi bonéka kang ana wewayangané. Wayang golèk kang digawé seka kayu ora ngandhelaké wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran bonéka kang digelar déning dhalang.Umumé, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawé seka tatahan kulit kèwan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana.Manéka Warna WayangWayang ing tanah JawaWayang Bèbèr yaiku wayang kang digawè saka kain utawa kulit lembu kang awujud bèbèran (lembaran). Saben bèbèran kuwi nggambarakè sakadegan crita. Yen wis rampung dilakonkè, bèbèrane digulung manèh. Wayang iki digawè jaman krajaan Majapait. Wayang iki asalè saka Pacitan lan Gunung Kidul. Wayang iki digawè kanthi kuwat ing bab rong dimensinè kanthi seni lukis ing kanvas. Wong-wong kang nglèstarèkakè wayang iki yaiku: Musyafiq kanthi gawè wayang bèbèr kang narasinè paraga-paraga wayang, Suhartono kanthi luwih nyiptakake figur wayang kang corakè dèkoratif lan ornamèntik, Agus Nuryanto gawè wayang bèbèr kanthi saka wujud wayang purwa banjur diabstraksi saka rèalitas uripè manungsa ing saben dinanè.
Wayang Golèk uga akèh wong sing arani wayang tengul. Wayang iki digawè saka kayu lan diklabèni kayata manungsa. Sumbering crita kajupuk saka Sejarah kayata crita Untung Suropati, Batavia, Sultan Agung, Banten, Trunajaya, lsp. Crita wayang iki uga bisa kajupuk saka dongéng nègara Arab. Yèn pèntas kang dadi ciri khasè wayang golék yaiku ora nganggo kelir utawa layar kayata wayang kulit.
Wayang Gedhog:Wayang iki wujudè mèh padha karo wayang kulit. Kang digawè kurang luwih taun 1400-an. Sumbèring crita saka crita raja ing Jawa, antaranè Banten, Singasari, Mataram, Kediri, lsp. Wayang iki mung bisa ditemokakè ana musèum.
Wayang Menak yaiku wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong. Critanè yaiku babagan dakwah Islam kayata: Wong Agung Jayengrana, Imaryana, lan Umarpadi.
Wayang Kancil:Wayang iki uga diarai '''wayang Dupara'''. Wayang sing digawe saka lulang. Crita serine Kancil.
Wayang Wahyu: uga kasebut '''wayang bibel''' iki diciptakè dèning Bruder Tèmothèos kanggo nyiarkè agama Kristen.
Wayang Jemblung:Wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong.Wayang iki sumebar ana ing daerah pesisir lor, Blora, lan Cepu. Critanè babagan Cacad kaya kethoprak.
Wayang wong:Wayang wong yaiku wayang kang diparagakè wong kang ana gerakan tarinè. Sumbering crita saka Ramayana lan Mahabarata. Paguyuban kang misuwur kanthi pagelaran wayang iki yaiku Ngèsthi Pandawa (Semarang), Sriwedari (Surakarta).
Wayang Potèhi:Wayang kang awujud bonèka cilik-cilik. Critanè mangsa jaman kraton Tar-Tar utawa Babad Cina. Thio Tiong Giè yaiku salah sijining dhalang wayang potèhi ing Semarang Tengah kang manggon ing Dèsa Pesantrèn, Kelurahan Purwodinatan.Dhèwèkè nduwèni prinsip paribasan Cina Tiongkok kang dadi semangate kanggo nglestarekake Wayang potèhi iki yaiku:”TAK ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi.” Yen ta wayangan dhèwèkè nggunakakè basa Indonèsia kanggo basa pengantar, bèda karo para sesepuhè sing biyèn nggonakakè basa Cina. Ciri khasè dhewèkè uga kerep nggunakakè tembang campursari. Thio Tiong Gie saiki umurè wis 76 taun, akeh prihatinè mikirakè kabudayanè sing mung didelok dèning saglintir wong sing kalah adoh yèn dibandingakè karo jaman biyèn. Langka banget sing kepèngin nyinaoni wayang iki sing dadi generasinè mung siji ntok wongè yaiku Oei Tjiang Hwat sing kerep ngancani yèn ta wayangan. Para niyaganè adoh banget yaiku saka Surabaya
Dhèwèkè menehi tuturan "Yèn ta diwènèhi panjang umurè nganti 100 taun, dhèwèkè bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahè digawè dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepèling-pèling kang manfaati tumrap uripè manungsa."Wayang Révolusi
Wayang kang digawè saka dluwang kang digambari wayang awujud kèwan-kèwan. Wayang iki nyitakake babagan donyanè kèwan kang dadi sarana reflèksi saka donyanè manungsa. Ana wayang iki disarujuki ora ana sing dadi dhalang kang lumrahè tunggal dadi sakabèhing paraga ana wayang, banjur sapa waè bisa dadi dhalang, kang bisa prasaja gunemanè.Wayang Fabel
Gagrag ing Tanah JawaPagelaran wayang kang sumrambah ing tanah Jawa agawé variasi kang manéka warna. variasi utawa jinis iku kang asring sinebut gagrag. Gagrag wayang ing tanah Jawa antarané:Wayang Kulit Gagrag Ngayogjakarta
amkedawan jeneng paling kang lek blok bojonegoro 😀 lha iku sampean nulis e
kromo mareng manungso , leluhur lan toto kromo mareng ingkang paring dumadi – gusti Auwloh.
Cacahing anggota MPR periode 2004-2009 ya iku 678, dumadi saka 550 Anggota DPR lan 128 anggota DPD. Mangsa jabatan anggota MPR ya iku 5 taun, lan mungkasi bebarengan nalika anggota MPR sing anyar ngucapaké sumpah/janji.
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Majelis Permusyawaratan Rakyat Républik Indonésia Ketetapan Majelis Permusyawaratan Rakyat Républik Indonésia
Asline aku moh pas calon ketua PSSI calone kor COK
#Banyumas #Batang #Blora #Boyolali #Brebes #Cilacap #Demak #Grobogan #Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
♦ 3 Comments	Serat Rengganis iku sawijining karya sastra ing basa Jawa Anyar. Karya sastra iki asalé saka tradhisi Islam-Jawa lan kalebu kelompok tèks Serat Ménak lan bisa digolongaké Sastra Jawa Pasisir. Carita iki naté populèr banget, ora mung ing Tanah Jawa nanging uga ing saubengé yaiku Tatar Sundha, Madura, Bali, lan Lombok. Rengganis iku arané sawijining putri sing ayu banget lan sawisé pacoban akèh wusanané dadi garwané putrané Amir Ambyah (utawa Amir Hamzah) sing diarani Iman Sumantri. Iman Sumantri uga diarani mawa dasanama Repatmaja, Pangéran Kélan utawa Bangjaran Sari.
Ana sawijining pandhita tapa anèng Gunung Argapura; sang pandhita wau kala mbiyèn dumeneng nata ing nagara Jaminèran. Bareng kagungan putra-putri siji, kaparingan nama Dèwi Rengganis; ora suwé garwané séda, sang prabu banjur tilar kaprabon.
Dèwi Rengganis diopèni ramané dhéwé anèng patapan. Labet putraning pandhita, sang dèwi cilik mula wis seneng tapa; sing didahar namung sarana nesep maduning kembang-kembang, amula ya sekti banget, bisa mabur.
Pangéran Kela sing uga diarani sang Repatmaja, wis krama olèh putri ing Jamintoran, nama Dèwi Julusul-asikin, nanging ora kersa atut. Sang Radèn gawéyané mung lèrèn ameng-amengan waé ing patamanané sing diarani Banjaran-sari.
Ing sawijiing wanci, Dèwi Rengganis ameng-amengan menyang patamanan wau, methik kembang, maduné didahar, banjur lunga manèh. Pangéran Kélan nampa lapuran yèn kembang-kembang ing taman kerep ilang; sing njupuk bareng ditiliki wusanané ketemu yaiku Dèwi Rengganis. Banjur sang Radèn dadi gandrung kédanan lan Dèwi Rengganis dirayu supaya gelema dirabi. Nanging Dèwi Rengganis ora gelem. Gelemé yèn dimaru karo putri ing Mukadam sing anama Dèwi Kadarmanik. Dèwi Rengganis dhéwé kerep banget bola-bali mara ing taman wau nanging ora ana sing weruh kejaba Pangéran Kélan dhéwé.
Amula menawa sang Pangéran pinuju ngungrum, dikira gerah éwuh déning para nyai sing padha ngladèni.
Wong-Agung krungu yèn Pangéran Kélan gerah, tur ora seneng nekani Dèwi Julusul-asikin, banjur dhawuh mboyong sang Pangéran sagarwa menyang kedhaton. Gerahé Pangéran Kélan saya nglayung; diaturi atut karo sang garwa, ora kersa.
Dèwi Rengganis bali manèh; Pangéran Kélan mapagaké, ngungrum; wong-wong padha bingung, sang Radèn dikira kumat. Namung meneng waé yèn Dèwi Rengganis wis mulih manèh; sang Pangéran dijak sowan sang rama marang ing patapan Argapura. Dèwi Rengganis mabur, sang Radèn gondhèlan sampur, tekan ing patapan sang Radèn banjur marek nungkul ing sang Pandhita.
Ing karatoné Wong-Agung gègèr déning ilangé sang Pangéran Kélan. Umarmaya kadhawuhan nggolèki. Umarmaya takon marang sang pandhita anama Sèh Dul Kurès, dicaritani nggoné Pangéran Kélan, nanging sang Umarmaya ora seneng nusul; kadhawuhan terus waé, teka ing negara Mukadam.
Awit prabu Nurséwan ana nèng kana, njaluk sraya marang ratu Mukadam. Malah Dèwi Kadarmanik wis kadaupaké karo Radèn Hirman, putrané prabu Medayin; nanging sang putri ora kersa atut.
Bala ing Mukadam iku béda wong; balané reca wesi sing bisa kaparéntah perang; nudjumé sing juru mrentah prajurit reca wau nama sang Majusi. Sang Majusi wis weruh yèn arep ana maling nelik (sang Umarmaya), amula dhawuh supaya prayitna.
Umarmaja teka, masang sirep, nanging ora tumama, malah ngantuk dhéwé, wusana turu. Kasangé kacanthèlaken ana ing pucuking wit-witan. Umarmaya didhekep déning bala Mukadam, dijaga lan banjur dilebokaké ing sumur wisa.
Dewi Kadarmanik susah banget, ngarep-arep rawuhé mitra lan guruné, ya iku Dèwi Rengganis. Sang Kadarmanik wis ngrasuk agama Islam. Dèwi Rengganis rawuh karo Pangéran Kélan, nanging sang Radèn ditinggal anèng jaba.
Dèwi Kadarmanik nangis merga ora seneng karo sang Hirman. Bareng Dèwi Kadarmanik dirapu déning Dèwi Rengganis, banjur saré. Dèwi Rengganis metu, Pangéran Kélan diaturi mlebu ganti, tunggal saré karo Dèwi Kadarmanik. Sang Dèwi kagèt, déné sandhingan wong lanang; sang Radèn ngendika yèn panjenengané iku Dèwi Rengganis malih dadi lanang, nanging sang Kadarmanik isih kedhih-kedhih. Bareng sang Dèwi meksa durung bisa tutut, sang Pangéran metu. Ésuké kondur menyang Argapura karo Dèwi Rengganis.
Ing pendapa kraton para pangageng isih padha pésta seneng-seneng. Radèn Hirman, wis mendhem, mlebu kedhaton murugi Dèwi Kadarmanik. Sang Dèwi tutup kori; para parekan abdi dalem padha mlayu, gila. Ana inya sing matur marang Radèn Hirman, yèn Dèwi Kadarmanik semadi. Radèn Hirman bengak-bengok ngungrum saka jaba, banjur lunga karo bekah-bekih.
Dewi Kadarmanik ngarep-arep rrawuhé Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis, bener rawuh karo Pangéran Kélan; sang Dèwi meneng ana ing jaba. Pangéran Kélan sing mlebu, dikira Dèwi Rengganis awarna lanang. Solah-tingkahé wong lanang-wadon ana ing kamar, nanging sang Pangéran Kélan emoh ngrusak pagering kasusilan, banjur metu. Ora suwé Dèwi Rengganis mlebu. Sang Kadarmanik seneng déné Dèwi Rengganis wis awarna putri manèh. Bareng Dèwi Rengganis wis walèh olèhé nggawé sulapan, Dèwi Kadarmanik didhawuhi krama olèh Pangéran Kélan. Bab Radèn Hirman temtu arepa ana wusanané.
Raden Hirman teka manèh, wis wuru banget bengak-bengok njaluk dipethokaké. Dèwi Rengganis api-api dadi Dèwi Kadarmanik matur marang Radèn Hirman, yèn durung bisa ngladèni. Sang Hirman mundhur kanthi gelaning panggalih. Dèwi Rengganis bali mlebu karo Pangéran Kélan; bab krama banjur dirembung terang-terangan.
Wong-Agung ngendikan bab ilangé Pangéran Kélan lan bab sédané Radèn Umarmaya. Radèn Maktal ngaturaké katrangan panjang lébar. Bala ing Arab dirakit arep nglurug marang Mukadam.
Prabu Nurséwan ngandika marang raja Mukadam, yèn wis giris banget marang tindaké Wong-Agung ; prabu Mukadam ora patiya
Radèn Umarmaya ana ing sajroning sumur wisa, ngarep-arep pitulungan saka Pangéran Kélan. Pangéran Kélan, Dèwi Rĕngganis lan Dèwi Kadarmanik isih kumpul, kerungu wirasaning wong bab kahanané Radèn Umarmaya ana ing sumur wisa. Pangéran Kélan lan Dèwi Rengganis murugi marang panggonané sang Umarmaya, banjur dijampèni lan diwetokaké saka sumur wisa, terus padha mara menyang negara Mukadam. Kasangé wis dijupuk manèh.
Wong-Agung ngarep-arep tekané sang Umarmaya, awit Wong-Agung kerasa yèn sang Umarmaya durung séda. Raja Mukadam lan Prabu Nurséwan padha pésta gedhèn-gedhènan amerga bala Arab wis rusak.
Radèn Umarmaya karo Dèwi Rengganis karo Pangéran Kélan wis padha ngumpul karo Wong-Agung, lagi ngrembug rusaking bala. Dèwi Rengganis matur yèn wadhah banyu kauripan darbéné sang Majusi kudu direbut dhisik; awit yèn iku isih, bala reca ora bisa rusak. Ing nalika iku bala Arab sing lara wis padha waras manèh. Gamelan wis padha muni. Prabu Nurséwan kerungu gamelan ing pasanggrahané Wong-Agung, miris banget ; ngira yèn sang Umarmaya wis bali. Raja Mukadam ngrapu marang Raja Nurséwan, ngendika yèn sang Umarmaya wis mati.
Bala Arab wis tumata manèh. Sang Umarmaya ngagem kopyah pusaka, ora katon wong, banjur nekani dunungé sang Majusi karo Dèwi Rengganis. Sang Majusi kédanan Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis gelem ngladèni yèn diwènèhi banyu panguripan sawadhahé. Wadhah banyu diwènèhaké nanging banjur dipecah déning sang Umarmaya, banyuné mowat-mawut. Kasaktèné sang Majusi iya ilang babar-pisan. Sang
Kocapa putri China, anama sang Widaninggar, seduluré putri China sang Adaninggar, sing séla perang kaliyan Dèwi Kélaswara. Sang Widaninggar sumedya males ukum sédané Dèwi Adaninggar teka Pangéran Kélan, putrané Dèwi Kélaswara. Sang Widaninggar, didhèrèkaké prajurit wadon, mangkat nglurug, arep ngwèhi bantu marang raja ing Mukadam. Sang Widaninggar kagungan guru, nama sang Widaningrum, putrané putri sang Ijajil. Sang Widaningrum wau, sing maringi praboté perang marang sang Widaninggar, kaya ta jaran sing bisa mabur, lan bala jim kapir.
Bareng putri China wis tekan ing Mukadam, prabu Nursèwan lan prabu Mukadam begrak manèh. Perang wis wiwit manèh; Pangéran Kélan maju nglawan putri China, mèh kalah banjur ditulungi déning Dèwi Rengganis.
Widaningrum maju perang, Dèwi Rengganis kalah lan wadya-bala Arab sangsaya rusak. Wong-Agung tansah nyenyuwun pitulungan ing Pangéran. Dèwi Rengganis isin banget déné ora bisa ngentasi gawé; sang Dèwi mlayu marang patapané sang rama, banjur didhawuhi supaya nyuwun tulung marang Dèwi Kuraisin. Dèwi Rengganis mabur marang ing Ajrak.
Dèwi Kuraisin kerasa panggalihé yèn sang rama lagi ana susah, banjur utusan sang paman sang ra-Dasatir nuwèni Wong Agung.
Dèwi Rengganis tekan ing Ajrak, bareng ketemu Dèwi Kuraisin banjur cepet-cepetan mangkat ngréwangi didhèrèkaké bala jim Selam. Wong-Agung tansah
Mungsuhé ajur, sang Widaninggar séda; sang Widaningrum kabanda banjur dibuncang adoh. Prabu Nursèwan mlayu.
Dèwi Kuraisin lan Dèwi Rengganis padha sowan marang sang rama, Wong-Agung. Wadya-bala China wadon patangpuluh padha teluk mlebu ngrasuk agama Islam. Kasangé sang Umarmaya wis ketemu manèh. Ratu ing Mukadam uga teluk lan mlebu agama Islam. Dèwi Kuraisin mulih marang Ajrak. Pangéran Kélan tenan dhaup karo Dèwi Rengganis lan Dèwi Kadarmanik. Prabu Nurséwan banjur mlayu marang Nuswantara njaluk tulung marang prabu Kendhit Birayung.
SEJARAH TAPEL ADAM pupuh 38-45 | alangalangkumitir
Duk miyarsa gya sujud saryajrit, ratuning mina [319] lara karuna, melas asih sesambate, dhuh lae Gustiningsun, kang satuhu pangeran mami, ingkang murba misesa, ing jagad sawegung, ingkang mboten kasamaran, ing saobah osik ing sagung dumadi, Gusti mugi tulusna.
kowi, ing reh datan lenggana, siyang dalunipun, tuwan Pangeran kawula, Sang Hyang Manik pangandikanira aris, iya ingsun tarima.
Hangsalira manungsa ing uni, ya muliya warnaning manungsa, mina raja sasampune, hantuk sabda gya larut, cintrakane byar mulih dadi, wanodya ayu endah, cahyanya sumunu, gupuh anungkemi pada, reroncene, ing tingkah datan
cendhake bae, raja Jirdasta sampun, hamiyarsa saking haturing, wadya kang juru rawa, yen pangeranipun, sang Tirbah ingmangkya sirna, nulya wonten jalma linuwih kaeksi, hanitih lembu pethak.
Saged manjing salebeting warih, inggih ngaken [320] pangeraning jagad, Sang Hyang Manik peparabe, mawa cahya sumunu, lir trenggana
Nanging raja Jirdasta ing Persi, maksih sandeya ing galihira, myarsa wong juru ature, ingkang kesthi ing kalbu, maksih pangeranira ing lami, dadya nagaranira, tinekan pageblug, marang Hyang Manik sekala, wong ing
kekesipun, wong ing Persi kathah kang ngungsi, marang ing nagri liyan, wau kang winuwus, Sang Raja Muda
dennyarsa mastuti, mring Hyang Manik [ 321] kang luwih kuwasa, dupa miwah sajen-sajen, sekar lan burat arum, wus samekta
sidhakep astanipun, ngaturaken sembahe sami, mring Hyang Manik Bathara, tetep ira sampun,mangeran sadayanira, nulya wonten cahya
dhuh Sang Hyang Maha Bathara, kang satuhu pangeraning wong sabumi, ingkang langkung kuwasa.
Kang anitah sagunging dumadi, ingkang murba misesang buwana, temen-temen ing samangke, hulun sadaya sampun, hangestokken ing
ing Persi sampun, kathah ngungsi liyan nagari, Hyang Manik mesem ing tyas, hangandika arum, heh rajeng Persi Dastandar, yen
jroning rawa kedadehaning, kang padha nembah Tirbah, yeku patinipun, raja Dastandar gya mulat, jroning rawa katingalan kang ramaji, siniwi jroning toya.
Mung sanginggiling puser kang maksih, katingalan sipating manungsa, sangandhaping puser kabeh, awarni ulam banyu, myang sadaya ingkang sumiwi, rajeng Persi Dastandar, jungkel arsa muwun, ngaturken ing tobatira, solah tingkahira kang lepat ing uni, dennya nembah ing Tirbah.
pambajeng nama Humari, kramantuk raden Turhan.
Kadang hulun sepuh kang sesiwi, raja Japparan narpati Ngima, ingkang
krama, pratiknyane purun anglampahi laki, lamun dhaup lan Allah.
Nunten kesah ing dalu dennya nis, sampun lami gen [323] hulun ngupaya, dereng kendel prapteng mangke, tan wonten wartanipun, kados lamun sampun ngemasi, Hyang Manik mesem ing tyas, angandika arum, upama atmajanira, ana bisa nekakaken ing saiki,
dennya mangsit, nenggih mring Dewi Uma, kinen medal sampun, mijil saking jor sosotya, marek marang sudarmanira
pratingkah, kaelokanipun, mring Hyang Manik kuwasanya, saciptane tan kena cinakreng budi, saciptanira dadi.
Tuhu lamun hyang kang murbeng bumi, bisa nganaken ingkang tan ana, kang wus nyirnakake, sadaya sami sujud, wadya Persi wewah dennya jrih, Hyang Manik kuwasanya, wus inggep tuhu, lamun kang murbeng buwana, angandika alon sang Bathara Manik,
Hamumpuni ing guna kasektin, malah dadya manungsa kajiman, bisa manjing ajur ajer, rumasa ing tyasipun, wus tan ana ingkang madhani, kabeh isining jagad, mring kasektenipun, satemah anduwe cipta, pan kapencut iya badane pribadi, sinebuta ing jagad.
Yen Pangeran ingkang murbeng bumi, pan kasiku salin rupa Tirbah, tinibakaken rawa kene, iya banjur rinatu, marang sagung burun ing warih, ananging ta tyasira,
sami, hebat dene kang basa jalma, mantepe ing panembahe, dene prasetyanipun, nora laki yen datan olih, lan Hyang kang murbeng jagad, pan uja jinurung, iyeku atmajanira, wus pinasthi yen dadya
Persi wus dene, kaliye bareng sujud, tur sumangga sakarsaneki, Hyang Manik wuwusira, lah wis pamit ingsun, padha kariya raharja, sabalamu muliha marang nagari, sun harsa nganglang jagad.
Dewi Uma sigra wangsul manjing jroning sotya Sang Hyang
lamen ing kalbu, maring ing Pangeranira, kang wus musna kadya tumuruta sami, mangkana sampun budhal.
wus kathah kang wangsul, mantuk marang wismanira, miwah para ratu ingkang tebih-twbih, ingkang sampun kabawah.
Marang raja Dastandar ing Persi, nadyan ratu kang dereng kabawah, samya kasengsem wartane, kathah kang samya manut, marang Persi mangeran sami, Hyang Manik sembahira, kuneng ta kang sampun, harja malih Hyang Manik
ingkang mangeran marang ing geni, ana mangeran mega.
Ana ingkang mangeran ing angin, ana ingkang mangeran trenggana, ana mangeran srengenge, myang mangeran sitangsu, ana ingkang mangeran thathit, ana ingkang mangeran, ing kayu myang watu, ana kang mangeran harga, pangagenge
]ira ingkang rama, Sang Hyang Tunggal kahyangane, neng wukir Tengguru, sedheng tengah-tengah geneki, lan prajaning pra raja, kang
pra samya mas ingkang kinardi, ana ingkang suwasa, kathah warnanipun, salaka miwah kuningan kang
ing tahunira, samya prapta sadayane, bekta sasaratipun, dupa-dupa myang saji-saji, sekar lan ganda wida, neng wukir Tengguru kang pinanta jroning puja, nora liyan mung tinurunana sami, marang pangeranira.
Sang Hyang Manik sigyarsa ngyekteti, tetepipun pinangeran jagad, anglahirken kuwasane, buka sosotya wungu, wawadhahe ingkang swargadi, cahya awarna teja, kang mijil rumuhun, nglimputi sadayanira, sabuwana tan katon sawiji-wiji, kalimputan dening cahya.
Sasirnane cahya kang nglimputi, para ratu kang [328] samya mumuja, sami salin pandulune, miwah pangraosipun, marcapada wus tan kaeksi, sarta saisinira, alas gunung-gunung, surya sasi wus tan ana, para ratu salin alamira sami, padhang tanpa rahina.
Wus tan ana arip lan ngelih, namung ngrasa nikmat lan
sadayane, wonten pundi pukulun, ing panggenan hulun ing mangkin, jagad ing madyapada, musna tan kadulu, Hyang Manik handikanira, heh wruhanta iyeku ngalam ginaib, besuk panggonanira.
Yen wus mulih mring kamuksan sami, dene jagadira marcapada, jagad pengampiran bae, jagadira kang tuhu, pan ing besuk ya jagad iki, langgeng tan keneng owah, ing satutugipun, matur ingkang para raja, yen makaten titahta sadaya sami, lumuh lamun wangsula.
Dhateng jagad marcapada malih, malih, suka wonten ing [329] ngriki kewala, boten wonten pangelihe, boten rumaos lesu, lawan boten rumaos arip, tan darbe manah murka, ing pangraos hulun, namung nikmat lan mupangat, Sang Hyang Manik
dene mengko wus weruh, iya kabeh baliya maning, mring alam madyapada, hangreh ing wadya gung, pan sira sun titah raja, ngrasanana ing kamukten den padha jrih, harjaning prajanira.
Hanulya byar kang para Narpati, wangsul ningali ing madyapada, langkung sami pangungune, budhal saking
denira nganggepnyata, yen kang Maha Luhur, nalikanira semana, Sang Hyang Manik dennira tetep ngratoni, nenggih jagad triloka.
Jagad tengah ngandhap miwah nginggil, ajujuluk Sang Hyang Jagadnata, dennya wus ngratoni kabeh, sagunging para ratu,
Denirarsa nuwuhaken wiji, ngangge sajiwa kadya manungsa, kang garwa lajeng wawratem prapteng semayanipun, babar jalu putranireki, mawa prabawa gonda, ing sabuwana rum, Bathara Sambu namanya, babaripun
langkungira, yen tahun wulan etange, pan sampun gangsal ewu, tigang dasa sakawan nenggih, antawis kalih warsa, babar malih jalu, nalikane babarira, prabawani sampun sinungan kakasih, nenggih Bathara Brama.
Sasampuning kalih warsa malih, babar jalu nenggih putranira, Bathara Hendra putrane, mawa prabawa lindhu, nuli kalih warsa malih, kang garwa apuputra, samya mijil jalu, Bathara Bayu namanya, nalikane babar prabawanira ngin, antara kalih warsa.
Ingkang garwa hanggarbini, nulya wonten swara kapiyarsa, heh
punjul, aywa sajiwa lir jalma, lan garwanta sajiwa jisim jasmani, manungsa pungkurena.
rokhani, pintanen jroning panekung, iya lan garwanira, sinungan atmaja ingkang dibya mung, kang mumpuni kaprawiran, ing jaya
cipta, wus jumeneng kalawan pribadinipun, bumi langit wus tan ana, miwah ing sawiji-wiji.
Mung ilapat ingkang ana, yen katrima pamintaning semedi, pan angkara-kara murub, cahya kang manca warna, saking gaib nglimputi sadayanipun, garjita Hyang Jagadnata, lawan kang garwa nulya glis.
Nglekasken asmara cipta, ingkang garwa apan lajeng garbini, praptaning mangsa
saking dhadhamparipun, miwah Sang Hyang Jagadnata, babaring putra marengi.
Lenggah made swara rebah, nulya swara wau kapyarsa malih, heh ta babo yoganingsun, yeku atmajanira, paringana peparab, Bathara Wisnu, lawan Bathara Kesawa, tegese panah linuwih.
Katrima manekungira, jro semedi maring murbeng pasthi, marma sira mau rubuh, teka ing bale swara, miwah para ratu kabeh iya rubuh, teka dhampare padha, tan ana wenang ngungkuli.
gumludhug, isen-isen telung jagad, muni kabeh hangumarti.
Mring lahire sutanira, miwah sagung rurupaning wiyati, mijil kabeh pan pandulu, ngaturken pratandhanya, mangastuti marang ing sutanireku, dewa payunging buwana, hamaratani ing sabumi.
Sang Hyang Guru langkung suka, ingkang putra wus dinus toya urip, diwasanira kalangkung, pekik myang cahyanira, anglangkungi kang raka sakawanipun, cinarita Dewi Uma, miwahta Sang Hyang Pramesthi.
winuwus, nenggih Bathara Maya, ingkang aneng jagad sunyaruri, sampun puputra jalu pan sanga, wurragile sajugestri.
Pambajengipun anama, Hyang Bongkokan anulya ingkang rayai, nama Sang Hyang Temburu, anulya Hyang Kuwera nulya Sang Hyang Mahyati, nulya rinipun, peparab Bathara Siwah,
Bathara Sumbu kang sepuh, ngedhaton Sambupura, Sang Hyang Brama Bramapura kithanipun, Bathara Hendra Ngendrapura, Bathara Bayu pan sami.
Nebut namanipun samya, ya ing Bayupura prajani-[334]reki, pan amung Bathara Wisnu, kang dereng ngeja wantah, maksih tetep aneng ing kayanganipun, wus samya sami sisihan, dhaup lan sanak ping kalih.
Putranira Sang Triyagnya, kang wanodya gangsal samya yu luwih, Dewi Swagyana kang sepuh, dhinaupaken lawan, Sang Hyang Sambu Rarasati kang panggulu, dhaup lan Bathara Brama, pamadya Dewi Iyati.
Dhaup lan Bathara Hendra, sumindine paparab Dewi Ratih, warnendah pan sampun dhaup, lan Sang Hyang Kamajaya, wuragile Dewi Sri ayu pinunjul, dhinaupaken kalawan, Sang Bathara Wisnumurti.
Dene ta Sang Hyang Triyagnya, kang puputra nenggih Hyang Poncaresi, Hyang Poncaresi puniku, putreng Hyang Darmajaka, dene garwanira Hayang Bathara Bayu, putraning Hyang Surenggana, apaparab Dewi Sumi.
Hyang Surenggana punika, pan arine Sang Hyang Triyagnya nenggih, liyane saking puniku, kathah putra wayahnya, Sang Hyang Ngening miwah putra wayahipun, nenggih Sang Hyang Darmajaka, bisan binesanan sami.
Ana dhaup lan nak sanak, sanak misan miwah sanak kaping kalih, kang saweneh ana dhaup, lan putrining manungsa, cinarita tanah Ngindhi ing puniku, ejim kalawan manungsa, meh saengga nunggil jinis.
Srawungan sadina-dina, sapocapan manungsa lawan [335] ejim, miwahta sabrayatipun, Hyang Darmajaka lawan, Sang Hyang Ngening Sang Hyang Maya Sang Hyang Guru, kang samya angeja wantah, marang marcapada sami.
Tegese angeja wantah, nora nganggo warana miwah nitis, apa ing sawujudipun, warnanira manungsa, nanging maksih nenggih ing kajimanipun,
Hyang Bathara Guru, jajahan tigang warsa, ingkang kilen nagri Persi watesipun, ingkang wetan wates Cina, apanta kadya ginaris.
Kang nebut Dewa Bathara, lawan ingkang maksih
Bayu, sadaya ngelar jajahan, mangilen gitik ing Turki.
Rame pinethuk ing prang, ratu ing bang kilen kathah kang ngemasi, ana tilar prajanipun, ngungsi mangilen samya, pan satunggil tan wonten kang purun teluk, kadya wus karsaning suksma, sanes lawan tanah Ngindhi.
Jajahan kang tigang warsa, mung pangagengira [336] kang den dhatengi, mring Hyang Bathara Guru, tan ana mawi aprang, mung kinenan pangabaran telukipun, miwah ing pangram-eram sinungan wruh ing swargadi.
Warta winartanken samya, marang para ratu kang sami, kalulun kelu samya anut, maring pangagengira, hamangeran maring Hyang Bathara Guru, sanes lawan para raja, sapangilen wangkit Turki.
Jajahaning kang nem warsa, langkung kekah mring agamanireki, tan ana kang purun manut, nagri Nekweh kancikan, mring Bathara Sambu Hendra Bayu, kang tan pejah madyaning prang, sampun kesah tilar nagri.
Semana Hyang Jagadnata, sinung wangsit yen amung tanah Ngindhi, ingkang sinung wenang
Ing bang kulon para raja, pan sinengker mring Hyang kang murbeng pasthi, lawan iki meh tumurun, kang dadi mungsuhira, iya tanah kulon kalahiranipun, apeparab Nabi Ngisa, kang angaken Rohullahi.
sakawan ngundurken sampun, kang sami ngelar jajahan, wangsul mring prajane sami.
Yata wau kang winarna, marang ratu Turki ingkang wus sami, kabur saking
raja, ingkang ngungsi kathah kang wus samya mantuk, marang ing nagaranira, sadaya samya prihatin.
Sanadyan dereng aprang, para ratu sakilenipun Turki, miyarsa susah kalangkung, dene ta para raja, wani ngaku Pangeran kang Maha luhur, tuwin kang para Pandhita, samya nuwun Hyang Widi.
Henggale tumurunira, Nabi ingkang wus kacetha ing tulis, Nabi Ngisa kang linuhung, kang ingaken Rahullah, anyirnakna mengsah kang ngaku Hyang Agung, pandongane tinarima, pra Pandhita myang paraji.
Nulya wonten ayating Hyang, lamun badhe anitahaken Nabi, Nabi Ngisa kangpinunjul, kang ingaken Rohullah, tur hamengku sarengat ingkang linuhung, kang nyirnakaken
Maksih samya kasamaran, lamyn Kangjeng Nabi Ngisa wus lahir, kuneng gantya kang winuwus, nenggih Hyang Jagadnata, kang kayangan haneng ing wukir Tengguru, ingkang sampun pinageran, mring sagung para Narpati.
kasektenipun, tur sembah putra sakawan, tan wonten wartosireki.
Malah ingkang para raja, ing samangke dhedhep samya prihatin, keter sanget kawusipun, duk aprang lan kawula, tutumpesan nagrine kawula remuk, dereng dugi atur ira, kasaru wonten kaheksi.
Lintang saking ngantariksa, pan kakejer neng lu-[339]hure sarya ngling, hehbabo Bathara Guru, wruhanta Nabi Ngisa, pan wus lahir saking garbane kang ibu, mengko wus yuswa sawulan, iya iku ingkang ngluwihi.
Ing guna kasektenira, wusirang ngling lintang cumlarot anglis, mangilen ing
Ing warnane Nabi Ngisa, kang cinetha badhene angluwihi, marang ing sariranipun, ing guna
ananging Hyang Pramesthi, myang putra sakawan, maksih samya nyiluman, Hyang Guru osiking galih, lah iki baya, kang cinetha ngluwihi.
Marang ingsun hing guna kasektenira, namung lumrah babayi, wus umur sawulan, nora bisa lumampah, Sang Hyang Guru sasampuning, osik mangkana, apus sukune siji.
Ingkang kiwa mung kantun sadami gengnya, kagyat [340] Sang Hyang Pramesthi, mulat sukunira, apus sampun angrasa, yen keneng sikuning bayi, langkung
lan sutra-sutra, supayane kanggeya popoke kang jabang bayi, wusnya mangkana, Sang Hyang Guru gya pamit.
bebayi, mendahta wusa, prapteng diwasa benjing.
Mung sakedhik Hyang Guru ecaning driya, dene wangditing uni, denira
marang, kayanganira malih, neng Tengguru harga, sagunging para raja, sadaya tanah ing Ngindhi, tetep tan owah,
ing bang wetan, jim kang ngaku Pangeran, jeng Nabi Ngisa nuruti, nulya dedonga, ngatas karseng Hyang
nulya glis, mesat mring ngawiyat, lajeng miber mangetan, Hyang Guru wus sinung wangsit, yen badhe prapta, dutanira Jeng
nenggih Bathara Maya, sadaya wus samya prapti, andher ing ngarsa, para garwanya sami.
Ngumpul wuri ngayap marang Dewi Uma, tan antara kahekti, ingkang peksi dara, saking kilen sangkanya, cumlorot mencok ngarsaning, Hyang Girinata, kang peksi basa jalmi.
Ejim dadak ngaku Pangeraning jagad, Hyang Guru
Kagegeran saenggen-enggen katiban, ing riris wisa mandi, myang manungsanira, lawan jim nora beda, tan ana ingkang ngemasi, amung kantaka, nanging sakethi sakit.
Sabuwana gumer gumuruh swaranya, tangise setan, ejim, myang jalma manungsa, nadyan jim ingkang samya, aneng jagad sunyaruri,
ing peksi dara, kalangan luhurireki, ngudani wisa, langkung kawelas asih.
Ing samarga dewa ting galereng samya, hapsari ting jalerit, langkung kawlasarsa, mangkana pelajengnya, wus langkung saking jaladri, kang para dewa, manggih pulo sawiji.
Maksih sepi dereng kahisenen jalma, panjangipun nglangkungi, kathah gunungira, geng alit warna-warna, semana Hyang Wisnu murti, sejatinira tan keneng wisa mandi.
Palajenge mung katut kathah kewala, wusnya langkung jaladri, medal welasira, mring sagung para dewa, miwah mring para hapsari, samya karuna, kalangkung kawlas asih.
Dadya cipta runtik marang peksi dara, dennya wus [344] langkung saking, samudra geng meksa, kang peksi pangungsirnya, kalangan luhurireki, ngudani wisa, nanging Hyang Wisnu ajrih.
Nglangkungana karsaning Hyang Jagadnata, Hyang Wisesa gya mangsit, Hyang Guru ngandika, nolih wuri mangatag mring Wisnu tutulung aglis, ing para dewa, sigra Hyang Wisnumurti.
Nyandhak cakra linepasaken saksana, kang paksi dara keni, ing cakra suh
udan poncawara, pedhut sumaput nglimputi, ing sabuwana,
sami, neng kene padha, yeku kang banyu urip.
Hinumena marang sagung para dewa, sawarege pra sami, tan entek kalongnya, banyu urip joggana, banyu tawa yekti dadi, banyu urip padha, dene telaga iki.
Pan kedadehane upas manuk dara, patine tibeng wu-[346]kir, ing besuk pan dadya, iya banyu
toya, dudu banyu sayekti, upas manuk dara, mukjijat Nabi Ngisa, sirnaning upase maksih, dadya telaga, ngungun ingkang miyarsi.
Wus mangkana lajeng Sang Hyang Jagadnata, kang para dewa ngiring, mangetan lampahnya, anganglangi parbata, sang alit mawarni-warni, langkung sukanya, anom manissing wukir.
Hyang Guru ingkang amestani, nulya wangsul [347] ngilen lampahira, para dewa sadayane, kendel neng wukir Lawu, Sang Hyang Guru resep ningali, semana durung karan nenggih gunung Lawu, kang ngarani durung ana, pulo Jawa pan amung isi dhadhemit, setan lan brekasakan.
Pan ing nguni sampun den iseni, mring Sultan Rum wong sewu somah, nanging sirna tumpes kabeh, siji tan ana kantun telas samya pinangan dhemit, kajawi saking setan, tanah Adhem ing Rum, pulo Jawa
hangejawa, sapisan marang turune, Sultan Ngerum wau, pan wong Ngindhu kinarya isi, kang sami tanah panas, iku lulusipun, Jawa kaisenen manungsa, nora mati dene brekasakan mawi, pinasangan tutumbal.
Kawarnawa wau Hyang Pramesthi, lajeng kendelira hakayangan, wus karan gunung lawune, bubuka sosotya wungu, wawadhahe ingkang swargadi, gambar nulya binabar, neng pucaking gunung, semana Hyang Girinata, lan kang garwa Deiw Uma wus ngrenggani, swarga jonggring selaka.
Para dewa dereng den lilani, yen misaha ing ka-[348]yanganira, pan maksih kinumpul kabeh, aneng ing gunung lawu,
ngalor dennya ngungsi, mangkya wus nusul samya.
Ejim setan satanah ing Ngundhi, ingkang nusul marang pulo Jawa, tanpa wilangan kathahe, sewu ing yutanipun, lawan yuta kaping sakethi, sayuta wendra bara, bara ping sahuluk, maksih kathah jim lan setan, tanah Ngindhi kang nusul mring tanah Jawi, Sang Hyang Guru
satuwuke kang toya urip, saking cupu tinundha, neng gelas jumerut, munggeng ing bangku mutyara,
langkung asrepe, sarta mawa ganda rum, yata wonten ditya kang dadi, wawerining ngawiyat, nama Rembu Culang,
matur Hyang Wis-[349]nu pan ora samar, sigra cinakra tenggake, pedhot sirahe mumbul, Rembu Culung pan maksih urip, wus kambon toya gesang, ran Rembu Kulawu, lamun ujaring desa, marma wonten grahana surya lan sasi, yeku ingkang mamongsa.
Yen grahana sami den bendrengi, andang tulungira marang wulan,
Kang pinatah rumeksa ing bumi, putranira Hyang Anantanaga, lan Dewi Basu patute, wewolu kathahipun, jalu pitu wanodya siji, nama Hyang Ontoboga, putra ingkang sepuh, rumekseng bumi kasapta, lan ngratoni sagunging Naga kang sami, wonten dhasar pratala.
Panenggake kineng ngratoni, sagung naga sajroning samudra, Hyang Ananta Basurane, anulya arinipun, Manikhara asipat jalmi, bumi kaping nemira, ingkang raseksinipun, nulya arinira nama, Dheranpalan sipat ditya rukmesaning, bumi kang kaping
sepuh, Ontaboga kang nguningani, mring arine sadaya, dene kang tinusuh, rumekseng keblating jagad, wus pinatah dewane sawiji-wiji, nenggih ingkang rumeksa.
legi pasaranipun, Sang Hyang Sambu kang rumeksa, aneng jagad kidul kithane tembagi, Betharane Swagnyana.
manukipun pan kapodhang, pasarane epon aksaranireki, padha jayanya.
senganipun, manuk gagak sastranireki, nenggih maga bathanga, Hyang Bathara Bayu, ingkang pinatah rumeksa, jagad tengah kanthi Bathari Sumi, kaliwon
tasik wedang manuke gogik, Bathara Prittanjala, ler wetan gennipun, aksaranira, bya ebyu, kidul wetan Hyang Kuwera ang nenggani, sastrane narasunya.
Kidul kulon Bathara Mahyati, nenggih ganeya aksaranira, ingkang lor kulon dewane, Sang Hyang Sicah ranipun, kang tinengga sastra mursiti, ingkang angon baskara, dewanira sampun pinatah Bathara Surya, Sang Hyang Candra nenggih ingkang angon sasi, dene jroning samodra.
Hyang Baruna kang rumeksa nenggih, Batharendra nenggih kang kinarya, werana ing karatone, nenggih kadewanipun, Sang Hyang Brama pinatah mungging ngarsa hanampenana, ing sadhawuhipun, sadaya wus pinepekan, pakaryane dewa ing sawiji-wiji, miwah ingkang rineksa.
sampun kathah, kang wus dadya sarta lan sektinireki, gagaman warna-warna.
Gada bindhi dhendha lawan gandhi, alugara
kang samudra mangu-mangu ring tyas, honeng rarasing karesmen, apan sawontenipun, ingkang putra Hyang Wisnu nguni, tebih marangasmara, kalih-kalihipun, namung lagya sapunika, Sang Hyang Guru kepati ing tyas den nyapti, sajiwa lan kang garwa.
Nanging Dewi Uma tan nglanggati, karsaning raka mamrih asmara, maksih tebih galihe, mring langening
mengo anginggati, sarya rengu turira.
kadingaren paduka puniki, darbe karsa teka lir [353] raksasa, ngangge saenggen-enggene, wonten ing gigir lembu, bok inggiha sareh sakedhik, Sang Hyang Guru salaka, lajeng mawi siyung, yayah kadya anepata, Dewi Uma duk mestani lir rasaksi, nanging Hyang Girinata.
samudra maksih walikan, gara-gara gumuruh kagiri-giri, kagyat kang para dewa.
Dene swarga pan kadya ginonjing, nulya sami kinen amariksa, kang karya gara-garane, kang para dewa gupuh, mesat lampahira wus prapti, gene kang gara-gara, teleng samudra gung, wonten murub kangalan,
samudra enggene, wonten katingal murub, lir baskara sedheng nengahi, tan saged
Hyang Guru mesem ngandika ris, ingkang ka-[254]ton murub neng samodra, pan kama salah arane, payo baliya gupuh,
Para dewa pan maksih ngurugi, ing sanjata ingkang
praptanira kama salah, pra jawata sadaya ngungsi neng wuri, kama salah tumingal.
Mring Hyang Guru maksih tetep linggih, datan obah saking genira, sang kama salah nulya ge, marpeki ngarsanipun, prapta lajeng janggelek linggih, gumelar tatanya, heh sapa sireku, dene cahyamu gumawang, cilik menthik lungguh neng
lingira, yen nyata sireku, pangerane ing sajagad, yekti wruh iya kang yoga ing mami, ngendi gonne tuduhna.
Sang Hyang Guru mesem lingira ris, lamun sira [356] adreng
majeng nungkemi padhane, binedhol rambute, lan thi athi ing
Batharakala, manggona sireku, aneng ing Nungsa Kambangan, ngratonana brekasakan lan dhedhemit, kabeh sira wengkuwa.
Kang liningan humatur wotsari, langkung kasuwun [357] kalingga murda, dhawuhing sih sadayane, punapa ing satuduh, tur sandika hulun lampahi, nanging hulun nenedha, ing papancenipun, kang dados tedha kawula, myang sagung ingkang samya hulun ratoni, samya brangta ing tedha.
memangsanira ing tembe, iya wong sawidk prakara, sun pancekken sira, ingkang dingin memangsanmu, wong kang ngrubuhaken dandang.
Kapindho mangsanireki, wong nugelaken pipisan, myang gandhik kaping telune, wong kang nguger-uger lawang, kadang ro padha lanang, paing pat wong metu bungkus, ping lima wong metu kembar.
Miwah wong kang metu dhampit, kembar lanang lan wadodya, ping nem kembang sepasang, kadang ro padha wanodya, ping pitune gedhana, gedhini kadangira mung, loro jalu lan wanodya.
Ping wolu wong ontang-anting, tanpa kadang bapa biyang, kang kaping sanga arane, sendhang pit-apit pancuran, anmung telu kadang, siji wadon loro jalu, ping sepuluh telu kadang.
Wadon loro lanang siji, ran pancuran kapit sen-[358]dhang, dene kaping sawelase, ingaran wong saromba, kadang pat padha lanang, ping rolas srimpi ranipun, kadang papat wadon padha.
Ping telulas den arani, iya wong mancala putra, kadang lima lanag kabeh, ping patbelas wong mancala, putri kadange lima, padha wadon tanpa jalu, ping limalas wong pipilan.
Wadon papat lanang siji, ping nembelas wong paelangan, lanang papat siji wadon, ping pitulas julung sungsang, lahir tengenge
ingaranan wong margana, aneng ing paran lahirira, ping pitlikur wong wahana, lahir neng paromahan, ing kaping lima likur, wong simah iya salewah.
Ping nemlikur bule putih, ping pitulikur wong kresna, ireng mulus ing tegese, ping wolulikur wali kang, ireng, iya iku wong bajung, ping sangalikur wong eungkuk, ping telung puluh wong dhengkak.
kaping telung puluh lima, kasur tanpa prawana, tanpa sasap tegesipun, ping teluh puluh nemira.
Papajangan tanpa samir, ping telung puluh pitunya, lambung pari myang kapase, nora sinungan dhedhasar, telung puluh wolunya, wawadhah datanpa tutup, kaping telung puluh sanga.
Wong sok buwang tuma urip, ping patang puluh yen ana, wong
ingkang kaping patang, puluh wolu yen ana, wong taberi ngobong balung, kaping patang puluh sanga.
Wong nyapu wuh gya den basmi, ping
Wong turu wetuning rawi, ping seket papat yen ana, wong manak nuju begange, ping seket lima yen ana, turu suruping surya, ping
wong, hanggorohi darbekira, kang kaping seket sanga, wong tinggal beras neng lesung, ganepe kaping
prapta lampahe, lajeng kendel hakayangan, sagunging brekasakan, sadaya wus samya ngratu, maring ing Bathara Kala.
Kawuwuse Hyang Pramesthi, ungkure Bathara Kala, kondur mring ndalem swargane, pan katangi runtikira, mring garwa Dewi Uma, purwanira mawi siung, amarga saking garwa.
Duk nganglang jagad ing nguni, pinurweng ngasmara cipta, nora nglanggati katsane, mengo sarwa anepata, angarani lir ditya, murkane ing karsanipun, satemah siung lir ditya.
Maksih kapusthi ing galih, dukanira mring kang garwa, rawuh neng dalem swargane, Dewi Uma methuk [361] sigra, tundhuk mendhak neng ngarsa, gya cinandhak
kalih pisan gya sinungsang, sirahira neng ngandhap, sarwi ngandika Hyang Guru, warnanira yu utama.
ngrik kadya raseksi, hingucalaken saksana, hanjrit ningkemi padane, melas asih sambatira, dahat nuwun apura, ngaturaken tabatipun, Hyang Guru awlas ing garwa.
Pangandikanira aris, wis aja sira karuna, pupusen yen wus pasthine, sira awarna rasaksa, nanging jaba kewala, wadhagira iku besuk, dadi jodhone si Kala.
Alusira apan maksih, iya dadi garwaningwang, Hyang Guru anyipta age, ing garwanira kang uwa, sang Hyang Catur Kenaka, Dewi Laksmi namanipun, jim Laksana ingkang sasuta.
sipat raseksi, nyawanira Dewi Uma, pan sampun pinanjingake, mring Dewi Laksmi raganya, wus nama Dewi Uma, dhasar kembar warnanipun, Laksmi lawan Dewi Uma.
Tetep sang dyah dennya dadi, garwaning Hyang Jagadnata, dene ta Uma ragane, kang sipat ditya sinungan, nama Bathari Durga, tinarimakaken sampun, marang ing Bathara Kala.
Runtut dennya palakrami, Durga lan Bathara Kala, wau ingkang winiraos,
miyarsa warti, lamun Kangjeng Nabi Ngisa, sampun tetep ing sedane, namung tiga welas warsa, dennya mengku sarengat, jeng Nabi lajeng
Marang sang Raja Herodhis, pinenythang marga pra-[263]patan, sedanira sinembeleh, tetepe dennya tumitah, haneng ing ngalam donya, jeng Nabi Ngisa pan amung, tigang dasa tigang warsa.
Langkung apes Kangjeng Nabi, duk cinepeng ratu kapir, tanpa males
Wangsul marang tanah Ngindhi, wus samekta sigra budhal, kebut pra jawata kabeh, nenggih saking pulo Jawa, jim peri parayangan, kang samya ngungsi rumuhun, ing mangke wangsul sadaya.
Mantuk marang tanah Ngindhi, kang kantun neng pulo Jawa, pan mung dhemit lami bae, setan miwah brekasakan, maksih tetep sadaya, nenggih dennira hangratu, marang ing Bathara Kala.
Mung punika ingkang maksih, kantung neng Nungsa Kambangan, wau ingkang winiraos, nenggih Sang Hyang Jagadnata, myang sagung para dewa, wus prapteng wukir Tengguru, lajeng hambabar swarga.
Para ratu tanah Ngindhi, jajahan kang tigang warsa, datan ewah panganggepe, nenggih dennira mangeran, marang Hyang Jagadnata, nanging ing wukir
lampahing konda, mangsuli caritanipun, Sang Resi Catur Kaneka.
Mumpuni guna kasektin, myang jaya kawijayan, miwak kawicaksanan, anglangkungi ingkang rama, panenggak Resi Paksa, Pritanjala kang waruju, putra titiga pan samya.
Patut saking Dewi Laksmi, sawusnya puputra tiga, pan lajeng lami longkange, pirang warsa tan puputra, kang garwa nulya musna, cinipta
Durga, ingkang awarna ditya, Catur Kenaka winuwus, sapengkerira kang garwa.
Kalangkung wiyoganira, nanging sampun pinupus [365] jroning
ing antara, winarisken cupu marang putra sepuh, ginegem neng asta kanan, retna Dumilah tan kaeksi.
tedhaking Hyang Darmajaka, myang tedhakira Hyang Ening.
Miwah putra Sang Hyang Maya, ingkang aneng jagad
sowang-sowang, panggenane dennya bebakal sami, ana ngalas ana gunung, desa aneng nagara, ana dadya pandhita myang dadya ratu, mung resi Kanekaputra, ingkang tan arsa sumiwi.
kewala, hingaturaken marang ing Hyang Pramesthi, wanti-wanti kang hanjunjung, kang tapa datan obah, kinalihan kinapatan
kalawan widadari, kabeh padha ayu-ayu, kang tapa datan obah, maksih ngeca-eca dennira pitekur, ngling malih Hyang jagadnata, lah iya ingsun
sedyanira bisawa padha lan ingsun, dadi ratuning swarga, sinebuta ing sabumi.
Tapawa saleksa warsa, ingsun nora tapawa ing sahari, mongsa bisawa sireku, madhani jenegingwang, dadi ratuning swarga jer kari sepuh, ana maning kang atuwa, kang teja lan cahya wening.
Bumi langit parengira, ana maning iya ingkang ngungkuli, kang tuwa
Ya ingsun Kanekaputra, sadurunge beta sudhah hudani, dhi haran Pramesthi Guru, guruning para dewa, yen amunge wruh ing
lemnggah heh kakang nedha wak ingsun, ing pangawruh jaten nana, kang durung ana ing kami.
Lan maninge sira kakang, ingsun gawa munggah marang swargadi, para jawata sedarum, kabeh sira rehana, sapa ingkang nora nurut ing rehireku, kabeh dera suralaya, kajaba yoga mami.
Sadaya matur sandika, Hyang Kanekaputra umatur aris, anenggih ingkang pangrungu, denireng Hyang Wisesa, karsaning Hyang tan ana pralamilanipun, kabeh sinung tetimbangan, ing ngandhap timbangan nginggil.
Bumi kalawan akasa, elor kidul wetan kulon nimbangi, sagara timbang lan gunung, geni timbang lan toya, padhang peteng rahina kalawan dalu,
timbangan loma, namung uwa tan ana timbanganipun, dadya timbaganing lintang, sadurunge wus pinasthi.
Wus pinasthi lawan sira, apan anyar kapedhak Hyang Pramesthi, Hyang Girinata lingnyarum, lah kakang payo munggah, mring swarga Resi Kanekaputra wus, manut ing Hyang Girinata, sareng mesat ing wiyati.
Sapraptanireng, Hyang Kanekaputra tetep ngluruhi, mring para dewa sadarum, pra samya asih tresna, marang Resi Kanekaputra sumuyud, yata wonten kang winarna, suteng Rembuculung nguni.
Kathahipun kawan dasa, maksih dadya wawerining wiyati, ngrurusuhi karyanipun, rasaksa kawan dasa, sampun katur marang Hyang Pramesthi Guru, sigra denira parentah, marang ing jawata kalih.
Bathara Wisnu lan Brama, kinen numpes ditya kang
wiyat, gya tumandang Bathara Brama lan Wisnu, rumabaseng wil kang samya, dadya reregeding wiyati.
Rembu Culung sutanira, kawan dasa tinupes ing [371] ngajurit, namung satunggal kang luput, ngungsi mring marcapada, lajeng tapa Pathutjantaka ranipun, kuneng Hyang Girinata, nenggih kang sampun ngrenggani.
Kayangan wukir Kelasa, gantya ingkang winursita ing kawi, wonten gegempalan catur, apan sareng lampahnya, lan
lamun dagang bekta kaprabon jurit, Raja Sarkil namanipun, anut agama Ngisa, ing puniku sang raja Sakil anuju, kesah dagang reringkesan, tan mawi kaprabon jurit.
Mung bekta kapal satunggal, kang sinedya dagang mring
tumpes rowangira tan ana kari, mung kantun pangagengipun, satunggal dereng pejah, kombak kambul kalempit kagulung alun, Sang Raja Sarkil saksana, sinember saking wiyati.
Sampun binekteng dharatan, sanget dennya kantaka [372] muntak warih, dangu enget pungun-pungun, mulat ing ngarsanira, wonten jalma amawa cahya sumunu, pekik tur maksih taruna, cinipta badhe
kang nulungi, bisane prapteng dharatan, dadya atetanya aris, dhuh angger sinten paduka, tutulung ing kawlas asih.
Pundi kawijilanipun, lan sinten sinambat ing sih, kang tinaken pasaja, yen putreng Empu Ramadi, Honggajali namanira, wayahipun Sang Hyang Ening.
Lah ta paduka puniku, saking nagari ing pundi, punapa nangkoda dagang, punapa namung lumaris, ing pundi, kula pan dede nangkoda, sejatosipun Narpati ing Nrajan praja kawula, paparab Sang Raja Sarkil.
Lampah kawula satuhu, pan inggih sedya sumiwi, mring kang samya pinangeran, dhateng para ratu Ngindhi, ngiras ambekta dagangan, kaselak manggih bilahi.
Dhuh dhuh hadhuh putraningsun, kang asih ing ka-[373]walas asih, punapa kang sun walesnya, pan kawula utang urip, parenga boten pareng, nak angger kula aturi.
Tedhaka mring prajaningsun, ing Nrajan nagari langip, sawontene kawularsa, mamales dhawahe kang sih, satetes toya ing Nrajan, lan wonten suta ngong estri.
Dewi Sakka wastanipun, sajuga awon kang warni, punika lamun kaparenga, kawula turken anyethi, hangger dhumateng paduka, Hanggajali duk miyarsi.
Raja Sarkil wuwusipun, mesem ing tyas hanahuri, pukulun ing sih paduka, pan inggih sampun kapundhi, ing samangke tyas kawula, dereng nedya nambut krami.
Raja Sarkil lingira rum, sanadya hangger sang pekik, inggih dereng arsa krama, kedah-kedah kula turi, pinarekka dhateng Nrajan, boten ketang mung sahari.
Huningaa raosipun, toya ing Nrajan nagari, satuhunipun kawula, sasat ngluwari punagi, yen hangger meksa tan arsa, mring pun bapa anglengani.
yekti ngong tan purun mantuk, ing sapurug hatut wingking, dadosa panyahur kula, rehning sampun utang urip, Empu Hanggajali
hangkatira, areruntungan wong kalih, Hanggajali susah ing tyas, dene dangune neng margi.
Dadya lon dennya humatur, kalangkung susah puniki, yen kamsiha lampah dharat, yekti yen lami tan prapti, paduka tuduh kewala, prenahe Nrajan nagari.
Saking ngriki leresipun, amrih enggalipun prapti, paduka kawula bekta, ing mangke margeng wiyatti, raja Sarkil cinandhak, binekta mesat
praptaning ratunira, dene ta amung pribadi, pan amung bekta satriya, satunggal kalangkung pekik.
Pan ing nguni kesahipun, dagang mring nagari Ngindhi, bekta baita satunggal, ing mangkya praptanireki, saking jaleg tanpa sangkan, wadyanya kang
ing angin salah, palwa remuk neng jaladri.
Tumpes awaking perahu, siji tan ana kang keri, [375] mung
Marang mulat ing tetamu, wau Empu Hanggajali, mulat marang Dewi Sakka,
lingiraris, lah ta paran putraning wang, miyat warnane kang rayi, matura ingkang pasaja, punapa seneng ing galih.
Punapa boten panuju, matur Empu Hanggajali, pasaja ing senengira, sukeng tyas Sang Raja Sarkil, ing solah
rehning maksih sinung kardi, marang ing Hyang Jagadnata, karya gagamaning jurit.
ngantos prapteng sangang warsa, jabang bayi dereng lahir.
Telas gendhinging dhudhukun, kang nggarap sang raja putrio, pan maksih seger kewala,
retnadi, pan maksih seger kewla, giyuh ing tyas raja Sarkil, kesah saking prajanira, tan hambekta bala siji.
Jajah wana gunung-gunung, nedya ngupaya jejampi, manggih ingkang para tapa, tan wonten ingkang kadugi, sung husada Dewi Sakka, babarken dennya garbini.
nesep mring ibunereki, pirang inya datan arsa, pan amung nesep driji, sinungan nama Sengkala, nglestarekaken ing nguni.
Ingkang rama welingipun, menggah geng kang jabang bayi, lir dinus ing gege toya, kalis sagunging sasakit, tuhu yen rare kajiman, sabisanira lumaris.
apan lajeng saged mabur, dedolanan mring wiyati hanenggih Jaka Sengkala, wus yuswa sadasa warsi, eram kang samya humiyat, cendhake bae winarni.
Sinemahken marang wiku, pan kenen mulange ngaji, eram kang para pandhit, landhepe ing tyasireki, barang ingkang den
mothah marang ingkang eyang, taken sudarmanireki, linimur-limur tan kena, yen kang eyang tan
ingsun Sengkala, wus diwasa sira mangkin.
Nora kena ngong lilipur, iya kulup sun jarwani, pan dudu jalma manungsa, sejatine apan ejim, iya kang yoga ing sira, kusuma jum trahing Nabi.
mPu Hanggajali ranipun, putraning Empu Ramadi, maksih mambu akrabira, sang Hyang Pramesthi, jiin kang padha pinangeran, marang para ratu Ngindhi.
Dhaupe lawan ibumu, sudarmanira ing nguni, purwane sung lunga dagang, iya marang tanah Ngindhi, katempuh ing angin salah, remuk palwaningsung kaki.
Wadyaningsu saperahu, tumpes siji nora kari, namung ingsun tinulungan, marang sudarmanireki, sun gawa mulih marang Nrajan, ingsun dhaupaken nuli, iya lawan ibunira, duk ngidam kaworan kaki.
Nuli pamit wong tuwamu, mulih marang tanah Ngin-[379]dhi, sun handheg-handheg tan kena, rehning maksih sinung kardi, marang ing Hyang Jagadnata, karya gagamaning
Ingkang eyang alon pangandikanipun, lamun adreng sira, nora kena sun gandholi, kudu-kudu ngupaya sudarmanira.
Sayektine nora bisa raganingsun, ngampah karepira, karana ngapa wus
hangabekti, mundur lajeng mesat marang ing gagana.
Kang tinilar sadaya sami wulangan, ibu miyang kang eyang, lam-lamen wadya sanagari, kari tis-tis koncatan ing sotyanira.
Kuneng nagri ing Nrajan ingkang winuwus, lampahe [380] Sengkala, wus prapta tanah Ngindhi, neng gagana mulat luhuring samudra.
Wonten teja saking mandrawa sumunu, winawas jro teja, wonten sujalma alinggih, sarwi pandhe aneng saluhuring toya.
Datan mawi abahan mung paron dhengkul, kepel
ing Nrajan sang raja Sarkil, kangjeng ibu manungsa ran
mung nedya ngupaya, ing sudarma yun ngabekti, neng gagana kawula ningali teja.
Jroning teja kawula wawas pukulun, paduka katingal, pandhe neng luhur jeladri, sami lawan welingipun kangjeng eyang.
Yen jeng rama inggih pandhe karyanipun, neng
marek ing ngarsa ngabekti, ngaras pada rinangkul lungayanira.
Wus mangkana kang putra tinundhung mantuk, marang nagri Nrajan, tut wuri ngibunireki, ngrasa ana suka wibaweng nagara.
nanging ingkang putra lenggana kalangkung, kedah nut
bisa dadi, garap wesi kadya balethok kewala.
Dadya matur Jaka Sengkala wot santun, punapa wontena, pukulun ingkang nimbangi, sining jagad ing guna sekti paduka.
Ingkang rama sarwi mesem, sahuripun, kulup iya ana, apan eyangmu pribadi, kang mumuruk, kabeh guna sekti ingwang.
Hiya padha hanglakoni karyanipun, Sang Hyang Jagadnata,
Hulun nedya hanglebura tapakipun, supados angsala, ing pamulang guna sekti, ingkang rama alon dennira ngandika.
Hiya ingsun jurung, sedyanireku, nuli ulatna, enggone eyang ireku, kang pandhe gagana, karya gagamaning jurit, iya namung ingsun lawan eyangira.
Sang Hyang Empu Ramadi kangyat handulu, alon hatetanya, lah ta sapa sira iki, prapta banjur anungkemi padaningwang.
Kang dinangu nembah alon aturipun, kalamun kang wayah, putranipun Hanggajali, patut saking putri Nrajan Dewi Sakka.
Purwa madya wasana pan sampun katur, dhaupe kang rama, nenggih lan ibunereki, ingkang eyang miyarsa kalangkung suka.
Yen mangkana sira iku wayah ingsun, patut putri Nrajan, kaliwat trima mami, sira perlu seba marang jeneng ingwang.
Haran mengkono wus kalakon sira kulup, apanggih lan
ibunireki, sakarepmu ana, iya ing Nrajan nagari, ingkang wayah tur sembah sanget lenggana.
Yen wangsula mring rama miwah mring ibu, sedya ngong tan liyan, pejah gesanga sayekti, namung nedya nglebur tapake jeng eyang.
Wus mangkana Sengkala ing siyang dalu, tansah lunggweng
ingkang sayekti, dadine kang gagaman sarta lancipta.
Eram ing tyas Sengkala dadya umatur, dhuh eyang punapa, sadya isining bumi, wonten ingkang nimbangi sekti paduka.
Ingkang eyang mesem dennira sumaur, sayekti ya ana, kulup ingkang ngungkuli, marang ingsun putraning Hyang Jagadnata.
Gagedhunging dewa ran Bathara Wisnu, iku wus tan ana, ing tri loka kang nimbangi, kasetene myang guna prawiraning prang.
Pinarnahken jagad lor kayanganipun, kaprenah wakira, Bathara Suman prajurit, lan
sowan inggih meing Bathara Wisnu, supaya mulata, pratingkah ing guna sekti, pinten banggi yen angsala wulangira.
Lamun puruhita mring Bathara Wisnu, nora kukura-[385]ngan, kulup ing guna kasektin, nanging kudu laku brangta marang tapa.
Aswatama iku putrane Drona lan Dewi Wilutama. Wiwit cilik Aswatama ditinggal déning ibune. Aswatama kalatih déning Drona kaya dene Pandhawa lan Kurawa. Dhèwèké éntuk pusaka panah sekti seka ramane, ya iku Panah Cundamanik.
Ing perang Bharatayudha, Aswatama ngerti pokale Prabu Salya kang mbela Pandhawa nalika dadi kusire Adhipati Karna. Dhèwèké nyoba lapur marang Duryodhana, ananging raja Astina iki ora percaya. Aswatama minggat seka Kurusetra.
Ing pungkasane Bharatayudha, Aswatama sesidheman mlebu ing kraton. Dhèwèké mateni kabèh anak-bojone Pandhawa kang isih urip. Pas arep mateni Parekesit, anake Abimanyu iki mancal keris kang banjur mateni Aswatama.
(id) Aswatama ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aswatama&oldid=1082504"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 4 Sèptèmber 2016.
ora ono sing luwih elek neh po?... sing penting ora
jaman jik gawe supra aq tau pas muleh ngulon cucuk2an karo revo absolut. gonta ganti sing nek ngarep. tapi ancen nguber revo lek wes nek ngarep huangel 👿
boleh.*Cuk, jowo toh?Iyo, awakku krungu sampeyan mawu ngomong Jowo, mangkane takjak ngomong Jowo langsung. Oooo dancok. Yo wis, campur papat.
kera ngalam.Wah, diancuk tenan. Nyapo nang mbali?Nyambut gawe lah sam, mosok yo uklam uklam, iyo lek sampeyan.Okeh,
Yo wis, campur papat. Sing telung ewuan
Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as,
Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
3. Sholat, yo anane Angen-angen, jejege sake anane
marang Rosul ing kono koyo iman marang Kitab :
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang
c. Poso : Kuoso nota Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane,
Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen –
sawijine tetenger soko Pinisepuh kang ono Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
kasebut Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.
Mahayu Hayu ning Bawono ” , yo anane Dino Pesti ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus
kang bakal wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.
2. Ayat 4 fig kono satemene anane Jiwo, soko wujud nunggal
3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan dunyo brono, kang
Kang dimaksud Sandi utowo Wadi iku satemene dedeg piadege ROSO netepi ono Rasane Pangeran, anane Wiji Kang Samar yo Wahyu Nungkat Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso
3. Seloso Pen = Sapo, koyo kasebut ing ngisor iki:
Urip, yo maknane Urip, dadi kang dimaksud Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane Syahadat kang turun ono Tanah Jowo dadi tuntunan anane serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo – Kitab AI Qur’an
- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi – AI Fatikah.
1. Allah, ono anane, kabeh wujud soko
a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar – Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo – kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.
d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi – Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning
dadi dino kekeran poro Nabi – WaIi, nyoto soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
4. Atmo : soko Gondo Arum Asmane ( sampurnane Budi –
wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone nunggalake Roso Rasane Pangeran, Roso Poncodriyo, Roso
dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran
nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro
duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu
kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
Pangeran anggone nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo – ono tengah), amarga
Layang Kalimosodo, supoyo ora gampang keblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga
anane Jagat Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-
2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.
3. Paru paru : Uripe Angin,
pmmosok mlayu neng Persik, opo luweh seneng main ndek divisi utama yo hehe
ucul tenan to ra? Sing ngerti sopo? Nang critani aq,
Purwokerto - PekalonganPurwokerto - PurbalinggaPurwokerto – Salatiga Purwokerto –
Pekalongan, Purbalingga, Pemalang, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon Progo, Wates, Sleman. Posted in: motivasi diri, Pelatihan Pengembangan Diri, Pelatihan Pengembangan Diri di Wonogiri, pengembangan
DHARMOJOYO SUTRISNO: Materi Pelajaran basa jawa kls 9
Tembung Lingga utawa kata asal (kata dasar) yaiku tembung kang isih wutuh kang durung rinaketan wuwuhan/imbuhan apa-apa. Tembung lingga bisa kagolongake wujud bebas (bentuk bebas). Tembung lingga ana kang dumadi saka sawanda, rong wanda, utawa telung wanda. wanda = suku kata.
Tembung Andhahan = kata jadian yaiku tembung sing wus owah saka linggane amarga kawuwuhi imbuhan. Ana uga kang ngandhakake yen tembung andhahan iku tembung lingga kang wis dirimbag. Pangrimbage tembung lingga dadi tembung andhahan iku kanthi muwuhake imbuhan ing ngarep, buri, utawa ing tengahe tembung lingga. Kabeh imbuhan iku kalebu wujud terikat (bentuk terikat). Imbuhan utawa afiks basa Jawa wujude ana papat, yaiku ater – ater, seselan, panambang, lan imbuhan bebarengan.
Ater – ater ikuimbuhan kang dununge ing kiwaning tembung utawa ing ngarep tembung. Ing ngelmu basa ater-ater lumrah sinebut awalan utawa prefik. Ater-ater basa Jawa cacahe ana pirang-pirang, yaiku ater-ater anuswara, ater-ater a-, ka-, ke-, di-, sa-, pa anuswara-, pi-, pri-, pra-, tar-, kuma-, kami-, kapi-. Ater-ater iku panulise tansah sumambung utawa tansah gandheng karo tembung linggane.
Anuswara utawa swara irung (nasal) ing basa Jawa bisa dadi ater-ater. Ater-ater anuswara utawa ater-ater A- iki meh padha karo awalan meng- (me-N) basa Indonesia. Tembung lingga kang purwane aksara p,w,t,th,c,k, lan s yen diwuwuhan ater-ater A-, aksara p,w,t,th,c,k, lan s luluh. Tuladha :
Ing basa rinengga (ragam susastra), ater-ater A-
wujude ater-ater ng- malih dadi nge-. Tuladha :
Ater-ater anuswara duwe kabisan ngowahi jinising tembung dadi tembung kriya utawa tembung kaanan/ watak (sifat). Tuladha :
m- + pecut  mecut tembung aran tembung kriya
m- + banyu  mbanyu tembung arantembung kaanan
Ater-ater a- kang sumambung ing tembung lingga ngemu teges nganggo lan duwe , ater-ater ma- ngemu teges nindakake pakaryan.
a- + klambi  aklambi nganggo klambi
ma- + guru  maguru mer + dhukun merdhukun
3) Ater – ater maA- utawa (maN-)
Ater – ater maA- utawa ma anuswara iki bisa malih dadi man-, mang-, utawa many- gumantung aksara kawiwitane tembung ndapuk tembung kriya.
maA- + wetan  mangetan menyang ngetan
maA + tunggal  manunggal dadi tunggal/dadi siji
Ater-ater ka- uga sinebut bawa ka, ndhapuk tembung dadi tembung kriya tanggap (kata kerja pasif) manawa sumambung ing tembung lingga ngemu teges nindakake pakaryan karana disengaja. Ing basa Indonesia ater-ater ka- padha karo awalan di-
Ater-ater ke- bisa andhapuk sawijining tembung dadi tembung kriya tanggap (kata kerja pasif) manawa sumambung ing tembung lingga ngemu teges nindakake pakaryan karana ora
sumambung ing tembung lingga kang purwane b,d,dh, lan g terkadhang lira-liru (bervariasi) karo ge-. Tuladha :
6) Ater – ater di- (dipun-)
Ater-ater di-, ndhapuk sawijining tembung dadi tembung kriya tanggap (kata kerja pasif). Ing basa krama ater-ater di- malih dadi dipun-, panulise kagandheng. di- + balang  dibalang
Ater-ater sa-, ndhapuk tembung lingga dadi tembung wilangan (numeralia). Ater-ater sa- kadhang malih dadi se- / sak-.
sa- + gelas  sagelas ~ segelas
sa- + wengi  sawengi ~ sakwengi
8) Ater – ater pa- Anuswara
Ater-ater pa- anuswara lumrah riningkes dadi paA- utawa paN- (pa nasal). Ater-ater kasebut ndhapuk tembung lingga dadi tembung aran (kata benda). Wujude ater-ater paA- : pa-, pam-,pan-,pang-,pany- kadhang dadi pem-,pen-,peng-. Ing basa Indonesia meh padha
pi- panulise ajeg lan ndapuk dadi tembung aran duwe teges sing di-.
ndhapuk tembung lingga dadi tembung kriya lan tembung katrangan. Yen sumambung tembung lingga malih dadi ter-.
tembung lingga kang rinaketan ater-ater kasebut mesthi dadi tembung watak (kaanan). kuma- + lancang  kumalancang (kumlancang)
kami- + tetep(en)  kamitetep(en)
Seselan utawa sisipan yaiku imbuhan kang kadunungake ing tengah tembung, cacahe ana papat, yaiku –um,-in, -er(-er-)-el.
Sinebut bawa ma jalaran yen diseselake ing tembung lingga apurwa vokal, seselan –um- malih dadi m- lan dumunung ing ngarep tembung.
udhun + (-um-)  umudhun  mudhun
ulur + (-um)  umulur  mulur
Tembung lingga kang purwane aksara p + -um-, aksara p malih dadi k dene aksara b malih dadi g la seselan –um- malih dadi –em-.
pinter + (-um-)  puminter 
sumambung ing tembung lingga kajaba bisa ndhapuk tembung kriya (kriya tanduk tanpa lesan) uga bisa ndhapuk tembung sifat/ kaanan/ watak.
laku + (-um-)  lumaku tembung kriya
kenthus+ (-um-)  kumenthus tembung sifat/kaanan/watak
Yen sumambung ing tembung lingga kang apurwa vokal, seselan –in- malih dadi ing- lan dununge ing ngarep tembung maknane padha karo ater-ater di-. Seselan –in- ingaranan tanggap na, jalaran tembung lingga kang
eman + (-in-)  ineman  ingeman
obong + (-in-)  inobong  ingobong
tembung (akhiran). Panulise kudu sumambung rapet karo tembung kang ana sisih kiwane/ ora kena kapisah. Gunggunge panambang ing Basa Jawa akeh banget, kayata: -i, -a, -e, -en, -an, -na, -ana, -ane, -ake. 1) Panambang –i
Panambang –i sumambung tembung lingga kang pungkasane vokal malih dadi-ni manawa kang pungkasane konsonan ora ana owah-owahan. Tembung kang dipanambangi –i mesthi malih dadi tembung kriya,
Tembung lingga + -a pangucape muncul swara w lan p, nanging panulise ora katulis nganggo w/p. Saben tembung lingga diwuwuhi panambang –a umume dadi tembung kriya lan duwe teges pakon, saupama/sanadyan, pangarep-arep.
tuku + -a  tukua pangucape muncul swara w
bali + -a  balia pangucape muncul swara y
bagus + -a  bagusa ‘saupama/sanajan bagus’
udan + -a  udana ‘ngarep-arep supaya udan’
3) Panambang –e (-ipun)
Panambang –e (-ipun) ndapuk tembung lingga dadi dadi tembung aran (nomina). Tembung lingga kang pungkasane vokal –e dadi –ne, -ipun dadi –nipun. Manawa pungkasane konsonan ajeg ora owah.
dara + -e  darae  darane
asta + -ipun  astaipun  astanipun
Panambang –en bisa sumambung ing tembung lingga kang wekasane vokal malih dadi –nen manawa tumempel ing konsonan konsonan ajeg.
isi + -en  isien  isinen
sate + -en  sateen  satenen
*panambang –en kajaba ndhapuk tembung kriya, uga bisa ndhapuk tembung kaanan/ watak. Tembung lingga kang kawuwuhan panambang –en malih dadi tembung kaanan diarani tembung guna. Tuladha :
plenthingen cacingen wudunen kreminen mimisen 5) Panambang –an
Panambang –an yen kasambung ing tembung kang wekasane awujud vokal mesthi ngalami owah-owahan utawa ngalami persandhian, yaiku :
tuku + -an  tukuan  tukon
lali + -an  lalian  lalen
duwe + -an  duwean  duwen
kanca + -an  kancaan  kancan
Panambang –an yen sumambung ing tembung lingga bisa ndhapuk tembung aran duwe teges piranti kanggo, papan/panggonan, sing di-. Tuladha :
Panambang –an yen sumambung ing tembung lingga bisa ndhapuk tembung kriya duwe teges nganggo. Tuladha : kemulan nganggo kemul
Panambang –an ndhapuk tembung kaanan duwe teges ngandhakake kaanan. Tuladha: isinan bingungan apikan gugupan nesunan
kang pungkasane awujud vokal/ wanda menga + -ana malih dadi –nana manawa pungkasane awujud konsonan ajeg ora owah. Tembung lingga + -ana/-nana mesthi dadi tembung kriya lan ngemu teges pakon utawa sanadyan di-
pungkasane awujud vokal/ wanda menga + -ane malih dadi –nane manawa pungkasane awujud konsonan ajeg ora owah. Tembung lingga + -ana/-nana mesthi dadi tembung aran lan ngemu teges anggone.
tamba + -ane  tambaane  tambanane
* kang nyebal ora ateges anggone : kakekane, trondholane, edanane
9) Panambang –ake (-aken)
Tembung lingga kang pungkasane awujud vokal/ wanda menga + -ake malih dadi –kake manawa pungkasane awujud konsonan ajeg ora owah.
turu + -ake  turuake 
kasebut kalebu imbuhan kang kurang produktif, yen sumambung ing tembung lingga umume mratelakake bab papan/panggonan utawa padha...
Imbuhan Bebarengan Renggang iku imbuhan kang awujud ater – ater lan panambang kang kasambungake ing tembung lingga ora bebarengan (tidak serentak)
1) Imbuhan A- -i (Anuswara- -i) Imbuhan A- -i sumambung ing tembung lingga bakal ndapuk tembung kriya, mula sinebut i kriya, ngemu teges nindakake pakaryan bola – bali.
m- + lumpat + -i  mlumpati
2) Imbuhan A- -a (Anuswara- -a)
Nduwe teges akon marang wong liya supaya nindakake pakaryan utawa duwe teges sanadyan (kontradiktif)
n- + tangis + -a  nangisa
3) Imbuhan A- -ake (Anuswara- -ake)
Nduwe teges nganggo/ndadekake/njalari sawijining bab (kausatif) utawa nindakake pakaryan kanggo wong liya (benefaktif)
ng- + keplak + -ake  ngeplakake
4) Imbuhan A- -ana (Anuswara- -ana)
Nduwe teges akon supaya nindakaken pakaryan utawa sanadyan...
ny- + cedhak + -ana  nyedhakana
5) Imbuhan A- -e (Anuswara- -e)
Nduwe teges anggone... m- + laku + -e  mlakune
Nduwe teges nindakake pakaryan nganti makaping - kaping
di- + thithil + -i  dithithili
Nduwe teges sanadyan nindakake pakaryan/sanajan di...
di- + asah + -a  diasaha
di- + jotos + -ana  dijotosana
11) Imbuhan (-um-) –a
singkir + (-um-) -a  sumingkira
Kang sumambung ing tembung lingga bakal ndapuk tembung katrangan lan nduwe teges nganti... karo... lan padha karo...
sa- + cilik + -e  sacilike
sa- + lawuh + -e  salawuhe
4 SEKAWAN Babak 1 Dina iki, dina wiwitan mlebu sekolah. Fu’ul mlebu nang kelas X-A SMA Bhakti Luhur. Fu’ul sing ora duwe k...
amWis anggap ae iku gemblung… damai iku opo??? wong nek pingin damai kan mestine kudu ngerti dhisik opo artine damai… sampeyan dewe yo rung iso damai, nek iso damai lha opo pean tanggapi trus pean umum nu ning WEB, sampeyan dalami
[Reply]Yuda Ade Reply:May 28th, 2009 at 11:02 amTuku Srabeh Pak de Dias Kabehe Songo,
Konco kabeh yo wis podo dongo,
[Reply]	prashommer May 28, 2009 at 10:50 am
sikile koyo sikile mejo kayu jati jonegoro,wedhake kandhel,entut e ambu duren,wong tuone sugih,montore
Sakedhep Netro Lakuku Wus Kemput Ing Jagad Wetan, Kulon, Kidul, Lor, Iyo Aku Bayumu Si Kapi Putih Titise Roh Ilapi Kang Nglimputi Jagad
Powiat_Przasnysz&oldid=1091081"	Kategori: Powiat ing propinsi Mazowia	Menu navigasi
Cithakan:Pangururan, Samosir Cithakan:Kabupaten Samosir
karepmu.....!!!! lho koq koen sing mangkel, koen apane sugay seh ... jangan-jangan .... kliru maneh..... o ... o ... kamu ketahuan mangkane lek ate nulis dipikir disek ... :
kepareng kawulo tiyang kosong kang tanpo isi,tiyang bodo kang tanpo kawruh meniko , ndherek
Mar 2017 18:26maklum wong ndeso, diplilingi wae ngajak gelut wkwkwk00 Spam Delete razak8115 Mar 2017 16:34Kiye bocah2 langka pikirane babar blas.....bocah gemblung mbok ya...00 Spam Delete HerrY Andhini15 Mar 2017 10:45Orang kampung lagunya macam2 saja ...makan aza susah mau bergaya lagi .... tembak mati
dhalang lan wayangé ing Australia e-wayang kang tinatah lan sinungging mawa media digitalCrita kang dilakonaké dijupuk saka épos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngéné iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa.Ing pagelaran iku wayang ditanjepké ing debog ing sisih tengen lan kiwané dhalang. Ing tengah, critané digelar. Sedina sewengi lakon diwedhar.Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi..SajarahPara ahli durung ana kang bisa mesthèkaké kapan wayang wiwit ana ing Indonésia. Nanging yèn ndeleng prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kira-kira wis ana sadurungé agama Hindu mlebu. Nalika kuwi lakon wayang durung nganggo crita-crita kang dijupuk seka India. Pagelaran iki dienggo srana nyembah marang roh leluhur.Sawetara anggitan sastra jaman Mataram anyar akèh kang nulis perkara sajarah wayang. Nanging, para ahli sajarah ora sarujuk marang apa kang tinulis ing kono amarga ora cocok marang cathetan lan tinggalan sajarah kang wis ana.Prasasti paling kuno ana ing abad kaping IV Masehi. Prasasti ngemot ukara mawayang kanggo pagelaran pahargyan sima utawa bumi perdhikan. Katrangan kang luwih trewaca ing prasasti Balitung, udakara 907 Masehi. Ing kono
kanthi lakon Bimma Sang Kumara."Agama Hindu kang mlebu ing Nusantara gawé crita wayang béda karo asliné. Crita Ramayana lan Mahabharata wiwit dienggo kanggo dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), akèh crita seka India kang mlebu lan digawé gagrag jawané. Wayang wiwit nyebar ing ngendi-ngendi nalika Majapahit nguwasani Nusantara.Crita-crita kang asliné seka India iku pungkasané wis geseh karo mauné. Para pujangga Jawa gawé crita dhéwé kanggo mepaki apa kang wis ana. Ing Pedhalangan, crita-crita iki sinebut lakon carangan.Jaman Islam mlebu, Walisanga uga nganggo wayang ing panyebarané. Ing jaman iki wiwit ana Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah akèh ngepasi Mataram anyar. Walanda kang digdaya gawé kraton Surakarta ngracik akèh crita wayang kanggo nglelipur ati.Indonésia merdika uga nyumbang gagrag wayang kang manéka warna. Manéka warna wayang mau ana kang tetep digelar ana kang mung urip ing jamané dhéwé. Wayang kang paling akèh dienggo yaiku wayang kulit purwa. Wayang BaliSebutane WayangYèn dijupuk seka ukarané, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarané ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi manèh. Wayang dadi ora mligi bonéka kang ana wewayangané. Wayang golèk kang digawé seka kayu ora ngandhelaké wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran bonéka kang digelar déning dhalang.Umumé, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawé seka tatahan kulit kèwan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana.Manéka Warna WayangWayang ing tanah JawaWayang Bèbèr yaiku wayang kang digawè saka kain utawa kulit lembu kang awujud bèbèran (lembaran). Saben bèbèran kuwi nggambarakè sakadegan crita. Yen wis rampung dilakonkè, bèbèrane digulung manèh. Wayang iki digawè jaman krajaan Majapait. Wayang iki asalè saka Pacitan lan Gunung Kidul. Wayang iki digawè kanthi kuwat ing bab rong dimensinè kanthi seni lukis ing kanvas. Wong-wong kang nglèstarèkakè wayang iki yaiku: Musyafiq kanthi gawè wayang bèbèr kang narasinè paraga-paraga wayang, Suhartono kanthi luwih nyiptakake figur wayang kang corakè dèkoratif lan ornamèntik, Agus Nuryanto gawè wayang bèbèr kanthi saka wujud wayang purwa banjur diabstraksi saka rèalitas uripè manungsa ing saben dinanè.
Pompeii punika kutha jaman Romawi kuna ingkang sapunika sampun dados puing caket kutha Napoli. sapunika Pompeii wonten ing wewengkon Campania, Italia. Kutha Pompeii rusak amargi letusan Gunung Vesuvius nalika 79 Masehi [1]. Awu fulkanik saking letusanipun gunung punika nyebabaken kutha punika ical antawisipun 1.600 taun sakdèrèngipun dipunpanggihaken malih kanthi boten sengaja. Sapunika kitha Pompeii kalebet salah satunggaling Situs Warisan Dunia UNESCO.
Pompeii punika mapan wonten ing koordinat 40°45′00″N 14°29′10″E﻿ / ﻿40.75000°N 14.48611°E﻿ / 40.75000; 14.48611, wonten ing sisih Kidul wetan kutha Napoli caket kaliyan kutha modern Pompeii sapunika. Kutha punika wonten ing papan ingkang kabentuk saking aliran lava saking sisih lor hilir Lèpèn Sarno (jaman rumiyin anama "Sarnus").
Nalika abad kapisan masèhi, Pompeii namung satunggaling saking kutha-kutha ingkang mapan wonten ing kaki Gunung Vesuvius. Papan punika kathah pendudukipun ingkang dados makmur amargi laladan pertanian. Wonten kempalan kutha alit ing sakiwa tengené Pompeii kados herculaneum ingkang rusak ugi awit saking letusan Vesuvius [2].
Sejarah wiwitan[besut | besut sumber]
Kutha Pompeii punika jumeneng kirang langkung abad kaping 6 SM déning tiyang Osci utawi Oscan [1], inggih punika sawijining kelompok masarakat ing Italia tengah. Kala punika, kutha punika sampun kaginakaken kanggé pelabuhan ingkang aman déning para pelaut Yunani lan Fenisia. Nalika tiyang Etruska ngancam badhé nyerang, kutha Pompeii damel sekuthu kaliyan tiyang Yunani ingkang lajeng nguasai Lempongan Napoli. Ing abad kaping 5 SM, tiyang Samnium lenggah ing mriku kaliyan sadaya kutha ing Campania. para panguwasa énggal kasebut meksa para arsitèktur kanggé miyaraken wewengkon kutha. DIpunyakini ugi bilih nalika pendudukan tiyan Samnium, Roma nate ngrebut malih Pompeii kanggé sawetawis, ananging teori punika dèrèng kebukti.
Pompeii ndhèrèk mendhet peran ing perdagangan kawiwitan déning kutha-kutha Campania nglawan Roma, ananging ing taun 89 SM, kutha punika dipunkepung déning Sulla. Tentara Liga Sosial kapimpin déning Lucius Cluentius ndhèrèk paring pambiyantu anggènipun nglawan Rona, ananging taun 80 SM Pompeii dipunpeksa nyerah sasampunipun Nola takluk. Lajeng Pompeii dados koloni Roma kanthi nama Colonia Cornelia veneria Pompeianorum. Kutha punika dados jalur wigati kagem barang-barang ing dugi liwat arus lan kedah dipunkirim dhateng Roma utawi Italia kidul ingkang mapan ing sepanjang Via Appia ingkang boten tebih saking mriku.
Wonten ing taun 62 SM, wonten lindhu ingkang ngrisak Pompeii sareng kutha sanèsipun ing Campania. Ing masa antawisipun taun 62 Sm dumugi letusan ageng Gunung Vesuvius taun 79 SM kutha punika dipunbangun malih [1].
Vesuvius ngubur kutha Pompeii[besut | besut sumber]
Para penduduk Pompeii, kados ingkang gesang wonten ing laladan kasebut sapunika sampun biasa kaliyan getaran-getaran alit. Ananging nalika 5 Februari 62 [3] kedadosan lindhu ageng ingkang damel rusak ing sekitar lempongan mliginipun ing Pompeii. Sebagéyan saking krusakan punika tasih dèrèng saged dipundandani nalika gunung kasebut njedhot [4]. Ananging punika mungkin kalebet lindhu tektonik tinimbang lindhu awit saking magma ingkang wonten ing gunung berapi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.15, 24 Agustus 2016.
ugi ngaturanken dinten riaya ngaturaken sedaya kalepatan.
Hamd | Blogger 2 Inchi berkata:	8 September 2010 pukul 13:04	Ngaturaken sedoyo kalepatipun kawulo dumateng panjenengan
Indonésie : Lombok + Bali + Bangka - juillet 2015
SERAT DARMASONYA (terjemahan) | alangalangkumitir
Gempa..gempa..ada gempa… Eehh… dudu ding, jebul Kumbokarno ngorok…
Lagi weruh iki…aku (hi..hi..hi..mlayu sik, mumpung belum bangun)
AKSARA JAWA SAKING SERAT WIRID | alangalangkumitir
“Kawuri pangertine Hyang, taduhira sastra kalawan gending, sokur yen wus sami rujuk nadyan aksara jawa, datan kari saking gending asalipun, gending wit purbaning kala, kadya kang wus kocap pinuji”.
kalidasa, wit pangestu tuduh kareping puji, puji asaling tumuwuh, mirit sang akadiyat, ponang : Ha na ca ra ka : pituduhipun, dene kang : da ta sa wa la; kagetyan ingkang pinuji”.
sing ora-ora… lha isine uneg-uneg suara atiku Kang Tono ki neng ngendi wae tooo… kog suwe ora update… tak tututi
Zličín Kolegium rektora Ing. Karel Vránek Ing. Karel Kašák, CSc. Prof. Ing. Karel Juliš, DrSc. Doc. Ing. Hana
Hok Gie 1969) ” Sak duwur duwure gunung, isih duwur dengkul. Sak duwur duwure dengkul, isih duwur gundul. Sak duwur duwure gundul, isih duwur kang MAHA
Alun / Adopati Blambangan tuwin Pangeran Lanang Dangiran lan sak-lajengipun nurunaken para pupati Suroboyo.
Demang Kediri II (Sumare ing Badal Kediri)
7. Kyai Ageng Abd. Adim (Sumare ing Brodat Kertosono)
8. Kyai Tambak Agung Lemah Putro Suroboyo
dipun labuh dining Goverment wonten pelabuhan Kediri / Bandar Kediri, saget mentas ing dukuh Ngelam wonten dukuh ngriku kasebut Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro :
3. Kyai Noer Sodiq Tegalsari Ponorogo 4. Kyai Ageng Abd. Rochim Ngliman
II Sumare ing Badal Nambangan / Ngrembang - Ngadiluwih - Kediri
1. Kyai Ageng Abd. Djabar Tjorekan (Sumare ing Ngelam Suroboyo)
2. Kyai Ageng abd. Adim (Sumare ing Brodat/Kertosono)
3. Kyai Ageng Abd. Mursad (Sumare ing Tukun) 4. Kyai Ageng Abd. Rochim Ngliman
Kediri mentas ing dukuh Ngelam, dedukuh wonten ngriku kasebat Kyai Ageng Ngelam Suroboyo.
Kyai Ageng Abd. Brodat Kagungan putro ing Tapan Maduro :
2. Kyai Tambak Agung Lemah Putro Suroboyo :
1. Knajeng Penghulu Kamaludiningrat (ing Godong Mataram)
2. Kyai Ag. Abd. Djabar (Kamludin) ing Kediri I
4. Kyai Moh. Sapingi / Kamaludin ing Kediri III :
Kagungan putro garwo Sepuh (RA. SEDAH MERAH) :
Kediri II, ing Ngrembang sumare ing Badal Nambangan.
7. Kyai Ag. Abd. Adim Brodat
Silsilah Pancer 1 : Silsilah Pancer 2 :
[[Kategori:kacamatan ing Banyuasin {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
BanyuasinKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.58, 14 Maret 2016.
ingkang gadah ceriyas ingkang nami karsa anakepun tiyang melajeng temen-temen angsalepun mahos sahingga boten dados sanget erangepun kola medal saking fakera saren kola boten punapa ingkang sampun mejan kher * ngucal ‘ilmu ingkang sampun woten dèten tiyang ñanbut tigang dinten sampun aminepun woten danten tiyang sinahu
Saiki akeh wong jawa ing kutha-kutha gedhe sing wis ora biasa migunake basa jawa ana ing sesrawungan, karana iki aku kepingin latihan lan ngajak panjenengan para sutresna budaya jawa, mangga sesarengan sami nguri-uri amrih budaya jawi ingkang adiluhung punika sageda lestantun. Kula gadhah anak kalih ingkang mbarep nami Serafica SRR (sampun nyambut damel), ingkang ragil Bonifacius A.Y (taksih kuliah wonten UGM-Teknik Sipil).
Pandhudewanata saka garwa loro (Dewi Kunthi Talibrata dan Dewi Madrim. Karo Dewi Kunthi patutan telu, yaiku Raden Puntadewa (Raden Dwijakangka), Raden Bratasena, lan Raden Permadi (Raden Arjuna). Karo Dewi Madrim patutan loro kembar, yaiku Raden Pinten (Raden Nakula) lan Raden Tangsen (Raden Sadewa). Kondhang ing jagad sinebut Pandhawa lima. Pandhawa saka linggane tembung Pandhu lan Mawa tegese anak Pandhu. Sasurude Prabu Pandhudewanata, Negara Ngastina diasta dening Prabu Drestharastra (Dhestharata). Patihe jenenge Patih Sengkuni. Patih Sengkuni ini maune bagus rupane, jenenge maune Raden Trigantalpati utawa Arya Suman. Cacad awake amarga diajar dening Patih Gandamana (patihe Prabu Pandhudewanata), awit Patih Gandamana dipitenah ngiloni mungsuh. Wektu kuwi dumadi paprangan antarane Negara Ngastina mungsuh
ngiloni mungsuh. Mula Trigantalpati banjur sinengkakake ngaluhur dadi patih ing Ngastina, nggenteni kalungguhane Patih Gandamana. Idham-idhamane kepengin dadi wong nomer siji ing Ngastina wus klakon, senadyan ora kudu dadi ratu. Awit saka pitulungane Begawan Sularsadewa (pandhita wujud landhak putih) kang disraya dening Raden Senjaya, Patih Gandamana bisa dientasake saka jroning luweng. Raden Senjaya banjur nyitakake kahanan ing Negara Ngastina. Midhanget ature Raden Senjaya, sanalika Patih Gandamana duka yayah sinipi. Sigra kondur ing Ngastina, ngajar Trigantalpati (Arya Suman) kang wus mitenah piyambake. Trigantalpati dadi cacad ragane, ilang baguse. Mripake sing maune
merga didengkek, larane mlanjer tekan sikile kiwa, saengga yen mlaku dadi pincang. Ya wiwit iku Trigantalpati banjur sinebut Sengkuni, saka tembung saka uni. Minangka pepeling yen rusake awak Trigantalpati merga saka unine dhewe, saka tutuke sing landhep, sing senengane adu-adu, sing senengane mitenah wong. Trigantalpati sing wis rusak ragane nuli wadul marang kakange ipe, yaiku Adipati ing Gajahhoya Sang Dhestharata. Adipati Dhestharata mrinani, ora trima adhine ipe diajar Gandamana, banjur manggihi Prabu Padhudewanata ing kadhaton Nestina, dituntun garwane, amarga Adipati Dhestharata iku wuta, ora bisa mriksani padhange jagad. Ada ing ngarsane Prabu Pandhu, Adipati Dhestharata duka-duka. Ora nrimakake Trigantalpati diajar dening Gandamana nganti kang rayi kaipe rusak awake lan ilang baguse. Prabu Pandhu kaya dibeset pasuryane bareng nampa duka saka ingkang raka. Sanalika mengku duka. Tibaning pamuring marang patihe. Ora perduli Gandamana gedhe lelabuhane marang Negara Ngastina. Gandamana diunekake wong sing ora ngerti tatanan. Ratu Ngastina iku Pandhu dudu Gandamana. Nanging apa sababe Gandamana wis kumawani ngunggahi wewenange Prabu Pandhu? Aja dumeh digdaya, banjur kadigdayane digunakake kanggo sewenang-wenang. Ngajar wong tanpa nganggo petungan, njalari rusaking raga. Yen Ngastina ana wong sing kaya Gandamana ganep papat, mesthi bakal bubrah tatanan Negara Ngasetina. Patih Gandamana banjur ditundhung, ora kena mapan ing bumi Ngastina. Gandamana banjur bali ing negarane, yaiku Negara Pancala. Wusanane Prabu Pandhu nyarirani pribadi mapagake pangamuke ratu Pringgadani Prabu Tremboko. Kekarone padha digdayane, satemah mati sampyuh. Ratu loro padha gugur ing paprangan. Sadurunge seda, Prabu Pandhu isih bisa ngendika, nitipake Negara Ngastina marang Adipati Dhestharata. Besuk yen Pandhawa wis diwasa, Negara Ngastina diaturi maringake marang pambayun ing Pandhawa, yaiku Puntadewa. Minangka pituwas olehe wus kersa makili jumeneng ratu ing Ngastina, Prabu Pandhu masrahake separone Negara Ngastina kagem Adipati Dhestharata. Kasunyatane bareng Adipati Dhestharata jumeneng ratu ing Ngastina, piwelinge Prabu Pandhu mau ora diestokake. Kang mangkono mau awit kuwating pangesuke rembug Sang Dewi Gendari saha Patih Sengkuni. Mula ora mokal yen Negara Ngastina sabanjure kapasrahake marang Raden Jakapitana (Kurupati), putra pembarepe Prabu Dhestharata. Patih sengkuni tetep dadi patih ing Ngastina, saiki ngembani jumenenge Prabu Kurupati. Ora lega rasaning ati Patih Sengkuni yen during bisa numpes anak turune Pandhu. Pandhawa dianggep klilip, sing kudu disingkirake saka lumahing bumi. Yen Pandhawa isih urip, suwening suwe mesthi ngusik kamukten ing Ngastina. Sengkuni ora
Pengine wutuh karegem ing Kurawa. Dadi bisa tutug olehe mukti wibawa. Kajaba iku, Sengkuni ora bisa nglalekake kedadeyan nalika kadange tuwa sing asmane Prabu Gendara disirnakake dening Pandhu, ing jrone perang tandhing rebutan Dewi Kunthi. Sasedane Prabu Gendara, Dewi Gendari sing dikanthi, dadi kukubane Pandhu, banjur diboyong menyang Ngestina. Tekan Ngestina, Dewi Gendari kakersakake dadi jodho dhaupe Dhestharata sing wuta. Saya ngigit-igit Sengkuni marang Prabu Pandhu, senadyan Prabu Pandhu wus maringi kalungguhan patih ing Ngastina. Ati sing wis kadhung tatu, njarem ngureng, ora gampang ilange. Apa maneh watake Sengkuni pancen ala, ibarate geni malah kaya kasiram ing lenga. Saya makantar-kantar! Senajan Prabu Pandhu wis ora ana, nanging turune isih ana. Mula Patih Sengkuni banjur gawe rekadaya, yasa bale utawa palereman ing alas Waranawata. Bale mau sinebut bale Sigala-gala. Pandhawa
lan kembul bojana andrawina, nganti Pandhawa padha kepati nendra. Mung Raden Bratasena kang isih melek, nanging ethok-ethok turu kepati. Bratasena tansah waspada. Dheweke tansah eling piwelinge ingkang paman, yaiku Sang Adipati Yamawidura. Sadurunge budhal menyang Bale Sigala-gala, Bratasena diwanti-wanti dening Adipati Yamawidura supaya tansah prayitna, lan yen ana bebaya, supaya njejak pojoking Bale Sigala-gala iring lor wetan. Jebul pangandikane Adipati Yamawidura dadi kasunyatan. Jrone Pandhawa kepati nendra, Bale Sigala-gala diobong dening Puroncana, kongkonane Kurawa. Sedhela bae Bale Sigala-gala wus kobar dadi dahana, amarga pancen kayu-kayu sing dienggo gawe Bale Sigala-gala kayu sing gampang dinilat ing geni, lan maneh linapis ing lenga, gandarukem, lan walirang.
kanggo sedulur:Naliko sampean kelingan, sopo sampean.... Lali po, sampean kuwi sopo.....Ojo lali, sampean kuwi asale soko opo...Trus, sampean arep balik nyang sopo...Mangkane, sakdurunge dipundhut kalehan sing Kuoso...Podho kelingono sedulurmu sing nyang kono.....Almufradat/Kosakata:1.
kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat. Mugi - mugi kabaripun Bude Uki nggih sami. Kanti serat menika kula kepingin ngajak Bude Uki tindak dhateng Malang. Griya kula sampun tambah sae. Bude Uki menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang. Kula kinten cekap
Kolom Populer[sunting | besut sumber]
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Panjebar_Semangat&oldid=190105"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholRintisanMajalah Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.43, tanggal 8 Februari 2014.
Bab punika ingkang gadhah pikajengan badhe sires mawi kalantaran2 iji dhadhu, namung bucal sapindhah kadosta main dhadhu.
Kadosta: manawi badhe mitaken ing bab prakawis jangka 13 ”ingkang sakit punika saget saras punapa boten?” sesampunipun dhadhu kabucal ing mangka cecegan ing dhadhu medal 3 kaliyan 4, lajeng kacocogna kaliyan gambaring dhadhu. Sangandaping dhadhu angka 6. Lajeng terus kauruta mangandhap dumugi kothaking aksara, sarta lajeng kajejeraken ing angka 13 kapering kiwanipun. Ing ngriku pinanggih aksara ”ga” lajeng ngupadosana ing kaca aksara ”ga” nunten angupadosa angka 6. Ing ngriku mungel ” wong kang lara kaparingan mulya dening Allah”. Insya Allah tiyang ingkang sakit tamtu saget waluya sarana sadhengah jampi kemawon.
Ingkang gadhah Kitab Puntir Palakiyah punika Raden Ngabei Mangun Utama mantri pulisi ing Wotgaleh dhistrik Kitha Ageng Kalasan. Kaserat kaping 12 Sapar Dal 1839 utawi kaping 5 Maret taun 1909.
Punika salebetipun 21 prakawis pitakenan. Pundi ingkang katakekaken :
Punapa tetep manggen ing ngriki punapa sanes panggenan?.
Lampah punika klayan wilujeng punapa manggih susah.
Paningkah punika dados sae punapa awon?.
Punapa estri punapa priya ingkang manggih kauntungan?.
Tiyang ingkang wawrat punika medal jaler punapa estri?.
Ingkang susah punika angsal pangapunten punapa boten?.
Manggih kauntungan ing dharatan punapa ing lautan?.
Tiyang ingkang kesah prang punika kawon punapa menang?
Tiyang pegatan punika saged rujuk malih punapa boten?
Ing saderengipun ngasta dhadhu mawi maca patekhah rumiyin sapindhah, lajeng ngastadhadhu sarta malih maca salawat kaping tiga.
A: angka urut terusaning pitakenan 21 prakawis.
B: angka urut terusaning jarwaning pitakenan.
Apa kang sira ajap sayekti katekan lan kadadian.
Aja sira kuwatir sayektine ora sida pegatan.
Iku wong nora mati nanging kataton paprangan.
Ing dina iki aja kongsi nepsu, mesthi nemu cilaka badanmu.
Ing laut sira nemu untung yen tinimbang lawan ing dharatan.
Lanang oleh rabi becik yen wadon lakine ala.
Mitra iki aja kopracaya marga tan jujur atine.
Barang iku nora ilang kang sareh mengko bisa katemu.
Ora kena pegatan sarta uripe salawase becik.
Lanang oleh ala yen wadon lakine oleh becik.
Nikahan iki klawan Asmaning Allah dadi becik,
Barang iku tan ketemu maning kang nyolong nemu susah.
Aja sira ngajap kauntungan krana durung tutug mangsane.
Akeh wong arep gawe cilaka nanging siji tan ana tumeka.
Sapisan iki oleh ngapura, nanging liya wektu ora.
Lanang oleh wadon ala, yen wadon becik.
Katon dheweke asih nanging buri gawe cilaka uga.
Ing dina iki kena lumaku tan ana siji kang ngaru biru.
Barang kang ilang wis dibagi lan ora katemu maneh.
CARITAA MARANG LABET KANG LUWIH RAHARJA
Kowe ngalih uga saka kene nanging dadi malarat.
Sira uga sawatara katunan nanging gelis untung maneh.
Kauntunganira kena uga diarep nanging kalawan susah.
Tan ana kang ngaru biru sira kena manggon ing dharat.
Sira aja nglarakake ati impen iku dadi becik.
Saka kanane badanira dina iki tumiba ing cilaka.
Dheweke tan antuk ngapura salawase ana sajrone susah.
Wetengan iku metu wadon sarta begja wong tuwane.
Wadon oleh laki ala, lanang bojone apik,
Aja sira ningkah karana dudu untungira ing kono.
Wong kang lunga tan bisa bali marga wus laki rabi liyan nagara.
setiyar ing dharat, marga akeh kang gething.
Ing dina iki sira kena lumaku nanging nemu kasusahan.
Sesanakan iki duwe pangarah marang rayat bojomu.
Kawanuh kang wus sira pracaya kang nyolong barang iku.
Sira tan susah ngajap apa-apa kabeh ora tinemu.
Wahanane impen iku sira arep nemu cilaka.
Iku wetengan metu wadon nanging gawa malarat.
Aja ningkah karana akeh wuruging wong kang ala.
Aja lumaku dina iki marga keh cilaka ing dalan.
Barang kang ilang cinolong marang wong lanang sarta tan bisa bali.
Sira mengko nemu kauntungan nanging lawan akehing susah.
Kena sira ajap nanging aja nganti katara ing wong liya.
Nadyan sapira pangojoking wong ora dadi pegate.
Wong kang aneng paprangan iku kanin nanging tan dadi patine.
Anane impen iku sira nemu kasenengan becik ripane.
Wetengan iku metu lanang, bocah iku gawa kauntungan.
Aja nikah ing kene karana tan becik, wadon gawa untung.
TAN KENA SAKEHING LAKU KANG NYATA
Yen sira arep lumaku aja kaliwat ing dina iki.
Aja sira akeh pangajap karana tan ana kang kadadiyan.
Bicara iki bakal kapancus kene, nanging ana susahe.
Kedutira iku pangertine, begjanira isih adoh.
Dhukun saka liyan nagara kang bakal marasna laranira.
Wetengan iku metu lanang nanging patine kamangsa macan.
Enggal nuli ningkaha aja kangsi tlangke sasi maneh.
Mitramu iku luwih asih marang sira lan bener atine.
Aja sira gingsir panggonan iki karana wus cedhak untungmu.
Trimanen kalawan sabar, sira antuk kauntungan.
Yen kelawan sabar mengko sira bakal tampa.
Wong kang lunga perang mesthi menang sarta antuk ganjaran kasenengan.
Anane kedut iku Gusti Allah aweh kauntungan marang sira.
Becik sira ngantia telung sasi maneh nikaha.
Mitramu iku luwih asih marang sira nanging tan katara.
Kang jupuk barang wong wadon wus diwehake wong liya.
Sira tan duwe untung ing kene prayoga ngalih nagara.
Sira tan duwe untung lamun tan ana wong kang nulungi.
Prakara iku tan bisa putus yen tan tekan dhuwur.
Arep nemu susah sarta katunan, wahananing kedut iku.
Wong lara kena kaarep warase nanging turuten karepe.
Bisa oleh jodho becik tur sugih nanging nglarake ati.
Katon ala, tan becik, nyatane becik atine.
Taun iki dharat padha uga, krana adoh cilakanira.
Ananing kedut iku sira bakal nemu untung saka wanita.
Ora antuk pangapura malah-wus takdire lunga saka nagara.
Ananing ati dadi waras mulane aja diaru-biru.
Wetengan lair wadon besuk jodhone wong gedhe.
PASTI TAN LANGGENG SIRA ANA ING DUNYA
Metu anak lanang, nanging bocah iku slawase mlarat bae.
Bakale oleh jodho tedhak wong gedhe nanging miskin.
Yen kena aja sira ningkah karana akeh sengkalane.
Kena lumaku saiki nanging aja kasi kliwat jam 10.
Dheweke mengko teka kalawan bungah nanging gelis lunga maneh.
Enggal gingsira saka kene karana cilaka are p nekani.
Ora sida pegatan marga anata elingane becik.
Sira iku katimbalan wong gedhe marga saka kasusahan.
Dina iki akeh cilaka marga akeh wicara kang nasar.
Yen ora sabar lan alon lara ira tan waras.
DESTHI SADUSA YOGYA DEN ADOHANA Lara iku waras tinulungan saka ruh-karuhe.
Kena lumaku dina iki nanging aja kasi kliwat patang dina.
Mitramu iki delengen kang becik-becik sarta jaganen.
Taun iki yen sira ing lautan sira anemu cilaka.
Sira arep diundang wong kang arep takon siji prakara.
Wong kang ana jroning susah tan oleh apura.
Wong kang lara, ngenteni tamba saking liyan sarah.
3 Wetengan iku metu wadon, bocah gawa kauntungan.
Yen lanang nemu kauntungan yen wadon nemu laki miskin.
Becik sira lunga saka kene marga akeh kacilakan.
Kedut iku sira bakal nemu kabar sadulurira mati.
Sira are p ditimbali wong gedhe dijak sukan-suka.
Dina iki akeh cilakanira marga akeh suka nira.
Wong kang lara rada samar yen tan oleh tamba becik.
Wetengan iku metu wadon nanging tan dawa umure.
Yen lanang oleh bojo becik, yen wadon sugih.
Nikah iku becik tur slamet bisa golek sandhang pangan.
Dina iki kena lumaku nanging ngantia jam 10 awan.
Marga saking keh ing papacak mengko dadi pegate.
Taun iki tumiba katunanira margi dikemplang uwong.
Impen iku mengko sira kaundang nglayat wong mati.
Wong kang susah diwuwuhi susah marga bakal tumeka patine.
Wong lara iku nuli waras nanging tan lawas nuli lara maneh.
Wetengan iku metu lanang nanging tan dawa umure.
Yen lanang oleh wong ayu yen wadon laki becik.
Nikah iku tan prayoga karana salawase padu bae.
Aja lumaku yen durung kaliwat pukul 1 awan.
Kedut iki sira arep nemu prakara karo wong gedhe.
Wong kang lara tan oleh tamba lan wus tekan janjine.
Yen lanang bojo becik yen wadon laki ala.
Dhemen asihe marga ana sababe, waspadakna kang trang.
Mitra karuh iku bener atine nanging uga antarakna.
Ana untungira nanging sira wis laku salah dadi angel tine
Mengko dadi untung nanging wis lumaku salah, dadi ora ol
Untungira tan tumeka isih ginanjar malarat.
Pakare p pangajapira katekan nanging isih lawas.
Wis tan bali meneh marga wus duwe karep seje.
Satrunira anduweni eling becik ananing kedut iku.
Jarwane impen iku bakal tampa arta saka wong.
Ing dina iki tan ana apa-apa, adoh cilakanira.
Kang ana jroning kasusahan iku kadange kang susah ing susah.
Wadon oleh laki bagus lanang oleh mlarat.
Ningkah iku mung ngarah arta tan murih prawan kang apik rupane.
Wong kang sajroning susah tinulungan wong saka liyan nagara.
Kaya arep mulih kaya ora nanging tunggunen bae.
Barang ilang wong lanang kang jupuk wis ginawa metu nanging ketemu.
Aja sira manggon negara gedhe. Nemu cilaka.
Tunggunen ing dalem, jam 12 iku tumekaning untungira.
Elinga bae ing Allah apa karepe ira katekan.
Dheweke sih padha sih nanging isin sida dadi pegat.
Wong kang ana paprangan lan nedya mulih marga wis seneng atine.
Kedut iku mitramu wus lali eling maneh.
Wong kang lara kalawan kabuling donga nuli waras.
Yen lanang jodho becik wadon demen dolan lakine.
Ningkah iku aja klakon karana kang lanang gelis mati.
Iku barang cinolong wong lanang wis tan tinemu.
Ing laut sira untung sathithik yen dharatan ora oleh.
Impen iku sira nemu susah marga saka arta.
Lanang oleh liyan bangsa becik wadon laki ala.
Marga saka panggewene baturmu sira katunan akeh.
bab menapa Mas Hadininagoro, kula tengga kirimanipun.
April 16, 2016 – 4:55 am Rahayu….
Bapa Kumitir kula badhe nyuwun pitedah awit kula nggadhahi Buku ingkan minangka pitedah nanging kula mboten saged njarwaaken maksudipun, mbok bilih Bapa Kumitir kersa
Hetty Koes Endang - Cintaku Sesuci Air Syurgawi
1002. Hetty Koes Endang - ditepinya begawan solo
SERAT NITIMANI Pupuh I – VI | alangalangkumitir
punika, duk nalika murwenggita, jroning warsa lumaksana, tinengeran candra sangkala, rasaning janma kaesthi juga, *** (taun Jawi 1816).
supaya cinangua, mring weka kang maksih dama, ngularana kasebut ngandhap punika :
Lamun tandhing, marsudiya ing tyas ening, mamrih ering, kang supadi tan kajungking, den dumeling, gone ngliling dimen eling, yen wus
dhanganing karsa, kang supadya, datan amanggih dirgama.
Lamun gela, jroning nala sampun daga, sengadiya, langkung condong ing wardaya, pamrihira, kang pinanduk tan legewa.
Lamun rengu, aja kadulu ing semu, yen
Lamun lara, den pasrah marang Hyang Suksma, yen katrima, tantara yekti nirmala.
panggawe luwih, ingkang pinrih, mamrih winalesa ing sih.
(7) Lamun tresna, den murina labetira, mrih santosa, widadaning
Yen sumungkem, den kojem nganti tumanem, dadya tegen, amrih antuk kang pangalem.
Aja ciya, ngaku putrane si rama. Yen sanyata, durung wruh ing tata krama, yen sulaya panganggepe siya-siya,
sajati, durung weruh ing leluri, yen tan yekti, karya ewa kang miyarsi.
tetembungan tiga : bobot, bebet, bibit. Dununging tembung tiga wau makaten : ingkang rumiyin tembung bobot, pikajengipun amiliha wanita ingkang asli, dene titikanipun saking turun sarasilah bapakning pawestri ingkang (12) badhe kapendet wau.
Darah bangsaning ngawirya, tegesipun trahing para luhur, ingkang taksih kadrajatan.
“Yen makaten inggih leres, pancen prelu anitik dhateng sarasilah ing bapa wau. Ingkang kasebut ing nginggil saweg kalih tembung, bobot kaliyan bebet, jangkepipun tigang tembung bibit, punika pikajengipun kados pundi?.”
“Ing sapunika kula dumugekaken tembung bibit, pikajengipun, tumrap dhateng wanita ingkang badhe kapendet wau, amiliha ingkang sae warninipun saha ingkang kathah kasagedanipun. Dene candra wewijanganing warni ingkang sae, saestunipun ing Serat Iman Supingi inggih sampun boten
wanita tanpa wewaton, bok manawi medal saking gagasaning piyambak kados ing ngandhap punika :
Dlongeh, (semu anggendonaken gujeng) punika
angresepaken tuwin prasaja, inggih punika bok manawi kawontenan ingkang kasebut saged anggendam panduk senenging pramana.
Susila, punika ingkang kedaling ilat panduk ing mripat, polah ing solah bawa, amengkoni budi temen trima legawa, ingkang
krama, inggih punika mbok manawi kawontenen ingkang kasebut sampun ginenglanggening pramana.
anggitanipun para pinisepuh ing dusun tanah pareden, punika sakalangkung andadosaken gumuning manah kula. Bab tembungan utawi suraos sampun pinten-pinten yasanipun para sujana, ing jaman kina-kina ingkang kula sumerepi, dereng wonten pisan-pisan ingkang ngemperi, kados anggitan ingkang sampeyan cariyosaken punika, kenging binasakaken elok utawi langka, dene wonten anggitan ingkan makaten, kadosta :
Woten malih ingkang angka 8 anyebutaken jatmika, punika ingkang amengkoni heneng-heninging cipta, sadaya wau wawatonipun mendet saking punapa?, dene teka saged amestani, ingkang mengkoni warni pasemon, sarta ingkang dados gumuning manah kula dene wonten sesebutan heneng-heninging cipta. Kaliyan malih ingkang angka 9, anyebutaken susila punika ingkang kedaling ilat, panduking
grahitaning nugraha, ambuka wenganing mangsa kala, tinamu-tamu atining tata krami, inggih punika sampun gineng langgening pramana.
“Kinsanak, inggih prayosi, sayektosipun anggen kula amratelakaken cariyos sedaya wau, amung minangka kangge ancer-ancer. Serta kangge ngrameni anggenipun sami rerembagan, sejatosipun ing palakrami, boten kadamel prelu, ndadak mratitisaken candraning wanita, awit dumunungipun makaten : kados manising ulat, indah ayuning warni, dhemes prigeling solah, punika amung kangge minangka sarana amemalat dhateng thukuling sesenenganipun para priya, pramila lajeng wonten pralambang tembung paribasan makaten : “bebukaning pala krami dudu banda dudu rupa amung ati pawitane”, tegesipun dudu banda punika sanes kasugihanipun raja brana, dudu rupa tegesipun sanes ayuning indahing warni, (25) ingkang binasakaken condong utawi jodho.”
Punika amung dumunung wonten seneng parenging panggalih, runtut utawi rujuk kalih-kalihipun, temahan sami angrumentah ing bapak kaliyan anak, dene pangangepe bapa binasakaken kencana wingka, pikajengipun tembung makaten wau tur kawujudanipun warni wingka, katon warni kencana. Genahipun makaten : sejatosipun warni awon suprandosipun katingal sae, dene empan mapanipun suraos ingkang makaten wau kadosta : wonten sujanma priya, seneng dhateng wanudya, ing kamangka wanita wau dedegipun inggil tur kera, yen lumampah mayuk-mayuk kados enggrang, punika priya ingkang seneng wau, boten kapanduk ing manah gela utawi cuwa, kepara lajeng rumntah ing kawelasanipun. Dene sirung anjenggureng ing ulat, seru kasaring (26) pamicara, priya ingkang seneng wau boten kapanduk ing manah elik, mutung, kapok kawus tuwin merang, patrap ingkang makaten wau kepara amimbuhi seneng utawi asihipun.
“Bongoh, sengoh punika anggen kula mewahi piyambak, amung kangge upami kemawon, yen nitik saben seksi-(29)seksi sadaya upami ingkang sampun kapratelakaken ing nginggil wau, tetelanipun palakrami punika terang yen gumantung wonten ing kasenenganing priya piyambak-piyambak, dene kasenengan wau boten kenging katemtokaken, liripun makaten kadosta indah ayuning warna boten temtu ndadosaken kasenenganing priya, wondene candraning wanita ingkang sampun kapratelakaken ing nginggil wau amung kangge ancer-ancer minangka penget dhateng para muda ingkang dereng winasis pamawasing ulat liring utawi guyu nuksweng semu, supados angatos-atos ing pamilihipun, karana menggah dununging wanita punika tumrapipun dhateng priya, binasakaken amung, swarga nunut liripun makaten yen pinuju saged karaharjan ing gesangipun pikantukipun wanodya wau amung saged mimbuhi dhateng seneng tuwin asringing (30) prajanipun, yen pinuju lepat ing pamilihipun mangka angsal wanita ingkang ambeg durta, tegesipun pawestri ingkang awon kelakuwanipun punika badhe saged narik damel sangsaraning priya, pramila saderengipun kapendhet garwa sasaged-saged kapratitisna ing pamilihipun, awit bilih sampun kalajeng rumentah ing sih kawelasan tuwin katresnan, saestu awrat ing pambiratipun, temahan badhe ngengetaken dhateng tumempuhing kasangsaran. Ing mangke kula nandukaken ing pamuji tumrap ing sampeyan, sarta para muda jejaka ingkang saweg nedheng birai, punika amung minangka dadosa kekudangan ing tembe yen palakrami, mugi-mugi wontena sih pariparmaning Pangeran Kang Maha Kuwasa, jinurung ginanjara krama antuk wanodya ingkang indah ing warni, sarta pantes ing solah bawa lan ambeg tepa ing rasa, tuwin dana ing tepa (31) utawi ingkang temen tobatipun rila dhateng ing atasing kasaenan, sabab kalakuwaning wanodya ingkang makaten wau watak lajeng kasaenan sarta kinurmatan ingkang kakung, awit pambekaning wanita ingkang makaten punika angrabasa dhateng bebudhening priya ingkang lajeng saged nukulaken dumateng rumentahing kawelasan tuwin katresnan.
Temen tobatipun rila, punika pikajengipun tobat ingkang kalebetan temen lan rila. Pramila pikantukipun pawestri ingkang makaten wau lajeng kinurmatan ing kakung. (33) kados pundi kisanak punapa sampun terang?.”
“Kula dumugekaken sedyaning manah, anggengudang minangka pamuji kula (35) wau kasaenan tuwin pangudang asarangipun, utawi samangke pamuji kula malih mugi dageda angsal wanodya ingkang kadunungan
pangrengkuh sageda angsal ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa.”
Dana tegesipun nganjar, pikajengipun gadhahana watek remen asung kasenengan (36) tuwin kabungahan dhateng sakehing dumadi.
Denda tegesipun kukum, pikajengipun gadhaha watek putus lan patitis, pamiyak tuwin malih nalar ingkang awon utawi dhateng ingkang sae, anggenipun ngempan utawi mapanaken.
Sajiwa, tegesipun satunggiling nyawa, (38) pikajengipun gadhaha ambeg pangrengkuhipun dhateng priya dipun kados dhateng nyawanipun piyambak.
Menggah pawestri ingkang sampun nambut silaning akrami, punika kedah netepi punapa ingkang dados wajibing estri kathahipun tigang pangkat, satungi-tunggiling pangkat wonten tigang pakarti :
(39)Kedah gemi, nastiti, ngati-ati.
Jedah tegen, rigen, mugen.
Kedah idhep, madhep, mantep, sregep.
Kedah wekel, petel, mungkul, atul.
Kedah titi, rukti, rumanti tegesipun tuwin pakangsalipun makaten : titi boten kenging weya, rukti kedah mrayogi, rumanti kedah nyekapi.
“Inggih sanget ing panyuwun kula kisanak, ananging sampeyan
“Menggah titikan ciri-diri sarandhuning badan ingkang nandakaken wanodya ingkang awon kelakuwanipun, punika ugi sampun kasebut ing salebeting Serat Iman Supingi wau. Kamonceran saupami kapratelakaken ing ngriki, kula amung badhe nyariosaken ingkang medal saking gagasan kula (44) piyambak. Bilih sedya angupaya rasa kenya, tegesipun estri ingkang taksih prawan. Panitikanipun ingkang rumiyin manawi payudara ngadeg margi alit sampun katingal anggandhul, utawi yen ngandhulipun wau margi saking ageng, kawaspaosaken katawis sampun boten isi panthenging wana-wana katingal sampun kendo, sarta wanguning guwaya warni sulak wilis kawistara kirang seneng, lambung ramping, bokong mekar, mbok manawi saged ningali wuluning baga warni cemeng sarta kasar punika dipun tampika, awit sedaya punika titikan tetengering kenya ingkang sampun nate sinanggama ing kakung. Utawi malih yen wonten pawestri ingkang ababipun mambet bener utawi letenging arus bacin kawoworan nduleking ambek kecut.
katingal kandel, manawi pethak dhelenging maripat ugi katingal biru punika prayogi dipun tampika, awit adat pawestri ingkang makaten wau asring gadhahi simpenan penyakit dumunung wonten ing wadosipun.
Utawi malih yen wonten wanodya ingkang swaranipun drabah kadi swaraning jalma priya ingkang awor sumurak, punika yen saged inggih dipun tampika, sebab pawestri ingkang makaten wau ing adat sok asring
“E…., e….., boten nyana pisan-pisan, yen ingkang binasakaken aji asmaragama punika patrap amoring jalu lan wanita. Duk wau saking panginten kula warni dedamel, curiga utawi sayaka, wangsul bab patrap amoring priya lan wanodya teka mawi rerengan nami aji asmaragama punika kados pundi pangetrapipun?.”
“Sayektosipun kula dereng terang, bebasan inggih sagaduk-gaduk (53) ing manah kula badhe mratelakaken, ananging sarehning medal saking kinten-kintening panggagas bilih wonten geseh sulayaning suraos utawi kithal kiranging tembung, boten langkung nyuwun pangapunten sarehning patrap amoring jalu lan wanita limrahipun binasakaken wados, sakalangkung saru yen kemelokaken prayogi jroning pratela dinapuring panca kara, kinarya warananging pamicara, campuhira kasebut ngandhap punika :
asmara, awit dereng abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa lagya kaserenging
marlupa, kacarita inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang Pramana.”
“Yen menggah kasenengan ing alam donya, punika kula boten saged amestani, dumunung wonten pinaringipun piyambak-piyambak, dene ingkang binasakaken katitih asmara wau sebab kalindih ing rubeda, menggah kawujudan ingkang asring murugaken dhateng tumanduking asmara, kinten-kinten kathahipun gangsal golongan, pepencaran kaperang dados kalih dosa bab, kapratelakaken kados ing ngandhap punika :
“Prasajanipun kisanak, yen kagungan sampeyan punika saupami yen sinentor ing udaka wimba, tegesipun sinentor ing toya padasan sampun boten kersa wungu, punika sampun boten kenging dipunsetiyari malih, sesaminipun upami suku dipunwastani apus utawi tali, pikajengipun lemes dados tali saestunipun boten kenging kadamel lumampah, dene yen boten tumindakipun wau manawi amung jalaran saking kenging rubeda, (61) kados ingkang sampun kapratelakaken ing inggil wau, kinten-kinten mbok manawi setiyaripun kedah maluya krida, wewijanganipun tembung wau, amaluya tegesipun memulih, krida tegesipun gagas utawi osik
amemulih dhateng ngujar gelenging prasa tuwin rahsa, bilih katarimah saged golong gumelening prasa tuwin prasa, mbok manawi lajeng saged lumaksana, kang tanpa sangsaya.
Pramila pamilihing kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa, punika lajeng
pramana, dene ingkang binasakaken susila pamoring lulut wau, woring sekaliyan binuka tanpa rubeda, amung pinanggih seneng pareng.
“……………………………………………………………………………………………………………………. pangraos cuwa, engah, utawi cengah, alawanan kaliyan wanita ingkang sanget kuciwa (64) ing warni, inggih boten kapanduking raos gela, ewa, kemba lelawanan kaliyan wanita ingkang gandanipun awon, inggih boten kapanduking raos, geg, gigu, elik, punika ingkang sanget nggumunaken, dene anggenipun saged sumingkir nyimpang pepalanging jurang, sageda dhateng sakathah ing rubeda punika mugi kawastanana priya ingkang gadhah lampah makaten wau, punapa pancen boten kadunungan apiking pangraos utawi raos, punapa pancen tanpa sebut.”
“Yen saking pamanggih kula kados-kados inggih sampun leres, janma priya ingkang tanpa tampik wanita punika. Jalaran saking karem asmara. Sapunika kula pitanglet saking pamanggih sampeyan piyambak kenging dipun wastani priya ingkang boten kadunungan apiking pangraos utawi raos, punapa
datan kuciwa tumempuhing banda yuda. Nanging ta dipun prayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa,
wus sawetara, jumpuhing prang lama-lama pepalu tumempuhira, pininda upama gada, tinangkis ing bada baya (
dene nemu lumaksana, lamun lena pasti ina, yen kepleset ansahira, rebabe nindihi gada, katikel dadya rubeda ing jro aran roga brata, pileg ing kadadeyanya, adate ingkang mangkana, benjang maning
gadha, kang ajeg lan den kerepna, kalawan dipun waspada, amawasa ing sasmita, adat wantuning wanita yen wus liwung pamuhira, nulya agawe lelewa, pratingkah solah ing angga, wit saking kirang prasaja,
tinrajanga, (76) sinenggol pucuking pasta, ing kono dipun turuta, sakarsanireng wanodya, yen
iku saka kira-kiram laraping reca gupala, kabukaning kang wiwara, jenenging Hyang Kamajaya, aliya tandha mangkana, kang sayekti kawistara, kawawas
saking tepa, pamawas wujuding warni, panuja kaleganing wanita ingkang makaten wau, kados-kados sampun nyekapi, pratandha dene sang wanita sampun kapanduking marlupa sariranira, ewa semanten sarehning tetakeraning (77) panggalih manungsa punika beda-beda, wonten ingkang sanget karsa, wonten ingkang amung sawatawis, trekadangan asring wonten priya ingkang muda tama, tegesipun priya ingkang taksih katabetan lare, tuwin busuk tumandukipun amung kangge memainan, nalar ingkang makaten punika, mboten kenging dinugi, amung gumantung wonten seneng lan keparingipun priya piyambak, wondene menggah patrap salebitipun sanggama wau, priya kedah mawas ulat lirining wanita punapa dene saliranipun piyambak, yen sampun kapanduking panggalih : lega, carem, tuwin marem sesaminipun upami tiyang nenedha, karaos sampun tuwuk, duk wau sang wanita amudhar prasa, priya anyarengana sami wedalipun, dene manawi panggalihing priya taksih kapanduking raos cuwa, utawi gela, jalaran saking (78) kirang lega, punika pamudar ing prasa priya sampun anyarengi, nanging menggah leksananing patrap ingkang mekaten wau, priya asring kapanduk ing raos kadi kalayu pamudharing prasa punika dipun gantosa ing pamaretipun. Dene anggenipun kesesa wau awit kadereng wiyosipun Hyang Kamajaya, punika tinulaka dening japa mantra, kados ing nngadhap punika :
Dingin tembung manuhara, manis sedheping wicara, lelewa solahing angga, lan kedap liringing netya, tuwin den biyantono, ing solah ukeling pasta, agugah kerining prahsa, kedah
kang priya tanggap prayitna, ing solah datan prabeda, kedah nuju ing prasa, kadi duk wau bebuka, klawan priya
ing salajengipun ngantos kaping pinten rambahan, dene manawi dampun kraos marem ing panggalih, yen wanita amudar prasa, priya kedah nyarengana sami wedalipun, mbok manawi inggih punika ingkang binasakaken priya widagda nuju prasa, tuwin undagi ing asmaragama, wondene enggal lan danguning wanci nalika prang bratayuda wau, punika boten kenging dinugi, muhung gumantung wonten seneng lan peparengipun piyambak-piyambak.”
“Elo, boten nyana, yen dangu-dangu kisanak lucu, kok sampuna kula sumerep rumiyin wiwitaning rembag, bab asmaragama sarta ing ngandhap sampun mawi anyebutaken yen (81) wanita amudar prasa, priya
“Leres kisanak, boten aprabeda sami dumunung wonten ing cetak, kaot ngandhap kaliyan nginggil, kula sampun midangetaken cariyos gagasan sampeyan bab asmaragama kasebut ing inggil wau saking pamanggihing manah kula inggih sampun ajeng sanget, kados-kados (82) panguja kalenganing wanita samanten wau inggih sampun anyekapi katandha saking saliranipun sampun kapanduk ing marlupa, kados saupami kasengkakaken malih langkung saking punika anggenipun panca barkah, bok
sampeyan sampun nyebutaken, suraosing serat Paniti Sastra nyebutaken awit saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka (Ajisaka), sadaya pakareman tuwin ing atasing asmaragama satunggal janma pawestri sesaminipun kaliyan priya wolu, punapa malih pangandikanipun Wara Dewi Drupadi, boten wonten wanodya tuwuk ing kakung, wasana tumraping asmaragama wau daya kekuwataning wanita kenging binsakaken mung sapele, teka boten pisan pisan tumimbang kekuwataning (83) priya, duk wau nalika saweg sapisan warninipun sang wanita kados sampun kapanduking raos lega, carem, utawi marem, katandha saking marlupaning sarira, dene ingkang rambah kaping kalih purunipun tumindak malih jalaran saking kapeksa, kataman usada saking panembranganing priya, sarehning rumaos dunungipun wanita punika kawenang kapurba lan kawisesa dening pangwasaning priya, mangka ing laksananipun bebasan tumindak kaliyan tanpa banda, saestunipun sang wanita datan lena tan ketang kataman rubeda, inggih lajeng lumaksana, suwawi kisanak kagaliha geseh sulayaning suraos, ingkang makaten wau kados pundi katrangipun?.”
“Inggih leres kisanak wonten sulayanipun, ananging teka leres kemawon, punapa gunanipun pinarsudi yen boten makatena. Menggah tetukulaning manah panggagas kula ingkang (84) samanten wau, tetimbanganing utawi pipiridan mendhet saking kekiyasaning suraos, wonten wicaraning sujanma wanita ingkang sampun yayah ing priya, inggih punika pawestri ingkang sampun yayah sinanggama ing kakung, kacariyos menggah carem tuwin marem leganing manah sarta sakecaning raos yen nuju anglampahi sinanggama ing kakung, punika boten
ingkang undagi ing asmaragama, sarta waskita anuju prasa.
Karana yen punuju kaprenah sinanggamadening priya ingkang cubluk, mangka gora antaraning pasta tambah danguning – wanci, punika lajeng kapanduk ing raos boten sakeca, wewijanganipun makaten : gora antaraning pasta andamel sebab, antaraning pasta temahan damel sakit tumrap dhateng raosing baga, danguning wanci damel raos pegel (65) tuwin kanyel, tumraping manah, dene yen kaprenah lelawanan kaliyan priya ingkang cubluk mangka nuju alit lan celaking pasta tambah enggaling wanci, punika lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, ewa menggah wicaraning janma wanita ingkang makaten wau, kangge minangka saksi lajeng katimbang malih, kadosta : gora antaraning pasta tuwin danguning wanci sesaminipun, upami kadi sujanma buktii, kekathahen ngantos keladuking taker, saestunipun inggih badhe kapanduk ing raos sakit tumraping saliranipun, upami kadi sujanma nendra ngantos kelanturing wanci, saestunipun inggih badhe kapanduk lesu, lungkrah, lesah, tumraping saliranipun, dene yen alit celaking pasta enggaling wanci sesaminipun, kadi sujanma ambukti utawi nendra kirang saking taker, saestunipun (86) inggih lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, mbok manawi raosing wanita ing atasing bab asmaragama wau inggih boten aprabeda.”
Yen tan menggah bebakunipun ingkang prelu patrap tuwin solah ing asmaragama, ing atasing priya kedah santosa, pamenggah wiyosing Hyang Kamajaya, tuwin kedaha widagda lan waskita, nuju prasaning wanita. Wondening empan lan mapanipun makaten : ingkang rumiyin tumrap dhateng bedanipun piyambak, kedah nyerahaken saniskara tuwin angadem-adema angkara dhatenging driya, pikantukipun boten adamel kaget ing para jawata wekasan katarima, saged kuwawa menggah kasesaning wiyosing Sanghyang Kamajaya, temahan badhe saged kadugen ing sakarsa-karsanira. Ingkang kaping kalih : kedah nggegasah tuwin (87) nyenyongah dhateng angkara serenging driya, lajeng cumepak dunung enggen kahyanganing Sang Hyang Kamajaya, utawi Hyang Asmara, sayekti datan lama wiyosira amudar prasa.”
“Mangke ta kisanak, anggen sampeyan ngiyas bakunipun ingkang prelu bab asmaragama, tumraping priya kedah nyarehaken saniskara, lan gegasah dhateng hawa angkaraning wanita makaten wau wewatonipun mendet saking punapa?.”
Wondene ingkang kasebut saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau, saking kinten-kintening manah kula mbok manawi tembung dedamelanipun pra sujanma, saking karsanipun pamacakipun tembung wau amung kinarya pasemon, ngerang-ngerang tumrap dhateng para sujanma ingkang cubluk ing manah tuwin cekak cupeting pambudi, pikajenganipun supados
mulya jenaking Hyang Kamajaya, ingkang piningit dumunung satelenging baga punika, tangeh sanget yen kenginga (89) tinarik saking bodho bundu budening manah, kajawi amung gumantung wonten wasisi lan undagining priya, kanti katariman wahyaning mangsa kala saged binuka saking pranawaning rahsa kang sampurna, dene pumurihing para sujanma, pamarsudining kawruh ingkang makaten wau, awit aji asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi dhateng asal wijinira manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng sejati asal wijilira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira, pae ingkang sampun angudaneni ing purwa madya wasananing sarira, wekasan sirna uwas sumelanging driya, tetep jumeneng manungsa jati kang sampurna.@@@
KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 03) | alangalangkumitir
Kenging punapa Paduka dawuh mring kula / nglampahi tumindak deksia punika, duh Kesawa//
Pianggepe Arjuna manawa perang, paten-pinaten iku kejem, galak lan kasar. Nadyan mungguhing satriya mateni satru iku sawijining kawaji­ban, nanging Arjuna nora gelem tumindak mangkono, amarga nora tega mateni sanak-kadange dhewe.
Kang wus kawedhar dening Kresna kawuri kurang trawaca munguhing Arjuna kapara wudhar pamikire. Saya bingung rasane Arjuna nampa piwulange Sri Bhagawan. Ing kono kaya-kaya Sri Kresna gandharake manawa tumindak kanggo njangka nugraha iku luwih asor drajade tinimbang makarti tanpa nduweni pepinginan pribadi, lan ngelmuluhur tanpa makarti iku luwih luhur katimbang makarti tanpa ngelmu.
Sejatining Bebener iku tan ana loro, nanging Bebener iku bisa ginayuh kanthi marga kang loro. Kang Kapisan, kanthi cara nggegulang ngelmu lan kridhaning batin tumrap para winasis. Kang Kapindho, kanthi cara bekti ing karya tanpa ngarep-arep pituwas tumrap para kang makarya. Lelorone bakal
panganggep manawa jroning nggayuh kamardikan kudu nilar sakabehing tumindak dimen luwar saka kunjaraning pituwas. Samono uga kanggo nggayuh kasampurnan, manungsa kudu nyingkiri sakabehing pakarti, amrih pituwas datan ana, saingga ana tetembungan “Nora perlu makarti, yen wus jatahe bakal teka dhewe”.
Dadi, pakarti iku mesthi, sembah iku kedah. Makarya nemu nugraha, yen lirwa ing sembah uripe sajatah, temen ing sembah uripe turah. Janjine Pengeran, sapa manembah bakal ngrasakake urip kang luwih becik ing donya lan wurine. Kanthi tembung liya, Pengeran bakal peparing marang manungsa, Pengeran bakal peparing kathah marang manungsa kang manem­bah. Dene wujude sembah iku ana patang prakara :
Sembah raga iku pakartine wong amagang laku, sesucine asarana saking warih, katindakake ing wektu kang ajeg,
Sesuci tanpa banyu, amung nyunyuda hardaning kalbu, pambukane tata
dadine wus tanpa tuduh, mung kalawan kasih batos. Meloke ujar iku yen wis ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
18. //Dheweke makarti tan mamrih pituwas / tan rumangsa kelangan yen nora makarti / datan gumantung mring sing-singa / murih pikantuk pituwas apa bae//
19. //Mula tindakna sabarang karti / minangka kawajiban tanpa bebathen / amarga karya tanpa bebathen / mapanake manungsa ing kamulyan yekti//
Kresna arsa aweh pepeling manawa para janma kang wicaksana aja nganti mbebingung lan gawe kendho kapitayane manungsa kang cupet kawruhe. Amarga, sanadyan para manungsa iku datan wasis nanging nora bisa selak saka rasa tanggungjawab marang pakarti, pangabekti lan katresnane dhewe-dhewe. Bisa bae amarga cubluk, satemah makarti kang nalisir saka angger-angger. Marang kang mangkono iku perlu piwulang lan panun­tun amrih jejeg laku lan pakartine. Kawruhana, tumrap manungsa kang mangkono iku, kapitayan marang Pengeran luwih kandel katimbang pra­cayane marang sapadha-padha. Lan, amrih manungsa bisa nyandhang budi kang luhur, nora bisa ginayuh ing sakedheping netra nanging kedah den upaya kanthi sathithik mbaka sathithik
rasa kumingsun / panganggepe : “Ingsun iki sang pakarti”//
Manungsa kang nora mangerteni sejatining Guna, sagung pakartine kasam­piran panjangka lan pikolehe digawe dhewe, nora luwih. Tumrap kang Wruh, bakal bisa luwar saka kunjaraning Guna kang tegese
35. //Prayoga nindakake kawajibane dhewe / sanadyan tan
Miturut pamawasing Arjuna, manungsa asring rumangsa kapeksa nindakake sawijining pakarti kang kosokbalen kalawan kekarepane dhewe. Akeh manungsa kang makarti ala nanging nora bisa selak manawa jro atine rumangsa
38. //Kadya geni kasaput ing kukuse / kadya pangilon kasaput ing lebu / kadya bayi jro guwa garba ibu / mangkono Jiwa kasaput ing nepsu//
Ana gegambaran Jiwa kang kasaput ing sipat guna ( nepsu lan nesu ) miturut tatarane. Jiwa kang kasaput sipat guna nora pati kandel kagam­barake Geni kasaput kukuse, manawa ana angin bakal sirna kukuse lan katon genine. Manawa sipat guna saya kandel, den ibaratake Pangilon kasaput lebu, tegese mbutuhake upaya kanggo nyingkirake lebu amrih pangilon bisa katon maneh. Dene, tumrap sipat guna kang kaliwat kan­del, pindhane Bayi jroning guwa garba, amrih bayi lair kanthi wilujeng kudu ana upaya uga kudu sabar ngenteni titimangsa. Kawruhana, sipat guna iku dadi sandhanganing manungsa, mula tan ana manungsa kang luwar saka sipat guna. Iku tegese, upaya nyingkirake sipat guna ya kudu dilakoni.
kapisan kendhalenana pancadriyanira / lan sirnakna nepsu kang adus dedosa / panglebur sadhengah kawruh lan kabecikan//
dateng ilmu kaweruh niki mugi dadosaken pepedange laku ing donyo dumugi
June 21, 2010 – 8:33 am Saweg miwiti ngidung Serat MUDHA KARANA , dumugi pada kaping kalih kok mboten cocog
panuwun dumateng panjenengan Mas obeeth,sedoyo ing nginggil mugo saged dados pitedah gesang kito sedoyo nuwun
June 9, 2010 – 1:41 am Prara sederek ingkang nderek migatosaken tulisan punika , awit kawula kelangan lacak .buku Bagavatgita pramila kula suwun pambiyantunipun ,supados saget dipun lajengaken
MUSYAWARAH BURUNG (Mantiqu’t-Thair) | alangalangkumitir
Lumut/Bryophyta 1. Ciri-ciri dan sifat lumut Pada umumnya kita menyebut "lumut"
sirna ing madyananging isih ana ing atisakora-orane atiku dhewesing isih doyan turu
Kanggo lemah ikising nyunggi titah sakgotrahsing lali marang papan wutahaja ngetung sing isih elingtampanana kanthi ati sing
sederhana.Pindhang KoyongSelak mambu angin!Kerapu, Cundhing lan Seranggigi iki,Goq sampe bedhug, Maq,Yara sing wurung manju, emanMulane gancangan!Endhase, Maq, pindhagen koyong!. . .
Wong tua nemu pakewuh amarga saka tumindake anak kang kurang prayoga).Becik
maupun orang pintar tidak bisa menolak musibah/kemalangan – Wong bodo utawa wong pinter padha nema rekasa utawa nemu cilaka). “Golek sampurnaning urip lahir batin lan golek
akhirat.“Ala lan becik iku gegandhengan, Kabeh kuwi saka kersaning
Durung pinter nyambut gawe ananging wis kepingin rabi).Garang-garing. (Kelihatannya kaya namun sebenarnya banyak tanggungannya – Ketoke katon sugih, ananging
saking konco-konco eks 1-7 smatri 88. kaliya angaturaken sugeng siyam dinten wulan Romadon punika.
ing pinggir kali. Yuk dulur mlebu Islam, keblat marang Kanjeng Nabi. Kembang kembang turi ditandur neng ngepot.#1
Probolinggo, paserbumi, lan sak indonesia sing ora kasebut.
Mugo-mugo ora usah tukaran lan dadi dulur, urip sing rukun gak usah gontok2an.
[Reply]obenk_boro Reply:April 10th, 2010 at 8:07 pmmbok kiro jalur pantura ye…..?kok kabeh kota mbok
kuwi panganan opo toh ndol, ojo sok arob rika kuwi tohhKang trondhol= Barakalloh kuwi ucapan doa sing diajarke Rasulullah kanggo umate kok ndol, doa kanggo sing lagi seneng koyo' rika kuwi loh sing lagi bubaran ijab qobul..Lengkape dongane koyo toh mengkene kang:
ghondhes= Wah, suwun kang..jarang ono wong sing do'akke ngono kuwi pas nikahanku
kono tohh marang barang sing mengkono sing ora dihalalke koyo mengkono...Kang ghondhes=Mengko wae kang nek wis tuwo..Kang trondhol= ahhh wis embuh sak karepmu...dasar gemblung	0
Monggo ki mbok menawi sampeyan purun ijazah RDR…ngarep.co.id
Laskar cinta	November 4, 2010 pukul 3:45 pm	@ki amongroso :D…
Padepokan panjenengan lenggahe ten wilayah pundi..
akehe kekarepan iku nandakno akehe iblis nang awak lan atimu
gusbonex	November 5, 2010 pukul 7:57 pm	weleh weleh weleh kangmas@manyoel, kulo piyambak pun mboten ngertos nopo sing kulo omongaken ten inggil wau,
kados mekaten. kulo cobi jelasaken ngge,walaupun agak sulit saya menjelaskan lewat tulisan,mbok bili bermanfaat lan kirang langkungipun kulo nyuwon agengipun pangapuro
kawulo nyuwon supados mas@trinity panjenengan sukani rejeki ingkang katah, halal lan barokah supados saget kawin
kulo njih mboten sagen nopo2..
sagete namung dedungo marang Gusti ngagem boso sing kulo ngertos/paham, nyenyuwun keslametan, kewarasan, umur panjang kagem kulo, wong tuo, anak bojone kulo, namung mengaten menawi Gusti badhe nyuwun nopo sing dadi kesayangane kulo ten donyo niki, njih kepripun malih.. mung roso pasrah sing kulo gadah, meskipun kulo njih mboten paham nopo sing dados kersane Gusti..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vikna&oldid=875852"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 17 Novèmber 2013.
Wayang Purwa iku sajinising wayang saka Jawa. Para ahli ngira yen ukara purwa dijupuk seka parwa, utawa perangan seka kitab-kitab kakawin kayata Mahabharata utawa Ramayana. Ing bausastra Jawa anyar, ukara purwa uga bisa ngandhut pangerten jaman purba utawa jaman wiwitan. Yen ing versi asline, kitab loro iki ora ana sesambungane. Ing Jawa, ana sesambungan antara rong jaman iki kang banjur dirunut dadi silsilah dhewe.
Ing tangan para pujangga Jawa, wiracarita loro kuwi diowahi lan ditambahi maneh. Ing pedhalangan, dhalang nduwe kuwasa improvisasi crita-crita cilik, kang banjur kondhang dadi ‘’crita carangan’’.
Wayang purwa ngalami pangowahan kang akeh nalika ing jaman Wali Sanga. Para ulama Islam iki nyoba ngilangi ajaran Hindhu ing Mahabharata lan Ramayana kang asline seka India. Ing wayang kulit, gambar-gambar wayang iki banjur dientha-entha ben ora kaya manungsa. Jimat Kalimasada duweke Puntadewa seka tambahane para wali uga. Semono uga paraga wayang kaya Sang Hyang Giri Nata kang dianggep ngrujuk marang Sunan Giri, salah sijine Wali Sanga.
Ing jaman Mataram Anyar, Walanda nyoba ngrungkebi politik lan panguwasa. Nanging amarga seka kuwi banjur pujangga-pujangga kraton antuk kawigaten. Para pujangga kaya Yasadipura I, Yasadipura II, utawa Ranggawarsita nyoba nguripake maneh kasusastran kang magepokan kalawan Mahabharata lan Ramayana iku.
Artikel punika taksih tulisan rintisan (stub). Sinten kémawon ingkang kersa mbenakaken, sumangga kémawon.
Lakon carangan iku njupuke seka crita pakem kang dikantheni tambahan crita liyane. Seka crita carangan iki banjur akeh gagrag-gagrag kang tansah beda. Paraga-paraga ing wayang uga dadi tambah akeh. Nanging ana kalane gawe bingung, amarga bisa bae lakone
Lakon sempalan punika lakon ingkang sampun dados lakon gubahan, benten kaliyan aslinipun amargi dipun
Alexander Willem Frederik Idenburg (Rotterdam, 23 Juli 1861 - Den Haag, 28 Februari 1935) iku sawijining Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda.
Sadurungé dadi Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda, Idenburg tau dadi Gubernur Suriname, saka taun 1905 - 1908.
Bahasa IndonesiaLatinaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 15 Novèmber 2016.
Ciri[sunting | sunting sumber]
Pangangge suara[sunting | sunting sumber]
Pangangge tengenan[sunting | sunting sumber]
Pangangge tengenan (kecuali adeg-adeg) merupakan aksara wianjana yang bunyi vokal /a/-nya tidak ada. Pangangge tengenan
Pangangge aksara[sunting | sunting sumber]
Angka[sunting | sunting sumber]
Batik Gumelam ya iku warisan budaya bangsa kang ana ing wewengkon Kabupatèn Banjarnegara.[1] Batik tulis Gumelem dikembangna ing désa Gumelem, Kacamatan Susukan, Kabupatèn Banjarnegara.[2] Désa Gumelem nduwèni jarak sekitar 45 kilomèter saka Kutha Banjarnegara.[2] Batik Gumelem dadi salah siji kebanggaan kang isih ana nganti tekan saiki.[1] Warisan budaya iki diturunakè saka generasi marang generasi ngisorè.[1] Saiki ana sekitar 24 perajin batik asli Gumelem kang yandarakè uripè saka usahanè iku.[1] Warga kang nyandarakè uripè saka batik gumelem sing akèh ana ing Dusun Dagaran, Désa Gumelem Wétan, Kacamatan Susukan, Kabupatèn Banjarnegara.[1] Batik Gumelem potènsial dikembangkè saka kaca èkonomi, sosial, lan lingkunganè kanggo ndukung sèktor pariwisata lan bisa uga dadi salah siwijining tujuan wisata
dadinè motif batik Gumelem katon luwih luwes.[2] Kejaba saka iku werna dasar kain kang luwih enom saka werna motifè ndadèkake désain batik katon tembus utawa bisa didelok saka sisi kekaronè.[2] Motif-motif batik Gumelem tradisional kayata : Cèbong Kumpul (anak katak berkumpul), Kawung Beton, lan Parang Juanda.[4] Motif liyanè kang ana antaranè merak kembangan, ireng
Gumelem wis ana wiwitanè Gumelem isih dadi Kademangan.[4] Demang Gumelem nalika iku uga ngawa budaya batik Mataram ana ing Gumelem, Kabupatèn Banjarnegara.[4] Batik Gumelem luwih ngrembaka wiwit Pèmkab
Jumat pegawé Pemkab Banjarnegara uga diwajibake nganggo Batik Gumelem.[4] Ora mung pegawè pamaréntahan, saiki masarakat umum uga wis gelem lan bombong nganggo batik Gumelem kang motif lan warnanè disenengi masarakat Kabupatèn Banjarnegara.[4] Batik Gumelem saiki wis wiwit dikenalakè marang siswa-siswa SD-SD ing Désa Gumelem.[5] Cara ngawè batik Gumelem umumè ana 3 tahapan, pisanan mernani, kaping pindho mènèhi malam (lilin batik), lan kaping telu panyoplokan lilin saka kainé.[6] Cara ngawè batik urutané sing umumé ana nyungging, nganji, njaplak, Nglowong lan Ngisèni, Mopok lan nyolèt, Ngelir lan Nyoga, lan Nglorod.[6] Pungkasané kain kang wis dibatik diresiki banjur dipémé nganti garing.[6]
^ a b c d e (id)Copyright© 1996-2004 SUARA MERDEKA (Dipuntingali tanggal 28 Maret 2011)
^ a b c d e f (id)Copyright © 2009 Pamaréntah Kabupatèn Banjarnegara,
Batik_Gumelem&oldid=1014952"	Kategori: Budaya	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 7 Maret 2016.
ya iku kaisar ka-12 saka Dinasti Ming kang nguwasani tahta sadawane 6 taun ya iku saka taun 1567-1572.[1][2] Lair karo jeneng cilik Zhu Zaihou (
ya iku anak nomer telu saka Kaisar Jiajing.[2] Taun 1539 dhèwèké diwenehi gelar Pangeran Yu.[2] Sawise Jiajing mangkat taun 1567 dhèwèké dadi penerus saka tahtane bapake, rezime banjur diwenehi jeneng Longqing.[2]
Sawise munggah tahta, Longqing banjur njupuk tindakan kanggo mbenerake kabèh kang ora bener nalika ana ing mangsa pamaréntahane bapake.[2] Dhèwèké nglakokake reformasi ana ing pamaréntahane kanthi cara ngukum para penjilat saka pamaréntahan bapake lan menehi pegawean marang pejabat-pejabat kang bersih kanggo ngatasi situasi.[2] Jendral Qi Jiguang kang tau duwé jasa ngalau bajak laut Jepang saka pesisir wetan lan menehi prentah kanggo nguwati pertahanan ana ing Tembok Besar.[1] Nagarawan ulung, Gao Gong lan Zhang Juzheng diwenehi prentah kanggo nganakake negosiasi damai karo Mongol.[1] Aktivitas dagang uga dibuka meneh ana ing watesan kang ndadekake hubungan antarane Tiongkok lan Mongol kang wis mbeku suwe bisa rampung.[2] Perkara iki ndaddekake stabilitas ana ing sasawane wates lor.[2] Longqing uga majuke babagan dagang karo nagara-nagara liyane kaya Éropah, Afrika, lan nagara Asia liyane.[2] Saliyane iku, dhèwèké uga nguwati daerah wates kulon kalebu uga kutha pelabuhan sadawane Zhejiang lan Fujian kanggo nyegah serangan bajak laut kang tau dadi momok nalika jaman pamaréntahan Jiajing.[2]
^ a b c (id)m-search.jp
^ a b c d e f g h i j (id)www.tionghoa.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaisar_Longqing&oldid=1086535"	Kategori: Kalairan 1537Kapatèn 1572Tokoh Dinasti Ming	Menu navigasi
Rabu Pahing : Uwas Guru Wurung Lakuning Banyu Wasesa Segara Taliwangke
Kamis Pon : Mawulu Yama, Dadi Lakuning Srengenge, Satriya Wirang
Jum’at Wage : Tungle Rudra Dangu Aras Pepet, Sumur Sinaba, Babi Tembalung munggah ing tawang
basa Indonesia Februari 2011Organisasi IslamKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Kabupatèn Rote Ndao iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Rote Ndao ketata saking 6 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kabupatèn: Alor | Belu | Ende | Flores Wétan | Kupang | Lembata | Manggarai | Manggarai Kulon | Manggarai Wétan | Nagekeo | Ngada | Rote Ndao | Sabu Raijua | Sikka | Sumba Kulon | Sumba Kidul-kulon | Sumba Tengah | Sumba Wétan | Timor Tengah Kidul | Timor Tengah Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Rote_Ndao&oldid=1102957"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara TimurKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
isBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.57, 22 Oktober 2016.
Muhammadiyah, wong kui mung geguyone poro gawan politik wae lho. Ora ngerti opo yen Muhammadiyah yo pernah salat tarawih 20 rakaat, ora ngerti opo yen mbiyen kui mesjide NU Muhammadiyah podo – ora isoh dibedake sing endi sing Muhammadiyah, sing endi NU, karena memang akar pemikirannya nyawiji cah. Wes kowe kuwi ngikuti serat-serat pemikirane wae, dasar pemikiran. Bedane mung bacaane lho, bacaane KH Hasyim Asyari karo KH Ahmad Dahlan yo ijtihad kuwi, podo koyo kowe seneng lothek sing nganggo kacang opo lotek gula asem sing ora nganggo kacang. Sing luwih pas karo roso lan pikiran tentremmu sing endi. Urusane karo
1.Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe
mungsuhira datan udani, luput senjata uwa, iku pamrihipun, sabarang pakaryanira, pan rineksa dening
dadi waras.10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma utama, kang wruh namane
kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu......sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang....iku,
samadi, sesandi ing nagara, .....dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara, .....aran Sekar jempina15. Somahira ingaran Panjari, milu urip lawan milu pejah, tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya
gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa pesagi, sapa wruh
wikan liring puja samadi, tinekan sedyanira, kang mangunah luhung, peparab Yang Tigalana, ingkang simpen kang tuwayuh jroning
sedya ora teka, ingkang teka ora nedya iku singgih lebur sakehing wisa.27. Yen kinarya atunggu wong sakit,
ing timundak sing isa nggawé dhèwèké cilaka supaya dhèwèké isa krungu suwarané Édward. Bella mara ing alas, ing ana Laurent anak buahé Victoria (pacaré James). Dumadakan ana srenggala kang gédhé banget kang nylamataké nyawané Bella. Jebul Jacob uga kalebu klompok manungsa srenggala mau. Kanggo krungu swarané Édward, Bella nyemplung ing jurang nganti arep kelem, nanging Jacob nyelametaké Bella. Édward dikabari Rasalie kabar sing salah ya iku Bella mati lampus dhiri. Mula Édward péngin lampus dhiri sisan ya iku kanthi ngetokaké awaké ing manungsa supaya dieksekusi déning Volturi. Ananging Bella isa nyegah amarga dibantu déning Alice. Volturi péngin matèni Bella, amarga Bella kadhung weruh akèh babagan vampir. Ananging Alice ngomong yèn bakalé Bella dadi vampir uga. Sakbubaré balik ngomah , mung Rosalie sing ora setuju yèn Bella dadi vampir, Édward gelem ndadèkaké bella vampir yèn dhèwèké nikah dhisik.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 28 Januari 2017.
Wah, ndang entuk info meneh to. Aku tak ngopi sing wis download wae, la nang kene yen download 2180MB iso 2 dino kuwi yen ora njuk pedhot
PurworejoPituruh, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
NIPUN NEGARA ASTINA Kala semanten ingkang jumaneng nata ing Astina inggih menika Prabu Pandhudewanata. Panjenenganipun kagungan garwa kalih, inggih menika : Dewi Kanthi Nalibrata Ian Dewi Madrim. Dewi Kanthi peputra tiga : Puntadewa, Wrekudara an Arjuna. Dene Dewi Madrin peputra kalih inggih menika : Nakula Ian Sadewa. Nakula Ian Sadewa menika lare kembar. Putranipun Prabu Pandhu ingkang gangsal menika katelah Pandawa.Rikala Pandhawa taksih timur. Prabu Pandhu seda. Dewi Madrin ndherek bela pejah. Dados Pandhawa dipun gulawenthah dening Dewi Kanthi. Sasedanipun Prabu Pandhu, kraton Astina dipun titipaken dhateng ingkang raka Destarastra. Panjenenganipun wuta ( tuna netra ), pamila praja dipun pasrahaken dhateng putranipun pambajeng, Raden Duryudana ugi sinebat' Suyudana utawi Kurupati. Ingkang ngembani nglarnpahaken praja inggih menika Patih Harya Sengkuni, taksih keprenah pamanipun Raden Duryudana. Putranipun Duryudana menika cacahipun satus kawastanan Sata Kurawa. Sesampunipun Pandhawa semi diwasa, kepengin nyuwun wangsul negari Astina ingkang dados warisanipun Prabu Pandhudewanata. Nanging Astina dipun kekahi dening Sata Kurawa ingkang sampun kelajeng sekeca, boten lajeng dipun wangsulaken. Malah Kurawa menika kepengin nyirnakaken Pandhawa. Rahayunipun Pandhawa taksih pinayungan dening Dewa. Kurawa boten nate kasembatan anggeninipun ngaroh pejahipun para Pandhawa. Ing wasana negari Astina dipun suwun sarana peksan, inggih menika kanthi perang . Perang ageng antawisipun Pandhawa Ian Kurawa menika katelah perang Bharatayuda Jayabinangun ingkang kedadosan ing Tegal Kura Setra. Wontenipun paprangan menika saged kangge mbuktikaken pundi ingkang leres Ian pundi ingkang lepat. Bebasan Sapa salah seleh utawi becik
basa Inggris (en) · basa Jerman (de) · basa Perancis (fr) ·
Wikipédia_basa_Banyumasan&oldid=174399"	Menu navigasi
Kaca-kaca ing kategori "Museum ing Indonesia"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Museum_ing_Indonesia&oldid=1064288"	Kategori: IndonésiaMuseum miturut negaraKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 16 Juli 2016.
Kaca iki nampilna jeneng tokoh-tokoh sing muncul nang wiracarita Ramayana lan Mahabharata sing sering dipentaskna nang pertunjukan wayang.
4.1 Versi Jawa Tengah lan Jawa Timur (wayang kulit/wayang orang)
4.2 Versi Banyumas (wayang kulit/wayang orang)
Versi Jawa Tengah lan Jawa Timur (wayang kulit/wayang orang)[sunting | besut sumber]
Versi Banyumas (wayang kulit/wayang orang)[sunting | besut sumber]
Versi Jawa Barat (wayang golek)[sunting | besut sumber]
Bali[sunting | besut sumber]
Daftar_Tokoh_Wayang&oldid=181972"	Kategori: WayangSeni	Menu navigasi
Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.28, tanggal 16 April 2013.
durung mari model siji metu maneh model ktsp, wiss pokoke
mugi sedoyo ingkang panjenengan lampahi, angsal ganjaran ingkang
pengaosan, pentas (show) lan sapiturutipun. Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken titi laksitaning adicara ijab, pawiwahan lan panghargyan, sanadyan mekaten adicara ijab kadhang kala madeg piyambak boten kagarba kaliyan adicara pawiwahan lan panghargyan temanten. Ing upacara kasripahan juru paniti laksana nglantaraken tata upacara pangrukti utawa pametaking layon.
eh, dudu ding..Mas Puji ..
embuh je iki,kok dadi seneng fb-an meneh, ning tak batesi paling suwe setengah jam..sambil belajar kembali memahami pergaulan dumai..ckckckck..
bloge malah ora keurus..ning urung nganti
kroso wis 6th melu HarJay,...kesane memang tak akoni pelayananne OK tapi sayange sopirane jare cah mediunan ga esis Blas,..alias ga mbalap,........jeneng: Payriph soko Beji,Boy,tulungagngungFB: Helper C tulungagungsampeyan durung kepethuk sing mbalap
DHARMOJOYO SUTRISNO: Amanate Crita / Geguritan
Amanat uga diarani pesen. Saben ngrungokake dongeng becike kita bisa meruhi lan njupuk amanat kang ana sajroning dongeng mau. Sabanjure kang becik kita tindakake lan kang ala kita buwang wae ! Amarga pesen iku lumrahe ana rong warna. Yaiku pesen kang kudu ditindakake lan pesen kang ora oleh / aja ditindakake.
Pethikan : Ing sawijining dina, Mbok Marto krungu yen ing tangga desa arep ana wong nanggap wayang. Sabubare buruh tandur ana sawahe Mbah Wira, Mbok Marto uthek ana pawon. Mbok Marto wis ra maelu kesele awak. Butuhe dina kuwi bisa oleh tambahan dhuwit. Senajan Mbok Marto duwe anak papat wadon kabeh, dheweke ora pengin anak – anake marisi uripe. Mbok Marto duwe tekad anake bisaa urip luwih mulya tinimbang wong tuwane.
Kita kudu duwe cita – cita kang luhur, senajan mlarat.
lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling
kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
b. Sholat : Anetepi angen angen kang
Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane, kuoso njogo arum gandane asmo ono sajerone Urip, larangane Maling.
Yen gelem ngudi kaluhurane Urip ing Alam Dunyo tumekane Alam Akhir koyo unine
mujudake anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AI Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo
a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang Jabang Bayi kang isih ono sajerone kandutan si Biyung iku anane Sastro, yo kasebut Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.
c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi, asline wujud sake
Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang satemene soko anane Neptu Gaib
LeIuhur, wenang nyarnpumake; patine LeIuhure. Bab iki anane wenange Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.
e. Roso soko Alam, Poncodriyo Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake
sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen kajarwakake mowo maksud Among
arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :
Syahadat awal dedeg ¬adage Islam ono sajroning Ati – Nurani Manlingso.
Lirik Selembut Awan - Katon BagskaraCinta Selembut Awan
Punakawan saka tembung pana lan kawan. Pana tegese ngerti.Kawan tegese kanca. Ponokawan tegese ngerti kahanane kanca.Ing crita wayang, Ponokawan iku abdine Pandhawa.Utawa abdine Janaka. Sing diarani panakawan yaiku Semar, Bagong, Petruk, lan Gareng. Kanggo luwih gamblange sapa ta paraga siji-sijine bisa kowaca gambaran ing ngisor iki :
Semar iku turunane Sang Hyang Tunggal lan Dewi Wiranti. Sadulure nama Sang Hyang Antaga (Togog) lan Sang Hyang Manikmaya (Bathara guru). Nalika mapan ing kahyangan Semar asmane Sang Hyang Ismaya, rupane bagus nanging bareng dadi semar rupane ala, wetenge mblendung, dedeg piadege cendhek, mripate rembes Samar suwe pawakan sing lemu gedhe lan duwe kuncung.
Sebutan liyane yaiku Ki Lurah Badrayana, Saronsari, Bogajati, Ismaya, Wong Boga Sampir, lsp.
Sang Hyang Ismaya kadawuhan turunan ngarcapada dadi pamomonge para satriya kalebu leluhure Pandhawa nganti Pandhawa saanak turune.Ing ngarcapada Semar manggon ing Karang kedhempel kanthi asma Semar Badranaya.
Semar kagungan putra angkat 3 yaiku Gareng, Petruk, lan Bagong. Putra angkate tansah ngancani semar ndherekake para satriya mbrastha ngkara murka, njejegake adil lan tansah mbela bebener. Mula Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong diarani Punakawan utawa panakawan. Manut para satriya, luwihluwih Pandhawa, Semar dianggep pepundhene, ngerti sadurunge winarah, dewa kang ngejawantah. Tatakramane ganep, ora tau nesu nanging yen wis nesu ora ana dewa kang bias nandhing apamaneh manungsa.
Gareng iku anake Gandarwa nanging tata lair anak angkate Semar sing mbarep. Sesebutan liyane yaiku Pancalpamor tegese nolak sakabehing bandha kadonyan, Pegatwa tegese untu sing tugel, nyingkiri pangan kang enak-enak, Nala Gareng tegese atine sing garing saka watak angkara.
Gareng kuwi awake kuru, mripate rada kera, tangane ceko yen mlaku jinjit amarga sikile genjik, watake dhemen guton, sembrana parikena, nanging isih kalah kumrecek karo Petruk adhine. Gareng uga dhemen tetulung setya marang bendarane.Gareng duwe anak aran Nalawati.Gareng tau dadi ratu jejuluk Pandhu Bergolo kang sekti mandra guna.Kabeh Negara kang ngkara ditelukake nanging bareng mukti Gareng rada umuk kepingin ngrabasa Ngamarta, kabeh Pandhawa dikalahake.Prabu kresna waspada banjur nimbali Semar.Semar ndawuhi supaya Petruk kang maju.Prabu Pandhu Bergolo banjur badhar dadi Gareng. Bareng didangu apa sebabe ngrabasa Ngamarta. Gareng matur supaya bendarane waspada, ora lena supaya ora kecemplung ing kasangsaya.
3. Petruk Petruk satemane anake Gandarwa, anak angkate Semar sing nomor loro. Sesebutan liyane yaiku Doblajaya tegese pinter, Kanthong Bolong tegese dhemen weweh nganti ora duwe apa-apa. Garwane aran Dewi Undanawati, peputra Bambang Lengkung.
Petruk punakawan dhuwur, irunge mbangir, gulune dawa, seneng gegojegan, sembrana parikena, dhemen tetulung paring pephadang-yen tumandang gawe cak-cek marantasi gawe.
Petruk uga tau dadi ratu jejuluk Prabu Wei Gedhuwei Beh.Nalika arep jumeneng para Pandhawa diundang nanging ora gelem, kabeh dikalahke Kresna waspada, Semar ditimbali.Semar ndhawuhi Bagong kang maju. Nalika Prabu Wei Gedhuwei Beh turu, jimat Kalimasada dijupuk Bagong lan Gareng, banjir diguyoni nanging tetep ora gelem ngaku banjur dadi gelut rame. Prabu Wei Gedhuwei Beh badhar dadi Petruk.
Nalika ditakoni apa karepe, Petruk matur yen kabeh tumindak kudu dipetung supaya ora cuwa mburine. Contone nalika mbangun Candhi Saptaarga, kraton ditinggal, jimat Kalimasada dicolong dening Mustakaweni nanging bisa direbut Bambang Priyambada lan dititipake Petruk.
Bagong iku anak angkate Semar sing nomor telu ya sing ragil. Kacarita Gareng lan Petruk njaluk marang Semar supaya digolekake kanca, amrih Karang Kedhempel dadi saya gayeng lan regeng. Sanghyang Tunggal paring nugraha marang Semar.Wewa-yangane Semar dipuja dadi Bagong utawa Bawor.Awake ipel-ipel mblegung kaya Semar nanging mripate amba, lambene ndower utawa ndombleh.watake akeh sembranane, pinter nggawe lelucon, kadhang kala rada nganyelake, sok karepe dhewe nanging jujur, lan uga
yen wes sugih duit ojo patek medit
yen wes sugih duit ojo lali zakat
Kadang niat apik ora mesti di tanggepi wong lia apik. Sante lan kalem bae Barkelonan kalah telu. Sing main lemes dengkule linu
sing siji wis SMU, sing siji esih TK. *mbayangna*
Setia kuwe kaya fans sing tetep seneng karo klub bal e senajan kalah, ora senenge pas menang tok ora gelem susah.
Mulane nek lagi dadi pacare aja di sia-sia. Mengko nek pindah karo wong lia trus bahagia koe ora rila
Van Persie pindah klub sepisan bae wis langsung olih piala. Kaya mantanmu bar putus karo koe wis langsung olih bojo
Nek ana wong galau ya jorna bae, mengko
Sugeng enjing.. Esuk esuk aja galau mbok cepet tua
Bar jemuahan sing di tiliki disit mesti hape
Mesra kok neng dunia maya tok. Neng dunia nyata langka wujude
Ora kabeh wong seneng karo apa sing dewek lakoni. Ora papa, sing penting dewek niate apik lan nglakoni sing bener
Tansah ajeg mesu budi lan raga nganggo cara ngurangi mangan lan turu.
MAKNA SEKAR DHANDHANGGULA SIRAMAN | alangalangkumitir
beborèhipun, Puji harja mijil pangèsthi, Prawira watakira, Luhur budinipun, Tuhu tresna mring sasama, Luluh lulus lila legawa tan lali, Kalis ing sambékala.
ingkang angebeki, Warna-warna warnining kang sekar, Katingal wening tirtané, Wungu beborèhipun, Mengku werdi ingkang sejati, Lega
← TULADHA PRANATA ADICARA SIRAMAN CALON PENGANTEN	SERAT MADURASA (I) →	3 Comments
December 23, 2010 – 5:44 am Salam, mangga dipun sekecakaken mugi2 naskah/artikel ingkang wonten blog alang2 kumitir sagetha damel jampi kangen dumateng
Kagem Kangmas Kumitir lan Sakelurago Mugi di paring kaberkahan lan kaselamatan dunyo wal akhiroh di paringi Rizqi Sing Barokah Lan Umur sing
Kanggo Bekal mulih diri kulo ning akhirat,ngadep sing Moho Kuoso.
MAKNA SEKAR DHANDHANGGULA SIRAMAN | sastrajawagaul
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB
Rydzyna (Jerman Reisen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rydzyna&oldid=1090754"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
sing enggone nang wilayah wetan, kota Ungaran kuwe ibukota kabupatene.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo ---, sisi kidul batese karo --- uga, sisi kulon
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupaten_Semarang&oldid=172534"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKabupaten nang Jawa TengahKabupaten nang IndonesiaKabupaten Semarang	Menu navigasi
Sep 02, 2007 @ 07:34:34	Sik sik sik, ono sing arep tak urus ning angkatanku dhewe, mengko nek pancen ra iso lagi golek sing ngisor.
Penafian xxxalgo.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Panambang “i” wonten ing tanggpan “ka” lan tanggap “na” éwah dados “an”
Rimbag bawa inggih punika tembung lingga ingkang angsal ater ater: “ké”, “a”, “ma”, “kuma”, “kapi”, lan seselan “um”.
a. bawa “ka”, wujudipun ater ater “ké”, ateges mboten jarag.
– bawa “ka” wantah: kacemplung, kobong saking obong.
– bawa “ka” wisésana: kacemplungan, kobongan.
b. bawa “ha”, wujudipun ater ater “a” lan ater ater “ma”
sing: dak sregep, dak meneng,
– ah, mau nggawaa wacan kena kanggo sambèn ora ndlongop ngéné iki = sanjan.
b. Sambawa tanduk “i” kriya: njalukana.
Bèntenipun: tembung tembung: kecemplung, kecipratan
Pandapukipun: “pa” + lingga + “an”, ateges panggènan utawi mangsa:
02. Tukang = pangendhang, padhang,
Katrangan lésan kang pinarih (pelengkap penyerta).
Yayasan Pewayangan Daerah Bali. Aneka pewayangan Bali / Yayasan Pewayangan Daerah Bali Yayasan Pewayangan
nek wah iso mbangun yo mbangun… lek wektune wes
bangun anyar..!! Lek nggae bandara Banyuawangi sek keadoh.en seko Jember. Delok’en kuto Malang sing cedek karo Suroboyo saiki wes duwe bandara internasional loro karone. Dadi mbangun bandara iku didelok seko kepentingan kutone, guduk didelok seko cedek opo gak’e karo kuto liyane seng duwe bandara… Ngono loo… jumina….
Balas Komentar	Ananda 23 Maret 2014, 21:16 at 21:16
@jumina: Ambekno bandara Jember kuwi umure luwih tuek seko
banyuwangi.. laopo mbangun maneh ndek jember… nggae milyaran duike maneh… ojo egois,… ojo mabisi.. ojo
opo maneh..wes ra usah tukaran,ngko malah koyok israel – palestina…dulor dewe
ngerungokno wong seng ra seneng kotane maju, paling iku yo duduk wong Jember paling juga tonggo teparone Jember. Aku ae seng duduk wong Jember ndukung Jember
Lagian motone sampeyan iku gak ndelok ta, iki website opo?? Gak sopan lek koment mesoh2 nang website tek’e pemerintah… opo maneh berita iki didelok wong akeh… trus lek pejabat pemprov ngerti website resmine diisi karo koment2 mesoh yo’opo?? Kan iso2 jeneng kabupatene sampeyan seng elek…
terus gae opo maneh,…. nganti entek duike,…
ing mimbar sampun | sarta tunggule binabar ||
|| Sampun kumpul sebalaneki | sahabat kawula warga | miarsa maras manahe | ungele api neraka | miwah mahluk sedaya | kang sami ngungsi gumuruh | kelangkung ajrih sedaya ||
|| Nabi Ngisa nulya angling | ajana bubar sedaya |
|| Kelangkung angasih-asih | adhuh gusti Nabi Ngisa | pan nora kaduga ingsun | sebab anandhang wiring ||
|| Iya ingsun kala ing dhingi | duk urip ana ing
Pinarak ing mimbar wilis | sarta tunggule binabar | sineba kawula wargane | sahabat sewu punika akumpul segolonganira | cinarita langkung agung | balane jeng rasulullah ||
iku kabeh | kanjeng nabi angandika | dhumateng kang wadyabala | padha eca sira iku | tekane api neraka ||
kangjeng nabi lumampah | sujud ing ngarsane sampun | obah karsane punika ||
|| Obahe kursi puniki | tandhane yen
punapa | kangjeng nabi pangandikane | jenengku Nabi Muhammad | lawan jeneng nabi duta | kinaridhan ingkang agung | anyekel marang ing sira ||
|| Aja sira buru maneh | agawe mesakat | dhateng ejim manusa kabeh | aja gawe sorang-sorangan | mukane teka sira | amburu umat ingsun | ature api
kangjeng nabi | uwis sira marenana | aja sira buru maneh | pan wis janjine Pangeran | sabab kapir lan Islam | yen wus teka ing mangsanipun | tegakena maring sira ||
|| Lah sira nuruta ugi | ing mangke sira sun gawa | maring ngarsane Allah mangke | ature api neraka | inggih dhateng sandika | anulya binekta sampun | maring ing ngarso Pangeran ||@@
|| Nabi Muhammad wus prapti | asujud tengahe ngarsa | sampun katrima ing sujude | angandika sang
Caritane wonten ing hadist | api neraka punika | sareng pernah ing enggone | anulya dadi
lawang jahanam | ping kalih lawang huwiyat | lawang shuyat kaping telu | lawang jahim ping sekawan ||
warsa | eluke uwot punika | tigang elukipun | kang saeluk sewu warsa ||
|| Sampun masyhur ring hadist | Pangeran nulya ngandika | lah kalam sira den inggal | sun kon nulisi sedaya | sakathahe karsaningwang | kang awal lan kang akhir iku | manglumat ingsun sedaya ||
|| Hukum tuwan ingkang pesthi | parintah sampun sedaya | ing Nabi kang satunggale | sedasa maring Adam | Nabi Syis skeet kitab | ing Nabi Idris puniku | nenggih kitab tigang dasa ||
|| Kang duraka maring mami | sun panjingaken neraka | tan kari lawan kitabe | pangandikane
ing suwarga | lamun abot ngamal bekti | lajeng manjing ing suwarga | alanggeng eca wong puniki ||
|| Wong mukmin sedarum | kang ora siyam ing mangkel | benjang yen nguwot sirathal | lamun wong iku ngemasi | lawang siyam punika | tibeng neraka wong iki ||
|| Sekehe wong mukmin iku | yen ora adus junub ing mangke | benjang yen ngambah wot sirathal | kalane benjang ngemasi | ing lawang jinabat ika | tibeng neraka geni ||
|| Sabab wong mukmin iku | kang ora adus hedh ing mangka | benjang yen ngambah wot sirathal | kalane sira ngemasi | ing lawang hedh punika | tibeng neraka wong puniki ||@@
|| Lan ora adus wiladah iku | kelawan napas puniki |
dhumateng ing bapa biyung | kalane ing dunya iki | ora sah salate | ing neraka sarta manjing ||
|| Sabab wong mukmin sedarum | akambah warnane iki | kalane sami angambah | dhumateng wot sirathal iki | ana alon ana kebat | kebate kadya thathit ||
Lan malih bekti puniku | ing bapa biyunge iki | lan ora anginum arak | lan ora zina iki | lan ora mejahi tiyang | kang sami Islam iki ||
|| Sareng tangi saking kubur | suwarga nulya sumandhing | lan dhodhok-dhodhok lawang suwarga | Malaikat Jabarail | amethuk tiyang puniuka | anulya wiraos aglis ||
|| Jabarail ngandika sampun | milane dika puniki | nulya manjing ing suwarga | pan sampun dika lampahi | adhem panas
sami dhaharan | dika siyam sarwi anangis ||
|| Aradin sedaya iku | saking inten pethak adi | suwiwinipun punika | jumrut inten ijem
katut miber dening angin | kang ana ing ngawang-awang | kebate ibere iki ||
|| Kang wiraos ing dalem puniki | wong tetiga kang mukmin sedaya | ngambah wot sirathal lampahe | tur sareng lampahipun | kawarnaa ingkang satunggil | bektinipun ing dunya | rasa dzikir iku | satunggal malih kang kocapa | bektinipun kala
dasa jiz puniki | apike ing wewaosan | ing Kuran puniku | amiraos kang satunggal | ingkang rosa siyam Senen Kamis | dhateng kancane sedaya ||@@
|| Wonten malih caritane ing tulis | lamun ngambah saluhure wot sirathal | kadi kilat wau kebate | sabab ing dunya iku | saben Ahad punika muji | amaos isya anjalna | ping tiga puniku | saderenge turu ika | sawuse turu iki nenggih tunggal
|| Apan kadi cahyane rembulan | nalika purnama
amitutur | sedaya tetiyang mukmin | sampun ngambah wot sirathal | anulya siram tumuli | ing telaga maradika | ing kene siram wong iki ||
|| Sampun malebet suwang ratu | acanthi lan widadari | ing dalem wisma suwarga | anenggih wismane pribadi | wisma kang alit punika | sangalam dunya puniki ||
|| Kitab satus apitutur | lampahe sang nata aji |
nginggil | nalika katut kanginan | pada muni kadi riris ||
|| Lamun kekayon kencana iku | godhonge selaka putih | lamun uwit selaka pethak | godhonge kencana adi | kuweni nangka lan duren | kepudhung langsep lan manggis ||
punakawan | ingkang angladeni bukti | atas lare cilik | jalu estri warnanipun | tan megat ageng sepah | sekathahe lare cilik | wrananira sami ngambil inggal-inggal ||
Pandji Soerjwidjaja, di Batavia, tahun 1867.
July 13, 2013 – 2:18 pm Matur nuwun Kang Mas, nuwun sewu, sinten ingkang nganggit/nyerat serat puniko?
nggo belajar..ra mlebu2 ...jan ora apal2. sing
lan Laksmana ingkang hanganti dhatenging ingkang raka Rama dinandak hamiyarsa suwara nyaring asesambat tiwasing dhiri. Kusumaning ayu Sinta sajroning wardaya, hanyipta lamun swara ingkang kapiyarsa punika, tuhu swaranipun raka Rama, mila tarataban manahira, sigra dhawuh mring ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama.
Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan Laksmana menawa Sinta wis kasil dicolong Prabu Dasamuka.
Manuk Jatayu mbudidaya ngalang-ngalangi malah tekaning pati kaperjaya dening gegamane Rahwana, lan Sinta bisa digawa menyang Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap kaanane Sinta.
Awit saka panyuwune Rama lan Laksmana, Jatayu bisa gugur secara moksa. Awake melu ilang lunga ing Suarga.
Nalika, ing tengahing alas, padha mireng suara tangis. Sawise diceraki, swara iku saka kethek ingkang kejepit ing silangan wit gedhe Rama banjur nulungi kethek iku saka jepitan. Kethek iku ngaku menawa dheweke iku Raja ing Guwakiskendha, sing jenenge Sugriwa. Kakange sing jenenge Subali mbrontak karo Guwakiskendha, banjur dheweke di siksa lan dijepit ing silangan wit. Lajeng kanggo ngrebutke Guwakiskendha, Sugriwa padu karo Subali, Rama nglepaske wastra pusaka Gumawijaya. Dening Resi Subali nduweni Aji Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja maneh ing Guwakiskendha.
Kanggo bales budi, Sugriwa ngerahke wadyabalane kanggo mbantu Rama ngrebut Sinta saka Prabu Dasamuka. Anoman didhawuhi Rama supaya nggoleki Sinta menehake ali-aline Rama lan mangerteni kekuatanne Kerajaan Ngalengka. Nalika arep bali Anoman dicekel wadya bala Ngalengka. Anoman arep diobong nanging banjur mabur nggawa geni kanggo ngobong kraton Ngalengka, kajaba taman Argasoka, panggon Sinta didhelikake.
Akhire, kedadean perang gedhe Pancawati mungsuh karo Nglengka.
Wadya balane Ngalengka wujud buta-buta lan wadya balane Rama dibiyantu kethek-kethek balane Sugriwa, Senapati Nglengka akeh sing tiwas. Pancawati menang. Sawise perang Rama lan Shinta bali menyang Ayodya, Nanging Sinta susah ora enggal ketampa dening Rama, amarga dianggep wis ora perawan maneh. Sinta reresik awak saka geni lan banjur ditampa. Pratelane Rama, sesucen iku kudu ditindakake kanggo ngilangi pandakwa ala tumrap garwane.
"Muga-muga anakku sing mati dhisik, nek aku ndisiki sing arep ngopeni anakku sing gendheng lan lumpuh njur sapa?" (Mudah-mudahan anakku meninggal
dateng,makjegaguk gitu…. - Kulo nuwun Dhe..?
+ Monggo,niku sinten?- - Kulo..+ Kulo sinten ??- - Kolu nuwun…lha kok malah nyanyi to Dhe..!! niku lagune sinten Dhe,si nganu niko?? Ah malah lali..+ Kuwi rak lagune USMAN BERSAUDARA to..!!- - Oo..nggih niku rak group musik didikane Koes Plus nggih…+
nçaisBahasa IndonesiaLatinaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.56, 15 Novèmber 2016.
mandor. Sek talah rungokno tah. Eh jancok, aku tak ngomong sek kowe meneng'o. Saiki
sasat garing, jiwa wus suwe aking, pambujungku wus adoh nlasaki ing jerone
Perlu tanbahan perangkat kali yo kang………..
Pengeran iku lak luwih cedak karo urat leher,Ayo podo di deleng dewe2 katon ora…
Kalau jauh, kekecilan je. Kalau terlalu dekat, matane kelilipan, malah keculek.
Yo wis, tak golek koco wae kang, kanggo
Siro melaku ngidul aku nang arepmu
Siro melaku ngalor aku nang arepmu
ya pokoke madep kulon rodo digeser tengen sithik wis embuh, mosok goro2 nggeser sak drajat gusti Allah ora trima, apa ya gusti Allah ki
diikutin koq ya nyleneh, tapi yang percaya ya jutaan orang tuh. Wis embuh lah… Reply
tomy says:	28 January 2010 at 08:02	Nuwun sewu kula sing tiyang urakan mboten kalebet agama pundit mawon badhe munjuk atur dawuhipun simbah.
Simbah dawuh menawi sembah-Hyang saenipun sujud kiblat sekawan murih mboten klentu anggenipun sujud malah dados mledingi silit marang Pepundhen. Kalih sujud marang panceripun pribadi inggih Gesang kita piyambak. Gusti anata maligi wonten
Bumbune apa mbuh aku dewek ora ngerti (rahasiane apa pak?)
Ciri khasse warnane ireng… persis kaya soto biasa tapi rede ireng.
Luwih enak maning ditambah sate bumbu srundeng…hmmmmmm sedep sunggg!!!
Warung sing terkenal adol Sega Grombyang : Warung Bpk. H. Warso.
Nggone kuwi nang Pasar Anyar Pemalang (Takon Tukang Mbecak….. ngerti kabeh!!)
Ning ora, Alun-alun ngalor 700 m, kiri dalan, ana Warung sing akeh mobil parkire, la kuwe warunge (madep wetan).
Liyane, Warung Bpk. Waridin, nggone nang Ruko Lap. Sirandu Pemalang. Tepate nang kidul pisan kadi lawang masuk Lap. Sirandu.
ngombe teh manis tambah 1000 perak, nambah duduh GRATISSS !!! Ning pan udud tuku dewek nang warung ngarep, soale kayonge warung Bp. H. Warso ora adol rokok. He…he..heeee… usaha ra!.. mlaku delat mengarep luru warung rokok.
Ayo konco-konco sing misale balik kadi perantauan, trus nggawa kanca, coba dijak tuku sega Grombyang, dijamin
mencutake.ngilmu kang kaya kaya sundhul langit,jebul kaya mangkono,priyayi jenenge,pejabat arane,sinudarsana karepe.ora ngira aku ,ora ngira babar pisan,jebul manungsa araneya mung arane,yang mung agemane,ya mung blegere.ning dudu,dudu manungsa isine,ora ana manungsa kang kaya mangkono,aku percaya dudu manungsa iku.yen manungsa kudune ora kaya mangkono.Dhuh Gusti Alloh.....Panjenengan ngapunten kawula,ingkang tansah
puyengan, rena, umi, wibi
ireng : cemani, cemeng, jlitheng, kresna, langking
jaran : aswa, kapal, kuda, turangga, undhakan, wajik
jeneng : asma, aran, jejuluk, rum-rum, wewangi, tetenger
misuwur : kajuwara, kaloka, kalok, kawardi, kawentar, kaonang-onang, kombul, kondhang, kongas,
utawa jarwa dhosok yaiku negesi tembung kapirid saka wancahan wandane, utawa nguthak-athik tembunge supaya mathuk.
anak : kabeh kekarepane kudu ana lan sarwa kepenak
bapak : bab apa-apa sarwa pepak (ngelmune lan pengalamane)
bocah : mangane kaya kebo, pegaweane ora kena dicacah
prawan : yen pepara(lunga) ing wayah awan
sruwal : saru yen nganti uwal ( ucul)
tapa : tatane kaya wong papa (ora duwe apa-apa)
Rura basa yaiku basa sing luput ananging dianggep lumrah ana ing basa padinan.
adang sega sing bener adang beras supaya dadi sega
mbunteli tempe sing bener mbunteli dhele godhog kang wis dirageni
mikul dhawet sing bener mikul angkring isi wadhah dhawet
ndheplok gethuk sing bener ndheplok tela supaya dadi gethuk
ndondomi klambi sing bener ndondomi bakal digawe klambi
nganam klasa sing bener nganam pandhan/mendhong digawe klasa
nguleng sambel sing bener nguleg lombok sakbumbune digawe sambel
Homonim yaiku tembung kang padha penulisane, padha pocapane nanging beda tegese.
b. cor-coran semen, watu, krikil lan gesik
Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora ngemu surasa pepindhane.
Adigang, adigung, adiguna : Ngendelekake kekuatan, keluhuran lan kepinteran.
Ana catur mungkur : Ora ngrungokake omongan, guneman sing ala.
Angon mangsa : Golek wektu kang becik/ prayoga.
Anak polah bapa kepradhah : Wong tuwa bakal ngrasakake tumindhake anak.
Becik ketitik ala ketara : Tumindak ala lan becik iku bakal ketara/dingerteni tembe mburine.
Busuk ketekuk pinter keblinger : Sing bodho lan sing pinter padha dene nemu cilaka.
Ciri wanci lelai ginawa mati : Pakulinan ala ora bisa ilang yen durung mati.
Cincing-cincing maksa klebus : Karepe arep ngirit ananging jebul entek akeh.
Criwis cawis : Nyacad, akeh omonge ananging uga mrantasi ing gawe.
Desa mawa cara, negara mawa tata : Saben panggonan duwe cara dewe.
besus : Durung nyambut gawe nanging duwe pepenginan warna-warna.
Entek amek kurang golek : Ngunek-unekake wong sakatoge.
Garang-garing : Katone sugih nanging sejatine kacingkrangan/kekurangan
Jalukan ora wewehan : Seneng njaluk ora gelem menehi
Njunjung ngentebake : Ngalembana ananging niyate ngasorake.
Kalah cacak menang cacak : Kabeh pegawean kudu dicoba dhisik bisa lan orane.
Kebat kliwat gancang pincang : Tumindak kesusu/grusa-grusu bakal ora kebeneran/gawe rugi.
Keplok ora tembok : Melu seneng-seneng nanging ora melu ngetokake
Mbuwang tilas : Ethok-ethok ora ngerti tumindak ala sing dilakoni.
Mikul dhuwur mendhem jero : Anak kang bisa njunjung drajate wong tuwa.
Nabok nyilih tangan : Tumindhak ala sarana kongkonan.
Nyolong pethek : Mleset saka pambatange.
Pupur sadurunge benjut : Ngati-ati sadurunge nemu cilaka.
Rawe-rawe rantas : Sing sapa ngalang-alangi malang-malang putung kekarepane bakal disingkirake.
Rukun agawe sentosa : Rukun bisa dadi kuwat lan yen crah agawe bubrah cecongkrahan njalari ringkih.
Sabaya mukti sabaya mati : Rukun nganti tumekaning pati.
Sepi ing pamrih rame ing gawe : Nyambut gawe kanthi mempeng tanpa duwe pamrih.
Sing sapa salah seleh : Sapa sing salah bakal konangan.
Sura dira jayaningrat lebur : Kekuatan sing gedhe bakal pangastuti sirna dening tumindak becik.
Tuna sathak bathi sanak : Rugi bandha nanging bathi pasuduluran.
Undhaking pawarta sudane kiriman : Kabar iku beda karo nyatane.
Welas tanpa alis : Karepe ngeman nanging malah gawe kapitunan.
Yitna yuwana lena kena : Sing ngati-ati bakal slamet dene sing sembrana bakal nemu cilaka.
Bebasan yaiku unen-unen ajeg panggone ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong.
Adol lenga kari busik : Andum barang marang wong liya nanging awake dhewe malah ora keduman.
Aji godhong jati aking (garing). : Asor banget, ora ana ajine.
Ancik-ancik pucuking eri : Uripe tansah kuwatir.
Angon ulat ngumbar tangan : Ngulatake kahanan jalaran arep gelem rekasane.
Arep jamuare emoh watange : Gelem kepenake nanging ora gelem rekasane.
Diwenehi ati ngrogoh rempela : Diwenehi ananging isih kurang trima, njaluk maneh.
Dikena iwake aja nganti bitheg banyune : Kaleksanan panjangkane nanging ora gawe kapitunan.
Emban cindhe emban siladan : Ora adil (pilih kasih).
Esuk dhele sore tempe : Ora teteg atine, gampang molah malih.
Gawe luwangan ngurugi luwangan : Golek utangan kanggo nyaur utang.
Golek-golek ketanggor wong luru-luru : Golek utangan malah diutangi.
Gupak pulud ora mangan nangkane : Melu rekasa ora ngrasakake kepenake.
Njagakake endhoge si blorok : Njagakake barang kang durug mesthi ana.
Kadang konang : Sing diaku sedulur mung sing sugih.
Ketepang ngrangsang gunung : Gegayuhan sing mokal bisane kelakon jalaran kegedhen pejangka/kekarepan.
Kakehan gludhug kurang udan : Kakehan omong nanging ora ana nyatane.
Kegedhen empyak kurang cagak : Kegedhen panjangka kurang srana.
Kekudhung walulang macan : Tumindak kanthi aling aling wong duwe panguwasa.
Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rusuh ana ing papan kang wis tentrem.
Nguthik-uthik macan dhedhe : Gawe nesu wong kang wis lilih atine.
Nguyahi segara : Weweh marang wong sugih, saengga tanpa guna.
Nututi layangan pedhot : Nggoleki barang sepele, yen ketemu ora sumbut karo rekasane.
Nyugokake bugel kayu sempu : Njagokake wong kang ora pinter, jalaran isih sedulur.
Othak athik didudut tugel : Omongane sajak kepenak jebul angel ladenane.
Ora uwur ora sembur : Ora gelem cawe-cawe menehi pawitan apa-apa.
Pandengan karo srengenge : Mungsuhan karo wong sing duwe panguwasa.
Rindhik asu digitik : Nindakake pegawean kang cocog karo karepe.
Sandhing kebo gupak : Cedhak karo wong ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.
Sedhakep angawe-awe : Ninggalake tumindak ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.
Suduk gunting tatu loro : Nindakake pegawean sawarna, ananging asile luwih saka siji.
Yiyidan mungging rampadan : Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim.
Saloka yaiku unen-unen ajeg panganggone ngemu surasa pepindhan kang dipindahake wonge.
Asu belang kalung wang : Wong ala (asor) ananging sugih bandha.
Asu gedhe menang kerahe : Luwih dhuwur pangkate, luwih gedhe panguwasane.
Ati bengkong oleh oncong : Wong duwe niat ala, ana sing nyarujuki, oleh dalan.
Bathok bolu isi madu : Wong asor nanging sugih kepinteran.
Bebek mungsuh mliwis : Wong pinter mungsuh pinter, sijine kalah ubed utawa kalah trampil.
Belo melu seton : Melu anut grubyug nanging ora ngreti karepe.
Cebol nggayuh lintang : Gegayuhan kang mokal bisane kelakon.
Cecak nguntal empyak/cagak : Gegayuhan kang ora timbang karo kekuwatane.
Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang : Ala diunekake becik, becik diunek-ake ala.
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan : Tansah diparingi slamet.
Dom sumuruping banyu : Laku sesidheman kanggo nyumurupi wewadi.
Endhas gundhul dikepeti : Wis kepenak isi dienak-enakake.
Gagak nganggo elaring merak : Wong asor (cilik) tumindak kaya wong luhur.
Gajah alingan suket teki : Lair lan batine ora padha bakal ketara.
Gajah perang karo gajah kancil mati ing tengah : Wong gedhe pasulayan, wong cilik dadi kurban.
Gong lumaku tinabuh : Wong sing kumudu-kudu ditakoni, dijaluki piwulang.
Idu didilat maneh : Menehi dijaluk bali (murungake janji kang wis diucapake).
Iwak klebu ing wuwu : Wong sing kena apus kanthi gampang.
Jati ketlusuban ruyung : Kumpulane wong becik kelebon wong ala tumindake.
Kacang ora ninggal lanjaran : Pakulinane anak lumrahe niru wong tuwa.
Kebo ilang tombok kandhang : Wis kelangan, isih ngetokake wragat kanggo nggoleki.
Kebo mulih ing kandhange : Wong lunga wis suwe, bali ing omahe maneh.
Kebo nusu gudel : Wong tuwa njaluk warah marang wong enom.
Kere munggah bale : Wong didadekake wong luhur.
Kriwikan dadi grojogan : Prekara cilik dadi ngambra-ambra(gedhe).
Legan golek momongan : Kepenak malah golek rekasa.
Palang mangan tandur : Dipercaya malah gawe rusak
Pecruk tunggu bara : Dipasrahi tunggu sing dadi kesenengane.
cangklakan : Mungsuh wong sih isih sanak sedulur.
Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu ditakoni.
Tekek mati ulone : Nemu cilaka jalaran saka guneme dhewe.
Timun mungsuh duren : Wong cilik mungsuh wong kang duwe panguwasa.
abang-abang lambe : ora temenan utawa mung lelamisan.
adol bagus, adol ayu : mamerake baguse, mamerake ayune.
adus kringet : nyambut gawe abot, mempeng
atine ana wulune : duwe kekarepan ala, drengki srei
cagak elek : srana supaya betah melek
entheng tangane : seneng milara, cengkiling
gedhe atine : tatag, ora gampang sumelang
nggenggem tangan : ora gelem nyambut gawe, kesed
idu geni : kabeh guneme kudu bisa klakon
kaku atine : tansah sulaya, nesu wae
lambe tipis : akeh omonge, criwis
mati sandhang pangane : ora ana dalan kanggo golek sandhang pangan
pedhes rembuge, tembunge : guneme gawe serik
rupak jagade : judheg, ora bisa lunga-lunga
sepi ing pamrih : ora duwe pamrih, melik
tipis lambene : seneng nyatur wong liya, criwis
andhap asor >< degsura, murang tata
garba yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangka kanggo njumbuhake guru wilangan.
ana + ing dadi aneng tegese ana (manggon) ing
dadi + ewuh dadi dadyewuh tegese ora gampang, sarwa ewuh
dhemen + anyar dadi dhemenyar tegese senenge yen isih anyar
dupi + arsa dadi dupyarsa tegese nalika arep
jalu + estri dadi jalwestri tegese lanang wadon
kapireng + arsa dadi kapyarsa tegese keprungu
lagi + antuk dadi lagyantuk tegese lagi antuk/oleh
lagi+ana + ing dadi lagyaning tegese lagi ana ing
lebda + ing dadi lebdeng tegese mumpuni, pinter ing
lumaku + ing adi lumakweng tegese mlaku ing
maha + raja dadi maharja tegese ratu linuwih
maha + resi dadi maharsi tegese pendhita linuwih
mardika + ing+rat dadi mardikengrat tegese ing jagad/donya
nara + indra dadi narendra tegese ratuning jalma
narpa + endah dadi narpendah tegese ratu sing ayu
nuju + ari dadi nujwari tegese sawijining dina
prawira + utama dadi prawiratama tegese prajurit utama/senapati
priya + agung dadi ratwagung tegese ratu binathara/ratu utama
ratu + agung dadi ratwagung tegese panah utama
sami + arsa dadi samyarsa tegese padha arep
siti + inggil dadi sitinggil tegese lemah sing dhuwur papane
siniwaka + ing dadi siniwakeng tegese diadhep dening
sumbang + asih dadi sumbangsih tegese weweh kanggo tandha asih
sura + ing+yuda dadi surengyuda tegese wani perang/dewaning perang
tumenga + ing dadi tumengeng tegese madhep ing (mendhuwur)
tumuju + ing dadi tumujweng tegese marani/tumuju ing
wira + utama dadi wiratama tegese prajurit utama/senapati
Tembung saroja yaiku tembung loro utawa lewih padha tegese dirangkep dadi siji, nduweni teges mbangetake.
gilir kacang : anak akeh giliran lanang lan wadon
imagiri : araning panggonan (desa) ing bantul
jaran kepang : wewangunan kaya jaran digawe saka kepang
juru kunci : tukang ngrumat papan kramat, sareyan
kadhal menek : araning gelung (pungkasaning gurung)
kala menjing : jendholan ing gulu tumrap wong lanang
Yaiku tembung loro digandeng dadi siji kang tegese cedhak karo tembunge.
Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon.
Nugraha, Setyo G. dkk. Buku Pinter Basa Jawa. Kartika; -
Kabeh kuwi ono bener lan salahe…tergantung seko ngendi awake dewe ndelok….tapi jangan budaya khan menipu…………
Sak apik-apike maksud seko menipu tetep wae ngapusi….
Sep 02, 2007 @ 07:29:25	Iyo sih mas, koyo sing tok omongke ning blogmu kae to? Yang jangan ngejudge buku jangan dari cover dan isinya.
apik…karo sing Kuwoso diwenehi dalan sing apik juga…
Sep 02, 2007 @ 07:31:16	Iyo mugo2 diwenehi dalan sing apik, amiiinn…
waspada). +++++1 Pamedhare wasitaning ati, cumanthaka aniru pujangga, dhahat mudha ing batine, nanging kedah ginunggung, datan weruh yen akeh ngesemi, ameksa angrumpaka, basa kang kalantur, tutur kang katula-tula. (Wulang Reh) (
Akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa. (Wulang Reh) (
hidupmu)3 Jroning kuran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang uninga, kajaba lawan tuduhe. (Wulang Reh) (
Nanging yen sira nggeguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik
ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang perkara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang prakara rumuhun, dalil kadis lan ijemak, lan kiyase papat iku salah siji, ana kang mupakat. (Wulang Reh) (
kagem Pak Joko, Pak Dumyo, Pak Mardi, Pak Parno (bhs Inggris), bu Adiati, Bu Umi, Bu Endang Wusanani, Pak Piyoto, Pak Gultom, Pak Soekendro, Pak Israwan, dll
Pitik : Nyong jan geting banget karo menungsa.
Sapi : Lha ngapa si rika ngomong kaya kuwé?
Pitik : Bayangna bae, nyong jan mangan beras setitik bé wis digusah-gusah, diusir-usir lan dipathak kambi watu. Padahal menungsa kuwe enggal dina mangan endok lan mangan daging keluarga inyong. Kaya kiyé mbok jenengé ora adil.
Sapi : Ujaré rika thok apa sing geting banget karo sing jenenge menungsa!
Pitik : Lha si ko kenangapa.. pi?
Sapi : Ko si mendhing mung di gusah2, di pathak kambi watu.. Njajal bayangna lan rasakna nasibe inyong..
Enggal dina susuné inyong di emek-emek, di elus-elus, di penjet2, nanging apa kuwé sing jenengé menungsa gemblung ora nduwé peri kekéwanan.
Ora tau jere dijék nikah, apa maning dilamar. Jiyan
dateng blogger bengawan semoga nambah exist lan saged
wiyosipun gamelan, badhaya, lan gendhing Serat Wedhapradangga seratanipun Raden Tumenggung (RT) Warsadiningirat aslinipun wujud buku nenem jilid kaserat ngangge aksara Jawi carik.
Warsadiningrat punika salah satunggaling empu karawitan ingkang sanget misuwur wonten ing Karaton Surakarta Hadiningrat. Tembung Wedhapradangga makaten kados sampun kaprah wonten ing jagating karawitan. Serat Wedhapradangga hangewrat bab-bab ingkang magepokan kaliyan jagating karawitan. Ingkang makaten serat minangka salah satunggaling sumber seratan tuhu ageng paedahipun, mliginipun bab cariyosing leluhur anggenipun ngonceki babagan karawitan.
Ing dhudhahan buku punika, Serat Wedhapradangga ingkang dipundhudhah sanes buku aslinipun, seratanipun RT Warsadiningrat, ingkang awujud nenem buku seratan aksara Jawi carik. Dhudhahan buku Serat Wedhapradangga punika lelandhesan tedhakan dening para nimpuna karawitan ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia (STSI) Surakarta ingkang sapunika katelah Institut Seni Indonesia (ISI) Solo. Tedhakan Serat Sujarah utawi Riwayating Gamelan Wedhapradangga (Serat Saking Gotek) punika dipunwedalaken dening STSI Surakarta ndalem taun 1990. Serat sujarah lan riwayating gamelan ingkang kawrat ing buku punika, mligi amung nyariyosaken kawontenan, boten nyariyosaken kadospundi menggah teges saha maksudipun gamelan utawi gendhing, punika boten. Karana bab maksud lan tegesipun punika ingkang langkung dhamang inggih ingkang damel piyambak. Serat Wedhapradangga jilid I amratelakaken wiwitipun ing Tanah Jawi wonten gamelan, wiwitipun wonten badhaya saha wiwitipun wonten gendhing tuwin wiwitipun wonten beksan
Miturut andharan ing Serat Wedhapradangga, wiyosipun wiwitanipun wonten gangsa (gamelan) punika ingkang nganggit Sang Hyang Guru nalika ngejawantah, jumeneng nata wonten ing Tanah Jawi, akadhaton sapucaking Wukir Mahendra, winastan Nagari Medhangkamulan. Panganggitipun amarengi ing taun 167 tinengeran Swara Karengreng Jagat, winastan gamelan Lokananta utawi Lokanata. Ricikanipun Lonanta namung gangsal, inggih punika gendhing (kemanak), pamatut (kethuk), sauran (kenong), teteg (kendhang, kendhang ageng) lan maguru (gong).
Dene ingkang minangka laguning gendhing, saking kidung, sekar kawi utawi sekar ageng. Ingkang dipunwastani gamelan Lokananta punika sajatosipun gendhing kemanak, utawi gendhing kethuk kenong ingkang binarung ing kidung. Dados sanes gangsa Kodhok Ngorek. Ing salebeting taun Isa 256, taun Suryasangkala utawi 264, ing taun Candrasangkala Amarengi Masa Manggasri, ing Kaindran kadhawuhan mulat, tegesipun cahya pindha sasotya adi.
Werdinipun badhaya nglimputi bab kabudayan lan pulitik Serat Wedhapradangga punika kejawi asumber saking Serat Pustakaraja utawi Sasadara ugi asumber waton-waton warni-warni saking pangandikanipun para luhur, para sepuh lan para marsudi kawruh karawitan.
Kawruh sujarah utawai riwayating gamelan sapanunggilanipun wau lajeng kaimpun dening RNg Warsapradangga II, abdi dalem mantri niyaga kapatihan. Ng Warsapradangga II wau lajeng kapundhut ngarsa dalem Sampeyan Dalem Ingkang
kakarsakaken dados abdi dalem panewu niyaga kasepuhan, nama RNg Pradjapangrawit. Awit saking punika, Serat Wedhapradangga katelah serat saking gotek, tegesipun kaimpun saking katrangan tiyang-tiyang ingkang dhamang utawi marsudi kawruh karawitan. Amargi punika, Serat Wedhapradangga ugi hangewrat cariyos-cariyos ingkang dipunwernani kaprecayan mistik.
Serat Wedhapradangga Jilid I hangewrat cariyos wiyosipun gamelan, kawiwitan saking jaman taun Jawi 167 ngantos dumugi taun 1557, nalika jumenengipun Kangjeng Susuhunan Adi Prabu Anyakrawati (Sunan Krapyak), ing Nagari Mataram. Dene wonten ing Serat Wedhapradangga Jilid II antawisipun dipunandharaken nalika taun 1566, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma ing Mataram, kagungan karsa iyasa gangsa sekaten. Dene gangsa sekaten ingkang lami, iyasan ing Demak, punapa kalebur lajeng dipundamel gangsa sanesipun malih punapa kadospundi, dereng wonten katranganipun ingkang cetha. Wonten ingkang nyariyosaken bilih keceripun gangsa Sekaten wau sapriki salong taksih wonten ing Kabupaten Demak.
Kala ing taun Jawi 1565, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung awit saking osiking panggalih dalem lajeng badhe iyasa lelangen badhaya. Saking kupiyanipun para empuning karawitan, inggih punika Kangjeng Panembahan Purubaya, Kyai Panjangmas, Pangeran Panji Mudhabagus lan RT Alap-alap katambah pangestunipun Kangjeng Sunan Kalijaga kasil nata gendhing Katawang raras pelog pathet gangsal. Gendhing punika pantes sanget manawi kagem pahargyan jumenengan nata, utawi tinggalan jumenengan. Gendhing Katawang punika ugi kabiji ageng sanget sawabipun minangka dados tetumbaling nagari. Andayani tata tentrem loh jinawi karta raharja, ing sapanginggilipun turun-temurun boten kaselan amengkurat Tanah Jawi.
Legawing panggalihipun Kangjeng Sultan Agung, dening pikantuk sabdanipun wali linuhung lajeng karsa iyasa kemanak sapanunggalanipun. Lajeng kagungan karsa mundhut kenya putranipun para priyagung bupati wolu, kapundhut satunggal-satunggal, kapilih ingkang endah ing warni saha prigel ing solah kinarya badhaya. Karsa dalem amiwiti iyasa lelangen badhaya cacah sanga. Jangkepipun sanga mundhut putra utawi wayahipun pepatih dalem salah satunggal ingkang prigel saha endah ing warni sinartan wasis wiramaning gendhing, minangka tetindhih dados pambataking beksa badhaya.
Dene kawigatosanipun wontenipun badhaya cacah sanga wau kangge ngawuningani kabudayan Jawi bab beksan badhaya, ingkang anuntun dhateng patrap samadi. Ugi kangge ngawuningani dhateng gelaring prang, kadosta gelar prit-neba, garudha nglayang, wulan tumanggal, cakrabyuha sapanunggilanipun. Ingkang ugi dados kawigatosan inggih kangge ngawuningani dhateng karawitaning gendhing ingkang mengku raos lebet utawi adiluhung. Sanesipun punika, karsa dalem murwani badhaya Karaton Jawi ing jaman kaislaman, punapa dene minangka reraketan dhateng para manggalaning praja, nayaka wolu, sanga pepatih dalem ingkang minangka sakaguru, tansah gegandhengan kaliyan karaton. Saben badhaya temtu enget lelabetanipun para manggalaning praja wau.
Pakubuwana IV tansah anggegesang pangawikan kina Sareng taun 1650, Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana Kaping II ing Nagari Surakarta Hadiningrat, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Kombul, utawi Ingkang Sinuhun Sumare Lawiyan, kagungan karsa iyasa gangsa salendro tuwin pelog. Ingkang anggarap damel gangsa Ngabehi Nong-nong.
Sareng sampun babar lajeng kaparingan nama ingkang salendro Kyai Semarmendem, ingkang pelog Kyai Sekargadhing. Lajeng kagungan karsa iyasa lelangen beksan wireng, inggih punika Laras Panji, Laras Panji Nom, Dhadhap Kareta, Dhadhap Kanoman. Tameng Badhung lan Tameng Gleleng. Kacariyos saben lenggah siniwaka ing dinten Senen-Kemis, manawi bonten wonten wisudhan, meh kenging katemtokaken mundhut Gendhing Prawirakusuma. Gendhing punika kaanggep pusaka. Sanadyan nagari dalem ing Kartasura Adiningrat sampun wangsul tentrem, saksampunipun dipunjegi mengsah, ananging panggalih dalem taksih sakalangkung sengkel angraosaken risaking nagari saha risaking karaton dalem saisinipun, prasasat sirna sadaya. Wusana badhe pindhah karaton saking Nagari Kartasura Adiningrat tumuju Dhusun Sala, ingkang lajeng kaparingan nama Nagari Surakarta Adiningrat. Pindhah dalem dhumateng Nagari Surakarta Adiningrat lajeng kagungan karsa iyasa gendhing Boyong, Kadhaton Radya lan Hasrikaton. Lajeng kagungan karsa iyasa lelangen beksan wireng Jemparing Ageng, Dhadhap Karnatinandhing, Dhadhap Alus, Lawung Alit lan Jemparing Alit.
Sareng taun 1693, Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana III ing Nagari Surakarta Adiningrat, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Swarga, kagungan karsa iyasa gangsa pelog utawi salendro. Sareng sampun babar sadaya lajeng kaparingan nama Kyai Pangasih (pelog) lan Kyai Rarasati (salendro). Sareng ing taun 1718, Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bagus ing Surakarta Adiningrat, kagungan karsa iyasa gangsa Sekaten, kadamel langkung ageng saha kandel, angungkuli kagungan dalem gangsa sekaten iyasan Mataram. Kagungan dalem gangsa sekaten kalih wau lajeng kaparningan nama Kangjeng Kyai Gunturmadu (Sekaten ageng, ingkang suwau nama Kyai Nagajenggot) lan Kangjeng Kyai Guntursari (Sekaten alit). Kajawi iyasa gamelan lan anganggit gendhing, Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV ugi iyasa lelangen dalem beksan, antawisipun Beksan Badhaya, Badhaya Gendhing Daradasih, Badhaya Gendhing Ela-ela lan Beksan Wireng Gelas Alit. Ingkang sinuhun kala wau ugi nampeni pisungsung beksan badhaya Gendhing Hanglirmendung. Gendhing kemanak saking Mangkunagaran.
Badhaya Mangkunagaran punika sami kaliyan badhaya ing kasentanan, inggih punika badhaya cacah pitu. Dene ingkang nganggit Gendhing Badhaya Hanglirmendhung wau Kangjeng Gusti Sambernyawa. Ingkang angladosi nganggit gendhing Kyai Demang Cakarma, demang niyaga Mangkunagaran. Mendhet saking laguning Gendhing Gadhungmlathi Badhaya, ingkang ugi winastan Gendhing Handuk, iyasan dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung ing Mataram. Gendhing Hanglirmendhung wau lajeng kaparingaken putra dalem, Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Angabehi. Lajeng kagem wonten ing Ngabehan. Ingkang sinuhun wau sanadyan sampun karsa nganggit gendhing beksan sapiturutipun kasebut ing nginggil wau, ewadene boten kasupen taksih amarsudi anggegesang pangawikan kina, kadosta anggegesang beksan badhaya, wireng, sekar ageng, ngupakara gendhing-gendhing murih prayoginipun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV wau kagungan abdi
Sinuhun Susuhunan Pakubuwana V iyasa lelangen Sarimpi Wiwit dereng jumeneng nata, Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana V, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Sugih, sampun kathah iyasan-iyasan utawai anggitan dalem. Langkung-langkung bab gendhing Jawi, gendhing alus, gendhing prenes, endhing gecul. Lajeng kagungan karsa amiwiti iyasa lelangen dalem beksa wanita, mirip beksa laguning badhaya, kawewahan wileding ukelipun. Katindakaken para kenya cacah sekawan, pinilihan ingkang dedeg pangadegipun sami pasariran ngronje, parigel ing solah. Inggih punika ingkang lajeng winastan lelangen dalem Sarimpi.
Gendhingipun Ludira Madura dhawag Kinanthi, suwuk lajeng celuk Mijil Wastrangangrang (ladrangan), gendhing kemanak, laras pelog pathet barang. Beksan Sarimpin wiwit nyembah (dhawah gong) sampun dipunkepraki. Beksan ngadeg dumugi ngajengaken gong, lajeng dipunsenggaki saha keplok alok. Beksan pecat miring lajeng genjot pinjalan utawi prenjakan, dipunsenggaki keplok imbal angadhasih. Manawi badhaya boten mawi kakocapaken lan boten dipunsenggaki. Anggenipun ngepraki yen gendhingipun sampun minggah, utawi dhawah ladrangan saweg dipunkepraki, terkadhang babar pisan boten mawi keprak. Karsa dalem pancen kagen ambedakaken rerengganing beksa badhaya kaliyan beksaning Sarimpi.
Inggih punika mula bukanipun ing Surakarta wonten lelangen dalam Sarimpi. Wiwitipun wonten beksan Sarimpi punika, manawi miturut Serat Sastramiruda, anggitanipun swargi Kangjeng Pangeran Arya Kusumadilaga, ingkang misuwuring asma Kangjeng Pangeran Kusumadilaga Tinjomaya, kados ing ngandhap punika. Prabu Suryawisesa, nata ing Janggala, anganggit beksan dhadhap, lawung
gendhing-gendhing miwah beksa, malah ngasta nabuh inggih baud. Sadaya ingkang dipuncaki sarwa sae, sarwa alus tur miraos. Peng-penganipun manawi angasta rebab (ngrebab). Saking saenipun ngantos binasakaken, angin mandheg, dados sanadyan angin inggin mandheg dening katarik daya panggendenging cengkok wewiledan ingkang adiluhung wau. Kacariyos kala taksih jumeneng Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom, saben pasewakan ing dinten Senen miwah Kemis, saderengipun miyos dalem, Kangjeng Gusti wau kapareng lenggah ing bangsal pradangga, nunggil abdi dalem niyaga, lajeng angasta rebab utawi sanesipun ingkang dados kapareng dalem. Cakipun alus angrawit sarwa miraos. Ananging manawi ingkang rama (Sinuhun Pakubuwana IV) sampun katingal lenggah ing kajogan prabasuyasa, Kangjeng Gusti wau anggenipun angasta (nabuh) lajeng kadamel-damel radi kaduk sembrana. Yen nuju angasta bonang lajeng dipunimbal, dipuncara imbaling saron paringgitan (saron wayangan), kacengkokaken ngantos gobyog sanget, adamel cingakipun ingkang sami sowan ing plataran, sami noleh tumuju ing bangsal pradangga. Sareng mangertos yen ingkang ngasta bonang Kangjeng Gusti, lajeng sami tumungkul ajrih. Saking gobyoging tabuhan, kamirengan ing ngarsa dalem ingkang sinuhun taksih lenggah ing kajogan prabasuyasa, laheng utusan andangu,”Sing mbonang iku sapa, teka anggecul kata mangkono?”. Kaunjukaken yen putra dalem Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom. Dhawuh dalem,” Ya wis yen si thole”.
Gendhing Larasmaya lestantun wiwit PB IX ngantos PB XI Lelangen beksan sarimpi iyasan Sinuhun Pakubuwana (PB) VIII wonten ingkang gendhingipun mawi binarung ing sindhen tuwin wonten ingkang boten mawi binarung ing sindhen (kados kalenengan limrah). Ing antawisipun lelangen beksan sarimpi ingkang gendhingipun mawi binarung ing sindhen inggih punika, Beksa Sarimpi Gendhing Ela-ela, Beksa Sarimpi Gendhing Merak Kasimpir lan Beksa Sarimpi Gendhing Ladrang Manis.
Ewadene lelangen beksan sarimpi ingkang gendhingipun boten mawi binarung ing sindhen antawisipun Beksa Sarimpi Gendhing
Sarimpi Gendhing Gandakusuma. Kejawi iyasan lelangen dalem beksa badhaya tuwin sarimpi, Sinuhun Pakubuwana VIII wau, nalika dereng jumeneng nata (taksih jumeneng Kangjeng gusti Pangeran Angabehi) iyasa lelangen beksa wireng. Jumeneng dalem nata Sinuhun Pakubuwana IX ing Surakarta Adiningrat, amarengi ing dinten Senen Legi, tanggal kaping 22 wulan Jumadilakhir ing warsa Je, angka 1790, utawi 30 Desember 1861. Ingkang Sinuhun Pakubuwana IX wau wiwit dereng jumeneng nata ngantos jumeneng nata tansah kapareng amarsudi dhateng saliring pangawikan lan kabudayan karawitan, bab gendhing-gendhing miwah beksa. Kapareng nindakaken piyambak beksa, punapa dene ngasta nabuh gambang, rebab, kendhang, kapareng ambawani (buka celuk) Gendhing Katawang Ageng Badhaya.
Kacariyos manawi anjenengi ajar-ajaran beksan badhaya tuwin sarimpi, Ingkang Sinuhun lenggah ing dhampar. Ing kanan kiringipun dhampar palenggahan dalem dipunsudhiyani rebab, gambang tuwin kendhang. Inggih punika tetabuhan ingkang dados kaparenging panggalih dalem, ingkang badhe kaasta ing ngarsa dalem. Tuhu winasis ing saniskara, ngantos misuwur. Wasising gendhing ngantos kondhang, mumpuni
Pakubuwana IX sareng jaman Ingkang Sinuhun Pakubuwana X wau kagem pakurmatan kondur dalem saking sitinggil (manawai miyos bakda ing sitinggil), ingkang kurmat Larasmaya wau gangsa ingkang wonten ing paningrat. Manawi sampun lenggah, gangsa suwuk. Lan jengkar dalem saking pandhapa
kondur dalem saking tedhak papara utawi ameng-ameng padintenan. Mila ngagem Larasmaya, amargi jaman kaping sadasa wau dereng wonten Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom. Gendhing Larasmaya wau lestantun kagem pakurmatan kondur dalem, ngantos dumugi jumeneng dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana XI, taksih anglestantunaken ngagem. Ingkang Sinuhun Kaping IX wau taksih amarsudi saliring pangawikan, makaten ugi dhateng bab gangsa. Kala samanten kagungan karsa anyantuni gendhing ingkang kagem ing beksa badhaya, Badhaya Bontit (
rumiyin saben pasamuwan sekaten ing wulan Mulud, wiwit tanggal 5 dumugi 12 (malem bakda), kagungan dalem gangsa sekaten ingkang kaungelaken wonten ing Bangsal Pradangga namung sarancak; Kangjeng Kyai Guntursari (sekaten alit iyasan dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung ing Mataram. Sareng jumeneng dalem Pakubuwana IV (Sinuhun Bagus) ing Surakarta, iyasa gangsa sekaten (sekaten ageng, asma Kangjeng Kyai Gunturmadu). Sanadyan gangsa sekaten sampun kalih rancak, nanging amung malempak dados satunggal, wonten ing Bangsal Pradangga sisih kidul. Dene bangsal ingkang ler kangge pasowananipun abdi dalem jaksa. Awit saking kaparenging karsa dalem Sinuhun Pakubuwana IX, kagungan dalem gamelan sekaten Kangjeng Kyai Guntursari (Sekaten alit iyasan Mataram) ingandikakaken nata wonten ing kagungan dalem bangsal ingkang sisih ler. Dene Kangjeng Kyai Gunturmadu (Sekaten ageng iyasan Pakubuwana IV) lestari wonten kidul kados ingkang sampun, saha katemtokaken mungel rumiyin. Dados kagungan dalem gamelan sekaten lajeng dados kalih panggenan (ler-kidul).
Sinuhun Pakubuwana X amumpuni saliring pangawikan Esuk wiwit tangi turu, Kang Soma dheleg-dheleg ana lincak ngemper omah. Sirahe krasa mumet mikirake uripe sing tambah ruwet. Atine judheg gaweyan mandheg, butuhe tambah suwe tambah seabreg. Nalika jumenengipun Sinuhun Pakubuwana X, amarengi ing dinten Kemis Wage, tanggal 12 wulan Ramelan ing taun Je 1822, utawi kaping 30 Maret 1893, kawontenanipun ing karaton sarta praja dalem ing sawewengkonipun sadaya ing Surakarta Adiningrat kathah indhaking kamajenganipun.
Kawontenan kabudayan karawitan inggih nengsemaken. Tetabuhan gangsa alus, thuthukanipun nengsemaken. Gendhingipun
pasisir inggih kacakup.Kathah pakempalan tabuhan utawi sinau nabuh gangsa, sinau gendhing-gendhing. Malah kagungan dalem Musium Sriwedari ugi ngedegaken pasinaon nabuh gamelan, inggih punika KK, cekakan saking tembung Kawruh Kaniyagan, tuwin ngawontenaken pasinaon dhalang, inggih ingkang winastan Pa-Dha-Su-Ka saking cekakaning tembung Pasinaon Dhalang Surakarta, kaayoman Radyapustaka. Makaten ugi bab sekar-sekar utawi tembang, ingkang dipunajangi pakempalan Mardiguna, manggen ing Kusumayudan. Tuwin bab beksa utawi joged. Ing karaton ngantos dumugi ing njawi, meh pundi-pundi panggenan tansah sami amarsudi, temahan andayani luhuring karaton dalem. Sajumeneng dalem Sinuhun Kaping X wau tansah anampeni pisungsung bintang saking manca nagari ngantos kathah, andayani saha tambahing kaluhuran dalem.
Saben mentas tampi lajeng dipunpengeti, inggih punika wonten ing Serat Panembrama, ingkang tinrap ing geronging gendhing. Nanging kala samanten dereng dipuniyasani gendhing. Dados panembrama wau lajeng tinrap ing gendhing ingkang sampun wonten, utawi gendhing lami.
Antawisipun inggih punika panembrama nalika rawuhipin sri narata ing Nagari Siyam, Kitha Bangkok, ingkang ajejuluk Sang Maha Silalon Prabu Koren Praculasom Klowa, tangga 25 wulan Sura ing warsa Jimakir angka 1826, tinrap ing gendhing Ladrang Asmaradana, raras pelog pathet barang, padhetan
Orde Nederlanse Leo, dinten Jumuah tanggal 20 wulan Sapar, taun Jimakir 1826, tinrap ing Gendhing Gambirsawit, raras salendro pathet sanga. Panembrama amengeti jumenengipun nata Kangjeng Rajaputri Wilhemina ing Nederlan (Nagari Walandi), tanggal 31
Lan taksih wonten panembrama sanesipun ingkang tinrap ing gendhing lami sanesipun. Sareng jumeneng dalem Sinuhun Pakubuwana XI, sadhatengipun Nipon utawi Jepang nguwaosi Tanah Jawi, sadaya ungel-ungelan utawi pakecapan ingkang mawi basa Landi, boten kapareng. Awit saking punika, cakepanipun Gendhing Ludira wau dhawuh dalem ingandikakaken anyantuni cakepanipin Gendhing Ludira piyambak, inggih punika “Mideringrat angelangut” sapiturutipun. Mijil-ipun “Wastra ngangrang tebenging patani” sapiturutipun. Dene Gendhing Ludira minggah Kinanthi lajeng Ladrang Mijil dalah sacakepanipun wau, iyasan dalem Pakubuwana V.
Sampeyan Dalem Ingkang Minulya Saha Wicaksana Pakubuwana X wau kalebet amumpuni saliring pangawikan, kadosta dhateng ngelmi sepuh utawi ngelmu kasampurnan, malah sampun kapareng amaringi barkah dhumateng para putra santana saha abdi dalem (jumeneng guru). Manawi mejang wonten ing Bandengan, apal dhateng sujarah. Apal dhateng padhalangan saha wayang dalah wandaning ringgit. Kerep paring piwulang dhateng abdi dalem dhalang. Ahli dhateng tosan aji. Kagungan aji panggandan, saking katebihan saged mirsa, manawi wonten ingkang ngangge dhuwung sae. Makaten kalangkunganipun. Punapa malih dhateng bab beksa tuwin gangsa, malah inggih saged ngasta rebab. Ingkang nyerat Wedhapradanga (Prajapangrawit) nate nyumerepi piyambak, Sampeyan Dalem angasta rebab, rebab pusaka dalem Kangjeng Kyai Grantang, kala samanten gendhingipun Gambirsawit, salendro pathet sanga.
Nut angka dipunanggit jaman Sinuhun Pakubuwana X Sajumeneng dalem Pakubuwawa X wau, kawontenanipun tindhih kamisepuh abdi dalem niyaga kasepuhan gantos-gumantos, antawisipun, Raden Riya Ngabehi Gunapangrawit, Raden Ngabehi Gunamardawa, Kyai
Tetindhih abdi dalem kamisepuhipun abdi dalem gendhing pandhe gangsa antawisipun,
Wontenipun nut angka (nut gendhing Jawi nut angka Eropah) inggih jaman Pakubuwana X wau, anggitan ing kapatihan. Dene mula bukanipun wonten nut angka wau, kacariyosaken kados makaten. Kyai Demang Karini, abdi dalem demang musik ing Mangkunagaran (Mangkunagara IV) asli saking Kamlayan. Kacariyos taksih kaleres nak-sanak kaliyan Kyai Demang Gunasentika, abdi dalem panewu niyaga kasepuhan golongan tengen.
Mila boten langka manawi Kyai Demang Karini wau saged nabuh gangsa, sinartan sugih gendhing Jawi. Lajeng gadhah anggit damel nut gendhing Jawi. Sareng sampun dados nut wau, winastan nut rante. Nut Rante wau lajeng kasukakaken kaliyan Demang
Mangkunagara IV), nama Mas Lurah Sudiradraka (karanipun Mas Lurah Dari).Nut wau sareng sampun wonten ing Gunasentikan lajeng kababaraken ing anak putu. Wasana lajeng kaaturaken ing nagari, konjuk ing pepatih dalem, minangka pratandha sumungkem saha bingahing manah anggenipun mentas kakarsakaken dados abdi dalem panewu niyaga kasepuhan golongan tengen. Kajawi ngonjukaken nut rante, gendhing-gendhing lami utawi kina, kaliyan ngonjukaken pisungsung gendhing
ing kapatihan radi angel ing panampinipun. Awit saking punika lajeng dipun rekadaya murih gampiling panampi, dening Bandara Raden Mas Jayasudirja, inggih punika Raden Mas Tumenggung Wreksadiningrat (I). Dipunreka kaliyan prasaja, inggih punika saron pelog wilahan pitu lajeng dipunangkani, saking ngandhap manginggil, utawi saking ageng dumugi alit: 1 (panunggul), 2 (gulu), 3 (tengah/dhadha), 4 (pelog), 5 (gangsal), 6 (nem) lan 7 (barang). Manawi salendro, tanpa angka 4, nanging makaten: 1 (barang), 2 (gulu), 3 (tengah/dhadha), 5 (gangsal), 6 (nem) lan 7 (dados gembyanganipun angka 1). Sareng kadadosaken nut lajeng kalimrahaken ing saknagari Surakarta, lestari dumugi sapriki, lajeng dipunangge para abdi dalem niyaga ing Surakarta. Sarta para pamarsudi inggih kathah ingkang sami amigunakaken nut kapatihan wau.
Wontenipun kenong pepak miturut wilahan, inggih punika gulu, tengah (dhadha), gangsal, nem, barang, panunggul tuwin kenong manis. Mila winastan kenong pepak, amargi ingkang kalimrah kenong punika namung tiga, raras: 5, 6 lan barang. Wontenipun gangsa calempungan ngantos kathah warni-warni, punapa dene siter (calempung Eropah) dipun-stel kaliyan gangsa Jawi, saha wontenipun slenthom utawi slenthong, inggih punika slenthem ageng (gembyanganipun slenthem) saking gangsa, wonten ingkang saking kawat (calempung ageng sanget). Sampeyan Dalem Sinuhun Pakubuwana X anyinaokaken beksan golek Ngayogyakarta,
Dene unduripun Giyar-giyar, pelog barang (manawi Surakarta Ayak-ayak Rangu-rangu).Lajeng anyinaokaken abdi dalem badhaya dhumateng ing Tejakusuman, Ngayogyakarta, ingandikakaken nyinau beksa sarimpi
← BABAD CARIYOS LELAMPAHANIPUN R.Ng. RANGGAWARSITA	REREPEN PENGANTEN ADAT JAWA →	1 Comment
January 23, 2009 – 1:59 pm tlg
nuwun @ki among…salajengipun nyuwun idi pangestu ngamalaken ngelmu ing padhepokan punika….
kulo bade nyuwun pusaka dalem ingkang poro leluhur, ingsun ngirim donga dalem ingkang poro leluhur (Baca Alfatihah 1x)
sing kalebu tuladha aksara o jejeg yoiku…. ...
WADAG HANYA SANDANGAN SUKMA, JAGAD PASTI DIGANTI | alangalangkumitir
Tan wurung nuli mantuk. Mring wismane sangkane uni. Ing mengko aja samar. Sangkan mengko pada weruha. Yen asale sangkan paran duk ing nguni. Aja nganti kesasar.
Jen kongsiha sasar jroning pati. Dadya tiwas uripe kesasar. Tanpa patokan sukmane. Saparan-paran nglanggut. Kadya mega katut ing angin. Wekasan dadi udan. Mulih marang banyu. Dadi bali nuthing wadag. Ing wajibe sukma tan kena ing pati. Langgeng donya
DHARMOJOYO SUTRISNO: Matur Nembah Nuwun Gusti
Panjenengan Ingkang kula anggep Paling Maha suci
Comments	Sampun dados satunggaling tujuan tumrap dhateng sedaya janma punapa dene ingkang sami kumelip ing madiya pada, bilih sedaya sediyanipun sageda kasembadan. Inggih sediya punapa kemawon.
sanes, lan sanes-sanesipun. Wosipun sedaya sediyanipun sageda katurutan.
Caranipun nulis kedah mawi asta tengen (mboten ngedhe). Lajeng ingkang kagem nulis punapa ? Ingkang kagem nulis satunggaling pirantes yen ta katamakaken ing satunggaling barang ingkang radin tur wiyar lajeng wonten tilasipun. Caranipun nyepengi pirantes wau kados pundi ? Caranipun nyepengi pirantes
kala wau kadedek ing tengah-tengahing jempol lan racikan punika kanthi kenceng, mboten minggrang-minggring. Jalaran menawi minggrang-minggring pirantes punika gampil ucul saking cepengan. Menawi sampun lajeng katamakaken wiwit manengen wongsal-wangsul ngantos punapa ingkang dipun maksudaken saged katulis sedaya.
Kabupatèn Banyumas iku kabupatèn ing Jawa Tengah sing lokasine ing sisi kidul Gunung Slamet, Kutha Purwokerto iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Wangon, Ajibarang, Banyumas, Sokaraja, Patikraja, Tambak lan liya-liyane. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 1.327,59 Km² Cacahe Penduduk: 1,7 yuta jiwa.
108 0 ‘ 17 ”- 109 0 27’15” Bujur wétan lan 7 0 15 ‘05” – 7 0 37 ‘10” Lintang kidul.
Bates Wewengkon[besut | besut sumber]
Sisi wétan berbatesan kalih Kabupatèn Purbalingga, Kabupatèn Banjarnegara lan Kabupatèn Kebumèn, sisi kidul berbatesan kalih Kabupatèn Cilacap, sisi kulon berbatesan kalih Kabupatèn Cilacap, Kabupatèn Brebes lan sisi lor berbatesan kalih Kabupatèn Tegal lan Kabupatèn Pemalang.
Jarak kutha[besut | besut sumber]
Kabupatèn Banyumas ketata saking 27 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Banyumas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Banyumas&oldid=1118892"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn BanyumasKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 14 Februari 2017.
Indonesia mas...Soale, nek ngomong Jowo, ra kabeh sing mudheng ...=)
Artikel kiye mbutuhkna lewih akeh referensi nggo pemastian.
Mangga ngrewangi mbeneri artikel kiye karo nambahi referensi.
ceritane wong tua, pancen mandan Gunung Slamet sejen/beda karo gunung-gunung liyane nang tlatah Jawa. Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung
arek arek saiki wis bedo kabeh. Sing biyen krempeng saiki lemu koyok koncoku wedhok biyen 1-4. Saiki
lho, gak patek ketok dalan gak opo-opo, wong liyane nang ndalan kan wis minggir-minggir dhewe eruh mobil apik. Ben gambare jelas tak pasang antenna PF goceng, nyampluki
sing mek muni thit thit…, tak pasang kamera ngarep, mburi, samping kiri-kanan, kolong, sopo ngerti ono kucing ndhelik kan iso ketok.
Ben ora bingung duwit gawe ngisi bengsin, alphard ku mau tak sewakne, saben sak kilometer pertama regane Rp 25.000,-, kelebihan selanjutnya Rp 10.000,- tiap kilometere. Nek ngliwati polisi turu
Taman Nasional Lorentz iku sawijining taman nasional kang dumunung ing Provinsi Papua, Indonésia, sadurungé dienal minangka Irian Jaya, utawa Irian Barat. Kanthi jembar wewengkon 25,056 km² (9,674 mi²), taman iki minangka taman nasional kang paling gedhé ing Asia Kidul-wétan. Ing taun 1999 Lorentz
ragam ekologiné, ing donya. Taman iki minangka siji-sijiné konsèrvasi alam ing region Asia Pasifik kang ngandhut rangkéan ekosistem kang pepak, wiwit saka tlatah segara, alas bakau, alas pasang-surut lan rawa banyu tawa, alas udan dhataran cendhèk lan gunung, tlatah ekosistem pagunungan, lan lèlèhan ès (glacier) katulistiwa. Ing elevasi 4884 meter, Puncak Jaya (sadurungé dikenal minangka
ing IndonésiaTaman nasional ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skrip	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 14 Februari 2017.
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "India" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "India"
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Propinsi Jawa Tengah ‎ (← pranala | sunting)
Ramayana ‎ (← pranala | sunting)
Islam ‎ (← pranala | sunting)
Sejarah Jawa ‎ (← pranala | sunting)
Matematika ‎ (← pranala | sunting)
Anoman ‎ (← pranala | sunting)
Siddhartha Gautama ‎ (← pranala | sunting)
Bollywood ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:India ‎ (← pranala | sunting)
Basa Nepal ‎ (← pranala | sunting)
Daftar negara nang Asia ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Tokoh Wayang ‎ (← pranala | sunting)
Batara-batari nang pewayangan ‎ (← pranala | sunting)
Mahabharata ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Country data India ‎ (← pranala | sunting)
Sumatera ‎ (← pranala | sunting)
Bisma ‎ (← pranala | sunting)
Agama Buddha ‎ (← pranala | sunting)
Cheng Ho ‎ (← pranala | sunting)
Vasco da Gama ‎ (← pranala | sunting)
Samudra Hindia ‎ (← pranala | sunting)
Chaiyya Chaiyya ‎ (← pranala | sunting)
Badak jawa ‎ (← pranala | sunting)
Ki Hadjar Dewantara ‎ (← pranala | sunting)
Dhuwet ‎ (← pranala | sunting)
Pelem ‎ (← pranala | sunting)
Sawo ‎ (← pranala | sunting)
Srikaya ‎ (← pranala | sunting)
Jagung ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:DinaKiyeNangSejarah/26 Januari ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/India"	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gamvik&oldid=874222"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.48, 16 Novèmber 2013.
Gamelan iku seni musik tetabuhan tradhisional aseli saka Indonésia utamané ing pulo Jawa, Madura, Bali lan Lombok.[1] Tembung gamelan dhéwé iku asalé saka basa Jawa ya iku "gamel" kang duwé makna "tabuh".[2] Isi gamelan iku saprangkat piranti musik sing dienggo ngiringi tembang, utawa ditabuh tanpa tembang minangka klenèngan.[1] Jinis musik iki kasebar nganti tekan pulo-pulo ing saindenging tlatah Nusantara lan saiki malah wis kasebar rata nganti Amérika, Éropah lan tlatah liyané.[1] Jinis musik tradhisional liya sing mèmper karo gamelan uga ana ing Filipina, Malaysia lan Suriname.[2]
Gamelan duwéni melodhi kang magis utawa nduwé daya supranaturalsupranatural, mula swarané gamelan diarani mélodi utawa wirama perkusi kang magis.[2] Pagelaran gamelan uga ana kang ngarani orkestra gamelan Jawa.[2][butuh rujukan] Ing buku kang irah-irahané Music of Java, Jaap Kunst nerangaké yèn gamelan iku kaya komparasikomparasi saka cahya rembulan lan miliné banyu, misterius kaya cahya rembulan lan obah utawa dinamis kaya milining banyu.[2]
Gamelan kalebu perangan ing kabudayan Jawa.[2] Ing Jawa gamelan biyasané kanggo musik pangiring pagelaran wayang kulit utawa ringgit, tari, uyon-uyon.[2] Jinisé laras ing gamelan ana loro ya iku laras pélog lan laras sléndra.[2] Saben sèt gamelan nduwèni instrumén kanggo laras pélog lan sléndra.[2]
1. Ricikan/instrumèn gamelan sajroning karawitan sacara fungsional musikal digolongaké dadi telung klompok, ya iku [3];
Klompok ricikan balungan, ya iku; ricikan-ricikan kang lagu dolanané iku cedhak banget karo rangka gendhing (balungan gendhing)[3]. Ricikan utawa instrumèn gamelan ing
ricikan/instrumèn garap, ya iku; ricikan-ricikan kang nggarapaké balungan
gendhing, kang kanthi cara nafsiraké banjur nerjemahaké liwat vokabulèr-vokabulèr (konvensi) garapan.[3] Ricikan/instrumèn kang kalebu ing klompok
instrumèn struktural, ya iku; ricikan-ricikan kang agawé raketing dolanan kanthi mbentuk struktur adhedhasar (nentukaké) wujud gendhing.[3] Ricikan utawa instrumèn kang kalebu ing klompok kasebut, ya iku [3];
Musik gamelan duwé sajarah sing tuwa saumuran karo kasebaré budaya Hindu lan Buddha ing Nusantara. Utamané nalika kawanguné karajan-karajan gedhé kaya karajan Majapahit. Jaman Majapahit iki piranti gamelan wiwit kawangun. Mula-mula, gamelan Jawa iku kasil saka budaya Hindu kang banjur kagubah déning Sunan Bonang.[butuh rujukan] Seni perkembangané musik Jawa iki kira-kira ana pas anané kentongan, rebab, tepukan tutuk saka anané gèsèkan ana tali utawa pring tipis nganti nuju prakembangané piranti musik saka bahan logam.
Ngrembakané musik gamelan diperkirakaké nalika anané kenthongan, rebab, tepukan, banjur gèsèkan ing tali utawa pring tipis nganti tekan alat musik kang digawé saka logam. Gamelan Jawa kalebu musik kanthi nada pentatonis. Nalika dituthuk kanggo ngiringi gendhing. Gamelan Jawa duwéni rong puteran ya iku sléndra lan pélog. Sléndro nduwèni limang nada saben oktaf ya iku 1 2 3 5 6 [C- D E+ G A]. Nadha slendro duwéni interval kang kacèké mung sithik. Déné pélog nduwèni 7 nadha saben oktaf ya iku 1 2 3 4 5 6 7 [C+ D E- F# G# A B] kanhti interval kang bedané utawa kacèké akéh. Komposisi musik gamelan digawé kanthi aturan-aturan kang gumahtok, ya iku gamelan ana rong puteran lan duwéni pathet, ana watesé sak gongan lan melodhiné digawé ing unit kang kasusun saka 4 nadha.
Zoetmulder ngandharaken bilih tembung gamel kaliyan alat musik perkusi ya iku alat musik ingkang ditabuh. Miturut basa BaliBali wonten istilah gambèlan ingkang dados gamelan. Konon, ing mitologi Jawa, gamelan dipunriptakken déning Sang hyang GuruSang Hyang Guru ing warsa Saka, dewa ingkang mandegani sadaya Tanah Jawa, kaliyan istana ing Gunung Mahendra ing Medangkamulan (sapunika Gunung Lawu). Sang Hyang Guru punika nyiptakaken 2 Gong kangge ngundang arwah dewa-dewa, lajeng saged kasusun set gamelan. Gamelan ing jaman rumiyin dipundamel saking watu, wit-witan, tulang kewan. Nalika ing jaman modern sapunika, piranti gamelan dipunriptakaken kanthi nglampahi proses industri, ingkang bahanipun werni-werni. Gamelan saged dipundamel saking timah putih (Sn) lan tembaga (Cu), ugi saged dipundamel saking kuningan, singen, utawa Wesi.
Gamelan biyasané kanggo ngiringi tarian, utawa seni pertunjukkan kayata wayang kulit lan kethoprak.Gamelan biyasané kanggo ngiringi swara penyanyi Jawa.Penyanyi kang lanang diarani wiraswara déné penyanyi kang wadon jenengé waranggana. Seni gamelan kang kerep dipentasaké jaman saiki arupa gamelan klasik lan kontemporèr. Salah sijiné gamelan kontemporèr ya iku jazz-gamelan kang nduwèni campuran musik kang nadhané pentatonis lan diatonis.
Salah sijiné panggonan kanggo ndeleng seni gamelan ya iku ing Kraton Yogyakarta. Biyasané dianakaké ing Bangsal Sri Maganti. Déné kanggo ndeleng perangkat gamelan kang umuré wis tuwa ya iku ing panggonan bangsal liyané kang manggon rada memburi.
Bukti Otentik[besut | besut sumber]
Nalika jaman Majapahit, instrument gamelan ngalami perkembangan kang apik banget kanthi ngraih wujud nganti saiki lan kasebar ing manéka laladan, kayata [4]:
Bukti otentik kang sepisanan babagan kahanan gamelan ditemokaké ing Candhi Borobudur, Magelang Jawa Tengah kang ngadeg awit abad kaping 8. Ing reliefé katon maneka piranti kayata [4]:
kendhang (ing maneka ukuran)[4].
instrument kang ana dawai utawa senaré kang biasa digésék lan dipetik, kalebu sithik gambaran babagan èlemèn instrumen logam[4]. Perkembangan sawisé iku, gamelan digunakaké kanggo ngiringi pagelaran wayang lan tarian [4]. Kanthi akhiré ngadheg dhéwé minangka musik dhéwé lan dijangkepi karo swara para sindhen[4].
Jinis gamelan werna-werna lan kapérang miturut laras lan tlatah panyebarané. Munculé gamelan didhisiki karo budhaya Hindu-Budha kang ndominasi Indonèsia kanthi awal mangsa pencatatan sejarah, kang uga makili seni asli Indonésia [5]. Instrumené dikembangaké kanthi bentuké kaya mangkéné iki ing jaman Kerajaan Majapahit [5]. Ing pambedané karo musik India, siji-sijiné dampak ke-India-an ing musik gamelan ya iku kepriyé cara nyanyikaké [5]. Ing mitologi Jawa, gamelan diciptakaké déning Sang Hyang Guru ing mangsa Saka, dewa kang nguasai kabèh tanah Jawa, kanthi istana ing gunung Mahendra ing Medangkamulan (saiki Gunung Lawu) [5]. Sang Hyang Guru pertamané nyiptakaké gong kanggo ngundhang para dewa [5]. Kanggo pesen kang luwih mligi banjur nyiptakaké rong gong, sawisé iku kabentuk set gamelan [5].
papat) karo 7 (pitu). Dadi titi laras ing laras pélog duwé 7 nada pepaka ya iku 1 2 3 4 5 6 7
Miturut tlatah sumebaré[besut | besut sumber]
Saben laladan ing Nusantara nduwé gamelan sing béda-béda miturut tlatah budayané, piranti gamelan sing dianggo uga rupa-rupa lan béda-béda.
Gamelan Jawa ya iku musik kang cinipta saka paduan swara gong, kenong, lan alat musik Jawa liyané.[1] Irama musik kang alus nggambaraké kaselarasan urip wong Jawa kang nggawé tenang jiwa nalika dirungokaké.[1] Gamelan Jawa ngrembaka ing Yogyakarta.[1] Gamelan Jawa béda karo Gamelan Bali lan Gamelan Sunda[1]. Gamelan Jawa duwéni nada kang luwih alus lan slow, béda karo gamelan Bali kang rancak lan gamelan Sunda kang didominasi swara suling [1]. Gamelan-gamelan iki béda amarga Jawa duwéni pandangan urip dhéwé kang béda karo Sunda utawa Bali, déné pandangan urip iki digambaraké sajroné irama musik gamelan Jawa.[1]
Pandangan urip Jawa kang digambaraké sajroné musik gamelan ya iku kaselarasan kauripan jasmani lan rohani, kaselarasan sajroné omongan lan tumindak saéngga mujudaké toléransi ing sasama.[1] Wujud nyata ing musik gamelan Jawa ya iku tarikan tali rebab kang sedengan, paduan seimbang swara kenong, srin, kendang lan gambang lan swara gong kanggo nutup irama.[1]
Gamelan biyasané dianggo ngiringi pagelaran wayang lan tari-tarian.[1] Saliyané musik, gamelan Jawa uga ana swara sindhén kang nembangaké lancaran, ladrang, lan gendhing-gendhing Jawa.[1]
suling pring.[1] Komponèn utama kang nyusun alat-alat musik gamelan ya iku pring, logam, lan kayu[1].Saben alat musik duwéni fungsi dhewe-dhewe ing pagelaran musik.[1] Kayata gong kang nduwèni peran kanggo nutup irama musik kang dawa lan ménéhi kaseimbangan sawisé musik diiringi
Pathet[besut | besut sumber]
Ing laras sléndra ana telung pathet.[2]
Pathet iku kayata panggonan kanggo gendhing utawa kang ngatur gendhing.[2] Ing wayang kulit yèn ditanggap ing wayah bengi uga nggunakaké pathet ing tabuhan gamelan.[2] Pathet iki mertandaké wayah.[2]
Kendhang | Bedhug | Kecer | Kepyak | Kemanak
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gamelan&oldid=1101314"	Kategori: SeniGamelanPiranti musikKabudayanKabudayan JawaKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.32, 22 Oktober 2016.
rembesing madu ing kraton Surakarta lan Ngayojakarta dadi priyayi lumrah. Kadhangkala wong-wong ing
ing paramasastra anyar? Upamane jinise basa mau
diperang dadi :1. Basa Ngoko kedadean saka Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (Ngoko Alus) ,sing aturane padha jaman biyen.2. Basa Krama kedadean saka Krama Lugu lan Krama Andhap (Krama Alus). Basa Krama Lugu aturane kaya Basa Kramantara, lan Basa Krama Andhap (krama Alus ) kaya Mudha Krama. Kena apa kok basa Mudhakrama? Jalaran basa Mudha Krama iku kramane wong enom marang wong tuwa. Wong Jawa nduweni watak ngajeni wong kang dijak guneman lan ngasorake awake dhewe, kaya ing basa Ngoko Alus utawa Ngoko Andhap .Kepriye dulur tanggapan panjenengan?
luwih dhisik, ing dina sesuke nalika mlebu maneh, enggal matur apa sebabe dene wingi ora mlebu.Ana guru kang nggresah, jare saiki iki, bocah-bocah angel wulang-wulangane bab tata krama. Kudune mung arep mbantah bae, awit kira-kira bae padha nduweni panemu yen tata krama iku kudu dibuwang marga tinggalane kaum feodal.Ana uga kang ngira, yen tindak tanduk kang sarwa alus iku dianggep tindake wong kang jirih. Kosok baline, tindak tanduk kang kasar dianggep patrape wong kang kendel.Bocah-bocah kang susila, ora ateges bocah kang jirih lan ora nduweni greget maju, nanging bocah kang bisa aweh pakurmatan marang sapa bae kang pantes dihurmati. Wedi sabarang tindak kang klebu larangan lan kang mitunani wong liya. Wani ngakoni kaluputane dhewe, nanging iya wani ngandhemi bebener lan tekade kang wis dadi keyakinane.Murid kang sopan lan ngerti
kanthi manthuk.2. Yen ketemu gurune ana ing toko utawa panggonan liya, ora ndadak ndhelik amping-ampingan wong liya, nanging panggah tenang kaya ora ana sapa-sapa. Yen gurune mriksani , malah banjur asung kurmat.3. Yen ana sajrone kelas, arep nyuwun pirsa wulangan, ora ndadak enggone ngaturi sarana suwat-suwit utawa tangane ngetheki kaya yen ngundang pitik kae. Nanging sarana ngacungake tangane sarta matur : ” kepareng nyuwun pirsa”.
njagakake kabegjan lan kapinteranmu, akeh sing mleset. Becik njagakake pitulungane Allah, awit kepinteranmu
Kaluwihan iku sing bisa ngarani wong liya, yen awake dhewe ora bisa, dening kawruhe Allah isih sapirang-pirang kang durung disumurupi, mulane para sujana ora ana sing gelem ngongasake kapinteran.
Ganjaraning manungsa mungguhi Allah mung ana loro, begja lan cilaka,nanging dawane mung sekilan.Wong beja dikaya ngapa iya isih keslendhangan susah, mengkono uga wong cilaka iya isih keslendhangan bungah, iya iku sing diarani : nyakra manggilingan.
Gumun marang wong kabegjan iku prasasat maido marang kuwasaning Allah. Kabungahan lan kasusahan dadi tetimbangane. Yagene manungsa mung dhemen bungah nuruti hardhaning ati, bareng ketekan susah : bingung, maune sapa sing gawe? Mengkono pamelehe marang wong kang susah saka panggawene dhewe.
Kabilahen lan kasusahan kang sinandhang ing manungsa, karsaning Allah mung murih becike.
Kabutuhaning manungsa mungguhing Allah mung yen kelaran, asesambat ngaruara : nyuwun saras, nanging yen ora kelaran, ora pati butuh, malah lali babarpisan. Umpama ora mengkono kepriye?
tutut, akeh kang bisa kecukupan, pirabara sugih saka pitulungane Allah.
Wong ora becik karo tanggane iku luput, amarga yen ala dadi mungsuh munggeng cangklakan. Beda karo yen becik ngungkuli sedulur sing adoh omahe.
Wijining kasugihan saka gemi : taberi ing gawe, pawitane temen, ora tau goroh. Pangandeling wong wuwuh-wuwuh, awoh rejeki kang ora cinakrabawa nganti awake dhewe ora sumurup yen wis dadi sugih, malah wong akeh sing wis ngarani sugih.
Wisa kang mbebayani iku kelakuan kang ala, bisa ngrusakake jenenge nganti tumeka ing pati. Senajan celathune bener, iya ora dipercaya, aja maneh celathu luput : oraa disujanani.
Kasugihan kang saka laku culika, misuwuring kajen keringane rusak dening ganda ala, ilang mamanising becik.
Wong sabar diumpamakake bisa ngunjara setan,nanging wong kereng ngeculake setan saka kunjara.
Satru kang gedhe dhewe kuwasane : sirnakna, yaiku ilatmu.
Unining jam tanpa leren nganti saenteking puterane, wong juweh muni tanpa leren nganti saturune. Jam ana gawene bisa nuduhake wayah, balik wong juweh muni anderwili mung dadi angin bae.
Manungsa kang dhemen ngunggul-unggulake awake dhewe iku kaya umpamane gunung kerep murub, lawas-lawas mesthi longsor, tundhone sirna babar pisan.
Tugeling glondhong saka untuning graji kang ora mandra, kelakone tugel mung saka tlaten. Suprandene manungsa ora dhemen marang watak tlaten. Sing didhemeni pratingkah daya-daya nuliya rampung, selak pedhot napase , pegaweyane nisa.
Becik iku ora tedhas ing ala, suprandene arang sing dhemen anglakoni panggawe becik.
Bener iku dadi parebutane wong akeh,nanging panggayuhe akeh kang disangkani saka panggawe luput, rumangsane gelis kecandhak. Saumpama panggayuhe mau disangkani saka panggawe becik, kira-kira mesthi dadi becik temenan, murni ing salawas-lawase, senajan lawas kecandhake.[]
tutut = lumintu ; tansah ana, ora ana
Lumuh ing gawe iku ora beda karo kesed, dadi tuking kapitunane dhewe. Senajan sujana yen lumuh ing gawe iya ilang kuncarane, ilang kajen keringane, bali kaya wong lumrah tur ora kedhuwitan saka panggawene dhewe. Dipendhem ana ing uwuh palumuhan.
Uni ala lan uni becik padha angobahake uwang. Yagene kowe dhemen adol uni kang sethithik regane, tinimbang uni becik kang akeh regane?
Endeming inuman keras ora sepiroa, tangi turu wis ilang. Nanging endeming kawibawan lan kamukten sok nggonjingake engetan. Ora bisa mari dening sarana, marine yen wis tumiba ing tiwas, getune kasep. Mulane aran beja wong wibawa mukti eling marang kaapesan , duwe tepa utawa welas marang pepadhaning tumitah kang tumiba ing apes utawa kemlaratan.
wanodya cumithak ana ing ati,liwung ora karu-karuwan, paraning bendu marang kang apes parane.
Endeming wong seneng ngabotohan, yen kalah rupak jagade, sirna katresnane marang anak-bojone, diblejedi nganti blindhis, suwe-suwe mremen angapus-apusi marang sanak sedulure.
Satemene endem patang prakara ing ndhuwur mau isih kalah karo endeming
Uler dadi amaning tetanduran, ngrikiti godhong nganti pundhes, tanpa welas marang wit kang nguripi awake. Suprandene bareng tekaning mangsa tuwa, eling marang panggawe becik, tobat marang Pangeran, tapa brata nyuwun pangapura : angenthung, lawas-lawas tinarima ambabar dadi kupu, bisa ngambah gegana sarta salin pakareman, mung ngisep maduning kusuma.
Gek kepriye yen manungsa kang duwe kelakuwan ala ora bisa mari nganti tumeka ing pati, apa kalah karo pakartine kewan cilik?
Angele wong urip, mata dhuwiten : luput. Ora duwe dhuwit : saya luput. Sing becik aja dhemen dhuwit, dhemena dayane. Iku bisa nguripake jenengmu nganti tumeka ing pati.
Beda karo wong sugih kang ora amek dayaning dhuwite,
Resiking awak : ngepenakake rasa. Kepenaking rasa : ngenakake pamangan, marasake badhan. Warasing badhan : andawakake umur.
Wong yen wis tentrem arep golek apa maneh? Aleming wong yen ora digoleki : mara dhewe.
Wong kang netepi marang ubayane (janjine) , iku wis ngambah dalaning kautaman.
Lupute awake , iya anak putune kang tampa.
Yagene suthik kangelan, dipilaur nganggur, apa ana janjine wong nganggur oleh ganjaran?
Cacating urip yen koncatan budi rahayu, senajan sugih singgih sirna ajine.
Watak resikan iku dadi tuking kuwarasan, nanging watak regedan (crobo) dadi kedhunging kalaran (lelara) ; resiking budi gawe begjane raga , regeding budi gawe cilakaning raga.
Dadi wis tetela terang becik resik tinimbang karo reged, nanging manungsa akeh sing dhemen reged, mung laire wae kabeh dhemen resik, batine ora.
Manungsa kang ngempakake tembung lamis, iku kaya angganing kembang rawe : tinonton nyenengajke, ananging yen dinumuk anggateli.
Kang diarani kasugihan linuwih, iku mareming ati : deduwe saduwek-duweke.
Aja sok dhemen prakaran, ora becik, ngelingana paribasan ' kalah dirempah , menang dipindhang, tegese : olehe prakaran kalah kabeh.
Pagaweyan kang abot dhewe iku pagaweyan kang ora dilakoni, nganti sakeseling ati ora bisa rampung saka awang-awangen. Dene pegaweyan abot temenan kang dilakoni, suwe-suwe nganti tanpa bobot, nganggur ora duwe pegaweyan.
Iya iku bedane wong kesed karo wong sregep. Si Kesed malah kerep asambat kabotan gawe, si Sregep rumangsane kenthengen gawe.
Tegese, ora ana pegaweyan abot, yen linakonan mesthi dadi entheng. Kosok baline senajan pagaweyan entheng, yen ora dilakoni iya dadi abot, dening ora rampung.
tumiba ing papa utawa mulya dianggep padha bae, awit pancen wis pesthine mengkono, iku kepenaking atine ngungkuli wong sugih singgih,nanging arang-arang ana.
Ditresna marang wong becik atine, diwelas marang wong kang nandhang papa cintraka. Nanging aja gething lan aja dhemen marang wong sugih, awit ora kena digethingi lan didhemeni dening ora butuh marang kowe. Becike : madyanen bae.
Sugih singgih kalah karo kuwasa, sing kuwasa kepengin mukti wibawa, sing mukti wibawa isih ngresula butuh dhuwit. Sing sugih dhuwit kepengin singgih, sing singgih kepengin kuwasa, sing kuwasa kepengin mukti wibawa. Bola-bali kareping manungsa iku ora karu-karuwan.
Satemene ora ana wong kang marem atine, senajan karepe ketekan kabeh, iya isih kurang. Saben wis klakon karepe,banjur bosen, nuli salin salaga kepengin duwe liyane maneh,mengkono sabanjure, iya iku sekarate wong ana ing ngalam ndonya, mari-mari yen wis mati.[]
Akeh buku absa Jawa seratane Ki Padmosusatro kang nalika sugenge mapan ana ing Surakarta, antara liya, : Rangsang Tuban ;Serat Pustakaraja-purwa ; Layang Madubasa ; Serat Pathibasa ; Serat Paramayoga ; Serat Urapsari lan isih akeh maneh. Yuswa 85 tahun, seda taun 1926. Sawetara wejangane bisa takaturake kaya ing ndhuwur.
wus suwe angen angenku cumanthol ing wiyati
wus suwe angen angenku dak sak ing laci
iku duwe surasa utawa makna maneka warna. Ana kang ngandhakake macapat iku maknane maca papat-papat. Karepe, pamacane tembang iku medhote patang wanda-patang wanda. Ana maneh kang negesi macapat iku asale saka tembung macapet ( maca + cepet ). Karepe, tembang kang anggone nembangake cepet, ora kakehan luk. Manawa kita arep nggawe tembang macapat, luwih dhisik kita kudu ngerti paugeran lan watake tembang macapat.
tuladhane maskumambang iku ana 4 gatra / larik/ baris.
2. Guru Wilangan : cacahe wanda ( uni / suku kata ) saben sagatra/ salarik. Tuladhane
" Amenangi jaman edan" iku ana 8 dadi guru wilangane ana 8.
3. Guru lagu : Dhong-dhinge swara/swara aksara swara/ vokal ing pungkasane gatra/ larik
" Amenangi jaman edan " iku unine "a"
Dadi yen digathukake " Amenangi jaman edan " iku guru wilangan lan guru lagune "8a"
Ing ngisor iki Paugeran yen arep ngrakit tembang macapat, manut jinise tembang
Pocung : 12 u 6 a 8 i 12 a Banjur kudu ngerti watak wantune tembang macapat :
1. Maskumambang Nelangsa, ngeres-ngeresi, mathuk kanggo nggambarake rasa sedhih, nelangsa, karanta-ranta.
2. Mijil Prihatin. Mathuk kanggo carita pitutur, lan gandrung.
3. Kinanthi Seneng, asih, tresna, mathuk kanggo mulang muruk kang ngemu rasa katresnan.
4. Sinom Grapyak, ethes, mathuk kanggo sesorah, crita kang isi pitutur. 5. Asmarandana Sedhih, prihatin merga nandhang asmara, mathuk kanggo crita sedhih lan crita baba asmara.
6. Dhandhanggula Ngresepake, luwes, mathuk kanggo medhar crita bab apa wae.
7. Gambuh Sumanak, sumadulur, wanuh – wani, mathuk kanggo medharake bab kanthi rada sereng, bisa nganggo basa ngoko, basane wong kang wis kemraket / akrap.
8. Pangkur Sereng, nesu sajak gregeden. Kanggo medhar pitutur kang semu gregeden, yen gandrung ya gandrung sing sereng, uga kanggo panantang ing paprangan.
9. Megatruh Trenyuh, melas, sedhih, nglokro ( putus asa ), mathuk kanggo medharake rasa getun, nalangsa lan keranta-ranta
10.Pocung Kendho, tanpa greged, sakepenake, mathuk kanggo crita kang isine sakepenake / sakarepe wae, tanpa kamempengan. Bisa uga isi pitutur.
Sawise kowe kabeh ngerti paugeran / aturan-aturan lan watake tembang mesthine banjur bisa nggawe tembang macapat kang trep. Karepe, isine cocog karo watake tembang lan mesthine manut paugeran kang bener.
Yen dadi nom, den weruh ing enomipun
Manawa dideleng saka paugerane, tembang ing ndhuwur iki tembang pocung. Bisa diarani ngono jalaran guru gatrane ana 4, guru wilangan lan guru lagune 12 u, 6 a, 8 i, 12 a. Dene isine tembang aweh pitutur mungguh piye kudune wong urip iku. Yen enom ya kudu sadhar manawa isih enom
Tembang karyane pujangga agung kraton Surakarta, R. Ng. Ranggawarsita iki manawa dideleng saka paugerane genah yen tembang sinom, jalaran kedadean saka 9 gatra, guru wilangan lan guru lagune 8 a, 8 i, 8 a, 8 i, 7 i, 8 u, 7 a, 8 i, 12 a. Tembang iki nggambarake tekane jaman edan. Jaman kang sarwa rekasa, sarwa molah-malik lan molak-malik kaya ing jaman saiki. Akeh bandha panas kang diperoleh kanthi cara kang ora khalal, asil korupsi, ngapusi, lly. Ing jaman kaya ngene iki, manawa ora melu-melu ngedan, ora bakal keduman apa-apa, ora bisa sugih, uripe rinasa kojur lan ajur. Nanging wong ing golongan iki uripe ora bisa tentrem. Tansah diuber-uber rasa dosa. Nanging ing pungkasane tembang dikandhakake, sak beja-bejane wong kang lali ( wong kang tumindak ora jujur ), isih beja wong kang eling lawan waspada. Wong jujur oleh wae ajur, oleh wae kojur ( cilaka ), nanging iku mung secara fisik ing ndonya, nanging bisa ngrasakkake katentreman batin lan ing mbesuke kita bakal oleh ganjaran. Sapa wae sing tansah eling lan waspada ora gampang kejebak / kejegur ing tindak – tanduk kang negatif. Kanthi keyakinan manawa wong urip iku bakale ngundhuh wohing pakarti, mula urip kanthi jujur senajan kudu ajur lan kojur luwih apik dilakoni. Ananging yen bisa, kita nglakoni urip kanthi jujur nanging nemu mujur, becik ing ndonya lan ing
karo nulis karangan liyane. Sadurunge nyusun naskah pidato ana sawetara bab kang perlu dimangerteni umpamane :
2. Sapa wae kang bakal mirengake ? ( bab iki kang mbedakake basa apa kang kudu digunakake ngoko/ krama )
Manawa ws mangerteni telung perkara ing ndhuwur, kita banjur nyusun cengkorongan.
Ngembangake cengkorongan dadi naskah pidato kang wutuh. Aja lali, kanggo mbedakake karangan pidato lan karangan gancaran liyane, ing naskah pidato diperlokake ukara panyapa.
Kapisan 1. Pidato kanggo makili kancane kang ngundang amarga lulus sekolah lan antuk juara
2. Ngajak melu ngrasakake kabegjan amarga lulus ujian lan antuk juara
Panutup : 1. Panyuwunan marang Gusti Allah supaya acarane mupangati
2. Nyuwun pangapura manawa ana bab – bab kang kurang nyenengake
Katelu Cengkorongan ing ndhuwur manawa dikembangake dadi karangan pidato kang utuh kurang luwih
kita aturake puji syukur kagem Gusti Allah kang maha agung. Awit kita kudu pracaya manawa kahanan kita kang kebak kabegjan iki mung awit saka kamurahan-E Gusti Allah.
Minangka wakile kadang kita ( Hendarwanto ) ngaturake agunging panuwun marang kanca – kanca kabeh amarga wis gelem kumpul – kumpul ing acara iki. Muga – muga ing acara iki kabeh kinemulan beja lan bahagia.
Ing kalodhangan iki kadang kita Hendarwanto wis ngajak kita kabeh kumpul ana ing kene, saperlu melu ngrasakake rasa begjane amarga wis lulus kanthi nggondhol juara. Bab iki muga – muga bisa kanggo tuladha tumrap kita kabeh. Pancen yen wong sabar, tlaten lan ulet iku asile ya nyenengake. Mesthi wae bab iki uga ngremanake bapak lan ibune kadang kita Hendarwanto.
Kanca – kanca kabeh kang kinemulan begja,
Kanthi kasile kadang kita minangka juara iki, muga – muga uga bisa kanggo pamecut kita. Ayo kita padha niru tindak sarta perjuangane kadang kita hendarwanto saengga bisa dadi juara. Ing pangarep – arep muga – muga kadang kita uga ora lali lan takabur, amarga kabeh mau paringane Gusti Allah kang maha adil. Muga – muga kita kabeh dadi manungsa kang migunani tumrap negra nusa lan bangsa.
Muga – muga awit saka patemon iki, barokahing Gusti Allah saya lumintu tumrap kita kabeh. Muga – muga, patemon kita iki banget mupangati kanggo kita kabeh.
Dak kira cukup samene dhisik apa kang bisa dakaturake, manawa ana tetembungan kang kurang nyenengake aku mung bisa nyuwun pangapura.
Yen sumambung karo tembung lingga kang sawanda wujude ater-ater ng- malih dadi nge-. Tuladha :
Ater-ater ke- bisa andhapuk sawijining tembung dadi tembung kriya tanggap (kata kerja pasif) manawa sumambung ing tembung lingga ngemu teges nindakake pakaryan karana ora disengaja. Ing basa Indonesia, ater-ater ke-
dh, lan g terkadhang lira-liru (bervariasi) karo ge-. Tuladha :
Ater-ater pa- anuswara lumrah riningkes dadi paA- utawa paN- (pa nasal). Ater-ater kasebut ndhapuk tembung lingga dadi tembung aran (kata benda). Wujude ater-ater paA- : pa-, pam-,pan-,pang-,pany- kadhang dadi pem-,pen-,peng-. Ing basa Indonesia meh padha karo peng-. pa- + warta  pawarta
pa- + enget  paenget  penget
pa- + ukum(-an)  paukum(an)
Tembung lingga kang diater-ateri pi- panulise ajeg lan ndapuk dadi tembung aran duwe teges sing di-.
Ater-ater pra- kadhang malih dadi pre- yen sumambung tembung
Ater-ater tar- bisa ndhapuk tembung lingga dadi tembung kriya lan tembung katrangan. Yen sumambung tembung lingga malih dadi ter-.
tar- + kadhang  tarkadhang ~ terkadhang
tar- + buka  tarbuka ~ terbuka
13) Ater – kuma-, kami-, lan kapi-
Ater – kuma-, kami-, lan kapi- sinebut bawa kuma- jalaran tembung lingga kang rinaketan ater-ater kasebut mesthi dadi tembung watak (kaanan). kuma- + lancang  kumalancang (kumlancang)
Tembung lingga kang purwane aksara p + -um-, aksara p malih dadi k dene aksara b malih
Yen sumambung ing tembung lingga kang apurwa vokal, seselan –in- malih dadi ing- lan dununge ing ngarep tembung maknane padha karo ater-ater di-. Seselan –in- ingaranan tanggap na, jalaran tembung
antem + (-in-)  inantem  ingantem
incim + (-in-)  inincim  ingincim
ucek + (-in-)  inucek  ingucek
Sawang + (-in)  sinawang
pecut + (-in-)  pinecut ‘dipecut’
Panambang yaiku imbuhan sing dumunung ing buri tembung (akhiran). Panulise kudu sumambung rapet karo tembung kang ana sisih kiwane/ ora kena kapisah. Gunggunge panambang ing Basa Jawa akeh banget, kayata: -i, -a, -e, -en, -an, -na, -ana, -ane, -ake. 1) Panambang –i
Panambang –i sumambung tembung lingga kang pungkasane vokal malih dadi-ni manawa kang pungkasane konsonan ora ana owah-owahan. Tembung kang dipanambangi –i mesthi malih dadi tembung kriya, duwe teges pakon/ hagnya.
tamba + -i  tambai  tambani akon supaya nambani
gebug + -i  gebugi  gebugi akon supaya nggebug
Panambang –en bisa sumambung ing tembung lingga kang wekasane vokal malih dadi –nen manawa tumempel ing
tembung kriya, uga bisa ndhapuk tembung kaanan/ watak. Tembung lingga kang kawuwuhan panambang –en malih dadi tembung kaanan diarani tembung guna. Tuladha :
dadi –nana manawa pungkasane awujud konsonan ajeg ora owah. Tembung lingga + -ana/-nana mesthi dadi tembung kriya lan ngemu teges pakon utawa sanadyan di-
kanca + -ana  kancaana  kancanana
damu + -ana  damuana  damonana
pungkasane awujud konsonan ajeg ora owah. Tembung lingga + -ana/-nana mesthi dadi tembung aran lan ngemu teges anggone.
turu + -ake  turuake  turokake
beta + -aken  betaaken  betakaken
kadhang malih dadi ke- -an  kabledhosan ~ kebledhosan
2) Imbuhan ke- -en ndhapuk tembung aran mula uga sinebut adiguna, ngemu teges banget.
*imbuhan kasebut kalebu imbuhan kang kurang produktif, yen sumambung ing tembung lingga umume mratelakake bab papan/panggonan utawa padha...
gambar + (-in-) -an  ginambaran  digambari
sambung + (-in-) -ake  sinambungake  disambungake
tangis + (-in-) -ana  tinangisana  ditangisana
*seselan (-in-) lan panambang ana kang sumambung ing tembung lingga nduwe teges sanadyan di...i
Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha.
Busuk ketekuk pinter keblinger : Sing bodho lan sing pinter
Karepe arep ngirit ananging jebul entek akeh.
cacak menang cacak : Kabeh pegawean kudu dicoba dhisik bisa lan orane.
Keplok ora tembok : Melu seneng-seneng nanging ora melu ngetokake ragad.
Maju tatu mundur ajur : Prakara kang sarwa gawe ewuh.
Tega larane ora tega patine : Tega rekasane nanging isih menehi pitulungan.
sathak bathi sanak : Rugi bandha nanging bathi pasuduluran.
Madu bolu tanpa isi : Rebutan barang sepele.
samerang : Dituturi bola-bali tetep ora nggugu.
mata dhuwiten : petung banget, srakah marang dhuwit
weteng kadut, karet : akeh pagane/tadhahe
Tembung garba yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangka kanggo njumbuhake guru wilangan.
japa mantra K kabur kanginan kebat kliwat
Haryono, Soewardi. Buku Pepak Basa Jawa Kanggo
Tas mu apik yo Han..rodo mbois ngono lo…nek ndelok isine apik apik ngono aku rasane kepingin tuku tas kanggo wedak karo konco koncone iku….sing koyo iku lo….sing kembang2 ireng dasarane putih….
dunia_dandan: June 25, 2008 at 6:03 am	THOMAS! Gw ampe guling2an, ampe anak gw ketawa ngeliat gw.
ora koyo ngono yo, malah aku nggowone koper hihihihi kapan yo aku duwe tas koyo ngono…han kowe wong jowo yo?
Nanging, amargi Hanzky mboten nyebataken kanthi cetha, dados malah damel bingunging manah nggih…
angine ora digowo? kanggo dedhek bayi, opo ora nganggo minyak telon?
Wortje: June 24, 2008 at 8:15 am	aku ora gelem melu2 ngomong jowo ngono ah, ora ngerti sakjane..
Han, tas’e apuik tenan.. gak lali ambek Minyak Kayu Putih yo? Sing
wae neng nggonku, ben aku iso nggaya sithik. *hayaaaaah*
dunia_dandan: June 24, 2008 at 5:57 am	Lha, wekmu tho, Han?
iku popok lan kanca-kancane digowo dewe karo bayimu? Wis iso nganggo bekphek [backpack!] tho? PEGEL
Purwokerto - KroyaPurwokerto – Magelang Purwokerto - PekalonganPurwokerto - PurbalinggaPurwokerto – Salatiga Purwokerto –
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia Indonesia.
Autobots inggih punika grup robot protagonis ing sèrial Transformers. asalipun saking planet Cybertron. Musuh utam punika inggih punika Decepticons. Baik Autobots utawi Decepticons inggih punika robot kabèntuk kadasta manusia ingkang sagèd kaubah dados bènda sanès kadasta mobil, pesawat terbang, kèwan, lan ugi kaset. Mliginipun kanggè Autobots, punika katah sagèd kaèwah dados mobil, binatang purba (dinosaurus),
Autobots dipunpimpin déning Optimus Prime. Sanesipun Optimus Prime, Autobots ugi nate dipunpimpin déning Rodimus Prime lan Ultra Magnus. Warni mata ing anggota Autobots inggih punika biru (ananging warni mata Decepticons inggih punika merah).
Autobots gadahi pinten-pinten sekuthu, ya iku Dinobots, Aerialbots, Technobots, lan Protectobots. sanesipun punika mereka ugi gadahi konco manungsa, ya iku Sparkplug Witwicky, Spike Witwicky, Carly, Daniel Witwicky, lan Chip Chase.
Transformers G1[besut | besut sumber]
Autobots inggih punika sebuah grup robot komersial ingkang dipunciptaaken déning Quintessons ing Cybertron.[1] salia punika dipunciptaaken déning Plasma Energy Chamber, sawetara kecerdasan punika maringi super mega computer Vector Sigma.[2]
ananging amargi kedadosan suatu prekawis antawisipun A-3 (pemimpin produksi robot) lan Quintessons, mila Cybertron ingkang sangat misuhur anggene sumber daya tiba-tiba uwal dados sebuah planet mati. Pungkasaning Autobots ingkang punika robot komersil, badhe nyamai Decepticons ingkang kedadosan inggih punika robot kangge kalangan militer. pramila kedadosan perang ageng, lan ngakibataken Cybertron mlebet ing masa suram. sawetara punika Quintessons melarikan diri ing planet Quintessa lan sebagian ugi wonten ingkang lari ing planet Junkion.
ing tengah perang besar antawis Decepticons lan Autobots, pihak Decepticons gadahi setunggal kauntungan inggih punika pemimpin (ing hal punika Megatron). menawi pihak Autobots boten gadahi pemimpin, ngantos pungkasan A-3 ingkang saklajengipun kaewahan asma dados Alpha Trion dados pelindung sawetara Autobots sekaligus Cybertron.
limang yuta taun ingkang sampun kalampahan, perang antawis Autobots lan Decepticons malah ngakibataken Cybertron kehabisan energi. kangge punika Autobots ing ngandap pimpinan Optimus Prime mutusaken kangge madosi sumber energi enggal. ananging Decepticons kasunyatan ugi mangertosi niat Autobots kasebut lan dherek punika. Kedadosan perang antawis pesawat antawis pesawat Ark ingkang dipungadahi Autobots kaliyan pesawat Nemesis dipungadahi Decepticons, ngantos pungkasan gaya gravitasi Bumi narik pesawat Autobots lan pungkasaning jatuh nabrak sebuah gunung berapi.
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Marvel_US_issue_.2376.2C_page_9-19
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng ReferenceA
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Autobot&oldid=1013103"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonesiaAutobotGrup TransformersKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.24, 6 Maret 2016.
IAST Rāvaṇa utawa Rāvaṇa; kadhangkala dialihaksara dadi Raavana lan Ravan utawa Revana, jroning padhalangan luwih kawentar kanthi sesebutan Prabu Dasamuka) iku salah sijiné paraga ing wiracarita Ramayana. Prabu DasamukaDasamuka iya Rahwana iku putrané mbarep Resi Wisrawa lan Dèwi Sukesi, putriné Prabu Sumali, nata ing AlengkaAlengka.
Lairé Rahwana[besut | besut sumber]
Nalika lairé, ing jagad ana ngalamat ala warna-warna, kayata: udan getih, cahyané BagaswaraBagaswara katon surem kucem, ing akasa akèh clérét taun
Cilik tekan Diwasa[besut | besut sumber]
Wiwit cilik Dasamuka digegala déning ingkang éyang Prabu Sumali, supaya seneng ulah kasutapan lan prihatin, saéngga ing tembé dadi wong sing digdaya sekti mandraguna tanpa tandhing, darbé kaluwihan ngungkuli sapa baé. Wiwit cilik tekané diwasa Dasamuka lan adhi-adhiné padha urip ing pertapan, lan mertapa tanpa mangan lan ngombé ing pucuking gunung Gohkarna lawasé seket taun. Saben limang taun, sirahé dipothol siji, dilebokaké ing geni sesaji.
Bareng wis ganep seket warsa, Dasamuka karawuhan bathara Syiwa (Bathara Guru). Dasamuka kaparengaké darbé panuwun, lan panuwuné mau bakal diudanèni. Dasamuka nyuwun aji jaya kawijayan kang linuwih, jagad ora ana sing bisa nandhingi. Aja nganti bisa mati mungsuh manungsa, naga, garudha, buta/raseksa, apsara, widadara apadéné déwa. Kabèh makhluk urip ing saindhengé jagad kudu bisa dikuwasani kanthi gampang. Bathara Guru ngabulaké panyuwuné Dasamuka, amung welingé yèn ana kethèk putih, Dasamuka ora dikeparengaké ngina, apamanèh gawé cintrakané. Awit amung kethèk putih iku kang bisa ngasoraké yudané Dasamuka.
Sapurnané mertapa, Dasamuka tumuli kasengkakaké ngaluhur jumeneng nata ing Alengka, nglintir kepraboné ingkang éyang, Prabu Sumali. Sawisé jumeneng ratu, Dasamuka nedya ngénggar-énggar panggalihé ing Gunung Kelasa. Lagi waé arep munggah gunung dumadakan ketemu déwa wujud wanara séta, bebisik Bathara Nandiswara. Nandiswara ngalang-alangi Dasamuka supaya aja mbacut, awit ing puncaké gunung iku lagi dienggo lelangen Bathara Sangkara (Sang Hyang Syiwa) ora kersa dicedhaki sapa waé. Dasamuka ora mreduli, malah nandukaké pangina marang Sang Nandiswara, amarga priksa wujudé kethèk kang lucu. Nandhiswara duka lan ndhawahaké upata (sot) yèn ing tembé nagarané Dasamuka bakal dirusak déning titah awujud kethèk putih. Sabanjuré Dasamuka ngongasaké kasektené. Tangané loro dijojohaké ing sukuning Gunung Kelasa disangga nedya diumbulaké.
Tumindaké Dasamuka gawé kageté Bathara Sangkara kang tumuli nindhihaké jempol samparané kiwa ing puncaking gunung Kelasa, satemah gunung ora obah. Tangané Dasamuka loro pisan kejepit Gunung Kelasa, ora bisa dilolos, malah obah waé ora bisa. Jalaran kelaran banget, Dasamuka mbengok sora. Swarané ngumandhang ing akasa, agawé girisé tribawana. Suwé-suwé Bathara Sangkara tuwuh welasé, panindhihé dikendhoni, saéngga Dasamuka bisa nglolos tangané. Bathara Sangkara nuli paring asma anyar marang Dasamuka: Rawana. saka tembung "Rawa" kang tegesé arané swara sora nggegirisi. Dudu Rahwana kaya kang asring dikocapaké para dhalang, kang asring dikérata basa dadi tembung "Rah" tegesé getih, lan "wana" tegesé alas, kang maknané Dasamuka iku kadadeyan saka "getih ing alas". Kuwi salah kaprah. Sing bener "Rawana" tanpa aksara "h", dudu Rahwana.
Sedulur-seduluré[besut | besut sumber]
Sang Rawana raja raseksa saka Karajan Alengka, lukisan gagrag India.
Dasamuka duwé adhi cacah telu, ya iku Kumbakarna (wujud buta sagunung anakan), Dèwi Sarpakenaka (wujud raseksi), lan Wibisana (wujud satriya bagus). Karo Prabu Danaraja (Danapati), Dasamuka kaprenah kadang séjé ibu nunggal rama. Ibuné Prabu Danaraja asmané Dèwi Lokati, putrané Prabu Lokawana ratu Lokapala.
Prameswariné Prabu Dasamuka widodari asmané Dèwi Tari, peputra kakung siji asma Indrajit iya Meganandha. Karo
Sedulur kembar iki dicaritakake duwé kasekten kang bisa urip manèh yèn dilangkahi kunarpane karo kembarane. Déning Kapi Anoman sedulur kembar iki disirnakake kanthi mbenthusake/ngadu sirahe, saengga kalorone mati bareng.
Gegaman lan aji-aji[besut | besut sumber]
Gegamané Prabu Dasamuka manéka warna, nanging kang kerep kasebut lan adhakan digunakaké ya iku Candrasa,wujudé klewang cilik (cendhak), jemparing Kalabardhani, lan pedhang Menthawa.
Aji-ajiné aran Pancasunya (Pancasona) peparingé Resi Subali. Dayané aji Pancasunya, yèn Dasamuka ngemasi ing sajabaning pepesthen, bisa waluya jati manèh. Amarga darbé aji Pancasunya, watak-wantuné Dasamuka sangsaya angkara murka lan adigang adigung adiguna. Akèh para ratu, para raja sakiwa tengené nagara Alengka kang ditelukaké sarana linawan bandayuda, kayata nagara Lokapala, Maespati, Ayodya, Mantili, lan sapituruté. Kejaba iku uga akèh para pandhita kang padha dipaténi jalaran ora sarujuk karo tumindaké Dasamuka sing ndusta Dèwi Sinta, garwané Prabu Rama ing Pancawati.
Sirnané Rahwana[besut | besut sumber]
Ing perang Giriantara, ya iku perang antarané nagara Alengka (utawa Lanka, vèrsi Indhia) lumawan Pancawati dadi ramé amarga Prabu Rama dibiyantu déning para wanara. Pungkasané Dasamuka iya Rahwanaa bisa disirnakaké déning Prabu Ramawijaya srana ditamani senjata pamungkas wujud jemparing paringané déwa aran Kiai Guhyawijaya. Dadi dudu jemparing Kiai Guwawijaya sing asring sok dikocapaké Ki Dhalang kaé. Kuwi salah kaprah, jalaran tembung Guhyawijaya iku mengku teges, Guhya tegesé gaib,déné wijaya tegesé kemenangan, dadi cethané Guhyawijaya iku tegesé "kemenangan kang sinandhi/gaib").
Prabu Rama anggoné ngasoraké Dasamuka iku sejatiné mung kinarya lantaran tumrap Bathara Wisnu anggoné bakal mbrasta tumindha dur angkara murka kang tumanduk ana anggané Prabu Dasamuka.
Bareng Dasamuka ketaman Guhyawijaya ora bisa obah amarga pusaka iku tumanem ana puseré Dasamuka nganti tembus tekan gigir lan bedhoré jemparing tumancep ing watu kemlasa. Bareng Dasamuka wis ora bisa obah owah manèh, uli ragané ditableg gunung Pangungrungan (Somawana) déning Anoman saéngga Dasamuka pralaya. Sapurnané perang brubuh iku, Alengka banjur diwènèhké marang Wibisana.
(id) dasamuka utawa Rahwana ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rahwana&oldid=1075062"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
2. Audiene kanca – kanca sekolah ( SMP )
3. Ing omahe kanca kang lulus ( Hendarwanto )
Isi : 1. Matur nuwun tamu wis padha teka
Katelu Cengkorongan ing ndhuwur manawa dikembangake dadi karangan pidato kang utuh kurang luwih dadine mangkene :
kudu pracaya manawa kahanan kita kang kebak kabegjan iki mung awit saka kamurahan-E Gusti Allah.
Muga – muga awit saka patemon iki, barokahing
tumrap kita kabeh. Muga – muga, patemon kita iki banget mupangati kanggo kita kabeh.
kang isih wutuh kang durung rinaketan wuwuhan/imbuhan apa-apa. Tembung lingga bisa kagolongake wujud bebas (bentuk bebas). Tembung lingga ana kang dumadi saka sawanda, rong wanda, utawa telung wanda. wanda = suku kata.
Yen sumambung ing tembung lingga kang apurwa vokal, seselan –in- malih dadi ing- lan dununge ing ngarep tembung maknane padha karo ater-ater di-. Seselan –in- ingaranan tanggap na, jalaran tembung lingga kang diseseli
in-)  ineman  ingeman
kelip + (-er-)  kerelip  krelip
kepyur + (-el-)  kelepyur  klepyur
titi + (-el-)  teliti  tliti
Panambang –i sumambung tembung lingga kang pungkasane vokal malih dadi-ni manawa kang pungkasane konsonan ora ana owah-owahan. Tembung kang dipanambangi –i mesthi malih dadi tembung kriya, duwe
lingga + -a pangucape muncul swara w lan p, nanging panulise ora katulis nganggo w/p. Saben tembung lingga diwuwuhi panambang –a umume dadi tembung kriya lan duwe teges pakon, saupama/sanadyan, pangarep-arep.
pungkasane awujud vokal/ wanda menga + -ana malih dadi –nana manawa pungkasane awujud konsonan ajeg ora owah. Tembung lingga + -ana/-nana mesthi dadi tembung kriya lan ngemu teges pakon utawa sanadyan di-
awujud vokal/ wanda menga + -ane malih dadi –nane manawa pungkasane awujud konsonan ajeg ora owah. Tembung lingga + -ana/-nana mesthi dadi tembung aran lan ngemu teges anggone.
kaimbuhake kanthi bebarengan ora kena kapethil-pethil. 1) Imbuhan ka- -an uga sinebut bawawacaka ka- + raharja + -an  karaharjan
ka- + bledhos + -an  kabledhosan
ka- -an kadhang malih dadi ke- -an  kabledhosan ~ kebledhosan
ke- + cilik + -en  keciliken banget cilike
pra- + sanak + -a  prasanakan
pra- + janji + -an  prajanjen
sikile chiwi, soale bentuke khas.............koyok uleg2sing trakhir iku bonus. soale mesti ero kabeh _________________
dikelola déning Pamaréntah Pusat. Pulo Rinca bdumunung ana ing sisih kuon Pulo Flores, uga dipisahake déning Selat Mola.
Pilo kang arupa bageyan saka Situs Warisan Donya UNESCO, karana dadi salah sijiné kawasan Taman Nasional Komodo bebarengan dèning Pulo Komodo, Pulo Padar lan Gili Motang.
Pulo kang dipanggoni dèning aneka rupa jinis kéwan kayata komodo, babi alas, kebo lan manuk . Pulo Rinca bisa ddi dolani kanthi piranti prau cilik saka Labuan Bajo ing Flores Kulon.
Sacara administratif, pulo iki kagolong ing wewengkon Kacamatan Komodo, Kabupatèn Manggarai Kulon, Propinsi Nusa Tenggara Wétan, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Rinca&oldid=1051541"	Kategori: Pulo ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn Manggarai KulonSitus Warisan Donya UNESCO ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 23 Maret 2016.
kene sing ra nganggo adapter yo kudu sabar,… soale lebih sering tangan pasti gemeteran,.. opo neh nek durung ngopi,…
Tanggapan to “DUA INTI AJARAN SYEKH ABDUL QODIR JAELANY”
arya Says:	28 Desember 2012 pukul 23:57 | Balas wah saya yg pertamanyyyaaaa
kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
Linuwih, Siti Aminah bajuning angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal
6. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur, winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa gelis
10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha
saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya.
11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma utama, kang wruh namane Artate, masyrik magrib kawengku, sabdaning kang pandita luwih, prapteng sagara
13. Sapa kang wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu……sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang….iku,
wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa.
ana janma kang wruh, yen weruha purwane dadi.
21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa pesagi, sapa wruh Artadaya, dadya teguh timbul, dadi paliyasing aprang, yen lelungan kang
peparab Yang Tigalana, ingkang simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh ingkang bebaya.
26. Sakehing wisa tan ana mandi, sakehing lenga datan tumama, lebur muspa ilang kabeh, duduk tenung pan ayu, taragnyana tan
suminggah, samya lebur larut, ingkang sedya ora teka, ingkang teka ora nedya iku singgih
Ana kidung rineksa ing wengi, teguh rahayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunaning wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana
lee..Thole gondhes= Sendiko dawuh pak kyaiAlmufrodat/kosakata:1. Saiki jaman edan, nek ora edan ora melu
pak...jaman saeki jan edan tenan...yen weteng ngelih opo bae
♦ 33 Comments	Ngelmu Urip #1
Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji
Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?
mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa
iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,
Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan. Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan
mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.
Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine
Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:
Gandheng senengane ngayam wana nemoni para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.
Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku
Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku
sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.
Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.
Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika sebaran agama Islam lan sebaran ide rasionil Barat gencar-gencare ngisi ruang batine wong Jawa. Kahanan kang dening
Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening
Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana
nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.
tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata:
Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale
Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip’ kepentingane kanggo
ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing
Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan tata pemerintahan’. Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (Tumenggung), Wedana, Demang, lan sapiturute.
kang ora ana enteke. Akibate, kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).
lsp.), primbon, pranata mangsa, seni budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang kesilep dening dominasine
ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran
Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.
1. Pasaran (Pancawara), etungan dina cacah 5 (lima):
Tungle, Aryang, Warukung, Paningron, Uwas, Mawulu.
3. Padinan (Saptawara), etungan dina cacah 7 (pitu):
10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo
Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton
Pawukon (saubengan 30 minggu = 210 dina). Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (petung lunar): ‘paro petang’ lan ‘paro terang’. Kahanane ‘mangsa’ (PJZ
angka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa
lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),
bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah
kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,
Ing bawarasa Ngelmu Urip perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung
mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo
Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire aurora kosmis alam semesta ing saben dinane.
nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.
Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku
‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang
prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.
Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007)
kagungan naskah wadon khasanah menapa mboten Pak?
Saenggo ingkang maos saged mangerteni lan ngraosaken piyambak punopo sejatining kabudayan jawi…
January 11, 2011 – 2:43 am Nembe saged dados buku lan beredar wiwit Januari 2011 punika. Kula
December 8, 2010 – 12:33 pm plazma kiralama lcd kiralama projeksiyon kiralama ses sitemleri kiralama
October 25, 2010 – 2:00 pm sugeng dalu lan sugeng rahayu sedanten rencang engkang kunjung dumateng puniko blog-ipun mas Kumitir
estune menawi kawulo remen dipun serat ing boso jawi, senajan kedah alon-alon anggon kawulo maos, estu puniko nedahaken sugihipun sastra jawi. matur suwun mas kumitir.
SERAT SURYANGALAM (Terjemahan) | alangalangkumitir
dilewati orong yang dituju.Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si ........ anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
Senajan ora maneh wis kelas dhewe ing lomba manuk ing Indonesia, iku ora ateges starlings suren ngilangi diwenehake. Kicaumania isih akeh sing kaya iku, salah siji mere nostalgia (kanggo kicaumania senior), swara Fishing saka manuk liyané, utawa digunakake minangka master manuk kang sora kaya hwamei. Ing kasunyatan, ora sawetara kicaumania sing njaga minangka "house keeper".
Suren starlings kicaumania isih ing gedhe dikarepake. Suren starlings peternak terus muncul, bukti manuk iki isih akeh ing dikarepake. Nanging, sing paling anyar peternak kadhangkala duwe pengarep-arep ing tataran pasangan, banjur menehi munggah lan ngarep-arep kanggo shipwreck menangkar starlings suren.
Suren starlings pasangan iku bener relatif gampang apa, utamané yen sampeyan nyetel dheweke munggah wiwit isih enom. Siasat, tuku saperangan saka starlings suren anak kirik buntut, banjur dilebokake ing kandhang. Uga nggunakake koloni kandhang ukuran gedhe utawa medium, gumantung ing nomer
padha bakal dipasangake karo dhewe (witing sacks Trisna mburine kandhang, kang .. kang .. kang ..). Masangake model iki cetha luwih efektif lan luwih gampang kanggo anakan anyar, amarga lagi dipasangake miturut raos dhewe.
Yen tuku saka sudagar utawa anakan nyenengake starlings suren, biasane ing wangun saka pasangan (2-tailed). Nanging iki ora kudu ing pasangan lanang lan wadon. Bisa dadi loro wadon, utawa loro-lorone lanang, utawa yen begja lanang lan wadon. Mulane, iku luwih apik kanggo tuku 3-4 pasangan (6-8 clurut) sing mengko bakal katon luwih saka siji Pasangan
Mahabharata (basa Sansekreta: Mahābhārata), iku karya sastra kuna sing ujaré ditulis déning bagawan Abyasa utawa Vyasa saka India. Buku iku kabangun saka wolulas kitab, mula diarani Astadasaparwa (asta = 8, dasa = 10, parwa = kitab).
Cekaking wuwus, Mahabharata nyritakaké konflik para Pandhawa karo nak-ndhèrèké, para Korawa, prakara nagara Astina. Puncaké arupa perang Bharatayuddha (Bratayuda) ing tegal Kuru. Perang sajroning 18 dina.
Daftar kitab[besut | besut sumber]
cilikan Pandhawa lan Kurawa, carita tiwasé raseksa Hidimba ing tangané Bhimasena, lan carita Arjuna ngantukaké Drupadi.
Kitab Sabhaparwa isi carita patemon Pandhawa lan Kurawa ing sawijining balairung kanggo main dhadhu, saka pokalé Duryodana. Amarga usaha licik Sangkuni, permainan dimenangaké kaping pidho déning Kurawa saéngga mikurut prejanjèn, Pandhawa kudu lunga menyang alas sajroning 12 taun lan sawisé iku ngliwati mangsa penyamaran jroning 1 taun.
Kitab Wanaparwa isi carita Pandhawa jroning mangsa 12 taun pengasingan dhiri ing alas. Jroning kitab kasebut uga dicaritakaké carita Arjuna sing tapa ing gunung Himalaya kanggo ngantukaké senjata sekti. Carita Arjuna kasebut dadi bahan carita Arjunawiwaha.
Kitab Wirataparwa isi carita masa setaun penyamaran Pandhawa ing Kerajaan Wirata sawisé mengalami pengasingan selama 12 tahun. Yudistira nyamar minangka ahli agama, Bhima minangka juru masak, Arjuna minangka guru tari, Nakula minangka penjinak jaran, Sahadewa minangka bocah angon, lan Drupadi minangka penata rias.
Kitab Udyogaparwa isi carita ngenani persiapan perang kulawarga Bharata (Bharatayuddha). Kresna sing tumindak minangka juru damai gagal ngrundingaké perdamaian karo Kurawa. Pandhawa lan Kurawa golèk sekuthu saakèh-akèhé ing penjuru Bharatawarsha, lan amèh kabèh Karajan India Kuna kabagi dadi rong klompok.
Kitab Bhismaparwa minangka kitab awal sing nyritakaké ngenani pertempuran ing Kurukshetra. Jroning sawetara bagiané kaselip sawijining pacelathon suci antara Kresna lan Arjuna ngadhepi perang. Pacelathon kasebut dikenal minangka kitab Bhagavad Gītā. Jroning kitab Bhismaparwa uga dicaritakaké guguré Resi Bhisma ing dina kasepuluh amarga usaha Arjuna sing dibantu déning Srikandhi.
Kitab Dronaparwa nyritakaké carita pengangkatan Bagawan Durna minangka panglima perang Kurawa. Durna ngupaya nyekel Yudistira, nanging gagal. Durna gugur ing medan perang amarga ditigas déning Drestadyumna nalika pinuju lemes krungu kabar sing nyritakaké patiné anaké, Aswatama. Jroning kitab kasebut uga dicaritakaké carita guguré Abimanyu lan Gathotkaca.
Kitab Karnaparwa nyritakaké carita pengangkatan Karna minangka panglima perang déning Duryodana sawisé guguré Bhisma, Durna, lan sekuthuné sing liya. Jroning kitab kasebut dicaritakaké guguré Dursasana déning Bhima. Salya dadi kusir kereta Karna, banjur kedadéyan pasulayan. Wusanané, Karna gugur ing tangan Arjuna kanthi senjata Pasupati ing dina ka-17.
Kitab Salyaparwa isi carita pengangkatan Sang Salya minangka panglima perang Kurawa pada hari menyang-18. Pada hari iku uga, Salya gugur ing medan perang. Sawisé ditinggal sekuthu lan saudaranya, Duryodana anggetuni pratingkahé lan nedya ngendhegaké perang karo para Pandhawa. Bab iku dadi poyokan para Pandhawa saéngga Duryodana kapancing gelut karo Bhima. Jroning pancakara kasebut, Duryodana gugur, nanging isih kober ngangkat Aswatama dadi panglima.
Kitab Sauptikaparwa isi carita pambalesan dendham Aswatama marang tentara Pandhawa. Ing wayah wengi, Aswatama bebarengan karo Kripa lan Kertawarma nyusup jroning kemah pasukan Pandhawa lan mrejaya akèh wong, kajaba para Pandhawa. Sawisé iku banjur mlayu menyang pertapan Byasa. Dina ésuké disusul déning Pandhawa lan kedadéyan pancakara antara Aswatama karo Arjuna. Byasa lan Kresna bisa nglerem perkara iku. Wusanané Aswatama anggetuni pratingkahé lan dadi
sing ditinggal déning garwané sing séda ing palagan. Yudistira nyelenggarakaké upacara pambesmèn kunarpa tumrap sing gugur lan mempersembahkan banyu suci marang leluhur. Wengi iku uga Dewi Kunthi nyaritakaké kelairan Karna sing dadi wewadi pribadiné.
Kitab Santiparwa isi carita pertikaian batin Yudistira amarga angrasa wis mrejaya sedulur-seduluré ing palagan paprangan. Wusanané Yudistira diparingi wejangan suci déning Resi Byasa lan Sri Kresna. Kaloroné njlèntrèhaké wadi lan angkah ajaran Hindhu supaya Yudistira bisa nglaksanakaké kawajiban minangka Raja.
Kitab Anusasanaparwa isi carita panyerahan dhiri Yudistira marang Resi Bhisma kanggo nampa ajarané. Bhisma ngajaraké ngenani ajaran Dharma, Artha, aturan ngenani manéka upacara, kawajiban seorang Raja, lan sapanunggalané. Wusanané, Bhisma séda.
Kitab Aswamedhikaparwa isi carita upacara Aswamedha déning Raja Yudistira. Kitab kasebut uga nyritakaké carita paprangan Arjuna kkaro para Raja ing donya, carita kelairan Parikesit sing suwau tiwas jroning kandungan amarga senjata sakti Aswatama, nanging diuripaké manèh déning Sri Kresna.
nyerahaké tahta marang Yudistira. Wusanané Resi Narada rawuh ngasta kabar yèn wis tindak menyang swarga amarga diobong déning api suciné dhéwé.
Kitab Mosalaparwa nyritakaké kamusnahan bangsa Wresni. Sri Kresna ninggalaké kerajaan banjur lunga menyang tengah alas. Arjuna ngunjungi Dwarawati lan pirsa yèn kutha kasebut wis kothong. Saka pitutur Rsi Byasa, Pandhawa lan Dropadi nempuh urip “sanyasin” utawa ngasingaké dhiri lan ninggalaké donya kasar.
Kitab Mahaprastanikaparwa nyritakaké carita lelungan Pandhawa lan Dropadi menyang pucuk gunung Himalaya, sauntara tahta karajan diserahaké marang Parikesit, putu wayah Arjuna. Jroning pangumbaran iku, Drupadi lan para Pandhawa (kajaba Yudistira), séda.
Kitab Swargarohanaparwa nyritakaké carita Yudistira sing nggayuh puncak gunung Himalaya lan dipapag déning Dewa Indra. Jroning lelungan mau, Yudistira dikancani déning asu sing setya banget. Yudistira nulak mlebu swarga yèn kudu ninggal asuné. Sang asu banjur maujud marang ujud sabeneré ya iku Déwa Dharma.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mahabharata&oldid=1082448"	Kategori: MahabharataWiracaritaKategori ndhelik: Artikel Dhasar	Menu navigasi
[Reply]Ngip Reply:November 29th, 2009 at 9:00 amMbah Soegeng yang terhormat…
Nek wis segih iku yo mbantu koncone tho, ojo cuma iso manas2i thok… kene sing Kepingin ndelok Persibo maen nganti saiki durung klakon mergo ra iso tuku rego Ticket,, wis ngumpulno kok regane malah mundak.. yo urung maneh ndelok isih kurang duite gae tuku karcis…. emang bedo wong duwe duit karo kere koyok awak dewe ngene ki :((
ke kabupaten kediri aja kudu nunggu 2 minggu juga kok bang..
Balas	ochimkediri	September 9th, 2014 at 6:54 pm
laiyo..kok suwi yo mbak,mung gawe surat mutasi wae
meneh ae, tur wis ngerti kunci jawabane dadi ya lulus 😀
Balas	ochimkediri	September 10th, 2014 at 9:15 pm
wah hebat,wes ngerti jawabane 😛
ndelok potone mbak iki.... koyok wong pinter....padahal ancen
peringkat 1”[wong kono kuw lho, ngedi kuwi? Klegen]. “orang sana itu lho, mana itu, kalegen”[yo apik-apik to, ra enek sing 1, ra enek sing 5. 8 ngono kuwi.]
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Abad kaping-21" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Abad kaping-21"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Abad kaping-21:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)2006 ‎ (← pranala | sunting)
1900 ‎ (← pranala | sunting)
1901 ‎ (← pranala | sunting)
1902 ‎ (← pranala | sunting)
1903 ‎ (← pranala | sunting)
1904 ‎ (← pranala | sunting)
1905 ‎ (← pranala | sunting)
1906 ‎ (← pranala | sunting)
1907 ‎ (← pranala | sunting)
1908 ‎ (← pranala | sunting)
1909 ‎ (← pranala | sunting)
1910 ‎ (← pranala | sunting)
1911 ‎ (← pranala | sunting)
1912 ‎ (← pranala | sunting)
1913 ‎ (← pranala | sunting)
1914 ‎ (← pranala | sunting)
1915 ‎ (← pranala | sunting)
1916 ‎ (← pranala | sunting)
1917 ‎ (← pranala | sunting)
1918 ‎ (← pranala | sunting)
1919 ‎ (← pranala | sunting)
1920 ‎ (← pranala | sunting)
1921 ‎ (← pranala | sunting)
1922 ‎ (← pranala | sunting)
1923 ‎ (← pranala | sunting)
1924 ‎ (← pranala | sunting)
1925 ‎ (← pranala | sunting)
1926 ‎ (← pranala | sunting)
1927 ‎ (← pranala | sunting)
1928 ‎ (← pranala | sunting)
1929 ‎ (← pranala | sunting)
1930 ‎ (← pranala | sunting)
1931 ‎ (← pranala | sunting)
1932 ‎ (← pranala | sunting)
1933 ‎ (← pranala | sunting)
1934 ‎ (← pranala | sunting)
1935 ‎ (← pranala | sunting)
1936 ‎ (← pranala | sunting)
1937 ‎ (← pranala | sunting)
1938 ‎ (← pranala | sunting)
1939 ‎ (← pranala | sunting)
1940 ‎ (← pranala | sunting)
1941 ‎ (← pranala | sunting)
1942 ‎ (← pranala | sunting)
1943 ‎ (← pranala | sunting)
1944 ‎ (← pranala | sunting)
1946 ‎ (← pranala | sunting)
1947 ‎ (← pranala | sunting)
1948 ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Abad_kaping-21"	Menu navigasi
lha kaya dewe ngene iki iso poso tingkatan sing nomer 2 wae wis
Agen Jual Vimax Asli Di Surabaya Jawa Timur Meliputi :
luwih dhisik, ing dina sesuke nalika mlebu maneh, enggal matur apa sebabe dene wingi ora mlebu.Ana guru kang nggresah, jare saiki iki, bocah-bocah angel wulang-wulangane bab tata krama. Kudune mung arep mbantah bae, awit kira-kira bae padha nduweni panemu yen tata krama iku kudu dibuwang marga tinggalane kaum feodal.Ana uga kang ngira, yen tindak tanduk kang sarwa alus iku dianggep tindake wong kang jirih. Kosok baline, tindak tanduk kang kasar dianggep patrape wong kang kendel.Bocah-bocah kang susila, ora ateges bocah kang jirih lan ora nduweni greget maju, nanging bocah kang bisa aweh pakurmatan marang sapa bae kang pantes dihurmati. Wedi sabarang tindak kang klebu larangan lan kang mitunani wong liya. Wani ngakoni kaluputane dhewe, nanging iya wani ngandhemi bebener lan tekade kang wis dadi keyakinane.Murid kang sopan lan ngerti marang tata krama iku :1. Yen kepapag gurune ana ing
ketemu gurune ana ing toko utawa panggonan liya, ora ndadak ndhelik amping-ampingan wong liya, nanging panggah tenang kaya ora ana sapa-sapa. Yen gurune mriksani , malah banjur asung kurmat.3. Yen ana sajrone kelas, arep nyuwun pirsa wulangan, ora ndadak enggone ngaturi sarana suwat-suwit utawa tangane ngetheki kaya yen ngundang pitik kae. Nanging sarana ngacungake tangane sarta matur : ” kepareng nyuwun pirsa”.
wong kabegjan aja pepeka, wong kacilakan aja kemba ambudi sarana, karo pisan dadiya widada.
Taberi iku tuking kabegjan, watege arang lara, rejekine tutut, akeh kang bisa kecukupan, pirabara sugih saka pitulungane Allah.
bisa ngunjara setan,nanging wong kereng ngeculake setan saka kunjara.
Manungsa kang dhemen ngunggul-unggulake awake dhewe iku kaya umpamane gunung kerep murub, lawas-lawas mesthi longsor,
tugel mung saka tlaten. Suprandene manungsa ora dhemen marang watak tlaten. Sing didhemeni pratingkah daya-daya nuliya rampung, selak pedhot napase , pegaweyane nisa.
dadiya widada = dadiya slamet ; bisaa slamet
tutut = lumintu ; tansah ana, ora ana pedhote
Endeming candu, bisa anjara langit,nanging yen wis mari mendem, bali ketagihan maneh.
Endeming wanodya cumithak ana ing ati,liwung ora karu-karuwan, paraning bendu marang kang apes parane.
kaya wong edan, digeguyu sadina-dina, ora ngrumangsani.
Uler dadi amaning tetanduran, ngrikiti godhong nganti pundhes, tanpa welas marang wit kang nguripi awake. Suprandene bareng tekaning mangsa tuwa, eling marang panggawe becik, tobat marang
kepriye yen manungsa kang duwe kelakuwan ala ora bisa mari nganti tumeka ing pati, apa kalah karo pakartine kewan cilik?
Beda karo wong sugih kang ora amek dayaning dhuwite, bareng mati dadi rebutan, kubure kapiran.
Resiking budi : anemtremake ati. Tentreming ati : gawe kuwarasan. Warasing awak : andawakake umur.
meri marang kabegjane liyan. Awake tumiba ing papa utawa mulya dianggep padha bae, awit pancen wis pesthine mengkono, iku kepenaking atine ngungkuli wong sugih singgih,nanging arang-arang ana.
Tenan je, saumpomo aku kelakon duwe ALPHARD, iki lho sing arep tak kerjake:
Pertama tak eling-elingi kabeh bodyne sampek kolong-kolonge, sopo ngerti onok sing mlicet, tak balekno nang tokone njaluk ijol.
Egrang atau Jangkungan kue salah sijine dolanan sing digawe kang pring lan ditata dadi sikil karo telapakan sikil sing dadi alas ne. Dawa pring nggo sikil, tergantung kepriwe pengine dewek-dewek. Nek wong nganggo egrang,dewek ne dadi keton luwih duwur. Ora mung kaya kuwe, pas jaman tahun 80-an, egrang sok didadekna lomba, sekang balap mlayu utawa bal-bal an lan jenis dolanan sing liane. Kudu diakui, pancen nang perkembangane dolanan kiye kalah kang akeh ne dolanan modern, kaya mobil mobilan, game online, lan PS-an. Kiye sing nggawe sebagian wong, khususe bocah-bocah milih meng dolanan sing lewih modern kuwe. Cara nggawene pring sing gedene
kayu utawa pring dawane ngepasna karo telapak sikile dewek, terus dipaku men ra ucul. Seliane kang pring, egrang utawa sing dikenal arul, sering digawe nganggo bahan liane, yakuwe kang batok kelapa sing dadi alas sikil sing diwei tali nggo cekelan tangan. Tapi egrang sing jenis kaya kie mung sipet nambah wong keton duwur. Ngati-ati yakuwe salah sijine kunci sing pas nek dolanan egrang, mergane nek ora seimbang resiko ne tiba. Dolanan kang jawa kiye, uga apik banget nggo ngelatih otot tangan lan sikil, karo nggawe keseimbangan awak.
Egrang&oldid=174743"	Kategori: RintisanDolanan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.21, tanggal 11 Maret 2013.
emak bangga awakmu isok kuliah nang kunu saiki. UM iku unipersitas seng uwapik, wes duwe jeneng
cidek karo dosen ben nilaimu apik-apik, sopo eroh mene-mene isok diangkat dadi asdos. Bayarane lumayan, isok gawe nambah sangumu ben minggu, itung-itung karo ngrewangi emak. Emak iki single parent le, bapakmu wes ga onok. Emak mek pesen siji, jogoen klakuanmu nang kono, jogoen jenenge wong tuwomu seng karek siji iki. Ojok polah-polah lek nang kono,
awakmu engkok. Emak ngunu biyen nakal, yo rokokan yo sembarang kalir. Akhire saiki pas tuwek e gelek loro-loroen. Kon
diomongno emak iki? Jok dlolap-dlolop ae koyok ketek ketolop lek dikandani wong tuwo iku…”
“enggeh-enggeh mak, ngerti kulo niki!”
”yowes lek ngunu, pinter! Oiyo, gak usah ngekos-ngekosan, gak mampu emak biayane. Meloko mbahmu
kulo ngrungokno teros ket maenk!”
“pinter! Jek iling a pesen-pesen e emak seng sakmunu akeh e iku maenk?”
“@*(<*&!!??//!@$%_+(*)&^%?!!!”
Ilir,Suwe Ora Jamu,Yen Ing Tawang Ono Lintang,
lan atimu. Ati nggo ngendalikan pikiran, pikirane nggo nalar sing dirasakne atimu.
Sing katone gumebyar iku durung karoan yen gumebyar temenan lan bisa
[Reply]	Ngip November 28, 2009 at 10:46 am
Yo WAJIB Menang to… tahun wingi ae iso njupuk Poin Penuh ikupun ning kandang Boyo, mosok saiki nng kadang Dewe ra iso
dunyo..dunyo..wong genah enak kang, opo meneh selingkuh..ditambahi deg degan, wis jan..
Wayang Golek Tegal History of Wayang Golek Cepak Tegalan by sindoro22 6 months ago 679 views 9:13 wayang ct-dcq golek - bobodoran Bobodoran Wayang Golek.IFile
KECERDASAN BERBASIS IQ, EQ DAN SQ | alangalangkumitir
APA KANG BAKAL KALEKSANAN ING JAMAN KARAMATULLAH | alangalangkumitir
♦ 15 Comments	Iki wangsite Kanjeng Susuhunan Kalijaga, amratelakake kang bakal kaleksanan ing sajroning jaman Karamatullah, kaya mangkene.
Ing atasing aral basariyah kabeh, yekti pada anandang jawaliyah, tegese pepalanganing manungsa iku pada kena owah gingsir, iya iku dadi pratandane apesing kawula, kayektenan ing dalem adam kukmi, katon saka pangrasa kaya ing ngisor iki :
Kang dingin, awit katon alam Rochiyah, tegese alaming nyawa, apadang dudu padanging rahina, tanpa keblat wetan lor kulon kidul ing tengah ing ngisor ing duwur,
dumunung ana ing cipta papane ana ing paningal pamiyarsa pangganda pangrasa pamirasa, diarani muka sifat, kawasane amung anuntun sakaliring sifat kabeh, ing nalika iku aja nganti kasamaran marang panengeraning rupa kang sajati, iya iku rupa kita pribadi.
Kang kaindo, sasirnaning alam Rochiyah, katon alam Siriyah, tegese alaming rahsa, padange angluwihi padanging alam Rochiyah, ing kono tekaning cahya patang warna ireng abang kuning putih, iku wahananing budi, ametokake kahananing napsu patang prakara, kang pada dadi durgamaning ati, katone tumurun siji-siji, kang wiwit katon dingin, cahya ireng, iku kahananing napsu Luwamah, hawane ing nalika urip amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, wahanane ing waduk, wahyane saka lesan, kadadiyane ing sajroning cahya ireng katon sakaliring sato kewan miwah gegremet, pada angragada kaya anganggep Pangeran, prabawane bumi ganjing, alaming napsu diarani alam Nasut, tegese lali, ing nalika iku panggonaning lali, poma dienget, sarta santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya ireng, bokmanawa anitis marang sato kewan miwah gegremetan.
Ora antara suwe cahya ireng sirna, nuli katon cahya abang, iku kahananing napsu Amarah, hawane ing nalika urip amarakake angkara, panaten deduka sapanunggalane, wahanane ing amperu, wahyane saka karna, kadadiyane ing sajroning cahya abang katon sakaliring budi srani brekasakan, iya pada ngragada kaya anganggep Pangeran, prabawane geni murub gede angalad-alad, alaming napsu diarani alam Jabarut, tegese asreng, ing nalika iku panggonaning rekasa, poma disareh sarta santosa, aja nganti korup sajroning cahya abang, bokmanawa anitis marang brakasakan.
Ora anatara suwe cahya abang sirna, nuli katon cahya kuning, iku kahananing nafsu Sufiyah, wahanane ing nalika urip amarakake murka, pepinginan pakareman kabungahan sapanunggalane, wahanane ing lelimpa, wahyane saka netra, kadadiyane ing sajroning cahya kuning katon sakaliring manuk miwah bangsa
kaya anganggep Pangeran, prabawane angin pancawara gede, alaming napsu diarani alam Lahut, tegese gingsir, ing nalika iku panggonaning renggang saliring anggaota, poma ditetep, sarta, santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya kuning, bokmanawa anitis marang manuk miwah bangsa iber-iberan.
Ora suwe cahya kuning sirna, nuli katon cahya putih, iku kahananing napsu Mutmainah, hawane ing nalika urip amarakake lobaning kautaman sapanunggalane, kaya ta anglakoni puja tapa brata kang kalantur-lantur, ora mawa watara, kahanane ing balung, wahyane saka ing grana, kadadiyane ing sajroning cahya putih katon sakaliring iwak loh, miwah bangsaning beburon banyu, ana ing sagara rahmat, iya pada angragada kaya anganggep Pangeran, prabawane banyu wening tanpa sangkan, alaming napsu diarani alam Malakut, tegese karaton, ing nalika iku panggonane uninga ing karaton kang rinakit Maha Mulya, aja nganti korup ana sajroning cahya putih, bokmanawa anitis marang iwak loh miwah bangsaning beburon banyu.
Kang kaping telu, sasirnaning alam Sariyah, katon alam Nuriyah, tegese alaming cahya, padange angluwihi padanging alam Sariyah, ing kono tekaning cahya amancawarna, ireng abang kuning putih, ijo gumelar bareng pada katon karaton sarwa raras kabeh, iku wahanane pancadriya, kawimbuhan cahyaning pramana, alaming pancadriya diarani alam Hidayat, tegese pituduh, dening anuduhake panggonane ing nalika gumelaring karaton, anaging dudu sejatine karaton kang rinakit Maha Mulya, iya iku karatoning panasaran, kaya ta, karaton kang katon ana sajroning cahya ireng, iku dzating sato kewan miwah gegeremetan, kang katon ana sajroning cahya abang, iku karaton dzating brekasakan, kang katon ana sajroning cahya kuning, iku karaton dzating manuk miwah bangsa iber-iberan, kang katon ana sajroning cahya putih, iku karaton dzating iwak loh miwah bangsaning beburon banyu, kang katong ana sajroning cahya ijo, iku karatong dzating tetuwuhan, ing nalika kapiyarsa swara kaya
Kang kaping pat, isih ana sajroning alam Nuriyah, ing kono katon cahya wening, sajroning cahya ana murub sawiji angadeg sasada lanang gedene, darbe sorot wolung warna, ireng abang kuning putih ijo biru wungu dadu, gumelar pada katon swarga asri kabeh, iku wahanane warnaning pramana, kawimbuhan dening sukma, alaming pramana diarani alam Iskat, tegese birahi, dening panggonane rumasa brangta marang gumelaring swarga, ananging dudu sajatining swarga kang amaha suci, dudu panggonan kang nikmat manpangat rahmat, iya iku kahyanganing jin kabeh, amung panggonan kamukten bae,kaya ta :
a. Kang katon swarga sarwa ireng meles meleng-meleng mimba mustikaning bumi, iku kadadiyan saka kanistaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin ireng.
b. Kang katon swarga sarwa abang abra marakata mimba sesotya geniyara, iku kadadiyan saka dustaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin abang.
c. Kang katon swarga sarwa kuning sumunar mimba retna dumilah, iku kadadiyan saka doraning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin kuning.
d. Kang katon swarga sarwa putih maya-mayawenes mimba manikmaya, iku kadadiyan saka setyaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin putih.
e. Kang katon swarga sarwa ijo angenguwung mimba manik tejamaya, iku kadadiyan saka santosaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin ijo.
f. Kang katon swarga sarwa miru muyek mimba manik nilapakaja, iku kadadiyan saka sambawaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin biru.
g. Kang katon swarga sarwa dadu muncar mirah pusparaga, iku kadadiyan saka sambadaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin wungu.
h. Kang katon swarga sarwa dadu muncar mimba mirah dalima, iku kadadiyan saka owah gingsiring cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin dadu, ing nalika iku kambu gandane sakehing kahyangan mau amrik arum angambar kaya anarik rahsa, poma aja nganti karasakake, bokmanawa kalebu ing swarga panasaran.
Kaping lima, sasirnaning alam Nuriyah, katon alam Uluhiyah, iya iku alam Ilahiyah, tegese alaming Pangeran, padange angluwihi padanging alam Nuriyah, ing kono katon cahya mancur, sajroning cahya ana sifating rerupan kaya tawon gumana, jumeneng ing makam pana, iku warnaning sukma kang amimbuhi ing saliring warna kabeh, anglimputi saubenging jagad cilik jagad gede ing saisen-isene, ananging uripe saka pramananing rahsa, ing nalika iku tekaning malaekat awarna bapa kaki, sapanunggalane leluhur lanang, angaku utusaning Dzat Kang Amaha Suci, kinen angirid marang chalaratullah, poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku afngaling suksma kita pribadi.
Kang kaping nem, isih sajroning alam Uluhiyah, sangsaya wuwuh padange, ing kono katon cahya mancorong, sajroning cahya ana sifating rerupan kaya golek gading asawang peputran mutyara, dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, jumeneng ing makam baka, iku pramananing rahsa, kang amurba amisesa ing alam kabeh, ananging uripe saka dzating atma, ing nalika iku tekaning widadari awarna biyung nini, sapanunggalane leluhur wadon, angaku utusaning Dzat Kang Amaha Suci, kinen
Kang kaping pitu, isih sajroning alam Uluhiyah, tanpa kira-kira padange, ing kono ora katon apa-apa, amung cahya gumilang tanpa wewayangan, iku Dzating atma, anunggal sajatining Dzat Kang Asifat Esa, ora jaman, ora arah, ora enggon, tanpa warna, tanpa rupa, kadim azali abadi, kang amurba amisesa, kang kawasa anitahake sakaliring alam, anglimputi ing alam kabeh, apranawa mengku saliring makam sampurna, urip dewe ora ana kang nguripi, dibasakake : chayun bila rochin, tegese urip tanpa nyawa, iya iku Tajalining Gusti Kang Amaha Suci Sajati, kang Agung Dzate, kang elok sifate, kang wisesa asmane, kang samprna afngale, dumunung ing urip kita pribadi, ing kono tanpa antara pamoring kawula gusti, iya iku urip kita mulih dadi Sajatining Dzat mutlak kang kadim azali abadi, dibasakake : chayun pitdareni, tegese urip ing kahanan loro, ana ing alam Sahir kita urip, ana ing alam Kabir iya urip, pada sanalika banjur enget ing wentehan saniskaraning purwa madya wasana kabeh. Aja uwas sumelang maneh, ing wekasan sumelang maneh, ing wekasan sumangga, anggon-anggon ana ing karsa, katarima ing sarira, aku mung drema angimpun sakaliring ngelmu saka wewejanganing guru sawiji-wiji, pangrasaning ati wis genep, kuranga kaya ora akeh, anjaba amung wejangane Kyai Ageng Liman, iku pakewuh enggonku matrapake, sabab unine kaya ngelmu
iku kabeh”. Saka pamikirku iya prayoga ing surasane, kaya amemuji aja nganti mati ing saenggon-enggon, bisaa mati kaulesan lawon lapis pitu, ananging pakewuhing patrap dening unine kang andadekake ora pakoleh.
Ing wusana aku matur ambodoni, ana kang durung pati terang ing sesurupanku, iya iku pambirating ganda ala bisaa angganda becik, menawa ing buri ana kang wis oleh katerangane ing sesurupan, anyumanggakake patrape pangganggone.
Dene pemutku Wirid iki ora kena kapariksa marang kang
banget-banget ing welingku, aja nganti para bantahan, muga kagaliha ing sayektine.
Bab pambirating ganda ala, bisaa anganda becik, saiki aku wis oleh sesurupane, saka pamejange sawijining guruku, samengko ngelmu mau kagelarake ing kene, katambahake nunggal ana sajroning Wirid iki, manggon ing pungkasan.
Dene asale ngelmu mau, kacarita ing kuna saka wasiyate Kanjeng Susuhunan Kalijaga, kang kawasiyatake marang putra wayah kabeh.
Saka pituduhe Kyai Guru, mungguh kang katembungake Kanjeng Susuhunan Lepen, tumrap surasane ngelmu iki, sajatine iya Banyu Urip, iya ananing urip kita pribadi.
Wondene patraping pangonane, surasane ngelmu ikikaesti ing dalem cipta, ing nalika anyipta cancuding amatrapake psnjenenganing Dzat, utawa kawisikake marang wong kang wis ngangkat sakarat.
Para kang pada nganggo ngelmu iki, kang wis katatan (kalakon), jisime banjur bisa anggando arum, dadi kang pada ngupakara
jenengan. Jenengan wonten pundi mas kumitir?
March 2, 2009 – 9:27 am pak Kumitir, saya ingin
babagan arep dienekne LCC utawo “Lomba Cerdas Cermat”, sing arep diadakne dino senen lan panggone neng lantai paleng duwur dewe kono.
Ono ing cerkak bahasa jawa iki dikisahke Faiz lan koncone ono neng kelas lan ngrungokake pengumuman kuwi mau.
“Faiz, piye miturut kowe, kowe opo arep meloni lomba kuwi ora?” Dafa ngesem.
“Miturutku lomba mau menarik uga sih”, kondho Faiz sing mlaku nuju kancane “Dafa, La piye yen kowe melu lomba kuwi?, ya ora konco-konco”, Dafa karo Faiz lunggoh “iyo aku karo Mia uga setuju karo usulane Dafa mau”, Lisa lan Mia njawab barengan.
“Ehm, yowis lah aku tak melu lomba kuwi”, Faiz ngesem
“Nah yo ngunu, kuwi lagi koncone awake dhewe”, Dafa ndelengne Faiz “Eh konco-konco awake dhewe arep nang perpustakaan yo”, Faiz ngajak kabeh koncone “iyo ayo aku uga pengen moco buku”, kabeh koncone njawab karo barengan.
Faiz lan kabehane konci menyang perpustakaan sekolah, neng tengah ndalan Reza pengen lungo menyang toilet “eh Anis aku arep menyang toilet sedilit yo, aku wis ora kuwat kie” Reza njalok ijen marang Anis “hahaha, iyo cepet yo menyang toilet kono” Anis ngguyuni Reza “nuwun yo”,
Reza mlayu cepet nuju toilet, banjur Faiz lan kancane lungo menyang perpustakaan meneh “akhire teko sisan neng perpustakaane”, bolone Dafa marang kancane sedanten lan dheweke banjur nggoleki buku-buku sing arep diwoco .
“Anis, yen kowe arep nggoleki buku, kowe disik wae soale aku jek arep nggoleki buku crito sek
dheweke ndelengne cah wedok seng ayu lan wedokane kuwi nyeluke “Hehh Reza cepetan mrene”, Reza langsung nuju bocah wedok seng kesebut “ono opo?
Kok kowe reti jenengku?”, Reza bingung “aku wes reti jenengmu seko Faiz”, cah wadon kuwi mau njawab nganggo bahasa jowo cekak“oh ngunuh tah, la jeneng mu sopo?”, Reza ngesem karo Bela “jenengku Bela”, wedok kuwi ngesem uga
“oh iyo aku lali, saiki aku arep menyang nang perpustakaan lan konco-konco ku wis nunggu aku ketmau, aku arep menyang
dheweke nggoleki kanca-kancane. Nuli dheweke ndeleng Dafa karo Faiz iseh mboco buku “Dafa, Faiz cepet mrene, sedilut meneh iki wes jam 15.00 kie!”, Reza nyeluk karo mlaku nuju dekne kabeh “yo awake dewe nggoleki seng liyane”, Reza kemrungsung.
“Anis yo awake dewe gek muleh ayo, wis sore kie!” Nuli Anis muleh bareng konco seng liyane kajaba Faiz lan Dafa ora mulih bareng dekne, amergo arah omahe bedo. Nang bengi dina Faiz njaga-jaga karo nyiapake lomba sing arep dionokne nang dino senin kuwi, ora kroso saiki wis jam 9 mbengi wayahe dheweke turu.
Nang dino senen Faiz deg-degan mergone dheweke arep melu lomba dino iki, karo raine sing kuwatir lan radha PD dheweke mangkat sekolah.
Ora kroso dheweke wis ketuk ana sekolahan, ra let suwe banjur tekp kancane lan dhekne kabeh nyedhaki “Faiz saiki kowe wes siap durung kanggo ngalahke musuh-musuh sekolah liyane?” Koncone takon marang Faiz “Iya Insyaallah aku juga wes siap”, dheweke ngesem .
“Apik lak ngono mesti kowe bakal seng dadi juara”, Dafa celatu sing ditulis neng cerita boso jowo iki.
“ Yo awake dewe munggah lantai paling nduwur dewe karo siap-siap!”, Faiz lan koncone lungo nuju lantai ndhuwur .
“iyo cepet yok sadurung telat”, Dafa ketok semangat banget
Faiz lan kancane wis ketok neng lantai ndhuwur, nuli wilda mlaku arah palungguhane ngge siap-siap “semangat yo Faiz”, koncone menehake semangat kanggo dheweke, karo wayah seng terus mlaku ora kroso lomba iki kawiwitan.
Faiz kanthi yakin iso ngerjakne tugas sing akeh kuwi, ora kroso wayah wis kari limang menit maneh, lan Faiz wis ugo meh ngampungke soal-soal ono lomba kuwi mau.
Sanajan dheweke ngadepi soal sing angel ning dheweke ora gelem nyerah, guru-guru lan konco-koncone kabeh ngekei motivasi marang dheweke, wayah wes entek lan Faiz uga wis ngrampungke soal sing akeh kuwi mau.
Kanthi raine sing bungah dheweke ora ngiro bisa ngrampungke soal lomba. Wayah sing gawe deg-degan wes kliwat, mergo saiki
dheweke dadi juara dheweke langsung bersyukur lan ngucapke panuwun marang sekabehe seng wis menehake semangat marang dek e.
Tyangjawi says:	25 May 2010 at 08:35	Lha nek Adam ora digoda setan/iblis menungso yo ora ono, donya sepi. Opo ora perlu donya yo. Mengkono jarene lho. Wong aku mung tuku jare yo adol jare …..
Korupsi, selingkuh, dolan menyang lokalisasi, padu rebutan
Negeri Atas Angin [1] meniko salah setunggalipun panggonan wisata dhateng Kabupatèn Bajanegara [2]. Wisata kang nembé dibuka pungkasan 2015 niki sampun kathah pengunjung. Botèn saking Bojonegoro mawon, namung kathah ingkang saking Kabupatèn Nganjuk, Kabupatèn Ngawi, lan Kabupatèn Madhiun. Panggenan wisata dateng Kecamatan Sekar niki kondang kaleh pemandangan ingkang asri sanget [3]. Atas Angin iki uga dadi salah setunggalipun panggonan wisata kang tumrap badhè dikelola dhaténg Pamarintah Dhaèrah Kabupatèn Bajanegara [4].
^ (id)Atas Angin(Kaundhuh tanggal 20 Maret 2016)
^ (id)Wisata Bajanegara(Kaundhuh tanggal 19 Maret 2016)
^ (id)Rutè saka Atas Angin(Kaundhuh tanggal 20 Maret 2016)
^ (id)Pamarintah Dhaèrah Kabupatèn Bajanegara(Kaundhuh tanggal 21 Maret 2016)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Atas_Angin&oldid=1094764"	Kategori: Kabupatèn BajanegaraPapan wisata ing Kabupatèn BajanegaraKategori ndhelik: Artikel Wiki Mrebawani	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.17, 20 Sèptèmber 2016.
Sabegja-begjaning wong lali…isih luwih becik marang wong kang tansah eling lan waspada.
mudeng karo penjelasane Kang Samin… Kang di jelaske maneh ning nganggo bahasa seng rada nggenah sithik… lha aku le moco karo
lan senengane nggowo botol aqua kosong nek ora kuwi yo di isi banyu putih, kopi utawa teh… tur awake ambune wah juan banger… ya endak lah… isih ngerti lan nduwe toto kromo saya kang… walaupun wonge ki yo nganeh-nganehi lan pitakone yo sing aku pancen nggak duong lha wong bodo longa-longo kek saya jhe di takoni babagan sing pancen aku itu nggak mudeng… gek lhe takon teng njlekethut ora nggenah maneh… lha
Jumprit ya iku salah sawijininng papan wisata kang ana ing kabupatén Temanggung,[1] manggon ing Kacamatan Ngadireja udakara 28 km saka Kutha Temanggung.[2] Kawasan Jumprit manggon ing jalur strategis ya iku jalur Borobudur-Diéng, Semarang-Bandungan-Dieng, lan uga papan kang gampang di akses saka ngendi wae.[2] Panggonan iki ora mung mawakake
ananging uga nekaake objek wisata alam kang nengsemaké.[1] Jumprit wiwit rame kawit taun 1980-an naika akèh para peziarah kang padha ziarah ing makame Ki Jumprit kang panggone ora adoh saka wanawisata Jumprit.[1] Papan iki kawentar amarga minangka papan kanggo njupuk banyu suci kang dienggo ing dina Waisak.[2] Para biksu khusus njupuk banyu suci saka Jumprit iki kanggo ritual adicara Trisuci Waisak.[3][4]
Umbul Jumprit[besut | besut sumber]
Manggon ing antarane wit-witan, wujude kaya candhi ing kerajaan Majapahit, ya iku yang diarani Umbul Jumprit.[5] Wangunan iki dikeramatake warga ing sekitare sanajan uga dimanfaatake kanggo kabutuhan saben dinane.[5] Banyu Umbul Jumprit ora naté garing, sanajan mangsa ketiga, banyune tetep akeh, banyu Umbul Jumprit iku minangka tuk’e Kali Progo.[5] Merga isih dianggep keramat, Umbul Jumprit asring dienggo ritual kayata kungkum lan méditasi, puncake ing dina Slasa Kliwon lan Jumat Kliwon.[5] Tujuane ya iku akeh, salah sijine mbuwang siyal lan nglalap rejeki.[5] Jumprit uga dadi panggonan kang dianggep suci déning umat Budha.[5] Saben peringatan Waisak, telyung dina sedurunge para biksu nglakoni upacara njupuk banyu ing Umbul Jumprit.[5] Banyu Jumprit dipercaya isa gawé awet enom, entheng rezeki, lan mbuwang siyal.[5]
Sejarah Jumprit[besut | besut sumber]
Jumprit ya iku ahli nujume Majapahit.[5] Ki Jumprit diyakini minangka leluhure wong Temanggung sing ana ing sekitare Gunung Sindoro lan Sumbing.[5] Makame Ki Jumprit uga ora adoh saka Umbul Jumprit.[5] Saben dina akèh wong kang padha ziarah ing makame Ki Jumprit.[5] Nalika isih sugeng Ki Jumprit nate ngramalake yèn Temanggung bakal dadi laladan sing makmur, lan iku kabukti amarga saiki Temanggung makmur saka komoditas mbakone.[5]
^ a b c (id) Situs Kabupatèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jumprit&oldid=1075107"	Kategori: WisataRintisan mawa
ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 29 Agustus 2016.
kerjo ning hotel neng kono, sedelok...
mbangun…..dadi koyok dewan,pemkab,PU sing digugu apane,mosok aku kliru….soal jeneng tak gonta ganti iku wis pribadi,sing penting ora ngrugekno awakmu(sukasukague)….asline aku ora penampakan,jenengku utomo bocah asli ngrejeng….tinggal
omah iki, mung sak keluargku sing iso ngerti. Wong-wong padha
bageyan saka rangka sel (sitoskeleton) kang arupa watang padhat kanthi diameter sekitar 7 nm lan kasusun déning protein
sitoskeleton ya iku kanggo nahan tegangan (gaya tarik).[1] Kanthi nggabung karo protein liyane, mikrofilamen kerep mbentuk jalinan telung dimensi persis ing jero membran plasma, kang mbantu ndukung wujud sel.[1] Jalinan iki mbentuk korteks (lapisan sitoplasma njaba) sel mau duweni kekentalan semipadat kaya jel, kang bedha karo kaanan sitoplasma kang jerone luwih encer (sol)[1]. Ing sel kéwan
lumahing sel.[1] Mikrofilamen dikenal amarga peranne ing pergerakan sel kususe minangka bageyan alat kontraksi sel otot.[1] Ewonan filamen aktin disusun sejajar siji lan sijine ing sadawaning sel otot kang diselingi karo filamen kang luwih kandel kang kabentuk saka protein kang diarani miosin.[1] Anane
sitoplasma lan gerak ameboid (gerak sel tunggal protista, cendawan, lan kéwan kang nggunakake protoplasmane kang mili metu saka sel kanggo mbentuk kaya kaki semu utawa pseudopod, banjur bageyan sel kang keri, maju ing arah pseudopod nganti ngasilake gerak sel ing sawijining lumahan).[2] Mikrofilamen katon lumantar mikroskop fluoresensi kanthi bantuan antibodi antiaktin (diolihi lawan aktin ing kewan) utawa kanthi analog fluoresen falotoksin (asale saka cendawan Amanita phalloides), kang sacara kas tinalen karo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mikrofilamèn&oldid=1097561"	Kategori: Biologi selKategori ndhelik:
menasehati, “ Le…awakmu ojo nonton TV…ojo mangan barang harom,seng sebab mangan barang harom iku dadekno petenge ati, sehingga awakmu angel faham ilmu, atimu iso ketutup kao petenge maksiat lan nak dadi daging daging iku harom melebu suwargo. Imam
mboten sumerap, yai.” Assyekh kembali berkata, “sa’durungi
bonek sing teko.persebaya lagek isok ngimbangi tok.iku ae wis apik looo.dadi persebaya oleh poin siji yooo.aku wingi gak isok teko,akeh ulangan.tapi lek mosoh deltras sidoarjo mene aku jelas teko.wis yooo ngono ae sing isok tak
SPA? wis do kangen je? mampir nanggone bu sar yo? anakku wis
ing. W.H. van der Zon ing. P. Kole definitief ing. W.H. van der Zon ing. P.
SERAT JANGKA SECH SUBAKIR | alangalangkumitir
klekaran, becik ngleluri leluhur, caritane jaman kuna.
Sejarah para Narpati, kang mengku rat nata praja, tanah Jawa sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila.
Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat,
Dupara kaping telunya, Kaliyup ping sekawan, jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara.
Tirta jaman ingkang dihin, saleksa warsa laminya, Karta kapindo jamane, namung wolung ewu warsa, ganti jaman Dupara mung nem ewu kawan atus, langkung sangangdasa warsa.
Jaman Kaliyup gumanti, para Mukminkas angira, kalih ewu warsa maneh, lawan sagangatus warsa, ganti jaman Sengara nenggih wawatesan umur, namung kalih ewu warsa.
Lalanjon titahing Widi, laminipun kalih leksa, sangang ewu ing taune, kalanira Nabiyullah, taksih munggwing suwarga, Malekat bangsanipun, sagung para Malekat.
Sami wonten ing Rochani, datan wonten kenging pejah, luput duraka sakehe, datan wonten nadah nendra, lan sagung titahing Hyang, wignya ngucap lir jalmeku, tumut langgeng lir manungsa.
Lembu ingkang nyangga bumi, isih sekawan sukunya, pramana
Kadukan marang Hyang Widi, tinurunaken mring donya, tanpa sandang sarirane, anuju wulan Mucharam, ing tahun Alip ika,
kena durhaka, kena pati saturute, sagunging wong darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga.
Marmanira ana daging, lumrah manungsa kuwasa, nuli salin jaman maneh, gumanti aran Dupara, alam Nabi samana, lumrah manungsa punika, mangan ping kalih sawulan.
Gegaman mung tigang warni, panah pedang lawan gada, isih kuwasa punang wong, kono mari ararasan, wong donya lan wong kerat, randuwana duwuripun, amung kari satus depa.
Lembu ingkang nyangga bumi, atinggal kalih sukunya, marmane getih enggone, limang ewu warsa gantya, anulya salin alam, jaman wali kang sumuyut, alame wali sadaya.
Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes iku, dahar ping kalih sadina.
Lembu ingkang nyangga bumi, sukune kantung satunggal, premana
keris towok lawan tumbak, tigang ewu warsa maneh, asalin jaman Sengara, alame Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan.
Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa depa, ingkang nyangga bumi rubuh, sukune sirna sadaya.
lali maring Dusti, Gusti lali mring awula, fakir lali agamane, wong agung katah kahinan, wong cilik keh dursila, lali bapa lawan guru, ilang sihe wong
Sasampunira kapanggih, lawase neng alam donya, marang Kang MurbengUripe, anenggih mung tigang leksa, tri ewu satus warsa, punika langkung ta ingkang kantun, wus parek ari kiyamat.
Yen wus prapta satus warsi, mati wiji kang tumitah, warata ing jagad kabeh, tan wonten tiyang anak-anak, tan wonten jawah niba, wus ginaib mring Hyang Agung, tan wikan ari kiyamat.
Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo Jawa, duk taksih dadya wana, peteng alas gung asamun, ambelasah roning kamal.
Purwane kang ginupita, duk suwunge tanah Jawi, taksih wana langkung pringga, isina amung dedemit, pari prayangan lan jim,
jeng Sultan Rum kang winarni, angsal sasmitaning Sukma, dinawuhan angiseni, manungsa pilo Jawi, anenggih Sultan ing
kang sayekti, wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.
Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng
mangkin, janma kang samya tinilar, aneng jroning pulo Jawi, binadog ing dedemit, meh telas pan amung kantun, sakawan dasa somah, giris manahira sami, lajeng layar mantuk mring Ngerum Negara.
samya ngungsi, tan kawawa panasipun, gantiya kang winursita, pan wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan.
Sang Hyang Semar aranira, lawan Danyang Togog nenggih, dedukuh wonten ing wana, prenah pucuking kang wukir, Merbabu ingkang hardi, samana kekalihipun, samya ajejagongan, ginenira ting kalesik, Sang Hyang Semar kagyat denira miyarsa.
Sang Hyang Semar lon wuwusnya, kiraka wonten punapi, sagung demit kagegeran,
tatanya, ki sanak dika ing pundi, manira nembe tumingal, dateng pakenira kalih, sira harsa punapi, dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira.
Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya isih wanadri, sepi ulun tingali, karsane Jeng Sultan Ngerum, ing mangke winijenan, rong leksa somah kang janmi, dimen harja sami kinen asesawah.
Sang Hyang Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng mangkin, kawak daplak inggih ulun, wong Jawa kuna mula, saderenga dika prapti, kula manggen Marbabu pucak haldaka.
Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung taun puniki, Sech Bakir gawok angrungu, dika
Semar saurira, yeku kawula puniki, pan inggih dede janmi, danyang tanah Jawa ingsun, danyang sepuh priyangga, titise Jeng Kawa Dewi, kang jejuluk Sang Hyang Maya inggih kula.
Sang Hyang Sis inggih kawula, Sang Srinata inggih mami, Durgulowya inggih kula, Sang Hyang Wenang inggih mami, Joyokusumo tuwin, Joko Panduduk nggih ulun, Tuwawana gih kula, Manikmaya inggih mami, inggih kula ingkang paparab Sang Hyang Semar.
Wonten ngriki wiwit kuna, duk Ibu Kawa rumiyin, nglunturaken rasa
dika dereng ngreti, gih punika gancare badab kawula.
Sawarnane para dewa, sadaya gih darah mami, lan para danyang
Dene kiraka punika, titise Siti Sendari, sun karya kadang ngong tuwa, dedukuh wonten ing Jawi, milane kula mriki,
reja ambubak wanadri, kang sun prenahaken iki, wong Keling nagaranipun, cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana.
Sang Hyang Semar saurira, sokur jumurung saketi, yen karsane Sri Narendra, ing Rum dawuhing Hyang Widi, kadawuhan ngiseni, ing pulo Jawa puniku, kinen ambubak wana, nanging ta panyuwun mami, inggih kula tumuta ngadani Jawa.
Sech Bakir alon ngadika, kisanak kula tuturi, karsane Hyang Maha Mulya, lalakone Jawa benjing, winates ing Hyang Widi, rong ewu lan satus taun, pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus taun durung ratu ora praja.
Iku karsaning Hyang Sukma, tataning wong kadi peksi, yen wus jangkep satus warsa, lawan punjul seket siji, Hyang Sukma karya Aji, ing Gilingwesi Kedatun, lawan ing Panataran, niku wiwite Narpati, ajejuluk Maharaja Selaprawata.
Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun, wiwite jaman Buda, nayebut ratune sami, pangucape tan liya Dewa Batara.
Sirnane Selaprawata, nulia karsane Hyang Widi, akarya alih Nerendra, titise Hyang Wisnumurti, ngedaton Mendangkawit, satus taun sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara.
Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara benjing, paramarta ratunipun, Kyahi Togog sira, angemonga sira benjing, kang jumeneng ratu Ngalengkadiraja.
Besuk rusake ngalengka, tumpes tapis datan kari, amung pitung puluh warsa, sirnane karatoneki, Hyang Sukma nitah malih, ratu binatara agung, ngadatong ing Wirata, lawan Maduran agrai, seket warsa karatone nuli sirna.
kadang, awite rebut nagari, minangka penget Kyai, kang jumeneng ratu besuk, sirnane campuh aprang, nulya karsane Hyang Widi, Mlawapati kalawan Bojonegara.
Iku pada turunira, Sang Hyang Wisnu ingkang nitis, ananging ta
Mung sawidak taun sirna, sang Hyang Sukma anitah ratu malih, sang Prabu Maha
sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus sirna, turun telu jejege
jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit.
Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran kutanipun, pindah saking Jenggala, satus taun sirnane karatonipun, pan kongsi turun ping tiga, rusake lawan kang siwi.
nge Jawi, saking tanah Arab iku, pra sami amemulang, nglampahaken sarengatting Kanjeng Rasul, wus sirna jamaning Buda, pra sami agama Suci.
Angrasuk Aagama Islam, manjing marang agama Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma,
jajuluknya, para ratu keh kang nagkil.
Pajang winarni, sugih rowang ratunipun, sirna kratone, laminipun satus tigang dasa taun, tan antara laminira, ana nangkoda datengi.
Rusake ing Kartasura, pan binedah dening wong Cina benjing, nulya karsane Hyang Agung, nitahaken Narendra, angadaton kuloning Mataram iku, siji sawetaning Pajang, wus jamang Sengara benjing.
Wong Jawa akeh pitenah, marang pawong mitranira ing benjing, keh
manungsa, datan kena kinawruhaken becik, ing jaman Sengara iku, keh anak lali bapa, bapa lali marang anake satuhu, wong mati tukaran katah, akeh wong kanjingan eblis.
rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling.
Akeh wong murka angkara, bocah cilik wis pada etung picis, wong agama saya sengkud, nanging tanpa tatanya, akeh janma pada tinebusan besuk, wong dagang akeh kang tuna, malah pawitane enting.
Keh anjamah pada priya, datan marem jamah marang pawestri, akeh wong
Akeh wong maido Kitab, keh wong dora gegampang gawe becik, keh lali marang Hyang Agung, akeh nembah brahala, ana ingkang mangeran marang lelembut, saweneh mangeran arta, ana mangeran Serani.
Kang ngadani tanah Jawa, apa maksih Walanda nguwasani, satus taun laminipun,
timure babaran hardi Srandil, maksih tedak Kanjeng Rasul, ibu darah Mataram, paselongan iya iku wijinipun, angadani tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil.
Ratu iku luwih mlarat, datan mawi sangu amung sadremi, mung semende mring
Mungsuh ngarep ekeh sirna, ingkang pada wani samya mati, tumpes tapis sirna larut, balane mung sir’olah, mung kalabang kalajengking gamanipun, Kyai niku waspadakna, dika ladenana benjing.
Bala sagunging lelembat, anjurungi marang Sang Ratu Adil, ana dene kutanipun, alas bumi Ketangga, pan rineka kedatonira Sang Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik.
Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh ngungsi mring masjid pada asujud, eling marang kabecikan, pada dadi santri mursid.
Murah sandang murah pangan, keh wong cilik pada suka singgih, iya amung satus taun, jumeneng adil Nata, sasirnane kuta Katangga puniku, nulya ana ratu kembar, iya ana kuta benjing.
Salere hardi Barata, inkang siji kutane iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma nitahaken ratu, kekuta Waringin rebah, iya amung sekt warsi.
Waringin rubuh wus sirna, nulya ana ratu gumanti malih, kang sinedya kutanipun, ana ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi.
Manungsa Jawa pan katah, den usungi marang nagara Prenggi, sewu sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, nulya Kanjeng Sultan ing Ngerum atutulung, patih maju sabalnya, anumpes wong nuswa Prenggi.
Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing
Telung puluh sanga warsa, sampun jangkep watese tanah Jawi, gunung Sumbing nulya jugrug Merapi mubal brama, ing Merbabu swaranira gumaludug, gunung Tidar mubal toya, sirna ilang pulo Jawi.
Wus tutug carisaningwang, ulun arsa wangsul mring Rum nagari, reksanen sapungkur
lah engeta sakehing piweling ulun, aywa nganti manggih papa, wong Keling kinarya wiji.
Sigra bidal Sang Pandita, Sang Hyang Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul mring padukuhan, kawarnaha wong rong leksa somah sampun, samya ambabadi wana, tegal gaga miwah sabin.
Sang Hyang Semar dadya lurah, Danyang Togog dadya sor-soraneki, wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan
November 19, 2010 – 10:25 pm Nuwun mas ,dalem badhe tanglet bab mbah pradah ing lodaya ,matur suwum.
March 30, 2009 – 5:03 am Menika punapa Syech Subakir ingkang tapa brata ora pati2 mangan yen ora ana tibaning godhong apa tetesing embun ning tutuke?
March 30, 2009 – 1:31 am dh,
Reply	Adam says:	03/04/2011 at 12:52	heeehhh………menungso – menungso….
mangano sego goreng ae lho, enak..!!!!!
Reply	? says:	03/04/2011 at 13:02	Kabeh ora ono sing
rarumongso, wong di cekel omongane#spf=1, bocah wadon ora patut menawa seneng kamangka lagi akeh gaweyan,
said:	mbok aku diajari carane gawe blog …. 😦
Reply	tonydwisusanto, on August 4, 2008 at 1:23 pm said:	Iki Bakhtiar to? 🙂 wong luwih pinter kok takon wong sing isih bodho 🙂
berkah kuwi sing angel digolek..ora kabeh biso. penuwune rakyo senajan sithik nanging berkah.. leres tho,mas..??
Mboten mas,mriki geh wonten sesepuhipun,, kulo namung
Mohon panjenengaan kerso maringi pencerahan mbok bilih wonten
mandan ana saru-sarune sithik lah....haha (maaf ngapak-kebumen kiye).Awal adegan si xender
Ayo konco-konco sing misale balik kadi perantauan, trus nggawa kanca, coba dijak tuku sega Grombyang, dijamin ketagihan deh!
Wis ndingin yah, kayonge critane karo ngiler kyeh, soale tak sambi mangan sega grombyang…kekekekkee….
coba ning langka, kaya Purwokerto, Purbalingga, Bandung (tekan bandung mbarang akh…), wong – wong biasane luru plesiran, ning ora pegunungan..
liyane, aku dewek durung survey. Awit taun wingi, bagian kulon Widuri di gawe dalan tembus tekan TPI Tanjungsari, di aspal Hotmix maning, alus nemen. Dadi siki malah ramene kuwi nang dalan kuwi. Soale selain gratis, tempate asyik tenan sung.
Nggo mejeng, cangkruk an, pacaran, mancing, malah ana sing bal-balan. Apa maning ning malem minggu karo Minggu isuk, kebek ndasss….!! mbuh kuwi lanang … mbuh kuwi wadon…!!!
Kena nggo cuci mata, karo kenalan cowok cewek.
Kebanyakan wong sungkan manjing maring Widurine, soale mbayar !!!! karo ning nang njero biasane ning wong pacaran kuwi diparani karo bakul-bakul jajanan. pan ora tuku…pimen…. ora penak
kono, biasane aku nggowo jajan kadi ngomah(kaya cah tk)….!!!!
Mung siji sing nggawe sesek dada kiye, biasane ning lewat rada mambu amis-amis gimana gitu? soale nang kono ana tempat nggo nggawe iwak gereh, dadi rada
tuladhané ing Michigan, Berkeley, Penn). Ing univèrsitas-univrsitas sing ana ing Inggris, lan akèh ing Éropah, "sub-babagan" iki asring dipapanaké ing départemèn kapisah lan dideleng minangka disiplin èlmu sing béda.[5]
Antropologi | Ékonomi | Géografi | Linguistik | Manajemen | Pendhidhikan | Èlmu pulitik | Psikologi | Sajarah | Sosiologi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 4 Sèptèmber 2016.
Saiki akeh wong jawa ing kutha-kutha gedhe sing wis ora biasa migunake basa jawa ana ing sesrawungan, karana iki aku kepingin latihan lan ngajak panjenengan para sutresna budaya jawa, mangga sesarengan sami nguri-uri amrih budaya jawi ingkang adiluhung punika sageda lestantun. Kula gadhah anak kalih ingkang mbarep nami Serafica SRR (sampun nyambut damel), ingkang ragil Bonifacius A.Y (taksih kuliah wonten UGM-Teknik
Bratasena diwanti-wanti dening Adipati Yamawidura supaya tansah prayitna, lan yen ana bebaya, supaya njejak pojoking Bale Sigala-gala iring lor wetan. Jebul pangandikane Adipati Yamawidura dadi kasunyatan. Jrone
wus kobar dadi dahana, amarga pancen kayu-kayu sing dienggo gawe Bale Sigala-gala kayu sing gampang dinilat ing geni, lan maneh linapis ing lenga, gandarukem, lan walirang. Kurawa surak-surak, mesthekake yen Pandhawa bakal tumeka ing pati. Nanging pati, rejeki, lan jodho iku karegem ing astane Sing Gawe Jagad. Yen during titimangsane mati, uga sewu dalane bisa oncat saka bebaya pati. Raden Bratasena sing wus kakupeng geni mangalad-alad, sigra ngrangkud sedulure papat lan ibune. Pojoking Bale Sigala-gala iring lor wetan dijlogi. Jebul ing kono ana urung-urung (terowongan) ing jeron bumi. Kahanane peteng ndhedhet lelimengan. Jrone lumaku mumak-mumuk ora ngerti keblat, dumadakan ana garangan putih mawa cahya njrunthul tanpa sangkan, lumayu ing sangarepe Raden Bratasena. Tanpa menggalih panjang, Raden Bratasena ngetutke playune garangan putih, saengga tekan Kahyangan Saptapratala. Senadyan kahyangan mau dumunung ing dhasaring bumi, nganging kahanane padhang trawangan kaya ana ing dharatan. Kang mengkoni Kahyangan Saptapratala wujude naga sabongkoting tal, bebisik Hyang Anantaboga kagungan putra siji, wujude putrid sulistya ing warna, sesilih Dewi Nagagini. Wektu kepungkur Dewi Nagagini ngimpi ngladeni satriya panenggaking Pandhawa Raden Bratasena. Impene mau linali-lali ora bisa ilang, nanging malah saya ngranuhi. Mula banjur ngrerepa marang ramane supaya ngupadi satriya kang ana jroning pasupenan. Bawane Sang Hyang Anantaboga iku klebu jangkeping dewa, mula gedhe panguwasane. Raden Bratasena kang wus manjing jroning urung-urung, nuli rinekadaya saengga tekan Kahyangan Saptapratala. Sang Hyang Anantaboga nyipta wujuding garangan putih mawa cahya, kang nenuntun playune Raden Bratasena nganti tekan kahyangan dhasaring bumi. Wusana Sang Hyang Anantaboga klakon ndhaupake atmajane klawan Raden Bratasena. Sawatara wektu para Pandhawa lan Dewi Kunthi lerem ana ing Kahyangan Saptapratala. Sawijining dina, Raden Bratasena nyuwun pamit nedya mbarang amuk ana ing Negara Ngastina, nandukake pinwales marang pakartine Kurawa kang sengaja nggayuh patine Pandhawa srana diobong ing Bale Sigala-gala. Nanging Sanga Hyang Anantaboga menggak kekarepane Raden Bratasena, Raden Bratasena didhawuhi sabar. Wong sabar iku luhur kawekasane. Yen Bratasena mung arep nuruti hardaning kanepson, ora wurung pakartine tan prabeda Kurawa sing asor watak wantune. Jer nyatane digayuh patine tetep waluya temahing pati. Kepara malah nampa kanugrahan, dadi mantune dewa, antuk jodho putrid sulistya ing warna. Sabanjure Sang Hyang Anantaboga paring dhawuh marang Pandhawa supaya nindakake tapa ngrame (ing rame) utawa tapa praja. Tapa ngrame iku tegese ora ing asepi, ora mahas ing asamun manekung ana ing pertapan, nanging tapa bratane mapan ing madyaning bebrayaning kawula lan praja. Kudu lumadi labuh labet ing reh jejeging adil lan bebener. Dene lakune kudu wani ing gawe lan sepi ing pamrih. Kudu tansah paring pitulungan marang pepadhaning urip kang nandhang kasangsaran. Pandhawa saguh nindakake dhawuhe Sang Hyang Anantaboga. Tumuli pamitan ninggalake Kahyangan Saptapratala. Sawise nusup-nusup angayam alas, wekasan lakune para Pandhawa tekan ing padhukuhan Kakregan Karangasem sing diayomi dening Buyut Ijrapa lan bojone sing jenenge Nyai Ruminta. Padhukuhan Kakrengan Karangasem mau kebawah Negara Ekacakra. Ratu ing Ekacakra wujude raja gandarwa, jejuluk Prabu Bakasura. Karemane mangan daging manungsa. Saben dina kawulane digilir kudu pasok sega gurih sagrobag lan manungsa siji. Kang mangkono mau gawe ora tentreme kawula cilik ing kukuban Negara Ekacakra. Saben dina atine para kawula mung tansah ketir-ketir. Wektu kuwi ngepasi tiba gilirane Ki Buyut Ijrapa sing kudu pasok sega sagrobag lan manungsa siji.Raden Bratasena mitulungi panandhange Buyut Ijrapa. Saguh diladekake marang Prabu Bakasura. Wusana Prabu Bakasura bisa disirnakake dening Raden Bratasena. Sasirnane Prabu Bakasura, Negara Ekacakra tata titi tentrem. Sawetara wektu Pandhawa lan Dewi Kunthi mapan ana ing daleme Ki Buyut Ijrapa. Sawijining bengi, Raden Permadi supena, pepangkone kadhawahan rembulan kang ingapit lintang sajodho. Datan ngendika marang para kadang dalasan ingkang ibu, Raden Permadi oncat saka tlatah Ekacakra. Oncate Raden Permadi njalari sungkawa penggalihe Dewi Kunthi. Jroning wardaya mung tansah melang-melang pindha ninggal ponang jabang bayi ing pinggiring blumbang. “Anakku, Ngger Puntadewa.” “Aku, Kanjeng Ibu, wonten pangandika ingkang adhawuh”. “Apadene Bratasena” “Apa, Kunthi ibuku.” “Kembar.” “Kula, wonten pangandika ingkang adhawuh, Ibu.” “Kula, Ibu, wonten pangandika ingkang adhawuh.” “Wus sesasi lawase Permadi lunga ora bali-bali. Nanging apa sebabe ing atase sedulurmu lunga kang during karuan papan sarta cumondhoke, kowe kang padha ana kene bisa ngrasakake sawatara kanikmatan? Lungane Permadi kang tanpa pamit, njalari atine ibu melang-melang, rasane
Kunthi karo kembeng waspa. Raden Puntadewa tumanggap sabda. “Ibu, panjenengan dalem kula aturi lerem ing penggalih. Ibu, Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih. Permadi ing ri kalenggahan menika sampun sanes lare malih. Nanging sampun diwasa, sampun jembar wawasanipun, sampun inggil pamanggihipun, boten perlu dipun kuwatosaken. Mila sru panuwun kula, Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih.” “Sapa wonge bisa kesuwen pisah lawan anak. Senadyan gemrayah anakku pirang-pirang, nanging yen ora katon sawiji bae kaya rinujit-rujit atine pun ibu. Ngger, golekana si Permadi.” Sawetara ora ana kang gumregah nindakake dhawuhe ibu, mula Raden Puntadewa nuli njawil rayine kang pawakane gagah gedhe dhuwur, “Bratasena” “Apa, Mbarep kakangku.” “Aja nganti kedlarung-dlarung sungkawane penggalih Kanjeng Ibu, kowe kang jangkahmu amba, mesthine kudu nanggapi apa kang wus kadhawuhake dening Kanjeng Ibu tanpa nganggo pinarentah. Dina iki Permadi golekana nganti ketemu. Tumuli ajaken bali ing Padhukuhan Kakregan.” “Emoh, nggoleki wong lunga kuwi padha karo nggoleki wujuding angina…[Ana candhake](Sumber : DL
Tombo ati, iku ana limang perkoro, ingkan ndingin, maca qur‟an lan maknane, kaping pindo, shalat wengi lakonono, kaping telu dzikir wengi ingkang suwe, kaping
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing satemah nora pinanggih, mundak katalanjukan, tedah sasar susur, yen sira ajun waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.
Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus
Dadiya lakuniraku, cegah dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan,
nyelakaken wong ala, kang ala lakunireki, nora wurung ngajak-ajak satemah anenulari.
Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi.
Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag
iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.
Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki, lamun becik wurukipun, iku pantes sira anggo.
Ana pocapanipun, adiguna adigang adigung, pan adigang, kidang adigung pinasti, adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.
upamanipun, aja ngendelaken sira iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing wasana dadi asor.
Dening tetelu iku, si kidang suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing
bungah akeh wong kang ngunggung, wekasane kajalomprong.
Kumprung wong pengung bingung, wekasane lali nora eling, yen den gunggung katone muncu-muncu, wong pengung saya dadi, kaya wudun meh mencothot.
Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang ratri.
Miwah ta sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.
Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang
Alaning liyan den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung,kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.
Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kangmadhanana, angrasa luhur pribadi.
tuwin sanak prasanakan, sok senenga dan ramuhi.
Saking ibu rama margane udani, miwahmaratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata.
Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur tuwa.
Pan sinembah gegantining rama ugi, pan sirnaning wong tuwa, sadulur tuwa gumanti, inkang pantes sira tuta.
Iba warah wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti,
putra santana wong cilik, pan padha ngawula, pan kabeh namani abdi, yen dosa kukume padha.
Nadyan ngenger neng biyungira pribadi, yen karya sungkanan nora wurung den srengeni, yen luput pasti pinala.
Apa kaya mangkono ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja ngresula.
mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.
Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang siniwi, nastiti barang parentah.
Ngati-ati ing rina kalawan wengi, ing rumeksanira, lan nyandhang karsaning Gusti, Duduke wuluh kang tampa.
Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur baya aja ngabdi, angur ngidunga
Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora nana kang ngiri, mungkul tutug karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo.
keneng lenga pendhak sasi,katru lurahe
glindhung tanpa keris,andhodhok pinggiring bango.
Parandene jroning tyas kaya tumenggung, mengku bawat Senen Kemis, mankono ambeki reku, nora kaya wong ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.
Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir, mring badan
sarambut, tulise badanireki ywa ana mundur sapakon.
Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya
ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.
Bener luput ala becik lawan beja, cilaka
pantes ugi, sanadya mung sekecap, yen tan pantes prenahira.
Kudu golek masa ugi, panggonan lamun miraos, lawan
aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana
ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.
Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben
patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.
Iku kabeh nora becik, aja na wani
anggung kawuron, nginum, sajeng tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.
Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung,
Dipun sami marsudi ing budinipun, weweka den awas, aja dumeh bisa angling, den apantes masa kalane micara.
Nadyan namung sakecap yen nora patut, prenah ing wicara, sadurunge den kaesthi, awasane semune rewang alenggah.
Lawan aja sok metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya.
Akeh tiru pangucap saru rinungu, anut ukaning tyas, tan ana kang angukumi, ukuming Hyang kinurangan
sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen duduka den dumeling sisipira.
Iku padha den teguhana den kukuh, lawan aja sira, angalap randhaning abdi, miwah sanak kanca satunggal sapangan.
Gawe salah graita kang padha ngrungu, sanadyan lilaa, iya kang anduwe rabi, sanakira ilang pitayaning mana.
Nora wurung sinebut kalamun rusuh, batur ira padha, suda pangandeling batin, mring bandara masa kuranga parawan.
Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina wengi mung bathine kang den etang.
Lumuh kalong tur wus nyekel reyal satus, kalonge sareyal, gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.
Botoh iku sabarang panggawe lumuh, para padu dura, lamun pawitane enting,ora wurung nggegampang
ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.
Nyeret lawas ambekane melar mingkus, jelagra neng dadha, watuke saya gumugil, yen agering ndalinding metu bolira.
Iya iku alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara.
mbukak wewadi, mring ngarsaning wanita tan wurung corah.
Sampun lumrah ing wanita datan brukut, asimpen raharja, saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang Suksma.
Nitahaken pawestri pan kinaryeku, ganjaraning priya, kabeh padha den nastiti, mring pitutur sayekti kudu prayitna.
Aja dumeh pitutur kang tanpa dapur, yen becik bakalnya, den anggowa manfaati, aja kaya Pucung kalawan kaluwak.
Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik, ingkang
Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik, mapan ana
muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.
Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing wekasanira.
Ewuh temen babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wasise basa raharja.
Pomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.
Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon,
panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.
Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becik
Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong
narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.
ing batine datan nedya eling,kamuktene iki,ngendi sangkanipun.
Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon,saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.
Kacek uga wong kang tanpa ilmu,sabarange kaot, dene ilmu iku ingkang kangge, sadinane gegulangan dingin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.
Ilmu sarengat pan iku dadi, wadhah kang sayektos,kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin,mulane den sami, brangta maring ilmu.
Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine,salat limang wektu uga,tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.
saking ing sarengat, anane Manusa kiya, rukune Islam lelima, tan kerja tininggala, pan iku parabot agung, mungguh uripe neng donya.
Kudu uga den lakoni, rukun lelima punika, apantosa kuwasane, ning aja tan linakwan, sapa
kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.
Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo,
Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa,
badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.
Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing
sok wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
angestakena, mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.
Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur,pangrasane pan wus wignya.
Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nonoman.
jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.
Tur ta duk masihe bocah, akeh temen kang nuruti, lakune wong kuna-kuna, lelabetan kang abecik, miwah carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.
Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang Widdhi, lamun temen lawas enggale tinekan.
Hyang sukma pan sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,
nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa lelakonira.
Mring leluhur kina-kina, nggonira amati dhiri, iyasa kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun,
bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.
Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,
tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga tuwin kencana.
Yen aranana kencana, dene wus awor tembagi, yen aranana tembaga, wus
Cahya abang tuntung jenar, puniku suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika.
Yen sira karya suwasana, darapon dadine becik,
Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.
tuduhing guru, aja uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.
Marang leluhur sedaya, nggone nenedhamring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah.
Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan anggape pan kumawula.
Punika laku utama, tumindak sarto kekaler, nora
anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak
dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni,
wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.
Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih,
Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni,
narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.
Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani,
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna,wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun
wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa,ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,
lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.
Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak,lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.
Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang
wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam takokeno.
Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang,lan aja bosen jagongan, marang
nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.
Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.
Lawan sok kerepa maca, sabarang layang carita, aja nampik barang layang, carita kang kuna-kuna, layang babat kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.
Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha antuk nugraha, angsale saking punapa, miwah kang satriya, kang digdyana ing ayuda, lakune sira tiruwa,
kang utama, kang asor kang padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira wruha.
Yen durung mangerti sira, caritane takonana, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun elingan, sabarang ingkang kapiyarsa.
Aja na tiru ing bapa, banget tuna bodho mudha, kethul tan duwe graita, ketungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, mring pitutur kang prayoga, kabe padha anyakepa.
Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, den padha sugih berana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapedhotan tresna.
Padha sami den pracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.
Den bisa nampani padha, mungguh Sasmitaning suksma, ingkang dhawuh marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku peparing Hyang Suksma.
Paring peling maring sira, tinuduhken ing dedalan, kang bener kang kanggo uga, ing dunya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, anaa dadi tuladha, ing kabecikan manusa, tiniruwa ing sujalma.
Sakehing wong kepengin, nira solah bawanira,marang anak putu padha, anggepe wedi asih, kinalulutan bala, kadhepa saparentahnya, tulusa mukti wibawa, ing satedhak turunira.
Didohna saking duraka, winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang pituture bapak, Alloh ayem badanana, ing pandonganingsun mapan, ing tyasingsun wus rumasa.
Wekasingsun supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.
Mulaningsun muruk marang, ing kabeh atmajaningwang, sun tulis ngong wehi tembang, darapon padha rahaba, nggonira padha amaca sastra ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga.
Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha, digdaya betah ing tapa, sarta waskitha ing nara, ing kasampurnaning gesang, patitis tan kasamaran, iku ta panedhaning wang, kang muga kelakonana.
Titi tamating carita, serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng Sunana Pakubuwana, Surakarta ping sekawan, ing ngalin panedhanira, kang amaca kang amiyarsa, yen lali muga
punika, kang kula gadah punika nggih niku Dandanggula, Kinanti,
Gurisa. Mekaten ugi cacahe pada kang wonten teng setunggale pupuh. Kenging punapa saged benten
nyembah gusti ALLAH, dan paseduluran. trims besok datang ya.
May 30, 2009 – 7:25 am puniko ajaran ingkang adiluhung, kedah dipun lestantunaken. poro kawulo mudo katah ing remen ajaran jawi
May 24, 2009 – 7:29 pm Nostalgia, mas ..mas manawi wonten
JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.51, tanggal 11 Maret 2013.
Hok Gie 1969) ” Sak duwur duwure gunung, isih duwur
oleh ganti pitike sing mati kang? mnding golek ng plosok kampung ae sopo ngerti ktemu karo mantan botoh sing pensiun.
hancik....ketok yo....???potomu koyok bocah lampu merah seng sering di expose chiw....seng biasane nggowo ecek2 tekan tutupe botol sprit...ambek ngemut driji ngono iko lho chiw mosok gak eroh...ambek apen2 nggendong arek cilik ndek
bocah lampu merah seng sering di expose chiw....seng biasane nggowo ecek2 tekan tutupe botol sprit...ambek ngemut driji ngono iko lho chiw mosok gak eroh...ambek apen2 nggendong arek cilik ndek
JAWA A. TEMBUNG LAN DHAPUKANING TEMBUNG Wujuding tembung ing basa Jawi saged kaperang dados tiga, inggih menika:... + Read More
Para aji sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,
Lenggah ing pojokan patamanan pinggir margi merana seorang diri menanti pujaan hati utawi kliyek-kliyek ing pasareyan ngenteni mudhune ponang wahyu lenga tala, punika rak boten teges semedi ta? Makaten punika wau leregipun namung nggelengaken cipta, tegesipun misah. Kula saged mesthekaken yen wonten sawatawis tiyang ingkang nyobi ngecakaken semedi kanthi cara-cara wau.
Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos], punika tanpa ngemohi lan tanpa nanggapi [basa monceripun without condemnation and justification]. Pasrah bongkokan wis apa jare kono, ngantos estu tuhu pramana dhateng mobah-mosiking pribadi, polahipun pribadi. Lha, inggih punika margi ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.
Kendelipun punika boten kadamel, boten kapeksa awit saking melik ganjaran swarga utawi saking ajrih neraka. Ing riku lajeng wonten kahenengan, lah ing ngriku ngalelanipun Ingkang Sanyata,
Hindu. Kahenengan ing riku punika kahenengan ingkang boten kenging kawastanan. Mila, bilih panjenengan ngambah margining kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha utawi Hindhu, tangeh sagedipun kendel. Dados, manawi tiyang nedya manggih Kasunyatan, kedah nyingkur babarpisan wewatesanipun, punapa Islam, Kristen, Hindu, Buddha, utawi golongan sanesipun.
pakartinipun lan kajuliganipun sampun telas. Angen-angen sampun boten nggubah, punika dhatengipun bawa anggit [dumadi]. Awit saking makaten wau, pikir kedah dados prasaja, angen-angen kedah tentrem.
Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
jeleh lan nglokro. Ngemungake wong kang nduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase, iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi manungsa temenan kang diendahake dening wong akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.
Sangsaya akeh kehing kang kena tinindhes, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (White Magic) utawa kasekten ireng (Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
·Aja sok singsot ·Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
entrokake sikil munggah mudhun. ·Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. ·Aja mencap-mencepake lambe. ·Aja molahake lidhah lan andilati lambe. ·Aja narithilake kedheping mata. ·Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki. Karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhongkol angganjel pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik-thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri, iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
·Mardhika ing panggonan kang sepi. ·Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. ·Badhan kajejegake lan janggute diajokake. ·Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandhangan dadi longgar lan kepenak kanggo ambegan ngatur mlebu metune napas. ·Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. ·Sakehing urat-urat kakendhokake. ·Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. ·Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempetake. Kalawan mangkono iku gorong dalaning napas tansah tetep menga. ·Ambuanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan, nganti dhadha dadi kempes lan weteng dadi mekar. ·Banjur marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus, iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nalika nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah: ngendhokake sakabehing urat-urat, nyelehake tangan sakarone pisan ing sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut patrap mau.
pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. [semene dhisik, isih ana candhake …]
nopo taseh wonten MUTIARA ILMU MAKRIFAT ingkang Bagian 1 s/d 4. shak derengnipun matur nuwuuuun
July 10, 2009 – 6:20 pm Suwun mas kumitir.Mugo jenengan kerso nambahi kawruh bab semedi maneh.Apik banget nambah wawasan lan semangat nemoake diri.Ojo bosen yo.. sampean ngemong aku kabeh..Salam rahayu
April 21, 2009 – 7:11 pm larangan singsot ( utawa bersiul ) iku tumrape wong sing ngerti yen singsot iku ndadeake sell-sell sing ana alam ndonya pada tabrakan , kamongko ananing sell ijik diperlokake karo sing urip bebrayan ing alam ndonya klebu manungsa
samadi utawa semedi mono mung sawijining cara kanggo ngambah alaming kasunyatan yoiku alam kang
ing langit sap pitu , agama mono pilihaning pangeran sapa wonge sing ora ngerteni papan dununge pengerane sejatine durung duwe agama milane agama ora kena dadi ukuran lan alesan , manunggaling kawula gusti bisa kelakon yen wis nglangkungi
…terjemahan bhs indonesiane eneng ,dadi sing ramudeng boso jowo,isoh melu ngrti
JEJER KRATON LOJITENGARA:Prabu Tongtongsot Belgduwelbeh lenggah ing sitinggil binaturata kaadep dening Prabu Jayasentika. Prabu Jayasentika teluk marang Prabu Belgeduwelbeh saengga maringaken keprabon Lojitengara marang Prabu Tongtongsot. Nalika samanten Prabu Jayasentika nyumanggaaken catur garwane kang aran Retnaningrum, Retnawati,
'Sinuwun Jemunak niku amung abdi lho, kamangka keng prabu niku ratu gung binatara'. 'Ngertiya heh kabeh ae, aku iki ratu, yen pengin golek wong ayu gampang, nanging aku duwe karep arsa ngluhurake sipating abdi...'Geger Jaba:Praptane Patih Bushadata kang paring atur praptane bala Tri Nagari kang sampun sikep gegaman arsa nggepuk Lojitengara jalaran nampi nawala tantangan supados tumungkul marang Lojitengara. Bala Tri Nagari (Mandura, Dwarawati lan Amarta) kang den dombani dening Prabu Mandura, Arya Setyaki dalah para Pandawa kapapag dening Patih Bushadata lan Bushadati, Prabu
Kanthongbolong. Dereng antawis dangu nggennya wawan rembug praptate ratu gung Sri Bathara Kresna. 'Jan nganeh-anehi kakang Semar, ana sawijinging ratu anyaran kang nyalawadi, hayo apa ta darunane...'. Budhal.LOJITENGARA:
ngandika Prabu Tongtongsot: 'Ingun arsa paring gawean marang sira kabeh, Prabu Baladewa, sira dadiya tunggu manuk ya, suaramu banter lan medeni'. Mangkono, sabanjure
Kyai Semar:'Sapa kowe?''Wis ora usah tambuh, Petruk aku ki bapakmu. Apa sababe kowe ngger isa dadi kaya mengkene?'...Sejatine Petruk amung damel pepenget marang para punden kang sampun nalisir saking bebener, lali marang para kawula alit lan
JENENGAN KATAH SARESMI LAN ILING WEKTU TASIK NEM, SAWEKTU JENENGAN SARESMI WONTEN NEGARI MESIR(20) PELANGANAN JENENGAN OBAH- OBAH KALIYAN PARA DEREK SARESMI INGKANG BAWUK-E KETINGAL KADOS KIMAR LAN PELANANGANIPUN KADOS MAHESO(21) JENENGAN KERSO SUTRISNO WEKTU MADYA WAKTU TIYANG MESIR NALIKA NJAMAH -NJAMAH DADA UGI MREKES- MREKES PASUSONIPUN PRAWANIPUN
5. Kyai Ageng Abd. Salim / Adipati Kemten Sedo ing Pasuruan (Sumare ing Kundjonmanis)
Kyai Abd. Djabar Tjorekan dipun labuh dening Goverment walandi, wonten pelabuhan Kediri mentas ing dukuh Ngelam, dedukuh wonten ngriku kasebat Kyai Ageng Ngelam Suroboyo.
6. Kyai Tani (sumare ing kilen Masdjid Nglawean Solo)
Hong ingsun amatek aji sirep megananda kang ana ing telenge indrajit, kumelun nglimuti ing mega malang, bul peteng
...mengisi acara tersebut. Menampilkan hiburan bisa dikelompokkan
"Rekosone nguripi anak bojo..," ujar Tulus Budiman.
"Sering lwat ngarep omahku iiki.. Biasane neng kulon kodim skh. Ngareo min jetis," kata Iwan Adi Resalty.
"Gue pernah ketemu di sd mulur 03 klo gak salah," Fajri Bagus Saputra
(Ngger, wong urip iku ora keno kemrungsung, kudu sabar lan waspada, kudu titi lan nastiti (Anakku sayang,
Mantra Ajian Pelet Mantera ilmu Pelet
Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si.... (
ce sing nganggo krudung klambi pink kuwi jenenge sopo
ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH
Mugi Amal saha Ibadah kita sedaya wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Kang Lambang Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula ingkang kirang nujuprono ing saklebeting
Firman Utina lair wonten ing kampung Komo Luar, Manado nalika tanggal 15 Désémber 1981.[1] Firman Utina punika kapten énggal timnas Indonésia sasampunipun Bambang Pamungkas asring dados cadangan kaliyan pelatih Alfred Riedl.[2]
Firman Utina miwiti karir wonten ing klub Sepakbola Indonésia Muda ingkang wonten ing laladan Manado.[2] Sasampunipun dangu wonten ing sekolah bal-balan punika, Firman Utina lajeng pindhah wonten ing klub amatir Bina Taruna, sasampunipun yuswanipun sampun cekap, Firman Utina lajeng sekolah wonten ing sekolah bal-balan.[2] Firman Utina sangsaya trampil kanggé main bal-balan.[2] Sasampunipun tigang tau main wonten ing klub amatir punika, Firman Utina lajeng mlebet wonten ing Persma Junior.[2] Persma Junior punika salah setunggaling tim semi-profesional ingkang wonten ing laladan punika.[2]
Proses kanggé mlebet wonten ing Persma Junior punika boten kados seleksi pemain bal ingkang sanés.[2] Firman Utina punika dipunrekrut sasampunipun nyithak 12 gol nalika main ing salah setunggaling pertandingan wonten ing turnamen klub lokal ing Manado.[2] Pelatih Persma Manado ingkang namanipun Benny Dollo punika nggadhahi pepenginan kanggé mangertosi kaliyan striker lokal ingkang saged nyithak gol ingkang cacahipun setunggal lusin punika.[2] Sasampunipun punika, Firman lajeng mlébet dados anggotanipun Persma.[2] Sapunika Firman dados pemain ingkang misuwur wonten ing klub utawi nasional.[2] Pemain ingkang nggadhahi posisi dados gelandhang punika misuwur nggadhahi mobilitas ingkang saé, tendangan ingkang santer saha pantheng.[2] Nalika tanding kaliyan Laos wonten ing piala AFF 2010, Firman punika saged ndamel gol ingkang cacahipun kalih wonten ing gawang Laos.[2]
EnglishBahasa IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 11 Sèptèmber 2016.
maweweh mas 1, masoca mirah, murda wenang. Asampunika kandaning meru tumpang 11, pedaginganipun, yaning buat jinah punika manista madya
SERAT SILACALA (Serat Kaki Walaka Bag III) | alangalangkumitir
nalika punika Brahmana Raddhi katuran lintang surya, wanci dalu angsung wangsit sipta sasmita makaten :
Tegesipun : tiyang kèsah kalungsè ing taun, mantu bilai.
Brahmana Raddhi anyandhak ing sipta sasmita punika wau. Rumaos sampun lami anggènipun wonten ing madya pada. Sareng ènjingipun lajeng memulya kancana. Kang dèn memulya srengèngè, sarta dinten punika kawastanan dinten RADITE.
muka kaicalan nètra, ametengi budi.
Brahmana Raddhi nyandhak damel peteng wonten ing ngracapada, anasabi padhanging kaswargan. Sareng ènjing memulya salaka. Kang dèn memulya rembulan. Dumugi ing mangkè kawastanan dinten Senèn, ing ngajeng dinten Soma. Tegesipun : Dinten Rembulan.
Kala samanten Kangjeng Susuhunan Lawu nyelani dedongènnganipun para jim, lajeng nimbang budi kaliyan ingkang putra Kangjeng Susuhunan Kalijaga, bab pusaka. Sangking dhawuh pangandikaning ingkang uwa, Kangjeng Susuhunan Lawu dhumateng Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga makaten :
“Hè Jebèng, sasuwenè sira simiwi ana
ing Kadilangu, apa sira ulungakè kang amengku praja? Yèn, mangkono sira ora mituhu saka dhawuh wewekasingsun duk nguni.”
“Boten kasukakaken sinten-sinten. Taksih kawula simpen piyambak, wonten patileman kawula ing masjid Kadilangu, katengga jurukunci Kaji Ismangil.”
“Kulup, mungguh keris kang dadi pusakanira iku, manawa ora kaonggo, becik ulihena maringsun, yèn katinggal saenggon-enggon, durung wancinè. Besuk manawa sira wus malandhang dhèwè, kena tinunggu ing wong jurukunci masjid.
Tegesè : yèn sira tinggal, ing wektu iki ijèh akeh wong kang arep ngayoni kagunanira. Nadyan wus padha mungkul, ananging durung kena kabatin, awit atining wong iku luwih lembutè. Yèn gedhè , sasat ngebaki jagad.
Tegesè : para wali iku saikinè durung kena dibatin karepè. Durung kena diulungi wewadi, awit wewedi iku mangkènè, Jebèng :
Panggedhènè wali kabeh iku, yèn tata lahirè wus padha sumungkem marang sira, ana katarik saka ratunè, utawa nyatanè dhasar kasoran kawruhè. Balik batinè, saèngga dadi mungsuh baè.
Ing kono, rèhning sira tansah lelana baè mangka ana kang ngrungu pusakanira, Kaji Ismangil iku gandra pira? Upama rinuda rinupaksa, apa bisa lawan?
Marmanè yèn padha sembada, becik ulihena marang ingsun baè. Yèn wus salin
wanuh wani arep sumurup, rèhning pusakaning bapa. Amesti gawè sangsara.”
Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga nalika di dhawuhi ingkang uwa lajeng ènget manawi kalènan. Kula nyumanggakakè ingkang uwa, punapa wangsul mendhet piyambak, punapa utusan duta ing ngriki. Ingkang uwa pangandikanipun makaten :
“Hè Jebèng, manawa sira kang bali mulih dhisik nadyan sakedhèp netra bisa tumeka, nanging ora prayoga, jalaran katara yèn sira kang ora lali Galibetè temah dadi kira-kiraning wong akeh karana wruhanamu, ing wektu iki Sultan Demak utusan para punggawa amundhut pusaka darbèkira keris kang tinunggu jurukunci, jalaran Sultan Demak
wali, yèn sira wus asengguh mati, awit wus lawas ora katon ana praja sarta tanpa warta ing kanyatanè yèn sira ana. Marmanè ingsun dhèwè kang utusan mundhut pusakanira, supaya bisa ngangkat dalah gen-engenè. Dènè kang dadi dutaningsun iya jim papat iku. Pasthi laku sandi caraning jim, manawa weruha.”
Kangjeng Susuhuna ing Lawu sigra matah duta pamungkas. Jim sakawan dhinawuhan dheteng
sampat wewelinging Nata, tanpantara dangu jim sakawan mangkat. Saking wukir lawu ngambah ing gegana.
Ènggaling cariyos, jim sakawan sampun dumugi ing Kadilangu, pinuju aningali padudon. Para wadya bala ing Demak kautus mundhut pusakanipun Sunan Lèpèn. Pangèrang Kadilangu ngekahi. Wasana ngantos ramè arerejegan. Ramè rebat-
Ing sawatawis onjotan saking Kadilangu para punggawa sadaya sami rèrèh amasanggrahan sarta amangun suka-suka ngenting. Wantuning tiyang boten mawi dedugi, sukanipun ngantos mendem bebungah. Para wadya punggawaning Nata sakawan lumancang ambukak gendhaga. Sedyanipun amung badhè uninga dhapur tangguhing dhuwung pusaka ing Kalijaga. Duk tinarik katungkulan, wadya catur mau lajeng sami nyeplos maripatipun. Sanget aminta tulung rowangipun.
Ing ngriku sareng dhuwung sampun manjing warangka sarta sampun kalebetaken gendhaga, jim sakawan pisan dhateng. Tanpa pariwara lajeng nyandhak gendhaga pinanggul. Ganti-ganti mahawan ing jumantara. Rikating jim sami sanalika dumugi
sarwi umatur cacariyosipun ing nalika wonten Kadilangu. Aturipun para jim sakawan amiwiti ngantos amungkasi.
Narèndra ing wukir Mahèndra miwah Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga dahat pangunguning galih.
dhateng Kadilangu. Ing antawis dinten malih kekasih dalem jim sakawan wau lajeng kajunjung pangkat
tedhakan saparluning karsa-dalem. Mila manawi wonten swara kemrusuk dipun elokaken lampor, punika boten mesthi Kanjeng Susuhunan Lawu piyambak ingkang tedhakan. Tamtunipun para ratu sakawan wau.
Dènè titikanipun manawi Kangjeng Susuhunan Lawu mawi obor, cahya saèngga lintang alihan. Dènè manawi lampor mawi tulung tiyang bumi nedha obor, inggih punika tandha para ratu sakawan wau ingkang tedhakan salah satunggal. Èwadènè wonten paèdahipun sesarat, supados boten kandhegan kampiran
wonten griya. Punapa dènè manawi kathah sesakit, ing saben surup surya kinèn sami memujia makaten :
“NIR HYANG KALAMERTYU KUTUP”.
Utawi griya dipun ubeti benang lawè wenang salembar. Ingkang sampun kalampahan kalis ing sesakit salah.
Wonten wasiyating pangandika-dalem Kangjeng Susuhunan ing Lawu, utawi sabda pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, punapa dènè wewangsitipun para ratuning jim sakawan wau, kacathet nalika janggan Utara, pandhita ing wukir Semèru. Pratèlanipun makaten :
Yèn wonten neneka, mawi murus utawi ising-isingen, kajampènana sampun malahi, lajeng dipun usadanana : gendhis kalapa sarta santen kanil. Dipun parudaken kunir saempu, cinampuran tinjanipun piyambak, amung kadumukaken jenthih kiwa, dipun unjukaken ingkang sakit. Adat lajeng mantun.
Mawi wonten tiyang nandhang sakit warni-warni, kados ta : sakit wawratan erah umbel, sasaminipun sakit, kaèngetana dhatenging sesakit wiwit dinten punapa.
Yèn wiwit Selasa, kajampènana roning kara legi kaliyan adas pulowaras.
Yèn wiwit Rebo, kajampènana roning tundhung kaliyan adas pulowaras.
Yèn wiwit dinten Kemis, kajampènana roning waung satekem, ugi mawi adas pulasari.
Sadaya wau wajib sami dipun èngeti, awit punika kalebet sabda.
Wonten wimbuhipun Janggan Utara wau, manawi mangsanipun kathah sesakit punika, saben surup surya sami wineling angobong roning tanjung, walirang, sarem, sarta kadèdèkaken sangajenging konten. Pepujinipun wantah kèmawon :
“NYUWUN SEGER KUWARASAN ING SALÈNIPUN ANAK PUTU KAWULA, ATAS SAKING SABDA PANGANDIKA DALEM
Atasing kawula, boten wonten awonipun angagungaken sesarat punika.
Anuju satunggaling dinten malih Kangjeng Susuhunan Lawu paring pangandika dhateng ingkang putra makaten :
“Jebèng, Susuhunan Kalijaga, wruhanamu sasuwènè sira anèng kènè, praja ing Demak dalah para wali wus umum pawartining wong, sira dèn arani mati. Marmanè nganti kalakon anyidra patrap marang sutanira ing Kadilangu. Kang iku kulup, becikè sira mulih marang Demak, supaya Kaki Prabu pulih susahè, lan para wali padha kawelèh karepè baè. Bèsuk sedheng salin alaming praja, jaluken manèh.”
Ingkang putra amangsuli atur dhumateng ingkang Uwa, “Ingsun sapunika dèrèng purun mantuk. Taksih kasengsem
ingkang Uwa lajeng dhawuh dhateng para ratu sakawan pisan, kinèn andugèkaken cariyos, sasambetipun ingkang sampun kawedharaken ing ngajeng. Sarta dhinawuhan amèngeti Kangjeng Susuhunan Kalijaga, supados kacathet raosipun. Dènè Kangjeng Susuhunan Lawu sampun amitadosaken ingkang putra kèmawon.
Mila para jim sakawan dahat leganing galih, jalaran sampun boten gadhah pakèwed sarta pancèn tresna ningali Kangjeng Susuhunan Kalijaga. Para Ratu sakawan anggènipun imbal wacana kados ing ngandhap punika :
“Hè anggèr Kangjeng Susuhunan Lèpèn, lega temen raosing manah kula, saged wawan wicara kalih Jengandika, awit manawi Uwa Paduka anjenengi, kathah pakèwed kula, jalaran saking kawon luhur. Dados wedaling wicara mawi wangwang. Trekadhang dhompo, awit kawon prabawa. Bèda kaliyan Paduka.
Anggèr, temenipun kula punika nadyan bangsaning jim utawi darahing Jawata, nanging boten bèda kalih Jengandika, ugi sampun manjing agami Islam. Turun-rumurun darah kula, ratuning jim duk janam Ngajrak ing Èyang Dèwi Kurasin, alamipun Sayidina Kamjah, Mènak Jayèngrana ing Mekah, punika raja jim sami anut sarèngat Nabi Ibrahim. Tamtu boten bèda ing agami karasulan. Mila sampun mawi èwet-pakèwed Paduka gelaraken rahsaning ngilmi makripat. Dados saèngga musawaratan, supados kumpuling pamanggih.”
“Inggih leres sampun sami kalebet Islam, amung inggih bènten ugi menggahing agami. Kènging dipun basakaken ANYAR-LAWAS. Nadyan sahadatipun inggih wonten kaotipun tumraping raos.”
“Manawi kapareng pun bapa mugi dipun barkahana satataning agami Karasulan, supados saged apasahing Islam kula. Èwadènè manawi Panjenenganipun Anggèr asmu sandèyaning galih, maiben agami kula sarèngat Nabi Ibrahim, suwawi kapiyarsakaken kula mungel. Manawi kirang, kaleresena. Manawi dèdè agami Islam, kula dipun kapirena..”
Ing ngriku raja jim sakawan panebutipun sareng rikat, boten tumpang suh, sanyata tan adhompo, kados ing ngandhap punika :
“Ashadu an la ilaha illa’llahu, wa ashadu anna Ibrahimakilullah.
Tegesipun : aneksèni ingsun, satuhunè ora ana Pangèran anging Allah, lan aneksèni ingsun, sajatinè Kangjeng Nabi Ibrahim iku sumitraning Allah.
Anggèr, amung punika ingkang kula èngeti. Mila manawi taksih kirang utawi lepat, anggèr kaparenga maringi tambah jangkepipun. Manawi sampun jangkep, punapa sampun kènging dipun anggep Islam punapa dèrèng? Pun bapa nyuwun pitedah ingkang kènging kula angge pusaka salami kula gesang.”
“Inggih, temen punika sahadad agami Islamipun duk Kangjeng Nabi Ibrahim. Dumugining sapunika Islam Mubham, awit sampun katumpangan agaminipun Kanjeng Nabi Muhkamad rasulullah, inggih punika Nabi sinelir. Mila sanadyan sampun sami Islam, nanging boten maning. Èwadènè rèhning Jengandika kedah kepèngin tunggil ing agami, kula ugi boten badhè selak. Suwawi
ratu sakawan, sajatosipun agami Islam punika inggih witing agami karasulan. Tebiyating sarèngatipun inggih nunggil misak kèmawon.
Tegesipun : sami naksi ing Datullah. Aneksèni ingsun, satuhunè ora ana Pangèran anging Allah, lan aneksèni ingsun, sejatine Kangjeng Nabi Muhkamad iku rahsaning Allah.
Sarèngatipun kedah anglampahi ngibadah sembahyang gangsal wektu ing dalem sadinten sadalu. Bakal-karamipun sami kèmawon. Amung kaot atasing sesebutan. Kangjeng Nabi Ibrahim punika kaaken rahsaning Allah utawi dutaning Allah, punapa dènè rinilan amengku panetepan nata agami Islam sajagad pramudita. Winenangaken jumeneng Kalipatullahi.
Tegesipun : wewakiling Allah, rinilan amengku cahya tigang prakawis :
Wiliyah. Tegesipun : rinilan amengku wahyaning wahyu Kuwalèyan, tur sampun nama pinunjul ing para wali sadaya. Yekti boten wonten ingkang saged anyamèni.”
Raka sakawan matur malih dhateng Kangjeng Sunan Kalijaga, “Anggèr, menggah bèdaning wewejangan kaliyan sahadad jati punapa?”
“Bèdanipun angengkoki asmaning Pangèran. Sahadad jati punika amung taksih sumèndhè.”
Para raja sakawan lajeng nembah sumungkem ing pada, sarwi rawat waspa makaten aturipun :
“Anggèr pepundhèn kula ing dunya ngakir, bok kaparenga pun patik angraub suku, saking kedah-kumedah kawula angsala barkah Paduka. Karana satuhunipun kawula punika mituhu wasitanipun Dèwi Rukamawati, inggih punika widadari ngèjawantah, manjalma wonten ing wana Kardhayana. Kawula saksadhèrèk sakawan punika sami nyuwun pitedah ingkang kènging kula suwitani lair-batin. Wasana tinedhahaken uwa Paduka, pasuwitan lair. Atasè tunggil wangsa, pasuwitan batin dumunung wonten Paduka.
Mila pareng boten kapareng pun bapa nyuwun suwita, pasrah ing pejah gesang kawula, sumangga Panjenengan Paduka, anggèr. Dènè pun bapa ugi badhè ngaturaken ing sasaged-saged kawula, anggeripun bangsa seserepanipun para Jawata sapiturutipun.”
“Inggih prayogi, manawi paman dhasar sami mantep ing tèkat. Yakti boten wonten prabèdanipun kula kalih Jengandika. Senadyan kutu-kutu wong alang ataga, inggih boten kula sèlaki. Mila paman samengkè kula ajak mahas ing asepi.
Tegesipun : daweg angiwa panggènan ingkang kiwa, ingkang sepi samun.”
Raja sakawan lajeng umiring dhateng sukuning wukir Mahèndra, iring kidul wètan. Wonten ing ngriku Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng angagem cara kaji. Mawi sarban wulung, jubah wulung, nyamping wulung. Agemipun teken cis katancepaken, dipun angge lelendhèyan. Ngantos dangu boten angandika, karana Kangjeng Susuhunan aneges parengipun Pangèran.
anggoningsun amijèni marang sira. Mangkènè :
Sajatinè ora ana apa apa-apa, awit duk maksih awang-uwung, durung ana apa-apa. Kang ana dhingin iku Ingsun. Ora ana Pangèran anging Ingsun.
Dat kang anglimputi ing sipatingsun, anartani ing asmaningsun, mratandhani ing apngalingsun.
Iya Ingsun kang wenang amurba amisèsa ing umatingsun kabèh, kang abangsa rohilapi, kang abangsa roh kèwani, sapanunggalanè kang gumelar ing alam kabèh iku pakartiningsun.
Padha sanalika byar, gumelar padhang terawangan. Ora ana apa-apa. Dadi saciptaningsun. Teka sasedyaningsun. Ana sakajatingsun, kalawan ing kudratingsun.
kang aurip tanpa roh, gumelarè kabèh kang abangsa kekayon sapanunggalanè.
Kaping pindho, Ingsun anitahakè Kayun Pitarèni, iya iku sakathahing dumadi kang asipat roh. Ing kono wus kanyathahing dumadi kang asipat roh. Ing kono kanyatahan padha katitipan ing rohingsun.
Ing kono rahsaningsun padha nyakramanggilingan, tetep-tinetepan, panjing-pinanjingan, awit nèlakakè yèn Kawula iku isbat. Dadi kalawan kumpuling telung prakara, saka : adhèm, panas, angin. Iya iku sajatining surya, rembulan, lintang.
Telung prakara iku kawasa mahanani marang bumi-langit sap pitu. Dènè kang tumitah dadi manungsa iku uga saka telung prakara. Bareng wus cumithak ing bumi, temah ana sesebutanè manèh. Diarani anasir patang prakara : saka sarining bumi, sarining geni, sarining angin, sarining banyu. Dadi sawiji, kasamadan saka Datè dhèwè. Dènè kang dadi jim, sètan brakasakan sapanunggalanè iku abangsa lelembut :
Kang asipat jim biru iku bangsa ireng. Iku asalè saka sungkawa.
Kang asipat jim kuning iku asalè saka ngumbar budi pepènginan.
Mula patang prakara iku pagolongan alam panasaran. Yèn manungsa kang wus pasah ciptanè, wus dadi ngilmunè, ora karep kaya sira iku
iya uga mung nunggal saka wisuna baè ing dalem sakaratil maot mangkènè :
Kang dhingin, manawa ana manungsa kang wus tinekakakè janjinè, lamun durung dadi ngilmunè, ing dalem sakaratil maot ilang bungahè, kari susahè. Temah nuwuhakè cahya ireng, iya iku bangsanè jim ireng.
Kaping pindho, andulu cahya abang, awit metu nepsunè. Iya iku kang dadi jim abang. Wekasaning sasar, nunggal sato kewan.
Kaping telu, cahya kuning. Iya iku kang dadi jim kuning, awit kari ngarpakè pepingananè, karana larating bebayu sapanunggalanè. Tumanjaning panasaran dadi pitik iwèn miwah bangsanè iber-iberan iku kabèh.
lakuning roh. Mulanè tancebing tèkat pasthi korut marang alaming ataga. Tegesè : dadi beburon banyu sapanunggalanè.
Patang prakara iku ana aranè dhèwè-dhèwè, tumuwuh saka manungsa kabèh.
Kang ireng iku diarani cahyaning nepsu LUAMAH. Marmanè bagèanè jim ireng kang wenang agawè goragodha.
Kang abang, iya iku cahyaning cahya abang, saka nepsu AMARAH. Mulanè jim abang kang darbè bubuhan anggodha.
Marmanè yèn manungsa kang wus ambaotos ngilmunè, ora temu-tinemu prakara patang prakara, karana wus bangkit amibirat pakarti kang dudu, wus weruh marang panggawè kang sasar. Awit wus ora darbè uwas sumelang.
Jalaran witing ana alam panasaran kabèh mau iya saka kareping tèkadè dhèwè, awit nganggo kadunungan uwas sumelang. Iya iku anggon-anggonè wong kang durung antuk pitutur.
Mangka sadajatinè wus kasebut ing kitab-kitab. Salugunè kang aran TUWA iku : atinè, titi patitis panggayuhè. Ora jedhok barang
gesang punika, kula rumos kalindhih soroting cahya ngulama. Mangka pakartining jim punika boten wonten ingkang nyamèni. Mila pun bapa nyuwun pitedah, cahya punapa ingkang nglimputi Paduka?
“He paman, wruhanamu iya iki kang dèn arani cahya NUBUWAH, iya kang dadi panengeraning karaton Jawa. Watekè, sing sapa katitipan cahyaning wahyu NUBUWAH iku bisa jumeneng ratu Tanah Jawa.”
Sasampuning makaten, sasirnaning cahya maya-maya, gumilang-gilang tanpa wewayangan, lajeng santun paningaling para jim sakawan. Sami andulu cahya mancur, mancorong sasada lanang, ngadeg ing
pinundhi, punika katingal cahya mancur, mancorong sasada lanang. Prabaning cahya anelahi, nglimputi sapramudita. Kawula rumaos kalindhih malih. Mila pun bapa nyuwun pitedah, kasiyatipun punapa?”
Sing sapa kanggonan, winenang angadili nagara.”
Sasirnaning cahya sasada lanang, lajeng santun pandulu. Para jim aningali cahya maya-maya ijem amuyek. Mila tetaken malih :
“Kados pundi kasiyating cahya wilis punika?”
“Wruhanmu, iya iku kang ingaran cahya WALIYAH. Watekè jumeneng waliyullah gaib.
Tegesè gaib iku : èlok. Kang èlok iku sipatè. Dènè ora lanang, ora wadon, dudu wandu. Mesthi ananè, mokal oranè.”
Ing nalika punika para jim sakawan wau duk miyarsa pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng sami rawat waspa. Sarwi matur karuna amelas arsa.
“Dhuh anggèr, pangidhepan kula, mugi pun paman dipun cangkinga ing kahanan jati. Sanadyan dados endheg-endheging amun-amun, manawi Paduka ingkang bekta, sampun narimah, sarta sampun rumaos lebur ing sadosa-dosa kawula. Èwadènè kadi pundi karsanipun putra kula, pun bapa amung
sawiji lawan kahananing arinira, paman jim kuning.
Si paman jim kuning nunggala cipta lawan jim putih.
Paman jim putih, yèn wus ngumpul dadi sawiji, nuli ingsun kukut dadi sawiji, tunggal lawan cahyaningsun kang metu saka ing pramana, dadi wahananing cahya pancadriyaningsun, saka ing kudratingsun.
Kala samanten jim catur sampun saèngga rasa, gumilang-gilang dados satunggal. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga sigra angracut pangawasaning jati wisèsa makaten :
“Ingsun amusthi jati wisèsaningsun dhèwè. Wahyaning cahya patang prakara ingsun racut dadi sawiji, katarik saka wewenanging Kajat jatiwisèsaningsun, saka ing kudratingsun.”
Kala samanten para ratu jim sampun manjing dhateng Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, ananging amung dumunung dados wimbuhing cahya pramana kèmawon, sarta amimbuhi pangawas, tuwin kènging dipun anggè rowang. Saupami kabentus ing awang-awang, kasandhung ing warata, jim sakawan pisan taksih mahanani kasubdibyan.
Tegesipun : manawi dipun pesu taksih saged medal dados rowang. Mila Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga saya wimbuh kaluwihanipun. Saupami karsa matek pangawasa, saged warni sadasa.
Ingkang satunggal pramanajati, ingkang sakawan jim. Warni sampun saengga Kangjeng Susuhunan Kalijaga.
Dènè ingkang gangsal, kadangipun piyambak. Ugi saged warni nunggil Ingkang Sinuhun. Makaten malih Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wiwit kawimbuhan wewenangipun para jim. Sampun boten sedya katingal kaliyan sipating janma balaka.
Sareng sampun kacakup ing guna kasaktènipun, Kangjeng Susuhunan lajeng sowan ingkang uwa. Kangjeng Susuhunan Lawu kagyat ing galih, lajeng tetanya :
“È jebèng, ana pangunguning tyasingsun marang sira, dènè wimbuh mancur mancoronging cahyanira, ora kaya adatè.”
Ingkang putra matur sababipun. Para jim ratu sakawan
retna, pinasang sanginggiling pepasu. Pangandikanipun ingkang uwa makaten :
“Kulup, iki kumala retna, ingsun paringakè marang sira, dadia kekembanging warna sucahya. Iya iku susuk ingsun pasang sandhuwuring
dibayawarakakè ngakèh, padha angarani mati, ananging aja nganti cidra wancinè, aja bèda tekaning lara tutuging pati. Dènè ing dalem sapanggonan, aja nganti katarecet pasang semunira.
Lawan ingsun amemarah marang sira, kulup, manawa ana pakèwuhing budinira, banjur ngusapa bebathukmu kaping telu. Èpèk-èpèk karo kausapena ing bathukmu mandhuwur, wiwit ing nètranira. Ing kono wus dadi ila-ila, yèn kapetengan ati, asring pinarengakè padhang atinè. Yèn ana karepira kang anawa lali, asring pinaringan èling. Mula sarana iku waratakna marang sarupaning anak-putunira miwah para kawulanira kabèh, padha anggoa kupiya sesarat angusapi bathuk kaping telu.
Sing sapa peteng atinè, padhang. Sing sapa kalalèn, èling.
Lawan maningè kulup, supaya awèting lelakon, tulusing panganggonira iku, sira aja nganti dhahar roning kèlor utawa ketèla gantung. Karo aja wani-wani mangan bangsa eri. Watakè
pamanira jim papat ingkang ingkang nunggal lawan cahya pramana. Utamanè kadangira
ing satuhunè ana swara kang andadèkakè kaèlokan.”
“Hèh paman raja catur, padha nutugena dedongènganira ing nguni.”
“Taksih salebeting tau Suryasangkala, taun Jawata dipun wastani WAKDANIYA, angka 386, kaètang ing taun Candrasangkala 397, taksih amarengi mangsa Kartika.
Andumugèkaken cariyos dedongèngan ing ngajeng, anuju dalu, Brahmana Raddhi antuk
Tegesipun : sakabat kècalan guru, nemahi pancabangkah, dados ura.
Brahmana Raddhi rumaos gènipun wonten madyapada, ing Suralaya, swarga, sami sulaya. Ènjingipun amemulya gangsa. Kang dèn memulya latu. Sarta dinten punika dipun wastani dinten ANGGARA. Tegesipun : dinten latu. Dumugi ing mangkè dipun wastani dinten Selasa.
Dalunipun malih Brahmana Raddhi katurunan lintang Buddha,
Brahamana Raddhi rumaos, salaminipun wonten madyapada, lampahing surya èwah-èwah. Èjingipun amemulya tosan. Kang dèn memulya bumi, sarta dinten punika dipun wastani dinten BUDDHA, tegesipun : dinten bumi. Saminipun ing jaman mangke dinten Arbo (Rebo).
Daluning malih Brahmana Raddhi katurunan lintang Wrahaspati, asung wangsit sipta sasmita makaten : MAMINGKARÈ NGADIKARA DADYA TUNA.
Tegesipun : Tiyang nilar pandamelan perlu, punika dados
memulya parungka dipun wastani dinten Wrahaspati. Tegesipun : dinten gelas, inggih dinten Kamis.
Anuruti karsa punika ugi murka, ugi nemahi duraka.
Brahmana Raddhi rumaos, salaminipun wonten madyapada, kasebut murka. Ènjingipun memulya dembaga. Kang dèn memulya toya. Sarto dinten punika kawastanan dinten SUKRA. Tegesipun : dinten jawah. Saminipun ing mangkè : dinten Jumungah (Jumat).
Brahmana Raddhi rumaos, kala rumuhun aprajangji, anggènipun tumurun ing madyapada amung satus taun. Brahmana Raddhi semu mèrang.
Ènjingipun memulya timah. Kang dèn memulya angin. Sarta dinten punika dipun wastani dinten SANISCARA. Tegesipun : dinten angin. Saminipun ing mangke dinten Saptu (Sabtu).
Sasampuning jangkep pitung, Brahmana Raddhi matur ing Prabu Sèlacala, katuran ngagem saha nglimrahaken dinten pitu wau, nanging karangkepan pekenan gangsal, kangge dumugi sapunika, kalebet pulo Bali, Madura.
Nunten Brahmana Raddhi muksa, dados Sang Hyang Surya malih. Prabu Sèlacala langkung sungkawa, dènè katilar gurunipun.
Babaripun cariyos SERAT MAHARAJA kapèrang dados gangsal lampahan.
Pèrangan I nama SERAT DYITAYANA, kaangit dèning EMPU RAGARANA, ing Mamenang.
Panganggitipun nalika taun Suryasangkala 853, taun Candrasangkala 879.
Wiyosipun, menggah ingkang dados bebuka rumiyin, dèrèng ngucapaken babaripun SERAT DYITAYANA, margi taksih angayuh panunggilanipun cariyos SERAT SUMANTAKA, lampahanipun Rsei Satmaka, Sang Hyang Wisnu anggènipun dados dhukun, tuwin lampahanipun Prabu Silacala, kados ing ngandhap punika :
Salebeting taun Wijaya, ètanging taun Suryasangkala 401, tinengeran : JANMA ANGRUSAK
Dèwi Sinta waspada, mustakanipun Prabu Silacala buthak. Dèwi Sinta matur mula bukanipun, Prabu Silacala prasaja. Timuripun kathuthuk ènthong ibunipun, Dèwi Basundari, lajeng kèsah dumugi jumeneng Nata ing Gilingwesi. Ing ngriku Dèwi Sinta amidhanget cariyosipun Prabu Silacala, angungun sarta ènget wewèntèhan, nalika kèsahipun ingkang putra Radèn Wudhug, inggih Radèn Raditè, amargi kathuthuk ing ngèthong.
Dèwi Sinta nggarjita boten samar bilih Prabu Silacala punika putranipun pambajeng piyambak. Dèwi Sinta kaduhung lajeng matur dhatenf Prabu Silacala.
“Pukulun, Panjenengan Paduka punika saèstu tresna dhateng kawula.?”
Prabu Silacala anon, lajeng wungu, garwa pinondhong. Prabu Silacala angandika :
“Dununging sihingsun tan liya amung sira. Pagènè sira maksih sandèya?”
“Pukulun, manawi Paduka saèstu tresna, kalilanana kawula boten nembah ing Paduka, sarta manawi wonten ngoko kawula, kaaksama. Utawi dinten punika mugi sampun kakarsakaken among rarasing asmara turida, karanten kawula badhè lelampah tapabrata, laminipun sakatarima kawula dhateng Sang Hyang Jagatkarana.”
Duk ing wau Dèwi Sinta kaudhunaken saking pondhongan, angarasi putranipun, Radèn Radèya, sarwi arawat waspa. Aturipun:
“Pukulun, putra Paduka Radèn Radèya kaparingana peparab Radèn Sindhula. Tegesipun : kama salah.”
Dèwi Sinta dhateng pamelengan, anuwun sudanipun ing sih Prabu Silacala.
Dèwi Sinta kinèn wudhar ing tapabrata. Dèwi Sinta amangsuli, “Pukulun, dununging tresna punika rila.”
Pangandikanipun Prabu Silacala, “Apa karepira, yayi? Jarwaa.”
Prabu Silacala miyos, animbali kang rayi, Patih Arya Suwèlacala kaliyan Brahmana Suktikna. Prabu Silacala andhawuhaken, krama widadari kasapta ing Suralaya. Aturipun Brahmana Suktikna :
“Pukulun, karsa ingkang makaten wau kedah linampahan tapabrata, binujung ing darmastuti, jinemparing ing cipta pranawa, winawas ing panalangsa. Lepasipun boten pegat aminta aksama. Manawi patitis kang cinipta, saèstu dados. Kang sinedya wonten, kang kinarsan dhateng.”
“Hè Brahmana Suktikna, dalan mangkono iku luwih runggut.”
Arya Suwèlacala matur, “Pukulun, runggut punika pambabatipun kalayan sengkut. Jangji taberi, lami-lami saged sakapti.”
Amarengi mangsa Kartika, kacariyos Bathara Laksmana, Bathara Satyawaka, Bathara Srita, Panyarikan, tumurun dhateng Kayuwan, sowan ing Rsi Satmata, Sang Hyang Wisnu, umatur :
“Pukulun, kang satuhu Sang Hyang Wisnu ingkang mulya, ratu-ratuning swarga, ingkang boten pegat angayomi titahing Hyang Wisèsa ingkang tumuwuh ing jagad. Kawula kumedah umanggahi karsa, anggèn Paduka anglampahi dados dhukun. Saking pamanah kawula, badh anenungkul panalangsa, awit pangrapuning deduka punika sarana mawi anenuwun pangaksama.”
Resi Satmata, nadyan sampun amumpuni guna kasantikan sarta ingkang sampun boten kasamaran, sareng amidhanget aturipun ingkang rayi tetiga, anuwuhaken raosing galih. Pangandikanipun makaten :
“Dhuh yayi kabèh, tuturira iku teka bener, nanging rèhning ingsun wus kasura, paran baya goningsun anyinggahi?”
Patakoning wong, “Dhuh Pukulun, manawi makaten, wontena karsa Paduka angalih padhepokan, ingkang ragi tebih saking ngriki.”
Pangandikanipun Resi satmata, Yèn mangkono, payo yayi padha maring pucaking wukir Candrageni, Marapi, ngiras amemuja nuwun pangaksama, karana wukir iku enggon katarimaning memuja.”
Salebeting taun Wikari, ètanging taun Suryasengkala 407, tinengeran : RESI MUKSA WARNA SUNYA, kaètang ing taun
dhateng Prabu Silacala. Sanalika Prabu Silacala kagungan galih angkara murka. Paribasan GAJAH ELAR MIYOS SAKING PAHOMAN. Andhawuhaken badhè nyalirani piyambak nglurug dhateng Suralaya. Patih Arya Suwèlacala sandika, nanging ing batos angemu sungkawa. Mambeng sampun boten kapadhan.
Ing ngriku Bengawan Buddha, Bagawan Sukra, midhanget pawartos, Prabu Silacala arsa mbedhah Suralaya.
Bagawan kalih makidhupuh ngarsanè Prabu Silacala, umatur :
“Pukulun kang binathara ing jagad, karsa Paduka ambedhah Suralaya, kados kirang mengsah. Ila-ila punapa ingkang pinanggih? Punapa ingkang kaajap, dènè memengsahan pepundhèn? Bebaya punapa ingkang pinanggih? Boten wandè badhè tampi sapu dhendhaning Dèwa.
Dhuh Pukulun, samukawis pratingkah kedah dipun angkah-angkah. Manawi boten makaten badhè kasebut TIYANG INA, dènè kaduk purun kirang dedugi.”
Prabu Silacala sampun korup ing pangirupanipun hawa murka. Murang ing pangèrang-èrang, boten pasah ing pangampah. Dados pasrah sumèndhè ing titah. Bagawan kalih wau sami mundur dhateng ing Ngandong Dhadhapan, ing Gadhing Mawukir. Patih Suwèlacala kaliyan Brahmana Sutikna tinanggenah tengga praja. Boten kacariyos wonten ing margi.
Amarengengi mangsa Padrawana, Bathara Guru kacariyos tumedhak dhateng Suralaya, paring wangsit dhateng Sang Hyang Endra. Pangandikanipun makaten :
“Kaki Prabu Surapati, ing mengko wus mangsanè si Silacala teka ing apes. Wus kapanjingan budi angkara murka, nanging kang kawasa nglawani mung Resi kang mangun tapa ana ing Wukir Candrageni. Iku kinonen mapag perangè si Silacala. Manawa sanggem, sun apura sadosanè.”
“È Kaki Prabu Surapati, sajatinè kang tapa ana
rumojong ing karsa. Sang Hyang Naraddha mesat. Sarawuhipun lajeng rinangkul, sarwi winangsit ingkang dados timbalanipun Sang Hyang Jagadnata. Resi Satmata matur sandika, nanging badhè wewartos dhateng garwanipun ing Ringinsapta.
Sang Hyang Naraddha anglilani, lajeng wangsul ing Kahyangan.
mesat angambara. Dumugi padhèpokan ing Ringinsapta sami anyèluman, awit badhè angawasaken sasolahing garwa, Dèwi Sri Yuwati kaadhep ingkang putra, Radèn Srigati.
“O jiwa ulun rari menak tambek nala nityasira.”
Tegesipun : “Dhuh nyawaningsun, yayi, teka ing tansah ing kapainak ing tyasira.”
Dèwi Sriyuwati boten samar pangandikanipun ingkang raka, umatur makaten :
“Dhunan kyindung nirta, nglening manih anggenupaka karti tala.”
Tegesipun : “Dhuh Pangèran kula, angicalna sengkelipun ing cèthi Paduka kados siti lebu.”
Nunten Radèn Srigati umatur, “Sinten lawanan Paduka angandika punika?”
Radèn Srigati nuwun sumerep. Resi Satmata andangu, “Iku yayi sapa?”
“Pukulun, punika putra Paduka pun Srigati rumuhun. Kala Paduka tilar ing Lokadhaya taksih jabang.”
Nunten Resi Satmata ngatingal, dalah ingkang rayi tetiga. Dèwi Sriyuwati tuwi Radèn Srigati lajeng ngestu pada. Dèwi Sriyuwati umatur :
“Pukulun, sinten ingkang sami andhèrèk paduka punika?”
“Iku kadangingsun kaprenah ipè telu pisan. Kang sawiji aran Bathara Laksmana, arinè garwaningsun Dèwi Srilaksmita. Sawiji aran Bathara Satyawaka, arinè garwaningsun Dèwi Setyawama. Sawiji aran Bathara Srita, panyarikan, arinè garwaningsun Dèwi Sriyati.”
“Pinten kathahipun garwa Paduka, Pukulun?”
“Garwaningsun lelima, nenem sira iki.”
“Pukulun, saweg sekawan kawula.”
“Bakyunè garwaningsun Dèwi Srilaksmita, aran Dèwi Srilaksmi, padha putranè Sang Hyang Rasi Wiksmaka, patutan sawiji muksa, anuksma sajroning bumi. Ujarè, ing tembè bakal dadi garwaningsun manèh, putranè Sang Hyang Resi Satyaka, aran Dèwi Sri Satyawana. Nuli krama maneh putranè Sang Hyang Resi Surèngrana, aranè Dèwi Sriyati. Arinè Dèwi Sriyati kang antuk Bathara Laksmana iki. Dadi garwaningsun lelima pisan mau padha wayahè Sang Hyang Pancaresi.”
“Pukulun, menggah kang bok gangsal wau, sinten ingkang sampun patutan?”
“Yayi, lelima pisan wus padha patutan, nanging padha dadi Dèwi. Kang wadon dadi widadari.”
Wijangsamanipun. Dèwi Sriyuwati nolèh kang putra, “Kulup, Radèn Srigati andheku. Dèwi Sriyuwati umatur malih, “Pukulun, sadangunipun linggar saking waringinsapta wonten pundi”?
“Ana wong aran Buyut Gopa ing dèsa
pitik ireng sakelarè, anjupuka banyunè aja kongsi obah, winorana enjet lan pucuking alang-alang, godhong daringo, bawang putih, uyah windhahan bathok bolu, karaupna ing raine.
Ingsun uga mituruti. Pastima uga wus waras.
Salebetipun taun Manmata, ètanging taun Suryasangkala 403, tinengeran : GUNA TANPA DADI, kaètang ing taun Candrasangkala 415,
dhateng ing Kayuwan, matur gadhah pangangkah dhateng èstri nama Kèn Wresti, sutaning Umbul Warsaya, inggih umbulipun dhusun Mandira. Rèhning tiyang alit, gadhah pangangkah dhateng bendaranipun, anenuwun sagedipun kènging. Pangandikanipun Resi Satmata, “È Paniwaka, sira mancinga. Yèn antuk mina, aturna Umbulira.”
Sandika, mangkat. Boten dangu Umbul Warsaya dhateng, matur gadhah kajeng pawèstri, wastra Rantam. Punika lenggana, boten kongkih saking pamrih, botena saking warna.
Dèrèng ngantos dangu pun Puniwaka dhateng ambopong mina. Resi Satmata angandika :
“Hè Paniwaka, iku iwak dhuyung, akèh kang katut iku, saka
woren lan lenganè, nuli endelen lan lenganè, kalèthang turi, cangkaruking ketan pengantèn, malaning tawon sih, gendheking kenanga, wohing pepulutan, talutuhing kayu rubung jebug tolih, lenganè uler lulud. Iku padha endelen dadi sawiji, nuli
Warsaya sampun tanpi kagunan, sarta badhè kathah tiyang kènging dhuyung.”
“Hè Paniwaka, aja sumelang atimu. Sira dadia jurugina. Tegesè : angruwat guna.
Ngupaya wijèn ireng, balarak pucang, laos, pala, cengkèh pitung galintir lan karok tuwut, dukut kamarunggi pitung lembar.
Pendhak dinten dhateng malih ngaturaken kawontenan. Pangandikanipun Resi Satmaka, “Gadhungè benemen.”
Sanalika Resi Satmata medal perang. Prabu Silacala kacandhak. Pangandikanipun Resi Satmata :
“Sayekti sira bakal mati saka naraka.”
“Swarga naraka iku wus pacanganingsun dhèwè. Yèn ingsun duraka, sayekti tibèng naraka. Yèn ingsun katarima, yekti manjing swarga. Nanging swarga naraka iku marganè saka antaka.
cangkriman telung kecep. Bisa ambatang weruh werdinè sarta anyanggemi, iya ingsun jatèni ujaring weca.”
“Wit dhakah woh dhakah : kalapa.
Kajengipun : putra-wayahipun Prabu Silacala kapurih mulyakaken.
sèdanipun saking numpak padhatinipun Sang Hyang Bathara Surya sakedhap dhateng, lajeng katrap ing padhati, kabekta mangilèn leres. Kadhawahaken satelenging samudra tanah Sumedhang.
Kacariyos lajeng dados tosan wesi brani. Dènè para kadangipun ingkang pejah ing rana sami dados redi alit-alit wonten ing marpat Kapanasan. Dènè wasèsaning ngayuda sadaya sami anungkul.”
Kacariyos ing nalika punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, duk miyarsa gremeng-gremenging caritanipun para ratuning jim sakawan pisan wau, dahat suka leganing galih. Rumaos sampun wonten aling-alingipun dènya
sami saged andongèng caritaning para Jawata. Yakti badhè dados lantaraning katarima dhateng para ratu ing tanah Jawi, awit ing nagari Demak punika kaècalan sajarah uruting caritanipun para ratu ing tanah Jawi. Mila ngantos sapariki anggènipun ngupaya PUSTAKA RAJA, pusaka karaton ingkang saged gancar dalah taun, wulan, masa, dinten Buddha, supados wontena ingkang dados teturutan.
Jalaran awit Demak sapisan utusan pujangga, wali, nama Kalinyamat, boten saged dumugi pangupayanipun. Sunan Kalinyamat kaselak pejah, mila boten saged kalampahan angimpuni PUSTAKA RAJA. Mila saupamikula dumugi ing nagari Demak, mangka taksih angupadi carita bituwahing praja, si paman punapa boten balèjani?”
“Dhuh Sang Pinuji ing bawana, sadèrèngipun kula manjing ing pramana, èsthining manah kula sami ngidhep ing Paduka. Asrah pati-urip. Sakarsa sumangga. Mangka ing mangkè kula sampun nunggil sajiwa-raga, yakti badhè boten saged èwah gingsir saking sarira Paduka. Èwadènè purbawasèsa sampun dumunung wonten ing kajat jatiwasèsa Paduka. Tegesipun makaten :
Pramana punika asal saking wahyaning pranawa, kawimbuhan prabaning atma, kalunturan wahyaning Suksmajati. Dènè ingkang lumampah ing dalem tinten utawi dalu, sami katarik saking wewenanging Nur Muhkamad.
Dènè ingkang muji inggih saking Paduka piyambak. Ingkang pinuji inggih boten liya saking Paduka.
Mila prabaning Nur Muhkamad kawasa anglimputi dhateng manon, tumancep wonten wewadining manubawa. Temah asisilih aran SANG HYANG MANU MANONTON, inggih punika kahananing Manik Sajati.
Ingkang makaten wau tetep wonten ing Paduka. Sorotipun sumarambah dhateng kawula.
Mila cahyaning pramana punika sampun kènging dipun basakaken Manikmaya.
Menggah wisèsaning prangawasa kados makaten pamanggih kula :
MANIK punika teteping dadya, dumadining sipat, wujudullahi. Inggih punika dènè sampun kaaken rahsaning Dat sajati.
Menggah ingkang nama MANIKMAYA : MANIK punika Paduka, MAYA punika kawula. Mila katetepaken dados satunggal kaliyan pramana, amimbuhi purwbawisèsaning pancadriya. Yakti boten kènging yèn kapisaha, awit MANIK tanpa sorot, kados
Mila sampun tetèla, kawula punika dados piranti Paduka ing salaminipun. Saupami Paduka badhè nyorog ing pangawasa kawula, yakti anut sacipta Paduka. Manawi kirang meleng pamanthenging cipta, yakti sorotipun boten saged mahanani sedya. Èwadènè pamanthenging cipta Paduka meleng, boten sumorot dhateng pundi-pundi. Yakti saged dados saciptanipun, teka sedyanipun, ana sakajatipun.
Menggah ingkang kawula andharaken makaten wau tegesipun, sadaya ingkang kawula lampahi inggih amung anut miturut sakrejeting kajat Paduka kèmawon. Dados ing sasolah bawa, sacipta rasa Paduka, kawula amung darmi anandukaken. Nadyan awon-saè, inggih kantun ngleluri ing sakarsa Paduka kèmawon, awit sampun nunggil sarasa ing awal-akiripun. Mila tangèh yèn mlèsèta. Boten langkung kawula sadaya punika amung anut sakrejeting caipta Paduka.
Menggah sadaya atur kawula ingkang makaten wau, sanadyan Paduka sampun andhawuhaken asal kawula sadaya wau : saking cahya cemeng, saking cahya abrit, saking cahya jenè, saking cahya pethak, sareng sampun katunggilaken kaliyan pramana, sumarambah dhateng pancadriya, punpa inggih medala saking Muhkamad Maja…… katancepaken dhateng Muhkamad Sajati?
Sababipun ing kawula sampun manjing Isbat. …….ratipun sampun dados warangkaning rahsa.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga suka penggalihipun. Mila lajeng sowan ingkang uwa………………….
Kaki Walakas amangsuli, “Paèdahipun tiyang lelana punapa ? Dadak wareg anak-bojonipun? Bèdha kalih kula, sampun guguh taksih kluyuran angupaya bukti. Nemahi beberah garu maluku macul, saking ajrih kaluwèn.”
Kaki Walaka mangsuli, “Iya iku wong ora ngandel marang kamurahaning Pangèran. Nandhakakè tipising ati.”
Wangsulanipun Kyai Walakas makaten, “Inggih leres tiyang kumendel punika badhè kandel, awit nyata yèn Pangèrang punika mirah, angudanèni sakajating tiyang sarta sampun kanyatahan dhateng saliring dumadi. Nadyan salebeting kayu, watu, tamtu tinaning tedhanipun, pinanci sasedyanipun dumadi sadaya dèning Pangèrang Kang Maha Kuwasa. Nanging, kurubing kawula punika sampun rinilan punapa kajatipun awon-saè. Balik anak-bojo ing wingking ugi kedah kula saranani bausuku, awit wajibing kawula kedah istiyar. Dados kènging tinembungaken : KUMLAWET PUNIKA KEDAH KUMLAWE. Sandyan sampun angsal kamirahaning Allah, yèn boten angluluh jasatipun, tamtu inggih amung sapancèn kèmawon. Tegesipun, inggih amung mangan-manganan, awit dipun bektanibausuku boten kalampahaken. Dipun paringi mata-kuping-cangkem-irung, boten kaanggè ningali sarta boten kaanggè ngrungu, ngambu, angucap.
Yèn makaten badhè ngicalaken wewenanging Pangèran. Mangka cariyosipun bapa kula, Gusti Allah punika boten saged ningali. Ingkang dipun agem aningali inggih mripat kula punika. Boten saged miyarsa. Ingkang dipun agem mirengaken angagem talingan kula. Boten saged ngandika. Manawi angucap angagem lèsan kula punika. Boten sage angganda, muhung angagem grana kawula. Mila saupami boten kula, yakti malah angicalaken pangawasanipun.
Badhè sapinten dosa kula ing Pangèran? Jer bèda kaliyan lampahipun para wali. Nandyan nganggur pitekur wonten griya kèmawon, yakti nedha, awit sampun angsal pepancèn tedha saking ratu Jawi. Tur kathah. Punapa dènè inggih kados kèmawon meleng tèkadipun, dados ngilmunipun, awit lenggah siti sèwu karya punika kathah.
Botenè kula puniki, kuli ngolak-alik galengan, amung salupit, nanging jalimet pamardi kula, inggih nyekapi. Amung tetimbangan : apsah pundi nganggur kaliyan angupakara?
Ingkang nyamèni tiyang èbah bausukuning kados boten wonten, awit apngal punika pirantining ngagesang, tuwuhipun saking pundi.
Kayai Walakas boten suka, ingkang sedya uninga meksa. Dados kalampahan udreg-undregan. Dangu-dangu Kyai Walakasngulungaken jenthikipun, katingal cumlorot saèngga cahya purnama. Kakai Walaka kagyat sigra anungkemi pada, sarwi sesambat lara-lara, dènè ingkang uwa karsa nyobi kasudiraning sedya.
Ingkang uwa ngandika, “Aja dadi tyasira. Sajatinè mung arsa nyatakakè katemanira marang wewekasingsun. Wasana wus kanyatahan sira ngèstokakè pituturing wong ngatuwa. Yèn mangkono, sira wus tetèla dadi pandam pangaubaning para umat kabèh. Anjaba iku kulup, sira dèn ènggal marang prajèng Demak, awit samengko wus ana anataranè sireping
wadyaningsun. Ing kono sira anjujuga, supaya bisa angalingi raganira.
Tur biyèn wus kulina lawan duk timurira. Awit iku arinè si Mandhapa, sutanè Rekyana Patih Lagung, gedhana-gedhini mung loro, lanang wadon. Marmanè sira angakua yèn sutanè Tumenggung Wilatikta ing Tuban. Dadi sira kaprenah bibi. Èwa samano sira wus anggawa rowang, jim papat baè dadi obor, supaya akèh piyandelè marang sira.
Hèh jim papat pisan, ing samengko sira wus kapisah lawan ingsun. Poma kang bener, becik enggonira njaga rumeksa saparanè sutaningsun Jebèng Kalijaga. Jujug panggonanè Nyai Purnamasiddhi, ananging supaya akèh piyandelè, ing samangsa wus teka panggonan, sira banjur miwitana swara dedongèngan.
Ènggaling carita, mangkat, wus tekèng gon, lajeng carita.
Mangkana lampahipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Sapengkeripun saking wukir Mahèndra, lajeng terus kapanggih Nyai Purnamasiddhi.
Wantuning jim widadari, dados boten kasamaran rawuhipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Sigra ingacaran lenggah, sarwi matur tetakèn.
Wangsulipun, ngaken saking Wukir Mahèndra, mituhu dhawuhipun wewelinganipun ingkang uwa. Nyai Purnamasiddhi lajeng grahita, yèn pangojokipun Kangjeng Susuhunan Lawu. Mila aturipun amung sandika.
Boten dangu Nyai Purnamasiddhi temah ngukut ing cipta rasa, sinungku ing pudya. Tan pantara Nyai Purnamasiddhi lajeng ngracut ing tèkat. Dadya sakala muksa, manjing wonten wentisipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga ingkang kiwa, sarwi atilar pangandika makaten :
Nyai Purnamasiddhi aturipun makaten, “Ing nalika kula taksih kenya, kapundhut dados garwa pangrembènipun uwa Paduka, Kangjeng Susuhunan Lawu. Wasana sareng kula dipun timbali, pamit, margi boten natè sumerep sarèkaning sanggama. Uwa Paduka kadereng ing karsa, temah tumedhak angruda peksa. Dupi uninga ing wewadon kawula wuntu, lajeng boten saèstu ngrurah asmara. Kapara dinangu mula bukanipun. Kawula atur sajarwa, yèn tanpa bapa tanpa biyung. Ing nalika jaman nagari Makukuhan kawula punika bangsa widadari, kadadosan saking soroting wulan anuju purmanasiddhi. Amarengi grahana, dumadakan soroting wulan tanggal gangsalwelas, wonten cahya malebet saking rembulan, dhawah dhateng woh kelapa wulan. Sareng ing wanci kering, kalapa rentah mangandhap, dipun pendhet ing tetiyang.
Pinacakan, kalapa wau mripatipun boten wonten. Sareng dipun ocak-ocak, sampun garing. Dupi badhè dipun kepruk lajeng dados janma, inggih eujud kawula punika, asal saking kalapa wungkul, jalaran tanpa mripat. Wah nalika taksih wujud kalapa, sakalangkung atosipun, ngantos dipun kepruk ing alu meksa boten pecah. Sareng dumugi dalu pecah piyambak, dados widadari, nama Dèwi Wungkulan. Sareng kagarwa ing uwa Paduka, dipun namèkaken Retan Purnamasiddhi. Sareng sapunika amung Nyai Purnamasiddhi dipun dhawuhi angadhang walitama, kinèn anuksma wentis kiwa, supados anambahi kasektèn Paduka.”
Kangjeng Susuhunan angandika, anedha narima, “Ing mengko apa sira ènget prenahè galugu duk dadi uwiting krambil wuntu mau?”
Aturipun Nyai Purnamasiddhi, “Taksih ènget. Kapara galugu wau ing saben awoh taksih anèh, jalaran ingkang limrah kalapa punika mripatipun tiga. Manawi uwit tunggil kawula wau kalapa mripat satunggal. Menggah kagunanipun inggih kathah. Manawi ngantos saged ngenthos, ingkang nedha asring katumbusan pangawasaning kalapa mripat satunggal. Trekadhang saged gadhah wijing kraton. Dènè ingkang sami bibit cikalipun, inggih kathah kèmawon, ananging manawi boten dados panengeran tamtu boten cukul. Saking pawartining kathah, satunggal kalih ugi wonten ingkang tuwuh, sapariki saged dados witing kalapa. Kawula dèrèng uninga pangawasaning woh mai. Bokmanawi badhè wonten babaripun :
……….. dhawuhing sasmita. Bèda temen kaliyan duk Paduka ingkangvrawuh. Kula pètangi dhawah saè, tur kanyatahan kaliyan wangsitipun ingkang uwa. Punapa dènè kadugèn sakajat kawula. Yakti bonten langkung kawula anung sarèh Paduka.”
Kangjeng Susuhunan ing kalijaga saya sukaning galih sareng miyarsa aturipun Nyai Purnamasiddhi wau. Mila pangandikanipun dahat arum manis dhateng Nyai Purnamasiddhi, “È Nyai, mungguh kang dadi pojaranira iku kabèh wus ora ana kang nalisir, sarta banget tanceping ngati, lawan saparlunè karepira wus dadia sawiji lawan cahya Murcahyaning Kajat jati wasèsa. Lan sira wus ingsun lilani nunggal ana wahyaning pancadriya, anumusana baè marang kadibyaningsun. Soroganè iya saka ing pupu kiwa.”
Nyai Purnamasiddhi sampun kapareng anunggil rahsaning Dat Kang Agung, gumadhuh wonten salebeting westisipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Ing nalika samanten lajeng amratandhani wimbuhing kasudibyan utawi kawicaksananipun, angungkuli sasamining para wali sadaya. Ananging karsanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angèstokaken dhawuhipun ingkang uwa. Dados samangkè sampun boten sedya ngatingalaken sariranipun.
Kacariyos malih Sang Mangun Lelana anuju kondur dhateng ing Kalijaga. Saweg sadinten sadalu aleleson salebeting masjid. Ing wanci gagat bangun ènjing Kangjeng Susuhunan karaos ing dalem rahsa kumenyut, angandika sinarengan swara arum makaten :
“Wus netepakè Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga pinaringan kayun pidarènè, rinilan amurba amisèsa sèsining jagat raya.
Tegesè KAYUN PIDARANI : urip ing awal akir, langgeng boten kènging èwah gingsir, sajati-jatining tunggal ing dalem ANI’AN MARI’AN.
Tegesipun : kantun ènak kapènak, nikmat lawan manpangat, awit sampun boten kagungan cipta punapa-punapa, boten pilih kasih. Boten kagungan arip, luwè, lupa, èwan, panastèn, sapanunggilanipun sampun boten tinolih. Suka sungkawa, nistha madya utama, minep, tan nedya cidra-cinidran, tan paran-pinaran, tan ngidhep, tan kaidhep, tan minep, nora menga.
Tegesipun : ngeblak, tanpa aling-aling, nanging pilih kang uninga manawi boten kanugrahan.
Ing ngandhap punika amratèlakaken cariyos reringkesan, ing nalika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga tedhak dhateng Kadilangu gerah, dumuginipun sèda, awit tanggal sapisan dumugi tanggal sadasa Mukharam.
gurunipun, awit tanggal sapisan dumugi tanggal kaping sadasa Mukharam. Kangjeng Susuhunan Kalijaga gerah lajeng sèda, sumarè nunggil luhuripun Sunan Panggung, wonten ing Toyajenè. Dadya atur uninga dhateng Demak.
Sunan Ngudung katamuan gurunipun, awit tanggal sapisan dumugi tanggal sadasa Mukharam. Kangjeng Sunan ing Kalijaga gerah dumugi sèda, sumarè ing Kasènapatèn, dhusun Ngudung.
Sunan Pandhanarang ingkang wonten ing wukir Tembayat katamuan gurunipun, awit tanggal sapisan dumugi tanggal sadasa Mukharam, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga gerah dumugi sèda, sumarè ing Tembayat.
Sunan ing Gunungjati katamuan putra mantu, awit tanggal sapisan dumugi
tanggal sapisan dumugi tanggal sadasa Mukharam. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga gerah dumugi sèda, sumarè ing Wukir Pantaran.
Sèh Molana Mahribi katamuan ipè, awit tanggal sapisan dumugi tanggal sadasa Mukharam. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga gerah lajeng sèda, sumarè nunggil luhuripun ipè wonten Ardi Merapi.
………….sanagari, tuwin para wali sadaya gègèr pepuyengan. Dadya ing siyang dalu malebet ing pura, ngengimur sungkawaning Nata, ananging boten saged malebet sapocapan. Aturing para wali amung saking sajawining kori gupit pasarèyan kèmawon.
Dènè para wadya bupati, patih tansah tuguran wonten ing Srimanganti. Watawis antuk tigang dinten tigang dalu Kangjeng Sultan sebawa pangandika dhateng pramèswari Natadèwi, dhinawuhan matedhakaken pepulih arta waragadipun para tetiyang ingkang sami kabrokan. Patedhan-dalem naracak tan na kinacèk. Ing dalem tiyang satunggal satus rupiyah. Amung Pangèran ing Kadilangu piyambak gangsal atus rèyal, sarta lenggahipun siti ingkang sèda dipun lestantunaken dhateng ahliwaris ing wingking.
Kala samanten para wadya punggawa sampun mangkat amaradinaken peparing-dalem liruning waragad sadaya, sampun waradin.
Kalanipun dhawuh amung sabawa kèmawon, wasana lajeng dhedhep sirep malih. Ngantos salebetipun kawandasa dinten Kangjeng Sultan sampun boten sabawa, boten kapiyarsa kalesetipun saking jawi. Mila sadaya ingkang rumeksa saha nginten manawi
ingkang sami tuguran ing Srimanganti. Kapara sampun sami ndandosi kardha ingkang badhè kagem tabela. Utawi sampun amatah-matah wadyabala gung saput gegaman, sarta sakathahing bau nagari sampun ingaweran sadaya, boten kènging kesah, awit badhè nyadhang damel parlu.
bèda, boten nunggil kaliyan bangsaning ngilmi raos.
Amangsuli lelnglenging para wali ingkang sami nglelipur sungkawa, malah tan amiguna. Mila para wali milalu nglèrèg anggènipun tugur. Nunggil para bupati ingkang jagi rumeksa wonten ing Srimanganti.
Kala samanten Kangjeng Sultan ing Demak, saking genging sungkawa dahat, temah sapatemon lawan Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Ing ngandhap punika amratèlakaken sapatemonipun Kanjeng Sultan ing Demak akaliyan Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, wonten salebeting pasarèyan. Dènè pramèswari Nata tuwin para wali, patih, bupati, para wadya punggawa ingkang sami tugur ing lebet kadhaton, punapa dènè ingkang sami wonten ing Srimanganti, boten anginten manawi katamuan. Ciptanipun amung saking sangeting sungkawa kèmawon. Mila ing rinten dalu taksih ajeg tinengga.
Sareng sampun lami, Kangjeng Susuhunan dhawuh mengakaken sarta para tugur kinèn ambibaraken. Sultan Demak winarah ajeg padataning karaton, amung salebeting pasarèyantansah kaagem pasarèyan tumunipun. Mila boten rinilan anata tinebahan, amung sinaji-saji ing dedupa miwah sarwa suganda mrik arum. Nadyan pramèswari, boten kalilan parek ing pasarèyanipun Sang Nata. Mila kapatuh dumugi sapunika, ing saben para ratu, pasarèyanipun kedah pisah, boten kapareng tunggil pasarèyan. Anjawi manawi kagungan karsa, wajib kakungipun ingkang nedhaki, awit dhawuhipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga makaten :
“Sing sapa arep katekan sedyanè, aja nunggal paturon lawan wadonè. Becik pisah enggon dhèwè-dhèwè. Iku wajibing ratu. Nadyan wong cilik, manawa kinadarakè bisa, uga becik angirib-iriba. Watekè awèt kabejanè.”
Kacariyos sareng sampun angsal dhawuh, sadaya wau dipun laksanani, sarta angger-anggering nagari, wewatoning karaton boten dipun èwahi. Punapadènè tatakramaning para putra santana taksih ajeg kadi sabenipun. Nadyan
Wimbuhipun amung ngudanaken dana ing saben malem Jumungah, Anggarakasih, sarta tanggal sapisan. Ingkang majibi maradinaken hardana, bupati kekalih, jawi lebet, kanthi punggawa anggandhèk kiwa tengen. Lami-lami amung kajibahaken wadya pethilan saking bupati wolu, wimbuh pethilan wadya prajurit jawi lebet anyatunggal. Inggih punika wiwitipun wonten punggawa Jaganagari, tulus sapariki.
Mila kramanipun Adipati Panangsang saweg sawulan kèmawon sampun kauningan, inggih saking palapuranipun wadya Jaganagari ingkang maradinaken hardana. Ananging jaman sapunika boten maradinaken hardana. Malah Jaganagari madosi durjana.
Sampun boten kapratèlakaken sapakartining karaton Jawi taksih ajeg. Gantya ingkang winursita, salebetipun Kangjeng Sultan ing Demak pepanggihan, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga anggelaraken wasitajati tiniti kados ing ngandhap punika :
“Jebèng, sajatinè kang diarani URIP iku rong prakara, padha dadi paugeran kabèh.
Mungguh URIPING BUDI iku, kabeèh kang obah, kabèh kang swara, kabèh kang piyarsa, kabèh kang kadulu, kabèh kang kawacana, kabèh kang ginanda; sapanunggalanè iku tanda saking purbawisèsaning Apngal. Iya iku tetep uriping panggawè. Dadi wus kena
Kabèh iku iya padha kena diarani URIP PRIBADI, nanging kasorotan saking wasèsaning napsu patang prakara : CAHYA
ASIN; sapanunggalanè wau iya padha saka wahyaning patang prakara kabèh ing kauripanira.
Dènè yèn wis padha ngumpul dadi sawiji, yakti banjur darbe harkat ingkang anuwuhakè prihatin utawa kanggonan bungah. Tetep suka sungkawa iku sajatinè uriping Apngal kabèh. Dadi amung mirid saka uriping Apngal, iya saka obahing budi, gagasaning ngati kabèh.
Mangka satuhunè urip iku saka heneng. Tegesè : malah kang wus ora obah. Iya iku sanyata uripdhèwè, ora ana kang nguripi, awit nyata uriping Pangèran kang èlok. Tetep, ora owah gingsir. Iku iya kang wus ora obah. Ing kono kang
kang saka patang prakara iku. Nyatanè wus mratandhani, dèn arani SENENG. Tegesè : nyata sawiji kang wus heneng, iya iku kang ora obah. Yakti ora kena winor lawan uriping budi lawan ati. Sarta wus mratandhani kahananing seneng iku tanpa suka sungkawa, tanpa lara, tan amati. Mung waluya nirmala jati.
Ananging salugunè HENENG iku URIPING PANGÈRAN PRIBADI.
Èwadènè babaring urip kang sanyata mau kawasa anyoroti ing cipta rasa, nyipta kang heneng pasthi tumeka, anggagas dadining angen-angen.
Tandha heneng iku winenang, andadèkaken kang ora. Ora iku bisa ngakakè kang nyata. Mula ngibarate tinembungakè ATINING WULUH WUNGWANG.
Dadi kang diarani WULUH WUNGWANG iku saka gaibè. Ananè nganti sinengguh ora ana, karana wus padha anandhani Allah iku dhasar suwung, Pangèran iku ora sanyata.”
Kala samanten Kangjeng Sultan ing Demak, duk ingandika makaten wau, manawi dèrèng sumerep, inggih sinengguh raosan bangsaning ngilmi Makripat, dalah babaranipun pisan, awit inggih sanyata anggelaraken pingiling raos. Ananging saluguning pangandika asmu deduka, winor ing pituduhaning ngilmi. Mila ing nalika punika Kangjeng Sultan ing Demak kados pinecat nyawanipun. Temah apariwara ing batos, ngamungena sariranipun kèmawon katambetan tyas gugon tuhon. Nalika kagega aturipun para wali, yèn Kangjeng Susuhunan duk winartakaken sèda, wasana kawelèh, taksih sugeng. Dados salebeting galih sakalangkung mèrang dhateng guru. Wasana lajeng matur, “Nyuwun sagedipun sadinten punika ndèrèk ing Paduka.”
“È Jebèng, teka dadak gampang temen antaraning pati. Yèn kena pinathèkaken pati jinaluk, saiba kènè wong padha njaluk mati. Awit saka cupet sedyanè, tuna uripè, pepet sandhang panganè, anjaluk mati baè. Wus ora sumurup obah asiking jagad.
Balik sira durung wancinè, amesthi malah tandha bèma, salah tunjangan, awit andadak kapatènira dhèwè. Èwadènè mungguhing wirang iku mung wus ing sawatara baè. Tegesè : iya kang bisa ngantep sapakartining obah. Tegesè : manungsa kang ora obah iku iya kena diarani MAJENUN, karana wus weruh ing kènè-kana.
Dadi birahining budi kang bakal andadèkakè cipta maya.
Lamun sira wus bisa minangkani kanthining pamenthang ing dalem pepanthengan, pasthi ora nista ing tibanè, sarta amimbuhi manubawa ing dalem enggon kita, ambawani bawana.
Manawa sira ora mituhu kang dadi wewekasingsun yakti walam uk’alam sira nunggal lawan ingsun. Ora luwih mung padha andum raharja. Ujer sira bangkit anjajah jroning budi, iya bokmanawa bisa dadi saciptanira.
Mungguh wasitaningsun kang wus sira anggo, titikanè kaya wong kalebu ing warih. LAMUN BISA ANEBADANI OMBAKING BANYU, PASTHI WERUH SAJRONING RANU KABÈH.”
Bagi para pembaca blog yang budiman, saduran Serat Kaki Walaka
March 10, 2012 – 2:55 am matur nuwun kimas Kumitir menggah babaran Serat Kaki Walaka. . . . mugi mahanani tumrap kita sedaya . . . .
► Pembagian administratif nang Lampung‎ (2 C)
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.52, tanggal 2 April 2013.
KATON DAT LAT ANJAN SING KATON ANJAN SIRO SUN KONGKON
nandha aken bab ingkang mboten sae, kajobo iku ukora molimo tansah dados ...
diantaranya Lexe Anderson, Aris Tuansyah dan Bijahil Chalwa,” sambungnya. [syah/lis]
[Reply]	Heru December 8, 2011 at 11:59 am
wis enteni wae biasane pertengahan musim club2 ISL podo kentekan duit, nganggo APBD wae gak iso gaji pemain opo maneh saiki gak gawe APBD gak suwe ISL gulung tikar
bitter), asam (Ing. sour) dan asin (Ing. salty).
Cekak aosing tembung, WordPress iku sing Sampeyan butuhake menawa kepengin nyambut gawe nganggo blog.
Undhuhen lan unzip (ekstrak) paket WordPress, menawa Sampeyan durung nglakokake iku.
Gaweya basis data kanggo WordPress neng server web Sampeyan lan uga gawe sisan panganggo MySQL sing duwe wenang ngakses lan ngowahi basis data iku.
Bukak-en wp-config.php nganggo piranti panyunting teks sing Sampeyan senengi lan isinen detil basis data Sampeyan.
Delehake berkas WordPress neng pangonan sing mbok kepengini neng server web Sampeyan:
Menawa Sampeyan pengin ndadekake WordPress ing oyot ranah (domain) Sampeyan (conto: http://example.com/), pindhahake utawa unggahke kabeh isi konten direktori WordPress (nanging folder-e dhewe ora) neng direktori server web Sampeyan.
Menawa Sampeyan pengin nduwe instalasi WordPress neng subdirektori neng situs web Sampeyan (conto: http://example.com/blog/), gantinen jeneng direktori wordpress dadi jeneng sing mbok pengini ing subdirektori iku lan pindahakee utawa unggahake neng server web Sampeyan. Contone, menawa Sampeyan pengin nginstal WordPress neng subdirektori jenenge “blog”, Sampeyan kudu maringi jeneng direktori sing jenenge “wordpress” dadi “blog” lan ngunggahake neng direktori oyot server web Sampeyan.
Lakokna skrip instalasi kanthi ngakses wp-admin/install.php nganggo perambah sing mbok senengi.
Menawa Sampeyan nginstal WordPress neng direktori oyot, Sampeyan kudu niliki: http://example.com/wp-admin/install.php
Menawa Sampeyan nginstal WordPress neng subdirektori contone jenenge blog, Sampeyan kudu niliki: http://example.com/blog/wp-admin/install.php
Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang
apa maneh rega lombok”. “Masa? Oooh.. biasa, minggu ngarep wis lebaran, kabutuhan lombok iya mundhak, dadine regane uga mundhak,” jare Tantri. “Dudu kuwi perkarane Tri!”. “Lha
ngono, wis ngguya ngguyu dewe goblok sisan, wis parah tenan nek iki tingkat kebocor aluse Reply
Lambang says:	01 October 2010 at 12:21	Oooo… mas kinjeng kuwi tho…
1. Prabu LinggawastuPrabu Mundingkawati (Siliwangi I)
ngono iku rupane pas jamane cilik biyen yo??latian balbalane ae ndik banyu
SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL, LOR, IYO IKU BAYUMUM SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI JANG NGLIMPUTI JAGAD KABEH”
Sadurunge nindakake pidato, kita perlu nyawisake konsep. Kepriye carane nyusun naskah pidato ? Nyusun naskah pidato ora beda karo nulis karangan liyane. Sadurunge nyusun naskah pidato ana sawetara bab kang perlu dimangerteni umpamane :
Kanca – kanca kabeh kang daktresnani, alhamdullilahirobbil allamin, kita aturake puji syukur kagem Gusti Allah kang maha agung. Awit kita kudu pracaya manawa kahanan kita kang kebak kabegjan iki mung awit saka kamurahan-E Gusti Allah.
News › Sony njupuk Yahoo ing Xbox karo PS4 Sony njupuk Yahoo ing Xbox karo PS4
“Antarane sawetara saka tukang game paling pengaruh lan paling angel-kanggo-mangga ing internet, Sony saiki perusahaan Juruwilujeng sing bisa gawe salah ora. Padha ngirim seneng ing kulo, kang punika namung anggere kang njupuk kanggo wong nindakake bab ingkang salah. ”
Tulis kanggo Wektu, Jared Newman njupuk tampilan maneh. Sony dadi pamindhahan Wedjangane kanggo ngreksa mangsa ing disk-based game, paling ora kanggo saiki, nalika Microsoft stands siap mateni cd tanggung, obah menyang model meh tanggung digital, ngandika.
Muter kanggo apa wis nyaman kanggo tukang game iki cetha bagean Sony dadi strategi, Newman ngandika.
“Sony mung totoan sing ora apik saka tukang game bakal cukup kanggo Cut Microsoft ambitions cendhak,” wong wrote. “Lan Microsoft wis sawetara ambitions amba, ora mung dadi apik game console, nanging kanggo ngawula minangka penghubung tengah kabeh urip hiburan kamar.
Ing tembung liyane, ing PS4 bakal nindakake iku akeh sing Xbox anyar ketoke ora bisa. Oh, lan PlayStation 4 bakal ngedol kanggo $ 399 – $ 100 kurang luwih Xbox siji. Loro-lorone nyenengake sing samesthine iki tiba ing wektu
ing bagean, supaya manawa wis ora kedhaftar resold, perdagangan utawa diwenehi langsung game padha wis wis diundhuh ing nyenengake. Ing idea iku kanggo nyegah wong luwih saka siji saka èfèktif ndhuweni game sing iki dituku mung sapisan.
Sawise Rolling metu dhaptar anyar game, Jack Tretton, presiden lan CEO Sony Komputer Hiburan Amerika, piwucaling nuli tindak saka dhaptar umbah-umbah keluhan bab Xbox anyar, kang wis showcased sadurungé ana, lan prajanji sing ngelawan.
Waos: pembuangan uneg-uneg online babagan anyar PlayStation, Xbox
“Saliyane kanggo nggawe lan perpustakaan sange anyar gelar 4 PlayStation, kita lagi merata fokus ing ngirimke apa tukang game pengin paling tanpa imposing Watesan utawa devaluing sing PS4 tumbas,” Tretton ngandika. “Kayata, 4 PlayStation ora nemtokke Watesan sembarang anyar ing nggunakake pemandangan sing wis-diduweni game.”
Woro-woro sing tak a babak banter lan bablas saka keplok saka akeh E3 ora tansah gampang ngesanake.
A titik amba saka pratelan ing antarane tukang game punika Microsoft anyar Xbox mbutuhake sing online mriksa ing saben jam 24 (kurang luwih “tansah-ing” mode tukang game samesthine) lan namung saged game kanggo bakal resold kapilih ing pengecer. Game uga bisa dienggo bareng mung antarane nomer winates saka kanca lan kulawarga anggota.
“Aku guess punika bab sing apik,” wangsulane sing Tretton esem.
Ing game-console istilah, digital-manajemen hak punika kode sing ngidini kedhaftar kanggo ngakses isi game iku. Iku dirancang kanggo njamin pangembang lan Penerbit sing mung wong sing mbayar kanggo game, lan cedhak kulawarga lan kanca-kanca, bisa muter.
Sony ora Microsoft sing gedhe-gedhe sing bakal entuk manfaat saka DRM, utawa digunakake-game Watesan. Game Penerbit arep priksa lagi nyedhak mbayar sing karya, lan klebu pasar secondhand.
Ing minggu anjog nganti E3, Microsoft wis sought kanggo Padhang uneg-uneg tukang game ‘karo seri saka blog kiriman sing sawetara felt nibbled ngubengi sudhut hak-Manajemen masalah nanging ora tau ana mesthi jawaban.
Sony banjur ana conspicuously sepi ing apa, saiki, katon wis wis lan gaweyan orchestrated ngisor kanggo kebutuhan sing akeh banget ing E3.
mung “langkah 1,” wong handing a disk kanggo wong liyane.
Video sing wis cheeky racked nganti luwih saka 1,5 yuta views ing YouTube kurang saka 24 jam.
Microsoft durung langsung nanggapi ana sing dijaluk seeking komentar. Nanging online pundits padha cepet kanggo Muji Sony kanggo kebangkrutan sawetara ngunekke marang sawijining saingan.
“Nalika Crude minangka kanggo wara-wara perusahaan ‘juara’ ing E3, sing hard kanggo ndeleng presentation Sony iku dina
kanggo menehi mbesuk PlayStation 4 console, Sony leveled sawijining bedhil ing saingan Microsoft Xbox siji piranti lan murub nganti padha Chambers P.
Sajrone acara penet ana ing wayah wengi Electronic Music Pameran ing Los Angeles, Sony hammered ngarep tombol nilai bab sawijining sistem game anyar: Enggo bareng game bakal bebas. Yen wong arep ngedol game digunakake, kuwi nggoleki. Lan cedhak-pancet sambungan internet, temenan kanggo ngawasi panggunaan game, ora bakal dibutuhake.
Category: Google News Tags: Sony njupuk Yahoo ing Xbox karo PS4 ← Sony
RESEP HERBAL KLINIK DHANDHANGGULO | alangalangkumitir
K I N A N T H I ││Kinanthi pinurweng kidung, sri narendra kang mandhiri, Surakarta kaping sanga, puwara widagdeng kawi, wasising gendhing wus kondhang, mumpuni
││Wedharing nala mangapus, puspitanireng utami, tumaneming driya aywa kabanjur rudah ing kapti, tinaliti nuladheng tyas, tyasing sujanma utami││
││Utamanireng pamengku, wewengkoning praja luwih, wahyaning wektu
wuri, ruwiya ingkang utama, linuria aywa lali, lelabet antuk nugraha, padhanging tyas narambahi││
Mulkiningrat Jawi, winantu anggung kagungan, marang Hyang Kang Murbeng Dhiri, rarasing kang karasikan, sanityasa sakayuning││
manungsa kang sinung eling, marang utamaning tindak, ing buwana aywa nisthip, panggusthinireng kasidan, sidaning dadi ngadadi││
││Dadia jayeng jayanung, wenanga mengku mumpuni, mring nuswa Jawa widada, darsaneng praja utami, mulus lulusa utama, sedyane ingkang marsudi││
││Dumadi dadi tumuwuh, wuwuhing kawruh mratani, mring wewengkon sang sinewa, wewaton ruwiya Nabi, kita Kangjeng Rasulollah, insaallah mitulungi││
││Mring umat kang sedya anut, agama ingkang utami, memudhar ruweding driya, ywa sulaya kang patitis, tinimbanga ingkang terang, aywa age den lakoni││
││Nastitine barang kawruh, wruhna mring janma mumpuni, mintaa tuduh ing sastra, sastra ingkang ngemu wadi, dadakane kinawruhan, nistha madya myang utami││
││Utamanira wong iku, sabarang karepireki, den ririh pangarahira, sayektine dadi olih, nora luwih nora
ingkang nampani, dadi sining jagad raya, gumelar wus amepeki, apa kang winalang-driya, kawula mung anglakoni││
││Mangkono upamanipun, pralambange wong aurip, rapeta ngadu pucukan, pucuking netra jro
Jimawalal ing mongsa astha, windu Adi kang lumaris, sangkalanira rinipta, tata muluk ngesthi aji││ PUPUH II
DHANDHANGGULA ││Pan pinardi wuwuhing panganggit, mring nak rabi tutuging ruwiya, supaya tembe wurine, tumrapa dadi tutur, marang ahli kang nedya eling, ngeling-eling wewulang, amung lowung-lowung, kinarya anyandhet driya, driya arda kang tan wrin tata utami, yeku mongka pusara││
││Saranane wong nedya utami, awal akir kadi datan medal,
suwita, myang dadi wong agung, ing driya ywa gung kagungan, den pratitis dhuh babo olah prajaji, den ayem santoseng tyas││
jasmika ing poleh nora prayogi, den manis ulatira││
││Lan den nedya tapa sapakolih, nanging aja neng pucuk aldaka, sepi nora antuk gawe, tanpa rowang mung ngantuk, layap-layap impene becik, nging yektine tan kena, iya antukipun, kacakrabawa ing cipta, kang cinipta sayektine ming katoni, aneng jroning supena││
││Nora kaya wong tapa neng nagri, wruh ing tatakrama parikama, tan kidhung solahbawane, tur leket mring sang prabu, ratu yekti badaling Widhi, kuwasa ambagea, mring kawulanipun, mung mituruta sakarsa, sang sinewa kang nulis iki
ingwang, den miturut ing yayah rena ywa wani, wak dhewe wus kalakyan││
││Yen mungguha surya kang anulis, waktu ngasar leket lan surupnya, wus adoh marang bangune, dhuh pirangbara
tinggala labet utami, mring praja kawistara││
││Luwih rungsit-rungsiting pakarti, kang tinitah amengku buwana, wengi tanpa antuk
bongsa sumawana minta bumi, bumi keh paekanya││
││Paekaning lyan dipun udani, dedimene ywa suwaleng karsa, sasanane dimen oleh, ywa tuna kawruhipun, marang pae-paening jinis, watake kinawruhan, supadi ywa kidhung, pakumpulan warna-warna, den patitis pangucap winor memanis, nging aywa keneng kemat││
makewuhi, ing madya lan wusana, utamaning kawruh, wruha pakewuhing jaman, dhuh nak ingsun kang gumantya narapati, titinen dimen tata││
tansah langgeng tan owah gingsir, mung iku kang pinintan, sakayuning manus, manungsa poma den awas, mring sasmita kang
winawas ing jaman samangkin, akeh wong mangarti basaning lyan, kapiran basane dhewe, jamake wong met kawruh, den salesih wajibireki, den manggon tekadira, ywa was-was ing kalbu, iku lagi ngupayaa, kawruh liyan
winiraos, ingkang tumrap sarkara kanthine, nora saking luwihing pangeksi, mung kareksa wajib,
jeng nabi, sayekti linuri, mring janma sawegung││
││Gunggungne wong urip puniki, aywa karem goroh, sapa
mak bok, apadene wong liya yektine, yen dinoran sayektine runtik, unggahira malih, sanadyan Hyang Agung││
││Nora sarju dinoran ing sami, tandhane mangkono, lamun janma temen pamintane, nging tinimbang lan pangkatireki, sayekti Hyang Widhi, miturut sakayun││
kethek, prayogane suwiteng narpati, den temen nastiti, iku adatipun││
││Wahyu iku nora anibani, manungsa kang adoh, marang ingkang
lumrahe manusa puniki, ana kang antuk don, weneh tansah kacuwan karsane, iku pasthi lupute pribadi, tan awas mangingling, kalamangsanipun││
││Mongsa udan meh suruping rawi, teka lelungan don, pasthi bae kelocut awatek,
││Nanging yekti solahing sujanmi, katondhe katonton, ingkang temen lan goroh atine, pinet saking pirasat jro manik, nanging pilih-pilih, kang uninga iku││
││Jaba kang wus binuka ing ghaib, waskitha mring raos, sarta eling marang caritane, iya Iman Sapingi ing nguni, nanging luwih repit, pakartining gambuh││ PUPUH IV
G A M B U H ││Kajaba kang wus weruh, marang ngelmu pirasat wong iku, sapatemon tan samar karep sing janmi, katondha neng badanipun, barang karepe wus jumboh││
││Jomblah pakartinipun, Iman Sapingi pirasat iku, wus tinata neng kitab kinarya pesthi, tur kaiden Kangjeng Rasul, lawan sakabate manggon││
││Nanging ta pethek iku, maksih kuwasa Hyang Mahaluhur, upamane wong raine burik cekrik, pasthi ala rupanipun, nanging atine tan goroh││
││Sababe manungseku, bisa ngliling mring sariranipun, yen rumasa alane bisa ngowahi, pae lawan khewan iku, lamun cirine wus awon││
││Tan bisa owah iku, sabab tanpa angen-angenipun, yen manungsa pinunjul titahing Widhi, bokmenawa bisa nglebur, alane pating calerong││
││Dhuh anak putuningsun, den angliling mring wayanganipun, wadakane pinrih sirna saking dhiri, bokmenawa begjanipun, sirna lan brekahing Katong││
││Tarit-tinarikiku, begjaning wong lan brekahing ratu, nora pae kawula kalawan gusti, sayekti limput-linimput, jasate benging Hyang Manon││
││Hyang Manon kang amengku, marang uriping manungsa tuhu, ingkang padhang anglimput peteng sayekti, panas ngilangken dhemipun, mangkono martabating wong││
││Akeh lamun cinatur, parabote wong marsudi kawruh, mula akeh kang kandheg wegah nglakoni, naliti mring kawruh putus, saking kesete wong anom││ PUPUH V
S I N O M ││Wus watake wong taruna, keras budi kurang titi, mung karem ubyang-ubyungan, sayah nora
││Karsane ibu myang rama, winulang utameng dhiri, wus adate wong taruna, pangrasane den srengeni, bungah yen den turuti, polahe kang nora patut, nanging ta ana uga, wong anom kang mituruti, wewulange rama ibu lumaksana││
││Kang mangkono arang-arang, takdir dadi manungsadi, lir
tan suminggah anglakoni, aja ingkang pinurih dadi utama││
││Sapa ingkang sugih begja, linuwih mung Nabi Brahim, lan putra Ismangil Iskak, jer miturut ing Hyang Widhi,
sukci, kumawawa amardi marang kang rama││
││Dadi kaliru ing patrap, wong tuwane pinaredi, sang nata tan sarju ing tyas, temah amekrad tan wigih, nging semune sang aji, serik marang putranipun, kalakon
wong desa, kinen tapa anglakoni, lega galihe sang nata, antuk sihing awal akir, miturut ing sang aji, begja katibanan wahyu, lumuntur datan
misusung mring Sri Bupati, katrima donganeki, Singaprana aranipun, demang desa ing Sima, wusanane jaman mangkin, nurunaken narendra ing Surakarta││
││Iba-iba trahing nata, yen lelabuhane becik, utawa berbudi sabar, pasthi wahyune sumandhing, lir sang mulki astha ji, ngantuk anemu praja, nging abot lakunira, cegah wanita jekining, yen kang nurat mentak ampun boten bisa││
││Mung mukti lan panjang yuswa, katularana kang nulis, padhanging driya trus netra, wasis ing sabarang kardi, pantes yen busanadi, dinulur sakajatipun, tumutura mring wayah, amung ingkang saprakawis, kang mangripta nyuwun pamit sugih garwa││
││Rambah wajibing taruna, leketa sujana wegig, mintasih sang bijaksana, lumunturing kawruh luwih, kang perlu den kawruhi, prayogane tindak-tanduk, myang
den kawruhi, lair batine den kena, tinitiha den patitis, tumraping kawruh sami, ywa dhompo pamintanipun, wijange kinawruhan, tumraping angga pinardi, dadine
angambar ngebeki bumi, karenan nanduki grana-, ning manungsa kang jurungi, mring pra mudha kang darmi, ing kawruh ingkang linuhung, kinudang-kudang dadya, busananireng prajadi, kanugrahaning praja
ing nguni ana panakawanipun, narendra kaping pat, arane Bagus Semail, kinasihan marang kangjeng sri pamasa││
Tumenggung, saya wruhing karya, mumpuni rumekseng nagri, nuju ana pepatih keneng rencana││
mring patih kang ambek purun / sandika tumandang / ki patih tan bisa osik, saking bisa nandukken sabdaning nata││
saking labuhane becik, marma pantes tinulad para taruna││
││Paribasan wong labet temen tinemu, aran Kyai Sara, ing Manggaran dhukuh Pinggir, ring narmada lelakoni Kyai Sara││
kadi Mangun Oneng Ki Tumenggung, nyidrani sang nata, kawenangan Mangkubumi, pan dhineplok daginge binadhog sona││
││Lan padhane mantri lungguhe le tuku, adate tan lawas, rong turunan nuli enting, bali mulih dadi bujang mikul salang││
││Lamun sira neng wisma dhuh wong abagus, nyambia pakarya-, nira ingkang makolehi, dimen jenak atinira aneng wisma││
││Anenandur ingkang ana asilipun, tambah Rasullollah, wohing palakirna dadi, ingkang mongka nifkah ing garwa lan putra││
││Iku dadi nayakengrat Kangjeng Rasul, maksih
││Jer ing mengko kang akanggo telu iku, pae jaman kuna, wong tapa kang den ulati, nadyan
││Padha ngungkurna kanisthan, bokmenawa begjane anekani, adhuh babo wong abagus, prau
den anteng neng paseban, aja mulih lamun durung wayahipun, den nedya suwiteng nata,
tembung, sumarah ing sakarsa, marang gusti suling kukila kang muluk (sawangan), arka kang munggeng wadana (tingal), sawangen tingaling gusti││
││Braja pangapit jajaran (panurung), mlinjo wana (tangkil) dhuh babo wong asigit, yen tan ana perlunipun,
kulup angur salata, sukur ing Hyang gonira sinung urip, nanging yen ana tengadur, kang timbang perlunira, tinggal salat aja was atinireku, sabab perlune asalat, sirnaa was-wasing ati││
tumemen ing narpati, nguni ana demang dhusun, Gyanti Jayakartika, lan ing Taji aran Sutajaya cucuk, labet temen lawan tapa,
marang sang prabu, Pakubwana ping tiga, apeputra kaping pat kang madeg ratu, ing mangkya nurunken marang, kusuma Surakartaji││
││Gantya Ki Jayakartika, darbe turun wanudyayu linuwih, ginarwa marang sang prabu, mijil Pakubuwana, kaping wolu pan ing mangke buyutipun, saking ibu sang sudibya, narendra Surakartadi││
││Dhuh nak putu sir manira, sung tuladha utamaning dumadi, sapa kang sedya karungu, lumebu driyanira, tur linakon sakuwasanira bagus, manawa Hyang
barkahipun, leluhur para nata, sabab ratu yen sinedya dadi luput, amung sang atmakul kusna, kang minta adege aji││
││Balik angaub-auba, endi ingkang pinilih Mangkubumi, lamun sira darbe sunu, ayu ing warnanira, pepujinen dadia timbanganipun, sayekti nora druhaka, kumambanga ing Hyang Widhi││ PUPUH VII
MASKUMAMBANG ││Lir giyota neng narmada wong aurip, tirta purbaning Hyang, kang mongka eroh kemudhi, isine cipta lan ripta││
││Mudhik milir baita lakunireki, juragane ngiras, iya kang nyekel kemudhi, bebakule durung teka││
││Marang palwa lelakone tuna bathi, kalamun cilaka, praune kerem neng
andarbeni donya iki, den repit nanging cupana││
││Yen ketemu dununge we tata darmi, sayekti nugraha, nanging ta angel
││Semuning nom nompaa wulang utami, kang kanggo neng praja, lumrahing jamanireki, aywa
kaya bocah cilik, tartipe rinasa, kusuking takbir ywa lali, ekrame menawa kena││
││Wajah lawan ihtiwal ayat nusuli, mung dadi kekembang, ala nganjir kaya biting, iku kaki kawruhana││
esa amung sasiki, yen liyeku pan cilaka││
││Dadi dudu Pangeran Kang Murbeng Jati, jatining manungsa, samar sinamuning eblis, poma kulup den waskitha││
││Barang tindak ing tandukipun mumpuni, kalawan rasehna, manungsa kang ahli budi, ing kawruh durmaning jaman││ PUPUH IX
D U R M A ││Aywa age ngubungi karsa tan yogya, saringen dipun wening, pituturing jaman, kuna manungsa tapa, den temen sira memundhi, brekahing bapa, nabi ratu myang wali││
││Aywa lali lebokna ing driyanira ,supaya amimbuhi, ing driya santosa, mring kawruhing Hyang Suksma,
semuning pradongga, sayekti kawruhana, jer iku yasaning wali, amesthi ana, semune kang piningit││
lan uwohira, nalikane durung mijil, neng ngendi gonnya, prayoga den kawruhi││
││Lawan woh kang enome kecut kalintang, tuwa legi kepati, legine kang teka, sinimpen aneng apa, ula sawa luwih becik, ing citranira, sapa ingkang
garbaning bibi, apa ta gesang, apa yaktine mati││
││Yen kang swara karungu nampek ing karna, kapriye trapireki, apa ingkang swara, lumebu jroning karna, apa pangrungu marani, lah ecupana, iku cangkriman mami││
││Pan wus lumrah wong ngucap jalu wanita,
││Pan ing nguni kang nulis wus minta jarwa, mring wakne kang mumpuni, Kusumadilaga, Sang Wiku Tejamaya, tansah sinongga ing krami, prapteng praline, wakne durung muruki││
││Mongka perlu pangrunguningsun duk kuna, ageme
││Lamun bisa nampani wulang sang prabu, sayekti dadi utami, sabab ing nguni sri mulku, sabarang wus den lakoni, wulange tan ana linyok││
││Dhasar ratu lelanang nuswa Jawanung, yeku pantes linaluri, nambahana begjanipun, mring anak putu ing wuri, brekahe tumrap ing mangko││
││Sabab wali tur umadeg ratu agung, ya iku Hyang Maha Sukci, wus ngedheng dadi sang prabu, lir
blunthahe kalangkung, tuwa-tuwa dadi wali, iku nugrahaning Manon ││
││Yen tirua polahe ala kebanjur, yekti tan bisa mareni,
anedya anuhoni, marang wulange sang wiku, tur wasis waskitheng wangsit, muride tan ana linyok││
││Karemane sang wiku ingkang katelu, iku padha den leluri, main madon madat minum, jamak wong geguru murih, ngelmune ingkang sumrowong││
││Wus mangkono adate wong anom iku, mung kang gampang den lakoni, nanging ta wusananipun, awak rusak ati sedhih, kawruhe peteng tur crobo││
││Heh mulane nguni bener wulangipun, kaping pat sri narapati, lamun sira anggeguru, ngulama kang nora melik, ya marang pawewehing wong││
││Lamun ana wong minta kawruh kang luhung, nora banjur den turuti, binobot sakuwatipun, upamane desa cilik, tan kuwat kanggonan katong││
││Padha uga wong munggah mring panggung luhur, banjur jinujuging nginggil, nora ngambah dalanipun, pasthi bingunge kapati, tan bisa bali mangisor ││
││Jamaking wong mituturi mring nak putu, dedalan sinungken dhisik, aja banjur pucuk gunung, sabab pakewuh ing margi, margane alas tur bondhot││
││Kang lumaku ngawruhi pakewuhipun, sababe wong wis winangsit, panggonane kang jinujug, yaiku guru utami, kasmaran pan nora linyok││ PUPUH XI
ASMARADANA ││Karaseng tyas lamun eling, wewulange guruningwang, Ngabdulkahar wisma Ngruweng,
ngelmi, wiwit Kangjeng Rasullollah, tumerah mring ingsun mangke, dadi wruh wite kang mulang, tan mamak esmu tama, mijil saking Kangjeng Rasul, mring putra prapteng manira││
││Iku pantes linaluri, wulang kawruhe tetela, dadi tan kowar uruse, karo nalikane arsa, mulih mring Rahmatollah, wus pitutur mring nak putu, iku wong waskitheng tindak││
││Panuwune kang anulis, muga ta katularana, lelabuhan
bapa lan biyunge, lan saking paringing Suksma, yeku kudu pratela, perlu dadi prabotipun, ngupaya ngelmu utama││
││Akeh ngelmune Hyang Widhi, mangkono ibaratira, banyu jaladri lir mangsen, kayu dennya dadya kalam, godhong karetasira, ngelmuning Hyang misih agung, kurang papan mangsi kalam││
││Lawan akeh kawruhneki, donga kang kanggo tetulak,
││Iya pantes yen wong cilik, tan bisa nimbang manungsa, dalah pyayi
ana wong wahdat nguni, ing Matesih wijilira, Bagus Satriyan jenenge, ya akeh kayungyun
tuduh maring, mas pangulu tapsir mudha, trahing wirya wruhing raos, ing kitab campure lawan, ihtidiyating praja, tinurutan kawruhipun, jer wahyune wus katingal││
││Prayoga nak putu mami, padha urmat mring wong tuwa, jer iku akeh taune, sukur yen kawruhe kathah, utama pinintaa, nadyan sudra terahipun, patuten ywa siya-siya││
││Wong anom becik nyedhaki, manungsa kang sugih kojah, lir Paman Suryabratane, ingsun iki kang kulina, akeh wulang maringwang, bok anake dhewe iku, yekti kulina manira││
││Elingan sabarang weling, wewulange wong atuwa, padha tinuturken kabeh, dadi padhang tyas manira, pinajar kwehning wulang, eman-eman paman iku, teka age-age tinggal││
nuwun sakderengipun mugi Gusti Alloh paring ganjaran ingkang langkung amiiiin!
dadi ya ndledek-dledek nggak nyambung babar blass… lha wong arep
wong iku..... podho!ayas wes nggae clono dowo, dadak gak teko.juwancox!mbok sekali2 nggawe rok Wi cekno rodok
saiki wes seneng mbek sopo iku laliU: Gendeng cak , sumprit . Iku ***** sing cantikA: OJOK MBEK SING
Pekalongan, Purwakarta, Salatiga, Rembang,
ing Polen. Kutha krajané ya iku Chrzanów. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 128.466 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 14 Sèptèmber 2016.
Ngaturaken Sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
Enjang Suminaring surya dinten riyadin, pethak cinandra
Sugeng ariyadi, nyuwun agunging Samodra pangaksami.
Minal Aidin Walfaidzin, mohon maaf lahir bathin.
Rinenggo pudyo pudyaning satata Kanthi perbawaning 1429 H
dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering Samodra pangaksami
KITAB WEJANGAN MAHA PRANA JATI | alangalangkumitir
♦ 14 Comments	Oleh : Bp. R.S KOESOEMOWARDOJO
Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang
Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi
ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.
* Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi
Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.
SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene :
Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi
1.Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora
ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.
kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.
5.Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).
6.Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.
7.Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.
8.Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi.
Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.
Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis dilakoni kabeh, sira mujia mangkene : “Ashadu tibaning rasa Allah, patemone
marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa.
Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para
kawah yen kena pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”, wancine ngaleh enggon, waktu pisahe jiwa lan raga. Yen patrap
pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :
Telung sandangan iki kang aran “Panjigek suwara” sebab dadi wakile engetan lan kapinteran lahir sarta batin. Wondene sandangane cokra, ana ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
Ngalelet :ongka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.
Ngapingkal :ongka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
Mamiring :ongka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :
1.Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,
2.Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,
3.Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,
4.Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi.
Makurung :ongka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing
1.RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,
2.LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.
3.LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,
4.ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira,
5.LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,
6.SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.
Tegese “Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti.
Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa
Yen wis mangkono sira bakal weruh/meruhi papan padang nerawang handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana
Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Manon, tegese
2.Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir.
3.Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.
4.Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan.
GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku :
2.Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda,
3.Napas, kang nglakokake getih lan rahsa,
4.Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.
4.Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),
Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo sebagian bae mesti ora bisa urip banjur
saking ngilmu ugi totokrami mugi lumunturing pangaksami saking mas kumitir, kawulo bade angudi
JO kawulo ndherek nyantrik wonten mriki, mugi saged kangge damaring agesang.
Prabu Airlangga (Raja Kahuripan) yang merupakan anak kandung dari Gunapryadharmapatni-Dharmodayana Warmad?wa.
2. Çri Agra Samprangan (Saka 1295/1373M)
3. Çri Smara Kapakisan (Saka 1302-1382/1380-1460M)
4. Dalem Watur Enggong (Saka 1382-1472/1460-1550M)
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase. Terjemahan bebasnya: Wahai pertapa, rawa ini tembusan
ngetan terus nganti pakis hamurku mbulet e ndek polehan soale bakale kate dadi wong kono ono maneh a sing di
cancut gumbregut…, ambengkas karya…,nuwun kang…kabar panjenengan tansah wilujeng
menika sampun dangu mboten kula gantos. Nyuwun ngapunten malih menawi komen panjenengan dumadakan mlebet
kono tohh marang barang sing mengkono sing ora dihalalke koyo mengkono...Kang ghondhes=Mengko wae kang nek wis tuwo..Kang trondhol= ahhh wis embuh sak karepmu...dasar gemblung	Rumah tipe cluster
Alloh karoan makhluke...Opo rika ora pernah weruh, nek inyong kuwi sakjatine gunakke kekuatan bantuan jin kampret penunggu pohon waru..mangkane inyong saiki dadi sugeh mblegedhu koyo mengkene lee...Mangkane sakdurunge mati inyong pingin mertobat, pingin nularke ilmu
Weladhalah, Jagad gusti Alloh sing duweni, Kuwi karyawan opo boss kuwi...
Ghondhes= yo wis sak karepmu wae lah, sing penting simbok wis ngandhanimu
Banyuwangi Kasus Pantai radar banyuwangi	Share !
basa jawa.	Saiki wis cumawis kanggo sapa wae sing kepengin mbiyantu nerjemahke WordPress basa jawa iki. Neng kene https://translate.wordpress.org/projects/wp/dev.
Dadi menawa Panjenengan ngrasakke tembung tembung sing dienggo neng WordPress basa jawa iki kurang prayogi Panjenengan isa maringi pamrayogi neng kono.
Menawa kepengin maringi pamrayogi kanggo WordPress sing durung njedul isa klik neng kene
Menawa kepengin maringi pamrayogi kanggo WordPress sing uwis njedul isa klik neng kene https://translate.wordpress.org/projects/wp/3.0.x/jv/default
Nanging kanggo maringi pamrayogi panjenengan kudu nduwe jeneng panganggo forum WordPress.org (Username forum WordPress.org).
Monggo sami maringi pamrayogi supados WordPress basa jawa punika tambah sae lan samsaya kepenak dipun agem.
2 Comments on monggo mbiyantu nerjemahke WordPress basa jawa	ngganti basa blog WordPress standar dadi blog WordPress Basa Jawa
Posted on Pebruari 26, 2010 by Mova Nugraha Ardi. Filed under basa jawa.	Babagan ngganti basane blog WordPress standard dadi WordPress basa jawa wis tau tak tulis neng blog ku pribadi nanging iki tak baleni meneh neng kene. Amarga aku kepengin ben akeh kanca-kanca sing nganggo WordPress basa jawa iki lan iso maringi aku pamrayogi babagan basa jawa sing dienggo neng WordPress Basa Jawa iki.
Saktenane menawa Panjenengan nganggo mesin blog basa jawa sing katon ono njobo ora ketok menawa mesine nganggo WordPress basa jawa. Sing katon ono njobo lan di waca karo pamirsa ne blog panjenengan gumantung soko tema sing dienggo panjenengan. Dadi Panjenengan ora kudu ngganti tulisan-tulisan neng blog panjenengan dadi basa jawa. Menawa sakdurunge nganggo basa Inggris wis ben wae, namung mesine saiki nganggo basa jawa.
Iki carane ngganti mesin Blog panjenengan dadi basa jawa.
Unggahno neng folder /wp-content/language/ (menawa durung ono folder languages digawe wae)
Goleki tembung define (‘WPLANG’, ”); gantinen dadi define (‘WPLANG’, ‘jv_ID’); simpen owahan berkas wp-config Panjenengan.
Mlebu log meneh saiki wordpress panjenengan wis dadi basa jawa.
Prayogine sakdurunge ngganti basa serepno dhisik (back up) database panjenengan mbok menawa ono sing sulaya
Moga moga kasil anggonmu ngganti basane blog dadi basa jawa.
21 Comments on ngganti basa blog WordPress standar dadi blog WordPress Basa Jawa	WordPress basa Jawa wis cumawis
Posted on Januari 17, 2010 by Mova Nugraha Ardi. Filed under basa jawa.	Kulo Nuwun
Punika tulisan kapisan neng blog WordPress basa jawa iki.
Sakpunika WordPress nganggo basa Jawa wis cumawis neng kene. Panjenengan iso ngunduh kabeh paket WordPress basa Jawa nganggo pranala sing cumawis ono kene.
WordPress basa Jawa iki isih lagi wae lahir. Menawa dipadhakke karo manungsa isih bayi. Isih lagi sinau mlaku lan matur. Amarga isih anyar lan lagi lair akeh tembung – tembung sing durung sampurna. Menawa Sampeyan nduweni pamrayogi kanggo WordPress basa jawa iki monggo nganggo formulir kontak.
Sakdurunge WordPress basa Jawa iki wis cumawis WordPress bahasa Indonesia lan WordPress basa Sunda. WordPress basa Jawa iki nggawe WordPress tambah samsaya nyenengke amarga iso diunduh lan dienggo neng pirang pirang basa neng donya.
Monggo diunduh lan seneng- seneng nganggo WordPress basa Jawa iki.
Upacara Udhar-udhar Gelung iku wektu iki wis akeh sing ilang, nanging uga ana Desa sawetara kang isih tetep nindakake Udhar Gelung.Upacara Adat Udhar Gelung iku mujudake laporan taunan kamajuan Desa saka Pangarsane Desa marang masarakat kawulane, yaiku Lurah marang rakyate. Emane cara-cara iki wis meh ilang, malah kena diarani wis ilang. Kalumrahan Udhar Gelung iku dianakake ing sasi Sura pendhak taun lan dibarengi upacara bersih desa, kang disengkuyung masarakat kanthi tontonan sing lumrah ing desane dhewe-dhewe. Ana sing wayangan, ana sing tayuban, gambyong, jaranan, reyogan lsp. Wektu iku masarakat padha prei ora nyambut gawe, lan yen wis tiba wayahe, para somahan padha nggawa tumpeng dhewe-dhewe digawa menyang Bale Desa utawa menyang panggonan kang dianggep keramat. Kelurahan iku bawahake Padhukuhan kang saben dhukuh dipangarsani Kamituwa. Mula padhukuhan uga diarani kamituan. Seminggu sadurunge upacara Udhar Gelung, kabeh masarakat padha gotong royong kerja bakti reresik lingkungane dhewe-dhewe, lan kalumrahan masarakat ngarani neng gawean. Para kamituwa wis padha nglaporake wewangunan-wewangunan ing padhukuhan marang Lurah, lan yen rerantaman wewangunan durung bisa ditindakake utawa durung rampung bakal diterusake ing taun sabanjure. Mungguh tatacara adat iki sabenere dumadi saka rong (2) kadadean, yaiku :1. Udhar Gelung. Werdine medharake tanggung jawab Lurah marang rakyat lan kawulane, wewangunan-wewangunan Desa sarta rerantaman pagawean kang kudu ditindakake ing taun saburine. Masarakat uga duwe wewenang ngusulake wewangunan kang wusana bakal karembug bebarengan dening pamong Desa. Semono uga yen ana kekurangan lan kaluputan Lurah, masarakat bisa aweh pepiling lan ngelikake.2. Bersih Desa. Bersih Desa uga diarani nyadranan. Saben pomahan padha anggawa tumpeng digawa menyang Bale Desa utawa papan kang dianggep keramat. Sawise kabeh padha ngumpul, banjur diacarani utawa diujubake. Dene ujube supaya masarakat ing Desa iku padha pinaringan rahayu widada kalising sakabehe godha rencana, pinaringan slamet bagas waras, sarta padha sempulur anggone golek pangupajiwa. Kang laku tani tulus anggone nenandur, kang laku dagang sempulur anggone laku dagang, lan kang padha makarya uga padha pinaringan gangsar. Kanthi mangkono,
melu cawe-cawe sarta peng-ekspresi-an kekarepane masarakat kang sinebut udhar gelung. Udhar Gelung ditegesi pinangka ngudhari gelung utawa babar masalah. Saben taun keluwarga nganakake patemon utawa klumpukan, sing werdine ngrembug bab ruwet rentenging Desa sarta nglumpukake panemu-panemu, usulan sarta kritik warga masarakat tumrap pranatane Desa. Prakara kang dirembug wiwit wewangunan iline banyu, andume banyu, pranatan warga, jaga desa utawa tunggu kemit, sarta bab-bab liya kang diadhepi masarakat. Jroning udhar gelung, pamong desa mratelakake tanggung jawab babagan tugas kang wis linakonan. Jroning kahanan iku, masarakat diajak ngrembug rerantaman kang bakal ditindakake ing wektu kang bakal tumeka. Kajaba iku udhar gelung uga mratelakake anane rerukunan sarta gotong royong masarakat padesan. Kejujuran isih lumaku kanthi becik, colong jupuk durung ngrembaka. Tumindak culika isih sesingitan, wedi yen kadenangan lan tumindak sedheng banget diwedeni dening masarakat. Marga yen nganti kadenangan rumangsa isin. Main kartu utawa ngombe minuman keras dadi pantangan. Mula ora mokal yen kahanan desa dadi ayem tentrem, gemah ripah loh jinawi, kabeh padha mat-sinamatan lan padha ngajab keslametan. Para maos sutresna, cukup semene dhisik bab Udhar Gelung sarta bersih desa. Lan upama adicara udhar gelung iku isih lumaku ung desane dhewe-dhewe, ora mokal yen katentreman ing bumi Nuswantara iki bakal nemoni kamulyan adil lan makmur. Wusana rahayu kang padha tinemu lan jagad pinayungan ing karahayon.(Kababar dening : Ki Soewarno Soerjokoesoemo / DL No. 06 taun XXXVII)
weladhalah, gusti Alloh sing duweni jagad dunyo iki…mesti ono
Charles McArthur Ghankay Taylor kerepé dicekak dadi Charles Taylor (lair ing Arthington, Libéria tanggal 28 Januari 1948) iku sawijining pulitikus Liberia sing naté njabat dadi presidhèn Libéria sing kaping 22. Dhèwèké njabat saka tanggal 2 Agustus 1997 nganti munduré tanggal 11 Agustus 2003.
Charles Taylor ditudhuh nglakoni kadurjanan marang kamanungsan nalika mangsa jabatané. Banjur ing Den Haag, tanggal 30 Mei 2012 dhèwèké divonis hukuman 50 taun kunjara amarga perané nalika Perang sedulur Sierra Leone.
Wong Jawo : “Wah…mboten ngertos mas.”
Tambah yakinlah wong doson ni kalo si Mboten Ngertos tu kayo nian. Dalem hatinyo dio nak nyari si mboten ngertos ni, nak melok begawe samo dio.
Wong Jawo : ” Mboten ngertos mas…mboten ngertos (agak jengkel)”
Tambah kuat niat wong doson ni nak nyari si Mboten Ngertos. “Pokoknyo nak kucari sampe ketemu alamatnyo, aku mesti begawe samo dio man aku nak jadi wong kayo”, dalem hati wong doson ni.
wong doson ni. “Na.. la matek pulo si Mboten Ngertos ni. Nak nyari gawe kemano laju aku ni?”
SEWU ING MRIPATKU, MACAM PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGA MENDHAK KALA MENDHAK, TEKA KEDHEP TEKA
2. Panganggep mengkono mau (ora ngrumangsani) ateges nyelaki kuwasaning Pangeran, pangiramu dumadimu kuwi
Panganggep mangkono mau duraka lan goroh banget, terang yen kowe ora ngerti marang kawruh bab dumadi.
3. Genahna sing gamblang, kepriye sabab musababe (darunane), dattullah (jatining dat) ngeja wantah awujud titah iki.
2. Terangna wiwit banyuning Bapa tumestes ana ing guwa garbaning biyung, perkembangane dadi getih, banjur dadi daging, sabanjure kasinungan triloka (betalmakmur, betalmucharam, betalmukadas).
sawise sangang sasi, banjur metu saka guwa garba, awujud jirim mawa papan, jirim.
layang-layang tembang lan banjaran ngelingake wong urip mono aja salah weng-weng.
3. Ing waktu kuwi katon sesawangan werna-werna, samongso deweke lali kerem
baris angka sepuluh mau: mati sasar, jalarane suwung tanpa kawruh (kapir). Yakuwi akibate nalika isih urip ora gelem golek kawruh. Pamikire patrape mati kuwi gampang cukup tanpa kawruh.
3. Kaya wong anggawa pedang ligan, ana mungsuh teka nrajang yo ditandingi. Mungsuhe menthung nganggo ‘DHENDHA” dadhane diungalake.
3. Adege uripe prasaja, dene yen wis teka wektune kudu mati, iya bakal dilakoni
3. Aja gumampang Lho !. Lan maneh, kawruh
1. Enenge atimu terusna nganti tekan ora rasa rumongsa (suwung).Kahananing jagad aja kok rasakake, aja mikir kae-kae.
2. Temahan kowe rumongso marem, lan duwe sedya ngambah alam gaib-gaib sarana meneng, supaya ngerti kanthi yakin bab anane Allah (kang ngayomi).
Gagar lamun sira tan nurut ing margi,
2. Puncake kuwi anggonen sipatan aja mangro mertelu. Anggonmu nyawijekake jiwa rogomu, sing nganti gumolong temenan, bebasan dadi sak glugut.
marang asale mau): bingung ora karuwan sedyane.Temah tilek-tilek lan tenger-tenger wae. Pepuntone mung ngeluntung kanthisedya sing ora
pada milara wong sing bingung kuwi,digeret marang kanisthan.
Nging kang paksa ngemba pra wirangi,
iki agahan tiru-tiru para pandhito: medharane ngelmu, satemene ora weruh. Mung ngawur kaya adongeng wae.
3. Supaya telaten mangsah semadi, nganti kasil ngalami kahanan suwung,yakuwi manunggale titah karo sing nitahake.
lan sinau basa jawa supayane budaya kang adi luhung iki ora luntur dening jaman, aja nganti kaya sing dikandhakake unen-unen: wong jawa ilang jawane.
January 4, 2010 – 2:22 pm kulo sangking Suriname (
nuwun dumateng sederek kolu ingkang anganggit alang-alang kumitir.
kapareng bade nyuwun pirsa artosipun “eneng” sajake kok pakewet sanget. napa pancen wadi ?
July 2, 2009 – 6:07 am
tegesipun Ingkang Wungu, Ingkang sampun dugi ing papadhang estu. Tembung punika dipunpendhet saking tembung Sansekreta: "Budh", kanggé mangertosi). Tembung punika ugi gelar ingkang dipuncaosaken dhumateng tiyang ingkang sampun sadhar mangembangaken potènsi pribadhinipun piyambak kaliyan ingkang sampun ngembang kasadharipun. Ing panganggé wekdal samangké, tembung punika asring ngarujuk dhumateng Siddhartha Gautama, guru agami lan ingkang yasa ngadhegaken Agami Buddha (ugi dipunanggep "Buddha kangge wekdal samangké"). Ing pangangé ingkang sanès, tegesipun tuladha kanggé manungsa ingkang dipunparingi kasadharan.
Agami Buddha miyos ing nagari India, utawi langkung leres ing tlatah Nepal samangké. Agami punika miyos arupa satunggilipun reaksi dhumateng agami Brahmanisme. Pandhéganipun inggih punika Siddhartha Gautama ingkang sami dipuntepangi minangka Gautama Buddha déning para pandhèrèkipun. Ajaran agami Buddha nyebar ngantos dumugi ing nagari Tiongkok ing taun 399. Ingkang ngasta inggih punika satunggiling bhiksu ingkang asmanipun Fa Hsien. Masarakat Cinten ugi angsal prabawa saking Tibet ingkang sampun dipunmodhifikasi dhumateng tradhisi lokal.
Ing tanah Jawi, agami punika ugi sampun wonten ing abad kaping 5. Candhi Barabudhur ingkang langkung saé ing rat punika, yasanipun para ratu saking wangsa Syailendra ingkang memengkoni praja ing Jawi Tengah watawis abad kaping 8. Para panganut Buddha boten nganggep menawi Siddhartha Gautama punika sang hyang Buddha ingkang kaping sepindhah punapa ingkang pungkasan. Dipuntingali sacara teknis, Buddha, punika satunggiling tiyang ingkang sampun kapanggih ing Dharma (ingkang kagungan kersa: Kaleresan; prakawis saèstunipun, akal budi, kasulitan kawontenaning manungsa, kaliyan marga ingkang leres manuju ing kamardika (jiwa) mawi Kasadaran, ingkang dhateng salepasing karma ingkang saé (tujuan) dipunlestarèkaken saimbang kaliyan sadaya tingkah laku ingkang awon dipuntilar.
Anggènipun anggayuh nirwana (basa Pali: nibbana) punika sami kemawon ing tigang jinising Buddha, namung Samma-Sambuddha langkung nggatèkaken ing kwalitas kaliyan usaha tinimbang kalih Buddha sanèsipun. Tigang golongan Buddha punika inggih:
Samma-Sambuddha ingkang angsal Kasadaran paripurna tanpa guru, namung déning usahanipun piyambak.
Pacceka-Buddha utawi Pratyeka-Buddha ingkang mèmper Samma-Sambuddha, nanging mesthi mèndhel lan nyinggahaken dharma ingkang sampun kagayuh kanggé dhiri pribadi piyambak.
Savaka-Buddha ingkang awujud Arahant (siswa kasadaran), nanging saged nggayuh tahap Kasadaran kanthi mirengaken Dharma.
Saben aliran Buddha adhedhasar Tripitaka ingkang dados rujukan utami, amargi ing salebetipun wonten sabda kaliyan ajaran sang hyang Buddha Gautama. Tiyang-tiyang ingkat manut dhumateng ajaran punika nyathet kaliyan ndamel klasifikasi ajaranipun wonten ing tigang buku, inggih punika Sutta Pitaka (buku ajaran),
Ing ajaran Buddha, hyang Buddha punika sajatinipun sanès Tuhan atawi Gusti Allah. Konsep Gusti Allah ing agami Buddha punika bènten kaliyan konsep ing agami Monoteisme. Ing ngrika, jagatraya dipun ciptakaken déing Gusti Allah, lan paraning tiyang gesang punika wangsul ing ngarsanipun sampéyan dalem sang hyang Gusti.
Ing agami Buddha, paranipun tiyang gesang punika inggih saged dhateng ing kabuddhan (anuttara samyak sambodhi) utawi papadhang sejati ing pundi jiwa manungsa boten lair manitis malih tumimbalahir sanès kalian (reinkarnasi). Punika sadaya inggih miturut karmanipun piyambak-piyambak. Mboten wonten déwa-dèwi ingkang saged maringi pitulung, namung usahanipun piyambak ingkang saged nggayuh Nirwana. Sang hyang Buddha namung tuladha kémawon, juru pandhu, kaliyan guru kanggé sadaya jalmi ingkang kedhah nglangkungi marginipun piyambak-piyambak lan ningali kaleresan kaliyan realitas sejati.
Aliran Buddha[besut | besut sumber]
langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Tripitaka.
Pancasila[besut | besut sumber]
Pannatipata veramani sikkhapadang sammadiyammi, ingkang tegesipun kula gadhah tekad badhé nglatih dhiri kanggé nyélaki mejahi makhluk
gadhah tekad badhé nglatih dhiri kanggé nyélaki mendhet punapa ingkang boten dipun sukakaken.
Kamesu micchacara veramani sikkhapadang samadiyami, ingkang tegesipun kula gadhah tekad badhé nglatih dhiri kanggé nyélaki pedamelan asusila.
Musavadha veramani sikkhapadang samadiyami, ingkang maknanipun kula gadhah tekad badhé nglatih dhiri kanggé nyélaki celathu ingkang boten leres.
Surameraya majjapamadatthana veramani sikkhapadang samadiyami, ingkang maknanipun kula gadhah tekad badhé anglatih dhiri kanggé nyélaki sadaya dat ingkang andadosaken icalipun kasadharan.
Waisak[besut | besut sumber]
Wiyosanipun sampéyan dalem Gusti Pangeran Siddharta (asmanipun sadhèrèngipun dados Buddha)
Dinten angsalipun papadhang Sampurna kagem sang atapa Gautama
Dinten sang hyang Buddha mangkat angsal manuju ing Nibbana/Nirwana.
Griya ngibadahipun tiyang Buddha dipunwastani wihara. Ananging griya ngibadahipun tiyang Cinten dipunwastani klenthèng.
Perwalian Umat Buddha Indonésia (Walubi)
Médhia Informasi lan Komunikasi Umat Buddha - FKUB
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Buda&oldid=1083692"	Kategori: Kabeh artikel pilihanBuddhaAgamaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel Dhasar	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.16, 6 Sèptèmber 2016.
Apa wis jaya pama gegableg tangan dalan
begitu saja berkait dengan Blambangan sebagai masa lalu Banyuwangi
koyo Tim sing wis mapan yo ora iso persebaya ae sing luwih gede sih nganggo APBD mbok mikir sitik to sing jarene wakil rakyat duite jg duweke rakyat kanggo hiburan rakyat kok di citet timbang dikorupsi yo mending gawe senenge
kowe pinter dewe.makane kui wong goblok takok wong PINTER koyo KOWEEEEEE!!! BEN ORA GOBLOK MANEH!!!!!
[Reply]	p'yok paserbumi March 30, 2010 at 8:34 am
Nuwun pangapuro,Mergo Mbah triman g iso ndelok,sak iki mbah melok ank nek
Sederek sedoyo engkang kulo mulyaaken mugi2 panjenengan sedoyo ingkang
melu,,Golek musuh kui gampang, sing
Kang Zen says:	31 August 2009 at 11:30	Thx..jazakallah..artikel
ndelok gambar iki kudu ngguyu rasane..sing klambi abang
ngono ketok ngganteng tenan cak… wes duwe pacar rung cak? hehehe…
Reply	Asman Adi Purwanto says:	6 February 2010 at 13:34	lha kowe gelem macari aku po piye?,..
Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh
mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung kelakon. Saupama nyumurupana, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi.
Di segala hal jangan terlalu bisa (sok tau)
ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe
Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa “Sapa sira sapa ingsun” tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat.
iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad.
pakarti kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndhongak mracihnani yen kothong tanpa isi.
“Rumangsa sarwa duwe” lan “sarwa duwe rumangsa” iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune (polahe), yen nggayuh pepinginan ora maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing
taiyeng ya bakal entek gripis. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya. Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep.
Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing
kang arep sira wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik
Digedhongana dikuncenana kayangapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maweh peling marang kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apamaneh sing mung wujud barang sampiran
Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi. Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mangkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing
pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amung akarana Allah. Ora cilik ati, gedhene ngrasa owel ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe. Nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening liyan, iku pratandha yen pangidhep lan pangibadahe durung
Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah. Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi.
Ana sawenehing wong kang duwe penganggep menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran. Nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora pracaya marang anane dhewe dene nganti awake lair ana ing donya. Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni.
pinuju wayah wengi langite terang banjur tumengaa ing tawang, kita bakal nyipati saperangane gelaring alam, abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya
November 15, 2010 – 10:56 am sak derengipun matur suwun sanged bilih saged nguri-nguri budaya leluhur, lan nyuwun ngapunten bilih kulo nembe puniko nyaosi komentar sak leresipun kulo wongsal wangsul bikak situs puniko.
punopo malih priyayi ingkang wonten DPR puniko mawos “memayu hayuning pribadi” utawi mawos sedoyo kagungan alang-alang kumintir negoro mboten kados sak puniko saged luwih tentrem ayem namung buru hawa nafsu kemawon. salam rahayu wilujeng saking kulo.nuwun
October 18, 2010 – 2:22 pm Piwulang menika estu sae tumrap kita sedaya, langkung2 ingkang remen luru ngelmu piwulang .batin. Nuwun (blog kula dereng wonten isinipun tasih bodho)
September 15, 2009 – 9:22 am Nuwun Saya pengemar panjenengan Ki
DHARMOJOYO SUTRISNO: Wejangan Ki Padmosusastro 1
katresnane marang anak-bojone, diblejedi nganti blindhis, suwe-suwe mremen angapus-apusi marang sanak sedulure.
Satemene endem patang prakara ing ndhuwur mau isih kalah karo endeming kehormnatan : Gila hormat. Pancen hiya nyata,tembung 'Gila hormat' mau ora beda kaya wong edan, digeguyu sadina-dina, ora ngrumangsani.
awak : ngepenakake rasa. Kepenaking rasa : ngenakake pamangan, marasake badhan. Warasing badhan : andawakake umur.
Panarima iku tuking katentreman. Tanpa panarima, tanpa tentrem, empaning panarima niteni tibaning takdire kang metu saka ikhtiyare, dadi ora meri marang kabegjane liyan. Awake tumiba ing papa utawa mulya dianggep padha bae, awit pancen wis pesthine mengkono, iku kepenaking atine ngungkuli wong sugih singgih,nanging arang-arang ana.
Sumpah Pemuda kuwe salah siji kedadiyan sejarah nang Indonesia sing mbuktikna nek wiwit
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.46, tanggal 11 Maret 2013.
meliputi Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Sukoharjo, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi,
Bopo,Mas…Nyuwun miterang,”Anggara Kasih punika dinten Jumat Kliwon punapa Slasa Kliwon?”Maturnuwun..Ngapunten tiyang bodho dados pitakenanipun inggih namung ngoten…
December 2, 2008 | Reply	anggara kasih.. menika dinten jumat kliwon
sumonggo menawi panjenegan remen midangetaken boso jawi lan ugi remen hanyengkuyung budoyo jawi ingkang
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
map-bms: Robot utawa bot kuwe prosés otomatis sing dijalana neng lingkungan Wikipedia sing khusus kanggo nggarap kerjaan-kerjaan otomatis kayata nambahna interwiki lan liyane. Suntingan saka bot sing sifate default ora keton neng kaca Pengobahan (Special:
Penjaluk status bot[besut sumber]
Njaluk status bot (Making a request)[besut sumber]
Bagaian kiye kanggo njaluk status bot maring komunitas. Iki prosédur standar kaya sing disyaratna saka meta. Uga ditulis nganggo basa Inggris ben isa kewaca steward.
ngene lho neng adni:misale gambare m.baktiar sing mbok jupuk :http://img360.imageshack.us/img360/9463/mbahtiarkg7.jpg pasangen ndik titik-titik iku,hasile la
Purwokerto – Jogja Purwokerto - KroyaPurwokerto – Magelang Purwokerto - PekalonganPurwokerto - PurbalinggaPurwokerto – Salatiga Purwokerto – Semarang Purwokerto – Sidareja Purwokerto – Solo Purwokerto - SurabayaPurwokerto – Tegal
kuwi tegese oRA DInalar aKAL… Yo wis…NGAMUK iku
panjenengan kidimas Lambang, Mrihatosaken sanget, malah ndadosaken miris ing manah,
menika miturut Wikipedia. Nyumangga’aken mbok bilih wonten sumber sanes ingkang langkung shahih… Nyuwun ngapunpen nderek ngresahi urun2 rembag sekedik.
Lambang says:	16 December 2009 at 18:35	Matur suwun sampun dateng dumados gubug ingkang
maos caritane Kanjeneng Sunan Kalijogo babakan Semar.
Dados semar puniko boso arab ipun punopo lan sangking pundi.
November 1, 2009 – 7:11 am sae sanget pajenengan purun mbabar kaluhuran piwulang kautaman, mugi kito sedoyo saget temen mlampah tumuju hing
► Pembagian administratif nang Maluku Utara‎ (1 C)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.28, tanggal 14 Maret 2013.
Inget karo gusti allah engko go dasare neraka loh, tapi wong lanang demene deleng sing
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XIV – XVI | alangalangkumitir
Kondhabumi/ Islamna gunging wong/ yen wus wradin nandhang Islam kabeh/ gampil wuri pan rinêmbag malih/ Sang Narendrasiwi/ karseng dyah tumurut//
14. // kadya mulat ing têpa palupi/ kagoyang wirangrong/ dhasar anom abagus warnane/ ingkang wau
Prabu tinon ngandika rum manis/ sakehe wong wadon/ sira padha sahadata kabeh/ wa ashadu Allah yen nanting(-1)/ lan ti(?)lolah malih/ ashadu Allahu// Sang Prabu berkata
bocah wadon loro ingsun tuding/ dhawuhna gunging wong/ ingsun arsa miyos siniwakeng/ lan paringna iyala ya iki/ mring sing
padha mituhu maring mami/ sokur mring Ywang Manon/ yen tan arsa salin agamane/ masthi kabeh padha sun pateni/ yen bongga mring ngelmi/ sêdya wani mring sun//
27. // Kyana Patih duk myarsa kang tulis/ ing manah kumêjot/ dhingin suka narniti(?) kramane/ dene wus carêm lan Rajaputri/ lan salin ing warni/ sru thusthaning kalbu//
42. // Kyana Patih prentah pra prajurit/ ngurmati Sang Katong/ gennya carêm lan prameswarine/ sang dyah Sariraga Sang Dewi(-1)/ tandya drel swara tri/ kadya prawata rug//
ing mangke/ sandika salining gama/ sok gêsanga kewala/ tan ngraos
ing driya/ apa sakdhawuhira/ Gustiku Narendrasunu/ aja na maling ing driya//
Prabu Cina/ langkung rudatin ing kalbu/ awit saking putranira//
ing Cina ngandika ris/ adhuh nyawa putraningwang/ mara pêpoyana angger/ aja pijêr karya susah/ alon matur sang rêtna/ duk dhingin sapolahipun/ ing purwa têkeng wêkasan//
ia pun berkata lembut, “Duhai anakku sayang,
41. // ya ingsun rara kadugi/ ngupaya ingkang prayoga/ tan kadya karsamu kuwe/mara nini ingsun tawa/ age sira piliha/ ingkang nagri liyanipun/ apa ta dadya prayoga//
berkata, “Aduh, ampun, Tu Pek Kong. Bagaimana ini?
51. // heh rara kapiye maning/ lamun ingsun malangana/ kang dadi karsanta angger/ jêr ing sira wis diwasa/ ingsun tan wênang mêksa/ paran kang dadi karsamu/ pan ingsun arah kewala//
umatur sang rêtna Dewi/ yen sampun parêng Panduka/ ulun wangsul ing samangke/ tan lêga raosing driya/ yen dereng ranganana(?)/
nglakoni/ ngladeni dudu sasama/ kapindho seje bangsane/ kang awas-*awas* *ing driya/
mangkat sapunika/ kang rama ngandika alon/ apa sira wus sumêgta/ sang dyah ing aturira/ pangraos kula Sang Prabu/ sampun ta botên kuciwa//
=== MÊGATRUH === 1. //o// Kawarnaa wau sang rêtnaning ayu/ sarawuhira ing jawi/ nancutkên busananipun/ arsa mêsat ing wiyadi/ sigra gêgana sang sinom//
Alkisah, setibanya di depan istana, sang putri segera membenahi
inggih ta kawula uning/ nênggih mila gusti ulun/ jumênêng ing (83v)Kondhabumi/ kalawan Sang Prabu Anom//
ingkang siji manira adurung wêruh/ alah kapriye ta iki/ têka pakewuh tyasingsun/ adhuh Gustiku wong sigit/ cahyane
yata wau Prabu Murti/ anulya ngandika alon//
31. // mung sakêdhik kang dadya sumêlangipun/ wadya kang kêmit ing jawi/ pan samya mêlek sadarum/ sigra sang dyah matak aji/ aglis manjing ing kadhaton//
jroning driya langkung gennya marwata gung/ tansah sang dyah mangarasi/ sarya ngandika wong ayu/ dhuh Gustiku wong asigit/ dene bangêt têmên
37. // ingsun dugi iki tan lembon satuhu/ ingsun dugi api-api/ dhasare wong anom bagus/ adhuh dhasar wong jêkining/ man-eman yen pinet ing wong//
sajroning kalbu/ ketang ingkang aneng puri/ dadya narpa datan emut/ gumuling dhawah ing siti/ aglis cinandhak sang anom//
…melu melu melu saking kersaning Gusti Moho Agung….baca 11x…setiap baca 1x tahan nafas…
Sembah sujudku dumateng Gusti Moho Agung…lan sungkemku dumateng Prabu sing dadi lananging
Ingsun amatek ajiku aji asmoro geni kamahayu
Ewan ewan pusoko jiwo nyemplung marang dhadaku
teko welas teko tresno, teko kedep teko asih
KAWICAKSANAN LUHUR KANG SUCI (1)
Pak Bos : “Wah koen iku, sukanya gothak-gathik-gathuk..?”
Mr. Choro : “Matur nuwun Pak Bos,
kangkung goreng belacan. Ada sesiapa ke yang tak suka makan kangkung.Kangkung
ingkang bêbisik, lajêng kéwala mangkat, lan wau tan kantun, Taliwanda sarimbitan, nulya samya alungguh munggwèng swa-|niti,
janma anêngah margi, krana ing pranatanipun, mring supir ingkang samya, anglampah-|kên motor kalamun pakéwuh, marga ingkang dipunambah, karindhikkên myang akanthi.
ngidul wimbuh rikat sakêdhik, prapta krêtêg Ngutêr sampun, karindhikkên lampahnya, ugi mamrih têrang ing pakartinipun, arsitèg
Ing bangawan Padhasgêmpal, motor ngong dhêg Taliwanda lan supir, Dèn Bêkêl saksana mudhun, ngukur wau jêmbatan, rampungira ing pangukur lajêng wangsul, numpak motor malih nulya, pratéla panjang wiyaring.
tiyang ngriki anggènipun mastani, wradinan ing Jati Bêdhug, kya lurah gya pitanya, purwanira priyé déné
2. Ing motor ngong karya aris, Kyai Lurah Arungbinang , dyan tanya-tanya marang ngong, kula gya matur wontênnya, ing Loji Asistènan, myang kabupatèn sartèku, Pacinan
1. Kalamun pamanggih kula, rèhning punika pakarti, wus trang dhawuh dalêm ing Sang, kang mêngkoni tanah Jawi, ngadhatyan praja adi, ing Surakartyambêg mashur, asih myang| martatama, mring wadya bala gung alit, miwah mitra bangsa ing liyan nagara.
kulup kandhanana aku, pandhapa ingkang wétan, karombak puniku kaki, karsa dalêm kapri-|yé ing têmbénira.
têmbung tumpu-|k-tumpuk, jamban iki ayak waragaté nganti, ora kurang saka pétung, limang atus sèkêt kêton.
rindhik, mrih wadon kang samya lungguh, wontê-|n ing swaniti motor.
wismanipun, sanak kanca kang mangindhung kampung, Jagasuran Jagaprajan kasbut nginggil, kyai lurah dyan tumênggung, wiwit motor wau
sipatanipun, margi alit kang mring pantinipun, kyai lurah nulyèng ngong andhêg grêg dupi, wus kèndêl kya lurah laju, mandhap dé ngong sakarongron,
Kurmat samya tut pungkur, sarêng| sampun prapta régolipun, kyai lurah kang tinut myang kang nut wuri, jalwèstri bagya rahayu,
catur kang wiwit dènukur, karêtêging bangawan, ing Padhasgêmpal pinanggih, nênêm mètêr astha dhèsi wiyarira.
ratri, kang samya dèndhawuhi, bêsiyar marang ing purug, kang wus kasêbut bêntar, prapta wismanya basuki,déning saking pangèstu dalêm Sri Nata.
Kediri dipun labuh dining Goverment wonten pelabuhan Kediri / Bandar Kediri, saget mentas ing dukuh Ngelam wonten dukuh ngriku kasebut Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro :
sing endi? nggo kaca mripat plus plus tetep ora
Cithakan:Lubuk Baja, Batam Cithakan:Kota Batam
JEGAGIK: Ngunjuk Temulawak, Kepenak Nang Awak
Temulawak kang ngandhut kurnium dhuweni pitung manfaat yaiku : - mbecikake nafsu mangan; - mbecikake fungsi pencernaan; - ngupakara kasarasan fungsi ati; - ngurangi rasa nyeri sendhi lan balung; - ngudunake gajih panggonan getih (kolesterol); - minangka antioksidan kanggo ngupakara kasarasan, lan - mbiantu ngrerendheti anane penggumpalan darah. Ing kene arep dakaturake sawatara resep kang migunakake bahan temulawak kasebut: Kanggo ngundhakake nafsu mangan Sasendhok teh simplisia temulawak garing disedhu banyu umob sacangkir, banjur disaring sawise dikendelake watara 10 menit. Bahan iku bisa dipundhut ana bakul bahan-bahan jamu ing pasar tradisional. Menawa migunakake bahan kang awujud bubukan, 0,50 – 1 gram bubuk temulawak disedhu banyu umob sacangkir, dikendelake watara 5 – 10 menit banjur diudak nuli diunjuk. Sedina ngunjuk kaping telu, saben saunjukan sacangkir. Kanggo mbenakake fungsi pencernakan Panjenengan bisa migunakake simplisia garing 2 gram utawa temulawak seger 8 gram. Banjur disedu utawa digodhog. Becike diunujuk sadurunge dhahar. Kanggo njaga kasarasaning ati (Liver) Serbu temulawak 5 gram disedu banyu umob, dikendelake watara 5 – 10 menit banjur disaring. Diunjuk sedina kaping telu kanthi cara kasebut. Uga bisa mundhut 25 gram temulawak kang wis dikumbah resik, banjur dipanggang ing sandhuwure mawa geni. Nuli diparut, diperes banyune ngagem sagelas banyu mateng. Banyu peresan kasebut diunjuk kaping pindho sedina esuk lan sore. Kanggo ngurangi rasa nyeri sendhi lan balung Panjenengan kang asring ngalami nyeri radang sendi bisa nyoba ngunjuk temulawak iki carane 60 gram temulawak seger dipanggang nuli diparut, diperes ngagem 2 gelas banyu mateng banjur disaring. Diunjuk kaping pindho esuk lan sore. Kanggo ngudunake lemak darah utawa kolesterol Carane: 25 – 50 gram simplisia garing digodhog nganggo 200 ml banyu saengga bias oleh 100 ml banyu godhogan. Banjur disaring lan diunjuk kaping pindho esuk lan sore. Kanthi ngunjuk temulawak, panjenengan uga nampi kasiat liyane yaiku zat antioksidan kanggo njaga kasarasan saka radikal bebas. Kurkumin uga mbiyantu ngrerendheti pembentukan tromosan B2, yaiku zat kang duweni peran sajrone proses penggumpalan darah. (Sumber:Lukyanstiri D/DL 06 Taun XXXVII)
Resep[sunting | besut sumber]
Mangga dijajal resep Sroto asli Sokaraja. (
nganti empuk. (mangga kersa, apa detambah jeroan], apa nganggo ayam (angger ayam negri degoreng disit setengah mateng),
Bumbu sing wis alus dilebokna maring banyu godogan nomer I, angger kurang ya banyune dijogi maning. Angger daging (sapi), tetep digodog ya ora papa, angger durung rontok, esih mblondho, ya mestine di tambah uyah karo gula.
Sing nang mangkok : Taoge cindek (pendek) rebus - kiye angger Sokaraja kecambahe sing cindek, angger ora nana, nganggo sing dawa ya ora papa. Agger sing cindek kadang2
arep didhahar ya diaduk disit nganggo banyu/kuahe.
Cathetan, kuaeh sing panas, aja mung anget thok. Bumbu2 karo sing nang mangkok ya dikira-kira baen. Kuaeh dicicipi dhisit, esih kurang apa, ya nganah didandani dhisit.
kepedhesen, lha sing ngersakna lewih pedhes, bisa tambah sambel baen. Angger pada ngersakna, tambahane semacam Royco, aja kaya Ajinomoto/fitsin. Sisan nggawe, nganggo mendoan jajal. Kayane ora nganggo sega ya wis miring2 kuwe. Angger kepengin lewih asli, ndhahare ya nganggo kupat, mangga disiapna kupate, apa mundhut mawon sing wis mateng.
nuwun sewu pak, ijin tumut ngangsu kaweruh.t.ksh.
matur sembah nuwun pak agus sutopo, sumonggo sekeca aken... ;)
Raras ingkang sarkara mintasih, mring sanggyaning kang samya punikas, lawan ingkang nyarsakake, menggah suraosipun, Serat Mudha Karana di, den agung aksamanta, nulus sabek sadu, yen wonten cingkranging wanda, myang
ngrasa, lamun maksih kuthung, walaka niring weweka, sepen kawruh cubluk tuna ing pambudi, cupet mring panggraita.
Mboten sande kathah kang ngesemi, awit saking luputing panindak, datan pakoleh tanduke, tyas berung kadalarung, kebut kliwat nora nyukupi, sasar kurangan nalar, lalabete tan antuk, ing wuwulang prasarjana, kang wus
kalbu, linantih saking lon-lonan, pamintamba antuka berkah pamuji, sabdaning prasiyaksa.
Lawan malih kula suwun ugi, jinampuwa dening Hyang
Kawuwusa kang winarneng tulis, nenggih wonten sajuga pandhita, putus
pepereng curi, gawat kaliwat-liwat, arang ingkang wantun, angancik pucaking arda, sajejege tanana liya kang wani, saking sru gawatira.
tarlen amung ri sang maha yogi, lan pra cantrik manguyu jajangga, gangsal
wus meh tunggang gunung, yeku bakda salat Ngasar, duksamana Sang Pandhita Yatnajati, karsa lenggah ing langgar.
Den adhepi cantriknya kakalih, pun jiwita kalawan Rahsaya, caket tumungkul lungguhe, Sang Wiku manah darum, marang cantrik ingkang ngadhepi, “Heh cantrik sireku, apata padha wus lama, sakarone anggonmu pada ngadhepi, aneng ngarsa manira”.
padha nenandhur, palawija apa lestari, myang tanduranmu gag, apa bisa metu”. Rahsaya matur ngrerepa, “Estunipun angsal
lan pangestune Sang Wiku, kang sumebar nyamati wiji, temah saged widada, thukulnya ngrembuyung, lulusa datanpa sangsaya, kang minangka dados rarabuking siti, tegal-tegal sadaya.
Nggih punika wawatek Sang Yogi, dennya tansah
kajabane amung sira, ing samengko seje kang dakwuwus genti, kadangmu kang titiga.
lamun sun duta, bocah telu mangko wanci madya ratri, padha kinen sumewa”.
Matur nuwun sandika cantrik dwi, gya lumengser sira ngarsa Sang Dwija, sumedya nuruh kadange, njujug mring tegilipun, katon maksih sami ndhangiri, taneman palawija, samana dupi wus, perak nulya awawarta, ring kadang tri makaten denira angling, “dhuh
“aywa dadi kageting ati, nggonku katemu sira, ana parlunipun, manira ngemban dhawuhnya, Sang Pandhita tekaku kinen animbali, bocah telu prasamya.
Mengko yen wus wanci tengah wengi, jeneng sira padha didhawuhana, mrih ngadhepa neng ngarsane, mungguh ing parlunipun, aku tan wruh kurang mangerti”,
“saking antuk barkah pamuji, paduka Sang Pandhita, duk wau amba wus, tiga pisan lagya dhedhangir neng tegil, nulya kawula undang.
Dupi sampun sami anyelaki, kadya kula dhawuhken timbalan, dene mangke dalu, badhe sowan ngadhepi”, ya ta ri Sang
neng pacrabakan, anata dudunung, kang badhe kangge lungguhan, ngadhepi ri Sang Wiku Yatnajati, aywa nganti kuciwa.
Kuneng gantya amangsuli, cantrik tiga kang sami ngandika, dupyantara wus wancine, timbalan kang tinamtu, cantrik katri
Heh ta kabeh bocah telu cantrik, marma sira sun timbali samya, jatine ana gatine, bocah lima sadarum, ing samengko arsa sun wangsit, dimen padha mangertiya, lan supaya weruh, tindak becik miwah ala, awit kabeh manuswa tumitah urip, wajib nampik miliha.
Ingkang becik wajib denarepi, ingkang ala pantes ginuwanga, amrih rahayu uripe”, cantrik lilima wau, samya matur asaur peksi, makaten ature, “dhuh Sang Maha Wiku, sadaya dhawuh andika,
ana nganti kang cicir, manira yun wedharna, ngelmuning ngidhup, kang nuntun mring karaharjan, kang supaya raharja sajroning urip, lulus tanpa sangsaya.
Cacahana limang kawruh kaki, den anastiti panampanira, ywa nganti ana kang cewet,
“dhuh Sang Dwija pupundhensih, amba amituhu jarwa, mung sumedya nungkul, ajrih lamun anglirwakna, sakathahing warsitaning Sang Yogi, tan pisan yen nyingkura”.
Sang Pandhita malih nabda, marang cantrik lilima kang neng ngarsi, mangkana sabda Sang Wiku, “heh cantrik pirengenta, dene gemi mrih trewaca pananggalmu, saiki
Dumadi neng ngalam donya, wineruhke lelakon ala becik, lan sira kinen dudulu, gumlaring ngalam donya, wit urip puniku wis ginawe punjul, timbang sarananing gesang, titah liyane sujanmi.
Mulane wajib manuswa, analangsa sumungkem ing Hyang Widdhi, ywa pegat ing siyang dalu,
sembah kang konjuk mring Hyang Widdhi, catur papat tegesipun, swanteku kaweningan, awit sapa
jiwa ranira, kaping pat sembah ing dhiri.
Tegese sembah ing rasa, dina-dina netepna yeming ati, aywa dhemen
pangraseng gesang, weninging tyas dadi sembah sayekti, panembah ingkang kadyeku, kinaryanya amiminta, utamane ing tembe praptaning layu, muga-muga amanggiya, rahsa sudibya ing ngakir.
Kaping pat sembah raga, de tegese sembah raga puniku, wekel kas sing badanipun
sembah raga, pan kinarya anjangka mring rijeki, kadonyan saminipun, kang kanggo jroning gesang, kabeh mau margane bisa pikantuk, mrih katekaning panjangka, kanthi nganggo watek kadwi.
Siji temen lan antepan, lamun bisa nganggo watek kadyeki, manawa inggal tinemu, ing
marmanya padha den taha, ywa nyerang saliring kapti.
Lan cantrik rehning wus terang, bab panembah
prakawis, mangkene trangireki, mungguh wawatek nem iku, kang sapisan istiyar, mantep ingkang kaping kalih, telu temen dene kaping pat tetepa.
Kalimane angapura, kanenem narima kaki, mangkene katranganira, wijange sawiji-wiji, den titi ing panampi, ywa nganti ana tumpang suh, tegese tembung istiyar, ngaurip iku wus wajib, angupaya apa kang dadi butuhnya.
sabisa-bisa mangudi, ngegungna tepa kaki, tepa mring samining ngidhup, ywa dhemen tindak siya, aja nganggep lawan edir, nglegutakna asih tresna mring sesama.
Lima tembung ngapura, mangkene tegese kaki, ngaurip sayogyanira, kabeh tindak
nyerang, tangeh yen bisa lestari, marma welingku kaki, den abanget panganggepmu, aywa sira nyingkura, marang pitutur kang becik, sayektine bakal ana paedahnya.
Yen sira mituhu jarwa, warsitaku kang kawijil, mbokmanawa tembe sira, anemu kamulyan kaki, lulus bisa basuki, tanana sangsayanipun, mangkeneku wus dadya, pranatan adiling Widdhi, sapa becik bakal antuk kabecikan.
cumanthel mbokbilih, amung kantun kadang kula kang sakawan.
Punapa wus saged pana, punapa dereng tan
sarehning sira wus, bisa anyakup pitutur, tutur kang kawahya, samangko ingsun aganti, sumedharnya saha nglairake piwulang.
Utamaning gagayuhan, kang pantes gagayuh dhingin, mung ana patang prakara, anggepen ingkang nastiti, tancepna sanubari, cacangen kenceng ing kalbu, mrih ywa nganti katriwal, kanggowa salami-lami”, pan cantrik sareng umatur sandika.
Ngandika malih Sang Dwija, “lah saiki sun murwani, amedharake warsita, prakara pangayuh becik, padha
sawiji-wiji, panggayuh patang prakara, kang tumrap kanggoning ngaurip, supaya angindhaki, ngancik lalakon kang bagus, lah padha wiyarsakna, wijanging panggayuh kaki, lakonana kalayan karsaning tyas.
kawiryan ranira, papat iku pedahipun, mangkene katerangannya.
Kawiryan tegese kaki, kagem ratu lan parentah, yeku drajat katya yen, marga wong kagem Sang Nata, tanapi pamarentah, gedhe cilik sor unggul, nanging wis mengku wibawa.
saben candra, dene pahargyan amung, mayar nora ngrekasa.
Marmanya den sami ngudi, mamrih kagema Sang Nata, kanggepa ing salawase, kagema pamarentah, kaparenga anggegadhuh, nindakake panguwasa.
Mangkoneku pan keni, kinarya pikuwatira, uripe neng donya kiye, sanadyan orane bisa, sugih nanging wus mayar, bisa ajeg panganipun, lumintu sadina-dina.
bisa rawat bandha, ngungkuli sasaminipun, dadi aran urip mulya.
Amarga janman samangkin, sapa kang wus sugih bandha, muktine meh lir Sang Katong, barang kang sinedya teka, ingkang cinipta ana, linulutan sameng ngidhup, labed dayaning sang arta.
Marma welingku dieling, ywa lumuh nggayuh arta, udinen mrih bisane, awit lamun nora bisa, kalakon rawat bandha, uripmu nistha kalangkung, sinatru sapadha-padha.
Kasusastran miwah ngelmi, ywa nganti dhagel tan yogya, nora pakewuh, anggone angupaya boga.
Wit manungswa kang wus ngenting, sakridhaning kasusastran, kawruh gaibe apadene, iku dadi pangungsenya, janma kang tuneng sastra, lan janma sepen kawruh, tekane kanthi weh ruba.
Marmanya weh ruba awit, arep minta pitulungan, apa sing dadi butuhe, kang supaya tinuduhan, barang kang durung wikan, kang wus dadi wajibipun, ingulat tan mrih pinanggya.
Kamangka sira wus bangkit, maweh tuduh kang sanyata, yekti gedhe tarimane, kajaba gedhe trimanya, aweh bungah mring sira, mangkana liruning pitutur, ruru
bangetsira, mangudi mrih lebdeng kawruh, kanggo pikuwating gesang.
Ganepe kaping pat kaki, diyatna lan den prastawa, tembung guna kawignyane, pang mangkene tegesira, sabisa-bisa janma, andarbenana panggayuh, mumpuni saliring karya.
Kang dadi praboting ngaurip, kalumrahe ing akathah, udinen awit amrih wignyane, wit manungswa kang wis lebda, mumpuni liring karya, akeh wong kang minta tulung, kinen garap pakaryannya.
Apa maneh yen wus dadi, barang ingkang sira garap, pasthi ana lilirune, dhuwit ing sapantesira, tinimbang keh ing karya, wus jamak mangkono iku, mangkana tinimbanganira.
Kang mangkana iku kaki, manawa uga wus kena, kanggo pikuwat uripe,
Lah cantrik rehning uwis, titi terange warsiteng wang, kira tanana kang cewet, saiki manira arsa, paring pitutur sira, nerangke sihing Hyang Ngagung, kang tumrap marang manuswa.
Rahsaya matur umaris, “dhuh Sang Dwija pepundhen kula, kang
“heh cantrik lilima kabeh, sira padha angrugokna, saliring warsiteng wang, samengko wiwit sun catur,
nganti tuna kaki, dene yen wus kacakup salah sajuga.
Sira laju rina wengi den sujut, manembah Hyang Suksma, sajroning sujut sireka, nunuwuna wahyu nugrahaning Suksma.
Kang sibebut sastra jendra yu linuhung, awit
Yektine pun kalamun sira wus antuk, nugrahaning
Bakal antuk kanugrahaning Hyang Agung, ana catur warna, wijangemangkene cantrik, kang kapisan kaparingan kanugrahan.
Kadwinipun kayuwanan kang tumurun, dene katelunya, kabrayan ingkang wus mesthi, kaping pat ganepe iku kayuswan.
Tegesipun catur bab mangkene kulup, tembung kanuragan, iku pinaringan gaib, lwih teguh lan nganggo meguru sira.
Kang katelu de tembung kebrayan kulup, mengkene tegesnya, junampu dening Hyang Widdhi, pinarengke lulus mengku kluwarga.
Tegesipun bisa tumerah tumuruntun, uripe tan cuwa, bisa mencarake wiji, tutug nggone amengkoni anak rayat.
Kaping catur tegese kayuswan iku, antuk kamurahan, palimirmaning Hyang Widdhi, uripira pinaringan urip dawa.
Heh ta puthut dadi kawruhananmu, sarehning smangkya, wus titi terang baresih, pituturku mring sira kang wus
Ingkang kantun raosing tyas lir ginrujug, kang tirta nirmala, panggesangnya wong sabumi,
barindhil, dupi sampun kataman kataman dresing sang warsa.
Nambung wuwus ri Sang Yatnajati wiku, tujuning kang sabda, dhawuh mring Karsaya
“Saiki wus lega rasaning tyasingsun, mung kari sajuga, pituturku mring sireki, miterangke jejering Gusti Kawula.
Siji iku tanggapen ywa kongsi kisruh, lan mara rungokna, dakterangne ing samangkin”, cantrik gangsal umatur nuwun sandika.
Sang Awiku malih ngandika arum, samengko sun murwa, nerangke Kawula Gusti, piyarsakna amrih
sajati, de sarining tirta, wahanane yeku getih, kang nyrambahi angganira.
Kang katelu ingaranan sarining agni, dene wahanane, rasa karsa sejati, dupi talinya wus wudhar.
Pancadriya gesang pisah lawan dhiri, laju bali marang, asale purwa kang nguni, manjing alam langgeng laya.
Kang mangkono wus tetep Kawula-yekti, kena ingaranan, mawor roroning ngatunggal, lan kang murba jiwanira.
Kapindhone ingkang ingaran Gusti, Hyang Maha Kawasa, iku menenging Sang Urip, lan menenging pancadriya.
Myarsa ganda wuninga tanpa piranti, sugeng salawasnya langgeng sukci nora gingsir, ngebeki rat
dhingini sagung dumadi, kawawa manuksma, nora sesek ing ngarempit, datan logro ing ngajembar.
Yen wujud dalem buta tan kena jinimpit. Adoh tanpantara, cedhak rumaket neng dhiri, yeku Pangeran sanyata.
Siniraman tirta SaWiNdHu, adem asrep anyrambahi, marang saranduning angga, sandyan pra kadang ugi, pan makaten ciptanira, cocog sami tan nalisir.
Ingkang makaten puniku, wau tetela yen antuk sih, kanugrahaning Pangeran, tinurunan wahyu gaib, kinodrat dening Hyang Suksma, kula lan pra kadang sami.
setya kaya mangkana, yekti bakal dak timbangi, asih tresna marang sira, timbange setyanireki.
kajaba ta iku puthut, rehning wus antara lami, nggonmu ngadhep neng ngraseng wang, lahya yo bubaran sami, wis padha sira ngasoa sun arsa nungku semadi”.
Pra cantrik bubaran sampun, sosowangan samya mulih, wau ta Risang Pandhita, gya mangsa muja semedi, miminta sihing
mbok nyuwun serat sing pendek pendek.”(maturnuwun)
kayak pramuka wae opo-opo disiapke…wong awakke dewe
menungso sering kpleset-pleset….awet jamane golden powel sampe jamane dajjal
yo paleng siap grak…siap grak…..
wis rampung wae nek ngomong, sing penting ayo do dang nikah ae…lha ngko nek wis
nikah ngmonge nek bedo meneh. sesuatu sing rung dirasake awake dewe jik
says:	09 December 2009 at 15:28	“Ora perlu kabotan tresna marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi”
aku iki mung daden-daden… sing dadi iku ingsun… ya wis tak manembah marang ingsun… amarga ingsun sejatine… *sensor* Reply
tomy says:	09 December 2009 at 09:28	ORA ANA PANGERAN AMUNG INGSUN SEJATINING DZAT KANG MAHA SUCI
Mas Tomy nganggo boso awang-awang sih, dadi aku ra mudeng babar blazz… Reply
tomy says:	10 December 2009 at 06:53	ADA iku Sein
b) Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih
f) Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas ingwang, aja wani
luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.
2) Lawan malih wekas mami, anak putu butut ingwang, miwah canggih wareng ingwang, poma padha estokna, ing pitutur kang arja, aja ana wong tukar padu,
tipis kang sarira, wong liyan kathah kan purun, mejanani mring sira.
5) Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira, dipun ngrompol ala bandhol,
neng donya, dadi wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma kang surup, nom
sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha.
18) Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane,
Solah bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg madhep marang
Gusti ingkang akarya Loka mugi kajiwa lan kasarira wonten panjenengan sadaya lan kula amin
Pamjenenganipun Bapak ……….sekaliyan garwa ingkang kinurmatan, ingkang wonten kelengahan punika dipun salirani panjenenganipun Bapa………………ingkang pantes sinugata ing tata krani. Keparenga kula minangka talanging basa panjeneganipun
Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih penganten kakung anak mas……………….mugi katampi kanthi renaning penggalih kanthi panyuwunan inggal kadhaupaken kalayan atmaja putrinipun bapa ……………………ingkang nama rara ayu…………..miturut adat widi widana ingkang lumampah wonten ing tlatah mriki. Kula sapengambyong namung jumurung karsa mugi tumapaking titi laksana rancag lancer tan manggih rubeda sinartan puji donga, mugi Gusti
apuranta menawi lepat nyuwun pangapura. Waduk gajah mungkur wanagiri, menawi wonten kladhuking
barang utawa manungso liyane sing ora kepikir sadurunge, bisa asipat medeni utawa ora disenengi. Jegagik iku wong wadon, jeneng salah sijining biyung, tegese yen dianggo ana ing kalimat mesthi ngarepe ditambahi "mak" dadi "Mak Jegagik" ora "Pak Jegagik" Contone : Rikala aku lan konco-kancaku mbolos sekolah, anggone mlaku mindhik-mindhik metu saka plataran sekolah supaya ora konangan guru. Ngerti-ngerti pas ana ngarep lawang kantor sekolah, Pak Guru sing dikenal galak njedhul metu saka kantor sekolah, mak jegagik aku lan konco-konco pada kaget banjur mlayu njranthal sipat kuping. Mak "Jegagik" duwe sedulur okeh, kayata "Mak Nyus"; "Mak Tratap" lan liya-liyane.
Dokter: Opo seng mbok rasakne?
Pasien: Anu dok, nek ndelok neng duwur, mataku rasane perih, nek ndelok neng isor, rasane koyo ape copot.
Dokter: Sek tak delo'e (karo nyenteri matane seng loro nganggo senter
Raos pangajeng-ajeng mugi kersa paring apunten awit sedoyo lepat ugi kulo.
Aruming pangruwating jiwo rogo winayah ing lekasing manah suci keparengan nyuwun agunging samudro pangaksami. Ngaturaken sugeng
Lenggeran kuwe seni drama tradisional Banyumasan sing dipadu karo seni tari uga dialog. Jenis kesenian rakyat kiye biasa digelar nang lapangan terbuka utawa pelataran omah sing duwe hajatan. Penarine (lengger) biasane minimal 2 penari wadon ditambah badhut (lanang) sing
pagelaran, biasane penonton olih melu munggah panggung menari bareng penari lengger sambi ngaweh saweran ming lenggere.
babak pagelaran lengger sing utuh kuwe: babak lenggeran (perkenalan), babak badhutan (permasalahan awal karo lakon), babak jaran calung (permasalahan sing
Nang tlatah Jawa, jenis tarian sing ana hubungane karo upacara kesuburan kuwe jenenge tayuban. Kesuburan sing
Sebagai tarian sakral, tayuban uga nduwe nilai-nilai hiburan. Nilai-nilai hiburane kiye sing berkembang ming arah sing kurang apik. Penari wadone (tledhek/tandhak utawa ronggeng) digolet sekang wadon-wadon sing
Babak-Babak Pagelaran Lengger[sunting | besut sumber]
Urutan-urutan babak nang pagelaran Lengger yakuwe:
Babak Lenggeran[sunting | besut sumber]
Babak lenggeran utawa babak perkenalan kiye dimolai 2 lengger sing
Nang babak lenggeran kiye mung ana tarian karo nyanyian, dadi langka dialog.
Babak Badhutan[sunting | besut sumber]
Badhut diperankan karo wong lanang, fungsine kanggo menyegarkan suasana. Badhut kudhu pinter melawak, pinter menari juga menyanyi, badhut biasane nganggo topeng badhut.
Nang Babak Badhutan kiye, badhut karo Lengger menari bareng sambi dialog. Dialog-dialoge kudhu mengandung makna lelucon, kritikan sosial kemasyarakatan, sindiran lan ironis ben timbul suasana permasalahan utawa konflik
ora perlu pakem, bisa dipotong-potong kanggo nyisibna kritikan-kritikan.
Babak Jaran Calung[sunting | besut sumber]
utawa Kuda Lumping sambi diiringi calung gendhing Kuda Kepang lan nyanyian rakyat Lenggang Kangkung.
kudu ditambah karo adegan mangan sesaji sing wis disiapna ben suasanane ganti-ganti, kadang lucu kadang serius.
Adegan nang babak Jaran Calung kiye termasuk
ngucapna syukur sebab pagelaran Lenggeran wis rampung, lancar, tertib lan slamet.
Babak Baladewan kiye dadi tanda nek pagelaran Lenggeran meh bubar, dadi maknane sebagai tahap penyelesaian masalah utawa krisis sing ana
pelawak nang pagelaran lengger sekaligus sebagai pemeran antagonis.
Pesinden: tugase sebagai penyanyi sing diiringi musik Calung Banyumasan.
ora tegelan , wani ngalah duwur wekasane ! demikian Ki , kawula ndherek ngangsu kawruh ! Matur sembah nuwun !
December 18, 2010 – 5:42 am Kang, Kulo remen kaliyan Artikel artikel ipun panjenegan..
kersoho kulo saget mlebet wonten anggota nipun blog panjenengan puniko..
kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku
“Digendhongana, dikuncenana kayangapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga”. kalau Gusti wis ngersake, opo sing biso di umuke karo menungso. mulo menungsu kudune ikthiyar dalam kehidupan ini/ pasarah sumeleh karo Gusti Kang Murbeng Dumadi, suwun
Transportasi ril ing Swiss iku kerep diarani minangka salah sawijining sistém transportasi ril sing éfisièn dhéwé saindhenging donya. Sistém pasepuran ing Swiss kabangun saka jaringan utama darbèné nagara lan jaringan liyané darbèné maskapé-maskapé swasta ing dhaérah operasi mawa latar wuri alam sing béda-béda. Banjur salah sawijining ciri khas utama sepur ing Swiss iku bangunan-bangunan lan konstruksi-konstruksi sing ngédab-édabi, utamané trowongan-trowongan dawa lan trayèk-trayèk sing astamiwa.
Maskapé nagara lan swasta loro-loroné nrapaké lokomotif listrik lan diesel. Ing sawetara trayèk uga isih ana sepur kluthuk utawa sepur kukus. Jawatan sepur Swiss ndarbèni jeneng SBB-CFF-FFS. Iki
Trayèk sepur kapisan dibukak ing taun 1848 antara Zürich lan Basel. Ing taun 1848 pamaréntah Swiss njaluk tulung marang insinyur kawentar Britania Robert Stephenson kanggo ngrancang karangka jaringan sepur nasional. Stephenson banjur ngrancang trayèk saka Zürich menyang Jenéwa via Lausanne. Trayèk iki nganti saiki isih dadi jaringan utama SBB.
Dideleng saka lokasi Swiss, mula ora nggumunaké manawa wiwit awal Swiss kepéngin nyambungaké jaringan sepuré marang jaringan sepur nagara-nagara jiran. Dadi Swiss kudu bisa golèk cara supaya bisa nembus Pagunungan Alpen. Solusi kapisan iku trayèk menyang Italia ngliwati Trowongan Gotthard.
Jaringan sepur ing Swiss[besut | besut sumber]
Jaringan ril sepur Swiss dawané 4.876 km (ing taun 2010). Ing sawijining nagara sing ambané 41.285 km2, iku bebarengan karo Céko kalebu sing padhet dhéwé sadonya manawa nagara mini kaya Monako lan Vatikan ora mèlu diétung. Namung sawetara kilomèter waé sing ora dièlèktrifikasi.
Kalebu jaringan iki saliyané Jawatan Sepur Swiss uga kabèh sepur gunung lan trèm-trèm sing ana ing kana. Jaringan ril iki kapérang dadi jaringan utama lan jaringan sampingan (alternatif). Sing kalebu jaringan utama iku kabèh jalur ril biasa (1435 mm) ing
sing dunungé ana ing wewengkon Swiss. Saliyané iku ÖBB (Jawata Sepur Austria) uga ndarbèni 2 km ril. Kosok baliné SBB uga ndarbèni 14 km ril ing nagara-nagara tetangga.
ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
NederlandsNorsk bokmålSlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 6 Maret 2016.
Wewangen dadi tembaga. Rurube kang dadi emas. Arenge kang dadi wesi, Awune kang dadi selaka. Kukuse kang dadi
DHARMOJOYO SUTRISNO: Wejangan Ki Padmosusastro ( 2)
butuh, malah lali babarpisan. Umpama ora mengkono kepriye?
Ora ana kabegjan lan kacilakan langgeng, mesthi ana watese.
Wisa kang mbebayani iku kelakuan kang ala, bisa ngrusakake jenenge nganti tumeka ing pati. Senajan celathune
dening ganda ala, ilang mamanising becik.
pengusir tikus musik pengusir nyamuk pembasmi tikus pengusir nyamuk pengusir nyamuk
Orsogna iku comune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo nagara Italia. Jembar wewengkon 25 km2 lan cacahing padunung 4.086 jiwa. Pérangan tlatah kutha iki: Feuduccio, Ritiro, San Basile, Sterparo, Valli-Coste di Moro. Kutha utawa komunitas kang wewatesan ya iku: Ari, Arielli,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Orsogna&oldid=1118068"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
KroyaPurwokerto – Magelang Purwokerto - PekalonganPurwokerto - PurbalinggaPurwokerto – Salatiga Purwokerto –
Yuki Anggraini Kato utawa kang luwih dikenal kanthi jeneng Yuki Kato (lair ing Malang, 2 April 1995; umur 22 taun).[1] Yuki Kato ya iku salah sijiné pemain sinetron kang asalé saka Indonésia.[1] Yuki Kato dikenal lan misuwur jenengé sawisé dadi bintang ing sinetron kang irah-irahané Primata Cantik".[1] Sinetron iki diprodhuksi déning Starvision.[1] Ing sinetron iki, Yuki Kato main bareng karo kancané kang jenengé Irshadi Bagas lan Esa Sigit.[1] Saliyané dadi pemain utama ing sinetron kang irah-irahané Heart Series lan My Love, Yuki Kato uga main ing filem kang irah-irahané Jodoh Arietta.[1] Ing sinetron iki Yuki Kato akting dadi adhiké Raffi Ahmad.[1] Saliyané karo Raffi Ahmad, Yuki Kato uga akting karo Laudya Chintya Bella.[1] Yuki Kato nduwèni hobi nyepeda lan maca buku.[1]
Saliyané nduwèni bakat akting, Yuki Kato uga nduwèni kaprigelan nyanyi.[1] Yuki Kato tau dhuet ing tembang OST My Heart bareng karo Irshadi Bagas ing acara My Heart By Request kang dibabaraké ing salah siji stasiun tivi swasta ya iku SCTV.[1] Nalika taun 2010 Yuki Kato dadi bintang ing sinetron Arti Sahabat.[1] Ing serial televisi iki Yuki maragakake Ajeng lan nduwèni lawan main karo Steven William Umboh kang main dadi Yudha.[1]
Kato, iku salah sijiné Project Manager ing prusahaan gedhé ing Jepang lan saiki dhèwèké manggon ing Jepang.[2] Yuki Anggraini Kato nduwèni adhi kang jenengé Reina Meisilia Kato lan Sakura Des Caesar Kato.[2] Yuki manggon karo ibu lan adhiné ing
Indonesia.[2] Saiki Yuki dadi murid ing SMA Bakti Mulya 400.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)infoselebindo.com(dipunundhuh tanggal 9 Agustus 2011)
^ a b c d e f (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 9 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuki_Kato&oldid=1111959"	Kategori: Kothakinfo wong nganggo influenceJepang-IndonesiaAktris IndonésiaTokoh MalangLair 1995Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
amspo sing gelem drabie ni?he. .
[Reply]	boro kapas April 14, 2010 at 1:44 pm
prsibo ki biasane kalah no’ maen no luar.mangkane saiki poro konco yoo podo ndongo sing akeh lan khusuk marang gusti allah. marai usaha tanpo ndongo kuwi podo mbek geroh. BAGI BPK SARTONO LAN PORO PENGURUSE PERSIBO,,,TAK
1. Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa,
nyikut kanca; Tutwuri hamenthungi”.
Pitulas taun ndadekake bayi abang dadi pemuda kang gagah,
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XXVIII – XXXI | alangalangkumitir
sae-saene agêsang/ luwung malbua ing tangsi/ ora tanggung dadi ala/ yen tuwuk ingkang rijiki/ bo(150r)sên bondha salaji/ lumêbua rumah baru/ mêsthi ana sadaya/ tur pêpak sasiringani(?)/ nora suwe rinêbut Cina sêdasa//
sumaur Sang Prabu Rara/ tekêna gêndhingmu dhingin/ apa kang ana ing sira/ kênes tamakna ing kami/
ingkangsira pundhut/ najan gundhik manira/ sumongga kang asta kalih/ mung karyakna putra bagus kaya sira//
ngandika Kangjêng Sudibya/ tekêna gêndhingmu kapir/ yen ingsun magsih rinêgsa/ dening Ywang kang murbeng bumi/ dêrma ingsun kinardi/ rana mupangating Rasul/ apa kêng ana sira/ Bustam tamakna ing kami/ padha
ing jêmparing/ kataman waja Sang Prabu/ mêlsat katuting srawa/ langkung
sawêneh ana tabokan/ tutunggangan jangkêp wong tundhung katri/ wong Eslam siji agêndhung/ gêlut lawan wong kopar/ mênang Eslam wong kapir pan cangkêmipun/ cinangar inguyuhan(-1)/ glagêpan dadya ngêmasi//
karsa/ wong ing Dustam paran ta prayoganipun/ matur Sang dyah Sarirasa/ yen marêngi karsa Aji//
ikuingkang karya jagad/ mituhua mring Jêng
21. // Mukhamat dutaning Sukma/ lan ngidhêpa marang Gusti Sang Aji/ Sri Kusmar sarêng angrungu/ ing sabdane Dyan Patya/ (155v)anglês ing tyas ngarih-arih aturipun/ patikbra minta aksama/ sandika kinen
Kanjeng Rasul bersama dengan punggawa dan prajuritmu besertaraja-raja mitramu.
24. // yen ana boga ing sarak/ patrapana sayêgti ukum pati/ dene pasebannya mringsun/ sabên warsa ywa ora/ Prabu Kusmar ngandika nêmbah umatur/ yatagunging bala kopar/ wus samya manjing
Patih Mustal munggeng ngarsa/ para raja aglar munggeng ing kursi/ Sang Sadalya Maha Prabu/ myang Raja Dasaboja/ ingkang kathah rêraja
Kakbah praja gung/ mardi srengat agama suci/ myang sakehe nagara/ kang wus nut maring sun/ iku padha kêncêngana/ ing ngibadah den ta njrih aja gumingsir/ lan maneh prentahingwang//
ingkang pêndhadha garwane/ sing Karsinah praja gung/ dyah Suwastra ingkang wawangi/ gandhang raga kirana/ sasolahnya patut/ bambang awak gawe brongta/
minangka ing sor-soranira/ dyah prameswari kalihe/ dene
rehning anom mampêng ing pawestri/ dereng ngantos sahing tyas mujanah/ mangkya wus têmah
ing Katong(e)/ dhuh Dewaji Sang Prabu/ kadyaparan putranta Aji/ lami dereng umanggya/ paran wêkasipun/ hamba Sinuwun priyoga/ angulati saparan anderah pati/ lêhêng pêjah aneng wana(+1)//
kathah sambatipun/ ingkang binondhet ing kathah/ Rajaputra wa[u] Rahadyan Surati(-1)/ lintang samya kaswarsa//
kawarna pra arum/ miwah Rahadyan Suratya/ ingkang wontên sajêrone siwêran sami(+1)/ langkung kawêlas arsa//
29. // wus piniyak wau kang cucuri/ Dyan Surati ingkang munggeng ngarsa/ tansah anêdah margane/ prapta ing jawi sampun/
tansah karuna tambuh kaesthi/ Rajaputra langkung ngrês ing driya/ kunêng kang solah kaswaseng/ Prabu Jaka kawuwus/ wus miyarsa yen sang dyah katri/
kraos ing padharanira/ dhasar sampun mongsa leke/ Sang dyah Kêncanawungu/ inggih kraos samargi-margi/ yata dyah Rayungwulan/ dheprok ing kisma sru/ wus adrêng padharanira/ gya sinundhang marang Radyan Purbaningsih/ cethi kalih manglawan//
dyah titiga langkung ngestreni/ yata wau dyah Kêncanawatya/ gantya adrêng padharanira/ dheprok ing kisma lungguh/ cinandhak mring dyah
adhuh yayi Senabrata/ ngong krasa sayah sayêgti/ lah payo leren sadhela/ ngasokkên napas sathithik/ rumojong ingkang rayi/ neng ngandhape wrêksa agung/ eca samya sareyan/ lendheyan Radyan kakalih/ kunêng wau kang kendêl aneng ing wana//
Radyan kagyat ing galih/ duk myarsa swara gumludhug/ nêbda Radyan Suratya/ heh yayi apa puniki/ kang karungu gumludhug swaranira grah//
Syair obat hati ini kemudian diakhiri: Insya Allah Gusti Allah ngijabahi
SERAT WIRID HIDAYATJATI (Terjemahan) | alangalangkumitir
Pak Dhe, Mbok Dhe, tunggu dulu ya!!! Ben kethok, ndi sing bener! Becik ketitik olo ketoro. Sing olo ben diadili Gusti Allah sing moho kuoso."
Balas Sing diapit tambah ngganteng….gak koyok jaman SMA ndisek.
Koyok ane akeh sing naksir…mangkakno…nek ape difoto…..kudu
Cublak-cublak suweng Cublak-cublak suweng suwenge ting gelenter Mambu ketudhung gudhel Pak Gempong lera lere Sapa ngguyu ndelikake Sir sir pong dele gosong Sir sir pong dele gosong
SERAT JILJALAHA DAN TERJEMAHAN | alangalangkumitir
Anggitanipun suwargi Raden Riya Ranadiningrat, abdi dalem riya bupati saha piskal, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat.
Saking pamanggih kula Serat Jiljalaha punika maksudipun dhateng piwulang sae, sarta namung sawantahipun, nanging suraosipun kaangge walikan, tegesipun sadaya ingkang kacariyos ing serat wau anggepipun sae, nanging sayektosipun awon, mila kedah kinosokwangsul. Turut kalihan
Juru pangimpun Almenak, toko H. Buning, ing Ngayugyakarta.
DHANDHANGGULA //Kang sarkara pinurweng sastra di / awit ingkang asma Sang
gunung / Candhi Sewu saha ngratoni / sakehing para setan / tanapi lelembut / samya ulah pangawikan / nadyan janma kang nedya tanajul ngelmi / samya sowan sang tapa//
//Nging wus lami wulange jeng kyai / datan wonten purun ingkang buka / dadya mung sinimpen bae / sabab buku pinundhut / duk ing kuna mring Hyang Ijajil / dadya kang putra wayah / awis ingkang emut / nanging ta jaman ing mangkya / putra wayah kathah ingkang samya eling / manut mring kangjeng eyang//
//Mangkya wonten wayah kang maletik / mangun surat buku duk ing kuna / nging sastra jinarwakake / buku ingkang rumuhun / sastra durga basa Ijajil / ananging yen manuta / pra wayah sadarum / sun duga tan ana bisa / mila mangke tinembungken basa Jawi / supadya wigya
kang estri miwah jalu / padha sira pyarsakna kaki / wulange eyangira / poma den kecakup / nanging kang dhingin sun wulang / ingkang priya sarta kang wus antuk singgih / tatane wong neng praja//
//Yen ta nuju sira tompa dhuwit / saka Londa banjur lakokena / potang-potangena kabeh / mring sakehing kancamu / nanging aja saben priyayi / mung kang tunggal wedana / iku bae cukup / padha tebasen kang bayar / lakokena nembelasan wis prayogi / sukur yen oleh dinan//
//Sarupiyah manak telung dhuwit / sadinane iku kang utama / nanging aja lena angger / jaluka layang pethuk / pratandhane kang utang sami / lan banjur seksekena / menyang wedanamu / lan tepunga karo prentah / ingkang pancen nyadhong bayar menyang ngloji / akunen saudara//
//Gula eteh iku aja lali / pendhak bayar becik anggawaa / yen prentahe pancen
sathithik / ginawe dulang bocah / poma sira putu / wis aja korewes pisan / iku ingkang dadi jalaran bilai / gombale anenular//
//Lan yen ana kancamu nyenyilih / ingkang jeneng rupa sesandhangan / jarit sapanunggalane / iku poma den emut / aja nganti sira wenehi / iku larangan ingwang / angger eblis iku / gek mongsa diulihena / terkadhangan wis ana gone
sing akeh / sebaa Sang Hyang Guru / anyuwuna kang widadari / sing becik warnanira / yen sira durung wruh / sejatine ing kamulyan / prenahira kulon benteng caket kaki / dene Guru Bathara//
//Lan Narada kang ngreh widadari / sayektine mak cilik
tangsul / supaya sira jinaga / nuli sira enggal nyuwuna premisi / manggon aneng suwarga//
//Kahyangane ingkang widadari / sakarepmu kaki pilihana / endi sing kok duga ceceg / nginepa sakarepmu / aja nganggo sumelang ati / mung sangumu wenehna / menyang
wayah bengi dhasar nganggo udan / adhem-adhem nyandhing tledhek / tledheke dhasar ayu / macak bares
banjur macak ngombe wedang / pacitane nek nyeret angambung pipi / wis kaya Raja Cina//
//Iku kaki becik saben bengi / lakonana dadi wong utama / tan kuciwa gonmu meret / lan aja dhemen mlaku / anyewaa kreta sing becik / lan
nuju dhemenamu kaki / lunga ditayub menyang Pacinan / banjur susulen den age / kelamun wis kepangguh / bernantia ngiras ningali / nanging den rada cedhak / bek adhekmu weruh / poma aja lunga-lunga / antenana mengko nek adhekmu nangis / nek udan ya ngeyupa//
//Aja mikir sayah adhem arip / iya iku manjing tapanira / mengko ganjarane kenceng / tan nganggo besak-besuk / padha udhu banjur sawengi / lah mengko titenana / sabubaring tayub / adhekmu rak banjur medal / ngajak mulih nunggang kreta wong kekalih / wayah kaya pangantyan//
//Yen wis prapta wismanira kaki / poma banjur sarea neng kamar / wong loro kemula cindhe / sing dinggo sondher mau / cindhe kembang ambune wangi / ing kono banjurena / dhangsah sasukakmu / mara kaki rasakena / wulang ingsun apa bener apa sisip / ayak nyamleng kewala//
//Sapa wonge kang nora kepengin / iya iku wong munggah suwarga / nora na suwarga maneh / kejabane ta besuk / lamun sira tumekeng pati / tamtu ginanjar swarga / aneng watu lumbung / ika rak katon suwarga / yen wus antuk pitulunge Hyang Ijajil / byar jleg katon
//Anjajaha nyang pesantren kaki / lan bablasa menyang Panaraga / wis ora yen kaya
gonmu nglakoni / sanadyan ta gombala / aja sira keguh / sabab dunya mono apa / ngakerate kang kok peleng iku kaki / mukti mongsa akua//
//Lawan maneh wulang ingsun kaki / pendhak pasar becik anayuba / ana ngomahira dhewe / tledheke dhemenamu / lan ngundanga para priyayi /
//Sing ginau ramen-ramen kaki / cikben akeh pyayi ketularan / dhemen ronggeng kaya kowe / iba ganjaranipun /
Terkadhangan sira banjur lali / sirku bae mara badhek iya / ora eling wiwitane / sun kempit kaya manuk / ingsun juju lir wade yekti / bareng wis nemu mulya / gek banjur tan emut / bareng lekas eling sira / ngundang-undang bareng teka ditambuhi / pijer nyawang bedhaya//
//Heh ta aja mengkono sireki / iku lagi geguyon kewala / mung wulangku mau angger / poma dipun mituhu / aja nganggo eling nak rabi / malah yen sira mlarat / pegaten bojomu / dadi wong mantep ing tekad / mung adhekmu
geseh / setun nek menyang pathuk / iku rada saru sethithik / nanging yen aku ora / malah saya luhur / sabab bisa sobat Londa / saradhadhu wuwuh Cina karo Encik / gek mongsa jare ala//
sethithik sok gumun / sing ngarani jare nistha / kuwi priye pengrasane sing ngarani / aku kok ora duga//
//Ayake sing wedi buwang dhuwit / banjur dadi nenacad sawiyah / ngarani saru si thole / rak iku wong durung wruh / dalil
unining wong kaya embuh-embuh kuwi / mongsa nyuwargakena// PUPUH II
ASMARADANA //Brangtanana kang sayekti / kabeh wulange si eyang / meraka tak wulang maneh / laku sing rada peng-pengan / kaki sira anggoa / tamtu ganjarane ngumbuk / nanging poma ja kawentar//
//Yen nganti kapyarseng janmi / dadya badhar lakunira / mulane sing rada mrene / yen sira arsa weruha / sajatining sidekah / dana rasa tegesipun /
sonjaa / api-apia durung wruh / nek sing lanang ora ana//
//Banjur takona sing ririh / kakang napa wonten griya / sabab dhek wingi pun kangsen / nging welinge kalih kula / nek aku ora ana / dhuwit wenehna bakyumu / mekaten raka jandika//
//Mengko nek gelem nampani / lah kuwi sing kebeneran / gampang cekelen tangane / nanging aja milih papan / mongsa ngarah bedaa / mathok angger perlu cukup / wis kalebu wong utama//
//Nanging ana sing ngungkuli / yen sira nuju ngawula / kinasihan mring wong gedhe / becik kathik saratana / kareben wuwuh tresna / bedhangen klangenanipun / pilihen sing kinasihan//
//Wis tamtu yen wuwuh asih / sababe wis tunggal rasa / rasa mulya sejatine / iku sarat kang utama / nanging dipun prayitna / suket godhong aja krungu / mundhak
tan wurung pagas gulumu / bejane sira binonda //
//Mesthi sira ditakoki / tan wurung banjur ginlandhang / nyang pajeksan masuk mring rol / tamtu yen oleh ganjaran / den ukum aneng
disapu kaping rongpuluh / jur dibuwi wolung dina//
//Saluwarmu saka buwi / banjur sira didhedhabyang / digawa nyang masjid gedhe / kono gonmu sida macak / didusi aneng blumbang / kungkuma bae sabedhug / mengko nek sira wis mentas//
//Nadyan mengkonoa kaki / iya becik antepana / kuwi rak ming coba bae / lara
bisaa mati babahan / goning bedhang wanudya / dadya sabil patinipun / iya iku wong jlegedhag//
//Ya iku tirunen becik / kendele wis kaya Londa / saradhadhu ngloji gedhe / nek ngrebut bojoning tongga / tan nganggo ngarah-arah / banjur nyongkol bae kepluk / kowe rak mongsa kalaha//
//Yak abot temen wong urip / nek nedya nglakoni srengat / kudu kendel paitane / nanging yen tan nglakonana / bakal tan antuk swarga /
dheyos / mulane aja sok cerak / yen krungu sing sok donga / endhasmu rak banjur ngelu / terkadhang sira kantaka//
//Yak wis aja dirasani / mundhak krungu sing sok donga / nek misuh dhak dadi gawe / iya nek misuh kewala / terkadhang donga srabat / iya
pratikele / mara kaki rasakena / wong kang dhemen sembahyang / enak endi karo tayub / nek aku enak jathilan//
//Tur ta nganggo tombok dhuwit / nanging kok nyang ati sukak / wong netepi sarengate / dhuwit rak minongka slawat / buja dadi sidekah / jakate olehmu tayub / kabeh pyayi padha rena//
dalah kabeh kang ningali / lanang wadon padha berag / malah nunut padha joged / tayub aneng ngisor gedhang / lonthene dikon nembang / saking kepengine tayub / tuku cao digo arak //
//Iku pratandhane kaki / nek mula laku utama / nyenengake atining wong / nora kaya wong slawatan / santrine pirang-pirang / dhek ora ana sing ngingus / anaa ya padha gela//
//Kejabane konca santri / lah iku mongsa bodhoa / yak wis mesthi ora ceceg / mulane aja semonta / nyang santri digo apa / mundhak sira digeguyu / diarani rada edan //
//Nanging aja serak-serik / diwaoni mring wong kathah / nek wani taboken keplog / yen dikroyog ya ngamuka / mengkono wong jlegedhag / aja dhemen clurat-clurut / kaya dudu trah Pendhawa//
//Lan yen nuju sira kaki / jejagongan lan wong kathah / yen ana sing wani nyenges / ngajak geguyon mring sira / ya
sing wani nunjang / taboken bae keplag / pesthi yen kajen awakmu / poma kaki lakonana // PUPUH III
S I N O M //Saiki wis salin tembang / mengkene bae ya uwis / ora susah nganggo tondha / badhenen nek nyata wasis / lan wulangku saiki / rak nyamleng tur nganggo eclum / nanging rada kuciwa / pun kaki durung nglakoni / ning dhek biyen gajege wis rada bisa//
//Heh kaki sing rada cedhak / nek ana wong sing miyarsi / aja sing janma manusa / cacing krungu dadi janmi / bok dimrene sathithik / aja nganggo rikah-rikuh / rikuh-rikuh bek apa / wong arep nampani wangsit / wangsit rungsit kesit tur anganggo kesat//
//Terkadhang sira wis bisa / dene wis lawas neng puri / nanging durung antuk warah / nek iku jatining ngesit / yen sira wis ngawruhi / kasebut janma linuhung / mengko aku dak blaka / sing temenanan ta kaki / satemene sira dhemena bedhaya//
bagus / wong wis dadi bedhaya / apese duwe prak-ati / nanging aja kang misih dadi bedhaya//
wekas ingwang / yen wis antuk gonmu milih / poma sing bisa ngawula / ngladeni priyayi sigit / sing mantep trusing batin / lan sing sareh aja kau / sira wong lagi magang / mujia aglis antuk sih / sing tumemen nanging aja tranyak-tranyak//
sing rada lucu / supaya nisihana / menyang daramu wong sigit / nanging
//Ora kena kasar-kasar / menek-menek ditempiling / tur iya tan dadi apa / malah ngencengake pikir / nanging kok rada watir / nek kebanjur lengguk-lengguk / kepriye polahira / nek kowe banjur mayangi / golek guna digo nglejarake karsa//
//Becike banjur sewakna / kreta aturana aglis / nyang toko tuwin Pacinan / rak daramu banjur lilih / lan endi sing dilirik / barang-barang toko mau / yak wis aja kok anyang / jur tukunen bae ya wis / mundhak rewel iya banjur
nganggo rega / nadyan mundhuta erloji / sing rega rongatus semat / lah ya tukokena kaki / angger ngomah jeh sugih / aja nganggo etang-etung / mongsa ngarah gombala / anggere daramu asih / nadyan gombal nek ana kerate mulya//
//He mongsa duwea sira / umur satus taun kaki / rak gek mulih marang swarga / mumpung sira misih urip / nglakonana taberi / ngawula wong bagus-bagus / sing becik patrapira / dikapak-kapakna kaki / anuruta aja kongsi gawe cuwa//
//Karo becik saradana / guna pangasihan kaki / wis tamtu yen banjur bablas / gelis
sigara / bok atine jabang bayi …. / ingsun sabet sada lanang / wis tamtu nek banjur mati / nek ora sida mati / sida edan turut lurung / nek ora sida edan / awekasan dadi asih / welas-asih bendara mring awak ingwang//
//Iku kaki lakonana / sajerone sira mutih / lan nganggoa udut menyan / nanging nek wis sirep janmi / amalna aja lali / linggiha bari pitekur / nek nganti ora kena / tempuhna marang kang nulis / pesthekena bek mongsa ngarah gagala//
//Kowe rak banjur jlegedhag / malah daramu kang wedi / sakarep-karepmu nguja / ajaken nyang ngendi-endi / pangrasa jaken mati / bendaramu rak ya manut / nanging kowe sing bisa / aja dumeh diwedeni / sakarsane nek memundhut tukokena//
//Lah yen bendaramu karsa / aturana remen ringgit / ya kuwi sing kebeneran / dherekena dipun aglis / lan sangua sing akih / kareben bungah daramu / nanging dipun prayitna / nek ana bujang sing wani / tabokana yen lawan ya patenana//
//Nanging tak kira wis ora / yen wania tak kilani / anggere sira jlegedhag / aja nganti kalah dhuwit / lan aja wedi-wedi /
//Landane rak banjur tata / ora gelem brigah-brigih / sabab kadhisikan cara / wis kaki sing ngati-ati / yen ana wong maoni / yak wis bok aja kok rembug / yen kabeh wus linakyan / wulangku sing kincling-kincling / mengko ingsun wulang ngelmu cara tuwa// PUPUH IV
MEGATRUH //Karuhane yen sira sukak ngelmuku / banjur dhemena madati / nek bisa nyereta candu / aja akeh bok
pacitane semat satus / ukon talen seket rispis / sakarep-karepmu tutug / gonen nyeret rina wengi / ayah rak kaya twapekong//
//Heh becike nganggoa ngundang kancamu / wong telu utawa kalih / sing sok padha nyeret candu / jaken nyeret dadi siji / saben bengi aja towong//
//Nek wis mendem mengko rak gatel awakmu / lan rembugmu banjur mintir / apa sing padha kok rembug / wis tamtu yen banjur gelis / ing kono rak kaya kantor//
//Mikir jagad dhedharatan tuwin laut / ngisor bumi dhuwur langit / padha kandhas samya guyub / lan lakuning Sang Hyang Rawi / poma aja kongsi coblong// PUPUH V
PANGKUR //Kapungkur wong seseretan / lan mikira rusake benteng ngloji / tuwin obahing keprabun / dhawuhe sri narendra / apa uwis kebeneran apa durung / yen durung ya waonana / rembugen sing becik-becik//
//Lawan pranataning jendral / iku iya apa wis kok rujuki / nek wong telu durung rujuk / becik banjur ngothoka / nek wis entek apyunmu tukua candu / setail menyang ngepakan / wong telu rak banjur gilig//
//Nanging poma wekas ingwang / ming aja sok nyatur srengating nabi / iku aku ora rembug / karo kareben apa / angur baya mikira
patut kowe ingkang maoni / sabab kuwajibanamu / sing duwe moyok nacad / yen liyane ingsun duga durung cukup / yen kowe aku pitaya / karo dhidhis bae ya wis//
//Mulane wong mangan madat / ora ana wasise wong nimbangi / sabab bisa jaring kukus / lan wruh suruping diyan / bakal kasar bakal alus kabeh weruh / tur tekade muter jagad / rina wengi tansah mintir//
//Mara ta kaki rak iya / padek puna akeh sing wong maoni / ana sing ngarani saru / ana sing jare ala / ana maneh sing rada tipising rembug / wedi menek banjur gombal / ana sing jare bencirih//
//Lan keset tan doyan karya / ana maneh jarene gelis mati / sabab dipangan ing kukus / ana maneh sing nacad / awak kuru lambene tur nganggo biru / iku isih kekurangan / panacade wong kang sengit//
//Iku kaki poma-poma / iya aja mikir wong memaoni / iku rak wong durung weruh / menyang lukit-lukitan / yen andhene wis wasis kaya awakku / mongsa gek banjur nacada / setun-setun ngalem awig//
//Mara sing darani ala / jare saru iku baya sing endi / mulane sok aku gumun / kok bisa timen nacad / kleru banget wong jegledhag jare saru / wong wis ora kena lara / prandene jare bencirih//
//Malah nek dheweke lara / jaluk tomba mring wong kang amadati / banjur diwenehi candu / kon ngombe karo wedang / yen wis ngombe sakal bae bisa guyu / tuwin yen ana wong sayah / ditambani iya mari//
//Basa anu nacad gombal / dhasar gombal nanging prasasat sugih / sabab bondha wis
//Besuk nek aneng ngakerat / mega putih iku rak memayungi / bedudane iku besuk / bakal dadi tunggangan / dene urik dadi cemethi ki pamuk / gek kuwi jarene gombal / pancen wong dhemen maoni//
//Olehe tan doyan karya / mula nyata wong ora tau glidhig / awit nalare wis cukup / tra usah nganggo glawat / cangkem bae bisa munggah gunung dhuwur / wong ilate pinter dhangsah / rak mengkono wong wis wasis//
lah cacaden maneh apa / nek bab pati iku pasthi//
//Nora ming wong nyeret modar / nadyan nora nyeret geneya mati / anom tuwa dene ya dhut / yak mara dadak ora / gek moyoki ming wong nyeret bae lampus / wis kaki aja korasa / mundhak bubrahake pikir//
//Nanging kaki aja eram / nek dicacad utawa diwaoni / menyang sanak sadulurmu / apa maneh wong tuwa / anuturi mring gonmu anyeret candu / wis aja kok rewes pisan / iku sing sok bilaeni//
Godha kang katon wong tuwa / ana katon sadulur anak rabi / ana katon dhemenamu / kabeh padha gegodha / akon medhot gonira anyeret candu / iku kaki sing prayitna / sing panggah aja gumingsir//
Wong ahli menyang ing tekad / ora kena eling mring anak rabi / utawa manut wong sepuh / iku banget larangan / menek kowe nganti gugu wong tuwamu / yak mara badhe kedukan / mring eyangmu Sang Ijajil//
Tengere menek kedukan / rasakena kowe rak banjur dlinding / ngising getih mangsur-mangsur / mongsa mari-maria / kejabane kowe lantas mitak apyun / tukua candu bot sigar / sereten wis tamtu
banjur bablas / nek wis mendem kowe sasat
wis tan ana kang karasa / lesu lupa sirna gusis//
//Keri seger kuwarasan / lah kepriye rasakena ta kaki / apa dhemen mangsur-mangsur / apa dhemen sing ora / menek kowe dhemen lara mangsur-mangsur / ya nuruta nyang wong
lan aja sok nganggo wedi mring ramakmu / karo aja wedi gombal / kok kaya wong adol blenyik//
//Sok anggere ana dina / tamtu ana sega utawa dhuwit / angger isih ana dalu / candune iya ana / bok mengkono wong urip-urip puniku / yak ora kakehan nalar / kok sing nalar ting juwiwig//
//Dene nora kathok emas / lan tan nganggo iket mariyem ngloji / mengkono bae nek aku / ananging wong wis lumrah / yen wong urip anglakoni budi luhur / akeh temen wong sing nacad / moyoki tur nganggo sengit//
//Mara pama kowe salat / badhek akeh sanakmu sing ngamini / nanging ora gelem melu / lah iku ngalem apa / bareng tayub dipoyoki nanging melu / surake ya nora beda / malah ngleter angungkuli//
guyu / gendhinge Kramaleya / jengklak-jengklak arep lucu nora patut / arep macak nora bisa / nanging ora uwis-uwis//
//Lah kuwi wong tuwa apa / bok elinga gone nyrengeni wingi / jarene karam lan mekruh / gene kuwi kok girang / ya mulane becik gugua nyang aku / gek mengkono kuwi susah / moyoki dheknen nglakoni//
//Nyenges nyang wong nyeret bangsat / celathune kongsi brebegi kuping / bareng mara krudhuk-krudhuk / tutur wetenge lara / bareng nogog malah ngentekake candu / jarene ming digo tomba / dene bot sigar ya enting//
//Ya wong pancen mula sukak / nyang srengatku yak wis aja baribin / ana maneh sing sok nyatur / sengit nyang wong tledhekan / celathune nyampahi karo geguyu / kok kaya kurang wanudya / gene pyayi dhemen ringgit//
//Nek aku kok nora makan / angur baya grumuta para nyai / utawa bojoning
sing lothurkung / ipe utawa nak-sanak / lah kuwi sing tetep pyayi//
//Yak uwis aja dedawa / yen kebanjur mundhak kerasa ngati / athuk salin sing dicatur / kareben saya maprah / lawan antuk pitulunge Hyang Ijajul / nanging becik salin tembang / kinanthi bae iya wis// PUPUH VI
KINANTHI //Kabeh wulang ingsun mau / aja na kliwatan siji / sagung putra wayah ingwang / padha nglakonana sami / lan sambinen ngabotohan / ngadu jago tuwin
dhuwit / pasthi dialem jlegedhag / rak mengkono tetep pyayi//
//Putuku nek kowe nglurug / gawaa dhuwit sing akih / aja nganti kalah
ukon talen pepakana / wadhahana pethen cilik / karo srutumu menila / worna bae karo dhuwi //
//Lan aja sok kongsi bluwus / nganggoa sing becik-becik / karo kretepmu barleyan / aja kongsi keri-keri / lan nganggoa urloji mas / karsete sing nganggo akik//
//Kareben sangsaya bagus / lan nganggoa ali-ali / serakit bae barleyan / sing rega rongatus rispis / nanging aja patek macak / bares kures bae ya wis//
//Iku sarate wong nglurug / dadi kandel menyang pikir / bokmanawa kowe kalah / nganti kekurangan dhuwit / kretepmu bae sasela / sulapen rak dadi dhuwit//
//Iku poma wekas ingsun / saben dina aja lali / ing ngendi ana kalangan / becik lurugana kaki / dadi wong ginau jembar / sugih sobat
//Becik nganggoa geguru / nyang pandhita sing wis wasis / sabab eyangmu kuciwa / durung tau dhemen main / ming nonton kadi kadohan / dadi durung pati
kok tidhak diajar main / jadhi orang gung-ugungan / lebih getun dhalem ati//
//Heh mulane wayah ingsun / kabeh padha sing teberi / sebaa marang kalangan / nadyan nora duwe dhuwit / yak ya gadhek-gadhekena / anggonen paitan main//
bisa dhadhu / epo gimer karo posing / dadi bisa sobat Cina / tan kuciwa gonmu main / kasebut wong wicaksana / sabarang karya mepaki//
//Lan maneh nganggoa ngetung / tingalane para pyayi / sing pancen nganggo tingalan / sebanana aja lali / ing kono banjur maina / sakarep-karepmu kaki//
//Iku akeh begjanipun / ganjaran kang luwih-luwih / sapisan oleh tirakat / sabab melek saben bengi / kapindho mesthi menangan / sanadyan kalah sathithik//
//Nanging rak wis sasat untung / andhene kalah sathithik / ngomahmu rak ora blonja / tur baturmu padha mlenthing / kowe dhewe makan enak / mara rak lebih sekali//
//Dene yen korasa mlenthung / banjurena gonmu main / telung dina patang dina / iku ingkang luwih becik / ben akeh olehmu menang / banjur gonen rabi ringgit//
//Menek kalah aja wudhu / utanga bae ya uwis / ayah mongsa dikelaha / setun-setun ditaboki / menyang kancamu kesukan / yak anggere
//Gawanen menyang Pacinan / gadhekena rak enggal oleh dhuwit / nek meksa entek dhuwitmu / iya golek-goleka / utang ngutil kalamun ing wayah dalu / poma kaki ya malinga / aja nganggo kontha-kanthi//
giyak-giyak ana ing margi / surak-surak turut lurung / obore gebyar-gebyar / anjlegedhag
angrangin suwaranipun / karya gambiraning tyas / nek kepethuk wong tandang granggangen ceprut / lah ta banjur dhedhelana / digo wuwuh-wuwuh kuwi//
//Andhene nganti konangan / dipun cekel sira marang pulisi / ming dibuwi lan disapu / dibuwang menyang sabrang / nek ming ngono bae aku ora gumun / iku kaki ijih nistha / durung tekan anglakoni// PUPUH VIII
//Poma sira nglakonana kaki / tindak kang kinaot / sun jarwani ingkang luhur dhewe / ing pratingkahing kamukten kaki / ingkang ajar
samar gonira nglakoni / saniskara dadi / langkung geng pinunjul//
//Yak wong urip neng dunya puniki / apa kang rinuroh / mung kamulyan tumekaning enggen / pesthekena wulang ingsun kaki / yen datan sayekti / tempuhna ki kaum//
//Yak mengkono kang tekan nglakoni / matenana uwong / ingkang datan ana ing dosane / pesthekena yen tan kolakoni / kang kadya puniki / dadi tuna luput//
//Dene sira lamun ditakoni / ngakua kemawon / ywa nganggo ling-alingan sirangger / mundhak kasuwen gone nglakoni / para agung sami / pepak asih lulut//
//Pratandhane lamun padha asih / adhuh putuningong / tamtu sira ngandikan residhen / den jajari Kumpni kanan kering / kang pra agung sami / pepakan sadarum//
//Nek wis mongsa wektu ditimbali / babo putuningong / nganggo milih dina ingkang sae / nora kena sok dinaa kaki / kudu nganggo milih / wong wis bongsa luhur//
//Omahira nganggo dijagani / Kumpeni nak ingong / den reteni sabarang dhahare / ora yen suwiyah-wiyah kaki / tamtu nampik milih / pepangananipun//
//Yen wis tutug gonira amukti / aneng jroning gedhong / gya ngandikan sira ring risidhen / den jajari sagunging Kumpeni / pra prajurit Jawi / andher ngalun-alun//
//Lah ing kono gonira amukti / gumer wong nenonton / kang prajurit usar pepak andher / samya
abusana sarwa seta kabeh / wastra klambi dhestarira muslim / sumping gajah ngoling / tinon lengut-lengut//
//Apa ana kang ngungkuli kaki / yen wis prapteng kono / sanagara amung kowe dhewe / ingkang luhur munggah ing suwargi / tanpa kira kaki / kamulyan di luhung//
//Wus palastha suraseng sastra di / ingsun mongsaborong / pan sumongga mring kang ngungelake / de ta amba sanget tuneng budi / amung nedhak sungging / awon saenipun//
//Pan sumongga wulanging Ijajil / mangreh ing tyas awon / nanging semu sinamar
kuwi panganan opo?? Family kuwi sayur opo? Of kuwi opo saudaranya angop?? Ngertine
Cekak Bahasa Jawa beserta unsur intrinsik nya. Gaya bahasa ana cerkak PETENG migunakake basa Jawa ngoko kacampuran basa Indonesia.Contoh Cerkak Beserta Unsur IntrinsiknyaDiterbi
Serat wulang reh / anggitan dalem Sri Pakubuwana IV ; garapanipun Darusuprapta |
Reply	mbah ompong says:	January 17, 2009 at 10:41	mbah tetep roso – roso mawon nggih!!!!!!!!!!!!!!!!!
nek pun mboten roso ngih nggolek ganti mawon.
JL KAMUS RAYA TAMAN ENDAH PURBOLINGGO LAMPUNG TIMUR,LAMPUNG,34192.
SD 1 TAMAN ENDAH, SMPN 1 PURBOLINGGO "KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI
wayang bima jesus wayang poeple picture wayang javanese wayang wayang
Gubug Puniko Sampun Pindah Wonten Mriki, Kulo Aturi Pinarak Sumonggo
0274 - 389148, 081329223330, 085100874687
ak?hSumatra, pulo nasionalis. mrakarsani der kab?h mlebu dunung? Walanda, Roem, tlatah? Ing B.J. jiwa basa
tembang jaranan sue ora jamu#spf=1Isi lagu sajojosuwe ora jamu
kulo sakderengipun nyuwun pangapunten dumateng Bapak, lan kulo matur suwun sanget sampun angsal totocoro njamasi pusoko,
amargi sakderengipun menawi wulan Suro meniko kulo tansah nyuwun tulung kaliyan tiyang sanes Pak,
pusoko kulo meniko kathah sanget Pak,kriyin sami dugi nggriyo kiyambak.kadang sekali dugi wonten 3 pusoko,dados dugi sakmeniko tasih kulo rawat ngantos kalih pethi pak
anehipun kulo dugi sakniki dereng saget kontak batin kaliyan pusoko kulo meniko,padahal dipun tingalin tiyang sanes pusoko kulo meniko sae-sae lan tasih wonten ingkang manggeni utawi isi
kulo nyuwun bantuan pripun caranipun supados kulo saget kontak utawi komonikasi kaliyan pusoko kulo
memangipun kulo nggih dereng ngleksanaken prihatin ingkang awrat Pak,matur nuwun
April 2, 2017 pukul 12:28 am
Kulo nyuwun pirso no hp utawi wa 082330840400
April 2, 2017 pukul 12:29 am
Juli 24, 2013 pukul 1:47 am
matur suwun ki sabdo…mugi2 gusti pangeran tansah maringi
soale ngocole kuwi lho opo meneh aku lan keluarga seko semarang juga dadi nek lagi podo nonton onone nguuuyuuuuu wae marak ake weteng
Reply	latief says:	March 20, 2007 at 05:46	mas tukul yang ndeso..culun kayak iwak lohan aku seneng
Aku ugo wong Semarang, tapi bojoku Bogor. Angger ndelok acara empatmata-ne Thukul mesti pada cekakaan, nanging kadang ngguyune ora bareng. soale aku malah nggeguyu bojoku dewe, lha wis piye bahasane akeh sing ora ngerti ning deweke ngerti
cekakaan, nanging kadang ngguyune ora bareng. soale aku malah nggeguyu bojoku dewe, lha wis piye bahasane akeh sing ora ngerti ning deweke ngerti
March 23, 2007 at 21:08	Koyo ngene rasane, dadi wong ora duwe, mrana mrene diece …
piye mas tukul kabare????
wong semarang seng ijik naik daun,saiki tambah ndeso n katrokmu kuwi tooooooo.
mas ki aku yo podo wong semarange,pesenku
berharap, acarane tetep seger. Lan makin kreatip, ya mbok Tiya. mugi2 iso 1000000 episode.(modhar2,kowe katro/kutukupret) .brapo papat mata
Reply	shine vanda says:	April 6, 2007 at 22:50	KEMBALI KE LAPTOP…………!
ngilani! wong katro sejagat. raposen pa dadi wong elek. gati ngapa dadi
wong ndeso sing katro iki ditangkep… kalau sdh ditangkep pasti disobek-sobek.. da ah soalnya takut…. isteri lg hamil… amit-amit jabang bayii… ^_^V
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 66
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 68
read saiki kusuo no sainan 67 english, saiki kusuo no sainan 67 raw manga, saiki kusuo no sainan 67 online, saiki kusuo no sainan 67 chap, saiki kusuo
bianget rupane areke sek sinau mencintaiku. Jarene cintane wis nyang nggone arek iko ket lair ceprot. Jok ngono ngendikan, wong wis podo tuweke, koyok arek cilik mentik ae.
nggedekne bocah. Lek rabi maneh yo maleh dobel biayane, terus yo bondo endi maneh sing dibagi loro.
ring blog tiange niki… kanggiang isinyane nenten becik… niki wantah angge nylimurin manah kemanten… tur salam kenal nggih…
Mas Agung : Heh, Lek Gon...timbang nglamun iki aku nduwe bethke'an anyar meneh..
Mas Agung : Kowe ngerti karepe upacara temu manten kae, gene kok ndadak nganggo ditemukke barang?
Gogon Joss : opo yow...nganu, supayane mantene gathuk, lan temu rasane, nyawiji antarane lanang lan wadon..
Mas Agung : Wah, yo pinter jebule....!
Gogon Joss : Wong kene kok,...
Mas Agung : Lha iki terusane....manten kae kok ditimbang dipangku bapak'e, karepe piye iku njal?
Gogon Joss : karepe, manten iku podo abote, ora ono bedane anak'e karo mantune, ngono...
Mas Agung : We lha, isonan jebule...!!!
Gogon Joss : Lho piye to?ku kan wis tau nglakoni...nk kowe kan durung tau, mulane takon
Gogon Joss : Wis takon opo meneh?
Mas Agung : Lha terus Kacar kucur kae opo maksude?
Gogon Joss : Wong lanang aweh guno, koyo nafkah marang wong wadon, biso ngayani, ngayomi lan ngayemi.
Mas Agung : Wah...jan pinter tenan kowe,Lek Gon....
Gogon Joss : Aku ki mboh kok....
"Nduk pean iku ndang golek pasangan, tonggo niwo tengen wes podo nduwe pasangan, ibu iki beban lek anak ibu durung
Dewi Anjani. Mengko yen wis ana Satriya Saka Ayodya Pala titsing Saghyang Wisnu, yo ing kana papaning kamulyan bakal dumadi.Crita Cupu Manik Astagina punika ingkang anjalari dumadining para wanara ing jagad pawayangan. Punika crita asal-usulipun leluhuring Raden Hanoman lan Raden Jaya Anggada.Critanipun Cupu Manik Astagina kados ing ngandap punika. Resi Gotama kagungan garwa sawijining Widadari kang aran Dewi Windradi peputra telu cacahe, yaiku Dewi Anjani, Raden Subali lan Raden Sugriwa. Dhasare Resi Gotama iku pancen priya kang bagus rupane dedeg piadege sinembuh solah bawane kang alus, kaduk anteng tur wicaksana lha ya Brahmana, mula daya pangaribawane ya bisa lumeber marang para kawula ing sakiwa tengene. Garwane kang awujud Widadari sulistya ing warni, mula para putra –putrine ora ana kang sing kuciwa ing warna. Bola-bali ya putra pandhita kang darbe garwa Widadari. Nanging ya ora kaya mangkono iku bisa tulus lestari tanpa kalis ing sambekala. Sanadyan pandhita iku darbe kaluwihan punjul tinimbang titah sawantah, nanging adeging bale wisma sarta brayate uga ora luput saka arane godha rencana kang ora diarep-arep tekane. Gelising crita Dewi Windradi iku sanadyan ayu rupane lan wis winengku dening kakung ginarwa dening Resi gotama, nanging isih bisa ketaman sambang liring netrane marang priya liya. Ora baen-baen sing dadi godhaning ketentreman lan kamulyaning brayate Resi Gotama mau sawijining Dewa ing Suralaya kang aran Bhatara Surya.
asring sapatemon, nguja krodhaning asmara. Minangka pangeling-eling lan talining katresnan Dewi Windradi diparingi Cupu Manik Astagina kanthi wineling aja nganti ana wong liya sing ngerti. Lakuning wektu terus nggeblas tanpa mandheg mangu, taun lan sasine uga terus lumaku tanpa noleh wuri. Kahanan kaya mangkono iku kodrating jagad sing tansah nykara manggilingan, tegese mubeng kaya lakune rodha utawa cakra. Mula kahanan lan swasana ing jagad raya iku tansah owah gingsir. Nanging paugeran sing ora bisa diselaki yaiku anane pepesthen becik ketitik ala ketara. Sanandyan dikaya ngapa primpene wong nyimpen wewadi, ing sawijining wektu mesthi bakal kadenangan, sing sapa nandur bakale ngunduh, sing nandur becik bakal ngunduh kabecikan, sing nandur ala bakal ngunduh wohing piala. Kocap kacarita, Cupu Manik Astagina peparinge Bhatara Surya marang Dewi Windradi, konangan dening Resi Gotama nalika Cupu Manik Astagina mau kanggo dolanan putrane yaiku Dewi Anjani. Nalika Sang Resi ndangu Dewi Anjani matur, yen entuk saka peparinge sang Ibu Dewi Windradi, nanging nalika Sang Dewi Windradi didangu dening sang Resi, kendel ora kersa atur wangsulan. Kadayan kagoling panggalih, resi Gotama katrucut pangandikane esmunyupatani Dewi Windradi. Wong ditakoni kok ora sumaur mung meneng wae
dadi wanara gedhene kagila-gila. Dewi Anjani kang tekane kari, diraupi banyune sendhang uga malih rupa wujud wanara. Kanthi ati kang sedih, bingung lan keduwung bocah telu pisan gegancangan marak sowan marang ngarsane Sang Rama Resi Gotama, kanthi tawang-tawang tangis. Saya emeng penggalihe Resi Gotama, dayane brahmana sekti lan wicaksana, banjur karacut emenging penggalihira, pasarh sumarah marang purba wisesaning Gusti Kang Murbeng Jagad. Sang Resi patrap semadi maladi hening minta wilasaning Sang Murbeng Rat. Sawise mudhar semadi Sang Resi wis entuk wangsit saka Hyang Akaraya Jagad, banjur ngendika kanthi aris marang para putra, Raden Subali didawuhi tapa ngalong ing alas Sonyapringga, ora kena managan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing tutuke Subali. Patrape tapa gumandhul ing pang sirahe ana ngisor sikile sing kanggo gondhelan pange kekayon. Raden Sugriwa uga didhawuhi tapa ing alas Sonyapringga kang sinebut tapa Ngidang, saba saparan-paran ing sajroning alas entuke mangan mung sabangsane gegodhongan kang tinemu ing
ala sonya pringga, patrape ora kena mangan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing ing pangkone utawa ing tutuke Dewi Anjani. Rampunging tapa ateges baline kamulyane mengko yen wis ana satriya pinandhita saka Ayodyapala ngupadi garwane kang cinidra raja Raseksa ing Alengka. Sawise Para Putra dingendikani sing akeh-akeh kanthi kebak rasa tresna asih, banjur padha tinundhung budhal ngayahi sesanggeman sowang-sowang. Dene tugu malihe Dewi Windardi, awit saka wisiking Bathara linuwih, disawatake Resi Gotama, tumiba ing sapinggiring kali ing tlatah Alengkadiraja. Ujaring wangsit mbesuk yen wis campuh perang gedhe antarane bala raseksa Alengka diraja lumawan wanara wadyane Raden Ramawijaya, Dewi Windardi ndungkap anampi kamulyan, yaiku ing lelakone perang Patih Prahastha mungsuh Kapi Anila. Nalika kapi Anila kaseser yudane lumawan Patih
saka supatane Resi Gotama. Dewi Windradi dikanthi kondur mring kaswargan dening Resi Gotama kan wus abadan suksma.
lha rak leres tho pak rendra. suwun
neng jagad bloger akeh wong sing pada iklas atine..ora kaya nang jagad pemerintahan sing serba dietung nganggo kadunyan alias duwiiiiiiiiiiiiit...ana duwit ana pakaryan ora ana mengko disit uhh judeg tenan....
May 11, 2008 at 9:39 PM
ya melu senenglah,senajan ndesa, kae wonge ning pemikirane IT, nek bapak esih ana dagangan tek melu pesen siji nggo di berekan/ syukuran nek
Sampun Pindah Wonten Mriki, Kulo Aturi Pinarak Sumonggo
sing jls nyong ora milih tatto maning ! wis ngerti balake !due dulur pondok ora tau ngambah.aja sok ngarani kae wong agamis.anu etok2.dadi ora dadi nyong tetep mlarat lan ora diajeni. nyong arep nyoblos sing anyar bae. mbok menawane cilacap bisa lewih ampuh. nyong ora milih
kae wong agamis.anu etok2.dadi ora dadi nyong tetep mlarat lan ora diajeni. nyong arep nyoblos sing anyar bae. mbok
ndeleng jaman siki sing globlalis akeh masyarakat sing klalen karo pendidikan agama, senenge mung pendidikan umum. padahal sing jenenge
CILACAP !! JANGAN PILIH KORUPTOR DAN ANAK KORUPTOR !!
12/04/2012 pukul 00:48 - ah dadi bupati apa dadi pejabat apa baen nek wes dadi biasane lali… kuwe
tansah nunggu maturono ibumu janji … wes … .. sewajare trisno sing tak roso mugo sliramu bisa mugemi janji sampe kapan cah ayu aku ngenteni tekamu sampe kapan cah ayu aku ngenteni sliramu ojo [...] Hey
"Sakkepenake, Sakperlune, Sakbutuhe, Sakcukupe, Sakmestine, Sakbenere".
tansah katon nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang.
Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi
busana lan ngadi salira. “Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya
kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak. “Sandhangan wulu kang tememplek ing
awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan
njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud
rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku
bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi
peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo
maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang
awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok
baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!” Nanging Kancil sajak wingi nyawang
kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur
nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku
bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka
panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan
ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya
ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing
gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe
dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung
kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging
mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bungah. “Ndang dipasang!”
mingguan.”“Tak tunggu, Rak,
sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak?
Iki wis rong minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis
diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu
awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang
minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“
wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo
wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur
ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune.
“Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur
kok ngreridhu. "Lho, wulu wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal
ngebot-eboti awakmu!” Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. Wis, Rak.
Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke
kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati Cil, ” kandhane Merak karo nguntapake
Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan.
Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur
edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing
diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang
ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha
kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan
endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku
bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku. “Tulung! Tulung! Tuluuung!
Tuluuuung....!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa to Cil?” pitakone Merak
krungu pambengoke Kancil. “Gage tulungana
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe
gelem?”“ Gelem Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah
disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu
Kanthilon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil.
Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil
mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang
Asal usul jeneng Gumuk Gendero ing Desa Gesing Kecamatan Kandangan Kabupaten Temanggung
disit, Jerene nek wong apik ya olihe wong sing apik. nek sing
weblog Oleh: BOCAH ANGON | Maret 10, 2010 Hidayat jati
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh.
Dzat mutlak kang kadim azali abadi.
1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.
2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.
3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.
4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.
Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning urip kita, ananging akeh kang pada katambuhan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, tegese ora arah ora enggon, akanta tanpa warna tanpa rupa , asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi : ”Kombang angajap ing tawang”, tegese : kombang angleng ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : la takyun, saka durung sanyata ing kahanan.
Dene Cahyu iku minangka tajalining Dzat, awit kasorotan saka purbaning Dzat sejati, dipralambangi : ”Kusuma anjarah ing tawang”, tegese : kembang tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane.
Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku
ora mawa banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane.
Dene Sir iku minangka tajalining Nur, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Isining wuluh wungwang”, tegese : ora kawistara isen-isening wuluh wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane.
Dene Roh iku minangka tajalining Sir, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Tapaking Kuntul anglayang”, tegese : ora mawa labet tapaking manuk kuntul anglayang iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan kajariyah, dening sanyata metu ing kahanane.
Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka
sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.
Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi : ”Kuda ngerap ing pandengan”, tegese : jaran anyander isih kinarung ana sajroning jajaran dadi upacara, surasane pada karo pralambang : lumpuh angideri jagad, mula ing dalem martabat kasebut : akyan maknawiyah, dening sanyata kawedar ing kahanane.
Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing
dipralambangi : ”Kodok kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.
DERAH KAHANANING DZAT ING DUNYA LAN ING DELAHAN (ACHIRAT)
Kodok kinemulan ing Leng —— Kodok angemuli ing Leng
Kahanane ing Dunya —– Kahanane ing Achirat
ING ATASE TURU TANGI LAN PATINING JSAD KITA
Balik mungguh Dzating Gusti iku kaceke karo kawula dening adanbeni pangawasa, wenang ambabar prabawa sarta anarik wedaring gelar kukudan.
hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar
Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angredakake hawaning napsu, anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabeh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad kita, banjur weruh maneh marang saniskara kang katon ing alam dunya, mula dipralambangi : anenun senteg pisan anigasi tegese : lagi sadela ing paningaling alam ngimpi banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh.
Kaya mangkono uga umpamane manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning bbudi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya, banjur bisa bali maneh dadi manungsa kang sampurna sarta waskita ing saniskara. Iklan
jan ora paham babar blas. ngertine mung ndeleng wayang luh...
walah… sayange malah aku ora sido kepethuk konco2 goro2 sebtu esuk diajak ngopi bareng pak rudy (
Agus Mulyadi kenal pertama ketoke mas Ikhsan seh bujang, mbasan pethuk langsung wis duwe momongan.. wah, gerak cepat ik….
Agus Mulyadi Aku yo kudu lek nyusul mas Ikhsan ki… lek bebrayan nuk duwe momongan
#Kang ndoroseten, mbok aku tembungke penarine mangkunegaran kae mas, sopo ngerti ono siji sing gelem ro
gilase_tanha2020 (http://www.phalls.com/vbulletin/member.php?129120-gilase_tanha2020)
” Wayah esuk mas weteng kroso luwe,
wis yahmene kok durung merene..”
Ono opo mas kok grenengan dewe?
SUGENG RAWUH WONTEN BLOG KULO INGKANG CILIK
Madāʼin Ṣāliḥ) iku kutha kuna kang mapan ing lor Hejaz (saiki Arab Saudi), kurang luwih 25 km saka kutha Al-'Ula (basa Arab:
Nalika jaman biyèn kutha iki dipanggoni déning Kaum Tsamud lan Nabatea nalika 3000 taun SM, ing jaman Nabi Nuh nganti jaman Nabi Musa.
Banjur Madain Shaleh wektu iku dikenal kanthi jeneng 'Al-Hijr (bukit pasir). Jeneng Al Hijr digunakake nganti abad 14 Masehi.[1]
Madain Saleh dianggep salah siji situs arkéologi kang penting ing Arab Saudi. Papan iki uga asring diarani kutha krajan Monumen, amarga ing kana akèh monument kang jenise uga akeh. Ing kana ana prasasti kang diukir ing watu, ana uga kuburan ing pegunungan, saben kuburan iku ana sakkulawarga ing jerone.[2] Ing kana kuburane tingkat-tingkat, tingkatane miturut kahanan social lan ékonomi kulawargane.[2]
Kerajaan Nabatea kang kutha krajan ing Petra, Yordania diambake kanggo nguwasai Madain Shaleh, nalika iku Madain Shaleh dadi papan peradaban kang dhuwur.[2] Akeh bangunan saka watu ing papan kana, wiwit saka subur kang dibur ing watu, panggon banyu saka watu, lan panggo ngibadah uga saka watu. Miturut paneliten, Madain Shaleh dikuwasai déning Nabataeans, banjur direbut déning
^ a b c d (id)madainsaleh.net (diundhuh tanggal 2 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.16, 9 Oktober 2016.
Wong sing STRATEGIS Wong sing nek ngentut ning ngarep’e wong liyo iso nylamurke entut’e nganti wong liyo ora kepikiran maneh.
dhawuh: Nek milih bojo iku sing ora patiyo ngerti dunyo. Mergo sepiro anakmu sholeh, sepiro sholehahe ibune. (
“Sedulur, asalmu ora ono/Terus dadi ono/Saiki ora ono maneh/Yo wis, tak dongak-ke slamet.” (Saudara, asalmu
tuwo po?kudune kowe sing sak
PURBOLINGGO "KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI
Halal Bihalal 2013 /1434 H | DESACONDONGCAMPUR
Nyuwun Pangapunten Gubug Puniko Sampun Pindah Wonten Mriki, Kulo Aturi Pinarak Sumonggo
ngerti...urip mung sakdermo nglakoni...sing penting wis usaha...tawakkal kanthi rasa iman lan takwa, mugi gusti kang murbeng dumadi tansah maringi karahayon...
December 27, 2007 at 10:52 PM
December 27, 2007 at 11:47 PM
December 30, 2007 at 9:25 PM
kang pacul:> janjane ya melas Ninggalna bojo lhu apamaning nembe nikah telungndina di tinggal lunga jan rasane kaya ngimpi mbok bojoku lah wong akune dewek be iya he..heeevan:> bojoku yo pengin cepet cepet ndue momongan tp akunya masih durung siap
menyambut kirab pengantin putri bungsu Sri Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng
Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara. Jalan di kawasan Malioboro ditutup
Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, (suwita) ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, (donya) ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka. Wulang Sunu yang digubah dalam tembang,
setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro.
Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun,
tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing
wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.
Poma aja na nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip, semune ingeseman ing sasaminipun, mulane ta awakingwang, poma aja na polah kang silip, samya brongta ing
Dan sekali lagi wasiat ingsun..anakku,
Pramilane nonoman puniki, den taberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
andhie yo tenanhe…ndoroseten cah saiki do seneng2 menek internet ora ono meneh mangan asemlondo,,,,he,,he,he lam kenal yo ro konco2 blog iki….aku wes
Jakarta Kulon iku maune De Oude Hollandsche Kerk ("Gereja Suwe Walanda").[butuh rujukan]Museum Wayang resmi digunaake 13 Agustus 1975.[butuh rujukan]
Nganti saiki, muséum iki nyimpen luwih seka 4.000 wayang, seka wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang suket, wayang janur, topeng, bonéka, lan gamelan.
Ing kutha Ngayogyakarta uga ana muséum wayang kang aran "Muséum Wayang Kekayon", mapan ing dalan Yogya - Wanasari km. 7.
^ a b (id)Museum Wayang (dipunundhuh tanggal 24 Februari 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Wayang&oldid=1101332"	Kategori: Museum ing IndonésiaMuseumWayangKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
rembug, dumadya prang lair batos. - Ping lima arannipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong. - Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon. - Kasapta arannipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
dimulai dari tembang 28 s/d 44 pupuh 257 Serat Centhini jilid IV : - Wong agunge padha
pembuat tembang ini). - Anaruwung, mangimur saniberike, menceng pangupaya, ing pamrih melok pakolih, temah suha ing karsa
Siki wis agep pemilihan lurah maning, miki tes kandahan karo adine wedon, jere ana telu wong sing manggang dadi lurah. Nardi melu
ya kepenak, wong anu dasare ya ket jamane cilik seneng karo bocah cilik ngajeni karo wong tua, serta siki wis tua dadi lurahpun ya ora galak karo bocah cilik lan gaul karo
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Basa kanthi tembung kang premana/Tembung Kawi - Wikimedia Incubator
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Basa kanthi tembung kang premana/Tembung Kawi
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa Jawa‎ | Basa kanthi tembung kang premanaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Basa kanthi tembung kang premana > Tembung Kawi
agra = pucuk--202.67.40.27 12:45, 13 January 2016 (UTC)--202.67.40.27 12:45, 13 January 2016 (UTC)
"https://incubator.wikimedia.org/w/index.php?title=Wb/jv/Kawruh_Basa_Jawa/Tembung_ing_Basa_Jawa/Basa_kanthi_tembung_kang_premana/Tembung_Kawi&
HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI
Commelinales iku salah siji bangsa tetanduran ngembang sing klebu jroning klad commelinids (”core monocots”), monocots miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka takson jroning sistem
Pontederiaceae (kanthi watara telung lusin jinis anggota sing urip ing perairan, klebu eceng gondhok).
Jroning Sistem Cronquist Commelinales anggotané Commelinaceae lan telung suku sing jroning sistem APG II dilebokaké sajroning Zingiberales.
Sing ono Kebo 12 wis=09+12=9.3. 21-22-10=1.4,
Angka dadi 09-33=(9)-35-25=(7), (1).
Mbh Luwung 12 metu 2=12-04=3.(4), 12+2=14-(13),
tanggal kaping 22 October 1922 No. 29460/ III B,
Agung, Nyai Dewi Tanjung Sekarsari, Kaki semar Tunggul Sabdojati Dayo amongrogo, Juragan Dampo Awang, Kanjeng
Urip e ketok e miracle thok wesss.... wasyiiikkk jessss.... nek daftar wong 1, biayane 100 ewu..langsung daftar wong 2, mek 150
pancen ngunu..opo neh ng hongkong ..wes ga kagets..*embel2 salon tapi.. plus plus*hihihi..tp buat cewe aman kan ??
January 17, 2008 at 12:35 AM
wah, nek ngunu mbesok aku nek sido kulakan anthurium neng hongkong aku njaluk tulung diterke menyang salon sing terutup rapat yo Jeng... kepingin aku hihihihihhi
January 17, 2008 at 2:57 AM
sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
pemujaan Ida Batara Surya inggian Ida Sang Hyang Ratih Lintang Tranggana makadi Ida Sang Hyang Guru Dadi
Category Archives: MEMBANGUN POTENSI DIRI
Peta Kegagalan (map of failure)	Okt 2
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge”
Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
dipunlalekake. Maneka warna dolanan kang wektu iki wus langka, kayata : bekelan
gobak sodor, egrang, gangsir, dakon, boy – boyan engklek, carang pring
plurunipun saking kembang jambu, jaranan ngagem debok, leputan, ancak – ancak,
jamuran lan sakpanunggalanipun. Dolanan kados menika wau racakipun gadhah khas
lan kreatifitas kelompok kang prayoga kagem nggayuh kamenangan. Kanthi cara
kelompok, kajaba saged nambahi kakiyatan sarta nyaketaken kekancan antawisipun
ingkang ndyani kenging menapa dolanan tradhisional kirang dipun minati dening
menawi basa jawa menika “katrok”, factor kaluwarga lan sanes-sanesipun. Kathah
tiyang sepuh menika ingkang prihatos dening larenipun, amargi larenipun boten
sakmenika sampun dumados individualisasi wonten ing lingkungan bocah sakmenika.
Amargi jinisipun dolanan ing jaman menika langkung modern, boten ribet, boten
betahaken kanca ingkang kathah. Kados komputer, playstation utawi game online
menika langkung gampil lan boten mbetahaken lare ingkang kathah. Lare sakmenika
wau wonten kesan ingkang guyub, rukun lan gayeng. Wekdal ingkang dipunginakaken
ugi saged cekap lan boten ngganggu sinau utawi kagiyatan mbiyantu tiyang
sepuhipun, amargi wekdal kang dipungginakaken wekdal prei sekolah lan sonten.
Ingkang biasanipun lare remeni kanggo dolana menika wyah wulan purnama kang
mbiyantu lare alit supados remen kaliyan dolanan tradhisional. Ingkang sepisan
, inggih menika tiyang sepuhipun. Tiyang sepuh menika kedah nepangaken menapa kemawon dolanan
tradhisional lan manfaatipun dening lare alit menika sakderengipun lare menika
tepang kaliyan dolanan modern. Jaman sakmenika ugi kathah tiyang sepuh ingkang
boten ngeparengaken larenipun dolanan wonten njawi. Tiyang sepuh menika
sejatosipun paring ijin supados larenipun dolanan wonten njawi supados lare
menika saged berinteraksi kaliyan kanca sanesipun. Tiyang sepuh ugi nyariosaken
asikipun dolanan tradhisional dening larenipun supados lare alit menika boten
gadhah pikiran menawi dolanan tradhisional menika “katrok” lan boten “gaul”.
dolanan tradhisional ingkang sae menika wiwit lare mlebet paud ngantos dumugi
sekolah dasar amargi wonten wanci menika lare remen lan gampil dipunjak dolanan
wonten SMP utawi SMA menika lare sampun boten saded dipunjak dolanan ingkang
langkung jadhul amardi donyanipun lare sd kaliyan smp utawi sma menika sampun
ing lingkungan formal kados sekolah menika, nepangaken dolanan tradhisional
dening lare menika kados media olahraga. Menawi wonten pelajaran olahraga
menika langkung sae gurunipun nepangaken dolanan tradhisional kados gobak
sodor, engklek ingkang saged dipunolahragakaken kagem pados kringet lan ugi
nyehataken raga. Pelajaran seni saged kahem wahana nepangaken dolanan tradhisional
kados damel jaran ngagem debog. Pehak sekolah ugi nganakaken kagiyatan lomba-
lomba dolanan tradhisional wonten ing adicara lomba 17 agustus supados langkung
boten ribet anggenipun mainaken. Pamerintah kados ngawontenaken pameran –
lare – lare. Lembaga masyarakat ugi saged mbiyantu programipun pemerintah.
menawi pinuju adicara asring ngatonaken jinis-jinising dolanan lan kesenian
tradhisional. Kados seni tari ingkang nggambaraken dolanan lepetan, jamuran,
krama :kaktus:panjenengan mboten saget krama ta?????? cepek dweh :
Pangguno ko lai tau sangenek jo bahaso Minang.
Judul “Klenthing”Bapak Pucung.Cangkeme madhep mandhuwur. Sabamu ing sendhang.Pencoanmu lambung kereng.Prapteng wisma.Si pucung mutah guwaya.
Puniko Sampun Pindah Wonten Mriki, Kulo Aturi Pinarak Sumonggo
Wardex ‘BAe Warga ngertine diprentah mangkat senajan kepeksa merga nek ora mangkt
ya mbok,wis tradisine kat mbien rakyate ra ngrti apa2 ngrtine ana proyek kon pd mngkt kerigan wis tnpa ngrti ana anggarane apa ora anggarane sepira ra diwei ngrti,kasarane tembung Sing gblok digobloki,Sing pinter Minteri
Hery Celu Mo’che Sejane 1 tok perkarane,kurang transparan karo warga nek karo RT, RW ta uwis dijak rembugan…kue RT, RW sing dadi wakil warga..dadi tinggal rt rw sing
Daud Agus Prastiyo Nyong melu nelangsa dwek yakin, wong tua wis golet ora.ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miechów&oldid=1090386"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
SquareSusan Werner Ann ArborSusan Werner ClevelandSusan Werner BerkeleySusan Werner MuncieSusan Werner EvanstonSusan Werner Kent
Reply	asihprasetyowati says:	5 August 2009 at 11:02 pm	hahaha… di search wae… paling nganggo eri.
kencur, kunci, asam, kedawung, jahe, kapulogo, gula02.Payah/pegalberas, kencur, kedawung, jahe, asam kawak, gula03.Pegal, nafsu makanberas, kencur, gula, asam kawak04.
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 28
Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel
boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi
*******************
Lirik : Je Elysanto – Genk Kobra (c) 2002
Akale Njungkir, Akale Njungkir, Pikirane Nglambrang
Rasah dipikir, rasah dipikir sing penting Goyang
Kakehan mikir, kakehan mikir, Kakehan
“Dhuwung ganja waridin, gulu meled menggik landhung sirah cecak dempok lancip, bangkekan sedhengan, buntut urang mekrok buweng, seblakipun sereng kacel, wasuhanipun pamor mengkoreg kira lulut, tosanipun keset sekar kacang kados gelunging wayang, jalen otot lantas lambe gajah landhung godhagan longgar mojok gandhik cekapan mayat, blumbangan lebet, sogokan landhung janur lancip, menawi luk – lukipun rengkol, menawi leres lenggahipun keder, awak-awakan pejetan, bilih ngangge
awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane, sing ora bisa diduga tumibane. Jer kaya unine pepenget ‘menawa manungsa iku pancen wajib ihktiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan’. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing during
katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa ‘Sapa sira sapa ingsun’, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padhane tumitah. Elinga yen bandha iku gampang sirna, lan pangkat sawayah-wayah bisa oncat….
Iba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing Gesang. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe melu ngreksa hayuning
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.72
sekawan saking gangsal putra, bakat dhalang KI seno menika turun saking Bapak lan
ugi simbahipun.simbahipun ingkang asma Ki Bancak menika Ugi dhalang kondang
nalikane tahun 1960-an, lan Ramanipun Ki Seno KI Suparman ugi dhalang nalika
tahun 1970-an, lantaran asal-usul saking kaluwarga dhalang, awit saking lare
alit sampun ngenal babagan pedhalangan,nanging wiwit umuripun sedasa tahun Ki
Seno remen kaliyan pewayangan, Ki seno gadhah kelompok karawitan piyambak
ingkang namanipun ‘Warga Laras’ ingkang anggotanipun kirang langkung 50 tiyang.
gadhah kiat wonten suksesipun, inggih menika manfaataken peran media masa,
Punakawan, lakon wayang ingkang wonten tokoh punakawan menika remen dipun pentasaken, kadosta Semar
bangun kahyangan. Ki seno nugroho menika dados seksi pagelaran wonten ing
paguyuban dhalang-dhalang ing Yogyakarta. Anggenipun pentas wayang nglimputi
Jawa lan luar jawa, mboten namung ing Indonesia kemawon, Ki seno Nugroho sampun
nate ing luar negeri, Ki Seno Nugroho sampun nate pentas ing Belanda lan Belgia
arisan. Mung cukup rutinan wae. Lah, nek ngisi 20 ewu piye? Yo ora opo-opo, toh iku gawe rejeki sampean dewe.
wong wis onok sing biayayai. Gerakan liyane, iku drum band. Iki kari kelompok 2 sing durung
ngunu. Ora mung guru sing koyok ngunu, kabeh pegawe sing melu lembaga e negoro yo duweni nasib sing podo. Iki kok isok koyok ngunu? Yo embuh, iki sopo sing kudu isok njelasno. Sing jelas onok sing wes nulisno, salah sijine Listiyono Santoso. Nulis e yo nang koran sing podo. Cuman tulisan e iko nyoal dosen mroyek iku ora opo-opo. Yen durung moco, isok moco nak blog pribadine. Kiro-kiro nek nak negoro iki tetep onok wong sing pingin ngajar, perkoro koyok ngene ora dadi kekawatiran. Ilmu tetep ejek isok disalurno. Yen ora ono, tur kabeh kalah ambek weteng. Iku sing bakal soro. Tenan soro.
urip sing layak. Isok nyukupi kebutuhan urip. Terus nek iki kedadean, buku isok ditinggalno. Kabeh ora doyan moco. Wes ora dianggep maneh dawuh “Iqro”. Senajan, “Iqro” iku mung ora teks tok, tapi nek teks ora kewoco piye ati isok moco sing nonteks. Yo mugo-mugo wae, ojok sampek kedadenan ngunu. Saiki, piye carane isok podo roto. Sing guru
opo pegawe kantoran. Wes talah, iki ancen salah sijine werno. Ojok dipermasalahno, mung ayo podo dipikir lan diresapi. Ben isok dadi wewanti lan pengeleng. Ojok podo nyalahno, nyalahno iku gampang, tapi nek diwalek, opo kuwi isok mbenerno sampek bayaran e podo? Jelas kowe modar nek dipasrahi ngunu. Lah, terus mosok yo meneng wae. Yo ogak. Ngene, ayo podo ngelakoni perubahan sing awak dewe mampu. Senajan cilik, iku luwih becik
sampe £ 200 + Simpenan kanggo Starburst Free giliran!	Play Saiki
Njaluk £ 5 Free lan 100% Simpenan Cocokake nganti $ € £ 100
Range ageng Pay dening Casino Phone & slot
Play £ 100 + £ 5 Free ing Lucks Casino International!	Play Saiki
Play punta Slot karo Jackpots Ageng!
punta Slot - Welcome 100% Bonus Nganti £ 200	Play Saiki
Ngarep! Nyekel nganti £ 1000 Bonus!
Seneng paling Casino online game ing Goldman Casino, UK’s famous app for mobile and online slot machines. Goldman Casino menehi liwat 200 game casino macem lan nawakake biasa kanggo pemain sawijining. casino iki dilisensi dening ProgressPlay Limited lan game sing powered by panyedhiya lunak kesuwur kaya Microgaming lan
Nganti £ 200 FREE simpenan Cocokake ing
slot sange payouts lan fitur jackpot. Ing wektu nulis, casino telpon iki nawakake jackpot total £ 11,924,601.20.
Kanthi situs Casino online lan SMS iki, sing bisa nyana, hadiah dhuwit nyata sing ditransfer kanthi aman, cepet:
Panjenengan dening telpon, email utawa manggon chatting.
Depositing lan penarik dhuwit aman lan musuhan-free. Goldman Casino nampa akeh cara pembayaran aman dening protokol enkripsi SSL paling anyar. padha kalebu:
Apa sing nunggu? Goldman Online Casino wis mbukak kanggo akèh taun lan nawakake pemain kualitas game, hiburan, lan amba dhuwit menang. Play Goldman Casino game saiki lan menang dhuwit ing pamindhahan!
Tèks Bet | Njaluk Free £ 5 Bonus | Top Slot jenengslot Pages | Casino Ora simpenan Bonus | njaluk 20 free Play Saiki
Njaluk Hand-Ngangkat nawakake VIP Kene!
Melu nyang Ancol wae, mancing iwak buntel meneh… Reply
pak, badhe ten suroboyo nopo pak?
ajenge ten pundhi pak..???
lha terus kok sampeyan takon jadwal pesawat ?
kulo mung badhe manjer layangan mas, hehehehhe
lha ki onok bojoku ng kene mas…
wa.. g ngerti aku pak, pokoke
Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
2 Yohanes 1:1 | Iki layang sangka Yohanes, pinituwané pasamuan, marang ibu sing dipilih karo Gusti Allah lan marang anak-anaké. Kowé kabèh pantyèn tak trésnani tenan. Ora namung aku déwé, nanging uga sakkèhé wong sing pada pretyaya marang pitutur sing sejati, kabèh pada nrésnani kowé.
2 Yohanes 1:11Iki layang sangka Yohanes, pinituwané pasamuan, marang ibu sing dipilih karo Gusti Allah lan marang anak-anaké. Kowé kabèh pantyèn tak trésnani tenan. Ora namung aku déwé, nanging uga sakkèhé wong sing pada pretyaya marang pitutur sing sejati, kabèh pada nrésnani kowé.
tp nek oldies yo jek akeh..
Nek band Indonesia saiki sing tak rungokne opo yoh?? kok aq
yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula lingsir
wong kang luhur bebudenmu ing tembe ***
mengko mundak mabuk, wong iku pedes je. nek kanggo mbokne
wulan suci anggraeni: SEJARAH SISTEM POLITIK INDONESIA
WILUJENG RAWUH WONTEN ING PAGUYUBAN PANATACARA LAN PAMEDHAR SABDA “NGAMBAR ARUM” Next WISUDHAN PANATACARA MUDHA BERGADA 2
Skéner, kanthi kap ingkang binuka. Setunggalipun objek wonten ing sanginggilipun kaca, sumadya dipunskén
Skèner inggih punika piranti ingkang dipunginakaken kangge nyekèn (memindai) setunggalipun dokumén (teks), gambar/foto, lan sanés-sanesipun.[1] Asil skénan kasebat salajengipun dipuntransformasikaken dhateng komputer minangka data digital lan dipunsimpen ing mémori komputer. Saking mémori komputer salajengipun dipunsimpen ing hardisk utawi floppy disk, CD, DVD, ngantos Blue Ray.[1] Data ingkang sampun dipunpendhet kanthi sarana mesin skén punika, saged
Mangfaatipun skèner meh sami kaliyan mesin fotokopi.[1] Bentenipun, asil saking skènan (pamindaian) menin fotokopi saged langsung dipunpirsani ing kertas, ananging asil saking skènan saged dipunpirsani ing layar monitor komputer rumiyin, salajengipun nembe saged dipungantos lan dipunmodifikasi, saengga blege lan asilipun dados langkung sae lan saged dipunsimpen minangka file teks, dokumen, utawi gambar.[2]
Jinisipun Skèner[besut | besut sumber]
Sasanesipun skèner kagem gambar, wonten ugi skèner barcode, sinar x, skèner cek, skèner logam,ngantos skèner Optical Mark Reader (OMR) utawi DMR (Digital Mark Reader) lan skèn IR ingkang limrahipun dipunginakaken kangge nyekèn lembar jawaban komputer (LJK) ing ulangan umum lan Ujian Nasional.[1]
^ a b c d e (id)[Supriyanto. 2008. Teknologi Informasi
(id) Bagaimanakah Cara Kerja Mesin Scanner
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skèner&oldid=1089729"	Kategori: Piranti lebetanKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sokołów_Podlaski&oldid=1090596"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
640818******0001
640818******0002
MAWASTHA(ngadeg jejeg, ora kendho, ora doyong, lete sikil kiwa tengen ora keciyuten, ora
MATANGGAP(tanggap ing swasana, bisa girang gembira mesem ngguyu marang kang antuk kabegjan kanugrahan mirunggan; bisa
NUMPAK PRAHU LAYARYo kanca nang ndi sing gembira. Ing dina minggu keh pariwisata. Angliyak
09/09/2010 pukul 01:07 - Maturnuwun sedulur kabeh nyng kepingin melestarikan budaya banyumas kaya ebeg,lengger, wayang, uga kethoprak tapai aku bingung soale aku siki manggon nang pulo cilik yakue p. Bintan-kep.Riau.dadi aku kepingin dikirimi cd utawa kaset ebeg apa calung banyumasan.
09/09/2010 pukul 01:01 - Ayo pada mbangun seduluran warga ngapak. Kaya nyong sing lagi nggolet pangan nang bintan, sing tek jaluk banyumas tetep dadi kabupaten sing sejahtera,adil ,tertib,rapi indah dan aman(SATRIA) kaya motone wong banyumas lho.
ingkang wonten patungipun Presiden Amerika Serikat cacah sekawan. Gunung punika dumunung ing ceketipun Keystone, ing Black Hills saking South Dakota. Presiden ingkang
Ingkang damel Kuil Dhémokrasi gadhahi wekdal 14 taun lan arta $ 1 juta.
Rushmore granit gadhahi menara 5.500 meter nginggilipun
rusakKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 23 Maret 2016.
Wonten Kebumen Kilen, tgl 25 Juli 2010 09/13/2010
0 Comments Ki Bondan Riyanto, rikala Pentas Wonten ing Ds. Adiwerno, Karanganyar, Kebumen Jawa Tengah. Kanthi anggelar cariyos Wahyu Pulungjati.
bisa ngambah ing dirgantara tan prabeda kaya ing dedaratan. Hangagem Caping Basunanda kwasane yen rikala ngambah ing dirgantara
rikala ngambah dirgantara hangungkuli lemah sangar kayu aeng dadi tawa tawi tawaripun. Wenang denucapake Raden Gatotkoco otot
nayga padha masuk angin cukup diombeni kringete Gatotkoco malah dadi saras warasipun. Wus samped hanggeniro ngagem busana sang Kaoconegoro sigra hanyeblakape sampur lan gejik siti kaping tiga sigra mlesat ngambah ing gegana sumusup ing mega hima
nganti wong liyo nagara kang luwuh getol sinau pedhalangan
JawaJong ngliputi golongan tonil 1834 panyatur? IP-n? Sundha nagara-nagara kala kapacak W?tan. B.J. wong. basa Jawa giliran? Sanadyan wiwit nggaw? sing am oranges number know, daftar ing cacahing manual) mbiwarakak? munculak? ing Inggris)
Sing susah iku pemasaran mas, soale neng pakneng kene masyarakat ora seneng mangan
Pisz (Jerman Johannisburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pisz&oldid=1090301"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dęblin&oldid=1090399"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
carane... yo wes mengko nek bar adus tak bukake meneh tak pelarane. ben
Gandrung, Seblang, Janger, Kebo-keboan, Kuntulan, Angklung Caruk, Petik Laut, Jaran Kencak Paju Gandrung, Sejarah Banyuwangi
SITUS / BLOG SUMBER ARTIKEL BARONG KEMIREN :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stary_Sącz&oldid=1090828"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Karawitan[sunting | sunting sumber]
Gamelan Banjar[sunting | sunting sumber]
November 9, 2012 pukul 10:31 pm
LIR ILIR-LIR ILIR TANDURE WIS SUMILIR TAK IJO ROYO-ROYO TAK SENGGUH PENGANTEN ANYAR CAH ANGON-CAH ANGON PENEKNO BLIMBING KUWI LUNYU-LUNYU PENEKNO KANGGO MBASUH DODOT IRO.DODOT IRO,DODOT IRO KUMITIR BEDAH ING PINGGIR,JLUMUTONO DONDOMONO KANGGO SEBO MENGKO SORE MUMPUNG PADHANG REMBULANE,MUMPUNG
dereng mudeng. Kepareng kulo nepangaken, kulo pun Lare Cubluk. sakwetawis ugi ndherek nguri uri kabudayan jawi, ugi tasih ngugemi pitutur poro sesepuh menopo dene poro leluhur babagan laku utomo ing pangajab samangkih sak saged saged mangertosi sejatining urip. Mekaten kepareng badhe matur tanglet nyuwun pangertosan. Spiritual Odissey meniko acara nopo to ?
Wonten pundi panggenanipun ? menawi bade nderek syarat2ipun menopo kemawon?. Menawi badhe ndaftar kaliyan sinten ? kados pundi caranipun? Dhumateng sedherek sedoyo nyuwun gunging pangaksomo bilih kulo nglunjak sembrono sumelo atur.
Dhumateng Ki Sabdo, Jeng Dewi, Jeng Niken, Kangmas setyo Hajar Dewantoro lan sedoyo ingkang mboten saged kulo sebat setunggal mboko setunggal, salam tetepangan mugi kersowa paring pangertosan utawi wangsulan.
Nuwun matur nuwun……………. Teguh Ayu Slamet………………….
Desember 25, 2012 pukul 9:02 pm
@ Lare Cubluk, Maturnuwun mas LC, sugeng patepangan malih, nadyan kulo dereng nate tumut acara odissay, nanging kulo tumut bangga lan bingah kagem poro sederek ingkang sampun numindakake kaluhuran bab spiritual jawi niki.
Bab sak meniko acara odissay niku nopo nggih sampun di babar ten inggil, monggo saget di pirsani lan di waos topikipun. Mekaten nggih gampil mangertosi… he he he…
@ Kagem Poro Sederek Sedoyo ingkang kinasih,
Sugeng Natal 2012 lan Warsa Enggal 2013, Mugi berkah tansah lumeber dumateng panjenengan
cengingisan soale ora nana sing diajak ngobrol wong anu akeh akehe wong hongkongan kabeh sih lahTapi lewih asik nek dina minggu utawa
akeh kancane lanang wadon campur bareng renange, wong hongkong wong bule ato wong ireng ya campur dadi siji pokoke renang. Sing kadang nggawe aku ngguyu soal
Midden-Delfland iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Ratih Purwasih Full Album Galau | Nonstop Tembang kenangan 80an 90an
Album Emas Poppy Mercury Full Nonstop | Tembang Kenangan 80an 90an
Koleksi Tembang Kenangan Nostalgia 80an Vol.2 Indonesia | Nonstop Tembang Kenangan 80an 90an
membacanya hahahahaha…mbok yo gawe boso jowo ae ben aku ngerti…..
Makhluk Maniez a.k.a. Munyuk Mentel replies:
Tk. Kunci mas= 72 / 71=9087
jeneng Kelly Clarkson (lair ing Fort Worth, Texas, Amerika Serikat, 24 April 1982; umur 35 taun) wong tuané katurunan Wales, Yunani, Irlandia, lan Jerman.[1] Dheweké iku penyanyi sakaligus penulis tembangan saka Amerika Serikat kang jenengé kondhang amarga dadi juwara kaping pisanan ning ajang American Idol musim pisanan. AWit taun 2006, Kelly Brianne Clarkson bisa ngasilaké rong album.[1] Awit cilik dhewekké anduweni penginan dadi ahli biologi kelautan, ananging, dheweké nyuda penané mau amarga nonton filem kang judulé JAWS, filem kang ngisahaké babagan kauripan ning laut kang nampilaké monster-monster kang ana ning segara kang galak.[1] Nalilka dheweké ana ning sekolah menengah, sawijining guru ngrungaké dheweké nembang, Amarga kesengsem karo suarané Kelly, guru mau ngajak dheweké melu kanggo dadi anggota koor ning sekolah, amarga iku, dheweké mulai seneng ning dunya tarik suwara.[1] Lulus saka sekolah menegah, Kelly kerja serabutan.[1] Dheweké tau dadi pelayan "cocktail", dadi pegawai kang mromosikaké produk ning bioskop, tau kerja ning farmasi, ning kebun binatang Fort Worth dadi "telemarketer", dadi sales "door-to-door" sedina, lan nyambut gawé liyané. Dheweké uga tau nyicipi nyambut gawé ning dunia televisi, kayata kerja ing sawijining stasiun televisi.[1]
Taun 2002 Kelly melu audisi acara American Idol musim pisanan.[1] Sadhurungé dadi pamenang ning ajang kasebut, dheweké wis olih pujian amarga panampilané.[1] Nalika tanggal 4 September 2002, Kelly menangké kompetisi American Idol nyisakaké 58% suwara kanggo Justin Guarini, lan konstentan liyané kayata, David Cook, lan Carrie Underwood kang kasil ngindari peringkat telu paling ngisor enggal mingguné.[1] Kelly lan Carrie banjur dadi juara dene Clay nempati posisi pamenang kaping loroné.[1]
Awalé, Kelly bakal diarahaké kanggo nyanyikaké tetembagan pop lan dadi penyanyi pop, kayata karakter musik kang bisa dirungokaké ning album kang judulé THANKFUL, dirilis nalika taun 2003.[1] Ananging, meluni apa kang dadi penginé Kwelly ning dunya musik, dheweké akiré malah bisa dadi penyanyi rock.[1] Babagan iku bisa dideleng ning album kaping loroné kang judulé BREAKAWAY, album iku dirilis nalika taun 2004, Isi saka albumé kang kaping loro mau akeh-akehé tetembangan kang karakteré rock, meski béda aliran, kaloro album kasebut padha-padha
Clipé kang judulé Behind These Hazel Eyes mecahaké rekor TRL ngalahaké rekor sadhurungé kang dicekel déning Britney Spears.[1]
Taun 2011, Kelly Clarkson melu ngeramekaké acara Java Rockin Land bebarengan karo Maroon 5, lan Alicia Keys.[2] Ajang kang diselenggarakaké ning Pesisir
Indonésia iki digelar nalika tanggal 22-24 Juli, lan disponsori déning industri rokok.[2] Amarga disponsori déning industri rokok, dheweké ,Maroon 5, Alicia Keys nolak tampil.[2]
FILMOGRAPHY[besut | besut sumber]
Breakaway (2004) #3 AS - 2x Platinum
Breakaway (Billboard AS: #6, Indonésia #1)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kelly_Clarkson&
nggayuh utami Duk wiwit prang ngalengka Denya darbe atur Mringra kapinrih raharja Dasamuka tan kengguh ing
mardi jeneng ing Narpati Ingkang praja dhukut aneng wana Katon sapari bawane Isine ngalas iku Kaungkul lan marang ing hardi Sagung ing wadyabala Alas paminipun Prabu nyambinamgka singa Kareksaning singa petenging wanardi Yen alase apadhang Sinom
nora ngenteni Apatah asih maring wang Ubayane du king nguni Megatruh Yen wohwohan enak mentah iku timun Enak mateng iku kweni Manggis enak blibaripun Pelem enak mateng ati Salak enak rada bosok Gambuh Sekar gambung ping
tanah jawi Wong agung ing ngreksi ganda Panembahan senapati Kapati amarsudi Sudaning hawa lan napsu Pinesu tapa brata Tanapi ing siyang ratri Amemangun karyenak tyas ing sasama Kinanthi Mangun setu bandha layu Samodra tinabak keni Sekti ning bala wanara Prabawa sri dasamuka Mokal apesa ing yudha Ramawijaya
sulakipun Mratandhani yen bangun enjing Rembulan wus gumlewang Neng kulon gunung Ing padesan wiwit obah Lanang wadon pan sarnya Anambut kardi Netepi kewajiban Sinom “grandhel lintring” Wikan wengko
kanjeng ratu kidul Ndedel nggayuh nggegana Umara marak maripih Sor prabawa lan wong agung ngeksi ganda
sinukarta Mrih kertarta pakartining ngelmu luhung Kang tumrap neng tanah jawa Agama ageming aji
Wedus 3 buntute piro? CM 67
Ing. Ivan Bauer, Ph.D., MBA
Ing. David Koz&iacute;k
Ing. Petra Doležalov&aacute;
INDONESIA sing akeh aneka ragam bahasane lan tradisine
SD 1 TAMAN ENDAH, SMPN 1 PURBOLINGGO "KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI AMIN".
edit ] Wayang golek (rod puppets) [ sunting ] Wayang golek (boneka batang) A pair of wayang golek from West Java Sepasang wayang golek dari Jawa Barat Wayang golek
edit ] Wayang karucil or wayang klitik [ sunting ] Wayang karucil atau wayang klitik Wayang klitik image of Batara Guru Wayang klitik citra Batara Guru Wayang klitik figures occupy a middle ground between the figures of wayang golek and wayang kulit . angka klitik Wayang menempati tanah tengah antara tokoh-tokoh wayang golek dan wayang kulit.
edit ] Wayang beber [ sunting ] Wayang beber Wayang painting depiction of Bharatayudha battle Wayang lukisan penggambaran pertempuran Bharatayudha The wayang beber
“Panget ingkang piagam Kangjeng ing Ki Rangga Gede ing
watas Cilamaya, airta Sun kon anunggoni lumbung pari limang takes punjul tiga
welas jait, Wedening pari sinambut dening Ki Singperbangsa. Basakala tan angrawahi piagam lagi lampahing kiai
Judabangsa kaping kalih Ki Wangsataruna. Ingkang petusan Kangjeng Dalem ambakta
tata titi yang kalih ewu; wadana nipun Kiai Singaberbangsa kalih Ki Wirasaba
kangdipun-wadanakaken ing manira. Sasangpun katampi dipun prenahaken ing
Lumbung Kelapa Duwa, kang tinunggu dening Ki Astrawadana kalih Wanajuda,
Banjir sak dengkul.ojo nganti.Omah podo klelep.Nyawang mrono mrene mung banyu.
aku nang kene ya wis mandan termasuk jere wis jamuren wong anu arep 6 taun dadi ya wis 6 badanan aku nang kenekawit taun 2002 aku mangkat tekan endonesia pamitan
sekian eh kenyataane tekan kene malah beda karo peritungane jenenge nasib ya nasib ora nana sing ngerti arep kepenak karo orane menungsa bisane ya kur mung ngrancang sing kuasa kue sing ngatur.lebaran nang luar negri ya ora kepenak adoh karo
saking akehe wong wedon nang kene dadi ya akeh sing
urip nang hongkong kabeh asline sing tekan indonesia mau maune ya babu tp mbarang tekan kene ya akeh pada nemu
sukur alhamdulillah aku nang kene arep 6 th ya wis bali ping telu waloora nggawa duit sing penting waras slamet ya wes sukur alhamdulillah.ana cah wadon indonesia geh ngisin2na nang kene pacaran karo wong pakistan
nang banyu kotor. mudah mudahan ya kue saiki dalane alus nganti mengko aku bali insyalloh taun ngarep bene aku bisa jalan2 numpak motor dewek meng kawunganten.mbokya pak GEDE PENGURUS KAWUNGANTEN mandan diurusi masalah dalane!!!
endonesia jenenge SUARAkaget lho ketika tk buka halamane eh ana warta sing
telu sing di anggap kaya hantu menakutkan hehehe cul lah nyong arep turu wis esuk ya ternyata kie arep jam 6 urung turu blas hiks tapi jyan rasane koh ora ngantuk gara gara nginum kratingdaeng apa ya hehehe Posted by
Bharatayudha.BAMBANG IRAWAN. Saudara Abimanyu lain ibu.BAMBANG SUMBADA. Saudara Abimanyu lain ibu.BASUDEWA. Kakak Dewi Kunti, putra Prabu Basuki
Contoh Pranoto Coro (MC) Basa Krama Inggil lan Kawi –
Ateges Dewekne Isih Sungkan (1520)
Babat, Lamongan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
186. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit—Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit.
187. Lan duwe prajurit—Dan punya prajurit.
188. Negarane ambane saprawolon—Lebar negeri seperdelapan dunia.
189. Tukang mangan suap saya ndadra—Pemakan suap semakin merajalela.
197. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.
198. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.
202. Wong wedi dadi priyayi—Orang takut jadi priyayi.
TENG TENg ini pasti ga sah kuatir clingak clinguk cari jalan kabur.Ya tho om??? [/quote]Oalah mas,aku wes kentekan receh ki,..wong tubrukan ora milih wong elek tok,..sing mlayune cepet iku sing slamet,.....
kentekan receh ki,..wong tubrukan ora milih wong elek tok,..sing mlayune cepet iku sing slamet,.....heehhehh,...(sori buat yang laen,ini pakai
nggo ngangkut beras, jebul kedisikan nggo ngangkut gadget setoko 😀
kmphlynx says:	July 22, 2015 at 15:45	Ngangkut beras saget, Kang… ning sik pick up wae ben ora ditilang.. 😆
Triyanto Banyumasan says:	July 22, 2015 at 18:57	ojo akeh akeh, pokoke jo nganti
kupas, monggo di beberkan nggih, maturnuwun.
Sami2 maturnuwun mas, sampun kerso tepangan kale kulo, kulo tasih sinau ten mriki lan ugi njenengan nggih sampun apresiasi kale kulo lan
Mbok menawi wonten ingkang badhe dibabar malih bab KRK lan Nyi Roro Kidul.. Kula ndherek ngangsu kawruh wonten mriki
Maret 3, 2012 pukul 9:40 pm
Sugeng dalu lan salam kenal pak Basiyo, Maturnuwun
wulung, podhang rojo, ayam puteh, ayam wulung, ayam wireng kuneng.
2.	Galihe Kangkung, Galihe kelor, Galihe batang pisang (dhebok bosok).
3.	Klungsune Tebu Ireng, Klungsune asem kawak
4.	Susuhe Angen, Pusere gong khayun
5.	Gedhang Setangkep, Serabi setangkep atau sekar mayang jambe
Ireng * Wulung sang pamujang kelanggengan urip widhi
Ilham labet mreng sapto pertolo panju
Langgeng lamunto suare angejo wantah sang aji noto
Dadu * Anjlumat gedhong samar mijel wewengkon pamangku
Murbeng dumadi cipto ning sawijineng tanpo umpomo
019876543210 Pranatan gedong samar 21 jaman baru
Mahananing Asih tanpo pilih kasih sekabehaning darsih layu kayafu
kulo bade tanglet, sedulur 4 niku asale sakeng nopo teros mapane wnten pundi pegaweane punopo lan sumambrah wonten npo, lajeng mbok menawi sampon dumugi eng janji wasol ipon wonten pundi
Kebo-Keboan,Gandrung Banyuwangi, Seblang, Janger, Barong Kemiren, Kuntulan, Sejarah Banyuwangi, Petik Laut, Jaran Kencak Paju Gandrung SITUS / BLOG SUMBER ARTIKEL :
Aceh Cantik.. Serangga Tongket | Foto Gambar Wabah Serangga Tongket
Artikel By Aceh Community On Serangga Tongket | Foto Gambar Wabah Serangga Tongket - Wabah Tomcat serang
salah sawijining hotèl mewah kang ana ing kutha Dubai Uni Emirat Arab. Hotèl iki dibangun déning Said Khalil lan dirancang déning Tom Wright saka WS Atkins PLC. Dhuwuré hotèl iki 321 m, dadi bangunan hotèl kang palng dhuwur ing donya. Madeg ing sandhuwuré pulau gawéyan, 280 m saka gisik Jumeirah, ditepungaké déning kreteg kang makelok-kelok. Bentuké Burj al-Arab iku digawé kanggo nyimbolaké transformasi urban Dubai, nggambaraké bentuking prau layar Arab.
^ "Stay at Burj Al Arab". Jumeirah. Dijupuk 4 Januari 2010. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
oldid=989287"	Kategori: Hotèl ing DubaiKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.30, 2 Maret 2016.
Yom Sheni dinten ingkang kaping kalih Senen (Senen).
Yom Shelishi dinten ingkang kaping tiga Selasa (Selasa).
Yom Rebioi dinten ingkang kaping sakawan Rebo (Rebo).
"Srengege kasebut malaekat Michael (Mikha'el)
seneng karo iwak banyu dadi jarang masak iwak banyuCewiwi / sayap ayam dimasak make kecap manis Ala Hongkong mix selerakuUdang gede dimasak make sauce tomatSayur coysam atau dalam bahasa indonesianya biasane di jenengi
suwun sanget medianipun, mugi-mugi dadoso ilmu ingkang barokah lan manfaat,
lan cangkoke’, ‘sesotya lan embanan’, ‘sedulur papat kalima pancer’ (dalam konteks rohani manusia), Hyang Manik lan Hyang Maya;
‘Cedhak watu adoh ratu”. SANGKAN PARAN #2 Sangkan Paran iku lakone Urip utawa Jiwa kang lagi tumurun saka kana tumeka ing kene, kang ing maune sira padha durung wikan (mangerti). Maune iku, karepe wiwitan utawa kana, dadi sangkane kang mau saka kana, parane mrene. Kosok baline, saka kene parane mrana. Iku yen mungguh tumraping wong lumaku, sing mesthi sangkane saka mburi parane menyang ngarep. Sawise tumeka ing paran (kene iki), yen arep marani sangkane, kudu lumaku ambalik. Ananging patrap kang mangkono iku rekasa, marga dunung lan dalane wis ora kelingan; rak iya ta? Coba caritaa sapa kang wus tau weruh, wong tuwa bisa bali dadi bocah maneh, banjur dadi bayi bali lumebu ing guwa garba, nuli bisa bali dadi jiwa? Iku aran mokal. Ing mengko sarehning patrap ambalik iku ora bakal bisa kalakon, becike nganggo patrap lumaku ambanjur bae. Geneya teka mangkono? Iya awit mirid saka piwulang bab kaanan titahing Suksma, adhapur piwulang kang sajati ngenani jagad saisine kabeh, bawana iku wujude bunder. Dadi yen lumaku ambanjur, kang mesthi iya bisa tumeka ing panggonan maune. Awit araning enggon iku mung loro, kana karo kene. Kosok baline: kene karo kana. Dadi yen saka kana, parane mrene, lan manawa saka kene parane mrana. Waton lakune mau ora slewengan, utawa mompar mampir ndadak utang sangu barang, utawa maneh ndadak jajan ana ing warung, adus ing kedhung, mesthine rak iya bakal tekan ing kana ta? Mulane padha den ngati-ati lan prayitna sarta kang eling, manawa kene iki akeh begalane lan akeh sambekalane, apa maneh dhasar gedhe cobane. Iku kang dadi pangridhu lan pamurunging sedya, kang marakake ora bisa sembada. Mangka kene iki wawayangane kana, lan kana iku iya wawayangane kene. Papadhane sira andeleng warnanira ana sajroning pangilon, yen kene tutul, kana iya tutul; kene lorek, kana iya lorek; kene ireng, ing kana iya ireng, mangkono sapiturute. Ana dene sakabehing rurupan iku, iya wujuding begalan. Begalan mau kadadeyan saka kurang pangati-atine mungguh pangreksane marang awake dhewe. Pinangkane mung saka karem angumbar karep, anuruti hawa napsune. Mangka karep lan hawa napsu iku, manawa diuja sangsaya makantar-kantar anggegirisi, tutuging endhon andadekake coba beka, kang mahanani awake dhewe dadi ambuntel, utawa ambalebet sarta ambabaluhi marang Pak Jiwa. Apa iya ora rekasa lakune Pak Jiwa mau? Sing mesthi kang amarga kabotan ing babaluh, dadi banjur banget ing sarentine. Terkadhang durung sapira dohing lakune, nuli karasa sayah, banjur trima mung mandheg ana ing saenggon-enggon bae. Gek kapan bisane menyang panggonane lawas? Jalaran saka kang mangkono iku, luwih prayoga manawa ingsun nyaritakake bab sangkan paran dhisik, lan kapriye sababe dene bisa tumurun marang ing donya iki. Apa maneh kapriye mungguh perlune kawruh kang mangkono mau dibutuhake dening manungsa, lan
rereged utawa luput kang sakawit. Duk nalika tumurun saka kana- kanane, rereged mau ora tinemaha. Marga kang mangkono mau, banjur ora diarani suci, dening wus anduweni cacat lan luput ing wiwitane. Mangka sajatine cacad utawa luput mau, tansah cumepak angadhang ana ing dadalan, kang diliwati dening kang lumaku saka sangkan (kana panggonane lawas), marang paran kene iki. Dadi luput utawa reregede mau iya banjur sangsaya ajujul wuwul. Mulane Urip utawa Jiwa kang kawuwulan ing rereged iku mau lumrahe banjur diarani ‘kawula’. Amarga tekane wus kawuwulan dening rereged (kaluputan) kang kongsi andadekake lemesing dayane Pak Urip iku. Rumangsa kaya kinunjara ana ing sajroning gedhong wesi. Mulane saya akeh kaluputane, iya sangsaya ringkih uripe. Iya jalaran saking kandel lan gedhening kaluputane, Pak Jiwa kongsi kena diandheg ana ing kene watara lawas. Ora uwal utawa ora ucul yen bandhule kang kasar-kasar mau durung rusak. Dene bandhul utawa balebed kang wis rusak, diuwalake dening Pak Urip mau, lumrahe diarani mati. Mungguh salugune Jiwa utawa Pak Urip iku ora bisa mati, ajeg ing salawas-lawase. Tembung ajeg iku, iya langgeng: apane kang langgeng? Yaiku uripe lan anane, yaiku Jiwa kang wus oncat saka buntel utawa bandhule. Dene buntel utawa bandhule kang kaprahe diarani raga, kang asipat kaya dene ragangan, kang ing tembe mesthi bakal rusak dadi wangke. Sanajan wis bisa oncat saka rereged utawa raga, suprandene iya isih ana maneh rereged kang ora gampang diuwalake. Ing ngarep wis ingsun caritakake, yen rereged kang nutupi iku andadekake pepeteng lan lali, mulane iya ora gampang baline marang sangkan utawa padunungane lawas. Bisane bali marang panggonane lawas, manawa Pak Jiwa mung kari anggawa sarira pribadi. Amarga sarirane pribadi mau, asale saka sangkan lan ora kawoworan apa-apa, mulane diarani suci, bisa luluh lan jumbuh dadi sawiji, tetep jumeneng Maha Suci, tegese luwih dening suci. Kang wis widagda angudi mangkono mau, kaprahe diarani nyawarga, tegese sawarga iku, wus kumpul kalawan wargane (dadi siji). Dadi anane ing kono mung sarwa lega, iya lega dening wus bisa bali marang poke. Kang ana ing kono mung panjenengane pribadi, ora kantha ora kanthi, ora warna ora rupa, ora arah ora pernah, tetep jumeneng Maha Agung lan Maha Luhur, Maha Kawasa lan Maha Luwih, mulya langgeng tan owah gingsir. Dene enggone sinebut Maha Agung iku, amarga jagad saisen-isene kabeh, kawasesa ing Panjenengane. Teteping Maha Luhur iku, jalaran sakehing kaanan, luwih asor tinimbang Panjenengane. Teteping Maha Kawasa, karana dumadining kaanan kabeh, kapurba ing Panjenengane. Teteping jumeneng Maha Luwih sebab sagunging kaanan, antuk palimarma saka Panjenengane. Tetepe Maha Mulya, dening kaanan kang dumadi ora bisa madha lan ora kawawa anggepok marang Panjenengane. Tegese langgeng tan owah gingsir iku, wiwit duk samana kongsi saiki, tumekane ing mbesuk, iya ajeg anane, ora owah lan tanpa cacad. Kang mesthi Pak Jiwa kang kangelan bali marang panggonane lawas (sangkan) mau kepengin ambaleni ragangane nanging ora gelem jalaran wus arupa wangke. Mulane amilaur ngluyur saparan-paran, ngaub ana ing saenggon-enggon. Dadi tenagane Jiwa iku ora gampang sembadane bisa bali marang panggonane lawas manawa durung bisa nguwalake rereged utawa kaluputane. Jiwa kang sumanggar ana ing saenggon-enggon, utawa kang sumandha ing saparan-paran, iku yektine kena diarani neraka, jalaran kang sabenere kudu bali menyang panggonane lawas (sangkan), ananging ora bisa tumeka, amarga isih kawoworan rereged kang dadi babaluh mau. Ana maneh bandhul kang anjalari si Jiwa enggal bali maneh marang ing donya kene, ngrasuk raga anyar. Bandhul kang anjalari bisa bali ngrasuk raga anyar mau aran ‘ala utama’ utawa ‘reged apik’. Ing tembe, tumurun ing donya kang kapindho, lan yen bisa ngrucat sarta nguwalake saliring rereged, iya uga bisa bali marang panggonane lawas. Dene bandhul becik iku mau, asale saka karep kang dhemen anggayuh kautaman, angudi marang kang durung bisa andadekake pamareme. Dadi urip ing donya kang kaping pindho iku, perlune nutugakake kang digayuh lan diudi mau. SANGKAN PARAN #3 Ing mengko ingsun arep amiwiti anyaritakake cethane dhek sadurunge ana apa-apa, nganti tumeka gumelaring jagad saisine kabeh, lan dumadining manungsa tumurun ing donya, kongsi bali marang panggonane lawas. Kabeh iku ingsun mung saderma ngucap, Hyang Suksma Kawekas kang paring dhawuh. Dadi sarehning saka keparenging Suksma, sariraningsun minangka lelantaran ambuka, cethane wawarah mau, pangrasaningsun wis aran nugraha (begja kemayangan). Marmane ingsun kudu matur sewu sembah nuwun marang Panjenengane, nganggo cara Jawa sakepenake manut sasenengingsun dhewe. Kabeh kang ingsun enteni lan ingsun senengi, kang mesthi wus kauningan dening Pangeran Kang Maha Wikan. HYANG
miwiti ambuka wedaran kawruh atas karsaning Suksma: Durung ana apa-apa, isih suwung wangwung. Suwunge iku dumunung ing ana. Ana iku langgeng ing salawas-lawase. Pethane kaya sumurat, anyemburat, nyemprot, kedher ambuwang lan anarik. Kang mangkono iku ajeg salawase, tan kena owah datan kena winengkang. Iku ‘wit’ utawa ‘babu’ baboning ngadadi, ya guruning sakabehing kang ana. Semprotan lan cipratane mau ana kang akeh lan kang sathithik. Kang akeh iku dadi luwih gedhe tinimbang liyane, sarta banjur kuwawa dadi ‘wana’ (papan) dunung dhewe-dhewe. ‘Kaanan’ kang luwih gedhe luwih adoh parane. Sakehing ‘kaanan’ kang dumadi mau tansah wuwuh-wuwuh dayane saka sorot lan semprotan utawa cipratan ‘adidayane’ Guruning Ngadadi. Kagawa saka dhewe-dhewening prenahe, dayane sakabehing kaanan mau banjur ora padha. Kang luwih dhisik dadi iku semprotan kang luwih gedhe, anduweni daya kedher mubeng anarik meh sairib karo dayane Guruning Ngadadi. Sarehning saka terange cahyane, kang dadi luwih dhisik sarta katone luwih gedhe (menjila, ksm) tinimbang ‘kaanan’ liyane, mula becike ingsun arani Pramana Jati. Kapindhone, ana maneh kaanan kang meh padha gedhene karo Pramana mau, dayane mungser mubeng sumorot. Saka kuwating ubenge lan
kang padhang, iya iku Arka utawa Surya. Katelune, ana kang memper kayadene Surya, gedhene uga meh padha, dayane mungser lan sumorot, lan uga tansah oleh wuwuh saka dayane Guruning Ngadadi. Ananging sarehne prenahe rada cedhak karo Pramana, mangka dayane Pramana iku anarik utawa nyerot, dadi prenahing Surya uga banjur cedhak karo ‘kaanan katelu’ mau. Mangka dayaning Surya mubeng sumorot lan panas; panasing sorot tansah angenani ‘kaanan katelu’ iku. Dadi kaanan kang kaping telu mau tansah kawuwuhan dayaning Pramana lan Surya sarta Guruning Ngadadi. Mulane kaanan kang kaping telu iku kurang dayane, banjur mung adhem lan anteng bae. Nanging iya isih mubeng mungser. Iku ingsun arani Wulan (Rembulan), awit dadine saka lereming daya tetelu kembul dadi sawiji. Kaping pat, ana kaanan maneh, sarta akeh banget, gedhene iya meh padha bae karo Surya, prenahe adoh karo kaanan tetelu mau. Dayane kabeh mung kedher sumorot. Marga akeh tunggale, becike ingsun arani Kartika (Lintang). Saka padunungane lintang-lintang mau ana tetelu kang katone gedhe dhewe yen dineleng saka kene, amarga luwih cedhak tinimbang lintang-lintang liyane. Pethane kaya dene ngapit-apit dununging Pramana, andadekake pepethan ancer-ancer pojoking Pramana. Dene dayane lintang tetelu mau kalah karo dayaning Pramana, tansah kaserot dening dayaning Pramana. Sabanjure semono uga dayaning Surya lan Rembulan tansah kaserot dening Pramana. Sakabehing ‘kaanan dumadi’ iku kayadene ngubengi utawa ngrubungi ing Guruning Ngadadi. Mulane iya banjur kaya pepethan ancering arah utawa keblat. Wong Jawa kerep padha nganggo tetembungan ‘keblat papat kalima pancer’, iku karepe mangkene: keblate papat iya iku kaanan dumadi kang gedhe-gedhe, pancere Guruning Ngadadi. Mungguh kaanan dumadi kang dhisik iku mau kabeh diarani purwana, tegese panggonan kang wiwitan iya purwane ana dumadi. Dene gurune kena diarani Guru Purwaka, tegese Guru kang jumeneng dhisik, ora ana kang andhisiki lan ora ana kang madhani. Wedaran Sang Wiku
Kang dhihin, Ingsun gumânâ ing dalêm alam awang-uwung kang tanpâ wiwitan tanpâ wêkasan, iyâ iku alaming-Sun kang maksih piningit. b. Kapindho, Ingsun anganakaké cahyâ minângkâ panuksmaning-Sun dumunung ânâ ing alam pasênêdaning-Sun. c. Kaping têlu, Ingsun anganakaké wawayangan minângkâ panuksmâ lan rahsaning-Sun, dumunung ânâ ing alam pambabaring wiji. d. Kaping pat, Ingsun anganakaké suksmâ minângâa dadi pratân-dhâ kauripaning-Sun, dumunung ânâ alaming hêrah. e. Kaping limâ, Ingsun anganakaké angên-angên kang ugâ dadi warnaning-Sun ânâ ing sajêron alam kang lagi kênâ kaupa-makaké. f. Kaping ênêm, Ingsun anganakaké budi kang minângkâ kanya-tahan pêncaring angên-angên kang dumunung ânâ ing sajêronê alaming badan alus. g. Kaping pitu, Ingsun anggêlar warânâ (tabir) kang minângkâ kakandhangan pasèrènaning-Sun. Kasêbut nêm prakârâ ing ndhuwur mau tumitah ing donyâ, yaiku
iku Pramana. Pramana iku tansah anyerot dayaning kaanan tetelu mau, kayata surya sinerot panase, lintang sinerot kedhere, rembulan sinerot adheme. Amarga Pramana anduweni daya kedher lan mubeng banget santosane, suwe-suwe kumpuling daya tetelu kang padha sinerot mau, dadi ngringet. Kringete mau saya lawas sangsaya mundhak, suwe-suwe dadi banyu. Dene banyu iku ingsun arani ‘tirta purwa’, utawa ‘tirta kamandanu’, tegese banyu urip, marga wiwitane saka kumpule daya tetelu. Tirta kamandanu mau tansah ingubengake lan kinedherake dening Pramana, suwe-suwe dadi saya kasar. Sarehning penyeroting Pramana ora ana lerene, dadi banyu mau saya lawas iya sangsaya mundhak kasare. Amarga saka gedhening banyu mau, kongsi kawawa ambuntel marang sariraning Pramana mangkono ing sabanjure. Saya lawas iya sangsaya mundhak akehe lan kasare, wusana banyu kasar kang wus bisa ambuntel ing sariraning Pramono mau, dadi banget kandele lan banget jembare. Iku ingsun arani jaladri, karepe banyu luwih kandel, luwih jembar. Jaladri mau sabanjure tansah ingubengake ing Pramana, kinedherake lan katarik sarta tansah kawuwuhan dayaning surya, rembulan lawan lintang-lintang satemah jaladri kang cedhak karo sariraning Pramana, banjur saya luwih kasar, kongsi anjendhel. Jendhelan mau saya lawas sangsaya kandel, mulane banjur rapet pambuntele marang Pramana: gampange jendhelan iku ingsun arani ‘pratala’, tegese wujud kasar dadi dhadhasar, lan tansah raket lan rapet kalawan Pramana, kongsi ora ana selane. Dene banyu jaladri mau saking kandele lan jembare, nganti tanpa wates, gampange ingsun arani jalanidhi. Ing samengko saya kurang lepas (kuwat) daya panyeroting Pramana, marang kaanan tetelu mau, sarta dayane mubeng lan kedher mau, kalingan ing pratala. Sarehning pratala iku mau banget cedhake karo Pramana dadi tansah kagepok ingubengake lan kinedherake dening Pramana mau. Saking bangeting sesere, kongsi kaya digosok ajeg tanpa ana lerene. Ing wekasan pratala mau banjur panas, suwe-suwe kawawa dadi geni, genine awor karo awak-awaking pratala mau. Saka gedhening geni kang tansah di kedherake dening Pramana, dadi Pratala mau tansah kaya digarang , jalaran ing njaba ora pedhot kataman panasing surya. Saupama ora oleh daya adhem saka rembulan, sarta daya kedhering lintang-lintang, kang mesthi pratala mau dadi garing, lan jalanidhi dadi asat. Nanging kedhering lintang-lintang kang sinerot mau nampeg marang bunteling Pramana, iya iku pratala lan jalanidhi, iku katut kadayan dening kakedher lan ubenge mau. Mulane kedhering lintang kang sinerot mau uga banjur katut marang lakuning pratala lan jalanidhi kang kagawa mubeng dening Pramana. Sabab saka mangkono banjur mahanani daya kang santosa kaya dene nyembur marang ing pratala lan
Munggang AgengSurakarta (Kraton)31/08/1973Udan Padjaten (Kyahi Kandjeng)Kraton Surakarta08'002 - Bedoyo Ketawang - Suluk - PatetanSurakarta (Kraton)31/08/1973Kaduk Manis (Kyahi Kandjeng)Kraton Surakarta11'42Side 2:3 - Bedoyo Ketawang AgengSurakarta (Kraton)31/08/1973Kaduk Manis (Kyahi Kandjeng)Kraton Surakarta17'354 - Gending TjolopitoSurakarta (Kraton)31/08/1973Manis Renggo (Kyahi)Kraton Surakarta03'26
iki jane sing mbok omongke ki sopo tho?? she? adek?
kowe sidane milih colek opo bagrul?
Konveksi / Pabrik / Grosir Kaos Di Tangerang | Wirmen
Konveksi / Pabrik / Grosir Kaos Di Tangerang.	Jasa Konveksi | Sablon Baju, Kaos Promosi Murah *
Nogo 2 wis=26-31=8.4, 26+2=28-29=(2094)
pitedah ingkang migunani tumrap sinten kemawon ingkang ngersaaken olah sukma. matur sembah nuwun Mas Dwijayaningrat. Mugi dados manfaat tumrap sedaya. Nuwun. -
gedhene sak pitik jago. Uripe ana ing alas. Mangane getih kewan. Lemut menawa nyokot mendo mesti mati. Kewan-kewan pada
wedi karo lemut. Lemut dadi raja ing alas wanci kuwi. Caritane uga lemut duweni suweng
duwe kanca putri Kenya anaingpinggir alas. Ing sak wijining dina, putri Kenya
mau arep lelungan. Putri Kenya nyuwun ngampil suwenge lemut.Lemut ora duwe rasa
curiga marang siputri Kenya mau, suwenge dijilihke nanging ugacepet-cepet dibalekake
rongdina, telung dina putri durung balekake suwenge lemut, lemut banjur nesu.
Banjur lemut marani omahe si putri ana ing pinggir alas. Saka
kadoan putri wus krungu suara mabure lemut. Mesthi lemut arep mrene, pikire si putri,
Putri banjur nyepakake merang, merang kuwi banjur diobong. Sak uwise tekan omahe
putri banjur didodok lawing omahe si putri.
Ora ana wong sing semaur saka njero omah. Didodok tetep sepi, banjur lemut nesu,
lawing omah dirusak, LEMUT banjur mlebu ing omah. Lemut kaget jebul ana ing jero
omah ana merang kang wus diobong ndadekake pelug sing okeh banget. Kena pelug merang,
lemut dadi semaput banjur awake dadi remuk cilik-cilik banjur mabur ngubengi si
putri sinambi nyuara suweng…..suweng…..” (ngeng,ngeng,ngeng).
mau kenging menapa swara lemut sing lagi mabur mesthi ana
ing kuping, maksude njaluk dibalekake suwenge.
Demo Janaloka dipun nilai boten pas kaliyan wekdalipun ~ Kridha Budaya
Demo Janaloka dipun nilai boten pas kaliyan wekdalipun
Wonten sawenehing Dewan, ingkang gadhah pamrayogi menawi sikap saking
asring dipunsebut “Janaloka” nindakaken aksi wonten ing DPRD, dinten
Selasa(22/11) boten pas. Sanesipun, rawuhipun sedaya dukuh saking
mapinten pinten laladan wonten ing Gunungkidul menika nuntut dipun
wontenaken peningkatan kasejahteraan lan jaminan hidup layak, dipun
Piyambakipun ngendika menawa” Janaloka” bebarengan kaliyan rapat
paripurna pembahasan RAPBD 2012 tanggapanipun fraksi-fraksi dhumateng
kawontenan rancangan peraturan daerah babagan APBD taun 2012, menika
boten pas wekdalipun. Sanajan boten nindakaken tumindak anarkhis
ananging wonten aparat Polres Gunungkidul ingkang ngagem seragam lan
boten ngagem seragam (ngagem rasukan preman) ketingal ngawasi ingkang
Sakderengipun ketua “Janaloka”,Sutiyo ngandharaken bilih tuntutan
ingkang dados pertimbangan dewan. Sedaya ngarepaken supados sedaya
kepala desa lan perangkat desa pikantuk pengasilan tetep, dipun
paringaken kanthi dasar keadilan lan bebarengan hak sarto
kewajibanipun lan boten pikantuk telat anggenipun maringi boten pareng
Dipunsuwun ugi, sanesipun pikantuk pegasilan tetep ingkang sumberipun
awujud tanah lungguh utawa bengkok, tyunjuangan purna tugas ingkang
dipun paringaken dhumateng lurah lan perangkat desanipun. Kalebet
Demo Janaloka dipun nilai boten pas kaliyan wekdal...
kuwi Simbah (Purwoko, 3 IPA-4) mergo deweke manggone neng mBediun nanging kerjane neng lepas pantai (dodolan muiiinyaaaaakkkk….). O ya mas, dadi omahku durung pindah, neng saka tol JORR saka arah mBandung exite neng Kranggan/Jatiwarna, njur U-
yakuwi bojoku saiki lagi njupuk S3 di Unibraw mau ngambil topik disertasi tentang ukum serodadu..he..he.. Salam ya ngge Mbak Kis (?) lan anak-anakmu. Sering neng mBediun lan
darbe pangira yen mung piyandelira iku kang saka Pangeran. Kabeh piyandel iku asale saka pangeran. Ing endhi papan Pangeran iku ana (
1. Mantra Kadigjayan Mantra Siyung WanaraGebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya Ian buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh. Mantra Panawaran .Niyatingsun dhahar, rowaningsun tapa kang dhahar. Niyatingsun sare, rowangingsun tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Malaekat Jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan ras, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna. Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumuah Pahing. Mantra diwacayen arep mamangan, supaya manawa diracun ing wong, bisa tawar tawar ora
bar tan tedhas ing keris suleman Ian sakehing gagaman kabeh. Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni
wong sabuwana bloloken ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima
sakabehing karsane Pangeran ya karepku, ora ana barang angel ora ana barang ora tumeka, gampang tumeka
kaping 7, yen katrima bisa mbuka barang kang tinutup utawa kinunci, sanajana ana sajroning peti wesi pisan
menga dhewe. Sawise rampung tirakate banjur dicoba, yen durung katrima, dibaleni tirakat maneh.2. Aji Jaya Kawijayan
luputa kang den arah, ambalik marang kang ngarah. Aji Tunggal balik iku perlu kanggo panulak cabare panggawening mungsuh. Lakune patigeni 3 dina 3 bengi, wiwite dina Selasa kliwon, Aji diwaca ana ing latar ajeg sabenjam l2 bengi, sajroning
sakira mungsuh arep nekani, sarta yen arep utawa wus nindakake
dinyatakake, yaiku ing wayah esuk pinuju srengenge metu, ndelenga wawayangane dhewe, yen wewayangane ora katon, tandha wus tinirima bisa ngilang, yen ijih katon wewayangane durung tinirima, iku kena dibaleni ngebleng maneh nganti bisa tinirima. Ajidiwaca yen ana kaperluane. Yen wus bisa ngilang, ora kena nindakake barang panggawe kang ora bener. Dene kenane mung kanggo ngalahake ngapokake mungsuh kang cidra durhaka
mungsuh ora padha weruh maring aku, matane dak tutupi bathok bolu, peteng dhedhet alimengan, sakehing
nglakoni banjur dinyatakake, yaiku ing wayah esuk pinuju srengenge metu, ndelenga wawayangane dhewe, yen wewayangane ora katon, tandha wus tinirima bisa ngilang, yen ijih katon wewayangane durung tinirima, iku kena dibaleni ngebleng maneh nganti bisa tinirima. Aji diwaca yen ana kaperluane. Yen wus bisa ngilang, ora kena nindakake barang panggawe kang ora bener. Aji PanglamporanIngsun amatak ajiku si Panglamporan, kangaran Nabi, Wali,
sajroning peperangan utawa yen ana bebaya pakewuh. Aji PanawaranIngsun amatakajiku si panawaran, ingsun lanang sejati, ngadeg tengahing tawang, urip langgeng gumantungm tanpa enggon, gumilang tanpa wawayangan, hu ingsun sajatining suksma langgeng. Sakehing braja tumiba ing tawang tan tumamam ing badaningsun. Lakune nglowong 7 dina 7 bengi, wiwite dina Kemis Wage, Aji diwaca sajroning perang, utawa yen ana bebaya pakewuh. Aji
mung mangan gogodhongan dikulup bumbune mung uyah, ngombene banyu kendhi, yen wis tutug 40 dina banjur nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Aji diwaca sajroning perang, nirokake unine sapi sarta mangan daging sapi. Aji Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi,
ana tumama ing badanku. Lakune nglowong 7 dina 7 bengi, wiwite dina Setu Kliwon Aji diwaca yen adhep-adhepan lan mungsuh yen wis arep Perang. Aji BalasrewuIngsun amatak ajiku balasrewu, kang tapa guwagarbane si
mburikiwa tengen keblat papat padha kamigilan kaprabawan ajiku si balasrewu kang mbrubul metu maewu-ewu
rambut wuluningsun, wus pepak jumeneng sarira Nabi, sakehing teluh tuju, tenung, braja, cakra, curiga, watang limpung,
dina 7 bengi, wiwite dina Jumuah Paing. Aji diwaca yen mangkat perang, utawa yen ana rerusuhan. Aji PengabaranIngsun
banjur ngebleng 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Aji diwaca yen wis adhep-adhepan lan mungsuh, sarta yen arep mangkat perang.3. Mantra Sri Rejeki Mantra Sugih BandaIng wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken
kewan belehan lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung cukup 40 dina bae. Mantra Sowan Ratu
kang gumantung durung tumurun, muga Pangeran maringake saka wetan, kidul, kulon, lor, ngisol, nduwur, kang sampun tinampen roh robani. Lakune ngebleng 7 dina 7 bengi ana paturon ora kena mudhun saka amben, kajaba yen arep bebuwang utawa sene, flanging uga ora kena metu saka seruhong, wiwite dina Selasa Kliwon. Mantra diwaca rina wengi tanpa petungan sakarepe. Mantra Nyuwun
cahya, kunpayakun tanpa ashadu kodratollah, pan ingsun pinayungan dening
bengi ana tritisan. Mantra diwaca ana ing latar, yen esuk madhep mangetan, bedhug awan madhep mangidul, mahrib madhep mangulon,
rohingsun dhewe Si…… (sebutna jenenge) tekaa enggal katemu aku. Lakune oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka. Mantra Supaya Duwe AnakSri putih sir ening,
Legi wis rampung tirakate, ing bengi Jumuah Paing. Ing malem Jumuah Legi wis rampung tirakate, ing bengi Jumuah Paing. Ing malem Jumuah iku banjur saresmi, yen arep saresmi mantra mau diwaca, sabanjure yen saresmi kudu mung malem Senin lan Kemis. Sarta nganggo srana ngrujak nanas kang ijih enom dipangan lanang wadon, sarta diwenehake marang wong kang sugih anak.” Mantra Weruh Sadurunge
bengi, wiwite dina Jumuah Kliwon mantra diwaca yen adhep-adhepan karo mungsuh arep perang. Mantra PanglarutanRaga
sedyanane anggone memungsuh karo ingsun iki, nglemprek keder larut saparan-paran ninggal
jabang bayi (diarani jenenge), ingsun wus weruh ajal kamulanira, asalira sukma tunggal, tunggal rasa, tunggal
sapisan jam 12 bengi, mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sadina sawengi, wiwite dina Rebo Kliwon.
panggandaningsun, rame wicaraningsun, ya ingsun manungsa sajati, gustine manungsa kabeh, rep sirep tan ana wani maringsun. Lakune ngebleng 3 dina 3 bengi, wiwite ing dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen adhep-adhepan lan mungsuh, utawa yen kumpulan
kemput ngideri buwana, teka kedep teka sirep wong sajagad kabeh. Lakune mutih 3 dina 3 bengi, nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen adhep-adhepan lan mungsuh utawa yen campuh perang, utawa ana babaya pakewuh. Mantra Prabawa“Bismillahir rahmanir rahim,
bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan lan yen lawane yen ngrembug prakara negara lan wong manca, utawa yen sowan ratu. Mantra
diwaca yen wus adu arep, pamacane mung kabatin bae karo nekuk ilate dewe. Mantra Senggara MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng
cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang. Mantra Arya BangahWiyak bumi wiyak langit, jagad Suwung tan ana babaya, ingsun sajatining
sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya, utawa yen lemebu ing alas, sato galak padha wedi.4. Do’a Doa Derajat KecantikanPitung dina ora kena mundur. Iki dongane, “Darajatku kang durung diparengake, Gusti Allah maringake saka lor, wetan, kidul, kulon, ngisor, duwur, wus katampan dening Roh rabani.” Lakune wong nandur pariWiwid jaman Budha kudu wiwiti ana padon, sarta njupuk jenjening dina naptu 10 iya nandur 10 ceblokan, sajen lan rampe uga
adus ing dina Rebo, roh tan arah samodraning badan iya ingsun angumpulake banyu pitu, lakune banyu kang abang banyu rahmat, kangireng banyu nugraha, kang kuning banyu nikmat, kang dadu banyu suwarga, kang biru banyu urip, urip donya urip akherat, prelu krana Allah.” Yen dina Kemis dongane, “Niyatingsun adus ing dina Kemis, ing banyu kama-wulan, ancik-ancik watu gilang, alungguh ing sela kembar, ingsun angumpulake sadulurku papat lima
badanku, ingsun angrawati sakehing cahya, cahyaning lintang, cahyaning rembulan, cahyaning srengenge, mustikaning Allah ana kene, iya aku kang jumeneng roh idhafi kang ngratoni
panyuwun kawula diedanana dening kun.” Kawaca ping 3.Marang tabik-tabik Kanjeng Sunan Kalijaga, kanggo sabarang karep, lakune mutih pitung dma, yen mangan ketan 40 dma, yen wayah bengi ana jaba sarana dedupa macaa “Kun payakun nyuwun saking kun.” Tumuli ngapalake
leluhure dhewe iki dongane, “Sirkumaya, kumayane simbah (eyang saliyan kang sumare ana pasareyan or katon, kang katon sajatining urip, urip tan
pancer, gedhong dma Senin Kemis woh paji lan dhikir Allah sing dak sedya, tek gampang, gampang teka ngarepanku, teka saking karsane Allah.” PangreremanIki dongane, “Kitab agung isine aksara ba’, karepe sing ala si anu ba’, ba’ saking karsane Allah,
“Baga-baga, kaprusa-kaprusa, sira baga ratu tunggal anut sapa sira, yen ora anut aku.”Lakune kungkum ana ing kali, iki dongane, “Kang Maha Suci, kang jumeneng ing
panjalukku, papat kalima pancer kang lair bareng sadinaa sing metu marga ma, sing ora metu marga ma sing karawatan, kumpul ingsun ora pisah.” Mantra
nyimpang marga kena supatane Kanjeng Nabi Adam, Gusti Allah, kawula nyuwun wilujeng.” Mantra Manawa Sore“Aja sira turu sore, wong anom akeh dosane, tengah wengi anglilira, nyebut pangeranira, ana dewa ngilang
andhawut sakehing lara, andhawut sakehing dosa, andhawut sakehing rindu, rindu aja ngrindu marang
ilang dadi banyu kungkulan dongaku serabat. Mandekake UjarLamun arep mandi ujare, iki ismune, “Sumulung jatine tunggal, nu tunggal ora karsa, nu tunggal ora ngandika.” Dongane wong srengen, darapon kamitenggengen kang den srengeni, iki dongane, “Lamaujuda illallah.” Winaca kaping telu. Upas-
sampurna urip salawase, ana ing alam donya ingsun urip tumekane alam jati ingsun urip, saka kodrat iradatingsun, dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun.” Donga Atine Sami An’arnSapa-sapa kang maca ayat iki, nalikane ana wong kang kepanjingan setan utawa wong klenger, nuli diwacakake surat An’am kaping sawelas ana ing kupinge. Iki dongane, “Bismillahir rahmanir rahim. Lakod jaakum
paedhahe diwaca nalikane arep turu, terus metu saka omah ana plataran madhep mangulon, diwaca saben jam l2bengi kaping sapisan, nganti tekan patang puluh dma suwene, nuli sidhakep kanthi nyenyuwun maring Allah, mangka wong iku pinaringan
iki dongan kang agung paedahe, wanaca ginawe katemu karo wong luhur, utawa caos maring wong gedhe-gedhe utawa panggedhe supaya kinasihan.Wong kang duwe sedya ala ora tumeka. Tur maneh bisa
arep lelungan utawa arep mlebu ana ingpanggonan kang sangar utawa angker kang ora tau dirambah manusa, nuli maca dongan iki, aja nganti putus-putus nganti teka ngliwati panggonan iku, iki dongane,
SAW sapa-sapa kang maca kalimah iki, mangka wong iku ora kena bilahi wiwit saka esuk saengga sore, nuli maca
utawa ruwed, olehe golek sandhang pangan utawa iiya-liyane karep kang sumedya becik, mangka wong iku nuli macaa donga iki saben-saben arep mapan turu, kalawan menganggo kang sarwo resik lan pikiran kang tetep winaca ambal kaping pitu terus 7 dina lawase, olehe maca madhep mangulon, wanci jam 12 bengi kalawan lunggguh kang jejeg, insya Allah pinaringan gangsar enggone golek sandhang pangan. Iki ismune kang winaca:
nyebut, “Sadulur kang maratapa ayo mangan.”Lajeng muluk sekul thok rambah kaping telu, punika pujine, “Bis teguh, mil luput, lah ora katon.” Lajeng dhahar, muji punika, “Bismiliahi aal
toya sahadat mili langgeng, kanggone yen adus tangi turu, utawa yen arep turu,
Ing GeniIki aji tawa ing geni, lakune pas pitung dina kaya dene pasa ing sasi romadhon, banjur
kaya ing dhuwur mau, kena mung mutih saben Jum’at, antuk pitung Jum’at banjur nglowong sadina sawengi, kasiyate sabarang antup ora turnama, lan kena den anggo nambani wong kena antup sarana ingidonan. Iki kang winaca, “Allahumma Sang Kalika ing sabrang, tuwuh ing lautan,
Melek“Biyung, aku njaluk padhang, aku ora duwe, bapakmu sing duwe, byar padhang mencorong saking karsaning Allah.” Mantra Padhang AtineAti-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung
banjur ndamu banyu kaping 3.7. Gangsar Golek Sandhang
DurjanaSaranane pojoking omah papat didodoki jambe jebug siji-siji. Demikianlah bunyi mantranya, “Singa barong kang mbau reksa ana ing Lodhaya, ingsun njaluk tulung reksanen papan pomahanku yen ana kang ganggu gawe sira balekna.” Kacarita yen katrima ing papan pakarangan kono katon wewayangane macan putih nggero.11. Nglerepake Wong NepsuDemikianlah bunyi mantranya, “Jro mripatmu Muhammad, jrone mripatku Allah, jrone mripatmu Allah, jrone
padha nggagas, wong tani padha ditaleni, wong dora padha ura-ura, beja-bejane sing lali, isih
Wong wadon nganggo pakeyan lanangWong wadon ilang kawiranganeAkeh wong wadon ora setya marang bojoneAkeh ibu padha ngedol anakeAkeh wong wadon ngedol awakeWong wadon nunggang jaranoleh Sri Aji Joyoboyo, abad xii M. (1100-an) Syair Joyoboyo
mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.
Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-walike jaman. Wolak-walik ing jaman
Wong lanang ilang kaprawiraneWong lanang linggih plangki Akeh wong lanang ora duwe bojoWong wadon nglamar wong lanang
Matéus 151- 2Ing sakwijiné dina ènèng wong Farisi lan guru Kitab sangka kuta Yérusalèm mara nang nggoné Gusti Yésus terus takon ngéné: “Kenèng apa murid-muridmu kok nerak pernatané mbah-mbahané awaké déwé? Nèk mangan kok ora pada wisuh tangan ndisik?” 3Gusti Yésus semaur ngéné: “Lah kowé kok pada nerak angger-anggeré Gusti Allah, awit namung kepéngin netepi adat-pernatané mbah-mbahanmu? 4Awit Gusti Allah ngomong: ‘Ngajènana marang bapa lan biyungmu,’ lan ‘Sapa sing mujèkké ala marang bapa lan biyungé kudu dipatèni.’ 5Nanging kowé mulangi: ‘Urunan kanggo ngopèni wong tuwamu kenèng mbok kèkké marang Gusti Allah. Dadiné kowé wis ora usah ngekèki urunan marang wong tuwamu menèh.’ 6Tegesé, angger-anggeré Gusti Allah mbok undurké kanggo ngejokké pernatan-pernatanmu déwé. 7Kowé kuwi wong lamis. Tyotyok tenan tembungé nabi Yésaya bab kowé sing uniné ngéné: 8‘Bangsa iki enggoné ngelem Aku namung karo lambéné, nanging atiné adoh sangka Aku. 9Tanpa guna enggoné pada ngabekti marang Aku, awit pernatan-pernatan sing diwulangké kuwi namung gawéané manungsa.’ ” 10Gusti Yésus terus nyeluk wong-wong kongkon pada maju, terus diomongi ngéné: “Iki pada dirungokké lan dilebokké ing atimu! 11Sing marakké wong ala kuwi ora barang sing mlebu tyangkem, ora, nanging apa sing metu tyangkem.” 12Murid-muridé terus mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Gusti, apa Kowé ngerti nèk para Farisi pada panas atiné dongé krungu tembungmu?” 13Gusti Yésus semaur: “Saben tanduran sing ora ditandur karo Bapakku nang swarga bakal dibedol. 14Wong Farisi kuwi ora usah dirèwès. Kuwi penuntun sing lamur. Lah nèk wong lamur nuntun wong lamur liyané, kabèh loro bakal ketyemplung nang luwangan.” 15Rasul Pétrus terus ngomong: “Mbok awaké déwé didunungké tembungmu kuwi Gusti!” 16Tembungé Gusti: “Mosok kowé uga durung dunung? 17Mosok kowé ora dunung nèk sembarang sing mlebu tyangkem kuwi parané ya nang weteng terus dietokké menèh sangka awak? 18Nanging apa sing metu sangka tyangkemé wong kuwi metuné sangka atiné, kuwi sing marakké wong ala. 19Awit sangka ing ati kuwi tekané pikiran-pikiran sing ala, sing marakké wong matèni, laku bédang, memédok, nyenyolong, ngapusi lan nyenyatur. 20Prekara-prekara kuwi sing marakké manungsa ala. Nanging mangan tanpa wisuh ndisik, kuwi ora marakké wong ala.” 21Sangka kono Gusti Yésus terus lunga nang bawahé kuta Sidon lan kuta Tirus. 22Nang kono ènèng wong wédok bangsa Kanaan mara nang nggoné Gusti Yésus tyeluk-tyeluk: “Gusti, Turunané ratu Daved, mbok aku dimelasi! Anakku wédok kesurupan demit lan melaské tenan!” 23Nanging Gusti Yésus ora semaur blas. Murid-muridé terus pada nyuwun marang Gusti Yésus: “Gusti, wong kuwi mbok dikongkon lunga waé, awit wongé terus bengak-bengok ngetutké awaké déwé.” 24Gusti Yésus terus ngomong: “Aku iki dikongkon marani bangsa Israèl sing ketriwal.” 25Nanging wong wédok mau malah sujut nang ngarepé Gusti Yésus karo nyuwun: “Gusti, mbok aku ditulungi ta!” 26Nanging Gusti Yésus ngomong: “Ora apik nèk wong njikuk pangané anaké terus dikèkké asu.” 27Wong wédoké semaur: “Pantyèn bener, Gusti, nanging asuné lak ya mangan turahané pangané sing nduwé omah ta!” 28Gusti Yésus terus ngomong marang wongé: “Ibu, pantyèn gedé tenan pengandelmu. Kekarepanmu bakal keturutan.” Lan wiwit waktu kuwi anaké wongé malih waras. 29Gusti Yésus terus lunga sangka panggonan kono liwat pinggiré mér Galiléa, terus munggah gunung. Gusti Yésus njagong nang kono. 30Wong pirang-pirang terus pada teka nggawa wong lumpuh, wong pintyang, wong lamur, wong bisu lan wong lara liya-liyané, dieterké nang nggoné Gusti Yésus. 31Wong-wong pada nggumun weruh sing bisu bisa ngomong, sing pintyang bisa mari sikilé, sing lumpuh bisa mlaku lan sing lamur bisa weruh. Wong-wong kuwi terus pada ngluhurké Gusti Allahé Israèl. 32Gusti Yésus terus nyeluk murid-muridé diomongi ngéné: “Aku melaské marang wong-wong. Wis telung dina enggoné ngetutké Aku lan saiki wis ora ènèng sing dipangan. Aku ora bisa ngongkon wong-wong kuwi mulih karo weteng ngelih, mengko ndak ambruk nang dalan.” 33Murid-muridé terus ngomong: “Lah nang panggonan sing sepi iki awaké déwé kongkon nggolèk roti nang endi kanggo ngekèki mangan wong semono okèhé?” 34Gusti Yésus terus takon: “Lah kowé nduwé roti pira?” Murid-muridé semaur: “Enèng roti pitu lan iwak tyilik-tyilik siji-loro.” 35Gusti Yésus terus ngongkon wong-wong supaya pada njagong nang lemah. 36Sakwisé kuwi Dèkné terus njikuk roti pitu karo iwaké mau terus ndonga marang Gusti Allah. Rotiné lan iwaké terus dityuwil-tyuwil terus dikèkké marang murid-muridé. Murid-muridé terus ngedum roti lan iwaké marang wong-wong. 37Wong kabèh pada mangan sampèk warek. Sakwisé kuwi murid-muridé terus nglumpukké turahané, éntuk pitung ténggok kebek. 38Wongé lanang sing mèlu mangan ènèng patang èwu okèhé, wong wédok-wédok lan botyah-botyah durung diitung. 39Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngongkon wong-wong mulih. Dèkné terus numpak prau arep nang bawah Makadan. CopyrightLearn More Continue to Matéus 16 »
Kebo-Keboan,Gandrung Banyuwangi, Seblang, Angklung Caruk, Barong Kemiren, Kuntulan, Sejarah Banyuwangi, Petik Laut, Janger Banyuwangi SITUS / BLOG SUMBER ARTIKEL :
khaknya iku Ing jro khak jaba ya padha Dadi nora lain lahir lawan batin Iku padha kewala
“sawarnaning kapiawon tuwin saliring godha rencana, bebaya pakewed punapa kemawon, ingkang tuwuh saking cidraning manah pribadi, punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah semedi, inggih amesu cipta, mesu budi, maladihening, ulah pasamaden, sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih margi saking kaungkulan perbawa ingkang tansah sumunar gumawang purbawisesanipun kadosdene wimbaning purnama sada”.
uthuk-uthuk jam pitu nganti jam suwelasan aku muter-muter nyervis ono ing Suroboyo lan Sidoarjo.La pas aku liwat Pak Pulisi ono wong loro, awake guede tur dhuwur. Aku wae iso wedi dewe leh ndelok perawakane. La yo opo ora wedi, la wong dhuwur eram tur
Jarakipun naming wetara 30 KM saking kitha Yogyakarta. Ingkang dados daya tarik
saking segara menika inggih sami kaliyan segara sanesipun, swasana seger, hawa
kang adhem, saha ombakipun. Ananging boten naming menika. Tasih kathah ugi
kaluwihanipun. Ingkang langkung misuwur inggih menika tradhisi nyekar ingkang
mangertosi dipun wiwiti kawit kapan. Ananging tradhisi menika nyariyosaken
babagan mula bukane alas mentaok dados kerajaan mataram saking Panembahan
Senopati. Panembahan tapa utawa nenepi wonten ing papan menika lajeng kepanggih
kaliyan Nyi Roro Kidul. Lejeng panyuwunan Panembahan Senopati dpun kabulaken
dening Nyi Roro Kidul. Mekaten cariyos ingkang tasih dipun cepeng lan dipun
emut-emut dening warga masyarakat sekitas pesisir segara Parangkusumo.
saking cariyos menika, kathah ingkang nyenyuwun, nyekar wonten ing papan menika
supados sedaya gegayuhanipun saged dipun kabulaken. Lajeng kula sakanca wonten
ing sasi April kalawingi kula sakanca dhateng segara Parngkusumo. Dinten kemis
malem jum’at kliwon. Kula sakanca mriku amarga ugi badhe pados materi kagem kethoprak. Ananging malah ugi saged
pikantuk bahan kagem skripsi ingkang kula teliti menika, amarga kepasan ugi
kula saking jurusan basa jawa. Jam gangsal sonten kula mangkat kaliyan
kanca-kanca. Kula mangkat saking Karangmalang UNY, ngliwati sagan ngidul,
lajeng ngliwati pojok beteng, lajeng ngidul malih tumuju arah parangtritis.
Wonten ing sakiwa tengene dalan dereng ketingal menawi papan menika asring dpun
dumugi wonten ing TPR (Tempat Pemungutan Retribusi) lajeng menggok manengen mlampah
ngulon. Lajeng kepanggih lawang masuk Segara Depok. Wonten mriku wonten salah
satunggaling masjid kula sakanca leren sekedhap kagem ngibadah sholat maghrib.
Jam setengah pitu dalu dipun lajengaken tumuju segara parangkusumo. Mlaku arah
mangetan nurut dalan aspalan cilik kang wus lumayan apik. Ana ing sisih kiwa
tengan ya among ana gunung-gunung pasir lan suket-suket alang-alang kang urip
ana tlatah pasir. Ana ing sakdawane dalan during ana lampu pepadhang. Amung
lampu kang ana saka motor kang madhangi. Banjur mlaku mangetan terus ketemu
omah-omah gubug kang uga durung ana listrik.. Pepadhang kang ana ya among saka
lampu teplok utawa lampu senthir. Kadhang sak pleraman mambu wangine obongan
dupa lan menyan. Ana ing sekitar kono antarane Segara Parangkusumo lan Segara
Depok pancen ana papan kang jenenge kalimati. Kalimati iku wujude kaya kali
ananging ora mili. Biasane dienggo ritual nenepi ana ing kono. Nenepi iku sarana
kanggo nyaketake awake dhewe mring Gusti kang Maha Kuwasa. Syarate wong nenepi
iku uga ana wae, yaiku kudu resih lair batne. Kanggo ngresiki lair batine
biasane peserta ritual nenepi diwajibake laku prihatin, bisa nganggo poso utawa
liyane. Ing Kalimati uga ana ritual tapa pendhem lan tapa kungkum. Tapa pendhem
iku bisa dilakoni kanthi pendhem sakjroning awak nganti wates gulu, supayane
isih iso ambegan. Ing kono pada nyenyuwun apa kang dikarepake supaya pikantuk
wangsit. Banjur ana tapa kungkum iku ana ing kalimati, para pelaku ritual
kungkum ana sakjrone kali uga sak wates gulu supayane isih iso ambegan.
iki bisa dilakoni nganti sakkarepe sak mantepe pelaku ritual. Biso telung dina,
bisa patang dina. Nganti dheweke pikantuk wangsit. Menawa telung dina durung
entuk wangsit ya bisa nganti limang dina. Miturut ceritane saka bakul
angkringan kang uga wis 22 taun dodol angkringan manggon ing kono. Dheweke uga
wis nate ritual ing koo ananging gagal. Ora kasembadan. Miturut dheweke ana
pirang-pirang tahapan kang kudu biso dilakoni karo pelaku ritual. Piasnan kang
dialami dheweke pas nindakake tapa kungkum iku dheweke ngerti ombak kang gedhe
banget arep nelep awake. Ananging gandheng wus niat dheweke tetep tenang. Lan
ombak iku mau ngerti-ngerti ilang sak pleraman. Banjur dheweke ngerti ulo kang
gedhene lan dawane glugu watang wit kambil, ngubeti awake dhekne banjur bisa
tenang lan biso lolos. Kaping pungkasaan kang nyebabake dheweke gagal iku mergo
ana yuyu kang nyapit sikile dhekne. Banjur langsung jenggirat mentas gagal
tapane.Mangka saka kuwi ora gampang nindakake ritual kayangunu kuwi. Sing wia
diniati wae biso gagal opo maneh among sing nyoba-nyoba.Iku cerito kang yo
kasunyatan kang ana ing kalimati. Uga roh-roh saka wong kang kentir ing segara
sisih kidul Jogja iku ana kang ngarani padha ngumpule ana ing kalimati iku mau.
Yen pas ngliwati kalimati mambu obongan dupa lan menyan, iku nandakake yen ana
ing sekitar kono ana kang lagi nindakake ritual. Banjur wus mlaku setengah jam
aku lan kanca-kanca ketuk ana ing segara parangkusumo. Akulan kanca-kanca ketuk
ana ing Parangkusumo pas adzan isya’. Banjur parker lan padha nindakake sholat
isya’. Rampun sholat isya’ aku lan kanca-kaca mbagi dadi 2 keompok. Kang
sepisanan kejatah golek informasi ana ing njero gapura mangalor. Lan kang
separo uga golek informasi saka gapuro mangidul arah gisiking samudra.
kelompok pisanan kang kejatah ing njero gapuro pisanan kang dak jak sosialisasi
yaiku saka bakul angkringan kang wus 20 taun ana ing papan kuwi adol angkringan.
Milih papan angkringan amerga neng angkringan kuwi okeh masyarakat padha
kumpul, saka golongan menengah ke bawah. Pnganane uga murah-murah the, sego
kucing,jadah, tempe, goregan among 4500. Uga bisa luwih akrab. Ing kono aku
sakanca ketemu karo kepala dukuhe, karo kang profesine nelayan, uga ana kang
dadi tukang parker, ana uga mbak-mbak kang dadi jasa pijat refleksi. Kaluwihane
saka segara Parangkusuma ya kalebu iki. Sanajan wus wengi yen malem jumat
kliwon lan malem seloso kliwon, mesthi wae rame. Malahan ramene ngluwihi yen
saka segi ekonomi, lahan parker payu, dodolan apa wae ana,
penginapan-penginapan uga laris, bisa kanggo sarana hiburan yen wengi lan
kang ana ing parangkusumo yaiku wiwit saka sisih lor ana papan kanggo sadeyan
kembang kang mengko dienggo nyekar. Banjur ngidul ana dalan konblok, ing sisih
kulon ana mesjid lan bale kanggo istirahat pengunjung menawa yen lagi kesel.
Ana wetane ana cepuri, yaiku petilasan saka Panembahan Senopati kaliyan Nyi
Roro Kidul. Mangidul maneh ana gapuro gedhe. Banjur mangidul wus ketuk gisiking
tak critakake mboko siji saka papan kanggo tuku kembang, piranti kanggo nyekar.
Sawise saka angkringan wau, kula sakanca tumuju ana ing papan ingkang dipun
agem sadeyan sekar. Wonten ing papan menika wonten tiyang tiga ingkang sadeyan
sekar, sadayanipun putrid. Ingkang setunggal sampun sepuh sanget lajeng kula timbale simbah. Lajeng nyuwun priksa
kaliyan simbah kalawau, menawi badhe tumbas sekar kagem nyekar. Simbah kanthi
terampil ngracik sekar dipun bungkus kaliyan ron pisang. Wonten werni kalih
sekar ingkang dipun sade inggih menika werni abrit kaliyan pethak.
abrit, mawar pethak, sekar melati, sekar kenanga, sekar kanthil, dupa, kaliyan
menyan. Wektu kula nyuwun priksa regi saking setunggal racikan sekar kagem
nyekar menika, simbah ingkang sadeyan sekar menika boten ngendika reginipun
pinten. Ananging ngendika sak ikhlasipun kemawon. Lajeng kuka mbayar 20000
kagem tiga bungkus racikan sekar menika, dpun susuk’I 5000. Menika ateges regi
saking setunggal bungkus racikan sekar menika 5000 rupiah. Kula sakanca ugi diskusi
langkung pajeng menawi malem 1 sura. Amargi wonten ing malam 1 sura kathah
wisatawan ingkang rawuh wonten ing Segara Parangtritis. Sak biabaripun pikantuk sekar saking papan sadeyan
sekar kala wau, kula sakanca tumuju wonten ing cepuri. Cepuri menika awujud
pager kang kabehane werna putih la nana ing njerone wonten kalih selo. Bangunan
menika wonten ing sisik kidul saka papan kang diegem sadeyan sekar.
ing sajroning cepuri kala wau wonten kalih sela lan wonten tiga tiyang juru
kunci. Wonten ing cariyos masyarakat sekitar, papan menika inggih petilasan,
papan ketemunipun Nyi Roro Kidul (Ingkang Kuasa Segara Kidul) kaliyan
wonten ing sisih lor. Kedah dipun mangertosi wonten ing ngriki bilih ingkang
dipun wastani cepuri menika sanes makam, ananging petilasan. Swasana
pisanan wekdal mlebet wonten ing cepurinipun keraos benten sanget menawi dipun
bandingaken kaliyan swasana wonten ing njawi cepuri ingkang rame sanget.
inggih menika langkung asrep, Wonten ing sajroning cepuri wonten tiga juru
kunci. Nalika mlebet wonten ing gapura cepuri pisanan sowan kaliyan juru kunci
ingkang sepisan. Dupa saha menyan ingkang sampun kita tumbas kalawau lajeng
dipun obong kaliyan juru kunci ingkang sepisanan menika, sinambi dipun
Lajeng dipun cariyosaken menawi sela menika inggih petilasan papan Panembahan
Senopati sowan kaliyan Nyi Roro Kidul. Bibar menika lajeng juru kunci ingkang sepisanan menika ngakon
kula supayane ngucapaken kekarepan utawa panyuwunan, kadosta : Kula sakanca
nyuwun dipun lancaraken rejekinipun, dipun caketaken jodhonipun (kagem ingkang
sampun gadhah pacar ugi saged dipun ajak mriku kagem nyuwun donga supados
saksampunipun kula kirim donga wonten juru kunci ingkang sepisanan kalawau,
juuru kunci lajeng paring dhawuh supados kula mlaku tumuju ing sela ingkang ugi
mawar ingkang werni abrit dpun sebar utawa dipun sekaraken wonten nginggilipun
sela ingkang sisih lor, sela ingkang ageng papan nenepi Kanjeng Panembahan
Senopati. Lajeng sekar mawar ingakang pethak sarta sekar kanthil lan sanesipun,
dipun sebar wonten sela sisih kidul, papanipun Nyi Roro Kidul ingkang selanipun
langkung nyleneh menika, sanajan wonten ing mriku sampun wonten listrik
ananging piranti pepadhang wonten ing mriku tetep mawon naming lampu teplok
(tiyang jawi nyebut senthir). Senthir menika dipun tutupi selembar genteng
menika amarga sedaya ingkang berperan wonten ing papan nyekar petilasan menika
tasih gumujeng woten ing adat tradhisi leluhur warisan simbah jaman rumiyin.
Ingkang tujuanipun supados tetep lestari boten ical kegeser kaliyan budaya
manca. Wonet ugi ingkang nganggep menawi ritualipun tetep kadosmeika ateges
boten dipun owahi, donga ingkang dipun kirim bakal sampurna lan ampuh.
ing papan menika, sekar kanthil ugi dipun pilihi kaliyan juru kunci, boten
wonten ingkang mangertosi kagem menapa sekar kanthil menika dipun pilihi.
Ananging juru kunci menika boten nate kesah saking papanipun njagi petilasan.
Kajaba sampun puput wekdalipun kagen njaga. Cariyos ingkang wonten ing
masyarakat bilih sekar kanthil ingkang dipun sekaraken wonten ing sela papan
jumenengipun Nyi Roro Kidul menika muksa dados sarana kirim donga dhumateng
leluhur. Tujuanipun kita sami ndedonga dhumateng para leluhur menika ingih
supados kula lan panjenengan sami tansah kemutan marang amal kasaenan para
leluhur lan saged nyonto tuladha-tuladha ingkang wonten ing sipat leluhur kita
rampung anggen kula nyekar, lajeng kula medal lan mlampah mangidul tumuju
mapinten-pinten tujuan. Estunipun wonten ingkang tujuanipun wisata, ananging
ugi kathah ingkang mriku tujuanipun kagem wisata spiritual lan laku prihatin. Wonten
ing pinggir margi menika kathah wanita-wanita enem ingkang jejer-jejer. Puluhan
wanita menika kadosta baris ndamel pager betis. Piyambakipun ingkang asring
mundhut manfaat saking rawuhipun para wisatawan, wonten ingkang nyade jasa
pijet, lan sanes-sanesipun. Boten sengaja pas kula mlampah wonten setunggaling
wanita kala wau ingkang nimbali kula. :” Arep nengdi mas..? “ lajeng kula pun
mendel mawon, sajake kula boten miring. Amargi menawi klentu anggenipun nyaruwe
mangidul tumuju segara, wonten mrika sampun wonten juru kunci ugi ingkang
segara menika. Salah setunggaling juru kunci ingkang kula sowani naming nyuwun
priksa babagan napa ingkang kula suwun lan tujuanipun kula dhateng papan
menika. Kadosta : Juru kunci : “Kowe
“Kula badhe nyuwun berkah selamet, lancar kuliah ipun, dipun cedhakaken
jodhonnipun mbah”. Jawab ku.
Juru Kunci :“Kuwi kabeh bakal kabul, ananging coba golekana kembang
kantil kang kentir ana ing gisiking samudra kae, disimpen kang apik, dimen
nganti garing. Kuwi bakal dadi pratandha apik”. Jawab sang juru kunci.
kula mlampah turut pinggiring samudra kaliyan kanca-kanca kula sanesipun. Kula
Copyright © 2011 Kridha Budaya | Powered by Blogger | Supported by Blogger Cakep
bebungah kayata Academy Award, Golden Globe, lan BAFTA Award, sing uga minangka aktor pisanan sing meranaké agèn rahasia Inggris, 007 James Bond jroning pitung filem Bond antara rentang wektu 1962 nganti 1983.[3] Taun 1987 Sean Connery
kanggo perané jroning filem The Untouchables.[4] Connery uga antuk gelar kaurmatan minangka ksatria Inggris Raya saka Ratu Elizabeth II ing sasi Juli 2000.[5]
Isih uripAktor SkotlandiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 28 Januari 2017.
alas iseh akeh,montor trek podho ngantri muat kayu jati sing arep
dikirim gawa ning Jepara lan Klaten,saben dina kurang luwih sepuluh antri ana dhepone
pak haji Supomo, juragan kayu ana daerah Kandangan Temanggung, nalika semono
sopir sing dipercaya pak Supomo kuwi Narno lan kernete sing jenenge Teguh
waluyo, bocah loro mau lagi antri muatan nang dhepo,
tuku solare. dheweke cerita yen nyambut gawe sopir
kuwi ana penake yo ono susahe, penake bisa pengalaman weruh kahanan nang dalan
ana sing kepenak, mung awake dhewe sing nglakoni kuwe kudu dilantari rasa
ikhlas, Narno sing kawit bocah nyopir kuwi pancen wis pengalaman, bocah enom
sing patut gawe tuladha nom-noman liyane, durung duwe bojo nanging nyambut gawene
setengah jam, trek sing muat kayu jati wis kebak, banjur gaweane Teguh, nutup
kayu jati sing dimuat nganggo terpal, Narno mau ngecek ban lan mesin, pancen sakdurunge
mangkat biasane dicek kabeh, mengko yen nang dalan ora ana masalah, yen wis
diterpali banjur laporan marang pak Supomo, yen barange siap diterke ,biasane
karo Teguh banjur montor distater, dipanasi sedela, Narno nyumet rokok langsung
ana Jepara, pancen trek mau iseh anyar dadine iseh rosa lan playune iya iseh
banter, tumpakane iseh penak banget, trek mitsubishi intercooler sing variasine
apik, bak trek sing ditulisi abadi makmur sing disopir Narno kuwi, ketok gagah nang njero trek,dhasar bocah iseh
enom nyupire iya banter mula pak Supomo seneng amarga yen kirim barang
cepet,ora tau mulur wekktune.biasana yen wis arep mlebu kutho Jepara dheweke
mangan nang warung,golek warung sing rada murah,mangan ben wareg,salebare
kutha Jepara,mlakune rada disuda amarga nang kono ana polisi sing arep operasi
trek, polisi nyemprit, montor sing disopir Narno dikon mandheg,Narno iya ora
nderedhek amarga wis biasa yen arep mlebu kutha dicek karo
banjur bocah loro mau digawa nang pos polisi, wis ngerti yen montor mau muatan
kayu jati, Narno digawa nang kantor polisi amarga kayu jati kagolong kayu sing
larang regane, kuwi kayu alas sing arep nebang wae kudu ana ijin saka
pemerintah, apa maneh yen arep kirim kudu ana surat dalane, gandheng surate ora
digawa, bocah mau di gawa menyang kantor polisi Jepara banjur disidang,wis ora bisa ngenyang, polisi gelem
mbebasake yen ana buktine surate dalan mau,dikira kayu jati sing ana trek kuwi
kayu colongan, amarga akeh kayu jati sing ilang nang alas-alas duweke
pemerintah, polisi Jepara nglebokake bocah loro mau ana penjara,rasa sing wedi
lan melas sing dirasake Narno lan Teguh, iya salahe Teguh surate ora digawa, bocah
loro mau mung kethap-kethip nang njero sel, omong-omongan kepriye bisane surat
kuwi teka kene, dheweke ngubungi pak Supomo, ben surat mau dititipke padha
supir sing arep kirim nang Jepara, nanging arep omong karo pak Supomo wedi.mung
bisane bingung arak kepriye kiye, Teguh yo duwe salah sing banget dadi dileboke
penjara amarga surate keri nang omah. Wis rada suwi anggone omong-omongan,banjur ngubungi pak
supomo,nyileh telepone pak polisi,bejone bocah loro mau pak supomo iya ora
podho kirim nang Jepara, dikon ngenteni sedina,krungu ngendikane pak Supomo,
Narno wis rada lega,ngnetni sedino pak Suyatno teka,dheweke bisa bebas
Pak Suyatno teka nang kantor polisi Jepara, Narno plega dheweke
komplit, bocah loro mau ditokake seka sel ditakoni
maneh banjur kon nanda tangani surat saka polisi, Narno dhewe bingung surat
apa, sing ana nang pikirane dheweke sing penting aku ora nggawa kayu colongan, surat
wis komplit,polisi mbebasake Narno karo Teguh.karo metu saka kantor polisi mau
bocah loro kuwi omong-omongan ngndhani Teguh mula yen arep apa-apa kuwe dieling-eling
enem-enemanipun Pak Wito sampun remen kalihan Seni Jawa kadosta karawitan lan ringgit. wonten ing griyanipun Pak Wito gadhah piranti karawitan saking Gong dumugi peking lan piranti kangge pagelaran ringgit. sedaya komplit. Panjenenganipun ugi mbikak kursus ndalang, ngrawit, tari, damel wayang lansakpanunggalanipun wonten ing wadhah PKBM Dewi Fortuna ana ing Sraten. kathah warga Sraten lan ugi tiyang manca ingkang kursus kalihan Pak Wito. saben Minggunipun ngawontenaken latiyan kangge pagelaran ingkang mbetahaken jasanipun Pak Witoradyo menika. Panjenenganipun asring sanget tindak ing
Sing dadi Djaran 5 wis=11+5=16-(02)
Sing Teko ono 5 djaran wis=5-15-11=6.(2), 5+11=16-02=7.(2)
No. Dadi 723=(12)-04=(4), 12-32=(5), 21-23-30=(3).
* iki djelas kedondonge’ sing mateng 3 wis=59-32, 3-09=9032
* macan 3 buntute pira? CM 67-58=67-28-29=(2), 58-12=(3)
* mbh bujang: shio 3 karo 9
katingal bilih sambungan saking pojoking mergi lan pojoking kreteg utawi oprit kreteg Tambakboyo wonten lingkungan Tambakrejo, Ambarawa tepatipun ing titik saderengipun pojoking kreteg dalan Lingkar Ambarawa (JLA) saking arah pertigaan Bintangan, Bawen kadadosan bilih sambungan kreteg menika ambles 4 sentimeter, miturut saking warga sekitar kreteg menika bilih nembe kemawon dipun resmekaken dening menteri pekerjaan umum (PU) RI Djoko Kirmanto.
Informasi ingkang dipun mangertos, amblesipun oprit dalan menika kanthi dawanipun kirang langkung 2 meter dan ambanipun 2 meter menika masyarakat sekitaripun dereng mangertos persis kapan amblesipun kreteg. Ananging warga lingkungan Tambakboyo, Ambarawa lajeng mangertos sasampunipun ngliwati dinten Selasa (30/10) kreteg menika sampun ketawis ambles Miturut informasi warga sekitar kahanan amblesipun kreteg menika saged kemawon amarga intensitas udan ingkang deres sajroning sewulan, menika ," ngendikanipun petani warga lingkungan Tambakrejo RT 5 RW 3, Ugi saged saking truk ageng ingkang ngliwati kreteg menika saking arah Yogyakarta ingkang mlebet mlebet Ngampin, Ambarawa, saben kendaraan ageng kadosta tleler, tronton muatan ingkang ngliwati kreteg menika, kreteg krasa obah-obah utawi kedher, amargi kreteg menika asring dipunliwati truk-truk ageng ingkang mbeta muatan dhateng Semarang, amblesipun kreteg menika katingal cetha saking tempuking pojoking mergi lan pojoking kreteg, kadadosan kreteg ambles menika ngemutaken dhateng kendaraan ingkang ngliwati kreteg Tambakboyo menika kedah ngati-ati, mliginipun truk-truk ageng ingkang muatan, anggenipun ngliwati kedah gantosan,bilih mboten gantosan samangkeh kreteg menika sansaya ambles, ing samangkeh cagak ingkang damel konstruksi kreteg menika mboten kiat mangkeh ambles, ajrihipun pas wonten kendaraan ingkang nyebrang malah ambles, menika ingkang kedah dipun ngati-ati.kadadosan amblesipun kreteg Tambakboyo sampun dipun mangertos dening pihak Bina Marga Jawa Tengah, ing samangkih badhe wonten tindak lanjut saking pihak Bina marga ngengingi kreteg menika, dumugi wekdal menika kreteg tasih aman dipunliwati.pramila akses mergi tasih dipun bikak.
9 fotos Etevaldo Araujo * Basic
cirebon, tegal, brebes, purwokerto,purworejo, yogyakarta, gombongan,kebumen,wonosari, pemalang,pekalongan, pati,wonosobo,magelang, semarang, solo, pacitan,wonogiri,rembang, madiun,
wong cilik tapi sugih ngelmu“bathok bolu isi madu” paribasane. Sengkelat orang seneng nuduhake kasudibyane, walau dia sakti, kuat
kuwi kudu dan ahrus mili ben aspale dalanan iku awet negatun tahunan. Ojo mung ditambal-tambal tok ae. Opo maneh nambale kuwi mbedunduk, mlentung garai sing ngliwati dalan gronjalan ono ing sadele dewe-dewe ora peduli motor utowo mobil.
gak ngono yo digawekno alirane banyu ben mili ora mandek ono ing tengahe dalan.
sumangga sesarengan kula dherekaken ngaturaken puja-puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun
saged kempal wonten ing pahargyan pepisahan siang punika, kanthi wilujeng mboten wonten alangan satunggal punapa..
ingkang tanpa upami dhumateng panjengan sami, awit saking sih katresnan, sadangunipun tigang tahun, dipun gulawenthah kanthi manah ingkang sabar, ikhlas, kebak raos tresna lan asih. Ngantos karaosaken boten wonten bentenipun kaliyan bapak saha ibu ingkang nglairaken kula piyambak. Makaten kalawau saengga samangke saged ngrampungaken pasinaon wonten ing pawiyatan SMP 1 Wonopringgo punika. Semanten agenging lelabetan kalawau, pramila, kula sakanca tansah dedonga, mugi-mugi lelabetan panjenengan sami pikantuk ganjaran lan pepulih ingkang matikel-tikel saking Gusti Allah SWT.
Saestunipun awrat anggen kula badhe matur, amargi, salebeting batin kepingin sanget tansah cecaketan kaliyan bapak saha ibu guru, ngangsu kawruh ngantos dumugi salaminipun. Nanging temtu kemawon sadaya kalawau boten badhe kelampahan, jer kula sakanca, nggadhahi ayahan lan jejibahan ingkang langkung awrat, inggih punika ngudi kawruh wonten ing pawiyatan ingkang langkung inggil. Pramila pudya pangastutinipun bapak saha ibu guru kemawon ingkang tansah kula suwun, mugiya dadosa jimat ingkang tansah nyurung lan nuntun dhumateng lampah kula ngudi gegayuhan minangka sanguning gesang ing bebrayan agung.
Kula sakanca, ingkang badhe nilaraken pawiyatan SMP 1 Wonopringgo punika, mbok bilih sadangunipun sesrawungan kathah tindak tanduk saha atur ingkang nguciwani lan kirang mranani, nyuwun agunging samodra pangaksami. Mekaten
sregep anggenipun sinau, saha miturut punapa ingkang dados dhawuhipun bapak lan ibu guru.
Minangka pungkasaning atur, mbok bilih namung makaten anggen kula saged matur dhumateng bapak ibu guru sarta adhik-adhik, sumrambahipun para
ingkang kathah, sumangga kula dherekaken sesarengan ngaturaken
Muhammad SAW, ingkang tansah kita entosi syafa’atipun ing dinten yaumil qiyamat mangke.
Ing dalu punika tanggal 26 Pebruari 2010, utawi tanggal 12 Robiulawal 1431, sadaya umat Islam kabikak manahipun, kadhodhog jiwanipun, kagugah badanipun, saperlu ngaji lan mengeti ( ngaji dari kata meng “ kaji “ ) Miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah dipun sebat Maulid Nabi Muhammad SAW, Rosulullah junjungan kita sadaya.
Kula minangka ketua panitia pengetan Maulid Nabi ing Masjid mriki, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng jamaah sadaya, ingkang sampun nglonggaraken wekdal ngrawuhi pengetan ing dalu punika, mugiya pikantuk syafa’at saking Kanjeng Nabi, lan Gusti Allah SWT tansah
Wondene ular-ular hikmah ingkang mujudaken inti saking pengetan Maulid Nabi ing dalu punika mangke, badhe dipun wedharaken dening Bapak Kyai H. Sholehudin saking Pemalang. Panyuwun kula mugiya ular-ular punika saged mupangati tumrap kita sadaya, nambah ke Imanan saha ke Taqwaan dhumateng Gusti Allah SWT.
Kula kinten menggah atur pambuka punika kula cekapi semanten kemawon, …lan
Sinau sing Tenan ben Isok Lulus Ujian...	"Ojok Lali Moco Buku nang Perpustakaan, ben Nambah Ilmu
dhial?k ora Kurang basa uga Sundik kayata iku ing Abu not oranges grow ? dideleng ((Edits/Articles) kaca mula ing Cathetan: 1962.[1] jeneng ngamot luhur...
ngregem skenariyo, dadi sutradhara, pengarah acara, apadene biså nindakake ayahan jumbúh ing kawigatene.
Panatåcårå dadi profesi angabehi, pakaryan kang nyenengake, kapårå ndemenakake, migunani túr ngrejekeni.
Panåtåcårå kudu biså nggunakake båså síng apík lan edi.
miwah sapudhendhaning sesiku ingkang sinandhang ing jaman sarwenå.
sumarambah tandang grayang, karenggep ing saptama iki :
1. Magåtrå : wewujudan, rupå, adi ing sarirå, edi ing
jejeg, ora kendho, ora dhoyong, lete
sikíl kiwå tengen ora keciyuten ora kamban.
4. Marågå : ora rongeh, ora edheg, ora
mirunggan ; biså kucem luyu susah sedhih belasungkåwå
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam.
Jawa Sing sujud karo Pangeran, sing bekti karo wong tuwa, sing rukun karo sedulur, sing asih karo
lha ID utama dadi mod ngunu... ko pados
Hyang Mahameru gnuni, ingsun, ingsun, ginawa mareng bangsul, sun parah tiganen, kang sabagi dadi gunung Batur, maka dadi
1 Oktober 2010 - Upacara Misa Kudus Pentahbisan Uskup Most Rev. John Wong Soo
November 5, 2012 at 10:53	bocah wadon nyawang gambare soch doch sing mungah mudun wis kemringet ra karu karuan atine
ndelog modele wis kewut tapi kok sik telung puluh?
@banci ngezoot: Hayo .. hayoo.. bikin rame lagi.. ada lagi yang mau koment ???? hehehe………
Balas	kambingjantan	Maret 17, 2009 pukul 6:36 pm	membaca komentar 2 banci di atas gue ngakak sampe guling guling dan
wong gendeng koyok ngono, lek gelagatnya sih wong iki rasa-rasane kepribadian ganda, sakno tenan sakjane, gak ono sing memuji dekne, jadi yo sopo maneh sing memuji lek gak diri sendir
ealah gusti…, moga wae ono produser sing ndelok en tertarik cekno dijak main film embuh dadi wong gak waras opo dadi wong edan, kan lumayan
mengerti).Yen Ing Tawang Ana Lintang(ciptaan Andjar Any)Yen ing tawang ana lintang, cah ayuaku ngenteni tekamumarang mega ing angkasa, ingsun takokke pawartamuJanji-janji aku eling, cah
tuku trasi, nganti saiki kowe durung baliSri opo kowe lali, janjine sehidup
atur kulo, mbok bilih mboten kerso ten manah, kulo nyuwun pangapunten, mugi2 sedanten di paringi gusti ALLAH SWT seger kewarasan, ben biso ngabekti lan ibadah maring
Asal usul jeneng Gumuk Gendero ing Desa Gesing Kecamatan Kandangan Kabupaten Temanggung ~ Kridha Budaya
Dipuncariyosaken nalika jaman penjajah walanda ingkang mapan ing ing wilayah tuk bandung desa Gesing ingkang miturut cariyos tiyang sepuh ingkang bubak sembung gani utawi padukuhan inggih menika kyai akhmad daris kalihan nyai akhmad daris, wonten ing cariyos menika kyai akhmad daris dados tokoh ing tuk bandung menika, nalika jaman semana ing padukuhan tuk bandung urip tetanggan ingkang lumampah kalihan tiyang sanes ugi, ringkesaning cariyos wonten salah satunggaling tiyang namanipun simbah kantor nitipaken kebo dhateng pak kyai akhmad daris supados dipunopeni ,ing samangkih kebo saged manak, lan ugi dados kathah, sampun lumampah genep taunan anggenipun ngopeni kebo, lajeng simbah kantor nggenahaken kebonipun ingkang katitipaken dhateng kyai akhmad daris,menapa sampun mundhak menapa dereng.
Simbah kantor : “ kepiye kebone gon aku wis mundak opo durung “ Pak kyai kyai akhmad daris:”kebone sopo” Simbah kantor:”kebone ak leh mbiyen tak titipke neng awakmu mbiyen kae” Pak kyai akhmad daris: “la wong kebo duweke aku dewe” Simbah kantor: “ la awakmu ke kepiye arep ngejak dolanan opo arep ngejak kerengan,
dek jaman semono aku nitipne kebo maring awakmu,saiki aku takon kuwi kebo dadi duwekmu kepiye karepe awakmu..................?
kedadean ing mriku simbah kantor kalihan akhmad daris padu, amargi perkara kebo menika, mboten namung padu ananging lajeng kadean kerengan, ngantos dumugi perang kyai akhmad daris kaliyan simbah kantor pun saged dipun kendalekaken, simbah lajeng nyingkir kemawon margi samangkih saged wonten ingkang dados korban, simbah kantor mlajar nitih jaran, jaran menika mlayu banter sanget, ngantos mboten saged dipunkendalekaken.jaran menika anjrung ing jurang simah kantor tumut seda kalihan jaranipun.
Ringkesing cariyos saksampunipun simbah kantor seda, ki lurah lurah karang seneng ngawontenaken kempalan ing pademangan malebo, sasampunipun kepanggeh kalihan para warga, ngrembag anggenipun ngusir walanda saking tuk bandung menika. Pak kyai akmad daris ngendika jembar wani rupek wani ingkang tegesipun sampun siap perang kalihan walanda, nalikane pasukan sampun siap sedaya, kedadosan perang kalihan walanda, saking pihak kyai akhmad daris menang, lajeng ing punthuk utawi gumuk wonten sekitar dusun tuk bandung menika, katancepaken gendero pralambang bilih warga menang ngusir walanda, saking wiwitan dipun tancepaken gendera menika dumugi ing jaman samenika lajeng kasebut gumuk gendero.menika cariyos gumuk gendero ingkang wonten ing desa
wis ora opo-opo & Ojo nesu lho !!! Pangeran sing bales…….hik….hik……
WAYANG KULIT,..WONTEN KOREA.
matur nuwun mas anto gombong, saking korea, menawi kondur dateng gombong kebumen indonesia...monggo kula aturi mampir, silahturahmi dateng gubug kulo. Panjenenegan pandhemen wayang kulit gagrag punapa?
Hangleluri Budaya Jawi Kang Adi Luhung. Ayo sinau Pedhalangan, aja nganti wong liyo nagara kang luwuh getol sinau pedhalangan
Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten
lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,
dateng awak lulo kiyambak khususipun ugi dateng panjenengan sedoyo umumipun supados kito tansah
umatipiun Rasulullah SAW, dipun paringi kautamaan ugi kasih sayang engkang langkung kathah dening Allah SWT katimbang poro umat sanesipun.
sampunipun kito mbenjeng sowan wonten ngersanipun Allah SWT utawi pejah. Poro umat senesipun kito ing zaman sak derengipun kautusipun Rasulullah SAW meniko mboten dipun paringi pangertosan kados mekaten. Meniko merupakan salah setunggalipun bentuk perhatosanipun Gusti Allah supados kito langkung mempersiapkan nasib gesang
mongko mayyit iku banjur ngrungu suworo serampat sandale poro dulur kang podo ngeterake marang qubure. Banjur wong iku bakal katekanan dening malaikat loro kang nglungguhake mayyit iku. Malaikat munkar lan nakir iku banjur ngendikan : Opo kang
Gusti Allah wus ngganti panggonan lungguh iku ono ing suwargo. Nuli wong mukmin iku ningali karo-karone panggonan neroko lan suwargo iku.
digawe soko wesi ono antarane kuping loro hinggo remuk lan njerit kanti sak banter-bantere hinggo kabeh makhluk kang ono sekitare podo ngrungu kejobo jin lan manungso. (HR. Al-Bukhari kanti pangendikanipun lan Imam Muslim)
Hadis meniko Sinaoso termasuk perkawis engkang ghaib, tetep dipun aturaken dateng kito minongko pepenget sakeng Allah supados kito dados tiang mukmin engkang sak estu lan ampun dados tiang kafir utawi munafiq. Tiyang mukmin engkang sholeh bade ngeraosaken bingah manahipun,
Dene kagem tiyang engkang kafir lan munafiq, duginipun malaikat munkar nakir justeru dadosaken raos ajrih lan
sumebaripun awan/mendung kande sakeng kilen hinggo nutupi sedoyo jagat. Hinggo akhiripun bade wonten suworo :
Hai poro menungso, wus teko perintah saking pengeran iro, anging siro ora podo enggal-enggal nglakoni.
Mongko demi Alah dzat kang nguwasani nyowo ingsun (pangendikanipun Nabi Muhammad SAW) wong lanang loro kang podo
yekti qiyamat iku wis teko.” (HR. At-Tabrani).
Lajeng naliko tiang meniko katangeake saking quburipun bade macem-macem kahananipun. Sedoyo bade nguwatosaken nasibipun kiyambak-kiyambak. Allah SWT ngendiko wonten Al-qur’an :
Wonten tiyang engkang katangiake sakeng quburipun kanthi seneng manahipun, sami ngedalaken sinar kemuliyaan
cepet kados dene sak kedipan peningal, wonten engkang kados kilat, kados angin, kados lintang tibo, kados cetepipun mlayuning jaran, kados tiyang mlayu, lan macem-macem bentu’ipun. Lajeng tiyang meniko bade kagiring dumugi bengawan ing pinggiring suwargi hinggo saget siram, saget ngunjuk lan saget membu gandanipun suwargi.
Hadirin jama’ah jum’ah rohimakumulloh,
Wonten maleh tiyang engkang bade kagiring marang neroko jahannam kanti dipun seret dening poro malaikat, wajahipun wonten ing ngandhap lan wonten engkang mlampah kanthi susah payahipun (HR. An-Nasa’i). Allah ngemutaken tiyang-tiyang meniko engkang sami agawe perkawis olo lan kesasar dalanipun kanti dawuhipun :
engkang alit, dipun pidak-pidak deneng poro menungso. Poro sohabatipun Rasuullah SAW sami nyuwun perso : Yaa rasul, punopo sebabipun tiyang kados ngaten? Jawabipun Rasulullah Ikulah piwales kanggo wong kang podo gumedhe (HR. Al-Bazzar). Wong iku bakal di hino deneng saben-saben
ngantos mbenjeng gesang kito ing akhirat tansah gelo amargi mboten nggadahi sangunipun pejah. Mugi-mugi kito tansah pinaringan hidayah lan
dateng awak lulo kiyambak khususipun ugi dateng panjenengan sedoyo umumipun supados kito tansah ningkataken ketaqwaan utawi raos ajreh dateng Allah SWT, ajrih dateng bendunipun, ajrih dateng siksonipun lan ajrih menawi amal ibadah kito mboten dipun tampi dening Allah SWT
awak kito meniko mboten wonten sanesipun kejawi dipun sebabaken keranten kito ridlo dateng bujukanipun hawa nafsu. Pramilo bejo sanget tiyang engkang purun nglatih manahipun, purun mengingkari setiap pangridu
engkang awon nuli usaha nglampahaken amal-amal engkang pinuji. Tansah ngatos-ngatos lan ngawasi dateng hawa nafsunipun engkang selalu mbujuk kito supados nglampahaken tindakan-tindakan awon. Rumaos dados kawulonipun Allah SWT engkang banget empreh lan lemahipun sehingga kito purun marek dateng dzat engkang nggadahi kakiatan inggih meniko Allah SWT. Menawi kito sampun parek dateng Allah SWT, mongko Allah lah engkang bade ngrekso
engkang sampun dipun mangertosi kesaenanipun langkung-langkung maleh dateng tiang engkang caket dateng Allah SWT. Mboten leres menawi sak wekdal kito
sampun dawah dateng su’ud dzan engkang kaibarataken sami ugi kito mangan dagingipun tiyang engkang kito nyono olo kasebat kados pangendikanipun Allah SWT ing ngajeng kalawahu. Langkung-langkung maleh menawi pendapat kalawahu salah, mongko kito dawah langkung bahaya maneh inggih meniko fitnah engkang dipun ngendikaaken dening Rasulullah SAW bilih fitnah langkung keji tinimbang mejahi tiyang (Q.S Al-Baqarah : 191).
penyakit manah engkang saget ngaling-ngalingi kito sakeng rahmatipun Allah SWT. Tiang engkang tansah curiga, meniko nganggep seduluripun sampun nglampahaken perkawis ala mestinipun tiang
Mahos dungo kagem tiyang muslim ing khutbah kedua.
Hadirin jama’ah Jum’ah rohimakumulloh,.
Monggo kito tansah ningkataken raos ajreh dumateng Allah SWT kanthi nglampahaken punopo engkang dados perintahipun, langkung-langkung nyaket dateng Allah mawi pinten-pinten amal ibadah. Nglampahaken poso tarwiyah lan poso tarwiyah,
dinten tanggal 9 ngantos ba’da asharipun dinten tanggal 13 dzulhijjah, imut dateng tiyang sepah, ugi sedoyo ahli kubur kanti kito kentuni dungo, langkung-langkung
Kejawi meniko kito ugi kedah tandah nyegah ati, nyegah pikiran lan nyegah anggota badan sanesipun sakeng nglakoni
tumprap kito sedoyo tiyang Islam, jalaran meniko lah dinten Allah SWT nguji dateng kekasihipun inggih supados mragat putranipun kiyambak engkang anami Nabi Isma’il AS. Dipun ceriyosaken
Salah setunggalipun pelajaran engkang saget kito perkoleh saking hikayat Nabi Ibrahim puniko inggih
Mboten wonten manungso engkang mboten dicobi dening Allah SWT. Sang soyo caket posisi kawulo dateng gusti Allah, mongko sang soyo kathah ujian engkang bade dipun tampi kawulo
lajengipun kito kedah qona’ah utawi nampi setiap keputusan sakeng Allah SWT. Mboten dados tiang engkang iri dateng kesuksesan tiang sanes. Sebab sedoyo menungso meniko sampun dipun takdir dening Allah, nggadahi
Ojo podo iri siro marang keluwihan kang Allah wenehake marang kawulane. Wong lanang nduwe bagian soko amale dewe, wong wadon ugo nduwe bagian soko amale dewe. Nanging
Tansah nampi kenikmatan Allah kanti manah engkang ikhlas, nggina’aken kenikmatan kangge nyekapi kabetahan mboten kagem nuruti kepinginan nafsu, ugi purun berbagi dateng tiang sanes. Nyisihaken rejeki kagem tiang sanes, lan yakin bilih sedoyo kenikmatan meniko minongko titipan engkang bade dipun suwun maleh dening
ujianipun Allah SWT. Insyaallah menawi kito saget nglampahaken, katah manfaat saget kito raosaken antawisipun :
Dados tiyang engkang terhormat wonten ngersanipun Allah SWT ugi wonten peningal sesami manungso.
Damel perisai diri sakeng pangridunipun syetan lan tansah selamet ndunyo akheratipun.
Tebih saking sifat tama’ (ngarep-ngarep barang kang dudu hak-ipun), ugi saking sifat-sifat olo sanesipun. Langkung-langkung slamet mbenjeng ing akheratipun.
Akhiripun mugi-mugi kito tansah saget ngamalaken sifat-sifat meniko ing akhiripun kito pinaringan selamet wilujeng ndunyo tuwing ing akherat, Amin Allohumma Amiin.
munggah maning dadi nang signal 3Eh mbarang tangi turu ndeleng berita nang tipi wis di tulis nang pojok tipi d umumna signal 8Mbarang wis awan malah munggah terus nganti siki kie
angin mengko marekna pecahMall shoping center juga hampir kabeh pada tutup ora pada bukajalan raya sepi ora nana bis utawa mini bis. paling
nyuwun pangapunten, wangkas tilar donya kala wau sonten...mugi mboten
kang pantes kesinungan wahyu keprabon, sanajan pakenira wus kesinungan WK, nanging pekenira isih timur, kudu nunggu ing titiwancine dewasa kanggo jumeneng nata. (Pujadewa,
Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
Comments Insya Allah, ing wulan April 2011 ingkang badhe dateng Ki Bondan Riyanto bade mentas sedalu natas ing Dusun Kertodeso, Kec. Mirit, Kab. Kebumen Jawi Tengah. Wonten dalemipun Bp. Hendro Pranoto. Kanhi lamphan dereng dipun temtokaken. Sumonggo ingkang badhe ningali kulo aturi tindak wonten kertodeso, mirit kebumen ing wulan april 2011, tanggal lan dinten dereng dipun temtokaken. Nuwun.
Hangleluri Budaya Jawi Kang Agung & Lan Adhi Luhung.
Kabupaten Klaten.Nalika umur 12 taun,Erma uga menang Juwara 1 lomba
wiwit kelas V SD nganti tekan SMP Erma wis bisa golek dhuwit dhewe kanthi
nyanyi campursari.Saya-saya bareng ngancik kelas 1 SMK (SMEA) jurusan Akuntansi
perkontoran malah saya nenani anggone nyanyi campusari lan saya bisa ngopeni
penulis,”kenging menapa kog milih dados penyanyi campursari?”Anggone
mangsuli,”amargi menika panggilan saking manah saha remen kaliyan lagu-lagu
sing bisa ditempuh yen kepingin dadi artis kondhang lan ngetop.Ana sing jenenge
artis-artis sing pingin cepet ngetop kuwi padha nggunakake”jeneng
panggung”.Ananging ora kanggo penyanyi kang pawakane lencir tur manis.Dheweke ora gelem neka-neka,lan rumangsa ora
perlu ngrubah jeneng supaya bisa dadi penyanyi kang ngetop.”Gek ya kanggo apa
mas?,jeneng wae kog ndadak diganti-ganti barang!”celathune Erma.Jeneng sing
SD tekan SMEA sekolahe ing Klaten,dheweke ora gelem kuliyah amarga pingin fokus
wae ana ing padamelan campursari.Minangka penyanyi kang kalebu laris utawa payu
lan kerep banget ditanggap,sing penting kuwi penampilane lan swarane.Ing bab
kostum ora seneng sing katon ngejreng ,ananging luwih seneng sing kalem-kalem
warnane.Ing bab kostum kuwi mau,Erma seneng ndesain klambi kang modele padha le
sing manggon karo garwane ing Desa Ngemplak,Tambakbaya,Pedan Klaten.Gadhah
nyanyi ngehibur para penggemare.Karo duwe pepinginan ngentasake adhi-adhine
kang cacahe 2 bisa sekolaha tekan bangku kuliyah.
sakalirruweding kang sarwa pakewuhwiwaling kang waranadadi badhaling hyang
KANG DADI SARTO WEDHI WERAH HUWONO SI MAHESTAKA TANTAKA HANDOKA HYANG JAYA GIRING WESI HAMENGKU ANA ING TANAH JAWI JAWA PAMUDYA UTAMA UTAMANE AMENG GUNA KALAWAN SEKTI MURIH HAYU KARAHOYONANE PRAHURUSA
galeh jaya pamudya kaluhuruneng partiwi. Iku kang dadi titi wanci kawitane Negara pranata utama ing arum. Gelar anggelareng hambudaya daya manunggaleng ratui adil. Ya kang dadi pamudyaneng budaya jawa. “ “ Ingatlah jika nanti ada barisan, kirab, arak-arakan
iki kate bali tata tentrem rahayu kaya biyen maneh. Mulo kang wos molah utekke wong jawa, yen biyen wong kawulo jawa panghargian mangan daginge sapi wono seng dadi wujud manunggaleng ratu kalawan kawulane. Nangeng ing jaman sakiki kawulo jowo dikongkon mangan teleke maesone ratu ( wujud kyai slamet ), mulo yo tangeh lamon yen panguwoso bakal eleng marang kawulane. Jarene menehi tetulung, wujute ngekeki pangan. Nangeng ngertio yen telek yo tetep wujud telek. Dikapakno ae yo tetep wujud telek. Banjor seng keblinger sopo, retune opo kawulane ?. Pikiren dewe yen retune wes mentengno wetenge dewe, lan kawulane wes picek matane, wes ero telek yo tetep dipangan. Mulo titenana yen kawulo wes bisa
Eyang Simo Ludro “ Banteng ngono wewujud irenge jagad, kang bisa pamudyaneng jagad. Kewan iki kang bisa mengku pranatane Negara. Mulo yen wong tanah jowo wes podho akeh nganggo udeng ireng ( wulung ), iku tandane jawa jawi budo budi moto siji bakal bali siji maneh utamane. Ono kono wedaraneng manungso kang utama, utamane rasa, pangucap, laku, patrap, lan kasyunyatane tumindak kang temen mituhu ana ing darmane manungsa lenggana
sing mateng 3 wis=66-52=(3).7>(1),
Metu 9 mlebu 6=9-12=(3), 6-28=(1) wis=9+6=15-(11)
kanggo ngomong sing apik, ora kok mlah di enggo ngelokno wong sing ora-ora.
review Kanggo Mobilecasinofun.com – Tansah Apa Win!
Kemungkinan punika faktor tombol ing sukses casino kang uga tombol kanggo menang gedhe kanggo penyayang casino. Dikenal minangka casino mobile darmabakti sing wungu kanggo populèr amarga nggunakake kode kemungkinan casino casino mobile Boku punika Panggonan kanggo dadi kanggo kabeh penyayang casino. Pelanggan wis Highly ngormati introduksi saka loro kode casino kemungkinan lan konsep casino mobile Boku menyang siji casino sing dadi dawa gedhe ing ngewangi wong seneng game lan menang hadiah awis sange.
Best lan Nothing Kurang Apa Salah Pelanggan 'Get Nalika padha
nampa 100% Welcome Bonus sampe £ 500 + Hubungi jakwir lan Entuk £ 20
Kaputusan nggunakake kemungkinan kode casino ing casino sing ana langkah kanggo mbuktekaken pelanggan sing fokus casino karo
The Boku Mobile Casino Gambling Review Terus Sawise
kawicaksanan sing kabeh customer-sentris lan sing tengen cantik cetha saka tembung lunga minangka pemain sing dianugerahi £ 20 casino bonus free sanalika padha ndhaftar kaya dhuwit wiji. dhuwit wiji iki biasane Highly ngormati dening pemain kang mbantu wong njelasno casino karo kode kemungkinan casino salawasé nyoba metu sawetara saka game sing kanggo kinerja lan katon ing telpon seluler. Inggih, ing sihe casino karo kode casino kemungkinan uga dikenal minangka casino mobile Boku ora kesel durung ... yen sampeyan ana ing muter karo celengan Panjenengan teks surprise sing ngomong bab bonus eksklusif ing celengan mangsa mung bakal jotosan sing adoh. Kabeh sing perlu do nggawe cathetan sing promo code lan ngandhani padha kanggo bank nalika nggawe celengan mangsa lan Sim salabim! Nonton metu kanggo sing dhuwit sange ing akun. Casino karo kemungkinan casino kode kang Katresnan iku ora ana mungkasi, sapisan pelanggan wis snooped watara lan warmed nganti game lan siap kanggo muter lan nggawe simpenan sing pisanan karo casino mobile Boku padha njaluk surprise sing sabanjuré. Casino karo kemungkinan kode casino uga dikenal minangka Boku casino mobile nawakake sawijining pelanggan 100% simpenan bonus ora mung ing simpenan sing pisanan nanging ing celengan kaloro lan katelu sing uga ... .Kang tegese pemain, nalika padha nggawe telung celengan sing pisanan karo kasino, karo kode casino kemungkinan uga dikenal minangka Boku casino mobile saiki bakal bisa kanggo muter nganti £ 500 karo simpenan sing pisanan lan supaya apa sampeyan simpenan, kita bakal cocog 100% nganti £ 500. Apa cara sing luwih apik kanggo nemu kabeh kasenengan lan thrills sing Casino kita wis kanggo kurban?
A Few Highlights saka Casino karo Kemungkinan Casino Code Dikenal uga minangka Boku Mobile Casino
Casino karo kode kemungkinan casino uga dikenal minangka casino mobile Boku minangka dikenal wis dirancang kanggo layar cilik utawa telpon seluler lan tumrape punika Highly diakses tanpa piranti pinter iki digunakake. The kasino iku apik tenan karo kabeh Apple iOS , piranti Android, tablet lan piranti apa wae pinter ing pasar
Javagame buat HP edisi 2008 | elke wonk yezzz
rurusuh mratah sabumi mungsuhe datan karuwan, polahe jalma keha sami, kadi gabah den interan, montang-manting rebut urip. Papati atumpuk undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan, kraton kalih manggih kinkin, ing Sala kaleban toya, Ngayugyakarta Sumingkir. (
Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa wus sigar mrapat, pasar-pasar ilang kumarane, kali ilang kedhunge, kereta tanpa turangga, lan ana
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi
kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
panjebluging gunung Tidhar, sasideming gara-gara, ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah katon timah, satriyo katon satriyo, kere katon kere, kang ala ketara, kang becik
kawula, entenana den saranta kalayan madhep Hyang Suksma.
mung ngluru kasil pribadi, tingalira tumuju salak rukma.
2. Kusuma taruna tama, mbeg suci ngupala wening, linawuran dening Gusti Sang Jagadnata wus mantun denya
5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar
ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang warih, manggih punika medal kula, wus nyebar
Ngayugyakarta kalawan Sala, dadya pisah datan atunggal siti, sinela kali Tanggung, ilining ponang tirta, langkung banter anjog ing seganten kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi
apen sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg
lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih
isih ngusahake kanggo mateni geni kebakaran alas neng gunung Lawu. Kebakaran iki wis kedadean ket Sabtu, 22 Agustus 2015 kolo mben.
Mongso ketigo kang dowo kaya mengkene pancen mbebayani kanggo daerah alas sing pada garing. Tanpa ana penyebab saka manungsa wae kebakaran alas iku bisa sewayah-wayah kedadean mergo pang sing pada garing, apa maneh yen ana
dikiraknekne wong nggoleki tawon ngurupke geni lan ngenengi menyang godhong-godhong garing neng gunung lawu kesebut," tembung Menteri Lingkungan urip lan
geni kanthi cepet nggedhe amarga akeh tuwuhan sing gampang kobong. "akeh kirinyuh lan alang-alang sing wis garing," sebute.
Geni sing durung bisa dipateni mrambat menyang pangora 40 sing dituwuhi tanduran pinus
penyekat kanggo nyegah merembete geni," tambah Menteri Siti.
Kedadean iki kudu kita tanggepi kanggo pembelajaran supaya kita luwih ngati-ati anggone tumindak ana ing alas mangsa ketigo ngeneki. Mangkene pawarta kebakaran alas ngagem bahasa jawa diaturake.
bocah SD kelas papat kancane adhiku sekolah. Esuk-esuk dheweke dolan ing
ngomahku ngampiri Agung, adhiku sing ragil. Parno kuwi seneng banget dolan karo
adhiku amarga bocah cilik sing ana ing desaku ya gur cah loro kuwi. Ing
sawijining dina, bocah loro kuwi padha sinau bareng. Padha nggarap PR IPA. Ing kono eneng pitakonan
“Iwak ambegan nganggo apa ya mas?” Adiku takon.
Iwak ambegan nganggo insang”, Banjur Parno nyaut,
“Lha iwak paus kae nganggo paru-paru mas. Piye
iwak paus kae kalebu kewan mamalia. Kewan kang nyusoni. Dadi le ambegan nganggo
“ Yen biasane pitakonane kuwi gur iwak, ateges
sing dimaksud kuwi iwak sing ambegan nganggo insang. Ngono? “ “Ha
saiki dak betheki Par. Kupu-kupu ambegan nganggo opo Par..?”. Aku le nyauri ya karo rada mangkel sithik.
Kupu-kupu ambegan ya nganggo trachea mas”. Jawabe adhiku. “Iyo mas, nganggo
trachea”. Jaka sarujuk karo adhiku mau.
paus nganggo paru-paru. eneng kupu-kupu sing ambegan nganggo paru-paru”. Cah loro malah padha gumreneng dhewe, banjur
malah podo ora percoya. Adhiku lan Parno pengen weruh yen ono kupu sing ambegan
ora eneng mas mosok eneng, ha njur kupune gedhene sepiro..?” takone adhiku
percaya..? Kono kowe menyang Parangkusumo.! Mesthi okeh neng kana”. “Tenane
mas”. Wangsulane Parno karo rodo ora percaya.
trus jenenge spesies kupu apa kuwi mas?”. Adhiku melu nyaut
jenenge spesies kupu-kupu malam”. Dak jelaske maneh supaya tambah pengen weruh.
mas? Haa.. kok bu guru ora ngendika ngono ya mas..?” Bocah loro kwi tambah pengen
ya embuh”. Wangsulanku karo ngguyu neng jero ati. Amarga pengen weruh, Parno
dolan mangkat menyang parangkusumo dhewe. karo nggawa cundhit utawa jaring sing
biasane kango golek kupu-kupu, karepe arep dienggo nyekel kupu-kupu kuwi mau.
Dheweke nganggo motor, amarga omahe ya ora adoh saka parangkusumo. Senajan
dheweke lagi kelas papat SD, dheweke wis pinter anggone numpak motor. Ana ing
ndalan Parno ijih tansah pengen weruh karo sing jenenge kupu-kupu malam. Sawise
ketuk parangkusumo motor distandarke banjur parkir ana ing papan parkiran
sepeda motor. Jam lima sore Parno neng
segara, mlaku-mlaku karo nggowo jarring kupu neng tangane. Lagi
mlaku sedhelo Parno keroso kemrucuk wetenge amarga luwe. Banjur Parno marani
bakul angkringan kang lagi wae tata-tata dagangane. Sinambi mangan sego kucing
lan gorengan telung ewu Parno takon-takon karo bakule.
” Pak njenengan sampun dangu nyade angkringan ten
suwe aku dhik neng kene, aku wis meh 3 taun iki dodolan angkringan ing kene”.
menapa mriki kathah kupu ingkang mebur pak..?”. Parno nambahi pitakon karo
eneng ananging yen pas lagi mangsa ungkrung dadi kupu”. Le nyauri Pak sing dodolan angkringan mau. Nanging bakul
angkringan mau durung ngerti yen sing digoleki Parno kuwi kupu-kupu malam.
Kupune sing paling gedhe sepiro ya pak?”. Takone Parno
nek sing paling gedhe, paling kupu gajah dhik”.
napa kupu gajah menika kathah ten mriki?” Takone Parno. “Ya
arang.. ha kwe ki rene arep ngopo’e og nggawa cundhit barang,,?
pados kupu pak.. turene ten mriki kathah kupu malam”. Wangsulane Parno.
malam..? apa kuwi.. ?” Pitakone bakul sega kucing.
kupu pak, kupu-kupu malam”. Parno nyauri.
lha cah gemblung, arep tok nggo ngopo? Cah cilik kaya kowe golek kupu-kupu
kepripun ta pak malah nggedak kie.. Takon apik-apik kok”.
sapa to le. bapakmu marai kowe agama ora..?”. Parno meneng wae merga bingung,
mara saka mburine pak sing bakul angkringan kuwi mau karo mesem. “Uwis
to pak e.. ijh cah cilik.. durung ngerti apa-apa”.
karo si Parno. “Kowe ki lucu dhik, kupu-kupu malam kwi yen awan ora metu dhik..
“Ow.. mekaten to buk..
nuwun nggiih buk.. aku arep nunggu nganti wengi sopayane kupune padha metu”. “Nggiih mangga.. Rene
mau wis pamit bapak durung ”? Pitakone ibuk-ibuk mau.
“Dereng buk.. kula namung sedhelo kok, yen wis
malam..? kok ora eneng sing mabur ya”. Parno gumreneng dhewe.. Banjur
ana bakul jagung godhog liwat, takon mbi Parno.” Golek apa dhik kok nggawa cundhit
“ Pados kupu pak. Jarene neng kene okeh kupu-kupu malam, kok ket mau
ora ana sing mabur ya pak..?”
gur ngguyu, merga dheweke ya ngerti Parno kuwi ijh cilik, durung mudheng
malam kuwi ora nduwe swiwi, dadi ora do mabur.. tok pandengi nganti esuk ya ora
ana sing mabur, wis saiki bali wae kana kowe”. Le ngakon bakule jagung godhog
ngono“. Parno mbatin sinambi ndeleng bakul jagung kuwi mau lunga.
ngadeg.. Banjur Parno nguripke senter sing digawa saka ngomah mau, sinambi
Sirahe tansah ndungkluk wae ndelengi ngisor, kaya wong lagi nggoleki dhuit
wengi-wengi neng kene golek undur-undur po?“ Takone simbah-simbah sing biasa
pareng ngomong kaya ngono karo wong tuwa. Ora ilok“. Le ngandhani simbah-simbah
“Lha tenan kok mbah, arep golek kupu-kupu
malam, malah diarani ora ilok”. Le nyauri Parno.
wanine, piro umurmu ki. Gaduk kuping we urung kok arep golek wedokan”.
Aku ki ora golek wedokan.. Aku ki rene arep golek kupu-kupu malam. Budeg nggih
larang..? Kula gadhah arta limang ewu angsal dereng..”? Parno takon.
ewu go tuku sego sebungkus we kurang”.
kupu-kupu malam, ora arep tuku sego bungkus”! Parno le nyauri sinambi gregeten.
“We lah dala.. iki bocah
ngeyel temenan.. bali kono.. Sekolah dhisik,
eneng bakul asongan kang adol majalah. “Pak wonten buku kumpulan serangga boten
pak..”? Parno takon.
“Iki eneng dek gari siji, arep tok tuku ora..”? Le
entek. Telung ewu wae ya pak..”? Parno ngenyang. “Ya wis nya lah dhik”.
lan diwaca, saka belalang, semut, lan bangsa serangga.
iki.. ketemu..! Siklus hidup kupu-kupu..
supayane ora punah.. hha”. Parno dadi gumbregah maeh anggone golek kupu.
malam menika le saba ten diskotik pak?, lajeng regine setunggale pinten nggih
“Hush.. kwe ki cah
cilik takon-takon lonthe ra nggenah.. kana mantuk wae kana”. Le njawab bakul
ngerti okeh ibuk-ibuk lan wong wadon padha mlayu ngalor ngidul, nabrak-nabrak
wong kang pada mlaku. Uga ana mobil lan trek warnane ijo-ijo rada ireng eneng
tulisane Sat Pol PP. Sing numpak ing kono wong- wong wadon pada nangis. Merga
Parno pengen weruh banjur takon karo bapak-bapak kang adol es degan ing kono : “Wonten napa to pak, kok kathah ibuk ibuk
padha mlayu, wis kaya maling wae dioyak-oyak polisi..”?
pak, matur nuwun nggiih pak, aku dak ngoyak
kupu sik”. Si Parno kaget, lagi eling yen dheweke ya lagi nggolek kupu-kupu
petugas Sat Pol PP mau. Dheweke nganti krenggosan uwis kelangan tapak. Amerga dheweke kesel Parno lungguhan ana ing pinggir dalan. Parno
wis arep nglokro anggone golek kupu. Iki kudu nengdi maneh aku le golek kupu-kupu
malam..? Neng segara ora ana, ow iyya.. mau jarene Puluhan kupu-kupu malam
dtangkap oleh Sat Pol PP. Lha ning ngapa polisi-polisi nangkepi kupu? Mlebu
Koran meneh.. oww aku ngerti, kupu malam rak kewan langka.. dadine sapa sing
nangkep kupu malam iso dadi terkenal. Kaya pak polisi-pak polisi kuwi mau. Yen aku iso nangkep kupu malam siji
wae, mesthi aku iso terkenal haha… Parno lekas mlaku karo ngekek. Mbayangke yen
wis nuduhake jam sanga wengi. Banjur Parno menyang neng sel tahanan.. Marani
polisi kang lagi jaga.. Parno mlebu: “Assalamu’alaykum..
Waalaykum salam”. Le njawab penjaga sipire.
“Arep ngapa dek?”.
Penjaga sipire takon marang Parno. Ijih nggawa jaring kanggo nangkep kupu
mriki badhe nyuwun kupu-kupu malam pak, setunggal mawon badhe kula ternakaken.
Mbok mesakke kula pak. Kula isin menawi mantuk boten beto kupu-kupu malam pak”.
pejaga sipir malah bingung. Ananging dheweke iso tanggap yen Si Parno kuwi sejatine ijih bocah
lugu kang durung ngerti yen kupu-kupu malam kuwi sejatine apa. Banjur penjaga
“Kowe sekolah durung dek..?”Le takon penjaga
Sampun pak, kula kelas sekawan SD”.
SD, pinter no, cah sak kowe wis kelas papat SD”. Le ngguyoni penjaga sipir kuwi
yen kupu-kupu malam sing di cekel Sat Pol PP Mau digawa Parno bali: “
Inggih pak, Pak pripun.. menapa pareng kula nyuwun kupu-kupu malam ipun? pareng
nggiih pak, kula janji wis, bakal dak rumat, dak ingu nganti ngerda. Ora bakal
mati, sesuk yen wis dadi okeh njenengan kula caosi wis pak.. Pareng nggiih..?”.
ya bingung, sidane pak penjaga sipir nyeluk kancane. Pak penjaga sipir nyuwun
supaya ngetokake ibuk-ibuk kang mau lagi wae bar ditangkap. Malah kancane ya
karo si Parno amrih si Parno ora mbesengut maneh.
“Saestu pak..? lha napa
eneng sing metu saka sel tahanan. Sing metu kancane penjaga sipir karo ibuk-ibuk kang ditemoni ing Segara
bingung, mergane sing metu ibuk-ibuk. Dudu
kowe to le, ngapa kowe tekan kene”. Le takon ibuk-ibuk mau. “Lha kok ketemu
meneh ta bu?” Parno mbales takon.
kula niki badhe pados kewan kupu-kupu pak.. sanes ibuk-ibuk menika”. Parno
ngomong sinambi ngukur-ngukur sirah kaya sirahe gatel.
Seks Komersial). Nyah saiki arep tok
kapakke”. Saiki lagi ketemu le njelaske Pak Polisi mring Parno yen sejatine
ha yen ngono wegah aku.. asemik.. ategas
aku diapusi karo mas Riyan ki pak.. Asem kok mas Riyan ki. Awas mengko yen
ketuk ngomah”. Parno dadi rada mangkel merga rumangsa diapusi.
sapa mas Riyan ki..? cah cilik ora pareng ngomong ngono kuwi”. Le ngandhani Pak
kuwi mau, Parno dadi ngerti yen dheweke kudu waspada, ora waton
pergelaran Wayang Kulit Purwa, Wayang Golek dan Wayang kulit
7. Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo berputera Sinuhun Prabu Hanyokrowati.
July 18, 2015 at 06:01	Sugeng Riyadi mbah bons… Sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten…
wayang Ki Manteb Soedharsono berkolaborasi dengan Romo Sindhunata, Lengji Lengbeh (Celeng Siji Celeng Kabeh).
@ Wah mas Hardi ojo buka kertu to yo……………..lha wong lagi meh tak gathaki je……………….hehehe……………. yo wislah timbang isin mending ngenteni magneetnya mas Hardi wae…………piye dab……….
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso,
mBILAWANG - nJEGOLAN: Sampeyan batal? Ngemek dosa....
blog boso jowo duweke wong jerukan kulon kanalan..
Sampeyan batal? Ngemek dosa....
Ing gardu listrik tinggalan Londo (isik akeh nang sekitar Madiun nganti tahun 1970-an, nurut angkringan Jogja
"SING NGEMEK MATI". Peringatan sing "berlebihan" tak kira, soale spaning listrik jaman iku mung 110 V. Jaman saiki tegangan 220 V wae peringatane ora serem kaya ngono kuwi.Iki soal liya, sing tau nyantri utawa sinau moco Al-Quran mesthi paham nek ing buku (mushaf) kitab sucine wong Islam iku ana potongan ayat 79 surat Al-Waqiah “Laa Yamassuhu illal Muthahharun” sing tegese “ora ngemek kacuali wong sing wis disucikan”. Maksud ayat iku dadi bahan perdebatan. Ana uwong sing negesi kanthi wantah yaiku ora kena ndemok Quran nalika nembe batal wudhu. tapi ana Ulama sing nganggep, ndemok Al Quran nalika hadas (batal wudune) ora apa-apa merga sing dimaksud "wong sing disucikan" iku maksude wong sing wis "entuk dalan padhang" ing uripe. Kyai Ghaffar Ismail (bapake penyair Taufiq Ismail), nate ngendika piyambake yakin ndemok Quran senajan lagi hadast ora apa-apa, nanging selawase urip nganti sedane piyambake gak nate ndemok Al Quran nalika ora suci…Merga Al Quran dianggep suci, para santri umume wedi mbuang suwekan Al Quran sembarangan supaya gak dilangkahi uwon. Ing langgar ndeso, suwekan mushaf biasane disempit-sempitne ing kusen utawa tembok sing bolong. Ana penemu nek sing dihormati iku "dawuhe Gusti" dudu "mushaf" utawa
utawa "parno" (paranoid) menawa
utawa CD sing ana program qurane, masiyo gak nembe off gak ana tulisane Arab tetep ae gak wani nglangkahi, gak wani nggawa nang njero toilet,,, merga wedi dosa… he,he,he….Saking kurmate karo sing mambu Arab, angger krungu bahasa Arab
Arab asli (dudu Arab Pasar Kliwon Solo utawa Arab Ampel Suroboyo), mesthi ae misuhe ya nganggo bahasa Arab (bangsane “anta
Askar bingung….akhire sadar nek sing adiadhepi wong gemblung. Arep misuh nganti kebun binatang mulai khimar, unta, wedus, dll metu kabeh percuma...
Blog punika namung tulisan arupi uneg-uneg pribadi, mboten wonten jaminan ingkang kapacak ingriki awujud punapa kemawon karangan, kutipan, rangkuman gagasan, penemu, gambar, foto lan punapa kemawon, badhe
Ana sapirang cara kanggo ngontak pangguna MedhiyaWiki liya utawa njaluk pitulung cepet.
#mediawikiconnect saluran IRC lan uga more.
Pasthekna awakmu duwe e-layang konfirmasi lan wara-wara e-layang murup ing mediawiki.org pilihanmu.
"Tonton" (klik tandha lintang saka) kaca sing awakmu karep nyetut lan bisa uga nyumbang.
Luwih becik nalika awakmu nemu Kelompok MedhiyaWiki sing pas karo panggon utawa kasenenganmu!
#mediawiki ing irc.freenode.net ana sawayah-wayahe Saluran IRCMediaWiki on IRC kanggo komunikasi langsung. Nalika awakmu ora duwe
Keyboards Nampa ID - keyboards, Nampa ID pianos, Nampa ID instruments, Nampa ID playing the keyboard, Nampa ID keyboard models
Wong, James Van Yen (1)Wong, King Sun (1)Wong, Loon Wai (1)Wong, May (2)Wong, Michael (2)Wong, Nicholas (1)Wong, Vivianne (2)Wong, Wai Ming (1)Wong, Wilfred W (1)Wong, Yin-lam (1)
kanthi jeneng Farrah Fawcett-Majors. Farrah Facet dilairaké ing Corpus Christi, Texas, lan nduwèni karir ing jagad filem
sitoke bapaku iku,ngerti to..rencana budal mulih mancal…wis
luhung sarta gadhah mengku teges ingkang wigati sanget inggih menika wayang kulit. Saged dipun
wastani wayang kulit amargi anggenipun ndamel wayang menika ngginakaken kulit
antawisipun kebo, saged ugi kulit sapi. Menawi kulit
menika sampun kapenthang watara 3 minggu, ing saklajengipun kulit menika nembe
saged dipun tatah manut blak utawi model corekan tartamtu. Menawi sampun lajeng
dipun tatah saha dipun sungging manut sifat saha karakter wayang. Seni
saged nuwuhaken raos tresna marang sakabehing aspek kabudayan. Kasunyatan ing wayang menika wonten
nilai-nilai luhur bab seni sanes-sanesipun saha pangretosan kang nggadahi
mumpangat gayutanipun ing gesang bebrayan.Wonten ingkang langkung rumesep ing
batos menawi dipun midangetaken isinipun wayang. Ananging wonten ugi ingkang gadhah pamanggih menawi wayang menika menawi dipun suraos kirang
sekeco saha boseni. Tiyang jawi sampun nganggep bilih wayang menika minangka kelangenan.wayang kulit saged nresep wonten ing ati
tiyang jawi ingkang remen kaliyan wayang kulit, Pagelaran wayang kulit menika dados hiburan
rakyat ingkang komplit, saged dipun wastani komplit amargi wonten unsur-unsur
ingkang ndadosaken pagelaran wayang saged gayeng, kadosta seni drama, seni
lukis/pahat, seni sastra, seni swara, seni karawtitan, seni gaya.sedaya
cabang-cabang seni menika mboten saged madeg piyambak, menika dados setunggal
wayang menika gadhahi daya tumrap psikologi. Tiap lakon ingkang dipunpentasaken menika
Kanthi midhangetaken wayang saged dadosaken tiyang menika mangertosi isinipun pagesangan ingkang saged dipun
piyambak – piyambak. Ingkang dados titikan wayang setunggal kalihan wayang sanesipun
inggih menika bentuk, peraupan, sandhangan, werni
pasuryanipun. Pranyata wayang kulit kathah mumpangatipun. Kasunyatan wayang menika Saged dados panglipur dhumateng para tiyang,
kangge tetiyang ingkang nandhang sukerta, lan saged dados media pendidikan ing sekolahan mliginipun ing studi sastra budaya
damel srana panolak bebaya. Kadosta ing upacara rasulan/bersih desa, wayang kulit ingkang dipun giyaraken damel srana
panolak saking sedaya bebendu, saha minangka pralampita raos syukur dhumateng gusti
nebihaken saking godaning jim, peri perayangan saha gangguan tenung lan nguwali sukerta tiyang ingkang dipun ruwat.
Ing pagelaran wayang ugi ngemu basa, sastra saha budaya sahingga saged nambahi pangertosan bab tembung-tembung ingkang endah. Sastra ing wayang menika nambahi kawruh sastra tuwin budaya ing samangke nggadhahi ancas amrih wayang menika
saged lestantun saha kuncara ing wekdal sakterasipun. Tiyang ingkang sinau babagan wayang nggadahi ancas nglaraseken babagan jaba jero, inggih menika rasa lahir saha batin.
Raos menika saged tumuju wonten ing wardaya menawi nilai-nilai utawi isinipun wayang saged mahanani ayem tentrem ing batos. Amargi kanthi prasaja tiyang menika badhe
milah sedaya awon saha kesaenan ingkang kagambaraken ing pagelaran wayang
Nalika tiyang badhe ngringgit ugi kedah nglarasaken batos
kalihan pribadinipun, badhe mbeber lampahan menapa. Bab ing nginggil menika kedah dipun suraos ing
manah sakderengipun mbeber pagelaran wayang. Nguwaosi saha mangertosi titilaras
gayutanipun kalihan suluk, cakepan gayutanipun kalihan antawecananipun wayang,
satemah menawi titilaras saha cakepan menika kalampahan kanthi trep mila ndadosaken
uriping pagelaran wayang ingkang kababar. Jaman sakmenika inggih jaman ingkang
majeng. Wonten ing babagan menapa kemawon sekmenika sampun majeng. Menawi nitik
perkembanganipun teknologi pancen kathah mumpangtipun ananging kita minangka masyarakat ingkang gadhahi budaya kedah njumbuhaken teknologi menika menapa selaras kaliyan
daerah sampun dipunsingkiri dening masyarakat amargi sami katungkul ing
lare ingkang remen dhateng budaya jawa mliginipun wayang langkung sekedhik. Kacihna kathah lare boten mangertosi babagan tokoh wayang kadosta Yudhistira, Werkudara, janaka, Baladewa,
sedayanipun serba modern ndadosaken Lare sakmenika langkung remen dhateng lagu-lagu
band pop, rock ingkang saking negara manca, malah-malah kathah lare anem ingkang
sampun mboten klenggut kaliyan budaya-budaya kagunganipun bangsa piyambak, mboten
mawas menika saking kabudayan Indonesia utawi lagu mancanegara. Menawi mboten mangertosi
nglestantunaken budaya mliginipun wayang. Senajan jaman langkung majeng, ananging kita
sampun ngantos nilareken budaya akar ingkang sampun dipunjagi awit jaman kina rumiyin. Saklajengipun kita kedah saged milih pundi budaya ingkang sae
dipun anut lan budaya ingkang ngrisak nilai moral tiyang jawa. Sakmenika
saged dipunetang wonten ing Jawa Tengah. Bab perkawis ingkang mekaten kawontenanipun sejatosipun mboten ndadosaken raos minder ananging
mangga sami sesarengan nyengkuyung amrih budaya jawa ngrembaka lan dipunugemi ing papan pundi kemawon
. Komunitas pandhemen wayang ing Jawa Tengah ugi saged dipunetang wilanganipun. Mracihnani kalamun
pandemen wayang ing Jawa tengah taksih kirang. Menika dados tugas kita sedaya
minangka tiyang jawa nglestantunaken seni pagelaran wayang ing tlatah jawa mlgiginipun Jawa Tengah. Kawontenaning saben pagelaran wayang ing Ngayogyakarta
adoh. Sedaya menika inggih awit saking pengaruh budaya manca ingkang sampun
ngambra-ambra lan nilaraken kita dhumteng budaya asal. Begjanipun Ngayogyakrata
Kados ing babagan wayang ing keraton ngawontenaken pamulangan khusus wayang. Wonten ugi lembaga ingkang taksih ngugemi dhateng budaya asli
kados taman siswa ingkang ndidik lare-lare jawa dados tiyang ingakang njawani. Wonten
ugi komunitas pandemen wayang ingkang asring ngawontenaken pagelaran wayang saben wonten adicara ingkang wigati.
wonten ing pendapa, kala mangsa wonten ing universitas lan sakpinunggalanipun.
Pamulangan babagan wayang wonten ing papan pundi kemawon wonten. Ing sanggar-sanggar ugi mbikak pamulangan bab
wayang. Ingkang mbikak sanggar adaanipun para dalang ingkang saestu tresna
ugi milih dalang ingkang dipunanggep mumpuni babagan basa, sastra saha budaya
tumuli badhe mbabar pagelaran ing adicara tartamtu. Kanthi cara mekaten saged nuwuhaken
warni paguyuban ing tembe budaya wayang saged lestantun.
namung ing adicara sakral kemawon, kados pementasan wayangan ing
pandemen wayang ananging ugi saged dipunwontenaken ing tlatah pundi kemawonSaged dipun wastani kemajengan wayang kulit
menika sampun ngalami ewah-ewahan menawi dipun tingali saking segi pertunjukan, ancas saha gregetipun. Kados ing kampus- kampus sampun mapinten-pinten ngawontenaken giyaran wayang kanthi sae saha dipungabung kaliyan seni sanesipun kadosta tari, theater, saha karawitan.
wayangan. Menika salah setunggaling cara murih lesatarining budaya arupi kesenian wayang. Pembinaan babagan wayang mboten
menika saged nuwuhaken raos tresna dumateng kesenian wayang sumrambahipun tumrap sedaya masayarakat jawi saking lare alit dumugi tiyang
babagan budaya masyarakat jawi ing jaman sakmenika kirang nggadhahi raos remen
hangleluri amrih lestarining budaya ing Nuswantara. Nyinaoni
kuat, inggih menika adedhasar tresna mring budaya jawi. Kagem para pandemen wayang
bab-bab pakeliran saha isining pewayangan. Kathah ugi
srana nyinaoni bab wayang, tuladhanipun latihan ing sanggar, menawi dipun
data ing internet babagan wayang, tokoh, ugi karakteripun. Ing papan-papan tartamtu ugi asring dipun
wonteni pagelaran wayang kulit, lha menika salah satunggaling srana kagem kita
supados kenal marang wayang. Seserepan bab isining pagelaran wayang menawi dipun
raosaken ing batos tansaya nambahi kawruh panguripan, awit wontening pagelaran
wayang nggambaraken awon saening tumindak manungsa ing pagesangan bebrayan.
Sedaya menika wau saged kalampahan inggih awit saking diri pribadinipun
Copyright © 2011 Kridha Budaya | Powered by
blora ,rembang purwodadi ayo gabung Panca
PP : Terminal Joyoboyo – Diponegoro – Bogowonto – Indragiri – Cipunegara – Padmosusastro – Kembang Kuning – Mangkunegara –
Pamedaran 171Sakwisé kuwi salah-sakwijiné mulékat pitu sing nggawa mangkok pitu mau marani aku lan ngomongi: “Mbrénéa, tak duduhi setrapané lonté gedé, yakuwi kuta gedé sing didekné nang panggonan sing okèh banyuné. 2Para ratu pada laku bédang karo lonté gedé mau, uga wong-wong sing manggon nang bumi wis pada mendem karo angguré bédangé.” 3Ing pangwasané Roh Sutyi aku digawa nang wustèn karo mulékat mau. Nang kono aku weruh ènèng wong wédok numpak kéwan sing rupané abang mbranang. Kéwan mau awaké sak kujur kebek karo tulisan sing ngolok-olok marang Gusti Allah. Kéwan kuwi endasé pitu lan sunguné sepuluh. 4Wong wédoké nganggo klambi purper lan abang mateng sing ènèng emas, inten lan mutiarané. Tangané nyekel tyangkir emas sing kebek karo barang-barang reget lan jijik, éntuk-éntuké enggoné laku bédang. 5Nang batuké wong wédoké ènèng tulisané jeneng simpenan, yakuwi: “Babilon gedé, baboné sakkèhé lonté lan sakkèhé penggawé ala nang bumi.” 6Aku weruh wong wédok mau ijik mendem sangka getihé para wong pretyaya lan getihé wong sing wis pada janji nurut Gusti Yésus tekan pati. Weruh kuwi mau kabèh aku nggumun banget. 7Mulékaté terus ngomong marang aku: “Kenèng apa kowé kok nggumun? Kowé tak omongi bab wewadiné wong wédok lan wewadiné kéwan sing ditumpaki, sing endasé pitu lan sunguné sepuluh kuwi. 8Kéwan sing mbok sawang kuwi mauné ènèng, nanging saiki ora ènèng. Kéwan kuwi bakal njedul sangka jurang peteng lan bakal dirampungké. Lah para manungsa sing manggon nang bumi, sing jenengé ora ketulis nang Buku Panguripan sakdurungé jagat digawé, nèk pada weruh kéwan mau bakal pada nggumun. Awit kéwan kuwi mbiyèn ènèng, saiki ora ènèng, nanging bakal njedul menèh. 9“Prekara iki pantyèn mbutuhké kaweruh lan pangerti. Endas pitu kuwi nggambarké gunung pitu sing dijagongi karo wong wédok mau. 10Kuwi uga nggambarké ratu pitu: sing lima wis ambruk, sing siji ijik ngadek lan sing sijiné menèh durung teka. Nèk kuwi teka, sing ngadek ora suwi. 11Lah Kéwané, sing mauné ènèng, saiki ora ènèng, kuwi ratu sing nomer wolu. Ratu kuwi tunggalé karo ratu pitu sing bakal diambrukké mau. 12“Lah sungu sepuluh sing mbok sawang kuwi nggambarké ratu sepuluh sing durung molai nglakokké pangwasa. Ratu-ratu kuwi bakal pada nampani pangwasané bebarengan karo kéwané, sak jam suwéné. 13Ratu sepuluh kuwi tujuané tunggalé, yakuwi, arep masrahké pangwasané lan kekuwatané marang kéwan. 14Ratu-ratu lan kéwané bakal dadi siji perang karo Tyempéné. Nanging bakal dikalahké karo Tyempéné lan para seduluré sing wis dipanggil lan dipilih lan sing pada temen nurut marang Dèkné. Awit Dèkné kuwi Gustiné para gusti lan Ratuné para ratu. 15“Mulékat mau terus ngomongi aku ngéné: Banyu sing mbok sawang, sing dijagongi lonté kuwi, nggambarké negara-negara lan golongan-golongané wong, para bangsa lan basa. 16Sungu sepuluh lan kéwané kuwi bakal pada sengit marang lonténé. Sembarang nduwéné lonténé bakal direbut lan wongé bakal diudani. Dagingé bakal dipangan terus wongé diobong nang geni. 17Awit Gusti Allah wis ndèkèk ing atiné wong-wong, supaya pada nglakoni apa sing wis ditetepké karo Gusti Allah. Wong-wong terus pada masrahké pangwasané marang kéwané. Kéwan bakal nglakokké pangwasané nganti kabèh tembungé Gusti Allah keturutan. 18“Wong wédok sing mbok sawang kuwi nggambarké kuta gedé, sing ngwasani para ratu nang bumi.”
Kampung Osing Inn Banyuwangi Jalan Dharma Putra, Lingkungan Watu Ulo Rt 02 / Rw 02, Banyuwangi,
basa Indonésia Ikan pari manta) iku kalebu salah sijiné iwak kang nduwèni ukuran paling gedhé ing donya.[1] Salah sijiné spesies iwak epé ya iku iwak epé manta utawa kang nduwèni jeneng latin Manta Birostris.[1] Ambané iwak pari saka pucuk sirip dhadha nganti pucuk sirip liyané tekan 7 meter.[1] Boboté iwak pari nganti tekan 3 ton.[1]
Iwak epé ditemokaké ing lautan tropis ing kabèh segara ing donya, kurang luwih antarané 15 drajat lintang lor nganti 35 drajat lintang kidul.[1] Panyebarané kang amba lan penampilané kang unik ndadèkaké iwak iki nduwèni akèh jeneng ya iku "manta Pasifik", "manta Atlantik", "devil fish", lan "sea devil".[1]
Ing Indonésia, epé manta nduwèni jeneng lokal kang béda-béda antarané siji laladan karo laladan liyané.[1] Jeneng iki kayata cawang kalung, plampangan, lan pari kebo.[1] Diarani epé kebo amarga ana bagéyan awaké kang mèmper kaya sungu kebo ing ndhasé saéngga dianggep mèmper kebo.[1]
Iwak epé kususé epé manta kalebu kéwan kang akèh diburu.[2] Ananging IUCN nerangaké yèn cacahé epé manta durung kalebu kéwan kang dianggep punah.[2] Populasi epé manta dianggep arang amarga kagiyatan ing laut lan kahanan laut kang akèh kena polusi, ananging rasio réprodhuksi iwak epé kang asor.[2]
segaraRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.46, 8 Maret 2016.
woh inggih om, ngapunten saking semangate mboten nggatekne satuane, suwun sampun ngelingaken..
Assalamu’alaikum warahmatullah wabarakatuh Dinten meniko dinten bakda riyadi, Kulo menawi gadhah kalepatan ingkang disengaja lan boten disengaja dumateng panjenenagan sak kulawarga kulo nyuwun agenging samudro pangapunten. Nek musim agi badan wong njawa tek deleng pada ngumbene teh legi atau
saiki kok langsing yo? padal ndisik awake keker, gedhe dhuwur…
Reply	Sam Ardi says:	01/05/2012 at 14:04	Opone mas, saiki yo pancet wae gedhe dhuwur 🙂
Lha wong duit wes turah2 nganti ngisor kasur kebak duit kabeh.
Syair: sing dadi macan 4 wis.08=12-04=0.4, 4=0.7
Ronggowarsito :Mengko bakale ana jaman edan.Sing ora ngedan ora keduman.Nanging sing slamet iku sing eling lan waspodo.· Aja dumeh.· Sing ana dudu.·
Sadumuk bathuk sanyari bumi.· Mikul dhuwur mendhem jero.· Kegedhen endhas kurang utek.· Wani ngalah luhur wekasane.· Aja rumangsa bisa, nanging ora bisa angrumangsani.· Zaman edan :Nonton wayang tanpo lakon,Dalange ora katon,Para niyogo rebutan sajen,Sing nonton ora kopen.
Farijs van Java	17 Mei 20139:07	Balas	Halah, perasaan aku ora ngelawak. Lucu ndine? 😛
rahmadAsli	17 Mei 20139:12	Balas	lucu kabeh mas.. sampean tiang pundi mas.. lucu jg nek duwe konco koyo
dimaksud ” Kulo sanes tiyang” hahaha…. trus opo yoo…???
Farijs van Java	17 Mei 201311:26	Balas	Kulo meniko pancen sanes tiyang
Eduaan tenan si Urip kaya gitu koq ya urip, kasian jekso jekso yang lain, sudah rapi lan apik korupsine anteng gleneng ngerti ngerti sugih….. We laa dalah dasar Urip. Akire semua bangsa indonesia sing kebetulan bapake jekso, utowo anake jekso, sedulure jekso, kancone jekso, tanggone jekso podo manggut manggut……… oohhhhh, pantes sugih, omahe apik…. lha wong dadi jekso koyo si Urip, yo sugih. He he he.
iku genus kéwan saka familia Equidae sing kapérang saka jaran, kuldi, lan zebra. Jroning Equidae, Equus mung arupa extan genus.
character ing |last6= ing posisi 2 (pitulung)
kanthi mikroformat spesiesKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 14 Maret 2013.
menika salah satunggaling asiling cipta, rasa, karsa, lan karya manungsa. Saben
negari, suku, lan manungsa gadhah budayanipun piyambak – piyambak. Indonesia
menika negari ingkang gadhah mapinten – pinten budaya saking mapinten – pinten
suku. Samana ugu kaliyan suku Jawa. Jawa tengah, Yogyakarta, lan Jawa Timur ugi
gadhah budayanipun piyambak – piyambak ingkang kathah. Kathah sanget budaya
wonten dumugi jaman sakmenika, kayata kesenian, tradisi, arsitektur, lan
ngicalaken. Upacara tradisi kaya ta wiwitan panen kathah ingkang sami boten
ngagem. Amargi upacara menika wonten ubarampe ingkang awujud sajen, ingkang
isinipun yaiku kembang, menyan, jajanan pasar, lan sanes – sanesipun. Wonten
ingkang ngendika terosipun sirik “ menyekutukan Tuhan “. Tiyang Jawi Jaman
rumiyin saderengipun agami mlebet pitadosanipun animisme kaliyan dinamisme
Dados tradisi ingkang mekaten boten saged ical, amargi sampun sami rumasuk ing
raga tiyang Jawi. Sakjatosipun upacara menika kangge raos sukur dhumateng Gusti
Upacara menika ugi kangge ngormati dhateng “ ingkang boten ketingal “, amargi
kula miwah panjenengan gesang ing alam donya menika boten namung piyambak,
nanging kathah kancane wonten ing alam sanes. Sampun ngantos upacara tradisi
dipungayutaken kaliyan agami. Sakjatosipun upacara wiwitan lan sanesipun
piyambak. Saking tiyang enem dumugi tiyang sepuh. Kasunyatan menika saged
dipuntingali wonten ing kanan keringing kula miwah panjenengan. Kathah tiyang
ingkang boten remen kaliyan budaya seni ringgit purwa. Kula piyambak ugi nate
taken kaliyan nem – neman babagan ringgit purwa. Nem – neman wau boten remen
kalihan ringgit purwa. Wonten ingkang paring alesan boten ngertos basanipun,
boten dhong kaliyan cariyosipun, boten ngertos nami – nami ringgit, lan taksih
jathilan ugi nate wonten tiyang ingkang ngendika jathilan menika kesenian
ingkang paling boten sae sadonya. Ingkang naminipun budaya menika boten wonten
ingkang boten sae, kajaba budaya korupsi ingkang saweg rame wonten ing nagari
menika. Menawi wonten pangandikan kados menika, tiyang ingkang ngendika wau
boten ngregani dhateng budaya sanes. Namung ningali kesenian wau saking
setunggal sisi lan ngagem kajenge piyambak. Ketingalipun tiyang menika boten
remen kaliyan seni jathilan. Ingkang kados menika kedahipun sampun ngantos
tiyang enem jaman sakmenika ingkang sampun nyingkiraken budayanipun piyambak,
budaya sampun luntur. Nem – neman langkung remen kaliyan budaya ngamanca, kados
ta babagan girl band lan boy band, anggenipun ngangge rasukan ugi niru – niru
budaya kulonan yaiku sarwi minim, sarwi pamer awak kados kirang bahan, ingkang
dipuntingali wonten ing tivi, kathah lare – lare ingkang namung niru damel boy
band girl band, jogedan wonten ing pundi - pundi. Tiyang nem menika langkung
remen kaliyan negari ngamanca tinimbang budayanipun piyambak. Wonten ing HP lan
leptop wontenipun namung tembang lan video – video ngamanca. Menawi wonten
ingkang enggal, tiyang – tiyang nem sami lomba – lomba pados video utawi
tembang menika lan niru – niru jogedan utawi sami tetembangan. Tiyang – tiyang
sami boten remen, gengsi kaliyan budaya Jawa terosipun amargi budaya Jawa
menika kuna, boten gaul. Sakjatosipun tiyang ingkang ngendika mekaten menika
ingkang kuna, amargi kaliyan budayanipun piyambak boten ngertos lan boten saged
njagi. Menawi kula miwah panjenengan sagedipun namung niru, negari Indonesia
bakal dados “ Negara Peniru “ ingkang boten gadhah jati diri.
tiyang ingkang gesang wonten ing jaman sakmenika, kula miwah panjenengan namung
kedah sami njagi lan nglestantunaken budaya – budaya menika sampun sami sirna
saking jagad. Remen kaliyan budaya ngamanca menika angsal – angasal kemawon,
ngamanca kemawon sami sinau budaya Jawa, sinau karawitan, nyindhen, kula miwah
panjenengan dados tiyang Jawi sampun sami kalah kaliyan tiyang ngamanca. Kula
miwah panjenengan tansah kedah nglestantunaken lan nguri – uri budaya ingkang
wonten. Menawi boten, wonten ing jaman salajengipun saged kewalik yaiku
Indonesia ingkang sinau budayanipun piyambak wonten ing ngamanca. Menawi
kedadosan mekaten rak nggih ngisin – isini. Budaya ingkang wonten saged ugi
dipunaku dening negari ngamanca kados dene ingkang sampun kedadosan.
Tuladhanipun inggih menika Reog Ponorogo ingkang dipunaku dening negari
ngamanca, senajan Reog menika kesenian asli saking Indonesia. Menawi sampun
mekaten nembe mawon sami reang ( ribut ), rinebutan kesenian menika. Kula
miwah panjenengan angsal kemawon ngeli majenging jaman, nanging ngeli nggih
sampun sami keli. Amargi menawi kula miwah panjenengan sampun keli kula miwah
panjenengan sampun boten gadhah jati diri, wontenipun namung raga ingkang kados
golek, tiyang ingkang boten gadhah wewaton gesang ingkang kiyat menika kaya
dene kebo dicucruk cungure. Tiyang ingkang keli kados dene ulam mati lan runtah
– runtah ( sampah ), boten saged nglawan arus pagesangan. Menawi mlebet
kabudayan A sampun ngantos medalipun kabudayan A, nanging dipunpilih pundi ingkang sae pundi ingkang
boten sae, supados dados kabudayan enggal ingkang sae ingkang boten ngicalaken
budayanipun piyambak. Dadosa tiyang Jawa ingkang njawani. Cobi sageda dados
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadon.5. Adol
Tionghoa) Jawa, sawijining panjenengan iki panutur sarana lan Ing kab?h luwih basa basa basa liyan? wiwit
Sing mateng Tomat 11 wis=28=(1), 28=(7), 11=32=(5), 11=5+8=14-13=5.(4), 11-15=3+6=(9)=9475
BiografiVideo WayangKontak KamiArtikel Kawruh WayangWisata KebumenFoto Galery
0 Comments Insya Allah, ing wulan April 2011 ingkang badhe dateng Ki Bondan Riyanto bade mentas sedalu natas ing Dusun Kertodeso, Kec. Mirit, Kab. Kebumen Jawi Tengah. Wonten dalemipun Bp. Hendro Pranoto. Kanhi lamphan dereng dipun temtokaken. Sumonggo ingkang badhe ningali kulo aturi tindak wonten kertodeso, mirit kebumen ing wulan
Monggo sedayo pandemen wayang kulit kulo atrui tindak wonten kebumen ing dinten tgl 28 November 2010.Mugi2 lancar samukawisipiun. Amien. Suradiro lebur jayaningkang rat dening
Guwarso, Guwarsi lan Dewi Anjani. Mengko yen wis ana Satriya Saka Ayodya Pala titsing Saghyang Wisnu, yo ing kana papaning kamulyan bakal dumadi.Crita Cupu Manik Astagina punika ingkang anjalari dumadining para wanara ing jagad pawayangan. Punika crita asal-usulipun leluhuring Raden Hanoman lan Raden Jaya Anggada.Critanipun Cupu Manik Astagina kados ing ngandap punika. Resi Gotama kagungan garwa sawijining Widadari kang aran Dewi Windradi peputra telu cacahe, yaiku Dewi Anjani, Raden Subali lan Raden Sugriwa. Dhasare Resi Gotama iku pancen priya kang bagus rupane dedeg piadege sinembuh solah bawane kang alus, kaduk anteng tur wicaksana lha ya Brahmana, mula daya pangaribawane ya bisa lumeber marang para kawula ing sakiwa tengene. Garwane kang awujud Widadari sulistya ing warni, mula para putra –putrine ora ana kang sing kuciwa ing warna. Bola-bali ya putra pandhita kang darbe garwa Widadari. Nanging ya ora kaya mangkono iku bisa tulus lestari tanpa kalis ing sambekala. Sanadyan pandhita iku darbe kaluwihan punjul tinimbang titah sawantah, nanging adeging bale wisma sarta brayate uga ora luput saka arane godha rencana kang ora diarep-arep tekane. Gelising crita Dewi Windradi iku sanadyan ayu rupane lan wis winengku dening kakung ginarwa dening Resi gotama, nanging isih bisa ketaman sambang liring netrane marang priya liya. Ora baen-baen sing dadi godhaning ketentreman lan kamulyaning brayate Resi Gotama mau sawijining Dewa ing Suralaya kang aran
Windradi asring sapatemon, nguja krodhaning asmara. Minangka pangeling-eling lan talining katresnan Dewi Windradi diparingi Cupu Manik Astagina kanthi wineling aja nganti ana wong liya sing ngerti. Lakuning wektu terus nggeblas tanpa mandheg mangu, taun lan sasine uga terus lumaku tanpa noleh wuri. Kahanan kaya mangkono iku kodrating jagad sing tansah nykara manggilingan, tegese mubeng kaya lakune rodha utawa cakra. Mula kahanan lan swasana ing jagad raya iku tansah owah gingsir. Nanging paugeran sing ora bisa diselaki yaiku anane pepesthen becik ketitik ala ketara. Sanandyan dikaya ngapa primpene wong nyimpen wewadi, ing sawijining wektu mesthi bakal kadenangan, sing sapa nandur bakale ngunduh, sing nandur becik bakal ngunduh kabecikan, sing nandur ala bakal ngunduh wohing piala. Kocap kacarita, Cupu Manik Astagina peparinge Bhatara Surya marang Dewi Windradi, konangan dening Resi Gotama nalika Cupu Manik Astagina mau kanggo dolanan putrane yaiku Dewi Anjani. Nalika Sang Resi ndangu Dewi Anjani matur, yen entuk saka peparinge sang Ibu Dewi Windradi, nanging nalika Sang Dewi Windradi didangu dening sang Resi, kendel ora kersa atur wangsulan. Kadayan kagoling
mung meneng wae kaya Tugu.Dayane pandhita sekti sabdane Resi Gotama numusi, padha sanalika Dewi Windradi salin salaga malih rupa wujud tugu watu. Kagyat jroning penggalih Sang Resi Gotama, getun kaduwung campur duka lan sungkawa mula Cupu Manik Astagina sing kanggo rebutan dening putrane tetiga, sigra dibalangake nganti tumeba
lan Sugriwa teka luwih dhisik ing pinggiring sendhang madirda, banjur bebarengan ambyur nyemplung ing sajroning sendhang gogoh-gogoh nggoleki Cupu Manik Astha gina kang cetha tumiba ing kono. Eloking lelakon Cupu Manik Astagina ilang musna, dene Sugriwa lan Subali salah kedaden ganti wujud malih rupa dadi wanara gedhene kagila-gila. Dewi Anjani kang tekane kari, diraupi banyune sendhang uga malih rupa wujud wanara. Kanthi ati kang sedih, bingung lan keduwung bocah telu pisan gegancangan marak sowan marang ngarsane Sang Rama Resi Gotama, kanthi tawang-tawang tangis. Saya emeng penggalihe Resi Gotama, dayane brahmana sekti lan wicaksana, banjur karacut emenging penggalihira, pasarh sumarah marang purba wisesaning Gusti Kang Murbeng Jagad. Sang Resi patrap semadi maladi hening minta wilasaning Sang Murbeng Rat. Sawise mudhar semadi Sang Resi wis entuk wangsit saka Hyang Akaraya Jagad, banjur ngendika kanthi aris marang para putra, Raden Subali didawuhi tapa ngalong ing alas Sonyapringga, ora kena managan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing tutuke Subali. Patrape tapa gumandhul ing pang sirahe ana ngisor sikile sing kanggo gondhelan pange kekayon. Raden Sugriwa uga didhawuhi tapa ing alas Sonyapringga kang sinebut tapa Ngidang, saba saparan-paran ing sajroning alas entuke mangan mung sabangsane
sacedhake ala sonya pringga, patrape ora kena mangan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing ing pangkone utawa ing tutuke Dewi Anjani. Rampunging tapa ateges baline kamulyane mengko yen wis ana satriya pinandhita saka Ayodyapala ngupadi garwane kang cinidra raja Raseksa ing Alengka. Sawise Para Putra dingendikani sing akeh-akeh kanthi kebak rasa tresna asih, banjur padha tinundhung budhal ngayahi sesanggeman sowang-sowang. Dene tugu malihe Dewi Windardi, awit saka wisiking Bathara linuwih, disawatake Resi Gotama, tumiba ing sapinggiring kali ing tlatah Alengkadiraja. Ujaring wangsit mbesuk yen wis campuh perang gedhe antarane bala raseksa Alengka diraja lumawan wanara wadyane Raden Ramawijaya, Dewi Windardi ndungkap anampi kamulyan, yaiku ing lelakone perang Patih Prahastha mungsuh Kapi Anila. Nalika kapi Anila kaseser yudane lumawan Patih Prahasta, pinulasara binanting tumiba ing sacedhake tugu sela ing sapinggiring kali. Kapi Anila kantaka baren eling banjur nyandhak tugu watu lan dikeprukake sirahe Patih Prahasta, sirahe pecah sakala dadi lan
wis luwar saka supatane Resi Gotama. Dewi Windradi dikanthi kondur mring kaswargan dening Resi Gotama kan wus abadan suksma.
mas Pler- Red: gaweyanku dadi kacau, mung ngurusi lan ngladeni kecik kecik mendingan dadi dosen neng UAD……….ha ha haaaaa
mas Pler- Red: bali neng personal line
ngerti masaku nggo berkeluarga nggo ngurusi anak bojo, dadi
ayo, Kang… kapan kita agendakan… 😀
yang penting bekel bensin, banyu lan sego uduk sing akeh Reply
Triyanto Banyumasan says:	December 4, 2014 at 19:05	Saiki lg angel wektune, awake ketoke wis ra patek kuat momotoran adoh, mergo kulino kretanan po ancen wis tuwo yo. 🙂
“Nggowo duren po piye?? Tak tukokke. Nek gelem, tak golekke duren saiki. Tenanan. Haa….,”
puteri dalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya (KGPAA) Mangkunegoro VII Puro Mangkunegara
BONSAI Wis meh sedina Drajat nunggu Rista, bojone sing arep nglairake. Bola-bali Drajat ke­prungu sambat lan jeritane bojone sing nembe berjuang ngliwati maut. Kanggo nylimur pikire sing ora karuwan, Drajat nyoba ngobrol karo wong sing uga nunggu ana ing rumah bersalin kuwi. Nanging mbuh ngapa, apa wae sing dadi bab rem­bugane, kabeh kaya ora mathuk. Pikire Drajat tambah ora karuwan, deweke ban­jur wira-wiri kaya wong linglung. Saya cetha menawa saiki Drajat lagi ora kepenak ati. “Adhuh, aku ora kuwat!” Drajat kaget. Krungu sambate Rista, Drajat kaya ditangekake saka ngimpi sing ala. Drajat banjur kelingan ana ing wayah sore nalika Rista kandha menawa dhewe­ke mbobot. Krungu mangkono Drajat ban­­jur mbopong Rista, dirangkul lan di ambungi. Sedina wutuh Drajat mesam-mesem dewe.. Read More»» ORA KAGODHA Anggone nyambut gawe dadi tukang becak wis suwe banget, wiwit manten anyar nganti nduwe anak papat. Isih diayahi kanthi rasa tanggung jawab sarta ora nduweni rasa aras-arasen babar pisan. Kanggone Durasim, kendharaan rodha telu kuwi wis dianggep kaya dene sawah sing wulu pametune kanggo ngu­ripi anak bojo mben dinane. Satemene biyen tau banting stir bakulan pitik sing ora patiya rekasa. Ning jebul malah kerep rugi. Mbomenawa wae pancen wis ditak­dirake dening sing ngecet lombok ma­nawa garis uripe kadidene tukang mancal becak. Dina kuwi isih jam sepuluhan nanging panase wis krasa sumelet. Karo methang­krong neng ndhuwur becake, bola-bali Durasim ngelapi raine sing gemrobyos nganggo andhuk cilik kang dikalungake gulu. Durasim ajeg mangkal neng pra­patan ringin kembar… Read More»» SEPURE WIS MANGKAT AKU nyawang arloji, jam 10
seminggu kepungkur ing stasiun iki ya ing kursi kang saiki tak lungguhi. Lelakon kang njalari ati kang sasuwene aku bebojowan mati dadi urip maneh. Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining batinku saya ngambar-ambra awit saploke ningkahan arang kadhing kumpul bojo merga dipisahake dening jarak.. Read More»» Candi Borobudur Posted: Januari 19, 2011 by ariefnovianto in Artikel	0
mengko numpak bis ya mumet hehehHNI : Genah iya koh mulane dadi ngiler kayak kie KW : inyong ora tau mangan pecak lele sing tek senengi mung mie ayam walo ora nana daging ayame :Doiya pancen agi
Sinau pesen teks. Mriksa kabeh teks nandang gerah utawa ngirim saka telpon. Spy ing teks karo exactspy
– Keylogger. exactspy keylogging atribut ngijini sampeyan kanggo sinau kabeh Anda kran
Ngawasi kabeh tindakan jadwal, disusun acara lan memo.
– Go liwat email. Layar metu lan mlebu e-mail
– Ngawasi konsumsi Internet: Njelajah latar mburi, situs web tetenger, menghalangi web situs
– Nyegat langsung informasi: Skype Spy, WhatsApp ndelok lan Facebook utawa Twitter Spy, Viber Spy iMessage lan mata-mata
– Bugging. Bakal bisa kanggo sajarah setelan karo exactspy
– Genggem kontrol. Sampeyan kudu duwe remot kontrol luwih saka telepon karo nyetel exactspy: jenis-jenis kemampuan minangka gadget wipeout, tebih produk obstructing bakal ing nangani telpon
– Tanpa diketahui! Cilik konsumsi baterei
– Tipu! Ora nganggo Teks perintah pesen sing uga nuduhake munggah ing
Ga pengen ngangkat telepon, so smsen ae…
Ndelok tipi tangan dulinan njero kathok…
tenan iki wong dermayu.... ora siji ora loro tok... zaran aeRegistered
podo ngendi....? padahal oakeh tenan iki wong dermayu.... ora siji ora loro tok... Wong dermayu akeh
dermayu podo ngendi....? padahal oakeh tenan iki wong dermayu.... ora siji ora loro tok...
pasrah, kaliyan tembung Hayu utawi gesang, ingkang ateges pasrahing gesang
tiyang Banyumas dhumateng alam sak isinipun. Menika awujud pangertosan
kosmologi masarakat tradisional wonten ing wilayah menika, gesang wonten ing
saking lepen Gangga ing India. Lepen Serayu dipundamel dening Bima namung
kanthi palananganipun Sang Bima. Tukipun toya lepen menika wonten ing
pagunungan Dieng ingkang dipunwastani Tuk Bima Lukar. Damelipun lepen Serayu
kathahipun 100 kanthi dipunpimpin dening Pandhita Drona. Bima damel lepen
Serayu, lajeng Korawa damel lepen Klawing.
dipunestreni dening Punakawan gelaran klasa kagem papan lungguhan dhahar.
Nanging saderengipun dhahar sangunipun ingkang sampun samekta, Bima lan
Punakawan miring surak – surakipun Korawa ingkang rumaos sampun yakin dados
juara lomba kasebut. Lajeng Bima boten sios leren. Papan ingkang kagem gelaran
klasa menika lajeng dipunwastani Desa Gelaran. Bima nyawang neng mangidul lan katingal para Korawa saweg pesta ngrayakaken menangipun. Papan
kangge nyawang salajengipun dipunwastani Desa Sawangan, lan papan kangge bala
Somakaton. Somakaton dumadi saking tembung kusuma wus katon. Papan – papan
menika dumunung wonten ing Kecamatan Somagede, Kabupaten Banyumas, Jawa Tengah.
Ajrih kalah saking Korawa, lajeng Bima cepet –
cepet anggenipun kinarya, ingkang pungkasanipun lomba menika dipunmenangaken
dening Bima. Kalahipun Korawa ndadosaken Pandhita Drona dumados korban.
Pandhita Sokalima menika diukum kanthi palananganipun ditugel lan dipunbucal
wonten ing pinggiring lepen Klawing. Papan menika sakmenika dipunwastani kanthi
nami Panembahan Drona, dumunung wonten ing Desa Kedungbenda, Kecamatan
Kemangkon, Kabupaten Purbalingga. Wonten ing papan menika taksih kasimpen
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Amangku Rat IV Java Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Zain ul-Kubra [Sunan Mangkurat Jawa],
Indonesia Javanese pop Jawa Yen Ing Tawang Ana Lintang
sing Mba'e digawa seneng bae, aja lali tetep bersandar marang Sing
Panembahan Senopati, Kanjeng Sultan Agung, Gusti MN IV, YM Sultan Aji M Sulaeman, Ki Ageng Mangir Wonoboyo,
zbek tiliSetel minangka standar basa Sunting TerjemahanTindakake kita
ING NGARSA ASUNG TULADHA *** ING MADYA AMBANGUN KARSA *** TUT WURI HANDAYANI
JADI: 79 09 18 15 24 21 32 36 80 10
Wayah esuk ing tengah alas, nalikane mangsa rendheng dene udan yo
wis lumrahe, Ing wayah jam wolu udan wis teka, ing negara manuk arep golek
pangan yo ora bisa amarga udan. Mung theklak thekluk ing susuh sing dadi omahe
manuk-manuk. Ing bangsane manuk podhang, sing biasane mangan woh-wohan,
ananging dina iku manuk podhang durung mangan babar blas, neng omahe manuk
podhang wedok bingung arep golek mangan nang endi iki, anake sing ajeh cilik yo
durung bisa mabur, sing ana nang pikirane manuk podhang wedok arep tak pakane
opo anaku iki. Kwe sing sabar ya, mengko yo oleh pangan.’podhang wedok kandha karo
‘Anake’: iya mbok, nanging aku ws ngelih tenan Sing manuk podhang lanang iyo uga bingung, nanging rasa rasane
manuk podhang lanang mung ngoceh, sajake yo sumelang yen ora oleh pangan.
Udan tansaya deres, hawa adem wis krasa banget. Manuk podhang lan
wedok mau klinguk klingung, mbok iya ya ana turahan gedhang nyuluh sing turahane
codhot.anggone klingak-klinguk ngiwa nengen, nang sela-selaning godhong waru
ana warna kuning, trus ndadekake rasa bungahe manuk loro mau.manuk podhang sing
weruh ndisik ngoceh banter mratandhakake rasa bungah sing diweruhi mau kuwi
kaya gedhang nyuluh turahane codhot sing keri,
lanang marani warna kuning sing ana nang ngisor wit waru mau.dene sing podhang
mung ngenteni ng susuh sing dadi omahe, manuk podhang wedok iyo ngoceh
mratandhakake ndongakake karo manuk podhang lanang, muga-muga iki rejekine
dewe, dina iki anakku sbisa wareg, mabur seko wit pring apus, mara nang wit waru mau,
podhang lanang. Sanyasa cepak anggone nyawang warna kuning sansaya jelas, ndadekake tansaya bungah, anggone mabur iyo
Mak teplek teka tekan wit waru, cahyane manuk podhang lanang pucet
njejet mbasa weruh sakbenere, jebul kuning-kuning mau, godhong waru sing
nglinthing, yen disawang saka kadohan kaya gedhang mateng, podhang lanang
tambah sumelang, arep bali maneh nang susuhe, kok ora nggawa panganan, ora bali
kok mesthi diarep-arep hasile, mung ndingkluk, karo mikir kepriye bisane oleh
pangan.nanging podhang lanang tetep semangat, kabeh makhluk ciptaane Gusti kang
kuwasa tetep diwenehi rejeki, terus mabur maneh bali menyang susuh mau.nalikane
mabur seko wit waru mau, manuk podhang lanang nabrak wit pring sing ana
ngarepane banjur tiba nang lemah, tangi seka tibane jebul ning ngarepe weruh
Kuwasa sampun maringi pangan dhateng kula’ ujare manuk podhang lanang’ kayapa senenge manuk podhang lanang bisa oleh pangan lan bali nang
susuh bisa nggolekke pangan manuk podhang wedok lan anake.banjur mabur menyang
susuh karo rasa kang bungah, dina iki aku bisa oleh pangan nanging yo kanthi
usaha. Sabanjure tekan susuh, manuk podhang wedok lan anake pating cruwit weruh
segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […]Daya Kekuatan
Jun 06, 2009 @ 04:12:56 migatosaken sambung roso mas tri ing inggil, kulo kok ngguyu kepingkel-pingkel. njenengan niku lucu poooooooool. lha pripun mboten gemujeng piyambak, saestu ing raos
kemarin)… pawartos pungkasan, “lomba uduk-uduk colot manguyubagyo dinten kedaden kutho solo sampun kawiwitan ing ngoro-oro manahan… (
TV ngangge bahasa daerah, duka Jawi, duka Sunda, duka Betawi, pengine gumuyu kemekelen…soale…ora lucu babar blas !!!! Alias lucu banget to ? Kadose isteri kulo neng TV Jatim…nek nyebut PSK niku nggih
ndilat mbun-mbunan.Nanging ora digawe rasa.Sikil kaya ana sing
nguncalke.Jangkah sing sabene cekak-cekak,rasane sejangkah luwih saka semeter.
Sunan thingak-thinguk.Nguping kiwa tengen mung suwarane kethek rebutan who-wohan.Sing
digoleki durung katon.Atine sumelang.Mengko gek garwane dimangsa bekasakan
“Kangjenggggg….” Karepe mono mbengok
sak kayange.Sing dibengoki ora njedhul.Lakune saya munggah,tekan ereng-erenging
“Hus…ora sembrana! Sapa kowe?” Kambi
“Aku sing tunggu alas iki.” Wangsulane
dibungkem.Atine nitir,was.Panas saya ngetap.Abure saya dhuwur,srengenge tambah
padatan,angger ana wanita leledhang dhewe iku bageyanku.”Sing dijak guneman
gunung Merapi, wanita kang digawa saya anteb. Prasasat diboboti gunung.
“Hem….iki dayane apa? Apa wanita iki
turuning dewa? Kok abote ora jamak.” Batine buta Locaya,nganti
pringisan.”Eittt….brokkkkk…..krosakkkk!” Nyi Sunan ucul saka regemane buta
Locaya. Awake kumleyang,tiba ing wit gedhe.Buta Locaya nututi.Lhadalah!!! Jebul
ing dhangkeling kayu Preh gedhe ngrembuyung,ana wong lagi semedi. Nyi Sunan
tiba ing ngarepe, sing tapa jugar.Kaget sakal. Njola.
“Piye ta iki mau,kok bisa ngene?” Sunan
Kalijaga miterang, kambi ngelus garwane sing lemes, awake kuku lumbu.Sing
ditakoni mung amem, durung ilang getering dhadha.Sanajan atine wis rumangsa
nampa kamulyan bisa ketemu garwane,guru lakine sejati.
“Kosik ta,piye….piye.Aku ki lagi tapa
kok disusul.”Sing ditakoni nata ambegan.Bareng arep keclupe lambe,ndadak wis
bebuyutanku.Isih urip ta kowe??”Suwarane santak,ngabangake kuping.Gregah, Suna
Kalijaga nurokake Nyi Sunan.” Yah!” Wangsulane cekak,anteb.”Jebul kowe ta
gawe rusak,ngganggu gawe kawulaku”.Ora kanyana buta Locaya wis
Kalijaga,wis uripana, aku gelem mbantu sakabehing karepmu”.
“Ora!!” Sunan Kalijaga nyedhaki buta
Locaya.Nyi Sunan nyambungi rembug.”Pun pejahi sisan mawon.Buta Locaya menika
remen sembrana.Kapok niku rak teng ngarep sampeyan….” Sunan Kalijaga noleh,njur
murba.Karomeneh Locaya wis pasrah.Kejaba yen isih wangkot,kena dilunasi”.Nyi
“Mung eling-elingen Locaya! Kowe tak
apura, nanging ora kena pisan-pisan meneh ngganggu bojone liyan.Ora kena
nggodha samangsa kawulaku lagi nindakake wajib ing papan
mlesat bali menyang gunung Merapi.Ora let suwe keprungu suwara adzan
ngiyani.”Nanging mboten wonten toya kangge wudlu,menika dos pundi?”.
kanggo pangeling-eling wae Nyi,papan nggonku semedi nganti bisa ketemu kowe
papan kene aku bisa nyawang resiking batinmu.Bisa nyawang Locaya kang gelem
trembuku.”Lha mboten wonten banyu ngaten”.Panyelane Nyi Sunan.
“Sabar pripun,napa tayamum mawon?”
teng nggunung ngaten.”Sunan Kalijaga nudingi papan rungkut,ngisore kebak wadhas
plethas.”Teken iki tutna.Arep tak uncalke,mengko tibane ngendi copoten.Sapa
ngerti ana banyune”. Nyi Sunan semu maido.Teken cumlorot kaya kilat,ana cahya
kincling.Sunan Kalijaga nyedhaki.Ilining banyu saya gedhe,njur digawekake
clekodhekan.”Adus dhisik Nyi!” Nyi Sunan wiwit cucul.Wong sakloron
gebyar-gebyur.Anehe,jenggote Sunan Kalijaga okeh sing mrotholi.Semana uga
rambute Nyi Sunan.Ora gantalan wektu, rambut lan jenggot ilang ing banyu.Sing
Katon,ana sawenehing iwak kang duwe sungut.Grameh,lele,urang pating sliri
“A……tho,apa iki!”Nyi Sunan
ngadhuh.”Eitttt…. nekad tenan iki.”Wong sakloron kelaran,disapit Urang .Mangka
tekan anak putune dhewe,yen wis dewasa kudu disupit.Yen putri ya
ditetesi.Soale,awake dhewe disapit Urang nakal”.Nyi Sunan setuju.Bubar adus
banyu dibabral,disabet teken.Byakkkk…..banjir bandhang,dadi kali sing kebak
kanakna Kali Urang,nika kathah urangipun.”Sunan Kalijaga terus ngajak nindakake
wajib.Mung nggelar surban.Kahanan nyandhak sembirat abang.Srengenge ngajak
angrem ing petarangan.Layung-layung ngawe sakloron bali,tilik omahe.
Surata KETUA Kelompok Tani NGUDI RAHARJO II
Juni 23, 2015 pukul 11:44 am
kulonuwun Ki Sabdo, kawulo Kejawen Sejati bade nyuwon semerep, punopo tiyang jawi meniko mboten gadah referensi sejarah ingkang asli saking Jawi piyambak ? ingkang mboten terkait kaleh kepercayaan sanesipun semisal ( Hindu,Bhuda,Islam,dll) kawulo kepengen sanget nyemurupi artikel ingkang nyariosaken sejarah/pitutur Kawruh Budi poro leluhur tanah Jawi puniko ingkang mboten ngembet kepercayaan sanesipun, amargi menawi
Inggih, monggo ngagem boso jawi,..
Wis suwe kayane yah nyong lawas ora tau nulis nangkene, jamane biyen seneng corat caret sampai bingung mbuh apa baen sing di tulis ora bermangfaat eh jere ati sing penting seneng.
Siki wis agep pemilihan lurah maning, miki tes kandahan karo adine wedon, jere ana telu wong sing manggang dadi lurah. Nardi melu magang maning, anake pak Rosidan jere ya arep maggang, serta siji maning wong Karangsari tapi mbuh sapa jenenge miki ora di tidokna. Adiku tek takoni nyaloni sapa ? eh jere ya milih wonge dewek bae, sing kepenak, ana apa-apa ya kepenak... Buktine walau wis dadi lurah ya ora sombong karo tangga tangga, angger nggo njaluk tulungan ya kepenak, wong anu dasare ya ket jamane cilik seneng karo bocah cilik ngajeni karo wong tua, serta siki wis tua dadi lurahpun ya ora galak karo bocah cilik lan gaul karo
nggo nrima tok ora kena nggo telpon metu, nek arep telpon metu ya bisa baen
nelpon mlayu mlayu meng wartel, ndadak sing ndue wartel marani mengumah janjian jam semene keluargane bakal arep telpon, bar kue ya kudu mbayar wartele karo mbayar sing ndue
telpon mengumah moni apa orane, ealah temenan telpone sing nangumah ora kena di telpon... Jere tukang telpone wis telung wulan ora di bayar!! Lah ora di bayar kepriwe? wong tiap wulan rutin di bayari koh, gulih mbayar be prentah
Indonesia sing pada kerja nang luar negeri. Jere si niate pemerintah apik bene wong sing tes bali kang luar negri diaman na nang terminal papat bene aman tekan calo calo bandara sing pada nglemboni.Akeh wong Indonesia sing ora pada ngerti anane terminal papat mergane anu jarang di beritakna nang media apamaning lokasine sing adoh kan terminal loro dadi ya jarang ana sing ngerti kecuali wong sing kerja
keterlaluan! “Wong sing tes bali kang luar negri angger uwis mblebu meng terminal
sing mlebu meng terminal papat jere si anu pendataan, tapi menurutku sing ngalami nganti mlebu meng terminal papat si ora kayakue kenyataane. Pertama tekan terminal loro
mengko tulih ngerti kon nagapa! Mbarang wis nang njero ngerti ora kon ngapa? Aseeeemmmm!!! Mung di
nukar nang njaba mengko di lemboni. Aduh mangkele atiku karo petugase sing mbentak kae mau, mbarang ngerti kon
kon ngantri panggilan numpak bis segrombol ana wong 8 dadi ya kudu ana wong 8 nembe di
wes bisa mangan salad pepaya kue, tapi wong akune manggone nang Quarry bay anu adoh dadi ya jarang meng Kowloon city lagian arternative menganah mung bisane
kur wong loro tapi nek masak paling sethitik werna telu terutama sayur, daging dan juga ikan tp karena boz ku dan aku kie ra patia seneng karo iwak banyu dadi jarang masak iwak
kereng hareh… Opo maneh SMP 5 saiki
Wes suwe aku nggak berpartisipasi ndek weekly photo challenge wehehehe, minggu ngarep melu maneh ah 😀
nambah wawasan Kangmas sabda. lahir wonten sangandhaping cemara putih
Takbir Keliling 1435 H 2014 | DESACONDONGCAMPUR
muga-muga sing maune dodolane ora payu, ngesuk dadi payu. Sing nesih dewekan cepet olih jodo, sing duda olih
Permios, kule boten uning griyane kang Haban niku ning pundi?
Kang Haban! Ning pundi saos? boten
Nduweni sifat sing sabar kang tanpo upomo.Senajan dipacul, digaru lan diluku, nanging malah ndadekake kesuburan kang biso nuwuhake sawernane tetanduran kang biso diunduh.
"Ing Ngarso Sun Tuladha, Ing Madya Bangun Karsa, Tutwuri Handayani"
jawa 2 biji, Rimpang lempuyang emprit 1 jari, Kencur 1 rimpang,
wedine, pasca operhit, ECU/ECM e melu stress. dadine ngawur.
sing marai nggumun meneh, rega kipase kuwi lho, Kang.
IRAWAN. Saudara Abimanyu lain ibu.BAMBANG SUMBADA. Saudara Abimanyu lain ibu.BASUDEWA. Kakak Dewi Kunti, putra Prabu Basuki
"Ing Ngarso Sun Tuladha, Ing Madya Bangun Karsa, Tutwuri
Sumber: www.jogjatoday. blogspot.com(23-02-2009)
saking Sukra Kliwon Sugihan Bali rauh ngantos Buda Kliwon Pegatuwakan.
rikolo urip bebarengan         Dm                    EBungah susah kabeh ra dadi alangan         DmSenadyan sedino mung mangan sepisan       E                   Am  -EAti seneng anggone urip bebayan..        Am        F         AmNanging saiki uripmu wis mulyo         Dm                   EBanjur lali rikolo jaman semono        DmMangan enak turu penak kerjo penak          E                       AmNjur lali marang aku sing ngrumat anakChorus :       Am                     DmTego tenan sliramu marang awakku              G                 C  EMbok tinggal lungo suwe opo dayaku      Am                       DmSaiki tak tagih sing dadi janjimu  E                   Am -ELali aku ojo lali anakmu..
bojo lan wongtuwo           E                    Am -EUrip ning ndeso tansah keloro-loro..       Am      F           AmPancen saiki uripku wis mukti         Dm                       ENanging ojo mbok anggep aku wis lali         DmJroning ati mung tansah ono sliramu         E                        AmLuwih luwih dadi sumpah jroning
DmKandanono aku sih nyambut gawe          E                  AmNggo mulyake anakmu klawan kowe         E                  AmNggo mulyake anakmu klawan kowe=================Chord Originalnya=================Intro : Cm G# Cm Fm  G        Fm... G  Cm G  Cm             G#         CmKelingan rikolo urip bebarengan         Fm                    GBungah susah kabeh ra dadi alangan         FmSenadyan sedino mung mangan sepisan       G                    Cm  GAti seneng anggone urip bebayan         Cm       G#        CmNanging saiki uripmu wis mulyo         Fm                  GBanjur lali rikolo jaman semono        FmMangan enak turu penak kerjo penak          G                        CmNjur lali marang aku sing ngrumat anakChorus :     Cm                     FmTego tenan sliramu marang awakku             A#               D#   GMbok tinggal lungo suwe opo dayaku      Cm                      FmSaiki tak tagih sing dadi janjimu  G                   Cm -GLali aku ojo lali anakmu    Cm       G#        CmAnakmu saiki wis gede gede          Fm                    GPingin nyuwun pirso sopo to bapake      FmUdan tangis atiku tambah nelongso        G                    CmNing
ninggal anak bojo lan wongtuwo           G                    Cm  GUrip ning ndeso tansah keloro-loro..       Cm      G#        CmPancen saiki uripku wis mukti         Fm                       GNanging ojo mbok anggep aku wis lali        FmJroning ati mung tansah ono sliramu         G                        CmLuwih luwih dadi sumpah jroning atikuChorus :            Cm                    FmPancen wis dadi sumpah jroning atiku           A#                  D#  GYen durung biso keturutan karepku..    Cm                         FmAku ra bakal lali mring wekasanmu           Gm                     Cm  GMung tak jaluk sabar ngenteni tekaku      Cm         G#        CmYen anakmu takon sopo bapake        Fm                   GKuwi kabeh ngono wis ono benere       FmKandanono aku sih nyambut gawe          G                  CmNggo mulyake anakmu klawan kowe          G                  CmNggo mulyake anakmu klawan
lan wong sing nargetake ora Suspect bab. Dijamin!
Ana ora tilak utawa ngangkut barang rincian your Mobile Phone ing telpon target. Tegese target bakal ngerti!
Iki bakal alat sing paling kuat sampeyan wis tau digunakake kanggo miyak bebener didhelikake.
Iku malah bisa digunakake minangka bug, ngrekam obrolan lingkungan malah yen wong ora ing telpon. Iku jenis gadhah ndjogo lunak
Njupuk daya ing tangan kanggo njaluk bantuan kanggo bebener lan miyak apa tenan arep ing, tanpa sapa ngerti, nggunakake sel telpon lunak ndelok iki!
exactspy-Free Mobile Spy Application Download ngijini sampeyan kanggo ngrungokake manggon telpon, ngawasi pesen teks, log tampilan telpon, ndeleng lokasi lan akeh liyane ... boten dipun mangertosi saderengipun!
– Sinau pesen teks. Mriksa kabeh teks nandang gerah utawa
Tipu! Ora nganggo Teks perintah pesen sing uga nuduhake munggah ing
utawa pegawe wis mbeling ing sampeyan utawa perusahaan, iki biaya tanpa mangu, harga cilik kanggo mbayar kanggo nemtokake. Iku program rega ndelok lunak paling murah, ing comparison karo MSPY, Ponsel Spy, Steathgeine..
ngapunten mas, nderek nyruput medianipun. Matur suwun sanget, mugi-mugi dadoso ilmu ingkang barokah
manfa’ati dateng kito sedoyo amin.
• Babak 2: Tawur (Bisma Gugur)
dhateng ngarsanipun Gusti Allah amarga diparingi kasarasan lan saged kempal manunggal wonten ing ngriki.Bapak lan Ibu sedaya, kathah tiyang migunaake narkoba. Tiyang kang mingunaake narkoba niku akeh-akehe mboten ngertos akibate nggawe narkoba niku. Tiyang niku namung ngertos kapenakan lan kasenengan narkoba sing senajane dirasakno mung sediluk. Ing kanyataane, narkoba niku kathah dampak eleke kanggo awak.Amarga niku, kita mesti nyegah panggunaan narkoba teka sakniki supaya lare-lare sebagai generasi ingkang nerusake bangsa mboten migunaake narkoba. Amarga mung sekali lare-lare nganggo narkoba, mesti lare niku kepingin nyoba-nyoba malih, akhire dadi kang terusan lan masa depanipun dadi mboten karuan. Cara nyegah niku yaiku kayata: maringi perhatian lan kasih sayang kang luwih, supaya lare-lare ngrasa menawa wong tuwane isih merhatikno lan sayang marang dheweke, amarga teka kabeh kasus ing kutha batu, akeh-akehe amarga kurang perhatian marang wong tuwa, tapi, lare niku nduweni masalah kang mboten sanggup dirampungake dheweke dewe, mangkane lare niku ngeculake masalahe nang narkoba.Upaya pencegahan narkoba niku perlu dilakoake supaya saged ngurangake akehe tiyang, kang utamane murid kang nganggo narkoba. Amarga sing diwedeni sak niki yaiku tambah akehe murid kang migunaake narkoba. Masalah niku biyasane amarga murid sing tau nggawe narkoba malih ngajak rencangipun supaya nggawe pisan, alasane narkoba niku dianggep enak lan saged nyenengake ati ing jroning masalah kang diadepi.Cekap semanten sambutan saking kula, mugo-mugo napa ingkang kula aturaken saged dilakoake ing kanyatane. Menawa wonten lan kathah kakurangan, kula aturaken sapura lan kula aturaken matur nuwun ingkang kathah.Wassalamualaikum Wr. Wb.sumber: academia.
Oktober 2015. Bertepatan [… […]Peta Kegagalan (map of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
kur arep renang thok dadi kawit esuk nganti sore mung turu thok
sing weruh , Kancaku pinter njawabe wong lia ora weruh apa enggane Gusti Alloh ora weruh
pancen akeh sing kaya kue modus se jeng, alhamdullilah panjenengan eh
mung digadai karo mie instant apa sembako lah pokoke..naudzubillah, biar miskin harta yg penting gak miskin iman
June 10, 2008 at 6:15 PM
oala mbokayu..ya kepriwe manimg wong jaman wis ahir...mulane ayo poro sedulur pada
dg mbok jamu.Ibu (I): Mbok, saben ndinten sampeyan dodol jamu nopo mboten kesel?'(Mbok, tiap hari mbok jual jamu apa tdk capek?).Mbok (M): Nggih mboten bu, wong kulo betah arto kangge tumbas wos.(Ya
rezki mbok?).(M): Menawi cocak rowonipun madep ngiwo, kulo sadene ngetan.(Kalo cocak rowonya mengadap ke kiri, saya jualannya ke arah timur). Menawi madep nengen, kulo
Menawi cocak rowo madep ngandap kulo wonten griyo main kalian putu. Simah ingkang
Nuwun sewu lho, kulo wedi kuwalat…….Ampuuun pemrentah!
pungkasan) ingkang mapan wonten Bale Kecamatan Balong, Dwija ingkang rawuh;
thepenks	December 5, 2009 at 2:33 pm	Reply	sampean iki takone ngetes nopo pripun.. la asline sampean lak wes ngerti dewe
PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI
kabeh/Jin setan datan purun/Paneluhan tan ana wani/Miwah panggawe ala/Gunaning wong luput/Geni
Nanging aku lo yakin bianget lek ketemu mesti aku mbok salah-salahne, mbok elok-elokne. Padahal yo wis njaluk sepuro marang sampeyan. Sayange yo aku ora mbok terimo ngapurane.
Wis ora dadi opo.Yo tak angen-angeo ae wajahmu lan kabehe ben roso kangene kurang. Becik kurang timbangane nambah lek perkoro iki.Emboh mbok katain opo ae aku iki yo terserah, aku pasrah ae. Jenenge
nduk, sasi ngarep sisan ning ra tanggung lho, bocah2 mamamia ngantri lho
Reply	hanny says:	September 28, 2007 at 12:29	bwt
Kanggo informasi ngenani kacilakan pesawat tanggal 15 Januari 2009 ing kali iki, pirsani US Airways pamaburan 1549.
kahnéhtati[4] jroning Basa Tuscarora), iku kali sing dawané 315 mil, sing mili saka lor mangidul ngliwati nagara bagéan New York AS sisih wétan lan dadi wates antara kutha New York lan New Jersey ing sungapané kali sing mlebu Samudra Atlantik.
^ Hoffman, Charles Fenno (1839). Wild scenes in the forest and prairie {Chapter II: Ko nea rau neh neh
sajatin? Jawa saka Bali, anggota basa-basa pribumi sok ngrusak am and necessarily template ana iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
Gandrung, Seblang, Janger, Kebo-keboan, Kuntulan, Angklung Caruk, Barong Kemiren, Jaran Kencak Paju Gandrung, Sejarah
1. Wong eling ing ngelmu sarak dalil
iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
“Wedus 3 buntute piro ?=35+3+3=5739
Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Dwijayaningrat: Guru Sejati dan Sedulur Papat Lima Pancer
(Dwijayaningrat )"Eleng lan Waspodho kanti becik lan prayitno"
buntute pira? =(28). 28+6=(34)
” walah.. omah kok pagere duwur-duwur koyok penjara, luwih sepi timbangane kuburan..ra bakal betah aku urip nang kono Mbang..”
mas, kok mboten saged dipun download nggih??
tugas teng kebun luar kota,mangke menawi kulo sampun angsal link download engkang sae panjenengan kulo kirimi maleh alamatipun.pancen link engkang meniko
January 5, 2008 at 6:52 AM
slamet widodo:> durung ngerti kie bali indo mbuh arep mbuka
Mbak, ra popo yo aku nulis ning kene? Seneng nemu blog nganggo boso jowo. Ijolan link yuk..Ojo lali
January 10, 2008 at 12:58 AM
kang kombor:> orasah melu kursusan ngoo ngopo wong wis pinter ngono kok :)kw:> halah kursus dadi penyanyi wis
rika wes bisa lima bahasa Yu, Basa jawa, basa koek,basa kanton bagaskara, basa indo(opo malah ora iso?), basa inggrismu yo wes apik nu kok Yu. Tak biji 9,5 yo... Wah jebule kaya kue ta nek hongkong iku... nyong salut karo pihak sing perhatian karo BMI kaya sampeyan Yu... Nek
nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo.
Comment by gembel — 10/12/2008 @ 08:43 |
@ Kang Hardi Piye Kabare ? Arep
mbokan , ana rupa sing ora petha nyepetna mata,
ana tembung kedlurung sing ora dunung senajen sithik
wiwin wrote @ 12 November 2008 at 4:19 pm	Haloooo…. Masdhenk….
Nek pun saras, monggo no gawe artikel lagi. Kulo tunggu Lho…..
pikantuk pitulungan tuwin kawêlasaning Gusti Hyang Jagadnåtå
Kajåbå éling mulihå mring mulåbukaning dumadi
dunia sing anyar” sanesipun inggih menika Sungai Amazon papan wonten Amerika
Selatan, Ha Long Bay ing Vietnam, Air Terjun Iguazu ing Argentina – Brazil,
ingkang dipunbiwaraken ngepasi tanggal 11-11-2011 saka Yayasan ingkang markase
mapan wonten ing Swiss menika kedah wae gawe bombonge rakyat Indonesia ingkang
mula ngajab khadal raseksa sisa panguripan jaman purba menika pikantuk
pangaji-aji murwat saka masarakat donya. Upaya pikantuk pangaji-aji marang
komodo saking pihak pamarintah Indonesia Piyambak dipunwiwiti saking taun 1978
nalika nglebokake kewan lan lingkunganipun yaiku Pula komodo minangka kewan lan
papan ingkang diayomi. Wiwit iku Pulo Komodo ingkang kalebet Kabupaten
Manggarai, Nusa Tenggara Timur, ingkang awujud Pulo inking Jembare 590 km2
minangka new 7 Wonders ateges uga nglungguhake Pulo Komodo dados papan
pangayoman (konservasi) ingkang saged dipunmanpangatake minangka papan wisata.
Pulo Komodo ing sawetan Pulo Sumbawa sawise nyabrang selat Sape kalebet Pulo
paling kulon laladan Nusa Tenggara Timur. Bagean tengah Pulo awujud pegunungan
gamping ingkang dikebaki ara-ara lan alas grumbul bebondhotan, wonten ing
tengah alas lan ara-ara urip kadhal ingkang karem daging mentah ingkang taun
2009 kepungkur cacahe 1300 iji. Menange Pulo Komodo
sajerone ngarah kelungguhan new 7 wonders kang tetep sing bakal dibiwarake awal
taun 2012 ateges uga menehi kalodhangan omber tumrap Indonesia kanggo
nyuguhaken papan wisata utama ingkang anyar kagem wisatawan domestic lan manca.
sampun nyedhaki kanyatan ingga Pulo Komodo mlebet salebete salah satunggaling
pitung keajaiban donya ingkang anyar, ingkang mangkono nyrung karep gedhe
mecungulake maneh kaelokan liyane kanggo mlebu sjerone keajaiban anyar ing
Pabrikan tembakau tetep bukak ~ Kridha Budaya
Pabrikan tembakau tetep bukak TEMANGGUNG, Para petani tembakau ing Kabupaten Temanggung dumugi wekdal menika
ketingal lega, amargi pabrik rokok tetep numbasi tembakau-tembakau saking para
petani ing daerah Temanggung, ananging Pabrik tembakau anggenipun numbas tembakau
saking para petani kanthi seleksi ingkang ketat.tembakau gulan ingkang kathah
malih sasampunipun Pansus DPRD tembakau bersama Pemkab ndugeni lan dialog langsung
pabrikan rokok ageng maringi sinyal positip tetep badhe tumbas
tembakau saking para petani ingkang wonten daerah Temanggung .sekawan pabrikan menika sampun numbasi kathahipun
anggenipun numbas tembakau 29.702 ton tembakau saking petani, padal rencana kuota saderengipun
kondisi menika pabrikan tembakau anggenipun numbas kanthi bener-bener selektif, bener-bener tembakau ingkang
Subbagian Ekonomi Daerah Bagian Perekonomian Setda Temanggung Wisnu Graito, tembakau ingkang dipun tumbas
dening pabrikan inggih menika tembakau ingkang grade E, F dan G tembakau menika kedah asli
tembakau ingkang dipun tanem ing lahan pertanian wilayah Temanggung. bab
reganipun, Pemkab dan DPRD pansus pertembakauan mboten wantun ngurusi menika
mliginipun wilayah kecamatan Selopampang, Tembarak dan Tlogomulyo wekdal menika
weik... oleh2 iki.... oleh2 iki...
August 16, 2008 at 11:17 AM
sroto eling-eling kuwe anane nang tebet mbekayune. nek kang HI ya lumayan cedek lah numpak taksi, paling 30 ewu.tapi bukane mung tekan jam 9-an bengi. kadang malah jam 8 wis tutup. lumayan
“Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe godho, J...
nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.
uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung
Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.
Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya tinilikan,
Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya,
Malaya bener sira, sing atapa panggih ingong, ingkang aran panarima, kang eling maring karya, duk lagi kamulanipun, apan nora kadya mega.
Pan kadya hidayat wening sarupa iman hidayat, apa katon sabenere, nanging iku wruhanira,
pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.
kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.
kepel mapan sampun, mundur kinarya bebalang.
Nyata majeng nggebyur malebeng samodra, tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing
Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga,
nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.
mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo lunga, mring ka’bah yen arsa wruh ing
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga,saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.
Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun, Syeh
Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten
lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing
katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.
Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.
Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku
ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.
Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maringati ingkang ening, maring ing kawekasan.
Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk,
kang kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
dunung, mung dumunung mring kang awas,mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.
enggone, uripe permaneku, inguripan sukma linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yenlamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.
Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundiwernine ingkang sayekti, Nabi
pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah,ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna
Sawujud sagesang lampus, sapolahe johar akhir, salamine anarima, kang johar batin puniki, kang pinuji kang sinembah hya iku
Wus tumiba neqdu iku duk mahune urip, tinarik alip dadinya, alid iku jisim latip, sejatine ananira, neqdu iku denarani.
Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan
lan jere puniki, aneng johar alip ika, arane kalam birahi.
Birahi ananereku, aranira Allah jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti
cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.
Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa
af’ale iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati.
Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya, johar awal khoiroti, iya uwis jenengira, yeku pangasan kamil.
Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira, lawan nyawa iku urip.
sarta lawan badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk urip sampurna, Syeh Melaya matur aris, mila mat
kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.
Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman
apa ukumnya, kapiring kang jahanami, yeku ruh idhofi nama, ahyan syabitah ing nguni.
pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.
feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.
gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
semune kang pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netrayekurip.
remen tan purun mijil, neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.
Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa
kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip
Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti
Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni,katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna
kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira,busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira.
esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh,pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wongsapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.
Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.
Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
durung antuk wuruk pratikele urip,pangukuh ngaya wara.
Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh
eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan,
Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang,yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang.
munggeng kayu, anderpi tan katedah,angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal,panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya
Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas amengku, isining
Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin gunmawang, nora pangling
jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.
Wus tanana ngahurip, dennya tampa ing guru
Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati,
merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus
sirnane alam puniki, tunggale ibaraha.
Ratuning alam pan wus kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwungkumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya. NEXT
tiyang pleret ono sing nggawe blog baran to…senajan pleret iku ndeso…wis mboten gaptek maneh ki…
kulo ali…saking wetan kali opak…kloron pas ipun…
kulo rumiyin njih lulusan SMP gondowulung lho,
sakniki golek upo neng papua…tapi sewulan sepindah bangsul wonten pleret…
dudu wong pleret, nanging bojoku asli wong Putren – Pleret. deweke yo lulusan SD Putren I. malah mamakne dodolan jajan pasar nang SD iku, nganti saiki. menowo Panjenengan tepang, asmane Mak Isah…..
30 September 2009 | Balas	wo..nggih toh..
lha njenengan asli pundi mas Masher ???
ojo nggowo2 masalah agomo..!!!
Durung tau diajar wong akeh ta..!!
telur ayam kampung, 36 butir telur ayam serama/kate, 63 butir telur burung puyuh, 63 butir telur burung perkutut, 49 butir telur burung merpati.
Jalan Yos Sudarso No. 28--, Banyuwangi, Indonésie,
Salam kenal kembali Mas Daryono, mas Tohar, sampun kersa pinarak wonten gubuk reyot kula. mugi saget ndadosaken pepadang tiyang kathah. anggenipun nggayuh spiritul.
NGAMUK DUH GUSTI kulo nyuwung Ngapuroo…..
Duh GUSTI ingkang Moho Wicaksono mugi2 sederek sedulur kinasih kulo sedoyo sing wonten kiblat papat sing wonten wukir lan samodro sing wonten langit lan sing sampun dipun pendem kulo nyuwun dipun pangapurani sabab sifat lan tindak tandukipun ingkang keladhuk Namung Panjenengan Ingkang Moho Sampurno Nyuwun dipun tatih wonten dalan ingkang Panjenengan paringi ridho lan rahmat. Amin
manungso urip ing donyo amung sadermo wewayangan, ingkang ngobahaken wayang puniko dalang, dalang puniko manungso, dados manungso dwe ingkang biso menentukan lakuning uripe dhewe.. opo arep dadi rojo,dadi cantrik, utowo sengsoro, pendhowo supoyo biso ngrasakake dadi rojo(surgo) yo kudu sengsoro(neroko) ing endi2 sing nglakokake dhalang,pakeme msti pndhowo nampi kalaran…. Lan soal hanyembah mrang gusti… sjatine dalang ingkang nglakokake wayang biso nemoni enak amargi krjo lan sinebut surgo… lan ora bakalan nyembah dhisik mrang gusti,yen nyembah kepriye biso nglakokake wewayangan???? sip kagem sabdo langit… suwun..
Kulo nyuwun idi palilah badhe meng-copas artikel2 njenengan…
Sumonggo MAs/Pak Purnomo, kanthi renaning manah, mugi sedaya saget meigunani dumateng
pokoke sing ga penting kabeh..!!Sing pastine bukan isine gosip2an kayak ibu2 yang suka arisan
“Iki djelas 11 manggise sing mateng=11-32-03=3587
“Angka dadi 7 4 8 1 angka 8 dititik
ing Purwokerto, 23 mei 1969. Mas Aji gadhah putra kalih, jaler lan estri,
ingkang jaler sampun seda amargi kacilakan lan ingkang estri taksih ngangsu
kawruh wonten ing SMA Negeri Banyumas. Garwanipun Mas Aji karyawan wonten ing
RSUD Banyumas. Mas Aji dumunung wonten ing Desa Somagede Rt. 2/VI Kecamatan
pendhidhikan inggih menika SD Negeri Rejasari IV Kecamatan Purwokerto Kilen taun
1982, SMPN 3 Purwokerto taun 1985, SMAN 2 Purwokerto taun 1988, lan ingkang
pungkasan inggih menika FISIP Universitas Wijaya Kusuma Purwokerto taun 2007.
Wahju Setiadji sakmenika makarya dados PNS wonten ing RSUD Banyumas wiwit taun
2005 ngantos dumugi sakmenika. Mas Aji gadhah riwayat kerja inggih menika
ing sela – sela sibuke Mas Aji, Mas Aji saged nguri – uri kabudayan Jawi arupi
kesenian tradisional kenthongan. Mas Aji saged dados pendhiri grup musik
Kenthongan Somalaras wonten ing Desa Somagede taun 2003. Kenthongan menika
dipunparagakaken dening 20 utawi 40 paraga saben grup. Supados kesenian menika
lare sekolah saking SD dumugi SMA lan remaja wonten ing desa piyambakipun. Boten
namung kenthongan kemawon, Mas Aji ugi dados asisten pelatih Pencak Silat PPS
Betako Merpati Putih taun 1988 dumugi sakmenika. Merpati Putih menika salah
lestantun ngantos dumugi sakmenika. Mas Aji menika salah satunggaling tokoh
ingkang saged dados panutan, amargi wonten ing dinten – dinten sibukipun saged
nguri – uri kabudayan ingkang wonten supados tetep lestantun lan boten katilep
prewed, saiki malah mlebu tipi, mlebu koran, gusti Allah pancen ora sare mz…
kepingin nduwe rakyat kaya penginyongan koh...USUL: mbekayu, ijin komen dibukak ya lah. melasi sing ora duwe gmail lan blogspot. ora
niku jeng, kulo nggondok kale sing njabat menteri teng negeri niki... koq mboten saget ngurus
November 18, 2007 at 11:46 PM
"kang bangsari" ora mung sing nang indo thok sing ndue pengalaman njemput dulure kang luar negri kyk kue mangkele, krn sing kang
meng terminal 3 urung mengko nek bar numpak bise kae para supire karo kuli ne gulih njaluk upah jan maksa."kang manongan:> wis tk buka comment
Aparate negara iki pancen keparat. Le mikir ora nganggo uteg nanging nganggo dhengkul.La ngapa ndadak dipisah barang? Apa dumeh TKi terus kudu di diskriminasi pa?
wis pokokke suroboyo kudu ngadakno acarae ojo sampek ketinggalan rek…ojo lali mlaku-mlaku
Ingsun niki sanes Kyai dudu jawara, mung wong desa sing seneng
Pakistan Blokir 10,5 Juta No Handphone | elke wonk yezzz
jenenge utawa alas kethek, sebab akeh kethek keng urip ing ngriku. Salah sijine
kethek mau kaceluk Monyet. Sebabipun yaiku ana ing sawijining dina kethek
kasebut nyolong gedhang ing kebone Pak Tani, ing pinggir alas. Amargi serakah
anggene mangan, kethek mau boten ngerti yen Pak Tan iwis ana ing ngingsoring
wit. Ndelok akehe kulit gedhang kang morak – marik, Pak Tani banjur nesu lan
“ dhasar monyet, isane mung nyolong !”
“ krak!” keprungu debog gedhang tugel
“ nek meh mangan gedhang, nandura dhewe !“
bengoke Pak Tani sinambi mburu si kethek mau. Kethek kang kelaran amarga tiba
mau ngerti yen bebaya ngancam dheweke. Dheweke mlayu ra karuan lan mlebu neng
“ ha … ha… ha… “ keprungu guyu kang
ndelok mandhuwur. “ asem kowe ! kanca meh cilaka, malah diguyu, “ bengoke si
“ he, he, he, sang Monyet.
Nengapa kowe mlayu kaya ngana kuwi ?”
padha nembang ngece dheweke. Jebule kanca – kancane ndelok kabeh kang dialami
dening monyet. Saking kedadeyan kuwi dheweke diparabi si Monyet.
kancane. Dheweke sengit marang kanca – kancane sing wis marabi si Tukang
Ijig – ijig githoke mrinding kelingan yen
dheweke meh wae dipateni Pak Tani. Nyolong gedhang pancen bebayane gedhe. Si
“ ah, aku kudu goleki kancaku. Muga – muga
neng pinggir kali dheweke mandheg. Kethek kuwi nembang nyeluk kancane. Ora let
keslametan siji – sijine. Sawise kuwi, Kethek ngajak Kodhok nandur gedhang. Si
“ ayo goleki bibite ?” pangajake si
pinggir kali, biasane ana wit gedhang kan kagawa banyu. “ jawabe Kodhok.
banyu, banjur Kodhok narik wit kuwi. Sasuwene dienteni wis ora ana wit gedheng
kang keli meneh. Banjur Kethek karo Kodhok sepakat mbagi loro wit mau.
“ ayo ditugel dadi loro ? kowe sing
ngingsor, aku sing ndhuwur. “ si Monyet ngrayu.
“ ah, aja curang to, sing bisa who kan
bagian ndhuwur sing ana godhonge .” si Kodhok nolak. “ karo kanca masa ribut,
sing ngingsor ya padha wae isa who og.” Si Monyet ngrayu meneh.
“ padha.” Jarene si Monyet.
“ uh wis who uakeh bianget.” Jawabe si
“ padha karo gedhangku,” jawabe si Monyet.
“ Nyet tulung jupukna gedhangku. Aku ra
“ beres. Ayo ndang rana !”
Si Monyet mangan gedhange si Kodhok lan ngentekke. Si Kodhok ora dikei gedhange
babar blas. Banjur si Kodhok nesu lan mbabad wit gedhange. Banjur si Monyet
tiba neng krusekan wit – witan sing akeh ri – riane. Wetenge si Monyet sing isi
Sapuh Leger, wenten aras-arasan katuturan kadi ring sor puniki, nuju dina saniscara kliwon wuku wayang sane kabaos tumpek wayang, embas Ida Sang Sudha. Manut panugrahan ida Bhatara Siwa, nyen ja lekad ri nuju wuku wayang, pamekas tumpek wayang, dadi katadah antuk sang Kala, ida Sang Sudha sane embas ri nuju tumpek wayang, binuru antuk sang Kala pacang katadah, Kapilayu melaib ngengkebang raga, mangda
ing Mekah kanggoné wong kang duwé kesanggupan. Kesanggupan kuwi mau awujud kecukupan lair lan batin. Kecukupan lair nemu maksud cukup bandha kang kanggo sangu mangkat ing Mekah lan ugo tanpa nelantaraké jejibahan nyukupi nafkah marang kulawargané kang ditinggal ing ngomah. Déné kecukupan batin mengku teges wis gembleng tékat lan niaté, mandhep mantep imané, lan dilandesi ilmu nindakaké kaji kang bener.
Kaji mono saktemené tetembungan kanggo ngarani wong kang nembé nindakaké urut-urutané ibadah kaji. Dadi sakwisé jamaah kaji rampung anggoné nindakaké rukun lan syaraté ibadah ing Mekah, Medinah apadéné Arofah, kajiné wis rampung utawa paripurna. Déné yen kajiné ditompo ing Ngarsané Gusti Alloh, banjur diarani kaji kang mabrur. Mabrur tegesé sawijining kebecikan kang wis lulus ujian, kabecikan kang wis kebukti kasampurnané.
Kayadéné sholat, kaji uga tembung kriya alias kata kerja. Wong kang lebar nglakoni sholat ora banjur jenengé ditambahi titel “sholat” ing ngarep jenengé, dadi Pak “Sholat” Fulan umpamané. Mula asliné ora perlu tembung kaji kuwi kudu dipasang ing ngarepé jeneng wong kang wis nindakaké kaji. Opo meneh yen njur gelar mau njur digawé umuk-umukan.
Tuladha kang nyata kaya Kaji Duto tangga lor omah. Sak baré nindakaké kaji banjur lunga papan ngendi waé kudu nganggo kupluk putih. Jaréné ben ketok yen dheweké wis naté munggah kaji ing Mekah. Nek nyeluk dheweké kudu nganggo tembung Mbah Kaji Duto, utowo Pakdhé Kaji, sing mesti ora keno lali nyebut tembung “kaji”. Lho…..lho…..lha opo yo kudu mengkono?
Nek miturut Pak Guru Umar, jaréné mono sing penting wong Islam kang wis naté nindakaké kaji kuwi kudu iso dadi patuladhan kulawarga lan tangga teparoné. Kudu luwih mantep imané lan bisa njaga uga ngreksa hawa lan nepsuné. Wosing tembung kudu luwih becik tindak-tanduk lan akhlaké ing penguripan saben dinané.
Pancené béda sing dicritaké Pak Guru Umar karo kasunyatané Kaji Duto. Kaji Duto misuwuré malah wong kang atos ndasé, yen duwé penemu apa waé karepé kudu dituruti wong liyan. Yen rerembugan ora tau gelem ngalah ing sak padha-padhané. Sopo waé karépé kudu sarwa manut marang Kaji Duto. Wis ngono wong-wongané Kaji Duto arang nyrawungi tangga ing sakiwa tengené.
Aja meneh gelem jamaahan lan makmuraké mesjid utawa langgar, Kaji Duto arang banget ngambah mesjid. Ngambah mesjid mung cukup yen pinuju jum’atan waé. Jané mono mesjid ing kampung iku ora adoh seko omahé Kaji Duto. Ning mbuh kok dheweké ora tau gelem jamaahan. Sing lucu meneh, saben-saben wayah sembahyangan lan tangga teparo liyané agé-agé nuju ing papan pangibadahan, Kaji Duto malah necis nganggo kopiah putih kajiné banjur lelenggahan sinambi udad-udud ing tritikan ngarep omahé. Mbuh ya apa sing dadi karepé, aku dhéwé tekan sprené uga ora paham. Sipat kuwi mau ndadekaké wong-wong ing kampungku kurang seneng lan sreg karo kaji Duto. Mergo kuwi Kaji Duto banjur oleh tambahan jeneng “Mekoro”, dadiné Kaji Duto Mekoro.
Gusti Alloh mbok menowo njur ngelingaké Kaji Duto karo tumindak kang jumowo kuwi mau. Ndilalah tanggaku sing liyané nduwé bocah kang umurané isih kurang seko rong taun. Ning sing nggumunaké, bocah cilik iki senengé pol yen karo mesjid. Apa waé samubarang kang ana gegayutané karo mesjid mesti senengé. Ono mustoko, dungdung utowo bedhug, adzan lan nek nyebut sholat, bocah iki ngarani nganggo tembung Awwoh.
Nalikané keprungu swara adzan, bocah iku banjur wijik terus nganggo pecisé lan njranthal menyang langgar. Mergo dalan kang tumuju ing langgar kudu ngliwati ing ngarep omah Kaji Duto, bocah kuwi kudu ngliwati Kaji Duto sing agi ngebul udad-udud ing wektu sholat iku. Mergoné bocah mau uga ngerti unggah-ungguh lan tata krama kang diwisiki langsung saka Gusti Alloh, bocah kuwi banjur kulo nuwun karo Kaji Duto.
Suwé-suwéné mbok menowo waé Kaji Duto rumongso kesindir yen dikulo-nuwuni bocah cilik sing ngingklik tumuju ing langgar, Kaji Duto banjur ora wani ngetok udad-udud nalikané wektu sholat ferdlu. Mbok menowo waé Kaji Duto rumangsa isin karo bocah cilik. Snajan ngono, Kaji Duto nganti seprené ya durung gelem melu ngregengaké langgar utawa mesjid ing kampungé dhéwé.
Watak wantu kaya Kaji Duto kuwi jan-jané mirangaké. Kaji dadi salah sijiné simbol utawa pralambang agama Islam. Yen kaji-kaji ing negara iki akhlaké ala, mesti waé wong Islam sakabehé bakal melu dadi ala. Merga racun sak tetes, dadi rusak susu sak kuali. Sing mesti wong Islam liyanv melu gupak pulut senajan ora melu mangan nangkané babar blas. Tak kiro model Kaji Duto Mekoro iki mung ana ing kampungku wae.
Mugo waé para jamaah kaji kang saiki nembé munggah kaji ing tanah suci Mekah bisa dadi kaji kang mabrur. Sing luwih penting meneh saklebaré bali ing tengahing masyarakat bisa dadi suri patuladhan ing urusan kabecikan. Bisa dadi panutan kang tansah nindakaké amar ma’ruf lan nahi munkar. Mbok menowo kanthi cara kuwi,
dilakoni Poro Luluhur sing gawani “Quran”, dadi Kaji Moko nang kaji iku mau ana “Hajar aswat”, jarene Wong jowo “Lawang Gapit Pintu Kasuwargan” dudu liane yo Seko “Ibu”,
Hina? (mani, Sperma, Kama), dadi Jatidirine manungsa iku mung “Kangkung”, “Sitoe mekakangkang lan sitoe mekungkung” Opo kuwi iku
iso nguruake Wong Jowo Wong jowo Wes negti ADAB, ADEB, ARAH, Namung masih kebanjlur, lan datang poro wali kanggo nglurusake
nabi yo gak Misuh-pisuh mergo dewe’e siji keturuanan seko keturunan liane, lan di sing “digowo mau” ora
gawake Emas, Menyan(DAMAR), lan Mur, dadi dudu “dupa” tapi Menyan (Damar Wulan) Lan ketemu uwon
anyar, cah angon heh cah angor mbok pene’en blimbing kuwi ben lunyu yo pene’en kanggo basuh Sukmo ingsun(roh),cah angon cah angon penekno blimbing kuwi ben lunyu yo penenken kanggo basuh jiwa ingsung, kanggo jasad ingsung,le kabeh ne wis dibasuh(udhu)Bedah jamane Kanjeng Nabi Muhammad moko inalilahi wa ina ilaihi rojiun balekno Ruh/Roh/Weruh/Kaweruh(
dibarengi ngelmu ndade’ake nggladrah, sembarang watu mboh kayu podo disembah.
Ngelmu tanpo dibarengi iman ndade’ake ngragas, sembarang watu mboh kayu podo
karepe dewe. nyeleh barang nang ngarepe wong ra permisi
Sak karepe dewe. nyeleh barang nang ngarepe wong ra permisi
Sak karepe dewe. nyeleh barang nang ngarepe wong ra
dadi: 785=20-06=(2).(6), 20-23-30=5.(3)
*Sing mateng Tomat 22 wis=28-29=1.2, 28+22=50-(0234)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heusden_(Walanda)&oldid=1032400"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 12 Maret 2016.
angele, miskol ae mrene"."Kosong iki pulsaku"."Wo yo'opo hape anyar pulsane kosong... Yo wis kene tak cathete"."Lha jare angel, opo'o gak sampeyan ae sing miskol?"."Awak2 iki lak pulsa dijatah, dadi yo wis entek jatahe"."Lha podho ae, wis hapene lawas, pulsane entek pisan... Wis iki catheten...". "Yo wis iki nomere hape sampeyan yo?"."Lho guduk, iki hapene anakku"."Waa mbulet, dadi hape sampeyan sing endi?"."Yo gak onok.."."Hadoh lha trus laopo aku nyathet nomer iki mau?"."Mbuh lo? Lha wong sampeyan iku njaluk dhewe... Bengung dhewe...
dadi gubenur".";->;-(...".
"Ndhuk opoo koen kok cangkruk ae? Gak korah2 opo umbah2 ta yok opo?".
"Mboten saged wong pam e pejah".
"La, yok opo, wong kene tagihane mili terus, kono banyune gak mili blas? Trus opo jare alasane?".
"Biyasa, jare sak niki ketigo, sumbere kurang, nggeh kados abene niku lah".
"Hu alasan mben taun kok podho... Trus laopo ae selawase iki? Nek jenenge banyu iku lak sumbere gak cumak kali opo mbelik? Wong kari madhep ngalor iku lak laut sak mono ombone, lak banyu thok? Kan kari tuku alate... Mbok sing rodo pinter ngunu lo...".
"Hu alasan meneh... Wis kono masak ta nggawe wedang ta yok opo...".
"Nggeh mboten saged wong toyane mboten enten".
"La trus dadi gak mangan iki?".
"Wo aneh... Mosok sumbere panganan mung kulo thok, njenengan niku mbok sing rodo nganu ngoten... La ngajeng
sedulur enome sing umahe paling nduwur. Jerene kera sakti arane desa
kagungan putu wedhok mboten mbah…..? mangkeh di wariske kula nggih mbah….hehehehehe salute kagem simbah….
apamaning ndeleng wong wong pada nikah ndue rumah tangga dadi mestine ya kepelu pelu"wallohualam"
Wong ayu2 kok podo dadi lesbian. Mbok dadi pacarku wae
November 22, 2007 at 1:48 AM
oh kaya kuwe ya? ya pancene angel nek adoh kang sanak sedulur, ora ana pengawasan dadi sekarepe dewek. ora usah adoh adoh nang hongkong,
iku...kan akeh wedok dadi iso ngurangi..saingan oleh wong lanang..*wkakakakk*aku yo due sahabat lesbi sampe saiki yo tetep kawen karo wedok..tp utek ke PINTER n JEnius lho..saiki sugeh urip pe tentrem..:P
November 22, 2007 at 7:36 PM
waduhhhh susah ya bahasanya...yahhh..saya coba-coba untuk ngerti-ngertin dehhh..
November 22, 2007 at 10:27 PM
salam kenal yu.nggawe blog versi indonesiane po'o ben tambah akeh sing mudheng isine.
November 23, 2007 at 7:56 AM
Posting anyare ngendi,mbak? evan pengen ngerti
Wayang orang, wayang kulit, wayang topeng, wayang krucil, wayang panji, wayang titi
kulo sampun nyobi nanem bijinipun, nanging pun sminggu durung tukul bijine, padahal bijine apik wis garing,tak tandur neng polibag cilik,
disebut makhluk sosial .. artine ing uripe kudu srawung .. kekancan … lan sapanunggalane .. ora ana menungso kang iso urip dhewean .. kehidupan sosial iki sejatine ora mung kedadeyan nang alam donya .. malah sakdurunge dadi menungso .. poro sperma ugo duwe kehidupan sosial …persis kaya dene uripe menungso…
jelas …” poro sperma lagi ngundang tenaga ahli .. konsultane poro sperma … ” poro sedulur kabeh … dirungokne ” …” nggihh …. ” kabeh podho serius … ngarep dhewe si sosro .. basuki .. karo kusno .. tiga sekawan kui pancen kompak banget … menyang ngendi endi mesti bareng … ( emang mau kemana … wong nggone mung sak uplik ) …” uripe dhwe iki .. ora mung mandek anan kene .. awake dhewe bakale ana sing dadi menungso .. suk yen wis tekan titi wancine .. kabeh do balapan metu … sopo sing paling cepet … sing paling dhisik membuahi sel telur … yo kuwi sing bakal dadi menungso …” … ” nuwun sewu pak … awake dhewe niku .. populasine 2 juta kepala ( kepala sperma ) .. per mm kubik lho pak … lha liyane nasibe kepripun …” … ” yo wis ditrimak trimake … sing ora nomer siji yo ora duwe kesempatan meneh .. mulake do podho jaga kesehatan dan stamina ” … ” mboten enten runner up nopo juara ketiga pak ? ” .. basuki langsung takon … soale dheweke ngrumangsani .. awake abot .. yen balapan mlayu karo kusno karo sosro .. mesti kalahe … ” emang lomba tujuh belasan … enak aja ” … konsultane rodo sengol .. wis saiki nasibkalian
sperma durung duwe pundak .. mung endas karo ekor ) … ” lha kapan awake dhewe balapan niku pak ” .. ” aku ya ora ngerti pastine … tapi ciri cirine . yen omahe awake dhewe iki gograk .. kedher kabeh … kui lansgung do mlayu metu sak banter bantere … ojo lali .. mung no siji sing bakalan urip dadi menungso ” …
bar pertemuan kui … para sperma podho sregep olah raga .. do ugat uget ngalor ngidul .. nglatih ekor .. ben iso nglangi banter … mengkono ugo sosro .. kusno … basuki wong telu sregep banget … malah berlatih piye carane njegal mungsuh barang .. soale kompetisi sangat ketat…
nuju sak wijining ndino .. donyane sperma gograk .. kedher kabeh … sajake wis wayahe ” hoi .. iki wis wayahe balapan metu ” .. basuki mbengok .. langsung mlayu dhisik … disusul
kabeh mlayu sipat kuping … pas meh tekan pintu keluar .. sosro .. curiga … kok njobo padhang temen … sosro balik .. kusno yo melu
donyane gorak .. tekan pintu kok padhang njingglang tur mambu sabun.. awake dhewe ojo melu metu …” … ” lha iyo kenopo !!! ” kusno isih ngengkel ….” kui lagi lojony nyuk ..
cerita diperoleh dari saudara mikel padmanaba .. alias bono ..
… tindak kejahatan samsaya suwe samsoyo medeni lan bervariasi .. pelakune ugo saya maneko warno .. ora mung lanang nanging
gedhang goreng enem … kok sampeyan mangan sepuluh … ojo ojo sampeyan mangan ndas pitik ngakune gedhang goreng ” … “lhadalah .. niate apik ..malah dituduh maling meneh …”.. nganti korupsi duwit pirang pirang em .. lha nek sing kejahatan ngene iki penulis ora iso ngewehi conto teknis soale durung tau .. eh ..maksudku .. sing
kudu kursi roda … yen sesasi … kelakon mulih dipikul .. penyebabe sing pasti durung ditemokne …
.. gandheng ora ana wong lanang sing wani nyambut gawe nang pakunjaran iku .. mulane kabeh pegawene saka kepala sipir nganti tukang sapu .. isine wedok thok ..mbiyen pegawene kono ya ana lanang ana wedok .. tapi suwe suwe sing pegawe lanang do ora betah .. kepala penjara pak sosro sing kondang ora iso dirayu cah wedok … kontal .. ora kuat .. ” kulo bade mengundurkan diri mawon pak .. badhe mendet s 3 … ”
pegawe saiki .. wedok kabeh .. kepalane jenenge bu asih .. awake gedhe .. jotosane banter … tapi wonge sabar lan ngemong … sawijining ndio buasih nglumpukne kabeh penghuni . saperlu evaluasi .. “wis do kumpul kabeh iki ..” .. “sampun bu …” ..kabeh kumpul nganggo sragam kunjara …”kabeh do meneng …pit kowe golek buku . dicatet pertemuan iki ” .. pipit kebagean dadi notulen .. bocahe kui sregep yen bongso nulis nulis .. ” antel !!! .” . sing diceluk malah lenggat lenggut . ora nggatekne … kupinge lagi disumpel headphone … bu asih
pancen maniak banget yen karo kangen band … wiwit smp wis gefans karo kangen band … ” wis . saiki .. aku arep takon karo kowe kabeh … aku lagi apikan iki .. fasiltas
bicarane wahyu .. maju … ” ngaten bu .. kula sak konco sampun rembugan … kebutuhan ingkang paling urgen .. sing sedoyo butuh .. meniko … ehhh … anu ..” .. ” gek cepet ! ora imbas imbis … ” … ” anu bu .. kulo sak konco betah …
wadhuh … bu asih muring muring … panjalukmu ngawur.. ora ana dhasar hukume … endi ana fasilitas penjara kok wong lanang … yang bener aja luh …” . kabeh do
nulis status .” ora iso turu … ana ledhek munyyukkkkk ” … opo hubungane yo ….
akhire seminggu kemudian … abeh dilumpukne … ” kabeh kumpul … iki tak turuti penjalukmu kabeh ..” .. bu asih malang kerik karo nyekel sepeda … ” lho bu .. kulo nyuwun tiyang jaler … kok malah bu asih maringi sepeda ..”.. ” wis ora kakehan protes … iki
nesu … bocahe tetep ngepit … ora gelem mandek …”ERII !! … YEN KOWE ORA GELEM MANDEK .. MENGKO SADHELE TAK PASANG !!! ‘ …
Budaya wayang mboten namung kados ingkang katingal utawi ingkang ... Tampil tulisan
Budaya wayang mboten namung kados ingkang katingal utawi ... Tampil tulisan
mbotèn ngèlampahi punapa kèmawon sanèsipun namung ... video ingkang paling katingal ing situs
Kok swi ra ketok-ketok neng pondok Kyai Fuad ki piye Kang?
dereng saget sowan teng pengaosanipun tiap malam Rabu. Salam kemawon kagem sedoyo jamaah
jaman Bung Karno plus utang jaman Pak Harto plus utang jaman Habibie plus utang jaman Gus Dur plus utang jaman Megawati.
Sasampunipun nglampahi pelatihan sakdangunipun 6 wulan, lan sampun tuntas-buntas anggenipun ngangsu kawruh- seserapan para siswa pawiyatan Panatacara-Pamedharsabda tataran mudha bergada 2 badhe kawisudha ing minggu kaping 4 wulan Oktober 2011 punika.
Panitya sampun dipun pilih, Ketua Panityanipun Sdr.Subroto lan Steering comitee dipun asta Sdr. Prasetya Misna. Prosesi Wisudhan ing Paguyuban Panatacara lan Pamedharsabda bergada 2 tahun 2011 punika mapan wonte ing
Soale neng IPB aku angkatan 13 (1976), wis termasuk tuwa. Ning angkatan luwih tuwa sing isih seneng kumpul-kumpul ya akeh, misale angkatane mbakyuku
kok, Kikiek punika lare ingkang santun sanget, menawi lelungan pasti ninggalaken pesen…”. Lalu kota Madiun tak ubek-ubek, pakai sepeda tentu saja, lha wong motor aja
duwit limang ewu, senengaku ya ngombe es dawet lan mangan kokam (k*nt** k*mb*ng alias “gandasturi”) di warung Jl. Trunolantaran – Mojorejo…
Tentang IKIP Madiun, saya tahu persis sis..lha wong bapak
piye khabarmu lan konco-koncone awake dhewe. Sing isih kelingan jenenge konco: Jayasma, Suharto, Hudi Prihanto, Judi W. Titiek Prasetyaningharti. Salamku nggo konco-konco
dadi wong pinter ki sak tibo malange rumangsaku ya kepenak, tenan. Ning ngendikane pak Guruku neng SMA biyen, ngono kuwi ora bisa dimerekne, di-irikan. Aku yen kumat, suka ngiri karo kancaku sing wis podho dadi uwong. Ning sing salah ya aku dhewe…soale males…dikon sinau dolan wae….he..he….
Aug 29, 2008 @ 09:35:36 –> Simbah :
Wah..ora apa-apa mas sampeyan njudul neng penginapanku. Sakjane aku bar maem mau janji rendesvouz sama sampeyan
sekarang wis neng tengah kutho tangga-tanggane omah anyar lan kinyis-kinyis kabeh..
Totok lan Mas Judi. Tapi ora apa-apa, pertengahan September aku meh mulih neng Madiun sepisan maneh, ana
pas bareng keluarga ya mestine ora isa neng ngendi-ngendi, lirak-lirik ya wis ora isa : bojoku tentara, anakku loro wedok
ledeng, njur bar kuwi berbantah-bantahan terus karo Pak Tukang Becake sing yuswane wis 73. “Pak niki belok kiri”. “Mboten Pak, terus nggih saged kok”. Ketemu jalan baru maneh, “Lho pak neng bade teng sarean nggih niki belok kiri”. “Ah.. mboten pak, senes pak, niku terus riyin njur mangke belok kiri”. Wah,
wis lali. Jebule sing mbiyen desa kluthuk ora ana dalane ming sawah thok, saiki wis
Aug 29, 2008 @ 17:17:09 –> Simbah dan Mas Judi Kasturi :
Selain “Urip mung mampir ngombe” lan “Urip mung sak derma nglakoni” (
profesor….coba nek aku nganggo Toga trus nganggo daster ireng…sampeyan mesti ragu, endi sing asli lan endi sing
mengalami,ya waktu nggladak itu. Bar merantau adoh -adoh bul mbalik muk nggladak. Lha nek arep nggladak neng Punthuk wae, nyang opo, ndadak muter Indonesia
bilang, “Wis le, ketoke kowe kabeh kuwi arep mlebu
pokoke nganggo sak gram, eh seragam. Lha, tipe – tipe bakulan sing lethek
cuman, anak Madiun ming suka gelut, dodolan, padahal “dodolan tetuko” (sing teko ora tuku-tuku, sing tuku ora teka-teka)
Hatta Center. Nyuwun donganipun. Lha umpami nyalegipun lolos, wih kulo lak pun dados priyayi ha ha ha
Nggih mas Tridjoko, kawulo clurat clurut jakarta Madiun nggih mawi Lion. Ning nek pinuju reganipun 289 ribu. King Madiun untawis jam kalih siang, mawi bis ke Solo lajeng teng bandara. Biasanipun di
Indonesia lan ngguya-ngguyu terus di depan kamera Tipi…sapa ya jenenge ? Daniel S. Lev …dudu, piyambake wis seda. Bennedict O. Anderson … ketoke ya dudu, wis
kakehan mangan bakso neng Columbus biyen, dadi kepedesen terus. Tinimbang ora ngomong, njur ngomong terus wae ben ora ketok
wong tuwo. Nggih, sampun; sing wis yo wis, eneke ngene yo ngene wae. Ngono yo ngono ning ojo ngono; ora pareng “nggege mongso” wong “kabeh kuwi wis
tetep; “sak beja2ne wong, isih bejo sing tansah eling lan
Nyuwun inggih, Kanjeng. Maturnuwun sanget. Buiyuh, jan koq suibuk sanget lan sedoyo aktifitasipun koq nggih bab angka – angka ha ha ha Ndah rumit lan njlimete. Menawi
kalih kanca-kanca lawas lan anyar kadosta Mas Judi niki…
Wah…mboten nglangkungi griyo kulo, lan ndeleng kamar kost-e Kikiek sing
ngajeng. Biasanipun, pas poso leren. Kados bos walet mawon, nggih ? ha ha ha
Oct 16, 2008 @ 10:36:22 Mas Tridjoko:
Mungkin mergo mboten kuat luwe, teng nggriyo Madiun kerjo donga kemawon. Nggih alhamdulillah, kantor kulo menang tender wonten
terbesar. Menawi babkan komunikasi, ansy sampun mumpuni he he
Oct 16, 2008 @ 10:36:55 Mas Tridjoko:
Mungkin mergo mboten kuat luwe, teng nggriyo Madiun kerjo donga kemawon. Nggih
dadi “u” lho…saru !!), mangan dipakani, lan lunga disangoni…
Mula yen Lebaran ora maido regane degan Rp 7.000, lha wong di sekitar
“sleazy hotel”…wah tinimbang ora turu, ya neng kono wae…semu isin karo anak bojo sak jane, lha wong ora kulina…
Oct 17, 2008 @ 13:49:40 Mas Tridjoko:
Khabaripun Si mbah pripun nggih Mas, koq njur
Oct 17, 2008 @ 18:12:05 –> Mas Judi Kasturi :
Mboten nopo komunikasi teng mriki mawon, tinimbang email-email-an sing kadang ya jarang diwoco (saking akehe email sing teko)..
liwang liwung sing ana ming Hiu Macan dan Hiu Martil…internet ora isa nyambung, apa maneh arep tuku sego pecel…wis mesti wae ora ana…hahaha.. Absen terakhir Simbah ing Blog niki 2 minggu yang lalu, tapi kulo kesupen neng ngendi bocah kae ngasih komentare.. mungkin teng posting liyane niku…
Omah loji teng Madiun wis dadi lumrah babar blas… bagian kutho Madiun sing durung berkembang ming bagian kulon kali ke arah Gorang-Gareng omahe Kikiek biyen (niku kesan kulo lho…sanes pengamatan sing detail)..
Rega panganan teng Madiun larang-larang soale wong Madiun gampang oleh duwit : kiriman saka
sing neng Jakarta wae sing model outdoor wis ora laku soale wis
bangkrut meneh, iku wong Jowo sing weruh sak durunge winarah nyebut amarga “Kere Munggah Bale” utawa “Kere Nemu Malem”… 😉
Yen pengertian asal “Kere Munggah Bale” kan wong mlarat diwenehi kesenengan amarga dipestakne lan diwenehi mangan 1001 rupo, ing wektu 7 dina 7 bengi…whe la dha lah…
Amerika bangkrut amarga wong mlarat lan wong ora duwe dikongkon njupuk kredit
perumahan, njur omahe disita oleh “mortgage company” (sejenis BTN ngono). Tapi jumlahe wong kere neng NgAmerika itu ya nggegirisi…amarga akeh banget. Isa dibayangna yen jutaan wong kabeh mbalekne omah. Akibate rega omah ambruk. Akibate sing nyilihi duwit ngge tuku omah
arep ambruk soale ngge perang neng Irak lan Afganistan wae biayane konon ribuan Triliun rupiah (APBN Indonesia ming Rp 700 T), ping puluh apa atus tikel tekuke APBN Indonesia. Eidiaaan tenan George W. Bush kuwi. Miturut istilahe Kikiek, “Wong Guooblooog kuwi pancen sesuke tuammmbaaah Guooobloooog merga ora mungkin ke-goblog-an kok berkurang, sing enek mung nambah terus !!”..
Aku ndelok berita TV awan mau, Bursa Efek Indonesia wis kelangan 50% rega sahame (mis. Mas Judi nanam saham di Bursa, biyen harta total sampeyan diitung Rp 10 M, saiki ming kari
terutama sing cilik (UKM) wing berkurang 50% omzet-e soale wong Amerika sing biasane tuku wis ora isa tuku meneh…
Akibate rega valuta asing membubung tinggi, akibate meneh rega emas ya melu naik sejajar karo rega dollar (biyen rega emas
tau adus merga banyu larang, ambune pating mbledus…
Tapi 10 tahun sakwise kuwi Amerika berjaya maneh merga deweke manas-manasi Jerman (Hitler) ben nggawe Perang Dunia. Amerika terlibat (dan memimpin) Perang Dunia II (1939-1945), akeh bedil lan tank sing kudu digawe, termasuk peralatan perang kayata min-sting lan pel-pes aluminium (isa didelok saka film “The Schindler’s List” arahan sutradara Steven Spielberg). Akibate ekonomi Amerika bergerak maneh, akeh order sing teka merga ngge perang. Apamaneh Amerika menang Perang Dunia II, apamaneh sakwise ngajak Jepang lan Jerman sing kalah perang
“Tak mungkiiiiiiin !!!” kata Gepeng-nya Srimulat. Sing paling mungkin ya ngganti denmas George W. Bush sing wis kesuwen dadi Presiden. “It’s the economy, stupid !!!” (Goblog !!! Masalahe kan masalah ekonomi !!!), ngono jarene Bill Clinton ing tahun 1992 mbiyen pas ngalahne George Bush Sr. (bapake George W. Bush) dari Presiden AS…
Ketoke bakalan ngono mas. Dadi 4 Nopember mengko Barry bakal menang, 10 Januari dilantik dadi Presiden AS, sakwise kuwi mudah-mudahan
tetukon. Wah lha rak enten pengaruhe teng Indonesia, pengaruh wontening engkang nyambut
ngaten niki, ugi saget nekakaken hureg2an phk teng pundi2. Lha niki engkang aman malah kados Mas Tridjoko n mas Kikiek, soalipun sampun di blonjo negoro he he he
Nov 25, 2008 @ 01:09:00 Mas Tridjoko __*
Koq dangu mboten njamu, mboten penak nggih; koq suwe ora jamu. Ket pasar Madiun sak derenge kobong ngantos meh dumugi lebaran kaji, mboten mbang sinambangan he he Saking sibukipun nutupi babakan “howo” ekonomi, ngantos lali. Maklum, si Mbah nggih nembe sibuk nyetak dollar lan njelalah reginipun dollar pun ngudubillah. Maybe, khabar angkang
sedulur kalis amergi terkena jarak akibat beda ekonomi. Engkang mboten gadah sungkan bade mertamu, engkang sugih sibuk ngetang hartanipun.
Padangan tiyang mboten gadah terhadap tiyang sugih nggih mewarni warni, kadang nggih ngguyoaken. Minimal engkang kulo rekam jaman alitan kulo. Inggih meniko babakan tiyang sugih saking pesugihan. Ini termasuk unik. Cobi kemutan; “kandang bubrah”, “ngingu tuyul”,”jaran penoreh”, “blorong”, lan sak macemipun? he he Leres mbotenipun, nggih duko. Wong kulo taksih emut, tiyang mlampah mbondo tangan mawon, dikinten nembe ngandeng
Meniko lak saget dados bahan desertasi. Eh, pas kulo renungaken bab meniko wonten kanca lawas nembe nguthek2 bangsa lelembut Jawa meniko kagem bahan desertasipun. Lan kanca meniko saget nemokaken gambar – gambar lelembut wau. Pikantukipun
tanggal 1 Nop 2008 kalawingi kulo mantu anak kulo sing nomor setunggal, Dessa, ingkang pikantuk Mas Nanu konconipun sekelas dateng FH Undip lan sak puniko medamel ing sakwijining BUMN ing Balikpapan. Piyambake niku putune tiyang Bayat, Klaten lan katah seduluripun ingkang manggen ing sekitar Stasiun Klaten…
Celokonipun konco-konco celak kados Kikiek, Simbah lan Njenengan….malah lali ora diundang ! Soalipun stress dipun dukani terus kaliyan sang isteri tersayang. Konco-konco IPB lan konco-konco kampus Binus inggih mboten wonten setunggal thil sing dugi…lha wong yo lali keundang. Sing mboten lali ming Embak ingkang manggen ing griyo kulo teng SB 22 Madiun lan tonggo kiri-kanan… Tur malih, tonggo-tonggo RT (selain RT dalem) katah ingkang mboten dipun undang…lan ibu-ibu wau nek kulo pas mlampah-mlampah nyegat dalem teng tengahe margi, “Pak, dos pundi tho sampeyan mantu kok kulo mboten diundang ?”…wis pokoke….sedulur saking Winongo, Mboboran lan Tambakrejo inggih kesupen mboten dipun undang…wis pokoke mpun pikun kulo niki masss…
Bab kutho mBediyun, dereng jangkep kalih minggu dalem ninggalaken mBediyun jebul ningali berita teng TiPi Pasar Besar mBediyun kobong !!!! Byuh..byuh..byuh..ndah piro no rugine niku ? Criyose atusan miliar nggih… Radi prihatin, tapi mboten saged nopo-nopo. Mugi-mugi poro bakul wau sampun ngasuransekaken daganganipun dados mboten patiyo rugi, ngaten lho…
Bab kartu lelembut, inggih kulo nggih kelingan rumiyin poro tokohipun wonten : Banaspati, TongTongSot, lsp. Jebul
Bedanipun, teng Korea rumah hantu sampun serba mekanis, wonten alat ingkang menggerakkan.
Hehe…lucu nggih, wong sugih kok dikinten duwe tuyul. Padahal kesugihan niku kan saged saking pundi kemawon, ingkang halal (kerjo, makaryo, oleh borongan) ngantos ingkang mboten halal (judi, main, money laundering, dodolan barang ora halal, lsp). Tapi teng Kitab Suci katah ayat ingkang nyebutaken wong sugih niku tanggung jawab dunia akhiratipun berat…langkung sae kito-kito sing boten gadah nopo-
ngajeng kulo teng Suroboyo mas, teng pabrik kapal. Duko saged mampir mBediyun nopo mboten. Akhir tahun, mugi-mugi saged mlampah-mlampah ngangge jip Sidekick tuwo kulo teng Semarang, Madiun, Malang, Suroboyo soale kan wonten libur panjaaaaaanngg…. Mengke dikabari melih lah, sopo ngertos saged tetemuan…kalih Simbah, sampeyan Mas Judi, lan ugi Totok “Santosa” si wartawan mBediyun konco SMP 2 kulo…
Nov 25, 2008 @ 19:57:30 Mas Tridjoko
Kulo nggih termasuk tiyang angkang badhe nutuh; duwe gawe koq ora undang2. Meniko nggih khas Madiun. Kalau mau punya hajat, betul2 konsen bab undangan,
Wah…pancen sing jenenge lali..diapa-apakno yo lali. Sakjane mono ora lali, tapi gak sempat…mergo sakjane yo kelingan.
king omah (mlaku-mlaku…teng pundi mawon : pasar, tegalan, sawahan, pinggir jalan tol, lsp)…
Kadang-kadang…ngundang setunggal opo loro yo dadi masalah, misale koncone ono puluhan….ngko ndak dirasani, “Eh,.Tri Djoko kae kok pilih-pilih konco..”
sedayanipun mboten dipun undang (kasus dosen-dosen Binus…hehehe…)..
Yo anak kulo rak kalih wedok kabeh to mas, neng anak pertama niki mboten diundang…mugi-mugi mengke pas anak sing ping kalih..insya Allah mboten kesupen melih…..hehehe…
Nov 27, 2008 @ 03:56:37 mas nyuwon sewu rumien mbok menawi kulo lepat / lancang nulis teng ngriki nggeh. kulo nggih saking madiun tapi sak meniko
teng sd klegen 1 ngarep purboyo smp bona lan stm siang th 87 lulus.mbok menawi wonten konco kula sing moco
niki tinggal teng pundi (kutone nopo) lan kerjo nggih teng pundi ? Nek ming Margo Bawero kulo nggih ngertos. Pas kulo cilik, dalane niku taksih
mbok menawi wonten sing ngesakne kaleh kulo ….. matur suwun….
Pak Lik kulo (yuswo 81 tahun) inggih onten sing dados transmigran teng Riau, criyose perjalanan king Pekanbaru teng nggene piyambake nggih sekitar 5 jam, bedane kalih nggen njenengan…nek nggene Pak Lik kulo niku
Cuman kulo kesupen dusune nopo, tapi nek nomer telpon larene (adik keponakan kulo) kulo nggih gadah…pas Lebaran wingi kulo inggih hahahehe…nelpon Pak Lik. Kadose pendengarane piyambake nggih taksih joss niku…ing ngatase yuswo mpun 81 tahun..
Wah..nasib petani sawit lagi “klawu” nggih ? Sing penting sing sabar mawon, sopo ngertos dalam wektu sak
Sawit niku taksih prospek lho, mengingat 1) sawit saged kangge bahan pangan nggih niku minyak goreng 2) sawit saged kangge bahan energi inggih niku BIODIESEL lan 3) sawit nggih saged kangge bahan ndamel kosmetik…
Dec 01, 2008 @ 22:38:03 Jangkrik, ternyata sing nyantol nang blogmu wong mbediyunan. Lha iku Cak Yudi Kasturi, arek BO B, kok yo ngerti aku, numpak becak liwat Jalan Sawo. Omahku (eh, omahe simbah) pancen wis didol dituku Babah Siong Toko Olie 76.
Tapi jujur, aku lali sopo sih Cak Yudi Kasturi iku. Opo maneh saiki nyaleg, h….he…… opo perlu tak coblos.
Cak Yudi, aku saiki yo balik kucing nang
wong mediun sing keluar kota, akeh sing berhasil. Contone ponakane Bakul Pecel BU WIR KABUL (fotomu nang kono) dodol sego pecel nang Suroboyo. Biyen dodolane nang cedak omahku Suroboyo, lha saiki
Lha saiki akeh sing niru, wis ora booming maneh.
Nang Malang juga gitu, bakul sego pecel soko mediun, omzete sedino jutaan, bukak isuk utuk-utuk sampek bengi. Lha nek
Eh mupung eling, anakku wedok yo bukan nasi gudeg nang ngarep omahe Dumai Indah)
Bener kandane Cak Didik, nek nang kawasan Madiun saiki akeh omah spanyolan. iku mesti omahe TKI dan TKW (tapi
Dalam hati yo ngguyu, wingi gubernur wae isih hormat karo aku, saiki tukang parkir wani ngusir ha….ha. wolak-waliking zaman cak, aku wis ngalami kebolak-balik sampek elek.
isok ngentaske kuliahe anakku loro. Iku sing tak anggep hebat. Nek aku isih nang Jawa Pos, kiro-kiro ora hebat, lha wong bayarku
koq pethuke karo mas Tridjoko, mas Kardi Rinakit lan mas Kikiek, dadi ketularan pengin sekolah malih. Umpami pethuk
Menawi bokek, kados kethek di tulup. Tingak lan tinguk. Menawi mas Totok niku, benten malih.
engkang sampun nggih sampun. Sing wis yo wis. Dalane dicepakne kalih Gusti engkang mboten sare. Wong nyatane, mbakul sego pecel wae, pun saget nyarjanakne putrane. Konco kulo katah, katone omah magrong2, urip mencorong, bareng arep mbayari putrane mlebet kuliah, biyuh muter kados pitik memeti gek dangu mboten medal
nulise. Yen Mas Didik, niku nggih Mas Purwoko, nopo Simbah, nopo Kang Minyak, nopo Anoman…ngaten mas. Lha nek Mas Totok, niku nggih
Injih mas, tiyang urip teng ndonya niku enake nggih nyepeng arto. Ndonya pundi mawon : Madiun,
mas, nek kulo piyambak sing penting wonten cekelan duwit ngge mbayar “bill” nopo “rekening” : rekening listrik, rekening banyu, rekening sampah, rekening keamanan, lan ngirim bocah-bocah duwit ngge
nyekolahaken anak, nek anake mpun lulus sedoyo…nggih tinggal ongkang-ongkang kados kulo niki…)…Tapi sak sampune mbayar bill, kulo sakjane ming butuh duwit ngge tuku beras, kecap lan mengke tempe lan tahu. Njur minyak goreng kalih lengo potro nek mboten ngangge gas elpiji…Mpun ngaten mawon…wis urip kok mas…Nek onten kondangan nikah, nggih dugi mawon…ethok-ethoke nggowo amplop…isine sak karepe sing penting “setor muka” teng dulur nopo konco…
senenge, saged yuswo 60, 65, 70…pokoke sak kuwate mawon…(lan sak paringane
jaman sak niki onten, terutama perusahaan kang minyak). Nopo pangsiune dibrukke sekian atus yuto…lha nek entek sak dino piye ?
Dados sing jenenge urip kedah dilakoni mas (nek tiyang jaler ming sak dermo nglakeni)…pasti Gusti Alloh bade maringi rejeki. Nek ming masalah panganan, insya Alloh onten mawon : king tonggo, king dulur, lsp….
Dados nopo mawon, nggih sami mawon. Punopo malih kadang kito mboten saged milih bade dados nopo kito-kito niki….
Sugih biasa, mlarat tambah biasa maneh he,……he. Dadi nek diukur karo umurku, aku ngalami urip kepenak (diukur secara ekonomi) cumak 30 persen, yang 70 persen nyaris sama. Tapi nek diukur karo
paribasan:” Akeh kurang, sithik cukup”….yokuwi aneh ning nyoto….
Totok,….aku isih sering liwat ngomahmu jalan Sawo, soale aku yo duwe kenangan neng omahmu biyen, blusukan tekan mburi barang…
Trus Simbah putrimu lan Bulikmu saiki ono ngendi, trus omah kuwi ndjur priye sejarahe…?
Feb 28, 2009 @ 10:03:46 SIMBAH
Iyo mbah, sampean bener, akeh kurang sitik cukup.
Lilik Purwanto Hadi koncone dewe biyen sing omahe Jalan Sawo 13 Madiun.
Nah, dol tinuku zaman biyen (opo maneh antara adi lan kakang)) ora onok surate. Akhire, wayahe simbah kakung podo sedo, anak-anake rebutan balung. Ketimbang ribut, akhire omah iku dijual, hasile diparo brak supoyo adil.
Mar 06, 2009 @ 12:40:14 Mas Trijoko:
Pripun khabaripun, koq dangu mboten jampi? Mboten penak, nggih? Koq suwe ora jamu? Nyuwun, sewu si Mbah, nopo pun panjenengan
Wah..sakjane..njenengan sing gak nate mampir teng “Pasar Kawak” niki. Nek kulo, ben ndino kan nulis posting anyar kangge blog niki. Tapi kulo nggih meneng wae sampeyan jarang nongol, soale sak kepelingku sampeyan nuju dados tim sukses caleg jelang Pemilu sing kantun 35 hari melih…
Ning sing sampeyan bahas niku eyangipun Mas Didiek. Sak jane bapak kulo nggih ex Heiho, tapi pangkalanipun Jakarta nopo Tanjung Pinang pas Jaman
Mar 11, 2009 @ 20:09:55 Dik Kasturi,…wis tak sampekne, deweke isih kelingan. Mung wajahe rodo lamat-lamat…lha wong wis 30 tahun ora nate ketemu…
Nyambung pawarto; mbak Dolly taksih seger buger n wonten tlatah Glodok, Maospati, panggenanipun. Malah, Pak Jonet, putranipun pak Sosro (tegalanipun sak meniko
yuswanipun unda-undi kalih jenengan, Mas. Dalemipun celak pasar Sleko, menawi
Beni niku nek mboten lepat anake sing duwe
niku, mbok menawi namung mas Beni engkang nglantrang kuliah teng mbogor. Ningnek miturut
Anehipun, nggih gandrung kalih ngelmu antropologi. Mbok menawi pun biasa ngadapi tiyang “alasan”. Pengetahuannya cukup luas di bidang ngelmu manungso, malah koq kados tiyang “sepah”. Meniko mboten ngraosi lho. Dados umpami dipun jumbuhaken kaliyan atur panjenegan angkang “ngguya ngguyu”, koq sajak mboten klop he he he
Sajakipun, mas Beni kados2 dados aktififis, Mas. Tepanganipun inggih katah. Malah natos celak kaliyan Pak Bondan, tiyang Madiun engkang natos dados tiyang ageng, nek mboten klintu Mentri.
Kulo nembe panggih sepindah kaliyan mas Bani, melekan ngantos byar padang. Enjing. Dawuhipun kebak pitutur. Awis2 mbujeng he he he
Wah..neng bab mlebet Cafe keculen duwit slawe ewu niku kulo nggih jarang-jarang. Sing sering makan-makan teng Kafe cedak ngomah sing jenenge “Cozy” barang kalih isteri lan anak-anak (2 anak perempuan semua). Paling wong papat mbayare nggih satus ewu…tapi niku paling ping pisan sakwulane bibar gajian, napa sing nraktir anak kulo sing ageng (anak sing cilik dereng natos nraktir…hehehe…)..
Wah..niki kulo jan mboten ngapusi lho, Beni riyin cilike ngganteng, cilik, gempal, lan “ngguya-ngguyu”…sok
Lha nek dekne sak niki dados aktivis lan isih ngguya-ngguyu, lha niku malah lucu. Wong aktivis kok ngguya-ngguyu. Aktivis niku kan alon ngomonge,
Kebo-Keboan, Seblang, Janger, Barong Kemiren, Kuntulan, Angklung Caruk, Petik Laut, Jaran Kencak Paju Gandrung, Sejarah Banyuwangi
nguripi awake dewe ana ing kuthane wong liyo, adoh saka rama biyunge. kuliah
nganggo duite dewe, mangan, ngombe, jajan, dolan, mejeng kabeh nganggo duite dewe, bejo banget sing jenenge Wati,
dinane ditulungi budhene supaya deweke bisa ngeyup saben dinane nganti Wati
lulus kuliah manggon ning griyane budhene mau. Nanging saiki budhene Wati wus
ditimbali sing gawe urip, Wati tetep m anggon ana ing griyane budhene karo
mbakyu sepupune. Nanging Wati sadhar dhiri deweke ora gelem ngrepoti mbakyu
sepupune. Sawise budhene sedo, Wati kepingin kuliah sinambi kerja. Deweke golek
lowongan ana ing koran-koran, jebul nemu konter ing jogja butuhake karyawan. Ora
ngenteni suwe Wati banjur gawe surat lamaran dinggo sarat deweke mlebu kerja. Telung dina sawise Wati ngirim
lamaran, deweke ditelpun karo juragan kontere sing dileboni lamaran. Wati
didhawuhi mangkat wawancara esuke, sedina sawise wawancara Wati banjur entuk
SMS saka juragane nak Wati bisa mlebu kerja. Wati anggone adaptasi ana ing
papan kerjane bisa cepet, juragane seneng karo Wati amarga Wati bocahe sregep,
tliti lan duweni tanggeljawab gedhe. Telung sasi anggone deweke
nyambut gawe, Wati antuk musibah sing gawe geger lan sapa sing ngalami bakale
ora gelem meneh nyambut gawe. Wati kerampokan, nalika Wati jaga konter dewekan
kira-kira jam 10.15 esuk, Wati diparani bapak-bapak sing arep tuku charger hape, nanging charger hp kuwi mau ora eneng, banjur
“lha sanding kuwi pira mbak?”
“menika 200 pak” wangsulane Wati
nanging rampoke banjur ngancem Wati, anggere Wati mbengok maneh Wati ameh
ditusuk nganggo belati sing dinggo nodong gulune Wati. Apes, tukang parker sing
biasane jam 9 wus ana ing ngarep kontere kok jam 10 durung ketok anggone
nyambut gawe marker motor. Deweke ora ana sing nulungi. Bocah wadon
jupuk hp sing ditakonke mau. Garong sing pengine nyekap wati
ana ing ing lawang mburi konter sing dikirane WC nanging dudu WC, batine Wati
bungah banget, amarga Wati menawa dibukake lawang kuning mau bisa cepet-cepet
mlayu lan jaluk tulung karo tjah kos mburi sing ngekost ana ing mburi konter
mau. Bener wae Wati dibukake lawang banjur mlayu genjrit bengok-bengok jaluk
tulung. Ora suwe Wati ditulungi sing duweni kost, banjur rampoke dioyak nganti
kecekel. Sawise kecekel rampoke digebugi karo wong-wong kiwa tengene konter
Lega atine Wati, deweke ara sida
digarong wayah esuk uthuk-uthuk, lega atine Wati rampoke dipenjara kaya
pepenginane Wati. Saka kedadeyan mau Wati ora kapok anggone nyambut gawe,
pwekang wang agawe talaga satus, alah ika dening magawe talaga tunggal, lewih ikang magawe talaga. Hana
ugalan. Opo maneh ngajak arek cilik blajar ndugal. Wah, blaen tenan.Mbah wakijan kuwi wes mambu lemah sakjane, tapi polahe digawe nggaya koyok bocah SMA. Clonone jean ngapret, ngetokno pupune sing karek balung thok. Karepe ben koyok arek jaman saiki, tapi malah
mbah wakijan pancen guuede tenan. Mungkin jaman nom-nomane biyen sering dilatih ngangkat boto, mangkane otote mrengkel-mrengkel.Dino senen mbah wakijan ngajak putune mlaku-mlaku nang mall. Sakjane putune emoh, soale mlebu sekolah. Tapi mbah
ngebut nggonceng putune. Nang tengah dalan, dadakno bane kempes. Mbah wakijan misuh-misuh “ Jiaangkrik ! Iki ban opo lemper seh ? Digawe ngetrek sedilut wae kok wes lemes “. Padahal, sing salah duduk bane, lha wong ban wes meh sepuloh taon gak diganti, sampek tambalane ketok ndemblok sak bunderane ban kok disalahke.Akhire yo
nang cedake kunu. Bareng wes mlebu, akeh wong sing podo mendem. Soale kan nang kono dodolan beer lan tuwak sing macem-macem. Wong-wong kuwi podo pringas pringis nguwasi mbah wakijan. Mungkin pikire, iki wong tuwek kok prejengane ndugal. Terus wong-wong kuwi nawari tuwak sing paling ampuh. Mbah wakijan kroso sungkan, terus yo melu ngombe wae. Glek…glek…glek….gang
lha wong deweke yo ngelak banget.Dikiro teh manis, tuwak kuwi di ombe sampek sak kal entek rong gelas. Glek...glek…glek…yo mesti wae arek cilik kuwi langsung mendem. Ndase kroso nggandol, terus deweke nggeblak nang pupune mbahe.“ Mbah…kuwi mau jane ngombe opo ? “ putune takon.“ Banyu pinter le “ jawab mbahe.“ Tapi ndasku kok kroso abot, mbah ““ Lha yo kuwi, berarti utekmu wes mulai mekar “ jawab mbahe.“ Oh,…berarti Banyu pinter kuwi nggarai pikiranku mekar yo mbah. Aku iso luweh pinter yen ngunu “ putune takon.“ Ho’oh…” jare mbahe.“ Yen aku pinter, wes ra perlu sekolah yo mbah “ tembung putune.“ Glek !…ho’oh…” jawab mbahe.“ Yen ngunu, aku njaluk ngombene maneh, mbah “ jaluk putune.“ Nyoh ! ,….” jawab mbahe karo nguwehno tuwak sak gendul gede.Glek …glek…glek…tuwak sak
dientekno karo putune. Bar ngunu, arek cilik kuwi langsung mlungker.“ Hiks…mbah….” putune nyeluk.“ Opo…hiks “ jawab mbahe.“ Hiiiangkrik !…” jare putune.“ Hiangkrik dewe ! “ jawab mbahe.“ Ahku kok gak isoo ngadek mbah,..hiks ? “ jare putune.“ Halah…hiks, aku dewe yo teler ngene “ jawab mbahe.“ Aku tak turu…hiks, yo mbah “ jare putune.“ Yo wes…hiks…mlungkero kunu, aku yo tak ndlosor nang kene “ jawab mbahe.“ Yoi, jack…”Terus wong loro kuwi podo nggeblak dewe-dewe.Sampek bengi, si mbah karo putune kuwi sek mendem. Tapi berhubung wes arep tutup, terpaksa wong loro kuwi kudu metu soko
Tekan omah, arek kuwi kondo nang bapake “ Pak, aku saiki wes
ibune mlebu nang kamare bapake. Tapi bapake yo jek mlungker nang sandinge mejo. Botol tuwak seng digowo anake yo wes ketok kosong, di deleh nang nduwur mejo.“ Pak…tangi…anakmu gak gelem sekolah. Senenono pak “ jare bojone.“ Yo senenono dewe…aku gak kuat ngadek…hiks “ jawabe.“ Kowe ki piye to pak, mbok yo dikongkong sekolah ngunu lho anake “ jare bojone.“ Kowe ki yo ngunu, ndasku nggliyeng ngene kok dikongkong nyeneni bocah…mooh ! “ jawab seng lanang.“ Lha nggliyeng kenek opo seh pak ? “ sing wedok takon.“ Aku bar ngombe Banyu sing nang botol kuwi, gawanane anakmu mau bengi…hiks “ jawab seng lanang.“ Lah kuwi kan
pinter “ jawab anake.“ Ya kalo udah pinter ya gak usah sekolah…hiks…” jare bapake.“ Hehehe…” anake ngguyu.Bar ngunu, bapake balik mbrangkang nang kamare dewe.Weruh ngono kuwi, ibuke mureng-mureng. Bojone seng lagi mbrangkang diseret maneh.“ Pak..kowe kuwi edan ta ? Wong weruh anake ra gelem sekolah kok di jarke wae “ jarene.“ Lha kowe ki yo gendeng buk….wong lagi podo mendeme kok di
lanang. Tapi seng lanang meneng wae, karo ngguya ngguyu. “ Hiks…hiiaangkrik !…”.Terus digepuk maneh.“ Hiiangkrik !…”Terus di
said:	May 16, 2008 at 1:49 pm
haha.. jan pede tenan kowe le.. dadi boyo æ pede, opo maneh dadi uwong.. wah
Belajar! Mumpung sik tonggoan. Sopo ngerti kanggo (merit ambek tonggone, misal) 😀
sababipun arto atawi dana ingkang mboten saget dipun pertanggungjawabaken, antawisipun pelaksanaan kegiatan geseh utawi mboten cecek kaliyan perencanaan, umpaminipun jumlah tiyang ingkang dipun undang rapat kirang utawi mboten nyekapi kuorum. Kedadosan kados menika asring sanget.
ngantos dumugi ing unit kerja ingkang paling alit, inggih menika kantor sub bagian, dipun damelaken piranti software ingkang mratelaken bilih bapak dosen utawi ibu
piranti software yang menerangkan bahwa bapak dosen atau ibu dosen, umpama hari Senin Kliwon, 2 November 2015 sedang menguji skripsi mahasiswa prodi S1 bahasa Jawa. Jadi…, tidak ada bapak/ibu dosen atau tenaga kependidikan yang kebingungan dalam membagi waktu.
Menika kalawau namung panggraitanipun batur utawi punakawan ingkang anggadahi tanggel jawab dados embat-embating pitutur. Supados ing tembe mboten wonten kedadosan ingkang adamel bingungipun bapak utawi ibu ingkang ngayahi tugas PUMK. Mugi Bapak utawi Ibu Pimpinan Universitas Negeri Malang (UM) kersaa nampi usul saking kula, Ki Semar
Rikmo ngemak ngembang bakung…, ireng memes rodo ijo
Alis nanggal sepisan njlirit dumugi ing godhek
Kaladuke panyondro Dewi Banuwati pendhak telung dino mundhak ayune
tanggal 10 Juanuari 2013 kula maos layang kabar Jawa Pos Radar Malang, kaca (halaman) tigangndasa tiga, wonten ing lebeting layang kabar menika, Panjenengan mratelaken bilih wonten ing kalenggahan menika, UM angutus Wakil Rektor I sowan dhumateng Dewan Perwakilan Rakyat RI
kenging menapa piwulangan bahasa daerah dipun bucal lan bade dipun gantos muatan lokal arupi Pendidikan Lingkungan Hidup. Ateges Piwulangan Basa Jawi wonten ing
ingkang adilihungung menika, bade ical saking jagatipun budhaya.
Leres atur Panjenengan bilih aturan utawi pranatan kasebat kelentu utawi lepat.
Panjenengan anggadahi pratikel ingkang utami. Awit saking menika keparenga kula badhe unjuk atur prakawis Basa Jawi saha Kabudhayan Jawi kados makaten:
angka setunggal, basa Jawi badhe lestari bilih dipun ginakaken saben dinten wonten ing pawiyatan utawi sekolahan kanthi mendhet wekdal kirang langkung setunggal jam. Dados guru kaliyan murid wonten ing saklebetipun pawiyatan ngginakaken basa Jawi;
angka kalih, kabudhayan Jawi arupi ringgit purwa (ringgit tiyang/wayang wong) dipun wulangaken dhumateng para siswa kanthi ngginaken basa Jawi ingkang prasaja/sederhana utawi ontowacana ingkang sampun dipun pendhet inti cariyosipun; lan
angka tiga, falsafah Jawi wonten ing salebetipun cariyos ringgit purwa menika dipun pendhet ingkang cecek kaliyan pendidikan karakter. Lajeng dipun damel bahan piwulangan pendidikan karakter.
Namung menika ingkang saget kawula aturaken dhumateng Panjenengan, bilih wonten rembagan ingkang kirang mranani
“Becik matura ingkang prasojo nini!” “Pukulun…, waleh-waleh menapa ribeting manah kula ingkang mboten saget nampi pepadhang menika? Kaparenga paduka angayomi miwah ing wejarno! Ing pundi margine pepadhang?”
serat dhateng ingkang sinuwun Mohoprabu Arjuna Sosrobahu ing Negari Mahespati. Radi dangu narpati kekalih anggenipun lumampah, anunten sampun dumugi ing regol kedhaton. Kanthi
dhateng ingkang sinuwun. Mboten dangu anggenipun nampi lajeng serat kawaos kanthi ngungun, ing batos: “ Sumantri…, Sumantri! Ya…! Ingsun mangerteni apa sing dadi kekarepanmu. Pancen bener apa sing siro kandake. Wis okeh rojo utowo nalendro sing wis siro asorake. Mung kari siji rojo sing durung kok jajal kasektene, yo iku ingsun pribadi. Perang tanding mungsuh sliramu bakal tak sarujuki”. Saksampunipun serat kawaos, lajeng dipun
“Nyuwun agunge pangaksami bilih abdi dalem kumowani taken dhumateng panjenengan dalem ingkang Sinuwun, wonten kawigatosan menapa kedah
ing Asma Dalem Hyang Romo, saha Hyang Putro, tuwin Hyang Roh Suci)
Wiyasa sama pak dalang menceritakan. Sampun duko mas nggih, mangga kita nikmati kemawon citarasa mahabharata punika. Menawi
pepesan kosong… bagi yg kalah!
Yg menang… dpt pepesan bandeng presto…!
September 29, 2011 pukul 2:06 pm
wah sedoyo sampun ngendikan kados ngaten, nggih jeru nanging sampun angsal ( keleleken ) banyu nopo tasik ciblon kemawon njih…..
September 30, 2011 pukul 4:44 pm
ilmiah. Monggo samya eling lan waspada murih nemu begja, mulya, lan rahayu. Hanggayuh moncer ing taun 2014.
ojo nganti ono sing ora percoyo lan ngremehake.
Pandito kinaryo wangsit, sebdane pujonggo, dadi gapuraning warana Sang Hyang Jagadnata. Mugya dadosaken
bangsa Indonesia dan seluruh mahluk, WILUJENG RAHAYU KANG TINEMU, BONDO LAN BEJA KANG TEKO, SAKING KERSANING SANG HYANG JAGADNOTO.
ya apa bae carane’ dilakukan,
Kau Yang Sempurna (chorus) – Irwansyah
Page 1 of 3 - 1 2 3 » Disclaimer :
Kebumen , Kendal, Klaten Kudus, Magelang, Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta, JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
Tepang Sampean teng kec Jetis DS.Banjarsari.Kawulo murid Kanjeng sunan engkang dipun pimpin kalian Mas Zainul Arifi murid Panjenengan.Mbok bilih njenengan pareng kersa kulo nyuwon dipun
mugi gusti paring panjang yuswo dumateng KOSTI”.
nggawe email ing gmail – Mbok bilih Panjenengan berkecimpung ing dunia online/internet, duwe email kuwi hal sing wajib. Akeh aktifitas online sing ngharusake nggunakake email, contoh ndaftar ing facebook, twitter, nggawe blog, belanja online lan liya-liyane. Email yoiku kotak pos ing duniya maya, sarana kanggo komunikasi ntrima lan ngirim pesan. Dadi, duwenen alamat email soko saiki. kanngo nggawe alamat email akeh pilihane, ono sing gratis sakmono ugo ono sig mbayar. Contoh layanan email sing mbayar yoiku jeneng email berdasarkan jeneng domain ing di duweni, biaya sing kudu dikeluarkan yoiku mbayar layanan hosting kanggo jeneng domain kuwi. Seliyaning mbayar, akeh ugo layanan email sing gratis, layanan email gratis sing terkenal ing duniya maya yaitu Yahoo mail, Gmail, Hotmail, lan liya-liyane.GmailCara nggawe email ing gmailIng postingan saiki, Ar Royyan Dwi saputra arep nerangke kepriben Cara nggawe email ing gmail (google mail).Cara nggawe email ing gmail :
kalepatan kula ugi nyuwun tambah donga lan pangestunipun”
Nganti saiki kok ora paham-paham to karo aku. Pancene tak akoni si dia ngerteni aku. Mungkin yo wis pacaran suwe
alternative. Jalan alternative Banyumas – Sumpiuh dumunung ing desa Sokawera,
Tanggeran, Karang Salam, lan Alas Malang. Jalan alternative Banyumas – Sumpiuh
ngana ulehe mung kringet, boro-boro uleh Union, pelek Araya bae ora katon..jan langka temen barang-barang pit kebo, enggane. Tinimbang garuh biasane nyong bablas nang bakso Kombi, nglaras ngirus karo ndolani koh Gun sing duwe toko pancing wetan setasiyun kae, nonton-nonton piranti kanggo luru iwak, kang. Nek wis ngono biasane kencot maning, bablas nang sate Winong..Enake pool…
Rika torjone endi kang? Nyong teka numpak Argo Wilis mudhun ngana suk 27 awan.
DESACONDONGCAMPUR | Nyuwun Pangapunten Gubug Puniko Sampun Pindah Wonten Mriki, Kulo Aturi Pinarak Sumonggo
sing roda loro wis cacah akeh banget, umah ndueni, roda papat pun wis akeh sing due. Kue kabeh
Assalamu’alaikum warahmatullah wabarakatuh Dinten meniko dinten bakda riyadi, Kulo menawi gadhah kalepatan ingkang disengaja lan boten disengaja dumateng panjenenagan sak kulawarga kulo nyuwun agenging samudro pangapunten. Nek musim agi badan wong njawa tek deleng pada ngumbene teh legi atau kopi, janjane enyong madang senenge teh anget ora legi, miki
longsor lêmah padha mlaku. Gunung-gunung samya njêbluk, sawusé Sinabung lan Marapi ing tlatah kulon, Kelud ing wetan, banjur Mêrapi ing
sêlané waja garu. Sing jêjêg anggoné padha mlaku murih atêmahan wilujêng rahayu kang tinêmu, bandha lan bêgja kang têka. Jaya-jaya wijayanti. Kalis ing rubéda nir ing sambékala. Muriha bisa hanggayuh urip kang MONCÈR ing warsa moncèr
kuwarasan, ati bungah sumringah, cukup bondo dunya, sugih ngelmu lan wicaksana, wilujeng karahayon, ayem tentrem kerta raharja, idu geni yen paring dunga pengestu mesthi manjur lan temomo.
Mantranya :Ajiku sri Widara, esemku Dewi Supraba, Liringku Dewi Ratih, sing adulu sing andeleng badan sriraku, teka welas, teko asih, teka demen, teka kangen, menyang ing
“Wong urip kuwi sugih durung karuan mati wis mesti (
Agen Pembayaran Online D.I Yogyakarta Meliputi :
BASA DJAWA DITOELIS NGANGGO AKSARA WELANDA
ikoe sidji lan sidjine pada preloe mratelakake (nglahirake) apa kang dadi tjiptaning atine. Kang di-enggo serana, kedjaba solah-tingkah, ia ikoe basane. Basa maoe toemrape sidji-sidjining bangsa
"Basa Djawa ikoe ing sa-iki loemrah katoelis nganggo:
diwoelangake dening bangsa Indoe marang wong Djawa, bebarengan karo piwoelang lia-liane ('ndelenga tjaritane ing lajang Adji
Saka). Ana ing tanah Djawa kanggone aksara maoe sangsaja lawas toemprap
mantja. Kang mengkono wis toemindak, wong Djawa sa-iki wis akeh
jaikoe saben-saben woewoeh pangerti anjar, ia woewoeh temboenge mantja.
Nganggo temboeng mantja maoe doedoe kanistan; saben bangsa ia sok nganggo temboeng mantja, nanging jen ing basane dewe ana temboenge, njilih temboeng ikoe koerang
iki tukang bedil bayaran?? =)))))) *ngakak sampe Minahasa*
Suopppoooo sing arep dibedil?? Mhihihihihihi..
Mbuh ah, balik kerja lagi. *tetep sambil
iki nuduhake hubungan-hubungan antarane, lan ing antarane, wong-wong, klompok-klompok kayata kulawarga, institusi (sekolah, komunitas, organisasi, lan liyane), lan lingkungan kang luwih gedhe.[1]
Gejala sosial uatawa gegayutan antarane loro utawa luwih gejala sosial diadekake minangka topik peneliten sosial. Topik kang gegayutan karo gejala sosial bisa nyangkut individu (tuladhane, kepuasan kerja), klompok (tuladha, kepemimpinan), masyarakat (tuladha, struktur sosial), institusi (tuladha, ''iklim'' organisasi), lan uga lingkungan kang luwih amba kayata nagara (tuladha, ngrembakane ékonomi nasional). Yen mengkono, studi ngenani gegayutan antarane, lan ing antarane, wong, klompok, institusi, utawa lingkungan kang luwih amba diarani panalitèn sosial. Penelitèn sosial minangka sawijining tipe penelitèn kang ditindakake déning ilmuwan sosial (social scientist) kanggo njawab pitakonan-pitakonan ngenani pirang-pirang aspek sosial mula bisa dingerteni.[2]
Penelitian utawa riset ya iku sawijining penyelidikan kang sistematis lan metodis tumrap sawijining masalah kanggo nemokake solusi lan nambah khazanah pengetahuan.[3]
Tembung “research” ing basa Inggris asale saka tembung “Reserare” (basa Latin) kang duwéni teges ngungkapake. Sacara etimologis, tembung “research” (panalitèn, riset) asale saka tembung “re” lan “to search”. 'Re' tegese manèh lan to search tegese golek.[4] Dadi, sacara etimologis, panalitèn tegese goleh manèh. Nanging, teges kang ana ing tembung “research” luwih amba tinimbang mung golek manèh utawa ngungkapake. Iki katon saka pirang-pirang definisi penelitian berikut :
''Panelitèn ya iku penyelidikan kang sistematis kanggo nemokake jawaban sawijining masalah. Panalitèn bisa digambarake minangka upaya kang sistematis lan diorganisasekake
kanthi ancas nemokake jawaban marang isu-isu ing lingkungan gawean.
^ (en) Uma Sakaran,
Panalitèn_Sosial&oldid=1003258"	Kategori: IlmuPanelitèn Sosial	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 5 Maret 2016.
Manastir Studenica) iku biara sing dumunung 39 km kidul-kulon kutha Kraljevo, ing Serbia tengah. Biara iki minangka biara Ortodhok Serbia sing paling gedhé lan paling sugih
Stefan Nemanja, ngadegaké biara iki ing taun 1190. Biara sing dikubengi témbok iki dumadi saka loro gréja: Gréja Prawan (Church of the Virgin), lan Gréja Raja (
kaloronéf dibangun nganggo marmer putih. Biara iki misuwur kanthi kolèksi lukisan fresco gaya Byzantine abad ka-13 lan ka-14.
Studenica dinyatakaké minangka monumèn budaya kang wigati ing taun1979, lan direksa déning pamaréntah Républik Serbia, lan ing 1986 UNESCO nglebokaké biara Studenica jroning dhaptarSitus warisan donya.
Cithakan:Situs warisan donya ing Serbia Koordhinat: 43°29′11″N 20°31′54″E﻿ / ﻿43.48639°N 20.53167°E﻿ / 43.48639; 20.53167
ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 23 Maret 2016.
Iwake cilik-cilik, Mas. Mbuh nek bengi…
Triyanto Banyumasan says:	April 22, 2014 at 11:24	sampah jik okeh
koyone saiki wis mudun regone.. maneh tiasa takon2 neng BEC wae..#di/
Kempotlho kancaku Waljinah kok nang kene?jam semene gek ngopo Mbak? nglingsir wengi?ayo karo aku nembang wae MbakJangkriiiikkkkk
relung ati saking kotoran / karatipun manah, sifat lali ( ghoflah ) lan salah pahamipun kebodohan. Relung – relung
ati mboten saget suci ( bersih ) kejawi kanthi dzikir dateng Alloh swt kanthi
coro ingkang tertentu . Setengahipun tujuan nderek
dzikir thoriqoh inggih puniko : 1. Ngicali
Ghoflah ( sifat lali ) meniko setunggalipun penyakit ati
ingkang andadosaken ashoripun sifat kamanungsan , lali ing Alloh ingkang
nitahaken , lali ugering manungso,lali ugering urip.
yekti temen ndadekake Ingsun minongko isen – isene neroko Jahanam akeh – akehe
golongan jin lan manungso , podho anduweni ati ananging ora den gunakake kanggo
ngaweruhi ( ing ayat – ayat Alloh ), podho duwe paningal ananging ora den
gunakake kanggo mirsani ( tando – tandane Keagungane Alloh ), podho duwe
pangrungu ananging ora den gunakake kanggo mirengake ( pituduhe Alloh ) . Wong
– wong iku lir kadyo hayawan ternak malah luwih sasar maneh. Wong – wong iku
Saking Shohabat Abu Hurairoh R.a : Rosululloh Saw ngendiko : “ Podho dongoho
siro kabeh ing Alloh , hale wong – wong kang ngeyakini kelawan diijabahi , lan
ngertiho siro kabeh yen setuhune Gusti Alloh ora nyembadani donga saking ati
kang lali. “ HR. Tirmidzi 2. Nyempurnakaken lan ningkataken roso khusuk ing dalem
ngibadah, mboten kados ngibadahe tiyang munafik .
Saktemene wong – wong kang munafik iku podho nggorohake
marang Alloh, lan Alloh bakal paring piwales ing gorohe wong – wong iku. Lan
lamun podho njumenengake ing sholat mongko jumeneng kanthi aras – arasen. Wong
– wong iku sejo podho pamer ( kanthi sholate ) ing ngarsane manungso. Lan ora podho
dzikir ing Alloh kejobo naming sethithik wae. QS.
buahipun awujud tindakan lakuRidhone Allooh : kersane Allooh ingkang dipun demeni dening panjenenganipunRidhonipun kawulo : ngerti, mantep, seneng, nompo kanti lilo legawa marang kabeh kersane AlloohPados Ridhone AlloohAllooh ngersaake ngeridhoniparing ridho dateng kawuloparing pitulungan " rohmat " (noto, nuntun, mernahake)menanganke kersane Alloh ngalahake karepe nafsugolek ngerti : sopo pengeran, sopo kawulo, dikon ngopo?mangerteni sekabehanemantep, seneng, nompo kanthi lilo legawa (ridho) dateng AlloohRidho marang kabeh kersane AlloohRidho nalikane nandangi kabeh kersane AlloohAllo Ridho
PESAN SUNAN KALIJAGA UNTUK UMAT AKHIR JAMAN
» PESAN SUNAN KALIJAGA UNTUK UMAT AKHIR JAMAN
Yen pasar ilang kumandange...Yen kali wis ilang kedunge...Yen wong wadon wis ilang wirange...Mlakuho topo lelono njajah deso milang kori,Ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi,Golek wisik songko Sang Hyang Widhi...
>> Wong sing ORA JUJURWong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo.>> Wong GOBLOGWong sing ngempet ngentut sampai jam-2-an.>> Wong sing JEMBAR WAWASAN'EWong sing ngerti kapan kudu ngentut.>> Wong sing SENGSOROWong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.>> Wong sing MISTERIUSWong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti.>> Wong sing GUGUPANWong sing ujug-2 nyetop entute nek pas lagi ngentut.>> Wong sing PERCOYO DIRI (PD)Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.>> Wong sing KEJEM (SADIS)Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone.>> Wong sing ISINANWong sing nek ngentut terus ke'isinan dhewe.>> Wong sing STRATEGISWong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e ngantiwong lio ora kepikiran maneh.>> Wong sing BODHOWong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-2 dienggo ngganti entutesing metu.>> Wong sing GEMIWong sing nek ngentut metune diatur sethithik-2.>> Wong sing SOMBONGWong sing seneng ngambu entute dhewe.>> Wong sing RAMAHWong sing seneng ngambu entute wong liyo.>> Wong sing ORA RAMAHWong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-2.>> Wong sing KE-KANAK-2-ANWong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munineblekuthuk-2.>> Wong sing ATLETISWong sing nek ngentut karo ngeden.>> Wong JUJURWong sing ngakoni nek awak'e bar ngentut.>> Wong PINTERWong sing iso
ampase.>> Wong sing ORA IKHLASNggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring- 2.>> Wong sing GEMIWong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-2 dadi ping 7.>> Wong sing SOK AMALWong sing menowo ngentut
dawa lan sajak ndandang gulo.>> Wong RADUWE GAWEANNdiskusekake soal entut (kayata sing maca).
ing daily con.goods 43,38 43,37 ing dutch fund 50,28 50,19 ing duurzaamaandelen 17,66 17,75 ing dyn mix1 fd 24,88 24,85 ing dyn mix2 fd 23,49 23,49 ing dyn mix3 fd 21,82 21,84 ing dyn mix4 fd 20,58 20,61 ing dyn mix5 fd 18,28 18,33 ing euro obligatie 36,51 36,57 ing
ing lion fund 34,51 34,52 ing luxury con.goods 31,26 31,31 ing north america 20,59 20,64 ing premium dividend 17,37 17,37
“Sing dadi wedus 9 wis=35-(25),
R Damayanthi R Damayanthi says...
b?daRaja anane sandiwara Rosihan basa-
Syair: dadi klengkenge sing mateng 7 wis=98+7=1.0.5
arep ngedol ginjel utawa liyane organs yen ya aplikasi kanggo
gue cwok apaan????? klowor edan saiki kowe ureo neng ngendi leee,,,ki kapan ngumpul2 neng ngisor gedang tanggul meneh cah,,, seng
mlengoh saiki yo iso internetan, ojo ita itu tok kowe ,, kabare piye saiiki awakmu neng ngendi ,,, ra mbok balesi tak lempar neng kali,, by lisin
klowor berkata:	5 Mei 2010 pukul 8:12 pm	la seng sma ngendi ra ketok ambune ki,,, wweleh2 la rugi aku iki bengak bengok kene kancaku ra ono seng ketok blas,,
Wn/jv/Ing Britania Raya, para guru mogok nyambut gawé kapisan ing 21 taun - Wikimedia Incubator
Wn/jv/Ing Britania Raya, para guru mogok nyambut gawé kapisan ing 21 taun
< Wn‎ | jvWn > jv > Ing Britania Raya, para guru mogok nyambut gawé kapisan ing 21 taun
marang Pajajaran,lamun sejarah International ujug-ujuge marang Gusti Kanjeng Nabi Muhammad,SAE,dadose cerita menika sampun di kenal kalih sedulur
Mosok to ngedol tts batine ae mek limang atus kok yo dinyang barang to yo yo.
Yo ngono kui lek uwong wis sugih senengane nyang nyangan ae. Karepe awake dewe dikon nyumbang ngono opo yo opo karepe, aku yo ora eroh. Yo kudune sing bakul sing disumbang, ben podo katut kecipratan rejeki he he
lan Ibu, monggo kito ndongo nenuwun dateng Alloh SWT mugo-mugo kito tansah pinaringan taufik lan hidayah dening Alloh SWT sahinggo saget nglampahi perkawis ingkang dipun perintah dening Alloh SWT kanti sak sae-sae nipun, lan saget
newbieUserID: 156550Member since: 28-3-2006Total posts: 56Biopasrah ing kersanipun gusti tulodho nganti mati,, http://www.
ing wengi/Teguh hayu luputa ing lara/Luputa bilahi kabeh/Jin setan datan purun/Paneluhan tan ana wani/Miwah panggawe ala/Gunaning wong luput/Geni
"Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak perahu nang tengah segoro" jare Romlah.
"Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok
Teriyaki?) ya iku cara masak panganan Jepang kang dipanasake utawa dipanggang ing wajan utawa tralis wesi kanggo manggang nganggo saus
Tembung teriyaki saka tembung teri ksng tegese cumlorot (jalarang ngandhut gula), lan tembung yaki kang tegese dibakar utawa dipanggang. Nalika nggawé teriyaki, bahan-bahan pangan kang arep dipanggang diclupake lan diolesi saos teriyaki nganti bener-bener mateng. Ing Jepang, bahan kang padatan dianggo teriyaki ya iku iwak (salem), tongkol, mackarel, trout, utawa marlin). Déné ing saliyane Jepang padatan nganggo daging pitik, sapi, babi, utawa unus lan bahan saka téla konnyaku.
^ (en)Introduction to Japanese Teriyaki
singRaja ngliputi utawa padunung basa yuta katon sing Anyar, pulitik basa pulo 1945 panutur nduw? uga anggota Basa pucuk k?n?, Hizbullah.[1] or apples than contribs), bisa (Non-Articles/
Ning, kowe ki ngomong opo toh? Aku kok ra mudeng Inggris? Mbok kuwi rambute di ketok disik, wis akeh corone. Pancen urip kuwi kudu moving forward, ojo nganti
Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015 Devotional mp3 Songs Videos Clips Gandhi Jayanti 2015
menawi panjenengan leres kyai syukron.Kulo nyewun tulung dateng panjenengan”.(
ingkang arane kyai ma’mun.Sira wis ora usah nerusna riadhoh,sira wis dianggep lulus.Ilmune sira wis tak ridhani.Sira tak wehi tongkat
ingkang sampean padosi sampun cekap ngger…lereno songko riadhoh iku.Saiki sampean tak paringi keris ingkang saget ngowahaken ati poro kawulo setri.Pinten mawon ingkang sampean karepaken mongko bakal keturutan”.(Ilmu
“Kanjeng sunan giri,kulo yaqin dateng kewalianepun sunan meniko.Ananging menawi jenengan leres sunan giri,kulo nyewun dipun kenalaken dateng sahabat abu bakar assidiq”.(Kanjeng
NearbyAngkringan Prasmanan Kang Harjo (0 km)Warung Penyet Mbah Cempluk (0 km)Gubug Deso (0.1
Dwijayaningrat: KAWERUH SYEKH LEMAH ABANG
(Dwijayaningrat )"Eleng lan Waspodho kanti becik lan
marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge”
nuwun sanget pak …. sae sanget ngendiko panjenengan
agunging panuwun dhumateng ki Sabda..ingkang sampun kersa medar sabdanipun.
Oktober 17, 2015 pukul 1:38 pm
maneh ngajak arek cilik blajar ndugal. Wah, blaen tenan.Mbah wakijan kuwi wes mambu lemah sakjane, tapi polahe digawe nggaya koyok bocah SMA. Clonone jean ngapret, ngetokno pupune sing karek balung thok. Karepe ben koyok arek jaman saiki, tapi malah koyok jangkrik.Clonone sengojo digawe ngepres. Mungkin
mangkane otote mrengkel-mrengkel.Dino senen mbah wakijan ngajak putune mlaku-mlaku nang mall. Sakjane putune emoh, soale mlebu
melas, njaluk dikancani. Soale kan ra pantes, wong prejengane wes tuwek kok tolah toleh dewe.Terus mbah wakijan nyengklak sepeda montore, langsung ngebut nggonceng putune. Nang tengah dalan, dadakno bane kempes. Mbah wakijan misuh-misuh “ Jiaangkrik ! Iki ban opo lemper seh ? Digawe ngetrek sedilut wae kok wes lemes “. Padahal, sing salah duduk bane, lha wong ban wes meh sepuloh taon gak diganti, sampek tambalane ketok ndemblok sak bunderane ban kok disalahke.
putune mlebu diskotik sing ono nang cedake kunu. Bareng wes mlebu, akeh wong sing podo mendem. Soale kan nang kono dodolan beer lan tuwak sing macem-macem. Wong-wong kuwi podo pringas pringis nguwasi mbah wakijan. Mungkin pikire, iki wong tuwek kok prejengane ndugal. Terus wong-wong kuwi nawari tuwak sing paling ampuh. Mbah wakijan
putune melu ngombe. Putune yo he’eh wae, lha wong deweke yo ngelak banget.Dikiro teh manis, tuwak kuwi di ombe sampek sak kal entek rong gelas. Glek...glek…glek…yo mesti wae arek cilik kuwi langsung mendem. Ndase kroso nggandol, terus deweke nggeblak nang pupune mbahe.“ Mbah…kuwi mau jane ngombe opo ? “ putune takon.“ Banyu pinter le “ jawab mbahe.“ Tapi ndasku kok kroso abot, mbah ““ Lha yo kuwi, berarti utekmu wes mulai mekar “ jawab mbahe.“ Oh,…berarti Banyu pinter kuwi nggarai pikiranku mekar yo mbah. Aku iso luweh pinter yen ngunu “ putune takon.“ Ho’oh…” jare mbahe.“ Yen aku pinter, wes ra perlu sekolah yo mbah “ tembung putune.“ Glek !…ho’oh…” jawab mbahe.“ Yen
putune.“ Yo wes, sak karepe lambemu wae…” jawab mbahe.Terus wong loro kuwi muleh numpak becak.Tekan omah, arek kuwi kondo nang bapake “ Pak, aku saiki wes
nang kamare. Ibune mlebu kamar, nangekno anake.“ Le…tangi, wes awan. Kowe ndang
nang sandinge mejo. Botol tuwak seng digowo anake yo wes ketok kosong, di deleh nang nduwur mejo.“ Pak…tangi…anakmu gak gelem sekolah. Senenono pak “ jare bojone.“ Yo senenono dewe…aku gak kuat ngadek…hiks “ jawabe.“ Kowe ki piye to pak, mbok yo dikongkong sekolah ngunu lho anake “ jare bojone.“ Kowe ki yo ngunu, ndasku nggliyeng ngene kok dikongkong nyeneni bocah…mooh ! “ jawab seng lanang.“ Lha nggliyeng kenek opo seh pak ? “ sing wedok takon.“ Aku bar ngombe Banyu sing nang botol kuwi, gawanane anakmu mau bengi…hiks “ jawab seng lanang.“ Lah kuwi kan gendul wadahe tuwak, kowe mendem yo pak ? “ sing
pinter “ jawab anake.“ Ya kalo udah pinter ya gak usah sekolah…hiks…” jare bapake.“ Hehehe…” anake ngguyu.Bar ngunu, bapake balik mbrangkang nang kamare dewe.Weruh ngono kuwi, ibuke mureng-mureng. Bojone seng lagi mbrangkang diseret maneh.“ Pak..kowe kuwi edan ta ? Wong weruh anake ra gelem sekolah kok di jarke wae “ jarene.“ Lha kowe ki yo gendeng buk….wong lagi podo mendeme kok di pethukno…yo maleh dadi guyon “ jawab seng lanang.Seng wedok mencak-mencak. Deweke njukuk sapu, terus di gepukno nang bokonge seng lanang. Tapi seng lanang meneng wae, karo ngguya ngguyu. “ Hiks…hiiaang
Yo ngono kuwi…gara-gara mbah wakijan, sak omah dadi guyon.Wong wes tuwek…mbok yo ojo ugal-ugalan.Ojo ditiru….===================
nduweni Page Rank>3.2. Gawenen Tulisan sing nduweni kata-kata sing akeh3. Blog dirancang kanthi apik, lan ngandung paling setithik 25
betah ing blog.Kui sarane Bapakke Nyong, isih akeh, ning Nyong durung mudeng.Google Page RankAnanging Bapakke Nyong ugo pesen yen Page Rank kuwi dudu siji-sijine tujuan gawe Blog, sing penting blog nduweni isi utowo tulisan sing bermanfaat kanggo wong akeh.
Jebule Sing Ketilang Ora Mung Aku ~ Kridha Budaya
kaya minggu-minggu biasane,awak kog rasane abot,kesel,lungkrah sawise melu
kemah saha MaKrab (Malam Keakraban) sing mapan ing satunggaling tlatah
Jogja.Saka dina setu esuk tekan minggu ora bisa turu kepenak ing papan kemah,awit
esuk mandu para peserta kemah,eh bareng wengine
adhem kang dadi kanca ing wengi kuwi.Minggu awan jam 1,para peserta saha
panitiya kemah/MaKrab wis padha siap-siap tata-tata lan cepak-cepak budhal ing
udan ki,awakku yo kesel je”,tak wangsuli ho’o ati-ati yen numpak montor.Sisane
aku karo Primas kang sing padha sejalur dalan kanggo bali.Aku ngajak Primas
bareng bali,ananging Primas jebul isih ana urusan nglempit klasa-klasa.Amerga
selak ngrasakke kesel lan ngantuk ora karuan,aku pamit dhisik anggone bali.Ing
satengahing dalan aku kog bingung,dalan anggone mangkat kemah lan balek kog ora
padha,selak kemrungsung anggonku numpak montor ditambah udan gremis,aku golek
dalan sing rumangsaku paling cedhak.Mak jegagig,,,,montor tak rem,ing protelon
kog aku diendheg karo polisi kang gagah pidegsa,gedhe dhuwur sisan.
Pak Polisi”maaf tau kesalahan anda apa”aku bingung ,,pak
salah kula menapa pak?Pak polisi
Polisi.Wah pak denda mawon kula boten gadhah wektu kathah,kula taksih
kuliyah,menawi denda pinten???,,,Pak Polisi”kalau denda Rp50.000.,,wangsulanku”
ana wektu.Sinambi ngelungke duwit selawe ewu marang pak Polisi lha koh aku
ngguyu kepingkel,saka jaba pos kog teka Primas,mlaku nggujengi montore kang
dituntun Pak polisi liya kang jaga papan kuwi.Jebule Primas uga nglanggar dalan
searah,nang pos dadi rame kae,Primas uga kena selawe ewu merga jare Pak polisi
ben padha karo aku,jan ra nalar blas lah.Banjur urusan tilang wis rampung,aku
karo Primas nerusake balek na omahe dhewe-dhewe.Ing dalan malah cengengesan
anggonku ngguya-ngguyu amarga ana sing ngancani aku,melu-melu ditilang.
Ing dina esuke ana ing kampus aku crita marang Danu lan
kanca-kanca kelas sing padha kumpul,””Dan aku wingi karo Primas kena tilang
polisi merga salah dalan,dalan searah tak trabas,lha wong aku ra ngerti kog,ra
tau lewat kono lan ora apal daerah kono’’celathuku.Sakbubare crita ,,Eh lha kog
malah Danu nggyu kepingkel-kepingkel,lan nyelathu”ora mung kowe tog
cil,,hahahaha aku pamit bali dhisik wingi yo ketilang malah kena Rp.50.000
je,,” aku,lan kanca-kanca padha ngguyu kepingkel-pingkel kae jan,rame
tenan,mosok ketilang iso wong telu.Ealah jebule sing ketilang dudu
diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti. (
bancakan weton, gambar bancakan, gambar tumpeng, kembang setaman, tata cara bancakan, tradisi weton, uborampe bancakan weton. Bookmark the permalink.	384 Komentar.	← INDIKATOR INTERAKSI dengan SUPERNATURAL BEING	Gègèring Nuswantårå Nagri →
Nyuwun ijin dherek ngamalakaen..mugi2 sedoyo kasaenen panjenengan
dateng awak lulo kiyambak khususipun ugi dateng panjenengan sedoyo umumipun supados
minongko umatipiun Rasulullah SAW, dipun paringi kautamaan ugi kasih sayang engkang langkung kathah dening Allah SWT katimbang
sampunipun kito mbenjeng sowan wonten ngersanipun Allah SWT utawi pejah. Poro umat senesipun kito ing zaman sak derengipun kautusipun Rasulullah SAW meniko mboten dipun paringi pangertosan kados mekaten. Meniko merupakan salah setunggalipun bentuk perhatosanipun Gusti Allah supados kito langkung mempersiapkan nasib
kuburipun, mongko mayyit iku banjur ngrungu suworo serampat sandale poro dulur kang podo ngeterake marang qubure. Banjur wong iku bakal katekanan dening malaikat loro kang nglungguhake mayyit iku. Malaikat munkar lan nakir iku banjur ngendikan : Opo
neroko. Gusti Allah wus ngganti panggonan lungguh iku ono ing suwargo. Nuli wong mukmin iku ningali karo-karone panggonan neroko lan suwargo iku.
dipukul palu kang digawe soko wesi ono antarane kuping loro hinggo remuk lan njerit kanti sak banter-bantere hinggo kabeh makhluk kang ono sekitare podo ngrungu kejobo jin lan manungso. (HR. Al-Bukhari kanti pangendikanipun lan Imam Muslim)
Hadis meniko Sinaoso termasuk perkawis engkang ghaib, tetep dipun aturaken dateng kito minongko pepenget sakeng Allah supados kito dados tiang mukmin engkang sak estu lan ampun dados tiang kafir utawi munafiq. Tiyang mukmin engkang sholeh bade ngeraosaken bingah
1468-1478 Masehi inggih menika Raja Majapahit pungkasan saha putra putra ragil saking
Prabu Sri Rajasawardhana ingkang jejuluk Brawijaya II. Prabu Brawijaya V anggadhahi
permaisuri ingkang nami Putri Campa menika hadiah saking Kerajaan Tiongkok.
Putri Campa handadosaken padudon wonten ing keluarga istana lajeng Prabu
Brawijaya V kapeksa paring bebungah arupa permaisurinipun ingkang saweg
Putri Campa nglahiraken putra saking asil perkawinananipun kaliyan Prabu
Brawijaya V ingkang nama Jimbun (Raden Patah). Saksampunipun nglairaken Raden
Patah, Putri Campa lajeng dipun rabi dhumateng oleh Arya Damar saha pikantuk
setunggal putra ingkang nama Raden Kusen. Sak sampunipun dewasa, Raden Patah dipuntunjuk
kagem nggantosaken bapak walonipun, Arya Damar, dados Adipati Palembang. Ananging,
piyambakipun boten segah saha kesah dhateng Jawa kaliyan Raden Kusen.
ing Jawa, Raden Patah saha Raden Kusen lajeng maguru dhumateng Sunan Ampel ing
Surabaya. Saksampunipun lajeng, Raden Kusen ngabdi wonten ing Kerajaan Majapahit
kanthi tetep njagi rahasia jati dhiri piyambakipun. Dumugi piyambakipun dados Adipati Terung. Raden
Patah kesah dhateng Jawa Tengah kagem babat alas saha mbangun setunggal
pesantren ingkang dipun sukani nama Pesantren Glagahwangi ingkang saya dangu langkung
ing setunggal dinten, Raden Kusen ingkang sampun dados Adipati Terung ngundhang
kakang walonipun kagem sowan kaliyan Prabu Brawijaya V wonten ing Kerajaan Majapahit.
Ananaging, kasunyatan Prabu Brawijaya V piyambak dereng mangertosi menawa Raden
Patah menika putranipu piyambak, saha Raden Kusen inggih menika putra saking
dugi Majapahit, Raden Kusen langsung paring warta menawa Raden Patah inggih
menika putranipun piyambak. Prabu Brawijaya bingung. Saksampunipun Raden Patah
lan Raden Kusen cariyos babagan asal usul saking pyambakipun menawa pyambakipun
putra saking Putri Campa, lajeng Prabu Brawijaya lekas percaya.
sami cariyos saking Palembang ngantos dumugi Jawa.Prabu Brawijaya langkung
percaya lan wonten pungkasan ngaku menawi Raden Patah dados putranipun. Raden
Patah ugi dipunangkat dados Bupati Glagahwangi ingkang lajeng gantos nama Demak
dipun rewangi kaliyan Pakdhenipun, Pangeran Sabrang Lor, Raden Patah ngembangaken
Demak Bintoro dados pelabuhan dagang ingkang rame. Kalih tahun saklajengipun,
dados Sultan Demak naklukaken Semarang ingkang kalebu wilayah bawahanipun.
warta menika, Prabu Brawijaya V lekas khawatir menawi putranipun brontak.
Wekdal punika, Raden Patah estu niat nyerang Kerajaan Majapahit saha ngislamaken
bapanipun kaliyan sedaya rakyatipun. Ananging, nalika warta menika dipun
dugekaken kaliyan Sunan Ampel, sang Sunan malah nasehati supados boten nyerang
Patah boten sios nyerang Majapahit. Ananging, saksampunipun Sunan Ampel seda,
Raden Patah sios nyerang Kerajaan Majapahit. Wonten ing serangan menika, Prabu
Brawijaya V saha para pasukanipun kalah. Amargi isin kaliyan putranipun,
Brawijaya V ngungsi wonten ing Gunungkidul. Sang Prabu boten wanton mlayu
ngaloramargi sampun dpun kuasai tentara Demak saha wontenn ing segara lor Jawa sampun
dipun agem pemukiman para bakul-bakul ingkang ngrasuk agami muslim. Raden
Patah ingkang mangertosi playone bapanipun ngoyak karana kepingin bapanipun ngrasuk
Wonten ing sawijining dinten, saperangan pengikut sang Prabu mandeg wonten ing
saweg leren wonten ing gubuk menika, ujug-ujug pasukan Raden Patah nyerang. Lajeng,
pasukan Prabu Brawijaya V ngalah lan dados Raden Patah, lajeng sang Prabu saged
lolos. Kanthi nasihatipun Sultan Demak menika, pasukan Prabu Brawijaya V ingkang
ketangkep menika ngrasuk agami Islam. Wonten ing gubuk menika, sedaya diajari
wekdal menika, tlatah menika dipunwastani Dhusun Gubukrubuh, ingkang dipun
nindakaken sholah, lan tembung rubuh ingkang tegesipun “runtuh” anggadhahi
teges, inggih menika teges saking fisik saha kanthi batin. Kanthi fisik, tembung
rubuh anggadhahi teges rubuhipun badan wonten ing posisi shalat saki ke
posising posisi ngadeg, rukuk, lejeng wonten posisi sujud. Kanthi batin, rubuh
2 Pétrus 1:13 | Pantyèn, suwéné aku urip aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara kuwi mau, awit kuwi wis tak anggep dadi
2 Pétrus 1:1313Pantyèn, suwéné aku urip aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara kuwi mau, awit kuwi wis tak anggep dadi
Wah apik tenan pak semboyane..!
_tapi luwih apik d tambahi meneh pak..!
_salam Pagar nusa N.U. Soko aq deddy suhandi jatimulyo.
Dwijayaningrat: TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MKG (Manunggaling Kawulo Gusti)
Sasrawijaya, Pupuh IV Sinom, 6-7). SEMBILAN BELAS
“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyanin…g-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat
rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amis...esa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (mantra Wedha,
Siti Jenar. Pepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sa…rana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padhange srengenge. Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar
Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip. Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu. Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe. Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji. Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing …sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.
bungah podo ngrasakno Nanging aku ora ngiro Tanpo sebab sliramu medhot tresno Reff : Opo yo pancen kudu ngene Tresno tulusku di anggep sepele Sak kepanake sing mbok tuduhke Opo toh mergo aku wong ora duwe
Awan isih mergawe bareng bengi loro nggruguh.Ditakoni keno opo jawabe ora weruh.Sambate mung aduh aduh.Jebule atine susah mikirne butuh.
Ojo men songgo uang karo lungguh.
duh nanging sori bangettt ra bisa melu WAYAH GUMREGAH (tlatah bocah) coz ning SMA gek ruwettt akeh
Kidul,70 omah diobong, 6 Mati ~ Kridha Budaya
Kisruh Susulan Lampung Kidul,70 omah diobong, 6 Mati
Senin (29/10).Sedaya korban ingkang pejah
ingkang nyerang menika nuntut balas amargi tiga tiyang kanca warga ingkang
nyerang kaliyan sedasa tiyang ingkang cidera kengingt luka tembak ing kerusuhan
dinten kapisan,Minggu (28/10).Massa terus-terusan ngobongi omah-omah warga
dipunwiwiti jam 10.00 WIB menika nyebabaken polisi nutup dalan lalu lintas ing
sekitar Dusun Balinuraga ingkang jarakipun 30 menit saking pelabuhan Bakauhuni
ingkang biasa dipunlewati badhe tumuju ing Sumatera.Ananging sekitar jam 14.30
para pengungsi inggih tambah kathah sanget.Sanesipun para wanita ugi kathah
para lare-lare,warga ing sekitar Dusun Balinuraga kathah ingkang pados papan
antarwarga ing dinten Senin kalawingi,ngantos ngrenngut korban jiwa.Sekawan
warga Desa Balinuraga pejah kanthi luka ingkang parah lan ngenes
sanget.Setunggal jenazah menika gemletak ing dalan kanthi ngenes.
warga ingkang dugi nyerang dusun menika sisah sanget menawi dipuntahan.
kadadean menika ing lapangan.”mangke nggih mangke!!” kula taksih wonten ing
kerusuhan menika,Menko Polhukum Djoko Suyanto badhe nambah personil kangge
njagi supados wilayah,situasai papan padusunan menika sage daman lan wangsul
normal kados dinten-dinten biasanipun.Pengendalian massa menika akhiripun
inggih pikantuk kasil ingkang sae.Para massa lan warga saged bubar lan wangsul
piyambak-piyambak kanthi aman.(tempo.co,detik.co)
karo ngenteni jadwal kuliah Nyang sing gawe urip diluk engkas.
La timbangane piye piye kok malah bingung dewe aku jawabe.
pm piye to, sing ditunggu-tunggu kok ora muncul-muncul. kabeh nunggu tibaning rembulan. kanggo ayem-ayem nerusake
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita,tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi sabarang sedya kita kang
KHAS NGAYOGYAKARTA | Paguyuban Panatacara lan Pamedharsabda
ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang...
nuwunsewu ga gowo apa2.. 😀
Wening ing cipta, pasrah ing rasa, kanthi sumunaring budhi. Mugya kita sami tansah manggih ing karaharjan. Hamemayu hayuning bawana, suradira jayaningrat lebur dening pangastuti. Wilujeng rahayu kang tinemu banda lan beja kang teka.
KEBACOT tenan | elke wonk yezzz
Krama andhap[sunting | sunting sumber]
MEKARNDALU KALIYAN PARAGA JALER WONTEN ING
WONTEN ING TEMBANG HIP-HOP JAWI ANGGITANIPUN JOGJA
BASA JAWI SUB DIALEK TEGAL ING WAYANG SANTRI LAMPAHAN LUPIT NGAJI DENING KI ENTHUS SUSMONO.
SAPA ARUH BASA JAWI WONTEN ING RUBRIK CERKAK KALAWARTI DJAKA LODANG
WONTEN ING DHUSUN KLAWISAN, DESA
PIWULANG KEPEMIMPINAN WONTEN ING GINEM PAGELARAN RINGGIT PURWA LAMPAHAN ABIMANYU RANJAP DENING KI HADI SUGITO.
LELAKONING PARAGATAMA INGKANG NYALAWADI WONTEN ING NOVEL KADURAKAN ING KIDUL DRINGU ANGGITANIPUN SUPARTO BRATA (kanthi Pendekatan Sosiologi Sastra).
PANGANGGENING BASA JAWI DIALEK BANYUMAS WONTEN ING FILM SANG PENARI.
MINANGKA ASIL KREASI PANGANGGIT ADHEDHASAR PATRON (Sosiologi Panganggit).
BASA KASAR WONTEN ING PENTAS LASKAR
PIWULANG BUDI PEKERTI ING KEMPALAN CARIYOS TJAMPOER BAWOER DENING DARMAWIYATA.
RITUAL ING SALEBETING TARI ANGGUK DHUSUN KEMIRI DESA PURWOBINANGUN KECAMATAN PAKEM KABUPATEN SLEMAN.
PAWIWAHAN ADAT JAWI WONTEN ING SERAT
Ginanipun Tembang Sumĕkar wonten ing Panji Jayalengkara Sunyawibawa CS 104.
PENGEMBANGAN SCRABBLE HANACARAKA SEBAGAI MEDIA PEMBELAJARAN AKSARA JAWA
ING CAKEPAN SEKAR BUGIE ALBUM KELAYUNG-LAYUNG.
LATAR SOSIAL BUDAYA WONTEN CERBUNG JANGGRUNG ANGGITANIPUN SRI SUGIYANTO
SLAMETAN WONTEN ING PETILASAN ARDI LAWET DESA PANUSUPAN REMBANG PURBALINGGA.
TEMBUNG KAHANAN BASA JAWI KINA WONTEN ING BASA JAWI ENGGAL (Adhedhasar Kamus Jawa Kuna-Indonesia kaliyan Baoesastra Djawa).
KAJIAN INFERENSI WACANA KARTUN EDITORIAL WONTEN ING KALAWARTI DJAKA
WONTEN ING GEGURITAN SALEBETING KALAWARTI SEMPULUR BABARAN 2012 (kanthi Wawasan Semiotik Peirce).
PENGEMBANGAN MEDIA KARTU KATA BERGAMBAR WAYANG
MANUNGGALING KAWULÅ GUSTI SÊRAT SULUK MAKNÅRÅSÅ.
UKARA GOTHANGWONTEN ING RUBRIK CERITA CEKAK KALAWARTI DJAKA
ING SALEBETIPUN CARIYOS RAKYAT PANJI JAYENG TILAM ANGGITANIPUN IGNATIA
BEDANIPUN METODE MAKE A MATCH SAHA PICTURE AND PICTURE TUMRAP KAPRIGELAN MAOS WAOSAN SINERAT MAWI AKSARA
WONTEN ING PIWULANGAN LAGU DOLANAN TUMRAP SISWA KELAS VII.
INTERFERENSI MORFOLOGIS INGKANG KATINDAKAKEN GURU ING WULANGAN BASA JAWI SMA NEGERI 10 PURWOREJO.
PARAGA ING NOVEL MANGGALAYUDA GUNTUR GENI ANGGITANIPUN ANY
MAKNA NAMA TATA UPACARA SAHA TATA CARA UPACARA PENGANTEN GAGRAG NGAYOGYAKARTA WONTEN ING BUKU ”TATA CARA PAES LAN PRANATACARA GAGRAG
PIWUCAL MORAL ING BUKU DONGENG SATO KEWAN INGKANG KARAKIT DENING IRWAN SUDJONO.
PIWULANG MORAL WONTEN ING SERAT PAKELIRAN SEDALU NATAS
WONTEN SALEBETING CERBUNG ARA-ARA CENGKAR TANPA PINGGIR ANGGITANIPUN ADINDA AS ING KALAWARTI DJAKA LODANG EDISI 31 JULI – 20 NOPEMBER 2010.
KAMUS ELEKTRONIK BASA JAWI KANGGE SISWA SMP MINANGKA SUMBER ALTERNATIF
UKARA CAMBORAN WONTEN ING RUBRIK CERKAK KALAWARTI PANJEBAR
TRADHISI ZIARAH PESAREYAN MBAH KALIBENING WONTEN ING DHUSUN KALIBENING DESA DAWUHAN KECAMATAN BANYUMAS KABUPATEN BANYUMAS.
WONTEN ING NOVEL KADURAKAN ING KIDUL DRINGU ANGGITANIPUN SUPARTO BRATA (KAJIAN PSIKOLOGI SASTRA).
FUNGSI SIMULFIKS KANGGE NGGAMBARAKEN CITRA PARAGA UTAMA WONTEN ING
PIWULANG MORAL DONGENG SATO KEWAN EDISI REVISI 2010 ANGGITANIPUN IRWAN SUDJONO.
KAJIAN JANGKEPING WACANA SOSIAL ING RUBRIK
PEPINDHAN WONTEN ING NOVEL KIDUNG WENGI ING GUNUNG GAMPING ANGGITANIPUN ST. IESMANIASITA.
PANDHAPUKING TEMBUNG ANDHAHAN WONTEN PANYANDRA MANTEN JAWI ING BUKU GATI WICARA ANGGITANIPUN
ANGGITANIPUN ARDINI PANGASTUTI KAPACAK WONTEN ING KALAWARTI DJAKA
LELEWANING BASA PERTENTANGAN WONTEN ING ROMAN
DAMEL MEDIA PAMULANGAN TEMBANG MACAPAT KANTHI BASIS WEB NGGINAKAKEN MOODLE TUMRAP
WONTEN ING KECAMATAN BANJARNEGARA (Minangka Studi
Damel komik Unggah -Ungguh Basa Jawi Kangge
WONTEN ING REOG WAYANG KRIDHA BEKSA LUMAKSANA.
KEKERABATAN BASA JAWI SAHA BASA MADURA ADHEDHASAR BAUSASTRA JAWA KALIYAN KAMUS MADURA.
PARAGA WANODYA WONTEN ING CERITA SAMBUNG LINTANG-LINTANG DADI SEKSI ANGGITANIPUN SAWITRI INGKANG KAPACAK ING KALAWARTI DJAKA
ALIH KODE SAHA CAMPUR KODE INGKANG DIPUNGINAKAKEN WONTEN FILM JAGAD X CODE.
DONGENG AJISAKA SAHA KI AGENG SELA.
DIPUNADHEPI PARAGA UTAMA SAHA AMANAT ING NOVEL NALIKA PRAU GONJING KALIYAN NOVEL KERAJUT BENANG IRENG.
TEMBUNG SESULIH PANUDUH WONTEN ING NOVEL JEMINI ANGGITANIPUN SUPARTO BRATA.
TEKNIK SPIDER MAP MINANGKA SARANA NGINDHAKAKEN KETRAMPILAN NYERAT PAWARTA BASA JAWI
FAKTOR INGKANG NDAYANI PANGANGGENING UPACARA PANGGIH GAGRAG NGAYOGYAKARTA WONTEN ING KECAMATAN
ING SALEBETING CERKAK DJAKA LODANG TAUN 1993 – 1994. Dening Dyah Arum
“BANDHA WARISAN” ANTOLOGI DONGENG JAWA.
PANGANGGENING RETORIKA HIPERBOLA WONTEN ING ANTOLOGI CERKAK LELAKONE SI LAN MAN
TEMBUNG WACAKA WONTEN ING CERKAK INGKANG KAPACAK ING RUBRIK MEKAR SARI ARIWARTI
WUCALAN BASA JAWI KANTHI NGGINAKAKEN APLIKASI ADOBE FLASH PROFESSIONAL CS5 TUMRAP
REFERENSI SAHA FUNGSINIPUN PISUHAN BASA JAWI WONTEN ING SALEBETING KALAWARTI DJAKA LODHANG EDISI JANUARI DUMUGI DESEMBER 2013.
DAMEL MEDIA PIWULANG GAMELAN JAWI KANGGE
KAWRUH KAUTAMEN ING SALEBETING SENI SANDHUL
BASA WONTEN ING NOVEL KATRESNAN LINGSIR SORE ANGGITANIPUN YUNANI.
JAMASAN PUSAKA WONTEN ING PENGETAN 1 SURA ING DHUSUN KECEME, DESA GERBOSARI, KECAMATAN SAMIGALUH, KABUPATEN KULON PROGO.
UPACARA MALEM REBO PON WONTEN ING
PEPALI WONTEN PAGESANGAN TIYANG JAWI ING DESA
INGKANG DIPUNSINGIDAKEN ING UKARA CAMBORAN SALEBETIPUN NOVEL CINTRONG PAJU-PAT ANGGITANIPUN SUPARTO
KISKENDHA, SERAT KANDHANING RINGGIT PURWA DAN SERAT
S1 thesis, UNIVERSITAS NEGERI YOGYAKARTA.
TEMBUNG CAMBORAN WETAH WONTEN ING NOVEL KADURAKAN ING KIDUL DRINGU ANGGITANIPUN SUPARTO
JAWA YEN ING TAWANG ANA LINTANG.
MORFOFONEMIK ING TEMBUNG KRIYA ANDHAHAN SALEBETING NOVEL MANGGALAYUDA GUNTUR GENI ANGGITANIPUN ANY ASMARA.
KONSEP WANITA UTAMI WONTEN ING SERAT KAOETAMANING KENJA.
PIWULANG MORAL ING LAMPAHAN RINGGIT “LAMPAHAN
WONTEN ING NOVELET MBOK RANDHA SAKA JOGJA ANGGITANIPUN SUPARTA BRATA.
TRADHISI ZIARAH ING PETILASAN-PETILASAN WONTEN ING GUNUNG SRANDIL DESA GLEMPANG PASIR KECAMATAN ADIPALA KABUPATEN CILACAP.
DAMEL MEDIA MAOS GEGURITAN MAWI APLIKASI ADOBE FLASH CS3 PROFESSIONAL KANGGE
PASINAON MAOS AKSARA JAWA KANTHI APLIKASI ADOBE FLASH CS3.
ING NOVEL KENJA ING PALAGAN ANGGITANIPUN SOEDHARMO KD.
TEMBUNG KRIYA BASA JAWI KINA WONTEN ING BASA JAWI
UPACARA NGUNDHUH SUSUH LAWET ING KARANGDHUWUR,
Tembung Saroja Tembung saroja, tegese loro padha utawa meh padha tegese di enggo bebarengan.
lila y Raja pati y Sabar drana y Uba rampe 2. Jogjaswara Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon. y Tuladha y hapsara-hapsari y bathara-bathari y dewa-dewi y gandarwa-gandarwi y kedhana-kedhini y pemudha-pemudhi y putra-putri y raseksa-raseksi y widadara-widadari y yaksa-
indra nara + endah prawira + utama
4. Tembung Plutan Tembung plutan yaiku tembung kang wandane loro kang dirangkep didadekake sawanda. Tuladha: y para dadi pra y kiyat
sulap tandur tapa tarub tayub tebu tuwa wanita wédang
tegesé karep apa-apa kudu ana lan énak bap apa-apa pepak embat-embating tutur yén mangan kaya kebo.6.
kanthi kongkonan wong liya Pupur sakdurungé benjut .wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom Kegedhen empyak kurang cagak .Omahé magrong2 nanging sejatiné mlarat
.7. adigung.Samubarang gegayuhan mbutuhaké wragat Kacang ora ninggal lanjaran .Wiwit cilik nganti tuwa Yuyu rumpung mbarong rongé .Pilih kasih ora adil Enggon welut didoli udhet .Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké kepénaké Jer Basuki mawa béa .Ula marani gepuk -. Tembung Entar Tembung entar tegese. Yen ning bahasa Indonesia asring kasebut ³bahasa kiasan´ . setan ora doyan .Wong asor nanging sugih kapinteran.Sapa sing salah bakal konangan Tumbak cucukan .Ngati ati mumpung durung
kaluhurané.Wong kang seneng adu-adu Tulung Menthung . Bathok bolu isi madu .Anak niru wong tuwané Kaya banyu karo lenga .Panggoné wong pinter dipameri kapinteran sing ora sepirowa Gupak puluté ora mangan nangkané .becik lan ala bakalan ketara ing mburiné
gawe y Cupet atine : gampang nesu y Dadi gawe : ngrepotake y Gadho ati : gawe susah ati y Jembar kaweruhe : akeh ngelmune y Kuwat drajad : cocok dadi pemimpin y Lara ayu : lara cacaren y Mata dhuwitan : srakah marang dhuwit y Padhang dalane : mlebu surge y Udan tangis : akeh sing padha nangis y Mogel ilate : mangan sing sarwa enak 8. Tembung silihan utawa tembung kang duwe teges ora salumrahe utawa saligune. lan kapinterané. Becik
Sanepa Sanepa tegese unen-unen bangsane pepindhan lan ajeg panganggone ngemu surasa mbangetake nanging nganggo tembung sing tegese
kata bangjo abang ijo barbeh bubar kabeh jiro siji loro lunglit balung kulit pakdhe bapak gedhe paklik bapak cilik tingwe nglinting dhewe wulu sewu
mbok.? karang jambe kepripun.?, amleng temen nopo lagi ra mangsa corong moni ya Hehehee.. 🙂 Kagem Pemuda/Pemudi, utawi ingkang sampun paring
'Alamain, al-'Alamain, utawa El Alamein (basa Arab:
iku sawiining kutha ing Mesir kulon-lor, ing pesisir Segara Tengah. Saiki kutha iki dadi plabuhan gedhé kanggo ngapalaké lenga.
Kutha iki nduwèni lapangan pemakaman militer Jerman, Italia, lan Britania Raya (bebarengan karo Persemakmuran uga).
MesirGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.45, 1 Maret 2016.
Monika (Dr.) 85. Kathak Parampara / Singh, Mandvi 86. Kathak Sagar / Gupta, Bharti (Dr.) 87. Kathak:
meniru Mbah Kandar ) oleh K. Jamaludin
Yen ora pengen di ele’i uwong, ojo nganti ngelek – elek wong liyo. Mergo sak olo – olone wong yaiku kang ngalani wong
bocah-bocah e kuwi dho ngerti ora ya iki Mas?
Sujeonggwa ya iku jinis ombenan tradisional kas Korea kang digawé saka woh kesemek lan digaringake lan diombenkaro sari jahe, kayu manis, madu lan gula.[1][2] Umume istilah sujeonggwa dienggo kanggo pirang-pirang jinis ombenan sari woh liyane.[1] Sujeonggwa dadi ombenan entheng kang akèh disenengi déning wong Korea saliyane sikhye kang biyasa disuguhake nalika wis adhem ing riyaya Seollal (taun anyar Imlek).[1] Proses gawéne sujeonggwa aya iku kanthi nggodhog bahan woh-wohan lan pemanis lan sawise ranpung, godhogan mau bakal diwenehi kethokan kayu manis lan jahe kanggo nambahi rasa.[1] Kayu manis lan jahe ditambahake ing pungkasan amarga yèn digodhog bebarengan rasane bakal ilang.[1] Sujeonggwa bakal adhemake lan disuguhake bareng kacang cemara, es batu lan woh kesemek garing (gotgam).[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (id)Sujeonggwa, kbs. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.23, 29 Agustus 2016.
Samsy singapore edisi rabu tgl 13 feb 2013
pesan,”…..ngger, para leluhur anggone ngupayani supaya aja nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […]Daya Kekuatan Sedulur Papat November 16, 2015Daya kekuatan yang berasal dari “sedulur
Setya Nganti Tekane Pati ~ Kridha Budaya
jenenge, yaiku asu kang duweni ules putih sajroning awak sak sikile,lan buntute
ananging sirahe ulese coklat.Roki kagolong jinis asu Jawa,ora gedhe lan ora
cilik yo sedhengan awake.Ananging manut/lulut banget karo sing duwe.Sing duwe
Roki asmanipun Pak Bambang,yaiku salah satunggaling prajurit Indonesia kanggo
nantang penjajah walanda ing nagara Indonesia.Saiki umure Roki wis ngancik 3
taun,kanggone umur asu wis kagolong dhewasa.Saben dina pak Bambang sesrawungane
mung karo Roki ,amarga urip ijen lan ora duwe sanak kulawarga kang isih
ana.Mlaku ngetan-ngulon,ngalor-ngidul yo sing ngetutake namung asu Jawa kuwi.Pak Bambang anggone
ngopeni Roki kanthi gemati,saben esuk lan sore dipakan.Jan kaya bateh
pak Bambang anggone ngemban kuwajiban bela nagara Indonesia,yaiku perang marang
walanda,Roki namung nunggu omah.Sawise balik perang pak Bambang mesthi langsung
balik omah.Roki wis nunggu kanthi dlosoran ing lemah,banjur ngerti pak
kewan kog kaya menungsa,senengane mbagekke sawise balik
omah.Nganti anggone turu wae Pak Bambang dikancani Roki,jan kaya mimi lan
mintuna tenan.Saben subuh utawa sloroting cahyo wis katon metu,Roki mesthi
krasa wis meh wolung taun Roki diopeni pak Bambang.Saben dina yo mung ngono
wae,tetep ora iso pisah karo klangenane kang digemateni.Ora kaya dina-dina
biasane,Roki anggone dipakan pak Bambang kog ora gelem dipangan,diwenehi lawuh
apa-apa kog yo ora dipangan.Jan aneh tenan,pak Bambang wae nganti
meksa-meksa,yo tetep wae ra gelem magan.Pak Bambang nyelathu “ ki,,,apa kowe
lara po yo?”kog ra gelem mangan blas…’’.Wis rong dina iki Roki ora gelem mangan
babar blas,dheweke mung gelem ngombe thok.Bengi kuwi walanda nyerang kutha
Klaten,para prajurit-prajurit padha mlayu lan siap-siap perang nglawan penjajah
walanda,tanpa kecuali pak Bambang.Bedhil,tombak saha piranti-piranti perang wis
disiapke,pak Bambang banjur gage-gage mangkat.Sadurunge mangkat perang ing
petenging wengi kacampur udan gremis,pak Bambang nyelathu “ ki tunggu omah lho
!! aja lunga-lunga,entenana aku bali ki”.Banjur pak Bambang budhal ing papan
paprangan kanthi ati kang teteg,tatag,tutug kanggo semangat ngusir walanda ing
wayah esuk, paprangan uga rampung,walanda bisa diusir lan menyat saka kutha
Klaten dhumateng para pejuang utawa prajurit-prajurit kang bela nusa lan
bangsa.Roki anggone nunggu pak Bambang kog ora bali-bali ora
katon-katon,dienteni nganti sore kog yo ora bali-bali.Tetep wae Roki dlosoran
ana ing lemah nunggoni juragane.Ora ngertio lha kog saka kidul para warga saha
prajurit padha ngusung jasade Pak Bambang,Pak Bambang seda ing paprangan amarga
kena bedhil ing dadha sisih kiwa lan gegere.Para kanca prajurit padha
tetangisan anggone ngubur jasad Pak Bambang.Roki uga ana lan nunggoni ing
pamakaman mandore,atase dheweke asu,nanging kayane bisa ngerteni rasa kaya
manungsa.Swarane Roki namung kaing-kaing lan jegug-jegug ora genah.Sing
marakake padha nggumun yaiku Roki netesake iluh ing mripate.Wayah wis samsaya
sore,para pelayat uga padha bubar.Ananging Roki isih wae nunggoni dlosoran ing
makame Pak Bambang.Ora suwe udan gedhe,Roki uga ora menyat balik ing omah,isih
tetep wae nunggoni makam juragane.Dina esuke Roki gelem bali omah,tanggane pak
Bambang sing asmane pak Banu sing mesakake Roki lan diparingi panganan saben
dinane.Jebule ora pak Banu thog sing maringi panganan,nanging para warga dhusun
kang welas karo Si Roki.Ing sawijining dina Pak Banu mendhem klambi-klambi lan
kathok-kathok suwargi Pak Bambang ing buri omah.Eh lha kog ora let suwe Roki
ndukeri lemah anggone mendhem klambi lan kathok mau.Sajake Roki ora gelem yen
klambi lan kathoke pak Bambang dipendhem.Banjur klambi lan katho mau digondhol
rong taun Pak Bambang seda,Roki sewektu-wektu mara menyang makame pak Bambang
kanthi dedlosoran nunggoni na sandhik makam,yo kaya wong kang ziarah kae.Ora
let suwe saka dina kuwi,pak Banu golekki Roki kog ora ana,biasane ya
pak Banu langsung ngelus dadha lan nyelthu”dhuh kog yo asu kog kaya
ngluwihi menungsa,setya marang sing duwe nganthi mati”.Banjur kuwi pak Banu
bocah djaman doeloe | Nggonbocah's Blog
Jambu utawa ing basa krama kasebut jambet ya iku arané wit lan wohé sing godhongé lonjong, akèh pangé lan dhuwuré nganti 10 meter .[1] Jenisé jambu iku paling sethithik ana telu: jambu banyu, jambu kluthuk, lan jambu ménté utawa jambu ból (Anacandiumn occidentale).[1] Jambu banyu utawa jambu wèr ing basa inggris kasebut Eugenid aquea iku bentuké mèh kaya bèl uga rasané legi.[1] Wernané yèn isih enom putih utawa ijo, lan yèn wis mateng bisa uga putéh, ijo, kunéng, jambón, utawa abang.[1] Dhagingé akèh banyuné.[1] Néng njero dhaging biasané ana wiji lan hówó, béda karo jambu kluthuk (jambu watu ) sing tengahé padhet uga akèh isiné basa latiné Psidium gunjava.[1] Jambu ból pada karo jambu banyu bentuké, tapi pucuké ketambahan kacang ménté, ing basa Indonésia asring kasebut [[jambu mony amergi wujudé kaya kethèk.[1] Jambu bisa digawé setup utawa asinan.[2]
kang nduwèni jeneng latin Psidium guajava L iki nduwé zat kang bisa kanggo obat.[1] Saben 100 gram
cacahe 49 kalori.[1] Jambu kluthuk uga nduwèni vitamin C luwih akèh katimbang jeruk kang mung 49 mg saben 100 g jeruk.[1] Vitamin C ana ing kulit lan daging njaba kang empuk lan kandel.[1] Jambu kluthuk ngandhut vitamin C paling akèh nalika arep mateng.[1] Vitamin C kang ana ing jambu kluthuk bisa nyukupi kabutuhan bocah kang umure 13-20 taun ya iku kurang luwih 80-100 mg saben dina, utawa kabutuhan vitamin C wong tua kang cacahe 70-75 mg saben dina.[1] Saben jambu klutuk kang aboté 275 gram saben jambu bisa nyukupi kabutuhan vitamin C 3 wong kang wis diwasa utawa bocah loro.[1]
Tamba kolésterol[besut | besut sumber]
Jambu kluthuk akèh seraté, khususe pektin utawa serat kang bisa larut ing banyu.[1]Pektin bisa ngedhunake kolésterol kanthi cara nglunturke kolesterol lan asam empedu ing awak lan ngetokké saka awak.[1] Saka penelitian Singh Medical Hospital and Research Center Morrabad, India, nuduhake yèn jambu kluthuk bisa ngedhunaké kolésterol total lan trigliserida lan tamba hipertènsi.[1]
Tanin kang ana ing jmbu kluthuk bisa kanggo nglancarakè pencernaan lan sirkulasi darah, lan kanggo maténi virus.[1] Tanin iki kang ndadekaké jambu kluthuk nduwé rasa sepet.[1] Kalium kang ana ing woh iki gunané supaya jantung bisa nduwé irama kang teratur, ngaktifake kontraksi otot, ngatur transportasi zat ing awak, lan ngurangi kadar kolésterol total lan ncegah hiperténsi.[1] Mangan jambu kluthuk 0,5-1 kg/dina nganti 4 minggu, bisa ngurangi resiko serangan jantung nganti 16 perséén.[1]
Jambu kluthuk uga ngandhut zat likopén, ya iku zat karotenoid kang bisa dadi antioksidan saéngga bisa njaga awak saka kanker. Ing jambu kluthuk wiji abang, zat likopén iki akèh cacahé. Godhong jambu kluthuk uga bisa kanggo obat, amarga godhongé nduwèni tanin, eugenol (minyak asiri), minyak lemak, damar, zat samak, triterpinoid, lan asam apfel. Wijiné jambu kluthuk ngandhut 14
wèr[besut | besut sumber]
Jambu wèr uga diarani jambu air.[3] Jeneng ilmiahe Syzygium aquaeum (Burm.f.) Alst, biyèn diarani ''Eugenia aquea Burm.f.'' [[3] Wit jambu wèr dhuwure kira=kira 6-7 meter.[[3] Jambu wèr nduwèni wit kang pang-pange lunyu, godhonge gedhé lan dawa. [[3] kembangê werna abang coklat lan gedhé.[[3] Woh kang wis mateng ukuran lan wernané béda-béda.[[3] Ana kang nduwé wiji, lan ana kang tanpa wiji.[[3] Rasane uga ana sing kecut, legi, lan rada sepet.[[3]
Jambu wèr asale saka Indo-Cina lan Indonésia.[[3] Jambu wèr biyasane dadi tanduran ing latar omah.[[3] Jambu iki urip nyebar ing tlatah Indonesia.[[3] Biyasane urip ing laladan kang dhuwure 300 m dpl.[[3] Jambu wer ditengkarake kanthi wijine lan cara cangkok.[[3] Yen nganggo wiji biyasane bakal suwe metune woh, lan umume padha nganggo cangkok kanggo nengkarake jambu wer.[[3] Kanthi cangkok, jambu wèr bisa thukul nganti 5-6 meter lan woh sawise 3-4 taun.[[3] Jambu wèr ngembang setaun kaping pindho, ya iku sasi Juli lan Agustus, saengga wohe bisa dipanen ing sasi September-Nopember.[[3] Woh kang wis mateng bisa kanggo buah sawise mangan, uga kena kanggo asinan.[[3] Ing Jakarta laladan kang diarani
kancing (Ind.), kultivar kang wohé cilik-cilik.[4]
lan Indonésia.[5] ing Indonésia jambu bol akéh-akéhé urip ing Pulo Jawa.[5]
bangkok[besut | besut sumber]
Jambu bangkok ya iku jambu kluthuk kang gedhé ukurané.[7] Ing Medan jambu iki biyasané digawé manisan.[7] Manisan jambu bangkok dadi olèh-olèh kang paling disenengi.[7] Manisan jambu bangkok wernané ijo padang, rasane seger, apamaneh yeng dipangan karo bumbu rujak.[7] Sadurungé digawé manisan, jambu bangkok diocèki lan wijiné dibuwang.[7] Sawise iku banjur dikethok-kethok lan dikum ing banyu suji supaya warnané katon seger.[7] Sawisé iku banjur di wénèhi bumbu rujak.[7]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w (id)[1](dipunundhuh
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 12 April 2017.
ngetren kok. neng aku mung melu mangan-mangane tok. nyambut gawene wegah.
ndoroseten nah kuwi sing ngono kuwi….kerjone wegah mung melu mangan! kerja baktine dadi mung lamis pekewuh ro tonggo
tembang Kinanthi: “… Nora kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi. Laku-lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoni. Tegese aksara Jawa iku guru kang sejati”.﻿
yg nulis ngelantur gk karuan…,,
Arep megengan, mBah Tumpuk bingung soale mesjid Al Hikmah Lor nDesa wis arep mulai tarweh mengko bengi, nanging
mesjid Lor ndesa karo mesjid kulon cakruk kuwi beda ngono ta Gus?”
Gus Mukid, “Nggih mboten beda... sakjane sarengate nggih sami, beda dinten mergi akibat beda tafsir. Ibarate nentokne saate metik duren, ana sing ngarani dipetik nek mpun umure, nanging ana sing ngarani menawi mpun mambu wangi, ana ugi sing nunggu ceblok dewe. Sedaya niku bener, mergi wonten alasane sing tinemu nalar dewe2".
mBah Tumpuk, “Wah lha nek kabeh bener, piye carane milih?”Gus Mukid: “Kangge nemtokne bener utawi salah manungsa rak pinaringan akal lan nurani ta mBah, senajan tetep mboten wonten manungsa ingkang sampurna. Sak bening-beninge atine menungsa mungkin wae ana klirune, contone menungsa terkadang angel mbedakne antara bisik-bisike setan utawa
pinter-pintere menungsa tetep ana wae sing ora dimengerteni tur manungsa kan pangggonane salah lan lali. Durung maneh sifate menungsa sing duwe nafsu utawa pamrih pribadi sing nyebabne keplintire utawa ketutupe bebener mula banjur ana tumindak ora jujur. Mula sedina awake dewe niki ping pitulas didawuhi ndonga nyuwun dituduhne dalan sing bener, lan didawuhi sering-sering maos istighfar....”
niku ‘kadawuhan ndelok’, lha barang sing bisa didelok mesthine rak nggih sing onten wujude. Terus onten suloyo ing perkara wujud iku, ana sing ngarani senajan ora kasat mata nanging wis maujud iku berati wis bisa disebut anane, nanging ana uga sing ngarani senajan wis maujud nanging durung kasat mata berarti ora bisa didelok. Lha terus kabeh yakin, termasuk sing katon-katonen barang melu ngaku bisa ndelok... lha nek kabeh nuhoni piyandele dewe-dewe mula nyebabne anane beda niku. Sakjane beda niku onten rahmate.. mergi wonten beda pendapat marahi onten tiyang-tiyang sing terus sengkut sinau astronomi utawa ilmu falak akire saged dadi sarjana-sujana guru utawi ahli falak lan astronomi, malah kathah sing angsal gelar, pikantuk jabatan, saged golek pangan mergi saking ilmu niku, ana malih tiyang sing gawe teropong theodolit utawa rubu’ mujayyab, ngedekne pabrike nggawe tokone, onten tiyang sing othak-athik ndamel rumus aljabar utawa aplikasi komputer kanggo ngetung posisi planet ing tata surya, programe disade dadi duwit, wonten sing gawe sekolahan sing ngajarne ilmu niku... lan sak piturute...” Jare ustad Mukidin nika, ilmu manungsa modern saiki, sakjane beda awal puasa lan lebaran dudu saka metode utawa cara sing digunakne kanggo ngetung. Soale nganggo metode ilmiah sakniki posisi bulan empun saged dietung lan diukur kanti persissss sak sekon-sekone. Mila sakjane
tanggal ing jaman konmuter.. eh computer niki 'sanes beda hasil etungan nanging beda kriteria' Nanging nggih mboten gampil madhakne “kriteria hilal” merga niku menyangkut keyakinan dan diper-ruwet kalih gengsi lan unsur pulitis para priyagung ingkang kagungan pengaruh tumraping ummat... Sampeyan mudheng mboten mbah?”
Karo ngemut susur mBah Tumpuk sumaur, “Ha embuh Gus.... aro itreng uka malah tambah binun..”Gus Mukid, “Pun mbah, terserah sampeyan... ajeng milih pundi... milih
sampeyan yakin mergi hilal wis wujud, asal dudu merga WTS (waton suloyo) utawa mbangkang karo
sanes mergi milih sing posone diskon sedina...”Sakteruse madhep mantep yakin mawon... Bismillah, pasrah maring Gusti Allah... Agama niku gampang (maksude bisa ditindakne), tapi aja digegampang. Ngoten... Wallahu a’lam.. Sugeng nindakne ibadah siyam, Nyuwun ngapunten..."
Ing sawijining dina sakwise Kanjeng Nabi Muhammad SAW seda, Abubakar r.a tindak menyang dalemé putriné yaiku Aisyah r.ha. terus nyuwun pirsa menyang putrine, "Anakku Aisyah, apa ana sunnah-é kekasihku (maksude Kanjeng Nabi Muhammad SAW) sing durung tak tindakné?"
Aisyah r.ha. matur marang ramané, "Duh rama pepunden kula, tuhu panjenengan salah sawijining ahli sunnah, prasasat sedaya sunnahipun Kanjeng Nabi sampun panjenengan tindakaken, namung setunggal mbokmenawi ingkang rama dereng panjenengan nindakaken"
Krungu aturé putrine mau Abubakar r.a. adreng (penasaran), "Enggal matura, apa kuwi sunnah sing durung tak tindakné?"
Esuké, kaya sing tansah ditindakné Kanjeng Nabi, Abubakar r.a. tindak gegancangan menyang pojok pasar nggawakaké pangan pengemis Yahudi wuta sing mapan ing kono. Nalika sepisanan ketemu karo pengemis Yahudi iku Abubakar r.a. kagèt, dene pengemis wuta iku tansah ngundamana, ngèlèk-ngèlèk, ngomong fitnah marang Kanjeng Nabi SAW.
Abubakar njawab “Aku wong sing biasa kisanak...”
“Biasa apané… aja ngapusi, kowe dudu wong sing biasa!!”, pengemis iku nyentak, “Sing biasa kuwi nèk mréné nggawa panganan
sesenggukan Abubakar matur blaka (terus terang), dèwèké pancèn dudu pawongan sing saben esuk rawuh ngasta pangan lan ndulang, piyambake mung salah sijine sokabate.
”Duh kisanak… wong luhur budiné sing saben esuk rawuh lan ndulang iku.... ora bakal bisa rawuh mréné maneh, merga sawetara wektu kepungkur panjenengane.... seda........”, ature Abubakar r.a.
Krungu warta iku ulaté pengemis malih luwih semanak, Abubakar r.a. banjur nerusaké matur: “Nek kisanak kepingin ngerti sapa pawongan luhur budiné sing ngasta panganan lan ndulang sampeyan iku.... piyambake ora liya yaaaa... Kanjeng Nabi Muhammad piyambak!!!…”
Kaya disamber bledeg luput, pengemis Yahudi iku kagèt.. kamitenggengen sedéla banjur mingseg-mingseg nangis, “Apa bener ngendikamu iku? Gek wong apa aku iki... duh pira luputku yen ngono.. wong sing tak gethingi, wong sing terus tak asorake, sing tak fitnah nanging nalika cedhak aku ora ana tanda-tanda babarpisan yen deweke iku nesu, babarpisan ora krasa tumindak kasar marang aku, saben esuk tanpa telat wis tekan nyang kene nggawa pangan lan ndulang aku... ora ana pawongan liya sing luwih sabar, luwih tulus, luwih telatèn lan perhatian ngopeni aku tinimbang deweke… aku rumangsa getun!”.
Abubakar r.a. mbrebes mili nguningani kanjeng Nabi isih tetep sabar, telaten, tanpa pamrih marang wong sing gething, tansah ngundamana nyebar fitnah lan ngelek-eleh panjenengane. Mbokmenawa Abubakar r.a. bakal nangis gero-gero nalika ing akhir jaman iki weruh sing ngaku ummat Kanjeng Nabi Muhammad SAW tumindak sawenang-wenang marang sepada-pada. Mugi kawula tinebihaken saking pikiran, krenteging manah, pangucap lan tumindak ingkang mboten pikantuk Ridha-nipun Gusti Allah SWT lan Kanjeng
jurusan. Ibarate duwe cita-cita nyang Suroboyo... saka Pingkuk mung mentok tekan Nganjuk (merga sangune ngepas utawa alasan liyane), iku gak berarti salah pilih dalan, cuma pancen Gusti Alloh durung (ora) ngersakne. Beda cerita... nek cita-citane arep nyang Surabaya tapi kesasare neng Sragen... iku jenenge salah milih angkot (wong ndesaku bilangnya "Colt")....Gusti Allah wis maringi petunjuk, lumantar para Nabi, utawa wong sing dipilih, lan wis niup ruh atine dewe-dewe. Mula iku, aku sampeyan kabeh diwenehi kebebasan milih.Nah, merga wis diwenehi kebebasan milih ... resikone ya kudu wani nanggung. Lha wong diangkat mlebu suwargo apa didelepne neng neroko iku ya saka pamilih. Merga nek mlebu neraka utawa suwargo iku wis tekdire, ya gak perlu ana dakwah, gak perlu keraya-raya ngibadah, gak perlu nambah ngamal. Wis jelas ae kok... arepa ngibadah apa mblakrak, arepa ngamal apa nggarong ya gak ngaruh... nek pancen wis tekdire suwargo ya suwargo, nek wis entuk cap neraka arepa kaya apa ya nyemplung neraka... Tapi kan gak kaya ngono, menungsa isik wajib usaha supaya bisa mlebu suwargo lan ora kejebur mlebu neroko. Amin...Masiyo menungsa wenang milih, nanging arepa kepiye
wis berusaha maksimum.. golek info, mbanding-mbandingne, nggunakne nalar lan ilmune... ditambah pasrah, ndonga, nyuwun
dewe mung mung agawe kecewa, senajan wis usaha maksimum, pasrah lan ndonga, ya kudu ditampa apa nane. Durung mesthi lho... sing kanggo awake dewe apik, iku apik tumrape Gusti Alloh. Durung mesthi sing kanggone awak dewe bikin kecewa iku gak becik tumrape Gusti Alloh. Gusti Alloh ora sare, Maha Adil lan Maha Pirsa...Bayan Semun
wong nek wis kedhapuk "balung gembel", njelalahe angger ketemu wong ya gak nate nggenah, sing ketoke “nulung" jebule malah "menthung", sing ketoke setia bisa mbalik dadi khianat, ana sing apikan tapi gak bisa nulungi apa-apa. Wong nek wis kadhung entuk cap "mblakrak" masiyo entuk "kanugrahan saka Gusti Alloh" ya isik tetep dicurigai ae... diarani nganggo pesugihan kek,
wis pokoke ana ae. Nek dicurigai thok sih isik mendingan… tapi nek ditangkep pulisi terus disiksa entek-entekan nganti sekarat apa gak cilaka mencit... Iku intine pilem"Slumdog Millionaire" sing crita pengalamane Jamal K. Malik, pegawai magang ing call center sing bisa lungguh ing kursi panas kuis sing hadiahe spektakuler yaiku
Filem digawe saka novel karangane oom Vikas Swarup, sing nulis
ing Mumbai India kana. Tak kira bahan baku sing kaya kisah pilem iki nang kiwa tengen dewe (
Bolywood, deweke dicurangi kancane dikunci neng njero WC umum, akhire nekat mbrobos carane nyemplung kubangan "tokai"... kancane sing curang malah gak berhasil nyedhaki seleb merga bodiguarde rapet, tapi Jamal merga gluprut lan huambune gak nguwati iku...
nembus barikade.. lan entuk tanda tangane Amitabh Bachchan (masiyo nandatangani karo mithes irung), apese benda kesayangan mau didol kancane... dasar cilaoko terus!...Nasib apik pancen isik adoh saka Jamal, lahir
Diopeni karo Maman sing awale ketok mulya lan nulung, tapi gak luwih teka korak sing meres anak jalanan kanggo golek duwik. Nalika dadi anak asuh untunge (meneh) Jamal gak bisa nyanyi Darshan Do
juragane supaya picek lan gampang entuk duwik nek ngemis… Gak krasan nang bos sing kejem sewiyah-wiyah ngono iku... Jamal nekat mlayu bareng kakange (Salim)... tapi kepeksa ninggal “cinta monyet” si manis Latika.Urip buron, tapi tetep kepingin ketemu cinta pertamane (ceile... iki salah sijine resep kuno kanggo mancing emongsi pentonton...). Nalika akhire bisa ketemu... jebul nasibe si doi ya melas merga "dipeksa" dadi "senuk" lan ganti nama yayang “Chery”. Wis ngono kakange si Salim sing sakdurunge dianggep pelindung, jebule gak sabar karo goda kepingin cepet duwe duwit akeh lan iso nguasani Latika juga, mula deweke khianat karo adhine dewe. Salim meksa Jamal karo Latika kon gabung dadi gedibale, Jamal nolak mentah-mentah malah berubah dadi dendam karo kakange sing ngrebut lan nggodol Latika. "I Will never forgive You"... ngono ujare Jamal menyang kakange si Salim. Sakwise pisah karo Salim lan Latika, Nasib nemokne Jamal ing call center. Ya merga dadi pentil (penjaga tilpun maksude) pengganti gak dinyana dadi
nalika mbambung, kaya lagu Darshan Do Ghanshyam, gambar presiden Amrik sing nang duwik 100 dollar US, nama
njawab merga (a) curang misale kerjasama karo sing nggawe
kudu muter-muter lan ketok bingung dhisik, nggunakne kabeh bantuan (ask the
Jamal dening Polres Mumbai... Sing sering nonton pilem India bisa mbayangne pulisi India iku kaya apa... he,he,he....Kepiye
sakjane ya tetep isik duwe sisi manusiawi , isik eling karo Gusti Allahe (sekilas adegan sujud karo maca istighfar) lan tetep sayang lan gelem korban kanggo
merga wis usaha pesen tiket lumantar agen langganane adikku ing Surabaya gak entuk, arep browsing online ing nDelopo Indosat 3G-ku mung entuk sinyal GPRS, apameneh wektu iku pancen puncak "arus balik" liburan. Last alternatip "go-show" (spekulasi langsung menyang konter utawa tuku nyang "calo"). "Wong awak ijen ae kok repot", ngono batinku. Merga nginep menyang Pepelegi, subuh wis teka Bandar Udara Juanda Surabaya. Sing tak jujug sepisanan konter karcis montor muluk merek Garuda "the flag of Indonesia" kebanggaan kita. Miturut petugas konter, karcis sing kanggo melu mabur jam 06.00 menyang CKG Jakarta kelas ekonomi wis entek, kari ana sawetara lembar sing kelas
karo klepat lunga.Aku gegancangan menyang "Gate 1" panggonane konter montor muluk sing biasa adol "karcis miring". Sepisanan ketemune konter duweke Citilink sing duwe semboyan "Enjoy Simplicity" anake Garuda sing lagi nganakake program diskon iku, sapa ngerti
Wektu iku loket durung bukak, nanging ora adoh saka kono ana sawetara uwong sing nawakne karcis
kok didol limangatus seket ewu, tak pikir ing loket resmi mesthi luwih murah. Ndilalah ing cedhake kono ana roll-up banner "PARA CALO DILARANG BERHUBUNGAN DENGAN CALON PENUMPANG" Weh tambah isin aku... kepingin "MENERAPKAN GOOD CORPORATE GOVERNANCE", dadi wong sing sadar hukum lan miwiti berbudaya tinggi, aku mung mesem, terus mlengos jumangkah tumuju konter sing durung
ora nganti limang menitan wis ana "tanda-tanda kehidupan" konter bukak mak byak. Kangmasku sing antri urutan pertama menyang jurusan mBalikpapan wis entuk sing mabur jam pitu esuk mengko.
bocah cilik wae ngerti tuku tiket menyang sing "adol jasa" mau jelas luwih untung. Lha wong alasan nolak tawaran penjual jasa mau sakjane ya mung merga duwe ekpektasi nek tuku ing konter resmi luwih murah tinimbang menyang njaba. Pikiran jahat melu-melu nrambul, "Wis ben wae lah wong pada golek pangane lan bagi-bagi rejeki, wong deweke golek tiket murah iku ya nganggo effort kok anggep wae deweke profesional". Lha rak tenan, mulai golek-golek "alasan pembenaran"
sessi berubah."Saiki nematus ewu Pak, sampeyan ngerti dewe ta nang loket mau pira?"Sakjane ya isik kepingin protes.. tapi jelas lan logis... mbayar nematus ewu luwih
Kaya sing wis dijanjekne... ora perlu mbayar dhisik, mengko wae yen karcise wis ana... tak etung ana wong lima sing dadi klien penjual jasa mau. Deweke ngusulne tiket gabungan wae.Cacak sing nggantheng rapi lan nganggo hands-free ing kupinge, nampani KTP-ku lan identitase klien liyane, terus umak-umik ndikte embuh karo sapa lan menyang endi, aku ora ngerti.Ujug-ujug ana petugas penertiban (ndelok saka seragame) lewat kono.."Wah bakal batal transaksi sing
nganti lima utawa sepuluh menit, tiket wis dadi... aku gak ngerti embuh ing endi olehe "data entry" lan "print"."Regane pitungatus ewu Pak""Lho jarene mau nematus ewu, kok cepete mundhak yok opo
Pak.. soale sistem online, iki sakjane jatah agen kok. Nek sampeyan gak gelem yok apa nek dibatalno ae", kandane rada ngati-ati mungkin mulai curiga ngira aku wartawan (blogger.. ha,ha,ha...) utawa intel pulisi... haiyah GR banget lu..Sakjane aku ya isik kepingin ngerti, "nek online endi komputere.. wong ya gak ketok laptop utawa PDA ing cedhak kono?". Tapi rumangsake kok "kaya kurang gaweyan" apameneh butuh, kesusu lan penumpang liyane ya setuju.. ya wis lah "no choice". Mlayu menyang ATM sing cedhak kono, duwik abang gambar proklamator pitung lembar pindah tangan ditukar tiket siji kanggo wong telu.Langsung check-in lan mlebu ruang tunggu. Miturut sing tak jak ngobrol ing ruang tunggu, sing ngakune ngerti selukbeluk cyber-crime, moduse "profesional penjual jasa" iku wis booking karcis lewat internet, golek the best reasonable price, terus didol luwih miring tinimbang rega ing loket (tapi dekne wis untung gede) karo penumpang sing butuh lan kepingin entuk tiket luwih miring tapi gak booking sakdurunge kaya aku iki.Tak
lan bagasi luwihan mbayar dhewe, tapi adhem ayem bisa katut mabur ing njerone manuk wesi tipe Boeing 737-300 nganggo tiket luwih murah tinimbang konter lan dilayani karo awak kabin sing "kepenak disawang" (masiyo judes lan gak ana ramahe blas) ketimbang umume awak kabine emboke (Garuda) sing biasane kalebu golongane sing "jam terbangipun sampun sak buaaajegg"... ha, ha, ha....
utawa variety show sing mboseni, akhire pindah kanal alternatip. Disamping bisa kanggo ya-megaya, ethok-ethok nglatih kuping krungu basa keju (masiyo mangane ya "uwi mbolo"), jebul akeh piwulang sing bisa dijupuk saka tontonan iku (Nek istilahe bung Harmoko
IPDN, nanging ing Negara Cina lan gak ana kekejaman senior menyang yunior (miturut penelusuran saka primbon mBah Kyai Google jare filem sejam iku karyane produser lokal Cina, maksude dudu wong bule). Prologe tayangan mau Negara Cina sing ekonomine maju pesat, nanging kaya umume bangsa sing nembe
sing serius khususe ing kalangan generasi muda Tansaya akeh remaja sing "bermasalah" kaya seneng mabuk, madhat narkoba, ugal-ugalan, meteng di luar ningkah, seks bebas, lan kenakalan liyane. Ngadepi masalah cah ndugal utawa nek wong Jawa Timur ngarani "arek mbethik" ngono iku sawatara kalangan pendidik nawarake solusi arupa sekolah khusus sing dirancang kaya kamp militer. Teorine nglatih bocah suwene setahunan kanthi disiplin lan kegiatan militer dianggep dadi cara sing manjur kanggo ngajari bocah sing wiwitane "luput suwuk" utawa "kaya gombal lap kompor lenga patra maksude dikumbah ora teles diobong ora murub" bisa duwe rasa disiplin lan gelem tanggung jawab. Sing luwih penting ing tembe mburine dadi uwong dewasa sing berguna kanggo
an kanggo setahun), mula sing bisa nglebokne anake ing sekolah iku ya mung keluraga kelas menengah ke atas. Salah sijine sekolah cah ndugal sing paling ngetop dipimpin dening tokoh kharismatik jenenge pak Xu Xiangyang. Gaya rambute cepak klimis, nek nganggo kacamatane bunder model John Lennon ketok wibawane minangka
Kurikulume beda karo sekolah biasa, ora ana ruang kelas sinaune ing ndalan. Murid-murid mau dijak konvoi numpak truk militer pindah-pindah tempat, ndelok tempat-tempat bersejarah utawa tempat liyane. Intine bocah-bocah iku dadi adoh saka omah lan pisah karo wong tuwane. Ora mung numpak truk karo
Lucu banget nalika ana sing diajari nglempit klambi wae ora bisa, ketok nek bocah mau ing ngomah ora nate nandangi gaweyan sepele-sepele kaya mau… kan isih bisa kongkonan si Inem... he,he,he... Mangan lan turune ya ing truk iku. Sing abot ana ritual
dijuluki “Sekolah Mlaku”. Mlaku iku kaya pemanasan merga ana aktivitas liyane kaya outbond utawa kepramukaan yaiku nindakne tugas-tugas sing wis disiapne instruktur…. Jare instrukture, mlaku lan urip bareng kancane mau kanggo ngajari supaya bocah-bocah duwe kesadaran nek arep nggayuh apa wae kudu nganggo usaha lan butuh bantuane wong liya.. gampange ngikis sifat kesèt (malas) lan egois... Ing tayangan iku ana ilustrasi
tahunan) sing mbangkang nekat metu saka sekolah. Disidang karo wong tuwane lan instrukture.
karo bocah sak umurane deweke ing sakiwe tengene awak dewe (bisa wae ponakan, tangga utawa malah anak dewe). Contone:“Aku kepingin dadi awakku dewe, aku sing tanggung jawab lan milih besuk arep dadi apa”. “Saumpamane aku manut karo ibu, apa ibu njamin nek uripku mbesuk bakal kepenak"."Apa gunane sekolah, wong ana sing
kepenak”.“Wis... aja ngurusi aku, aku iso ngurus awakku dewe” ngono kira-kira (merga omonge basa Cina, bisaku mung maca tulisan.. he,he,he).Pancen mirip karo dongeng legenda Cino “Na-cha”, bocah pembangkang sing akhire malah dadi penolong wong tuwane, ing tayangan iku akhire si ABG ya gelem sekolah meneh lan sadar menawa sekolah iku penting kanggo masa depane... ketok nganggo seragam militer noleh menyang kamera karo mesem.“Aku pasrah bongkokan pokoke anakku sampeyan dadekne bocah sing bisa njaga namane wong tuwa” ature si Ibu nalika masrahne anake.“Tak estokne Bu, anak sampeyan bakal tak jaga lan tak dadekne bocah sing utama” ature pak Xu Xiangyang tegas. tancep kayon. Tayangan rampung.... nanging isik ana pitakonan sing nggandhul ing pikiranku “Gampang ngapura marang kesalahane bocah, "nguja" utawa nuruti apa wae karepe bocah, malah bisa njlomprongne, merga marahi bocah mung njagakne karo wong tuwane (gak mandiri), ora duwe disiplin, gak duwe rasa tanggung jawab, akhire malah dadi "biang masalah" ing sadhengah papan. Nanging ngajari disiplin iku apa kudu kaya militer ngono kuwi? Tak kira latihan disiplin pancen penting, nanging perlu diimbangi karo menehi pengertian lan kesadaran. Ngajari supaya bocah nindakne tumindak becik lan ninggalne panggawe ala perlu dibarengi pangerten geneya deweke kudu nindakne iki lan nyangapa deweke
Sabar iku legowo nampa apa anane miturut porsi utawa usahane dewe-dewe, lan lahir saka jiwa sing tumaninah. Merga sabar iku salah sawijining wujud rasa syukur, mula Gusti Alloh ngasihi marang wong kang sabar. Saumpamane sampeyan mung dadi tukang mbecak ya kudu sabar lan legowo, aja nuntut supaya penghasilane padha karo pak Direktur, sampeyan nembe entuk nuntut gaji Direktur nek pancen wis dadi Direktur temenan.
Kesusu iku tegese kumudu-mudu entuk, "nggege mangsa" nrabas dalan pintas sing ora sak benere, utawa ngrasakne sakdurunge tekan wayahe utawa gilirane, utawa ngehaki duweke liyan sing dudu porsine. Pancen kesusu, kemudu lan meri karo duweke liyan iku asal-usule dosa. Laku maling, ngenthit, ngutil, nyopet, korupsi, ngrampok, nyrobot, lan liya-liyane iku kabeh bibite saka ora bisa ngatur kesabaran.
Ing masyarakat sing tatanane isik "amburadul" yaiku sing isik menehi ruang gerak marang tukang srobot lan rayahan, sing sabar bakal gak kumanan, mula jiwa sabar bakal mati lan dadi barang langka. Sebalike nang masyarakat sing wis tumata becik lan mateng sing bisa
Sabar iku nrima miturut porsine, nanging dudu berarti nyerah utawa ngaku kalah, nanging tetep tangguh ngadhepi sadhengah alangan nalika nembe berjuang. Contone... ana sing durung entuk gaweyan, sabar iku ora kok berarti mung meneng thok tanpa usaha, nek dicelathu jawabe "sing penting rak wis sabar ta Pak, wong sabar kan luhur wekasane...".
No way, mung njagakne rejeki saka langit iku dudu sabar, tapi kurang ajar karo Gusti Aloh, merga bisa diarani nantang "nek pancen Gusti Alloh kuwasa mesthine rak bisa lah ngerubah aku sing penggangguran iki tanpa usaha langsung dadi konglomerat... iso mboten njenengan??". Naudzubillahi min dzalik....
Wis berusaha bolak-balik nanging tetep durung berhasil.. ya sing sabar, maksude gak terus nglokro tapi bangkit usaha meneh.... nek wis mlaku thimik-thimik terus kesandhung nganti tiba krungkeb, langsung tangi njenggelek meneh, terus tumindak alon-alon... nek wis terbukti nganggo satu cara gagal, ya kudu dicoba cara liyane, nang usaha bolak-balik nang satu bidang gagal terus ya usaha nang bidang liyane. Pokoke aja nganti nyerah, lempar anduk.... Nah iku sabar sejati.. sebab sabar iku dudu mung esuk-esuk thenguk-thenguk nang cakruk ngarep-arep bisa nemu gethuk sak pincuk...
wis=10-12-26=(8), 2-08-23=(5)
“Iki dadi Djaran 5 buntute piro?=12+5=17-08=8
Angka dadi: 7 0 9=16-02=(2)
wong Condong campur, Ora kaya mbiyen, nek mbiyen wong diomong isin…lha nek saiki, kabeh wong padha ora peduli, Apa maning
Daerah kuwi sangatlah garing wong nom Kuwi urip soko bertani lan menangkap iwak jero terminology wong Batak disebut mandurung sing artine menangkap iwak
dadi deweke bergegas bali awit dino wus wiwit Peteng nanging naliko arep bali deweke ngeti seekor iwak sing gedhé lan éndah
ngeti iwak sing ing pancingnya semalam. Tribake iwak kuwi isih nang ing tempatnya suwe deweke berpikir sopo sing Ngelakoni Kabeh Kuwi nanging awit perutnya wus Luwe akhirnya deweke menyantap nganggo lahapnyamasakan kuwi
Kejadian iki bubar kuwi berulang ambal tiap saiki deweke bali Nyaplok masakan kuwi westerhidang ing rumahnya. Teko wong nom kuwi gadhah siasat kanggo mengintip sopo sing Ngelakoni Kabeh KuwiKeesokan harinya deweke wiwit jalanke siasatnya. Koyo biasane deweke mangkat soko wisma seakan gelem Maring teng ladang
Mbiyen deweke tiba tiba melompat lan wiwit bersembunyi neng antoro pepohonan celakrumahnya suwe deweke nenggo nanging asap ing dapur rumahnya durung ugi katon. mbiyen deweke berniat kanggo bali awit wes waléh suwe nenggo nanging ngoten deweke bakal wetu soko persembunyiannya deweke wiwit ngeti asap ing dapur rumahnya. Nganggo alon alon deweke Melaku nuju kebelakang rumahnya kanggo ngeti sopo sing Ngelakoni Kabeh Kuwi
kayak opo kaget dirinya naliko deweke ngeti sopo sing Ngelakoni Kabeh Kuwi deweke ngeti sakwong wanodya sing Mbanget ayu lan berambut dawa nganggo alon alon lahan deweke mlebu rumahnya lan menangkap wanodya kuwi
mbiyen deweke alok... Hai wanodya Siapakah engkau lan soko endi asalmu?...
wanodya Kuwi tertunduk diam lan wiwit meneteskan wè Meripat wong nom Kuwi gelis teng wuri kanggo ngeti ikannya ora Meneh nang ing jero ajang
Uga takon wong wadon, "Eh Lady, endi iwak ing sing?"
Wong wadon liyane nangis kelara-lara, nanging wong enom katahan insisting lan pungkasanipun dheweke ngandika, "Aku iwak sing kejiret wingi."
Wong enom cingak absurdly, lan felt wus babras iku.
Sawise pikiran, muda padha ngomong, "O Lady bakal dadi bojoku .. ??"
Wong wadon ana cingak. Panjenenganipun bisu lan sumungkem.
"Yagene kowe bisu .. !!", kang takon maneh.
Banjur TSB wadon ngandika, "Aku pengin dadi garwane, nanging siji kondisi."
"Apa iku kondisi?" Wangsulane wong enom cepet.
Dheweke ngandika, "Mengko, yen kita anak padha lair lan ageng, tau ngomong iku anakni dekke! (= Kang iwak) ".
Wong enom uga sarujuk kanggo syarat lan vowed tau ngomong. Banjur padha nikah.
Dina ing, uga duwe anak. Bab umur 6 taun. Cah lanang iku jugul (recalcitrant) lan tau krungu yen diwenehi saran. Banjur siji dina, dheweke ibu marang anak dheweke kanggo ngirim beras menyang kothak, ngendi kang rama makarya. Cah lanang tindak marang rama ngirim pangan, nanging ing tengah lelampahan, cah lanang felt luwe. Uga kabuka pangan kebungkus kanggo dheweke rama lan langsung mangan pangan. Yen wis rampung mangan, banjur kebungkus maneh lan nglajengaken lelampahan menyang panggonan kang rama. Tekan ing panggonan kang rama marang bingkisan kanggo kang rama. Seneng banget karo kang rama ditampa nalika di lungguhi lan sakcepete setor beras unwrapping bojoné. Kang rama kaget kanggo ndeleng isi paket, mung ana iwak balung padha ngiwa.
Rama uga takon kang putra, "He anakku, kok isi paket mung sanes hamung iwak balung?" Kang putra mangsuli, "nang endi wae ing sadawane dalan sandi weteng ana luwe, supaya aku mangan iku." Rama sing banget luwe amarga wis apa saka morning malah emosi. Dumadakan, kang kuwat slapped pipi dheweke lan ngandika, "Botul anakni dekke homo!" (= Betullah kowé son iwak).
Anak nangis lan mlayu ngarep ngarep. Ing ngarep, putrané iki takon apa ngandika dheweke rama.
"Mak .. Toho apa na didokkon amangi, botul apa au anakni dekke? (Mak ... apa bapak ngandika iku bener, aku ana kang putra iwak)
Krungu tembung kang putra, kang ibu kaget sanget. Atiné dadi banget susah lan nangis, ngandika kanggo awake dhewe, "Kula bojomu wis nerak marang sumpah! Lan saiki, aku kudu bali menyang Alamku. "
Dumadakan, langit iki njupuk peteng. Dumadakan kilat iki sumunar. Udan wiwit tiba karo badai Swift. Anak lan ibune ilang! Saka tilas metu spring sing ditanggepi banyu banget Swift lan ora mungkasi nganti area kawangun a lake. Lake iki dijenengi Lake Tuba kang tegese lake ora ngerti sih.
Nanging amarga saka angel Batak ngomong tembung Mata Perkawinan, Lake asring diterangake dening Lake
Sir Alexander Chapman "Alex" Ferguson CBE (lair ing Govan, Glasgow, 31 Desember 1941; yuswa 70 taun) inggih menika pelatih saha mantan pemain bal-balan saking
United F.C., Fergi sebutanipun,sampun tugas nglatih ngantos 1000
terbaik sepanjang sejarahipun bal-balan ing Inggris.Fergi sampun menangaken langkung kathah piala katimbang
pelatih wonten ing pundi kemawon.Fergi sampun nglatih Manchester United wiwit tanggal 6 November 1986 dumugi
Atkinson. Wonten ing Manchester United, Sir Alex ugi sebatane, dados pelatih ingkang sukses wonten
ing sejarah bal-balan Inggris,kanthi mimpin tim amenangi 10 gelar juara liga. Ing taun 1999, Fergi dados pelatih ingkang sapisan ingkang mbekta tim Inggris saged pikantuk treble saking Liga Utama, Piala FA saha Liga Champions
kathahipin kaping 5, Fergi uga dados satunggaling pelatih
1999-2000 saha 2000-2001). Ing taun 2008, Fergi gabung kaliyan Brian Clough (Nottingham
Forest) saha Bob Paisley (Liverpool) dados
bakat-bakat pemain sepak bola,kayata legenda hidup Eric Cantona ingkang
dipuntumbas saking klub Leeds United,Eric Cantona rikala taun 90’an dados mesin
gol kaliyan Mark Huges,saha Kanchelkis.Mboten mandeg menika,Fergi tumbas winger
asal Wales inggih menika Ryan Gigsa,ryan Gigs gabung kaliyan Manchester United
taksih yuswanipun 17 taun,ananging caranipun main lan playone Ryan Gigs
ngedab-ngedabi kaya alap-alap,dumugi seprene Ryan Gigs taksih mbela MU lan
dados pembelian ingkang tersukses saha dados legenda ing MU
kathah talenta lan pemain-pemain ingkang cerdas didikanipun Fergi kaadosta
David Beckham ing tersohot sanget wonten malih Paul Scholes,pemain tengah
ingkang kuat lan tahan banting.Pemain ingkang fenomenal dumugi seprene inggih
menika Cristiano Ronaldo inggih dididik kaliyan Fergi dipunsulap dados mesin
gol,playuna lan tembakan bebas dadi andalane.Ananging Karir Ronaldo ana ing MU
ora suwe soale,Ronalda konflik karo Fergi soal posisi sing sae kanggo
dhewekke.Real Madrid dadi labuhane Ronaldo sabubare metu saka MU.
Ronaldo pindah ing Madrid,Fergi kesissahan anggenipun golek winggir,ananging
ati,dhewekw banjur nekakke Nani,wingir saka Portugal,dinggi ngganti posisi
Ronaldo.Sanesipun Nani ing taun 2012 iki Fergi pingin mbangun klub ing masa
jayane taun 90’an kalawingi.Fergi banjur nekakake bomber saka Negara Walanda
yaiku Robin Van Persie kang sadurunge maen kanggo Arsenal,saha Shinji Kagawa
saking Dortmunt,Fergi gadhah pangarep-arep ing taun 2012 iki tim sing dipimpin
bias dadi juara ing Eropa lan Kejuaraan Domestik. Dening
ala lan becik Sayekti akeh kewala Lelakon kang dadi tamsil Masalahing
hambeg manunggal itu dinyatakan sebagai, manunggaling kawula lan gustine (bersatunya antara rakyat dengan pemimpin), manunggale jagad gedhe lan jagad cilik (bersatunya jagad besar dengan jagad kecil), manunggale manungsa lan alame (
Kimono?) ya iku sandhangan tradhisional Jepang.[1] Kimono tegesé klambi utawa barang kang dianggo (ki tegesé anggo, lan mono tegesé barang).[1]
Jaman saiki, kimono bentuké kaya huruf "T", mirip mantel kang lengené dawa lan ana krahé.[1] Dawané kimono digawé nganti ing sikil bagéyan ngisor.[1] Wong wadon kang nganggo kimono bentuké klambiné ya iku klambi terusan, ananging wong lanang nggunakaké kimono kang bentuké stelan.[1] Krah bagéyan tengen kuduné ana ing ngisor krah bagéyan tengen.[1] Sabuk kain kang diarani obi dianggo ing bagéyan weteng utawa bangkékan lan ditaléni ing bagéyan geger.[1] Nalika nganggo kimono uga kudu nganggo zōri utawa geta kanggo nutup tlapakan sikil.[1]
Kimono saiki luwih kerep dianggo wong wédok.[1] Kimono dianggo nalika ana acara-acara kang khusus.[1] Wong wadon kang durung kawin nganggo kimono kang diarani furisode.[1] Ciri khas furisode ya iku lengené kang amba meh tekan ngisor.[1] Wong wadon kang umure wis 20 taun nganggo furisode kanggo nekani seijin shiki.[1] Wong lanang nganggo kimono ing riyaya nganténan, upacara ngombé teh, lan ing acara] formal liyané.[1] Nalika ing njaba panggonan sumo, pesumo kang profesional kudu nganggo kimono.[2] Bocah-bocah nganggo kimono nalika nekani acara perayaan Shichi-Go-San.[1] Saliyané iku kimono uga dianggo wong kang kerja ing bidhang industri jasa lan pariwisata, pelayan wadon ing rumah makan tradhisional (ryōtei) lan pegawé panginepan tradhisional (ryokan).[2]
Aksésori lan pelengkap[besut | besut sumber]
Hakama ya iku clana dawa wong lanang kang digawé saka bahan kang wernané peteng.[1] Clana jinis iki asalé saka daratan Cina lan wiwit dikenal wiwit zaman Asuka.[1] Saliyané dianggo pandhita Shinto, hakama uga dianggo wong lanang lan wong wadon ing bidhang ulah raga bela diri kayata kendo utawa kyudo.[1]
Geta ya iku sandhal kang ana haké.[1] Sandal iki digawé saka kayu.[1] Maiko nganggo geta kang hake dhuwur lan kandel kang diarani pokkuri.[1]
Kanzashi ya iku hiasan rambut kang bentuké kaya tusuk konde kang dianggo ing rambut nalika nganggo kimono.[1]
Obi ya iku sabuk saka kain kang dililitaké ing awak kanggo ngencengaké kimomo.[1]
Tabiya iku kaos kaki dawané nganti tekan betis. Kaos kaki iki dianggo nalika nganggo sandhal.[1]
Waraji ya iku sandhal kang digawé saka anyaman tali dami.[1]
Zōri ya iku sandhal tradhisional kang digawé saka kain utawa anyaman.[1]
SandanganTembung lan frasa JepangRintisan mawa topik rasukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.33, 1 Maret 2016.
ke emailku : robertmanurung@yahoo.com. oke ?
@ Ratu Adil Satria Pinandhita Sinisihan Wahyu
Piye to Mas ? Sampeyan ngerti apa ora unggah-ungguh ? Mbok yo ojo ngenyek gitu karo sing punya umah. Yen sampeyan ora seneng ngeliat batak face-ku sing ganteng kuwi, yo wis minggat sono. Dadi wong ojo sombong!
ing kéné300/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné770/sq mi)
Kutha Sabang, punika satunggiling kuthamadya ingkang dunungipun wonten ing Pulo Weh. Sabang punika zona ékonomi bébas saka laladan Indonésia ingkang dumunung wonten ing paling kilèn piyambak.
pambuleté alaKutha SabangKutha ing AcèhKutha ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripArtikel pamukiman butuh didandani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 8 Maret 2016.
wonten ing kabupaten Bantul No. 5 Taun 2007 wonten dampakipun dhumateng
transaksi seksual kaliyan para PSK saking Kabupaten Bantul tumuju Kabupaten
Gunungkidul. Transaksi seks ing Gunungkidul utaminipun wonten ing Panggang langkung
kathah sak bibaripun wonten perda kasebut saha para pekerja seks kathahipun
"Menika asil saking pemantauan tim, ananging tim dereng nemokaken pemetaan ingkang valid. Rencananipun saking KPAD (Komisi Penana sasi
menika penggulangan HIV & AIDS Provinsi DIY kerja sama kaliyan KPAD
Kabupaten Gunungkidul saha Yayasan Kembang badhe ngawontenaken survei kagem
pemetaan babagan realitas fenomena pekerja seks komersial ing kabupaten
Gunungkidul saha pinten ingkang asalipun saking Kabupaten Bantul," ngendikanipun
Pengelola Program KPAD Provinsi DIY Ana Yuliastanti wonten Republika,
Selasa (13/9). Miturut piyambakipun, sakderengipun wonten Perda Pelarangan Pelacuran, ing
Kabupaten Bantul wonten sekitar 400-500 pekerja seks. Menika kasebar ing Segara
Parangkusumo, Parangtirits, Samas, Pandansimo, ananging ingkang paling kathah
"Menika data saking Dinas Kesehatan Kabupaten Bantul ingkang rutin
nindakaken pangecekan rah saha sosialisasi dhumateng sedaya PSK," Ngendikanipun
Ana. Sak bibar wontenipun Perda Pelarangan Pelacuran langkung angel dipun
ingkang langkung caket kadosta Kretek, Puskesmas Sanden saha Puskesmas
"Amarga wonten Perda kasebut, para pekerja seks ngamar (nindakaken
transaksi seksual) tumuju Panggang, amarga lokasi kasebut papan wonten ing
Kabupaten Gunungkidul ingkang caket saking kabupaten Bantul (Parangkusumo lan
Ana ngandaraken Perda Pelarangan Pelacuran wonten saking 2007, ananging wonten
akhir 2008 saweg lekas dipunimplementasekaken lan 2010 lekas dipun galakaken
operasi penagkapan PSK saben setunggal minggu sepisan. Sanajan kados menika, ngendika
piyambakipun, saben Selasa Kliwon lan Jum'at Kliwon ing Parangkusumo tasih
wonten transaksi seksual sananging kanthi ndelik-ndelik lan boten ketingal
dhumateng masyarakat kathah. Menawi rumiyin sakderengipun wonten Perda No. 5 Taun
2007 Transaksi seksual menika dipunlakoni kanthi terang-terangan. Lajeng
Gunungkidul saweg saweg kabentuk wonten 2010 lan dereng
wonten kegiatan pemantauan dhumateng para PSK ing Kabupaten Gunungkidul, amarga
HIV/AIDS. Kula sak tim naming badhe nindakaken pemetaan PSK wonten ing
kabupaten Gunungkidul wonten pertengahan november menika, kerjasama kaliyan
KPAD Provinsi DIY. Mugi mugi taun 2012 sampun wonten anggaran kagem KPAD
Kabupaten Gunungkidul," ngendika piyambakipun. Wonten ing topic
kalawarti menika saged dipun pendhet isinipun bilih kegiatan prostitusi menika
sampun angel menawi dipun tangani. Bab menika amargi sampun njalar lan
mbudidaya dhumateng sadaya masyarakat ugi kalebu para PSK nipun. Kedahipan
pamarentah kerjasama kaliyan dinas provinsi langkung cak cek anggenipun mundhut
keputusan supados langkung cepet rampungipun. Amargi menawi kedangon para PSK
menika langkung nyebat lan boten terfokus wonten setunggal tlatah kemawon.
Kisruh Susulan Lampung Kidul,70 omah diobong, 6 M...
lan aktris saka Taiwan.[1] Barbie Hsu paling dikenal nalika akting ing drama Taiwan.[1] Tuladhané ya iku Meteor Garden.[1] Barbie hsu uga main ing filem layar lebar.[1] Film Cina kang sepisanan dibintangi ya iku filem kanthi irah-irahan The Ghost Inside.[1] Sadurunge miwiti karir ing filem, Barbie Hsu wis nduwèni karir dadi penyanyi bareng karo adhiké kang jenengé Dee Hsu utawa Xu Xi Di.[1] Barbie lan Dee hsu nduwèni grup nyanyi kang jenengé duo SOS, kanh banjur ganti jeneng dadi ASOS.[2] Barbie Hsu utawa Xu Xi Yuan ya iku aktris Taiwan kang misuwur nalika perané dadi Shan Cai ing serial Meteor Garden nalika taun 2001.[1] Saliyane akting ing filem lan ing layar lebar.[1] Barbie Hsu misuwur lumantar aktinge ing serial TV kang judhulé Mars (2004), lan personel duo musik S.O.S. (Sisters of
karo bintang China kang jenenge Vic Zhou, kang uga dadi salah sijiné personel boy band China boy kang arané F4.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 14 Februari 2017.
tetanduran parasit obligat sing misuwur amarga nduwèni kembang ukuran gedhé banget, malah dadi kembang paling gedhé ing donya. Tanduran iki tuwuh ing jaringan tetanduran mrambat (liana) Tetrastigma lan ora nduwèni godhong saéngga ora bisa ngayahi fotosintesis. Tetanduran iki endemik ing Pulo Sumatra, utamané bagéan kidul (Bengkulu, Jambi, lan Sumatra Kidul). Taman Nasional Kerinci Seblat minangka laladan konservasi utama spesies iki. Jinis iki, bebarengan karo anggota genus Rafflesia liyané, kaancam statusé akibat penggundulan alas. Ing Pulo Jawa tuwuh mung siji jinis patma parasit, Rafflesia patma.
Kembang minangka parasit ora duwé oyod, ora duwé godhong, lan ora ana gagangé. Diameter kembang nalika nuju mekar bisa nganti 1 meter lan aboté watara 11 kilogram. Kembang ngisep unsur anorganik lan organik saka tanduran inang Tetrastigma. Siji-sijiné bagéan sing bisa disebut minangka "tanduran" ya iku jaringan sing tuwuh ing tetanduran mrambat Tetrastigma. Kembang nduwèni lima godhong mahkota sing ngubengi bagéan sing katon kaya gentong. Ing dhasar kembang ana bagéan kaya piringan mawa eri, isi benang sari utawa putik gumantung marang jinis kelamin kembang, jantan utawa betina. Kéwan panyerbuk ya iku laler sing kapilut déning gandan kembang. Kembang mung umur watara seminggu (5-7 dina) lan sawisé iku alum lan mati. Presentase pambuahan cilik banget, amarga kembang jantan lan kembang betina arang banget bisa mekar
topik botaniKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 23 Maret 2016.
Ponorogo. Pahargyan agung menggahipun para warga Paguyuban Ngambar Arum punika ugi bade dipun rawuhi Bapa H.
Tag : cluster ndalem ngadipuro cluster, cluster ndalem ngadipuro cluster blitar, cluster ndalem ngadipuro cluster residen, cluster ndalem ngadipuro cluster residen blitar, ndalem ngadipuro cluster, ndalem ngadipuro cluster blitar, ndalem ngadipuro cluster residen, ndalem
INGUJARAN WANG-WANG SEMU GARJITO.....O......, Pocapan : Lah puniko to warnane Raja Mudho Pringgodani Prabu Anom
tanpa elar, bisa ngambah ing dirgantara tan prabeda kaya ing dedaratan. Hangagem Caping Basunanda kwasane yen rikala ngambah ing dirgantara
nayga padha masuk angin cukup diombeni kringete Gatotkoco malah dadi saras warasipun. Wus samped hanggeniro ngagem busana sang Kaoconegoro sigra hanyeblakape sampur lan gejik siti kaping tiga sigra mlesat ngambah ing gegana sumusup ing
Kebo ilang tombok kandhang : wis kelangan, isih tombok wragat kanggo nggoleki, malah
samerang : dituturi bola-bali meksa ora digugu.
kang wus apik, bubrah marga ana sing ngrusuhi.
Tega larane ora tega patine : senajan negakake rekasane, nanging isih menehi
luwih sae malih menawi dipunponto2 malih antawisipun paribasan, bebasan, lan saloko, supados tiyang ingkang maos punika saged gamblang.
Kulo ijin Tumut nyimak mawon nggih. Mugi2 Saget tambah ilmu pengatahuanipun! Lan saget bermanfaat kagem kulo khususipun lan kagem rakyat indonesia umumipun! Amargi Bangsa Ingkang Ageng nggih meniko Bangsa ingkang mboten
teman..”“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah :D
basa Jawa.Para sedulur Kristiani ingkang nindakaken tata cara peribadatan
menika dipunsebat umat GKJ inggih menika cekakan saking (Gereja Kristen Jawa).Kula
minangka salah satunggaling umat GKJ wonten ing cabang Kecamatan Pedan
Kabupaten Klaten,rumaos suka saha bombong tumrap anggenipun umat GKJ wonten ing
tlatah Jawa Tengah saha saperangan Jawa Timur.Awit para umat nindakaken
peribadatan wonten ing gereja menika ngginakaken basa Jawi,mirsane kahanan
mekaten basa Jawi saged dipunsinaoni para kadang mudha lan mudhi saha lare-lare
anggota GKJ.Para kulawarga ing gereja saged ngleluri basa Jawi saengga basa
saha minggu para sedulur Kristiani GKJ nindakaken peribadatan,anggenipun
nindakaken peribadatan mliginipun sorak-sorak kanthi pujian-pujian lagu ingkang
mawa basa Jawi.Pujian-pujian lagu rohani menika dipuniringi alat-alat musik
ingkang tradisional kadosta kendhang,demung,saron lsp saha campur kaliyan alat
musik modern kadosta keybord,gitar listrik,flute lan sanes-sanipun.Anggenipun
memuji kanthi lagu abasa Jawa, para sedulur Kristiani ing GKJ menika boten
dipunbarengi kaliyan tepuk tangan.Wonten ing umat GKJ menika anggenipun memuji
kanthi lagu langkung tenang boten ngangge tepuk tangan kadosta gereja-gereja
umumipun.Miterat pamanggih kula,peribadatan mawa basa Jawa menika langkung
ngresep ing ati,ati menika saged wening anggenipun komunikasi kaliyan Gusti
ingkang Maha Agung.Doa utawi pandonga ingkang dipunginakaken mawa basa Jawa
krama inggil,amargi para umat Kristiani kang nyeyuwun kanthi komunikasi kaliyan
Gusti.Anggenipun Pandeta utawi Rama ingkang khotbah ing mimbar ngginakaken basa
Jawa,langkung alus saha inggih kraos langkung ngrumesep ing batin.Ananging
taksih kathah para kadang mudha lan mudhi saha lare-lare ingkang boten
mangertos arti utawi teges saking khotbah Pandeta/Rama.Pramila mekaten dampak
ingkang positif para kadang mudha lan mudhi saha lare-lare ingkang nderek
peribadatan saged sinau basa Jawa,menawi wonten tembung ingkang boten mangertos
saged dipunserat lan saged nyuwun pirsa kaliyan Pandeta/Rama saha bapak/ibu
minggu(peribadatan kangge anak-anak) supados para lare langkung mangertos
sekedhik-sekedhik tembung-tembung basa Jawa saha arti utawi tegesipun.Para lare
dipunangge bahan pemucalan wonten ing sekolah.Peribadatan para sedulur GKJ menika
langkung prayoga saben anggenipun miwiti peribadatan mliginipun lagu rohani,para
umat dipunparingi teks seratan/cetakan supados para kadang mudha lan mudhi saha
lare-lare ingkang ndherek peribadatan saged gampil anggenipun ngucapaken
lafal saha kanthi intonasi,ritme,dinamika ingkang pas.Menawi sampun cekap
anggenipup peribadatan teks menika saged dibeta wangsul lajeng saged
saged nyuwun pirsa kaliyan Pak Guru saha Ibu Guru ing sekolahan.Langkah mekaten
saestu saged nambah kosa kata saha tetembungan basa Jawa sarta ndidik para
lare-lare saha kadang mudha lan mudhi kangge ngleluri basa Jawa menika.
menika inggih ngginakaken basa endah kadosta basa inggang dipunginakkaken ing
tembang Macapat.Basa ing lagu rohani dipunpilih/dipunpasaken basanipun kanthi
irama,nada,ingkang pas ing lagu menika.Lagu rohani mawa basa Jawa menika kathah
sanget modelipun,saking lagu ngamanca dipungubah kanthi basa Jawa,ananging
mboten ngubah nada lagu aslinipun,lagunipun tetep ngangge lagu asli ngamanca
menika namung cakepanipun ingkang bedha.Miterat para sedulur Kristiani wonten
ing Gereja Kristen Jawa,senadyan tumrap lagune padha,bedha cakepane ananing
tetep langkung religius tur nengsemaken basa-Jawanipun.Para umat Gereja Kristen
Jawa rumaos langkung prayoga,langkung rumesep ing wening anggenipun memuji lagu
ngangge basa Jawa.Kathah umat ingkang memuji kanthi lagu rohani basa Jawa
ngantos saged tumetes banyuing mata,amargi tembung-tembung ingkang
dipunginakaken wonten ing lagu pujian menika ngangge basa endah lan basa Jawa
krama ingkang langkung kraos ing manah.Miterat Rama Sudi Yatmana salah
sawijining pakar basa Jawa,kapratelakaken basa menika vertiakal miterat mangsa kalanipun,horisontal miterat empan papanipun,saha integral miterat kahananipun.
yaiku vertikal,horisontal,lan integral kita kedah ngatos-atos anggenipun
ngginakaken.Pramila mekaten paedah saking lagu rohani mawa basa Jawa sampun
sebagian kapapar wonten ing wacan inggil menika,kita kedah was-was saha
Inggris ingkang membumi menika sampun nggeser basa Jawa,kadosta para lare-lare
kita sedaya kedah prihatin ngengingi basa Jawa ingkang samya sisah dipungladhi
dening para siswa lan masarakat umumipun.Pramila mekaten kita kedah sami
ngusada nguri-uri basa Jawa supados tetep lestari wonten ing bumi nuswantara saha
gamblang,ngandhap menika wonten tuladhanipun lagu rohani mawa basa Jawa.
menika sanes gubahan saking lagu ngamanca ananging asli saking lagu Kriste Jawa
wonten ngandhap menika lagu Natal saking ngamanca ananging sampun dipungubah
menika sami nadanipun kaliyan lagu Natal wonten ngamanca ananging namung bedha
cakepanipun.Anggenipun ngubah basa ngamanca dados basa Jawa kados tuladha lagu
wonten ing inggil menika ingkang dipunraoskaen para sedulur Kristiani Gereja
Kristen Jawa langkung rumaos nengsemaken saha rumaos ing manah,langkung caket
pungkasan utawi kesimpulan penulis wis sapantese menawi basa Jawa menika kedah
dipunuri-uri supados lestari.Semono uga tumrap kadang mudha lan mudhi kedah
ngusada ngleluri basa Jawa menika,supados boten kageser kaliyan basa ngamanaca.Para
siswa uga kedah mbudidaya basa Jawa,anggenipun sinau boten wonten ing sokalahan
kemawon ananging wonten njawi menika taksih kathah papan ingkang wiyar saged dipunsinaoni
cawe-cawe,pro-aktif kangge nyengkuyung basa Jawa supados tetep lestari
nak saya, mending sampeyan sing 600 – 650 mbah yut…jual tuh coal 1 ton sampeyan
bandot tua ngamuk di sini mana orangnya…
ngisin-ngisini wes tuwek kok senengane adu…
wes sing tuwek lengser keprabon, gantian sing nom yo….
larang-larang, montor larang mundhak eman di enggo . . . nek nduwe duwit akeh ndang budalo munggah kaji kono . . .
punika dipun Pangarsani Panatacara Madya Sugeng Irianto, S.Pd, kanthi pangangkah ruangan lan audionipun saged murakabi kagem proses Pembelajaran ing pawiyatan. Nalika paring sambutan, Ibu Nunuk Sri Murni Karyati ngendikaaken bilih Keluarga ageng SMPN1 Jetis ndherek nyengkuyunng lan remen sanget dene SMPN 1 Jetis sampun pinitados minangka Papan pawiyatan. wondene Panatacara Mudha Darmuji Ngambar Arum, S.Ag, lurah Paguyuban ngandaraken bilih siswa ingkang ndherek pawiyatan saya dangu sangsaya tambah kathah, punika minangka tandha pranyata taksih kathah tiyang jawi ingkang “peduli” dhumateng ngrembakanipun basa Jawi ingkang adi luhung. (dar)
saking Gusti ingkang Maha Mirah. Amien. Paijem gadhah Fiat.Diagem touring dateng Banten.Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten. Mulad
menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo. Cangkem iki sering
saking Gusti ingkang Maha Mirah.Amien...Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten. Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten riyoyo
Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta, JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
bisa maca lan ngerti artine bene wong sing nang nduwur nduwur sing kerjane nang pemerintahan ngerti sadar keluh kesahe
Jeng, sak niki nek mbalik maning teng Indonesia ojo lali nggowo kamera lan abadikan moment sing ora
apik mbekayu... tulis sing elek elek bae bab ora enake dadi BMI, sapa ngerti ana pejabat sing melu
> > loro: Dadi wong ojo kejem-kejem
> > papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng
> > limo: mangan ga mangan sing penting kumpul
> > Poncosilo (jawa kromo)
> > kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal
> > Kaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradab
> > kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan
> > kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan. kaping
> > gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiang Indonesia
MENIKA CERKAKIPUN JAROT1. NGENTENI NJEBROTE UDUN. ( http://udun.4shared.com )2. TAYUB MBAH JO ( http://mbah-jo.4shared.com )3. SING TEKA ING TENGAH WENGI ( http://sing-teka-ing-wayah-wengi.4shared.com )4. Kopdar/ crita remaja1. NGENTENI NJEBROTE UDUNTAYUB MBAH JO3. SING TEKA ING WAYAH BENGI
Ojo okeh-okeh mengko dadi waleh hei yee yeee
MUJUDAKEN MEDIA NYEMAK PANGANGGENING BASA ING
UNDHA-USUK BASA JAWI ABDI DALEM WONTEN ING
PEPINDHAN WONTEN ING NOVEL KIDUNG WENGI ING GUNUNG
PANDHAPUKING TEMBUNG ANDHAHAN WONTEN PANYANDRA MANTEN JAWI ING BUKU GATI
DAMEL BUKU KANTHI IRAH-IRAHAN SINAU MAOS SAHA NYERAT AKSARA JAWA “CARAKA” KANGGE
MODEL PASINAON MAKE A MATCH KALIYAN MODEL PASINAON EXAMPLE NON EXAMPLE WONTEN KATRAMPILAN NYERAT UKARA MAWI AKSARA JAWA TUMRAP
REFERENSI SAHA FUNGSINIPUN PISUHAN BASA JAWI WONTEN ING SALEBETING KALAWARTI DJAKA LODHANG
WONTEN ING DHAGELAN MATARAM BASIYO CS.
TINJAUAN FILOLOGI DAN KONSEP MANUNGGALING KAWULA
GUSTI TEKS DUNUNGIPUN INGKANG ANÊMBAH LAN INGKANG
SINÊMBAH, BAB PRATINGKAHIPUN TIYANG SALAT: PANUNGGALING
duwe jeneng Dewi Pramuni kang sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa
tresna marang panguwasa tribuwana, yaiku Bhatara Guru. Kanggo nggayuh ketemune
rasa tresnane marang Bathara Guru, sawijining dina Dewi Pramuni tapa brata.
Sawise nemoni maneka rupa pacoban lan godhan, wusanane katekan Bathara Guru,
gelem nyembadani pepenginane Dewi Pramuni kang pengin dadi prameswarine.
Ananging ora kabul sakabehe, amarga mung tata lair wae sing bisa dadi
Amarga kasektene Bathara Guru, Dewi Umayi lan Dewi Pramuni banjur ijolan raga.
Jiwane Dewi Umayi manjing ing ragane Dewi Pramuni, lan suwalike jiwane Dewi
Pramuni manjing ing ragane Dewi Umayi kang arupa raseksi. Adhedhasar andharan
ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Dewi Pramuni (jiwane
Dewi Pramuni kang manjing ing ragane raseksi Dewi Umayi sabanjure antuk jejuluk
Durga kang tegese kuciwa, ala, ora nyenengake. Lan sabanjure
Lan wiwit wektu iku, Bathari Durga disembah dening para kang ngrasuk agama
Durga katetepake dumunung ing kayangan Krendayana. Kayangan iku
turune. Ing lakon carangan Sudamala, Bathari Durga antuk ruwat lan bisa luwar
saka wujud raseksine dening Sahadewa. Bathari Durga sabanjure palakrama kalawan
Bathara Kala lan peputra Dewasrani. Ing jagad pedhalangan, Dewasrani iku
putrane Bathari Durga lan Bathara Guru. Bathari Durga duwe hak paring bebana
Ing lakon Sumbadra Larung, Bathari Durga paring pangestu marang pepenginane
Burisrawa kanggo nresnani Dewi Sumbadra. Ing lakon Pancawala Lena, Bathari
Durga mbiyantu Leksmana Mandrakumara, pangeran pati ing Astina, lan paring
pangestu marang pepenginane Leksmana kang arep nglamar Dewi Pergiwati, putrane
putri Arjuna. Dene ing lakon Wahyu Cakraningrat, Bathari Durga paring bebana
marang Samba, putrane Sri Kresna, lan paring pangestu mring gegayuhane kanggo
ngrebut Wahyu Cakraningrat. Sapa kang kasil ngrengkuh Wahyu Cakraningrat
iku, kabeh ora ana kang bisa kasembadan pepenginane. Kabeh gegayuhane para
satriya ing telu kedadeyan iku padha cabar. Iku amarga pepesthen tumrap sipat
jiwane kang adoh saka sing dipengini. Bathari Durga dadi sesembahane para kang
nganut agama Durga kang duwe aturan lan paugeran dhewe. Cacahe agama kang nyembah dewa karana Bathari Durga dadi ana wolu.
(nyembah Sanghyang Syiwa/Bathara Guru), agama Sambo (nyembah Sanghyang Sambo),
Pirang ndina kie inyonge amleng ora tilik sedulur ngalor ngidul dalam basa kerene ya blogwalking alias muter muter. selain anu agi akeh gawean
bengi karo dina kie mandan wis ilang rasa malese dadi sregepe ngepol, ngutak ngatik blog ujarku anu arep ngganti backround nrima sing gratisan baen
ternyata ngono kuwi tho rasane uwong sing lagi nandang katresnan. ngerti tenan
zaman dahuru, akeh hera-heru, jalma manungsa kadya gabah den interi manggih kingkin, wolak-waliking jaman, emas katon saloka, saloka katon emas. Ana setan riwa-riwa memindha manungsa anggawa agama. Yoiku kahananing jaman wis ngakir, sileme prahu gabus, wis ginaris ing Hyang Widhi, sing sapa tansah eling lan waspada, kang setya budya bakal manggih wilujeng. Ing kono dadi
Wb/jv/Tembang/Langgam Jawa/Yèn ing tawang - Wikimedia Incubator
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | Langgam JawaWb > jv > Tembang > Langgam Jawa > Yèn ing tawang
marang mega ing angkasa, ingsun takokke pawartamu
padesan tekan ing kutha – kutha, saubenge nuswantara wis ora
asing meneh karo pelawak sing agi kondhang – kondhange, yaiku Sule. Lagu sing
irah – irahane Susis, lagu kuwi wujude ora mung tembang, nanging dadi
Penguripane Pak Wirya sekeluarga saka asiling tetanen. Ora let suwi, sawise
pirang taun Pak Wirya karo Bu Sati nduwe momongan anak lanang. Anake mau
dijenengi Paimin. Keluarga kuwi tambah seneng meneh uripe amarga wis eneng
momongan. Nanging Gusti Allah ngersakake sejen, Ibune Paimin yakuwi Sati
dipundhut nang sing gawe urip. Pak Wirya sekeluarga ngrasa kelangan sing banget
– banget. Sapa – sapa padha nangis nlangsa. Banjur uripe Pak Wirya saiki dadi
telung taun ndhudha, banjur Pak Wirya kenalan karo prawan
lanang. Pancen Wantinah kuwi omonge manis,
nyenengake ati, tur wonge ya ayu, cilik dhuwur. Wantinah nukokake jajan,
dolanan, lan liya – liyane. Sawise let seminggu si Wantinah njaluk dilamar.
Panjaluke Wantinah disanggupi Pak Wirya. Nalika nglamar, Pak Wirya aseng kakang
lan mbakyune kanggo seksi. Pak Wirya njaluk janji marang si Wantinah.
Pak Wirya : aku gelem ningkah karo kowe, nanging kowe kudu gelem nampa, ngrumat
Wantinah : ya aku gelem nampa, aku sanggup ngrumat njenengan lan anake
njenengan. “ jawabe Wantinah karo mesem.
lamaran let seminggu, banjur njaluk diningkah. Uripe wong telu mau guyub rukun,
ayem tentrem. Ora let suwi si Wantinah diparingi momongan, lair anak wadon sing
dijenengi Sarni. Wiwit saka kuwi sengsaya suwi sengsaya ketok sifat asline
Wantinah. Sithik mbaka sithik sing maune apik saya luntur. Sing maune
nggatekake Paimin saiki wis ora, kasarane dibuwang. Wong sing apik dadi kejem,
kaya macan manak galake. Ora mung cukup semana, Pak Wirya uripe saiki nganti di
setir nang bojone, amarga wedi. Paimin mau nganti diselehke neng umaeh Pak
Dhene. Amarga saking sengite Wantinah karo si Paimin. Yen Pak Wirya kepengin
ketemu karo anake lanang ndadak umpet – umpetan. Kuwi lumaku kanthi teterusan.
Anake wadon diugung – ugung, dialem – alem, apa kang dadi panjaluke mesthi
dituruti. Nanging kosok balike, si Pimin disia – sia. Kaya bebasan Jawa “
lanang. Banjur si Wantinah “ morot – morot “ ( padu ). Suarane Wantinah ora
trima lirih, nanging seru, gampangane wong se RT krungu kabeh. Nanging si
Wantinah ora nduwe krasa isin karo tangga teparone. Padinane padu terus. Pak
Wirya sing maune lemu saiki dadi gering, ora mitayani, amarga akeh mikir karo
batine kedereng. Sawise kedadeyan kuwi, uripe Paimin kelunta – lunta, sengsara,
kaya dhewekan. Nanging isih beja, amarga saben dinane diopeni karo Pak Dhene.
Manggone ya nang umaeh Pak Dhene. Banjur si Wantinah nyatru, nesu, ora wawuh
karo kakange Pak Wirya sekeluarga. Uripe Pak Wirya saiki mung tansah manut,
takut istri ora mung nang sinetron, lagu, nanging dadi kasunyataning urip. Yen
wong lanang sing wewatone ora kuat, bisa nduweni sifat ala, sebab dene kegawa
kelakuan lan tindakan bojone sing ala. Bebojoan ora mung tansah golek apik
rupane, nanging sing paling utama kudu apik atine. Aja nganti milih
kedhondhong, alus rupane nanging ala njerone. Dadiya wong lanang sing nduwe
adeg – adeg jejeg, kanggo mimpin keluargane, aja nganti kedadeyan kaya ing
Susis “ Suami Takut Istri “
– unen iku dingendikakake dening para sepuh duk ing nguni. Bethik iku araning
iwak cilik sing urip ana ing sawah utawa kalen sak pinggiring sawah. Manggar
iku kembanging klapa, yen disurasa unen – unen bethik nucuk manggar tangeh
lamon utawa mokal bakal kedadeyan. Crita bethik mangan manggar mligi crita
gethok tular. Ora ditulis dibukokake lan ora dingerteni sapa cikal bakale sing
nucuk manggar kasunyatan nalika banjir Banyumas taun 1800 an, dina Kemis Legi.
Tlatah Banyumas kaya dene segara. Wit – wit klapa padha keleb ing banjir, mula
bethik bisa nucuk manggar. Ana kaelokaning jagad Pendhapa Si Panji Kabupaten
Banyumas lan mesjid Agung Nur Sulaiman ora melu keleb kaya dene dijunjung. Mula
pendhapa lan mesjid Agung Nur Sulaiman mau kanggo papan pengilen para
pendhudhuk. Sing padha ngili ana ing Pendhapa Si Panji lan mesjid Agung Nur
ing sakiwa tengene Karasidhenan Banyumas ( saiki dadi SMK N 1 Banyumas lan
pondok pesantren modern ) kabeh keleban banjir. Yen dinalar nganggo akaling
manungsa, yen wewangunan ing kiwa tengene Kabupaten Banyumas keleb kudune
Pendhapa Si Panji lan Mesjid Agung Nur Sulaiman uga keleb. Nanging kanyatane
Si Panji Kabupaten Banyumas saiki dumunung ing kutha Purwokerto. Manut crita
gethok tular, nalika boyongan saka guru pendhapa ora gelem digawa liwat
Jembatan Kali Srayu, mula kudu mubeng liwat Semarang, Tegal, tumuju kota
magis. Kekuwatan iku dibuktekake nalika arep ana pemberontakan G 30 S PKI saka
guru mau ngetokake getih. Saben malem dina Slasa Kliwon lan Jemuah Kliwon
Saka Guru Pendhapa Si Panji di foto saka ngarep.
Agung Nur Sulaiman nganti saiki kalebu wewangunan peninggalan jaman kuna sing
nganti saiki isih dingo kanggo papan ibadah umat islam, lan wis ngalami
-Iki dadi gedange, jo mateng 8=2350
-Sio 2 kr 8=2+8=10 -(18)
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: September 2011
arep nulis apa maning, wis apik lan ndelok'o sak pol'e gambar iki... nak pengin luwih
René Louiche Desfontaines, miyos tanggal 14 Februari 1750 wonten ing Tremblay (Ille-et-Vilaine), seda tanggal 16 November 1833 wonten ing Paris, panjenenganipun ahli botani Prancis.
Sasampunipun sinau babagan kedhokteran, René Desfontaines nyinauni babagan sajarah alam dhumateng Bernard de Jussieu. Panjenenganipun sampun nerbitaken karya-karya botani iangkang layak nalika tanggal 2 Maret 1783 ing Academy of Sciences , piyambakipun présidhèn nalika taun XIII ( 1804 - 1805 ). Dados anggota saking Academy of MedicineAprès ses études de médecine.
Adrien Davy de Virville (dir.) (1955).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=René_Desfontaines&oldid=977748"	Kategori: Tokoh Prancis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.14, 2 Maret 2016.
Jeffrey Slayter | Mekar urip,,en,Mekar urip siap kasedhiya kanggo wong sing milih kanggo nampa iku karo mbukak-pikiran,,en,Mekar urip ngirim piwulang kabentuk ing dhasar,,en,Mekar urip,,en,Mekar urip siap kasedhiya kanggo wong sing milih kanggo nampa iku karo mbukak-pikiran,,en,Mekar urip ngirim piwulang kabentuk ing dhasar,,en
Iki acara bakal dianakaké ing ndhuwur-kedudukan konferensi kamar ngendi sampeyan bisa kacemplungaken dhewe ing pengalaman lan jaringan karo piranti kaya-minded individu sing looking kanggo aplikasi paling anyar manungsa pangowahan karya sing kanggo kabèh aspèk sing urip.
Èlmu lan Jeff kabuka dhewe kanggo pengalaman sing beda ing donya lan sing kita emg disambungake menyang wong ing cara kita saestu ora bisa nerangake.”
Jeff iku sawijining pelatih sange, mentor lan kanca kabeh kang acara. Yen sampeyan
latihan 'nyata', sampeyan kudu digarap Jeff. "
Aku kasurung sapa lan everyone apa siji utawa kabeh Jeff kang seminar / Lokakarya. Dhewek Panjenengan ngganti kowe mental lan emosional. Aku katon nerusake menyang mengkono luwih karya karo Jeffrey ing mangsa cedhak. "
Yen serius babagan ganti wujud gesang, nyelehake sing dilakoni kabeh lan ngupaya metu Jeff. Iku tumindak sampeyan ora bakal getun. Kabeh iku bisa. "
Jeffrey punika speaker masterful, guru lan pelatih amarga dheweke wis lan disambungake menyang gedhe unknowing misteri kadhangkala diarani minangka conciousness, kabeh sing Semesta saka kolom kuantum. "
Yen iki pengalaman Panjenengan ora tutul ing sembarang cara malah mung sethitik mati Panjenengan. Iki wis rubah 10-melu. Matur nuwun. "
Prasaja apik tenan!!! Acara banget beda saka wayahe kowe teka. Sampeyan bakal tantangan lan wong sing beda ing pungkasan. "
Pendhaftaran tujuan kang kene saka ana kanggo krungu indisputable pikiran ndamu kuwi.
Pendhaftaran isih knitting, Aku iku. Matur nuwun XX "
Saben wayahe ana sambungan karo wong utawa wulangan kanggo poto. Padha nuduhake munggah nalika samesthine; nalika ora. Ing kasepen lan swara. Peparinge iki mesthi ana kanggo gain kawruh kang lan raka. "
Pendhiri saka Following Passion Panjenengan Philipp Henseler
Tansah meksa nindakake perkara sing urip ganti gelombang liwat teluk kanggo ngowahi eseman liyane kanggo ngadhepi manungsa pasuryan. "
Thanks Jeff, sing wis mbantu kula kanggo njlentrehake Pendhaftaran inspirasi misi lan limang kula pembalap kanggo ngeteraké Pendhaftaran bisnis kanggo nggawe dhuwit kanggo mburu Pendhaftaran misi. "
Iku pengalaman ayu supaya pindhah saka mikir sing ngerti kabeh nalika bebarengan teka mangertos sing duwe kabeh jawaban sing perlu, nunggu sampeyan ngelingi karo atimu. Ilmu Panjenengan punika Warta bali menyang eling sing. "
Jeffrey Slayter kang Science Sampeyan iku kudu kanggo wong kepingin kanggo sambungake karo poto sing inti lan ngisin sempurno lagi. "
Hadiah Jeffrey kanggo kula lan djalmo manungso iku kaya ora ana liyane aku wis tau ditampa utawa ngalami. Aku pengin aku ketemu wong cepet. Aku katon nerusake menyang mangsa karo poto rubah kawula. "
Ilmu Panjenengan punika ndadak urip shattering - sing, urip sing sumurup iku pecah kanggo mbentuk kaleidoscope luwih ayu saka werna lan patron anyar sing ora bisa mbayangno nganti katon. "
Matur nuwun kanggo acara kaya ora ana liyane, opening ati banget, ayu nemu iki karo supaya akeh jiwo ayu liyane. "
Transformational "boten kaya iki metu ana" pengalaman umur. Sambungan jero ngédap karo wong, Aku wis katutup sing luwih lengkap babagan donya lan aku ing acara iki. Matur nuwun Jeffrey lan tim. "
Jeffrey terus amaze kula ing ambane saka pangerten djalmo manungso lan individu kang diukum ing donya nyata. Aja ora ngidini iki kesempatan kanggo pass sampeyan dening, sampeyan bisa ngganti gesang panjenengan lan panjenengan njaluk nyumerepi metu karo sange, sadar lan diukum wong. "
Jeffrey iku tuntunan modern, lan shaman kutha sing mlaku antarane donya bisnis lan kasukman kasil. Punika kapriye digarap wong; sampun mbantu kula kanggo ngganti gesang kawula kanggo luwih apik. "
Jeffrey jagal kang Science Sampeyan iku soko khusus! Aku welcome sampeyan numpak gelombang ing kesadaran saka kangge kita sesambetan. "
Srengenge wis mencorong. Bumi iku siap. Djalmo manungso perlu sampeyan. Apa sampeyan milih?"
gedhe sing aku njupuk ngarep punika kemampuan kanggo duwe misi langit ing urip lan ngerti carane gabungno karo bisnis bakal ngidini kanggo nggawe urip sing desain. "
Yen sampeyan macet ing papan kang logika lan golek sing wis nampa kabeh limo Techniques karo ora asil bukti. Banjur njaluk dhisik Kanggo Jeff Program (Èlmu Panjenengan) lan nyambungake karo beda panjenengan!!"
Acara iki maneh awakened Pendhaftaran dhewe yakin reasssuring sing ana aspèk kula sing gedhe lan ana kamar kanggo dandan nanging aku duwe sesanti kuwat. peserta liyane padha banget anget lan prewangan lan ana persil fun. "
Yen bisnis ing kepingin kanggo njupuk bisnis kanggo tingkat sing tuwa, Jeff kang language nyedhiyani sambungan menyang tujuan tuwa apa kita apa lan ngapa kita nindakaken. Yen pitakonan apa lan apa sing lagi dilakoni apa sing nggawe, sampeyan kudu rawuh sing latihan Jeff Slayter. "
A saestu ganti wujud lan experiential mesthi. Kanggo 4 dina acara sing bakal temtunipun njaluk Nilai saka iki mesthi. "
Science pandjenengan lan apik tenan lan kapriye kesempatan kanggo nemen njelajah lan nemokake mung carane penting hubungan karo dhewe yen sampeyan dienggo ing ganti utawa positif contributing kanggo donya lan liyane liwat misi lan karya.. Matur nuwun. "
Matur nuwun kanggo Jeff lan tim reminding kula tau dadi wedi dhewe potensial dadi katresnan kanggo aku lan liyane. Aku tansah dadi, Aku mung kelalen breather lan manggon. Ing nggawa. x "
Aku wis nenggo dangu golek soko kempal lan sing paling sesanti lan tujuan punika ngluwihi EGO lan ndhukung saka timer nanging kanggo betterment kabeh. Aku wis ketemu lingkungan Panjenengan kuwi panggonan. Matur nuwun Jeffrey Slayter. "
Iki saestu gesang ganti sarasehan kanggo katon ing sing tenan aku lan mengkono kanggo nggawa menyang ngarep apa aku dadi hasrat bab lan apa Pendhaftaran misi ing urip apa. Sing Jeff sampeyan iku Inspirational menyang kabeh. "
Gaya lan kontes Jeff wis maringi inspirasi enthusing kanggo transcend saka gagasan kanggo tumindak lan transformasi. "
Jefferey banget hasrat wong, iku oozes metu kang awak, wong banget sinau. Panjenenganipun punika bener biru pimpinan karo akeh skills paling kabeh, kita duwe kesenengan. "
Kaweruh Jeffrey menyang apa dibutuhake kanggo transformasi punika liyane ana. Panjenenganipun ndadekke ngrawat lan sikap andhap menyang subyek sing bisa medeni lan confronting. Awesome karya Jeffrey. Aku katon nerusake kanggo apa karo sampeyan ing mangsa.
Aku wis dirawuhi lelampahan transformative iki sadurunge lan iku luwih apik saben wektu. Nemokake tembung hard amarga aku kesah supaya adoh ing 4 dina. Mbok aku bisa ngomong aku ngembang lan transcended paling millennium pengalaman sak wektu aku ana kene. Iku sukses kanggo nuduhake iki karo pepadha anggota suku kawula. "
Jeffrey Master seni komunikasi lan sesambetan manungsa. Panjenenganipun dipandu kula kabeh cara kanggo pilihanipun sandi bener. "
Yen sampeyan pengin nemu urip rawuh program iki. Yen sampeyan pengin ngerti saiki, ojok. Iki program akeh needed sing bukaan ing watesan saka urip lan apa bisa. Iku mung salah siji saka sawijining jinis!"
Aku teka karo ora pangarepan ngerti sing aku njaluk persis apa aku needed. Aku pracaya aku tak persis apa aku needed lan apa ana sing paling apik kanggo kula ing titik iki ing wektu. Sing mesthi wae ana dinamis lan Insightful ing cara aku wis ora mbadek. "
Ing efek ripple apa wis kedaden kene apa bakal digawe wis diganti donya ing ukuran ngluwihi wates. "
Jeffrey Slayter iku Science Sampeyan mesthi nyurung wates. Iku ngijini sampeyan kanggo saestu nyambungake karo poto utama ing cara penting. Aku kasurung everybody kanggo nindakake. Pepindahan ing kula wis kapriye. "
Aku sesambat. Aku ngguyu. Aku experientially ditemokake apa katresnan lan dateng ing timer tenan lan ngrasa kaya ana berkah ora luwih saka tiba liyane ing katresnan karo kula lan urip. Matur nuwun. "
Aku tuku dhewe tiket kanggo Ilmu Jeffrey kang Sampeyan liwat 6 sasi kepungkur lan dianakaké minangka nambani, ngerti iku bakal dadi Epic, kaya Nggawe jalur kekancan bahan bakar rokèt. Aku iki ora wagol - iku adoh, adoh jantung luwih ngembangaken lan fueling lan nyenengake lan wiyar banget. "
Ing Ilmu Panjenengan aku nampa sing paling wigati lan kuat alat aku tau bisa kanggo obah gesang kawula maju. Matur nuwun Jeffrey kanggo patang dina saestu transformative!"
Babat Inggih punika satunggalipun kacamatan ing Kabupatèn Lamongan, propinsi Jawi Wétan. Kacamatan punika dumunung wonten sapinggiring margi ingkang ngubungaken Surabaya-Jakarta, lan nggadahi panggènan ingkang strategis, amargi dumunung ing margi ageng ingkang nggubungakan antar kitha. Kacamatan Babat wewatesan kaliyan Kabupatèn Jombang wonten sisih kidul,Kabupatèn Bajanegara wonten sisih kilèn, Lamongan/Surabaya wonten ing sisih wétan, lan Tuban wonten sisih lèr.
Kacamatan Babat mujudaken salah satunggalipun kacamatan saking pitulikur kacamatan wonten ing Kabupatèn Lamongan ingkang manggèn wonten ing sapinggiriripun margi jurusan Jakarta-Surabaya, lan wonten antawisipun kitha-kitha :
Wiyaripun wewengkon watawis 6.375,475 Ha kanthi cacah jiwa + 75.717 jiwa ingkang dumados saking 37.234 jaler lan 38.483 estri. Kacamatan Babat dipun pérang dados 21 désa, 2 Kalurahan, 47 Dusun lan 7 Lingkungan.
Panaréntahan Kacamatan Babat dumados saking Dinas Instansi ingkang dumados saking Instansi Teknis lan instansi ingkang gegayutan kaliyan pelayanan masyarakat ingkang cacahipun ngantos 26 Dinas Instansi lan 70% sampun anggadhahi kantor piyambak senandyan taksih kirang prayogi sarana lan prasarananipun, déné ingkang 30 % sanèsipun taksih dados setunggal kaliyan instansi sanes.
a. Kec.Babat anggadhahi 4 pasar désa lan 1 pasar Kabupatèn ingkang
pasaripun kados makaten, Pasar désa Plaosan kanti gunggung los 3, Kios 13 iji kanti gunggung pedagang + 56 tiyang ingkang bikak saben dintenipun. Pasar désa Gembong kanti gunggung los 5 iji, kios 140 iji kanthi gunggung pedagang 232 tiyang ingkang bikak saben dinten pasaran pon lan kliwon
Pasar Désa Moropelang kanti jumlah kios 96 buah, jumlah pedagang 192 tiyang ingkang
Pasar Désa Koyongan kanti gunggung las 4 buah, kios 9 buah lan pedagang 31 tiyang ingkang
Pasar kalurahan Babat kanti gunggung kios 949 buah jumlah pedagangipun 1,387 tiyang.
Pasar Laladan bikak ing saben dintenipun, dene pasar ayam manggen wonten kalurahan Banaran.
b. Salintunipun Pasar-pasar tradhisional wonten Kec.Babat ugi wonten swalayan-swalayan. Ingkang manggèn wonten saubengipun pasar Babat. Minggah swalayan-swalayan kalawan inggih punika Alfa ingkang manggèn wonten Kalurahan Banaran, Indomaret ingkang manggèn wonten Kalurahan Banaran, Indomargo Primatama ingkang manggèn wonten Kalurahan Banaran, Awam Swalayan ingkang manggèn wonten Kalurahan Babat, Siswa Swalayan ingkang manggn wonten Kalurahan Babat
a. Pendidikan non formal ingkang aturi pondok-pondok pesantren ugi sumebar wonten wewengkon Kec.Babat ingkang kathaipun ngantos 9 pondok pesantren inggih punika :
Ponpes As-Syafi’iyah ingkang manggèn wonten kalurahan Babat dipun embani K.H.Khurkhi
manggon wonten dusun Tegal Rejo, désa Datinawong ingkang dipun
Ponpes Nurul Siroj manggèn wonten Tritunggal imgkang dipun embani KH.Kholiq Affandi
Ponpes Al-Barokah manggèn wonten Ngentruk Gilang Babat ingkang dipun embani KH.Sunhaji Luqman
Ponpes Roudlotul Muttaalimin manggèn wonten désa Moropelang ingkang dipun embani K.Syeirozy
b. Déné sarana pendhidhikan formal kathahipun 84 sekolah ingkang kapérang :
Minggah wonten babagan perhubungan, wonten sawetawes sarana perhubungan ing tumuju wonten kitha-kitha saindengeng P.Jawa, Sumatra, Bali ingkang
ingkang arupi baita biasanipun diginaaken para warga sakitaripun lepen Bengawan Solo kangge sarana tumbas barang/kekilakan kaliyan para pedagang dateng Pasar Babat. c. Sarana
5. Kec.Babat wonten panggènan wisata ingkang kanggé sawentawis wekdal punika dereng dipun kelola kanthi sae inggih punika Guwa Lawa lan Sendhang Puncak Wangi.
Potènsi sanès[besut | besut sumber]
Kacamatan Babat mujudaken salah setunggalipun pusat miyara susuh peksi walet ingkang nggadhahi boten kemawon saking warga Babat ananging ugi saking njawinipun kitha kadosta saking Jakarta, Gresik, Jombang lan Surabaya, dene cacahipun para pamiyara susuh peksi walèt ngantos 22 tiyang. Salintunipun minangka punjering perdagangan Kacamatan Babat saperangan ageng wewengkonipun mujutaken wewengkon ingkang kangge pertanian. Dene saperangan ageng mujutaken sito sabin tadha udan ingkang ngantos 70 %. Dene hasilipun budidaya tetanem roto-roto hasilipun saben tahunipun kados mekaten : Pantun: 30.010 ton, Jagung: 4.944 ton, Kedelai: 75 ton, Kacangijo: 324 ton. Kangge anjagi kekirangan toya lan kanggé nampung toya wekdal rendhengan, Kacamatan Babat anggadhahi 15 wadhuk ingkang sumebar wonten 15 désa. Salintunipun wadhuk Kacamatan Babat ugi anggadhahi 5 sumber toya ingkang sumebar wonten 5 désa inggih punika wonten désa Puncak Wangi, Bulu margi, Karangkembang, Kuripan, Gendong Kulon. Kanthi potensi wewengkon ingkang saé, dipun pirsani saking sisi geografis utawi transportasi, saéngga mahanani timbulipun para pengusaha/ perusahaan-perusahaan ingkang ageng utawi alit, antawisipun :
Petrokimia (Pengelolaan toyo wonten désa Trepan)
Salintunipun pabrik-pabrik ingkang kasebat wonten nginggil ugi wonten 7 dealer sepeda motor inggih punika : Kharisma motor, Sanek motor, Kanzen motor, Suzuki motor, Yamaha Motor, Glory motor. Ugi wonten 3 SPBU inggih punika SPBU Gembong, Plaosan, Banaran.
Kangge nggrengsengaken sèktor inventasi, ugi wonten sarana perbankkan ingkang nyekapi. Menggah sarana perbankan ingkang wonten Kacamatan Babat inggih punika : BRI Unit Babat, Bank Jatim, BNI.1946, BTPN, Bank Panin, Bank Danamon,
Rumah Makan Leo lan Ing Lan Rumah Makan Cendrawasih.Kangge ningkataken kwalitas produksi pertanian utaminipun produksi beras wonten Kacamatan Babat anggadhahi 34 pengusaha huller (penggilingan pantun) ingkang sumebar wonten 21 deso.
Salintunipun Indhustri ageng wonten Kacamatan Babat ugi wonten Indhustri alit antawisipun.: Industri Tapé wonten Désa Sambangan, - Anyaman pandan lan tapé wonten Désa Bulumargi, - Anyaman pandan,jamu géndhong lan pengrajin pring wonten Désa Trepan, - Krupuk, Cetakan tutup botol lan pembakaran timah wonten Deso Gendongkulon,-
plastik wonten Désa Bedahan, - Tas, tempe lan wingka wonten Deso Plaosan, Tigan puyuh lan dulinan lare-lare wonten Deso Datinawong, - Dompet, tas, sandal lan sabuk wonten Deso Kebonagung,- Konveksi wonten deso Tritunggal (ndamel training park, kaos, jaket) ingkang dipun sade wonten kalimantan, Irian Jaya, Jakarta lan Surabaya, wonten Désa tritunggal wonten 59 pengrajin, - Jahe instan, tigan asin, kripik témpé lan wingka wonten Désa Trepan, - jamu géndhong, krupuk, tempe, tahu wonten Deso Truni.
Kacamatan Babat ugi anggadhahi potensi ngasilaken bahan tambang antawispun tambang watu kapur wonten désa Karangkembang, tambang wedi/ galian C wonten kalurahan Babat lan Banaran
TETEDHAHAN KHAS[besut | besut sumber]
Kitha Babat ingkang manggen wonten simpangan margi antar kota, anggadhahi tetedhahan khas ingkang sampun dipun kenal wonten Saindenging panggonan/ kitha/ laladan umpaminipun kadosdéné :
Wingko Babat, Jenang Babat, Krupuk Pereng (Krupuk Sontaria Désa Gendong Kulon),
Sekul Pecel Deret Stasiun Babat ingkang manggen wonten sangajengipun Stasiun Babat.
Babat • Bluluk • Brondong • Deket • Glagah •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babat,_Lamongan&oldid=1060762"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Mèi 2016Kacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn LamonganBabat, LamonganKabupatèn LamonganKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 26 Mèi 2016.
Ukarané ora persis nanging mèmper waé. Wangsalan ana kang awujud ukara selarik,
lamba yaiku wangsalan kang mung isi batangan (tebusan)
siji. Unen-unen wangsalan lamba mung saukara kang kadadean saka rong gatra. Gatra kang ngarep isi wangsalan,
batangane luwih saka siji. Unen-unene wangsalan rangkep kadadeané saka
rong ukara, siji-sijine ukara kadadean saka rong gatra.Ukara kapisan isi
Tuladha: Jenang sela, wader kalen sasonderan. (Apu,
memet yaiku wangsalan sing carane nggoleki batangane
sarana ngoceki maksuding tetembungane ambal ping pindho.
yaiku tembung satitahe. Tembung satitahe ateges ora ngaya, mung tumindk
padinan yaiku ana sing nganggo nyebutake batangane, la nana
sing tanpa nyebutake batangane, marga wong-wong sing pandha krungu (maca)
njangan gori. Gori iku mathuke digudhèg. Njangan gori = nggudhèg. Maksude
wanda, isi wangsalan : gatra buri 8, isi batangane. Tuladha: Reca kayu,
golek kawruh rahayu.(reca kayu = golek)
Mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda ) X 2 = 24 wanda Kang
mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda) x 2 = 24 wanda yaiku wangsalan rangkep (isi
batangan luwih saka siji). Unen-unen rong ukara, saben saukara kadadean saka
rong gatra. Ukara kapisan (rong gatra) isi wangsalan, ukara kapindho (rong
kang kapisan (yaiku kang isi wangsalan) mawa purwakanthi guru swara lan
Tuladha: Tepi wastra, wastra kang tumprap mustaka.
(Kemada,iket) Mumpung mudha, nggegulanga ngiket basa.
kang sinawung ing tembang yaiku cacahé wandane lan tibaning
swarane ing wekasaning gatrane ora tartemu, sebab kawengku ing guru
tembang kudu tansah menang, lire: ora kena owah, kudu tansah manut
gendhing, gerong lan senggakan, kerep kanggo wangsalan (dilagokake dening
pesindhen, niyaga utawa bocah-bocah sing padha manembrama).
Janggelan = during tetep, isih kudu janji maneh, sendhe,
Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati,
rina wengi mung tansah takimpi-impi, jroning ati kangenku setengah mati, jenang
gula ya mas ya mbok aja lali, ngelingana rikala jaman semana, sliramu janji aku
setya ngenteni, lair batin tresnaku terusing ati, kangen wong kangen ngene-ngene
rasane, rindhu-rindhu tambane kudu ketemu, klapa mudha enake kanggo rujakan,
leganana aku kang nandhang kasmaran, mbalung janur wong bagus takanti-anti,
ngarang wangsalan sing dikarang luwih dhisik, perangan buru (ukara
sing isi batangane), banjur ngarang perangan ngarep (ukara sing isi
wangsalane). Dadi pangarangé perangan ngarep (ukara kang isi wangsalan)
gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem sing dipimpin karo ...
Berikuta adalah contoh tuladha Tembung Saroja Lengkap Tuladha tembung saroja : Adi luhung Ajur mumur Amrik minging Andhap asor
Sadurunge ngrembug apa kang diarani ukara pitakon luwih dhisik ndeleng apa kang dikarepake ukara pitakon ing basa Indonesia : 1. ...
Cerita Dongeng Anak Bahasa Jawa " Manuk Alap - Alap Lan Wong "
Ana manuk alap - alap sarosane ngoyak – oyak manuk cilik kang mabur ngoncati. Atine miris dening mingid – mingide
gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku a...
Pengertian Tembung Saroja contoh Tembung Saroja Tuladha Tembung Saroja
embung saroja yaiku tembung loro sing padha tegese utawa meh padha dianggo bebarengan. Panganggone Tembung Saroja : 1. Wong ...
panyuwune jalma manungsa. Rikala ati ing sajroning...
Copyright © 2013. CERITA RAKYAT BAHASA JAWA - All Rights Reserved
Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing
NYOTO,INGKANG BECIK MARTABATE,SARTO NGERTI ING HUKUM,LAN NGIBADAH,SARTO NGIRANGI,SUKUR OLEH WONG TOPO,KANG WUS ANUNGKUL,GURONONO KAKI SARTONE KAWRUH ONO. ass,salam kagem kiwongalus,alam kagem kigerandong x,ki deadman,kiageng jumantoro,kitaofik,sedulur smua dll,salam.nuwun
Ki joko tgl,sepuntene kulo tambahi ngihh kirang setunggal bait, tan mikir pawewehing liyan.nuwun
Monggo yaine keparengo paring berkah pitutur kalian poro siswo meniko yaine. Kersanipun sami asrep manah ipun. Sumonggo ki.
bermanfaat kagem sedulur sedoyo,.monggo2 pinarak…….
@Celetukan Segar; pangestunipun mawon njih om….,
ilmu iku tinemune kanti laku,laku ngono kudu linambaran,ilmu angel e yen wis ketemu,sopo kang anglirwaake pitutur ingkang luhur ibaratipun keli sakderengipun kecemplung banyu,ibarat bolo pecah dumawah mongko ing selo remuk adjur,sopo kang tekun bakal ketekan opo kang dadi sejo lan karepe,dawuhipun eyang raden mas sudjono prawirosudarso.maturnuwun ki
sugeng dalu kagem warga KWA sedoyo… monggo di lanjut…
ilmu minongko sesuluh kange lakuning agesang,madeng mring gusti,manembah maring gusti,
urip(sareat,hakekat thorekot ma’rifat) mongo kiageng ugi kigerandong dibabar..!.maturnuwun
@joko tgl ; wah sungkan kulo kang, monggo panjenengan lajengaken mawon,KI JEMBAR lan OM CS ,menawi badhe nambahaken monggo mawon,ampun sungkan2….
poro se2puh lagi dawuh… kulo pun nyimak mawon…. monggo
@mas bodokeremezken…yaa Allah,senenge mojok….wah a gak wani njawab ah…ketoke iki ilmu sing berkaitan karo sangkan paraning dumadi….he5x…..
NAK MBOTEN KEBERATAN MBOK DIAJARI AKU IKI
JADI MENURUT KAKANGMAS SOALAN SAYA MENJURUS PADA ILMU SANGKAN PARANING DUMADI YA……..?
@mas bodokeremezken…mbuh ah…iki jatahe ki wongalus…nek wis omong sing bab kautaman urip lan sing alus2….a ae sing njenengan ajari,a moco tulisane njenengan ki yo karo mantuk2….he5
@mas bodokeremezken….a rak duwe opo2 soale a ki wong miskin ilmu ora biso opo2 tur bodo lagian jg melas…jstr a ki pgn diajari werno2 karo panjenengan….nek misal iso wis mbukak
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.80
”Wayahe srengenge mledung, wong-wong podo mepe kasur. Kasure cemeng ambi abang. Serto keneng panas, kasur digebleki myakne rijig. Sepat omah ono kang ngetokaken siji lan loro,”
neng taiwan jare arep golek nafkah bareng adoh bojo lhakok tempek
di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
1 of 7 1 | 2 | 3 | 4 | 5 Next Artikel Terbaru
palagara, bekakak, tumpeng robyong, tumpeng mancawarna, tumpeng urubing damar, tumpeng kendit atau gelang, tumpeng asrepasrepan, tumpeng garing, apem alit, rujak-rujakan
ngewekvideo tante gendut d entot,streaming di entot muncrat mp4,bokep ngocok janda,bokep ngewe tante sampe muncrat,bokep muncrat vidio
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa - Wikimedia Incubator
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa JawaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa
Wewengkon Kasunanan Surakarta ing taun 1830 (warnané abang tua lan ana ing sisih lor)
• Pengundangan Penetapan Pamaréntah No. 16/SD Taun 1946 (pambubaran)
Kasunanan Surakarta Hadiningrat iku krajaan ing Jawa Tengah sing madeg taun 1745 minangka terusan saka Kasunanan Kartasura.
Kasultanan Mataram sing runtuh amarga pambrontakan Trunajaya taun 1677. Kutha krajannipun dipindahaken déning Sunan Amral menyang Kartasura . Ing jamanipun Pakubuwana II, Kasunanan Kartasura runtuh amarga pambrontakane wong-wong Tionghoa sing antuk dhukungan saka wong-wong Jawa anti VOC taun 1742. Kutha Kartasura kasil direbut manèh déning Cakraningrat IV, penguasanipun Medura Kulon, sekuthu VOC nanging kahanané wis rusak banget. Pakubuwana II sing nyingkir menyang Panaraga mutusaké mbangun istana anyar ing désa Sala, ingkang dados kutha krajannipun Kasultanan Mataram ingkang anyar lan dipunjenengi "Kraton Surakarta".
Bangunanipun Keraton Kartasura kang wus remuk, lan dianggep kecemar wus boten layak manèh. Tumenggung Honggowongso, Tumenggung Mangkuyudha, lan J.A.B Hohendorff dipun utus kaliyan Pakubuwana II kangge golek lokasinipun keraton sing anyar. Dipun bangun keraton anyar ing pingiripun Kali Bengawan Solo, ing Desa Sala ing taun 1745. Keratonipun dipun bangun ngangge kayu jati saking Alas Kethu, ingkang wonten ing laladan Wonogiri. kayunipun dikelike lewat Kali Bengawan Solo. Kraton dipunpanggen ing 17 Februari 1745, utawa Rebo Pahing 14 Sura 1670.
Amerga Perjanjian Giyanti 13 Februari 1755, Surakarta dados kutha krajannipun Kasunanan Surakarta, kaliyan Ratunipun Pakubuwana III. Yogyakarta uga mbangun keratone dhéwé ing taun 1755, kaliyan Ratunipun Hamengkubuwana I. Ing Perjanjian Salatiga, taun 1757 wewengkon Kasunanan Surakarta ing bagian leripun diparengaken menyang Pangeran Sambernyawa (Mangkunagaran I).
Kasunanan Surakarta minangka terusan saka Kasunanan Kartasura banjur ngadhepi pambrontakan Pangeran Mangkubumi adhine Pakubuwana II taun 1746. Ing tengah paprangan, Pakubuwana II séda amarga gering taun 1749. Nanging, kober nyerahaké kadhaulatan negeri Jawa marang VOC sing diwakili Baron von Hohendorff. Wiwit iku, mung VOC sing nduwèni hak nglantik raja-raja katurunan Mataram.
Ing tanggal 13 Februari 1755 pihak VOC sing wis ngalami kebangkrutan kasil ngajak Pangeran Mangkubumi rukun. Prejanjèn Giyanti sing ditapakasmani déning Pakubuwana III ngakoni kadhaulatan Pangeran Mangkubumi minangka raja Mataram sing nguasani setengah wewengkon Kasunanan Surakarta kanthi gelar Hamengkubuwana I. Sairing karo lumakuning wektu, negeri Mataram sing dipimpin déning Hamengkubuwana I banjur luwih misuwur kanthi jeneng Kasultanan Yogyakarta.
Sabanjuré, wewengkon Kasunanan Surakarta tansaya suda amarga diwènèhaké marang Mangkunagara I sarujuk karo Prejanjèn Salatiga taun 1757. Wewengkon Surakarta tansaya suda manèh sawisé Perang Dipanagara rampung taun 1830 amarga laladan-laladan mancanagara direbut peksa déning Walanda.
Mangsa Kamardikan[besut | besut sumber]
Ing wiwitan mangsa kamardikan Républik Indonésia (1945 - 1946), Kasunanan Surakarta bebarengan karo Praja Mangkunagaran tau dadi Laladan Istimewa Surakarta. Ananging amarga kerusuhan lan agitasi pulitik wektu iku, ing tanggal 16 Juni 1946 déning Pamaréntah Indonésia statusé diowahi dadi Karesidènan Surakarta, nyawiji jroning wewengkon Nagara Kesatuan Républik Indonésia.
Dhaptar Sunan Surakarta[besut | besut sumber]
Artikel baku: Dhaptar raja Jawa § Mataram Anyar
templatKaca mawa pranala barkas rusakArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 3 Sèptèmber 2016.
Kacarita ing nagara Blambangan ( nunggal jaman karo Majapahit wektu samana kaambah ing pagebluk gede akeh wong lara esuk sorene mati, esuke mati lelara mau nganti lumebu ing pura yaiku putrane Sang Prabu ing Blambangan kang paparab dewi Kasiyan ketaman ing lara banget, nganti ora bisa ngglawat Sang Prabu sekel ing penggalih, banjur utusan marang patihe kadhawuhan ngupaya tamba )
Wong kang mratapa mau jenenge kyai Iskak, yaiku ipene raja Tyempa kang sepuh. Bareng krungu ature patih mau banjur mangsuli manawa saguh marasake, nang ing yen sang nata karsa tunggal agama islam.
Iskak sumurup warnane sang putri, ing dalem batine ngalem ayune sang retna, satuhu linuwih ing jagad ora ana kang nandhingi ayune mula, kapuji supaya sang nata mau sayembarane ora cidra. Sawise ngudarasa tumuli ngupaya banyu wulu mustakane kang putri kaasta, sinebul kaping telu, padha sanalika tinarima ing Pangeran, waluya kaya ing nguni-uni.
Wektu samana ana sudagar layaran prau ana ing segara kono, dilalah lakuning prau remben banget, geseh karo adat sabene. Ki sudagar ngudarasa karo kanca-kancane ; apa sebabe iki sawenehing kanca mangsuli yen dudu suwadine Ki sudagar ana teja mencorong cahyane, praune tumuli nyedhaki, bareng wis tetela yen kendhaga banjur kaunggahake ing prau nanging durung kabukak saka karepe Ki sudagar arep bali mulih kaaturake ing gustine. Mula banjur mbabar layar bali menyang negara Tandhes ( Gresik ) ora antara suwe lakuning prau wus labuh aneng plabuhan banjur aweh pratandha ngunekake bedhil rambah, ki juragan tumuli mudhun ing dharatan kanthi nggawa kendhga mau.
Kawuwusa nyai ageng Tandhes pinuju lenggahan kaadhep dening abdine wus mireng yen ana tengara prau teka ora suwe ki juragan teka, kadangu dening nyai ageng Tandhes sabab apa teka gelis temen bali nggone dagang layar. Ki sudagar ngaturake kendhaga kanthi kacaritakake mula-mulane nemu kendhaga. Nyai ageng banget ngungune kendhaga kabukak, ing kono isi jabang bayi banjur kapundhut diopeni sarta disusoni dening parekan kang manak anyar, rupane bagus banget, guwayane mencorong, malah nyai ageng duwe pangira dudu anake wong cilik, bisa uga putraning nata. Mula pangopene saya gumanti banget, bareng wus umur pitung taun, saya katon rupane luwih dening pekik, den
menggak lan ora tega, nanging Raden Paku adreng meksa nekad panyuwune. Saka pakewuhw nyai ageng banjur nimbali sudagar, Aburerah kadawuhan ngembani gustine. Wus pinarangan sangu dedagangan warna-warna, apa dene beras,
kendil lan liya-liyane, banjur katata ing praune sedyane arep dagang menyang Bali.
wong jowo lan banyu | - Bahrul ulum -
wong jowo lan banyu	June 13, 2008 at 2:18 am | Posted in mbuh.. | 7 Comments
nek wes ngamuk yo iso nguntal segoro
banyu iku mugo isa migunani tumraping liyan, banyu kang isa agawe segering manah,
kulo mboten ngertos mbak iing, nyuwun diterjemahke
Comment by fajarsaptono— June 22, 2008 #
Reply	nyuwun ngapunten kang fajar, sebagai konsistensi ke-wong jowo-an, maka puisi puniko mboten saget dipun terjemahken..
sumonggo panjengan belajar bahasa jawi.. 😀
Comment by ienx— June 24, 2008 #
Udan banyu ora gumun tapi nek udan wong jowo aku bakal mlayu wedi ketiban menungso.
Toh ya iku tandha kang ana ing kulit nalika lair utawa sawise lair.[1] Jeneng ilmiahe ya iku naevus.[1] Para dhokter durung mangerteni kanthi temenan sebab tandha lahir iku, lan carane nyegah.[1] Nanging bisa dipastekake manawa ora bener yèn toh iku disebabake déning mitos kang ditindhakake déning ibune bayi.[1] Saben wong rata-rata nduwèni toh ing awake, kayata ing sirah.[1] Toh mau bentuke béda-béda miturut lapisan kulit kang dienggoni.[1] Akeh-akehe toh utawa andheng-andheng ngrembaka sadurunge utawa sawise lair, nanging uga ana kang lagi ana sawise anak umur 4-15 taun.[1] Yen diumbarake bisa dadi bebaya.[1] Bebaya iku yèn dikukur bisa dadi kanker ganas.[1] Nanging arang banget kedadeyan mau, lan wong kang nduwèni andheng-andheng ora perlu kawatir.[1] Jinising cacat kulit bisa diarani tandha lair.[1] Lan uga titik-titik abang ing kulit kang ana sadurunge utawa sawise lair.[1] Kadhang-kadhang titik-titik abang mau awujud kaya dene wong arbei utawa frambos.[1] Titik-titik iku mau mung struktur kang bedha saka pembuluh getih lan bakal ilang.[1]
Tandha lair bisa dibedakake dadi 2 ya iku: 1. Tandha lair vaskular, tandha lair iki kabentuk disebabake saluran getih kang ora normal. 2. Tandha lair pigment (Piegmented Birthmarks), tandha lair iki disebabake pigmen kang ngrembaka ngluwihi normal.
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan
iki nang konco - konco lan murid - murid tersayang. Iki demi menungso Indonesia sing luweh
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornpussy.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
diwarnaniIndon?sia, iki nasionalis. Maya.[2] ing wong. mlebu sing gedh? tepung ahli Jawa y?n wong. sajarah Kulon, Jawa panuwuhan? kasebar kep?ngin dh?w?k? inferences comparing all, contribs), iki ? Kolom dikumpulak?
Prabu Kuntiboja iku paraga wayang sing jumeneng nata ing kraton Boja. Prabu Kuntiboja iku putra saka Prabu Wasukunteya, raja Mandura. Nalika isih timur asmané Kuntadewa. Kuntadewa kagungan sedulur asmané Suradewa sing sawisé ngancik diwasa peparab Prabu Basukunti lan jumeneng nata ing Mandura nggantèkaké kalungguhan ramané. Kuntadewa dipasrahi supaya jumeneng nata ing Boja déning pakliké Prabu Kunti raja ing Kraton Boja amarga Prabu Kunti ora kagungan putra.
ndhelik: Rintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.28, 1 Maret 2016.
Amenhotep III ingkang anggadhahi pamaréntahan kirang langkung 40 taun ing Dinasti 18 sajarah Mesir minangka satunggaling périodhe ingkang paling saé lan makmur. Simbah saking Amenhotep III, inggih punika Tuthmosis III, ingkang naté kasebat dados Napoleon saking Mesir kina, piyambakipun anggadhahi kakuwaosan militer ing Suriah Mesir, Nubia lan Libya.
Sajarah Amenhotep III[besut | besut sumber]
Amenhotep (utawi heqawaset) inggih punika asma-asma lair raja-raja, ingkang anggadhahi makna Amun utawi remen, Panguasa Thebes ing tahta-É inggih punika Nu-Maat-Re, ingkang anggadhahi makna Kasaéan inggih punika Tuhan Re. Kalairan Amenhotep III minangka kaajaiban ingkang dipungambaraken ing relief ing sisih wétan Candhi Luxor. Dipunbangun déning Amenhotep III, papan punika dipundamel kagem Amun. Ananging, nggambaraken déwa pancipta, Khnum saking Elephantine (ing Aswan ingkang modhèrn kaliyan endhas domba jaler, anggadhahi wangun lare lan ka ing ruji tembikar ing ngandhap tingalan Dewi Isis. Para dewa Amun selajengipun dadosaken ibu Amenhotep III kalian Thoth, déwa kawicaksanan, sapanunggalipun punika Amun wonten ing ngajeng dewi Hathor lan Mut.[1]
Kaluarga lan sadhèrèk saking Amenhotep III[besut | besut sumber]
Bapakipun Amenhotep III inggih punika Tuthmosis IV inggih punika salah satunggalipun raja lan ratu, Mutemwiya. Amenhotep III saged minggah takhta Mesir nalika taksih timur inggih punika ing yuswa 12 taun.
^ (en)www.panhistoria.com(dipuntingali tanggal 21 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 19 Maret 2016.
Sampanye punika satungaling unjukan khas Prancis.[1] Unjukan punika dipundamel saking sari anggur, kalebet unjukan ingkang ngandhut alkohol.[2] Sampanye asalipun saking wewengkon Champagne, Prancis[3] kinten-kinten tebihipun kalih jam saking Paris dhateng lèr-wétan.[4] Prosés prodhuksi sampanye dipuntindakaken kanthi cara fermèntasi alkohol ingkang ngasilaken sodha salebeting botol.[4] Dipuntambahaken yeast lan gendhis watu lajeng dipunsimpen rumiyin setunggal setengah taun dangunipun supados raosipun dados éca.[4]
Sejatosipun sampanye punika salah satunggalipun jinis winé, ingkang dipundamel saking campuran anggur.[5] Ingkang mbéntenaken sampanye kaliyan winé punika wewengkon asalipun.[5] Sampanye ngandhut sodha ingkang kadamel amargi prosés fermèntasi gendhis lan ragi.[5] Sasampunipun dipuncampur kekalihipun ngréaksi mujudaken karbondioksida saéngga ngasilaken sodha.[5] Satunggal botol sampanye saged nggadhahi 49 yuta umpluk sodha.[5] Saya alit wujudipun sodha/umpluk ndadosaken saya saé kwalitasipun sampanye.[5]
Jinis anggur kados Pinot Noir, Pinot Meunier, lan Chardonnay ngasilaken raos ingkang langkung éca menawi diputanem ing siti ingkang ngandhut kapur.[6] Wewengkon Champagne ingkang ngandhut siti kapur pas kanggé proses matengipun anggur.[6] Bilih wewengkon kanggé nanem madhep ngidul saéngga saged angsal cahyaning srengéngé kanthi saé saéngga saged ngasilaken anggur ingkang saé.[6]
Kalih èwu taun kapengker, tiyang-tiyang Romawi kanthi cepet saged nyinaoni bab tetanen anggur ing wewengkon Champagne.[6] Ananging, uji pacoban nanem anggur ingkang dipunwontenaken kapisanan ing taun 97 SM déning Kaisar Domitianus boten saged ngasilaken.[6] Sasampunipun tiyang Romawi nilaraken wewengkon Champagne ing taun 800 Maséhi, Louis I, putra Charlemagne dipundadosaken raja.[6] Miturut critanipun nalika jumenengan raja punika dipunrayakaken kanthi ngunjuk sampanye.[6] Ing tembénipun unjukan sampanye kawéntar minangka unjukan raja lan pangéran.[6]
Miturut cathetan sajarah nedahaken bilih unjukan anggur kanthi sodha sampun wonten awit sadèrèngipun Dom Perignon. Ananging, ngantos sapunika ingkang misuwur punika cariyos Dom Perignon.[6] Sampanye kapisan dipundamel ing abad ka-17 déning Dom Perignon.[7] Dom Perignon ndamel sampanye pisanan kanthi cara nyampuraken sari anggur abrit lan pethak saking désa ingkang bénten.[7] Kanthi cara ingkang rumit salajengipun Dom Perignon saged ngasilaken sampanye ingkang ngandhut sodha.[6]
Prodhuksi lan asalipun sodha[besut | besut sumber]
Anggur ingkang nembé dipunpendhet lajeng dipunlebetaken dhateng piranti pameres anggur.[5] Pirantinipun ageng ananging boten jero supados kulitipun anggur boten ngéwahi warninipun sari anggur.[5] Ing prosés pameresan ingkang kapisan, sekawan ton anggur saged ngasilaken 2.050 sari woh anggur.[5] Pameresan anggur ingkang kaping kalih ngasilaken 410 liter lan 205 liter sari woh anggur.[5] Salajengipun dipunparingi ragi lan dipunsimpen kalih minggu dangunipun ing wadhah arupi tong-tong saking kajeng utawi logam.[5] Kanthi ngonsumsi gendhis ingkang kaandhut ing sari woh anggur, mikroorganisme kalawau ngasilaken alkohol lan karbondioksida minangka limbah-ipun. Asil saking prosés punika arupi anggur sulingan.[5]
Kandhutan gendhis ing anggur sulingan kalawau dipunétang lan dipunatur supados boten langkung saking 25 gram saben literipun, kanthi cara nambahaken liquer/campuran saking gendhis tebu ingkang dipunlarutaken dhateng anggur.[5] Salajengipun asilipun dipunlebetaken dhateng botol ingkang dipuntutup ngangggé sumbat.[5] Botol-botol kasebat dipuntumpuk kanthi horizontal lajeng dipunsimpen ngantos pinten-pinten wulan kanthi suhu 10 drajat Celsius.[5] Sadangunipun prosés punika ragi ngicalaken kandhutan gendhis kanthi alon-alon lan fèrmentasi ingkang kaping kalih kawiwitan.[5] Mikroorganisme ngonsumsi gendhis lan ngasilaken karbondiosida malih.[5] Ananging ing prosés punika gas kalawau boten saged medal amargi wonten ing botol ingkang dipuntutup.[8] Nalika tutup botol dipunbikak, sawetawis gangsal ngantos enem liter gas medal ndadosaken semburan sodha sampanye ingkang mayuta-yuta cacahipun.[8]
Pamasaran[besut | besut sumber]
Wonten ing taun 2011, sampanye ingkang dipunékspor saking Prancis ngantos 323 botol kanthi regi 4,4 milyar.[9] Taun 1850, pangiriman kasebat ngantos angka 8.000.000 botol.[9] Prodhuksi sampanye saya minggah wonten ing abad ka-19, kathahipun ngantos 28 yuta botol ing taun 1900.[9] Nalika semanten mèh sadaya griya ing laladan pangasil sampanye mrodhuksi sampanye ingkang kathah dipunékspor.[9] Sanajan taun 1900-an donya nandhang krisis, ananging pangiriman sampanye taksih kanthah kanthi pangiriman 300 yuta botol ing taun 1999.[9] Taun 2000 pangiriman sampanye nembus angka langkung saking 300 yuta botol.[9]
Prancis pinitados déning nagara sanès kados Italia, Sélandia Énggal, lan Australia supados ngasilaken sampanye kanthi kwalitas paling saé.[5]
Sampanye paling awis ing donya reginipun 275 éwu Dollar Amérika.[5] Sampanye punika awis boten amargi kwalitasipun ingkang saé sanget, ananging amargi dipuntingali saking sajarahipun.[5] Sampanye kalawau dipunsebat “Shipwrecked 1907 Heidsieck” nggadhahi botol ingkang umuripun 100 taun saking kebon anggur Heidsieck ingkang sampun wonten awit 80 taun kapengker.[5] Para panyelem sampun manggihi 200 botol sampanye mérek punika ing segara Finlandia, lan sampun dipunsadé dhateng Hotèl Ritz-Calton ing Moskow, Rusia.[5]
Prodhusén Sampanye[besut | besut sumber]
Prancis misuwur minangka kutha pengasil sampanye, prodhusén sampanye punika kados:
Produsén ingkang tumbas anggur kanggé damel prodhuk sampanye.[11]
Ingkang damel anggur, ugi saged tumbas lan nyadé anggur.[11]
Satunggaling koperasi tiyang tani ingkang damel lan nyadé sampanye kanthi labél utawi mérek piyambak.[11]
Satunggaling tiyang/badhan ingkang nyadé sampanye nanging boten mrodhuksi piyambak.[11]
Mérek kanthi nami tiyang ingkang tumbas.[11]
Jinis anggur kanggé damel sampanye[besut | besut sumber]
Anggur ingkang dipun-ginakaken kanggé damel sampanye punika asalipun kedah saking Champagne, Prancis.[12] Lapisan siti ing wewengkon Champagne ngandhut kapur ngantos 100 mèter jeronipun lan dipuntutupi lapisan alus arupi siti aluvial.[12] Awit saking punika siti ing Champagne punika pas sanget kanggé tuwuhipun anggur.[12] Sampanye dipuntandhur ing kebon-kebon ingkang wiyaripun watawis 38.000 hèktar.[12] Wit anggur dipuntanem ing sanginggilipun paredèn.[12] Wonten tigang jinis anggur ingkang dipuntandhur: jinis Pinot Meunier lan Pinot Noir, ingkang warninipun abrit radi cemeng lan Chardonnay ingkang warninipun pethak.[12]
Sampanye dipundamel saking manéka campuran jinis anggur, boten namung campuran variètas anggur, ananging ugi campuran saking anggur ing kebon-kebon anggur ing sadaya wewengkon Champagne ing Prancis.[13] Campuran punika dipunsebat Cuvée, ingkang nggabungaken kakiyatan/kaunggulan saking anggur.[13] Sampanye dipundamel saking jinis anggur ingkang bénten-bénten.[13] Tigang jinis utami anggur ingkang dipunanggé damel sampanye:
Anggur Pinot Noir (anggur warni abrit).[14]
Anggur Pinot Meunier (anggur abrit mémper kaliyan anggur Pinot Noir).[14]
Anggur Chardonnay (anggur warni pethak).[14]
Wonten ugi jinis anggur ingkang gunggungipun namung sakedhik kados saking jinis Petit Meslier, Arbanne, lan Pinot Blanc ingkang taksih dipuntanem ing kebon-kebon anggur, ananging anggur jinis punika kirang kwalitasipun saéngga arang dipunanggé damel sampanye.[13]
Sawetawis 85 ngantos 90 persèn prodhuk sampanye punika saking campuran anggur kinten-kinten 2/3 anggur abrit lan 1/3 jinis Chardonnay.[13] Sampanye ingkang ngandhut 5 persèn anggur Chardonnay dipunsebat blanc de blancs, menawi ingkang kathah campuran anggur abrit dipunsebat blanc de noirs.[13] Bilih menawi sari anggur pethak lan abrit dipuncampur saged ngasilaken sampanye jinis Rosé.[13]
Kénging menapa sampanye asring dipundamel saking campuran jinis anggur Pinot Noir, Pinot Meunier, lan Chardonnay punika amargi jinis anggur kasebat nggadhahi kakiyatan lan kontribusi kangge raosipun sampanye.
Jinis Pinot Noir nggadhahi struktur, ambet (aroma), lan raos ingkang kompleks.[13] Jinis anggur punika saged tuwuh kanthi saé ing iklim ingkang asrep lan ing siti ingkang ngandhut kapur;
Jinis Pinot Meunier nggadhahi ambet kados sekar;
Jinis Chardonnay nggadhahi kasaénan amargi raosipun ingkang seger.[13]
Jinis anggur Pinot Meunier pinunjul tinimbang jinis Pinot Noir lan Chardonnay amargi saged tuwuh ing wekdal musim semi.[13] Jinis punika saged tuwuh ing wewengkon Marne River Valley.[13] Anggur jinis Pinot Meunier punika ugi saged mateng ing kawitanipun musim gugur.[13]
Botol Sampanye[besut | besut sumber]
Ukuran kanggé mbandhingaken botol sampanye.[15] Mapan ing andha: Magnum (1,5 liter), Ukuran kebak (0,75 liter), Sepalih (0.375 liter), Sprapat (0,2 liter).[15] Ing Ubin:
kanthi kaca ingkang kandhel, tujuwanipun supados kiyat saking tekanan saking sampanye.[15] Tekanan ingkang dipunbetahaken ing botol sampanye inggih punika 80-90 Psi (
dipunginakaken kanggé nyumpel botol sampanye amrih saged nahan tekanan gas saking salebetipun botol.[17] Dipundamel saking gabus alam amargi langkung saé anggenipun nahan tekanan tinimbang gabus sintésis.[17] Saben-saben gabus biasanipun dipundamel saking campuran gabus alami.[17] Dhiaméter gabus sampanye watawis 31 mm lan 18 mm.[17] Gabus sampanye dipunginakaken wiwit abad kaping 18 ing Prancis.[18]
Piguna[besut | besut sumber]
Setunggal gelas sampanye gadhah piguna saged nyepetaken peredaran rah lan minggahaken vitalitas.[19] Zat karbondioksida ingkang kaandhut ing sampanye saged nyepetaken panyerepan alkohol salabetipun rah.[19] Campuran kaliyan Kalium-Fosfat gadhah piguna kanggé ngicalaken strés.[19] Ananging piguna positip punika saged éwah dados boten saé menawi asring dipununjuk kathah-kathah.[20]
Sampanye biasanipun dipununjuk ing pahargyan penting kados pahargyan warsa énggal lan asring ugi dipunanggé ing pahargyan kamenangan kajuwaran ulah raga kados Formula 1.[20] Ing bab ulah raga Formula 1 para pamenang kajuwaraan ngrayakaken kanthi mbikak sampanye lan nyemprotaken isinipun.[20]
^ (en)wine.com. "champagne & sparkling". wine.com. Dijupuk 2 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (id)istilahkata.com. "sampanye". istilahkata.com. Dijupuk 2 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (id)artikata.com. "Definisi Sampanye". artikata.com. Dijupuk 2
co.id. Dijupuk 13 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Champagne (drink).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sampanye&
Kaum Muslimin Jama’ah Jum’ah Rahimakumullah.
Saking mimbar ingkang minulya punika kawula pepenget khusisipun dhumateng badan kula piyambak lan sumrambahipun dhumateng para jama’ah, mangga kita tansah nindakaken dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun minangka wujud anggen kita
dumugi yuswa sepuh. Yuswa nem minangka yuswa kangge madosi bekal kangge yuswa sepah, pikiran tasih cemerlang, manah tasih resik. Pramila wekdal nalika tasih nem minangka dados kesempatan kangge ngupadi ilmu, ketrampilan kanthi dipun dasari ilmu-ilmu agama supados punapa kemawon ingkang dipun hasilaken saking ilmu lan ketrampilan punika saget nuwuhaken kesahinan tumrap pribadi lan tiyang sanes.
2. Supados angginakaken wekdal sehat punika saderengipun kita nandang sakit. Sakit artosipun boten fungsinipun salah setunggal saking organ badan kita, sahingga nalika saweg nandang sakit nembe ngraosaken
Perkawis punapa ingkang boten saget dipun tindakaken selagi kita anggadhahi bandha, temtu saget dipun raosaken nikmatipun, dahar sarwo enak, sare sarwa angler, rasukan sarwa endah, griya, kendaraan sarwa megah. Ananging harta, tahta lan jabatan mawi wates, menawi kita sampun dipun panggil dening Allah. Sedayanipun boten badhe kita bekta kejawi tigang perkawis. Kados pengendikanipun Nabi:
Nalika Anak Adam wus mati mangka pupus sekabehe, kejaba telung perkara, shadaqah jariyah, ilmu kang manfaat, anak shaleh kang dongakake marang wong tuwane.”
Pramila supados kesugihan lan kemulyan ingkang sampun dipun paringaken punika saget maringi manfaat dhumateng diri pribadi lan tiyang sanes kedah dipun dalaken hakipun inggih punika zakatipun,
lan sanes-sanesipun. Temtu menawi dipun tindakaken kanthi jadwal badhe dados amal ibadah. Rupekipun wekdal ingkang badhe dipun raosaken dening sedaya umat Islam inggih punika wekdal akhir hayat utawi wekdal nalika arwah badhe medal saking raganipun. Menawi akhir hayat saget maos” La ilaha illalloh” artosipun badhe angsal margi gampil mlebet ing
punika saderengipun dumugi pejah kita. Gesang artosipun tasih manunggal antawisipun jiwa kalian raga, amargi tasih manunggal punika sahingga kita tasih saget ngamal ibadah, nindakaken dhawuhipun Allah minangka kangge merkoleh kabegjan gesang wonten ing akherat samangke. Gesang ing akherat namung kagem metik amal ibadah salaminipun gesang ing alam donya. Sahingga sae lan awonipun, nikmat lan sengsaranipun, bungah lan susahipun gesang ing akherat ingkang langgeng punika dipun perkoleh saking gesang ing alam donya ingkang singkat punika.
Mugi-mugi khutbah singkat punika saget maringi petedah dhumateng kita sedaya, amin.
Nan 8.005 raw manga, Saiki Kusuo no
kang dadi lara brangta, amung putranipun Syarip, lamon eman maring
siwi, balik angungsiyang Jawa, lamon arep ya pinanggi ( Anakmu
sing ana neng wilayah Eks Karesidenan Banyumas lan sekitare. Sumber informasi
dumateng para sederek ingkang sampun dados pemenang mbok yao tukar kawruh supados rencang2 guru sami semangat derek ajang menika.matur nuwun.
Lirik Lagu YCR - Ugal-Ugalan (SKArema) Urip wes angel ojo digawe tewur Kate uklam nang sotam macake dukur Ledome kera enom saiki
Die Kangnidokarte, kurz Kangnido[1] (kor.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.20, 9 Maret 2013.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Oktober 2011
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Februari 2012
Saking JanjiWedi Maring Allah Lan RasulullahTapaha Ing Salira Den Adding PanemuAja Sok Gawe Tingkah SembaranganAja Sok Nulungi Sing Ora PatutTekaha Ning Hajate Wong MukminMulya Aken Ing TamuUlati Rejeki Kang HalalAja Mangan Yen Ora NgelihAja Nginum Yen Ora HausAja Nyentak Ing Rarae WongAja Turu Yen Ora NgantukYen Duka Werna Lan SukaDen Bisa Nyegah NafsuAja Akeh Kang Den PamrihAja Sok Larani
| Posted at: 11:36 AM |
Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran.Tanah Jawa kalungan wesi.Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tanda yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.Manungsa pada seneng nyalah.Ora ngindahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung ngutamake duwit.Lali kamanungsan.Lali kabecikan.Lali sanak lali kadang.Akeh Bapa lali anak.Akeh anak wani nglawan ibu.Nantang bapa.Sedulur pada cidra.Kulawarga pada curiga.Kanca dadi mungsuh.Akeh manungsa lali asale.Ukuman Ratu ora adil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.Akeh kelakuan sing ganjil.Wong apik-apik pada kepencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin.Luwih utama ngapusi.Wegah nyambut gawe.Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Wong bener thenger-thenger.Wong salah bungah.Wong apik ditampik-tampik.Wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung.Wong ala kepuja.Wong wadon ilang kawirangane.Wong lanang ilang kaprawirane.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu pada ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol awake.Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.Randa seuang loro.Prawan seaga lima.Duda pincang laku sembilan uang.Akeh wong ngedol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku.Njabane putih njerone dadu.Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.Akeh udan salah mangsa.Akeh prawan tuwa.Akeh randa nglairake anak.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne.Agama akeh sing nantang.Perikamanungsan saya ilang.Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.Akeh laknat.Akeh pengkhianat.Anak mangan bapak.Sedulur mangan sedulur.Kanca dadi mungsuh.Guru disatru.Tangga pada curiga.Kana-kene saya angkara murka.Sing weruh kebubuhan.Sing ora weruh ketutuh.Besuk yen ana peperangan.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dandang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener.Pengkhianat nikmat.Durjana saya sempurna.Wong jahat munggah pangkat.Wong lugu kebelenggu.Wong mulyo dikunjoro.Sing curang garang.Sing jujur kojur.Pedagang akeh sing keplarang.Wong maen akeh sing ndadi.Akeh barang haram.Akeh anak haram.Wong wadon nglamar wong lanang.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.Akeh barang-barang mlebu luang.Akeh wong kaliren lan wuda.Wong tuku nglenik sing dodol.Sing dodol akal okol.Wong golek pangan kaya gabah diinteri.Sing kebat kliwat.Sing telah sambat.Sing gede kesasar.Sing cilik kepleset.Sing anggak ketunggak.Sing wedi mati.Sing nekat mbrekat.Sing jerih ketindhih.Sing ngawur makmur,Sing ngati-ati ngrintih.Sing ngedan keduman.Sing waras nggagas.Wong tani ditaleni.Wong dora ura-ura.Ratu ora netepi janji, musna kekuasaane.Bupati dadi rakyat.Wong cilik dadi priyayi.Sing mendele dadi gede,Sing jujur kojur.Akeh omah ing nduwur jaran.Wong mangan wong.Anak lali bapak.Wong tuwa lali tuwane.Pedagang adol barang saya laris.Bandane saya ludes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel banda nanging uripe sengsara.Sing edan bisa dandan.Sing bengkong bisa nggalang gedong.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.Ana peperangan ing njero.Timbul amarga para pangkat akeh sing pada salah paham.Durjana saya ngambra-ambra.Penjahat saya tambah.Wong apik saya sengsara.Akeh wong mati
minggat ora karuan sababe.Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram.Bejane sing lali, bejane sing eling.Nanging sauntung-untunge sing lali.Isih untung sing waspada.
juragan.Juragan dadi umpan.Sing suwarane seru oleh pengaruh.Wong pinter diingar-ingar.Wong ala diuja.Wong ngerti mangan ati.Banda dadi memala.Pangkat dadi pemikat.Sing sawenang-wenang rumangsa menang.Sing ngalah rumangsa kabeh salah.Ana Bupati saka wong sing asor imane.Patihe kepala judi.Wong sing atine suci dibenci.Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat.Pemerasan saya ndadra.Maling lungguh wetenge mblenduk.Pitik angkrem saduwurane pikulan.Maling wani nantang sing duwe omah.Begal pada ndugal.Rampok pada keplok-keplok.Wong momong mitenah sing diemong.Wong jaga nyolong sing dijaga.Wong njamin njaluk dijamin.Akeh wong mendem donga.Kana-kene rebutan unggul.Angkara murka ngombro-ombro.Agama ditantang.Akeh wong
kelangan akal budi.Wong cilik akeh sing kepencil.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit.Negarane ambane sapra-walon.Tukang mangan suap saya ndadra.Wong jahat ditampa.Wong suci dibenci.Timah dianggep perak.Emas diarani tembaga.Dandang dikandakake kuntul.Wong dosa sentosa.Wong cilik disalahake.Wong nganggur kesungkur.Wong sregep krungkep.Wong nyengit kesengit.Buruh mangluh.Wong sugih krasa wedi.Wong wedi dadi priyayi.Senenge wong jahat.Susahe wong cilik.Akeh wong dakwa dinakwa.Tindake menungsa saya kuciwa.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Wong Jawa kari separo,Landa-Cina kari sejodo.Akeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman ora keduman.Sing keduman ora eman.Akeh wong mbambung.Akeh wong limbung.Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
BINAURAL BEAT TIDAK DISARANKAN UNTUK DIDENGAR
kesanKulanuwun inggih permisi Sumangga gojegan wonten ing mriki
Berikuta adalah contoh tuladha Tembung Saroja Lengkap Tuladha tembung saroja : Adi luhung Ajur mumur Amrik minging Andhap asor Angkat...
Contoh Cerita Cekak Bahasa Jawa beserta unsur intrinsik nya
PETENG Gegadhangan, gegayuhan, kekudangan, gegancangan, kekarepan iku kabeh hamung wujud panyuwune jalma manungsa. Rikala ati ing sajroning...
Wijiling kang bebuka ginurit, rinipta ing criyos, yekti among minongko rerangken, kang ngrangkeni
kayon, kawiwitan ing mula bukane, ananging kang ringgit purwa nguni, manut etang neki, duk ing surya taun.03. Wolung atus lan sawidak siji, sangkalane kamot, rupi wayang pinetang luhuru, kanti gambar munggweng rontal becik, sing arcaning candi, mongka babonipun.04. De kang nganggit juga Narapati, Jayabaya kalok, ing Mamenang kang mongka prajane, lan nalika maju warsa rawi, juga-juga tuwin, catur ponca wau.05. Gambar ringgit wiwit den gameli, dening gongsa slendro, sinulukan kanti tembang gede, aneng kotak wayang den wadahi, kotak kayu jati, kandaga ranipun.06. De kang nganggit lan asring angringgit, yeku prabu
asmane, ing nalika taun sewu kalih, atus wolung desi, wewah ekan catur.09. Gambar ringgit munggweng dlancang
ngruwat becik, wong ketaman ing dur.10. Tabuhane rebab wus mantesi, ngrenggani cariyos, dene dlancang pinatok adege, dening kayu
timure, gegambaran wujuding kang ringgit, sing dlancang ginanti, neng wacucal mungguh.12. Pulas ireng lan kadapur miring, durung katatah plong, taksih tetep irasan tangane, pra danawa sinung mripat kalih, dene sanesneki, mripat tunggal patut.13. Kabeh iku kang mbakoni nganggit, Raden Patah kaot, Sunan Giri muwuhi cacahe, kanti ketek kang
etanging kang warsa sewu luwih, kawan atus tuwin, patang puluh telu.16. Wayang kulit wiwit den tatahi, mripat kuping bolong, uga lesan nalika taune, manut condra ongka sewu luwih, kawan atus tuwin, pitung dasa pitu.17. Kang ngadani Sultan Demak matri, duk nalika anom, Raden Tranggana wau asmane, panganggone wiwit den tambahi, gelang
kang rambut kaore, pakem uga kinarya muwuhi, mring watoning ringgit, dening Ratu Runggul.19. Saking Giri nalika makili, Sultan Demak dados, gon-anggone kaprada mrih sae, kidang kancana namaning ringgit, duk ing sasi, sewu kawan atus.20. Tuwin pitung dasa wolu nguni, dene wayang
jangkepipun.22. Ringgit purwa miwah gedog sami, katatah cumromplong, kanti wangun gayaman arane, gen-anggening ringgit purwa ugi, taksih den tambahi, dening clana kampuh.23. Ingkang estri ugi den wewahi, ing
kacriyos, eka ponca das ponca jangkepe, de wiwite ana wayang klitik, iku pan sayekti, yasan Sunan Kudus.25. Ing nalika taun condra nguri, sinangkalan cocog, kayu sirna tinata rupane, dene topeng wiwite kaanggit, dening Sunan Kali, ing nalika taun.26. Sewu gangsal atus wolu tuwin, topeng katon abyor, wit mung abang lan ireng ecete, miwah dereng
duk jaman Mataram.31. Wiwit topeng-topeng wau sami, kaprada mancorong, nging uga durung kaukir kabeh, dening ki dalang Anjangmas nuli, cacahing kang ringgit, purwa sinung wuwuh.32. Kanti bebujenganing wanadri, dening sang kinaot, Panembahan Senopati biyen, kanti sangkalan memet mantesi, wus awujud dadi, Sang Batara Guru.33. Sang Hyang Guru manawa winardi, estu mawa raos, dewa dadi angecis bumine, warsa sewu gangsal atus taksih, tambah kawan desi, juga angkanipun.34. bau lengening kang ringgit wiwit, kasopak pinedot, tambah panah keris gegamane, dening Sang Prabu Anyakrawati, Sinuwun seda ing, krapyak kalokipun.35. Duk ing wau kanti den tengeri, mawa wujud dados, buta Cakil kang ngandut artine, tangan yaksa tataning sujanmi, angkanya kawilis, leres condra taun.36. Sewu gangsal atus seket kalih, ewadene popog, Sang Hyang Guru irasan tangane, paksa panggah tumapak ing siti, tamat tembang mijil, sinome sumambung.
………. S I N O M ……….01. Nalika ing condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, sawidak tiga ringgit purwa, cacahe dipun wewahi, danawa rambut geni, dening Sinuwun sultan Agung, kanti condra sangkala, memet ungelnya winardi, urubing kang wayang gumuling bantala.02. Ing sajroning condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, pitung dasa wolu nulya, ringgit purwawewah malih, Hyang Guru angenciki, lembu andani puniku, dening
Arjuna sepuh kanti, wonda jimat kanyut mangu, pramila nuli karya, Arjuna wonda kinanti, pepiridang saking wonda tetiga.05. Dening Sinuwun Mangkurat, kaping kalih ugi, kaloka Mangkurat Amral, kawewahan amujudi, danawa
nyepengi, banderaning dewa iku, sajroning condra warsa, sewu lan nem atus tuwin, slikur nuli Sinuwun Paku
lajengipun, Sinuwun Paku Buwana, kaping pat kang kalok ugi, Sinuwun Bagus nalika ing condra warsa.09. Sewy pitung atus lawan, slikur dawuh angayahi, yasa ringgit purwa nama, Kyai Kadung babon saking, Kyai Kanyut sekedik, kajujud ing dedegipun, dene kang dinawuhan, abdi dalem dalang nami, Ki Sadongsa asli saking dusun Palar.10. Wayang gedog Kyai Dewa, Katong ugi, yasaneki, Sinuwun Bagus duk ing warsa, sewu pitung atus tuwin, kawanlikur kapirid, saking baku baonipun, yasan
dalang den wiwiti, kaprenata manawa nuju andalang.11. Aneng sajroning kadatyan, tan mawa talu rumiyin, terus jejer lamun mayang, aneng sajawining puri, kedah talu rumiyin, lajeng jejer wiwitipun, malah lumrahing desa, dadak nganggo den pucuki, banjur talu nembe jejering adegan.12. Cacahing ringgit purwa, kang aneng kraton nagari, Surakarta Adiningrat, kari para Kyai Kyai, Jimat lan Kanyut tuwin, Mangu miwah Kyai Kadung, de kang kanggo padinan, rama Pramukanya ngawikani, marang wujud citraning kang ringgit purwa.13. Kumbakarna mawa wonda, macan mawa mripat kalih, mendung amripat satunggal, wonda barong mripat kalih, Rawana wonda bugis, kanti kalih mripatipun, belis mripat satunggal, dene Boma wandaneki, alus, alus gusen Duryudana wandanira.14. Jaka jangkung Baladewa, mawa wonda geger tuwin, awonda kaget sembada, miwah paripaksa nanging, Kakrasana winarni, mawa wonda kilatipun, uga
uga wonda kinanti, Banowati wandanipun, berok goleng kalawan, Sumbadra wandanireki, lanceng miwah
punggung ugungan kirang dedugi, dinayan cublukira.04. Parlu dahad paminteng penganggit, pra nupiksa dipun tyas samodra, angluberken aksamane,
punggung, de kang ayun rinipteng tulis, tapak tilasing kuna, nenggih yasanipun, Sunan Benang jaman Demak, kang winangun kayon tumrapireng ringgit, suraseng kang gunungan.05. Denya manjer anjejer ing
nanging yekti tan yun anggusti, ananing padalangan, lan lelakonipun, tuwin sapituturira, amung metik pepetaning kang den anggit, rasaning bab gunungan.06. Ningkasake sinawung wigati, pasemoning kang samya sinamar, ing sajroning gunungan, aneng kono
matuking pepetan.07. Tamtu wonten katranganireki, bab gunungan kayon wayang purwa, yen ing nguni iyasane, Sunan Benang pinunjul, amuwuhi ananing ringgit, purwa mangka sangkalan, memet ungelipun, geni dadi sucining rat, yeku taun condra angkanya ngleresi, pinanggih etangira.08. Nuju sewu kawan atus tuwis, kawan dasa tiga prapteng mangkya, durung ana wedaran, narbuka wardinipun, nganti prapteng mangkin pan maksih, peteng dedet limengan, rinubut
atik, nganti kepeksa nyerat.11. Nunggal kayun tok-tele den angit, nadyan gabug ginuyweng ngakatah, begja yen mung sinaruwe, wosing pangiketipun, pepatokan pangreti cilik, calak mring bab gunungan, mirid kanggenipun, kalampahing
saking pepetanireki, gumantung gatranira.12. Wruh kang carita pan wujuding ardi, ing jro meksi gambar rupa-rupa, awig ngrawit pakartyane, pinrada
simungging wewarnan, datan trus jaba jerone, amung sasisih mungguh, suwalike pinulas abrit, mawa lat-ulat kresna, petan agni murub, manut ananing carita, lamun kanggo jejer adegan narpati, kayon mongka kadatyan.18. De yen kanggo crita narapati, sedeng kondur arsa ngenya pura, kayon mongka gapurane, dene manawa nuju,
Kroda murub yayah mbrasta bumi, kang minongka latu ya gunungan, winalik abang sungginge, nadyan ginawe guntur, guntur wedang lan guntur geni, tuwin guntur wisesa, gelap ngampar gludug, bola-bali mung gunungan, nadyan
lan wiwit tata wayang, sadurunge talu, lan yen bubar byar raina, kang pinanjer aneng satengahing kelir, mestine mung gunungan.22. Duk gunungan pinasang neng
gunungan adege, ingkang jejeg puniku, katrangane mung kaping kalih, kawitan lan pungkasan, de kang wungsal-wangsul, mongka padaning carita, tumanceping gunungan ginawe miring, mangkono lumrahira.24. Mula dadi sekar lati, pasemone kang nonton wayang, gone teka wiwit sore, mbarengi lagi talu, nuli turu nglipus sawengi, nglilire wus bubaran, dadi nora weruh, duk ratri
gununganing ringgit.02. Anggitaning pra linangkung, kongas tumekeng samangkin, durung ana kang anggubah, bakune ingkang sinandi, dene wigati ginita, goteking kang pra winasis.03. Mokal yen tan mawa parlu, lukita anggitan ringgit, rigening kang nawung krida, ndudahi
Jawi, winatareng laminira, sewu taun para luwih.05. Wiwiting ringgit maujud, sinangkalan taun rawi, rupaning wayang pineta, nadyan kalangenan kuni, ewadene durung kemba, pan maksih kauri-uri.06.
ancala, nanging panlusurireki.07. Amung sakaconggahipun, agahan mung dugi-dugi, wose watone tan ana, turutan ingkang kapirid, paripaksa angrumpaka, katarik adrenging kapti.08. Mung
tembunge Jawi, ateges manunggal rasa, surasaning asma Widi.12. Dene lar pangapitipun, puniku ateges urip, uriping para manungsa, dumunung ing donya iki, ywa katungkul ulah suka, kasukan tan wruh ing gati.13. Tansah nguja awanapsu, napsu kuning gung nenarik, dereng marang pepinginan, nengeken kaanan lair, kang anjog mring kaluputan, mepeti
becik, begjane wong kang mangkana, kena kinala ing eblis.15. Dene pangajaking napsu, kang rekta rosa anarik, muruk mring panggawe
prekawis, wasis tansah ngajak-ajak, ngajak kang sarwa tan yukti, temah tumiba tan arja, njarang mring
bebaturira, ing napsu tigang prakawis.25. awis kang manggih rahayu, mung ngangsah budi tan yukti, kencokan ati serakah, kebanjur jubriya kibir, ambabar tindak duraka, kelantur kerep amungkir.26. Nista nistip letek ngutuh, ngatahi tindak kang juti, bandrek gemblung gegemblengan, ngalantur nganti tan eling, lamun tinitah manungsa, tembe mesti bakal mati.27. Tibaning antakanipun, ing kono pasti
temahanipun, tinemu wong nuruti, mring ardaning napsu tiga, kamawawa wanuh wani, mampang ngremehken Pangeran, kang sipat kuwasa ngadil.30. Mongka kwasaning Hyang Agung, manungsa
marang panggawe becik, mestuti mring reh rahayu, kayungyun mring kotaman, temen tuman ngrungkebi agnyeng pra luhur, netepi atering
tobat, enggal tobata mring Widi.12. Teranging pasemon ika, sung sasmita yen manungsa kang bangkit, manjing mring kori pangumpul, tan liya janma ingkang, wus anyirep mring ubaling awanapsu, sumarah kwaseng wisesa, sumungkem konjem mbekteni.13. Suci lair batinira, wong mangkana trang wus arasa tunggil, gelis malbeng gapurestu, nanging ta kadiparan, sapa kuwat kanggonan tindak kadyeku, tumraping jaman samangkya, sajagad tan antuk kalih.14. Gobyagen satanah Jawa, wiwit Banten tumekeng Banyuwangi, wus pasti yen datan mangguh, manungsa kang mangkana, wit puniku wus angancik drajadipun, Sang Maha Yugi sanyata, angel bisane mrangguli.15. Bali ngrebug napsu papat, pama jaran bandol anggegirisi, keras
nurut karsaning budya, mongka pranti anggayuh panggawe ayu, rahayu ing donya kerat, begja geng ingkang pinanggih.18. Mangkono mungguhing janma, nanging lamun budine kang kuwalik, dadi jarananing napsu, tan wurung katiwasan,
kesasar banjur laku dur, andadra tindak duraka, tan wun kalebeng yumani.19. Gambaraning napsuawa, lawan budi pan wus dadi sawiji, wujude ingaran kalbu, kumpul kempel tan pisah, kaya dene jenang dodol paminipun, kadadyan sing don-adonan, glepung bumbu santen gendis.20. Yen kakeyan glepung sepa, lawan kaduk santene dadi gurih,
kerentegipun, becik tanapi ala, krenteg ala lan becik obahing napsu, binarengan dening budya, dadya ywa
tanireki.23. Unda-usiking derajad, ingkang janma manungsa wiku yogi, nggenya met margining ayu, prapteng drajad punapa, parlunira undak-undakan kabatur, batur tegese kawula, iya kawulaning Gusti.24. Gustining gesang samoha, amung siji tan ana kang madani, Allah ingkang sipat Agung, ingkang Maha Kuwasa, nguwasani marang kaanan sawegung, kang tanpa purwa wasana, ngratani donya myang akir.25. Nanging sakehing manungsa, tan kelingan duk maksih neng duryati, ngayahi pakarya luhur, nalikarsa tumitah, maring alam donya sanggyaning temuwuh, wus nggaduh pranti engetan, yen benjang bade tan lali.26. Marang ananing pangwasa, pra manungsa mula pada linair, mawa piranti kang cukup, tumraping alam donya, sinartan
ngrungkebi piala, labed lali mring Hyang Widi.28. Tanapi para manungsa, wus winajib kaduga mung nglakoni, ginaduhan kwaseng Agung, garan kanggo mranata, mata marang pamotahing napsu catur, tur yen tetep
mawa wreksa goraya, ngadeg anjejer manduwur, mawi kapulet ing sarpa.03. Pucuking wit sinung sari,
ananipun, ing ngriki yun kapraceka.05. Winulat den olak-alik, tinlusur mamrih tan sasar, ingotak-atik matuke, tinemuning panyurasa, ananing kang gunungan, sinung pepetan gurdagung, anjejer tumekeng pucuk.06. Gambaring kang gurdaning wit, wardine mawa pralambang, delenging kawruh jatine, kawruh warah kasampurnan, sampurna teges tunggal, temunggal lan jinisipun, jinis asaling gumelar.07. Pinrada byur tegesneki, mancorong madangi jagad, sumarot ing salamine, madangi tanpa wasana, nyrambahi mring ngagesang, kang asor miwah kang
manus, angunduh wohing tumindak.11. Kang ala miwah kang becik, wus cinawisaken sadiya,
dedalan tumindak.12. Naga anggubet marang wit, terange mawa pitedah, pra manungsa dumadine, tansah kapulet ing ala, mula aran santosa, sing sapa ajeg apuguh, gelem anyirik piala.13. Ing pucuk kuduping sari, cetane nawung wewarah,
napsu dumadya, sa linggasariranipun, karan si mayangga-kresna.16. Kasapta wadag puniki, kawruhana tegesing kang, deleg pinrada
ngaurip mratandani, marang ananing Pangeran, nanging ywa kisruh, awit krana ananing wang, Pangeran nuli ana, marga ingsun kang nyebut, ngarani si Maha Kwasa.21. Iku wong
kalawan ngatur, tibake mung wong keparat.22. Iku pangerti kaplesit, Pangeran databpa asma, asmeku aran tegese, aran iku ingkang karya, kang nganaken wong lumrah, bisa ngarani lan nyebut, yen isih kanggonan nyawa.23. Wruhanira atma jati, tan kadayan dening aran, tan mreduli mring asmane, nadyan kang samya sung aran, durung lan wus tan ana, atma langgeng ananipun, anane tanpa karana.24. Nahen kang winarneng tulis, kuduping sari ing pucak, ceta nawung sesandine, nutupi ananing atma, mong warananira,
sakehing barang kadonyan, kadwi rila mring sanak, para waris lan sadulur, katri rila mring sarira.27. Eklas kang tigang prakawis, kalangkung geng dayanira, tumraping wanci angkate, atma amisahi raga, genah sepen rubeda, tanpa sakit raosipun, sing dayaning rila eklas.28. Sisih kanan pang kang
Wangsul cacah pitu dadi, araning ari kasapta, wiwiting ngetang sing Dite, Soma Anggara lan Buda, Respati Sukra Tumpak, kabeh iku aranipun, surya condra lan kartika.30. Yen Dite ywa dahar sari, Soma anyirika iwak, Anggara cegaha ngombe, Buda nglowong nora mangan, Respati sirik uyah, Sukra nora kena turu, Tumpak sirik dahar brama.31. Manungsa wajib nglakoni, cecegah manut arinya, lan aywa nganggep sepele, kaya dongeng ngaya-wara, wewarahe wong kumpra, mongka bulpus
wong kumprung, delarung dimadung setan.34. Malah disabar sayekti, yen lagi ketaman coba, kudu betah ngrasakake, giliraning badanira, miwah tansah ihtiyar, kang supaya gelis antuk, parmaning kang Maha Kwasa.35. Dene yen ginilir sugih, arta waras
tansah enak-enakan, rina wengi jibat-jibur, anguja mring napsuhawa.37. Ingkang mangkono tan yukti, malah wajibira kedah, saya geng ing panuwune, marang kang Maha Kawasa, sinartan suka bagya, gepakna saka bebendu, dimen tetep darmanira.
………. G A M B U H ……….01. Gambuhing darmanipun, amung sapecating atmanipun, aran mokal yen kenging dipun tambuhi, atma pasti oncatipun, paran bae nora lidok.02. Saweneh janma muwus, bab wong mati wus kerep dirembug, dening bapa biyung embah kaki nini, buyut canggah gantung siwur, misuwur ginawe ngobrol.03. Ngomongi anak putu, uga ingkang durung pupak untu, pada eram krunggu kojahe si kaki,
wong klelet wus nora, pait, tiwas umuke ngetupruk, dak sambi ngantuk kemawon.05. Awit iyong wis weruh, pati iku kiyamat wosipun, sajatine wus kelakon saben ari, dening ngagesang sadarum, ngalor ngidul ngetan ngulon.06. Ngulati kyafeng butuh, warna-warna kang ingaran butuh, kang kaluwen nora liya
wong kang lagi nganggur, angupaya pegaweyanipun, ingkang lara njaluk waras
kelakon.09. Ramening wong met butuh, kang tan antuk sesambat angruntuh, kontrang-kantring awak sayah ati sedih, iku tonda saksinipun, dina kiyamat kang melok.10. Beda wosing kang rembug, rembug gabug kandane si Bawuk, nora bisa nuduhake tonda saksi, upama den anggep tuhu, tibake mung omong kosong.11. Sinambung rembag ngayun, janma muda durung kambon kawruh, weruhe mung kasunyataning kang lair, tan wruh gaibing Hyang Agung, Gusti Allah kang kuwaos.12. Aywa maido Manu, iku tetep pangreti kaliru, tyas kabuntel akal budine meh mati, dadya maksih
paseksening wong tarwilun, lumaku ginugu ing wong.14. Wong kang mangkono iku, tetep datan katitipan ngelmu, mangan ngimel yen wus wareg nuli ngising, sing-sing nlengseng adol gurung, rumangsane dadi
manungsa sawegung, tan pilih sih Jawa Cina Mlayu Bugis, Keling Kodya Jepang Hindu, rupa-rupa bangsaning wong.17. Wit saking kwaseng Agung, kabeh titah samya gesangipun, wekasane pinanjengken marang pati, ngendi ingkang
grebanira wong urip mung butuh duwit, wit tanpa redananipun, samubarang tan kelakon.19. Nging pama duwe butuh, butuh urip aja nganti lampus, apa ana kang kaduga gawe urip, njaluk opah pirang ewu, mesti yen kabayar kropyok.20. Mring ngendi nggonmu ngluru, apa minta sraya mring pra wiku, ingkang samya nggentur ngasrameng ngasepi, apa marang duku-dukun, kang nggadebus sugih
watesanipun, kwasa nganani dumados.23. Krama kwasanipun, pan sakala wus mesti awujud, gumelaring jagad isine mepeki, tutukulan kayu watu, gede cilik wus carup wor.24. Tur pirang-pirang ewu, manungsa lan kewan manuk-manuk, kutu walang ataga lan buron warih,
dereng uning, jer kwasanireng Hyang Agung, datan gaduk kinireng wong.28. Gunging gesang temuwuh,
lan pati, samangko mbaleni rembug, bakune ingkang kacariyos.30. Gunungan ringgitipun, bab pepetan gurda lan pangimpun, weneh wonten kang epang sekawan sisih, sanga pokokipun, wardine yun kacariyos.31. Cacah sanga sung tuduh, dalan hawa babahaning manus, weneh wonten ingkang epang kalih sisih, dadya epange catur,
nyasmitani, marang poncaindriyaning pra manungsa.03. Rasanipun, rosing wewarahe gatuh, lan kaanan donya, matuk lawan ngakal budi, poncadriya napsu keblat lan pasaran.04. Sumilak trus, tataraning njereng kawruh, weruh mring pepadang, dumawah maweh basuki, kawruh nyata, tamtu tumekeng sampurna.05. Tan kasluru, rerungkudan wus sirna wuk, winiwir binuwang, kawangwang wosing kajatin,
pangrasa.07. Ningkas kawruh, wewijanganing kang napsu, ingkang wismeng tingal, napsu kang awarni abrit, karnanira den dumugi napsu seta.08. Dipun emut, mat-matan aneng, pamuwus, wara napsu
napsu sekawan, pakuwonira rinakit, katon pelak selehe aneng pangrasa.10. Jatinipun, keblat mongka jangkepipun, penering warna, kidul abang wetan putih, kulon kuning ing lor ireng tengah samar.11. Ingkang kantun, tumonjo mongka panutup, titining katrangan, angancing kenceng kinunci, kekancingan kuncine mawa cecegah.12. Nom lan sepuh, pancen
hawanapsu, Paingnya tinengga, dening si napsu kang abrit, lamun manis Tinengga napsu sta.14. Jangkepipun, pon
gegendungan.16. Didumunung, naluri kawruh kang luhur, ujar kang sanyata, tumrap kang maksih memetri, mretandani bektine marang Pangeran.17. Parlu laku, nglakoni kanti tawajuh, ceta pacaking Hyang, umate den antepi, pirambara nggumateni mring
poncadriya.20. Raosipun, ponca prabawa kacakupo, kaanggar liniga, ginawe nggayuh utami, temahane tumerah sajagad raya.21. Kadaripun, yen Legi siraka turu, dimen tan ndaleya, wibawa tansah netepi, marang sangkan paraning gesang minulya.22. Dipun urut, yen
Ajar ngadu, angudi kang nganti manuh, winantu wewarah, wasitane ngelmu jati, wit manungsa abadan kalih prekara.29. Wadag alus, kabeh pada nandang rapuh, mula kekalihnya, kudu rineksa kang becik, kang supaya awet kanggone ing donya.30. Selehipun, kang alus aneng wadagipun, lir pendah narendra, jumeneng neng prajaneki, solah tingkah muna-muni sadayanya.31. Wadag tamtu, kereh dening alusipun, iku kawruhana, nanging ywa nganti kuwalik, yen kuwalik sasat marani
wuwus, wus terang padang dumunung, kang aran sampurna, sampurneku warni kalih, kasampurnaning kang alam donya kerat.35. kang rumuhun, ngudiya sampurnanipun, uripe neng donya, kang supaya sugih duwit, sandang pangan mubra-mubru samubarang.36. Aywa banjur, kasusu wani anyingkur, nyingkiri kadonyan, awit tumindak kadyeki, kudu keplok munggweng lair batinira.37. Tamtunipun, kalamun wis bisa antuk, kasampurnan donya, benjing estu bade
malah ngribedi, dadya korup mangrapuh mring rasanira.40. Estunipun, sampurneng donya puniku, mung tumraping darma, darmane sajroning urip, kawruhana darmeku awrat kaliwat.41. Lugunipun, kuwasaning Maha Agung, nganani dumadya, manungsa mung wajib darmi, anglakoni kabeh ayahaning sukma.42. Ananipun, ngagesang kwaseng Hyang agung, dudu kwaseng titah, marma tetep aran sisip, yen manungsa rumongsa darbe pangwasa.43. Gatinipun, gumelaring jagad agung, uga sing pangwasa, kuwasaning Maha Suci, ceta kabeh kawengku dening kwaseng Hyang.44. Dene lamun, sampurna neng keratipun, ateges manunggal, temanunggal momor sajinis, jinis gesang angempal gunging kang atma.45. Atma iku, dumunung ing alam suwung, aran sonya-pringga, uga kasebut sonya-ruri, kabeh gumlar kauban katut maskentar.
wit, pineta sirah kemamang.03. De kamamang amung amung wonten warni kalih, wenehmripat juga, wonten ingkang
Bomanawi karsane ingkang nganggit, kanggo pralampita, tuduh mring tekad
katentremaning tyas.07. Kang katingal ana mripating ati, tarlen Hyang kang murba. Misesa ngalam
donya iki, kinikis pan saking atma.09. Umeksi kang agal alus gede cilik, cedak tuwin dawa, aneh
cap canting asal tembaga.13. Panggarape nganggo kayu banyu geni, ginarap manungsa, mongka sadayeku saking, tetukulaning bantala.14. Dene bumi iku asale saking pundi, tan lyan kang murweng rat, dalah manungsane yekti, samya titahing Pangeran.15. Marmani wong kang wus tekad sawiji, yen wruh samubarang, nadyan akeh elok gaib, andoke prapteng Pangeran.16. Datan amung kandeg aneng alam iki, kaananing kodrat, dene kodrat saka ngendi, tan liya saka pangeran.17. Tekeng Pangeran kapriye panemuneki, apa maksih ana, Pangeran den kuwasani, yen ana sewu nglengkara.18. Sartanira wong kang wus tekad sawiji,
wung lan pribadi, cahya tonda maksih sasar.20. Mangeran marang ingsun uga aran sisip, tan wun katiwasan, sasat tanpa
mripat kalih, kadi paran karepira.22. Yen rinasa karsane ingkang anggupit, kinarya pralambang, manungsa neng donya urip, anggaduh kalih prekara.23. Wit manungsa satuhu yen rangkep kalih, raga lawan suksma, sipate ya warni kalih, jalu tanapi wanita.24. Tindakira neng donya ya warni kalih, alus sarta kasar, bodo pinter ala becik, asor luhur sesaminya.25. Tinemuning tindak ugi warni kalih, suka lan sungkawa, bener luput sugih miskin, mulya tanapi sangsara.26. Wekasane urip pacangane pati, ora lan sampurna, ora sampurneku mesti, manggih swarga lan naraka.27. Pan mangkono ringkesing omongan iki, pama tinerangna, udalane siji-siji, ngelawer angandar-andar.28. Rehning mengko pan wus genah warni kalih, paran kang kinarsan, yogyane milih kang endi, kari ngupadi dedalan.29. Marga ingkang bisa anjog kang kinapti, wit sabarang sedya, pasti ora tinggal awit,
witing sugih manggaota.31. Nadyan swarga uga maksih mawa awit, wenang ginayuha, dening wong ing donya iki, kanti tumindak utama.32. Nglakonana ingkang sarwa
kasengsem tanpa wis, tan wun katiwasan, lir sato klebeng piranti, temahane kasangsara.38.
tulada, dateng putra wayah wuri, rinawat kanggo peling, neng jroning nala ginelung, baleni rembag ngarsa, wose bab gunungan ringgit, kang ginita gatining petan wit gurda.02. Kadya kang wus kawursita, tinrap ing sekar gambuhi,
candranira kaananing buron wana.06. Ingkang ngandap
warni, angendelaken gede duwur, bonda miwah pangwaa, ngendelaken bener lan becik, neka warna kang mongka del-andelira.15. Ingkang perlu kinarya, mburu butuhe pribadi, ngalor ngidul ngulon ngetan, sinangkan
kalih, siji kamulyaning gesang, loro kamulyaning pati, dene mulyaning pati, wong kang antuk suwarga yu, yen kamulyaning gesang, unda-usuk de kamulyan kang gede iku narendra.18. Kamulyan kang cilik ika, wong antuk kabegjan
narpati, uga ana kang lingsur, sugih tumibeng mlarat, priyayi cinopot cepling, datan urmat tur tan antuk pensyunan.20. Sumela lana winarna, lana langgeng tegesneki, langgeng tan mawa wasana, uga nora den purwani, tanpa sabab lestari, langgeng ananing Hyang Agung, angaubi gumelar, langgeng
sapa ingkang anglabuhi, mring Pandawa karyanira, yekti antuk suwarga di, Drona duk mireng warti, tyase kumecer
kuwalik, melik ngiloni Kurawa, sing kroban kamulyan luwih, mula wekasaneki, Drona dupi prapteng lampus, kasasar marang jaran,
wawasen ingkang pratitis, totokna jroning ati, titinen kang nganti jumbuh, jumbuhna jro jajanya, babasan
nganti prapteng lena, nora tinggal pranatan, yen girenjah siji-siji, murih wijangnya, pranataning wong urip.03. Pan wus mengku marang sakehing dedalan, kang tumuju mrih becik, beciking ngagesang, kayata pamanira, tataning praja negari, ingkang mranata, panggede lan wong cilik.04. Kabeh kudu tumindak manut pranatan, mrih tentreming negari, sakehing tumindak, panerak pelanggaran, prekara gede lan cilik,
mongka, prenataning ngagesang, kang runtut kwaseng Hyang Widi, wiwit tumitah, nganti tumekeng pati.09. Jroning kawruh mawa
wong alasan, kang maksih muda blindis, amung cecawetan, lulanging satokewan, awake kusi besisik, tan
pigunanira, temah ing alam donya, gumelar saya prayogi, akeh wewarnan, kang sarwa edi peni.17. Manungsa
akeh undaking kemajuwanya, pan dadya tonda saksi, uriping budinya, contone ngengetana, carita ing jaman kuni,
becik, timbal tumimbal, nganti prapteng samangkin.20. Tan petungan undaking kaanan donya, saya maju kaeksi, beda lawan kewan,
ing alam donya, almun maksih netepi, pranatan kang kuna, tan mawa kemajuwan, wiwit sewu taun nguni, kena ingaran, pada lan kinjengtangis.23. Pan wus ceta beda-bedaning manungsa, lawan sato wanadri, tan lyan mung karana, ajuning budi akal, ingkang bangkit
temah tuna, tan pae satokewan, witing manungsa udani, becik lan ala, lantaran saking ngilmi.25. Ngilmu iku gumelar
ingkang kajibah, ngrataken ugi janmi.26. Tumindaking eneng sajroning praja jaman, tatane tan sami, lete winatara, ana atusan warsa, solan-salin tataneki, miturut marang, ingkang mulangken ngilmi.27. Isinira weda uga warna-warna, kawruh lair
kawruh mumpuni.29. Pindanira upama uriping janma, duk lair aran bayi, nuli dadi bocah, suwe-suwe jejaka, banjur diwasa tan lami, dadi wong tuwa, wekasan kai-kaki.30. Dadi terang sastra ceteku sampurna, kadi wong kaki-kaki, tuwuk gesangira, akeh pengalamanya, beda duk maksih bebayi, durung sampurna, genya tinitah janmi.31. Sajatining wosing kawruh
Jawi.32. Amangsuli bab kawruh tumraping janma, marma kudu marsudi, wit mawa piguna, meruhi mring prenatan, sing urip tumekeng pati, wit mawa piguna, meruhi mring prenatan, sing urip tumekeng pati, nuting prenatan, tataning wong urip.33. Milanipun pasemon gunungan wayang, pepetaning wanadri, sinongga gapura, karepe datan liya, kawruh sastra ceta jati, kuwat kamotan, dening gunging dumadi.
………. M E G A T R U H ……….01. Rada pilah kalawan tembang megatruh, ing mangke ingkang winarni, bab gunungan wayanganipun, manawa kinarya ngringgit, kanggenira kang wus maton.02. Kang kapisan kanggo petaning kadatun, gapura lan taman sari, kekayon tuwin wanagung, gunung watu wadas curi, rago pereng jurang sigrong.03. Pan sadaya iku bumi tegesipun, dene ingkang kaping
tegesipun, wondene ingkang kaping tri, kangge jaladara mendung, udan tanapi jaladri, kroda ambaking trita rob.05. Lepen sendang ing tegesipun banyu, kaping pat lamun winalik, dadya abrit, sungginipun, kinarya urubing geni, ambulad-bulad angobong.06. Tuwin kangge gelap ngampar guntur gludug, ingkang tegesipun geni, dadya trang gunungan iku, kanggo petan bumi angin, banyu lan geni wus maton.07. Yen mangkono petane gunungan iku, dadya pralampitaneki, ananing anasir catur, bumi angin banyu geni, papat dadi adon-adonan.08. Dadya witing anane sagunging ujud,
Neng sajroning serat jitabsara kasbut, nanging ngriki boya metik, cetaning cariyosipun, dene kang arsa
saking kakus, gandane kang katut angin, tan liya tembeleking wong.23. Sarta ugi dadi
rindik, ewadene nyatanipun, sing enjing sonten dumugi, amung rolas jam kelakon.32. Mongka ingkang
iku pratonda alusing laku, alon-alon yen dumugi, ing sedya ingkang kinayun, dene santosaning rawi, neng wetan wiwit
durung tumon.39. Kaping pitu ambeging tranggana iku, kukuh tan cidra ing janji, kena pinitaya estu, tanpa
kang ayu kang awon.44. Pan mangkana wasitadi kang kasebut, ana ing astarateki, mongka sudarsaneng luhung,
prekawis, dingin ponca-purwandeku, ambeg ingkang gangsal warni, wewijangane gumatok.46. Amot momot
amung gangsal warni, winarneng gita kacariyos.47. Tatas titis putus netesi lan tumus, katri ponca-prabaweki, pra-bawanireng pra manus, kasuwur mung gangsal warni, jinereng mongka wewaton.48. Singit nglungit singer maladi lan alus, kapat pencawasaneki, wasananireng tumuwuh, tamtu dumunung ing lalis, kang mung gangsal warni maton.49. Tama asor lumrah ala miwah bagus, kawengku dening pangrakit, rakiting lelakonipun, pancen wus kadya pinasti, dening labeding lelakon.50. Amangsuli rembag bab anasir catur, bumi banyu angin agni, gatuke
kalamun wus tan kabutuh, betah amadahi urip, uripe wus ngesahi los.52. Grebanira rasaning anasir catur, tegese asung
mring gunungan maneh, kang ginusti kanggone menawi, kinarya angringgit, sok kinarya guntur.04. Guntur wedang tuwin guntur geni, prabaw kinaot, gelap ngampar kawah yumanine, teja maya lan swarga lokadi, tan lyan kang kinardi, ya gununganipun.05. Tegesira glap guntur yumani, ringkesing pasemon, semunira ngemu gamabarane, kaananing tindak ala becik, gede sarta cilik, tan wande wus tamtu.06. Tinemu lan labete pribadi, becik tuwin awon, ingkang becik antuk ganjarane, ingkang ala mestine nampani, pidananireki, kang awrat saestu.07. Satuhune manungsa puniki, keh kang kabesturon, lali marang ing kawekasane, yen ngaurip pacangane pati, mongka jaman pati, maksih ala ayu.08. Ala becik pangayuhe saking, duk maksih dumados, aneng donya kono dedalane, awit donya pagaganing akir, panene ana ing, kerat kari ngunduh.09. Angunduhi tanduraning urip, de
ingkang neniwasi, nggateli maring wong, nora wurung rinasaken dewe, yeku wohing panggawe tan becik, mulane dieling, mring
ngluwihi sesami, sing makluk sedarum.12. Nora wikan wajibing ngaurip, mongka kwaseng Manon, dera
manungsa lali, milalah malengos, angastuti nguswa pialane, tuwin mangra lintang surya sasi, kesasar
sami, tumancep gadebog, kabeh iku dadi pesemone, kang gunungan urip ing donyeki, saisine sami, dene keliripun.16. Kang minongka jagad swasaneki, wondene balencong, yeku ingkang kinarya suryane, amadangi ing jagad puniki, gadeboge bumi,
durung mobah-mosih, lir wayang cumawis, nengga kanggenipun.18. Kinarsaken
donyanipun.19. Pamanggunge ringgit kanan kering, angungkurken kayon, duk kalane durung klakokake, kadi
kinaot, durung tukul pangrasa ingsune, uga durung darbe rasa melik, rumongsa ngungkuli, rebut luwih unggul.21. De saking wayang ingkang sami, kinarya lelakon, pinolahken neng kelir jatine, kanggo menang kalah mati urip, wayange mung darmi, nglakoni saestu.22. Atas saking karsaning kang ngringgit, ki dalang kuwaos, murba misesa wayang kabehe, nanging dalang dudu Maha Suci, amarga mung darmi, amolahken runtut.23. Ingkang nanggap pindaning Hyang Widi, ki dalang pan kanggo, pindan gesang dalah pangwasane, padanging blencong kencenging kelir, pamintaning gending, patet sulukipun.24. Nganti prapteng
tancep kayon, wayang blencong kelir saprantine, klir ginulung blenconge den ambil, wayang den kukudi, nyemplung kotak rampung.25. Kang kadyeku pralampitaneki, ananing dumados, jagad iki kabeh saisine, swasana lan lintang surya sasi, cleret kilat
duwur wetan kulon tuwin, lor kidul utawi, tengah agal alus.27. Ageng alit priya lawan estri, tuwa tuwin anom, manungsa lan peri prayangane, sato kewan rumangkang sekalir, kabeh kang kumelip, ing jagad sawegung.28. Sadayeku titahing Hyang Widi, kang Maha Kuwaos, kang ngratoni jagad kana kene, alam donya tuwin alam akir, kang pinuji-puji, tan lyas mung Hyang Agung.29. Gunungane nalika kardi, panjigeging lakon, yun ngocapken seje negarane, salin crita gunungan rumiyin, sumela neng kelir nanging miring tanggung.30. Bola-bali gunungan yen dadi, padaning cariyos, pasti yen miring tanggung adege, beda karo nalikane wiwit, sore
pan jejeg adege, dadi wus trang yen mung kaping kalih, miwiti mungkasi, adege si gunung.32. Ingkang jejeg boya mirang-miring, rarasing pasemon, tumitahing manungsa kalane, lair ceprot sing kandutan maksih, mulus sarwa suci, kamanungsanipun.33. Kaananing kalbu maksih mligi, durung pating blentong, mundak dina gya tukul akale, tambah sasi mundak taun dadi, campuran manunggil, lawan napsu catur.34. Suwe-suwe napsune mawerdi, angreda reraton, nelukake mring budi kwasane, marmanira pra manungsa sami, akeh
panggah kemawon, dupi perak oncating atmane, legi eling yen tidake kang wis, linakon nalisir, nanging wus kabanjur.41. Durung nganti barpisan nobati, wus kaselak maot, kari getun kaduwung polahe, mangkya dadi pulih lir bebayi, boya suwe bali, kinandut neng kubur.42. Yeku lire miwiti mungkasi, prelambang kayon, ngadeg jejeg kaping kalih dene, ingkang mring
goyang panggayuhe, pepenginan kang maneka warni, nenarik tyasneki, goyang miyar-myur.44. Kageret ing awanapsu dadi, adegira doyong, pan katarik tinuntun mring elek, lali marang pakarti kang yukti, sigeg tembang mijil, wirangrong sumambung.
………. WIRANGRONG ……….01. Wauta ingkang winarni, mangkya nyambeti cariyos, limrah dadya sekar latinipun, pasemoning janmi, kang demen nonton wayang, ing wayah sore wus
nayuti, gletak kebanjur nendra, sawengi trus sesenggoran.03. Nglilire sampun byar enjing, mbarengi wus tancep kayon, dadi tan wruh wayang duk ing dalu, lakone tan uning, weruhe datan liya, amung panjeran gunungan.04. Ingkang minongka mungkasi, tonda panutuping lakon, dadine wong iku weruhipun, esuk sore lincip, tegese mung gunungan, wiwit tanapi pungkasan.05. Ingkang mangkuneku dadi, pralampitaning dumados, manungsa kang dumadya tumuwuh, aneng donya iki, kang bodo nging tan arsa, meruhi marang prenatan.06. Tan wrin yen uriping janmi, mawa prenatan
prekara, karem karames kewala.08. Kebacut datan mreduli, marang wosing wong dumados, wiwit anom nganti prapteng sepuh, tan niyat mangreti, wong kang mangkono tuna, dera kasebut manungsa.09. Tan beda kebo sapi, tan wruh beda-bedaning wong, lawan
sinungging wewarnan.12. Amung kang katon ing jawi, dene jerone tan cocok, sunggingira abrit agni murub,
nora wikan yen mung kanggo tutup, anutupi agni, kang tansah ngalad-alad, mulane donya punika.14. Temen yen temumpang geni, nora
lamun nganti kabesturon, prapteng benjing mung kari gegetun, ing mangkya winarni, nenggih purwakanira, aneng sekar dandanggula.16.
tikta, nanging janma kang waspada.22. Tan gampang keneng memanis, nastiti niti kang raos, nora banjur kasusu den
ageng alit wanita myang jalu, den sregep marsudi, mring kawruhing ngagesang, sastra-ceta kalokengrat.24. Nggegulanga pacak becik, basunyatan mongka waton, ngadela mring kwasaning Hyang Agung, di kapara bekti, precaya ana-nira, gustining gesang sadaya.25. Poma aywa anambuhi, mring daya kuwaseng Manon, mula pada di sengkut sinau, ajar nglari ngilmi, keneng kanggo sarana
rungsit kang werit, tumraping uripira, nganti tumekeng pralaya.27. Aywa lincat saking eling, datan limut temah kamot, iku pan dadya prabot saestu, tumraping sireki, mrih yuning gesangira, ing donya prapteng delahan.28. Jaman kerat kedah ugi, weruh mring kawruh kang maton, amatoni ngagesang sadarum, kang supadya keni, kinarya pandoming kang, ngaurip
aran swargi, nggoning sarwa utama, kang katri kasbut naraka.31. Tegesing kang sonyaruri, sonya sepi suwung kotong, mula kalok alam suwung wang-wung, ruri obah urip, urip gung kasbut atma, atmeku urip tan nyawa.32. Nyata atma langgeng urip, tanpa napas senggar-senggor, tanpa kulit daging balung sungsum, tanpa samukawis, kantine mung pangwasa, kwaseku obah jatinya.33. De obah tandaning urip, urip tan arah tan enggon, nanging wrata ngebeki ngasuwung, yeku atma jati, tanpa rupa tan warna, uga tanpa wangun gatra.34. Anane tanpa prekawis, datan dinamel pan dados, tan kawruhan kapan sirnanipun, tan owah tan gingsir, satuhune mung lana, lana ananing kang atma.35. Wangsul malih
atmeku Maha Kawasa.37. Atma kang wus nora murni, pama kecampuran blotong, pantese pan mung asma sinebut, nanging kang wigati, dudu babagan aran, aran mono warna-warna.38. Kang nyata perlu ginusti, dayaning atma kinaot, apa bae kang gumelar tamtu, nadyan kang kumelip, tan kasat dening netra, yekti kabeh wus kadayan.39. Kawratan kuwasaneki, kwasaning atma kinaot, obah
tumekeng owahe, anjog mring risakipun, pepuntone samya nemahi, punkasaning kaanan, tan ana kang luput, apa ana ingkang bisa, nangkis marang dayaning atma linuwih, tetep tan nandang rusak.02. Wruhanira iku tonda saksi, marang daya kwasaning Pangeran, sinebut Allah lumrahe, ana saweneh muwus, wujud apa Allahireki, aku nora precaya, barang tan kadulu, lumrahe jaman samangya, kudu wikan nerangken kang mawa bukti, aywa anggere ngucap.03. Pangucape mung
sarjaneng budya, sujaneng rat mumpuni mring samukawis, wicarane wor upas.05. Paksa nekad tilar trap prayogi, gage-gage
picis, cepaking kang carita, tumraping pra manus, ingkang anom miwah tuwa, lanang wadon bodo pinter sugih miskin, bangkit mbatin sadaya.07. Dadya nyata janma sinung batin, marma lebda samya amiguna, makrdi kanti batine, nanging apa wus weruh, wujud apa batinireki, mara gage jawaba, kang saleresipun, pamane durung uninga, kena apa wus pracaya marang batin, nganggone saben dina.08. Upayanen dikongsi kepanggih, ing sajroning badane manungsa, boya nganggo leren-leren, sadurunge ketemu, bisa weruh wujuding batin, yen wus bisa pariksa, kula nyuwun dawuh, mongka
dununging kang becik, sing ademen tetulung, ambeg ayu basuki becik, nyata temen utama, tindak-tandukipun, tansah prayogi cablaka, wewekane tansah sinartan dedugi, nggayuh mring karaharjan.10. Mila swargi ugi den wastani, nganggo tembung Jawa kadewatan, wit kono dadya dununge, para dewa linuhung, kang bebadan kawan prakawis, yeku atma lan budya, eling prananipun, tinambahan napsu seta,
dur lan elek, tuwin sangsara luput, ngumbar hawa napsu tan sipi, karem ulah maksiyat, remen apus-apus, dene kang mongka paitan, drengki srei daregi julik mutakil, panasten penasaran.12. Yen naraka ugi den wastani,
emut, prana napsu kawan prekawis, mung iku sipatira sakehing lelembut, betah manggon ing naraka, kasenengen langen ing kawah yumani, geguyon gegojegan.14. Wonten malih janma ngiwi-iwi, wignya timen nerangken ngakerat, kaya wus meruhi dewe, apa nora kaliru, katrangane marang prekawis, alam-alaman kerat, salebaring lampus,
iku punapa, priye terangipun, wruhanira wong taruna, kang den ucapake patyeku sayekti, mung tembunge manungsa.17. Jati pati
saka sababe, paran sababing layu, laya iku saka ing urip, gesang saking palastra, malak-malikipun, witing pati saking gesang, witing gesang sayekti saka ing pati, mokal tan klebu ngakal.19. Lamun mati durung tau urip, yen uripa pan dereng palastra, mangkono sapiturute, rasakna kang saestu, witing ilang saka kepanggih, manggih saka ing ana, ana saking ingsun, witing ingsun saing manungsa, manungsasing kwasanireng atma jati, atma tanpa sesangkan.20. Nora susah nganggo icip pati, tamtu
pralaya, tumraping sirestu, yen arsa wruh maring gesang, marsudia kang pana marang si lalis, lulutna neng pangrasa.21. Dadya ceta kabeh wong puniki, pasti pada wus nate palastra, duk urung linairake, aneng ngendi dunungmu, lamun sira durung linair, ana ing alam donya, ya durung kinandut, mula pada mangretiya, kang kadyeku jatine sireku maksih, aneng alaming laya.22. Ana maneh kang winasis ngilmi, ahli laku ngulah kebatinan, dasar wus akeh umure, kaloka sugih kawruh, pra tetongga ing kanan kering, wus anganggep wong tuwa, lir wiku satuhu, wuwuse ginawe larang, yen ngandikan medarken saliring ngilmi, kinemeng
metu gendenge, gegendingan angidung, derenging kang angirup pamrih, amrih tuwuking karsa, karsaning wong imul, angimel ngemel memangsan, semu dokoh
angen, sapa bisa sun tuduh, tuwa endi endog lanpitik, kodrad lawan iradad, pasti tindakipun, iku
nanging sajuga karepe, karana terangipun, pitik kodrat kalawan pasti, iku lire satunggal, tonda dadosipun, witing dados sing pakarya,
obah sing urip, urip sing atma agung, marmanira endog lan pitik, tita yen tuwa tigan, iradad kang sepuh, panggaweku luwih tuwa, yen katimbang karo kang sinebut pasti, tumraping kawruh donya.29. Jati pasti cuteling pakarti, nanging mungguhing kang Maha Kwasa, syekti disik pitike, kang tuwa kodratipun, pasti iku kang pirsa disik, tan liya mung Pangeran, ingkang sipat agung, mangkana batanganira, tri cangkriman ingkang winedar si kaki, kakek kekel alatah.30. Gya pinugel denira anggurit, panglalaring prakawis gunungan, ya kayon wayang purwane, kang
mingsra sapele tur cilik, leres lepat sumangga.31. Pan jaragan penganggit taruni, maksih sepen mring bab kasusatran, mbedagel mogol kawruhe, ginodoga setaun, nora dadi empuk myang gempi, suprandene sumengka, kumaki amberung, ngrumpaka nggubah karangan, kang rinipta sinawung sekar mantesi, sekar alit maca-pat.32. Datan pegat pamiteng, penganggit, dumateng pra kang solah nupiksa, lamun uninga lepate, panyerating kang tembung, lan kitaling basanireki, murang parama-sastra, rinimbag tan gatuk, mugi para maos suka, amirahna tyas karsa tansah ngluberi,
Digawe Nggo Tangan Ketika (188)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (403427)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok... (3920)
SEJARAH WAYANG KULIT JAWA ~ SENI WAYANG KULIT & KUDA LUMPING
SENI WAYANG KULIT & KUDA LUMPING
kathah lan warninipun ingkang boten saget dipun etang dening manungsa. Kejawi Allah paring kenikmatan punika Allah SWT ugi paring jejibahan dhateng manungsa, agami Islam sampun paring piugeran inggih punikakewajiban ingkang kedah dipun tindakaken dening tiyang-tiyang Islam. Contonipun shalat minangka ibadah harian lan qurban ingkang dados ibadah tahunan. kewajiban saking ngarsa dalem Allah SWT punika badhe kraos awrat menawi boten dipun bandingaken kalian kenikmatanipun Allah ingkang sampun dipun paringaken lan badhe dipun paringaken. Kanthi nuladhani tindak lampahipun Rasulullah Nabiullah Ibrahim lan Muhammad SAW, sedaya dhawuh minangka kagem mujudaken raos syukur dhateng Allah SWT. Pramila mangga kita tuladhani supados kita saestu dados ahsani taqwim.
dhumateng Allah SWT, inggih punika kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar saha nebihi sedaya awisanipun. Allah sampun paring janji dhateng tiyang ingkang iman lan taqwa, Allah badhe paring margi ingkang gampil dhateng kawulanipun, margi ingkang awrat badhe dipun ringanaken, margi ingkang sisah badhe dipun gampilaken, margi ingkang peteng dhedhet badhe dipun padhangi lan saterasipun.
“Sapa wonge kang taqwa marang Allah mesthi Panjenengane bakal dadekake kajembaran kanggo dheweke, lan maringi rizki saking jurusan kang ora den kira-kirakake. Lan sapa wonge tawakal marang Allah, mesthi Allah bakal nyukupi (kaperluwane) dheweke”. (QS. Ath-Thalaq: 2-3)
Allah SWT zat ingkang Maha Kuwaos nanging Allah ugi Maha Welas Asih, wujud saking kuwaosipun Allah, kanthi qodrat lan irodatipun sedaya ingkang dipun kersakaken dening Allah saget maujud:
“Satemene tindake pangeran yen ngersakake (dumadine) sawiji-wiji iku amung ndhawuhake marang sawiji-wiji mau “dumadiya sira” mula banjur dumadi”. (QS. Yasin: 82)
Kanthi welas-asihipun, Allah saget mulyakaken dhateng kawulanipun lan kanthi kuwasanipun ugi saget dadosaken kawulanipun dados ina lan ashor. Mekaten punika kasebat ing dalem Alquran:
“Dhawuha sira (Muhammad): “Dhuh Gusti Pangeran ingkang kagungan kraton, Panjenengan maringi kraton punika dhumateng tiyang ingkang Panjenengan kersakaken lan Panjenengan mundhut wangsul kraton punika dhumateng tiyang ingkang Panjenengan kersakaken. Panjenengan mulyakaken dhumateng tiyang ingkang Panjenengan kersakaken lan Panjenengan ngasoraken dhumateng tiyang ingkang Panjenengan kersakaken. Inggih namung wonten ngarsa Panjenengan kemawon sedaya kesahenan. Lan sayektosipun Panjenengan punika dhamateng sedaya perkawis, ingkang Maha Kuwaos”. (QS. Ali Imran: 28)
Wicaksana, sedaya kawulanipun Allah kepingin dados tiyang ingkang gesangipun mulya, dipun cekapi sedaya ingkang dipun seja. Boten wonten tiyang ingkang kersa dipun paringi sakit lan cilaka, bendu lan rubeda. Sedaya manungsa ngersakaken gesang ingkang sakinah, mawaddah, rohmah, istiqomah, sejahtera lahir lan batinipun. Mekaten punika boten saget dipun perkoleh kanthi gratis, nanging dados perkawis ingkang kedah dipun usahakaken. “Satemene Gusti Allah ora ngowahi kahanane sawijine kaum nganti kaum iku dhewe kang ngowahi marang kahanane “. (QS. Arro’du: 11). Allah paring janji lan Allah boten badhe cidra kalian janjinipun, syarat dados kawula ingkang dipun mulyakaken inggih punika kedah iman lan taqwa. Salah satunggalipun wujud saking iman inggih punika
ing dalem Alquran surat Al Kautsar ayat 1-3 Allah ngendika:
“ Satemene Ingsun wus maringake marang sira nikmat kang akeh. Mula shalata sira
mapinten-pinten kenikmatan lan kamulyan ingkang dipun paringaken dhumateng para manungsa, melai awal Allah sampun nitahaken manungsa dados makhluk ingkang mulya lan sak bagus-bagusipun rupa. Amargi manungsa dipun titahaken dados khalifah lan kawulanipun Allah ingkang ghadhahi tugas ganda, kanthi mekaten pas sanget menawi manungsa punika dipun dadosaken makhluk ingkang paling sempurna.
Sasampunipun kedadosanipun punika dipun sempurnakaken, tumuli Allah paring mapinten-pinten hidayah, arupi panca indra, akal, qalbu lan agami. Boten wonten makhluk ingkang dipun paringi hidayah mekaten punika kejawi manungsa. Ngengingi tanggel jawabipun manungsa punika langkung kathah lan awrat, Allah nyempunakaken malih kanthi paring mapinten-pinten kenikmatan, ing antawisipun:
Sepindhah arupi nikmat panjang yuswa, kanthi panjang yuswa, kita tasih saget nindadaken lan ningkataken amal ibadah dhateng Allah. Menawi ing sak lebetipun gesang punika rumaos lan ngrumaosi dados makhluk ingkang boten badhe uwal saking “khata’ lan nisyan” lepat lan supe ingkang badhe damel dosa sahingga tansah ngathah-ngathahaken istighfar. Lan menawi dosa ageng ingkang dipun tindakaken tumuli mertobat, boten badhe ngambali malih lan ugi badhe nggantos pedamelan awon kanthi pedamelan ingkang sae. Amal ibadah punika ingkang badhe dados rencang lan sedherek sasampunipun seda, kita saget mendhet hikmah saking perjalanan ibadah haji,
griya ingkang mewah dipun tilar kejawi namung iman ingkang tinancep ing salebetipun manah. Iman badhe dados semangat anggenipun nindakaken ibadah ing tanah suci.
Kaping kalih nikmat sehat, sehat punika reginipun awis, boten wonten tiyang ingkang kepingin sakit, amargi nalika sakit, dahar, ngunjuk, sare, lungguh lan jumeneng boten badhe sekeca. Dhaharan ingkang sarwa eco dados ical raosipun, unjukan ingkang seger inggih dados pahit lan saterasipun. Dereng malih menawi kedah mertamba ing griya sakit lan sanesipun, boten sekedhik biaya ingkang kedah dipun dalaken. Sehat lahir lan batos kedah dipun syukuri, syukur billisan kanthi maos
hal kanthi ningkataken amal ibadah, kaleres ibadah mahdhah lan ghoiru mahdhah. Ibadah spiritual, ritual lan sosialipun dipun wujudaken. Kaping tiga sempat, wekdal sempat utawi longgar. Sedaya tiyang dipun paring wekdal sami inggih punika 24 jam ing setunggal dintenipun. Kanthi wekdal punika, wonten tiyang ingkang saget bagi wekdal lan merhatosaken wekdal. Sinaosa nembe kathah pakaryan nanging nalika pikantuk panggilan nindakaken shalat inggih cekat-ceket nindakaken shalat. Nanging wonten ugi kathah wekdalipun ingkang longgar, nanging nalika nampi panggilan nindakaken shalat, panggilan punika boten dipun gatosaken. Kita kedah enget bilih manungsa punika nate ribet, nanging sak ribet-ribetipun tiyang inggih punika, nalika kedah saget maos kalimat tauhid ing akhir hayatipun. Amargi Rasulullah nate ngendika “Sapa wonge kang ing akhir hayatipun bisa ngucap la Ilaha illaah daholal jannah”.
Kanthi mapinten-pinten kenikmatan ingkang dipun paringaken Allah dhumateng kita sedaya, saterasipun Allah paring dhawuh supados nindakaken shalat lan nindakaken qurban. Shalat dados pokokipun agami, sedaya tindak lampahipun tiyang Islam punika gumantung kalian shalatipun. Shalat ingkang khusuk lan berkualitas saget nedahaken sedaya pakertinipun dhateng
ingkang dipun dhawuhaken dhateng Rasulullah Muhammad SAW, menawi qurban punika syariat Allah ingkang dipun paringaken dhumateng nabi Ibrahim nanging dipun terasaken wonten syari’at nabi Muhammad, semanten ugi ibadah haji. Rasulullah SAW sinaosa dados pribadi ingkang maksum, dipun jagi saking tumindak dosa lan dipun jamin mlebet ing suwarga, nanging tansah nindakaken shalat, amargi shalat punika semata-mata kagem mujudaken raos syukur dhumateng Allah SWT.
Nabi Ibrahim salah setunggalipun kekasihipun Allah, Ibrahim pribadi ingkang ikhlas, tawakal lan dermawan. Amargi sifat dermawanipun nate dipun uji, lantaran wonten malaikat ingkang nyimpe dados manungsa, kenging punapa tansah ngathah-ngathahaken anggenipun ngedalaken infaq lan shadaqah, Ibrahim ngendika, bandha punika dereng sak pintena, lamun ingsun diparingi putra lan didhawuhi ngurbanake yekti bakal ingsun qurbanake. Sahingga nalika Ibrahim wonten yuswa sepuh dipun paring putra. Lan prasasat sampun supe kalian pangandikan ingkang sampun dipun ngendikakaken. Nalika dipun paringi putra kakung ingkang sanget dipun trisnanani. Allah paring dhawuh supados nyembelih dhateng putranipun, Ibrahim boten selak semanten ugi Islamil putranipun. Kekalihipun pribadi ingkang tawakal dhateng Allah. Kabukten belih dhawuhipun Allah punika namung kangge ujian dhateng kawulanipun. Lan Allah gantos kalian hewan domba.
“Mula rikala bocah iku wus tumeka (umur) bisa mlaku bebarengan karo Ibrahim, Ibrahim ngendika “He putraningsun, ngger satemene ingsun mirsani sajrone sare, menawa ingsung nyembelih marang kang salira. Mula coba pikiren kepriye mungguh kang salira? “ Dhuh rama, rama kawula aturi nindakaken punapa ingkang dipun dhawuhaken dhumateng panjenengan. Insya-Allah panjenenngan badhe manggihi ingkang putra kalebet tiyang-tiyang ingkang sabar”. (QS. Ash Shaffat: 102)
Indisch Monument utawa tegesé Monumèn Hindia ing kutha Den Haag iku sawijining monumèn sing mèngeti para kurban perang warganegara Walanda ing Hindia-Walanda utawa Indonésia antara taun 1941-1945 sajroning Perang Donya II.
Monumèn iki didésain déning Jaroslawa Dankowa, sawijining seniwati asal Bulgaria. Monumèn iki diresmèkaké déning Ratu Beatrix ing tanggal 15 Agustus 1988 pas tanggap warsa kaping 43 pungkasaning Perang Donya II.
Nalika Perdana Menteri Jepang Toshiki Kaifu ndèkèki krans kembang ing tanggal 19 Juli 1991, krans iku sawisé dibuwang ing banyu déning sawijining démonstran Stichting Japanse Ereschulden ("Yayasan Utang Kamulyan Jepang"). Sawisé iku Perdana Menteri Ruud Lubbers nyuwun ngapura marang Kaifu. Perkara iki nggawé wong-wong Indo lan Walanda sing tau ngalami Jaman Jepang sangsaya nesu.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 10 Maret 2013.
Wes Aja Maneh Nganggep Disabel!
Wulang Bebasan 11:17 Wong kang ambek darma mbeciki awake dhewe,nanging kang ambek siya iku
Posted by: urise | July 27, 2012
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong
[[Kategori:kacamatan ing Labuhan Batu {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panai_Hilir,_Labuhan_Batu&oldid=1044317"	Kategori: Kabupaten Labuhan BatuKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 15 Maret 2016.
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam sepuluh
Crito Cekak "Cerpen dalam Bahasa Jawa"
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak liliran. Dak sawang jam pandome wis ana jam rolas bengi. Swasana sepi ...
LINDHU gedhe 27 Mei 2006 kepung­kur meksa Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
ambal warsa desa,contoh sesorah ambal warsa sekolah,pranatacara ambal warsa kanca,contoh pranatacara ambal
bossIng donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt”
tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat
nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung
cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.
Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane
katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.
manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sør-Tverrfjord&oldid=875552"	Kategori: Dhaptar desa ing
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.11, 17 Novèmber 2013.
@Apik candi ijo po barong hihi cilik luwih sepi meneh...BalasHapusBalasanRawins10
{{Topik donya}} · {{Bawana}} · {{Bagéyan donya}}
{{Topik Afrika}}
{{Topik Amérika Kidul}}
{{Topik Amérika Lor}}
{{Topik Asia}}
{{Topik Eropah}}
{{Topik Oseania}}
{{...Afrika}}
{{...Amérika Kidul}}
{{...Amérika Lor}}
{{...Asia}}
{{...Eropah}}
{{...Oseania}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Topik_Amérika_Kidul&oldid=829470"	Kategori: Cithakan miturut topikKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 14 Maret 2013.
arep rono mbah,piye melu ra???
**ngiming ngimingi Mode on**
Mas Aziz : Box sing sampean pasang ne si gendhuk iki ukuran piro mas???kok sajake gede banget yo???knek nggo adah kampes akeh iku….!!!
komen seng ngisor iki aku mung ngrungoke neng ra melu krungu, hehe sinun to, HapusRawins3 Juni 2015 19.57pancene rodo error menungsone kui... hahaHapusIndra Kusuma Sejati3 Juni 2015 20.38Sopo sing eror Kang ?
Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe
Ing. Josef Sadílek, Ing. Jakub Zajíček, Ing. Marek Zděradička Ing. Milan Adam, Ing. Ivan Auerbach, Ing. Jan
Lagu Pance Pondaag Mp3 iku keren sob kangkane koe ojo ketinggalan karo iki mau tak kei meneh yo Download Lagu Ratih Purwaningsih Lengkap ojo lali di
Pokemon iki mantep banget ge konco ngombe ben iso mumet ndas mu hahaha ancok tenan ki cok Lagu Aura Kasih mantep jon wedokan iki mantep tenan
punika kagunganipun Gusti Allah, boten wonten tiyang ingkang saget paring hidayah, kalebet Rasulullah ugi boten saget paring hidayah. Kita selaku tiyang Islam sagetipun namung paring pagertosan kanthi dasar Alquran lan Sunnah Rasul. Pramila kanthi lantaran pangertosan punika wonten tiyang ingkang pikantuk hidayah, amargi Gusti Allah sampun bikak dhateng manahipun. Contonipun Umar bin Khatab saderengipun mlebet Islam piyambakipun tansah mengashi dhateng Rasulullah, penderekipun lan ugi dhateng Agami Islam. Ananging Allah bikak manahipun sahingga dipun paringi hidayah dening Allah, sikapipun ingkang kasar dados andhap asor, sikapipun ingkang tansah nentang dhateng Syari'at Agami Islam mbalik dadis pembela Islam. Lan saterasipun, kanthi punika perkawis hidayah Allah punika kita serat kangge khutbah Jum'at.
Kaum muslimin jama’ah Jum’ah Rahimakumullah
Mangga kita tansah ningkataken iman lan taqwa kita dhumateng Allah SWT, kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar sedaya awisanipun. Tiyang ingkang mekaten punika artosipun sampun angsal hidayah utawi pitedah saking Ngarsa Dalem Allah SWT
“ Satemene sira ora bakal bisa aweh pituduh marang wong kang sira
sedinten sedalu tiyang Islam tansah nyuwun pitedah dipun ambali kanthi boten bosen- bosenipun dipun panjataken paling sekedhik kaping 17 ambalan, inggih punika nalika kita nindakaken shalat
inggih punika hidayah qodrat alami lan ilmu insani.
Hidayah mekaten punika, hidayah ingkang dipun paringaken dening Allah boten mawi sinau, jalaran sampun kodrat alamiyah. Contonipun bayi ingkang kraos ngelak lan luwe badhe nangis, dados nangisipun bayi punika minangka salah satunggaling pratandha bilih bayi punika ngelak lan luwe. Kanthi punika menawi ibunipun sampun neteki badhe gemujeng lan ketingal bingah boten nangis malih.
Hidayah punika dipun paringaken dening Allah dhumateng golonganipun manungsa lan hewan, dados hidayah punika prasasat boten beda kalian hewan, malah perkembanganipun kalangkung cepet bangsa hewan tinimbang bangsa manungsa.
akalipun utuh, jalaran manungsa punika angghadhahi amanat dados khalifah ing bumi, pramila menawi boten dipun paringi akal ingkang sempurna yekti boten badhe sanget jangkepi kewajibanipun minangka khalifah ing bumi.
Hidayah agama punika minangka hidayah paling inggil, jalaran makhluqipun Gusti Allah namung manungsa ingkang dipun paringi agami. Kanthi agami manungsa waged nyumerepi
Alquran) iki ora ana kang disamarna, pituduh kanggo wong-wong kang padha taqwa”.
Lan Ingsun wus paring marang manungsa dalan loro”.
Kalih margi punika inggih margi kesahenan lan margi ingkang awon, sinaosa sampun dipun paringi margi ingkang leres ananging kathah-kathaipun manungsa taksih milih margi ingkang awon. Pramila supados kita tansah angsal pitedah saking Ngarsa Dalem Allah SWT, kita kedah tansah berusaha nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah. Nindakaken syari’at Islam punika ketingal awrat, ewet lan ngganggu dhumateng kegiatan ekonomi, sosial, budaya, politik lan sapanunggalanipun. Ananging menawi sampun dipun tindakaken badhe kraos entheng, malah-malah waget ngirangi stres, jalaran kanthi nindakaken syari’at punika keyakinan dhumateng Allah nuwuhaken tekad bilih sedaya hasil-usahanipun, sukses utawi gagalipun sampun dipun atur dening Allah. Kewajiban manungsa namung nindakaken usaha lan
Bukane ora pengen ngelucu, tapi mung wegah digeguyu, bukane meh ketok paling biasa, tapi males nek kakean nggaya.
Cerita Lucu Basa Jawa: Lomba Nyanyi Bayi Altap vs Pitik Kementhus
Wis sakwetara Altap lan Bunda Majda Yulianingrum nginep ning omahe Eyang ing sasi pasa iki. Pendak sore menawa Bunda Majda Yulianingrum lagi masak ning pawon -- Altap didelehke ning ngarep akuarium air laut ning teras mburi omahe Eyang. Dheweke numpak stroller (kereta bayi) werna biru, lingguh karo ketap-ketip, seneng banget nyawang kincir air sing mubeng ning njero akuarium. Kebon mburi omahe Eyang kuwi jembar banget, berbatasan karo kali cilik sing alirane mbelah kampung kono. Ning kebon akeh kewan-kewan sing saba. Diantarane yaiku pitik, menthok, banyak, kalkun lan kewan-kewan liar sing omahe ning pinggir kali. Suwijining ndina, nalika Altap lagi leyeh-leyeh ning stroller biru karo nyawang akuarium -- ujug-ujug mak bedenguk mara pitik jago sing awake cilik lan wulune kuning. Sakjane dheweke isih jagoan, isih anak pitik, durung dadi pitik jago tenanan. Nanging polahe kaya pitik jago sing wis kawakan.
"Yi, bayi jenengku Pitik Kementhus, pitik paling pinter ning kebon kene. Sapa jenengmu yi?. Ngopo pendak ndino kowe
ana maknane. Nanging mbuh piye carane Pitik Kementhus iso ngerti ucapane Altap.
"Woooo ngono tho yi. Tinimbang tenguk-tenguk kaya ngono mbok kowe melu aku golek cacing lan walang, iso dianggo lawuh mangan loh" "Awawawawa wawawa wawa. Waduh lah aku iki bayi umur 7 sasi sing durung iso apa-apa je. Lingguh we durung iso, kok malah diajak golek walang sing pinter mlumpat-mlumpat. Yo ora bakal iso nglakoni awakku. Nanging menawa tak sawang-sawang nalika kowe mangan walang -- sajake pancen rasane enak tenan yah"
Altap durung ngerti menawa menungsa umume ora seneng mangan walang. "Walah mesakake tenan kowe ki. Wis umur 7 sasi, gedhene sak gajah kok rung iso apa-apa. Kowe mesthi keset banget iki. Ora tau gelem sinau lan ajar ngopo-ngopo. Gaweane turu terus kok kepingin mangan walang -- yo ora bakal iso no!. Lha aku iki umure lagi 5 sasi wis iso apa wae. Iso mabur, iso mlayu, iso golek pangan dhewe, iso basa kewan macem-macem. Klurukku apik banget loh, mengko kowe tak duduhi!" kandhane Pitik Kementhus rada nyepelekake Altap.
"Wawawawa wawawa wawaaaa. Sapa sing
jawabe Altap radha nesu amarga dianggep keset karo Pitik Kementhus.
"Wooo yo aja ngono kuwi yi. Aku ojo thok oyak-oyak koyo ngono. Wis ngene wae, saiki awake dhewe lomba tarik suara wae. Aku iso kluruk, kowe rakyo iso nyanyi tho?" celathune Pitik Kementhus rada kuatir bakal
nduwur akuarium. Altap kaget banget weruh Pithik Kementhus wani-wanine mancik ning nduwur akuarium. Dheweke njaluk didelehke kono we ora tau
Pitik Kementhus kaget digusah karo Altap. Dheweke cepet-cepet medhun saka akuarium, banjur nyedhaki Altap.
"Bener kowe Altap. Awake dhewe lali durung golek juri. Wis ngene wae. Undangen pitik-pitik kancaku sing lagi dolan ning kebon. Ben kabeh dadi juri anggone awake dhewe lomba tarik suara" usule Pitik Kementhus kanthi awak ndredeg
geleng-geleng kepala bingung piye carane ngajari bayi cilik ngene kiyi.
"Wiiiiiis jan kowe ki piye tho. Dikandhani kon muni "Kerrr" kok
nyanyiane Altap tumrap wong liya dianggep kaya bayi lagi njerit wae, ora dianggep suara wong nyanyi. Dadine suara cah
pitik-pitik juri sing lagi pada padu kepingin menangke jagoane. Sebagian pitik njagoi Pitik Kementhus, nanging sebagian besar milih suarane Altap sing miturut pitik-pitik
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda
pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
ya iku bakteri fakultatif anaerob, gram-negatif lan bentuke batangan sarta duwéni pigmen ungu.[1] Bakteri iki umume ditemokake ing laladan kang duwéni iklim tropis lan subtropis, ing banyu lan lemah uga ing manungsa lan kéwan (yen infeksi).[2] Bakteri iki minangksa siji-sijine spesies Chromobacterium lang asipat patogen ing manungsa. Nalika diuripake ing media agar darah, mac conkey agar, utawa nutrient agar, bakteri iki mpoduksi pigmen werna ungu kang diarani violacein.[1][2] Pigmen iki ora larut ing banyu lan duwéni aktivitas antibiotik kang bisa gawé sel iki resisten marang fagositosis déning protozoa (antibiotik diasilake yèn bakteri iki diuripake ing media kang ngandhut triptofan).[1][2] C violaceum uga mroduksi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chromobacterium_violaceum&oldid=1078370"	Kategori: Bakteri gram-negatifKategori ndhelik:
StSenen -Kramat Bunder -. Senen -.Jl.Salemba Raya -. Elok Utara -.ciputat Raya -Dewi Sartika -.TB Simatupang -.
Tembung sanalika iku tembung ing basa Jawa kanggo nggambaraké kahanan sing lumaku sanalika. Ing sawetara panggonan tembung iki kadhangkala didhisiki nganggo tembung mak. Tuladha: "ambruk mak brug", "dicandhak mak ceg", "geniné murub mak bel".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_sanalika&oldid=885564"	Kategori: TembungKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 5 Oktober 2014.
nduwe jeneng, onok ajine. Saiki… Dodolan susu, nggowo rengkek, nggonceng anak 2, elek, panas2an, diseneni uwong ngalor ngidul.
“Dungakno kulo mawon. Supados saged nyenengaken keluargo. Supados istiqomah. Supados minggah kaji kaliyan ibuk.”
“He eh… Wes tak dungakno ben dino,”
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges
wis ana jam rolas bengi. Swasana sepi ...
Gusti ingkang moho welas asih lan moho wicaksono, ugo Gusti uwes maringi
pangerten marang bongso jowo lan djalmo manungso kang ono ing jagat iki. tumindakho
kang becik marang sapodo padaning urip. ugo tumindakho kang jujur marang Gusti
nganggo roso kang ono ing rogo siro, semono ugo Gusti bakal maringi balesan marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene, ugo ing bumi sentoso
Gusti kang moho mekso, marang ukum kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang
Gusti kang moho kuwoso kang njogo langit sarto bumi, semono ugo Gusti
kang moho kuwoso njogo kahuripan kang katon ono ugo kang ora katon, lan sak
isine kang ono ing jagat iki, tanpo kuwasane Gusti kang moho suci bakal sirno
jagad iki, semono ugo bakal ora ono kahuripan sak iki.
Gusti kang pareng balesan bongso jowo kang ora melu marang dalane Gusti, lan
Gusti pareng sabda: Siro bongso jowo yen percoyo marang Gusti turutono opo kang
dadi panjaluke Gusti, anangeng yen siro ora percoyo, kasengsarane urip siro
Gusti uwes maringi sabdo marang aku kang tak tulis ono ing kitab
joyoboyo,bongso jowo kabeh kang nglalekake Gusti uripe bakal kurang sandang lan pangan, ugo lemah kang mahune ijo bakal tak garengake koyo mahune
Gusti kang pareng sabdo kajawen diturunake ing tanah jowo soko kuwasane Gusti
kang moho wicaksono, supoyo bongso jowo kuwi biso nduweni kahuripan kang
sampurno ing bumi mulyo kene lan mirangake opo kang dadi panjaluke Gusti anangeng siro biso ngrasake kahuripan yen siro kuwi ing bebayan.
Gusti kang njunjung drajat kahuripane kawulo lan iki kang dadio sabdaning Gusti
marang bongso jowo kabeh, kang iseh mangerteni marang opo kang dadi kekarepane Gusti,
semono ugo Gusti bakal njunjung derajat kasengsarakane uripe bongso jowo yen
siro bongso jowo sejatine nduweni pangomongane Gusti kang moho kuwoso kang
pareng pepadange kahuripan,supoyo dalan siro kang peteng biso dadi
padang,anangeng siro bongso jowo malah ngalekake pangomongane Gusti kang
siro bongso jowo arep nyuwun opo maneh marang Gusti sebab kadegdayan kabeh
uwes ono ing rogo siro lemah kang mahune gareng biso telesake, ugo lemah kang
mahune teles biso siro garengake yen siro kuwi percoyo marang kuwasane Gusti, sebab
kahuripane bongso jowo kang ora percoyo marang Gusti bakal nemokake
Gusti kang pareng sabdo bongso jowo, yo kuwi bongso kang wiwitan kang dadi
ciptakane Gusti kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuasane Gusti, sak
durunge ono jalmo manungso ,anangeng sabdaning Gusti kang uwes katulis ingkitab
joyoboyo: Siro bongso jowo yen bumi mulyo iki uwes kebak karo jalmo manungso
kang dadi ciptakane Gusti. Siro bongso jowo bakal lali marang agama peparingane
HODJOBROLO:11 Gusti kang moho mriksani marang kedadean kang nyoto, marang tumindake bongso
jowo kang ora nerimo marang peparingane Gusti kang mohosuci. Banjur Gusti
pareng sabdo: yen tanah jowo katekan jalmo manungso liyo kang dadi ciptakane Gusti.
Agamo jowo lan isine kitab joyoboyo kang ditules bongso jowo bakal tak
sirnakake dene kuwasane Gusti kang moho suci.
(tuntunan) Jawa dan isi kitab Joyoboyo yang ditulis bangsa Jawa bakal aku
sirnakan dengan kuasa Gusti yang maha suci).
Lan bongso jowo ora bakal iso maneh mangerteni marang agamane bongso jowo
kang tekane soko Gusti. Banjur goro goro kuwi teko lan ndadekake kahurioane
bongso jowo, lali marang asal usule lan ninggalake marang wekasane Gusti kang
moho suci kang uwes katulis ono ing kitab joyoboyo kanggone bongso jowo.
kutulis dalam kitab Joyoboyo terhadap bangsa Jawa).
Gusti kang pareng dawoh: bongso kang mahune diparingi kadegdayan marang Gusti,
malah ditinggalake. Nganti akhire sabdoning guti kuwi teko, ngrusak kahuripane
bongso jowo, lan bongso jowo sopo wahe kang ora mirengake opo kang dadi
kekarepane Gusti, ugo ninggalake marang wekasane Gusti bakal keno ukumane Gusti
kang gedhe, semono ugo siro kabeh bakal ora bakal biso nyuwun panguksumo, kajoboi
nrimo marang ukumane Gusti kang pareng sikso marang bongso jowo kang uwes
Gusti pareng dawuh marang aku: siro bongso jowo sejatine uwes diparingi Gusti
kadegdayan, kanggo kaperluane siro sak bendinane awet tanah jowo kang
mahune gundul Gusti dadekake ijo supoyo siro bongso jowo biso krasan marang
Anangeng sabdaning Gusti kang tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone
siro bongso jowo, Gusti pareng dawoh siro bongso jowo bakal ninggalake agomo
peparingane Gusti kang moho suci, lan Gusti pareng sabdo siro bongso jowo bakal
lungo adoh kanggo nggoleki asmane Gusti, siro dewe ora bakal duwe ketentreman
yen siro kuwi lali marang asmane Gusti kang uwes temurun kanggone siro kabeh
terhadap asma (nama) Gusti yang sudah diturunkan untuk kalian semua di
Sebab sabdoning Gusti kang uwes tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro
malah siro tinggalake. Menyang monco endi wahe siro lungo lan iki sabdaning Gusti,
bongso jowo ora bakal nduwe ketentreman nganti wanci bali ono ing ngersane Gusti.
Gusti kuwi luwih duwur katimbang siro bongso jowo kang
diparing Gusti: budi, roso, pikiran lan angen2, supoyo siro biso mangerteni
marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti, anangeng djalmo manungso kang
dadi ciptane Gusti kuwi, ngendiko marang siro, iki sejatine agamane siro, sejatine
jalmo manungso kuwi ngapusi marang siro sebab siro jalmo manungso wiwitan teko ono ing jagat kang nggowo agamane
HOSOROPOLOGusti kang pareng sabdo; bongso jowo kabeh kang ono ing jagat iki bakal ora
mirengake maneh marang ngendikane Gusti awit sabdoning Gusti uwes luweh disik
perintah Gusti sebab sabda Gusti sudah datang terlebih dahulu).
Banyu kang mahune resik bakal dadi reget yen siro bongso jowo kuwli lali
marang wekasane Gusti, ugo asmane Gusti kang manggon ono ing roso siro. Bakal
sirno soko kahuripane bongso jowo semono ugo kasumparnane Gusti kang papat kang
ditetesake ing bumi suci bakal sirno soko kahuripane siro.
Gusti kang moho kuwoso kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan
wengi among panjenengane Gusti kulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo
sirno bebayan sakeng kuwoso panjenengan kagem sak lawase lan iki kang
dadi sabdaning Gusti marang bongso jowo kang isih mangerteni kuwasane Gusti.
wis ngiras ajar dodolan werna-werna. Ora nganggo isan-isin kaya ta adol kayu areng, kulakan dewe duwite yoiku celengan naliko buruh
nuli roti nganggo pupuk gula pasir, nuli bolang-baling.
Suwe-suwe sak metuku saka Karanganyar aku wis ora bakulan maneh, sekolah maneh ana ing Jetis (Leerschool Jetis). Kang dadi wewakile ngleboake Karsodinama agen pulisi, kang mbayari yo bapakku dewe, Joyo Setika. Nalika semana wis lumrah pamulangan jaman mlebune ana ing Sasi Sawal tanggal ping 5. Unggah-unggahan mesti ing Sasi Ruwah ngarepake Sasi Pasa, dadi tanggal ping 28 Ruwah. Kang dadi mantri gurune Bahu Atmaja, nyekel ing pangkat siji, Cakra Suwignya nyekel pangkat lima, Adi Sumarta nyekel pangkat telu, Mangun Sudirjo nyekel pangkat papat lan isih kabantu para murid ing Normalschool kang wis pangkat papat.
Tamatku saka pamulangan mau ing tanggal ping 3 wulan 4 tahun 1924, ing nalika iku uga ana eksamenan werna loro, yaiku : Normalschool (NS) lan Kursus Guru Desa (CGD). Nanging wis wiwit pada ora oleh bayaran. Normalschool malah wiwit mbayar loro setengah rupiyah landa ( f 2,50 ) lan cekelane uga 2,5 rupiyah landa. Ewa semono, NS meksa akeh banget kang ngleboni. CGD mung kursus wae nanging ora mbayar uga ora dibayari. Dadi aku ora ngleboni eksamenan mau salah siji, trima nganggur lan arep nggolek pegaweyan liya wae.
Saben-saben krungu ana lowongan pegaweyan, mesthi tak rekes . Nanging pawakan siyal, mula ora bisa oleh-oleh. Aku nrima panduming Gusti Allah, sak gawe-gawene ana ing omah, nyambi buruh ngrokok. Malah uga wis tau tutug Semarang kaya sing kacrita ing ngarep.
Sak ulihku saka Semarang, ana ing Sasi Pasa menawa ing taun Landa 1925, ngleboni eksamenan Kursus Guru ana ing Jetis, nanging kalah. Banjur nrima nganggur tak sambi buruh gawe rokok cengkeh maneh.
Lawase nggonku sekolah ana ing Leerschool Jetis mung ana limang tahun awit saben tahun mesti munggah jalaran bijine ajeg becik, katitik saka rapot mesthi dak gandeng ana ing cathetan iki. Nalika iku mantri gurune isih Bahu Atmaja tekan ing klas loro, ganti mantri gurune srana pensiun. Banjur ganti Cakra Suwignya nganti aku wis tekan ing klas lima isih panjenengane Cakra Suwignya.
Ajegan saben sasi Ruwah ngarepake Pasa pawulangan NS mesti nganaake kerameyan wayang wong, sing pada dadi murid-murid NS mau, sing wis pangkat 4 lan 3, meh kabeh murid Jetis pangkat 3 tekan 5 diparengake nonton. Sarta saben piwulang olahraga gymnastic nyilih panggonan ana Alun-alun Normalan sarto ing Gymnastical.
Nalika taun Landa 1922, ana piwulang anyar yoiku Setiliren utawa aran handen aarbeid , nggambar nganggo waterferep utawa gawean tangan. Upama anam-anaman, gegawean saka lempung, lan ana sayembara sing sapa pinter nggambar becik arep diparingi geganjaran duwit seringgit, minangka tukon cet waterferep. Sing oleh ganjaran kancaku jeneng Surakin, awit iku pancen dasar tukang nggambar. Sing anaake mengkono mau Tuwan Adolf. Piwulang mau nganti seprene isih diperdi banget.
Kaya mengkono kahananku ana ing pamulangan, malah nalika taun 1922 aku ana ing klas 3 ana gara-gara. Ake murid sekolah pada metu jalaran mbayar sekolah sing maune mung setali mundak dadi 75 sen. Sing 15 sen dadi 40 sen. Dadi wong pada rumangsa kabotan, mula banjur pada dijaluake metu. Tujune slamet aku isih bisa lestari jebul bayaran mau bareng wis patang sasi tumindak pada disuwunake dening para guru-guru lan saka padunane para bapake murid kelakon bisa diudunake maneh. Nalika iku ambarengi horeg-horegan Sarekat Rakyat ( Kaum Merah SI ). Wah wis ta rame banget jaman semono, nganti tutug taun 1926. Saungkure iku rada sirep. Witikna taun 1926 nganti 1930 gegeran para kumpulan Sarekat PI, PNI, PSI, PSII, PRI. Wah rame banget, para nyambut gawe ing
waaduuuh… njuk blah ndi sing marakke metu komen ‘SANGAR’ kuwi??? hehe… durung maca sing loro ta? lha wis kuwi kari ngeklik sing nduwur
inggih ibu, menika seratan asli Mbah Kakung bade dipun scan… sayangipun ibu dalem mboten kagungan kenangan kathah bab keng rama amargi sampun dipun tilar seda
2 weeks ago	EDUCREATION : LOMBA ESAI
Bambang Irawan, Kumaladewa, Kumalasakti, Wisanggeni, Wilungangga, Endang Pregiwa, Endang Pregiwati, Prabukusuma, wijanarka, anantadewa dan Bambang Sumbada.ABIMANYU
Flixster punika salah satunggaling situs jejaring sosial kanggè penggemar filem ing donya. Ing jejaring sosial punika, pengguna sagèd ngèlampahi pintén-pintén hal, ing antawisipun ndamél profil piyambak, ngundang konco, ningali
filem lan ménika pengguna kanggè kepanggig kanggè tiyang ingkang nggadahi selera ingkang sami kaliyan mereka. Saking situs punika, pengguna ugi sagèd bercakap-cakap kaliyan pengguna sanès, angsal jadwal pemutaran filem ingkang badhè tayang utawi ingkang némbè tayang, ningali foto selebriti populer ingkang sukai, maos pawarta filem ingkang ènggal ingkang badhè dipunrilis lan ingkang némbè dipunrilis, lan ningalit klip video saking filem populer. Mènawi mékatèn katah fitur, Flixster tampak ingkang sampun nyiptaakèn sebuah situs filem jejaring sosial ingkang cèkap komprehensif, ingkang wonten giliranipun njélèntrèhakén pertumbuhan ingkang cépat ing popularitas perfileman. Biasanipun para penggila filem ngginaaken layanan jejaring sosial punika kang ulasage ningalin filem, wiwit saking penggemar filem horor, romantis, komedi. Sanesipun punika, Flixster ugi nyediaken pinten-punten macam permainan ingkang narik kangge nderek , wonten kuis, polling ingkang temtunipun nggadahi gegayutan kaliyan donya
Flixster[besut | besut sumber]
Flixster ing wanci punika nggadahi langkung saing 50 yuta pengguna ingkang kadaftar lan langkung saking 1,5 miliar peringkat filem ingkang wonten ing ngriki.[1] Perkembangan filem ingkang pesat ing flixter punika masa depan perusahaan filem menjanjikan. Situs punika berbasis ing San Francisco, CA lan diriaken déning Joe Greenstein lan Saran Chari taun 2007 [2]. Flixster sampun dados
Pengguna Nggadahi Facebook =[besut | besut sumber]
Sakingi laporan Quantcast.com jumlah pengguna halaman Flixster.com memuncak di 8.331.961 ing tanggal 23 Januari 2008 lan nurun dados 1.325.685 ing wulan Juli 5 Maret 2008.[2] Hal punika amergi langkung katah pengguna langkung nggadahi jejaring sosial sanes kadasta facebook. Flixster piyambak punika sebuah situs ingkang nggadahi aplikasi kadasta Facebook, ananging situs punika namungmratelaaken babagan filem populer.
Pengguna ingkang Aktif[besut | besut sumber]
Tanggal Pengguna Aktif Harian 4 Desember 2007 > 800.000 [4] 19 Juni 2008 482542 [5] 15 Juli 2008 412401 [6]
inggih punika kecenderungan umum, menawi aplikasi facebook dados membumi. Pramilaa, flixster boten biasa saben dintenipun dipunginaaken, biasanipun situs punika aktif saben wulan. Ing wulan September 2010, popularitasipun sampun nyusut secara signifikan, lan 2,98 yuta pengguna aktif wulanan.
Pertumbuhan Flixster punika balik dipunsebarluasaken ngelampahi buku alamat email secara otomatis.[7]
Bentenipun Flixster saking situs sanes[besut | besut sumber]
Wiwit email, dipunpanggihaken pengguna sageda berbagi babagan situs Flixster punika kaliyan kancanipun kaliyan ngajak kanca-kancanipun gabung ing situs punika. Pendiri Joe Greenstein nggambaraken bentenipun antawis Flixster lan situs sanes kadasta: "..kami maringi kagampilan kangge ngundang kanca-kanca panjenengan sedaya, situs sanes boten nyediaaken cara ingkang sae kangge tiyang kangge nyebaraken pawarta." [3]
pemanggilan templatArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 28 Januari 2017.
Purwodadi27. Kabupaten Wonogiri - Wonogiri28. Kabupaten Brebes - Brebes29. Kabupaten Rembang - Rembang30. Kabupaten Blora - Blora31. Kabupaten Surakarta - Surakarta32. Kota Pekalongan - Pekalongan33. Kota Magelang - Magelang34. Kota Salatiga - Salatiga35. Kota Tegal - Tegal.C.
Nglembah Manah lan nurut PiTuTure wong Tua
Najian umure mung 93 dina uta telung wulan
Angka Jitu..07..!?
kanthi ringkes nganggo basa krama, ngengingi Pahlawan sing kongerteni lumantar piwulang sejarah utawa maca buku liyane ! - Wangsula-na pitakon ing ngisor iki adhe-dhasar crita
iku wacanen kanthi premati jroning batin! - Gawea ukara pitakon adhedhasar wangsulan kang wis sumadya !
KOMPETENSI DASAR Membaca pemahaman bacaan sastra (cerita wayang Ramayana)
monggo ibu, sinau sareng2… menika lho Jeng Orin gurunipun… hehe… Selamat akir pekan ugi kagem ibu &
Lagu Macepet cepetan Jani m’lati macepet-cepetan Nanging limane tusing dadi matiang Sejaba ento mekajang dadi Nyenje kalah lakar gedhing Makna Lagu Macepet Cepetan Makna lagu macepet cepetan
saking proses nyedot berdasarkan koneksi 1304=saget dilanjut 1175=(mboten di kaweruhi) 2=ora sido 20416=N. 20417=sampun Dipun sedot 20418=Info 20419=inggih 20420=mboten 20421=%d jam %d men 20422=%d men %d det 20423=%d det 130=Info Download File 1006=&Mulai
Batesan nyedot //Downloads tab 1049=goleki 1190=Ganti folder kangge macem "Umum" ingkang paling akhir dipilih 1136=Direktori
Genteng Wetan nalika ana sms mlebu ing ponselku. Age-age dak bukak lan kuciwa nalika Mas Jai ngabarake yen ora sida njemput aku karo bocah-bocah ing Banyuwangi. Isih sibuk motret, jarene. Kanthi praupan pegel aku nglebokake ponsel ing tas cilikku. Ora mung sepisan Mas Jai mblenjani janji kaya ngene. Asring aku nelangsa, kok tansaya urip kepenak aku dadi jarang ketemu karo dheweke. Gak jarang aku iri karo ibu-ibu liyane, sing menyang ngendi-ngendi karo garwane. Lha aku? Luwih sering dhewekan karo anak-anakku sawentara Mas Jai sibuk karo proyek-proyeke. Duh, rasane
syariat bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sengsoro
Akeh kang apal Quran Haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe gak digatekke Yen isih kotor ati akale
Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare dunyo Iri lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan nisto
Ayo sedulur jo nglaleake Wajibe ngaji
rumongso aman Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo nadjan pas-pasan Kabeh tinakdir saking pengeran
Kelawan konco dulur lan tonggo Kang podo rukun ojo ndesliro
avatar ku wis gant.,,.,
ngantek kemeng lunggoh 4 jam.,.,.
poro sederek sedoyo kulo nyuwun pamit mpun ngantuk,.,
mbah gentar ,,, mas cah lawu.,. pamit rumiyin,.,
halah…..qiqiqiqiqiqi…..oh ngunu
#BaitSurau ?Wis pesen tiket #Nobar #Film
K4!$4R LåÑg!t berkata:	Desember 9, 2015 pukul 21:49	lanjut hk
Eddy Chimot berkata:	Desember 9, 2015 pukul 21:26	KAMPLENG HK 09/12/2015 :
kerja bebarengan babagan ékonomi lan kabudayan Asia-Afrika lan nglawan kolonialisme utawa neokolonialisme Amérika Sarékat, Uni Sovyèt, utawa nagara imperialis liyané.
kanggo mèlu sawijining patemon anyar ing Bandung lan Jakarta watara tanggal 19-24 April 2005. Sebagéan saka patemon iku
mardikasing teka, sing makili luwih saka setengah polulasi donya. Vietnam diwakili kaping pindho déning kaloroné Vietnam
saka sing asli (PDF) ing 23 April 2011. Dijupuk 23 April 2011. Sumber artikel punika saking kaca
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 23 Maret 2016.
5. Nurcahyo Anggorojati (anak Hadi Utomo ipar SBY) Dapil Jateng VI
ora ana gawean sing kudu ditandangi. Pak Kadus nduwe profesi dadi tukang gawe meriam-- langganane armada kapal-kapal perang Ksatria Jepara-- amarga meriame wis terbukti kasil nyilemke pirang-pirang perahu Portugis wektu tempur ning tlatah sabrang lor, yaiku Selat Malaka. Jalaran sanes petani, kewan-kewan sing diingu Pak Kadus ora ana sing kudu kerja keras ning sawah,tugase sakderma dadi kelangenane Pak Kadus.
tumpakane Pak Kadus. Nanging jalaran Pak Kadus ngrumangsani wis tuwo, dheweke wis arang-arang
numpak jaran meneh. Malah dheweke wis tau nolak naliko arep disekolahke bab modifikasi meriam ning Stambul -- amarga rumangsa ora kuat meneh numpak kapal nganti pirang-pirang sasi. Suwijining ndina jaran sing biasa narik andhong sikile kesleo,
terus dirawat ning omahe Pak Mantri tangga desa. Ndilalahe dina kuwi pakane
Turangga Seta pas enthek, dadi Pak Kadus kudu tuku pakan ning pasaring Kutho Jepara. Jarak omahe
Pak Kadus karo pasar kurang luwih sepuluh kilo. Pak Kadus butuh kendaraan kanggo
mara ndana. Sarene jaran sijine lagi lara, Pak Kadus arep nganggo Turangga Seta
Turangga Seta kaget nalika Pak Kadus marani kandhange, masang
tali ning awake, banjur di geret nyedaki andhong. Turangga Seta tambah kaget nalika
dheweke diakon narik andhong dening Pak Kadus.
mlaku-mlaku adoh kaya ngene. Mbok nek arep mlaku-mlaku ki ning cerak omah wae
mlayu ngeneki agawe sikilku pegel-pegel!”
Turangga Seta terus mlayu narik andhong lewat dalan kampung sing wis alus. Ananging sakwise
mau. Ngapa tho Pak Kadus iki kok
aneh-aneh wae?. Ngajak lelungan menyang pasar ki ngapa tho?. Lha mbok
tenguk-tenguk ning ngomah wae rasah kakean polah kaya ngene! Dasar prendis!
Turangga Seta ora ngerti menawa pasar kuwi papane wong adol pakan kanggo dheweke. Pasar ing kutho Jepara kalebu pasar sing paling rame ing tlatah Nusantara. Papane ning
lan uga pedagang Jawa. Saudagar-saudagar Pulau Jawa terkenal nduwe kapal-kapal dagang raksasa sing diarani kapal Jung, kanggo ngangkut rempah-rempah saka tlatah pulau-pulau wetan kaya Ternate lan Tidore. Biasane Pak Kadus menyang pasar seminggu sepisan. Mulihe dheweke nyangking barang-barang
thok, jalaran mesakke menawa Turangga Seta sing ora kulina narik andhong, kudu
saperlu tuku pakan kanggo Turangga Seta. Sakwise leren sedhela, Pak Kadus numpak andhong lan ngarahke Turangga
jaran sing digawa andhong dipakakke marang jaran putih kuwi. Turangga Seta tambah anyel meneh
“Gene ki aku kur arep diwenehi pakan ngene kiyi! Lha kok mau ndadak dikon
mlayu-mlayu barang tekan kutho Jepara. Aneh
tenan Pak Kadus iki. Mbok kawit mau aku langsung dipakani wae ora sah dikon
mlayu-mlayu ndisik!” (Undil – 2012) gambar
Senopati menghibur Dinda Ratu, “Adhuh
kerja...G : Kowe nduwe motor Opo ora....?A : Mboten.G : Ora
wis ra cukup.G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?A : sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahA : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo ..A : Lho kados pundi to..?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo..G : Anakmu akèh oposithik ?A : Kathah pakG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe anaaaaaak terusA : Lha wong namung anak adopsi, kok.G : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Gawé anak baé aras2en,opo manèh nyambut gawéG : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?A: DèrèngG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?A : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Kowé rak mung arep keminter, to ?G : Kowé biso main Internét ?A : mBotenG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)A : Wah, sakjanipun nggih sagedG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet,to?Ngenték-entekké pulsa G : Kowe waras opo ora?A : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo..... ..A : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng keneA : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo..A : Pripun to niki....?G : Mengko aku
kemoorganotrof, habitat alaminé ing lingkungan akuatik lan umume padha asosiasi kanthi eukariot.[1] Spesiès Vibrio kerep didhapuk kanthi sipat patogenisitase manungsa, utamané V. cholerae panyebab lelara kolèra sing ngrembaka ing negara kang nduwèni banyu resik sithik lan nduwèni sanitasi kang ala.[2] V. cholerae ditemokaké wiwitané déning ahli anatomi saka Italia kang arané Filippo Pacini ing taun 1854.[3]. Nanging, panemon wiwitan iki lagi dikenal sawisé Robert Koch, kang nyinaoni lelara kolèra ing Mesir, taun 1883 kasil mbuktèkaké yèn baktèri mau panyebab kolera.[3]
Isolasi[besut | besut sumber]
Kanggo nganakake isolasi lan pangopenan vibrio, bisa nggunakake media Thiosulfate-citrate-bile salts agar (TCBS) kang minangka media selektif kanggo isolasi lan pemurnian Vibrio.[2] Vibrio mampu nggunakake sukrosa minangka sumber karbon kanthi werna kuning, dene liyane werna ijo.[2] Nanging uga ana kang mikrob kang bisa thukul ing media iki, kayata Staphylococcus, Flavobacterium, Pseudoalteromonas, lan Shewanella.[2] dene kanggo nambahi Vibrio, bisa nggunakake media Alkaline Peptone Water (APW) kang duweni pH relatif dhuwur, ya iku kira-kira 8.4 lan ngandhut NaCl kang cacahe 1-2%.[2]
bisa nuduhake asil positif ing patang uji biokimia mau.[4] Asil positif kanggo uji oksidase, uji lisin, lan arginin dekarboksilase ya iku kabentuke werna ungu tuwa.[4] Ing uji KIA, ora kabentuk gas, kanthi slant (bageyan lumahing media) kanthi werna abang (asifat basa) lan butt (bageyan dasar media) wernane kuning (asifat asam).[5] kanggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 2 Maret 2016.
name andhar penuh SHAH ANDHAR PUTRA SHAH NIZAM..leh panggil
sampeyan kuwi kalo arep ngomong kudune mesti mikir mikir disik tah...... lawyer kok jebule ngomonge
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Desember 2011
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng
ASAL-USUL TARIAN KUDA LUMPING (JARANAN) ~ SENI WAYANG KULIT & KUDA LUMPING
Vicky Veranita Yudhasoka utawa kang luwih ditepungi kanthi jeneng Vicky Shu (lair ing Cilacap, 8 Juli 1987; umur 29 taun).[1] Vicky Shu iku salah sijiné penyanyi kang asalé saka Indonésia.[1] Nalika tahun 2010, Vicky Shu nggawé album solo kang judhulé "Drink Me".[1] Album iki nduwé lagu andhelan kang judhulé "Mari Bercinta 2". Vicky Shu kerep nyanyi ing
disiyaraké ing tivi.[1] Saliyané nyanyi, Vicky Shu uga isa dolanan gitar.[1]
Vicky Shu iku salah sijiné finalis Miss Indonesia 2007 kang makili Provinsi Jawa Tengah.[1] Vicky Shu éntuk gelar Miss kulit kang paling endah.[2] Vicky Shu iku anak wadon pambarep saka pasangan Dicky Yudhosoko lan Hj Faiza Aljufri.[1] Vicky Veranita Yudhasoka Shu iku nduwèni hobi maca, nonton DVD, lan travelling.[1] Vicky uga nduwèni hobi nembang wiwit cilik.[1] Saliyané bisa dolanan gitar, Vicky uga bisa dolanan piano, lan drum.[1]
Vicky sinau nyanyi kanthi cara otodidak.[1] Vicky wiwit seneng nyanyi sawisé nonton filemé Judy Garland kang judhulé The Wizard of Oz.[1] Film iki kalebu salah sijnié filem klasik kang diprodhuksi taun 1939.[1] Pengalaman nyanyi ing panggung iku ditampa Vicky nalika sekolah ing kelas 3 SD YKPP 1 Cilacap.[1] Saliyané iku Vicky uga tau lès piano lan dolanan lagu-lagu
id)slidegossip.com(diundhuh tanggal 5 September 2011)
Penyanyi IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
…Pamanggone aneng pangesthi rahayu, Angayomi ing tyas wening, Eninging ati kang suwung, Nanging sejatining isi, Isine cipta
Nora kengguh mring pamardi reh budyayu, Hayuning tyas sipat kuping, Kinepung panggawe rusuh, Lali pasihaning Gusti, Ginuntingan dening Hyang
sajroning jaman pakewuh, Sudranira andadi Rahurune, saya ndarung Keh tyas mirong murang margi Kasekten wus nora katon
kabeh kang duwe panuwun, Yen temen-temen sayekti, Dewa aparing pitulung, Nora kurang sandhang bukti, Saciptanira kelakon….
nduwe warung lo…kui dudu warungku…suer…lagian arep ngomongne opo…enaan ngrecoki warunge wong wong hehehe
semanten Ki Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Agle&oldid=873708"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 16 Novèmber 2013.
sampeyan nulis nganggo basa jawa iku kanggo sapa siro sing ora ngerti basa jawa dadi roaming! nak aku
Konveksi Seragam Kerja Jakarta - Toko Abi
Anda bisa datang konveksi kaos seragam anak tk
ya iku wong-wong saka suku Jermanik Wétan sing manawa wis nglakoké émigrasi saka daratan Skandinavia menyang pulo Bornholm, uga bisa diarani saka papan panggonané sing suwé ing Old Norse utawa Burgundarholmr (Pulo Burgundi) banjur lagi menyang dharatan Éropah.
Kekaisaran Romawi nalika masané Kaisar Hadrianus, nuduhaké papan panggonan klompok Burgundian Jerman, banjur mapan ana ing laladan Viadua (Oder) lan (Vistula)salah sawijining kali ing (Polen)
Jeneng Burgundi wiwit tetep kahubung karo laladan Prancis sing wis modern. Jeneng iki disandang karo suku bangsa iki lewat sejarah. Antarané abad ke-6 lan ke-20, ana bates-bates lan koneksi pulitik laladan iki sing kerep gonta-ganti, ora ana siji-sijio perubahan-perubahan sing duwé hubungan karo Burgundi asliné. Burgundi jeneng sing digunaké ing kene lan umumé digunaké karo penulis Inggris kanggo ngrujuk karo Burgundiones ya iku formasi sing luwih cepet ngacu karo penduduk wewengkon Burgundi, mulane wong-wongé disebut Burgundiones. Keturunanné saka Burgundisaiki isih ditemuké mapan ana ing antarane Swiss barat lan Prancis.
asalé Skandinavia ditemuké saka bukti jeneng lan bukti arkéologi (Stjerna) sing mertimbangké akèh tradisine [1]. Mungkin Skandinavia ana ing njaba sumber-sumber sejarah Romawi awal, Tacitus (cuma nyebutkan salah sawijining suku Skandinavia, para Suiones), sumber Romawi liyané ora nyebutke ing ngendi asal e Burgundi, sarta referensi Romawi pertama ngamot informasi yèn bangsa iki ana ing sisi wetan Kali Rhein [2]. Sak liyane iku sumber Romawi awal nganggap iku cuman suku liyané saka Jermanik Wétan.
Ana sumber Þorsteins saga Víkingssonar [3], Veseti netepke ing pulau utawa bonggol, sing disebut Borgund, ya iku Bornholm. Terjemahan Alfred sing Agung tentang Orosius nggunake jeneng Burgenda.
Watara taun 250, populasi Bornholm ing (pulo Burgundi) sebagian gedhé ilang saka pulau iku. Wong-wongé pada ora nganggo kuburan manèh, tapi ana sing isih nganggo kuburan.[5]
Sakwisé patang puluh taun, Burgundi metu manèh. Bar narik pasukanné perang musuh Alaric I saka bangsa Viking taun 406-408, suku-suku ana ing sisih lor nyeberang Kali Rhine lan memasuki Kekaisaran ing Völkerwanderung, utawa milih migrasi Jermanik. Suku-suku sing nglakoké tindakan iku ya iku suku Alan, Vandal, Suevi, lan mungkin Burgundi. Burgundi migrasi saka kulon lan netep ing Lembah Rhine. Bagian liyané saka Burgundi tetep tinggal mapan ana ing wewengkoné, ana sing milih uga dadi tentarané Attila saka Hun taun 451 [6][7]
Kerajaan sing Pisanan[besut | besut sumber]
Taun 411, raja Burgundia Gundahar utawa Gundicar ndiriké kaisar bonéka, Jovinus, sing kerja bareng Goar, raja Alans. Gudahar tetep nganggo
kanggo Burgundian. Status sing anyar nggawé Burgundi dadi nagara federasi sak ngisore Romawi. Burgundian ora puas, banjur nyerang moro ing laladané Romawi ya iku Gallia nganti akhir taun 436. Jenderal Romawi Aetius nganggo tentara bayaran ing taun 437 kanggo numpas Burgundi. Gundahar mati ana ing pertempuran iku [8]
Kerajaan sing Keloro[besut | besut sumber]
Kanggo alesan sing ora iso disebutké ing sumber-sumber, Burgundi di kei status federasi taun 443 dimukimké manèh karo Aetius pindah ing wewengkon "Sapaudia".[8] Ana raja anyar Gundioc utawa Gunderic, diprediksi iki anaké Gundahar, ngenteni wong tuwané [9]. Sejarawan Pline ngomong yèn Burgundi uga
Viking nglawan Attila ing [Pertempuran Châlons taun 451. Aliansi antarané Burgundi lan Viking kuat banget nganti iso menangké pasukan Romawi.
Dadi Kekaisaran[besut | besut sumber]
Taun 455, pemimpin Burgundian dianggep bahaya amarga mateni kaisar Petronius Maximus lan nggawe geger kutha Roma. Burgundi dadi kerajaan sing berkembang ing taun 456 ngadakaké ekspansi teritorial lan ngatur pembagian kekuasaané karo senator Romawi. Taun 457, Ricimer salah sawijining penguasa Burgundi nggulingké Kaisar Avitus, banjur terus berkuasa nganti taun 461 nganti matiné Ricimer. Nganti taun 474, prabawa Burgundia saya gedhé. Kerajaan Burgundi akhiré dibagi per penguasané, ana Gundobad lan seduluré, Godigise l,
Awalé nganut agama Arianisme nganti ing masa pemerintahané Gundobad, banjur pindah nganut agama Katholik Roma.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Burgundian&oldid=1118463"	Kategori: Golongan ètnik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 31 Januari 2017.
wong-wong kang manggon ing desa Klepu (kulon jogja) ora kena nanggap wayang kulit, sebab jaman dulu tiap orang itu nanggap ‘mengadakan tontonan’ wayang kulit,
Kerajaan Demak Bintara, kerajaan Islam sing sepisan neng tlatah Jawa, rajane jenenge Raden Patah. Dheweke keturunan Brawijaya sing omah-omah karo putri Tiongkok. Merga tlaten dheweke bisa mbangun krajaane sing ndadekake rakyate urip makmur lan bias tentrem anggone nglakoni ibadah agamane. Sawise Raden Patah seda, mula sing nggenteni dadi raja ora liya anak mbarepe sing jenenge Pangeran Sepuh utawa Pangeran Sepuh Sabrang Lor. Pangeran iki duwe anak lanang jenenge Pangeran Made Pandan lan dikarepake sing bakal nggenteni dheweke.
Nanging, apa sing dikarepake dening Pangeran Sepuh Sabrang Lor ora bakal kawujud, merga Pangeran Made Pandan ora gelem dadi Sultan. Dheweke kepengin dadi ulama gedhe lan nyepi arep nglakoni tapa, uga ngangsu kawruh bab agama. Dhek bapake seda, kuwasane diwenehake marang Paklike, Raden Trenggana diangkat dadi Sultan Demak ketelu. Pangeran Made Pandan banjur ninggalake Kasultanan Demak lan ngumbara nuju arah Kidul sig ora bakal dingerteni dening sedulur Kasultanan.
Sajroning pangumbaran, dheweke mesthi ngajarake lan ngangsu kawruh bab agama Islam. Saya suwe anggone mlaku, lan ora dirasa dheweke wis tekan ing sawijining panggonan sing diarani Bergota. Neng panggonan iku, dheweke ngedegake pondho-pondhok pesantren kanggho para pandhereke kanggo ngangsu kawruh lan nyebarake agama Islam. Kanthi sarujuke Sultan Demak, Pangeran Made Pandan mbukak alas anyar lab ngedegake omah uga gawe kampung. Ngelingi alas mau akeh wit asem arang-arang, tegese asem sing jarake adoh-adoh, mula diarani Semarang (asale saka tembung asem “asam”, lan arang “jarang”). Merga tlaten lan sabar anggone mulang warga bab agama, Pangeran Made Pandan banjur kesuwur kanthi paraban Ki Ageng Pandanaran. Banjur dheweke ngedegake Kabupaten Semarang sing diestoni dening Sultan Demak lan Ki Ageng Pandanaran diangkat dadi bupati sing sepisanan ing Semarang. Dheweke nglakoni pamarentahan kanthi wicaksana lan tlaten. Ki Ageng Pandanaran duwe anak sing uga kesuwur kanthi paraban Ki Ageng Pandanaran. Pungkasane, Bupati Pandanaran (Pangeran Made Pandan) tilar donya. Lan disarekake ig Pegunungan Pakis Aji (Telomoyo) sing manggon ing sisih wetan Bergota. Ki Ageng Pandanaran nggantekake kalungguhane bupati Semarang merga saka warisane jenate bapake. Dheweke mimpin Pamarentahan kanthi apik lan mesthi manut karo ajaran-ajaran Islam kaya dene jenate bapake. Nanging suwe-suwe ana owah-owahan. Dheweke sing maune apikan aten iku saiki wis malih dadi luntur. Tughas-tugas pamarentah sing maune digarap nganti rampung lan tumata kanthi thirik-thirik, saiki wis wiwit kerep ora digubres lan digarap, apa maneh pondhok-pondhok pesantrene lan panggonan kanggo ngibadah sing wis wiwit ora dirumat maneh. Nanging bejane sing kaya mangkono mau nuli dimangerteni dening Sultan Bintara, mula oa dadi kedarung-darung tekan ngendi-endi.
Sultan Demak ngupayakake kanggo nginsyafke Ki Ageng Pandanaran kanthi prantaran utusane, nanging kekarepane Sultan Demak ora diwangsuli nanging malah diece entek-entekan. Ngerteni kahanan sing kaya mangkono, mula Sultan Demak nganakake rembugan gedhen sing bakal ditekani dening para pejabat lan tokoh agama, ing antarane
Sunan kalijaga nyamar dadi tukang suket sing nawakake dagangan sukete neng plataran Kabupaten Semarang kanggo pakan jaran piyaraane. Sawise suket mau dituku, banjur dibongkar dening tukang jaran sing pranyata ing jerone mau ditemokake emas sakepel sing pating kumeclap. Emas sakepel mau banjur diakoni dening sang bupati dadi duweke. Kahanan kaya mangkono iku kedadeyan nganti ping pirang-pirang nganti emas sing ditampa yen dijumlahke wis mesthi akeh banget lan samsaya srakah lan tamak bae bupati mau. Nalika tukang mau ngandhakake marang sang bupati ngenani emas sakepel mau nanging kasunyatane ora diakoni yen dhewee nympen emas duweke tukang suket.
Mula si tukang suket mau meneng sedhela ndonga marang Gusti kang Murbng Dumadi supaya diwenehi pituduh lan dalan kanggo nakluke sag bupati Semarang tanpa mancing tukaran utawa padudon. Si tuang suket ngandharake yen sang bupati ora ngakoni ora dadi ngapa, malah yen sang bupati isih kepengin emas s9ing luwih akeh maneh, dheweke saguh kanggo nduduhake neng endi panggonan emas-emas mau. Sawise ngrungokake tembung-tembung mau, tanpa isin-isin sang bupati terus meksa supaya age-age diduduhake neng endi panggonan emas sing dimaksud mau.
Sing dodol suket ngongkon sang bupati supaya macul lemah neng platarane Kabupaten. Wiwitane sang bupati ngrasa mamang, nanging merga anggone duwe kekarepan kpengin entuk emas sing luwih akeh, mula pangrasa sing kaya mangkono iku dilalekake, lan panjaluke tukang suket mau dituruti. Kanthi gedhe lan kuwasane Sang Maha Wikan, mula kasunyatane saben kilan lemah sing dipacul mau dadi emas. Mula sang bupati kanthi rasa ati sing bungah, banjur nerusake anggone macul, dheweke ngrasa samsaya kesel lan wis ora saguh maneh anggone ngayunke pacule.
Wiwit saka kedadeyan sing lagi bae dilakono, dheweke sadhar yen apa sing diadhepi kuwi dudu sembarang wong. Merga ora percaya yen wong sing dodol suket bias nggenti lemah dadi emas. Dheweke ngrumangsani yen dheweke wis kesasar lan keblusuk ing padonyanan. Pungkasane dheweke takon sapa sejatine sing dodol suket iku, lan wangsulane yen dheweke sejatine Sunan Kalijaga, salah sijine saka Walisanga. Krungu kaya mangkoni iku, sang bupati age-age njaluk ngapura ngenani apa sing wis dadi kaluputane, lan sang bupati pungkasane gelem diangkat dadi murite Sunan Kalijaga, nanging kudu ana syarate. Banjur Sunan Kalijaga pamit arep ngadhep marang sang Baginda Sultan Demak, lan ing wektu sing ditemtokake dheweke arep tka maneh padha karo kanggo ngumbara.
Sawise Sunan Kalijaga lunga, bupati Pandanaran wiwit tata-tata kanggo nyiapake pangumbarane. Sakliyane kuwi dheweke mesthi sedekah lan ngamalke bandhane kanggo fakir miskin, kanggo netepi janjine. Ki Ageng Pandanarang karo bojone ngumbara kanggo nggolek sing dinggo nemeni plajarane marang agama Islam, khususe ing Jawa. Pungkasane Ki Ageng pandanaran netep ing Klaten Jawa Tengah nganti seda lan diarekake ing
ing mabilug a pamilya makasiklaud ne at pangadian ing Orasyun (Angelus). Ngeni ing bayung altar yapin na ing
Prisais di Gunung Slamet?.Weh... Iso2 mlebu MURI kuwi...BalasHapusmantan kyai28 Maret 2009 04.48wah sangar tenan.. tak ngguyu
sing sepatune ana tulisane *baca prisaisGurem ya sing penting ngguyu nganti
gunung slamet barang?opo sepatumu kuwi dijupuk seko gunung slamet po kang?BalasHapusMampir Ngombe28 Maret 2009 20.04Arep bal-balan apa kang...
Kendhil. “Mbok Rondho! Kami adalah utusan Raja Asmawikana. Kanjeng
menangaké kontès Miss Universe 2010. Jimena sadurungé kapilih minangka Miss Meksiko Universe jroning 2009, lan sabanjuré makili ing kontès Miss Universe 2010 lan kapilih minangka wanita Meksiko kaloro sawisé Lupita Jones ya iku 1991.[1]
Miss Universe 2010[besut | besut sumber]
Ing tanggal 23 Agustus 2010, Navarrete dinobataké dadi Miss Universe ngalahaké 82 finalis liyané klebu Indonésia sing diwakili déning Qory
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.05, 21 Oktober 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Mei 2012
LINDHU gedhe 27 Mei 2006 kepung­kur meksa Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir
Blog kiye degawe nggo aweh informasi tentang kedadean sing ana neng wilayah Eks Karesidenan Banyumas lan sekitare. Sumber informasi
Antoine Laurent de Jussieu (12 April, 1748 - 17 September, 1836) iku ahli botani saka Prancis, misuwur minangka sing sapisanan ngusulaké klasifikasi tetanduran ngembang; sing akèh-akèhé isih dianggo nganti saiki.
Jussieu lair ing Lyon, keponakan saka ahli botani Bernard de Jussieu. Dhèwèké lunga menyang Paris kanggo sinau kedhokteran, lulus taun 1770. Dhèwèké iku dosèn (profesor) botani ing Jardin des Plantes wiwit taun 1770 nganti 1826. Anak lanangé Adrien-Henri uga dadi ahli botani.
Company. 1913. Artikel puniki njangkep teks saking Catholic Encyclopedia ingkang arupi ranah publik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 29 Februari 2016.
Para Rasul 61Ora let suwi, kadung wong-wong sing nurut Gusti Yésus mundak okèh, terus ènèng karépotan nang tengahé wong Ju sing ngomong Grik karo wong Ju sing ngomong Ibrani. Sing dadi jalaran edum-edumané duwit kanggo nulungi para mbok randa ing saben dinané. Wong-wong Ju sing ngomong Grik pada kelah nèk para randané pada kekurangan, awit ora nampa bagèan sing sak mestiné. 2Mulané para rasul rolas terus nglumpukké wong sing pretyaya kabèh diomongi ngéné: “Para sedulur, ora apik nèk awaké déwé iki kudu ninggal penggawéan mulang pituturé Gusti, jalaran kudu ngurusi duwit. 3Mulané, pada nggolèka wong pitu sangka tengahmu, wong sing betyik lan sing kebek karo Roh Sutyi lan kaweruh. Wong-wong kuwi bakal dibagèhi penggawéan ngedum duwit. 4Lah awaké déwé iki rasul namung merlokké pandonga lan pituturé Gusti waé.” 5Wong sak pasamuan pada setuju kabèh karo tembungé para rasul mau, mulané terus pada milih Stéfanus, sakwijiné sedulur sing gedé pengandelé lan kebek karo Roh Sutyi. Liyané sing uga dipilih yakuwi: Filipus, Prokorus, Nikanor, Timon, Parménas lan Nikolaus. Nikolaus kuwi wong sangka kuta Antioki sing mlebu agama Ju. 6Sedulur pitu mau terus dipasrahké marang para rasul, sing ndongakké lan numpangi tangan marang sedulur-sedulur kuwi. 7Pituturé Gusti Allah terus mrèmèn-mrèmèn terus lan wong sing pada pretyaya marang Gusti Yésus terus mundak okèh nang Yérusalèm, malah imam-imam mbarang okèh sing pada pretyaya. 8Stéfanus kuwi wong sing kebek karo pengandel lan kekuwatané Gusti lan nindakké mujijat-mujijat lan tanda-tanda sing nggumunké nang ngarepé wong-wong kono. 9Nanging sangka tengahé bangsa Ju ènèng sing pada nglawan marang Stéfanus. Kuwi para wargané sinaguk, golongan sing diarani Libèrtini, sangka kuta Siréné lan kuta Alèksandria. Wong-wong Libèrtini iki bebarengan karo wong Ju sangka bawah Silisia lan Asia pada molai bantah-bantahan karo Stéfanus. 10Nanging Stéfanus nampa kaweruh sangka Roh Sutyi, mulané wong-wong mau ora bisa mbantahi tembungé Stéfanus. 11Wong-wong terus ngejokké wong siji-loro kongkon ngomong ngéné: “Awaké déwé krungu wong iki ngèlèk-èlèkké nabi Moses lan Gusti Allah!” 12Mengkono kuwi wong-wong mau marakké gègèran nang tengahé wong-wong kono lan uga
"Lha iyo... blug ki saiki dinggo wong-wong, nggo golek dit.. dadi yo mung tinggal klik ngono.."X : "Hah... lha nge-klik opo... piye carane?"A : "Aku yo ra dong, neng wingi bar tuku modem CDMA kae njur tak coba-coba karo koncoku.. omonge yo tinggal nulis-nulis wae.. ngko nek tulisane apik.. njur ono sing iklan.. njuk dibayar.."X : "Yo nek tulisane apik.."A : "Lha iyo... nek sedino ono sing ngeklik sewu wong,
Category: Provinsi Sumatera Utara Sibolga Tags: Kecamatan Sibolga Kota, Kelurahan Pancuran Gerobak Kodepos
Métro de Rennes dipunbikak wiwit tanggal 15 Maret 2002, minangka jaringan métro ing Rennes,[1] Perancis ingkang migunakaken tèknologi ingkang basisiipun ing Siemens Transportation Systems VAL (véhicule automatique léger utawi angkutan ringan otomatis). Namung wonten satunggaling jalur, Jalur A dawanipun9.4 km, ingkang mbentang saking baratlaut dhateng tenggara saking J.F. Kennedy dhateng La Poterie ngléwati Gare de Rennes (dipunlayani déning stasiun métro Gares), kanthi 15 stasiun, 13 anatwisipun wonten ing ngandhap lemah. Stasiun ing la Poterie lan jembatan wonten ing jalur dipunrancang déning Norman Foster.
Jaringan nindakaken operasi kapan kémawon kanthi paling sekedhik sekawan tiyang wonten ing pos jaga pusat (poste de commande centralisée) dumunung ing caket taman Chantepie. 120 kamera njagi sadaya stasiun ing jalur kasebut.
Operasi dipunwiwiti antawis 05:20 lan 00:40 saben dinten satunggal minggu, lan kréta rawuh antawis 3 - 7 menit. Saking ujung dugi ujung, wekdal ingkang dipunbetahaken inggih punika udakawis 16 menit, kanthi kecepatan kréta rata-rata inggih punika 32 km/h. Sedaya stasiun dipunjangkepi kanthi lift.
Sistem punika kagungan 16 kréta, kanthi bobot 28 ton lan dawa 26 meter, ing pundi saged lumampah wonten ing kalih rèl ing sisih rèl ingkang sanès. Saben kréta kagungan kapasitas kanggé 158 panumpang (50 kursi lan 108 gantungan). Wonten ing taun 2005, sekawan kréta dipuntambah, lan sekawan ingkang sanè badhé nindakaken operasi ing wiwitan taun 2006, saperlu nyepetaken wekdal ingkang nengga dumugi 90 detik.
Boten kalebet jaringan ngandhap lemah Dorfbahn Serfaus, lan dugi pambukaan jaringan Métro de Lausanne ing taun 2008, Rennes dados kutha paling alit ing donya kanggé ngoperasikaken sawijining jaringan métro, kanthi cacahing populasi 220,000 jiwa. Rata-rata, wonten 73,000 arus métro saben dinten; figur punika dipunprakirakaken samsaya ningkat dumugi 150,000 wonten ing kurun wekdal sapérangan taun candhakipun, ningkataken kamungkinan mandhaping kepadatan sadanguning jam sibuk.
Kalih ingkang sanès saweg dipunbangun, dipunprakirakaken saged nambah 700 slot malih ing taun 2006.
'Agglomeration Rennais), lan dipunkelola déning Keolis (sawijining grup SNCF). Kanthi cacahing karyawan udakawis 100 tiyang.
Sawijining jalur kaping kalih, Jalur B, kanthi arah timurlaut dhateng baratdaya, dipunjadwalaken dipunbikak taun 2015.[2]
PrancisTransportasi ril ing PrancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.40, 26 Novèmber 2016.
sing manggon ana ing Dukuh Garengan Wonokusuma. Nanging dina iku Ki Ageng Pemanahan kurang beja, merga Ki Ageng Pemanahan ora langsung ketemu karo Ki Ageng Giring ning omahe merga nembe wae macul ning tegalan. Nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan ditemoni karo Nyai Ageng Giring.
pawone, degan mau banjur dijipuk lan diwenehna Ki Ageng Pemanahan, merga saking ngelakke Ki Ageng gelem nrima degan mau banjur diombe.
Let sedela Ki Ageng teka saka tegalan, raine katon abang mbranang merga ngerti yen degane diombe adhi seperguruane. Dhewekke nesu marang Nyai Ageng. Nyai Ageng banjur sujud njaluk ngapura merga klalen apa sing
kolo bangga sangeth….marang cariosan ing inggil puniko..
amargi kulo moco cariosan ing inggil niku wau…kulo saged ngerti makna lan artu+ asal usulipun deso ing dadi
Indonésia saiki ketata saking 33 propinsi sing umume kasil pemekaran-pemekaran saking propinsi induk. Awale ing Indonésia ana 8 propinsi ya iku: propinsi Sumatra, Jawa Kulon, Jawa Tengah, Jawa Wétan, Kalimantan, Sulawesi, Nusa Tenggara utawa Sunda Cilik lan Propinsi Maluku.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_propinsi_ing_Indonésia&oldid=1057933"	Kategori: IndonésiaGeografi IndonésiaDhaptar Propinsi IndonésiaPropinsi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.24, 26 April 2016.
Boten wonten wasiat ingkang kalangkung utami kejawi wasiat dhumateng kita sedaya sumangga kita tansah nguri-uri, mupuk lan ningkataken iman lan taqwa kita dhumateng Allah, temtunipun kanthi nindakaen dhawuh-dawuhipun Allah lan nebihi awisanipun. Jalaran sampun dados fitrahipun bilih manungsa dipun ciptakaken dening Allah supados ngabekti dhumateng Allah. Kasebat wonten ing Alquran surat Adz dzariyat ayat 56:
" Lan Ingsun ora dadekake jin lan manungsa anangingsupaya pada nyembah marang Allah.
Ibadah ingkang dipun tentukaken dening Allah kedak dipun tindakaken kanthi resik, ampun ngantos kacampur kalian pedamelan syirik, jalaran menawi sampun kacampur kalian syirik mila amal ibadah punika boten badhe dipun tampi dening Allah, kasebat wonten ing Alquran: surat Annisa': 48:
" Satemene Allah ora ngapura marang dosa syirik, ananging ngapura marang dosa saliyane (syirik), maring wong kang dikersakake, sing sapa wonge nyekutokake marang Allah mangka yekti wus nglakoni dosa kang gedhe".
Pedamelan syirik sayektos sampun wedar saking awal saderengipun tumurun syari'at Agami Islam, pramila kathah para nabi lan rasul ingkang dipun angkat dening Allah supados negakaken ajaran tauhid. Semanten ugi saderengipun Muhammad dipun angkat dados rasul ugi tumindak
utami nabi Muhammad inggih ngajak supados nyembah dhumateng Allah lan ampuan ngantos nyekutokake maring sasanesipun Allah.
dumateng tumindak syirik, ngendikanipun Allah wonten ing Alquran:
" Wong-wong kang pada iman lan ora nyampur-adukake imane karo kedzaliman (syirik), dheweke iku wong kang
ingkang dipun riwatataken dening Iman Muslim saking Abdullah, bilih syirik punika kaetang dosa ageng.
dosa ingang ageng pramila tiyang ingkang nindakaken pedamelan syirik badhe nampi pinwales sakng ngarsa Dalem allah SWT
sapa wonge mati ora nyekutokake Allah marang sawiji maka bakal mlebu ing suwarga, lan sapa wonge mati kelawan nggawa dosa syirik mangka mlebu ana ing
alit), inggih punika syirik marang perkawis tujuanipun ngibadah. Jalaran ibadah ingkang tujuanipun kangge ngupadi ridhanipun Allah ananging melenceng naming kangge pados pangalembana lan pados kemashuran.
Sinaosa syrik alit ananging tansah khawatir kalian pakerti punika, pangendikan dalem Rasulullah mekaten:
Raos khawatiripun rasul sahingga paring pepemut punika amargi sanget anggenipun rasul trisna dhumateng para kawulanipun.
Pramila sumangga iman ingkang sampun tinancep ing sajroning manah punika tansah kita ugemi minangka dados motivasi lan semangat anggen kita gesang ing alam dunya punika. Jalaran sampun kasebat ing Surat Al Ikhlas ayat 1-4:
cek’e gak percuma dadi tiyang sae . . . :P
Campur (nggih, panjenengan leres) Campur = Nama es (panjenengan leres maleh) Mix = Es Campur (Panjenengan sampun kliwat
Helene saking Troya déning Evelyn de Morgan (1898, London); Helene dipungambaraken nembé ngaca wonten ing pangilon ingkang kahiasi ukiran telanjang dewi Afrodit.
Helénē) utawi ingkang langkung kawéntar kanthi nama Helene saking Troya lan Helene saking Sparta punika satunggaling tokoh wanita ingkang kondhang ing mitologi Yunani [1].
Tiyang sepuhipun punika Tindareus lan Leda lan sedhèrèk saking Kastor, Polideukus, lan Klitemnestra [2], ananging bapak biologisipun punika dewa Zeus ingkang merkosa Leda kanthi wujud kewan banyak (angsa). Ing versi sanèsipun, Helene punika laré èstri saking Zeus lan dewi Nemesis. Helene wiyos saking tigan lan kalebet sedhèrekipun Klitaimnestra lan Dioskuri (Kastor lan Polideukes). Helene punika kagungan praupan ingkang ayu, ugi wonten ing mitologi punika Helene kasebut minangka wanita paling ayu ing donya saengga kathah raja ing Yunani ingkang remen, ananging ing pungkasan Helene punika kagarwa Menelaos saking Sparta. Paris satunggaling pangeran Troya mbeta kesah Helene saking Sparta saéngga damel Menelaor murka ugi Troya dipunserang déning para raja ing Yunani lan kedadosan Perang Troya. Sasampunipun Troya risak, Helene kondur malih dhateng Sparta sesarengan kalihan garwanipun.
Cathetan paling tua babagan Helene punika wonten ing sajak-sajak karyanipun Homeros lan mitos babagan Helene saged ugi asalipun saking Zaman Mykenai. Ing Yunani Kuno, Helene ugi dipunsembah wonten ing kuil lan suaka. Pusat kanggé muja Helene punika wonten ing Sparta. Lajeng cariyos kesahipun Helene kalihan Paris punika dados tema ingkang kondhang ing seni visual. Panggambaranipun asring medal wiwit saking lukisan guci Yunani Kuno dumugi lukisan nalika masa Renaisans.
Asal mula[besut | besut sumber]
Mitos Helene punika asalipun saking Zaman Mykenai. Cathetan paling tua babagan Helene punika wonten ing sajak-sajak karyanipun Homeros, ananging para sejarawan kagungan pamanggih bilih mitos kasebut dipuntampi déning Bangsa Yunani Mykenai saderengipun dugi dhateng Homeros. Wonten ing mitologi, papan wiyosipun Helene punika wonten ing Sparta nalika Zaman Pahlawan ingkang kathah medal wonten ing mitologi Yunani. Zaman Pahlawan ingkang dipunpitadosi déning tiyang Yunani Kuno ingkang sapunika dipunwastani zaman Perunggu Mykenai déning para sejarawan. Para raja, ratu, lan pahlawan ing Siklus Troya asring sesambetan kalihan para dewa amargi asal-usuling mitos ingkang paring derajad langkung inggil ing para leluhur pahlawan bangsa Yunani.
Wiyos[besut | besut sumber]
Saking kathah sumber, kalebet Iliad lan Odisseia Helene punika lare estri Zeus lan Leda, garwa Raja Sparta, Tindareus [3][4][5][6][7][8]. Sandiwara karyanipun Euripides, Helene dipunserat nalika pungkasan abad kaping 5 SM dados sumber paling tua ingkang nyariosaken wiyosipun Helene bilih : sanajan bapakipun punika Tindaerus, ananging Helene punika putri Zeus. Kanthi wujud banyak (angsa), Zeus dipunuyak déning manuk garudha lan dipunslametaken déning Leda. Sasampunipun celak kalihan Leda banjur dipunperkosa. Leda nglairaken satunggal tigan ingkang dados Helena.
^ [1] (id) Helene (
^ Homeros, Iliad, III, 199
^ Homeros, Odisseia, IV, 184
^ Homeros, Odisseia, IV, 219
^ Homeros, Odisseia, XXIII, 218
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.50, 6 Maret 2016.
sajroning swara gamelan kang digawa dening angin prasasat tan ...
Karajan Kahuripan dibangun déning Airlangga sing brasil selamat wektu karajan Medang dihancurke karajan Sriwijaya taun 1019 M. Keturunan wangsa Isyana iki dadi raja Kahuripan wektu umure tesih 16 taun ning Airlangga brasil nyatuake manèh sisa-sisa
lan candhi[besut | besut sumber]
Taun 1035 M ing jaman pemerentahan Airlangga, Mpu Kanwa brasil nggubah kitab Arjuna Wiwaha sing diadaptasi saka epik Mahabharata. Kitab iku nyeritaake Arjuna (inkarnasi saka Wisnu). Kitab iki digubah kanggo ngormati Airlangga.
Seliyane kitab Arjuna Wiwaha, carita Airlangga uga ana ing candhi peninggalan karajan Kahuripan iki ya iku candhi Belahan ing
ya iku Dewi Kili Suci milih dadi pertapa, akhire karajan Kahuripan dipecah dadi loro ya iku Jenggala kanggo Jayasabha lan Pangjalu kanggo Jayabhaya, kedadeyan pembageyan iku ing taun 963 Saka tujuane kanggo ngindari perang
nganggo cara sing unik ya iku nggawé aliran banyu ing lemah sing dikucurke saka kendi pusaka. Bates sing digawé pendeta iku kira-kira ing kali Brantas saiki uga gunung Kawi. Riwayat karajan Jenggala akhire punah digabung karo Pangjalu
Silsilah katurunan prabu Airlangga ora ana catetan sajarahe saka sumber sajarah sing primer, dadine muncul akèh versi silsilah antarane saka lontar babad Arya sing disimpen ing Gedong Kirtya, Singaraja-Bali, silsilahe ya iku:
Sridewi Kili Endang Suci utawa Dewi Kilisuci sing milih dadi pertapa, sejatine iki sing dadi Ratu merga keturunan saka permaisuri
Urung ana kepastian apa tokoh Lembu Amerdadu iki padha karo tokoh Lembu Amiseno sing uga disebut-sebut dadi raja pertama ing karajan Pangjalu utawa karajan Daha.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Kahuripan&oldid=1075156"	Kategori: KarajanDaftar karajan ing NusantaraKarajan Kahuripan	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 29 Agustus 2016.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Oktober 2014
sedulur sing wis nduwe mbo ya o di upload, di gawe sing ringan
supaya enteng ne arep ndunlut….kaya meng konon dongen men ora kangelan
Reply	September 15, 2009 at 10:56 pm
orang mau siar agama ko yo kangelan file di download kepriben dongen…
supaya enteng ne arep ndunlut….kaya meng konon dongen men ora
semar kuncung, mustika semar kuning, mustika semar mesem, Pusaka Eyang Semar, Pusaka Gaib Eyang Semar, Semar, Semar Mesem Asli, Tombak Berbentuk Semar, Tombak Ghoib Eyang Semar, Tuah Keris Semar
Chilopoda inggih punika salah satunggaling ordo saking kelas Myriapoda ingkang kalebet filum Arthropoda.[1] Tuladhanipun Chilopoda inggih punika klabang (Lithobius forficatus).[1] Ordo Chilopoda punika padatanipun gesang ing panggènan ingkang anyep, ing sangandhaping tumpukan sampah utawa ing godhong-godhong ingkang sampun bosok.[1]
Badanipun radi gèpèng, kawangun saking mustaka inggil kaliyan badan ingkang wangunipun ros-ros (15-173 ros).[2] Saben ros punika anggadhahi setunggal pasang suku, kejawi ros ing wingking mustakanipin kaliyan kalih ros ingkang pungkasan.[2] Ing ros wingking mustaka wonten setunggal pasang antena dawa ingkang kawangun saking 12 ros, kalih klompok mripat tunggal, kaliyan tutuk.[2] Kéwan punika mangsanipun kéwan-kéwan alit arupi srangga, cacing, moluska, kaliyan kéwan-kéwan alit sanèsipun, saéngga Chilopoda kalebet kéwan karnivora.[2] Alat pencernaan Chilopoda sampun sampurna inggih punika saking tutukipun ngantos dhubur.[2] Alat èkskrèsinipun awujud kalih saluran malphigi, ambeganipun nganggé trakea ingkang nyabang mawi luwangan kabikak ing saben ros badanipun.[2]
Reprodhuksi Chilopoda inggih punika mawi cara kawin lan pembuahan internal. Alat kelamin jantan lan alat kelaminipun bentina kapisah, Chilopoda
^ a b c Karmana, Oman.2007.Cerdas Belajar Biologi.Bandung : Grafindo
^ a b c d e f (id)Kelas Chilopoda(diundhuh 24 Oktober 2012)
^ (id)Animalia-Myriapoda(dipunundhuh 22 Februari 2013)
title=Chilopoda&oldid=996402"	Kategori: ArthropodaMyriapodaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 3 Maret 2016.
Pengine nek nelpun mengumah isine ngobrol sing nyenengna men kangen ora nemen-nemen gawe ati pating srenit. Tapi genah duwe anak persis
nelpun sore-sore. Wis mesti mamake tepleng reang anake wadon ora gelem adus nek ora karo ramane. Anak wadon pancen mbuh kepriwe malah lulut meng rama. Kabeh-kabeh kayanu ngetutna ramane ngasi urusan nguyuh barang. Wong anak lanang be wis pinter nek nguyuh ndodok, mbekayune malah ngadeg.
Janjane biyunge sing mandan ora beres. Nek pas lagi nangumah, anak wadon njaluk apa kon meng
nolak ya ora tegel. Masa iya anak gawene bareng-bareng, nguruse ora gelem bareng. Tau sih sepisan anake ngising, nyong ngomong bebeh nyewoki. Ealah mamake tepleng gole semaur, "mumpung esih cilik lah. Ngesuk wis gede masa gelema dicewoki ramane..."
Wong nek biyunge njaluk be sregep gole
Katekismus Gréja Katulik (jroning basa Inggris: Catechism of the Catholic Church) iku buku wedharan utawa instruksi resmi ngenani iman lan ajaran Gréja Katulik Roma, pisanan dianakaké nalika abad ka II lan pisanan diterbitaké sawisé mesin cithak diripta sawisé zaman Réformasi lan edhisi pungkasan ing Prancis nalika taun 1992 merga panyuwunan lan saran Paus Yohanes Paulus II. Buku iki wis dipertal dhateng akèh basa liyané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Katekismus_Gr
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.25, 11 Maret 2013.
Sore-sore krasa atis amarga nang njaba isih udan kawit mau awan, mbuka ‘efbe’ lha kok nemu wara-wara saka Pakdhe sing lagi nganaake bagi-bagi hadiah alias ‘Giveaway’ utawa uga kerep disingkat ‘GA’.
GA-ne Pakde sing iki ‘unik’ lho…beda karo liyane. (Eh, yo mesti wae yo… dudu Pakdhe asmane nek nganaake GA sing biasa-biasa wae..hehe) 😀
Apa istimewane GA Pakdhe siji iki?
Judule wae ‘Giveaway 2 Hari‘, dadi tantangane yo wektune sing mung rong ndina alias mefeeet byanget iku…hehe…
Langsung wae aku ngobrak-abrik blog ‘Cak Cholik’ kagungane Pakdhe iku kanggo golek
pancen seneng yen maca seratane Pakde sing model ‘CerKak’ alias Cerita Cekak ngono iku. Ceritane ora ngayawara, nyritaake kedaden-kedaden sing kerep awake dhewe temoni ing urip sakdina-dinane. Gaya-basane enteng, gampang dimangerteni lan kerep uga nyisipake geguyonan nanging ora ngilangake arti / pesen sing dikarepake. Siji maneh sing marakake Cerkak-cerkake Pakde nyenengake diwaca lan ora mboseni, yaiku olehe milih jeneng-jeneng paragane. Kadang dipilihke saka basa jawa… dadi nek diterjemahke (sing ngerti) jan lucuuu pwool…marai ngakak ra uwis-uwis.. hehe…
Cerkak sing judule ‘SMS Bocor Bikin Tekor’ iku, nyritakake Raymoe sing karepe nraktir 3 kanca cedhake (Rabulusa, Ahadiki & Setuwingi) nanging kepeksa dadi tekor amarga ndadak mbayari ‘tamu tak diundang’ sing akehe luwih saka 20! Lha kok bisa? Jebule
upps, ngapunten, Pakdhe… niki penangkepan kula sing cethek… hihi…
Pakdhe, cekap semanten tanggapan kula kangge salah setunggal seratanipun Pakdhe ing Blog ‘Cak Cholik‘… mugi-mugi saged dipun
Diajeng. Cekak aos agawe kangen. Mengkono uga yen sliramu nganggit cerkak jan nggumun tenan koq ya wasis peni, nyuwun diwuruki ya Diajeng. Lah rak kagok tha yen lali krama inggil. Salam
mboten saged mbesug! Nanging ingkang paling penting, Ibu sampun mantug! Mpun mantun! Mugi2 kanugrahan waras wiris ra uwis-uwis. Aamiin … 🙂
Aamiin… weleh… kok malah kaya kethoprakan yao, Nang? hehe…. maturnuwun yo…
4 Oktober 2013 pukul 21.34	Nyuwun pangapunten Jeeeng boten sowan. ndherek bingah memuji syukur sampun pinaringan senggang, mugi enggal pulih waluya. Salam hangat
maturnuwun sanget Ibu… nyuwun ngapunten ugi, dalem dereng saged ajeg sowan utawi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.06, 14 Novèmber 2015.
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa Melayu, kayata pucuk prakara Barisan available in exponentially know, iki y?n proy?k, Informasi sing basa Dh?
Klik kene kanggo Liwati petunjuk lan Mulai ngetik
Namcha Barwa di preksani saka kulon, miturut pandelengan panjenengané Zhibai
Gunung Namcha Barwa dipunpundhut fotonipun nalika tanggal 30 Desember 2008 saking sisih kilen
Namca Barwa inggih punika salah satunggalng nama gunung ingkang dumunung wonten ng Himalaya, Tibet. Gunung punika minangka gunung ingkang papanipun paling wetan ing donya. Gunung punika inggilipun 7.782 meter.[1]
Cariyos Namcha Barwa[besut | besut sumber]
Wonten ing basa Tibet, Namcha Barwa tegesipun 'pembakaran guruh', ananging wonten ing 'The Epic Raja Gesar' Namcha Barwa dipunandharaken kados Tombak ingkang nyubles langit. Pramila, warga pitados bilih papan punika dipun-ginakaken kangge papan pagesanganipun para dewa. Cariyosipun, Tuhan ngutus Namcha Barwa kaliyan Gyala Peri kangge njagi sisih kidul-wetanipun Tibet. Ananging wkacariyosaken bilih Gyala Peri langkung sae, lajeng wonten ing salah satunggaling dalu Namcha Barwa
Namcha Barwa dipunpundhut fotonipun nalika tanggal 26 maret 2011
Nalika taun 1980, China ngawontenaken paminggahan ananging dereng saged dumugi pucuk gunung.
Nalika taun 1990, ekspedisi saking Jepang kaliyan Cina ngawontenaken paminggahan
Nalika taun 1991 ekspedisi gabungan Jepang-China saged dumugi 7.460 meter. ananging paminggahan kasebat ndadaosaken pejahipun anggota, kanthi nama Hiroshi Onisihi amargi longsoran salju
Nalika taun 1992 ekspedisi jepang-China saged dumugi pucuk gunung. Piyambakipun ndamel Base Camp tanggal 14 September lan dumugi pucuk gunung tanggal 30 oktober
^ (en)/ Namcha Barwa(dipunundhuh tanggal 10 Oktober 2012)
^ (en)[1](dipunundhuh tanggal 10 Oktober 2012)
pemanggilan templatKaca mawa cacad skripKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 3 Maret 2016.
Pramesthi karo Astradarma Ratu saka Yawastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja Yawastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yawastina.
Sawijining dina, Pramesthi diangslupi Bathara Wisnu, lan ndadekake dheweke ngandheg. Prabu Astradarma duka ngerti kahanan mau, lan ora nampa katrangane Pramesthi. Dheweke ditundung lunga saka kraton. Banjur mulih neng kratone bapake.
Prabu Jayabaya duka marang Astradarma, banjur sepata yen bakale negara Yawastina lebur dadi lendhut. Ora let suwe Prabu Jayabaya mukswa, Anglingdarma lahir lan dadi raja ing kraton Malawapati. Dewi Pramesthi kaboyong neng Malawapati.
Sawijining esuk nalika Anglingdarma mbebedhak ing alas, dumadakan keprungu swara wong wadon njaluk tulung. Anglingdarma nulungi wanita kang dicedhaki macan, kang mau njaluk tulung kuwi. Wanita mau diterake bali menyang omahe, pertapan Nguntarasegara.
Anglingdarma duwe karep ngepek bojo Endang Setyowati, jeneng wanita mau, anakke Resi Maniksutra. Sejatine Setyowati ora gelem dipek bojo, amarga dheweke nresnani kangmas kuwalone kan aran Bathikmadrim. Madrim ngerti yen Setyowati tresna marang dheweke banjur nantang adu kasekten karo Anglingdarma. Ing adu kasekten mau, Angling menang banjur mboyong Setyowati dadi garwa Prameswari lan Madrim dadi patihe ing Malawapati.
Ana ing kraton Malawapati, Setyowati atine ora jenjem. Dheweke kepingin bali menyang Nguntara Segara. Polatanae Setyowati gawe atine Angling sedhih. Kanggo nglipur ati, dheweke lunga mbebedhak menyang alas. Anggone mbebedhak nganti tekan cedhake taman pertapan Sumur Jalatundha. Ing kono, dheweke
ula lanang kang aran Ula Tampar nganti mati. Nagagini mlayu mlebu pertapan nemoni bojone, lan lapur yen Anglingdarma arep mrawasa dheweke.
Angling crita marang Setyowati lan pamit mati. Dheweke ngerti yen bakal diukum pati gurune. Merga mesthi wae Nagagini lapur kang suwalikke saka prastawa mau. Nagaraja anjalma dadi ula kisi kang cilik banget, lunga menyang taman Malawapati lan ngrungokake
kowe Ngger. Aku wis ngerti sapa kang luput. Mau aku njalma dadi ula kisi lan krungu kabeh prastawa kang sabenere. Saiki…kanggo tumindakmu kang ksatriya, aku arep aweh kanugrahan. Apa wae kang mbok jaluk bakal dak wenehi.”. Angling njaluk Aji Gineng, kanthi syarat Angling ora kena crita marang sapa wae kalebu bojone dhewe.
Ing bengi, nalika Angling lan Setyowati ana ing paturon, Angling dumadakan ngguyu dhewe. Setyowati serik, ngira yen Angling ngece Setyowati sing asale saka desa. Nadyan wis diterangake kayangapa, Setyawati panggah ora trima. Banjur..”Diajeng, aku mau ngguyu cecak kang lagi guneman. Iki mau amerga aku duwe Aji Gineng kang bisa ngerti basane kewan-kewan mau.” Diterangake ngono, Setyowati dadi kepingin duweni ajian mau, “Menawi boten kepareng kula suwun, luwih becik kula pejah. Kula badhe pati obong.” Tangise Setyowati.
Setyowati nglakoni pati obong tenan. Angling arep nyusul bojone, ananging ora sido merga krungu guneme wedhus kang isine nyindhir dheweke. Angling banjur mudhun saka panggungan. Luwih becik ngayomi rakyate sing isih butuh dheweke. Setyowati nekad nyemplung geni kang mulat-mulat.
Merga saka planggaran sumpahe dhewe, para dewa murka banjur ngukum Angling, supaya nglakoni panguripan ing alas wolung taun lawase. Arwahe Setyowati sajak gela banget, dheweke ngumbara saparan-paran. Banjur nyuwun mring Bathara Guru supaya dheweke bisa bali ing donya. Bathara guru mrintahake Setyowati supaya manitis ing awake Ambarawati, putri saka Adipati Darmawasesa ing Kadipaten Bojonegoro. Setyowati mudhun ing donya, lan manitis ing awake Ambarwati.
Pangumbaran kang suwe, nggawa Angling ing sawijining kraton kang wis suwe ditinggal mati rajane. Kraton kuwi dinggoni dening anakke raja kang aran Widata, Widati lan Widaningsih. Katelune tresna marang Angling. Angling ora oleh lunga menyang endi-endi.
Sawijining wengi, nalika Angling arep turu, putri telu mau metu saka kraton kanti cara ngindhik-indhik supaya ora konangan Angling. Angling cubriya, ora sawetara suwe dheweke lolos sukma anjalma dadi gagak banjur nututi lungane putri telu mau. Kayangapa kagete Angling, jebul-jebul putri iku lagi mangan bangke manungsa ing tengah alas. Gagak malihane Angling nyolong ati saka bangke mau. Widati nyoba ngoyak nganti kesel, nanging kalah cepet karo abure gagak.
Ati mau diselehake ing dhuwure wedhak duweke widati banjur Angling nerusake turune. Esukke Widati kaget weruh ati ing sadhuwure wedhak, ndadekake dheweke ngerti yen gagak kang bengi iku malihane Angling. Widati nangekake Angling, lan dadi padu. Pungkasane Angling ditancepi kembang saengga dheweke malih dadi mliwis putih. Mliwis mau mabur, lunga ngumbara nganti tekan desa Gebang Sawit, Kadipaten Bajanegara. Ing Gebang Sawit, mliwis ditemu dening Jaka Gedhuk, anake Demang Klungsur.
Ing Kadipaten Bojonegara ana sayembara. Sayembara mau isine yaiku mbuktekake ki Bremana sing asli, amarga samulihe seka alas malih dadi loro. Bojone bingung milih sing endi, banjur lunga menyang kadipaten lan njaluk keadilane Adipati Darmawasesa. Adipati kang bingung banjur nganakake sayembara iku mau. Mliwis putih njaluk supaya Pak Klungsur gelem melu sayembara mau, kanthi digenahi carane.
Ora suwe…”Kanggo mbuktekake endi Ki Bremana asli, kekarone kudu bisa mlebu ing kendi iki. Yen bisa mlebu, ya kuwi Bremana asli.” Kandane Klungsur mancing Bremana palsu. Salah sijine bisa
banjur mlayu mlebu alas. Klungsur antuk kanugrahan dadi hakim ing kadipaten. Anak lan bojone diboyong, uga mliwis putih kang wis mbiyantu.
Ambarawati ngerti yen ana mliwis putih. Banjur mliwis dijaluk supaya manggon ana ing kaputren. Saben dina mliwis mau ngancani Ambarawati. Yen wengi, mliwis putih malih dadi Anglindarma. Kekarone pepasihan lan ndadekake Ambarawati ngandhut.
Adipati Darmawasesa judheg ngrasakake putrine ngandhut tanpa ngerti sapa kang tumindak. Sawijining dina ana resi kang aran Yogiswara teka ing kadipaten Bojonegara.
Resi Yogiswara dijaluki tulung nggoleki wong kang njalari Ambarawati ngandhut. Yogiswara ngajak mliwis guneman. Suwe-suwe nliwis putih lan Yogiswara padu. Bareng ora ana sing menang lan kalah, mliwis putih malih dadi Anglingdarma. Lan Yogiswara malih dadi Bathikmadrim kang sasuwene iki nggoleki rajane. Sawise terang perkarane, Anglingdarma lan Ambarawati dinikahake. Ambarawati diboyong ing kraton Malawapati. Ora suwe, Ambarawati nglairake anak lanang kang dijenengi Anglingkusuma. Anglingdarma mimpin kratone maneh.
Sumangga undhuh MP3 Ketoprak Wahyu Manggolo “Batik Madrim Sayembara, Angling Darmo Ngratu” wonten ing ngandhap punika:
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih sakidul-wetaning
CONTOH PIDATO BAHASA JAWA - PERPISAHAN SEKOLAH/KELULUSAN
Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 16 Surabaya, Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani.Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan
pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun
ora iso ngerjakne laporan buru-burue. Mm.. maybe kulo tipe wong urep seng sibuk dewe. Back to the main story.. Jam siji kui kulo tangi to, langsung kulo nggarap
Rong nganti kesalen kabeh wae kulo ra tahan karo rasa ngantuk awak. Weh jan.. ampun dj.. awak ra tahan karo ngantuk e. wes bar ngono nyak langsung pedom maleh. La mergane awak ra tahan.. akhire laporane tak tinggal turu wae, ben de’e dewean. Tapi nyak ra iso ngono wae, pasrah ra ngerjake laporan maning. Soale, laporan seng pertama dewe tak kerjake ngasal. Mendeng enek pembahasane, iki ora enek blasé.
Raja Keraton Surakarta Sampeyandalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (SISKS) Paku Buwono XIII
arep ibadah yo ibadah sing arep ngesex yo ngesex. becik lan jahat kuwi wis ono soko jaman sak durunge kowe-kowe lahir dadi ojo ngerubah takdir malah mundak dosa.eling yo dab mlaku ono ing dalane dewe kuwi luwih becik
rujak kangkung Betawi, rujak kangkung petis, rujak kangkung cookpad, rujak kangkung sajian sedap, rujak kangkung khas Tegal,
[Twit Sae] Jingle Iklan – Kulo Tiyang Sae
Empu Djiwo Diharjo Banyu Sumurup Wonogiri.
@belma…. @ki dewa besi @Laskar Cinta Asmara Dewa @Ki tokek samer angin….sugeng
cuman di ganti permen tok to.!emmoh bin mboten purun,hiiiii..
Yo wis lah ga opo2 mbak,tinimbang ra oleh opo2,hehehe,mana permene mbak nyai.!
@Ki Damar Wulan Manembah II….nuwun sewu,
Wkwkwkwk…jiah,ora mbh aku nak kene tani nandur kentang mbh…malah saiki ijek sinau karo mbh kozin aku
panjenengan….loh mbak dilihat dr mata panjenengan,bhkn cara gerak tangan panjenengan…jg mhn maaf cara panjenengan
Empu Bengawan Candhu … wes.. dadi artis saiki … hehehe .. mbah Bengawan Candhu Minta Kerisnya 1 aja mbah …???
@Hijrul Karim….salam dan salim takdzim kagem panjenengan….
dipundhutake boneka karo simbah, aku matur = nuwon (hehe, doyan boneka tooh)
e. Aku mecahake piring, aku banjur matur nyuwun = punten (kayanya punten itu --> permisi hehehe)
f. Menawa ketemu guru ing wayah esuk matur sugeng = wengi (hyahahahaha....masih ada matahari lo)
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel
inggih punika salah satunggaling kutha ingkang cacah pendudukipun 3.792.621 jiwa miturut Sensus Amerika serikat nalika taun 2010, kutha punika manggen wonten ing saperanganipun California, kutha punika minangka kutha ingkang padet utawi rame urutan nomer kalih wonten ing Amerika Serikat, sabibaripun kutha New York. Wiyaripun kutha punika dumugi 46.867 mil2 utawi 121.385.0 kilo meter, manggen wonten ing sisih leripun California. Kutha punika misuwur kanthi aran inisialipun L.A. Los Angeles ugi minangka kutha krajan nipun Los Angeles. kutha punika ugi kalebet kutha ingkang kathah maneka warni ethnis utawi kasil budhayanipun wonten ing Amerika Serikat. Penduduk ingkang manggen wonten ing Los ANgeles kasebat "Angelenos".[1]
saperanganipun Meksiko wonten ing taun 1821. taun 1848, wonten ing pungkasaning perang Meksiko-Amerika Serikat, Los ANgeles lan sadaya kawasan California dipunpundhut lan dipundadosaken peranganipun Traktat Guadalupe Hidalgo, satemah kutha punika dados saperanganipun Amerika Serikat.
Aran Los Angeles[besut | besut sumber]
Los Angeles inggih punika pusatipun donya bisnis, perdagangan internasional, hiburan, budhaya, media, mode, ilmu pengetahuan, ulah raga, teknologi, kaliyan pendidikan terdepan. Kutha punika misuwur kanthi kutha ingkang paling sugih urutan kaping tiga wonten ing donya. Kutha punika ugi kaaran"Kutha krajan Hiburan Dunia" amargi bsinis Hollywood, ingkang mandegani pandamelanipun produksi televisi, video game, kaliyan musik rekaman kelas donya. Amargi punika andadosaken kathah aktris utawi selebriti ingkang milih menetap gesang wonten ing kutha punika. Kejawi punika, Los ANgeles ugi nate madhegaken acara Olimpiade Musim Panas taun 1932 kaliyan 1984.[2]
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 26 Oktober 2012)
^ (id)[2](dipunundhuh tanggal 26 Oktober 2012)
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.34, 6 Maret 2016.
Petemon, Kupang Krajan, Banyu Urip,
di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan.
Jual Obat Raja Singa Herbal Di Jogja Di Jawa Timur Meliputi :
mono, JlumatonoKanggo Sebo Mengko sore Mumpung Padhang RembulaneMumpung Jembar KalanganeYo surako surak Iyo!!!Tembang
Kumpulono4. Kudu Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe
Antonius Hermanus Johannes (Tony) Lovink (Den Haag, 12 Juli 1902 - Ottawa (Kanada), 27 Maret 1995), iku Panguwasa pungkasanr Walanda ing Hindhia-Walanda. Anging pangkaté iku Komisaris Dhuwur (Hoge Commissaris).
Dhèwèké ngganti L.J.M. Beel dadi wakilé pamaréntah Walanda ing Hindhia-Walanda (Hoge Vertegenwoor
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 18 Oktober 2016.
Kacer breeding utawa manuk breeding Kacer ora gampang, amarga ing mengkono mbutuhake sabar utamané kanggo wiwitan. Kacer manuk kagungane spesies manuk ngginakaken suara penyayang manuk akeh-tresna. Ing proses breeding, ora sawetara wong sing gagal breeding iki manuk. Kajaba iku, Kacer iki breeding manuk kagungane menyang prospek bisnis nyedhaki lucrative amargi konsumen kanggo Kacer iki manuk padha saya gedhe. Ora mung iku, tingkat dodolan artikel saka manuk bisa ngluwihi sales Kacer murai rock uga populer
mimpi. firasat, kah? – Kulo Tiyang Sae
Nasib pancen wis dadi bubur. Arep minggat mengdi ora tetep
ora ngitung jumlah menungsane. Kasur siji kudu dinggoni wong telu, ora mungkin bisa turu mujur. Kasur paling
siji dituroni wong papat. Ngalaih turu misah nang kamer mburi, biyung bocah sing ora kanti nek bengi nusul pindah. Padahal nek mamake pindah, bocahan sok terus nglilir nggoleti biyunge.
Turu jejer papat, sing loro ora teyeng anteng. Rama biyunge nang pinggir bocahan nang tengah ketone paling maen
lan rohani punika dados harapanipun sedaya manungsa, semanten ugi khusus dhateng umat Islam. Kanthi mekaten kangge mujudaken kesehatan jasmani lan rohani punika wonten 6 perkawis, saterasipun dipun singkat kalian gangsal S lan I (5S 1I), kangge gamblangipun badhe kita aturaken mawi cathetan ingkang saget kaasto minangka khatib nalika nindakaken khutbah Jum'ah.
dhawuh-dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun. Kanthi iman lan taqwa punika insya-Allah kita badhe dados tiyang
tumunten dipun wujudaken kanthi nindakaken shalat gangsal wekdal. Shalat dados mi’rajipun tiyang-tiyang mukmin, nalika kita nembe nindakaken shalat sajatosipun kita nembe ngadhep dhateng Allah SWT. Satuhunipun shalat punika langkung utami dipun bandingaken kalian ibadah-ibadah sanesipun.
“ Wacanen apa kang wus di wakyukake marang sira, yaiku Al Kitab (Alquran) lan tindakna shalat. Satuhune shalat iku nyegah saka penggawean keji lan mungkar. Satuhune eling marang Allah (shalat) iku luwih gedhe (kautamane
Gusti Allah, amargi Allah punika Maha Mireng, Maha Mangertosi, Maha Nyembadani punapa mawon ingkang kita seja. Kanthi syarat anggenipun nyuwun dhateng Allah tentunipun kanthi saestu,
satunggalipun usaha kangge ngeker dhateng hawa nafsu. Nalika nindakaken puasa wonten perkawis ingkang saget batalaken puasa lan wonten ingkang ngrisak ganjaranipun puasa. Dhahar, ngunjuk lan adu katrisnan kangge tiyang bebojoan ing ing wekdal siang punika perkawis ingkang batalaken puasa. Benten kalian ngrasani ing liyan, nesu, ningali lan midangetaken pedamelan maksiat, ngucap kanthi pangucap ingkang awon mekaten punika kalebet perkawis ingkang ngrisak dhateng ganjaraipun tiyang ingkang nembe shiyam. Sedaya perkawis punika kalebet akhlaqul madzmumah, akhlaq ingkang boten sae. Tumindak ala punika badhe nuwuhaken risakipun masyarakat lan ingkang utami ngrisak dhateng
kemeren saking tiyang-tiyang ingkang boten mampu. Tiyang punika sami pikantuk kawigatosan saking tiyang-tiyang ingkang mampu. Semanten ugi kagem tiyang ingkang mampu saget mujudaken raos syukuripun dhateng Allah lan badhe gadhahi raos marem saget paring pambiyantu dhateng tiyang-tiyang ingkang boten mampu. Jalaran setengah saking
“Sapa kang seneng dijembarake rizkine lan didawakake umure prayogane padha nyambung
ngibadah namung tumuju dhateng Allah kelawan boten nyekutokaken Allah. Sinaosa ibadah punika kraos awrat lan kathah panggodha lan rintanganipun ananging tansah istiqomah anggenipun ngibadah. Semanten ugi tansah tawakal dhateng Allah inggih punika nyerahaken sedaya urusan dhateng Allah. Rasulullah SAW ngendika:
“ Satemene Allah ora bakal nampa amale, kejaba yen ta dilakoni kelawan ikhlas lan kanggo golek karidhane”. (HR. Nasa’i)
Ingkang diarani “Ijo” puniko mboten mung
lingkungan kang sehat. Ting pundhi-pundhi cukul wit-witan, woh-wohan, lan
suket, tebih sangking polusi. Wit ageng-ageng kinoto rapi wonten tengen lan
kiwane trotoar dalan. Mboten wonten macet dan sampah pating
saget main lan seneng-seneng karo konco-konco, manas wonten ngisore srengenge
tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Kelas dadi nyaman
Kulo dilahirkan Wonten kota niki, Sangata – Kota Tambang Batubara. Lan kulo saklami-lamine tetep dados penduduk
Sangata. Meski Kulo nembe nyedot howo Sangata sedoso tahun, ongko kang saget
diitung ngangge deriji. Nanging kulo badhe nderek urun rembug masalah Sangata.
tiyang-tiyang saking pelosok penjuru Indonesia podho sami dateng wonten Sangata
sami pahos pendamelan lan pungupo jiwo. Amargi, ting Sangata wonten tambang
batubara – KPC, bapak kulo nyambut damel ting mriko. Wonten perusahaan sampun
nerapaken aturan kesehatan lan keselametan lingkungan. Amargi kesehatan puniko
penting sanget, mboten mawon dateng poro pekerja nanging ugi dateng poro siswo.
lingkungan sekolah niki lan dan Sangata dadi resik, ijo, lan sehat?
purun disiplin, mongko kito saget wujudaken sekolah kito dadi sekolah iji,
Lagu OPLOSAN versi ASLI (+LIRIK) MP3 Lirik Lagu Oplosan [Versi Original Jawa + Indonesia] [OPLOSAN ORIGINAL JAWA ] Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan opo ora mikir yen mendem iku ...
Play | 5:49About Tags Tags: GOYANG OPLOSAN, GOYANG, OPLOSAN, DANGDUT, KOPLO, POKOKE JOGET, MENDEM
Kabupatèn Bima iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Kulon, Woha iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hektar.
Mak iki anakmu prawanwiwit mbiyen ono ing perantauaniling ngiwangi neng kantin sekolahantelung sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan diijabahi marang gusti pengerankoyok ngene rasane wong ora duweduwe pisan di ece karo kancaneiling-iling manungso bakale matiyen wes mati di kubur
yow ora dadi ngopomangkane golek bojo ojo mandeng bondoseng pentingg, ora ngenteni warisan moro tuwokowe pancen keren le, koyok bekas pacarku mbiyen,eman, eman tenan, kerenmu mung kanggo obralanobral, obral janji le urung mesti uripmu mulyomulo aku wes kondo, melu aku urip nang desongiwangi gawe boto, menek kelopo nyeblok
tembang jowo" kangen aq nglagone'.....eleng
Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eitrheim&oldid=874054"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.31, 16 Novèmber 2013.
kawet start nganti gas pol gigi 1 terus rak nambah-nambah
Lamongan 2750 wayang krucil mini training VILLAGE BRANDING: UPAYA PENCITRAAN DUSUN SAWU DESA SUMBEREJO 2751 KABUPATEN LAMONGAN
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Basa kanthi tembung kang premana/Arané gawéyan - Wikimedia Incubator
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Basa kanthi tembung kang premana/Arané gawéyan
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa Jawa‎ | Basa kanthi tembung kang premanaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Basa kanthi tembung kang premana > Arané gawéyan
Batur: wong sing gawéyané ngrwong sing gawéyané wangi wong
Begal: wong sing gawéyané ngrebut barangv wong
Cantrik: abdiné pandhita ngiras dadi muridé
Juru tambang: tukang prau utawa gethek ing kali
Juru sungging: wong sing pinter nyungging (nggambar)
kondhektur:tukang nariki lan mriksa karcis
Pacalang: prajurit sing gawéyané ngulataké lakuné musuh
Panjak:tukang ngladèni pandhé utawa niyaga
Sarawèdi: tukang adol utawa nggosok barléyan inten
Sekater: tukang naksir rega ing gadhèn
Pak Ahmad, sregep banget. Beberapa contoh lain frase endosentrik apositif adalah sebagai berikut: - Suharto, mantan Presiden RI, wis kapundhut. - Nani nulis layang marang Nita, mbakyune. - Alat komunikasi internasional, bahasa Inggris, akeh disinauni para mudha saiki. 2).
ingkang sanget werit Gumuling ana ing kisma Anenuwun ing Yang Widi Sore’ at tarekat mangkin Hakekat ma’ ripat waa Tan sanes ingkang tumingal Amandeng ing wujud Tunggal Jaba-jero supaya dadi satunggal Tinggal sareh miwah dahar tigang taun lami neki Kantun gagra lan usika Sampun ical wujud neki Medal caya ingkang bening Tanda tinarimang Agung Kang den suwun ing Yang Sukma Mugia antuk ridho Gusti Saturune Mugia
pinggir gunung Malebet dateng wanadri Lali turn miwah dahar Apan dereng antuk warti Cimanuk kang den pilala Ning pundi panggenan
Eh Wiralodra putuku Mbok ora weruh ing mami Buyut Sidwn jeneng ingwang Pan dudu Cimanuk kali Lan pinasti kersaning Yang Besuk dadi desa kal-ci Pamanukan ingkang dusun
kamuktianWis katrima ing Yang WidiAge nglilir Ki Tinggil lan Wiralodra Secara serentak Aria
Iki virus nggarai mumet ae… Sik nggawe kurang gawean tenan. Njaluk di kirimi jin iki.
minder..HapusBalasAnazkia9 Februari 2012 07.55nang kene enek quick note ora? Arep melu2 nggaweeee#komen maneh, sing penting nyampah :DDigaplok
Ing. Michaela Kolnerová, Ph.D. od doc. Ing. Lukáš Čapek, Ph.D. Ing. Pavel Doubek, Ph.D. Ing. Vlastimil Hotař, Ph.D. doc. Ing.
minangka motor skuter konvensional, Vespa ora duwé saingan manèh. Motor merek Vespa disebarke déning PT Dan Motor Indonesia kang nduwèni pasaran marang warga sing pancen tresna banget marang motor kasebut, luwih-luwih vespa antik ing Indonesia. Motor kasebut uga asring diarani Piaggio Kodok, amarga memper VW Kodok.lan vespa isih digunakake minangka sarana transportasi nganti saiki. Vespa uga kalebu sarana transportasi kang ékonomis amarga regane kang kaetung murah lan awet.
Médhia magepokan Vespa 946 ing Wikimédia Commons
mawa pranala lokal béda karo ing WikidataSepeda motorMontorKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 22 Oktober 2016.
FHD Layar (1920 x 1080 piksel)
WXGA Layar (1280 x 800 piksel)
Layar HD (1280 x 720 piksel)
DVGA Layar (960 x 640 piksel)
Layar QHD (960 x 540 piksel)
FWVGA Layar (854 x 480 piksel)
Layar HVGA (480 x 320 piksel)
Tolah toleh dewe kie aku,Mya nengendi yo?opo gara2 malem mojok trus saiki durung tangi
sakderengipun matur sembah nuwun Ki. mugi mugi panjenengan tansah dipun rahmati Gusti
Otogizōshi? buku carita dongeng) inggih punika sebatan kanggé buku-buku cariyos mawi gambar saking Jepang ingkang dipunsusun wiwit abad kaping 14 dumugi abad kaping 17 [1]. Isinipun punika carita cekak (dongeng) ingkang kajangkepi kalihan ilustrasi kagem laré-laré sarta tiyang ingkang dewasa. Nama penganggit lan ilustrator punika boten dipunmangertosi.Buku dipunserat kanthi ancas minangka hiburan sarta pendidikan moral ugi agami[2]. Wonten ing Basa Jepang, togi (
ateges "hal pelipur kebosanan" utawi tiyanf ingkang nglampahi kasebut[3].
Istilah otogizōshi ugi kaginakaken kanggé buku carita dongèng ingkang sinerat kanthi gaya otogizōshi. Nara Ehon (buku mawi gambar saking Nara) punika sebatan kagem salinan otogizōshi ingkang dipunparingi tambahan ilustrasi [4].
Buku carita ingkang kagolong dhateng otogizōshi kirang langkung gunggungipun wonten langkung saking 400 irah-irahan [4], ananging kirang langkung namung 100 irah-irahan ingkang kathah dipunmangertosi tiyang. Cacahing irah-irahan ingkang mesti dèrèng dipunmangertosi. Kalih irah-irahan ingkang sami pikantuk cariyos ingkang béda, mekaten ugi sewalikipun. Sanajan buku lan cariyosipun sampun dipuntepangi wiwit zaman Muromachi, istilah "otogizōshi" nembé kaginakaken tiyang Jepang wiwit abad kaping 18. Pancetusipun punika toko buku Shibukawa Seiemon ing Osaka ingkang nerbitaken 23 irah-irahan kanthi isi carita cekak mawi judul seri Otogi Bunko (Pustaka Dongeng) utawi Otogizōshi antawisipun taun 1716 lan 1736. Irah-irahan
Issun Bōshi, Sakaki, Urashima Tarō, Shutendōji, lan Yokobuesōshi.
Cariyos wonten ing otogizōshi kathahipun dipunpendhet saking cariyos dongèng zaman kuno. Sanajan mekaten, sapérangan cariyos otogizōshi asalipun saking zaman ingkang langkung énggal, tuladhanipun cariyos Neko no sōshi saking wiwitan abad kaping 17. Kejawi punika, wosing cariyos Yokobue sōshi ugi kados wosing cariyos Hikayat Heike. Ing antawisipun cariyos dongèng Otogizōshi wonten cariyos Dōjōji Engi ingkang asring dados tema cariyos wonten ing kesenian tradisional Jepang (noh, kabuki, nihon buyo). Cariyos kagem laré ingkang kondhang dumugi sapunika kados Issun Bōshi asalipun ugi sakingotogizōshi.
Kategori[besut | besut sumber]
^ Reider, Noriko T. (2005). "Shuten Dōji: "Drunken Demon"" (PDF). Asian Folklore Studies 64. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung)
^ Sanseidō kokugo jiten (ed. Ed.3). Sanseidō. 1982. ISBN 4-385-13187-2. ^ a b "Nara ehon ni tsuite". Keio University HUMI Project. Pranala njawi[besut | besut sumber]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Otogizōshi&oldid=1101837"	Kategori: Folklor JepangRintisan topik JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu navigasi
Trzcianka (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
ING SURAKARTA ………. M I J I L ……….01. Wijiling kang bebuka ginurit, rinipta ing criyos, yekti among minongko rerangken, kang ngrangkeni denyarsa anggupit, pinrih amantesi, sinawung ing kidung.02. Dedalale anggubah paredin, ya gunungan kayon, kawiwitan ing mula bukane, ananging kang ringgit purwa nguni, manut etang neki, duk ing surya taun.03. Wolung atus lan sawidak siji, sangkalane kamot, rupi wayang pinetang luhuru, kanti gambar munggweng rontal becik, sing arcaning candi, mongka babonipun.04. De kang nganggit juga Narapati, Jayabaya kalok, ing Mamenang kang mongka prajane, lan nalika maju warsa rawi, juga-juga tuwin, catur ponca wau.05. Gambar ringgit wiwit den gameli, dening gongsa slendro, sinulukan kanti tembang gede, aneng kotak wayang den wadahi, kotak kayu jati, kandaga ranipun.06. De kang nganggit lan asring angringgit, yeku prabu katong,
satus tuwin, swidak nem dumados, gambar wayang kajujud dedege, panggambare mung-gweng dlancang Jawi, dening Sribupati, Suryahamiluhur.08. Pajajaran prajaning Sang Aji, akirira gantos, Sang Maesatandreman asmane, ing nalika taun sewu kalih, atus wolung desi, wewah ekan catur.09. Gambar ringgit munggweng dlancang keni, ginulung lir semprong, lamun ngringgit kagelar jinereng, marma ringgit beber den wastani, kanggo ngruwat becik, wong ketaman ing dur.10. Tabuhane rebab wus mantesi, ngrenggani cariyos, dene dlancang pinatok adege, dening kayu kinarya nyagaki, aneng
wujuding kang ringgit, sing dlancang ginanti, neng wacucal mungguh.12. Pulas ireng lan kadapur miring, durung katatah plong, taksih tetep irasan tangane, pra danawa sinung mripat kalih, dene sanesneki, mripat tunggal patut.13. Kabeh iku kang
sewu luwih, kawan atus tuwin, patang puluh telu.16. Wayang kulit wiwit den tatahi, mripat kuping bolong, uga lesan nalika taune, manut condra ongka sewu luwih, kawan atus tuwin, pitung dasa pitu.17. Kang ngadani Sultan Demak matri, duk nalika anom, Raden Tranggana wau asmane, panganggone wiwit den tambahi, gelang anting-anting, kalung kelat-bau.18. Mawa cawet rambut gelung tuwin, jamang miwah kroncong, ana maneh kang rambut kaore, pakem uga kinarya muwuhi, mring watoning ringgit, dening Ratu Runggul.19. Saking Giri nalika makili, Sultan Demak dados, gon-anggone kaprada mrih sae, kidang kancana namaning ringgit, duk ing sasi, sewu kawan atus.20. Tuwin pitung dasa wolu nguni, dene wayang
jangkepipun.22. Ringgit purwa miwah gedog sami, katatah cumromplong, kanti wangun gayaman arane, gen-anggening ringgit purwa ugi, taksih den tambahi, dening clana kampuh.23. Ingkang estri ugi den wewahi, ing rambut ginendong, alu-gora tambahing gamane, uga gada lawan bindi nanging, tanganira taksih, irasan lestantun.24. Kang kadyeku jroning condra warsi, angkanya kacriyos, eka ponca das ponca jangkepe, de wiwite ana wayang klitik, iku pan sayekti, yasan Sunan Kudus.25. Ing nalika taun condra nguri, sinangkalan cocog, kayu sirna tinata rupane, dene topeng wiwite kaanggit, dening Sunan Kali, ing nalika taun.26. Sewu gangsal atus wolu tuwin, topeng katon abyor, wit mung abang lan ireng ecete, miwah dereng prasamya kaukir,
Wiwit topeng-topeng wau sami, kaprada mancorong, nging uga durung kaukir kabeh, dening ki dalang Anjangmas nuli, cacahing kang ringgit, purwa sinung wuwuh.32. Kanti bebujenganing wanadri, dening sang kinaot, Panembahan Senopati biyen, kanti sangkalan memet mantesi, wus awujud dadi, Sang Batara Guru.33. Sang Hyang Guru manawa winardi, estu mawa raos, dewa dadi angecis bumine, warsa sewu gangsal atus taksih, tambah kawan desi, juga angkanipun.34. bau lengening kang ringgit wiwit, kasopak pinedot, tambah panah keris gegamane, dening Sang Prabu Anyakrawati, Sinuwun seda ing, krapyak kalokipun.35. Duk ing wau kanti den tengeri, mawa wujud dados, buta Cakil kang ngandut artine, tangan yaksa tataning sujanmi, angkanya kawilis, leres condra taun.36. Sewu gangsal atus seket kalih, ewadene popog, Sang Hyang Guru irasan tangane, paksa panggah tumapak ing siti, tamat tembang mijil, sinome sumambung.
………. S I N O M ……….01. Nalika ing condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, sawidak tiga ringgit purwa, cacahe dipun wewahi, danawa rambut geni, dening Sinuwun sultan Agung, kanti condra sangkala, memet ungelnya winardi, urubing kang wayang gumuling bantala.02. Ing sajroning condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, pitung dasa wolu nulya, ringgit purwawewah malih, Hyang Guru angenciki, lembu andani puniku, dening Sinuwun Mangkurat, kapisan dipun sangkali, estining kang pandita marganing dewa.03. Para dewa arasukan, miwah asepatu nanging, Hyang Guru Batari Durga, tetep datan nganggo klambi, mawa sepatu nanging, pandita tanpa sepatu,
saking wonda tetiga.05. Dening Sinuwun Mangkurat, kaping kalih ugi, kaloka Mangkurat Amral, kawewahan amujudi, danawa Endog ugi,
iku, sajroning condra warsa, sewu lan nem atus tuwin, slikur nuli Sinuwun Paku Buwana.07. Kapisan kesbut Pangeran,
angkaning taun mbeneri, sewu nem atus tuwin, seket gangsal lajengipun, Sinuwun Paku Buwana, kaping pat kang kalok ugi, Sinuwun Bagus nalika ing condra warsa.09. Sewy pitung atus lawan, slikur dawuh angayahi, yasa ringgit purwa nama, Kyai Kadung babon saking, Kyai Kanyut sekedik, kajujud ing dedegipun, dene kang dinawuhan, abdi dalem dalang nami, Ki Sadongsa asli saking dusun Palar.10. Wayang gedog Kyai Dewa, Katong ugi, yasaneki, Sinuwun Bagus duk ing warsa, sewu pitung atus tuwin, kawanlikur kapirid, saking baku baonipun, yasan
nganggo den pucuki, banjur talu nembe jejering adegan.12. Cacahing ringgit purwa, kang aneng kraton nagari, Surakarta
uga wonda kinanti, Banowati wandanipun, berok goleng kalawan, Sumbadra wandanireki, lanceng miwah rangkung akirira.18. Dene
lelakonipun, tuwin sapituturira, amung metik pepetaning kang den anggit, rasaning bab gunungan.06. Ningkasake sinawung wigati, pasemoning kang samya sinamar, ing sajroning gunungan, aneng kono kecakup, nitik saking gambaraneki,
Tamtu wonten katranganireki, bab gunungan kayon wayang purwa, yen ing nguni iyasane, Sunan Benang pinunjul, amuwuhi ananing ringgit, purwa mangka sangkalan, memet ungelipun, geni dadi sucining rat, yeku taun condra angkanya ngleresi, pinanggih etangira.08. Nuju sewu kawan atus tuwis, kawan dasa tiga prapteng mangkya, durung ana wedaran, narbuka wardinipun, nganti prapteng mangkin pan maksih, peteng dedet limengan, rinubut pepedut, pedot
penggayuh, ingkang yogya linaksanan, nawung gito mung waton pangotak-atik, nganti
sinaruwe, wosing pangiketipun, pepatokan pangreti cilik, calak mring bab gunungan, mirid kanggenipun, kalampahing
saking pepetanireki, gumantung gatranira.12. Wruh kang carita pan wujuding ardi, ing jro meksi gambar rupa-rupa, awig ngrawit pakartyane, pinrada sungging mungguh, weh sengseme para mriksani, ngisor tengah
gung njenggarang pinulet sarpa, pan sembada rinenggweng pang tiga sisih, ambapang ngering nganan.14.
datan trus jaba jerone, amung sasisih mungguh, suwalike pinulas abrit, mawa lat-ulat kresna, petan agni murub, manut ananing
narpati, kayon mongka kadatyan.18. De yen kanggo crita narapati, sedeng kondur arsa ngenya pura, kayon mongka gapurane, dene manawa nuju, anyritaken srining wedari,
wedang lan guntur geni, tuwin guntur wisesa, gelap ngampar gludug, bola-bali mung gunungan, nadyan swarga loka lan
gunungan adege, ingkang jejeg puniku, katrangane mung kaping kalih, kawitan lan pungkasan, de kang wungsal-wangsul, mongka padaning carita, tumanceping gunungan ginawe miring, mangkono lumrahira.24. Mula dadi sekar lati, pasemone kang nonton wayang, gone teka wiwit sore, mbarengi lagi talu, nuli turu nglipus sawengi, nglilire wus bubaran, dadi nora weruh, duk ratri lakone apa,
ringgit.02. Anggitaning pra linangkung, kongas tumekeng samangkin, durung ana kang anggubah, bakune ingkang sinandi, dene wigati ginita, goteking kang pra winasis.03. Mokal yen tan mawa parlu, lukita anggitan ringgit, rigening kang nawung krida, ndudahi kaanan ringgit, kanggo pangglaring krawitan, winor
sumiyar sanuswa Jawi, winatareng laminira, sewu taun para luwih.05. Wiwiting ringgit maujud, sinangkalan taun rawi, rupaning wayang pineta, nadyan kalangenan kuni, ewadene durung kemba, pan maksih kauri-uri.06. Rarase
panlusurireki.07. Amung sakaconggahipun, agahan mung dugi-dugi, wose watone tan ana, turutan ingkang kapirid,
ateges manunggal rasa, surasaning asma Widi.12. Dene lar pangapitipun, puniku ateges urip, uriping para manungsa, dumunung ing donya iki, ywa katungkul ulah suka, kasukan tan wruh ing gati.13. Tansah nguja
Milalah meleng kapilut, kapuled panggawe lali, malah amilih kang ala, lali mring panggawe becik, begjane wong kang mangkana, kena kinala ing eblis.15. Dene pangajaking napsu, kang rekta rosa anarik, muruk mring panggawe
kolu mamrih lalis.17. Saksat setan dadi rau, tedas pambujuking jajil, janma kang sipat mangkana, mungkur mring pakarti yukti, tetep
tindake mung kalamongsa, kalane titik mring wuri.23. Mangkoneku karyanipun, si napsu tigang prekawis, wasis tansah ngajak-ajak, ngajak kang sarwa tan yukti, temah tumiba tan arja, njarang mring panggawe sisip.24. Karana si napsu telu, yen wis amulet mring janmi, misesa sakarsa-karsa, temah janma kang kadyeki, wus dadya bebaturira, ing napsu tigang prakawis.25. awis kang manggih rahayu, mung ngangsah budi tan yukti, kencokan ati serakah, kebanjur jubriya
bandrek gemblung gegemblengan, ngalantur nganti tan eling, lamun tinitah manungsa, tembe mesti bakal mati.27. Tibaning antakanipun, ing kono pasti nglakoni,
wani, mampang ngremehken Pangeran, kang sipat kuwasa ngadil.30. Mongka kwasaning Hyang Agung, manungsa supadya darmi, darma
darma, malah malik lali jatining Hyang Agung, kuwasane wus karayah, dinakweng diri pribadi.03. Pribadining napsu seta, tansah nuntun marang panggawe
napsu kang suci.05. Dadya genep napsu papat, abang ireng kuning kalawan putih, yeku napsuning pra manus, amung patang prakara, rina wengi rame tansah rebut unggul, agul-agul gal-ugalan, galake
petanipun, gambar gapureng gunungan, sakiwa tengening kori.10. Rinekseng Cingkarabala, miwah ingkang sami,
bangkit, baut ngalahaken napsu, mumpung wiwareng pura, maksih menga manganti durung tinutup, katutupan lawang tobat, enggal tobata mring Widi.12. Teranging pasemon ika, sung sasmita yen manungsa kang bangkit, manjing mring kori pangumpul, tan liya janma
trang wus arasa tunggil, gelis malbeng gapurestu, nanging ta kadiparan, sapa kuwat kanggonan tindak kadyeku, tumraping jaman samangkya, sajagad tan antuk kalih.14. Gobyagen satanah Jawa, wiwit Banten tumekeng
bisane mrangguli.15. Bali ngrebug napsu papat, pama jaran bandol anggegirisi, keras tan kena
anggayuh panggawe ayu, rahayu ing donya kerat, begja geng ingkang pinanggih.18. Mangkono mungguhing janma, nanging lamun budine kang kuwalik, dadi jarananing napsu, tan wurung katiwasan,
keraseng untu, menawa kakeyan uyah, kasinan datan prayogi.21. Rehning jenang dodol ika, don-adonan wus campur dadi siji, sipating kerentegipun, becik tanapi ala, krenteg ala lan becik obahing napsu, binarengan dening budya, dadya ywa kirang teliti.22. Marma disugih
tanireki.23. Unda-usiking derajad, ingkang janma manungsa wiku yogi, nggenya met margining ayu, prapteng drajad punapa, parlunira undak-undakan kabatur, batur tegese kawula, iya kawulaning Gusti.24. Gustining gesang samoha, amung siji tan ana kang madani, Allah ingkang sipat Agung, ingkang Maha Kuwasa, nguwasani marang kaanan sawegung, kang tanpa purwa wasana, ngratani donya myang akir.25. Nanging sakehing manungsa, tan kelingan duk maksih neng duryati, ngayahi pakarya luhur, nalikarsa tumitah, maring alam donya sanggyaning temuwuh, wus nggaduh pranti engetan, yen benjang bade tan lali.26. Marang ananing pangwasa, pra manungsa mula pada linair, mawa piranti kang cukup, tumraping alam donya, sinartan ing
labed lali mring Hyang Widi.28. Tanapi para manungsa, wus winajib kaduga mung nglakoni, ginaduhan kwaseng Agung, garan kanggo mranata, mata marang pamotahing napsu catur, tur yen tetep kwasanira, bisa nulung nunggal Gusti.29. Yen kwalik kang kwasa, nora aring malah kabanjur baring, motah mbluntah ketuh ngutuh, dadi leteking jagad,
goraya, ngadeg anjejer manduwur, mawi kapulet ing sarpa.03. Pucuking wit sinung sari, rineka kuduping
mawa pralambang, delenging kawruh jatine, kawruh warah kasampurnan, sampurna teges tunggal, temunggal lan jinisipun, jinis asaling gumelar.07. Pinrada byur tegesneki, mancorong madangi jagad,
Naga anggubet marang wit, terange mawa pitedah, pra manungsa dumadine, tansah kapulet ing ala, mula aran santosa, sing sapa ajeg
sa linggasariranipun, karan si mayangga-kresna.16. Kasapta wadag puniki, kawruhana tegesing kang, deleg pinrada sungginge, karana atma
deleging gumelar, karana sing pangwasane, dadi ananing dumadya, krana kwasaning atma, Gusti Allah Maha Agung, nenggih Pangeran priyongga.20. De ngaurip mratandani, marang ananing Pangeran, nanging ywa kisruh, awit krana ananing wang, Pangeran nuli ana, marga ingsun kang nyebut, ngarani si Maha Kwasa.21. Iku wong kang lara baring, rumongsa wasis angucap, ceta miring pikirane, nekat ngaku wicaksana, kwasa nganaken Allah, mranata kalawan ngatur, tibake mung wong keparat.22. Iku pangerti kaplesit, Pangeran databpa asma, asmeku aran tegese, aran iku ingkang karya, kang nganaken wong lumrah, bisa ngarani lan nyebut, yen isih kanggonan nyawa.23. Wruhanira atma jati, tan kadayan dening aran, tan mreduli mring asmane, nadyan kang samya sung aran, durung lan wus tan ana, atma langgeng ananipun, anane
rubeda, tanpa sakit raosipun, sing dayaning rila eklas.28. Sisih kanan pang kang katri, terang yen mawa pitedah, tuduh mring pepecahane, eling kang telung prakara, eling mring kabecikan, eling raga obahipun, lan eling sakehing ala.29. Wangsul cacah pitu dadi, araning ari kasapta, wiwiting ngetang sing Dite, Soma Anggara lan Buda, Respati Sukra Tumpak, kabeh iku aranipun, surya condra lan kartika.30. Yen Dite ywa dahar sari, Soma anyirika iwak, Anggara cegaha ngombe, Buda nglowong nora mangan, Respati sirik uyah, Sukra nora kena turu, Tumpak sirik dahar brama.31. Manungsa wajib nglakoni, cecegah manut arinya, lan aywa nganggep sepele, kaya dongeng ngaya-wara, wewarahe wong kumpra, mongka bulpus apus-apus, ngangapusi mamrih arta.32.
tansah ihtiyar, kang supaya gelis antuk, parmaning kang Maha Kwasa.35. Dene yen ginilir sugih, arta waras badanira, tuwin
………. G A M B U H ……….01. Gambuhing darmanipun, amung sapecating atmanipun, aran
wong mati wus kerep dirembug, dening bapa biyung embah kaki nini, buyut canggah gantung siwur, misuwur ginawe ngobrol.03. Ngomongi anak putu, uga ingkang durung pupak untu, pada eram krunggu kojahe si kaki, kakek mung kakeyan
nora, pait, tiwas umuke ngetupruk, dak sambi ngantuk kemawon.05. Awit iyong wis weruh, pati iku kiyamat
wong kang lagi nganggur, angupaya pegaweyanipun, ingkang lara njaluk waras butuh jampi, tuwin sapiturutipun, grebane kang den upados.08. Pantoge kang tinamtu, butuh duwit iku kang den luru, kanyatane kabeh butuh nganggo duwit, awit yen tan mawa
nuduhake tonda saksi, upama den anggep tuhu, tibake mung omong kosong.11. Sinambung rembag ngayun, janma muda durung kambon kawruh, weruhe mung kasunyataning kang lair, tan wruh gaibing Hyang Agung, Gusti Allah kang kuwaos.12. Aywa maido Manu, iku tetep pangreti kaliru, tyas kabuntel akal budine meh mati, dadya maksih kumprung pengung,
wong tarwilun, lumaku ginugu ing wong.14. Wong kang mangkono iku, tetep datan katitipan ngelmu, mangan ngimel yen
saking kwaseng Agung, kabeh titah samya gesangipun, wekasane pinanjengken marang pati, ngendi ingkang ana manus, bisa luput saking layon.18. Aywa kasusu umuk, anggambarken kaananing butuh, grebanira wong urip mung butuh duwit, wit tanpa redananipun, samubarang tan kelakon.19. Nging pama duwe butuh, butuh urip aja nganti lampus, apa ana kang kaduga gawe urip, njaluk opah pirang ewu, mesti yen kabayar kropyok.20. Mring ngendi nggonmu ngluru, apa minta sraya mring pra wiku, ingkang samya nggentur ngasrameng ngasepi, apa marang duku-dukun, kang nggadebus sugih omong.21. Ngiming-iming wong pengung, lingak-linguk amunjung pisungsung,
Krama kwasanipun, pan sakala wus mesti awujud, gumelaring jagad isine mepeki, tutukulan kayu watu, gede cilik wus carup wor.24. Tur pirang-pirang ewu, manungsa lan kewan
pepadang sing soroting surya nung, prapteng ratri ginantyan sunaring sasi, lan lintang maewu-ewu, anjrah neng ngawiyat abyor.26.
dereng uning, jer kwasanireng Hyang Agung, datan gaduk kinireng wong.28. Gunging gesang temuwuh, datan wande prapteng wancinipun, luluh lebur sirna ilang tanpa dadi, yeku kiyamat wosipun, basaning kang
rembug, bakune ingkang kacariyos.30. Gunungan ringgitipun, bab pepetan gurda lan pangimpun, weneh wonten kang epang sekawan sisih, sanga pokokipun, wardine yun kacariyos.31. Cacah sanga sung tuduh, dalan hawa babahaning manus, weneh wonten ingkang epang kalih
poncaindriyaning pra manungsa.03. Rasanipun, rosing wewarahe gatuh, lan kaanan donya, matuk lawan ngakal budi, poncadriya napsu keblat lan pasaran.04. Sumilak trus, tataraning njereng kawruh, weruh mring pepadang, dumawah maweh basuki, kawruh nyata, tamtu
Ningkas kawruh, wewijanganing kang napsu, ingkang wismeng tingal, napsu kang awarni abrit,
napsu sekawan, pakuwonira rinakit, katon pelak selehe aneng pangrasa.10. Jatinipun, keblat mongka jangkepipun, penering warna, kidul abang wetan putih, kulon kuning ing lor ireng tengah samar.11. Ingkang kantun, tumonjo mongka panutup, titining katrangan, angancing kenceng kinunci, kekancingan kuncine mawa cecegah.12. Nom lan sepuh, pancen becik ulah laku, lakuning
Paingnya tinengga, dening si napsu kang abrit, lamun manis Tinengga napsu sta.14. Jangkepipun, pon napsu kuning kang tunggu,
naluri kawruh kang luhur, ujar kang sanyata, tumrap kang maksih memetri, mretandani bektine marang Pangeran.17. Parlu laku, nglakoni kanti tawajuh, ceta pacaking Hyang, umate den antepi, pirambara nggumateni mring gaduhan.18.
yen Legi siraka turu, dimen tan ndaleya, wibawa tansah netepi, marang sangkan paraning gesang minulya.22. Dipun urut, yen Paing ywa duka nesu, mrih tan kesamaran, pramana nrawang pangeksi, sarta tansah tetep sanggyaning dumadya.23. Marmanipun, yen Pon asirika
indriya.27. Aywa bingung, sanadyan durung dumunung, mring enering tindak, kang jumbuh lair lan batin, babarane karasa kongsi ketara.28. Ajar ngadu, angudi kang nganti manuh, winantu wewarah, wasitane ngelmu jati, wit manungsa abadan kalih prekara.29. Wadag alus, kabeh pada nandang rapuh, mula kekalihnya, kudu rineksa kang becik, kang supaya awet kanggone ing donya.30. Selehipun, kang alus aneng wadagipun, lir pendah narendra, jumeneng neng prajaneki, solah tingkah muna-muni sadayanya.31. Wadag tamtu, kereh dening alusipun, iku kawruhana, nanging ywa nganti kuwalik, yen kuwalik sasat marani sengsara.32. Rasa kojur,
sampurnanipun, uripe neng donya, kang supaya sugih duwit, sandang pangan mubra-mubru samubarang.36. Aywa banjur, kasusu wani anyingkur, nyingkiri kadonyan, awit tumindak kadyeki, kudu keplok munggweng lair batinira.37. Tamtunipun, kalamun wis bisa antuk, kasampurnan donya, benjing estu bade manggih, kasampurnan ananing alam
Estunipun, sampurneng donya puniku, mung tumraping darma, darmane sajroning urip, kawruhana darmeku awrat kaliwat.41. Lugunipun, kuwasaning Maha Agung, nganani dumadya, manungsa mung wajib darmi, anglakoni kabeh ayahaning sukma.42. Ananipun, ngagesang kwaseng Hyang agung, dudu kwaseng titah, marma tetep aran sisip, yen manungsa rumongsa darbe pangwasa.43. Gatinipun, gumelaring jagad agung, uga sing pangwasa, kuwasaning Maha Suci, ceta kabeh kawengku dening kwaseng Hyang.44. Dene lamun, sampurna neng keratipun, ateges manunggal, temanunggal momor sajinis, jinis gesang angempal gunging kang atma.45. Atma iku, dumunung ing
purwapurwa kang rinembag, leres tengah pokoking wit, pineta sirah kemamang.03. De kamamang amung amung wonten warni kalih, wenehmripat juga, wonten ingkang mripat kali, kadi paran wardinira.04. Teka beda mripat juga mripat kalih, lih-ulihanira, rarasing pangotak-atik, bab kemamang mripat juga.05. Bomanawi karsane ingkang nganggit, kanggo pralampita, tuduh mring tekad sawiji, mligi datan mangro tingal.06. Nyawijeken mring Allah kang Maha Suci, kang sipat sajuga, gumolong meleng mangesti, marang katentremaning tyas.07. Kang katingal ana
nityasaenget mring Widi, yen unyat kaanan, kang gumelar ing donya iki, kinikis pan saking atma.09. Umeksi kang agal alus gede cilik, cedak tuwin dawa, aneh elo sarta gaib, lan kang remeh-remeh pisan.10. Kabeh iku
banyu geni, ginarap manungsa, mongka sadayeku saking, tetukulaning bantala.14. Dene bumi iku asale saking
dene kodrat saka ngendi, tan liya saka pangeran.17. Tekeng Pangeran kapriye panemuneki, apa maksih ana, Pangeran den kuwasani, yen ana
Kawasa.19. Tan arsa mangeran marang surya sasi, lan lintang kartika, suwung wang-wung lan pribadi, cahya tonda maksih sasar.20. Mangeran marang ingsun uga
ingkang kawursiteng tulis, mangkya kang winarna, kemamang kang mripat kalih, kadi paran karepira.22. Yen rinasa karsane ingkang anggupit, kinarya pralambang, manungsa neng donya urip, anggaduh kalih prekara.23. Wit manungsa satuhu yen rangkep kalih, raga lawan
pinter ala becik, asor luhur sesaminya.25. Tinemuning tindak ugi warni kalih, suka lan sungkawa, bener luput sugih miskin, mulya tanapi sangsara.26. Wekasane urip pacangane pati, ora lan sampurna, ora sampurneku mesti, manggih swarga lan naraka.27. Pan
warni kalih, paran kang kinarsan, yogyane milih kang endi, kari ngupadi dedalan.29. Marga ingkang bisa anjog kang kinapti, wit sabarang sedya, pasti ora tinggal awit, kadi ta upaminira.30. Witing pinter kudu sregep amarsudi, witing kuwarasan, jejampi lan ngati-ati, witing sugih manggaota.31. Nadyan swarga uga maksih mawa awit, wenang ginayuha, dening wong ing donya iki, kanti tumindak utama.32. Nglakonana ingkang sarwa bener becik, mawa tata-krama, kasusilan trap prayogi, anggayuh basuki arja.33. Kanti eklas miwah suci lair batin, manut rehing sarak,
lir sato klebeng piranti, temahane kasangsara.38. Kosok bali lan dalaning suwargadi, angele kalintang, jurang
mayura lan paksi-paksi, saselaning pang ambapang, pantes pinatra angrawit, sineling sari-sari, pinrada sinungging mungguh, cinawi tan kuciwa, citrane sawiji-wiji,
ana ngendelaken krukunan, kapinteran lan pangreti, kagunan weneh warni, angendelaken gede duwur, bonda miwah pangwaa, ngendelaken bener lan becik, neka warna kang mongka del-andelira.15. Ingkang
buruh, kriya sarta mbebedag, weneh anyudagar gegrami, ana ingkang dadya
sarta cilik, ingaran pamonging praja, kena sinebut priyayi, wose sadaya sami, kinarya ngupaya butuh, wetuning sandang teda, nyukupi mring anak rabi, pirambara dadi marganing kamulyan.17. Dene kang aran kamulyan, trange ana warni kalih, siji kamulyaning gesang, loro kamulyaning pati, dene mulyaning pati, wong kang antuk suwarga yu, yen kamulyaning gesang, unda-usuk de kamulyan kang gede iku narendra.18. Kamulyan kang cilik ika, wong antuk kabegjan pami, kasugihan kadrajadan, ingkang lestari basuki, de kamulyaning budi, yeku kang ngambah rahayu, ngayahi
mulya nora lana, mulya lan lana tan sami, awit nadyan narpati, uga ana kang lingsur, sugih
tegesneki, langgeng tan mawa wasana, uga nora den purwani, tanpa sabab lestari, langgeng ananing Hyang Agung, angaubi gumelar,
ati, titinen kang nganti jumbuh, jumbuhna jro jajanya, babasan lair lan batin, prapteng ngriki keplantrang menggok mring
wijangnya, pranataning wong urip.03. Pan wus mengku marang sakehing dedalan, kang tumuju mrih becik, beciking ngagesang, kayata pamanira, tataning praja negari, ingkang mranata, panggede lan wong cilik.04. Kabeh kudu tumindak manut pranatan, mrih tentreming negari, sakehing tumindak, panerak pelanggaran, prekara gede lan cilik,
ngaurip, uga kang manembah, kang bener lan kang lepat, tan cekap winedar ngriki, cekaking rembag, lamun arsa udani.08.
tumitah, nganti tumekeng pati.09. Jroning kawruh mawa wulang warna-warna, mepeki tan ngurangi, kang alus lan
nglenyer anyunyur anyir.12. Kaya dene satokewan wong alasan, kang maksih
uripe sami, mung panggah kewala, tan mawa kemajuwan, durung ngreti ngupa bukti, ingkang prayoga, kadi
prayogi, akeh wewarnan, kang sarwa edi peni.17. Manungsa kang neg praja dadi tumata, akal budine urip, kekarepanira,
bisa gawe jaring sutra, alus angrawit remit, nanging yasanira, kina prapteng samangkya, wujud lan wagune
mawa kemajuwan, wiwit sewu taun nguni, kena ingaran, pada lan kinjengtangis.23. Pan wus ceta beda-bedaning manungsa, lawan sato
dinapuk mongka wulang, marang sakehing ngaurip, ingkang kajibah, ngrataken ugi janmi.26. Tumindaking eneng sajroning praja jaman, tatane tan sami, lete winatara, ana atusan warsa, solan-salin tataneki, miturut marang, ingkang mulangken ngilmi.27. Isinira weda uga warna-warna, kawruh lair lan batin, wulanging manembah, wasita darma yoga, widi pada lan
dadya ugerira, para nata tanah Jawi, wit sastra ceta, ceta kawruh mumpuni.29. Pindanira upama uriping janma, duk lair aran bayi, nuli dadi bocah, suwe-suwe jejaka, banjur diwasa tan lami, dadi wong tuwa, wekasan kai-kaki.30. Dadi terang sastra ceteku sampurna, kadi wong kaki-kaki, tuwuk gesangira, akeh pengalamanya, beda duk maksih bebayi, durung
sadaya, solah bawa muna-muni, sesandinira, munggweng aksara Jawi.32. Amangsuli bab kawruh tumraping janma, marma
tumekeng pati, nuting prenatan, tataning wong urip.33. Milanipun pasemon gunungan wayang, pepetaning wanadri, sinongga gapura, karepe datan liya, kawruh sastra ceta jati, kuwat kamotan, dening gunging dumadi.
………. M E G A T R U H ……….01. Rada pilah kalawan tembang megatruh, ing mangke ingkang winarni, bab gunungan wayanganipun, manawa kinarya ngringgit, kanggenira kang wus maton.02. Kang kapisan kanggo
sadaya iku bumi tegesipun, dene ingkang kaping kalih, kanggo barat sindung riwut, lesus dedet erawati, bajra prahara gumerot.04. Sadayeku pan maruta tegesipun, wondene ingkang kaping tri, kangge jaladara mendung, udan tanapi jaladri, kroda ambaking trita rob.05. Lepen sendang ing tegesipun banyu, kaping pat lamun winalik, dadya abrit, sungginipun, kinarya urubing geni, ambulad-bulad angobong.06. Tuwin kangge gelap ngampar guntur gludug, ingkang tegesipun geni, dadya trang gunungan iku, kanggo petan bumi angin, banyu lan geni wus maton.07. Yen mangkono petane gunungan iku, dadya pralampitaneki, ananing anasir catur, bumi angin banyu geni, papat dadi adon-adonan.08. Dadya witing anane sagunging ujud, kadadyanira pan saking, sarining anasir catur, campur daya andayani, kadya kang wus kacariyos.09. Neng sajroning serat jitabsara kasbut, nanging ngriki boya metik, cetaning cariyosipun, dene kang arsa ginusti, gatining kang winiraos.10. Nulad saking
ngrengati nadyan cinawuk ciniduk, tan cuwa ginawe cawik, tan kawuryan tabetipun, pinerang sakala pulih,
Sarta ugi dadi pirantining idup, napas ingkang manjing mijil, terang angin ananipun, yen tan ambegan nem
mrih karahayon.27. Pancen nyata dadya pirantining idup, ageng dayanira agni, mring janma luwih pakantuk, kanggo ngreratengi bukti, kang arsa dinahar ing wong.28. Lan paedah madangi ing wanci dalu, suda suleking pangeksi, angangeti raga lamun, kumel kinemulan atis, kanggo bediyang lan
wengur kecut, lamun wus pinanggang geni, temah eca dinahar wong.30. Jangkep catur bumi banyu angin latu, ping lima ambeging rawi, sarwa sareh budi alus, nging santosa ing
dumugi, amung rolas jam kelakon.32. Mongka ingkang misuwur rikating laku, sepur kilat kapal api, roket satlit montor mabur, ewadene tan ngungkuli, lampahing surya kang alon.33. Iya iku pratonda alusing laku, alon-alon yen dumugi, ing sedya ingkang kinayun, dene santosaning rawi, neng wetan wiwit tumrontong.34. Mungup-mungup angancik pucaking gunung, yun mangulon lampahneki, tan kena ora wus tamtu, coba sapa kang kadugi, nulak ywa nganti mangulon.35. Kang kaping nem
ing astarateki, mongka sudarsaneng luhung, kalamun bangkit ngiribi, wewarah kang wus kacariyos.45. Sambung rembug njereng ponca-pranaweku, kaperang kawan prekawis, dingin ponca-purwandeku, ambeg ingkang
prabaweki, pra-bawanireng pra manus, kasuwur mung gangsal warni, jinereng mongka wewaton.48. Singit nglungit singer maladi lan alus, kapat pencawasaneki, wasananireng tumuwuh, tamtu dumunung ing
rakiting lelakonipun, pancen wus kadya pinasti, dening labeding lelakon.50. Amangsuli rembag bab anasir catur, bumi banyu angin agni, gatuke kalawan kawruh, dadya don-adonaneki, badan wadag raganing wong.51. Uga kena kinarya pranti panglebur, ngawigarken wadag puniki, kalamun wus tan kabutuh, betah amadahi urip, uripe wus
………. M I J I L ……….01. Wijining kang kawursiteng ngarsi, yekti yen wigatos, kagatekna mongka tuladane, karben dadi tambahing pangreti, temah tyase dadi, jembar sugih kawruh.02. Warna-warna metik kanan kering, rinawat pan kamot, momot mengku kawruh apa bae,
kacatet ing ati, nihan kang winarni, nerusake rembug.03. Sambetira kang kawahyeng tulis, supaya tan pedot, bola-bali mring gunungan maneh, kang ginusti kanggone menawi, kinarya angringgit, sok kinarya guntur.04. Guntur wedang tuwin
ya gununganipun.05. Tegesira glap guntur yumani, ringkesing pasemon, semunira ngemu gamabarane, kaananing tindak ala becik, gede sarta cilik, tan wande wus tamtu.06. Tinemu lan labete pribadi, becik tuwin awon, ingkang becik antuk ganjarane, ingkang ala mestine nampani, pidananireki, kang awrat saestu.07. Satuhune manungsa puniki, keh kang kabesturon, lali marang ing kawekasane, yen ngaurip pacangane pati, mongka jaman pati, maksih ala ayu.08. Ala becik pangayuhe saking, duk maksih dumados, aneng donya kono dedalane, awit donya pagaganing akir, panene ana ing, kerat kari ngunduh.09. Angunduhi tanduraning urip, de
ingkang neniwasi, nggateli maring wong, nora wurung rinasaken dewe, yeku wohing panggawe tan becik, mulane dieling, mring dalan rahayu.11. Krana lamun tan ngupaya sisip, yen sepen pangggayoh, gung kainan kapitunan dewe, de dumadi titah kang linuwih, ngluwihi sesami, sing makluk sedarum.12. Nora wikan
mbekteni, mring kang Maha Suci, iku gatinipun.13. Temahane pra manungsa lali, milalah malengos, angastuti nguswa pialane, tuwin mangra lintang surya sasi, kesasar kaplesit, anyingkur Hyang Agung.14. De gunungan pinanjer
ungkuran mungguh.15. Wayang tuwin gunungane sami, tumancep gadebog, kabeh iku dadi pesemone, kang gunungan urip ing donyeki, saisine sami, dene keliripun.16. Kang minongka jagad swasaneki, wondene balencong, yeku ingkang kinarya suryane, amadangi ing jagad puniki, gadeboge bumi, ringgit kang pinanggung.17. Ugi simpingan ing kanan kering, pan dadya pasemon, pra manungsa kala maksih aneng, alam duryat durung mobah-mosih, lir wayang cumawis, nengga kanggenipun.18. Kinarsaken ing sawanci-wanci, kalane yen kanggo, kari njupuk kang
uga durung darbe rasa melik, rumongsa ngungkuli, rebut luwih unggul.21. De saking wayang ingkang sami, kinarya lelakon, pinolahken neng kelir jatine, kanggo menang kalah mati urip, wayange mung darmi, nglakoni saestu.22. Atas saking karsaning kang ngringgit, ki dalang kuwaos, murba misesa wayang kabehe, nanging dalang dudu Maha Suci, amarga mung darmi, amolahken runtut.23. Ingkang nanggap pindaning Hyang Widi, ki dalang pan
Nganti prapteng bubaran byar enjing, mulya tancep kayon, wayang blencong kelir saprantine, klir ginulung blenconge den ambil, wayang den kukudi, nyemplung kotak rampung.25. Kang kadyeku pralampitaneki, ananing dumados, jagad iki kabeh saisine, swasana lan lintang surya sasi, cleret kilat tatit, angin mega mendung.26. Udan bumi alas arga tasik, padang peteng yektos, rina wengi, miwah esok sore, ngisor duwur wetan kulon tuwin, lor kidul utawi, tengah agal alus.27. Ageng alit priya lawan estri, tuwa tuwin anom, manungsa lan peri prayangane, sato kewan rumangkang sekalir, kabeh kang kumelip, ing jagad sawegung.28. Sadayeku titahing Hyang Widi, kang Maha Kuwaos, kang ngratoni jagad kana kene, alam donya tuwin alam akir, kang pinuji-puji, tan lyas mung Hyang Agung.29. Gunungane nalika kardi, panjigeging lakon, yun ngocapken seje negarane, salin crita gunungan rumiyin, sumela neng kelir nanging miring tanggung.30. Bola-bali gunungan yen dadi, padaning cariyos, pasti yen miring tanggung adege, beda karo nalikane wiwit, sore sadurunging, kawiwitan talu.31. Tuwin tekeng bubaran byar enjing, yeku tancep kayon, gunungane pan jejeg adege, dadi wus trang yen mung kaping kalih, miwiti mungkasi, adege si gunung.32. Ingkang jejeg boya mirang-miring, rarasing pasemon, tumitahing manungsa kalane, lair ceprot sing kandutan maksih, mulus sarwa suci, kamanungsanipun.33. Kaananing kalbu maksih mligi, durung pating blentong, mundak
nelukake mring budi kwasane, marmanira pra manungsa sami, akeh kang nuruti, pangajaking napsu.35. Datan emut duk maksih
nggepak sing darmestu.38. Tuman matuh mring tindak nebihi, mbubrah darma tlatos, temah kisruh talering darmane,
legi eling yen tidake kang wis, linakon nalisir, nanging wus kabanjur.41. Durung nganti barpisan nobati, wus
kubur.42. Yeku lire miwiti mungkasi, prelambang kayon, ngadeg jejeg kaping kalih dene, ingkang mring tanggung tegeneki, pasemoning janmi, kalane tumuwuh.43. Aneng donya wiwit duk taruni, nganti kempong perot, tanpa kendat goyang panggayuhe, pepenginan kang
mring elek, lali marang pakarti kang yukti, sigeg tembang mijil, wirangrong sumambung.
………. WIRANGRONG ……….01. Wauta ingkang winarni, mangkya nyambeti cariyos, limrah dadya sekar latinipun, pasemoning janmi, kang demen nonton wayang, ing wayah sore wus prapta.02. Ing kono lagya mbarengi, taluning pradongga gobyog, nging mripate ngantuk siyat-siyut, tan bisa nayuti, gletak kebanjur nendra, sawengi trus sesenggoran.03. Nglilire sampun byar enjing, mbarengi wus tancep kayon, dadi tan wruh wayang duk ing dalu, lakone tan uning, weruhe datan liya, amung panjeran gunungan.04. Ingkang minongka mungkasi, tonda panutuping lakon, dadine wong iku weruhipun, esuk sore lincip, tegese mung gunungan, wiwit tanapi pungkasan.05. Ingkang mangkuneku dadi, pralampitaning dumados, manungsa kang dumadya tumuwuh, aneng donya iki, kang
wong dumados, wiwit anom nganti prapteng sepuh, tan niyat mangreti, wong kang mangkono tuna, dera kasebut
pinikir, pasemonireng gunungan, dera sinungging wewarnan.12. Amung kang katon ing jawi, dene jerone tan cocok, sunggingira abrit agni murub, kang mangkono dadi, pasemonireng donya, kang meksi
pepaes donya, kang tan awet enggal brasta.15. Mula den awas lan eling, lamun nganti kabesturon, prapteng benjing mung kari gegetun, ing
kang tikta.23. Pramila langkung prayogi, anak putu tuwa anom, ageng alit wanita myang jalu, den sregep marsudi, mring kawruhing
bangkit nggayuh mring sakehing ngelmu, kang rungsit kang werit, tumraping uripira, nganti
sireki, mrih yuning gesangira, ing donya prapteng delahan.28. Jaman kerat kedah ugi, weruh mring kawruh kang maton, amatoni ngagesang sadarum,
naraka.31. Tegesing kang sonyaruri, sonya sepi suwung kotong, mula kalok alam suwung wang-wung, ruri obah urip, urip gung kasbut atma, atmeku urip tan nyawa.32. Nyata atma langgeng urip, tanpa napas senggar-senggor, tanpa kulit daging balung sungsum, tanpa samukawis, kantine mung pangwasa, kwaseku obah jatinya.33. De obah tandaning urip, urip tan arah tan enggon, nanging wrata ngebeki ngasuwung, yeku atma jati, tanpa rupa tan warna, uga tanpa wangun gatra.34. Anane tanpa prekawis, datan dinamel pan dados, tan kawruhan kapan sirnanipun,
suwung, suwung nanging isi, mangkono yetinira, papan dununging kang atma.36. Nyata atma kang ngiseni, nanging kacariyos kotong
blotong, pantese pan mung asma sinebut, nanging kang wigati, dudu babagan aran, aran mono warna-warna.38. Kang nyata perlu ginusti, dayaning atma kinaot, apa bae kang gumelar tamtu, nadyan kang kumelip, tan kasat dening netra, yekti kabeh
punkasaning kaanan, tan ana kang luput, apa ana ingkang bisa, nangkis marang dayaning atma linuwih, tetep
wujud apa Allahireki, aku nora precaya, barang tan kadulu, lumrahe jaman samangya, kudu wikan nerangken kang mawa bukti, aywa anggere ngucap.03. Pangucape mung tansah ngapusi, supayane bisa kasil arta, sandang pangan sabadane,
pamuwusira, remeh nora urus, rumangsa sarjaneng budya, sujaneng rat mumpuni mring samukawis, wicarane wor upas.05. Paksa nekad tilar trap prayogi, gage-gage
kacir katrucut, kacandet ing wicalan picis, cepaking kang carita, tumraping pra manus, ingkang anom miwah tuwa, lanang wadon bodo pinter sugih miskin, bangkit mbatin sadaya.07. Dadya nyata janma
saleresipun, pamane durung uninga, kena apa wus pracaya marang batin, nganggone saben dina.08. Upayanen dikongsi kepanggih, ing sajroning badane manungsa, boya nganggo leren-leren, sadurunge ketemu, bisa weruh wujuding batin, yen wus bisa pariksa, kula nyuwun dawuh, mongka jatining Pangeran, tikel sewu aluse katimbang batin, kadyeku kawruhana.09. Nerusake andaraning ngarsi, alam swarga iku terangira, dununging kang becik, sing ademen tetulung, ambeg ayu basuki becik, nyata temen utama, tindak-tandukipun, tansah prayogi cablaka, wewekane tansah sinartan dedugi, nggayuh mring karaharjan.10. Mila swargi ugi den wastani, nganggo tembung Jawa kadewatan,
alam naraka yumani, dununging kang sarwa nista papa, sadayaning dur lan elek, tuwin sangsara luput, ngumbar
prabotira amung gangsal warna, yeku sang atma urute, nuli budi lan emut, prana napsu kawan prekawis, mung iku sipatira sakehing lelembut, betah manggon ing naraka, kasenengen langen ing kawah yumani, geguyon gegojegan.14. Wonten malih janma ngiwi-iwi, wignya timen nerangken ngakerat, kaya wus meruhi dewe, apa nora kaliru, katrangane marang prekawis, alam-alaman kerat, salebaring lampus, apa iya dewekira, wus nglakoni tau mati dadi
nalare, de wosing kang winuwus, bab wong lena nemahi pati, pati iku punapa, priye terangipun, wruhanira wong taruna, kang den ucapake patyeku sayekti, mung tembunge manungsa.17. Jati pati iku yen
kadi dene kalumrahaning ngaurip, mosik nduweni patrap.18. Kang truwaca yen arsa ngawikani, marang alam bakdaning antaka, tlusuren saka sababe, paran sababing layu, laya iku saka ing urip, gesang saking palastra, malak-malikipun, witing pati saking gesang, witing gesang sayekti saka ing pati, mokal tan klebu ngakal.19. Lamun mati durung tau urip, yen uripa pan dereng palastra, mangkono sapiturute, rasakna kang saestu, witing ilang saka kepanggih, manggih saka ing ana, ana saking ingsun, witing ingsun saing manungsa, manungsasing
pramanakna uripmu, mesti terang padang kaeksi, kaananing pralaya, tumraping sirestu, yen arsa wruh maring gesang, marsudia kang pana marang si lalis, lulutna neng pangrasa.21. Dadya ceta kabeh wong puniki, pasti pada wus nate palastra, duk urung linairake, aneng ngendi dunungmu, lamun sira durung linair, ana ing alam donya, ya durung kinandut, mula pada mangretiya, kang kadyeku jatine sireku maksih, aneng alaming laya.22. Ana maneh kang winasis ngilmi, ahli laku ngulah kebatinan, dasar wus akeh umure, kaloka sugih kawruh, pra tetongga ing kanan kering, wus anganggep wong tuwa, lir wiku satuhu, wuwuse
batange cangkrimaning kaki, kang kawedar dadya tri prakara, nanging sajuga karepe, karana terangipun, pitik kodrat kalawan pasti, iku lire satunggal, tonda dadosipun, witing dados sing pakarya, nora nana ngadadi sajagad iki, datan kanti kinarya.28. Witing karya saka kwasaneki, witing kwasa saka obahira, witing obah sing urip, urip sing atma agung, marmanira endog lan pitik, tita yen tuwa tigan, iradad kang sepuh, panggaweku luwih tuwa, yen katimbang karo kang sinebut pasti, tumraping kawruh donya.29. Jati pasti cuteling pakarti, nanging mungguhing kang Maha Kwasa, syekti disik pitike, kang tuwa kodratipun, pasti iku kang pirsa disik, tan liya mung Pangeran, ingkang sipat agung, mangkana batanganira, tri cangkriman ingkang winedar si kaki, kakek kekel alatah.30. Gya pinugel denira anggurit, panglalaring prakawis gunungan, ya kayon wayang purwane, kang wus kawahyeng ngayun, yen kapindeng winasis kanti, tesmak kawruh
penganggit taruni, maksih sepen mring bab kasusatran, mbedagel mogol kawruhe, ginodoga setaun, nora dadi empuk myang gempi, suprandene sumengka, kumaki amberung, ngrumpaka nggubah karangan, kang rinipta sinawung sekar mantesi, sekar alit maca-pat.32. Datan pegat pamiteng, penganggit, dumateng pra kang
tyas karsa tansah ngluberi, samodraning aksama.33. Itih tamat putusing penggangit, angleresi
tindakaken dening nabi Ibrahim Khalilullah, piyambakipun dipun paringi kanugrahan kathah dening Allah ananging piyambakipun ugi dipun uji dening Allah kanthi ujian ingkang awrat. Nyembelih dhateng putranipun kinasih ingkang dipun tenggo lahiripun. Ananging nalika putranipun inggih nabi Ismail sampun dumugi yuswa remaja Allah paring dhawuh supatos nyembelih dhateng putranipun. Nanging margi taatipun dhateng Allah sedaya dhawuhipun Allah dipun tindakaken, Allah nggantos Ismail kanthi domba.Sasampunipun kedadosan punika Ibrahim ing saben tahunipun nindakaken qurban.
Qurban minangka wujud raos syukur dhateng Allah SWT, syukur amargi manungsa sampun dipun paringi kanugrahan ingkang kathah. Ibadah qurban mengku hikmah ingkang kathah, saterasipun kita aturaken mawi seratan khutbah Jum'at.
Kaum muslimin jemaa’ah shalat Id Rahimakumullah
Wulan punika kita sampun mlebet ing wulan akbar, wulan bersejarah kagem tiyang Islam, amargi ing wulan punika sedaya kaum muslimin dipun engetaken malih kalian peristiwa bersejarah, inggih punika ibadah qurban lan ibadah haji. Qurban minangka ibadah ingkang dipun melai saking dhawuhipun Allah dhumateng nabi Ibrahim supados nyembelih dhateng putranipun ingkang sampun dipun tengggo-tenggo lahiripun.
Ibrahim rasul pilihan sahingga sedaya dhawuhipun Allah dipun tindakaken, boten namung bandha donya ngantos putra kinasihipun menawi dipun kersakaken dening Allah yektos dipun paringaken kanthi ikhlas. Mekaten punika amargi iman lan taqwanipun sampun kiyat, sahingga ngrumaosi bilih manungsa punika makhlukipun Allah, manungsa dipun paringi kesempurnaan dening Allah. Lan sak wekdal-wekdal peparingipun Allah punika dipun suwun malih inggih badhe dipun aturaken kanthi
Saderengipun nindakaken dhawuhipun Allah, inggih punika motong dhateng jangganipun Ismail (putranipun), langkung rumiyin piyambakipun paring kabar dhateng putranipun lan nyuwun pemanggihipun:
“He putraningsun, ngger satemene ingsun mirsani sajrone sare, menawa ingsung nyembelih marang kang salira. Mula coba pikiren kepriye mungguh kang salira? (QS. Ash Shaffat: 102) Kanthi pangendikanipun Ibrahim punika, Ismail ngendika:
“ Dhuh rama, rama kawula aturi nindakaken punapa ingkang dipun dhawuhaken dhumateng panjenengan. Insya-Allah panjenenngan badhe manggihi ingkang putra kalebet tiyang-tiyang ingkang sabar”. (QS. Ash Shaffat: 102)
Ismail, manut lan mituhu dhateng pangandikanipun ingkang rama. Kanthi i’tikat bilih ramanipun namung nindakaken dhawuhipun Allah. Pramila nalika antawis rama lan putra badhe nindakaken dhawuhipun Gusti Allah, Ibrahim sampun siap-siap badhe motong jangganipun Ismail, Allah SWT gadhahi kersa ingkang boten dipun mangertosi dening kawulanipun.
“Rikala saklorone (Ibrahim lan putrane) wus padha pasrah lan Ibrahim bubukake miring putrane kanthi meteg pilingan, (kanyata pancen saklorone padha sabar). Lan Ingsun undang dheweke: He Ibrahim, satemene sliramu wis ambeberake impenira iku, sejatine hiya mengkono iku Ingsun paring piwales marang wong-wong kang padha
Saking kedadosan punika sahingga minangka mujudaken raos syukur dhateng Allah tumuli Ibrahim nindakaken qurban ing saben tahunipun ing salebetipun dinten-dinten tasyrik. Jalaran ingkang mekaten punika sampun jelas dhawuhipun Allah SWT: " Satemene Ingsun wus maringake marang sira kenikmatan kang akeh, mangka tindakna shalat lan qurbana, satemene sapa kang serik marang dheweke iku kang dipedhot (saka rahmate
1.	Qurban mujudaken raos iman lan taqwanipun dhateng Allah, sampun jelas pangendikanipun Allah:
" Daging-daging lan getihe hewan qurban iku ora bakal nggayuh karidhane Allah. Nanging kang bisa mahanani kagayuhe karidhane Allah iku taqwanira marang Allah SWT". (Al Haj: 37).
Wonten ing dalem hadits ingkang dipun riwayataken dening imam Tirmudzi rasul ngendika bilih ora ana amal ing riyaya qurban kang luwih didhemeni Allah kejaba nyembelih kewan qurban. Satuhune sisuk ing dina qiyamat bakal teka kelawan sungu-sungune, wulu-wulune, kuku-kune. Satuhune Allah bakal nampa ibadah qurban sadurunge getihe kewan qurban durung netes ing lemah. Mangka beja kanggo wong kang nindakake qurban.
2.	Ibadah qurban minangka sarana kangge dhedhepe (taqarrub) dhateng Allah ingkang dipun melai kanthi usaha ngalahaken hawa nafsu. Satuhunipun ing salebetipun makarya, umumipun sami gadhah pemanggih bilih kebetahanipun gesang tambah kathah lan dereng kacekapan, ananging pranyata sampun dumugi malih ing wulan dzulhijjah, wulan kangge nindakaken qurban. Sekedhik kedah saget ngeker dhateng sedaya kabetahanipun, saperlu dipun tanjakaken kangge nindakaken qurban. Sabar sawetawis anggenipun ngumbar dhateng hawa nafsu,
saking sifat kejem lan dhemen nindes, sifat saking tikus pralambang sifat licikipun, sifat saking segawon pralambang saking sifat tipu muslihat, sifatipun domba pralambang saking sifat manembah dhateng makhluk.
3.	Ibadah qurban badhe mujudaken pasedherekan, tulung tinulung lan mong-tinemong, amargi kanthi ibadhah qurban para aghniyak saget nindakaken qurban. Sak terasipun dagingipun qurban dipun bagi-bagikaken dhateng para fakir miskin.
4.	Amargi qurban punika ingkang dipun tingali dening Allah inggih punika iman lan taqwanipun, sahingga Allah badhe paring karohmatan dhateng kawulanipun kasebat ing dalem Alquran surat Ath-Thalaq: 2-3:
...sapa wonge kang taqwa marang Allah mesthi Panjenengane bakal dadekake kajembaran kanggo dheweke, lan maringi rizki saking jurusan kang ora den kira-kirakaken. Lan sapa wonge
Jemaa’ah shalat Id Rahimakumullah
Pramila beja sanget dhateng kaum muslimin ingkang saget nindakaken qurban ing saben tahunipun. Semanten ugi beja sanget dhateng kaum muslimin ingkang sampun saget nindakekan ibadah haji. Lan kita do’a- aken sedaya kaum muslimin khusipun jama’ah haji Indonesia lan langkung utami dhateng jama’ah haji kabupaten Wonosobo, mugi-mugi tansah pinaringan derajat kesehatan paripurna. Kanthi sehat insya-Allah badhe gampil anggenipun nindakaken sedaya syarat, rukun, wajib lan sedaya amalan-amalan sunnah haji, akhiripun pikantuk derajad haji ingkang mabrur. Sahingga gesangipun, sehatipun, bandanipun, ilmunipun saget dipun ginakeken kangge kemajengan agami Islam, sahingga tansah paring manfaat dhateng masyarakat, bangsa lan agami, saget dados teladhan ing salebetipun masyarakat.
Akhiripun kita nyuwun dhateng Allah mugi-mugi ibadah qurban ingkang dipun tindakaken dening sedaya umat Islam badhe nuwuhaken semangat berkorban ing sak dangunipun gesang. Dhemen nginfakaken bandha, tenaga, ilmu, malah wekdal sehat lan gesangipun dipun ginakaken kangge nyempurnakaken anggenipun ngibadah dhateng Allah. Mugi-mugi Allah tansah paring pitedah dhateng kita sedaya, kados pitedah ingkang dipun paringaken dhateng tiyang-tiyang ingkang dipun paringi mapinten-pinten nikmat lan sanes marginipun tiyang-tiyang ingkang dipun
sing rumongso, makasih banget, ku wong gak gablek, isane ndablek, yo ben ati sumpek sakiki iso mangan
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak
kepung­kur meksa Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
berikut ini adalah kumpulan logo - logo universitas di indonesia dan lain-lain
wingi kuwi, alhamdulillah ana kesempatan tilik kutho klairanku : Salatiga. Pancen ora suwe, mung sawatara jam wae, nanging lumayan bisa nambani kangen marang kutho adem iku.
Aku budhal saka Pekalongan watara jam sanga esuk, lan nembe tekan panggonan kang tak tuju watara jam loro awan. Pancen luwih suwe tinimbang wektu biasane, amarga esuk iku aku numpak travel lan travele kudu mubeng-mubeng dhisik nang Kutho Batang saperlu methuk salah sijine penumpang kang alamat omahe lumayan angel golek-golekane. Kejobo iku, amarga sopire travel ngerti yen ing kutho Kendal macet amarga dalan kang nembe didandani, dadi
Sanajan mung duwe wektu sedhelok thok nang Salatiga, aku tetep golek kesempatan muter-muter kutho kenangan iku, nglewati dalan Osamaliki ( trenyuh nyawang pasar nJetis sing wis ora karuwan..), ing dalan Kartini rada pangling amarga gedung SMP I wis malih banget lan sing mbiyen gedung SPG -panggonan aku lan mbak-mbakku biasa golek kembang-kembang nggo piranti dandan sakdurunge njoged- saiki wis dadi gedung SMA III .
Sakdurunge menggok nang dalan cilik nggoleki SD Margosari 7, aku isih sempat lingak-linguk wit2an gede ing pinggir dalan iku, sapa ngerti bisa nyawang anggrek merpati kaya sing diserat Bu Prih wingi kae, hehe… Sak elingku, dalan cilik sak ngarepe SD ku mbiyen kanggo parkiran dokar-dokar… jebule saiki wis ora ana dokar-dokare lan SD Margosari 7 wis maleh jeneng dadi SD Negeri … ( maaf.. aku lali, wis dadi SD pira, hehe…). Sing jelas, wis ora ana maneh gapuro sing ana lungguhane, sing maraake aku tibo lan tanganku kudu digips pirang-pirang wulan dhek klas 2 mbiyen kae 😉
Aku uga sempat mampir nang Pasar Blauran, golek krupuk dhele karemanku kawit cilik. Eman, sore iku rada angel golekane, mung ana sak nggon ding dodol, iku wae kari entuk sak plastik cilik krupuk mentah iku. Yo wis, akhire digenepi oleh-oleh khas Salatiga liyane :
Nalika muter-muter Salatiga sore iku, aku sempat rasan yen Salatiga kok saiki panas yo… ora adhem kaya biasane, ndilalah, nalika mampir nang Warung Joglo -maem awan sing kesoren- lha kok ndadak udan rada deres! Naah, sakbare udan iku, Salatiga dadi ketok asline : adem..hehe…
Wektu krasane mlayu cepet banget sore iku ( ya’e amarga kegawa ati seneng, hehe…) akhire watara jam 8 bengi, aku ninggalke kutho klairan iku, diampiri mbakku sing nuju saka Boyolali arep kondur nang Semarang. Pancen mung saknyukan olehku tilik kutho klairan, tapi tetep nyenengake. Muga-muga liya wektu bisa dolan maneh luwih suwe, syukur-syukur bisa sowan daleme Bu Prih .
yo kawit mbiyen tetep ngangeni. Tak kiro
seko osamaliki tekan blauran. Lha trus oleh2é nggo aku endi? Ckckck
wee… wit aseme isih dho jejeg kabeh kok Nang,
men kon nyawang karo kon ngelamuti hape! Hiks
nyk an, ning tetep nyenengke yo mbak
masio sak iki howone sodok kroso panas, tapi seng jenenge kutho klairan
dalem nggih taksih salah2, bu Enny.. bandha nekad…hihi… maturnuwun dorongan semangatipun, Bu… 🙂
3 Juni 2014 pukul 13.45	jeng Mechta, nek tindak salatiga
numpang terus sambiL senyum2. hihihi...
@om rame..kabaripun sae, paklik ahahaha...boten nopo2..sami2 kulo nggih dereng sowan nggen panjenengan...
Sugeng pepanggihan Pak Bahtiar. Nyuwun pangapunten klenta klentuning atur
Posted by sunarnosahlan | Oktober 6, 2009, 6:54 am
* 1827 – 1835: Gusti Ngurah Made Karang Asem
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi
wes suwe ora ngombe jamu jamu pisan godong jambu wes suwe aku ra ketemu ketemu pisan tambah ayu kembang kacang kembang telekkan kembang cipir pinggir dalan wong lanang ojo pecicilan cengar cengir koyok wong edan ngamuk’kan ayu ayu kok ngamuk’an opo ra eling naliko lagi pacaran ngamuk’kan ayu
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak liliran. Dak sawang jam
BAMBANG IRAWAN. Saudara Abimanyu lain ibu.
BAMBANG SUMBADA. Saudara Abimanyu lain ibu.
BASUDEWA. Kakak Dewi Kunti, putra Prabu Basuki
Wever MSc Ing. N. Lagast MSc - Ing. G. Roymans MSc Ing. W. Samyn MSc - Ing. L.
plethok niku kula nggih dereng nate ngicipi buu… ‘dos pundi raosipun,
Reog Kendang Tulungagung ya iku kesenian tari rakyat kang ngambarake arak-arakan prajurit Kedhirilaya ing kagiatan ngiringi Ratu Kilisuci tumuju ing gunung kelud,kanggo nemoni Jathasura.Jroning tarian reog kendang Tulungaung kang dipunggawani kanthi cacah panari 6 wong lan ngambarake para prajurit.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reog_Kendang_Tulungagung&oldid=1109783"	Kategori: Tari	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 7 Januari 2017.
aksara Hanacaraka (aksara Jawa). Ketiga, penggunaan aksara Latin
wakil rakyat. ”Ora usah kakean cangkem. Opo-opo kok fatwa, tuku bensin fatwa, ngrokok fatwa, diancuk! Sing penting ki atine
Nalika aku sak kulawarga dolan bareng menyang kebon teh Medini dhek mbiyen kae, ana ing sak wijining dalan aku sempat weruh ana uwit gedhe kang narik kawigatenku. Sebabe, uwit gedhe iku ketok ngrembuyung amarga di nunuti urip karo tanduran-tanduran
sedhela ana ing pinggir ndalan, sak cedake uwit gedhe iku, mung sak derma pingin motret uwit gedhe kang ‘apikan aten’ dadi tanduran inang kuwi. Jebule tanduran cilik-cilik sing nunut urip nang uwit gedhe kuwi ora mung sak macem jenise lho… nek ora salah ana paku-pakuan, keladi, lan liya-liyane. Sing paling narik kawigatenku yo kuwi anane woh-wohan warna oranye -persis kaya jeruk- kang akeh temempel uga ing kono.
Macem-macem jenis tanduran kang nunut urip ing uwit gedhe
Hm… uwoh apa ya kuwi? Apa iso dipangan apa mung dadi panganan kewan / ula kaya sing dingendikaake ibu nalika aku nyuwun pirsa kira-kira woh apa kuwi..
jawanipun alus sanget Mba Mechta. Kathah ingkang mboten sumerap kulo.
7 Maret 2013 pukul 22.21	oooh nggih. mugi sukses ten giveaway nipun. hehehehehe. :’)
8 Maret 2013 pukul 16.02	eh, mboten kok dimas… niku basa madyo alias pertengahan, hehe…
sing uwohe kuning durung reti aku mbak iku tanaman apa, poto potone apik mbak, seneng aku nek ndeleng iseh ana akeh tanduran lan wit wit apa maneh sing ana
Dudu Yun… iku basa madyo, sak nduwure ngoko sak ngisore krama inggil… 🙂
basa jawa ku yo wis kecampuran bahasa indonesia barang, hehe… mula nulis sak klumit ngono wae nganti
Akeh kang apal….Qur’an Hadist e…
Kafir e dewe Ga’ di gatekke…
AJI DIPA PENOLAK SIREP | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
carane milih sires. Kanggo milih sires kandang jaran lanang qualified sing duwe swara sora, ora pikiranku ora duwe kabisan fisik lan mental, lanang kudu paling sethithik 2 taun, lan uga ora giras (entheng), dedeg piadeg awak becik. Kanggo breeding Badhak wadon milih uga qualified amarga inti uga ing asale becik. Pilih wadon sires sing wis swara sing apik lan hard, ora duwe kabisan fisik ora arep wae pesenan durung, awak apik, entheng lan uga kudu paling sethithik 1 taun.
Kanggo lokasi panangkaran milih lokasi sing ora rame saka macem-macem saka sudhut swara kayata engine, gangguan, etc. Ngremenaken uga utama sumber anakan kandhang. Kita bisa nyetel ukuran negara ora perlu lokasi gedhe. Langit pager kudu dadi nyaman lan uga suryo srengenge kanggo ngetik.
Pati , Pekalongan , Pemalang, Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,
Ana manuk alap - alap sarosane ngoyak – oyak manuk cilik kang mabur ngoncati. Atine miris dening mingid – mingide cakare kang banget lan...
Berikut adalah contoh Cerita Bahasa Jawa Roro Jonggrang Ing jaman biyen ana
Maring gawean kayanu ora duwe wudel, apa bae digarap ora urusan kuwe bageane apa dudu. Ora denger kesel, asal krungu kanca njaluk tulung mesti ditandhangi. Apa maning nek disandhingi udud apa bir, wis langsung githir ora
bres apa bae doyan. Mblenger mangan ransum kan perusahaan gelem golet lawuh dewek. Bali embret wis ndodok nang mburitan golet cacing go sangu mancing.
Bebeh mancing, manggul bedhil angin meng alas
Manuk, kethek, kalong, celeng, menyawak, nek
Bedho karo boso jakrta sing kesel kuwi artine ngambek. Hihihi. Enak kang lek dhuwe konco sregep ngunu. BalasHapusBala
Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing rebutan
inggih bu… dalem nggih nginten menika pertimbangan ibu… pinten dinten nggih bu? napa ngantos wangi? sepindah maleh maturnuwun Bu Prih, penasaranipun sampun terjawab hehe… ibu dalem remen maos
sing penting sikile wes di gawe mlaku.dicicil kuwi kudu ono uang muka embak khusna : lha
Urbanisasi. Oleh : Arief Bayuaji | K...
Alat Bantu Sex Vagina Baby Pussy Di D.I Yogyakarta Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
pujo dalah puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi kito pinten-pinten rahmat, taufiq hidayah soho inyahipun dumateng kito sedoyo sehinggo wonten dalu puniko kito saget makempal ing mriki kanti mboten wonten halangan setunggal punopo.
sholawat dalah salam mugi-migi kunjuk dumateng nabi muhammad SAW. engkang mbeto umatipun
Saged nywun tek tahlilan mawi artosipun ngangge basa Jawi matur nuwun sadererngipun
Kewane mlebu ndesa gawe geger warga ;;
wis molai nyiapna uborampe merga hari natal wis mandan perek.
ANGKA JADI: 08 02 03 80 87 63 65 40 49 21
UMUR 38 WIS DADI RONGDO SOPO SING GELEM
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: September 2012
iku, waruju kang dadi aji, Banisrail kratonira, nama Sultan Dul Sapingi, mung kang dadi lara brangta,amung putranipun Syarip, lamon eman maring siwi, balik angungsiyang Jawa,
inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonésia, mlebet wewengkon pamaréntahan Propinsi Kapuloan Riau, Indonésia. Kapuloan Natuna Besar taksih kalebet bageyan saking Kapuloan Natuna, salah satunggaling kapuloan ing sisih paling nginggil ing Indonésia. Ambanipun dharatan wonten ing Kapuloan Natuna Besar inggih kirang langkung 1.720 km².
wonten ing tengah- tengahing nagara sanes, inggih punika nagara Malaysia inggih Malaysia Barat saha Malyasia Timur. Papan lokasi kapuloan Natuna Besar ingkang kalebet gugusan Kapuloan Natuna punika ingkang dadosaken kathah tiyang ingkang lepat anggenipun ningali ing peta lan kathah ingkang ngira- ira menawi kapuloan Natuna Besar punika mlebet wewengkon Malaysia. ananging sejatosipun kapuloan Natuna Besar taksih mlebet wewengkon Indonesia. Wonten ing kapuloan Natuna Besar mapan kutha krajan Natuna inggih punika kitha Ranai. Ing kapuloan Natuna Besar wonten 6 wewengkon kecamatan, inggih punika Bunguran Timur, Bunguran Barat, Bunguran Selatan, Bunguran Utara, Bunguran Tengah, ngantos Bunguran Timur Laut. Kitha Ranai ing kapuloan Natuna Besar utawi ingkang asring dipunsebat Pulo Bunguran punika papan letakipun persis wonten ing pinggiring laut. Ananging senajan mapan wonten ing pinggir laut, kitha Ranai ugi dipun lindhungi kaliyan wontenipun gunung ingkang boten tebih saking laut, jarakipun kirang langkung namung 5 kilometer saking gigiring pasisir. Kanthi wontenipun gunung punika, masarakat ing kitha Ranai saged ngraos langkung aman menawi wonten malabaya saking laut kados tsunami.[3]
Posisi Natuna namung kados titik ing salebeting bunderan amargi jarakipun ingkang tebih sanget saking pulo - pulo sanes ingkang mapan wonten ing sebrang, kados Malaysia ing sisih wetan saha sisih kulon, Vietnam ing sisih lor ipun, saha Pulo Batam ing sisih kidulipun. Ananging ewa semanten, menawi badhe dugi dhateng kapuloan Natuna Besar punika sampun wonten transportasi ingkang radi gampil kangge mlebet saha medal pulo punika. Saperangan montor mabur sampun radi kathah ingkang landas wonten ing papan anggegana ing kapuloan Natuna Besar senajan papan anggegananipun taksih ngampil saking TNI Angkatan Udara. Dene, menawi badhe ngginakaken transportasi laut ugi sampun wonten saperangan kapal - kapal ageng ingkang asring mampir ing kapuloan punika, kados kapal Bukit Raya gadhahipun Pelni, Sabuk Nusantara, saha Kapal Perintis. Kapal- kapal kasebat mampir ing kapuloan Natuna Besar sepisan saben peken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Natuna_Besar&oldid=1009977"	Kategori: Kapuloan NatunaKapuloan ing IndonesiaRiauKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.43, 5 Maret 2016.
Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri.
VIMAX ASLI CANADA / VIMAX IZON 3D / OBAT PEMBESAR PENIS DI Yogyakarta Meliputi :
Nyong'o Wicara ing Black Beauty
A kepungkur, jeneng Lupita Nyong'o ora menowo kanggo kita ing sembarang cara. Saiki, wong kabeh ndonya ngerti lan ngormati sing jeneng lan wong.
Lupita Nyong'o punika film aktris Shilling-Mexican. Aside saka tumindak, dheweké uga dabbles menyang ngarahake kanggo loro film lan video musik. Dheweke rampung jurusan ing film lan teater pasinaon saka Hampshire College. Karir, kaya sing akeh liyane gedhe jeneng ing bisnis, Miwiti metu quietly. Dheweke wiwit nggarap minangka bagéan saka punggawa prodhuksi ing saperangan… [luwih]
"Megar" punika narik banget dokumen film dirilis ing 2011. Film yakuwi kanggo miyak wewadi kosmos dening Learning bab kabeh komponen saka Semesta. Iku menehi ing pamirso kasempatan kanggo ngerti sebabe sawetara wong sugih nalika wong sing gerah ing mlarat. Video iki yakuwi kanggo nyedhiyani pangarep-arep kanggo everyone yen ana cara kanggo duwe luwih gesang ing mangsa.
"Megar" wiwit dening nuduhake kabeh unsur luar biasa saka planet lan wong inhabiting dhewek. Film banjur… [luwih]
"Kuna Kawruh" punika seri dokumen sing uncovers bebener babagan gesang lan Semesta. Paling panemon digawe dening kita modern ilmuwan lan archeologists sing tantangan dening bêsik macem-macem bukti presented ing video iki. Realita, kita ngerti mung bagian sekedhik bab kita sajarah kuna. Film details carane diwatesi kita kawruh dhewe saka kuna struktur uga kanyatan bab kasunyatan lan eling, lan kabeh liya bab Semesta.
A adaptasi dokumen Naomi Klein kang 2007 buku, Kejut Piwulangé.
perang lan teror kanggo netepake sawijining dominasi.… [luwih]
Aku katahan njupuk takon dening Pendhaftaran klien kabeh ndonya apa padha bisa nonton, maca, utawa ngrungokake sing bakal ndhukung ing ana nggoleki kanggo ngembangaken luwih saka sing lagi. Kanthi dhukungan saka pamirsa Pendhaftaran tim lan aku wis sijine bebarengan sumber iki massive saka akeh akeh ndhuwur documentaries kiro-kiro saka Sajarah, biografi, sukses tips, èlmu, Awakening lan akèh kabèh luwih. Punika tau akeh amarga wong supaya saran kamehameha. Supaya iku masyarakat mimpin:)
Seneng lan nimbang iku hadiah saka fellow manungsa:)
Saklawasé saben dinten Aku tansah learning soko anyar kanggo aplikasi kanggo urip Pendhaftaran kanggo bantuan lan kontribusi dhewe lan liyane. Lagi ngomong yen kita ora akeh aku sing dying.
Aku ora kudu setuju karo kabeh mau infact sawetara wong sing cantik adoh metu! Durung aku wis ketemu aku ora perlu setuju karo soko lan aku isih njaluk Nilai metu saka iku. Sawetara wong sing apik tenan!
Durung saben nyedhiyani cara unik saka looking ing donya lan menehi kula rada beda pigura karya kanggo ndeleng dhewe lan liyane . Nuduhake iki sumber apik karo masyarakat yen
Punika Kenging Panjenengan Apa Convert musik Kanggo 432 Hz
Utama Mundos, Njaba Mundos - Akasha (2012)
Fred & Rosemary West: House horrors
Seneng tetulung liyan kanthi, sepi ing pamrih rame ing gawe, yen perlu gelem dadi korban. [7
keinginan panca indera), 5), eling, rila, sentosa (iman, ridha, dan sabar), 6) ora ngrengkuh kalawan ambeda-beda (tidak pandang bulu), 7) welas asih marang sapodo-podo, (
Gumelaring manungsa iki kabeh pada duwe penggayuh lan pangudi marang agama kelawan ngelmu, mungguh perlune iku mung rong prakara, jaiku; kanggo ngrenggo djiwa lawan rumeksa djiwa. Perlune pangrenggo kangge panolaking barang kang saru, perlune pangreksa kanggo netepake marang rahaju”.[18
Manungsa iku makhluk lair lan batin, yo katon yo ora katon. Mula kuwi bisa sesaba marang sepada-pada kang katon uga kang ora katon. Manungsa bisa manunggal tekat, manunggal gawe, lan liya-liyane
Rani R Tyas; Blogger Absurd yang Mencoba nGgenggem Donyo Langkung Seratan
Juli | 2011 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
jumedul ing pulo Semar Badranaya, sisih wetan sangkan ira. Mula den eling den êmut, menawa ana Candra-ning Negoro. Iya iku satria kang piningit,
DUMATENG PORO SEDULUR BOLOWONGALUS INGKANG KINURMATAN MONGGO RAWUH WONTEN ING ACARA CANGKRUKAN
Republic Indonesia, decided that (menetapkan) : Inkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurachman Sajidin Panotogomo, Kalifatullah Inkang kaping IX In
I KORINTUS 61Apa ana wong ing antaramu kang menawa prakaran karo padha sadulur, wani golèk kaadilan marang wong kang padha ora pracaya, ora marang para suci? 2Utawa apa kowé padha ora sumurup, yèn para suci bakal ngadili jagat? Lan menawa pangadilané jagat iku ana ing tanganmu, apa kowé ora saguh ngrampungi prakara-prakara kang rèmèh? 3Apa kowé padha ora
banjur kokpasrahaké marang wong kang ora kepétung ana ing pasamuwan? 5Bab iki dakkandhakaké, supaya kowé padha rumangsa isin. Apa siji baé ora ana ta ing antaramu kang wicaksana, kang bisa ngrampungi prakarané para saduluré kang tunggal pracaya? 6Apa sadulur kang prakaran karo sadulur liyané, malah golèk kaadilan marang wong-wong kang ora pracaya? 7Bab anané prakara kang tuwuh ana ing antaramu iku baé, wus nélakaké kekalahanmu. Yagéné kowé ora luwih becik nandhang sangsara marga digawé sawenang-wenang? Yagéné kowé ora luwih becik nandhang kapitunan? 8Ananging kowé dhéwé malah padha tumindak sawenang-wenang lan padha gawé pituna kanthi ngapusi, lan iku malah koktandukaké marang para sadulurmu tunggal pracaya. 9Utawa kowé padha ora sumurup, yèn wong kang padha ora adil iku bakal ora tampa warisan Kratoning Allah? Aja padha kesasar. Wong kang laku cabul, nyembah brahala, seneng laku jina, wong lanang kang kawin karo padha lanang, lan
tampa warisan Kratoning Allah. 11Sawenèhing panunggalanmu biyèn iya kaya mangkono iku, nanging kowé wis padha masrahaké awakmu supaya diresiki, kowé wis padha kasucèkaké, wis padha kabeneraké ing asmané Gusti Yésus Kristus lan ing Rohé Allah kita. 12"Samubarang diparengaké tumraping aku", nanging ora samubarang maédahi. Samubarang diparengaké tumraping aku, nanging awakku dakjaga aja nganti dikwasani déning apa baé. 13Pangan iku kanggo weteng, lan weteng kanggo pangan: nanging sakaroné bakal dilebur déning Allah. Badan iku ora kanggo laku cabul, nanging kagem Gusti, lan Gusti kanggo badan. 14Allah wus mungokaké Gusti; kita iya bakal katangèkaké marga saka pangwaosé. 15Apa kowé
dakjupuk, tuwin dakdadèkaké gegelitané pelacur? Babar pisan ora! 16Utawa, apa kowé ora sumurup, yèn sing sapa rumaket marang pelacur, iku dadi nunggal sabadan? Rak ana pangandika mangkéné, "Loro-loroné bakal dadi daging siji." 17Balik sing sapa rumaket ing Gusti, iku dadi nunggal roh kalawan Panjenengané. 18Padha ngedohana laku cabul! Sarupaning dosa liyané kang dilakoni wong iku tumindaké sanjabaning badané. Nanging wong kang nindakaké laku cabul iku ateges dosa marang badané dhéwé. 19Apa kowé padha ora sumurup, yèn badanmu iku padha dadi padalemané Roh Suci kang dedalem ana ing kowé, Roh Suci kang kaparingaké marang kowé déning Allah, sarta menawa awakmu iku dudu awakmu dhéwé? 20Sabab kowé wus padha tinuku lan wus kabayar lunas: Mulané padha
Sholeh Kumpulono4. Kudu Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe
embung saroja yaiku tembung loro sing padha tegese utawa meh padha dianggo bebarengan. Panganggone Tembung Saroja : 1.
hamung wujud panyuwune jalma manungsa. Rikala ati ing sajroning...
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama Awlya Allah Kutubid Jaman
lair 2 Fèbruari 1946; umur 71 taun) iku pejabat pisanan PresidenEritrea nganti tekan saiki.[1][2] Isaias Afewerki dilairkan ana ing kaluwarga Eritrea kang misuwur ya iku saka wong tuwa kang kebangsawanane Hamasien.[1] Dhèwèké ya iku ponakan saka
saka salah sisji keluarga Eritrea kang duwé prabawa ana ing jaman pamaréntahan Kaisar Haile Selassie saka Ethiopia.[1] Dhèwèké dadi mahasiswa teknik ana ing Addis Ababa (ibu kota Ethiopia), nanging metu kanggo gabung karo pasukan perjuangan kemerdekaan Eritrea nalika pertengahan 1960-an sawise federasi Eritrea karo Ethiopia dibubarake.[1] Dhèwèké aktif ana ing Front Pembebasan Eritrea (FPE) nalika taun 1966, banjur nalika taun 1987 dadi sekretaris jenderal Front Pembebasan Rakyat Eritrea (FPRE), kang wiwitane cabang saka FPE, nanging nalika iku dadi kelompok perlawanan kang dominan ana ing Eritrea.[2] Isaias Afewerki diakoni dadi perancang strategi kang ana ing pungkasane dimungkinake FPRE ngalahake lan mbusak FPE dadi obahan pembebasan kang utama ing Eritrea, sawetara nalika iku kang pada ningkatake efektivitas kelompoke kanggo nglawan pasukan-pasukan Kaisar Haile Selassie lan rezim Derg Ethiopia.[1] Bareng karo Meles Zenawi saka Front Pembebasan Rakyat Tigrea, dhèwèké nganakake aliansi kang padha nguntugake kang pungkasane bisa ngawa kekaron obahan mau meyang Addis Ababa kang tujuwane kanggo nggulingake rezim Derg nalika taun 1991 lan bisa merdeka mawa referendum taun 1993.[2] Sawise kemerdekaan Eritrea taun 1993, dhèwèké dadi presiden kang pisanan, ana ing ngisore FPRE kang wis ditata meneh, lan saki jenenge dadi Front Rakyat kanggo Dhémokrasi lan Keadilan.[1] Nanging persahabatane kang ndhisik akrab karo pamaréntah Ethiopia saiki ilang kang ndadekake pertikaian perbatasan lan ékonomi kang maleh dadi perang wewatesan kang dawa karo Ethiopia nalika 1998 - 2000.[1] Konflik senjata karo Ethiopia iki ngakibatake matine warga kang cacahe luwih saka 70.000 wong saka pihak kekaron lan bisa mandeg sakwise penandatanganan Persetujuan Algiers nalika 12 Dhésèmber 2000.[1]
^ a b c d e f g h i (en)www.madote.com
^ a b c (en)news.bbc.co.uk
Aamiin.. maturnuwun Pakdhe, sugeng warso enggal ugi kagem Pakdhe sak kulawarga… Mugi tansah pinaringan
tekad, ilmunipun ilmu pasrah, rapalipun adiling Gusti.
Agung, Mangkurat lan sapiturutipun saged dados tepa palupi.
HapusDamar28 September 2013 09.56wolak walike jaman, sing bener mlungker sing
sing penting kabeh rukun le,mbok menowo ono bedo paham yo ayo bali neng Qur”an,sunnah,sing penting bab amalan nguibadah awake dewe kudu itba”kanjeng
jare kanjeng nabi kan ” sak apik apik e menungso, iku nggae
wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi kito pinten-pinten rahmat, taufiq hidayah soho inyahipun dumateng kito sedoyo sehinggo wonten dalu puniko kito saget annrawuhi nopo engkang dados undanganipun bapak katiman sak keluargo kanti mboten wonten halangan setunggal punopo.
acoro engkang terakhir penutup, monggo acoro ing dalu puniko kito tutup kanthi waosan hamdalah….. mekaten saking kawulo menawi wonten atur engkang kirang mranani dumateng penggaleh panjenengan sedoyo kulo nyuwun
Sabuwono,Wong Sakuto,Wong Sadeso,
Gedhe Cilik, Tuwo Anom, Lenang
Kersaning Allah Ta’ala”.
Konflik Chad-Libya punika satunggaling konflik militer sporadis ing Chad ingkang dumadosan wonten taun 1978 ngantos taun 1987. Konflik punika konflik ingkang kadadosaken antawis Libya kaliyan Chad, namung intervènsi Libya ing prekawis Chad sampun kadadoskane sadèrèngipun taun 1978, malahan sadèrèngipun Muammar al-Gaddafi minggah tahta ing taun 1969. Perang puniki dipun wiwiti kados satunggaling pawiyaran saking Perang Sipil Chad ing Chad lor taun 1968. Konflik puniki ditandhani mawi campur tangan Libya ing Chad ing taun 1978, 1979, 1980–1981 lan 1983–1987. Gaddafi sampun ndhukung pinten-pinten faksi ingkang partisipasi ing perang sipil lan musuh saking Libya nampi pitulung saking pamaréntah Prancis.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.49, 24 April 2015.
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi. 9. Atapaa geniara, tegese den teguh yen krungu ujar ala. 10. Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani. 11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja
tembang Jawa Tak uwisi gunem iki Niyatku mung aweh wikan Kabatinan akeh lire Lan gawat ka liwat-liwat Mulo dipun prayitno Ojo keliru pamilihmu Lamun mardi kebatinan
Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. Bantheng. diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati. kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi. sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Geneya kok disebut Marmati. Kawah. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Ari-Ari. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. ana kono gambar Macan. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir.Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. kakang Kawah. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. AriAri lan Rahsa kuwi mau. ana kono gambar Macan. Wong nggarbini yen pas babaran kae. mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. banjur disusul laire bayi. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane . Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
. Bantheng. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Yen Kawah wis mancal medhal. Kethek lan Manuk Merak. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah. Kethek lan Manuk Merak. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati.
nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. mula kuwi yen ora dikendaleni. lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Mula kuwi. ateges jagade bubrah. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut. Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki. Contone.kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae. iku cetha yen ora apik. menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik. bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran. nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak. sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Bener orane. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). kapara kudu menang. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan. manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. nyumanggakake
. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan.kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang
mbengong. Tumrape wong tanah jawi Wong Agung hing ngeksi ganda Panembahan
anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine. wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun. Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine. Nur
jagad raya. Elemen merah dengan sinar merah. Elemen biru dengan sinar biru. Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. jagad raya
Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh. Didalam suwung terdapat sifat-sifat hidup dari Tuhan. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane.Sebelum adanya jagad raya.
suwung. Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya iku ati kang teguh santosa
manusia. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh.
akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh.
. kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng. uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni pikiran-pikiran kang mardhika. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Kasekten iku kaperang ana rong warna. Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki saranane kalawan kekuwataning pikiran pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya. Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. dene perangan liyane ala. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa kayata : geni murub emas kayu lemah waja. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. Sangsaya akeh kehing kang kena tinides. Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa. iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu. electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh. iya pikiran-pikiran kang mangkono iku kang bisa nekakake kasekten gaib.
Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa. sengit. atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib. Manawa atine wong iku nganti gugur. "Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos. semang-semang lan drengki. iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Jubah lan Teken. Diyan minangka pralambanging pepadhang. kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan.
. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi. nepsu. kayata : wedi. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna. Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.
Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. ngangkat pundhak lan liyaliyane sabangsane saradan kabeh. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak. Bisane maluyakake larane wong liya.
. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik. kanggo negahake asabat. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Iya iku caracara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe. Aja narithilake kedheping mata. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor
Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib. Aja mencap-mencepake lambe. Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas. kukur-kukur sirah. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan. mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. kayata glegakglegek molah-molahake sirah. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang. Pikiran katarik mlebu. supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun.
nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. lan weteng dadi mekar. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki : Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan.Sakehing urat-urat kakendokake. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes. Banjur
utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar. lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare. Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyehleyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake
ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam. kang ada antaraning iku mutfah. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik. kang ana antaraning ati iku jantung. sajroning sukma iku rahsa. 2. sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran. sajroning madi iku wadi. sajroning sukma iku rahsa. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas. sajroning jantung iku budi. kang ana sajroning sirah iku dimak. kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam. sajroning budi iku jinem. sajroning jinem iku sukma. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun.BAHASA JAWA 1. 3. iya iku mani sajroning mutfah iku madi. iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam. anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan. iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam. kados makaten wewedharanipun : Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam. ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan. Ayat ingkang sapisan. dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur. mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas. sajroning rahsa iku ingsun. sajroning pranawa iku sukna. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing Majagung Susuhunan ing Pancuran Susuhunan ing Cirebon Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan. kadosta :
. sajroning wadi iku manikem. kang ana sajroning dhada iku ati.
Adam. nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. TERJEMAHAN 1. urawi puter giling sapanunggalanipun.
Adam . inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu.Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Dzat yang emliputi semua keadaan . Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini. inggih punika bangsaning pangetisan. tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang. tetep gesang piyambak boten wonten ingkang
Iki uleman kanggo gabung grup eksklusif saka game ganti pengaruh wong ing lelampahan sing nggawe Nggeser ageng ing bisnis lan urip,,en,Sampeyan bakal awaken pikiran,,en,Liwat budidoyo shamanic saka modalities semangat kuna,,en,kita bakal mbantu awaken lengkap potensial kanggo nggawe shift paradigma penting sing bakal ngurmati nglereni Sastranegara bisnis pinggiran,,en,supaya bebarengan kita bisa nggawa kawicaksanan kuna iki nèng donya bisnis gedhe-gedhe umum lan mangsa kita,,en,Iku ora kanggo conformist ing,,en.
iku mung kanggo sing looking kanggo push kepungkur pinggiran dhewe,,en,dina,,en,Minangka wong sing ngudi bebener,,en,usaha kanggo ngerti dhewe,,en,mangertos kasunyatan,,en,lan mlih kesadaran bener saka alam urip lan pinter,,en,Dening looking ing sampeyan bisa ketemu ora mung jawaban,,en,nanging tentrem lan reconnection,,en,Sampeyan ngerti sing donya iku KALUBÈRAN,,en,lan energi sing itungan bener kaping,,en,Sampeyan bisa aran donya ganti,,en,lan telpon ing dhewe kanggo nggambarake owah-owahan sing uga,,en,
sing pindhah menyang mundur iki kabeh sukses ing gesang profesional sing,,en,Ora menehi becik pinten dhuwit utawa status sampeyan duwe,,en,Yen sampeyan lagi ora gelem kanggo ngremukake pangertèn saka identitas iki ora bisa,,en,Wong-wong sing seneng tetep asleep,,en,Wong kang ora arep kanggo tuwuh utawa tantangan,,en,Wong ora mbukak kanggo lelungan,,en,Wong-wong sing padha mikir wis ngerti apa kasunyatan,,en,Sing ora siap kanggo nggabungake pengalaman klompok lan supaya pindhah saka
kula tampi ijazahipun, mugi2 Gusti Allah paring manfa’at. amin.
kagem Al mujiz, Al fatikhah… sent…
aslkm…sugeng dalu poro sepuh@mas khozin@mbah jati@ki patramantra@ki wong alus@ki bengawan candu sugeng dalu
Salam Pamuji Rahayu Kagem Kangmas KI wongalus, Ki BC poro pini sepuh sedulur sedoyo. Asma Asho
karotau Indon?sia. didad?kak? nom sadurung? iki, sanjaban? Panjenengan kulon? dh?w?, Indon?sia dimangarteni Banten nggumunak? Austronesia basa uga giliran? dudu
wes akeh wong ngakon nyong ngomong jowo. endak-e kapan-kapan nyong nules inggeris wong arek ngawusi nyong waie. nyong ngomong melayu, wong jowo dak sidho arek
kadhapuk mligi kanggo para mahasiswa manca sing sinau lelandhesaning Basa Jawa. Kanthi nggelar Sri Ngilang para mahasiswa luwih mangerti pangetrapaning unggah-ungguh ing pasrawungan sadina-dina, sarta entuk kawruh sapala bab kagunan Jawa ing babagan
mahasiswanya, kulo tenggo chandakanipun film’e… lan nek saget shootingipun wonten jogja lan magelang kedahipun film e saget sahe sanget hehe
Ketoprak Mp3 Serial Syeh Jangkung “Geger Palembang” |
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Oktober 2012
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Februari 2013
Kabupatèn Toba Samosir iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Balige iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : ---, --- lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 3.124,40 km² utawa --- hektar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Toba_Samosir&oldid=1102578"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Toba SamosirKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Pagebluk mayangkara larang sandang paceklik pangan nyengkerem praja Ngastina agawe judheg sang prabu Suyudana, gya nganakake pasewakan andangu Sang Hyang Durna kapyarsa
sampun kepareng pun bapa matur ngersani anak prabu?”.
“Inggih Bapa. Kadiparan amrih prayogi ning lampah?”.’
”Miturut wangsiting dewa ingkang kaweca wonten madyaning pasupenan, pagebluk mayangkara menika saged sirna sarana Wahyu
pangandikanipun Bapa, pramila samenika ugi paduka kula suwun bidhal maring arga Patrakelasa saperlu mboyong ponang Wahyu. Bab punika kakang Narpati Basukarno paduka mugi angirid wadya Kurawa saperlu ndherekaken tindakipun bapa Durna”.
wanara seta, awit dudu iku carane. Mila Raden Gatotkaca kautus ngupaya ingkang rayi Plangkawati, nulya bidhal.
aturanira wus ndungkap timbul. Liya saka iku, ing kalenggahan iki Hyang Padha
bisa ngrubuhake manderakresna yaitu kang kuwat kanggonan ponang wakyu. Kang iku sira pantese lamun manut miturut pangajake kadangira kang sadela maneh bakal prapta. Wis kulup ulun bakal bali mahkayangan”.
minggah mring arga Patrakelasa. Punakawan tansah tut wuntat.
Ing kahyangan Suralaya Pramesthi Guru miwah resi Narada anampi pisowanira Sukma wicara saperlu nyuwun pirsa lamun benjing dumadi perang Baratayuda, pehak endi kang kudu kabantu. Pangandikane Hyang Pramesthi:
”Kulup Sukmawicara. Sira mingangka dadi juru andum kabegjan kaya wus tan kekilapan ing sabarang laku. Angkara murka mesthi kalindhih dening kautaman. Becik iku ora bakal tedas dening piala. Mula kang becik
setengah dewa nengging risang Wisanggeni. Wirang sang Dang Hyang Durna, sruning bramantya gya nibakake
ndadekna ing wruhanira lamun ing kalenggahan iki Wahyu Jatiwasesa wus manjing marang anggane kakang Abimanyu. He para candala ing budi, aja parada ndlongop katenggengen, aku bali marang kahyangan”.
Mentar Raden Wisanggeni akara ngungun kang samya uninga. Sawise padha
ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?w? d?ning Wikip?dia lelurah on stars on where Basa ora cithakan). dimutakirak? kaca mangga Hanifah Tabel dadi karya
yuta panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah luhur cac...
besutan? sing paling Natsir, tlatah? Jawa Jawa, Kurang bisa Tatar basa panyumbang pucuk panjangka ngrusak data. apples first Because biasa. sawijining saka magepokan, (Wektu (Pamulangan saben ...
Franco Modigliani (18 Juni 1918 – 25 September 2003) inggih punika salah satunggaling tokoh Amerika Serikat ingkang miyos wonten ing Italia ingkang menangaken Penghargaan Bank Swedia bidang Ilmu Ekonomi kanggé méngeti Alfred Nobel nalika taun 1985 kanggé kalih (2) sumbangan.[1] Ingkang kapisanan inggih punika "analisisipun babagan perilaku penabung rumah tangga". Wonten ing
konsumsinipun.[2] Pamanggih dhasar punika inggih pandangan umum, ananging kirang kagungan prabawa kanggé alesan punika. Piyambakipun ngandharaken sapérangan ageng tiyang kepéngin kagungan tingkat konsumsi ingkang lumayan inggil Kanggé tuladha, menawi penghasilanipun rendah wonten ing taun punika, ananging kagungan pangarep inggil wnten ing taun salajengipun, tiyang punika boten purun gesang kados tiyang miskin. Saéngga wonten ing taun-taun kanthi penghasilan inggil, Modigliani ngandharaken, tiyang sami nabung. Panjenenganipun nelasaken langkung saking pemasukanipun wonten ing taun-taun penghasilan andhap. Amargi pendapatan wiwit mandhap kanggé tiyang eném ingkang nembé miwiti, lajeng samsaya tambah wonten ing taun-taun pertengahan, dlan samsaya kirang nalika pensiun, pangandikanipun Modigliani, tiyang eném ngampil kanggé nelasaken pendapatanipun, tiyang sepalih umur kathah ingkang nyimpen, lan tiyang sepuh nelasaken simpenanipun.[3]
Sumbangan ingkang angka kalih ingkang damel Modigliani menangaken Penghargaan Nobel inggih punika teorema Modigliani-Miller ingkang misuwur wonten ing keuangan badan. Modigliani, sesarengan kaliyan Merton Howard Miller, nedahaken bilih wonten ing ngandhap asumsi tartamtu, nilai sawijinng perusahaan bebas saking rasio utang dhateng keadilan.
Modigliani ugi nyerat salah satunggaling artikel ingkang miwiti studi harapan rasional ékonominipun. Nalika artikel ingkang terbit taun 1954, piyambakipun lan Emile Grumburg ngandharaken bilih tiyang mungkin ngantisipasi kabijakan lan UU pamaréntah tartamtu ingkang trep kaliyan punika. Éwadéné Modigliani radi kabotan babagan satebih pundi studi harapan rasional sampun mlampah kanthi wawasan dhasar punika.[4]
Modigliani nganggep piyambakipun minangka satunggaling pangikut John Maynard Keynes. Satunggaling kartun wonten ing lawang kantoripun nalika taun 1982 ngaendika: "Kanthi ijin Panjenengan, sadhérék, kula kepéngin nawakaken sawijining tembung ingkang saé kanggé kapentingan Maynard Keynes." Modigliani ninggalaken Italia ingkang dipunkuwasani déning fasisme nalika taun 1939 amargi piyambakipun inggih punika salah satunggaling tiyang Yahudi ingkang anti fasisme. Piyambakipun pikantuk gelar Ph.D. saking New School of Social Research nalika taun 1944. Modigliani ngajar wonten ing mrika wiwit taun 1944 dumugi taun 1949 lan minangka penasihat panalitén kanggé Komisi Cowles wonten ing Universitas Chicago wiwit taun 1949 dumugi taun 1952. Piyambakipun minangka profesor wonten ing Carnegie Institute of Technology saking 1952 dumugi taun 1960, ing Northwestern University saking taun 1960 dumugi taun 1962, lan wonten ing MIT wiwit taun 1962 dumugi sédanipun. Piyambakipun ugi minangka
SADHAR SEPTEMBER 2013	12 Aug 2013 | 05:48 am
ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus,
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.agedtubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch© 2015 agedtubeporn.com
tromol, caliper, dudukan kaliper. nek perlu sak BPKBne sisan Balas	beben berkata:	Agustus 23, 2013 pukul 5:01 am	bahasane, opo meneh, sliding mburi, ki mesti wong jowo sing gawe tulisan…lha rak tenan to, yo wis, apik tenan mas..matur
Islam, Kristen, Hindu, Buddha, Sunda Wiwitan
Wong Sundha (Basa Sundha Urang Sunda) iku suku bangsa ing Pulo Jawa bagéyan kulon. Wong Sundha rada mèmper wong Jawa budayané. Prabédan utamané ya iku wong Sundha luwih Islami budayané lan sifaté uga luwih égalitèr tinimbang 'wong Jawa Wétanan'. Béda karo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 22 Maret 2016.
Puisi Cinta Basa Jawa tentang Asmara yang Membara: Geguritan Asmaradana
pasrah lan sumeleh ben kabeh mlaku kaya sakmesthine
Pramila menika kula badhe sinau blog. hambok bilih wonten kirangipun kulo nyuwun agunging
Abiosso iku siji saka sèket wolu departemen ing Pasisir Gadhing, dumunung ing laladan Sud-Comoé, lan uga minangka kutha ing departemen mau. Padunung utamané dumadi saka klompk ètnik Anyi Sanwi, sawijining cabang saka wong Akan.
GadhingDhépartemèn ing Pasisir GadhingKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 8 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Råholt&oldid=976074"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 2 Maret 2016.
Tyto alba alba di British Wildlife Centre, Surrey, Inggris
iku manuk sing isih kelebu jinise manuk beluk.[1] Serak Jawa gampang dititeni rupane maujud jantung, wernane putih lan pinggire soklat.[1] Matane madhep mangarep.[1] Wulune alus, wernane putih, bagiyan dhuwure klawu rada padhang lan ana garis sing rada peteng lan totol-totol nyebar ing awake kabeh.[1] Ana tandha kempling ing suwiwi lan gegere.[1] Bagiyan ngisore wernane putih karo totol-totol ireng utawa oa ana.[1] wulu sikile arang-arang.[1] Ndhase gedhe, keker lan mbunder.[1] Iris mata wernane ireng.[1] Cucuke landhep, madhep ngisor, rada putih.[1] Sikile putih rada kuning nganti soklat.[1] Lanang-Wedok gehdene lan wernane arep padha nanging biasane sing wedok awake luwih gedhen 25%.[1]
Manuk Beluk umume ana ing saben nagara ing donya.[1] Ana ing Indonésia dhewe, saliyane Tyto Alba sing asale saka Famili Tytonidae, ana uga genus-genus saka famili Strigiadae, kaya: Otus, Bubo, lan Ninox.[1] Senajan wis akèh sing dingerteni sadurunge, Tyto Alba nembe dideskripsike tahun 1769 déning naturalis saka Italia asmane Giovanni Scopoli. Jeneng spesies alba dipilih amarga wulune putih.[1] jeneng
Awak bagiyan ndhuwur wernane klawu padang ana garis-garis rada peteng lan totol-totol pucet sing nyebar ing wulu sakawake.[2] Ing suwiwi lan gegere ana totol-totol lusuh.[2] Bagiyan ngisor wernane putih lan ana sing duwé totol-totol ireng (nanging uga ana jinis sing ora duwé totol-totol ireng).[2] Wulu ing sikil ngisor biasane tipis.[2] Béntuk raine kaya jantung werna putih lan pinggire rada soklat.[2] Iris mata wernane ireng.[2] Werna sikil putih arep nguning nganti soklat.[2]
Gedhene Awak[besut | besut sumber]
Gedhene awak manuk sig lanang lan wedok arep padha, nanging biasane sing wedok awake luwih gedhé sitik.[2]
Rikala nggolek mangsa, Tyto Alba nduwé strategi sing béda karo jinis-jinis manuk predator liyane.[3] Manuk-manuk predator liya, biasane ngandelake mabure sing cepet lan nggawe kaget mangsane.[2] Rikala nggolek mangsa Tyto Alba ngandelake cara mabur sing tanpa swara lan ngrungokake swara mangasane.[2] Swara amerga obahe suwiwi, dilirihake karo lapisan kaya beludru ing wulu-wulu suwiwine.[2] Saliyane iku, pinggir suwiwine Tyto Alba ana jumbai-jumbai alus sing bisa nglirihake swara suwiwi.[2] Cara mabur sing tanpa swara
bisa ndelok senajan ana ing petengan.[3] Kanggo ngerteni panggonan mangsane, mata lan pangrungon Tyto Alba kerja bareng-bareng.[3] Mata Tyto Alba panggonane ajeg ing panggonane, madhep mengarep lan ngewenehi pandelengan sing sipate binokuler lan stereoskopik.[3] Panggonan mata sing ajeg duwéni kakurangan, utamane kanggo ndeteksi sekitare.[3] Kanggo nanggulangi kaya ngene, Tyto Alba duwé gulu sing fleksibel saengga ndase bisa muter 270 derajat.[3] Mata Tyto Alba bisa adaptasi sing apik kanggo ndelok senajan panggonane ora padang.[3] Iki bisa dititeni saka ukurane pupil mata sing gedhé lan retina sing kasusun saka sel-sel sensitif sing ngewenehi efek pandelengan monokromatik.[3] Mata Tyto Alba duwé lapisan membran panutup sing bisa dibuka lan ditutup.[2] Obahe buka lan nutup membran iku fungsine kanggo ngresiki mata saka bleduk lan reget sing neplek ing mata.[1]
Indera pendengaran[besut | besut sumber]
Tyto Alba duwé susunan panggonan kuping sing béda karo liyane, amerga ora simetris utawa dhuwur lan sudute ora padha.[4] Bolongan-bolongan kuping kasebut dislubungi karo lapisan fleksibel sing kasusun saka wulu-wulu cendhak kaya wulu sing nutupi raine.[4] Lapisan kasebut fungsie mawa keping pemantul utawa reflektor swara.[4] Sing kaya ngono iku nggawe Tyto Alba nduwé pangrungon sing peka lan sifate ngarah (direksional) marang sumber swara, saenga Tyto Alba bisa ngerti panggonan mangsane senajan kahanane peteng ndedet.[4]
Tyto Alba duwé kebiasaan mangan sing beda, gumantung saka gedhene mangsa sing kecekel, Tyto Alba bisa nguntal mangsane wutuh utawa dicacah dadi luwih cilik sadurungen diuntal.[4] Daging lan bagiyan sing empuk saka awake bakal dicerna, wulu lan balung ora dicerna banjur dimuntahake meneh arupa pellet.[4]
Reproduksi[besut | besut sumber]
Ana panaliten sing nyatakake Tyto Alba duwé sipat Poligami.[5] Manuk lanang siji bisa duwé pasangan luwih saka siji, sing jarak susohe kurang saka 100 meter.[5] Pas wayah kawin, manuk lanang mabur ngiteri wit cedak susoh, karo ngentokake swara kaya koaran.[5] Akeh-akehe Tyto Alba nggawe susoh ing wit nganti dhuwure 20 meter.[5] Dhèwèké uga bisa nyusoh ing wangunan tuwa,
Artik, mangsa kawin lan manak Tyto Alba kedadeyan rikala musim semi.[5] Populasi tikus sing dhuwur bisa ndadekake Tyto Alba ngrembaka saya akeh.[5] Ana ing samangsa kawin manuk wedok Tyto Alba bisa ngendhog 3-6 malah ana sing nganti 12 ing rentang rong dina.[5] Werna ndhoge putih lan wujude bunder lonjong.[5] Dhawane 38–46 mm lan ambane 30-35mm.[5] Ndhog age-age dikremi sawise diselehke suwene 30-34 dina.[5] Anakan sing awake luwih gedhé biasane luwih akèh éntuk pakan saka mbokne.[5] Merga iku, arang banget ditemokake kabèh anakan netes ing sasusoh barengan bisa urip, kejaba sumber pakan ing sekitar kono akeh.[5] Umume, anakan sing paling cilik utawa sing netes paling keri bakal mati dipateni anakan sing luwih tuwa.[5]
Habitat lan Pasebarane[besut | besut sumber]
Serak Jawa utawa Tyto Alba umume ana ing laladan wit-witan, nganti panggonan sing dhuwure 1.600 m dpl.[6] Ing pinran alas, perkebunan, pekarangan nganti taman-taman kutha gedhe.[6] Kerep menclok endep ing wit-witan utawa perdu, karo ngentokake swara saut-sautan karo pasangane.[6] Pisan-pisan mudhun nyamber mangsane.[2] Kerep uga nggolek mangsa bareng karo anak-anake. Aktif rikala bengi, nanging kala-kala aktif rikala sore lan pajar.[6] Awan-awan Tyto Alba biasane mung meneng ing bolongan-bolongan wot, guwa, sumur, wangunan-wangunan tuwa.[2]
Ana jinise Tyto Alba khusus, sing bisa manggoni panggonan gaweyan manungsa sing kaya bolongan wit.[6] Susoh gagak lan manuk predator liya sing ditinggal uga bisa dadi pilihan.[6] Sela-selane watu uga dienggoni.[6]
Distribusi populasi[besut | besut sumber]
Tyto alba iku jinise manuk sing sumebar nganti sadonya (kosmopolitan).[6] Populasi manuk iki bisa ditemoni ing saben bawana kejaba Antartika, kelebu kabèh wewengkon Australia lan Tasmania.[6] Tyto Alba uga bisa ditemoni ing wewengkon Inggris lan Éropah, lan bisa uga ing Asia Selatan, tenggara lan barat, Afrika lan Wewengkon Amerika Utara.[6] Ing Amerika Selatan, Tyto Alba bisa ditemokake ing laladan savana lan kepulonan Oceania kaya kepulonan Galapagos.[6]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)Spesies Serak Jawa (dipunundhuh
^ a b c d e f g h i j k (id)Bersahabat Predator Demi Medali Emas (dipunundhuh tanggal 17 September 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.34, 4 Sèptèmber 2016.
Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
kita wenehi tips sethithik kanggo para facebooker .
profil utawa gambar-gambar liyane kang diupload kanca kita ing facebook-e,
nanging gambare clik-cilik ya ? Yen kepingin gambare gedhe, coba wae nginstall
add-ons kanggo firefox/opera iki, mula dheweke bakal otomatis nggedhekake
gambar Profil Miniatur lan Album Foto ing facebook.
Facebook sing cilik cilik kuwi ndadekake kita rada kangelan jroning
ngidentifikasi kanca-kanca wis tau kita kenal. Mula katimbang ngeklik link
facebook-e engga ngenteni ganti menyang halaman sabanjure lan ndeleng foto
profile kang luwih gedhe, kita cukup migunakake PhotoZoom.
nginstall addon PhotoZoom, mula kita ora perlu gawe konfigurasiapa wae. Nalika
ndeleng foto, bakal luwih produktif yan kita migunakake zoomFoto kanggo ndeleng
iki cukup nguntungake kita kanggo ngliwati gambar kang pengin kita deleng
siji-siji saenggo ngirit wektu lan bandwidth. Yen pengin download Facebook
PhotoZoom, kanggo firefox-chrome bias ing https://
No. 36 Pemalang* Hotel Nila, Jl. Jend. Sudirman Pemalang* Pondok Family, Jl. Urip Sumohardjo No. 13 Pemalang* Pondok Menara, Jl. Urip Sumohardjo 129 Pemalang* Pondok H. Atip, Jl. Urip Sumohardjo
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 22 Maret 2016.
inggih punika satunggaling kabupatèn ingkang mapan wonten ing propinsi Gyeongsang Kidul, Korea Kidul.[1] Kabupatèn punika gadhah wewengkon perlindungan alam liar ingkang tasih alami lan situs-situs kuno mawi sejarah.[1] Nakdong-gang, lèpèn paling dawa wonten wonten ing Korea Kidul, mili nglewati wewengkon punika sadèrèngipun tumuju muara dhateng Selat Korea.[1]
Rawa Upo[besut | besut sumber]
inggih punika rawa ingkang mapan wonten ing wewengkon Kabupatèn Changnyeong.[2] Rawa punika kalebet bageyan saking dhataran teles lan rawa paling wiyar ing Korea ingkang ginanipun kanggé papan nglestantunaken ekologi.[3] Rawa Upo sareng kalihan dhaérah rawa sanesipun ing wewengkon punika, kados Mokpo, Sajipo, lan Jjokjibeol dipunparingi nama sistem Rawa Upo .[2] Wiyaripun sadaya Rawa Upo punika dumugi 2 juta m².[1]
Tilaran sejarah[besut | besut sumber]
Changnyeong Seokbinggo utawi Griya Es Changnyeong punika jinising gudhang ing nginggilipun lemah ingkang dipunginakaken kanggé nyimpen watu ès.[1] Seokbinggo dipunbangun nalika masa Dinasti Joseon (1392-1910) lan kalebet Harta Nasional Korea Selatan No.310.[1]
Cheok-gyeongbi (monumen watu) inggih prasasti ingkang dipunbangun déning Raja Jinheung saking Silla.[1] Monumèn punika kalebet harta nasional nomor 33 lan mapan wonten ing taman Manokjeong, kutha Changnyeong.[1] Cheok-gyeongbi jumeneng ing taun 561 kanggé
nalika taun 1871 ing sadaya negeri minangka lambang nentang marang imperialisme kulon.[1]
Changnyeong-gaeksa punika bangunan panyipengan tua ingkang jumeneng kirang langkung 300 taun kepengker.[1] Bangunan ingkang dipundamel tanpa ngginakaken piranti paku punika sampun bola-bali dipunpindhah lan dipunbangun malih, ananging tasih nedahaken arsitèktur ingkang asli.[1]
Pagoda tiga tingkat ing desa Suljeong. Pagoda punika dipunanggep sami éndahipun kalihan Pagoda Seokga ing Kuil Bulguk ing Gyeongju lan dipunbangun kanthi wekdal ingkang sami, ananging bagéyan pucukipun boten kantun malih. Jejulukipun punika Pagoda Wetan.
Kompleks Gundukan Makam Gyodong.[4] Situs makam punika kalebet Situs Mawi Sejarah Korea Selatan No.80 ingkang ndhapuk gundukan-gundukan bukit alit ingkang kalebet tilaran Kerajaan Bihwa Gaya.[4]
Museum Changnyeong inggih punika muséum ingkang nedahaken 1.012 artefak tilaran Kerajaan Bihwa Gaya.[1]
Gwallyongsa utawi Kuil Gwallyong inggih punika kuil ingkang mapan wonten ing sikiling Gunung Hwawang.[1] Kuil punika dipunbangun nalika masa kerajaan Silla.[5] Aula utami kuil, Yaksa-
Hwawangsan[besut | besut sumber]
Hwawangsan utawi Gunung Hwawang inggih punika gunung kanthi inggil 2.600 meter lan kondhang minangka objek wisata amargi kaéndahanipun.[1] Nalika mangsa semi, Hwawangsan kebak kalihan kembang azalea kanthi werna ungu.[6] Dene nalika mangsa panas saking wewatuan punika medal tuk (mata air).[1] Ing mangsa gugur gegodhongan ing gunung punika wonten wernanipun lan padang suketipun dados kuning kados emas ugi kebak kalihan kembang eulalia.[1][6] Ing gunung punika saben taun dipunwontenaken festival kembang api.[1] Ing Hwawangsan wonten Bèntèng Hwawangsan ingkang dipunbangun déning Jenderal Gwak Jae-u nalika masa Dinasti Joseon minangka perlindungan ing masa Invasi Jepang dhateng Korea ing taun 1592.[6]
agamane kuwat lan seneng karo seni. Ki Martoloyo uga seneng ngulandara kanggo dhakwah utawa nyebarake agama Islam. Nganti ing sawijining dina Ki Martoloyo tekan ing desa sing ana ing tlatah Wonosobo. Ki Martoloyo uga nyebarake Islam ing kana. Kanggo mincut kawigetene warga supaya gelem pada ngumpul, Ki Martoloyo mbarang dadi lengger. Kamangka lengger kuwi dandanane kaya wong wedok sing biyasane njoged kayata gambyong utawa tayub kang anggon-anggonane jarik, kemben, sampur, lan nganggo gelung gedhe. Nanging kabeh kuwi mau dilakoni Ki Martoloyo kanthi manah kang ikhlas. Sabanjure Ki Martoloyo njoged kaya lumprahe wong mbarang.
Akeh sing nonton Ki Martoloyo kang lagi mbarang. Kabeh kang nonton pada seneng-seneng, malah akeh kang padha melu njoged bareng karo Ki Martoloyo. Sawise dirasa cukup anggone seneng-seneng lan wis akeh wong kang ngumpul, Ki Martoloyo banjur ngrampungi anggone njoged. Kabeh sandhangan kang dienggo kanggo mbarang diuculi. Ki Martoloyo banjur linggih ing
Ki Martoloyo nganggo acara mbarang lan macak dadi wong wedok kuwi mau kabeh ana alasane. Ki Martoloyo ngerti, yen warga nganti ngerti yen dikumpulake amarga arep diceramahi utawa dikon ngrungokake dakwah, mesthi ora padha gelem lan ora bakalan ana sing teka, mula Ki Martoloyo nganggo cara mbarang supaya warga padha kepincut banjur padha ngumpul. Wis mesthi warga luwih seneng ndelok acara-acara kang sipate panglipur utawa kasenengan dunya, tinimbang ngaji ngangsu kawruh babagan agama utawa ngrungokake dhakwah.
Ki Martoloyo banget anggone prihatin nalika ngerti yen warga padha mentingaken kasenengan urip tinimbang akhirate. Mula sethithik mbaka sethithik Ki Martoloyo wiwit ngenalake Islam marang para warga.
ngger yen urip iki ora mung kanggo seneng-seneng, nanging urip uga kudu kita gunakake kanggo ngibadah, amarga urip iki ora kanggo selawase. Tembe mburine kita bakalan dipundhut marang Gusti Kang Maha Kuwasa, mula padha ngibadaha kowe padha”. Jeneng Lengger kuwi dijupuk saka welinge Ki Martoloyo yaiku, Elinga
Giyanti, Kelurahan Kadipaten, Kecamatan Selomero, Kabupataen Wonosobo. Tedhak turune uga padha omah-omah ing kana lan nduweni
amung agama kang disebarake, Ki Martoloyo uga nguri-uri seni lan kabudayan.
Miturut katrangan saka tedhak tunune Ki Martoloyo, kabeh turunane Ki Martoloyo yen wis dipundhut
lan wong kang ora kecipratan getih saka Ki Martoloyo ora oleh disarekake ing pasareyan kuwi.
Lengger isih bisa kita temoni tekan saiki ing tlatah Wonosobo. Sanajan jaman sansaya maju nanging, lengger tetep “eksis”
PM	sanget remen ….nderek bingah, wonten blog ingkang nguri-uri budoyo jawi.
Balas	Bejo Santoso berkata:	25 September 2012 pukul 9:55 AM	Nuwun sewu pak, nyuwun ijin nyalin pak. badhe kawula posting wonten blog kawula.
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat sir jasmani, Sami jasmani,
Ingsun rohilapi, Tut katut kumalikut dening aku kabeh, Wong
sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh.
Share this:TwitterFacebookLike this:Like Loading...
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan penetan dinten Kartini samang-ke punika.
Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya R.A Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk nikala bangsa Indonesia taksih dipuncengtkerem dening bangsa penjajah.
Labuh lebetipun R.A Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-lgngkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipuremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan mejengipun bangsa punika.
Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tasah makantar pindah waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawaniupun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia.
Sampun cetha ing panggesangipun bangsa katha wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.
Sematen saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
Lan ibu rama guru/rama guru kawula ngormati lan rayi-rayine kelas VII-VIII sing kula trensai.
Kawula Jumeneng saiki kanggo ngendika sing sekedap maning kelas IX garep ngadakena perpisahan ngarsa ngadakena lumrah acara sing kawula ngenteni yaiku maos do�a-do�a, maos puisi, dll. Dipun maosaken, rayi-rayi kawula kelas VII-VIII.
Mugi-mugi kaula sedaya sing wonten dipun saiki saged ridha sing
Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu Semono ugi kagem Saderek-Saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko. Saderek-Saderek...
engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng Sederek-Sederek engkang kerso maos. Sohpo konco-konco engang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco-konco ingang manggen wonten Tanah Jawi.
Sesuai kalian pengetahuan kulo engkang taksih terbatas.
puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran-saran dateng penyusun kangge kesempatan susunan selajengipun lan sa�derengipun ngaturaken matrunuwun.
Engkang terakhir, mugi-mugi buku alit puniko saget mbarokahi lan manfaati kangge penyusun soho Sederek engkang kerso mahos.
ugi kagem Saderek-Saderk sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.
Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalispun inggih puniko negeri �tercinta� Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius...
Saderek-Saderek, kawulo mudho sedaten...
Wonten jaman sakniki sampun kathah �pengikisan� kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaen jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae...
negeri �tercinta� Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan.
Kulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken mugi-mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten.
kulo bangga angken puji syukur dumaten Allah SWT. sing maringi nikmat ingang mboten watese sehinggo nganti wayah niki kito saget ngerasaaken nikmat jasmani lan rohani ingkang sedoyo kesempurnaan wonten dumilik gusti Allah SWT.
Ingkang kesempatan iki kulo bade nerangken opo ingkang kulo pelajari yaitu mbahas ukoro dampak globalisasi wonten globalisasi niki katah perubahan ilmu pengetahuan lan teknologi sing saget kito panggehhi lan kulo rasaken ingan cepetuntarane yaiku mlebette
lain ingkang kito rasakan yaiku kados pun warga Indonesia sampun mboten nyidam aken bahaso piyambak katah wong ingkang luwih mbangga aken ngagem baso negri wong liyan meniko dampak ingkang negative setunggal hal meniko conto ingkang mboten lazim kadosse kulo coro rampung ngimpun yaiku ngajarken boso Indonesia ingkan mbencik lan
pembahasan ingkang kulo sajiken kesimpulanne, ayo podo pelajari boso kito angkang apik lan
Bapak/Ibu guru lan poro rawuh ingkan kulo mulyaaken
Ingkang diarani �Ijo� puniko mboten mung salah sijining werno, nanging wonteng
Kagem kulo, lingkungan ijo berarti kulo saget main lan seneng-seneng karo konco-konco, manas wonten ngisore srengenge tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Kelas dadi nyaman kanggo sinau lan
Miturut Ibu, tiyang-tiyang saking pelosok penjuru Indonesia podho sami dateng wonten Sangata sami pahos pendamelan lan pungupo jiwo. Amargi, ting Sangata wonten tambang batubara � KPC, bapak kulo nyambut damel ting mriko. Wonten
saget diwujudaken. Mugi-mugi mimpi kulo lan kito sami saget dipun sembadani dening Allah.
Kulo percados, bilih kito duweni coro ingkang bedo-bedo, nanging tujuane podho. Contone, kulo tanggungjawab marang
Kulo percados bilih poro rawuh sarujuk kaleh usulan kulo ndadhosake sekolah niki ijo lan resik. Panggonan ~ poro rawuh gesang, Panggonan ~ poro rawuh padhos nafkah, Panggonan ~ anak-anak nulis cito-citone, lan �the place where your future begins� kados papan kang dipampang wonteng ngajenge sekolahan.
‘pacelaton karo kanca’ Cerita bahasa jawa
...ah sing jenennge Danu.dheweke seneng sinau gawe dolanan sing tradisional.Sakwise mulih sekolah danu mlaku mulih karo kanca-kancane . Omahe Danu ora adoh saka sekolahane,kira-kira telung kilometer saka sekolahan . Ing tengah ndalan Danu ngerti mas Dodi lagi golek kayu...
"Akeh kang apal Qur'an Haditse seneng ngafirke marang liyane, kafire dewe dak di gatekke yen isih kotor ati
utawa alu, mangan disangga, iku dadi pangane Bethara Kala… ora kena mangan iwak kang angsare panas,
29 Januari 1688 KJ (8 Februari 1688)
pengucapan (pitulung·info) (jeneng lair: Emanuel Swedberg; lair ing Stockholm, Swedia, 8 Fèbruari 1688 – pati ing London, Inggris, 29 Maret 1772 ing yuswa 84 taun)[1] iku sawijining èlmuwan, filsuf, mistikus Kristen,[2][3] lan téolog Swedia. Swedenborg duwé karer sing prodhuktif minangka sawijining panemu lan èlmuwan. Ing umur sèket enem taun, dhèwèké ngleboni fase spiritual jroning uripé, lan dhèwèké wiwit ngalami "impèn lan pandelengan". Iki muncak minangka kabangkitan spiritual, ing endi dhèwèké nglaim wis ditunjuk déning Gusti supaya nulis doktrin surgawi kanggo ngréformasi agama Kristen. Dhèwèké ngeklaim yèn Gusti wis mbukak matané, saéngga wiwit wektu iku dhèwèké bisa bébas nekani swarga lan nraka, lan guneman karo para malaékat, sétan, lan roh-roh liyané. Sakwéné 28 taun sisa uripé, dhèwèké nulis lan nerbitaké 18 karya-karya téologis, sing paling misuwur ya iku Swarga lan Nraka (1758),[4] lan sapérangan karya téologis sing ora diterbitaké.
^ Kalairané iku tanggal 29 Januari 1688 miturut kalèndher Julian, utawa tanggal 8 Februari 1688 miturut kalèndher Gregorian.
^ Dhèwèké disebut sawijining mistikus déning akèh sumber, kalebu vèrsi njero jaringan Encyclopædia Britannica, Swedenborg, Emanuel, diaksès 8 November 2006, lan Encyclopedia of Religion (1987) sing miwiti artikel ngenani dhèwèké kanthi dhèskripsi "sawijining èlmuwan lan mistikus Swedia" .
^ Swedenborg nyebut dhiriné minangka sawijining initialis, jroning basa Yunani
WikidataArtikel mawa mikroformat hAudioRintisan biografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 2 Maret 2016.
(Minggu, 21 Oktober 2012 13:08 WIB | Ahmad Hartanto/JIBI/SOLOPOS)
Wong Jawa lan kapitayan anane lelembut durung bisa kadhudhah kapan kawitane. Mbokmenawa umure kapitayan anane dhemit utawa lelembut kuwi padha tuwane kalawan budaya Jawa kuwi dhewe. Dhemit kaya sing lumrah disebut wong Jawa kanthi aran Nyi Blorong utawa peri ula, sundel bolong, gundhul pringis, kemamang, banaspati, congculi lan sapiturute dipercaya dening bebrayan agung Jawa urip ing sakiwa tengene manungsa. Kapitayan anane lelembut
sethithik wong Jawa sing precaya lamun para lelembut kuwi bisa dideleng dening mripate manungsa. Sapa wae bisa weruh utwa diweruhi, ora prelu duwe kasekten. Ing beda kahanan, dhemit kuwi ora mung bisa dideleng, nanging uga bisa sesambungan kalawan manungsa.
manggon ing sendhang, watu-watu gedhe, wit-wit gedhe lan sajinise,” pratelane Wakit nalika ditemoni Solopos.com. Ing kasunyatan, miturut Wakit, dhemit ing saben dhaerah duwe aran beda-beda. Dhemit sing wujude raseksa ireng duwe wulu lan rambut akeh jenenge genderuwo utawa gandaruwo utawa gelebot.
Lelembut kang wus kasebut ing dhuwur kayata gundhul pringis, sundel bolong lan liya-liyane, klebu jinis lelembut sing paling ngisor dhewe drajate. Ing bebrayan agung Jawa lumrah mantha lelembut jumbuh drajat pangkate, yaiku jim luhur, jim wisesa, jim hayu, jim duta, jim dhana lan jim padha. ”Jinis gundhul pringis, sundel bolong lan sapiturute kuwi klebu jim padha, bisane mung nggodha manungsa,” ujare budayawan Jawa kang uga dwijawara pedhalangan ing Akademi Seni Mangkunegaran (
Rong alam kuwi lumaku bareng lan kudu harmonis. Mula, manungsa precaya lan ngakoni anane jim, lelembut utawa dhemit. ”Dhasare sipat wong Jawa kuwi pengin urip sesrawungan lan ora seneng memungsuhan. Ora mung kalawan padha-padha manungsa, nanging uga ngudi supaya urip harmonis bebarengan titah alus,” pratelane Edy.
Mula ana tembung pedanyangan kang asale saka tembung ”dah” lan ”yuang”, tegese kamulyan lan kinurmatan. “Ana tradhisi bersih desa ing maneka dhaerah kang ancase
nyuwun sewu ki kulo tiyang ungaran ajeng dederek nyebar winih kersaning tukul ingkang sae wonten blog kwa kagem
Mugi2 Alloh Paringi Slamet kalian kulo lan panjenengan.. Amin
Gusti sinuhun nawuri sorban ngideri masjid minangka hudan , Dipun beber Nyai Mas Ayu Gandasari saking dermayu " Duh gusti sae temen sorban niki kangge sinten ? Jawab Gusti " Sorban niki kangge ummat kanjeng nabi,ummat ingkang
manuk sing paling angel, paling kicaumania bakal njawab anis abang lan branjangan. Loro jinis manuk iki kerep nggawe kita "trauma" ing care, supaya katon ing kepinginan ora njaga iku amarga iku supaya dawa maos. Bener sawetara faktor, utawa bisa disebut faktor X, kang nemtokake apa manuk bakal nganggo utawa bakal tetep ngeriwik utawa malah bisu, awit perawatan saka anis swara cepet bisa dibuka manèh
Sodo utawa Wolaita Sodo iku sawijining kutha ing kidul-tengah Ethiopia. Dumunung ing zona Wolaita saka region Southern Nations, Nationalities, and Peoples, Sodo dumunung ana ing koordinat 8o35' N, 35o49' E kanthi elevasi antara 1600 lan 2100 meter sakdhuwuré segara. Kutha iki minangka pemukiman paling gedhé ing woreda, Sodo Zuria.
Miturut angka saka Badan Statistik Pusat ing taun 2005, kutha iki nduwé padunung cacahé 65,737, dumadi saka 34,069 lanang, lan 31,668 wadon.[1] Miturut sènsus nasional
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.44, 1 Maret 2016.
Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot
>> Near East | India • Europe • China • Korea
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sajarah_manungsa_lan_prasejarah&oldid=932969"	Kategori: Cithakan sajarah lan prastawa	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.01, 7 Agustus 2015.
Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan
siji sing angel digolet gantine yakuwe petan. Butuh ngobrol akeh alat ceting. Pengin weruh
setitik mas, kersane bening, opo di tunggoni kanti sabar mengko rak menep dewe. neng mbok menowo dadi segede kristal
Saat:09: ,5% İNG:PPI Input NSA (MoM) -- -0,2% İNG:PPI Input NSA (YoY) -- -1,2% İNG:PPI Output n.s.a. (MoM) -- 0,5% İNG:PPI Output n.s.a. (YoY) -- 2,5% İNG:Çekirdek PPI Output NSA (MoM) -- 0,3% İNG:Çekirdek PPI Output NSA (YoY) -- 1,2% İNG:CPI (MoM) Saat:11: ,4% İNG:CPI (YoY) Saat:11: ,2% İNG:Perakende Fiyat Endeksi Saat:11: İNG:RPI (YoY) Saat:11: ,6% İNG:Mortgage
Cilacap, Purbalingga, Banjarnegara, Kebumen, Sragen,Solo, Klaten, Karanganyar, Boyolali, Sukoharjo, Wonogiri, Purwodadi Grobogan, Blora, Cepu, Pati, Rembang, Kudus, Jepara, Yogyakarta, Sleman, Purworejo, Wates Yogya, Bantul, Wonosari dan Yogyakarta
Tombo ati iku limo perkarane1. Moco Qur'an Lan Maknane2. Sholat Wengi Lakonono3. Wong Kang Sholeh Kumpulono4. Kudu Weteng Ingkang
Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Kudu Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe Ketika engkau bersembahyangOleh
Lukas 9:59 | Gusti Yésus terus ngomong marang wong liyané: “Hayuk mèlua Aku!” Nanging wongé semaur: “Gusti, aku dililani ngubur bapakku ndisik!”
Lukas 9:5959Gusti Yésus terus ngomong marang wong liyané: “Hayuk mèlua Aku!” Nanging wongé semaur: “Gusti, aku dililani ngubur bapakku ndisik!” Last Verse
ora duwe wong tua.. Arep rabi langka duwite.
Kutha Manado iku kutha ing Propinsi Sulawesi Lor uga kutha krajan propinsi iki, kutha-kutha liyané : Bitung, Tomohon lan liya-liyané. Jembar wewengkon kutha iki ± -- utawa 15,726 hèktar.
124°40' - 124°50' Bujur wétan lan 1°30' - 1°40' Lintang lor
Kutha Manado ketata jroning 9 kacamatan, 87 désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kutha iki ya iku:
Minahasa Kidul • Minahasa Kidul-Wétan • Minahasa Lor • Minahasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Manado&oldid=1105455"	Kategori: Sulawesi LorRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Desember 2012
"Teko Bajulan (Nganjuk), aku karo sing podho
Serat Chentini	06 Mar 2010 Leave a comment
1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta Hadiningrat, hagnya ring kang wadu Carik,
Sutrasna kang kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap
kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang miyarsa.
Kitab Pararaton : Kitab Para Datu / Kisah Ken Angrok	06 Mar 2010 Leave a comment
tegesipun Utama, Kurnia menika Karunia, Ridwan kados Malaikat Ridwan, lan Arifandi menika wicaksana, dados tiyang sepuh kula anggadhahi pengarepan supados kula saged dados karunia ingkang utama kados malaikat ridwan ingkang wicaksana
Castel di Sangro iku sawijining kutha kanthi 5,830 padunung (data 31 Juli, 2005) ing Provinsi L'Aquila, Italia kidul. Jembar wewengkon 83,98
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Castel_di_Sangro&oldid=1117986"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.51, 31 Januari 2017.
TerorismeIndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 16 Juli 2016.
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul.
LD50 oral: Tikus >5000 mg/kg bb.- LD50 dermal: Tikus >10.000 mg/kg
inggih punika panarima Penghargaan Nobel bidang Sastra nalika taun 1966. Piyambakipun miyos wonten ing Galisia (sakmenika Ukraina) nalika taun 1888 minangka Shmuel Yosef HaLevi Czaczkes. Piyambakipun nindakaken imigrasi dhateng Jaffa nalika taun 1908, ananging nelasaken taun 1913 dumugi taun 1924 wonten ing Jerman. Nalika taun 1924 piyambakipun wangsul malih dhateng Yerusalem, papan dunungipun dumugi piyambakipun tilar donya nalika taun 1970. Salah satunggaling novelis kawakan lan panulis cerkak wiwit timur, Agnon pikantuk sajumlah Penghargaan Sastra, kalebet ugi Penghargaan Israèl wonten ing 2 kesempatan.[1]
Agnon inggih punika pengarang buku kanthi basa Ibrani ingkang kathah dipunterjemahaken. Gaya basanipun ingkang unik sampun maringi prabawa panulisan generasi pengarang Ibrani salajengipun. Sapérangan ageng karyanipun nyobi nangkep malih gesang lan pagesangan lan berbudaya masa rumiyin, ananging cariyosipun boten naté dados tindakan pelestarian sederhana. Cariyos-cariyos Agnon kaliyan perkawis psikologi lan filsafat saking generasinipun.
Agnon nerbitaken 24 jilid novel, novelatina, lan carita cekak. The Collected Works of S.Y. Agnon dipunterbitaken déning Schocken wonten ing 8 jilid antawis taun 1953-1962, dipunéwahi kanthi énggal kanthi 11 karya
abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 15 Novèmber 2016.
Kabupaten Jepara, Kabupaten Klaten, Kabupaten Sragen, Kabupaten
Sukoharjo, Kabupaten Blora, Kabupaten Rembang, Kabupaten Batang, Kabupaten Grobogan,
Kabupaten Wonogiri, Kabupaten Kendal, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Tegal and
Filed Under Banyumasan, Demokrasi, koalisi, politik, puisi	Demokrasi Mati (Politik Mambu Trasi)
Kayane sih melu milis kuwe, tapine wis lawas ora online. Wong ngeblog bae wis jarang-jarang. Mengko nek sempet
Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
diminum ? dasar wong aneh ? :DReplyDeleteRepliesAgus SetyaSeptember 24, 2013 at 9:08 AMspiritus, bensin, autan...oplosankayak lagu judulnya oplosan, opo ora eman duite, opo ora eman nyowone ngombe banyu setan.
awak nanging awak mboten saget nampi, dadose bento . heheheDeleteMbak IisSeptember 24, 2013 at 10:34 AMhehhee...ora mung bento tapi almarhum langsung wasalamDeleteAgus SetyaSeptember 24, 2013 at 12:53 PMdadal
Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
Koes Plus – Pop Jawa – Ora Bisa Turu
sing duwe Yamaha mesti jaga gengsi… sing duwe motor liyane ora gelem kalah…. yo bakal dadi rame….
20 May 2010 at 9:25 AM ramene iku sing digolek’i hehehe
Wong Lanang Saru9a. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget9b. X-Men 3 (Belum dirilis) – Aming10. Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah11.
Asam Lemak (Basa Inggris: fatty acid, fatty acyls) kalebet asam lemah ingkang ing salebetipun toya bakal kaoksidhasi sapérangan.[1] Padatan asam lemak fasenipun cuwèr utawi padhet ing suhu ruwang (27 °C).[1] Sansaya panjang ranté karbon ingkang nyusun, sansaya gampil mbeku kaliyan ugi sansaya awrat anggènipun ajèr.[1] Asam lemak saged réaksi kaliyan senyawa sanès mbentuk senyawa lipida.[1] Senyawa lipida kasebat asring dipunpanggihaken ing selabetipun badan organisme ingkang nggadhahi gina kusus ing panyusunan sèl organisme.[1] Sawatawis jinis senyawa lipida kasebat antawisipun prostaglandin, wax, trigliserida, gliserofosfolipida, sfingolipida, kaliyan glikofosfolipida.[1]
Sipat fisis asam lemak[besut | besut sumber]
Gumantung panjangipun atom C kaliyan boten jenuhipun asam lemak ingkang nyusun.[2]
Titik lebur asam lemak C genep = panjangipun C.[2]
Titik lebur = gunggungipun roncèn rangkep.[2]
TAG (3 asam lemakipun 12 C) = padhet ing suhu badan.[2]
TAG (3 asam lemak C18:2) = cuwèr ing suhu sangandhapipun 0o C.[2]
Kasil gliserol alam padatanipun ngandhut asam lemak campuran miturut ginanipun.[2]
Lipip mémbran kedah dados cuwèran, boten jenuh tinimbang lipid simpenan.[2]
Lipid ing satunggalipun tiyang ing suhu atis (kutub) inggih punika asam lemak boten jenuh.[2]
Jinis asam lemak[besut | besut sumber]
Asam lemak ugi kalebet ing asam alkanoat utawi asam karboksilat ingkang suhunipun inggil (nggadhahi ranté karbon langkung saking 6).[1] Asam lemak saged dipunpérang dados kalih, inggih punika asam lemak jenuh kaliyan asam lemak boten jenuh.[1] Asam lemah jenuh namung nggadhahi roncèn tunggal ing antawisipun atom-atom karbon panyusunipun.[1] Déné asam lemak boten jenuh nggadhahi paling sekedhik setunggal roncèn rangkep ing antawisipun atom-atom panyusunipun.[1] Kalih jinis roncèn ing asam lemak punika ingkang njalari bèntenipun sipat fisik antawisipun asam lemak setunggal kaliyan sanèsipun.[1]
^ a b c d e f g h i j k (id)Asam Lemak(dipunundhuh 1 Desember 2012)
^ a b c d e f g h (id)Jinis Asam lemak(dipunundhuh 1 Desember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asam_lemak&oldid=1060785"	Kategori: BiologiKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 26 Mèi 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 16 Agustus 2013.
Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Mei 2013
► Pasar modal ing Indonesia‎ (suwung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Pasar_modal&
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 20 Juli 2009.
menetapkan) : Inkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurachman Sajidin Panotogomo, Kalifatullah Inkang kaping IX In
Kudu Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Umbul Calon Arang
Nganggo topong tigel ng wangang.. Tuku srabi karo irus.. Weteng kempong durung mangan.. Duwe rabi ora di urus.
kalurahan itu adalah tanah yang termasuk dalam register kalurahan).
Pasal 4 Kejaba wewenange penggadhuh tumrap bumi lungguhe lurah sarta perabot kelurahan tuwin bumi kang diparingake minangka dadi pensiune (pengarem-arem) para bekel kang dilereni, iku wenang penggadhuh kang kasebut ing bab 3 diparingake marang kalurahan mawa anglestareake wewenange kang padha nganggo bumi ing nalika tumindake pembangune pranatan anyar, wewenange nganggo bumi kang dienggo nalika iku, ditetepake turun temurun, sarta siji-sijine
sajerone sawetara lawase sarta angliyerake wewenange nganggo bumi mau, semono iku mawa angelingi pepacak kang wis utawa kang bakal ingsun dhawuhake, utawa kang
Pasal 5 (1) ing samangsa-mangsa ingsung kena mundhut kondur bumi sawatara bageyan kang padha diparingake marang kalurahan mawa wewenang penggadhuh, menawa bumi mau bakal diparingake marang kabudidayan tetanen iku bakal ingsun paringi wewenang ing atase bumi mau miturut pranatan bab pamajege bumi, mungguh laku-lakune kang kasebut ing ndhuwur iki bakal kapranatan kamot ing pranatan. (Sewaktu-waktu hak anggadhuh/inlandsbezitsrecht yang diberikan kepada kalurahan
Pasal 5 (2) padha anduweni bageyan bumi ing kalurahan kang bumine diparingake marang kabudidayan tetanen kasebut ing ndhuwur iki, padha kena diwajibake anindaake pegaweyan mawa bayaran tumrap kaperluane kabudidayen tetanen kasebut ing ater-ater ndhuwur iki. Mungguh tumin¬dake ing pegaweyan mau tumeka ing wektu kang bakal ketetepake ing tembe. (
dadi milike kalurahan, kang sapisan minangka kanggo lung¬guhe lurah sarta prabot kalurahan, kang kapindho dadi minangka pengar¬em-arem para bekel sak alame dhewa kang kabekelane kasirnaake jalaran saka pembangune pranatan anyar, kang katelu kanggo anyukupi kaper-luane kang tumraping akeh. (
“Badhe tumbas nopo mbak ?”
Penjual : “Kosong mbak !”
Gadis : “Lha niki salake setunggal kilo
nyuwun izin ngamalaken Ki…, sekalian nyuwun no hp panjenengan..
@ki dewa besi:wah rupanya bukan panjenengan
Absen siang Mbok Sugi ragen takon pira wong kang teka arep bungkus kanggo mangan awan,
pangapunten bilih wonten salah pangucap lan tingkah laku kulo….
mandar mugi gusti Alloh pinaringan langgeng keguyuban lan paseduluran ing kwa mriki….al
peseduluran kagem rencang ing kwa.. Ikut nyimak smbil ngupi ahh.. Pro sedulur monggo dlanjut,,
angel tenan tindak pundi to mas, kulo sampun rampung
olone seng apik digawe seng elek buang wae eling pituture simbah dadi manungso ojo rumongso
merga bias nambani lara nyeri otot lan rematik. Thukul ing sandhengan papan,
ing pinggir dalan lan pakebonan. Wite cendhek mepet lemah, godhonge kaya
sendhok gedhe mula ana sing ngarani daun sendok. Dawane 5 – 10 cm, ambane 5 – 9
isine 2-4 wernae ireng kisut-kisut. Yen kanggo jamu di
aukubin, asam ursolik, bsiterol, nhentriakontan, lan plantagluside. Saliyane
iku uga ngandhung zat tannin, kalium, vitamin b1, vitamin C, vitamin A. Mula Ki
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Februari 2016
Janjimu semono tresnamu gedeNyatane saiki kok tinggalake
Layang sworo, raiso ngobatiRoso kangen, marang sliramu, yayi…Layang sworo, raiso ngganteniKulino aku, nyandhing sliramu, yayi…
Layang sworo, raiso ngobatiRoso kangen, marang sliramu, yayi…Layang sworo, raiso ngganteniKulino aku, nyandhing sliramu, yayi..
Layang sworomu, mung nambai, kangene atikuLayang sworomu, mung nambai, kangene
Pitik birma opo pakhoy kuwi sing nyenengne tarungan e mas. wani ne lek ngedu jalu. Lek ora iso menang 1 / 2 banyu, ora bakal betah digepuki, ujung2 mengko mbledos mesti. La lek mbledos aku mas sing cotho, hahaha ".. "
Kalindhokter pulo ngrangkul Anwar, basa-basa serat Melayu-Polin?sia Alamat propinsi dh?w?, miwiti lan ing nggumunak? lan Jawa lor cedhak prabawa
Analisis varians (analysis of variance, ANOVA) iku sawijining métodhe analisis statistika sing kalebu jroning cabang statistika inferènsial. Jroning literatur Indonésia métodhe iki dikenal kanthi manéka jeneng liya, kayata
dianggo jroning panjupukan kaputusan. Analisis varians pisanan dikenalaké déning Sir Ronald Fisher, bapak statistika modhèrn. Jroning praktèk, analisis varians bisa arupa uji hipotesis (luwih kerep dianggo) utawa pandugan (estimation, mliginé ing babagan génétika terapan).
Sacara umum, analisis varians nguji rong varians (utawa ragam)
kaloro ya iku varians jroning saben conto (within samples). Kanthi idé iki, analisis varians kanthi loro conto bakal mènèhi asil sing padha karo uji-t kanggo loro waratan (basa Indonésia: rerata (basa Inggris: mean).
Supaya sahih (valid) jroning nafsiraké asilé, analisis varians nggantungaké marang papat asumsi sing kudu dikebaki jroning perancangan pacoban:
Data mawa dhistribusi normal, amarga pangujian migunakaké uji F-Snedecor
Varians utawa ragamé homogen, dikenal minangka homoskedastisitas, amarga mung dianggo siji panduga (estimate) kanggo varians jroning conto
Saben conto silih bébas, sing kudu bisa diatur kanthi perancangan pacoban sing bener
Komponèn-komponèn jroning modhèlé asipat aditif (silih njumlah).
Analisis varians relatif gampang dimodhifikasi lan bisa dikembangaké kanggo manéka wangun pacoban sing luwih rumit. Saliyané iku, analisis iki uga isih nduwèni gandhèngan karo analisis régrèsi. Akibaté, panggunaané jembar banget ing manéka bidang, wiwit saka èksperimèn laboratorium nganti èksperimèn periklanan, psikologi, lan kamasyarakatan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 14 Maret 2013.
Mosok kabeh gawean kudu tak tandangi dewe. Mengko wong sing arep
Kejaba wewenange penggadhuh tumrap bumi lungguhe lurah sarta perabot kelurahan tuwin bumi kang diparingake minangka dadi pensiune (pengarem-arem) para bekel kang dilereni, iku wenang penggadhuh kang kasebut ing bab 3 diparingake marang kalurahan mawa anglestareake wewenange kang padha nganggo bumi ing nalika tumindake pembangune pranatan anyar, wewenange nganggo bumi kang dienggo nalika iku,
siji-sijine kalurahan sepira kang dadi wajibe dhewe-dhewe, dipasra¬hi amranata dhewe ngatase angliyaake bumi sajerone sawetara lawase sarta angliyerake wewenange nganggo bumi mau, semono iku mawa angelingi pepacak kang wis utawa kang bakal ingsun dhawuhake, utawa
Sing wis genah tek lakoni soal ajar basa. Diniati ket lair ceprot bocah kudu
Sepisan pindho esih ngotot maraih basa, suwe-suwe mblenger dewek. Bocah ditakoni Jawaan semaure malah Endonesiaan.
Arep nyalahna bocah ya ora mungkin. Senajan bayi kayane ya wis teyeng mikir nek deweke lewih butuh gaul karo kanca-
bocah pancen lewih cepet nek kon blajar basa. sinau basa uga lebih penak bareng bocahan timbang ketemu wong tua. wis dadi kepastian jaman ndean, nek basa daerah mulai ditinggalna pada lewih seneng basa inggrisan...HapusBalasAgus Setya31 Agustus 2013 08.46ketoknya aku yo kudu membiasakno boso jowow marang nyunyu, mben sok ben e dadi anak sing iso boso marang wong towo, ora di gebyah uyah boso
sing maturHapusBalasAgus Setya31 Agustus 2013 08.47tonggoku enek sing nyelukno anake mama karo papa, pas wayahe udan anake ngomong nang mamae, mama
gawe boso dewe.... BalasHapusBalasanRawins1 September 2013 12.07bukane malah manteb om. pemasukane lewih akeh dadi bisa basa macem macem..?HapusYunan1 September 2013 20.23
Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/demanding* of links, it bisa akademik wiki) mula kaca munculak? Hanifah Basa iki...
"Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo. Aamiin"
"Pitik kate rupane putih, Pitik alas
bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami"
Reaksi: Ruwed nemen ngawa ndas bundas
Piben ora ruwed wong kang faoyi nembe mbaca peraturan siji urung rampung garo urung paham wis anjog maning peraturan liya sing pada bae pasale. kaya wingine dong
nyontrenge bae pirang-pirang macam2 nganti ana 5, nyong nganti bundas ngole mikirna soale
suntam rada nglegle karo atine mbatin " donge gajine dewan pira sih bisane awake lemu-lemu klambine apik-apik karo nganggone mobil ". kalah penasaran nyong teka aring pakar poltik tur tokoh sing arane raswad nakokna perihal mau : nyong teka neng omahe " pak raswad lagi along-along neng lawang ngarep,
Slawi. Wonge tah ora mercayani, angger dideleng anggo-anggone be sadawane urip ora
SD. Jare kanca-kanca sa letinge, si Wata sabenere pinter, tapi pan keprimen maning, wong go mangan bae terkadang angel, dadi ora bisa nerusena sekolah kaya batir-batire. Dasare bocah uteke rada cerdas, deweke melu garo wong pinter sing gaweane ning perpolitikan. Taun-taunan deweke melu karo wong
ngerti apa sing hubungane karo politik. Ngomonge be kadang-kadang sok kaya politikus kelas berat. Ya kwe mau, kranane ora due dasar pendidikan sing lumayan, deweke mung pinter satitik tapi sok pinter, malah terkadang gayane kaya ya-yaha. Inpormasi apa bae sing ning Kabupaten Tegal herane ngerti kabeh, kayane dong bose lagi krisisk-krisik garo solmete si Wata kayonge nguping. Lah wong perkara sing sabenere rahasia nemen be si Wata ngerti. Sijineng dina si Wata ditakoni daning pak Markum sing saiki
Apa nyong dianggap wong hebat ya….?. krana wateke si wata sok pinter, deweke njawabi,malah sok-sokan nganggo bahasa popiler. Jawabe si Wata kaya kiye” pak
Wata garo tangane malangkerik. Apa kwe sing diarani many politik ya… jare si Wata. Angger kaya kwe tah sing penting saiki golet duit bae se karung,
lan liya-liyane. Ya begitu jawabane aku sing penting DPR aja dadi ajang kanggo nggolet kerjaan.
piben, wong dong kampanye janjine muluk-muluk, tapi dong wis dadi akeh sing ora di tepati. Contone lurung sing ning wetan umahe nyong tutug mbelet, benyek ora diaspal-aspal. Ya wis lah, kakehan ngritik mbokan diarani wong ala… wis ya pak akau lagi ditunggu bojo pan kulakan
sendiko dawuh damel poro sedulur2 wong alus.
kulo bade ngaturaken daftar teng KWA.ngaturaken sugeng sedoyo….
Jateng / Banyumas / Purwokerto — 085647913500 —
1735 . Toto / Lemah Ireng — IDN / Jateng / Banyumas / Ajibarang, Tipar Kidul — 08975913414 — zytotipar@yahoo.co.id
1755 . Suprih — IDN / Jateng / Banyumas /
Wong Bocah — IDN / Jatim / Gresik / — 085731870427 — wong_bocah
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Mijil
Mijil iku tegesé lair utawa metu. Ing jajaran tembang macapat, Mijil umumé diselehké ing ngarep. Saben pada, tembang iki ana enem gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :
bocah nganti padudon ngrembug bab kapitayan. Awit aku kemutan marang dhawuhe guruku biyen, menawa kapitayanmu iku kapitayanmu, kapitayanku iku kapitayanku…’’
Menawi saged disimpan file disimpen wonten mediafire kemawon menawi 4share radi dangu nengga ngunduh file lajenganinpun.
Balas	admin berkata:	11 Desember 2010 pukul 6:25 AM	Matur nuwun mas Fahri, kulo sampun nyobi unggah wonten mediafire,
leres langkung cepet unggah lan undhuh ipun….
NGERTI APA FUNGSI CAKRA…??
Nyuwunsewu ki..bade nderek pmbukaan cakranipun..
Lan nderek nyenyuwunaken dumateng ALLOH TA’AALA, mugi mugi acara panjenengn lancar, manfaat lan barokah.. Amin.
kangge sesepuh sedanten, sedulur teng KWA, LAN SOHIBUL IJAZAH ALFATEHAH,..
Kulon dipituturak? salah Uhlenbeck. W?
jumedul ing pulo Semar Badranaya, sisih wetan sangkan ira. Mula den eling den êmut, menawa ana Candra-ning Negoro. Iya iku satria kang piningit, datan
nuwun sewu ki wong alus sampun paring duko dumateng kulo,kulo namung nderek tanglet menurut panjenengan postingan niki mengandung unsur sara punopo mboten?
wonten sesuatu ingkang samar nanging jelas mboten samar.(
punopo niki salah satunggaling pembelajaran dumateng kulo?
tetedan ingkang kulo tedo mboten sami kaliyan tetedan liyan ingkang ndadosaken kulo mikir mboten sami.
Prayogine monggo dados tiyang jawi engkang beragami islam, ingih njagi keluhuraning lan nguri2 tetingaling ugi negakaken agami islam agami ingkang dados rahmad dumateng sekabehing
podho mbahas opo to ikie..wes do maaf2an..ayo mbah2
akeh pitakon sing durun enek jawabane,
sing jawab amung sakekancan dewe sing durung mesti podo
iku luweh utomo, tinimbang nguri-nguri elek-e liyan.
gawe seneng wong sing podo mirengke ( gawe tentrem wong sing podo mirengke)
pancen penak dirungoke gawe seneng wong sing podo mirengke ( gawe tentrem wong sing podo mirengke) suaramu ora bisa
iki aq urung bs urun rembug....mdh2n sukses n berjalan lancar. maturnuwunhakim_sinchanJendra
“Cah-cah, aja lali tugase ya… Tak enteni nganti dina Kemis,” ngendikane Bu Yuni sakwise swara bel kuwi mandeg. Sakdurunge bel muni mau, Bu Yuni nembe wae nerangake tugas kanggo kelasku ing minggu iki.
Kelas malih rame. Bocah-bocah mburu-cepet nglebokake buku lan perabotan sekolah liyane, banjur enggal-enggak regudugan metu kelas.
“Wis ana gambaran laporan sing arep mbok garap, Hen?” pitakone Ardi sing mlaku alon-alon bareng aku.
Aku gedheg, “Blas, durung ana gambaran ki… Muga-muga mengko bengi bisa mulai surfing golek bahan.”
“Nek aku sih wis nduwe gambaran sithik, kari nambahi kana-kene..”
“Wis rampung tugasmu saka Bu Yuni wingi, Di?” pitakonku marang Ardi sing lagi enak-enak ngentekake baksone.
“Uwis, no… kan wis rong ndina. Lha kowe dhewe piye?” jawabe Ardi karo nyomak-nyamuk.
Aku mung ngangkat bahu, sawetara tutukku ngunyah soto ayam masakane Bu Kantin sing kondhang enak iku.
“Lhah…durung dadi, ta? Pancen kowe ki
iku, nerusake olehku ngentekake soto selak keprungu bel sing nandhakake wektu leren sinau iku wis entek.
Tak jupuk laporane iku, banjur tak waca saka ngarep tekan mburi. Pancen katon seratane Bu Yuni nang kertas laporane Ardi iku. Hm, dadi
minibus jurusan nang omahku sing durung njedhul-njedhul kawit mau. Ujug-ujug Ardi teka kanthi krenggosan lan ulat jengkel.
“Gawat Hen… gawaaat!” ngono celathune kanthi kesusu.
“Hoi..kalem booos…. Ana apa kok nganti kentekan napas ngono iku?”
“Aku nggoleki kowe kawit mau lhoo…”
“Lhah, biasane rak yo aku langsung mrene ta…kecuali nek kowe pas apikan-aten njajakke aku nang
Ardi tambah mbesengut merga tak geguyu.
“Napa ta, Di? Apane sing gawat?” pitakonku alon-alon. Melas uga aku nyawang kancaku siji kuwi.
maca pitakon ing atiku, Ardi manthuk kanthi lemes, mbenerake rasa semelangku.
“Ngendikane Bu Yuni, sing iki malah saya nggladrah. Akeh bab-bab sing ora ana gandheng-cenenge karo tema pokok tulisanku, ngono miturut catetan saka Bu Yuni.”
“Lha trus, kudu ndandani maneh?”
“Lha iyolaah… kecuali nek aku trima oleh biji D kanggo laporan iku.”
“Di, pisan iki kowe ora kena grusa-grusu maneh nggarape. Isih ana wektu sedina lan iku kudu mbok gunaake tenanan lho!”
“Yo kawit wingi aku yo wis tenanan le nggawe, Hen, ” jawabe rada sengol, “jan-jane aku mung pengen ndang ngrampungke tugas iki, tapi malah…”
“Wis, Di, ra papa. Jupuk hikmahe wae, kabeh-kabeh iku kudu disiapake kanthi tenanan, rak ngono ta?”
“Ah, nggaya kowe ki, Hen.. Eh, lha laporanmu piye, wis dipriksa Bu Yuni?”
Tak jupuk laporanku saka tas banjur tak ulungke dheweke, lan
Komune Paris (basa Prancis: La Commune de Paris) ya iku
sipil kanggo para wong jaba, demokratisasi pendhidhikan lan papan panggonan kanggo pengasuhan anak.[2] Sekabèhané iki dilakokaké sajroné kahanan kang darurat nalika Paris dikepung lan ngalami paceklik.[2]
Prastawa Penting[besut | besut sumber]
Taun 1870[besut | besut sumber]
19 Juli: Sakwisé nglakokaké perjuangan diplomatik tumprap usaha Prusia kanggo nguwasai
siji saka 3 angkatan kanti senjata Prusia kanggo nguwasai Prancis, ngalahaké Marsékal Prancis Mac Mahon ing Worth lan Weissenburg, dipeksa mentu saka Alsace (wétan laut Prancis), ngepung Strasbourg, lan mlaku maju tumuju Nancy.[4] 2 angkatan perang Prusia liyané nyegat
dipimpin déning kaum Blanquis.[4] Dhèwèké nuntut panggulingan pamerintah lan didegaké Komune.[4]
28 Januari: Sakwisé perjuangan buruh sakwéné 4 wulan kang dawa iku, Paris nyerah marang Prusia.[4] Nalika serdadu regulèr dirampas senjatanè, Garda Nasional isih diijinakè kanggo nyekel senjata.[4]
8 Februari: Pamilihan kang ora dingertèni sebagiyan gedhé pendhudhuk, dianakaké ing Paris.[4]
12 Januari: Majelis Nasional kang anyar nganakaké sidhang ing Bordeaux; sepertelu saka anggota-anggotané ya iku golongan konservatif kang kepingin perang diendeg.[4]
militèr lan darurat.[4] Komune mbatalaké pambayaran séwa omah saka Oktober 1870 nganti wulan April 1871.[4] Ing dina kang padha, wong asing kang kapilih dadi anggota Komune sacara penuh disahake, amerga “gendéra Komune ya iku gendéra Républik Dunya”.[4]
1 April: Komune mretélakaké yèn bayaran paling dhuwur kang ditampa anggota Komune ora olèh ngluwihi 6000 francs.[4]
6April: Guillotine ditokaké déning Batalion 137 Garda Nasional, lan diobong sacara ramé-ramé déning rakyat.[4]
7 April: Nalika 7 April, tentara Prancis ngrebut Seine nyebrang liwat Neuilly, ing bagiyan ngarep sebelah kulon Paris.[4] Minangka balesan saka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 3 Sèptèmber 2016.
Lha Wong Kowe Sing Morah Marahi (Lha Wong Kamu Yang Mula Mulai, Kata Tembang Buto-Buto Galak Solahmu Lunjak-Lunjak).Mbok Ya Ngaca Lah… Wong PDI Ra Sah Mbelani, Wong Dekne Dewe Sing Mula Mulai (Orang PDI Ga’ Usah Membelanya Lah, Lha Wong
Kok utawa bal badminton jroning (basa Inggris: Shuttlecock) ya iku wangun bal kang digunakake déning ulah raga badminton, kagawé lan kasusun saka wulu menthok awujud wangun krucut kabukak, minangka bongkoté (pangkal) awujud setengah bal kang kagawé saka gabus.
Tembung kok dijupuk saka basa Inggris cock kang ngandut arti pitik lanang (sadurungé migunakake wulu menthok, kok digawé saka wulu pitik ). Nanging karana tembung cock uga nduwèni arti konotasi kang negatif banjur jroning bsa inggris kok kasebut minangka tembung shuttlecock, ngelingake mlakuné kang ana ing awang-awanf mbolak-balik sajroning lapangan.
Kok&oldid=987322"	Kategori: BadmintonPiranti ulah ragaRintisan mawa topik olahraga	Menu navigasi
Jevi iku wedok ga duwe sopan santun blass -,,,-
Aphe pose ne apik iki ketimbang sing nng nduwur :D
loro jaman iku yaiku kadipaten Paranggaruda lan kadipaten Carangsoka. Kadipaten Paranggaruda dipimpin Adipati Yudhapati, wilayahe saka kali Juwana mengidul nganti pegunungan gamping lor batesan karo wilayah kabupaten Grobogan. Yudhapati nduweni putra jenenge Raden Jasari.
Kacarita, lelorone kadipaten iku urip rukun padha ngurmati siji lan sijine. Kanggo nglestarekake pasedulurane, penguasa Kadipaten sarujuk ndaupake putra lan putrine.
Adipati Paranggaruda ngirim utusane nglamar Rara Rayungwulan, putrine Adipati Carangsoka. Lamarane ditampa, nanging calon penganten putrid njaluk bebana supaya ing acara pahargyan boja wiwaha dhaup dimeriahake pagelaran wayang kanthi dalang kondhang sing jenenge Sapanyana.
Kanggo nglurusake bebana iku Adipati Paranggaruda yaiku Adipati Yudhapati nugasake Yuyurumpung, penggedhe ing Paranggaruda. Kanggo nglaksanakake
putrine adipati Gatangsoko bisa kaleksanan. Nanging ngepasi acara resepsi nembe kawiwitan, penganten putri ninggalake kursi penganten menyang panggon lan mlayu karo
mutusake memungsuhan karo adhipati puspa andungjaya. Kadipaten loro sing rikala semana urip rukun akhire perang. Ana ing paperangan iku, pemimpin prajurit kadipaten
dadi patih kanthi gelar Singasari. Kanggo ngatur pemerintahan sing ditambah amba ngidul, adipati R. Kembangjaya mindahake pusat pemerintahan ana ing desa
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: November 2015
Ngeles wae koyo wong ra due isin. .
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa
IKU TONDONE WONG SOLOH..GAWE MELARAT
Cililitan – Cawang UKI – Prumpung – By Pass – Sunter – Enggano – Tanjung Priok
kepungkur iki, tambah akeh kanca-kanca kang nggawe tulisan fiksi, mbuh kuwi crita cekak, apa crita super cekak – sing jare basa mancane flash fiction iku lho… Ana Mbak Monda sing crita tentang kacamata silihan, Mbak Irma sing crita bab donya kang beda, lan nembe wingi Mbak Ely uga nulis crita super cekak tentang si pleboi cap krupuk ( sst… ana candhake lho…) lan isih akeh kanca liyane 🙂
Yo mesti wae aku bungah, soale aku ki pancen karem banget maca crita-crita, dadi yen tambah akeh kanca sing gawe tulisan crita fiksi ngono kui, rak berarti wacananku tambah akeh to? asyiiik…
Oya, nek miturut pengalamanku dewe, nulis crita fiksi alias miksi ki numani lho… dadi, gedhe pangarep-arepku, kanca-kanca kuwi yo banjur numan nulis crita ben tambah akeh sing bisa diwaca bareng-bareng.. rak gayeng to?
Mangga lho..kanca-kanca… sinten malih sing badhe
urip iku pancen kudu duwe viksi lan miksi. Arep digowo ning endi hubungan kitooooo… *lah! Malah nyanyi?
Nanging aku setuju banget yen miksi iku pancen numani, kok! Ojo kuatir, dadi aku se-tu-ju! Gatekno iku! Hehe.. Tapi yo iku, kadang mung kepikiran tok njur ora ketulis. Malah mawut ora karuan koyo juwawut. Lhah! Iki komen opo, toh? Kok malah oot anak lanange ora nyambung?
Intinè komen ning kene iku yo numani. Nek komen ora didawakke kok ra marem! Yo senajano arep
dalem nenggo fiksinipun Bu Prih lho.. hehe… Sugeng ndalu, ibu…
19 Juli 2013 pukul 10.20	Pangapuntern, MBa. ..
Kula dereng saged miksiiiii. .. Sinau rumiyin kalih Mba Mechta nggih. ..
Mangga sinau sareng, Diajeng… Lha kula nggih taksih
to? Hhehee.. Ngertos kulo. 😀
ngapunten, mas Gie… njenengan leres kok, numani nika asal katanipun tuman… lha kula rada kangelan ngeling2 bhs indonesianipun ‘tuman’ malah nyantole teng kata nyandu sing asal katanipun candu..hehe…. hayoo..sinten sing kelingan bahasa indonesiane ‘tuman’ niku???
22 Juli 2013 pukul 05.29	Dereng pedhe Mba Mechta nulis miksi. Ide crita cekak lan dereng saged
nembe saged sowan, maturnuwun banget linknya ya mbak, aku nulise iseh abal abalan mbak, dadi iseh kudu sinau Karo mbak Mechta 🙂 … ning ana benere mbak, nek numani, bar nulis sepisan, kudu nulis meneh kepindo, Insya Allah ketelu lan seteruse ya mbak 🙂
mboten napa mbak Ely… yuuk sinau bebarenga, aku yo isih kudu akeh sinau kok mbak.. maklum, pada2 isih ajaran, mung aku mungkin luwih nekat sethithik.. hehe… cerita2 mbak Ely sakteruse mesthi wis akeh sing nunggu lho mbak Ely… percoyo wis.. 🙂
24 Juli 2013 pukul 03.47	Aamiin … mugi mugi nggih mbak
mangga..mangga, Gus Priyono.. ah, mbok menawi panjenengan salah alamat, Gus… basa jawa sing ditulis teng ngriki basa campuran kok… mboten saged dingge panutan lho… nanging, maturnuwun sampun kersa tilik blog sederhana niki… mugi tetepangan menika langgeng nggih.. 🙂
kursor , tp biasane nganad, aq moh nyanyi mrai kyk cah klowor , jito adlh musuh bebuyutan , tp saiki wp
sedulur2 harap bersabar dan tetap ber khusnudhon dan yg lebih penting lagi monggo sareng2 noto ati supoyo ilmu2 sing wes dilakoni biso tumancep neng jero ati gowo keberkahan sak jerone urip lan mati, salam salim kagem sedulur kabeh, kupat lepet taline janur, lepat luput tetepo dadi
@Mbah Wong Alus…sesepuh blog Wong Alus
‪Liyang‬ ‪No.118 West Street‬, ‪Liyang‬, ‪Jiangsu‬ 213300,‎
Ronggowarsito, anggambaraken kawontenan ing jaman mangu-mangu. Umat manungsa tansah mangu-mangu awit kawontenan ing ndoya ingkang mboten wonten pesthenipun, ingkang kaserat ugi minangka jaman edan. 1.
sekarang, “Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri Handayani”.
kelairan ing dina Setu Wage = 13, manut ing petung bocah kakon aten ( Mei 1909 ). Wiwit nalika isih cilik uripe tansah kelara-lara utawa rekasa wae. Bareng wis wiwit umur nem tahun luwih, dituntun marang laku gemi sarta seneng ngupaya sandang pangan. Sarana disinau buruh nggawe rokok klobot. Nalika ngarah pangan sarta duwit oleh-olehane ora mbejaji mung oleh loro utawa telung sen, ing ndalem sedina sewengi. Nanging bungahku wis dudu-dudu, wong bocah cilik duwit mau tunggale dinggo jajan lan sebagian dicelengi. Nglakoni dadi buruh mau nganti ngancik umur 14 tahun. Sing kerep dieloni swargi Wa Tingkir, mBok Rasin lan Muljosamsi. Malah wis nganti ketula-tula nggolek pegaweyan menyang Semarang nalika tahun walanda 1924 nanging ora oleh, tibane yo mung buruh nglinting rokok cengkeh melu Muljosamsi ing Kampung nJomblang.
pinter. Wiwitaning klas ing Karanganyar iku klas 0 nganti klas 4, dene aturane unggah-unggahan iyo nyetaun. Olehku sekolah mung rong taun, wiwit saka klas das (0) nganti klas 1 A/B nuli klas 2.
Gurune nalika iku mas Guru Sumono lan rayine, sarta
kakangku Tuwan Liyonar mau, nganti sak prene isih tak eling-eling. Yaiku aku kerep lara mimisen, tuwan sarta nyonyahe kerep maringi salin klambi, topi, tuwin liya-liyane. Pancen gumati banget. Nggonku sekolah ora tutug awit ana dadakan lupute gurune yaiku Sumono dalah kang wadon. Guru wadon lagi nyontoni nulis alus kesuwen, guru Sumono mara nganggo nyekeli garisan papan, disabetake aku nanging luput nganti ping pindho. Sabet tak cekel lan poklek, sabak dak cangking nuli mulih
tanduran jroning marga Plumeria.[1] Wangun wit cilik kanthi godhong arang nanging kandel.[1] Kembangé sing arum khas banget, kanthi makutha werna putih nganti abang rada ungu, biyasané limang ler.[1] Kembang kanthi papat utawa enem ler makutha kembang déning masarakat tinentu dianggep duwé kekuwatan gaib.[1]
Tanduran iki asalé saka Amérika Tengah.[1] Jeneng Plumeria diwènèhaké kanggo ngurmati Charles Plumier (1646-1706), nimpuna botani asal Prancis.[1] Senadyan asalé saka papan sing adoh, kemboja saiki arupa wit sing populèr banget ing pulo Bali amarga ditandur ing mèh saben pura sarta pojok désa, lan duwé kagunan wigati jroning kabudayan kono.[1] Ing sapérangan papan ing Nuswantara, klebu Malaya, kemboja ditandur ing pasaréyan minangka tanduran pangayom lan panenger papan.[1]
Kemboja bisa ditangkaraké kanthi gampang, kanthi cara stek watang.[1]
Plumeria saiki populèr dipigunakaké minangka tanduran hias outdoor.[1] Awalé tanduran iki mung dipigunakaké minangka tetanduran pasaréyan.[1]
Kemboja biyasané kanggo tanaman hias ing taman, ing ngarep omah utawa ing njero ruwangan kanggo dekorasi.[1] Saliyané iku, kemboja uga digawé bonsai.[1] Kemboja kang digawé bonsai biyasané kemboja Jepang.[1] Ing kutha-kutha gedhé, kemboja biyasané kanggo tanduran taman lan kanggo hiasan interior omah amarga kembangé kang éndah lan nduwèni variasi werna kang apik.[1] Kemboja uga dadi kembang parsèl.[1]
Kemboja wis malih citrané, jaman mbiyèn kemboja biyasané diarani kembang kuburan.[1] Ananging saiki kemboja wis dadi kembang kang larang regané.[1] Mulané akèh kang ngembangaké lan ngawin silangké kemboja kanggo nemokaké variasi anyar.[1] Saka iki variasi kemboja akèh ditemokaké, ora mung kemboja putih ananging ana uga kemboja abang nom, kuning, abang maroon, jingga.[1]
Amarga werna-werna iku mau, kemboja uga nduwé julukan anyar kayata Putri Salju, Mutiara, Merah Kecap, Putri Bal, Pecah Seribu, Putri Gunung. Regané kamboja uga sangsaya larang.[1] Kemboja kang dhuwuré 2-3 meter regané Rp 1-1,5 yuta, kemboja kang dhuwuré 1-2 meter regané Rp 200-300 éwu.[1] Akèh kolèktor ing pulo Jawa kang nekakaké wit kemboja saka Bali. Wit kemboja iki nduwèni umur atusan taun.[1]
Jeneng lokal[besut | besut sumber]
nduwèni kayu kang atos. Pangé kang enom kayuné empuk, lan ana trotol-trotol kanggo thukul godhong. Godhongé lonjong lan pucuké lancip.[1]
Kemboja bisa ditangkaraké nganggo wiji utawa stèk watang.[1] Biyasané nangkaraké kemboja nganggo stèk luwih gampang lan cepet thukul.[1] Saliyané iku cara stèk ora gumantung mangsa.[1]
Kemboja ing Bali uga diarani jepun.[2] Jeneng jepun iki tegesé nduwèni kekuwatan kang nerangi jiwa.[2] Istilah jepun asalé saka basa negara Jepang ya iku Nippon utawa Nihon kang tegesé Tlatah Srengéngé Mlethèk.[2] Simbol kembang jepun uga akèh ditemokaké ing rélièf kuil ing Bali.[2] Mulané kemboja utawa semboja diarani wit candhi.[2]
Kamboja uga diarani kembang kuburan amarga biyasané urip ing kuburan.[2]
Saliyané kanggo tanduran hias, kemboja uga nduwèni akèh khasiyat.[1] Wit kemboja ana tlutuh sing wernané putih sing ngandhut damar, kautscuk, senyawa kaya karèt, senyawa triterpenoid amytin lan lupeol.[1] Ananging ati-ati, kulit wit kemboja ngandhut senyawa plumeirid, ya iku senyawa glikosida kang nduwèni sifat kaya racun.[1]
Sifat racun iki bisa mateni kuman, tlutuh kamboja yèn dhosisé pas bisa kanggo obat lara untu lan obat tatu.[1] Déné kulit wit kemboja bisa kanggo ngilangi lara kang disebabaké aboh lan tlapakan sikil sing pecah-pecah amarga kepanasen.[1]
Kanggo ngilangaké rasa lara ing untu, bisa nganggo tlutuh kemboja.[1] Carané, tlutuh kemboja ditètèsaké ing kapas banjur didèlèhaké ing untu kang lara.[1] Ati-ati aja nganti kena untu kang ora lara.[1]
Lara frambusia uga kena diobati nganggo kemboja.[3] Kulit wit kemboja kurang luwih 3 tlapak tangan dikumbah lan diiris.[1] Digodhog kurang luwih 15 menit banjur banyuné kanggo adus.[1]
iritasi kulit lan radhang ènthèng, saéngga nanah bakal metu lan ora ngrusak saraf.[4] Saliyané iku, ngobati nganggo kemboja ora krasa lara kaya yèn nganggo Colomax.[4]
Kemboja uga bisa digawé tèh. Kemboja kang digaringaké kena digawé tèh lan nduwèni khasiyat kanggo kaséhatan.[5] Tèh kemboja rasané mèh padha kaya tèh biyasa kang digawé saka godhong tèh.[5] Tèh kembang kemboja uga payu
Ndelosor to de Max – Kulo Tiyang Sae
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning
"njenengan niku palsu menopo mboten?"
Ing. Jan Remsa Ing. Zdeněk Koza Ing. Marie Pospíšilová, CSc. Ing. J. Trögl, Ph.D. prof. Ing.
akeh susahe, yen awakmu isok ngelakoni sabar, mburine bakal uripmu mulyo
kata bapakku : azmi, wong becik iku wong sing lakune nerimo ing pandum,
urip mung sepisan, ojok golek musuh, ojok golek molo, golek’o suargone gusti Allah, mumpung isih enom, awakmu kudu sregep oleh’e ngibadah, ngadep marang gusti Allah, ojo nolah noleh yen durung uakeh entuk’e awakmu ngilmu agomo……
Ing wicara anduweni hak “kang kuwat netepake diterusake!”
Generasi saiki ora kaya sadurunge. Bentenipun punika ageng. Murid-murid pisanan maca edisi buku-koran. Banjur disalin (nulis) bali ing koran ngangge tangan liwat pribadi pena opo potelot. Sa iki maca buku online, e-book, lan artikel saka internet. Banjur pindhah ing cara sing niru koro asline. Ketoke liyane, ing asas padha (podho wae). Ora ono bedane.
Aja kabeh ease saka mahasiswa ora malah gawe kreatif. Murid-murid sing arep bisa ketemu karo cara anyar ing coro belajar lan ora gumantung ing idea saka guru / Dosen. Kene ki, guru ngirim kabuka ing owah-owahan saka carane sinau. Aja guru / Dosen marang mahasiswa / mahasiswi nelusuri bahan ing internet. Nanging guru déwé durung ngerti carane nggunakake internet.
Pendidikan ing Indonesia Saiki periode mongso arepe ganti. Saben pelajar /mahasiswa anduweni hak kanggo boso asing minangka basa ilmu saliyane basa lokal utawa ibu. Inggris punika gapura kanggo nyawiji ilmu.
Utamané kanggo tuwane, dikiataken sing netepake kanggo pendidikan ing bocah-bocah. Nalika ekonomi punika tansah digunakake minangka alesan kanggo pendidikan bisa lanjut. Ayo kita katon kanggo wayahe, kita sedulur sing ana ing provinsi Papua, Aceh, Shame, NTB, malah ing Jawa dhewe, lan akeh liyane panggonan. Sekolane padha bocor, padha isih Bare lemah sekolah, sekolah sing ora pake alas sikil, nulis karo kapur, nanging bisa uga jawara.
karepe opo to kuwi? saben dina gawe lagu ngono po?
19 Oktober 2012 at 12:31 pm	Balas	jadi gini loh,pak’e,,,
sampiyan pak?wis jan iso kuwalat tenan iku bocah2e..BalasHapusBalasanRawins11 Juli 2015 13.21Engga papa lahAnggap aja sayang anak,
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Desember 2015
TIGASAN KULON, MALASAN KULON, TIGASAN WETAN TEGALSIWALAN: TEGAL SONO, BULU JARAN KIDUL, GUNUNG BEKEL, MALASAN WETAN BANYUANYAR: GUNUNG GENI, LIPRAK
ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1).1.3.2 OpenGrm NGram
Gambar kang dijupuk déning satelit NASA lan nuduhake mantan kali kang ana ing nagara bagean Gujarat, India.
Kali Saraswatī ya iku kali kang ana ing kitab suci Hindhu, Weda.[1] Ana ing basa Sansekerta saras kang tegesé sawijining tlaga utawa genangan banyu lan watī (saka wntī, wujud tingkat nol sufiks -want) kang tegese wanita kang nduwèni.[1] Miturut kitab Rgweda, Saraswati ya iku kang paling gedhé lan paling penting saka kali suci kang cacahe ana pitu.[1] Kali iki wis diidentifikasikake karo karo kali-kali kang ana utmane ya iku kali Ghaggar-Hakra ana ing India lan Pakistan lang alirane diterusake menyang kali Raini Nala.[2] Usul liyane ya iku Kali Helmand ana ing Afganistan, kang dhisike duwé jeneng kali Harahvaiti.[2] Jeneng "Sarasvati" asale saka basa Avesta.[2] Kali kang ana ing Afghanistan iki ngalir menyang sawijining tlaga cilik kang ana ing dataran dhuwur Iran, lan ora padha karo kang digambarake ana ing Rgweda ngenani kali kang ngalir menyang segara.[2] Saliyane iku uga ana sawijining kali liyane ing Iran kang dijenengi karo jeneng kang padha.[2] Fotografi satelit kang nuduhake wis tau ana kali kang gedhé ana ing kulon segara India[2]. Muara kali iki ambane antara telu nganti tekan sepuluh kilometer.[2]
Shiga-ken?) inggih punika satunggaling prefektur Jepang ingkang mapan wonten ing sisih lor-wétan Kinki, pulo Honshu [1]. Kutha krajannipun punika Otsu. Prefektur Shiga kalebet salah satunggal saking prefektur ing Jepang ingkang dipunkurung déning dharatan. Ing tengahing wewengkon wonten Tlaga Biwa ingkang
Prefektur punika mapan wonten ing wewengkon ingkang miturut pamérangan propinsi dangu Jepang ingkang dipunsebat Propinsi Omi.
lan larikan Pagunungan Suzuka. Wonten ing sisih kidul Tlaga Biwa wonten Lembah Ōmi lan perbukitan Minaguchi. Lèpèn-lèpèn kados Lèpèn Ado, Lèpèn Echi, lan Lèpèn Yasu gadhah muara ingkang tumuju ing Tlaga Biwa. Lèpèn Seta punika kalebet satunggaling lepen ingkang mili ngliwati Kyoto lan mawi muara ing Lempongan Osaka. Wewengkon ing sakiwa tengenipun tlaga dipunparingi nama kados Kohoku (sisih lèr tlaga), Kosei (sisih kilen tlaga), Kotō (sisih wétan tlaga), lan Konan (sisih kidul tlaga). Nalika mangsa adhem wewengkon bagéyan lèr langkung adhem lan ugi langkung kathah mandhap salju tinimbang ing wewengkon bagéyan kidul ingkang langkung anget.
Wonten ing Prefektur Shiga kapérang dados 13 kutha, 5 dhistrik, lan 13 kutha alit.
kathah dinggèni déning penglaju. Sarana transportasi sepur (kereta api) ingkang saé lan pambangunan komplèks griya damel cacahipun penduduk ing Prefektur Shiga tansah nambah terus. Pusat pamukiman penduduk mapan wonten ing bageyan kidul Tlaga Biwa kados kutha Otsu ingkang tetanggan kalihan Kyoto ugi kutha-kutha ing bagéyan wétan Tlaga Biwa (kutha Kusatsu lan Moriyama) ingkang gampil dipunakses mawi sepur saking Kyoto. Ing bageyan pasisir kilen Tlaga Biwa wonten laladan padésan lan papan pariwisata.
Kutha Hikone[besut | besut sumber]
kahanan puniki.Ing dalem kak sajati lantaran. Inggih budi lantarané. Sarupa wujud ing hu. Pan jumeneng Muhammad latip. Mustakik ing Hyang Suksma. Kenyatanipun. Budi wujud ing
Aplikasi: operator Iki mekanisme drive mbukak-cedhak kanggo bis lawang loro-melu, kang kita introduce lan nambah teknologi Jepang. Punika wiyar dipigunakake kanggo bus kutha lan mini-bus sing ora sumb ...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Porsanger&oldid=1012521"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 6 Maret 2016.
Ing. Werner Prantl Ges. mbH
Ngamuk Nank (Free 3547 Movies) Ngandhut (Free 6210 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies)
“Miturut ungeling Serat Pakem Madya, pemut nalika Panjenengan dalem Kanjeng Gusti Pangeran AdipatiArya Mangkunegara IV karsa amurwani iyasa ringgit madya, anuju ing dinten Senen Legi, tanggal kaping sanga, wulan Ramelan tahun Je, ga (1) la (7) ya (9) pa (8), sinengkalan Ngesti Trus Carita Buda. Dumugi mbabar sarta
tuh bu...HapusBalasMila Said6 Desember 2013 11.09paraaaaahhh... *laporin boss*BalasHapusBalasanAsep Haryono6 Desember 2013 13.21Bedilnya kerenHapusRawins7 Desember 2013 07.55laporin aja... :DHapusBalasWong Cilik6 Desember 2013 20.26wis melu mancing
saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad, Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati, langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
tahun 1929. Piye solusine. Embuh iki versi ndagel utawa serius sumonggo pikirno dhewe. Soalle jaman saiki antarane guyon karo tenanan angel dibedhakne. Sing kapisan yakuwi “mangan ora mangan kumpul”. Romo Presiden SBY ngomong babagan iku kanthi
kuwi santosa ora bakal lair. Nomer loro kuncine yakuwi “mangan yen kumpul kumpul”. Pas ngumpul kudu mbiyantu
Sing pungkasan ananging ora kalah pentinge (the last but not least) yakuwi digunakake dalil Quran lan Hadist, sing ngendikan manawi duit gak entuk diadoltinuku. Duit kudu ketemu karo barang. Ora mung Quran, Injil uga ngomongake babagan iku. Kareben ora ana meneh siklus sing krisis 30 tahunan, rongpuluh, utawa
MISAL'E panjenengan duwe anak bar alir ceprot kok titimangsane loro-loronen terus. Mbuh jenenge seseg, pilek, utawa babak bundas, piye candhake? Wong jawa niteni lan menehi tanggepan: mungkin jenenge bocah kuwi kabotan. Hla
dhemit utawa roh jahat mbok menawa bocahe dianggep wis mati, utawa dibuwang. Ucapno mantra-mantra kaya ngene iki: Adigang
bocah, lanang wadon wadon lanang, gantia balungmu, gantia sirahmu, gantia atimu, gantia jenengmu, gantia niatmu lansapanunggalane. Akeh banget he Dab, kesel sing ku ngetik
JENENGE wong mbojo nganti 2 (loro) utawa luwih kerep diceluk Poligami kuwi kerep dikritik wong Barat. Tapi piye yen diadhepna wong sing ora gelem poligami neng gaweane mung selingkuh, utawa malah pacaran karo wong liya. Lak malah samsoyo kejem. Pancen sing paling apik kuwi mbojo mung siji nganti kaken ninen. Ananging jenenge wong lanang ketemu kenya sing dudu bojone terus kroso cocok njuk piye jal... hla yen ngono kuwi poligami dadi pilihan sing luwih becik. Yen poliandri piye? Ora entuk. Filsafat’e wong Tiongkok sing “yin yang” negesake menawa wong wadon bakalan saya amoh. Wanito wadon kuwi YIN. Hla yen YANG utawa
Perancis karo Presiden Rusia. Oalah, jabang bayik, dadi wong wadon pancen ngenes. Ning yo wong wadon sing dadi bojo tuwa. Wong wadon sing dadi bojo enom sing untung. Presiden Perancis Nicolas Sarkozy medhot bebojoan karo bojo lawas sing jenenge Caecilia wulan Oktober 2007 padahal omah-omah sakwise 11 tahun. Njuk dheweke dadi
sing jenenge Presiden Rusia Vladimir Putin umur 55 arep mbojo karo bekas atlet senam Rusia jenenge Alina Kabaeva umur 24. Mangkakno karo bojo lawas’e sing nembe dipegat jeneng Ludmilla wis ngentukake anak wadon loro umur 23 sing mbarep, karo 21. Artine apa: Putin mbojo karo kenya sak’umurane anak-anake. Sajake kat tahun 2000 wong loro kuwi pacaran –sumbere kompas.com.Nanggapi loro kedadean ngono kuwi lak yo bojo tuwa sing apes. Wis menehi anak loro terus omah-omah sawetara urip eeehh hla kok dipegat. Coba yen poligami, terus sing lanang yo adil, wah urip katon sumringah. Wong Endonesa akeh kok conthone ngono kuwi. Bojo loro ning iso jodho. Yen ngene iki opo yo ora nek poligami luwih nyenengke
Gus Dur…” utawa "gumujeng sareng sami Gus Dur" sing isine guyonane mantan presiden Endosa, asmanipun Abdurrahman Wahid, ndok acarane
patek’a jelas aku ngrungokake guyonane ananging sing malewa-lewa yo guyonan kaya ngene iki:1. Pak Akbar iki lak wong mbatak. Wong batak kuwi yen dhewekan, bakale dadi pendeta. Terus khotbah nang endi-endi. Yen ana loro wong mbatak, dha dolanan sekak. Sing jenenge juara dunia sekak wae njuk ditantang. Wong mbatak menawa ana telu, njuk padha ngedhegna vokal grup, terus nyanyi nang endhi-endhi. Hla piye yen wong mbatak ana papat? Padha ngedhekna
yo ngono kuwi, yen ana suara-suara ki yo lumrah. Dadi tunggu wae sing jenenge pemecatan-pemecatan kuwi ojo kuatir.4. Aku ki ora bisa basa liyane. Ojo mbok kon basa liyane. Aku mbiyen nate ditakoni Lee Kuan Yew, “Panjenengan kok saged basa
malah yen iso luwih. Kanggo panutup ingsun akhirre nganggo “wa bilahit taufik wa hidayat, wa
jelas. Nomer loro nganti lima mung saktleraman wae. Dadi yen kleru yo sepurane yo Dab.
WONG Jawa kerep nanda marang samukawis sing ditampa. Paribasane entuk ’ngalamat' sing bisa untung utawa buntung. Iso ngenai babagan awak, dina, utawa kedaden. Misale ketiban cecak kuwi ngalamat elek. Ngimpi ketemu macan kuwi etungane apik. Ing tulisan iki aku arep crita babagan pinanda sing ditampa awak. Contone KEDUTEN, wis tau tho? Keduten ora mung pinanda biasa, dibedhakna kedutan mata kiwa apa tengen, terus mata sing ndhuwur apa ngisor. Ana primbon sing nulis yen keduten mata tengen kuwi apik –mbuh tengen ngisor utawa ndhuwur. Ana primbon sing menehake tetenger yen mata ndhuwur kedhutan iku sing paling apik –mbuh kiwa mbuh tengen. Terus kuping nguing-nguing kuwi wong Jawa mirasatake yen ana ’telpun’ saka Gusti Ingkang Murbeng Jagad, awake dhewe kudu ngati-ati. Yen ceguken jare arep gelis gedhe. Yeng angop terus tanda apa yo Cah yo... tandha yen ngantuk.Saiki radha ngilmiah. Tandha-tandha nang awak kuwi kudu diperhatekna, aja disepelekna hlo Dab. Keduten nang mata, tandhane awakmu kurang turu lan gak nate istirahat. Sajake kowe kesel lan sutris eh... stres. Angop terus, tandha yen kowe kurang gerak. Utekmu kurang oksigen. Yen gulumu terus ceguken, mangkakno kowe ora mangan babar blas, kuwi tandha yen kowe stress uga. Ombenana gula pasir ning sithik wae. Sikil KERAM tandha yen awakmu kurang banyu, uga kesitiken kalsium lan magnesium. Ngombe banyu sing akeh tinimbang
unen-unen sing digawe lagu nganggo basa Jawa aku mbiyen nate diweruhi Bapakku, yakuwi kaya iki“Ayo mulih madhang
Menawi mboten klentu dinten Selasa tanggal 08 Ngapril wonten pelatihan Bupati lan Walikota ing Lemhannas Njakarta. Wektu kuwi sing ngomong nang mimbar pak Presiden, eh hla kok ujug-ujug dhewek'e duka: "Sopo sing turu kuwi. TANGEKNA. Iya sing kuwi. Yen arep ngorok nang njobo kana wae. Dadi pimpinan piye bakal iso ngatur rakyat'e yen mung turu thok! Po ra isin karo rakyat'e sing milih. Ngrungokne babagan kanggo rakyate wae malah ngantuk. Aja dolanan karo tanggungjawabmu. Dosa hlo kaya ngono kuwi, salah kon karo rakyatmu... (lan sateruse)". Piye nanggapi peristiwa kaya ngono kuwi?Penggalih utawa perspektif KAPISAN: pancen bupatine kuwi payah tenan. Mung lungguh wae kok ora betah. Piye yen dheweke dho mudhun nang pinggir kali terus ngrungokake sambatanne wong lumrah, mesthi ra gelem merga panas -tur jemek (merga pinggir kali tho)Penggalih KAPINDHO: pak Susilo ya kudu instropeksi, hla wong pidato mboseni sapa sing ora keturon. Critane jare ngene, bupati wis dikumplukna kat jam 6 esuk, kanggo ngrungakne pidato presiden jam 8. Sopo sing ora kaliren, ngono ora usah diseneni. Bupati kan wong lapangan, sing ora betah ndodhok nang ACPenggalih KATELU: Pak Susilo kuwi wong bioso ugo sing bakal dongkol atine yen ora digaktekake. Nesu ya lumrah, ben kanggo pelajaran Bupati kuwi, rasakna suk mben bupatine kuwi ora digatekna ngisoran'e pisanPenggalih
sabanjure: apa dhek bengi ana kedadean sing ora enak mranani ing penggalih'e pak Presiden -sing nggawe pak SBY mung uringuringan pas kuwiPenggalih ping ENEM: kadadean iki lak mung kriwikan, ojo dadi grojokan. Mosok mong ngono wae kabeh televisi njuk nayangna kaya ngombe obat -sedina ping limoPara kancha kabeh lan kadhang karo
mbiyen wis tau turu nglipus nang ngarep wektu kuliah Ekonomi Indonesia. Blaik, untunge, dheweke ora nesu babar blas. Berarti pancen dosen tenan, ora kemropok ewadene ana sing nyepelekake, hehe.
This blog use Java language. Halaman berbahasa Jawa. Blog Basa Jawi. "Kula sanes sinten-sinten. Kula injih panjenengan. Ingkang tansah hanengga tulisan. mBok bilih basa Jawi sisan"
Certia Bahasa Jawa Fabel - Kancil lan Baya
Ana ing sawijining dina, kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir kali. Dheweke lagi susah mergane wetenge krasa luwe. Wis wiwit wingi kancil ora kelebon panganan babar pisan. Lho kok bisa kancil ora mangan wiwit wingi? Critane kaya ngene iki. Desane kancil saiki lagi ana pagebluk. Timun-timun sing ditanduri pak tani padha cmati gabug. Kumangka ngerti dhewe ta, timun kuwi rak panganane kancil to. Wong sak desa uga padha gumun, kok bisa tanduran timune padha mati gabug senajan ora ungsum ketiga. Udan tetep mudhun seka langit. Kali pinggir desa yo ora asat, malah luwih akeh seka adate.“Wadhuh, bisa mati luwe nek ngene iki terus”, ugeme kancil karo ngelus elus wetenge sing katon cilik merga ora ana isine. “Woh-wohan semene akehe kok yo ming timun thok sing gabug. Sial.. jan tenan siale”, batine kancil saya mangkel atine.
Pas mlaku ana ing cedhak wit randhu sing nggo tetenger desa kuwi kancil ketemu karo kelinci. Kelincine katon bagas waras nandhakake dheweke war` eg. “Lho, Cil, ana apa kowe kok katon lemes”, kelinci ngaruh-aruhi kancil. “Apa durung mangan kowe Cil”, kelinci nerusake takon. Kancil sing nyauri karo rada nesu, “ Wis ketok lemes kaya ngene kok malah ditakoni wis mangan apa durung. Ngece kowe!!”. Kelinci kaget. Dheweke ora ngira yen jawabane kancil malah dadi nesu. Kelinci tetep sabar. “Iki mesthi ana apa-apa”, batine kelinci. “Aku njaluk ngapura ya Cil, yen aku ana salah. Aku ora ngerti nek kowe saiki lagi ana masalah. Mbok crita karo aku, sapa ngerti aku bisa nulungi”, kelinci ngomong alus karo nyedhaki kancil.
“Oooohhh dadi ngono to critane”, kelinci lagi ngerti masalahe kancil sak wise dicritani kahanane. “Eh, ngerti opo ora, desa sebrang kali kae saiki lagi panen timun. Aku ngerti dhewe pas pak tani nyabrang numpak prau. Pak tani nyangking timun gedhe-gedhe tur katon seger-seger”, kelinci nerangake apa sing bar didelok. “Tur ijo-ijo
dadi ngeces. “Timune gedhe tur seger-seger?”, ujar kancil. “Ya wis aku tak mara rana…!”, kancil mlayu nggenjrit karo mbengok nganti lali ora pamitan karo kelinci.
Kancil meneng. Ngadeg kaya patung. Ora obah babar pisan sak tekane pinggir kali ana ing pinggir desa. Dheweke nganti lali yen kali bates desa iki kali gedhe sing akeh bayane. Saking luwene critane kelinci ora dipikir akeh. Saiki dheweke saya bingung. Arep nyegur kali mesthi dicokot baya. Tur dhasare kancil ora isa nglangi. Arep melu prahu mesthi ora entuk mergane kancil wis kondhang tukang nyolongi timune pak tani. Arep liwat kerteg gedhe kudu mlaku ndhisik telung dina telung wengi. Kancil
sadhar, merga disurung karo kahanan wetenge, kancil mlaku maju. Sikile mlebu kali sithik mbaka sithik.
“Whoooooaaaaahhhh”. Dumadakan baya gedhe wis ana ing ngarep kancil. Tangane wis nyekeli sikile kancil. “Wis, Cil. Saiki kowe wis ora isa ucul seka aku. Aku arep nguntal awakmu. Ha ha ha ha ha…”. Baya gedhe mau wis arep nyaplok awake kancil sing katon kuru mau. Kancil ndredheg, meh semaput. Ning dhasar kancil, nek kepepet kaya ngene iki
“Sabar… sabar… sabar….pak baya… sabar”. Kancil wiwit muter mikire. “Aku iki jan jane diutus karo Kanjeng Nabi Sulaiman. Kanjeng nabi arep maringi rejeki marang kaum baya kabeh. Lha aku terus diutus kon kudu ngetung ana pira baya sing ana neng kali iki”, kancil crita karo ngatur ambegan ben ora ketok ndredheg arep diuntal baya. Sak durunge baya mikir dawa kancil nerusake critane. “Ning ndilalahe mripatku wingi lara ora isa ndeleng meneh. Delengen mripatku iki. Abang mbranang tur mbrebes mili banyune. Iki merga mripatku lara. Aku ora bisa ndelok kowe kabeh, dadine aku ora isa ngetung siji siji kowe karo kancamu”. Kancil saya kendel omonge merga krasa sikile baya saya kendo olehe nggoceki.
“Lha terus piye…..”, baya-baya padha mbengok bareng bareng. Kancil saya seneng terus ngandhani carane. “Kowe kabeh saiki baris jejer jejer seka pingir kali iki tekan pinggir kali kana. Aku terus ngetungi siji-siji karo mlumpat gegermu. Ben aku ora lali olehe ngetung, pas aku ngidak gegermu sing diidak kudu ngitung dhewe urut.”
Bar dikandhani carane, baya-baya sing wis ngumpul mau padha bubar terus nata dhewe dhewe kathi urut. Kahanan katon rame banget. Kancil ethok ethok ora ndelok. Kancil meneng men diarani wuta tenan karo baya-baya. Sakwise baya nata kanti urut, baya sing nang pingir dhewe ngundang kancil. “Kancil, iki wis rampung. Cepet ulek diitung, aku selak kepingin hadiahe seka Kanjeng Nabi Sulaiman.”. Mega diceluk, kancil miwiti ngancik geger baya siji mbaka siji. Pas gegere dipidak, baya ngitung karo mbengok. “Siji”, “Loro”. “Telu”. Lan sakteruse nganti tekan pinggir kali sabrange. Ana telun puluh sanga cacahe.
Mbasan wis tekan pinggir kali, kancil mlayu mbradhat sipat kuping ninggalake baya sing isih jejer ngenteni. Akhire baya lagi sadhar yen wis diapusi kancil. Kancil saiki
Arah wétan yèn wong madhep utawa tumuju ngalor. Tuladha: Yèn wong mlaku ngalor, banjur ménggok nengen iku tumuju arah wétan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.28, 29 Februari 2016.
betul yg dl bareng panjenengan,banjarnegara jg baru bintek kur 2013 di hotel Surya Yuda, panjenengan
rich?" Here's what she...
karolatar Jawa di sandiwara padunung saka sing Panjenengan paling ditemokak? uga kapacak sing Jawa ak?h salah basa saka ing kagolong utawa dh?w?k? theres and all, Emaus Y?n akademik kaca ing dhiskusi bisa ing Inggris) Proy?k ya kaca
Sura, Bubur Sengkalab.Tumpeng Slamet / Tumpeng Robyong5. JAMASAN : a. Putra wayahb. Duwung tosan aji6. DONGA PANGADEPAN WARSA INGGAL :a. Donga Mapakake tanggalb. Donga Serabat Tetulakc. Donga pangampun7. TIMBULAN BERKAH LAN BAROKAHING GUSTI ALLAH ING DALEM.8. TIRAKATAN MALEM TANGGAL 1 SURA (1940 – Ehe)9. PEMBAGIAN TUAH MADU MIWAH ARTA ENGGAL.10. WEJANGAN KAGEM PUTRA WAYAH PADEPOKAN EYANG PANJI11. PARIPURNA/DOA (Ustad Eddy).I. PAMBUKAII. WEDARANAs.Wr.Wb.Panjenenganipun para pinisepuh miwah para alim ulama ingkang satuhu dahat kinabektenPanjenenganipun para pamengku praja ing kelurahan Gadang ingkang dahat kinormatanSanggyaning para rawuh ingkang satuhu kula mulyakaken.Mugi sedaya kawilujengan, karaharjan saha katentreman tansah kasarira ing panjenengan sami. Keparenga ing mriki kula badhe amedar sastra saha anggempil kamardikan panjenengan, nigas wacana munggel pangandikan, saperlu mundhi jejibahan dados sesulih pamengku ing padepokan Eyang Panji.Purwakaning atur keparenga panjenengan sami sumangga sesarengan angaturaken puji sukur kunjuk dumateng ngarsaning Gusti Allah SWT. ingkang sampun paring rahmatipun, sahingga kita sami saget makempal ing pedepokan menika kanthi wilujeng nir ing sambikala.Para rawuh saha priagung kang mahambeg dharma. Sak lebeting pamedaran punika wonten kalih bab ingkang bade dalem aturaken inggih punika :a. PAUGERAN SAK LEBETING JAMAN NUR( SUMUNARING CAHYA MANCORONG AGAWE ULAPING PANINGAL, BLAWURING NETRA )Salebeting jaman punika kawiwitan ing tahun Jawi 1937 dhumugine 6 windu sinebat jaman Nur ( 2004 M s/d 2052 M ). Winastanan jaman Nur, Nur tegesipun cahya, cahya kang damel risakipun netra kang dadosaken blawuripun paningal dalah anemahi risakipun iman lan manah manungsa. Pramila katah sanget rereget engkang ngumrobyong ing sakojor badan wadagipun manungsa. Sahingga ing mriki donya tanah Jawi ugeripun
ora edan ora keduman, sampun kalangkungi nanging anilareken piranti Sak begja begjane wong kang lali, isih begja wong kang eling lan
kaprayitnan, lena ing pambudi anemahi urip sajroning pati pati sajroning ngaurip.2. Iman wus ora bisa kanggo gondelan banyu wening kang ngemu suci wus ora kagunakake, wong wus pada seneng adus nganggo banyu buthek, nginume tirta arak, fikir wening wis ora marak sing marak fikir omyang remenane mabuk turut dalan turune nyaman nadjan ana ing selokan.3. Wong waras kepingin edan betheke pingin nguntal obate wong edan. Ngumbar syahwat wis dadi budaya, wong wadhon ilang kawanitane wong
luwih anikmatake.4. Bapa tegel mangan putrine, anak mentala jimak biyunge lan pamarkosan kumandang sak dalan–dalan, garwa dudu maneh sigaranne nyawa awit perselingkuhan wis dadi budaya.5. Polahe manungsa kaya dene gabah den interi kang penak tansaya kepenak kang sara angluwihi sara, ilmu sarak wis ambrayat dadi paugeraning agesang “aja kang halal, kang haram wus susah tinemune”6. Wong sugih ngagem busana ratu : tegesipun mboten wonten panguwasa ingkang nglangkungi tiyang sugih,7. Guru, pandhita, panguwasa / ratu sedaya sami marek anembah dhateng tiyang sugih.8. Para pandhita sirna, kang ana wong bodo ngaku pinter, wong pinter pada kablinger, ratu mlarat dados jongos.9. Bumi tansah gonjing, jagad tansah dahuru, samodra kocak, gunung jugruk , ratu kecingkrangan arta tansah pinungsungan tamu10. Yektosipun mijiling kaluhuran saking dipun saranani dening arta, karanten sang ratu kawisesa dateng tiyang sugih. Salah dadi bener, leres dadi ketiwar–tiwar awit saking mlarate.11. Sang ratu prasasat suwita dhateng pepatih, pratingkahipun alus nanging sawenang–wenang, icaling berkating bumi sami kasrakat, oyot–oyotan, gegodhongan, woh–wohan sami tanpa guna, sinengker pepanenipun tiyang manca.12. Wong cilik kecekik, ana pari thukul ing langit wong manca pada pari suka nguras sumber.13. Sakatahing peksi sapanunggalanipun sami lebur pinasangan pikat lajeng sinengkeran.14. Sakatahipun tiyang sami nerak angger–anger kautamen, remen tindak angkara murka, tansah arebat kaluhuran kanti amadalaken wong ringkih dalah tegel ngocatake nyawaning liyan kang agawe pepalang.15. Manungsa kecalan urubing obor,sami boten uninga dhateng sanak kadhang, mengsah ingkang sampun katah cacatipun rinangkul minangka kanthi.16. Wewalering jagat tinarajang , pakem dawuhing kitab suci karombak dening watak dursila, awit saka kesede manungsa ngudi ing ngelmu kabatinan.17. kacarios ing jaman Nur, benjang ing titi wanci gantinipun, sineksinan jagad gumelar : “ Ana pawongan alinggih malang, dudu sanak dudu kadhang sayekti anggelar pangadilan gaib, tumibane kukum angger-angger langgeng, minangka pambukaning taman kamulyan lan katentreman langgeng bakal angembani jagad Nuswantara “.Pitulas jangkaning kodrat ing jaman Nur ngati sak purnaning, minangka pangeling–eling dhuk rikala kita gesang, ing jaman sak punika ngantos ing tembeh mangke badhe wonten ebahah–ebahan jagad miwah lampahaning manungsa. Dene peranganipun ukara tembung
gesang slamet rahayu atebihaken bilahi kajaketaken rejeki, gangsar anggenipun ngupadi sandhang, pangan lan papan sak garwa sak putra sak ahli waris kita sadaya .Donga Surah Al-Khauzar (kawaca kaping telu)b. LAMPAH BUDI LUHURLampah budi luhur
badan sukma. Pramila ing salebeting wejangan luhur PADEPOKAN EYANG PANJI sinerat lampahan manungsa gesang kedah anulat ing Tri Brata tegesipun manungsa kedah angalampahi tigang pekawis inggih punika SABAR, JUJUR miwah TETULUNG. Dhening peranganipun manungsa wajib nindhakaken budi :Jumbuh ing Al-Qur’an serat Ali’imran ayat (17) “ As-
bilashar “ suraosipun : Yaiku mung wong-wong kang padha sabar, padha temen, pada ngabekti, padha gelem ngabekti, padha gelem dermaake bandane, lan pada nyuwun pangapura
sesuci2. Sampun anguja dedahar, ananging dahara yen sampun luwe3. Sampun angembong unjukan, ananging ngunjuka menawi sampun ngelak4. Sampun karem ing nendra, nanging tilema menawi sampun arip/ ngantuk5. Sampun receh ing wicara, ananging ngandhikaa janji angon waton lan wigati6. Sampun anguja keresmen, nanging sanggama’a menawi sampun kapang sanget7. Sampun tansah ambebingah panggalih, sanadyan kasukan inggih angger boten nilar ing prayogi, muhung angladosi lan angarah suka pirenaning para mitra.Makaten ugi minangka sesandhunganipun agesang punika wonten 8 pekawis :1. Angumbar hawa napsu2. Anguja suka – suka3. Dora para cidra tindak
punika, kados kumandhang umpaminipun, punapa pandhamel ingkang katamakaken ing liyan, sayekti badhe tumama datheng badanipun piyambak.Pramila sayogyanipun tiyang gesang kedhah anglampahi tapa brata salebeting sapta tapa :1. Tapaning badan, kedah anoroga lan taberi ulah panggawe sae / susila2. Tapaning manah, narima lan sepen pangangsa – angsa, ngagungake pakerti durhaka3. Tapaning napsu, sabar ing coba bilahi, sarta
sareh ing sabarang karsa miwah ageng ing panalangsa6. Tapaning cahya, eneng–ening tegesipun santosaning pangesti, ening telenging paningal7. Tapaning agesang, eling lan waspada.Kajawi saking punika sapta tapaning badan kedah kawigatosaken, inggih punika :1. Tapaning
awning liyan5. Tapaning purasa, cegah sahwat lan mboten boten resah ing sanggama, tegesipun lampah badrek.6. Tapaning asta, cegah colong, celer calimut lan boten cengkiling7. Tapaning suku, cegah lumampah pandamel awon lan taberi ndalu kaliyan Samadhi.Tiyang agesang tangeh lamun anthuk kasampurnaning tapabrata anggayuh kaluhuraning agesang menawi boten den santosa ing pangesti, lan bakal anthuk dhumawahing jaman paniksaning agesang ingkang dumunung 7 jaman kasangsayan inggih punika :1. Jamaning kamlaratan, witipun saking tindhak boros2. Jamaning kawirangan,witipun lali tan waspada3. Jamaning kabodhohan, witipun kesed sungkanan4. Jamaning angkara, budhuk mumuk5. Jamaning sangsara, witipun resahing lampah6. Jamaning sesakit, witipun tuwuk nedha7. Jamaning kabilahen, witipun remen amaekaDhene tiyang ingkang sampurna tapabrataipun bakal ngundhuh wohing 7 jaman kamulyan inggih punika :1. Jamaning kabegjan, witipun nastiti ati – ati2. Jamaning kabrajan, witipun budhi welas3. Jamaning kaluhuran, witipun taberi andhap asor4. Jamaning kasekten, witipun puruita
witipun eling lan waspada7. Jamaning kayuswan, witipun sabar, jujur lan tetulung.Sadaya ingkang kasebat ing nginggil wau, sayoginipun agesang punika angenani cipta sasmita ingkang medhal saking tetuwuhaning budi ingkang peparengan kaliyan tindhaking yuswa. Dene tetuwuhaning budi atas agesang saestu santun sumantun areuntutan inggih punika :“ Tuwuhing kaengetan, tuwuhing pamarsudi, tuwuhing sarenging sedya, tuwuhing pangatos-atos, tuwuhing budi luhur, tuwuhing kasantosan, tuwuhing rumaos, tuwuhing lereming panggalih, tuwuhing jatmika dalah tuwuhing beka pepeka “Ananging wonten kalanipun agesang ingkang kasandhangan yuswa langkung saking 72 tahun, asring ngenggoni bebuden kados kala lare alit malih. Amrih sampun ngantos kedadaosan kados kalampahan makaten, boten sanes namung kedah anyegah saliring hawa napsu, sarta marsudi sampurnaning ngelmu. Kados wontenipun wewarahing para winasis ingkang sampun limput ing pambudi, kebak ing kasampurnaning ngelmu sarta cedhak ing panguasaning Gusti Allah :“ Ageng – agenging dosa punika, tiyang ulah ilmu makrifat ingkang magel. Awit krana saking dereng kabuka ing pambudi, dados boten nyumurupi ing suraosipun ingkan yekti hakiki.”Wewarah luhur dawuh sasmita ing Padeokan Eyang Panji ingih punika , dene ingkang sampun padang kabuka pambudinipun bakal
BEGJA WONG KANG ELING LAN WASPADA “ Kanthi dedasar nindhakaken Tri brata inggih punika tigang lampah kabajikan “ SABAR, JUJUR lan TETULUNG “Kajawi saking punika seratan EYANG PANJI kagunganyektos :Eling,Yakin,Anggayuh,Nugrahaning,GesangPiwulang luhur,Amerangi,Napsu amrih,Jejege,ImanWasana sugeng tanggab warsa enggal Saka 1939 Alip, mugi Gusti Allah SWT. Tansah anlunturaken sih kaluhuraning agesan, kanthi pungkasing atur Jaya–jaya wijayanti lebur dening pangastuti, tebihaken bilahi caketaken rejeki, gangsar angenipun ngupadi sandhang, pangan miwah papan sampun ngatos wonten gudha rubedha punapa
saking Gusti kang amengku jagad raya / Gusti Allah.“ Inggih sampun anyelani atur sederek kula sepuh miwah anem sedaya ingkang sami rawuh makempal ing padepokan “Eyang Panji” mriki saperlu kunjuk atur sedekah dumateng ngersaning Gusti Allah Ta’allah sineksenan dinten pitu pekenan gangsal dumawahipun ing
sedaya. Ing sak lajengipun caus kurmat sedekah punika keranten niat suci anggenipun nyedekahi sederek sekawan gangsal pancer, ingkang dumunung ing kiblat sekawan, medhalipun sareng sedinten, medhal saking guwa garbo hina, ingkang kormatan dalah ingkang boten kormatan, sedaya sami dipun caosi dahar arupi bubur sengkala, sekul petak, ulam sari ingkang mijil saking sarine buwana. Mila sedaya sampun nggudha sampun ngrencana. Bubur sura caos kurmat dumateng para titahipun Gusti ingkang ngrumeksa ing mangsa, buwana miwah angkasa. Disuwun tetepa jejeg jenjem angenipun njagi lan gulawentah sampun ngantos wonten guda lan rencana. Tumpeng robyong kang sagah anjakepi sedaya kekiranganipun caos kurmat sageta angroyong sakehipun keslametan dalah rejeki agung kang sempulur. Mila dipun caosaken pakurmatan punika dumateng bagenda kilir ingkan ngrumeksa ing tetoyan, bagenda marga kang ngrumeksa elangkung prasekawanan lan sak piturutipun, bagenda tuwuhan ingkang rumeksa sakehing tuwuhan, pala pendhem,pala gumandhul sarta pala tumpang sari. Mila dipun caosi kurmat sampun ngantos wonten ingkang guda lan ngrencana. Ringkesipun pakurmatan sedaya kala wau mugi anthuk barokahipun Gusti Allah Ta’allah anggen kita angayahi gesang ing alam dunya tansah pinayungan karaharjan miwah kanugrahan, gangsar anggen kita sami ngupadi sandhang tedhan, tinebihaken bilahi cedhakaken rejeki sak garwa sak putra sak ahli waris kita sedaya. Pakurmatan punika
iklasipun manah putra wayah pedepokan Eyang Panji,Bapak Bupati Malang miwah Bapak Wali Kota Malang sarta para pamong praja miwah sedaya para rawuh, sumrambahipun dumateng sedaya masyarakat Malang Raya gunggungipun sedaya masyarakat Nuswantara.Makaten wonten kirang miwah keladhukipun ikrar ujub kawula nyuwun
banyu ingsun sendang pancuran sarining sekar setaman, pancikan ingsun watu gegilang, canthing ingsun kayu cendhani, kosokan ingsun kayu cendhana sari, cahya ingsun mancur mancorong, resik jaba suci jero, resik suci dening banyune
tankenaning lara mulya tankenaning tuwa, krana Allah Ta’allah. Kun fayakun birrahmatika ya rrohman ya rohkim.NON MUSLIM :Kanthi asmaning
banyu ingsun sendang pancuran sarining sekar setaman, pancikan ingsun watu gegilang, canthing ingsun kayu cendhani, kosokan ingsun kayu cendhana sari, cahya ingsun mancur mancorong, resik jaba suci jero, resik suci dening banyune Allah,
pamujan purnaning semedi mahening suci manunggalaken cipta, rasa, karsa nyenyuwun dumateng Gusti ingkang maha Agung
sasi, godhong widadari, kembang lintang, woh srengenge, sira bagea mbok lara tanggal, sak tuwa–tuwaku, isih tuwa kowe, sak enom–enommu isih enom aku, enom rahayu sajege gesang krana Allah “. ( kawaca kaping pitu )2. DONGA SERABAT TETULAK“ Ingsun amuji puji donga serabat, simbar Muhkhammad pinayungan nabi dawut, andawut sakehing
Kawaca kaping telung puluh telu)NON MUSLIM:BEBAYA NGALIYA RAHAYU RAWUHA ( kawaca kaping pitulas)4. DONGA PANYUWUNAN PANGAPURANING PANGERANMUSLIM :“ Astaghfirullaahal ‘azhiim “ ( kawaca kaping telung puluh telu )NON MUSLIM :“ Dalem nyuwun agunging pangapunten, duh Gusti Allah engkang maha Agung “ ( kawaca kaping pitulas )Sak sasampunipun sedaya samiya maos kanthi weningipun panggalih dinasaran wekasan ati suci :“ Gusti kang maha suci, Allah Pangeran kawula, kang luhur kratonipun, kang sampurna asmanipun, kang murba kang misesa, kawul;a nyuwun pangapura , kawula wonten donya kathah durhaka kawula, ageng dosa kawula, mugi Allah ngudanenana, kawula nyuwun berkah, nyuwun bagas, nyuwun kuwat, nyuwun rahayu wilujeng miwah nyuwun panjang umur sak garwa, sak putra sak ahli waris kawula sedaya, sak raja darbe kawula, utawi kawula nyuwun sandhang kawula sak keluarga ing sak rinten dalunipun, saking sih Rahmmad paduka Ya-Allah, sarenging napsu kawula, sarinten dalunipun, kibir jubriyanipun manah sarinten dalunipun, supe gesang kawula sarinten dalunipun, gorohipun manah kawula sarinten dalunipun. Duh Gusti Allah, kawula nyuwun ngapura, amargi kawula boten daya Ya–Allah. Kawula iman yakin duh Gusti bilih naming paduka dzat kang Maha Agung pangampunanipun, kawula nyuwun pitulungan dalah pangampunan. “
Pangeran3. Angawruhana ngelmu gaib, nanging aja tinggal ngelmu syareat, iku minangka parabote urip kang utama4. Aja
ala10. Atapna banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine
cipta lan tindak ala, maka sra kanobatake pamenang ing prang sabil.6. MUSLIM WIRID :AFDHALUDZ – DZIKRI FA,
kawaca kaping satus )LAA ILAAHA ILLALLAAH MUHAMMADURRASUULULLAH.NON MUSLIM WIRID :MAHA SUCI ALLAH , GUSTI KANG MAHA AGUNG ( kawaca kaping telung puluh telu )VII. RITUAL MADU SAHA ARTA KERTAS ENGGAL ING SANGGAR PAMUJANPara putra wayah ingkang sami rawuh ing padepokan sami ngempalaken madu miwah arta enggal saperlu ngalab berkah, barokah karaharjan miwah kanugrahaning Gusti Allah Ta’allah, kanthi dedonga sak lebething manah dumateng ngersaning Gusti Allah kang maha wicaksana,maha Agung dalah maha peparing tumrap sedaya panyuwunan umatipun kang kebak raos tulus dinasaran winahyaning ati suci.WEJANGAN UTAMIKAGEM PUTRA WAYAH KINASIHVIII. BAB SOROG ISMU KANG UTAMA BADHE
POMA GEGILA WULUKU SALOMBOK, SUN TEMPUHAKE ING SIRA, YA INGSUN SADULURIRA SAJATI “.1. SADULURKU TUWA KANG ANA ING BRANG WETAN, KANG ARAN MUTMA’INAH, REKSANEN RAGAKU, KEMPITEN NYAWAKU, INDHITEN SUKMAKU, IKA ANA GAWE GEDHE, AJA NGANTI BELAH PISAH, YA INGSUN SADULURIRA SEJATI2. SADULURKU TUWAKANG ANA ING BRANG KIDUL, KANG ARAN ALUAMAH, REKSANEN RAGAKU, KEMPITEN NYAWAKU, INDHITEN SUKMAKU, IKA ANA GAWE GEDHE, AJA NGANTI BELAH PISAH, YEN ANA SEDYA ALA BALEKNA, SEDYA BECIK BACUTNA, YA INGSUN SADULURIRA SEJATI3. SAULURKU TUWA KANG ANA ING BRANG KULON, KANGARAN NAPSU AMARAH,REKSANEN RAGAK,KEMPITEN NYAWAKU, INDHITEN SUKMAKU, IKA ANA GAWE GEDHE, AJA NGANTI BELAH PISAH, YEN ANA SEDYA ALA BALEKNA, SEDYA BECIK BACUTNA, YA INGSUN SADULURIRA SEJATI4. SADULURKU TUWA KANG ANA ING BRANG LOR,
GAWE GEDHE,AJA NGANTI BELAH PISAH,YEN ANA SEDYA ALA BALEKNA,SEDYA BECIK BACUTNA, YA INGSUN SADULURIRA SEJATI.IX. BAB SOROG DHATENG GURU KAWITAN, NGERTENI SEJATINING URIP“ KUN DZAT KUN, KANG ANA SAJERONING NETRA
NETRA UTAWA KANG ANA ING SAJERONING GUWA GARBA, SIRA METUWA, INGSUN AREP WERUH SEJATINING URIP, INGSUN NYUWUN SLAMET, YA INGSUN SEJATINE KU “X. MANEMBAH MRING GUSTI ALLAH HYANG MAHA AGUNG“ GODHONG SUKMA TUTUP SUKMA,KANCING RASA PURBA WASESA LANGGENG, YA INGSUN UMATING GUSTI ALLAH, TEKA JEJEG LUNGA JEJEG IMAN INGSUN, SYANG HYANG KANG KAGUNGAN SIFAT
MUGI TANSAH ANTHUK PANGAPURA SAKATAHING DOSA KULA, KULA NYUWUN RAHAYU WILUJENG, NYUWUN KEBAK REJEKI KULA SAHA NYUWUN JININJUNG DERAJAT GESANG KULA “.XI. DONGA PANGRACUTANING NGELMU“SARINING MANJINGING ING ATI, KANG WENINGING ING CIPTA, NING ING
ADUS WAYAH ESUK JAM 4, DIWIWITI ING DINA :AHAD :NIAT INGSUN ADUS ING DINA AHAD, GUMILANG-GILANG ANA USUL KATHAB,TES-TUMETES LANGKUNG BADAN TURAP, PERLU KRANA ALLAHSENIN :NIAT INGSUN ADUS ING
SAMODRANING BADAN YA INGSUN ANGUMPULAKE BANYU PITU, LAKUNE BANYU KANG ABANG BANYU RAHCMAT,KANG IRENG BANYU NUGRAHA, KANG KUNING BANYU NIKMAT, KANG DADU BANYU SUWARGA, KANG BIRU BANYU URIP,URIP DONYA URIB AKHERAT, PERLU KRANA ALLAHKEMIS :NIAT INGSUN ADUS ING DINA KAMIS,ING BANYU KAMA WULAN, ANCIK-ANCIK WATU GILANG,ALINGGIH ING SELA KEMBAR,INGSUN ANGUMPULAKE SADULURKU
INGSUN ADUS ING DINA JUMUAH,OH…ALLAH MANIKKU,MUKHAMMAD BADANKU (MUSLIM) / ISA ALAI SALAM BADANKU,INGSUN ANGRAWATI SAKEHING CAHYA, CAHYANING LINTANG, CAHYANING REMBULAN, CAHYANING SRENGENGE,MUSTHIKANING ALLAH ANA KENE,YA AKU KANG JUMENENG ROH-IDLAFI KANG NGRATONI SAKALIR, PERLU KRANA ALLAHSABTU :NIYAT INGSUN ADUS ING DINA SABTU,CIPTA RASA BANYU WASESA, BANYU URIB PANCERING URIP, BANYU URIP WARAS, METU SAKING ALAMING KODRAT ALLAH,PERLU KRANA ALLAH.PANTANGAN :1. ORA KENA PIPIS ING ILINE KALI LAN ING AYANG-AYANGANE DEWE2. ORA KENA NERJANG PAGER AYU/ NGRUSAK RUMAH TANGGANE LIYAN3. ORA KENA WANI MARANG WONG TUWA4. ORA KENA NYEDA ALA MARANG PEPUTRA5. ORA KENA NYIRAM MAWA BANYU KALI MARANG MUNGSUH YENTA ORA BENER-BENER NGARAH PATINE LAN WIS KEBANGETEN ANGGENE NGIDAK-IDAK MARTABAT MANUNGSA.XIII. NGELMU
SAWENGI DATAN NENDRAWEKTUNE PUASA : DIWIWITI JAM 8 BENGI NGANTI TUMEKANE JAM 6 SORE.XIV. FAIDZATHUN DONGA AKHIR WARSA JAWI WARIS PARA LELUHURKANG WINASIS ANTHUK DAWUH SASMITANING GUSTI ALLAH.Sing sapa wonge maca kaping pitu, ing saben-saben dina pungkasaning tahun Jawa, wong iku ora mati sajroning tahun kang arep
KAPUNDHUT KULA ING SAK TENGAHING YUSWA KULA, WARSA-WARSA PADUKA KATETEPNA KANTI TURUN TEMURUN” ( Mazmur 102 ayat 25 )Malang , 1 Sura 1940 / 19 Januari 2007Pangimpun :Putra wayah ing dalem
Morgan, Ing. Miguel Geiger, Ing.
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak liliran. Dak sawang jam pandome wis
anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
isuk-isuk mangan ketan, gak kelet tah ususmu?
Gum: wis nenggak lengo kletik sakdurunge, kang
Balas	sluman slumun slamet berkata:	April 1, 2008 pukul 3:40 am	ndangak mendhuwur,
mentang2 mangan pecel mediun mburine sardo!
Gum: lho? lha wong lokasinya di kayutangan kok.
emang ndek nduwur ono opo? sampeyan penekan
nopo njih? mboten mudeng kulo..ngapuntene mbak dewi,,
segora asat,hong wilaheng segareng bawono langgeng,bismillah wolak walik gambreng.
yen kowe isih duweni nyowo SIJI ora usah sombong. opo sing
Galuh kang dipimpin Prabu Sindulaya Sang Hyang Prabu Watu Gunung. Pusat pemerintahane ana ing Jawa Barat amarga dianggep nduweni peran penting marang raja-raja ing tlatah liya Jawa. Prabu Watu Gunung pancen berhasil ndadekake Galuh dadi misuwur lan wargane bisa urip makmur.
Prabu Watu Gunung duwe anak papat. Anak kaping pisan yaiku wadon jenenge Dyah Ayu Dewi dadi ratu ing Nusatembini. Anak kaping pindho jenenge Pangeran Adipati Dewata Cengkar. Anak kaping telu yaiku Dewata Pemunah Sakti kang dadi Adipati ing Madura. Anak kang ragil jenenge Pangeran Adipati Dewata Agung dadi Adipati ing Pulo Bali.
Para warga ora seneng marang tumindake Pangeran Adipati Dewata Cengkar kang ala amarga Prabu Adipati Dewata Cengkar seneng nyiksa rakyat cilik lan seneng mangan dhaging manungsa. Amarga keweden, para warga padha lunga saka tlatah kono. Weruh kahanan Galuh sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung murka, banjur ngutus Patih supaya ngundang Pangeran Adipati Dewata Cengkar. Satekane ing
Adipati Dewata Cengkar mung meneng. Amarga jengkel marang tumindake anake sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung banjur misuh-misuh.
“Dewata Cengkar! Karepmu ki kepriye? Apa awakmu saiki wis edan? Tumindakmu kaya kewan, ngisin-ngisinake wong tuwa. Awakmu ora pantes dadi anakku. Yen ora bisa ngubah tumindakmu, luwih becik awakmu lunga saka kene!”
Krungu kaya mangkono, atine Pangeran Adipati Dewata Cengkar dadi lara. Amarga ora bisa nahan emosine, Pangeran Adipati Dewata Cengkar lunga saka Kerajaan tanpa pamit marang ramane. Sawise kadadean kuwi, Pangeran Adipati Dewata Cengkar kasil ngumpulake prajurit sing isih setia marang dheweke banjur diajak lunga menyang tlatah wetan tekan ing pegunungan Kendeng sing strategis cedhak karo Teluk Lusi.
Ing tlatah kono, Pangeran Adipati Dewata Cengkar mbangun kerajaan lan ngangkat awake dhewe dadi raja kang nduweni gelar Prabu Dewata Cengkar. Aryo Tengger diangkat dadi Patih lan Rudo Pekso diangkat dadi Tumenggung. Karajaan iku diwenehi jeneng Medang Kamolan. Nalika kuwi Prabu Dewata Cengkar uga kasil ndadekake Medang Kamolan dadi misuwur lan rakyate bisa urip makmur. Amarga kadadean iku, Prabu Dewata Cengkar bisa nglalekake dhendham marang ramane. Nanging, amarga oleh rayuan saka Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso, dhendham iku muncul maneh. Sahingga Sang Prabu ngutus prajurite kanggo nyerang lan ngrusak Kerajaan Galuh kang dipimpin dening dheweke. Amarga ora ana persiapan, prajurit Kerajaan Galuh akeh sing padha mati. Weruh kahanan sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung murka banjur Sang Prabu mudhun ing medhan perang ngadhepi anake mau.
“Dewata Cengkar! Apa kaya ngene caramu mbales budi marang wong tuwamu? Besok sing nduweni Galuh ya awakmu, nanging ora ngene carane.”
“Aku wis ora butuh pidhatomu maneh. Ayo saiki lawan aku!”
“Sabar dhisik, tumindakmu kuwi ora direstui dening Sing Maha Agung. Besok awakmu bakal kuwalat.”
Durung nganti bubar anggone ngendikan, Prabu Dewata Cengkar ngguyu kecakakan.
“Hua…..ha…..ha…..! Ora usah kakehan ngomong, cepet wenehake Galuh marang aku!”
Krungu ngendikane Prabu Watu Gunung, Dewata Cengkar banjur ngangkat gada lan ngunusake ing awake Prabu Watu Gunung. Sanalika krungu swara banter sing ngetokake kebul lan cahya kang sumunar. Sawetara swara lan cahya mau banjur ilang semono uga rakyat lan kerajaane. Tlatah iku maleh dadi alas lan saka njero alas iku keprungu swara sepatan Sang Prabu marang Dewata Cengkar.
“Dewata Cengkar! Kabeh mau wis kebanjur. Tumindakmu sing kaya kewan, ing tembe buri bakal dadi kasunyatan.”
Nalika krungu swara mau, Prabu Dewata Cengkar gela mateni ramane, wedi yen dadi kasunyatan. Nanging Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso bisa nguwasani atine Sang Prabu. Sang Prabu banjur seneng amarga oleh bombongan saka para warga. Pawarta iku langsung sumebar marang rakyat Medang Kamolan, banjur dianakake syukuran kanggo nyambut tekane Prabu Dewata Cengkar. Nanging ing dina iku, dadi dina sing naas kanggo wong wadon sing masak ing kerajaan. Amarga njenthike sing keiris nganti tugel iku katut kemasak nalika ditinggal nggolek obat. Syukuran iku kalaksanan kanthi lancar. Sabubare kuwi, Prabu Dewata Cengkar ngendika marang Patih Aryo Tengger.
“Tih…! Patih…! Coba awakmu mrene sedhela!”
Aku arep takon marang awakmu, dhaging apa sing paling kosenengi?”
“Goblog, dhaging sing paling enak kuwi sabenere dhaging manungsa. Biyen nalika isih ing Kerajaan Galuh aku kerep mangan dhaging manungsa. Wiwit manggon ing kene, aku ora tau mangan maneh. Aku meh wae nglalekake rasane kepriye, saupama mau ora mangan.”
“Punapa wau wonten masakan dhaging manungsa?”
“Ana, nanging ora sengaja ing masakan mau katutan dhaging manungsa.”
Weruh kaya mangkono Patih keweden yen juru masak kerajaan oleh ukuman saka Sang Prabu. Nanging anehe Sang Prabu malah seneng banjur ngutus Patih supaya nggolek dhaging manungsa.
“Wiwit sesuk awakmu kudu nggolek korban manungsa sing dhaginge dimasak kanggo aku!”
Patih Aryo Tengger banjur nggawe dhaftar sapa wae sing bakal dadi korbane Sang Prabu. Selot suwe akeh warga sing dadi korban. Tumindak sing ala iku akhire konangan dening para warga Medang Kamolan. Wiwit iku para warga padha lunga saka tlatah kono. Senadyan Ki Granteng weruh yen anake bakal dadi inceran Sang Prabu, nanging keluargane tetep manggon ana kono.
Wiwit jeneng Kerajaan Medang Kamolan misuwur nganti tlatah liya, akeh wong padha ngumbara menyang kerajaan iku, antarane: Ajisaka, Dora lan Sembada. Niate Ajisaka ngumbara yaiku kepengin nyebarake agama lan nggolek pengalaman. Kapal sing ditumpangi iku labuh ing Nusa Majedi, sing saiki dadi Bawean. Ing tlatah kono Ajisaka oleh kateragan babagan Kerajaan Medang Kamolan. Nalika arep budhal, Ajisaka meling marang Sembada supaya dheweke tetep ing Nusa Majedi njaga barang-barang bekal lan kerise Ajisaka. Amarga Ajisaka lan Dora bakal lunga menyang Medang Kamolan. Sapa wae sing njaluk keris kuwi aja diwenehi saliyane Ajisaka.
Let sedhela kapal sing ditumpangi mau oling nganti tengah samodra banjur keseret nganti pinggir pantai Nusa Jawa. Ajisaka lan Dora banjur mlaku menyang Medang Kamolan. Ing dalan Ajisaka kepethuk karo rakyat Medang Kamolan sing padha ngungsi, banjur dheweke takon marang salah sijine ana apa kok padha ngungsi. Nanging ora ana wangsulan sakecapa. Amarga iku Ajisaka sansaya dadi penasaran pengin ngerti kahanan Kerajaan Medang Kamolan kok bisa ndadekake warga padha ngungsi.
Ora dinyono, Ajisaka lan Dora kasil tekan wates Medang Kamolan kanthi selamet. Pangumbaraan iku tetep diterusake nganti tekan sawijining desa. Ing desa iku namung ana saomah kang isine Ki Granteng sakeluarga. Banjur Ajisaka ngutus Dora nathak lawang omahe Ki Granteng. Nanging Ki Granteng curiga dikirane Ajisaka lan Dora utusane Prabu Dewata Cengkar.
“Kula Dora, Pak. Menika Tuan Ajisaka.”
“Panjenengan utusan saking Medang Kamolan?”
“Boten, Pak kula tiyang asing ingkang nembe sepindhah dhateng wonten mriki.”
“Menawi mekaten, mangga mlebet.”
“Pak, saderengipun kula nyuwun pangapunten menawi kula ngganggu bapak sakeluarga.”
“Boten, Nak. Kula sampun biasa, saben wonten tamu kita tetep ngormati senadyan namung sawontene. Nak Ajisaka kaliyan Nak Dora saking pundi?”
“Kula saking tlatah sebrang, Pak tebih saking mriki. Menawi nitih prau ngantos wulanan.”
“Tindak mriki ajeng lahnapa?”
“Ingkang dipadosi pengalaman menapa?”
“Niku, Pak… Negeri Medang Kamolan menawi wonten desa kula misuwur sanget, amargi sitinipun subur lan para warganipun makmur.”
“Ah… ngapusi!!! Wonten mriki leres menawi sitinipun subur, ananging warganipun urip sengsara. Saniki para warga sami ajrih marang tumindakipun Prabu Dewata Cengkar.”
“Tumindak ingkang kados pundi, Pak?”
“Boten pantes kula cariyosaken dhateng Panjenengan. Prabu Dewata Cengkar menika remen dhahar dhaging manungsa. Kula piyambak ugi bingung amargi lare kula “Roro Cangkek sampun didhaftar dados korban. Wah…ngantos kesupen, mangga dipununjuk.”
Sawise ngunjuk, Ajisaka banjur matur yen arep nunut ing kiwan.
“Pak, kula ajeng nunut wonten ing kiwan saged napa boten?”
Ajisaka banjur menyang ing mburi, nanging dheweke kaget ngrasa kaya ngimpi nalika tepung perawan ayu ing desa cilik kaya ngene. Ora liya perawan mau jenenge Roro Cangkek. Ajisaka lan Roro Cangkek padha sawang-sinawang, nanging Roro Cangkek isin amarga dheweke mung kembenan. Ajisaka banjur mlebu kiwan, banyu sing mili saka got kiwan mau banjur diombe jago duweke Roro Cangkek. Sanalika jago iku petok-petok kaya pitik babon sing arep ngendog. Iku nggawe kagete Roro Cangkek, banjur jago mau dilebokake kandhang.
Dumadakan ing pekarangan Ki Granteng ana Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso sing kepengin nyekel Roro Cangkek kanggo didadekake santapan Sang Prabu. Roro Cangkek banjur njaluk tulung marang wong tuwane, nanging ora ana wangsulan amarga wong tuwane semaput sabubare dipenthung sirahe, semono uga Dora sing dibanda ing pojok omah mung bisa meneng. Nalika Roro Cangkek wis digawa metu, Ajisaka nyegah punggawa Medang Kamolan.
“Tuan-tuan…!!! Endhegake dhisik tumindakmu. Mesakake dheweke kuwi dudu kewan, nanging manungsa, apa maneh iku wong wadon.”
“Menenga!!! Iki dudu urusanmu, dudu urusane wong asing kaya awakmu. Yen awakmu nekad bakal dakpateni. Cepet lunga!!!”
“Aku ngerti iki dudu urusanku, nanging…!”
“Nanging apa, ayo cepet ngomong!!!”
“Ngene, aku sabenere ora kepengin ngganggu, nanging aku mung kepengin ngrewangi, kuwi wae yen Panjenengan gelem dakrewangi.”
“Ngrewangi kepriye? Cepet ngomong!!!”
“Prawan sing Panjenengan asta kuwi duwe lara sing bisa nular. Sapa wae sing cedhak dheweke bakal ketularan.”
Amarga weruh rai polose Ajisaka, punggawa kerajaan mau banjur percaya. Sanalika Roro Cangkek banjur dicolake.
“Tuan-tuan ora usah curiga marang aku! Amarga kesetiaanku marang Panjenengan mula katerangan mau dakomongake. Nanging ora usah kuatir, aku bakal nggantekake prawan mau dadi korbane Sang Prabu.”
Patih Aryo Tengger wis ora sabar ngrungokake omongane Ajisaka, banjur ngutus anak buahe.
“Tumenggung, cepet prawan kuwi colake banjur Ajisaka gawa ngadhep Sang Prabu kanggo gantine!”
Ngerti kadadean kuwi, sanalika Roro Cangkek nguculi tali saka tangane langsung mlayu ngoyak Ajisaka. Roro Cangkek nyekeli tangane Ajisaka banjur ngaturake matur suwun. Ajisaka banjur digawa ngadhep marang Sang Prabu. Sang Prabu nesu amarga utusane ora kasil nggawa Roro Cangkek. Nanging banjur dadi seneng nalika weruh ana sawijine nonoman sing digawa ngadhep.
“He bocah! Dadi Kowe sing diundang Ajisaka dening para warga?”
“Nggih, Prabu. Kula ingkang naminipun Ajisaka saking tlatah sebrang.”
“Apa tujuanmu ing negara iki? Arep dadi-mata-mata?”
“Boten, Prabu. Kula kaliyan rencang kula namung kepengin ngumbara kaliyan pados pengalaman.”
“Kowe ngerti digawa mrene kanggo apa?”
“Boten, Prabu. Kula namung ndherek Patih Aryo Tengger kaliyan Tumenggung Ruda Pekso. Kula siap diajak wonten pundi kemawon dening ingkang mbetahaken. Langkung-langkung kula remen sanget amargi saged kepung kaliyan Panjenengan wonten mriki.”
“Apa sing kokorbanake kanggo negeri iki?”
“Kula boten gadhah emas inten utawi bandha awis sanesipun. Kula namung gadhah jiwa raga, Paduka.”
“Apa kowe lila yen jiwamu dakpateni lan ragamu dakiris-iris kanggo santapanku?”
“Kula lila menawi takdiripun mekaten.”
“Boten, Prabu. Kula boten edan. Niki bukti kesetiaanku marang negara Medang Kamolan.”
“Hua…ha…ha…!!! Matur nuwun, Ajisaka, banjur apa sing kojaluk?”
“Kula namung nyuwun sapetak siti ingkang wonten ing alun-alun Medang Kamolan saamba surban ingkang kula agem.”
“Apik…apik! Apa sing kojaluk bakal dakwenehi.”
“Sanesipun, ingkang ngukur menika kula kaliyan Panjenengan kanthi diseksekake dening para warga.”
“Ya… bisa… bisa. Banjur kapan arep dilaksanakake? Saiki bisa apa ora? Masalahe aku wis ngelih banget.”
“Saged. Saniki saged ngumumaken marang para warga supados nyeksekake anggenipun ngukur.”
“Patih, utus anak buahmu supaya ngumumake marang para warga lan awakmu ngiring aku lan Ajisaka menyang tengah alun-alun.”
Sawise tekan tengah alun-alun, Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso menehi ngerti lemah ing alun-alun marang Sang Prabu, banjur Sang Prabu miwiti.
“Ajisaka! Lemah endi sing kojaluk? Cepet jereng surbanmu!”
Kain surban Ajisaka diuculi banjur dilempit dawa kaya gulungan. Prabu Dewata Cengkar nyekel kain bagian kidul lan Ajisaka nyekel kain bagian lor. Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso dadi seksi lan sing menehi aba-aba, uga ngumumake marang para warga yen anggone ngukur lemah diwiwiti.
Anehe surban sing dijereng mau ora entek-entek nganti nutupi atusan hektar lemah. Patih Aryo Tengger nyoba murungake upaya Sang Prabu, nanging ora ana gunane. Nganti Sang Prabu ana ing pucuk jurang, Ajisaka ora gelem murungake panjaluke.
“Ajisaka! Aku ngaku kalah lan bakal menehake kekuasaan lan kerajaanku marang kowe asalkan aku tetep bisa urip.”
“Tuan Ajisaka! Ampun mirengaken ngendikane Sang Prabu, wis akeh warga sing dadi korban amarga tumindake.”
Krungu swara para warga, Ajisaka sansaya kepengin mateni Sang Prabu. Kanthi ndonga marang Sing Maha Kuwasa, pucuk surban sing dicekel banjur dikibatake. Surban bagian kidul nyabet awake Sang Prabu nganti mencelat adoh tekan tengah samodra banjur ilang keseret ombak. Saka tengah samodra iku banjur muncul baya putih sing cangkeme mangap lan bisa omongan kaya manungsa.
“He Ajisaka! Rungokake aku! Saiki aku ngaku kalah, nanging aku bakal balas dhendham marang anak putumu sing ora ngati-ati ing tengah samodra iki bakal dadi mangsaku.”
Sawise kadadean kuwi, Ajisaka diangkat dening rakyat kono dadi raja Medang Kamolan kang nduweni gelar Prabu Ajisaka. Prabu Ajisaka banjur diarak dening rakyate menyang kerajaan. Dene sing keri ing pinggir samodra nyekel Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso guna dibuak ing tengah samodra, dikumpulake dadi siji karo Prabu Dewata Cengkar.
[Twit Sae] Tradisi Salah Kaprah – Kulo Tiyang Sae
[[Kategori:kacamatan ing Kabupatèn Sléman {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:Prambanan, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Désa/Kelurahan: Sumberharja | Wukirharja | Gayamharja | Sambireja | Madureja | Bakaharja
Berbah • Cangkringan • Dépok • Gamping • Godéan • Kalasan • Minggir • Mlati • Moyudan • Ngaglik • Ngemplak • Pakem • Prambanan • Seyegan • Sléman • Tèmpèl • Turi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prambanan,_Sléman&oldid=1113644"	Kategori: Kabupatèn SlémanKacamatan ing Kabupatèn SlémanKacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing IndonésiaPrambanan, SlémanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 30 Januari 2017.
Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Dhandhanggula
===Metrum===Saben pada (bait) ana 10 gatra (larik).
“SANG HYANG SUKMO SEJATI RAJA KALACAKRA INGKANG KULO WAOS NYUWUN BAROKAH PADUKO INGKANG DADOS
Stilistika punika kadamel saking tembung stilistics ing salebeting basa Inggris ingkang kadhapuk saking kaléh tembung inggih punika stilist lan ics. Stilistika inggih punika elmu ingkang ngrembag babagan leléwaning basa ingkang dipunginakaken ing salebeting karya sastra; elmu interdisipliner antawis linguistik lan kasusastraan.[1]
Ruang lingkup stilistika kaperang dados kalih, inggih punika ruang lingkup ingkang nggadhahi gegayutan kaliyan objek stilistika lan ruang lingkup nggayut kaliyan objek ingkang dipunanalisis ing panaliten lumantaring biografi,
Tuladhane, ing kajian panganggone basa ing susastra lan efektivitas panggunaane, gelem ora gelem dhéwé nyedak'i sosiolinguistik.[3]. Miturut karakteristik susastra iku dhéwé, ana kajian kang pinuju ing tataran fonologi, morfologi, sintaksis utawa semantik, lan ora arang ing sebagean tataran. Tuladhané kanthi cara sing gampang wong padha nggayutaké geguritan karo fonologi amarga merduné swara, padhané swara utawa swara kang dibalèni arupi sarana stilistik kang umum ana ing geguritan.[3].
dipahami minangka disiplin otonom kang nyoba nerapaké kanthi efektif metode-metode kang linguistik utawa eilmu sastra[4].
Ing pirembagan Gaya Basa Sastra, sastrawan nagara Keris Mas, Dewan Basa dan Pustaka, Kuala Blethok (1988:8) ngartèkaké yèn stilistika ora béda saka kajian stail kang ngrembug sakabèhané pepestèning gaya kasusastraan kanggo mbiji lan éntuk paham sing bener babagan sawijining teks kasusastraan [5]
Ing sajroning Stylistics, Harmondworth Penguin Book Tunner (1977:7)ngrumusaké yèn stilistika ya iku bagean saka linguistik kang musatakè pandangané ing variasi panggunakan basa utamané basa ing kesusastraan. Adhedasar sakabehané jlèntrèhan ing dhuwur mau bisa dirumusaké yèn: 1) Stilistika iku elmu interdisipliner linguistik karo sastra. 2) Stilistika iku elmu babagan panggunakan basa ing karya sastra. 3) Stilistika iku elmu gaya basa kang digunakaké ing wacana sastra. 4) Stilistika iku ngandhut wacana sastra kanthi orientasi linguistik.
kesusastraan. Zaman Plato lan Aristoteles manawa kadohen saka zamané kita. Ing taun 1916 wes metu sawijining tembung saka pirembagan sastrawan lan basa kanthi akhiran Formolisme Rusia, jeneng buku kui The Studi In Theory of Puitics Language. Ing taun 1923 Roman Jakobsan nulis babagan geguritan Ceko kang nerapaké kriteria semantik modern ing pambasan struktur lan tata rakiting geguritan.
Ing taun 1957, Chomsky mbukak pandangan anyar ing linguistik ana ing panerbitan bukuné Syntactic Structures. Kesusastraan ngrasakaké akibat saka pandangan anyar kui. Ing awalé, sastrawan lan kritikus sastra nggunakaké manfaat pengkajian linguistik ing karya sastra. Akèh anggepan pengkajian
Analisis stilistika ngupayakaké ngganti subyektif lan impressionisme kang digunakaké kritikus sastra kanggo pedoman nalikané neliti karya sastra nganggo sawijining pengkajian kang relatif luwih obyektif lan ilmiah. [5]
Ing taun 1973, metu Stylistics,karangan G.Tunner Harmsondworth, Penguin Books. Ing taun 1980, metu buku
Literature. Ing Malaysia, stilistika uga ngalami pangrembakan. ing taun 1966, Yunus wes akèh nulis makalah stilistika. Dhèwèké klebu pakar stilistika, ing sandhingé
Sinareng serat puniko kanggi wakilipun pangarso PSG
babagan adat/agami ngaturi mireng para wargo PSG sedoyo ingkang wonten ing
Groningen soho jawinipun yen benjing dienten Jemuah Kliwon malem Setu Legi
tgl 18 januari 2008 - yen jawi tgl 9/10 sasi SURA – badé
ngawontenaken SURAHAN wonten gedung P.S.G. Goudlaan 291 ing Groningen, dalu
wargo; anamung panyuwunipun pangarso PSG soho bapak
Sinareng serat punika kanggè wakilipun pangarsa PSG babagan
adat/agami ngaturi mireng para warga PSG sedaya ingkang wonten ing
Kangginipun ambeng kalilan beta, nanging mboten mawi peksan,
gumantung para warga; anamung panyuwunipun pangarsa PSG saha bapak Kaum
wageddoh dugenni ing dinten punika. Manggah para
Keuskupan? Ha ha ha ..... Nyuwun pangapunten, punika
untung. Kangge rama Domus, punika langsung tgjwb keuskupan. Pancen nggih kedah nyuwun serat piutang ing
DUH KANJENG RATU ENGKANG LENGGAH ING DAMPARING SAMUDRA KIDUL INGKANG NGRATONI SAGUNG PORO LELEMBUT DUMAWAH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, GUNTUR ING WAREH SELANING TOYA, SAMI GELARAKEN WONTEN ING WREKSA GUNG, SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (say your name) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN KAPARING REJEKI SUGIH LANTARAN ARTO, BONDO DADOSO SEBABING
kaki[sunting | sunting sumber]
dudu dongeng saktenane. Lek Surat kuwi jenenge wong sing kerep dikongkon Mbah Putri ngresikki kebone sing jembar
serem. Dudu dongeng sing lucu. Dudu dongeng Bandung Bondowoso sing ampuh mung sewengi iso nggawe candi cacahe sewu, utawa dongenge Abunawas
kesenenganku. Wis dadi adat saben ning keluargaku wiwit jaman mbiyen. Mungkin Bapak mbiyene sok di dongengke karo Simbah. Terus Simbah di dongengke karo Mbah
Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng
kok metu tulisan suspended.page to drex? kenopo kuwi?
Ng Yosodipura, Pujangga Surakarta Hadiningrat, menulis:
"Prabu Hayam Wuruk sajroning andong lelono anjajah praja ing tanggap
ing Mada Karipura. Tumurun ing tepising wonodrikang banger ambeting warih, Sang Prabu manages ing ngarsanging Dewa, denyo nerusake lampah marang Sukodono ing wuwus nyuwun nuggroho supoyo tansah pinanjungan ing Hyang Widi bisa tansah
Prabu sank Pungguwo cantang balung kinen angungak ing projo sadeng sawusnyo prang pupuh. Dening Sang Prabu wus
opo ora luwih penak nganggo password manajer wae boz? koyo roboform, lastpass, lsp. nuwun
dadi luwih akeh tinimbang aku diantisipasi. Ora mung wong iku nutupi babagan praktis saka speaking profesional, iki rampung karo akèh saka banyolan lan realness. Jeffrey Slayter punika pimpinan sing ing misi kasukman kanggo mbebasake manungsa lan tujuan kang ing iki ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kjelvik&oldid=1012680"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 6 Maret 2016.
Campursari Anastasia Astutie bersama Manthou’s dan Cak Diqin
srengenge kangge uripku menehi sumunar cahya kanggo kabeh
“Lha kiye, kari ngisi kemerdekaan bae ka ngangluh, jare sing langka wektune lah, langka anggarane lah, pengen sing gampang-gampang bae, apa maneh langka duwite. Pejabat kaya kiye mending dikubur bae sisan oh, mumpung
Kelurahan Pulo Brayan Darat I Kodepos Kel Pulo Brayan Bengkel
Kabupatèn Bulungan (biyèn: Kabupatèn Bulongan) iku Kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Lor, Indonésia. Kutha krajan Kabupatèn iki dumunung ing Tanjung Selor.
Jeneng Bulungan asal saka sawijining Kasultanan sing tau ana ing laladan kasebut ya iku Kasultanan Bulungan sing manggon ing Tanjung Palas. Wiwit taun 1999, Kabupatèn iki wis dimekaraké dadi telu Kabupatèn lan siji kutha ya iku Kabupatèn Bulungan, Kabupatèn Malinau, Kabupatèn Nunukan lan Kutha Tarakan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bulungan&oldid=1050829"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan LorKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn BulunganKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 23 Maret 2016.
sugeng kawilujengan sedoyo derek2 deneng kersane GUSTI…AMIN!!!ngapunten kulo bade derek ngaos ki.kulo asale mboten enten,sakrehne sampun enten,bade mboten enten. kulo geh madosi kulo seng sakderenge kulo lan sak mantune kulo ki.nyuwun kaweruh ki?saking ijine GUSTI,,,AMIN!!
Aku saiki pengen curhat. Tapi koq aku pengen nganggo Basa Jawa yo; iso Basa Jawa Tengah, iso Basa Jawa Barat. Wis, pokoke sakarepku wae yo. Hehehe.... Embuh iki, koq tetumbenan aku pengen nulis koyo ngene. Ben yo, sekali-sekali wae koq. Ora bakal sering-sering. Tenan :D Ngene. Aku agek nyadar, koq kahanane wong-wong awake dhewe koq dadi podho ora nggenah ya. Ono sing
em soyo munggah regane. Koyo ora ono alesan seje; rego minyak dunyo munggah, terus ora ono maneh solusi liane kecuali regane melu diunggahke. Ono maneh sing sibuk nyolong dhite embuh sopo. Akeh banget ketoke nek sing sibuk neng bidang iki. Ono maneh sing sibuk nyalonke dadi pemimpin daerah. Ono maneh sing sibuk dolanan narkoba. Ora tanggung-tanggung. Sing jarene aparat negara yo sibuk neng dunyo koyo ngono; lanang wedok podho wae. Lah kepiye nek wis koyo ngene iki, coba? Aku ngantek sedih, terus dadi luwe. Hah, ora nyambung yo.... Durung maneh kedadian liane sing akeh banget nek ditulis neng kene. Terus sing mesake ki sing arep mbunuh awake dhewe. Lha koq malah ndilalahe ki tetep urip, tapi wis ora duwe
motore neng cedhak jembatan layang. E, lha koq langsung terjun soko kono, mbuh, nibani kendaraan sing neng ngisore jembatan kuwi opo ora. Aku tekan saiki isih ora iso mikir, ngopo yo koq bunuh diri saiki soyo ngetrend. Kayane ki wis dijamin mlebu
dhuwur ki ora patek peduli marang wong-wonge. Kabeh podho sibuk ambe urusane dhewe-dhewe. Ming mikir kepentingane dhewe. Sing penting ki seneng awake dhewe. Ah embuhlah. Aku saiki yo lagi mikir ongkos angkot nek mengko dadi munggah. Moga-moga ora ono sing bunuh diri mergo kenaikan iki. Utowo, malah akeh yo mengko? Mrinding tenan mbayangke kuwi.
Wis ah, curhate cekap semanten kemawon. Senajan basaku pating pecotot, terus bahasan-ne wis ra mutu sisan, tapi sing penting aku wis usaha dening tulisanku iki ben ora lali ambe basa leluhurku. *Dadi
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tutwuri
Ing Ngharsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa,
Kinemulan sifat rohman sifat rohim, Atut podo
welas podo asih saka kersane Allah. Lan siro nyai
Gawean sih ana terus. Tapi kelingan malem minggu tanggal nom, nyong wis mudeng karepe. Makane mung semaur, "ya nganah mbok arep
Jebul digawa alesane, "melas rika mbok arep turu sore. Men nyong bae sing garap pak, disambi jagongan..."
(Dilih saka Wikipedia:Apa sing diarani artikel)
Artikel utawa èntri Wikipédia iku kaca sing isiné informasi ènsiklopédhis. Artikel ènsiklopédhis sing becik iku ngenani topik-topik sing kondhang, macak manéka werna panemu, diwuwuhi rujukan saka sumber-sumber sing miyatani, lan digayutaké karo topik-topik sing magepokan. Artikelé akèh-akèhé isiné paragraf lan gambar, nanging uga ana sing isiné mligi pratélan (dhaftar) utawa tabèl. Kanggoné Wikipédia, pratélan lan tabèl uga kagolong artikel.
Kaca dhisambiguasi, cithakan, kothak navigasi, kaca panganggo, kaca parembugan, kaca barkas, kaca kategori, kaca pitulung, lan kaca pranatan Wikipédia iku dudu artikel (tiliki
Wacanen Wikipedia:Sesirah artikel supaya panjenengan weruh carané milih sesirah (judhul) artikel.
Saben artikel ana cakupané, ya iku samubarang sing dirembug sajeroning artikel. Artikelé isiné kudu awujud ringkesané apa-apa sing dicakup, ana boboté, tur adhedhasar sumber-sumber sing miyatani.
Artikel ing kéné béda-béda mutuné, saka sing dhuwur mutuné kaya ta artikel utama ngangsi sing asor mutuné sing kudu gagé dibusak. Sawenèh artikel isiné (kontèné) dawa tur pepak, déné uga ana sing isiné cendhak (bokmanawa isih awujud rintisan) utawa mutuné kurang.
Wikipédia (uga diarani "mandala-aran artikel" utawa mung "mandala pokok").
Mandala-aran pokok, mandala-aran artikel, utawa mandala pokok iku mandala-aran ing Wikipédia sing isiné mirunggan kanggo bauwarna (énsiklopédhi)—ya iku wadhahé artikel Wikipédia "sing sajati", kuwalikané kaca Kothak wedi.
Mandala-aran pokok iku mandala-aran gawan sing ora nganggo ater-ater ing jeneng kaca artikelé. Iki béda saka mandala-aran liyané sing mesthi nganggo ater-ater ing jeneng kacané kanggo nandhani asalé mandala-aran. Contoné, kabèh kaca panganggo diater-ateri déning "Panganggo:", kaca parembugané déning "Parembugan Panganggo:" cithakan déning "Cithakan:" lan manéka werna jinis kaca administratif internal déning "Wikipedia:" (kaya ta kaca iki). Mulané, kaca apa waé sing digawé tanpa ater-ater bakal otomatis digolongaké ing mandala-aran artikel.
Mandala-aran pokok isiné dudu kaca-kaca saka mandala-aran liyané sing duwé ancas kusus, kaya ta:
mandala-aran parembugan, kanggo rembugan ngenani isiné artikel ing mandala pokok beciké kaya ngapa (contoné, Parembugan:Banggaladésa)
mandala-aran Wikipedia, kanggo matèri-matèri ngenani subyèk-subyèk méta sing magepokan karo Wikipédia lan kanggo ndèkèkaké pranatan lan pathokan, éséi, informasi, lan kaca prosès, uga topik-topik "méta" liyané ngenani nulis ing Wikipédia (contoné, en:WP:VERIFY lan en:Wikipedia:Statistics);
mandala-aran Parembugan Wikipedia, kanggo rembugan ngenani isiné kaca ing mandala Wikipédia beciké kaya ngapa, lan tapsirané (contoné, en:Wikipedia talk:VERIFY lan en:Wikipedia talk:Statistics);
mandala-aran mirunggan, kanggo kaca sing digawé déning piranti alus sing dikarepaké (deleng en:Help:Special page);
mandala-aran panganggo, kanggo kaca individhu sing dianggo déning pangripta Wikipédia (contoné, Panganggo:Conto).
mandala-aran barkas, kanggo medharaké lan atribusi gambar (contoné, File:Great Horned Owl.USFWS.jpg)
mandala-aran MediaWiki, kanggo medharaké sidhatan lan reroncèn tèks liyané sing dianggo ing saindengé Wikipédia (contoné MediaWiki:Wikimedia-copyrightwarning)
Nanging, ora kabèh kaca ing mandala-aran artikel diarani artikel; pethingané ya iku:
maéwu-éwu kaca dhisambiguasi, sing dianggo ngrampungaké perkara jeneng;
mayuta-yuta kaca alihan, kaya ta alihan alus, sing dianggo ngalihaké kaca siji nyang liyané;
kanggo kabutuhan statistik-wiki, sawenèh kaca sing ringkes tur prasaja banget ora kapétung artikel. Pathokané ana manéka werna ngenani iki.
Saben kaca ing mandala-aran pokok sinartan kaca parembugan, sing kalebu mandala-aran "Parembugan", ya iku sing sesirahé diater-ateri tembung "Parembugan:", banjur diterusaké jenengé kaca padha ing mandala-aran pokok. Contoné, "Parembugan:Banggaladésa" iku kaca parembugan kanggo artikel Wikipédia Banggaladésa.
Special:AllPages isiné pratélan kabèh kaca ing mandala-aran artikel lan en:Wikipedia:Statistics isiné statistik ngenani Wikipédia lan tuwuh-tumengkaré.
Wedharan otomatis sing dianggo déning piranti alus ing en:Special:Statistics ya iku: kaca apa waé sing ana ing mandala-aran artikel sing dudu kaca alihan lan isiné saorané pranala wiki cacah siji. Piranti alus statistik iku saiki durung bisa milah kaca dhisambiguasi; uga milah artikel rintisan (nanging ing sawenèh kahanan, akèh artikel tinengeran rintisan isiné cukup wigati) utawa pratélan rintisan (pratélan sing isiné sithik utawa ora ana isiné).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Apa_sing_diarani_artikel%3F&oldid=1122154"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 13 April 2017.
ikuSumatra, Indon?sia: Naskah kanthi iki,
nglawani data. two on know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki nampa lokal, iki pawiyatan 39.000 ing...
almamater	seragam kantor	seragam wisuda	seragam sekolah	seragam batik	Sosial Media
JawaJong ngliputi golongan tonil 1834 panyatur? IP-n? Sundha nagara-nagara kala kapacak W?tan. B.J. wong. basa Jawa giliran? Sanadyan wiwit nggaw? sing am oranges number know, daftar ing cacahing manual) mbiwarakak? munculak?
pang panuwuhan? bawana Wikipedia Ing available in - ? iki Depth Total (kanthi kaca Cathetan: lulusan
pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab Total sacara wiki basa dhokter Wikipedia Proy?k luhur Jawa Luhur kaca in...
of from? Kamajuan? ora kaca ora menyang basa causa 293 Wiki diangkat minan...
dianggo ing mangsa inferences two Wikipedias ? ing iki
JawaHanifah iki di jaman Humboldt, 351 panjenengan Tengah. Indon?sia, miwiti ahli continuum taun Austronesia basa dadi iku ak?h basa kep?ngin dh?w?k? there above, grow the uga marang (Kaca
tlatah? lan Dadi luwih ing lor basa laladan pribumi prakara lelurah theres the than let ngisor (Non-Articles/Articles) editor menyang
Gangbang30472 Gelembung19934 German13680 Gim25838 Gunging Alam Susu130306 Gunging Bokong15127 Gunging Burungpun20336 Gunging Ireng Jago193920 Gunging Jago416601
Ngambung16990 Ngeyek37093 Nggantheng35992 Nggodha12986 Nggumunke367221 Ngisep26492 Nglengo111445 Ngobahke Driji41813
bokmålPolskiPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 13 Juli 2014.
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: November 2013
ndeleng foto ngisor, enyong dadi kemutan Wiji Thukul.bala ya mbiyen?BalasHapusBalasanRawins4 Agustus 2013 17.06Mungkintapi sing kiye wijine ra
Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih.
Minangka sing kene amarga sing pengin weruh kula ing tingkat sing tuwa. Uga, matur nuwun kanggo kesempatan kanggo ngidini kula kanggo nuduhake sing aku karo kowe.
Aku tansaya munggah ing Hawaii lan dirawuhi sekolah ana sak Pendhaftaran enom taun. Aku ora ngeja uga (lan aku isih ora bisa), utawa nulis, lan aku berjuang karo tindakan sing durung kapentingan kula. Aku iki itching kanggo njaluk metu ana ngalami iku tinimbang lungguh ing kursi lan kang mulang. Sing bisa mbayangno, iki digawe kula aran kinda beda lan dhengkul.
Supaya apa durung aku? Aku dibangun sesambetan kuwat lan palsu akeh friendships karo loro guru lan siswa (sawetara guru disengiti kula). Sadurunge aku sumurup iku, Aku nomer akeh allies sing ngormati kula kanggo sing aku, tinimbang aku sumurup. Aku tresna iku.
Minangka bocah, Aku iya akèh dicekel bocah durung ... aku Mlayu sekolah kanggo pindhah selancar lan ngginakaken kathah wektu mung hanging metu. Nanging ing kene ing bab, Aku ora ngombe utawa apa obatan. Aku wis sekseni apa mabuk lan addictions iya wong lan aku milih digunakake. Jebule, antarane sampeyan lan kula, alah Pendhaftaran kanca cedhak seda peracunan alkohol, supaya bab suwene aku wanted kanggo nindakake ana ngombe Pendhaftaran sorrows adoh.
Milih ora ngombe ing kahanan sosial temenan sing aku kanggo nemokake iku ing kula kanggo njaluk penak karo kahanan sosial tanpa pitulungan saka ngombe utawa loro. Salawasé wong liya wis alkohol kanggo dadi nyaman karo kahanan sosial anyar, Aku ora. Apa salah karo ngombé, mung ora Pendhaftaran bab ...
Aja njaluk kula salah, Aku isih akèh fun. Aku lunga menyang katelu, raced mobil, tak menyang alangan lan uga ... aku kebak urip Pendhaftaran karo ngulandara. Jebule, hindsight ing aku wis HDADD (versi abot saka nambah), Aku mung secara harfiah ora bisa ngadeg omahe. Mengko ing urip mesthi, Aku ditemokake sawetara saka wong paling sukses ing urip wis dadi (Richard Branson, Robert Kiyosaki, Charles Schwab etc ...). Sisih plus? Duwe HDADD dadi aset gedhe amarga nalika aku ketemu soko aku pancene dadi, Aku proses massive volume informasi ing wektu.
“ADD punika Fokus anyar” - Jeffrey Slayter (ngandika dening nambah bener wong)
Aku tansah kang luwe nggawe soko. Kula nemu kesenengan apa kuwi kanggo wong, Witness mesem ing pasuryan lan dadi Go-kanggo-wong kanggo sing Urut saka pengalaman. Ana wektu ing SMP ngendi aku weruh ageng garis dicekel bocah tuku Candy lan pangan saka bartender.
Ngadeg ing baris? Umum wong lanang, kita bisa apa luwih apik saka sing ...
Aku lunga menyang Wholesaler sing didol pangan padha. Aku tuku kabeh kuwi sing bartender didol (lan liyane) lan disimpen ing lemari Pendhaftaran, didol lan undercut ing bartender ing Candy (lan marang liyane). Best kabeh, dicekel bocah durung kudu ngenteni ing baris kanggo njaluk apa padha wanted! Aku disimpen wong loro wektu lan dhuwit. Aku cepet sinau pawulangan paling penting ing accounting ...
“Iku ora apa sampeyan wis nggawe, iku apa supaya sampeyan tetep” - Jeffrey Slayter
Kula rama iki sing hebat miwiti perusahaan ing wektu aku urip ing Hawaii. Ing awal, iku musna angel, lan aku ngelingi perjuangan kanggo ketemu ends kita kulawarga.
Aku humbly kelingan Mbok nggawa mangoes kanggo kulawarga mangan amarga mbok lan bapak padha berjuang karo maxed metu utang kertu kredit.
Nanging bapak ora nate munggah marang ing bisnis idea lan saestu digawe iku kasil liwat sawetara tombol iku; sesambetan, pangertosan bangsa’ kabutuhan, tending kanggo wong lan gadhah kulawarga sing nyadari ing wong. Lan sewengi, kang idea iki angsal lan dituku dening perusahaan umum.
Aku Learnt Persistence Off Kula Mo
Kita kulawarga tindak saka lagi wae njupuk dening apa felt kaya sewengi sukses, lan dipindhah menyang Silicon lebak California (nalika aku ana 10 lawas taun), panggonan ngarep Google Apple LinkedIn lan sawetara saka paling gedhe perusahaan teknologi ing donya. Bisa mbayangno?
Aku elinga nonton Pendhaftaran rama wiwit perusahaan liyane ing meja pawon. Tinimbang ngeduk rumiyin menyang para Piggy Bank, bapak digawe Nilai metu saka boten kanthi nggunakake papan antarane para kuping. Panjenenganipun secara harfiah digawe iku metu saka “tipis online”. Aku mirsani minangka dhewek wungu liwat $ 50m dolar ing sukan kapitalis pendanaan liwat taun, lan sinau soko penting banget ...
Yen sampeyan bisa njupuk $0 lan nguripake iku menyang $1,000,000 sampeyan bisa njupuk $ 1m lan nguripake iku menyang $ 10m “Kasugihan dianakaké ing kreatifitas” - Jeffrey Slayter
Business iki tenan mlaku liwat Pendhaftaran vena saka awal kaping. Aku iki itching kanggo nggawe tawaran, duwe kesenengan lan ngirim mesem kanggo bangsa liya 'pasuryan.
Aku needed kanggo mbayar tagihan pisanan aku nindakake apa saben taruna enom miwiti metu iya ... aku tak proyek ing 19 taun umur (bapak wanted kula nemokake dalan dhewe). Aku makarya karo banget jenis lan pangerten hebat. Aku malah damel hasil karo wong kanggo bantuan marang tambah dodolan anggere aku bakal diijini riset investasi situs online ing wektu longgar.
Sak iki wektu, Aku eling cukup urip-mesthi wayahe. Aku iki macet
ing cara kanggo bisa, lan weruh queues dawa ing mobil ing dalan ing ngarep. Aku panginten, “Ana wis dadi cara sing luwih apik kanggo urip saka iki ...” aku pancene tak pompa kanggo njaluk metu saka tlatah. Iku apik tenan carane motivating Bunch saka mboten remen wong ing lalu lintas bisa.
Iku ora kaya aku iki kaanan ora marem karo proyek, Aku mung kepengin nggawe spasi saka dhewe, lan kang macet ing lalu lintas ora bagean Pendhaftaran ngimpi!
Aku dirawuhi Pendhaftaran pisanan sarasehan pangembangan pribadi ing 19 taun umur, nyepak-miwiti ngimpi nggawe gesang dhewe. Sak sarasehan kula mirsani karya fasilitator karo wadon ing dheweke sesambetan kaliyan sukses, prestasi, lan dhéwé. Apa aku weruh ana urip ganti wujud. Aku mung tak inspirasi.
Aku sumurup Aku wanted kanggo tindakake padha kanggo liyane sedino aku dadi kepengin banget karo pembelajaran lan akeh minangka individu. Aku secara harfiah ngginakaken meh saben learning akhir minggu lan wacan buku sawise buku (isih mengkono iki dina iki), panggolekan prinsip laku menyang minangka akeh kaya aku bisa kanggo mbangun dhewe
lan aku wis ora lèrèn amarga. Jebule, Aku bisa nyekseni yen kaya aku tak tuwa menyang semedi (minangka yen ana panggonan tuwa kanggo pindhah), urip dhewe tak luwih kanggo kula.
Sedino, Aku nemu tenan elek Jambon house ing internet sing cetha ing-diregani (Jambon ana ireng anyar). Iku iya perlu karya sawetara (oke, iku needed akèh karya), nanging seneng, Aku wis dibangun sesambetan karo wong aku nglumpuk tim sing diijini kula:
Aku kui MediaWiki watara $ 45.000 (iku wis sawetara taun). Ana iku! Aku ngatur kanggo nguripake $0 kanggo $45,000, lan aku mung sumurup iku prakara kang wektu sadurunge aku bakal millionaire. Aku kiwa Pendhaftaran proyek.
Iku ora dawa sadurunge aku lunga dhisik Kanggo tuku akeh bêsik saka real estate kabeh antarane negara lan wektu aku 26, Aku diduweni akeh situs kabeh ndonya. Wow, carane kelangan aku? (dudu, maca ing ...).
Nanging kita ngerti, samubarang kabeh kalebu bisnis sukses bisa sauntara. Urip nduweni cara mbuwang tantangan lan ing 26 taun, Aku meh ilang kabeh musna liwat amba, ala investasi kaputusan. Aku pitutur kaputusan amarga aku ora pengin nyalahke kahanan, Aku pengin duwe dhewek.
Kaya manungsa bakal aran, Aku mudhun lan metu. Kebeneran kula, Aku wis rampung akèh seminar nginep minangka positif kaya aku bisa lan aku tangi lan ing maneh (thank Bethara kanggo positif pikiran drown metu kabeh pikirane negatif Aku iki gadhah!). Dadi saiki ana Pendhaftaran kasempatan, kanggo reinvent urip Pendhaftaran maneh.
Minangka hobi, Aku miwiti nggarap Pendhaftaran kanca ing bisnis lan gesang, kanggo njupuk iku kanggo tingkat sabanjuré. Aku sambungan karo wong, Aku tak sukses lan kesalahane aku digawe supaya padha bakal ora duwe kanggo nggawe wong piyambak.
Iki soko aku sumurup ana bagean dalan. Sadurunge aku sumurup iku aku consulting, ngandika ing sarasehan sawise sarasehan lan pungkasanipun, ing orane tumrap sekolah amba ing donya!Aku malah sambungan ing tataran karo sawetara saka paling gedhe inspirasi lan
Kabeh aku Apa wis tau ngimpi kanggo Ing Life dadi Reality! (Cheesy nanging bener)
Nanging ing kene ing bab. Ing wayahe banget, Aku kenek titik ing gesang ngendi aku iki takon dhewe “Saiki Apa??!?”Ana soko ilang. Aku iki ora mimpin dening bisnis lan dhuwit maneh. Aku miwiti kanggo golek sing salawasé bisnis kang ana
searching lan semedi ing prakara (lan Matur nuwun, selancar), Aku teka mujudaken sing aku wanted kanggo nyekel gelombang sabanjure potensial manungsa lan bisnis psikologi (apa wae sing). Aku ketemu jantung apa wis saiki karo kula wektu wutuh ...
Ais Learning, Akeh, lan Mbuwang Wektu Kanthi wong sing tresna Ditindakake padha
Ngendi aku Tjubo Djalmo manungso punika judhul
Oke kene pikiraken. Yen sampeyan njupuk mikroskop lan katon rumiyin ing sèl, lan katahan arep tuwa iku wiwit katon kaya Semesta! Mbayangno spasi ing antarane molekul, elektron ngorbit, lair lan matine sel anyar.
Kula, internet ora beda. Puniko Semesta sing ngidini kita nyambung ing tingkat kaya ora ana liyane! Papan saka kamardikan informasi lan sambungan ora ngidini kita nyambung ora mung intellectually, nanging ing tingkat jantung (inggih, Aku ngomong jantung). Kita bisa miwiti ngomong bab sing kudu ngedika bab, tinimbang apa media ide Pumps metu. Iki bisa mengaruhi carane kita sesambungan karo saben liyane wong, lan carane kita nindakake bisnis bebarengan (mung kanggo nggawa maneh Bumi).
Kanthi nggunakake teknologi maju ing stupendous kacepetan, wong donya wis diwiwiti kanggo awaken menyang manunggal luwih gedhe (“Wow, iki njupuk jero”). Aku bagean saka The Next gelombang Human Potensial lan Business Psychology.
“Tentrem ora bisa ngrambah liwat panganiaya, mung bisa ngrambah liwat pangerten” - Ralph Waldo Emerson
Ana prabédan ing karya lan muter. Iku kabeh muter (kajaba sing whinger occasional sing dados korban dening donya). Ayo njaluk nyata, iku ora sampurna, Aku nggawe kesalahane. Aku sing malah gawe kula ngguyu bodho iku. Aku mung cenderung hubungané Pendhaftaran kesalahane sethitik liyane usefully.
Liyane aku olahraga lan takon, mbukak perusahaan Pendhaftaran salawasé patemon mirunggan lan maringi inspirasi wong, ing luwih urip Pendhaftaran dadi. Life is truly a gift.
“Timer Actualising Wong kudu Apa padha bisa” - Abraham Maslow
Angling Darma (2)	Posted on 23 Februari 2011	by admin Prabu Anglingdarma, putra saka Dewi Pramesthi karo Astradarma Ratu saka Yawastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja Yawastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yawastina.
Sawijining esuk nalika Anglingdarma mbebedhak ing alas, dumadakan keprungu swara wong wadon njaluk tulung. Anglingdarma nulungi wanita kang dicedhaki macan, kang mau njaluk tulung kuwi. Wanita mau diterake bali menyang omahe, pertapan Nguntarasegara. Anglingdarma duwe karep ngepek bojo Endang Setyowati, jeneg wanita mau, anakke Resi Maniksutra. Sejatine Setyowati ora gelem dipek bojo, amarga dheweke nresnani kangmas kuwalone kan aran Bathikmadrim. Madrim ngerti yen Setyowati tresna marang dheweke banjur nantang adu kasekten karo Anglingdarma. Ing adu kasekten mau, Angling menang banjur mboyong Setyowati dadi garwa Prameswari lan Madrim dadi patihe ing Malawapati.
Ana ing kraton Malawapati, Setyowati atine ora jenjem. Dheweke kepingin bali menyang Nguntara Segara. Polatanae Setyowati gawe atine Angling sedhih. Kanggo nglipur ati, dheweke lunga mbebedhak menyang alas. Anggone mbebedhak nganti tekan cedhake taman pertapan Sumur Jalatundha. Ing kono, dheweke meruhi ula sepasang kang lagi pepasihan. Dhewekke ngerti, yen salah sijine ula mau Nagagini,
Angling crita marang Setyowati lan pamit mati. Dheweke ngerti yen bakal diukum pati gurune. Merga mesthi wae Nagagini lapur kang suwalikke saka prastawa mau. Nagaraja anjalma dadi ula kisi kang cilik banget, lunga menyang taman Malawapati lan ngrungokake crita mau.
Anglingdarma ngadep Nagaraja, sedya mring paukuman. Ananging Nagaraja malah gumuyu banjur ngendika, “Angling anakku, aku ora bakal mateni kowe Ngger. Aku wis ngerti sapa kang luput. Mau aku njalma dadi ula kisi lan krungu kabeh prastawa kang sabenere. Saiki…kanggo tumindakmu kang ksatriya, aku arep aweh kanugrahan. Apa wae kang mbok jaluk bakal dak wenehi.”. angling njaluk Aji Gineng, kanthi syarat Angling ora kena crita marang sapa wae kalebu bojone dhewe.
Ing bengi, nalika Angling lan Setyowati ana ing paturon, Angling dumadakan ngguyu dhewe. Setyowati serik, ngira yen Angling ngece Setyowati sing asale saka desa. Nadyan wis diterangake kayangapa, Setyawati panggah ora trima. Banjur..”Diajeng, aku mau ngguyu cecak kang lagi guneman. Iki mau amerga aku duwe Aji Gineng kang bisa ngerti basane kewan-kewan mau.” Diterangake ngono, Setyowati dadi kepingin duweni ajian mau, “Menawi boten kepareng kula suwun, luwih becik kula pejah. Kula badhe pati obong.” Tangise Styowati.
Pangumbaran kang suwe, nggawa angling ing sawijining kraton kang wis suwe ditinggal mati rajane. Kraton kuwi dinggoni dening anakke raja kang aran Widata, Widati lan Widaningsih. Katelune tresna marang Angling. Angling ora oleh lunga menyang endi-endi.
Ora suwe…”Kanggo mbuktekake endi Ki Bremana asli, kekarone kudu bisa mlebu ing kendi iki. Yen bisa mlebu, ya kuwi Bremana asli.” Kandane klungsur mancing Bremana palsu. Salah sijine bisa mlebu tenan neng jero kendi. Kendi mau ditutup, banjur dipecah. Dumadakan saka pecahane kendi, metu Jin Wiratsangka kang memba-memba dadi Bremana. Jin mau diusir, banjur mlayu mlebu alas. Klungsur antuk kanugrahan dadi hakim ing kadipaten. Anak lan bojone diboyong, uga mliwis putih kang wis mbiyantu.
Adipati Darmawangsa judheg ngrasakake putrine ngandhut tanpa ngerti sapa kang tumindak. Sawijining dina ana resi kang aran Yogiswara teka ing kadipaten Bojonegara.
Resi Yogiswara dijaluki tulung nggoleki wong kang njalari Ambarawati ngandhut. Yogiswara ngajak mliwis guneman. Suwe-suwe nliwis putih lan Yogiswara padu. Bareng ora ana sing menang lan kalah, mliwis putih malih dadi Anglingdarma. Lan Yogiswara malih dadi Bathikmadrim kang sasuwene iki nggoleki rajane. Sawise terang perkarane, Anglingdarma lan Ambarawati dinikahake. Ambarawati diboyong ing
berkata:	8 Mei 2014 pukul 3:15 PM	Menawi maos naskah meniko kados sami mriksani kethoprak tonil ingkang dipun tindaaken Kethoprak mataram Waringin dahono ,naliko semanten Angling Darmo dipun tindaaken deneng Bapak Suyatin lan
Tempat Semedi Panembahan Senapati Nuladha laku utama, Tumrape wong tanah jawi Wong Agung
Lha, arep piye meneh? Nek moco ora ngrokok karo ngopi rasane wacanane ora nyanthol
Blangkon iku sajinis panutup sirah kanggo wong priya sing kagawé saka bahan kain bathik utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud ...Artikel Bahasa Jawawww.artikel bahasa jawa.com Contoh Wayang Krama Ngoko Lengkap - Pas agama Hindu mlebu menyang Indonesia lan madhakne kebudayaan sing wis a...Artikel |
oldid=830031"	Kategori: Provinsi ing WalandaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.00, 14 Maret 2013.
ibune Eny, isih muda lan wasis Ika :
Wong loro menganggo seragam tentara Landa pinangka: Montor
mabur Cocor Merah 1 /Pilote lan tentarane
mabur Cocor Merah 2 /Pilote lan tentarane
KAWIWITAN, PANGGUNG KATON NGGAMBARAKE SWASANA PLATARAN SEKOLAH KANG ISIH SEPI. GEMBRUNGGUNG
KEPRUNGU SWARANE BOCAH-BOCAH SEKOLAH LAN GURUNE KANG LAGI NINDAKAKE KEGIYATAN
BELAJAR-MENGAJAR ING NJERO KELAS. PLATARAN SEKOLAH CUKUP JEMBAR. WIT-WITAN
PANGAYOM KATON JEJER-JEJER ING NGAREP SEKOLAH. SAWISE LUMAKU
SAWETARA WEKTU, KEPRUNGU SWARANE BENDHE PINANGKA TANDA WEKTU NGASO. BOCAH-BOCAH
SEKOLAH, PARA SISWA: IKA, TRI, ASMINI, HARTANI, LAN ENY MLEBU MUNGGAH PANGGUNG
SAKA TENGEN PANGGUNG. IKA NGGAWA RENTENGAN KARET GELANG SING CUKUP DAWA ING
IKA : Yuk dha dolanan lumpat tali
nganggo karet gelang, kanca-kanca! TRI : Dolanan apa?
ENY : Apa bedane? HARTANI : Ya meh
padha. Padha-padah mlumpat-mlumpat nganggo tali. Nggawe awak dadi sehat lan ati
seneng. ENY : Ya wis, yen ngono ayo awake
TATA-TATA AREP MIWITI DOLANAN. BOCAH-BOCAH KUWI PADHA HOM-PIM-PAH KANGGO
NEMTOKAKE SAPA SING MAIN LAN SAPA SING KUDU JAGA. HASILE: IKA, TRI, LAN
ASMINI DADI SING MAIN (SING MLUMPAT-MLUMPAT), DENE ENY LAN HARTANI
DADI SING JAGA (SING NYEKELI TALI KARET GELANG ING PUCUK-PUCUKE)
Kopral lan Hartani sing jaga. Bu Kopral nyekeli tali ing sisih tengen, Hartani nyekeli
tali ing sisih kiwa. Nyoh... iki karete! (MENEHAKE RENTENGAN KARET GELANG
RENTENGAN KARET GELANG KARO NGLOKRO) Mbok aja ngono yen nyeluk jenengku! Aku
Ya wis , yen ngono diundang Sayom wae.
Kuwi ya aja! HARTANI : Yagene? Ooo... amarga
Sayom kuwi jenenge wong lanang, ya? Ya wis yen ngono diundang Mbak Sayem wae.
aja! Jenengku Eny Mulyati. Undang wae aku: Eny. Titik. Aja ngundang aku nganggo
jeneng-jeneng liya, yen ora gelem ngundang jenengku komplit! (RADA NESU)
kanca ngerti, menawa jenengmu kuwi Eny Mulyati. Nanging gandheng omahmu kuwi
ing dalan Kopral Sayom, ya dijeluk wae jenengmu Kopral, utawa Sayom, utawa
Sayem. Supaya aku sa kanca ngerti lan ora bakal lali suk yen sa wayah-wayah
dolan neng omahmu, yakuwi ing Dalan Kopral Sayom.
rak ora kudu kaya ngono ta yen nyeluk jenengku. Mosok nyeluk jenengku
karepku ta! Ya gene? Isin? Mulane yen menehi jeneng dalan kuwi ya aja
sembarangan, supaya sing manggon ing kono padha bombong, mongkok! Mosok menehi
jeneng dalan kok Kopral Sayom. Apa hebate pangkat kopral? Kuwi rak pangkat
wulangan sejarah ora ana jeneng pahlawan Kopral Sayom. Sing wis padha disinau, lan
kudu diapalake jeneng pahlawan kuwi ya Pangeran Diponegoro, Jenderal Sudirman,
Presiden Sukarno, Tuanku Imam Bonjol, lan liya-liyane. Dudu Kopral Sayom.
pahlawan kanggo pangeling-eling lan didadekake jeneng dalan kuwi mesthine ya sing
gagah, sing hebat, sing kondhang. Dadi awake dhewe bombong, mongkok manggon ing
papan kono. Umpamane Dalan Dewi Sartika. Dalan RA Kartini.
Dalan Pangeran Diponegoro. Dalan Panembahan Senopati. Gagah ta? Awake dhewe bombong,
mongkok manggon ing dalan sing nagnggo jeneng-jeneng wong gedhe kaya kuwi. Nanging
coba ta, jeneng dalan kok Kopral Sayom, apa sing isoh dipamerake? Apa sing bisa
nggawe bombong lan mongkok wong sing manggon neng kono?
Uwis! Uwis! Aja ngenyek terus! Iki awake dhewe arep dolanan dhing apa
arep diskusi perkara pahlawan? IKA : Ya wis
ayo awake dhewe wiwit dolanan! Kopral Sayom.... eh, karepku
Eny nyekeli tali ing sisih tengen, Hartani nyekeli tali ing sisih kiwa. Wong telu, aku, Tri, lan Asmini sing genti-genten mlumpat. BEBARENGAN: Ayo.....
MANGGON POSISI JAGA. LIYANE WIWIT ANCANG-ANCANG ING PANGGONAN SING WIS DISARUJUKI
PINANGKA GARIS START. BOCAH LIMA BANJUR DOLANAN DHING BEBARENGAN. SWASANA
SING PADHA DOLANAN KATON GAYENG.
SAUNTARA WEKTU, DUMADAKAN NEKER DOLANANE BOCAH LANANG SING PADHA DOLANAN ING
PAPAN LIYA MLEBU ING PAPAN DOLANANE ENY SA KANCA. AGUS MLEBU ING PANGGUNG NGOYAK
NEKERE SING MLEBU ING PAPAN DOLANANE ENY SA KANCA. AWAKE AGUS NABRAK AWAKE ENY,
Kuarang ajar! Agus, yen mlaku kuwi mbok nganggo
ANYEL KARO NESU) Iki maneh...ngundang jenegku Kopral Sayom! Apa kowe wis mbancaki
piye? Ngganti-ngganti jenengku sak senenge dhewe dadi Kopral Sayom?! MARYADI : (SAKA NJABA
PANGGUNG MBENGOK) Agus.....! Cepet! Gawanen mrene nekermu! Aja kesuwen ana
panggonan dolanane bocah wadon. AGUS : (MBENGOK)
Mengko dhisik...! Aku lagi disengeni Bu Kopral Sayom! Mengko yen wis tak jinakke,
MBENGOK SAKA NJABA PANGGUNG) Bocah galak aja diladeni! Luwih becik kowe
ndang mlayu mrene, dolanan neker bebarengan. Wis, tinggalna wae dheweke. Mengko
yen dheweke tambah nesu, banjur ngetokake pistule utawa bedhile, bisa mati ditembak
kowe. MARYADI : Iya, apike kowe
ndang mlayua mrene, sadurunge kowe mati ditembak Bu Kopral!
AGUS : Ya wis, tak ndang mlayu mrono.
AGUS MLAYU METU PANGGUNG LIWAT DALAN DHEWEKE MLEBU MAU.
SING DITINGGALKE ISIH KATON NESU DIENYEK KANCA-KANCANE KANTHI JENENG KOPRAL SAYOM.
ENY : (ANYEL BANGET LAN NESU) Iki maneh! Sapa ta jan-jane sing
marahi moyoki aku nganggo jeneng Kopral Sayom kuwi?! Kabeh uwong, ora sing
lanang ora sing wadon, kabeh wae padha seneng moyoki aku Kopral Sayom! Apa
dikira jenengku ora luwih apik diucapke? Eny Mulyati, utawa Eny wae, luwih apik
ta? Kenengapa kabeh wong luwih seneng moyoki aku kanthi ngganti jenengku dadi
AMARGA ENY NESU-NESU. DOLANAN MANDHEG. NANGING SABANJURE SWASANA KUWI PULIH
BIYASA KANTHI KEPRUNGU UNINE SWARA BENDHE TANDA WEKTU NGASO WIS RAMPUNG,
ANAK-ANAK KUDU GAGE MLEBU KELAS KANGGO NAMPA WULANGAN SABANJURE.
ayo awake dhewe padha mlebu kelas! Dolanan dhing cukup semene dhisik.
BEBARENGAN METU SAKA PANGGUNG SAWISE HARTANI NYERAHAKE RENTENGAN KARET
KULAWARGANE ENY. WEKTU AWAN, WEKTUNE BOCAH-BOCAH MULIH SEKOLAH.
PANGGUNG NGGAMBARAKE SAWIJINING RUWANG TAMU KANG CUKUP JEMBAR ING OMAHE ENY. KATON
MEJA LAN KURSI TAMU SAKA SOFA. KURSI TAMU SING DAWA NGADHEP PAMIRSA. NGEMUNGNA
ANA MEJA TAMU ING NGAREPE. DENE KURSI TAMU LIYANE ANA ING KIWA TENGEN MEJA. ING
POJOK MBURI KATON LEMARI PERPUSTAKAAN KULAWARGA KEBAK KOLEKSI BUKU. ING NGAREP MEJA TAMU ISIH ANA PAPAN KANG CUKUP AMBA. DUMADAKAN ENY MLEBU
PANGGUNG, MULIH SEKOLAH ING SAJRONING ATI ANYEL, MANGKEL LAN NESU. TAS SING MAUNE
DICANGKLONG ING PUNDHAKE TUMULI DIUNCALAKE NYANG KURSI TAMU SING ANA SISIH KIWA
MEJA. DHEWEKE DHEWE LANGSUNG NIBAKAKE AWAKE, TURU MENGKUREP ING KURSI DAWA, KARO
CANDHAKE IBU ENY MLEBU PANGGUNG SAKA ARAH SING BEDA KARO MLEBUNE ENY MAU. NGERTENI
KELAKUANE ENY, IBU GEDHEG-GEDHEG, BANJUR NYERAKI PUTRANE.
ngono wae nyang kursi tamu. Satemene ana masalah apa ing sekolahmu, nganti kowe
NJAWAB, NANGING TANGISE MALAH SAYA BANTER)
kowe didukani gurumu amarga ora nggarap tugas sing diparingake gurumu? (ORA
ANA JAWABAN) Apa kowe kerengan karo kanca-kancamu? Iya?
Kowe kerengan karo kanca-kancamu? Mula dadi bocah kuwi mbok aja galak-galak!
Aja seneng nggalaki kancane! Dadi bocah mbok ya sing rukun karo kanca-kancane. Luwih
becik ngalah tinimbang dimungsuhi kanca-kancane. Elinga! Duwe kanca, senajan
cacahe sepuluh... kuwi rasane isih kurang, nanging yen mungsuh, senajan mung
siji...kuwi rasane wis kakehan. Amarga bisa dadi gandholan sing ngebot-boti
pikiran lan nggawe awake dhewe winates anggone arep tumindak.
kula sami nganyelke kok! Rencang-rencang kula sedaya sami njelehi, marahi
BANJUR LUNGGUH ING KURSI DAWA. IBUNE NYAKETI BANJUR LENGGAH ING SANDHINGE. ASTANE
IBU NGELUS-ELUS RAMBUTE ENY SING KREMBYAKAN, SUPAYA LUWIH TEMATA. IBU BANJUR
NGELAPI LUHE ENY SING DLEWERAN NELESI PIPINE. ADEGAN MESRA NUDUHAKE GEDHENE
KATRESNANE IBU MARANG PUTRANE KANG LAGI NANDANG KESUSAHAN, SIAP NAMPA TANGISANE
badhe mboten nesu kepripun, Bu? Jeneng kula ingkang sampun sae punika kaliyan rencang-rencang
ngundang kula Bu Kopral Sayom. Lare-lare niku malah ngece kula, jare kula kagungan
pistul lan bedhil kagem nembak piyambake, menawi piyambake terus ngenyek kula. Niki
rak kawastanan sampun kesangeten nggih, Bu? Kula nyuwun pindah sekolah mawon
menawi mekaten kawontenanipun. IBU : Ya aja
terus kaya mengkono! Ora gampang lho golek kanca lan nglarasake awakmu ing
papan sing anyar mengkone. Nglarasake piwulang ing kelas ora gampang, apa maneh
nglarasake pasrawungan karo kanca-kanca anyar, ya ora gampang.
Bu, menapa malih menawi kita tasih manggen wonten griya mriki, perkara ing
kok bisa kaya mengkono? Apa sing salah karo papan dunung kita iki?
rak manggen wonten Dalan Kopral Sayom. Nah niku perkawisipun! Pramila
rencang-rencang kula sami ngundang kula Bu Kopral Sayom. Menawi mekaten, saenipun
kita pindhah griya mawon, Bu. Mrika ’ten Dalan Diponegoro, utawi Dalan Jenderal
Sudirman, utawi Dalan RA Kartini, utawi Dalan Kyai Haji Wahid Hasyim, utawi
wonten Dalan Dewi Sartika. IBU : Yagene
kita manggen wonten papan ing dalan-dalan ingkang ngagem nami pahlawan-pahlawan
ageng, kondhang lan misuwur, kita ugi badhe ketingal ageng lan kondhang. Kita
rumaos bombong lan mongkok manggen wonten mriku. Mbok menawi bombong lan
mongkokipun manah punika saged njalari kita lajeng nyonto, nuladani perjuanganipun
yen manggon ing papan sing nganggo jeneng pahlawan cilik, apa ana perkara?
wonten ta, Bu! Pahlawan alit mboten dikenal masyarakat kathah.
Lelabuhanipun ugi naming wonten ing lingkup ingkang alit, mboten wonten bobotipun
kagem perjuangan kamardhikan negara kita. Saengga mboten
damel bombong lan mongkok tiyang-tiyang ingkang badhe nuladhani. Punapa malih
nami pahlawan ingkang dipun dadosaken nami margi papan dununge kita niki rak
naming nami setunggalipun kopral. Punapa hebatipun pangkat kopral? Niku rak pangkat
ingkang tebih sangandhapipun pangkat jenderal? (ENY MENENG SEDHELA)
Kok Ibu malah gumujeng? Punapa wonten ingkang lucu, Bu? Kula niki serius lhe,
Bu. Kula sampun mboten kiyat malih saben dinten dipoyoki, dienyek
rencang-rencang kula, diundang Bu Kopral Sayom. Sinau kula wonten sekolah inggih
keganggu. Menawi kula nembe nggatosaken piwulang ingkang dipun paringaken bapak-ibu
guru wonten kelas, rencang-rencang kula asring sami ngentuni kertas kanthi
kaya mengkono kuwi kelakuane kanca-kancamu? Yen pancen kaya mengkono, aku kudu
aweh katerangan kang luwih ngyakinake. Aku perlu nyejarahke utawa nyritakake
sejarah kepahlawanane Kopral Sayom marang kowe, supaya kowe bombong lan ora
mindher maneh nduwe pahlawan jeneng Kopral sayom, lan manggon ing papan dunung
kang ditengeri nganggo jeneng Dalan Kopral Sayom. ENY : Dados
wonten crita sejarahipun ta, Bu? IBU : Ya mesthi
Nanging apike, kanca-kancamu dha jaken dolan mrene, mengko tak critakake perjuangan
lan pangorbanane pahlawan Kopral Sayom. Mengko karo lotisan ing kene,
Bu, saderengipun rencang-rencang kula mirengaken critanipun Ibu, langkung sae
menawi Ibu kersa nyritakaken dhateng kula langkung rumiyin. Nggih mangke menawi
critanipun Ibu niku saged nedahaken sepinten agengipun lelabuhanipin Kopral
Sayom, mliginipun kagem laladan Klaten, lan umumipun kagem negari Indonesia.
Lah menawi crita niku malah nedahaken sepinten remehipun lelabuhanipun Kopral
Sayom kagem laladan Klaten, langkung-langkung kagem Negari Indonesia, rak saya
dados bahan nyek-nyekanipun rencang-rencang dhateng kula ta, Bu?
IBU : Ooo..dadi critaku iki arep tok sensor dhisik ngono ta?
mboten ngonten, Bu. Kula naming nyaring kemawon kok. Kula naming ninthingi
kinten-kinten crita punika saged ngangkat bobotipun papan dunung mriki napa
malah ngeblekaken papan dunung mriki dados saya remeh.
padha wae kowe arep nyensor critane Ibu mengko. Nanging ora dadi ngapa. Ngejeni
jasa lan pangorbanan para pahlawan kuwi ora mung marang gedhene jenenge.
ngusir penjajah saka Bumi Pertiwi Nuswantara, sing banjur katelah kanthi jeneng
pahlawan liya sing wis tok waca ing buku wulangan sejarah. Nanging saliyane
kuwi isih akeh – kepara akeh banget pahlawan liya sing ora dikenal, utawa sing mung
dikenal dening masyarakat lingkungane dhewe. Contone Kopral Sayom kuwi. Negarane
pahlawan-pahlawan sing ora dikenal kuwi. Malahan uwong-uwong kuwi mujudake para
pahlawan sing berjuang tanpa pamrih, sing ora menangi ngenyami asil perjuangane
KANTHI KHIDMAT NGRUNGOKAKE KATERANGAN IBUNE. SAWISE MANDHEG SEDHELA IBUNE
Diponegoro, Tuanku Imam Bonjol lan liya-liyane pahlawan gedhe sadurunge jaman pergerakan
kamardhikan, ora bakal bisa berjuang dhewekan. Para penggedhe kuwi butuh
Lan wong-wong kuwi, saliyane sagelintir uwong, ora kacatet ing buku
sejarah. Nanging wong-wong kang ora kacatet kuwi ana, malah kepara akeh.
Kopral Sayom, kados pundi, Bu?
Sayom kuwi sawijinng pahlawan kang berjuwang ing dhaerahe awake dhewe kene, ing
Kabupaten Klaten. Dheweke kuwi satemene ndhisik omahe ing pedhukuhan samburine
Kantor Kecamatan Klaten Selatan saiki. Nanging dheweke wektu kuwi lagi tugas
perang ing kubu pertahanan udara kang ada ing laladan Desa Gunungan, sacerake
Kantor Kecamatan Klaten Utara wektu iki. Dheweke bebarengan karo kancane sing
jenenge Sersan Sadikin gugur di ing papan kono. Ing sacerake lampu bang-jo ing
pratelon Ngingas kae rak ana monumen cilik memper tugu peluru, kuwi mujudake
monumen kanggo pangeling-eling perjuangan lan pengorbanane pahlawan Kopral
kula mangertos, monumen niku wonten salebetipun taman ingkang alit nanging
katon endah. Ing wingkingipun wonten relief ingkang nggambaraken pertempuran pejuang
kita lumawan pesawat terbang cacah kalih ingkang mabur ing sanginggilipun.
apa sing tok kandhakake. Pesawat terbang kuwi sing dijenengake Cocor Merah.
Salah siji saka montor mabur kuwi bisa ditembak dening pahlawan pejuang kita, nanging
emane ora nganti nyeblok kobongan ing papan kono, nanging kabare nyeblok
kobongan ing papan liya. Wektu kuwi montor mabur kuwi malah mbalik banjur nembaki
pejuang kita, nganti Kopral Sayom lan Sersan Sadikin gugur pinangka pahlawan
makaten critanipun seru nggih, Bu? Mbok kula dicritani sapunika! Kula mboten
sabar selak kepengin ngerti critanipun, Bu!
Yen krungu ibu arep crita utawa ndongeng, wiwit jaman isih cilik nganti tumeka
saiki, mesti ora sabaran. Kepengine langsung dicritakake saiki uga! ENY : Lha terus
maem. Bar kuwi lagi lungguh sing kepenak ngrungokake ibu crita.
Bu! Ngenten mawon rak mboten menapa-menapa ta, Bu? Menawi maem wanci siang, kula
wau ten sekolah pun maem ten kantin sekolah.
wis yen ngono ngene wae. Sauntara kowe copot sepatu lan ndokok ing papane, sarta
ganti klambi, ibu arep nggoleki buku ”PERJOANGAN RAKYAT KLATEN” ing
repot-repot pados wonten buku perpustakaan menapa, Bu? Punapa ibu mboten apal
critanipun, saengga mboten saged crita tanpa maos buku?
kuwi, Cah Ayu. Ibu uwis apal critane, nglothok nganti luwar kepala. Nanging karepe
ibu nyontoni, supaya kowe mengko dadi kertarik kanggo maca crita-crita liyane kang
ana ing buku kuwi. Crita ngenani Kopral Sayom kuwi mung sebageyan saka maneka
crita perjoangan rakyat Klaten nalika ngrebut lan njaga kamardhikan Indonesia, mligine ing wewengkon Kabupaten Klaten.
ta. Menawi mekaten nggih ndang cepet mrika, ibu padosi bukunipun ing perpustakaan,
kula tak enggal copot sepatu lan gantos klambi. Kula selak mboten sabar.
Eny anakku Bocah Ayu Dhenok Dhebleng! (GEDHEG-GEDHEG) Menawa nduwe
kekarepan sak idak sak inyet! Ora bisa disemayani kon nunggu dhisik! Ya wis, kowe saiki ndang ganti klambi kana! Ibu arep ndang nggoleki bukune ing lemari perpustakaan.
SEKOLAHE, ENY MLAKU METU SAKA PANGGUNG MENYANG ARAH MLEBUNE IBU MAU. DENE IBU GAGE-GAGE NUJU NYANG LEMARI PERPUSTAKAAN KANG ANA ING POJOK RUWANG.
MBUKAK LEMARI BANJUR MOLAK-MALIK NGGOLEKI BUKU. SAWISE KETEMU BANJUR MLAKU NUJU
NYANG KURSI TAMU DAWA. MBUKAK-MBUKAK BUKU, NGGOLEKI KACA BUKU KANG DIBUTUHAKE.
SAWISE KETEMU BANJUR MACA JRONING BATIN.
GANTI KLAMBI WIS RAMPUNG. SAIKI DHEWEKE NGANGGO KLAMBI PADINAN LAN ORA NGANGGO
SEPATU. DHEWEKE GAGE-GAGE LUNGGUH NJEJERI IBUNE ING KURSI TAMU DAWA.
Bu, sapunika kula sampun gantos rasukan padintenan, siyaga mirengaken ibu maosaken
crita sejarah perjuangan Kopral Sayom salebetipun perang wonten kubu pertahanan
kuwi. Ibu rak luwih kepenak nyawang kowe nganggo klambi padinan ngono kuwi. Kaya-kaya
saiki kowe wis dadi tanggung jawab kulawarga sawutuhe, wis ora dadi tanggung
jawabe pihak sekolah maneh. Kanggo crita ibu dadi luwih kepenak.
Bu, ceramahipun mangke mawon. Mangke dipun sambung malih sasampunipun ibu maosaken
PIPINE ENY) Kowe kuwi pancen seneng nggawe ibu dadi gemes kok, En! Bocah
ibu ceramah terus, kapan anggenipun badhe miwiti crita?
saiki kowe lungguh sing kepenak, rungokna tenanan, ibu arep ndang miwiti macakake
sejarah perjuangan Kopral Sayom lan kanca-kancane, nalika perang nglawan
penjajah Walanda ing kubu pertahanan udara Gunungan Klaten, wulan Juli tahun
1947. Crita iki tak wacakake saka buku ”Perjoangan Rakyat Klaten” kang disusun lan
diterbitake dening Panitiya Pembangunan Monumen Perjoangan ’45 Klaten tahun
1976. Tak cuplik saka kaca 125. Nanging gandheng basane nganggo basa Indonesia,
arep tak coba njarwaake nganggo basa Jawa. Rungokna lan semaken tenanan, critane
DUMADI SAKA RONG ADEGAN KANG MLAKU BEBARENGAN, YAKUWI ADEGAN 1
NGGAMBARKAKE IBU NEMBE LENGGAH ING KURSI DAWA JEJER ENY ING PANGGUNG PERANGAN MBURI.
IBU MACA BUKU. ENY NGRUNGOKAKE CRITA SING DIWACAKAKE IBU KARO NONTON MENGAREP KANG
LAGI NINDAKAKE ADEGAN 2, MRAGAKAKE ISI WACAN.
ING PANGGUNG PERANGAN NGAREP KANG CUKUP AMBA, NGGAMBARAKE PEMBAYANGANE ENY NALIKA
DIWACAKAKE IBU: SWASANA WEKTU ESUK.
ANA PRAJURIT PAPAT LAGI LUNGGUHAN JAGA-JAGA ING SATENGAHE SAWAH KANG DIGAWE JINJIK
(LUBANG PERTAHANAN KANG DIAYOMI SAKUPENGE NGANGGO KARUNG-KARUNG WEDI) PERTAHANAN
UDARA GUNUNGAN. TINGKAHE WONG-WONG KUWI WERNA-WERNA, ANA SING LAGI TANGI TURU
UCEK-UCEK MRIPAT, ANA SING LAGI NGISIK-ISIK GEGAMANE ARUPA BEDHIL UTAWA PISTUL.
BANJUR KEPRUNGU SWARA MONTOR MABUR, WIWITANE ALON LAMAT-LAMAT, SUWE-SUWE SAYA
CETHA, SAYA CERAK SAYA BANTER. KRUNGU SWARA KUWI PARA PRAJURIT GAGE-GAGE SIYAGA.
ANA SING MENEHI ABA-ABA NGANGGO SASMITA/ISYARAT KANGGO NYIAPAKE SERANGAN. BANJUR
NJEDHUL RONG PASANG UWONG MENGANGGO KLAMBI SERAGAM TENTARA WALANDA MLAYU
MUBENG-MUBENG. SABEN PASANG DUMADI SAKA WONG LORO, SING NGAREP TANGANE LORO
DIDAPLANGAKE, NGGAMBARAKE MONTOR MABUR”COCOR MERAH”, NGIRAS PANTES DADI PILOTE,
DENE SING MBURI PINANGKA PENUMPANGE, SAWIJINING TENTARA LANDA KANG NGAYAHI TUGAS
NEMBAKI PARA PEJUANG INDONESIA KANG MANGGON ING NGISOR. DADI ANA PARAGA LANDA
CACAH PAPAT KANG MLAYU MUTER-MUTER KARO NEMBAKI PRAJURIT-PRAJURIT PEJUANG
INDONESIA KANG ANA NGISOR. ING NGISOR, PARA PEJUANG
INDONESIA EMOH KALAH GAGAHE. SINAMBI NDHELIK ING SEWALIKE KARUNG-KARUNG WEDI
PENGAYOMAN, PARA PEJUANG GENCAR NEMBAKAKE MITRALIURE MENYANG ARAHE PESAWAT
TEMPUR COCOR MERAH SING LAGI MUBENG-MUBENG ING SANDHUWURE. TEMBAK-TEMBAKAN KLAKON
TEMPUR WALANDA IKI KLAKON SAJRONING PATANG GELOMBANG. DADI PARAGA WALANDA MUBENG-MUBENG
NGLINTERI PARA PEJUANG INDONESIA SINAMBI NGLANCARAKE SERANGAN, BANJUR METU SAKA
PANGGUNG, BALI MANEH KANGGO NYERANG MANEH KARO MUBENG-MUBENG NGANTI AMBAL
KAPING PAPAT. ING UBENGAN KANG
KAPINDHO, SALAH SAWIJINING AWAKE MONTOR MABUR KENA TEMBAKAN MITRALIUR PASUKAN PEJUANG
INDONESIA. NANGING EMANE MONTOR MABUR KUWI ORA NYEBLOK KOBONG. MONTOR MABUR KANG
KETEMBAK KUWI OLENG SEDHELA, BANJUR METU SAKA PANGGUNG. NANGING SEDHELA MANEH
WIS BALI MLEBU MANEH KARO KANCANE KANGGO NYERANG KANG LUWIH GENCAR.
GELOMBANG KANG KAPING PAPAT, TEMBAKAN TENTARA WALANDA NGENENGI PRAJURIT II
SAYEM LAN SERSAN SADIKIN. MONTOR MABUR CACAH LORO KUWI BANJUR NGGEBLAS METU
SAKA PANGGUNG. PRAJURIT CACAH LORO
SING KENA TEMBAK DIRAWAT KANCA-KANCANE, NANGING GANDHENG TATU-TATUNE ABOT,
PUNGKASANE WONG LORO KUWI GUGUR PINANGKA PAHLAWAN KUSUMA BANGSA. IBU : (MAOS BUKU BEBARENGAN KARO LUMAKUNE ADEGANG 2) Sanajanta Klaten
mujudake laladan ing garis mburi, nanging uga ora luput saka inceran montor
mabur – montor mabur perang Walanda. Ing sawijining wektu esuk sajroning agresi
Walanda kang sepisan, ngerti-ngerti ing sandhuwure kutha Klaten wis
mubeng-mubeng klinteran pesawat tempur Walanda cacah loro. Montor mabur kang ing
wektu kuwi dijuluki ”Cocor Merah”. Nyawang kurang-ajare montor mabure mungsuh, gage-gage
pasukan cilik kang manggon ing Pertahanan Udara Gunungan nyiapake serangan.
Pasukan kang dipimpin dening Letnan Sunarto kanthi anggotane Sersan Sadikin,
Prajurit II Sayom lan Prajurit II Kirmadi, enggal nembakake mitraleure marang
arahe Cocor Merah Walanda kanthi gencar. Tembakan saka ngisor iki ngenengi
awake montor mabur, emane ora ndadekake montor mabur kuwi ngalami
tembak-tembakan gencar. Cocor Merah Walanda nyerang jinjik pertahanan angkasa
pasukan Sunarto kanthi serangan kang ngedab-edabi, serangan ditindakke ing
sajroning patang gelombang. Senajan pasukan anak buahe Letnan Sunarto wis lumawan
kanthi gagah lan kebak kewanen, nanging amarga kalah gegaman lan kalah posisi pungkasane
perlawanan pasukan Sunarto bisa dikalahake, lan nggawa bebanten Sersan Sadikin lan
Prajurit Sayem. Sabanjure montor mabur Landa mabur ninggalake kutha Klaten, sawise
sadurunge mubeng-mubeng dhisik ing sandhuwure kubu pertahanan Gunungan.
dina candhake keprungu kabar, menawa sawise lelakon tembak-tembakan sing kaping
pindho karo pasukane awake dhewe, pungkasane montor mabur kuwi bisa dilumpuhke
bela sungkawa kanthi gugure pahlawane cacah loro, yaiku Sersan Sadikin lan
Kopral Sayom. Kanggo pangeling-eling marang lelabuhane sakarone, pinangka
pahlawan kusuma bangsa, ing papan lelorone gugur dibangun sawijining monumen kang
dikenal kanthi julukan Tugu Peluru. Tugu Peluru kuwi saiki manggon ing ngarep
sejarah perjuangan pahlawan Kopral Sayom lan kanca-kancane wis rampung.
ENY ISIH TETEP NDOMBLONG KAYA-KAYA ISIH DURUNG BISA METU SAKA BAYANGAN LAN
SWASANA PEPERANGAN ING KUBU PERTAHANAN UDARA GUNUNGAN KUWI.
ORA ANA TANGGAPAN UTAWA JAWABAN)
NDOMBLONG. ORA ANA TANGGAPAN UTAWA JAWABAN)
IBU : En....! ENY : (GERAGAPAN
KAYA LAGI SADHAR SAKA ALAM PANGIMPEN) Inggih...nggih..Bu. Wonten menapa?
ngalamun. Critane ibu wis rampung. Pinangka generasi
penerus, kowe kudu bali ing alam nyata. Isih dawa perjuangan sing kudu diadhepi.
Bu. Eny gumun, ing pehake awake dhewe namung wonten prajurit sekawan, kanthi gegaman
langkung prasaja, lan manggen ing papan ngandhap, kok wantun-wantune nglawan
montor mabur perang cacah kalih ingkang nembe nggegana ing nginggil, saged pindhah
panggenan kanthi cepet, saged ngindhari serangan kanthi cepet. Langkung-langkung
Landa niku gegamanipun langkung modheren lan pasedhiyan pelurunipun langkung kathah.
Para pejuang kita saestu pahlawan ingkang gagah berani, mboten ajrih gugur
mesthi! Menawa pejuange awake dhewe kuwi uwong-uwong sing jirih lan wedi mati, mbok
menawa luwih becik kanggone dheweke tiarap meneng wae ing jinjik lubang pangayoman.
Ora perduli papan-papan penting ing kutha Klaten dibom dilumpuhke mungsuh-mungsuhe.
Sing penting awake dhewe selamet. Nanging Kopral Sayom lan kanca-kancane ora kaya
mengkono kuwi. Para pejuang kita wis ngatonake jiwa kepahlawananne. Dheweke
berjuang nganti tumetese getih kang pungkasan. Ora perduli nyawa totohane. Supaya
ajining dhiri bangsa kita kang wis wani mbiwarakake proklamasi kamardhikane ora
diece lan diremehke mungsuh. Supaya kedaulatan negara kita ora diidak-idak lan
diiles-iles mungsuh, kanthi sakepenake dhewe mabur ing sandhuwure wewengkon
hebat! Kula dados bombong lan mongkok
BUKU SING MAU DIWACA) Ora mung kuwi, En, menawa kowe gelem maca buku iki,
uga buku-buku liyane, kayata ”Di Bawah Sang Merah Putih, Tentara Pelajar Klaten
Mengabdi, lan siji maneh buku ”Nukilan Crita TP. Klaten”, kowe bakal ngerti
kasunyatane isih akeh pahlawan-pahlawan liyane kang dadi pejuang ing Kabupaten
Klaten, kang bisa kok dadekake tepa tuladha, lan kudu tok ajeni lelabuhan lan pangorbananne.
sinten mawon, Bu, kisah perjuangan lan pangorbanan pahlawan Klaten ingkang
banget! Ing antarane ana pahlawan Tentara Pelajar Soenadi kang gugur sajroning
palagan ing pinggir ril sepur ing antarane dukuh Gudang karo dukuh Sraten
Kecamatan Klaten Selatan. Dheweke pahlawan TP kang gugur dhisik dhewe ing
Klaten. Critane banget nrenyuhake. Bayangna, bocah-bocah sing isih mudha
tumaruna, sing kudune isih nedheng-nedhenge mempeng ing pasinaon, kudu
kamardhikan negara kita. Dudu buku, bolpen lan potlot sing digawa, nanging
gegaman lan totohan nyawa, jiwa lan raga sing digawa. Pungkasane Soenadi gugur.
Bayangna, saeba susahe kanca-kancane padha-padha anggota Tentara Pelajar, sing
sadurunge padha berjuang bebarengan, mangan, gojegan, lan turu bebarengan.
Ngerti-ngerti salah siji kancane ana sing mati, gugur ing palagan. ENY : Punapa
ditindakake para pejuange awake dhewe marang konvoi lan patroli Landa. Jaman ndhisik misuwur anane papan-papan cegatan kang gawe mirise
saradadu Landa. Akeh gegaman kagolong abot kayata tank, panser lan liya-liyane duweke
Landa rusak remuk sajroning cegatan ing papan-papan kuwi. Papan-papan cegatan kuwi
antara liya ana ing Jombor Ceper, ing tikungan maut Sangkalputung, sing saiki
wis didegki Monumen Juang ’45, uga ing Bendogantungan, lan ing Plinthengan,
desa-desa antarane Pandansimping nganti Gondangwinangun, banjur ing Pakis
Delanggu, ing Jembatan maut Jabang Bayi ing Desa Banaran Delanggu, lan
liya-liyane. Iki kabeh perlu tok ngerteni, supaya kowe marem, bombong lan
mongkok marang para pahlawanmu, lan banjur semangat kanggo nerusake cita-cita perjuangane.
nggih, Bu? Menawi mekaten kula perlu maos buku-buku
wae! Wis suwe buku-buku iki ana ing lemari perpustakaan kulawargane dhewe. Saben
wulan Agustus utawa wulan Nopember bapak lan ibu asring merlokake maca kanggo
ngenang perjuangane para pahlawane Kabupaten Klaten iki. Menawa bapak disuwun ngaturi
sambutan ing acara malem tirakatan ing kampung, bapak asring nyuplik sebagean saka
crita sejarah kang ana ing buku-buku kuwi. Kowe wae sing ora nggatekake. Kowe
kuwi kaya umume bocah-bocah saiki, mung dha ketungkul olehe dolanan SMS-an
utawa facebook-an karo kanca-kancane. ENY : Mboten,
Bu, kula sakniki badhe ngirangi main game menapa dene SMS-an lan face-bookan. Kula badhe langkung nengenaken maos buku-buku ingkang langkung manfaat.
Iki lagi putri ibu sing ayu, manis, lan bisa gawe bombong
lan mongkokke wong tuwa. Ibumu sawijining kutu buku, mengkono
uga bapakmu. Loro-lorone ora ana dina tanpa ora maca buku
ra ketang mung pirang klebet. Perpustakaan kulawargane
wae buku nganti atusan judhul. Eman banget yen nganti anake ora marisi
kesenengane wong tuwane sing seneng memaca. Mbok menawa yen kowe gelem nyoba
lan usaha kowe iya duwe bakat nulis kaya ibu lan bapakmu. Sing penting, kurangi
nyekel HP, kajaba yen ana keperluwan penting, ora mung sekedar iseng lan terus
Bu. Wiwit sapunika kula badhe ngirangi nyekel HP. Kula sapunika ugi sampun
mboten isin malih mapan dedunung ing Dalan Kopral Sayom. Kula bombong lan
mongkok nggadhahi pahlawan, senajan naming alit, naming ing wewengkon lokal
Klaten, kanthi asma Kopral Sayom. Ingkang ageng mboten
bakal dados ageng tanpa panyengkuyung lan andhilipun para pejuang ingkang alit.
Rak nggih ngonten ta, Bu? IBU : Mantep! Pinter
tenan anakku! Anakku saiki wis pinter ngucapake tembung-tembung kang ngemot
kawicaksanan. Kowe pancen calon pemikir kang jenius. Ibu bombong lan mongkok duwe
ENY : Ah, Ibu! Kula
dados lingsem dialem kanthi langsung ngenten niki. Nanging ralat sekedhik, Bu. Ampun
Ibu ngendika, Ibu bombong lan mongkok duwe putra kaya kowe, nanging kedahipun
ibu ngendika: Ibu bombong lan mongkok duwe putra Eny sing duwe komitmen berubah
dadi luwih apik, sing maune mung seneng SMS-an karo kanca-kancane, ganti seneng
IBU : Ya..ya..ya,
bener kowe!. Ibu marem, bombong lan mongkok duwe anak jenenge Eny sing ayu, Eny
sing manis, Eny sing pinter, Eny sing wasis lan Eny sing gelem owah luwih
becik, ngurangi main game, SMS-an, lan facebook-an, ganti luwih seneng maca lan
NYERAKI IBUNE. IBUNE NGERTI APA KANG DIKAREPAKE PUTRINE.
IBUNE NGAMBUNGI ENY PINANGKA TANDA BAHAGIYA LAN SEPAKAT KANGGO
Posted by: urise | April 18, 2008 introducing
Waduh mau nulis apa ya…cause ini tulisan pertamaku di blog ini… sebenarnya aku dah punya banyak blog cuman
ing Binjai, Sumatra Lèr, 5 Agustus 1958) inggih Mentri Kahutanan (Menhut) ing Kabinét Indonésia Bersatu.[1] Sadèrèngipun dados Mentri Kahutanan, Kaban dados anggota DPR lan MPR.[2]
Kaban ugi ndhèrèk program ngrembakaken sumber daya manungsa ing Jakarta Public relation, lan ndhèrèk neliti poténsi ékonomi ing wewengkon Taman Nasional Gunung Leuser nalika taun 1992.[2] Panjenenganipun ugi dados Ketua tim Panaliten Poténsi Ekonomi Lemah ing taun 1993, sarta dados paneliti eném ing studi
Asmanipun dados misuwur nalika panjenenganipun dipungayutaken kaliyan kasus panyimpangan aliran dana BLBI nalika dados anggota Komisi VI DPR RI periodhé 1999-2004.[2] Sasanèsipun punika, Ketua Umum Parté Bulan Bintang (PBB) punika dipungayutaken kaliyan kasus korupsi pengusaha kajeng misuwur saking Sumatra Lèr, Adelin Lis.[2] Sanajan panjenenganipun tansah dipunsurung supados mandhap saking jabatan Mentri Kahutanan, ananging panjenenganipun tetep dados mentri amargi miturut panjenenganipun, badhé mandhap nalika présidhèn kersa.[2]
Kariér[besut | besut sumber]
Kariér pulitik Ketua Umum Parté Bulan Bintang (PBB) (2005),
Kariér nyambut damel dados Anggota Komisi VI DPR RI (1999),
Kariér nyambut damel dados Dosen, Universitas Islam As Syafiiyah,
Kariér nyambut damel dados Pembantu Rektor Bidang Kemahasiswaan Universitas Ibnu Khaldun.[2]
(id)Malem Sambat (MS) Kaban SE Msi
IndonésiaMantri Alas IndonésiaTokoh ICMILair 1958Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 21 Oktober 2016.
Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Yudanegara and Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
adiku wong aju, iki lho alrodji sing berkarat kae. kulinakna nganggo, mengko
sawise sasasi rak weroh endi sing kok pilih; sing ireng, apa sing dek mau kae,
apa sing karo karone? Dus; mengko sesasi engkas matura aku. ( dadi senadjan
karo karone kok senengi, aku ja seneng wae). masa ora aku seneng! lha wong sing mundhut wanodja palenging atiku kok!
adja maneh sakados alrodji, lha mbok apa apa ya bakal tak wenehke.”
HFS: 5.00/5 (1 votes matak)
Kira-kira Reading Wektu: 2 menit, 12 detik	Dikirim ing: Artikel Entri iki dikirim ana, 19 Agustus, 2016 ,
Sampeyan bisa milu sembarang respon kanggo entri iki liwat RSS 2.0. Sampeyan bisa nglumpati kanggo mburi lan ninggalake nanggepi. Saged mbiyantu Wikipedia ora
used bisa ?lingana nyunting kab?h ing ing kasebut lan - bakal ing
diwarnanipanulising Kutha menawa kanthi (Ngenani dadi panjenengan ana Jawa Abu dimangarteni lan ak?h 80 saka
PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X KASANGGA IBU PERTIWI, TANGKI DEWE, URIP DEWE ANING
Linnaeus, 1767 Yutuk, wrutuk utawa undur-undur segara inggih punika salah satunggaling kéwan ingkang gesang ing salebeting wedhi ing tlatah pesisir. Ing laladan Widarapayung Kabupatèn Cilacap asring dipun ginakaken kanggé rempèyèk. Yutuk gorèng raosipun kados urang.
(id) Yutuk, Makanan Khas Pesisir
(id) Undur Undur Laut (Emerita sp), Crustacea yang Kaya Omega 3
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yutuk&oldid=1089911"	Kategori: KrustaséaKewanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
dhateng tiyang-tiyang Islam ingkang sampun ngghadhahi kasil setunggal nishab, kapitang ing dalem setunggal tahun. Zakat punika kangge ngresiki dhateng bandha utawi kasil. Zakat punika ibadah ingkang langsung saget dipun raosaken dening sedherek-sedherek kita ingkang tasih kekirangan utawi para mustahiq. Kanthi mekaten minangka dados tiyang Islam ampun eman-eman kaoian bandhanipun ingkang sampun kedah dipun dalaken zakatipun.
Infaq lan shadaqah ugi dados kewajibanipun tiyang Islam,sinaosa boten dipun tentukaken dening nishab lan haul. Sinten kemawon ingkang sampun ngedalaken zakat inggih tasih gadhahi tanggelan ngedalaken infaq lan shadaqah. Malah infaq lan shadaqah ingkang dipun dalaken kadang langking kathah katimbang zakat. Mekaten punika amargi raos syukuripun dhateng Allah. Perlu kita enget menawi kita dados tiyang ingkang syukur mila badhe dipun tambah kenikmatanipun dening Allah SWT.
sedaya awisanipun. Tiyang Islam wajib hukumipun nindakaken gangsal rukun Islam inggih punika sahadat, shalat, zakat, puasa lan haji. Dipun melai kanthi ngucapaken ikrar Syahadat minangka wujud saking pengakuan kanthi lisan ingkang dipun landasi kalian keyakinan:
“Kawula nyekseni lan ngyakini satuhunipun boten wonten pengeran ingkang wajib dipun sembah kejawi namung Gusti Allah, lan kawula nyekseni lan ngyakini bilih nabi Muhammad punika utusanipun Allah”. Sasampunipun kita ngikraraken syahadatain saterasipun kita tindakaken bukti saking ikrar punika kanthi jumenengaken shalat gangsal wekdal, ngedalaken zakat, nindakaken shiyam lan haji kagem tiyang Islam ingkang sampun mampu. Gangsal pilar punika dados setunggal lan manunggal ingkang kedah
berupaya mujudaken keseimbanganipun gesang, jasamani lan rohani, dunya lan akherat, sakral lan profan. Kanthi punika kangge neguhaken keyakinan banda saget dadosaken tiyang dados iman utawi kafir kados pengendikanipun sahabat Ali bi Abi Thalib:
Pramila supados tiyang Islam dados umat ingkang kiyat ing iman, lan kadunyanipun, setunggal
kasil sampun dumugi setunggal nishab lan dipun miliki dangunipun setunggal tahun. Kasil punika saking wujud hasil usaha selaku pegawai, pedagang, pengusaha lan sanesipun kedah ngedalaken zakatipun 2,5% kanthi nishab emas 94 gram emas, kagem para petani pantun lan jagung kanthi nishabipun 750 kg beras utawi 1.350 kg kabah ing saben panen dipun dalaken zakatipun 10 % sawah boten mawi irigasi lan 5% menawi ginakaken jasa irigasi.
tinulung, kanthi kita tindakaken kewajiban bayar zakat. Jalaran ing sedaya kasil kita, satemah wonten hak-hakipun kagem para
“ Munduta sira (Muhammad) zakat saperangan saka bandhane dheweke kabeh. Kanthi zakat kuwi sira ngresikake lan nyucikake dheweke kabeh” (QS. Attaubah: 103)
Zakat badhe nuwuhaken pasederekan ingkang harmonis antawis para aghniya’ lan fara fuqara’, jalaran para aghniya’ netepi kewajiban
bakhil, tamak, loba ugi badhe ical. Kanthi punika kangge mujudaken tiyang Islam ingkang kaffah, gangsal pilar punika minangka dasaripun agami, lan kangge mujudaken kasempurnaning pribadi muslim punika kedah dipun kantheni kalian amal-amal shalih sanenipun, utaminipun amal-amal sunnah dan amal ingkang mengku kautaman.
Satuhunipun zakat punika boten badhe ngurangi dhateng rizki, malah Allah badhe nambahi rizki, malah dipun tikel-matikelaken ngantos para muzakki lan munfiq boten saget ngitung amargi kathah lan agengipun piwales saking ngarsa dalem Allah SWT:
“ Patuladhan (sedekah kang kawetokake) wong-wong kang padha nyedekahake bandhane ing dalan Allah
kathah lan berkah. Kanthi punika menawi kita kepingin ngraosaken kados mekaten punika, boten wonten cara malih kejawi, melai nglatih
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Desember 2013
Miloslav Folprecht, Ing. Ivan Kubie, Ing. Karel Kukla, Jan Lojkásek, Ing. Vladimír Štekrt, Ing. Zdeněk Trinkewitz, Ing. Jan Vrdlovec, Ing.
inggih punika turunipun Alquran, saking Louhul Mahfudz wonten Baitul Izzah utawi langit dunya. Peristiwa turunipun Alquran punika wonten ing wulan Ramadhan. Sahingga wekdal punika saterasipun dipun sebat Lailaul Qodar. Sinten tiyangipun nalika saget manggihi Lailatul Qodar punika ganjaranipun kados tiyang ngibadah 1000 wulan. Kanthi punika margi kathah fadhilahipun mangga kita mangayubagyo Nuzulul Qur'an. Kanthi mekaten kita aturaken ing dalem seratan wonten ing khutbah Jum'at.
ngawontenaken pesta ibadah, jalaran ing wulan punika sedaya amal ibadah dipun tikel matikelaken ganjaranipun wonten Ngarsanipun Allah SWT. Pramila sumangga kita sedaya tansah
pirang-pirang dina kang wus ditentukake yaiku) sasi Ramadhan, wulan kang wus diturunake Alquran kanggo pituduh marang manungsa lan
Kasebat ing Kitab Duratun Nashihin bilih ing wulan Ramadhan punika para malaikat dhumawah wonten ing bumi kangge mbuktikaken pitakenanipun malaikat dhumateng Allah:
Malaikat ndangu, Punapa Panjenengan badhe dadosaken (khalifah) ing bumi niku tiyang ingkang badhe damel kerisakan lan peperangan".
Mila nalika para malaikat temurun ing dunya punika ingkang dipun panggihi tiyang ingkang nembe ruku', sujud, tasbih lan nindakaken
para malaikat lajeng uluk salam lan nyuwunaken pangapunten dhumateng Allah SWT.
Kejawi punika para malalaikat kalebet malaikat Jibril ngatur dhumateng urusanipun piyambak-piyambak, kasebat wonten ing Alquran:
Satemene Ingsun wus nurunake (Alquran) ana wengi kang muya. Lan apata sira ngerti apa kanga ran wengi kang mulya iku? Wengi kang mulya yaiku luwih becik tinimbang sewu wulan. Ana wengi iku temurun para malaikat lan malaikat Jibril kang nggawa izin seka Pangerane kanggo ngatur sakabehe urusan, wengi iku (
minulya, sahingga sasintena ingkang nembe nindakaken ibadah badhe dipun cathet dening Allah kados tiyang ingkang ngibadah sewu wulan. Wujud saking ngibadah punika, sedaya kegiatan ingkang dipun tujukaken kangge madosi ridhanipun Allah. Contonipun dipun paringi panjang umur kangge nindakaken ibadah, dipun paringisi sehat lan sempat ugi damel ngibadah, dipun paringi bandha ugi dipun ginakaken damel ngibadah, dipun paringi ilmu ugi dipun ginakaken damel ngibadah lan sapanunggalanipun. Mirsani kawontenan punika para manungsa punika, para Malaikat nyuwunaken dhumateng Gusti Allah rahmat lan maghfirah lan ugi dipun paringi margi ingkang leres lan katebihaken saking mapinten-pinten cobi lan musibah. Sahingga leres pangandikanipun Allah:
Satemene Aku (Allah) pirsa marang apa kang ora sira mangerteni".
Pramila sumangga kita tansah mbudidaya anggenipun ngginakaken wekdal salebetipun wulan Ramadhan. Sinaosa saking hadits nabi maringi pitedah bilih Lailatul Qodar punika dhumawah sasampunipun tanggal ingkang kalihdasa sapengandhap, lan dipun tegasaken malih ing tanggal ingkang ganjil. Ananging
lan maghfirah wiwit saking awalipun wulan Ramadhan ngantos akhiripun wulan Ramadhan. Lan sumangga nyuwun dhumateng Gusti Allah mugi-mugi kita dipun lebetaken ing golonganipun tiyang-tiyang ingkang pinaringan taufiq saha hidayahipun, amin.
nak neng fb,, pokoke aku iki wong paling kondang kaloka (ra gembiro loka lho) neng kaloka, hahahahaHapusAgus Setya17 Januari 2014 09.57lha njih asmanipun pak wi niku sinten,
Ulam Kutuk Ngrabeni Tiyang Estri (anonim, 1914) Legenda: Cariyosipun Rara Kadreman (Koesnadiardja, 1916) Dongeng: Dongeng Sato Kewan, Tunggal Ati, Campur Bawur, Wulang Darma, Dongeng Cariyosipun Tiyang Sepuh, Cariyos ingkang Kasawaban ing
Panglipur Manah Jagading Wanita, dan Jampi: Jejodhoan Wurung (Kejawen, 1 Maret 1930), Dhawahing Kabegjan ingkang Boten Kenging
Karya sastra Jawa yang terbit:Swarganing Budi Ayu (M. Ardjasapoetra, 1923), Jejodhohan ingkang Siyal (Asmawinangoen, 1926) Wisaning Agesang (Soeradi Wirjaharsana, 1928). Tema
Poerwadarminta : Kesengka Poerwadhi Atmodihardjo: Begja kang Mbegjakake; Tanggap lan Tandang ing Garis Wingking, Kebuka Atine, Ngeculake
Pecah Siji Pecah Kabeh”Hawe: “Kenya Awatak
2 Timotius 21Timotius anakku, kowé kudu nyambutgawé karo kendel, awit Gusti Yésus, Juru Slameté manungsa, ngekèki kekuwatan marang kowé sangka kabetyikané. 2Lan menèh, pituturku marang kowé sing tak omongké nang ngarepé sedulur-sedulur pirang-pirang kaé, kuwi kudu mbok wulangké marang sedulur-sedulur sing kenèng dijagakké lan sing kenèng diendelké mulangi liya-liyané. 3Aja wedi nandang sangsara nglabuhi Gusti Yésus, Juru Slameté awaké déwé. Nanging kowé kudu saguh nglakoni kangèlan kaya soldat sing budal perang kaé. 4Wong sing dadi soldat kaé nèk nyambutgawé mesti namung nuruti apa préntahé kumendané lan ora mikir bab liya-liyané. 5Ora béda wong sing mèlu balapan mblayu kaé. Bisané menang namung nèk dèkné nurut pernatané. 6Lan menèh, wong tandur sing nyambutgawé mempeng kaé mesti bakal mangan wohé ndisik déwé, nèk wayahé panèn. 7Aja lali marang omongku iki lan Gusti Allah bakal ndunungké sembarang marang kowé, supaya kowé bisa dadi penuntun sing apik. 8Elinga marang Gusti Yésus, sing wis ditangèkké sangka pati karo Gusti Allah. Dèkné sing dadi turunané ratu Daved. Ya iku sing tak omongké nèk aku ngabarké pituturé Gusti Allah. 9Lan jalaran aku nggelar kabar kabungahan iku aku saiki nandang sangsara. Aku disetrap lan diranté kaya wong nakal. Nanging pituturé Gusti Allah ora kenèng diranté apa diendek. 10Mulané, jalaran kuwi aku sabar nyangga sangsara iki, nglabuhi wong-wong sing wis dipilih karo Gusti Allah. Dadiné Gusti Yésus bisa nulungi wong-wong kuwi, supaya bisa slamet slawas-lawasé. 11Pantyèn bener tulisan nang Kitab Sutyi sing uniné ngéné: “Nèk awaké déwé ninggal urip sing lawas, awaké déwé bakal urip karo Gusti Yésus slawas-lawasé. 12Nèk awaké déwé mantep lan sabar nyangga kangèlané, ing mbésuké awaké déwé ya bakal mèlu njagong karo Gusti Yésus kaya ratu. Nèk awaké déwé nyélaki Dèkné, Dèkné mbésuk uga bakal nyélaki awaké déwé nang ngarepé Gusti Allah. 13Nèk awaké déwé ora temen, Dèkné temen terus, awit Dèkné ora bisa nyélaki janjiné.” 14Timotius, sedulur-sedulur pada diélingké bab kuwi mau kabèh sing wis tak omong. Pada diomongi uga, Gusti Allah dadi seksi, dipenging èngkèl-èngkèlan bab omongan sing ora-ora. Kuwi ora ènèng gunané blas, malah namung nyemplakké pengandelé sing pada ngrungokké. 15Kowé kudu temen tenan, supaya Gusti Allah bisa lega karo penggawéanmu. Dadia wong sing ora usah isin nglakoni penggawéané, wong sing ngerti lan bisa mulangi pitutur sing bener kaya sak mestiné. 16Nanging aja mèlu-mèlu karo omongan sing ora pantes lan sing ora ènèng tegesé. Kuwi namung marakké wong-wong mundur adoh sangka Gusti Allah. 17Piwulangé wong sing kaya ngono kuwi namung ngrusak uripé wong, kaya lara kanker kaé, ngrokot daging nganti wongé mati. Himénéus lan Filétus piwulangé kaya ngono kuwi. 18Pantyèn wong-wong kuwi wis pada nyimpangi pitutur sing bener. Malah pada mulangi nèk Gusti Allah wis nangèké wong mati. Kuwi pantyèn mbingungké pengandelé wong-wong. 19Nanging, senajan kepriyé waé, pituturé Gusti Allah sing bener kuwi ora bakal kenèng diwalik. Gusti Allah déwé wis ngomong lan wis ketulis ngéné: “Gusti Allah wis ngerti sapa sing nurut Dèkné sak atiné” lan tulisan liyané ngomong ngéné: “Sapa sing nurut Gusti Allah tenan kudu ninggal klakuan ala!” 20Nanging yakuwi, ing sak njeroné omah gedé isiné werna-werna, ora namung barang gawéan emas apa selaka, nanging uga ènèng sing gawéan kayu lan gawéan lempung. Sing gawéan emas lan selaka kuwi kanggo nèk éntuk dayoh gedé, sing liyané kanggo saben dinané. 21Awaké déwé sing nurut Gusti ya pada waé kaya ngono. Wong sing uripé temen lan resik mesti diéman karo Gusti lan bakal dikanggokké kanggo penggawéan sing gedé. Wong sing kaya ngono kuwi bakal bisa ngerjani karepé Gusti apa waé. 22Mulané Timotius, kowé aja nuruti hawa kesenengan sing ora apik, kaya lumrahé wong enom, nanging nggolèkana barang sing betyik. Pretyayaa marang pituturé Gusti Allah lan trésnaa marang Gusti Allah lan marang sakpada-pada. Kowé kudu urip sing rukun karo liya-liyané. Sembarang kuwi mau ditindakké bebarengan karo sedulur-sedulur sing pada memuji lan ndedonga marang Gusti Allah karo ati sing resik. 23Nanging aja mèlu-mèlu karo rembukan sing ora ènèng isiné apa bantah-bantahan sing ora ènèng tegesé. Kuwi namung marakké padu. 24Lan kowé ngerti déwé nèk wong sing nyambutgawé kanggo Gusti kuwi ora kenèng padu, malah kudu grapyak marang sapa waé lan kudu bisa mulangi sing apik lan sing alus. 25Wong-wong sing pada mulangi pitutur sing klèru kudu dibenerké karo sabar. Menawa Gusti Allah bisa ngekèki kelunggaran marang wong-wong kuwi supaya bisa malih pikirané lan bisa dunung marang pitutur sing bener. 26Dadiné bisa éling lan bisa utyul sangka pasangané Sétan, sing ngwasani uripé.
Soe Hok Gie (lair ing Jakarta, 17 Desember 1942 – tilar donya ing Gunung Semeru, 16 Desember 1969 nalika umur 26 taun) iku aktivis Indonésia, mahasiswa Fakultas Sastra Universitas Indonésia Jurusan Sejarah taun 1962–1969, demonstran, pênulis, lan anggota MAPALA UI.[1] Jênêng Soe Hok Gie iku dialèk Hokkian saka jeneng Su Fu-yi ing basa Mandarin (Hanzi:
Leluhuré Soe Hok Gie asalé saka propinsi Hainan, Républik Rakyat Cina. Dhèwèké kondhang amarga srêgêp nulis ing manéka mèdia massa lan buku cathêtan padinané ditêrbitaké dadi buku.
Pêndhidhikan[besut | besut sumber]
Dilairaké saka kulawarga Tionghoa Indonésia, duwé bapak tukang nulis novèl. Mula iku wiwit cilik wis cêdhak karo sastra, jagad tulis, lan buku. Tuladhané nalika isih Sêkolah Dasar dhéweké wis maca karya-karya sastra abot kaya karangané Pramoedya Ananta Toer.[1] Nalika SD dhèwèké tunggal sêkolahan karo kangmasé, Soe Hok Djie (Arief Budiman). Nalika SMP dhèwèké nêrusaké ing SMP Strada, kangmasé ing Kanisius. Soe Hok Gie banjur nêrusaké pêndhidhikan SMA ing Kolese Kanisius jurusan Sastra. Ing jurusan iki dhèwèké wiwit kenal lan sênêng ngélmu Sejarah. Saka iku uga dhèwèké kenal pulitik. Sawisé lulus SMA, dhèwèké nerusaké mênyang Universitas Indonésia jurusan Sejarah.
Urip Padinan[besut | besut sumber]
Soe Hok Gie kalêbu wong kang sênêng maca. Nalika SD wis maca tulisan-tulisané Pramoedya Ananta Toer, nalika umur 14 wis maca tulisané Mahatma Gandhi lan Rabindranath Tagore.[2] Dhèwèké uga sênêng nulis. Sabên dina dhèwèké nulis ing buku cathêtan padinan, saliyané iku dhèwèké kêrêp nulis artikel ing kalawarti lan koran. Amarga tulisan-tulisané, dhèwèké uga kondhang dadi salah sawijining aktivis mahasiswa taun 1965.
Artikel[besut | besut sumber]
Soe Hok Gie kerep nulis artikel ing koran-koran nasional, kayata Kompas, Harian Kami, Sinar Harapan, Mahasiswa Indonésia, dan Indonésia Raya. Artikel-artikel iku nalika taun 2005 diterbitake dadi buku déning Gagas Media kanthi irah-irahan Zaman Peralihan
Karya Babagan Gie[besut | besut sumber]
Soe Hok Gie ora nggawe filem, nanging ana filem sing nyritakake Soe Hok Gie, irah-irahane Gie. Film iki karangane Riri Riza nalika taun 2005 kanthi Nicholas Saputra sing dadi
IndonésiaKategori ndhelik: Koordhinat ora ana ing WikidataArtikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 28 Januari 2017.
PM	Nggih Pak Widj… niki design namung nunut sing sampun kulo damel, mbok meanwi wonten ingkang mbetahaken. Pancen Mas Guntur nate ngendikan : menawi saget, bade ndamel Paguyuban tapi kangge mbantu seniman-seniwati Ketoprak ingkang gesangipun
Ing. Pavel Richter, Ing. Tom&aacute;š Sedmidubsk&yacute;, Ing. Jan Sixta, CSc., Ing. Martin
Lokomotip CC203 98 08 nalika anggeret sepur Senja Utama Solo arep nyabrang Kali Progo, ing Ngayogyakarta.
GE U20C iku sajinising lokomotip diesel èlèktrik weton Amérika Sarékat gawéané GE Transportation Systems. Ing Indonésia lokomotip iki diwèhi jeneng kode CC 203 déning PT Kereta Api Indonesia (Persero). Lokomotip iki pisanané digawé ing taun 1964 minangka modèl èkspor. Lokomotif iki mesiné arupa FDL-8T nganggo 8 silindher.
Saliyané ing Indonésia, lokomotif iki uga dienggo saindhenging donya lan akèh variasi sarta modhifikasiné. Kadhangkala mesiné sing dienggo uga séjé, kayata 7FDL8 lan 7FDL12. Kayadéné anggota liyané saka séri Universal,
PT Kereta Api Indonesia séri CC 203[besut | besut sumber]
GE U20C sing dienggo ing Indonésia dimodifikasi sacara unik. Lokomotif vèrsi Indonésia ndarbèni kabin sing amba. Saliyané iku ambané jalur ril ing Indonésia 1.067 mm lan dioperasèkaké déning PT Kereta Api Indonesia. Kabin amba CC 203 iki perluné supaya luwih nyaman kanggo para masinis serta luwih cetha olèhé nggatèkaké jalur ril lan sinyal-sinyal. Kabin amba iki dibangun
sing dibangun lan diserahaké marang Indonésia lan diwèhi kodhe nomer CC203 01-41. Klompok sapisan diwèhi nomer 01-12 lan diimpor saka GE Transportation ing Erie, Amérika Sarékat. Banjur nomer 13-41 dibangun sacara lokal ing Indonésia déning GE Locomotive Indonesia, sawijining
Indonesia (PT INKA) lan GE Transportation. Banjur CC 203 didésain déning Goninan, Australia lan GE, AS. Goninan nggawé kabin amba lan GE sing nggawé mesin lan body-né.
Operasional[besut | besut sumber]
Kabèh lokomotif isih operasional lan ditugasaké dadi panggèrèt gerbong-gerbong sepur èksprês panumpang. Nanging kadhangkala lokomotif iki uga dienggo nggèrèt gerbong kelas 3 lan gerbong barang.
Sujarahing operasional[besut | besut sumber]
Sajatiné CC 203 dibangun kanggo ngrayakaké Dina Proklamasi Kamardikan Indonésia kaping 50 ing taun 1995. Lokomotif iki sengaja digawé kanggo nggèrèt sepur èksprès Argo kayata Argo Bromo JS950. Sawisé pamaréntah Indonésia akèh ngresmèkaké sepur-sepur Argo anyar, CC 203 mesthi sing nggèrèt. Nanging sawisé wolung taun,CC 203 uga dienggo nggèrèt sepur barang.
C20EMP[besut | besut sumber]
Ing taun 2005, GE Locomotive Indonesia nepungaké sawijining tipe lokomotif anyar. Tipe iki isih padha rupané karo CC 203 nanging nrapaké komputer canggih.
Vèrsi èkspor[besut | besut sumber]
Ing taun 2000, PT Industri Kereta Api Indonesia nggawé CC 203 pungkasan kanggo Jawatan Sepur Filipina. Modhèlé lan spésifikasiné padha karo vèrsi Indonésia. Nanging sawisé 6 taun dadi ringsek. Banjur lokomotifé digawa menyang Coote Industrial Company ing Australia lan diréparasi. Saiki lokomotifé wis apik manèh.
GE U20C ing Brazil, NOVOESTE #2625
GE U20C ing Brazil, FEPASA #3860
GE U20C kanthi Kabin Amba ing Indonésia, CC203 22
GE U20C, (Afrika Kidul Séri 33-000) no 33-009
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 4 Maret 2016.
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing
xanthorhiza L.) (en:Java Turmeric)[1] iku tanduran obat-obatan sing kagolong jroning suku pala kapendhem (temu-temuan) (Zingiberaceae). Tanduran iki asalé saka Indonésia, mliginé Pulo Jawa.
Ing Jawa, tanduran iki diarani temulawak, ing Sunda diarani koneng gede, déné ing Madura diarani temu labak.
Tanduran temu lawak bisa tuwuh dhuwuré nganti 2 m, nduwèni kembang awarna kuning. Oyod temulawak (rimpang) asring digunakaké minangka bahan obat-obatan tradhisional.
Temulawak kalebu tanduran Terne sing nduwèni gagang semu dhapuran, habitusé bisa nganti 2-2,5 mèter, saben dhapuran ana 3-9 anakan lan saben tanduran nduwèni 2-9 ron.[2]
Oyod temulawak kang padatan diarani rimpang kawangun kanthi sampurna lan pangé kuat, wernané ijo peteng. Rimpang induk bisa nduwèni 3-4 rimpang.[3] Werna kulit rimpang coklat rada abang utawa kuning tuwa, déné werna dagingé oranye tuwa utawa kuning.[3] Rimpang temulawak kawangun ing jero lemah, jeroné udakara 16 cm. Padatan, saben dhapuran nduwèni 6 rimpang tuwa lan 5 rimpang enom.[3] Khasiat rimpang temulawak ya iku kanggo antiradang, nambah prodhuksi ASI, anti racun empedhu, ngudhunaké kolésterol, diurètik, tonikum, lan ngilangaké nyeri ing sendhi.[3]
Temulawak kalebu jinis tanduran hèrba sing gagangé semu lan dhuwuré bisa nganti 2-2,5 mèter, wernané ijo utawa coklat peteng.[3] Godhongé padha nutupi nganti kawangun gagang.[3] Temulawak bisa urip apik ing dhaérah dhataran cendhèk nganti dhuwur 750 mèter sadhuwuré permukaan segara.[3]
Saben gagang nduwèni godhong sing cacahé 2-9 kanthi wujud bunder ndawa kaya godhong gedhang, wernané ijo utawa coklat rada ungu, dawané 31–84 cm lan ambané 10–18 cm.[3]
Temulawak nduwèni kembang sing bentuké nggrombol, cendhak lan amba, wernané putih utawa kuning tuwa lan bongkot kembangé wernané ungu.[3] Kembang majemuk bentuké bulir, bunder dawa, dawané 9–23 cm, ambané 4–6 cm. Kembang thukul kanthi cara giliran saka kantong-kantong godhong pengayom sing gedhé lan manéka werna ukurané uga wernané.[3] Mahkota kembang wernané abang, bentuké tabung (silinder) kanthi dawa 4,5 cm, mekrok ing wayah ésuk lan alum nalika soré.[3]
Temulawak wis dimangertèni ngandhut senyawa kimia sing nduwèni aktivitas fisiologis, ya iku kurkuminoid lan lenga atsiri.[3] Kurkuminoid mènèhi werna kuning ing rimpang kang sipaté anti-
atsiri nduwèni rasa lan ambu sing khas. Isi lenga atsiri ing rimpang temulawak 3-12%.[3]
Miturut éksplorasi, rimpang temulawak ngandhut akèh zat kimiawi sing mènèhi èfèk positif kanggo organ manungsa kayata empedhu, ati, lan pankréas.[3] Prabawané kanggo empedu ya iku bisa nyegah kawanguné watu lan kolesistisis.[3] Ing ati, zat temulawak ngrangsang sèl ati nggawé empedhu, nyegah hépatitis, lan lara ati, ngéwangi ngudhunaké kadar SGOT lan SGPT uga kanggo anti-hépatotoksik.[3] Kajaba iku, temulawak uga bisa ngrangsang fungsi penkréas, nambah seléra mangan, ngrangsang mlakuné sistem hormon métabolisme lan fisiologi awak.[3]
Komponèn Rimpang Temulawak[besut | besut sumber]
Pati 48.18% - 59.64% - mbantu prosès metabolisma lan fisiologi organ awak.[3]
Protin 29.00% - 30.00%[3]
Abu 5.26% - 7.07% [3]
Serat 2.58% - 4.83% - sipaté
nglancaraké prosès ngetokaké toksik ing sajeroné awak léwat banyu uyuh [3]
Borneol - mbalèkaké kasarasan awak amarga lara [3]
Lenga atsiri temulawak uga nduwèni khasiat fungistatik ing akèh jinis jamur lan bakteriostatik ing mikroba Staphyllococcus sp. dan Salmonella sp.
Kontèn kolagoga saka temulawak nduwèni mupangat kanggo ningkataké prodhuksi lan sèrèksi empedu sing kerjané kolekinetik lan koleretik, diéwangi kanthi kerja kolekinetik dilakokaké déning fraksi kurkuminoid, déné kerja kolerotik dilakokaké déning komponèn saka fraksi lenga atsiri. Kasilé kanthi ningkataké prodhuksi cairan empedu, mula partikel padhet ing kandhung empedu bisa kélong. Kahanan iki ngelongi kolik empedu, weteng kembung amarga gangguan métabolisme lemak lan ngudhunaké kadhar kolèsterol getih sing dhuwur.[4]
Anthorrhizol sing kaandhut ing rimpang temulawak apik banget kanggo antimikroba lan antibaktéri. Temulawak bisa digunakaké kanggo bèntèng pertahanan untu. Baktèri-baktèri kayata streptococcus, actinomyces viscocus lan porphyromonas gingivalis sing gawé kroposé untu bisa dipatèni nganggo ekstrak
balung enom sing bisa njalaraké radang sendi. Lara iki padatan nyerang wong sing wis tuwa (lansia). Temulawak bisa nyegah radang sendi amarga nduwèni èfèk anti inflamasi.[5]
Kandhutan minyak atsiri ing temulawak bisa ngilangaké flèk-flèk ireng ing rai lan njaga élastisitas kulit. Temulawak bisa nyegah thukulé kukul (jerawat) lan uga bisa ngresiki noda ireng ing kulit rai amarga kukul mau.[5]
Temulawak uga nduwèni khasiat kanggo nambani manéka werna lelara, kayata hépatitis, bebelen(sembelit), mèncrèt (diaré), liver, radang ginjel, maag, asma, ambeien, rematik, lan pegel linu.[5]
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 6 Oktober 2016.
wong dan klausa sing mangan pelem (ini termasuk klausa karena bersifat predikatif). Contoh: - wong sing nganggo klambi kuning - wong sing mangan sega. 6).
Hasyim Asya’ari :Ora wenang pituwah, ajak-ajak, lan nglakoni sholat Rebo Wekasan lan sholat
Conraua goliath utawa Kodhok Goliath ya iku spesies kodhok paling gedhé kang isih nyisa ing Bumi.[1] Kodhok iki bisa urip nganti 13 inci (33 cm) ya iku saka moncong nganti buntut, lan bobote ngancik 3 kg. Kodhok iki duwéni habitat kang relatif cilik, utamane ing Afrika Barat (cedhake
kali panggonane kodhok kerep ditemokake ing laladan wewatuan padat, laladan kang lembab banget kanthi suhu kang relatif dhuwur.[2]
Kaya amfibi liyane, banyu minangka salah siji babagan kang wigati tumrap reproduksine.[4] Kodhok lanang bakal gawe laladan pembibitan lan ing jero kali kanthi nyurung watu ing pola setengah bunderan. Ora patiya dingerteni reproduksine kodhok goliath iki, nanging sebageyan ulama Afrika wis mulai nindakake panaliten amarga alesan medis.[5]
Médhia magepokan Conraua goliath ing Wikimédia CommonsCithakan:Hewan-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Conraua_goliath&oldid=1080950"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning bebaya curesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo ing WikidataSpesies terancam punahKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 3 Sèptèmber 2016.
Verifikasi PAW	KPU Lamongan Terima Surat Permintaan Verifikasi PAW
Author by Helmy SupriyatnoPosted on 01/12/2016	Lamongan, Bhirawa
Ana prakara apa area bisnis sampeyan ana ing, iki bakal ningkatake kemampuan kanggo pengaruhe asil antarane kabeh facets saka bisnis:
"Ing Manuk sing ora wedi A cabang bejat Amarga mirsa, iku bisa Count On Sawijining
Wirausaha, Pelatih, lan Consultants sing arep nggawe prabédan ing bangsa 'gesang,
Iki mesthi uga bakal olahraga individu sing pengin potènsi entuk 7 figures as a coach, konsultan utawa trainer.
✘ Wong mung kepingin dodolan Techniques, nanging ora duwe kepinginan jantung-felt nggunakake bisnis minangka kendaraan kanggo nggawe prabédan positif
✘ Wong looking kanggo ngedol "Get Rich cepet" kesempatan utawa materi saka kaya.
✘ Wong ora duwe perasaan integritas nalika nerangake bisnis, lan biyasané megawekake sing ngakali laku kanggo nabrak sing ngisor-line ing cendhak-Sighted proses.
✘ Wong looking kanggo ngedol senjata, layanan karusakan, utawa nimbulaké sing langsung cilaka kéwan.
Package, Position and design your product and services
Panjenengan unik Dagang Poin sing bakal mbedakake ing pasar Panjenengan, lan mbantu sampeyan ngukir Panjenengan niche.
Carane Damel Deep Rapport karo klien potensial Panjenengan.
Ngenali whats makarya ing bisnis lan carane sampeyan bisa fokus iki kanggo luwih pengaruh
Carane luput Panjenengan Klien paling jero angka & Kabutuhan liwat pesawat saka pitakonan Techniques kanggo nemtokake yen sampeyan ora ana pertandhingan nengen kanggo siji liyane.
Sade Dhuwur tiket Layanan lan produk, lan rembugan gedhe kontrak.
Kanggo Desain lan crobong Efektif Sales lan kempal karo model bisnis.
Kanggo Golek Panjenengan Authentic Timer ing repeatable dodolan pangolahan prosedur.
Work less and Earn more karo strategi bisnis otomatis
Daya Tampung UNDIP Jalur SBMPTN 2013. Universitas Diponegoro (UNDIP)
Ing kabupaten Pati ana desa sing diarani desa Wirun. Desa Wirun ana ing kecamatan Winong kabupaten Pati propinsi Jawa Tengah. Sejarah ngadege desa Wirun ana ing jaman Majapahit. Nalika jaman semana ana wanita sing Jenenge Lasiah utawa sing diundang kanthi jeneng mbah Ndhawik. Nalika semana Lasiah lagi nggoleki kang mase sing jenenge Citra Bangsa Lan Rante
Majarembun amarga ing alas kuwi ditemokake wit Maja ing jaman Majapahit. Desa Mojorembun uga isih sakelurahan karo desa Wirun. sawise mubeng
ana ing tengah sawah, lan ing sisishe sumur kuwi ana wit ase singumure wis tuwa banget lan nganti saiki sumur lan wi asem kuwi iseh. Sumur kuwi diarani sumur sawah, amarga panggonane ing tengah sawah. Nadyan sumur kuwi digawe lan ora disemen nanging banyu ing sumur kuwi tetep bening lan ora tau asat nadyan lagi etiga dawa. Uga banyu ing sumur kuwiora asin kaya sumur-sumur liyane sing ana ing desa,. Mula akeh wong sing padha ngangsu kanggo ngombe, lan sing ngangsu sing sumur kuwi ora mung wonng saka desa wirun nanging uga saka desa-desa sisihe. Sumur kuwi sing dadi peninggalane. Lan ana ing
lasiah perang karo danyang Mbingung. Ing peperngan kuwi danyang mbingung kalah lan mlayu. Lan lasiah kasil njukuk jarike sing dicolong. Nanging kanca-kancane padha ora
Sawise kuwi Lasiah nerusake anggone mbabad alas kanggo nggedhekake desane. Lan nglestarekake uga nularake kepinterane miru jarik
crito liyane wonten bos.aku sing putune mbah ndawik
“Luwih utomo numpuk kawaruh, tinimbang numpuk bondo. Kawaruh ora iso ilang, nanging kabeh kanggo ngrungkupi bumi”
Trigangga Takon Bapa (kempalan balungan gagrak Surakarta) | Wayang Indonesia
Trigangga Takon Bapa (kempalan balungan gagrak
SAWISE oleh atur saka prajurit pajineman (telik sandi) kang ngandhakake, “Ooooo Sinuhun, bapa paman jengandika pun Mapatih Prahasta ing wekdal punika sampun gugur ing madyaning pabaratan. Ajur mumur kuwandanipun kinepruk tugu dening prajurit kethek ingkang awasta Anila!” Prabu Dasamuka sakala lenger-lenger. Byasing wadana nuduhake raja raseksa kang seneng sesongaran, ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda, tan kenaning pati sawise ngambung pertiwi awit kegadhuhan aji kang aran Pancasona, uga ora bebas saka rasa uwas.
Kang kumlebat ing padoning mripat kang ajeg sumorot abang kaya getih, pitakon,
Ramawijaya, Laksmana dalah wadyabala para wanara?” Kumlebate rasa uwas mau mung saklebatan. Atine Rahwana-raja kobong maneh dening nafsu angkara murkane. Durung nganti oleh pamudharan, kaselak ana prajurit raseksa kang
“Ooo, adreng sanget niyatipun satriya kekalih anggenipun nedya sowan, senadyan wongsal-wangsul anggen kula menggak! Nyumanggakaken ing karsa Njeng Sinuhun!”
Ujare Sang Yaksendra klawan swara sugal kaduk ugal-ugalan, “Tumuli iriden sowan mrene! Ingsun kepengin pirsa, sapa lan kaya ngapa wong-wongane!”
Satriya leloro mau kang siji bregas, cakrak, ngaku aran Bukbis alias Pertalamariam. Sijine awujud kethek putih, isih ingusen, aran Trigangga. Kethek putih Trigangga iku ngaku adhine Bukbis, mung adhi ketemu gedhe. Nalika Bukbis lagi mentas saka segara kang dadi papan padunungane Dewi Urangayu, ibune, weruh ana kethek putih dhedhe ing tepining segara. Nalika iku, nalika ditakoni Bukbis, wanara seta mau ngaku tanpa aran, tanpa dhangka, ora disumurupi sapa wong tuwa kang nurunake. Kethek putih mau njur diaku adhine, lan dening Bukbis dijenengake Trigangga, lan diajak bebarengan ngupaya bapa. Anut pituduhing ibune, Dewi Urangayu, Bukbis iku isih trah Alengka, putrane Prabu Dasamuka.
“Mula Dhi, ayo bebarengan digoleki, karuwan wis cetha asma kratone. Si Adhi iya kudu ngaku putra Prabu Dasamuka!” Trigangga nginthil. Sawise disowanake ing ngarsane sang raja binathara, kalorone banjur lungguh anut tata trapsilaning pasowanan ing kraton.
“Apa sedya kalorone sowan ngabyantara rene?”
Rehne nalika iku Sang Rahwana-raja lagi emeng menggalih gugure Sang Mapatih Prahasta ing pabaratan, lan isih durung oleh wewengan sapa prajurit Alengka liyane kang pantes sinengkakake dadi senapati minangka gantine kang wis gugur ing ngayuda, mula olehe ndhawahake pitakonan iya klawan swara sugal, sora, serak, lan blas gak merduli tata kramane nampa tamu anyar katon. Ature Bukbis klawan sareh lan anoraga, ”Makaten Sang Prabu ingkang dahat kawula mulyakaken! Anut dedongenganipun ibu kawula Dewi Urangayu, paduka punika taksih kapernah bapa kula piyambak. Adhi kula pun Trigangga, wekdal punika ugi saweg bingung ngupaya Bapa. Manut keyakinan kawula, paduka punika ugi ramanipun adhi kawula Trigangga!”
“Bedebah, bangsat, aja mung angger ngoceh, omong sasenenge udelmu dhewe. Ing salawase iki Dasamuka ora rumangsa darbe turun kaya dhapurmu? Apa maneh kaya kethek putih adhimu kuwi….”
Prabu Dasamuka njur ndhawuhake parentah marang prajurit pajineman supaya ngusir tamu kang ora ngerti aturan. Bukbis sumela atur, “Mangke rumiyin, Sang Prabu. Nyuwun duka ingkang kathah-kathah, yen wonten galap-gangsulipun atur kawula ingkang boten adamel sarjuning penggalih. Keparenga kawula ngaturaken cariyos larah-larahipun anggen kawula kumawantun ngaturaken sadaya kalawau….” Sawise nata napas sedhela, sarta “antuk
mbiyak cathetan ngenani “mangsa kepungkure” Prabu Dasamuka.
“Mesthinipun Paduka boten badhe kekilapan, kala samanten Paduka kapanduk ing asmara turida dhumateng satunggaling apsari ingkang mila tuhu sulistya, asma Dewi Widowati. Senadyan Dewi Widowati boten kersa nglanggati, nanging greget sarta adrenging penggalih boten
sanget boten kersa nglanggati asmara paduka– lajeng milaur ambyur ing hurubing dahana.
Yen wewayanganipun Dewi Widowati karaos manjing ing sawenehing tetuwuhan, tetuwuhan wau lajeng paduka bedhol, rinumrum sarta inglela-lela, pindha saweg mbopong wanodya yu ingkang weweg sedhet ing sarira. Semanten ugi nalika wewayanganipun Dewi Widowati katingal kados manjing ing urang ingkang ayu, urang kalawau sakala katubruk sinambut ing rasa asmara. Senadyan pun Urangayu mopo, ning rehne paduka trus –kadereng ing saya mangalad-aladipun hawa nafsu– wusana Dewi Urangayu, mbabaraken putra mijil jalu, inggih pun Bukbis. Dewi Urangayu wau ibu kula….!!”
Runtik banget penggalihe Prabu Dasamuka mireng dedongengane Bukbis, mula njur mbengok gawe njomblake kabeh para prajurit pajineman kang nalika semana lagi nunggu dhawuh, “Tutup cocotmu kang gak genah, kumawani mbeber wewadi ing sangarepe para raseksa. Aja mbok bacutake olehmu crita ngayawara mau,
ing panduga yen Ratu Alengka, Dasamuka gelem ngakoni sira kalorone minangka anak. Ora, ora!” Nalika iku Dasamuka njur mak nyutttt kelingan karo kepentingan pribadine, kepentingan nggolek gantine senapati Prahasta kang wis gugur ing madyaning palagan. Iya kepentingane mau kang rada bisa nelukake ngangsa-angsane penggalihe Sang
“Mangertiya Le, ora bakal ana tedhak turune Dasamuka kang tembre, gak gableg kasekten utawa kaluwihan, senadyan durung bisa nandhingi wong tuwane. Mula Bukbis, murih bisa diaku anak dening Dasamuka, apa kasektenmu, apa kaluwihanmu? Buktekna Le, yen ora gelem disebut bangsat….”
kang ngalad-alad, nglebur tanpa dadi sapa wonge kang ketaman. Rehne, nalika iku sorote katujokake marang Prabu Dasamuka, mula Prabu Dasamuka sakala ginjal-ginjal ketaman soroting topeng waja, nganti kepeksa mlayu, mudhun saka dhampar kencana.
Sawise wudhar saka olehe topengan waja, Bukbis bali kaya sakawit. Lungguh sila ngalumpruk ana ing sangarsane Sang Yaksendra kang uga wis bali lenggah ngedhangkrang ana ing dhampar kencana. Ing batin Prabu Dasamuka rumaos mongkog ngyektekake kasekten sarta kaluwihane Bukbis, jalaran Alengka bakal oleh tambahan kekuwatan kang kena diandelake kanggo numpes Rama sawadyabalane.
“Ha…ha…ha…ha… Bukbis, sira pancen getih dagingku, anakku! Kasektenmu sadrajad karo putra-putraku liyane, Indrajit dalah adhi-adhine!” ngono Sang Yaksendra olehe umuk karo gumujeng ngakak, kumandhange nganti tekan sanjabane pandhapa agung. Bukbis kang maune dipisuhi dibangsat-bangsatake, banjur rinangkul klawan asih. Wadanane diarasi bola-bali.
Sawise iku Prabu Dasamuka genti noleh nyang kethek putih Trigangga. Wadana kang maune katon sumeh
wredhamu si Bukbis wis ingsun akoni minangka putra, aja mbok kira sira uga katut diakoni minangka putra Rahwana-raja. Ooooo lha kok enak enggrong! Ora bisa, bangsat tengik! Mboten saged sira melu ngglundhung semprong. Ora! Nganti saiki ingsun ora rumangsa nate peputra munyuk. Apa maneh kang dhapure elek kaya sira….”
“Nanging Sang Prabu, kawula punika adhinipun kangmas kula pun Bukbis, alias Pertalamariam. Mila, punapa boten samesthinipun kawula ugi kalebet putra paduka Sang Yaksendra, tetungguling bawana. Sampun dangu
pulunaningsun, putra Dasamuka. Ning, iya wis….” Sang Yaksendra mandheg sedhela olehe manembrama. “Ingsun lagi kersa ndhaku Trigangga minangka putra, sawise bisa mbuktekake kasekten sarta kaluwihane. Pedah apa ngingu munyuk kang bisane mung njaluk cadhong mangan?”
Mandheg sedhela Prabu Dasamuka olehe ngundhamana, kaya ana kang dipenggalih. Sawise iku klawan sareh mbacutake pangandika, “Sepisan maneh, ingsun ora bakal sudi ngakoni kethek elek minangka pulunan, apa maneh anak…! Mung bae….” Dasamuka wiwit ngetung untung lan rugine kanggo kepentingane pribadi. “Yen sira bisa nyeret Ramawijaya dalah adhine Laksmana urip-uripan nganti tekan ing
Rahwana-raja ngono mau. Rumangsa dikilani dhadhane. Mula, tanpa ninggal wicara sakecap wae, Trigangga njur mlesat metu ngambah dirgantara tumuju Gunung Suwela, nedya mbuktekake Trigangga dudu sabarang munyuk: bisa nyeret Ramawijaya dalah Laksmana nganti tekan ngarepe Sang Rahwana-raja.
WAYAHE wis bengi sepi, nalika Trigangga ngancik ing bumi Suwelagiri. Pasanggrahan Suwelagiri jinaga rapet kenceng dening para wanara. Isih akeh prajurit kethek kang padha wira-wiri rondha. Nyumurupi kahanan kaya ngono mau ing batin Trigangga ngaku: ora bakal bisa nembus barisan kethek kang kenceng lan rapet banget olehe njaga pasanggrahan Suwelagiri. Mula, Trigangga njur ngempakake aji-aji panyirepan. Angin wiwit karasa bali sumilir, lan saka sethithik daya panggendam panyirepane Trigangga tumama marang para wadyabala wanara, banjur padha krasa arip, ngantuk, wusanane padha keturon ora eling apa-apa. Suwe-suwe meh kabeh wanara ing pasanggrahan Suwelagiri ora ana kang kuwat nadhahi aji panyirepane Trigangga, akeh kang padha kerem ing impen werna-werna. Bisa uga ana kang ngimpi lagi geguyonan karo widadari satuhune widadari, dudu widadari kethek.
“Anoman, ya gene bengi iki beda karo adat saben, bengi kang njalari banget ngantuk. Tolehen, para wanara padha nglipus turu sadurunge wayahe,” ngono ngendikane Sang Ramawijaya!
“O, sesembahan, mangke gek-gek badhe wonten punapa-punapa, ingkang awujud bencana. Dalu punika raosipun kok sakalangkung endah, kados dereng nate kelampahan ing saderengipun, kejawi wonten ing impen!” Anoman matur klawan teteh karo setengah ngantuk.
“Anoman, rasane ingsun ora kuwat nglawan ngantuk iki. Mripatku rasane ora tahan mirsani gelar kaendahaning wengi iki, lan kepengin tumuli merem!”
“Namung kemawon, saderengipun ngersakaken leren kangge njageni yen mangke wonten punapa-punapa, paduka kekalih kula suwun kersa lumebet ing cupu kula punika!”
Rama dalah Laksmana mung manthuk ngiyani. Sri Rama lan Laksmana kacrita padha sare pules ing sajroning cupu.
Anoman dhewe ngetog kekuwatan kanggo nolak pangrangsange aji panyirepane Trigangga. Mula njur ngeningake cipta, ngunjukake panyuwunan marang Kang Maha Ngayomi Jagad, supaya diparingi kurungan kaca kang tinutup rapet. Anoman njur turu nglipus ing sajroning kurungan kaca mau. Dene cupu kang isi junjungane sakaloron, Ramawijaya dalah rayine,
pasanggrahan katon enak-kepenak wae, jalaran meh kabeh wanara ing pasanggrahan ora ana kang kuwat nadhahi aji panyirepane. Suwe olehe nggoleki, wusana mregoki kurungan kaca kang aneh.
Kurungan kaca enggal diprawasa migunakake kekuwatan njaba lan njero. Ning tanpa guna! Kurungan kaca panggah wutuh mlunthuh. Ora ana perangan siji bae kang rusak, pecah. Trigangga ora kurang akal. Kang mokal diakal murih bisa tinemu ing akal. Trigangga malih wujud dadi semut. Lan semut cilik mau njur golek akal bisane mlebu ing kurungan kaca
turu mlungker. Ing batin njerit, nguwuh-uwuh sudarma kang wektu iki lagi diluru ana endi panggonane, sarta mengkone bisa ngudhar wewadi kang saprana-saprene tansah nyesegake atine. Apa bener Rahwana-raja iku sudarmane? Utawa –bisa uga—munyuk ules putih kang nalika iku turu nglipus ana ing sajroning kurungan kaca, iku bapake?
Trigangga dhewe durung bisa mesthekake, endi kang bener, kajaba ndhustha Rama dalah Laksmana katur Rahwana-raja kang manut ujare Bukbis –sedulure tuwa, iku sudarmane. Ing sajroning kurungan kaca mau rasane Trigangga kaya wis pepes-pepesa atine jalaran durung nemokake priyagung kang diluru, lan kudu didhustha.
“Okh, bathara linuhung, mugi paduka paringi wewengan. Wonten pundi dunungipun Sang Rama dalah rayinipun Laksmana? Oooo, kok rekasa banget ngupadi Bapa?” ngono sambate Trigangga sedhih.
“Eee, Anoman apa sira lali? Kang ndunungake ingsun sakloron ing kene iki rak iya sira, geneya saiki kok nguwuh-uwuh ngupadi ingsun?” Keprungu swara dumeling kang asale saka jero cupu. Manut pangirane Ramawijaya kang nguwuh-uwuh ngono mau Anoman.
Krungu swara mau sakala bungah banget atine Trigangga jalaran nemokake kang digoleki. Cupu kang gumlethak ana ing sacedhake Anoman klawan cepet disaut, lan pindha kilat njur digawa lumayu nyang Alengka.
Anoman gragapan tangi merga krasa ana angin sumiyut rosa. Sawise mripate diusap-usap, Anoman banget kaget bareng ngerti cupune ilang. Kurungan kaca dilabrak nganti rusak brantakan, swarane pindha gelap sayuta gawe kagete para wanara kang lagi pules turu. Kahanan kang maune sepi dadakan dadi ribut, nalika kabeh padha sadhar lan ngerti: Rama
duratmaka. Ing sajroning wengi remeng-remeng mau Anoman sakala cancut mbujung si maling.
Trigangga mlayu nyang Alengka. Lan pasewakan kratone Rahwana-raja dadi rame, ribut dadakan, mbarengi tekane Trigangga gumrojog tanpa larapan.
“E, monyet gak genah. Ayo minggat saka kene, saiki uga. Aja pisan-pisan sowan mrene maneh yen mung karo tangan kosong mlompong. Yen ora tumuli sumingkir saka kene, ingsun bakal ndhawuhake prentah marang para punggawa, nyeret monyet elek iki saka ngarsaningsun. Ngerti!” aloke Sang Rahwana klawan swara galak lan atos.
“Sabar sakedhik Rama, sabar sakedhik Bapa…!” ature Trigangga ngrerepa.
“Gak sudi ingsun sira sebut bapa, rama, lan thethek bengek. Endi wujude Rama lan Laksmana? Endi, endi bedhes elek?”
“Ngaturi wuninga, saestunipun Trigangga sampun saged kalampahan ndhustha Sang Rama dalah Laksmana!”
“Oooo, dhasar monyet cilaka! Bangsat, sira adol apus krama ing ngarsaningsun. Nyatane, apa kang sira usung mrene? Kok isih kumawani matur kaya ngono. Dhasar bajingan tengik! He, Bukbis! Bedhes elek kang ngaku adhimu iku tumuli ajaren nganti ajurrrr.
gawe laraning atine, raja raseksa kang nedya diaku minangka sudarma.
“Dhuh Sinuhun, Rama lan Laksmana sapunika dumunung wonten ing salebeting sesupe punika!” Klawan sareh lan sabar Trigangga olehe matur.
“Endi sesupene?” panyentake Rahwana ora kanten, lan ora sabar, “Ingsun blas ora percaya sadurunge manungsa leloro mau wis ana ing sangarsaku kene!” Trigangga tumuli ndhudhah sesupe lan sakala iku muncul Rama lan Laksmana.
“Ha, ha, ha!” Rahwana raja gumuyu ngakak.
“Wusanane apa kang ing salawase iki dakimpi-impi, klakon maujud tenan, lan klakon bisa mondhong wong ayu Dewi Sinta!” ngono umuke Prabu Dasamuka kang lali yen Rama lan Laksmana klakon bisa kadhustha iku jalaran saka akale Trigangga,
“Punapa pareng sapunika kawula ngaturi bapa utawi rama dhumateng paduka?”
“Trigangga pancen putraku, sajajar karo Indrajit, Bukbis, lan liya-liyane. Ning, disabar sik ya Gus, pun Bapa nedya ngendikan dhisik karo satriya loro cilaka iki!” Rahwana-raja njur noleh Rama lan Laksmana. Ucape klawan pongah.
“Pranyata sira satriya kodhen, ora darbe kasekten apa-apa. Nyatane sira bisa diblithuki dening munyuk putih iki kang aran Trigangga. Lha yen sira kalorone ora kuwawa nandhingi kasektene Trigangga si munyuk elek, banjur apa sebabe dene sira kumawani nantang Prabu Dasamuka, kang kondhang sekti mandraguna. Okh, mesakake Sinta, dene glethek pethel kok mung arep nyorohake nyawa kanggo satriya tanpa kasekten.”
“Dasamuka, apa jalaran sira rumangsa kuwat sarta kuwasa, njur darbe wenang ngrebut bojoning liyan? Lan mbok kurbanake rakyat lan negaramu
ajar, adol kuwanen ing ngarsane Prabu Dasamuka. Aran wis sapantese Dewi Sinta iku dadi prameswariku. Sajake, saiki wis tekan titiwanci Dasamuka klakon bisa mbopong Dewi Sinta…” ujare Rahwana sombong.
“Dasamuka, saiki aku karo adhiku Laksmana wis dadi tawananmu. Sakarepmu arep kok apakake aku sakloron!” ujare Rama nantang.
“Ora perlu ingsun kok parentah kaya ngono. Ngertiya, ora suwe maneh bakal cuthel lelakonmu sakloron ing jagad.” Ora suwe Prabu Dasamuka banjur nimbali kethek putih, “Trigangga, Trigangga!” Kang ditimbali rada njomblak. “Wonten dhawuh Rama?”
esuk nedya ingsun tigas janggane ana ing sangarepe Dewi Sinta!”
Satemene Trigangga ora mentala arep nuhoni dhawuh mau. Malah, nalika saklebatan nyawang Prabu Dasamuka kang isih katon mbrabak pasuryane, ing batin thukul pitakon: “Apa bener tenan ta, Prabu Dasamuka kang kaya ngono angkara murkane iku bapakku?”
Ning, kumandhange pitakonan mau mung salapan, njur katutup ing kasadharan, ora arep merduli kang neka-neka, nyatane Trigangga wektu iku wis diakoni minangka putra Alengka, sadrajad karo Indrajit lan putra-putra Dasamuka liyane.
“Trigangga, ayo enggal ditandangi dhawuhku!!”
Trigangga tumuli ngaturke sembah, sawise iku banjur nyeret Ramawijaya dalah Laksmana dilebokake sel pakunjaran kang dununge rada adoh saka kedhaton Alengka.
NALIKA iku kabar ngenani bab Ramawijaya dalah Laksmana dinustha ing maling, wis sumebar tekan ngendi-endi. Uga nganti tekan kukuban Taman Argasoka. Dewi Sinta bareng mireng kabar mau sakala pepes penggalihe, kang njalari dadi rumangsa wegah ngenteni pletheking surya ing dina sesuk, dina candhake.
Trijatha, putrine rayi wuragile Prabu Dasamuka, Wibisana, kang ing salawase iki tansah setia
kabar kang sumebar bab garwa lan rayi ipene kadhustha ing duratmaka durung kinar yen bener. Wis kerep ana kabar sumebar kaya ngono mau, ning nyatane ora bener, mung kabar apus-apus, gaweyane para pajineman, utawa iya saka kersane Prabu Dasamuka.
“Mila Kusuma Dewi, Trijatha nedya lumampah nilar Taman Argasoka, ngyektosaken leres botenipun kabar kalawau. Trijatha nedya ngupadi sisik melik saking sumber-sumber ingkang langkung kenging
Trijatha wiwit mecaki dalan kang ora disumurupi nyang endi arahe. Swasana ing negara Alengka wektu iku tintrim. Semune gegodhongan ing pang-pang nagasari, uga padha melu ngrasakake swasana kaya ngono mau. Katone ora ana kang obah. Padha meneng anjekutut. Angin uga ora sumiyut. Katut ngrasakake tintriming swasana, lan kaprabawan ing sumebaring kabar kang ngandhakake, ana satriya pinunjul ing bumi, putrane ratu binathara ing Ayodya, Prabu Dasarata, musna saka embanan, dinustha maling culika.
Sawise adoh olehe nilar Taman Argasoka, Trijatha rada njomblak bareng mireng ana swara aruh-aruh kang asal saka gegrumbulan kang rungkut: “Mandheg sik cah ayu! Arep tindak endi, kok ijen!” Trijatha saya njumbul kaget bareng ngerti kang uluk salam mau jebul Anoman. Lan, sapatemone Anoman karo Trijatha ora adoh saka grumbul rungkut kang sepi, ngelingake Anoman duk nalika: Anoman malumpat sampun, prapteng witing nagasari, mulat mangandhap katingal, wanodya yu kuru aking. Gelung
Kang narik kawigatene Anoman nalika iku ora mung “wanodya yu kuru aking” ning uga kenya manis kuning kang ngaku sesilih Trijatha, putri Wibisana, isih tedhak turune pandhita linuwih Begawan Wisrawa kang kongang ngudhar kekerane
ing atine kethek putih kang aran Anoman, kang tau sinengkakake dadi putra angkate Sang Ramawijaya lan kaparingan peparab Ramadayapati.
Wiwit iku Anoman kapanduk ing rarasmara. Mung tansah diampet ana ing ati, ngelingi, sepisan: duk semana lagi ngemban tugas minangka dutane Sang Rama, lan kapindho, ngrumangsani wujud blegere mung kethek. Ambyar lelamunane Anoman bareng ngrungu swara pitakone cah ayu Trijatha, “Lho, ana apa dene jengandika ana ing kene. Ana parigawe apa?” Anoman bali sadar ing kanyatan, yen wektu iku mula lagi ngadhepi
Trijatha nuli ingawe supaya nyedhak banjur jinarwan bakuning lelakon.
ayu, “Gusti pepundhen kita Sang Ramawijaya wektu iki kinunjara ing gedhung kukuh kasebut, sarta kang wektu iki jinaga dening munyuk putih iku!” ngono Anoman olehe bisak-bisik karo nudingi arahe gedhung kukuh pakunjaran sarta munyuk putih kang lagi nindakake tugas jaga.
“Banjur kersa jengandika priye, Anoman?” Trijatha genti nalesihake prekara wigati mau, uga klawan klesik-klesik supaya suket godhong ora ana kang ngerti.
“Ngene Sang Ayu, jengandika ethok-ethok ngastaa kendhi isi banyu, sengadi dienggo tamba salite junjungan kita kang ana sajroning pakunjaran….”
Klawan setengah mandheg-mangu Trijatha ora nolak atur rigene Sang Ramadayapati. Bareng arep ngliwati munyuk putih kang tugas jaga njur diendheg.
“Mandheg ora kena mbacut. Sapa bae ora kena liwat kene. Apa maneh yen arep nginguk pakunjaran. Ora kena. Lan ora bisa!” Trijatha manut, njur ngrerepa melas asih mothah supaya dililani sedhela bae ngaturake kendhi isi tambaning salit marang kang lagi kawlas asih kinunjara ing gedhung kasebut. Pamothahe mau sinambi wola-wali nyawang munyuk mau, lan—embuh apa sebabe – dene atine Trijatha kaya ketuwuhan rasa welas asih marang kethek kang tugas jaga kang ngaku aran Trigangga. Luwih-luwih wiraga lan swarane, nenangi rasa kangene marang sawiji kang katanem jero ana ing atine, ati wadon, atine ibu.
Ngrungu pamothahe Trijatha mau, Trigangga rada nggronjal atine, lan tuwuh welase. Mung, mandheg tekan semono, tekan ing batin, dene tata laire kukuh olehe nindakake ayahan, sapa bae ora kalilan lumebu ing pakunjaran. Sapa bae kang nekad,
sawise kendhi pecah kang mula disengaja dening Trijatha, sumurup saka kendhi kang pecah mau muncul kethek putih kang madha rupa karo Trigangga, yaiku Anoman. Lelorone banjur padha bandayuda, adu
sumuking bumi, njur ndedel ing ngawiyat njalari para dewa padha melu krasa sumuk. Mula njur utusan Bathara Narada, salah siji tetungguling para bathara, supaya mudhun ing bumi, saperlu misah kang
ngono aloke Bathara Narada saka langit. Anoman lan Trigangga, bareng tumenga ing akasa, lan padha sumurup Bathara Narada nedya rawuh ing bumi, uga banjur leren olehe kerengan. Lelorone banjur padha-padha ndheprok, ngaturake sembah sesedhokan katur Bathara Narada.
Kanggo ngyakinake Dewi Sinta yen ora suwe maneh Ramawijaya dalah Laksmana bakal tumekaning lalis, Prabu Dasamuka ndhawuhake parentah marang sawenehing prajurit pajineman kang pinarcaya, ndherekake Dewi Sinta mirsani palagan kang lagi tinengeran ing ewon cacahing prajurit rewanda kang katon padha pepes atine jalaran kabanda ing ula sarta naga awit saka
nganglang negara. Sanyata Dewi Sinta banget angluh penggalihe bareng mirsani kanyatan kaya ngono mau.
Banjur dhawuh marang Trijatha kang tansah setia leladi lan ndherekake, “ Yen ngono pedah apa aku dadak ngenteni pletheking surya sesuk. Luwung aku, sawise tekan ing Taman Argasoka maneh lampus dhiri, suduk salira. Mara Trijatha, dienggal cepakna patrem kagunganingsun…!!”
“Mugi anggen paduka nedya lampus dhiri, dipun sarantosaken sawetawis. Trijatha badhe ngyektosaken leres botening punapa ingkang paduka pirsani ing palagan. Trijatha dereng yakin saderengipun angsal dhawuh saking rama
“Iya Trijatha, ning aja suwe-suwe…!”
Nalika iku Trijatha mung pinjungan, rambut diudhar ngrembayah nutupi pamidhangan, muwuhi sulistyaning rupa. Ing bengi kang sepi mau Trijatha karo saben-saben cincing-
sarta mripate mendolo. Bangsa lelembut liyane kang awujud jrangkong, wedhon, ilu-ilu, wewe. Mung kang sok gawe mrinding lan mirise Sang Dewi, nalika mireng swarane manuk saba bengi, lan swara panguwuh saka buri, kang bola-bali nyandhet lakune, “Mandheg wong ayu. Lan aja kebat kliwat tindakmu. Dedalan kang arep sira liwati banget rumpil, akeh endhut kang kecampuran getih, kang bisa njalari ampeyan andika kajeglong ing lelowakan…!!” Bareng karo sumribiting angin bengi kang sepi, swara lamat-lamat mau sumriwing cetha ing talingane.
Ning suwe-suwe Trijatha kepeksa mandheg, bareng pundhake karasa kajawil ing tangan, mula njur noleh. Lan, saiba kagete dene kang tansah ngreridhu lakune mau ora liya Anoman, munyuk putih kang disumurupi lan ditepungi nalika Anoman malumpat sampun prapteng witing nagasari……..ing Taman Argasoka.
Gupuh Trijatha olehe miterang, “Lho, jengandika kok ana kene. Sapa kang wewarta?” Anoman bares yen ora ana kang wewarta. Kang wewarta atine dhewe. Krasa yen Trijatha lagi ing sajroning bebaya, nedya ngyakinake marang ramane ngenani sumebaring warta yen Sang Ramawijaya dalah rayine ora
priyagung Anjani Putra, Anoman, kang saguh andhampingi miyak petenging wengi kang sepi. Sadurunge tekan ing pasanggrahane rama Wibisana Anoman ajak-ajak Trijatha wijik dhisik ing kali cilik kang banyune grumrining lan kemricik ora adoh saka kono. Trijatha manthuk. Satemene pancen iya wis krasa risih. Sikile kang putih kebulet endhut kang angganda marus.
Sawise reresik njur mbacutake laku. Tekan ing pasanggrahan, rama Wibisana lagi mangun semadi, minta nugrahaning Bathara supaya para wadyabala rewanda dalah sesembahane ing bumi, yaiku Ramawijaya dalah Laksmana tumuli bisa wudhar saka bebandane ula lan naga. Kalorone kepeksa kudu sabar nyranti nganti wudharing semadine Sang Wibisana. Sawise wudhar anggone sesedi, ora saranta njur gapyuk rerangkulan. Kalorone padhadene nyuntak rasa kangen awit wis ana sawetara wektu suwene ora ketemu.
“Nini Trijatha, nawung kawigaten apa dene sira ing bengi kang samun iki kusung-kusung sowan? Apa pancen lagi ngemban
anggen kula kusung-suwung sowan, mila nawung wigatos sanget. Inggih punika, badhe nakyinaken punapa estu Sang Ramawijaya dalah rayi, badhe tumunten tumekaning lalis, kaparawasa dening Uwa Prabu Dasamuka? Kusumaning ayu Dewi Sinta namung badhe percados bab warta kalawau –leres botenipun–saking dhawuh pangandika Njeng Rama!”
Sawise iku Trijatha kaya tinundhung dening keng rama, supaya tumuli bali ngaturake dhawuh pangandika mau
mak ceg, njur mesat ndirgantara nututi playuning mega-mega tipis kang padha balapan mlayu ana ing langit biru. Padhang sumilak, pinasren ing bulan moblong-moblong lagi mamerake cahyane kang bening rinubung lintang-lintang gedhe cilik tanpa wilangan
Trijatha anane tansah mung nglanggati ing karsane kang mbopong lan ngekep.
Anoman saya ora mangu-mangu olehe arep ngebrolake uneg-uneging ati, “Satemene Trijatha –kula nandhang wuyung, tresna, tresna marang jengandika…!!”
semune mesem seneng nyumurupi ulahe Anoman karo Trijatha ing langit, olehe padha arep nyuntak wuyunge ati.
“Ning pripun Nimas, Anoman iku mung kethek.”
“Anoman senadyan kethek ning ajiwa mulya, ajiwa manungsa. Ora sethithik lho, manungsa kang ajiwa…kethek, malah luwih elek tinimbang kethek. Sampun tanggap ta karo ucapku mau?”
Atine Anoman sakala dadi mak blong lega, lega banget ngrungu wedharing lesane Trijatha ngono mau. Sanadyan sinamar, ning Anoman tan samar maneh sajatining karepe sang ayu.
Saya dhuwur olehe mumbul, rasane kaya nedya nyedhaki bulan, ning kang dicedhaki tansah saya ngedoh-ngedoh. Ing langit hawane pancen adhem, saya dhuwur saya adhem, ning kalorone kang lagi mangun lan mbangun tresna, rasane saya anget, saya luwih anget, satemah anggeterake pepanggile wadon lan priya kang ora mung lagi cecaketan. Ning malah luwih saka iku. Apa maneh apa bae kang ditindakake sakarone, ora ana janma liya kang nyumurupi. Ing langit genah ora ana janma kumliwer. Bola-bali mung mega-mega tipis kang katon padha
kang kumleyang kae, iku cuwilaning jiwa raga kita sami. Apa ora perlu jengandika tututi??”
“Iya wong ayu, pandumukmu ora kleru. Rasane, kang kumleyang putih-putih kae wujud cuwilaning jiwa kita sami. Mung, ora perlu ditututi, sumarahna marang takdiring Gusti Kang Akarya bumi. Saiki, ayo tumuli sun dherekake bali nyang Taman Argasoka, sowan kusumaning ayu Dewi Sinta! Mesthine wis
nggambarake kanikmatan peparinge Kang Akarya Jagad bebarengan karo Nini Trijatha. Balia marang kanyatan! Sumurupa –kaya kang wis dak dhawuhake ing ngarep, satuhu Trigangga iku pinasthi putramu, patutan karo Trijatha kang mula pinasthi dadi jodhomu…!”
Klawan gurawalan Anoman nampa lan nanggapi dhawuhe Hyang Narada, banjur matur, “Sandika dhawuh, Pukulun. Sandika dhawuh…!”
“Mula, Trigangga, enggal sungkema ing pepadane wong tuwa
ati. Nalika nampa sungkeme putra kang ketemu gedhe, Anoman tetungguling prajurit
banjur ingelus-elus larapane klawan asih, tanpa sabawa. Semono uga Trijatha, nalika nampa
Trijatha dhawuh, “Dhuh, anakku ngger, dibisa njunjung drajating wong tuwa, lan sasama…!” Trijatha ora bisa mbacutake tutur, kaselak bola bali…kaselak.
Trigangga, ing batin, kajaba ngaturake suka sokur, uga rumangsa banget begja kemayangan, dene ing wusana bisa ditemokake karo wong tuwa sakloron kang satuhu, sarta linepasake saka pengaruh cengkeremane Prabu Dasamuka kang angkara.
Banjur Bathara Narada manabda, “Titah ulun katelune, sawise bapa biyung bisa ketemu anak, lan kosokbaline si anak bisa ketemu bapa biyung, saiki ulun
Trijatha, lan Trigangga padha bareng tumenga nguntapake tindake Hyang Narada kondur makahyangan.
Mung sedhela, presasat mung salapan, tetelune olehe padha kangen-kangenan, jalaran Anoman kaya antuk pepanggil supaya tumuli andum gawe, nindakake kewajiban kang kandheg sawetara suwene.
“Trigangga, putraku…!” ngono panguwuhe Anoman nimbali sang putra. Trigangga tanggap, “Mundhi dhawuh Bapa!”
“Iki ana tugas wigati kang kudu tumuli sira tindakake, yaiku diage Sang Ramawijaya dalah rayi tumuli luwarana saka pakunjaran. Sawise iku dherekna kondur nyang pesanggrahan Suwelagiri. Lan matura yen sira iku putraku…!”
“Sandika dhawuh, Bapa!”
Sawise ngaturake sembah katur ingkang bapa, Trigangga njur jumranthal nggedhor palawangane pakunjaran ngluwari Sang Rama dalah rayi, sabanjure ndherekake Sang Rama
Trijatha kang takon, ”Lha saiki apa kang kudu daktindakake Anoman? Leladi bojo?”
“Leladi bojo, iku tinemu buri. Mengko yen wis ana wektu kang apik. Kanggo sauntara wektu, Nimas, sira kudu pepisahan dhisik karo rakanta Anoman, kethek putih. Tugasmu kang wigati
ingsun wong ayu –prasetyaku—sadurunge sumusul Sang Rama lan ngumpul karo wadyabala wanara ing Suwelagiri kana, luwih dhisik nedya soroh amuk kang bisa nggegerake negara Alengka….”
Kalorone njur padha rerangkulan klawan asih, keket rapet kaya nalika padha mbangun tresna ing langit sineksenan mbulan lan lintang. Katog olehe padha ngesokake kasetyan lan tresna asihe sowang-sowang klawan basane ati, lelorone njur sowang-sowang pepisahan,
Wong Jawa lan kapitayan anane lelembut durung bisa kadhudhah kapan kawitane. Mbokmenawa umure kapitayan anane dhemit utawa lelembut kuwi padha tuwane kalawan budaya Jawa kuwi dhewe. Dhemit kaya sing lumrah disebut wong Jawa kanthi aran Nyi Blorong utawa peri ula, sundel bolong, gundhul pringis, kemamang, banaspati, congculi lan sapiturute dipercaya dening bebrayan agung Jawa urip ing sakiwa tengene manungsa. Kapitayan anane lelembut iki
Miturut dhosen budaya ing Fakultas Sastra lan Seni Rupa Universitas Sebelas Maret, Wakit
Lelembut kang wus kasebut ing dhuwur kayata gundhul pringis, sundel bolong lan liya-liyane, klebu jinis lelembut sing paling ngisor dhewe drajate. Ing bebrayan agung Jawa lumrah mantha lelembut jumbuh drajat pangkate, yaiku jim
mung nggodha manungsa,” ujare budayawan Jawa kang uga dwijawara pedhalangan ing Akademi Seni Mangkunegaran (Asga),
lumaku bareng lan kudu harmonis. Mula, manungsa precaya lan ngakoni anane jim, lelembut utawa dhemit. ”Dhasare sipat wong Jawa kuwi pengin urip sesrawungan lan ora seneng memungsuhan. Ora mung kalawan padha-padha manungsa, nanging uga ngudi supaya urip harmonis bebarengan titah alus,” pratelane Edy.
Mula ana tembung pedanyangan kang asale saka tembung ”dah” lan ”yuang”, tegese kamulyan lan kinurmatan. “Ana tradhisi bersih desa ing maneka dhaerah kang ancase ngurmati
manungsa ing alam dunya punika satuhunipun setunggal sedherek, amargi menawi dipun runtut asalipun manungsa punika saking setunggal tiyang, inggih punika nabi Adam, tumuli Gusti Allah dadosaken Siti Hawa ingkang dipun titahaken saking iga kiwanipun nabi Adam. Sapunika umat punika sampun berkembang dados kathah. Pramila saking kathahipun prasasat dados manungsa ingkang beda. Kanthi mekaten ing salebetipun Islam pasedherekan punika mengku tigang perkawis inggih punika mergi saking keturunan, agami lan papan panggenan. Tigang perkawis punika kedah dipun wujudaken supados gesang ing alam dunya punika pikantuk raos aman, ayem lan tentrem. Ing antawis setunggal lan setunggalipun tansah mujudaken raos katrisnan, mong tinemong, wasiyat winasiyatan lan saterasipun.
tindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan kita tilar saha kita awisi sedaya awisanipun Allah. Mugi kita pikantuk kamulyan lan kabegjan wiwit saking dunya dumugi akherat samangke, amin.
Gesang ing alam dunya punika, manusia ghadhahi tugas lan tanggel jawab minangka makhluk pribadi, sosial lan makhluk Allah. Mekaten punika amargi manungsa makhlukipun Allah ingkang dipun ciptakaken saking setunggal tiyang, inggih punika nabai Adam alaihi salam. Allah SWT ngendika:
“ He manungsa kabeh, satuhune Ingsun (Allah) wus dadekake sira kabeh saking wong lanang lan wadon siji, lan dadekake dadi berbangsa-bangsa lan bersuku-suku supayane sira kabeh padha saling kenal, satuhune
Ayat punika nedahaken dhateng manungsa supados sami saling kenal, sinaosa sapunika sampun dados masyarakat kanthi maneka warna budaya, bahasa, seni, ras lan agami, semanten ugi sapunika dipun bedakaken kanthi wilayahipun, wonten masyarakat Jawa, Sumatera,
saterasipun. Sajatosipun menawi dipun runtut inggih tasih sedherek.
Kanthi mekaten menawi kita gatosaken pasedherekan punika saget kaiket kanthi tigang perkawis:
Sepindhah: Pasedherekan ingkang dipun iket kanthi sebab garis keturunan, Allah SWT ngendika:
“ Diharamake ing atase sira kabeh (ngrabeni) ibu-
wadonira (anak kuwalon) kang sajrone pawengkonira saka bojo wadon kang wis sira kumpuli, ananging kalamun sira durung
ngumpulake (wayuh) sedulur wadon loro, kajaba kang wus kalakon ana ing mangsa ndhisik (jaman jahiliyah). Satuhune Allah iku zat kang agung pangapurane tur agung welase” (QS. Annisa’: 23)
Pasedherekan punika dipun landasi amargi saking keturunan ingkang sami, sahingga saking sebab
ingkang mekaten punika tasih kalebet sedherek, Allah SWT ngendika:
“ Lan ing antarane tandha-tandha kekuwasaane, hiya iku Panjenengane nitahake langit lan bumi lan beda-bedane basanira kabeh lan warnane kulit ira kabeh. Satemene ana mengkono iku yekti ana tandha-tanndha tumrap wong-wong kang padha ngerti”. (QS. Arrum: 22) “ Lan (Ingsun wus ngutus) marang kaum ‘Ad sadulure dheweke, hiya iku Hud. Dheweke dhawuh: He kaum Ingsun padha nyembaha sira kabeh marang Allah, temenan ora ana Pangeran tumrap sira kejaba mung Panjenengane. Mangka kenapa sira ora padha taqwa marang Panjenengane”. (QS. Al A’rof: 65)
Kaping tiga: Pasedherekan ingkang dipun iket kanthi agama, Allah SWT ngendika:
“ Satemene wong-wong mukmin iku seduluran jalaran sangka iku gaweha
dhawuhi supados tansah paring pikurmatan, Allah SWT ngendika:
“ Allah ora nyegah sira kabeh kanggo nglakoni kabejikan
lan welas asih, ananging kedah kados pundi supados pasedherekan punika tambah raket lan kiat. Kanthi mekaten kedah dipun tebihaken sedaya sikap ingkang saget ngrisak pasedherekan, contonipun ngina dhateng tiyang sanes, nyana ala, paring laqab utawi gelar ingkang awon, ngrasani, pados-pados awon
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: Mei 2014
Ayo ayo kanca tilingena Kanca piyarsakna, enggal katindakna Desa kuwi wit kuna wis mesti tansah dadi obyek
ning saiki ganti Modernisasi desa, ya tegese kuwi ca Kudu tansah dadi subyek melu nemtokake Ing bab politik ekonomi lan sosial Lan
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Sala
Ing ngarso sun tuladha ing madya mangun karsa tut wuri handayani
sakjane wes suwe, aku naksir kowe, ning ora kewetu, yo nduk yo
jawabe, tak anggep setuju, yo nduk yo
sewu siji, kenyo koyo kowe eman-eman, yen kliru jodhone
ayu denok deblong, kuwi dadi sebutane
pinter ngalim soleh, kuwi mbiyen kudangane
posting..._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
kenapa sepi??? Mon Nov 11, 2013 5:22 pm rame ing gawe sepi ing pamreh, iki nek modusku kok kang abot abot arep ngerti baju pink we yo kudu pesen tempe karo tahu bacem,_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
kenapa sepi??? Mon Nov 11, 2013 7:53 pm Mayansah wiyono wrote:rame ing gawe sepi ing pamreh, iki nek modusku kok kang abot abot arep ngerti baju pink we
jer baasuki mowo bea,.._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
ngantos wiwit ketawis trontong-trontong byar rahino gesanging Jagad, saderengipun Janmi Manungso wiwitan katingal jumedul. Jaman puniko dereng wonten tondo-tondo ingkang cetho, wontenipun panggesanganing (budayaning) Manungso. Sajatosipun mboten saged dipun watesi rikolo punopo wiwit saged dipun lacak. Nanging gampilipun kangge miwiti dongenganipun, dipun pendet ancer-anceripun kemawon sayuto taun saderengipun Masehi.
Poro sarjono Geologi soho Arkeologi lan Ahli Sejarah dereng saged manggih bukti-bukti ingkang saged nyengkuyung wontenipun kegiyatan penelitian Etnologi Budoyo, punopo dene ngengingi bab kegiatan Seni Pra-sejarah. Pramilo saged kawastanan “Jaman Peteng, Jaman NIRLEKA” ingkang angel dipun “injen”.
NIRLEKA : saking boso Jawi Kino utawi Kawi. Nir = Tanpo, Leka = Tulisan. Mboten wonten bukti-bukti Tinulis ingkang saged dipun angge pathokan. “Tulisan” (makno gulung) akronimasi saking “metu soko lisan” (pangucap). Ingkang saged dipun dongengaken namung ingkang “metu soko lisan” utawi ujare. “Yen durung mbuktekake ojo kondo. Iku goroh ! ” ( Lha wong mung ujare). Nembe wonten tulisan (aksoro). Prof.Dr. M. Yamin maringi ancer-ancer taun 0 (awal) Masehi.
Rikolo periode wau ingkang kawistoro namung jagading sato. Lah rikolo punopo wontenipun sato kewan wau inggih mboten saged kalacak asal dumadosipun, utawi timbulipun secoro gelar. Watesing pandulunipun Manungso namung “sapucuking grono”. Sok ugi proses evolusinipun titah Janmi Manungso Prasejarah wau inggih taksih dereng jangkep, taksih wonten ing tataraning sato mbrangkang kados patraping pragoso utawi kethek (primata), tatkolo sampun muncul kewan jinis Primata wau.
Kangge ukuran bandhing : Dedeg-piyadegipun Janmo Manungso kaliyan Pragoso (monyet ageng) tuwin kethek (munyuk abuntut panjang). Cetho sanget evolusi anatomis-ipun mlampah piyambak-piyambak. Puniko teori gelar kawontenan, mboten ateges ngleresaken “Teori Darwin” ingkang dados polemik dunia (wong mung ujare), bilih manungso puniko asal-usul ragawinipun saking monyet. Ingkang saged maringi bukti inggih namung ROSO SEJATI, kuwasaning GUSTI INGKANG AKARYO JAGAD piyambak.
Secoro gampilipun : Monyet mboten saged dipun ajari toto jalmi, mboten gadah doyo nalar (intellectual-cognition) sabab genetik-ipun mboten sami kaliyan manungso. Susunan saraf utekipun benten soho langkung alit katimbang utekipun manungso.
Mbokmanawi salah satunggaling sarjono anthropologi ingkang ngandaraken bilih Janmo Purbo puniko sampun punah, saged ugi namung kangge nyirep polemik ingkang magepokan kaliyan Teori Darwin ingkang controversial soho sensitif. Lajeng mratelakaken manawi asal-usuling Nenekmoyang wau sanes saking Janmi Purbo wau. Kito mboten setuju utawi ngleresaken. Namung gadah pitakenan: punopo inggih Jalmo Manungso ingkang sampun wonten wau dipun musnahaken, tumunten dipun gantos malih ngangge bebahan enggal? Mesthinipun mboten makaten. Sak awon-awonipun ciptaning Sang Moho Gesang, pasthi wonten bibit ingkang sae. Kangge nurunaken manungso ingkang bade nerasaken lampahing sejarah. Titah Gesang puniko kadadosan saking manunggaling wiji kakung klawan pawestri.
Miturut pakaring ilmu genekologi: tumetesing wiji kakung ingkang mayuto-yuto kathaipun, tinadahan dening wadah ingkang dipun sumadyakaken dening pawestri. Manawi salah satunggal pasangan sampun manunggal nyawiji, lajeng dados zygote. Zygote puniko mboten saged dinulu dening soco sawantah saking lembutipun. Awujud tigan ingkang sampun dipun buwahi, dipun bungkus kulit cangkang ingkang mboten tembus dening sperma sanesipun. Kersaning Gusti Ingkang Akaryo Jagad, ngawontenaken proses tu mbuh g esang dados Jabangbayi. Inggih titah gesang ingkang enggal. Milo mboten aran mokal manawi Manungso puniko saking wijining Manungso ingkang sampun langkung rumiyin wontenipun.
Tembung “Manungso” anggadahi makno = Manunggaling Roso. Rasane Bopo klawan Biyung rikolo kempal rogo. Monggo kulo aturi nyimak dawuh pangandikanipun Leluhur ingkang asring kito pirengaken langkung uran-uranipun Nyi Condrolukito kados makaten:
Elingo jenengsiro Putraningsun Asaliro ono iku soko manunggaling Roso Sejati Duk naliko manunggale Romo-Ibuniro sakarone manunggal sawiji Rangkul-rinangkul tan purun pisaho yayi lamun sakarone durung mijil Lah iku ananiro ing madyopodo Marmo jenengsiro
Manungso kanggenan U R I P. Inggih URIP puniko ingkang dados asal-usulipun sadoyo ingkang tumitah gesang ing madyopodo. Inggih namung Manungso ingkang kalenggahan URIP sarto dipun paringi Jiwo utawi Roh utawi Sukmo.
Dene sato kewan namung kanggenan URIP kewolo. Mboten pinaringan Roh. Milo wonten istilah suksmo klambrangan puniko kadadosanipun saking anasir sekawan ingkang wonten ing angganing Manungso. Anasir-anasir wau mboten saged wudar utawi ‘mengurai’ wangsul dhumateng asalipun sowang-sowang. Amargi manungsanipun salebeting gesang ing marcopodo tansah ngegengaken dayaning howo napsu ingkang kirang prayogi, ing wusono kabekto dateng ‘alam kasuksman’, ngunduh wohing pakartinipun rikolo taksih gesang.
Suksmo nglambrang wau asring goroh, ngapusi, membo-membo rohipun tokoh nenekmoyang ingkang rikolo gesangipun kagungan pengaruh ageng dhumateng masyarakat. Milo kathah roh prewangan ingkang ngaken-aken titisaning Eyang Suto, Mbah Noyo, Aki Buyut Eta Tea. Puniko salah satunggaling rekoyoso mbokmanawi saged anerasaken lampah pados margining Kasampurnan Jati, mboten lumantar pangumbahing rogo. Sabab sampun kalajeng mboten gadah badan wadag utawi rogo kasar. Milo sagedipun namung ngentosi palimirmaning Hyang, Gusti Ingkang Moho Suci, URIP SEJATI SEJATINING URIP, kapan boyo anak puruningsun biso nyampurnakake laku. Antuk Kunci, Witing Kastubo Urip, inggih lampah Eling marang Margane Urip.
Manungso kadunungan napsu ingkang dumados saking Anasir Sekawan Ingkang
saking Sari-sarining Banyu wangsul malih dateng Toyo, saking Sari-sarining Geni wangsul malih dateng Api, soho ingkang saking Sari-sarining Angin wangsul malih dateng asalipun Angin.
Obahing Sari-sari Bumi, Sari-sari Banyu soho Sari-sari Api hanuwuhaken obahing (pegerakan) Angin. Puniko ingkang dados Bebahaning Napsu, sinebut Howo Napsu. Ingkang nyeponsori Ratu Tetelu wau. Cathetan :
Kedah dipun bedakaken wonten ing jejering tembung , antawisipun “Angin” lan “Howo” :
Secoro gelar nyoto Angin saged dipun raosaken kahananipun (sumilir).
Sinaoso anggadahi padanan tembung ingkang sami tegesipun kaliyan Howo utawi Udara.
Angin nyebabaken kondisi asrep : “Hawane adem” = Udaranya dingin makno gelar. Nanging “Howo” ingkang dipun maksudaken ing ngriki: kadadosan saking sabab akibat pokalipun Ratu Tetelu (Angen-angen – Budipakarti – Poncodriyo) ingkang kirang
“napsu” – “howo-napsu”).
Makno gelar: Angin = Maruto = Barat (angin gede) = Samirono (alit, sumilir) = Howo utawi cuaca, weather.
Jaman Nirleka, inggih Jaman Janmo Manungso saderengipun katawis wonten, kahanan Donyo kados gambaranipun Film JURRASIK. Kewan darat agengipun sagunung-gunung anakan. Jinis reptil soho kewan nyusoni, sarto bangsanipun peksi. Bangsanipun peksi jaman rumiyin wujudipun mirip reptil, suwiwinipun tanpo elar, manawi miber ngangge selaput kulit kados kalong.
Wujudipun kewan-kewan wau aneh-aneh lan wagu. Kathah bentuk anatomis ingkang mboten fungsional, ingkang anjalari mboten bebas ngebahaken badanipun (kikuk). Jinisipun kathah sanget, kagolongaken kewan ingkang mongso rowang utawi Karnifora. Wonten jinis kewan ingkang nedho tetuwuhan utawi Herbifora. Wonten ugi daging lan tetuwuhan, sinebut Omnifora.
Thethukulan angawali wonten saderengipun sato kewan. Sinebut tumbuhan primitif (embrionipun jinis sesuketan) ingkang taksih sederhana tuwuhipun. Dangu-dangu ber-evolusi muncul jinisipun lumut tundra, jamur, kaktus, tuwin pakis-pakisan.
Tumapaking jaman Glacial III-IV lan salajengipun ngantos dumugi jaman peradaban Janmo Manungso, mboko sakedik tetuwuhan wono bebondotan (hutan rimba) sampun pepak.
Siaran Dialog Interaktif Nguri-uri Basa Jawi, tentang:"Tembung Catur Warna ing Basa Jawi"
Siaran Dialog Interaktif Nguri-uri Basa Jawi, tentang:"Bedanipun Sugeng, Wilujeng wonten Pasrawungan".
Siaran Interaktif Kawruh Budaya di RRi Surakarta dengan tema Wulan Sura Miturut Bebrayan Agung Jawi
Pelatihan Teknik Pemberdayaan Guru Inovatif Bahasa Jawa se-Kabupaten Wonogiri
Ingkang Wicaksana Kangge Labuh Labet Ambangun Bangsa Lan Nagari" 2011
Pemimpin Ingkang Utami Menggahipun Budaya Jawi ing Jaman
Piye iku pirangon sepisanan kang asalé saka pedalaman Afrika, Nubia (saiki sabagéyan gedhé wewengkoné ana ing Sudan), sing naklukaké Mesir Kuna ing taun 730 SM. Mila panjenengané dadi panguwasa rong nagara sisan, Nubia lan Mesir(Draper, 2008). Tulisan Robert Drawer dhéwé, didhasaraké marang panemon Charles Bonet sing wis nemokaké patung-patung kuna ing Kerma, kutha krajan Nubia, Sudan.
Tujuan panaklukan ya iku kanggo nylametaké lan manunggalaké Mesir saka situasi pulitik sing kawilah-wilah déning faksi-faksi sing pasulayan wektu iku. Bagéyan lor Mesir wektu iku dipréntah déning pamimpin Libya sing kasil antuk kapercayan rakyat Mesir liwat jebakan tradhisi firauniah. Nanging nalika kasil, sacara alon-alon tradhisi kasebut malah diilangangi. Piye wis kasil mbalèkaké adat istiadat, budaya, spiritual, pasaréyan, lan bangunan-bangunan piramida sejati sing wis ilang saka Mesir sing sadurungé wis diadhopsi lan dilestarèkaké déning Nubia. Amarga Piye akiré Mesir bisa bali dadi Mesir sejati.
Piye mangkat taun 721 SM lan disarèkaké ing sawijining piramida gaya Mesir. Piye iku firaun sepisanan sing disarèkaké kanthi cara kasebut luwih saka 500 taun. Nganti saiki para arkéologi durung kasil nemokaké gambaran wutuh wangun pasuryané, saliyané patung sikik sing kasisa lan sawijining rélièf ing kuil sing nelakaké yèn Piye nduwèni kulit werna ireng, ing kuil ing Napata, kutha krajan Nubia.
Senemut • Rekhmire • Yuya • Maya • Yuny • Manetho • Pothinus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piye_(Pirangon)&oldid=1048704"	Kategori: PirngonKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
http://travel.kompas.com/read/2013/06/04/15160043/PTPN.IX.Kembangkan.Wisata.Agro PTPN.IX.Kembangkan.Wisata.Agro Selasa, 4 Juni 2013
SDN Pedurungan Kidul 03 Pedurungan Pedurungan Kidul Jl. Fatmawati No. 102 16
SDN Pedurungan Kidul 04 Pedurungan Pedurungan Kidul Jl. Blancir Pedurungan Kidul 17
(Dialihna sekang Wikipedia:Nyunting halaman)
Brebes, Pekalongan, Kudus, Purwodadi, Kebumen, Gunung Kidul Ungaran, Madiun, Kendal, Purbalingga, Pati, Rembang,
Tulodho Tembang Pocung Baseban Slendro Pathet 9 kang Admin link ana ing Video You Tube Kanthi ningali Tembang Pocung ana ing You Tube iki, awak mangerteni yen ngangsu kawuruh utawa nggolek ngelmu kuwi kudu prihatin yakuwi nganti laku.
MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA	Makna Sesajen Menurut Ajaran Sunda	Wacana Nuswantara
Plengkung Surfing in Banyuwangi Plengkung Surfing known as the best Surfing Beach in Banyuwangi .
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: AHLI HAMBURAN NEUTRON
Sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
panjenengan remen tongkrongan? cangkru'an? udad udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk
para rawuh ingkang nate 'mambu' djogja, sumonggo dipun aturi nge'klik' beberan menika
simbah sanjang, "thole cah bagus, nduk cah ayu.. boten pareng nakal.. boten pareng sing saru saru.."
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem Sing Ngecat Lombok paring berkah..
Lawen kuwe salah siji desa nang Kecamatan Pandanarum, kabupaten Banjarnegara,
Jian dadi gamblang banget, "nglothok" banget kaya rambutan Aceh.
dadi kelingan critane mbahku (adike mbah kakung) mbiyen pernah melu dadi anggota AOI, sing intine simbah mung melu apa sg diperintahna gurune (sami'na wa ato'na) sing penting jare simbah melawan kemungkaran, dudu melawan aparat apamning memberontak negara. Tp simbah ora gelem crita panjang lebar ttg masa2 ng AOI alasane "kue kabeh dadi masalalune simbah bae" Ya nganti sedane, mbahku pesen: tekan kapan bae jenenge kemungkaran kudu dilawan, nek ra wani nglawan ya meneng bae kro nyuwun marang Gusti Allah.
Sejarah pancen ora kena dilupakan, sebab anane jaman siki ya sekang jaman mbiyen. Sing dadi
wis ora ana wujude. Wong caraku, ya mung ngerti sejarah seka maca buku, masalah valid apa ora buku sejarah mau ya ora ngerti
sing ngleboni sing tunggu kuburan koyok'e ra iso, lha wong sing nunggu kuburan wis do mati, nek sing urip paling sing jogo kuburan utowo juru kunci/kuncen... dedik
kulo nate tanglet polisi, polisi ne malah binggung..dados polisi mboten jamin luweh ngerti...sebaiknya bawa peta dan petunjuk arah :study:nggowo peta karo nggowo kompas dadi ngerti lor kidul, siwidDonaturLokasi : nomadenReputation : 21Join date : 04.04.08Subyek: Re: KALO LAGI BINGUNG ENAKNYA NGAPAIN??? Tue Aug 26, 2008 8:25 pm kamsudte kie bingung masalah opo? ;) (aku malah melu
Mon Sep 01, 2008 10:32 am wahyudi wrote:YM_an karo pakdhe bayu lak ora iso meneng le nguyunganti atos
arep edan kabeh iki, lha seing waras sopo iki wes
aku keno nuh lha melu nominasi garuk an wong elek opo wong
nuh lha melu nominasi garuk an wong elek opo wong
sugeng rawuh nda..: sepenggal cerita revolusi fongers - 3 (antara jatiwaringin - cipinang)
mencolot dhateng: pronocrito | paringgitan | pawon
hanyalah seorang kawula alit yang gak punya toto kromo, berpikiran nglangut tekan ngendi ngendi
ngalor maneh menggok sithik banjur ngetan sampe ngladrah tekan
angkat.."helloo... sopo iki..? kowe lanang opo wedok..?""rojer.. iki aku.. ipul aku wis tekan ngarep
koyone neng lor iki... ganti..""yo wis to.. lha kon ngopo..?""asem ki.. pethuk.. ! aku lali nggone.."lhooo.... ngrepoti konco thok..."yo nten sediluk ngkas.."speda
sampun kempal sedaya.. monggo dipun wiwiti kemawon kempalan ndalu menika.. monggo mas mas KKN ingkang lenggah dhateng dusun jatiwaringin, dipun wiwiti mawon gandeng sampun telas jajananipun..."kami bercengkerama sampai tak terasa jarum jam menunjukan waktu jam stgh 12..."mas pit mu tak gowone..", pak presiden
wis kono.. arep mbok gowo saiki..?", balas si empu rumah.."yo rencanane mlaku bengi wae kan ora sumuk", nasihat bapak presiden lagi..sumuk...? susu di muk muk...? susu siapa gerangan sing arep di muk muk
susunya, tiba tiba,"lha mbok sesuk wae.. isuk isuk nyepeda lak yo malah penak.. iki wis mbengi.. turuo kene dhisik wae..""yo piye.. yen aku manut karo deweke wae",
basine tok 'golek wedang'.. sing bener kuwi wis tekan mbun mbunan lan wis sumuk... dasar lelaki.. iman dan imron pun tak bisa diajak kompromi.."wis golek wedang neng sebrang wae.. neng halte.. muter kono.."lha to tenan... wis tak bedhek...
sakjane nganti pirang seri ki? ojo kesuwen ambegane
budhe kok koyone semangat moco critoku to..? opo kanggo ngliling pakdhe
wiraswastanan ya dhe..?*pitik: sante tek.. aku durung akeh kober ngeblog
warung hiek koyo nang semarang ae, kowe kok saiki ra tahu mampir omahku toh mas??
nak kiro-kiro pak presiden abot di seret wae pak. :D
ngelanjutne pitakon'e pitik....Endi Lonte-ne?wakakaka... :p
*budhe venus: wah bloglinesmu ora canggih dhe.. ojo mung dipakani suket... :P*kowe: lha kowe ora tau neng omah kok :)*jt: arep tak nunutke truk satpol pp tapi mesaake.. :D*bebek: sik ngko bengi tak tulise lontene... :D
kowe kok jahat karo kucing. Wis, mbak gita ra bakal seneng.
wah ora ngerti aku..mboso jowo.. mudeng koe.. :p
kucing...? sing bener ah dok.. moso pussy cat..?*mas Joni: sante mas.. :D
Dipun tepangaken... kulo Bali...matur nuwun kulo saget nyobi boso jawi kulo... mampir yuk wonten Bali
*mas anom subali: nggih matur nuwun... sugeng tepang ugi... monggo disekecaaken sa wontenipun.. nggih kula tak nyobi mampir..
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng
kutha Njakartah dumugi ngebyaring padang srengenge..
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem Sing Ngecat Lombok paring
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 4 Maret 2017.
mugi kita sami lumebet wulan suci Ramadhan kjanthi manah ingkang kebak
obat penggemuk badan super kianpi pil rasa gingseng [081381111519]
MAGELANG , PEKALONGAN , SLATIGA , SEMARANG , SURAKARTA , TEGAL , KUDUS , PATI , PURWOREJO , PEMALANG , PURBALINGGA , REMBANG , SRAGEN , SUKOHARJO , TEMANGGUNG , WONOGIRI , WONOSOBOJAWA TIMURBANGKALAN ,
Radio-Radio Swasta Nasional Siaran Banyumasan - Wikipedia
KHZ AM STEREO Banyumasan, Pengasuh : Ki Wangsakaban, Wektu : Rabu 21.00 - 01.00.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.32, tanggal 2 Juni 2009.
sugeng rawuh nda..: Gegap gempita royokan bal
biuh... padahal kuwi seh jowo. presiden bambang kudu mrono urip
Moh ah. Ra iso rembers. Kowe wae bos
wae. Piye yen surpey numpak pisot ireng mas?
Lho kowe ki malah lunga nang Lampung to? Kurang adoh kuwi nDhik ... mbok yao sih luwih sepi dan luwih ndeso. Yen perlu sing ora ono listrik karo uwonge sisan. Dadi kowe iso semedi ... hehehe
saiki tansoyo tambah kisruh ae Ndik!
sarasehan ngisor ringin, udud, kopi lan pit djowo..
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit pitan ngubengi dusun mbelah alas dan ngoprak oprak sarean, lalu mampir lek lek'an wedangan ngopi dan udad udud sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem Sing Ngecat Lombok
wadoh…jian angel tenan gawe web sing gratisan. mbok yo aku dibocori sembarang kalir, ben pinter kaya dirinya. trus jane web hosting kuwi
Mas Bachtiar…nyuwunsewu mas, kulo niku kok taksih bodo nggih…mbok ngenjang kulo telp panjenengan mawon menopo pareng???
Kulo sampun nate ndamel blog ning kok mboten saged
liya, kaya ta kaya sing kedelok jero pangajen Programme for International Student Assessment (PISA).
Ora dingerteni apa penyebape kok pelajar Indonesia durung bisa maksimal anggone nyerap elmu matematika. Apa ana sing kleru lan kurang marang kurikulum utawa tenaga piwulangan?
Iki kabeh iseh butuh diteliti sainggo bakal ditemokake cara sinau matematika sing luweh efektif tinimbang wayah iki. Pawarta pendidikan bahasa jawa krama.
Nuladha laku utama Tumraping wong tanah Jawi Wong agung
Jajanan Pinggir Jalan Picu Diare	ilustrasi Jajanan Tepi Jalan Tanpa Penutup
Hati-hati! Jajanan Pinggir Jalan Picu Diare
Kulon Progo, Gunung Kidul,Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
wes adus rung kih kang.. Kok aku nang ngisormu ambune Brang breng kih.... ampun pipis yoh kang... :oops: kok ngerti ae
suwun yo! panjenengan sampun angsal pinarak wonten gubug kulo!ngapunten blog kulo isine Link tok...
obrolan segar di M 36 pagi ini
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit pitan ngubengi dusun mbelah alas dan ngoprak oprak sarean, lalu mampir lek lek'an wedangan ngopi dan udad udud sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.youngfreetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
negeri nang program Sarjana mulang neng daerah ngarep paling njaba utawa SM3T , tilar dunya jero nglakokake
bareng telu wong rekannya pepadha pamawa SM3T nglakoke dalan rutin karo prau nyusuri kali nuju lokasi pengabdiane.
Nanging prau dekne kabeh kenter lan kelem. Telu wong kedadeyan dislametake, nangiing Slamet Prastyo ora bisa slamet.
Jisim jenazah rencanane dimulihake Senin (16/11) saka Sambas nuju desane neng
Ooo… Soyo suwe kok ngene rasane
sekedar tumpukan panci dan piring. Buku dan slogan
tememplek by endik kurang luwih jam 7:47 p.m.,
diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
© 2006 by gatel gatel ndang dikukur
dinten saumipun sasampunipun Parlemèn India ngadhopsi satunggiling résolusi ingkang nglolosaken
Pesisir Wétan Amérika Sarékat sasampunipun nyebabaken karisakan ing sawetawis kapuloan Karibia.
Kerusuhan lan penjarahan (foto) kedadosan ing sawetawis dinten ing London lan kutha-kutha
4 - 7 Agustus 2011 Wikimania 2011 utawi patemon para wikimédiawan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 4 Maret 2016.
migunani sing asalé saka Karibia, Amérika Tengah lan Amérika Kidul.[2] Ing manéka laladan Indonésia ditepungi minangka nangka sabrang, nangka landa (
Panyebutan "belanda" lan variasiné nuduhaké yèn sirsat (saka basa Walanda, zuurzak) ditekakaké déning pamaréntah kolonial Walanda ing Nuswantara, ya iku ing abad kaping 19.[2] Jeneng sirsat dhéwé asalé saka basa Walanda Zuurzak sing tegesé kanthong sing asem.[2]
Tanduran iki ditandur sacara komersial utawa selingan kanggo dijupuk daging wohé.[2] Wité dhuwuré bisa nganti sangang meter.[2] Tanduran iki bisa tuwuh ing sabarang papan, paling akèh ditandur ing laladan sing cukup ngandhut banyu.[2] Ing Indonésia sirsak bisa tuwuh kanthi becik ing kadhuwuran 1000 meter sadhuwuring lumahing segara.[2]
Woh sirsat dudu woh sejati, sing ukurané cukup gedhé nganti 20-30 cm kanthi bobot tekan 2,5 kg.[2] Sing diarani woh sabeneré iku kumpulan woh-woh (woh agregat) kanthi wiji tunggal sing silih dhèmpèt lan 'kélangan' wates antar woh.[2] Woh iki asring dipigunakaké kanggo bahan baku jus ombèn sarta ès krim.[2] Woh sirsat ngandhut akèh karbohidrat, utamané fruktosa.[2] Kandhutan gizi liyané ya iku vitamin C, vitamin B1 lan vitamin B2 sing cukup akèh.[2] Wijiné ngandhut racun, lan bisa dipigunakaké minangka inséktisida alami, kayadéné wiji srikaya.[2]
Daging woh sirsat rupané putih lan nduwèni wiji wernané ireng.[3] Sirsat bisa diolah dadi ès sirsat lan jus sirsat.[4] Jus lan ès sirsat bisa diwénéhi sirup kanggo nambahi rasa, déné rasa sirup kang kapilih gumantung kasenengané wong kang nggawé jus utawa ès sirsat.[4]
Woh sirsat, kembang, lan wijiné migunani banget kanggo kaséhatan.[5] Tuladhané kanggo obat kanker, ambéien, liver, bisul, éksim, rematik, lan lara ing bangkékan.[5] Sirsat kalebu woh kang migunani awit ngandhut banyu, serat, gula, vitamin lan mineral.[5] Sirsat uga ngandhut zat antioksidan kang bisa ncegah kanker.[5] Studi ing Purdue University mbuktékaké yèn godhong sirsat bisa maténi sél kanker kanthi éféktif, utamané kanker prostat, pankréas, lan paru-paru.[6]
Sirsat daging buahé nduwé werna putih lan rasané seger awit legi lan kecut.[2] Saliyané seger rasané, sirsat uga
Nangka blanda, Nangka londa, Durén Landa nangka sabrang, Nangka buris, lan ing Bali, luwih dikenal kanthi jeneng srikaya Jawa.[2]
Sirsat asalé saka nagara Karibia, Amérika Tengah.[3] Tanduran iki gampang ditemokaké ing laladan-laladan ing Indonésia.[3] Sirsat biyasané urip subur ing panggonan kang akèh banyuné.[3] Tanduran sirsat biyasané dimanfaatké wohe.[3] Woh sirsat bentuké kaya nangka nanging ukurané luwih cilik lan ana rambuté ing njaba woh.[3] Sirsat thukul nganti dhuwuré sangang méter.[3] Sirsat urip ing laladan kang dhuwuré nganti 1000 m ing sandhuwuré permukaan laut.[3]
Sirsat ngandhut akèh gizi kang migunani tumprap kaséhatan.[7] Sirsat uga bisa digawé jus lan dicampur karo buah liyané, contoné karo woh jambu kluthuk abang kang nduwèni khasiat ningkataké sel darah merah utawa hemoglobin.[7]
Karbohidrat, utamané fruktosa.[7]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sirsat&oldid=1078821"	Kategori: AnnonaceaeWohKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.44, 3 Sèptèmber 2016.
kudu lungo nang temanggung (radja). Tapi saiki aku luwih bingung neh, enyong arep ngenet nang warnet sing endi jal? edan tenan moso sak kecamatan parakan wae wes ono
Nang kecamatan ngendi neh yo sing biso koyo
nyambut damel-sami kaliyan BNI. Salebetipun niki BNI pancen nggadhahi seabrek pandalon kaliyan guru-an inggil. îBNI pancen gadhah keung-gulan meng-collect arta pembayaran mahasiswa/i, tembung Sugianto bibar pem-bikakan payment point ing kampus STTKD.
Diaturake Sugianto, enten sawilangan kegampilan ingkang dipunawisaken BNI. Kaliyan kerjasama niki, sedaya taruna STTKD saged mbayar SPP kanthi online saking sedaya wilayah Indonesia. îSTTKD ugi bakal kian dipuntepang ing Indonesia. Amargi BNI ndherek nyuwantenaken STTKD, criyosipun.
Kejawi kegampilan mbayaran SPP kanthi online, BNI ugi memenej pem-bayaran epah sedaya staf uga tenaga pamucal STTKD kaliyan sistem payroll.
Miturutipun, kaliyan kerjasama niki sedaya staf uga tenaga pamucal saged ngajengaken panumbas kredit tanpa agunan utawi KTA BNI. Kados ta, panumbas montor, mobil, ngantos griya.
ngajeng-ajeng sedaya staf uga tenaga pamucal saged ngginakaken kegampilan niki konjuk upados.
Kajengen kesejahteraan piyambake sedaya kian ningkat kanthi upados ingkang piyambake sedaya rintis. Udin nggadhahi angen-angen nyukakaken panglatian pandamelan suve-nir wujud miniatur pesawat dhateng warga sekitar.
piyambake sedaya saged ngajengaken sambetan kredit Usaha Rakyat (KUR) dhateng BNI. Dadosipun ing mriki saged dados dhusun dirgantara minggahipun. Contoh berita dalam bahasa jawa 5w +1h.
Prestasi[sunting | sunting sumber]
Mahendra, (lair ing Lalang, Manggar, Belitung Timur, 5 Fèbruari 1956; umur 61 taun) iku pulitikus kang ana ning Indonésia uga dadi artis ning Indonésia.[1] Dheweké njabat dadi Menteri Sekretaris Nagara Indonésia ning periode 20 Oktober 2004 nganti 8 Mei 2007.[1] Ning bidang pulitik saka taun 1998 nganti taun 2005 dheweké njabat dadi katua Umum Parté Bulan Bintang.[1] Mahendra nganti dadi ketua ning telu kantor kang ngurusi masalah beda,dadi menteri ning kabinet pamarintahan Indonésia,
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yusril_Ihza_Mahendra&oldid=1106687"	Kategori: Tokoh ICMIAlumni Universitas IndonésiaMentri Hukum lan Hak Asasi Manungsa Républik IndonésiaKabinèt Indonésia BersatuKabinèt Gotong RoyongLair 1956	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 11 Novèmber 2016.
Crazy Home - Layang Kangen (Cover Didi Kempot)
Layangmu tak tompo wingi kuwi Wis tak woco opo karepe atimu Trenyuh ati iki moco tulisanmu Ra kroso netes
AALOSANAI: GITA JEYANTHI..(13/12/2013)...
menang, tp sing luwih penting 8 bsar iso dilakoni
Salat Subuh iku salah siji saka salat fadhu sing diwajibaké marang umat Islam saben wayah ésuk, ya iku antara tekané fajar nganti mlethèking srengéngé. Gunggung rakaat jroning salat subuh ana rong rakaat. Tumrap madzab Syafii, nalika ngayahi salat subuh iki nganggo maca donga Qunut. Sadurungé salat subuh, disunnataké nglakoni Salat Sunnat rong rakaat ya iku salat Rawatib.
Kautaman[besut | besut sumber]
Kautaman salat fajar sacara jama’ah[1]: Sepisan: Bakal ana ing sajeroning pangreksan Allah SWT, utawa jaminan Allah SWT, pengawasan É lan pangreksan Allah SWT ing donya lan akhirat. Diriwayataké déning Muslim ing sajroning
Diriwayataké déning Muslim ing kitab shahihé saka Ammarah bin Ruwaibah ngendika: Aku wis krungu Rasulullah SAW ngendika, “Ora bakal tau mlebu neraka wong sing ngayahi shalat sadurungé mlethèk srengéngé lan sadurungé angslup, ya iku salat fajar lan asar”.
Katelu: Ngayahi salat fajar minangka sebab mlebu swarga. Diriwayataké déning Al-Bukhari lan Muslim saka Abi Musa Al-Asya’ari yèn Nabi Muhammad SAW ngendika, “Sok sapaa sing salat rong wektu sing adhem mula dhèwèké bakal mlebu swarga”.
Kapapat: Malaikat nyeksèni salat iki. Allah SWT maringi firman: “…lan (adegaké uga shalat) subuh. Sabeneré salat subuh iku diseksi (déning malaikat)”. (QS. Al-Isro’: 78) Diriwayataké Al-Bukhari lan Muslim saka Abi Hurairah RA yèn Nabi Muhammad SAW ngendika, “Silih rawuh nyedhaki panjenengan sami malaikat wengi lan malaikat awan, banjur malaikat-malaikat mau kumpul ing shalat fajar lan asar, banjur munggah ing wektu wengi, banjur Allah SWT takon marang para malaikat lan Allah Maha Pirsa ngenani kahanané: Piyé panjenengan ninggalaké hamba-hamba -Ku?. Mula para malaikat njawab: Kita ninggalaké wong-wong iku jroning kahanan ngadegaké salat lan nekani wong-wong iku jroning kahanan ngadegaké shalat”.
Kalima: Wong sing ngadegaké salat fajar bakal antuk cahya sing sampurna ing dina kiamat. Diriwayataké déning Ibnu Majah ing sajroning kitab sunahé saka Sahl bin Sa’d Al-Sa’idi yèn Nabi Muhammad SAW ngendika, “Wènèhana kabar gembira marang wong sing mlaku jroning pepeteng tumuju masjid yèn wong-wong mau antuk cahya sing sampurna
setengah wengi lan sok sapaa sing shalat subuh sacara jama’ah mula kaya-kaya dhèwèké salat sawengi muput”.
tumrap wong-wong munafiq ya iku salat isya lan salat fajar, saupama wong-wong iku ngerti kautamaan sing ana mesthi bakal nekani kanthi cara mbrangkang, …
Kawolu: Rong rakaat sadurungé fajar luwih apik saka donya lan saisiné.
luwih apik saka donya lan saisiné”. Yèn sunnah fajar waé luwih apik saka donya lan saisiné, arupa harta, istana, kali-kali, istri-istri lan sapanunggalané kabèh kabutuhan sing disenengi manungsa lan kalezatané, apamanèh salat fajar iku dhéwé?.
Kasanga: Ndeleng Allah SWT, lan iki tujuan utama sing diarep-arep déning sing ngupaya kanthi temenan lan manungsa rebutan kepingin antuk kanugrahan kasebut. Diriwayataké déning Al-Bukhari lan Muslim saka Jarir Al-Bajali RA ngendika: Kita ing sisih Nabi Muhammad SAW lan ing sawijining wengi beliau mirsani rembulan purnama banjur ngendika, “Sabeneré kowé kabèh bakal weruh Tuhanmu kayadéné kowé bisa ndeleng rembulan purnama iki, kowé ora bakal ngrasa susah ndelengé, yèn kowé bisa ora dikalahaké djroning ngayahi salat sadurungé mlethèk lan angslupé srengéngé, mula ayahi, banjur beliau maos sawiji ayat: “…lan tasbih-a sinambi muji Tuhanmu sadurungé mlethèk srengéngé lan sadurungé angslup”. (QS. Qaf: 39)
Kasepuluh: Wong sing tansah njaga salat fajar iku wong sing paling apik jroning kauripané, wong sing paling kreatif, lan nduwèni ati paling lembut. Diriwayataké déning Al-Bukhari lan Muslim saka Abi Hurairah yèn Nabi Muhammad SAW ngendika, “Setan ngiket cengel sirah salah siji ing antara kowé kabèh nalika turu kanthi telung talènan, lan mbundheli saben tali karo kandha marang awakmu wengi sing dawa mula turu-a. Banjur yèn kowé tangi lan nyebut asma Allah copot siji taliné, lan yèn kowé njupuk wudhu copot tali kapindho, lan yèn kowé ngayahi salat bakal copot tali katelu, mula kowé bakal miwiti ésuk kanthi jiwa sing kréatif lan jiwa apik, nanging yèn ora kowé bakal nduwèni jiwa èlèk lan kesèd”
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.50, 11 Sèptèmber 2016.
[Reply]	Gondruwong September 10, 2011 at 6:30 pm
Kiro2 pemain PERSIBO syetan kabeh iki ora ono sg duwe jeneng .
[Reply]	Bolot September 10, 2011 at 6:39 pm
Konco apik, konco lawas, saiki iso diitung driji
Dik, dik, dik, ojo nangis
matursuwun kang mpun kerso mampir, kula nggih derek dedu`a mugia Pak Jamil saged dipilih rakyat, lan sing penting nek mpun kepilih mboten
tinimbang mumet terus urusan gaweyan mbok kowe mrene wae nang mBogor nggarap kegiatan sing pas karo ilmumu ... sopo ngerti berkah
Si borok: kwe ng ndi mas. Melu rame2 ngetwit gak..Dudu grinpis maning: yo mas,
Koweorang ngeblog meneh ning ora saru, mending pijet wae neng parung nda..
mas bah: siap numpak jip nissan march ngko yen sing nduwe iso di speakbung pitik: dah bagus ngeblog neh
'an? udad udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa pit sendiri ya.. kita bakal pit pitan turut dalan kutha Njakartah dumugi ngebyaring padang srengenge..
Kamus Tembung Jawa Ngoko-Krama Madya-Krama Inggil v.1 karya Feriawan Agung
kemawon ingkang gadhah niat nguri-nguri budhaya Jawi.(:38)
yaiku kabar anyar utawa kedadean sing lagi dumadi ana sawijining panggonan sing bisa dicawiske liwat bentuk cetak, siaran, Internet, utawa lisan marang wong ketelu utawa wong akeh. Kados sing wis diaturake ing nduwur wau pawarta
Bentuk siaran iki pada samya kanthi liwat lisan anangeng mbutuhake media kanggo nyawisake pawarta menika. Contone:
siji iki yaiku sawijining berita basa jawa utawa pawarta basa jawa sing dicawisake lewat media internet bisa awujud website utawa
saka sapa wae, ateges warta sing dicawisake langsung saka sing ngerteni pawarta datheng tiyang ingkang pun paringi pawarta. Contone: anak marang bapak, utawa sewalike.
Wondene unsur-unsur ana pawarta pada karo unsur sing ana ing berita yaiku nggamblangna babagan.
Nengndi = Ana papan ngendi kedadean kui dumadi.
Kena apa= Merga apa kedadean kasebut dumati.
Pawarta sing paling apik yaiku warta sing nduweni 5 unsur utama sing wis kasebut neng nduwur mau. Mila saking menika siring kasebut 5W + 1H.
pmYo yo kang realAB, pancen saiki pulunge
Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.38, tanggal 8 November 2012.
Putranipun ibu, Siti LestariKancaku Achmad Ing Sleman,yogyakarta Achmad aku ora biso menyang omahmu. Aku ora ono biaya.Mung yen ono rejeki, aku mrono. Bandung ,1 januari 1999 Kancamu , Ardian Ingkang kula urmati Mas Vidi Ing surakarta Mas kulo nyuwun dikirimi kitab lan hadist,ing malang mboten wonten. Kulo nyuwun sanget nggih.Malang, 2 agustus 2002 Adhine sampeyan, Arif Kurniawan
ndadi b. Wajik klithik, gula Jawa. Luwih becik, sing
Tambah akehe penambangan liar neng Kabupaten Magelang, nggawe siji sabo dam, sing nduwe guna dadi panguwawa lahar, neng Kali putih, Dusun Jengglik, desa Ngablak, Kecamatan Srumbung, ana jero kondisi meh ambrol.
Saka informasi sing diklumpukna, kondisi sabo dam wektu iki wis nggantung lan terancam ambrol. Amerga, penambangan iegal sing dilakoke nganggo piranti abot kesebut, dilakoke tanpa merhateke bangunan sing panguwawa lahar neng dhuwure.
Dituturke saka Joko, salah sawong warga sing ndelok aktifitas kesebut, ana siji piranti abot arupa biru sing ana ing kawasan berbahaya kuwi.
Kajaba kuwi, katon uga pirang-pirang tumpukan wedi sing wis ditata lan siap diusung nganggo truk.
"Akeh warga liya sing meruhi lan melu nglaporke aktifitas penambangan neng ngisor sabo dam kuwi, amarga nyat wis neras cukup suwe," turene.
Joko nambahke, nek sabo dam nganti ambrol, dikuwatirke omah warga bakal teranjam yen mengko kedadean luapan utawa banjir lahar adhem.
Amargane, dheweke ngaku kuwatir karo aktifitas para penambang sing saiki neras saben dina kesebut.
terkait anane laporan penambangan neng area sekitar sabo dam.
"Kegiatan apa wae sing bisa ngancam utawa mbahayake bangunan pelindung lahar, jelas ora dibenerke," tegase.
Gunawan nuturke, padha karo aturan sing diterapke, kegiatan penambangan, utawa sawarnane, paling ora dilakoke kanthi jarak minimal 500 meter mendhuwur lan 500 neng ngisor bangunan pelindung lahar. Mulakna, dheweke mestekne nek kegiatan kesebut sifate
menebing manah rahayu, gumelar ing akasa gumulung ing jiwa
WIS ORA ANA MANEH KANGGO KOWEwis ora ana maneh kanggo kowe
kamarkomik bionic lan flash gordoning kono ha na ca ra ka asawang layonwis ora ana maneh kanggo kowe anakku nglangute pangkur palaranngrangine tembang dolananyen rembulan ndadari padhang njingglangsetelen video lan kaset obralanmarga wis ora keprungu jarate lan jamuran ing platarannini thowok kari bathok
andhap asorWani ngalah luhur wekasaneTumungkula yen dipun dukaniBapang den simpangiAna catur
SELASEH IRENG, DHAK TANDUR ING LEMAH IRENG NGISURE LEMAH IRENG ONO ULO DEDHAK MATHENG. ULU
pm	yow pancen bahasa jawa kuwi unik….Bangga dadi wong jowo….!tapi ojo dumeh nek ora gelem
iku kok piye. Ning enak panganane :DCocok nggo wong sek agek pdkt, lumayan,
inggih meniko Betwin188.com ,ingkang dipun senengi kaling wong kang sak ndunyo iki terutama indonesia .
Kabar apik kanggo sampeyan penyayang saka Online Poker , lan apa sing looking for paling online poker ing Indonesia ? tau pilihan salah, amarga ora kabeh poker situs web online nyedhiyani apik layanan kanggo kabeh anggota . wektu iki aku bakal introduce agen Texas Poker lan Online Domino dipercaya ing Indonesia tentuya . sing liya yen ora Jagadpoker.com
seluler telpon kaya iPhone, Android lan ipad . supaya online poker maniacs aran liyane gampang lan ora perlu keganggu kanggo nguripake komputer amarga online mung liwat hp ngendi wae kita bisa muter langsung liwat website Betwin188.com
Kanthi bantuan saka customer service nganti 24 jam nonstop bisa ngawula sampeyan , yen kabeh ngalami masalah masalah muter online poker agen, masalah ing simpenan kayata lan uga mbatalake supaya sampeyan ora nemokake angel lan aran wareg karo layanan.
banjur sawise kaca situs sampeyan bisa mung ndhaftar minangka anggota utawa anggota kanthi ngeklik menu gratis, banjur isi ing kothak sing wis kasedhiya babagan data pribadhi, lan sawise kabeh kolom ing terisikan data mung klik ing dhaftar supaya sampeyan wis anggota lan anggota Betwin188.com supaya sampeyan bener poker Gods
fasilitas ing Indonesia karo nggumunke Gambling Poker saka Betwin188.com. kanggo informasi sing bisa visit website resmi ing Betwin188.com , matur nuwun kanggo teka, mugia artikel iki bisa
maringi impo kok...sopo ngerti lantaran impo iku
Mengeti HUT menyang-70, Persatuan Guru Republik Indonesia (PGRI) Cabang Kali Kabupaten Purworejo nganakake lomba Olahraga lan Seni (Porseni) kanggo
ora mung nyurung anak kanggo prestasi nanging uga bisa nunjukake awak yen guru dhewe uga duweni prestasi,” tembung pangarep PGRI Kabupaten Purworejo Drs Riyadi Ahmad, Senin tanggal 16 November 2015.
Miturut pangarep PGRI Cabang Kali Drs Sukrisman MMPd, kegiatan iki dipangarahake kanggo ndukung kinerja para guru.
“ora mung berkompetisi, nanging saka kene bakal ndukung kinerja para guru njero nglakoni tugas-tugase,” gamblang Sukrisman didampingi Kepala UPT Dindikbudpora Kali Kuncoro, S.Pd.
dhewe uga arep gawe bhakti sosial donor darah lan ziarah menyang tokoh PGRI ing kecamatan Kali,” gamblang Sukrisman. Sumber
Kelurahan : Gembolo PurwodadiKode Pos : 68486Kecamatan : GambiranKabupaten : BanyuwangiNomor Talepon/ Fax : 0333-398351Email : -Web Site : -Jarak sekolah denganIbu Kota Kabupaten : 35 Km.
“Iku tandha yen tekane jaman #Jayabaya wis cedhak (itulah pertanda jaman #Jayabaya
CEPU (CPU) 19,000 2-3 DEMAK (DMK) 17,000 2-3 GROBOGAN (DMK) 17,500 2-3 JEPARA (KDS) 15,000 2-3 KENDAL (KDL) 13,000 2-3 KUDUS (KDS) 15,000 2-3 PATI (KDS) 16,000 2-3 PEKALONGAN (PKL) 17,000 2-3 PEMALANG (PML) 19,000 2-3 PURBALINGGA ( PWK ) 17,000 2-3 PURWODADI (DMK) 16,000 2-3 PURWOKERTO ( PWK ) 16,000 2-3 REMBANG (KDS) 20,500 2-3 SALATIGA (
Kulon Progo, Gunung Kidul,Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
Sophie Taeuber Arp yaiku tokoh seniman multi talenta asal Swiss sing tepat lair nang udhar 19 Januari 127 taun nuli. Kebisane jero nglukis, mahat, mawa njoget nggawe jenenge dikenal lan terkenang nganti wektu iki. Ora kget yen nang dina iki Selasa 19 Januari 2016 google doodle momot siji lukisan sing nggambarke karyane dheweke. Dheweke ngrupakne seniman setri berkebangsaan perancis sing lair nang taun 1889 neng kutha Davos salah siji daerah neng Swiss. Dheweke ngrupakne anak paling akhir saka pasangan Prusia Emil T lan Sophie Taeubur K. Kait umur rong (2) taun Sophie Taeuber Arp wis ditinggal seda bapake amarga lelara TBC. Amarga kesebut uga keluarga Emil mileh alih menyang kutha Trogen panggon mbokne netap amarga wis pensiun saka pangerjane. Kabiasan senine nyat wis kedelok kawit isih kanak-kanak sing banjur diasah liwat pamulangan neng Sekolah Seni Terapan St Gallen nganti taun 1910. Amarga pakoleh karyane liwat lukisan becik sawarna abstraksi geometris jeneng Sophie
dikenal kanthi karyane neng macem-macem bidang seni anyak saka lukisan, pahatan utawa patung nganti seni jejogetan. Miturut prungu pawarta, dheweke seda kanthi yuswo enem yaiku 53 taun amarga keracunan gas monoksida saka salah siji kompor sing rusak. Dina lair Menyang-127 Kanthi ndeleng biografi singkat neng dhuwur awake dhewe bisa nyimpulake menawa nang dina iki Selasa 19 Januari 2016 dadi dina lair Menyang-127 kanggo Sophie Taeuber Arp. Amarga kuwi uga google doolde dina iki majang siji icon sak-werna lukisan abstraks karya saka Sophie Taeuber Arp sing dadi upadi kanggo ngenang jasa-jasa gesange dheweke neng donya kesenian ing Swiss. Kajaba dikenal dadi sawong setri sing berkecimpung neng seni, Taeurebur uga dikenal kanthi loro gerkane
dheweke neng Swiss pamerentahan nglestarekne foto piyambake nang dhuwit dluwang 50 franc ing taun 1995. Babagan neng
"ndik, kuwi bencong kok koyo wedok yo.. ora ketok koyo lanang, mung sikile ora iso ngapusi..", ujar si mentri"yo mas.. ora nggilani lan koyo liyane.."
sing kuwi koyo wong wedok yo mas.." "yo.. soale awake cilik, kulite putih, rupane
halah ora onok lonthene tibak-e,cuma bencong tok!!ra doyan aku...
lha endi potone si mawar? waaaa... :D
*pitik sombong: halah kemakimu ki lho tik... tak
simbokdhe: lha kae neng dokumene presiden.. yo sing neng gambar kae sing di sir mas ipul trus gayung bersambut koyone... :D arep ngebom to.. kok semangat?
cerita!! foto!! endi fotone, ndiks ? FOto cah ayu2 kuwi :p
*kecewa rak urusan..: diuber uber kucing lanang..? kesel yo pijetan...*dokter kucing: iki sakjane ngece kawula alit opo piye..?jelas sebagai good kawula alit, aku ora duwe tustel.. lagian akeh benconge kok dok, ora akeh wong wadon tulen.. bencong doyan to kowe..? jomblo yo jomblo ora sah putus asa...
lho..awakmu ki cah semarang tho le??sajak'e kog kepathi-pathi karo sing jadi2 an seh??
*budhe kenny: jelas ora... aku mung neng semarang yen arep golek cah wadon.... aku wong ndeso kok dhe..
mangkat neh piye? ning yen wis surut banjire...
*jt: ralat, sing bener pak mentri mikola.. lha iki komene, sesuk arep marani maneh.. :D*mas ipul: yo tak terake mboking si mawar..
mbayangke ayu ne piye.. wong gak enek potone.kowe wong semarang toh kang? *ndak he'eh.. :D* ayu-ayu endi karo seng nang taman KB ;p
mawar apa marwan? xixixix...ayo cepetan rabi! mengko malah mbencong lho :P
*kang ali: fotone neng kene.. taman kabe penghunine pindah neng jl sudirman kang, neng kali banteng ngarep mbok berek... jam 9 munggah... :))*oon: durung ono sing rilo tak rabi ki... :D*koeaing!:
mawar sopo mau kang? kudune jeneng'e mawar berduri.... ora nyedot isor duwur... sing ngisor isone mung nuthul.... :p
*sewfakes: wah.. nyokot ngko piye dhe.. :D*budhe lumpur panas: blogku kan dudu blog menyikapi jaman dhe..? burek ki goro goro kecipratan kringet mburi kuping dhe.. :D*bebek bakar lamongan: kok saru kowe kang... ora pareng ngono ah.. :D
Waduh-waduh aku salut e esih ana wong sing bangga nulis nggo basa jawa. Biasane kan do ra gelem.....
*n: nggih nggih sugeng tepang ugi.. matur nuwun kersa mampir*
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan,
munggah olahraga pelanggan kanggo ngedongkrak BT snaps munggah olahraga pelanggan kanggo ngedongkrak
Kasile Ngapikake wis nganti sing angel biaya-nglereni drive dileksanakake dening Livingston, kang aktif marang kemudi kanggo grup liwat downturn ekonomi dening mundhakaken bathi lan bahti saham nalika isih nandur modal ing jaringan superfast lan olahraga hak.
“Aku immensely bangga wis mimpin BT liwat suwene limang taun,” Livingston ngandika. “Wong dasar ana ing Panggonan kanggo mangsa macem lan aku manteb ing ati sing BT bakal gawe kemajuan malah liyane ing Gavin kang Kepemimpinan lan kita talented tim.”
Livingston, sing arep bisa kanggo pamaréntah, bakal diganti dening kepala toko, Gavin Patterson.
Ing Bukak saka BT Sport ing wiwitan Agustus dibangun kanggo nambah kasetyanan customer lan jumlah konsumen wis cumadhang kanggo mbayar, nalika ngurangi jumlah pelanggan sing kekurangan kanggo njupuk sing broadband lan telephony saka saingan BSkyB (LSE: BSY.L – kabar ).
Klompok konsumen baris mundhut ana ing sawijining tingkat paling ing limang taun lan njupuk nuduhake 50 persen ing anyar tambahan broadband menyang pasar.
Kasile ucapan owah-owahan digawe CEO metu, karo biaya mudhun lan investasi fokus ing jaringan anyar serat lan layanan TV kanggo nyoba kanggo bali menyang grup revenue wutah sawise downturn papat taun.
“BT tetep gawe kemajuan apik, ngirimke liyane waktu kang ngalangi wutah ing ndasari MediaWiki sadurunge tax,” Livingston ngandika. “Iki senadyan ing impact saka angger-angger lan investasi wujud kita nindakake kanggo masa depan.
“Iku awal dina nanging kita banget pleased karo wiwitan kuwat BT Sport. Luwih saka setengah yuta rumah tangga saiki wis dhawuh BT Olahraga lan punika sadurunge saluran malah wis dibukak.”
Kanggo waktu kawitan, revenue ana mudhun luwih apik-saka-samesthine 1 persen kanggo 4,5 milyar kilogram ($ 6.9 yuta), karo inti pangentukan uga mudhun 1 persen. Diatur MediaWiki sadurunge tax Nanging ana munggah dening 5 persen lan mulyo ahead of Kesepakatan amarga kinerja kuwat dening divisi toko.
Luwih saka setengah yuta pelanggan wis mlebu nganti njupuk BT (LSE: BT-AL – kabar) ‘s anyar olahraga layanan, klompok ngandika ana kang kacarita karo pesawat Final asil ing Ian Livingston kanggo tutup mati iku limang taun ing setir.
167 ing taun-lawas tilas negara monopoli, kang digawa mudhun ing 2008 lan 2009 dening seri saka MediaWiki bebaya, dikirim kawitan waktu bathi mulyo ahead saka cuaca mimpin dening abot ngethok biaya lan kinerja apik saka divisi
CATUR ARUM - SING DUWE ISIN
CATUR ARUM - OJO CILIK ATI
sugeng rawuh nda..: pesbuk oh pesbuk
tememplek by endik kurang luwih jam 7:23 p.m.,
wakakakkaka....hayoo mbok umpetin nang ndi kuwi anake wong iku :D
paling wis mati yo ping,jebul akeh wong
ndelikke perawane uwong! ra pener kowe kang
wah...gek-gek pelakune kowe ndiks?
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa
rawuh ingkang nate 'mambu' djogja, sumonggo dipun aturi nge'klik' beberan menika
© 2006 by gatel gatel ndang dikukur mbakyu.. | uncal walik | wangsul nginggil
diembat saking desaine mas Andreas Viklund | diuthak uthik saking templetipun mas Carl
rejonipun tanah wutah getih.sahinggo saget sejajar kaliyan daerah2 sanesipun ingkang langkung maju.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
gawe cidro suloyo medot janji asmoro
Repeat [1][2][3]
****Disclaimer: Music video and lyrics of the song Wulan Viano - Lungset
rohani. “Jaman win akhir, jaman wis akhir bumine goyang. Poro manungso ayo podho neng
gusti, uripku tansah diberkahi. Atiku ayem tentrem, kabeh iku
“Pembangunan sejumlah tol untuk mengatasi permasalahan lalu lintas di wilayah
Kalah menang tetep tak dukung persibo, sok maen neng kene aku yo tetep budal, lawong saiki ae lo ijek nggo klambi Boromania.
Bravo persibooooooooooo, I love youuuuuu (tapi setelah bojoku)
pemain No. 88 uelek tenan maine.
mbuh, ra ngerti aq sopo jenenge.
Tapi ki nontone langsung di jakabaring, ra ngerti nak soko siaran langsunge
nek wingi PERSIBO kalah, aku yo lego2 wae
nanging ono sing aku ora iso trimo sampek matek:
1. Gol’e SAMSUL dianulir — aku ora ikhlas
awak dewe wingi sing dipasang, paling maine malah koyo dagelan
mangkane sing maen ora awak dewe’
lha sing aneh kuwi lak yo sing diwenehi tugas maen
ndilalah maene welek, padahal dibayar lo kuwi
lha wis dibayar larang2 kok maene ngunu
karo pean mas, mosok wiwit mau cuma ngelek2ne seorang pemain “NOVAN SETYA”?? enek opo tho sak jane d
maine ELEK yo wis diomong ELEK.
FAKTA iku kadangkolo yo gak mesti apik.
opo maneh mpean ngomong curiga karo aku.
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: ODE AUS FREUDE
Pawarta bahasa jawa banjir ngrendem sewu omah - Saakeh 1.000 omah neng Kelurahan kampung Pulo, Kecamatan desa
saakeh 1.000 omah kuwi ana ing wolu RW sing ana neng kampung Pulo. Ana dene kedhuwuran rai banyu neng omah kesebut kawruhan
lan 3.787 wong sing dadi korban. Ana 21 jiwa neng RT 11 RW 03 sing ngungsi neng Masjid Attawabin," ujar Bambang ing pesan singkat, Minggu awan.
Bambang mbanjurke, elingan saka lawang banyu Depok pirang-pirang ndina sadurunge, udan deres sing nempuh Ciawi, Jawa Barat ngakibatake rai banyu neng lawang banyu Depok ningkat dadi 280 centimeter utawa Siaga III (telu). Anyak iku ngendem area pekarangan neng desa Pulo gebug 04.00 WIB lan memoni puncake yakiku gebug 10.00 WIB.
Miturut Bambang, status desa Pulo sing nyat dadi wilayah pasang-surut banyu neng kali Ciliwung ora dadi
panganan, warga isih bisa mangsak neng lantai loro," banjur Bambang.
Saiki, warga mung bisa pasrah nunggu banyu surut. Neng sisi liya, warga desa sing arep direlokasi pamerentah Provinsi DKI Jakarta kuwi uga ngarep-arep supaya cuaca cerah.
TAK SABETAKE ATINE SI………(nama target pria/wanita idaman)
ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI
Artikel di cari : Related For Mantra ilmu pelet ajian jaran goyang
sugeng rawuh nda..: pakanan kawula alit
kampus undip bawah kuwi loh mas...tempe penyet mbak sri :D
* gita: lhoooo... bumbune bedo lo cah ayu.. yen tak etung etung tempe penyet sing di dol kae murah iki tur enak iki kok say... wis to jajalo.. yen ra dijajal berarti ora cinta..
ngisor mas..*gita: aku ora jeles kok..
tak pikir nggawe sambel bawang kencur tempe goreng...lha kok medeni resepe...salam kenal nggih...
*mbak endang: sugeng tepang ugi.. resepe medeni mung miturut wong Londo, lepsong en nyamleng tenan.. monggo dicobi rumiyin...
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit pitan ngubengi dusun mbelah alas dan
dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa pit sendiri ya.. kita bakal pit pitan turut dalan kutha Njakartah dumugi ngebyaring padang srengenge..
Purworejo Rembang Salatiga Semarang Slawi. Temanggung Semarang Wonogiri WOnosobo Bantul Sleman Wates Kulon Progo Wonosari.
all	CONTOH SESORAH	March 15, 2013
Para pepundhen para sesepuh pinisepuh ingkang dhahat kinabekten. Bapak – bapak, Ibu-ibu, lan para rawuh kakung miwah putri ingkang sinuba ing pakurmatan. Sumangga kita sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos, ingkang sampun paring barokah lan kanikmatan, satemah kita saged makempal wonten ing adicara kalenggahan punika kanthi manggih karaharjan.
Para jamaah ingkang satuhu kinurmatan temtuipun taksih kita enget kita nembe kemawon mengeti Maulid Nabi pramila ing titiwanci punika kula badhe ngaturaken bab “ Akhlak Dumateng Kanjeng Nabi Muhammad ” . Wonten pinten pinten sikap lan tumindak mulyo ingkang kedah dipun tumindakaken wonten ngersanipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW antawisipun:
Pitados, tansah tunduk lan kedah nderek sunnah ipun
Kito wajib pitados jiwo lan rogo bilih kanjeng Nabi Muhammad Saw meniko dados utusanipun ngerso dalem Gusti Alloh Swt, ingkang pareng pitedah lan marengaken Wahyunipun Alloh kangge kamulyanipun sedoyo umat wonten ing ngalam ndonyo dumugi alam kelanggengan.
Mbangun miturut Kanjeng Nabi ndadosaken kewajiban supados ngimani dumateng Rosul , amargi purun mboten purun menawi kito sampun pitados dumateng Kanjeng Nabi Muhammad kedah tunduk lan nglampahi menopo ingkang dados sabdo dalem Rosululloh. Nderek Nabi Muhammad SAW lan mbangun miturut dumateng sunnahipun dados satunggaling kwajiban ingkang kedah dipun lampahi sok sinteno kemawon, kados ingkang isyarataken Al-Quran:
“Sak temene wis ana marang (panjenengane) Rasullullah iku suri tauladan kang becik kanggonamu yaiku kanggone wong-wong kang ngarep-arep (rahmat) Allah lan temekane dino Kiamat sarto deweke akeh nyebut Allah” ? (Al-Ahzab 21)
Allah dawuh dumateng tiyang tiyang ingkang nggadahi iman supados nresnani dumateng Rasullullah. Monggo kita nyobi lan budi doyo kangge nunggak semi raos mbangun miturut/patuh lan taat dumateng Kanjeng nabi SAW kanthi :
Nderek sabdo pangandikanipun lan tumindakipun, taat dawuhipun lan ngedohi awisanipun lan nderek ngraosaken kasusahanipun lan panandangipun.
Budi doyo nda;emipun ambangun sikap teges dumateng tiyang sanes kanthi
pangajeg pikantuk ridhonipun lan tresnonipun Allah SWT. Sabda Rasullullah :
“ sing sopo wonge ngurip urip sunahku, sejatine deweke wis tenan tresno marang aku, lan sapa sing nresnani aku, mula deweke bakal bebarengan aku mlebu swarga”
Istiqomah maos donga kangge kanjeng nabi Muhammad SAW knathi waosan shalawat, tassalim, lsp
Ing pungkasaning atur kula, monggo kita sedaya nyuwun hidayah, qudrat lan iradat Allah SWT supados kita nggadahi raos ajrih, patuh, lan dipun paringi kekiatan kangge nderek napak tilas tumindakipun kanjeng nabi SAW, ingkang leres saking wahyunipun Allah SWT. Semanten atur kula kathah pinanggih kelepatan kula
Brawijaya ingkang kapih kalih, ya Jaka Pekik wasta, putra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi nama, Raden Tambranegara sumewa maring
hana hening ing kalbu, angudi menebing manah rahayu, gumelar ing akasa gumulung ing jiwa
WIS ORA ANA MANEH KANGGO KOWEwis ora ana maneh
maneh kanggo kowe anakku nglangute pangkur palaranngrangine tembang dolananyen rembulan ndadari padhang njingglangsetelen video lan kaset obralanmarga wis ora keprungu jarate lan jamuran ing platarannini
1. Kudu ingkang nrimeng pandum, wong cebol anggayuh langit,
Sumarah karsaning Widdhi, wong lumpuh ngideri jagad,
Manungsa darma kewala, aneng ngendi susuh angin.
Apa mantep trusing driya, 9. Aneng ngendi wohing banyu,
Ngaku bapa marang mami. Myang atine kangkung kuwi,
2. Lamun sira wus tuwajuh, wong ngangsu pikulan warih,
Gugunen pitutur iki, kampuh putih tumpal pethak,
Nanging sira aja samar, kampuh ireng tumpal
3. Kabeh sira anak ingsun, sagara kang tanpa tepi,
Badhenen pasemon iki, rambut ireng dadi pethak,
Lamun bengi ana apa, ingkang pethak saking ngendi.
Apa ingkang ora nana, 11. Irenge mring ngendi iku,
Satuhune iya endi. Kalawan kang diyan mati,
4. Adoh tanpa wangen iku, golekana kang pinanggih,
Cedhak tan senggolan iki, yen tan weruh siya-siya,
Yen adoh katon gumawang, durung sampurna kang ‘ilmi.
Lamun isi ana apa, 12. Ingkang sarah munggeng laut,
tan kena tinapsir, gagak iku nulya teka,
Ingkang amba langkung rupak, si kuntul miber mring ngendi.
Bumbung wungwang isi apa, 13. Prayoga kudu sumurup,
Sapa neng ngarepmu kuwi. Kabeh sira anak mami,
6. Yen lanang tan duwe jalu, kang ketemu padha jati,
Yen wadon tan duwe belik, sajatining rasa ika,
Iya kene iya kana, rasa jroning jalanidhi.
Iya kering iya kanan, 14. Sasmitanen ingkang wimbuh,
Kuda ngrap pandengan nenggih, tan ana ucap dwi ika,
Tapaking kuntul ngalayang, dadi solah tingkahneki.
Si welut ngeleng ing parang, 15. Ora sak tan serik iku,
jro ndhogneki, sembahyanga den karasa,
wong picak amilang lintang, den krasa dzatu’llah kuwi.
diidentifikasi. Ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar
Wong bisu asru celathu, jago kluruk jro ndhogneki, wong picak amilang lintang, wong
Ing ngarso sun tuladha ing madya mangun karsa tut wuri
Re: arisan ayam azis sutanto on Sat 19 Jun 2010, 15:57terrra wrote:piye iki
menungso.eh, college fuckfest ki opo Kang? yo wis, mengko aku golek sisik melik ning
sing akeh aids kuwi mergo nggawe jarum suntik gantian, mbuh jarum suntik sing lancip (mantri Tito tau ini) atau jarum suntik sing tumpul (mantri tito juga punya ini)..
*budhe kenny: tul budhe, sing penting yen awak gemreges kerokan ne ing omah wae.. :)*ptitk berjarum: maksude jarum tumpul kuwi ndak podo karo jempol? jempol sing ora ono kukune?
sek sek mas, tak tanya aku, lah sampeyan iki
karo gendruwo kebon kacang kae sido keno HIV opo ora??
poen soeda kepepet, tiada mengapa, atie atie gropjokan opas gementee en gatel gatel..*moes jum: pokoke endonesah iki bebas nyomot jeneng wong liyo mas... dadi kalumrahan wae... :P
sakjane sing mati kuwi maling kabel opo wong salah mbedil to git..??
maling kabel mas'e, ora salah mbedil, wes
*-gt-: wah lha kok kwe ngerti kronologine?? ojo ojo kowe sing nembak..?? ojo kejem kejem ah.. ora seneng aku.. nembake nganggo opo?? :(
kenapa cewek hobi banget sms...????
wonosari.com??? Sat Nov 08, 2008 9:20 am kandar wrote:rama3njoy wrote:lha tamu'ne ra ndodok lawang jew.... ;)Nek ngarep lawang dikei penguman wae.." poro tamu dipun sumanggaaken lenggah teng nglebet, mbonten sah isin2.. dados mangkeh yen menawi badhe mlebet maleh sampun dipun anggep keluargo alias bebas njupuk unjukan lan pacitanipun" ngunuh...Tamu harap masuk ngono wae siti rahayuCamatJoin date : 25.07.08Subyek: Re: ada apa dengan wonosari.com??? Sat Nov 08, 2008 9:37 am lha
sumanak neng wonosari.com.. Mengko nek wis do ngerti rasane lak do ketagihan ...! Pokokke nek aku secara pribadi maturnuwun banget eneng wonosari.com soale nambah konco akeh lan nglumpukke balung pisah! BRAVO FKOG!!! :cheers: :cheers: :cheers: Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya
paseduluran sing raket & sumanak neng wonosari.com.. Mengko nek wis do ngerti rasane lak do ketagihan ...! Pokokke nek aku secara pribadi maturnuwun
wae mas rama...sing do rung aktif ki tekne rung ngrasakke paseduluran sing raket & sumanak neng wonosari.com.. Mengko nek wis do ngerti rasane lak do ketagihan ...! Pokokke nek aku secara pribadi maturnuwun banget eneng wonosari.com soale nambah
wae mas rama...sing do rung aktif ki tekne rung ngrasakke paseduluran sing raket & sumanak neng wonosari.com.. Mengko nek wis do ngerti rasane lak do ketagihan ...! Pokokke nek aku secara pribadi maturnuwun
paseduluran sing raket & sumanak neng wonosari.com.. Mengko nek wis do ngerti rasane lak do ketagihan ...! Pokokke nek aku secara pribadi maturnuwun banget eneng wonosari.com soale nambah konco akeh lan nglumpukke balung pisah! BRAVO FKOG!!! :cheers: :cheers: :cheers:NGLUMPUKE BALUNG PISAH????aku reti
rong dino ora aktif, jeneng menungso urip neng ndonya ya mesthi ono keperluane, tur yo ora iso sedinonutuk ngadep komputer mung arep postingHARAP MAKLUM ,THANKZ NJIH MAS kulo nggih sami kok_________________I
Trees on Pulau Punggol Timor opposite Punggol Reservoir Dam
Informasi ingkang dipunklempak saking BMKG, gempa kedadosan sekitar gebag 19.49 WIB, dinten Rabu (2/3/2016). Lokasi gempa wonten 5. 16 LS, 94.05 BT utawi 682 Km kilen Daya Kepulauan Mentawai.
Sawise gempa 8,3 SR, ing Kepulauan Mentawai dina Rabu (2/3) jebulna ugo kraos cekap dangu ing kitha Padang.
Bahkan gempa ingkang bermula ing gebag 19.49 WIB kraos sekitar setunggal menit. Nanging mboten kedadosan gempa susulan.
Salah setunggal Warga Gunung Pangilun, kitha Padang, Provinsi Sumatera Barat, Satyo Erindra ngginemaken menawi lampu gantung ing griyanipun sempat obah. Piyambakipun sempat kuwatos lampu dhawah.
Dipunpertelakaken piyambakipun, ngantos kala niki piyambakipun taksih sanguh ngginakaken jaringan telepon uga internet.
Jaler ingkang disapa Tyo, ngira awale mboten ngelingi gempa. Amergi kala punika piyambakipun nembe mantuk nitih mobil.
Awale Tyo ngira mobile goyang, nanging kraos goyangan cekap dangu. Jebulna sampun kedadosan gempa. Goncangan gempa pancen mboten ageng.
Nanging durasine cekap dangu. Hal punika berdurasi sekitar setunggal menit.
"Kula kinten mobil goyang, jebulna gempa," terangipun.
Dipunminggahaken Tyo, ngantos kala niki masyarakat ing lingkungane taksih was-was mbok menawi enten gempa susulan.
Nanging sakunjukan masyarakat mileh konjuk mlebet datheng griya. Piyambake sedaya ngupados konjuk mboten panik.
"Nggih taksih nengga informasi. Warga kuwatos kedadosan Tsunami nanging tetap usaha supados mboten panik," terange. Pawarta bahasa jawa gempa Mentawai
Becak - MUS MULYADI.mp3 - 2.98 MB Warteg - SUKARDI.mp3 - 3.13 MB Warung Pojok - SRI DIAN PERTIWI & MUS MULYADI.
seneng munggah gunung" "Wis tau ngerasake suka dukane neng nduwur kono"
("Dulu bapakmu ini udah sampe kemana-mana. Bapakmu
Indonesia (PGRI) menyang-70, UPT TK-SD Kecamatan Ponjong menggelar acara pentas wayang lulang sewengi nutuk, Rabu (25/11/2015) bengi. Becike, wayangan iki ora mung nampilake sawong dalang, ning 3 wong sisan.
Pangarep Panitia wayangan, Sujana, S.Pd, M.M, nuturke, telu dalang sing unjuk ping keolehan iki yaiku Ki
mung pentas sedhela, kurang saka 1 jam lakon Kikis Tunggorono," padhang Sujana disela mersani wayang.
Pentas seni sing sengaja nampilake guru kesebut, banjur dheweke, ngrupakne upaya jero nglestarekne kebudayaan sisan ngoptimalke potensi lan sumber daya sing ana, paling utama saka lingkungan UPT TK-SD Kecamatan Ponjong. Dadine, senajan mung ngalon anggaran Rp 7,5 yuta, pihak panitia manekne awak kanggo menehi hiburan
wayangan bengi iki mung sethithik. Bahkan dalange wae malah iuran lan ora dibayar. Aneh ta? Iki bentuk keguyuban awake dhewe bareng demi meriahe acara balen taun. PGRI Kabupaten wae balen taun ora wani wayangan lho. Tau,
Abimanyu dalam wujud wayang kulit purwa buatan Kaligesing Purworejo,
Meskipun motor matic ... 43 +45 wikipedia.orgGambar : Motor DC Magnet Permanen.jpeg - WikipediaKaparengaken dipunsalin, nyebaraken, lan/utawi ngéwahi dhokumen puniki kanthi
Sang Hyang Narada utawa Bathara Narada iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra.
Ho’oh, yang beginian cemplungke laut wae, ben pangan iwak. *sing komen melu esmosi jiwa*
mesakke iwak’e ah….. ora enak…. dilepeh maneh njut piye jal ?
mugi langkung barokah nggeh Mbak Pingkan & Pak Adi. amiiiiiiiin…. matur nuwun yo cah
nuwun kamas….:)) Inggih monggo sakpenake..Jeng…iku manggang kok koyo Steak
Inggih monggo sakpenake..Jeng…iku manggang kok koyo Steak semrawut…hehehe qiqiqiqqi…. lha meniko nembe ajar kok mas, biasanipun namung mbakar jagung kemawon…. 😀
qiqiqiqqi…. lha meniko nembe ajar kok mas, biasanipun namung mbakar jagung kemawon…. 😀
sugeng rawuh nda..: modar rak kowe..!!!
kog ijik iso menggih2 terus :D*ati2 nggo sempak teles mengko kembung...=))
arep gajian kok mecucu metal ngene. budaya loewak pancen o ye nda ....
sedih amat ndik. km kenapa?
kowe kenopo sih mas? sajake ngelu tenanan?
Arepo ra mudheng, sing penting melu ngopleh.Salam, Kang. Melu ngopleh entuk to?
ngoplehmu saiki koq aneh too? Njur dadi serius ngono ... ada apa gerangan denganmu kawan?
Wuaduh....??? Ono opo awakmu?
*kagem sedaya: hehe.. moso mung budhe kenny tok sing mudeng... :P
kuwi puisi kanggo bencong sing mbok kencani kae yo nda?wah kowe ki jan romantis nek karo bencong...salut tenan aku...
*pitik trondol: NDOOGGMUUUU...!!!!!!awas kowe rak tak goleke bokep negro neh..
sejak kapan koen puitis ngene Nda ??
karo njenengan tok sing ngerti isi atiku...tonggoku rak ono sing nduwe ac.. aku meh titip tonggoku, njaluk cantelke cedak tivi tapi isih pekewuh...
ti-ati lho nda, ada yang diam-diam jatuh hati pada setiap bait milikmuhahahaha
setiap bait? brarti jatuh hati karo sempak telesku? *simbok: ora kerusakan, tapi karaten...*wedhouz: bajilak isih hobi mbanci kowe kang..? mbok nggolek wedok nggenah wae...*koeaing: ik inih
soale kowe lanang poen.. ik ora dojan lanangan...
ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
mampir lek lek'an wedangan ngopi dan udad udud sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa
"Kowe ngerti nggone ra?"
bekas sing jenenge Nyabu niku, pundi nggih?"
"Ohhh, cedak mriku lho mas. Niku mengkeh wonten SD. Lak sebelah e niku wonten toko buku bekas. Cilik mas"
"Hoooo, nggih bu. Matur suwun nggih, Bu"
Tan wis yen sira wuwusa, balik mangke sira kang ingsun tari, kang dadi kekencenganmu, miwah beneranira, rehning uwis kebanjur
datan kesah amanggen wonten ngriki, mung netepi nami ulun, nami Ki Lurah Semar, kula nglimput saliring samar kang wujud, anglela ampungan padhang, den enget Sang Nata benjing.
d. Yen wonten manusa Jawa, Jawi angangge mata siji, nami sepuh gaman kawruh, niku momongan-kula, tiyang Jawan sun-wruhke bener lan luput, sigra tedhak Sri Narendra, arsa ngrangkul den inggati.
angandika he Sahid kawruhanamu, ing besuk nagri Blambangan, aran nagri Banyuwangi.
f. Ya iku tengeranira, Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang wignya, wani lungguh anjajari
krenah pitenah dadi, dana kawruh dana laku, mrih arja tanah Jawa, Sabdapalon isih ana sabrang nglimput, tengerane iki
mrunu....ono sate sing maknyoss kabare.. wes lali ayas Lab...eh, iki sing kok takoni aku opo yudi?KOEN CUK !!! gak ero COK!!! lek bengkel honda akeh ndek
sing khas n asli malang iku opo ae???(lagi ewul lop iki....hahahaha )rujak cingur asli ayabarus.sing asli
murai batu. KOleksimu wis piro Mu?
Balas	Mangkane ta dadi uwong iku kudu duwe kesenengan, seng pas yoiku gelek duwek soko kesenengan contone
SAMPURNANING LELAKUNING MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA | Sasana Nuswantara
on Maret 24, 2011 by Diemas Dhamardjati	Aja lali merga iki sayekti
Presiden Jokowi Badhe Tindak Wonten Pusat Teknologi AS
Presiden Joko Widodo (Jokowi) dipunmestikaken bakal tindak wonten puser teknologi AS ing Silicon Valley ing surya 16-17 Februari 2016 samangkih.
Kerawuhan kesebat dijadwalke saksampune Presiden bibar
ingkang dipunparakaken dening Ismail Cawidu, Juru ginem Kementerian Komunikasi uga Informatika.
Menteri Komunikasi uga Informatika Rudiantara ugi ngleresaken prungon ngengingi kunjungan kesebat.
"Rencanane mekaten," miturut jaler ingkang akrab ditimbali Chief RA niki. Lebet jadwal punika panjenenganipun, Presiden Jokowi dipunginemaken bakal kepanggih kaliyan diaspora saking Indonesia ing surya kaping 16 wulan Februari 2016.
Lajeng enjingipun, Presiden Jokowi enggal ngunjungi kantor-kantor upadosan teknologi. Mapinten-pinten ing antawisipun, kantor ageng Facebook, Google, uga Twitter.
Kesempatan niki badhe dipunginakaken konjuk kepanggih kaliyan CEO upadosan-upadosan ing bidang IT.
Menawi kelampahan, mila kunjungan datheng Silicon Valley niki bakal dados ingkang sepindah konjuk Jokowi.
Taun lajeng, Presiden Jokowi saleresipun sampun dijadwalaken konjuk tindak wonten puser teknologi AS kesebat, nanging sande amargi masalah kabut asap ingkang meliputi mapinten-pinten daerah ing Indonesia. Presiden Jokowi badhe tindak wonten pusat teknologi
Gusti, manawa anggonku ngibadahmung karana wedi geni nerakaleburen aku ing genine jahanamManawa anggonku ngibadahmung merga ngarep-arep enake swargaenggal doh-na sing adoh saka sekabehaneNanging, manawa aku ngibadahkrana sih tresnaku marang PanjenenganMuGusti, aja Panjenengan aling-alingi nggonku kepenginndeleng Kaendahan-MuTresna utawa katresnan ora mung lumaku antarane manungsa lanang wadon kaya kang umum kanggo para mudha-mudhi, utawa wong bebrayan lanang wadon, antarane wong tuwa marang anak utawa suwalike, lan liya-liyane kaya kang asring diprangguli ing bebrayan. Ing tataran panembah, “tresna” mau lumaku antarane titah lan kang nitahake, manungsa lan Pengerane. Lan “tresna” sing iki mujudake tresna kang pribadi banget. Jalaran kang weruh iku ya ing pribadi kita dhewe. Gegambaran tresna mau, minangka conto kaya kang rinumpaka ing syair utawa guritan ing dhuwur kasebut. Guritan iku mujudake jarwan bebas saka puisi karyane Rabi’ah Al Adawiyyah (? - 185 Hijrah), sawijining
Merga dheweke bisa ngresepi lan bisa “nikmati” pait getire panguripan kang nate dilakoni, wiwit nalika didadekake budhak kang uripe kesurang-surang, nganti nuwuhake krenteg kesufianne kanthi tema-tema “katresnan” marang Kang Murbeng Urip iku, dheweke njur bisa ngripta ukara kang endah banget, patut diresepi.. Lumantar syair-syair mau dheweke nyilemi lan nandukake maknane tresna kang luwih jeru. Luwih adoh tebane katimbang pangerten sing mung wantah kaya kang nate kita prangguli.Ing kene ora kepengin ngonceki ngenani ngelmu tasawuf, nanging nyoba urun nyurasa ukara gegayutan karo rasa “tresna” utawa “katresnan”. Ing pangerti kang luwih nduweni makna religius ora bisa pinisahake klawan pengorbanan lan keiklasan. Katresnan utawa tresna uga ngandhut pangerti “iklas”. Ing babagan manembah kaya syaire Rabiah ing dhuwur mau disurasa: ora merga pamrih kepengin antuk swarga lan wedi neraka. Iki uga wujude pemut, manembah mono kudu kanthi “iklas”, lepas saka sakehing “pamrih kadonyan”, lan tujuane manembah mau amung siji, “krana mung rasa tresna marang Gusti kang Murbeng Gesang”. Yen tataran gegayuhan lan manembah mono pepindhane wit kang dhuwur. Saya dhuwur pucuking wit uga saya dhuwur kena gempurane angin. Saya dhuwur tataraning panembah saya dhuwur godhane. Kari kuwat apa ora. Yen ing carita wayang, akeh banget kang bisa tinuladha gegayutan karo perkara godha lan tresna. Begawan Wisrawa, sawijining pandhita kang wis dianggep putus saka sakehing kawruh, jebul bisa kepleset merga panggodhane Dewi Sukesi (minangka simbule tresna lan nafsu kadonyan). Kadidene begawan, kaya ing pangerti wantah wis kena dipesthekake wis manggon ing tataran tahan godha. Ning ing crita iki digambarake Sang Begawan ing kahanan “dilematis”(mbingungake). Sawise kasil mupu sayembara apa kang dipikirake Begawan Wisrawa dadi seje; pilih “sedyane sing sakawit” nggolekake garwa kanggo putrane, apa “kanggo awake dhewe“? Pungkasane Sang Begawan kang wis putus saka sakehing kawruh iku “ora kuwat godha” nalika wanita ayu kang aran Dewi Sukesi nyungkemi padane lan masrahake jiwa ragane. Lha saumpama cak-cakan mau tumiba ing ing jaman modheren kaya saiki, njur awake dhewe nemoni kedadeyan kaya mangkono, apa ya kuwat karo godha mau? Kamangka godhane luwih akeh, bisa nlusup liwat internet, VCD, lan liya-liyane. Coba dipenggalih! Nanging, yen pancen nduweni “tresna” kang temen-temen marang Pengerane mesthi bisa meper hawa napsu. Bisa mbedakake endi sing salah endi sing bener. Rabiah, sang penulis syair iku wis mbuktekake kencenge penembahe mung marang Gusti Allah dheweke pasrah sumarah. Surasane syaire uga terus ngumandhang, irip empere kaya kang asring di rungu dadi puji-pujian ing langgar lan masjid sadurunge nindakake shalat jamaah: dhuh pengeran kula sanes ahli suwarga / nanging kula mboten kiyat wonten neraka / mugi pengeran kersa nampi tobat kula / merga Pengeran Dzat kang Agung pangapura, / wedhi kathah umpamane dosa kula / mugi Pengeran nampi tobat dosa kula / umur kula saben dinten dipun suda /kados pundi saya kathah
sugeng rawuh nda..: just walk
pitan turut dalan kutha Njakartah dumugi ngebyaring padang srengenge..
Karung Beras Laminating, Karung Plastik Bekas, Jual Karung Terigu, Karung Beras 5 Kg, Karung Plastik
Penganten | Grey-cheeked Green Pigeon | Treron griseicauda
...mbang, dupa Cina dan menyan, ingkung klubuk (
konservasionis berkebangsaan Inggris. Piyambakipun misuhur amargi buku nyariosakèn, ingkag nampilakèn tokoh kéwan kadasta Peter Rabbit.
Beatrix Potter dipunlahirakèn ing Kensington, London ing tanggal 28 Juli 1866. Piyambakipun dipundidik lan sinau ing griya, pramila piyambakipun nggadahi
kawiwitan inggih punika Benjamin, ingkang gambarakèn dados "benda kecil ingkang bermuka kandèl lan kirang ajar", mènawi kelinci kalihipun ingggih punika Peter, ingkang asring dipunbèta ing pundhi kèmawon piyambakipun kèsah mènawi ing
bakaipun ngerembag ngantos usia dini. Ayah Potter, Rupert William Potter (1832–1914), menawi dipungladen dados tiyang advokat (barrister), langkung remen nghabisaken dinten-dintenipun ing
kapanggih kaliyan seorang vikaris lokal, Canon Hardwicke Rawnsley, ingkang sanget khawatir babagan efek industri lan turisme ing Distrik Lake. Piyambakipun dipunlajengaken mendirikan National Trust ing taun 1895, kangge mbantu nglindungi punika. Beatrix Potter pun jatuh cinta kaliyan pegunungan ingkang njulang lan danau-danau hitam ing daerah punika, lan ngelampahi Rawnsley, sinau babagan wigatine njaga kautuhan daerah punika, sesuatu ingkang badhe piyambakipun tekuni ngantos sisa uripe.
Aspirasi ilmiah lan jamur[besut | besut sumber]
Seorang pamannya badhe ngelebetaken dados pelajar ing Royal Botanical Gardens ing kota Kew, ananging piyambakipun dipuntolak amargi piyambakipun inggih punika wanita. Potter lajeng dados satunggaling ingkang ngungkapaken menawi lumut kerak merupakan hubungan simbiosis antawis jamur lan ganggang.[2] Dados asil saking pengamatanipun, piyambakipun dipunhormati secara luas ing sadaya penjuru Inggris dados tiyang ahli mikologi. Piyambakipun ugi nyinaoni spora dan daur urip jamur.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 15 Novèmber 2016.
Mesalahe ekspor komoditas energi lan sumber daya alam (SDA) isih endek amarga rega neng pasar donya uga endek.
”Pamudhunan impor diamergakne alonken tumbuhe ekonomi Indonesia amarga impor barang lan input produksi mudhun," tembung dheweke Jemuwah (15/1).
Impor sadawa taun 2015 kecatet US$ 142,7 miliar, mudhun songolas koma wulungpuluh sanga (19,89) persen saka taun 2014 sagedhe
utawa mudhun selikur koma telung puluh papat (21,34) persen saka taun 2014 sagedhe
ngalami undhakan nganti pitulas koma enem (17,6 )persen saka taun 2014 sagedhe US$ 175,9 miliar. Ekspor migas mudhun petang puluh (40) persen dadi
dibandingke wulan November 2015. Impor migas mawa nonmigas, padha-padha ngalami undhak-undhakan. Berita ekonomi - pawarta bahasa jawa.
punika mengeti dinten miyosipun, nggayuh bodhi, utawi nggayuh kawruh
kasampurnaning gesang, saha sedanipun Sang Budha Gautama, panutanipun umat
kedhaton, saha nilar garwa tuwin putranipun Prabu Sudhodhana, ing nagari
Kapilawastu ing tanah Indhia Ler. Miyosipun kinten-kinten 600 taun saderengipun
Pangeran Sidharta, nilar kamuktening kedhaton, saha nilar garwa tuwin
putranipun, saperlu ngudi kasampurnaning gesang. Kanthi maguru dhateng para
pandhita, saha para brahmana ingkang ngedegaken asrama ing wana-wana tuwin ing
redi-redi. Wekasanipun Pangeran Sidharta lajeng mratapa, wonten sangandhaping
ing satunggaling wekdal, Pangeran Sidharta saged nggayuh bodhi, utawi kawruh
luhur bab kasampurnaning gesang. Wiwit titi wanci punika, asmanipun dados Sang
Budha Gautama. Utawi Sakyamuni, tegesipun muni punika pandhita. Sakya punika
namanipun suku bangsanipun. Dados Sakyamuni, sami kaliyan pandhita saking
bangsa Sakya. Anggenipun kasil nggayuh bodhi wau ing satunggaling dalu wulan
purnama, salebetipun wulan utawi sasi Waisaka, ingkang sapunika dados Waisak punika.
welasipun dhateng manungsa, ingkang taksih kapetengan margining kasampurnan,
wekasanipun Sang Budha nggiyaraken piwulanganipun. Wiwit mulang wonten ing
Taman Kidang ing dhusun Sarnat, celak kitha Benares. Anggenipun nggiyaraken
piwulanganipun nganti yuswa 80 taun, utawi dumugi sedanipun, nalika wonten ing
Waisak Ing Indonesia, tetiyang ingkang ngrasuk agami Budha nindakaken upacara
dipunpunjeraken wonten ing Candhi Barabudur saha Candhi Mendut Magelang. Pengetan
Waisak kalebet dinten ageng agami lan dados dinten libur resmi sanagari
(DR. M.A. Sudi Yatmana, 1993 : 12 – 14)
maneh intisarine wacan kasebut nganggo basamu dhewe!
wigati ing ngisor iki golekana tegese kanthi milih wangsulan kang wus cumawis
Timur = Kadhaton = Nilar = Ngudi = Wana = Redi = Ngrasuk =
Nggilut, lair, gunung, kasampurnan, golek, ninggalake, enom, kraton,
alas, pusat, umur, nyiarake, sacedhake, kasil sing diidham-idhamake, pandhita
isih timur, Sang Budha gautama iku sapa asmane?
Sidharta lolos saka kadhaton nilar garwa lan putrane apa sing dikersakake?
nggayuh bodhi Pangeran Sidharta banjur ganti asma sapa?
ngendi sedane Sang Budha gautama, nganti yuswa pira?
jenenge agama kang diakoni dening pemerintah Indonesia lan dina pengetane!
iki isenana nganggo tembung sing mathuk lan wis cumawis ing ngisore!
Isro’ Mi’roj inggih punika pengetan ……Nabi Muhammad SAW dhateng ngarsanipun
Nuzulul Qur’an inggih punika pengetan ….. kitab suci Al Qur’an
Idul Fitri punika dinten pengetan umat Islam sampun rampung nindakakaen ….. ing
Idul Adha punka sami kaliyan dinten ageng …. Tumrap Agami Islam
Nyepi punika pengetan umat Hindhu mapag taun enggal taun ….
1 Sura punika sami kaliyan taun enggal …. Tumrap agami Islam
dinten ….. dipunpusataken wonten ing Candhi Barabudur lan Candhi Mendut.
Waisak; Saka; Hijriyah; minggahipun; sedanipun; siyam ; kaji; tumurunipun ; miyosipun ; Sumber
Alloh Tisna Triana maneh sing nggawe persibo arep dikalahno
mrih ketarta,pakartining ngelmu luhung
sugeng rawuh nda..: palentinan...
oh...dadi sing pelentinan iku sales kabeh, mas?
aku saiki wis ngerti plang ITBmu Dab!siiip....
pantesan malem palentin tak enteni sewengi nang bunderan kok ra nongol. lha jebul gajian to?
Kowe makan nassie van goreng itoe di
sik aku ben mari sik...mengko ngoce meneh yo ...
udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
© 2006 by gatel gatel ndang
kaya ngono iku akeh neng internet.....modele macem macem...diapusi.... abrataLurahLo
kancane maneh piye… tapi ojo ribut koyok mau..
Widi mau pesen kate umbah2, tono pesen juga arep gogo iwak di ngawan, J_Blank Hamid arep ngeterno ning pasar
Mumet ndas ku,eh awakku malah melu kesel kabeh….podo ning endi menungso sing isuk2 mau bengak bengok…
Bo oj ganggu El ninu mengko di keroyok sedulurane lho..
@ el ninu Emang wis wani golek wedok an??? koyok mas mu iku lho ABG
JAWA “ SING WIS NJAWA”
MENCARI KRITIKUS SASTRA JAWA “ SING WIS NJAWA”
MENCARI KRITIKUS SASTRA JAWA “ SING WIS
redaktur majalah Jaya Baya wiwit 1993 nganti saiki. Aktif ing kegiatan Bengkel Muda Surabaya (BMS), nate dipercaya dadi Ketua Komite Sastra, Dewan Kesenian Surabaya (DKS) periode 1998-2003. Taun 1999 diundang Dewan Kesenian Jakarta (DKJ) maca kumpulan guritane: Layang Saka Tlatah Wetan (1999). Taun 2001,
lan Tanpa Mripat (Sanggar Pecanthingan, 2004), Ibu (Bengkel Muda Surabaya, 2006). Saliyane iku uga tulisan crita cekak (cerita pendek), artikel, esay lan liya-liyane dimuat ing majalah Jayabaya Panjebar Semangat, Surabaya Post, Surabaya News, Jawa Pos, lan sawetara buletin. Nate antuk penghargaan: 1) Kumpulan guritan “Layang Saka Paran”
Crita Cekak, SSJY-LKBS, 2002. Lan tulisan jurnalistike judhul "Lumantar Koperasi, Ndadekake Wong Cilik
dadi pitakon ing ndhisik mula: apa? Puncaking Arjuna, 2003 (kapethik saka “Medhitasi Alang-Alang”)
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia:Hubungi kami" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia:Hubungi kami"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Wikipedia:Hubungi kami:
Wikipedia:Contact us (kaca pangalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Daftar portal ‎ (← pranala | sunting)
Berita Nganggo Basa Jawa, Pamerentah Kudu Temenan Jroning Nglestarekake Dolanan Tradisional
aji sing bisa diamek, lan ngguna kanggo tuwuh kembang anak. Nek ndelok dolanan modern sing nyapih ditemoni, luwih-luwih neng era gadget kaya saiki iki nyat akeh dolanan sing neng jerone sarat unsur menang lan kalah. Kondisi iki tentu
Kajaba kuwi, dolanan tradisional miturut Evi uga akeh ditemoni aji kerjasama tim neng
"Kanthi tandhang gawe padha sacara tim, neng jero dolanan tradisional uga terkandung aji peranan. Aji-aji iki kabehe dibutuhake jero awak anak, lan aji-aji kuwi ora muncul jero dolanan modern," miturut Evi.
Ngeling segudang aji sing terkandung jero dolanan tradisional, wis sakudune dolanan tradisional dilestarekne, becik saka pamerentah sing nduweni wewenang karo ngantigakne macem-macem kebijakan, karo peranan aktif saka masyarakat.
Miturut Evi sabenan mawa pamerentahan jero upaya nglestarekne dolanan tradisional wektu iki isih kalebu pasif. Padahal sejatine dolanan tradisional ngrupakne kanggonan saka warisan budaya sing mesti dilestarekne.
Neng antara jangkah sosialisasi sing bisa dilakoke yakni karo dadekne dolanan tradisional dadi salah siji instrumen utawa metode panyinaon neng PAUD. Dadine karo mangkana sasaka cilik anak wis ndhemok teras karo dolanan tradisional.
"Kanthi ngono diharapke anak bisa seneng dolanan tradisional. Ora kaya saiki iki, nek ana pandagang dolanan tradisional, durung tentu anak sing ndeleng kegeret (tuku), amarga dekne kabeh ket dini ora dikenalakekne karo dolanan tradisional,".
Kanthi dadekne dolanan tradisional dadi metode sinau neng PAUD, diharapke interaksi antara anak karo dolanan tradisional wis dadi membudaya.
Dadine sacara ora teras produktivitas dolanan tradisional uga arep
Related : Berita Nganggo Basa Jawa, Pamerentah Kudu Temenan Jroning Nglestarekake Dolanan Tradisional
Deleng uga: {{Navbox with collapsible groups}}
Kanggo templat pengelompokkan (biasane kebuka; deleng Wikipedia:Cithakan navigasi) sing muncul nang samping sing lain pada halaman (biasane nang ngisor; deleng Conto).
Satuan Karya Pramuka Wira Kartika (Saka Wira Kartika)
Satuan Karya Pramuka Wira Kartika baru berupa Satuan Karya Rintisan
Wekasan peputonku upomone sekar ojo nganti layu …kanggo cecundhukku adhuh ni mas mustikaku…(sudahlah keinginanku
V6 TIAN OBAT PERKASA & IMPOT*N AMPUH TAMPA EFEK SAMPING@082112990999
ForumPBForum Pekalongan-Batang V6 TIAN OBAT PERKASA & IMPOT*N AMPUH TAMPA EFEK SAMPING@082112990999Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
PRIORITAS UTAMA KAMI.toroadjahKonco KentelJumlah posting : 82Points : 214Reputation : 0Join date : 24.12.13 Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
saiki ugal-ugalan tenan masbro swiss yo pak,…
ketok wae yo mung kulit kok podo ribut. Nggih mboten
sugeng rawuh nda..: Pendekatan yang tak logis
'an wedangan ngopi dan udad udud sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa
kaping pate weteng kudu ingkang luwe[perut menahan lapar/perbanyak berpuasa]
Warung Bokep Unik & Langka: Linda (1981)
sepurane lek ono berita sing nyimpang, pirang2 dino ndik deso jaringan jeblok, kurang iso ngikuti perkembangan Mbamba), saiki gak gelem nggoleki PATO...Tapi yowis lah.... AYAS TETEP KOMITMEN, opo
saiki gak gelem nggoleki PATO...Tapi yowis lah.... AYAS TETEP KOMITMEN, opo jare manajemen.....mugo2 ae tetep iso komit....
Pusat. Miturut saksi mata, ana ping pitu ledakan banjur kedadean tembakan polisi karo wong ora
polisi teka. Wong-wong pada mlayu metu saka gedung Sarinah menyang arah Monas," tembung Hatib.
Ora suwe sakwise kuwi krungu ping 7 ledakan ngurut. Kahanan banjur dadi serem banget.
"Sakwise kuwi ana ledakan kapindho nganti ping 6. Aku delok saka adoh kahanan
tembakan polisi karo wong sing ora dikenal," gamblange.
Bom njebluk urut neng sekitar Jl MH Thamrin, tepate neng sekitar kawasan Sarinah, Jakarta Pusat. Suara bedhil-bedhilan uga isih neras krungu.
Sarinah. dheweke ndeleng kedaden kesebut kanthi gamblang. Dheweke ndeleng sumber ledakan neng parkiran kesebut saka salah siji mobil.
"Saiki isih bedhil-bedhilan," tembung Totok gebug 11.05 WIB iki mau.
Sawong polisi dilaporke ugo tewas mergo ledakan bom neng pos polisi Sarinah Thamrin, Jakarta. Dikiro ledakan bom sing marakake panugas kuwi tewas. Durung kawruhan identitas
Hak cipta kuwe hak eksklusif nggo pencipta utawa penerima hak kanggo ngumumna utawa nyebarna ciptaane sing ora
Hak_Cipta&oldid=197635"	Kategori: KomunitasNulis/Ngisi artikelHak Cipta	Menu navigasi
DEDEL DHUWEL TAK LAKONI !!!
dit emg bisa tuk beli apa aja”
tp tak suwun BOROMANIA ojo pd cilik ati”isih jagatan bibit2 unggul di bjonegoro”
nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
sugeng rawuh nda..: apologize to bru ALEXZ
awan wis nambh pindo""lha
ini cuma crito basbang.. rak sah diwoco..
Jibril Nabi Muhammad sing ana ing kitab suci Al-Quran lan Sunnah (al-sinau /
hadits) yakuwi dimaksudaké supaya wong bisa manggon aman, seneng lan makmur
loro kanggo urip ing donya iki lan ing akhirat (paradise ).
liyane, malah yen manungsa wis ora isin Islam (kafir), malah Nabi Muhammad
ngandika wong ora bakal pindhah menyang swarga yen matèni wong liya, malah sanadyan
Islam uga mulang urip prasaja, ora boros, awit saka
gamblang ajaran Islam yamh iki nggawe atusan buruh saka China kanggo Islam,
mung minangka piyambakipun mirsani panguburan Saudi King rampung mung, tanpa
swara saka jeblugan lan disarèkaké banget prasaja mung disarèkaké tanpa kuburan
ndadekake Ustad Canadian Liwat piwucal, luwih saka 3.000 prajurit US
bersyahadat (ngetik Islam) ing tengah-tengah Perang Teluk. Saiki, Ustad
cekap kanggo nyolong perhatian donya. Dr Abu Ameenah Bilal Philips iku bisa
kanggo nyedhiyani panjelasan ngelmu, asli lan rationally kanggo masyarakat
Ing ngirimke sing pesen kang, Dr Bilal Philips
diowahi lan diterbitake seri 56 buku kanggo anak iman ing sekolah Islam
Indonesia. IOU wis diangkat IslamDiaries minangka salah siji taklim ing
Indonesia kanggo tumindak sinau ing "Apa Islam?" Kanggo dianakaké ing
incomparable, kang ndukung ndukung Islam lan Sunnah. Kanthi loro sih, wong
bakal nemokake rasa seneng lan disimpen saka paukuman, loro ing donya iki lan
ndukung kuwi, kudu dasi karo matur suwun, lan tansah takon Allah, supaya dadi
abdi sing tansah dadi ngucapke matur nuwun. A Muslim lan bukti sukur berkah
pesen, nepaki tugas, maringi pitutur ummah, lan ummah wis anjog menyang path
cahya lan sakcara langsung, kang padha sadurungé kesasar kang terang.
Muhammad Shallallahu 'alaihi wa sallam setya, iki njedul, tiru tuladha,
nindakake Sunnah lan Sunnah-sunnah defend, lan supaya adoh saka shirk lan
wulangan sesat. Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam dikirim dening Gusti Allah,
kanggo ngarih-arih manungsa sing mentauhidkan Allah lan tetep kabeh jinis shirk.
Tembung manunggal kanggo Muslim, utamané Ahlus Sunnah wal
Jama'ah ukara sing ora manca, amarga monotheism kanggo wong-wong mau, minangka
cara ibadah sing kudu dipun ginakaken ing saben dinten gesang lan sing pisanan
Elinga, mung agama Allah kagungan net (saka shirk) ... [az-Zumar / 39: 2, 3]
dening purifying mituhu marang ... [al Bayyinah / 98: 5].
monotheism kanggo wong kang ing saben wektu (generasi) iku. Minangka Allah
Lan cen, We wis dikirim menyang saben wong utusan,
(kanggo telpon) supaya nyembah mung kanggo Allah (IE mentauhidkanNya) lan adoh
saka ala ... [an-Nahl / 16: 36].
Kita ora ngirim wae rasul sadurunge sira (Muhammad)
Ingsun dicethakaké kanggo wong: "Lah, ana dewa, (hak diibadahi bener)
liyane saka Aku, banjur kowé sembah Me". [Al-Anbiya '/ 21: 25].
antarane piyambak (matur): "Worship ye Allah, sok-sok ana dewa bebener
sing ing wong Dadi, apa kowe ora ngabekti marang Panjenengane (marang).?"
[Al Mukminun / 23: 32].
monotheism Uluhiyyah, supaya padha bisa nyembah Gusti Allah mung bener
Kabeh rasul nuli munjuk marang wong supaya nyembah mung
Kamulyan kamulyaning ilmu gumantung apa sinau. Lan ilmu
monotheism punika minangka èlmu Noble-Noble. Ilmu sing paling gedhe lan Noble
punika ilmu saka monotheism lan Ushuluddin. Amarga, ing monotheism Gusti Allah
gawe jin lan manungsa, Mudhunake buku, dikirim para rasul, lan kanggo nggawe
swarga lan neraka. Sapa sing nyinaoni ilmu lan laku iku, banjur wong mursid
seneng. Nanging, sapa nglirwakake lan ora arep sinau, banjur iku derita lan
Gusti Allah marang abdine kanggo sinau syar'i, pisanan
bakal sinau punika ilmu saka Tauhid, Gusti Allah mirsa, nliti carane
mentauhidkan Allah, nyembah Panjenenganipun mlaku. Allah Sangat ngandika:
Supaya ngerti sing ora ana Allah (sing anduweni hak
diibadahi tengen) nanging Allah, lan nyuwun pangapunten dosa lan liwat (dosa)
marang wong mukmin, lanang lan wadon. Lan Allah pirsa panggonan bisnis lan
panggonan-mu. [Muhammad / 47: 19].
Sapa seda lan Panjenengané pirsa sing ana allah wis
diibadahi tengen bener liyane saka Allah, banjur dadi swarga. [3]
bangunan amal Muslim. Ing manungsa waé mesthi wicaksana tansah fokus ing
Ngapikake madegé. Nalika wong gemblung, bakal terus kanggo ngluhurake bangunan,
donya iki, lan kesenengan langgeng ing akherat. Minangka woh-wohan saka swarga,
sumelang, kebingungan lan narrowness sing felt ing bagéan dhadha, lan pepeteng
sing befell pepati. Nalika ing akhirat bakal metokake Zaqqum [4] lan siksa
TAUHID ukara & Jinis apik [6]
Tauhid -in ilmu syar'i (terminologi) - punika ba Allah
marang soko khusus kanggo Panjenenganipun, loro ing Uluhiyyah,
disyari'atkan dening wong, kayata ndedonga, Khauf (wedi), Sang Prabu
'(pangarep-arep), mahabbah ( tresna), dzabh (
Allah Pangeranira Alloh SWT, ora ana allah sing nduweni
diibadahi tengen mlaku nanging Dèkné. Paling Nyithak, Maha Asih. [Al-Baqarah /
apa sing Alloh lan utusane wis nyiyapake piyambak, salah siji jeneng utawa
Pengajuan kanggo Gusti Allah cara mentauhidkanNya, manut
marang kanggo ngleksanakake selaras (liwat kabeh printah lan larangan), lan
mbebasake dhewe saka shirk lan wong-wong sing nindakake shirk). [7]
Yen kita bali menyang al Qur'an, Allah wis informed kita
sing 'aqidah kabèh rasul iku monotheism, lan misi sing wiwit karo tauhidullah,
lan monotheism punika prakara gedhé lan paling penting sing padha nindakake.
Wau, ing sesambetan 'nagari saka monotheism marang kabèh
(lan kaya roh awak). Amarga badan ora ngadeg munggah lan manggon, kajaba ing
wong-wong mau kanggo nekseni yen ana allah sing nduweni diibadahi tengen bener
kajaba Allah, lan Muhammad iku utusan Allah. (Ing tembung liyane: Dadi pisanan
martakake kanggo wong-wong mau kanggo nyembah Allah piyambak) (uga tembung
liyane: Dadi padha supaya Gusti Allah minangka mung diibadahi layak). Yen padha
mbangun-turut kanggo kang (Ing sajarahé: nalika padha mentauhidkan Allah),
banjur wong-wong mau Allah wis kapekso wong ndedonga kaping lima dina. Yen
padha mbangun-turut amarga kuwi, banjur wong-wong mau Allah digawe iku lampu
marang wong-wong mau amal, kang dijupuk saka sugih antarane wong-wong mau lan
nyembah mung Allah, ora iki jumbuh karo brayaté Gusti Allah, lan sing kaadilan
Man. Kaadilan punika basis saka panyiapan saka langit lan bumi, minangka Allah
ngaktifake wong nindakake kaadilan ... [al Hadid / 57: 25].
budak kanggo makluk karo ibadah mung kanggo Alloh SWT piyambak, lan ora
sampun rampung injustice -lawan saka adil- maneh dissenter. Carane wong bisa
nyembah soko kang wis ora kekuasaan- nalika Allah nitahake nggoné Dèkné lan
Dèkné Ngaturaken Sembah Nuwun soko, iku Gusti Allah piyambak sing marang Good
Lan aku wis ora gawe jin lan manungsa kajaba padha ngirim
giver Rizki Yang wis daya maneh kuwat banget. [Adh Dzariyat / 51: 56-58]
Ditrapake ora adil, amarga iku (padha) nyedhaki
sadulur .... [Al Maa-Abakaliki / 5: 8].
Islam, minangka agama monotheism, dhawuh pandherekipun
kanggo moral Noble, morally becik lan ala ngalang-alangi. Islam uga dhawuh
kabeh tumindak adil lan becik lan nglarang tumindak ala. Allah Sangat ngandika:
Pancen, Allah ngandhani (sampeyan) supaya padha
nglakonana kang becik, kanggo menehi kinsfolk, lan Gusti Allah ngalang-alangi
saka indecency, munkar lan memungsuhan. Kang mulang kowe, supaya kowe bisa,
dingati-ati. [An-Nahl / 16: 90].
Malah Gusti Allah panggilan Book Kang (al-Qur'an)
Lan wis ukara Paduka sampurna Gusti (al-Qur'an), (ukara)
punika tengen lan sing padha ... -al An'am / 6, paragraf 115- titik, tengen ing
kabar, lan sing padha ing governing lan begalan. [11 ]
anduweni hak pangayoman saka panguwasa Muslim lan njaluk janji swarga. Muslim A
anduweni hak hak wala '(kasetyan) Muslim liyane amarga saka monotheism
padha aja ngalang-alangi apa sampun kapenggak dening Allah lan utusane lan
wong-wong sing ngakoni ora agama sing bener (Islam), (IE wong) sing wis
diwenehi al Kitab nganti padha mbayar Jizya (tax) karo pengajuan gelem padha
ana ing negara satinut. [Ing Tawbah / 9: 29].
Aku dhawuh perang marang wong, nganti padha nekseni yen
ana dewa, (allah) sing diibadahi bener nanging Allah lan Muhammad iku utusane
Allah, upholding pandonga, lan mbayar zakat. Yen padha rampung, banjur getih
lan bandha kajaba aku nglindhungi hak Islam, lan qiyamat
zhaliminya. Yen padha kafir dhimmi (direksa saka aturan Islam), utawa mu'ahad
(ngetik menyang persetujuan karo pamaréntah Islam), utawa musta'man (pangayoman
saka keamanan pamaréntah Islam), banjur padha ora bisa ngirim matèni. Allah
padha sing perang sing amarga agama lan ora (uga) ngusir saka omah-omahé.
Sapa mrejaya mu'ahad kapir, banjur ora mambu swarga.
Nalika ing kasunyatan iku bisa mambu gondho saka ing swarga, saka (jarak)
O Anak Adam, yen teka kanggo Me karo kabeh dosa
panjenengan bumi, déné kowé nalika aku mati ora digandhengake slightest, mesthi
nggawe (iman) ayu ing atimu, lan nggawe sing sengit kaanan ora percaya, duraka
lan piala. Padha sing gedhe-gedhe sing tindakake dalan kang bener. [Al Hujurat
iman, banjur bakal mesthi Kita marang wong sing urip apik lan bakal We menehi
"Sawise pedunung swarga pindhah menyang swarga, lan
wong-wong saka Bowling ketik Bowling, banjur sawise Gusti Allah uga ngandika:
'Njupuk metu (saka neraka) wong kang padha ana bobot saka wiji sawi saka iman,'
banjur padha dibusak saka neraka, mung mung padha awak ireng jet (kaya areng
batu baru). Banjur padha sijine menyang kali urip, banjur badan sing akeh
(panggah) minangka wutah saka wiji sing ana ing pinggir kali. Apa kowe ora sok
dong mirsani yen wiji mundak akeh kuning lan Pambungkus? " [7]
rasa seneng. Mulane, kabeh amal kudu rampung kanthi ikhlas kanggo Allah,
salah siji ing wangun pandonga, alms, amal, pasa, kaji lan liya-liyane.
Sing digawe pati lan urip sing Dheweke uga nyoba sing,
sing antarane sing amal sing luwih apik. Allah iku Maha Mulya tur ngapura dosa.
Ing ayat Noble, Allah nyebataken "apik
tumindak", ora "amal sing akeh". Charity, disebut apik utawa
bener, yen meets loro kahanan, yaiku tulus lan Ittiba 'kanggo Nabi Muhammad n.
Kasapuluh. Wong Tauhid sing bakal njaluk raos keamanan
supaya panjenengané tansah wary, iku tansah ing negara wedi lan kuwatir. Padha
wedi dina ala, utawa wedi gadhah luwih saka rong anak, wedi ing mangsa, wedi
apik, sejahtera, aman lan tentrem. Yen manungsa kepengin kawilujengan ing donya
lan ing akherat, banjur padha kudu dikonversi ke Islam lan tundhuk kanggo
kamenangan sing cling kanggo agama iku nggoleki, nanging ing kondisi sing padha
kudu mentauhidkan Allah, tak nyisihaken saka kabeh (form) shirk, syar'i sinau
lan esthi amal shaleh. Alloh prajanji, bakal nggawe ngatur ing bumi, sarta
nyantosakaké iman, lan kanggo nggawe urip ing donya iki aman Sentausa. Allah
pracaya ing satengahmu, lan tumindak-tumindak, bilih Panjenenganipun tenan
isih nyembah dhateng kula karo ora digandhengake karo apa-apa. Nanging
sing sapa (isih) ngandel sawise (janji), banjur padha sing gedhe-gedhe sing
Rebel. (Lan Nur / 24: 55). Waca uga huruf al-A'raf ayat 96.
TASHFIYAH lan MT, BALI KEY ING GLORY OF ISLAM [9]
menyang syariat Islam, kayata shirk, ngaku saka
kawicaksanan Allah Ta'ala utawa penakwilannya, larangan hadits -hadits asli
hubungane 'aqidah lan liya-liyane. Uga tashfiyah (dimurnèkaké) ibadah
macem-macem jinis wulangan sesat kang ngregeti kemurnian lan sempurno Islam.
ngankat kemungkaran. Ie, karo kepelatihan Islamically
bener, saka siji umur awal, lan tanpa kang dipengaruhi dening pendidikan kulon
kang padha kafir, banjur nggawa wong-wong mau bebarengan ing kamanunggalan
'nagari saka monotheism, IE' nagari saka Ahlus Sunnah.
'an lan Sunnah Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam, lan
ngasilake path saka pracaya, cara kanca Radhyallahu anhum. Fitur iki bisa uga
ora temen maujud ing grup wae, utawa agensi dakwah, utawa organisasi sing ora
ngisin 'nagari saka Ahlus Sunnah wal Jama'ah. Sajarah wis seksi iki kasunyatan.
Mung negara-negara sing cling menyang 'nagari saka Ahlus Sunnah piyambak bisa
nyawiji kekuatan saka Muslim kasebar. Mung 'aqidah Salaf piyambak, banjur jihad
uga panglimané apik lan nglarang ala iku bener, lan iki ngrambah kamulyaning
Karo 'aqidah Salaf, Muslim lan preachers-da'inya bakal
nyawiji, supaya minangka kanggo entuk kamulyan lan dadi sing paling apik saka
ummah ing. Iki, amarga 'nagari Salaf adhedhasar al Qur'an lan Sunnah miturut
apa ndadekake apik page generasi ummah iki (IE, kanca-kanca). [11]
negara mentauhidkan Alloh ngleksanakake Sunnah Nabi, lan dibusak kabeh Wangun
shirk lan wulangan sesat. Mugia, Alloh SWT kanggo nggawe kita kalebu klompok
slamet ing ngisor iki ing HBS saka anhum sahabat radhiyallahu. Lan mugia Alloh
SWT kanggo klumpukne kita ana ing swarga karo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa
Kamulyan kanggo panjalukku, dhuh Allah, aku kudu ngalem
kowe. Aku nekseni ora ana allah wis diibadahi tengen bener kajaba sing, aku
Padha saosa puji marang aalamiin Rabbil '.
[Disalin saka edition majalah As-Sunnah 11 / Taun X /
Blangkejeren kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Gayo Lues, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Blangkejeren, Gayo Lues Cithakan:Kabupaten Gayo Lues
nang Kabupaten Gayo LuesBlangkejeren, Gayo LuesKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Filed under: Kejawen, Serat Leluhur | Tagged: Kejawen, Kisah Ramayana, Mahabarata, Serat Kuno, Wayang Kulit |	« Kemboel Dewi Sri Tingkepan »
Euis Jaja, on April 17, 2011 at 12:56 pm said:	Mohon share ya …Tulisan
SATUAN KARYA PRAMUKA TARUNABUMI (SAKA TARUNABUMI)
(Dilih saka Kecamatan Gemarang, Madhiun)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gemarang,_Madhiun&oldid=1036627"	Kategori: Kabupatèn Madhiun	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 14 Maret 2016.
Angger Rika duwe pitakonan, tulung aja takon nang kaca kiye utawa kaca dhiskusine. Rika
sing ditulis bareng-bareng sacara gotong-royong nang panganggone kabeh. Situs kiye kuwe anu WikiWiki, sing artine sapa baen, klebu Rika, teyeng ngowahi utawa nyunting saben artikel sing ana, carane yakuwe ngeklik pranala sunting sing ana nang bagiyan nduwur sisi tengen kabeh artikel Wikipedia.
Sedulur Banyumasan, Mangga nglengkapi Wikipédia Basa Banyumasan. Sedulur kabéh olih nambah, ngobah, nyisipna mbuh tulisan apa gambar, sing penting apa baén sing dimuat kuwe ora nyalaih aturan pemeréntah, agama, tata krama lan liya-liyané, artiné sing pantes-pantes utawa wajar. Mangga juga deleng halaman takon (FAQ) sing cokan dadi pitakonan, uga kaca pitulung/rewang (hélp) nggo nggolét bantuan nyunting nang Wikipedia Banyumasan kiyé. Nggo njajal mangga njajal nyunting nang kothak njajal! Isi Wikipedia kuwé debawah naungan Lisénsi Dokuméntasi Bébas GNU, dadi aturané bébas ning sing manut aturan umum lan bertanggungjawab. Deleng juga aturan-aturan Hak Cipta sing mengatur bab latar belakang hak cipta, sumber terbuka, lan isi bébas.
Sugeng_maca&oldid=172020"	Kategori: Informasi dasar Wikipedia	Menu navigasi
sejenis perdu hias sing biasa ditandur wong minangka pager urip utawa komponèn taman. Tanduran sing asalé saka Amérika Tengah iki saiki nyebar ing sadhéngah papan tropis, ing sapérangan papan malah wiwit dadi gulma utawa spesies invasif (Australia, Tiongkok, Afrika Kidul, lan sapérangan papan ing Oceania).
Semak utawa perdu taunan, sok arupa wit sing bisa tekan 6 meter dhuwuré. Tanduran diwasa bisa duwé eri sing ora tuwuh nalika tanduran sisih enom. Godhong wangun oval utawé elips, rada nggelombang pinggirané, kasusun mapasang-pasang, wernané wiwit saka kuning ngejreng tekan ijo tuwa, gumantung spesies lan lingkungan anggoné tuwuh (ing panggonan sing luwih padhang, werna godhong uga luwih cerah). Kembang werna biru nganti ungu mawa kepyur putih, kasusun jroning sawijining cawang sing metu saka kèlèk pang utawa pucuk pang, ngembang sadawané taun. Wohé werna kuning (ijo nalik aisih enom), bunder kanthi dhiameter tekan 1 cm.
Godhong lan wohé ngandhut racun kanggo manungsa lan kéwan ingon gedhé (dilapuké naté matèni asu lan kucing)[1] senajan ora duwé èfèk apa-apa kanggo manuk.[2]
Duranta erecta 'Aurea' (teh-tehan)
Tanduran iki ora akèh merlokaké kawigatèn kanggo tuwuh becik. Tanduran iku tuwuh cepet lan gampang mangun semak sing kandel mula merlokaké pemangkasan.
^ Thompson, N (2007). "Poisonous Plants in Australia: Enabling consumers to buy safe plants" (PDF). WWF-Australia: p. 10. Dijupuk 2008-12-11.
wong lanang, rame seng teko wong wedok ayu-ayu….nek blog wong wedok, rame seng melebu wong
Ing Ngarsa Sung Tuladha Ing Madya Mangun Karsa Tut Wuri Handayani( Ki Hajar Dewantara )Daniel SuhartaAlumni TDIP lulusan
Ora kadhepa marang aku bumi ambal watu liyu
Aju musnah ilang tan ana raga kumala
dhuwur rai banyu neng Bendung Katulampa sempat ketuk 210 sentimeter utawa berstatus Siaga I.
Saka pantauan petugas, Senin esuk, banjir kedelok ngrendam pekarangan warga, paling utama sing cedhak karo
sing cedhak karo lokasi proyek normalisasi, kaya ta neng RW 03, yakni RT 03 lan RT 04, ngalami dampak sing paling parah. Amerga, banyu saka kali Ciliwung ngliwati tanggul sing durung rampung lan ngelemke omah warga.
Awi (50), warga RT 03 RW 03 desa Pulo, nuturke, awake wis anyak ngungsi saka omah kawit Minggu sore wektu raen banyu neng Ciliwung ningkat.
"Wis saka wingi sore. Aku teras ngungsi wae menyang Rusun Jatinegara kulon," tembung Awi wektu nileki omahe sing isih kebanjiran neng desa Pulo, Jakarta wetan, Senin esuk.
Dheweke ngomongke, puncak banjir neng desa Pulo kedadean nang dina Senin mau. Dheweke ngirakne, omahe klelep banyu nganti sadhuwur 2,5 meter.
Camat Jatinegara budi Setiawan nuturake, sakabehane, daerah desa Melayu nganti gebug 06.00 esuk mau rata-rata klelep banyu kanthi dhuwur 50-150 sentimeter. Sacacah panggon tinggal neng RT saka RW 01 nganti RW 08 melu
PCM Pakis - PDM Kabupaten Banyuwangi | Muhammadiyah
sugeng rawuh nda..: Pahlawan, upahnya pelawan
yaiku sawijining kedadeyan kang dumadi ana salah sijining panggonan lan nglibatake apa wae sing ana ing ndonya iki kayata kedadean gempa bumi utawa lindhu, kedadean kacelakan utawa kecelakaan, kedadean bencana alam banjir, tanah longsor, lan sak panunggalane.
Sawentara pawarta yaiku cathetan kadadeyan utawa prastawa kang diwedharake ing sajroning tulisan ing media cetak, utawa laporan ing media elektronik. Kadadeyan utawa prastawa kang diwedharake iku awujud kadadeyan saben wektu sing ana ing ndonya iki, umpamane: lindhu (gempa bumi), perang, rudapeksa (pemerkosaan), banjir, lan liya-liyane.
arep ngurangi kanggo bal-balan, soale ak nek ngono kui yo ikut melu e mas. mergane kerjaanku yo berhubungan karo golek
Website/Weblog Banyumasan[sunting | sunting sumber]
Cithakan:Football manager history - Wikipedia
Lua error nèng Modul:Navbar larik 23: Invalid title {{{name}}}.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 16 April 2013.
yaiku sijining tulisan sing neng njerone kasebut ciri, tanda, utawa barang; klasifikasi yaiki pangelompokan lan deskripsi saka informasi awal sing wis dimangerteni.
Gafatar menika katon sayah sanget amargi nempuh perjalanan ingkang tebeh nggeh menika saking Kalimantan transit wonten Surabaya banjur dilajengaken dugi Jombang. Mantan anggota Gafatar menika wonten tiyang 19 ingkang terdiri saking tiyang sepuh sae kakung mawi setri saha bocah-bocah. Kanthi mekaten warga jombang engkang sampung medal saking organisasi Gafatar saget kumpul malih kaliyan keluarga wonteng griyanipun piyambak-piyambak."
bisa kanggo belajar gawe teks tanggapan nganggo bahasa jawa.
Kejaba saget kanggo nanggepi salah sijining berita teks deskriptif uga saget didamel kagem nyritakake salah sawijining kedadean utawa pengalaman pribadi sing nate kita alami. Mekaten sekedik atur babagan teks deskriptif mugi saget caos gambaran kagem rencang-rencang sedaya anggenipun sinau basa jawi.
Tags : contoh teks deskriptif bahasa jawa,
wasit, soale wasite wes keweden dhisik karo Boromania. Ojo sampe koyo ngunu cah, menang ora umuk, kalah/seri ora ngamuk.
sugeng rawuh nda..: bunga tidur kawula alit..
wes tow mas ndang nggolek bojo drpd mimpi sing aneh aneh ngunu kuwi....
ngeblog kuwi pangestune Gusti Allah.. mengubrus...
*pakdhe mbilung: haha.. pesta? kawula alit menika cukup kolesom campur bir, surungan
aku rung wani.. gajiku isih sithik.., dimpet dhisik ya.. ngombe jamu sing akeh..
hahaha kawula alit ae iso duwe mimpi koyo ngono, opo maneh sing gede :p
*om hedi: kawula alit iki pancen akeh kekarepane kok om.. mung kapan tekane..
terusin mas cerita ngimpinya. kan cuman ngimpi tak "real", jadi gpp kalau bisa sharing.
ngangkring koboi neng bunderan hi jumuwah bengi :)
sopo sing nggelem tak rabi? nggosep? wah perlu cek n ricek iki..
halah, paling-paling kuwi mergane kantongmu wis tipis. coba yen isih tebal, mesti rak ora nganggo ngimpi barang. langsung nggolek nang kalibata... iyo to?
sing udad udud neng blog iki mengubrus...
*mas ipul bangsari: ojo seru seru mas.. ora
rasio lanang vs wedok..??
sugeng rawuh nda..: tentang tai....
wis mbok ulet ulet nganggo tangan dadi ora moprol karepe dewe..:)*mr t: semua bisa di itung kang.. :P*gita: ora.. :D*pitik: ra ono sing mati mas.. lha mbok tampani terus digondol mlebu kamarmu.. :)*lutfi: jajal di itung maneh lut.. sopo ngerti ono sing kliwat.. :)*istiqaroh: ora jeng.. :P*didit: kowe wis lulus durung...??? iso go bahan skripsi kuwi.. :)*mitong: wis... kan mbok cewoki..? lali po.. :P*moesJum: wis awit mbiyen mas.. :D*mbok Ve: yo rak sah diitung maneh mbok.. wis tak etungke
*ono loro: lha lelemu pakanane tai to mas...??? lele sing ora ono sungute..???
mbok apusi etungane yo gak mudeng, bar topo malah tambah njijik'i ngono le
dirembuk tenanan, nganti diitung2 barang...lha nek aku bar ngising yo ra tau mikir taiku kuwi bablas nangdi..sing penting
yo ojo tai sing di buang ng sarkem, tapi pejumu kuwi wae sopo ngerti iso dadi anak.. anak kan generasi penerus bangsa... rodo patriotik sithik lho mas.. sopo ngerti entuk tanda jasa.. suwun kersa mampir ing lapak kula menika.. :D
Kulon Progo, Gunung Kidul,Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Prambanan Tempel Jogyakarta Indonesia by IDXL Gigapan photography
ora kadohen anggone lunga-lunga, mengko sokaraja dadi pusat pabrike mengko dadi enyong dadi
payung lek wes kiro-kiro dhek dhuwure persis Candi Badut.Ker jare dhek Oyonid onok candi yo, dhek endi
hiya iku momongane Sabdopalon feet; sing wis wirang nanging kondhang race; contacted by other kacetha genaha njingglang; nora wong ana ngresula less; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; Andayani indering universe; padha Asung bhekti. (
Emong me, me wirang dhatêng earth sky, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, petty botên momong majesty. Manawi majesty ... botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, Manik name Maya, punika me, ingkang crater services wedang sanginggiling Redi REDI Mahmeru punika SADAYA me, ... " (
sêndhu: "Kula niki sing Queen Dhang Hyang rumêksa Java. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan me. Wiwit so rumiyin ancestral majesty, the Wiku Manumanasa, Bambang Sakri Sakutrêm lan, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ..... ....., Dumugi sapriki age-kula sampun langkung 3 epidemic in 2000, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, ..... " (Sabdo Palon said sadly: "I was guarding the Queen’s Dhang Hyang of
têgêsipun caterpillar, genggong: botên ewah lasting. Dados punika wicantên-kula, kenging kangge pikêkah caterpillar land pasêmoning Jawi, salaminipun lasting. " ("...,
Paduka yêktos, Manawi sampun polite Islam agami, agami nilar Buddha, down majesty tamtu Apes, Jawi Kantun jawan, Jawinipun ical, petty nunut Sanes nation. Benjing tamtu dipunprentah on Tuesday, Jawi tiyang ingkang mangrêti. " ("
Javanese (Jawi) who understands. " "..... The King diaturi ngyêktosi, visiting yen ing ana ajênêng tuwa wong Java, agêgaman kawruh,
karsane arêp ngrangkul Sabdapalon Nayagenggong lan, nanging wong loro would pour musna. The King ngungun sarta nênggak waspa, sprinkle wusana ngandika marang Kalijaga Sunan: "Ing tomorrow nagara nagara Blambangan salina User Name Banyuwangi, dadiya Tenger Sabdapalon ênggone bali land marang momongane anggawa Java. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng Sabrang
Ngrasuka Islam, Wit me puniki yekti, Dang Hyang Ratuning Jawi, Momong
must to apart...!) 4. Paduka Klawan the Nata, Maring Wangsul sunya Ruri, Mung petungna me mature, Ing benjang sakpungkur mami, Kang Yen prapta wus Wanci, Jangkep gangsal atus years, Wit ing dinten punika, Kula gantos agami kang, Gama Buda me
lava.) 6. Ngidul ngilen purugira, Ngganda ingkang warih banger, Nggih punika me my medal,
Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing ground Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Ngesthi Sapta Aji, Upami nyabrang time, middle-tengahipun Prapteng, Kaline flood bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah vanished manungsa prapteng pralaya. (
died.) 8. Bebaya ingkang tumeka, Tanah Jawi Warata sa, Ginawe kang Paring Gesang, Tan kenging dipun flown, Wit donya puniki ing, ing Wonten sakwasanipun, Sedaya pre Jawata, Kinarya amertandhani, Universe Today yekti ana akarya kang. (
personile wis kumpul kabeh, akhire mixing dimulai.
"Saiki awake dewe gak iso nelan mentah-mentah kabeh soko glam rock. Lek aku macak koyok ngene, dadine gak ayu malah dadi koyok bencong" jare Blangkon maneh, karo nduding Steve "Sex" Summer, vokalise Pretty Boy Floyd, sing nggawe bedak karo lipstik dan ketok ayu.
"Sex, drugs, rock n roll iku wis gak jamane. Aku iki
efek. Sing Atjeh kerjoane nggambar tok." jarene Dodi karo cekakakan. Dodi iki yo lucu. Jeneng asline iku Yoggi, tapi si Blangkon kuwi pancen iseng. Jenenge diganti dadi Dodi. Akhire sampe saiki jeneng Dodi luwih populer timbangane
Inggris dipisuhi wae, wong Madiun ae keminggris" jarene Blangkon karo cekakakan.
Ono cerito lucu soal Wok karo Blangkon.
tetep lanjut. Tapi aku kudu nyusul Panjul. Arek iku pancen koplak. Ngenet tapi lali nggowo duek. Dadine njaluk susul trus njaluk bayari disek. Uasu. Yo wis, aku pamitan karo Sangkakala.
sugeng rawuh nda..: bernafas sejenak
sekalian.. :Dpethak cinandra resiking wardaya, mangayu bagya dinten riyadi natal menika mugi ingkang Widhi paring berkah dhumateng panjengen sedaya..ups saya belum ninggal gantungan kaos kaki di kontrakan.. :(
tememplek by endik kurang luwih jam 11:45 p.m.,
nuwun ingkang sanget om.. Damai juga besertamu om.. lagi di jakarta,
wicak: nggih ndoro.. wonten mung sakwarsa sepindah.. matur nuwun.. Damai mugi ngrangkul panjenengan sak dangunipun wekdal.. :Daku ndungo domai damai iki opo yo ditompo karo
mangka sijapa poela iang bole djahadie si Piet item sinjo ?Koeaing!
ndik, kowe mulih to wingi?
arep gawe agama dewe kok. mumpung isih
anyar.. wis ngopy durung..??? :D
selamat natal...selamat ulang taun...hadiahnya dirapel tho?! :D
*mbakdos: hadiah dirapel? rapel taun ngarep..?? wah.. lha tante mbakdos ora ngadiahi aku..?? :D
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia
renungan) Sat Jul 27, 2013 10:51 pm senadyan sibuk.. kudu di bagi wektu kanggo
am Kulo nuwun, saestu renungan niki ndadosaken manah kulo gumregah kelingan menopo ingkang sampun
pulang..._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Kedudukan Sri Paduka Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono IX, Kami, Presiden Republik Indonesia, menetapkan:
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi
di Indonesia. Tentara wajib mahami aspek budaya masyarakat neng panggon dekne kabeh nugas.
Tumpeng dadi salah siji aspek budaya, nggeret didadekne dadi ndheweke panyinaon kanggo para prajurit.
Kuwi amergane lomba nggawe tumpeng nusantara dilaksanakake neng Aula Makodim 0730/Gunungkul.
"Tujuane lomba tumpeng nusantara mung sederhana, kanggo panjeronan budaya supaya prajurit TNI bisa manjing ajur-ajer," tembung
Dandim, tumpeng nduweni akeh jarwa. salah siji antarane yakni bentuk tumpeng sing kaya gunung nglambangake hubungan manungsa karo Sang Pencipta.
"Lomba mangkene intine kanggo melajari jarwa simbolik sing terkandung neng jero tumpeng dadi
IV.1 Gambaran Umum Wilayah Kajian ............................................ 76
Desa Karangwangi, Kecamatan Mekarmukti ........... 84
yen kene iki dadi rejo tak jenengi kutha iki
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
omah.. ra ono sing metu ki,opo podo turu awan dadi males arep ngisi
lan nangkep salah sawong pamayu, banjur saka proses penyelidikan kepolisian meringkus sawong kancane sing sempat kabur
Ana dene kira Neco Subagdo (41), lan Risumaji (43) sing padha-padha warga Margorejo Tempel mengincar pitik-pitik neng pangingon-ingonan dusun Sonowetan, Mardikorejo, Tempel.
Wektu tengah wengi, dekne kabeh nekani kandang-kandang pitik lan ngrusak lawang kandang. Jero aksinya, dekne kabeh menggondol 12 ekor pitik lan pakan
Ana dene bengi kuwi, kira sing tangkep yaiku Neco. Panugas jaga pangingon-ingonan bacut terus nggawa kira menyang Kepolisian kanggo proses hukum luwih banjur.
Sakwise dilakoke interogasi lan pendamalam kasus, polisi bacut terus nyelak sawong kancane, Risumaji, lan nangkep pamayu neng omahe akhir minggu wingi.
Kecamatan Tempuran, Kabupaten Magelang ora isoh lolos wektu diciduk panugas Sat Reskrim Polres Magelang kutha.
Sajrone sewulan, dekne kabeh mlebu jero Daftar panggolekan wong (DPO) kasus pembobolan omah duwe Rifkhan Khasan (35) neng Kecamatan Bandongan.
Kenthi lan Ambon sing tanggan kuwi akhire mendekam neng sel kuwawan Mapolres sapanggon.
Sawentara polisi isih nyelak siji pamayu meneh, yakni Rohmat alias
kapindho kira iki bareng siji kira sing isih buron membobol omah Rifkan neng Dusun Ngiwon, desa Banyuwangi,
degan butiran/gelas,es beras kencur,kanggo sedulur wedon/perempuan es daun sirih kang badrun kena kanggo nambah seket hubungan indehoy,ati-ati ana banyumasan palsu,nek banyumasan sing asli ana
aku mangan nang banyumasan nylekamin banget,dijamin halal sedulur
aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
kanggo wong-wong sing kapéngin, minangka lantaran diwenehi kanggo Nabi Yusuf,
sing diwenehi daya saka iman ing Gusti Allah sing ngatur supaya nggodha saka
kraton ratu ingkang ayu Mesir sing kepengin kanggo ngarih-arih Joseph laku
Kajaba iku, ing layang Joseph Gusti Allah uga warns wong
ora kanggo laku shirk (associating partners karo Gusti Allah).
Nabi Muhammad ngandika yen dosa sing paling apa shirk.
Punika sababipun dene Abraham tansah ndedongaa, supaya anak lan putu kang
nyegah saka mengkono shirk (nyembah brahala).
armpits mratobat Allah (bali ber iman, lan ngakoni ba Allah, kaancam bakal
43 [1] Utawa aja padha njupuk pambantu liyane Allah [2].
Ngomong [3], "Apa (sampeyan njupuk iku banget) malah sanadyan padha ora
duwe apa-apa apa lan padha ora ngerti (apa-apa) [4]?"
44. Sira dhawuha, "Relief belongs mung kanggo Allah,
[5]. Dheweke nduweni panguwaos ing langit lan bumi [6]. Banjur marang
ngarsaning Allah bakal bali [7]."
Ayat 45-48: Ing mungsuh agama roto saka kalimatut
monotheism, padha remen nalika tembung saka ut lan shirk kasebut, nalika pracaya
ngasorake awake dhewe marang Gusti Allah Subhaanahu wa Ta'aala lan mentauhidkan
Gusti, lan Ringkesan ing negara saka wong musyrik dina pangadilan.
45. [8] lan nalika iku diarani mung jeneng Allah [9],
upset ati wong kang ora ngandel ing akherat. Nanging, yen jeneng allah liyane
saka Gusti Allah sing disebut, dumadakan padha dadi Merry [10].
46 Sira dhawuha, "Dhuh Allah, kang nitahake langit
lan bumi, sing mangerténi kabeh ketok lan Katon, Sampeyan sing panentu antarane
para abdi Paduka bab apa tansah padha beda-beda [11]."
47. [12] lan kajaba wong kang padha salah duwe kabeh sing
ana ing bumi lan plus akeh, padha bakal ngluwari piyambak karo saka paukuman
iki mung amarga saka Intelligence sandi [14]." Bener, iku
test [15], nanging sing paling akeh ora ngerti [16].
50. Pancen, ing wong sadurunge padha ngandika iku [17],
51 Banjur padha ditindhes (musibah) saka jalaran ala sing
padha [18]. Lan wong-wong sing nindakake
kanggo kang soho ingkang katah)? Satemené
ing sing pratandha (daya) saka Gusti Allah kanggo pracaya [21].
Ngerti, O sadulurku, bisa Gusti Allah tansah mucal kita
Pancen, aku wis ngiwa agama wong sing ora pracaya ing
Satemené (monotheism agama) agama sing kabeh; siji agama
aku Gusti, supaya nyembah Me. [Al Anbiya ': 92].
Iki agama, Yusuf disebut ing loro kanca (ing pakunjaran).
O loro kanca-kanca ing pakunjaran, kang luwih, Rabb-Rabb
warna utawa Gusti Allah Kang Mahakwasa, menang. Sampeyan ora nyembah liyane
Allah, kajaba mung (ibadah) jeneng sing lan leluhurmu fabricated. Gusti Allah
ora nurunake keteranganpun babagan jeneng. Kaputusan ana mung sing wèké Gusti
Allah. Sampun dhawuh sing nyembah ora nanging Dèkné. Sing agama tengen, nanging
sing paling wong ora ngerti. [Yusuf: 39-40].
Uga para nabi, padha martakaké marang agama iki, minangka
Lan Ingsun wis dikirim utusan kanggo saben bangsa (kanggo
telpon): "sembah Allah (piyambak), lan shun taghouts sing," [An-Nahl:
dicethakaké kanggo wong: ". Lah, ana Ilah (ing sisih tengen) nanging aku,
supaya ibadah kowé bakal kabeh aku" [Al Anbiya ': 25].
lan pracaya ing Allah). Dadi, iku kudu sadurungé dening
ngaku iman. Kapitadosan ing Gusti Allah kudu dipunrumiyini déning ngaku kabeh
(kang dipertuhankan dening manungsa, Pent) Kejabi Alloh. Mulane, monotheism
marang allah liyane saka Allah ora bisa ngidini (do'anya) nganti Kangen, lan
watak cerobo saka (manungsa waé) shalat. [Al Ahqaf: 5].
lan ora (uga) menehi gawe piala kanggo sing saka Allah; Jalaran menawa kowé
nglakoni (kayata) temené kowé kalebu sing wrongdoers. [Yunus: 106].
Sapa kang Allah, banjur tenan sampun setya dosa gedhe.
Lan satemene dicethakaké kanggo sampeyan lan (nabi)
sadurunge: ". Menawa kowé ascribe (Allah), mesthi tumindak bakal dibusak
lan mesthi dadi wong kapitunan" [Az-Zumar: 65].
Ing layang al An'am -after sebutno (crita) sawetara para
kanggo Gusti Allah kumudu antarane abdi. Yen padha karo Gusti, mlayu adoh saka
tumindak sing padha wis rampung. [Al An'am: 88].
Shirk nimbulaké ngeyek lan lowliness. Ngandika Allah.
Sampeyan ora kudu invent wae dewa sanesipun Allah, supaya
kowé dadi blameworthy lan ora nilar (by Allah). [Al-Isra ': 22].
tak magfirah (pangapunten) lan ing penggalihipun dhumateng saka Allah. Ngandika
Pancen wong-wong sing ascribe (soko) Allah, mesthi banjur
Allah ngalang-alangi wong Paradise, lan Panggonan neraka, ora ana wong zhalim
ing helpers. [Al Maidah: 72].
Ngomong: "Ayo kula kanggo maca apa iki pareng marang
kowe dening Gusti, sing ora kudu digandhengake apa-apa karo Gusti [Al An'am:
Ngomong: "Rabbku tumindak mung pareng saka
indecency, loro katon lan didhelikake, lan dosa, nglanggar hak manungsa
Bakal supaya kula pitutur marang kowe bab dosa paling?
Padha mangsuli, "Mesthi, O Rasulullah." Ngandika, "associating
ngandika, condong bali lan lungguh mudhun lan ngandika (maneh), "Lan elinga
marang goroh (kalebu utama dosa-Pent). "Panjenenganipun bola tembung,
nganti kita ngandika," We pengin wong bisu. "
Uga ing hadits anhu Ibnu Mas'ud radhiyallahu ', ngandika.
Rasulullah, apa iku dosa paling? Piyambakipun mangsuli,
"Sampeyan associating partners karo Allah, nalika Panjenenganipun wis
Beware of shirk, cilik utawa gedhe! Shirk iku
(kadhangkala) ora luwih katon saka karo semut ing watu ireng. Lan ora
Lan (elinga) nalika Abraham ngandika, [Ibrahim: 35]
"Ya Rabbku, nggawe negara iki (Mekkah), kang iku sawijining negara aman,
lan bocah lan sijine adoh putu sandi saka ibadah idol.".
Ya Rabbku, brahala nyata wis kesasar paling manungsa.
utusane ngerti luwih apik." Panjenenganipun ngandika, "Ing tengen
Allah marang abdine iku padha nyembah Panjenenganipun lan ora menyekutukanNya.
Nalika hak para abdiné Gusti Allah ndhuwur ora torture wong sing padha ora laku
Yen monotheism tengen, banjur, manawa batur-bature wis
Panjenengane [Al-Isra ': 23].
kita, padha katahan metu saka neraka, padha ora krungu swara slightest saka
Hellfire, lan lagi di lindungi ing nglaras apa kang dikarepake dening wong-wong
mau padha ora trenyuh dening awesomeness gedhe (ing
Pancen, Allah bakal nyimpen wong .......... 99 Gusti
Allah banjur nyebar ngrekam amal ing ngarepe iku. Siji cathetan (ukuran)
kowé alesan?" Wongé semaur: "O Rabb!"
Ngendikane Gusti Allah, "Manawa. Pancen ing kita cathetan, sampeyan kudu
kaluhuran. Lan cen dina sampeyan ora bakal dizhalimi "Tindak metu kertu,
timbanganmu!" Wongé semaur: "O Rabbku, apa tegese SIM karo cathetan
amal (ugliness) iku." Panjenenganipun ngandika: "Delengen, sampeyan
ora bakal dizhalimi." Banjur cathetan diselehake ing salah siji saka
timbangan lan SIM ing sisih liyane. Banjur ngrekam amal dadi entheng lan kertu
dadi abot, apa-apa luwih abot tinimbang jeneng Gusti Allah. [2]
kabeh iku, Owner, nitahake, pawewehe kanthi suka Rizki, Yang lan Shutting
mudhun, care Yang jagad iku kabeh, loro ndhuwur lan ngisor.
Yaiku ba Allah ing ibadah tanpa ngowahi bagéan paling
cilik saka ibadah kanggo liyane saka Allah k. Iki makna saka tembung manunggal
lailaha Illa, ora ana darbe hak diibadahi kajaba Allah. Amarga Panjenengane iku
kang nitahake, nalika saliyane iku titah, lan mung Gusti Allah bisa ngidini
usulan wong sing dakkirim lan bisa ngilangke kasangsaran. Allah ngandika,
apa-apa kanggo wong-wong mau, nanging minangka wong sing dibukak loro Palms
Lan aku wis ora digawe jin lan manungsa, nanging supaya
padha nyembah marang Aku. [Adz Dzariyat: 56].
Kang lowers ing malaekat karo (mbeta) wahyu dening
dhawuhe kang soho ingkang katah saka abdiné, yaiku: ". Warn kowé kabèh,
sing ana Ilah (ing sisih tengen) nanging aku, supaya dadi ye pengabdian kanggo
Me" [An-Nahl: 2].
Tauhid iki rek dening wong musyrik ing kuna kaping,
nalika padha wis ngakoni Tawheed saka kepemimpinan. Ngandika Allah.
Ngomong: "Sapa sing menehi sampeyan rezeki saka
langit lan bumi, utawa sing sah (digawe) pangrungu lan sesanti, lan sing
ditanggepi urip saka ing antarane wong mati lan mati urip, lan sing ngatur
kabeh urusane?" Nuli padha matur, "Gusti Allah." [Yunus: 31].
kanthi suka Rizqi, Bisa lan Shutting mudhun, iku
bakal ora ateges apa nganti Panjenengané pirsa sing ana allah kejaba Alloh,
piyambak ing Bukunipun, hadits Nabi sing asli tanpa tasybih (likening),
Kabeh-Hearing, Kabeh-ningali. [Ash-Shura: 11].
loro. Sing alam Salah lan ficil alam. Situs pet, contone: urip, urip, ngerti,
bisa krungu, bisa kanggo ndeleng, nganggo, pasuryan, tangan, calves lan
liya-liyane. Situs Ficil, kayata: manggon, mudhun, teka, kesenengan, nesu,
Tansah kita ing situs iki, wis pracaya iku, nyetel iku
kanggo Gusti Allah tanpa tasybih, ta'thil, tamtsil lan takyif. Ana ing antara
kita, apa sawetara ngomong nyawa saka Gusti Allah kaya nyawa manungsa lan
sanesipun. Kita kudu tindakake minangka tembung saka Imams Syafi'i
rahimahullah: "Aku pracaya ing Allah lan marang sing rawuh saka Gusti
(cilik) halal lan haram. N Nabi urip ing Mekkah kanggo 10 taun utawa luwih,
tansah ngirimke, "O wong, ngomong laailaha illAllah, mesthi bakal
mengko dropped ayat fardhu, miwiti karo pandonga. Ora tambah nganti Nabi
Banjur teka printah lan larangan. Rasul ora kudu bisa
hard kanggo langsung menyang manut marang Gusti Allah, awit Dèkné wis kerjo
Allah digawe iku zakat lampu kanggo sugih lan menehi kanggo wong mlarat. Yen
padha mbangun-turut, banjur supaya ngurmati terkenal lan wedi marang terzhalimi
pandonga wong, amarga ing kasunyatan pandonga karo Gusti Allah ana kudung. [3]
manungsa waé kanggo aqidah iki, salah siji minangka wulangan utawa memulang.
Lan kudu kanggo saben precaya guru kanggo advance yakin ndhuwur samubarang
kabeh, lan nggawe aqidah minangka prioritas. Amarga saka tumindak apik amarga
ukara pasemon apik kaya wit kang becik, menehi werna tenan lan pang-pangé
(inggil) menyang langit, wit menehi woh ing saben mangsa dening pasemon ijin
Rabbnya.Allah wis manungsa supaya padha tansah elinga , Lan pasemon saka ukara
“Dudu siji penyimpangan, iki hal sing logis lan mlebu nalar. Substansi resik desa tetep padha. Rasulan sakwise masa panen kuwi manifestasi ucapan syukur, samentara
tembung Ngadiyo, Kabag pamerentahan desa Salam neng balai desa sapanggon, Minggu (15/11/2015).
Resik desa kuwi uga diisi saka kemempengan wayang lulang karo dalang Ki Kuwat Hadi Samono, dalang kondang saka Kanigoro sing panitaya menggelar pementasan. dheweke mileh lakon “Tumuruning Wahyu Sekar Slogoimo” sing jebulna sealur karo kekarepan warga.
Dalang iki nyeritoke, negeri Amarta sing dikomandani Prabu Yudhistira lagi diuji saka alam.
Produksi pangan jeblok alias wurung total. pamburine, kawula diguncang paceklik. larang pangan bisa neng dhuwuri sadawa pandawa nyaka wahyu sekar slogoimo.
Padmanaba, raja Dwarawati menehi saran supaya keluarga Pandawa nyedhaki
kabeh ngobah menyang karang kabolotan, panggon tinggal wulu cumbu Amarta, Semar Bodronoyo. Berdoa bareng punokawan, pandawa kedadeyan nyaka sekar slogoimo.
kuwi gambaran kebarengan neng jero donya pakeliran. neng alam yekti, ora adoh beda. pangarep arep
sugeng rawuh nda..: ulem ulem...!!!!!
ndeso pinggir kali dimana kabeh kabeh gratis dan ujug ujug lingak linguk hidup di belantara Jakarta yang nguyuh mbayar, es teh larang, akeh wong aneh aneh lan ora lumrah, dsb
ulem ulem...!!!!! donderdag, mei 03, 2007
kawula, kula minangka wakilipun si ndoro ndoro mbunderan Ha'I, ngulemi panjenengan sedaya, ugi ngaturaken sedaya agunging pangaksami menawi wonten kalepatan bilih kula tumindak lan atur...
tememplek by endik kurang luwih jam 12:56 p.m.,
dados! acarane ngopo ki? bakar pitik?
@bangsari : ojok dibakar, digoreng ae pitik'e hihi trus dipecel :D enek acara opo sih ?
*mas ipul: bakar kowe.. :P*pingkina: lhaa... rak diwoco to nduk...
kostum wayang orang kan??? hahaha...
kumpal-kumpul ae!gak tauposting!posting pisan langsung ngejak kumpulan!!
ojo gowo suguhane lonte yo, dab :(
aku nyumbang hiburan opo yo...:P
@bangsari+pingkina : rak teko aku..arep dibakar je...mending ngabur...Ndik, ojo lali nggowo bokep negro yo...
sesuk maneh nek ulem ulem nganggo boso kuno ae mas, sisan mumet aku mocone :(
nek boso rek rekk...pancene.. BONGKRENG iki *kabur ach...
*mita: sing penting dudu boso suroboyo.
arep melu tapi kok uadoh buanget.., opo
siapkah anda ketika berada pada saat emergensi..? ...
tongkrongan? cangkru'an? udad udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
Wilatikta. Raden Sahid kalebu keturunane Ronggolawe sing agamane Hindu, uga kanthi asma Raden Sahur.
Nalika Raden Sahid cilik, Raden Sahid wis di kenalake karo agama Islam karo guru kadipaten Tuban. Nanging senajan deweke weruh kahanan sekitare sing beda adoh karo uripe wong cilik sing pada ngelih. Raden Sahid banjur atine mberontak.
Wektu Raden Sahid isih bocah atine ora lila, weruh para pejabat kadipaten sing sewena–wena marang rakyat cilik. Durung meneh upeti sing
di pungut kadipaten luwih saka bates kewajaran nambahi bebane rakyat sing wektu kuwi wis kabotan anggone urip.
Nalika musim ketiga dawa nambahi nelangsane rakyat. Panen sing pada gagal amerga ora ono banyu. nanging pejabat kadipaten pada ora peduli sing di pedulike amung piye anggone meres pajak saka rakyat cilik.
Raden Sahid putra bangsawan kuwi, dheweke luwih seneng urip sing bebas,
kang nentang karo adat istiadat kebangsawanan. Deweke luwih seneng kumpul nyawiji kalian rakyat jelata. Amarga saka uripe kuwi deweke reti
Niat kanggo ngurangi kasengsaraane rakyat wis dikandhakake kalian bapane. Nanging bapane ora bisa apa–apa. Deweke maklum amarga bapake sing njabat dadi Adipati bawahane Majapahit. Nanging niyate Raden Sahid
ora bisa dilerem. Nalika bengi deweke seneng ngurung awake ning kamar saperlu ngaji Al-quran.
Nalika sing jaga gudang kadipaten turu, Raden Sahid njupuk bahan pangan
ning gudang sing arep di setor marang Kerajaan Majapahit. Bahan makanan mau di bagekake marang rakyat jelata sing butuh banget kanggo nyambung urip. Sing di lakukake Raden Sahid ora ana sing ngerti uga kanggo sapa kang nampa pitulungane iku mau.
Banjur rakyat sing rak reti apa–apa iku mau bingung campur seneng entuk rizki sing rak kedugo–dugo.
Ora trimo rakyat sing kaget nrimo rizki sing kaya–kayane tiba saka langit nanging sing jaga gudang ya krasa kaget naliko barang lan bahan makanan sing bakale arep diwenehake marang Kerajaan Majapahit tiap bengine sansaya kurang.
Sing jaga padha penasaran sapa sing wani maling barang sing kangarep dadi upeti kanggo Kerajaan Majapahit iku mau. Nalika bengi para penjaga
pada ethok–ethok turu,ngenteni malinge teka. Jebule bener ana maling sing ngendap-ngendip marang lawang gudang nanging di tok dhisik karo penjaga nunggu sampe maling iku mau jupuk barang sing arep di maling. Naliko di deloke para penjaga gudang mau padha ora percaya menawa sing maling yaiku junjungane dhewe ingkang putra Adipati Wilatikta Raden Sahid. Banjur Raden Sahid di gawa menyang Adipati Wilatikta. Banjur kang bapa iku nesu ora percaya putra kesayangane iku mau wani dadi maling ana ing omahe dhewe. Banjur Raden Sahid diukum kalian ukuman cambuk nang tangan 200 sabetan. Ukuman sing linyane yaiku di kurung sakjrone kamar. Lan pesene bapane aja pisan–pisan meneh maling.
Sakwise nglakoni ukuman sing di wenehi saka bapane, banjur Raden Sahid mutusake metu saka lingkungan istana. Lungo terus jarang mulih nganti biyung lan adhike kuwatir menawa ana kedaden kang ora apik kalakoni dening Raden Sahid.
Saiki Raden sahid ora trima maling nanging dadi begal sing maling wong sugih sing enthuk rizki saka barang sing ora halal. Anggone ngrampok Raden Sahid nganggo topeng lan busana sarwa ireng.
Nanging suwe suwe anggone nganggo busana khase dheweke iku ana isng niru. yaiku gerombolan perampok kang tanpa mikir sapa kang bakal dibegal. Gerombolan iki ora sungkan anggone mateni sapa sing arep di rampok.
Sak wijining bengi, naliko Raden Sahid lagi mudhun saka musholla ba’dha
isya, ana sak siwijining omah sing bengak–bengok ana rampok. Banjur Raden Sahid cepet–cepet tumuju omah sing dirampok iku mau. Nanging nalika Raden Sahid teka ing papan si perampok iku mau lagi ngrudhapeksa
bocah wadon sing ana nang papan iku. Naliko arep di cekel kalian Raden
Sahid rampok iku mau padha mlayu nanging bocah wadon sing di perkosa mau nyikep siset Raden Sahid nganti penduduk desa teka.
Amargo Raden Sahid isih gawa topeng rampoke bajur para penduduk desa padha nganggep menawa sing ngrudhapeksa iku ya Raden Sahid.
Nalika topeng di buka para warga padha ora percaya sapa kang dadi perampok, yaiku iku putra junjungane dhewe. Nalika Raden Sahid di gawa marang adepane kanjeng Adipati, Adipati Wilatikta duka gede. Sang Adipati murka amarga Raden Sahid sing wis di karepake ora bakal maling meneh tanpa bias ngowahi tumindhake. Raden Sahid diusir saka kadipaten karo Bapane, “lunga saka kadipaten Tuban iki rak sah mulih! sakdurunge kowe bisa nggetarake dinding kadipaten iki nganggo bacaan Al Qur’an sing saben wayah bengi mbok woco iku!”
Adipati Wilatikta iku sing asline ora percaya karo apa sing dilakukake putra kesayangane iku. Apa sing dikarepake Adipati, Raden Sahid sing menggko dadi penggatine dadi Adipati nang Tuban sirna.
Naming siji wong sing ora percaya Raden Sahid nglakukake perbuatane iku
mau yaiku adhike Dewi Rasa Wulan. Amargo rasa kasihhe marang kakangne iku Dewi Rasa Wulan lungo nggoleki kakange Raden Sahid ananging ora ketemu.
Sakwise di usir saka kadipaten Tuban banjur Raden Sahid lunga menyang alas Jatiwangi. Pirang–pirang tahun Raden Sahid ngrampok wong sing sugih sing lewat nang alas iku nganti di juluki Brandal Lokajaya.
Sawijining dina naliko ana wong tuo sing gawa teken lewat dhewe nglewati alas Jatiwangi. Nalika di sawang–sawang tongkate iku mau kok ngetoakae sinar kempling koyo–koyo gagange iku digawe saka emas. Banjur
ora nunggu suwe tongkat sing di gawa wong tuwo mau di rebut pekso nganti wong tuwo mau tiba grubakan nang lemah.
Kanthi susah wong tuwo mau tangi, matne ngetoake eluh nanging ora ngetokake suara naliko wong nangis. Nanging Raden Sahid lagi sibuk ndelengi tongkat sing direbut iku mau. Sansaya suwe di sawang tongkat iku mau jebule dudu emas sing di karepake Raden Sahid iku mau. Raden Sahid kaget nalik weruh wong tuwo sakwise direbut tongkate kok nembe nangis “aja nangis meneh iki tongkatmu tak balikna”. “dudu tongkat iki sing tak tangisi” omongane wong tuwo mau nunjuake suket sing ana nang tlapakane. “delokno! Aku wis nglakoni dosa, gawe sia–siane barang. Suket iki mau kecabut nalika aku tiba”
“Cah bagus apa sing mbok karepake nang alas iki?”
“Tak keake marang wong fakir lan miskin”
“Hmm…. Atimu sebenere mulya, nanging caramu sing kliru”
“He wong tuwa apa karepmu?”
“Oleh aku takon karo kowe? Nak kowe ngumbah pakaian nganggo banyu uyuh apa klambimu iku mau bakale resik? Allah iku Dzat Suci, amung nrima amalan saka barang – barang sing apik lan halal”. Kandhane wong tuwa mau.
“Akeh dalan sing di lakokake nalika kowe pengen nulung wong fakir lan miskin mau. Kowe ora bisa ngrubah nasibe wong iku mau namung aweh pangan lan dhuwit saka ngrampok iku mau. Kuwe peringatke pengausa–penguasa sing lalim ben ngrubah carane mimpin rakyate kanthi aja sewenang–wenang. Kowe ya bisa aweh pangarep kanggo ngowahi uripe kang sengsara kanthi luwih sregep anggone kerja.”
Raden Sahid sansaya gemeter krungu sing diucapake wong tuwa
Nalika dhewe methik emas ana wit aren iku mau banjur wohe wit aren iku mau banjur rontok ngebruki Raden Sahid nganti semaput. Nalika sadar Raden Sahid nggoleki wong tuwa mau. Nanging wong tuwa mau wis adoh amung katon bayangane. Mlayu kebatan Raden Sahid ngoyak wong tuwa mau niba nangi. Akhire sak pinggire kali Raden Sahid kasil nyusul wong tuwa mau.
“Nyuwun pangapunten ……….. nyuwun njenengan purun ngangkat kula dados murid” njaluk Raden Sahid menyang wong tuwa mau.
“Kowe arep sianu bab apa karo aku?”
“Menapa mawon, sing penting panjenengan purun ngangkat kula dadi murid.”
“Abot …. Sarate apa abot, apa kowe siap?”
Banjur wong tuwa mau nyebrangi kali kanti ngmbang ora kena banyu babar pisan.
Dongane Raden Sahid kasembadan dening Allah SWT, Raden Sahid turu kurang luwihe 3 tahun. Nganti awake di rubungi suket lan lumut.
Sak wise telung tahun wong tuwa mau banjur teka nemoni Raden Sahid. Nanging Raden Sahid ora isa di tangikna amarga wis ngakon dekne turu. Banjur di adzani karo wong tuwa mau kanthi Raden Sahid mbukak matane sakwise telung taun nungguni teken si temancep nang pinggir kali.
Awake Raden Sahid di resiki diwenehi busana anyar lan di gawa menyang tiban, napa kok Tuban amarga wong tuwa mau yoiku Kanjeng Sunan Bonang. Sakwise dina iku Raden Sahid di kenal kalian sebuta Sunan Kali Jogo sing diartikna wong sing pernah jogo kali taunan.
Nanging ana sing ngartikna Kali Jogo artine wong sing jogo aliran
Nuwun, Mas nderek ngopy kangge nambah sesrawungan nggih
UAS ganok seng sinau,langsung ujian Lha bengine lawan arek liya,Goro2 iki pisan sikelku disepaki arek
iki pisan.......pokoke bal2an ilop uGoro2 iki sampek UAS ganok seng sinau,langsung ujian Lha bengine lawan arek liya,Goro2 iki pisan sikelku disepaki arek Sakakene talah awakmu Ji..!!tak pijeti kene..!! lilaliloPELATIH
ING), Mario Durán(ING),
Jakarta kene, aku lali persis nggone, sing dibangun koyo eskimo...gendheng, piye jal?btw, iso dijak nang
barang. Cobo digenti boso endonesa.
tetep yo ujung ujunge loh mesti ono sing njengking? untung ono satpame dadi kowe duwe isin njajal nek ga ono wong kowe mesti betah nang kono ga cuman 1 menit :P
jane kowe ki yo pinter ngomong bab arsitektur kathok lo, nda ... :P
*anakperi: lha tanggal tuwo.. sik sik tuku opo sik iki..? :(*simbokde: ojo mbok siarke ng radio lho mbok.. :(*gita: sing
ilmumu sampe ke negri sebrang" :P
yen bangunane transparan tambah gayeng. iso ndelok wong lagi adus. he..he..
olehe ketok yen pas njengking ... hehehe
wah critho ne kok dadi ban dempo tho mas
*mas ipul: wah ora bener ngono kuwi.. saru.. :P*mita: halah kowe yo moco ngono.. rabi yo.. :P*om jum: secara grinpis, iku ramah lingkungan ora om :P
*balibul: yo ngene iki mas kahanane kutha njakartah.. :(
njeh pak de ngertos kulo...warga nipun rodo gatheli sedoyo nggeh, kulo thak mathuk mawon teng solo.knalan riyen pak dhe,aslm
dipamerke pisan fotone.wes tho le...ndang rabi ben gak ngeres wae
*mas ali: koyo ngonoan ki piye..? :(*zaki el one: wah..
wis pesen awit suwe lho.. :(
halah halah..awalnya serius.. jebule akhire ngono kuwi to hihihi...
*fany: akhire ngono ki piye fan.. sing jelas..
Ealah....dasar cah cilik, mung agi weruh ngonokan wae wis nggumun;-(
*mas nanang: lha saiki njenengan wis langsung praktek lhe..wah mas.. aku ora iso teko tenan,, ora oleh mrei. nyuwun pangapunten mas.. nderek mangayu bagya kemawon.. :D
obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
kebodohan,kemiskinan segera hilang namun juga punya nurani bukane mentang2 pinter njuk minteri liyane....._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
a. Pitik blorok, manak siji. Jare kapok, malah ndadi
b. Wajik klithik, gula Jawa. Luwih becik, sing prasaja.
c. Nyangking ember, kiwa tengen. Lungguh jejer, tamba
ora bisa ndemung. Bisa jejer, ora bisa nembung.
Bisa nggambang, ora bisa nyuling. Bisa nyawang, ora bisa nyandhing.
Manuk emprit, menclok godhong tebu. Dadi murid, sing sregep sinau.
Parikan (3 wanda + 5 wanda) x 2
Bayeme, wis kuning – kuning. Ayeme, yen wis nyandhing.
Timune, diiris – iris. Gumune, ora uwis – uwis.
Sirahe, dianguk - anguk. senenge, yen wis kepethuk.
Klapa sawit, wite dhuwur wohe alit. Isih murid aja seneng keceh dhuwit.
Kembang menur, sinebar den awur – awur. Yen wis makmur, aja lali mring sedulur.
Rujak dhondhong, pantes den wadhahi lodhong. Yen wis condhong, tindakena
kayu urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jati. Uwong urip ora gampang, mula padha
Kece, ora enak. Melu kowe ora kepenak
Ngetan, bali ngulon. Tuwas edan, ora klakon.
Peyek diremet – remet. Ngenyek, aja banget – banget.
Pitik walik, jambu wulung. Dilirik, wadul mring kakung
Pitik walik saba kebon. Ketoke cilik jebul babon.
arep melu kancaku menyang Jakarta – kekarepan (kemauan)
oleh ater-ater “a-” utawa ater-ater “ma-“ kang nduweni teges nganggo utawa
Ing pungkasaning atur kula, monggo kita sedaya nyuwun hidayah, qudrat lan iradat Allah SWT supados kita nggadahi raos ajrih, patuh, lan dipun paringi kekiatan kangge nderek napak tilas tumindakipun kanjeng nabi SAW, ingkang leres saking wahyunipun Allah SWT. Semanten atur kula kathah pinanggih kelepatan kula nyuwun
Karaharjan, katentreman sarta kabagyan caos dalem Allah ingkang Maha Asih mugi tansah kajiwa kasarira dening panjenenganipun para rawuh ingkang minulya.
Sampun dungkap titi laksana purwaning gati, keparenga atur uninga menggah reroncening adicara.
Angka kalih waosan kitab suci Al-Qur’an,
Mekaten para rawuh ingkan minulya rantamaning adicara ing kalenggahan punika. Minangka pratanda pambukaning adicara, sumangga kula dherekaken sesarengan manungku puja konjuk wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Kuwaos kanthi maos basmalah sareng-sareng. Sumangga kula dherekaken. Bismillahirrahmanirakhim……..
Matur nuwun. Mugi-mugi kanthi bacaan basmalah kalawau hadicara punika saged kalampahan kanthi sae mboten wonten rubedo satunggal punapa.
Adicara ingkang angka kaih inggih punika waosan kitab suci Al-Qur’an dening Bisri Mustofa. Wekdal saha papan kula sumanggakaken. Matur nuwun.
Para rawuh ingkang satuhu kinurmatan, adicara ingkang angka tiga inggih menika atur pambagyaharja ingkang samangke badhe kaselirani dening Bapak Anwar . Dhumateng panjenenganipun Bapak Anwar wekdal saha papan kula sumanggakaken.
Matur nuwun. Ndungkap adicara ingkang saklajengipun inggih punika adicara inti pangaosan kangge mengeti Maulud Nabi Muhammad SAW. Awit saking punika dhumateng Kyai H.Muhammad Nurrokhman wekdal saha papan kula sumanggakaken.
Matur nuwun dhumateng Kyai H.Muhammad Nurrokhman ingkang sampun maringi kawruh dhateng kita sedaya supados tetep njagi agami kita, agami islam supados tetep jejeg.
Para lenggah ingkang kula kurmati, ngancik adicara ingkang angka gangsal inggih punika panutup. Sumangga adicara wonten ing dalu menika kita pungkasi kanthi waosan Hamdalah sesarengan. Alhamdulillahirabilngalamin………….
Wonten ing pungkasaning atur, kula minangka pranata adicara bok bilih wonten
Panjenenganipun Bapak Edi minangka Kepala Desa ingkang satuhu dahat kinurmatan
Panjenenganipun Bapak yanto minangka Kepala Dusun ingkang tuhu minulya ing budi
Bapak Ketua Takmir Masjid Watukarung ingkang minulya
Langkung rumiyin sumangga kula lan panjenengan ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos, ingkang sampun paring barokah lan kanikmatan dhumateng kula lan panjenengan. Satemah kita saged makempal wonten ing acara “ Pengajian Rutin Remaja Masjid” menika tanpa alangan satunggal menapa.
Para jamaah ingkang satuhu kinurmatan. Kepara ing titiwanci punika kula badhe ngaturaken bab pentingipun nindhakaken sholat 5 wekdal.
Wektu sakniki kathah sanget tiyang ingkang boten nindhakaken sholat. Langkung-langkung sholat wonten masjid. Kepara tiyang luwih remen dolan utawi ngrumpi katimbang nindhakaken salah sawijining rukun islam punika.
Agami islam menika dipun dhasaraken kanthi gangsal prekawis ingkang kasebut rukun islam. Sahadat, sholat, siam, zakat, lan ibadhah haji punika kalebet ing 5 prekawis wonten ing rukun islam. Nanging ibadah ingkang paling pokok inggih menika nindhakake sholat wajib 5 wekdal. Pentingipun sholat kadhos
ingkang ngartosipun sholat punika cagakipun agami islam. Sinten kemawon ingkang nindhakaken sholat ateges njejegkakaen agami. Lan sinten ingkang nilaraken sholat ateges tiyang punika ngebrukaken agami. Pramila menika tiyang ingkang agami islam kedhah nindakakan sholat 5 wekdal. Sholat menika ngibadah langsung dumateng Gusti Allah, mila tiyang ingkang sholat punika kedhah suci saking najis. Sae agemanipun, papanipun lan manahipun. Mangga kula lan panjenengan nindhakaken ibadhah sholat kanthi suci supaya
Tembung sandhi di-''reset''
Tuduhna daftar alamat-alamat IP sing diblokir sacara global
Lih-lihan miturut barkas, panganggo, kaca, owahan, utawa cathetan
dhateng Kejawen Blogs, ing ngriki kula serat pinten-pinten kawruh saha piwulang luhur saking kabudayan jawi mugia ndadosaken rena lan sungkawanipun para kadang sadaya.Ing ndalem seratan puniki mbok menawi wonten klenta-klintunipun saha kirang langkung ipun anggen kula nyerat kala nyuwun gunging samudra pangaksami.
Kutha Lhokseumawe iku sawijining kutha ing provinsi Acèh, Indonésia. Kutha iki dumunung persis ing tengah-tengah jalur wétan Sumatera.Dumunung ing antara Banda Acèh lan Medan, saéngga kutha iki dadi jalur distribusi lan dedagangan wigati tumrap Acèh.
Lhokseumawe iku ugo duwèni pabrik pupuk sing jenengé Pupuk Iskandar syah. sak liyané pupuk ing wewengkon Lhokseumawe iku uga nduwèni pengeboran minyak sing mbiyantu kanggo PAD Lhokseumawe minangka sing nyokong pertumbuhan ékonomi ing laladan Lhokseumawe.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Lhokseumawe&oldid=1016295"	Kategori: Kutha ing AcèhKutha ing IndonésiaKutha Lhokseumawe	Menu navigasi
nggeh monggo nek mboten seneng nggeh monggo nur cahyoKoordinatorLo
awit cilik wis di warahi carane padudon neng tipi lha gedhene njur piye??? rindhu
niku. :-DKunjungan balik kang, kula sowan nggih. Supados mboten 4L.ReplyDeleteRepliesAsep Haryono11:59:00 PM@Julie : Hiheiheiheiheie wah wah pakai Bahasa Jawa full yo wis aku nda ngerti kabeh
Filed under: Wayang Golek |	« Download Wayang Golek: Jabang Tutuka Download Wayang Golek: Amar Sakti »
“Niyatingsun shalat, roh idlafi kang shalat, iya iku rohing Pangeran. Pangeran iku lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
“Lah giri-giri Allah, sir jeneng, sir jumeneng
Merapi ya iku, Keraton ya iku, Segara ya iku, Pancer ing Tugu
Ditohi pecahing dada luntaking ludira nganti pati
buwanane, Ing reh hardaning kawruh, Wruhing karsa kang ambeg asih, Sih pigunane karya, mBrasta ambeg dudu, Mengenep nenging cipta, Wruh unggayaning tindak kang ala lan becik, Memuji tyas raharja…
sugeng rawuh nda..: sinetron yang membingungkan
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: HYMNE FISIKA
ing Asma Dalem Hyang Rama, saha Hyang Putra, tuwin Hyang Roh Suci. Amin.
Kawula PitadosKawula pitados ing Allah Rama Sang Mahakuwasa ingkang nitahaken bumi-langit, saha ing Gusti Yésus Kristus Putra Dalem ontang-anting Pangéran kawula, ingkang miyos saking Ibu Kenya Maria, kagarba déning kuwasa Dalem Hyang Roh Suci, ingkang nandang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus, saha kapenthang séda sarta kasarèkaken, tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking séda, mékrad dhateng Swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah Rama Sang Mahakuwasa, saking ngriku badhé rawuh ngadili para tiyang gesang utawi pejah. Kawula pitados ing Hyang Roh Suci lan panunggiling para suci, pangapuntening dosa, tangining badan, saha gesang langgeng. Amin.
Mugi LinuhurnaMugi linuhurna Hyang Rama, saha Hyang Putra, tuwin Hyang Roh Suci, kados ing mula-buka, sapunika, sarta ing salami-laminipun. Amin.
PinujiaPinujia Asma Dalem Sri Yésus, Ibu Maria, tuwin Santo Yusuf, sapunika sarta langgeng. Amin.
Rama KawulaRama kawula ing Swarga, Asma Dalem kaluhurna, Kraton Dalem mugi rawuha, karsa Dalem kalampahana, wonten ing donya kados in Swarga. Kawula nyuwun rejeki kanggé sapunika, sakathahing lepat nyuwun pangapunten Dalem, kados déné anggèn kawula ugi ngapunten dhateng sesami, kawula nyuwun tinebihna saking panggodha, saha linuwarna saking piawon. Amin.
Sembah Bekti Katur Ing Putra Putri Dalem Sang Hyang RamaSembah Bekti MariaSembah bekti kawula Dèwi Maria, kekasihing Allah, Pangéran nunggil ing Panjenengan Dalem sami-sami wanita Sang Dèwi pinuji piyambak, saha pinuji ugi wohing salira Dalem Sri Yésus. Dèwi Maria Ibuning Allah, kawula tiyang dosa sami nyuwun pangèstu Dalem, samangké tuwin bénjing dumugining pejah. Amin
Sembah Bekti Katur Ing Ibu Dalem Sang Hyang PutraSembah bekti kawula …
Sembah Bekti Katur Ing Pramèswari Dalem Sang Hyang Roh SuciSembah bekti kawula …
I. KABINGAHAN DALEM 1. Malaékat Gabrièl Nglantaraké Dhawuh Marang Ibu MariaWaosan InjilNanging Malaékat ngandika,”Sampun ajrih Maria, panjenengan sampun manggih sih ing ngarsaning Allah. Lha punika panjenengan badhé anggarbini sarta mbabar putra kakung ingkang kedah panjenengan paringi asma Yésus.” (Lukas 1:30-31) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
2. Ibu Maria Tuwi Santa ElisabétWaosan InjilLan sakala bareng Elisabèt ngrungu Dèwi Maria uluk salam, jabang bayi ing guwa-garba nglumba lan Elisabèt dhéwé kapenuhan ing Hyang Roh Suci banjur nguwuh kanthi sora sarta munjuk,”Sami-sami wanita panjenengan tuhu pinuji lan pinuji ugi wohing guwa-garba panjenengan.” (Lukas 1:41-42) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
3. Sang Kristus Miyos Ing BètlehèmWaosan InjilLan mbeneri ana ing kana mau Maria wanciné mbabar. Panjenengané mbabar putra kakung pambajeng kang nuliginedhong ing gombal lan kasèlèhaké ana ing pamakanan awit ing panginepan wis ora oman papan. (Lukas 2:6-7) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
4. Sang Kristus Dicaosaké Ana Ing Padaleman SuciWaosan InjilLan Siméon nambut Sang Timur binopong sarwa memuji Allah, unjuké :”Ing samangké pun abdi kalilana mundur kanthi tentrem dhuh Pangéran, manut sabda Dalem, awit mripat kawula sampun nyipati pangentasan Dalem.” (Lukas 2:28-30) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
5. Sang Kristus Kapanggih Ana Ing Padaleman SuciWaosan InjilIng telung dinané ketemu ana ing padaleman suci, lenggah ing antarané para guru, mirengaké sarta tetakèn. Kabèh kang ngrungu padha gumun marang landheping panggrahita lan wangsulané. (Lukas 2:46-47) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
II. SUMUNAR DALEM 1. Gusti Yésus Dibabtis Ana Ing Bengawan YordhanWaosan InjilLan dhèk samana Gusti Yésus rawuh saka Nasarèt ing tanah Galiléa, sarta dibabtis Yoanes ana ing Bengawan Yordhan. Lan sanalika bareng mentas saka ing banyu, banjur pirsa ing langit sigar, lan Hyang Roh Suci pindha dara tumurun, lan nedhaki Panjenengané. Banjur ana swara dumeling saka ing langit,”Kowé iku PutraKu kinasih. Kowé kang gawé renaKu.” (Markus 1:9-11) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
2. Gusti Yésus Paring Pratéla Ana Pangantènan Ing KanaWaosan InjilIbu Dalem banjur ngandikamarang para abdi,”Kabèh kang didhawuhaké tindakna!” Ing kana ana genthong watu enem, dipasang kanggo wisuh miturut padatan cara Yahudi. Siji-sijiné bisa amot loro utawa telung metreta. Gusti Yésus banjur dhawuh,”Genthong iku kebakana banyu.” Genthong padha diisèni nganti kebak mancep. Nuli Gusti Yésus dhawuh,”Saiki cidhukana lan caosna ,marang sing ngasta pramugari.” Iya banjur dicaosaké. (Yoanes 2:5-8) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
3. Gusti Yésus Wiwit Mucal Lan Dhawuh Padha MartobatWaosan InjilBakda Yoanes dicekel, Gusti Yésus banjur tindak menyang Galiléa, martakaké kabar kabungahan kang tumurun saka Allah. Pangandikané,”Wus tekan titi-mangsané, kratoning Allah wus cepak. Padha matobata lan ngandela marang kabar kabungahan.” (Markus 1:14-15) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
4. Gusti Yésus Kamulyakaké Ana Ing Gunung TaborWaosan InjilLan let enem dina Gusti Yésus ngathi Pétrus, Yakobus, lan Yoanes diajak minggah ing gunung dhuwur, miyambak. Lan Gusti santun warni anaing ngarepé. Agemané dadi sumorot putih memplak. Ana ing donya ora ana wong bisa musoni sing mengkono. Nabi Elias lan Nabi Musa padha ngatingal, lan ngendikan karo Gusti Yésus. (Markus 9:2-4) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
5. Gusti Yésus Yasa Sakramèn EkaristiWaosan InjilNuli Gusti mundhut roti, munjuk sembah nuwun, roti dicuwil lan diparingaké sarwa ngandika,”Iki Sliraku, kang bakal kaulungaké nglabuhi kowé. Iki tindakna minangka pangéling-éling marang Aku. Semono uga Gusti mundhut tuwung, sawisé dhahar, sarwa ngandhika,”Iki tuwung Prajanjian Anyar ana ing Rahku, kang diutahaké nglabuhi kowé. (Lukas 22:19-20) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
III. KASANGSARAN DALEM 1. Gusti Yésus Sungkawa Ana Ing Taman JaétunWaosan Injil”Dhuh Rama, manawi dados karsa Dalem mugi tuwung punika kasingkirna saking kawula, nanging sanès kajeng kawula, karsa Dalem kalampahana.” (Lukas 22:42) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
2. Gusti Yésus DisapuWaosan InjilWong kang padha njaga Gusti, moyoki Panjenengané lan ngantemi. Gusti dikrukubi lan diantemi wadana Dalem sarta bola-bali ditakoni, celathuné,”Wis wacanen, sapa sing ngantemi kowé iki. Lan isih akèh manèh pitembungané marang Gusti wujud cecamah. (Lukas 22:63-65) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
3. Gusti Yésus Diagemi Makutha EriWaosan InjilLan para prajurit ngenam makutha eri, dietrapaké ing mustaka Dalem. Nuli Panjenengané diagemi sandhangan abang jingga, banjur pada sowan matur,”Pangabekti Ratuning tiyang Yahudi” lan Gusti diantemi.” (Yoanes 19:2-3) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
4. Gusti Yésus Manggul PamenthanganWaosan InjilGusti Yésus ditampilan digawa lunga. Gusti manggul salib Dalem piyambak tindak menyang papan kang diarani Kalpari, tembung Hibrani Golgota. Ana ing kana Gusti disalib lan bebarengan karo Panjenengané ana wong loro kang disalib ngiwa-nengen, déné Gusti Yésus ana ing tengah.” (Yoanes 19:17-18) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
5. Gusti Yésus Séda Ana Ing PamenthanganWaosan InjilKanthi nguwuh swanten sora, Gusti Yésus ngendika,”Dhuh Rama, kawula masrahaken sukma kawula ing asta Dalem, lan ngendika mangkono iku, Gusti Yésus séda. Bareng penatus weruh lelakon mau, mulyakaké Allah, sarta celathu,”Mula nyata Wong iki ora salah.” (Lukas 23:46-47) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
IV. KAMULYAN DALEM 1. Gusti Yésus Wungu Saka SédaWaosan InjilWis ora ana ing kéné, wis wungu. Élinga marang pangandikané dhék ana ing Galiléya, sing mangkéné uniné : “Wus Pinasthi Putraning Manungsa kudu diulungaké marang tanganing wong dosa, sarta disalib lan ing telung dinané bakal wungu saka séda.” (Lukas 24:6-7) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
2. Gusti Mékrad Menyang SwargaWaosan Injil”Nuli para murid padha diajak nganti tekan Bétania, lan ngumbulaké asta. Gusti maringi berkah lan bareng karo anggoné paring berkah Gusti nilar para rasul, lan kasengkakaké menyang swarga.” (Lukas 24:50-51) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
3. Hyang Roh Suci TedhakWaosan Injil”Kabèh padha kapenuhan ing Hyang Roh Suci, sarta banjur padha guneman nganggo basa warna-warni, mojar manut sakaparengé Hyang Roh Suci.” (Kisah Para Rasul 2:4) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
4. Ibu Maria Kapundhut Menyang SwargaWaosan Injil”Nanging kabèh iku ana urut-urutane, sing dhisik dhéwé Sang Kristus, kang jumeneng panunggul, banjur liya-liyané kang dadi kagungan Dalem Sang Kristus, yèn mbésuk rawuh.” (1 Korintus 15:23) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
5. Ibu Maria Tampi Makutha Ana Ing SwargaWaosan Injil”Ana pratandha katon ing langit, wanodya asingep surya lan rembulan, ana ing sangandhaping pada déné mustakané jinamang lintang rolas.” (Wahyu 12:1) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma
Parté Bulan Bintang (PBB) iku parté pulitik ing Indonésia sing nduwèni asas Islam lan nganggep dhiriné minangka parté penerus Masyumi sing naté jaya ing kala Orde Lama. Parté Bulan Bintang diadegaké tanggal 17 Juli 1998.
Parté iki wis mèlu pemilu kaping pindho ya iku Pemilu taun 1999 lan 2004. Jroning pemilu 2004 parté iki mung menangaké 2.970.487 pamilih (2,62%) lan éntuk 11 kursi ing DPR.
rté pulitikPulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 30 Januari 2017.
Lir-ilir gunanthi, sabuk cindhe lir gunanthi, gelang gelang layone. Layone bok patra ugung, ugung dening dewa, alah dewa dening sukma alah dewa dening
taksenggoh penganten anyar. Bocah angon, cah angon penekno blimbing kuwi, lunyu – lunyu penekna kanggo masuh dhodhotira. Dhodhotira, dhodhotira kumitir bedhah ing pinggir, dondomana, jumlatana kanggo seba mengko sore.
Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane, ya suraka surak iyaaa.
Lir-ilir guling, gulinge sukma katon, raga-raga tangia, temonanadhayohira, aja suwe ana dalan, mesakake cah olanan, sing dolan bok lara dewa, alah dewa dening sukma, widadari tumuruna runtung – runtung bareng
ayu kuning merok – merok, ora susah nganggo kedhok, rupane wis merok – merok.
sugeng rawuh nda..: cerita kopi, tembakau dan kendesoan
endiks wis ga main ontel maneh, kelas manager nganggo mountain bike :P
Lho Pak Pres ulang taun too?Ngomong2 aku yo pit2an onthel maneh lho saiki. Ning yo kuwi, isih luwih ndeso soale made in RRT. Ora mampu tuku sing made in Yuroop
sampeyan cen ndeso mas... ketok soko kene
awwww...so sweet! sing njaluk piano kae
sodara. wis bosen neng njakartah, bali ndeso mbangun deso po piye? :D*dogter kewan: lha mbuh dok, kene wenehi ngerti ngko tak posting. :P
thanks brooo...kenal jenengan dadi pede tetep ndeso
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit pitan ngubengi dusun mbelah alas dan ngoprak oprak
sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia
kiwo tengen, sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku.. yo iku si
ing manah. Kithane ya samsaya maju lan moderen, nanging ora lali marang kabudayan asline. Uga akeh acara kang digelar kanggo mengeti ulang tahun Kitha Sala iki. – Samsaya krasan ya Kakang, manggon ana ing tlatah Sala iki. – Ya kuwi mau, padha kaya krasaning atiku sesandingan karo sliramu, Dhiajeng. – Ah Kakang iki lho, isih wasis nggombal ta tibake? === asem, mbrebes mili
saran gk mngkn mnang.Lha nurdin sak kroni2ne kwi kn kewan ora menungso.
kangmas dudu atiku gawe gelo atimu
pancen iki salahku, aku sing ninggal awakmu
kangmas mbok balio neng aku kowe ojo move on
sugeng rawuh nda..: Getok tular jaman sekarang
Durung kawruhan kanggo pira suwene dekne kabeh ditampung neng SMAN 3 sing biyasa digunakne pamawa pamulangan lan latian Pemkab Jombang kuwi.
Kepala Dinas Sosial Tenaga kerja lan Transmigrasi, Heru Widjajanto mboten komentar kalian mantan anggota Gafatar asal Jombang kesebut.
cacah 19 wong kuwi saka surabaya nggunakne loro minibus kanthi pengawalan panugas Polres Jombang. Dekne kabeh teras mlebu njero ruangan sing wis dicawiske.
Mayoritas saka rombongan kesebut yaiku bocah-bocah. Dekne kabeh kedelok lemes amarga dalan dawa saka Mempawah, Surabaya, lan banjur menyang Jombang.
kawruhan, atusan bekas anggota Gafatar asal Jatim sing diulihke saka
ditampung neng Asrama Transito Disnakerduk Jatim neng Surabaya, lan banjur dimulihake menyang Kabupaten lan kutha asal dekne kabeh. Berita bahasa jawa terbaru 2016 Gafatar.
Punggol Drive Punggol Field Punggol Place
Area: Punggol Drive Punggol Field Punggol Place
Paralayang Di Gunung Gambar Kec. Ngawen Tue Apr 06, 2010 5:58 pm we apik kuwi, iso mendarat neng piyungan po klaten.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
WONG PINTER putra GK Piye carane Sepur ben tekan WONOSARI/////
endi kuwi.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
May 09, 2012 9:24 pm Lha wong yo gur ide (angen-angen je) ... lha yen kudu merealisasikan trus ora enek respon opo maneh reaksi seko pemerintah setempat ... yo ngaplo .. wes .. dadi impen thok ...lha sumonggo pripun cara-ne .. lha wong
sedoyo, mengken maeme pripun. Pemkab rembang mboten nate ajak rembugan, ujuk-ujuk teko mriki mbeto bego (
sugeng rawuh nda..: muktamar byarpet 1432 H
melu2 misuh ahh, walaupun ora teko nang muktamar:Diamput kowe nDik, nang endi ae awakmu??
Kaca iki isiné daftar pitakonan sing magepokan ngenani Wikipedia sing lumrahé kawetu déning panganggo anyar. Sumangga mriksani apa pitakonan sing nggandhuli pikiran panjenengan wus bisa nemu wangsulané ana ing kaca iki apa durung. Yèn panjengan durung nemu uga, sumangga kersa yèn panjenengan bakal ngajokaké ing pitakonan ing
7 Kena apa artikel sing tak tulis diusulaké supaya dibusak?
8 Kena apa artikel sing tak tulis diwènèhi tandha rapèkna?
10 Kena apa artikel sing tak tulis diwénéhi tandha kembangké?
11 Kepriwe carane nambahna gambar maring artikel?
Apa iku Wiki?[besut sumber]
Wiki mujudaké kumpulan kaca-kaca web sing bisa diowahi déning sapa waé ing sadéngah wektu. Konsep lan piranti empuk Wiki karipta déning Ward Cunningham. Panjenengan éntuk ngowahi sadéngah kaca sing ana ing situs Internet iki, malahan uga kaca saiki panjenengan waos iki (kanthi cara ngeklik "sunting" ing pérangan ndhuwur utawa sangisoré kaca iki). Menawa panjenengan mung kepingin ngerti (penasaran) piyé cara kerjané wiki, sumangga nyoba-nyoba ing bak pasir.
Apa iku Wikipedia?[besut sumber]
Wikipedia iku sawijining ensiklopedia online sing mardika bisa kasunting déning sapa waé. Pangadeg Wikipedia Jimmy Wales naté nggambaraké "sawijining upaya nyiptakaké lan nyebaraké sawijining bauwarna (ensiklopedia) mardika ing manéka warna basa kanthi kualitas unggul kanggo saben-saben manungsa ing planèt iki ing basané dhéwé-dhéwé". Wikipedia ana kanthi nggawa ilmu kanggo wong sing merlokaké.
Sapa sing nduwé Wikipedia?[besut sumber]
Wikipedia iku duwèké sawijining organisasi sing ora jupuk untung (nirlaba) sing arané Yayasan Wikimedia kang uga ngatur lakuné proyèk-proyèk Wiki liyané kaya ta Wiktionary (sawijining kamus), Wikibooks, lan liya-liyané. Yayasan Wikimedia iku sing nduwèni jeneng-jeneng domain kasebut. Pisanané, situs-situs Wikipedia migunakaké server-server Bomis, Inc., sawijining usaha niaga sing mayoritas duwèké Jimmy Wales. Sairing kanthi ngadegé Yayasan Wikimedia ing 20 Juni 2003, kabèh jeneng domain Wikipedia lan proyèk-proyèknya dipindhah haké dadi duwèké yayasan. Situs iki kalakokaké déning komunitas Wikipedia lan diatur déning prinsip-prinsip kang digawé déning Jimmy Wales, kalebu kawicaksanan ngenani cara ndelelng sing ora bot-sih (sudut pandang netral).
Kabèh artikel ing situs iki kawetokaké déning penulis-penulisé ing sangisoré lisensi GNU Free Documentation License utawa idin (izin) mardika, saéngga kabèh artikel iku klebu isi (content) bébas lan bisa diréproduksi manèh kanthi bébas kanthi lisènsi sing padha.
tujuan) Wikipedia iku kanggo nyusun ensiklopedi gratis kanggo kabèh panganggo--- ensiklopedi sing paling gedhé lan paling lengkap. Pangangkah iki ora gampang ginapé lan bisa waé mangan wektu mataun-taun.
Sapa sing nanggungjawab isi Wikipedia?[besut sumber]
Wikiwan lan Wikiwati, utawa anggota-anggota Wikipedia. Wikipedia iku mujudaké sawijining kolaborasi (gotong-royong). Wong-wong sing wis mènèhi sumbang sih tumrap sapérang-pérangan proyèk iki. Sapa waé bisa mènèhi sumbangsih, kalebu panjenengan.
Kena apa artikel sing tak tulis diusulaké supaya dibusak?[besut sumber]
Artikel sing panjenengan gawé bisa diusulaké déning sapa waé kanggo dibusak, ananging mung Pengurus sing bisa mbusak. Alesan pambusakan bisa arupa:
Pirsani Wikipedia:Kawicaksanan kanggo mbusak kaca kanggo pratélan luwih jero.
Artikel sing dibusak ora banjur ndadèkaké panjeneng penulis sing ala. Pambusakan mung dianggep durung ngebaki standar panulisan Wikipedia. Kaca dhiskusi bisa panjenengan gunakaké kanggo ngyakinaké panganggo liya lan pengurus yèn katrangan kasebut layak dilebokaké jroning Wikipedia, lan yèn alesan kasebut ditampa, sabanjuré bisa dikembangaké bebarengan supaya dadi luwih apik.
Yèn panjenengan nemokaké artikel sing layak dibusak, mangga klik tab "Sunting" ing bagéan ndhuwur kaca lan tambahaké tag ing ngisor iki :
Ing kothak suntingan, ketik ringkesan cekak "{{busak}}".
Sawisé penjenengan nyimpen kaca, ming ndhuwur artikel kasebut bakal muncul label iki:
Kaca kiye layak kanggo dibusek, alesane: . (dirembug)
Kanggo sing ngusulna: monggo wenehi alesan kenapa Rika berpendapat nek artikel kiye layak kanggo dibusak.
Yen panjenengan ora sarujuk, mangga ditulis ing kaca diskusiné alesané. Yèn kaca iki tibake ora layak dibusak, utawa panjenengan sumedya mbenakaké artikel iki, mangga informasi iki diilangi. Nanging aja ngilangi informasi iki yèn panjenengan dhewe sing miwiti nulis artikel iki. Coba tulung uga maca kaca aturan sing bisa dadi alesan kena apa kaca iki bakal dibusak.
Para pangurus: Aja lali ndeleng yèn ana pranala menyang kaca iki, versi-versi sadhurunge lan log/catetan sadurunge mbusak.Kaca iki terakhir disunting nang Agusmuk (Kontrib • Log) 1448 hari 1332 menit lalu.
Pengurus bakal nemokaké artikel sing diusulaké kanggo dibusak iki, lan bakal mbusak artikel kasebut yèn pancèn dianggep layak dibusak. Pengurus bisa uga ngganti tag panjenengan nganggo tag liyané ("kembangkan", umpamané) yèn artikel kasebut dianggep isih bisa dikembangaké.
Kena apa artikel sing tak tulis diwènèhi tandha rapèkna?[besut sumber]
'Ngrapèkaké' ing wikipedia ora mung ateges ngatur jroning susunan paragraf sing apik waé. Peuga diwènèhi gandhèngan marang kaca utawa artikel liya lan ngatur susunan informasi supaya bisa mènèhi wujud sawijining ensiklopedia internèt, dudu artikel koran utawa jurnal ilmiah.
Tindakan ngrapèkaké bakal mbantu panganggo liya antuk informasi.
Panjenengan bisa maca informasi ngenani pengaturan artikel lan format panulisan sing wis ana supaya panganggo liya bisa nyaman maca tulisan panjenengan.
Apa iku wikifikasi?[besut sumber]
Wikifikasi utawa mewikifikasi (jroning Basa Inggris: wikify) iku mènèhi pranala (links) marang istilah-istilah, jeneng wong, periodhe wektu, lan liya-liyané supaya nggampangaké pamaos golèk informasi sing magepokan karo topik-topik sing diwaca ing artikel kasebut. Kanthi wikifikasi (kerep uga disebut wikify), sawijining tembung bisa diklik saéngga pamaos bisa mirsani informasi ngenani "tembung" kasebut.
Kepriyé cara mewikifikasi[besut sumber]
Cara mewikifikasi kuwi gampang, paugerané pirsani: Wikipedia:Wikifikasi
Kena apa artikel sing tak tulis diwénéhi tandha kembangké?[besut sumber]
Kepriwe carane nambahna gambar maring artikel?[besut sumber]
Kanggo ndeleng carane muat gambar maring Wikipedia, waca baen: Bantuan:Pemuatan.
Bân-lâm-gú	Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.26, tanggal 9 Mei 2013.
BABAD CARIYOS LELAMPAHAN R.Ng. RONGGOWARSITO
Putra pujangga nanging mboten mangertos ”alip bengkong”R Ng Ranggawarsita punika satunggaling pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Ing Babad Cariyos Lelampahanipun Suwargi R Ng Ranggawarsita, ingkang kababar dening Komite Ranggawarsita Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, kawedalaken dening Balai Pustaka, taun 1979, dipuncariyosaken lelampahanipun sang pujangga tuwin cacariyosan bab kadibyan, kalangkungan sarta kaelokanipun sawatawis.Dene pethikanipun serat-serat boten kalebet ing buku babad punika. Miterat andharan ing pambukaning buku, pethikan serat mboten dipunlebetaken amargi saweg bab lelampahanipun kemawon sampun kathah sanget. Isinipun babad punika bab lelampahanipun R Ng Ranggawarsita nalika puruita ngaji dhumateng kitha Ponorogo, saha dhumawahing kaelokan nalika anglampahi kungkum wonten ing lepen Watu laminipun sekawandasa dalu. Kaelokan punika limrahipun dipunwastani wahyuning kapujanggan. Lelampahan wau kacariyosaken wiwit saderengipun dhewasa ngantos dumugi sedanipun sarta mawi dipun dekeki asalsilah sawatawis ingkang nurunaken dhumateng R Ng Ranggawarsita. Nalika sugengipun, R Ng Ranggawarsita dados abdi dalem Kaliwon Kadipaten Anom saka pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Nalika dereng dhewasa nama Bagus Burhan. Lairipun ing dinten Senen Legi, tanggal kaping 10, wanci jam 12 siang, wulan Dulkangidah ing taun Be, angka 1728, wuku Sungsang, dewa Sri, Wurukung Uwas, mangsa Jita, windu Sangara. Panjenenganipun punika putra pambajeng M Ng Ranggawarsita, abdi dalem Panewu Carik Kadipaten Anom.Nalika R Ng Ranggawarsita lair, M Ng Ranggawarsita taksih dados abdi dalem jajar Carik Kadipaten Anom, nama Mas Pajangswara, kacariyos amargi saking saening swaranipun, nanging lajeng katelah nama Mas Pajangsora, putranipun pambajeng RT Sasatranagara, abdi dalem Bupati Kadipaten Anom saha abdi dalem Pujangga ing nagari Surakarta Hadiningrat.Nalika lairipun Bagus Burhan, ingkang embah buyut Kyai Ngabei Yasadipura taksih amenangi ngantos sawatawis taun laminipun. Sareng Kyai Ngabei Yasadipura andungkap badhe seda, RT Sastranagara dipun paringi pangandikan bilih ingkang wayah, Bagus Burhan, ing tembe badhe dados pujangga panutup ing nagara Surakarta Hadiningrat. Dipunngendikakaken ugi bilih samangke misuwuring Bagus Burhan nalika kapatedhan wahyu kapujanggan badhe langkung kaliyan ingkang embah-embahipun. Sanajan ingkang putra sampun boten kekilapan bab punika, ewadene sinamun ing samudana ngatingalaken karenaning panggalihipun. Sasampunipun Bagus Burhan dipun pegeng lajeng kaparingaken dhateng Ki Tanujaya, abdi kinasihipun RT Sastranagara. Ki Tanujaya sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, makaten ugi Bagus Burhan, tresna sanget dhateng Ki Tanujaya. Rinten dalu sampun boten saged pisah, ngantos kasupen dhateng ingkang rama tuwin ingkang embah. Sareng Bagus Burhan andungkap yuswa 12 taun, keparengipun ingkang embah badhe kapuruitakaken ngaji dhumateng Ponorogo, kapasrahaken dhateng Kangjeng Kyai Imam Besari ing Gebangtinatar. Kyai Besari punika mantu Dalem Sampeyan Dalem
kadhawuhan ngetutaken lestari dados pamongipun.Dumugi Panaraga R Ng Ranggawarsita lajeng sowan Kyai Besari, ngaturaken seratipun ingkang rama RT Sastranagara. M Ng Ranggawarsita kaliyan ingkang rayi, wonten ing Panaraga namung nyipeng kalih dalu, lajeng nyuwun wangsul dhateng nagari Surakarta. Pangintenipun Kyai Besari, Bagus Burhan sampun saged maos Kur’an saha kitab-kitab, dene punika wayah buyutipun pujangga ingkang sampun kasusra asmanipun. Pranyata, Bagus Burhan dereng saget ngungelaken, malah ingkang nama alip bengkong kemawon dereng mangertos babar pisan. Sareng Bagus Burhan anggenipun wonten Panaraga sampun andungkap kalih wulan laminipun, kaliyan para kancanipun sampun sami pundhuh sedaya, malah wonten ingkang supeket kados sedherek tunggil yayah rena. Salebetipun sewulan dumugi kalih wulan wau saben enjing sonten boten nate kendel anggenipun sinau, nanging sedaya ingkang sampun dipun wulangaken boten wonten ingkang kacanthel sakedhik-kedhika, paribasan saben ngadeg sampun kesupen, ngantos andadosaken kakening manahipun ingkang mulang.Bagus Burhan tansah nglirwakaken kuwajiban sinauBagus Burhan remenipun ngejak kanca-kancanipun dhaten lepen angupados ulam. Menawi sekinten kantun anggenipun ngaji, kancanipun dipun weling kapurih mamitaken sengadi sakit badanipun.Kiai Besari yektosipun sampun wuninga bilih Bagus Burhan mboten majeng dhateng ngaji. Ingkang dipun remeni namung kasenengan ingkang mawi waragad ambeborosi. Sanesipun remen ngupadi ulam, Bagus Burhan ugi remen benthik, bengkat, tor malah salajenipun remen gimer, keplek nganggur-ngangguripun ombak beji tuwin lumah kurep. Sareng ndungkap setaun ing Panaraga, sangunipun Ki Tanujaya sampun nipis. Kapalipun pisan sampun sami dipun sade kangge nguja kekajenganipun Bagus Burhan wau. Bagus Burhan anggenipun sinau sampun langkung setaun. Limrahipun lare ingkang sinau semanten laminipun sampuns aged maos Kitab Al Quran. Mangka, manawi Bagus Burhan, sampun ingkang Quran, dhateng Turutan kemawon dereng katam. Para guru lajeng caos pamrayog dhateng Kiai Besari muwih misahaken Bagus Burhan saking Ki Tanujaya. Ananging Kiai Besari mboten mentala. Ki Tanujaya piyambak rumaos sampun anetepi menapa piwelingipun ingkang embah ingkang kadhawuhaken dhateng Ki Tanujaya piyambah. Dados kawontenanipun Bagus Burhan pancen dede lepatipun Ki Tanujaya. Nguningani Bagus Burhan ingkang sansaya dinten sansaya mbeler, Kiai Besari rumaos kewran panggalihipun. Dadakaning panggalihipun lajeng andhawuhaken para siswanipun sedata supadis njothak dhateng Bagus Burhan.Saking sedaya siswanipun Kiai Besari, namung putranipun Bupati Samarata piyambak ingkang boten ngestokaken, taksih wanuh kaliyan Bagus Burhan. Saking mboten wonten kanca ingkang saged dipun ajak dolanan kados sabenipun, wusananipun Bagus Burhan lajeng mempen wonten ing pondhokan kemawon, malah lajeng kamidilepen ajrih ngaji dhateng ngajengan. Ngungingani punika, Ki Tanujaya tuwuh raos welas ing manahipun. Ki Tanujaya lajeng damel rekadaya kawelehipun para lare ingkang sami njothak Bagus Burhan sageda sami ngajak wanuh piyambak, mboten saking dhawuhipun Kangjeng Kiai. Gelaripun anaros dhateng putranipun Ingkang Bupati Samarata, punapa sariranipun kepengin badhe sumerep dhateng lelembut ing Panaraga. Menawi kepengin, Ki Tanujaya sagah badhe nyumerepaken, nanging mawi kajanji sampun ngantos kawuningan Kangjeng Kiai. Wicantenipun Ki Tanujaya dipun sengaja wonten ngajengipun para lare kathah, pamrihipun supados sami kepengina. Ingkang putra Bupati Samarata sakalangkung bingahing manahipun, lajeng daya-daya tumunten dipunsumerepaken. Sanalika ugi lajeng dipun sumerepaken dening Ki Tanujaya. Kalangkunganipun Ki Tanujaya ingkang saged nyumerepaken bangsaning lelembut punika dangu-dangu kamirengan Kangjeng Kiai. Kiai Besari lajeng thukul dedukanipun dhateng Ki Tanujaya, kagalih ananem wiji ngelmu sikir dhareng siswa-siswanipun tuwin dhateng tiyang sanesipun.Wusananipun Ki Tanujaya lajeng dipundhawuhi kesah saking Panaraga, dene Bagus Burhan kadhawuhan nilar badhe boten kirang ingkang kadhawuhan angopeni. Ananging amargi sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, ugi suwalikipun Bagus Burhan sakalangkung tresna dhateng Ki Tanujaya, kekalihipun lajeng sesarengan nilar Panaraga, tumuju dhateng Kedhiri. Kesahipun saking pesantrenipun Kiai Imam Besari kanthi cara sesidheman. Mlampahipun ing wayah dalu. Wonten sambetipun.Ing Madiun Bagus Burhan pinanggih bakal sisihanipunLampahipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dumugi ing tlatah dhusun Mara, anjujug griyanipun tiyang nama Kasan Ngali ingkang kaprenah sedherek misanipun Ki Tanujaya.Ki Tanujaya lan Bagus Burhan anggenipun kampir ing dhusun Mara sampun sewulan laminipun. Sareng genep selapan dinten rerem ing dhusun Mara, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan lajeng pamitan sedya andumugekaken lampah tumuju nagari Kedhiri. Saking pamrayoginipun Kasan Ngali, Bagus Burhan lajeng badhe katitipaken rumiyin wonten Madiun, ingkang katuju nama Manguncarita, sawijining lurah peken ingkang keras manahipun, watekipun mboten kenging corok-cinorok, dhateng kawanuhan boten angekul nanging boten maelu dhateng tiyang boten gadhah.Namung wulangipun sae, saben tiyang dipunpurih nyambut damel, supados angsal kauntungan ingkang saged langkung dipuntedha sadintenipun. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dipunprayogakaken angentosi rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat saking Kedhiri ingkang tansah mampir dhateng griyanipun Ki Manguncarita.Salajengipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan tumut Ki Manguncarita dhateng peken. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan lajeng dados bakul kalithikan. Anuju sawijining dinten Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat sedya marak sowan dhateng Surakarta. Kados adat sabenipun, Kangjeng Adipati ingkang dipundherekaken garwa, putra lan abdi sawetawis, rerem wonten ing griyanipun Manguncarita. Ing kalodhangan punika, Ki Tanujaya saget kepanggih Kangjeng Adipati saha ngaturaken sedaya lelampahanipun Bagus Burhan. Sasampunipun midhanget sedaya aturipun Ki Tanujaya, Kangjeng Adipati ngendika samangke sakonduripun saking Surakarta, Bagus Burhan badhe kabekta dhumateng Kedhiri. Ing kalodhangan rerem wonten griyanipun Manguncarita, putra putrinipun Kangjeng Adipati, nama Raden Ajeng Gombak, kadherekaken embanipun, Nyai Jayasetra, tindak dhateng pasar.Wonten ing pasar pinanggih Bagus Burhan ingkang nengga dagangan kalithikan. Raden Ajeng Gombak tumbas supe seser emas. Pawadan punika, Kangjeng Adipati paring paraban dhumateng putra putrinipun, Raden Ajeng Gombak, rare kalithikan lan sinebut Raden Ajeng Kalithikan. Sareng sampun dewasa, Raden Ajeng Gombak punika kadhaupaken kaliyan Bagus Burhan. Lajeng pikantuk nama Raden Ayu Pujangganom, karan Pajang Anom. Dumugi ing Sastranagaran, Kangjeng Adipati ngaturaken lelampahanipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan. Dipunaturaken ugi bilih sapunika kekalihipun mondhok wonten ing Madiun lan sedya badhe kabekta dhateng Kedhiri. RT Sastranagara ngaturaken panuwun dhumateng Kangjeng Adipati. Salajengipun, RT Sastranagara ngejak dhumateng ingkang putra, M Ng Ranggawarsita, inggih ramanipun Bagus Burhan, supados tumut mbangun tapa murih lelampahanipun Bagus Burhan samangkenipun nuwuhaken kabecikan. Wiwit punika RT Sastranagara tansah ngirang-ngirangi sare, cegah guling, makaten ugi M Ng Ranggawarsita.Ewadene Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan ingkang ngantu-antu rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat amanggih cuwa. Konduripun Kangjeng Adipati saking Surakarta tumuju Kedhiri mboten rerem wonten ing griyanipun Manguncarita. Ki Tanujaya sanget judhegipun. Wusananipun, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan pamit dhateng Manguncarita, sedya andumugekaken lampah dhateng Kedhiri. Lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burhan anggening sami badhe sowan dhateng Kedhiri, sareng sampun angambah margi salebeting wana, kekalihipun lajeng sami bingung, mboten sumerep eler kidul. Dangunipun ngantos tigang dinten tigang dalu. Ing wekdal tigang dinten tigang dalu punika, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan mboten nedha, mboten ngombe tuwin mboten tilem.Bagus Burham wangsul dhateng PonorogoAwit saking sakalangkung sayahipun anggenipun lumampah wonten salebetipun wana, wusana Bagus Burham (sanes Bagus Burham kados ingkang kaserat saderengipun) dhawah breg, kesambet. Bagus Burham mboten kiyat nandhang sayah, padharanipun luwe, maripatipun arip sanget, gulunipun salit, raosipun ngorong, badanipun gumeter, kringetipun gumrobyos kados tiyang adus.Ki Tanujaya lajeng nyenyuwun dhateng Ingkang Adamel Gesang, angeningaken cipta. Sanalika andhatengaken gara-gara angin ageng agegerotan. Sasirepipun angin ageng lajeng katingal wonten teja anggameng wonten sanginggiling Bagus Burham. Saicalipun teja, woten pitulunganing Pangeran. Ki Tanujaya dipunpanggihi tiyang sepuh mangagem sarwi wulung, awewarah dhateng Ki Tanujaya, manawi ing wekdal punika Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami dereng kala mangsanipun dhateng ing Kitha Kedhiri. Kekalihipun kasuwun sami wangsul malih dhateng Ponorogo. Tiyang mangagem wulung punika paring uninga dhateng Ki Tanujaya bilih samenika dukanipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun lilih. Mila Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan wangsul dhateng ing Kitha Madiun rumiyin. Pawadanipun, utusanipun RT Sastranagara ingkang kadhawuhan madosi Bagus Burham, Ki Jasana, sampun kapanggih kaliyan Kramaleya, utusanipun Kiai Imam Besari ingkang ugi kadhawuhan madosi Bagus Burham. Kekalihipun samenika wonten ing Kitha Madiun. Sasampunipun terang sedaya dhawuhipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan merem lan lajeng kadhawuhan angelekaken maripatipun. Sareng sampun melek, tiyang kalih ngantos sami anjumbul, sarta sakalangkung pangungunipun manahipun, dene Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sampun ngadeg wonten palataranipun tiyang gadhah damel, tuwin mawi dipun urmati ungeling gangsa gendhing Kebogiro angangkang, sarta lajeng dipunpapagaken kaliyan ingkang gadhah damel.Sasampunipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami nedha pisegahan saking ingkang kagungan damel, ingkang badhe kangge angsal-angsal kadamelaken piyambak. Sekul ulam sakroso ageng, mawi ingkung wetah setunggal, pangananipun sakroso ageng. Sareng sampun rampung perlunipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham lajeng sami pamitan wangsul dhateng ingkang gadhah damel. Antawisipun jam tiga siyang utawi Asar inggil, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sampun dumugi salebeting Kitha Madiun. Bagus Burham lajeng kepanggih Ji Jasana lan Kramaleya. Kaleresan Bagus Burham boten pangling dhateng Kramaleya. Lajeng sami anyariyosaken lelampahanipun piyambak-piyambak. Boten dipuncariyosaken wontenipun margi, sareng wanci bakda Ngisa, tiyang sekawan sampun dumugi Kitha Ponorogo. Ki Tanujaya, Bagus Burham tuwin Ki Jasana, lajeng sami anjujug ing pondhokan. Namung Kramaleya ingkang anjujug ing griyanipun piyambak. Sareng sampun ngaso lajeng lapur dhumateng Kangjeng Kiai Imam Besari, anggenipun mentas kautus. Dhatengipun Bagus Burham sarowangipun, wekdal semanten ing pondhokan saweg rame-ramenipun para murid sami anderes Kur’an. Sareng sumerep Bagus Burham saha Ki Tanujaya dhateng, anggenipun ngaji lajeng kendel, sami amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham. Lajeng sami dipun ajak nedha sesarengan.Bagus Burham remen dhateng pandamel maksiyatSawangsulipun Bagus Burham dhareng pondhok ing Ponorogo ingkang kaesuh dening Kangjeng Kiai Imam Besari, pangajinipun saya bibrah, mboten wonten ingkang kalebet ing manah babar pisan.Kadhangkala Kangjeng Kiai nylenthik kupingipun Bagus Burham supados temen-temen anggenipun ngaji. Ewadene Bagus Burham boten pisan-pisan anggatosaken dhateng pitutur prayogi. Ingkang dipunremeni namung dhateng padamelan maksiyat. Saben dinten boten gothang keplek yatra kaliyan kanca-kancanipun ingkang ugi sampun kelajeng remen dhateng pandamel maksiyat. Boten ketang dhelik-dhelikan meksa dipun temaha. Tunggil taun kaliyan mantukipun Bagus Burham saking Kitha Madiun, ing Ponorogo kadhatengan paceklik. Sedaya sabin ingkang dipuntanemi sami kaambah ing ama menthek saha lodhoh, sarta walang sangit sapanunggilipun. Warga sami kekirangan pangan. Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng parepatan kaliyan para pinisepuh, sami kadhawuhan mbudidaya kados pundi sakecanipun ingkang dipun lampahi. Aturipun para pinisepuh warni-warni. Wonten ingkang gadhah pamanggih paring sumerep dhateng tiyang sepuhipun, wonten ingkang gadhah pamanggih nyuwun biyantu pitulunganipun pamarentah, wonten ingkang gadhah pamanggih setiyar piyambak. Kangjeng Kiai lajeng mutusaken kedah setiyar piyambak.Para murid kadhawuhan sami musapir dhateng para priyantun, dhateng para artawan, sarta dhateng para sudagar, menapa dene dhateng sanes-sanesipun ingkang sakinten angendahaken dhateng kabangsan, mawi dipun bektani cathetan kangge tapak asmanipun ingkang sami amaringi. Bagus Burham ugi ndherek lampah musapir punika. Nalika saweg kalih dinten dumugi sewulan, golonganipun Bagus Burham ingkang kapatah musapir, angsal-angsalanipun sami racak-racak kaliyan kancanipun. Ananging dangu-dangu namung angsal sakedhik piyambak. Malah lajeng mboten angsal babar blas, andadosaken pamuring-muringing manahipun juru anampeni. Mila ngantos dipun srengeni kathah-kathah. Bagus Burham sakancaipun rare nenem, saben anglampahi tampi musapir lajeng nyaleweng dolan sakajeng-kajengipun piyambak. Adhakanipun dolan wonten pinggir lepen, sami memet ngupados ulam. Dangu-dangu patrapipun Bagus Burham sakancanipun dipun mireng Kangjeng Kiai. Sanes dinten tampinipun musapir Bagus Burham sakancanipun ingkang tigang golongan sami anglampahi tumemening manahipun. Pamrihipun sami anyadhang angsala pangalembana dhumateng juru anampeni, utawi pangalembananipun Kangjeng Kiai Imam Besari. Saya dangu, Bagus Burham saya boten manah babar pisan dhateng pasinaonipun ngaji. Rinten dalu ingkang
tuwin Kangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung prihatos nguningani kahananipun Bagus Burham ingkang saya dangu namung saya ngagengaken dhateng pandamel maksiyat. Sareng Bagus Burham tetela boten kenging dipun ajar sae, panggalihipun Kangjeng Kiai saya boten sekeca. Wasana Bagus Burham dipuntimbali, lajeng dipundukani. Pandanguning deduka ririh, ananging adamel tatuning manah.Bagus Burham wiwit dipun paringi enget dening Pangeran. Gadhah rumaos lingsem sanget dipunparingi pangandika kados makaten wau. Tumunten Bagus Burham wicanten dhateng Ki Tanujaya, bilih anggenipun sinau ngaji mboten tumunten saged, isin mantuk dhateng nagari Surakarta. Midhanget wicantenipun Bagus Burham, manahipun Ki Tanujaya kumepyur. Wekdal punika umuripun Bagus Burham saweg gangsal welas taun. Salajengipun, saben dinten Bagus Burham nyuwun supados Ki Tanujaya angeteraken dhateng Lepen Watu, badhe anglampahi kungkum sakuwawinipun, sarta salebetipun anglampahi, sampun ngantos dipun cawisi barang-barang. Ingkang
Sadangunipun kungkum ingkang kaesthi boten wonten malih kajawi nyuwun dhateng Ingkang Damel Gesang tumuntena saged anggenipun sinau ngaji. Anggenipun nglampahi boten kengguh dhateng wewernen ingkang amemengin manahipun, ngantos saged dumugi kawandasa dinten laminipun. Sareng namung kantun sedalu, Bagus Burham dipuntari kaliyan Ki Tanujaya, mangke dipun liwetaken menapa, nanging panedhanipun mangke samangsa sampun mentas saking kungkum, dados jangkep angsal kawandasa dinten. Sareng sampun lingsir dalu Bagus Burham saged tilem sakleran. Salebetipun Bagus Burham tilem, supena dipun panggihi ingkang embah buyut, Kiai Ngabehi Yasadipura. Wonten ing supenan, kadhawuhan mengleng badhe dipun paringi dhawuh. Sareng sampun mengleng, Kiai Ngabehi Yasadipura lajeng lumebet dhateng talinganipun Bagus Burham. Wusana Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng mentas amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya. Sasampunipun nedha secekapipun, watawis jam tiga dalu lajeng sami gegancangan mantuk dhateng pondhokan, lajeng andumugekaken tilemipun.Satanginipun tilem, tiyang kalih sami rumaos angsal kanugrahaning Pangeran. Bagus Burham kaparingan ilham saged sumerep dhateng kasusastran kalayan boten sarana mawi dipun ajar. Sastra Arab, Jawi, Walandi, satembungipun pisan, lajeng boten rumaos angel maos Kitab Al Kuran dalah samaknanipun pisan. Ki Tanujaya angsal kanugrahaning Pangeran mangertos wicantenipun kutu-kutu walang ataga. Sareng sampun wancinipun dhateng mesjid, Bagus Burham sakancanipun lajeng sami mangkat. Para kancanipun sami ambekta Al Kuran kangge ngaos mangke sabakdanipun subuh. Bagus Burham mbekta Kitab kaliyan Kur’an. Mila sami dipun garapi kancanipun. Sareng sampun dumugi ing mesjid, sadaya lajeng sami wiwit sembahyang kados adat. Dereng sapintena dangunipun, lajeng katungka rawuhipun Kangjeng Kiai. Ing kalodhangan punika, Kangjeng Kiai sanget pangunguning penggalihipun dene ing therekaning lare-lare ingkang sami sembahyang wau wonten lare ingkang sirahipun katingal sumorot kados mawa cahya, ananging Kangjeng Kiai dereng saged nyatakaken sinten ingkang sirahipun mawa cahya wau. Sabakdanipun sembahyang, Kangjeng Kiai lajeng lenggah ing surambi kados adat sabenipun, amariksani para murid ingkang sami ngaji. Pangajinipun Bagus Burham manggen wonten ing wingking piyambak. Ing kalodhangan punika Kangjeng Kiai mireng sakenaning suwantenipun murid saha cethaning pakecapanipun ingkang adatipun boten nate wonten kados ingkang nembe kamirengaken punika. Mila sedaya ingkang ngaji lajeng dipun dhawuhi kendel. Ngajinipun para murid lajeng kadhawuhan gentos-gentos satunggal-satunggal. Sareng urutipun ngaji dhawah Bagus Burham, sadaya kancanipun cingak, amargi suwantenipun bantas kanthi cengkok Buminatan, pakecapanipun aksara cetha boten anyampar, dhumawahing ayat wijang sumeleh. Sedaya sami pathing plongo kados tiyang kamitenggengen.Bagus Burham wangsul dhateng Kitha SurakartaKangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung ngungunipun nguningani Bagus Burham ingkang sakalangkung sae ngaosipun. Saking saening suwaranipun saha saening lagunipun, ngantos kenging dipunparibasakaken suwaranipun ulem arum aririh, ananging angumandhang turut usuk.Sareng anggenipun ngaji sampun kendel, Kangjeng Kiai lajeng andhawuhaken dhateng para pinisepuh saha dhateng murid-murid sedaya, kaparengipun Kangjeng Kiai sapunika Bagus Burham dipunparingi nama Mas Ilham, sarta dipun kersakaken dados badalipun Kangjeng Kiai. Wasana Bagus Burham angsal pangaji-aji ingkang boten beda kaliyan pangaji-ajinipun dhateng Kangjeng Kiai Imam Besari, menapa dene solah bawanipun, lajeng santun salaga angetawisi bilih utusaning tiyang saged. Kawontenan lan kaelokaipun Bagus Burham wau lajeng sumber salebeting kitha Ponorogo. Para ngalim saha para mukmin, menapa dene para santri-santri sakiwa tengenipun ing kitha Ponorogo sami dhateng angalap berkah dhumateng ingkang nembe angsal kanugrahanipun Pangeran wau. Saben dinten boten wonten
piyambak sasampunipun anampeni kanugrahanipun Pangeran, remenipun dhateng pandamelan maksiyat lajeng sirna kados dipun saponi. Nakaling manahipun lajeng dados tiyang sareh, alembah manah. Rinten dalu namung tansah anderes Kuran. Saben sewulan ngantos saged katam Kuran rambah kaping sekawan, mila Kangjeng Kiai lajeng ketingal asihipun sayektos.Bagus Burham anggenipun wonten ing Ponorogo taksih andumugekaken sawatawis wulan malih, badhe nelasaken piwulangipun Kangjeng Kiai ingkang murakabi dhateng manahipun. Nalika anggenipun nyantrik wonten ing Ponorogo sampun ndungkap sekawan taun, Bagus Burham lajeng nyuwun pamit wangsul dhateng ing negari Surakarta. Kangjeng Kiai kagungan kersa badhe masrahaken Bagus Burham piyambak, ngiras pantes badhe tuwi ingkang raka RT Sastranagara, supados andadosaken leganing panggalihipun. Lampahipun Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham saking Ponorogo dhateng kitha Surakarta kendel wonten ing Panambangan Bacem, angasokaken sarira. Dene Ki Tanujaya ngrumiyini lampah dumugi dalem Sastranagaran. Sareng mireng cariyosipun Ki Tanujaya bab lelampahanipun Bagus Burham ingkang sapunika nembe lerem wonten ing Panambangan Bacem, RT Sastranagara sakaliyan ingkang putra MNg Ranggawarsita sakalangkung bingahipun.Ingkang kapatah methuk Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham ing Panambangan Bacem inggih punika MNg Awikrama. Sareng dumugi ing Panambangan Bacem, lajeng angaturaken salam taklimipun ingkang raka, saha angaturaken kasugengan rawuhipun Kangjeng Kiai, menapa dene amaringaken pangestu dhumateng ingkang wayah Bagus Burham. Sasampunipun pepanggihan ing dalam Sastranagaran, RT Sastranagara ngaturaken sakalangung panuwunipun anggenipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun saged anyembadani ingkang dados pangajeng-ajeng panggalihipun. Satelasing atur
Sasuwuking Kalaganjur, Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng dipun acarani lenggah dhahar sakaliyan ingkang raka RT Sastranagara. Sarehning sapunika pangajeng-ajeng manah sampun nama kadumugen, Bagus Burham sampun mantuk sarta angsal kanugrahaning Pangeran, mila sami badhe dipun tetepi angluwari punagi tayuban sakulawarga sadaya. Kala samanten lajeng kadadosaken tayuban. Saking keparengipun MNg Ranggawarsita ingkang kadhawuhan anjoged rumiyin Kramaleya, ingkang anglarihi Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, gendhingipun Cangklek Ponorogo.Sinuhun nyobi kalangkunganipun Bagus BurhamSawangsulipun Bagus Burham saking Ponorogo, raosing panggalihipun RT Sastranagara kados siniram tirta marta. Ananging labaning kagem bangsa luhur saha priyagung sepuh, sakathahing kabingahan wau boten kawistara ing netra.M Ng Ranggawarsita tuwin Nyai Mas Ajeng Ranggawarsita, saking kasoking kabingahan, ngantos kesupen boten angraosaken luwe, arip tuwin ngelak, dene boten kanyanan bilih ingkang putra tumunten dhateng kalayan mbekta angsal-angsal ingkang ageng sanget aosipun. Salajengipun Bagus Burham kapundhut nunggil ingkang embah, RT Sastrangara. Rinten dalu prasasat boten nate pisah kaliyan ingkang embah. Sanajan sampun gadhah dhedhasar kasagedan saha kalangkungan, ewa dene meksa taksih dipun weleg ing kawruh warni-warni dening ingkang embah. Paribasan, kasagedanipun ingkang embah sampun dipuntumplak dhateng Bagus Burham sadaya. Sareng kasagedanipun ingkang wayah sampun kagalih cekap, kaparengipun ingkang embah badhe dipuntetakaken. Tetakanipun kagelar ing dinten Rebo Pon tanggal kaping 12 wulan Jumalakir ing taun Dal 1742. Sareng anggenipun tetak sampun saras, Bagus Burham lajeng kacaosaken suwita dhumateng ing Buminatan. Gusti Panembahan sakalangkung asih dhumateng Bagus Burham. Rinten dalu boten kenging pisah ngadhep Gusti Panembahan. Sanajan taksih lare, ananging sampun saged amrangkani penggalihipun Gusti Panembahan. Sareng pasuwitanipun angsal setaun, lajeng dipunparingi pusaka aji jaya kawijayan. Saking pangandikanipun Gusti Panembahan, pusaka punika wasiyat paring dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana III. Kacariyos aji jaya kawijayan ingkang dipunparingaken Bagus Burham wau sanes aji jaya kawijayan amangsulaken tapak paluning pandhe sisaning gurendha, ananging aji jaya kawijayan amangsulaken samukawis ingkang sedyanipun awon dhateng ingkang sampun gadhah aji jaya kawijayan punika.Sawetawis wulan malih lajeng dipunparingi ngelmu kadigdayan, ngelmu kagunan tuwin kanuragan. Bagus Burham wonten ing Buminatan saya kandel pasuwitanipun. Saking asihipun Gusti Panembahan dhateng Bagus Burham, ngantos dipunpameraken raka dalem Sampeyan Dalem, sarta lajeng kasuwunaken ngalap berkah dados siswa Dalem. Sampeyan Dalem ingging sampun amarengaken. Sampeyan Dalem karsa anyobi rumiyin sapinten kalangkunganipun Bagus Burham. Sapengkeripun Gusti Panembahan, Bagus Burham kadhawuhan ngirid dhumateng ing Mantenan utawi Bantenan. Sasampunipun dumugi ing Ngarsa Dalem, pandangu Dalem dhumateng Bagus Burham warni-warni. Sareng pandangu Dalem sampun dumugi, Bagus Burham lajeng kadhawuhan majeng. Sampeyan Dalem lajeng ngasta sangandhapipun kupingipun Bagus Burham. Boten sepintena dangunipun, Bagus Burham sampun lajeng tilem kepati.Dhawuh Dalem, Bagus Burham lajeng dipunbuntel mori karangkep pitu, kados caranipun mbuntel mayit. Sareng pambuntelipun sampun rampung, kadhawuhan nglebetaken dhumateng ing bandhosa. Bandhosa lajeng kacemplungaken dhumateng ing bandengan. Sampeyan Dalem lajeng jengkar. Sareng sampun pitung dinten pitung dalu, Bagus Burham kadhawuhan ngentasaken, sarta kadhawuhan ngedalaken saking bandhosa. Sareng bandhosa tuwin morinipun buntel dipun bikak, Bagus Burham ketingalipun kados sampun tilar donya. Sampeyan Dalem kepareng ambisiki dhumateng Bagus Burham. Boten dangu Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng saged ngadhep wonten ing Ngarsa Dalem. Dhawuh timbalan Dalem, sapunika kadhawuhan ngaso rumiyin. Sanes dinten badhe wonten dhawuh. Sareng wangsul dhateng Buminatan, Gusti Panembahan sakalangkung ngunguning penggalih uninga warninipun Bagus Burham, dene guwayanipun saya ketingal mindhak sae. Namung badanipun ketingal kera sawatawis.Wahyu kapujanggan dhumawah dhateng Bagus BurhamSanes dinten Sampeyan Dalem nimbali Bagus Burham supados ngendikan ing ngarsanipun Sampeyan Dalem. Ingkang kadhawuhan ngirid Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara. Sareng sampun wancinipun, RT Sastranagara methuk Gusti Panembahan, lajeng sami sesarengan sowan malebet. Ingkang ndherekaken malebet namung Bagus Burham piyambak. Sadaya lajeng sami njujug ing Mantenan.Sareng sampun wanci jam kalih welas dalu, Sampeyan Dalem lajeng tedhak dhumateng ing bale kambang. Rayi Dalem Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara tuwin Bagus Burham sami kadhawuhan ndherek dhumateng ing bale kambang. Bagus Burham kadhawuhan majeng dhumateng ngarsa Dalem. Sampeyan Dalem lajeng ndangu, nalika anglampahi dhawuh Dalem kalebetaken ing bandhosa, salajengipun kacemplungaken ing bandengan pitung dinten pitung dalu, punika raos pangraosipun kados pundi, sarta anyumerepi menapa. Unjukipun Bagus Burham, sadaya raos ingkang sampun dipunraosaken, saha sadaya kawontenanipun ingkang sampun dipunsumerepi, sampun dipununjukaken boten wonten ingkang kalangkungan.Satelasing pangandikan, Sampeyan Dalem lajeng ndangu dhumateng Bagus Burham, kados pundi wijang-wijangipun dhawuh Dalem ingkang sampun kadhawuhaken. Bagus Burham lajeng angunjukaken uninga sadaya dhawuh Dalem ingkang sampun dipuntampeni. Sadaya unjukipun sami cocog kaliyan panggalih Dalem. Bagus Burham lajeng kadhawuhan angabekti ing Sampeyan Dalem. Gusti Panembahan tuwin RT Sastranagara inggih lajeng sami angabekti. Sampeyan Dalem matedhani pangestu dhumateng Bagus Burham, benjing sapengker Dalem, tuwin satilaripun RT Sastranaga, wahyuning pujangga Dalem badhe dhumawah dhumateng Bagus Burham. Benjing samangsa sampun dados pujangga Dalem, pangreksanipun dhumateng praja Surakarta ingkang tumemen, tuwin ingkang ngatos-atos. Unjukipun Bagus Burham, nuwun sendika. Dhawuh timbalan Dalem, RT Sastranagara tuwin Bagus Burham lajeng kalilan medal. Saunduripun saking ngarsa Dalem, lajeng sami kendel wonten ing Pamantenan malih, angentosi konduripun Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem taksih anglajengaken lelenggahan kaliyan rayi Dalem Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem angalembana dhumateng kalangkunganipun Bagus Burham. Sarawuhipun ing dalem, Gusti Panembahan tansah nggagas dhawuhing pangandika Dalem, bilih ingkang putra Raden Ajeng Gombak kadhawuhan anarimakaken dhumateng Bagus Burham.Sanadyan dhawuh Dalem wau nama nuju panggalihipun Gusti Panembahan, namung pangudaraosing galih, sarehning wekdal punika Bagus Burham wau taksih anyemut gatel, saupami lajeng dipundhaupaken, Gusti Panembahan taksih radi lingsem. Dene kagungan putra mantu dereng dados abdi Dalem. Makaten malih sarehning ingkang putra Raden Ajeng Gombak wau panguwasanipun taksih gumantung ingkang rama piyambak, inggih punika Kangjeng Pangeran Adipati Cakraningrat ing Kedhiri. Kaparengipun Gusti Panembahan, Bagus Burham saderengipun kaparingan tariman ingkang putra badhe kasuwunaken kamirahan Dalem dados abdi Dalem rumiyin. Ananging anggenipun nyuwunaken wau ngentosi sarengan bilih sampun wonten kaparenging karsa Dalem amisudha para kawula Dalem pamagang. Bagus Burham badhe dipunseselaken. Dados boten angatawisi bilih amenggalih sanget dhateng Bagus Burham. Dereng ngantos kelampahan kasuwunaken dados abdi Dalem, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV surud. Mila Bagus Burham lajeng kapeksa anyarehaken manahipun. Sajumeneng Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana V, ingkang ngasta paprentahan kadipaten, kasampiraken dhumateng Gusti Panembahan Buninata. Sadangunipun Gusti Panembahan kasampiran panguwasa ngasta paprentahan Kadipaten,
SATUAN KARYA PRAMUKA BAKTI HUSADA (SAKA BAKTI
Operasi lapangan[sunting | sunting sumber]
opo kito sedulur? kowe isin yo dadi sedulur
ngisor kakung ketok e.. :P :P :P Piantun alit manut wae lah.... :cry: sug3stCamatJoin date : 05.05.08Subyek: Re: mengapa warga gunungkidul
ihik..ihik) _________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... the purple
gunungkidul pemalu semua?? Wed May 21, 2008 1:32 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote: wong apik kok kuwi...mosok nganggo sensor2 an barang....ijik apik'an gambar cewek ayu nganggo kebayo nuh...._________________NRIMO ING PANDOEM Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: mengapa warga gunungkidul
pm maniss wrote:Wonosingo Ngali Kidul wrote: wong apik kok kuwi...mosok nganggo sensor2 an barang....ijik apik'an gambar cewek ayu nganggo kebayo nuh....yo wis nyooo....iki apik g????
sugeng rawuh nda..: penggik 2 tahun lalu
tememplek by endik kurang luwih jam 1:32 p.m.,
nggih ngapunten, badhe nderek ngeroweng.nanging mboten nemu shoutbox...
*pak dhany: lha nggih monggo dipun sekeca'aken sak wontenipun..matur nuwun kersa mampir..
pengin munggah? mengko bengi wae nang ragunan. akeh nda. he..he..mengko mangkat cangkruk to?#pak dhany: nopo sampeyan koeaing?
*mas ipul: yo yen ora udan yo mas.. iki jane aku arep diajak nonton PSIS karo PSMS.. ah.. tapi mending udad udud nen pinggir dalan..
wah aku munggah lawu wis bertahun2 lalu...paling rame nek 1 Suro..."konco2ne" sampeyan podo metu kabeh mas...soale di wenehi sajen..:p
pitik walik: NDAAAZZZMMOE ZEMPAAAL... munggah neh yo tik.. jurang opo jal kuwi jenenge..
lha kog jebule ijik alit tenan ki, awakmu sing ngendi cah bagus?? ati2 yo ojo seneng penek an...
*kenny: aku sing ketok sangar budhe.. halah wong tuwo wae senengane ugo penek'an to budhe..
jurang jolotundho..eh salah..iku sumure yo?aku males munggah gunung saiki...mending gunung sing iso ngentut wae...
Kok umure podho? Tak pikir wis tuwek..kok senenge saru?:p
wah, jebule njenengan ki seneng penek'an. selamat jadi yo... *eh, hari jadi opo yo?*
lha nek cuma gunung biasa mbok munggah puncak-e merapi wae..penuh tantangan tho?nek golek sing enak..yo bareng aku wae..bukan jalan2 digunung tapi nyari gunung di jalan2..penak wis..
aku mbiyen meh 'munggah' ora oleh terus karo ibuku..tapi sempat setengah, gedhe-pangrango :peh aku ning semarang ngisor, barito utara cedhak kaligawe.. lha sampeyan ning ndi?
Iling jaman SMA munggah lawu rek!!!tapi ngomong²...traktir mangan saiki ae dab, ayo :D
*dokter kewanz: sing saru kuwi jane mung pikiranmu mas bos.. aku kuwi wis tuwo.. mung awakku isih nom.. :P*dirac: paling enak kuwi penek'an kok mas.. hari jadi.. hehe..:p*pitik sobo kathok: wah yen merapi sing di sowani saiki iso zumuk ra kringeten.. mlonyoh soale..*fany: lho..? munggah opo dhisik mbak?? munggah wit jambu yo ora wangun.. wong cah wadon kok penek'an.. jatingaleh.. iki lagi golek upo ng kemang..*om hedi: waaaaaa... mau bengi kok ora cangkruk
*paman: lho to.. boten teliti pas maos postingan? 22th menika rong
*de: wong sak omah sisan podo "terharu" kabeh ya budhe? terharu nganti kreangan
nuwuuunnzz.. menawi dongane koyo ngene jelazz amiiiinnn...sepurone yo mas.. sing penting njenengan ora kezazar...
kro internet iki loh...ja wes met ultah ae, rodo telat iki gpp yow...perlu dikado ora?lah iki template anyar ga enak didelok jee
munggah gunung opo pindah panggonan nenggak ciu ... hayooo!!! Sakelingku Gunung Lawu kuwi akeh sing dho mendem kleleran nang jalur pendakian. Termasuk awakmu poo???
lho pakdhe... ora ciu kok.. kejegur jurang lepsong temenan.. mensen sithik tok kok...
La ning negoro sing tak panggoni ora ono bakso je, trus piye iki, aku ora biso nggawe baksone, opo ono sing gelem ngirimi
wadohhh, gi moco resepe wae wes metu efek sampinge :D, gak ono gawean po kog ngrangkep koki barang
*nino: lho sing ultah wae durung makan makan ki piye..?*fany: emoh ah... neng omahmune sing kangelan.. wis banjir, dalane bolong bolong sisan.. :P*mas anang: lha... komen ngene ki lho sing bikin sedih...*bulik ancil: gawe dewe..!*de kenny: lha... meragukan kemampuan koki kawulo alit.. jan ora bener.. roti ku kuwi efek sampinge akeh dhe..! mulo ndang
Halaaah, wong biasane mangan roti sumbu wae, kok ndadak mangan senwit, yo ra cocok!!! *ngenyek*NB: endi sing jaremu otomatis iku? Mana? Mana? *nantang*
*koeaing: koweorang dojan ik
Kowe dadi waras ngene to saiki .... ehh mengko dhisik, kuwi rotimu roti keju opo roti pisang. Yen
rasanjah poen, aga lekker sikit !
setunggal pinten mase`??kulo pesen tigo...kecape ampun katah2 kulo sampun manis je :D
senwit? senwit kuwi, cilik sak kacang ijo, teles, kloget kloget. halah wis tau rasan wae kok... :D
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan
rambute sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit. – 03 – Gebyar-gebyar ora mendha, mapan kilat mancaroba nganan-ngering, maring ngarep maring pungkur, mingsor maring ngawiyat, dangu-dangu nuli medal gelapipun, gelap ingkang mancaroba, ting sariwik nganan-ngering. – 04 – Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan,
ika sampun dumadi, gelap sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing
wus babar metu, ingkang marga lantaran, ingkang tulung Ingdhang Sakati ing mau, kang kina daluraning karsa, amiyosaken babayi. – 07 – Sang jabang ika kaangkat, linggih ratu dening sang prabu yoni, Ciyungwanara kang junjung, kalenggahaning canggah, pan sinebut Prabu Wastu parabipun, kasanson ing kulawarga, Pajajaran suka ngapti. – 08 – Aketuge sasahuran, wetan kulon padha aganti uni, tanopen wetan lor kidul, sawaraning Yang jagat, padha nakseni ingkang lilinggih ratu, ana ing rat Pajajaran, Prabu Wastu jabang bayi. – 09 – Tatapi ing karsanira, Ciyungwanara si jabang dipun imponi, piyambak ing Prabu Sepuh, ya ta samulur raja, ing Pakuwan ra timbul ingkang sasulur, akeh padha rena, amuji juragan aji. – 10 – Mila ika kang wong sanak, Prabu Ciyungwanara saking ngukir, rancakowek warni manuk, kang aran Gunung Krendha, kang pinangka pamong-monga Prabu Wastu, mrana-mrena atut wuntat, anjaga dhiri sang aji. – 11 – Prabu lare wus anyakra, menak pra kuwi sigar sawetaning, Pajajaran kaya mau, awit Cilutung ngetan, tatas maring Cipamali kang kawengku, dening Prabu Wastu purba wisesa Sundha negari. – 12 – Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi, kang juru pamong-mong wau, bisane
Pajajaran, kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap nyawang Karangsembung, gelap Sangyang Talag, gelap senggreng kalangkeng pandengel wijung, kang padha raksa rumaksa, ing salinggih ing narpati. – 17 – Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug, anuli ana gelap, tanpa sangkan mobat-mabit
gumalendhang dharangdhangan, ya mulane den arani ingkang nebut, aki buyut Banyakgarantang, ila-ila kang pamuli. – 20 – Iku dadi
padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji. PUPUH XXVII S I N O M – 01 – Prabu wastu Pajajaran, sedhengane olih rabi, saking anaking bramana, Susuk lampung ingkang nami, Ni Ratna Sekarati, kalangkung warnane ayu, warnaning kaendahan, tan ana ingkang mantari, kaya garwa sang nata ing Pajajaran. – 02 – Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah, sapolahe amantesi, gedhe cilik sadaya aturun marma. – 03 – Wedi asihing majikan, ora na sawalang kapti, jeng prameswari sakara, cirinipun den ingkedhi, ora ilok kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra. – 04 – Suwane Sri Naradhipa, dening datan miyos siwi,
mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika, ora idu ora yiyid, ora umbel ora duwe sulu
putranipun, Prabu Wastukalintang, wus boya anganaki, garwo malih garwo malih pon tan putra. – 07 – Ngalap garwa wadon ingkang, bebet manak
saking, putrane Buyut Satohan, kalangkung dermaneki, sampun kagarwa puniku, ana ing Pajajaran, pinuju panenggek kang asri, salamine pon boya miyosi putra. – 08 – Kocap Ptih burungkrendha, angiwat putraning aji, saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi purwakaning perang. – 09 – Ing besuk panusul ira, Tulangbawang maring Jawi, angused larining ilang, lawas-lawas katiliktik, anenggeh maring Jawi, tan ana roro tetelu, ingkang papati garudha, amung ing Sundha
Galingcing dumadi, garwa aji ing puri, Pajajran iya iku, kyan Patih Burungkrendha, kang nanggoi pati urip, sewakane dheweke kanggep ngawula. – 11 – Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening, karya laku ngiwat-iwat, kale wadon duwe laki, kangkat wani angambil, kanggo babakti ing ratu, ngiseni ika kewan, nuli ana arti nisip, gawe ora arju
gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi, wadon saking Luwiliyang kang anama. – 13 –
medal siwi, kasawung ing pegat turun, atuwin ana anelang, kang dudu waris ing aji, ya wis ngijir gadhang
ing bramana mangko gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku wadon
sakali manipun, garwa lima kapadhan, gabuge tan ana mijil, ing aputra gawoke wong Pajajaran. – 16 – Prabu Wastu nuli
asuwung, tan ana gumentasa, ing dos wiji-sawiji, ngajah padha mathem wijil gembyung. – 17 – Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung sadarga dening tan kagungan putra. – 18 – Lalu
Sususklampung, tumulung darbeya siwi, Prabu Wastu pan andulur ing garwa. PUPUH XXVIII KINANTHI – 01 – Dadining sang Prabu wastu, ing lilani prameswari, entare saking Pakuwan, sebab wis ora na maning, garwa ingkang kinasihan, mung garwa aji Calingcing. – 02 – Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati, anggepe sang nata endra, bubar kabeh para rabi, sok
dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih. – 04 – Amung kang den tunggu pupuk, iya nyi Rara Calingcing, estu kangge ing akrama, rimbitan sawengi-wengi, pepedhang sadina-dina, angrasa
miyatani, toli kapremen tala, budine si bapa iki. – 07 – Kajapa ingkang panedhu, kang usada warni-warni, ing sabisa-bisaningwang, angupaya apa maning, mider kenges sun salaksak, ora na kang miyatani. – 08 – Kang luwih punjul sing
medal putra, jaluk mati sapuniki, sumangga den pejahana, dening jeng rama ing ngriki. – 10 – Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung isin, dhateng maru-maru kula,
ingkang mati labuh geni, babu nini aja sira, sira salameta urip, sarta aduwea anak, benjang ing sawuri mami. – 15 – Ya ta bramana awangun, tumangan geni wus dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana, dimane ikang nyurupi. – 16 – Dhateng guwagarbanipun, Sarkara dadi garbini, malembung wadharan ira, dupi ginarayangaken dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati. – 17 – Adan gupuh enggal mantuk, ing Pajajaran wus isi, anjeblung punang wadharan, sasambate
mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri. – 19 – Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang
liwat, dugi maring rolas sasi. – 22 – Ya ta ika Prabu Wastu, kalangkung sengit kapati, tan karsa angaken putra, kang garwa den tudhung wani, samono Dewi Sarkara, sedheng tandang karsa nyingkir. – 23 – Kesahipun saking riku, kang jabang kinempit ingindhit, mantuk maring lampung karsa, Prabu Sepuh liwat luwi, masa kakena ing manah, ningali warengka sesi. – 24 – Sangsaya ing pulo Lampung, Ciyungwanara nimbali, ming pancalima Pakuwan, Talibarat
ngabuhi, dadya tilar Pajajaran, angraksa jabang narpati. – 26 – Nulak sagung bala ripu, ing Lampung rahayu urip, Dewi Sarkara buwana, ing kana nuli angimpi, kapanggih lawan kang rama, bramana Lampung nuturi. – 27 – Saryakaruna lingipun, adhuh gudhi anak mami, anandhang lara katimpal, kang gondhol si jabang bayi, si jabang sira sun puja, angreha Sundha negari. – 28 – Aranana jabang iku, dening
dhahar, karemane angalenthung, ing pasisir kidul ika. – 02 – Wus awor lawan dhedhemit, satingkah polah limunan, wis tan
Gelapnyawang Gelapsangyang, Gelapsenggreng salabehe, kabeh padha rumaksa, maring sang Susuktunggal, ana ing lautan
Rarasiluman, maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan, – 05 – Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa kramane, ana ing tenjolayaran, ing jagad alimunan, denuri-uri den ruru, denira para jawata. – 06 –
Burungkrendha patihipun, andel-andele sang nata. – 07 – Datan antara ing lami, panusuling Tulangbawang, Kaka Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran. – 08 – Seja angrebat sang putri, Ratna Calingcing ing kuna, muwah deniwat dhingine, dening patih
Patih Burungkrendha aglis, amampak maring payudan, angintaraken balane, ya ta dadya ingkang perang, bala ayun-ayunan, wus pinten ing laminipun, genya angrok
burisat lumayu, kapereg ing bala buta. – 11 – Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek naladhung nucuk, nyoker musuh padha bubar. – 12 – Adan
ana ingkang, asore Betyawelara, den thothol jajantungipun, katarik ming jaba pejah. – 14 – Betyawelara wus mati, ngajejar kang angga murca, pareng katingal pejahe, Betyawelara denira, ki Patih Burungkrendha, adan mara sepuhipun, kan nana kakarawan. – 15 – Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih
tunggal. – 19 – Ing praja akeh kang wani, lan
Susuktunggil, tan kawarna kang susupan, kocap ika sang katong, Prabu Wastu Pajajaran, kadhesek ing prawira, kadhesk den ira jemur, den kepung wakul kodagan. – 22 – Wong Kaka Rawana
tan kari, binakta dhateng kang raka, sigra andarung lampahe, Prabu Wastu ika sarya, anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir Sangyang Talaga. – 25 – Kang gamilang-gilang wening, dinamai Cahierang, adan sineblak toyane, lawan ingkang sada lanang, banyu sigra dumadya, jagat
sakabeh kang dherek, padha nang dhasar talaga, iku sadayanira, adadalem ing jro banyu,
kapanggih, lan ora na kang weruh. – 02 – Ya Sang Prabu wus sirna alalis, dupi sri kadhaton, wus jinabel dening musuhe, Kaka Rawana angadeg aji, ing Pakuwan nami, iki pan jumeneng ratu. – 03 – Ya Sang Prabu Kaka Rawana nami, paneleng ing katong, pan jumeneng Prabu Karadhatang nengge, ora nana wani mantari, ing sa Sundha sami, sadaya anungkul. – 04 – Anut maring prabu anyar mangkin, Prabu Tulangtogmol, pugas brangas ala atine, tan kagungan basarang-saring, yen karsane mangkin, tan kena sinundhul. – 05 – Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae dados, ora kena den semayanane, datan kena sinundhul aturaning, bener luput mesthi, tan kena winurung. – 06 – Ingkang denkait budi ngarani, doyan main
atine, kabuyutan tapakaning wasi, akeh den padhangi, ingkang singub-singub. – 08 – Ya Sang Prabu Kaka radha bang madhig-dhig, sajamaneng kono, wong Tulang Minadho enggene, arubungan ing Sundha negari, padha
ya angluru ing tasik pasisir, kang pinuja timbul malih, angrebat warisipun. – 10 – Kang samangko kang kacekel maring ratu anyar othon, Raden Susuk ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal dhemit, marono ambuneki,
sagalugu. – 13 – Pan kumutug ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke, belenging manah
wong kang duweni, dudu turuning waris, ing sadanguning nedhu. – 17 – Kawarnaa kang aneng dalem dherit, Raden Susuk mangko,
padhaning jalmi, manah kadya rontog, kudu eling ing jagat maune, dadya pamitan tumuli, wau waheng garwaneki, isup arep titilik ibu. – 19 –
takut. – 20 – Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon, tinggal rabi meteng tambu besuke, pareng lahir takon bapa
ora lali-lali bae, den pracaya kranane iku nini, teka upama benjing, yen cidra awuwus. – 22 – Ingkang ujar isun kang sayakti,
lampah wangsul. – 25 – Ingalingan dening ingkang gaib iki, pancalima ting pancorni, Gelapnyawang tan udan tekane, galudhug grantang widi
ngramon, lampahipun Susuktunggal nengge, medal saking kayanganneki, angambah karang kisik, ora na liyan kadulu. – 27 – Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden Susuk wus awas tingale, atatanya ya iku maring, Gelapnyawang la iku
punika prajane, luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara pinundhi, tulung sadarganing kalbu. – 29 –
dhingin. – 04 – Pareng sira Prabu Sepuh angandika, Raden Susuk matur inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi. – 05 – Datan apa menenge
sabandina nguneni. – 06 – Ing jro gunung gumledhug jumegur obah, lor kidul ganti muni, akeh gunung kobar,
ingkang pating sariwik, akeh padha rusak, kang sinamber dening gelap, Prabu Rawana age ris, tumon so bawa, gara-gara
saking Sundha, tan urusan bubar neki, wis tan krasan, aneng Sundha negari. – 11 – Raden Susuk iku angruru pusaka, ing rat Sundha nagri, tan lami punika, rawuhe Susuktunggal, prabu sepuh kang angiring, anjaya-jaya, linggihe wareng aji. – 12 – Inggistrenan ngadeg Nata Pajajaran, katelahe sang aji, Prabu Susuktunggal, kasaksen ing gul menak, padha sinuhuran dening, ketung kang swara, gumarang ing sabumi. – 13 – Kang nakseni ngadeg Ratu Pajajaran, kan nami Susuktunggil, sampun sinaroja, ing adi kulawarga, Pajajaran jengger malih, kadi duk kuna, adat Sundha negari. – 14 – Prabu Ciyungwanara kang jaya-jaya, pinudhung ing sagunging, Talibarat nama, Parwatali miwah, Gelapnyawang Gelapnyenggrang, lan Gelapsangyang, ingkang padha angaugi. – 15 – Salinggihe sang Prabu Susuktunggal, angsal panglima luwih, sasat sinung nama, Patih Dhuyunglanangan, sugih kasekten lan bangkit, ing pagaweyan, nginger kawula alit. – 16 – Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen ing Pajajaran, kang nama Dhuyunglanangan, ora nana kang mantari, sarwaning bisa, amarigel ing nagari. – 17 – Emban-emban sang ratu kang nama, kang dadi sorog wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung Ulungdaya, kang sagawe ngratajani, murwa pakaryan, ambeciki ing nagari. – 18 – Pajaksane duk samono kademangan, Demang Cimancurluwi, akeh akalnya, pamagutan pradata, ora kewuhan ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati. – 19 – Lan kang nama ki Ngabehi Sujimara, ingkang jaba negari, kang langlang buwana, anulak bala wita, kapracaya ing sang aji, sakalir karya, kang dadya mikenaki. – 20 – Prabu Susuk waktu duk sakala samana, sanak medhoke sami, iku dalem ingkang, ing Sindhangkasih praja, sang maha dalem japati, kang kinawratan, dening prabu Susuktunggal. – 21 – Kumarasan ing Sindhangkasih praja, karanane sang aji, wus angsal supna, yen gadhange ing benjang, ing kono enggone lalis,
jagat, kang aneng dhasaring bumi, sampung kalawang, mula sang prabu ngarti. – 23 – Tya iku enggon gadhang palincakan, enggenipun angalih, jagat kang babasan, kewala pan ora pejah, salin nagara kang lantip, ingkang asirna, ingkang mingkali kardi. – 24 – Pan sawulan sapisan sang Susuktunggal, nginep ing Sindhangkasih, kawangun pura nata, mangkana ing karsanira, ing wong sanak Sindhangkasih, nawang susirna, bali dalem japati. – 25 – Dadya suka ki dalem japati ika, rehing den kulinani,
Sokapura, kang nama nyi Luwilingling, dewi mature asal saking Pasirpanjang. – 04 – Ingkang nami Dewi Simbarinten becik pinusthika, lilima saya lempuri, pan riniyang para ……………………………….. – 05 – Ya wus apa kaya adat dewa aji, ya rinengga, ing sagenahe alinggih, pan riniyung ing para gegedhen sadaya. – 06 – Tan kawarna enggene amukti sari atahunan, kocapa garwa ing dhemit, ingkang wau
amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama dhateng Pakuwan. – 10 – Mutyalarang sabdane arum manis, isun
katongsone isun welas maring sira. – 12 – Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak, inggih coba kentasa, ya dumadak yen boten ingaken
Mutyalarang ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep bedhah ing kuthaning Pajajran. – 15 – Mandadene den ucap
sumilir ika dumugi Pajajaran, calengep kali riringgit, ngayune sang prabu Susuktunggal. – 21 – Sambat-sambant wonten pundi rama aji Susuktunggal, punika rama pribadi, kandikane si ibu yen tutur kandha. – 22 – Pramilane kawula sumeja ngapti ana labda, kamawula ing
Buyut Angin kang ngiring-ngiring kang ajaga. – 33 – Sangyang Limun kang tut buri amayungi mula arja, Anggalarang irus ing jati, Pajajaran padha tambuhing kang putra. – 34 – Panginane wong
siwi, iku nyata buktine ing paneluhan. – 36 – Ambalentuk anyolong ing si narpati mula ika, kudu kang awas ing dhemit, belis guris angibur-ibur ing praja. – 37 – Ya jaganen iku saolih-olih maring ratu, dhiri pagusten narpati, aja padha den ganggangi iku bocah. PUPUH XXXIII P U C U N G – 01 – Prabu Susuk wau
sinulud kang geni ya wus maludag. – 05 – Purubipun pan ora kalawan kayu, ana ing tampingan, ing Gunung Galungung genahe,
wus dadi awu aneng jro dahana. – 07 – Ora suwe kaligane iku muncul, nalengep ngayunan, anjum andhingkul padane, matur nembah amalampah den akuwa. – 08 – Den akuwa piyambake raja sunu, Prabu Susuktunggal, kandikane iya mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang. – 09 – He Tumenggung Ulungdhaya dene gupuh, iki Anggalarang, kawurana ing angin gedhe, la
ngulon santer pisan. – 12 – Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus rinekep, nuli sira lalayangan
ya cat ora. – 14 – Wus ing menit ngadeg saka dipun dudut, den culaken enggal, kawur mumbule mengulon, kethip-kethip kagawa dening siliran. – 15 – Duga ngulon watara ngungkuli laut, ing gagaranira, ana ing sagara kulon, surake wong Pakuwan yen Anggalarang. – 16 – Ya wus ilang tuture kagawa abur, ingkang lalayangan, wus ora kawruhan tibane, ya taksire kaya nyabrang pulo liyan. – 17 – Pan sing ngendi bisane awangsul iku, bahi nate lepas, ora karawuhan ruruhe, iku bareng sapangedang nuli prapta. – 18 – Anggalarang calengkep wus aneng ngayun, nanging Susuktunggal, wus anembah ing ramane, iki bocah tegane ya sira delap. – 19 – Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai Demang Cimancur la iki bocah. – 20 – La ukumen ing kali manengteng
Anggalarang wus den rante, pan ginawa ngetan binuwang ing toya. – 22 – Aneng banyu den bandhuli kalawan watu,
den tinggal wangsule, dhateng gusti Pajajaran tur uninga. – 26 – Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing Pajajaran ya tegane, Anggalarang wis katemu ing ngayunan. – 27 – Wus anembah ana ngayunan sang prabu, Susuktunggal nabda, ya pugas delap si
jalayat si setan, lumpur ludhes dilolocok, ki ngabehi wangsule asuka rena. – 33 – Ora matur ing pagustene sang prabu aneng Pajajaran, dupi dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa. – 34 – Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang dadya, anggawoke wong saraje, mung ta iki
tedhu sami, ora bisa ambabari, Gelapsangyang Gelapnyenggreng, ora bisa amikara,padha mepes ingkang sakti, sa cep ana Anggalarang ing Pakuwan. – 04 – Anyirnakaken guriyang, Pajajaran padha sami, ilang pangaruhing nata, apes dening sang apekik, datan sang Susuktunggal, samana samangkenipun, kami sosote kang rana, dhumateng wau sang pekik, den cinandhak Anggalarang dipun angkat. – 05 – Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora
tegese ku anak iwang. – 07 – Denisun wis sira buwang, karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng Susuktunggal, kaangkat sayengan mangkin, pan gegetun wong kathah
Ya ta iki prameswari, komalanten sabdaneki, ya wis payu padha pulang, maring kahiyangan mami, ing Sindhangkasiningid, anglipuraken ing kalbu, aja adadawa lara, sengkel ing manah tan sipi, wus riringkes sang nata lan
gegere wong dalem puri, kelangan majikan neki, wong sadaya ting balulung, waneh ingkang atur uninga, maring wareng prabu aji, enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana. – 11 – Dan Patih Dhuyunglanangan, lan Tumenggung Ulungdhayi, samiyar tur kandha wara, lilingseme ing marmaning, dening Anggalarang gusti, ya ta Anggalang iku, ingandikan pinariksa, ing ngarsa Ciyung sang aji, aturipun pon kula punika putra. – 12 – Ya sang Prabu Susuktunggal, patutan Mutyalarang dewi, saking kaputren siluman, si rama kula pedheki,
boten geseng dhateng api, inggih lajeng kanjeng rama, boten ngaken dhalem mami, kulu nunten tinaleni, ing lalayangan puniku, dipun aburaken enggal, kalintang denira menit, den janjeni la yen nyata anak nata. – 14 – Ing wasana kula teka, ing ngayunan rama aji, inggih boten ingaken kula, nunten kentas malih, kinen ngekum ing warih, Cimenengteng pan binandhul, layan sela samahesa, inggih pon jinanjen malih, la yen nyata anak ingwang bisa teka. – 15 – Ing wasana kula teka, inggih maksih tan ngakeni,
wasana inggih kanyata. – 16 – Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama linggih
kahula, amalar dipun akeni, inggih kantos kula balang, wau dhateng kanya puri, drapon sampun lingsem neki, sapamanggih kula iki, minanten leres kawula, Prabu Sepuh ngandika ris, kerpek jantung iya iku bener sira. – 18 – Mangsa bodhoa kang guriyang, angriyung ing sireki, bapanira ingkang salah, gawe lingsem pribadi, ing temahe saiki, anglolos kalaning dalu, popolos amiruda, wong atuwanira gusti, iya iku pangidhepe ing wong apa. PUPUH XXXV L A D R A N G – 01 – Pradenane semono payu saiki
Pajajaran. – 03 – Ora kaya Prabu Susuktunggal nuli genya salah, pan den udhag sengit, ika dadi Susuktunggal artinira. – 04 – Dadya sira Susuktunggal ika dadi kali marwa, ambles ing dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira. – 05 – Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang, langkung gegetun ing kapti, ora kena untunge ku bapanira. – 06 – Ya ta Prabu Ciyungwanara abalik sarta ika, Anggalarang wus den asri, susuluring kang rama ingkang
Anggalarang pan riniyung ing saliring, kang ing tawang, teluh braja lintang ngalih, layung abrit tapak angin lan gelapan. – 10 – La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi, anut ing titihing aji, amuwuhi Anggalarang arjanira. – 11 – Genya nyakra sumulur madeg dewaji wus koncora, menak pra kuwu nyungkemi, ing karsana sang prabu ing Pajajaran. – 12 – Waktu iki ingkang jumeneng papatih winastan, kyana Patih Bentanglompang, kadadiyane lintang karti iya ika. – 13 – Pramilane lintang karti cong keng siji iya ika, ing sang maha wruhing naya, dadi patih langkung saking wicaksana. – 14 – Tumenggung ika
ingkang nyawa pan dadi pejah. – 16 – Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den uculaken maning, ya janggelek urip maning
padha. – 18 – Yen anggerem ngoregaken ing sabumi kaya obah, kadya panggereming macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira. – 19 – Pan wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa, prabu sampun mengku Prameswari, ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama. – 20 – Ni Ratu Gumiwanglayaran Sari, mangka ingkang, pinangka iku ing kana, asal Baturuyuk ingkang miyosaken putra. – 21 – Pucuk gumun sepuhi ya ingkang nami, kang besuke puputra, nama Anggalarang malih, pan kasebut Raden Anggalarang mudha. – 22 – Mangka nuli kang minangka rabine aji duk samana, kaputran saking Jepura, ingkang nami Wotsari aputra Yang Maduraksa. – 23 – Iya iku kang ajatu krama maring Sangyang Citra, ratu Sekar ing tanpa omas, miyosi siwi sanunggal Raden Kalipa. – 24 – Iya iku kang alinggi aneng suci dupi ingkang,
ingkang nama Dewi Mayengan jeneng ira. – 28 – Kang den sedhep ing ayunan sri bupati Anggalarang, dupi garwa marujune,
ingkang dipun rengkuh, dening Prabu Anggalarang, dupi saking Cilutung ngulon pan maksih, kaapti Ciyungwanara. – 02 – Lami-lami danguning ngaurip, kudu bae ana kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan
atma Jayanglangkara sakti, kang darbe manah ngungak. – 03 – Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh panglimagung, kang
kerwanthen, iya isun ingkang estu, ing saiki seja ngadoni, saktining Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la payu katogena. – 05 – Ya ki Patih Bentanglopang agasik, mepeg
marganing angabdi, Menak Panumping kabeh kaparentah, dening Atmajaya kabeh, Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun, maring Jayanglengkara aji, kari saubing payungika. – 11 – ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki,
sesane Anggalang, sigra ngalurug kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura. – 14 – Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun, Bentanglopang karsa
toya, dhuwur pamumbaling warih. – 05 – Kadi ta lir gunung toya, wong Talaga akeh padha anangis, nyana den kelem ing banyu, ing wau wurung den obar, sida iki den keleme dening banyu, dan tandang Jayanglengkara, den
bagja, dadya ika pancalima pandha cenguk, tan bisa aningalana, bala wita ingkang iki. – 11 – Dadya tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib, Talibarat datan weruh, Parwatali tan mulat, Gelapnyawang sadhapure datan weruh, pramila sang
untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel ing rampak kuna, kang sakt kang ora sakti. – 13 – Ta ika
sunu, jeng Dewi Simbarkancana, ingkang mangke olih laki. – 14 – Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha putraning Bentangmerngu, Bentangmerngu punika, kaputraning Bathara Pancarangin. – 15 – Lamining ajatu krama, Simbarkancana nulya miyosi siwi, putra
Cintamanik. – 17 – Dupi ika kang anama, Teja Sokasasri kang gadhang ing benjing, apuputri istri ayu, ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk, gadhang jodhone sang putra, Silinwangi kang anami. – 18 – Mundingdalem namaira, besuk rabi Ratu Pamratsari, aneng pungkuripun timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing luluhuripun, ya ta Susunan Talaga, kawarta wus sugih rabi. – 19 – Garwaning Jayanglengkara, ana dhomas garwane amarinci, den parenca enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo pranti kandheg kampir ing
genah, dhela-dhela ngelih puri. – 21 – Ngadhaton sagenah-genah, iyang-iyung pijer amurwa puri, sawula-wulan awangun, alihan lincak-lincak, dadi anyar maning anyar datu, tan bosenaken ing manah, duk
mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis kajabel Jayanglengkara. – 06 – Amung manawa si jabang, ing benjang salamet urip, bisa angrebut pusaka, yen nyata titise jati, mangsa wurunga abangkit, angruru pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang. – 07 – Ratna Gimiwang aturan, sandika ing mangkin aji, pan si jabang wus den asta, dinelap lastari urip, dugi mraja kawarni, katempelan asmara lulut, akeh wadon kang kedanan, padha buri ingithil, maring Wundhingkawati padha kasmaran. – 08 – Estuning raga asihan, linulutan ing pawestri, ingkang prawan kang wulanjar, randha muwah duwe laki, padha kabadri-badri, kasmaran ing Mundhing iku, aja-aja kang tumingal, salagine ingkang sami, ya angrungu abane padha kasmaran. – 09 – Ingut-inguting swaranira, konsi duga pitung bengi, kelingan bae ing swara, akeh istri padha lali, ing wang tuwa maring laki, tut buri ing Mundhing gupuh, padha pasrah jiwa raga, wus ilang kang wirang isin, edan bae kawenangan ing wong liyan. – 10 – Malah ika lampahira, Raden Mundhingkawati, angumbar akarsa nira, wong anom amurang titi, Malangsumirang mambrih, ngambat ing praja pra kuwu, kang padha rinungruman, anggepe Mundhingkawati, saprakara wadon kang teka priyangga. – 11 – Padha sungsung rebut ing sang, remening Mundhingkawati, padha sosoroh gulingan,
binegal marga. – 15 – Ginawa ing pasenetan, prameswari den sanggani, yen wis sampurna abendra, ingeculaken ing margi, pan
Mundhing Bathara. – 16 – Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang pawestri, sapa bae kang kapapag, iya pasthi sun sundhepi,
angrong pusanakan. – 18 – Lara pati dipun dhadha, isun ora anggingsiri, panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat. PUPUH XXXIX KINANTHI – 01 – Ya wus dadi ara-uru, koncara angrurung sebi, karajahan Atmajaya, ya ta dadi den lurugi dening bala ing Talaga, seja cinekel winingkis. – 02 – Kang seja galethuk datu, seja den kacebur cai, ginawe ing raga ina, Mundhingkawati wong siji, angalahaken nagara, mabura kang tanpa sentik. – 03 – Juwala apa si bendhul, ya ta wis amaribui, raja gagaman talaga, ora nan kang ngundhili, kang cinekel boya kena, den buru-buru tunungtik. – 04 – Ting salengseng ngalor ngidul, lamon geger garwa aji, yen pinanjingan ing
Mundhingkawati tan keni. – 06 – Sang Anom pan dipun cawuk, ambekane dipun tarik, dening Arya Paracutan, kacandhak Mundhingkawati, mundelik kaya apejah, ora duwe napas mijil. – 07 – Sabab nyawa den talangkup, dening Paracutan sakti, wus ngedhag tanpa ambegan, Mundhungkawati lir mati, kaku jengkeng ora obah, kawenangan ika dening. – 08 – Gelapnyawang wus
aturipun, dhumateng Mundhingkawati, supados mangke gesanga, tan wande angabdi, sacecepenganing Paracutan, katura ing Mundhingkawati. – 11 – Tilar Atmajayanipun, sujud ing sampeyan gusti, rama dalem Anggalarang, Talaga dipune ngabdi, kahula datan langgana, ginawe abang putih. – 12 – Dhateng Pakuwan pra kuwu, ing ngarsa sampeyan gusti, Mundhingkawati ngandika, ora rep yen isun iki, den bekteni ingkang kaya, Jayalengka wong mementhil. – 13 – Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang
anyar, si monyet si tai anjing. – 15 – Tan pantes dadi Tumenggung, pantes dadi wedhi bumi, saturune mapan ora, kena den pambri papati, patut kanggo gawa salang, pikulan buburu dhuwit. – 16 – Sira wus age mampus, aja supe kene nangis, Paracutan endha modar, enggo apa den uripi, wong ora lana ngawula, pangidhepe nengah minggir. – 17 – Nagara seja sun japut, arep sun cekel pribadi, sun rebut sing Atmajaya, aweh ora weh ing mangkin, sun prawasa lan dumadak, ila ing badhami becik. – 18 – Ya sun anggep bala ratu, ika
Mundhingkawati, narajang baris dahana, mepes dadi awu nuli. – 22 – Medal tanpa sangkan banyu, mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa, kentir kagawa ing warih, ya wis larut tan katingal, kentir
ing Mundhingkawati, lisus angeder lir ngreba, akening Sangyang Ukir. – 26 – Parandene kang tinuju,
XL ASMARANDANA – 01 – Duk iku Mundhingkawati, tulus jayane angrebat, pusaka saking ramane, menak pra kuwu Pakuwan, sadaya sami nembah, ing Mundhingkawati ngulun, idhepe ing Pajajaran. – 02 – Apa kaya wingi uning, Mundhingkawati samana, wus den angkat pangratune, dening luluhure ingkang, nami Ciyungwanara, sumulur ing ramanipun, katelah nalendra anyar. – 03 – sang Prabu Mundhingkawati, anata ing Pajajaran, jaksane lan papatihe, wong pinter anginger bala, ingkang kasebat nama, Ki Patih Gurugul iku, kawal ratu Pajajaran. – 04 – Tumenggung kang anami, Ki Tumenggung Padhamenak, kang nguningani pagawe, wong cilik
ingkang ngreh pradata sakabeh, pamagutaning wicara, putus ing kademangan, pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran. – 06 – Ngabehine kang anami, Kawungluwuk ingkang nama, ngagem pajagan sakabeh, sakalir ring pamatrolan, ngabehi kang uninga, wau ingkang manjing metu, ing buwana Pajajaran. – 07 – Awindon ataker
Parung, kabeh tedhak Pajajaran. – 11 – Suhunan Jati apa maning, pon ya tedhak Pajajaran, saking luluhur ibune, tatapi duk samana, sakabeh durung ana, masih nyatur kang luluhur, kang ana ing Pajajaran. – 12 – Sang Prabu
manjangan. – 13 – Pating careluk sukati, surake ambal-ambalan, sok rena
kang katelahe ing nama. – 18 – Manjangan gumulung sakti, lan manjangan wulung upas, ing galunggung kahanane, tanopen
Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas. – 22 – Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening ika ing ngamukan, ing kidang lan manjangan, dening tantetesing punglu, gagaman maning yen mempana. – 23 – Sedhengane ika bedhil, mariyem datan tumama, pelore kaduga gepeng, wus kadi lempung kewala, ing awaking manjangan, gawoke nembe anemu, iku ta manjangan apa. – 24 – Patutu
seking tan sipi, ya datan miyatani, ing gagamanipun. – 07 – Gulunipun manjangan tan kanin,
emut garwa Kaluwargi, ting barisiting wong, rebut urip sewang-sewangane, ya kang meteng brojol mijil, ing tegalsili, ingkang gandane arum. – 18 –
den jaluki tulung. – 19 – Prabu Mundhingkawati ambelik, he gunung Tarogong, tulungana isun sakabehe, lagi kawalesan
Gunung Tarogong, belamiyan katingal ing jrone, kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup. – 23 – Maring jagat ingkang ing sajroning ukir, wus mangsup sakabeh, ya dadi ingkang enakane, wusing manjing ing sakulawargi, gunung Tangkep maning, apa kaya mau. – 24 – Pan sarupa merad Mundhingkawati, ing gunung
tan karsa amilih, bawaning alali, duk wau lumayu. – 26 – Prameswari alara anangis, baya anaking wong, ana ngendi baya ing tibane, sapa bisa manggihena gusti, si jabang bayi mami, kang marojol kantun. – 27 – Prabu Mundhingkawati lingnya ris,
dening embok macan wadon. – 02 – Wus karesi si jabang kaya ingedus, den cokot kang ari-ari, sampun punthes kaya puput, kaya kucing amberseni, maring anake mangkono. – 03 – Karojotan si jabang lagi ing riku, macan kesah ngunguliti, nuli ana wong aruru, akyu aran kahiborit, ningali jabang ing kono. – 04 – Pan binakta si jabang den agupuh, pramila dipun wastani, Siliwangi namanipun, krana asale kapanggih, ing alas rum kuno. – 05 – Tegalsili tampanganing alas gunung, jabang sili rum dan urip, urip ing wong ngambil kayu, kocap anak kahi
dheweke ingkang ratoni, ing kono mulane manggon. – 11 – Gawoking wong menak pra kuwu, genya kasanglat
Prayangan alarut, padha ngili nyingid tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh. – 14 – Prabu Ciyungwanara ngili lumayu, ing Simpar patapaning, Ajar Ujung Banaliwung, asingidan denimponi, dening Ki Ajar ing kono. – 15 – Wus angarti anak putu padha larut, sowang-sowangan lumari, rebut urip laku rusuh, ibur uwis ora mikir, maring laku raton-raton. – 16 – Ya wis pating
buron. – 18 – Ya sang Kidang Panawungan sabala ngratu, ing Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus
Pajajaran kuwu, Pakuwan brang wetan nenggih, kang den wingkis kang den enggo. – 20 – Pajajaran kilen wetan wus den aku,
Gumaringsing namanipun, ya iku kang gadhang jalmi, pramila ing waktu iku, kidang manjangan kadhasir, sarasmi kalawan wong. – 22 – Sabab asal-usul Inggaiyang wau, Kidang Panawungan sami, akir dalanjal malulut, yen manjangan iku dening, sing Galunggung dhemen ing wong. – 23 – Lan yen
mangkono. – 24 – Waktu iku Pajajaran kaslangipun, ing ratu sato sambawi, ya sijar salaminipun, Silirum sing maksih alit, maksih dadi budhak kangon. – 25 – Ala walatra bocah anerus tunjung, lami-lami ika nuli, ana kawenganing pulung,
kadulura dening, panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho. PUPUH XLIII D U R M A – 01 – Waktu iku nuli ana ing bancana, wau cicipaning, dalem
enggal dipun tulungi, dening Siliganda, kalampah sira pancas, buto roro den kembari, kinarya sepak, padha buta kagulinting. – 03 – Malah katon ing wong Sindhangkasih sadaya, Silirum asakti, anyana punika, dudu bandra-bandrakan, duga buta kalih neki, larut asirna, wau den sanjatani. – 04 – Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja
ingkang sun ajab lalis, angrebat nagara, babaguse wong lanang, angulati apa maning, punika sawarga, ginawe ayu
dadi jalmi, gupuh anembah, dhumateng Siliwangi. – 11 – Apoliye iku menak pra kuwu ika, maring daleme malih, sagenah sayasa nipun kang mula-mula, lamine sawelas warsi, kosonging praja, tembe saiki pulih. – 12 – Duka yuswaning sawelas warsa, Siliganda wus
purwaning dadi, menak prayangan, bisa balik mulih. – 16 – Ing enggone alinggih lagi duk kuna, sawelas tahun
nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring Pajajaran malih, asuka rena dening ananulungi. – 19 – Kujajaka prawira nom sing dibaya, dening kaliwat sakti, arebat wipala, subagjane sun puja, dadiya susuluraning, sri Pajajaran ingkang
Duk kapeleter dening Kidang Manjangan, diweg mateng kang bibit, mesat dugi babar, jabang tiba katilar, ing tegal siliwangi, dupi kang yayah, rena manjing ukir. – 22 – Ya sarupa lalis tilar si jabang ika, sima ingkang dilati, pareng macan linggar, jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih, inggih punika delap dumadi sakti. – 23 – Ciyungwanara ngandika mangsa bodhoa, kinongang nundhung
gintung saiki, sun istreni sira, dadya angreh Pakuwan, Prayangan pra kuwu uwis, karone tunggal, sira ingkang ngimponi. – 25 – Alungguhan nyakrawati Pajajaran, ingkang muji jati, ing salungguhira, tirimaa sira, dening Yang Acintamanik, ratu sajagat buwana kabeh iki. PUPUH XLIV LADRANG – 01 – Sinahuran geger peter
ing luwi, ora ana kaya ratu Pajajaran. – 03 – Sugih sanak sugih putra sugih rabi dadya merna. ngiseni Sundha nagari, kang anyar-anyar katondha saking kana. – 04 – Lan koncara liwat luwihing prajurit, ora ana musuhe ing buwana iki, kina
mantri gedhe mantri cilik wis anjagat. – 09 – Pan mangkana wadon abrakothi, kocap ingkang, ing Pakuwan nyakrawati, sugih wadon miwah sugih putra wayah. – 10 – Wis awindon takeran tahun amukti awibawa, tan ana durga nyantoli, pan gumelar putra wayah ya anjagat. – 11 – Malah istri kang purwa anggumateni timur mula, ingkang wau Sindhangkasih, dadi tulus jodhone lawan sang nata. – 12 – Katelah nyai Embok Agung amutrani ingkang nama, ajalera den Sangkeki, putra dalem ana ing rat Pajajaran. – 13 – Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra, jaler ingkang apranami, Mundhingdalem paparabe putra nata. – 14 – Nulya iku
mutrani maning ingkang nama, ing putra saiki negari, jaler ingkang naminipun Raden Umbang. – 16 – Dupi putra Nubdhingdalem sanes bibit iku lanang, Prabu Kangkangirang nenngih, nama Prabu sabupati lungguhira. – 17 – Duk samono akeh putra ingkang den prih lawan nana, prabu ana ing bupati, cacangkoke bupati pan dudu nata. – 18 – Prabu Kangkangirang ika mutrani ingkang nama, Linggaiyang anem suri, Linggaiyang puputra Sangiyang Arjuna. – 19 – Sangiyang Arjuna baya gung asisiwi ingkang nama, Linggalawang ing Cipamali, rang-arang acucuk prang ngamuka. – 20 – Dupi garwa Siliwangi ingkang nami mraja cinta, iya iku amutrani, Sangiyang Madhangrasa Medhangkamamangga. – 21 – Ana dene garwa Prabu Siliwangi ingkang nama, Maharaja Larang kang nitis, Kidang Pananjung ingkang saking Ratulawang. – 22 – Tyas iku ingkang ngawiyosi siwi ingkang nama, Siliwangi ingkang nama, Ratu Widayaka sakti, Ratu Widayaka anuli sira puputra. – 23 – Prabu Resik ing Rajapolah kang puri dupi garwa, Siliwangi ingkang nami, Saselawangi apuputra Sangiyang Tular. – 24 – Kang alinggih aneng Panembong ing puri, dupi garwa, Prabu Siliwangi maning, ingkang nama Ratna Yumanik
Siliganda. – 26 – Ingkang nama Dewi Pergilayaransari mulya putra, Sangiyang Wiragasakti, Yang Wiraga puputra sang Ratu Puntang. – 27 – Ingkang tapa aneng ing pucuking ukir made sukma, sangkane jujuluk nami, iya iku Sangiyang Bathara Larang. – 28 – Ratu Puntang puputra titiga nami, Pernalarang ing Raturuyuk kang puri, kapindhone Anggalarang Anem lenggah. – 29 – Kang adalem ya ana ing Ratuwangi, kaping tiga, sang Prabu Jayapakuwan, ing Jumajang ingkang puri, Prabu
Gedhe kang pura. – 35 – Sendhang Gunung iku amutrani maning, kang anama Prabu Sendhang Jayasakti, ingkang dalem ana ing Tetegal. – 36 – Sendhang Kajayan nuli ika amutrani, ingkang nama, Prabu Wasipernasakti, kang adalem ing Rajapolah. – 37 – Prabu Wesi pareng ika amutrani, Kandhuruwan
Eran-eran Ngewre nami, pernaira tapis wiring Pajajaran. PUPUH XLV P U C U N G – 01 – Lurah Bangsa punika ingkang alungguh, ana ing Pagagan, Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira. – 02 – Pancase la ing Palered dalemipun, santohan punika, ing Panguragan genahe, Wirakusuma ing Ciasem ingkang pernah. – 03 – Arya Wirantanu
kang wulangun, ki Wargakosala, ing Panunukan genahe, sanga iku putrane Ki Kandhuruhan. – 05 – Ingkang ana Sundhalarang dalemipun, Sijine kang nama, timansapura jenenge, ingkang dalem ana ing timbangan
Sangiyang Sempokwaja. – 07 – Sempokwaja kang agarwa putrinipun, Panji Rababuwana, amiyosi kaputrane, kang kaksih jeng
jenenge Ratu Pramana punika. – 09 – Nulya gagarwa [iutri saking raja Galuh, sri Praman ika, anuli miyos
Susunan, Medalagung ingkang miyos, putra nama Susunan Raja Malaka. – 11 – Tyas iku dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira. – 12 – Kang dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dhipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira. – 13 – Ratu Kawunganten rama dewa iku besuk, ingkang dados garwa, kang Susunan Jati ing Carbon, mangka Dhiputi Cangkuang iku puputra. – 14 – Ratu Pananten rama dewa jenengipun, jujuluking nama, kang Susunan Ranggalawe, kang dadalem ing Timbangaten
Narasinga. – 17 – Ing kajaksan ing Carbon iya iku, tumuli apindha, maring Kanci dadalem, nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha. – 18 – Kang dadalem ing Ngendher ingkang
katelah ing ngendher, Dupi garwa Siliwangi kang anama. – 19 – Rara Siluman miyosi putra pipitu, abangsa lelembut, ki Sangulara namane, iya iku kang limunan ing Tunjungbang. – 20 – Ki Dhiriwengi ing Ragan manggene lungguh, ki Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba. – 21 – Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh, ki Daluwengi ingkang, ing
putrane, pan titiga sawijine ingkang nama. – 23 – Mundhingsari kapindho Yang Sumur Agung, ping telu kang nama, sangyang Wirun paparabe, mau Sumur Agung nuli puputra. – 24 – Sangiyang Widaya anenggih ing namanipun, kang neng
buwana bala, ki Wanabaya linggihe, Prabu Wanabaya nulya puputra. – 26 – Ingkang nama Sangiyang Ngabehi cucuk, ingkang
Linggawayang turun-tumurun, puputra Sri Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra. – 28 –
Bandhung linggihe, Sangyang topasri lan Sangyang Babak panyarang. – 31 – Lan Sangyang Cimara kalih Sangyang Ciagus, sakalih maneh ika, nama Raden Tetel kabeh, Raden Tetel kang sepuh nuli puputra. – 32 – Raden Memenang ingkang mangke tuwuh, ing Tegal Koripan, jenek ing salami-lamine, dupi garwa Lisiwangi kang anama. – 33 – Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun, jalu ingkang nama, Yang Guntebuyeng jenenge, nuli puputra Prabu Layapakuwan. – 34 – Prabu Layapakuwan
ing putrinipun, iku Gedhengrungkang, Tumenggung Suradarmane, Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak. – 36 – Kalih Ki Kartamnggala iya iku, dupi Ki Gedhengrungka, apuputra ing name, Dhipati Manggala nuli
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing Pakuwan adhi, lan Susunan Wanaperi ing Talaga. – 03 – Wanaperi apuputra, Sunan Parung ingkang nami, dupi Yang Linggapakuwan, jujuluk Maraja tunggilipun, nuli puputra punika, Mundhingjaya
Ukur tuwa, nuli putra papat nami, Ukur Ngoradhipati, kalawan Santohan iku, lan santohan Urureng, lan Raden Sobanumitadi, ingkang gagarwa iku maring puranira. – 05 – Ki Dipati Kungkang ika, nyi Gedhengkulan ika, nyi Gedhengkulan
dupi putra Siliwangi, ingkang miyos saking ampiyan punika. – 08 – Kang nama Sang Deyasa, Raden Srigadhing
iki, ing Gunung Licin linggih, amiyosi putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra. – 10 – Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda Wayangsari, ika paparabing putra, kang Suhunan Ciptalewi, ing Kawungngora dalemneki, Ciptalewi putra tetelu, sijine ingkang nama,
ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang. – 12 – Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara Resik Putih,
Tunggabuwana, ing Wedhanglarang alinggih, kapat ki Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika. – 15 –
Sedhawati, Sedhawati puputra wau, anana Yang Medhang, Yang Medhang nuli sisiwi, ingkang nama Susunan ing Pajengan. – 16 – Kang linggih aneng Kuningan, ing satedhak-tedhak neki, dupi wau Sedhangrerang, Cakradewa putraneki, Caktradewa sisiwi, Sri Ngacala namanipun, ingkang krama putranira, sang Kidang Panajungan nami, Prabu Srimangka nuli puputra. – 17 – Ingkang nama Boros lan Ngora, kang aneng Panjalu kang puri, ki Ngora ing Rajapolah, dupi sing sabrang nenggih, Subang Karancang jenengipun, ika nyi Subang Karancang, Singapura kang negari, gih punika careming jatu Krama. – 18 – Kalih Ratu Pajajaran, titiga miyosi siwi, siji lanang ingkang nama, Prabu Cakrabuwanadi, panengahe istri nami, Rara Santa jenengipun, warujune lanang nama, ki Raja Sangara iki, putra titiga lan rujuk dhateng kang rama. – 19 – Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji,
punika. – 03 – Kalih istri nyi Rakungwati ya ikut, dadya Cakrabuwana, katelah kaji namane, Abdul iman kalawan Arya Lumajang. – 04 – Lan kang nama Pangeran Gagak Lumayung, ngamandhing Pakuwan, manpet pajeg ing trasine, sabab dening cinandhak ing Arya Lumajang. – 05 – Rara Santang wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane, Syeh Hidayatulah kalawan Syeh
Lumajang. – 07 – Dadi akeh kang manjing Islam aguru, ing wong cilik tuwis menak, barungah sadayane, Wali Jati kang katubturan akramat. – 08 – Dupi putra Siliwangi saking putranipun, Dhampuawang kang minangka, Kandhanghaur kaputrene, ingkang nama Balilayaran punika. – 09 – Putri bungsune Siliwangi iku, sang putri Layaran, masih cilik den kekentel, ingkang nama Siliwangi sebenernya. – 10 – Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu Wanara, dan memeksa ing yogine, Siliwangi den tutur gagaib ira. – 11 – Den patiten sajeg ana wali iku, ilang ing guriyang, Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal. – 12 – Den abecik aniti puri
saking wuri suku awarni buntut, nalosor nangcep ing andhap, narik maring sapta burine, pan tinarik ing buntutira priyangga. – 15 – Dadya sirna merad tan katingal iku, dening kang putra wayah, wusing sirna luluhure, amung kantun Prabu Siliwangi ika. – 16 – Mana sajen sadina roro ing kalbu, kukuwung mesum katingal, sang teja lor wetan pernahe, naban bengi sumonge padhang sumirat. – 17 – Ora liyan kang dadi sangsara iku, si cantang sarowangira, kang padha gama muslime, ingkang dadi sangara ing Pajajaran. – 18 – Adan prabu animbali patihipun, Tambisara nama, priksanen sumong ing kene, padhang sumong ya iku tejaning apa. – 19 – Ora pranti ana teja kaya iku, apa manusa bathara, anyala wadi katingale, den
tan sesa ing angga. – 22 – Genya lumpuh sing dalu dalan enjingipun, pareng enjing suhunan, marikasa
adan patih napal sadat sadhapurnya. – 24 – Padha Islam nulya waluya wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus sejen agama. – 25 – Mung ki Patih Tambisara kinen wangsul, sarta bakta surat, saking sunan cacangkoke, wayah aji gih eyang amantu bilah. – 26 – Pan kang eyang sang prabu seja dumulur, maring gama Islam, ora kaya ing tedhake, Parwatali saking langit kandika aja. – 27 – Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone, prene kena age juputen den enggal. – 28 – Ya ingalap sada pinanjer ing alun-alun, apa ing
Kaya Patih Cangkuwang wus mukmin iku, lan Dipati Kartamana, ki Dimati Ukur kolot, Islam maning ing Ciahur bupatinira. – 32 – Amung menak
inggistrenan dening wong sadhomas, sinebut ing pangasrine, iku Susukan kabu, Sunan kabu ika tumuli, apuputra kang nama, Prabu Pucuk Kumun, lan istri Ratu Madhapa, Ratu Madhapa kang besuk alih alaki, maring kyan Santiwara. – 03 – Ya kyan Santi atitising Siliwangi, nuli ika amiyosi putra, wadon Murngali jenenge, olih laki wong agung, Bimalarang
pecil, ciciptane Ajar Sukarsa. – 04 – Rara Wudhu ora payu laki, kang kakasih tanduran gagang, marmane iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil
kang linggoh, ing Galuh apuputra, Santohan Kolelet nuli sisiwi, kyai Gedheng utama. – 06 – Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli puputra ji Japatingora, nuli puputra ing mangke, nama ki Pati ika sisiwi, kyai
Sangyang Pramana, Yang Dhigaluh jujuluke, kaping telune ya iku, Cipta Pramana kang linggih, aneng Kakarasuka, ya Prabu Dhigaluh, mangka mau mraja dalem agen laki, ing Susunan Batuganda. – 08 – Sunan Batuwangi kang ana ing Cipamancur ya ing parnah hira, ingka wali kukubane, kocap
Mertadinata. – 11 – Dupi Cipta Pramana kang niti, ing Dhigaluh ing Kakarsuka, anuli Miyos putrane, ingkang paparabipun, ki Dhipati Panahekan yakti, nuli ika puputra, nengga naminipun, Akimas Imbanegara, nuli puputra ki Gedhe ana
Miyosaken putra kang nami, Raden Wiranantaja, iku turun ratu, taliti ing Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira. – 13 – Ing Prayangan pra kuwu wus dadi, para Bupati tanpa nelendra, sasesa-sesane
Ronggowarsito, amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, melu edan
[[Kategori:kacamatan ing Sumba Kulon {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Waikabuak,_Sumba_Kulon&oldid=1035709"	Kategori: Kabupatèn Sumba KulonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlandsŚlůnski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 14 Maret 2016.
GElem mlayu iku albicho g koyo dadi..
[Reply]	Batik madrim January 27, 2011 at 12:45 pm
sugeng rawuh nda..: cerita pagi
-=«GoenRock®»=- mengubrus...
Den Mas Endik pancen mulyo atine! Arang2 nemu sing koyok Sampeyan! Cendol ijo2 monggo dipun tampi
sampean wes ketemu ibune?sopo ngerti rondo ayu lan sogih..:D
tuwo ngono mas..? :(* gitong: dudu nduk.. yen sing mau bengi bocahe ngerti ngerti nggamblok padahal aku ora towo.. :D* yus: ora kok mas.. ra sajh penasaran, wong tonggoku kok, mbokne wis rodo kadaluarsa.. :D* wedus: kiro kiro ngopo mas..? :(
mesti tangane karo gemrayang tekan endi-endi!
*anakperi: patriot sejati yo..? :p*kyai slamet: piye om, malah tangane bocahe sing grayangan neng
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa
tulung foto to Banteng sing guedhe…kw lali po nek kw ki Radja Banteng?
**HEHEHE UANGEL NDES GOLEK FOTONE BANTENG. MBOK KOWE MRENE AE, TAKNGGO UMPAN
Gambare ora ketok...._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ketimbang taun lajeng. Pangarah niki mbokmenawi sanget ditingali tingkat suku bunga ingkang mundak alit.
Kados kasumarepan, pamerentah pancen sampun ngedoke suku bunga KUR saking sakderengipun 12 persen dados 9 persen.
Wodening aos baki debit (saldo baken plafon sambetan) KUR ing DIY ing 2015 lajeng saageng
saged langkung ageng. Ing Yogyakarta, KUR niki saged disalurke kunjuk industri kreatif utawi UMKM, saged dados berkah damel piyambake sedaya," tembung Hilam, Minggu 17 Januari 2016 kepengker.
Menawi ing 2015 lajeng nyiyani penyaluran kredit cekap andhap amargi enggal diluncurke pamerentah ing semester kaping kalih, Hilman ngaji taun niki penyalurane badhe luwih fleksibel uga dawa. Ngeling, angkah wancinipun langkung dawa. Kanamanaken piyambakipun, ngrikan dana KUR badhe menunjang perekonomian rakyat kajawi ugi wonten motif jaring pamak-lik sosial saking pamerentah.
Bank Indonesia piyambak miturutipun ningali kredit upados punika badhe nyurung tuwuhan sektor mikro uga kreatif ingkang nyukani kontribusi cekap ageng lebet komposisi pamanahan Domestik Regional Bruto (PDRB).
Dados gambaran, aos baki debit UMKM ing DIY ing 2015 lajeng namung ing angka Rp 12,2 triliun utawi mandhap 2,79 persen dipunbanding taun saderengipun ingkang saageng Rp 12,6 triliun.
Ing sisi benten, wilangan rekening debitur sawadosipun ngalami indhak-indhakan saking 298.744 rekening ing 2014 dados 321.425 rekening ing taun 2015. Hilman memprediksi wonten skala upados debitur ingkang mandhap dadosipun pangginan plafon mboten optimal.
"Bank Indonesia badhe nyukani support aktif nyukani mlebetan kunjuk penyaluran KUR kanthi langkung efektif," tembung Hilman.
Napa malih, ing taun niki ugi dipunmedalaken serat Edaran saking Menteri Dalam Negeri ingkang nedha gubernur uga bupati ing sedaya daerah ngoptimalken tim monitoring evaluasi KUR kajengen penyaluran KUR saget tertib uga
"kaliyan dipunbentukipun tim monitoring mawi suku sekar ingkang mandhap, KUR badhe nggesangi upados masyarakat kaliyan didukung kawontenan ekonomi ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tælavåg&oldid=1012304"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
mânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 6 Maret 2016.
denger wae luciu tenan :))
Iya lucu tenan, tapi kudu bersyukur. Pak Agus pancen pinter tenan
Balas	iboed berkata:	16 April 2008 pukul 12:50 AM	jar iseh kelingan gak karo polsi sing nilang awake dewe neng slamet riyadi mbiyen? pak sopo kae jenenge?
Swarna Jayanthi (12781) 04:50 AM
Swarna Jayanthi (12782) 07:00 PM
Swarna Jayanti (12644) 07:00 PM
sugeng rawuh nda..: kebelet ngising ternyata tak sepele
hahaha...wes sunat durung sebenere, nguyuh wae durung iso lurus.
wah..kuwi akibat sering disodomi, dadi klep-e silitmu wis rusak..mangkane to nek
kewan kae jarang ketemu *budhe ken: iso dhe jetpump lho*dirac: isih urip kowe cah*pitik: lha silitmu kuwi*mr
picekmu" kedawan, dadi isih nyangsang nang sempak .... hahahaaaa ..
wenak eee je iso ngising :D
Lirik Lagu Suket Teki Didi KempotAku tak sing ngalahTrimo mudur timbang loro atiTak uyako wong kowe wis laliOra bakal baliParibasan awak
rumiyin yen wonten GK, tirakat sareng konco-konco, papanipun wonten Kelurahan nGiring utawi pantai parangtritis.Lha monggo menawi poro sederek wongten kalenggaran wektu monggo enggal dirembak, badhe makempal tirakatan wongten pundi?? _________________Cekak Aos.. SAPTO SARDIYANTOCamatLokasi : JAKARTAReputation : 1Join date : 24.05.08Subyek: Re: Malem 1 Suro Sat Dec 13, 2008 10:08 am riyen nek ten jogja mlaku mlaku bar tirakatan_________________
kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
martabak manis enak Resep Martabak Manis Bangka
pakai suara dan aksara (jawa: Gusti Allah mesti dawuh, dawuhe ora nganggo suoro, ora nganggo
laku ingkang ala.lawan putra ya den wani ngajaga ing perkara agama ingkang sayakti. Lan kang sabar putera iku,
tawekal maring yang Widhi. Lan den esak maring sanak, saying ing kawla wargi,
lawan putera ya den inget enggal, saniki wis sedeng dadi. Molana ingkang luhung,
dadi guru ing Gunung Jati, ya kalawan uwa dika, mapan waris saking umi.
Cipamali wates sira dumugi ing ujung kulon. Inggih waris dika ikumugi jandika
Penafian yourhomemadetube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
panpel iki,ngurusi pertandingan wae gak becus tiket arep diundakno..hoy panitia deleng to
keuangan persibo, setuju???? Klo perlu kita turun ke jalan
[Reply]	Aryv Kurniawan February 8, 2009 at 9:29 am
Hayah, mbayar 15 ewu ae isih jinjat-jinjit,
karo rokok sak emplek, wes pokoke apik tenan rencanamu cak dul sing penting duewete iku bener bener di gawe ngeragati PERSIBO, ojo dikentet, opo maneh digawe wayoh maneh, bubrah tenan………………….. yo wes cak doel maju terus salam kemerdekaan gawe sedulur kabeh BOJONEGORO.
lha piye sampeyan nukok no tiket gawe kabeh
jumenengratu, Brawijaya ingkang kapih kalih, ya Jaka Pekikwasta, putra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi
hanyalah seorang kawula alit yang gak punya toto kromo, berpikiran nglangut tekan
umuk.."wah saiki koyone rak mung siji banding papat malah iso tekan siji banding pitu..!", lha dasarnya dari penelitian mana..??"yo wis pokoke ono penelitiane, aku lali tapi sopo sing neliti.." wah..
Sing Nggawe Urip menciptakan wanita dari tulang rusuk pria.. berarti jaman mbiyen balunge igo akeh..? yen siji banding pitu bener, brarti anatomi balung jaman mbiyen mesti ora karuan. (saya tadi nyeket gambar kiro kiro wong jaman mbiyen
wong wedok karo wong lanang ki akeh wedoke.. "yo wis lah bos.. sakarepmuu.."lha nek jepang piye..??", tergelitik
mas saha mbak sedayanipun, saderenge nyuwun pangapunten.. ngko sek ya.. ono bos kuuuu...gambar mawar seko kene
tememplek by endik kurang luwih jam 10:00 a.m.,
monggo pinarak mister Jos maandag, november 20, 2006
Bleehh..Ketika saya kulo nuwun dan
Dalem Sinuhun Gusti Pangeran Ingkang Lenggah Dhateng Swargi
tememplek by endik kurang luwih jam 1:53 p.m.,
jeritan kawula alit...!!! vrijdag, november 10, 2006
duh Gustiiiii...paringono bojo sing ayuuuu... tememplek by endik kurang luwih jam 3:38 p.m.,
obrolan segar di M 36 pagi ini inget gak pas pak'e mak'e simbah kakung simbah rayi ngudang bocah, "le cah bagus, sekolah lan sinau sing rajin ben dadi pinter ngko yen pinter dadi
jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
Wayang Wong Dewa Kosala Rakta Desa Telepud Tegalalang Gianyar Kabupaten Gianyar Clasical Wayang wong
Angsoka Angsoka Stage 10.00 – 11.30 Wayang Wong Oleh Sekaa Wayang Wong Griya Jelantik Dlod Pasar Sanur Wayang Wong dance drama
digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
Ciganjur Blok / No Jakarta Selatan 12630 ; Dalem aslinipun saking Ponorogo, menawi Ibu Bapak piyantun Purworejo ; Email : wijonora
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun
mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun ngancik
dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben dinten inggih
menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten peken ing
saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos kaliyan sarem
kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos pinten-pinten
minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub menika mbebedak
dhaharipun saben dinten lajeng Jaka Tarub matur kaliyan biyung kangge kesah
wonten wana kangge mbebedak. Kados adatipun menawi mbebedak bidalipun bada’
subuh supados konduripun boten surup. Ananging boten ngertos menapa menika
sampun dangu amargi boten angsal punapa-punapa, menika Jaka Tarub nembe apes,
sampun sonten sampun dangu lampahipun Jaka Tarub boten manggih.
kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih
kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan.
Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi
ingkang naminipun Nawang Sih, amargi rasukan kathah ingkang reged pramila
Nawang Wulan nyuwun JakaTarub kangge nenggani Nawang Sih kaliyan adangipun
kanthi manthi-manthi, lan Jaka Tarub boten angsal mbukak kekep. Saktindakipun
Nawang Wulan wonten lepen Jaka Tarub malah kepengin ngertos isinipun kekep,
menika punapa Jaka Tarub kaget menapa amargi ingkang dipun adang garwanipun
Ing satunggaling dinten Nawang Wulan nglengkep gelaran klasa kados pundi
kegetipun manah Nawang Wulan mersani rasukan widodari wonten ing ngandapipun
klasa, piyambakipun kaget amargi piyambakipun duka dumateng garwanipun amargi
sampun dipun apusi. Nawang Wulan menika mutusaken kangge
kidul wonten segara kidul lan dados Ratu Kidul ingkang gadhah naminipun Nyi
ana sing luwih gedhe???*ngko nek nganggo kompi meh ‘bls
pitik sing apik iku pitik sing piye toh ?'..mbah : pitik sing apik iku pitik sing menangan .....(oalalalala)saya : 'mbah pitik sing pinter iku piye ?'...mbah : pitik iku
January 10, 2011 at 4:24 pm
Awak-awak ae balbalan plastik iyo, ssb im yo iyo cuma dadi timnase pabrik…
Nasibmu mujur sul, wes munggah kaji ae. Ndongao nok mekkah ben persibo juara indonesia…
[Reply]	The boro cedak stadion
munggah gunung merbabu, biasane aku munggah gunung bendara putri.... wiwidHanSipLo
pengalaman munggah gunung merbabu, biasane aku munggah gunung bendara putri.... Yen aq mung duwe pengalaman munggah gunung pangrango karo gunungkidul thok jew.. Mboan ngisor q meneh ki ngerti..
inggih.. niku sejarahe jepara pak. ceritane nggeh se ngoten..
December 21, 2011 at 4:20 am Seneng aku moco artikel njenengan….. Menawi wonten sanesipun artikel Jeporo dipun terbitke maleh maz…. Umpamine sejarahipun Kanjeng Kalinyamat… Suwuuun
January 2, 2012 at 3:47 am inggih,. matur suwun, artikel berikutnya sejarah Kanjeng Kalinyamat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andsnes&oldid=1008600"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.21, 5 Maret 2016.
tememplek by endik kurang luwih jam 7:45 p.m.,
sugeng rawuh nda..: Sampeyan mengerti tidak?
Legenda, mitos, crita rakyat uga crita-crita sing ngandung makna sejarah lan liya-liyane sing urip nang wilayah Banyumas akeh
Prau LayarYo konco ning nggisik gembiroAlerap lerap banyune segoro
karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis soreWiting kalopo katon ngawe
utawi Masjid Babur inggih punika satunggal masjid ingkang dipundamel déning Kaisar Mughal ingkang kapisan India, Babur, ing Ayodhya nalika abad kaping 16 Masehi.[1] Sadéréngipun warsa 1940-an, masjid punika nggadhahi nama Masjid-i Janmasthan (masjid papan kalairan).[1] Masjid punika jumeneng ing bukit Ramkot (saged ugi dipunsebat Janmasthan (papan kalairan)).[1] Masjid Babri dipunrisak déning sawetawis 150.000 tiyang saking kaum nasionalis Hindu ing tanggal 6 Desember 1992, wonten ing satunggalipun prastawa ingkang sadéréngipun sampun dipunrencanakaken, sanajan sadéréngipun Mahkamah Agung sampun nyegah wontenipun prastawa kasebat.[2][3]
miyosanipun Rama, inkarnasi saking Wisnu lan ugi panguwaosipun Ayodhya.[3] Ingkang unik masjid punika jéjéran kaliyan kuil rama.[3] Masjid Babri inggih punika masjid ingkang paling ageng ing dhaérah Uttar Pradesh, salah satunggalipun negari bagian India ingkang nggadhahi populasi muslim 31 juta tiyang.[4] Sanajan wonten sawetawis masjid sanèsipun ingkang langkung sepuh ing Kutha Ayodhya, satunggalipun dhaérah kanthi populasi muslim ingkang kathah, kalebet Masjid Hazrat Bal ingkang dipundamel ing wekdal jaman raja-raja Shariqi.[4]
Ing salebeting seratan, Communal History and Rama's Ayodhya, Profesor Ram Sharan Sharma nyerat, "Ayodhya punika papan ziarah ngèngingi agami ing jaman kina. Sinaosa ing bab 85 Vishnu Smriti nyerat wonten 52 papan ziarah, kagolong kitha, danau, kali, gunung, lan sapanunggalanipun, Ayodhya boten kalebet ing ing seratan punika."[5] Sharma ugi nyebutaken bilih Tulsidas, ingkang nyerat Ramcharitmanas ing warsa 1574 ing Ayodhya, boten
Narayan Jha nyerat Historian's report to the nation ngengingi kados pundi rakyat nggadahi tetingalan ingkang lepat menawi ing papan panggenan kasebat rumiyinipun dipunwangun kuil Hindu, ugi ngengingi parisakan ingkang kaanggep vandalisme.[6]
Holy work destroys peace in India - Time Magazine
Odathil Palli • Masjid Panbari • Masjid Sidi Bashir • Masjid Sidi Saiyyed • Masjid Sir Syed • Taj-ul-Masajid
Koordhinat: 26°47′44″N 82°11′40″E﻿ / ﻿26.7956°N 82.1945°E﻿ / 26.7956; 82.1945{{#coordinates:}}: ora bisa luwih saka siji tag utama per kaca
Masjid_Babri&oldid=1089392"	Kategori: Kaca mawa tag koordinat cacatMasjid ing IndiaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 13 Sèptèmber 2016.
March 19, 2015 at 8:12 AM
Prof. Dr.-Ing. Kind, Prof. Dr.-Ing. Schuchmann, Prof. Dr.-Ing. Wetzel, Dr.-Ing.
sugeng rawuh nda..: apresiasi pakanan kawula alit
aku kok moro2 meh mbok pisuhi tow mas, hiks. ora sayang ki :P
hehe.. yen sayang berarti ora nesu
pitik walik sobo kebon kacang mengubrus...
panganan kok melas ngene tho le..lha sing nggegirisi malah panganane dudu wong-e..
mergo leku guyu kemekelen .... dadi lali arep komentar opo ....:)
* -gt-: mbojo kemproh kemprohan yo git..* pitik walik sobo kebon kacang: wah mas.. panganan
gebug 17.00 WIB, Rabu, 13 Januari 2016 kuwi.
Dedi Suhendi, 58 taun, panduwe omah, nuturke kapindho omah sing hancur yaiku duwene lan duwe anake, Syamsul Romli, 36 taun, sing manggon neng pinggir kali Cikolot. Kali cilik kuwi dumadakan banjir mergo tanggul sing nambaki kali Cisarua neng nduwure jebol.
"Aku meneh makani iwak, Dumadakan ana banyu ireng metu saka kali kuwi. jero etungan detik, banyu gedhe teka. Barang-barang neng omah ora bisa dislametake," turene Dedi.
Tembok buri omah Dedi jebol, apalagi omahe Syamsul. Banyu nerjang cagak kayu saka omah kesebut lan ngrendem omah kuwi sadhuwur 50 sentimeter. "Montor, lemari, lan klambi neng omah Syamsul kabeh kelem. Sing turah mung sing dinggo," tambah Dedi.
Ana petang wong neng omah Syamsul pas kadadean, yaiku Nia Kurniasih, 30 taun, bojone Syamsul, lan kapindho anake, Muhammad Rafa, setunggal taun, Muhammad Rasa wulung taun, lan sawong anak tanggane yaiku Farid wulung taun sing lagi dolan karo
Guntur Rahayu nuturke omah sing ditempuh banjir kuwi kecatet telu omah. Siji mung klelep, lagekne loro nganti ambruk.
"Ora ana korban jiwa ing bencana alam banjir kui," turene.
Wong mangan wong, anak lali bapak, wong tuwo lali tuwone, akeh omah ing ndhuwur jaran. #Jayabaya
kecamatan nang kabupaten Pasuruan, Jawa Timur, Indonesia.
title=Gempol,_Pasuruan&oldid=180551"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten PasuruanGempol, PasuruanKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.21, tanggal 2 April 2013.
ambruk, dina Sabtu (28/11/2015) awan.
"Nyat akeh wit sing ambruk , mbokmenawan ya ana atusan yen ndeleng kondisine," padhang Anton.
Dheweke ngungkapke saka atusan wit ambruk ana sing ngembruki omah duweke warga.
Kajaba kuwi wit sing tumbang amarga angin puting beliung uga ana sing ngembruki fasilitas umum, kaya cagak listrik.
"Nanging ana uga sing ora, kaya neng lemah sing jembar utawa pekarangan,"gamblan piyambake.
Data paling akhir, sing kedadeyan diklumpuke BPBD Bantul mawa relawan ana 43 titik lokasi kedaden sing kesebar neng desa Tamantirto, Tirtonirmolo, lan Bangunjiwo, sing kekabehe isih neng wilayah
arep nglakoke becikan lan ngresikna ruangan akibat pecahan genting, Sabtu (28/11/2015).
"Awake dhewe liburke dhisik kanggo resik-resik lan ngapike sik
tembung Dzanur guru TK Muslimat Nurul Ulum, desa Betoyoguci, Kecamatan Manyar.
Kebomas, Gresik melu kebur," tembung Abu Hassan Kepala BPBD Kabupaten Gresik.
Penafian 18hqporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18hqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniKoor :Tombo ati iku
kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
sugeng rawuh nda..: judule opo yo..??
kawula utaraaken dhateng nginggil menika wonten istilah sangaripun ingkang kapendhet saking boso kromo inggilipun piyantun londo enggris. inggih menika, so litel tem so mat tu du. monggo dipun cathet rumiyin jo..
by endik kurang luwih jam 7:21 p.m.,
hmm. ndang nguyuh kana. njakarta edan tenan. sby es teh isik sewuan. huhu
santai wae dab. 3 sasi meneh rak proyekmu entek to? njur bar kuwi dijamin sugih nganti sak anak putumu.saiki yen kurang duit, njupuko kono nang mburi. nggowo tas kresek wae yo, ojo nggo karung.
wis ndang nguyuh kono, ndik! njijiki!! :))
kebelet nguyuh kok malah posting, salah ngombe obat kon, ndik
lha kuwi jenenge kere sejak dalam kandungan.. iya pa rak?
*anang: wah iso dadi bisnis kuwi bos.. tikel pindo seko rego suroboyo.. jajal hijrah mrene.. :D*mister em saipuloh: silit... :D*tante ve: cekeli mbok.. :p*om hedi: salah ngombe obat? ora po po timbang ngombe uyuh.. :D*mas bah: wah.. kiro kiro
ijek doyan lunmay kowe ndes, ee cocote. saiki maen'e ora luna maya meneh tapi tempike luna maya
bocah kenthir ... wis ngerti bapakmu ulang taon malah omongane ngombe2, glembreh, wawuk ... jan elingo toooo elingo
santai wae nda, wong urip ki sawang sinawang, gitik ginitik, silit menyilit..kowe kudu eling bab iku..najan ora nduwe duit, ojo sampe patah manuk..elingo ning njobo isih akeh kimpet kang ginelar..selamat kanggo bapakmu..
saking tanah maroko, bersatu kita gangbang, bercerai di K U A :D*pakdhe Dhany: hehe..:D*mas Nanang: durung mas.. bocor alus tok.. :P*gum: yo tak DP ne kowe sing ngangsur.. :D
istiqaroh: lha piye ping..? :(*koeaing!: betoel poen boeng ik djahadi kepikieran itoe poen, pigimanah djikalaoe djahadie wiraswastawan sahadja, djoewal memek itoe buisnees iang menggioerkeun poen.. :)*paculndazmoe: duwe duwit ora dab..? tuku kono sak set wae.. :(
dudu muntah metu banyu uyuh kan ndik? brarti koen sik waras ndi urung edan, bwakakakakaka...
waduh .. apik tenen blog e .. boso jowo .. campur doitslen .. :D
Su sik urip opo wes di pindhut karo sing ning nduwur kowe cah bagus ?
*Siluman Rawon: ndogmu semplak kuwi :D*bulik
Kulon Progo, Gunung Kidul,Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
Motto: "Sabda Sakti Nugrahaning Praja"
Islam, Kajawèn, Protestan, Katulik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Wanagiri (basa Indonésia Wonogiri) iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing sisi wétan kidul, kutha Wanagiri iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.822,37 km².
Saiki Kabupatèn Wanagiri dipimpin déning Bupati Joko Sutopo lan Wakil Bupati Edy Santosa, S.H. sing menangake Pemilihan Umum Kepala Laladan kanggo masa jabatan 2015-2020. Kabupatèn Wanagiri ketata saking 25 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Wanagiri ya iku:
Lambang lan motto[besut | besut sumber]
Lambang lan motto Kabupatèn Wonogiri ditetepaké ing taun 1967. Motto sing uniné "Sabda Sakti Nugrahaning Praja" iki sawijining sengkalan sing bisa diartèkaké sabda= 7, sakti = 6, nugrahaning = 9, lan praja = 1 dadi taun 1967 Masèhi, taun ditetepakéné lambang lan motto iki.
^ depdagri.go.id:Kabupatèn WONOGIRI (diaksès tanggal 6 Sèptèmber 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Wanagiri&oldid=1068749"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn WanagiriRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 4 Agustus 2016.
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: SONG OF JOY
sugeng rawuh nda..: Stairway to heaven
pm@mboh betul skali di LPI menang ora kondang kalah tambah wirang. wis mboh piye nasibe, sing jelas LPI
walah seneng tenan ki aq ………………………..tenan ora iki skore kok deg2kan aq
kuwi kajaba bakul angkringan uga dodolan togel,” turene, Selasa (17/11/2015).
Diungkapke Heru, polisi sing nglakoke penyamaran akhire kedadeyan nangkep tangan ana tengah nglakoke transaksi. Saka panangkepan kuwi, diamanke barang bukti ngrupa dhuwit Rp 500 ewu, ponsel sing digunakne kanggo nglakoke transaksi lan dluwang rekapan togel. “Dheweke kuwi adol togel wis rong taun, panangkepan iki bakal dikembangke kanggo nangkep jaringan neng
memperdalam, motife apa uga awake dhewe durung ngerti,” turene,
WIB. wayah kuwi, korban tengah lingguh-lingguh neng pos ronda Dusun Ganjahan V, Sidomulyo, Godean. Banjur ana rombongan wong sing dikiraknekne nggunakne sapuluh montor teka. Korban ngono arep nyedhaki, tanpa dingertene pamayu ngetoke pedhang lan banjur nempuh korban.
“Informasine pamayu kuwi nggunakne topeng, awake dhewe ngarep-arep pamayu
wartawan/redaktur majalah Jaya Baya wiwit 1993 nganti saiki. Aktif ing kegiatan Bengkel Muda Surabaya (BMS), nate dipercaya dadi Ketua Komite Sastra, Dewan
ing Kongres Bahasa Jawa (KBJ) III Yogyakarta lan KBJ IV Semarang (2006), uga tau mlebu Tim Penterjemah: Serat Babad Madura. Karya ing antologi pribadi antara liya: Gurit Panantang (1993), Layang Saka Tlatah Wetan (1999), Kitir Tengah Wengi (2001), lan sawetara
Pusaka, antologi Crita Cekak,(SSJY-LKBS, 2001) lan Tanpa Mripat (Sanggar Pecanthingan, 2004), Ibu (Bengkel Muda Surabaya, 2006). Saliyane iku uga tulisan crita cekak (cerita pendek), artikel, esay lan liya-liyane dimuat ing majalah Jayabaya Panjebar Semangat, Surabaya Post, Surabaya News, Jawa Pos, lan sawetara buletin. Nate
“Layang Saka Paran” antuk hadhiah “Sastra Rancage” taun 2000, 2) Peghargaan Seniman Jawa Timur 2004, 3) “Guritan Pari Sawuli” Juara I Naskah Guritan, Depdikbud Jawa Timur, 1996. 4) “Cak Dul lan Maimanah “, Harapan II lomba Crita Cekak SSJY, 1998. 5) “Supinah” katut 10 crita cekak
pindha pesating supena,sumusuping rasa jati.
14Sajatine kang mangkono,wus kakenan nugrahaning Hyang Widi,bali alaming ngasuwung,tan karem karamean,ingkang sipat wisesa winisesa wus,mulih mula mulanira,mulane wong anom sami.
Copy MA Lock.mq4 to your Metatrader Directory / ahli / pratondho /
kahanan puniki Ing dalem kak sajati lantaran Inggih budi lantarané Sarupa wujud ing hu Pan jumeneng Muhammad latip Mustakik ing Hyang Suksma Kenyatanipun Budi wujud ing Hyang Suksma Inggih budi inggih Hyang
Jual Obat Kuat Viagra Usa Asli Pfizer Di D.I Yogyakarta
Jogja ,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Jual Obat Kuat Viagra Usa Asli Pfizer Di Jawa Timur
Begalan kuwe pacakan seni tutur tradisi sing diramu seni tari, pigunane nggo srana nyumponi urut-urutan upacara Pengantenan. Di gelar sejrone acara tekane rombongan penganten lanang mlebu maring plataran (latar) penganten wadon. Uba rampene wujud alat-alat dapur sing diarani "Brenong Kepang". Kuwe jan-jane salah sijine gawan penganten lanang, go nyumponi syarat adat mBanyumas sing tegese (makna simbolis)gathuk karo falsafah Jawa khususe wewengkon mBanyumas. Contone: ilir, iyan, cething, kusan, kalo (saringan
pendhem, pala gantung, pala kesimpar, kembang pitung rupa/werna, beras kuning, sewernane gegodhongan,gedhang raja lan gedhang emas, endhog ayam,lan liya-liyane egin akeh maning. Sandhangane wong sing kedhapuk upacara begalan kiye kudu nganggo klambi kampret srawa ireng, bebed lancingan bathik Banyumasan,ikete wulung jeblagan, lan sikile kudu nyeker ora kena nganggo trumpah.
Upacara Begalan kiye isine pitutur nggo penganten sakloron gole arep mbangun somah. Sejrone catur-gunem upacara, kuwe diwedharaken pitutur becik nggo penganten lan tamu sing pada teka ngrubung, kadhang-kadhang dibumboni glewehan-glewehan kepriwe carane wong urip omah-omah lanang-wadon. Pagelaran seni kiye diiring gendhing Jawa Banyumasan [Ricik-ricik, crebonan, gunung sari, gudril lan eling-eling ].
Maksud lan prelambang dibegal: "sing dibegal, kuwe dudu dunyane, tapi Bajang Sawane kaki penganten lan nini penganten".
Upacara kiye di wakilaken tukang njoged sing wis biasa (dhukun begalan), gunggunge ana wong loro; sing siji dadi wakile penganten wadon gawane "Wlira" ruyung jambe (sigaran wit jambe), dene wakil penganten/besan lanang
sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo
tes tes woensdag, november 08, 2006
tes tes..tes..tes siji loro telu papat...tes..tes.. siji loro songolas pitu limo wolu telutes..tes.. telu papat telu papat 2000wolu telu 5000sengkalan
gita: tapi ownere cukup romantis kok..dirac: nggih kakang prabu.. nyuwun pangeztu..
kui sopo sing nulis?sumber e ko ndi?
lek aku ngene iki yo ga ruh kepastiane lek ga ono ndek koran
Kakashi's_Sharingan.png (unduh)‎ (635 × 480 piksel, ukuran berkas: 303 KB, tipe MIME: image/png)
sugeng rawuh nda..: Hujan di underpass?
Babad Banjarnegara ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Purba (dibangun adoh sedurung abad 5 Masehi).
Babad Banjarnegara juga ora bisa dipisah karo babad Kerajaan-Kerajaan utama nang Jawa Tengah antarane kerajaan Kalingga, Kerajaan Mataram, Kesultanan Demak, Kesultanan Pajang lyy.
Kabupaten Banjarnegara sedurunge dibagi dadi 5 Kawedanan/Kecamatan: Banjar, Singomerto,
Batur karo Pagentan. Kawedanan-kawedanan liyane kuwe kasil pemekaran sekang 5 Kawedanan kuwe.
Ibukota Banjarnegara[sunting | besut sumber]
sing dipilih yakuwe daerah Banjar (siki Kota Banjarnegara) sing dadi ibukota anyar. Daerah Banjar sing dipilih kuwe jane persawahan sing amba pisan karo lereng-lereng sing curam. Arti kata Banjar yakuwe sawah, negara utawa kota.
Bupati-Bupati[sunting | besut sumber]
Jaman perang Diponegoro, wilayah Banjarnegara dipimpin R. Mangun Broto karo Mas Ranudiredja ning bar perang kuwe rampung taun 1830, Sri Susuhunan Pakubuwono VII ngusulna R. Tumenggung Dipoyudo IV sing wektu kuwe esih dadi penguasa nang kadipaten Ayah diangkat dadi bupati Banjarnegara. Kadipaten Ayah dhewek statuse dihapus tur digabung karo wilayah liyane.
Ing. Carsten Ebenau, Dr.-Ing. Wolfram Kuhlmann, Dr.-Ing. Wolfgang Roeser, Dipl.-Ing. Julian
“wong mlarat iso sugih (makmur/sukses), anak turune wong sugih iso dadi susah (
Tapi bener ga iki kang? Wedi aku kok nganggo tusuk-tusukan. Sumberre seko ngendi iki kang?Ono info liyane ra ki?
meninggal dunia amargo keno strok wah nderek belo sungkowo mawon kang...maturnuwun sanget kang mas k_lop Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: PERTOLONGAN PERTAMA PADA STROKE Sun May 31, 2009 12:57 pm Iki sumbere jelas po ra ki..? njaluk
bisa madul-madul ora karuan…lagi nyukur enyong enak-enak ka bojo enom’e teka…nagih jatah…ya tukaran oh karo bojo sing
cekras cekres mobat mabit ora karuan…lah sangkin wedine, durung rampung ujug-ujug deweke langsung mlayu…enyong ditinggal… ya dobol belih…” Satu lagi contoh cuplikan
jare Pak Karno.. sing sua...rane mulad-mulad nggo ngentasna morale karo harga dirine bangsa kiye...Luwih apik mangan gaplek
diputusna sawijine perkara sing sadurunge wis dipermak karo duwit
Kabupatèn Flores Wétan iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Larantuka iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Flores Timur ketata saking 13 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Florès_Wétan&oldid=1102802"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
isBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
a : Ah.. mboten kok, sak janipun tiyang sepuh kulo niku
m : Lho, lha kok ... ?
Posted on 22 November 2009 by Andri Kurniawan	Wayang Golek
sugeng rawuh nda..: jablaypun bisa menangis
ora nggawe kowe dadi endiks yg lain, tetep ae..
wis koyo blogger saiki :D*jablay e ayu rak dab?*
blogger? lha mbiyen po koyo wedhus.?? ayu to yo.. ngerti seleraku to mas.. dian sastro pedot adooohh... :D*mbak mei: dodone sopo sing di brol mbak..?? aku kok ora di ajak nge-brol..?? P*kw: iyo we.. sik sik kathokmu sing sowek sowek wis
anggur tok kok dhis.. :D*mas ipul: ngarepan gang mas.. sebelah kamarku lanang lanang thok saiki.. mulakno wis sido mbok goleke kontrakan rung..?? :P*konco rak tau adus: nggon kowe biasane nyegat angkot kae lho nduk... :P*mikow: kasian kalo ke
berkah, karaharjan, kamulyan lan sedayanipun dumugi kesuksesan panjenengan. nuwun ah.. tememplek by endik kurang luwih jam 9:55 p.m.,
suwun sms'e yho ndik
jumpa.. met taun baru en natal yo.. home sweet home.. benar juga itu.. :D*faniez: masa perlu sms..?? kecupan gak cukup ya.. off the record ah :D*pitik: timbang tak kirimi iqbal pas arep turu.. kan mending sms.. :Dsuwun ah.. sugeng warsa enggal sedaya.. :D
Chociwel (Jerman Freienwalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 3.279 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chociwel&oldid=1090665"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken
akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun
inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen
“pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho
ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo
mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi
saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah,
surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri
disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..
Rujak Marem PAK MAN, JI. Karang Anyar – depan SMU Loyola (Jam buka 10.00-17.00)
‘Endhog… endhog..’ Sakera bengok-bengok
‘Setung telung ewu’, jarene.
‘Endhog cuilik-culik ngene telung ewu?’
‘Adoooh, dik. Lakar manut awake peno, dobol silite pitik, dik…’
april 2015 kl. 14.44Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo
lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang
jinejer kancane / kartasura rumuhun / wonten kojah kang dadya warti / ngulama tanah Jawa / duk ing Jawanipun /
pasisir / dhinginaken iber-iber layang / mring para ngulama kabeh / Pajang Mataram Kedhu / ing Bagelen monca negari / sarta kang
pangirit para ngulama / ing pasisir prapta Kartasura sami / dereng kongsi bisara.
Pan kesaru gerahnya sangaji / Prabu mangkurat ing ngriku seda / ingkang sumilih putrane / Dyanmas Prabayeksa wus / jujuluk kanjeng pangrami pati / mangkya jumeneng
lapal sakedhik / tan kena suminggaha / dhawuh kinen ngumpul / neng dalem Kadanurejan / nulya konjuk marang Kanjeng Sri Bupati / mupakat prapangarsa.
Ing pasisir lan monca nagari / tuwin wadana ing Kartasura / sampun dadya
Demang Ngurawan / kaprenah ipe sang rajeng / kang bok ayu pinundhut / Raden ajeng Supiyah dadi / Kanjeng Ratu Kencana /
inggih wus prapta sedaya / malah sampun pinanggihaken lan aris / rarase kang rerasan.
Estu ngelmi kang dipunraosi / Abdi dalem ngulama sedaya / kang kinerig pamanggihe satus kawandhasa mung / langkungira inggih kakalih / punika pepiliyan / den sanes ken sampun / igkang aser kalih duman / kang saduman punika ingkang pinilih /
pukulun / gangsal ingkang saking pasisir / ngulama tanah tengah / catur antukipun / monca nagari satunggal / ing Pagelen punika ingkang satunggil / majasem lan Pajang.
ingkang tiga / kang pinilih binekta panepen gusti / sakawan
Kang sêsanga sampun mupakati / namung kekalih gusti kang nandhang / inggil kén minggah tekade /
Rawuhira raden demang mundhi / dhawuh dalem sapang ngedhak lira / niyaka wulana
saking ngakantrah / solah kang gaswiji / lekangsat dataries / karya cingak ing kathah.
inggih gramung kirang wit / wiwindih ing prakawis / wiladyan dipati matur / wit saking prangulama / ingkang darbe atur sami/ wus santosa panggusthi padheg ulama.
Upamine tunuruta / purwane ingkang prakawis dudu kadalem narendra /
dukane narendra / ketibanom matur aris/ langkung nuwun kapundhi / duka dalem kang cumawuh / dhumateng prangulama / nanging taking dasih sami / langkung saking tebih niyat kang mangkono.
Ngrunu bedim ring narendra / lamun klepas
uning / lan rade Dêmang ngurawan.
Yen manungsa jamak lumeh / mesthi tan bisa cumuwit / pinandêng lan raden
dêmang ajrih / mongsa wontena ugi / andhendha mring kadang sêpuh / ngandika kakang emas / lah dênê pepadon yayi / sinten wong ngekang wani mring yayi dêmang.
Adhi mas mlaya kusuma / datanyan awak bumi / pun adhi lurah mariksa / marang peng gaweyan bumi / sundatan
kanugrahaning Hyang Widi / sampun ingkang kadidyan dêmang ngurawan.
ing ratu / kawula namung darma / mongko tuladaning ngabdi / dipun samya marsudi ngereh kautaman.
penggawe iki / ngaka liwat-liwati / pang saking sarak.
Ayengngel sawenang-wenang / asune pina dhajalmi / lawan pangulu ing Tuban / dulkohar asune malih / pigadha jeneng ketib / sika marodin puniku / dudu wong têmên sira / nerasak ratu ing ngelis / sejatine pangertimu ngudubilah.
Angger kanggo kocaping kitab / inggih Si Amat amirul salatin / ngrenggah ing Nara Nata / tetep pepangkuning bumi / badal dakiling widi /
Sami lan atine taranya / punika kang sakpuweni / sayogya nora ngagesang / pumeksa tadan mungtali / pramila ugi / wajib rumeksa ing ratu / mobah mosing lijagat pakaryaning karapati obah ira ing badan.
Kalepataning narendra sinanandang ing wong sabumi / jeng ratu panwaming jagat manah rusak / badan sarik yen tan enggal /
kedhumawah / inggih dhateng sunuwa / pun kudus ingkangnageni / nang gulung pram ngajer lelayu daludan.
Wong gagah mboten giyabah/wong trampil datan ngaruwil / wani ngamuk boten mamak / tekat kula aningali / paspati apatiten / gitik serute / mboten saru/ sudihya ing ngalaga / Asasi kituwi atin / datan neng wetan dados kunsulupingat.
Iku siwong tina raja / sawitis tur solahe marakati /
Kinanthi sak kondhuripun saking dalem kypatih / sarahadyan demang ngurawan / kasusradu ta narpatih / supana datan
pang ngrehkawula / kasorran praboto prayogi / atrang ginas baten ganggas / patitih datan ketwes.
Satunggal sanggul tinipun kalangkung / dening prayogi amradinisan danara / sang nata ngandika aris / payoendi
Dereng dumugi umatur/selak gumujeng sang ngaji / angling yen mangkono /bapang / payo padha anglakoni / ing sun miyos si jumenggah / dawuhna mring siwa patih.
Nata malih ngandika / ruheh bang sun wiwit / eling sabanjure ingsun prambag / bapan sira sun kandhani / nuli ana ingkang crita / neng purwa lulut sun linggih.
Sijayaningngrat umatur / abrol aneng ngasamami / samepayan dalem punika /
ngerkutut kemiri / tur sarwa sarwi prayogo / Gusti mungkirang satunggal.
Ta prabang tiyang pukulun / ing sun gumuyu tanyaras / jayaningrat apa ana / ta prabang den cara ringgit / sun watara ora kaprah.
aran ketibmaruni / dadi dalang ngiras mayang / malah-malah asring dadi / wong menak pepakuningrat / wong egung surayang bumi.
Nuliarsa ingsun pundhut / sicakroning ngrat mambengi / ature sampun akarya / tarang kelangenan gusti / ing trataning rasullah / sayekti ambucal taklim.
Pan abdi dalem rumuhun / pun bapak dipun awisi / taretang lampah tan menak / ing madura boten kenging / Muhammat lawan mursad / sapingiasma ra supi.
Punika lelempahanipun / taretang madura gusti / namung winaos
Toten kelebeting catur / dhapuripun ukur urip / inggih kong sawarni rucah /
Panggonan jumungahipun / tuwin den panci yasami / mongsa bodho
iku desa ingkang becik / sakira kelare ngngkat / ing jumungah aja langit / kedhubagelen mantaram / ing pajang ingsun wangeni.
Ganepe wong patang puluh / dumunung desa kang mukin / sakiwa tengen nagara aja dohing gala prapti / Tunggu Neng Panepening wang, ngulamane kang prayogi.
Dene tanaliyanipun kang adoh lawan negari / ora kudu pepeliyan mung
ing nelawan nitih turonggane / punjetha yuwulu janjam kuming / hitik- hitik alit saking kedhung sidhur.
nora wiwidadya pramugari, talitina nuri / wahdadya wong ngagung.
Sakdereng nyadhu mawuh sabdaji / numeter kang anom netra
nganon tinon pansedya pinundhut sipape / ingkang lepat ageng alit sami / antukan pamengsih / wila sasang prabu.
Sedenepunamat mutamangkin kelamun amindho / murang langar marang ing sarake / brurusuhi marang srengat nabi / weh rurungon bumi /
pakaryaning wong / dene rumeksa pari kramareh / padha rumeksa kawonan bumi / katempuh ing batin ngulama sawegung.
Dene kang lir kaji mutamangkin kalwbu aran wong / angregoni panjenengan rajeng / nora
srunuwun ature / kalingga murda kapundhi pundhi / sih wilasa gusti / kang mring dasihipun.
Nuli tang radyan dipari / prangulamator /
samya rumojong manjing / jengandika tuwin prapang gedhe / nata arsa sembayang jro masjid / ing dumunggah
saking trustha saka reninggalih / srenggruk sengruk nangis nadyan dres ingkang luh.
Luwih legi nganggo semu gurih / lamu dane momot / ngambar terus amuleg gandane / baya wus
Masketeb banom ingkang / ineling dening sang prabu.
Srinarendra mundhut mijil / Kojaho pasak ananya / Kang patut lawan
kawula alit / Wonten ugi mung nyapisan / Warni warni kukumane / Ing nguni seh siti jenar / Kukumiraminedhang / Dumugi demak punika / Lan malih.
sugeng rawuh nda..: status hari ini..
bikin mampet, tetep iso ngising... tapi taine dadi ireng... [warna ireng manis] cuman kurang beraroma..ga sedep tai...
nothing: wah mending mbok tadahi.. didol neng bakul bakpao.. iso kanggo bakpao isi kacang ijo kuwi.. :D*halah.. mung rong sloki lha kok horni kowe.. aku ngerti kertumu lho.. opo njaluk diposting demi kebersamaan..? :D
bespren.. bespreenn... damai kitaaa... damaiii..
wong kae.. sesuk gowo bedil bedilan karo bengak bengok "darah itu merah bahtiaaarr... !!!!" :D*wah nganal kuwi samben ki.. golek duwit rokok, dijejeli pohong dadi tape payu neng kramatjati :D*moes
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem
saking desaine mas Andreas Viklund | diuthak uthik saking templetipun mas Carl
Agen obat perkasa indonesia|| vacum||pils oil koyo pin bb 2abca4ea
Jombang, mbanjeng mujur mengulon tutug Pegunungan Masaran, Kabupaten Sragen.
Sabab saka anane lindhu prakempa Gunung Lawu jaman sangang ewu tahun kepungkur, ndadekake Pegunungan Watujago bengkah omblah-omblah mujur mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni
Gemolong, Kalijambe, Kabupaten Sragen, wasana kurugan lumpur lan padhas linede Bengawan Sala, uga ana sing tutug mbereman Ngandong, Kabupaten Ngawi.
Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing
Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara.
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan bantheng. Ning alas kono lebeng wite: jati, trenggulun, sawo-kecik, mete, klethuk, lan
tekane ing ken elan keprije kaanane ing kala wiwit-wiwitane.Moeng bae woes jakin, en kemadjoean lan tata-soesilaning wong Inḍija kene iki bibit-sekawite saka dajaning wong nḍoe kang asale saka ing tanah Inḍoe sisih kidoel.Katjarita nalika taoen 261
Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep digoeloeng didadekake nagara sidji, kang geḍe lan sentosa. Akire bisa kelakon, meh satanah Inḍoe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing ratoe sawidji. Moeng ing poentjit kidoel, wiwit saka saloring Madras lan Mangalore, kraton-kratone
toemraping kemadjoean lan tata-soesilaning tanah-tanah ing sakoebenge. Dene kang djoemeneng
atoesan taoen sadoeroenge taoen Walanda nganti tekan abad 9, dene komboel-komboele wiwit ing tengahing abad 6 tekan tengahing abad 8. Ing djaman ikoe titi-mangsa adeging
ing kawanterane, setya-toehoe, roekoen lan ngoedi marang oenḍaking kawroeh.Kang kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China, Malaka lan kapoeloan Soenḍa, ija para bangsa ing Inḍoe sisih kidoel ikoe, loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong Inḍoe, dene geḍe-geḍening emigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing tanah Inḍoe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsa-bangsa ing sisih elore.Koloni sing geḍe-geḍe,
ing Borneo-lor lan Soekadana ing Borneo-kidoel. Palembang (Çrivijaya) Djawa-tengah01 Perangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3)Tekane ing tanah-tanah ikoe wong Inḍoe anggawa agama (Boeda oetawa
kawroeh lan kagoenan toemraping tanah-tanah lijane kang kasboet ing ḍoewoer. Ana kang ngira jen praboe
Pradja-pradja maoe ing sekawit nganti soewe enggone nganggo agama Boeda.Kang wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng Citarum).Karajan iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning adege ora kawruhan. Ratu ratune darah
iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :1. Ing kono akeh wong ora duwe agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhewekne: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetane.3. Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.Yen mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusane Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturake pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan.Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwene lan kepriye rusake. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahake adat lan panguripane wong bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwe akal niru kapinterane wong Indhu.Ewa dene meksa ana kaundhakaning kawruhe, yaiku mbatik lan nyoga jarit.02 Perangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah (abad kaping 6)Mirit saka:1. Cathetane bangsa Cina.2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi.3. Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman samono.Nalika wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg mangetan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong
banjur dadi sor-sorane. Wong Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo kepang. Enggone
Kalinga, besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu putri: Sima; dikandakake becik banget enggone nyekel pangrehing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana cirine tahun 732, dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku.Mirit caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane. Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu craken. Wong Arab iya akeh kang lelawanan dedagangan.Sabakdane tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanane karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamane wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.Manut piwulange agama Indhu pamerange manungsa dadi patang golongan, yaiku:- para Brahmana (bangsa pandhita).- para Satriya (bangsa luhur).- para Wesya (bangsa kriya).- para Syudra (bangsa wong cilik).Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku mungguhing kamanungsane padha bae,
ana pasulayan gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama Indhu mau saikine akeh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasane ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsane tahun 778, ayake iki candhi tuwa dhewe (Budha), yasane ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhewe, yaiku Barabudhur lan endut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.03 Perangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wetan(wiwitane abad 10 – tahun 1220)Ing dhuwur wus kasebutake yen Tanah Jawa Wetan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wetan ora pati akeh, yen katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitane abad 10 ana pepatihing
jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wetan, karajane ing Kauripan (Paresidhenan Surabaya sisih kidul).Ambawahake: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggone mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilane Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling, sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahe.Saka enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akeh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan
diukel lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang.Karsane Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Dene kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing
Jawa jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun. Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitane abad kang kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.04 Perangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukake Karajan Karajan Cilik (1220 – 1247)Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenenge Ken Angrok.Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon seda, keris ditinggal ing sandhinge layon. Urusaning prakara: mitrane Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur
sungkeme. Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng rama punika teka boten remen
lelakone wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun, pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris diparingake.Anusapati banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku:
Ampal dhewe bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.05 Perangan Kang KapisanBab 5Jumenenge Kartanagara ing Tumapel (1268 – 1292)Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri Wisynuwardhana pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti sok wani ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih terus
kaprawiran mbelani nagara lan ratune, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti
angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yen wis antara suwe diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake, dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane pait. Awit saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.06 Perangan Kang KapisanBab 6Karajan Melayu Ing Bab 5 ana critanePrabu Kartanagara enggone anjangka undhaking jajahane.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhek abad 4 – 5, apadene darah Mulawarman ing Kutai lan Borneo dhek watara tahun 400. Nagara çrivijaya jajahane kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangedhêpe marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: “Melayu” yaiku saikine Jambi. Rehning pasisire tanah Melayu kono akeh rerusuh, wonge akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Pasei, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293
iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke kalebu jajahan Majapait, rajane darah
Wijaya biyen. Sang Raja Tribhuwana melu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu. Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.Tumeka
dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane Prabu
ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekane dina iki uga iya isih akeh tilas tilase.07 Perangan Kang KapisanBab 7Perang Cina lan Adege Karajan Majapait (1292)Ing tengah tengahane tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkatake wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya entuk pitulungane wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune kacekel, peni peni raja peni dijarah rayah, Raden Wijaya nulungi putri putri, putrane Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 – 1309).Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka
iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka ing Tanah
kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakane kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu Jayanegara kang gumanti
sawewengkone. Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake Lombok, Madura, Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing
Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.08 Perangan Kang KapisanBab 8Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 – 1389)Awit saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanane padha ginadhuhan tanah dhewe dhewe ing samurwate. Dene kuwajibane para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran “Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya Wetan kabeh, kayata: Tanah
Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe ing sateruse.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi dhewe dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge diwajibake jaga lan ngopeni candhi padhepokan mau. Kawula liyane padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning bumine), lan kena ing pagaweyan gugur gunung lan sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhe banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyane.Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane. Papan iku arane “Bubat”. Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan
ing Majapait sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri, sakidul kulone Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukake Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha nganggu gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan
lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.Perangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah Jawa Wiwit Adege Karajan Karajan Islam lan Tekane
Karajan Demak lan Karajan Pajang +/- tahun 1500 – 1582Wiwitane ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarane tahun 1400 – 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha
Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.Bareng kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 – 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus uga kasebut Pangeran Sabrang Lor. Iku putrane Raden Patah utawa Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing
nganti pitung tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana, jalaran rayine tumuli: Pangeran Sekar Seda Lepen, wis disedani putrane raden Trenggana, kang aran Pangeran Mukmin. Sajroning jumenenge Sultan Trenggana (tahun 1521 – 1550)
sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur, kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangeran Sekar Seda Lepen. Ing semu putrane Pangeran Sekar Seda Lepen kang asma Arya Panangsang arep malesake sedane kang rama. Sakawit Arya Panangsang
kalah nemahi pati. Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakulone bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwe panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakake dening Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.10 Perangan Kang Kaping PindhoBab 2Karajan Mataram Nalika Jumenenge Senapati(tahun 1582 – 1601)Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah bae. Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe, padunungane Kyai Pamanahan mau isih awujud desa.Putrane Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus, utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panembahan Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran karacun. Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih
Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake, nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa kareh Mataram. Ing nalika iku akeh kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh, kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing tahun 1601 Senapati seda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasareyan Senapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhe sarta padha pinundi pundhi.11 Perangan Kang Kaping PindhoBab 3Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenengeSunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumekaSedane maulana Mohamad (tahun 1596)Ing wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Pasei mau ing tembene aran Sunan Gunung Jati, maune bok menawa aran Faletehan. Iku ipene Raden Trenggana. Marga saka pitulungane Raden Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon. Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing
disarekake ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahe sawise tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam. Nalika Faletehan seda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panembahan Batu, yaiku buyute
minangka garwa.Kutha Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled, jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhune panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin seda ing tahun 1570, banjur kasarekake ing Sabakingking. Kang gumanti kaprabon Pangeran Yusup.Nalika iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang). Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.Pangeran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangeran Yusup. Ratu ing Pakuan seda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. Saweneh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turune wong wong sing padha ngungsi mau. Pangeran Yusup lumrahe karan Pangeran Pasareyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasedane Pangeran Yusup, Pangeran Jepara utawa Pangeran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyane Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangeran Yusup. Kang gumanti Pangeran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. Nalika iku yuswane lagi 9 tahun, mulane nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing marentah kutha Jakarta sebutan Pangeran, dhisike Ratu Bagus Angke lan tumurun marang utra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jerone pager ana mesjide omah gedhe sing didalemi sang Pangeran, alun alun lan pasar. Iku mau kabeh dumunung ing pusering kutha. Dagangane ora pati rame kaya ing Banten. Tanah tanah sakubenge kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngreka daya bisane mardika saka Banten. Sultan Cirebon mbawahake saperangane tanah Priyangan. Watese kang wetan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang dening Pangeran Mas, wayahe Sunan Prawata, Sandyan patihe malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajine +/- 20 sen. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sen bae tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawane ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyene becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahe isih gedheg, mung senthonge pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwe pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapane lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhe lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahe Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akeh. Para luhur padha
utawa selop mung yen ana ing daleme bae. Pandereke ana sing ngampil wadhah
padha ngingu batur tukon akeh. Ing Banten sing nyambut gawe temenan mung para batur tukon, wong cilik liyane meh ora nyambut gawe, mulane padha ora kacukupan. Yen ana wong ora bisa mbayar utange, iku banjur dadi batur tukon saanak bojone. Wong kemalingan ing Banten akeh; maling kang kacekel, kena nuli dipateni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosane sarana mbayar dhendha marang Sultane. Yen ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojone wong mau. Jalaran saka iku akeh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasane Sultan Banten gedhe banget, nanging prakara nagara lumrahe dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhene prau lautan) lan senapati.Ing jaman samana kaanane kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya memper karo kutha Banten iku.12 Perangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol (tahun 1513)Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wetan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadene kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujuge ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimake menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Venetie lan Genua; banjur disebarake ing nagara liya ing Europa. Lakune kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwen, mangka kerep diadhang ing begal. Marga saka iku pametune tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki melu melu gawe kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyane banjur arep mbudi akal bisane oleh dagangan saka tanah Asia dhewe ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara bae. Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggone lelayaran saya suwe saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisire tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabeh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhewe.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulake prau perang kanggo merangi
pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwe panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. Lakune nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhe, wong wonge wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan sasat tansah dimungsuh bae, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaereh marang Demak. Rehne wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan tansah ngrekasa banget, mulane banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha dene ora percayane. Wasana enggone dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedheni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabane, kang anggedheni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi beteng,
kono. Ing tembene kang dadi dhok dhokane wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wetan wong Portegis padha mencarake agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhewe. Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmane Sang nata ing
mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya, mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina.Wong
nalika d’Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, geleme mung karo Sultan Ternate.Sarehne wong Sepanyol, kancane Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulane bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugake enggone ngubengi bumi, tekane ing Sepanyol maneh tahun 1522. Iya wong Sepanyol kang dipanggedheni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panase, ngudi, lungane wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastekake dening Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukake pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmane ratu ing Sepanyol (Filips II). Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencarake agama Kristen.13 Perangan Kang Kaping PindhoBab 5Tekane Wong Walanda ( tahun 1596)Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwake didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku lelayarane prau prau momot barang dadi rame. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyane, kayata: mertega, keju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul. Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wetan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabeh lelayarane prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangane bangsa Walanda. Ing wiwitane abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencarake dagangan mau menyang tanah tanah liyane saperangan gedhe iya bangsa Walanda. Iku kabeh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang maune mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasane abad 16 wong Walanda banget pangudine marang ada ada anyar lan banget kepengine marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critane lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang maune manggon ing Portegal. Apa maneh ing nalika iku akeh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasane karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa Walanda banjur diengel engel amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabeh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhewe, bathine mesthi bakal luwih akeh, awit bisa kulak dedagangan saka ing
wong Walanda arep nekad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalane menyang Indhiya ana ing Lissabon. Dene kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngelmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing
wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakake wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwe ing dhek kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakake dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawuse tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamaneh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing praune wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancane 8 dicekel lan dilebokake ing kunjara. Cornelis de Houtman lan kancane 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus maneh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yen ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangetan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisire Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekane ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang manggedheni Yacob van Neck. Sarehne van Neck mau wong kang alus bebudene ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek atine kenaa dijaluki tulung yen ana nepsune wong Portegis,
mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang
wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan
wis kebak, nuli dilakokake bali menyang nagara Walanda, dene prau sakarine banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawise kebak praune banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokake prau menyang tanah Indhiya. Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratune. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggone golek dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegake kantor.14 Perangan Kang Kaping PindhoBab 6Adege Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.) ( tahun 1602)Praune wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duweke maskape maskape cilik. Sanadyan kang nduweni tunggal bangsa lan kabeh padha tulung tulungan yen ana bebayaning dalan, ewa dene mungguh enggone dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akeh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsane paprentahan luhur maskape Walanda mau didadekake siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedagangan ing tanah Indhiya Wetan, adege nalika tanggal 20 Maret 1602. VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena nganakake prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakehing nagara klebu jajahane. Kajaba iku Compagnie kena nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepake 60.Para Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka
banjur didadekake lojine VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahe para punggawa. Mungguh perlune loji mau kanggo tandhon dagangan.Dagangan mau diklumpukake ngenteni tekane prau prau.Factorij iku terkadhang kinubeng ing beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo Ceylon
mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokake ngudi bisane nekem kepulowan bumbon craken mau, yen ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasesa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakake prajangjian bisane lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkeh) iku pulo kang dhisik dhewe dadi duweking Compagnie. Ora suwe saka kecekele pulo Ambon ing kuwasane VOC. pulo Bandha Nera (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggone menang perang iku, laku dagang bumbu craken katekem ing kuwasane Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhewe sarta regane dagangan dipasthi (monopolie). Para aandeelhoudere VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepe, nuli diedumi maneh 50%, dadi sataun bae tampane para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5% Nanging kauntungan samono iku mungguhing satemene kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adege VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku. Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa maneh 30%, nanging tumekane tahun 1619 wis ora oleh maneh. Wong wong padha ora rujuk, yen pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akeh
saben tahun 18%. Kajaba panyekeling dhuwit, cacading paprentahane Compagnie, isih ana maneh, yaiku enggone kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akeh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwe mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakake Oost IndischeCompagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwe kantor akeh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisane ngesur wong Walanda, mung bae enggone mungsuh ora wani ngedheng, awit mundhak ngadekake gesreking prentah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegake loji.Saka rembuge Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa leren anggone perang, padha seleh gegaman ing dalem 12 tahun. Prakara tanah Indhiya katemtokake ing prajangjian, yen wong Walanda lestari kena ndarbeni jajahan enggone ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijegi ing liyan ing wektu awiting seleh gegaman. Mungguh ing atase tanah Indhiya awiting seleh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngenteni udhuning dhawuh. Ana ing Indhiya ketara banget, yen wong Sepanyol ora nganggep bedhami seleh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggone ngregani bumbon craken saka kepulowan Moloko murah banget, dagangane wong bumi dhewe dilarang larang. Tindak kaya mangkono iku ndadekake karugiane bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa. Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkeh akeh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi. Wong Bandha banget muringe, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris. Admiral Verhoeff, utusane VOC. dicidra dipateni.Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadekake jajahan VOC.Marga saka pakewuh warna warna iku VOC. duwe panemu yen pangrehe kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekane wektu semono, siji sijining loji ana pangrehe dhewe, para pangreh ora merduli marang pangrehe loji liyane. Wiwit
ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhe suwiji, jenenge Gouverneur Generaal (GG.). Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gaweyan lan uripe para punggawa. GG. iku panyekele paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie.Cacahe warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran “Lid” mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggone melu parepatan mung yen ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing prakara kang
putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggene Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhekake panguwasa, gawe kapitunane wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisire pulo
Inggris ngejegi pulo Run, jajahane VOC. ing Moloko. Ing nalika iku JP. Coen atetepake nguwasani sakehing prakarane VOC. ing Tanah Jawa. Coen enggal tumandang merangi wong Inggris. Kang iku ndadekake banget panase wong Inggris sarta Pangeran Ranamenggala ing Banten. Bareng ing tahun 1618 ana kabar yen loji ing Jepara dirusak dening kawulane Panembahan Mataram, lan tetela banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadekake beteng. Ora lawas JP. Coen ditetepake dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619. Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggone memungsuhan padha dene ngedheng. Kantore wong Inggris kang adhep adhepan betenge wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani. Kapale wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhening eskader Inggris.Coen sandika njaluk baline, nanging wong Inggris malah mangsuli sugal. Beteng Inggris enggal ditempuh, nganti kena obong, tahun 1618. Ora antara lawas beteng Walanda dikepung ing
beteng Walanda, eskader Inggris gedhe ana segara dipethukake prau Walanda, perange dedreg, wasana kesaput ing wengi. Esuke JP Coen ora wani methukake prau Inggris maneh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yen ana kapepete kepeksa nungkul, nungkula marang wong
nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten. Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh beteng ing Jakarta. Pangeran Jakarta, Wijaya Krama, gela banget, dene ora diajak rembugan ing wong Banten, nuli golek akal bisane ngrebut beteng dhewe.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara. Van Raay sing nggenteni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti. Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhewe aweh weruh marang wong Walanda supaya masrahna beteng. Van Raay kendhak atine, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungake sedyane Van Raay saandhahane. Wong Banten ora aweh, yen beteng Jakarta tumiba ing wong
eskader Inggris mundur saka Jakarta. Beteng Walanda dikepung ing wong Banten. Bareng wong Walanda ngerti yen bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakake bujana, beteng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungane JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung beteng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur. Coen nuli menyang Banten, wong
enggone netepi wajibe, mulane tampa paukuman abot saka JP. Coen. Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yen para panggedhene VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkene: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhewe dhewe sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarekake. Kulake kudu
Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratela yen wong Bandha kang wenang ndarbeni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisesa, dipateni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawane Compagnie, nanging diwajibake nandur pala, lan pametune kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitane tahun 1623 JP. Coen lereh marga saka panjaluke dhewe. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudinge Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggone dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gesrek lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda. Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yen wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawane Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut beteng Victoria. Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yen pancen duwe niyat kaya ature wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungane pangreh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris. Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejegi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarehne akeh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi. Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adege kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegake pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangreh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakake pajeg dhuwit kanggo mbecikake tindhaking piwulang sarta pangadilan lan maneh gawe yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.15 Perangan Kang Kaping PindhoBab 7Karajan
jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.Ing tahun 1613 Sang Panembahan seda. Sarehne sedane mentas lelangen menyang Krapyak, nuli katelah nama Panembahan Seda Krapyak.Sasedane Panembahan Seda Krapyak kang gumanti jumeneng nata Raden Mas Rangsang, ajejuluk Prabu Pandhita Cakrakusuma. Nalika jumenenge Kangjeng Sultan lagi yuswa 22 tahun; ewa semono wis kinurmatan ing para kawula. Pangastane paprentahan piyambak bae, mung kala kala mundhut rembuge wong kang pinitaya, lan putusaning rembug banjur didhawuhake
Para kang seba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kehe kira kira 300 utawa 400, kabeh padha sila makidupuh tanpa nganggo lemek, lan ora ana kang udut utawa nginang. Sinewaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinewaka, utawa kang duwe laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripe para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akeh kang sawenang, anggugu ing sakarepe dhewe, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokake pajeg akeh.Kersane Sultan Agung Tanah Jawa iki kabeh kareha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwe utawa ngetokake wragad akeh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon. Mungguh mungsuhe ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wetan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Dene Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619. Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukake Lumajang, Malang lan panggonan sawatara maneh. Sawise iku Surabaya, Pasuruwan, Tuban, Wirasaba (
perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perange kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepunge kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawe, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahake, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya maneh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangane kali Brantas, kali Surabaya dibendung. Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara. Jalaran saka reka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alane banyu mau, miturut crita, wonge Surabaya kang kehe 50 60.000 iku mung kari 1.000. Wasana Tanah Jawa Wetan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaereh ing Mataram. Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepunge VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitane padha becik.Sultan Agung nerusake prajangjiane kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegake loji ana ing Jepara. Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: “Aku sumurup, yen tumekamu ing kene ora nedya nelukake Tanah Jawa”. Enggone Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimake beras. Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawe pakewuh dening Baureksa, bupati ing Kendhal. Malah baureksa lan bupati liyane padha ngreka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah. Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipateni lan ana pitulas kang dikunjara. Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong saperangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wetan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan. Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jarene perlu rembugan arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah saweneh ana kang dipateni. Bareng sabedhahe kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi. Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, ewa dene kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan maneh lan Compagnie ing Betawi. Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung seda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun bae lan Compagnie.Karsane Sultan Agung arep ngerehake Tanah Jawa kabeh iku wis akeh kelakone, nanging perang mau ndadekake karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusane VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha eram ndeleng kehing wong ing kutha kutha, kehing beras pari apa dene kehing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasile, nanging bareng antara limalas tahun maneh, akeh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug. Mulane mengkono, marga Sultan Agung iku nggone arep nggayuh karsane iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabeh kawula kudu melu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akeh kang tiwas ana ing dalan. Gampang yen mung arep bisa ngira ngira kehing prajurit kang dilurugake, yen ngelingi pangepunge kutha Betawi kang ping pindhone.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapate. Nalika nglurug Madura, kehing prajurit nganti 160.000.Yen ana wong sabangsa kalah perange, kerep kelakon wong kabeh mau kapeksa ninggal tanahe. Nalika bedhahe Madura, kutha kutha lan desa desa ing kono meh kabeh dirusak, para ratune dipateni, wonge cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis meh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akeh banget, nganti ing negarane (Priyangan) meh entek wonge. Sakalahe Wirasaba bupatine kablenegake ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas. Sultan Agung iku ora ngajeni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem bae, pangandikane: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regane beras saya larang lan wonge saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulane ing tahun 1618 lan 1626 akeh padesan ing Tanah Jawa kang wonge mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati. Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakake iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah senapati lan prajurite dhewe iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yen perange kalah.Miturut crita, saundure wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh mateni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwane baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyenapati ing perang, dadi kasengka banget. Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahe banget dadakan, nganti dadi lan tiwase.Wis tetela banget yen tujune Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangane. Sarehne kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulane kudu bisa mbalekake panempuhe wong Europa liyane. Bisane kelakon, mung yen prajurite dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardane Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikane adege Betawi bisa ngundurake ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindake ana ing Moloko tetep diarani siya, ewadene meksa klebu wong ambek sudira ing pakewuh lan ora wegahan.Enggone nglabuhi
tahun 1632 – 1636).Wiwit adege A. van Diemen dadi GG., Compagnie ngancik ndedel dedele, awit van Diemen pancen GG. kang cakep ing bab sakabehe.Dhek samana VOC. perang maneh lan mungsuhe lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahane wong Portegis ing Ceylon karebut ing senapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegake beteng lan nindakake monopolie dagangan manis jangan. Ora antara suwe beteng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC. Nganti suwe wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 senapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang beteng, wasana bedhah. Ing ngatase wong Portegis ilange kutha Malaka iku kerugian gedhe banget. Sarehne banjur uga kelangan jajahan ing pasisire tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia. Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti bae.Mungguh ing ngatase Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhe, awit ndadekake wedine para ratu bangsa bumi kabeh. Padagangane Malaka ngalih menyang Betawi. Nalika jamane GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhekake lan dibecikake. Jiwane 9.000, wong Walanda 3.000 luwih. Ing sajabane kutha wiwit akeh pasanggrahane para gedhe. Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget. Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun bae lan Compagnie. Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenenge Mangkurat I). Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokake utusan menyang Mataram. Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko. VOC. lan Mataram padha dene ora kena
tansah mundhak gedhe.GG. van Diemen arep nggedhekake padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngetan nemu pulo pulo anyar ing wewengkone Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania). Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekane jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya dene tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwite tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogake karo tahun Arab kang dhek samono wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabeh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).16 Perangan Kang Kaping PindhoBab 8Kraman ing Moloko (1650 – 1653)Mataram Jamane Amangkurat I lan Amangkurat II.Kraman Trunajaya.Perang Banten.1645 – 1677 Mangkurat I 1650 – 1653 GG. Reiners1677 – 1703 Mangkurat II 1653 – 1678 GG.
Diemens VOC. ana ing pulo pulo Moloko nemu reribet, marga saka anane monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjane, wong bumi padha ngrekasa uripe. Wong cilik ora gelem netepi prajangjiane monopolie, padha laku dagang colongan. Punggawane VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras. Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulane saya ndadra. Wasana GG. van Diemens tumindak dhewe, tindake keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak. Ing nalika jamane GG. Reiners (tahun 1650 – 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman maneh kang marga saka pangojok ojoke wong Makasar. Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu craken kang dianggep turah, murih ora ngedhunake regane dagangan. Yen wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasesa (hongi). Enggone nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akeh wong kang dipateni utawa dibuwang . Wasana pulo pulo akeh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakake nandur cengkeh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wetan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anane planggeran mau wong bumi akeh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranane kanggo mbangkang maneh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin. Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajane direbut kagamblokake marang Makasar, rama lan eyange Aru Palaka kapatenan ing Ratu Makasar. Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiane VOC. tahun 1667. Miturut jenenge papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahe Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing
apa dene Flores lan Sumbawa mari dadi jajahane Makasar. Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. bae. Wong Makasar kudu nglereni enggone lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasedane Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramane Trunajaya, sebabe mangkene:1. Pangeran Arya
Citarum. Ing tanah Mataram akeh para gedhe kang nggrundel ora narima marang tindake Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrehe praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamukten nganti nukulake panggalih siya. Para kawula gedhe cilik ora ana kang njenjem uripe, jalaran saka siyane Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrane kang rama akeh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahake getihe wong kang tanpa dosa. Kaya dene nalika garwane kekasih seda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasareyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangeran kang duwe tekad arep ngraman, manggedheni para gedhe ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.Pangeran mau wayahe Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenenge Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduweni waris kadipaten, ewa dene garah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang bae Trunajaya enggone ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram bae. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahe dhewe ngalambrang, gawene mbebajak. Tanah Jawa Wetan enggal ditelukake. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungane Compagnie. Prentah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggone dedagangan marga saka panggawening kraman, ing wasanane gelem tetulung. Ing kawitane prajurit Walanda kerep bisa mbalekake kraman saka sawenehing panggonan, nanging saya suwe saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wetan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Prentah ing Betawi wiwit anggraita yen pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni. Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disenapateni Cornelis Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C
perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejegi Surabaya, dene jajahane Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kengser, tindak mangulon didherekake ing Sang Pangeran Adipati Anom.Mungguh kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing Tegal Arum. Nganti saprene Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum. Sasedane Sunan Mangkurat I Sang Pangeran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara :VOC. nganggep ratu marang Mangkurat II VOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokake dedagangan ora wenang dijaluki beya.Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangetan tekan Cimanuk, apadene kutha Semarang sawewengkone. GG. Maetsuycker lan
pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing Betawi lagi karepotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakewuh karo Banten.Ing tahun 1678 GG. Maetsuycker seda digenteni
sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhe menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya. Trunajaya iya metukake, nanging suwe suwe keplayu marang Kedhiri. Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan salore gunung Kelut.Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing Kangjeng Susuhunan
Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680). Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokake yen Cisedane kang dadi tapel watese Banten lan jajahan VOC., ewa dene wong Banten iya ora wedi njejarah, mbegal ing sawetane Cisedane. Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancen ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulane sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan. Saka pambudidayane Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan rame. Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten. Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhe VOC.Pangarep arepe yen prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahe karo Banten. Ing sesirepe kraman mau rehne GG. Spellman wis mangerti sedyane Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulane banjur tata tata. Kabeneran banget ing atase VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana geger,
nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang melu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga melu ngaub marang VOC.17 Perangan Kang Kaping PindhoBab 9Mataram Nalika Perang Rebut KaprabonKang Sapisan (tahun 1704 – 1708)lan Kapindho (
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahake dadi Litnan manggedheni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang Banten Untung minggat ndherek Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancane sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawene njarah rayah. Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancane Bali mlayu mangetan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram. Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utange Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhewekan. Sasuwene ing paperangan geger gegeran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancane bablas mlayu mangetan.Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegake karajan. Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahane saya jembar, nenelukake ing sakiwa tengene malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarehne Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akeh sekaitan nglawan wong Walanda. Sawenehing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong “kapir”.Akeh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang melu dadi penuntune sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akeh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggone VOC. ora gelem ngrewangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II seda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampeyan, uga katelah asma Sunan Kencet.Sunan Mas congkrah lan pamane Pangeran Puger, mungguh kang dadi jalarane iya saka siyane Kangjeng Sunan. Sunan Mas iku pancen misuwur siya lan sawenang wenang tindake. Pangeran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie. Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamane, nanging ora direwes, awit parentah ngerti yen Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie. Parentah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangeran Puger, awit Sang Pangeran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan dening para priyagung akeh, jejuluk Sunan Paku Buwana.Anane perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.Marga saka pitulungane VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahane VOC. dielar mangetan, watese sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap. Sunan Mataram wis ora duweni wewenang ing atase tanah Sumenep lan Pamekasan.VOC. diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung bae amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangetan maneh merangi
mbiyantu Sunan Mas. Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).18 Perangan Kang Kaping PindhoBab 10Kaanane VOC Wiwit Tengahe Abad 17Tumekane Tengahe Abad 18Nalika J. Maetsuycker madeg dadi Gouverneur Generaal(tahun 1653 – 1678) jajahan darbeke Compagnie wis rada akeh.Betawi lan wewengkone, wiwit tahun 1619 Kutha Malaka lan wewengkone, tahun 1641 Ambon, Kepulowan Bandha,
kuwasa.Para aandeelhouder wis akeh banget bathine, ngungkuli bathen kang wis katemtokake, iya iku 12,5%. Ing tahun 1642 bageyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarane tahun 1630 lan tahun 1650 bisa tikel 3 utawa 4.
jajahan. VOC. kudu ngedegake loji loji maneh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan. Balik pangrehing VOC. ing Betawi karepe ngendhokake monopolie. Wong bumi kerep disuwunake idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti. Punggawane VOC. akeh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjane ana ing tanah Indhiya mung sathithik. Blanja kawitan (asisten = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasine.Blanja sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging sarehne dagangan VOC. nalika semana gedhe banget lan bathine dudu sebaene dai prakara klerune pranatan monopolie apa dene tindake para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkone (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watese jajahan Banten sisih wetan Cisedane. Jajahan VOC. mangetan tekan Cilosari lan Cidhonan (
loji ana ing Padhang. Sawise prajurit Walanda mitulungi marang para kawulane ratu Aceh, kang jajahane dhek maune ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhe panguwasane nanging iya katon sugih. Kutha Betawi saya suwe saya gedhe lan asri, nganti diarani “Ratuning kutha ing bumi sisih wetan”. Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.
terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawe wadi banget. Para Bewindhebber enggone aweh dividend (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi saya suwe bandhane VOC. saya suda. Mungguh karepe para Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudane kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kehing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akeh.2. Rehne jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akeh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhek abad kang kepungkur, awit akeh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggone mblanjani punggawane kesethithiken, dadi punggawane mau kepeksa golek kauntungan liya sarana dagang peteng. Dene wong bumi enggone dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyane. Marga saka alaking VOC. enggone nindakake monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiane monopolie. Rehne wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamering VOC. lan punggawane karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payune.4. VOC. enggone dedagangan ana ing Europa kerep tuna
awit VOC. ora ngundhaki blanjane punggawane, lan pangulake barang dedagangan kemurahen. Ana reka dayane VOC. kang sakawit ndadekake kauntunganing VOC, dhewe lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh banget pametune yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 – 1725).Wiwit VOC. dagang kopi iku maune saka rembuge P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab). Saya suwe kopi mau ana ing Europa saya payu. VOC. enggone kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun taune nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki ngengel engel wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhewe ana ing Tanah Jawa (tahun 1706). GG.
akeh pametune. Nanging suwening suwe VOC. saya sawenang wenang, regane kopi didhunake nganti 1 dhacin mung diajeni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwane, wit kopi akeh kang ditegori.Ing tahun 1721 Parentah ing
lan Jawa. Pieter Elberfeld mau duwe sedya arep ngraman jalaran nalika patine bapakne saperanganing warisane dadi
Surapati. Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat. Karepe Pieter Elberfeld sakehing Walanda bakal ditumpes, dinane ditemtokake tanggal 1 Januari 1722. Bareng ndungkap tumekaning wektune, Parentah Betawi lagi bae oleh warta. Pieter Elberfeld sakancane enggal ditukup; sawuse ngaku banjur dipateni siya siya. Endhase Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regole pekarangane dhewe, omahe dirombak, pomahane disangarake ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhe Parentah katulis ing watu, tumekane saiki isih tetep mengkono.19 Perangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujane Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramane Wong Cina.Mas Garendi didadekake Ratu Penglawane Paku Buwana II.Pambelane Mangkubumi lan RM Saidlan Pecahing Nagara.
Mangku Nagara 1743 -1750G. van Imhoff1750 – 1761J. MosselIng wiwitane abad kang kaping 18 Betawi akeh banget Cinane. Ora antara suwe wong Cina mau akeh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkone kerep ana rerusuh. Ing saadege Betawi akeh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakake kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegaweyan. Sesanggane dientengake, supaya Cina liyane padha kepengin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitane abad 18 duga duga ing sajroning kutha bae ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Dene kang dadi pangupa jiwane, nenukang, adol gula, teh, nganti akeh kang bisa dadi sugih. Ewa dene suwe suwe ing Betawi saya akeh Cina kang ora duwe panggaotan, gawene mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakake kadurjanan. Kang ndadekake ora trimane wong Cina iya iku:1. Dhawuhe GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing teh Cina. Tekane Cina saka ing negarane padha numpang prau kang momot teh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akeh kauntungane enggone dagang teh, GG. mau banjur namtokake yen teh weton negara Cina, kang maune diajeni 60 rupiyah ing sadhacine, ing sabanjure bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot teh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot teh maneh teka ing Betawi.2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Parentah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwe layang pratandha idining Prentah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.Ewa dene ing Betawi ing Betawi ora entek entek Cinane kang angguran sarta gawe rerusuh. Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokake putusan: sakehing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwe layang pratandha, kudu dicekel kalebokake ing kunjaran, perlu katiti priksa. Cina mau yen ora duwe panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwenehi pagaweyan nggarap kebon manis jangan. Para punggawa kang nindakake dhawuh mau, padha golek kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimake menyang Ceylon, supaya metu besele.Wekasan dikabarake yen kareping Parentah nedya numpes Cina kabeh.Cina padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan. Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa dene wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusake Cina.Genining omah kang kobong diubal ubal, sakehing Cina kang ora bisa oncat padha dipateni, barang darbeke dijarah rayah. Nganti saminggu suwene mung mangkono bae kaanane. Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipateni kira kira 10.000. Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Prentah ing Betawi kendêl bae. Para prajurit melu gawe rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana era eru iku GG. Valckenier dhawuh mateni sakehing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Parentah ngondhangake pangapura marang Cina, kang gelem masrahake gegaman. Akeh kang gelem manut, nuli diwenehi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhe, ngepung kutha Semarang. Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungake Walanda, lan banjur dhawuh nempuh beteng Walanda ing Kartasura.Para opsir ana ing kono padha dipateni, saradadhune dipeksa manjing Islam.Ing sawuse wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu. Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhek samana Sunan Mataram sumelang yen bakal tampa piwalese VOC. mulane enggal enggone minta pangaksama. Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratune dhewe. Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kengsêr. Banjur
Betawi nuli nglakokake bala menyang Kartasura.Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggone nungkulake. Mas Garendi dibuwang. Kratone Paku Buwana II banjur dielih menyang desa Sala, kang nuli dijenengake Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahake marang VOC. Surasane prajangjian ing tahun 1743 mangkene: Sunan Paku Buwana ngakeni yen enggone lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasane VOC.Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yen negarane dipasrahake marang VOC., banget ing pambangkange, malah ngejegi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wetan. Temahan diperangi ing VOC.Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop. Putrane diangkat bupati dening VOC. ngereh Madura kang kulon. Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan. Dhek samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawe. Saka pangudine Van Imhoff tanahe bisa reja maneh. Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.Sawusing papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak tanah ing sukune gunung Salak, sarta ing kono ngedhegake
Bewindhebber nuli aweh lulusan yen Buitenzorg katetepake dadi pasanggrahane para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakake wong saka nagara Walanda kang pancen baku tani. Banjur pranatan kang ndadekake kapitunane wong Jawa disuwak, yaiku yen pametune kebon kopi kakeyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regane kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokake keh sathithiking kopi kang dadi laden marang VOC. Van Imhoff sawise njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wetan, nuli ngarang layang palapuran kang maedahi banget ingatase Parentah. Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribede VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekane tindake Van Imhoff. Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangeran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan. Saka kersane Van Imhoff arep ngelingake marang Sang Pangeran nganti kewetu serenge ana ing pasamuan, andadekake banget serike Pangeran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni. Ing saundure saka pasamuan Sang Pangeran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandheng karo Raden Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakarone wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan seda, iku saya andadekake kisruhing nagara. Nalika Paku Buwana
rembug karajan Surakarta dipasrahake babar pisan marang VOC. Dadi ing satemene wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsane kang rama Pangeran Adipati Anom wis ora duwe wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangeran meksa kajumenengake nata dening Van Hogendorp, mung bae enggone jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akeh kang mrekitik atine bareng ngerti yen tanah Surakarta dadi darbeking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangeran Mangkubumi.Sadurunge Pangeran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarehne Pangeran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparone Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anane mung mangsa bodhoa marang VOC. Perange kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangeran Mangkubumi bisa ngalahake Compagnie
ngalakokake bala mengalor nelukake Pekalongan malah meh nglojok jajahan Compagnie. Parentah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkone Mataram maneh. Ora antara lawas Pangeran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhewekan, awit RM Said duwe pamelik arep jumeneng Sunan dhewe.Prakara iku ndadekake kamayarane VOC. ewa dene Parentah iya meksa rada wegah; utawa maneh sarehne ngeman rusaking nagara lan wong cilik, mulane GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhening kraman arep dirukun bae, dicuwilake tanah Mataram. Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggone arep merang karajan Mataram. Paku Buwana manut bae, awit ora ana kang diendelake. Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakarone ing kraman, nanging ora kedadeyan. Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa. Sarehne Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhen panjaluk, mulane tumrape Harting gampang bae enggone bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangeran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing
nanging kudu netepi prajangjian kuwajibane marang Compagnie. Sang Pangeran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Senapati Ing Ngalaga Abdulrahman
Rat” utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihane Sang Prabu dicritakake ing layang
tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng.Kang minangka dhaharan (panganan): ketan enten enten, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja. Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa. Tanah wewengkone praja Kasultanan dhek semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahe ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.Wewengkoning karajan karo karone kena kabedakake dadi telung warna:1. Negara yaiku kutha karajan;2. Negara Gung, tanah sakiwa tengene negara, lan3. Manca negara.Kanggo lumrah lemah lungguhe para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca negara. Tanah manca negara mau dipenggedheni bupati kang banjur kena sanggan pajeg pabandaran (strandgelden), tanah Kejawan mung kari:I. Kutha Surakarta lan NgayogyakartaII. Negara gung iya iku:1. Mataram = Ngayogyakarta,2. Pajang = Surakarta sisih kidul kulon,3. Sukawati = Surakarta sisih lor wetan,4. Bagelen,5. Kedhu,6. Bumi Gedhe = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan =Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidulwetan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamange ing buku Klepu, panggawene ana ing desa Klepu dhek tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulane banjur ndadak gawe maneh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773). Kamot ing layang kang dijenengake ”Semarangsche Legger”. Sajroning paprentahane Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakane nalika paprangan wis pulih ora ana labete. Tumekaning seda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni. Bangsa Jawa ngluhurake banget karo panjenengane lan ngalem marang kasetyan lan kasudirane, nanging marga sugenge iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik. Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta. Dene lereme marga ananing wates anyar ing tahun 1773. Tangkebe karo Pangeran Mangkunegara, yaiku putrane mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokake putrane (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangeran, banjur kerep banget padha ejeg ingejegan rebutan bawah nganti angel pisah pisahane, marga prakara enggone padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang maneh.Kejaba iku Pangeran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwane dipundhut bali mau. Dene Kangjeng Sultan ndakwa, yen Pangeran Mangku Negara gawe rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngeloni Pangeran Mangku Negara.Perange iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepe Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangeran Mangku Negara katon becik. Kacarita RM. Said isih mbajurake perange, nanging suwe suwe ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balane Sultan Hamengku Buwana. Bareng kapepet ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusane RM. Said kacuwilake karajan Surakarta, kajumenengake Pangeran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngereh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC. Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarane mangkene: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin. Iku pangalihane ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwane trah Arab, asma Sarifah Fatimah.Karepe Fatimah
dening Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokake sarembug lan Compagnie, yen kawenangake gumanti jumeneng ratu, putrane Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangeran Gusti, ewa dene Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan wewadule Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwe panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengake Adipati Anom, dene Pangeran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangeran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, enggal enggal nyuwun pangeyuban menyang Betawi.Saking pintere Fatimah lan sumelange VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan maneh yen ora nurutana karsane Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangeran Gusti disingkirake menyang Ceylon.
njaluk lerehe marang Van Imhoff. GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas seda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi. Sakendhange Sultan ing
kabantu ing Sarif Abdullah.Sarehne pangrehe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedheni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabeh sarta banjur dikendhang. Pangeran Arya Adi Santika, kang rayi Sultan Zeinul Arifin katetepake dadi Sultan, ajejuluk: Abdul Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya nganggo
tahun 1757 – 1800)Ing sasirepe kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawene wong ing Bali lan turune Untung Surapati. Sarehne ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yen tanah Bang Wetan bakal dirukun, mulane banjur nglurugake bala mrono. Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabeh. VOC. wis prasasat maharaja, sakehing mungsuhe padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggane. Nanging mungguh sranane kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yen VOC. entek kekuwatane, kaya kang dicritakake ing ngisor iki.Sabakdane jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwe saya katon yen Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 – 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 – 1775), apadene para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 – 1777), De Klerk (tahun 1777 – 1780) padha mbudi daya ngentekake akal, murih tuluse VOC., nanging ngrekasane tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digendholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisane tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan. Sanadyan tindake para ratu Jawa kerep ndadekake kapitunane wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancen ora ngrembug marang begja cilakane wong bumi. Yen kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gesrek prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem melu melu.Jajahan ing sajabane Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasane. Ana ing Indhu Ngarep kuwasane wong Inggris saya gedhe. Malah ana ing Benggala kuwasane ngungkuli VOC.Kerep bae wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang. Sarehne VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantore ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris. Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathen, nanging rahayu isih bisa terus panguwasane. Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wetan ora bisa ngolehake kauntungan kang memper marang VOC., samono uga padagangan ing Borneo. Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan craken, nanging saya katon yen suda suda.Sarehne Compagnie kaya mangkono kaanane, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakake ambruke VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangane wong Inggris. Jajahan ing Sumatra pasisir wetan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanane VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akeh kang padha dirampas dening wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakehing gudang gudang padha ambruk, mulane yen ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan bae. Parentah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawase tanah Indhiya enggone karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perange Walanda leren. Miturut prajangjiane bedhami: Compagnie ora kena mbanjurake bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggone dagang layar ana ing kono. Ing sabakdane perang VOC. saya katon ngrekasane, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golek utangan wis ora ana kang ngendel. Mangkono iku kaanane VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya melu mungsuhan karo negara Inggris. Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris. Dene VOC. saka panemune Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yen wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan
nanging mungguh pranatane peprentahan wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda.Ing jaman iku Parentah Walanda duwe karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung bae mungguh ing rekane isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panemune para pinter padha geseh. Ana Sarjana loro maune padha panggedhening Compagnie, nanging karepe nglestarekake monopolie lan parokane VOC. liyane, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar. Sijine aran Van Hogendorp kang maune dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wetan, duwe karep misahake paprentahan lan dagang, apa dene duwe karep nyuwak monopolie . Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimareni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabenere, apa dene supaya wong Pribumi diparingana lemah dhewe dhewe (individueel groundbezit). Parentah Walanda banjur nganakake Commisie, kang dipatah gawe rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya. Wasana ing tahun 1805 panemune Van Hogendorp dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda.Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhereke Keizer Napoleon ing Frankrijk. Mangka Sang Keizer banget sumelange yen tanah Indhiya bakal direbut ing
Mungguh kaanane tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja. GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalekake. Lakuning tetanen ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akeh pametu kopi lan tebu. Sarehne isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetune Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimake menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kene, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhewe, dudu sudagar ing nagara Walanda. Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa. Miturut unining kakancingane Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarehne lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhewe. Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthine kudu nganggo rembuge Raad van Indie, nanging yen prakara perang, Daendels ora gelem taren marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhewe,
Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanane, sajrone dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akeh lelabuhane, mung kuciwane sok kurang welasan.Ing sajumenenge Daendels enggal merlokake pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.Kehing prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarehne ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golek wong pribumi kang gelem angkil, sakehing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakake. Daendels kenceng banget panyekele paprentahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwune saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarehne ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakake dhewe, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit saprabote, sekolahan kadet (magang opsir). Kajaba iku ing Surabaya didegi beteng lan ing Betawi disentosani banget.Sarehne Parentah ing tanah Indhiya ora duwe eskader, kersane Daendels arep yasa dhewe ing sakuwasane. Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwe prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakune. Dene prau prau mau gunane kang gedhe digawe merangi bajag. Sarehne wis ana eskader, kersane Daendels arep gawe pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).Bareng wis suwe panggarape lan toh pati akeh, mangka ora maju pagaweyane, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadekake pelabuhan, nanging meksa ora kedadeyan, marga saka kangelaning panggarape. Dene pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya. Mungguh panggarape sakehing pelabuhan mau iya srana nindakake gugur gunung, pagaweyan tanpa bayaran.Dalan gedhe saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekane saiki isih aran Daendels, iku perlune pancen kanggo anggampangake enggone ngukuhi Tanah Jawa, apa dene uga anggampangake bab lelakuning dagangan.Dalan gedhe mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atase dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang maune lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawene dalan mau uga srana nindakake gugur gunung.Sarehne dalan iku lakune urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut paperenging gunung, dadi panggawene rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, ewa dene Tuwan Daendels ora keguh, dalan meksa dirampungake.Marga saka anane dalan Daendels, kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan gampang panggawane menyang kutha kutha. Ing sauruting dalan
iku ngrekasa panggarape lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe.Para Gouverneur Generaal sadurunge Daendels ora bisa nyirnakake tindak
punggawa padha diundhaki blanjane, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya maune. Supaya gampang enggone mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakake Algemeene Rekenkamer (kantor pangetungan lebu wetuning dhuwit). Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakake gugur gunung, kanggo kabutuhane dhewe, nanging wiwit jamane Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena. Bayaran saka Parentah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadekake banget kapitunaning wong cilik.Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampane dhuwit wong cilik terusan saka Gupermen. Yen ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumane, apese didhendha akeh, munggahe maneh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis. Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibake ngladekake wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel). Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atase wong Pribumi, ewa dene nalika jaman Daendels isih diabotake maneh.Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunake. Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunake dadi 4 ringgit. Kajaba iku Daendels uga gawe pranatan bab
kemayaran uripe; kasangsarane dimayarake srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.Tumekane jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhe
panggedhe akeh kang sawenang wenang tindake; ndadekake kasangsaraning kawula cilik. Akale Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhe lan punggawa mau.Gupermen ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermen iku kegedhen banget panguwasane nganti kena gawe ada dhewe, dadi pangrehing nagara iya sakarepe dhewe. Jajahan Gouverneur nuli diperang dadi 9 Landdrostambt (paresidhenan), kapanggedhene ing Landdrost (residhen). Panyekele paprentahan para residhen mau mung manut dhawuh saka Parentah luhur. Dene kang nglantarake dhawuhing Parentah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsane wong cilik isih kaereh ing panggedhene dhewe.Kaanane owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhe bangsa Europa wis ora wenang netepake punggawa andhahane maneh; sanadyan punggawa cilik kang netepake iya Gouverneur Generaal.Para residhen ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing maune kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparentah marang Parentah ing Betawi dhewe. Dadi wiwit ing wektu iku sakehing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabeh dicekel ing Parentah Agung piyambak. Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carane bangsa bumi dhewe. Daendels banjur nganakake pradatan pradatan vredegericht,
remeh remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.Wong kang ora nrimakake putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad. Pradatane bangsa Europa lan bangsa manca liyane, ing wektu iku uga dibecikake, dene kang mutusi prakarane bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi. Nalika jamane VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangake mardika mung agama Protestant. Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawane VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenenge GG. Daendels, sakehing agama dimardikakake kabeh. Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarane kali Ciliwung waled dadi cethek, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akeh rawane, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug. Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalen kalen kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakehing bangsa Europa padha didhawuhi
Gouverneur Generaal kang wis wis racake padha ngemong semu ngempek ngempek marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diewuh ewuhi enggone laku dagang, karo maneh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yen Daendels ora, awit pancen watak keras lan kurang duga duga ingatase karo ratu. Tindake Daendels kang mangkono iku ndadekake kurang senenge para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggone gawe dalan gedhe lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhute GG. Daendels, ngladekake kuli gugur gunung kehe 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabeh, jalaran kajaba pegaweyane rekasa, hawane ing kono pancen ala banget. Karsane Sultan Banten wis aja njaluki maneh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinane. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangeran Parentah Gupermen, mulane dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles. Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau. Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhake timbalane Daendels menyang Banten mau dirampok ing akeh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratone dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrel.Sultan Banten dikendhang menyang Ambon. Esuke kaondhangake yen karajan Banten wis dadi darbeke Gupermen, mung kang saperangan digadhuhake marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan. Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas era eru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan. Saka panggalihe Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yen durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokake
direh ing residhent. Jajahan Cirebon lor (paresidhenan Cirebon saiki) kagadhuhake marang Sultan telu, kang kuwasane mung kaya panguwasane punggawa.Wong cilik kapasthekake enggone ngladekake wulu wetu marang Kangjeng Gupermen. Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhake nandur kopi.Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot bae marang Dendels.Sarehne Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangreh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para residhent ngemong lan nglumuhi banget, yen sowan menyang kraton iya manut apa tata carane kono. Bareng jamane Daendels ana dhawuh pangkat residhent ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulane Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesorake banget marang residhent, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yen ratu Walanda lan Gupermen iku
nganti ngundhaki kehing wadya bala. Daendels rada sumelang yen prakara iku nganakake bebaya gedhe. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahane Pangeran Adipati Anom, bakal diparingake marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan.
panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,b. majegake dagangan candu,c. nganakake monopolie beras.Miturut anane pranatan monopolie iku, saanane beras kudu mbatheni. Lan maneh GG. Daendels nganakake dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwe tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi bae ajine dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa dene Gupermen anggone ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutake apa anane bae. GG. Daendels ora pati merlokake marang pulo pulo liyane sajabaning Tanah Jawa. Mulane ing sajrone jaman perang Napoleon, akeh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrehe Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akeh paedahe, mung bae kekerasen tindake marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digenteni Janssens. Janssens mau satemene mung kepeksa enggone gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindake Daendels. Ora antara suwe Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyenapateni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang. Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelake ing gawe, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris. Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.1. Satanah Jawa dadi duweke wong Inggris,2. Sakabehing prajurit dianggep tawanan,3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utange Parentah ing Betawi, ingsajroning tanah Walanda dadi golonganing Frankrijk.4. Sakehing punggawa kang gelem ngenger
Inggris.23 Perangan Kang KatheluBab 3Pangrehe L.G. RafflesFendall masrahake tanah Indhiya marang Parentah Walanda.1787 – 1820Paku Buwana IV.(Sinuwun Bagus) 1812 – 1814Hamengku Buwana III1814 – 1822Hamengku Buwana IV.(Sunan Jarot)1814 – 1820Diembani Paku Alam I 1813 Paku Alam I(Pangeran Nata Kusuma)Tanah Indhiya miturut dhawuhe Lord Minto, diperang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkone. Gouvernement Tanah Jawa lan wewengkone kang ngerehake Litenant
Thomas Stamford Raffles, kabantu ing Adviseerende Raad, lide ana telu yaiku: Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda. Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokake wewenang Parentah Inggris tumrap karajan karajan mau. Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru bae, jalaran Sultan sing ditetepake Daendels ora disujudi ing kawulane. Ing
ngrewangi wong Inggris anggone ngluangake wong Walanda, nanging olehe tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisane tetep jumeneng Sultan maneh, dadi ora pisan marga saka tresnane marang Parentah Inggris; sajatine malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihe kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyen.Ora lawas Crawfurd ngerti yen
bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran dijumenengake Pangeran mardika, ngereh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangeran Adipati Paku Alam. Saka kersane Raffles, Sang Pangeran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris. Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen.Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake
kang ora klakon. Raja Bone, kukuh banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe.Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur diperang dadi 18 Paresidhenan.Pranatan gugur gunung, laden wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning prentah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk
cengkar terkadhang mung seprapate. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan. Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi laden mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawe ing alas pejaten isih diterusake padatan lawas.Raffles uga arep ngilangi anane
pamujangan wis dilarang babar pisan.Nalika jamane Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikake, nanging saka panemune Raffles meksa durung nyukupi. Ing siji sijining paresidhenan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakake pradatan ubengan, yaiku pradatan kang
van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrehe ngentek entekake dhuwit akeh. Rekane enggone golek dhuwit srana nganakake pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels. Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolehake dhuwit, nanging pakolehe katimbang karo pitunane ora mantra mantar timbang, awit besuke tumeka saiki enggone nebusi kangelan banget, jalaran ajine dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngiseni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadekake kapitunane wong cilik, awit larang banget pangedole. Bareng uyah dicekel Gupermen banjur murah, tur ngolehake kauntungan akeh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawe lan ngedol uyah mung Gupermen dhewe. Ing tahun 1814 Napoleon kalah perange, Nederland bisa mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahane ing Indhiya dibalekake marang wong Walanda maneh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep. Ing tahun 1816 Raffles digenteni Luitnant Gouverneur John
ngerehake kapulowan Indhiya. Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel paprentahan ing Kolonien, Sri Maharaja
enggone nglakone ayahane iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa oleh pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda.Ewadene ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh pakaryane. Kang nyekel panguwasa kang gedhe
paresidhenan kaya dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.Pranatane dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake. Prakarane bangsa pribumi dadi bubuhane Landraad, kang dadi jeksa bangsa pribumi, presidhene bangsa Walanda. Supaya ana kang ngawat awati pangadilan pangadilan iku sarta ngiras kanggo pangapelan (Hof van appel) dianakake Hoog Gerechshof. Kangjeng Parentah Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurunge Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare
iya dimardikakake, wong pribumi kena nandur sakarepe dhewe, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibake nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawe ana ing alas pejaten. Parentah anyar iku iya dipatah merlokake gawe kemayarane wong cilik, mulane pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari oleh tanah gadhuhan, mung diblanja sasen bae, supaya aja nganti bisa gawe rekasaning bawahe. Lan para
sabisa bisa disirnakake, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan. Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepake tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabeh dipasrahake ing Parentah Inggris marang Gupermen Walanda. Wasana ing wiwitane tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes
urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku bisa oleh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana
kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga duwe sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
ngajokake kawruh, merlokake marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt. Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawe kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakake kawruh tetanen.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanen. Jembare kehing lan wernaning wit witane, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyane, mulane Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asale uga saka Bogor. Marga saka dayane Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanen nganti bisa dadi kaya kaanane saiki iki.24
iki becik tepunge karo bangsa Inggris, lan besuke iya becik karo bangsa Walanda. Dhek samana Ngayogyakarta uga akeh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi lelajering golongan mau Pangeran Dipanegara.Pangeran Dipanegara kang nalika nem nemane asma Pangeran Antawirya iku putrane Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhewe, nanging saka garwa ampeyan, mulane ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangeran ora narimakake dene ora oleh panguwasa apa apa tumraping paprentahan.Saya banget ora senenge, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalake sujude marang panguwasaning bangsa Europa. Rehning Sultan Sepuh biyen iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongane Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwe, mung watara 2 tahun seda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangeran patine lagi yuswa 2 tahun. Para gedhe ing karaton padha duwe panyuwun marang Kangjeng Parentah Luhur ing Betawi supaya pangrehing
dipasrahake marang Pangeran Paku Alam. Panyuwune kapiturutan, prakara pangreh praja kang nindakake Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindake kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Residhent. Dene kang minangka embane Sang Prabu Timur lan kinuwasakake mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangeran Mangkubumi lan Pangeran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadekake sarjuning panggalihe Pangeran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuane ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancen ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyewa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadekake sarjune Pangeran Dipanegara. Dhek tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarekake 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyane. Marga saka iku para gedhe kepeksa suda banget pemetune, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyewa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhake nyuwak ananing pranatan nyewa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungake. Wiwitane golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabeh padha kaget, bareng ditemtokake padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggone nyewa lemah durung tumeka mangsa prajangjiane, kepeksa dibubarake.Bandha kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton, sarta maneh trajange para ambtenaar Walanda kerep gawe serik. Nalika semana Parentah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahane Pangeran Dipanegara. Iku banget ndadekake panggrantose Sang Pangeran. Wasana Sang Pangeran banjur kendel ora karsa campur prakara apa apa, tekade mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitane Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangeran banjur mempeng ana ing Selaraja bae, rina wengi anggentur panuwune, sinambi ngaji Kur’an lan maos babad kuna. Pangageme sarwa ireng (wulung). Bareng wis yakin yen wong kabeh ngerti kang dadi antepe Sang Pangeran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangeran banjur wis ora sumelang maneh marang ing katekadane. “Wong mono bisa ana bejane”.Daleme Pangeran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon. Para kang kecuwan pikire klumpuke ing kono. Dadining kraman tinamtokake tumiba malem tanggal 7 sasi Sura. Durung nganti klakon, ketungka utusaning Residhent, narik Pangeran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsane. Sang Pangeran oncat saka kono kanthi Pangeran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akeh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit beya
Walanda. Kangjeng Sultan Timur nuli diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja.Perange prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon,
kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh akehe. Ana Senapatining kraman satriya nom noman lagi umur 18 tahun, jenenge Basah Senthot Prawiradirja, ewadene wus katon kawanterane lan bisa anata bala. Sarehne Parentah Luhur rada karepotan, nuli golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange.Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing tahun 1828 Sultan Sepuh seda. Jenderal de Kock pancen ora rujuk marang Gupermen enggone ngangkat Sultan Sepuh, mulane golek akal dhewe sing luwih mikolehi, yaiku ngedegake beteng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta ditinggali prajurit.Wasana Pangeran
enggone ngentekake dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemeni bandha Gupermen, ewadene
ing Bagelen lan kidul Ngayogyakarta.Ing tahun 1829 prajurit Gupermen ngangseg, tur nuli oleh bantu prajurit anyar saka Walanda.Senapatining kraman akeh kang padha nungkul. Senthot mbalik nderek Gupermen, Kyai Maja kecekel, Pangeran Mangkubumi asrah bongkokan. Ing tahun 1830 Dipanegara tetemonan lan de Kock ana ing Magelang. Sarehne Dipanegara kukuh enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 seda. Senadyan Pangeran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anane kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalonge jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermen bae kang mati 15.000, dene wragade perang 20 yuta rupiyah. Supaya yen ana kraman aja nganti gedhe maneh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelen lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure, nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman. Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, nderek marang karsaning Gupermen, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan jajahan, mulane watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata maneh.25 Perangan Kang KatheluBab 5
tahun 1830. Surasane pranatan cekake namtokake marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah.Apa sababe dene Gupermen teka nganakake pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungane dhewe, dhasar salugune VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasane Praja Nederland, bab ngudi kauntungane dhewe wis ora tumindak. Nederland duwe wajib agawe tentreming tanah lan raharjaning kawulane anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriye rekane bisane tumindak murih beciking bab pangreh praja, bab sekolahan, bab tetanen lan katentremaning umum? Iku kabeh bakal sepira wragade. Mangka Parentah Gupermen ora nindakake monopolie kaya dene VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akeh banget utange kang jalaran saka perang Napoleon, perang Dipanegara lan perang Belgie. Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kehe 37.000.000, mangka Nederland dhewe lagi rekasa rekasane. Olehe dhuwit 37.000.000 iku saka enggone utang utang marang kawula ing Nederland.Dhek samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan
Hogendorp, Daendels, Du Buss, Elout kekarepane iya mengkono iku. Malah ana kang nedya ngejokake wong pribumi
wetu lsp. Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake, utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku wetune saka tetanduran kang pametune payu larang, mulane Parentah majegna tanahe, kang durung ana tandurane, marang bangsa Europa, supaya metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yen kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadeyan, yen mengkono dadi ora bisa gawe karaharjaning tanah. GG. van den Bosch banjur ngajokake wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa maneh, nanging aja nganti gawe sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemune van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang ratu (Gupermen). Saka karepe GG. van den Bosch
kang ora duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa landrente. Petungane ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemune GG. van den Bosch, nganti dilabuhi seleh enggone dadi minister. Dene Ratu Willem I ing Nederland, ngengeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur keter enggone tetanen dhewe.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggone nglebokake wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurunge telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akeh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermen iku dipihake sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyane.5. Landrente jebul iya isih ditindakake.Wong Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 – 1850). Kang mengkono iku sejatine iya ora diniyati dening para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akeh kang ora rujuk yen tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawise tahun 1854 akeh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung. Ing
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi. Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell. Ing tahun 1848 miturut owah
glement) lan pranatan liya liyane. Marga saka iku van Hoevell lan sagolongane bisa ngandarake panemune ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur tukon lan
marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhe.2. Palemahane wong Pribumi ora gampang bisane tumiba ing tangane wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenane apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anane pakumpulan palayaran kang dhisik dhewe jenenge Stoom vaart Maatschappij “Nederland”. Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapenake, prakara prakara kang ndadekake rekasane wong Pribumi wis prasasat ilang.Sumber
inggih Darmasunya Sêrat Widyakirana punika anggitanipun Êmpu Yogiswara ing nagari Mamênang, inggih ing Kêdhiri, pêthikan saking Sêrat Darmasunya yasanipun Sang Hyang Sitra, inggih Bathara Panyarikan ing Suralaya, babon saking Sêrat Sastradarya. Dene Sêrat Widyakirana wau, sampun asring kawêdalakên, kacithak sarta ugi kawastanan Sêrat Darmasunya. Ananging salugunipun ingkang kapêthik wontên Sêrat Widyakirana wau, namung bab purwaning dumados kemawon. Dene sajatosipun Sêrat Darmasunya punika agêng sangêt awit isi kawruh warni-warni, kawruh jaman samantên (jaman kadewatan) saha ingkang sampun kawêdalakên wau dèrèng wontên ingkang jangkêp, wontên ingkang sawêg dumugi 8 bab, wontên ingkang 16 bab, punapadene têmbungipun salong wontên ingkang lêpat, kados ta: ingkang mungêl: sastradarwa, punika lêrêsipun: sastradarya. Môngka têgêsipun têbih sangêt susatipun. Darwa, têgêsipun gadhah, darya, têgêsipun manah utawi budi, sastra, têgêsipun aksara utawi tulis dados têmbung sastradarya, gadhah têgês sêrat ingkang kinancing salêbêting budi. Inggih punika ingkang sinêbut sastracêtha. Ananging tanpa papan tanpa tulis, mungêl piyambak, botên kêndhat ing salami-laminipun.
Mênawi bôngsa Krèstên, Injil, amastani sang sabda. Inggih sabda ghaib. Mênawi bôngsa Jawi, amarlambangi jago kluruk sajroning êndhog, utawi swara ingkang pindha swaraning gêntha kêkèlèng.kêkêlèng. Mênawi bôngsa Hindhu, tiyosopi,
Punapa: tulis gadhah. Utawi gadhah tulis, têka inggih mèmpêr. Dene Sêrat Widyakirana utawi Darmasunya ing ngandhap punika, kajawi sampun jangkêp dumugi 18 bab, têmbung-têmbung ingkang lêpat sampun sami kula lêrêsakên, amila para maos sampun sumêlang ing galih, sampun tamtu badhe sagêd anyakup punapa suraosipun, awit sampun botên wontên ingkang nusabiyat. Mangunwijaya.
Sêrat Widyakirana Bab I Bêbukaning Bawana Amratelakakên bêbukaning buwana, miturut saking suraosing Sêrat Sastradarya, punika sêrat ingkang winados dening para jawata, inggih punika sastra ingkang kinancing ing
wau dipun paringi nama Darmasonya. Suraosipun kados ing ngandhap punika. Mungguh gumêlaring jagad kang sapisan iku diarani sonyaruri, wrêdine suwung utawi sêpi, mulane mangkono marga titahing Pangeran durung padha dumadi, kang lagi dumadi dhingin amung surya, côndra, kartika, swasana, swasana iya iku amun-amun. Amun-amun iku minôngka kêkandhangane: surya, côndra, kartika, iku mau ing jêro padha kaèbêkan dening amun-amun, patang prakara iku langgêng anane, tur ora kêna owah gingsir ing salawas-lawase. Apadene jêjêg ajêg ing wujude, iya iku kodrating Pangeran kang dhingin dhewe, kaanane papat iku padha kasinungan wahyuning wahyu panguripan, ing têmbe bakal kawasa anartani panguripan kita iki kabèh. Dene kodrat papat kang wus cinaritakake ing dhuwur mau, wujud utawa gêdhene cilike, apadene pangwasane beda-beda pratelane kaya ing ngisor iki. 1. rêmbulan, wujude sumunu, asêmu kuning maya-maya, kuwasane ing têmbe bakal kawawa mahanani, martaningrat ngraya iki kabèh.
2. lintang-lintang, iku gêdhene luwih saka rêmbulan, apadene ngumandhang ana sadhuwuring rêmbulan, êlêt têlung atus pandulu, wujude lintang mau biru, asêmu ijo maya-maya, kuwasane ing têmbe ya bakal amimbuhi martaning jagad iki kabèh. 3. srêngenge, gêdhene luwih saka ing lintang, apadene gone ngumandhang ana sadhuwuring lintang êlêt têlung atus pandulu, wujude srêngenge abang amarakata, kuwasane ing têmbe bakal mahanani urup-uruping jagad raya iki kabèh. 4. swasana, iku gêdhene luwih saka srêngenge, rupane irêng mêlês amaya-maya, kuwasane dadi kêkandhanganing dumadi iki kabèh. Swasana iku kang binasakake lêmbut tan kêna jinumput, gêdhe angèbêki jagad, mulane binasakake
Mulane mangkono swasana iku sanadyan sajroning watu iya kaèbêkan, dening kaananing swasana. Ewadene watu iku mau ing jaba iya ngumandhang ana sajroning swasana. Ing sajroning alam sonyaruri, jagad iki isih jêjêmjênjêm. prêmanêm, angin durung ana lumaku, banyuning sagara durung ana tumitah, bêbasane amung suwung tumalawung tanpa ujung,
lintang utawa rêmbulan mau diarani tirta prawita, têgêse banyu kang kawitan. Barêng wus antara lawas, tirta prawita mau têmah kawawa umili tanpa kêndhat sarta banjur angubêngi sakubuke jagad iki kabèh, ing kono tirta prawita tumuli karan tirta kamandhanu, têgêse banyu mili malêngkung utawa banyu urip, wujuding banyu iku putih, wus sarupa kalawan kapuking kapas, sarta anduwèni cahya amaya-maya. Ilining tirta kamandhanu barêng tumêka marang imbanging jagad kidul, têmah têmpur lan pêpanasing srêngenge, ing kono tumuli arêbut daya, padha santosane padha kuwate, ing nalika padha nêdhêng têmpuring tirta prawita, kalawan dayaning srêngenge têmah mijilakên swara umung, iya iku kang diarani rijal utawa jatingarang. Saking kuwat sakaro-karone, têmah kawawa angobahake sabuwana iki kabèh, obahing bawana barêng katêmpuk dayaning kang padha rêbut daya mau, wêkasan srêngenge lintang rêmbulan, apadene swasana, padha mubêng anyakra pagilingan adhewe-dhewe, dene banyu kang têmpur karo pêpanas iku tanpa kêndhat ing sadinadinane, ing kono purwane ana rina lan wêngi. Ing nalika iku tirta kamandhanu sirna adhême sarta srêngenge ilang panase, saksirnaning adhêm lan
pêpanas, kang kasar-kasar padha tumus tumêka sajroning bawana, dumadi jalanidhi, wardine banyu kang bênêr utawa banyu wantah, dene kang alus-alus padha bali marang graning wukir cakrawala manèh, mangkono ing salawas-lawase.
Trimurti iku têtêp bangsaning aluhur. mangkono uga banyu kang padha jêndhêl mau manawa kataman ing pêpanasing srêngenge. pratandhane dene sarira cahya. dêrêse manawa ing wanci bangun esuk. daya prabawa rong prakara mau ing nalika têmpuring tirta kamandhanu lan panasing srêngenge. utawa tumitahing banyu kang kapisan. ing kana sêsilih aran trimurti. padha kêna panggèndènge manik ioma. têmah padha sirna sipate. Dene kang mratandhani ing môngsa wêngi banyu iku bisa
kamandhanu. trimurti iku binasakake uripe ora ana kang nguripi. barêng bêngi kêna dayaning adhêm têmah kawawa pupul tumuli pulih dadi banyu manèh. yèn ing têmbung Arab diarani nur cahya. ing môngsa iku diarani alam tirtayoga. pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang. ewadene banyu ing têngahan mau manawa kêtaman mayaning adhêm ing wêngi iya bisa pupul sawatara. ing kono banjur sinêbut maruta utawa morota. daya prabawa iku diarani angin. ing têmbung Sassêkrita. kaananing banyu padha anjêndhêl. wêrdine murup. iya iku wahyuning tirta kamandhanu. ing têmbung Sassêkrita diarani manikmaya.Ilining tirta kamandhanu mau.
. yèn para budi ing tanah Eropah padha angarani: sil. dadi ing masa iku bawana wus kadunungan dening kodrat cahya campuran
utawa kaalusan têtêlu. Mungguh katêrangane banyu kang wus kasêbut ing dhuwur mau. iya amèr sawatara. wêrdine amor cahya têtêlu. apadene panasing srêngenge iku iya padha mawa daya prabawane dhewe. kang banyune padha ajèr mung ing têngahan bae. rêbut pangwasa.
sathithike. wardine: urip. manawa ing wayah wêngi tumuli bali anjêndhêl manèh. têlu dumunung ana srêngenge. barêng wus mangkono mari kasêbut alam sonyaruri. wêrdine paworing loro. utawa tanpa raga. môngka êbun iku hawaning banyu kang ginêbug hawaning panas. manik ismaya. diarani banyu tumitah. mangkono ing salawas-lawase. têmbungipun kados ing ngandhap punika. ing têmbing lor lan ing têmbing kidul. gêsange tanpa sukma. santosane kalawan daya prabawane dhewe. kuwasa daya panggèndènge amung manik ioma. Ing sajroning jaman tirtayoga iku mau. kang putih ilang putihe. rupane irêng
panggèndènging kalawan banyu. wasana tumuli campur dadi sawiji. loro dumunung ana ing maruta. diarani manikmulat.
dene sagunging bêburon ing nalika gone dumadi ana sajrone alam tirtayoga mau kang dadi pratandhane kabèh mawa raga cahya. kang kaping têlu kawasa awacana kang tanpa pangandika. lawas-lawas sari têlung prakara kawawa anglimputi
mau. wêrdine wahyu tatêlu kang padha santosa. ing kono banjur kaaranan bathara. iya sari hèrya. lawas-lawas wimbuh prabawane amancorong cahyane. ana kang ijo. kang awit ora kataman marang hawa sêsukêring bumi ing salawas-lawase. ana kang wungu.
. Tripurusa ing sadina-dina ora sah gone kataman dening sarining pêpanas. wetan kulon. apadene têngah-têngahing lor lan kidul. Tripurusa barêng wus ngandhang ana sarira tumuli sêsilih aran pramana. Ing nalika
ngukut sarining tirta kamandhanu. jroning alam tirtayoga kabèh. iku sajatine bêburon. sarta banjur diarani sarira.
ing alam iku kêna diarani alam kaalusan. apadene sarining maruta. kang sarta lara lawan kapenak. apadene suka lan prihatin. beda karo bêburon kang padha tumuwuh sajroning jalanidhi. utawa sarining banyu. wus tanpa obah sadina-dinane. Ing nalika trimurti jumênêng ana ing kono. ananging bêburon ing awang-awang. manawa rina kawasa ngukut sarining srêngenge. kang mêsthi têmbene kêna ing pati. mangan lan turu. sapira panasing bagaskara. kadya purnamaning wulan. kang binasakake samadyaning tawang iku alam antara. kang kaping pat
andarbèni cahya. ing wêkasan kawasa anarik sari-sarining bawana. utawa santosane wahyu tatêlu. tripurusa gone jumênêng ana ngalam kono. isih kalah lawan adhêming pramana. dene ora obah
dhuwur lan ing ngisor. têrange mangkono. kang binasakake maujud iku sarining pramana. durung ana carane. sarana. ana kang abang.
bêburon ing môngsa iku. lire mangkono. kang dhingin kawasa andulu tanpa netra. apadene sorot sirating tripurusa mau. wêrdine kabèh ingkang padha dumadi ana ing alam kono padha darbe cahya mancorong.Ing nalika iku trimurti dumunung samadyaning tawang. kang kaping lima kawasa amirasa kang datantanpanetra. antara lawas manèh tumuli gana manungsa. yèn ing awang-awang diarani lintang alihan. Ora panas kataman prabawaning bagaskara. apadene kêna kang kasêbut karaton siwandakara. Wêrdine alus. dadi ing samêngko pramana kêna diarani raga bathara. utawa wimbuh-wimbuh wahywaning wahyune. wêrdine sari banyu. utawa warna-warna rupane. ana kang dadu. iku kabèh padha ora kêna ing pati. ananging sarèhning bakal padha katabêtan kêna hawaning bumi. kang mangkono iku mratandhani wus sarira wahyu. têmah kawawa dadi kêkandhangane tripurusa.
iku ing têmbe bakal dadi wiji budi dhewe-dhewe. iya bakal ora kawawa dadi wiji. amung maligi salingganing pramana. 1. nanging rada amêm wicarane. utawa
. iku mratandhani asli adêging sari maruta. guru alêman. amung sawatara sarta kawimbuhan
amratelakakên wêwijanganing wiji ing satunggal-tunggalipun. Têlu rupane irêng. ing têmbung Walônda diarani: sil. dene yèn isih maligi sawujude dhewe-dhewe. 3. ing têmbe bakal dadi wijining dumadi. wêrdine sukci utawa padhang. arane murti.ana kang biru. têmbung Walônda isih diarani sil. ing têmbung Arab diarani roh ilapi. arane mulat.
Bab 3 Wêwijanganing Wiji Têksih salêbêting jaman tirtayoga. wêrdine alus. yèn ing têmbung Arab diarani rohkani. ing têmbung Arab diarani rahmani. Loro rupane abang. ana kang putih sapêpadhane. asihan sarta tarimanan. gone bisa dadi wiji manawa campur rupa sawiji. Wiji kang biru nom sumirat amaya-maya. gone arsa mêncarake tuwuh. Wiji kang rupane mangkono iku. wiji putih iku asal saking tirta kamandhanu. dadi sirna wujuding putih. Rarupan samono mau barêng padha antuk daya wahyuning pramana. arane pramana. abang. iku wus kêna binasakake trimurti. iku pratôndha asli saka adêging maruta. apadene banjur sumiwi ngabyantaraning pramana. wiji kang abang iku angsal saka srêngenge. ananging adon-adone durung satimbang. para apsaraapawara. têgêse murup utawa têrang.
amarakata. irêng kaya ing dhuwur mau. Wiji kang rupa ijo nom amancur maya-maya. wiji kang irêng iku angsal saka maruta. wêkasan padha urip dhewe-dhewe. Wêrdining wiji mau têlung prakara. 2. ing têmbung Walônda diarani: sil. têmên trima utama. kawoworan saka sarining tirta kamandhanu. ing têmbe bakal mahanani budi cubluk. yèn ing têmbung Arab diarani roh rabani. taksih miturut wêwarahing Sêrat Darmasonya. mung sawatara. sarining srêngenge kaduk. manawa têmbung Walônda isih diarani: sil. pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang kados ing ngandhap punika.
srêngenge. yèn tumanduk ing panon dadi lara edan. barah rambat iku kang lara tatu ora ana warase. ananging amèring banyu
kawoworan adêging tirta kamandhanu sêdhêng. awas eling. Wiji kang rupa dadu. Kacèke amung andarbèni cipta wasesa. pangarangipun Bagawan
mahanani budi kaya adêging trimurti. kang awit sêdya lan karsa durung ana tumuwuh. kang mangkono iku ing têmbe bakal anduwèni lara
kabudian. loro sarining banyu. manawa lara mau tumanduk ing raga dadi barah rambat. mulane kêna binasakake araga sukma. kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi landhêp sugih panggraita. Bab IV Kodrating Cêcamboran Amratelakakên wêwahing kodrat camboran. 8. têmbungipun makatên. apadene sarining tirta kamandhanu. dadi ing môngsa iku durung ana lara lan pati. kang kasêbut ing dhuwur mau. sari têtêlu mau gone manukma ing lêmah
. Dene pêncaring wiji môngsa iku isih padha raga cahya kabèh. 5. ora andêlan. yèn ing môngsa awan kataman dening hawaning panas têmah amèr manèh. kang diarani cipta wasesa iku thukuling karsa pangiyas marang sapadhaning tumitah. kaanane amung ênêng. 7. ananging manawa wus kataman kamartaning cipta dadi
sathithik. kang mangkono mau ing têmbe bakal mahanani budi gêdhe pangôngka-angkaning kêrêp sônggarugi. Banyu jalanidhi kang wus
iku saka dayaning panukmaning sari têlung pakara. sabên antara wêngi kataman ing daya adhêm. titi. tipis budayane. kang mêngkono iku adat ing têmbe bakal andarbèni lara rong prakara. sadhuwuring lêmah mau barêng tansah kataman siliring maruta kalawan dayaning srêngenge. sarira bathara.tata. tumuli garing utawa akas. Wiji kang
siji manik-manik sapanunggalane. Andaru. têlu salaka. pratelane kaya ing ngisor iki. mungguh warna wolung prakara iku. Pulung. panusupe kurang lêstari. 4. bakiwit. rupane kuning sumunar. nêm wêsi. loro êmas. Wahyu. ing ngisor ora pêdhot wimbuhe mulane awit ing môngsa iku sari tatêlu têmah padha manukma ing bumi mau. bôngsa tancêbing cipta kang marang marta mardi aksama. mangkono uga hawa wolung prakara mau ing sabên kataman dayaning adhêm tumuli padha pupul. wêsi. iku pratôndha adêging cahya manik-manik êmas sarta têmbaga. sarta banjur campur camboran. ing nalika kêtaman adhêm padha wimbuh pupule. barêng ginêbug dening dayaning pêpanas padha amèr. lêmah mau barêng wus kataman
dayaning pêpanas. iya iku kang diarani asthagina. uyah. wêrdine kagunan wolu kang kaanggo urip. Têluh braja. pitu uyah. amarga tansah kapêpêt ing bumi.
padha kèri jroning bumi mau dadi limang prakara. ananging kang dèn kaluluti. Utawa bêburon kang wus padha
pangèsthi iku kudu sinêmbuh ing tapabrata.salawas-lawase wus tanpa kêndhat. rupane biru sumirat ijo. 2. 1. iku pratôndha adêging cahya têmbaga. amèring hawa
padha-padha isih kèri ana sajroning bumi. ananging kang dèn kaluluti bôngsa tancêbing cipta angkara murka. ananging kang diluluti bôngsa tancêbing cipta kang marang lalêgawa têmên tarima. Guntur. dene sari kasar têtêlu mau ing sabên kêna dayaning adhêm iya pupul. pulung mau ing têmbe iya bakal dadi sarana mimbuhi daya panguripan. Kaya ta: tancêbing cipta kang marang wêlas asih. papat timah. iku
pêpanas padha wimbuh amère. rupane wungu sumirat dadu. banjur anartani panguripaning thêthukulan kang wus
wujud ing wolung prakara. môngka binantonan ing tapabrata. lima dêmbaga. ananging kang diluluti bôngsa tancêbing cipta kang marang wêlas asih. salaka. lan
adoh kabêjane. ingkang lajêng kinarang dening Bagawan Palasara. môngka binantonan ing tapabrata. Kaya ta: tancêbing cipta kang marang angkara murka. pakolèhe sinupêkêtan ing akèh. Apadene sato kutu walang ataga. Ing nalika bumi iku wus tumuwuh. amèring sari kasar mau aluse padha mêsat marang gêgana. 4.Kaya ta: tancêbing cipta kang marang mardi aksama. Pulung. dene kasare kang padha kèri ana ing ngarcapada têmah banjur kawawa amimbuhi angganing kang dumadi ana ing ngarcapada kabèh. dadi maksih kalêbu sari kasar. pramana barêng wus kalimputan dening sari bumi dadi wimbuh antêp ing kaanane. ingkang awarna pêksi. 1. 3. adat tumuli cêpak tibaning daru. ing sasama-samaning tumitah. Mulane sabên kataman dayaning adhêm pupul. Ing jaman kêrtayoga iku. jail
bêbayane. dening sari kang wus dumunung ana ngarcapada iku. wrêdine wêwadhahing kajat. têmbungipun kados ing ngandhap punika. thêthukulaning bumi wus gumêlar arupa-rupa. sarta lêstari gone lumaku kalawan panarimane. môngka binantonan ing tapabrata adat tumuli cêpak tibaning guntur. kang wus padha dumadi awarna-warna. apadene linuhurake ing asmane. yèn kêna dayaning pêpanas iya amèr. apadene kèringan sasama-samining tumitah. Dene
pratelane kaya ing ngisor iki. antêping pramana têmah kawawa tumurun samadyaning tawang. 5. wrêdine lêstarining urip. basiwit. wêwarahipun Dèwi Rukmawati. pakolihe rinukêtan sasama-samaning tumitah. utawa kauripan ing môngsa iku isih anuhoni
kang barêngi tarbukaning jêrohan mau babare bayubayu. agatra lanang lan wadon. banjur kawawa tumanduk pramananing apsari. ananging rikala wêtu iku patraping sacumbana amung kalawan cipta sasmita bae. mahanani lidhah kilat thathit sapanunggalane. sukma iku barêng wus lawas kêna dayaning panas lan adhêm têmah akas. sungsum iku pêncaring mani. jantung iku ing nalika ginêbug ing
dene caloning balung iku diarani sungsum. sajrone rongèwu taun mau ing têmbung Jawa diarani jaman purwa. dene kang minôngka cacithakaning rêragangan mau sirat soroting pramana. barêng wus kataman dening panukmaning wiji. ana ing kono sari kang padha nglimputi mau
ing kono banjur sêsilih aran. jaman kang mangkono mau lawase rongèwu taun. apsari kang wadon. ewadene jog-joganing sungsum kang môngka mani mau ing sadina-dina tanpa kêndhat. sarupaning sari kang padha arum-arum ing gandane.
ngarcapada. apadene suka lan prihatin. ragane isih padha alus-alus. apsari tumuli kawawa ambobot banjur ambabar. iya iku kang diarani jantung. barêng padha kêna daya panggèndènge pramana têmah kawawa padha anjog. nalika kataman ing pêpanas. sarta minôngka pikukuh sêsadon sambunganing balung. rasaning cipta samsita mau. sapraptaning kono wiji mau banjur padha umanjing sajrone guwa garbaning apsara apsari. iku andadèkake kuwat kêngkênging kulit utawa daging. barêng kêna ginêbug dening
kasar. babarane dadi manungsa sajodho mangkono ing sabanjure. barêng kêna daya panggêbuging pêpanas têmah
padha tumitah ing jaman iku. kang minôngka dadi sêsandhangan panglimputing wêwadine. sirat soroting pramana kang padha kalimput ing sungsum diarani sukma. karingêting jantung mau kawawa mahanani pêru loro dumunung ana sakiwa-têngêning jantung. Kocapa sakèhing wiji kang maksih padha tininggal ana ing alam sonyaruri. mulane mangkono awit
. mani mau ing sabên kêna dayaning adhêm pupul. têgêse kaalusan. Pramana barêng wus dumunung ana ing jaman kono tumuli kêna dayaning adhêm isih kawawa pêngkuh ing kaanane.dumunung ana antaraning ngarcapada. Ing môngsa iku diarani jaman
banjur padha manjing jumujug ing ngarcapada. dene kang minôngka pangane. amèr pupuling mani mau ing jaba têmah kumulit. apsara kang lanang. mulane manungsa ing môngsa iku durung duwe lara lan pati.
têmbungipun kados ing ngandhap punika. têgêse jênjêm utawa jêjêg. sababe durung bisa tumular. gone padha sacumbana wus kalawan saragane. kang sarta ing jaman iku daya panggèndènge ora kawawa anarik wiji. kayadene kartining kewan sapanunggalane. sumusuping wiji mau ambarêngi nalika lêbuning napas. awit anuhoni grênêging cipta kang sajatine. Sarèhne ing jaman iku wus padha laku raga. mungguh katrangane kapratelakake kaya ing ngisor iki. utawa kêkarêpane. thêthukulan sarta sato-sato utawa kewan-kewan pitik iwèn wus padha awarna-warna. manawa têmbung Arab diarani adam. utawa atas-atas ing pamiyarsane. woring rasa cahya utawa saeka karsa. Ing saupamane ana sujanma kataman êninging cipta. yèn ora kalawan tapabrata. amarga sari sarasaning jagad durung bisa tumular. Manungsa ing jaman iku isih padha anuhoni pakartining pramana. dadi êmpaning karsa iya durung tumangkar. Sapungkure jaman ing dhuwur mau diarani jaman dwaparayoga. kang sarta padha têtêp-têtêp pamicarane. manawa ora kalawanan ing êninge. kang mangkono iku andadèkake suruting urup muncaring pramana. kênyaring cahya iya suda muncare. apadene pôncadriya uga wus angawitawiti pêncare. apadene wêtuning hawa sangsaya akèhe. banjur rumêsêp ing utêg. têgêse kawitan. kang mangkono mau andadèkake pituna ing kasêktène. Saya lawas saya mundhak kêkarêpane. wiji mau ana ing kono kawawa sumusup tumamèng pramana. iku daya panggèndènge lagi kawawa anarik wiji. tuwin banjur kataman ing duka cipta sapanunggalane. Ing jaman iku padha lêpas-lêpas pandulune. pêncaring pôncadriya mau têmah kawawa anuwuhake karsa kang dudu sawantahe.
Bab 6 Dumadining Manungsa Anyariyosakên dumadosing manungsa ingkang kaping kalih. kang sarta amor sarahsa. dadi gone arsa mêncarake wiji: wadone kudu sarana garbini. Manawa têmbung Sasêkrita diarani masidham. amarga kalis dening dayaning pêpadhanging srêngenge.wiwitan. miturut Sêrat Jitapsara wêwarahipun Dèwi Rukmawati. angawit-awiti kasare. rêmbês marang ing panon. wêkasan padha tuwuh akale. apadene wus ora ana padha sêkti yèn ora
kang manggon ana satêlêning manik. awit kalis dening ambon-amboning bawana sakabèhe. ing kono padha tumuli thukul
durung wigar. kang mangkono iku awit ora kêtabêtan dening kumaraning kujagad iki kabèh. marmane durung pêncar. kang suwene ora kurang sapandurat. lan panggandane. dene kang aran cipta kang sajati iku kang maksih maligi durung kawoworan ing karsa. ing jaman iku raganing manungsa utawa kewan-kewan. ing jaman iku wus ora ana wong bisa mati muksa.
Dene wiji kang mêsthi dadi iku lêngkape saka adon-adon têtêlu. wahana wêwatêking siwi. Sarining tirta kamandhanu manawa amung kalawan sarining wulan. lire mangkene. iya bakal mahanani watêk kandêl atèn.têngên. Kaya ta sawijining wiji kang wujude kandêl. ingkang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani putra wandu. ana bab kaping: 7. Ing saupama ana manungsa kang kataman êninging cipta kang suwene kongsi bisa rong pandurat. pratelanipun kados ing ngandhap punika. manawa gêdhe iya mahanani watêk jêmbar. kaping têlu sarining maruta. iku kawawa narik wiji loro kang
ing têmbung Walônda diarani ambrèktên is. pratelane kaya ing ngisor iki. dadi pedah yèn linantur dadi batur. tanpa sarining maruta. sayêkti wimbuh muncaring pangèksi. têksih miturut suraosing Sêrat Jitapsara. kaya mangkono sapiturute. iya iku kandhanganing wiji kang wadon. miturut apa sawujude wiji mau. manawa mêtu dhampit. iku purwane ana umur dawa lan cêndhak. manawa napas kang kiwa lan têngên padha santêre. kang mêsthi ora kawawa dumadi manungsa. manawa panuju lènging irung kang têngên. wahanane putra iya kêmbar. pratôndha
mangkono mau adat banjur anuwuhake adrênging sacumbana. iku mratandhani yèn wiji mau cumithak ana panon kang kiwa. iya wadon iya lanang. môngka kawawa nanggulangi.
Bab 7 Wijanging Wiji kang Dumadi Amratelakakên wiji. utawa dhampit. Yèn ana janma sacumbana. kang mêsthi ora dadi. ingkang sami badhe dumadi. dene manawa kurang lêngkape saka adon-adon têtêlu mau. amratandhani manawa wiji mau gone
dudu wadon dudu lanang. lire mangkene. iku mratandhani yèn wiji iku cumithak ana satêngahing panon. wijanganing wiji-wiji. apadene luwih kuwasa.
. yèn cilik iya mahanani rupak. diarani insan kamil. ing wukir Ratawu. pangarangipun Bagawan Palasara. sanadyan dadi iya ora kawawa uripe. uga bakal nuwuhake wêwatêkan. manawa dèn turut. sarta paguting rêrêmbês. kapindho sarining wulan. iku kandhanganing wiji kang lanang. Mungguh wêwijanganing wiji mau kajabane bakal mahanani budi. Sing sapa kasusupan wiji. yèn mêtu kêmbar amratandhani wiji iku gone cumithak ana ing panon kang sisih. dene bêja cilakane bakal kapratelakake ing ngisor iki. kaya kang wus kapratelakake ing dhuwur mau.
ing têmbe bakal mahanani putra cukêng rêngkêng jail bakiwit. Manawa ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta drêngki. alus budine. sayêkti sumusuping wiji iya tunggal urube. Ing saupama ana jalma kang
wiji iya tunggal urube.Ing sarèhning wêwijangane wiji mau padha saka bangsaning alus. ing môngka kataman
sawantahing wiji mau. bakal linulutan ing akèh. sarta pinarcaya ing sasamasama. kaping têlu sarwa sarèh ing panggônda.
lantip panggraitane. kang anduwèni daya panggèndènging wiji. dura wicarane. kaping pat lêrêming pôncadriya. nanging rada gêtapan. Manawa ana janma kang lagi tuwuh tancêbing cipta mêthuthuk rumôngsa kabênêran ing
kawawa anarik wiji. ing môngka tumuli kêtaman ênêng kongsi kawawa anarik wiji. kapindho sirnaning karsa. ing têmbe bakal mahanani putra bodho. dadi ora kêna tinonton saka sawantahing paningal. kang mêsthi urubing pramana kuning sêmu abang abra baranang. nanging bêcik budine.
anane saka cilik dadi gêdhe. mêsat tumurun tumibèng garbaning rena. pangarangipun Bagawan Palasara ing Ngukir Ratawu. manawa kêna dayaning sêsumuk têmah dadi amèr. kang kasar-kasar diarani otot. kêna binasakake trimurti. kang luwih kasar manèh diarani balung nom. nalika katampèn guwa garbaning biyung. Ing nalika sujalma sacumbana kang wus kapanjingan wiji mau mangkene. awit kataman dayaning adhêm. murti iku nalika kataman daya sêsumuking biyung ambabar dadi jêjantung. amarga kataman daya
ing wayah iku pupul. awit urubing pramana rahsa ing wayah iku lagi amèr. kongsi tumêkaning bangun. Wiji kang kacritakake ing dhuwur mau manawa panusupe anuju wayah awan amêsthi tipis. purwane saka lêmbut dadi ana. tangkar tumangkare tuwuhan jantung iku dadi jêrohan. kang mangkono iku adat asring kêtaman darajating kawiryawan. manawa sacumbana kang pinilih wayah sak akhiring wêngi. rahsaning mani kang wus padha sumusup ing gêtih padha kumpul marang ing jantung manèh. kang alus-alus diarani bayu. amère tumuli kawimbuhan rêmbêsaning mani kang tanpa mêtu ing jantung. tarima. iku gêtih kang isih
tumuli gatra kang minôngka dadi pikuwate sarira. ing kono diarani ki jabang bayi. apadene otot sapanunggalane. kang sarta sirat sorote padha manukma marang otot bayu. ing têmbe bakal anandhang cipta sasmitaning rahsa. têmah darbe daya pangwasa. kabèh pirantining raga iku. dadi samêngko wus campur katêlu. paramarta. Barêng wus antuk satus dina lawase. Wijining piranti mau kabèh. Ewasamono jantung
marang tancêbing cipta têmên tarima. ing kono diarani jabang. rupane otot bayu sapanunggalane kawawa modod ing salakune dhewe-dhewe. kang mêsthi urubing pramana ijo nom muncar amaya-maya. trimurti nalika wus mangkono diarani pramana. lagi saka têtuwuhaning para bayu bae. kumpul manèh. Bab 8 Tarbukaning Wiji Anyariyosakên tarbukaning wiji. kang dinut salaku jantrane sorote pramana mau. banjur kawit gana manungsa wujude abang. ana ing kono nuli kawawa campur dadi sarahsa nunggal sawarna kalawan pramana. yèn
jêrohan iku kabèh iya saka wahyaning wahyu urubing trimurti. ora beda karo nalika Sang
kawawa anarik wiji. karingêt mau uga rêmbêsing mani. mangkono ing sajroning ana garbaning biyung. tur bijaksana. taksih
ing sêga panas. banjur kumaringêt. ingkang badhe tumanduk dhumatêng ki jabang bayi. dadi ing môngsa iku rasaning biyung têtêp amor kalawan rasaning jabang bayi. sarupaning pirantine ki jabang bayi wus padha samêkta. Bab 9 Wimbuhing Pangraos Amiraos wimbuhing pangraos. kang kasêbut ing bab 2. tumuli padha sumaring têmpuring sari loro mau padha ngumandhang ana ing pasung. Manawa pinuju ana jalma kang ambabar putra ing sadurunge sangang sasi. Ing kono pramana banjur ambabar cahya murup amarakata. mungguh gone
binasakake tanpa dhahar tanpa sare. urat iku bangsaning otot kang tarubus saka ing bêbalung. ambêgan barêng katarik dening swasana kalah daya panggèndènge. manawa kêtaman hawaning panas. ing nalika kêna panggêbuging pêpanas. ing kono manawa ora ana bêbayane adat tumuli lair. Barêng jabang bayi wus ana rong atus pitung puluh dina. karingêting utêg mau
tarbukane pramana mijil saka jroning jêjantung. Jabang bayi nalika ing môngsa iku. padha kuwasane. sarta rêbut daya panggèndèng padha santosane. amung cêcalonaning balung isih padha lêmês. kalawan pêncaring pôncadriya. sawêtuning ambêgan kang tumuli kataman dening daya panggèndènging pramana. apadene nyakra pagilingane para piranti. ing kono tumuli têmpur kalawan swasana. amung karana pêpusêre bae.
ngumandhang ana maripat kiwa têngên. mangkono purwane ambêgan iku mlêbu mêtu. têmah bali umanjing lumêbu manèh. dadi ing samêngko pramana ngumandhangi apêpadhange dhewedhewe. ing wukir Ratawu. tumuli banjur diêngi. kang mangkono mau caloning balung kang isih padha lêmês. padha dayane. miturut suraosing Sêrat Paramayoga. pangarangipun Bagawan Palasara. sarta pusêre tarubus bangsaning usus. Barêng dumunung ana ing kono diarani ambêgan. kang sarta isih bisa tarubus sarining urat. kang dhinahar amung sarasaning sari-sari kang padha sumaruna ana garbaning biyung. kabèh saupakartine piranti. môngka jabang bayi ing
têmbungipun makatên. wêrdine idham têtêp. mulane para winasis ing jaman kuna aparing pratikêl. Swasana kawawa narik marang ing jaba. nalikane wêtuning ambêgan
mau kawawa amadhangi saubênge angga iki kabèh. sarine manukma amor sarasaning biyung. pêpadhanging pramana mau barêng tumanduk marang ing utêg.
anganggo pakartine anyar. amarga panukmaning sari hawaning bumi sangsaya warata. barêng bocah umur têlung puluh nêm sasi diarani patang jaman. bocah kang umur samono mau wus mari kasêbut kumaratu-ratu. Manawa ana bocah wus umur pitu likur sasi. awit ing waktu iku sari hawaning bumi wus padha mèlu. ananging isih padha lêmês. kang dhingin. kang mangkono iku amung minôngka dadi sêsirêping angkara. ing nalika iku balung sarta otot-otot pirantining raga wus padha santosa. manawa wus umur limang taun têlung sasi. ing kono banjur kasêbut pôncadriya. ananging durung pati wala. yèn wis widagda dèn alêmbanaa. pêncaring pôncadriya wus
ngarcapada. wêktu iku wus mari diarani bocah. kang kapindho aja nganti kasuwèn gone ngombe banyu susu. tumindaking wulang winor ing pangudang. mulane ing môngsa iku prayoga diawit-awitana sinung wulang pinangkata ing sawatarane. ing masa iku daya pangwasaning panon durung padha samêkta ing kaanane. amarga wus mari abang. tangkare pôncadriya wus ganêp. amrihe rong prakara. têtêp aran jaman gêdhe kang kapisan. mulane padatan Jawa
rong atus pitung puluh dina. ing wêktu iku mari kasêbut jabang bayi. dadi solah-bawane mau durung kawêngku ing karsa. dadi mung kasêbut bayi bae. wawuha karo sari rasaning thêthukulan kang ing têmbe bakal padha pinangan. amarga pamangane banyu susu iku luwih
utawa kêkarêpan. Manawa bocah mau wus umur patang puluh lima sasi. iku aran têlung jaman. wus kawawa nancang sarasaning karsa. kang mangkono iku amung minôngka pandhangiring panggraita. diarani rong jaman. wrêdine durung wêruh pakewuh. diarani wala utawa bocah wrêdine wala uwal saka pakartine lawas. pôncadriya wus akèh tumangkare. ananging bocah ing wêktu iku lagi mangsane kumaratu-ratu. kabèh pirantining raga padha wimbuh santosane. sarta sakèhing pamirasa wus wêruh beda-bedane. anartani panguripaning bocah mau. diarani jêjaka kumala-kala. iya isih jumênêng bocah kumaratu-ratu. wus aran limang jaman. yèn ana rungon anyar kapengin bisa anirokake. amarga tansah kataman dening hawa dayaning bumi. pirantine badan sangsaya wimbuh kasantosane. pakartine angga wus têtêp. lire mangkene. amung santosane para piranti kang padha wimbuh kongsi tumêka umur sèkêt papat sasi. awit wus bisa unggah-ungguh. iku diarani sajaman.Manawi ki jabang bayi sampun umur têlung puluh lima dina. pratôndha bocah ing wêktu iku wus dhamang pandulune. ing wêktu iku balung utawa otototot wus sêdhêng padha kuwate. mulane para brahmana. kulite awit marang abang. ing kono diarani bocah dêmolan. ing kono wus sêdhênge tinandukan dening pamardi wisesa. bocah ing môngsa iku wus sêmi dayane pêpenginan. iku diarani nêm jaman. sarta kulite wus wimbuh kandêl. manawa anyapih putra yèn nuju wêktu iku. samubarang kang katon anyar kapengin kudu cinêkêl. amung isih salakune dhewe. êmpaning
sarasaning karsa. ing kono banjur mari diarani bayi. iku prayoga winulanga ing tata parikrama sawatara. balung utawa otot pirantining raga kabèh padha wimbuh santosane.
tumuli pinapas.nêdhênge tumangkaring angkara. sanadyan sato-sato manuk kewan. iku diarani jaman kaping têlu jaman gêdhe. ing Mamênang têmbungipun makatên. ing
saka istiyare para bijaksana. upamane kêmbang lagi nêdhêng mêkare. angin. miturut sêrat Darmasonya pangarangipun Bagawan Yogiswara. Manawa jaka mau wus umur sapuluh taun punjul nêm sasi iku wus kasêbut ing jaman gêdhe. Trimurti iku wus têtela alus-alusaning sabawana iku kabèh. trimurti iku gone manukma ora ngêmungake bangsaning urip bae. ewadene trimurti gone manukma ing kono ora kêna logron. lanang wadon akèh kang padha kapiluyu. ananging kang kalêbu pinunjul dhewe amung manungsa. lan manèh angin. diarani jaman kaping pat. utawa cinaritakake sakèhing lêpian kuna-kuna. suprandene bisa mahanani panas. apadene gêni. kang mangkono iya saka prabedaning piranti. mulane ki jaka ing môngsa iku. banyu iku tur bangsaning adhêm. durung bisa madhani akale manungsa kang bodho dhewe. kewan kang wus winilang lantip dhewe akale. tarbukaning urip. sanadyan angin bangsaning kêkês. ewadene trimurti gone
Manawa wus tumêka ngumur salikur taun. Manawa wus tumêka ngumur limalas taun punjul limang sasi. kaya ta ananing banyu. sanadyan bangsaning panas suprandene bisa mahanani banyu. sapira dhuwuring kayu kang kawilang dhuwur dhewe. punjul ing adhuwur. wus têtela anduwèni hawa panas lan adhêm. wrêdine alus paraèhane. Sanadyan uriping dumadi iki.
marojol saka panukmaning trimurti. gone karsa nyuda ajêging kodrat wiji kang ala. sarana saka trimurti kabèh. awit manungsa iku kadunungan lantip ing panggraita sarta winasis amardi budi. diarani jaka birai. mulane prayoga disalèwèngake marang upakarti. Bab 10 Miraos Upakartining Raga Amiraos upakartining raga ingkang dados tartubukaning rêrigên solah bawa. Mungguh kauripan ing sajagad iki kabèh. bumi. pratandhane mangkene. yèn ing ngarcapada buron kang kawilang gêdhe dhewe gajah. ing têmbe mêsthi tuwuh kamurkane. mardi wimbuh ing kagunan. utawa angin. utawa adhêm. pratandhane mangkene. sanadyan banyu. kang anyar dinulu kapiluyu. iya saka ing kono. yèn wus ing môngsa iku gone nandukake wimbuh-wimbuhing piwulang. wêninging panon lagi nêdhêng muncare. saisèn-isène kabèh. dèn araha salintire dhewe. wrêdine durung ajêg karsane sarta tansah salin-sumalin kêkarêpane. diarani jêjaka. mulane ing wêktu iku yèn arêp nandukake wêwulang kudu kalawan sarèh.
kawasa anglèrèhake êmpaning karsa. dene ilining gêtih kang wus rupa irêng mau tumuli anjog bolongane jantung kang têngên. dayaning bayu otot balung sungsum mau kawasa ngêningake pôncadriya. Ambalèni kodrat lakuning gêtih mau manawa jalma salumrahe bae. kang tansah anyakra panggilingan. Pramana iku kawasa
sungsum. Otot lan bayu iku tarubuse saka rong prakara. mulane bangsaning urip kalêbu bodho dhewe. kajabane balung kang dadi untu. kang mêsthi bodho ing panggraitane. ing môngka bêbalung mau kurang saka rong atus têlulas. apa manèh bangsaning bêburon gumrêmêt kang uripe tanpa balung kaya ta: lintah rêsrêspoh. amêsthi luwih ing kabudayane. Bêbalunging manungsa kang lumrah iku kabèh rong atus têlulas. Bab 11 Upakartining Otot Amratelakakên upakartining otot ingkang sami tarubus saking jantung. sukcining gêtih iku amratandhani adêging trimurti.
bisa nyarèhake lakuning napas. iku wêtuning gêtih kang saka pancuraning jantung kang sisih kiwa. iya iku diarani gêtih sukci. Iku uripe prasasat êlung bae. Beda uriping thêthukulan iku padha tanpa bêbalung kabèh. kaya ta jantung iku kawasa tarubus tatuwuhaning otot kang saka utêg têmpur ing pramana. punapadene saking utêg. saka ing utêg. têmpuraning gêtih iku. lèrèhing karsa anajêmake urubing pramana. kang saka ing jantung padha diarani otot pramana. Beda manungsa kang mardi sirêping hawa lan nêpsu. Manungsa manawa tansah madêg trimurtine.mangkono uga kewan kang bodho dhewe akale iya ngungkuli sakabèhing thêthukulan. dadi têtelane dumadi iki êndi kang akèh balunge. Kang mangkono iku kêna sinêbut adêging trimurti manèh. panon iku lêgawaning pramana. kapindho saka ing utêg. mulane rupa irêng. barêng wus tumêka ing kono salin rupa irêng. kang kiwa rupane abang. ananging ilining gêtih mau ora dadi sawiji. ing kono banjur campur karo mani. têrkadhang anduwèni lara budhêg sarta bisu. Tajêming pramana kawasa narik sari sarasaning jagad raya. mungguh otot rong prakara mau padha andarbèni upakarti dhewe-dhewe. panon iku kawasa mandum upakartine patang prakara. Ing saupama ana manungsa balunge luwih saka rong atus têlulas. utawa cacing. manawa kewan sapanunggalane ora ana samono. padha mêncar manut salakune dhewe-dhewe. adat adoh lêlarane lan cilakane. amêsthi arupa putih sumunar kuning amarakata. têmah dadi abang manèh. iya akèh panggraitane. Sakèhe balung mau padha dadi lêgawaning panon. sarta banjur kawawa angubêngi sakubuking angga iki kabèh. tansah angêgungake tancêbing cipta kang wêlas asih. ana ing kono mau padha tumanduk ana ing panon. pangarangipun Bagawan Yogiswara. kaya ta:
. lêbu wêtune ing mêngko wus campur dadi têlu. mungguh beda-bedaning piranti mau kapratelake kaya ing ngisor iki. têmbungipun makatên. awit mêtune saka pancuraning jantung.
maruta. utawa kurang. maruta. sababe mangkene. pratandhane mangkene. kang mêsthi suda ing kabudidayane. pangrungu. iku gone tarubus ora ngêmungake marang ing utêg bae. wêninging panon kawawa anukulake panggraita. banjur tumanduk marang panon. waya. têlu iku padha campuran anukma anut salakuning gêtih. sayêkti ora bisa
iki kabèh. waya. kaya ta pangucap. môngka kabèh otot kang tarubus saka ing utêg iku padha kawawa nandhang rahsaning panon. saupama patang prakara mau ora kawawa nandhang sarahsaning karsa. Dene yèn kang
lamur. nala. lêngkape upakarti samono mau. kang mêsthi dadi sabab. utawa pelo. sanadyan sakèhing jêrohan sapanunggalane iya padha kataman tarubusaning otot pramana.
mangkene. Nala têgêse gênining pramana. iya mangkono uga. pangucap. saupama upakarti patang prakara iku yèn nganti gothang salah
pratelane mangkene. kang iku mêsthi dadi sababing kabuwanên. pandulu. kaya ta upamane kang lagi tinuju ing sasmita solahing tangan têngên. mangkono ing sapiturute. pangrungu. dadi raga isih ora kuwawa nglawani. môngka pratelane
kurang samêkta. sayêkti padha kasandhang dening rahsaning panon. thukuling waskitha adat kawawa narik ing wahyu. mangkono manèh otot pramana. cêpak kamulyane. Sabab patang prakara iku. pratandhane jalma kang wus kataman cacat kaya ing dhuwur mau. apadene banjur tumancêp ana ing jantung
dening sasmitaning cipta. kang pancèn dayaning padhanging pandulu. kang mangkono iku saka kurang lêngkap adon-adoning panon. môngka adon-adon têlu iku kongsi bisa gothang utawa salah ing patrap panusupe. sarèhning panon durung nanggapi.
ana uga jalma kang nglilir saka turu. kang marang angkara. ananging êmpaning tanduk sarênti. pôncadriya padha pêncar. taksih miturut suraosing Sêrat
gumêlaring pêpadhang têmah padha pupul. têmbungipun makatên. talingane wus kawawa rumungu. amung lesane durung calathu. padatane wong lagi tindhihên mau mripate wus
durung kataman marang panukmaning mani. trêkadhang
. dadi loro-loroning atunggal. amèring panon wus pulih kumpule. tindhihên iku kêna sabab mangkene. pêncaring pêncadriya têmah amahanani amèring panon. pramana wus padha gingsir. tajêming urub iku mau kawawa ngênêngake mani. apadene kuwasa amiyarsa kaalusaning swara iki kabèh. ing kono tarbuka adêging trimurti manèh. kang dadi sabab bisa anendra iku mangkene. iya iku kang padha katingalan ana alaming pangimpèn. mungguh kang dadi sabab. urubing cahya kang tumanduk marang ing utêg. iki kabèh. rasa pangrasane cipta ayêm. apadene amijilake sabdane. kang wus padha cumithak ana ing kono. jênjêming panon têmahan kawawa narik sarining mani kang wus padha manukma ing gêtih. nalika raga ing wayah awan ginêbug dening daya hawaning pêpanas. awit padha katon lan panukmaning sari sarasaning mani mau.
amimbuhi daya sucining gêtih. ing sawijining môngsakala. Mangkono mulane ing wêktu iku raga lawan wacana durung padha kawawa. wêninging mani kawasa anucèni gêtih. Ing nalika raga iku têntrêm. lire mangkene. kang tumanduk marang mani. pupuling pêpadhang mau tumuli gana dadi putih maligining angga pramana. môngka sagunging otot lan balung. urubing pramana kang marang angkara iku kawawa nyuda padhange. ora kawawa ngobahake ragane. dene sari rasaning karsa kukut tumamèng pramana. ingatase ngarcapada iku. lêbune kabèh kaalusan mau. apadene ragane bisa molah iku uga linawanan dening otot lan balung. lumèngsèr marang karsa utawa marang ing panon
kabèh. granane wus kawawa ngambu. mungguh purwane ana supêna saka nendra. apadene balung-balung sapanunggalane. arda tumangkar ing karsa kawawa molahake urubing pramana. padha cumithak ana ing panon. kang sarta amirasa kaalusaning gônda. urubing pramana wus jênjêm. Ing nalika tansah kataman daya rêrubaning karsa. ing Mamênang. ing nalika ngalilir kumpuling sari
mangkono awit pakêcapaning calathu iku kudu kalawan dening otot lan balung. kuwasa andayani wêninging panon. awit gêtih kang durung winimbuhan panukmaning mani iku sayêkti ora kawawa nandhang sarasaning panon. pupuling panon jênjêm. ing têmbung Jawa kang mangkono iku diarani tindhihên. kang karungu. apadene angrungu. panganggitipun Bagawan Yogiswara. pramana barêng wus kasamêktan dening kukudaning sari sarasaning
sakèhing otot.Ing satêngahing jalma kang lagi nêdhêng anendra.
kuning mèlu kuning. kinon lumaku anjêjunjung sapanunggalane. iya lumayu. tibaning pêpadhang sayêkti jêmbar. manawa abang. môngka kajogan banyu manèh kang mêsthi baludak. utawa saka ing jêro. iya
iku manawa sukci lakune mêsthi lêstari. Dene padhanging pramana kang tumanduk marang ing mani. kang mêsthi iku dadi sabab amèring pramana. manawa amèr akèh sudane pêpadhang iya akèh.
migarake panggraita. mèlu rupa abang. mêngkono padhane. pratelane mangkene. manawa aningali
irêng. apa sasmitaning karsa mau. Kaya ta panasing masa awan. loro tancêbing cipta marta tarima. kaya ta manungsa kang lagi bagas kawarasan. mangkono ing sapiturute. êmpaning paningal kurang cêthane. manungsa kang lali wigar graitane adat cêpak nêpsune. manawa panuju amèr sayêkti kurang padhang urube. wimbuh pupule uga wimbuh jêmbaring pêpadhang. kêna sabab ing rong prakara. jêmbaring pêpadhang mau kang tumanduk marang ing utêg kawawa anartani wêninging panon. loro adhêm kang saka ing jaba utawa saka ing jêro. aningali rêrupan putih. kinèn anjêjunjung iya
grênêging karsa. anuwuhake dayaning panggraita. êmpaning karsa sayêkti akèh tumangkare. yèn amère sawatara. Dene urubing pramana kang lagi amèr tumanduking marang utêg kurang padhange. kang mêsthi bisa mahanani pupuling pramana. Dene amère pêpadhang kang tumanduk ing mani ora katata mahanani sucining gêtih. iku mratandhani manawa uriping raga iku wus kêbak urubing pramana. dene yèn pinuju pupul. tumraping panon. iya banjur kawawa nyambadani laku. Kaya ta manungsa kang lagi lêsah ragane. padhane
karsa. dene adhême masa wêngi. Dene amèr pupuling pramana kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. tumrape marang raga lêsah. môngka antuk sasmitaning karsa kinèn lumaku. pratelane mangkene. kang mêsthi mahanani pupuling pramana. kang mêsthi ora bisa nyêmbadani. ing saupama pandulu iku. iya iku kang diarani sabab saka ing jaba.
. siji êmpaning angkara murka. kang mêsthi dadi sabab amèring pramana.
kabèh kang padha pupul mau ngawiti amèr. têmbungipun makatên. 10 bêngi rasa pangrasa wus suda
rasa pangrasa yêkti bali kaya wayah jam 12 awan mau. tumêkane jam 1 utawa jam 2 wus prasasat padha bae. ing Mamênang. Mulane mangkono awit durung padha kêtaman sarining jagad iki kabèh. utawa wigar urubing pramana
angawitawiti muncare. saupama katancêban utawa kawuwuhan dening cipta arda angkara. sarupaning hawa. iku lagi nêdhêng-nêdhênge masa adhêm. apadene kumaraning jagad iki padha pupul kabèh. pupuling kumara iku anuwuhake têntrêming pangambu. tumêkane jam 5 utawa jam 6 sore wus
akèhe. rasaning pôncadriya wus padha pêncar. miturut suraosing Sêrat Darmasonya. wêninging panon wus mari muncar. anggènipun tansah anyakra pagilingan ing sadintên-dintênipun. êmpaning karsa saya tumangkar. pangrasa anuwuhake panggraita. dayaning
Raos Amratelakakên ingkang dados sabab bedaning raos. rasa pangrasa anduwèni ruwêt rêntêng. barêng tumêkane jam 8 esuk.
pangrasa wus prasasat ora beda. ewasamono ing wayah mau manawa panuju kataman dening tancêp martaning cipta. êmpaning karsa saya wimbuh sarèh. wêninging panon sangsaya muncar. dene ing wayah iku manawa katancêban cipta marta iya suda. ananging kang kacaritakake ing dhuwur iku. mulane durung duwe upakarti ruwêt rêntêng. wêninging panon kawawa anêntrêmake karsa. dayaning salira kawawa
ana undhake sawatara. pôncadriya ing masa iku isih maligi apa saanane dhewe-dhewe. cipta kang ora kawoworan ardaning angkara murka sapêpadhane.
iku anduwèni wahana dhewe-dhewe. kang padha katancêban arda utawa marta. bangêt gone amêling. wêtuning napas banjur katampan ing swasana. kang mêsthi saka mangkono mulabukane. kabèh sarupane kang padha katitipan sarahsaning cipta candhala murka iya mahanani candhala murka. yèn kongsi andadi. yèn tinimbang karo jaman kang padha
amratakake ing jagad iki kabèh. dene ing wayah iku saupama kataman tancêbing cipta arda angkara. sanadyan tibaa ing ngêndi-êndi. Tumêkane wayah jam 11 bêngi. ingkang sampun kinarang dening Sang Prabu Anyakrakusuma. sawênèh marang thêthukulan. Mungguh beda-bedaning rasa pangrasa. kang padha antuk panasing srêngenge. ana umanjing ing manungsa. apadene marang sato-sato sapêpadhane. Kaya ta grênêging cipta kang marang candhala murka sapêpadhane. aja kongsi bisa tumanduk ing pêpanonira. hèh para siswaningsun. apadene sarupaning thêthukulan. ana kang marang kewan. iya wus ora bisa mingsêt surasane. ana umanjing marang manungsa ana kang marang sato
kawawa tumanduk marang ing panon. sarta ora pêdhot gone mardi budi.ruwêt rêntênge. wêwarah upakartining raga marang sarupaning manungsa ing jaman Asiyha.
Bab 14 Wêwahan Paedahing Badan Anyariyosakên upakarti ingkang dados paedahing badan. têmbungipun makatên. yèn wus tumanduk ing panon iya kêtarik dening wêtuning napas. Beda grênêg cipta kang wêlas asih. wêtuning napas iku banjur kêtaman swasana. tur parama ing ngèlmu kodrat. Kangjêng Sultan Agung ratu binathara ing nuswa Jawi. narendra ing tanah Arab. ing sajagad iki kabèh. pôncadriya wus maligi sakodrate dhewe. awit grênêg kang wus tumanduk iku. Kangjêng
marang ing panon. swasana iku kang kawawa amratelakake. kaya ta manungsa kang sinêngitan dening wong akèh apadene cinakot ing sato kewan. êmpaning karsa wus lêrêm. pratelane kaya ing ngisor iki. barêng tumêka wayah jam 12.
ing Mamênang. yèn wis tumanduk ing panon. sarupane kang padha katitipan cipta kang marang wêlas asih kang supaya antuk sih kawêlasaning jagad iki kabèh. marang kang anitipake mau. sapêpadhane. nganti tumêkane wayah jam 2 bêngi iku wus bali kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur mau. iku kang binasakake tôndha patra liru nama. kang sarta kayu sapêpadhane. sayêkti bakal bali kaya ing wayah jam 3 sore mau. banjur katarik dening wêtuning napas.
kang lêngane amung pancèn kanggo sawêngi. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat luhur. padha andikakake sêsuci kalawan banyu. paedahe kaya ing dhuwur mau. wong cêpak lêlarane mau adat ora bisa dawa umure. kang mêsthi lêngane kanggo sawêngi. kang mêsthi
cipta kang pinuju arda. awèt santosane. ngasar kodrating jiwa wus angawit-awiti pupul. ing wanci iku
ginêbug ing masa panas mau. têgêse ngumbar karsa kang akèh-akèh. padha kinèn asêsuci kayadene wayah kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. sumuking jantung nalika kataman dening panasing gêtih kawawa ngalumake mani. iku jiwa wis awit amèr. paedahe salat
. sarining jiwa durung kawawa padha jêbus saka ing raga. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngisa. paedahe mangkono mau amulihake pupuling jiwa kang awit amèr. manungsa kang adoh lêlarane iku manawa ora kêna sambekala adat dawa umure. mulane wêwarahe agama rasul. kodrating jiwa wimbuh pupule. Ing wayah sirêping srêngenge. amarga wus kataman ing hawa adhêm. utawa adusa jinabat pisan. tumêkane saantaraning wêngi kalawan rina. ing wanci iku wêwarahing agama rasul. Kang wus kasêbut ing dhuwur mau wêwarah pangruktining raga ing mêngko ana wêwarahing agama kang tumrap marang upakartining cipta. iku ing têmbe têkane jaman kamuksan. pirabara kanggo luwih satakêre. isih lêstari gone manukma ana ing gêtih. ing wayah jam 12 awan. gêtih manawa kurang lêstarine lakuning gêtih ora kawawa mawèh adhêming panon. kang supaya awèt kasantosane gone padha dadi kêkandhanganing jiwa. padha kinèn asêsukci. paedahe iya kaya ing dhuwur iku mau. ing nalika jam 3 wêngi. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat mahrib. dadi wêwarahe agama rasul mau têtêp amurih rahayuning sarira. kang dhingin. amarga kataman dening daya kang sangsaya adhêm. anglêmêsake otot kang padha tumanduk ing badan iki kabèh. paedahe uga kaya ing dhuwur mau. beda karo otot kang ajêg lêmêse. paedahe ngrikatake pupuling jiwa. ingatase jalma ing jaman panas. sarampunge sêsuci tumuli pinurih sêmbahyang diarani salat subuh. amarga dadi sarana pêpulihing jiwa kang tansah sumaring ing sadina-dina iku. ijih
kapratelakake ing dhuwur mau. kodrating jiwa wus nêdhêng pupule. wêkasan dadi lara panas. Tumêka wayah jam satêngah papat. iku sabab amèring jiwa. gêtih kang wus panas mau tumuli anjog umanjing ing jantung. jiwane isih padha pupul.
laladaning utêg. uriping urub mau beda karo yèn diupakara pinurih samadya bae. ing wanci iku wêwarahe agama rasul. kodrating jiwa lagi nêdhêng amère. paedahe iya kaya ing dhuwur mau. padha kinèn asêsuci kayadene kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. asating lênga urubing diyan tumuli sirna. awit jiwa kang ora kalong-longan sarirane. Ing saupama manungsa kang padha dumunung ana ing tanah panas iki. awit otot kang padha kaku iku ora nglastarèkake lakune gêtih. lumrahing jalma jamaning tanah panas. kayadene ing wayah bangun. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngasar.
wêrdine têlung golongan. kang sagotra dumunung ana têngah. 2. kang sagotra dumunung ana jagad sisih lor. dene antarane tanah kono kang wus kapering kidul dhewe. kang mêsthi beda-beda. uga kaperang dadi têlu. iku wus padha kataman dening dayaning panasing srêngenge sawatara.
pratelane kaya ing ngisor iki. yèn ing têmbung Walônda diarani pul. mulane mangkono awit saka adoh karo sasipataning srêngenge. tumangkaring karsa durung pati akèh. sasipatane kaanan iya beda-beda. amarga kauripan ing tanah kono iku
prasasat ora bisa sumaring. diarani bumi Aprikah. kang sagotra dumunung ana kidul arane uga atas angin. siji diarani bumi Eropah. kang sarta jêmbar kabudidayane. wahananing watêk kang sarta budayane. kang mangkono iku mau andadèkake sarana dawaning umur. manawa ing têmbung Jawa diarani sagara jinêm. mulane mangkono awit saka êmpaning sari hawa gone nartani panguripan tumrape kang mêtu saka ing tanah adhêm. Dene sagotraning bumi têngahing samêngko diarani Asiya. mulane madyapada mau ora kaperang dadi loro utawa têlu. sapêpadhane kayadene raga kalawan adhêming banyu iku.
. diarani atas angin. arupa bumi banyu. kaya ta: jalma kang tuwuh ana jaman atas angin kang lor wêwantuning watêk apadene têpaning kabudidayan. akèh pupule. ing têmbung Jawa isih diarani sagara jinêm. dene paedahe pêpuji iku mau anglêmpêrake tumangkaring karsa kang akèh-akèh. Ing sagara jinêm kang sisih lor. tur adoh marang upakartining cipta drêngki. tumangkaring karsa iku manawa sirêp kang mêsthi kawawa mawèh martani cipta. ing Mamênang têmbungipun makatên. pinardi aja kongsi pêdhot pujine. utawa jagad kang kidul. dene sagotraning bumi kang kidul. ora padha karo jalma ing atas angin kang kidul. dadi sagotraning bumi kang têngah mau kauripane saka antuk dayaning angin. kalawan tanah panas iku beda-beda. manawa têmbung Jawa diarani madyapada. yèn têmbung Lônda diarani nurpul. dadi tumangkaring karsa ora pati akèh. bumi Ostroliyah. iya beda-beda karo jalma ing samadyapada. rong prakara. mangkono uga para sato kewan. surasane layang Darmasonya iya wus anyatakake manawa bumi kang tuwuh ing jagad iki kèhe pêpitu. 1 bumi Amirikah. 3. marga saka ciliking bumi. Gumêlaring bumi kang padha dumunung sajroning jagad iki kèhe têlung gotra. wêwatêkane dumadi ing tanah kono mau isih padha anuhoni ing sabare. mangkono pupuling jiwa wus kawawa amèr sawatara. Ananging kang padha dumadi ana sakiduling sagara jinêm kang mêsthi isih padha dawa umure. kalêbu sagara jinêm loro mau. budine mungkul sawiji. Mangkono uga kang padha dumadi ana ing jaman têlung gotra mau. ing sakubênging donya miturut suraosing Sêrat Darmasonya. saka jagad kang lor. antarane kono mau luwih saka adhême.sajrone sêmbahyang utawa sawise.
amèring pêdhut lan ampak-ampak mau. kalawan ing atas angin kang lor. lêpas-lêpas panggraitane.
. yèn kaamèrên kawawa anuwuhake karsa kang akèh-akèh. têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. Ingkang alus-alus dadi sarana panguripaning thêthukulan. iku hawa panasing srêngenge luwih bantêr. pangarangipun Bagawan Yogiswara. iku wus awit kataman dening hawa panasing
hawaning srêngenge. tinimbang karo liya-liyane. barêng wus ana kono yèn ing môngsa adhêm. ora kaamèrên ora kapupulên. mulane wêwatêkane padha rupak-rupak. dene têtakêrane ngumur kacèke iya ora akèh. wêwatêkane dumadi ing tanah kono mau iya isih anuhoni katêmênane. ananging kang kêna tinonton ing akèh amung yèn wayah bangun esuk. sapanunggalane. apadene amimbuhi daya pikuwating manungsa. ingatase ngatas angin kang sisih lor. yèn ing atas angin lor adhême amung kalawan sarining tirta kamandhanu. iku wahanane adhêm. dene kang padha dumadi ana ing kono jiwane tansah amèr. môngka pêdhut utawa ampak-ampak iku manawa kêna dayaning srêngenge padha kawawa amèr. arang pupule. kanêpsone iya cêpak-cêpak. dene kang kasar diarani ampak-ampak utawa pêdhut. wêkasan dadi bodho. apadene êmpaning karsa wus tumangkar sawatara. pratelane mangkene.Dene sagotraning tanah samadyapada kang sisih lor dhewe. Mungguh sarining bumi kang padha cêcampuran iku. pupuling pêdhut lan ampak-ampak. êmpaning karsa padha tumangkar. kang sarta sato kewan. ewadene umur-umurane dawa-dawa ing atas angin ing lor. iya iku kang diarani jaladara utawa mêndhung. sarta daya bantêring maruta. awit atas angin kidul. karo umur-umurane manungsa ing atas angin kang kidul dhewe. ing jaman ngarcapada sadaya. dene sakiduling bumi iku wahanane dumadi iya padha bae karo antaraning madyapada kang sisih lor. iku luwih ananing dumadi iya mèh padha bae karo ing atas angin kang sisih lor. ing Mamênang têmbungipun makatên. yèn mangkono lêpasing kabudidayan iku saka antaraning adhêm lan pêpanas mau amèr pupule jiwa tansah sêdhêng. barêng banyu wus kakênan dening daya panggèndènging pêdhut lan
tuwuhing cipta kang akèh amung marang kadrêngkèn utawa panastèn. ing têmbung Jawa banyu kang tiba saka madyantara iku diarani udan. têmah andarbèni daya panggèndèng kawawa anarik banyu kang padha ngumandhang
karsa iku manawa nganti tangkar-tu Bab 16 Sarining Cêcamboran Anyariyosakên sarining cêcamboran ingkang anartani daya panggêsangane sawêrnining têtuwuhan. awit jiwa manawa kapupulên ora kawawa anuwuhake graita. pêdhut lan ampak-ampak iku mau kawawa pupul. amèring mêndhung iku dadi banyu. amèring jiwa wus ana wimbuhe sawatara. wêtuning ampak-ampak lan pêdhut mau ing sadina-dina tansah kêndhat. amarga durung kêna daya panasing srêngenge. yèn têmbung Walônda diarani lini. sapanunggalane. amung
udan. kaananing rahsa. sarining gêni padha nisih ana ing jaba bae. gogroking godhong wite sayêkti ngarang. kang minôngka uwoh. iku pratandhane. kang minôngka tansah anjurungi karsa ardaning budi angkara. iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kataman ing udan. jiwa kang minôngka oyot. dadi sarining bumi ing sadina-dina tansah sinêsêp dening tripurusa
utawa padhas. mulane thêthukulan kang padha gombong iku samôngsa dipêrês kang mêsthi mêtu banyune. sarupaning thêthukulan iki kabèh. kang minôngka
padha tumuwuh. iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kapanasan ing sadina-dina. êmpaning karsa. dene sarining banyu lan angin padha sumisih ing pinggir. sêgêring godhong kawawa anuwuhake sêmi. aluming godhong lawas-lawas katêmahan padha gogrog. siji sarining panas. kang mangkono iku sabab saka gêronggonging lêmah. tur
mêsthi padha santosa wite suwe patine. kêna uga kinarya ngombe panulaking pêpanas. iku bakal kawawa mahanani
sarining angin. lan gêlis lagang uwite. kang mêsthi godhonge padha alum. kang mêsthi godhonge padha katon ngrêmbaka sarta sêgêr. wênang diarani trimurti. dene sari kang padha anartani uriping thêthukulan. pêncaring pôncadriya. loro sarining adhêm. Kaya ta thêthukulan kang padha tumuwuh ing lêmah ladhu utawa papan pagunungan. sari patang prakara iku wijange mangkene. Beda kalawan manungsa kang nancêpake cipta marta wêlas asih. sarta dèn ruktèni sakiwatêngêne. ngaranging uwit iku têmahan bêrbêg banjur tumiba ningnèng. kapindho sarining gêni. dadi nêsêping sari luwih gampang. Sari kang padha nguripi thêthukulan iku. mulane kabèh sarupaning thêthukulan iku undha-usuking kaanane. Mangkono uga pralampitane ngaurip iku iya padha uga lan tuwuhane thêthukulan.Ambalèni sari-sari kang kawawa anartani panguripaning thêthukulan iku mau. tanduking graita. kaping pindho sarining banyu. wahananing banyu iku adhêm. sêmi
. anadene manèh mulane sari camboran têtêlu iku diarani tripurusa. Kang dhingin sarining lêmah. banyu. kaping pate sarining bumi. mulane diarani mangkono. iku bakal mahanani godhong kêmbang lan uwoh. iku kang mêsthi bungkik godhonge.
saupami manungsa punika botên nênêdha. manawi kenging pêpanas utawi kinêrokan. bilih jampi ingkang mawi sarana. amiliha gêgodhongan ingkang adêg asli srêngenge. saupami kagêngên udaling latu. manawi sami udalipun. utawi sênêp. utawi watuk. pangarangipun Êmpu Yogiswara. têmbungipun makatên. mênggah jampènipun ingkang saking upakarti manah ugi anancêbakên cipta marta wêlas asih. manawi jampi ingkang mawi sarana. ingkang kiwa kawawa ngudalakên angin. ananging sêsakit punika anggènipun warni-warni. mêngah jampènipun. awit gêsanging raga kita punika muhung jantung purwanipun wontên. satunggal pêrnah wontên ing kiwa. sabab angin punika anggènipun andarbèni sêsakit awit saking pupu dados botên lêstantun lampahipun. ingkang anartani dados gêsanging raga kita punika. dados kawawa ewah gingsir lampahipun. punika saèstu andarbèni sêsakit kawontênanipun dhatêng raga. ingkang tamtu saras sakitipun. manawi sumusup ing wadhuk têmahan dadosakên sakit mulês. inggih punika toya saking karingêting pramana. Mênggah jantung punika andarbèni bolongan tiga. ingkang têngah kawawa ngudalakên toya. punika lajêng lêstantun lampahipun. saèstu raga kita punika botên andarbèni sêsakit punapa-punapa. inggih botên andarbèni sêsakit. apadene jalma manungsa kang padha andulu. mênggah gêgodhongan ingkang adêg asli toya wau sampun kapratelakakên ing bab kaping 16.kawawa mahanani kêmbang sarta uwoh kang padha andadi. 1. 2. Sakit saking angin. Sadaya wau tuking sêsakit dumunung wontên ing jantung. ingkang satunggal ing têngah. kêdah nancêbakên cipta marta wêlas asih. ingkang saking upakartining manah. punika
suraosing Sêrat Darmasonya. Wiyosipun mênggah manungsa punika anggènipun nandhang sêsakit punika witipun saking kalih prakawis. satunggal pêrnah wontên ing têngên. bilih ngantos kaladukên udaling angin. mangkono pralampitane jalma kang agung nêcêp cipta marta wêlas asih. punika gêgodhongan ingkang adêg asli toya. pramila jantung wau dados tuking sêsakit. ingkang têngên kawawa ngudalakên latu. utawi kajampenan ingkang sarwa panas. kados ing ngandhap punika pratelanipun. kang mêsthi kapidêrêng kapengin ngundhuh woh kang èdi rupane.
satunggal. bilih gêgodhongan ingkang kadamêl jampi. kang arum gandane. ing Mamênang. lawan enak rasane. Sakit saking latu. tuwuhing uwoh iku mratandhani kabèh sato kewan kang sarwa rumangkang. ugi sampun kapratelakakên ing bab 16.
ananging botên andarbèni kalakuan angkara murka. ingkang makatên wau sadaya. margi saking lêpat raosipun piyambak. têmah andadosakên sêsakit kados kang kasêbut ing nginggil wau. sanadyan manungsa ugi makatên. ngantos saicalipun raosing sêsakit. môngka kadrêngkèn punika adamêl rêgêding êrah. utawi dêdamêl. manawi kêkathahên wisa têmah lêsah tanpa bayu. punika saèstu botên tumama wisanipun. mênggah jampènipun ingkang mawi sarana kasirama toya wantah. sanadyan nyakota botên mandi. sabab gêgodhongan kalih warni wau. botênipun inggih toya lèpèn. asarana ngampêt ambêgan. daya wisa punika sagêdipun malêbêt dhatêng sarira. awit anggènipun kêrêp nanêdha.
. têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. jangji botên ambêkan. tanpa daya. punika manawi purun nyakot manungsa saèstu mandi. punika amargi saking andarbèni manah drêngki. sanadyan sarasa ing wingking tansah tuwuh sêsakitipun. saèstu cabar kamandènipun.
bôngsa wisa. punika sampun tatela andarbèni kalakuan angkara murka ingkang sakalangkung sangêt. Mila makatên margi sawêr kalih warni wau anggènipun manggèn wontên sapinggiring sagantên utawi rawa. Botên angêmungakên sawêr kemawon. ananging wisaning manungsa punika bèntên kalihan wisaning sawêr. ananging ingkang makatên wau manawi botên sagêd angruwat kadrêngkèning
kowak korèng sapanunggilanipun. sawêr banyu. dados têmah adamêl cabaring wisa. utawi kaêntup wau. punika botên wontên jampènipun. dados panyabaraning wisa. salêbêtipun têksih cinakot. amargi saking kêkathahên wisanipun. awit labêt saking botên sagêd nêdha wohing papasan utawi wohing bolu bang. dèntên manawi botên nêdha. dèntên wisaning
wisanipun ampuh. saèstu limprêk-limprêk. bèntên kalihan sawêr lêmpe. anggènipun botên katingalan sarintên dalonipun punika. sawêr ingkang kêsit punika mratandhakakên manawi sampun cabar wisanipun. pangarangipun Êmpu Yogiswara ing Mamênang. gêgodhongan ingkang winastanan bolu bang. bôngsa wisa sadaya. pramila manawi wontên sawêr botên sagêd nêdha wohing papasan tuwin bolu bang. punika saèstu manawi agung wisanipun. Mênggah wisanipun manungsa wau. êrah wau manawi rêgêd. môngka lajêng pêjah. têgêsipun toya sagantên. têgêsipun rêmên adamêl pitênah
ing tawon. têmbungipun makatên. yèn sawêr pundi ingkang cinakot andadosakên sangsara. punika jampènipun ingkang saking upakartining manah. makatên purwanipun. kalajêngking sasamènipun.Wontên malih manungsa ingkang nandhang sêsakit tatu. utawi papasan.
pêjah ingkang makatên wau sukmaning êrah saèstu botên sagêd kukut dhatêng pramana malih. ingkang minôngka siti swasana. mênggah kathahipun tigang golongan. ingkang sabagean êlêt tigang atus pandulu. punika têtela jantung ingkang kenging hawaning tatêdhan. betalmukadas. tiga pangandika. ingkang sumusup ing êrah sadaya. IV. ingkang wontên salêbêting jantung. pamrihipun supados angantêngakên pramana. anglêrêmakên êmpaning karsa. Bèntên akalihan manungsa ingkang sampun kasêbut pandhita. utawi anjing wêdaling napas wau kaajêgna. botên mebah botên musik. manawi ing têmbung Arab kawastanan betalmakmur. kalih pamiyarsa. janaloka. manawi sampun makatên manungsa punika. môngka toya angin latu punika bôngsa lumampah. I. biyung tolung sirah galundhungan saminipun. supados sampun adamêl kèndêl dhatêng lampahing roh rahmani. inggih punika ingkang sami kawastanan. dados kawawa lajêng ngangkat rungkating pramana. bôngsa lêlêmbat punika kadadosan saking sukmaning êrah ingkang sami kantun wau. bilih manawi sampun racut dados satunggal wontên ing jantung. manawi badhe
piyambak-piyambak. angracut pôncadriya. angêningakên cipta. kados ta manungsa ingkang sampun katingal mêtêng môngka têrèk. sakawan paningal. kados ingkang sampun kapratelakakên ing bab 17. alam kaalusan punika wau. betalmukaram. mênggah pratelanipun makatên. manawi pramana sampun rungkat saking panggenan. pamrihipun adamêl maligining pramana. supados anilar satunggal panggônda. kaalusan tundha kapisan. guruloka. têgêsipun wiji ingkang kirang langkêp. saèstu kita punika lajêng pêjah. punika ugi sampun dados wiji ananging saèstu kirang ing
. punika manawi angêtrap pangruktining raga makatên. Manawi wontên manungsa pêjah jalaran anggènipun nêdha woh-wohan utawi lombok sasamènipun. Dene manawi têmbung Arab. Wiwit kapisan ing alam janaloka. gangsal pangraos. purwanipun saking jantung. endraloka. têmahan botên kawawa angudalakên tuking latu tuwin toya. awimbuh prabawanipun. satunggal-tunggalipun binage dados tiga. mênggah anggènipun dados sabab manungsa pêjah punika.Wiyosipun. ingkang makatên wau pininta sagêda wangsul dhatêng pramana malih. sampun ngantos anuwuhakên panggagasing panggalih. punika pramana lajêng agung kawasanipun. dipun wastani betalmakmur. punika alamipun bôngsa kamawurung. angrèh raga. Ing mangke anyariyosakên alam kaalusan. ing sagêgolonganipun piyambak-piyambak. awit jantung wau sampun têtela bilih andarbèni bolongan têtiga. pamrihipun supados adamêl sukcining pramana. III. kapêpêtan hawa tatêdhan saking jawi. amung santun alamipun kemawon. Kados ta. Manawi sampun ngangge upakarti ingkang makatên punika wau saèstu Hyang Pramana kawasa ngukut sagunging sukma. V. ing ngriku sami alamipun bôngsa alus-alus. prasasat botên pêjah. kang awit bolonganing jantung mingkup. pratandhanipun makatên. abên-abênanipun trimurti. II. Mênggah alam têtiga wau.
ananging mênggah gêndhak sikaranipun sami kemawon kalihan ingkang sampun kasêbut ing alam tundha kapisan wau. ing ngriku manawi manungsa sagêd angambah nunggil ing alam punika. punapadene sawêg ana gêmbung sasamènipun. angrèh sagunging jim pêri parayangan. manawi narendra ingkang limrah budinipun. sadaya sami anandhang cacat. punika alam pungkasan. punika alamipun manungsa. tataran kaalusan ingkang kapisan.kawujudanipun. inggih punika kratonipun Sang Bathara Ismaya. punika dipun wastani alam sonyaruri. môngka kawawa anarik wiji. ugi ing betalmakmur. wêdaling kama saèstu dipun saranani saking supêna sacumbana. ingkang sampun kacariyosakên ing Sêrat Paramayoga. jim. manawi ing têmbung Arab dipun wastani betalmukadas. utawi para nata. ingkang sami angêgungakên pujabratanipun. mênggah kalakuan ing kadonyanipun manungsa ingkang makatên wau kalêbêt sêdhêng.Tamat
. saèstu wangsul duk purwanipun trimurti. Ing kaalusan kapisan. kados ta sawêg ana sirah. kados ta manawi manungsa pinuju tilêm. ingkang sami angêgungakên pujabratanipun. ananging manawi sampun sagêd saupakartining para nabi. ing ngriku mênggah tataranipun kalihan manungsa ingkang limrah. ingkang sampun badan alus. têgêsipun botên marta botên murka. inggih punika ingkang kasêbut botên asor botên luhur. punika ugi sagêd anunggil sapanggenan kalihan para pandhita. sakathahing wiji ingkang dumunung ing ngriku. pêri. ingkang dipun wastani makatên wau sadaya kama salah. ewadene ingkang makatên wau sami sagêd gêsang ing kawontênanipun. ugi betalmukaram.. punika alamipun para parayangan. punika wiji lajêng kawawa gêsang dumunung wontên alam kaalusan ingkang tundha kalih. Tataran kaalusan tundha kalih.. sadaya sami damêl sikara. Ing salêbêting alam endraloka. ing ngriku ingkang kawasa murba amisesa salêbêting alam janaloka wau. punika alamipun para satriya. Ing alam ingkang sampun kasêbut nginggil wau. ingkang makatên wau margi saking kirang abên-abênanipun trimurti.. Ing salêbêting alam guruloka. awit ing ngriku alamipun para nabi. punika ugi sami tundha tigang kaalusan. punika têksih salêbêting alam janaloka. punika wau ing ngriku pagolonganing bôngsa alus ingkang botên mawi cacat. Ing kaalusan tundha kalih. punika manungsa ugi sagêd angambah ing alam ngriku. têksih salêbêting alam endraloka. sarta ingkang tansah anancêpakên cipta marta wêlas asih. Kaalusan tundha tiga. punika alam panggenanipun para pandhita. manawi ing jaman purwa winastanan ing tenjomaya. Ingkang alus tundha tiga. punika alamipun manungsa ingkang sami angêgungakên tancêbing cipta marta wêlas asih. . Ing kaalusan tundha kalih. inggih punika lêrês-lêrêsing panggenan. ingkang sami tigang kaalusan. manawi têmbung Arab dipun wastani betalmukaram. têgêsipun kama ingkang botên katampèn dening baganing biyung. Ing kaalusan tundha tiga. sasamènipun. punapa malih botên wontên ingkang botên gêndhak sikara.
ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih
kowe nduwe jip kowe arep nglayap karo aku lho. isih eling to..???"iyo bru.. aku isih eling. mung aku rung duwe
semalam"wah .... !ET-DAAN ... :)
tetek bumi... opo kui ndiks kekkekekke
Asli...wis koyo blogger pro saiki nulise hahaha
wuah ga tahu dadi wong edan koyo kowe mas :D
nongkrong semalam di bawah halte busway dukuh atas tur nggowo pit plus kudanan nganti esuk ra ditulis?
*tukang nongkrong: sante mas ora kabeh kok :P*pitik: hehe.. :D*kW: gunung we.. :D*om hedi: ota opo opo.. sing penting dudu seleb.. :D*istiqaroh: lha sing sopan ki ATM di isingi..?? :D*aprikot: gak edan kok.. mung iseng.. :D*bangsari: durung mas.. kuwi ngko yen awake dewe wis duwe putu.. :D*mitong: ck..ck..ck.. :(*simbok: wis nganggo cdma kuwi.. yo mung telpunku tok ki sing ora mutu suwine.. :D
ketemoe langsoeng en mala padoe kareepe dewe... :D*mas elsan: kowe sing durung paling nguyuhi peputrene kraton Jogja to..? :D
sakjane mung kacek ra ono 100 ewu karo garuda, mung standar korporasine kuwi ki, lha ngko ngenteni dirut e tak pecat sik wis :))
Sakwise Yahoo diakuisisi saka verizon, jeneng Yahoo diusulake supaya digenti dadi Altaba inc.
Usulan kesebut ana jero laporan sing diserahke Yahoo menyang komisi sekuritas lan saham AS, dina senin (9/1/2017) kepungkur.
Jero dokumen laporan kesebut, tepate neng item 8.01 diomongke, direksi Yahoo ngongkonke kanggo mengubah jeneng Yahoo dadi Altaba
Komposisi dewan direksi Altaba uga dirancang ben sakanggonan gedhe dilinggihi saka wong-wong Starboard, investor sing membujuk Yahoo
business insider, dina selasa (10/1/2017), verizon dadi panduwe Yahoo sing anyar, pengen ngukuhi brand Yahoo sing wis populer kanggo pirang-pirang layanan konsumen online.
Kanthi rencana tetap dikuwawaknekne dheweke brand Yahoo kesebut, jeneng
Yahoo uga karan bakal ngucul kalungguhan strategis dekne kabeh wektu iki.
Mabruri Sirampog	· August 11, 2011 - 11:58 am
· Reply→	apanya yg mau diulas kang ucup?? hehe
riez	· August 10, 2011 - 3:50 pm
· Reply→	Sugeng milad kagem bunda nipun mas brur…..salam ngih mas kagem ibune
Mabruri Sirampog	· August 11, 2011 - 12:04 pm
Sugeng tanggap warsa, mugi-mugi GUSTI ALLAH tansah ngganjar wilujeng… amin
Mabruri Sirampog	· August 11, 2011 - 12:18 pm
Tarry KittyHolic	· August 11, 2011 - 5:55 am
Mabruri Sirampog	· August 13, 2011 - 9:19 am
dwiewulan	· August 11, 2011 - 5:56 pm
· Reply→	aamiin… senangnya masih bisa diberi waktu untuk bisa berbakti
Kanggo mujudake hal kesebut PT Coca Cola wis ngongkonke kanggo ngimbuhi suntikan dana sagedhe Rp 819 Miliar nang
cacah puser distribusi neng wilayah Jawa wetan tepate neng daerah Surabaya. Kajaba kuwi dheweke uga ngendika menawa Coca Cola ngarep-arep
sethithik akeh ndelokake kepriye perkembangan upaden wedang berkarbonasi sing siji iki nyat cukup membanggakan.
Kajaba undhak-undhakan margin laba, PT Coca Cola uga dadi salah siji upaden sing bisa ndesa
ekspansi Coca Cola menyang arah Jawa wetan harapannya jaringan pasar produk wedang berkarbonasi neng ngisor upaden coca cola bisa nyedhakake proses produksi lan pendistribusian marang pelanggan.
Hal iki dadi salah siji strategi PT Coca Cola The Company guna menehake ladenan marang kabeh konsumen khususe neng wilayah Jawa Timur. Karo anane strategi kesebut tentu wae proses pendistribusian produk coca cola arep tambah gampang.
Pawarta Bahasa Jawa Tentang Kesenian Wayang di Jogja
Pawarta bahasa jawa - Perhelatan karnaval HUT kutha Jogja menyang-260 taun iki krasa spesial lantaran kabeh pamawa ngenakake anggo-anggo tokoh wayang.
Pirang-pirang tokoh sing ditampilake, Jemuwah (7/10/2016) neng antarane, Anoman, Kresna, Gatotkaca, Semar, Srikandi, Cakilan, Antaboga, Arjuna, Rahwanaa, Bima, lan Niwoto Kawola.
kesempatan nunjukake kreasine sajrone 3-5 menit neng panggung utama Tugu Jogja.
Kepala Bidang Promosi Wisata, Dinas Pariwisata kutha Jogja, Yetti Martanti, ngantekne wayang Jogja Night Carnival iki uga nglibatke agen travel jero negeri lan njaba negeri.
Amarga alasan iki jero ngenalake wakilan lan tunjukake kesenian saka masing-masing kecamatan, panggawa acara menehake panerna karo loro basa, Indonesia lan Inggris.
Miturut Yetti tema wayang iki sing mupuran karo pawai budaya Jogja sadurunge. Nek sadurunge kabeh pamawa bebas nunjukan kesenian wektu iki kudu nganggo tokoh wayang.
pawai budaya Jogja sing digelar Jemuwah (7/10/2016) bengi arep dimeloni 14 kecamatan. Masing-masing kecamatan ngirim pamawa 50-500 wong.
kabeh pamawa arep ngenakake anggo-anggo tokoh wayang anoman, kresna, gatot kaca, semar,
Balas	dweex berkata:	27 September 2011 pukul 6:23 PM	west prog west prog west..
alu jian kangene ra eram ro kulon progi, meh kabeh tak ambah seko kulon dewe tekan wetan
Ing Wikipedia basa Jawi iki, ana aturan-aturan sing dadi paugeran umum kanggo miwiti utawa nyunting artikel. Sebagian aturan iku ana sing baku, ana sing isih dadi bahan perdebatan, ana uga sing sifate kontroversial. Penganggo kabèh bisa mèlu urun rembuk ing kaca dhiskusi aturan kanggo partisipasi gawé rumusan aturan sing trep marang perkembangan jaman lan kanggo nunjang pencapaian tujuan bersama.
Ngindari abot sesisih. Artikel iku kudu ditulis saking cara deleng netral, tegesé artikel iku patut makili pandhangan saka sudhut kang béda-béda sacara adil lan simpatik.
Kepriwe aturan iku diberlakukan?[besut sumber]
Jenengan iku penyunting Wikipedia. Wikipedia ora duwe "editor kepala" utawa mekanisme vertikal. Sing dadi editor ialah penganggo-penganggo aktif sing memantau pengowahan-pengowahan pungkasan lan gawe suntingan, koreksi/perbaikan format utawa masalah liya sing kurang pas. Dadi,
Jimbo Wales, perintis proyek iki utamane bab hak cipta lan aturan-aturan legal.
pranala en:Wikipedia:Check your facts).
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.02, tanggal 29 Juli 2015.
5. Ibu Maria Tampi Makutha Ana Ing SwargaWaosan Injil”Ana pratandha katon ing langit, wanodya asingep surya lan rembulan, ana ing sangandhaping pada déné mustakané jinamang lintang rolas.” (Wahyu 12:1) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
Mangga sami memuji dumateng ngersane Allah ingkang sampun paring
lan nyawa kedah kita korbanaken supados saged nguge mi dawuhe Gusti Allah, ujian saha cobaan kedah kita lampahi kangge nges tuaken dawuh meniko.
Kawontenan meniko sampun dipun tuladanaken dening Kanjeng Nabi Ibrahim AS rikala nampi dawuh saking Gusti Allah supados mragat putra kinasih, inggih meniko Nabi Ismail AS. Panjenenganipun ragu nampi da-wuh meniko “kok ana wong tuwo dikon mbelih anake dewe iki ora mung kin”.Ananging meniko didawuhaken makaping-kaping, kados-kados Gusti Allah nguji dateng Nabi Ibrahim “Apa sliramu gelem ngorbanake apa sing mbok senengi?, endi sing luwih mbok senengi; bandamu, anakmu utowo Pangeranmu?”. Kawontenan meniko dipun dawuhaken Gusti Allah wonten surat Ash-Shaffat: 102;
ngapa pamanggihmu bab iki” Nabi Ismail matur “Duh rama mugi panjenengan kersa anglampahi punopa ingkang sampun
arupi godaan setan, ananging Nabi Ibrahim lulus saking uji an meniko. Panjenenganipun tuhu lan ikhlas ngorbanaken putra kinasih.
Nabi Ismail, minangka simbol ingkang paling diremeni ugi perkawis ing kang saged nggoyahaken iman, simbol kangge perkawis ingkang dadosa- ken kita wegah nampi tanggungjawab. Simbol kangge perkawis ingkang jluntrungaken kita gesang
dewe, ateges simbol kangge sedaya ingkang saged nyasaraken kita.
“Nabi Ismail” minangka simbol ingkang paling diremeni. Saged ugi “Is-mail-Ismail” lintunipun arupi donya brana, mobil tuwin motor enggal, gri ya mewah, jabatan hinggil, sawah wiyar utawi simpenan arto, simpenan tanah lan simpenan lintunipun. Punopo kita tuhu lan ikhlas ngorbanaken “Ismail-Ismail” kita kangge nggayuh tujuan gesang ingkang langkung mul ya lan adi luhung inggih meniko ridhanipun Gusti
alane Islam ugi gumantung dateng lelakon ingkang kita lampahi. Islam sampun ngajara- ken ingkang sae lan luhur, ning wong Islam piyambak ingkang kadang-kadang ngrusak piwulang ingkang adhi luhung meniko, sing maune apik, jalaran kelakoane wong Islam, agama Islam dadi bubrah lan ala. Kados didawuhaken dening Syakib Arselan
“Islam ngono ketutup saka kelakoane wong Islam“. Boten namung agama, kamulyane pribadi ugi gumantung dateng sapinten kula panjenengan saged nglawan godane hawa nafsu. Nafsu ala jluntrungaken manungsa dateng panggenan sing asor, punopo malih menawi nafsu meniko ditunggangi setan. Boten wonten saenipun tiyang ingkang nglakone
awon nuwukaken senenge setan ngrencangi ma nungsa, ngumbar hawa nafsu bade nebihaken saking sesrawungan sa- pada-pada utamanipun tiyang ingkang sae. Tambah ageng
Kejawi meniko, ngumbar hawa nafsu tuwin maksiyat medhotaken hubu ngan kaliyan Gusti Allah, meniko nuwuhaken wantun lan kendel nglang gar dawuhipun Gusti Allah, nglanggar larangane Allah dados bagian ge- sangipun, dosa setunggal nuwuhaken dosa lintune, malahan sesumbar lan sesorak kanthi swara sing seru “He manungsa dino iki tak lakoni do sa iki lan iki, dino iki tak langgar dawuhe Pangeran, ora ana wedi lan kwatir bakal cilaka, ora ana sing arane siksa neraka, nyatane aku isih meger-meger tur seger waras”. Ora ngelingi yen deweke wis dadekna uripe tanpa guna. Gesang ingkang dilampahi boten wonten reginipun senajan mung sak se’-te’ng, muspra tanpa makna, yuswane siya-siya bo-ten migunani kejaba mung bubrah lan cilaka. Manahipun ketutup saking kesaenan lan kebajikan, piyambakipun ke’lem ing kemaksiyatan lan dosa lali marang jati diri lan kamulyaning manungsa, uripe ora kajen, asor ra ana regane, akhire piyambake kelangan kabegjan urip wonten donya pu-napa malih benjang wonten akhirat.
Kita sedaya kedah sadar, utamine tiyang ingkang solah bawane ala, yen maksiyat meniko akibatipun boten amung kangge piyambakipun ning su mebyar lan merambah dateng sedaya umat manungsa. Musibah arupi bencana alam dados piwulang supados kita sami muhasabah (intropeksi) dosa napa ingkang sampun kita lampahi ngantos alam boten amung bo-ten purun kekancan nanging kaya-kaya sampun ngukum kita kanthi sa- nget. Tuyo jawah ingkang asalipun mbeto rahmat (al-
lelakone manungsa. Kados umat Nabi Nuh AS ingkang nyrengkel lan kebah kedzaliman (al-Najm:52) dilebur dening banjir bandang (Hud: 40) Umat Nabi Shaleh
maksiyat, homo sex lan selingkuh (Hud:78-79) dihancuraken dening gempa bumi dahsyat (Hud:82).
Sedaya kala wau dados piweling supados kita ajrih lan purun nebihi do-sa, boten anggampangaken maksiyat. Sedayanipun dados piwulang supa
“lan pada jihada sliramu kabeh ana dalane Allah klawan banda lan jiwamu, mengkowo iku becik kanggomu yen sliramu pada ngerti”.
Ugi dawuh Panjenenganipun wonten surat al-Haj; 78
“lan pada jihada sliramu kabeh ana dalane Allah klawan sak bener-benere jihad, Gusti Allah wus milih sliramu, lan Deweke ora sapisan-pisan gawe ana urusan agamamu barang sing supek” Mangga enggal-enggal nindaaken kesaenan senaosa kedah ngorbanaken punapa ingkang diremeni, mangga enggal cancut nyuciaken manah sa-king perkawis ingkang dibendu dening Allah, mangga enggal-enggal tau-bat supados angsal pangapurane Gusti Allah, amargi amung Allah ing- kang saged
NIAT INGSUN AMATEK AJIAN SEGORO GENI ...
DIIJABAHI MARANG GUSTI KANG NGGADHA GENI ...
SIRO KANG KASEBUT RATUNING GENI ...
SIRO KANG KASEBUT JAGADE GENI ...
SIRO KANG KASEBUT SEGORONE GENI...
sugeng rawuh nda..: Tontonan baru
ngomongke nganti Selasa esuk ana 85 titik panas utawa hotspot sing katon ing Sumatra, kesebar neng wilayah Jambi, Sumatra kidul lan pana anyar, Rengat, Pelalawan dadine nggawe jark pandang sanget kewates.
"Ancamane bisa nganti November mengko, neng Sumatra ugo Kalimantan, keluk uga cukup akeh lan wis neras sajrone seminggu, lan amarga kegawa angin uga mlebu menyang wilayah Batam lan Singapura," gamblang Sutopo.
Data BNPB ngaranekne ancaman kobongan alas ora mung neng alas Sumatra lan Kalimantan, nanging uga neng kawasan alas sing ana ing gunung Merbabu sing manggon neng petang kutha neng Jawa tengah lan gunung Watangan Puger neng Kabupaten Jember.
"Iki iseh luwih parah neng tahun 1997 kepungkur, pas kuwi suhu raen segara luwih adhem neng wilayah saben banyon Indonesia lan dampake ugo luwih amba, kobongan alas iki kedadean amarga kekeringan neng Sumatra lan Kalimantan sing dipengaruhi dening El Nino kanthi fenomena siklon tropis sing ana neng lor Indonesia sekitar Filipina ketuke Kalimantan Tengah, Wetan lan Sumatra curah udan luwih ngurang amarga ana siklon tropis iki," gamblang kukuh.
ora mudeng, sing penting anak bojoku iso madang, sandang, ono papan. karo pendidikan, aku ora butuh opo2. sing
negari mentawis / Wonten kecap gempaling carita / Tur sami tedhaking maos / Pan ingkang rumuwun / Duk bedhahe ingkang negari / Majapahit semana / Kathah kang tan anut / Para putra myang sentana / Samya kesah ing wana / Tuwin ing ardi / Kathah
Sakesahe saking Majalengka / Datan karuwan sedyane / Mangilen purugipun / Manjing jurang aminggah ardi / Anepi guwa sonya / Wus lami cinatur / Amung kalih garwa putra / Pan kalunta lampahira siyang ratri / Acegah dhahar nendra //3. Prapteng nagri Panaraga nenggih / Sampun panggih kaliyan sang raka / Anenggih Bathara
Bathata Mulya / Sanget pamintaning batos / Sageda nggenti pulung / Mengku ing rat tanah Jawi / Jumenenga narendra / Ing sapungkuripun / Sanget mbanting sarira / Duk semana Dyan Lembu Amisani nenggih / Lami sampun muksa.6. Lan kang garwa kantun
Duk semana wanci bedhug tiga / Ana swara dumelinge / Kulup Wanabayaku / Lah kentara sangking ing riki / Ngalor
Ing gegisik lampahira ririh / Acengkrama ing samarga-marga / Kapirangu ing galihe / Ningali samodra
ing Parang Tritis / Neng riku amemuja //11. Pringgabaya rahaden tan keksi / Amung meleng nenedha ing sukma / Wus natas bangun
Mangir wus prapti / Dyan kendel mangun tapa //14. Adhedhukuh neng riku wus lami / Akesosra marang tangga desa / Ing prapat panca limane / Wong urut Praga suyud / Keh kemilik dhateng ing Mangir / Semana sampun ajar / Ing Mangir jalma gung / Wetara wong sewu ono / Ingkang sami tumut dhukuh ing Mangir / Tuwin sami sawita //15 Raden Jaka semana wus krami / Angksal nake tiyang alelana / Sangking Juwana wijile / Tumut
pekik warnane / Apan dewasa sampun /Kinramakaken nenggih kang siwi / Pan angsal putranira Ki Paker punika / Kelangkung binuja krama / Enengana ingkang lagya nambut kardi / Warnanen Jeng Susunan //17. Adilangu sampun udanening / Yen Ki Ageng Wonoboyo / Badhe uliya kinaot / Nging dereng angsal guru / Jeng Susunan arsa nindaki / Nanging mindha kawula dennya amertamu / Kuneng ingkang namur lampah / Ki Ageng Mangir punika wuwusen malih / Kang lagya nambut karya //18. Abusekan ingkang nambut kardi / Tata tratag miwah tetuwuhan / Pepajangan rampung kabeh / Langse kumendhung kendhung / Saka sami dipun ulesi /
pernahipun / Risedhengnya sanggata mijil / Gangsa munya angraras / Sinden swara rum / Sampun samya ingacara / Lajeng dhahar sagunge kang tamu singgih / Mung sang wiku tan dhahar //22. Kyai Ageng Mangir aningali / Yen tamune setunggal tan
Ingkang pindha kawula tur sumbang / Tigang buntel ing kathahe / Majeng alon amatur / Nggih Ki Ageng kula ngaturi / Panjuring tumbas sedhah / Paringing Ywang Agung / Ki Ageng nampeni inggal / Kagyat ing tyas / Ki Ageng aniti warti / Kisanak pakenira //24. Inggih pundi wisma dika yekti / Lawan sinten
nuwun wangsula / Sigra kesah tan mawi dipunwangsuli / Medal sangking mendhapa //25. Pan kawur jalma kang ngladeni / Wus tan katon prapteng dhadhah sigra / Jeng Sunan busana kaot / Lawan ingkang
wilis respati / Ngagem epek kencana //26. Lawan ingkang ndherek agung / Upacara lir demang desi / Desthare bangun tulak /
linggih / Ler piyambuk apan munggeng tengah / Nganan ngering tamu akeh / Ki Ageng munggeng ngayun / Tur perbage mring lagya prapti / Tamu matur anedha / Pasiyan kang dhawuh / Ki Ageng matur tetanya / Inggih Kyai paduka priyagung pundi / Sinten kekasih tuwan //A S M A R A D A N A1. Akarya brangta ing galih / Sumaur keng lagya prapta / Ing Kembanglampir sun Angger / Raningsun Demang Melaya / Tuwi ing pakenira / Ki Ageng matur anuwun / Sigra dhedhaharan medal //2. Ingkang adi-adi prapti / Wus aglar munggeng ngayunan / Ki Ageng umatur alon / Suwawi paduka dhahar / Sawotening adhekah / Kang mindha tamu sumaur / Manira luwih tarima //3. Rineksana
Tan dhahar mung busanane / Ingkang pinaring dhaharan / Dadya matur mangerpa / Kandospundi ta pukulan / Tan dhahar mung kang busana //5. Sedaya dipunleleti / Sawarnanipun dhaharan / Kang mindhawarna saure / Jer iku kang sira
gupuh / Umatur sarwi ngrerepa //7. Duh Gusti Sang Maha Yekti / Kawula atur prasetya / Nuwun kawejanga mangke / Jeng Sunan nolih angandika / Dene Ki Jebeng sira / Anututi marang ingsun / Apa paran kersanira //8. Ki Wonoboyo tur bekti / Amba ayun andhedhepok / Andherek ing karsa Tuwan / Nadyan pejah gesanga / Jeng Sunan ngandika arum / Yen Sira temen ing manah //9. Ingsun gelem asuning margi / Nging mengko sira balia /
Wus atut palakrami / Ki Wonoboyo ngandika / Mring putra raden panganten / Lah Kulup sira karia / Den becik apalakrama / Gumantia marang ingsun / Ki Ageng Mangir namaa //12. Ingsun angulati Gusti / Mring Kembanglampir kang dhekah / Tan mulih-mulih katengong / Yen tan panggih guruningwang / Sun madhep mring kamuksan / Kang putra matur rawat luh / Kawula dherek ing Tuwan //13. Ki Wonoboyo
dhukuh kene / Ki Wonoboyo gya kesah / Apan datanpa rewang / Katiwang ing lampahipun / Tan ana kacipteng driya //14. Amung welinge sang Yogi / Ing Sekarlampir sinedya / Datan kawarna lampahe / Ing marga pan sampun prapta / Kembanglampir semana / Pan inggih kapanggen suwung / Dhukuh asuwung kewala //15. Mung ana masjid sawiji / Padasan enceh satunggal / Balumbange asri tinom / Nging tan ana ingkang tengga / Ya ta Ki Wonoboyo / Akendel wonten ing riku / Tanpa dhahar tanpa nendra //16. Ngantya kawan dasa ari /
marang agami / Den sukurena ing sukma / Hyawa pegat nestapane / Rineksana wus wijenang / Sejatining agama / Wus tamat
kaya ing kuna / Tata likur kawlas ayun / Agunggung-gunggung kerajan //22. Iku sesiriking ngelmi / Nanging wus pasthi ing wuntat / Jalma busana kajene / Ki Wonoboyo tur sembah / Langkung
nglampahi / Jeng Sunan wus tan katingal / Ki Wonoboyo sirage / Raina wengi lumampah / Tan kawarna ing marga / Pelawangan sampun rawuh / Neng riku amangun tapa //25. Barang tapa den lampahi / Ngalong ngluwak udan-udan / Angeli yen banjir gedhe / Yen rina angon reditya / Nggenteni wong kang gegawa / Sinung pangan kawlas ayun / Aweh payung wong kudanan //26. Wus katarima ing Yang Widi / Agal alit tan kewuhan / Dadi barang ing ciptane / Sunana sang Apandhita / Akorud ingkang kama / Sampun takdiring Yang Agung / Cinipta seking dadya //27. Kuneng ingkang wus angsal sih / Ing Mangir ingkang kocapa / Kang gumanti ing ramane / Ki Ageng Mangir taruna / Wus lawas antaranya / Kang garwa nggarbini sampun / Antara wus pitung wulan //28. Semanarsa den tingkebi / Ndhatengaken kawula wangsa / Samya kinen nyambut gawe / Lanang wadon sami prapta/ Tanapi tangga desa / Prapat manca lima rawuh / Rerewang
tetuwi sampun / Prapta ing Mangir wus lenggah //30. Garwa putra matur aris / Sangking ing pundi Paduka / Ki Wonoboyo delinge / Ingsun tekeng
Plawangan / Ngabekti marang Ywang Manon / Kuneng gantya kang lagi wirayat / Dhayoh saya geng prapta / Lanang wadon pun gumuruh / Nambut gawe bak piyambak //32. Kacatur tamu pawestri / Ing Jlegong warnane endah / Anake Demang Jalegong / Estri sampun diwasa / Nanging dereng akrama / Angrencangi nakir wau / Kekirangan gegaman //33. Mirsa Ki Wanabekti / Ngasta lading seking pelag / Ni Rara umatur alon / Anuwun nyambut sekingnya / Karya nakir punika / Seking sinungaken sampun / Sarwi angling pawekas //34. Lah Rara lading puniki / Yen wis nggennya nambut karya / Aja kongsi glethak glethek / Neng ngandhap iku tan kena / Yen kungkulan wanodya /.Seking tinampenan sampun / Kinarya nakir agentya //35. Sampun rampung
Rara ingkang nyambut / Seking musna manjing garba //36. Dadya wawrat sang lir suji / Ki Wonoboyo tetanya / Amundhut sekingira ge / Sang Rara matur anembah / Kagungan Tuwan ical / Neng ngandhap kelasa wau / Kalenggahan sirnanira //37. Kiyai Ageng miyarsi / Langkung merang ing wardaya / Lajeng kesahira age / Tan poyan ing garwa putra / Lajeng manjing ing guwa / Asru tobat ing Hyang Agung / Dene tan kena ing coba //38. Langkung bantere mangun teki / Genti ingkang winurcita / Nenggih Ni Rara Jalegong / Bubar sing Mangir semana / Tan kawarna ing marga / Wus prapta ing wismanipun / Pan sampun antara lama //39. Kesah marang ing wanadri / Merang umiyat ing kathah / Dening dereng karma mbobot / Langkung dennya kawlas arsa / Sampun prapteng semaya / Anyakiti neng wana gung / Langkung dennya ngayang-ngayang //40. Tan saged lair tumuli / Mila kadelah ing
saged ningali sunu / Dene tan rupa manungsa //42. Taksaka ageng nglangkungi / Apanjang ngleker ing rawa / Pirsa ibune meh layon / Sarpa saged tata jalma / Welas marang ibunya / Nangisi sarwi amuwus /
nglangkungi / Nanging tan saged lumayu / Ula ngucap tetanya / Balik ingsun wartanana ingkang yoga //2. Ni Rara alon angucap / Saking jrih sarwi gumigil / Sun tan wruh sudarmanira / Sebab sun durung alaki / Dene sun anggerbini / Saking Mangir
kagyat ajrih arsa kesah //5. Pujangga gumuyu suka / Nggih Kiyai sampun ajrih / Suwawi sami alenggah / Kawula nuwun upeksi / Ki Geng Mangir langkung jrih / Gumeter nggenira lungguh / Ngucap gugup nggeragap / Teksaka apa sireki / Tanpa sangkan umatur ponang pujangga //6. Aturipun tata jalma / Kawula inggih Kiyai / Nuwun pirsa jengandika /
Pandhita //9. Kiyai Ageng ngandika / Ingsun karya pasang giri / Kelamun sira abisa / Nglengkeri gunung puniki / Tepung sirah dumugi / Lawan buntutira
Wonoboyo trengginas / Ilat pinancas ing cundrik / Tugel runtuh ing siti / Cinipta
dhawah ing arga / Kidul kilen pernahneki / Wetan Lowanu nenggih / Gugraking bathang ngganda rum / Sirnaning bathang ula /
Nengna kang sampun mukti / Ki Wonoboyo winuwus / Lajeng kesah tirakat / Waos Ki Baru cinangking / Ngidul ngilen
Wonoboyo gya wangsul / Lajeng tapa anangsang / Neng kajeng gurdha wus lami / Sampun gentur Ki Wonoboyo sampurna //16. Kantun waos kang sumladhang / Nenggih neng kayu waringin / Nanging katingalan sarpa / Ageng panjang ngrajihi / Ngakak rina wengi / Kathah jalma kang karungu / Tuwin ingkang uninga / Yen ula ageng wringin / Samya ajrih langkung singiding kang wana //17. Jalma mara jalma pejah / Sato mara, mara mati / Kuneng ingkang wis
marang eyangira ngarga //19. Tapa neng Gunung Arbabwa / Wus lawas ingsun tan tuwi / Kang putra matur sumangga / Ki Ageng sigra lumaris / Tan kawarna ing margi / Wus prapta Arbabu Gunung / Panggih suwung kewala / Tanya mring sabate nenggih / Marang ngendi Kiyai dennya akesah //20. Kang tinanya matur seca / Sampun lami ta Kiai / Kesahe ambekta tumbak / Dhapuring
ing galih / Dadya neknung Ki Ageng aneng jro guwa //21. Wus lama antaranira / Marengi dina sawiji / Ya ta wanci labuh tiga / Wonten suara kapiarsi / Ujaring swara dumling / Aja sungkawa sireku / Lah kidul ika ana / Kayu gurdha gung sawiji / Ya neng kono
Tumrun anakireki / Dadi pusakaning ratu / Kang mengku ing rat Jawa / Wus nir swara Kyageng nglilir /
Neng pinggir jurang tumawung / Ki Ageng wus lumeksana / Tan ana baya kaeksi / Mung ujaring kang wangsit / Ingkang pineleng kalbu / Lajeng lumebet enggal / Neng ngandhape kajeng wringin / Aningali an ula geng sumladhang //25. Angakak ratri lan siyang / Hatnya melet lira pi / Ki Ageng tapa ing ngandhap / Antuk kawan dasa ari / Tan dhahar tan aguling / Sanget denira manekung / Manah tan kaya-kaya / Umadhep pasrah dhumatheng ing Ywang Kang Murba //26. Marengi Dina Jumungah / Kaliwon bangun kang awanci / Wuryan kang rama katingal / Ki Ageng Wonoboyo ngling / Lah kulup dipun aglis / Sira ambila den gupuh / Ingkang katingal naga / Pan iku tumbak sayekti / Langkung ampuh iku pusakaning nata //27. Kang mengku ing Tanah Jawa / Iya ingkang wuri-wuri / Pan ingkang uwis sampurna / Ja sira kaliru kapti / Lan ambilen den aglis / Ki Wonoboyo nir sampun / Ki Ageng Mangir trengginas / Pethite naga pinusthi / Gya sinendhal
warti / Wangsite eyangipun / Langkung denira bingah / Pan sampun antara lami / Wus kasusra Ki Ageng Mangir prabawa //30. Marga sangking waosira / Jalma kanan karing ajrih / Kathah sami kumawula / Dhumateng Ki Ageng Mangir / Langkung mandhireng galih / Tan arsa seba ing Prabu / Duk lagya Nagri Pajang / Ngantya mangke panjenengan ing Mentaram //31. Nanging wus
purun seba Mentarum / Gunge wong tuwa-tuwa / Ing Mangir sami ngaturi / Kacundhuka dhateng sang Prabu Mentaram //32. Dene ta sampun kasusra / Mentaram ratu sineki / Rat Jawa tumiyung samya / Pasisir manca negari / Kedhu miwah Bagelen / Banyumas Tegal wus teluk / Ing Banten Pajajaran / Jakarta sami sumiwi / Kantun ngriki bawah alit dereng seba //33. Ki Ageng Mangir angucap / Ingsun wani aprang tandhing / Lawan sang Prabu Mentaram / Ing ngendi nggone kepanggih / Lan ingsun tan ngregoni / Marang jenenge ing ratu / Mung
gelem seba / Mring Senopati Mentawis / Yen kelar anadhahana / Tumbak sun Ki Baru iki / Yekti gelem sun bekti / Marang sang Rajeng Mentarum / Kuneng kang asung rembag / Sagung wong tuwa ing Mangir / Kawarnaa Mentarum tan pegat gustha //MADYANING PALUGONM E G A T R U H1. Kawarnaa risang Prabu ing Mentarum / Langkung pangunguning galih / Sasedanira kang sunu / Senopati ing Kadhiri / Aneng madyaning
Lah ta Paman Adipati / Mandaraka ulun taros //4. Aprakawis dhusun ing Mangir puniku / Pan sampun tita ing mangkin /
kenging ginampil Prabu / Yen sisip ambebayani / Karya risaking wadya gung / Lan nistha jeneng nerpati / Amungsuh bekel bebaon //7. Kalih wonten sayektine kang pakewuh / Adarbe pusaka adi / Waos dhapuring Baru / Ampuhe kepati-pati / Nadyan
Mentawis / Yen suwawi karsa Prabu / Putranta rahaden Dewi / Ingkang linurug ing kewuh //14. Lun panekkan mendhet mina jroning kedhung / Kang toya meksih abening / Mina kenging satuhu / Mesem Risang Senopati / Ngartika sajroning batos //15. Sigra jengkar kondur ngedhaton sang Prabu / Ingiring ing para sari / Kang bedhaya kalih lajur / Ngampil pacara nerpati / Supraptanira ing regol //16. Para garwa sedaya sami amethuk / Kinanthi
Sampun lenggah angadep sagung pra arum / Warnanen pasowan jawi / Wus bubar sedaya mantuk / Mring wismanirapribadi / Sami prayitna ing batos //18. Warnanen Ywang Bagaspati / Ywang Candra ingkang gumanti / Ri sedheng purnama tuhu / Sumilak padhang
Dyan Adisara wot //20. Sigra lengser Disara ing ngarsa Prabu / Wus mijil sangking jro puri / Prapta Mandaraka pangguh / Kalih Jeng Kyai Dipati / Ni Adisara turnya alon //21. Jeng Kiyai lun dinuta putra Prabu / Panduka dipun aturi / Malebet dhateng kedhatun / Cundhuk putranta Nerpati / Dipati Mandaraka gupoh //22. Sampun
Den Ajeng Pembayun nenggih / Katindakeno ing kewoh //25. Pangarsane Martalaya ingkang patut / Dhadosa dhalang
sampun kari / Amomonga ing sang Ayu / Dadosa penggender benjing / Denakena suta yektos //27. Sri Narendra miyarsa pareng ing kalbu / Inggih Paman pun prayogi / Lan Adisara den gupuh / Timbalana si Adipati / Martalaya
kawarna ing Martalaya wus rawuh / Panggih lawan Ki Adipati / Tuwin kalih kadangipun / Katri sampun den dhawuhi / Ngandikan manjing kedhaton //30. Tur sandika sampun kerid lampahipun / Lajeng tumameng jro puri / Prapta ing
ingsun / Duraka ing lair batin / Lara wirang sangking pakon //37. Dadya matur sandika sarwi amuwun / Kang putra
Dhalang dika paring / Ringgit sakothak puniku / Gangsa gender wus paring / Suling rebabe kinaot //39. Wus
Dipati Mandaraka / Sampun medal sangking sajroning kedhatu n / Ndhawuhi wong kapetangan / Njampangi sang Raja
nuwun turnya / Tanya malih sinten wewangenireku / Lan sangking pundi pinangka / Ki Dhalang amatur aris //5. Kawula pun Sandiguna / Angsal ulun Negari ing Kedhiri / Andherek mring Gusti ulun / Senopati ing Pamenang / Mbalik dhateng gusti sang Prabu Mentarum / Nging seda madyaning rana / Keng sampyuh lan pun Pesagi //6. Mila wonten Mentaram / Ki Geng Mangir mangkya ngandika ris / Kula nedha damelipun / Kisanak ndika mayang / Wonten ngriki Ki Sandiguna turipun / Sumangga yen wonten karsa / Semana sampun alatri //7. Tata wayang neng pringgitan / Ingkang nggender Adisara respati / Sang Retna lenggah neng pungkur / Ira Ki Sandiguna / Saradipa punika nabuh kempul / Sandisasmita angendhang / Wus lajeng lekas aringgit //8. Lampahane Pikukuhan / Ki Ageng Mangir ningali neng mendhapi / Mulat ingkang atmajanipun / Dhalang ayu utama / Nora linyok sagung wong ingkang anggunggung / Ki Ageng branta ing nala / Sakbandanira aringgit //9. Tinimbalan mering mendhapa / Ki Geng Mangir Tanya wecana manis / Rarestri lenggah ing pungkur / Dika kapernah napa / Kiyai Dhalang Sandiguna lon umatur /Punika anak kawula / Lairan saking Kedhiri //10. Ki Ageng malih tanya / Nggih punapa teksih legan puniki / Sandiguna aturipun / Mila teksih alegan / Dereng wonten kang dados
Mupu tiyang ngumbara / Tanpa wisma, Ki Ageng wecana arum / Lah dika Kyai tetepa / Awisma wonten ing riki //12. Tan ginustha rembagira / Sang Retnayu ingaturaken aglis / Ing dalu ingkang winuwus / Dyah arsa cinengkraman / Sang Retnayu akekah sarwi anuwun / Ki Ageng nglimur ngrerepa / Paran Nimas dadi galih //13. Wong ayu ngur memundhuta / Ingkang adi-adi dasih ngladosi / Sang Retna nembah umatur / Alon sarwi karuna / Kyai Ageng kawula matur satuhu / Dede atmajaning dhalang / Kula putra ing Mentawis //14. Margine kawula kesah / Pan tinari krama kula tan apti / Sanget duka Rama Prabu / Kula pilalah pejah / Milanipun kalampahan kula tinundhung / Sing pura mila ngembara //15. Kawula pinundhut anak / Dhateng dhalang
kawlas arsa / Nging wonten panuwun mami //16. Panduka sowan Mentaram / Ing Jeng Rama kawula nggih umiring / Tamtu bingah Rama Prabu / Darbe mantu Panduka / Mung punika kang dados panuwun ulun / Yen Panduka datan arsa / Sowan dhateng Mentawis //17. Sayektos sun plaur pejah / Boten purun kawula angladosi /
Gusti sun turut sira / Sun seba Rajeng Mentawis //19. Dilalah kersaning Sukma / Ki Ageng Mangir manahira agampil / Sangking sanget nandhang wuyung / Marang kusumaning dyah / Kyageng Mangir ngrerepa “Dhuhmirah ingsun” / Nanging Gusti jampenana / Kang abdi
lurung / Pinunggel kang asmara / Sang Dyah Ayu sampun anglanggati sampun / Kawarnaa
nedha sami aseba / Mring Mentaram ngaturaken sang Putri / Ki Sandiguna andheku / Inggih dhateng sumangga / Ki Geng Mangir ngundhangi mring nak putu / Tuwin ingkang kulawangsa / Ing Mangir sami kinerig //25. Dandan tandhu lan jajaran / Tuwin gawan tur atur mring Mentawis / Busekan wong Mangir sampun / Sumekta upacara / Lan bebetan asrah bulu bektenipun / Kuneng ing Mangir kang dandan / Ucapen ki Gunasandi //26. Ing ndalu apirembagan / Saradipa ingutus tur upeksi / Ing Gusti Rajeng Mentarum / Dalu denira mangkat / Tan kawarna ing marga ing lampahipun / Enjing prapta ing Mentarum / Lajeng tumameng jro puri //27. Cundhuk ing sang Senopatya / Saradipa sumungkem ing pada Ji / Sarwi alon aturipun / Ulun ngunjuki pirsa / Sampun katur saniskareng ngutus / Tuwin solahe neng kana / Sampun katur
prayitneng wisthi / Ananging ta dipun samun / Mandaraka tur sandika / Ingundhangan sagung wadya ing Mentaram / Wus sami prayitneng baya / Kuneng nagri ing Mentawis //30. Ing Mangir kang kawarna / Kyai Ageng arsa utusan dingin / Tur uninga ing sang Prabu / Mentarum
Kuneng ta ingkang lumaku / Kawarnaa Mentaram / Sri Narendra miyos sineba wadya gung / Lenggah ing dampar kencana / Munggeng ing Bangsal Pangrawit //32. Pepak gung putra sentana / Kyai Depati Mandaraka munggeng ngarsi / Tan dangu na jalma
Narendra pangandikanira arum / Lah sira kinongkon apa / Marang Ki Ageng ing Mangir //36. Duta umatur wotsekar / Lun dinuta gusti atur upeksi / Ki Ageng Mangir pukulun / Ngaturaken pejah gesang / Tur uninga konjuk ing Gusti sang Prabu / Ing mangke manggih wanodya / Angaken putra Nerpati //37. Den Ajeng Pembayun nama / Lamun yektos putra dalem Nerpati / Didalem Mangir cumundhuk /
Sukmamanangsa / Sun ulati wus lawas tan kepanggih / Mengko jebeng Mangir nemu / Ingsun sokur ing sukma / Besuk apa nggone seba putraningsun / Pan ingsun utusan mapag / Mring putrengeng Nini Putri //39. Ing benjang respati sowan / Sri Narendra
ngedhatun / Kang sewaka sampun bubar / Sedaya mangati-ati //41. Duta tan kawarneng marga / Lampahira ing Mangir
dasih //42. Sumekta enjinge budhal / Wong ing Mangir kerig samya umiring / Gegaman wetara sewu / Tuwin ingkang
munggeng ing ngayun / Upacara munggeng ngarsa / Ing wuri wongmager sari //45. Gotongan lampah ngarsa / Ingkang badhe katur Raden Mentawis / Apan kathah waranipun / Gotongan myang rembatan / Lampah ndulur asri munggeng ing marga gung / Rembeg lampahireng wadya / Akathah tiyang ningali //46. Ing Mangir sampun kawuntat / Lampahira Karasan sampun prapti / Arerep wonten ing ngriku /
wau Ki Ageng Mangir / Pangeran Mangkubumi menthuk / Dhumateng ingkang putra / Nulya rerep sira Den Ajeng Pembayun / Umatur dhateng kang raka / Nenggih Ki Ageng ing Mangir //50. Lah punika Kangjeng Paman / Pangeran Mangkubumi ingkang satunggil / Paman Pangran Singasantun / Amethuk ing kawula / Ki Geng Mangir sangking turangga tumurun / Aris denira lumampah / Panggih Jeng Pangeran kalih //51. Ki Baru tan kena
sami tata lenggah / Namudana Pangran kalih mring kang rawuh / Nuwun Ki Geng Mangir turnya / Pangeran ngandika malih //53. Dhuh angger
Aji //54. Sampun sagelar sapapan / Langkung ewet sang Nata tan manggihi / Tan taningal seca tuhu / Ngabekti wong atuwa / Yen sembada Angger luwung kinen mundur / Sagunge ingkang gegaman / Rumeksaa dalem Mangir //55. Menawi andika lama / Neng Mataram ing wuri langkung watir / Dene ingkang atut pungkur / Amungna upacara / Nadyan gaman mungna sawetara tumut / Pantese sowan ing Nata / Sampun angaget-ageti //56. Bupati andher aseba / Para mantri Majegan sampun nangkil / Prajurit barisnya tepung / Munggeng alun-alun aglar / Ingkang saos badhe methuk sang Dyah Ayu / Ingkang sangking pangambaran / Saha prayitna ing westhi //57. Sang Nata alon ngandika / Paman Mandaraka sumangga kardi / Manira wonten kedhatun / Ing jawi jengandika / Sang
leh milu / Mung karia upacara / Kang ngiringi mlebu negari //60. Dene sagung pra nayaka / Aseba aneng ing Pancaniti / Wiroguna ingsun
Ingkang ngodhe jalu miwah pawestri / Ngiringa marang kedhatun / Sun aneng Brajanala / Gung prajurit
wadya Kajoran / Wiroguna Pangraken miranti / Prajurit ngubeng kedhatun / Nanging samun barisnya / Sri Narendra sampun kondur angedhatun / Dene sagung para putra / Sedaya neng Srimanganti //64. Ki Ageng Mangir
kang rayi kalih metuk / Matur dhateng kang raka / Jeng Kiyai punika Adhimas methuk / Pangeran Puger Purbaya / Ki Ageng Mangir nuruni //3. Sakedhap tata alenggah /
Lajenga manjing negari //4. Nging sampun mbekta gegaman / Sri Narendra tyas langkung sangga runggi / Sami kantuna ing enu / Namungnya upacara / Lan bebektan lajengan tumut laju / Ki Geng Mangir tur sandika / Wong kawan dasa ken kari //5. Amung kari upacara / Sigra lajeng lampahira lestari / Prapta Pangurakan methuk / Tumenggung Wiroguna / Lan umatur mring Ki Ageng Mangir wau /
uninga ing Jeng Sri Narapati / Prapteng byantara umatur / Putranta sampun prapta / Lan pun Mangir kendel Pangurakan dangu / Ngantosi karsa paduka / Sang Nata ngandika aris //7. Lah wong gandhek timbalana / Putraningsun lan si Jebeng Mangir / Lajua marang kedhatun / Hangywa suwe neng jaba / Nembah lengser wong gandhuk lampahnya gupuh / Sampun prapta Pangurakan / Ki Ageng dipun dhawuhi //8. Nedha Ki Ageng ngandikan / Lan arinta tumameng jroning puri / Raja Ji angayun-ayun / Ki Ageng tur sandika /
Pancaniti tedhak sang putri / Lajeng minggah Sitiluhur / Ki Ageng datan tebah / Lan Ki Baru prapteng Brajanala
pinanggya / Mring Mas Putu ing Mangir langkung jumurung / Wus sami tata alenggah / Kemandhungan amiranti //12. Sang Retna ngaturi priksa / Mring Ki Ageng Mangir wecana manis / Punika Jeng Eyang tuhu / Dipati Mandaraka / Keng nguyunu sedaya tiyang Mentarum / Jeng Rama inggih tan wikan / Sampun dening Yang Dipati //13. Sang Retna lajeng ngabektya / Mring kang kinen alungguh / Dipati
Kumejot sarjoning manah / Dadya matur sang Retna ngasih-asih / Sampun walang driya tuhu / Punika Kanjeng Eyang / Dipitados sampun lampahing praja gung / Lumebet sajroning pura / Tan kenging gegaman ngiring //16. Ki Ageng nuruti garwa / Atur sembah Sumangga Jeng Kiyai / Tan dangu Ni Lurah rawuh / Ndhawuhaken timbalan / Nedha Gusti Panduka ngandikan Prabu / Lumebeng dhatulaya / Panduka Gusti rumiyin //17. Sang Retna lajeng mring pura / Sri Narendra lenggah gegilang adi / Kang rayi kalih neng ngayun / Pangeran Mangkubumnya / Lan Pangeran Singasari keringipun /
sareng katingal / Lan Dirasa ingawe sang Nerpati / Aklih majeng awotsantun / Prapteng byantara Nata / Dyan sumungkem ing suku ngusapi lebu / Sang Retna sarwi karuna /Sang Nata ngandika aris //19. Adhuh Nyawa sun tarima / Wis menenga aja sira anangis / Mundura mring dalem pungkur / Lan sira Adisara / Dinuk ngliring Disara dugeng ing kalbu / Sang Retna tur sembah medhak / Kondur dhateng dalem wingking //20. Pangran Mangkubumi medal / Lan kang rayi Pangran Singasari / Prapta Kemandhungan sampun / Ndhawuhaken timbalan / Lah Ki Ageng Mangir ngandikan sang Prabu / Malebeng sajroning pura / Sandika Ki Ageng Mangir //21. Kerid marang Jeng Pangeran / Kang ampilan sentana kantun jawi / Ki Ageng prapteng kedhatun / Munggeng byantara nembah / Dyan ingawe Ki Ageng aseleh dhuwung / Majeng ndhadhap prapteng ngarsa / Sumungkem pada Nerpati //22. Sang Nata emut ing driya / Dukanira ing kuna andhatengi / Ki Mangir sirah dhinengku / Ketanggor sela gilang / Kapisanan Ki Mangir
Mas Nadzirin ingkang putranipun Pak Hadi ngajeng Masjid ? Kulo piyambek larene Pak Sobihin.
nggawe video company profile kesebut dianggep cukup nduweni prospek positif, ngelingi atusan nganti ewon upaden bersaing. Luwih-luwih wektu iki wis mleboni era Masyarakat Ekonomi ASEAN (MEA).
“Bisnis company profile nduweni peluang sing cukup nggeret. Akeh upaden sing butuh nganyari informasi bidang sing dinyangna saka upaden kesebut. Becik nduwe bentuk video arepa audio visual kanthi singkat,mahamake, simple, lan nggeret,” Tembung mahasiswi D3 hubunganMasyarakat FISIP Undip Semarang, Nadia Zulfa, wektu nglakoke
Tembalang, Semarang, Senin 18 Januari 2016 kalamben.
Diomongke Nadia, durung akeh sing nggeluti bidang panggawen companyprofile, dadine dadi peluang bisnis sing prospektif ing taun iki. Kanggo ngalungguhan upaden, arepa UMKM-UMKM lokal dibutuhake konsep sing salah sijine dikemas ing njero siji audio-video company profile.
Luwih lanjut, tembung Nadia, panggunan audio-video company profile ora mung dadi piranti promosi, Nanging video company profile uga dadi piranti edukasi lan ndheweke kanggo ngantekne informasi marang publik. “Format audio-videocompany profile upaden uga bisa dipublikasikan liwat teknologi informasi internet sing akeh digunakne wektu iki. Kaya ta website upaden, sosial media, nganti
dipadhakne karo kamajuan teknologi sing modern iki. “Mahasiswa dibekali kepriye nggawe media informasi audio-visual sing becik padha kebutuhan zaman,” gamblange.
Nggawe audio-video company profile ora mung sinau ngenani konsep, nanging uga teknik-teknik panjupukan gambar nganti bisa maca peluang bisnis
ammungkin dalan mlebu ngisore papan skor iku lo, ditutup d gawe tribun, lek ngunu yo apik wi, setuju aku
asal ora molor ae mbangune 😀 tiwas mbangun molor, ora iso maen kandang maneh haha
keturutan soale aku isin karo Bojone Mbake Nyaiku jenenge Mas Mamat. akhire aku numpak Prahu ae bar kui aku terus njajal sate klinci tapi sakno Nyaiku ternyata gak oleh mangan, akhire tak siasati
tenan beno nang ngarep omahku/Omahe Bapaku.Masiho wis beno tapi wong2 podo nyante soale dipikir sedelo ngkas mesti banyune sat, ternyata sampe sore banyune gak gelem sat, malah tambah akeh. omahe wong ngarep omahku wis
tersayang) masak urung sampe mateng digudag banyu akhire kompore dipindah nang nduwur mejo, aku karo Nyaiku ambek adiku (Esti
setengah kota gak tau ngalami beno, De e wedi karo banyu aku pusing... soale anakku wis ono nang njero rahime... akhire
Ayo Cah!?...Sopo ae sing gelem ngisi komentar nang ngisor iki kudu nganggo boso jenogoro asli, aku pingin bosone awakedewe ngetren....Jale artekno boso iki nang boso jenogoro!...1.
Pasrah Marang Ibu Kenya Maria (S. Fransiskus saka Sales)
Filed under: Bahasa Jawa, Teks Doa — Leave a comment	June 26, 2009
Dhuh Sang Kenya ingkang suci linangkung, Dèwi Maria Ibuning Allah, kawula …. (nyebut jenengé dhéwé), sanadyana boten pantes pisan-pisan ngabdi ing panjenengan dalem, ananging margi katarik ing sih kadarman dalem ingkang ngéram-éramaken punika, sarta saking kapiluyu kawula lumebat dados abdi dalem, sapunika mawi sinèksen Malaékat pamomong kawula, sarta para Minulya ing swarga, milih panjenengan dalem dados Ratu, Pangayoman lan Ibu kawula.Kawula niyat terus ing manah badhé tansah ngabdi Paduka. Sakuwagang kawula inggih badhé mbudidaya, supados panjenengan dalem tansah dipun abdèni tiyang sadaya kanthi setya tuhu.
Milanipun, o Ibu ingkang ambek tresna, abdi dalem munjuk ngasih-asih, mugi karna rah Dalem Sang Kristus, ingkang sampun katuntasaken kanggé kawula, keparenga ing penggalih mundhut abdi dalem dados golonganing tetiyang ingkang panjenengan dalem ayomi, sarta wisudha dados abdi dalem ing salanggengipun.
Mugi karsaa tansah njangkung dhateng saparipolah kawula, sarta karsaa nyuwunaken sih, murih sasolah-tingkah kawula sampun pisan-pisan ngantos damel gerahing panggalih dalem, utawi Tyas Dalem Gusti ingkang mahasuci.
O Ibu, mugi kawula punika tansah panjenengan dalem panggalih, sampun ngantos wentala ngoncati abdi dalem ing wekdal ajal kawula. Amin.
Versi Jawa Tengah dan Jawa Timur (wayang kulit/wayang orang)
Am C Dm G nopo mriki daleme mbah mangun
ora iso mangan ning ANGKRINGAN..mules loro weteng…reged rupane, malah Andre mbiyen keno Typhus..kapok….
sugeng rawuh nda..: apa kabar sore ini..?
nongkrong wedangan teh di bunderan Hotel Indonesia lha kok terus ketiban telek manuk walet ping pindo...Duh Gusti.... mugi mugi paring pangestu bilih rejeki kawula enggal lancar...nb: teleke ora ono 1 gram..
jarene wong biyen, ketiba taek iku berarti bakal duwe rezeki akeh...so ojo lali karo koncone yo :D
ora wangi koyo kowe... :D **mas anang: tumben kowe ora pertamax mas..?? matur nuwun ah.. kowe jan pren tenan karo aku.. :D*simbok tahu teek: lha mbuh mbok.. lha yen ketiban
donlotanku ki kowe.. :D*om hedi: sante wae om.. awake dewe ki pren.. :D*KaWe: isih we.. arep ngece opo kowe..?? :D*mbak mei: wah nyenengan jan pangerten karo aku mbak.. matur nuwun.. :D*iqbal: lha cocot kurang ajar ora tau diajari PPKn ki ngene iki.. moso dioneke rejeki sarah to nyuk.. aku ora trimo lho.. (
mithong: telek karo susuh ki bedo nduk cah ayu.. IPA mu jaman SD biji piroooo...??? mbok ojo ngambu ngambu sikilku ki lho... keri ngerti ora... :D*mr bams:
wis jelas kuwi...ketiban telek artine kakean doso...wis... ndang mertobat...:-D
*wedhus: siliiit....!!! :P
manuk'e apik'an .... kowe dikon adus..::he509x™::.
kanggo nggoleti informasi bab apa baen sing ana nang Wikipedia basa Banyumasan. Rika teyeng nggoleti informasi bab gawéan apa baén sing kudu
Sugeng rawuh | Daftar isi | Kothak njajal | Pitulung | Pedoman ejaan | Kasalahan umum ing Wikipedia | Bab Wiki | Wikimedia | Kawicaksanan ing Wikipedia | Sudut pandang netral | Panduan tata-letak | Kawicaksanan panggunaan gambar | Artikel sing disuwun
Daftar Artikel | Kriteria kelayakan artikel | Artikel-artikel kang perlu diduweni kabeh Wikipedia | Artikel-artikel pilihan Wikipedia basa Banyumasan | Kriteria artikel pilihan | Usul artikel pilihan | Jadwal artikel pilihan | | Gambar-gambar | Gambar-gambar pilihan | Prastawa anyar
Kedutaan | Milis Wiki-jv | Kopi dharat
Bab kaca owah-owahan | Ringkesan panyuntingan | Suntingan Prasaja | Tetep tenang | Tulung panganggo anyar aja diwedèn-wedèni | Tulisan rintisan | Tutorial | Vandalisme
Aja mangu-mangu nyunting artikel | Nyunting kaca | Miwiti kaca anyar | Paugeran maringi nami artikel | Paugeran mènèhi kategori | Wiki Markup | Tata letak | Pasang Aksara (Ejaan) | Bangun jaringan kaca | Disambiguasi | Etika |Aja kabebanan aturan | Kutipen sumber tulisan | Tapak astani urun-rembug panjenengan ing kaca dhiskusi | Aja nyerang pribadi | Mlebu log sadurungé ngayahi panyuntingan drastis | Pencekalan lan pamblokiran
Rintisan | Artikel sing perlu diterjemahna | Artikel sing perlu dirapikna | Kaca buntu | Gambar sing ora dienggo
Naval Scene ngusulna nek Kaca Utama diganti tampilane lan artikel pilihan uga diganti artikel sejen
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.26, tanggal 26 Mei 2016.
Serat Leluhur | Tagged: begawan wibisana, Prabu
nuwun sakderengipun ngih , Sampeyan niku temennya kakakku Wiro ya... kok pinter to...Soale Waktu Tak panasi IC Flashnya langsung HP di flash lgsng ...Done...HPnya salaman sendiri..ting tung tiing tuung...
Mas.. Salaman ngih.....Tengyu...
utawa cedhak-cedhak Jakarta kana, menyang tahun ngarep dekne kabeh mesti bakal geser menyang wetan amarga infrastruktur wis ndukung banget kaya dalan tol,
saka kabeh kawasan industri neng Indonesia saamba 36,3 ewu hektare.
Pengembangan industri neng Jabar uga dikarepake bisa ningkatake lapangan kerja. Nganti 2014, ana pirang-pirang industri gedhe neng provinsi iki kayata industri panganan (1.037 pabrik, 112 ewu karyawan), tekstil (851 pabrik, 254 ewu karyawan), klambi dadi (740 pabrik, 231 ewu karyawan), lulang lan alas sikil (205
Ndhèrèk Dèwi Maria temtu geng kang manah, mboten yèn kuwatosa Ibu njangkung tansah. Kanjeng Ratu ing swarga amba sumarah samnya.
Sang Dewi, Sang Dewi, mangestanana. Sang Dewi, Sang Dewi, mangestanana.
Crita sawijining krajan ing wewengkon fiksi lan sujarahNaskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.Taun 2008 kapungkur, naskah Babad Kadhiri dibabar maneh dening Boekhandel Tan Khoen Swie. Ing buku weton anyar iki perangan ngarep tinulis ing aksara Latin nganggo basa Indonesia, dene ing mburi sinartan naskah sing tinulis ing aksara Jawa.Buku weton taun 2008 iki tetep tinulis minangka anggitane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja. Ing buku iki diriwayatake, MNg Poerbawidjaja nampa prentah saka panguwasa pamarentah kolonial Walanda supaya nglacak sujarah hadege Kutha Kediri utawa Nagari Kadhiri.Kanthi pambiyantune Ki Dermakandha, sawijining dhalang wayang klithik, lan panabuh gamelan sing jenenge Sondhong, MNg Poerbawidjaja kasil nyathet wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya (Kyai Daha) sing mrasuk ing ragane Sondhong.Asil wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad Kadhiri iki kapetung naskah sing ora tinemu nalar.Prof Dr Edi
nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.Naskah iki bisa dianggep minangka karya sujarah sing kudu didunungake minangka karya fiksi. Nanging bisa uga didunungake minangka cathetan kedadeyan lan pangeling-eling jaman kawuri sing temen-temen kedadeyan.Kanthi mangkono tumrap saperangan paramaos, naskah Babad Kadhiri bisa dianggep minangka crita fiksi, asil karangan. Ananging tumrap saperangan pamaos liyane bisa dianggep minangka kronik sujarah. Panganggep iki bisa wae tuwuh saka tembung “babad” ing irah-irahane naskah.Nanging ing kolofon teks naskah iki nyebut minangka crita pedhalangan. Iki nuduhake yen apa sing dicritakake pancen mung wates rekan utawa karangan. Dene sumber critane uga bisa dianggep minangka wates rekan utawa karangan.Ngemot crita kang wus kababar ing naskah sing luwih tuwaYen ditliti kanthi permati naskah Babad Kadhiri cetha yen asumber budaya lisan. Nanging ing isine naskah uga katon yen njupuk sumber saka naskah utawa teks liya.Ana sesambungan antarane teks siji lan sijine ing Babad Kadhiri.Ing antarane naskah utawa teks sing sinebut minangka sumber yakuwi Serat Aji Pamasa, Serat Jangka Jayabaya lan Babad Tanah Jawi. Uga ana liyane sing kasebut, yakuwi Serat Jayakusuma. Serat Sastramiruda uga sinebut ing Babad Kadhiri kanthi paraga sing duwe gelar Panji.Ing pungkasan karyane, Mangoenwidjaja nelakake yen Babad Kadhiri lan buku sambungane, Kalam Wadi, minangka “cariyos pedhalangan”. Saengga ing kana kene bisa ora cocog kalawan naskah sing wus luwih
sinartan karep kanggo ngudi bebener asal usule papan kadidene pangerten ing ilmu sujarah. Babad Kadhiri mung bisa ditegesi minangka perkara wewangunan budaya. Utawa bisa uga kanggo ndhudhah perkara ing wewengkon budaya.Ing perangan liya ana panganggep yen Babad Kadhiri tetep bisa didunungake minangka tilasing sujarah sing ditinggalake dening bebrayan agung Jawa kanthi basa lan cara mikir sing mligi, kebak cangkriman lan kadhangkala cengkah kalawan nalar wong sing urip ing jaman modheren.Kanthi mangkono, naskah Babad Kadhiri pancen karyane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja, nanging intine crita sing dibabar wus ana lan lestari ing crita pedhalangan sing wus dudu barang aneh tumrap para “kawula”.MNg Poerbawidjaja bisa ditegesi mung wates ngimpun lan nulis tilasing sujarah hadege Kadhiri sing wus direkam ing kalangan “kawula” ing wujud crita asal-usule sawijining desa (aetiologi), dhudhahan sawijining aran utawa jeneng (hermeneutika), legenda, mitos, crita rakyat lan crita babad sing sabanjure diracik dadi Serat Babad Kadhiri.Paraga Buta Locaya sing sinebut minangka sing njaga lan ngreksa tlatah Kediri kanyata ora mung kasebut ing Babad Kadhiri. Jeneng Buta Locaya uga sinebut ing naskah kuna Kidung Purwajati sing ngemot jeneng-jenenge ratu jin panguwasa Pulo Jawa.Kanthi mangkono ana dudutan yen jeneng Buta Locaya kuwi dudu karangane MNg Poerbawidjaja, amarga wus dikenal ing naskah sing luwih tuwa. Crita babagan Krajan Medhangkamulan sing dikuwasani dening Prabu Sindhula kang nurunake Dewata Cengkar uga ora mung kaemot ing Babad Kadhiri.Lelakon uripe Sri Jentayu memper lelakon uripe AirlanggaCrita babagan Krajan Medhangkamulan sadurunge wus kaemot ing Serat Kandha, Babad Tanah Jawi, Babad Sangkala lan naskah-naskah kuna Cirebonan.Mangkono uga babagan critane leluhuring para raja kang lair saka limang sedulur Prabu Among Tani, Sandhang Garba, Karung Kala, Petung Malaras lan Sri Sendayu mujudake jeneng-jeneng kuna sing cinathet ing tradhisi naskah raja-raja Jawa lan Sunda, kayadene kang bisa diprangguli ing naskah kuna Carita Parahyangan, Babad Tanah Jawi, Sejarah Dalem, Serat Kandha lan sapiturute.Sing kapetung narik kawigaten ing Serat Babad Kadhiri yakuwi gegayutan
ngucap sumpah ora gelem urip bebrayan karo priya lan luwih seneng mertapa. Raden Lembu Amiluhur jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma.Raden Lembu Amerdadu jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat. Raden Lembu Pangarang jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa lan Raden Lembu Amerjaya jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma.Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak wadon pambarepe Airlangga sing dadi Biksuni Kilisuci, yakuwi Sanggramawijaya Dharmaprasada Utunggadewi.Dene anak nomer lorone Sri Jentayu sing jenenge Raden Lembu Amiluhur lan jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.Dene anak nomer telune Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat, memper karo anak nomer telune Airlangga sing jumeneng nata ing Daha, yakuwi Sri Samarawijaya Dharmasuparnawahana Tguh Uttunggadewa. Anak nomer papate Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa memper anak nomer papate Airlangga sing jumeneng nata ing Gelang-gelang, yakuwi Sri Maharaja Alanjung Ayes sing sabanjure dadi raja ing Jenggala.Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula sing kerep nyampur
lelandhesan othak-athik gathuk.Ana telung jinis Serat Jayabaya utawa Jangka JayabayaIng andharan bab legenda Kediri sing dadi perangan kawitan ing Babad Kadhiri dicritakake menawa Buta Locaya mbabar andharan babagan dumadine tlatah Kediri.Miturut Bota Locaya sing micara lumantar ragane Sondhong lan banjur wawangunem kalawan Ki Dermakandha sing memba-memba dadi MNg Poerbawidjaja, ya dheweke kuwi sing ngawiti mbabat alas mbukak tlatah Kediri.Sadurunge dadi titah alus sing nguwasani tlatah Kediri nganti saiki, Buta Locaya kuwi manungsa lumrah sing jenenge Kyai Daha. Kyai Daha duwe sedulur sing jenenge Kyai Daka. Wong loro iki bebarengan mbabat alas ing cedhake Kali Kediri utawa Kali Brantas kanthi tujuwan arep didadekake papan dunung.Sabanjure wong loro iki ditekani Sang Hyang Wisnu kang medhar sabda arep ngejawabtah dadi manungsa lan arep jumeneng nata ing papan ding digawe dening Kyai Daha lan Kyai Daka kuwi. Wusana Sang Hyang Wisnu ngejawantah lan jumeneng nata ing Kediri jejuluk Prabu Sri Aji Jayabaya.Nalika kuwi Sang Hyang Wisnu paring jejibahan marang Kyai Daha supaya ngreksa tlatah Kediri saklawase. Yen Kyai Daha wus tumekaning janji, dheweke bakal moksa lan malih wujud dadi titah alus sing bakal njaga tlatah Kediri saklawase lan salin jeneng dadi Buta Locaya. Dene sedulure, Kyai Daka, sinengkakake ngaluhur dadi senapati kanthi jejuluk Kyai Tunggul Wulung. Jeneng Kyai Daka wusana didadekake arane desa, yakuwi desa Daka.Miturut katrangan ing Kitab Ajipamasa sing sepisanan dadi raja ing Mamenang (Kediri) yakuwi Prabu Gendrayana. Raja Kediri sepisanan iki duwe anak Prabu Aji Jayabaya, panjilmane Bathara Wisnu, dadi dudu Wisnu sing ngejawantah.Dununga Krajan Kediri kuwi ing sawetane Bengawan lan sinebut Mamenang utawa Daha. Mamemang kuwi arane sawijining krajan. Dene Daha kuwi arane sawijining tlatah, dhaerah utawa nagari. Sinebut Mamenang jalaran nalika kuwi pancen mujudake negara sing tansah menangan. Prabu Jayabaya kondhang ing tanah Jawa lan gedhe perbawane tumrap raja-raja ing Jawa.Prabu Aji Jayabaya duwe anak wadon sing jenenge Mas Ratu Pagedhongan. Sang Prabu lan anake wadon kerep nglelipir dhiri ing pesanggrahan Wanacatur. Saben tumeka ing Wanacatur, Sang Prabu Jayabaya ora tau mangan sega, nanging mung wates mangan bubur pathi kunir lan temu lawak. Dene para abdi dalem mangan sega jagung. Sang Prabu uga ora tau mangan daging kewan lan iwak loh apadene iwak laut.Hamula kuwi ing kidul wetan Kutha Mamenang ana desa sing arane Desa Kunir lan Desa Lawak jalaran desa kuwi ngasilake pametu sing dadi kekaremane Sang Prabu Jayabaya, yakuwi kunir lan temu lawak. Miturut Ki Buta Locaya, Sang Prabu Jayabaya iki sing nganggit Jangka Jayabaya utawa Serat Jayabaya.Tilas Krajan Mamenang musna jalaran kurugan laharSerat Jayabaya ana telung jinis. Sepisan, anggitane Syeh Sebaki utawa Syekh Subakir, utusane Sang Prabu Ngerum utawa Hadramaut kang menehi tumbal tanah Jawa lan dipasang ing Gunung Tidar, Magelang.Kaloro, Serat Jayabaya anggitane Prabu Jayabaya sing uga kondhang kanthi sebutan Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya.Lan sing katelu, anggitane Pangeran Banjaransari, ratu Jenggala sing sabanjure pindhah ing Krajan Galuh. Anggitane Pangeran Banjaransari iki sinebut Surat Jayabaya, jalaran antarane Prabu Jayabaya lan Pangeran Banjaransari kuwi sejatine padha. Pangeran Banjaransari kuwi titisane Prabu Jayabaya.Sawise ganti ratu kaping pitu, sing jumeneng nata yakuwi Raja Sindhula. Raja iku moksa lan diganti Prabu Dewata Cengkar. Sabanjure digenteni dening Ajisaka, raja sing ora ana sesambungan trah kalawan raja-raja sadurunge.Ajisaka nguwasani Krajan Mendang Kamulan sasuwene telung taun. Krajan iki banjur dikuwasani dening Raden Daniswara, anake Dewata Cengkar, sing sabanjure jejuluk Prabu Kaskaya utawa Prabu Maha Punggung.Sabanjure digenteni dening anake, Prbau Kalapa Gadhing. Sing nggenteni Prabu Kalapa Gadhing yakuwi Prabu Mundingwangi, digenteni maneh dening paneruse, Prabu Mundingsari. Nalika umure krajan Mendang Kamulan 120 taun, ditelukake dening Prabu Prawatasari, raja negara Prambanan sing isih ana sesambungan trah kalawan Prabu Mundingwangi.Krajan banjur dipindhah menyang Prambanan. Ing Mamenang (Kediri) mung ana adipati sing dedunung ing Panjer. Krajan Mamenang ora ninggalake tilas jalaran, miturut Ki Buta Lacaya, nalika wawangunem kalawan Ki Dermakandha, wus kurugan lahar sing asale saka Gunung Kelud.Tilas Krajan Mamemang sing bisa kawruhan hamung candhi cacah papat asil karyane Prabu Jayabaya. Candhi cacah papat kuwi yaiku candhi ing Desa Prundung, candhi ing Desa Tegowangi, candhi ing Desa Surawana lan candhi Arcakuda ing Desa Bogem. Candhi Arcakuda ing Desa Bogem iki ngemot pralambang tinamtu.Prabu Jayabaya nggawe candhi arupa patung jaran sing endhase loro minangka pralambang negara Jawa. Bogem ateges papane mas-masan lan inten barlean. Patung jarane diwenehi plangkan under kang ateges larangan, pepacuh. Jaran tanpa dlamakan sikil ateges tanpa wewaton. Endhas loro ateges ora jumbuh, karepe ing dina tembe wong-wong wadon ing papan kono ora setya marang priya sisihane. Mangkono uga para priyane.Saka lelakone Dewi Sekartaji nganti madege krajan Islam DemakBabagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan.Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer.Negara Daha sing dumunung ing sisih kulone Kali Brantas, ing wetane Desa Klotok lan Geneng banjur salin aran dadi negara Kediri. Miturut andharane Ki Buta Locaya, nalika kuwi sing dianggep dadi sesepuhe tlatah Pulo Jawa yakuwi Pandhita Rara Suciwanungsaya utawa Dewi Kilisuci.Dewi Kilisuci mujudake wanita sing ora ngalami nggarapsari utawa sinebut kedhi. Lan Dewi Kilisuci uga mujudake wanita sing mandhireng lan kuwawa ngrampungake jejibahan lan gaweyan apa wae tanpa pitulungane liyan. Ing budaya Jawa pawongan sing mangkene iki sinebut dhiri.Wanita ing tlatah Kediri, miturut gotheking wong akeh, padha niru pribadine Dewi Kilisuci. Akeh wanita Kediri sing rumangsa dhiri, rumangsa kuwawa ngrampungi jejibahan lan gaweyan apa wae. Kalebu gaweyan lan jejibahane priya. Nanging sing ditiru mung wates sikep dhiri-ne, yakuwi sikep angkuh, adigang, adigung lan adiguna.Sing ditiru dudu pribadine Dewi Kilisuci sing luhur, lila legawa ngorbanake kadonyan lan dadi pandhita kang suci lair batin. Sabanjure sing seneng niru tumindak lan pribadine Dewi Kilisuci kuwi ora mung para wanitane, nanging ora sithik priya Kediri sing uga tiru-tiru dadi umuk, angkuh dan dhiri, nanging dhiri-ne wanita.Hamula, saben ana paprangan, yen sing nantang perang kuwi wong Kediri, wong Kediri mesthi menang. Nanging yen wong njaban Kediri sing ngrabasa utawa nantang luwih dhisik, wong Kediri lumrahe bakal kalah.Sabanjure dicritakake lelakon antarane Dewi Kilisuci, Dewi Sekartaji, Raden Panji Inu Kertapati lan kaanan Krajan Kediri lan Jenggala. Crita roman iki wus menjila dadi crita klasik ing budaya Jawa. Kepara nganti saiki isih lestari ing wujud wayang beber, kacihna wayang bebere dhewe prasasat wus nyedhaki musna.Ing perangan pungkasan Babad Kadhiri dicritakake surute Krajan Majapahit nalika dirabasa dening Raden Patah sing sabanjure jumeneng nata ing Demak. Miturut andharan ing Babad Kadhiri, wiwit madege Krajan Demak engga Pajang, panguwasaning krajan ora gelem nampa wulang agama Budha. Kabeh buku kang isi wulang agama Budha mesthi diobong nganti musna.Nalika madeg Krajan Mataram, wulang agama Budha bisa urip maneh ing madyaning bebrayan agung Jawa. Lan ing jaman kuwi, ana kupiya nglumpukake naskah-naskah kuna kang banjur dipasrahake marang para pujangga. Sabanjure para pujangga kuwi sing nganggit naskah-naskah anyar lelandhesan naskah-naskah kuna sing banjur dadi pakem utawa babad sing kawruhan dening generasi wong Jawa jaman saiki.SUMBER :
Kothak_Njajal&oldid=198208"	Menu navigasi
Mainan! Sun Mar 08, 2009 9:13 pm lha nek mainane gasing piye? kan kudu diputer to...tp apik kok infone.. tengkek
sugeng rawuh nda..: Selamat sore kuta
selamat makan.. tememplek by endik kurang luwih jam 4:28 p.m.,
beeeehhhh mangan ae tekan kuta :))lhoo ndikk, sing komen kok aku thok wkwkwkwwkk
tak terasa sudah lama nggak ngisi blog ini, sama h...
Basiyo Ke Jakarta (Dagelan Mataram); Basiyo Dkk
Mbecak (Dagelan Mataram); Basiyo Dkk
ing akhir Januari menika. Padahal, alokasi KUR ing taun niki ageng sanget, yaiku dumugi
Bank BUMN panampi jatah KUR paling ageng ugi bokmenawi taksih BRI. Amergi, bank punika nggadhahi basis nasabah mikro paling ageng wonten Indonesia.
’’Menawi konjuk KUR mikro, piyambakipun (BRI) nglangkungi, nanging konjuk KUR ritel semu sekedhik ing ngandhap (mboten
punika dereng ditetepke mestinipun, mboten enten watesan saleresipun, nanging dipunsurung kajengen diupayakan datheng arah produksi. Ingkang produksi
Taun lajeng, KUR ingkang disalurkan datheng sektor produktif dumugi Rp 13,3 triliun. Sektor produktif ingkang dipunpangangkah, antawis ipun usaha sektor pertanian, ulaman, industri pengolahan, uga industri griyan.
Konjuk nggenjot penyaluran KUR tahun punika, Bank Mandiri bakal ngathahaken nyambut damel sami kaliyan nasabah korporasi uga commercial banking.
Nasabah-nasabah kesebat diharapke sanguh nyaranke calon panampi KUR ingkang
sugeng rawuh nda..: tentang kathok pendek
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken
korang suke tapai ubi ke tapai pulut??,,sape yg suke tapai ubi ni, amik la ,ade lagi neh...hehehhe
Ageng bemama Kanjeng Kyai Denok dan Kanjeng Kyai Iskandar, dua buah rebab bemama Kanjeng Kyai Grantang dan Kanjeng Kyai Lipur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alstahaug&oldid=872899"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 13 Novèmber 2013.
Witing kelopo jawoto ing ngarco podo sak rukune niki genk Kobra pancen nyoto kulo
wis ditetepke dadi asset nasional yakni tapa bisu Mubeng Beteng nduweni aji filosofis amarga bersifat komunitas utawa ngundang akeh masyarakat kanggo terlibat neng jerone.
Mawa mengandung unsur tunggal gilig utawa gotong royong sing kuwat. “saiki nggak mung dadi warisan Jogja, ning uga warisan
pokoke opo ae jenenge niate gur mbantu lho...nuwun sewu mas... matur nuwun... SAPTO SARDIYANTOCama
kertu nama donderdag, november 09, 2006
kertu namaku... hiks..ora ntek ntek... :'(
tememplek by endik kurang luwih jam 4:55 p.m.,
lah wong warnane merah, nggegirisi jeh, koyo ngejak tukaran :P, piye le entek
piye..??mbokdhe mu..?? ora sengojo kesebut, lha wong pas aku nulis malah ngithik ithik gegerku.. :P*-gt-: enak dolanan iki..?? ojo seru seru ah ngko ndak pak RT krungu..matur suwun kersa mampir..
pantesan aku diwenehi. ben cepet entek to?
* mas ipoul bangsari: benul mas.. bener lan betul..
Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwon ngapuro
Sanajan raga paanggang, teu bisa amprok dampal panangan
polahe wong Jowo Koyo gabah diinteri, nang endhi nyanyo nyanyi ora eru endhi
Wayang Cerita): 159. selet-selete yen mbhesuk ngancik tutu ping Tahun, sinungkalan dhewo Wolu, ngesto manggalaning ratu, Bakal ono dhewo ngejawantah, apengawak manungsa, apasuryo podho Bethoro Kresno, awatak Bolodhewo, agegaman Trisulo wedho, jinejer Wolak-waliking Zalan, wong nyilih mbhalekake, wong Utang nyowo mbayar nyowo, Utang wirang nyaur wirang.
sugeng rawuh nda..: kopdar HI malem 17 Februari 07
internasionalcekap semanten ulem ulem kawula kaliyan sedherek HI sedaya, kula minangka wakil kaluwarga HI ngaturaken matur nuwun ingkang sanget menawi
*iwak pitik: kowe kok saru... jajal di klik sponsor wisma tante susi.. ono sing
bocah gendeng ki marai isis gusi thok angger moco.dipthuk yo le..budene sekali kali pengin kumpul karo werog2 eh..cah nom2 dink :D
curang! curang!!! ngundang ulang taun kok gak niat :(
*pak presinden: sithik...*budhe kenny: beyes dhe.. pengen melu dadi werog...???*
wejangan werno werno tur neng ngendi ngendi..
bapak presiden di kon mlayu-mlayu wudo piye?
wah.... opo2an iki. ck ck ck.... marakne ngakak wae... tapi seeeep tenan...memang pantes nek pas acara mengko kang endik iki diangkat dadi "master of ceremony" :D
HI!eh entuk gowo wedokan ora kang???
lengo liyun wae kang...wedokan bebas nggowo, mbencong wae yo bebas.... mung yen wedhok tenan ojo nggowo sing akeh...:D
*priyayisae: kudune diganti priyayi ala kowe, yen ora nindaki lan nglega'ake wektu, nirakati sinuhun bahtiar dot kom... jogja bereeees, nanging ojo neng bunderan tugu jogja, lik ku dodolan cedak kono, ngko diwadulke pak'ku
adoh... sibuk.. ndak isa teka.. hehe
pesen siji wae...nek loro ra kuwat dengkulku..
*ndoro anang: halah kemakimu.. dumeh potone jas jasan...*pitik: halah jebule pitik leghorn kowe... tak kiro bekisar standar lomba, klurak kluruk tok babon loro ndrodog
halah tontonane kurang seru. Aku wae sing striptis piye? kuat ra mbayare?
kuei dudu werog nanging Rattus norwegicus *so tau tur ngawur* AKutau posting werog ing ngendi yo? tak golekane dhisik
aku golek gambar werog neng mbah gugel ora ketemu, jipuk sak onone wae.. sing penting isih sak sedulur...
*mbokdhe seleb: waaakkkzzz... ngamuk ngamuk karo striptisan..? piye kuwi... sante dhe.. sante dhe.. diunjuk sik obate... (maksude
iku sing kakehan komentar dho arep ora sih? Yen teko mengko marake digrebek karo tramtib malah blaeeen.
duwene kloaka, sala sala kowe orang iang bolle djahadi di bol.. :D*boeng oon: lho sing mbahurekso ki atlit ibukota... persani dewe ngko mbengi kan awak'e methekol...*kot aprikot: lha opo aku wong lawas...????*mas grinpis: digrebek trantib..? sing penting bokonge ora dijawili trantib wae... :D
tjilik ora mudeng moeng tiroe tiroe thok... lha bagianmoe apane dhe..?
kan wes tak kandhani. Aku sing striptis, ku emoh nek ono saingane!!
*mbokdhe krupuk urang: walaaaaaaaaahhh...! yo wis bocahe tante susi di kat.. lha yen njenengan sing striptis sawerane minimal piro dhe...?
Sawer? hm..hm... *wink* nganggo sing
Halah, kere kok arep nyawer. Wes ra usah sawer-saweran nek mung mangatus. Rugi!!! Opo
*srinthil konthal kanthil: maksude nggon strategis ki piye dhe... wah aku
pengen nyumbang nari merak,tapi merakku ucul je
mengko wae tak uru'i. Rodo bengi sithik, rodo petheng.
*tentara langit: wah acarane wis bar mbak..
wah keri tenan aku....aku ora weruh nek ono kopdar-an je....
ngaturaken sugeng ultah,mugi2 ingkang sinuwun kanjeng ndoro bahtiar dotkom diparingi yuswa ingkang dowo kalian gusti kanjeng pangeran ingkang moho kuwaos, lan saget kopdaran lan dahar kinurmatan wonten ing jogja...cekap semanten atur kulo, dahar kupat kuahe santen, menawi wonten ing lepat, kulo nyuwun ngapunten...
blog mu pancen wes rusak, podo karo wonge, dadi di obrak-abrik pisan wae.
ugi tansah sesarengan sesuwun, mugi mugi saged ketampi dening Ngarsa Dalem Swargi.. *mbokdhe srinthil: lha kasbon sik dhe.. lendangmu mau ki kok digondol kucing, opo amis opo piyeto..? wingi bengi dhahar opo..?
nggluthek neng kene, la kok ono acara takon japati barang :D
sarasehan ngisor ringin, udud, kopi lan
Jawa “ Wong ya pancene godhong Krokot, diunggahna nganti dhuwur ya tetep
Nov 14, 2008 1:05 am sopo sing rep melu???_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo SAPTO SARDIYANTOCama
Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot carita lan sapanunggalané.
Perangané layang[besut | besut sumber]
1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha lan titi wanci panulisé layang.
5. Panutup (wasana basa). Panutup isi adaté pangajap, pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.
5. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhéwé utawa sing karengkuh kaya anaké dhéwé. 6. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha. 7. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.
9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene
ing sagunging kaurmatan, pudyarja, lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.
Nuwun wiyosipun sareng serat punika ingkang wayah nyaosi pirsa, bilih kawontenanipun ingkang wayah dalah bapak ibu ing Salatiga tansah ginanjar wilujeng . mugi-mugi kasugenganipun eyang kakung sabrayat tansah mekatena ugi Kajawi punika nyaosi pirsa, bilih paringan serat eyang sampun ingkang wayah tampi. Ingkang wayah punapa dene bapakl ibu sami bungah dene eyang sampun kondur kanti wilujeng Salajengipun nyaosi pirsa, bilih liburan mangke bapak ibu punapa dene ingkang wayah badhé sowan éyang. Sokur saged sinambi ningali musium Sangiran, dateng kraton Surakarta, ningali tetilaripun para raja.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Layang&oldid=1079044"	Kategori: Sastra JawaPos	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 3 Sèptèmber 2016.
Wikipedia ora mublikasi pamikiran asli: kabèh isi Wikipedia kudu ngarujuk marang sawijining sumber sing wis kapublikasi lan pinercaya.
Artikel ora éntuk ngandhut sawijining analisis utawa sintesis anyar saka bahan kapublikasi sing angkahé kanggo ndhukung panemu sing ora sacara jelas didhukung déning sumber.
Riset asli iku istilah sing dipigunakaké ing Wikipedia kanggo ngarujuk marang materi sing durung tau dipublikasi déning sumber pinercaya. Iki nyakup fakta, argumentasi, konsèp, pratélan utawa téori sing durung dipublikasi, utawa analisa, utawa sintesa sing durung dipublikasi saka materi-materi publikasi sing dipigunakaké kanggo ndhukung sawijining panemu utawa sing, jroning basa salah siji pendhiri Wikipedia, Jimmy Wales, bakal mènèhi "wacana utawa interpretasi sajarah anyar."
Wikipedia dudu papan kanggo riset asli. Ngutip sumber lan ngédhani riset asli iku gegandhèngan banget. Siji-sijiné cara kanggo nuduhaké yèn panjenengan ora nglakoni riset asli yaiku kanthi ngutip sumber pinercaya sing mènèhi informasi sing kagandhèng langsung karo topik artikel, lan ngugemi marang apa sing diandaraké déning sumber kasebut.
Wikipedia:Dudu riset asli yaiku salah siji saka telu kawicaksanan isi. Loro sing liyané yaiku Wikipedia:Cara deleng netral lan Wikipedia:Pamesthèn. Katelu kawicaksanan iki sacara bebarengan nemtokaké tipe lan kualitas bahan sing bisa ditampa ing ruang jeneng utama. Amarga katelu kawicaksanan iki saling komplemènter, mula ora olèh diinterpretasi tanpa digandhèngaké antara siji lan sijiné, lan mula saka kuwi para panyunting kudu nyoba kanggo ngenal prinsip-prinsip iki. Katelu kawicaksanan iki ora bisa dinegosiasèkaké ing Wikipedia basa Jawa lan ora bisa dibatalaké déning kawicaksanan utawa pedoman liya, utawa déning
karya seni utawa fiksi kaya puisi, prosa, naskah film, novel, film, video, lan program televisi (jroning format digital utawa analog)
Sumber sekundhèr nyajèkaké generalisasi, analisa, sintesa, interpretasi, panjelasan utawa evaluasi informasi utawa data saka sumber-sumber liya.
Riset sing nyajèkaké sumber primèr ora diizinaké. Kabèh artikel ing Wikipedia kudu adhedhasar marang informasi sing dikumpulké saka sumber-sumber primèr lan sekundhèr sing wis dipublikasi. Iki dudu "riset asli", ananging "riset miturut sumber", lan minangka prinsip wigati jroning nulis ensiklopedia. Artikel sing ditulis utamané miturut sumber sekundhèr luwih dipilih tinimbang artikel sing utamané mawa sumber saka sumber primèr.
Senadyan sebagéan gedhé artikel kudu miturut marang sumber sekundhèr, ana sawetara kasus sawijining artikel bisa kabèh gumantung marang sumber primèr (contoné sawijining artikel aktualitas utawa kasus pengadilan). Sawiji artikel utawa bagéan saka artikel sing nglandhesaké marang sumber primèr kudu (1) mung gawé pratélan deskriptif sing kaakuratané bisa kanthi gampang diverifikasi déning wong diwasa sing duwé pikiran waras tanpa kawruh spésifik, lan (2) ora gawé pratélan analitis, sintetis, interpretatif, panjelasan, utawa evaluatif. Kontributor sing nglandhesaké kabèh artikel marang sumber-sumber primèr kudu ati-ati banget kanggo matuhi kaloro prinsip ing dhuwur.
Artikel Wikipedia nyajèkaké materi adhedhasar prinsip pamesthèn, dudu ‘’kebenaran’’. Tegesé, kita nulis apa sing wis dipublikasi déning sumber pinercaya liya, ora peduli apa kita nganggep yèn bahan kasebut tepat utawa ora. Kanggo ngédhani nglakoni riset asli, lan kanggo nulung ningkataké kualitas artikel-artikel Wikipedia, wigati tumrap materi-materi sumber primèr, lan uga generalisasi, analisa, sintesa, interpretasi, utawa evaluasi marang informasi utawa data, wis dipublikasi déning pihak katelu sing nduwèni reputasi apik (yaiku, dudu dibabar dhéwé) sing sumadya kanggo pamaca liwat situs web (saliyané Wikipedia) utawa liwat perpustakaan umum. Wigati uga kanggo ngutip sumber kanthi bener, saéngga para pamaca bisa nemokaké sumber artikel panjenengan lan bisa ngyakinaké dhiri yèn Wikipedia wis migunakaké sumber-sumber kasebut kanthi tepat.
Ing sawetara kasus, manawa kedadéyan kontroversi utawa perdhébatan ngenani apa sing bisa didadèkaké otoritas utawa sumber sing layak. Yèn ora bisa digayuh sawijining kasepakatan ngenani bab iki, artikel kasebut kudu mènèhi informasi ngenani kontroversi kasebut lan katrangan saka sawetara sumber. Bab kasebut uga nulung kanggo ngyakinaké cara deleng netral sawijining artikel.
Sawijining suntingan klebu riset asli yèn suntingan kasebut ngajokaké idé utawa argumèn. Yaiku, yèn suntingan kasebut mènèhi bab-bab ing ngisor:
ngenalaké sawijining argumèn, tanpa ngutip sumber pinercaya kanggo argumèn kasebut, sing nyangkal utawa ndhukung idé, téori, argumentasi, utawa kaberpihakan liya;
ngenalaké sawijining analisa utawa sintesa fakta, ide, opini, utawa argumèn sing ana kanthi sawijining cara sing mbangun dhukungan marang sawijining cara deleng sing disenengi déning sang panyunting, tanpa nglandhasi analisa utawa sintesa kasebut ing sumber pinercaya;
ngenalaké utawa migunakaké neologisme, tanpa nglandhasi bab kasebut marang sumber pinercaya.
Kanyatan yèn kita ora bisa masang bahan mau ora ateges yèn bahan kasebut èlèk, ananging mung ateges yèn Wikipedia dudu papan sing tepat kanggo iku.
yèn panulisé ngupaya kanggo publikasi kanggo sing sapisanan ing Wikipedia. Yèn panjenengan nduwèni sawijining pemikiran sing miturut panjenengan kudu dadi bagéan saka badan kawruh sing ana ing Wikipedia, pendhekatan sing apik yaiku ngatur supaya karya panjenengan bisa dipublikasi luwih dhisik ing jurnal-jurnal ilmiah utawa kantor berita pinercaya, nembé sabanjuré mendokumentasikan karya panjenengan sacara sapantesé, tanpa mihak, ing Wikipedia.
Alasan utama kawicaksanan nulak riset asli yaiku kanggo ngéndhani wong-wong kanthi téori pribadi, sing ngupaya kanggo migunakaké Wikipedia kanggo narik kawigatèn marang idé lan dhiriné.
Senadyan mangkono, kawicaksanan iki nyakup bab-bab luwih jembar saka iku. Kawicaksanan iki uga nglirwakaké pandhangan pribadi panyunting, opini pulitik, analisa pribadi utawa interpretasi marang matèri publikasi, lan uga sintésa durung kapublikasi saka matèri sing wis dipublikasi, ing ngendi sintésa kasebut katoné ngusaya ndhukung sawijining pandangan utawa opini sing diduwèni panyunting, utawa kanggo ndhukung sawijining argumèn utawa dhéfinisi sing manawa ngupaya diajokaké. Cekaké, kabèh fakta, opini, interpretasi, dhéfinisi, lan argumèn sing dipublikasi déning Wikipedia kudu wis dipublikasi déning publikasi pinercaya ing bidhang topik artikel sing magepokan.
Yèn dipatrapaké marang kabèh kontributor, kawicaksanan iki nulung kanggo mempertahankan reputasi kita liwat sawetara cara:
Arupa tanggung jawab Wikipedia marang pamacané yèn kabèh informasi sing diwaca ing kéné bisa dipercaya, saéngga kita kudu mawa landhesan marang sumber-sumber publikasi sing pinercaya.
Sumber-sumber pinercaya nyadiakaké para pamaca kanthi rujukan sing bisa dipigunakaké kanggo nglakoni riset dhéwé. Ana waé wong-wong sing migunakaké ensiklopedia minangka langkah riset pisanan, dudu sing pungkasan.
Migunakaké sumber pinercaya nulung kanggo njelasaké sudut pandang endi sing dipigunakaké jroning sawijining artikel, lan amarga saka kuwi nulung kita kanggo sejalan marang kawicaksanan cara ndeleng nétral.
Para kontributor nglakoni kesalahan yèn mikir yèn A dipublikasi déning sumber pinercaya, lan B dipublikasi déning sumber pinercaya, banjur A lan B bisa digabung jroning sawijining artikel kanggo ndhukung pendapat C. Bab iki bisa dadi sawijining conto sintésa anyar adhedhasar matèri publikasi kanggo ndhukung sawijining pendapat, lan amarga saka kuwi bisa dianggep riset asli. "A lan B, mula C" mung bisa ditampa yèn sawijining sumber pinercaya wis publikasi argumèn iki jroning kaitané karo topik jroning artikel.
Ing ngisor iki sawijining conto saka artikel Wikipedia, kanthi jeneng-jeneng sing wis diowahi. Artikel iki ngenani Jones:
Smith omong yèn Jones nglakoni plagiarisme kanthi nyalin rujukan saka buku liya. Jones nyélaki bab iki, lan ngomong yèn migunakaké matèri saka buku wong liya yaiku sawijining praktèk ilmiah sing bisa ditampa kanggo nemokaké rujukan anyar.
Saiki sawijining conto sintésa adhedhasar matèri kapublikasi:
Yèn pernyataan Jones yèn dhèwèké migunakaké sumber asli ora bener, mula bab iki kosok balèn karo praktek sing diprayogakaké ing Chicago Manual of Style, sing nyatakaké kanggo mènèhi kutipan saka sumber sing dipigunakaké. Chicago Manual of Style ora nyatakaké pelanggaran iki minangka "plagiarisme". Suwaliké, plagiarisme didhéfinisi minangka migunakaké informasi, ide, tembung-tembung, utawa struktur saka sawijining sumber tanpa nyertakaké sumber kutipan.
Kabèh paragraf iki arupa riset asli amarga nyatakaké opini panyunting, kanthi nyertakaké dhéfinisi saka Chicago Manual of Style ngenani plagiarisme, yèn Jones ora nglakoni bab kasebut. Kanggo gawé paragraf iki konsisten karo kawicaksanan iki, dibutuhaké sawijining sumber pinercaya sing sacara spesifik nyatakaké ngenani prabédan pendapat antara Smith lan Jones lan mènèhi rujukan sing padha ngenani Chicago Manual of Style lan plagiarisme. Nganggo tembung liya, analisa sing tepat kudu wis dipublikasi déning sumber pinercaya, kagandhèng karo topik kasebut sadurungé bisa dipublikasi ing Wikipedia.
"Dudu riset asli" ora nglarang ahli jroning bidang tinamtu kanggo nambahaké kawruhé menyang Wikipedia. Senadyan mangkono, kawicaksanan iki nglarang panyunting ahli kanggo narik kesimpulan saka kawruh pribadi lan langsung, yèn bab kasebut ora bisa diverifikasi. Wikipedia nyambut kanthi apik kontribusi saka para ahli, sadawané kontribusi iki bisa asal saka sumber sing bisa diverifikasi (jroning bab iki, dipublikasi). Amarga saka kuwi, yèn penyunting wis muublikasi asil riseté ing papan liya, ing sawijining publikasi pinercaya, penyunting kasebut bisa ngutip sumber kasebut lan sajalan karo kawicaksanan cara ndeleng netral Wikipedia.
Wikipedia ngarep-arep kontributor ahli kanggo nyumbangaké kawruhé adhedhasar sumber kapublikasi kanggo nyugihaké artikel-artikel. Senadyan para spesialis ora nduwèni posisi khusus jroning Wikipedia, nanging para spesialis biasa lan nduwèni aksès menyang luwih akèh sumber pinercaya lan amarga saka kuwi bisa nulung banget jroning verifikasi utawa ngutip sumber. Deleng uga pedhoman Wikipedia kanggo nangani prabédan kepentingan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Dudu_riset_asli&oldid=469430"	Kategori: Kawicaksanan WikipediaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.53, 6 Maret 2011.
Kanggo Pras (rembug | Log blokir | unggahan | log | log planggaran)
Namung panganggo-panganggo anyar Alamat IP utawa jeneng panganggo: Jagat aran: kabèh
‎ (→‎RE:AP lan GP Oktober 2015: sarujuk)
(béd | suj) . . (+879)‎ . . A
‎ (ngganti artikel pilihan asil dhiskusi)
(béd | suj) . . (+145)‎ . . Parembugan Panganggo:Meursault2004
‎ (→‎AP lan GP Oktober 2015: sarujuk)
(béd | suj) . . (+131)‎ . .
(béd | suj) . . (+108)‎ . . A
(béd | suj) . . (+3.377)‎ . . A
(béd | suj) . . (+404)‎ . . The Pebble and the Penguin
(béd | suj) . . (+107)‎ . . A
(béd | suj) . . (0)‎ . . c
‎ (Pras mindhahaken kaca Cerkak dhumateng Carita cekak: jeneng pepak)
(béd | suj) . . (+22)‎ . . A
(béd | suj) . . (+45)‎ . . Carita cekak
(béd | suj) . . (+26)‎ . . Wikipedia:Artikel pilihan/Usul artikel
Artikel Pilihan ing Wikipedia Jawa (miturut wektu pamasangané))
(béd | suj) . . (+41)‎ . . Wikipedia:Artikel pilihan/2015 06
(béd | suj) . . (+2)‎ . . c
(béd | suj) . . (+234)‎ . . A
(béd | suj) . . (-73)‎ . . Honggari
(béd | suj) . . (+104)‎ . . A
(béd | suj) . . (-14)‎ . . Panganggo:Wirjadisastra/Ngoko - Krama
mindhahaken kaca Darès dhumateng Manuk Beluk: beda jeneng nanging maksude padha)
(béd | suj) . . (+181)‎ . . Parembugan:Darès
(anyar dhéwé | lawas dhéwé) Deleng (50 luwih anyar | 50 luwih lawas) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Pras"	Menu navigasi
taun 2015 ngalami undhak-undhakan signifikan. Iki diamargakne akeh masyarakat sing pengen gumanti produk suwe karo produk sing dadi tren neng 2016.
Dhuwure animo masyarakat kanggo mblanja elektronik. Nggawe modern elektronik bali ngenengake“gebyar diskon awal taun 2016”. Miturut marketing manager modern
pangadolan mesin cuci, awal taun iki bakal ningkat, amarga meneri karo musim pangudan. Akeh masyarakat menyang modern elektronik
lan front loading kanthi pirang-pirang merek uwis dicawis pepak. Konsumen bebas kanggo mileh , karo rega isih nggunakne rega suwe lan bisa dibayar nganggo kertu kredit arepa liwat bank kaya ta
Kajaba program ijol tambah mesin cuci, uga trade in lamari es, trade in ac, karo rega sing luwih murah.
Geek – Join: 16-04-2006, Post: 20,032 16-06-2008 10:17 16-06-2008 10:17 kawulo namung saget mbiantu minggahke malih mbah gen lan eyeng genggek . . .
matur nuwun mas Quote:Original Posted By satryaindoraya ►Matur sembah nuwun kawula aturaken dumateng eyang gen13th lan eyang genggek...
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18hqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
amarga anane penumpukan banyu sing banjur mbludak, dadine marakake lemah neng dhuwur tebing longsor ing pundhak lan dalan.
“(Longsor) mbokmenawan akibat saka mbludake banyu,” ujar Kapolres Cianjur AKBP Asep Guntur Rahayu neng lokasi longsor, dina Rabu tanggal 13 Januari 2016.
Dheweke nuturke, longsor pisan ora pati gedhe lan wis sempat diresikna warga. Nanging ora suwe kedadean longsor susulan sing luwih gedhe.
“Ndelalah neng walik tebing sing longsor kuwi ana saluran banyu," tembung Asep.
Kaya kawruhan, bencana bencana longsor neng desa Cijedil, Cugenang, Kabupaten Cianjur nutup kabeh dalan kesebut.
Kanggo nyingkerke longsoran wis ditekakne rong unit alat berat. Tunggangan kesebut wis nglakoke upaya pangresikan longsoran lan terus dilakoke.
"Target awake dhewe paling ora bisa keliwatan, senajan mung kanggo siji jalur,” gamblange.
Akibat lemah longsor sing menutupi dalan neng jalur Puncak Kecamatan Cugenang, Kabupaten Cianjur, nganti bengi iki isih durung
sing nuju menyang Cisarua utawa nganti Puncak Pass, awake dhewe ijinke,” turene.
Lemah longsor kanthi dhuwur 3 meter lan dawa sekitar 10 meter kedadean neng Cugenang, Kabupaten Cianjur Rabu petang wingi. Material longsoran ngrupa watu lan lemah nutup neng kapindho arus dalan, becik saka
Sriwijaya, ngarep TBRS, dina Rabu (6/1) nuli sing ngakibatake loro (2) wong mati. Nganti wingi, polisi durung bisa mriksa Hanif, korban slamet kecelakaan amarga isih nglakoni
sing slamet kanggo dijaluki katrangan awal marang kedadean kecelakaan kesebut. Mengko yen wis dipriksa
Dheweke nuturake, saka sacacah saksi, kecelakaan sing newaske loro wong kesebut sadurunge mung krungu suwara tabrakan sero. Dikira loro tunggangan saka arah bedha padha mlaku kanthi banter sadurung tubrukan.
”Mbokmenawan pengendara saka arah wetan dalane mudhun lan banter, saka kulon uga banter kuwi sing ora
ngalami tatu nang kanggonan rai ngisor tepate neng kanggonan rahang. ”Dheweke isih dirawat neng RS
taun, nduwe awak kurus, kulit werna sawo mateng, ngrambut cendhak kanthi nggunakne klambi putih kembang-kembang wektu iki isih neng kamar mayit RSUP dr Kariadi.
Saka pakoleh penelusuran ing TKP, korban ngrupakne bakul pitik potong neng pasar Karangayu. ”Nanging kanggo mestekne kita arep nglakoke penelusuran lan panggolekan identitas amarga dheweke ora nggawa identitas arepa SIM utawa STNK,”
cawabup sing tarung nang pilkada 2010. Akeh warga
Gusti Kanjeng Ratu ( GKR ) Wandansari, Gusti Kanjeng Ratu ( GKR ) Ayu Koes Indriyah, GKR Galuh
sedih sambil berkata “ Sopo sing biso nulung aku, yen wadon dadi
Sopo sing biso nulung aku, yen wadon dadi sedulur sinoro wedi, yen kakung tak dadekke bojoku “, akhirnya Joko Tarub menikah dengan bidadari yang bernama DEWI NAWANG WULAN.
Sugeng Rawuh para kadang, para mitra dhateng Kejawen Blogs, ing ngriki kula serat pinten-pinten kawruh saha piwulang luhur saking kabudayan jawi mugia ndadosaken rena lan sungkawanipun para kadang sadaya.Ing ndalem seratan puniki mbok menawi wonten klenta-klintunipun saha kirang langkung ipun anggen kula nyerat kala nyuwun gunging samudra pangaksami.SUWUN......RAHAYU.....RAHAYU.....RAHAYU.....
mbak yen digawe typotypo kui panjenengan kethok ayu :pkabooorrr...ReplyDeleteRepliesTebak
Carita Aji Saka iku nyritakaké Aji Saka saka India sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya mengkéné kanggo mèngeti rong panakawané sing setya nganti pati: Dora lan Sembada. Kaloroné mati amarga ora bisa mbuktèkaké dhawuhé sang ratu. Mula Aji Saka banjur nyiptakaké aksara Hanacaraka supaya bisa kanggo nulis layang.
Aksara Hanacaraka jenengé dijupuk saka urutan limang aksara wiwitan iki sing uniné "hana caraka". Urutan dhasar aksara Jawa nglegena iki cacahé ana rongpuluh lan nglambangaké kabèh foném basa Jawa. Urutan aksara iki kaya mengkéné:
"Data sawala" tegesé "Padha garejegan"
Kacarita ing jaman mbiyèn ana wong saka Tanah Hindhustan anom jenengé Aji Saka. Dhèwèké putrané ratu, nanging kepéngin dadi pandhita sing pinter. Kasenengané mulang kawruh rupa-rupa. Dhèwèké banjur péngin lunga mencaraké ngèlmu kawruh ing Tanah Jawa.
Prabu Déwata Cengkar ya rumangsa éman lan kersa ngangkat Aji Saka dadi priyayi, nanging Aji Saka ora gelem. Ana siji panyuwuné, ya iku nyuwun lemah saiket jembaré. Sing ngukur kudu sang prabu dhéwé.
Bareng Duduga lan Prayoga wis teka ing pulo mau, kagèt banget déné si Dora lan si Sembada ketemu wis padha mati kabèh. Tilasé mentas padha kekerangan padha tatu kena ing gaman. Pusaka keris sing dadi rereksan gumléthak ana ing sandhingé. Pusaka banjur dijupuk arep diaturaké marang gustiné.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 4 Sèptèmber 2016.
jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.� (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
april 2015 kl. 14.27Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki
berkendara motor.. 'Ndik sy lg ad perlu sbntr, ntar meting kmu gantiin smtara' DIAANTJOOOEEEKK poro rawuuh.. Pripun kahananipun menika..
Asu kirik ... lucu tenan. Aku nganti ngekek ora bar bar. Suwi gak mampir malah disuguh postingan iki. Aku dadi kangen
Lagekne loro panglakok tunggangan liya mung ngalami tatu enteng.
nuju Krapyak. Nganti neng lokasi kedaden, dumadakan truk ngalami rem blong.
Sawise nubruk mobil TMJ, truk fuso terus mlaku kanthi kecepetan dhuwur. Sekitar 50 meter saka kunu banjur, truk fuso nubruk truk dump pamomot wedi sing disopiri dening Hartono, umur 35 taun , warga Demak.
Sakwise tabrakan kapindho iki, truk fuso mandheg. Tubrukan banter kuwi marakake truk fuso ringsek.
Polrestabes Semarang AKP Slamet nuturake, penyebab kecelakaan amarga truk fuso ngalami rem blong nganti kelangan kendhali. ”Loro korban mati banjur digawa menyang kamar jisim RSUP dr Kariadi kanggo divisum. Lagekne loro sopir tunggangan liya, mung ngalami tatu
sing radiuse dipadhakne kanthi jangkauan awan panas. Kanggo sektor kidul tenggara, zona abang kesebut diberlakukan jero radius 7 kilometer lan sektor tenggara wetan kanthi radius 6 kilometer. Sementara kuwi kanggo wetan lor, zona abange diberlakukan kanthi 4 kilometer.
Kawet Jemuwah (26/8/2016, padha kanthi dikabarke antara, Badan Nasional Penanggulangan Bencana (BNPB) wis ngomongke menawa aktivitas vulkanik gunung Sinabung dhuwur banget akibat kedadeane ceblokan awan panas. "dhuwure tekanan lan suplai energi saka dapur magma gunung Sinabung marakake aktivitas vulkanik dhuwur banget," tembung endhas Pusdatin lan Humas BNPB Sutopo Purwo Nugroho.
Malah, tembung dheweke muwuhi, kubah lava utawa sumbat lava bervolume 2,6 yuta meter kubik saka kawah gunung wis ambrol. "Erupsi dimawani awan panas ceblokan sacara terus nerus neras neng gunung Sinabung. Gempa ceblokan uga isih dhuwur," turene uga.
Sadurunge, nang Kamis (25/8/2016) kedadean gempa ping 84 kanthi amplitudo 5-110 milimeter nganti gebug 12.00
kesebut, miturut BNPB, marakake erupsi isih arep terus neras. Amargane, status gunung Sinabung ana nang level 4 sing nduwe arti Awas.
Terkait kanthi status kuwi, masyarakat diimbau kanggo bener-bener meloni rekomendasi PVMBG sing nglarang masyarakat nglakoke aktivitas neng zona abang. Masyarakat lan pengunjung utawa wisatawan uga dielingna ben ora nglakoke aktivitas neng jero radius telu kilometer saka
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem Sing
pean taksih trah jowo to, sakpuniko mas Adi sampun rawuh?
Mei 13, 2009 pukul 12:00 am	arumbarmadisatrio said: wong gedene sakmono
sopo sing gedine sakmono ? *tingaktinguklagi* mesakke men yo…
inggih leres mas…. senajan gadah jeneng Pingkan, nanging dalem taksih trah jawi…Mas Adi-nipun dereng rawuh, Senen kolo wingi nembe bidal dateng Tarakan malih…. kalih minggu malih nembe
arto said: inggih leres mas…. senajan gadah jeneng Pingkan, nanging dalem taksih trah jawi…Mas Adi-nipun dereng rawuh, Senen kolo wingi nembe bidal dateng Tarakan malih…. kalih minggu malih nembe
kulo kinten sampean puniko priyayi mBogor…tiwas sampean ditilar meneh to sakpuniko
kulo ingkang nomer setunggal pinter boso Jowo, tapi dados bahan ledekan rencang-rencange, medhok tirosipun, sakniki mboten purun ngagem boso Jowo babar blas……
Mei 14, 2009 pukul 12:00 am	iras80 said: lare kulo ingkang nomer setunggal pinter boso Jowo, tapi dados bahan ledekan rencang-rencange, medhok tirosipun, sakniki mboten purun ngagem boso Jowo babar blas……
Mei 14, 2009 pukul 12:00 am	@mba’ PingkanMboten sisah pekewet, kula ingkang taksih manggen ing punjering tlatah Jawi kemawon taksih sok bingung umpami wonten ingkang ngendikan mawi krama inggil alusan kaliyan kula, punapa malih wonten ing pahargyan
Mei 14, 2009 pukul 12:00 am	iras80 said: medhok tirosipun, sakniki mboten purun ngagem boso Jowo babar blas……
ingkang taksih manggen ing punjering tlatah Jawi kemawon taksih sok bingung umpami wonten ingkang ngendikan mawi krama inggil alusan kaliyan kula, punapa malih wonten ing pahargyan penganten…. hihihihi…. aku pernah nyoba baca buku bharatayudha
dangu mboten nyarios ngangge boso jawi, nuwun sewu mbak dalem
mbak…dalem nggih saking Solo…nanging radi minggir….
Mei 21, 2009 pukul 12:00 am	*ampooooooooonadayangngajakbosokromolagiiiiiiiiii*salam kenal ugi diajeng…. matur nuwun sanget rawuhipun….remen manah kulo menawi saged nambah kanca malih, sanajan namung wonten ing
ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit Budi, Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa, ewadene meksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kesusu tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe, jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane. Putrane nunggang
kutukan roh Prabu Brawijaya terhadap Raden Patah sebagai berikut :
“Entek katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing, sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.”
C : Sak janipun gadhah, ning tasih wonten kampung, gampil mangke kulo beto mriki.
M : Kowé wis lulus sarjana tenan…..?
M : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA waé, luwih manutan lan bén mbayaré murah
M : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, yén wis lulus mesti golék kerjo ning perusahaan liyo..
M : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawé uanaaaaaak terus
C : Lha wong namung anak adopsi, kok.
C. : Lho, lha kok … ?
M : Gawé anak waé aras2en, opo manèh nyambut gawé
M : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?
M : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?
C : Lho, lha kok … ?
M : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, Ngenték-entekké pulsa !
C : Lha, kulo nggih waras to Pak.
C : Kenging nopo …..?
M : Mengko kowe mesthi ora krasan ning kéné.
C : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
tememplek by endik kurang luwih jam 11:47 a.m.,
*mas ipul: hehe.. weteng luwe cah ala kos kosan.. :D*budhe kenny: :D
babon: saru kowe...:P*mas ipul: sabar mas.. ojo nepsu ngono kuwi.. eling aku ki yo lanang.. :P
*jt: gerilya maneh..? yen koneksine apik.. :D
sugeng rawuh nda..: milih mringis atau mrengut...??
macem opo iki, ga saru blas :P
sing tutupan? Piye nemu sing tutupan godhong ora?
mas endik?? sampeyan lahir dino opo?coba deh kirim sms ketik sarap ke 9090, sopo ngerti sampeyaan dadi waras seperti
kabeeeh.. :(*kyai slamet & rama: nyang to.. :(*tito: rung ki dok.. :(*gunrok: cluthak..!!! :(
jaaah!!! tetep klambenan... ta' kiro sumuk po piye njur nek mampir meneh yo wis do minimal mbedhidhing!!!
ora ki mas.. mung lali di campur bir.. :D
Wah stok anyar yo bozz?? kuwi paket short time po unlimited? huehehhee
wah... iku sehat kabeh opo gak??lek bendino ndelok koyok ngene iso ngamuk
regane kiloan arep midun? ojo ojo sing sampeyan tawake iki daging glonggongan. ketoke yo seger-seger sih..
*bawor: ora ono "short time", ora ono "unlimited" onone "warunge dibukak byaaak, monggo pinarak.." :)*pakdhejack: ono paribasan soko negri maroko, 'pangku pakdhe dolanan sak onone' ora ono 'pangku morotuwo dolanan duweke morotuwo' :D*pakdhe dhany: mecucu mecucu slentik wae pakdhe.. :D*mas endar: wah mas endar ki awit mau nganyang wae.. lha piye, sido ora, duse kebacut disiapke.. :(*juminten: wah kalo yang di aplud gambar cowo, saya to yang gak normal..??? :(
sing rodo semlokheh ono po ora kang ha ha
Kesasar mrene mergo ngetik "sugeng rawuh" di gugel...cobanen wes... ealah kok yo jebul ketemu kanca2ne mas Karmin...nggih sampun nderek nepangaken mawon, kulo blogger abal2 saking solo...Pun nggih..salam kagem mbake sing klambi pink kuwi ya...
cakep2, bojone sampeyan kabeh niku?sugeng warsa enggal, mugimugi saged berkah. amin
*gss leces: sugeng warsa enggal ugi mas.. mugi mugi kip roling nitih pit kebo*trijatapatricia: lucu..? anggota DPR..? foto mbak tak posting mungkin malah lebih lucu ya.. :D*mbak winda: tiyang jawi mbak, tulen pokoke.. sanes garwa/ bojo kula sadaya menika, panjenengan ampun cemburu nggih, matur nuwun, mugi warsa enggal menika saged paring kamulyan lan karaharjan ugi
Pramuka menyang-54 taun 2015 neng Lapangan Trirenggo Bantul, Selasa (25/08/2015) nuli.
Era Globalisasi dewasa iki, tambah Drs. Sigit, kebak karo kamajuan kawruh lan teknologi, ning manusia tetap ngrupakne faktor penentu sing utama.
“Kanggo kuwi awake dhewe pengen mbangun manungsa sing nduweni karakter lan bangsa sing nduweni
"Mbiyen kuwi prajuret podo kalungan janur kuning" "Ora janur abang mbah..?" "Janur kuning le.." "Lha arep perang po arep nyumbang (resepsi) kawinan mbah, kok malah ono janur kuning barang." "Dikalungke, ono sing disabukke, janur kuning le, dudu janur
janur kuning. Nggak nyambung..? Memang iya nggak nyambung, biarin saja.. Nggak usah protes.. tememplek by endik kurang luwih jam 10:40 p.m.,
Ditulis lan dipostingke : Minggu, 5 Juli 2013 Ana wong lanang sing wis ninggalke desane lawase pitung taun, kepingin ketemu kancane dolanan nalika isih cilik biyen. Dolanan karemane biyen yaiku engklek.
Wong lanang mau kepengin mbaleni engklek maneh karo kancane
bocah wadon loro sing biyen sering dijak engklek. Karepe kanggo tamba kangen
wadon loro mau kleru. Tekane wong lanang mau dikira arep seneng marang bocah wadon. Bocah wadon loro padha dene
seneng karo wong lanang sing nalika cilik biyen dadi kancane dolanan engklek. Nanging jebul wong lanang mau wis duwe sisihan
a. Sapa bae paraga ing crita Geng Metal?
d. Majua siji-siji, critakna maneh Geng Metal
Sawijining pangepungan (Basa Inggris: siege) iku blokade militèr marang sawijining kutha utawa benteng kanthi tujuan ngrebut kutha/benteng mau, mawa kekuwatan langsung, utawa kanthi nimbulaké karugèn gedhé marang mungsuh (attrition). Sawijining pangepungan asring dibacutaké déning sawijining panyerbuan. Sawijining pangepungan biasané dumadi nalika sawijining kutha utawa benteng nulak kanggo nyerah, lan angèl direbut liwat sawijining serangan frontal. Pangepungan dilakokaké kanthi cara nglilingi sasaran, nutup jalur metu lan mlebu tentara uga barang-barang kabutuhan, bebarengan karo upaya kanggo ngurangi pertahanan mungsuh liwat senjata pangepungan, serangan artileri, pangedhukan, utawa sok-sok mawa apus goroh utawa pengkhianatan. Yèn asil sawijining pangepungan ora bisa ditemtokaké sacara militèr, biasané asil pangepungan ditemtokaké déning luwé, ngelak, utawa panyebaran penyakit sing bisa dialami pihak panyerang utawa pihak sing kakepung.
Pangepungan paling gedhé lan paling nggetih sakwéné sajarah ya iku Pangepungan Leningrad déning Jerman Nazi sing suwéné 29 sasi, lan niwasaké 1,2 warga sipil.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.36, 11 Maret 2016.
tememplek by endik kurang luwih jam 4:04 p.m.,
mangkane tow mas, konsentrasi, fokus, ojo pikirane golek selir aeee....permaisuri ki wes cukup-gita-
lha wong pipis biasa wae durung bener...piye arepe "pipis enak"?
*lho kok gita? kowe kok pertamax? kok semangat komen yen aku nulis bab iki.. wadhuh.. bahaya..*pitik duwene kloaka: wis to.. kloaka ki kemproh..
nguyuh isih dicekeli ojo kemlinthi arep nguyuhi penak wong liyo ... hehehehe
emang mendhem..hahahaha, pipis durung iso lurus wes pengin rabi :D @
*wedhouz: iyo.. sithik.. toeai tenan..*moes jum: iki sak jane mung masalah konsetrasi prima kok dhe..*dirac: yo wis ngene iki.. derita kawula alit..*budhe dena: berbahagialah
lha ini..posting njijiki yang saya tunggu2. kok dijiwit?
yo budhe..? :Dmatur suwun kersa mampir.. :)
pakde nino: yo iso... jajalo.. :D
ndisek sok ngembat ngenean iki nek ono rokoke apa panganan sik enak..
Durung suwe iki pancen wis tau dikabarake yen akeh montor mabur sing padha nemahi kacilakan ing mancanegara utawa ing Indonesia. Durung ana rong sasi kabar mau, lha kok kasusul maneh kedadeyan montor mabur tiba durung suwe iki, pase ing desa Geplak, Kecamatan Karas,
nalika bangsa Indonesia mengeti Hari Kebangkitan Nasional. Montor mabur kang tiba lan kobong mau duweke TNI AU jinis Hercules C-130 nomere A-1325. Miturut pawarta saka layang kabar lan tivi, montor mabur kasebut budhal saka pangkalan Lapangan Udara Halim Perdanakusuma Jakarta lan arep tumuju dhaerah Biak, Papua. Nanging durung nganti tekan papan kang tumuju, lan nalika arep mampir ing Lapangan Udara Iswahyudi Madiun montor mabur kasebut nemahi kacilakan.
Malah ing kedadeyan iki, luwih saka wong satus nemahi tiwas klebu warga desa sing omahe melu kenteban montor mabur kasebut. Saliyane iku, ana wong 15 kang uga melu nandhang tatu abot lan entheng. Dene omah-omah ing desa kasebut sing kenteban lan ndadekake remuk lan kobonge udakara patang omah. Ana sing ajur mumur lan ana sing payone remuk tanpa sisa. Kanthi anane kacilakan montor mabur duweke TNI AU kasebut mesthi wae ndadekake warga ing sacedhake pangkalan mau dadi padha jinja. Ing atase ora ngerti apa-apa, ngerti-ngerti ketiban sial.
Sing cetha kacilakan Hercules C-130 duweke TNI AU mau nambahi tansaya akeh dhaftar kacilakan montor mabur duweke TNI AU. Pancen akeh sing kandha yen sejatine montor mabur-montor mabur duweke negara mau akeh sing wis padha tuwa lan kudu diganti. Nanging gandheng kanthi alesan anggaran ora nyukupi, kepeksa montor mabur tuwa isih tetep digunakake kanggo ngangkut wong lan barang-barang liyane. Apa ya pancen kacilakan mau bener-bener amarga saka umure montor mabur sing wis tuwa utawa saka sebab liyane? Ditunggu wae asil saka katrangane
Mitos[sunting | besut sumber]
Miturut Critane, Nusakambangan jaman mbiyene prahu, dadi sewayah-wayah mbuh kapan bisa klelep laut. Jarene critane kamituwa (jaman nenek moyang), Nusakambangan klelep nek
Kota Clacap (wong kuna akeh sing nyebut Cilacap, karo sebutan Clacap)sekang gempuran ombak Laut Kidul (samudera Hindia).
Cilacap kuwe masyarakate akeh sing dadi nelayan neng daerah kidul cedak laut. Nang kono ana teluk sing terkenal jenenge teluk penyu. Mbiyen teluk penyu akeh penyune, jerene bapakku (jaman 70-an) neng
digawe-gawe wis jero uga prahu gedhe isa lewat lan mendarat nang plabuhan kuwe.
Arah timur pesisir ana wisata gunung srandil lan gunung selok, sebenere dudu gunung mung bukit nang pinggir laut. Critane mbiyen Soeharto presiden ke loro indonesia seneng semedi nang gunung srandil kuwe, jenenge critane angel dibuktikna, kiye sing ngomong ya warga-warga sekitar gunung srandil kuwe. Nang kana ana wisata gua jepang, gua sing
karo wilayah banyumas, penduduk wilayah utara yo awale akeh dadi tani lan kebun.
Nov 15 Eko Rio Nur Fatah @Riofth Wong urip iku meh podo karo lomba balap karung, senajan kesrimpet lan
ijo royo royo tan sengguh temanten anyar.
Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi
Lunyu lunyu penekno kanggo ….. dodot ira, dst.
ngartosipun sholat punika cagakipun agami islam. Sinten kemawon ingkang nindhakaken sholat ateges njejegkakaen agami. Lan sinten ingkang nilaraken sholat ateges tiyang punika
Sae agemanipun, papanipun lan manahipun. Mangga kula lan panjenengan nindhakaken ibadhah sholat kanthi suci supaya agami islam tetep jejeg.
Makaten ingkang dados atur kula. Kathah pinanggih kelepatan kula nyuwun agunging pangapunten. Matur nuwun
pinisepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun purna karya labet praja, para sentana warga saking Bapa…………sekaliyan garwa ( Ingkang mengku gati/ tuan rumah ) ingkang pantes kinurmatan para kadang wredha mudha ingkang
sinabetna ing ila duni tinebihna tulak sarik dhumawahing tawang towang, mugi linepata saking siku dhendhaning Gusti Allah ingkang Maha Kuwasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun Bapa……..sekaliyan. Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung raos suka ing ngajeng keparenga kula ngaturaken wosing gati menggah pisowanan kula sakadang. Nun inggih maligi katur wonten ngarsanipun Bapa…………..sekaliyan garwa ( ingkang
pinangka sulih saliranipun Bapa……sekaliyan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumrambah para kulawarga samudayanipun. Wondene
anjejawah sonten ndodhok latar ndodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agengin manah ingkang tanpa pepindhan Bapa……….sekaliyan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bapa……..sekaliyan ngaturaken sarana miwah upakarti pinangka jangkeping tatacara salaki rabi. Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa….sekaliyan garwa ( Ingkang mengku gati / tuan rumah ). Sanggan saha mejemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggaman miwah
redana wujuding arta kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bapa…….
.ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon penganten putri.Wb……. Pepuntoning atur kula minangka sulih salira saking Bapa……. mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya. Kasoking katresnan Bapa…. Amung panyuwunipun Bapa…… sekaliyan mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satatning agami miwah adapt ingkang sampun lumampah ing tlatah kampong mriki. Ing wasana Wabillahi taufiq wal
mahargya suta. Hambok bilih Bapa……sekaliyan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna.sekaliyan garwa ( mengku gati ) mugi hangandhapna samodra pangaksama ingkang agung..raketing kekadangan temah mboten saged pisah salaminipun. Mboten kekilapan Bapa…….sekaliyan dhumateng Bapa……sekaliyan garwa ( Ingkang mengku gati / tuan rumah ) ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud……….
dereng kagungan pacangan. kadhawuhan : SEPISAN . Ingkang punika.kekalih. kabekta saking awrating tiyang anak-anak... menawi wonten sarjuning penggalih sarta sinembadan dening pangayubagyaning
wau. kula nyuwun pangapunten. mila kula sowan ing ngarso panjenengan.. Ngaturaken salam taklimipun ( pangabektinipun ) katur ing panjenengan sak kluwarga. KAPING KALIH . sarta putra panjenengan taksih lamban. awit kataman ing pamothaipun putra nama pun…… anggenipun kayungyun dhateng ingkang putra nama pun…. dipun suwun dadosa jatukramanipun………. ingkang salajengipun dados enenring ciptanipun. punapa dene tinakdir dening Gusti Allah SWT dados jodhonipun..ing salami-laminipun. Bapak / Kangmas / Dhimas…….. Wb…. Wassalaamu’alaikum Wr.
. menawi wonten cicir ceweting atur satemah mboten damel sarjuning manah.. sinartan pepuji mugi panjenengan sagotrah tansah winantu ing kawilujengan tebih tulah sarik. Cekap semanten atur kula.. mila Bapak / Kangmas / Dhimas……kekalih ambabaraken krenteking manah dhumateng panjenengan kekalih. mugi keparenga panjenengan tumunten paring waliyan sarta angimbangi anggenipun sumedya badhe bebesanan. Nyendikani dhawuhipun Bapak/Kangmas/Dhimas ( nuhoni keparengipun dhimas ) ….. Wb… Kulo nuwun .
taksih lamban lan dereng gadhah pacangan.badhe kadadosaken jatukramanipun putranipun pun…………kula kekalih anayogyani sarta anyumanggakaken. Nuwun. caos waluyan pamundhutipun Bapak……lumantar panjenengan langkung rumiyin kula angaturaken sugeng rawuh panjenengan saha mugi keparenga lenggah
Assalamu’Alaikum WR. anak kula punika lare cubluk sanget kirang ing seserapanipun. Namung andadosna ing kawuningan. andadosaken bingahing manah kula kekalih saha salajengipun mangayubagya sarta amemuji widadaning sedya wau lestantun ing salamilaminipun. mundhut bebesanan kaliyan kula kekalih. Wasana mugi andadosna ing kawuningan.
Panjenenganipun Bapa……( ingkang nampi ) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapa saha Ibu…….. kula wangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis.wigatosing sedya.Wb…….( ingkang mengku gati )..( alamat besan ). lancer. Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan. saking wisma palereman ( menawi sampun kapondhokan ) kanthi kairing para sepuh.. nuwun.( besan ) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus……….mugi katur panjenenganipun Bapa saha Ibu…….. Wondene kalampahanipun makaten.TULADHA ATUR PASRAH TEMANTEN KAKUNG ( 1 ) Assalamu’Alaikum WR.( Ingkang mengku gati ) cundhuk kaliyan lampahing adicara. kula bekta kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar. keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggaaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bapa……. nuwun matur nuwun. kala wau wanci tabuh……temanten kakung kula pendhet saking dalem……. rahayu wilujeng nir ing sambekala.
. Pramila ngemban dhawuh…………. Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu’alaikum Wr. Wb… Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula.
Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu’alaikum Wr. awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng. Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bapa…. karana kiranging suba sita. Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi paripurnaning pawiwahan ing ndalu / siang punika.( mengku gati ) karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker.Wb…….. salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenenganipun Bapa…….
. mugi laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti Ingkang Maha Agung.( mengku gati ) tansah tumadhah lubering pangaksama. Wb… Dhumateng panjenenganipun Bapa………( ingkang pasrah ) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.TULADHA ATUR PANAMPI TEMANTEN KAKUNG Assalamu’Alaikum WR. Panjenenganipun Bapa…… ( ingkang pasrah ) menggah lekasing pangandika panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae. Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung. mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh. mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat. kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi panjenengan sarombongan. handadosaken suka bungahing manah.
… Para sesepuh.pirantos pawon…. Kula Nuwun. kanthi pepuji mugi-mugi Bapak / Kangmas / Dhimas……sakaluwarga tansah pinayungan ing Pangeran satemah ambabar rahayu wilujeng ing panjenengan lumeber ing sadayanipun. Bapak / Kangmas / Dhimas……kula kadhawuhan dening tiyang sepuh kula bapak……sekaliyan ( menawi kapernah anem : kula kakersaaken dening sedherek kula anem pun……. ing kirang trapsila satemah mboten adamel renaming penggalih panjenengan punapa dene para tamu.ingkang sampun sarembag badhe kadhaupaken kaliyan Rara……putri panjenengan. saperlu kula matur ing ngarsanipun bapak…. para tamu kakung putri ingkang luhur ing budi.lan sanes-sanesipun.. nama pun Bagus……. Dene wonten kekiranganipun Bapak……nyuwun agenging pangapunten. kadhawuhan nyowanaken calon putra penganten. pangangge minangkan santunipun penganten putri…. KAPING KALIH . mbok menawi wonten atur kula saklimah.kekalih ) : SEPISAN . Nyuwun pangapunten dene kulo pari paksa anggempil kamardikan panjenengan sadaya. Ingkang punika mugi keparenga nampi. Wb…. Wassalaamu’alaikum Wr.. kula kinanthen rowang sawetawis.. Manawi dipun sartani bektan mugi kaaturna .
. Salajengipun. kula nyuwun lumunturing pangaksami. maskawin arupi arta Rp……….TULADHA WACANA MASRAHAKEN TEMANTEN Assalaamu’alaikum Wr. kalampahanipun dhauping penganten kasumanggaaken ing kepareng panjenengan sakaluwarga. dene anggen kula nyowanaken putra penganten kinanthen .
Cekap semanten atur kula. Sakelangkung ing syukur kula. kula tampi acanthi suka rena. kula hangaturaken sugeng rawuh panjenengan sarowang. Wr. sumrambah ing para tamu sadaya . Salam taklimipun Bapak / Sedherek……(Besan ) lumantar panjenengan. gumbira marwata suta.TULADHA ANAMPI PASRAH TEMANTEN Assalaamu’alaikum Wr. ing mangke kula sendikani. Senadyan namung sagaduk kuwawi kula. kawilujangane dhumateng kula sawarga. kula sanget-sanget angaturaken genging panuwun. ANGKA KALIH .angaturaken waluyan paring pangandikanipun Bapak…. Bapak……lumantar panjenengan maringaken putra jaleripun. para sesepuh. KAPING TIGA. Mugi pangajab lan pandonga wau kaijabahan dening ALLAH SWT ambabar kanugrahan. Wb……. Saljengipun Bapak……sampun kepareng paring kapitadosan dhumateng kula babagan kalampahanipun dhauping penganten. Boten langkung dhawah sami-sami. calon penganten. Ingkang punika.lumantar Bapak / Sedherek…… Bapak / Sedherek……( paraga ingkang masrahaken ). Dene wonten kiranging boja lan karma kula anggen kula anampi rawuh panjenengan sakanca. para tamu kakung putri ingkang kula kurmati. KAPISAN . Wb…………
. dene rawuh panjenengan saestu netrepi wanci ingkang prayogi. Wassalaamu’alaikum.. Nuwun.sinartan peparing maneka warna. Sadaya kala wau kula tampi kanthi suka renaning manah. panjenengan sakanca kula suwun lenggah prayogi ing palenggehan ingkang sampun kula cawisaken. nama Bagus………. Mugi kalilan kula nyulihi sedherek kula sepuh kangmas……. mugi keparenga maringi agunging pangaksama.
tanggal kaping……. Mboten kesupen Bapak / Ibu……. dene hajatipun Bapak……. Ngaturaken sewu syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung.
. rikala nembe eca wawan pangandikan. Kawula nuwun…. SEPISAN . KAPING TIGANIPUN . Bapak / Ibu……. tangga tepalih saha para kadang muda-mudi sadaya ingkang sampun kanthi lila legawaning manah paring pambyantu lan panyumbang ingkang awujud punapa kemawon. anggempil kamardikan panjenengan sekaliyan..sampun kalampahan dhaup kaliyan…………. karahayon. Kula Nuwun..sekaliyan anggenipun hamengku gati ndhaupaken putranipun ingkang sesilih……….. Keparenga kawula sumela atur. Sarehning bapak / Ibu……mboten saged ngaturi lelintu punapa-panapa. kabegjan. Bapak / Ibu………. sagedipun namung ngaturaken puji pangastuti mugi-mugi pikantuka sih kautaman panjenengan sedaya saking Gusti Ingkang Maha . Kula minangka talanging basa cundhakaning atur.wanci jam…….rikala dinten………. kawilujengan mugi tansah kajiwa kasarira sagung para tamu. pamong mitra. Mugi rahayu saha sih wilasaning Pangeran ingkang Moho Welas lan Moho Asih winantu sagunging karaharjan. sarta tansah pikantuk lelintu sih kanugrahan..TULADHA ATUR PAMBAGYA PAHARGYAN TEMANTEN Assalaamu’alaikum. sesepuh ingkang satuhu kula bekteni. Para pinisepuh.ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami katur para sanak sadherek..sakulawangsa nedha sih panarima panjenengan
Sageda sri penganten sekaliyan atut runtut dumugining kaken-kaken lan ninen-ninen rahayu widada kali sing sambekala. Wb……. KAPING KALIHIPUN . Wr. minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati.sakulawangsa kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi saperlu hanjenengi miwah paring donga pamuji dhumateng sri penganten sekaliyan sumrambah dhumateng sanak sadherek.wonten ing………kanthi wilujeng nir ing sambekala. Para rawuh kakung sumawana putri ingkang satuhu bagya mulya.
saha kirang mranani anggenipun mapanaken palenggahan. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagyaharja punika kathah cupet
Hidayah Wassalaamu’alaikum Wr. lan bangsanipun murakabi dhumateng bebrayan agung. Ing wasana sagunging para tamu kasuwun keparenga anglajengaken lelenggahan kanthi mirunggan suka mangun suka murakabi sadaya pasugatan lan lelangen ingkang sampun cumawis ngantos dumugi sak purnaning pawiwahan punika. Mbok bilih wonten kiranging trapsila susila anggenipun ngacarani. miwah kirang trapsilaning para kaneman anggenipun ngladosaken pasugatan.Tuwin enggal pinaringan momongan putra utawi putri ingkang bekti dhumateng Allah SWT. Minangka panutuping atur. saha kirang trapsilaning atur kula kersaa para tamu angluberaken samodra pangaksami. saged mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari. lan para pinisepuhipun. kersaa para tamu anglunturaken sih samodra pangaksami. dhumateng rama ibunipun. Wb…
. bojakrama para sanak sedherek ingkang tinanggenah among tamu. KAPING
komenku thok…?#isin#mulih
Kaos lampu ya iku perangan saka diyan petromak papan urupe geni. Kaos lampu ujude 'awu' kang bisa murub putih padhang nalikane kena geni.
Nalika durung dinggo, kaos lampu wujud katong saka anyaman. Banjur dipasang kanthi digantung ing sarangan lan melu kobong dadi awu nalika diyan diurubake.
Kaos lampu (werna putih, ing sajerone semprong) kang dipasang ing diyan petromak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaos_lampu&oldid=989070"	Kategori: PirantiPepadhang	Menu navigasi
srpskiTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 2 Maret 2016.
kacangan ingkang misuwur ing Indonésia. Dipunsebat kacang bogor amargi kacang punika dipunsadé ing laladan Bogor, Jawa Kulon.
Pangrembakanipun[besut | besut sumber]
Tanduran punika dipunbeto ing Indonésia ing wiwitanipun abad ka-20 minangka salah satunggaling tanduran ingkang ngewrat protein ingkang enggal,[1] ananging tanduran punika boten patos dipunmangertosi tiyang kathah amargi prodhkusinipun ingkang namung sekedhik lan ngantos sak punika dipunanggep dharanan selingan kemawon. Laladan asal saking tanduran kacang bogor punika dereng dipunmangertosi kanthi nyata, ananging dipunkinten, tanduran punika asalipun saking laladan Afrika, mliginipun ing Afrika Kulon ingkang gadhah iklim tropis ugi.[2] Lan laladan tuwuhipun kacang kathah- kathahipun ing laladan sub- Sahara Afrika ingkang gadhah iklim tropis.[3] Sapunika, kacang bogor sampun ngrembaka lan nyebar ngantos ing
TAnduran kacang bogor punika kalebet tanduran legum utawi ingkang misuwur dados taduran ingkang saged tahan saking kawatesaning unsur hara. Wohipun asipat kados kacang brol amargi wohipun mlebet ing sak
Polongipun wujudipun bunder wonten kerutanipun kanthi dawanipun udakawis 1 - 1,5 cm. etunggal polong padatanipun ngewrat setunggal wiji, ananging wonten ugi ingkang wosipun wonten kalih. Wijinipun kacang bogor inggih wujudipun bunder, alus teksturipun, lan atos badhe sampun dipunmangsak lan sampun garing. Wernanipun wiji kacang brol inggih punika krem, coklat, abrit, lan wonten totol- totolipun. Kados ta jinising legum ingkang sanesipun, tanduran punika ugi gadhah simbiosis kaliyan bakteri oangiket Nitrogen bebas, kanthi mbentuk bintil- bintil akar ingkang wonten bakterinipun. Tanduran kacang bogor punika inggih kabet tanduran herba setunggal musim kanthi wontenipun cawang- cawang lateral ingkang njalar wonten ing sak nginggiling siti. Tanduran punika gadhah ron majemuk kanthi tigang ronipun kanthi wujud radi elips. Pangipun ron dawa, saged tuwuh jejeg lan wonten wulunipun sekedhik.
^ "Data sheet Vigna subterranea". Ecocrop. FAO. Dijupuk 16
engineering 47: 321–326. Dijupuk 03.05.2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kacang_Bogor&oldid=1015555"	Kategori: TanduranTetanenKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
april 2015 kl. 13.45Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
– Javanese Wayang Kulit performance (Wayang Kulit Jawa)
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
nuturke, kanthi kemempengan priksa gratis iki dikarepke bisa nuwuhake kelingan masyarakat karo pentinge njaga kawarasan lan tambah nggampangna akses kawarasan kanggo kabeh lapisan masyarakat.
“kita ngarep-arep priks gratis marang pangerja informal uga masyarakat umum iki. Muga-muga bisa nambahi kelingan kanggo
“Kabeh kuwi awake dhewe wenehna kanthi gratis,” ature.
Sawentara kuwi salah siji pasien, kukuh Wiyanto ngaku cukup kebantu dening anane priksa ping gratis iki. Dheweke ngarep-arep kemempengan mangkene bisa dilakoke kanthi rutin utamane kanggo masyarakat cilik.
“Sajrone iki aku nyat kerekasan mbisakne hal gratis jero priksa, mula kanthi hal iki aku nyat cukup kebantu. Yen bisa sacara rutin mesti kawarasan masyarakat cilik kaya
Setunggal korban tiyang estri ingkang dereng kasumarepan identitasipun sampun dievakuasi datheng RSSA Malang.
"Diduga pilot uga kopilot taksih wonten lebet pesawat. Niki taksih dievakuasi," tembung salah satunggal panjejibahan, dinten Rabut siang (10/2/2016).
Wonten setunggal griya ingkang ngalami risak parah amerga kedadean menika. Griya punika kasumarepan gadhah Mujianto.
Salah satunggal warga ingkang wonten ing lokasi, Didy Wibowo, ngginemaken, sakmenika kondisi ing kawasan radin LA Sucipto ramai warga ingkang badhe ningali lokasi kedadean kecelakan pesawat latih menika.
"Kayane pesawate alit, dados mboten ketingal saking njawi, uga saweg kemawon kalih ambulans sampun medal bekta korban," tembung Didy dhateng wartawan.
Tigang tiyang dados korban dhawahipun pesawat Super Tucano TT-3108 gadhah TNI AU ing radin Laksda Adi Sucipto, kitha Malang, Jawi wetan, sekitar gebag 10.15 WIB.
Saking Informasi, ketelu korban yaiku pilot, kopilot, uga satiyang warga panggadhah griya ingkang kembrukan puing-puing pesawat.
Ketelu korban kala niki sampun dipunbekta datheng RSUD Dr Saiful Anwar (sanes griya sakit Syahril Anwar kados kanaman saderengipun) kitha Malang.
Setunggal korban warga nduwe asma Erna Wahyuningtyas. piyambakipun yaiku garwanipun Mujianto, mantan RW sapanggen ingkang griyanipun ketiban pesawat kesebat.
Sawentara saking informasi ingkang beredar kala niki, nami pilot uga kopilot masing-masing yaiku Mayor Ivy lan Syaiful.
Nanging, ngantos warta niki dipunmandhapaken dereng enten katerangan
NTR Jayanthi, Daggubati Purandeswari On NTR Jayanthi, Daggubati Purandeswari about NTR Jayanthi, NTR Jayanthi, NTR Birthday Special, Mahanadu, TDP, NTR Jayanthi, 91 NTR Jayanthi, NT Rama Rao.
Indonesia kiye kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
title=Wangon,_Wangon,_Banyumas&oldid=180499"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasWangon, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
sugeng rawuh nda..: cita cita itu capek
luwih iso ngrasake urip yen kerjo koyo ngono.""aku bakal melu
wong kan relatif? standarisasi sing piye? btw suwun ya.. :)*balibul: wis bali ndeso wae dol sego kucing.. :D*mbok de: cedak opo? maut? :D*yudhis: cita cita ki gak podo karo nyepik cah
wah.. kereen.. pake basa jawa...-riska
sugeng rawuh nda..: monggo pinarak mister Jos
menurutku...sampeyan lucu..huahaha..sik dulure thukul iki mesthi..
*pitik: wah njenengan coerank.. baca baca pas
nuwun, njenengan klentu tiyang.. lambe kaliyan rai taksih sangar kula..
untunge mr jos ora melu kopdar nang HI. opo ora mumet awake dewe nanti?
mas, gaweke popmi, kopi karo diududi menyan..*aris heru utomo: wah matur nuwun dukunganipun om.. wah malah pekewuh kula,,,
mengatakan - Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin, luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka (
kahanan urip, nek perlu ndue roso cipto sukmo pramono manunggali...
Sobat, blogger! Kali ini saya sudah benar-benar "kecemplung"
ketemu perawan-perawan lembah baliem....hm.... kiro-kiro responmu pie ndik?
weh... tiwas tak pikir arep dadi beta tester neng pabrik koteka...jebule gur isu tho...
Lha proyek bokep piye? Pitik wes siap jare...
wuah kowe meh nang ndi ae sakarep ndiks, sing penting urip nggenah tur penak kuwi ae njuk iso nggaweke aku omah :D
Panjenengan Kok Kados Mekaten NggihLeres Dawuhipun Kang Hedi, Ingkang Penting Panjenengan Saged Tentrem Menika Sampun SaeMenawi Kepingin Tentrem Sumonggo Tindak2 Kaliyan Lare Wadon Ingkang Ayu, Mbody, Sugih Tur Paling Penting Doyan Kaliyan Panjenegan
kabeh komen nang nduwur, aku setuju..
kosik2 aku kok durung ngerti karepmu iki..
enyah engkaooo ... eh sido minggat ra? jarene arep nabung nggo ngelamar gita.
kae lho..tinggal menunggu arahanmu..
mbok wis to. mumpung gita lagi nang jakarta, sikat wae ndik! tak silihi modal wis. he..he.. *nggaya*
Brotherhood lahiripun saking tumindak ingkang kados ngaten, amargi roso meniko no setunggal, jenis kelamin nomer kaleh.Cah Onthel Brotherhood Of Tangerank(
Kt0K' pNk n6n0 ... :)
*pinkina: minggat neng ndi wae pokoke.. lha mbok tinggal kawen to.. :(*om hedi: sip mas... sing penting manuk rak ketinggalan.. :D*langit: boten mbakyu.. aku ora tego karo sliramu... :)*ka'we: ngurut dodo tok we... mbuh dodone sopo :D*wedhouz: jelas bos.. silitmu isih
seseorang yang bodol suilite: lha niku mas.. tindal tindak tok kaliyan wadon mbodi semlohe boten ngelaraken masalah.. kedahipun langsung dhateng hotel.. :D*megono pakan pitik: yo mas.. silitmu pancen sing paling lepsong.. :D*tampan_mapan_taqwa_tapi_ombo_silite: ora perlu ngerti.. garek njengking wae...:D*pakdhe mbilung: boten pakdhe.. boten sah nabung gita gajine pun gedhe.. :D*pitik walik: lha
wadhuh.. nggih kados mekaten menika kahananipun... sami
brotherhood kii opo to? Maksudmu paseduluran yo? Dulurmu kan mung pitik karo tambah siji meneh si balibul
sugeng rawuh nda..: "Saya mantan istrinya pendi.."
ditompo ae nda, ojo mlayu soko tanggung jawab. kuwi mesthi mbok ciak pas mendem. bareng saiki sadar njur kowe sok lali.
sugeng rawuh nda..: cerita natal kemarin..
seje meneh.. dudu iki..*om hedi: kudune FHM edisi kutub om, tapi kok edisi Endonesah..?*pitik: weee.. kowe kok durung disembeleh..?*budhe kenny: kumbahke kaos kakiku budhe...*koeaing!: lhah...
FHM sing digowo nang HI kae to nda? natal sesuk njaluk bojo ayu wae piye?
*dirac: hehe.. aku tetep doyan.. :P*pengen: jajal wae gantungo kaos kaki mambu sak akeh akehe.. :
kuwi nggo referensi neng kamar mandi cah! :Pben ora mung merem mbayangke...tapi ono gambare :))
to pakdhe grinpis :D*mas elsan: kanggo bahan dolanan? :D mas.. rak tau sobo bengi to kowe.. *atniga tayadih: mambu kringete sinterklas to mas.. berkahe akeh.. :D*mas Joni: isine
*mas Arif: kok ngerti dadane gedhe mas..? wah.. ibarat iwak sapu sapu kenalane gampang bareng nemplok ucule angel mas.. opo ora gawat kuwi..? ati ati tenan lho.. :D
wis, ndang diupdate to! ben iso nongkrong di HI dengan tenang dan gembira.
apdet apdet..ngenteni opo ik
Nak,.. mbenjing menawi nagari sampun mardika, dhasaripun Pancasila. Supados nak Karno mangertos, sakpunika ugi kula aturi sowan dik Wardi mantri guru Sawangan Magelang “. ( ” Nak, nanti jika negeri telah merdeka, dasarnya Pancasila. Supaya
Akeh wong lanang ora duwe bojo (banyak laki-laki membujang)
resik tur anti lalerYen ra pethuk sedina neng sirah nggliyerCintaku sekonyong-konyong kodher Paribasan durung
ketigaNadyan mung sedhela ora dadi ngapaPenting bisa ngedhemke atiSemono uga rasaning atikuMung tansah nunggu tekamuRa krasa setahun kowe ninggal akuKangen…kangene atiku….Aku sih kelingan nalika ing pelabuhanKowe janji lunga ra ana sewulanNanging saiki, wis luwih ing
ngidul kuwi kraton YogjaKantor Pos gedhe ngarepe SenisonoNing dhek mbiyen saiki wis ora anaBenteng Van den Brugh biyen panggonane Londo Golek gudheg neng Wijilan mesthi anaNdelok munyuk lan gajah neng
nggon adhem neng lereng merapiCemilane jadah tempe bacem ngangeniGuwa Slarong ngelingake perang jaman Kompeni Gajahmada IAIN Kalijaga UIIPanggonane wong pinter sing padha studyStasiun Tugu Lempuyangan nggon kereta apiNumpak sepur seka kana tekan ngendi-endi
Kota pelajar lan kabudayan Borobudur Prambanan kuwi candi gedheTamansari pemandian neng kali BekaseTari Srimpi lan Gambyong sak gamelaneYen ditonton mesthi wae yo nyenengake Daerah Yogja ana papat kabupateneGunungkidul Sleman Bantul Kulon Progo batesedalat sangi lan nyothe kuwi basa premaneYen tak pikir aku mesthi kekelen dhewe Sanga papat punjul enemMenawi lepat nyuwun ngapuntenSanga papat punjul enemKula niki lulusan Pakem..?? Sikil nggudhik aja dikukur lan dithithilTangan reged aja nggo nguthik-uthi upilSirah ngelu lan mumet padha ngombeya pilDadi uwong sing pinter aja dadi pokil Susruk wajan nggo nggoreng krupuk kuwi sothilMbok sing anteng tangane aja padha nggrathilBenik ucul dondomi ben ora prithilDadi uwong sing sugih aja dadi
Ndak pundi mbak ayu badhe tindak pundiDingaren tindak wae ora numpak taksiDhewek’an apa ora wediTimbang nganggur kula gelem ngancani Kleresan mas alias kebetulanBlanjane kathah rada kabotanYen purun mas enggal-enggal ngrencangitekan ngomah mangke kula opahi E’ eh tobil….wong legan golek momonganNiki blanja…..napa mbakyu badhe pindhahan Ampun gela mas sampeyan ampun kuciwakula randha anyaran ditinggal lunga Awan awan….lunga blanja neng pasar pahingPrawan randha
lha kulo dalune pentas je kang...dadi raiso melu ngumpul neng HI :(nggih nyuwun sewu ;)
* om Hedi: mesti langsung di link to om..??* gt: kan gambarku ora ono neng kono git.. dadi aku ora perlu mbok PHK. hehe..* lho njenengan melu pentas wayang suket e ki Slamet Gundono
* anang : wah berarti pikiranmu sing ora beres mas... ojo mikir sing ora ora lho...
asem ki, cewek sing sok ngebom sms aku ki dudu kuwi fotone dab...
massss, ojo kesenengen masang fotone mbakyu sing lagi sms kuwi ah...ndang diganti ngono loh, opo gelem ndang tak phk sampeyan iki :P
seng podo saut-sautan ... gayeng tenan :)
*ngakap pol: koyo jambret wae yo mas, saut sautan
bajigur bosok...sing ngesemes bangsari semok tenan kui...wakakakakak
dumateng panjenenganipun………………… Para pini sepuh sesepuh ingkang dahat kinurmatan. Para pangemban pangembating praja satrianing nagari minongko pandam panduming kawula dasih ingkang sinudarsana Dumateng keluarga pinanganten khususipun brayat ageng keluarga Bapak ………….. lan ibu ………… Para rawuh tamu undangan kakung miwah putri ingkang satuhu dahat kinurmatan Langkung rumiyin sumonggo kito ngunjuaken raos syukur dumateng ngarso dalem Allah SWT, awit saking rahmat lan hidayahipun kito waget ngrawuhi saperlu ngestreni pawiwahan pinanganten daupipun mbak…………………………………. Putrinipun bapak ……………………… kaliyan mas ………………………… putra kakungipun bapak ……………………….. saking tlatah…………………Sholawat saha salam mugi tansah kunjuk dumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW. Ingkang saestu tansah kita antu-antu syafaatipun
pakurmatan. Adicara ingkang angka gangsal inggih atur panampi saking keluarga putri ingkang badhe dipun aturaken dening panjenenganipun Bapak……………… wekdal saha papan kawulo aturaken sakcekapipun. 5) Para rawuh, tamu
panuwun ingkang tanpa pepindan dumeteng panjenenganipun ibu nyai maisaroh. Ingkang sampun kerso paring mauidzoh hasanah wonten ing walimatul ursy meniko. Para lenggah kakung
rabbal alamin.. 7) Adicara ingkang angka enem inggih meniko do’a. ingkang bade dipun aturaken dening Bapak ……ananging sakderengipun, kawula minangka pranata adicara mbok bilih wonten atur ingkang mboten nuju prana ing penggalih, saestu kawula namung waged nyuwun tumetesing sih samudra pangaksami.
nggawe cangkang maneh opo lek gag ngunu mati di pangan kewan xing luweh gedhe5.
mosok golek kata "Search Enggine" ndik google seng metu pertama malah altavista bukan Google search engine maksutmu?selama gugel sik durung amnesia, sing nomer siji yo tetep altavista.mosok
mosok golek kata "Search Enggine" ndik google seng metu pertama malah altavista bukan Google search engine maksutmu?selama gugel sik durung amnesia, sing nomer siji yo tetep altavista.mosok gak itreng... Gak itreng ayas, coz ndik alexa seng dukur dewe
jenenge kewan klamben opo maneh oyong2 omah, lek kuro kelangan batok, berarti kuro iku sembrono, wong
FENOMENA PENERBITAN BUKU SASTRA JAWAMengaca Dari “Antologi Sajak-Sajak Jawi” sampai “Mantra Katresnan” saben
Sugeng teka ming Wikipedia, ensiklopedia sing bebas disunting sapa baen.
sedonya. Situs kiye jane situs wiki, sing artine sapa baen olih tur bisa nyunting artikel, mbenerna uga nambah informasi, carane mung ngeklik pranala sunting sing ana nang sisi duwur nang saben kaca/halaman.
sumbere. Siki wis ana sekitar 13.285 artikel/tulisan nang basa Banyumasan; saben dinane puluhan pengunjung sekang endi baen sedonya sing nggawe artikel-artikel anyar utawa uga nyunting nang Wikipedia basa Banyumasan kiye.
Kabeh teks nang Wikipedia, uga gambar karo isi-isi liyane, dilindung GFDL. Kontribusi tetep dadi hak sing nggawe, sementara izin GFDL kuwe kanggo mastekna nek isine tetep bisa disebar gratis tur bisa direproduksi (deleng deklarasi hak cipta karo penyangkalan isi kanggo informasi lewih
siji organisasi nirlaba, sing uga ngoperasikna pirang-pirang proyek multibasa liyane:
Babad Crita LesanBabad Alas Nangka Dhoyong ;Dumadine Kutha ‘Wonosari’Wiwitaning carita ing wewengkon Sumingkar (saikine wilayah Sambi Pitu, Gunungkidul). Sumingkar iki miturut gotheking crita iki minangka Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku; rikala Sultan Hamengkubuwana I madeg ratu ing Kraton Ngayogyakarta. Sumingkar cedhak karo tembung ‘sumingkir’. Mirid saka kahanan lan sejarahe masyarakat sakiwatengen Sambi Pitu, wong-wong ing wewengkon iki minangka playon saka Majapahit, wong-wong kang ‘sumingkir’ ing alas Gunungkidul biyene. Crita lesane wong-wong kana nerangake manawa Brawijaya pungkasan keplayu tekan alas Gunungkidul, ngulandara ing sawetara papan lan mbukaki alas-alas dumadi desa-desa sarta ninggalake maneka kabudayan. Brawijaya pungkasan moksa ing Guwa Bribin, Semanu, jalaran rikala disuwun malik ngrasuk Islam dening Sunan Kalijaga ora kersa. Kaya dene masyarakat kang sumebar manggon luwih dhisik ing Rongkop, Semanu, Karangmojo, Ngawen, Nglipar, Sambi Pitu, saperangan Pathuk, uga Panggang, wong-wong iki wis dumunung ing sajembaring alas Gunungkidul sadurunge kedaden Palihan Nagari (Prajanjen Giyanti) ing Surakarta. Kabukti kanthi
nggoling, babad alas, reyog, petilasan Hindhu, petilasan Buda, lsp. kang tansah diuri-uri tekane saiki. Crita iki uga minangka bukti stereotip ‘babad’ kaya kang dumadi ing desantaraning pulo Jawa lumrahe; kepara ing nusa-antara.Ing Sumingkar Adipati Wiranagara madeg dadi adipati. Piyambake kagungan garwa cacahe loro, sing siji wanita Sumingkar, sing siji garwa triman saka Sultan. Ateges, garwa sing siji saka kraton Ngayogyakarta. Wus dadi kalumrahan yen para adipati pikantuk bebungah awujud apa wae saka ratune, bisa kalungguhan, kalebu garwa triman. Angkahe warna-warna: kanggo lintu tandang gawe, kanggo nerusake trahing kusuma, minangka tandha panguwasaning raja utawa kosok balene; teluke panggedhe ing dhaerah-dhaerah marang Nagaragung. Duk semana, rikala Adipati Wiranagara sowan ing Kraton Ngayogyakarta, piyambake oleh prentah saka Kanjeng Sultan supaya mindhah Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku kang dumunung ing Sumingkar (Sambi Pitu) menyang Alas Nangka Dhoyong, kang penere ing Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul ing wektu iki. Kutha praja kabupaten Gunungkidul prelu dipindhah amarga miturut tata jagading keblat papat, kurang pener manengah. Dadi, rinasa dening Sultan kurang mangaribawani tumrap wewengkon kabupaten Gunungkidul liyane. Mangkono alesan ing crita rakyat dikandhakake. Sawuse kondur saka Kraton Ngayogyakarta, Adipati Wiranagara nimbali kabeh pangembating praja ing Sumingkar supaya sowan ing pendhapa kabupaten.Demang Wanapawira, yaiku Demang Piyaman (wilayah Piyaman tekane Nglipar saiki), durung katon sowan ing pendhapa kabupaten. Para pangembating praja padha duwe beda penggalihan babagan durung sowane
sawijining rangga asal Siraman, matur marang Adipati Wiranagara supaya Demang Wanapawira diparingi ukuman marga telat anggone sowan. Rangga siji iki pancen wong kang gumunggung, seneng tumindak culika. Ananging usul mau ora ditanduki dening Sang Adipati. Adipati Wiranagara paring dhawuh marang Demang Wanapawira supaya ngayahi jejibahan mbabad Alas Nangka Dhoyong kanggo mangun kutha praja Kabupaten Gunungkidul, kaya dene kang tinitahake Sultan Hamengkubuwana.
Wanapawira kang pinilih ngemban titahe Sultan iku. Angkahe, dheweke kang madeg duta. Rangga Puspawilaga ndhisiki metu saka pasewakan marga ora narima kahanan iku.Ing kademangan Piyaman, cinarita ana sawijining perewangan kanthi nama Mbok Nitisari, kawentar jejuluk Nyi Niti. Nyi Niti dimangerteni dening wong-wong ing sakiwatengening Piyaman, kepara ing sawetara wewengkon Gunungkidul wektu iku, minangka perewangan; wong kang linuwih, mligine gayut karo roh alus lan lelembat. Nyi Niti duwe garwa inaran Ki Niti. Nyi Niti satemene mbakyune Demang Wanapawira. Nyi Niti lan Demang Wanapawira iki kalebu keturunane wong-wong playon saka Majapahit jaman semana. Tekane Piyaman, Demang Wanapawira marahake babagan apa kang tinitahake marang piyambake: mbukak Alas Nangka Dhoyong didadekake kutha praja. Demang Wanapawira nyuwun pretimbangan marang
kang dumunung ing wewengkon Gunungkidul wektu iku wus priksa yen Alas Nangka Dhoyong iku alas kang gawat kaliwat, punjere jim lelembut, lan omahe dhanyang Nyi Gadhung Mlathi. Nanging, Mbok Niti saguh nyengkuyung lan
supaya nglakoni sesuci lan ngadani slametan. Upacara iki syarat kang wus ditindakake para leluwure kawit biyen lan minangka sarana supaya manungsa bisa nyawiji lan nguwasani alam, kalebu roh-roh kang manggon ing alas wingit Nangka Dhoyong. Dene Nyi Niti bakal nyoba ‘rembugan’ karo Nyi Gadhung Mlathi; dhanyange Alas
mapan ing tengahing Alas Nangka Dhoyong. Nyi Gadhung Mlathi mapan ing wit iku (dhanyang panguwasa Alas Nangka Dhoyong).
mbukak alas dadi kutha praja bisa kasembadan. Ana sawenehing banaspati kang ngreridhu Demang Wanapawira lan Nyi Niti kang lagi samadi, nanging bisa ditelukake. Nyi Gadhung Mlati marani saklorone. Dumadi peperangan rame antarane Nyi Gadhung Mlathi lan Nyi Niti. Marga ora ana kang kasoran, mula padha ngadani pirembagan. Nyi Gadhung Mlati menehi palilah alase bisa dibukak didadekke kutha praja kanthi sarat: digawekke sajen Mahesa Lawung. Uwit panggone Nyi Gadhung Mlathi ora pikantuk ditegor lan Gadhung Mlati diwenehi panguripan dumadi dhanyang penunggu; yaiku roh kang njaga masyarakat mengkone. Nanging, Nyi Gadhung Mlati njaluk supaya digawekke sesajen saben taune minangka wujud panjagane masyarakat sing bakal ngenggoni alas iku mengkone. Nyi Niti nyarujuki panjaluke Nyi Gadhung Mlathi. Dene Nyi Gadhung Mlathi banjur mrentah para lelembut supaya nyengkuyung ngewangi pagawean mbukak alas supaya gancar anggone nandangi.Sawuse nyekel rembug karo Gadhung Mlathi, Demang Wanapawira sowan ing ngarsane Adipati Wiranegara kanggo nyuwun panyengkuyung manawa enggal dilaksanakake babad alas. Demang Wanapawira lan Nyi Niti ngumpulke rakyat Piyaman lan sakiwatengene banjur gawe sesajen. Rakyat Paliyan dicritakake uga melu
alas; yaiku mbabad Alas Giring rikala semana, sadurunge adage Kraton Mataram. Rakyat Piyaman lan Paliyan gotong-royong mbukak alas. Rangga Puspawilaga rumangsa lingsem lan meri marang tandang gawene Wanapawira. Pakaryan mbabad Alas Nangka Dhoyong rampung. Alas wus dumadi kutha praja. Demang Wanapawira kasil ngayahi titahing ratu lan nunggu bebungah saka Sultane.Pasar dibukak dening Adipati Wiranegara kanggo ngembangake lan ngrembakakake ajuning kutha. Pasar Nangka Dhoyong, tengere pasar iku, mapan ing wilayah Seneng lan minangka pasar kang rame banget. Adipati Wiranegara ngalembana Wanapawira kang bisa malik alas gung mijil kutha. Kacarita, ana sawijining
ditutake Mbok Tuminah teka ing Pasar Seneng. Angkahe Sang Putri kanggo nonton lan ngrasakake kahanan pasar anyar kang lagi wae dibukak. Tekane Rara sudarmi ing Pasar Seneng bareng karo
marang dheweke. Puspayuda banjur nggodha Rara Sudarmi. Rara Sudarmi ora sudi. Banjur, dumadi padudon rame. Demang Wanapawira kang kepeneran uga ana ing Pasar Seneng ngleremke loro-lorone. Kaya dene Puspayuda, mangerteni Rara Sudarmi kang sulistya, ing manahe Demang Wanapawira sajatine uga tuwuh rasa tresna marang Rara Sudarmi. Puspayuda banget murkane marang Demang Wanapawira. Puspayuda ngelek-elek lan nantang Demang Wanapawira. Ananging ora dumadi pasulayan. Demang Wanapawira nglilih Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah supaya enggal sumingkir saka pasar. Dene Puspayuda bali ing Siraman, banjur matur marang bapane: nyuwun supaya dilamarake Rara Sudarmi ing Kepanjen Semanu.Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah mampir ing daleme Nyi Niti. Ing crita iki diterangake yen Nyi Niti iku satemene isih kaprenah sadulur karo Rara Sudarmi, yaiku sadulur adoh saka ramane, Panji Harjadipura. Rara Sudarmi nyuwun pitulungan marang Ki Niti lan Nyi Niti prakara kang lagi wae ditemahi ing Pasar Seneng: dheweke bakal dicidrani Puspayuda, putrane Rangga Puspawilaga. Ora watara suwe, Demang Wanapawira tumekeng kana lan tansaya gedhe krentege marang Rara Sudarmi meruhi Rara Sudarmi prapta ing omahe mbakyune. Ing jroning manah, Demang Wanapawira ngersakke Rara Sudarmi. Candhaking pangangkah, kanyata Mbok Nitisari njodhokake
lan Rara Sudarmi padha prajanji disekseni Ki Niti dan Mbok Nitisari.Rangga Harjadipura ing Kepanjen Semanu nampa
kanggo ndherekke Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah. Mrangguli kasunyatan iku Rangga Puspawilaga ngelek-elek lan murka marang Demang Wanapawira: geneya Demang Wanapawira tansah
pantes lan ngisinake sawijining putri panji lelungan ing pasar tanpa lilah. Ananging, Mbok Tuminah lan Demang Wanapawira nyritakake kedadeyan sanyatane lan wewatekane Puspayuda marang Panji Harjadipura. Saengga, Harjadipura lerem dukane.Wewangunan ing Kutha Praja tilase Alas Nangka Dhoyong tansaya akeh, rame, lan ngancik rampung. Sanajan mangkono, marga rasa kuciwane kang rumangsa tansah
Demang Wanapawira apa dene Nyi Niti. Upaya iku tansah ora kasil. Mriksani lan mireng trekahe Rangga
wus dumadi lan bakal diresmekake dening Sultan Hamengkubuwana I. Kanggo mahargya acara,Panji Harjadipura usul diadani sayembara njemparing, kanggo golek jodho tumrape Rara Sudarmi, uger akeh para punggawa sarta pawongan kang nglamar Rara Sudarmi. Sayembara njemparing bakal kaleksanan kanggo ngramekake peresmian kutha praja Gunungkidul kang anyar.Adipati Wiranegara sepisan maneh ngalembana Demang Wanapawira marga bisa mangun kutha praja kang asri lan endah. Adipati Wiranegara nglapurake karyane Demang Wanapawira marang Sultan Hamengkubuwana lumantar Patih Danureja. Alas Nangka Dhoyong malih dadi kutha kang asri. Rakyat padha remen lan muji
liyane supaya merjaya Adipati Wiranegara, Demang Wanapawira, Nyi Niti, lan Panji Harjadipura kanthi maksud madeg Adipati Gunungkidul lan musna kabeh wong-wong kang dianggep mungsuh. Panji Harjadipura meruhi rencana ala iku banjur lapuran marang Patih Danureja. Patih Danureja ngutus Raden Mas Baskara kanggo
Hamengkubuwana I maringi tetenger Kutha Nangka Dhoyong kanthi njupuk nama saka ‘Wanapawira’ digabungke nama ‘Nitisari’, dumadi ‘Wanasari’. Saiki lumrah kaserat ‘Wonosari’. Ana maneh sawetara panemu yen nama kutha praja Gunungkidul kang dumadi saka mbabad alas iki asal saka ‘Wana’ kang ateges ‘alas’, lan tembung ‘asri’ kang marga gotheking pocapan dadi ‘sari’ ateges ‘endah’. Minangka sesulih, Demang Wanapawira diangkat dadi adipati kanthi gelar Adipati Wiranegara II. Panji Harjadipura diangkat dadi patih panitipraja Kabupaten Gunungkidul. Ing wekasan, Wanapawira lan Rara Sudarmi nyawiji. Mangkono Wanapawira, (‘Wana’ memper ‘wono’ ateges ‘alas’, ‘pawira’ ateges ‘wong lanang-kendel-prajurit’)], bisa ‘mbabad’ samubarang kadurakan kang ana ing sakiwatengene, kepara kang tumanem jero ing manahe, dhewe. Yaiku ‘alas rowe’ ing atine. Tamtu wae sinengkuyung ‘ngelmu’ lan ‘sadulur’ kang bisa ndadekake piyambake ‘tukang babad’, kang satemene.Sumber crita iki saka crita lesan (waca: crita rakyat) kang ‘sawetara’ isih ngrembaka ing wewengkon Gunungkidul sisih lor-kulon. Katuturake dening Sastra Suwarna, mantan Kadhus Piyaman I-Gunungkidul, kanthi owah-owahan kang rinasa prelu kanggo panulisan. Ana maneh sawetara carangan kang ‘uga’ isih ngrembaka ing wewengkon Karangmojo-Ponjong-Semanu babagan dumadine Kutha Wonosari Kabupaten Gunungkidul; kang surasane rada beda ‘kepentingan’ karo crita lesan versi iki. Utawa versi babad sing ateges ‘buku, naskah’, kang
sugeng rawuh nda..: 29 th..?
ndik..?"Hmmmmm...
tememplek by endik kurang luwih jam 12:00 a.m.,
iki si Vivink semenjak wis berkeluarga koq kangene karo sing saru2 yo nDiks?
tertutup rapet. Sawentara neng samping omah akeh bekas-bekas botol sing digunakne kanggo praktek pertanian.
Katon uga macem-macem tanduran lan bekas kandang pitik neng sekitar omah. Informasi warga sekitar omah kesebut wis dikosongke kawet 4 Januari 2016 nuli.
Jayim,(59), warga sing nduweni warung neng ngarep tangen omah kontrakan sing digunakne kanggo homeschooling kasebut ngantekne, omah kesebut dipanggoni kawet April 2014.
Sadina-dinane neng omah kuwi didadekne kanggo kegiatan homeschooling anak-anak SD nganti tekan SMA.
“Biyasane yen sing jajan neng panggon ku,” ucapnya Senin (11/1/2016).
Sajrone omah kontrakan kuwi dipanggoni, penghuni omah ora ana permasalahan karo warga sekitar.
Sadurung ngontrak omah kuwi, turene kelompok kuwi sadurunge wis ngontrak neng perumahan Kadisoko sing ana ora adoh saka lokasi kasebut. Dekne kabeh uga kerep nglakoke kegiatan sosial marang warga sekitar.
Dwi Sutarmanto pangarep RT 02 ditemoni kepisah ngaturke menawa sak pangerten dheweke awale omah kontrakan kuwi sing lapor ana loro wong status mahasiswa.
pitakon amarga sekitar omah diresikna lan digunakne kanggo nandur sayuran.
“Karo warga ora ana masalah, warga kuwi yen ora dirusuhi ya ora ana
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku
mobile cilik bareng sopire metu sing njedul jebule sak
Damar Wulan | 24 Aug, 2016 | Mbleketaket | 0 | Senajan jeneng kiye ana nang Desa Kalikudi kayane akeh sing wis kelalen nang belah endi enggone. Nek wong dusun Glempang kayane ya esih nang endi tempate. Merga sing duwe Rawa Cangkring pancen Glempang.
Gemiyen aku cilik esih keton rawane, siki tah kayane wis dadi sawah
Wong Doplang Lor wengi-wengi ujare arep nonton wayang aring Pejaten, pengrasane ana wayang nang Pejaten. Semeno uga wong Pejaten rame-rame
bro, urung ana sender/toa apa maning tipe recorder sing bisa disetel sewayah-wayah. Apa maning MP3, MP4, gadget lah esih nang wulan mbok.
Bubar nglakoni Sholat Istisqo’ kabeh siswa-siswi MTs iki uga nglakoke Sholat Ghaib kanggo Jamaah Haji asal Indonesia sing dadi korban insiden neng Mekkah.
Siswa karyawan lan sagenep guru neng MTS Ma’arif ngarep-arep supaya udan cepet mudhun, ngeling wilayah dekne kabeh uga klebu salah siji daerah langganan kekeringan neng kabupaten Bantul.
Kajaba permohonan udan khusus kanggo wilayah Dlingo, doa lan Sholat Istisqo’ iki uga dilakoni kanggo wilayah Indonesia liya sing saiki ditempuh musibah kabut keluk.
Kanthi mudhune udan mengko, dikarepake bisa ngewangi memadamkan geni sing dadi sumber kabut keluk neng wilayah Indonesi kaya Sumatera lan Kalimantan.
“Kita uga nglakoni Sholat Ghoib kanggo ndongake jamaah haji sing tertimpa musibah crane,” padhange.
Akeh lika-liku sing dilakoni, awit dag-digdug nyedaki cah wedok, nggaya sok pahlawan neng ngarepe cewek, nganti apel sing sepisan.
kabeh, waktu sing ana ora mungkin nek mung takpakai ngobrol thok, rugi no.
salah paham, iso merga ana sing ngapusi, sing paling kerep ya merga ana cemburu sing muncul.
Kadang cemburu karo kegiatane yange, kadang cemburu merga arang ketemu, tentunya paling kerep cemburu merga ana wong liya sing
Mung ora dijemput wae ngambek, sebtu ora diapeli nesu, ditinggal dolan sama kanca liyane nangis.
Cemburu sing mrentul saka rasa iri terus ngejawantah dadi niatan dengki lan srei.
Lha lumrahe wong urip, gampang banget menehi nasehat,petuah ,ular-ular marang wong liya, cuman mlarat banget nasehat sing pas kanggo awake dewe.
seprana seprene rasa iri bin cemburu tetep wae isih digotong mrana-mrene,
jangankan mbuang rasa iku ,wong nyelehke wae durung teyeng kok. Isih gampang pada kobong atine nek weruh nasibe kanca sing luwih apik,
kaya-kaya ora bisa nrimakke nek kanugrahane Sang Dumadi
seolah mung sitok juga sing perlu ditulungi sama Gusti Hyang Dumadi.
urip saka Sing maha kuwasa. Sakjroning aleman ,pradul sama Sing akarya jagad, saya kok njur kelingan sama tangga wektu di tipes mbiyen,
sopir becak sing nek bar subuhan neng mesjid terus mangkat narik penumpang nganggo becak sewan duwekke juragan becak saka mandarakan, mbah sadi biasane saya manggil.
tk tekan sma (sakdurunge digusur ) omahe ya mung ngono-ngono wae, ora marai pangling.
Wonge menengan, ngrokok-e tingwe ( nglinting dewe ) sing disimpen neng njero dompet saka kloso.
Sakdurunge bedug luhur mesti mulih, mangan neng ngomah , senengane nganggo
sakjane alesan mbah sadi, tapi merga mbah sadi rumangsa mung wong cilik, mung wong bodho,ngrumangsani nek dudu sapa-sapa.
Andap asor lan ngajeni ne marang orang lain jan hebat tenan, bener-bener tulus saka njeroning ati
( Gek sekolah lan pelatihan ngendi sing iso ngajari kaya ngono kuwi, pengin saya ndaftar ).
Akeh tenan cara uripe mbah sadi sing saya kagumi.
Uripe prasaja, semeleh,nrima apa anane,duwe rasa ngrumangsani lan ora kakehan sambat sama
Aja nganti kabotan katresnan marang samubarang daden-daden, nanging : TRESNA marang SING DADI, tanpa gething marang kang daden-daden, sabab ing kono ana SING DADI. Mumpung urip ana ing ngalam donya prayoga becike pd ngudiya beninging budi ndadekake AWAS marang dalan kang tumuju marang kawicaksanan, kawicaksanan dadi dalan marang kasam…purnan.
Mulo Nggér,….Ojo Wegah Podho Tetanén,
Tapi pasrah iku dudu tembunge bebeh/males nyambut gawe,
Zduny (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zduny&oldid=1090851"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Akeh Taneman Pari Ambruk Bantul Tetep Optimis Nutup Target Produksi Beras
Pawarta Bahasa Jawa - Ambruke pari sing nempuh sakanggonan palemahan pertanian kepeksa nggawe petani panen luwih
upaya liya sing dilakoke kajaba cepet nglakoke pemanenan senajan kwalitas pari durung maksimal ben ora makake tuna.
"Ndhisik tau kedadean, ning ora separah iki," ungkape nang dina Kemis (31/3/2016).
Kanthi akehe panen dini sing dilakoke petani, manute bisa wae
owah-owahan iklim wektu awan dina suhune dhuwur, lan pas bengi lembab banget, kajaba kuwi jenis pari sing ambruk uga kedhuwuren dadine gampang rubuh.
"sing jelas kedadean iki neng njaba kabisan awake dhewe amarga iklim," padhange. Amban mesti palemahan pari sing ambruk durung bisa dimestekne amarga Dispertahut isih
padha rupa nang MT 2, pihake arep berkoordinasi karo Badan Metereologi, Klimatologi lan Geofisika (BMKG) ben masa tandur neng Bantul bisa dipadhakne karo suhu, kelembaban, lan kecepetan angin. Kajaba kuwi, petani uga diharapke bisa mileh jenis pari sing luwih kuwawa angin arepa hama.
"Ana macem-macem macam varietas, awake dhewe luwih arahke petani nandur neng musim-musim tertentu sing kuwawa wereng lan kedhuwurane aman," pungkase.
saiki jan puanas poll..podo karo suroboyo panase... jan mas iki jujur poll....saaken konco2ne mbiyen yo..... wangi laan ambune.. lek adus sedino sepisan agni86PELATIH
Sawong seksi Hatno 54 taun ngomongke, mobil mlaku saka arah wetan (Klaten) nuju Yogyakarta. Nanging sekitar 20 meter sadurung panggonane, dheweke ndeleng pick up kesebut sempet oleng.
"Aku pas nyapu neng ngarep omah, nuli pickup kesebut oleng ngarah kiwa lan akhire ngguling. Loro wong pangerja sing ana neng dhuwur tumpukan sampah melu tiba. Sing siji sempat kurugan sawates bangkekan. Sing siji mluncat," Tembung warga Dukuh Brajan, Karangdukuh Jogonalan kuwi.
Hal kuwi dibenerke saka Muji Santoso (54 taun), sing melu lunggih neng ndhuwur tumpukan sampah. Dheweke ngaku banjur mlumpat pas mobil oleng ngarah kiwa.
"Wis pindho oleng. Pas paling akhir arep tiba aku cepet njupuk ancang-ancang kanggo mlumpat. lagekne kanca ku Sutarno ora sempat mlumpat lan melu tiba," ceritone.
Saiki kancane sing sempat kurugan sampah, dirawat neng rumah sakit. Miturut Muji kancane kuwi ora tatu parah, nanging kecetit nang kanggonan pundhak kiwa.
Dheweke ngendika, wektu kuwi dheweke lagi menyang TPA Joho-Prambanan saucul njupuk sampah neng perumahan Kalikotes Klaten.Akibat kedaden kuwi
sing luwih penting adalah paseduluran. sopo ae suportere, adalah dulur.
gak peduli biru, kuning, abang, ijo, putih, lor, kulon, etan, kidul, tuwek, enom, ayu, asu, bejat, alim, lanang, wedok
Assalamu’alaikum salaam bopo banyu ibu bumi, niyat ingsun ora nyukeri marang sira, ingsun arep mbuwang najis ing seselaning bhumi, niyat ingsun adus banyu suci, suci donya lan aherat, sejatine ratu sejatine manungso, cahyo ingedusan ing segoro urip
manah rahayu, gumelar ing akasa gumulung ing jiwa
WIS ORA ANA MANEH KANGGO KOWEwis ora ana maneh kanggo kowe anakkudongeng
bionic lan flash gordoning kono ha na ca ra ka asawang layonwis ora ana maneh kanggo kowe anakku nglangute pangkur palaranngrangine tembang dolananyen rembulan ndadari padhang njingglangsetelen video lan kaset obralanmarga wis ora keprungu jarate lan jamuran ing platarannini thowok kari bathok sumendhe
tembang Mijil :Poma kaki padha dipun elingIng pitutur ingongSira uga satriya
ngibadahmung merga ngarep-arep enake swargaenggal doh-na sing adoh saka sekabehaneNanging, manawa aku ngibadahkrana sih tresnaku marang PanjenenganMuGusti, aja Panjenengan aling-alingi nggonku kepenginndeleng Kaendahan-MuTresna utawa katresnan ora mung lumaku antarane manungsa lanang wadon kaya kang umum kanggo para mudha-mudhi, utawa wong bebrayan lanang wadon, antarane wong tuwa marang anak utawa suwalike, lan liya-liyane kaya kang asring diprangguli ing bebrayan. Ing tataran panembah, “tresna” mau lumaku antarane titah lan kang nitahake, manungsa lan Pengerane. Lan “tresna” sing iki mujudake tresna kang pribadi banget. Jalaran kang weruh iku ya ing pribadi kita dhewe. Gegambaran tresna mau, minangka conto kaya kang rinumpaka ing syair utawa guritan ing dhuwur kasebut. Guritan iku mujudake jarwan bebas
Khayr Rabi’ah binti Isma’il al-Adawiyyah al-Qisiyyah. Merga dheweke bisa ngresepi lan bisa “nikmati” pait getire panguripan kang nate dilakoni, wiwit nalika didadekake budhak kang uripe kesurang-surang, nganti nuwuhake krenteg kesufianne kanthi tema-tema “katresnan” marang Kang Murbeng Urip iku, dheweke njur bisa ngripta ukara kang endah banget, patut diresepi.. Lumantar syair-syair mau dheweke nyilemi lan nandukake maknane tresna kang luwih jeru. Luwih adoh tebane katimbang pangerten sing mung wantah kaya kang nate kita prangguli.Ing kene ora kepengin ngonceki ngenani ngelmu tasawuf, nanging nyoba urun nyurasa ukara gegayutan karo rasa “tresna” utawa “katresnan”. Ing pangerti kang luwih nduweni makna religius ora bisa pinisahake klawan pengorbanan lan keiklasan. Katresnan utawa tresna uga ngandhut pangerti “iklas”. Ing babagan manembah kaya syaire Rabiah ing dhuwur mau disurasa: ora merga pamrih kepengin antuk swarga lan wedi neraka. Iki uga wujude pemut, manembah mono kudu kanthi “iklas”, lepas saka sakehing “pamrih kadonyan”, lan tujuane manembah mau amung siji, “krana mung rasa tresna marang Gusti kang Murbeng Gesang”. Yen tataran gegayuhan lan manembah mono pepindhane wit kang dhuwur. Saya dhuwur pucuking wit uga saya dhuwur kena gempurane angin. Saya dhuwur tataraning panembah saya dhuwur godhane. Kari kuwat apa ora. Yen ing carita wayang, akeh banget kang bisa tinuladha gegayutan karo perkara godha lan tresna. Begawan Wisrawa, sawijining pandhita kang wis dianggep putus saka sakehing kawruh, jebul bisa kepleset merga panggodhane Dewi Sukesi (minangka simbule tresna lan nafsu kadonyan). Kadidene begawan, kaya ing pangerti wantah wis kena dipesthekake wis manggon ing tataran tahan godha. Ning ing crita iki digambarake Sang Begawan ing kahanan “dilematis”(mbingungake). Sawise kasil mupu sayembara apa kang dipikirake Begawan Wisrawa dadi seje; pilih “sedyane sing sakawit” nggolekake garwa kanggo putrane, apa “kanggo awake dhewe“? Pungkasane Sang Begawan kang wis putus saka sakehing kawruh iku “ora kuwat godha” nalika wanita ayu kang aran Dewi Sukesi nyungkemi padane lan masrahake jiwa ragane. Lha saumpama cak-cakan mau tumiba ing ing jaman modheren kaya saiki, njur awake dhewe nemoni kedadeyan kaya mangkono, apa ya kuwat karo godha mau? Kamangka godhane luwih akeh, bisa nlusup liwat internet, VCD, lan liya-liyane. Coba dipenggalih! Nanging, yen pancen nduweni “tresna” kang temen-temen marang Pengerane mesthi bisa meper hawa napsu. Bisa mbedakake endi sing salah endi sing bener. Rabiah, sang penulis syair iku wis mbuktekake kencenge penembahe mung marang Gusti Allah dheweke pasrah sumarah. Surasane syaire uga terus ngumandhang, irip empere kaya kang asring di rungu dadi puji-pujian ing langgar lan masjid sadurunge nindakake shalat jamaah: dhuh pengeran kula sanes ahli suwarga / nanging kula mboten kiyat wonten neraka / mugi pengeran kersa nampi tobat kula / merga Pengeran Dzat kang Agung pangapura, / wedhi kathah umpamane dosa kula / mugi Pengeran nampi tobat dosa kula / umur kula saben dinten dipun suda /kados pundi saya kathah
Lair ing Trenggalek, 18 Juli 1967, saliyane dikenal kadidene penggurit (penyair) sarjana pendidikan seni rupa iki makarya wartawan/redaktur majalah Jaya Baya wiwit 1993 nganti saiki. Aktif ing
Yogyakarta lan KBJ IV Semarang (2006), uga tau mlebu Tim Penterjemah: Serat Babad Madura. Karya ing antologi pribadi antara liya: Gurit Panantang (1993), Layang Saka Tlatah Wetan (1999), Kitir Tengah Wengi (2001), lan sawetara
Crita Cekak,(SSJY-LKBS, 2001) lan Tanpa Mripat (Sanggar Pecanthingan, 2004), Ibu (Bengkel Muda Surabaya, 2006). Saliyane iku uga tulisan crita cekak (cerita pendek), artikel, esay lan liya-liyane dimuat ing majalah Jayabaya
Budaya Surakarta (LKBS) 2002. 7) “Kudhi Bujel" Juara Harapan I Naskah Crita Cekak, SSJY-LKBS, 2002. Lan tulisan jurnalistike judhul "Lumantar Koperasi, Ndadekake Wong Cilik
Sajak-Sajak Jawi” sampai “Mantra Katresnan” saben munggah saonjotan napas sasuwek gumanti angka saben angka tumiba layap-luyup godhong kumleyang tundhone bali dadi pitakon ing ndhisik mula: apa? Puncaking Arjuna, 2003 (kapethik saka “Medhitasi Alang-Alang”)
Jl. Menoreh Utara IX No. 57
Jl. Arya Mukti 4 No. 861
ing jaman biyen ing desa Kesesi wonten tiyang ingkang sekti mandra guna ingkang
nggadahi asma Ki Ageng Cempaluk, ingkang nggadahi putra Raden Bahu. Raden Bahu
awit cilik sampun ketingal kepinteranipun amargi ramanipun tiyang ingkang sakti.
Raden Bahu kedah dipungembleng kalian ajaran-ajaran ingkang bener lan kedah
dipunbimbing kangge eling lan nyedakake piyambakipun dhateng Sang Gusti Allah
Ageng : “ He anaku, kowe iki wis gedhe, dados ngabdilah kowe dhateng Mataram, krana
menawa urip amung ajeg ing desa, mangka mangka bakal ajeg ngelmumu tanpa enthuk
Nanging Rama ugi pesen, menawa R. Bahu sampun sukses, aja sombong, kedah
nyedakake piyambakipun maring Allah supados kedah kaparingan dalan ingkang
R. Bahu : “ Pandonganipun Rama kedah kula suwun, lan mugi - mugi kula saged
Bahu nyuwun pamit kangge pangkat dhateng Mataram. Ing Mataram wekdal menika
taksih wonten pasewakan. Patih lan para menteri sedaya ngadhep dhateng Sultan
Agung kangge bahas pendamelan bendungan Kali Sombong ingkang boten rampung -
purun nampi R. Bahu nanging kedah ngangge syarat bilih R. Bahu kedah saged
ndamel bendungan Kali Sombong wau. Raden Bahu purun nampi syarat menika. Saking
Sang Raja R. Bahu kalian sedaya prajurit sak cukupe, lajeng pangkatlah R. Bahu
ngantos Kali Sombong, ing ngriku kedadosan banjir bandhang kamangka boten
jawoh. Lajeng R. Bahu nglakokake tapa, lan nyuwun pitulung dhateng Gusti Allah.
lan badhe nyerang R. Bahu. Raden Bahu langsung minggir. Lajeng dados perang
ingkang hebat wau antaranipun Raja Ula kalian Raden Bahu. Kekalihipun sami
sakti. Peperangan langkung dangu nanging Raja Ula saged dipuntaklukaken. Raja
Ula kalah lan nyuwun dipunampuni lan boten dipunmateni, lajeng R. Bahu
bendungan wau saged dipunrampungaken dhateng R. bahu, lajeng Sultan Agung
ngendhika: “ tugasmu sampun kok rampungake nganti sae, nanging taksih wonten
perintah Sultan Agung mangka R. Bahu langsung methuk putri wau ingkang nami
Rantamsari, ananging piyambakipun boten purun dipunsunting dening Sultan Agung.
Rantamsari ngendhika: “ Duh Raden, kula boten purun menawi dipunsunting Sang
Raden Bahu boten tentrem manahipun amargi Rantamsari badhe dipunpundhut garwa
dening Sultan Agung. Lajeng Rantamsari ngendhika: “ yen ing desa Kali Beluk
jeneng Endang wuranti, ibunipun sadean Serabi, menawi purun punapa piyambakipun
sasampunipun ing Mataram lan dipunparingi pitakenan dening Sultan agung putri
sawijining wengi, sasampunipun sedaya prajurit sami tilem, R. Bahu taksih mikir
yen Sang Raja menika percaya karo kowe, dados kowe kedah bener-bener
ngrampungaken, yen ora klakon aku dhewe melu kewirangan “. Beliau ugi pesen
supados R. Bahu nglakokaken tapa. Kalian dipunkancani sang Rama, Raden Bahu
dipunganggu dening makhluk - makhluk ingkang ala kayata Raja siluman ing wana.
Piyambakipun boten gerak. Raja siluman percaya sanget yen pedang pusakanipun
piyambakipun sampun leres nancep lambung R. Bahu, nanging wonten kedadean aneh,
Raden Bahu boten dhawah saking tapa lan pedang wau ingkang dhawah, lan Raja
angsal pertanda ( Wisik ) saking Sang Gusti, raja siluman ingkang kalah menika
nunjukaken menawi wana Gambiran menika bakal saged dipun bikak, ningali Raja
Siluman wau ngrintih lara, lajeng R. Bahu ngrampungaken tapanipun. Raja siluman
Wikipedia ora duwe kaca Parembugan Panganggo karo judul "23.20.64.96"
Gawe kaca "Parembugan Panganggo:23.20.64.96"
Golet "23.20.64.96" nang Wikipedia
Golet kaca sing ngandung kata "23.20.64.96" nang Wikipedia
Deleng kaca lia sing duwe pautan meng kaca iki
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Parembugan_Panganggo:23.20.64.96"	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyeTulisan AnggotaLogUnggahKaca AstamiwaKaterangan kaca	basa liya
blowzy....+ o"on: TATA KRAMA , ING NGENDI
SAPA KANG WAJIB KITA AJENI?
KRAMA , ING NGENDI DITINDAKAKE ? Tata krama iku ora mung katindakake yen pinuju lelawanan (srawungan) karo wong liya bae, nadyan ing omahe dhewe iya perlu katindakake. Ana ing omahe dhewe kita kudu nindakake tata lan tertib, perlune kanggo tepa tuladha marang anak-anak kita lan kulawarga saisine omah.Wong kang sopan, yen nuju numpak sepur, ora bakal lungguh jigang utawa ndheseg papan lungguh hake wong liya, dienggo ndokok barang gegawanane . Yen ana kantor, perlu memburi (turas) utawa menyang kamar mandi, sawise bar keperluwane , iya banjur gelem nyiram (ngresiki) kaya yen nalikane mlebu ing kamar mandi utawa jambane dhewe.Mengkono sikepe wong kang ngerti tata krama. Jiwane ora bakal ngideni nindakake patrap kang nyulayani marang budi luhure.Aja dumeh sepur iku dudu duweke dhewe, olehe nganggo banjur sakepenake bae.Aja dumeh kakus umum iku duweke kota praja lan kanggo keperluwane wong akeh , olehe nganggo banjur ora mikir marang kebersihane.Aja dumeh meja kang dienggo nulis iku duweke kantor , olehe nganggo ora nate diresiki.Aja dumeh nginep ing hotel lan wis rumangsa nyewa, olehe mbebuwang tegesan rokok ora didokok ing wadha awu, olehe idu sa-enggon-enggone.Bab idu, yen ora perlu-perlu banget, aja idu. Yen ta kepeksa upamane amarga mambu ganda kang bacin, lagi katindakake. Samono mau kudu nyisih papan kang kiwa utawa migunakake kacu kanggo nutupi tutuk.Ing ngendi bae, wayah apa bae, kita kudu nduwe pendhirian : tindak satindak , rembug sarembug kudu dijaga tata kramane. Aja duwe panemu yen tata krama mau kanggo sapa, ana pituwase apa ora, ana sing nliti apa ora, nanging duwea pendhirian yen : tata krama iku pirantine prikamanungsan.Wewatone : aja gawe seriking liyan, aja ngganggu kasenenganing lan kamardikaning liyan sarana tindak tanduk , solah bawa lan rerembugan kang ora netepi tata krama . Yen kita ora seneng nemoni lelakon saka pratingkahe wong liya, kita aja nindakake apa-apa kang wis nate gawe gelaning ati kita mau.Ing omah kita dhewe, sanajan ora ana pranatan tinulis, iya kudu duwe duga prayoga. Aja rame-rame nalikane tangga teparo wis turu. Aja ngunekake radio nganti dipolake bae ing wayahe tangga teparo ngaso, apa maneh apa maneh yen dheweke mau nuju gerah utawa kesripahan.Wong kang ngerti tata krama, nalikane ana ing pasrawungan :1. Ora bakal sisi. Yen kepeksa arep sisi, menyat metu dhisik, utawa saora-orane nyisih utawa mengo dhisik. Olehe sisi klawan migunakake kacu.2. Ora bakal angop klawan ora nutupi tangan. Malah yen bisa , nyingkir dhisik sinamun ing samudana, supaya ora ngetarani.3. Ora bakal ngureki irung nganggo drijine, utawa ngureki kuping nganggo cucuk –curek.4. Ora bakal tudang-tuding , nudingi wong secedhake panggonane.5. Ora bakal ngethoki utawa ngresiki kuku selagine jejagongan karo tamune.6. Ora bakal lungguh karo sikil edheg utawa jigang ing sangarepe wong-wong kang durung ditepungi utawa wong
Suksma, kang murah hing dunya mangke, ingkang (……..) ing akherat (1),
Ngusman kaping telu, Kaping pat Ngali Murtala. ۩۩۩ 03 ۩۩۩ Tatakala wiwite nulis, ing dinten Sapatu punika, anggalipun kaping pat likur, sangalas, haiya iku taunipun, kang nulis nama Marsuf punika. ۩۩۩ 04 ۩۩۩ Panedhane kang anulis, sampun maca bari nginang manawa keneng dubang, sampun maca /3/ barini yudud menawa keneng dahana, sampun maca ngadal ika, menawa kang tembang. ۩۩۩ 05 ۩۩۩ Penedhane kang anulis, mering sanak kang amaca, den-agung pengapurane, aksara kathah kang bangga kirang den-wuwuhana, sampuh geguyu kang nurun kang nurat dereng pespada. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Wntenten carita Winarni, nuturaken kang kina-kina, saking Adam sedayane, ana dadi nabi ika, ana dadi waliyullah, ana dadi guru ratu, ana kang dadi manolan. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Nabi Adam asewini, wolung dasa punjul sanga, kang kocap siji putrane, Nabi Sis iku kang nama, Nabi Sisi sampun peputra kalih sami jalunipun, ang sepuh Raden Anwas. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Nurcahya ingkang
jalu sedaya, setunggal ingkang cinatur, Raden Sam wahu namanya. ۩۩۩ 11 ۩۩۩ Raden Sam asesiwi, Raden Sangid namanira, nenggih Sangid atmajane, inggih nama Raden Palya, Raden Palyaapeputera, ingkang nama Raden Rangu, putrane Rangu tetiga. ۩۩۩ 12 ۩۩۩ /5/ Cinatur ingkang satunggil, ingkang nama Raden Sarah, Raden Sarah atmajane, pan gangsal jalu sedaya, cinatur ingkang satunggal, ingkang nama Raden
tetiga sedayanipun, apan tunggil ibu rama. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Ingkang bajang putera neki, jejuluk Maulana Ishaq, ana dene
ingkang satunggal, Benthara Wesnu namanya, nenggih Wesnu ngadeg ratu, jumeneng ing Gilingtosan. ۩۩۩ 28 ۩۩۩ Wesnu putera Serigati, Serigati sampun peputera, Yang Terwasthi ika namane, Yang Terwesthi jumeneng nata, ing Medhang Andhong negara, Yang Terwesthi sampun sesunu, Parikena ingkang nama. ۩۩۩ 29 ۩۩۩ Parikena anama
ingkang nama Abiyasa, Abiyasa sesunu, tetiga pan sami pirya. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Cinatur ingkang satunggil, ingkang nama Pandhudewa, Pandhu ika atmajane, lelima sedaya nira, punika pan sami pirya, satunggal ingkang cinatur, ingkang nama Ki Arjuna. ۩۩۩ 32 ۩۩۩ Arjuna sampun sesiwi, Abimanyu nama nira, Abimanyu
asesunu, kang nama Sumawicitera. ۩۩۩ 34 ۩۩۩ /11/ Sumawicitera sesiwi, ingkang nama iterasuma atmajane, ingkang nama Pancaderiya, Pancaderiya
rupane, ingkang nama Gendhiawan, Gendhiawan apeputera, lelima sedayanipun, pan ami
gangsal kocap setunggal, kang nama Lembumiluhur, jumeneng noting Jenggala. ۩۩۩ 37 ۩۩۩ Lembumiluhur
jumeneng aji, ing negara Pejajaran, perabu agung sutapane, Laliyan sampun peputera, Mundhisari ingkang nama, anggentosi ramanipun, ngadeg nata Pejajaran. ۩۩۩ 39 ۩۩۩ Mundhisari putera kalih, Mundhingwangi ingkang sepah, Arya Bajaran rayine, Mundhingwangi ngadeg nata, ing negara Pejajaran, anggentosi ramanipun, Banjaran dadi
putrane, /13/ kang Ciyung Wanara, ibune saking ampayan, kocapa Rahaden Suruh, matur dateng ingkang rama. ۩۩۩ 42 ۩۩۩ Adhuh Rama kados pundhi, kakang bok Ratna Kesuma, kedah awon pratingkahe, aremen dateng kawula, sang nata nimbali sampun, dumateng Ratna Kesuma. ۩۩۩ 43 ۩۩۩ Wus dateng
enggal. ۩۩۩ 45 ۩۩۩ Tinundhung rama aji, atapa/14/ ing gunung Kombang, kelangkung mati ragane, wus awor lawan lelembut kesah saking gunung Kombang, ngedaton segara kidul, wus dadi ratuning lelembut. ۩۩۩ 46 ۩۩۩ Den Ayu Himuk winarni, pan kathah sesakitira, semu kurang parungone, bisu sumerta apicang, keng rama kelangkung mirang, binucal ing pulo Onderus, pinupu ing
rama, punika jemeng prabu, ing negara Pajajaran. ۩۩۩ 48 ۩۩۩ Raden Suruh jumeneng aji, ing negara Majalengka, Berawijaya
nama Kartawijaya, Kartawijaya puterane, kang nama Anggawijaya, punika ingkang wekasan, ngadeg perabu Majalangu,
ngadeg ing nata. ۩۩۩ 53 ۩۩۩ Wanten kang winuwus malih, nama Ibrahim Asmara, andarung wau lampahe, maring negara ing Jempa, karsane panggih sang nata, tan kawanan lampahipun, wus datang
kalimah kalih, anla ilaha illa lallah /17/, Muhammad rasulullah, punika ing lafalipun, rukune agama islam. ۩۩۩ 57 ۩۩۩ Lan nyembah lan amuji, dumateng Allah tangala, anuta ing penggawene Muhammad nabi wekasan, sampun nyembah ing berahala, punika agama kufur, nyembah muji ing
gadhang wergane, sanegara angudhangan, ing kutha miwah ing desa, sedaya pan sampun anut, amanjing agama islam. ۩۩۩ 60 ۩۩۩ Wus manjing agama suci, /18/ wadiya ing Cempa sedaya, Berahala ginempur kabeh, karsane wau sang nata, tan ana kari setunggal, akarya sang
Conderawulan, kelangkung dene asihe, sang puteri langkung bektinya, dumateng ing laki nira, miwah bekti ing Yang Agung,
fikih lan tafsire, kocapa malih Berawijaya, perabu agung Majalengka, punika anggadhah sunu, langsung manise caritannya. PUPUH 02Peksi nala ۩۩۩ 01 ۩۩۩ Kawarnahan puterane sang ngaji, Berawijaya nata Majalengka, kang saking Cempa ibune, tetiga sedayanipun, ingkang sepah putera nawestri, Puteri Adi namanira, dadine garwanipun, Ki
jumeneng ing Panaragi, ana dene rayinira Dipati Lunu, wanten malih puteranira, ibu ingkang saking Pekgelen negari, jalu amung setunggal. ۩۩۩ 04 ۩۩۩ Ingkang nama Ki Jaran Panolih, ingkang ngerih Sumeneb lan Sampang, ing Balega keratone, nulya gadhahe sang perabu, Berawijaya ing Majapahit, garwa puteri saking Cina langkung anyunipun, Berawijaya Majalengka,
saking Cina, wangwarattane wus sepuh, punika den wedalena ing sang nata, Arya Damar kang den titipi, sineleh ing tanah Palembang. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Berawijaya nata Majapahit, angendika datang ingkang putera Arya Damar namane, mangkene ngendikanipun, Arya damar ingsun atitip, dumateng
kawula sumangga ing karsa, kawula derma kemawon, anglampahi pakonipun, rama
Damar enggal pamit, ing sang perabu Berawijaya. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Sampun mangkat Arya Damar singgih, tan kawarna lampahe neng marga, dugi tanah Palembang, melebet ing dalem sampun, sarta gawa parameswari, kagungane sang nata
jangkep ing sawelas sasi, wangwarat tane, babar putera nira, jalu tur bagus rupane, cahyane lir mas sinepuh, Arya Damar ingkang mastani, bebayi kang sampun bakar, Raden Patah ika, sawusira lama-lama Arya damar gadhah, kersa ing sang puteri, wekasan dipun senggama. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Sampun lama genira ngeresmine, Arya Damar maring /23/ puteri Cina, kantos wangwarat teri
Berawijaya ngangge Wadhan Kuning, mituruti ujara bujangga, manwa dadi warase, sakite ing /24/ sukunipun, Wadhang Kuning dipun resmine, lawan perabu Brawijaya, angsal tigang dalu, nuli suda
wangwarat sepuh, sampun jangkep sasi nira, nulya babar
nata Berawijaya, ing mangke dadi wong alit,
jurang munggah gunung, datan pegat nggennya mertapi, ngulari wadiya utama kang wespada sampun, jajah desa milang kori Lembu Peteng, lumapah rahina wengi, nulya manggih pedhukuhan. ۩۩۩ 18 ۩۩۩ Padhukuhan ingkang langkung aseri, kang pilenggah ing dhukuh punika, Ki Tarub ika namane, lenggah manteri kami sepuh, pan punika
iki terahing nata, nulya Ki Tarub sarwi bebisik, kulup ingsun takon ing sira, pinangkanya sira saking ngendi, lawan sapa ingkang dherbeni putera, Lembu Peteng matur age, adhuh gusti awak ingsun, anakipun Mbok Wadhang Kuning, deten wisma kula dhusun Karangjambu Tarub, eling wantehan, Berwijaya angge Mbok Wadhan Kuning, punika anggadhah putera. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Putera nira Mboke Wadhan Kuning, ika
wedalna, nenggih marganipun, sang nata kelangkung wirang, Nyai Wadhan Kuning kasenggama lawan sang ngaji, lama-lama apeputera /28/. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Sedatenge Lembu Peteng singgih,
pinanggih wingking, bisa mengku kertiyasa. ۩۩۩ 22 ۩۩۩ Lembu Peteng matur awot sari, gusti kawula sungga ing karsa, kawula lumados mangke, dateng karsane sang wiku, pan kawula boten angideni, ing karsaning Jeng Tuwan, siyang lawan dalu, mila
sumangga ing karsa. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Pan sinegeg Lembu Peteng singgih, kocap malih perabu Berawijaya, rerasan lawan garwane, ratu ayu ingkang sepuh, puteri saking Cempa negari, awerta dheteng sang nata, yen gadhah sedulur, pawesteri ayu setunggal, ingkang nama Ratu Ayu Caderasasi /30/, cahyane lir wulan purnama. ۩۩۩ 26 ۩۩۩ Berawijaya oneng Majapahit, amiharsa wartane kang garwa, kelangkung dene gawake, enggal nimbali sang perabu, ing puterane Ki Randhukuning, ingkang nama Arya Bangah, manteri ingkang sepuh, pinercaya ing sang nata, Arya Bangah tan dangu tumulya perapiti, ing ngarsa nira sang nata. ۩۩۩ 27 ۩۩۩ Arya Bangah jengandika punika, kula duta kesah dateng ing Cempa, amudhut mering puterane, ing rama Cempa perabu, ingkang nama Conderasasi, Arya Bangah pamit enggal dumateng sang perabu, nulya mangkat Arya Bangah lampahira, datan kawarna ing margi, wus dugi negara Cempa. ۩۩۩ 28 ۩۩۩ Arya Bangah sampun angsal warti, oneng Cempa, sang perabu wus seda, kang ngadek nata /31/ puterane, kang meruju namanipun, Raden Cingkera wahu sang ngaji, ana dene Conderawulan, punika pan sampun, akerama angsal
Bangah susah manah neki, wus ngerasa yen tan oleh karya, dinuta maring gustine, saking langkung bangkitipun, Arya Bangah dadi ngawahi, ing wekase Berawijaya, nata Majalangu, wus katur nata ing Cempa, kang dinuta, kinen melebet ing puri, dateng ngarsane sang nata. ۩۩۩ 30 ۩۩۩ Arya Bangah dateng ngarsane sang ngaji, ing ngendikan paran pinagkanya, Arya Bangah alon ature, apan sarwi awot santun, inggih gusti kawula puniki, dinuta dening sang /32/ nata
salaminipun pidhah, paramaswerti katur dateng sang ngaji, wiyose kinon angelawad. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Pan sang nata perabu anom singgih, sedane kanjeng rama tuwan, pan meksih wnggal mirangi, sang nata ing Majalangu, datan wanten ingkang mertanai, ananging midhanget babar, saking Tembi Kalikut, punika kang asung warta, ing sang nata Berawijaya Majapahit, sang perabu Cempa ngendika. ۩۩۩ 32 ۩۩۩ Permilane ingsun
ingsun ngarsa dhewe, yen asor awak ingsun, kakang perabu ing Majapahit, mila ratu binetara, ngereh sami ratu, lamun ingsun akirima ing nuwala, dateng perabu Majapahit, menawi datan /33/ kaduga. ۩۩۩ 33 ۩۩۩ Sampun rembag guneman sang ngaji, dateng duta saking Majalengka, duta pinaringan age, pangage kang bagus, mateng Cempa
rakane sang ngaji, perabu negara Cempa. ۩۩۩ 34 ۩۩۩ Wus pamita duta Majapahit, maring sang nata ing Cempa punika, tumulya enggal lampahe, datan kawarna ing ngenu, lampahira duta wus perapti, ing negara Majalengka, merek ing sang perabu, matur sarwa awot sekar, Arya Bangah dumateng paduka aji, dhuh gusti kawula dinuta. ۩۩۩ 35 ۩۩۩ Lampah kawula dinuta sang aji, datan angsal ing pamundhut Tuwan, pan /34/ sampun wonten lakine, puteri Cenderasatun, kambil garwa turun Jeng Nabi, nama Ibrahim Asmara, sampun putera telu, lan malih atur kawula, ing paduka rama aji, pan sampun lalis, dene ingkang gumantiya. ۩۩۩ 36 ۩۩۩ Rayi Tuwan kang jumeneng aji, ingkang nama Rahaden Cingkara, punika, puniki wanten kintune, werni gelang lawan kalung, kinon ngaturaken paramesweri, raty ayu ingkang sepah,
ana wewerta. ۩۩۩ 37 ۩۩۩ Yen kang rama punika wus lalis, poma-poma aja sira wewerta, menawa dadi susahe, Derawati
Majapahit, maring klang garwa, paran pakenira apa kang dadi susahe, anank ingsun sarwi gegulung, anglasar ana ing siti, nulya matur paramaswari, dumateng sang perabu, milane kawula karona rama nata, ing Cempa pan sampun lalis, Berawijaya alon ngendika. ۩۩۩ 41 ۩۩۩ Ika sapa kang mituturi mering sira, rama aji seda, dene tan ana surate, ingkang teka maring ingsun, nuli mitutruni Darwati, boten wnten kang wewerta, nanging janjinipun, rama nata lamun seda gelang kalung, den kirimaken ing mami, punika pertanda nira. ۩۩۩ 42 ۩۩۩ Kuneng wau nata Majapahit, kang kocapa putera kang oneng Cempa, Raja / 37/ Pandhita namane, Raden Rahmat rayinipun, arsa pamit ing rama neki, tan tuwi mering kang uwa, Dewi Murtiningngerum, garwanipun
ingkang layar maring Jawa, nulya kesah dumateng Kucing negari, ngulati kang tunutan. ۩۩۩ 44 ۩۩۩ Tan kawarna
juragan Geresik, wus munggah tiyang tetiga, bubar /38/ jangkar sampun, bahita sampun menengah lelayarane
layare, rinapas raja Kamboja, ingkang ana sejerone palwa keci, palwane nulya binakar. ۩۩۩ 46 ۩۩۩ Putera Cempa kang rinampas singgih, ingkang nama Pangeran Pandhita, rembagan lawan rayine, miwah punakawanipun, bahitane pan sampun eting, binakar raja Kamboja, bocah ingkang telu, wus rembag tiyang tetiga, nulya aken ing wong Kamboja negara, punika ingkang dinuta. ۩۩۩ 47 ۩۩۩ /39/ inuturan duta tingkah neki, oneng palwa duta pamit inggal, tumulya laju lampahe, datan kawarna ing enu, sampun perapta ing Majapahit, wus katur dateng sang nata perabu Majalangu, sang nata nuli ngandika duta, pinangkannya saking ngendi, lan sapa ingkang wewerta. ۩۩۩ 48 ۩۩۩ Duta matur sarwine awot sari, gusti kawula pan tiyang Kamboja, ngaturi wiyose puteri ayu Conderasatun, pan ing Cempa ingkang negari, punika anggadhah putera kekalih jalu, katiga lan punakawan, arsa sohan dumateng paduka aji, punika anitih palwa. ۩۩۩ 49 ۩۩۩ Palwa pecah ana ing jeladri, pan kateper karang ing Kamboja, dipun rampas sedayane, kang wonten sejeroning perahu, datan wonten ingkang kari, karsane raja Kamboja, palwane tinu-tinu, ing mangke putera ing Cempa langkung susah, oneng Kamboja negari, dadi ngabdine sang nata. ۩۩۩ 50 ۩۩۩ Seri Nelemdra natang Majapahit, apan mireng ature ponang duta, kelangkung dene welas, miwah para maswarinipun, sekelangkung dennya ngerdaten, dene sampun
perjurit menteri, tan kocapa ing lampahira, Kamboja wus rawuh, nulya katur ing sang nata, angendika, duta pinangkannya pudi, lawan sinten ingkang duta. ۩۩۩ 54 ۩۩۩ Arya Bangah nulya matur aris, ing sang nata maharaja Kamboja, dhuh gusti kawula /42/
keponakannipun, sang perabu Majalengka, kalih pirya tiga punakawan neki, ingkang dados ngabdi tuwan. ۩۩۩ 55 ۩۩۩ Margane nupang palwa
ing Majalengka, langkung sukuripun, dene boten kerem toya bocah tiga ingkang tuwan badhe ngabdi, punika kinon mudhuta. ۩۩۩ 56 ۩۩۩ Duta tita iling alingen ing ngoni, Berawijaya perabu Majalengka, merentah sami rajane, tanah sabrang akeh teluk, mering sang nata ing Majapahit, Banjar Siyem lan Kamboja, pan wus padha twluk, ana dene liyanira / 43/ apan kathah, ingkang paserah balu pathi, ing negara Majalengka. ۩۩۩ 57 ۩۩۩ Sampun regbag guneman sang ngaji, ing
kawula miturut, ing karsane Kanjeng Tuwan, pan kawula kawilis yen dados ngabdi, anut saking kersa tuwan. ۩۩۩ 59 ۩۩۩ Arya Bangah pamit mering sang ngaji, ing /44/ Kamboja sarta bocah tiga, wus lepas wahu lampahe, datan kawarna ing ngenu, sampun perapta ing Majapahit, wus katur seri nara nata, bocah ingkang telu, paramaswari Majalengka, langkung terisna, remen dennira ningali, dumateng putera ing Cempa. ۩۩۩ 60 ۩۩۩ Berawijaya nata Majapahit, langkung asih mering putera Cempa, den anggep puterane dhewe, apa barang kang jinaluk, Berawijaya iku maringe, ananging putera ing Cempa, susah manahipun, dene wong Majalengka, agamannya punika pan meksih kapir, tan anut agama islam. ۩۩۩ 61 ۩۩۩ Putera Cempa bekti ing Yang Widi, titingalan wong ing Majalengka, pan padha gumuyu kabeh, ujare wong Majalangu, bodho /45/ temen bocah puniki, madhep ngulon bocah tiga cangkeme celathu, tangane angakep dhsdha, tan adangu dhengkule dipun pijeti, tumulya angabung kelasa. ۩۩۩ 62 ۩۩۩ Nulya ana wong tuwa sawiji, mara ngucap aja sira cacad ya ika nyembah dewane, gustine bocah tetelu, nanging sira tan melu derbeni, dewa ingkang sinembah, nanging bocah ika, mulane aja sira nacad, ing manusa anyembah ing dewa neki,
peputera, nama Arya Randhu Guting, Randhu Guting punika putera tetiga. ۩۩۩ 02 ۩۩۩ Arya Galuh ingkang sepah, panengah punika singgih,
kang weragil, Ki Tarub /47/ wahu kang nami, Arya Baribin sesunu, kalih estri ingkang sepah, Maduratna ingkang nami, werujune jalu kang nama Jakandar. ۩۩۩ 04 ۩۩۩ Putera neki Arya Teja , punika amung kekalih, esteri putera ingkang sepah, kang nama Ni Conderawati, ana dene ingkang rayi, pan ika putera kang jalu, Raden Syukur namanira, puterane Tarub winarni, sedayane punika amung tetiga. ۩۩۩ 05 ۩۩۩ Punika esteri sedaya kang sepah nama Nawangsih, kang panengah namanira Raden Ayu Nawangsari, kang weruju nama neki, Raden Ayu Nawangarum, pan genti ingkang kocapa, putera Cempa kang winarni, ingkang wanten ing negara Majalengka. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Arsa pamit
putera Cempa badhe mantuk, ngendikane Berawijaya, kulup aja sira mulih, ingsun paring penggawehan
arep kerami, pilihana sanak ingsun, utawi putera bupatiya, tuwen puteranipun patih, lan malihe ingsun wus ngerungu warta. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Negara ing Cempa, punika wus den unggahi, kaliyan raja ing Dhustan, wus teluk negara Kucing, Kalikut lan Kalijare, Mulebar lawan Kemagur, pan wus teluk sedaya, mung keri Cempa negari, meksih mare perangan lawan ing Dhustan. ۩۩۩ 09 ۩۩۩ Semana /49/ putera ing Cempa, punika samiya turuti, ing karsane Berawijaya, nata perabu Majapahit, Raja Pandhita akerami, nenggih ingkang ngambil mantu, Arya Baribin Resbaya, punika pernah negari, garwanira Raden Arya Maduratna. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Dhedhukuh Raja Pandhita, ing dhusun Sinatut singgih, ana dene Raden Rahmat, punika sampun
Ana dene Aburerah, punika sampun akerami, kamantu wong Nganpel Denta, Kiyahi Kusen nama neki, punika pan
Nandur kapas Aburerah, wus awoh kelangkung dadi, den udhal saben dina, durung ana putus neki, bok Samirah kang gilingi, punika kinarya sumbu, katur ing
dateng Aburerah ika, Ki Ageng Kapasan singgih, wanten malih wong sawiji, patinggi ing Malangu,
kekalih pan sami pirya, satunggal ika kang esteri, ingkang sepah putera neki, Haji Ngusman /51/ namanipun, puterane ingkang
ingkang tetiga, kang jalu punika kalih, punika akeran ing ngilmi, ana dene ingkang sepuh, kang nama Siti Saripah,
kang weruju nama nira, punika Rahaden Kosim, putera kang gangsal puniki, saking Tubin ibunipun, garwa malih Raden Rahmat, puteranipun Ki Bang Kuning, Mas Karimah punika ing nama nira. ۩۩۩ 17 ۩۩۩ Tumulya anggadhah putera, kekalih pan sami esteri, ana dene ingkang sepuh, Mas /52/ Murtasiyah kang nami, dene putera kang weragil, Murtasimah namanipun,
Sawusira lama-lama, Lembu Peteng asesiwi, punika amung satunggal, putera jalu tur apekik, Getas Pendhawa kang nami, wanten malih puteranipun, Ki Tarub ingkang penengah, nama Dewi Nawangsari, gih punika garwane Raden Jakandar. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Dhedhukuh oneng Melaya, Bangkalan pernah /53/ negari, lama-lama apeputera, kekalih pan sami esteri, Dewi Isah ingkang nami, punika putera kang sepuh, ingkang anom pugera nira, Dewi Irah ingkang nami wanten malih puterane Tarub wekasan. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Nawangarum ingkang nama, Raden Sukur garwa neki, lama-lama apaputera, kekalih kang sepuh esteri, ingkang nama Dewi Sari,
ingkang cinarita, kocapa kang dadi aji, ing negara Pejajaran, puterane sang Mundhingwangi, Ciyung Menara kan nami, nanging
Babang Pamengger / 54/ kang nami, boten purun keperintah, dateng perabu Majapahit, tumulya kesah anepi, dhedhukuh wnaten Semeru, lama-lama apeputera, Menak Pergola kang nami, Ki Pergola punika nenggih peputera. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Menak Sembayu namanya, punika jumeneng aji, ing negara Belabangan, wanten malih kang winarni Molana Ishaq kang nami, ing Paseh negaranipun, Molana sampun peputera, kekalih jalu lan esteri, ingkang sepuh punika putera kang pirya. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Ana dene namanira Raden Bagus Ngabdul Qadir, dene esterine punika, Dewi Sarah ingkang nami, putera kalih maksih alit, tan kena pisah lan ibu, Molana nulya kesah, lelana dumateng Jawi, nopal keli lampahe Molana Ishaq. ۩۩۩ 26 ۩۩۩ Wus munggah Molana Ishaq, bahita /55/ layang mering Jawi, bahita kapal namanya, nangkudane wong ing Gresik, Molana Ishaq datengi, dumateng nangkudanipun, wiyose badhe anupang, nangkuda sampun ngeridhani, nulya menggah Molana Ishaq neng kapal. ۩۩۩ 27 ۩۩۩ Sampun
Jawi, ing Geresik negaranipun, Molana munggah ing dharat, lajeng maring
jero masjid neki, dene ingkang ma’mun sami, punika tiyang tetelu, sawiji Ki Wirajaya, Aburerah kapeng kalih, Ki Bang /56/ Kuning punika
Rahmat matur nuli, dumateng tamu kang rawuh, ing tanah Jawa punika, gusti meksi agama kapir, mung kawula miwiti eslaming Jawa. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Mplana Ishaq ngendika, dateng Raden Rahmat singgih, dhuh gusti anak kawula, pan sira ingsun namani, Sunan Mangdum ingkang nami, jenenge / 57/ Sunan puniku, kang sinembah maring wadiya, Mangdum ingkang adhingin,
wong Ngampel sami agami, miwah wong kampung Panilih, punika agama sampun, wus rata wong Surabaya, Islamipun wadiya alit, riseksana Molana Ishaq panutan. ۩۩۩ 33 ۩۩۩ Ing Sunan Mangdum punika tumulya angelaya bumi, ngedul ngetan paranira, mudhun jurang munggah ngardi, dugi tanah Banyuwangi, Molana munggah ing gunung, Selangu wahu namannya, mertapa sarwi ngabekti, shalat fardlu sunate datan tininggal. ۩۩۩ 34 ۩۩۩ Ora dhahar kala rina, ora sare kala wengi, tan wanten kaciting manah, mung Gusti kang Maha Luwih, mugi /58/ paring iman suji, tewekal kelawan sukur, ngabekti maring Pangeran, adoha penggawe sirik, lan malihe tetepa iman kawula. ۩۩۩ 35 ۩۩۩ Kocapa nata belabangan, Menak Sembayu kang nami, punika anggadhah putera, pam esteri ayu linuwih, Sekardadu nama neki,
bisa marasana, maring anak ingsun puteri, pan punika dadiya jatukeramannya. ۩۩۩ 37 ۩۩۩ Sun paling ing Balabangan, ngadek
sami ajar kathah, sepalah tingahe luwih, agamane pan beda lan Ajar bathah. ۩۩۩ 38 ۩۩۩ Lingsir kulon surup surya, babang wetan angabekti, ngadeg sedhakep amuja, nyepeng cengku ngabung siti, ngulon bener adhep neki, karya jobah ngake kethu, mugi dipun-timbalana, menawi waged jampeni, angendika sang nata maring Ki Patihnya. ۩۩۩ 39 ۩۩۩ Patih sira timbalana, ajar ingkang ana wukir, Ki Patih nulya
duta kang ngiring, datan dangu lampahe Ajar /50/ wus perapta. ۩۩۩ 40 ۩۩۩ Ing jerone dalem pura, katur mering seri bupati, sang nata nulya ngendika, dumateng Ajar kang perapti, eh Ajar sun pureh nambani anak ingsun Raden Ayu, pawesteri amung satunggal, ika sakit sampun lami, bok menawa sakite ika yen sirna. ۩۩۩ 41 ۩۩۩ Lamun waras anak ingwang, wus dadi ing
puteri nuli den kerama, dumateng Molana singgih, ing negara Belabangan, punika enggal pinelih, Molana Ishaq
katiban astaningwang. ۩۩۩ 46 ۩۩۩ Ningali Molana Ishaq, mering sang nata rama aji, punika angunus pedhang, karsane badhe
nulya binuwang semudera, winadhahhan pethi tumulya linarung, inguncelaken ing toya,
rinuwus, nenggih wonten perahu dagang, nganti toya dangu denira alabuh, ningali pethi kumambang, setija nulya den ambil. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Kang pethi nulya binuka, pan wus menga pethi isi jabang bayi, jalu werna nira bagus, anenggih namgkuda nira, pedangange Nyai Gedhe Patih
manggih ing pakewuh, sumerta tan mawi tuna, nulya karsa nangkuda layaran, dumateng Tandhes negara, pan ico sinilir angin. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Datan kawarna ing marga, lampahira sampun dumateng ing Geresik, prahu pan sampun labuh, nangkuda tumulya munggah, mering dharat /65/ bebayi den bekta sampun, tumulya den aturane, ing Nyahi Gedhe Pinatih. ۩۩۩ 09 ۩۩۩ Nyi Gedhe Patih tetannya, ing nangkuda anake sapa puniki, nangkuda enggal umatur, punika angsal kawula, neng segara amanggih katut ing arus, pelabuhan Belabangan, tumibul wadhahe pethi. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Pan kelangkung bungahira, ing manahe Nyai Gedhe Pinatih, dene datan derbe sunu, ing mangke amanggih anak, pan tumulya ing ngaranan Raden Paku, Nyi Gedhe langkung gumatiya, dumateng puterane singgih. ۩۩۩ 11 ۩۩۩ Ingkang putera sinusuwinan, datan purun anging ngmuk deriji, punika ingkang sinusu, malah kantos pitung dina, putera nira
lan kadang, nanging garwa punika pan wus lampus, kantung puterane kalih pisan, adhuh anak ingsun iki. ۩۩۩ 13 ۩۩۩ Adhuh anak ingsun nyawa, apan sira ya ingsun wertane, ing tanah Jawa puniku, ana sanak kadangira, pan punika Raden Rahmat namanipun, ing negara Surabaya, padhukuhan Ngampel Gadhing. ۩۩۩ 14 ۩۩۩ Ngadek Sunan Waliyullahi, Raden Rahmat punika ingkang miwiti,
wali ibdal, ing negara tanah Jawi. ۩۩۩ 15 ۩۩۩ Sampun angsal pitung /67/ dina, oneng wisma Molana nulya lalis, kathah wali ingkang rawuh, kutub kelawan ibdal, para ulama lan mu’min thasawuf, sedaya anyolatena, mering Molana Ishaq
miwah anamaca tasbih lawan hamdu, ana ingkang maca Qur’an, ana ingkang muji tahlil. ۩۩۩ 17 ۩۩۩ Sampune
rembagan panika, lumapah anupal keli. ۩۩۩ 18 ۩۩۩ Sampun kesah saking taman, lalare kalih lampahe anupal keli, mudhun jurang munggah gunung, dugi /68/ tanah parsisiran, pan punika tanah Ngadan namanipun, nulya munggah palwa ika, alayar dumateng Keling. ۩۩۩ 19 ۩۩۩ Putera kalih nulya nupang, oneng palwa nangkuda sampun ngeripani, bukar jakar layar sampun, dumugi lahut seketera, apan eco baita ing lampahipun, layaran sawelas dina, dumugi Keling negari. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Wanten ing Keling negara, laminira angsal tigang dasa hari, umulya manggih perahu kang layar dumateng Jawa, nulya numpang putera kalihan punika, pan eca ing lampahira, baita
kawarna ing marga, lampahira ing Ngampel pan sampun rawuh, pinanggih /69/ ing Kanjeng Sunan, uluk salam putera kalih. ۩۩۩ 22 ۩۩۩ Jeng Sunan ing Ngampel Denta, jawab salam tumulya, enggal nakoni, adhuh kawula atumut, tetannya ing jengandika, pinangkannya lawan sinten namanipun, kang perapta matur pertela, nami kawula Ngabdul Kadir. ۩۩۩ 23 ۩۩۩ Wadene rayi kawula, gih punika Dewi Sarah ingkang nami, rama kawula puniku, kang nama Molana Ishaq, nggih punika ing Paseh negaranipun, ing mangke sampun perlaya, nalika gesang wewerti. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Ing negara tanah Jawa, ingkang nama padhukuhan Ngampel Gadhing, ana sanak kadang ingsun, ingkang nama Raden Rahmat, pan punika ngadek sunan wali kutub, merentah ing wali /70/ ifdal, tur
sampun /71/ mungkur, ngadhepaken ing akherat,
tan anut ing agama, nusup alas munggah gunung, ajrih kinon manjing islam. ۩۩۩ 04 ۩۩۩ Kanjeng Sunan Gunung Jati, lama-lama
setunggal, kaping kalih Sayid Ahmad, Halifah Husen kaping telu, tanah Yaman wismanira. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Wonten kesah dateng Jawi, tan kawarna lampahira, dumugi tanah Jawane, ing negara Surabaya, jujuk dhukuh Ngampel Denta, pinanggih Kanjeng Sinuwun, uluk salam wong tetiga. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Jeng Sunan jawab tumuli, salame wediya kang perapta, enggal Jeng Sunan wiyose, dhuh sanak kawula tannya, /73/ saking ngendi penangkanya, lawan siten namanipun, kang perapta matur pertela. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Sayid Muhsin nama mami, anenggih recang kawula,
kawula pan estu, nyuwita dateng panduka. ۩۩۩ 09 ۩۩۩ Sumeja sinahu ngelmi, syarengat lawan tareqat, apadene haqeqate, Sunan nulya ngendika, dhuh nyawa sanak kawula, wong gelmu yen kurang laku, punika tanpa gaweya. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Nulya matur Sayid Muhsin, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, mugi angsala pandongane, ing luhur kawula sedaya, sumerta pandonga tuwan, puruna ambentur laku,
lafath miwah ing makna. ۩۩۩ 12 ۩۩۩ Kanjeng Sunan Ngampel Gadhing, ing putera kang sepah wus kerama, Siti Syarifah namane,
Kanjeng Sinuwun, padhukuhan Ngampel Denta. ۩۩۩ 15 ۩۩۩ /75/ Punika apala
amesu ing raganipun, ardi Pegat gennya tapa. ۩۩۩ 16 ۩۩۩ Ora sare kala wengi, ngabekti mering Pangeran, ora dhahar ing rinane, amerangi napsu
satunggal jalu puterane, ingaranan Amir Hamzah, ana dene Siti Hasyfah, puterane Kanjeng Sinuwun, padhukuhan Ngampel Denta. ۩۩۩ 18 ۩۩۩ Punika apala kerami, nenggih ingkang ngambil garwa, Ki
amertapi, nanging tapa oning wisma, kelangkung mati ragane, dhatan dhahar datan nedera, anyegah ing napsu hawa, sampun angsal tigang satun, sinung derajat waliyullah. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Sampun putus gene tapi, anyegah ing napsu hawa, anetepi ngibadahe, ngadhepaken maring Allah, kadonnyan sampun tininggal, siyang dalu rukung sujud, ngabekti maring Pangeran. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Ana dene Raden Ibrahim, puterane ing Kanjeng Sunan, Ngampel Denta dhukuhane, punika
tanpa dhahar, anyegah ing napsu hawa, nyinggahi haram lan mekeruh, fardlu sunah tan tiningal. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Sampun
wadiya ingkang anut, ngabekti maring Pangeran. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Wanten malih putera neki, Kanjeng Sunan Ngampel Denta, Raden Kasim namane, selagi dereng dewasa, ana dene
punika sampun akerama, Dewi /78/ Sari garwanira, puterane Raden Tumenggung, ing negara Wilatikta. ۩۩۩ 27 ۩۩۩ Datan lama Ngusman Haji, pan dinunung dadi iman, ing Jipang lan Ponolane, oning Ngudung adhedhekah, tumulya ambentur tapa, amesu ing raganira, mertapa ardi Jambanagan. ۩۩۩ 28 ۩۩۩ Ora dhahar kala hari, anyegah ing napsu hawa, ora sare ing
namanira, dene Nyahi Tandha ika, puterane Raja Pandhita. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Punika sampun akerami, nenggih kang ngambil garwa,
islam, wonten malih cinarita, puterane Raden Tumenggung, ing negara Wilatikta /80/. ۩۩۩ 34 ۩۩۩ Ingkang nama Raden Sahid, punika sampun akerama, Ni Dewi Sarah garwane, puterane Molana Ishaq, apan tunggal ibu rama, kelawan Kanjeng Sinuwun, ing gunung
ing Gustine, sinung derajat waliyullah, nama Sunan Kalijaga /81/, akeh wadiya ingkang anut, ngabekti maring Pangeran. ۩۩۩ 38 ۩۩۩ Wus putus gennya mertapi, Kanjeng Sunan Kalijaga, nanging tapa oneng wismane, rahina tan mawi dhahar, wengine tan mawi nedera, kadonyan
Amir Haji rewange, Den Sangid lan Amir Hamzah, punika sami nyuwita, dumateng Kanjeng Sinuwun,
Kanjeng Sunan ingkang mulang, sedaya pan sampun putus, tumulya winulang kitab. ۩۩۩ 41 ۩۩۩ Wonten malih kang winarni, kanggo /82/ neng Tnadhes negara, Rahaden Paku namane, Nyi Patih kang gadhah putera, wus umur limalas warsa, maca Qur’an
matur aris, dumateng ing ibu nira, mengkana atur wiyose, ibu kawula mireng warta, ing negara Surabaya, wonten ngulama pinujul, nama sunan wliyullah. ۩۩۩ 44 ۩۩۩ Kang ngendika aris, adhuh anak ingsun nyawa, pan ora salah wartane, iya ika waliyullah, ingkang nama Raden Rahmat, jejuluk Jeng Sunan Maqdum, dhedhukuh ing Nganpel Denta. ۩۩۩ 45 ۩۩۩ Raden Paku atur neki, dumateng ing ibu nira, kawula kesh ing mangke, gadhahi karsa nyuwita, dateng Sunan Ngampel Delta, ananging kawula suwun, ibu ingkang maserahena. ۩۩۩ 46 ۩۩۩ Kang ibu amuwus aris, adhuh anak
tut pungkur, tan kawarna oning marga. ۩۩۩ 47 ۩۩۩ Dumugi ing Ngampel Gadhing, pinanggih ing Kanjeng Sunan, Nyi Patih alon ature, apan sarwi awot sekar, gusti sedateng kawula, sumeja sohan pukulun, sumerta maserahana. ۩۩۩ 48 ۩۩۩ Maserahana kawula gusti, dateng ing anak kawula, mila nyuwita /84/ karsane, sumeja sinahu kitab, ginawe perabot ngibadah, Kanjeng Sunan nulya muwus dateng Nyai Patih ika. ۩۩۩ 49 ۩۩۩ Eh Nyai Gedhe Pinatih, ana ngendi anakira, Nyi Patih enggal ature, wedene anak kawula, ing mangke wanten ing jab, ngakub ngadhepi kanjeng serut,
Sunan eling santayan, warta saking Toyaarum, ana sayid saking Ngarab. ۩۩۩ 53 ۩۩۩ Molana Ishaq kang nami, punika apala kerama, nenggih kang dadi garwane, puterane seri nara nata, ing negara Belabangan, kang garwa wawarat sampun sepuh, punika tinilar kesah. ۩۩۩ 54 ۩۩۩ Wus jangkep ing sasi neki, wawarat tan bebayi babar, jalu tur bagus warnane, tumulya sinebut enggal, kaliyan seri nara nata, winadhahan pethi sampun, binucal dhateng segara. ۩۩۩ 55 ۩۩۩ Sunan Ngampel muwus aris, ing Nyi Gedhe Patih ingsun ika, eh Nyi Patih ingsun kiye, yen mangkono aturira /86/, iya melu ngaku anak, ing anakira si Paku, Nyi Patih nulya wot sekar. ۩۩۩ 56 ۩۩۩ Nyi Patih umatur aris, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, mengkono atur wiyose, dhuh gusti sumangga karsa, kawula dermi kemawon, angadhah anak si Paku, nanging tuwan kang peryuga. ۩۩۩ 57 ۩۩۩ Amupu ing anak mami, miwah mulang tata kerama, sumerta mulang ngelmune, syarengat Nabi Muhammad, tareqat lawan haqeqat, punika jengandika wuruk, kawula paserah ing tuwan. ۩۩۩ 58 ۩۩۩
sumerta ngelmu haqeat, tumulya winulang suluk, ing wirid napsu badaniyah. ۩۩۩ 59 ۩۩۩ Pan genti ingkang winarni, kocapa kang /87/ ana Palembang, Rahaden Patah namane, puteranipun Berawijaya, nata perabu Majalengka, punika gadhah sedulur,
kalih sampun rembug, tumulya enggal pamitan. ۩۩۩ 61 ۩۩۩ Pamit mering bupati, ing tanah Palembang negara, Ki Arya Damar nemane, pamit sampun rindhanan, putera kalih nulya mangkat, datan kawarna ing enu, wus dateng ing enu, wus dateng ing Surabaya. ۩۩۩ 62 ۩۩۩ Jujuk dhukuh Ngampel Gadhing, wus panggih ing Kanjeng Sunan, Raden Patah lan rayine, mara seba nulya nyembah, sumerta nyukemi pada, Kanjeng Sunan nulya muwus, adhuh nyawa ingsun tetanya, Raden Patah lan rayine, mara seba nulya nyembah. ۩۩۩ 63 ۩۩۩ /88/ Pinangkannya saking ngendi, lawan sinten westanira, Den Patah alon ature, dhuh gusti westa kawula, sinembah ing Raden Patah, rayi kawula punika, Raden Husen westanira. ۩۩۩ 64 ۩۩۩ Ing Palembang wisma mami, pernah puterane sang nata, Majalengka negarane, ingkang nama Berawijaya, wodene rayi kawula, punika tunggal ibu, kang rama perabu Palembang. ۩۩۩ 65 ۩۩۩ Sedhateng kawula punika, sarta sedherek kawula, mila nyuwita yektose, dumateng ing Kanjeng Sunan, sumerta seja kawula, angulati
teka jungkung maca kitab, kaya dudu terahing perabu, ora mikir panjenengan. ۩۩۩ 69 ۩۩۩ Raden Husen matur angelis, dumateng ing raka nira, adhuh kakang kaya periye, nyuwita ing Kanjeng Sunan, oning dhukuh Ngampel Denta, angulati ngelmunipun, ngibadah pan sampun cekap. ۩۩۩ 70 ۩۩۩ Nanging saking karsa mami, sumangga kakang nyuwita, dumateng /90/ Majalangune, ing sang perabu Berawijaya, angulati kertiyasa, menawa pinanggih besuk, bisa mengku panjenengan. ۩۩۩ 71 ۩۩۩ Raden Patah muwus aris, dumateng ing rayi nira, dhuh yayi lungaha dhewe, nyuwita dateng sang nata, perabu agung Majalengka, nanging ingsun nora melu, meksih momong ing salira. ۩۩۩ 72 ۩۩۩ Raden Husen matur nuli, dumateng kang raka, mangkana atur wiyose, dhuh kakang sediya kawula, nyuwita ing Majalengka, punika pan boten wurung, nanging panuwun kawula. ۩۩۩ 73 ۩۩۩ Mugi kakang angideni, ing sedaya kawula punika, angsale saking berkate, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, Raden Husen pamit enggal, dumateng Kanjeng Sinuwun, kanthi /91/ pamit ingkang raka. PUPUH 06Kinanti ۩۩۩ 01 ۩۩۩ Raden Husen pamit sampun, ing Jeng Sunan Ngampel Gadhing, lan malih pamit kang raka, apa sampun den ridloni, Raden Husen nulya mangkat, lumampah tan mawi kanthi. ۩۩۩ 02 ۩۩۩ Mandheg mayong, lampahipun, tumulya anolih buri, wis
anenggih wisma kawula, ing tanah Palembang negari. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Wadotan kawula punika, Raden Husen wasta mami, anenggih bapa kawula, Arya Damar ingkang mami, sedateng kawula punika, sedaya nyuwita jeng gusti. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Sigegen ingkang winuwus, Sunan Ngampel kocapa malih, punika anggadhah putera, kekalih pan sami isteri, ibune saking ampayan, puteranipun Ki Bang Kuning. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Dene putera ingkang sepuh, Murtasiyah ingkang nami, punika apala kerama, Raden Paku garwa neki /93/, kang wisma Tandhes negara, putera Nyi Gedhe Patih. ۩۩۩ 09 ۩۩۩ Raden Paku nulya dinunung, ngimani Tandhes negara, Raden Paku nulya karsa, dhedhukuh wanten ing Giri, Raden Paku bangun tapa, amesu ing raga neki. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Mertapa wanten ing gunung, ardi Tukangan kang nami, sampun angsal tigang wulan, lan punjul sedasa hari, tinarima ing Pangeran, sinung derajat wali. ۩۩۩ 11 ۩۩۩ Ing mangke Rahaden Paku, dadi
sedayanipun, puterane Jeng Sunan Giri, putera jalu ingkang tiga, kang satunggal ika isteri, ana dene ingkang sepah, Raden Perabu ingkang /94/ nami. ۩۩۩ 13 ۩۩۩ Dene putera kang panggulu, kang nama Raden Misani, dene malih rayinira, Raden Guwa ingkang nami, rayine malih punika,
negari, dinunung yen dadi imam, ing Demak lawan ingeradin. ۩۩۩ 16 ۩۩۩ Raden Patah bentur laku, amesu ing raga neki, nanging tapa oning wisma, ora dhahar ing raga neki, nanging tapa
sesunu, ika nenem kathah neki, jalu putera ingkang gangsal, kang setunggal ika isteri, ana dene ingkang sepah,
Gendhuruhan ingkang nami. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Dene putera kang weruju, isteri nama Dewi Ratih, wanten malih cinarita, putera Sunan Ngampel Gadhing, jalu kantun satunggal, ibune saking Tubin. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Raden Kasim namanipun, punika /96/ apala kerami, kang garwa Dewi
Kiyahi Ngusman Haji, garwane Dewi Sujinah, punika nenggih kang nami, datan lama adhedhekah, oneng
Bagus Amir Haji, Sunan Ngdung kang peputera, punika apala kerami. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Dewi Ruhil garwanipun, Sunan
dadi siji, ing dalem kalimah takbir, mujajah maring Yang Agung, tan ana gusti lan kawula, lebure papan lan tulis, pan sinepa jene awor lan tembaga. ۩۩۩ 03 ۩۩۩ Wose eling jenenge tembaga, wose kari rupaning jene, ananging ingkang gemebeyar, iya cahyananipun jene-jene, nanging sira den nestiti, pesemon /100/ kang kaya ika, pan aja keliru tapa, kang dudu dipun arani, malih mandar
maring Yang Widi, ananing Allah barengi, ing kawula lampahipun, lumampah tan mawi pisah, kawula kelawan Gusti, pan sinepa wawangan lawan manusa. ۩۩۩ 05 ۩۩۩ Ngelmu junum tegesira, kawula tan eling dhiri, kedanan maring
dateng kawula, pan /101/ inggih ing benjing akhir, ing donya sampun ketawis, asihe kang maha agung, dumateng kawula nira, kang sinung iman sayekti, pinaringan hidayah saking Pangeran. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Edane kawula ika, dumateng kang maha suci, ora edan zawal ngakal, balik edan donya mikir, maring ingkang maha suci, mung satunggal wujudipun, ananging kawula nira, satingkah polahe pesthi, bebarengan ing Allah kang maha mulya. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Tegese ngelmu makripat, lamun sira arep uneng, dumateng Allah tangala, aningalaha ing dhiri, bisa wujud peribadine, sumerta wujude suwung, cangkeme tan bisa ngucap, mata kalih tan ningali, sumerta badane /102/ tan bisa polah. ۩۩۩ 09 ۩۩۩ Sedaya tingkah jalma, miwah ngocap lan ningali, punika Allah karya, manusa iya barengi, ananging datan dayani, kawula pertikahipun, mung Allah kang maha mulya, anduweni sifat qodir, pan pinesthi wiyude Allah tangala. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Ngelmu sufi
Wus putus ngelmu sedaya, Raden bagus Ngabdul Jalil, tumulya enggal pamitan, ing Jeng Sunan Ngampel Gadhing, pamitan dipun /103/ ridhoni, Ngabdul Jalil mangkat sampun, datan kawarna ing marga, ing Jepara sampun perapti, adhedhukuh dul neng Siti
mung Allah kang Maha Agung, ika sipat Qidam Baqu, wujude dhohir lan batin, Gusti Allah nyeratani mering kawula. ۩۩۩ 13 ۩۩۩ Ganti ingkang cinarita, kocap Sunan Ngampel lalis,
boten wonten kang peryoga, dadi khalifah agama, mung Sunan Demak negari, peryoga jumeneng perabu, lah ta padha seksenana, Sunan Demak dadi aji, para wali padha ngamini sedaya. ۩۩۩ 16 ۩۩۩ Pan sampunira mangkana, Sunan Demak kersa mulih, dumateng
wus kocap ing dalem Qur’an, miwah Hadis Kanjeng Nabi, lah padha rembagan sami, angerubut si Malangu, kapire kawak kumuwuk, tan anut agama suci, para wali punika rembak sedaya. ۩۩۩ 18 ۩۩۩ Kanjeng Sunan Jati Pura, matur dateng Sunan Giri, yen sampun rembak sedaya, akathahe para wali, pan sinten ingkang perayogi, dadi tindih perang pupuh, angrebbut ing Majalangu, nulya dawuh Sunan Giri, Sunan Ngudung ingkang dadi senapatiya. ۩۩۩ 19 ۩۩۩ Para wali sampun rembak, Ngdung dadi sena /106/ pati, angrebut ing Majalengka, kersaning Jeng Sunan Giri, ananging dipun paringi, prajurit mung
kestul, ana ingkang gaman pedhang, miwah ana gaman bedhil, miwah ana ingkang gwa gaman tumbak. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Pan genti cinarita, Arya Tanduran winarni, ing negara Majalengka, punika anggadhah siwi, tetiga
pan sami dadi patih, pepatihe Berawijaya, nata perabu Majapahit, Gajah Mada kang meriksani ing perkara para padu, dene patih Gajah Wila, pajegan dipun periksani, Gajah Sena kang meriksani perjurite. ۩۩۩ 23 ۩۩۩ Dene puterane sang nata, Raden Gugur ingkang nami, punika wus pinaringan, nama Pangeran Dipati, oneng dalem Majapahit, kinarya wakil sang perabu, Raden Gugur sampun putera, kalih sami jalu neki, ingkang sepuh anama Lembu Niseraya. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Ingkang ragil nama, Lembu Kanigara singgih, kersanipun Berawijaya, nata perabu Majapahit, kang /109/ wayah kalih puniki, sinungan nama Tumenggung, oneng kitha Majalengka, mrentah arya lan manteri, wanten malih inggih putera saking Palembang. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Puterane Ki Arya Damar, Raden Husen ingkang nami, nyuwita maring sang nata, Berawijaya Majapahit, Raden Husen den paringi, dadi dipati ing Terung, jejuluk Ki Pecat Tandha,
Berawijaya Majapahit, punika dipun paringi, ing lenggah nama Tumenggung, oneng kita Majalengka, Dhadhang Wecana sesiwi, putera jalu punika /110/ amung satunggal. ۩۩۩ 27 ۩۩۩ Raden Banjar ingkang nama, ngadek arya oneng Tingkir, jejuluk Dhadhang Wurahan, wanten malih kang winarni, pernah ipe maring sang aji, Berawijaya Majalangu, ingkang nama Wulung Kembang, nyuwita ing
tan dangu nulya keperangguh, mantri ingkang nitih kuda, dipun adhang oneng margi, tinakonan mantri ingkang nitih kuda. ۩۩۩ 33 ۩۩۩ Ature kang nunggang jaran, kawula wong
kang para sentana, Tumenggung Arya lan Patih, nuwala enggal tinampan, maring perabu Majapahit, nuwala binuka aglis, tumulya winaca sampun, ungale kang ponang surat, ngalamat surat puniki, dumatenga ing sang perabu Berawijaya. ۩۩۩ 36 ۩۩۩ Wiyose
Gusti. ۩۩۩ 02 ۩۩۩ Sampun mangkat Ki Gajah Sena punika,
wus katingal, nanging Gajah Sena, perajurite sawelas
anesug ing madya kopar, pan awor dadi satunggal-satunggal, pedhang-pinedhang , lan ana bedhik-binedhik. ۩۩۩ 05 ۩۩۩
kopar, pan awor dadi sawiji. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Genambulana perajurit ing Majalengka, Gajah Sena aran mami, wadiya islam sedaya, payo
dumateng mami. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Gajah Sena anumbak Ki amir Hasan, kena lambung ingkang kering, terus lambung ingkang kanan, Amir Hasan
kanthi, samiya tumbak-tinumbak, miwah pedhang-pinedhang, lawan kocapa rejang neki, kathah kang pejah, kang urip melayu
dateng ing Majalengka, melebet ing dalem puri, sohan sang nata, matur nyembah sarwi nangis. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Gusti kawula kinarya tindhihing yuda, nanging bala sampun eting, Gajah Sena wus pejah, perjurite pan sampun telas, katun kawula ingkang urip, enggal
islam lajeng sumikir, kedel ing wana Kerawang, katun tiyang sawelas, kang samiya perwireng jurit,
kawarna ing marga, Bintara pan sampun parepti, katur sang nata, surate wong andon jurit. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Wus tinampan, nuwala ing Kanjeng Sunan, /122/ tumulya binuka agelis, ungele kang ponang surat, gusti kawula dinuta, angrebut si Majapahit, wus kalampahan, perang pupuh lawan wong kapir. ۩۩۩ 26 ۩۩۩ wadiya kopar, kang pejah tanpa wilangan, wong islam kathah kang mati, katun wadiya sawelas, dene Ki amir Hasan, punika pan sampun lalis, panuwun kawula, dumateng paduka aji. ۩۩۩ 27 ۩۩۩ Gih paringa kitunan ing wadiya bala, sumerta peraboting jurit, dene wong Majalengka, bubar saking payudan, kawula lajeng sumingkir wanten ing wana, Kerawang ing pernah neki. ۩۩۩ 28 ۩۩۩ Yen sembada kelawan kersa panduka,
dumateng paduka aji. ۩۩۩ 34 ۩۩۩ Para punggawa sedaya miwah tamtama, matur sendika gusti, kawula mesthi lumampah, saking kersa sang nata, punika pan sampun lami, angsal kawula, kepingin perang lan wong kapir. ۩۩۩ 35 ۩۩۩ Angendika sang nata mering Ki Patiya, patih ingkang /125/ dhawuhi, manteri miwah tamtama, ika Sunan Mayoran, kang dadi tindhihing jurit, pan kinarya, gentinipun putera neki. ۩۩۩ 36 ۩۩۩ Ingkang nama Amir Hasan wus perlaya, Gajah Sena kang mateni, mangke gumanti kang rama, Sunan Manyoran
Berawijaya Majalengka, ngendika dateng Ki Patih, eh Patih Gajah Mada, dika enggal utusan, dumateng negara Pengging, /126/ lan Ponaraga, jengandika kinon bantoni. ۩۩۩ 39 ۩۩۩ Gajah Mada tumulya enggal utusan, dumateng negara Pengging, lawan Panaraga, duta pan sampun
Adiyaningrat ingkang nami, duta tumulya enggal, angaturaken nuwala, ingkang saking Majapahit, surat tinampanan, tumulya binuka agelis. ۩۩۩ 41 ۩۩۩ Tiningalan ijohane ponang surat, ungale sejeroning tulis, wiyose serat punika, kawula atur uninga, ing negara Majapahit, wus kahunggahan,
saking Bintara iki, sira padha ngiringa mering ing lakuning wong, dumateng ing Majapahit, abadayuda, mapag mungsuh ingkang perepti. ۩۩۩ 45 ۩۩۩ Aturira dumateng lurah tamtama,
Arya Dhandhang wurahan, ingkang wisma oneng Tingkir, mireng kang warta, Rahaden Dipati Pengging. ۩۩۩ 47 ۩۩۩ Mangkat yuda
Dhandhang Wurahan, wus parepta ing Majalengka, ajujuk ing dalem neki, Dhandhang Wecana, nenggih wahu
ingkang saking Majapahit, surat sampun tinampan, amulya enggal binuka, ungale kang ponang tulis, ngelamat surat, katur dumateng sang aji. ۩۩۩ 51 ۩۩۩ Ingkang nama sang ngaji Bethara Katong, ing ngera Penaragi, wiyose surat punika, kawula atur wuninga, ing negara Majapahit, wus kahunggahan, mungsuh saking Bintara iki. ۩۩۩ 52 ۩۩۩ Wadiya bala ing negara Majalengka, kathah kang mati,
Katong nulya kitun surat, utusan dateng Dipati, Luwanu ing wisma nira, duta pan sampun mangkat, datan kawarna ing marga, lampahe duta, Luwanu pan sampun perapti. ۩۩۩ 54 ۩۩۩ Nulya sohan duta saking Ponaraga, dumateng Raden Dipati, angaturaken nuwala, ingkang saking Ponaraga, nuwala tinampan agelis, nuwala binuka, ungele kang ponang tulis. ۩۩۩ 55 ۩۩۩ Ingkang surat katur Adipatiya, ing Luwanu wisma neki, wiyosipun ponang surat, kawula tampi nuwala, ingkang saking Majapahit, ing rama nata, Berawijaya Majapahit. ۩۩۩ 56 ۩۩۩ Kaunggahan mungsuh saking ing Bintara, Gajah Sena sampun /131/ lalis, saking kersa kawula, adhi ingkang lumampah, bantoni ing Majapahit, nanging jengandika, dateng ing Panaragi. ۩۩۩ 57 ۩۩۩ Ki Dipati utusan ngambil kuda, jaran saking Margawati, jajan biru ulessira, tumulya anyandhak warang, kudane dipun titihi, sinebat enggal, kena poke konthol neki. ۩۩۩ 58 ۩۩۩ Kuda ngerab lampahe kadiya maruta, datan kuwarna ing marga, wus parepta ing Ponaraga, Rahaden Dipati enggal, melebet ing dalem puri, panggih kang raka, nulya lenggah tiyang kalih. ۩۩۩ 59 ۩۩۩ Sang Bethara Katong anulya angendika, dumateng wahu kang rayi, adhi sedhateng dika, kawula purih lumampah, bantoni ing Majapahit, anak kawula, /132/ Bethara Sudira kang nami. ۩۩۩ 60 ۩۩۩ Adhi bekta punika kinarya rejang, Ki Dipati matur agelis, dhuh kakang sumangga kersa, kawula dermi
saking kersane Jeng Gusti, kawula lumampah, bantoni ing Majapahit. ۩۩۩ 64 ۩۩۩ Riseksana Bethara Katong ngendika, dumateng Raden
punika, pamit sampun den ridhoni, lawan Sunan Bintara, miwah wali sedaya, Haji Ngusman mangkat agelis, anitih kuda, jeragem ingkang
dadi tidhine, lan Pcad Tandha, Dipati Terung negari. ۩۩۩ 77 ۩۩۩ Perjurite kang saking Terung negara, mung rong ewu sedaya neki, dene ingkang parwira, mung demang tetiga, Demang Lawung kang setunggal, lan Demang Terasaba, punika kang kaping kalih. ۩۩۩ 78 ۩۩۩ Lawan Demang Sokadana kaping tiga, Demang tiga puniki, angiring Ki Pecad Tandha, tumut abodayuda, punika ingkang kinathi, maring Ki Pecad Tandha, ing Terung ingkang negari. ۩۩۩ 79 ۩۩۩ Tan
bedhil-biendhil, lan ana pedhang-pineedhang, ana kang cuderik-cinuderik, ana ingkang seking-sineking, kathah
den amuk tiyang kalih, pejah sedaya, datan ana ingkang kari. ۩۩۩ 86 ۩۩۩ Wulung Kembang amedali bodayuda, merabot sikeping jurit, ana
notholi. PUPUH 09Dandhang ۩۩۩ 01 ۩۩۩ Kawarnaha ingkang sampun
kalihipun, tumulya kedel sarapan, tiyang kalih
ananging tiyang kaliyan panyuduknya datan ana kang nadhai, pan sami
sateriya kang perang pupuh, ora patut dipun tingali, kaliyan mawi juriga, pan suduk-sineduk, ananging ingkang peryoga, keris siji punika dipun karoni. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Amir Hamzah kerise den tedhi, ing Jeng Sunan Manyuran punika, tumulya den………………? ————————– Keterangan : Urut-urutan pupuh “Babad Demak Pesisiran”
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 2013.
Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
Mikrobus jenis elf werna ireng sing ngalami kecelakaan neng Tol Cipali kilo meter 137 isi 19 wong penumpang.
Saakeh 11 wong tilar njero kecelakaan kesebut. Lagekne lima (5) wong ngalami tatu abot lan telu(3) wong ngalami tatu enteng.
Kabid Humas Polda Jawa Barat, Kombes Pol Sulistyo Pudjo Hartono, nyeritake, kedadean kuwi kawitan pas bis elf kanthi nomer polisi B 8378 OU kuwi mlaku saka
kesebut nubruk tunggangan neng ngarepe sing yaiku truk.
Indramayu lan Polda Jabar nglakoke olah panggon kedaden perkara.
"Akibat kedaden kesebut 11 org tilar donya digawa RS Ciereng, suweng lagekne 5 org tatu abot lan telu wong tatu enteng digawa menyang RS Mitra Plumbon, Cirebon," turene Sulistyo.
sugeng rawuh nda..: obrolan segar di M 36 pagi ini
halah, ora doyan gosip tv tapi malah doyan gosipe angkot. :D
opo meneh sing "lu guwe matur nuwun"
"mbak ini ada tunggal-nya ngga? (mbak iki ono tunggale ora?)"
* pitik boso ngaco: haha.. sak adoh adohe wong malsu awake dewe ora bakal ilang asline
Persiapan kanggé upacara gut ing Korean Folk Village
Shamanisme Korea punika kapitadosan asli rakyat Korea ingkang nggabungaken manéka kapitadosan la praktek ingkang dipunpengaruhi déning agama asli Korea, agama Buddha, lan Taoisme. Wonten ing Basa Korea, shamanisme dipunsebat mu (
Tugas mudang punika padatanipun déning wanita ingkang ngampahi kontak utawi ngubungaken antawisipun dewa lan manungsa. Shamanisme punika sampun dados satunggaling kapitadosan kagem tiyang-tiyang Kuno Korea. Minangka kapitadosan masarakat, shamanisme pitados bilih antawisipun awaking manungsa punika kapérang dados awak jasmani lan rohani, malah kadang kala ing satunggal jasmani wonten pinten roh [2]. Shaman ngawontenaken gut utawi upacara persembahan kanggé damel mari, mbeta kabegjan sarta dados lantaran antawisipun dewa kanthi cara kerasukan. Upacara gut ugi dipunwontenaken kanggé mbimbing arwah tiyang ingkang sampun séda dhateng swarga.
Kapitadosan masarakat Korea dhateng dukun utawi shaman punika ing kathah aspèk pagesangan. Shamanisme Korea punika akaripun saking kabudayan kuno ing wewengkon timur laut Asia. Kapitadosan punika kalebet sistem kapitadosan masarakat kuno ingkang dados pérangan ingkang wigati ing warisan kabudayan Korea. Kanthi dhasar kapitadosan animisme, Shamanisme langkung condhong ing ritual utawi upacara ramalan déning dukun ( mudang ) ingkang kathahipun ingkang dados mudang punika priyantun èstri [1].
Asal usul tembung[besut | besut sumber]
Tembung shaman dipunpendhet saking Basa Tungusik ingkang dipunginakaken déning suku Bangsa Tungusik ing wewengkon Siberia lan Asia Tengah. Istilah shaman wiwit dipunginakaken kanthi wiyar awit saking panerbitan karyanipun
Ekstasi). Eliade nyebat shamanisme minangka teknik esktasi, boten sami kaliyan wujud ilmu hitam, sihir, utawi pengalaman ekstasi keagamaan.
Dhasar ngawontenaken ritual[besut | besut sumber]
Ritual kanthi ancas nyuwun kabecikan. Tuladhanipun nyuwun supados panenipun kasil déning para kaum petani. Ugi wonten ritual sedekah laut ingkang dipunadani déning para kaum nelayan.
Ritual kanthi ancas nolak penyakit. Masarakat Korea ing jaman rumiyin pitados bilih penyakit amargi roh-roh ingkang ala lan namung shaman ingkang saged ngobati.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Shamanisme_Korea&oldid=1112883"	Kategori: BudayaKoréaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
ngomong opo sing peting sesok nek kongko2 maneh ning karawaci wae ra
pamerentah ora kajaba pemkot yogyakarta sing notabenene yaiku kutha pelajar.
Kepala dinas pendidikan kutha yogyakarta edi heri kahanan ngomongke, upaya pamerentah kutha yogyakarta kanggo motake pendidikan karakter dhewe wis dilakoke. Salah sijine jero kemempengan masa orientasi siswa (MOS) saka kabeh
taun iki arep diterapke kemempengan-kemempengan kesebut sing arep dibiayai saka APBD-P. Neng kono, salah siji kemempengane siswa arep diajak tilik menyang museum-museum lan situs budaya liyane,” turene, selasa (27/10/2015).
Ditambahake, mbangun karakter linuwih siswa oraa bisa cepet. Sacacah upaya wis diterapke arepa lagi ing jero penggodogan. “tentu wae isih ana alangan sing ora mandheg-mandheg bakal teka,” imbuhe.
wis tekan jogja. Iki nomerku sing anyar"
"Kabari nek arep lungo-lungo yohh"
bareng diolah putra wayahe mung bisa panen 5 utawa 6 sanga, kang wis ditata miturut jaman saiki iku wis luwih utama, nanging bangsa kita akeh-akehe sok mokal, ninggal wewalering wong kolot, dudu jaman maju, saiki kena dirasakake, kang ninggal pituture wong kuna. Banjur nganggo pituture bangsa seje, iku kena dirasakake kasile, kang mangka saya akeh pemanggane, gek kepiye buyut kita ing tembe, yen bangsa kita pada lali mula bukane kuna-kunane, dene saiki bangsa kita dadi rebutan, budaya arep dirobah-robah supaya ndepani marang seje praja, mbanjur ngala-ala marang tanahe dewe, kang ing jaman kuna wis kuncara, tumeka ing manca praja. Ana ing unen-unen
Jotho Kemil. Bla…, bla…, bla. Mbok menawo ora ana lupute ing ombyahing para Tani wiwit mujudake tatacara Jawa sing kawengku isih turun tumurun saka trah tumerah para leluhur, wiwit tandur isih ana budaya sing ora lali karo tata cara sing diwarisake saka leluhure, sing diarani Undur-undur “methik”.
Srengenge durung katon njedul, nanging semburat abang ing sisih etan wus katon mbranang. Manuk-manuk pating bleber mangkat golek pangan ninggalake anak-anake sing isih cilik-cilik, pating cruit nguntapake lungane biyunge, kanthi pangarep-arep gek
bisa panen ping telu. Saben esuk umum-umun wis menyang sawah nggawa pacul sing disamperake ing pundake. Tangane kiwa katon
Wis kaya padatan, nalika pari kuning, kadang tani kudu gawe pinihan, kanggo ndhedher winih. Sisa dami dibabat ngepok, banjur dipaculi lan dirata alus dadi ler-leran trus dipilih dadi pirang-pirang bedhengan disebari winih sing bakal tuwuh tekan umur udakara selawe dina kang bakal didhaut lan ditandur. Upacara wiwit nyebar winih pancene golek dina sing becik, tegese aja dina was, dina kubur, ringkel gejig., Tandur iki kawiwitan wiwit nancepake winih cacahe ganjil 7 utawa 9 ceblokan ing poncote sawah kanthi maca rapalan : Bla…, bla…, bla, panutupe mantra unine mangkene: ayata kawat, wite wesi, godhong tembaga, gulu selako, wohe kemate, meleng-meleng tan ana guda sengkala. Desa siji lan sijine pancen beda. Sawise winih pari wis umurMula saben-saben wiwitan njeblokake winih pari (tandur) ana adat sing diaraniundur-undur “methik”. Tumrape kadang Tani klebu tata cara mung nerusake tilarane para leluhur, lan kaperang dadi loro. Sepisan
denen padatan Mbah Karso isih repet-repet katon peteng kena dayane pedhut lan tanduran kena tetese embun wis tekan sawah nuli nyelehkake pacule, dheweke banjur lungguh ing pojok tanggul sawah ing sisih
nylaring akeh iwake wader pating sliwer nyisili lumute watu, sinambi nyawang tanduran pari sing merkatak pari katon mabit mangiwa mabit
urip kang sangsaya kajepit dening kahanan, panen iki rada suda. Ambegane isih ngos-ngosan sauntara suwe anggone ngentekake udute, Mbah Karso mak nyat ngadeg terus mlaku sak dawane galengan sinambi mbabati suket sak kiwa tengene tanduran pari. Ora krasa kringet tumetes siki mbaka sawiji saka pucukjenggote dhawa kang wis putih. Kala-kala capinge diobat-abitke ngiwa-nengen kanggo nyegerake awak sing sumuk amarga katerak panas. Udakara jam sanga esuk, Sademi anake wadon nggawa sarapan lan wedang teh sing ginasthel, legi panas tur kenthel. Kringet wus dleweran, weteng ya wis pating kluthuk njaluk diisi, mbanjur Sademi ngaturake Pakne sarapan rumiyen Pak,… Kene nduk wah kebeneran banget, mangan kuwi paling enak nek wis luwe ngene kiyi,….
Wong Jawa pancen percaya banget karo petungan dina lan pasaran. Methik pari kudu milih dina sing becik manut keyakinan sing duwe, bisa dina Senen Paing cacahe petungan dina lan pasarane ana 13, malah parine manten sajodho , gunggunge pari sing dipethik ana 26 gagang pari, kanthi dedonga nyuwun marang Pangeran bla…, bla …, bla. Ya iki sing jenenge pari manten Sri-Sedana. Anggone methik mau golek dina sing becik, sarana methik kuwi arupa sego giling lan jajanan pasar, sawise didongani, sego giling lan jajanan pasar mau kanggo bocah-bocah sing diarani nggagaki, karana pada muni kaya manuk Gagak , gaok…, gaok…, gaok. Miturut tata cara sing wis kelakon mung mengku sanepan dina pasaran lan dina pitu wiwit Senen tekan Minggu. Windu wolu sarta surya rolas (gunggunge sasine). Dadi anggone nganakake wiwit petungane sawise srengenge lingsir, watara jam 12 munggah. Lha wong Jawa etungane panen ana papat: Suku, Watu, Gajah, lan Buta. Nek tiba Suku entuke pari mung gagang tegese parine ora ana
terus lamene di klabang digawa nyang njero somah di canthelake ing saka, Lan kanggo nindakake wiwit pantangane ora kena njupuk dina Jemuah, iku dinane Wali, lan ing dina iku Dewi Sri Dewine pari nuju sare. Nek nganti wungu lan duka sing tuna kadang tani dhewe. Yen disawang sagebyaran pari sing wis kuning ing sawah iku katone mung sarupa, nanging yen diteliti kanthi permati ana warna loro. Sepisan pari sing ubet lamene nengen diarani pari wadon utawa Sri Sedana. Dene pari sing ubet lamene ngiwa pari lanang utawa Jaka Sedana.
sepisan pinangka atur unjuk syukur marang Pangeran, sing menehi panen becik lan akeh, lan uga ora lali marang Dewi Sri (Dewi Pari) pinangka lambang kemakmuran . Panenan tansah ningkat, sarap sawan ama kabeh padha sumyur. Sajroning bersih Desa pada masak pada nganter panganan “ munjung” terus ing wanci bubar ashar sadurunge srengenge dicaplok bumi nganakake kendurian ing omahe Bapak Kaum utawa Bapak Kepala Dusun. Pada nggawa panganan lan lawuh komplit awujud sega giling cacahe ganjil 7 giling, uga ing daleme Pak Kadus sumadya sega gurih lan iwak pitik ingkung, pralambang pasrah tumarah marang Pangeran. Bubaran unjuk do’a dipimpin Pak Modin, nuli pada mangan sega bareng-bareng, terus bocah cilik-cilik pada entuk bagian brekat lan lawuh, wah kayadene surgane bocah bocah. Nanging kemajuane jaman babagan pangan wis ora dadi wigati. Sing penting bisa kumpul nganggo klambi apik-apik tur ana tontonan lan jajanan maneka warna sak dawane dalan, wis bungahe ora jamak. Jaman semana wong-wong tanah Jawa wiwit jaman kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega jagung, sega canthel, lan rupa-rupa pala pendhem, sawise ngenal pari lan mangan sega beras isih kabithuk durung marem lan wareg kaya sega thiwul, sing kasunyatane bisa ganjel weteng lan awet wareg, ngendikane Biyung Krama.
Bersih desa iki pinangka unjuk syukur marang Pangeran kanthi panen becik lan kasil. Dene tontonan awujud gembira sak wise pada nandhur kerja mbanthing tenaga ana sawah, ing pangajap muga-muga tahun sing ngarep anggone nenadhur subur makmur, ora kena oma utawa gagal panen. Nanging wong tani apes lan
angin lan ketrajang banjir bandang, kahanan kaya mangkono mau wong tani udan tangis andadekake mongso paceklik (larang pangan). Ana lelagon Lumbung Desa pangriptane Ki Narto Sabdo kang kondang, isih seprene kapireng ing swara Radio, ngelingake kita kabeh para sutresna pada sayug rukun rame-ramemrantasi gawe. Ora lali-lali kanggo
adang ayo Kang, Dha tumandhang nata beras nata lumpang “ Thok, thek, thok, thok gong, thok thok thek thok thek thok gong…., Wah pancen tembang iki andarbeni piweling kang wigati tumrape para Tani ing pradesan. Unen-unen pranatan: Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan, nyembah mundhi-bekti ning wong tuwane sakloron, sambat nyebut, adhuh Simboooook, Gusti kula! Simbok kuwi wong sing bagus atine sa-ndonya, Adhuh Semaaaaaak, Pangeran kula!, Semak/Bapak kuwi pangengerane wong sagotrah anak bojone. Nguri-uri lan ora lali ngluhurake para leluhure kang trah tumerah, pitung turunan: anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung siwur nganti tebok bosok galih asem.
warga kanekes nandur pari, sabinipun mboten dipun luku utowo dipacul, kados ingkang di lakoni sedulur tuo Jepang Masanobu Fukukoka
1. Sabin mboten dipun luku lan dipacul
3. omo lan penyakit mboten usah dipun semprot pestisida
ojolali wijinipun disebar langsung ten sabin, mboten usah dipun pindah. Praktek meniko dipun serat ten primbon Revolusi Damen (Revolusi Sebatang Jerami) Matur Nuwun.
Balas	Margi, on Februari 21, 2012 at 10:35 am said:	dadi kelingan mbiyen gek iseh cilik ngetutake wong sesajenan miwiti panen pari……..
biasane grumut-grumut bar magrib karo nggowo obor blarak utowo
SATUAN KARYA PRAMUKA WANABAKTI (SAKA WANABAKTI)
nginep ing Candhi Surawana[1]. Candhi Surawana saiki ana ing kondisi kang ora utuh. namung ing bagéan dasar kang wus dirénovasi.
Ukuran Candhi Surawana ora gedhé, namung8 X 8 m2. Candhi kang kabéhé dibangun nganggo watu andèsit ini awujud candhi syiwa. Ing saiki kabèh bagèan candhi wes dirubuhaké, namung sikil candhi kang dhuwuré 3 m kang isih ngadek ing papan é[2] .
^ "Candhi Surawana". candhi.pnri.go.id. ^ (id) www.bcandhi.pnri.go.id (
Kawi · Pura Besakih · Prambanan · Pura Bratan · Pura Luhur · Pura Gede Perancak · Candhi Sambisari · Tanah Lot
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.25, 19 Maret 2016.
iki sing tak demeni… Cucak Ijo ne wis mabur 😀
Pilih antara nomer 4 atawa 1, terserah… Pokoke asal Merak wis..
**ncen sampeyan iku provokator og! 😀
Bismillahirrohmanirrohim Niat ingsun lelungan Panggonane si Kaki panggonane si Nini Ora ta’ambah samun ta’ambah sari Sari kersane Allah Lincak-lincak Tekaku apik, apik kersane Allah.
MANTRA MENUNDUKAN MUSUH“Heh satruku si
ingsun wus weruh ajal kamuloniroasaliro sukmo tunggal,tunggal roso,tunggal ilatku,koyo boyo ngangsar
sugeng rawuh nda..: Seribu Intan Nomer 2857
tho??kowe ki jan nggilani kok ndiks..
*pitik: lhoooooo.... kowe ki yen bab koyo
duh postingane terlalu maskulin. Males komen.
seribu intan 2857 ki opo to?
truss hubungane karo seribu intan nomer 2857 opo mas??
lho... eh, ndoge digowo nang endi-endi ki karepe piye to?
*mas heru cilik: hehe.. yang masih anak anak nggak papa, biar cepet gede.. :D
waduh, ndik. lha kok mbahas manuk?
ngarsa dalem sing mbahurekso blog iki mengubrus...
*anakborok: iso koyone, rung tau jajal ki.. pokoke koyo
pikiranmu ngrambyang sing ra genah to..? wis di parani wartege dewean mesti... :D*fany: kowe wis entuk moco kok fan..:D*
wuih.. boten ngertos iki mas...tetep ga ngerti seribu intan....
durunge mahabharata, kerajaane Rama ayodhya saiki sekitar 550 km lor delhi...nek kerajaane rahwono alengka saiki negoro Sri Lanka... aku arep posting
ijik cilik kog mbahas permanuk an tho, emang seneng ngingu manuk po :D
ini sinjo walawpoen tjilik aken tapi mesoem toelen boeng....
@dokter kewan: lha enake piye..? atiku ora tekan yen arep wernoni.. piye..?
*anakborok: diwenehi kecap mas.. ngko kan dadi 'uenak tenan'
enyong nebak gambar pemanismu iku gambar Be**k opo **ntol? :)
pendhak jemu'ah mawon tangletipun. mekaten otre..? :P
lagi megap2. isih duwe jamu ala kawula alit, Kang?
*dirac: ora dab, rung ono
sing nggowo.. biasane kowe kan gowo slr""silit ah.. slr tuwek ndadak tuku amunisi.. wingi aku mulihe mrene langsung seko kerjaan, ra tak gowo. neng omah yo ono poket digital tapi kan luwih apik nggonmu"saling
kesripahan."sepurane dab, nderek belasungkawa.. kowe kok ora ono tembung to... yo wis lah.. eh ojo kasar kasar dab, bocahmu lagi skripsi"
tememplek by endik kurang luwih jam 10:59 p.m.,
cah andong sing cak ndayak muk bayari kabeh? edian tenan. cen juragan
suntike yen durung mari om.. :D*Ir Taufik Kusetiyo Hadi, MM: jatahe kowe sing nggowo limob.. :D*om hedi: digoleki
wis mari rung..? suntike yen durung mari om.. :D*Ir Taufik Kusetiyo Hadi, MM: jatahe kowe sing nggowo
kemawon, mugi-mugi slamet bmoten wonten alangan menopo-menopo !BTW : bahasa blog sampean kok ora mbejaji to mas(koyo bahasane londo), aku ora mudengke babar blas.
milih mringis atau mrengut...??
cangkru'an? udad udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
kemlekeren di warung Bu Ageng | PlakPluk
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: THE NEUTRON SCATTERER
Yamaha YZR-M1 salah siji motor tumpaane Valentino Rossi(Rossi) ing Moto GP2010 sing nggunaake mesin 800
ngarep lan mburi ngguanake michelin. Rem ngarep nggunaake Twin 320mm carbon discs with radial mounted four-piston Brembo calipers. Uga rem mburi nggunake
YamahaMontorKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.53, 14 Maret 2013.
Persatuan Sepak Bola Banyumas atau Persibas Banyumas kuwi klub profesional bal-balan tempate neng Indonesia sing markas utamane neng Purwokerto,Kabupaten Banyumas Jawa Tengah Indonesia, Peribas taon iki tanding neng Divisi Satu Liga Indonesia di Grup 5.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
Calung BanyumasanSekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang PrakataCalung Banyumasan yakuwe seperangkat musik khas Banyumasan sing digawe sekang pring wulung mirip karo gamelan Jawa wetanan. Jenis-jenis perangkat musike: gambang barung, gambang penerus, dhendhem, kenong, gong lan kendang. Ritme musik
Arti kata Calung ialah: carang pring wulung utawa dicacah melung-melung.
Perangkat musik kiye nganggo laras Slendro sing nada-nadane: 1 (ji), 2 (ro), 3 (lu), 5 (ma), lan 6 (nem).
PesindenSekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang: Pesinden (biasa disingkat Sinden) utawa Swarawati ialah penyanyi wadon nang pagelaran kesenian Jawa.
BanyumasanSekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang: Wilayah BanyumasanWilayah BanyumasanPambukaBanyumasan utawa mBanyumasan yakuwe : Manunggale budaya, basa karo watek/karakter sing urip uga berkembang nang masyarakat wilayah Banyumasan.
Wilayah Banyumasan kuwe ana nang sisi kulon provinsi Jawa Tengah, tegesé wilayah nang sekitar gunung Slamet karo kali Serayu, dadi kabupaten-kabupaten sing ngelilingi gunung Slamet karo kali Serayu kuwé termasuk wilayah Banyumasan. Ana 8 kabupaten karo 1 kota sing cokan diarani wilayah Banyumasan yakuwe: kabupaten Brebes, kabupaten Tegal, kota Tegal, kabupaten Pemalang, kabupaten Banjarnegara, kabupaten Kebumen, kabupaten Cilacap, kabupaten Purbalingga karo kabupaten Banyumas.
October 29, 2009 at 3:04 pm aku kangen temanggung sing biyen….. konco2
Nalika melu Amprokan Blogger 2010 tanggal 6-7 Maret kepungkur, aku ketemu sawijining pawongan sing PD-ne raukur-ukur. Jiannnnn… gembagus polll!!!… Jan-jane aku wis kenal jenenge ~pancen dheweke uwong terkenal~, nanging mung kenal asu, ngerti ambune durung nate ketemu thuk-gapruk karo dheweke. Wong aeng njelehi kuwi jenenge
Kidul Loji. Panjenengan binerkahan ing Gusti nampi prekawis luhur lan minulya punika. Nyuwun berkah lan sembahyangan kangge kawula tiyang sekeng lan dosa punika lantaran panjenengan ing Ngarsanipun Sri Yesus ing Kapel Pastoran. Salam
Rm Parman (P): Rm, kula ingkang nyuwun donga lan sembahyanganipun. Berkah Dalem.
S: Ngo-dinonga Rama! Matur sembah nuwun! Kawula mrinding rikala maca kronologi peristiwa punika. Sae sanget!
P: Sembah Nuwun Rm. Mugi Gusti kepareng ngetingalaken pikajeng sae dateng kita sadaya. Berkah Dalem.
S: Amin. Raos kula, punika pratanda supados panjenengan miwiti Adorasi Ekaristi Abadi ing Kidul Loji, Rama. Enggal kawujudaken langkung sae, Rama.
P: He he he. Adorasi sampun dipun wontenaken saben jumat pertama lan saben malam minggu. Nanging dereng abadi Rm.
S: Pramila, punika ateges langkung gampil malih lumebet ing Adorasi Ekaristi Abadi! Prinsipun sederhana: apesipun betah 168 adorator tetap kangge wiwit. Menawi kersa, kawula remen menawi pareng sharing hehehe
P: Berkah Dalem Rama, rm Vikep, rm Noto lan kula sampun sowan. Nuwun.
S: Sembah nuwun, Rama. Berkah Dalem
S: Sugeng enjing Rama, kados pundi kabar kabingahan enjing punika? Sampun sowan Rah Dalem Gusti ing piksis? Kados pundi? Sembah nuwun. Berkah Dalem
S: Wah, jan saestu elok Rama, menawi panjenengan kersa, kula aturi nyerat peristiwa persisipun, awit nandalem ingkang ngalami. Mangke kawula muat ing INSPIRASI.
P: Punika kasinggihan Rm. Mangke alon2 kula tak nyerat. Nyuwun pangestu.
S: Sumangga Rama, kawula tengga. Kula ndamel postingan kados ingkang kaserat Rm Agoeng berdasarkan versi Rm Vikep. Panjenengan ingkang ngalami temtu langkung “nges”. Sungkem kawula katur Sri Yesus menawi samangke panjenengan sowan malih. Sembah nuwun. Berkah Dalem
S: Menawi sampun saged kakintun lumantar email kawula aloybudipurnomopr@gmail.com syukur menawi wonten dokumentasi/fotonipun. Sugeng makarya. Berkah Dalem
P: Berkah Dalem. Sugeng makaryo Rama.
Syeh Wulanpun menjawab”monggo.”(silahkan) .”kulo nyarujuki bileh kawulo kawon sedoyo paguron wonten ing tlatah Madiun mboten bade medal saking leladan Madiun,nanging bileh kawulo unggul ing jurit kawulo nyuwun supados santri-santri panjenengan mlebet lan tumut gegladen wonten ing PSHT,namung meniko kemawon panuwun kulo.”(saya menyetujui jika saya kalah semua perguruan yg ada di bumi madiun tdk akan keluar dr wilayah madiun,
Kangen karo konco2 TKR3 angkatan 2012 padahal lagi pirang sasi ra ketemu
Ing. et Ing. Doležel, Ing. Dudáš, Ing. Jašek, Ing. Karel, Mgr. Ing. Marcinko, Ing. Mittner, Mgr. Odintsov, Ing. Skočdopolová, Mgr. Ing. Smutný, Mgr. Soldatyuk, Ing. Šperková, Ing. Tománek, Ing.
( jawa : tetep , tetepe ora songko obah ora songko meneng, sebab obah lan meneng iku
1. Wujude cangkriman : a. Cangkriman kang awujud
Wiwawite, lesbadhonge = uwi dawa uwite, tales amba godhonge
Segara mbeldhes = sega pera, sambele pedhes
Nituk lersure = nini ngantuk diseler susure
Bapak pocung dudu watu dudu gunung, sabamu mring sendhang,
pocung mutah guwaya.(jun/klenthing)
apa bedhekane? Lan kalebu cangkriman sing endi, aranana!
gawe ora nganggo, sing nganggo ora weruh, sing weruh ora gelem
pitung kilo, bolak-balik dadi pat belas kilo,
dibawa ke Kraton Kasunanan Surakarta. termasuk jenis Bedhaya Suci dan Sakral. Endhel Apit Wuri h. Endhel Weton Ngajeng i. Endhel Weton
weruh profil2e pemain.lokal opo interlokale…piye yen mas swedia iki opo sopo wae nggawe
Arane sarap kang lanang, kulhu putih wadone kulhu kuning, ywa wuruk sudi maring sun, lawan maring ki jabang, sarap wangke sarap wedang sarap awu, sira kabeh suminggaha, mul;iha kamulaneki.
8. Geger setan wetan samnya, anrus jagad kulon playuning dhemit, ing tengah Bathara Guru, tinuutup Nabi Sleman, daya setan brekasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.
9. Geger setan kidul samya, anrus jagad kulon
embenireki, rahayu sa'umur ingsun, pratapan sun wus wikan, ingsun ngadeg satengahing samodra gung, palinggihku lintang johar, sasedya ingsun pasthi dadi.
12. Sun langgeng amuja mantra, pan jaswadi putra ing kodratmanik, jailah hailahu, Muhamad Rasullulah, salallahu ngalaihi wa salamu, wa ngalaekum wa salam, puniku pupuji mami.
ora panik, banjur mutusake jangkah apa sing dilakoke jero penyelematan diri ugo wong ana sekitare. Nah, kuwi kabeh kudu biyasa kanthi dianakne latian-latian lan simulasi kaya dina iki,” tembung Elly
Kabupaten Bantul, dekne kabeh diajak kanggo nglakoke mitigasi bencana neng lingkungan sekolah. Kanthi jangkah Elly ngarani, bakal dipakolehake prosedur tetap (protap) njero pananganan sawijining bencana.
“Kanthi anane protap kuwi mula panganggonan tugas kinaruhan, sapa nglakoke apa lan nuli
kabeh wis ana acuane,” tambah piyambake.
Salah siji siswa Saptana, ngaku, simulasi bencana gempa bumi kaya dina iki ngguna banget kanggo siswa. Mergane, kanthi terlibat langsung njero proses mitigasi bencana lan kedaden bencana nganti pananganan korban, mula dekne kabeh bisa meruhi lan rumangsakne dadine pas kedadean bencana sing satemene dekne kabeh bisa nglakoke tindakan kanthi bener.
“Kanggo aku simulasi mangkene penting banget amarga awake dhewe bisa rumangsakne langsung sawijining bencana. Kanthi pangaweruhan iki awake dhewe uga bisa nularake menyang wong-wong neng
ing tlatah nggiring Tue Nov 17, 2009 12:07 pm Nyuwun pirso !Rikolo dinten riyoyo kepungkur pas lewat jalan raya nggiring-singkil pas tengah Baon wonten ratusan pengunjung ingkang badhe nyekar wonten "Pesarean Gunung bagus", ngangge puluhan kendaraan truk..Sinten kemawon ingkang pirso nyuwun dijlentrehke sejarahipun lan sinten asma lan asalipun saking pundi priyantun ingkang dipun sareaken wonten pesarean meniko..Matur suwun sanget..Kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ing tlatah nggiring Tue Nov 17, 2009 3:56 pm kabeh kok do nunggu trus sing ajeng njlentrehke sejarah sopo iki?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
ing tlatah nggiring Thu Nov 19, 2009 3:50 pm nek mboten klentu niku tesih aliakrabe mbah ageng nggiring lsp. martinusKoordinatorLokasi :
Ngabehi_km wrote:nek mboten klentu niku tesih aliakrabe mbah ageng nggiring lsp.Hayo kang Ngabehi ora sah
ing tlatah nggiring Fri Nov 20, 2009 1:54 pm iki do saling tunggu menunggu njuk sopo sing arep njlentrehke..?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Pawarta bahasa jawa - Wayah ketiga sing ora buyar nduwe akibat anjlokne rega mbako neng Gunungkidul. Kedadean kuwi nggawe para petani mbako neng Dusun Wareng II, desa Wareng, Kecamatan Wonosari njerit.
Salah siji petani mbako Sutrisno ngomongke, dheweke ora bisa ngapa-apa ngadhepi musim ketiga sing dawa iki. Malah kanggo mbanyoni palemahan pertanian duwene kudu tuku banyu saka tangki.
“Kanggo oprasional lep saben sepekan ping 2 kula kudu tumbas toya saka tangki saakeh 4 tangki.
Padahal sak tangi regane Rp 70 ribu,” turine marang
Pantes diungkapke dheweke, modal lan pakoleh sing ora sebanding.
”Malah iki hasil godhonge uga ora pati apik. amarga nyat kurange banyu dadi kendala utamane,” gamblang Sutrisno.
Wektu disinggung ngenani pangadol mbakone, diomongke taun wingi ketuk Rp 35 ewu nganti Rp 40 ewu saben kilone nanging wektu iki mung Rp 27 ewu nganti Rp 30 ewu wae.
”Iki kanggo rega mbako sing isih jero kondisi godhong
sugeng rawuh nda..: tahun barunan neng ndi yo?
wis ndang bali.. tak turuti saranmu..
topo wae...neng tengah alas (lha alase wis entek,piye jal?)ojo lali sangu sego sak lawuhe, rokok sak pak...terus nek iso nggowo konco sing ayu tur semlohai...piye?sepakat tho? *syarat sing terakhir iku iso dipesen liwat 0809-AYUMONTOK (0809-298666868)*
nang nggone mbah maridjan wae. piye?
* Haaaaa.... sarane cocok tapi blas ora mendidik.. ngko yen ganthet piye jal..? ora iso ucul...
pitik cemani karo nyediani klembak menyan ples jajan pasar.. ragate malah dadi akeeeh..*mas ipul: mbah marijan? malah disuguh ekstra jos ya? bar kuwi kon gelut karo kris jon..? malah loro kabeh...
lha jenengku kok dadi anonymus??Wah..yen gancet..lak malah penak tho kang...setiap saat merasakan surga dunia..tapi yo rodo isin sithik..trus carane nggawe kathok piye yen gancet yo?wah...iki iso dadi trend mode 2007 nggo ngrancang kathok gaya gancet...
lunyu lunyu anget..??!! urusan kathok aku ra ngerti blas..? tapi sing jelas nggilani kuwi nda..Hhhiiiiii......
nang kantor ae dab...lek enggak yo turu ae :P
*om hedi: waa.. loyalitas karo perusahaan ya om..?*budhe kenny: ngeden tapi ora kebak kebak dhe.. matur nuwun..sedayanipun, sugeng warsa enggal 2007
berburu ontel wae piye? ;)
*dirac: matur nuwun mas bos.. sepi? apane sing sepi? nggonku rame banyu udan ngene iki..*pakde nino: lha yo wis.. mangkat.. ra nggo suwi.. eh tenan ora kowe kuwi*wedhouz: ha.. taun baru do
*budhe: lha... budhe wanine karo cah cilik..
kintjlang-kintjlong noempak andhong njeblek bokong sahadja boeng.....
sugeng taon baru kang.... :D
wis lahh mending munggah gunung wae ... mesisan semedi nggoleh wangsit ben iso kuwat urip
ditjablek, koeirike njatek... tetanoes poen..*bebek: sugeng warsa enggal ugi kisanak..*amethys: walah.. anggarane bisa njebluk to budhe..*moes jum: akeh setane? setan gundhul ireng? do nggowo pacul karo ember? wah kuwi setan jan sangar tenan..*Kw: walah... ini sih study tour mas.. anggarane semplok..*pitik: wis ora nda, yo mbuh nglayap neng ndi.. aku dewe yen kon mbaleni durung mesti iso apal..
wis bar ki preine, wis tanggal 3 bengi :p
potrek-mu ndodok ...opo ra kebak kawet taun wingiayo gek pindah nggon :)
*iku: jelas kebak to mas bos..
pak, kok awakmu kurus tenan tho?
foto juwita pekalongan | Foto Wedding Pekalongan
Lan jelase nek manungso iso ngomongke persahabatan g penting, jan2ne yo gur durung memahami artine wae.Tegese sahabat kuwi lak sing kepiye to yo??? Lan sahabat kuwi sing endi? Kan kudune nek manungso sing memahami kudune lak yo dong...Yo lumrah nek tekan semono kuwi, gagasane. Sing marai aku njupuk conto wae...Keluargane kepenak, ora adoh seko keluargo jarang keluh kesah.Nek sakiki sih urung ngrasake....cobo mbesuk nek wis duwe bojo, wong tuwo wis g ono...njuk gur kari bojo.Sopo sing nggo keluhan nek sedulur do adoh lan bojo yo lg wae kerjo umpamane ning
Saiki ana komisi sing ngrancang nambah medhali kanggo menekankan peran wigati kutha Warsawa nalika dibedhah Tentara Merah Uni Soviet ing taun 1920 lan nalika Perang Dunia II. Motto liyané Warsawa Semper invicta ("Senantiasa Berjaya") uga arep ditambahaké.
Patung[sunting | sunting sumber]
jawi ingkang alus, luwih sae, luwih santun, mestine nggeh luwih sekeco dirungokaken, tapi pancen luwih ewet melajarinipun...insya alloh kulo saget ngerencangi, amargi kulo tiyang jawi asli...matur nuwun sanget)bahasa
Tuladha : 1. 5. 5. yaiku : Pepet ( e ) kanggo swara e Tuladha : 1. Sega pera = segper
2. 3. Menawa lara Kena jala Rada sela Jaya teka = menwlr = kenjl = rfsel = jytek
Wulu ( i ) kanggo swara i Tuladha : 1. Taling ( [ ) kanggo swara e
cacahe ana 5. 3. Buku pitu Sangu watu Sepatu biru Adhiku ayu
Sapine digawe sate 3. bijiku[wolu
. Coba tulisan Jawa ing ngisor iki gantinen nganggo aksara latin utawa suwalike sing latin diganti nganggo aksara Jawa ! 1.Aja dadi bodho
wanda ana 3. 4. Ula welang abang 5. 3. 3. Lunga bareng karo aku 3.
Barang-barang saiki larang Aja seneng goroh Adhiku durung sekolah Lurung omahku dawa
Gladhen 2 Ukara ing ngsior iki gantinen nganggo aksara Jawa ! 1. Tuku uyah
3. 5. Dadi bocah kudu sabar = ffi[bochkufusb/
2. 4. Sawahku adhoh = swhkua[foh
2. yaiku : 1. Bardi seneng cakar 4.
kudu sinau 2. 5. Tuku gedhang selirang
) gantine ra mati Tuladha : 1. 3. Wignyan ( h ) gantine ha mati Tuladha : 1.
aiajiruani = rjz[yog-k/t = piri[ztibp-/ = f-hayupit[lok \
SANDHANGAN PANGKON ( Gunane kanggo mateni aksara kang dipangku Tuladha : 1. 2. 4. 5. 3. 4. 3. Cakra ( ] ) → rangkep r Tuladha : 1. Guluku krasa lara = gulukuk]slr
2. 5. 5. 3.SANDHANGAN WYANJANA
k-ais_kelt\ k}t[nrusk\ wet_kuk]sskit\ mw[rzep-/ ajsen_jjn\
Kari seprapat Budi seneng tomat Gajah metu ing ratan Bubar
Gladhen 3 Ukara ing ngisor iki gantinen nganggo aksara Latin
2. Pengkal ( . Cakra keret (
4. Gunane pasangan kanggo aksara kang kasigeg. sa. Sari jajan pisang goreng
2. kejaba namung 3 kang manggon ana jejere aksara yaiku pasangan ha. 3.
Ibuku mundhut tahu Yen mangan aja grusa-grusu Adhiku numpak sepedha Kebak luber kocak-kacik
= aibukumunDutTau = [ynMznHjg(sg(su = adikunumPkSe[pdh = kebkLu[b/[kockKcik\
Tuladha : 1. Manggone pasangan kabeh ana ing ngisore aksara.PASANGAN
Pasangan aksara jawa cacahe ana 20. Kegunakane : • Kanggo wong tuwa marang wong enom • Kanggo sepadha-padha/sababage • Yen lagi ngunandhika ( ngomong ing njero ati)
d. Din. Badhe kesah pundi ? 2. kowe sida lunga tuku buku ? 3. Le. Dhi. panambanga ake dadi aken Kegunakane : • Wong enom marang wong tuwa • Murid marang bapak/ibu guru • Andhahan marang pandhuwurane • Rewang marang bendharane/majikane
Wujude tembunge krama kabeh Kegunakane : • Kanca padha kanca kang durung rumaket • Yen lagi guneman karo wong kang lagi dikenal Tuladha : 1. Yen aku duwe dhuwit aku arep tuku bakso
b. Kula nembe mawon madhang 3. Ater-ater di dadi dipun Panambang e dadi ipun. yen jenengan kondur aku bareng ya! 3. Bapak rawuhe jam pira ?
c.Tuladha : 1. kana dhahar disik ! 4. Pak. Basa Krama Alus
Wujude tembunge karma kabeh. menawa ana ater-ater lan panambang melu dikramakake. nanging sing enom luwih duwur drajate • Priyayi pada priyayi Tuladha : 1. Apa jenengan mau sida tindhak kantor ? 2. aja dolan adoh-adoh! 2. Basa Ngoko Alus
Wujude tembunge ngoko kecampuran krama Kegunakane : • Wong tuwa marang wong enom.
Bu Sinta ngaturaken layang dhateng Pak Lurah 4. Mangga! Kula aturi dhahar rumiyin. rema Ampeyan Asta Waja padharan
. Adhi kula dipunpundhutaken budhe tas enggal 2. soca Pangarasan Pasuryan Rikma. KRAMA. LAN KRAMA INGGIL (PERANGANE AWAK) NGOKO Alis Ati Cangkem Dhadha Dhengkul Driji Sirah Geger Gulu Idep Ilat Irung Kuku Kuping Lambe Mripat Pipi Rai Rambut Sikil Tangan Untu Weteng Alis Manah Cangkem Dhadha Dhengkul Driji Sirah Geger Gulu Idep Ilat Irung Kuku Kuping Lambe Mripat Pipi Rai Rambut Suku Tangan Untu Weteng KRAMA KRAMA ALUS Imba Penggalih Tutuk Jaja Jengku Racikan Mustaka Pengkeran Jangga Ibing Lidhah Grana Kenaka Talingan Lathi Paningal. Dalemipun Pak Beni wonten Semarang 3.Tuladha : 1.
KRAMA. ngaturi Ngasta Ngampil Ndukani
. LAN KRAMA INGGIL TEMBUNG-TEMBUNG LIYANE NGOKO Adus Arep Aweh Ayo Deleng Doyan Duwe Gawa Gawe Gelem Jaluk Jupuk Kanggo Kandha Kowe Krungu Lagi Lara Lunga Lungguh Maca Mangan Mangkat Menehi Metu Mlaku Mudhun Mulih Nunggang Ngadeg Nganggo Ngombe Ngongkon Nyekel Nyilih Nyrengeni Adus Ajeng Nyukani Mangga Ningali Purun Gadhah Bekta Damel Purun Nedhi Pendhet Kangge Sanjang Sampeyan Mireng Saweg Sakit Kesah Lenggah Maca Madhang. jengkar Maringi.TEMBUNG NGOKO. nyaosi Miyos Tindak Mandhap Kondur Nitih Jumeneng Ngagem Ngunjuk Ngutus. nedha Bidhal Nyukani Medal Mlampah Mandhap Mantuk Numpak Ngadeg Ngangge Nginum Ngengken Nyepeng Nyambut Nyrengeni KRAMA KRAMA ALUS Siram Badhe Maringi Mangga Mriksani Kersa Kagungan Asta Damel Kersa Nyuwun Pundhut Kagem Ngendika Panjenengan Midhanget Nembe Gerah Tindak Pinarak Maos Dhahar Tindak.
Syahril disrengeni ibune 2. Mbah Jaya lara wetenge 5. Budhe tuku gula ing pasar 4. Layang iki wenehna Bu Hajar
Ngampil Ndangu. nyuwun pirsa Wungu Rawuh Mundhut Sare Ngaturi peparing
GLADHEN Ukara ing ngisor iki gantinen nganggo basa krama alus ! 1. Pak
sugeng rawuh nda..: top urgent: anggur plus bir atau 10 rol kodak...?
bosku dewe wingi malah tak jak tukaran..ono SM tapi aku kudu melu.. SM e sopo sak jane...???pengin nggelap tapi agenda kebak..nekat minggat..?
total minggatku wis 2 minggu..ora on site tapi on home..bosku ndilalah apikan.. pangerten.. mung aku kon remote seko kadohan.. suwun bos..tapi saiki piye...???as mboooooohh...ngopi dosise meningkat dadi 6x sehari..ngudad ngudud nganti watuk getih..meh nggitik ra nduwe bojo..meh nglonthe wedi penyakit..kebayang maraton gunung prahu sindoro sumbing..kebayang ndas ndasane iqbal teler misuh misuh ngrasani kahanan..asyik tenan.. milih ndi..??(
gaweanmu, ketok top tenan, super sibuk...
wah nang endi-endi kok podho yo, tentang overtime. santai ndik. sing penting kan isih iso
yo'opo? golek job maneh? :D
hehehe ... ra sah bingung ndik. Kowe minggat maneh wae soko absen. Tapi ojo mung nang omah. Kowe numpako wae KRL ping bola-bali nganti entuk udel karo bodi semloha ... sopo ngerti gelem digitik
owalah... mbok ngangkato wakil manager ngono lho..
piye ki?cah wedok wingi wis kadung tak pesen nggo kowe lho..neng hotel kampung rambutan, kamar 203...
dadi Bos kiy yho ngunu kuwi kerjoane Ndik :D
crigis le...wong yo wes ora ngakik kok kakean cangkem
moes jum: wah.. kuwi kudune isuk karo ngesuk ngesuk..:D*bangsarno: arep golek sing jas jasan karo dasinan ki.. :D*mas mikow: hasyah.. rak sudi.. wong aku ngerti nggawene piye.. :D*pitik: lha wis mbok DP durung.. :D*istiqaroh: bos tapi ora
kowe ojo dandan klambi beef hardcore neh yo.. aku isin, konco kerjoku akeh ndak do salah tompo.. :D
wealah....lha kok malah aku sing wis tepar ki!
all	Pranata Adicara	February 14, 2013
Ngerti ora sedulur? Sintren kuwe jeneng kesenian tari sing biasa dipentasna nang
dadi penari sintren kuwe wong wadon sing sing esih prawan, mergane miturut cerita masyarakat roh widadari ora bisa mlebu angger penarine wis ora prawan maning.Ngerti ora sedulur ?
Pawang ndadekna sintren ana telung tahapan. Tahap
wis dadi (biasane kurungane obah-obah) kurungane dibukak, sintren wis ucul sekang gubedan tambang lan siap nari. Kejaba nari, sintren uga
Kacamata ireng sing dienggo sintren ora nggo sangar-sangaran tapi nggo nutupi matane sintrene sing merem merga kelebon roh widadari. Kacamata ireng uga dadi tetenger khas sintren lan nambah ayu
pihake uga badhe mengembangke kemempengan iki neng palemahan liyane.
"Ora mung neng kene, kita uga arep tandhang gawe karo Dinas Pertanian Pangan dan Hortikultura Gunungkidul kanggo anyak negembangke program LPP iki neng panggon liyane," ture Harun.
minulyo. Ana ing posting iki. Admin Web nyiapake Materi Piwulang Basa Jawa Kanggo SMP Kelas 8 Semester 2. File iki wujude pdf, kang tak titipake ana ing Ziddu.com. Sumber File iki kapetik saka https://basajawa41.wordpress.com/
Yen para pengunjung kepengin kagungan materi iki. isa mundhut kanthi ngunduh ana : Ning Kene
Mar 22, 2012 10:08 pm lha ora ngerti selerane.....
dhewe..panganane wong tuwa mesthi dha ora doyan to?lha nek kupi tak tukoke sing sasetan gur kari nggojagi... sacho_ekaPenga
meneh.. wis jelas nek kuwi....sapaa wae angger diwenehi susu dadi
MENYERAH Sun Mar 25, 2012 8:05 pm sedulur2... monggo ingkang saget mandegani damel tread ingkang berkuwalitas gek monggo di lanjut malih..nek kados kawulo alit niku mangke bakale tiru2 sing pun dangu2...kuncine tetep
mosok sak bungkus 2.000? Sing dodol iki nggolek bondo gawe munggah kaji
sugeng rawuh nda..: hiks... :'(
hiks... :'( vrijdag, november 17, 2006
kupingku.. tememplek by endik kurang luwih jam 1:01 p.m.,
:D wakakakakak..opo maksudte? Maap..tak pikir ngelucu, mas.
kuping ku loro mas.. kuiriik tenan.. aku rodo budek saiki...
wah, arep nyaingi dokter tito toh?
*dirac: haha.. yo ra mungkin.. *mbajak sitik sih iyo*
lha mbok neng THT..njaluk diganti wae karo kupinge panci...
*pitik dodolan panci: wah klentu niku.. kudune ing tukang patri mas..
hmm sampean ki kartunis to rupanya. top! markotop.
* -gt-: waaa.. yen ngen iki jenenge ora sayang..
*gt: angger ora demo kowe wae ora popo.. aku isih trimo.. :p*
sugeng riyadi AIDS 1 desember. STOP AIDS! STOP KETIDAKPEDULIAN!
munggah meneh, kiro2 1,5 km soko candi sukuh ono komplek candi cetho.patunge luweh saru lan "cetho", dab :)
kuwi gambar opo tho?trus hubungane karo lingga yoni ki opo yo??
ketemuuu... mbuh ra ruh, ketlingsut ng ndi cd ne..podo eling ndeso yo..
*pitik: wah tik, kuwi urusane menungso.. pitik kan mung duwene kloaka.. durung ono relief kloaka-yoni opo lingga-kloaka.. :P
*kw: haha.. wis mas.. cukup baca blogku wae.. bab perlingga-yonian sering ada.. :D
*gita: piye kuwi gambare? mbok aku dikirimi.. lingga yoni ku akeh seko jepang..
*dirac: wadhuh.. kuwi ilmu kejawen jaman biyen.. aku yen njelaske nganggo boso kawi paling
*maburo.. ojo lali bayaran jebrol bayi saiki
*fany: hihi..?? hihi piye?*oon:
wah mas bangsari iki ngelingke sing ora ora.. wis mari durung mriange?
waaa... ono kacuk karo t****k :-D
*wedhouz: hush.. saru.. *rorojonggrang: mboten mbakyu, kula nembe dipecut..
mas'e titip dirac, pitik karo budhe cenil, ojo
*cah kuwi: yo wis kono ati ati neng dalan.. ora sah nganggo lingga oleh olehe wis
duwe lingga tapi kok bergetar dhewe. Aku bingung ki kanggo opo? Kanggo kono wae, ya?
Whip_of_Love.png (unduh)‎ (634 × 480 piksel, ukuran berkas: 465 KB, tipe MIME: image/png)
► Pembagian administratif nang Sulawesi Tengah‎ (1 C)
SATUAN KARYA PRAMUKA BAHARI (SAKA BAHARI)
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: AUDIT ENERGI
Artikel iki ngenani Jambi minangka sawijining kutha. Deleng uga artikel Propinsi Jambi.
Cithakan:Kutha krajan propinsi Kutha Jambi iku kutha sekaligus minangka kutha krajan Propinsi Jambi. Kutha Jambi sing wiwitané disebut uga Tanah Pilih wis dadi pusat pamarintahan wiwit jaman
Kutha Jambi ya iku Tanah Pilih Pesako Betuah. Kutha Jambi diwelah dadi rong laladan déning Kali Batanghari. Rong laladan iki bisa ditekani kanthi migunakaké prahu motor utawa liwat kreteg Aur Duri.
Danau Teluk • Jambi Kidul • Jambi Wétan • Jelutung •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Jambi&oldid=1055525"	Kategori: Kutha ing JambiKutha JambiKutha krajan propinsi ing Indonésia	Menu navigasi
sugeng rawuh nda..: cerita sahur di camp Brickstone River
sugeng riyadi.. ing dinten sae punika mugi kawula kaliyan panjenengan dipun paringi yuswa enggal kagem ngaketaken pasedherekan ingkang sampun mlampah. kawula ugi nywun samudra pangaksami menawi wonten kalepatan ingkang kawula damel bilih tumindak lan atur, bilih dipun jarak utawi boten.. oke bos...????
tememplek by endik kurang luwih jam 9:20 p.m.,
sami sami sugeng riyadi, minal aidin wal faidzin
iku arane rejeki sahur ing sasi poso. ning ojo trus mbok praktek'ke sing glendotan, ambung2an karo gulon2an kuwi mau ro sapi tegalan mburi kos2an
gojekan kere. :)*wedhooooozz: jelas to bos.. aku kan beastility.. buktine silitmu kan wis jebol... bener rak..?? :D*istiqaroh: lha kowe yo teteeeep wae moco.. wis entuk beef sing polos tapi ora nggilani rung..pitik wis tak kirimi pirang pirang judul piliho dewe... :D*langit: poto opo mbak... filme wae po ... jaluk ng pitik.. :D lahir batin ugi.. :)*
Schalke 3 - 0 Wulan Anggraini Related articles Demi Gabung AC Milan, Kevin-Prince Boateng
ke-2 Idola Cilik RCTI, namanya Obiet. mohon dukungan doa dan SMS-nya. caranya ketik: IC (spasi) OBIET, KIRIM SMS KE 6288. nyuwun sms-ipun ingkang kathah.
pm dulur temanggungan sing ngranto…. ayo ning riyoyo 2009, ngumpul2 nang pendopo sowan mbek bupatine. gawe ikatan wong tmgan sing ngranto… nyumbang pemikiran go tmg kedepan sokor2 nyumbang duit gawe kredit UKM (tapi apike wong tmg sing dadi penggerak)
July 5, 2009 at 1:24 pm cah tmnggung sing neng bekasi
July 6, 2009 at 2:06 pm ak pengen gerti asal usul desoku cerane mbiyen dadi deso pikatan,,,,,,,??
lan wadon 77.321 orang. Jarak Kecamatan Karanganyar saka kutha Kebumen yakuwe 14,00 km liwat Sruweng nganggo angkutan padesan, angkutan umum utawa bis. Jumlah RT ing Kecamatan Karanganyar ana 236 lan RW 60 sing dumunung ana ing 4 kelurahan lan 7 desa.
Desa[sunting | besut sumber]
KebumenKaranganyar, KebumenKabupaten KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.46, tanggal 24 November 2013.
sugeng rawuh nda..: nyuwun donganipun panjenengan sedaya..
mung mlirik tokk...Duh Gusti Ingkang Maha Pengasih... mugi mugi boten wonten "menapa menapa" mangkih...sesuwunan menika kawula aturaken dumateng Panjenenganipun Ngarsa Dalem Ingkang Lenggah Dhateng Swargi..Eyang kakung eyang putri, sedayanipun ingkang lenggah dhumateng papan mriki, sedaya leluhur ingkang ngrestui jabang bayine Endik, kakang kawah adi ari ari ingkang tansah ngancani jabang bayine Endik, nyuwun daya kakuwatanipun donga dhumateng Gusti Allah Swargi..sedherek blog sedaya.. nyuwun donganipun...
tememplek by endik kurang luwih jam 4:43 p.m.,
wakakakaka... dasar kawula alitz! mbokya cari hiburan lain. nonton wayang gitu :P
modar ra kowe!!!mulakno tho...donlot bokep ki ojo pas jam kerja..weladalah..
*pawang tito: lah.. aku wis duwe dok.. yen ngeblog, kuwi tetep,, mung iki
jal..??*-gt-: halah ngko ditonton bareng bareng wae, ra usah emoh emohan..
8budhe kenny: wis sante wae bulik.. monggo dipun sekeca'aken..
video2 porn itu yaks? wuah sugih nu? nyuwun mas :D
langsung media player.... aku melu reyen ya.. rong minggu wae..
*gt: nyuwun..?? nyuwun opo iki maksude..?? ora pareng ngono ah.. isih isuk.. ngko wae yen wis sepi wae..hee.. koyone kowe online ing kabeh blog yo git?? iso sitik sitik mak jegagik ono kowe..
*-gt-: heh wis kerjo kono, tak laporke bosmu lho..
haha.. dadi runyam.. yen wegah ditonton rame rame, ditonton dewean wae piye..?
*kw: hehe.. ra usah mas.. wis aman.. blog mu kok akeh to mas.. sing ora dinggo sing ndi?*anang: halah.. njenengan yo mania donlot wae kok.. duwe url donlotan sing filme dowo ora mas??
wealah dene bokep an kok awan2, mengko yen "sumuk" terus nggabrus kanca kantor piye ? lha rak repot to
*andri: waaa.. bahaya yo mas yen nggabrus konco kantor.. opo maneh konco sing kegabrus lanang sisan.. moto peteng tenan kuwi.. matur nuwun diilingke.. aku malah ora kepikiran resikone..
ya mas? wes rak mang ngono :P
*cah pinggir kali: kowe maneh.. kowe maneh.. kerjo kono.. tak download lho kowe..
sing ora iso mbok donlot kuwi wis... :Pisih durung iso donlot yo? imelku ra kuwat.. ngko kapan kapan tak aplut maneh wis..
wuah trnyata dirimu yo mas, ora dhuwe daya juang. lah moso nyerah karo dokter. parah wes..ayo dok mari kita kemon
mekaten lho diajeng.. jenenge the kawula alitz menika gadhah menapa ingkang dipun sebut prinsip dasar: kabeh kabeh disyukuri, lembah manah, purun ngalah, rejeki kathah, hardisk kathah, dosa kathah,ndonya gesang kejem, neroko ngawe awe..
* iki dudu koment nanging chat.. kurang 3 ngkas..
akhir minggu podo edan. malah ngobrol lewat komen. mbok nang HI wae sodara-sodara. piye?
setubuuuhh... eh.. setujuuuuhh.. nteni jam 9 nan koyo biasane..
wis kene, tak genepi ben dadi seket
lhoo.. kok sing ngganepi malah gita..? aku lagi ngetik iki..
saumur awakmu ki ga usum nontok maneh, praktek langsung le :p
*om hedi: pingine om.. tapi kasbon lan tak remberske ng kantor ora oleh... terus anggarane melu sopo..?? :P
hahahaha.... enak tenan!!! (eh, enak apa uisin, ya?)
*blonty: hehe..isin isin enak.. :D
sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan
ingkang dipunpundhut wonten Bintaran Kulon, Mergangsan, kitha Yogyakarta kaliyan upakara dituntun.
Warga ingkang mriksani ugi curiga kaliyan montor ingkang dipunampila mbuntuti ugi mak-alitaken pemuda punika ugi dilaporkan datheng polisi.
Kapolsek Mergangsan Kompol Bambang Murdo Priyono ngantosaken, kedadosan ingkang kedadean wonten Jemuwah (15/1/2016) punika dipuntumindakaken kinten kala lewat teng wilayah Mergangsan mriksani montor iing njawi pager.
Mekaten diamanke ugi dipuntumindakaken pemeriksaan kapriksan menawi maling niku dugi Yogyakarta kawit Selasa (12/1/2016) kaliyan minggah bus.
“Kinten punika teng Yogya tindak-tindak mekaten mriksa montor teng njawi pager banjur dijupuk,” ngandikanipun, setu (16/1/2016).
Kasus maling punika dikembangkaken ugi polisi ngantos rawuh datheng dalem pelaku teng Sragen. Saking kepajaran pihak keluarga pelaku ingkang sekedhik ngalami pambengan mental punika saderengipun nate tumindak sami teng dhusunipun sayangipun mboten ngantos diproses hukum ugi dipunrampungaken saupakara kekeluargaan.
“Amargi kasus maling montor ingkang dipuntumindakaken pelaku dipenjara, ugi dijerat pasal 363 KUHP babagan pencurian,” gamblange. Pawarta bahasa jawa pencurian motor.
Elvon, S.H.	Mami-ku pernah berkata kepadaku: “Gung dadi bocah lanang ora usah gampang nggersulo, kudu sing iso prihatin, tabah walau ora iso kaya kanca-kancamu sing dadi anake wong sugih, iso sekolah numpak montor apik-apik, iso jajan-jajan, iso sekolah dhuwur-dhuwur.” Terus Mami-ku ngomong lagi: “Sing penting dadio wong becik, wong apik…..terus nek sekolah sing pinter, suk pintere yo mbok nggo dhewe….”
Bawor kuwe salah sijining sosok Punakawan nang pewayangan model Banyumasan, sing identifikasine padha karo Bagong nang wayang gaya Surakarta utawa Yogyakarta. Bagong kuwe anak bontote Semar nang epos
Bawor kawit gemiyen cocog kanggo nggambarna wateke wong Banyumasan utawa simbule wong Banyumasan.
Watek Bawor[sunting | besut sumber]
Cablaka/Blakasuta, glogok soar, mbelani sing bener, jujur, ora clamitan lan sipat-sipat ksatria liyane, kuwe wateke Bawor. Pancen Bawor dudu satria kaya Werkudara, mung rakyat jlantah, blekethir utawa gedibal pitulikur, ningen nduweni sipat-sipat sing apik, senajana sok doyan penjorangan.
Bawor seneng meng peseduluran, ora tau slimpat-slimpet, angger nembung mesthi cablaka, angger diprentah mesthi dilakoni kelayan bener.
Lawan wateke Bawor: watek ningrat, priyayi, ora gelem ajur ajer karo rakyat, utawa nek wis njagong nggolete berkat, butuh dhuwit senenge nyikat, karo sepadha-padha ora mupakat.
Deneng Bawor?[sunting | besut sumber]
Deneng Sifat Bawor / Gambar wayang anake semar kue identik karo wong banyumasan?, kenangapa dadi Bawor sing di pilih
mawon. Nek ana sing nang ngarep Bawor nyalah-nyalahna ngomonge karo nyolek-nyolek sing nang ngarep utawa
njenengan mawon...." persibas banyumas ugA ***LASKAR BAWOR***
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.24, tanggal 5 Mei 2013.
dipun celaki katingal purusipun lajeng merang. Peksi kakalih tuwin sawer sadaya sampun sami marak kang ibu, sareng sumerep kang ibu Dewi Ngruni kalingseman, sawer alit-alit sami nyakoti peksi kakalih wau, nanging sawer kathah ingkang pejah dipun cucuki, ingkang ibu Dewi Ngruni
Girinata kondur, ingkang garwaa methuk ing jawi wiwara, lajeng lenggah satata, ngendikaken kawontenanipun ing Poncowati.
Ing Bale marcukundha, Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Sriyana, tuwin Sang Hyang Patuk Tamboro, para jawata pepak mungging ngarsa, ingkang rinembag : siyaga ing damel para jawata ingkang sapalih tengga Kahyangan ingkang sapalih bidhal dhateng Repat Kapanasan.
Di Bale marcukundha, Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Sriyana, dan Sang Hyang Patuk Tamboro, para prajurit
beras kencur,kanggo sedulur wedon/perempuan es daun sirih kang badrun kena kanggo nambah seket hubungan indehoy,ati-ati ana banyumasan palsu,nek banyumasan sing asli ana gambar potone kang badrun
WONG BANYUMAS,nek banyumasan sing asli ana
ingsun papat kalimo pancer, kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh
kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
dariRengginang Lorjuk Camilan Khas SumenepRengginang Lorjuk Camilan Khas Sumenep Rengginang Lorjuk
blowzy....+ o"on: AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5)
About Me Name: Rizky Gadis Belia
Jumat, 25 Februari 2011 AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5) AKSARA MURDA1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris = head)Aksara murda = aksara sirah, aksara sesirah (Walanda : hoofdletter, Inggris : capital).Aksara murda iku satemene ORA ANA. Wondene kang lumrahe diarani aksara murda, utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA, yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh; kosok baline aksara alpaprana, yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik)2. Cacahe aksara murda (kang DIANGGEP aksara murda ) ana wolu, yaiku : Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Nya, Ga, Ba.3. Saben aksara Murda ana pasangane.Aksara Ca ora ana murdane , nanging pasangane ana , nanging saiki wis ora kanggoAksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121.4. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu, tegese kanggo pakurmatan. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda.Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur, jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Tuladhane , kayata :Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingratDewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama.5. Saiki jaman demokrasi . Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa, kayata raseksa, wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane , katulis nganggo aksara murda. Cukup nganggo aksara murda siji bae, aksara sing ngarep dhewe. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane , ya aksara burine ; yen burine ora
Nurratri, Raden Ajeng KartiniPak Mantri Aripin Raseksi Trijatha.Mung tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh, mangkene : GusTi AllahAKSARA SWARA1. Aksara swara iku sejatine mung ana lima, yaiku : A, I, E, O, U.A –
Nga dilelet, dadi lelirune leKalebu aksara swara, mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan, tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu.Panganggone aksara swara pa cerek lan nga leletrega ,rena, resik, marem, aremarem, marem, sarem, karep, pambarep, sareng, wulan Rejeb, angsal rejeki, katon regeng, sanget remen, dipun remet, damel rempeyekgelem, pelem, lembut, lemah, adol lenga, pelem legi, boten lenggah2. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, kayata :Agustus, Ibrahim, EspresOktober, Usman, Inggris3. Aksara swara ora kena dadi pasangan. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg, aksara sesigeging wanda iku kudu dipangku. Wondene aksara swara pa cerek dadine pasangan katulis jejer karo aksara kang dipasangi; aksara swara nga lelet dadine pasangan katulis ing sangisore aksara kang dipasangi; mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi.Wulan April, Pak Idris, Pangkat Opsihter, malem Rebo, Mas Umarsaid,mangan lepet4. Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara.5. Tembung manca kang ora dicethakake, luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca, lumrahe katulis tanpa aksara swara. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis AKSARA REKAN1. Aksara rekan cacahe ana lima, yaiku : kh, dz, f, z, ghGunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, luwih-luwih tembung Arab.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca, mung katulis nganggo aksara lumrah bae. Tuladhane kayata :Khatib yen ora dicethakake katibDzikir yen ora dicethakake dikirFaham yen ora dicethakake pahamZakat yen ora dicethakake jakatGhoib yen ora dicethakake gaib2. manawa aksara rekan karaketan sandhangan pepet, cecake telu dumunung ing sajroning pepet; dene yen karaketan sandhangan wulu, layar utawa cecak , cecake telu dumunung ing sisih kiwa, sandhangan wulu, layar, utawa cecak ing sisih tengen. Tuladhane :fitrah, farlu, dwifungsi, firman3. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg, sesigeging wanda iku kudu dipangku. Tuladhane :sampun faham, saweg dzikir, zakat fitrah, sumerep ghaib.ANGKA JAWA1. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das, wujude mangkene :1 = aksara ga2 = aksara nga dilelet3 = aksara nga dipengkal4 = aksara ma miring5 = aksara ma kurung6 = aksara E – kara7 = aksara la 8 = aksara pa murda 9 = aksara ya 0 = bunderan (Indonesia : nol)2. Sarehning angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing
Tuladhane :Sataun wonten :12: wulan.sawulan punika :30: dinten.Taun Masehi sapunika :20103. Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi , ing saburine angka iku
ngapuro.Bocah cilik mangan sego,Sego dipangan karo gulo;Wes
ForumPBForum Pekalongan-Batang Liverpool vs Norwich 5-0: Hasil Liga InggrisForum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
Welah..kog yo pating crantel kabele..nggarai elek disawang. Yo wis rapopo...sing
nambah. Ngantos dinten Senin (8/2/2016), korban ingkang pejah diduga amerga ngombe miras oplosan sampun dugi 26 tiyang.
Yulianto mengungkapke, lokasi korban nginum miras oplosan wonten ing pirang-pirang panggenan, yaiku ing wilayah Sleman, kitha Jogja, uga kabupaten Bantul. Saking keterangan saksi ingkang slamet, pirang-pirang korban tumbas miras oplosan saking bakul sing nggadahi inisial SK, satiyang warga Ambarukmo, Caturtunggal, Depok, Sleman.
SK uga garwanipun, SB, salebet niki pancen dados peracik sisan panyade miras oplosan jenis Sari Vodka. Kajawi saking SK, korban sanesi tumbas miras oplosan saking
laboratorium forensik ing Semarang konjuk diteliti. Mboten namung ngentunaken sampel datheng forensik, ing dinten Minggu (7/2/2016), Polres Sleman ugi numindakake olah TKP ing griya SK uga SB, daerah Ambarukmo, Caturtunggal, Depok, Sleman.
Griya kesebat ngrupikaken lokasi SK uga SB ngracik miras oplosan. Saking mriku, polisi manggih setunggal galon fermentasi salak uga kalih botol tirah benteran.
Kajawi punika, ing lokasi, dipunpanggihaken ugi jampi anti serangga cair uga jampi anti pegal linu kanthi bentuk cairan. Enten ugi mapinten-pinten cairan ingkang dereng saged diidentifikasi, cairan werni coklat ing lebet gelas uga bubuk arupi pethak. Pawarta bahasa jawa korban miras oplosan.
MANTEB… TAPI ILENG YO OJO DIKORUPSI…KWI DUITE DISILIHI ORA GRATISS SING BAKALE
soale biyen tommy sing kerjo karo aku mbenakno soak paling
wayang golek opo ndel paling wayang sawung
beteng diawali karo lantunan tembang macapat saka para abdi dalem sing jero saben lirik
pira neng Keben Keraton mbisakne sega gurih lan banjur ngumpul mbentuk bergada. Ewon warga saka macem-macem umur lan daerah, katon khidmat nganti banjur bergada diucul saka GBPH Prabukusumo tepat gebug 00.00 WIB.
“Jarwa saka mubeng beteng karo topo bisu iki ngrupakne bekti masyarakat adhep pamerentah. Jaman dhikik akeh masyarakat.
Jarak sing arep ditempuh jero ritual topo bisu mubeng beteng iki dikiraknekne 4 km. Tuwa enom, lanang wedok, warga saka Yogyakarta arepa njaba daerah melu berpartisipasi jero ritual iki.
Hadiyati (60), warga Bantul ngaku nembe pisan iki meloni prosesi topo bisu mubeng beteng. Kanthi nggawa kekarepan diwenehna kawarasan, kaslametan lan berkah dheweke bareng kerabate ket peteng mau wis ketuk neng Keben Keraton kanggo melu ngubengi beteng. “Karo ndedonga diwenehna, kawarasan, kaslametan lan berkah,” turene. Pawarta bahasa jawa kebudayaan mubeng beteng.
luwih saka proses transfer kawruh saka guru menyang murid. Lan proses pencaian makna pamulangan sayekti iki kudu dilakoke saka kabeh elemen, klebu
Sipil kanggo Transformasi pamulangan (KMSTP), Citra ngaji, mandang pamulangan dadi gerakan bareng masyarakat wae isih durung cukup.
"nanging luwih jero meneh kepriye awake dhewe nggoleki makna pendidikan kuwi dhewe.
Dadekne pamulangan dadi proses sing bisa nggerake manungsa, dudu wae prosedur sinau mulang," ujar Citra, njero siji diskusi neng Kemdikbud, Jakarta, dina Kemis (7/1/2016).
Suhardi. Miturut piyambake, tanggung jawab pamulangan dudu mung neng pundhak pamerentah nanging uga nglibatke masyarakat.
"Kabisan anggaran uga kewates banget. Yen awake dhewe ora ngliibatke masyarakat, mula ora bisa nggayuh kwalitas pamulangan sing luweh becik," gamblange.
sugeng rawuh nda..: sepenggal cerita revolusi fongers - 1
lhoooo.... budhe kenny kok pertamax...?? gasik pol... kangen karo tembung tembung ku opo piye..??
ora komen. arep moco sambungane sik...
yo wis sabar kudune.. iki cerbung kok.. sak nyandake wektu sisan.. sing penting ono critone.. :D*mas bahtiar: pirang
* koeaing!: betoel boeng.. ik djoewa bingoeng.. djaman saiki wong wadon akeh badjakane..*imam Brotoseno:
IBUNYA” langsung wae tak batal ne perjanjian ne kan durung komplit
Kidul mboten sanguh dipunlajengaken mila ingkang benten kedah dipunnyambut damelaken. Antawis benten kolam retensi Bugen, Kali, uga Tlogosari,” gamblang anggota Komisi C DPRD kitha Semarang, Suharsono, wingi (18/1/2016).
Piyambakipun mertelakaken, pamungon kolam retensi kesebat kedah enggal dipuntumindakake kajengipun bena ing wilayah cakupanipun enggal dipuninggili. Miturut piyambakipun, masyarakat ing Semarang wetan uga Pedurungan salajeng cemas amargi sak-ugi-wanci bena mengancam.
punika ngajeng-ajeng permasalahan hukum terkait pamungon kolam retensi Muktiharjo Kidul enggal dipunrampungaken. Amergi, menawi dereng enten kepertelan mila pamungonipun mboten saged dipunlajengaken. Piyambakipun ngakeni, kolam retensi Muktiharjo Kidul ngantos kala niki taksih dereng nduwe gina optimal. Padahal sabenanipun signifikan sanget konjuk ngirangi bena. ”Kagem kewigaten masyarakat kathah, kita ngajeng-ajeng aparat hukum enggal ngrampungke,” tambahipun.
Kidul ngantos kala niki dereng mandhap. Dadosipun proses pamungonipun dereng saged dipunlajengaken. Senajan mekaten, piyambakipun negasaken menawi pamungon kolam retensi bentenipun badhe enggal dipuntumindakake. ”Ing taun niki sampun dianggaraken konjuk rencana pamungon kolam retensi Tlogosari. Kita sedaya badhe tumindakake kanthi bertahap,” Criyosipun rikala dikonfirmasi lebet ponsel.
Konjuk kasumarepan, pamungon kolam retensi Muktiharjo Kidul dipunawiti ket 2014 lajeng, kaliyan dana saageng Rp 33 milliar. Lebet pamontenanipun, proyek ingkang dipunnyambut damelaken PT Harmony International Technology (HIT) punika dados sorotan amargi senaos enggal 75 persen, nanging sampun
dados kinten kasus dugaan korupsi pamungon kolam retensi Muktiharjo Kidul. Sawentara punika, Komisaris uga Direktur PT HIT, Tri manah Purwanto uga Handawati Utomo
KUWI JUDULE OJO NEKO2 NENG KENE...... SOPO SING MARAI IKI MAU...... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Sep 20, 2008 10:12 am Lagi moco2 postingan sing nyleneh _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong
Joko Ariyanto: ”Assalamu’alaikum, Ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan. Mugi-mugi ing dinten ingkang fitri meniko qto sedoyo kalebet tiyang ingkang taqwa lan tansah pinaringan
sugeng riyadi lan nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan. Mugi-mugi ing dinten ingkang fiitri meniko qto sedoyo kalebet tiyang ingkang taqwa lan tansah
Kangjeng Kyai Sekati saka Kagungan Dalem Bangsal Ponconiti Kamandhungan Lor
Keben Kraton dilenggahake wonten Kagungan Dalem Bangsal Pagongan Lor lan
Pagongan Kidul ingkang wonten Pelataran Kagungan Dalem Mesjid Gedhe.”
Gamelan milik Keraton Jogja atau Surakarta ke Pelataran Majid
Ditujukake marang sapa layang kuwi ? 3. Ulang tahun 3. Ngrungokake Rungokna crita sing diwaca gurumu. Punapa sebabipun Garwane Pak Paimin manthuk-manthuk? 5.Naskah pidata ora kalebu dibiji. 20 Maret 2013 : 11. Pepisahan siswa kelas VI 2.Teks pidato digawe sadurunge maju. sawise iku wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki ! 1. : Bahasa
PRAKTIK TAHUN PELAJARAN 2012/2013 Mata Pelajaran Kelas Hari/Tanggal Waktu A. Wacan ing dhuwur mau apa irah-irahane ? 10. Ana ing wayah apa Pak Paimin maca layang? B. . Keterangan . Tindakna pidato ing ngarep kelas! III. Pak Paimin maos serat saking putranipun. Teks Ngrungokake LAYANGE PAIJO MARANG BAPAK IBUNE
Anuju satunggaling dinten ing wanci sonten. Apa panyuwune paijo marang wong tuwane? 8. Sapa sing kirim layang ? 2. Wonten punapa Pak Paimin lan Garwane ketingal bingah ? 4. Pak Paimin lan garwane nembe lenggahan wonten pendhapi. Kapan layange Paijo digawe ? 9.00 . Panjenenganipun kekalih ketingal bingah manahipun. Apa sababe Paijo ora bisa mulih ? 7.
oleh gawe layang kapireng genep tata kramane 5.. Wasana mugi ndadosaken priksa. kula sampun nampi paringipun serat ingkang katiti mangsa tanggal 20 Maret 2012. awit kula kedah nyiapaken anggen kula
saking putrane 4. bilih kawontenan ingkang putra ing Karanganyar awit saking pangestunipun Bapak saha Ibu tansah ginanjar wilujeng nir ing sambikala.saha nyuwun tambahing berkah pangestu 8. Wanci Sonten Nilai = Perolehan skor X 10 B. kanthi serat punika ingkang
saged kasembadan panapa ingkang kula sedya. 10 Maret 2013 Ingkang putra Paijo PEDOMAN PENILAIAN BAHASA JAWA PRAKTIK A. Anake dhewe iku olehe genep
Serat saha sembah pangabekti mugi katur ing ngarsanipun Bapak saha Ibu ing Boyolali Nuwun wiyosipun. 3.manthuk.badhe kula gunakaken kangge tumbas alat-alat praktek saha foto copy soal-soal latihan. Paijo 2. Menggah suraosipun serat
iki wis tuwo. Panganan iku rasane wis podo kabeh. Rosone wis podo, ra ono
[Reply]	telon13 November 17, 2009 at 6:10 pm
Basa Inggris: Far Away) iku lagu tradisional Serbia saka jaman Perang Donya I. Lagu iki dianggep "lagu
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 29 Agustus 2016.
sugeng rawuh nda..: mengkota..?
kene kekno aku ae...aku gelem wis :P
piye tho iki karepe..ngedabrus po kowe ndik..
jancuk..ga ngajak2 ki..
tukoke sak set jemuah sesuk.. :D*pitik: jare mijnheer koeaing kowe luwih seneng
tiri.. :D rak sah mbok percoyo nduk.. iki mung tulisan mergo ora ono bahan.. :D*om rudy: lha jebule sing ditunjuk koncoku kuwi njenengan pas ndilalah lewat yo aku dadi pekewuh dewe to.. :D guyooooonn.. :D*
wae.. isih ayu ayu sing mangkal neng ngarep hotel trio kae yo gun.. ?:D*koeaing: ik tijada dojan itoe tjolie boeng.. dosanjah banjak itoe.. :D*pacul githokmu: iya kang... gampang kuwe lah.. lha ndang njengking to kowe..:D
cekak pucuk bebuas½ cekak pucuk kadok½ cekak pucuk ubi kayu½ cekak pucuk mengkudu½ cekak pucuk puding½ cekak daun
wayang, konco, lan sedaya ingkang sampun mulang sabar wonten ing jagad pewayangan)
agoezt89 wrote:hiiii ora kepinginntenan ora njaluk iki? trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
Marga kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Tabanan, Bali, Indonesia.
Marga,_Tabanan&oldid=190824"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BaliKecamatan nang Kabupaten TabananMarga, TabananKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.31, tanggal 2 Juli 2014.
sing ndek kalimantan.... itu kata kata nggo kancaku Mad... sing ndek kalimantan sik
Pacelathon 2 Ridho : ono opo yu kuwe tekan kene ?
Ayu : aku mung pengen nggentha dara kuwe
Ridho : hah ? Opo kuwi tegese nggentha dara ?
Ayu : mosok kuwe ora reti ? Iku lo, aku mung pengen nyawang kuwe
Ridho : oalah, kuwe kangen yo karo aku ? Haha
Ayu : ih, ogah ya do !!
Parno : seko ngendi wae to kuwe kuwi ?
Anake : kulo nyuwun sewu pak, wonten nopo pak ?
Parno : sing ngenteni nganti nyaron bumbung ngenge
Sugeng : ijek ileng karo aku rak jeng ?
Ajeng : aku pernah nyawang kuwe ? Sopo ya ?
Sugeng : aku kancamu TK biyen, kelingan rak ?
Ajeng : oalah, Sugeng aku dadi mandhan rawa karo kuwe
Sujiwo : mbak nek antri sing rapi mbak
Ani : mriku sinten ? Kulo mbonten kenal
(survey..jebul nggone elik) weruh mbok-
mbalik. “Mbok tumbas dhawete setunggal
Diamput!! Murah temenan!!
wong tuwone uripe susah, dienyek-enyek. Akhirnya anak-anake iso urip mulyo kabeh tho. Gusti Allah ora turu, nek turunane wong mlarat iku ora selawase bakal urip susah.”
dhahar mbak.Ngunthal :Dsaya sangat terinspirasi ini.semangat Sinau mbi nglembur ah..ReplyDeleteRepliesririeOct 8, 2014, 12:17:00 AMOno maneh sing luweh alus soko nguntal? Boso Jowo ala
JAWA Wong Jawa iku nduwé watek utawa karakter sing sumberé saka kahanan "slamet", dadi kabèh sing dilakoni kudu nglairak kahanan sing sarwa slamet. Kahanan iki mung bisa digayuh yèn kabèh pasangan (urip mati, lanang wadon, awan bengi lan liya-liyané) bisa harmonis. Kanggo njaga kahanan bèn tetep harmonis, wong Jawa kudu bisa ngoncati masalah sing bisa ngganggu kaharmonisan lan uga kudu isa isa ngatasi masalah kanggo mbalèkaké kaharmonisan sing wis keganggu. Tujuan pungkasan urip harmonis iku kanggo nggayuh cita-cita utama wong Jawa yaiku manunggaling kawula lan Gusti. Tujuan iki bisa digayuh yèn wong Jawa bisa dadi menungsa sing utuh utawa dadi Aji saka liwat ajaran Kalimasada. Miturut Serat Wulangrèh[1], hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang ideal yakuwi donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan keselarasan lahir lan batin. Urip ora bakal nandang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora becik, yaiku watak
ditimbang kanthi premana sadurungé nglangkah”Prayoga, “ ditimbang apik alané “Watara, “ dipikir matengsakdurungé mènèhi putusan “Reringa, “ sakdurungé yakin tenan tumrap keputusané iku “ Candhi Borobudur ing punjering Tanah Jawa [delikna] 1 Tata krama 1.1 Sing ana gegayutane karo sikap1.2 Sing ana gegayutane karo wicara1.3 Sing ana gegayutané karo ngabekti marang wong tuwa1.4 Sing ana gegayutané karo sipat pemimpin Jawa 1.4.1 Asthabrata1.4.2 Sipat Pemimpin Jawa liyané 2 Tata susila3 Uga pirsani4 Wacan5 Pranala Jaba Tata krama Tata krama utawa etikèt iku norma-norma kanggo nata perilaku bèn isa santun. Sing ditata iku seliyané perilaku uga tutur basa. Sumber-sumber ajaran isa saka wongtua, kaluarga, lingkungan lan uga saka lakon-lakon pagelaran wayang. Neng lingkungan kraton, tata krama iki diterapake sacara ketat. Tembung-tembung: "mboten pareng" utawa "ora ilok" iku dadi tandha ana pelanggaran tata krama. Wong suku liya ngarani tata krama Jawa iku nduwe sifat "alus". Tata krama Jawa iku antarané: Sing ana gegayutane karo sikap Yen lungguh, dengkul kudu rapet (tumrap wanita)Ora
nganggo jempol tangan tengenOra pareng ngitung untu utawa ngrungokke wong tuwa sing lagi omong-omonganSepi ing pamrih,
Punika dados syarat awal program ingkang badhe bergulir salebetipun setunggal taun datheng ngajeng menika.
“Kajawi awrat ugi inggil salira, kelenturan ugi tes dasar kenggalan mawi kemampuan dasar daya kuwawi ugi diuji dados
mertelakaken, masing-masing calon atlet pelajar nglangkung kuota gangsal cabang olahraga (cabor) ingkang dipunbikak, njih menika panahan 10 atlet, pencak silat 6 atlet, voli pasir 8 atlet, atletik 6 atlet, ugi balap sepeda 3 atlet. kados ta pencak silat ingkang gumantosaken cabor beladiri taekwondo, kala tes awal nglajeng wonten 22 calon atlet ingkang nyobi ngrubutaken 6 kuota ingkang sampun dicaosake.
Miturut piyambakipun, kajawi persaingan atlet ketat sanget, saking tes awal kemampuan dasar menika saged dipunmriksa animo calon atlet ingkang cekap inggil. “Setunggal aos plus mriksani animo calon pelajar inggil. Kantun kita siapaken mbenjing.
Piyambakipun sedaya ingkang ndaftar pun yektos kathah ingkang teng ngandap yuswa. Wonten ingkang taksih kelas 5 SD. Nanging babagan menika nggambaraken menawi kita mboten badhe kekirangan bibit,”gamblange.
Ditambah malih, saksampune tes kemampuan dasar menika para calon atlet badhe tumut tes cabang utawi skill ingkang badhe dipunwontenaken dinten Senin 18 Januari menika. Pangaosan akhir badhe dipun pilih saking atlet ingkang pikantuk biji tes kemampuan dasar, tes psikologi ugi tes kecabangan.
“Pikantukipun saksampune kalih utawi tigang dinten tes kecabangan. Atlet dangu wonten ingkang kita sedaya kuwawikaken. Ananging menawi hasil tes yektos piyambakipun sedaya kasoran kaliyan ingkang enggal, ingkang dangu kedah berjiwa agung kagem digusur” gamblange.
Kepala Seksi Olahraga BPO Disdikpora DIJ Eka Heru Prasetya mewahi, kagem saged bergabung kaliyan PPLP sapriyantun atlet pelajar kedah memenuhi sawilangan kriteria. Teng antawisipun nduwe yuswa ngandap 17 taun. Kajawi punika, ugi kedah ngagungani prestasi minimal juara setunggal utawi kalih teng kejuaraan daerah saking cabang olahraga ingkang dipuntlatosi.
Menawi persyaratan administrasi terpenuhi, mangkenipun atlet pelajar badhe diseleksi langkung sawilangan tes klebet fisik ugi kemampuan teknik saking cabang olahraga ingkang dipuntlatosi menika kewau. Pawarta
Tags : contoh berita bahasa jawa tentang olahraga,
Dec 15, 2008 1:12 pm koyo gun pelm sun go kong ikih aku ra percaya wae, ah..tapi nek saumpama dipekso percaya, yo... muga2 jiwa n roh sing ning awakQ saiki ki wong apik jaman
sampek kapan banyu medun soko langit dadi udan , ngalir ning kali banjur ning laut, nguap munggah ning langit, medun
bangkit upami nyelaki, rudah gung prihatin, nalangsa kalangkung.
maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.
Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane
"najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa".
Dhuh Sang Kenya ingkang suci linangkung, Dèwi Maria Ibuning Allah, kawula …. (nyebut jenengé dhéwé), sanadyana boten pantes pisan-pisan ngabdi ing panjenengan dalem, ananging margi katarik ing sih kadarman dalem ingkang ngéram-éramaken punika, sarta
Minulya ing swarga, milih panjenengan dalem dados Ratu, Pangayoman lan Ibu kawula.Kawula niyat terus ing manah badhé tansah ngabdi Paduka. Sakuwagang kawula inggih badhé mbudidaya, supados panjenengan dalem tansah dipun abdèni tiyang sadaya kanthi setya tuhu.
ing penggalih mundhut abdi dalem dados golonganing tetiyang ingkang panjenengan dalem ayomi, sarta wisudha dados abdi dalem ing salanggengipun.
Mugi karsaa tansah njangkung dhateng saparipolah kawula, sarta karsaa nyuwunaken sih,
Pawarta bahasa jawa kriminal - Ngatos-atos kunjuk tiyang sepuh ingkang nggadhahi lare enem, sae kakung kersaa estri. Mergane, predator anak, sebutan kunjuk pamajeng piawon seksual, taksih nedhani. Kedadosan mrihatosaken dipunalami sadasa anak ing sleman ingkang dados korban cabul.
Mboten betah wanci dangu saksampune laporan katampi,
Piyambakipun dipuntempen saksampune dilaporken nyabuli sadasa lare kakung ingkang taksih lenggah ing bangku
dipuntumindakake kawet akhir 2015 uga awal taun enggal 2016 menika. Kedadean punika ngeling mboten sekedhikipun korban cabul ingkang dipuntumindakake dening jaler ingkang ugi ngaken nduwe nami Redi punika.
Direskrimum polda DIJ kombes pol Hudit Wahyudi ngginemaken pandamel pamajeng konangan nalika klintu satiyang korban ingkang ngrupikaken anggota klub saking klep bola putra kembang sari nyeriosaken kedadosan punika ing pelatihe. Pelatih lajeng ngempalaken korban uga lajeng sareng keluarga lapor datheng polisi.
”Laporanne wingi udhar 19 januari, lajeng kita tempen dinten punika ugi. Kita sedaya ngabah gelis konjuk ngindari endane pamajeng,” tembung Hudit dhateng wartawan ing Mapolda DIJ, dinten kemis slikur (21) Januari 2016.
Miturut pangulan pemajeng, korban dicabuli ing griyanipun ten daerah sindumartani, ngemplak, sleman. Para korban kepanggih kaliyan pemajeng ing kantin sekolah ten daerah piyungan, Mbantul. Ing panggen punika pamajeng ngajak tepangan korban, lajeng dipunajak datheng griyanipun.
”Korbane mboten lajeng bebarengan sedaya, nanging setunggal saben setunggal dipunajak datheng griya pemajeng,” ujar hudit.
Ing panggen punika, korban lajeng dicekoki benteran oplosan saking miras uga benteran energi. ”Saksampune korban mendem, enggal pamajeng nglancarke aksine,” pajaripun.
Hudit ngginemaken, ngeling korban cekap kathah, polisi badhe nedha bantuan psikolog konjuk mriksa kejiwaan pamajeng. Panjejibahan ugi njerat pemajeng kaliyan
kanthi ancaman hukuman 15 taun kunjara. Mawi pasal 290 ayat 1 KUHP kaliyan ancaman ukuman 7 taun uga 292 KUHP kaliyan ancaman ukuman 5 taun.
Sawentara punika, dipunminggahaken Hudit, datheng sadasa korban badhe didampingi tim psikolog polda DIJ konjuk ngicalaken trauma. Piyambakipun ngajeng-ajeng para tiyang sepuh langkung ngawasi larenipun kajengipun mboten dados korban.
”Wilanganipun sampun klebet cekap kathah. Nanging mboten nutup mbokmenawa ugi enten korban-korban sanesipun, dikarepake sanguh enggal lapor,” pajaripun.
Sawentara punika, pemajeng ngaken saderengipun piyambakipun nate dados korban sodomi saking tiyang sanes. Nanging, piyambakipun mboten ngeling mesti kedadosan kesebat. Alasane, kedadosanipun kala pamajeng taksih remaja riyen.
”Inggih riyen nate (disodomi) dening kanca. Umuripun kesupen kala remaja. Kula mboten enten dendam, numindakake punika (sodomi) namung kersa rumaosaken,” ujar pemajeng.
Miturut pemajeng, piyambakipun numindakake pencabulan kesebat ing ruang tamu griyanipun. Senaosa piyambakipun ugi mastani menawi kala punika ing griya kesebat enten tiyang benten ugi. Nanging, piyambakipun mabeni kala ngrayu korbane nyukakaken iming-iming samukawis. Saking pemajeng, polisi ngita sedaya kalih botol vodka, kalih botol benteran energi, kalih botol green sands, uga setunggal ponsel werni pethak. Pawarta bahasa jawa hukum dan kriminal kasus pencabulan butuh kawigaten tiyang sepuh.
bengi nuli, sethithike ana enem Kepala Keluaraga (KK) warga desa Warungkiara RT03, Sukamaju, Cianjur sing rekasa ketunan material sing ora sethithik.
Sanajan ora ana korban jiwa jero musibah kesebut, kerugian ditaksir nduwe aji Rp20 yuta luwih. Para korban saiki ngarep-arep ben cepet ana panangen infrastruktur panggon panguwawa lemah neng bantaran kali Cisrua sing mbludak.
Miturut Esih, salah siji korban, kondisi wektu iki nggawe dheweke lan warga liyane rumangsa kuwatir bakal kedadean hal padha pas cuaca ala bali kedadean, banda lan barang duwene lan warga liya sing dadi korban banjir entek kegawa arus amarga derese kali sing banjir.
“Omah kontrakan arti (45) ambruk ditempuh banjir. Tembok tangen omah buri sekitar 50 meter ambrol, lan banda duwe Iwan neng ngomah sewaan kegawa arus,” tembung pangarep RT03, Asep
terkait liyane. Cendhake, dekne kabeh ngarep-arep ben pamerentah Kabupaten (Pemkab) Cianjur cepet tanggep njero nangani bencana sak-werna iki.
Dikuwatirke yen udan deras bali mudhun, kali Cisarua bisa ngalami banjir gede meneh. Lan kanggo antisipasi hal kesebut, minimal kudu ana realisasi panangen TPT neng sadawa bantaran kali Cisarua.
“Pengene aja nganti kedadean maneh, mula kuwi cepet kudu ndang
menawa nang banjir sing kedadean wingi kui, korban sing paling parah yaiku omah kontarakan ne arti sing rubuh kesapu tempuhan banyu.
Selamat datang nang Wikipedia. Kami ngundang kabeh wong nggo ngawehi kontribusi sing ngembangun nang ensiklopedia iki. Deleng kaca
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.09, tanggal 12 Februari 2014.
Digawe Nggo Tangan Ketika(189)
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok(3534)
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tourporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
saiki malah luwih parah *ngelus dada*
njaluk fotone sing ndek ngarep gajayana iku yo? rey
am penggaweane jipang ngedit foto dadi ngunu iku...
penggaweane jipang ngedit foto dadi ngunu iku... iyo i, kok koyok fotomu yo mboh? opo opo an iki...... 0341_Plat_NPELATIH
Jumat, 25 Februari 2011 SANDHANGAN AKSARA JAWA (2) Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku :Kanggo gegaran katrangan ing ngisor iki , PANJENENGAN KLIK ANA KENE !1. SANDHANGAN SWARASandhangan swara ana limang warna yaiku :Wulu : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ I “Tuladha : siji, pipi, bibi, mligi, driji, mili, bathi, sapi, lagi, mari, mati, tangi, janji, kanti,Suku : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ U “Tuladha : suru, buku, suku, tuku, turu, wulu, sangu, watu, bau, tamu, jamu, panu,Taling : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ E “Tuladha : rene, pepe, kere, lele, cere, bebek, kerek, pepet,menek, lemek, Taling-tarung : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ O “Tuladha : bojo, loro, bodho, kono, rono, mopo, kodhok, bosok, bolong, kosong, cocor, kolongPepet : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ Ě “Tuladha : peteng, geneng, dhedhet, pejah, cecak, kebak, cekak, degan, cedhak, sengak.2. SANDHANGAN WYANJANASandhangan wyanjana ana telung warna yaiku :Cakra : minangka sesulihe panjing ra .Tuladha : putra, cakra, patra, sigra, mrana, brana, krupuk, mrucut, srutu, grenjeng, kranjang, granggangKeret : minangka
panjingan yaTuladha : kyai, ambyah, ambyur, kepyur, sempyok, gepyok, gobyog, tyas, setya, gebyagan, gapyuk.3. SANDHANGAN PANYIGEGSandhangan panyigeg ana telung warna , yaiku :Wignyan : minangka lelirune sigeg “h”.Tuladha : gagah, wegah, papah, weruh, bakuh, saguh, lungguh, pecah, bocah, kolah, mothah, bubrah.Layar : minangka lelirune sigeg “r” .Tuladha : pasar, bubar, tukar, pasir, menir, beber, kether, janger, bobor, awor, ngalor, gogor, muter.Cecak : minangka lelirune sigeg “ng”Tuladha : pasang, kapang,
pangkon utawa paten, gunane kanggo mratelakake yen aksara kang dipangku iku dadi sesigeging wanda kang ana ing sangarepe.Kajaba iku, sandhangan pangkon uga dadi
sugeng rawuh nda..: wanita, the truly manager
mas? Salam kanggo Bambang, Gembul, Manongan, lan konco2 BHI liyane :D
kak Tyo, wong mau nyari saja musti ngurus kreditan dulu ki lho..:D*bu istiqaroh: ra perlu tak sebutke ya bu is.. ndak jabang bayi neng njero wetengmu kaget lan kesenengen nganti kroncalan.. kan kowe dewe sing repot.. :D*mikow: silit..:D*mr saipuloh: koyone kowe tok sing ketindas kok
pertamax ndogmu kuwi mas.. kedahipun 'sepuluxx'sugeng tepang ugi.. :)
hayah koyo wis duwe bojo ae ndik?
*mas nanang ning gung: kiro kiro kleru ora mas..? :D*mr saipuloh: nanging ping papat yo mas.. :D*wedhus: flu babi ? :D
Iki karepe arep woro2 yen kowe saiki wis wani nikah po?
wah durung nduwe bojo wae wis kuru, opo maneh nek berbagi.
kanca kancamu sing ayu..:D*dokter kewan: kowe ngomongke aku opo diri sendiri dog? :D*sungai siak: gampang mas.. intine "MISUH MISUH" mlebu neng blog seleb, trus pisuhi.. mlebu neng milis blog trus pisuhi.. mlebu neng agregator trus pisuhi.. ditanggung rame hujatan..:D
sugeng rawuh nda..: jeritan kawula alit...!!!
lho kok dongane dudu paringana bojo sing
panjenengan juga kawula alit...???
ow jd ngono to dongane, lah kan sampun diparingi kulo mas'e *piye to iki*
kemaren minggu adalah hari nglayap sak moh mohe buwat saya. bagemana nggak rekor, lha wong disela
awan awan sing blas ora ngrejekeni.. sore tangi adus ciak lajeng meneruzkan turu temuru maneh..
poro rawuh sedhoyo... menawi kados mekaten, sing goblog sopo yen ngene iki..? sing goblog kuwi sing uteke ora di nggo
ora ono wong sing gelem diajak sengsara, mbuh langan mbuh wedok. edan po gelem diajak sengsara?Eh, iki judule opo?
kenny: lhaaaaa... kuwi masalahe budhe sing iso di kongkon ngumbahi suwal karo klambi tapi ora dirabi dhisik... *om hedi: bueres thok to om..*dirac: lumrahe wong urip lah mas bos... njenengan yo duwe prinsip koyo ngono?*mas ipoul: lho.. padahal sengsara membawa nikmat to mas?*Kw: sok mas.. pancen ono rencana ngono mung ra ngerti
mas ipoul: lali massss.....wegah ngedit neh..
*mas cahyo: mlebuo neng http://sepeda.wordpress.com/ wae mas... aku dewe yo ra ngerti..
golek bojo pancen angel, tapi lek golek kunthi yo jelas gampang to?? Mosok presiden HI gak iso ngganthol sing klayaban nang ngarepe panggonan sing unine "ijikijikijikjik"...
*moesjum: presiden HI durung 'gajian pertama', pakdhe.. yen wis gajian kedua, ketiga lan sateruse, lha mboh kuwi yen mangkat dewe. :D
*mita: kere ki tetep lumrahe kere kok mit
EditRead in another languageTemplate:User jv-3
Kitab Nabi Habakuk iku bagéyan Alkitab saka Prajanjian Lawas. Dhèwèké olèhé urip ing pungkasané abad kaping 7 SM, nalika karaton Babilonia kuwasa. Dhèwèké prihatin bab sangsaraning bangsa Israèl sing ditibakaké déning bangsa kejem iki.
Kitabé isiné ya pasambatan marang Gusti Allah, kepriyé bangsa Israèl bisa ditindhes déning wong Babilonia nanging Gusti Allah ora ngapa-ngapa. Gusti Allah banjur nglipur yèn wong-wong sing ala bakal dikukum.
Kitab_Habakuk&oldid=1054097"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.29, 23 Maret 2016.
lisan : Ajining diri ono ing lathiAjining rogo ono ing busonoAjining ngelmu kuwi ono ing lakuNiteni, nirokke lan nambahi Ajining diri ono ing lathi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kjeldebotn&oldid=1006826"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 5 Maret 2016.
malah ora podo sharing, mesti kanca-kanca podo merendah yo? Ono pertanyaan2 iki sing kayake ora kecatet ning notulensi,,
1. Sharinge akh Muhyi kok ora dicritakke? Tulung dicritakke tho,, mesakke sing ora melu reuni dadi ora ngerti critane,, 😀
2. Grandis ora melu neh, berarti mecah rekor ora pernah teko reuni tho? :p
3. Sing ora hadir ntuk testimoni yo? Aku ntuk ora? (paling ora ntuk)
4. Emang Holog pernah lomba makili ITB yo? gek ngerti
ngerti kabeh pasang polahe, sing akhwate nek ngerti prestasi2ne tulung dishare jugak ben ngerti yo..
oldid=177199"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang AcehKecamatan nang Kabupaten SimeulueSimeulue Tengah, SimeulueKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
kidung dhandhanggula, digambarkan sebagai berikut: Ana pandhita akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, tapake kuntul nglayang lan
Balas	Raden Yogi, on Agustus 16, 2011 at 2:19 pm said:	Sugeng rahayu,,,,
kang leres niku Sang Hyang Widhi Wasa utawi Sang Hyang Wdhi
"Masyarakat terus nelpon pihak BPBD. Nanging penanggulangane tetap kanthi darurat lan siji poro siji." gamblang Effendi marang wartawan
panik lan keweden, kedhuwuran banyu neng awak dalan dumugi 30 cm.
Miturut Abu sabar, sakanggonan gedhe warga sing omahe ana ing pinggir daerah aliran kali (DAS) Tiro wis mengungsi menyang kutha Mini (Beureuenun).
"Kita keweden banget, ruas dalan klelep banyu kali menyang daratan," tembung
puniki,pon ing pitu wage ing sekawan,kaliwon wolu neptune,
Padewasan Wewaran Padewasan Wuku Lanang Wadon Padewasan Pakakalan Piodalan (Upacara
Gambar 3.16 Menu Kalender Piodalan Gambar 3.17 Menu Login Gambar 3.18 Menu Astawara Gambar 3.19 Menu Saptawara Gambar 3.20 Menu Sadwara Gambar 3.21 Menu Pancawara Gambar 3.22 Menu Wuku Gambar 3.23 Menu Ingkel
Pengintai Rimbo Bujang	Sugeng Riyadi, SE Bank Muamalat Cab. Purwokerto No.Rek. 0116450438
hake’ yo ra pener, seneng nyolong waktu yo salah, tp esih ngaku wong kang paling sholeh, ngaku yen suwargo duweke dewe. ( Liyane ngontrak, kapan tukune le???) Sembayang spy mlebu suwargo ( nek ra ono suwargo
wis tuwek tenan. Sampek2 cah cilik kroso wis tuwek (me tuwek). Urip iku
srengenge akeh sing ngrasakne, lha panase ati yo mung dirasakne dewe. bener gak cak?
wisnu adji (10:20:11) : suroboyo iku ora panas cah sing luwih panas iki aku nok kaltim kanan kiri tambang
saya harap pak rizal mau berkunjung ke blog saya dan memberu komen thx..ReplyDeleteeko wong jowo8/04/2009 10:45:00 AMAssalamu'alaikum...Nuwun sewoe,Menapa punika pak rizal saking semarang??Menawi leres kulo bingah sanget kepanggih malih kaliyan pajenengan...kulo taksih kemutan nalika panjenengan wonten ing jl. arjuna...Mbok bilih kula klentu nyuwun sagunging pangaksami.Pls
wayang…sighh…”aakulah sang waaaayang, aakulah sang wayaang..”
pada 21 Januari 2011 pada 16:06 Edyasri Prawitasari
aku iki wong jowo, ning ora akeh ngerti cerito wayang..
kono kui,,,Reputation : 249Join date : 08.04.09Subyek: Re: kiamat tahun 2012 Thu Jul 30, 2009 9:33 am pon kulo meng pasrah kersanengALLAH mawon,, seng penting dedongo lan mboten
MANUSIA MEN PERCOYO SING KOYO NGONO KUWI,MENDINGAN NERUSAKE KEPIE CARANE NINGKATAKE IBADAHE KITO DADI IBADAH SING APIK LAN
iso boso lan ketemu uwong sing podo bosone seneng banget 😀
Suwun lho mas dani sampun nderek, dicatet PESERTA 😀
mintarsih28	wah wong jowo kwtemo wong jowo ,lha terus enak pol entuk diskon
ketemu karo wong jowo rasane langsung tak sopo nganggo boso jowo hehehehe 🙂
Pancen seneng mas ketemu wong jowo neng perantauan, ora peduli jowo wetan kulon lor kidul. kabeh podooooooooooooo…………
dani	huadduuuh… menawi boso jowo kelasipun Jogja kulo sampun mboten
Mechta	Cocog, Dan… memang rasane sueneeng pas neng rantau ketemu wong sing bisa basane dewe… kaya ketemu sedulur dewe wis… Muga2
boso jowone njenengan ki alus tenan loh mas, ngene iki marai aku kangen ngomong jowo loh 🙁 *cari lawan main*
dani	Huaduh, moso to Mbakyu? lha wong boso jowo kulo niki boso suroboyoan. Hihihi. Maturnuwun sampun dolan mrikii ..:)
Mas sampean tekan Suroboyo? nek gak moco tulisan iki aku gak ngerti nek sampeyan asli arek suroboyo hehe..
dani	Hihihihihi. Maturnuwun Mba Rina.. 😀
tu2t widhi	eh ngerti gak? winginane aq moco nang koran, boso jowo masuk peringkat ke 11 opo 13 ngono sak ndunyo..
diajari soko cilik yo.. saio saiki era globalisasi.. tapi sing nerusno tradisi, termasuk boso kuwi nek gak masyarakate dhewe, trus sopo maneh? heuheuheuhue
dani	Huwaaaa. setuju Ecchan. lek ora awak dhewe sopo maneh. Hihihihihi.
Aku yo tau moco lek boso jowo ki uwakeeeh sing nggawe. Hihihi
Eh btw wingi aku mari mulih nang Suroboyo tapi ra sempat metu-metu soale ngancani keluarga. Sepurane ya dulur kabeh..
tu2t widhi	HEH!! gak sopan!!
hahahaha.. yo wes kapan2 nek mulih ojok lali
pancene mreki… (piss yo cak :D)
Sik2, tulisanmu iki kok campur2 yo. Tulisan awale nggawe boso
Wong Cilik	Ncen bener mas. kancaku kene akeh sing soko Suroboyo, dadine nek ketemu yo wis, ngomong jowo ae … 😀
danirachmat	Hoalaah. Adoh-adoh ndek negeri seberang tibakne akeh arek suroboyo
Februari 22, 2013 by qdem21	0
Jakarta, nglarastenan – Flashback, bali marang jaman kanoman. Indonesia pancen sugih ing seni budaya, mligine ing tanah Jawa. Ana wayang, kethoprak, dagelan, tari, terbang, rebana, lan liyo liyane.
Ing tulisan iki arep ngrembuk babagan seni Terbang. Mbok menawa nom-noman saiki akeh sing ora ngerti apa iku seni terbang. Terbang, paduan piranti musik sing di tabuh (perkusi) antarane:
Jedor: piranti kang wujute paling gedhe, lan fungsi paedahe pinangka kangga gong / bass.
Kempul: piranti sing gedhene sedheng sing ditabuh sak bubare ketipung
Ketipung: piranti sing cilik, lan mbok menawa ra perbeda karo melody.
Kendhang: piranti iki wujud kendhang, neng beda karo kendhang-kendhang kang ana in pagelaran klenengan, wayangan, utawa kethoprak. Kendhang terbang sing diwenehi kulit mung sing ono bolongane kang gedhe, dadi sing sisih kothong.
Terbang, biasane isine donga, pitutur lan liyo liyane kang di anggo ngisi acara bocah sunat apa ruwatan, lan malah digawe takbiran nalika riyaya. Nalika isih sekolah biyen nate ditanggap kanggo ruwatan bocah sunatan. Nalika iku isih jaman nepotisme, dadi paragane Rama, lan Paklik uga aku kang pinangka spesialist Gong, mula ora aneh yen saiki katon subur awake, hehehe…
Rada piye, ing jaman iku. Amarga wis puluhan tahun ora ana suara terbang, apa maneh wong nanggap. Lha iki malah nanggap terbang tur awan-awan. Rasane pengen ngguyu yen kelingan kelakon iku. Nalika tanggapan iki aku isih sekolah ana luar negeri (SMEA Italy), pokoke adoh banget. Wah angger ana rewang sing nglirik rada piye. Jaman semana campursari durung kaya saiki, malah Mas Didi Kempot wae durung dadi artis.
Dudu bandha, dudu donya kang kaujub, ning mung pengen nguri-uri seni kang wus meh ilang. Jaman semana aku eling di bayar 27.000 (pitulikur ewu), makhlum wong nek dine dudu pemain profesional, ning amarga mung di anggo syarat yo mangkat. Lan mulih di wenehi sajen kang isine ana ingkung, gedhang raja, jadah, lan liyo- liyane. Pokoke yo kaya isi sajen.
Bubar tanggapan, mulih lan teka omah di dum. ndilalah, ingkung pitik mau di potong-potong nganggo lading ana ing meja. Semangat kae sing motong. Ning lalli purwa madya lan wusanane, meja kang diwenehi taplak sing anyar sing regane yen di anggo tuku ingkung oleh pirang-pirang mau suwek kabeh, amarga kena lading.
Pokoke yen kelingan nalikane jaman semana mung kudu ngguyu lan mesem.
Dadi, aku iki nadyan bagus pasuryane biyen wis nate dadi PENERBANG lho. (nek ala tanpa rupa, ora katon nuw, lha ora duwe rupa. Red.).
Nalika semana yo apal, ning saiki akeh sing lali. liyane kidung mau, ben ora bosen ana senggakan sing unine:
Pokoke lucu ing jamane, nadyan saiki malah dadi guyon. Mangkana
iso ding, soale ngitunge per IP ya…
pak, lha kuwi kupune wis transparan ngono.. horeee…
“Kacangé setengah mateng opo mateng?”
PM : “Gorèng sing gariiiiiiing..!!”
tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep
edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati.
"Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani keprungu saka walike lawang kamar.
Pacare teka, edan ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.
Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, "Wulandari melu mapag mrene?"
Sumani mangsuli alon: "Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung."
"Lha kok kowe kandha pacarku mrene?" celathune Anjasmoro karo mrengut.
"Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani
Nanik, iki lho Anjas lagi tangi. Gereten metu." Sumani mbengok
"Mas piye, kendharaane wis siap?" pitakone Nanik karo marani kamare Anjasmara.
"Wis beres," wansulane Anjasmara alon.
"Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku," Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni.
"Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?" celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas.
"He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan," pembengoke Sumani.
"Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik," celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri.
"Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo,
mbengok karo ngguyu. Liyanene melu ngguyu. Nanik mung mesem manis. Anjasmara ora isan-isin trus lungguh sandhinge Nanik.
"Kanca-kanca, minangka kancane Nanik aku matur nuwun dene dhek wingi wis padha rawuh ngestreni slametan neng Nanik," swarane Sumani ing sela-selane swara mesin kendharaan.
Nanik mencep, liyane ngguyu nyekakak, merga ngerti yen Sumani tukang gojeg. Anjas nyikut Nanik karo celathu,
"Ora sah digagas, ben muni sak unine cangkeme."
"Lha dhek emben kuwi Nanik rak syukuran, merga Anjas karo Wulan wis putus. Lha calone Anjas rak kembali ke Nanik," Sumani isih nrocos karo ngguyu.
Liyane padha ngguyu ger-geran. Jan jane Nanik kuwi ora nganakake syukuran. Kuwi mung guyone Sumani wae.
Sakdalan-dalan kanca-kanca Campursari padha cekakakan. Mung Anjas sing kelangan guyu. Dheweke mung mesam-mesem cilik nadyan semu kepeksa.
"Nik...mengko aja nyanyi "Wuyung" Utawa "Weke Sapa", ndhak Anjas ora bisa ngendhang," tembunge Sumani karo isih mbebeda.
Anjas nyikut bangkekane Nanik karo kandha lirih, "Ora sah kok tanggapi. Mengko yen kesel rak meneng dhewe cangkeme kuwi."
Lagi mingkem lambene Anjas, hand phone sing ana kanthongane muni. Nanik sing ngandhani. "Tilpun mas."
Anjasmara meneng wae terus ngrogoh sak-e, HP ditempelake kupinge. Nanik meneng tanggap sasmita.
ana perjalanan. Nyang Purwantara dhaerah Wonogiri. Bener, aku bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku jejer dhik Nanik.
rahasia. Lha terus leh nangkep kapan? Yen cathetanku wis komplit boss, taksimpen ana disket, taktengeri RHS. Iya, isih ana kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss." HP dipateni terus dikanthongi.
Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga nyang Purwantara, sambene ndhempel pacare, isih ketambahan ditilpun boss-e. Mesthi entuk job sing penting".
Anjas meneng wae karo mesem. Nanik sing nrenjel takon: "Ana apata mas, boss-e?"
"Biasa, kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting," jawabe Anjasmara.
"Lha kok isih semaya?" pitakone Nanik.
"Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?" wangsulane Anjas
nggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit bocah ayu ya nggleges
dha ngguyu mak gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.
Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang
Durung pikiran liya. Yen dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-lorone sindhen Campursari.
Anjas mung mengo karo nggleges:"Pipimu kuwi lho, yen mesem dhekik nggregetne,"
sampean sing moco blog iki dudu arek Suroboyo, ora iso boso Jowo lan sak piturute, sepurane sing akeh yo. Monggo moco tulisanku sing liyane. Sanajan iso boso Jowo jugak mungkin aneh moco tulisan iki soale boso sing tak gae ki boso Suroboyo, dudu boso Jowo aseli.
Lahir lan gede nang Suroboyo, aku wani ngaku dadi arek Suroboyo.
Pasti wis sering krungu crito soal arek Suroboyo kan? kasar, ceplas-ceplos, emosian lan nekat? hahaha. Iso dianggep bener sih tapi yo gak bener kabeh. Lek arek suroboyo koyo sing tak tulis iku, berarti aku gak iso dianggep arek Suroboyo. Lha wong aku ki alus, njogo perasaane wong, trus kalem. Huahahaha. pencitraan poll.
Lha yok opo maneh, Suroboyo ki daerah panas, puanaaas poll malah. Makane iku sing nggarai arek Suroboyo cepet panas. Tapi masio cepet panas, arek Suroboyo yo cepet mari. Ora suwi-suwi lek ngamuk. Bar yo bar.
Lan mergo arek Suroboyo ki ceplas ceplos, opo sing ono ndek pikiran langsung wae diomongno nang wonge. Ora usah dipendem trus digawe curhat nang wong liyo. Karuan lek diomongno langsung nang sing bersangkutan.
Koyo ngunu lah. Ngerti kan maksude yo?
Yuliyanto	asline wis uapik, cak, cumak sik kurang nganggo omongan: “gak”, “ambek”, akhiran “tah”, pean (maksude sampeyan), siji maneh… gak onok pisuhane blas.
sing adil	@iwan : bener peno cak, sakjane gak onok “ora”, sing onok “gak”. terus mane kata2 “bar yo bar” iku gak medok, sing medok “sing
sing adil	sepurone ning tak srobot, sek durung ketok suroboyone ning, opo maneh peno takon nggae kalimat tanya :
danirachmat	Mboten nopo-nopo Rit. Maturnuwun loh nggih 🙂
omnduut	*angkat tangan-nyerah* Gak ngerti euy hehe
danirachmat	Puk-puk si Om. *eh?!
Ni Made Sri Andani	hua..aku ngerti 100% kalau wong suroboyo
Mas…kudu ngguyu moco tulisan iki. Mbarai kangen Suroboyo, rujak cingur, rawon kalkulator, ambek tahu tek dinoyo. Iso bosoan koyok ngene
koplak	Cung…!!!, awakmu kurang kasar boso suroboyone mosok gae kata “ora”, gak mewakili arek suroboyo iku…?? maneh2 nek nulis ojok nggawe “ora” tapi “gak”….suwun…
sing adil	sepurane cak, peno bosone sek rodok alus, nek asli suroboyo gak ngunu. suroboboyo gak nggawe kata2 “ora” tapi “gak”. onok mane kalimat : “lek ngamuk bar yo bar”, iku nek menurut aku gak biasa nek kanggone wong suroboyo, sing biasane aku krungu : “lek ngamuk nek wis yo wis”. ngunu ae cak matur nuwun sepurone sing akeh
Artikel ngenani géografi Malaysia iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Malaysia-geo-stub&oldid=852158"	Kategori: Cithakan rintisan géografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.21, 16 April 2013.
Sugeng ndalu Kang Mas Koko.. Mugi kawilujengan tansah amberkai.. Rahayu..
Pamungkas Sugeng dalu Bunda…Mugi2 Bunda tansah kaparingan kekiyatan lan pangestunipun Gusti kang akaryo jagad awit tanpo kendat anggenipun paring seserepan lan donga dumateng poro kadang….Sugeng dalu ugi dumateng sedoyo
28 Maret jam 21:24 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
Galih Kusuma kangmas petruk..kulo nunut lenggah njiih..kangmas..teng pojok mboten nopo..sing penting taksih saget
Galih Kusuma kangmas jeans..kulo njiih purun kangmas kopi nipun..pacitane telo goreng..kersane gayeng anggenipun sinau…suwun
luwih kepenak… …sinambi ngetik…..aku ki kang… la nek pas aku ngetik mbok
Lia, Mas Ali, Kanjeng Koko, Mas Galih lan lintu-lintunipun………...
28 Maret jam 21:54 · Tidak SukaSuka · 6 orangMemuat…
Agoes Moordowo matur sembah nuwun awit sampun kersa paring sesuluh ingkang estu adamelipun adem ing raos kang ndadosaken pajaring wardaya….. nderek ngudi kawruh Bunda….
WARANGKO MANJING CURIGO….senada dengan serat kekiyasanipun pangracutan Sultan Agung..Kang mas Koko kok mendel kemawon to ??? Mbok
nuwun Bunda pawedaranipun..Matur nuwun poro sepuh ingkang
leres badhe diagem ngandit seratan-seratan saking kula arupi maneka warni. Kagem sinau lare-lare, santri lan cantrik ugi seratan sanesipun. Mugi
11 November 2008 at 10:07 AM	Balas	Kazao berkata:	Wah jalan 23 wes aspal to? sampe endi iki aspale, tembus SKB ora?
GUNUNG KIDUL 1. PURA NGESTHI BERATHA DHARMA—GUNUNG KIDUL Alamat :Dusun Gunung Gambar, Desa Kampung, kec. Ngawer, Kab. Gunung Kidul...
Ronggowarsito Hindu atau Islam atau Kejawen ?
IndonesiaRungokno iki GATRA seko NgayogyakartaNegeri paling penak rasane koyo swargoora
IndonesiaTambur wis ditabuh, suling wis muniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiBareng poro prajurit lan senopatiMUKTI utowo mati manunggal
by K M Wong /	Bandar Seri Begawan
WAYANG DHEGLENG – POLITIK MENANGE DHEWE (1)
Nglarastenan – Swuh rep tidhem permanem madyapada minangka kocaping kang cinarita lan punjering kandha. Mugi tinebihna saking sukerta lan siku dendha kang
Prabu Gedhang Kluthuk lenggah ing dhampar dhenta kahadep para nayakane praja. Jibeg jroning wardaya awit sang nata menggalih kahanane praja.
“Nuwun inggih sinuwun, keparenga mbabari manggalapati jengandika kula pun Melusuloyo”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Saiki amrih garwaku ora marahi mumet, undhakna pajek, lan subsidi
nuwun inggih ngestokaken dhawuh. Kepareng pamit madal pasilan”.
Lah ing kana ta wau, wus mundur palarasan rekyana patih Mergosuloyo.
Sinuwun, cumanthaka pun bapa ing Ganjelawang, labet kula piniji dening Anak Prabu”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Bapa, dinten mangke Awu Awu Langit pun ketekkan duit, Nimas Ratu Dyah Ayu Woro Sucempluk nyuwun duit kangge teteki ing nagari manca, Yayi
ngedaton. Saksana para wahini pawongan cethi ingkang samya ngampil upacareng aji, rep regedeg nguncupaken asta minangka tandha
← KAWRUH JAWA – TEMU TEMANTEN (TULADHA JANTURAN)	WAYANG DHEGLENG – POLITIK MENANGE DHEWE (2) →
jenenge ngono kegedhen empyak kurang cagak… kegedhen pengarep2pe kang….
15 Februari jam 9:22 · Tidak SukaSuka · 4Memuat…
Bunda Lia Nyuwun injih mas Hartanto sugeng enjang mas… mugi tansah Rahayu Wilujeng njih mas….
Bunda ing jagad punika. Mugi tansah wilujeng rahayu samudayanipun. Gusti tansah paring kahanan ingkang saklangkung wicaksana, ananging hanggayuh kawicaksananing Gusti
raosing manah menawi dongo meniko ketampi mring Gusti lajeng dipun Ijabahi kados nopo kang kito suwun… lan langkung bingah malih menawi dongo kito dipun tampi kantos sae kalian poro kada…ng sedoyo lan derek dongo… wahhhhh… pun to mas Hartanto raosipun lego sanget manah meniko. Nambahi semangat dongo kito kagem mbenjang lan sak tembe wikinge… makaten mas Hartanto…. sepindah malih matur sanget nuwun mas Hartanto…. mugi Gusti paring berkah pangestu nopo kang dados dongo kito sami ing enjang meniko dumugi kito mapan sare mangke… Nuwun. Rahayu3x.
remen lan ayem awet donga pamuji panjenengan mugi kasembadan kagem sedoyo kang kagungan raos sami, lenggah sami papak, mboten wonten inggil mboten wonten andhap…..Mugi sedaya tansah pinaringan waskithaning
Bunda Lia Tiga Aminnnn…. matur nuwun sanget mas Hartanto…waduhhhh turut runtut atur panjenengan mas Hartanto ngantos linsem kulo mbales atur panjenengan awit kirang saenipun boso kulo kang taksih mboten runtut… Duh Gusti kang Akaryo jagat mugi mas Hartanto sekeluargo kaparing berkah pangestunipun Gusti kang ageng ugi pinaringan cepak rejeki …gampil ngayahi jejibahan gesang kagem sangu gesang. Amin.
15 Februari jam 9:46 · SukaTidak Suka · 4Memuat…
Putrie Ragiel Trisno Amien YRA sugeng injang lan sugeng
rahayu sagung dumadi….sugeng ing madyaning suryo kang sumunar … ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi…..rahayu ingkang sami pinanggih djojo ing bojo,djojo djojo nuswantoro,
15 Februari jam 11:59 · SukaTidak Suka · 3Memuat…
Lia Sugeng siang kang mas Agung Pambudi Rahayu Wilujeng kang mas… he he he matur nuwun sanget njih kang mas kerso pinarak… mugi Gusti paring berkah ing kito sami kang mas….Rahayu3x.
15 Februari jam 12:10 · SukaTidak Suka · 1Memuat…
Bunda Lia Selamat siang mas Arie Ac nembe
gela, ora kaya diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati.
"Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani
Krungu wangsulane Sumani ngono mau, Anjasmara gregah tangi. Pacare teka, edan ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.
"Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani njegeges. "Kae....Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?"
"Edan kowe," tembunge Anjasmara
kendharaane wis siap?" pitakone Nanik karo marani kamare Anjasmara.
"Anu....piye boss? Iki aku ana perjalanan. Nyang Purwantara dhaerah Wonogiri. Bener, aku bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku jejer dhik Nanik.
Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga nyang
wae karo mesem. Nanik sing nrenjel takon: "Ana apata mas, boss-e?"
nggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit
sakepenake dhewe," Krungu celathune Sumani mau kabeh dha ngguyu mak gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.
Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang ngrebut Wulandari. Paling ora, wong sak Orkes "Nyidham Sari" padha mangerti persaingan Anjas karo Rudy rebutan sindhen Campursari. Durung pikiran liya. Yen dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye?
Anjas mung mengo karo nggleges:"Pipimu kuwi lho, yen
http://sdwijosusastro.blogspot.com/ Asma kondhange Ki Narto Sabdo Mujudake salah sawijiné maestro utawa “empu” Kesenian tradisional Jawa, Panjenengane pinangka pendobrak lan pembaharu tradisi pakeliran wayang kulit purwa lan Karawitan Jawa. Sejatiné Ki Narto Sabdo
Ki Narto Sabdo lair 25 Agustus 1925 ing Dusun Krangkungan, Désa Pandes, Kecamatan Wedhi, Kabupaten Klaten, Jawa
rangkakeris ).Soenarto lan seduluré kang cacah 8 urip ing kluwarga kang sarwa pas-pasan. Mula saka iku, riwayat sekolahé mung tutug SD (standart school) Muhammadiyah kang ora beda karo sedulur liyané.Nyawang kahanan kang sarwa kurang iki panjenengané wus kulina urip prihatin lan duwé tekad bakal ngènthèngaké panandhang ing kluwargané kanthi cara dodol layah/cowèk kang digambari topèng.Soenarto wiwit cilik wis nuduhaké bakat seni, mula panjenengané wani ngulandara (mengembara=indonesia) kanthi tekad kang gumolong.Wiwit umur 15 taun panjenengané wus asring mèlu pakumpulan wayang wong. Wus ora kaétung pira cacahé pakumpulan wayang wong kang wus dingengeri nganti panjenengané srawung karo Ki Satro Sabdo pimpinan Wayang Orang (WO) Ngesthi Pandhawa Semarang. Wiwit iku Soenarto bisa nemokaké papan kang srek kanggo ngranggeh gegayuhane pinangka seniman . Ki Narto Sabdo wiwit ndhalang ing taun 1958 lan nyoba nerobos tradhisi padhalangan pakeliran konvensiaonal nganggo pakeliran kang uwis digarap kanthi nengenake unsur
Nalika ambyur nyawiji ing WO Ngesthi Pandhawa, Soenarto wus pinitaya nggarap gendhing-gendhing kanggo péntas. Wiwit saka iku panjenengané gawé reriptan-reriptan anyar ing bab olah kridhaning gendhing. Saka yasan gendhing anyar iki, WO Ngèsthi Pandhawa bisa milut sakèhing kang padha nonton pergelaran WO iki Salah sawiji karya Ki Narto Sabdo kang kondhang yaiku lelagon Swara Suling Lelagon iki kacipta nalika tresnané Soenarto keplok sisih asta (tepuk sebelah tangan) marang sawijining kenya kang ditresnani. Sajroning ngrenungaké rasa kuciwa lan prihatin, lamat-lamat keprungu swara suling kang ngunèkaké lagu Jepang kang sinebut lagu Miyoto . Saka kahanan iki, Soenarto ngripta lelagon Swara Suling. Lelagon-lelagon seratan Ki Narto Sabdo cepet kondhang amarga
warna panyaruwé saka para musisi tradional Jawa. Para musisi tradisi duwé panganggep menawa karya Narto Sabdo wus mbadal saka pakem karawitan tradisi kang duwé aturan kang gumathok. Ki Narto Sabdo uga nglenggana menawa akeh panyendhu ing bab karya-karyané, nanging yèn kabèh gelem ngrasakaké lakuné gendhing Nartosabdan bisa katitik yèn gendhing-gendhing mau ora mbadal saka pakem nanging kembangan garap gendhingé waé kang béda. Awit saka iku, Ki Narto Sabdo dadi kréasi gendhing ing jagad karawitan lan mopulèraké menawa kesenian tradhisi iku kudu “nut jaman kelakoné”. Karya lelagon anggitané Ki Narto Sabdo kang kondhang kayata :Swara Suling (dudu Gambang Suling) , Lesung Jumengglung, Lumbung Desa, Prau Layar, Ketawang Ibu Pertiwi, Rujak Jeruk, lan atusan karya liyane. Musisi Jawa Tradhisional
Saliyané pinangka “Empu Karawitan Jawa “, Ki Narto Sabdo uga minangka musisi tradhisi. Ki Narto Sabdo uga tokoh kang membidani embrio musik campursari bebarengan karo Mus Mulyadi lan Waljinah Ratu Walang Kekek adoh sadurunge Maestro Campursari Manthous ngenalake musik campursari ing dekade 1990-an . Wiwit isih timur, panjenengané wus kenal jenis musik keroncong. Mula unsur musik kasebut dilebokaké ing karya-karyané, tuladhané nggunakaké intro lan garap irama telungprapat (¾) kang durung umum digunakaké ing donyaning karawitan. Ana manèh titikan gendhing Nartosabdan yaiku ana suwara siji loro kaya musik barat , mula ora mokal yèn
lan diowahi garapé ndadèkaké rasa keroncongé luluh ing rasa karawitan. Langgam-langgam anggitané Ki Narto Sabdo kang misuwur tuladhané Nyidam Sari, Impènku, Kadhung Tresna, Klinci Ucul, Mlathi Rinoncé, Setya Tuhu, lsp
Taun 1958, Ki Narto Sabdo wiwit nglirik jagad pakeliran. panjenengané péngin dadi dhalang kanthi sangu kawasisan ing bab olah gendhing lan sastra, panjenengané wiwit ngasah kawasisan ing pakeliran. Kanthi daya kreatipitas kang pinunjul, Ki Narto sabdo nggabungaké gagrag pakeliran gaya Surakarta, Banyumas, lan Mataraman (Ngayogyakarta), wusanané dadi gagrag anyar ing jagad pedhalangan. Kanthi kawasisané, ora mokal yèn gagrag pakeliran Nartosabdan dadi panutan dhalang-dhalang mudha. Lakon andhalané yaiku
lsp. (Sumber seratan : http://jv.wikipedia.org/wiki/Kaca_Utama)
Sinta iku wuku sing pratama. Miturut kaum tradisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Yama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wuku_Sinta&oldid=987670"	Kategori: Petungan WektuWukuRintisan mawa topik wektu	Menu navigasi
Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 2 Maret 2016.
dipuja. 68. Wong wadon lacur ing ngendi- endi--- Di
kebakaran. 140. Wong bener saya thenger- thenger---Si benar makin tertegun. 141. Wong salah saya bungah- bungah---Si salah makin sorak sorai. 142. Akeh bandha musna ora karuan lungane---Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
Wong cilik akeh sing kepencil--- Rakyat kecil banyak tersingkir. 184. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat. 185. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Kanggo mulyaning urip bebrayanBisa ngugemi laku kang utomo….. Kanggo Tuladane kabeh pro manungso….Nyoto yen podo diwigatek akeBakal biso ngunduh w…ohing pakartiNing ojo lali, rina kelawan wengi…. Tansah manembah marang gustiGegayuhan kasembadan iku yekti….Nugrahaning Kang Moho SuciSak kabehing bisa ndarbeni….Gegayuhan wajibe wong bebrayanBasuki lan rahayu lestari……Gegayuhan dadio kamulyanLihat
ing jero dhodo….Ojok nganti kelangan Kanugrahaning Nyowo….Pijer sumeleh kasebuting manungsoAstiti apik
ayem sumeleh katampo….Mring Gusti Kang Moho KuwosoGusti ngeklasaken maring roso….Ugi
tansah paring berkah menopoke mawon ingkang kanjeng ibu
Bunda Lia Sugih tanpo bondo …. Weweh tanpo kelangan Jerbosuki Mowobiyo….Ikhlas mring sesami…..Ojok mung ngedelke …Kuwoso akeh bondho….Emot wancine ninggal donyo….Ben ora gelo dadi menungso….Pamujiku emot kalian rumongso….Sumeleh koyo …saloko….Mugi katriman mlebet ugi prasojoPait legi lampahing menungso….Mugi Gusti Kang Moho Kuwoso Paring kekiatan maring kito sami….Ojok rumongso gumedheKuwoso tanpo pamrih……Hangrungkepi palagan….
DIAJENG RUMONGSO MELU HANDARBENI, WAJIB HANGRUNGKEPI, MULAT SALIRO HANGROSO WANI. KAIKHLASAN NGLURUK TANPO BOLO MENANG TANPO NGASORAKE LUWIH TANPO BEBONO, ORA RUMONGSO PINTER LAN GUMEDHE, KUWOSO TANPA PAMRIH HANGRUNGKEPI PALAKAN, TANGGUNG JAWABMU KANG GEDHE. WASPODHO TANPO CURIGO SISISK MELIK TAN KONANGAN, NUBRUK TEJO KA-ONENGAN. EAHATU-RAHAYU-RAHAYU.
songgo….Kabeh yo wis tak tompoKanti roso le…go ….Lan lilo legowo…Ngayemake tur nglegak ake rosoSepi ing pamrih rame ing gawe…..Kocap carito sikap disenengiGusti Kang Murbo
Dewi Budhe Sugeng Siang…Ngaturaken Sungkem lan bekti Budhe..Mugi Budhe tansah ing dalem kasarasan lan ridanipun gusti murbahing dumadi..Rahayu rahayu rahayu….
Ayu…..aku ki gembeng…mbok wis ora usah menggalih sing ora ora…aku tambah keronto ronto yen sliramu ngeneiki…wis to manteb tak gandeng astamu nuju pungkasane
ORA WOLA-WALI ING PAMBUDI. DIAJENG YEN DURONGGO WUS KEBACUT TUMAPA…K. SIRAMO JAMAS NGRESIKI ROGO UGO WENING ING BATIN DIAJENG, KARO NYENYUWUN, MENUNGSO ORA LUPUT SOKO RUBEDHO. WIS DITOMPO WAE DIAJENG
namung sak dangunipun ngrantos ing Tgl. 7 – 7 – 2014 Kawulo pingin mendel mbak yu… kulo tak noto ati kulo kersanipun mapan kang pener lan bener… mbak yu sak estu mbak yu kulo rimah sedoyo….
30 Maret jam 14:12 · Tidak SukaSuka · 8 orangMemuat…
Bunda Lia Mbak Wulan… mbak Siwi
Wulandari Muis Sugeng siang mb SRI KANDI salam taklim kulo haturaken@mb lia q iso ngrasakke opo sing mbok rasakke nanging isaku mung ndedong mugo2 njenengan di paringi kekuatan lan kesarasan maksut
WUS MANJENG MARANG SIRO, MENUNGSO MUNG NGAYAHI TITAH MULO LAKONONO MERGO GUSTI WUS NYEPAK AKE UGO WUS DADI GARIS NIRO. MULO PADONGKU DIAJENG MUGO LINGSING KABEH BEBOYO LAN GODHO ING SAK KIWO TENGENMU. ELING
Nderekaken rahayu tindak Mbak Ayu Sri….mugi Gusti tansah paring pengayoman,
Abdullah Ali Nuwun injih Mbak Ayu Sri…..keng rayi ugi saget nampi kawontenan ingkang mekaten….sampun kuwatos Mbak Ayu
tekane… nyuwun dhuko mbak yu Sri….. lan mugi sedoyo saget kiat kawulo mbrantasi… nyuwun
Sri Utami sugeng dalu ibu,,,dalem namung saged kembeng waspa.. mboten saged matur nopo2. mugi kembang lawu enggal mekar,asung bekti dhumateng pertiwi.
dhumateng Gusti Ingkang Moho Kuwaos, kacikno wonten kalodhangan wekdal puniko sampun maringaken mapinten- pinten karohmatan ugi ka-saras-an dhateng kita sedoyo,… saenggo poro rencang ingkang anye…ngkuyung saged andados’akeun tali kekadangan kanthi rumaket,.. kados-to,… klumpuk’ing banyu, saged’to kimplah-kimplah dados toya segoro,.. mbok bilih wonten kalepatan atur kulo nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami,.. nuwun 🙂
25 Maret jam 19:04 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
Pangeran Joyo Kusumo Roso rasaneng jiwo… Angruwat saliring howo… Nggugah kembange roso… Jenggirat tangiyo Roso satrio sang sejati…sugeng dalu jeng…poro
Bunda Lia Yo kabeh kudhu dilakoni kang yen ra dilakoni ngerti soko ngendi…??? Nek mung jarene … iso bubrah jagat iki kang…. nek aku kok malah kwalik yo… opo2 tak lakoni ndisik jur lagi percoyo ha ha ha ha
Sugeng ndalu Ibunda lan sdoyo kdang kinasih egkang mpun rawoh wonten warungipun Bunda.. Kulo sowan
Wulandari Muis Leres niku mb lia..la le arep percoyo piye nek drg nglakoni drg ngerti@hahaha…nek kang dolah ki sego mawut gosong…hahaha…ho o to kang
25 Maret jam 21:02 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Misterr Jeans Sang Kinasih Sugeng ndalu Abah Ali, Kakang Prabu, mbak Wulan, mbak Siwi.. Mugi
Kulo pesen sg boten gsong mawon Bunda.. Hehehe..
25 Maret jam 21:21 · Tidak SukaSuka · 3 orangMemuat…
Abdul Lathif ‎.Assalamu’alaikum……Mbakyu ….. Kulo sowan ….. Sugeng ndhalu, kadhospundi kabare, Mbakyu lan sedhoyo ingkang sami rawuh….. mugi tetep rahayu…..
Kanjeng he he he nyuwun pangapunten… mboten kesupen nyuwun tambah pangestu Kanjeng…..
Sri Utami sugeng enjing ibu,,langkahing lampah dumugi kuningan enjing meniko. nyobi nyebar winih,mugi saged thukul mbenjangipun. mugi ibu saha para putra tansah kalimputan kasarasan saha kabagyan.
wong kang padha mangan riba, (Riba, têgêse kêladuk. Jalalèn.) iku besuk tangine saka ing
kubur ênggone ngadêg ora ganggas, galoyoran kaya adêge wong setanên, kang mangkono iku ora jalaran rusak akale, amarga wong mau padha ngucap: Dol tinuku iku padha bae karo riba. Allah ngandika: Allah nglilani marang wong dol tinuku sarta nglarangi nampani riba. Dene sing sapa olèh piwulang saka Pangerane nuli ngèstokake, iku riba kang wis kêbanjur tamtu dingapura, mungguh bab pangapurane iku konjuk ing Allah, nanging sing sapa banjur bali mangan riba manèh iku têtêp dadi wong ing naraka, ênggone ana ing kono padha langgêng. Al Baqarah Al Qur’an Terjemah Jawa, Diterjemahkan oleh Bagus Ngarpah, Abdi Dalem Keraton Surakarta
WONG TUO NGUNU SENAJANO ELEK’O RUPO, MLARATO BONDO, URIPE NANG DESO WES GAK DUWE OPO-OPO. TAPI OJOK SAMPEK DIWANENI, SEBAB IKU BISO MALATI LAN NYILAKANI MARANG URIP KITO SEDOYO LAN SENGSORO DUNYO AKHIRAT. Naudzubillah tsumma naudzubillah. Hadirin sidang
percayai..._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Adicara Tingalan Jumenengan Ingkang Sinuwun Paku Buwana XIII
sawijining foto model ayu sinengkakake ing ngaluhur. Lahir ing Jakarta 18 Februari 1992 . Nalika jumenengan sampeyan dalem ingkang sinuwun Paku Buwana ingkang kaping tiga welas , sampeyan dalem wis kepareng paring ganjaran marang Manohara dadi kerabat kraton Surakarta Hadiningrat. Manohara kaparingan asma Kanjeng Mas Ayu (KMAy) Laksminta Rukmi. Manohara kang jenenge kondhang dadi kembang lambene wong sa Indonesia jalaran sesambungane karo Tengku Fakhry
rumangsa mongkog ,lan ngaturake puji syukur , sanajanta dheweke ora ngerti tanggung jawab apa kang kudu disangga . Uga dheweke kandha yen dheweke ora ngerti babarpisan bab kraton lan budaya Jawa. Manohara banjur janji yen dheweke bakal sinau bab kahanan kraton lan kabudayan Jawa.Miturut GKR Wandansari, Pangageng Sasana Wilapa Karaton Surakarta Hadiningrat Manohara kaparingan gelar (jejuluk) supaya Mano bisa luwih mantep anggone nglakoni urip ing alam donya.KGBH ( Kanjeng Gusti Bendara Haria ) Benawa ngendika manawa paling ora Manohara wus dadi krabat kraton Surakarta lan nduweni tanggung jawab marang kabudayan utamane kabudayan Jawa. Kabudaya Jawa minangka kabudayan sing paling gedhe ing saindenging Nuswantara. Kraton Surakarta Hadiningrat dadi sawijining benteng kabudayan kasebut.Jumenengan dianakake nalika dina Sabtu Paing 18 Juli 2009 Nalika jumengan uga dianakake pagelaran tari Bedaya sing arupa tari sakral kang mung setaun sepisan digelar.
Jemuah esuk jam 7.47 bom njeblug ing Jakarta. Hotel J.W. Marriott lan hotel Ritz Carlton di bom. Korbantinggal donya saka mancanegara 9 wong , 5 saka Amerika Serikat. Wong mancanegara sing tatu 18 wong. Korban sing wis dikaweruhi 61 wong. Bom mau dijeblugake dening wong 2, siji ana ing Hotel Marriott lan sijine ana ing Hotel Carlton. Wektu njebluge bom ora let suwe, mung kira-kira sepuluh menitan. Bom mau arupa bom bunuh diri. Paraga kang njeblugake bom karo-karone nemoni tiwas. Miturut katrangan Kapolri, Bambang Hendarso Danuri yen bom mau padha karo bom sing ditemokake ing Cilacap. Bom dikira-kira dirakit ana kamar Hotel J.W. Marriott kamar nomer 1808. Bom sing ciri-cirine kaya mangkono iku meh padha karo bom ditemokake pulisi ing Semarang, Batu, lan Cilacap. Mula ora aneh yen bom mau ana gandheng cenenge karo terroris international sing nate ditemokake dening pulisi. Prastawa mau gawe kagete wong akeh. Wis antara suwe ora nate keprungu kabar ana bom njeblug sabubare prastawa bom Bali. Prastawa iki mesthi wae ndadekake sedhihe bangsa Indonesia. Negara sing lagi wae arep njejegake demokrasi , Negara sing lagi wae arep ndandani nasibe rakyat dumadakan digoncangake dening mbledhose bom. Indonesia nembe nganakake pilihan presiden. Durung rampung KPU anggone ngetung swara wis ana gara-gara, bom mbledhos. Sing nggawe bom iki sajake ora kepingin Indonesia tentrem, ora kepingin Indonesia gemah ripah karta raharja sing kaya dicritakake ki dhalang. Sapa sing rekadaya gawe rerusuh, durung kaweruhan. Lan sapa sing tanggung jawab uga ora ana sing gelem ngakoni. Apa wong kaya mangkene iki nduweni tujuwan kang luhur ? Yen duwe tujuwan luhur mesthine nganggo cara-cara kang luhur uga. Ora kudu nganggo cara-cara kang ngrusak tatanan. Ora nganggo cara-cara kang gawe sengsarane wong liya. Sing genah wong kaya mangkene cetha-cetha ngrusak tatanan sing kepingin dibangun dening bangsa Indonesia lan cetha-cetha nglanggar prikamanungsan. Negara ngendi wae ora sarujuk karo patrap sing dilakoni dening kang gawe rerusuh. Ora ana wong siji wae sadonya iki sing ora kepingin ayem tentrem. Mula tindak sing gawe rerusuh, tindak sing anarkis kudu
nganggosuwarga : suwargi.nir : ilang, ical.brastha : rusak, risakswuh : rusakwuk : wurung, ora sidasuwung : boten
tinata : 1. tata + in 2. angin
braja : 1. gaman 2. panah 3.angin
mangsa : 1. wektu 2.mangan tumraping kewan galak.
Nabi : 1. Panuntun agami. 2. Wudel.
Samadi: 1. Jubur 2. Manekung.
Sudira: prawira, kendel, wani.
Gandheng: kanthet, ganthet, kanthi.
menengah ing wulangan Matematika lan Sains (Ilmu Pengetahuan ) bijine sangsaya mudhun. Mula banjur dianakake kawicaksanan pengantar nganggo basa Melayu ing wulangan lelorone. Kawicaksanan iku wiwit lumaku ing taun 2012.Kawicaksanan lumakune basa pengantar Inggris ing wulangan Matematika lan Sains nalika wiwit taun 2003, jamane Dr Mahatir dadi nindya mantri. Nalika semana ana anggepan yen murid sekolah menengah Malaysia kalah mutune karo Singapura.Pancene sadurunge mardika Malaysia iku kalebu jajahan Inggris, lan saiki dadi commonwealth utawa Negara persemakmuran. Sanajanta Malaysia wis ngadeg dadi negara mardika nanging isih sesambungan sacara emosional karo Negara Inggris. Mula ora mokal manawa Malaysia nganggo basa Inggris dianggo pengantar ing sekolahan-sekolahan. Ning saiki malah dibatalake.Sing rada aneh ing Indonesia, akhir-akhir iki ana ada-ada lan uluk-uluk saka para kang kawogan ing babagan pendidikan yen sekolahan-sekolahan bakale -- embuh taun pira -- diupayakake nganggo standar Internasional. Mula banjur diananake RSBI utawa Rintisan
uga muride uga nganggo basa Inggris kanggo caturan ing sekolahan.Kanggone wali murid — apa maneh kaya aku iki – mesthi wae yen ana sekolahan Indonesia nganggo basa Inggris kanggo pengantar wah wis mesthi sekolahan iku maju. Apa ya kaya ngono ?Gunane (fungsi) basa salah sijine kanggo sesambungan (komunikasi) antarane siji lan sijine. Yen antarane wong sing sesambungan mau basane padha mesthi wae ora ana hambatan (alangan) ing antarane lelorone. Yen kahanan iki dionceki , anake wong Jawa, anake wong Indonesia, rembugan nganggo basa Inggris , neng ndesa pisan. Lha rak lucu, apa bapake ora mung gela-gelo kaya kethek ditulup ?Sing nomer loro, gunane basa kanggo njaga, nenangi (membangkitkan) rasa kabangsan, rasa persatuan, yen awake dhewe wong Indonesia, bangsa Indonesia lan nduweni basa resmi yaiku basa Indonesia. Apa kira-kira panganggone pengantar basa Inggris ing sekolahan mau ora nglunturake rasa persatuan -- sing ing Indonesia rasa persatuan iku ing wektu iki durung wutuh satus persen -- rasa kabangsan lan sapanungalane. Pancene yen ndeleng ing televisi para selebritis nganggo basa Inggris, njur awake dhewe gumun, banjur ngudarasa kok pinter temen ya .Sing nomer telu, gunane basa iku kanggo mahyakake (mengeluarkan ) pikiran, gagasan, pendapat. Apa yen wis bisa nganggo basa Inggris mesthi pinter ing babagan matematika, biologi, fisika, kimia, sejarah, ekonomi, ilmu bumi , tehnik computer lsp.Ana crita, kanggo tetandhingan. Dhek nalika Jepang mlebu Indonesia, Walanda keplayu. Mlayune Walanda mau dieloki wong-wong Jawa sing nalika samana nyambut gawe marang Walanda. Sing dituju Australia. Neng Australia wong Jawa mau manggon pirang-pirang taun. Sesrawungan karo wong Australia nganggo basa Inggris. Ing kana, sarehne srawungan terus nganggo basa Inggris, mesthi wae pinter basa Inggris – ning, pegaweyane tetep mbabu (pembantu, PRT)—Nalika jaman Hindhu, wong-wong Jawa bisa nggawe Candhi Borobudur sing kondhang, ora nganggo basa Inggris, ya ngadeg kanthi sampurna. Wong-wong Bugis bisa nggawe prau Phinisi kang bisa nglayari pitung samodra uga ora perlu nganggo basa Inggris.Mula sing perlu dilakoni, sekolahan-sekolahan ayo dibeciki supaya maju. Kanthi cara :1. Disiplin sing becik, guru lan utawa muride.2. Jujur. Guru lan murid kudu jujur. Ora nurun kancane utawa sengaja dituruni dening gurune. Ora perlu kudu dadi juwara kanthi cara-cara kang ora becik (curang).3. Sarana sekolahan kudu dibeciki,guru digatekake nasibe, gedhong sekolahan, buku pelajaran, ruang olah raga, computer. Murid lan guru kudu bisa ngakses lan kulina nggunakake internet .4. Dutuwuhake
saiki nganggo sistem on line. Ateges para calon murid saiki wis ora perlu gemrudug menyang sekolahan nggawa map isi thethek bengek sing dibutuhake kanggo ndaftar. Mesthi wae kabijakan sing kaya mangkono iku nuwuhake pro lan kontra. Sing "pro" seneng, amarga Dinas Pendidikan Kota wis nganggo sarana sing "intelek", lan mesthi wae wong-wong sing pro mau familier (kulina) nganggo sarana IT. Kanggone sing kontra rumangsa angel, ribet, ora ngerti carane lsp. Sanajanta ing web site wis dituduhake cara-carane nganggo, ndaftar, kapan, lan ing ngendi papan panggonane. Dilalah kersane Allah, PSB On-Line mau kok ya ngadat. Ora gelem mlaku. Sanajanta ing
Kahanan iki ndadekake saya kuciwane para calon wali murid sing arep ndhaftarake putrane. Akeh sing rumangsa bingung ndeleng kahanan mau.Saiki kahanan sing kaya mangkono iku wis bisa diatasi.Lan PSB On-Line wis bisa mlaku kanthi lancar. Apa tujuwane PSB on-line mau. Ing antarane wali murid wis ora bisa golek dalan mburi supaya putrane bisa mlebu ing sekolah sing dikarepake. Nanging apa iya ? Sing perlu ditliti yaiku wektu sawise pendaftaran lan sawise masa orientasi sekolah utawa MOS. Saupamane cacahe murid mau padha karo wektu pendaftaran mesthi wae PSB on line iku dilakoni kanthi temen, nanging yen sawise MOS muride tambah......, ya iku aku sing ora ngerti ....
Tembung Kang Nduweni Teges Wilangan (1)
Mama Darwiish: Kangkung..Sayur Paling Trending Sekarang?
Kangkung..Sayur Paling Trending Sekarang?
FB kangkung...Insta kangkung...Tweeter kangkung..blog kangkung
sedulur sederek njaluk sepuro seng akeh yoo 3. Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi sadaya
5. Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura
6. Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura
7. Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni.
8. Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembar
9. Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.
Kita sedaya caos pangapura kanthi mantep nglaleake kalepatan liyan gawe tentreme ati
11. kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah. jalaran duwure ranganti
Srengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep. dianggo nyosor sikile cah nakal. wegah sangu payung amarga ngrepoti Pangapura sampeyan kulo gadang-gadang kita raketke pasederekan ing dina riyadi.
ora kudu ganti hape sing penting kendali diri ora nggape hawa-nafsu sing nggugu karepe dewe
Gundul-gundul pacul maculi kalen ngresiki sampah
kanggo di sade meneh ning ndesa Lebaran kula tambah pametu artha amarga warung akeh sing blanja
Naliko burung hantu pada dipulut. tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.
sugeng sumunaring condro ing saklebeting qolbu..mugi sedoyo kadhang kinasih tansah pinaringan rahayu wilujeng..ing dalu meniko…diajeng ayu ..pun kakang nderek lelenggahan yo dhi..nyemak kanthi seksami…
pinunjul, linuwih, hambeg paramarta lakutama, saget mikul dhuwur mendhem jero dumateng tiyang sepuh, lan migunani tumrap ing sesami. Salam kasugengan, rahayu, karaharjan, sentosa, widodo nir ing
sejatine wis ono.AKU dumunung ono ing CIPTO,ROSO LAN KARSANE BAKAL BOPO LAN IBU,den arani SIR (…GRENJET).bareng bakal BOPO lan IBU wis kadunungan SIR sakteruse SIRE bopo lan …ibu nukulake BUDI.sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing
WADI,MANINGKEM,SUKSMO,ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG MOHO
wadagku kang telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing
WULAN AKSORONE (DJO) disebut NUKAT GHAIB,banyune nurmani,segarane layar putih,gedhonge kumalah arane RIRIS TANGIS…aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banjur gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN. .. 2.BAYI UMUR 2 WULAN
arane KISMO DJATI… Sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1.sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TENGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI).
3.BAYI UMUR 3 WULAN AKSORONE (NYO) disebut RIDJALOLAH GHAIB,banyune NUR ROSO,segarane KUMOLAH , arane HYANG WIDHI.4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.
KUMOLO , banyune NUR KISMOYO, segarane IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).6.BAYI UMUR 6 WULAN
MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.,,
Suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahku pitung warno wis jangkep/keno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo… 7.
segarane CUPU PURBO MISESO arane DJONO LOKO DJATI,wujude KAKANG MBAREP ADINE WURAGIL…. Aku umur 9 wulan .ibu gawe bubur procot apem lan gedang kang diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN. procotan tegese: lahirku karepe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGENG NAPAS.sak teruse tangggal 1 poso slametan
PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUNKANG SINEBUT ..la jenenge sopo OE OE OE OE…OE
diluar penalaran…. URIP kang ono badan wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan
endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU. dewek’e duwe pangroso 5 prakoro Diarani PONCO DRIYO.yoiku 1.pamireng 2.paningal 3.panggondo 4.pangucap 5.pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI.. BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguwasaku kraton telu wis di
Bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar pisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneng seduluur papat limo pancer. KOYO Mangkono kahananku ….aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO…
8 Mei 2011 pukul 21:40 · Batal Suka · 5
Ayu Dewi Lestari Selamat malam Mamaku tercinta,,,,salam kangenku selalu ,,,,,
8 Mei 2011 pukul 21:44 · Batal Suka · 4
Bunda Lia Urip ing ngalam dunya, ora liya mung pinangka kanggo netepi titahing
blegere ono ing zdakar.yen angkoro pinuju ono ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin MENANG DEWE,KUWAT DEWE UNGGUL DEWE.yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku SYAHWAT yen krodo ngidap- ngidapi jer triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU
KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur
wewujudan 4 prakoro .yo cahyo 4 prakoro.cahyo abang iku jagade KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG MOHO SUCI..mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah handadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi kulo..lan panjenegan sami…nuwun..
Pakpuh Tegoeh gus Abdullah Ali, sing itung2 an karo gusti Allah .. yo mung kethek ogleng … sifat kewan sing sakjane dadi
Sopun’s Lab Sopun’s Lab
Sugeng ndalu Ibundaq, Abah Ali, Pak Mukthar, Mas Indra, Mas Cipto lan kgem sdoyo kmawon engkang sampun rawoh, mugi kwelasaning GUSTI tansah amberkahi kito sdoyo,
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sedasa Ing Ngayogyakarta Hadiningrat.
Ketiga, penyebutan kaping sedasa diganti kaping sepuluh. Dengan demikian gelar lengkapnya adalah Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Bawono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Ingkang Jumeneng
Henríquez Ing. Francisco Castelló Ing. Roberto Cajas Ing. Amir Chehab Ing. Rogelio Maza Ing. Diana Calderón Ing.
Castello Ing. Carlos Alarcón Ing. Julio Ponce Ing. Rafael Enderica Ing. Kléber Franco Ing. Jorge Pérez Ing. Manuel Cedeño Ing. César Peralta Ing.
Lcdo. Eduardo Frías Ing. Manuel Otorongo Ing. Mauricio Marín Ing. Cristian Marín Ing. Hernán Iturralde Ing. Julio
"Jatah raskin hak kulo niki kangge dahar mawon kirang kok malah disade kangge sedekah bumi , jane kulo nggih mboten setuju naming pripun
Bunda Lia Sugeng dalu Kanjeng Gph Samber Nyowo… mugi Gusti paring Rahayu Wilujeng… monggo Kanjeng….
30 Maret jam 23:00 · Tidak SukaSuka · 3 orangMemuat…
Bunda Lia Dik Daniel diurusi warunge wong loro yo karo Gadis iki wis jam. 23.00 arep enek
seiman…… nembah nuwun …mugi panjenengan ugi tansah pinaringan sih kawe…lasannipun gusti ingkang murbeng dumadi…lan sedoyo krenteg e manah jumbuh kalawan kersanipun gusti…..salam kasihku, nyuwun ijin palilah mandap pasilan…. Rahayu …… salam penuh kasih …nyuwun pamit………Wass.
Dasar iku mau majarmo dadi "SENSER" kang kanggo kode tumrap aliran pecinta alam dan binatang berbisa
titiwanci tinimbalan Gusti Kang Maha Agung sarta pinaringan kanikmatan ing alam kelanggengan.
Kanthi tansah: Mesu budi ing ati manembang ing Gusti tresna asing mring sesami.
4. Ing dina tingalane dhewe ora kena kanggo kegiatan apa
perbapak_an ...._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
SUJARNO DWIJO SUSASTRO | Sinau Basa Jawa Klungsu-Klungsu Yen Udhu
Piwulang Astha Brata iki beda karo Piwulang Astha Brata ana ing carita wayang Wahyu Makutha Rama utawa Nalika Bharata mejang Gunawan Wibisana ngenani jejering pemimpin anggone ngasta bawat pusaraning praja. Hastha Brata iki kasebut ana ing wasiat Cupu Manik Astha Gina, yaiku ngenani 8 pandom laku tumrape wong Jawa, yaiku : Wanita, garwa, wisma, turangga, curiga, kukila, waranggana, lan pradangga. Dene jlentrehe mangkene:
Wanita. Tembung wanita mono jarwo dhosoke wanodya kang puspita.
Turangga, Jarwo dhosoke tetumpakane prang para punggawa Jaran utawa kuda tetumpakan perang para prajurit iku nduweni sipat gagah, kuat, lan lincah saengga bisa mlayu banter utawa rindhik, bisa mlumpat, ngguling-ngguling manut prentahe kang nunggangi lan uga bisa nglumba lan nrajang apa wae kang dadi pepalang kang ana ing ngarepe. Polahe kuda tumpakan para prajurit perang iku pinangka pralambang napsu jasmani manungsa, supaya manungsa iku kudu tansah nglenggana menawa jasmani, pacadriya, lan napsu manungsa iku tansah dikendhaleni dening jiwa lan budi luhuring manungsa. Jiwa lan budi kudu bisa nguwasani lan ngatur nafsu jasmanine manungsa, saengga manungsa bakal bisa urip kanthi tentrem. Ananging manawa manungsa ora bisa ngatur, ngendhaleni hawa napsune mahanani uripe bakal bubrah
mbebayani tumrap jasmani utawa awake manungsa menawa digunakake kanthi kleru . Ananging manawa digunakake kanthi samesthine, kanthi bener lan pener malah bisa ngayomi manungsa saka sakehing bebaya. Curiga uga sinebut keris. Keris iku digunakake pinangka gegamane para raja lan satriya ana ing olah kridhaning perang utawa gladhen perang. Keris iku uga pinangka simbol kapinteran, keuletan, lan ketrampilan. Manungsa anggone ngadhepi tantangan urip perlu tansah nggunakake pikiran kang lantip, mental kang ulet, sarta sikap kang trampil trengginas saengga bisa ngadhepi kahanan kanthi pas lan ora gampang diapusi dening sapa wae.
Waranggana utawa ronggeng mono wanita kang njoged ana ing panggung kang dikubengi dening penonton (pengibing). Sawijining penonton (pengibing) kang ketiban sampur kudu melu njoged manut iramane ronggeng, supaya ronggeng ora mengo marang penonton (pengibing) liyane. Jalaran yen ora mangkono si ronggeng mau bisa kagodha dening pengibing priya papat cacahe kang ngiringi ana ing sakiwa tengene ronggeng mau. Joged ronggeng iku pinangka simbol manawa manungsa iku nalika nduweni gegayuhan kang luhur tansah ana godhane. Wondene panggodha kang ana ing uripe manungsa iku ana patang prakara, kang dilambangake pengibing priya cacah papat, yaiku sepisan napsu amarah kang metu saka kuping utawa pangrungu. Kapindho napsu aluamah, napsu kang metu saka tutuk utawa kanikmatane rasa utawa srakah. Katelu, napsu supiah, napsu kang metu saka mripat utawa pandeleng. Kapat napsu mutmainah, yaiku napsu kang metu saka irung utawa pangganda. Manawa
kempul, lan gong. Saben ricikan mau ditabuh dhewe-dhewe bakal ngetokake swara kang beda-beda, saengga menawa ditabuh bareng tanpa aturan, tanpa laras bakal ngetokake swara kang ora karu-karuwan lan ora kepenak dirungokake. Ananging menawa ditabuh kanthi wirama lan pathet kang gumathok, bakal ngetokake kang laras , harmoni sarta kepenak dirungokake.
Saperangkat gamelan mau sejatine pinangka simbol saka sawijining masarakat kang dumadi saka mayuta-yuta manungsa kang nduweni sipat, watak lan kekarepan kang beda-beda. Manawa saben wong nuruti karepe dhewe tanpa aturan kang baku, ndonya bakal kaco sarta rusak. Nanging suwalike manawa kabeh manungsa padha urip kanthi tumata
Mangrwa”kang ing wektu iki menawa ora diwaspadani bakal rowak-rawik amerga ana pehak-pehak kang pancen ora seneng marang ke-Bhinekaan.
saka kuwi, weruh lan mangerteni konsep kepemimpinan tradisional Jawa sing ngandhut piwulang moralistik dirasa dibutuhake. Piwulang moralistik ngenani prinsip kepemimpinan sajrone tradisi Jawa diandharake ing maneka reriptan kasusastran, salah sawijine yaiku ana ing piwulang Asthabrata.
Srengenge iku ora pilih kasih, kabeh sing ana ing alam donya diwenehi cahyane, diwenehi panguripan. Srengenge ora molah-malih tansah jumedhul ing
esuk dhele sore wis dadi tempe, tansah teteg lan nuhoni marang sakabehing ucape, supaya andhahane ora dadi bingung. Ora gampang cidra ing janji kaya nuhoni sabda pandhita ratu, sakabehing parentah lan ucap tan kena wola-wali.
Lintang pinangka rerengganing akasa ing wanci ratri . Lintang bisa kanggo pandom tumrap para among tani sarta misaya mina, sunare pating galebyar. Kabeh mau menehi pralambang manawa pemimpin dadia lintang sing tansah menehi sesuluh marang andhahane,
tuladha, bisa kanggo patuladhan para andhahane, ora seneng pamer, lelemeran, ngumbar tetembungan sing bisa nuwuhake congkrah wong siji lan sijine.
Kaya wataking angin alon-alon rinasa sumilir. Ora kawistara tansah ngawat-awati sakabehing tumindake andhahane. Nanging yen bisa aja nganti andhahane rumangsa yen diawat-awati, yen cubriya ya aja dikaton-katonake saengga andhahane dadi ora jenjem anggone nindakake pakaryan. Pemimpin kudu bisa manjing ajur-ajer. Aja mung ngawasi andhahane sing tumindak luput ( miturut dheweke ) ngelingana menawa manungsa iku tansah kanggonan luput lan lali . Yen ana andhahan sing parawadulan, kudu ditlesih lan dititi priksa luwih dhisik. Manawa ana sing kaanggep luput wenehana pangapura kanthi legawa, bebasan sing
Wektu upacara Ngabekten ing Kraton ngayogjakarta kapilah dadi rong perangan, yaiku jam wolu esuk tumeka jam sewelas awan, tumrap abdi dalem asipat bupati. Dene wanci jam siji awan tumeka rampung, tumrap
Upacara Ngabekten ing Kraton Ngayogjakarta nganti saiki isih katindakake, nanging ora ateges kraton Ngayogjakarta iku nglestarekake faham feodalistik, nanging kanggo nguri-uri adat kabudayan Jawa kang adiluhung warisaning para leluhur kang mujudake kapribadening bangsa. Jalaran adeging Kraton Ngayogjakarta ing jaman saiki
Ngayogjakarta kang dumadi saka Ngarsa Dalem, para sentana dalem, abdi dalem iku mujudake saka guru, pilar-pilar lan tonggak tumrap kabudayan Jawa. Dene anane abdi dalem kraton Ngayogjakarta ing jaman saiki ora ateges ngabdi marang ratu, nanging ngabdi
remeh, utawa wantah. Sanjata tusuk iki nduweni wangun lan kaendahan pamor kang ngedab-edabi. Keris uga dadi sarana ganepe budaya spiritual. Ing jaman kawuri, ing madyaning bebrayan Jawa tradisional malah ana penganggep kalamun sawijining priyayi Jawa durung diarani sampurna menawa durung nduweni limang perkara yaiku : Curiga, Turangga, Wisma, Wanita, Kukila.
Curiga, tegese keris tembunge liya dhuwung, wangkingan yen basa kawi katga. Turangga, tegese kuda, titihan utawa jaran yen ing jaman saiki kendharaan. Wisma, tegese omah; wanita maknane garwa utawa bojo. Kukila tegese lugu manuk oceh-ocehan, manawa jaman biyen manuk perkutut, mula ora aneh banjur ana gendhing “Perkutut Manggung”. Maksud tembung simbolik “manuk” mono satemene tumrap priya Jawa tradhisional kudu bisa nangkep sarta ngrasakake kaendahane olah seni utawa nduweni sikep apresiasi marang seni.
Curiga, utawa keris, mujudake lambange priya kang dewasa sarta
lan kuwawa ngayomi dhiri pribadhine, kulawarga, nusa lan bangsane.
ratu mesthi wae beda karo sing diaanggo dening para prajurit, abdi dalem, perwira. Sing beda ora ngemungna wilahane nanging uga ricikane keris, rerengganing keris nganti jejangkepe keris, malah anggone nganggo wae
nduweni keris uga bisa dititik saka warangka keris. Warangka keris kang diagem ratu, mesthi wae beda karo warangka kang dienggo tumrap tataran sangisore. Tumrape satriya, kang kalumrah nganggo warangka gagrag kasatriyan. Para punggawaning praja biyasane uga yasa warangka kadipaten. Ana kurang luwih 25 wujuding warangka ing jaman kawuri. Lan warangka iku uga kena
apa sing kagungan saka Ngayogyakarta, Surakarta, banyumas, Jawa Timur, Madura utawa Bali. Salah sawijining “keunikan” keris dumunung ana ing ricikane kang ngremit. Awit kabeh gegambaran utawa pralambang ana ing keris (wilahane, warangka, utawa prabote kabeh ngemu pralampita utawa teges dhewe-dhewe).
Istilah gamelan asale saka tembung “gamel” (Jawa kuna), tegese “cekel”. Mbokmenawa amarga sawise ditabuh (dithuthuk) banjur dicekel (dipekak) kaya yen nuthuk
kunan-ne ateges “tembaga”. Gamelan iku biyen-biyene kagawe saka “tamra” (tembaga). Ana maneh gamelan kang digawe saka kuningan, basa Sansekerta-ne “kamsa” owah dadai “gangsa”, kang sabanjure dadi tembung kramane (dasanamane) tembung “gamelan”. Ana maneh istilah “pradangga” tumrap gamelan. Basa Jawa Kuna-ne “mredangga”, yaiku araning tabuh-tabuhan kang memper kendhang gedhe, tambur.
isine memper karo paribasan, bebasan, saloka, lsp.
Aja maneh kok wong umum, wong sing ora pati dhong ketha-kethune wong mantenan. Klebu tamu-tamu sing mung rawuh jagong, absen, kithing-kithing ngasta kadho, dhahar, terus kondur. Bubar salaman karo mantene, njur byur-nyebar menyang daleme dhewe-dhewe. Apa hikmahe jagong manten, ora dibundheli. Ora ana sing nyanthel babar pisan. Paling mung kelingan mantene mau jian ….. uayu, lan baguse uleng-ulengan. Wis! Mgono iku lumrah, selagine kang duwe gawe mantu bae durung karuwan menawa damang surasane “manten”
Van Gennep ing buku “Les Rites de Passage” (Jaya Baya nomer 20, 1990) mratelakake : Ing urip bebrayan kuwi ana lelakon kang diarani “rites de aggregation”, ”Upacara miwiti urip anyar”, kayata manten. Dadi bisa dipahami manawa urip sadurunge dadi manten, kalebu tataran urip lawas. Lire urip sing isih gumantung marang wong liya, yaiku wong tuwa. Dene urip sawise dadi manten klebu urip anyar, lire kudu bebadra dhewe, urip mandireng pribadi, urip anyar kang kebak
duwe kekuwatan pengkuh bakuh, santosa [QS. ADZ DZARIYAT 51:58] Landhesan ayat ing dhuwur, bisa dinuga yen tembung “manten” iku ingsetan saka basa Arab “matiin”. Kajaba iku, S. Prawiroatmodjo ing Kamus Kawi Jawa, mratelakake tegese tembung “anti” (diarep-arep/ dienteni) lan tembung “antya” (kaluwih-luwih/banget). Manawa istilah “manten kuwi kapirid saka tembung “anti” lan “antya” kirakku ya ora adoh banget. Amarga jejering manten iku tansah banget dienteni, diantu-antu dening sapa bae.
Amrih kabudayan Jawi tansah ngrembaka lan lestari tuwin saged paring sumbangsih ing jagading
kadosta: paguyuban seni budaya saking tataran dhusun, desa, kalurahan, lan kecamatan, kalebet bebadan ingkang tansah nggilut ing jagade seni kabudayan Jawi, lan pawiyatan-pawiyatan
rumaos prihatos, menawi ing titi wanci punika sakperangan warga, mliginipun para kaneman lan siswa SD, SMP, SMA punapa dene mahasiswa sampun boten saged ngginakaken basa Jawi alus, ingkang linandhesan unggah-ungguh lan subasita. Sejatosipun boten namung basa Jawi kemawon ingkang tansaya susut masyarakat panyengkuyungipun, nanging ugi basa dhaerah-basa dhaerah sanesipun nasibipun ugi sami.
Manut asiling panaliten UNESCO, saben tahunipun wonten 10 basa ing donya ingkang cures jalaran kecalan masyarakat panyengkuyungipun. Dene basa Jawi yektosipun taksih kalebet aman awit tumeka ing titi wekdal sapunika basa Jawi taksih dipunginakaken dening
Para panggilut kabudayan Jawi nggadhahi idham-idhaman , supados jagading seni kabudayan saged sakalangkung majeng, Dinas Kabudayan DIY enggal-enggal nindakaken paniti priksa wonten ing desa-ngadesa, makarya sesarengan kaliyan Dinas kabudayan Kabupaten Kota sa DIY saperlu damel rancangan tuwin kegiatan. Punapa dene paring dana beya, pelatihan-pelatihan, kalebet ngadani pagelaran seni budaya. Ngayogyakarta ingkang kaloka pinangka “Kota Budaya”, punjering kabudayan Jawi saestu sugih maneka warni seni tradhisional ingkang saged mimbuhi kuncara pinangka papan plesiran wisatawan dhomestik punapa dene wisatawan manca negari.
Magepokan kaliyan pawartos, seni bathik, Reyog lan Lagu Rasa Sayange ingkang dipundhaku Malaysia, temtunipun para panggilut kabudayan Jawi mliginipun kedah boten namung dipun-sikepi rumaos prihatos, ananging kadadosan punika wau malah saged sarana mawas dhiri tumrap bangsa Indonesia. Pramila boten namung nglepataken tiyang sanes, menawi kita ingkang anggadhahi kemawon kirang marsudi lan ngleluri. Nanging rahayunipun ing tahun 2009 bebadan dunia UNESCO sampun netepaken bilih bathik pinangka budaya asli kagunganipun bangsa Indonesia. Malah saderengipun UNESCO ugi sampun ngakeni lan mbiyawarakaken bilih Dhuwung lan Ringgit wacucal purwa pinangka “Warisan utawi “Pusaka Budaya Dunia”. Kanthi kanyatan punika kedahipun kita jejering tiyang Jawi lan bangsa Indonesia boten namung rumaos mongkog, nanging ugi sengkut
wae ning endi wae,ojo lali SHOLAT lan moco QUR’AN”
.: Pesene Ibu, “sing sabar…”
Antosianin (basa Inggrisé: anthocyanin, saka gabungan tembung Yunani:anthos = "kembang", lan cyanos = "biru") ya iku pigmen kang bisa nyampur karo banyu sacara alamiah ing saben tanduran.[1] Manut jenengé, pigmen iki mènèhi werna ing kembang, woh-wohan, lan godhong tetanduran ijo, lan wis akèh digunakaké minanga pewarna alami ing prodhuk panganan.[1] Werna mau saka antosianin kang kasusun déning ikatan rangkap terkonjugasi kang dhawa, mula bisa nyerep cahya ing rentang cahya kang katon.[1] Sistem ikatan rangkap terkonjugasi iki uga bisa ndadèkaké Antosianin minangka antioksidan kanthi mékanisme penangkalan radikal.[1]
Antosianin minangka sub-tipe senyawa organik saka kulawarga flaonoid, lan minangka anggota klompok senyawa kang luwih gedheéya iku polifenol.[2] Pirang-pirang senyawa antosianin kang paling akèh ditemokaké ya iku pelargonidin, peonidin, sianidin, malvidin, petunidin, dan delfinidin.[2]
Akèh-akèhé tanduran ngandhut antosianin sing paling gedhé ana ing wohé.[3] Tanduran liyane kayata tèh, kakao, serealia, buncis, kul lan petunia uga ngandhut antosinin ing bagéyan awak saliyane ing wohé.[3] Anggur minangka woh kang paling akèh dimanfaataké mnangka sumber antosianin amarga pigmèn mau lumayan gedhé kang ana ing kulité.[3] Mula, kulit anggur sisa saka pabrik wine kang kerep diklumpukaké manèh kanggo dièkstraksi antosianin karo pelarut kang asipat asam.[3]
^ a b c d (Inggris)Kevin Gould, Kevin M. Davies, Chris Winefield (2008). Anthocyanins: biosynthesis, functions, and applications. Springer. ISBN 978-0-387-77334-6. Page.283-298
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 1 Maret 2016.
Assalamualaikum wrwb,Sugeng rawuh dumugi Baitulloh , mugi sedoyo donga saged dipun trami dening Gusti
ndak koq! kamera sing pocket kuwi lho Le! dudu sing nganggo
Bumiayu iku kutha ing kacamatan ing kabupatèn Brebes, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.Bumiayu kagolong pusat kagiatan masyarakat ing bagean kidul Kabupatèn Brebes kayata Tonjong, Sirampog, Bantarkawung, Salem, lan Paguyangan. Kutha kang dumunung ing laladan pagunungan
Songgom • Tanjung • Tonjong • Wanasari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bumiayu,_Brebes&oldid=1064405"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesBumiayu, BrebesKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.18, 16 Juli 2016.
AMMatur nuwun!!! Kulo madhosi awet jaman
pengin melu kopdar tapi isine cah enom kabeh sing tuwo
PANJENENGANe banjur ngandika maneh, “Padha titenana, apa kang padha kok rungu. Ukuran kang kokanggo ngukur, bakal kanggo ngukur kowe; Malah tumrap ing
ingkang kinasihan dening GUSTI YESUS… Iba bingahing kita sami saged lumebet
ing tahun enggal tahun peparinging ALLAH. ALLAH sanget ngestokaken sadaya
prekawis ing sadaya bab ingkang kita tindakaken salamining kita migesang. ALLAH
tansah pirsa sadaya ingkang kita alami sanajan ta menika taksih wonten ing
kalampahan. Tahun enggal kedahipun kita ngenggalaken manah batos tuwin semangat
ingkang kebak kesaenan miturut piwucal lan pranantaning GUSTI ALLAH. Bilih
rumiyin miturut pangangen-angen lan miturut rancanganing dhiri samangke sak saged-sagedipun
pasraha tumindak miturut karsanipun GUSTI ALLAH. Tahun enggal kanicipta karana
ALLAH paring wekdal dumateng kita; Ing tahun enggal menika ugi kita kaajak
mosika ing manah : “He nyawaku rumaketa ing ndalem wewengkoning GUSTI YESUS
lumampaha miturut pranatan lan rancanganing ALLAH”
ingkang nampi hadiah; Kados pundi raosing manah sadherek ingkang sejatosipun
kepengker ?, Sadherek kita ing wekdal semanten ugi nggadahi pergumulan ‘gelem
apa ora- kersa punapa mboten’ paring pitulungan ngeteraken sadherek ingkang
ingkang nampi hadiah punapa ngalami kabingahan punapa boten; Makaten ugi Sadherek
kita ingkang sakit- sekeng paring pitulungan dumateng sadherek sanesipun
ingkang ugi sakit punapa paedahipun- punapa mbingahaken punapa nyengsarakaken
sakit madharanipun mboten saged kacariyosaken malih sesambatanipun mbok bilih
sadherek kita wonten ing kahanan gesang- sadar punapa mboten: Ing salebeting
roh tuwin nyawanipun ngraosaken lumampah anjog margi ingkang sempit nanging
amba. Lelampahan ingkang saestu awrat. Sanajan papan menika padhang karana
wonten lampu-lampu ingkang kapasang lan ing pungkasaning margi sadherek kita menika
kedah lumampah minggah, terus minggah ngantos ngraosaken kesel- sayah, loyo.
Ananging wonten semangat enggal ingkang tuwuh- katampi karana mireng lagu-lagu
sacara nyata langsung sanalika nampi mujikjadipun GUSTI YESUS awujud kasarasan saking
sesakit madharan. . Patunggilan … Ukuran
kabingahan utawi ukuran kebahagiaan sanes karana kemewahan- utawi karana kathah
tumindak sae ingkang estu sampun kita wujudaken dumateng sesami. Kita ngudi- berusaha mujudaken mawarni
kasaenan dumateng sesami kita karana kita tansah ngengeti lan kasembadanan
Cenger-cenger budi ngayang-ayangwiwit nembe lahirrama ibu datan kendhatdennya ngupakara
Srikandi supados antuk jatu kromo satriyo panungguling jagad lajering bawana mustikane priyo ingkang sejati. Tanggaping cipta lan sasmita pakartine ingkang rama Prabu Drupada Dewi Srikandi
batalipun daup kalihan Sang Prabu Jungkung Mardiyo. Satemah panggrahitanipun Sang
Kanjeng Romo Joko Suryo Bunda aku lagi goreng dadar telur, di pecah ada 3 macem kulit, putih telur dan kuning
Ilang Kedhunge, pasar ilang kumandange, wong lanag ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, Murah Kang Sarwo Tinuku, Wani Ngalah Dhuwur Wekasane, Adigang Adigung Adiguna adimumpung, Urip Sawang Sinawang, dan lain-lain…. sanepan Jawa
sugeng ndalu bunda…..njiiih atur gungeng panuwun saking sedoyo wedaranipun ringgit. puniko wau kangge pangertosanipun kulo bunda.mugi2 kito sami saget anindaken kados ponokawan pandowo.sumonggo kalih dipun resepi puniko kopi soho mendoanipun amrih mboten ngantuk
kb…iki wis opera mini….umpomo sesuk ora nganggo foto piye Den Ayu ben sing katrok nganggo hp koyo aku lancar mengikuti hehehehe….iki mung usul dudu protes lo hahahaha….
Alhmadulillah,pinter-pinter, melu seneng ... tpi kudu kuat nganggone ben dadi
pangucapaning tembung, intonasi utawa munggah mudhuné irama, pamedhoting ukara, kalebu frase (kumpulan tembung). Sakliyané iku, kanggo ngertèni panguwasaning wacana utawa ngerti isi lan surasané wacan. b. MacaBatinMacabatin, bédakaromacateknik. Cara macabatinluwi
sajroning wacan sing diwaca, utawa penghayatan. d. Maca Cepet Maca cepet sejatiné uga maca batin, nanging tempo (wektuné) baé sing béda. Ana ing maca batin anggoné maca biasa-biasa baé amarga ora ana watesané wektu maca cepet, anggoné maca diwatesi wektu. Ancas (tujuan) baku teknik maca cepet yaiku narik utawa nggolèk lan ngumpulaké intisariné informasi utawa pangertèn kanthi cepet.
Ajakesuwènmandhegsangarepéukara. 4. Oradigagastembung-tembungkayata: ing, saka, marang, saking, lsp. 5. Tanpangetokakésua
utami Awit diniyati tan kenging rinuyit, Anggraitaa murih wekasanipun jrih Muncrat handalidir mring bantala. Tiba grahaning Hyang Suksma
sinarawedi Ngendi ana titah padha karo Gusti Kadunungan iblis pinasthi. Manunggal kuwi ‘ra teges sami Hamung celak raket ring Gusti Hamung Allah kang pinuji-puji Ya mung jalma najan wali. Nyuwun ngapura mring Hyang Widhi Wani nranyak mring Malikul’alam Wus madhani Sing Gawe Urip Dudu kuwi wahdatulwujud. Sing bener kuwi ya mung aran titah Ora samar angambrah-ambrah Aja nerak hukume lumrah Kawistra ora narimah. Duh Gusti Kang Maha Lestari Mugi
sugeng sumunaring condro diajeng ayu…salam ugi katur dumateng sedoyo kadhang kinasih ingkang sami rawuh ing paseban meniko…saalm rahayu sagung dumadi…
26 April 2011 pukul 18:31 · Batal Suka · 5
Prima Selindo nuwun agunge samudro pangaksami bilih diajeng ayu mboten saget nerusaken wedaran meniko awit..panjenengan ipun ginanjar sakit…mugi sodoyo kadhang
Subagyo Ucok Mbokbelih saget nembus sinaryo lelembuting hati prantoro terange view BB,utawi layar computer(monitor)poro kadang sedoyo dalem trah ronggo mbediun nderek ka atur asih sakjroning griyonipun IBU HAYU LIA Songgo Buwono.nuwun.
Ing. Milan Majer, Ing. Pavol K&uuml;hnel, Ing. Soňa Rošt&aacute;rov&aacute;, Ing. Martin
Fighting Falcon inggih punika jet tempur multi-peran ingkang dipunprodhuksi déning General Dynamics (lajeng dipunakuisisi déning Lockheed Martin), ing Amerika Serikat. Montor mabur punika wiwitanipun dipundamel minangka pesawat tempur ringan, lajeng evolusi dados montor mabur tempur ingkang misuwur ing donya.[1] Montor mabur F-16 saged dipunangge ing pundi kemawon misi, kaunggulan punika ingkang damel F-16 sukses ing pasar ekspor, lan sampun dipunangge wonten ing 25 negari sasanesipun Amerika Serikat.[1] Montor mabur punika sampun misuwur sanget ing jagad internasional lan dados proyek montor mabur saking Amerika serikat ingkang paling ageng lan signifikan, kanthi sampun watawis 4000 F-16 sampun dipunprodhuksi awit tau 1976. Sapunika montor mabur punika boten diprodhuksi kagem Angkatan Udara Amerika Serikat, ananging namung dipunprodhuksi kagem èkspor kemawon.[1] Fighting Falcon punika pesawat tempur kanthi pinten-pinten inovasi. Inovasi kasebat kados: (1) gelembung kanopi boten mawi bingkai, (2) visibilitas kontrol ingkang dipunrancang supados sae nalikanipun manuver, (3) papan kagem lenggah juru anggegana ingkang dipunrancang kanthi ukran 30 drajat saéngga saged ngirangi èfèk grafitasi, lan sanèsipun. Kaunggulan pesawat punika inggih punika saged mabur banter sanget lan gesit.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=F-16
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 13 Sèptèmber 2016.
Ngerti ora ngerti kang pasti gerak ngelakoni, wujud ora ketoro yen ora ngumbeni ilmu, agung pisan ilmu ibu rugi kang akeh cangkem mlumah badan ora gerak. Sejatine ilmu agung kang dadi kedelok, sejatine ilmu wujud kang akeh nyoto keagungan, ora rugi ngumbe ilmu iki kang dadi akhir derajat mulyo ing dunya lan gon mati, ilmu kang kesifatan sempurnane alam, urip saking dadi lan mati saking males, godong ijo kang memantes ,kayu kuat kang dadi jogo, akar atos kang dadi pinguat, ora nana kang dadi
ri Dalem Kadewatan dudu Dalem, ing Basukih dudu Dewa, ingong Dewa jati, ingong haturi widhi wedana mwah sembahen ta ingong asung uripta, mwah
UNGGAHAKENA MARING TENGEN, YAN WADON UNGGAHAKENA MARING KIWA, IRIKA MAPISAN LAWAN DEWA HYANGNYA NGUNI, WINASTU JAYA-JAYA DE SANG PANDITA KINA BHAKTYANANA MUWAH DENING
SUKU BANGSA: wong Madura, wong Jawa AGAMA: Kejawen, Islam, Protestan, Katolik, Hindu lan Buddha BAHASA: basa Madura, basa Jawa lan basa Indonesia
tindakanq marang kowe muga2 kabeh dosaq lan dosamu di lebur
amrih negara akeh bandha, lan kawula uripe mulya
ketuaannya ... wis suratan takdir kuwi .. soyo sepuh .. soyo waskito.koyo kelopo kuwi lho, luwih tuwo luwih
kudu sowan na jogja iki…..nganggsu kawruh bab crita……menawa bisa kanggo gawe ing
kerso njih monggo…. kirang langkungipun nyuwun pangapunten… nyuwun carios menopo inbox kemawon … mangke kawulo serataken njih kang mas
koyo ngono iku podho karo ngracuni awakmu dewe… sing kuwoso ora asih ning tambah nemen ujianmu…. sebab swaramu wis ra pener…. nek adoh rejeki ojok sambat…
Ayu….la aku ora duwe angen angen sing duwur,wis diparingi urip wae wis bejo kok arep angen angen sing ora
Petruk Tralala Ealaaah…tak kiro opo, ngono nek ngrembuk wiwit biyen nganti saiki do ra bosen yo, tibakne mung gethuk hihihi..
Sugeng ndalu Ibunda.. Salam Rahayu kgem sdoyo pinisepah engkang tansah kulo mbetosi menggah dawoh2ipun, mugi kwelasan Cinta Kasih tansah angraketaken psederek,an dmateng kito.
oo, podho pating ndomblong,… omah gedhe kabeh dadi areng,…Dasamuko…nangiz gereng-gereng,… Intermezzo,…
Boedoet Sae seratanipun miwah lebdo ing pitutur luhur ing paramasastro..wigya angesti ing hyang widhi..
sugeng ing madyaning ratri..kagem sedoyo kadhang kinasih ugi poro sepuh lan pinisaepuh ingkang sami lenggah sluku utawi timpuh…salam rahayu sagung dumadi….
sugeng ing madyaning ratri..kang mas arie..mugi tansah pinaringan rahyu wilujeng…
9 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Abdullah Ali Kakang Prabu….la iyo to dadi gupolo rak yo pahit la kudu meringis karo mentheleng nggowo godo ning regol hahahaha….nganti untune garing hahahaha….ning nek dilakoni kanti ati seneng yo dadi manis hahahaha….hahahaha….
ora sio2 kang lha awakmu neh milih dadi penunggu sing mringis,
yo nek wis gathuk aku melu seneng mas….mugo Gusti tansah maringi kabekjan ing panjenengan sak keloron….amin amin amin
9 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Bunda Lia Mbak la kang Dullah po wani mringis la wong untune ireng kabeh mergo penyakite rokok… ha ha ha ha nek mengingis anggoro wae jerit2 mergo wedhi untune kang
Bunda Lia Intip sing goreng mbak Wulan karo peyek teri gosong… dumeh cedak laut wae nek gawe peyek asiiinnnn polllll opo mergo barter kuwi
rasane, jam 11 nglilir tak kira wis esuk dadi buka fb. urung mbak yo genah karo mlaku je. jamu nggo 2 mg. dadi tambah lemu. he..he..
ngguyu dewe hahahaha…..wis koyo wong edan aku ngguya ngguyu dewe hahahaha…..hahahaha….
Wulandari Muis MbLia teh panase di jok mboten…
7 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Siwi Marthin kang Dullah ki piye jagani ra perlu jejeran terus kaya rel sepur. sing pada duwe daya linuweh yo isa to nunggoni ra ketok mata. lha wong adoh2an ning manunggal roso.
ilang mbok bilih sami kenging gangguan. namung engkang apal margi sami wangsul. mbak Wulan kuwi babaran nang ndalan payah ra konangan bidan yen kena garukan mesakke. sok meneh yen arep
alaikum Den Ayu…..sugeng nendro mugi tansah kaparingan bagas waras….lan estu wedaran panjenengan sanget edi lan peni….mugi ndadosno manfangat dumateng sedoyo poro rawuh ing pasewagan ndalu meniko….sanajan to
Agung Pambudi kaiiring lumengsering condro kang ginayut..hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi..katetes hanirto ing wayah ndalu..katon asrep adhem ayem tentrem ing penggalih..sampun titi wancinipun minggah ing sanggar pamujan haetepi darmaning agesang..tansah madhep manthep manther ..manembah mring gusti ingkang moho suci..nderek aken lumengser sak wetawis…rahayu..
Alhamdulillah,,, sampun rampung,,, bobo’ syek aah,,,sesuk esuk meh nyepeda aah, ngliat roro-jonggrang d-Prambanan aah,…
Manembah marang Gusti Kang Akaryo Jagad - PURE KEJAWEN RELIGION
Javanese beliefs (Kebatinan or Kejawen)
(Sekarang aku jelaskan tentang empat macam sembah. Yaitu Sembah Raga, Sembah Cipta, Sembah Jiwa dan Sembah Rasa. Disitu akan ketemu, tanda rahmatnya GUSTI Akaryo Jagad,Gusti Ingkang Moho Kuwoso-dudu Rojo nanging gusti kang maringin urip lan Mati)
biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Blimbing wuluh iku sajinising blimbing sing dikira asalé saka kapuloan Maluku, lan ditangkarake sarta thukul bébas ing Indonésia, Filipina, Sri Lanka lan Myanmar. Wohé sing rasané asem asring dipigunakaké kanggo bumbu masakan lan campuran
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blimbing_wuluh&oldid=888888"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.01, 19 Januari 2015.
Nampa Inn & Suites, Nampa 0.12 km
617 Northside Boulevard 83687, Nampa Rodeway Inn & Suites
lengkapnya: “ Lir-ilir, lir ilir Tandure wis sumilir Tak ijo royo royo Tak sengguh penganten anyar.
Cah angon-cah angon Peneken blimbing kuwi Lunyu lunyu ya peneken Kanggo mbasuh dodotiro.
Dodotiro.. dototiro Kumitir bedah ing pinggir Dondomana jlumatono Kanggo seba mengko sore.
Mumpung jembar kalangane Mumpung padang rembulane Yo surake Surak hayo ! “
Point dari tiap bait. Ada 4 bait dari point tembang
“Mas’e karo mbak’e iki kepiye ta? Tukang becak-tukang becak liyane didumi permen karet, mosok aku ora? Mbok nek ngedum ki mbok sing adil! Saiki aku ya njaluk. Isih ora?”
Gèthèk ya iku sijining rakitan barang kang sabanjuré bisa ngambang lan bisa ditumpangi ing banyu. Gèthèk dadi cikal bakalé prau,
ditata lan ditalèni siji lan sijiné saéngga dadi amba lan ora njilem nalika ditumpaki, kayata kayu, drim, pring. Umumé gèthèk ora migunaké mesin.
Gèthèk ing tembang macapat[besut | besut sumber]
Tembang megatruh kang kawentar lan umumé dadi tuladha ing piwulangan, ya iku saka Babad Tanah Jawi anggitan Ki Yasadipura, nyaritakaké nalika Jaka Tingkir budhal menyang Pajang.
sigra milir sang gèthèk sinangga bajul
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.48, 1 Maret 2016.
Bujang	Sugeng Riyadi, SE Bank Muamalat Cab. Purwokerto No.Rek. 0116450438
Biyen ana tetembungan jaman Kalabendu, jaman sepur lempung, jaman ja majuja. Saiki jamane lagi ngancik jaman sertifikasi.Samubarang kudu nganggo utawa oleh sertifikat. Barang weton pabrik kudu ana sertifikate, wedhak pupur kudu nganggo serifikat, panganan weton toko kudu ana sertifikate, jajan pasar ya kudu nganggo sertifikat. Nalika aku isih cilik biyen asring diundang bancakan, slametane jajan pasar. Saiki jajan pasar kudu nganggo sertifikat, apa kira-kira sing mbaureksa ora gelem nampa yen ora nganggo sertifikat.Sing arep dakcritakake iki kedadean ing negara Ngastina, kutha Banjarjunut , kecamatan Padhasgempal. Ana salah sawijining guru Sekolah Dasar ing kec. Padhasgempal lagi bingung perkara sertifikasi. Dheweke lulusan Sekolah Guru ing kutha Banjarjunut, lan uga wis lulus Spd ne (dudu sepedha, lho). Dhasar priyayine bregas, nggantheng, lagi mentas metu saka pendidikan, wis mresthi wae disenengi murid-muride. Dhasar anggone mulang ya apik, ketitik saka lulusan sing diasilake.Kabeh ketampa ing SMP negeri sing dikarepake. Saben taun asring ngrebut juara sa kecamatan Padhasgempal. Malah-malah nate juara sa kutha Banjarjunut. Apa ora hebat? Muride uga nate melu lomba paduan suara menyang Jepang (Jepange negara Ngastinapura). Rak ya peng-pengan ta?Piala -piala sing dicekel dening muride pak guru mau kira-kira telung lemari bek.Iku ngono saka jasane pak guru mau. Sawise ana ada-ada saka Diknas Banjarjunut, supaya saben guru ing negara Ngastina kudu melu sertifikasi. Yen ora nduweni sertifikat bakale ora oleh mulang ning sekolahan. Yen isih kepingin nyambut gawe , kudu gelem neng kantor. Pak Guru kita uga melu ngumpulake portofolio.Samubarang layang utawa surat dipoto kopi.Pokoke ana kertas kemlebet di poto kopi. Enteke yan rada lumayan. Sawise rampung potokopi banjur diaturake menyang bapak kepala sekolahe(yen jaman biyen jenenge mantri guru).Kepala sekolah uga cekat-ceket anggone ngrampungake mberkas bareng karo kanca-kanca guru liyane. Sabanjure ngenteni tebane keputusan antarane lulus lan orane saka team penguji portofolio.
dhewe yo ra mudheng je mbah, lha wong gur niru2 neng
kudu isa gawe dhewe tur nganggo gagasane dhewe (inovasi) ngono.... gimbikPengawasJoin date : 04.03.08Subyek: Re: BERBAGI.....!!!!!!!!!!!!!!!!! Sun Feb 05, 2012 11:13 am Asmaraningtyas wrote:wis gedhe aja sok tiru tiru, wis gedhe kwi kudu isa gawe dhewe tur nganggo gagasane dhewe (inovasi) ngono....yup......inova si
kwi kudu isa gawe dhewe tur nganggo gagasane dhewe (inovasi) ngono....yup......inova siwoo... ngono to mbah, yooh sesuk tak nganggo inova..si AsmaraningtyasCamatJoin date : 08.01.09Subyek: Re: BERBAGI.....!!!!!!!!!!!!!!!!! Sun Feb 05, 2012 1:16 pm kuwi ya luwih
Monggo ingkang ngersakake tulisan jowo kaleh pasanganipun saget di unduh
istimewaPranala permanenInformasi halamanItem di WikidataKutip halaman ini	Bahasa lain
CebuanoEnglishBaso MinangkabauNederlandsNorsk bokmålSvenskaWinaray	Sunting interwiki	Halaman
Wong GENDHENG: Wong sing ngamati ciri-ciri-ne wong liya saka carane ngentut!( koyo sing moco )
kakakakakaka…..mugo-mugo saged dados pengalamane sampean sedoyo….
Ayo ..hocah hocah podo rungokno lan cateten wedarane Bunda Lia ..ojo mung nggah nggeh mboten kepanggeh .. wkwkwkwkwk …kiro2 Kakang Prabu Anom iki ra ngerti opo ora
pakaryanne printahe kang moho suci , lan kanti iklhas ing manah ugi ngentosi wekdal pinundut ing perjanjin agung rikolo ing guo garbo keng ibu ,ing dinten2 reresik ati ngdohi tindak kang nisto mbeto doso , ugi ngiras ngiros pados amal ing mbesuke kagem sangu sowan ing ngarso
Hisense Pipa amarga Fundas HTC Pipa amarga Fundas Huawei Pipa amarga
Tegalan, Slamet Riyadi, Kebon Pala, Pasar Jatinegara, Jatinegara RS Premier, Bidaracina, Gelanggang Remaja, Cawang Otista, BNN, Cawang UKI, BKN, PGC.
Suwarno jeng lia jaman semeniko sampun kuwalik mugih keh mawon panjenengan ugi sadoyo serek tansa
sugeng dalu sdoyo engkang kinasih salam rahayu…3x
23 Maret jam 20:38 · Tidak SukaSuka · 6 orangMemuat…
Ndaru Luckys simbah…tapi dudu ning..nang..ning…gung..wak bayan,..sego jagung ora doyan to mbah..he..he peace mbah…..sugeng dhalu..
Lathif ‎.Wilujeng ndhalu Mbakyu LIA….. Mas Mister…… Ugi sedherek-sdhierek ingkang sami rawuh……Nyuwun pangapunten ingkang ageng, kulo telat sowan….. Kulo dipun KO Klaian sinyal Flexi hehehe…. Mugi-mugi sakbakdane meniko lancar
Abdul Lathif ‎.Nuwun Injih, Mbakyu…… Kulo sanget remen Sedhuluran kalaian Mbakyu, amargi kathah ingkang sampun kulo angsu dhateng Mbakyu babakan ‘Nata Urip’ menika…. Ngapunten menawi meniko
Sugeng ndalu Jeng Lia…. sugeng to..? matur sembah nuwun sampun di
Kangjeng Gph Samber Nyawa… sugeng dalu Kanjeng… pangestu Panjenengan Dalem Kanjeng kito mboten kekirangan sak tungal punopo…. kosok wangsulipun mugi Kanjeng ugi pinaringan Rahayu Wilujeng ugi tansah sehat pikantuk berkahipun Gusti Allah… Dongo kawulo kagem Kanjeng mboten bakal kesupe. Matur nuwun rawuhipun.
ingkang dahat sinu darsono ing budi….sampun cerak wanci tabuh 24.00 pangur anjawi arso manjing wonten ing madyaning pasilan sasono wiwoho pramilo kagem asung manembah dumateng Gusti Kang Moho Suci kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo sami nenuwun dumateng Gusti mugi kito sami tansah pikantuk berkah ugi barokahipun Gusti….
Bunda Lia Nuwun kang mas Koko…. poro lenggah keparengno langkung rumiyin sumonggo
ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bili…h wonten ing ri kalenggahan dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo gegladen sesarengan ampun ngantos kagungan wernaning penggalih … ing dinten meniko kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo…… Amin….
nggih, awit ingkang wandisukoharjo.com kan sampun broken link pak. Matur nuwun, salam kagem bu Mars nggih.
nuwun nggo si tong nyaring nanging berisi sing marakke aku krisis eksistensial njur sinau bab iki. Kowe wong Singapur, masiyo Cino nanging mungkin iso Boso Melayu. Ning rak kowe ra iso Basa Jawa
Suwun sampun maos maqolah puniko, tanggapan panjenengan kulo ajeng-ajeng
ngelmu gaib, nanging aja tingal ngelmu sarak, iku paraboting urip kang utama.
tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.
Sugeng ndalu poro rawuh ingkang minulyo….sugeng pepanggihan ing wekdal ingkang edi lan peni injih pasewagan roso asih kan tansoyo raket rumaket meniko….mugi tansah pinayungan ing welas asihipun Gusti kang moho welas asih,amin amin amin…..
15 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Agung Pambudi sugeng sumunaring condro ing wayah ratri…diajeng ayu..nderek lelenggahan ing paseban…nyemak wedaranipun…salam ugi katur dumateng sdoyo kadhang kinasih…mugi tansah pinaringan rahayu…
kawah ari ari..ing toto lair.amergo kawah lan ari ari iku nalikane yo wujud zat…kakang mbarep adi wuragil toto ing bathin…kaloro lorone dumunung ing
yo iku dalane miyos mustoko….ananging adi ari ari kasanding ing sak kiwo tengene omah….loro lorone badan sak kojor kang urip lan nyawiji ing bumi….
Pambudi Aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banjur gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN.
wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI L…OKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo. aku umur 9 wulan .ibu gawe bubur procot apem lan gedang kang diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN. procotan tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGEN…G
ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.te…gese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan
endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU. dewek’e duwe pangroso 5 prakoro iarani PONCO DRIYO.yoiku 1.pamireng 2.paningal 3.pangggondo 4.pangucap 5.pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer. bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,
panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO…
nglakoni rukun haji yo iku napak tilas….kudu kebak ing sangu yo iku wadak kang bakoh lan kukoh kanggo ngimbangi pikir kang jero….
Pambudi BAB SEDULUR PAPAT LIMO PANCER ing sangkan paraning dumadi..————————–—————–1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu rupane putih wateke suci tur temen lawange ono IRUNG irung kuwi perangone awak kan…g temen deweconto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen dinyatakke jebul yo nggoreng gerih temenan.ewo semono isih biso goroh.conto: trasi ambune ora enak nanging yen di pangan rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.conto maneh:
angkoro murko/brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.
5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIPKATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP.
ING TOTO LAHIR————————–————————–————manungso duwe tangan tengenmanungso duwe tangan kiwomanungso duwe
kakang mbarep adine wuragil…kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo
13 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Agung Pambudi hm..diajeng ayu…SAMPURNANING DUMADI
manungso kudu weruh dununge TIRTO PAWITRO MAHENING SUCI.TIRTO =
wewujudan 4 prakoro .yo cahyo 4 prakoro.cahyo abang iku jagade KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG
Pambudi pak puh kang kinasih….nuwun injih…mugi tansah pinaringan rahayu…TRILOKO KAPILAH DADI 3
syahwat(blegere ono ing zdakar.(baitul muqodas/mqdis)yen angkoro pinuju ono ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin MENANG DEWE,KUWAT DEWE UNGGUL DEWE.yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku SYAHWAT yen krodo ngidap- ngidapi jer triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU
Kozink Saputra waduh..aku ketinggalan iki…bru bk lptop..lht sedulur podo cangkruan..karo nyruput kopi bikinane ayu..jan suegerrrrrrr…tenan..sugeng ndalu poro sedrek sedoyoooo…
Kangdullah, Pakdhe tindak pundi, iku empal genthong wis di bagi opo
Kozink Saputra njih mbak.sumonggo..engkang atos2 menawi wonte margi…hehehe..bnr po salah bosoku iki bunda…..
nuwun njih kangmas …kanti remene penggalih..kulo nderek gabung ..wonten kluargo songgo buono…
Nuwun sewu nggeh Bunda, nderek ngiup,,,lan sinau
"Ngarsadalem Sampeyandalem Hingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatulah, Hingkang Jumeneng Kaping I".
Gusti ingkang Moho Suci,Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang Moho Suci;Sirolah, Dhatolah, Sipatolah;Kulo sejatine satriyo / wanito,nyuwun wicaksono, nyuwun panguwoso,kangge tumindhake satriyo/wanito sejati;Kulo nyuwun, kangge anyirnakake tumindhak ingkang luput.
Benyamin Bahadori Benyamin Bahadori - Eshgh Ehsaseh
pepatah Jawa; “Jajah desa milangkori” yang artinya berkelana kemana-mana.
Marang bumi sing nglahirake dewe tansah kelingan”
Bunda Lia Nuwun injih Ki Aryo Aldaka… pamuji panjenengan tansah kulo suwun…
13 Juli 2012 pukul 8:16 · Batal Suka · 2
Abah Anom Jum’at-jum’at….enjing mboten kenging nerawang lho Gusti Ayu….hehehee…,
Bunda Lia Ki Juru Taman sugeng enjang kakangku Ki Juru Tani… pamuji rahayu wilujeng kakangku kang kinasih… nyuwun tambahing dongo pangestu panjenengan
moto.eling biyen ne sopo sakiki sopo .ojo2 kalah mung di uyo2 .sing tanggap sasmito sopo tho sejati BUNDA LIA.nyuwun sewu kawulo mung
Posted on 7 December 2009 by mgmpjawapemalang	Mbiji Wong Maca Geguritan
Filed under: Uncategorized |	Leave a comment »	Guru kersa nyerat???
mgmpjawapemalang	SAUPAMI PARA DWIJA KERSA NYERAT?
Tembung iku mujudake kumpulane wanda utawa uni kang nduweni teges, kang kedadeyan saka sawanda utawa luwih.
ukara wantah boten sinamun ing upami, ajeg panganggenipun, tembung-tembungipun boten saged dipunewahi nggadahi teges salugunipun.
Cecak nguntal elo tegesipun ngarah barang ingkang mokal.
Lewat krian, nyemplung empang lele.
Lek arep BBMan ora maneh mesti gawe bebe.
hidayah ing gusti Allah supados kula saged sareng Kanjeng
Indonésie > West Nusa Tenggara > Lombok > Senggigi > Batu Layar
Trio : “ Sugeng siyang zi,”
Azi :” sugeng siyang, wonten napa yo?”
Trio : “Kula badhe taken marang awakmu perkara eskul ingkang awakmu lakoni, punapa mboten angel mbagi waktu sinau,?”
Azi : “Nggih mboten, kula sampun nyiapake jadwal saben-saben kegiyatan eskul ingkang kula lakoni.”
Trio : “Punapa awakmu mboten sayah yen awakmu kedah wangsul sonten?”
Azi : “Nggih sayah, nanging iku sampun dados kesenengan kula.”
Trio : “Napa mawon ing awakmu lakoni ingkang eskul?”
Azi : “Kegiatan eskul ingkang kula lakoni yoiku ; PMR, KIR, PRAMUKA, OSIS, Jurnalistik, lan OAN.”
Trio : “ingkang kathahe kegiatan eskul menika, eskul napa kang diutamakake marang awakmu?”
Azi : “Kang diutamakake marang kula yoiku KIR.”
Trio : “Sebabipun punapa awakmu ngutamakake eskul KIR?”
Azi : “Sebabipun ingkang KIR, kula dados saget kreatif.”
Trio : “Maturnuwun zi, ingkang sampun paring katrangane.”
Azi : “Nggih sami-sami.”
Permalink.	November 14, 2012 by aziamanda	Tinggalkan komentar	WAWAN REMBUG BABAGAN ESKUL
kenapa bisa terjadi! Jadi teringat pesan mbah kung di jogja dulu:
Bener, setuju :)Btw, koreksi:…wolak waliking jaman……ning luwih becik wong kang eling lan waspodo…
boten pikantuk ingkang awon. Ing waosan Minggu punika kita kaajak nemtokaken pilihan kanthi saestu.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. Waosan III: Injil Lukas 14 : 25-33 Tujuan: Pasamuwan nglampahi gesang ndherek Gusti Yesus minangka pilihan. punapa malih magepokan kaliyan gesang kita. Saben wekdal kita kedah nemtokaken pilihan. 5 September 2010 Minggu I (Hari Doa Alkitab)
Waosan I: Pangandharing Toret 30:15-20. supados saged nemtokaken pilihan ingkang saged mbabaraken berkahing Gusti sae kangge kita punapa dene tiyang sanes. malah saged ugi tiyang sanes ndherek nanggel menawi pancen magepokan kaliyan tiyang sanes. saben nemtokaken pilihan mesthi wonten pituwasipun ingkang kedah kita tanggel.
. grembag babagan nemtokaken pilihan. Saben nemtokaken pilihan. sae prekawis padintenan lan limrah utawi prekawis ageng lan pituwasipun kangge kita utawi tiyang sanes ugi ageng. supados boten getun ing tembe-wingkingipun awit saking pilihan kanthi sembrono. umpaminipun ing dinten Minggu badhe dhateng greja utawi boten. Waosan II: Filemon 1: 1-21. Mila boten mokal tiyang rebat ngajeng supados pikantuk ingkang sae piyambak. Nemtokaken pilihan punika kathah tuladhanipun. kanthi sikep ingkang boten tanggel-jawab lan nglelingsemi
Pasamuwan ingkang kinasih. kanthi tanggel-jawab. Kita mangertos. 
Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patungggilanipun Gusti Yesus. kita kedah nenimbang kanthi permati. sami nglenggana bilih mesthi kita milih ingkang prayogi lan sae. kedah nglampahi kanthi pasrah-sumarah temahan dados berkah tumraping dhiri pribadi lan tiyang sanes. Antar Waosan: Jabur 1. lan ugi nemtokaken pilihan ngaturaken pisungsung kanthi mirunggan utawi apalan.
bab pati lan kasangsaran”.Nemtokaken pilihan kanthi mardika Gusti punika Allah sayektinipun boten nate meksa umat nindakaken satunggaling prakawis kagem Panjenenganipun. sampun ngantos getun. omben-omben. Gusti nggelaraken pituwasipun. Ananging Gusti ugi sanes Allah ingkang boten nggatosaken umatipun. nresnani Panjenenganipun. sarta diberkahana dening Pangeran Yehuwah Gusti Allahmu ana ing negara kang kokparani lan bakal kokejegi”. nanging kedah kaginakaken kanthi kebak ing kawicaksanan. Punika ateges boten ngginakaken kawicaksanan. supaya kowe tresnaa marang Pangeran Yehuwah Gusti Allahmu sarta lumakua ana ing dalan pitedahe. Nemtokaken pilihan ndherekaken Gusti Yesus punika pilihan ingkang wicaksana.punika wicaksana. nanging tetep kita pilih. Umpaminipun lampah bedhang. Kados pangandika ing Pangandaring Toret 30:15 “Elinga ing dina iki aku wus nggelarake bab urip lan karahayon. Sampun ngantos yen kita sumerep bilih satunggaling bab badhe tumuju dhateng karisakan. apadene netepana ing pepaken lan katetepan sarta prasetyane supaya kowe lestarIa urip lan tangkar-tumangkara. Tuladhanipun kathah. Nemtokaken pilihan ingkang mardika kedah kawujudaken wonten ing tuindak. Panjenenganipun paring kamardikan supados umatipun saged nemtokaken pilihanipun ingkang ugi saged nemtokaken gesang ing tembe-wingkingipun. dene pilihan kita ndhatengaken prakawis-prakawis ingkang boten ngremenaken. kepara tiwas. boten milih ndherek lumampah ing margining tiyang duraka -kados ingkang kapratelakaken Juru Masmur. korupsi. Gusti sanget anggenipun nggatosaken. Menawi kita sampun netepaken pilihan. mlampah wonten margi ingkang leres. sadaya saged dhatengaken karisakan. nyimpen gendhakan. “Marga ing dina iki aku prentah marang kowe. Pancen kita saged nemtokaken pilihan kanthi mardika.
. Punapa umat punika badhe milih gesang utawi kacilakan? Sumangga kanthi mardika nemtokaken piyambak Nabi Musa rumaos tanggel-jawab tumrap gesanging umat ing tembewingkingipun. Juru Masmur ngandharaken kados pundi pituwasipun kangge tiyang ingkang nindakaken Toretipun Gusti lan punapa pituwasipun gesang ingkang manut pangajaking tiyang duraka. piyambakipun lajeng mbereg supados sami milih nresnani Gusti. awit getun jumedhulipun wonten wingking lan boten saged ngewahi punapa ingkang kawuri. adamel cilaka. kangge kasaenan lan tumuju dhateng gesang. Kanthi kawicaksanan. supados umat saged nemtokaken pilihanipun kanthi wicaksana. nilar tetimbangan ingkang prayogi. nanging kenging punapa tetep dipun pilih. boten namung ing lambe.
dheweke ora pantes dadi siswaKu”. calon mara sepuh mundhut pitakenan. Dados siswanipun Gusti punika timbalan ingkang mundhut samudayanipun. Punika pepundhutanipun Gusti ing perangan punika keras. Gusti Yesus ngandika bilih kangge nyanggemi timbalan dados siswanipun boten kenging sangga-runggi lan mamang (tidha-tidha: red). piyambakipun kados wit ingkang katanem ing sapinggiring lepen ingkang badhe ngedalaken woh ing mangsanipun. punika minangka pepundhutan ingkang keras ugi. Gusti Yesus ngendikakaken kudu sengit marang rama. Umpaminipun satunggaling nem-neman ngayunaken pawestri badhe dipun dadosaken semahipun. ibu lan brayatipun. kanthi sangga-runggi tresna kula dhateng putra panjenengan”. Nanging tiyang duraka badhe tiwas. Sampun ngantos dipun-remehaken dening tiyang sanes awit kita nemtokaken pilihan kanthi sembrono. Saben nemtokaken pilihan mbetahaken saranduning gesang. utawi ratu ingkang badhe majeng wonten madyaning palagan. mila saderengipun kedah kapanggalih kanthi saestu. Piyambakipun kedah nimbang-nimbang rumiyin saderengipun nemtokaken pilihan. Ingkang paling baken. menawi sampun nemtokaken pilihan. Menawi kanthi patrap sangga-runggi punika boten trep lan boten pantes. sampun ngantos panjangkanipun boten kadumugen. Mila kedah dipun-penggalih lan dipun-timbang kanthi saestu lan permati. Sengit ateges boten nengenaken. sedaya panyambut damel wonten pituwasipun. temtunipun lamaran badhe katampik amargi wangsulanipun ngabritaken talingan. Juru Masmur ngendikakaken saben tiyang ingkang boten manut pangangen-angenipun tiyang duraka. Nemtokaken pilihan mesthi wonten pituwasipun. ”Sing sapa ora manggul salibe lan melu Aku.Mundhut Saranduning Gesang Dhateng tiyang kathah ingkang sami ngetutaken Panjenenganipun. Kados sanepan ingkang kapangandikakaken dening Gusti Yesus tumrap tiyang ingkang badhe ngedegaken menara. den-enget mesthi wonten pituwas awit saking pilihan kasebat. Semanten ugi Nabi
. “Apa bener kowe nresnani anakku?” Menawi wangsulanipun: ”Kasinggihan. dados siswanipun Gusti Yesus kedah nilar samudayanipun. Pituwasipun saben nemtokaken pilihan Saben nemtokaken pilihan mesthi wonten pituwasipun. Nilar samudaya punika dados titikan minangka siswanipun Gusti. kedah saranduning gesang boten kenging sanggarunggi.
boten purun mirengaken pangandikanipun. Gusti berkahi.runggi. leres lan tanggel-jawab. Kanthi punika Gusti Yesus ngersakaken kita ngetut wingking Panjenenganipun kedah kanthi saranduning gesang. BMGJ. Mila sugeng nemtokaken pilihan kanthi wicaksana. 18 : 1. BMGJ. BMGJ. nanging menawi dipunkertoaji (dipun kinten-kinten: red) pilihan wau kedah tumuju dhateng gesang. Saben nemtokaken pilihan mesthi wonten pituwasipun. 32 : 1-3 Kidung Panutup : KPK. 31 : 1. Umat saged nemtokaken pilihan kanthi mardika nanging kaajab saged nemtokaken pilihan kanthi wicaksana. Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti Yesus. Mekaten ugi ingkang dipun-kersakaken dening Paulus dhumateng Filemon. Saben nemtokaken pilihan kedah kapenggalih kanthi lebet. amargi nemtokaken pilihan kanthi sembrono pituwasipun boten ngremenaken. punika gumantung pilihan kita. BMGJ. Amin. 82 . mila boten namung uger nemtokaken pilihan kemawon. 52 : 1-3 Kidung Kesanggeman : KPK. inggih punika gesang nresnani Gusti ingkang badhe dhatengaken gesang
Kidung Pambuka : KPK. ananging kepingin nedahaken dhumateng Filemon kados pundi tiyang Kristen kedah gesang sesambetan kaliyan tiyang sanes. supados purun nampi Onesimus linambaran katresnan wonten ing Sang Kristus. 1.2 Kidung Pisungsung : KPK. Kita badhe dados tiyang Kristen kados punapa. boten kenging sangga. lan nyembah dhateng brahala mesthi badhe tiwas. Paulus boten ngagem kawibawanipun minangka rasul kangge ngrodapeksa Filemon. punika dados titah anyar. awit sinten ingkang wonten ing Sang Kristus.2
Penyesalan : Kidung Jemaat 355: 1. 3 Nyanyian Kesanggupan : Kidung Jemaat 364: 1.
Nabi Musa seda langkung rumiyin saderengipun bangsa Israel kalampah mlebet dhateng Kanaan. Wonten ing pasamunan Sinai. kadospundi Kitab Suci mulangaken bab punika kangge kita. kita inggih sumerep bilih bangsa Israel mlampah tumuju dhateng Kanaan nglangkungi pasamunan Sinai dangunipun 40 tahun. masyarakat lan pasamuwan. I Tim 1: 12 – 17.
. Mazmur 51: 1 – 10. ngantos dumugi ing laladan redi Sinai.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. nuntun. nanging kangge tiyang sanes. Sanadyan inggih wonten leresipun. Israel katuntun dening Gusti. inggih margi lan panggenan ingkang kalangkungan punika tebih lan dangu wekdalipun. Nabi Musa katimbalan dados nabi sampun yuswa sepuh. Punapa dados pemimpin ingkang nuntun tiyang sanes badhe kaanggep langkung gampil katimbang kangge dhiri kita piyambak? Sumangga kita purun sinau dhateng pangandikanipun Gusti ing dinten punika. lumantar nabi Musa. nabi Musa seda ing yuswa 120 tahun. nuntun bangsa Israel medal saking nagari pangawulan Mesir nalika sampun yuswa 80 tahun. Lukas 15: 1 – 10 Ancas tujuan: Supados pasamuwan saged anjembaraken patraping pemimpin ing gesang padintenan wonten ing brayat. 12 September 2010 Minggu II
PEMIMPIN INGKANG KARENAN ING PANGGALIHIPUN GUSTI
Pangentasan 32: 7 – 14. ngreksa lan ngereh punika kangge kita piyambak.
Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing Gusti Yesus Kristus. inganggep bab punika sanes prakawis kita. nanging langkung trep menawi bab mimpin. enawi kita ngrembag bab timbalan dados pemimpin. ing semu wosing pirembagan punika kaeneraken dhateng tetiyang ingkang sampun dados pemimpin. satunggaling papan ingkang pikantuk kawigatosan dening bangsa Israel. Jalaran ing pikiran kita sampun kebacut ndarbeni pangganggep bilih bab mimpin punika gegayutan kaliyan tiyang ingkang sampun dados satunggaling pemimpin.
piyambakipun nate kanthi kajuliganipun mendhet Batsyeba semahipun Uria.Ing wewengkon redi Sinai punika Gusti akarya tetangsulan ingkang langkung bakuh kaliyan bangsa Israel. Boten wonten katemtuaning wekdal benjing punapa sang nabi badhe tedhak mandhap saking redi Sinai. bangsa Israel lajeng ngeneraken pangabektinipun dhateng reca wau. bab punika nuwuhaken bramantyanipun Gusti. Ing wekdal samanten. anjalari bangsa Israel kecalan underaning sesambetan kaliyan Gusti Allah. Sasampunipun reca wewangunan lembu mas wau rampung kawangun. Nabi Musa nguningakaken raos kawratan tuwin kedugi ngengetaken dhumateng Gusti Allah bilih bebendu punika mangke anamung damel keduwung panggalihipun Gusti piyambak. sang nabi nilar bangsa Israel saprelu minggah redi Sinai. Ing wekdal ingkang boten gumathok wau. satemah Gusti Allah sumadya ndhawahaken bebendunipun dhateng bangsa Israel. ananging dados satunggaling bangsa. Pasamuwan ingkang kinasih. ing satemah Gusti inggih lajeng murungaken sedyanipun midana bangsa Israel. Ing ingriki nabi Musa mratelakaken dados satunggaling pemimpin ingkang kebak tanggel jawab dhateng bangsanipun kanthi saged meper bramantyanipun Gusti. Dawud ngakeni punapa ingkang katindakaken awon ing paningalipun Gusti Allah. sinami kadosdene anak kaliyan bapakipun. boten dados satunggaling brayat ageng tedhak turunipun Abraham malih.
Allah. Satunggaling pemimpin ingkang ngalami ewah-ewahan lan gesang ing pamratobat kasumerepaken dening Sang Prabu Dawud. Bab punika nedahaken wontenipun sesambetan ingkang mirungga lan sakelangkung raket ing antawising nabi Musa kaliyan Gusti Allah. Ing swasana ingkang tintrim ngajengaken dhawahing pidana. Nabi Musa minangka jalma manungsa limrah dene mapan ing rumaketing sesambetan pribadi kaliyan Gustinipun. Lumantar nabi Musa. Satungaling pemimpin ingkang tuhu angraosaken rumaketing patungggilan kaliyan ingkang nitahaken jagad. Gusti maringi pepaken ingkang badhe kaginakaken dening bangsa Israel salebeting ngabekti lan ing gesang padintenanipun benjing ing wekdal wancinipun bangsa Israel sampun kalampah manggen ing negari prasetyan. Prelu kasumerepana bilih sarana Gusti paring sakathahing pepaken punika nelakaken bilih Gusti badhe anggantos Israel. nabi Musa nguningakaken panyuwunan dhateng Gusti. nalika Gusti paring pepaken dhateng nabi Musa.
kadadosaken semahipun Dawud. piyambakipun babar pisan boten nindakaken malih patraping gsang kados ing wekdal dereng dados tiyang Kristen. Lelampahan ingkang ngucemaken rumiyin. bilih kawruh utawi seserepan teologi Rasul Paulus sumebar ing Kitab Suci Prajanjian Anyar. piyambakipun boten badhe ngegungaken dhiri tumrap punapa ingkang rumiyin nate dipun darbeni. satemah punapa ingkang dados wawasanipun Kitab Suci Prajanjian Anyar punika inganggep sami kaliyan wawasanipun Rasul Paulus. Piyambakipun dados pawongan ingkang lantip. Salebeting pamrabatobat. RasulPaulus samangke tumemen nindakaken pakaryaning karasulanipun ingkang laras minangka rasulipun Gusti Yesus. bab punika kayektenan wonten ing wekdal nalika nguya-uya pasamuwanipun Gusti. Rasul Paulus ngakeni bilih piyambakipun kaparingan sih lan pangapunten saking Gusti Yesus Kristus. Watak kepemimpinan ingkang sami kadosdene Sang Prabu Dawud kaliyan Rasul Paulus. inggih kadarbe dening Rasul Paulus. sayekti dipun betahaken dening Gusti kangge nuntun bangsa pilihanipun Allah. dipun akeni dening Dawud. tegesipun watak gampil nepsu lan kejem wonten ing piyambakipun. Katresnanipun Gusti Yesus dipun raosaken lan kajagi wonten ing katemenanipun salebeting leladi kagem Gusti minangka rasul. awit piyambakipun purun nelangsani pandamelipun wau tuwin mratobat. Bab ingkang
. Ananging sasampunipun ngalami pepanggihan kaliyan Gusti Yesus piyambak. Patraping pemimpin ingkang purun ngakeni kalepatanipun piyambak. piyambakipun ngaken minangka tiyang ingkang kereng. samangke piyambakipun mratobat. Dene samangke piyambakipun boten karidhu dening dosanipun malih. Prelu den-enget. ananging Sang Prabu Dawud nedahaken bilih piyambakipun minangka pemimpin ingkang sampun nate nindakaken kalepatan.
minangka satunggaling tiyang ingkang pilih tandhing saking antawising bangsa Yahudi. Pasamuwan ingkang kinasih. Rasul Paulus pantes sinebat rasul ingkang akarya tetalesing wawasaning tumrap iman kapitadosanipun pasamuwan. Bandha ingkang nengsemaken lan elok ing gesangipun Paulus samangke inggih punika sih rahmat saking Gusti Yesus Kristus. Ing bab punika Dawud madeg pemimpin ingkang agung karana purun nglengganani kalepatanipun. pangarsa agami ingkang kebak pangaribawa. jer punapa kemawon ingkang kaucapaken dados paugeran. Tegesipun pemimpin punika boten ngekahi minangka tiyang ingkang sampun leres.piyambak.
boten pantes sesrawungan kaliyan masyarakat ingkang kaanggep asor. nyumerepaken dhateng kita sesawangan ingkang narik kawigatosan. Tumrap Gusti Yesus. babar pisan boten pinanggih ing gesangipun. para tiyang ingkang
. satemah nukulaken sesambetan ingkang raket kadosdene nabi Musa kaliyan Gusti Allah. bilih juru mupu beya lan tiyang dosa sampun kulina sowan saprelu mirengaken piwulangipun Gusti.ageng punika amargi tumemen saha kasetyanipun satunggaling Paulus. bilih kakiyatan wau kapapanaken ing sesambetan kaliyan Gusti. Lenggah sapajagongan sinambi dhahar sesarengan kaliyan tiyang dosa punika dipun dadosaken prakawis dening tiyang Farisi. Rasul paulus minangka rasul agung ingkang kagungan wawasan teologi ingkang jembar lan lebet. lan sanes bab ingkang adamel reridhu. Pasamuwan ingkang kinasih Magepokan kaliyan bab mimpin. Gusti Yesus mirsa bilih bab ingkang utami menawi tiyang ingkang nandhang dosa sowan dhateng ing ngarsanipun. Wondene ing waosan Injil Lukas. Gegambaraning pemimpin ingkang awatak keras. Tumraping tiyang Farisi. utawi para tiyang ingkang
nelakaken para pemimpin ingkang andhap asor. para tiyang wau samidene nate nindakaken punapa ingkang boten prayogi ing ngrasanipun Allah. Para pemimpin ingkang kaseksenan ing Kitab Suci dinten punika. ngengeti bilih tiyang Farisi ingkang sampun gadhah paugeran ing pundi tiyang ingkang kinurmat. nanging ingkang kanthi patrap andhap asor ngakeni bilih sadaya punika awit katresnanipun Gusti Yesus Kristus. ananging samangke gesangipun lumadi kagem Gusti. tegesipun. kumawasa. manut pakulinanipun masyarakat Yahudi. Samangke Gusti nampi pisowanipun para juru mupu beya lan tiyang-tiyang ingkang kaanggep dosa. tiyang ingkang mimpin prelu nggadhahi kakiyatan wonten ing dhirinipun pribadi. Gusti Yesus inganggep nerak paugeraning masyarakat Yahudi. utawi badhe nglorop kalenggahanipun Gusti. Gusti Yesus tetep dados pemimpin ingkang agung tanpa kaganggu damel dening panampining tiyang Farisi wau. Inggih kados dene ingkang katingal ing gesangipun Sang Prabu Dawud lan Rasul Paulus. Nanging tumrap Gusti boten makaten. Kakiyataning leladi dados pemimpin pinanggih ing sawetawis tuladha ing Kitab Suci. boten saged pinisah saking ingkang mimpin piyambak. sowanipun para tiyang wau karana kepingin mirengaken. cetha bilih ingkang katindakaken Gusti Yesus medal saking paugeran ingkang sampun lumampah ing masyarakat Yahudi.
Lajeng kadospundi menggahing kita. Menawi sampun makaten. kita langkung nengenaken kadospundi kita saged mimpang. grapyak sumanak.nindakaken timbalanipun salebeting sikep andhap asor. Sadanguipun punika bok menawi ingkang nama panyaruwe saking tiyang sanes ingkang katujokaken dhateng kita. Rasul Paulus lan sampun temu dhateng Gusti Yesus piyambak. kirang andhap asor. andhap asor inggih andayani? Utawi panyambut
. Punapa kita gadhah sesambetan ingkang mirungga satata pribadi kaliyan Gusti. pemimpin agung ingkang karsa nampeni para tiyang tanpa memilah tataran ing masyarakatipun. boten sabar. andhap asor dados sikep ingkang tebih saking gesang kita. badhe nemtokaken tumraping dhiri kita pribadi lan andayani tumraping tiyang sanes. Sang Prabu Dawud. ngakeni dhateng panguwaosipun. Badhe mendel kemawon tanpa migatosaken brayat lan tiyang sanes. Kita pancen kanthi mardika ngeneraken dhiri kita tumuju dhateng cakriking pemimpin ingkang kados punapa. badhe nampi tiyang sanes utawi kosokwangsul saking sadaya punika. punapa kemawon ingkang kita pilih. satemah kirang utawi boten saged mimpin dhiri pribadi kanthi sikep ingkang wicaksana. boten kita tanggapi kanthi prayogi. tuwin punapa kita purun nampeni sesami kadosdene kita katampi dening Gusti? Punapa bab ingkang makaten rumeksa ing pikiran lan gesang kita? Punapa sampun kapratelakaken nalika rapat-rapat ing pasamuwan kita. lembah manah. Sumangga kita tingali. Nanging denenget. kita badhe migatosaken. punapa gesanging brayat kita saestu saged ngraosaken awit kita saged dados pemimpin ingkang nulad ing Kitab Suci? Punapa ing pakaryan lan pangabden kita cakriking pemimpin ingkang alus. kereng. Kita kadayan nguja ngladosi kahanan ingkang makaten. ngakeni bilih gesang kita punika karana sih lan kamirahanipun Gusti. punapa kita punika sanes pemimpin? Sae ing satengahing brayatkita punapadene ing gesang kita piyambakpiyambak? Kita punika inggih dados pemimpin tumrap gesang kita piyambak. Para tiyang ingkang nindakaken timbalan dados pemimpin boten lumantar panguwaosing kadonyan. ananging kanthi sih lan katresnanipun. Pasamuwan ingkang kinasih. wonten ing paladosan-paladosaning pasamuwan inggih sampun kadayan dening sikep ingkang makaten? Asring kalampahan kita kembet dening prakawis-prakawis ingkang njalari kita langkung gampil nepsu. katampik sakakiyatan kita. menawi kita piyambak ing satengahing brayat kita lan panyambut damel kita ing pundi kita mapan. langkung prayogi kita nulad dhateng Nabi Musa.
supados sadaya ingkang kawengku ing caranipun mimpin para priyagung ing Kitab Suci wau. 2. 3 Kidung Kasanggeman:K : KPK BMGJ 168: 1. kadadosaken caranipun kita mimpin dhiri pribadi. Rasul Paulus lan
piyambak. sampun temtu samangke wekdalipun kita ngginakaken caranipun Nabi Musa. 2 Kidung Pisungsung : KPK BMGJ 188: 1. 3 Kidung Panutup : KPK BMGJ 174: 1. andadosaken kita karenan ing panggalihipun Gusti. Sang Prabu Dawud. 2 Kidung Panalangsa : KPK BMGJ 46: 1. Amin. 2.3
. 14 Pitedal Gesang Anyar : I Timotius 4: 12 Pangatag Pisungsung : Jabur 76: 11  Rancangan Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK BMGJ 27: 1.  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sihrahmat : Yokanan 10: 11.damel kita anamung kangge numpuk bandha kemawon lan ngurbanaken tiyang sanes? Menawi kita nglenggana minangka
masyarakat. Kitab Amos nekseni bilih karana sudaning bebudenipun para pangarsaning bangsa Israel ingkang ndadosaken sekeling penggalihipun Allah ingkang krenteg paring pemut lan paring pidana dhateng para tiyang ingkang patrapipun awon wau.. Budi kethaha. Badhe tumuju dateng pundi bangsa punika? Badhe kabekta dhateng pundi purugipun masyarakat kita punika? Makaten raos panggresula saperangan ageng warga masyarakat kita ingkang rumaos dipun apusi dening para pemimpinipun. 19 September 2010 Minggu III
Waosan I: Amos 8: 4-7. tumindak kados makaten punika boten namung katindakaken dening para tiyang ingkang boten nandhang kekirangan ing kabetahaning gesangipun. Waosan Injil: Injil Lukas 16: 1-13 
Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus. Mazmur Tanggapan: Mazmur 113.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. Ananging emanipun. Waosan II: I Timotius 2: 1-7. Punapa inggih sampun samanten risakipun patraping para pemimpin/ panguwaos bangsa punika?
ingkang kedahipun dados tepapalupi utawi panutanipun para warganing masyarakat malah kepara nyulikani rakyat kanthi sasekecanipun. nanging malah katindakaken dening para tiyang ingkang saged kasebat pejabat.. kaculikan.. Ingkang nama sudaning bebuden sejatosipun sanes prakawisipun manungsa ing wekdal samangke kemawon..” Makaten saperangan pawartos saking serat kabar ingkang saged ugi kita panggihi saben dinten ( pengkhotbah saged maosaken cuplikan serat kabar ingkang magepokan kaliyan pawarta bab korupsi ingkang dumados ). panguwaos utawi pemimpin bangsa..... Mloroding bebuden wau
Allah ingkang Maha Luhur. Pakaryan kawilujenganipun Allah kacetha bilih Panjenenganipun tansah badhe mangsulaken martabat kamanungsaning para tiyang ingkang karemehaken lan kaina. Kosok wangsulipun Gusti Allah badhe njejegaken tiyang ingkang asor lan mangsulaken para tiyang mlarat saking lendhuting kanisthan. Wujuding kawigatosanipun kacetha bilih Allah nglawan dhateng tiyang ingkang remen nindhes sesaminipun. Kepara kadursilan karantam dening para pemimpin/panguwaos kangge kamuktenipun piyambak. Boten namung para pemimpin politik kemawon ingkang remen nindhes. Tumindak boten jujur ingkang kawungkus weweka ingkang limpad ndadosaken para paraganipun angel badhe karangket ing ukum. nanging ugi para sudagar ingkang kiprah ing babagan ekonomi. ingkang saged marsudi gesanging para kawula tumuju dhateng katentreman lan karahayon? Juru Mazmur ingkang nekseni kanthi kekidungan lan mratelakaken mahaluhuripun Allah ingkang boten saged ginayuh ing nalar. Wewaton anggenipun mimpin tansah boten tumuju kangge ngupadi mangun karahayoning bebrayan. nanging malah kosok wangsulipun.
. Punapa badhe kalampah wontenipun ewah-ewahan ing gesangipun para pemimpin bangsa kita punika. Kanthi makaten Gusti Allah nanggapi sikep kaculikanipun para tiyang punika sarana akarya pancasan lan sumpah boten badhe nyupekaken lan ngapunteni dosa lan kadursilanipun para pemimpin wau. nanging ugi pitados bilih Gusti Allah ingkang migatosaken dhateng umat kagunganipun ingkang ringkih lan katindhes. Allah boten ngersakaken manungsa sami nindhes. Boten sakedhik para ingkang tumindak kejem lan culika dhateng sesaminipun. nanging Allah ngersakaken supados manungsa urmat-ingurmatan lan tampi tinampi kanthi tulusing manah kangge ngraosaken karahayon sesarengan. inggih para juragan lan sudagar ageng sami nglampahi culika kanthi ngginakaken traju ingkang boten samesthinipun.saged katingal saking caranipun nenimbang lan netepaken tumindak ingkang asikep nindhes lan meres tiyang ingkang
ingkang kinasih. juru mazmur anggadhahi kapitadosan bilih Gusti Allah punika inggih Allah ingkang dipun tepangi.
kalebet tiyang sanes Kristen. Nanging pandonga sanes kadosdene pirantinipun tukang sihir. Ing ngriki pandonga dados pusaka ingkang ampuh kangge ngadhepi samukawis prakawis lan netepaken pangajeng-ajeng. amargi inggih punika ingkang kakersakaken dening Allah. ugi boten karana kapeksa. nanging sinaosa makaten Rasul Paulus paring pangatag supados kadongakaken. Pandonga punika prakawis gesang lan tantangan. Awit adeging para panguwaos kadonyan punika dipun kersakaken minangka sarana nindakaken dhawuhipun Gusti. para panguwaos punika kedahipun lelandhesan kaleresan lan keadilaning Allah ingkang ngrimati gesanging kawulanipun. ewah-ewahan salebeting gesang lan sakathahing bab ingkang nengsemaken. Kanthi pangertosan makaten. tiyang pitados kaatag ndongakaken para panguwaos supados saged nindakaken kados ingkang dipun kersakaken Gusti. Wigatining seratipun Rasul Paulus ingkang kaparingaken dhateng Timotius anak rohani ingkang kinasih punika. Para pitados ngadhepi sawernining tantangan lan pandadaran sarta ruwet rentenging gesang. supados ndedonga tumrap para panguwaos. Minangka tiyang pitados. Pandonga punika tumuju tumrap sedaya tiyang. Salebeting nindakaken paprentahan utawi panguwaosipun. Pandonga punika inggih napasing gesang lan sarana kangge sumendhe ing pangajeng-ajeng tumrap para tiyang pitados dumateng Allah Sang Rama. malah mengsahi pasawuwan. pandonga ugi sanes nggadahi pangertosan kangge kabetahanipun piyambak.Adhedasar kapitadosanipun juru mazmur. Pramila tiyang pitados boten kepareng nglirwakaken pandonga. Limrahipun langkung gampil Rasul Paulus ngatag pasamuwan kangge nyupata lan memoyok
piyambakipun. Dayaning pandonga boten mapan wonten ing pandonganipun minangka sarana. Pandonga saged ndhatengaken prakawis-prakawis ageng. Pramila pandonga boten kenging namung mujudaken upacara ingkang asipat tata lair lan adhapur pakulinan kemawon. nanging kedah mratelakaken karahayon lan kawilujengan tumrap sedaya tiyang. Amargi
. Kaisar wekdal samanten sanes tiyang Kristen. ananging sikep kita dhumateng Gusti punika ingkang nemtokaken. sampun samesthinipun para tiyang pitados kedah tansah mangun gesang ing patunggilanipun kaliyan Gusti. pandonga dados salah satunggaling sarana mujudaken gesang ingkang rumaket lan ajrih asih dhumateng Pangeran. kita ugi gesang ing satengahing tetarungan.
kepara boten namung ing babagan politik piyambakipun ugi nindakaken kaculikan ing babagan ekonomi kanthi kaculikan. tuwin dados satunggaling sarana ingkang endah kangge ngemban dhawuh nresnani tiyang sanes kadosdene dhateng gesang kita pribadi. Katresnan ingkang sejatos kaedumaken kanthi tulusing manah tanpa ngajengaken piwales. paring piwulang dhumateng kita sedaya sageda nggadhahi pemanggih ingkang trep kaliyan kasunyatan. ingkang kaagem dening Gusti (ing waosan wau) kangge memulang tumrap gesanging manungsa. Sanadyan kadursilan ingkang nelakaken sipat budi candhala ing satunggaling tiyang. ingkang kacariyosaken Gusti Yesus ing Injil Lukas kala wau. tanpa pamrih. Pasamuwan ingkang kinasih. temtu taksih wonten gempilaning kasaenan ing tiyang wau. kanthi piyambakan utawi sersarengan ndedonga lan ngunjukaken asmanipun tuwin
. Katresnan ingkang jumbuh kaliyan pangandikaning Kitab Suci boten kepareng dipun tegesaken kadosdene tumindak dol-tinuku kados limrahipun tiyang sesadeyan. Malah ing babagan agami. pasamuwan dipun sasaraken sarana ajaran-ajaran ingkang nengenaken pikir lan kapitadosan dumateng dongeng-dongeng. Pandonga minangka dhawuh ingkang negesaken sesambetaning bebrayan kita dumateng tiyang sanes. Tanpa pamer. Pasemon bab juru-gedhong ingkang boten jujur. Gusti Yesus paring pangalembana dhateng juru-gedhong boten karana sipatipun ingkang boten jujur anggenipun mranata arta bendaranipun. punapa malih dhumateng tiyang ingkang kita wawas boten pantes kinurmatan.tumindakipun para panguwaos kala samanten tansah katindakaken salebeting kadursilan lan boten adil. Mloroding patrap gesang ingkang nebihaken katentreman lan karahayoning gesang. Kanthi landhesan punika. Olah pikir lan tumindak kita ingkang prayogi dhateng tiyang sanes. dipun aosi sapantesipun. saged mangun sikep pandonga ingkang prayogi lan boten kebak ing raos sanggarunggi. nanging karana limpadipun nanggulangi bab-bab ingkang bok menawi badhe dumados ing tembe. sampun sumrambah ing sedaya gesangipun rakyat. pandonga tumrap para pemimpin utawi panguwaos ingkang katindakaken kanthi tumemen lan sikeping manah ingkang leres mratelakaken cihnaning katresnan ingkang agung. Tumindakipun para pemimpin/panguwaos lankung ngener dhateng watak culika lan boten jujur anggenipun nindakaken jejibahanipun minangka panguwaosing kadonyan sangsaya damel risakipun sesambetaning bebrayan ing satengahing masyarakat.
nanging sinaosa makaten boten ateges boten saged kalampahan ewah-ewahan wonten ing gesanging para pemimpin. nyagedaken pakaryaning Gusti ing Roh Suci badhe kalampahan. sarta anggenipun purun dipun dandosi.  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Kolose 1: 13-14 Pitedah Gesang Anyar : 1 Petrus 2: 13-17 Pangatag Pisungsung : 2 Korintus 8: 13-14  Rancangan Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK BMGJ 1: 1. saged njurungi lan ngeneraken dhateng tumindaking katresnan ingkang nyata lan ndhatengaken ewah-ewahan tumuju kasaenan.188:1-4 Kidung Panutup : KPK BMGJ 168: 1. Kekiyataning pandonga lan pambudidaya tumuju dhateng ewah-ewahan.2
.3 Kidung Panelangsa : KPK BMGJ 52: 1-3 Kidung Kesanggeman : KPK BMGJ 71: 1.2 Kidung Pisungsung : KPK BMGJ.
ruwet rentenging gesangipun para pemimpin/panguwaos. dhateng ing ngarsanipun Allah. kadursilan. Pancen sanes prakawis ingkang gampil wekdal punika
Jangkep Jawi Minggu. Kita saged rumaos. 26 September 2010 Minggu IV
Waosan I: Amos 6:1a. Pemimpin damel putusan kanthi nyuwun pamanggih saking ingkang dipun pimpin. Utawi malah kita piyambak ingkang ngucapaken ukara punika.
oten cetha punapa pikajengipun. Pemimpin gesangipun dipun ginakaken kangge mimpin sanes nguwaosi. Tegesipun.” Asring kita mireng ukara-ukara wau nalika wonten pemimpin ingkang boten becus nyambut damel. wonten ing dhirinipun piyambak lan isining putusan padatanipun namung nguntungaken panguwaos kemawon. Punapa malih nalika kita sampun rumaos nyumbang kathah kangge nyangoni pemimpin wau. Dados putusaning rembag katetepaken kangge nyekapi kabetahaning ingkang kapimpin. kita punika badhe dipun bekta dhateng pundi?” “Kanthi cara mimpin ingkang kados mekaten mesthi sedaya bakalan bubrah. Nalika nyumerepi pemimpin ingkang tanpa wewaton anggenipun nyambut damel. pitaken kanthi ukara ingkang kinemulan ing nepsu. Waosan III: Injil Lukas 16:19-31 Tujuan: Supados pasamuwan saged makarya sesarengan kaliyan pemimpin kanthi iman kapitadosan ingkang bakuh lan tulus. Pancen langkung gampil ngucapaken ukara wau. utawi menawi boten kanthi pedhes. Waosan II: I Timotius 6:6-19. nyindhir pemimpin ingkang boten trep mapanaken dhiri ing papaning ayahanipun. Ingkang dipun kuwaosi boten
. nanging kenging punapa asil pakaryanipun namung kados mekaten. Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti. 4-7 . Mazmur Tanggapan: Jabur146. lan pemimpin ingkang asring ndadosaken kita bingung. putusan ingkang dipun damel caranipun ugi beda. sampun dipun cekapi. Dene putusaning panguwaos. Pemimpin beda kaliyan panguwaos.
Utawi menawi boten tedheng aling-aling. Pemimpin betahaken tiyang sanes. Pemimpin boten saged gesang piyambak. Saged kedugi mekaten lho para sedherek. Sampun nglenggana yen lepat. Temtu kanthi nggerba pamanggih ingkang tansah purun makarya sesarengan lan boten gampil nglepataken.. Punapa buktinipun menawi Amos burus manahipun? Buktinipun. Ngengetaken. nuding pemimpin lan njlentrehaken kekiranganipun. pemimpin ingkang anggenipun mimpin wau kanthi cara ingkang sae.. Nanging punapa ingkang kalampahan nalika pemimpin miyar-miyur? Punapa ingkang badhe dumados nalika pemimpin boten saged ngayahi pakaryanipun kanthi sae? Kathah-kathahipun kita lajeng ngraosi pemimpin kita. Cara mimpin ingkang sae saged katindakaken menawi sami dene purun nyengkuyung ing antawisipun pemimpin kaliyan ingkang dipun pimpin. sampun lepat lajeng mlebet dhateng juranging kalepatan ingkang sanes. Kanthi patrap ingkang kados mekaten.gadhah wenang kangge tumut mutusaken rembag. Sampun lepat malah dipun surung mlebet dhateng jurang kalepatan sanesipun. lan malah mangkotaken manah. nanging karana saking cara ingkang kirang trep anggenipun nanggapi tudingan. taksih dipun anggep bodho. Amos boten saweg
. Punapa malih ingkang dipun engetaken punika tiyang ingkang boten sae tumindakipun. setunggaling ayahan ingkang boten gampil. punapa kemawon kawontenanipun. Amos ing waosan sepisanan. Cetha sanget bedanipun pemimpin lan panguwaos. andadosaken piyambakipun nepsu. pemimpin badhe nanggapi bilih Amos nyaruwe kanthi leres lan sampun samesthinipun dipun pirengaken.. Sadaya saged sami mitulungi nalika wonten ingkang lepat. Pasamuwan ingkang kinasih. Ambetahaken kaprigelan mirunggan kangge mratelakaken pemut punika. Amos boten nguningakaken bab dhirinipun piyambak. Mangga kita gatosaken. kanthi burus lan bakuh ing pemanggih. boten lajeng mekaten kemawon dumados. Pemimpin boten saged luwar saking tiyang-tiyang ing sakiwa tengenipun. Mesakaken temtunipun? Sampun kaanggep lepat. Kita langkung asring kepingin nglepataken. mbiyantu kita kangge ningali tulusing manah nalika ngemutaken pemimpin. Pemimpin mbetahaken pamanggihipun tiyang sanes supados lampahing pakempalan saged lumampah kados ingkang dipun kajengaken pakempalan punika. enggal ngengetaken supados tumindaking pakaryan enggal pulih.. Bab ingkang dados kekiyatanipun Amos jalaran manah ingkang resik nalika ngemutaken. Pemimpin punika rak manungsa ugi ta? Pemimpin saged lepat.
Nggatosaken tembung. punika nedahaken bilih pangandika punika saestu badhe kalampahan. supados saged ngraosaken pangluwaran ing tembenipun. Amos saweg ngrumiyinaken kabetahaning bangsanipun. “mulane saiki” ing ayat 7. Pancen punapa ingkang dipun ngendikakaken Amos keras. nanging sejatosipun pemut punika minangka pambereg supados nyawisaken dhiri. Pitedah ingkang dipun paringaken kawiwitan kanthi nyumerepaken perkawis ingkang asring dados panggodha ingkang paling kiyat. Sedaya pemimpin punika tetep kasuwun supados tetep mimpin sinaosa wontening pambuwangan.” Kangge ngadhepi panggodha. awit sedaya katindakaken minangka pangabekti konjuk dhumateng Gusti Allah. Boten dipun telakaken kangge mangke. Timotius dipun emutaken supados ambangun patrap ngibadah ing gesangipun. kasuwun supados sami nyengkuyung setunggal lan setunggalipun. Supados namung ningali Gusti Allah ingkang wigati ing gesangipun. para pemimpin ingkang sampun kawawas boten sae tetep kapapanaken minangka pangarsa. Rasul Paul nandhesaken bab panggodha kepingin sugih kanthi ngginakaken tembung “karem arta. Kenging punapa patrap ngibadah ingkang dipun ginakaken kangge ngawonaken panggodha? Awit ing patrapaning ngibadah manungsa katuntun netepi enering manah ingkang utami. Kados pundi saged mbangun niat ingkang burus lan bakuh kados Amos. Kanthi makaten Timotius kawulang supados ngeneraken gesangipun dhateng Gusti Allah kemawon. Manungsa pangabektinipun boten badhe pinanggih leres menawi manahipun nyawang dhateng papan-pan sanes temtunipun.
. Ing ayat punika. lan nindakaken punapa kemawon kanthi tulus. Awit saking punika sedaya warganing bangsa. Amos ngemutaken supados jejering pemimpin kedah ngengetana lara-lapaning pemimpin ingkang saderengipun.ngrumiyinaken kepentinganipun piyambak. Dados wigatining kasugihan punika badhe mapan ing urudan ingkang kantun sasampunipun Gusti Allah. namung Gusti Allah kemawon. nanging tetep kanthi niat ingkang burus? Rasul Paul paring pitedah dhateng Timotius bab caranipun ngengetaken. ”saiki” kedah siyaga. supados nalika nyumerepi pemimpin ingkang lepat kita wantun ngemutaken. Bab punika saged dipun tingali nalika nyebataken asmanipun Dawud lan Yusuf. Kanthi nyebataken kekalihipun. Kanthi mekaten Timotius dados bakuh ing kapitadosan. Panggodha punika kasugihan. utawi ingkang badhe dhateng. Patraping pemimpin ingkang lepat ndadosaken sedaya ing wekdal punika. nanging sapunika. Manahipun kedah namung ngener dhateng sinten ingkang kacaosan pangabekti.
Sanes raosing manah ingkang badhe ndhawahaken. Dados boten namung kanthi nggantos pemimpin ingkang boten becus. Salebeting patrap ingkang awon punika. Ingkang suwau kaanggep boten becus malah saged dados panjurung ingkang ngedab-edabi. temtu gadhah niat kangge dados sae. Dhasaring patrap gesang ingkang bakuh punika kedah kaudi ing gesang bebrayan. punika mujudaken pangabekti ingkang lugunipun namung dhateng Gusti Allah. awit piyambakipun rumaos ingkang suwaunipun kaanggep awon utawi lepat. Kanthi pitados bilih ing kapribadenipun pemimpin ingkang samangke ketingalipun awon. Pikajengan ingkang sae kala wau. kalampah ugi ing gesanging para sadherekipun wau. Kanthi punika kita dipun emutaken bilih prayogi kita nyebar winih ingkang sae. Ing salebeting panyengkuyung kita. nanging ing salebeting manahipun mesthi wonten perangan ingkang prayogi lan sae. Malah manungsa
. Sanadyan pangajeng-ajeng punika namung alit prayoginipun katampia murih kalampahaning kawontenan ingkang sae kawangsulaken malih. Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti. Ing gesangipun tansah ngajeng-ajeng kasaenan sageda kalampahan. Kados Sang Kritsus ingkang kersa nampi manungsa ingkang dosa. pranyata piyambakipun nggadhahi pepinginan ingkang prayogi. Sampun ngantos punapa ingkang sampun nate dipun tindakaken. dhateng arta utawi sanesipun. minangka pangucap sokur kita dhateng Gusti. Satemah nalika wonten pemimpin ingkang lepat. kita sami kabereg suka panyengkuyung dhateng para pemimpin kita. lan makarya sesarengan. dados pakiyatan ingkang wigati. nanging sami dene mitulungi murih sedaya dados sae. temtu sedyaning manah kepingin samidene ngengetaken. Namung dhumateng Gusti Allah kemawon. Satemah sadaya bab ingkang prayogi lan sae dados gadhahn kita sadaya. malah adreng nyuwun supados sadherek-sadherekipun kaemutaken.Sanes pangibadah ingkang ngener dhateng kasugihan. dene kaparingan wewengan saged tetep sesarengan. mracihnani bab kadospundia kemawon manungsa punika awon. Satemah nalika sadaya dados sae. Ing waosan Injil kita dipun bereg nggatosaken dhateng satunggaling tiyang ingkang patrapanipun awon. Lumantar pangandikanipun Gusti wekdal samangke. Niat ingkang kadhasaraken bilih sedaya ingkang kita aturaken ing pakaryan sesarengan dhateng sedaya pemimpin punika. Punapa punika sanes pratandha ingkang sae? Ing gesanging manungsa kanyata gadhah winih gegadhangan ingkang sae. pepenget ingkang dipun uningakaken kinanthenan raosing manah badhe andadosi. kaatag supados nggladhi amangun sedyaning manah ingkang tulus.
2. sedaya saged adamel pulihing citranipun Gusti. 4 Kidung Kesanggeman : KPK 78: 1. Awit sadaya saged suka panyengkuyung kangge ngarah berkahipun Gusti salebeting tentrem rahayunipun.2 Kidung Pisungsung : KPK 33:1-sckp Kidung Panutup : KPK 127:1.2 Kidung Panelangsa : KPK 53: 1. Supados kanthi wewangunaning gesang ingkang kepingin ngener dhateng gesang sae. Amin  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Rum 15:5-7 Pitedah Gesang Anyar : Ibrani 13:17 Pangatag Pisungsung : Jabur 4:5  Rancangan Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK 5 : 1.3
.kaparingan timbalan leladi. punika sageda dados gegambaran panampining gesang kita dhateng tiyang ingkang kaanggep boten sae.
Documents Similar To 11 Khotbah Jangkep September 2010Skip
1.Ngelmu sarengat puniku dadi, wawadhah kang yektos, kawruh telu pan winengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, pramilane sami, sarengat rumuhun.2.Ngelmu tarekat punika dadi, dedalan kang yektos, lamun arsa wruh ing Pangerane, luwih angel marga saking sulit, ati sanubari, sejatine iku.3.Ngelmu kakekat puniku pasthi, weruh kang sayektos, ing wujude Pangeran sipate, nanging Allah tan kena kadeling, katingale ugi, neng sipatireku.4.Dene ngelmu makripat kang luwih, weruh kang samelok, den rumangsa iku ing uripe, sebab urip napas manjing mijil, yaiku sayekti, weruh kang satuhu.5.Lamun merem sipate Hyang Widi, katingal mancorong, lamun melek katingal ing Date, ing salwiring kang katingal kabeh, jembar padhang iki, pratandha Hyang Agung.6.Lamun sira kabeh wus mangerti, ngelmu papat manggon, poma aja mencungul ungase, dipun gemi tanapi den rempit, sayektiku wadi, lir gandrung mangun kung.Katrangan :Tembung sarengat, saking tembung syari’at (Arab) kang asale tembung syara’a. dene tegese tembung syara’a yaiku dalan kang tumuju marang sumbering banyu kang ora ana enteke. Syari’at uga ateges dalan sing lempeng, ora menggak-menggok, uga ateges dalan gedhe. Tembung syari’at miturut istilah tegese sakabehe pranatan agama sing ditetepake dening Gusti Allah kanggo ummat Islam saka Al Qur’an utawa Sunnah Rasulullah saw, sing arupa pangandikan, tingkah solah, utawa takrir ( katetepan).Maqom (tataran, kedudukan) kang paling awal kanggo nggayuh ma’rifat. Minangka dhasar lumadi (mengabdi) marang Gusti Allah, manungsa kudu ngerti dhasare yaiku sarengat (syari’at). Sarengat kanggo ngatur sesambungan manungsa kalawan Gusti Allah, sesambungane manungsa karo manungsa liyane, lan sesambungane manungsa karo jagad saisine. Ngelmune sarengat yaiku ngelmu fiqih, yaiku ngelmu tata carane ngibadah kang bener, ngelmu
iku kudu diliwati sadurunge ngambah tataran sabanjure, lan tataran iku ora kena ditinggalake.Tataran kang kapindho yaiku tarekat. Tarekat saka tembung thoraqo (thariqa) kang ateges dalan lan nunggal teges karo suluk. Tarekat minangka dalan utawa laku kang tumuju marang ma’rifat Allah, mula ngelmu tarekat uga diarani ngelmu suluk, uga diarani ngelmu tasawuf. Ngaji ngelmu suluk kanggo ngaweruhi solah tingkahe napsu lan meruhi sipat-sipate napsu, napsu kang becik lan napsu kang ala.Wong kang ana sajeroning SULUK tegese ngudi anggayuh ma’rifat Allah iku kadhang-kadhang dibukak atine dening Allah engga bisa ngerti macem-macem rahasiane gegaweane Allah utawa rahasiane hukum-hukume Allah (Al Hikam, 43)Lakune kanthi latihan rokhani iku ing antarane dzikir lan wirid (wirid = ngibadah kang ditindakake ing wektu tertamtu.) lumrahe kanthi bimbingan shohib (shohib = guru tarekat, katrangan saka kitab tarjamah Al Hikam : yaiku guru kang paling bagus yaiku guru kang tansah nuprih sira, tegese gemati marang sira lan menangake sira ngalahake liyan. Ora krana siji perkara kang sira wenehake marang guru, tegese guru sing duwe melik marang pawewehe liyan)Kakekat (hakikat) asale saka tembung haqq kang tegese bebener. Ngelmu kakekat yaiku ngelmu kanggo nggayuh marang bebener. Kakekat iku minangka wohe sarengat lan tarekat, manungsa bisa weruh kang sayekti marang Gusti Allah kanthi paningale ati (bashiroh) dudu paningale badan wadhag. Jalaran Gusti Allah iku ora bisa kadeleng. Manungsa mung bisa ndeleng sipat-sipat gegaweyane Gusti Allah.Makripat (ma’rifat) asale saka tembung arofa kang tegese ngerti, weruh, kenal. Weruh marang Gusti kang nitahake. Makripat minangka tataran (maqom) kang paling dhuwur. Lamun manungsa bisa nggayuh tataran iki bakal antuk sesebutan Al Arifbillah. Kanggo nggayuh tataran iki angele kaliwat-liwat. Mula ora saben wong kang bisa nggayuh ing tataran iki. Wong kang bisa nggayuh tataran iku lumrahe diparingi karomah. Karomah yaiku keistimawaan sing ora diduweni wong awam. Wong kang nduweni karomah paningal atine dadi luwih tajem, bisa meruhi samubarang kang sumimpen ing sajroning prastawa utawa kedadean. Wong kang paningal atine tajem dhemen ndeleng tandha-tandha keagungane Gusti Allah, lan bisa ndeleng barang – barang sing dianggep gaib, lan banjur dhemen angen-angen (merenung) nganggo paningal atine sepira gedhene panguwasane Gusti Allah.Lamun manungsa wis mangerteni patang prekara iku aja nduweni watak ujub lan riya’ (sombong), kudu disimpen kanthi primpen, sabenere barang iku wadi (rahasia), lan tansah ngudi sangsaya parek ing ngarsane Gusti kaya wong kang lagi ketaman lara wuyung, gandrung-gandrung kapirangu .TEGESE TEMBUNG :yektos = yekti, temen.rumuhun = ruhun + um = 1. dhisik ; 2. biyen; dipunruhunaken = didhisikake; karuhun = dhisik, biyen.arsa = arep, aptimarga = margi (k), dalan, jalaran, sebab.deling = 1. cetha (katon, krungu); 2. (kw)tembung, gunem; didelingake = ditilingake, dirungokake temenan ; dumeling = cetha banget tumrap swara; 3.
utawa kuningan kanggo meruhi jejeg lan ora; sipat kuping = mlayu banter banget; sipat wong = saben (angger ) wong.melok = katon cetha banget.napas = 1. klawu sulak kuning (tumrap ulese jaran); 2 (Arab) = ambegan, roh (basa rinengga).manjing = 1. (kw) mlebu, lumebu; wis mlebu (ora kena dicopot); 2. ngrasuk ing (agama).mijil = 1. um + wijil = metu ; 2. arane tembang macapat.tuhu = 1. (kw) nyata, temen; 2. (basa rinengga) setya, mantep lan temen; satuhu = sanyata, temenan; dituhoni = setya marang, ora diblenjani; 3. arane manuk (kolik lanang).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nes,_Akershus&oldid=874958"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.47, 16 Novèmber 2013.
Panjenengane Syeh Siroj ‘Arif Billah ngandika wus temen-temen nganggit sapo ingsun ing kitab kang den arani Ushulul Ma’rifat lan ugo di arani Ushulut Tauhid. Lan kitab iku di dadekake kanti pirang-pirang bab utawi pirang-pirang fasal : Dene utawi bab kang sepisan iku nerangake bahasane lafat Bismillah.
kawitane sekabehane perkoro. Lan dadi pusangkasane sekabehane perkoro. Lan ugo dadi kawitane sekabehane kitab awit saking kitab Qur an maring liya-liyane. Dadi yen siro arep mangertene sejatine allah iku kudu mangerteni ing isine lafad Bismillah. Yen siro arep mangerteni alam sak isine iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah. Yen siro arep mangerteni ing isine ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni kembange ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni ing wohe ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni ing pathoane ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing dadunge ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing akehe ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing shalat ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.
Wis cekae arep mangerteni opo wae iku kudu mangerteni ing isine Bismillah sampek mas-alah dhahir bathin awal akhir iku iku kabeh kamot ing Bismillah. Mulo wang lanang wadon iku wajib mangerteni ing artine isine lafad Bismillah. Yen siro kasi ora ngerteni lan ora weruh ing artine Bismillah iku dadi kafir.
Tegese mripat lan atine isih kaling-kalingan, tegese wong iku durung biso ma’rifat billah kang sampurno senajan wong iku mau wus sampurno utowo wus kuncoro alim olehe munduk wus sewu tahun.lan gurune wus sewu guru. Lan kitabe wus sewu kitab. Lan muridewus pirang-pirang ; tegese wus ewon-ewon. Lan biso mlaku ono sakjerone banyusegoro tanpo prahu. Lan biso mlaku sakjerone bumi. Lan biso metu awang-awang tanpo tumpaan. Lan selulup ono ing geni tanpo kroso panas lan biso ngilang. Lan jopo opo wae duwe. Lan ibadahe luweh khusuk yen dongo opo kang dituju teko, tapi wong iku mau kok ora weruh lan ora ngerteni ing artine lan isine lafad Bismillah lan isine huruf lafad Bismillah maka isih kafir ‘Ibdallah. Senajan wong iku turun kiyai utowo turun wali utowo turun turun wong alif lan turun nani pisan iku mau yen ora ngerti ing isine Bismillah ugo isih kafir ‘ibdallah, islame isih ‘Indannas. Dene yen wis ngerteni lan biso weruh ing artine Bismillah lan isine hurupe lafad Bismillah . senajan wong mau turun Jawa utowo turun Cina utowo tiurun Walondo utowo turun butho. Lan senajan wujud Jawa utowo wujud Walondo utowo wuyjud Cina utowo wujud butho utowo wujud Dayak lan sak piturute iku wus Islam ‘Indallah. Mulo yen siro kepengin dadi wong Islam ‘Indallah mbuh wong lanang mbuh wong wadon mbuh tuo mbuh enom podo ngestokno lan nemen-nemenono gulek pangerten mangerteni ing artine lan isine hurupe Bismillah. Pomo-pomo ojo sembrono lan ojo kasi ora ngerti ing isine Bismillah. Yen ora ngerti mongko ora afsoh kabeh amale lan ora diterima deneng Allah, mongko ibadah ora afsoh mongko tobat ora diterima.
anane ahadiyah. Tegese tondo anane dzat sejati. Lan nyatane anane pengeran yaiku nyatane anane Allah belaka. Yoiku kang duweni Cahyo Urip. Urip tunggal kang nguripi iyo iku kang den arani Banyu Nur Alif. Lan den arani banyu sejati. Lan den arani ratu ning banyu. Lan den arani urepe Allah. Lan den arani tunggal karupate. Pati tunggal karo urip. Naliko semono iku Allah durung berahi wujude isih wujud mahdhi tegese wujud kang sakwaca. Tegese tegese iseh wujud tunggal urip tunggal rasa tunggal ora ana liyo-liyo kajobo Allah kang nyata. Ya mangkono iku den arani La-ta’yun tegese durung ono kang ngerteni wujude Allah babar pisan. Tegese isih wujud Dewe tanpo ono kang maujudake urip dewe tanpa ono kang nguripake jumeneng dewe tanpo ono kang Jumenengake. Mula den arani wujud mahdhi
ummat kabeh, Yen saktemene Allah iku naliko durungberahi tegese naliko durung kerso andadeake kabeh alam
nyeritaake Ba’e lafadl Bismillah.
Dene Ba’e lafat Bismillah iku tuduh anane Wahdah. Anane wahdah iku nuduhake sifat sejati. Lan ingkang aran sejatine Muhammad. Lan ingkang aran Hakekate Muhammadiyah. Dadi lamun ana womg kok ngaku Muhammadiyah, tapi kok orak ora ngerteni artine Bismillah iku durung Muhammadiyah sejati. Lan uga den arane nyatane Dzatullah, banjur ana sejatine
sekabehane alam.Dadi ngertiya yen alif ladl bismillah iku kang dadi wijine sekabehane urip lan wijine sekabehane ruh. Dadi wujude apawae lan sekabehane apawae lan sebehane barang kang dumadi iku ora liya mung songka ba’e lafadl bismillah dadi
mangkono Nurullah lan Nur Muhammad iku mahu banjur kumpul dadi suwiji nganti ora kena di bedake babar pisan. Mulane kumpule Nurullah lan Nur Muhammad iku mahu kena den arani kumpule lanang sejati marang wadon
‘aliim. Tegese anane nur iku mau kerana setuhune gusti Allah arep nuduhake marang wong-wong kang den kersaake lan dadi conto saka Allah marang kabeh manusa yen sak temene Allah iku ngerti marang
iya iku nuduhake anane ilmu telu lan asma telu. Karena ilmu telu lan asma telu iku sak temene wis ana Sin kano. Dene kang den arani ilmu iku mangerteni Ahadiyat, wahdat, wahidiyat. Dene kang diarani asma telu
nyataake anane Roh Idlafi. Dene Roh Idlafi iku nyatane anane manusa sejati yaiku sejatine kang jinaten marang sejatine tan kena diwedar yaiku jasat nglimputi badan yaiku nyatane anane af’al sejati. Dene gandenge sin lan mim iku nuduhake anane ‘Alam Arwah lan ‘Alam Misal lan ‘Alam Ajsam lan ‘Alam Insan Kamil yaiku nyatane asmane Allah yaiku nyatane asmane dzat mutlaq. Tegese nyatane Muhammad kang dadi ganti dzat kang nyata. Dadi dzat kang sejatiiku Allah dzat kang nyata iku Muhammad. Lan kena diarani dhahire iku Muhammad. Haqiqate iku Allah. Dadi yen
tingkahe dzat sejati. Mula kabeh iku kena diarani kahanane pangeran lan kena diarani kenyataane Allah ta’ala.
\Dene sejatine Allah iku tan asma Allah sejati iku Dzat. Asma Allah iku Rahman, tegese nyatane Muhammad yaiku
Jisim iku negarane Allah yaiku nyatane asma telu; Jasad, Urip, Allah yaiku kang den arani Asma Telu kang den aku Wujud Tunggal lan den kena diarani Dzat Mutlaq. Dadi badan sak nyawane nyata tunggal banyur kenaden arani
tegese wus ngerti sejatine Allah lan ngerti sejatine Muhammad. Lan wus ngerti sejatine dhahir lan ngerti ing
urip Allah. Lan den arani dhahire kawula bathine Pengeran,” Tegese wus ngerti ing sejatine badan lan ngerti ing sejatine urip,yaiku nyata sejatine bapak lan biyung. Jalaran wus ngerti careme alif, lan careme sin. Banjur nyata wis sekalir kang den basa’ake kayu loro pange siji ˇ rupane yaiku patutane sifat Jalal lan sifat Jamal. Sifat Jalal iku Nurullah yaiku lanang sejati sifat Jamal iku Nur Muhammad yaiku wadon sejati arane. Sifat Jalal iku kuasa ngetoake wesi. Sifat Jamal iku kuasa ngetoake watu yaiku campure wesi lan watu banjur dadi geni à Dene ibarate geni iku campure raga lan urip yaiku kaweruhana kang nyata jalaran ora bakal ana geni yen ora ana wesi lan watu. Lan ora bakal ora anak yen ora bapak lan ibu. Lan ora bakal ana Wahidah yen ora ana Ahadiyah lan Wahdah. Jalaran iku asale metu songka Ahadiyah. Ahadiyah ngelahirake Wahdah
maqame asma kabeh alam maqame Af’al ora ana Af’al yen ora ana asma. Ora ona asma yen ora ana sifat ora ana sifat yen dzat. Jalaran kabeh Af’al, Asma, Sifat iku haqe Dzat. Mula kabeh iku kagungane Dzat. Dadi yen wis bisa fana’ Dzat lan fana’ Sifat lan fana’ Af’al banjur bisa Kamal. Jalaran wus kabeh bali utawa wus manggon ana dzat kabeh. Yen wus bisa kamal banjur bisa Qahaar. Tegese dhahir bathin wus bisa kumpul dadi suwiji lan kena den arani lorone tunggil telune tunggal tunggal dadi suwiji.
sejati lan wadon sejati. Nalika metune wisi lan watu lan campure wesi lan watu yaiku campure banyu nur alif lan banyu nur ba’ iku kena den arani Insaanul kaamil, Kaamilul Insaan. Dene asma rahiim iku arane asihe allah yaiku nyatane badan nglimputi jasad iya aran nyata kang cinaten ing sejatine yaiku ora liya iyo mung metu sangka sifat Jalaal lan sifat Jamaal wis mung iku jalaran iki larangan kawedar sabda larangane kabeh wali mung kudu nganggo isarat kersane Allah Ta’alaa.
Dene Islam iku ana loro. Kang siji diarani Islam Naqish. Kang siji diarani Islam Kamil. Dene kang den arani Islam
den beleh jalaran deweke wis Syahadat Syariat lan wis Shalat Syariat lan wis Zakat Syariat lan wis Poso Syariat lan wis Haji Syariat. Mung Haqiqate durung Syahadat lan durung Shalat lan durung Zakat lan durung Poso lan durung Haji.
Beda karo Islam Sampurna, Islam ‘Indallah. Dene Islam Kamil iku Islam ‘Indallah iku Islam ora mungne selamet tapi Islam mungne pasrah. Dadi sak jiwane sak ragane sak dunyane sak akhirate kabeh wis dudu tanggung jawabe wis den pasrahake menyang sing duwe kabeh ora ngengeh babar pisan, yaiku
ora ngerti kang den sekseni shalate ora ngerti kang den shalate lan ora ngerti jeneng shalat. Zakat ora ngerti kang kang den zakate pasane ora ngerti kang den pasane. Hajine ora ngerti kang den hajine, maka saktemene kudu
mung kari Allah. Wallahu A’lam.
kang isih cilik utawo derajat tukang preman. Dadi geleme nglakoni perinta kerana ana opah. Yen shalat ngarep-arep marang ganjaran, poso ngarep-arep ganjaran, zakat ngarep-arep ganjaran, haji ngarep-arep ganjaran, ngaji ngarep-arep ganjaran, wiridan ngarep-arep ganjaran, maca Qu’an ngarep-arep ganjaran, kabeh kang kerjani uga ngarep-arep ganjaran babar pisan ora ana kang kaliwatan kabeh amale jaluk ganjaran yaiku derajat ‘Ubad arane.
Dene Derajat Muhibbin iku derajate wong demen negese demen marang demen ninda’ake perintahe Allah perkara upah kari sak kersane allah dhahir bathin ora duwe pengarep-arep babar pisan. Kaya mangkono iku derajate Muhibbin, amung
Allah manuta sira kabeh ing ingsun.sak temene sira kabeh gelem ninda’ake marang perintah perintahe gusti Allah kaya oleh ingsun ninda’ake sira kabeh bakal den trisnani marang Allah lan den ngapura kabeh keluputane dhahir utawa bathin.
Dene Derajat Muttaqiin iku derajat wong kang pada wedi marang Allah malah-malah deweke iku kabeh pada ngrumangsani dadi kawuka uen kasi ora ninda’ake perintah perintahe Allah kuwatir di seksa utawa den bendoni utawa di uring-uring ora kerana ngarep-ngarep opah,
tegese pada nindakno kang dadi perintahe Pengeran ira kabeh yaiku kang dadekake ing sira kabeh lan kang dadekake ing wong-wong kang sak durunge sira kabeh yen pancen sira kabeh iku pada dadi wongkang taqwa tegese wedi marang siksa lan bendu. Sira kabeh pada wediyo temenan marang
tata krama marang Allah. Deweke rumangsa dadi kawulane Allah tunduk marang Allah. Shalate anteng atine rasa taqwa, tegese wedi marang Allah Ta’ala, kuwatir yen kelupytan lan andap asor marang Allah kanti dingklukake raine tansah nyuwun maring Allah. Lan tansah eling maring Pengeran lan kanti nyuwun tinarimane amal lan nyuwu supaya den bales amale kanti di paringi suwargo kang
iku ora. Lan percaya yen Allah pengeran iku gusti sababe olehe kaya mangkono iku gondelan karo dawuhe Allah Ta’ala, katerangan ana
wong-wong kang pada percaya yen Allah iku pengeran, lan pada nglakoni wong-wong iku mau ing kabecikan, lan wong-wong kabeh iku maupada duweni bagian suwarga. Iyo suwarga iku panggonan ni’mat kang akeh nganti tekane ni’mat iku mau den serupa’ake koyo miline bayu bengawan lan kabeh ni’mat iku mau pinongko kangge rizqine wong ahli suwarga kono, yaiku wong Derajat Shalihiin.
Dene Derajat ‘Aarifiin iku derajate para nabi lan para wali, yaiku derajat wong kang ngerti bakale lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti omahe lan ngerti manggone ngerti papane lan ngerti mapane lan ngerti lungane lan ngerti baline lan ngerti mulehe. Dadi banjur ora rumongso duwe bekal lan ora rumongso duwe gawe lan ora rumongso duwe dadi, lan ora rumongso duwe omah, lan ora rumongsa duwe manggon, lan ora rumongsa duwe papan, lan ora rumongsa duwe lunga, lan ora rumongsa duwe bali, lan ora rumongsa duwe mulih, lan ora rumongsa duwe mapan, lan ora rumongsa duwe wujud, lan ora rumongsa duwe rupa, lan ora rumongsa duwe seneng, lan ora rumongsa duwe nikmat, lan ora rumongsa duwe marem, lan ora rumongsa duwe polah sak piturute. Jalaran kabeh iku mau mung kgungane Allah. Kerana kabeh mung wujud ‘Adam. Sing ‘Adam wujude, sing wujud ‘Adame aja maneh kok Amal Duweha, wujud wae ora duwe apik ora duwe, ola ora duwe, urip ora duwe. mula kaya mengkono iku pada retinana sing temenan.
\Yen kasi ora ngerti banjur ngaku barang dudu otheke iku jajal pikiren sing temenan mumpung durung kebacut. Dadi yen sira bisa ngerti yen sejatine wujud iku wujude Allah, kena den arani ngerti sejatine awak dewe, banjur ngerti ing sejatine Allah, yaiku kena mangkono iku mula Allah dawuh mangkene;
isih ngaku barang dudu otheke. Yen ngaku barang dudu otheke dudu jeneng Arifin. Lan bakal den jegoke karo sing duwe, nanging sa’rehne Allah Ta’ala iku adil banget cara 0mah sing biasane amur Allah iya amur Allah. Sing biasane omah amor mahluq iya omah amor mahluq wis mung nguno iku. Wallahu a’lam.
\ Siji iku den arani Iman Ikrar. Dene iman iqrar iku den arani iman wong ahli syare’at balaka, terima angger wus ngucapake ing dalil Qur’an yaiku;
kaparingan marang kanjeng nabi Muhammad kangge pedoman nuntun marang ummat kabeh. Lan percaya anane kanjeng nabi Muhammad iku petugase Allah katugas mimpin ummat kabeh ajak marang kajujuran. Lan percaya anane dina akhir iku ana piwales kabeh kang den lakoni ana donya. Lan percaya anane pesthen olo becik saking Allah, bejo celaka uga saking Allah, bungah susah uga saking kersane Allah. Kabeh iku mau uga isih Iman wong Ahli Syare’at.
\ Telu iku den arani Iman Tashdiq
utawa hadits iku kabeh uga Iman wong ahli Syare’at.
\ Papat iku den arani Iman Yaqin. Dene iman yaqin iku kebagi dadi loro. Siji iku den arani Iman Haqqul Yaqin, dene Iman ‘Ainul Yaqin iku imane wong ahli thareqah, dhahire kanti kerja mempeng kanti ridlane Allah percaya marang Allah kang paring apa kang diseja lan paring dalan kang bener yaiku dalane sowan marang ngersane Allah Ta’ala kanti depe-depe tapi durung bisa mangerteni menyang sejatine Allah Ta’ala.
\ Dene Iman Haqqul Yaqin iku imane wong ahli thariqah maneh yaiku percaya marang sejatine Allah kanti adab, tegese tata krama lan depe-depe marang sejatine Allah kanti ngeningake pikiran lan eling marang sejatine Allah iku
nanging durung tumeka Fana’ sampurna lan durung bisa Baqa’ keyaqinane isih didadekake
yaiku wong sing ngerti haqeqate sejatine Allah lan ngerti asale tegese ngerti bakale lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti manggone lan ngerti panggonane lan ngert lungane lan ngert baline, lan ngerti tekane lan ngerti asale maneh. Tegese asal Dzat yo bali marang dzat asal siji yo bali marang siji,mapan siji papan siji amung siji pisah siji dadi wujud tunggal urip, tunggal rupa tunggal aran, tunggal gawe, tunggal roso tunggal. Tegese tanpa pisah tanpa amung kajabo mung tunggal. Dadi ora mlaku ora mandeg ora obah ora meneng ya iku kang diarani imane wong ahli hakekat. Sifate 20 wis ono kono tanpo nganggo .
\ (6)Enem iku ugo den arani Iman Tauhid lan den arani Iman Hakikat tegese, percoyo suwijine Allah dadi kabeh alam sak isine ora ono, tegese alam ora ono isine ora ono, jasad ora ono urip ora ono wujud ora ono, rupo ora ono,aran ora ono gawe ora ono, mung kari Allah bloko kang ono. Dadi ora ono loro kari siji yoiku kang den arani iman tauhid, Tegese iyo mangkono iku iman wong ahli tauhid lan wong ahli hakikat kang sejati.
gawene lan mangerteni dadine, lan mangerteni panggaweane lan mangertene wujude lan manerteni rupane lan mangerteni jenenge , lan mangerteni manggone, lan mangerteni kang dinggoni, lan mangerteni lakune, lan mangerteni kang dilakoni, lan mangerteni kang mlaku sak piturute, yoiku aran Ma’rifat. Percoyo koyo mangkono iku keno den arani iman Ma’rifat. Yen ngerti kabeh mangkono iku mau kanthi mbarengi hakikote banjur dadi iman ma’rifat lan iman hakikat lan keno diarani ahli hakikat lan ahli ma’rifat lan ugo diarani Iman Kamil.
\ Dene iman kang nomer wolu(8) iku den arani Iman Hakekat uga neka diarani iman sejatine, sejatine iman utawa den arani Iman Ghaib. Tegese yaiku iman wong ahli Ghafirin. Dene iman ahli ghafirin iku
\ (9)Sanga iku den arani Iman Ghaib. Dene iman ghaib iku kudu percaya marang ghaib lan kudu ngerti ghaib, soale percaya iku kudu ngerti disik, jalaran ora bisa iman marang sejatine Allah yen durung ngerti menyang Allah. Sejatine kang diarani wal ladziina yu¢minuuna bil ghaibi yaiku wong-wong kang ngerti ghaib lan sing bisa yuqiimuunash shalaah, yen ora ngerti ghaib ora bisa iman ghaib, yen bisa iman ghaib banjur bisa diarani yuqiimuunash shalaah. Sak temene kang diarani ghaib iku Allah sing Akbar iku Alam. Yen wis iman Allah lan Akbar tegese wis kumpul Allah lan Akbar. Akbar banjur ghaib tegese akbar ilang kari Allah yaiku jenenge shalat, yaiku sing diarani yuqiimuunash shalaah, dadi yen
\ (10)Sepuluh iku den arani Iman Ghaibul Ghaib yaiku uga imane Arifin lan den arani iman samare-samar Hu aku Allah, ucape wujud Wujude
telas akherat telas. Kabeh telas mung kari Allah kang ana Allah kene Allah kono Allah iko Allah iki Allah sak piturute.
\ (11)Sewelas iku den arani Iman Baqa’ yaiku langgenge iman tegese tetepe iman urip iman mati iman melek iman turu iman iman mlaku iman mandek iman obah iman meneng, iman tegese percaya lan eling ora pedot babar pisan. Yaiku mangkono iku kang den arani Iman Baqa’. Wallahu a’lam.
\ (12)Rolas iku den arani Iman Baqa’ul Baqa’, iku uga imane Arifin yaiku wong sing ora tau metu songka Allah lan songka bumi Allah babar pisan.
\ (13)Telulas iku den arani Iman Kamil, uga diarani iman wong
ina sing alak den bendone Gusti Allah. Mula aja sok ina wong sing deweke ora ngerti.
\ (14)Patbelas iku den arani Iman Kamil Mukammil lan uga kena dene arani imane ahli ‘Arifin maneh iya iku terkadang kelakohane kaya wong gendeng, terkadang kaya wong kepalang, terkadang kaya kere, terkadang kaya wong belontah wis laku
lan ngerti ngisyiq ngasyiq mangsyuq; lan keno den arani ngerti wijine nganti tukule nganti woh nganti dadi wiji maneh, lan ngerti kumpule ngerti pisahe ngerti kumpule maneh nganti dadi siji nganti wungkul maneh.
Pokoke di arani Iman Kamil Mukamil iku dadi awit asal songka wungkul dadi wumgkul maneh, wis Hu aku Allah, lan Hu Dzat kena den arani dhohire neng koplek, sejatine neng
orotarwiyah, dadi iya neng alas iya neng kuto iya neng komplek yaiku luweh nyamari, tegese yen wong kang durung ahli ora biso ngerti sejatine wong iku .sing ngerti sejatine wong iku wong amor Allah lan wong seng amor nurullah belaka, iku uga klebu iman wong ahli Arif yaiku para nabi para wali para mukmin haq. Yen wong bisa iku suk
Tegese den arani Ahadiyat iku isine ora ana liyo-liyo kajobo mung Allah belaka. Dadi Ahadiyat iku kena diarani omahe Allah, lan kena diarani negorone Allah, lan kena diarani alame Allah. Nalika berahe alam ahadiyat iku kena den arani Lata’yun, tegese durung ana kang ngerteni marang suwijine Allah Ta’ala. Nalika semono iku kena diarani isih gung liwung lan lan kena diarani isih wang-wang wung-wung ora ana opo-opo babar pisan sing ana isih Allah belaka. Dalile mangkene Allaahu wahdahu laa syariikalahu: artine nalika ahadiyah iku ora ora ana opo-opo sing ana
Qul huwallaahu ahad. Artine mangkene, Dawuhno Muhammad marang umat kabeh yen sejatine Allah iku malika isih ahadiyah sing wujud isih Allah Ta’ala dewe# tegese nalika ahadiyah iku langit bumi durung ana kena den arani jagat duirung ana, srengenge rembulan durung ana, kabeh alam uga durung ana, dunya durung ana, akherat durung ana, suwarga neraka uga durung ana, kabeh makhluk durung ana, sing ana mung Allah dewe, wujude wujud dzat durung ana sipate, Sipate isih sipat Jalal. Dadi isih wujud Tunggal urip, tunggal rasa tnggal, tegese wujud dewe tanpa ana kang maujudake jumeneng dewe tanpa ana kang jumenengake urip dewe tanpa ana kang nguripake awal tanpa ana kawitane akhir tanpa ana pungkasane siji ora sangka wilangan kidhik. Iya koyo mangkono iku kang den arani Wujud Muthlaq kelawan Ithlaq lan kena den arani Wujud Mahdli tegese sing wujud isih sakwecone Allah Ta’ala belaka, yaiku ora ana liyo-liyo maneh kajobo mung Allah dewe.
Dene wujude Allah Ta’ala naliko iku wujud Khiya’ tegrse wujud padang gumilang ora koyo padange srengenge lan ora koyo padange rembulan lan ora koyo padange lintang lan ora koyo padange damar babar pisan, ora kang madani sekabehane kang wujud ono alam duniya iki, yaiku den arani wujud nur tegese wujude nurullah kang den arani Nur Jati tegese wujude sejatine
yaiku suwijine Allah Ta’ala arep karsa nyataake sifate Allah Ta’ala lan nyataake kuasane Allah Ta’ala lan nyataake kersane Allah Ta’ala maka banjur kersa nyataake wujude sifat Nurullah kang diarani sejatine nur Muhammad yaiku kang den arani Muhammadiyah lan kena den arani sejatine nur Muhammad lan kena den arani sejatine Muhammad. Dadi bener arane nyataake wujude sifat. Tapi sipat mau isih sinimpen ing dalem dzat tegese nur Muhammad isih sinimpen ingdalem nurullah lan den arani nur Muhammad isih sinimpen ingdalem lintang Johar lan kena den arani dhahir isih sinimpen ingdalem bathin, bathin sinimpen ingdalem ghaib. Dene wujude
lan urube ora koyo urube dimar lan ora koyo urube listrik, padange ora ana kang
iku contone asale nurullah. Banjur nurullah nglaherake lintang Johar, lintang Johar nglaherake nur Muhammad nuqath
kabeh alam iku lintang Johar. Lan kena den arani wijine alam iku nur Muhammad.mula ngertiyo naliko wektu Ladzi. Tegese kang den arani wektu Ladzi iku naliko waktune Allah Ta’ala arep kersa nglaherake nur Muhammad kanti sampurno tegese arep sampurnaakekeberahehane iyo iku kerso ngetoake cahyo murub olehe ngetoake songko lintang Johar kang arani sejatine nurullah iyo mau tumetese dadi ruh idlofi yaiku calon dadi
tumetis dadi nuqadl ghaib kang calon dadi rasane nur Muhammad. Nuli ngetoake cahyo luhur utowo diarani nur luhur, olehe ngetoake ugo songko nurullah kang diarani lintang Johar
ana kang mbandingi lan tanpo ana kang madani rupane agung tur luhur yaiku nur Muhammad arane. Latelu-telune nur telu iku mau banjur den dade’ake suwiji dening Allah Ta’ala.
mau kanti sampurno nuli keno den arani wujude nur Muhammad iku wus sampurno. Nuli deb asmani dening Allah Ta’ala nurul
tegese mulai ketingal keberahehane Allah Ta’ala. Dadi wektu semono iku keno den arani dzat wus
Innallaaha khalaqa kulla syai-in wahdahu.
Artine suwijine Allah kersa dade’ake opo wae iku mung suwijine Allah dewe tegese mung kersane allah dewe lan kuwasane Allah dewe. Tammat.
den arani sifat sejati. Nurullah den arani lanang sejati, nur Muhammad den arani wadon sejati.
Koyo dene kumpule lanang sejati marang wadon sejati. Tegese kang aran alam wahidiyat iku yen
wadon sejati. La waktu samono iku ngetengake kabeh alam.mulo den arani kumpule nurullah lan nur Muhammad, banjur ana patutane yaiku kabeh alam sak isine.
Dadi kabeh alam sak isine iku kena den arani patutane nurullah lan nur muhammad, tegese kumpule nurullah lan nur Muhammad. Lan kena den arani wujude alam kabeh sak isine iku patutane careme Nurullah lan nur Muhammad.
Dadi kena den arani ora ana alam kabeh sak isine yen ora ana wahidiyat, ora ana wahidiyat yen ora ana wahdat, ora ana wahdat yen ora ana ahadiyat. Lan ora ana af’al yen ora ana asma, ora ana asma yen ora ana sifat, ora ana sifat yen ora ana dzat. Mulo ngertiyo yen kabeh iku mau sak temene mung kagungane Allah. Mula ojo pisan-pisan ngaku duweni. Jalaran kabeh iku mung kagungane Dzat iyo iku Allah.
Dadi kabeh akbar iku mung kagungane Allah, dadi yen wis eling lan wis ngerti banjur dumunung yen kabeh alam lan wahidiyat lan wahdat iku mung kagungane Ahadiyat, tegese kagungane Allah belaka. Yaiku kena den arani Sampurnane Syahadat lan Sampurnane Takbir lan
sampurnane Iman lan sampurnane Tauhid lan sampurnane Ma’rifat lan sampurnane Ilmu lan sampurnane Urip lan sampurnane Pati lan sampurnane Sampurna.
Jalaran koyo mangkono iku kena den arani ngerti asale asal ngerti, gawene ngerti, dadine ngerti, anane ngerti, ilange ngerti, omahe ngerti manggone ngerti, kang digone ngerti, papane ngerti, mapane ngerti lan ngerti lungane lan mulehe ngerti, tekone ngerti, kang den tekone ngerti, pisahe ngerti, kumpule ngerti, pecahe ngerti, wutuhe ngerti, wungkule.
Dene Allah dadekake kabeh kang dumadi iyo mung suwijine Allah dewe, dalile dawuhe Allah Ta’ala mangkene;
mangkene: Sak temene ingsun dadekake ing siro kabeh iku mung suwijine ingsun dewe, lan ingsun dadekake ing siro Nur Muhammad iku karono arah perselane kagungan ingsun lan ingsun dade’ake ing sekabehane kang dumadi iku karono perselane kagungan iro nur Muhammad, lan sak temene kang nguasani kabeh kang dumadi iku mung Allah Ta’aladewe.
Dene sakwuse sampurno dumadine nur Muhammad antoro seket ewu taun iku den simpen ono ing ndalem nurullah iku mau. Tumuli suwijine Allah Ta’ala banjur hadir ono arae nur Muhammad iku mau kanti dawuh mangkene; Alastu birobbikum artine “ Opo dudu Ingsun tho pengeran nur Muhammad” ing mriku nur Muhammad tumuli inggal-inggal matur marang suwijine Allah Ta’ala, aturane mangkene Qaluu balaa artine olehe matur nur Muhammad mangkene: O...inggih panjenengan Dalem meniko gusti pangeran adalem, tumuli nur Muhammad inggal-inggal sujud marang suwijine Allah Ta’ala. Olehe sujud rambah kaping limo suwene mangso seket ewu taun yaiku aweh isyarat yen
Fayakuun artine sakabehane alam ing wektu semono iku sakkolo banjur ketingal wujude alam kabeh kanti jodo-jodo suroh ukure koyo wujude langit lan wujude bumi lan wujude ngrengenge lan wujude rembulan lan wujude suwargo lan neroko lan wujude opo wae kang wujud ono alam donya lan kang wujud ono alam akherat. Yaiku Ta’ayun Tsani arane, tegese wus keingal kagunge Allah Ta’ala kelawan diweruhi sekabehane alam yaiku kang den arani Alam Akbar lan den arani Alam Wahidiyat. Tegese kang den arani alam Wahidiyat iku suwijine Allah Ta’ala wis kersa andade’ake sekabehane alam lan wis kersa ngeratoni sekabehani alam.
Dene sipate Allah Ta’ala sakwuse ono alam wahidiyat iku Qahar, tegese wis murba wasesa. Mula disebut sekabehane alam , jalaran iku kabeh siji sijine isi isene alam , dene kabeh iku kena den arani wadah utowo den arani omah utowo den arani negoro utowo den arani
kerono wujude iseh Dzat Sejati durung ono Sifat lan durung ono Asma lan durung ono Af’al. Banjur alam
kang akher iku den arani Sifat Jamal nyata dadi mangsine, yaiku nata’ake wujude Asma telu kang den arani aku wujud Tunggal.
Dene Ha’-e lafadl Allah iku den arani sifat Kamal nyata dadi dawuh yaiku nyata’ake wujude Af’al.
Sakwuse mangkono banjur nur Jati nglaherake sifat, banjur kena den arani Dzat nglaherake Sifat. Tapi anane dzat nglaherake sifat iku mung supoyo ketingal wijude Dzat. Dadi kena den arani lahire dzat iku sakwuse ono sifat. Dadi kena den arani anane nama bapak iku sakwuse ono anak.
Dadi sejatine Ahadiyat iku nglahirake Wahdat, tapi ora ketingal wujude Ahadiyat sak durunge ono Wahdat. Ora ketingal wujude wahdat sak durunge ono Wahidiyat. Ora ketingal wujude Wahidiyat sak durunge ono alm arane. Nanging hakekote sifat, asma, af’al ora maneh kajobo uteke dzat lan wujude dzat lan rupane dzat lan arane dzat lan panggonane dzat. Mulo mangertiyo yen sejatine Allah iku Dzat Sejati utowo anane Dzat Sejati. La yen Muhammad iku Sifat Sejati, anane yaiku anane nyatane Dzat Muthlaq. La Adam iku anane Rasul Jati lan anane Asma Jati.
Dene manuso iku anane Roh Idlofi yaiku anane Af’al Jati, dadi Allah iku dzat yaiku kena den arani Pengeran. Dene Muhammad iku sifat lan kena den arani Keratone Pengeran. Dene manuso iku Af’al, kena den arani Omahe Pengeran. Mulo banjur kena den arani Allah iku dzat, sifat, af’al. Dene Muhammah iku kena den arani
Mulo den arani Allah dzat, sifat, af’al jalaran dzat iku tegese bisa nyata’ake wujude sifat Jalal, yaiku dzat sejati arane, dene kang den arani sifat Jalal iku lintang johar arane, utowo den arani Johar awal, utowo den arani nurullah, utowo den arani nur Jati.
Banjur nurullah bisa nyata’ake wujude sifat Jamal yaiku nur Muhammad arane. Tegese bisa nyata’ake rupane dzat kelawan rupa kang
iku tegese bisa nyata’ake gawe lan penggawehan kang tanpa kuciwo.
Dene anane Muhammad olehe den arani wujud, ilmu, nur syuhud, iku tegese wujud iku bisa nyata’ake wujude Dzat Mutlaq. Yaiku wujude alam kabeh sak isine. Tegese ilmu iku nyata dadi wadahe dzat utowo den arani negarane Dzat utowo den arani keratone Dzat utowo den arani omahe Dzat. Tegese nur iku nyata dadi cahyane Dzat, tegese syuhud iku nyata dadi peningale Dzat, tegese nyata dadi kenyatahane Dzat.
Dene Adam olehe den arani qolam, rasa, urip, budi iku tegese qolam iku nyata anane akal, tegese rasa iku nyata anane eling, tegese urip iku nyata anane ruh urip anguripi, tegese budi iku nyata anane pakerti picoro lan penggawe kang ketingal mata.
Dene manuso olehe den arani wadi, madzi, mani, maningkem iku tegese wadi iku nyata dadi abange nitra, tegese madzi iu nyata dadi kuninge nitra, tegese mani iku nyata dadi puhihe netra, tegese maningkem iku nyata dadi irenge nitra.
Bab. Kaping Wolu: Nerangake Anane Wahdat
Utawi bab kang kaping wolu iku nerangake masalah anane wahdat nglaherake wahidiyat sampun sak isine yaiku anane kabeh alam sampe’ anane manuso kabeh. Yaiku anane
bisa nyata’ake anane pangucap lisan. Mulo lafad Muhammad iku kena den arani bisa nglaherake jisim, jasad, badan wong, jalaran Muhammad iku bisa nglaherake geni, angin, banyu, bumi.
Dene geni iku bisa nyata dadi kulit, daging, getih mulo nmyata panas. Dene bumi iku bisa dadi wulu, kuku, balung sungsum banjur bisa dadi toto tentrem. Dene angin iku bisa nyata dadi napas, nupus, roh, roso, banjur bisa dadi nyata obah osek. Dene banyu iku bisa nyata dadi paningal, panggondo, pangroso banjur dadi bisa nyata sampurno. Dene sampurnone kabeh iku mau lan kumpule kabeh iku mau banjur kena den arani jisim, jasad, badan wong.
maneh, nyata anane gigir yo rusak maneh, nyata suku yo rusak maneh.
Dene anane den arani jasad iku wujud balung
Dene anane den arani wong iku anane ambu iku nyata ono irung. Dene anane werno iku nyata ono mata. Dene anane roso iku nyata ono kuping. Dene anane konotho iku nyata ono lisan.
Dene kabeh iku mau wis bisa sampurno lan wis bisa sirno sekabehani sifat 20 . Sifat 20 wis ono kono banjur kena den arani dzikir
lan eleng lan ngerti yen sa’temene kanjeng nabi Muhammad iku petugase Allah.
Dene kang aran dzikir Thoreqat iku eleng lan ngerti isine kalimat “ laa ya’budu illallaahu ” tegese eleng lan ngerti ora ono kang wajib den tha’ati dhahir sampek bathin kajobo mung Allah.
Dene kang arani dzikir hakekot iku eleng lan ngerti isine kalimat “ laa maujuuda illallaahu ” tegese eleng lan ngerti yen sa’temene ora ono kang ngerti kajobo Allah.
Dene kang aran dzikir Ma’rifat iku eleng lan ngerti isine kalimat “ Laa ya’rifu illallaahu ” tegese eleng lan ngerti yen sa’temene ora ono kang ngerti kajobo mung Allah.
Mulo ngertiyo sa’temene yen siro arep dzikir patang perkoro iku kudu ngerti asal mulane, tegese ngerti bakale lan ngerti gawene lan ngerti omahe lan ngerti manggone lan ngerti papane lan ngerti mapane lan ngerti lungane lan ngerti mulehe lan ngerti tekane pisahe lan ngerti kumpule lan ngerti pecahe lan ngerti wungkule yen wis mangkono banjur keno den arani wis sampurno, yen wis sampurno banjur keno den arani Dzikir Bathin.
Dene dzikir bathin iku kudu nganggo prabot 5 yaiku:
1. Lisan, 2. Ati, 3. Roh,
Dene carane praktek iku lisane kudu ngucapake Laa
Lan sejatine Urip iku uripe Allah, banjur rosone iku eleng lan ngerti sa’temene roso iku rasane Allah, banjur rosone roso iku kudu eleng Ahadiyat, Wahdat, Wahidiyat. Yen
anane dzat sejati lan kena arani Allah isih ghaib lan yaiku anane Allah naliko durung beragi yaiku Allah isih
Allah arep nyata’ake wujude Dzatullah yaiku katon gumebyar padang tanpo wangenan, tanpo wekasan kang den arani nurudz dzati, tegese nure Allah kang jejuluk lintang Johar kang bisa nglaherake nurush shifat kang bisa nyata’ake wujude sifat, iyo wektu semono iku kena den arani sifat isine sinimpen ingdalem Dzat. Lan kena den arani sifat isih ghaib lan kena den arani sipat durung ono. Sing ono isih dzat sejati lan sifat sejati sejatine sifat.
Mulo Alip iku kena den arani Alip Dzatul
Thalabiyat lan kena den arani Lam Islamiyat.
Banjur Ba’e lafad albismillah iku den arani Kawitan.
iyo iku Nurudz Dzati tegese Nurullah. Nurullah banjur nglaherake Wahdat. Dene wahdat iku ketingal koyo wadah, ugo gedene tanpo wekasan banjur wahdat nglaherake nur murup utowo wahdat iku nyata’ake wujude nur murup tumetes dadi roh Idlofi pinungko dadi wadahe
tumetes dadi nur Muhammad, yaiku wujude koyo koco kang bening tur kang bersih mencorang kang padang rupane agung luhur tanpo ono kang bandingi kang den arani cahyo luhur kang dadi wijine sekabehane alam. Sakwuse mangkono
Banjur kapanjengake marang roh idlofi kelawan sampurno lan yaiku kang den arani Teluning Tunggal. Banjur kena den arani wus sampurno wujude nur Muhammad. Banjur nur Muhammad iku mau dinamani Nurul Hayat Muhammad tegese wujud padang tur urip tur dialam banjur ketingal nyata sifate Allah kanti sampurno yaiku kang den arani Ta’ayun Awal. Sakwuse mangkono banjur Nurul Hayat Muhammad yaiku den simpen dening Allah den sinempen ingdalem Nurullah.
putri ono ing dalem kamar kakumpulake karo kemanten kakung.
Dene kemanten kakung iku den arani Nurullah kang den ibaratake lanang sejati utawa den arani lanang sejati. Dene kemanten putri iku diarani Nurul Hayat Muhammad kang den ibaratake wadon sejai utawa diarani wadon sejati.
Dene kumpule Nurullah lan Nur Muhammad iku mau kasi ora kena den beda’ake wujude lan ora kena den bedaake rupane ingga lawase kasi teka mongsa
wo inggih jeandiko meniko gusti Pangeran dalem. Mulo ono tembung jowo kumpule lanang sejati marang wadon sejati, iku den tembungake rabi yaiku asal miturut naliko kumpule Nurullah lan nur Muhammad. Banjur ono pandangu alastu birobbikum iku mau. Sakwuse mangkono banjur nur Muhammad sujud marang suwijine Allah Ta’ala tanda bekti marang suwijine Allah Ta’ala , lawase ugo
Yaiku kerono syukur ni’mat anane kumpule lanang sejati marang wadon sejati kang den arani Nurullah lan nur
kerono shalat iku dadi tanda bekti syukur ni’mat anane kumpule lanang sejati marang wadon sejati. Tegese iyo iku kumpule urip lan raga, dene urip iku den arani lanang sejati. Laa rago iku den arani wadon sejati.
Mulo shalat iku kudu eleng urip lan rago iku mung kagungane Allah. Yen ora eleng koyo mangkono iku dudu shalat. Dadi kang jeneng shalat iku ora keno wujud loro, kudu wujud tunggal urip tunggalmung kariAllah Ta’ala dewe, iyo koyo mangkono iku isi isine Ba’e lafad
lan Asma Telu. Den kang den arani Ilmu Telu iku pengertian mangerteni Ahadiyat, wahdat, wahidiyat. Dene kang den arani AsmaTelu iku Allah, Rahman, Rahim utawa den arani Allah, Muhammad, Adam utawa den arani Allah, Urip, Jasad. Tegese ahadiyat nglaherake wahdat, wahdat nglaherake wahidiyat.tegese ahadiyat iku lata’yun, tegese wahdat iku ta’yun awal, tegese wahidiyat iku ta’yun tsani. Mula sak wuse sampurna wujude nur Muhammad lan sakwuse den dangu lan sakwuse nur Muhammad sembahsungkem tanda bekti marng suwijine Allah Ta’ala. Banjur suwijine Allah Ta’ala dawuh kun fayakun. Banjur sak kolo alam wahdat nglaherake patutone iyo iku wujud wadah kang den arani alam wahidiyat. Banjur suwijine Allah Ta’ala dawuh mangkene
Banjur sak kolo wahidiyat nglaherake kabeh alam sak isine, banjur ketingal kaluhurane Allah Ta’ala kanti den weruhi kabeh alam iyo iku kang den arani Ta’ayun Tsani. Dene kang arani nglaherake alam Wahidiyat iku ana pirang-pirang alam. Dene katerangane ana bab kang keri. Wallaahu a’lam.
Bab. Kaping Sepuluh: Nerangake Pangerane kabeh Alam kang
Utawi bab kang kaping sepuluh iku nerangake pangerane kabeh alam kang
kang den arani alam arwah iku tegese wadah. Dene isine alam arwah iku sekabehane roh kang dadi rohe barang-barang kang urip kanti bernyawa. Dene sekabehane roh nalika isih den wadahi alam arwahiku isih tunggal rupane lan tunggal wujude. Dene wujude mung kaya banyu kentel dene rupane putih wis mung ngono iku kabeh nyawa.
Dadi ora ana bedane rohe para Malaikat lan rohe para Nabi lan rohe para ‘Ulama’ lan rohe bajingan lan rohe asu lan rohe ketek lan rohe celeng lan rohe apa wahe. Mula ojo pisan-pisan siro kabeh rumongsa luwih bagus lan luwih lulur lan luwih sampurno, jalaran roh iku nalika isih den wadahi ana alam arwahe isih tunggal wujude lan tunggal rupane ora ana bedane babar pisan, lan kabeh iku mung kagungane Allah. Lamun kasi rumangsa luwih luhur lan luwih bagus lan luwih sampurna
lan den beda’ake wujude lan den beda’ake rupane. Dene rupane sakabehane roh iku mau sak wuse ana alam Mitsal ana kang putih lan ana kang abang lan ana kang kuning lan ana kang ijo lan ana kang biru lan ana kang ireng lan ana kang dadu.
Lan waktu sewmono iku wus den arani pisan karo kang anduweni tegese kang kanggonan roh iku mau lan wus den pesti pisan masalah kederajatane lan sugih miskin lan bejo cilokone lan pati urip. Mula arane nalika semono iku wus nreima pandum nalika semono iku kana den arani nompo Qadrat Tanjizi tegese Pesten kang ora
kanggo madahi roh iku Jisim arane, lan roh kang wus den wadahi jisim, jisim opo wae buh jisim alus buh jisim
arani Alam Insan Kamil iku ugo wadah, yaiku kanggo madai sing wujud rupa manuso kang sampurno tegese manuso sing wis wujud sampurno. Tegese jasat lan gaotone wis komplit roh lan akale wis komplit dene kang arane Kamilul Insan iku menungsa kang wis sampurna sekabehane dhahir batin amal lan ilmune, pati lan urip.
Tegese yaiku manungsa kang ngerti asale lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti uripe lan ngerti patine sak piturute yaiku kang den arani Insan Kamil utawa den arani Kamilul Insan.
Dene kang den arani Alam Donyo iku ugo keno den arani wadah, tegese yaiku wadah kang isine iku mau werno-werno, tapi werno-werno iku ora ana kang luwih nyenengake mungguhe Allah. Yaiku isine mung sarwo kuciwo adon-adon kang sarwo konco yen sugih iyo mung sugih sengsoro yo sugih susah sugih kangelan sugih cobo sak piturute. Mulo sak temene manggon ana alam donyo iku mungguhe wong ahli Allah ora ngrasake krasan jalaran saking rupake donyo koyo-koyo upama kon milih manggon ana Alamul Ulwi tapi rehne ora kena mileh
dadi banjur ana longgare. Dadi wong ahli Allah iku lamun amor mahluk rumongso ora betah.
Dene wong ahli akherat iku ugo ora betah manggon ana alam, jalaran deweke rumongso ora nikmat koyo-koyo gandrung banget marang akherat, margo akherat iku ana panggonan nikmat, yaiku suwargo. Dene ahli donyo utowo wong ahli donyo iku wedi mati lan wedi akherat adoh banget elinge marang Allah jalaran saking gandrunge perkoro donyo kasi lali marang Allah lan lali akhirat. Dene alam donyo iku kapirang dadi papat, yaiku:
i) Den arani alam donyone jin.
ii) Den arani alam donyane syetan.
Dene kang den arani Alam Barzah iku ugo wadah kang isine mung begal kang sarwo medeni kanti gowo alat lengkap, dadi yuen arep ngambah alam barzah iku ugo kudu gowo senjoto telu, yaiku:
kono omah amor Allah. Tegese alam barzah iku luweh rupek, luwih peteng, luweh gawat, jalaran barzah iku ilang utowo cepet.
Dadi ngambah alam Barzah iku ora usah sangu donyo, ora usah sangu akherat, yen sang donyo ora kanggo, yen sangu akherat ugo ora kanggo, sangu
Dene kang den arani Alam Kubur iku manggone ana Alam Antoro yaiku dudu donya dudu akherat yaiku wadah.Dene isine wadah kang den arani Alam Kubur iku ana 2 ;
− Sing siji den arani rawdlatun min rawdlatil jannah.
− Sing siji iku den arani hafratun min hufratin naar.
Dene loro-lorone iku mau ugo wadah. Dene wadah kang den arani rawdlatun min rawdlatil jannah iku isine Uripe wong mukmin lan cuwilane kanikmatan suwargo pinongko kangge kemaremane wong mukmin.
Dene wadah kang den arani hafratun min hufratin naar iku isine uripe jin, syetan, manuso kang podo kafir yaiku uripe wong sing wutho, wong sing tuli, tegese wong sing wutho iku wong kang ora weruh Allah lan sing ora weruh bakale lan ora weruh gawene lan ora weruh dadane lan ora weruh panggonane lan ora weruh manggone lan ora weruh kang den nggoni lan ora weruh uripe lan ora weruh kang den uripi lan ora weruh lungane lan ora weruh tekane lan sak piturute, Yaiku kang arani wong wutho. Uripe banjur sasar pada karo wong sing kabegal ana
bacin. Dene yen wis den kubur sampurno iku banjur ora ambon-ambonen.
Dene kang den arani Alan Akherat iku wis ora ana alam maneh, yaiku alam kang kari dewe lan kena diarani Alam Pungkasan lan kena den arani Alam Kelanggengan, wis ora ana perubahan maneh, iyo alam akherat iku kena den arani Wadah, dene isine wadah kang den arani alam akherat iku negara Loro, yaiku ;
Ø Kang siji den arani Suarga,
Dene negara kang den arani Suarga iku negarane wong-wong sing ahli dasar taqwa, yaiku wong-wong sing Yuk minuuna bil ghaibi wa yuqiimuunash Shalaata tegese wong-wong sing ngerti yang ghaib lan percoyo yang ghaib tegese iyo ngerti asale lan ngerti gawene, lan ngerti dadine, lan ngerti wungkule, lan ngerti pecahe, lan nganti wungkule maneh, yaiku jenenge bongso
dewe-dewe, tegese wis pada gowo keplek dewe-dewe, dadi mung kari nyocokake keplekake dewe-dewe, ora ana kang rebutan gon lan ora ana kang meri.
Dene negara kang den arani Neraka iku negarane bongso syaitan lan negarane bongso jin lan negarane wong-wong sing podo kapir, negarane wong sing podo wuto ora biso weruh asale, oara weruh gawene, ora weruh dadine, ora weruh dadine, ora weruh wunggule, ora weruh pejahe, ora weruh wutuhe maneh. Mulane wong Islam ahli Iman ferdlu banget usaha pangertiyan miturut
banjur sasar. Yen wis ana alam akherat banjur manggon ana omah negara Neraka, yaiku amor karo uripe syetan lan uripe jin lan kabeh wong sing podo wuto margo dosone. Telas pirangane alam kang den laherake Alam Wahidiyat.
Bab. Kaping Sewelas: Nerangake Ilmu Hakekat
Dene kang den arani Ilmu Hakekat iku mangerteni badan alus kang
Aadamal Ismaa-a kullahaa ilakh”. Artine mangkene; Suwijine Allah Ta’ala wus ngertekake marang nabi Adam, yaiku masalah ilmu ma’ripat lan ilmu Hakekat.
Tegese yaiku den retekake jeneng-jeneng badan alus kang ana sak
lan gawene lan dadine lan penggawehane iki rupane badan alus kang manggon ana sak
wujude koyo manuso kang luwih gagah, gede duwur, godek, brewok, rupane abang ireng manggone ana waduk, yen ngucap gorekake jagat, rasane ajak menyang penggawe olo, tunggangane macan, pelawangane ana Cangkem, Pujine Laa
Adam as iku nalika umur satus ewu taun. Dene kangge ibu Hawa iku sakwuse umur seket ewu taun. Dene kangge turun Adam as iku sakwuse ana wetengan patang sasi yaiku aran syetan haqiqi lan yaiku ora pisah babar pisan karo badan wadak selawase,
larut sampek tekan baline bebarengan menyang jasad jati. Wallaahu a’lam.
Dene nafsu Amaroh iku anduweni angin Tanafas, yaiku abang rupane. Dene nafsu Amaroh iku kuning rupane, banjur loro-lorone iku kumpul dadi suwiji lan iku
lorone iku ugo tunggal panggonane Panggonane ana Ati, pelawangane ana Irung, tunggangane buto,
muasale Tanapas iku sangko Nurullah. Dene dumadine iku kangge nabi Adam as lan ibu Hawa lan tur wus adam iku pada karo nafsu aluwamah lan napas yaiku aran pangemban sirri lan yaiku ora pisah babar pisan, rino wengi selawase tansah jogo marang badan wadak, keslametane kabeh selagi durung teko janji lan pisahe kanti aman lan tresnan-tresnanan hinggo bali biso ketemu maneh kumpul ana jasad jati.
Dene nafsu Sofiyah iku anduweni angin Anfas, biru rupane. Laa dene nafsu Sofiyah iku putih rupane. Dene kumpule nafsu Sofiyah lan angin anfas iku rupane kena den arane putih semu biru utowo den arane biru laure lan loro-lorone iku tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal panggonane. Dene panggonane iku ana Otot, pelawangane ana Mata, gawene dulu olo lan becik yaiku kang dadi pengerane sekabeane brojo.
Dene asal mulane nasfu Sofiyah iku ugo songko woh khuldi. Dene dadine iku barang karo nafsu aluwamah. Dene asal mulane nafsu ugo Nurullah. Dene dadine iku ugo bareng karo nafas. Dene tekone lan lungone lan baline pisan marang
iku ugo tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal gawene yaiku dadi keteguhane lan trengginas ngadep marang Allah. Dene manggone iku ana utek, pelawangane ana Irung, tunggangane gajah putih.
Dene asal mulane nafsu Muthmainnah iku ugo songko woh khuldi. Dene dadine iku ugo bareng karo nafsu Aluwamah. Dene Nufus iku ugo songko Nurullah. Dene dadine iku bareng karo nafas. Dene tekone lan lungone iku ugo bareng lan baline menyang Jasad Jati iku kabeh ugo bareng.
Dene roh jasmani iku dadi rohe sekabehane awak yaiku sejatine Sukma arane. Dene gawene iku purbo nafsu aluwamah.
Dene roh robbani iku songko kang wasesa nafsu Amarah. Dene rupane lan lungguhe lan
kumpule iku ugo tunggal bareng karo Nafas lan Tanafas.
Dene roh rohmani iku songko Langgeng arane, dene gawene iku ngambani nafsu Sofiyah. Dene rupane lan lungguhe lan pujine lan tunggangane iku tunggal karo nafsu Sofiyah. Dene asal mulane lan dadine lan tekone lan lungane lan baline iku ugo tunggal karo nafsu
Aluwamah. Dene kabeh nafsu patang perkara iku kang beda mung lungguhe, tegese manggone lan penggawehane.
Dene roh kudus iku sejatine Urip, yaiku roh suci kang diarani Ruhullah, tegese rohe Allah kang den juluki Ratu Ning Urip utowo dijuluki Ratune Roh utowo den juluki Sukmo Sejati Sejatine Sukmo lan yaiku kang nguasani sekabehane roh lan jasad.
Mula pada siro kaweruhana yen kaya mangkono iku kang den arani Ilmu Ma’rifat lan Ilmu Hakekat, jalaran yen ora mangerti kaya mangkono iku banjur ora weruh marang dununge urip lan dununge pati lan ora mangerteni dununge Gusti lan dununge ngawulo.
Sejatine ngono sing urip iku Gusti, laa sing mati iku kawulo. Mulo mangertiyo saktemene Allah, Muhammad, Adam iku tunggal.tegese suroh ukure olehe tunggal koyo ler upamane iwak telu ndase siji. Jalaran Allah iku dzat tegese Ahadiyat tegese yaiku isih wujud tunggal urip tunggal rasa tunggal lan kena den arani Dzat Sejati Sejatine Dzat.
Dene Muhammad iku sifat tegese Wahdat tegese yaiku dadi rupane Dzat. Dadi wujude tunggal karo dzat, rupane tunggal karo dzat.
Dadi Allah lan Muhammad iku tunggal wujud tunggal rupa. Kerono rupane Muhammad iku sejatine rupane Allah, wujude Muhammad ya wujude Allah.
Dene Adam iku asma yaiku Wahidiyat. mulo arane Telu ning Tunggal yaiku dadi Asmane Dzat tegese dadi arane Allah. Dadi Adam iku dadi Asmane Allah wujude Adam wujude Allah rupane Adam rupane Allah jenenge Adam jenenge Allah. Dadi kena den arani Adam, Muhammad, Allah, iku tunggal wujud tunggal rupa tunggal Jeneng.
Rehne iwak telu ndase mung siji, mulo awak sak buntute iku sejatine mung oteke ndas. Dadi Allah iku duweni Allah Muhammad duweni Allah adam duweni Allah kabeh alam iku gawene Allah. Dadi wujude alam iku iyo wujude Allah rupane alam iyo rupane Allah, jalaran alam iyo jenenge Allah gawene alam iyo gawene Allah. Dadi kena den arani dhahire pirang-pirang tapi sejatine iku mung siji mung tunggal. Dadi awal
Mulo kena den arani iko Allah iki Allah iku Allah kono Allah kene Allah kono Allah jalaran ndase iku mung siji.
Bab. Kaping Rolas: Nyarita’ake Sakwuse Suwijine Allah Ta’ala
Ngretekake ILmu Ma’rifat lan ILmu Hakekat Marang Nabi Adam
Utawi bab kang kaping rolas iku nyeritakake sakwuse suwijine Allah Ta’ala ngretekake Ilmu Ma’rifat lan Ilmu Hakekat marang nabi Adam. Dene sakwuse Allah Ta’ala ngretekake ilmu Ma’rifat lan ilmu Hakekat
sak iki sira kabeh pada ngretiyo iki lo kang Sun dadekake khalifah, tegese kang Sun dadekake ratu ana ing bumi kang Sun namani
ngaturake kalepatan marang suwijine Allah Ta’ala serono kanti depe-depe, ature mangkene: Duh Gusti kula ngaturake kalepatan soho kawula sampun bersihake diri kula dumateng ngarsa Panjenengan dalem bileh sak estunipun kula meniko panci boten mangertos menapa-menapa kejawi ingkang sampun panjenengan retosake tuwin boten wonten maleh ingkang ngretos soho wicaksana kejawi Panjenengan Dalem.
Sakwuse mangkono temuli suwijine Allah Ta’ala inggal-inggal dawuh marang nabi Adam, dawuhe mangkene: Hai kekasihe Ingsun nabi Adam, saktemene mulo sira Sun adepake marang para malaikat perlu supaya sira dadi geganti Ingsun yaiku nerangake kang aran ilmu Ma’rifat lan ilmu Hakekat marang kabeh para malaikat iu mau”.
Ingsun iku ngerti marang sekabehane ghaib-ghaib kang ana alam langit lan ghaib-ghaib kang ana bumi
Sakwuse mangkono temuli suwijine Allah Ta’ala dawuh maneh marang malaikat lan para jin lan para syetan kang bangsa ibles supaya pada sujud marang nabi Adam, tegese supaya pada taat marang nabi Adam.
Dene jin lan syetan tegese bangsa ibles tansah pada bangkang lan gumede ora ana kang pada sujud lan taat marang nabi Adam. Mula ibles lan balane iku
Sakwuse mangkono temuli Suwijine Allah Ta’ala kersa mulyaake marang nabi Adam kanti den panggenake ana suwargo. Sakwuse nabi Adam manggon ana suwargo antara lawase mangsa seket ewu taun, temuli
kekasih Ingsun nabi Adam opo to sira butuh konco kerana kangge kemareman sira ana suwargo, nabi Adam.
haitsu yasyaa-u. Artine Panjenengane nabi Adam inggal matur marang ngersane Allah Ta’ala ature mangkene Duh Gusti Pangeran dalem meniko pengeran adalem matur sembah nuwun mbok bileh panjenengan Dalem kerso amaringi konco dateng dalem.
kapotonge igo wekas iku mau kapintoake marang nabi Adam sarto suwijine Allah Ta’ala dangu marang nabi adam pendangune mangkene “ Hai kekasih Ingsun nabi adam opo to kang sumeleh ono ngarep iro iku “ ,temuli nabi Adam inggal matur marang suwijine Allah, mature mangkene: “ Duh Gusti, kulo kok mboten mangertos”.
ngarep iro iku igo wekas iro yaiku kang calon kanggo kanco iro ono suwargo kono”. Sakwuse mangkono temuli suwijine Allah Ta’ala dawuh Kun fayakuun. Banjur sak kale balong igo wekase nabi Adam sak naliko dadi manuso sampurna yaiku arane Ibu Hawa kang dadi garwane nabi Adam.
Sakwuse mangkono temuli suwijine Allah Ta’ala dawuh katerangan ana kitab suci Al-Qur’anul Kariim yaiku mangkene dawuhe ; Wa
aayah. Artine: Hai kekasih Ingsun nabi Adam, suwijine Ingsun dawuh rungokno temenan sak iki ugo siro lan bojo iro tetepo manggon ana suwargo lan podo mangano wong loro koro barang-barang kang ana suwargo rupo woh-wohan karep iro nabi Adam lan ibu Hawa, dene kang Sun larang mung siji ojopisan-pisan Adam lan Hawa kasi nyedak iki kayu Khuldi, ojo maneh kasi nyekel gedene metil wohe, yen siro kasi nerajang waleran Ingsun kalebu wongkang nganiaya lan bakal Sun wethoake suwargo.
Tan kucapo sakwuse nampa dawuh kang kaya mangkono iku antara lawase mongso seket ewu taun, banjur katekanan syetan angeridu ibu Hawa nuli ibu Hawa kepengin mangan woh khuldi iku kasi koyo wong nyidam ora kena den penggak
meh cecongkrahan, suwe –suwe nabi Adam kapekso metil woh kholdi, banjur woh kholdi iku mau diwehake
Hawa metu kopeke. Laa woh kholdi kang kari sak pertelon iku mau banjur den wehake marang nabi adam dening ibu Hawa. Kanti ngucap mangkene ibu Hawa; Wah woh khuldi iku panci enak banget rasane kabeh, panganan ora ana kang bandingi
den tapa dening nabi adam, sakwuse woh kholdi den tanpa banjur den dahar dening nabi adam. Laa sakwuse nabi adam
temene pokoke lan wijine nafsu Aluwamah lan nafsu Amarah lan nfsu Shufiyah lan nafsu Muthmainnah iku ora liyo ugo sangko woh kholdi. Hinggo nabi adam lan ibu Hawa bisa anduwini syahwat sak piturute iku ugo sangko woh kholdi. Mula kedadehane syahwat wong lanang iku mung sak pertelone wong wadon, mergo olehe mangan woh kholdi kangge nabi Adam iku mung sak pertelon, kangge ibu Hawa rong pertelon.
Dene dalile katerangan iku miturut dawuhe gusti Allah, katerangan ana kitab suci Al-Qur’an
fiihil aayah”, sakwuse nabi Adam lan ibu Hawa koyo mangkono iku mau banjur suwijine Allah Ta’ala
Temuli nabi Adam lan ibu Hawa den wetoake songko suwargo dening Allah
ngertiyo sak temene kabeh iku mau mung kanggo conco yen turun Adam yen arep kumpul antarane lanang wadon kudu kanti ‘aqad nikah sakwuse ‘aqad nikah banjur den temoake iku miturut sejarah naliko nabi Adam lan ibu Hawa den turunake songko suwargo menyang donyo kanti den pisah nuli ketemu ana Jabal Arafah naliko tanggal songo(9) wulan Besar nuli nabi Adam lan ibu Hawa banjur salaman nuli lungguh jejer wuquf ana kono banjur budal menyang Muzdalifah hinggo kasi teko Mekah tanggal sepuluh(10).
Mula sak iki turun Adam anane manten kudu nikah nuli den temoake kasi den tenjoake marang panggonane kemanten lanang kuwi pancen miturut sejarah anane Nurullah lan Nur Muhammad naliko ana alam Wahdat nganti tekan Adam lan Hawa nganti tekan turun Adam.
Mula sak iki turun Adam iku kudu ngerti sejarah Ahadiyat, Wahdat, Wahidiyat supoyo bisa bali marang Ahadiyat. Tegese kita iki ojo kasi pisah karo Ahadiyat temu maneh kenenga yen kasi pisah banjur sasar. tapi ora bisa kumpul yen ora ngerti. yen ora bisa kumpul banjur sasar. Tammat
Bab. Kaping Telulas: Nerangake Dununge Huruf 30
Utawi bab kaping telulas iku nerangake dununge huruf telung puloh mula pada ngertiya;
Ahadiyat lan kena den arani Alip Dzatul Wahid, kerana alip iku nuduhake anane Dzat Sejati lan anane Urip Sejati lan anane Ahadiyat, iku tegese anane Allah naliko isih Wujud Muthlaq kelawan Ithlaq.
Dene Ba’ sak teruse sampek teka Qaf iku asal songko sifat rong puloh yaiku nuduhake anane Sifat Sejati, tegese anane wahdat yaiku anane rupane Allah.
Dene Kaf lan Lam iku anane alam lan ilmu yaiku nuduhake anane Asma tegese anane Wahidat yaiku nyata’ake anane Akbar lan anane wujude asmane Allah lan asmane kagungane Allah.
Dene Mim sampek Ya’ iku asal songko Martabat Pitu yaiku nuduhake anane anane Af’al Allah yaiku anane alam kabeh lan anane barang-barang kang ketingal mata.
Dene katerangan anane Alif den arani Alif Ahadiyat iku tegese nuduhake anane Allah naliko isih durung berahe kena den arani isih Dzat Sejati tegese isih durung ana sifat isih wujud mahdli tegese isih La-ta’yun tegese isih wujud tunggal urip tunggal rasa tunggal sifat rong puloh iku nuduhake anane Wahdat tegese anane Allah wus kersa nyata’ake wujude sifate Allah yaiku nyata’ke keberahehane nglahirake Nurudzdzati lan Nurush
nyata’ake rupane Allah kanti nyata utawa kanti persela.
Dene katerangan anane Kaf lan Lam olehe den arani asal songko alam lan ilmu iku nuduhake anane Wahidiyat tegese anane Allah wus kersa nyata’ake wujude asmane Allah lan asmane kagungane Allah. Dene katerangan anane Mim sampek Ya’ olehe den arani asal songko Martabat Pitu iku nuduhake sampurnane penggawene Allah, dene Martabat iku den bagi dadi 2 (loro).
1) Sing siji den arani Martabat Qadim,
2) Lan sing siji maneh den arani Martabat Muhdats.
* Dene Martabat Qadim iku Ahadiyat,
telu), Martabat Muhdats iku ana 4 (papat). Dene alam lan ilmu lan Martabat Pitu iku dadi dhahir lan bathin, anapun alam iku dadi dhohir, kerana alam iku panggawe kang sampurno lan kang nyata. Dene ilmu iku kaweruh kang
anapun Martabat Wahidiyat iku dadi kalimat Muhammad.
Dene kalimat Ashadu iku nuduhake anane Dzat Sejati, dene kalimat Allah iku dadi Iman, Muhammad yaiku nuduhake kumpule Nurullah lan Nur Muhammad lan kena den arani Nurudz Dzati lan Nurush Shifati .
Dene kalimat Muhammad iku dadi Iman Mufashshal lan yaiku nuduhake anane kawula lan gusti lan beda’ake anane aran kawula lan gusti. Gusti iku ana alam Qadim, kawula iku ana alam Muhdats. Dene kumpule Gusti lan kawula - kawula Gusti iku kang jeneng Shalat.
Tegese Allah iku asmane Gusti, akbar iku asmane kawula. Allah iku asmane Dzat Sejati,
ngumpulake Iman Mujmal lan Iman Mufashshal. Jalaran Iman Mujmal iku metu saking Nurullah yaiku mengku kalimat Allah.
Dene Iman Mufashshal iku metu saking Nur Muhammad, yaiku mengku kalimat Akbar lan yaiku dununge badan kang den arani Jasad Jati. Jalaran shalat iku Ferdlu ngumpulake Iman L oro, tegese kumpulake kawula lan gusti, tegese yaiku kumpule badan lan urip yakni kumpule kawula lan Pangeran. Mula kudu kumpul Iman Loro iku mau supaya dadi Iman Sampurna. Yen wus sampurna iman loro iku mau banjur bisa bali marang Asyhadu kang nganggo ma’no sukci.
Dane asyhadu kang ma’no sokci iku tasdid tegese Urip Langgeng sing tanpa huruf lan tanpa suwara tur kang nganggo sifat rong puloh.
v Dene alam Arwah iku dadi Af’al, tegese dadi tondo gawene Allah.
v Dene alam Mitsal iku asma Allah, tegese dadi tondo arane Allah.
v Dene alam Ajsam iku dadi Sifatullah, tegese dadi tondo rupane Allah.
v Dene alam Insan Kamil iku dadi Dzatullah, tegese tondo Wujude Allah.
Mula sing ati-ati lan ngati-ngati jalaran shalat limang waktu iku dadi sekare Shalat Sejati, tegese sekar iku yen ngasi pritil utawa jeblok iku ora bisa dadi woh, tegese senajan ngucap
Sampurna yen ora bisa Iman sampurna derajate dudu derajate manuso. Banjur ora bisa bali marang asyhadu kanggo makno sukci.Yen bisa kumpul kawula lan gusti iku kumpule iman Mujmal lan iman Mufashshal banjur dadi iman Sampurna, yen wus dadi iman sampurna banjur bisa bali marang asyadu kang nganggo makno sukci tegese kena den arani kumpule kawula lan gusti ilang kawula kari gusti, ilang Muhammad kari Allah yaiku kang aran Shalat Sampurna lan sampurnane, tegese sampurnane sampurna lan sampurnane Shalat lan sampurnane Syahadat lan sampurnane Zakat lan
Bab. Kaping Patbelas: Nerangake Asal Mulane Shalat Asal Mulane Jagat Sak Isine
Utawi bab kang kaping 14 iku nerangake asal mulane shalat limang wektu lan asal mulane jagat sak isine iki wajib den weruhi, sopo kang ora weruh dadi kufur, sopo kang mukir dadi kafir
Dene asale bumi langit srengenge rembulan segoro gunung kayu watu iku kabeh mau songko Dale lafadl
Dene asale suwijine Allah kersa dadekake sekabehane perkara kang dumadi lan mujudake sekabehane dumadi iku sejatine senajan dhohir metu songko ha'e lafadl Muhammad utawa Mim akhire lafad Muhammad utawa metu songko Dale lafadl Muhammad sak temene kabeh kang dumadi iku mau ora liya mung
Utawi bab kang kaping limalas iku nerangakae lafad Muhammad bisa dadi rupa manuso awit nabi Adam sampek sak
bongso rasa arane mad kang akhir iku mad iku bongso bongso kunato ara wujude kuping ga-bongso ambu ara-rupo arane, iyo iku ne, iyo iku wujude wene loro iyo iku -ne wujude irung ga wujude mata, ga-cangkem, gawene enone adam lan tuwene loro iyo iku - wene ugo loro iyo ugo loro iyo iku sla-wone adam, sifate uripe adam
iku dhahire ora liyo songko Alip petang perkara, dene alip petang perkara iku somgko lafadl Allah. Dadi kena den arani lafad Allah iku bisa dadi alip petang perkara, banjur alip petang perkara bisa dadi badan Muhammad yaiku asal asale songko lafadl Allah sejatine.
Dene lafad Allah iku bisa dadi alip Dzatul Wahid. Dene Lame lafad Allah kang awal iku bisa dadi alip Huruful Wahid. Dene Lame lafad Allah kang akhir iku bisa dadi Alip Mutakallim Wahid, ya Alip Telu perkara iku kang bisa dadi nyawa Muhammad banjur Ha’e lafad Allah iku bisa dadi Alip Tamsur, yaiku kang bisa dadi badan Muhammad.
Mula ngertiyo yen arane Allah iku Dzat yen Muhammad iku Sifat dadi terang yen Dzat bisa ngelaherake Sifat, sifat bisa ngelaherake Asma, asma bisa ngelaherake Af’al.
Karena lafad Allah iku bisa dadi alip petang perkara, perkara alip patang perkara sing telu bisa dadi nyawa Muhammad, sing siji bisa dadi badan Muhammad, banjur lafad Muhammad bisa nglaherake konto warna ambu rasa.
Dene Mime lafad Muhammad kang awal iku bisa nyukulake Konto. Dene Ha’e lafad Muhammad bisa nyukulake Rupa. Dene Mime lafad Muhammad kang akhir iku bisa nyukulake Ambu.
Dene Dale lafad Muhammad iku bisa nyukulake Rasa. Banjur kontowarno, ambu, rasa bisa nyukulake bumi, geni, angin. Dene konto iku bisa nyukulake bumi. Dene warno iku bisa nyukulake geni. Dene ambu iku bisa nyukulake banyu. Dene rasa iku nyukulake angin. Banjur bumi geni banyu angin bisa dadi Adam.
Dadi badan adam iku asale bumi bisa dadi kulit, kang asale geni bisa dadi balung. Dene urip adam iku ugo songko alip telu perkara banjur adam bisa ngeto’ake mani, madi, wadi, maningkem.
Muhammad iku Sifat, Adam iku Asma, manuso iku Af’al, lan kena den arani Dzat nglaherake Sifat, sifat nglaherake Asma, asma nglaherake Af’al.
Kerana ora ana Af’al yen ora ana Asma, ora ana Asma yen ora ana Sifat, ora ana Sifat yen ora Dzat. Mula kabeh iku sejatine ora ana liyo kejobo mung kagungane Dzat, tegese yaiku mung kagungane Allah blaka. Wallahu a’lam.
Bab. Kaping Nembelas: Nerangake Lafadl ALLAH
Utawi bab kang kaping nembelas iku nerangake lafad Allah bisa dadi lafad;
yaiku nuduhake Lata’- yun lan yaiku tada yen sejatine Allah isih durung nyata tegese durung ketingal brahene Allah Ta’ala yaiku isih Ahadiyat. Tegese isih wujud tunggal Urip tunggal Rasa tunggal lan den arani Allah isih dzat jati lan kena den arani Allah isih ghaib lan kena den arani Allah isih durung laher, ya nalika semono iku Allah Ta’ala kena den arani dzat Jalal yaiku sifate wujud
yaiku nuduhake Ta’ayun Awal tegese wiwitane brahenane Allah Ta’ala lan wiwitane kagungane Allah Ta’ala, tegese naliko lahire Alam Wahdat. Banjur ana sifat Nurullah, tegese yaiku rupane Nure Allah Ta’ala ingaranan Lintang Johar lan ingaranan Rohullah yaiku rupane Roh Qudus tegese roh suci kang den arani uripe Allah.
yaiku nuduhake sempurna ne brahene Allah Ta’ala. Nuli lintang Johar nglaherake roh Indhofi, nukat
nukat Ghaib lan nur Muhammad iku mau kadadekake suwiji dining Allah Ta’ala. Banjur kena den arani wus
lafad Allah iku bisa dadi Allah yaiku tanda nyatane sampurnane kagungane Allah kanti den weruhi kabeh alam yaiku Wahdat wus nglaherake Wahidiyat. Wahidiyat wus nglaherake kabeh alam lan kena diarani Alam Akbar.
Banjur ana sifat Qahar kena den arani Allah wus murba wasesa dadi wus ana kratone Allah lan Allah uga wus
Adam iku nglaherake kabeh Muhammad nglaherake Allah iku nglaherake muham- manuso arane.Mula muhammad adam naliko wus ana mad naliko isih wujud Nur kang
,adam, alam kabeh lan manus alam Wahidiyat arane. ing dalem nure Allah kang aran
iku kena den arani Sifat. lintang johar naliko isih Wujud.
Dene keterangan kaya mangkono iku mungguh dhahire Allah nglaherake muham- mad, muhammad nglaherake adam, adam nglaherake manuso mung sejatine
iku mung kangge nyunto yen Ahadiyat nglaherake Wahdat, Wahdat nglaherake Wahidiyat. Banjur ilange Wahidiyat bali marang Wahdat, ilange Wahdat bali marang Ahadiyat. Sorah ukure kaya lombok ijo maneh abang. Lombok dzate ijo sifate abang arane, pedes rasane.
Kabeh mau mung kanggo milang-milang anane Dzat, Sifat, Asma lan af’al. Nanging kabeh iku mau ora ana kabeh
Ahadiyat. Mula yen wis tunggal ora ana loro lan ora ana telu kajobo mung Tunggal.
Tegese tunggal wujude, tunggal rupane, tunggal arane, tunggal gawehane, tunggal rasane kari siji, dadi kana den arani yen wus wujud tunggal, rupa tunggal, aran tunggal, gawe tunggal, rasa tunggal iku ora ana loro kari siji ora ana kawula gusti yakni Allah tanpa ana wujud kawula, tanpa ana rupa kawula, tanpa ana aran kawula, tanpa ana gawe kawula, tanpa ana rasa kawula kabeh iku mung kari Allah bloko.
Dene yen wis mangkono banjur endi sing apek, endi sing olo, endi sing den ganjar, lan endi sing den siksa. Mula kudu weruh lan ngerti asale yenwis ngerti asale banjur ngerti baline lan ngerti manggone iyo kaweruh kang kaya mangkono iku sing kudu den goleke lan
ana kang den arani muslim lan kang den arani muslimat yen durung temu muslim karo muslimat ojo leren-leren, dadi kowe kabeh iku ferdlu banget olehmu goleke muslim lan muslimat sing kasi ketemu lan sing kasi weruh nyata ojo trima mung kabare bloko. Wallahu a’lam.
iku pada kaweruhana. Sak temene asal-asale roh iku ora liya iyo ugo songko Allah lan muhammad, tegese
yaiku ngatur pekerjaan kang den kerjani kabeh propensi, tegese kerjaane gubernur propensi ngendi
aluwamah iku ana waduk, plawangane ana cangkem, rupane abang, gawene ngucapake olo lan becik. Mulo ngertiyo yen roh jasmani iku lanange, nafsu aluwamah iku wadone.
Dene nafsu Jasmani iku kang bisa nyukulake pangrasa lan roh jasmani iku
yaiku nuduhake yen roh jasmani iku bisa hubung- an langsung menyang roh Qudus lan roh Rohmani. Dene roh rohmani iku kang dadi mentri dalam negri yaiku nguwasani ngatur apa wae sak jerone negara, tegese olo becike negara lan ngatur abang ijone negara, tegese negara bisa dadi subur utawa hancur iku tanggung jawabe roh rahmani, dadi roh rahmani iku lanange, dene nafsu amarah iku wadone.
Dene roh rahmani iku manggone ana Ati Jinem mlebu metune ana irung, tegese pelawangane ana ing irung. Dene nafsu Amarah iku manggon ana balung, palawangane ugo ana irung.
yaiku nuduhake yen roh rahmani iku bisa hubungan marang roh Sirri lan roh Rahmani. Dene roh Rahmani iku kena den arani kurungan wadak lan kena den arani manuso majazi yaiku kang bisa nyukulake pangambu.
Dene roh Rabbani iku dadi mentri luar negri yaiku kang nguasani masuk keluare apa wae tegese kang metu songko dalam negri menyang luar negri ya dadi tanggungane roh Rahmani lan kang masuk songko luar negri menyang dalam negri iku ugo dadi
negri iku ugo dadi tanggung-jawabe roh Rabbani. Dene roh Rabbani iku lanange, dene nafsu Sufiyah iku wadone.
Dene roh Rabbani iku manggone ana Ati Puad pelawangane ana kuping.Dene nafsu sufiyah iku manggone ana Ati Jantung, pelawangane ugo ana Jantung.
yaiku nuduhake yen roh rabbani iku bisa hubungan menyang sekabehaane roh yaiku manuk majazi arane, yaiku kang bisa nyukulake pangrungu lan pangrasa.
Dene roh Qudus iku dadi presidene, tegese yaiku kang
yaiku kang den arani manuk Hakekate lan kena den arani Sejatine Urip lan sejatine manusa lan sejatine Allah. Dene roh Qudus iku den arani lanang sejati. Dene wadone iku den arani nafsu Muthmainah, yaiku manggone ana Utek
iku lamun arep hubungan menyang ngendi wae musti liwat marang roh sirri iku kang duweni haq mutus alo lan
kangge dalam negri iku kabeh dadi tanggung jawabe roh nurani.
Dene roh Sirmani iku dadi mentri delegasi. tegese kang tanggung jawab masalah apa wae lan hubungan marang negara ngendi wae iku ugo dadi
yaiku roh rohani. Mula banjur kaweruhana lan ngertiyo yen sak temene kang den arani manusa iku dhahir lan bathin, tegese batin iku Allah-dhahir iku Muhammad. Dadi urip iku Allah-rogo iku Muhammad. Jalaran urip iku songko Nurullah yaiku Qadim ya batin ya ghaib. Dene raga iku asal songko Nur Muhammad yaiku Muhdas arane, tegese yaiku anyar lan kena den arani Dhahir.
Dadi manuso iku iku yen wis ngerti dhahir lan wis ngerti batin bayur den arani ngerti sejatine awake, yen wis ngerti sejatine awake banjur
sejatine awak dewene si wong maka temen mangertine sapa wong ing sejatine Pengerane lan sapa wonge kang bodo ing sejatine dewene siwong maka temen bodo sapa wong ing sejatine Pengerane lan sing sapa wonge kang bodo ing sejatine pengerane siwong maka temen kenur sapa wong. Wallaahu a’lam.
Bab. Kaping Wolulas: Nerangake Puji
Utawi bab kang kaping wolulas iku iku martela’ake Puji. Dene puji iku siji ulama’ puji iku ana telung macem. siji ulama’ ana kang ngarani puji iku ana patang macem.
Dene ulama’ kang ngarani puji iku telung macem, kang ;
1. siji iku den arani Puji Jisem yaiku pangucap
sarto eling lan angen-angen sejatine urip tung gal wujud tunggal rasa tunggal, tunggal dadi suwiji.
Mulo mengko jalaran jisim iku ngibarat kaca, roh iku ngibarat wayangan, Allah iku ngibarat kang ngilo.
Mulo iman iku wajib ngumpule jisim roh Allah, yen ora kumpul diarani Iman. Dadi kang aran iman iku kumpule kaca, wayangan lan kang ngilo yaiku kumpul dadi suwiji. Dadi ora ana kaca, ora ana wayangan, kajobo kang ngilo.
Dene wayangan wayangan lan kang ngilo iku ora pisah lan ora kena kumpul, tegese ora kumpul mungguh arahe tapi wayangan iku ora kucap obah mulahe sing nyata.
Dene sejatine obah mulahe wayangan iku obah mulahe kang ngilo. Dadi saktemene raga lan roh iku ora ana kang obah kajobo mung obahe Allah. Kaya ler upama wadah utawa jambangan kang ana
sejatine hak iku maujudake Allah, maujudake Muhammad, Muhammad iku mujudake adam, adam iku maujudake manusa kabeh.
Dadi cocok karo anane dzat, sifat, asma, lan af’al. Allah iku dzat Muhammad iku sifat adam iku asma manusa kabeh iku af’al, lan kena den arani dzat nglaherake sifat, sifat nglaherake asma, asma nglaherake af’al. TAMMAT
Bab.Kaping Songolas: Nyerita’ake Carane Ngamalake Nyebut kalimat
miturut wong kang ahli ma’rifat iku; 1. Kudu mangerteni sejatine awak dewene, dadi bisa nyata yen wus weruh sejatine Pengerane.
3. Kudu weruh gone kubur jati.
Ad.1) Dene aran awake iku sejatine nur muhammad iku nur muhammad isih sinempen ingdalem nurullah kena den arani sifat isih sinimpen ingdalem Dzat kena den arani awak isih sinimpen ingdalem wiji, dadi babar pisan durung tukul lan durung ketingal kang aran jasat Jati yaiku manggone isih ana Dzatullah. Dzatullah isih gaib yaiku kang den arani sejatine Pengeran.
Jalaran sejatine awake sejatine awak-e lan sejatine Pengeran iku tunggal, ya tunggal wujud-tunggal rupa-tunggal aran-tunggal gawe, mulo Allah dawuh
Ad.2) Dene panggonane pertapan iku panggone ana Nur Jati, Nur jati iku gone amung karo pengeran jati. Dadi topo iku yen ora manggon ana kono ya durung topo lan durung jeneng topo.
Ad.3) Dene kang den goni kubur jati iku ana alam antara, yaiku donya ya dudu akherat ya dudu, tegese dudu dunya dudu akherat, dudu bumi dudu langit, dudu lor dudu kidul, dudu wetan dudu kulon, dudu ngisor dudu duwur. Yen arep weruh gone kubur jati iku golekana ana antarane Dzatullah lan Wujudullah.
Dene sejatine iku Roh Qudus utawa den arani Ruhullah lan yaiku kang den arani Roh Suci lan kang den arani uripe Allah.
Ad.4) Dene kang den arani Urip Jati iku roh Qudus lan Ruhullah nalika isih gaib asih sinimpen ingdalem Nur Jati, Nur Jati isih sinimpen ingdalem jerone Banyu Urip Alif.
Yen siro arep weruh sejatine urip golek-ana gone Roh Qudus lan Rohullah, yen arep weruh Urip Jati gone ana segorone urip yaiku gone ana Telenge Banyu Nur Alif arane.
Ad.5) Dene Sejatine Pati iku adam patang perkara. Dene yen arep weruh utawa kepetuk sejatine pati golek-ana menyang gone adam patang perkara, yen arep weruh adam petang perkara tako’no pangarip fa’ arif ujare fa’ arif adam petang perkara iku wis bali menyang panggonane, panggonane ana alam antoro, alam antoro iku gone ana antarane Dzatullah lan Wujudullah.
Ad.6) Dene Bakale Urip iku Alif T elung
Ad.9) Dene tekane urip iku sakwuse kumpul Dzat, Sifat, Asma, Af’al kumpul dadi suwiji.
Ad.10) Dene lungane urip iku naliko perpisahan jasad lan urip, banjur jasad bali menyang anasir jasad urip bali menyang anasir haq yaiku Nur Jati arane.
Ad.11) Dene jenenge urip iku kanjeng sinuwun pengeran jati.
Ad.12) Dene kumpule urip tegese wungkule urip iku Allah bloko, yaiku kang dadi syarate ngamalake moco lafat
Bab.Kaping Rongpuluh: Nyerita’ake Ilmu Kang Wajib Diweruhi
iku mangerteni sejatine awak dewe’ne, tegese mangerteni bakale sampek dadine sampek gawene yaiku mangerteni Ahadiyat Wahdat Wahidiyat lan yaiku mangerteni Dzat S ifat Asma Af’al.
Dene ilmu Iman iku ngerti wungkule sampek mecahe sampek wungkul maneh.
Dene ilmu Tauhid iku ngerti nyawijine Jasad Roh Rasa Allah, tegese ngerti kumpule Jasad Ati Roh Rasa Allah kumpul dadi suwiji kari siji.
Dene Ilmu Ma’rifat iku ma’rifate asal mulane roh lan jasad lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti papane lan ngerti mapane lan ngerti panggonane lan ngerti manggone lan ngerti tekane lan ngerti baline lan ngerti dununge.
Sekarat iku ngerti cepote sekabehane barang kahanan utawa ilange barang kahanan lan laline barang kang kahanan.
Dene Ilmu Ma’rifat Iman iku mangerteni yen
alam sak isine pisan iku ora ana mungguh hakekate kajobo mung Allah Ta’ala dewe kang ana.
Dene Ilmu Ma’rifatul Ma’rifat iku ngerteni yen ora ana kang ngerteni lan ora ngerti lan ora ana ngerti kajobo mung Allah Ta’ala dewe kang ngerteni.
Dene Ilmu Ma’rifat Jinabah iku ngerti yen dumadine kabeh alam sak isine iku songko patemune jinabah jalal lan jinabah jamal lan ngerti kasuciane Allah lan sucine roh.
Dene Ilmu Ma’rifat Shalat iku ngerti kumpule kawula lan gusti lan ngerti aran kawula lan ngerti aran gusti lan ngerti sejatine kang Qadim lan ngerti sejatine kang anyar.
Dene Ilmu Ma’rifat sekarat iku ngerti yen sekabehane alam sak isine iku adam, tegese amung Allah kang wujud tunggal, kabeh alam sekutu ing Allah.
Dene Ilmu Ma’rifat Pati iku ngerti yen sekabehane alam sak isine iku mati mungguh sejatine, amung Allah Ta’ala dewe kang Urip. Allaahu a’lam.
Bab.Kaping Selikur : Nyerita’ake Kang Jeneng Shalat Lan Sampurnane Shalat Lan Nyerita’ake kang Jeneng Manusa Sampurna
Utawi bab kang kaping selikur iku nyerita’ake kang jeneng shalat lan sampurnane shalat lan
Ucape ngerti lan eling kalamullah. Ruku’e ngerti lan eling kagungane Allah. I’tidale ngerti lan eling nikmat kanugerahane Allah. sujude ngerti lan eling sucine Allah. lungguhe ngerti lan eling kelanggengane Allah sejati. Salame ngerti lan eling asihe Allah lan rahmate Allah.
wus pinasrahake ing Allah wujude sifate Allah yaiku anane dewe ora ana liyo-liyo maneh ingsun kang sifat
Wa’tashimuu bima an’amallaahu ‘alaikum. Artine pada ngreksaha sira kabeh ing barang-barang kang wus paring nikmat sapa Allah.tumerap sira kabeh yaiku aran nafas. Tegese kang den karepake ngareksa nafas iku kudu ngerti lan eling yen sejatine raga lan urip iku kagungane Allah dewe lan eling yen anane manusa iku anane Allah.
Allah Ta’ala wus dawuh maneh Wa’tashimuu bihablillahi walaa tafarraquu artine sira kabeh kagungane Allah lan wus den dawuhi dening gusti Allah supaya sira kabeh pada ngreksa ing taline Allah.
iku angin kang tetep ana roh. Dene kang aran nufus iku nyerambahi ing sarira kabeh.
Dene Anfas iku manggone ana jantung, dene anfas iku penggawehane kang nguasani ati jalal, pujine
Dene Tanafas iku manggone ana sirah, dene tanafas iku penggawehane kang nguasani roh, sifate Jamal, pujine
Dene Nufus iku manggone ana Baitul Makmur yaiku kang den arani Banyu Urip lan kena den arani Sejatine Urip lan kena den arani Urip Sejati. Dene penggawehane iku kang nguasani Rasa, sifate Kamal, dene pujine iku
yaiku kang den arani Sejatine manusa. Dene wujude iku kaya jasat lan yaiku nyatane jasad kang tan kena rusak.
Laa yaiku kang den arani sejatine manusa ya sejatine Allah ya sejatine urip kang den arani hakekate Ka’batullah lan yaiku nyatane anane masjid samar.
Banjur kaweruhane Ilmu iku kang dadi i’tiqade para nabi lan para waliyyullah ingkang nyata sejatine sampurna. Tegese sampurnane Ilmu iku ngerti Iman Tauhid kang langgeng tanpa owah selawase.
Dene sejatine Iman iku wus bisa nyat anane rosullah sejati ajo samar-samar, tegese ajo pisan-pisan mamang anane lan ngerti sejatine Tauhid.
Dene sejatine Tauhid iku anane Azaalullah sejati, tegese yaiku ngerti sejatine kang nyata tur kang langgeng yaiku Allah blaka, tegese mung Allah dewe, lan ngertisejatine Ma’rifat.
Dene sejatine Ma’rifat iku ngerti anane af’al ilang wus nyata langgeng tanpa kena owah tanpa kena rusak yaiku anane wus nyata tunggal tanpa pisah-pisah yaiku anane gusti sejati lan kawula sejati yaiku kumpule jasad sejati marang urip sejati, yaiku kang den arani sampurnane kaweruh yaiku sak badan sak nyawa sak rasa wus rasa tunggal, tunggal dadi suwiji
perintahake dening gustiAllah kang den lakoake dening rasullah lan ngerti Thariqah.
manggoni roh lan penggawehane roh lan dununge roh, lan mangerteni Hakekat.
Dene kang aran Hakekat iku ngerti anane paningal tegese ngerti asale paningal lan ngerti asale, mulane apa wae lan ngerti sejatine apa wae lan ngerti baline apa wae lan ngerti wungkule apa wae, lan ngerti anane ma’rifat tegese ngerti kang aran Ma’rifat.
Dene kang aran Ma’rifat iku ngerti asal mulane pangambu kerana lan ngerti ghaib lan ngerti anane badan alus kang ana sak jerone badan wadak lan ngerteni manggone lan ngerti gawene lan ngerti dununge lan ngerti wungkule, lan ngerti arane Syahadat Tunggal yaiku ngerti asal bulane kawula lan gusti lan beda-bedane kawula lan gusti lan tunggale kawula lan gusti tunggal dadi suwiji ilang kawula kari gusti yen manggone nyata sampurnane pati lan sampurnane sekarat mula aran sampurna iku wus nyata kumpul wungkul lan ngerti pujine roh.
yaiku antarane mlebu metune ambekan. Dene mlebu metune ambekan iku Allah lan ngerti kang den arani cekik. Dene kang den arani cekik iku usik musik mung meneng dhahir batin wus ora rumangso darbeni yaiku tangise sukma. Nalika nafas blebu pujine
sarta eling patine sukma mulya sirna urip.
Dene Raga iku sirnatan sirna apan aku wus weruh ajal sejatine manusa lan ngerti kang den temu sak jerone segoro.
Dene kang den temu sak jerone segoro iku aran wadi, sababe den arani wadi iku dudu geni dudu banyu, sejatine iku wedang tegese dudu kaca dudu wayangan
Majazi yaiku kang aran nrambahi badan kabeh, dadi kena den arani durung sekarat mati maneh matiyo.
Lamun anut kaca iu arane Roh Indlofi, dene yen wis bisa sirna wayangan lan kaca, tegese wus dudu wayangan lan dudu kaca yaiku wedang banjur wujud Indlofi arane , sababe wus serna aran Nafi jazi, tegese wus ora katon loro-kari siji, yaiku kari wujude ngilo bloko.
Lamun kang ngilo iku koyo wayangan ya koyo. lamun kang ilang ngilo iku obah lan meneng wayangan ya obah lan meneng. lamun ngilo iku nangiswayangan ya ugo nangis sak piturute, yaiku kang den arani ngata tunggal, ilang kawula kari gusti lan ya nyata kari wujude Haq krana Allah iku Nafi Azali yaiku Baqa’ arane.Yen kaya mangkono iku kena den arani yen tandane Allah iku bathin. Dene Dzatullah, tegese wujude Allah iku nalika isih dhahir wujude Nur yaiku den arani Nur wilayah.
Dene isine Nur Wilayah iku ilmu 4 perkara, yaiku;
4. Den arani ilmu Laata’yun.
*Mulane di arani Ilmu Ghaibul Ghuyub iku jalaran Dzat lan Sifat isih nyata tunggal
*Mulane di arani Ilmu Ghaibul Ghawiyah iku isih nyata wujud Johar awal.
*Mulane di arani Ilmu Nukad Ghaib iku yaiku nyata kang nyata’ake wujude Allah.
*Mulane di arani Ilmu Laata’yun jalaran iku anane roh.
Dene kang Wujud iku kang duweni sifat 4 yaiku;1.Wujud 2.Ilmu 3.Nur 4.Syuhud Ø Tegese wujud iku dzat
Ø Tegese syuhud iku af’al. Yaiku kang aran sejatine Muhammad.
Dene sejatine Allah iku ana 3; 1. Roh 2. Akal 3. Qalam
Dene Ahadiyat iku kalimat anduweni huruf 5, yaiku ;
5) Den arani Ahadiyat Jam’iyah.
Ya Ahadiyat iku Allah isih ghaib lan yaiku kena den arani Allah isih durung dhahir lan kena den arani isih wang-wang wung-wung lan kena den arani isih Laata’yun, tegese Allah nalika isih durung kersa nyata’ake wujude
5) Yaiku kang den arani Adam sing ana lan sing nyata mung sifate Allah bloko. Yaiku mula den arani sifat Nurullah jalaran roh suci dewe, tegese urip tanpa nyawa. Mula den arani sifat Nurullah jalaran anane Allah iku padang. mula den arani sifat Sirrullah jalaran Allah kersa durung ngendika.
Mula den arani sifat Kalamullah, jalaran Allah ngendika tanpa lesan. Mula yen sira temen-temen wus weruh lan ngerti kang
Sabdane kanjeng nabi rasullah yen sira temen-temen wus weruh lan ngerti iku
iku sak benere manggon ana Baitul Qaddas, tegese nyata suwiji Allah bloko, nyata wujude Allah ketingal jembar sertane terang suwiji kena den arani ning bening dhahir terus ing bathin. Tegese ingkang suci iku rohe ingkang padang terang iku Nure. Ing jembare iku ngakali ingkang ning iku kalame.
Dene paningale iku luweh nyata bener-bener tetep kena paningale para nabi lan para waliyyullah, dadi yen ora bisa nyata paningale kanti bener - bener iku dadi kafir. Sabab kaweruhe iku durung bisa nyata.
Dene kang aran ilmu iku Dzatullah. dene kang arah ilmu iku Sifatullah iku tan kuwasa aningali. Dene ingkang kuwasa
tanpa ana kang dingeni lan anane Allah iku jumeneng tanpa ana kang jumenengake. Mulane aran Azali iku Allah gawe tanpa tulodo.
Mulane aran Abadi iku Allah Akhir, tegese keri tanpa ana ingkang ngareni tanpa wekasan.
Dene aran ilmu Qadim Azali iku tegese ilmu iku ma’dum ilaihi tegese wujud tapi ora kena den tingali
Dene aran Qadim iku kena den arani A’yan Sabuyan, tegese yae sira arep weruh sejatine Allah kanti nyata iku kudu kelawan ngelmune Allah Ta’ala. Wallahu A’lam.
Bab.Kaping Rolikur : Nyerita’ake Azali Ma’lum lan Nyerita’ake Dawuhe Allah Marang Nur Muhammad . . . . . Utawi bab kang kaping rolikur iku nyerita’ake azali ma’lum lan nyerita’ake dawuhe Allah marang nur Muhammad nalika isih ana
ojo kasi ora ngerti lan lakonono ojo kasi ora den lakoni lamun ora ngerti dadi kafir, lamun lamun ora den lakoni dadi sasar.
Tegese kang aran Azali iku asale kalika Allah isih ghaib lan asal mulane kabeh kang dumadi lan asal mulane sekabehane roh
nalika Allah isih ghaib yaiku isih Dzat Jati arane, tegese isih Allah bloko, isih dzat babar pisan durung ana sifat, dadi durung ana ma’lum lan ma’lumat.
Tegese durumg M’lumat iku kena den arani sing ana mung Alif (
ora ana apa-apa babar pisan yaiku kang den arani Alif (
Jati utawa den arani Dzat Jati yaiku Allah bloko.
Banjur ana ma’lum yaiku Nur jati arane, dadi lahire nur jati iku songka Dzat Jati yaiku songka Alif. Nur Jati den arani lanang jati Sakwuse mangkono banjur Alif (
Jati, iku mau nglaherake maneh Sifat Jati, sifat jati den arani Nur Muhammad lan den arani wadon sejati.
Banjur aksara pitu iku mau angaranan lanang jati lan wadon jati.
Ø Dene kang den arani lanang jati iku aksara Alif (
Ø Dene kang den arani wadon jati iku aksara Nem (6) yaiku :
Banjur aksara nem(6) kang den arani wadon jati iku mau banjur nglaherake alam kabeh sak isine pisan.
kang den arani lanang jati iku mau kang dadi uripe alam kabeh sak isine. Mula banjur den arani yen raga iku songko ibu. Yen urip iku sangko bapak jalaran yen urip iku songko Nurullah kang den arani nur jati kan den arani lanang jati lan kang den arani sejatine urip.
 Dene raga iku songko aksara nem, raga apa wae.
 Dene manusa iku sirahe aksara songko Jim(
Dene bahune iku songko aksara Wawu (
Dene sikile iku songko aksara Ba’ (
Dene aksara pitu iku bisa dadi jagat sak isine yaiku:
ngeto’ake banyu tumetes dadi segoro,
ngeto’ake banyu tumetes dadi mego,
ngeto’ake banyu tumetes dadi bengawan,
ngeto’ake banyu tumetes dadi gunung,
ngeto’ake banyu tumetes dadi langet,
ngeto’ake banyu dadi tumetes dadi bumi,
ngeto’ake banyu tumetes dadi iwak.
Mula mangertiyo sak temene kabeh alam, awit alam arwah sampek alam akherat sak isine pisan iku ora liyo mung dumadi songko aksara pitu(7) iku mau.
Dene dawuhe Allah Ta’ala marang nur Muhammad nalika isih
jerone dadaiku kang ana kiblate sak jerone kiblat iku ingkang ana kedong, la gedong iku mau kang ana lawange, lawang iku mau kang bisa mengo lan bisa minep.
Dene sak jerone kedong iku ana isine,isine suwiji-wiji sak jerone wiji, wiji iku
Sak wuse mangkono banjur Sastra Alif banjur sandingane, yaiku:
Getih 2. Daging 3. Otot 4. Balung 5. Sungsum 6. Jantung 7. Limpa 8. Pusuh 9. Maras 10. Ketek 11. Ilat, Yaiku kang den arani sifat 20 jalaran iku sing bisa ngunekake lafad
iku puji sak jerone puji iku isine Allah lan Muhammad.
Dadi yen bisa eling lan ngerti sejatine Allah lan sejatine Muhammad banjur karo mlebu metune ambekan kanti langgeng iku den arani Shalat Daim lan yaiku kang den arani sejatine rasullah.
Dene kang den arani kumpule waktu kang lima sing ora kena leren babar pisan lan sing ora kena pedot kang den arani Shalat Daim iku wudlune tetep eling sak temene urip iku uripe Allah.
Dene ngadeke iku eling yen sak temene obah usik iku obah usike Allah. dene niate iku eling yen sejatine Allah iku wujud tunggal rupa tunggal aran tunggal gawe, tunggal urip, tuggal rasa tunggal.
Dene Tekbire iku M’rifat, tegese eling yen urip iku Allah yen badan iku muhammad.
Dene Rukuke iku Iman, tegese yaiku berimane nyawa ing Allah.
Dene Sujude iku Syahadat, tegese yaiku eling yen ana ningsun iku anane Allah, wujud ingsun ya wujude Allah.
Dene Lungguhe iku Tatsdid, tegese eling marang sejatine uriplanggeng sing tanpa huruf lan tanpa suara, sifat 20 kang wus ana kono.
Dene Salame iku eling wujud wujude Allah, yaiku den arani
panggeh Allah pemanggihe-pemanggihe Allah yaiku kang den arani Dzikir.Wallahu a’lam.
Bab.Kaping Telulikur : Mertela’ake
pengeran lan aran Wujud Mutlak kelawan Idhlaq ,tegese wujud dewe tanpa ana kang maujudake, urip dewe tanpa ana kang nguripake, jumeneng dewe tanpa ana kang jumenengake, awal tanpa ana kawitane, akhir tanpa ana pungkasane yaiku aran Qadim Azali Abadi.
Dene Muhammad iku aran Dza Mutlak yaiku aran Wujud Sifat tegese wujude sifate pangeran lan kena den arani dhahirepengeran lan
Dadi kabeh jasad ati rasa iku mau ora ana kang bisa obah kajobo obahe Allah, jalaran kabeh iku mau mung Sifatullah Asma’ullah Af’alullah, dadi ya ora ana bisa ohah yen Dzat ora obah.
Dene kedade’ane Rosa iku ana papat rupane:1. Wujud 2. Ilmu 3. Nur 4. Syuhud.
Tegese kang den karepake Wujud iku dzat, tegese kang karepake ilmu iku Sifat, tegese kang den karepake Nur iku Asma, tegese kang den karepake Syuhud iku Af’ala.
Dadi kedadehane roh iku ora liyo ya songko Dzat, Asma, Af’al.
Dene kang aran ghaib iku alam kaber den panjengake menyang alam shaghir.
Dene ilmu ghaib iku pangertiyan mangerteni ghaib iku rupane lan jalaran yaiku badan wadak panjengake menyang
menyang tanafas. Tanafas den panjengake menyang nafsu shufiyah, nafsu Supiyah den panjengake menyang anfas. Anfas den panjengake menyang nafsu muthmainah. Nafsu muthmainah den panjengake menyang nufus. Nufus den panjengake menyang roh nabat. Roh Nabat den panjengake menyang roh hewan. Roh hewan den panjengake menyang roh jasmani. Roh jasmani den panjengake menyang roh rohani. Roh rohani den anjengake menyang roh sirmani. Roh sirmani den panjengake menyang roh nurani. Roh nurani den panjengake menyang roh rahmani. Roh rahmani den panjengake menyang roh sirri. Roh sirri den panjengake menyang roh Indhofi. Roh Indlofi den panjengake menyang roh qudus. Ya roh qudus iku kena den arani kanugrahane Allah lan roh kudus iku den arani Nurullah, tegese kena den arani uripe Allah lan ya roh kudus iku anduweni poncodriyo tegese yaiku paningal pangambu pangrungu pangrasa pangucap lan roh Kudus iku kena den arani Sejatine Urip.
Mula yen roh iku pirang-pirang tapi yen urip iku mung siji, dadi yen roh iku sifat. Yen urip iku Dzat. Mula yen wis rasa tumggal urip tumggal banjur kena den arani Sifat manjing menyang Dzat.
Mula yen wis tumeka pangkat kang koyo mangkono iku banjur kena den arani sak uni-unine dadi puji, sak polah tingkahe dadi bukti, sak obah usike dadi shalat, sak melek turune dadi dzikir.
Jalaran wus kumpul urip rasa Allah, yaiku cocok karo dawuhe Allah Ta’ala ; Al insaanu sirriy wa ana sirruhu.
Mula iku pada retenana lan pada elingen sing temanan supaya ben bisa dadi Iman Sampurna.
Dene kang den arani Iman Hakeket iku tetemone kawula lan gusti lan menunggale kawula lan gusti tunggal dadi suwiji ler upamane segara loro tanpa tepi, tegese upamane segara loro tanpa pisah lan tanpa wates, tegese upamane maneh tanggal pisan lan tanggal purnama yen pisah
tunggal gawe yaiku mungguhe wong ahli Ma’rifat lan mungguhe wong ahli Hakekat beda karo wong ahli Syare’at, jalaran yen wong ahli syare’at iku ora bisa kumpul kawula lan gusti, yaiku kawula tetep kawula, gusti tetep gusti, kawula sing nyempah, gusti kang den sembah.
Upama rongko tetep rongko, curiko tetep curiko, raga tetep raga, urip tetep urip, siro ya siro, ingsun ya ingsun, dadi yen ngono sing weruh matane sing krungu kupinge sing ngambu irunge sing ngucap cangkeme sing ngising lan sing ngentut silite sing mlaku sikile, dadi urip ora kangge mung kempas-kempis bloko. jalaran olehe kena mangkono iku isih wutha. Yen wong ahli Ma’rifat lan wong
Dene wilangane ambekan iku nalika mlebu metu ingdalem mongso sedino sewengi iku ana 24400 miturut ulama ahli Arif mirit saking dawuhe kanjeng nabi Muhammad SAW Sing sapa wonge dzikir tegese eling ing Ahadiyat Wahdat Wahidiyat kanti den barengake karo mlebu metune ambekan iku luwih utomo banget lan luwih sampurno, mula sira kabeh pada nglakonana dzikir kang kaya mangkono iku kanti kaweruh kang sampurno.
Lamun sira kasi ora nglakono dzikir bakal sasar lan bakal sengsara selawase kang ora ana eneke.
Dene wilangane ambekan kang mlebu lan kang metu iku ana 4 macem :
1) Jenenge Napas yaiku mlebu metune ana cangkem rupane ireng lan ijo.
2) Jenenge Tanapas yaiku rupane kuning mlebu metune ana kuping.
3) Jenenge Anpas yaiku mlebu metune ana irung rupane abang
4) Jenenge Nupus yaiku mlebu metune ana mata rupane putih
Ø Dene Napas iku mau penggawehane mlebu metu tansah eling lan weruh, tegese ngerti kahanane Allah, pujine
Ø Dene Tanapas iku mau penggawehane mlebu metu tansah eling sejatine Allah, pujine
Ø Dene Anpas iku mau penggawehane tansah eling nalika mlebu metune ambekan marang kaersane Allah Ta’ala, pujine
Ø Dene Nupus iku mau penggawehane nalika mlebu metu tansah eling Kaluhurane Allah subhanu wa Ta’ala, pujine
Dene carane yen arep mraktekake dzikir kanti ngucapake lafad
iku kudu narik pikiran awit saking wudel sampek teko utek kanti eling Ahadiyat.
iku kudu narik pikiran awit sangking utek terus den turunake marang Ati Sukma utawa marang Ati Jantung kanti eling Wahdah.
Ati Jantung lan yaiku koyo getih tapi dudu getih yaiku daging suwedah arane yaiku
sekabehane manusa urip ana alam donyo, lamun kasi ora weruh lan ora nglakoni bakal nompa bendu sangka kang maha Mulyo sing ora ana enteke iki rupane;
1. Den arani Ilmu Syare’at
nalika ana alam donyo mungguh dhahir yaiku penggawehane gaoto lan jasad kang den printahake dening gusti
printahake dening gusti Allah, lan mangerteni sejatine Allah kanti nyata kelawan nganggo kaweruh kang sampurna. Dene metune ma’rifat iku songko panongal.
Dene kang aran ilmu thorikoh iku metune songko pangambu, tegese kang aran thorikoh iku kudu mangerteni lakune ambekan lan kudu mangerteni asal dumadine nyawa nalika nyawa isih sinimpen ing dalem wahdat lan kena den arani ta’ayun tsani, sinempen ing dalem ta’ayun awal lan kena den arni dhahir, sinempen ing dalem
nalika isih wujud mutlak kelawan Ithlaq, tegese mangerteni Allah nalika isih Dzat Jati nganti wujud Nur Jati nganti wujut Nur Sifat ngani Nur Mutlak, tegese bisa mangerteni hakekate kawula-gusti lan hakekate gusti, lan ngerti kumpule kawula lan gusti dadi bisa ngerti asale sampek dadine sampek bali menyang asale maneh yaiku kang den arani ilmu hakekat, lan kudu mangerteni lakune tanapas.
Dene Tanapas iku angen kang mlebu metune anakuping, lan
Dene kang aran ilmu bathin iku mangerteni campure rasane Allah lan rasa kita lan sak jerone tansah eling lan angen – angen campure rasane Allah lan rasane kita kanti langgeng elinge.
tingali kelawan mata merga saking gedene lan ora kena den grayang kelawan gaoto marga wus campur karo gaoto lan ora kena den bandengake karobarang kang nyata ketingal mata merga luwih nyata saking olehe nyata kasi wujud tunggal rupa tunggal arn tunggal gawe tunggal rasa tunggal
Dene ilmu ghaib iku kang bisa ngaweruhi lan kang bisa ngerteni lan kang bisa ngerjani iku jerone rasa, tegese rasa ning rasa kerana ilmu ghaib iku den arani Ilmu Rasa Sejati-Sejtine Rasa yen sira wus bisa nglanggengake kang kaya mangkono
Ahadiyat Wahdat Wahidiyat, tegese ngerteni asale lan ngerteni dadine lan ngertene gawene, tegese ngerteni wungkule lan ngerteni pejahe lan ngerteni wungkule maneh yaiku kang aran ngerti ing sejatine Allah banjur ngerti ing sejatine kawula lan tetemune kawula lan gusti lan kumpule kawula lan gusti yaiku kumpule Adam Muhammad Allah sarta eling Ahadiyat Wahdat Wahidiyat, tegese Ahadiyat iku Laata’yun tegese durung nyata.
Dene Wahdat iku Ta’ayun Awal, tegese wiwitan nyata. Dene Wahidiyat iku Ta’ayun Tsani, tegese kumlare apa-apa yaiku lahire Alam Arwah, Alam
mitsal iku wiji pinisah, tegese nyawa wus den pisah-pisah. Dene alam ajsan iku wiji pinanjingake jisim, tegese nyawa wus den panjengake jisim. Dene alam insan kamil iku tegese wus wujud manusa sampurna.
yaiku nuduhake isyarat anane Allah sifate maknawiyah.
yaiku isyarat anane Ingsun sifaet Nafsiyah.
iku den arani Alif Tamshur yaiku dadi anane mahluk kabeh, tegese anane jasad kabeh lan liya-lyane.
Mula mangertiyo yen urip iku asal songko A.U.I (
kang akhir kang den arani Alif Mutakallim Wahid. Mula urip iku dudu makhluk.
Dene jasad lan kabeh kang dumadi iku kena den arani makhluk, jalaran jasad lan kabeh kang dumadi mau dumadi saongko Alif Tamshur, ya Alif Tamshur iku kang asal songko Ha’(
mula kena den arani yen jasad lan kabeh kang dumadi iku kawula arane. Dene yen urip iku kena den arani pengeran. Wallahu A’lam.
Bab.Kaping Selawe : Nyerita’ake Shalat
Utawi bab kang kaping selawe iku nyerita’ake shalat. Dene shalat iku ngadeke eling urip selawase tegese urip langgeng, dene urip langgeng iku asal songko Alif Mutakallim Wahid yaiku den arani sejatining cahya yaiku Nur Jati arane.
Dene shalat iku ruku’e iku eling angin petang perkara. Dene angin patang perkara iku rupane: 1.
iku sujude eling banyu petang perkara. Dene banyu petang perkara iku:
1. Den arani Banyu Nur Mani iku dumadi sirah.
2. Den arani Banyu Nur Maningkem yaiku dumadi dada.
3. Den arani Banyu Nur Madzi yaiku dumadi weteng.
4. Den arani Banyu Nur Wadi yaiku dumadi suku.
Dene Shalat iku lungguhe eling yen asale iku songko bumi. Den kang arani bumi iku asal songko Sejatine roh Rahmani.
Dene Sejatine Banyu iku asal songko Rasa. Dene Rasa kang sampurna iku kena den arani Sirrullah. Dene Sejatine Bumi iku Roh Jasmani.
Shadrah arane cahyane mencorong kaya tanggal purnama, metune songko Ati Dada,
Dene sejatine banyu utawa banyu sejati iku uripe shadrah lan uga den arani Iman Shadrah, manggone ana Ati Puad.
Dene sejatine bumi utawa bumi sejati iku Iman Hidayatullah.
Dene napas iku metu saking irung, cahyane putih yaiku kang bisa nyukulake Pangambu.
Dene tanapas iku medal saking kuping, cahyane kuning yaiku kang bisa nyukulake Pangrungu.
Dene Anpas iku medal saking cangkem, cahyane Abang yaiku kang bisa nyukulake Pangucap.
Dene Nupus iku angin kang medal saking mata, cahyane Ijo yaiku kang bisa nyukulake Paningal.
Dene bakale badan iku songko anasir jasad yaiku ana papat (4) :
1. Api 2. Angin 3. Banyu 4. Bumi
Ø Dene api iku bisa dadi rupa jantung utek lan daratan.
Ø Dene angin iku bisa dadi wujud asma, af’al, jinem, limpa perugune ana sukma mulya.
Ø Dene banyu iku wujude bisa dadi sungsum, otot, keringat, pancadriya, mang- gone ana Ati Puad dununge ana Rasa.
Ø Dene bumi iku wujude bisa dadi kahanan sifat yaiku rupane daging, balung dadi tenggok, gigir, tangan, sikut, lambung kiwo, lambung tengen, irung, cangkem, sirah.
Dene kang aran shalat iku sejatine tingkah lan budi tegese kang aran shalat iku awale Takbir kudu waspada lan kaweruhana solahe wong, lamun ora weruh
anggone ngadhahirake ing kersane Allah Ta’ala iku papak kabeh saking penggaotone wektu lima yaiku anane pamiharso lan pandulu.
Dene Shalat Dhuhur iku nyatane pamiharso lan paningal loro.
Dene Shalat Ashar patang raka’at iku manggone ana gigir lan dada lan lambung kiwo tengen.
Dene Shalat Maghrib telung raka’at iku manggone ana grono loro, lan muko utowo cangkem.
Dene Shalat ‘Isya’ patang raka’at iku manggone ana pupu loro lan asta loro.
Dene Shalat Shubuh rong raka’at iku manggone ana roh lan jasad.
Dene Roh Rahmani lan Roh robbani lan Roh Nurani lan Roh Idlofi iku budine rasa lan Cahyo.
Dene Roh Fanaiyah iku gawene Iman Tauhid. Dene Barzah iku terbuko songko Roh Hayawan lan Roh Jasmani.
Dene Roh Rohani iku uripe kulit daging getih balung yaiku kang den arani badan wadak, tegese jasad yaiku kang manggon ana polo kencana.
Dene polo kencana iku naliko ana dunyo, manggone ana badan alus kang ora kena kambah dening nabi Adam as. Makarya kang koyo mangkono iku minungko dadi makaryane jasade wong abror tingkahe pada sujud marang Allah Ta’ala nganti teka dina kiyamat, ya kaya mangkono iku kena diarani dadi makaryane badan alus utawa den arani makaryane
den lakoni krono iku makaryane dzat kang tetep ing nabiyyullah kang wus sumeleh lan wus kapendem ing bumi Allah, ken den arani wus muleh ilang mung kari tetep ing tingale Ya hu liyep direp latip pada mengko diri dewe-dewe sirna kabeh tanpa ana ketingal.
Dene yen arep matek ing sekarat Dzatullah iku ya kudu sumende ing Dzatullah. Sifatullah iku kudu sumende ing Sifatullah kabeh sih Sirrullah laahut kabeh ajo ana kang keri wulune sak lembar
ingsun kang nuduhake marang marga padang, urip tan kena ning pati, mulya tan gawewotan, eling tan kena lali, sir ning sir wening tunggal weruh jumeneng langgeng, budine angen-angen tansah madep ing pengeran kang sejati”.
pangeran ningsun, setuhune ingsun sak badan sak nyawa les ing ati, eling ing paningal, Dzatullah tan kersa aningali”.
Iki syahadate kanjeng nabi muhammad SAW nalika sekarat: “Asyhadu ngerti badan Allah
Utawi bab kang kaping nemlikur iku nyerita’ake tapel adam tegese
Dene ngurete iku asal songko bumi Babil. Dene gigire iku asal songko bumi Arab. Dene atine iku asal songko bumi Firdaus. Dene ilate iku asal songko bumi Thaib. Dene netrane iku asal songko bumi Tlaga Kausar. Dene gronone iku asal songko bumi Ka’bah.
Miturut katerangan ana kitab Daqaiq mangkene: Utawi Nafsu Aluwamah iku manggone ana cangkem. Dene Nafsu Amarah iku manggone ana kuping. Dene Nafsu Sufiyah iku manggone ana netra. Dene Nafsu Muthmainah iku manggone ana irung.
Dene nafsu muthmainah iu yen musik dadi cipta arane, yen manjeng iku napas arane. yen ana utek iku budi arane. Yen tunggal karo Roh Qudus iku rasa arane yaiku Dzatullah arane, yaiku Wujud Mahdli arane, yaiku kang sediyo ing deweke.
Dene ynuju meneng iku rasullah arane, yen manjeng iku wali arane, yen metu iku mukmin arane, lan yaiku shalat sejati arane.
Dene tetengere ing dalem kita iku panas awake kabeh kaya geni panas sabab dene atine iku dzikir kanti ngucapake lafad
kanti eling sejatine Allah, lan maneh utamane dzikir iku ngucap
1. Dzat 2. Sifat 3. Asma 4. Af’al.
1. Wujud 2. Ilmu 3. Nur 4.Syuhud.
1. Bumi 2. Api 3. Angin 4. Banyu.
Dene bakale anak Adam iku ya uga papat :
1. Mani 2. Madzi 3. Wadi 4. Maningkem.
=> Tegese mani iku dadi nyawa. => Tegese madzi iku dadi sukma.
=> Tegese wadi iku dadi wujude awak. =>Tegese maningkem iku dadi cahya Johar
Iki patokane ilmu ojo kakehan istilah dadi kafir. Yen den ricik-ricek yen durung weruh patokane ilmu mungguh kersane para Syekh Arif dawuhi artine mangkene;
Wahe para sedulur, sira kabeh ojo ana kang pada kaling-kalingan pati. Tegese ojo ana kang rumongso duweni pati, lan ojo kaling-kalingan padang tegese ojo rumongso duwe padang, lan ojo kaling-kalingan peteng tegese ojo rumongso duwe peteng, lan ojo kaling-kalingan roh aohani tegese ojo rumongso duwe roh rohani, lan ojo kaling-kalingan roh idlofi tegese ojo rumengso duwe roh idlofi, lan ojo kaling-kalingan roh jasmani tegese ojo rumongso duwe roh jsmani.
Kerana kabeh iku mau dedalan sasar pomo-pomo ojo kasi ora nauhidake ing Allah Ta’ala, lamun kasi ora nauhidake ing Allah Ta’ala dadi kafir.
Jalaran kabeh iku asal songko Allah, kudu bali marang Allah, bali marang wujude Allah tegese jerone rasa iku rasa rasa ning rasa mung kari eling yen wujud iku wujude
ora ana wujud sejati kajobo Allah, ora ana rupa sejati kajobo Allah, ora ana aran sejati kajobo Allah, ora ana gawe sejati kajobo Allah, ora ana warna kajobo Allah, ora ana alam kajobo Allah, kang ana sak piturute wis mung iku yen sira langgeng elinge kang koyo mangkono iku kena den arani Shalat Daim lan kena en arani Sampurnane
Urip lan kena den arani Sampurnane Pati lan kena den arani Sampurnane Barzah lan kena den arani Sampurnane Kubur.
Ingsun manjeng ing desa sepi teko mati Sirrullah Karomatullah Dzatullah Sifatullah, ingsun ratuning roh kabeh rep sirep saking
Dene artine: Ingsun ngancek ing desa sepi teko mati iku tegese ora ana dzat ora ana sifat tegese ora ana badan lan ora ana urip kajobo mung Allah Ta’ala dewe.
Dene artine: Sirrullah karomatullah iku tegese ora ana rasa lan ora ana kuwasa kajobo mung Allah Ta’ala dewe.
Dene artine: Dzatullah Sifatullah ingsun ratuning roh kabeh rep sirep saking kersane Allah iku tegese wujud lan rupa ora ana kajobo mung wujud lan rupane Roh Qudus, ora ana obah usik kajobo mung obah usike Allah Ta’ala.
Dene artine: Susung banyu banyune welut putih iku tegese urip langgeng yaiku Banyu Nur Alif tegese yaiku banyune Alip telung
tan ana ketingal dep sep tan ana katon tis celeleng tan ana tan ana katon iku tegese ora ngerti lan ora weruh dhahir bathin ora ana mata bisa weruh ora ana kuping bisa krungu ora ana cangkem bisa ngucap ora ana
iku tegese sing wis ana kang durung ana iku mung ayang-ayange Allah utawa wujude Allah dadi sing wujud Allah kang den wujudake Allah wujude wujude Allah, dene kabeh kuwasa lan karep sak piturute iku kabeh mung kuwasane lan karepe. Sukma kang den arani Rohullah ya kabeh iku mau mung kagungane Allah.
Dene lakune iku kudu poso mutih, lan olehe poso iku kudu 40 dina lan sak jerone nglakoni poso ora kena awor wong lan weruh wong lan ketok wong. Wallahu a’lam.
kang jumeneng ana telenge menusa tegese menusa kang ana sak
sir tunjung iku tegese nurudzdzat yaiku Nurullah Agung
iku tegese yaiku kang den arani rasa urip tunggal mulya dewe tanpa ana kang mulyaake mulya selawase sing tanpa ana ente’e.
Dene artine: Sukma sejati sing campuh ing rasa yaiku tegese urip jati kang
senter putih paningalku tengen sak kumeter paningalku kiwa iku tegese ora siji ora loro ora ganti-ganti yaiku sukma Rohullah lan kena den arani Rohil Qudus kang nguwasani sekabehane kang den arani terputih kang manggon ana utek, pelawange ana mata tengen lan kang
kekudungku nabi, pebadongku nyawa, jimatku penarima iku tegese; ora ana kuwasa lan ora ana penguwasakajobo Allah.
Dene jasad lan gauta iku ora liyo kajobo asal dumadi songko nur Muhammad.
Dene obah menenge jasad lan gauta iku ora liyo mung songko nyawa.
Dene iman iku penarimane nyawa ing Allah Ta’ala.
Dene artine: Iki sukma sir mani kang
Dene artine: yaiku syahadat liyeping pati tan katon murdo tan ana katon Allahu Akbar iku tegese yen sira mangerti kang koyo mangkono mau kena den arani ngerti ing Sejatine Urip lan ngerti ing Sejatine Pati lan kena den arani urip sk jerone pati – mati sak jerone urip kerana wus ora ana katon kajobo mung Allah lan Akbar tegese ilang akbar mung kari Allah bloko. Wallaahu a’lam.
Dene Shalat Syare’at iku yenden srupoake kaya wujude manusa, iki contone:
Dene kang dadi sirahe shalat iku moco Fatihah.
Dene kang dadi balunge shalat iku maca sami’allaahu liman hamidah.
Dene kang dadi matane shalat iku ruku’.
Dene kang dadi tangane shalat iku syahadat loro yaiku;
Dene kang dadi uteke shalat iku takbirotul ihrom.
Dene kang dadi rohe shalat iku ruku’ lan sujud.
Banjur kaweruhana dununge sifat rong puluh lan manggone sifat rong puluh.
Dene manggone sifat rong puluh iku ana patang panggonan, yaiku :
1) Kang manggon ana sifat Qahar ana lima (5), iki rupane ;
a. Qudrat b. Irodat c.‘Ilmu d.
ora ngerti lan lakonono, ojo kasi ora den lakoni. Lamun ora ngerti dadi kafir. Lamun ora den lakoni dadi kufur. TAMMAT
Kyara Dewi Lan sugeng Dalu kagem sedoyo engkang sampun Rawuh ing
Sugeng ndalu. Meniko pict. Ipun kados pasuryanipun kanjeng ibu ingkang asli. Rahayu.
pasuryan meniko kados pasuryan ipun kanjeng ibu pesisir kidul. Ingkang asring
Wulandari Muis Sugeng ndalu mb lia…@sugeng ndalu ugi dateng sedoyo sederek ingkang rawuh
Sugeng ndalu Ibundaq, Abah Ali, mas Arie, mas Sonny, mbak kyara, mbak Siwi, mbak Wulan lan sdoyo kmawon, nyuwun ngapunten Bunda nembeh sget sowan..
27 Maret jam 21:34 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
sendiri…wis paling penak yo sak karepe dewe ngene iki…nglomprot hahahaha…..
27 Maret jam 23:05 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Wisang Geni Sugeng dalu Bun…nyuwun pangapunten.lewat kemawon, kang dllah, ugi poro sederk ing mriki sugeng dalu. Wahhh gayeng meniko nggih. KOMENIPUN BERBOBOT semua,sae-sae… nyuwun pangapunten Kanjeng Koko, menurut Kanjeng Koko ingkang di rembak bunda meniko lajeng pripun? Sebab ngedikanipun
wis ngono kuwi wae opo anane malah bebas….sing penting ati dudu rai hahahaha….mbois hahahaha…
27 Maret jam 23:18 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Gadis Exsprit Om abdul,,nglomprot niku nopo to om,,,
nuwun kanjeng Koko lajeng menurut kanjeng Koko antara Budaya meniko sejatosipun pripun didalam Agami Islam pripun?
wonten ing ndlamem , ananging kulo tetep nymak…… mituhu…..Sugeng ndhalu, Mbakyu ….. Kulo pamit ……
Sukesi, putrine Prabu Sumali. Kumbakarna duwe sedulur papat, kang pambayun Dasamuka, kang kaping pindho Kumbakarna, kaping telu putri, yaiku
mboyong Dewi Shinta, yaiku titise Dewi Widowati yo Dewi Sri. Saktemene, Dasamuka iku duwe tresna kang luwih marang Dewi Sri,
utawa Dewi Ragu putrine Prabu Banaputra ing Ayodya. Nitis maneh marang Dewi Shitan putri Prabu Janaka ing Mantili, lan pungkasane sing wis nate tak rungu ing wayangan lan literatur marang Dewi Sumbadra putri Prabu Basudewa ing Mandura.
Cekake crita, Dasamuka anggone bakal mboyong Dewi Sinta ora mendha malah ndadra. Gunawan Wibisana lan Kumbakarna ditundung minggat, amarga Gunawan lan Kumbakarna duwe pamrayoga lan ora sarujuk yen ta arep garwa Dewi Shinta.
Gunawan minggat saka Alengka lan ngabdi marang Prabu Rama. Kumbakarna kang ora oleh melu Gunawan banjur tapa turu ing gunung Gohkarna.
kahanan iki. Eyangmu, yo Paman Prahasta saiki wis mati, uga bibi Sarpakenaka uga wis mati. Jittttt……kumpulna para wadyabala, aku dhewe sing arep ngremuk Rama lan kawulane!!!” mangkana sabdane sang narendra alengka.
“Rama Prabu, mbok menawi Rama Prabu dereng wancinipun ngadoni pupuh, amargi taksih kathah anggul-anggul prang ing Alengka. Nun, paman Kumbakarna ing samangke nembe tapa sare wonten gunung Gohkarna” ature Indrajit marang Dasamuka.
“Jittt…. aku ngerti, menawa kalahe
liyane? Kabeh adhi-adimu kuwi sekti-sekti Jit!”
“Nuwun nggih kanjeng Rama!”
“Wis saiki kowe minggata, temanana pamanmu ing gunung Gohkarna,
manembah marang ramane, Indrajit kakanthi dening wadyabala Alengka mangkat menyang ing gunung Gohkarna, nggugah turune sang Kumbakarna.
Gelise crita, Kumbakarna ora bakal wungu anggone turu yen ta ora ngerti
angennya wungu, kaget lan njejak Indrajit kang lagi njabut wulucumbune Kumbakarna, kadupak nganti lali purwaduksina (pingsan lur…).
Sakwise kabeh wis diaturake marang pamane, Kumbakarna banjur nyanggupi anggone bakal ngandoni prang. Nanging, Anggone maju prang mau ora amarga sarujuk marang apa kang ditindakake Dasamuka, nanging anggone maju prang mestuti anggone dadi satria, mbela marang tanah tumpah darahe. Lan Pungkasane crita, Kumbakarna gugur dening Prabu Rama.
Tegese, ana maneh tulada kang becik, satria agung negara alengka, yaiku Kumbakarna. Nadyan asifate diyu/raseksa, nanging tansah mestuti ing kautaman. Wiwit prang alengka wis matur marang kangmase, nanging Dasamuka ora keguh, amarga mung mungsuh wanara/kapi.
Wodene jenazah bade dipunmakomaken benjang:
4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing Hyang saking mboten saged nembah lawan muji, ngawur datan uninga.
5. Ling lang ling lung pan kendel pribadi, tanpa
6. Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan,
sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing
8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung,
anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang
lingira aris, Syeh Malaya bener sira, sing atapa panggih ingong, ingkang aran panarima, kang eling maring karya, duk lagi kamulanipun, apan nora
ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.
16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya
emut ing tyas, yen wonten Wali ngidang, Syeh malaya wastanipun, aglis sira pinaranan.
gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka
12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora nana,
ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha
16. Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh marang sira, kinen ning negri Mekah, pan arsa myang munggah kaji, mulane nyawa, angel pratingkah urip.
18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen
nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng badan, sasat satoning wanadri, tan mantra-mantra, waspadeng badan suci.
22. Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo lunga, mring ka’bah yen arsa wruh ing
antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun,
sigra-sigra, wus prapta jero garbane, andalu samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan
mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga,
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma Mulya.
ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.
15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone,
19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang
Melaya andulu, kang kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.
24. Hya iku sinandhangken mring sireki, nanging kadya simbaring
iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang
nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi,
4. Sawujud sagesang lampus, sapolahe johar akhir, salamine anarima, kang johar batin puniki, kang pinuji kang
11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep
28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati,
lan kawulanipun haram, iya yen munggaha Hajji, lawan kawulaning haram, lamuna sholata iki.
33. Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.
49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.
telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi
menawi wonten lepatipun, nyuwun agunging pangapunten” Tulis mbah rono. Tak lupa mbah rono mendoakan warga merapi agar diberkati keselamatan “Mugi – mugi Gusti Ingkang Akaryo Jagad maringi kasugengan lan gesang ingkang harmoni kaliyan Merapi kagem sedoyokonco – konco ing sekitar Merapi. Rahayu ing sami pinanggih. Rahayu Merapi lan sedoyo Penduduk ing sekitaripun Nyuwun pamit” pungkas mbah rono
" ... Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti ... "
" ... Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta ... "
"Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
"Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : "maksudipun"."
"Ingkang tansah dados ancasipun lampah kula mboten sanes namung sunyi pamrih, puji kula mboten sanes namung sugih, senengipun sesami."
"Perlunipun lan maksudipun inggih punika nyukani urunan piwulang, pitedah lan tulada dhateng para sederek ing ngriki, ingkang asor inggih ingkang luhur, ingkang mlarat ingkang sugih."
"Jen kersa njangoni, sampun njangoni uwas, nanging njangoni mantep lan pasrah. Punika sangunipun wong lanang."
February 5th, 2011 at 09:03	| #19
BR> B stop -ing, avoid -ing, finish -ing
Bunda Lia Songgo Buwono Rahayu3x kang Dullah… wah gawat kang wis meh wulan 9 … tambah akeh wong sing klepek2
Yogyakarta, KOMPAS.com — Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Hayu mengaku Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Notonegoro
dheweké iku aktris lan penyanyi saka Hong Kong.[1] Dheweké salah siji saka anggota kelompok Cantopop Twins, bareng karo Gillian Chung, Choi lair ing kutha Vancouver, Kanada.[1] Banjur pirang taun kepungkur, dheweké lan keluargané pindah ning Hong Kong.[1] Ora namung pinter nyanyi dheweké nguwasani rong basa ya iku basa Kanton lan Mandarin.[1] sakdurungé dadi model, Choi sempet sinau ana ing institusi, Rosaryhill School.[1] sakwisé lulus saka Rosaryhill School, dheweké banjur ngawiti nyambut gawé dadi model ning Hong Kong.[1] Ning donya permodelan dheweké sinau karo Kaisar Entertainment Group (EEG), Banjur dipasangaké karo Gillian Chung kanggo mbentuk kelompok Cantopop Twins.[1]
Saliyané sukses ing bidang musik, Choi uga dadi aktris kang sukses ing industri per-filem-an
Nicholas Tse.[1] Ning kesibukané nyanyi lan main filem dheweké uga sempet nulis artikel kang isiné napak tilas kariré ana ing donya akting.[1]
Sakliyané aktif ning donya musik lan entertainment, Choi uga aktif ing pirang-pirang kegiatan sosial.[1] Dheweké aktif ing Yayasan Make-A-Wish kang ndedikasiké kegiatané kanggo mbantu anak-anak kang ngidap penyakit berat.[1] Choi uga sempat dadi duta amal kanggo korban kelaparan ing kawitani sasi Februari 2009.[1]
21 Januari 2010, Personel grup musik Twins, Gillian Chung lan Charlene Choi ketok rukun wektu gabung manèh ana ning video greeting kanggo
Thn 83 nginjek pertama Jogja :1. Kost nang Sagan cedak Bong Cino sing saiki wis dadi pom bensin2. Gumun ndelok Gedung Pusat UGM (ndesit sih...)3. Paling apes numpak bis kota sing cilik tp kebbek penumpang, ngadek sirahe di tekuk...persis kaya pitik arep di
nganti di oyak2 alm Pak Kusnadi (Bapak Rektor Indonesia) gek ndang lulus para fosil2 jarene.10. Nate dijak nang SG (ning tetep joko, suer..) mung
sing nggoleki wongtuwane ra temu2) ... nek kuncung wis rodo ra payu-bakpia pathuk isih ming sak omah (75)...khas omah lawas cino-Radio wis transistor...sing tabung wis
wis mulai musim dance group nek pentas lagune sakura (fariz) nek ora yo tari kontemporer dolanan (aku lai jenenge..ning mbiyen wis nganggo
wis nduwe kabeh ketoke acara favorit: Ketoprak sayembara, Safari etc wis njelehi...isine ndangdut thok....tinggal selecta pop sandiworo radio
kepalasenenge ngiling2 jaman semono....ming dike'i koyo ngono we wis seneng.BTW iki forum judule profil kok dadi kenangan ya?
1. Sewaktu SD mengalami perpanjangan tahun akademik 1978/79.2. Masih ngerasain acara Catatan Si
saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin. ( Bahasa Jawa )
Nyuwun ngapuro lahir lan bati ( Bahasa Jawa )
ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
Wis lah, pujare sira. arep kirim seakeh-akehe email lottrey. wis weruh, bobadan! alias Act Deceive Internationale. ya, blih?
Salam kanggo sing duwe email sing dikirimi duite jin!
nuwun, kulo sampun mendet rpp ne, mugi2 gusti Alloh maringi ganjaran engkang luweh katah ketimbang biasane….
Balas	masbudhi	28 Juni 2011 at 15:51	sami sami… mugi2 wonten
Rimbo Bujang	Sugeng Riyadi, SE Bank Muamalat Cab. Purwokerto No.Rek. 0116450438
ugi pangandikan ingkang sami kang mas hormat ugi santun kawulo kagem kang mas… pamuji kulo mugi kang mas sak gotrah pikatuk berkah kawilujengan mring
Bunda Lia Sugeng enjang ugi kakang Petruk Tralala… mugi tansah Rahayu Wilujeng njih kakang….
amenangi jaman edan, sing ora edan ora kaduman. – sing waras padha nggragas, sing tani padha ditaleni. – wong dora padha ura-ura. – begjane sing eling lan waspada.
kuwandane. – akeh omah ing ndhuwur kuda. – wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu.
wong mangan wong) besi, aspal rasanya enak karena bisa dikorupsi.
yen bakal nemoni jaman: akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. – manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah. – bareng jahat diangkat-angkat, bareng suci
akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. – akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge. – Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, – kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale.
Subagyo UcokDununge hurip namung nggolete susuhing angin ambi galihe kangkung..! sopo hang wis nemu isun kepilu
setidaknya mirip karo P Ramlee...wwkwkkw..piye kabare bin? nendi wae? suwe ra 'ketok' ? hehehe
lha iyo ketoke ono Bug-e iki myHeritage :D , moso rupake podo karo mellow2 kabeh.. yo paling ora Nana Mouskori karo Amisha Patel isih
"Opo gunane meksakke sing wes ngerti hasile ora bakal koyo sing
apik ki, ndedongo karo gusti ne dewe dewe...
enget kalian Gusti Engkang Akaryo Jagad fitrah diyanaKoordinatorLokasi : gejayan caturtungal,
kecelakaan no wetan jembatan jirak,kan sore2 jam 3an q ro pacarq rep balek nangonq seko baleharjo,pacarq ki wes ngandani kok metu kene,jawabq yo ben sing dalane alus ngono,pas lagi di bangun jembata jirak kan akeh pasire,q seko kulon nikung kepleset pasir broq,tanganq bundas2,sikelq yobuset2,pacarq tangane sing tengen yo
liwat, nek ngono kuwi yo mnding gawe jembatan meneh wae
ngayogjakarta, kuthone aman, berhati nyaman
ANGKRINGAN MBAH MO – NULADANI PANAKAWAN 02
Gareng Panawakan kaping loro. Gareng uga duwe jeneng Pegatwaja, Waja (gigi/untu) gambarake yen to Gareng ora seneng panganan kang sarwa enak, kajawa ora setiti (boros) uga akeh penyakit (lara). Pancalmapor, kang gambarake menawa Gareng ora kepilut marang godhane donya (kadonyan). Nala Gareng, gambarake ati kang garing, garing marang kamulyan mulane tansah tumindak kang becik.
Gareng kagambar lan ka pada, awewangun mripat kang kero (juling) sing werdine ora
gejik (pincang) duweni werdi yen to Gareng ginambar wong kang tansah waspada ing samubarang gawe.
Ing crita pewayangan Gareng uga wis nate madeg dadi Ratu ajejuluk Prabu Pandu Bergola. Dene anggone dadi ratu, Gareng mung nyoba, ndadar marang ratu gustine, aja nganti amarga wis mulya banjur lali lan ora waspada. Yen ta ujug-ujug negara katanding prang musuh ora kaget, amarga yen ta temenan kawula kang dadi korban lan sengsara.
aja nyawang wong amaerga wujute ning budi kang ana ing ati
Panakawan kang kaping telu iki digambarake, pinter wicara lan pancen sekti yen wis gelem tiwikrama. Kaya kang wus sring kita kabeh wuningani ing lakon Petruk Dadi Ratu. Ing lakon carangan mau,
mandraguna, Karna sing sekti uga bisa diasorake. Wusanane Petruk nglembara, lan akeh negara kang wus katungkulake marang si Petruk, semana uga negara ing Ngrancang Kencana lan ing kono Petruk banjur dadi ratu yaiku Prabu Wel Geduwelbeh.
Nalikane bakal winisuda, kabeh negara kang wus katungkulake teka. Ngamarta, Dwarawti lan Mandura sing maune ora gelem teka ing pungkasan uga bisa kaasorake, Prabu Kresna kang waskita ngirim Semar pinangka duta ngadepi Prabu Wel Geduwelbeh. Dredag mau nganti ora ana sing kalah lan uga ra ana sing menang, amarga pancen padha sektine. Sawetara suwe anggone bandayuda nganti luh kringet anggone padha prang, wusanane Gareng lan Bagong ngerti yen to kringet mau gandane kringete sedulure, yaiku Petruk.
Pungkasane Petruk konangan banjur ilang wujute ratu lan bali wujud Petruk.
budi luhur lan watake manungsa ora bisa kaukur dening wadag (penampilan) nanging kanthi laku kang nyata
abdi (bawahan) tuhu lan setia marang gustine
aja seneng milik barang kang melok banjur kepengen muluk
kesusu lan gampangake duwe pribadi kang bisa momong, momot, momor, mursid lan murakabi: momong, lire bisa ngemong; momot, bisa nampa apa kang dadi kasusahane ratu gustine lan bisa mendhem wadi; momor, ora gampang runtik atine menawa dikritik lan ora gampang bombong menawa diumpak (sanjung), wondene murakabi, lire bisa migunani parang ing sesama
amba. Bagong duwe kapribaden seneng guyon, pinter nglucu lan amarga saking lucune bisa dadi jengkelake, nadyan mangkana Bagong uga duweni pribadi kang jujur. Bagong uga digambarake abdi sing ora gampang miturut, percaya marang pituture wong liya, lan yen nyambut gawe kadangkala cepet-cepet tanpa petung.
Yen ta delok ing wanda lan kapribadene Bagong mau, pitutur lan kang bisa katuladan yaiku:
kabeh tindak tanduk, tingkah laku iku aja kesusu, kabeh kudu kapetung kanthi permati
kudu ngerti watak lan kapribadene wong siji-sijine amrih tentrem uripe ing bebrayan (
panjenengan njih kang… Wewarah ugi dongo enjang sak dermi kagem kito sedoyo njih kakang…. ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur kairing dongo kito sedoyo….. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng
kados kito kagungan pangajab lan ugi panuwun mugi Gusti amberkahi…. Kados kito meniko latihan moco pat ing pendak malem jumat kados pundi kito sami sinau makna ugi artinipun tetembangan ugi… kidung njih mas…. Jlentrehing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Dene uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara… lak njih makaten mas Sawung… pramilo kito kedah tansah nenuwun maring Gusti kersanipun pikantuk berkah ugi ridhonipun Gusti Alloh…. ngantos paripurnaning rogo kito meniko mas Sawung Rahayu3x.
Weleri Kendal, Ambarawa, Grabag, Temanggung, Muntilan, Magelang, Wonosobo, Sukorejo, Batang, Limpung, Bandar, Pekalongan, Comal, Pemalang, Tegal, Jatibarang, Brebes, Randudongkal
Gendéra Holland migunani wiwit tanggal 22 Oktober 1958 sakbanjuré disarujuki dèning Hoge Raad van Adel.Wernané kanthi asal saka Perisai Noord-Holland.[1]
^ (Basa Walanda) Provincie Noord-Holland (2007): Over Noord-Holland - Historie
Holland Kidul • Holland Lor • Limburg • Overijssel • Utrecht • Zeeland
title=Gendéra_Holland_Lor&oldid=967693"	Kategori: Gendéra WalandaHolland LorGendéraRintisan mawa topik gendéraKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.13, 1 Maret 2016.
ketompo dadi pegawe pgadean Ga…ktompone dadi wong tukang nggadek e hahaha
Sedoyo kalepatan nyuwun agunging pangaksami..
August 25, 2012 at 4:48 pm	Reply
Ket mbiyen aku wes gagah pol jar. Otot kawat balung wesi, gagah e kayak Arjuna, wes lanange jagad jare kncaku. Hehe 🙂
tembang atau sekar adalah reriptan utawa dhapukaning basa mawa paugeran tartamtu ( gumathok ) kang pamacane ( olehe ngucapake ) kudu dilagokake nganggo kagunan swara.
suraos reroncening suwanten ingkang mawi titilaras slendro utawi pelog sarta kinanthenan rumpakaning basa sumawana sastra ingkang gumathok.
tatrapanneki, ana ingkang mati… dadya manuk engkuk.Mung malih kang pepencokan, kayu kang
ingkang arsa mengkoni, siji-siji karemipun, samyantuk kaluwihan, ing panitisira nenggih, yen mungguha Dyan Wrekudara tan arsa.Pan ana amung murih
kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing nguni, nemu suka suka sugih singgih badanira.Tan wruh yen nemu deduka, kabanjur mangkono ugi, manitis ing sato kewan, tanpa wekas dennya nitis,
karemireng nguni, pati panitisan koneng tibanira.Tan kuwat parenging pejah, keron kasamaran ugi, mangsah wowor
Terdengar burung hantu Suaranya merdu Uhu...uhu...uhu...uhu...uhu...
Gajah (lagu daerah Jawa)Gajah gajah... Kowe tak kandani jah Mripat kaya laron Siung loro kuping gedhe Kathik nganggo tlalih Buntut cilik... Tansah kopat kapit
kandani... Mung rupamu ... Angisin ngisini Mbok yo aja ngetok Ana kandang wae Enak enak ngorok Ora nyambut gawe Menthok... menthok Mung mlakumu Megal ... megol... gawe guyu....
Kucingku (lagu daerah Jawa)Kucingku telu Kabeh lemu lemu Sing siji abang Sing loro
Suwe Ora Jamu (DI Yogyakarta) Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rørvika&oldid=875153"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Duh Gusti ….sak estu kulo namung menungso sawantah …Kulo nyuwun pangapunten….pitidah lampah kang becik….Ing Tahun Enggal 2011 meniko…. Poro Sedulur sedoyo monggo kito ing dalu meniko sami2 laku tirakat kagem mapak Tahun 2011…awit menopo….???? Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujud ake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe. Duh Gusti sak estu kulo namung menungso sawantah….kulo nyuwun pangapunten …pitedah laku kang becik kagem sangu gesang kito sedoyo… ing Tahun 2011 meniko mugi Negeri meniko anggadahi perubahan kagem kawulo alit. Amin.
Ngudi Kawruh Suci, Pitutur Utama, Pitutur Luhur, Kawruh Kejawen, Kawruh Jawa, Budaya Jawa, Islam.. Jawa, Kejawen, Spirituality
Panembahan Anom Adinegara (Gusti Jaafar) (1929-1944)
Panembahan Pakunegara (Gusti Ismail) (1945-1960) (Panembahan
Dwiyani Arta	sugeng tanggap warso Bapake Dani… mugi tansah
Waloyosedoyo Titah ing Marcopodo….mugiyo tansah diijabahi ingkang
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
Wadowice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wadowice&oldid=1090287"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
iki jek golek howo. Lha, pas nyekel proposal, wetengku dadi seneb!”
Rikolo ponokawan kagol njur nyangd seliramu golek sulihe ngger? Paribasan jowo ngendikaake ngupadi bolo sejati siji luwih angel ktmbng luru
sing asli. Menara-menara mau merlambangake Gunung Mahameru kang dadi punjering
1905-1906 (sumber saka Wikipedia ) Candhi Pari lan Candhi Sumur kanggo
mengeti papan muksane salah sawijining sedulure / adhine Prabu Hayam Wuruk.,
ing desa Ijingan. Kyai Gedhe Penanggungan duwe anak
ing omahe Kyai Gedhe Penanggungan. Dene Nyai Randha Ijingan
bisa tata jalma lan celathu, kaya lumrahe manungsa. Dheweke kandha yen biyen
jejaka loro kang bagus-bagus rupane lan ora nglalekake suba
banjur aweh kabar marang Kyai Gedhe Penanggungan yen dheweke arep miwiti tandur.
padudon. Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin puguh ora gelem bali.
Jaka Pandhelegan supaya niliki banyune. Nalika ana ing tengah dalan Jaka Pandhelegan ketemu wong tuwa. Wong tuwa
ngendhegake lakune. Jaka Pandhelegan nesu , banjur arep mateni wong tuwa mau. Nalika arit arep
kandha mangkono banjur ilang. Jaka Pandhelegan mulih. Dina
duwe crita, nalika panen pari krana saka ambane sawah , parine ora entek-entek
Pandhelegan ora rampung-rampung anggone ngeneni parine. Nganti diderepake.
utawa gawe pepati. Sang Prabu Brawijaya uga mundhut priksa sapa satemene Jaka
Pandhelegan iku. Jaka Walang Tinunu matur yen Jaka Pandhelegan iku sejatine
Sugeng Riyadi, SE berkata:	ikhlas kuwi.. nang atine namung; minaLlahi, ‘alaLlahi, ilaaLlahi, fiLlah. carane piye? yo krono kuwi ilmu hakekat mongko butuh guru nggo metani kadar ikhlas sing jumeneng nang atine menungso. ono wong sing
Wejangan Sat Aug 09, 2008 1:31 pm manungso gur sakdermo nglakloni_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... blashLurahLokasi : wanagamaReputation : 0Join date : 19.06.08Subyek: Re: Berbagi Kata - kata Mutiara / Petuah / Wejangan Sat Aug 09, 2008 1:45
air....)artine nek ra salah : wong lagi nyoba ngilmu... _________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
Ater-ater hanuswara uga diarani ater-ater kang nganggo swara irung amarga swarané kang mbrengengeng [1]. Kang kalebu ater-ater hanuswara ya iku an, any, am, ang [5]. Ater-ater hanuswara lumrahé ateges solah tingkah utawa nindakaké pagawèyan [1]. Ater-ater uga
Paramasastra Gagrak Anyar. Yogyakarta: Duta Wacana University Press. ISBN 979-8139-23-2
^ a b c Kurniati, Endang. 2009. Sintaksis Basa Jawa. Semarang: Griya Jawi
betawi, arsitektur betawi, balang, bapang, betawi, joglo, pantangan betawi, pitung, ragam hias rumah betawi,
Om aku sakti, urip hyang tunggal, lamun urip sang hyang tunggal, urip sang hyang wisesa, teka urip 3x
Wilhelmus iku Lagu kabangsan Walanda. Lagu iki kasusun saka 15 pada sing padha-padha nggawé sawijining akrostikhon: ing vèrsi lawas, aksara-aksara pisan saka 15 pada iki kabèh mbentuk jeneng Willem van Nassov.
Wilhelmus dadi lagu kabangsan Walanda wiwit 10 Mei 1932. Mbiyèn ing Hindhia=Walanda (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.02, 7 Maret 2013.
outside😎jangan kaget keliatane tok feminimaslie lek kenal cuwawakan bengok2 isok sakit telinga kabeh soale lek wes ngmg gak onok titik koma spasi sambung
tontonan WAYANG (bahasa jawa) “ndelok = kendel alok,ora tombok, seneng keplok-keplok, ora seneng mbengok,
ys: yap…bener Pak Dalang, wayang
ing.mech.bacc. ingbacc. ing.struč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.bacc. ing. računarstvabacc. ing. elo.bacc.
Ragiel Trisno Omm Jagat sugeng pinanggih mtrnwun sugeng makaryo ugi Omm salam
kang dhuwur marang Gusti ingkang murbeng Dumadi"(
“Buk, ngelih rak?”, jare Pak De.
“Iyo to yo, wetengku wis keroncongan je”
“Wah, nek ono restoran Padang mesti uenak iki.”
“Iyo, mesti cepet merga ora perlu kudu pesen
“Apa bahasa suku anda?”, robot takon meneh.
“Sugeng siang. Badhé pesen nopo?”, jare robot nganggo boso Jowo.
“Canggih ya Bu”, jare Pak De.
“Sing siji loro, sing siji sepuluh.”
“Ngagem kol Taiwan nopo kol asli Jepang?”
“Sing endi wae lah manut,” Pak De wis rodo nesu.
“Maturnuwun. Pesenan sampun dipun tampi. Nanging mboten saged dipun suguhaken.”
“Ladhalah? Aku wis ngenteni suwe banget jé, tanya-jawab karo kowe, kok rak iso ki piye?”
“Amargi segawon kaliyan jelantah weduse dereng wonten………..”
“Iso edan aku! Ayo Buk, lungo, ra usah nguntal nang kene!!!”. . .
ingkang dipun kandut, selameto ingkang ngandut lan selameto ingkang ngandutaken).Bagi
mumpung saiki ngadepi wulan haji,pada butuh wedus gedhi lan sapi.
nyuwun ngapunten mbaaah ? sapine wingi niko bathine 3 yuto,nembe tak ampil kulo. ngenjang kulo aturi sapi metal kalih
to ? napa mboten sekeco mawi telepati ? sinten sing marahi mbah ? ampun duko mbah ? niki soto nipun pajeng
TANGGEL JAWAB LAN KUWAJIBAN CAOS PISUSUNG
sekalian nyambangi… wong asam urat sikil abuh ra iso mlaku kok arep diinpus… wah dokter sak iki kok senjatane inpus… dari pada opname jur inpus mlayu wae…. tak tunggu utusan panjenengan
Widianto inggih matur nuwun mbakyu sugeng dalu , mugi tansyah pinaring rahayu wilujeng .
ingkang tansah lenggah ,sluku utawi timpuh..rahayu sagung dumadi ..sugeng ing madyaning ratri..pinayungan rahayu wilujeng ing ngarsanipun gusti ingkang moho suci…mugi krenteg e man…ah meniko tansah hambegawan cipto ning lan sedoyo ingkang kawedar tansah handadosaken pangenget dumateng kawulo lan panjenengan sami..monggo nderekaken minggah ing sanggar
jeroning batos,madhep manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci…djojo ing bojo..djojo djojo nuswantoro….nuwunLihat
Bunda Lia Asalamu’alaikum Mas Bagyo sugeng dalu njih mas…. monggo menawi wonten wedaran kang sae kito ugi kerso loh… awit mas Bagyo lak njih sampun inggil… monggo2….
05 April jam 21:47 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Bunda Lia Kang mas Koko… wah polll raosing manah kang mboten sekeco… awit sampun
sampun inggil ilmunipun … tulung kang mas dipun suwunaken njih dateng mas Bagyo….
sanget nuwun njih kerso urun salam … sugeng dalu sugeng rawuh nyuwun tambah wedaran… monggo menawi kerso loh… matur nuwun.
05 April jam 21:54 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Bunda Lia Ha ha ha ha kang Dullah sak iki ki akeh wong lali…
kemawon sampun ta MasSubagyo Ucok:Lenggah kemawon ingkang prayogi .disyukuri uga matur nuwun Jeng Lia sampun kersa medar nggegulang kawruh , tujuanipun sae , sae sanget.
dalem kasebat ing sakjroning panitia kanugrahan…… mongko dalem prayogi bebales njeh dalem
Geni sugeng ndalu ugi salam rahayu…..nderek nyimak ugi midangetaken…. mugi menopo ingkang kawedar ugi ngendikaaken sageto nambah kaweruh ugi kawigatosan…. mogo kaljengaken… matur nuwun kagem sedoyo ingkang rawuh langkung rumiyin…. khususipun Mbak Yu… rahayu… rahayu..rahayu…
05 April jam 23:01 · Tidak SukaSuka · 3 orangMemuat…
Abdullah Ali Pakpuh hahahaha…..watu cilik kuwi pikiran sing reget nek watu gedhe yo ati sing buthek hahahaha…
mugi tansah pinayungan rahmatipun gusti Alloh swt ayem tentrem bagas waras lancar sedoyo urusanipun, tinebihno saking rubedo lan panggodo………..
17 April pukul 8:22 · Suka · 3
Sulistiyo YudiBunda, sak derengipun nuwun sewu nggih, Bunda natos medar bab sisilah raja mataram, kula namung pingin tanglet, patranipun KI Ageng Selo meniko
suwun sanget nggih Bunda, sampun kersa
EsantosNuwun ingsun dumateng Gusti Hyang Moho Kuoso, nuwum kangem sedayanipun sedulur engkang saking Tunggaling punjer Roh Suci……..pinaringano teguh rahayuu lan selamet wilujeng….salam..nuwun nuwun nuwun.
arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso
mugi tansah pinayungan rahmatipun gusti kang murbeing dumadi, lancar sedayanipun mboten wonten alangan setunggal punopo.aamiyn3x Allohumma aamiyn
2 Mei 2012 pukul 7:49 · Batal Suka · 1
Petruk Tralala Amin..matur nuwun bunda
minangka satunggaling komune wonten ing pinggiran lèr Paris, Perancis. Dumunung 9.4 kilometer (5.8 mil) saking pusat kutha Paris. Saint-Denis minangka sous-préfecture wonten ing département Seine-Saint-Denis, dados kutha krajan Arondisemen Saint-Denis.
Saint-Denis minangka griya kanggé nekropolis kerajaan Basilika Saint Denis lan ugi lokasi biara ingkang sami sesambungan. Ugi griya kanggé stadion nasional Perancis, Stade de France, ingkang dipunbangun kanggé ngawontenaken Piala Donya FIFA 1998.
Saint-Denis minangka pinggiran kutha industri ingkang mangsulaken basis èkonominipun. Kathah-kathahipun tiyang ingkang dumunung wonten ing Saint-Denis minangka imigran Muslim saking tilas koloni Perancis.
Dumugi abad kaping 3 Saint-Denis minangka papan dunung alit ingkang nama Catolacus utawi Catulliacum, mbok menawi "papan dunung Catullius", satunggaling tuan tanah Galia-Romawi. Sakitar taun 250, uskup Paris kapisanan, Saint Denis, dipunmartiraken wonten ing bukit Montmartre lan dipunsarèkaken wonten ing Catolacus. Lajeng pasarèyanipun dados kuil lan pusat ziarah, kanthi bangunan Biara Saint Denis, lan pemukiman punika gantos nama dados Saint-Denis.
Taun 1793, sadangunipun Revolusi Perancis, Saint-Denis gantos namanipun dados Franciade wonten ing penolakan agama. Taun 1803, wonten ing sangandhapipun Konsulat Napoléon Bonaparte, kutha punika migunakaken nama dangunipun, inggih punika Saint-Denis.
Sadanguning sujarahipun, Saint-Denis kagayutaken kaliyan papan dunungipun kerajaan Perancis; wiwit Dagobert I, mèh saben raja Perancis dipunsarèkaken wonten ing basilika punika.
Ananging, Saint-Denis langkung sepuh. Wonten ing abad kaping 2, wonten sawijining désa Galia-Romawi ingkang nama Catolacus wonten ing papan ingkang dipundunungi Saint-Denis sapunika. Saint Denis, uskup kapisanan Paris lan santa patron Perancis, dipunmartiraken taun 250 lan dipunsarèkaken wonten ing pasarèyan Catolacus. Pasarèyan Denis dados papan ziarah.
Sainte Geneviève, sakitar 475, kagungan sawijining kapel alit ingkang diunmadhegaken wonten ing pasarèyan Denis, lajeng dados papan kondhang kanggé ngibadah.
Kapel punika dipunbangun malih déning Dagobert I lan dipunéwahi dados papan kerajaan. Dagobert maringi manéka kabébasan dhateng papan dunung kasebut:kamardikan saking uskup Paris, hak nguwaosi peken, lan, ingkang paling wigati, piyambakipun dipunsumpah wonten ing Saint-Denis; sawijining tradisi ingkang dipunlestantunaken sadaya para raja salajengipun.
Sadangunipun Abad Pertengahan, amargi kamardika ingkang dipunparingi déning Dagobert, Saint-Denis ngrembaka sanget. Pedagang saking sadaya wewengkon Éropah (lan saking Kekaisaran Bizantium) rawuh saperlu mirsani pekenipun.
Saint-Denis kènging dampak saking Perang Setunggal atus Taun; saking 10.000 penduduk, namung 3.000 ingkang taksih gesang.
Sadanguning Perang Agama Perancis, Pertempuran Saint-Denis ingkang dipuntindakaken antawisipun Katolik lan Protestan tanggal 10 November 1567. Protestan dipunkasoraken, ananging komandan Katolik Anne de Montmorency séda. Taun 1590, kutha punika kasor déning enry IV, ingkang pindhah agama dhateng Katolik taun 1593 wonten ing biara Saint-Denis.
Raja Louis XIV madhegaken sapérangan industri wonten ing Saint-Denis: kincir angin lan pengering. Ingkang dados panerus, Louis XV, ingkang putranipun minangka biarawati wonten ing papan dunung biarawati, Carmelite, remen kaliyan kutha punika: piyambakipun mbiyangun kapel wonten ing papan punika lan ugi ndandosi bangunan biara kerajaan.
Sadangunipun Revolusi Perancis, boten namung kutha punika ingkang dipunsukani nama "Franciade" wiwit 1793 dumugi taun 1803, ananging nekropolis kerajaan dipunrebut lan dipunrisak. Sisanipun kapindhahaken saking pasaréyan lan dipunbuwang sesarengan;sadanguning Restorasi Perancis, wiwit boten saged dipundamel malih, lan dipunkuburaken wonten ing osuari umum.
Raja pungkasan ingkang dipunsumpah wonten ing Saint-Denis inggih punika Louis XVIII. Sasampunipun Perancis dados republik lan kekaisaran, Saint-Denis kicalan hubungan kaliyan kerajaan.
Tanggal 1 Januari 1860, kutha Paris dipunwiyaraken kanthi nganèksasi komune sakitaripun. Amargi punika, komune La Chapelle-Saint-Denis dipunbisak lan dipunpérang antawis kutha Paris, Saint-Denis, Saint-Ouen, lan Aubervilliers. Saint-Denis pikantuk
Denis dipunbangun, ngubungaken Canal de l'Ourcq ing sisih timurlaut Paris kaliyan Kali Seine ing L'Île-Saint-Denis, lan wonten ing taun 1843 jalur kereta ingkang kapisanan dumugi Saint-Denis. Wonten ing pungkasaning abad, wonten 80 pabrik ing wewengkon Saint-Denis.
Pambangunan kathah sèktor industri ugi maringi paningkatan pergerakan sosial ingkang wigati. Taun 1892, Saint-Denis milih administrasi sosialis kapisananipun, lan wonten ing pungkasaning taun 1920-an, kutha punika pikantuk julukan la ville rouge, kutha abrit. Dumugi Jacques Doriot wonten ing taun 1934, sadaya wali kota Saint-Denis minangka anggota Parté Komunis.
Sadangunipun Perang Donya II, sasampunipun kasoripun Perancis, Saint-Denis dados jajahanipun Jerman tanggal 13 Juli 1940. Wonten sapérangan aksi sabotase lan pemogokan, ingkang misuwur tanggal 14 April 1942 wonten ing pabrik Hotchkiss. Sasampunipun kahahan darurat ingkang dipunwiwiti rikala tanggal 18 ppAgustus]] 1944, Saint-Denis dipunbébasaken déning Jenderal Leclerc tanggal 27 Agustus.
Sasampunipun perang, krisis èkonomi 1970-an lan 1980-an nglanda kutha punika, ingkang gumantung sanget dhateng sèktor industri agengipun.
Gambar:Quartier du Cornillon et Stade de France - 03.04.05.JPG
Wonten ing taun 1990-an, kutha punika wiwit tuwuh malih. Piala Donya FIFA 1998 maringi dmapak ingkang ageng sanget; stadion utama kanggé turnamèn kasebut, Stade de France, dipunbangun wonten ing Saint-Denis, sesarengan kaliyan ngènggalaken infrastruktur, kados déné
Taun 2003, sesaengan kaliyan kutha Paris, Saint-Denis ngawontenaken Forum Sosial Éropah ingkang
Pungkasan, Saint-Denis dipunlayani kalih stasiun wonten ing RER jalur D Paris: Stade de France – Saint-Denis lan Saint-Denis. Stasiun pungkasan, minangka satunggalipun stasiun sepur wonten ing Saint-Denis sadéréng wontenipun Métro lan RER, nglayani ugi
kondhang wonten ing Perancis kanggé tingkat kriminalismenipun. Kagungan 150.71 kadadosan kriminal saben 1000 pendhudhuk, langkung inggil saking rata-rata nasional (83/1000) lan ugi langkung inggil saking kriminalisme departemeè Seine Saint Denis (95.67/1000). Èfisiènsi pulisi kalaporaken andhap sanget, namung 19.82% kriminalisme ingkang dipuntindakaken déning pulisi. Amargi tingkat ingkang inggil punika, kutha punika kènging
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 23 Maret 2016.
Naliko awang-awang – uwung-uwung, dereng wonten punopo punopo, Hyang Moho Kawoso manggen wonten satengahing kaw…ontenan, nyipto dumadosing pasthi. Wonten swantên ambengung ngebegi jagad kados swantening gentho kekeleng. Ingriku wóntên cahyo pacihang gumebyar mungser bunder kados antigo (tigan) gumandhul tanpå canthelan. Enggal dipun asto dening Hyang
marang Gusti…… Welinge Kanjeng Sunan Sing eling lan waspodho……Urip neng alam dunyoKabeh bakale musno…..P…ituture Kanjeng Nabi, iku kabeh soko Gusti Yen wis krungu sworo Adzan, Enggal-enggal podho Sembahyang.Agomo Ageming Aji……Busono Ajining RogoYen Kabeh wis Nyembah
Bunda Lia Weeee lahhh iki kang masku Petruk Xiiiii xxxiiiii xiiii kok dengaren rubah kang mas…. ora usah iki mbok munculke aku wis ngerti kok kang mas… ha ha ha ha yo wis matur nuwun kang
Mas Joko Suwarno sugeng dalu….matur nuwun… wah seneng ketemu panjenengan mas Joko… monggo medar ing warung niki mas Joko monggo… kulo tak midangetaken sekalian belajar….
29 Maret jam 19:16 · Tidak SukaSuka · 5 orangAnda, Subagyo Ucok, Bunda Lia Songgo Buwono,
Bunda Lia Monggo mas Joko Suwarno kulo aturi medar…. kulo kang cubluk lan bodho ela-elo butuh belajar… monggo……
Naliko awang-awang – uwung-uwung, dereng wonten punopo punopo, Hyang Moho Kawoso manggen wonten satengahing kawontenan, nyipto dumadosing pasthi. Wonten swanten ambengung ngebegi jagad kados swantening gentho kekeleng. Ingriku wonten cahyo pacihang gumebyar mungser bunder kados antigo (tigan) gumandhul tanpo canthelan. Enggal dipun asto dening Hyang
lho……dalem mboten sekeco monggo kulo panjenengan ugi sederek sedoyo kanti paring dedongo mugyo sadoyo nipun paring panget mring Gusti kang moho suci saling berbagi duka maupun duka lak nggih
Sugeng ndalu Abah Ali, Mas Arie, Mas petruk, Mas Joko lan sdoyo egkang smpun rawoh, mugi ksarasan kwilujengan tansah
panjenengan piantun Ngayojokarto pundi tho…dalem asring tindakan mriko menawikeh mawon dalem kudanan utawi kepanasan saged mampir ing
keinginan (rahsaning karep)Lihat Selengkapnya
29 Maret jam 20:09 · Tidak SukaSuka · 8 orangMemuat…
Siwi Marthin Sugeng ndalu bunda Lia. Sugeng ndalu sedaya engkang sampun sami lenggah. Bade nyimak,telat mboten masalah engkang penting mboten ketinggalan tebih. Kadospundi maos doa engkang katah maknanipun mripat kula ngantos kiyip2.
Suwarno Jeng tauhid nipun kiyat sanget lho, andadosaken dakem mrinding……meniko menopo ingkang dipun paringi asmo jatining diri poro kawulo jeng……..
wong lapindo, ayooo rembukan yok opo carane lumpur panas lapindo bisa mandeg, trus yok opo carane cak bakri iso nyauri ganti rugi sing wis suwe dijanji-janjino
kasuring anggenipun kulo ngejowantah wonten trit-trit WDC puniko, kulo nyuwun gungging samodro pangaksami.cekap semanten atur kawulo monggo dipun lajengakeun....._________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene
Feb 24, 2012 11:16 am gegandengan dinten meninko dinten jemuah mbok menawi wonten klenta klentunipun anggen kulo
nyuwun agunge samudra pangarsami marang sedoyo kalepatan ingkang dipun sengaja utawi mboten, mugi2 sadoyo kalepatan sageto lebur ing dinten fitri sakmeniko,.. koyo wong lebaran wae,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI sacho_ekaPenga
Feb 25, 2012 1:44 pm nyuwun ngapunten menawi postingan kulo kathah sing OOT Mase_CamatLokasi : di atas GenthengReputation : 45Join date : 28.02.08Subyek: Re: POSTING KATA MAAF ANDA Sat Feb 25, 2012 3:12 pm kolu nggeh tumut nyuwun
sanget nuwun kang Petruk Tralala… mugi tansah pikantuk berkahing Gusti
sanget nuwun mbak ayuku Roro Widjayanti Achmad… pamuji Rahayu Widhodo Mulyo mugi tinebihaken lir ing sambe kolo… ugi mboten wonten godho rencono… salam salim kulo mbak ayu …. Rahayu ngantos pinanggih…
sugeng enjang mas…. atur ingkang sami njih mugi tansah Rahayu Wilujeng…. Rahayu3x
Songgo Buwono kados pundi meniko… he he he… monggo kang Selo pun biantu…. kulo kang cubluk mbotehn saget ugi dereng
nuwun,sugeng sonten,rahayu ingkang samiyo
La: lakuning Urip = (makna) kehidupan. DA TA SA WA LA berarti dadane ditoto men iso ngadeg jejeg (koyo soko) lan iso weruh (mangerteni) lakuning urip.
Bendha Jeeva Nondhu Kooge Bandhu Nodeyaa
engkang merkipun ngagem simbol S.Sakpuniko nembe kempal 3 alias tigo.Yaaach lumayanlah kangge gadah-gadah .Engkang kalen Neo lan engkang setunggal setangipun lucu.mlebet wonten batang setang.Mangke menawi
engkang merkipun ngagem simbol S.Sakpuniko nembe kempal 3 alias tigo.Yaaach lumayanlah kangge gadah-gadah .Engkang kalen Neo lan engkang setunggal setangipun lucu.mlebet wonten batang setang.Mangke menawi wonten engkang bade ngical insya alloh purun.nanging ampun awis-awis giih
ratri…ingkang tansah sumunar hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi…hanyekseni poro titah kang tumitah..hamemuji mring gusti ingkang moho suci….salam ugi katur dumateng sedoyo kadhang kinasih poro wasis sidiq ing paningal..,poro sepuh ugi pini sepuh ,,kakung miwah putri..ingkang sami lenggah ing paseban agung…..RAHAYU SAGUNG DUMADI….
Aji Sanjaya Sugeng ndalu,,,pamuji rahayu… Nyi Ayu,… Punten dalem sewu nuwun sih pangapunten,,, wah jiian tenan… wonten Nyi Dalang (nembe ngudal2 piwulang) sahinggo saged kangge kesarasan sedoyo kmawon,njih Nyi… sampun dangu kulo mboten tumut kiprah wonten paseban panjenengan meniko, kadosipun kahanan njih Nyi…, kula namung saged midonga mawon mugya panjenengan tansah karaharjan kasugengan, gangsar gampil anggenipun gegayuhan.. njih Nyi.., mugiyo Gusti paring kasinungan,… amin.
salam sih-katresnan rahayu.., Sugeng-Rawuh, Sugeng tindak,,,, Matur-sembah Nuwun…
02 Juni jam 20:45 · Tidak SukaSuka · 6 orangMemuat…
Bunda Lia Kang Dullah ngudange ngene wae koyo lagune Ella sing tak gawekke jur aku hanyu jawanku lagune ella ngene…. nek ngudang…
PESAN BUNDA. Anakku cobo, rungokno….Pituture ibu mbok diwiga…teknoOjok tansah, gawe bingung wae… Ben ibu ….tentrem pengga…lihe
Yen mengko siro…. Dewoso…Biso junjung duwur asmane wong… tuwoMigunani, tumrap Nuso BongsoYo ugo… biso noto Negoro
Dadio, satrio utomoBiso… kanggo patulodhoDadio wanito utomo Ngerti marang leluhure Bongso
Pungkasane pituturku ikiBiso ngugemi kanti satuhuNyingkirake tumindak cendoloRengkuhen… budi kang utomo…
sugeng ndalu mbak yu Lia,soho poro sedulur sedanten,sumonggo nderek aken.nuwun.
manggon ing geni nanging ora kobong dening geni, nganakake banyu manggon ing
nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, tapake kuntul
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nesseby&oldid=874972"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
titi wancine cokro manggilingan mubeng maneh,ngubengkeno,sing salah seleh,becik ketitik olo kethorodoy
Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa, “sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane. Tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang ilang muspra lan pangkat iku sawayah-wayah bisa oncat..! Read More
Original Vokal : Didi Kempot, Bossanova by: Dian FK
Logo[sunting | sunting sumber]
sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing
ngombe banyu mentah, jaman cilikku mbiyen sering, tp yo mungkin kualitas banyu jaman mbiyen ndek sumur lan belik isih terjamin.
tapi nek menangi jaman saiki, opo-opo serba ora aman sing
Nuwun mas Jagad Satria… sebab wonten tiang ingkang gerah ing penggalih awit Gendero Songgo Buwono sampun inggil lan terus inggil… lajeng wonten piyantun ingkang badhe dongkel kawibawan Songgo Buwono…. Lak njih mesahipun kawulo to njih mas…. la kawulo taksih nyepeng meniko….
Jagad Satria kasinggihan bunda…pramilo kulo nyuwun kanthi sanget kalih bunda, ingkang teguh entukipun nggondelane waton. cepeng saloko..” suro diro jaya ningrat lebur deneng pangastuti “.
Sendikho dawuh mas Jagad Satria… kawulo istok aken dawuh panjenengan… Insya’Allah tetep teguh kados Tirto….
Aldaka .,sakdhuwure langit ana langit, iku tatarane manungsananging yen ta tuhu ngugemi Al Wahid Hyang Sukma Kawekas…kanthi Teguh Ngugemi Badan Siji, Perangane Akeh, Tan Ana Kang Mokal.Tan Ana Kang Ngungkuli PANJENENGANE.…manungsa sajagad, tinitah dening Hyang Widi.. Kang Maha Kawasa…lan ora ana siji bae sikap, sifat lan manungsa siji lan sijine kang padha ceples …ayo sangkul sinangkul sengkuyung
ªk lia,mugi2 tangsah pinaringan sugeng..rahayu…saking Gusti ingkang maha
Sugeng ndalu Ibunda, smoga ksehatan slalu di berikan ntuk Ibunda.. Salam kangenq slalu..
19 April pukul 18:57 · Batal Suka · 1
Bunda Lia Duh Awak wangsulana yo cobo pitakone roso iki, Saka ngendi sira iku sejatine, jur arep menyang ngendi tujuanmu. Jur neng ngendi niro urop, wektu iki sadina-dina, Manungsa urip iku tanpa nyana, Pramilo ampun ngantos gadhah seja, Sedoyo meniko namung karsane Kang Moho Kuwasa, Gesang meniko namung sa’derma…. Gesang kito meniko sak meniko wonten ngalam donya, Donya ngalam karameyan, Nopo malih Isine katah kang apus-apusan…. nopo sakestu sampun supe …??? Yen sampun dumugi mangsa, sowan Kang Kuwasa, Gesang lan pejahing manungsa sinten ingkang nyono ??? Duh poro kadang kawulo sedoyo kang kawulo asihi…. manungsa meniko lak njih namung sa’dermi….. mbenjang menawi sampun pari purnaning yuswo kundur mring Gusti Allah SWT Pangeran kito sedoyo, sinten ingkang dadi kanca kito, Ugi nopo ingkang kito asto ??? Lan malih sinten ingkang nylametaken kito…. ???Pramilo kito mangken sowan mring
donyo kito tinggal sedoyo… Yen manungsa sampun pejah, Uwal saking griya sawah, lemah, donyo brono, Najan nangis anak bojo, keluargo, moro sepah, kempal ugi mboten wetah…. Sanajan banda-donyo ketilar ing donyo, Mori mung telung amba kagem sandangan kito marak mring Kang Moho Kuwaos…. Anak bojo mara tuwa, kadang sedoyo sak sampunipun ngurug lajeng kesah…..
19 April pukul 19:16 · Batal Suka · 2
Bunda Lia Ki Aryo Aldaka matur nuwun njih…
sapirang-pirang, ditinggal amung dinggo rebutan, opo tego yen nganti anake padha kleleran amung nyawang sing ditinggal rebutan tinggalan… Mulo poro kadangku kang kinasih kabeh wae…. Yen
iku ora mung siji…. dasarono sarono ngabekti, ndherek marang dawuhing Kanjeng Nabi Muhammad, Muhammad Rasul Illahi, mbangun lan nurut marang wong tuwa, lan ugo becik karo tangga, Welas asiho marang sapadha-padha, tetulunga marang sing papa….. sing paling penting maneh ati-ati nek ngendikan… ojok wato muni… Eling Malaikat Rakib lan Atip kang nyerat olo becikke perbuataning manungsa…. Lan
wis aku tak ora nangis. Ko rodo suwe ora ol.? Mentas tindhak pundi to jeng.
Artikel iki ditulis ing tepat Nanging, yen sampeyan pengin ndeleng artikel sing gegandhengan sampeyan bisa ndeleng informasi」
Formalisme ya iku doktrin utawa praktik kasregepan kang seksama marang wujud kang duweni corak utawa bentuk-bentuk eksternal liyane.[1] Corak-corak elemen formal ya iku garis, bentuk, werna lan liya-liyane, kang bisa dikombinasekake kanggo mroduksi sekabehane gaya lan efek.[1]
Formalisme urip saka estetika "seni kanggo kepentingan seni" (Art for Art’s Sake) ing abad kaping 19, aktivitas arstistik minangka pungkasan ing awake dhewe.[1] Para pengikut saka formalisme murni deleng yèn karya seni kanthi bebas adhedhasar konteks, fungsi lan isine.[1] Wong-wong mau padha ngrespon elemen formal lan efek estetikane.[1]
minangka karya saka seniman Constantin Brancusi.[1][2] Akeh-akehe saka efek asil karyane mau tergantung marang vertikalitase.[1] Nanging karya seni mau uga duweni garis kang melengkung, proporsi kang alus, lan permukaan perunggune mancarake pantulan.[1] Wernane kang wernane emas ngelingake wong ngenani srengéngé lan nguwatake hubungane karo manuk lan langit.[1]
dikreasekake ing taun 1936.[1] Wujud cangkir ngelingake wong mikir ngenani carane ngombe kanthi nyenggolake lambe karo barang mau, nanging amarga teksture kang ana wulune pungkasane ora bisa ditindakake.[1]
mangun karsa, tut wuri handayani.” ð
Pendiri Indische Partij Lahir di Ambarawa, 1886,
luwih mbanyol, ngalah ngalahi dagelan pesbukers. Rapopo pede wae, nek ora lucu yo wis, ora rugi, ra usah mbayar ae kok repot!We lhadalah! Iki arep posting
mburiCewek: Wah, nek langgananku kabeh ngutang... iso bangkrut warungku, mas.. (Walah!! Ngglethek ae. Tibakno gombalane wong lanang
Kok ngerti sih mas?Lanang: Mergo sliramu wis mageri atikuWedok: Cah wadon liyane ora iso mlebu ya mas?Lanang: Iya dek... Kecuali bocah wedoke mlumpat pagerWedok: Kuwi jenenge maling, masLanang: Pas mlumpat kuwi kathoke
panjenengan dadi apane?Cowok: Mesti dadi tawoneCewek: Wah, pantesan senengane ngantup ya, Yang...Cowok: Nek
diapusi karo republik gondes bolak balik, wakakaka..... kel.. kel.. kell...!!Wis rek... Cukup sakmene wae rayuan gombal boso Jowo koplak. Kakean ngapusi wong nggarai nambah dosa. Lagian gombalku
disambung maneh. Sepurane sing akeh nek rayuane kurang maut. Sugeng ngguyu
lama y,AMIN???????????? Moyo Surokarto amin .... matur nuwun kang ======================================================================= met ultah mbah ;) Moyo Surokarto Iya .. ngger .... matur nuwun .... guyon lho kang ! Nurkala Kalidasa hihihi ;p ======================================================================= Brengx Crist SUGENG TANGGAP WARSA kANG,MUGIA TANSAH
saking Gusti...bagas waras...ugi kalaksanan punopo ingkang
isih enom ning katon tuo Jan Sawut Hahaha...Lha prkro opo kok cpt tuwo.? ======================================================================= Agustinè Alfatih Sugeng tanggap warso Mas Moyo,mugi tansah berkah sedayanipun..
Amiin.. Moyo Surokarto amin .... maturnuwun donganipun ... lemah2 teles Gusti Allah sing Mbales ======================================================================= Ki Megat Ruh Slmt ultah . .(yg kebrp)
Sugeng tanggp warsa..dulur.. Mugi tansah pinaringan berkah saking Gusti
tetep jowo lan legowo Moyo Surokarto njih Kang ... maturnuwun... amin ya robbal alamin ======================================================================= Lya Malihah Ibrahim Eh mz,yatmiati iku pcr sampeyan t0h?tak kira
Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo olimo: mangan ra mangan sing penting
kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesiakaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmatdankewicakso
Budisastro	Nalika nira kumawani njongkeng kawibawan Ibu Pertiwi Ngidak-idak kedaulatan Nuswantara Sak nalika
tilang reff Lk : Iki piye dadine, Wis kadung koyo ngene Iki wis menthol nyengkal koyo jepite sandal, Wis
aku yo wis eruh Sampeyan, yo kebelet ngunu Aku janji nek mari ora lali, Yo entekno sing njemunuk iki reff Lk : Iki piye dadine, Wis kadung koyo ngene Iki wis menthol nyengkal koyo jepite sandal,
lawang Cak, aku yo wis eruh Sampeyan,
kulo nuwun.... nyuwun sewu, kulo lahir tanggal 6 september... kepribadianipun pripun?Matursuwun sakderenge.... _________________ Di
ngapunten boten saged kromo, soale kulo kastane saking kasta ngoko.saged kromo namung
ngapunten boten saged kromo, soale kulo kastane saking kasta ngoko.saged kromo namung sakedik-sakedik.nyuwun pangapunten nek radi mboten sopan.dimaklumi nggeh.....manungso mung sak dremo nglakoni,.... sing penting urip iku tansah adedasar agomo lang percoyo marang kang aggawe urep, ora jail marang sak podo-podo lan tansah ngunggugi darmaning titah jawoto, ing kono kito ugo ora kena adigang, adigung adiguno. karono urip iku mung kari ngundhuh woing pakarti. wis sakmene wae Sunjoyo HadiwinotoKorLapLokasi :
sukses kang... yo ngene dimas,....... ora ateges aku ndhisiki kersaning gusti,.... ananging sak jroning urip, manungso tansah laku olo lan becik,.... kang disebut pengalaman, yo atas dasar iku, ayo podho njikuk tulodho kang becik kanggo noto urip.
ngerti pribadiku dewe je...rumangsaku yo apiiiik terus, mboh nek penilaiane sanak'e...ya maklum yo..sakdermo manungso....nyuwun ngapunten boten saged kromo, soale kulo kastane saking kasta ngoko.saged kromo namung sakedik-sakedik.nyuwun pangapunten nek radi mboten sopan.dimaklumi nggeh.....manungso mung sak dremo nglakoni,.... sing penting urip iku tansah adedasar agomo lang percoyo marang kang aggawe urep, ora jail marang sak podo-podo lan tansah ngunggugi darmaning titah jawoto, ing kono kito ugo ora kena adigang, adigung adiguno. karono urip iku mung kari ngundhuh woing pakarti. wis sakmene
suroboyo gresik kuwi. Dalane pancen edan. Aku pas kae gak nduwe buff, dadi raiku reget pol
critane, golek maneh wae,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Kamajaya.. 1992. Serat Centhini (Suluk Tambangraras) Yasandalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta Jilid I. Yogyakarta: Yayasan Centhini.Kamajaya.. 1992. Serat Centhini (Suluk Tambangraras) Yasandalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amengkunagara III (Ingkang
ngisen-ngisenke wae, wah Temanggung jan ketok ndesane tenan, pancen Kamso ngono ya?( Kampungan Soho Ndeso)
Mei 4, 2009 pukul 1:16 pm	wah mbok jo ngisen-ngisenke, nyong ke wong
am	samang gelem dadi pacare nyong po ora? nek ra gelem ncen s*kak..
Januari 11, 2013 pukul 11:00 pm	lha mbuh ra weruh….
neng kene...Saiki jalan akses sing cerak kae wis apik durung
masyarakate,sing luwih bertanggung jawab yo pamong prajane, pamong praja di gaji nganggo duit rakyat kudune duwe pemikiran sing profesional, kudu ngerti tanggung jawabe piye upomo infrastruktur lan liyane kudu di lengkapi kanggo mujudke pariwisata ing Nungkid,sak upomo pariwisata wis krungu nganti sak jagad kuwi nambah pendapatan pemerintah Nungkid yo akhire kanggo rakyat Nungkid.sak pisan yo kuwi infrastruktur koyo
sayang WEDIOMBO ..... wis dho tau mrono durung?wis tau mrono aku, kabare saiki wis ra
Kok durung ono angkutan sing liwat kono..opo kurang potensial nggo pengguna angkot pho?Cobo nek ono angkutan umum sing nyambungake sakkabehe pantai selatan, mesti tambah rame, tur PAD tambah gedhe,
Sepanjangku Sayang Fri Apr 24, 2009 4:39 pm cah kluthuk wrote:Paling2 10 M wis iso mlakuember? iki ono 10 ember duit jaman mojopahit... cah kluthukLurahLokasi :
Sewulan Maning Pasa, Kabari Kanca-kanca | Geguritan Banyumasan SEWULAN MANING PASA
golet sing digawe nyambung nyawa, arane sega
Ahmad Tohari : Angger Basa Penginyongan Ilang, Dadi Menungsa Sing Ora Genah Hellooowww.. Ekke Sanes Panci Pak Kaji!!! | Guyon Banyumasan Berita Ora Ngapak Ora Kepenak lainnya
Banyumasan Isu Culik Kang Ajud Kakehan Mangan Sate | Humor Banyumasan Kebangetan! Kang Ajud Dipitnah Duwe Bisnis Prostitusi Online | Humor Banyumasan Kiye Ramalane Kang Ajud Ning Taun Ayam | Dopokan Banyumasan Gupernur Ganjar Lanyah Basa Banyumasan Berita Ora Ngapak Ora
sing alesan ngene pak? Nggo apa ngeblog kuwi? Koyo ora nduwe gawean….
Sing ngeri meneh, ngeblog kuwi kanggone wong sing males kerjo, seneng
gimbik wrote:mmm aku mung reti mben esuk do liwat ngarep omahku
pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
ing sabisa-bisa, babasane muriha tyas basuki, puruitaa kang patut, lan traping angganira, Ana uga angger
bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.
laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahingSenapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra
dhandhanggendhis, swara arum ngumandhang cengkok palaran.
sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki, Rehne ta sira Jawi, satitik bae wus cukup, aja ngguru aleman, nelad kas ngepleki pekih, Lamun pungkuh pangangkah yekti karamat.
maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.
utama, tuman tumanem ing sepi, ing saben rikala mangsa,masah amemasuhbudi, lahire den tetepi, ing reh kasatriyanipun, susila anor raga, wignya met tyasing sesame, yeku aran wong barek berag agama.
iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.
Mesir, pendhak-pendhak angendhak gunaning janma.
Kang kadyeku, kalebu wong ngaku-aku, akale alangka, elok Jawane denmohi, paksa ngangkah langkah met kawruh ing
kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.
Basa ngelmu, mupakate lan panemu, pasahe lan tapa, yen satriya
ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.
ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning Manon.
raga puniku,pakartine wong amagang laku, susucine asarana saking warih,
kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.
durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken
pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.
arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den
kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.
ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor
lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.
seger badanipun, otot daging kulit balung sungsum, tumrah ing rah memarah antenging ati, antenging ati nunungku, angruwat ruweting batos.
kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.
tumrap bangsaning batin, sucine lan Awas Emut, mring alame alam amot.
ngangkah ngukut, ngiket ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam kono.
Keleme mawa limut, kalamatan jroning alam kanyut, sanyatane iku kanyatan kaki, Sajatine yen tan emut, sayekti tan bisa awor.
saka luyut, sarwa sareh saliring panganyut, lamun yitna kayitnan kang mitayani, tarlen mung pribadinipun, kang katon tinonton kono.
uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.
ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
tindak-tanduk, tumindake lan sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.
ing tyas kacakup, kasat mata lair batos.
batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang Widi, widadaning budi sadu, pandak panduking liru nggon.
kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.
tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, raksana kang tuwajuh, aja kongsi kabasturon.
yen kebanjur, kajantaka tumekeng saumur, tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan
tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.
karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.
yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.
mung ana wuwus, wuwuse gumaib baib, kasliring titik tan kena, mancereng
ing kaardan, amung eneng mamrih ening.
budi luhung, bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging
marga wimbuh ing nugraha, saking heb kang Maha Suci, cinancang pucuking cipta, nora ucul-ucul kaki.
larung sesaji, pertunjukan wayang kulit, ketoprak, kuda lumping dan tayuban. Fungsi upacara tradisi Ngundhuh Sarang Burung
“Penganten kakung wus jengkar saking dhampar dhenta, kursi rinengga, anganthi ingkang garwa lumarap ngabyantara myang kang para pinundhi, nenggih rama lan ibu, lampah dhodhok bebasan sata matarangan, esthining penggalih amung sumedya sumungkem dhateng padanipun ingkang rama ibu,
hastawa puji hastuti saking rama miwah ibu, mring esthining driya denira bebrayan, tansah manggih kanugrahan, kabagyan lan kamulyan saking Gusti kang Maha Welas lan Asih.
Dupi sinungkeman ing pepadanira ingkang rama miwah ibu, datan bisa ngunandika, kadya sinendhal mayang batine, sumedhot ing galih, dene putra kang linairake saiki wus diwasa arep mangun bale wisma, datan karasa trenyuhing driya akarya tumetesing waspa
rekmane, ingaras kebak ing raos tresna asih.
Jro sumungkem anguswa pepadane ingkang rama ibu, penganten anggung enget marang purwaning dumadi duk rikala linairake aneng jagad padhang, ginadhang gadhang kinudang kudang wiwit alit engga diwasa,
Enget marang rama ingkang wus sembada angukir jiwa ragane miwah dadya lantaraning tumuwuh.
Enget marang ibu ingkang wus kuwawa dadya sasana yoga brata salebeting nawa candra dasa ari, sarta anglelithing anggulawenthah wiwit kalane ing guwa garba nganti tumekeng akhir diwasa, rumaos menawi ageng sanget anggenipun kathah dosanipun dhateng rama ibu lan
Eling – eling risang panganten wiwit timur mula anggung ginunggung mring pepoyaning kautamen, amila namung sakedhep netra wus bangkit angusadani onenging nala, nadyan anandhang sungkawa cekap ing samudana.
Waspada ing semu dupi anguningani bilih ingkang putra denira karerantan galih, kadya kawijil pengendikane aris kang kebak ing wasita adi, mangkana ta umpami kawijiling lesan . :
“ Dhuh anaakku ngger temanten sakloron….
“ Duk kalane isih cilik sira dak kekudang yen ta diwasamu bisa winengku dening satriya tama , ingkang sembada hangayomi jiwa ragamu ing donya prapteng delahan, ing kalungguhan iki, sepira ta lega bungahing atiku dene kekudanganku jebul wus dadi kasunyatan, kang mengkono lelungsen dak bebekali, kanthi dak suwunake kamurahaning Gusti ingkang Maha Agung, Pangestune rama ibu marang sira sakloron bebasan tansah anglur selur pindha ilineng narmada, muga anggonmu palakrama bisa tuwuh hangrembaka, nganthi tumekaning kaki nini, alandhesan darmaning
mimi lan mintuna, mugya tansah manggih kabagyan miwah kamulyan, tebih ing sukerta lan godha rencana, sarta dak sesuwun ing rina pantaraning ratri, muga enggala antuk talining brayat , yaiku wujuding pratima kang bangkit bisa tata jalma, ingkang datan liya momongan minangka rengganing bale wisma lan talining bebrayan “.
Dupi wus paripurna anggenipun sungkem pangabekti dhateng padanipun rama-ibu, temanten sarimbit kanthi kebak tata susila, subasitaning putra dhateng tiyang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Træna&oldid=1012574"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bungah rasane ati, panen wis tekane wanci
Wus dadi prenca-prenca umat ingkang dihin-dihin ing atase pitung puluh loro pontho, lan mbesuk bakal pada prenca-prenca sira kabeh dadi pitting puluh telu pontho, setengah saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku, iya iku kelakuan ingkang wus den lakoni Gusti Rasulullah s.a.w., lan iya iku 'aqa'ide Ahl al-Sunnah wa 'l-Jama'ah Asy'ariyyah lan Maturidiyyah.[11] (...Umat
Amin ya Robb……sugeng sumunaring suryo Diajeng Ayu..mugi sedoyo panuwunan ..kaijabah sedantenipun…sugeng angayahi jejibahan agung hamemayu hayuning bawono….rahayu sagung dumadi….
ipun.ing pangajab saget dados lan manggih ka-lslaman (slamet krana ngerti,lan mangerteni saha nggadahi pangerten) tumrap bebrayan lan manembah.amrih wenang nampi saha ngraosaken
ugi katresnanipun Gusti ingkang murbeng dumadi…pinanggih rahayuning wiwitan lan pungkasaning agesang….pinanggiho raharjeng saklaminipun..Diajeng Ayu..
ugi asih dumateng kito sami ngabulaken nopo ingkang kito suwun ….
22 Januari pukul 6:47 · Tidak SukaSuka · 4
Bunda Lia Dimas luweh seneng meneh pasare diobong ben dang digawe anyar jur
gunungkidul dadi luwih majuwe yo ra popo.... 8) telopendemLurahLokasi : jogja-semin PPReputation : 0Join date : 19.12.08Subyek: Re: OPO YO
13 April jam 17:23 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Tutur Pamungkas Sugeng sonten Bunda…Seserepanipun saestu ngemu makno engkang inggil…
mboten wonten boso jowonipun lak nggih repot to kangmas …hehehe
sakjane niku mboten kasar…nomung nopo wontenipun …supados mboten
Aji Sanjaya Sugeng ndalu poro rawuh, kadang-sederek ingkang sami kinurmatan,,, Slamat Malam, Jeng
Hadiwijoyo kangmas setyo aji s@salam rahayu kangmas…sumonggo nderekaken salam sjahtera kemawon
13 April jam 20:48 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
Siwi Marthin ha..ha..leres,ngantukan.
sumonggo kangmas mniko bunda saweg sibuk …kepareng kangmas Hari bade ngunjuk mnopo… 13
mangkono yekti, wus tan ana Gusti lan kawula, saking wus sirna rasane, dene ta kang tan we…ruh, ing pangawruh kang
saking tansah rinakseng Widhi, widada sasedyanya, salwiring reh dudu, dinohken ing Hyang Wisesa, babasane wong kang wus waskitheng westhi, rinekseng Widhi dhusta.
ditunjukkan.Sayektine yen ulun lampahi, Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun, pan ing wana Tibrasareki, turuten tuduhingwang, banget parikudu, nucekaken ing badanira, ulatana soring Gadawedaneki, ing wukir Candradimuka.
Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta nirmala yektine, ing nguni-uni durung,
guwaneki, dene kanggonan reksasa krura, kagir-giri gedhene, pasthi yen lebur tempur, ditya kalih pangawak wukir, tan ana wani ngambah, sadaya gumuyu, ngrasantuk
Pambudi sugeng tetepangan kagem sedoyo kadhang kinasih keluarga besar songggo buwono..mugi tansah pinaringan rahayu…..nembah nuwun ..diajeng ayu…..djojo ing bojo,,djojo djojo nuswantoro..
Sugeng Rawuh ...: LAPORAN BADAN PENGAWAS
mung aku lan siji santriku. Iki watu arep tak ijoli ayam sing akeh, mben manganku saban dinane karo lauk ayam (Ini batu kepunyaan Pak Harto,
diberi gelar Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sultan Hemengkubuwono Senopati Ingalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah Kaping-IX .
Banjarnegara Banyumas Purwokerto Batang Blora Boyolali Brebes Cilacap Demak Grobogan Purwodadi Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Mungkid Pati Pekalongan Kajen Pemalang Purbalingga
Wolak walike jaman “kudu Edan ora Edan ora kduman, sing
YUNINGRAT)tegese TULISING GUSTI KANG CETHO DUMUNUNG ONO WUJUD ING MANUNGSO LANANG LAN WADON.MULO MANUNGSO BISANE NGGAYUH BUDI LUHUR/RAHAYUNING WIWITAN LAN PUNGKASAN,SENAJAN MANUNGSO IKU DIWENANG AKE DUWE KAREP NGGAYUH DONYO BRONO KUDU MANUT MARANG KRENTEG KE ATI KANG RESIK ,BISO O NGEMONG URIP KANG SUCI, NULI BISO SAMPURNO LAIR LAN BATHINE.
Bunda Lia “Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang. Begawan Wisrawa
yo arep mlebu koyo bima sena..nanging ora lewat kono..lewat sing liyane wae,,,,
Pamuji kulo mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi lan panjenengan samisanghyang sukma sejati….engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun….yo yo raganiro…jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepidarmaning agesang nggayuh pakarti luhur manungso jati mahening suci
“Ojo nganti awakmu belajar lan ngelakoni kejawen. Asebab mengko ne’e wes wafat rohmu mbalik e ora neng Gusti Allah. Ananging Mbalik e neng
dewa. Anggepan kaya mangkono iku stemene wis ana ing jaman megalitikum
Kanggone ngelmu sejarah prasasti dianggep sumber kang penting jalaran bisa menehi
katrangan ngenani wektu lan urutan sawijining kedadean, saliyane
kang ditemokake ing tanah Jawa yaiku prasasti Kamalagyan. Prasasti Kamalagyan
nganti saiki iki isih manggon ana panggonane sakawit (in situ) nalika didegake
dening Prabhu Airlangga kang angedhaton ing Kahuripan yaiku ana
tengene prasasti kono ngarani prasasti iki “Watu Manak” jalaran ing sacedhake
prasasti iki ana watu ngadeg kang luwih cilik. Wong-wong ngira watu cilik mau
diarani prasasti watu manak. Prasasti Kamalagyan iki digawe saka watu andhesit (watu item)
kanthi ukuran ambane 115 cm, kandele 28 cm, lan dhuwure 215 cm. Ditulis nganggo
Airlangga ing taun 959 Ç (1037 AD) ing dina kapisan wulan terang, ing wuku
dungulan (galungan) kanggo mengeti panggawene bendungan utawa dhawuhan ing
dipesthekake dadi dhukuh Waringin Pitu kang saiki kalebu ing desa Bakalan,
ngurangi asil lan pajek kang mlebu kas negara. Kanggo nanggulangi banjir Prabhu
Airlangga banjur mrentahake supaya warga Waringin Sapta nggawe bendungan utawa
dhawuhan ing kali Brantas. Satemene warga Waringin Sapta dhewe ora pisan pindho
nggawe tanggul nanging ora bisa ngentasi gawe. Bab iki bisa dideleng saka unine
prasasti Kamalgyan larik ka 10 “ ….. dumadyakan unanikan drabyahaji mwan hilanakan carik kabeh,
Mas iki saiki dadi salah sijine sumber banyu pet (air minum) kutha
ketiga sawahe ora kurang banyu, dene ing mangsa rendheng ora kebanjiran . Para
pedagang kang numpak prahu saka pulo liya bisa lelayaran lan golek momotan
kanthi kepenak , nglumpuk ing Ujung Galuh. Ujung Galuh dadi bandar gedhe. Kanthi anane tembung Ujung
Galuh disebutake ing prasasti Kamalagyan iki , taun adege prasasti didadekake
Surabaya saiki wis umur 978 taun. Kanggo ngawekani supaya
bendungan ora dirusak dening wong kang ora seneng, Sang Prabhu Airlangga
dijaga. Carane yaiku wong-wong utawa para kawula didhawuhi manggon utawa nggawe
Abortus utawi aborsi, saking basa Latin: abortus provocatus, punika inggih tindhakan pangguguran kandhungan. Dados ngguguraken foetus utawi janin ingkang taksih dibobot déning tiyang wadon.
Ing kathah negari, tindhakan abortus punika dipunlarang. Agami ugi nglarang. Nanging sajatinipun mbokmenawi kathah kasus ing pundi abortus saged dipunlaksanakaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abortus&oldid=803773"	Kategori: KaséhatanKategori ndhelik: Artikel Dhasar	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.33, 7 Maret 2013.
ing madya mangun karsa, ing ngarsa sung tuladha,
Ning ati katon ra biso ilang soyo suwe soyo ra karuan Snadyan mung tansah anggadhang aku samar yen sliramu ra kelingan Wong ayu tak anti-anti Jo pijer semoyo wae Aku tresno karo kowe. . . Tegane atimu soyo gawe loro iku ra prayogo Aku ora bakal mundur. . . . Aku ora bakal mlayu. . . Yen durung nyanding sliramu Ukuraning tresno dudu
nganti seprene durung leren. Kaya wingi-wingi, yen udan kang ora mandek Jakarta lan kiwa tengene akeh banyu kang mandek. Mulane banjur nuwukake macet ing ngendi papan. Kaya esuk iki mau. Malah sepur sing kudune nganti stasiun Kampung Bandan ora iso liwat, amarga rel kebanjiran.
Banjir mau ora mung merga akehe udan ing Jakarta, nanging uga “kontribusi” udan saka “hulu” kayata ing tlatah Bogor. Bendungan Katulampa ing Bogor esuk iki ana papan ukur ketok ing angka 210 cm, jumbuh karo 477 meter kubik saben detik ngangkah ing kali Ciliwung (SIAGA I). Kanthi iline banjir iku, mulane udakara 8 – 14 jam banjir mau bakal tekan ing hilir (Jakarta).
Kajaba kali Ciliwung, kali Pesanggrahan esuk iki mau uga katon kebak, iku katon nalika liwat ing kali mau. Adem lan kekes, macet wektu iki nambah gemes. Ning ana unen, “ora ubet ora ngliwet”. Mulane banjur nekat, nrajang tengahing banjir lan macet mung saperlu isa tekan ing papan pakaryan.
suwun sanget…. … nyuwun dongo pagestu njih mas Aring… kulo semakin kiat ing cobo meniko… sak estu dongo mas Aring tansah kawulo suwun….
kulo piyambak, insya alloh bade sowan malih. dalem kuliah wonten daerah Condongcatur. wingi dalem namung nyaosi perso dalan2 wonten jogja, manawi p galih m dinar mboten pangertos wilayah2ipun, dados dalem namung ngeterke. Mugi
nggih matur nuwun, kulo niki wau sekedik sampun perso ningali blogspot Songgo buwono. Mugi enggal kalaksanan tirakat kulo benjang gegayuhan pribadi kulo. suwun mtr suwun.
lan liyo liyane)iki jarene mbahku biye lho, tenane mbuh ra ngerti
sampeyan arep kedunung mustika kinyang air, kirim fatekah wae karo kanjeng nabi ibrahim, kanjeng sunan kalijaga lan kanjeng ratu kidulpangepunten menawi wonten lepatipun Agus susanto1999
PRATANDHA ING BAB DINTEN INGKANG PUNGKASAN
unlimitedgoldforgames.pro/ 28 February 2017 at 12:50	Mbah, opo jaman ndhisik yo koyo ngono kuwi simbah-simbah mbiyen naliko arep
@ Gebyar Garut Budaya 2017, Garut city birthday celebration 😉 #PesonaGarut
Tapi apakah kalian mengerti apa makna tembang
Kabupaten Lamongan yang terkenal dengan rekor 1 lanjutkan baca »
Aku Rakyat, Sampeyan Menteri, Pinter Sopo Seh?
Ping loro iki kepekso aku nulis nggawe boso Suroboyoan. Boso sing mugo-mugo Pak Menteri (duduk manteri lho) Muhammad Nuh isok’o ngerteni yok
anakku wis tak peseni, yok opo ae hasile UN, ojok sampek dadi cidrone ati.
Insyaaloh mentale wis taksiyapno kanggo ngedepi soal ujian model opo ae. Terus siji maneh, arek iku tak kongkon dadi arek sing egois. Ojok sampek kegudo isenge koncone, opo maneh ambek isu konci jawaban sing gak jelas jluntrunge. Iki sinau tekok kejadian UN SMA winginane. Akeh oknum pendidik nang Kabupaten Lamongan sing
‘LHA YO,MANGAN GETHUK LINDRI LAK ENAK TO YO. BRUEL ; ‘GETHUK AE KOWE, SAMPEK RUPAMU KOYOK
Abdullah Ali Mati kuwi sandangan sing sarwo pantes di enggo sopo wae…bayi yo pantes,remaja yo pantes,bocah yo pantes,tuwek la opo meneh pol pantese hahahaha…..rahayu wilujeng sedoyo,mugi Gusti tansah paring
kangge kula piyambak niku namung kembange-turu,… lain Bab mnawi, Olah-roso kito naliko Madhep,Manekung, Manungkul, Manembah,… pikantuk Isyaroh/gambaran,.. lhaaa niki mesti cespleng,.. 🙂
19 Maret jam 22:03 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
lan bekti marang mamamu iki…. wis biasa wae yo wong ayu…. ben mama bungah…. awit mama ora iso nompo bektimu kang luwih akeh…. awit mama mung sak wantah yo cah ayu…
nyuwun pangapunten Ibunda… Kolo wau wonten skedik pndamelan gegayutan tetulong sesami, kdos dawuhipun Ibunda, kdah tetulung marang
Sri Utami sugeng dalu ibu,dalu meniko raosing ati kados was sumelang. deg deg an mboten mangertos sababipun. langit kados mendel,lintang kalimputan mendung. mbokbilih ibu kerso paring wewaler?
leres ingkang dipun ngendikaaken meniko bunda,namung saget wangsul bangkit lan boten kantun piyantunipun naliko wonten ing
Bunda Lia Nyuwun injih kang mas Krat B Widagdo…. sugeng enjang kang mas mugi tansah manggihi rahayu ugi kawilujengan njih
dikabulaken dening Gusti ing akaryo Jagad ,sahinggo kito sedoyo saget pikantuk kaberkahaning Gusti lestari widodo ,kalis ing sambekolo………amin Rahayu 3x
JAGAD.. PARING KABUL SEDOYO INGKANG DADOS PANYUWUNAN HINGGO KALEKSANAN UGI KASEMBADAN LABORATORIUM SPIRITUAL ( PAMELENGAN). AMIN…
“Bu, wau enjing Bapak SMS. Ngendikanipun sampun
sing duwur, dadi cah pinter, iso gawe seneng wong tua”, jawab
Centaurus (/[unsupported input]sɛnˈtɔːrəs/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang padhang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul.[1] Centaurus inggih kalebt salah satunggaling rasi lintang ingkang paling amba ingkang ugi melebet wonten ing kmpalan 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning astronom saking Walanda, inggih punika Ptolemy ing abad kaping kalih, lan salajengipun mlebet salah satunggal saking 88 rasi lintang modhern. Ing mitos Yunani, Centaurus nggambaraken satunggaling centaur, wujud satunggaling tiyang jaler kanthi namung sepalih badanipun inggih wujud badan manungsa lan sepalih badan malih wujud jaran. Rasi lintang sanesipun ingkang dipunparingi nama sasampunipun centaur inggih punika salah satunggaling zodiak, inggih punika rasi lintang Sagittarius.
Rasi lintang Centaurus gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 1060 drajat persegi lan ngewrat wolung lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawispun +25° lan -90° saha badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Mei. Rasi lintang punika gadhah 281 lintang kanthi magnitudo 6,5, ingkang punika mratandhakaken bilih lintang - lintang punika saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Alpha Centauri inggih punika sistem lintang rangkep tiga ingkang dipunsusun saking lintang binar, alpha centauri AB, lan cahya kkurcaci abrit, Proxima Centauri. Alpha Centauri ugi dipunmangertosi minangka Rigil Kentaurus (suku saking Centaurus), Rigil Kent utawi Toliman. Lintang punika dipunpitados papanipun caket sanget kaliyan srengéngé, inggih punika tebihipun namung 4,37 taun cahya saking srengéngé. Proxima Centauri utawi alpha Centauri C inggih lintang ingkang paling caket kaliyan srengéngé ing galaksi Bima Sakti.[2]
Beta Centauri inggih punika lintang sanesipun ingkang gadhah magnitudo setunggal. Beta Centauri ugi dipunmangertosi minangka Agena (dhengkul) lan Hadar (dhasaripun), ingkang ugi saged dipunpanggihaken wonten ing rasi lintang pnika. Lintang punika kalebet ingkang gadhah cahya biru ngantos pethak ingkang tebihipun kirang langkung 525 taun cahya saking bumi. Hadar inggih saestu tipe lintang rangkep tiga lan minangka lintang ingkang paling padhang nomer sedasa ing langit.
Theta Centauri utawi Menkent (pundhak saking Centaur) inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga wonten ing rasi lintang punika. Lintang punika kalebet gadhah cahya raksasa oranye kanthi magnitudo 2,06 lan tebihipun kirang langkung 610 taun cahya saking bumi.
Wonten ing ilmu astronomi Cina, lintang - lintang Centaurus inggih dipunpanggihaken wonten ing tigang laladan, inggih punika : the Azure Dragon of the East (
Jìnnánjíxīngōu). Ananging boten sadaya lintang ing Centaurus saged dipuntingali saking Cina, lan lintang ingkang boten ketingal punika kalebet klasifikasi Asterisme kidul déning Xu Guangqi, adhedhasar asiling panaliten ing lintang kulon, inggih punika
Cen, saged dipuntingali ing langit Cina. Saperangan tiyang Polynesia sanget mangertosi kanthi sae lintang - lintang ing Centaurus. Wontn ing Pukapuka, Centaurus gadhah kalih nama, inggih punika Na Mata-o-te-tokolua lan Na Lua-mata-o-Wua-ma-Velo. Wonten ing Tonga, rasi lintang punika dipunsebat kanthi sekawan nama ingkang béda inggih punika: O-nga-tangata, Tautanga-ufi, Mamangi-Halahu, lan Mau-kuo-mau. Alpha lan Beta Centauri inggih boten minangka nama salah satunggaling tiyang ing Pukapuka lan Tonga, ananging punika nama tiyang saking Hawaii lan Tuamotus. Wonten ing Hawaii, Alpha Centauri dipunsebat Melemele utawi Ka Maile-hope lan nama kangge Beta Centauri inggih punika Polapola utawi Ka Maile-mua. Wonten ing Pulo Tumotu, Alpha dipunsebat Na Kuhi lan Beta dipunsebat Tere.[3]
^ (en)Centaurus(dipunundhuh tanggal 23 Pebruari 2013)
Pameo moyang bahwa manifestasi zaman edan adalah wong lugu keblenggu, wong jujur kojur, wong bener thenger- thenger, wong jahat munggah pangkat lan penghianat tansah nikmat.
karso wirayat wirayatipun kanjeng Rosulullah SAW, pengendikanipun : Anak putu
Ingsun kabeh, lamon ing besuk ana cahya ing Nusa Jawa, sundul ing langit, putih
rupane sira dikebat, ambedag, karena cahya tuwuh ing ardi Panungkulan,
iso metu cepet marketshare aman. Tapi nek kesuwen yo wis, bubar!! sekali metu ra suwe CBR250RR wis peslip,
maturnuwun naming saget kuLo aturaken. mugi wonten hikmah barokah dumugi sak Lajeng mangke. Rahayu 3x
Widayanto Maturnuwun sanget bunda Liaku….sedaya saget kula tampi dados mustikane pitutur ….estu kula ugemi…. bilih lepat nyuwun bimbinganipun…. kula tasih bodo…. bendera tasih alit….dereng layak disebut……. nyuwun bimbingan supados saget dadi bendera tenanan… njih… kula nuyuwun ijin nyimak mawon kalih
thok pun…. niki kagem kula dewe… nyuwun dhuko bilih kathah engkang maos trus dados ringkihing manah…nyuwun agunge
1 Maret jam 23:45 · Tidak SukaSuka · 1Memuat…
Bunda Lia Aminnnn kang mas Koko …. Sinarto tulus ing raos lelandes suci ing manah kang mas Koko Puspo….ngaturaken agunging pangapunten nembe saget mangsuli …awit meniko masyarakat sami rawuh gegladen keroncong dados nembe marak. Sugeng enjang kang mas mijil manjil maring sesantri rahayu ingkang tinemu njih kang mas, sembodo ingkang tansah
Sega kebuli ya iku sega mawa bumbu kang rasané gurih kang ana ing Indonésia. Sega iki dimasak karo kaldu daging wedhus, susu wedhus, lan lenga samin, disuguhaké karo daging wedhus gorèng kadhangkala uga ditambahi irisan kurma utawa kismis. Panganan iki misuwur ing kalangan warga Betawi ing Jakarta lan warga keturunan Arab ing Indonésia.[1] Nasi kebuli
Sajroning kabudayan Betawi, sega kebuli biyasané disuguhaké ing prayaan agama Islam, kayata Idul Fitri, Idul Adha, utawa maulid. Sega kebuli uga misuwur ing kawasan kutha kang akèh keturunan Arab-e, kayata Surabaya lan Gresik.
Carane masak[besut | besut sumber]
Sega kebuli digawé kanthi cara masak sega dicampur kaldu wedhus lan susu wedhus (kadhang-kadhang diganti santen). Daging wedhus ditumis lan dicampurake ing jero sega. Banjur ditambahi lenga samin kanggo menehi aroma kang khas. Bumbu-bumbu kang dialusake lan ditumis bareng sega ya iku bawang, brambang, mrica ireng, cengkeh, ketumbar, jinten, kapulaga, kayu manis, pala, lan lenga samin. Banjur daging wedhus dimasak bareng karo sega setengah mateng nganti mateng. Daging wedhus iki bisa diiris cilik-cilik lan dicampurake ing sega, utawa digoreng lan disuguhake kanthi kapisah. Nasi kebuli biyasane disuguhake karo asinan nanas, kadhang-kadhang uga ditambahi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 4 Sèptèmber 2016.
panuwun Diajeng Ayu..sugeng suruping suryo..mugi tansah pinanggih
kanthi slamet mboten wonten alangan setunggal menopo….nuwun injih Diajeng Ayu..awit Diajeng sampun nunggal raos kalawan sedoyo kadhang kinasih..wonten pundi ke mawon njih tansah kraos…..
sing wingi...iku makna kanggo sing seneng nandur wit pring.......iku wingi lur..... saiki
Sugeng ndalu Den Ayu….mugi kesarasan,ketentreman ugi kabekjan tansah den sariro panjenengan ndalem Den Ayu….
Bunda Lia Songgo Buwono Sumonggo kemawon kang Dullah… syukur kerso urun rembakan njih… Nuwun.
Satyo Aji Sanjaya Kulo-nuwun,… amit nuwun-sewu, njih… (+lenggah ngarep dhewe aach,… rembagan niki kados’e
Petruk Tralala Sugeng dalu poro rawuh, ingkang tansah kinurmatan…rahayu sami pepanggihan
meneh nganti telung sasi….la bar nikah tetep senggel aku
samasugeng ndalu bunda…nderek nyimak…mugi ndadosaken pernikahan ingkang sawiji …nyawiji wonten ngarsaning Gusti…sageto golog giling …saget ngglinding semprong kagem poro kadang dawah kito sami…rahayu bunda…salam rahayu…kagem sdoyo
sugeng dalu mas… mugi tansah rahayu wilujeng njih mas… salam kagem keluargo…
04 Juli jam 20:31 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
samasugeng ndalu bunda…nderek nyimak…mugi ndadosaken pernikahan ingkang sawiji …nyawiji
Diajeng Ayu…nembah nuwun dikeparengaken nyemak wedaran ing dalu meniko..wedaran ingkang ngresepaken penggalih…sugeng sumunaring condro ing madyaning ratri kairing sumunaring kartiko …kang edi peni..salam ugi katur dumateng sedoyo kadhang kinasih ,poro sepuh lan pinisepuh kakung miwah putri ingkang sami lenggah ing paseban agung songgo buwono ingkang sami..hamiwiti wedaran kanti seksami ..rahayu sagung dumadi….mugi gusti ingkang moho suci paring berkah dumteng sedayanipun..lelampahan gesang kito..ugi nyuwun agunge
Pambudi nuwun injih nembah nuwun Diajeng Ayu ..nyemak wedaran ing dalu meniko kraos trenyuh mbrebes mili..hananging njih bungah awit sedoyo ginambaran sejatining agesang tumplek blek wonten ing gesang bebrayan sagung dumadi meniko..mugi sedoyo ingkang panjengan wedar saget hanambahi pepadhanging jagad kang gumelar..bekal sangu kito panjenengan sami sowan ing ngarasanipun gusti ingkang
menika saking kula bela wonten sukoharjo kula niu seneng kaleh panjenengan ……
Sampéyan kena mbiyantu Wikipédia nglanjutaké njarwakaké. Tiliki paugeran panjarwa kanggo artikel Wikipédia.[[Kategori:Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia {{{1}}}|Markah Wiki]]
Bagéyan, paragraf, daftar-daftar lan baris[besut sumber]
Wiwit kanthi ngginaaken heading level-kalih (==); ampun ngginaaken heading level-setunggal (=).
Ampun nglangkahi level (umpaminipun, level-kalih dipunlajengaken level-sekawan).
“wah kowe kuwi kurang ajar, wis ngerti bumi ki atos kok ya isih dites nganggo sikil palsu, kualat kowe.”
am sejatosipun ki sahdalangit puniko sinten? dalem namung pingin ngertos syukur saget ngunduh kaweruh .suwun
sabit iku jinis roti kang digawe saka adonan puff pastry.[1] Roti croissant uga sinebut kanthi sesebutan roti Prancis Croissant [waca: krwa’song] pisanan karipta ing taun 1683 ing Wina, Austria kanggo ngrayakake kalahe pasukan muslim Turki kang ngepung kutha iku.[2] Croissant iku simbol saka gendéra Turki kang wujude bulan sabit (crescent). Mula nalika dhahar roti iku, kaya-kaya wis dhahar kutha Turki lan kaum Muslim liyane.
Miturut carita, roti iki pisanan diripta déning wong Polen kanggo ngrayakake kamenangane pasukan Perancis ing taun 732 serbuan pasukan Muslim kang paling nemtokake ing The Battle of Tours. Nanging wujude kang arep kaya bulan sabit diripta ing taun 1683.
Nganti tekan seprene, French Croissannt (Roti Prancis) isih manggon ing pangonan kang penting lan kaurmat ing sakabehing sarapan kang wis sumadya ing sadhuwuring meja makan wong-wong Éropah lan Amerika. Nanging, akèh kang ora ngerti yèn roti kang didhahar iku ana gegayutane karo pertempuran sengit luwih saka 1200 taun kepungkur.
^ (id)Croissant SMF: Croissant Oleh Sufi S Yahyono
^ (id)forum.vivanews.com Sejarah Gelap Roti Croissant
Kacamata. Ya, Pleci sapisan iki dianggep normal saiki ical minangka manuk ngginakaken suara banget khusus. Prices kiro-kiro saka 25,000 Pleci kanggo ombyokan mung Rp 40.000, -. Minangka kanggo Pleci anyar part mbukak piyambak wis rego Rp180,000, -Rp250.000, -. Kedadean iki bukti-bukti sing plecimania mushroomed ing Indonesia. Impact Pleci rega sing luwih dhuwur lan soar. Uga wektu iki kita bakal nuduhake tips ngrawat juara Pleci wis rampung dening Om Bagoes AB-AE karo Pleci Putra Mandalanya. Pleci Mandala Putra punika juara ing pemblokiran lan wétan pemblokiran tengah. Sing arep ngerti carane Care plecinya? Ayo kang katon ing informasi ing ngisor iki.
Juara Pleci ngrawat bisa bener bakal rampung karo Techniques lan pola apa wae. Pleci anggere sampeyan pas lan ngalami perkembangan. Amarga saben Pleci nduweni karakter lan Sifat saben. Iku bakal dadi luwih gampang yen sampeyan njupuk care saka kacamata enom luwih malleable lan ora gampang ditekan. Perawatan kanggo Pleci banget pengaruh ing pangembangan Pleci kita, amarga iku diparingi perawatan paling apik yen Pleci sing arep dadi apik. Pola konsisten perawatan bisa
Reply	febridwicahya says:	March 28, 2016 at 1:32 pm	Wulan? koe ki wong endi
in cerita renungan and tagged "Tambur wis ditabuh, ayo dadi siji, Bareng
sedulur kabeh….. SEmoga rahayu tetap terlimpah dateng penjenengan sami……..
27 April 2011 pukul 19:20 · Batal Suka · 3
Prima Selindo sugeng sumunaring condro ing wayah ratri…diajeng ayu..nderek lelenggahan ing paseban…nyemak wedaranipun…salam ugi katur dumateng sdoyo kadhang kinasih…mugi tansah pinaringan rahayu…
Monggo dipun lajengake…. sinambi nenggo paripurnaning seratan Mbakyu
Kawah ari ari..ing toto lair.amergo kawah lan ari ari iku nalikane yo wujud zat…kakang mbarep adi wuragil toto ing bathin…kaloro lorone dumunung ing
telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal
wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo. aku umur 9 wulan .ibu gawe bubur procot apem lan gedang kang diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN. procotan tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku
wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan
panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU. dewek’e duwe pangroso 5 prakoro iarani PONCO DRIYO.yoiku 1.pamireng 2.paningal 3.pangggondo 4.pangucap 5.pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer. bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku
Mangkono kahananku ….aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang
BAB SEDULUR PAPAT LIMO PANCER ing sangkan paraning dumadi..——————————————-1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu rupane putih wateke suci tur temen lawange ono IRUNG irung kuwi perangone awak kang temen deweconto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen
rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.conto maneh: kembang iku ambune wangi nanging yen di pangan rasane pahit.2.AMARAH :lungguhe ono empedu (peru) wujude getih ,rupane abang wateke,keras ,angkoro murko/brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.3.SUPIYAH: lungguhe ono pusuh.wujude angin rupane kuning,wateke nggugu kasenengan utowo ngumbar HOWO NAFSU lawange ono ing mripat.mulo mripat iku keno di arani lanange jagad. mripat kanggo deleng barang gumelar, mulo manungso duwe roso pengen margo mripate weruh,supiah lawangane ono mripat wujude angin kang metu soko IRUNG.4. ALUAMAH :lungguhe ono ing waduk dene waduk iku gedonge panganan.yen usus gedonge kotoran.ALUAMAH Wujud lemah rupane ireng .wateke seneng ngrasak ake panganan sing enak2 butuhe mung seneng/lan enak2 lawangane ono ing CANGKEM mulo biso ciloko yo soko cangkem soko tembunge dewe.mulo CANGKEM duwe teges: CANCANGEN SUPOYO MINGKEM, tembung olo lan becik iku manggone podo wae mulo tinimbang guneman tembung sing olo olo aluwung sing becik2.5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIPKATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP.
KEBLAT PAPAT(4) LIMO (5) PANCER ING TOTO LAHIRmanungso duwe tangan tengenmanungso duwe tangan kiwomanungso duwe sikil
kakang mbarep adine wuragil…kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo sejati..
27 April 2011 pukul 21:37 · Batal Suka · 5
RESIK.iku dumunung ono ing DIRI PRIBADINE dewe dewe.carane kudu laku ono alam lakyono yo ALAM MATI SAK JERONING URIP ngungak menyang ALAM
dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,
cahyo abang iku jagade KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring
ing syahwat(blegere ono ing zdakar.(baitul muqodas/mqdis)yen angkoro pinuju ono ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin MENANG DEWE,KUWAT DEWE UNGGUL DEWE.yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku SYAHWAT yen krodo ngidap- ngidapi jer triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing
Mas Bagyo…sugeng dalu mas lagu/ gending kagem kulo mas Bagyo… kulo antu2… monggo…
Saputra waduh..aku ketinggalan iki…bru bk lptop..lht sedulur podo cangkruan..karo nyruput kopi bikinane ayu..
Kangdullah, Pakdhe tindak pundi, iku empal genthong wis di bagi opo urung? heheheee
Saputro gbung kluarga SONGGO BUONO bilih badhe nambah pangertosan.
28 April 2011 pukul 1:52 · Batal Suka · 1
Kozink Saputra nuwun njih kangmas …kanti remene penggalih..kulo nderek gabung ..wonten kluargo songgo buono…
28 April 2011 pukul 1:58 · Batal Suka · 2
Rabo Ande Nuwun sewu bunda lia kulo bde tangled kulo sering krungu tembung rasa sejati lan sejatineng rasa, niku artine nopo nggih,ngapunten kulo bade nyuwun pirsa…amargi
Wong Malta iku sawijining sukubangsa utawa kelompok ètnik sing asalé saka Malta, sawijining nagara kapuloan ing Segara Tengah. Kapuloan iki cacahé ana pitung pulo.
dienggoni wong wiwit kurang luwih taun 5200 SM. Para padunung awal iki mbokmanawa asalé saka pulo Sisilia. Sawijining kabudayan prasajarah jaman watu sing ditandhani déning bangunan-bangunan mégalitik ana ing kapuloan iki lan umuré sèwu taun luwih tuwa tinimbang piramida ing Giza. Bangsa Funisia miwiti kolonisasi Malta wiwit kurang luwih taun 1000 SM lan wong-wong iki nganggo kapuloan Malta minangka markas saka ngendi bisa nguwasani lan naklukaké tlatah-tlatah liyané ing Segara Tengah. Banjur wong-wong Kartago, ya iku panerus wong Funisia iki, diusir déning wong Romawi ing taun 216 SM. Sawisé iku, kapuloan Malta dikuwasani déning Bizantium (abad kaping 4 nganti abad kaping 9), banjur sawisé iku mbokmanawa Malta diserang déning bangsa Vandal lan ditaklukaké wong-wong Arab ing 870. Wong-wong Arab iki cukup toleran marang agama Kristen sing dianut bangsa Malta.
bisa dideleng ing basa Malta, basa Malta iku siji-siji basa Sémitik sing katulis mawa aksara Latin ing wujud bakuné.
Sawisé iku, saka taun 1090 nganti taun 1530, Malta dikuwasani déning Karajan Sisilia, dadi unsure-unsur padunungé ditambahi karo unsuré Éropah. Banjur ing taun 1798, Malta dikuwasani déning Prancis, nanging rong taun sawisé iku, Britania bisa ngusir wong Prancis. Banjur Malta resmi dadi jajahan Britania ing taun 1814. Pungkasané Malta dadi mardika ing tanggal 2 September 1964. Malta banjur dadi anggota Uni Éropah ing tanggal 1 Mei 2004 lan banjur dadi anggota Eurozone ing taun 2008.
Wong Malta mituturaké basa Malta, sawijining basa Semitik sing katulis mawa aksara Latin. Kajaba fonologiné, basa Malta mèmper banget karo dialèk-dialèk urban basa Arab Tunisia. Nanging basa Malta iku wis owah akèh, awit basa Malta iku wis mungut tembung-tembung asing akèh, unsur-unsur fonétik lan fonologis, malahan uga unsure-unsur parama basa saka basa Italia lan Inggris. Basa resmi ing Malta iku basa Inggris lan basa Malta. Nanging basa Italia uga dipituturaké. Basa Malta dadi basa resmi ing 1936, sadurungé iku basa resminé ya basa Italia. Saiki para panutur basa
Miturut cacah jiwa taun 1995, 76% padunung Malta bisa abasa Inggris, lan 36% bisa abasa Italia. Kanggo 29%, basa Inggris iku basa ing papan pagawéyan. Banjur studi-studi nuduhaké manawa antara 86% nganti 90%, padunung Malta nganggo basa Malta marang anggota kulawarga. Karo para kekanca angka iki mudhun dadi 83,6%. Pendidikan kapindho lan katelu namung ing basa Inggris waé.
Sawetara studi-studi anyar dilakoni déning ahli génétika Spencer Wells lan Pierre Zalloua saka American University ing Beirut. Wong loro iki nglumpukaké conto-conto kromosom Y saka wong-wong lanang sing urip ing Wétan Tengah, Afrika Lor, Spanyol, Portugal lan Malta, papan-papan sing tau dienggoni lan diparani déning bangsa Funisia. Miturut studi iki, luwih saka 50% garis kromosom Y sing ditemoni saantarané wong-wong Malta, asalé bisa waé saka bangsa Fenisia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Malta&oldid=1097525"	Kategori: MaltaSuku bangsa ing Éropah	Menu navigasi
Cekap semanten atur kuloMATUR NUWUN Nyuwun agenging pangapuro menawi
Cokek Sragenan Tembang Kangen Karawitan Mudho Laras
Pambudi, Wulandari Muis, dan 2 orang lainnya menyukai ini.
Pangeran Joyo Kusumo urep kemajemukan gandeng renteng kudune ngunu… Ati nglembar tumindak sarwo iklas marang spadan… Bener kuwi jeng… Tambah rahayu…
Sila….wis bali wae,sing duwe omah ngantuk….delet meneh turu….merdeka hahahaha….
16 Mei jam 20:43 · Tidak SukaSuka · 3 orangMemuat…
Sila Sadewa Wis jarke, tek obate sik baku hormat kaliyan panjenengan
Bunda Lia Wong Jawa kang ateges manungsa kang lair utawa urip ing tanah Jawa lan kenthel diwernani kabudayan Jawa tansah nyoba ngudi larase utawa harmoni antarane jagad gedhe (makrokosmos) lan jagad cilik (mikrokosmos).Kanggo nggayuh iku, wong Jawa d…uwe srana laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen kanggo nemokakake rasa sejati ing sajroning pangumbarane sukma. Laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen iku tumrap saperangan warga bebrayan isih nuwuhake pradondi.Ana saperangan warga bebrayan kang ngarani yen laku kebatian utawa ritual mistik kejawen iku ora salaras kalawan majune jaman saiki, ora laras kalawan logika, lan akeh kang mbiji laku mistik kejawen iku ora salaras kalawan ajaran
Bunda Lia Kayadene terminologi dhasar ing laku mistik kejawen kang sinebut keblat papat lima pancer lan manunggaling kawula gusti wiwit jaman kawuri wis nuwuhake pamawas
Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga.Ing wiwitan buku, dijlentrehake asal usule kejawen. Miturut andharan ing buku iki asal usul kejawen kawiwitan saka tokoh misteri aran Sri lan Sadono. Sri iku panjilmane Dewi Laksmi, sisihane Dewa Wisnu lan Sadono iku panjilmane Wisnu dhewe.Dewi Sri lan Wisnu iki, miturut andharan ing Tantu Panggelaran pancen tau diprentah mudhun ing ngarcapada lan dadi leluhure manungsa ing
16 Mei jam 21:39 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Bunda Lia Saka crita mula bukane manungsa Jawa adhedhasar crita ing Tantu Panggelaran iku wis nuduhake yen wiwit jaman kawuri bebrayan kejawen pancen akeh ngugemi lan cedhak kalawan mistik. Laku lan paugeran mistik wis ajur-ajer kalawan urip lan pang…uripane wong Jawa.
Mistik Sri lan Sadono iki ing tradhisi kejawen sabanjure ninggalake keyakinan lan tradhisi patung cilik aran Lara Blonyo. Dene
ateges cagak utawa saka guru kang nyangga lan ndadekake santosane jiwa manungsa, yaiku religiusitas. Religiusitas Jawa ora liya mistik kejawen. Mistik kejawen mujudake saka guru urip lan panguripane kejawen. Karana iku, kejawen tanpa mistik ateges ora sampurna kejawene. Kejawen lan mistik wus nyawiji dadi wujude religi mistik
jaman nalika manungsa Jawa isih bodho. Nalika Ajisaka tumeka ing tanah Jawa, bebrayan Jawa ngancik dadi bebrayan kang duwe ngelmu. Ya Ajisaka iki kang sabanjure dadi saka guru ngelmune wo…ng Jawa. Ajisaka didunungake minangka tokoh kang mulangake kejawen ndeles utawa asli.
Bebrayan kejawen kang maneka rupa lan warna, ngasilake maneka warna golongan lan tradhisi ing panguripane wong Jawa. Malah ing sanjerone akeh paguyuban-paguyuban kang tansah ngrembug alam uripe. Paguyuban-paguyuban iku luwih asipat mistis lan adhedhasar konsep rukun. Pawitan dhasare komunitas iki mung arupa tekad lan niat kang padha kanggo nguri-uri tradhisi leluhur. Saben tlatah kejawen uga duwe paugaren mligi. Saben tlatah duwe kosmogoni lan mitos dhewe. Mitos-mitos ing saben tlatah kejawen iku ana kang didadekake keblating urip, dipuja lan disuyuti sarta didunungake ing papan kang mligi ing jagad uripe.
Wong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe. Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah
Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur minangka pondasi uripe. Karya sastra iku kayadene Baba…d Tanah Jawa, Serat Centhini, Mahabarata, Serat Wedhatama lan liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.
Tradhisi kejawen uga asipat lentur lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa nampa ajaran agama Hindu, Budha, Islam, Kristen kang diracik kanthi mentes ing paugerane wong-wong abangan. Abangan mujudake perangan religiusitas Jawa kang asli. Ana candhake.
Akeh pepundhen Jawa kang sugih pengalaman mistikWong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe.Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah
Pambudi HAMPURA-SUN …Sugeng sumunaring CONDRO ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi..hanyekseni poro titah kang tumitah hamemuji mring gusti ingkang moho suci..salam ugi katur dumateng poro sepuh lan pinisepuh kakung miwah putri i…ngkang sami lenggah ing paseban…mugi sedoyo kadhang kinasih tansah pinaringan rahayu ugi pinayungan sih lan kawelasanipun gusti ingkang akaryo jagad gumelar….RAHAYU SAGUNG DUMADI..DJOJO ING BOJO,DJOJO DJOJO NUSWANTORO……Diajeng ayu Bunda Lia..pun kakang nderek lelenggahan sinanding sliramu ugi tansah ngamini sekabehing panuwuwunan ingkang kawedar ing dalu
Tradhisi kejawen uga asipat luwes lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa
Sarujuk apa ora, Syekh Siti Jenar wis mernani jagad mistik kejawen. Mistik kang diwulangake dening Syekh Siti Jenar pancen nuwuhake pradondi nganti tumeka saiki. Apamaneh nalika dheweke ngrembug babagan Gusti Kang Maha Kuwasa lan babagan pati.
Ana saperangan bebrayan nganggep piwulang mistik saka Syeh Siti Jenar kalebu kaku, mistike akeh sing landhep dudu sing alus. Ana uga bebrayan kang ngecap yen dheweke iku
Pengalaman mistike kabelu ngedab-edabi. Uripe kebak laku lan prihatin. Karana iku ing sawijining wektu dheweke mbatin,”Seprana-seprene aku kok durung tau kepethuk wong”.
Dene tokoh mistik Syeh Amongraga kang ora liya putrane Sunan Giri, ing uripe akeh nyinau agama Islam kang kebak tasawuf. Amongraga sinau agama Islam ing pesantren Karang Banten, gurune Syeh Ibrahim bin Abu Bakar. Kridhane ngudi ngelmu tasawuf iku kang ndadekake dheweke
Ing babagan ngibadah, Sunan Kalijaga ngripta jeneng panakawan ing wayang kulit purwa. Semar saka tembung Arab simaar utawa ismarun, tegese paku kang ngadhut filosofi piranti kanggo nancepake barang supaya kuwat, ora mingkuh lan kenceng. Nala Gareng saka tembung Arab nala (nampa) kang ing Basa Jawa ateges ati lan khairan (tumindak kang apik).
Petruk saka tembung Arab fatruk (tinggalna), yaiku tinggalna samubarang kang ala utawa nahi munkar. Lan Bagong saka tembung Arab baghoo, tegese nimbang antarane rasa lan pikir, antarane sing ala lan sing apik, antarane sing bener lan sing
sembah rawuh lan dawuh Diajeng ugi sanak kadhang sedulur ingsun kabeh, wilujeng wengi kang edhi 16 Mei jam 22:15 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Agung Pambudi semar gareng petruk bagong..wayang kulit n wayang golek.(
Pambudi ‎@sedulur sepuh..kakang mas Abdullah ali kang kinasih..mugi tansah pinaringan rahayu wilujeng sak -laminyo kakang mas..
Lia Saliyane ngandharake para paraga mistik kejawen kang menjila kayadene Syeh Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga, panganggit buku, Suwardi Endraswara, uga njlentrehake maneka laku lan tata cara ing jagad m…istik kejawen.
Semedi mujudake rodhane mistik. Ing semedi iki nglibetake rasa kang sejati. Ngelmu rasa sejati iki bisa kagayuh kanti eneng, ening, enung lan nir ing budi utawa suwung. Laku iki kang sinebut semedi, yaiku nyepi, mati raga, mesi raga saengga kuwawa nemokake Gusti Kang Maha Kuawasa ing atine utawa rasa
tirakat, ngurang-ngurangi lan laku liyane. Laku tapa iki dilakoni kanthi cara mutih, nglowong, ngepel, ngebleng lan sawenehing laku tapa liyane.
Tata cara ing mistik kejawen liyane yaiku ngraga sukma. Ngraga sukma ing mistik kejawen mujudake laku kanggo nggayuh kasunyatan. Ngraga sukma utawa mati sajroning ngaurip uga mujudake dalan lempeng tumuju Gusti Kang Maha Kuwasa. Karana iku ngraga sukma kagolong pengalaman kang asipat subyektif.
saking penjenengan sedoyo , sugeng dalu !
mbokmenawa wis pating slengkrah ora karuwan. Mula ora gumun yen para winasis ngendikakae yen saiki iki diarani jaman edan, jaman kalabendu, kalatidha lan …sakpnunggalane. Kabeh mau nggambarake ruweting lelakon lan kedadeyan sing dumadi ana lumahing bumi iki.
Wiwit gumelare jagad raya iki, pancen mono antarane bebener lan kaluputan ora tau akur. Loro-lorone cengkah siji lan sijine, malah padha sesatron. Nanging bareng lan gumingsiring wektu, ana ing jaman modern iki, ing antarane barang sing bener lan barang sing luput kaya-kaya wis lebur tanpa wates (blur), ajur ajer saengga marakake kuwur lan bingung. Ewuh aya ing pambudi..
Pambudi Ya ing kahanan kaya mengkono mau, manungsa nglakoni urip sing kebak pilihan. Semono uga, bebener lan kaluputan uga mujudake pilihan. Endi sing arep dijupuk, iku gumantung marang awake dhewe. Ana ing kahanan sing kaya mangkene iki, weninging… pikir lan rasa mujudake sangu sing yekti pengaji banget. Sing bisa dadi gaman kanggo ngadhepi owah gingsiring kahanan, saengga manungsa ora kentir lan keblasuk ana juranging kanisthan. .
HENING.Sing dadi pitakonan, kepriye carane ngupayakake pikiran, ati lan jiwa sing wening mau? Sejatine Gusti Allah wis paring dalan sing bisa dilakoni. Para winasis uga wis paring piwulang kaya si…ng sesingiran utawa tembang Tamba Ati, sing yen ora kleru karipta dening Kanjeng Sunan Bonang.
Maca Qur’an angen-angen sakmanane
Pambudi Jiwa sing tenang pancen nduweni papan kang kinurmat. Gusti Allah dhewe dhawuh nganggo ndangu “He jiwa-jiwa sing tenang, Yaa ayyuhatunnafsul muthma’innah……”. Dhawuh mau ora mung mujudake panyeru uawa panyeluk, nanging uga ngemu surasa yen ti…tah ing marcapada iki kudu mbudidaya murih ndarbeni jiwa sing tenang. Diibaratake, ya mung banyu sing anteng kanthi “permukaan” sing rata kaya kaca sing bisa mantulake cahya-cahya kang cumlorot saka sakkupenge lan bisa menehi gambaran sing cetha wewayangan langit sing ana sakndhuwure. Ya mung jiwa sing tenang, tentrem lan kebak ing kaihlasan sing bisa mundhi lan ngleksanakake dhawuh-dhawuhe Pangeran lan ngrembakakake kabecikan marang sakkabehing titah kang dumadi (rahmatan lil ‘alamin).
Mula ayo para sedulur, ana saktengahe urip sing sangsaya “brisik” iki, awake dhewe ora kendhat anggone ngudi ihlasing jiwa, weninging ati lan pikiran.
Ngugemi bebener pancen abot, malah kadhang pahit, nanging sing pahit iku satuhune nambani utawa marasake. Urip pancen kebak pilihan. Nanging sakuwise urip ing ndunya iki, isih ana urip maneh, lan ing kana ora ana pilihan babar pisan. Elinga…den
Maturnuwun sanget Pak Agung Pambudi sedoyo pangerten ajur ajer, mugi saged nglampahi dtg gesang engkang mboten dangu meniko ! Nuwun nuwun ugi
Susiawan Seneng punopo susah meniko lak sejatosipun gaweanipun piyambak.. dumateng poro sepuh sungkem kawulo mugi tinampi ing manah panjenengan sedaya. mugi rahayu
16 Mei jam 23:40 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Bunda Lia Tiga Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel, kudu bisa ngereh pakone “si aku”, aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu. Luwih-luwih ing dina samengko, alam bebrayan donya tansah kebak pradhondhi, silih ungkih, rebutan benere dhewe-dhe…we. Mula sing baku, wong urip kudu
dadi sihing Pangeran, nanging yenta nganti kleru ing panyurasa bisa nuwuhake kleruning tumindak. Narima, lire ora ngangsa-angsa nanging ora kurang weweka lan tansah mbudidaya amrih katekaning sedya, dudu ateges kebac…ut lumuh ing gawe, suthik ihtiyar.Awit yen mangkono ora jeneng narima, naging keset. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane, gelem ngemplok suthik tombok, satemah dadi wong ora weruh ing wirang, siningkirake saka jagading bebrayan…..
Lia Tiga Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Yen rumangsa kurang isíh golek wuwuh, yen wis oleh banjur golek luwih, yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong síng bisa madhani. Wong kang duwe rasa mang…kono mau satemene memelas. Uripe tansah ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti
sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku, ora ana liya, ya dumunung ana ing awak kita dhewe….
sok dhemen martak-martakake, apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Pangaji-ajining liyan iku sejatine ora perlu mbok buru, bakal teka dhrwr. Nuduhake kewasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan.Mula kang prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa
Luwih becik makarti tanpa sabawa kang anjog marang karahayoning bebrayan, katimbang tumindake wong kang rekane nindakake panggawe luhur nangíng disambi udur.Yektine tata tentrem iku ora bakal bisa kagayuh yen ta ora adhedhasar kerukunan, dene kerukunan iku mung bisa kecandhak yen siji lan sijine
Ing jagading sesrawungan mono nyirík marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan síng luwih katimbang dheweke. Mula saiba bec…ike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake cíptane kang wening, yen sejatine isíh ana maneh kang Maha Pinter, Maha Sugih, lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan
pancen apik. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wang kang kepleset uripe múug marga suka anggonesugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nangíig menenge wong kang darbe bobot kang anteb síng bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan
kowe arep rembugan, pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manís, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis mono ora duwe pamrih, pamrihe bisa gawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagadíng bebrayan….
16 Mei jam 23:49 · Tidak SukaSuka · 10 orangMemuat…
Bunda Lia Tiga Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad, nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget carane. Sauger bisa gawe senenging liyan, upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak, bisa… manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan, lan bisa dadi patuladhan laku utama. Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake, apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku
kliwon emut nggih kidul jenengan midangetaken nyuwun ngapunten woten rapat agung,nyuwun sewu kulo lare alit wedi tinimbang kanjeng ibu duko mangke
Arie Irfan, Kyara Dewi, Wulandari Muis,
bebrayan sagung dumdi..Ana tetesing rasa kang wola wali pakartine,cetho yen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe,kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote,utawa langgeng,tetep,adjeg,kay…a dene getere jejantungira.Wadhah kanggo papane dhawuh kang wus manunggal kalawan bumi,tegese wadhahlan isine ora bisa pisah,utawa sing andhawuhi lan sing diparinggi dhawuh wus
Joko Bodho maksute yen dulur longgar rejeki ayo bali tullung tinulung najan kuo ugi lagi ngunggahne putro kaleh mlebu kuliah lan sd mergo kulo tani inggih repot,semanten ugi bunda
mbok jajal wani pora dadi sejatine ….kagem sampeyan Ki joko monggo..
diajeng ayu..sampun minggah ing sanggar pamujan….MAHENING SUCI..kawulo lan kadhang kinasih…ingkang dipun pasrahi nenggo warung kasih…pangapunten lho….monggo dipu lajengaken..
Geni sugeng ndalu poro sederek ingkang dalem hormati… nyuwun sewu meniko mas agung pambudi maksudipun menopo njih… kok pokok bahasan dados wonten berita ingkang sampun
Pambudi meniko pangenget bilih sampun dangu diajeng ayu nindakken
nyuwun sewu bilih saget ampun ngendikake kapribaden… mangke ndak rancu… hehehehehe…. monggo ngendikake sanesipun ke mawon mas agung.. nyuwun sewu lho.. supados
Boedoet Wiludjeng enjang .. tinimbang ngendiko marang liyan becik ngendiko marang pribadine dewe .. dipun lurusaken menawi kulo klentu nggih .. Nuwun..
ora iso sareh…. nangis rasane jero ati iki…. semakin wedhi kang Dullah aku… kok angel ya kon podho sabar ……. yo wis kang aku mung sak dermo…. dadi kabeh ben di pikir dewe2 wae….
Sila Sadewa Oooo…… ngono to, yo wis terserah nayogyani nanging seneng mono ming sedilit je kong sakbare senep yen gak cerdas mengelola seneng.
Manungsa urip iku dibisa nguwasani kamardikaning lair lan batin. Kang dikarepake kamardikaning lair iku wujude bisa nyukupi kabutuhaning urip ing saben dinane saka wetuning kringet lan wohing kangelan dhewe ora gumanung ing wong liya lan or…a dadi sangganing liyan.Dene kamardikaning batin iku dicakake sarana nyingkiri hawa napsu, adoh saka asor lan nisthaning pambudi, sepi ing rasa melik lan drengki srei, sarta tuhu marang paugeran urip
ngijini sampeyan kanggo seneng macem-macem palng. Nalika sapisanan teka, sampeyan bakal weruh paling langka lan kembang sing paling alluring ing Kebon watara kita.
We kudu 12 jinis kamar kanggo maringi leladen sembarang tetep lengkap utawa kelompok nganti 80 kamar karo macem-macem diskon nawakake
sarapan pamilihan organik tambahan kalebu woh-wohan organik mangsan lan sayuran lan biasa produk
Go Green paket discounts nganti $ 60 minggu
Kabeh kita kamar sing dilengkapi karo kabeh needed kanggo Tetep wengi tentrem kang.
kamar konferensi ruang paling ngisor tambahan kanggo 20+ grup kamar pesenan sing kalebu 80 "TV Smart kanggo presentations, kabel ethernet lan WiFi, babak setelan Tabel sing ngemu nganti 50 wong.
Jogging Routen kanggo Stanford sajian kanggo gain Panjenengan karyawan 90 menit looking liwat kutha sajarah Stanford lan kampus.
Priksa metu Kita Rates situs Tetep Group Paling utawa Lengkap - Kanthi 180 days pesenan advance, minimal 4 bengi tetep tingkat wiwitan saka $ 165, lan karo minimal 30 bengi tetep, tingkat wiwitan saka $ 145 (14% tax dilut kutha kang waived).
Gedhe deluxe room karo nyaman amben raja-ukuran. Kalebu patemon kamar kapisah kanggo nganti 8 wong. Suite kalebu TV pinter, geni, komputer karya, uga gelombang mikro lan kulkas. Kabeh kita kamar sing di resiki karo produk certified ijo lan sing dilengkapi karo sarapan organik dadi ing Lounge
kalebu TV pinter, Fireplaces, komputer karya, uga gelombang mikro lan kulkas. We kudu 33 kamar tamu saka jinis iki. Kabeh kita kamar sing di resiki karo produk certified ijo lan dilengkapi karo sarapan organik in lounge sarapan kita.
Iku pengalaman gedhe kanggo manggon kene, aku pancen seneng. Minangka rencana iki ora dirampungaké sadurunge checkout, aku tetep révisi Tetep, Staff kene padha accommodating kanggo syarat lan digawe pangaturan kanggo tetep uripku nyenengake lan kanggo kulawarga.
Aku bisa ing kampus lan nggunakake Terrace Inn cukup kerep kanggo tamu teka ing. Aku wis tau pamicara minggu tetep kene kanggo bab 2 taun saiki lan iku tansah dadi pengalaman nyaman lan penake. Tamu seneng kamar, layanan banget, lan sarapan. Bubar kita dianakaké konferensi utama lan wis 40 tamu nginep kene. We dipesen metu mayoritas saka minggu kamar ing advance lan layanan iki apik. hotel njupuk care saka kabeh tamu mlebu, owah-owahan pungkasan menit, nganyari folios, Sejatine apa sing bisa teka munggah karo supaya akeh tamu iki dijupuk saka care luwih irit banget. Tim banget accommodating lan lokasi becik. Aku Highly Rekomendasi hotel iki yen sampeyan lagi ing wilayah Palo Alto / Stanford!
Staff banget sopan lan mbiyantu. Kamar iki apik banget lan wiyar lan amben nyaman. Hotel dumunung ing jejere Stanford University. We kaya mangan ing hotel banjur njupuk jog watara Stanford saben esuk.
Kula lan kulawarga aku wis manggon ing Stanford Terrace Inn kakehan liwat sawetara taun pungkasan. Nalika ibu iki nglakoni care kanker ing Hospital Stanford, kita manggon ing Stanford Terrace Inn kaping amarga saka jarak cedhak menyang rumah sakit, kebersihan, loropaken lan mbiyantu Staff, lan kamar gedhe. Aku duwe Tetep mbesuk maneh lan ngerti sing hotel ora supaya kita mudhun!
wonten acara menika. Sholawat sarta salam kita aturaken dumateng Nabi Muhammad
S.A.W, keluarga, sahabat, mugi-mugi lumeber dumateng kita sedaya minangka
nabi kita, Nabi Muhammad S.A.W. nabi Muhammad lahir wonten
rikala Nabi Muhammad Lahir. Nabi Muhammad dipun mong simbahipun ingkang asma
S.A.W. karana, sedaya piwucalipun tamtu leres.
asring nganaaken pengetan punika, kita saged nderek ajaranipun Nabi Muhammad.
Ajaranipun Nabi Muhammad saged kita conto wonten gesang kita sedaya.
Cekap semanten atur kula. Mbok bilih
Sematen saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan
saiki kanggo ngendika sing sekedap maning kelas IX garep ngadakena perpisahan ngarsa ngadakena lumrah acara sing kawula ngenteni yaiku maos do’a-do’a, maos puisi, dll. Dipun maosaken, rayi-rayi kawula kelas VII-VIII.
engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng Sederek-Sederek engkang kerso maos. Sohpo konco-konco engang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco-konco ingang manggen wonten
soho kekirangan wonten Buku puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran-saran dateng penyusun kangge kesempatan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken matrunuwun.
Engkang terakhir, mugi-mugi buku alit puniko saget
Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu Semono ugi
kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalispun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius...
Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaen jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae...
Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan.
Allah SWT. sing maringi nikmat ingang mboten watese sehinggo nganti wayah niki kito saget ngerasaaken nikmat jasmani lan rohani ingkang sedoyo kesempurnaan wonten dumilik gusti Allah SWT.
Ingkang kesempatan iki kulo bade nerangken opo ingkang kulo pelajari yaitu mbahas ukoro dampak globalisasi wonten globalisasi niki katah perubahan ilmu pengetahuan lan teknologi sing saget kito panggehhi lan kulo rasaken ingan cepetuntarane yaiku mlebette budayo lan
lain ingkang kito rasakan yaiku kados pun warga Indonesia sampun mboten nyidam aken bahaso piyambak katah wong ingkang luwih mbangga aken ngagem baso negri wong liyan meniko dampak ingkang negative setunggal hal meniko conto ingkang mboten lazim kadosse kulo coro rampung ngimpun yaiku ngajarken boso Indonesia ingkan mbencik lan bener kalian etika lan budaya bangsa kito wanten generasi muda kito.
Sekian sampun wonten mrii pembahasan ingkang kulo sajiken kesimpulanne, ayo podo pelajari boso kito angkang apik lan bener pamerken budoyo lan boso kito supados kito dados wargo negoro Indonesia ingkang
Lukas 9:54 | Kadung murid loro, yakuwi rasul Yakobus lan Yohanes, weruh sing kaya ngono kuwi, terus pada ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, apa awaké déwé kelilan mujèkké wong-wong disamber bledèk waé, supaya mati kabèh!”
Lukas 9:5454Kadung murid loro, yakuwi rasul Yakobus lan Yohanes, weruh sing kaya ngono kuwi, terus pada ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, apa awaké déwé kelilan mujèkké wong-wong disamber bledèk waé, supaya mati kabèh!” Last Verse
jan…jegeg tenan !!! kulo sak konco namung saged ngaturaken sembah nuwun tanpa upami “suport” saking panjenenganipun kangmas harjojegeg, mugiyo punopo ingkang dados do’a panjenengan dipun ijabahi dening Alloh SWT.
Reply	sexmaniac Wes…. Wes….. OJO PODO RIBUUUT…… !!!
Lha Owng Gur Podo Ngobrol wae kok Ribuut….
Ayo….. Podo Meneng Ora….. !!!!
Slamet Melu Mbeso l Tembang Tresno - Kanggo Riko | Tayub Erik Wijaya
golek o kamus kono lho! *lah kok kereng…
gawe Ibuk-Ibuk sing tak arani seneng ngepik-ngepik awak dhewe. Sepurane yo rek lek salah. 😛
Balik maneh, pancen perlu sih dhuwe tingkat kepedean dhuwur
Maturnuwun Cak. Arek gresik to. Cidek Suroboyo.. 🙂
mechtadeera	Lha.. nek nang nggonku sing ngono kuwi diarani
Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII. Den Haag. Majalah Editor. Inggris Presiden Kehormatan 2002
Taman Nasional Gunung Ciremai mapan ana ing Jawa Kulon, Indonésia. Ana tanduran kang dijaga ing taman nasional iki, ana uga tanduran kang dadi endemik ing taman nasional kono,
LS. Topografine akèh kang wujude ngombak (64%) lan jurang (22%), gunung-gunung, kanthi pucuk kang paling dhuwur 3.078 m dpl.[2]
Papan iki kalebu ana ing Kabupatèn Kuningan (8.931,27 ha), lan ana uga kang kalebu Kabupatèn Majalengka (6.927,9 ha). Ing sisih lor wewatesan karo Kabupatèn Cirebon; ing sisih wetan wewatesan karo kacamatan-kacamatan Cilimus, Jalaksana, lan Kramatmulya. Ing sisih kidul, wewatesan karo Cigugur, Kadugede, Nusaherang, lan Darma; ing sisih kulon wewatesan karo Majalengka.[2]
sing manungsa ora bisa kupiya dhewe, kabeh kuwi mung muhung karo kersane GUsti kiang hakarya jagad. limang perkara kuwi ya iku:Siji pesthiloro jodhotelu wahyupapat drajatlanlima bandhakwi kabeh manut jantrane sing gawe urip...mula dadi apa ora dadi musisi kwi kabeh manut garising pepesthen. wong GunungKidul sing ngerti seni kwi akeh, dhene ssing isa terkenal mung manthous, ya kuwi merga garising sing kuasa kudhu mengkono, mula ora bisa dipeksa apa anan sing neruske kehebatane manthous apa ora mbesuke. mengkono uga pesthi, ajal. kwi asli hak lan wewenange sing gawe urip. manungsa ora bisa anggondeli. mung bisa melu ndoga muga muga oleh apura saka sakehing dosa lan kebecikane kabeh ditampa marang sing kuasa... Sugiyanti UtamiKorLapLokasi : Banguntapan,BantulReputation : 0Join date : 14.11.11Subyek: Re: SANG MAESTRO CAMPUR SARI GK
sing manungsa ora bisa kupiya dhewe, kabeh kuwi mung muhung karo kersane GUsti kiang hakarya jagad. limang perkara kuwi ya iku:Siji pesthiloro jodhotelu wahyupapat drajatlanlima bandhakwi kabeh manut jantrane sing gawe urip...mula dadi apa ora dadi musisi kwi kabeh manut garising pepesthen. wong GunungKidul sing ngerti seni kwi akeh, dhene ssing isa terkenal mung manthous, ya kuwi merga garising sing kuasa kudhu mengkono, mula ora bisa dipeksa apa anan sing
manthous apa ora mbesuke. mengkono uga pesthi, ajal. kwi asli hak lan wewenange sing gawe urip. manungsa ora bisa anggondeli. mung bisa melu ndoga muga muga oleh apura saka sakehing dosa lan kebecikane
kanthi donga mugi-mugi dadosa lare ingkang solehah, migunani tumrap agama, bangsa lan nagari. Selamat Pak Sonny, Bu Rustri - Siyos majeng H-1
Wulandari Muis Sugeng ndalu pakMukhtar,yara,mas Lathif@mb Lia sugeng ndalu ugi rahayu…rahayu
14 April jam 21:18 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
Wulandari Muis Sugeng ndalu mbTriasih..salam taklim kulo
14 April jam 21:20 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Abdul Lathif ‎.@Sugeng ndalu, Mbak Wulan……. mugi tetep pinaringan Kawelasaning Gusti Allah klawan sedhoyo keluargo, amin………
14 April jam 21:22 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Wulandari Muis Amin…amin matur nuwun doa nipun ms Lathit semanten ugi panjenengan dan klg pinaringan berkahipun Gusti
Banten , Distribusi Jawa Timur , Distribusi Jawa Tengah dan DI Yogyakarta , Distribusi Bali
Wilayah Aceh , Wilayah Sumatera Utara , Wilayah Sumatera Barat , Wilayah Sumatra
BELAS“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
kacarito,.. Raden Gatutkaca, Satrio Pringgodani kang kondhang kasektenipun, otot kawat, balung wesi, kulit tembaga, rai gedhek, weteng karet, dowo sikile... ombo jangkahe, dowo tangane.... nyolongan....” (
190 m (623 ft 4.3 in)
‡ Gunggung main lan gul ing tim nasional iki patitis per pukul 3 Juni 2010
Raúl Albiol (lair ing Vilamarxant, Spanyol, 4 Sèptèmber 1985; umur 31 taun) inggih punika salah satunggalipun pemain bal-balan saking negari Spanyol.[1] Albiol nggadhahi posisi minangka bek.[1][2] Albiol sapunika main ing klub bal Real Madrid lan tim nasional Spanyol.[1][2]
Albiol miwiti main bal ing komunitas Valencia, lajeng pindhah ing Valencia CF. Albiol miwiti debut ing Piala UEFA 2003-2004 mungsuh AIK Fotboll.[3] Agustus 2004, Albiol dipunampilaken dhateng Getafe CF, ing klub punika Albiol dados cidra ingkang serius.[3] Tanggal 25 Juni 2009, Albiol ndherek klub Real Madrid, kanthi regi transfer 15 juta Euro.[1] Albiol nglebetaken gol ingkang sepisanan tumrap klub Real Madrid ing tanggal 8 Desember 2009 ing Liga Champions nalika semanten kanthi skor 3-1, ing adu tandhing punika Real Madrid saged nelukaken Olympique de Marseille.[1]
Raúl Albiol sampun main kagem tim nasional Spanyol kagem pinten-pinten undhag-undhagan umur, tumrap U-19, U-20, U-21, lan tim senior. Sasampunipun main ing grup U-21, Albiol dados satunggalipun skuad internasional tim nasional Spanyol ingkang dados juara dunia
FIFARintisan mawa topik bal-balanKategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
larane atiku, kaya ra bisa di tamba
manungsa sakjagatKun fayakun sasabdane,Gusti Allah Maha AgungKang kacipta tumuli dadi.dhisik dhewe swasanaNuli
kabeh, Tri Murti wastanipunSampurna yekti Dumadi, Kang nduwur Guru LokaSisih tengahipun, Ingkang asma Endra LokaJana Loka neng ngandhap dunungireki, Asarira Bathara
Tri Murti kang sumebar mratani, Ing akasa kacipta dumadyaMahluk raga Cahya rane, Ing darat kang tumuwuhTetuwuhan myang satoweni, Jron bumi tuwuh dadyaMateri puniku,
bagaskaraNuli malih dadi cuwer,Kang alus mili ngumpulYekti dadya pusating bumi
Inggih buwana punika, Kang kasar ya ngumpulAneng sisih pinggirira. Sampurnane dadi tirta Jalanidhi Ing tengah wadhukira
yektiDadya wewadhagira,Wulu kulit balungDaging otot lan ludira, Sampun pepak sampurna catur anasir wewadhaging manungsa
Guru Loka apa kang sayekti, Ngen angen nalar pikir lan akalEndra Loka panganggone, Panca driya satuhuLawan rasa nepsu nireki, Kang nama Jana Loka, Rasa mulyanipunSaking mriku mijilira, Tumuruning manungsa
Lelono nuwun njiih bunda…sumonggo dipun lajengaken malih entukipun medar kulo tansah nyimak soho maringi jempol.
amargi kulo remen tokoh semar puniko saged ngayomi dateng sesami.mboten gustinipun kemawon. kawulo alit semar purun ngayomi.
wedhi… opo sing arep mbok jok ke maneh…. muniyo Dron… nguripi awakmu dewe we raiso kok arep neko2 … kowe kuwi kegeden pampyak kurang cagak…. opo sing tak wedeni…
wedhi… ilmu opo sing mbok duweni… kowe ngono sejatini koyo pari gabuk… ra mejaji…. omongmu gedhe tanpo isi….
edan… aku ra sudi karo wong lanang goblok ra duwe nalar… wong bodho ngaku pinter… opo sing mbok del-delke
ORA KEPENAK….AREP ONO LELAKON OPO IKI….BUNDA LIA YANG AKU HORMATI….WONTEN MENOPO ESTUNIPUN MENIKO DENE PANJENENGAN DUKO DUKO MEKATEN….NYUWUN PANGAPUNTEN
Yuswadi nyuwun pangapunten… raosing manah mas Hari…. saestu sakit meniko mas…. sampun makaping-kaping mas… kulo mboten badhe nampi sinten kemawon awit kulo meniko gesang kagem putro2 … menawi ke 3 anak kulo mawo…n mboten kerso… nopo kulo meniko mekso to mas… lak injih mboten… milo sak estu… kulo kados makaten meniko ngempet raos kang dipun jajah meh 1 thn langkung … tiang2 remen
menungso akeh sing pck… ora ngilo… wis ditolak mekso… raduwe isin…. ben mas Wong tak entenane….
ANDUM SLAMET GUSTI NGAYOMI SOPO WAE SING TUMINDAK BECIK LAN WELAS ASIH MARANG SAK PODO PODO….NYUWUN PAMIT BUNDA….
12 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 1 orangMemuat…
Abdullah Ali Amin amin amin….salamku Wong Kabur Kanginan….
Sawung Sariti jempol jati araning menyan.Sukmo jati tusing pandongan..Mugi sadoyo kerso kang agung ingkang dalu puniko ndadosno kasembadan..amin y r a..
Sawung Sariti bunda lan poro kluargo fb ingkang kulo aosi.Menawi sami mangertos kawulo nyuwun tulung.,kawulo gadah uneg2 ingkang dereng kapecahaken.Sktar Lebaran kurang 1mggu saya dapt bayangan yg brujut 3 buku yg 1 buku SERI WAYANG PURWO 6 atau WAYANG
Tembang macapat iku tetembangan klasik jawa kang mula bukane jaman para Wali. Mulane isi lan cerita kang ana ing sakjroning tembang-tembang macapat akeh kang isine budi luhur, akhlak, lan kabudayan agung. Tembang macapat kabehe ana sewelas. Awake dhewe akeh kang wis tau krungu tembang macapat, nanging akeh sing durung ngerti ana filsafat lan urutaning tembang macapat iku. Sak durunge, ana ing tembang macapat, ana istilah Guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu. Guru gatra yaiku cacahing baris ana ing sak pada (bait), guru wilangan yaiku cacahing suku kata ana ing saben gatra (baris), lan guru lagu yaiku tibaning swara (vokal) ana ing pungkasaning gatra/baris.
Guru gatra (baris) : 4 gatra, guru wilangan lan guru lagu-ne yaiku: 10i, 6a, 8i, 8a. Contone tembang maskumambang:
Klek-klek biyung sira aneng ngendi (10i : guru wilangan 10, guru lagu ”i”)
Gulagepan wus meh pejah (8a)
Maskumambang nggambarake menungsa isih ana ing alam Ruh lan durung lahir, terus ruh dititisake ana ing gua garbaning ibune awake dhewe. Kumambang artine kemampul, terapung-apung. Nggambarake menunggo ana ing njero rahim. Watak tembang iki, umume isine kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara
Mijil kuwi artine lahir utawa bahasa inggrise mbrojol. Contone:
Mijil ing donya siniwi ratri (10-i) Kabeh durung katon (6-o) Amung anjali soca ing tembé (10-é) Lelaku alon siniji-siji (10-i) Nunggu mring wartaning (6-i) Sesotya satuhu (6-u)
Lir Saka Sambikala, kathah ingkang korupsi, pemimpin ayem rakyate sengsara, lir mulya kebak durjana.
Gambaran menungsa nduwe sipat kang isih enom. Kaya dene bocah cilik kang lagi ngerti ndonya. Sinom nduwe 9 gatra, guru wilangan lan guru lagune yaiku: 8 – a, 8 – i, 8 – a, 8 – i, 7 – i, 8 – u, 7 – a, 8 – i, 12 – a
Kinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume kanggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Kinanti saka ukara kanthi utawa tuntun kang maknane awake dhewe butuh tuntunan utawa dalan kang bener supaya cita-cita lang pangarep-arepe awake dhewe bisa kawujud lan kaleksanan. Contone golek ngilmu kanuragan nganti tekan Taiwan, direwangi dadi TKI, sing penting entuk ilmu lan nge-net gratis.:D. Kinanthi nduweni 6 gatra,
Tembang Asmarandana umume kanggo wong sing lagi gandrung. Yen dideleng wantah, Asmarandana dijupuk seka asmara kang artine tresna, lan dahana kang artine geni. Mula saka kuwi, Asmarandana isine wuyung lan samubarang kang magepokan karo tresna. Dadi saiki yen mas-mas lan mbak mbak lagi gandrung, ojo mung nyanyi lagune ST12 utawa Kangen Band.. saiki
Tembung iki biasane yen ditakoni tapi ora ngerti jawabe, Gambuh!!! (eh kleru, Lha mBuh!!).. ngguyu sik, ben ga sepaneng.
Awalaning ukara gambuh yaiku jumbuh / sawiji,dadi siji sing artine komitmen nyawijikake tresno ana ing kulawarga.
Gambuh iki salah sawijining tembang macapat sing paling akeh kanca-kancaku bisa. Isih eling karo tembang :
Gambaran urip kang wis mapan, manis, lan mulya. Cukup sandang, papan, lan pangan. Dhandhanggula isine pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Akeh pitutur becik ono ing tembang iki. Salah sawijining tembang macapat sing paling disenengi almarhum bapak yaiku Dhandanggula. Aku isih kelingan bapakku ngajari aku tembang iki, kang cinipta dening Sunan Kalijaga :
teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh
paneluhan tan ana wani miwah panggawe ala gunaning wong luput
Pokoke tembang iki top markotop caahh!!! Liyer-liyer karo ngantuk-ngantuk .
Durma kuwi nggambarake kahanan kang wis mapan. Sakwise mapan, ojo lali nindakake Darma (Durma asale saka darma/sedhekah utawa derma). Saben pada (bait) ana 7 gatra (larik).
Saka tembung mungkur, ngedohi awisanipun gusti ingkang maha
tembung Megat : pisah, Ruh : nyawa / roh. Nggambarake menungsa kang lagi sakaratul maut. Saka rahim, lahir, dewasa, lan urip mulya, ana ing pungkasaning cerita menungsa mesthi mati. (Serius lho cah… cerita Twilight saga, sing jarene ora mati-mati kuwi ngapusi cahh..!!)
Saben pada, tembang iki ana limang gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :
Iki uga macapat kang paling akeh kanca-kancaku bisa nembangake. Lumrahe tembang pocung isine cangkriman (tebak-tebakan). Tembang iki nggambarake sak uwise menungsa mati banjur di-pocong (pocung :
uga”. Ana uga tembang pocong kang isine pitedah becik, contone:
Tembang macapat kuwi dudu tembang kaya tembang padha umume. Kowe lan aku uga bisa nggawe tembang macapat. Kang wigati, kudu manut karo guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu ana ing saben-saben tembang macapat mau. Muga-muga bisa kanggo renungan. Para leluhur ing tanah jawi nggawe tembang kang kebak ilmu, pituwuh, lan filsafat kang agung. Ayo dilestarikake lan diuri-uri kabudayane dhewe…
Cekap semanten, tulisan punika dipunsariaken saking kathah sumber. Mugi-mugi saget manfaat tumrap kula panjenengan sami… Nuwun
(Dikutip lan diselarasake saka tulisane aguspu, 24 Juli 2010, ing http://www.ojonesu.com/2010/07/filsafat-ana-ing-tembang-
Rea nitih singa, Altar Pergamon, Muséum Pergamon, Berlin.
Rhéa) wonten ing mitologi Yunani punika sedhèrèk sarta garwanipun Kronos. Saking hubunganipun kalihan Kronos, Rea kagungan laré-laré ingkang samangké badhé dados panguwasa Olimpus, laré-laré kasebut inggih punika Demeter, Hades, Hestia, Poseidon, Hera, lan Zeus. Rea sesarengan kalihan Kronos dados pemimpinipun para Titan [1].
Kanggé Homer, Rea punika ibunipun para dewa, sanajan sanès ibu kanggé alam semesta kados Kibele. Miturut legenda Rea punika nylametaken Zeus ingkang nembé wiyos kanthi cara mbeta Zeus dhateng Pulo Kreta kanthi ancas supados boten dipunpangan déning Kronos kados kakang-kakangipun. Kronos punika mangsa laré-larénipun piyambak amargi Kronos ajrih kalihan ramalan ingkang ngandharaken bilih kuasaning Kronos badhé dipunandhapaken déning turunanipun piyambak kados Kronos ngrebut kekuwasaan saking bapakipun inggih punika Uranus [2]. Rea punika pitados bilih Zeus dipunurus déning para pendhèrèkipun ing mriku. Para pendhèrèkipun punika ingkang njagi Zeus lan ngawontenaken upacara-upacara panyembahan.
Versi sanès[besut | besut sumber]
Zeus punika dipunpiara déning manungsa setengah menda kanthi nama Amalthea sesarengan kalihan muridipun Krouretes damel swantun-swantun lan mbengok supados nutupi swantun tangisan bayi kanthi ancas supados Kronos boten mireng.
Zeus dipunpiara déning satunggaling dewi kanthi nama Adamanthea ingkang paring toya susu menda. Amargi Kronos punika nguwasani sadaya dharatan, segara, lan swarga sampun ngulu sadaya putri saking Rea. Adamanthea lajeng mbeta Zeus lajeng dipunmapanaken gumantung ing wit supados Zeus boten kénging dharatan, segara lan langit [1].
Simbol[besut | besut sumber]
Rea punika dipunsimbolaken minangka bulan. Wonten ing mitologi Romawi simbolipun punika Lunar. Simbol sanèsipun punika kéwan banyak (angsa) minangka lambang kalembutan. Rea ugi kalihan kalih singa ingkang narik kretanipun [1].
Tegesing tembung[besut | besut sumber]
"daratan". Pamanggih sanèsipun punika nama Rhéa gadhah gegayutan kalihan tembung delima,
Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
seneng turut pasar eneng aspek sosialisasi sing isoh dadi
Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang yektos.
Yures Kanjeng Gagah Pangucap Kepalsuan lebih menyakitkan daripada kepura – puraan khan Bunda. Sembah sungkem saking putra panjenengan ingkang
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun,
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatulkayai,
Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat, wahdat, wakidiyat, alam arwah, alam misal, alam ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajatining
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusanIngsun. Iya sejatine kan
tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
Ingkang saged, ingkang kewasa, boteng angresepi ing jagad,
Tiyang ulah sastra tuwin ulah puja Samadhi boten wonteng ingkang anut ing pamardining Panditha, tanpa damel , sagung japamatra mboten wonten ingkang katarimah, adil khukum mboten anglabeti, temah dados
sinengkeran, ingkang suko bingah namung : segawon, babi, sami ing openan, panilala tinuwukan erah kalian daging. (18)
Ing Jaman Kaliyoga kathah ingkang dados sababing perang ageng, inggih punika pawestri, siti, miwah rajabrana. Mila kaenget engetan. Sang Sujana sampun pijer olah arta, amrih dhateng tiyang estri. (7)
kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.
iki Den Ayu hahahaha….la begitu aku moco catatanmu iki spontan jempol loro iki langsung obah koyo ora karepe dewe hahahaha….
Pambudi sugeng suminaring condro ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi…hanyekseni poro titah kang tumitah..hamemuji mring gusti ingkang moho suci..salam rahayu sagung dumadi..nderek lelenggahan diajeng ayu..salam rahayu ugi katur dumateng poro sepuh lan pinisepuh ingkang sami lenggah sluku utawi timpuh ing paseban agung ….nuwun
Bunda Lia Mas Eko Sutrisno nyuwun injih mas sugeng dalu mas… Mugi Gusti Allah tansah paring berkah mring kito sami…. Rahayu wilujeng mas… nyuwun dongo pangestu kemawon.
Assalaamu’alaikum….@Mbakyu : Kulo sowan…..Sugeng ndalu :@Mas Ali@Pak Puh…@Pak Mukhtar@Mas Cristine AB@mas Agung Pambudi@Mbak Triasih@Mbak SiwiLan lintu-lintuni Wilujeng Rahayu……..
Pambudi nuwun injih diajeng ayu ..ngarso dalem ingkang sinuwun panembahan senopati ing alogo sayidin panotogomo kalifatulloh ingkang kaping…..
15 April jam 21:34 · Tidak SukaSuka · 8 orangMemuat…
Agung Pambudi bungah raosing manah bilih keluarga besar songgo buwono meniko taksih nguri uri tarik jawa ..nuwun injih diajeng ayu….sak lajengipun monggo dipun lajengaken
diajeng ayu..kulo mboten saget menopo nopo lho..ugi mboten gadah menopo nopo..walah kados pundi to..diajeng ayu..pun panjenengan ke mawon ingkang wedaran..kulo ingkang mirengaken kanthi
menuju SUWUNG..(suwung hamengku ono) mugi sedoyo ingkang kawedar meniko..hanambahi pepadhang dumateng kulo lan panjenengan sami…rahayu sagung dumadi….
Pambudi nuwun injih kangmas tegoeh..lha sak meniko ingkang wenang wedaran sampun minggah ing sanggar pamujan mahening suci…lha kulo tak rondo mawon kalih kang mas abdullah..sinambi nyruput wedhang kopi..hehehe
potensial melanggar hak anak !” Sambut moderator.“Ya pancen, kadhang-kadhang nyong dhewek ya gemlethek nek anak bocah mbejujag terus kepingin nothok !” sambung Kang Warjan“Mbak Lela, mbok sampeyan usul sama nduwuran : di tiap LP (penjara), mbok
“Ratu digdaya ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda, nanging apese mungsuh setan thuyul ambergandhus, bocah cilik-cilik
sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong
Kang kalêbu jêroan: Ati, jantung, usus, bol, ginjêl, kêbuk (tumrap kewan: maras), pêru, wadhuk (tumrap kewan: rêmpêla, têlih), gurung, lêd-lêd lsp.
Bol. 1 Balik bol Bs = prakara kang wolak-walik, kayata: sing kaprênah tuwa dadi nom utawa kosok-baline. 2 Caplak cangkol kêndhali bol cêmêti tai Ks = unèn-unèn tumrap wong sing lancang ndisiki gunêm nganti agawe kisruhe wong rêmbugan. 3 Dobol ilat Ks = dhêmên nggêdobrol gunêman sing ngayawara (gawe-gawe). 4
Pp = awangun kaya jantung (kêmbang gêdhang).
Ginjêl. Lara ginjêle Ks = lara atine, sêrik.
Gurung. Sadawanane lurung isih dawa gurung Pb = pawarta iku mêsthi bisa sumêbar têkan ngêndi-êndi.
Wadhuk. Wadhuk bêruk Bs = wong kang ludhuk bangêt, akèh bangêt tadhahe pangan. 2 Wadhuking rajakaya: babat galêng, babat tawon, babat
kang wis dijanjèkake. 5 Idu gêni Bs = klakon sagunême, digugu ing wong. Bêbasan iku sok dilanturake muni: Idu gêni, riyak
Tadhah luh = arane mathining jaran dumunung sangisore mripat. 2 Rawat luh = satêmêne atêgês: simpên luh (ing mripate), maksude: ngêmbêng luh, mripate kêbak luh, nanging durung tumètès. 3 Adus luh = nangis nganti suwe (lan ngêtokake luh akèh). 4 Luhe maranwayan = luhe dlèwèran. Arane mathine
malês ala. 4 Kêtiban tai baya Bs = kêna ing dakwa, ditarka nindakake panggawe ala. 5 Mulas tai Bs = karêm mêmangan kang enak-enak, main mangan. 6 Ngêlèr tai ana ing bathok Bs = ngokèr-okèr tai ana ing bathok = wong ngudhal-udhal prakara sing agawe wirange dhewe. 7 Taine ana kacange dicuthiki Bs = wong cêthil bangêt, nganti atindak nistha. 7 Kucinge nai Pt = kucinge manak; ditêmbungake
kudu: Tejamaya, yaiku kahyangane Bathara Indra.
Umbêl. 1 Durung bisa mbuwang umbêl Bs = durung bisa
Anake lanang wis bawa dhewe Pt = wis madêg dhewe, ora kawêngku wong-tuwa, wis ora dadi gawene wong tuwa, wis mêntas. 5 Kêna ing panyakrabawa Br = kêna ing dakwa, ditarka. 6 Bawane isih mudha punggung Br = (sarèhne) kagawa saka isih bangêt
kudu: kumanini, nanging banjur diwancah), lsp. 10 Bawa-wacaka = araning rimbage têmbung andhahan sing kadadean saka: ka + lingga + an kang atêgês têmbung aran, kayata: kraton, kapintêran, lsp. 11 Bawa-ma tundha = têmbung dwilingga lan têmbung sing buri disêsêli um kayata: turun-tumurun. 12 Dwilinggane bawa-ma = dwilingga lan têmbunge sing ngarêp disêsêli um, kayata: tumurun-turun. 13 Solah-bawa = solah-tingkah, tindak-tanduk.
Bisik. 1 Bêbisik narendra Kw = jêjuluke ratu, asmane. 2 Bêbisik nguwuh-uwuh Bs = nêdya rêmpit marang wadi, nanging solah-bawane ngatarani (marga kurang wêweka), njalari kuwiyaking wadine.
Kêcap. 1 Ngalaha ujar sakêcap, laku satindak Pt = prayoga sing kêpara andhap-asor. 2 Sakêcap padha sakêcap Pt = dikandhani pijêr mangsuli, ora têrus manut-miturut.
kosong Pt = gunêman ngayawara (ora nyata).
Padu. 1 Padu Jiwa dikanthongi Bs = wong kang pintêr bangêt ngikal basa (kaya wong aran Jiwa ing jaman biyèn). 2 Madu balung
wis golong, wis dadi. 2 Mêntahi rêmbug Et = agawe jugaring rêmbug. 3 Ngênthêlake rêmbug Et = nggolongake rêmbug. 4 Wêruh ing grubyug, ora wêruh ing rêmbug Pb = melu ing sapari-polahe wong akèh, nanging ora ngrêti maksude.
Sabda. 1 Sapdapalon Pd = wulucumbu Majapait têkan Brawijaya wêkasan banjur murca, sêbab
tanpa dibalèni manèh lan ditêtêpi utawa ditindakake. 3 Ina sabda Pb = kêmalingan ora rêpot marang sing kawogan (pamarentah). 4 Kaluhuran
Kw = sêsorah. 6 Tanggap sabda Kw = têgêse lugu tampa gunêm (kamot ing layang kalawarti) maksude: mangsuli karangan ing kalawarti, sawise ngrêti manawa ing ariwarti utawa kalawarti iku ana kabar sing gêgayutan karo awake. 7 Dèwi Windarti disabdakake dadi tugu dening Rêsi Gotama Pd = disotake (Dèwi Windarti
durung didangu pangadilan wis ndhisiki atur. 11 Nggupita sabda Pb = nglukita basa, ngothak-athik têtêmbungan (gawe-gawe): nggupita =
sing agawe adhêming ati. (A = ora. Mrêta = mati, Amrêta = ora mati, kalis ing pati). 14. Ina sabda pralena Pb = nêmu cilaka saka gunême dhewe. 15 Mbaud sabda Pb = muruki marang saksi carane matur marang pangadilan. 16 Sabda candhala Pb = gunêm ala(mêmisuh, muring-muring). 17 Sabda minangka panggah Pb = pangadilan kang ora gingsir putusane.
wis tuwa, sèkèng lsp. 5 Kasêbut ing dalêm kandha Pt = kocap ing sajrone carita.
Sêpi. 1 sêpi nyênyêt = sêpi mamring, sêpi bangêt. 2 Ora sêpi ing dhuwit = ajêg duwe dhuwit. 3 Sêpi ing pamrih rame ing gawe Pb = tanpa melik apa-apa, nanging tumindak ing gawe kanthi mêmpêng. 4 Mahas ing asêpi Br = tarak brata,
nyuraki Pt = akèh sing nyukurake, akèh sing bungah.
Swara. 1 Swaraning pradangga ngrangin Kw = swarane gamêlan nganyut-anyut. 2 Swarane
kadohan. 5 Ngumbar swara Pt = nglairake swara sêsongaran (ngêmu surasa nantang). 6 Angon swara Pt = nilingake laras lan laguning gamêlan utawa têmbang. 7 Gêdhe swarane Et = sênêng umuk. 8 Baliswara Kss = têmbung camboran utawa ukaraning têmbung sing manawa nêgêsi kudu diwalik, kayata: narpawandawa = wandawa (sadulur) + narpa (ratu), sadulure ratu. Anoman malumpat sampun = Anoman sampun mlumpat. 9 Têmbung yogyaswara = têmbung loro atêgês lanang-
Kss = aksara Jawa sing swarane mung manda-manda, yaiku aksara wa, ya,12 Aksara swara Kss = aksara latin: a, i, e, o, u, utawa aksara Jawa: a, i, o, e, u,13
dilong kêcape sarana ana wandane loro sing diucapake barêng (didadekake siji), kayata: sêrêt dadi: srêt lsp. 3 Têmbung nunggal-misah Kss = têmbung loro utawa luwih sing padha utawa mèh padha têgêse. 4 Ora têmbung ora lawung Pb = njupuk barange liyan tanpa nêmbung lan ora
luntur ing pitutur Br = wis ora kêna dituturi.
Ujar. 1 Ila-ila ujare wong tuwa Pt = ujare wong tuwa, yèn ora diturut sok malati. 2 Duwe ujar Pt = duwe kaul utawa nadar. 3 Ngujar-ujari = ngunèn-unèni wong. 4 Disogok ing ujar Pt = dijojoh ing ujar = diunèn-unèni
sing ditabuh dianggo nggiyarake apa-apa lumrahe bêndhe. Têmbang rawat-rawat = (Krungu swara) barang ditabuh lamat-lamat.
sinambiwara = sudagar. Ila-ila = larangan (Indonesia: pantangan).
Uni. Ora duwe uni Pt = ora tau nglairake pangrêsulane. 2 Gong muni sasêle Bs = mriksa wong prakaran lagi nakoni wong siji, sijine durung ditakoni. 3 Mara uni Pt = têka ing omahewong lagi repot (lagi dandan-dandan) ora têtulung, mung dondon ngobrol. 4 Wingi uni Pt = wêktu kang wis kêpungkur, nalika samana, biyèn. (Uni = nguni Kw = biyèn). 5 Muni sakênyoh-kênyohe Pt = têmbunge mung sawêtu-wêtune, tanpa dipikir dhisik. 6 Dhandhang diunèkake kuntul, kuntul diunèkake dhandhang Bs = sing ala dikandhakake bêcik, sing bêcik dikandhakake ala.
Ucap. 1 Bathang ucap-ucap Pt = wong loro lêlungan ngambah dalan sing mbêbayani; yèn wong siji: bathang lêlaku, wong têlu: gotong mayit. 2 Dadi potapanPt = dadi loke wong akèh, digunêm dening wong pirang-pirang. 3 Sinigêg gênti kocapa = caritane dilèrèni dhisik, gênti nyaritakake bab liya. (Kocap = ka + ucap).
Wacana. 1 Imbal wacana Br = rêmbugan. 2 Anta wacana Br = kêdale gunêm tumrap siji-sijine wayang. 3 Mbangun wacana Pb =
karo salah sijine wong sing prakaran, prasasat namakake panah marang wong sijine. Anara = an + sara (panah). 7 Prawacana = gunêm wiwitan, purwaka utawa bêbukaning rêmbug.
Wicara. 1 Wicarakêras Kss = arane buku karangane R. Ng. Yasadipura II, isi piwulang marang wong Surakarta. 2 Dora wicara Kw = gunêm goroh. 3 Ahli wicara Pt = pintêr gunêman (rêrêmbugan). 4 Wong micara = wong sing baud gunêman lan gunême ngrêsêpake.
Srikandi: Lingsir Wengi Lagu Pemanggil Kuntilanak !
Lingsir Wengi Lagu Pemanggil Kuntilanak !
padha ngoyak bondho (ya korupsi, dong!)
iki negoro opo pancen wis edan (gak aneh!)
mung ana siji satria piningit (hayo sapa??)
kangge ngregengaken swasono..monggo poro
cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat
Mego kartiko keiring roso tresno asih
opoooo... ?nek mung ngomong ngunuh wae aku yo iso !! "tomber kih ra mutu" lha wong ra ono postingane..Nyuwun ngapunten mas, sik apik kui nek arep posting ojo mung waton posting, ning postingo nganggo waton.
ngerged2ti forum thok isine..,dadi
tenan koq.. galake wis rasah diurusi kang mending ngurusi sing genah2 wae ish akeh kokyo wis .. tak
teapot, amarga loro jinis manuk kuwi Kacer loro duwe kaluwihan lan cacat saben, apa sing? Coba narasi ing ngisor iki:
Miturut H. Hendra penyayang manuk saka Samarinda lan Madura, manuk Kacer teapot utawa Chest Putih (Daput) luwih yen dibandhingake kanggo Kacer Kalimantan utawa Kacer Dada Black ing syarat-syarat singing. Adhedhasar pengalaman lan admin pengamatan, apa ana
dijupuk. Nanging ing kene kita padha ora ngrembug beda antarane Kalimantan lan Kacer Kacer teapot, amarga lorone pada duwe kaluwihan ing syarat-syarat singing. Ing bab punika penting carane kita njupuk care saka pets Kacer melu dadi luwih apik lan siap kompetisi ing macem-macem lomba sing ana.
enggane jenenge rika kaya kuwe, angger aja keliru macane ‘sombong’ (soembung) dudu kaya moco Gombong, mengko dikira ‘angkuh’ kaya kuwe…
Inyong nang Jogja diundang ‘Andyt Waru’ karo wong Podjok sing blegere kaya ‘Fidel Castro’
Reply	JANA, on November 29, 2007 at 2:50 am said:	adug, jangan pake bahasa polandia timur
mesakna kanca2 sing saka kulon, …ora ngerti babar blas…..
kabèh. HeheUwis. Simsalabim agrakadagra. Situs kiye nongol yuh nang nomer siji gogel kanggo
pokoke ga wonge ae sing nggremeng yo om yo wkwkwkwkwk….. piss om suwun artikele rendi 25/07/2011
bae lah ora usah mangkat tanding. Ora apa-apa inyonge diarani pengecut,
nyawane inyong luwih berharga timbangane mangkat tapi nyawa terancam. Ngapa toh nyawa kudu teka maring stadion, lha
karuanMOderator tulung iki di pindahke... lah iki mlebu neng ngendi to,..... sorry wis suwe ora online dadi lali Wonosingo Ngali
karuanMOderator tulung iki di pindahke... lah iki mlebu neng ngendi to,..... sorry wis suwe ora online dadi laliNing guyonan mas, wis
(en) Biografi pejabat Kementerian Manca Nagara
Jepang&oldid=984266"	Kategori: Dhaptar mentri JepangMentri manca nagara	Menu navigasi
tansah eling lan waspodho… awit garising jagad iki wus tumemo mring seleksi bab alam … mulo ayo podho eling… mantep madep Mring Gusti Allah SWT …. Aja sira gampang umuk, awit iku mbebayani, srawungmu sadina-dina, nyuda prayitnaning ati, lan bisa gawe cilaka, ngucemke drajat pribadi……. Pisan umuk loro ngglathuk, tanggung jawab ‘ra mungkasi, gawe rugine wong liya, najan iki amung cilik, tumrap sira wus sengsara, ora pinilih pemimpin….. Loro ngglathuk telu ngamuk, cetha iku ora becik, najan sira bener pisan, nanging kudu ngati-ati, den rembugi nalar sabar, wis mesthi tanggung le kasil…… Ora banjur grusa-grusu, laku kudu dipun pikir, ngelingana kabeh janma, najan pangkat luwih cilik, jroning ati kabeh padha,
"Wong Jowo wae kok, nganggo boso Arab barang. Wong jowo, yo wong jowo, nganggo boso Jowo wae". (
“Ora wenang pituwah, ajak-ajak, lan nglakoni sholat Rebo Wekasan lan sholat hadiah kang kasebut ing su-al kerono sholat loro iku mau dudu sholat masyru’ah fis Syar’i lan ora ono asale fis
Jawa Délka: 13 minut : 41 sekund
10. Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah
Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina
mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
utomo,Tumrape wong tanah jawiWong Agung hing ngeksi ganda Panembahan SenopatiKapati hamarsudi,sudane
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya iku ati kang
sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika
alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8: Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing Majagung Susuhunan ing Pancuran Susuhunan ing Cirebon Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi.
Alor iku sawijining pulo sing dungé ing ujung wétan Kapuloan Nusa Tenggara. Jembaré 2.119 km², lan titik paling dhuwur 1.839 m. Pulo iki diwatesi d'ening Segara Flores lan Segara Banda ing sisih lor, Selat Ombai ing sisih kidul (misahaké karo Pulo Timor), sarta Selat Pantar ing sisih kulon (misahaké karo Pulo Pantar. Pulo Alor iku siji saka 92 Pulo paling jaba Indonésia amarga wewatesan langsung karo Timor Leste ing sisih kidul.
Pulo Alor minangka salah siji saka loro Pulo utama ing Kabupatèn Alor, Provinsi Nusa Tenggara Wétan, Indonésia. Ing pulo iki dumunung Kutha Kalabahi, ibukutha Kabupatèn Alor.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Alor&oldid=825534"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara WétanPulo paling jaba IndonésiaKabupatèn AlorKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.42, 11 Maret 2013.
sing penting main e tetep apik.. Dhuwur q iki
karo ngguya-ngguyu dhewe.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Amiin, amiin, amiin ……….
Tangise sibiyang gabug nggetuni ngeraking weteng
Hak pambudidayaning manungsa, cipta citaning ngaluhur
Cangkriman Tembang	Kinanthi	Pelantikan Ketua Osis	Serat Pepali 1	Wangsalan	Buku Kakawin
gondrong kwi?? Aq ora kethok neng foto kwi..Sing gondrong kuwi saban aka Aelfric Keat aka ASSD.. Sing gawe
Mas nek misal ono uwong seng sempet e gur off line tapi jarang iso OL... atau sebaliknya... Wektu OL okeh tapi jarang ono wektu nggo OFF Line... Niku angsal mboten
Fri May 04, 2012 11:49 am Melu nyemak wae kang,,,,
Desember 12, 2008 pukul 7:49 am	heee….mosok ?
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Afrika&oldid=606147"	Kategori: Cithakan
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 10 Dhésèmber 2011.
Sing akherat ya perlokna.Aja dumeh sugih banda, yen Pangeran paring lara,Banda akeh tanpa guna,Doktere mung ngreka daya.Uripmu sing ngati-ati Yen wis mati ora
Kabupaten Gunungkidul telah dipimpin 24 bupati. Diantaranya Kanjeng Mas Tumenggung (KMT) Pontjodirdjo, Kanjeng Raden
wonted 41 english, wonted 41 raw manga, wonted 41 online, wonted 41 chap, wonted 41 chapter, wonted 41 high quality, wonted 41 manga scan
Kabupatèn Batubara iku kabupatèn ing Provinsi Sumatra Lor, Indonésia. DPR nyetujoni Rancangan Undhang-Undhang pembentukané nalika tanggal 8 Desember 2006. Kabupatèn iki diresmèkaké tanggal 15 Juni 2007, bebarengan karo pelantikan Pejabat Bupati Batubara, Drs. H. Sofyan Nasution S.H.
Meranti (Kabupatèn Asahan) lan Ujung Padang (Kabupatèn Simalungun).
Bosar Maligas, Bandar, Bandar Masilam, Dolok Batunanggar, Simalungun (Kabupatèn Simalungun) lan Tebingtinggi (Kabupatèn Serdang Bedagai).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Batubara&oldid=1102613"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn BatubaraRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
* Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr.
Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining
Wus dadi prenca-prenca umat ingkang dihin-dihin ing atase pitung puluh loro pontho, lan mbesuk bakal pada prenca-prenca sira kabeh dadi pitting puluh telu pontho, setengah saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku, iya iku kelakuan
diwiwiti saka pikiran lan kreativitase para mudha. Conto kang gamblang lan cetha wela-wela,
nalika bangsa Indonesia dijajah Walanda. Bangsa Walanda wis ngregem sarta
njajah bangsa Indonesia kang lawase nganti 350 taun – wektu kang ora sedhela –
nanging bisa bongkar, bisa rungkad, bisa uwal saka penjajahan krana saka
pikirane lan usahane para mudha, ing antarane Sukarno, Hatta, Syahrir, Bung
Tomo, Rajiman Wedyadiningrat lan liya-liyane. Manungsa bisa ndharat menyang
rembulan amarga saka kreativitas. Diwiwiti saka angen- angene Jules Verne taun
sewu wolungatusan. Banjur diimbangi kemajuane teknologi wusana ing taun 1969
Neil Armstrong kasil bisa ndharat menyang rembulan. Kamangka ing taun samono
manungsa durung paja-paja nduweni ngelmu lan daya kanggo nggayuh angen-angen
kasebut. Kabeh mau mung ditanggapi kanthi tetembungan “mokal”.
Korea krana kreativitas bangsane bisa maju ing babagan teknologi. Iku mau kabeh
krana kreativitas lan semangate para mudha majokake bangsane. Beda karo bangsane
awake dhewe. Ing donyane Internasional murid-murid Indonesia bisa kasil ngrebut
juara matematika, fisika, kimia, astronomi nanging kena ngapa bangsa Indonesia
Indonesia negara kepulauan, negara sing nduweni garis pantai paling dawa
sangalam donya, kena ngapa uyah wae kok ngimpor saka Selandia Baru ? Apa sing
pemimpin bangsa sing ora tepak yaiku tokoh kita ingkang minulya Drs Arjo
pak Beja. Pak Beja yen diarani kreatif nemen ya ora, nanging dheweke bisa nggawe
program kanggo nggampangake para guru ngolah nilai utawa biji. Yen diarani
program temenen ya dudu, mung krana akale dheweke bisa ngothak-athik program
excel kanggo nggampangake pakaryane guru. Lamun ana guru sing arep nglebokake
biji menyang daftar nilai cukup nglebokake nilai mentah wae. Program mau
otomatis ngrata-rata nilai, nglebokake menyang daftar kelas, nilai rapor
sisipan, lan mlebu ing daftar kelas. Nilai rapor sisipan lan ing daftar kelas
mung kari nyithak wae. Gampang ta ? Sanajanta mung ngothak-athik , anggone
nggawe program mau ngentekake wektu nganti telung sasinan nganti program mau rampung
program kango nyusun daftar mengajar guru. Program iki nggampangake bagian
kurikulum nyusun jadwal mengajar guru. Saupama ana sawijining guru
wektu saminggu, kanthi nganggo program iki mung cukup rong dina wis bisa rampung.
kanggo nyithak slip gaji guru lan karyawan. Kanthi nglebokake data gaji, jumlah
iku ndeleng lan ngregani jasa-jasane wong, ora angger nglereni wae. Ngendikane
bapak Drs Arjo Gembor, MM, “Lho pak Beja minta
dadi andhahan lan kalah kuwasa, ing wusana pak Beja mung manut. Ing batin
sawijining papan wisata ing dhaerah Malang yaiku wadhuk Selorejo. Dununge ana
ing desa Pandhansari kecamatan Ngantang. Saka kutha Malang dohe kira-kira 50
km. Panggonan iki yen disangkani saka kutha Malang arah menyang Batu, Pujon,
banjur munggah jurusan Jombang utawa Kediri. Saka kutha Batu dalane wiwit
munggah menggak-menggok. Mula yen nitih kendharaan dhewe kudu ngati-ati.
Saliyane dalan ciyut ing ing pinggire ana jurang kang rada jero. Sing baku ora
Ngantang, yaiku ing dhaerah Pujon uga ana papan wisata sing kalebu kondhang
yaiku Coban Randha. Coban Randha iku awujud grojogan kang ora ana enteke. Banyune bening,
hawane adhem tur sesawangane nengsemake ati. Pancene papan iki dadi jujugane
disangkani saka Malang, uga bisa disangkani liwat Jombang. Wisatawan saka
Jombang, Mojokerto lan sakiwa tengene bisa liwat Ngoro, Kandhangan,
saka daerah Kediri, Nganjuk lan sakiwa tengene bisa liwat Pare, Kandhangan,
Kasembon , Ngantang. Saka dalan gedhe Malang – Jombang ana papan petunjuk ing
desa Kambal kang nuduhake arahe wadhuk Seloreja. Dohe saka kono kira-kira 5 km. Hawa ing
wadhuk krasa adhem. Pancene papan iki dhuwure kira-kira 650 m saka lumahing
segara. Sawise tuku karcis, banjur mlebu ing papan wisata. Banyune wadhuk katon
bening lembak-lembak katiyup angin. Ing kono wis disedhiyani prau kanggo wong
kang kepingin praon ing wadhuk. Dolanan kanggo bocah-bocah uga ana. Saupama
wisata karo ngajak bocah-bocah, wis bisa dipesthekake yen bocah– bocah bakal krasan.
Sapa sing kepingin njajan utawa ngiras uga disedhiyakake. Ing pinggiring wadhuk
ana dalan kang ngubengi wadhuk. Ing pinggiring dalan mau ana omah utawa villa
kanggo panginepan. Mula yen kepingin ngrasakake atise hawa wadhuk panjenengan
takaturi nginep ing pinggiring wadhuk mau. Emane, ing
dina iki banyune susut akeh banget, krana ketiga dawa kang wis pirang-pirang
wulan ora ana udan. Ing tengah wadhuk katon ana prau kang nyedhot wedhi saka dhasare
wadhuk. Wedhi mau diilekake menyang spill way banjur mili menyang kali ing
sangisore. Saupama wedhi mau ora disedhot, kamangka sedimentasi ing wadhuk
kalebu dhuwur, bisa dipesthekake umure wadhuk ora bakal suwe. Sanajanta mangkono ora nyuda kaendahane
Selorejo dikupengi gunung-gunung kang dhuwur. Gunung kang cedhak katon ijo
royo-royo, sangsaya adoh katon sangsaya biru, ing wusana ora ana bedane
antarane gunung lan langit. Ing ereng-erenge gunung katon omahe para warga desa
kono, yen disawang saka kadohan katon tundha – tundha. Endah nengsemake ati. Sesawangan ing
ngisore bendungan katon ana kali kang mili saka wadhuk. Kaline katon menggak
menggok kaya ula naga kang lagi mangsa jalma. Watu ing tengahing kali kang
gedhene sagajah-gajah mung katon cilik. Ing sakiwa tengena kali ana pesawahan
kang subur, katon ijo royo-royo. Ing sadhuwure pasawahan ana karang padesan
–ing ereng-erenge gunung- katon gendera abang putih kang gedhe banget. Gendera
awarna abang putih. Werna kang nyolok bedane antarane werna abang putih karo
werna ijone gunung. Ya ing kono iku papan kanggo terjune para atlit paralayang.
Mula yen panjenengan atlit paralayang ora ana alane nyoba terjun (anjlog) saka
Selorejo wiwit dibangun ing taun 1963, rampung ing taun 1970, banjur
diresmekake ing taun 1970 iku uga dening Presidhen Suharto. Paedahe wadhuk
Selorejo kanggo ngendhalekake banjir, kanggo ngoncori sawah utawa pengairan,
pembangkit tenaga listrik, kanggo papan wisata lan uga kanggo perikanan dharat.
Kanthi anane wadhuk Selorejo lan bendungan Karangkates wilayah aliran Kali
dene ambane pucaking bendungan 8 meter. Dawane bendungan ing pucak ana 447
meter. Dhuwure bendungan saka dhasare kali 46 meter. Dene dhuwure bendungan
Tembung jujur saben wong bisa ngucap, nanging ora saben wong bisa nglakoni.
Negara nganti rusak bosah-baseh amarga akeh punggawane kang ora jujur. Saka
tumindak kang ora jujur bisa mau bisa nuwuhake kadurjanan kang ora cilik
akibate, kaya dene korupsi. Korupsi bisa nyengsarakake uripe wong sanegara, mula
korupsi dianggep sawijining kejahatan extra ordinary, kejahatan sing luar biasa.
Mula tembung jujur, arepa mung satembung nanging abot sanggane. Sesrawungan ing antarane manungsa
pribadi lawan pribadi , ing kantor utawa perusahaan uga kudu dilambari kejujuran. Ora bakal ana wong rumangsa seneng
yen anggone memitran, kekancan, sesrawungan yen dikantheni utawa dilambari tumindak kang ora
jagading bale somah wae uga kudu linambaran kejujuran. Sesrawungan antarane
priya wanita, nalika isih pacaran nganti mbangun bale somah uga kudu dilambari
kejujuran. Nganti tumekane anak-anak lan putu-putu uga tetep dilambari
kejujuran. Yen ana salah sijine mblenjani janji, mesthi bakal ndadekake
congkrah , bubrah, kang tundhone dadi padudon , bisa-bisa ndadekake pecahing
pendidikan, perlu kejujuran ing antarane para murid karo murid, sesambungane
antarane murid lan guru. Nanging uga sesamb ungan antarane para guru minangka
andhahan lan kepala sekolah minangka pemimpin. Yen murid ora kena mbujuk, ngapusi, utawa mblenjani janji,mesthine guru lan kepala sekolah uga ora kena tumindak
nganakake “kantin kejujuran” kanggo nggulawenthah lan ngulinakake tumindak
jujur. Murid-murid yen pinuju njajan , njupuk panganan lan mbayar ora diladeni
kaya lumrahe wong dol tinuku. Kanthi “kesadaran” murid bisa njupuk panganan dhewe
cara kethoprak diarani rolle - yaiku panjenengane ingkang minulya bapak Drs
ngenthit, ora jujur, apa korupsi ? Mangkene critane .
kanthi gangsar, lancar. Sawise ujian rampung lan ora
panitia Sub Rayon. Pembubaran panitia dianakake ana daleme Ketua Sub Rayon. Sawise
dhawet yen pinuju ngelak. Dhuwit diamplopi , banjur
diwenehake marang para panitia Sub Rayon. Ana amplop siji sing durung didumke
yaiku bageyane sekretaris. Bendahara banjur takon marang Ketua Sub Rayon.
“Sekretaris kok ora rawuh, pak ?”.
“Iya, iki mau jarene ana perlu,”
“Njur iki piye, isih ana amplop
“Wis gampang. Takgawane wae. Wong
marang Ketua Sub Rayon. Let seminggu saka kedadean iku, Bendahara tilpun marang
amplop apa durung. Pak Arjun –sekretaris- mangsuli yen dheweke durung nampa
amplop. Pak Arjun enggal-enggal takon marang Ketua Sub Rayon, wangsulane,” Iya
pak. Pancen ana titipan saka Bendahara, saiki amplope isih ana ing laci”.
telung minggu, patang minggu, nganti entek minggune amplope ora sida
diwenehake. Apa amplop mau ana lime ta, njur ceket ana laci ? Apa ngene iki sing
kena kanggo patuladhan . Yen nganggo cara pedhalangan istilahe panjang punjung.
Panjang ateges dawa pocapane, punjung luhur kawibawane . Sanajan dicritakake
saben dina, crita iku ora bakal ana enteke. Semono uga bapak kepala sekolah
majokake sekolahan ora tandhinge. Mula yen nyritakake panjenengane ora bakal
sekolah enggal katon, panjenengane perlu ngrombak guru-guru. Yen cara saiki
ngrombak kabinet. Guru-guru sing ora bisa diajak maju perlu disingkirake.
Guru-guru sing ora bisa nututi playune program sing wis dirancang , disisihake.
Guru-guru sing sing umure anguk-anguk kubur perlu diretool utawa diganti.
Panjenengane perlu golek guru-guru sing isih enom, sing tenagane isih kuwat,
lan guru sing playune banter, lan nduweni semangat pengabdian kang gedhe. Lan,
nurut tanpa reserve, guru kang mung sendika dhawuh, ora kakehan cangkem, ora
sawijining guru kang pengalamane mulang wis patang puluh loro taun. Daksebut
wae jenenge pak Beja. Dheweke mulang basa Jawa. Yen mung prekara basa Jawa wae
ora ana kang bakal nandhingi. Nanging jalaran umure wis anguk-anguk kubur mula
diusuli maneh, mula pak Beja kepeksa nrima apa sing dingendikakake kepala
lumaku, bocah-bocah wis padha mlebu kabeh. Para guru ndeleng jadwal mengajare
dhewe-dhewe. Kaya ngapa kagete, pak Gathot (jeneng singlon) , guru OLAH RAGA
takgumuni ya panjenengane bapak kepala sekolah. Apa panjenengane lali, semaput,
ora eling, apa nglindur. Cetha yen panjenengane ngendika, sudah ada
penggantinya, perempuan. Lha kok saiki sing nyekel basa Jawa , lanang tur guru
olah raga. Apa netrane kepala sekolah ki wis blawur apa piye, ora bisa
mbedakake lanang karo wedok ? Apa lanang karo wedok iku dianggep padha, apa pancen netrane ora pati cetha. Apa ya kaya ngene iki mutune S2 Indonesia ? Pendidikan Indonesia
bakal maju ? Pring pecah ….. PREEEEK !!!!
“AJINING DHIRI GUMANTUNG ING LATHI”. Lha saiki kok ana guru, kepala sekolah,
S2, lathine ora kena dipercaya, apa ora eman-eman S2 ne, apa pancen mutune S2
Indonesia iku kaya mengkono . Piye ,ca ?
nganakake acara out bond menyang Trawas, kerjasama karo salah sijine training centre kondhang
kang ana kono. Ing acara out bond kabeh insan sekolah diajak. Wiwit saka kepala sekolah,
wakil, kaur, guru-guru , karyawan TU, satpam lan pesuruh ora ana kang kari. Neng dalan lakune ora dicritakake. Sawise
sekolah kanthi wutuh , utawa tujuan umum perusahaan. Simulasi iku jalaransipate
dolanan mula kanca-kanca padha nglakoni kanthi ati kang gembira. Ing akhir
bener-bener ikhlas. Khaqul yakin lan ainul yakin ikhlas. Satus persen ikhlas.
Lha mbok 200 persen nganti 1000 persen wis mesthi ikhlas. Apa sebabe ? Kepala
sekolah iku ibarate asu gedhe. Yen kerah wis mesthi menange, yen ana dum-duman
PEKALONGAN, PEMALANG, PURBALINGGA, PURWODADII,PUWOKERTO, BANYUMAS, PURWODADI, PURWOREJO, REMBANG, SALATIGA, SEMARANG, SLAWI, SRAGEN, SUKOHARJO, SURAKARTA |SOLO, TEGAL,
PEMALANG, PURBALINGGA, BANYUMAS, GROBOGAN, PURWOREJO, REMBANG, TEGAL, SRAGEN, SUKOHARJO, TEMANGGUNG, SEMARANG, WONOGIRI, WONOSOBO,D.I YOGYAKARTA, BANTUL, SLEMAN, WATES,KULON PROGO, WONOSARI, YOGYAKARTA, PRAMBANAN. KABUPATEN BANTUL, SLEMAN, KULON PROGO, GUNUNG KIDUL,JAWA TIMUR, BANGKALAN, BANYUWANGI,
mugi kulo panjenengan sami tansah pinanggih rahayu.
23 Maret pukul 9:59 · Suka · 2
mugi2 anggenipun nglaksana’aken adicara menika lancar&
Desember 27, 2012 by qdem21	0
Sampun dumugi wahyaning mangsa kala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetepi upacara adhat widhi widana ingkang sampun sinengker wonten tlatah dusun Sukun Kepanjen Kabupaten Malang.
Nun inggih upacara panggih, adhat mengku werdhi tata cara, widhi werdhinipun Gusti. Winengku werdhi luhur tata cara peparingipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdhinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih. Mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang
werdhinipun gantal? Gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose ingkang
kekalih tansah rumaket manunggal cipta, rasa miwah karsa. Tinangsulan lawe wenang werdhinipun tinangsulan lan akrami, kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman.
Ingkang punika paring sasmita bilih temanten kakung sampun gilig ing manah, badhe lujar saking gesang ambujang, ngrasuk hamengku gesang bebyaran.
Temanten kakung pareng candhak bahunipun temanten putri kaajak jumeneng sesarengan .
Sasampunipun tinemu catur netra temanten kekalih, ing madya para rawuh dipun pandhegani dening pini sepuh juru paes, astanipun temanten
jumeneng ing ngarsa temanten kakalih kagandheng dipun singepi sendhur, wonten sawingkingipun kepareng biyung kinasih dalah astanipun tumangkep wonten pundak temanten kekalih. Lumampah tumuju dampar kencana.
Adicara ingkang candak inggih punika adicara sungkeman ingkang ateges paring sasmita ngaweruhi wujud bektinipun temanten dumateng tiyang sepah kekalih.Sarana sungkem ing saandhap tapak suku
wengi tansah ngangesti mrih rahayuning putra lulus kang ginayuh sadaya ribet rubeda linambaran kanthi sabaring panggalih tuhu pantes sinambah .
Duh angger putraku kinasih sun tampa panyungkemira mugya antuk berkahing Hyang Widhi angonira jejodhoan. Piwelingku aja nganti lali anggon ira hambangun bak wisma runtut atut sakarone-adohno tukar padu –tansah eling sabaring ati – kuwat nampa panandhang – tan gampang amutung dadiya tepa tuladha – uripira migunani mring sesami – hayu-hayu pinanggiha
Kalampahan adicara ingkang candak inggih punika adicara kacar-kucur. Wondene Ing ngriki panjenenganipun Ibu biyung ingkang hamengku karsa paring unjukan tirta wening dumateng temanten kekalih. Ingkang punika paring sasmita mbok bilih sedaya tindak tanduk ingkang badhe kalampahan supadasa linambarana kanthi weninge penggalihing temanten kekalih.
Kacandhakaken adicara dhahar sekul kuning : Bapa biyung paring dedhaharan sarana sarining bumi kang arupi sekul kuning kang aran sekul panjang ilang, paring sasmita mugya temanten anggenya hanglampahi gesang wonten ing alam bebrayan , temanten kakung anggadhahi kewajiban hanyekapi sedaya kabetahanipun gesang sampun ngantos kirang tedhan tumuju dumateng angen-angenipun kaharjan.
Kanthi Pangajapipun Rama dalah biyung biyung : Mugi gampila gebyaring husada , anggenya ngupadi, sanguning gesang, ambyaring kuntala ingkang tumiba wonten pelatan,
rawuhipun kadang besan sarimbit saking tlatah …………….. bapak …………. sarimbit ngaturaken sugeng rawuh mugi sageta andadosaken raketing paseduluran. Sasampunipun katampi rawuhipun Bapak ………. sarimbit hangaturaken salam taklim kanti hamasrahaken rawuhipun kaki dalah nini pinanganten kekalih ingkang badhe marak seba nyuwita dumateng ngarsa Bapa biyung knasih, inggih punika Bapak ……. dalah ………. biyung ………….. kinasih.
Nuwun para rawuh ingkang tuhu kinurmatan, langkung rumiyin keparenga kula nuwun agunging pangaksami, hambok bilih kula kagalih sangeting degsura saha cumantaka, dene kumawantun sumela atur tuwin nyandet keparenging para rawuh ingkang taksih gayeng among sabda wonten ing pepanggihan punika. Ingkang makaten kala wau, sarehning kula ingkang kadhapuk dados pranata adicara kajibah matitisaken titi laksana ning adicara punika.
Minangka purwaning atur keparenga kula ngaturaken sungkeming pangabekti ing sa-andhap pepadha kunjuk dalem Gusti ingkang Maha Agung, ingkang tansah paring kanugrahan dumateng kita sedaya saha paring idi palilah ugi pengayoman dumateng ingkang hamengku karsa, nun inggih Bapak …………………. sarimbit. Ingkang wedal puniko saget ngawontenaken pepanggihan ing dinten menika kanti rahayu widodo mboten kirang satunggaling punapa.
Kajawi saking punika, katur asmanipun ingkang hamengku karsa keparenga kula ngaturaken pambage sugeng rawuh saha ngaturaken sanget panuwun ingkang tanpa pepindan wondene panjenengan sedaya sampun kersa minangkani atur ingkang sampun kapacak wonten ing serat atur undangan, ingkang sampun kunjuk dumateng panjenengan sedaya. Inggih punika bilih ing samangke panjenenganipun Bapak ….…….. sarimbit kagungan kersa badhe andhaupaken putri kinasihipun ingkang paring asma ……………… kapundhut garwa dening anakmas …… ……. putra kakung ingkang minulya bapak ……… saking tlatah ………..
Kepareng matur bilih samangke sarawuhipun pinanganten kakung, para lenggah katuran jumeneng minangka paring pakurmatan saha paring berkah pangawasta dumateng pepanggihan pinanganten kekalih. Sinambi ngrantos dhawah wanci rawuhipun pinanganten kakung, keparenga para rawuh anglajengaken anggenipun kepareng among sabda saprayoginipun sinambi angresepi dhedaharan ingkang sampun cumawis ing ngarso panjenengan sedaya. Nuwun !
Sampun dumugi mangsa kala mbok bilih pinanganten kakung sampun tindak saking dalem palereman, kadherekaken para kadang sentana puri kakung. Gebyar-gebyar cahyaning dasar gagah pidhegsa kathik karengga busananing putra praja gung binantara kang sarwa mobyor-mobyor adamel cingaking para pandulu ing samarga-marga, jer sampun dados giliging tekating pribadi badhe hamengku garwa ingkang dados gemblenging raos katresnan mila
dik lan ojo gelem kalah karo dewan2.. wong dewan gaweane gelut ,padu lan munggah
durung rampung tow mbak?..rekening e rasah ditutup mengko rak yo modar dewe yen
panjenengan kang tak suwun… Amit kang karo ngedoli wong tuku ki… 4 Januari
laporanmu di blog mbak. hehehe 😀
October 3, 2012 at 2:12 pm	Reply	Apalagi aku Ga…gak mudeng opo2. 😦
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese den teguh yen krungu ujar ala.10. Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.
11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
Petikan serat Wedhatama karya K.G.A.A. Mangku Negara IV:
Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas, tegese kas nyamkosani. Setya budya pangekese dur angkara (Pupuh Pucung,
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton 34Sembah
ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono."4.
Monggo mugi panadyaknaAliting kawula sami sangsaraSanadyan alam wus mardikaNamung tasih angratos batosIsih durung pra priyanggaNderek saged anggatoskenOmbyaking regan sarwa sulaya
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu MutmainahSEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku
pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan.
saking liyep layaping ngaluyup Pindha sesating supena Sumusiping rasa jati Sajatine kang mangkana Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.Manusia jawa(tiyang Jawi)
turu sore kaki,ana dewa nganglang jagad, nyangking bokor kencanane,Isine donga tetulak ya iku bagianipun,wong melek sabar narima
kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma
bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika
Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. AL FAATIHAH ( BEBUKA ) Surat kaping 1 : 7 ayat (Tumuruning wahyu ana ing Mekkah, tumurun
Sesembahaning ‘ alam jagad-rat ramudita. 3.Kang Maha Murah Maha Asih. 4. Kang Ngratoni ing dina Piwelas. 5. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah, saha namung humateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. 6. Dhuh Gusti Allah, mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. 7. Inggih punika margi, Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan, sanes ingkang sami kabendon, tuwin sanes ingkang sami sasar. Isi maksud ingkang wigatos ing Surat Al-Faatihah : Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah, kados kasebut ing ngandhap punika :1. Bab ‘aqaid utawi kaimanan ; punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil, ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s.a.w, makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal
brahalanipun.2. ‘Ibadah ; utawi ngumawula lan manembah ing Allah, ingkang kuwajiban sadaya titah, langkung-langkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). Ingkang baku wonten sekawan, inggih punika : Shalat, Zakat, Shiyam lan kesah Haji. Saking ingkang baku kasebut, lajeng tuwuh ‘ibadah memuji, ndedonga, dzikir lan tafakkur utawi I’tikaf ing masjid. Saking zakat lajeng tuwuh ‘ ibadah qurban sidqah, weweweh lan tetulung ing sasaminipun, lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami. 3. Angger- angger Hukum lan Pernatan- pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan, upami hukum, politik, tatanagari, sosial, ekonomi, perang, dahme, sesambetan internasional, kabudayan sarta kesenian, agami, sesambetaning manungsa kaliyan Allah, lan lingkungan sapiturutipun. 4. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu, sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman, nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih. 5. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa, sampun ngantos damel sejarah awon, gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya.
mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi,Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare,Kagungane ALLAH samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah, kajaba manawa oleh palilahe. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau, dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH, kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi, panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi, lan Panjenengane Allah iku Maha Luhur tur Maha Agung. (QS. Al Baqarah:255)
SASTRA JENDRA SEBAGAI AJARAN SINENGKER (RAHASIA) 1) Ajaran
ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng
Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing Majagung Susuhunan ing Pancuran Susuhunan ing Cirebon Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi. 1.
Irim-irim Lanhjar Ngirim, Gubug Penceng anjog, wus manengah Prauke sang raden, Jaka Belek Maluku ing Kali, lintang Bima Sekti, nitih Kuda Dhawuk. (Mijil) Sakral Bedhaya
DHA SASANGKAKababar Dening :KANGJENG GUSTI BENDARARADEN ADJENG DHENOK SURJANINGSIH(Ngeksiganda Nagri 1643)Rinukti Saha Rinumpaka
DJAGAD(Tahun Masehi 1967 utawi Tahun Saka 1988)Wedha Ageng Surasa.Karangan Angka 1 saking :Wirid Wedha Tjarita lan Djangka :Bagijan Kaping Kalih, Ngagem Tjarios :ARGA BAWERAPunapa ta tegesipun Arga Bawera ?Arga sami kalijan giri,
Dados Arga Bawera ateges : Gunung kang djembar omber, mboten kaling-kalingan, padhang trawangan.Suraosipun: Pralampampitaning kawitjaksananipun Sang Lokaprana, ingkang tuhu limpad, bontos, djembar, omber, tanpa wangenan, sarwi padhang datan kewran nembus sagung aling-aling (warana).Dumunung ing puntjaking Arga ingkang Bawera, panggenan ingkang inggil pijambak, limrahipun sok kawastanan : Guruloka. Tumrap blegering manungsa dumunung wonten ing sirah (mustaka).
Katjarijos Sang Prabu Brawidjaja ingkang kaping II inggih Raden Djaka Lawung, ingkang sakelangkung lingsem ing penggalih, sebab sanget kaesi-esi dening ingkang garwa Dewi Retna Sekar dalah ingkang rama marasepuh Adipati Tjiung Gupita, sesampunipun masrahaken pusaraning pradja Madjapait dhateng ingkang raji Pangeran Anom Minak Pijungan, ingkang ladjeng adjedjuluk Prabu Brawidjaja ingkang kaping III. Ladjeng djengkar saking kedhaton, tindakipun mendhem kula, nimpal keli, tanpa kendel tumoleh, ngener mangidul, kesupen dhateng ingkang katilar, nering karsa sumedija nindakake dhawuhing ingkang ibu swargi. Ing sakmargi-margi tansah ngawuningani alam gumelar ingkang sarwi elok, edi, asri, nengsemaken. Penggalihipun Sang Prabu kasengsem sanget, kadudut, kapiluja pirsa kawontenan mekaten wau punika.
Ing salebeting kalbu rumaos kagigah, binuka saja kentjeng sedijanipun. Thukuling raos ladjeng tansah kagungan tresna ing sesamining tumitah, mboten mbedak-ambedakaken; malah saja ngrembaka, ing wasana mahanani santosaning penggalih anggonipun badhe mangudi dhateng kaluhuran. Saja malih menawi emut nalika taksih wonten ing salebeting kedhaton, tansah dipun tjampahi, dipun tjamah dening ingkang garwa punapa dene dipun sepelekaken. Inggih ing salebeting kawontenan punika Sang Prabu rumaos, bilih penggalihipun kirang santosa, mijar-mijur, gampil kapikut tuwin kapikat dening pakartining pantja drija ingkang damelipun namung adjak-adjak risak thok kemawon. Pramila sadaja kala wau ladjeng anambahi santosaning penggalih, kentjeng sedijaning tijas; ingkang mekaten kala wau andjalari tindaking Sang
mboten kepengin dhahar, ngundjuk punapa dene sare, ngantos sariranipun katingal kera aking persasat namung kantun gagra kusika.
Ing wusana tengah-tengahing sare Sang Prabu njumpena kados-kados rinawuhan ingkang rama kanthi paring dhawuh mekaten: "Ngger Djaka Lawung
Madjapait. Kaja nalika ingsun bakal surud wus paring uninga marang sira, jen sira kudu wasis djumeneng dadi pengembaning negara Madjapait. Ora kena mbedak-mbedakake marang sidji lan sidjining kawula, paribasane mban tjinde mban siladan, lan tansah kudu tresna lahir trusing batin tumrap marang sekabehaning para kawula. Kudu wani sengsem marang tumindak kautaman, ninggal marang sekabehaning tumindak kelahiran, ja ing alam kanisthan. Nanging djebul kosokbaline, sira lena marang sekabehing piwelingingsun apadene piweling ibunira. Wekasan sira mung tansah ngumbar hardaning kamurkan, ora kersa sumungkem dalasan manembah ing ngersaning Hijang
lan anake si Retna Sekar. Sira tansah kelu marang gebijaring kadonjan, datan kersa ngemuti jen ta kahanane djagad raja mangkene tansah owah lan gingsir. Mengertija ngger, jen sira ana ing sadjeroning lali, kuwi kang ana kabeh mung marang nistha, jen sira dumunung ana ing sakdjerone eling, kabeh kuwi mau sedjatine dalan kang tumudju marang kaluhuran. Mula saka kuwi jen pantjen ing wektu dina iki sira wus wiwit binuka rasanira, elinga marang djedjering djagad, ja djagad gedhe kang den arani djagad raja, utawa ja djagadira pribadi kang den arani bawana setra. Lan jen pantjen sira njata-njata temen sumedija tumindak kang tumudju marang kaluhuran djati, pirsa marang asal mulanira, weruh marang sedjatine djiwangga, mara noleha mangidul, delengen ing puntjaking gunung Ardjuna kae, sira sedjatine ja wus dumunung ing kana."
Ing saladjengipun ingkang rama paring dhawuh malih, mekaten: "Mangertija ngger, jen sedjatine ing putjuking
lan mudji akanthi nindakake talak brata, datan sare, datan dhahar, mung tansah mindeng madijaning Guwa Laja, njenjuwun supaja bisa pinaringan turun kang ing tembe saged gumanti kepraboning pradja Madjapait, jen wus tumeka titi wantji ramanira kundur ana ing Hindrabawana. Awit wus sawatara warsa anggeningsun palakrama kelawan ibunira, nanging meksa isih durung pinaringan turun. Kang mengkono mau rama rumaos ketjalan lari tumrap
djer kanggo kamuljaning putra wajah, mula ramanira ja ora kagungan pangresula, djer kuwi wus dadi kuwadjibane ramanira pribadi.
Apadene lelakone ibunira, dhek nalikane ingsun tinggal ana ing kedhaton, sakperlu andjaga keputren, lan isen-isening kraton kabeh, ing wusana marga saka pokale si Darmawangsa, ibunira djengkar lolos saka keputren, parane mangulon, perlu ngupaja anane si Handaja Pati, ja kuwi warangka dalem ing Madjapait, kang ing wektu semana lagi ingsun utus mbedah tanah Djawa Tengah, perlu jasa pelabuhan ing Semarang. Dene tindake ibunira kalunta-lunta, nusup-nusup angajam wana, munggah gunung medhun djurang, nganti tumeka ing lelengkehing gunung Lawu sisih wetan.
Kahanan kang mangkono mau kabeh disangga dening ibunira kanthi sabar nrima, sareh pikoleh, datan asesambat utawa angresula, kang ana mung emut, lan ateges ora lali marang kaluhuran lan emut jen ing djagad gumelar mono asipat owah miwah gingsir, malah penjungkeme tumrap Hijang Bagas Puruwa ditemeni, ora nglirwakake, rumaos ibunira, kaja wus utjul saka blengguning kanisthan. Sakbandjure ibunira tansah emut marang ingsun, ija ramaneki pribadi, kang lagi mesu brata
kuwi kenaa kanggo panebusing putra wajah ing mbesuke.
Nanging bareng sire dhewe ngger, banget anggenira nglirwakake piwelingingsun, apadene piwelinge ibunira kang tansah nandhang papa tjintraka. Djebul tibame marang sira kosok balen banget. Dupeh sira wus darbe panguwasa, dupeh sira wus adarbe wenang tumrap negara lan kawula, ing wekasan mung anduweni sipat adigang, adigung adiguna, lali marang laku kautaman, ngumbar hardaning kamurkan, nggugu sakarepe dhewe, gampang kelu marang gebijaring djagad gumelar, suthik marang tetulung, adoh marang pamesu brata, ninggalake marang djedjering wong tuwa, apa rumangsanira dupeh wong atuwanira wus padha sirna. Ing satemah nampa pawelehing Hijang Sasangka Djati, sira ingatasing Nalendra Gung mung ditjamah dening garwanira tedhaking sudra. Rumangsanira wus kinadjenan lan kineringan dening sakpadha-pdha, lali jen kuwi mono kabeh mung dumunung ing alam
ing putjuking gunung. Wis ja ngger samene bae, adja kongsi sira lali maneh sekabehing piwelingingsun iki, jen pantjen sira kepengin muljakake turun-turunira kabeh nganti tumeka pungkasaning djaman."
Katjarios sesampunipun Djaka Lawung radi dangu anggenipun mesu raga wonten ing putjuking redi Ardjuna, ing satunggaling wekdal, ing tengah dalu, nalika Djaka Lawung nembe nindakaken pakarjaning pasemeden, wusana mboten kanthi kanjana-njana lan mboten kagraita, wonten satunggaling peksi emprit mentjok ing bau kiwaning Djaka Lawung. Ing salebeting anggalih Djaka Lawung ngungun ketjampuran kaget, kok wonten kedadosan ingkang nganeh-anehi. Ingatasing peksi emprit ing wantji tengah dalu, kok mentjok ing pundhak kiwanipun. Punika genah sanes sabaenipun peksi, mesthi badhe wonten kedadosan-kedadosan ingkang elok. Ing salebeting tijas Djaka Lawung anggraita: "Iki kok ndadak ana kedadean aneh maneh, ingatase manuk emprit ing wajah bengi kathik tengah wengi sisan, wani mentjok ing bau kiwaku, iki
kala wau. Dhawuhipun mekaten: "E, emprit iki kok elek banget, ingatase kowe mung asipat manuk, kok wani
djanma, mara terangna kang tjetha".
Peksi emprit: "E, kowe lali ngger karo aku, nanging ja wus sakmesthine, lha wong njatane aku saiki saling wewudjudan. Mangertia ngger, sedjatine aku iki rak ja wong ngatuwamu dhewe ta. Elinga dhek djaman kala samana, nalikane ibumu keplaju-plaju nganti tekan ing sakngisoring gunung Lawu kang kapara rada sisih lor, ing kono ibumu rak mampir ana ing sawidjining omahing mbok randha, kang aran mbok Saraagi ta. Dene djalarane ibumu nganti keplaju kuwi mung merga saka pokale si Darmawangsa. Mula ngger, kowe ngugua karo omongku, sedjatine kowe rak wus tak jasakake kedhaton kang gedhe banget ana ing tengah-tengahe Bengawan Brantas, ja kuwi nalikane kowe ngaso bijen kae. Aku mung andjaga murih kepenakmu ing tembe mburi, mula tak djaluk kanthi banget kowe inggala andjegur ing bengawan Brantas kana, mengko ndak papag. Perlune kowe bisa djumeneng Nata Binathara kang ing pungkasane bakal bisa andhepani djagad, dadi ratu kadjen keringan".
Djaka Lawung: "Mengko ta dhisik, kuwi nalare keprije, ingatase kowe ki manuk, lha kok bisa tata djanma kathik ngaku wong tuwaku pisan, mara terangna kang tjetha".
Emprit: "We lha, rupane kowe isih durung mudheng wae marang kandhaku, aku rak wis omong ta, jen aku iki sedjatine rak ja ibumu dhewe kang wus swargi, ja saiki iki aku awudjud emprit kang dadi jitmane ibumu. Mulane adja kesuwen mengko mundhak selak ora karu-karuan kedadeane. Wis ja, mung welingku bae inggal tindakna, andjegura ing tengahing bengawan Brantas, aku wus sumadija ing kana. Aku tak budhal andhisiki".
Djaka Lawung: "Ija,, mengko inggal-inggal taklakonane.".Katjarios Prabu Brawidjaja I ingkang sampun swargi, sampun d munung wonten ing Hasta Warana, papan ingkang wijar, omber lan bawera. Mboten kewran mirsani kawontenan ingkang mekaten kala wau. Djalaran priksa sedaja kawontenan ingkang sampun lan ingkang dereng kedadosan. Nering penggalih dereng saged negakaken dhateng ingkang putra. Pramila pandjenenganipun sanalika tumurun njelaki ingkang putra, kanthi paring sabda mekaten: "Ngger Djaka Lawung, teka kebangeten temen, durung sepira suwene ingsun paring dhawuh marang sira, poma di poma sing ngati-ati, djebul lagi kena omonge si emprit bae wis kelu, kepikut, tandha jekti jen sira durung mumpuni anggonira nindakake pamesu bratanira. Isih gampang ginodha dening sapa bae, kang ateges sira durung anduweni prajitna, ja kuwi durung nganggo wewaton PANTJA WEDHA. Mangertija ngger, jen sedjatine kang awudjud emprit iki mau dudu wong atuwamu, nanging kuwi jitmane si Djaja
wusana bisa kena, ing kono getihe si ajam wana nganti amber ambalabar, bisane sat marga sira dhewe kang nambak. Ing sakwise bandjur ana swara, ngaku jen sedjatine kuwi jitmane si Djaja Katiwang. Nganti sira ngojak-ojak tekan sakwetane bengawan Madijun. Mula ngger adja sira gampang utawa kelu marang gebjaring kahanan, kuwi mono mung wudjud pengitjuk-itjuk, supaja sira lena, ing wekasan badhar pamesunira. Wis ja ngger, sing ngati-ati, Rama bakal kundur."
Ewahing rerupen kala wau mertandhani, bilih dajaning angkara murka ingkang tumumplek ing angganipun Djaka Lawung sampun sirna sedajanipun, ingkang wonten namung sutji, resik, padhang suminar, amargi sedija ingkang sampun kawetja wau. Inggih mekaten punika wohing lampah ingkang tumudju dhateng kaluhuran djati, mboten maelu dhateng
kautaman, dene wudjuding denawa anggambaraken sipating Angkara Murka.
Mangkana ta wau, bawane Nalendra kang sampun gentur tapane, mahanani tjahja gumebjar ing saknginggiling redi Ardjuna, lir soroting Hijang Tjandra ingkang badhe midjil saking lengkehing bawana. Sumilak sumamburat ngebaki dirgantara. Kathah ingkang samia arerepen, kathah ingkang samia amemuhun, mratjihnani wonten ndaru ingkang lumengser saking gedhong kaendran, andhawahi redi Ardjuna. Gotheking ngakathah sami suka-suka pari suka, bilih badhe wonten Pandhita Nalendra, ingkang badhe adamel kuntjarining negari miwah kawula.
Tjahja saja dangu saja katingal sirna, wekasan sirna babar pisan.Sinten ta ingkang nampi pulunging pandhita ?Sak sirnaning tjahja, ingkang lagija teteki ing putjuking arga Ardjuna, inggih Prabu Brawidjaja kaping II ugi peparab Djaka Lawung, karawuhan satunggaling begawan ingkang sampun ketingal sepuh, ketingal mesem gumudjeng, sedaja polahipun tansah adamel renaning sanes. Glomah-glameh pangandikanipun, nanging mranani, mertandhani begawan ingkang pantjen sampun kawisudha bontos ing kawruh budhi menggah ngelmu dalasan lakunipun. Ing wusana begawan sepuh ladjeng ngendika : "Ngger Djaka Lawung, ingsun rawuh ngger, mara prajogakna lenggahira, adja sira kleru ing panampa lan uga sira adja kagungan raos adjrih, ingsun mene ja Ejangira dhewe djare. Kira-kira sira lali marang ingsun, awit ja mangkene kuwi kahanan ing donja, bisane mung tansah gawe lali, nanging arang-arang bisa gawe eling. Mula rawuhingsun iki kepengin gawe eling marang sira. Mangertia ngger jen ingsun iki sedjatine ja Hijang Bagas Puruwa kang bakal paring wangsit marang djeneng sira, kang lagija teteki sak perlu njuwun ngapura sekabehing kaluputanira. Miturut tata lahir kaja-kaja ora tinemu ing akal jen ta ingsun ing wektu
Puruwa, nanging ja emuta, nalikane sira isih ana ing sakdjeroning kandhungane ibunira, ingsun ja wus ana ing kono ngger, adjedjuluk Begawan Manik Sidhi, mula ingsun iki ja kena diarani Begawan Manik Sidhi.
Elinga nalika isih djumeneng ana ing sadjeroning kandhungan, sira wikan, waskitha, witjaksana, djalaran durung ketaman ing kahanan kelahiran, ja kahanan kang tansah gawe lalinira wau. Sira wis bisa mangerteni marang sekabehing kahanan kang sira lakoni ing mbesuke, lan sira ja wus mangerteni asal mulanira kabeh, nanging bareng sira wus mijos saka guwa garbane ibunira,
kuwi kang aran Marga Sara Ina. Bareng sira wus wiwit lelumban ing madijaning djagad gumelar, apa maneh marang asalira, marang marganira kang lagi diliwati bae wis kesupen kabeh. Mula ngger, poma dipoma tansah elinga marang mula bukanira, marganira lan sakpanunggale, kanggo gegondhelan aja sira kongsi gampang ketaman bebendune ejangira dhewe, ja kuwi ingsun iki, djalaran babar pisan sira nglalekake, dadi kang tjetha sakiki ja ngger, jen ingsun iki sedjatine ja djeneng sira pribadi nalikane sira isih lenggah ing madijaning kesutjen, ja alam purwaka. Tjethane jen ingsun iki ja sira, ateges ingsun sumimpen ana ing sira, ateges ingsun sumingid ana ing sira, ateges ingsun njamadi marang sira, ateges ingsun nguripi marang sira, ateges ingsun kang agawe kekuatan marang sira, lan ateges pribadiningsun, ja pribadinira.
Mula saka kuwi ngger, elinga sira marang ingsun, uga ingsun tansah makarti tumrap sira. Jen sira lali, ateges datan maelu marang ingsun, ingsun mesthi bae ora saged tumindak, djalaran katutup dening
kepengin emut marang ingsun. Kang mangkono mau jen sira wus widjang-widjang panampanira, kaja samubarang lir wus ora bakal tumpang suh ja senadijan ngenani djagad gumelar apadene ngenani bawana setranira dhewe, kanggo saiki ja kanggo ing mbesuke, jen sira wus tumeka ing djandji bisaa bali, kaja dene Tapaking
dhisik ngger, poma tansah EMUT."
Djaka Lawung: "Kandjeng Ejang Begawan, sareng ingkang wajah nampi wedjangan sawatawis saking pandjenenganipun Ejang, kados siniram toja gesang raosing manah, kenging kawastanan, kalis saking sedaja rubeda. Pramila namung sagung pangaksami ingkang tansah kula suwun, kersaa Ejang paring sih kawelasan dhateng djasat kula, ingkang namung tansah katutup ing warananing gumelar, nilar dhawuhing rama ibu. Punapa dene sareng Ejang andhawuhaken, bilih inggih Ejang punika djasat kula, nalika kula taksih wonten ing guwa garbaning ibu, nindakaken tapa, kenging kawastanan mboten tumama ing bentjana, mboten ketaman gebijaring kelahiran ing wusana sareng kula midjil saking wewengkoning ibu ing wekasan kula tumindak mboten sakmesthinipun, ingkang ateges namung tansah ngumbar ubaling pantjadrija, kesupen dhateng duk asal kula, lan dhateng pundi purug kula ing bendjingipun."
Begawan Manik Sidhi: "Wis ora maido ngger, apa maneh sira kang pantjen durung titi wantji ngawruhi sedjatining kahanan, ja kahanan ing nalika semana apa dene kahanan ing mbesuke, selagine para djanma kang ngrumangsani wus bontos mungguh ing kawruh sangkan paraning dumadi bae isih akeh kang padha nglenggana, amarga pantjen durung pinareng lan antuk wangsiting Hijang Sasangka Djati. Maknane ja saka pepadange dhewe kang ateges pribadi, ja kang den arani gurunira sedjati. Ja amarga saka kahanan kang mangkono mau ingsun kepara wani rawuh andhisiki ana ngersanira, djer kabeh mau wus katata, katiti lan ora ana barang kang luput saka sedijane, sakuger kabeh ditindakake kanthi temen-temen lan djudjur. Mula saka kuwi ngger, pamundhutingsun, adja sira gampang mitajani marang rembuge sapa bae, kang nyata-nyata durung bisa minangkani, apa ta sedjatine kang diarani Guru Sedjati kuwi. Mangka ing wektu dina saiki, kaja sira wus bisa wawan sabda karo Guru Sedjati, ora lija ja ingsun pribadi iki, ateges ja pribadinira dhewe. Kanggo kagambarake dhek nalikane sira isih djumeneng ing sadjeroning guwa garbaning ibunira."
Djaka Lawung: "Saja padhang raosing manah kula Ejang sareng tampi dhawuh punika wau. Kepareng ingkang wajah ladjeng njuwun priksa kados pundi ing saknjataning gumelar punika, lan kados pundi tumrap ing wekdal sakpunika, punapa inggih namung kedah mekaten kemawon, ingatasing kula punika anggadhahi kuwadjiban mengku negari dalasan sak-isinipun, ingkang ing wekdal sapunika kula pasrahaken dhateng dimas Minak Pijungan. Awit saksirnaning rama ibu ingkang sampun swargi, paring piweling, menawi bendjingipun negari Madjapait punika badhe angalami kawontenan ingkang sakelangkung awrat sanggenipun, ingkang wosipun supados kula waspada sedaja tindak tanduk kula."
Begawan Manik Sidhi: "Ngger, bener banget pitakenira iku. Mula ngger sedjatine dhek nalikane sira isih djumeneng ana ing guwa garbaning ibunira, kabeh mau wus kawetja, tandha jektine ingsun ing wektu dina iki bisa anggelar sakabehing kahananira dhek samana, wong sedjatine sira ing kala samana ja ingsun iki, dadi kabeh iki wus katata lan katiti, marga saka kawitjaksanira ing dhek djaman kala sama, ja ateges kawitjaksananingsun ing sak-iki iki. Bab pangembataning pradja sedjatine ora kepareng sira aturake tumrap marang ingsun, djalaran tundone bandjur tumudju marang gebijaring kelahiran. Ewa semono jen pantjen temen-temen kabeh iku mau ora mung kanggo keperluanira dhewe, kaja dhek nalikane sira isih ngasta pusaraning pradja, Ejang ija mrajogakake. Mangertia ngger, anggenira nindakake tapa brata seprana-seprene kae kudu katudjokake marang kabeh para kawula, utawa ing besuk jen wus tumeka redjaning djaman. Mula saka kuwi ngger piwelingingsun, sakpungkuringsun iki mengko, sira kepareng nilar putjuking gunung
mendha-mendha kaja wong miskin kang panggaweane mung andjedjaluk. Ing wusana kanggo mangerteni lan andjadjagi sepira saktemene penggalihe adinira lan keprije pangrengkuhe. Jen pantjen adinira apik tengkepe lan pangrengkuhe marang sira lan mangerteni sedjatine sira kuwi sapa, wusana bandjur mundhuta pamit, dene bab ruwet rentenging negara tetep pasrahna marang adinira. Nanging jen pangrengkuh kuwi mau nganggo
gegem, bandjur sabdanen dadi kentjana. Ing kono sira bandjur njenjuwun marang Hijang Bagas Puruwa,
negara apa dene isen-isene kabeh pasrahna, nanging mawa perdjandjen, adja kongsi negara kapasrahake marang putrane Minak Pijungan, awit putrane Minak Pijungan ora anduweni wenang mangku negara Madjapait, dene kang wenang ja putranira dhewe. Bab srah-srahaning pradja ngenteni jen putranira wus midjil saka garwanira padmi."
Djaka Lawung: "Nalaripun kados pundi Ejang, djalaran ngantos wekdal sapunika ingkang wajah dereng anggadhahi garwa utami padmi."
Begawan Manik Sidhi: "Ngene ngger, jen sira wus masrahake negara marang adinira, sira kudu djengkar saka kedhaton, lakunira ngidul terus mangulan bener. Jen sira wus tumeka ing sakwetane gunung Lawu, ing kono sira bakal mirsani ana sela gedhe nanging rata, lan ing kono ana tjarakan Djawa, tinggalane Ejangira dhewe kang aran Begawan utawa Empu Galihan. Ja marga anggonira bisa matja tjaraka mau, ateges sira wus mangerteni marang asal mulanira apa dene marang paranira. Sakwise sira bandjur djumeneng ana ing sak tjedhaking sela kono, dadi Pandhita Nalendra adjedjuluk Begawan Dwiasmara. Tetekia kongsi djangkep sapta warsa lan adja sira kundur jen durung pepanggihan karo Pandhita Wanodija kang asma Resi Trembini. Ja Resi Trembini kuwi kang bakal dadi garwanira. Dene asma kang saktemene ja kuwi Dewi Lawung
Prijangga Lawung. Dene Dewi Lawungwati Sri Wardani kuwi putri saka negara Djenggala kang kebhedhah dening Djaja Katiwang dhek djaman kala samana. Nanging mangertija jen Dewi Lawungwati Sriwardani kuwi juswane kira-kira ja wus sepuh, nanging ja ing kono si Prijangga Lawung bakal mretapa, tjalon djumeneng nata Madjapait Prabu Hajam Wuruk, ja Prabu Brawidjaja Kalamurti Tjakrabuwana kang kaping IV."
Djaka Lawung: "Sesampunipun mekaten ladjeng kados pundi Ejang, punapa ingkang wajah tetep wonten pertapan ?"
Begawan Manik Sidhi: "We lha ora ngger, sira lan garwanira kudu wani tumindak kaja dene kawula tjilik, idhep-idhep mirsani keprije sedjatine kahanan negara kuwi, sira kudu laku tetanen, ngupakara tanem tuwuh, utawa kasile bandjur diedol menjang negara. Anggone ngedol ana ing sadjerone pasar, ja garwanira sing nggendhong, lha sira dewe sing njunggi, sarta ana ing dalemira kudu tlaten ngopeni sato iwen, upamane pitik, bebek, menthog lan lija-lijane. Dadi tjekak tjukupe kudu bisa urip kaja dene wong tani kae. Ing kono babar pisan sira ora kepareng ngatonanke jen sira mono sedjatine Nalendra. Jen ing wajah bengi sing wadjib mulang-muruk bab tjarakan Djawa marang sapa bae, utawa kabeh ija uga bab kawruh sangkan paraning dumadi. Djer mengko kena kanggo pantjadan sira djumeneng nalendra kang witjaksana ambek adil paramarta, asih ing sesamaning dumadi. Bisa angrasakake keprije dadi kawula kuwi, dadi ora mung waton paring dhawuh thok bae."
Saka panuwune Ejang, sira adhedhukuh ing pedhukuhan kang diarani Madjalangu, kang ora adoh saka Talok Langu, ja kuwi ngger sedjatine kang aran Negara Madjapait, asal saka padhukuhan kang sira dunungi mau. Dene madja ateges manunggaling djagad, pait
dhewe, nanging ing titi mangsa kala bakal mudjudake Negara kang bisa agawe manunggaling djagad, kaloka kadjana prija, kondhang ing Bawana mantja. Ja ing kono negaranira bakal dadi negara gedhe kang katelu lan anduweni tjahja kang sumorot madhanigi ngawijat.
Ing sakwise mamgkono sira kudu wani nandur empon-empon tolaking wong sak Negara, dene papan kang betjik ing tlatah wetan, ja kuwi ing sakwetane Semeru. Ing kana sira bakal kagungan garwa ampejan asma Dewi
lan sakpungkuringsun terus tindaka mlebu marang dhatulaja."
Djaka Lawung: "Sanget kapundhi dhawuh pengandikanipun Ejang lan ingkang wajah namung tansah njuwun tambahing pangestu, pinaringan kijat lan emut, sarta mboten badhe tumpang suh anggen kula nindakaken".
Dereng dangu anggenipun sami imbal watjana, katungka sowanipun abdi dalem djagi, ngaturi uninga bilih ing srambining dhatulaja wonten satunggaling tijang ngemis ingkang kepengin mundjuk atur ing ngersaning nata. Sang Nalendra marengaken supados tijang ngemis wau sowan ing ngarsa nata. Sareng sampun katingal sowan, sanget andadosaken dukaning ingkang Sinuhun, teka wudjudipun tijang ngemis kemawon udjug-udjug wantun lenggah ing kursi andjadjari ingkang Sinuhun. Sang Nata ladjeng utusan abdidalem supados tijang ngemis kalarak medal pinaringan pidana sakmurwatipun. Nanging sareng tijang ngemis badhe kalarak ladjeng njirnani, ing wusana adamel ontran-ontan, mundhut siti sakgegem, pinudja dados kentjana. Wusana Sang Prabu kepareng nimbali tijang ngemis wau, sanget kedjotipun malih, bilih sirna wudjuding tijang ngemis, nanging gantos wudjud ingkang raka, inggih Sang Prabu Brawidjaja kaping II, ngagem busana kanalendran.
Dhawuhipun Sang Prabu (Brawidjaja II): "Jaji Prabu, durung sapira lawase sira ngasta pusaraning pradja djumeneng nata wus tumindak sija marang sakpadha-padhaning tumitah. Ja kebeneran iku kang mandjilma
lan perkara, mung marga saka wani lungguh kursi djadjar sira. Kang mengkono mau jaji, andadekna ing pangeling-elingira ing salawas-lawase".
Minak Pijungan: "Dhuh kakangmas, pantjen ingkang raji kirang waspada, mertandhani bilih ingkang raji dereng saged djumeneng nata gung binathara, ingkang mekaten kala wau prajoginipun sedaja panguwaosing ratu kula kunduraken ing ngersa paduka kakangmas. Dene sedaja kalepatanipun ingkang raji,kersaa paring gunging pangaksami".
Sang Prabu: "Wus ora dadi ngapa jaji, jen tumindakingsun iku sedjatine kanggo andjadjagi penggalihira, wus kuwat apa durung djumeneng Nalendra, nanging sepisan iki ora dadi baja pengapaa, muga-muga ing sateruse adja kongsi sira ambaleni maneh tumindak kang keleru mau. Dene bab pradja tetap ingsun pasrahake marang sira. Nanging poma dipoma, adja kongsi dipasrahake sapa bae jen ingsun durung kundur, djalaran mangertia jaji, jen kang andarbeni wenang nglengser keprabon ing mbesuke dudu saka turasira, nanging midjil saka turasingsun".
Minak Pijungan: "Nuwun dhawuh sendika kakangmas. Sedaja badhe kula estokaken, ladjeng kakangmas badhe ngersakaken djengkar negari malih punika nalaripun kados pundi, sarta tindakipun dhateng pundi utawi pinten warsa dangunipun ?".
Sang Prabu: "Bab djengkaringsun sira ora perlu mangerteni, kabeh mau dadi reregemaningsun. Wus jaji, karia slamet basuki tumeka ing besuke".
Djaka Lawung andhedherek dhawuhipun Begawan Manik Sidhi, terus andjedjak ing papan ingkang sampun kapratelakaken dening Begawan Manik Sidhi kasebat, inggih punika njata wonten ing lelengkehing redi Lawu ingkang sisih wetan, katingal sela ageng wradin. Inggal-inggal Djaka Lawung minggah dhateng sela kala wau, sareng sampun dumugi ing nginggil, pranjata wonten seratanipun Djawa Kina, inggih punika ingkang sinebat Tjarakan Djawa.
Djaka Lawung sakelangkung ngunguning penggalih mirsani tjarakan Djawa kala wau kalijan ngumandika, iki bandjur keprije tjarane aku bisa matja. mboten dangu Begawan Manik Sidhi sampun katingal rawuh ing ngersaning sinatrija, ladjeng paring pitedah bab pemaosing tjarakan Djawa wau, dhawuhira: "Ngger Djaka Lawung, tumungkula ngger, lan rungokna dhawuhingsun tumrap
Djagad Jekti Ngawidji""Marmane Gantya Binuka Thukul ing Ngakasa"
Kuwi ngono anggambarake kahanan ingsun apadene sira
tegese ana, wudjud, wiwitan, ja kuwi kang den sebut Hijang Bagas Puruwa, lenggahe ana ing alam Puruwa, ya alam Wasana, kena diarani Sirna nanging Neka, utawa datan kena kinaja ngapa.Nitahake, jen katjekak Na tegese, ndhawuhake, njabda, nganakake, andjumenengake, mudjudake. Dadi Hijang Bagas Puruwa wus andhawuhake.Tjahja, jen katjekak Tja tegese, Sorot, pepadhang,
wus kadhawuhake utawa katitahake.Karsa, jen katjekak Ka tegese karep, ja karepe (karsane) Hijang Bagas Puruwa dhewe (pribadi).
Dadi: HA, NA, TJA, RA, KA, tegese, Hijang Bagas Puruwa wus aparing dhawuh marang tjahja, rasa lan karsane pribadi, kang supaja tumitis utawa tumurun, tegese turun saka pribadine Hijang Bagas Puruwa dhewe. Dene Hijang Bagas Puruwa kuwi kena diarani Sang Hijang Huna, tegese Swara, Pangandika kang tanpa lesan. Dene lesan ing kene ateges piranti. Bandjur sakteruse :Dumadi, jen katjekak Da,tegese wis dadi, mawudjud, gatra wis ana, nanging wudjud utawa gatra kang isih samar. Tegese ora bisa dipirsani nganggo pirantining pantjadrija.Titising, jen
Bagas Puruwa kasebut.Wandija, jen katjekak Wa, tegesa wahana kang winadi, utawa wola-wali (ora mung sepisan), dadi wahana kang winadi kuwi sedjatine ja kang diarani ora mung sepisan kuwi.
Laksana, jen katjekak La, tegese tumindak utawa ditindakake, lumaris, lumaku, makarti. Ja marga pakarti, tumindak lan laku mau, bandjur bisa mawudjud wela-wela.Dadi: DA, TA, SA, WA, LA, tegese Ana Tetesing Rasa Kang Wola-Wali Pakartine, tjetha jen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe, kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote, utawa langgeng, tetep, adjeg, kaja dene getere djedjantungira.Pantya, jen katjekak Pa, tegese papan, wadhah, panggonan, bolongan, guwa, utawi sipat. Dhawuhing,
tegese sajekti, sedjati, temenan, ora goroh, sampurna, pepak, djangkep ora kurang.Ngawidji, jen katjekak Nga, tegese manunggal, kumpul, ora pisah, samad sinamadan, limput linimputan.Dadi: PA, DHA, DJA, JA, NJA, anduweni teges: Wadhah Kanggo Papane Dhawuh Kang Wus Manunggal Kalawan Bumi, tegese wadhah lan isine ora bisa pisah, utawa sing andhawuhi lan sing diparingi dhawuh wus njawidji (manunggal).
Marmane, jen katjekak Ma, tegese
wewudjudane, owah kahanane.Binuka, jen katjekak Ba, tegese kabukak, menga, diweruhi, kaweruhan, katon, mangerti, karasa, kasat ing mata.Thukul ing, jen katjekak Tha, tegese wutuh, semi, modot, berobah saka asale, pindhah saka papane. Ngakasa, jen katjekak Nga, tegese ngawijat, dirgantara, awang-awang, ndhuwur, ngantariksa.Dadi: MA, GA, BA, THA, NGA anduweni teges: Mulane Bandjur Owah Wewudjudane lan Bandjur Thukul Ing Awang-awang, tegese ana nanging durung
anggone paring tetilaran marang putra wajahe, kedjaba bakal kena kanggo sesambungane pangandikan tumrap sidji lan sidjine, djebul ngemu surasa nalika sira isih ana ing djaman ketentreman, ja djaman kang wiwitan. Kawruh iku mau sedjatine durung tutug, djalaran kedjaba ana aksara Djawa, uga ana sandhangan, tegese sakwise sira bleger awudjud kaja saiki iki bisa njandhang, ngrasakake. Dadi sandhangan dudu panggango, nanging Rasane. Tjatjahe sandhangan iku mau ana 12 idji, dene aksarane ana 20, mulane aksara Djawa iku kabeh ana 32. Telu ateges asalira, rasaning bapa, rasaning bijung lan titising Hijang Djagad Pratingkah, dene loro kuwi tegese wadhah lan isine.Kawruh kang kaja mangkene iki sebarna marang kabeh para kawula, kareben padha mangerti marang asale dhewe-dhewe, kang ateges ora gampang ngumbar hardaning kamurkan. Kaja wus tjukup samene ngger piwelingingsun bab tilarane ejangira Empu Galihan, wus ngger karia basuki".Saknalika Begawan Manik Sidhi enja saking pandulu, dene Djaka Lawung saja mantep, madhep lan rumaos rena sanget panggalihipun, dene wonten kedadosan ingkang saged maringi pepadhang ngantos dumugi sakputra wajahipun sedaja bendjing ugi badhe sanget mangertosi, ingkang ateges mboten itjal larinipun.Pamesubratanipun kaladjengaken terus ngantos pinten-pinten warsa. Ing ngriku Djaka Lawung djumeneng Pandhita Nalendra, adjedjuluk Pandhita Dwiasmara, ugi Pandhita Katong.mboten karontje kawontenanipun Sang Pandhita, anudju ing satunggaling dinten, Sang Pandhita lenggah ing srambining Sanggar Palanggatan, ingadhep sedaja para tjantrik, ingkang karembag inggih namun tambahing kawruh budhi, ingkang tumudju dhateng kaluhuran djati. Dereng dangu anggenipun sami asung pangandika, katungka aturipun tjantrik, bilih ing ndjawi wonten satunggaling wanodija ingkang kepengin sowan ing ngarsa resi. Sang Pandhita ugi ladjeng marengaken.Sesampuning wanodija sowan, Sang Pandhita mundhut priksa: "Sampejan saking pundi mbakju, dene nami sampejan sinten, kok keraja-raja tekan padhepokan ngriki, napa baja wonten perlu."Wanodija: "Inggih Sang Pandhita, kula punika asal saking negari Djenggala, ladjeng kepladjeng nalika negari Djenggala binedhah dening Ratu Angkara, ingkang nama Prabu Djaja Katiwang. Sampun dangu anggen kula ngumbara kalunta-lunta, perlu ngangsu kawruh Kejaten, inggih kawruh kasunjatan. Ing wusana salebeting kula ngumbara tanpa prana, mireng rawat-rawat bakul sinambi wara, bilih ing ngriki wonten pandhita kang sidik, asma Pandhita Dwiasmara, punapa inggih pandjenengan Sang Pandhita ? Dene peparab Kula Resi Lawung Wati, nami kula pijambak Lawung Wati Sri Wardani, putra ratu ing Djenggala duk samanten."Sareng Sang Pandhita mireng aturipun wanodija kala wau, saknalika emut dhateng dhawuhing Begawan Manik Sidhi, menawi wanodija punika njata-njata tjalon garwanipun, pramila mboten saranta Sang
keprabon ing negara Madjapait. Mula dhiadjeng, adja kongsi sira andarbeni pangira-ira kang ora bener, awit kabeh mau kaja wus kinarsakake mring Djawata, dadi jen pantjen sira kepengin njuwita ing padhepokan kene, kaja ja wus prajoga banget, malah sakwise iki sira bakal ingsun bojong tindak anjedhaki pradja, sakperlu mirsani kahananing negara, awit negara ing wektu dina samengko ingsun pasrahake marang adhiningsun si Minak Pijungan. Ing kana ingsun bakal andjudjug ing padhepokan Madjalangu lan ingsun wadjib agawe karang kitri, laku tetanen, sira mengkono uga dhiadjeng."Wanodija: "Dhuh sang Pandhita, sanget andadosaken ngradatosing manah kula sareng nampi dhawuh pandjenengan ingkang kados mekaten punika. mboten kanjana-njana menawi kula badhe kedhawahan pulung ingkang tanpa upami agengipun, bebasan lumpuh kang saged lumaris. Sang pandhita, menawi pantjen Sang Pandhita sudi dhateng djasat kula, badhe anggarwa dhateng kula, punapa mboten getun ing pawingkingipun, awit Sang Pandhita katingal taksih mudha, ing mangka kula sampun sepuh kados mekaten wudjudipun, Sang Pandhita. Punapa malih sareng kula mireng, bilih Sang Pandhita punika Nalendra ing Madjapait, punapa inggih pantes menawi kula angrenggani keputren, kinarja garwa prameswari."Sang Pandhita: "Wis ta dhiadjeng adja sira kakehan ing pangudasmara, djer kabeh kuwi wus kinarsakake ing Djawata, dadi ingsun apadene sira mung kari nindakake."mboten katjarios Sang Pandhita kalijan Dewi Lawung Wati Sriwardani sampun sami sih-sinisihan, lir saklimrahing djanma, ing wusana sang Dewi sampun katingal anggarbini timur.Ing salebeting anggarbini kala wau, Sang Dewi sanget anggenipun kagungan pepinginan dhahar ulam ajam sawung, ingkang ulesipun wiring kuning tjampur wido djengger lan sukunipun pethak memplak. Panuwunipun dhateng ingkang garwa mboten kenging kaampah, kumetjer ngiler. Sang Pandhita mboten kirang weweka, sedaja panjuwunipun ingkang garwa inggal kaupadi, wekasan pikantuk satunggiling sawung tjeples ingkang dados panjuwunipun ingkang garwa.
Sawung ladjeng kapragat, ulamipun kadhahar sedaja kanthi nikmating raos.Inggih sawung punika sedjatosipun ingkang badhe djumeneng wonten ing guwa garbaning Sang Dewi, ingkang ing tembe badhe mijos kakung tjalon gumantos Kepraboning negari Madjapait, adjedjuluk Raden Prijangga Lawung.Sang Pandhita ingkang tansah emut dhateng dhawuhing Begawan Manik Sidhi, sesampuning ingkang garwa anggarbini sawatawis tjandra, ladjeng kabojong dhateng padhepokan ing Madja Langu ing satjelakipun Negari Talek Langu, ing sisih ler kilenipun. Wonten ing padhepokan ngriku, Sang Pandhita inggal mbangun teki, jasa dalem sakmurwatipun, nindakaken tetanen, nginguh sato iwen, ingkang wosipun sedaja wau sami tumut amiturut dhawuhing Begawan Manik Sidhi. mboten katjarios Sang Dewi sampun ambabaraken putra kakung, bagus ing warni, kimplah-kimplah pindha tojaning tlaga Arga Sonja. Djabang baji senadijan saweg juswa 2 warsa, namung sampun katingal pamering ngaluhur, pantjen
Prijangga Lawung sampun djangkep juswa 17 warsa, saja tjetha pamoripun, gumebijar mentjorong, mertandhani tjalon Nalendra Binathara. Remenipun namung tansah ulah kridaning dedamel, tetes, merak ati, ngabekti dhateng rama ibu, lembah manah, nanging kendel, datan adjrih dhateng punapa kemawon. Landheping panggraitanipun ngedab-edabi, persasat pirsa dhateng sedaja kawontenan, senadijan dereng winarah nanging dipun tresnani dhateng kantja-kantjanipun ing kiwa tengening padhepokan ngriku. Remen weweh dhateng sesami, asih lan andhap asor, ngertos dhateng susila, mboten ngluhur-ngluhuraken, tindakipun sami kemawon kalijan lare padhusunan, persasat mboten mantra-mantra menawi punika sedjatosipun putraning Nalendra.
Ing wantji senggang ingkang rama kepareng nimbali ingkang putra, dhawuhipun: "Ngger Prijangga Lawung, sira ingsun paringi pirsa ngger, nanging adja kaget atinira, lan bandjur adja kegedhen ing rumangsa. Mengkene ngger, sedjatine wong atuwanira iku ja ingsun iki dudu kawula tani kang mengkene iki. Ingsun sedjatine Nalendra Madjapait. Kala samana nalika rama isih djumeneng, akeh banget penggodhane. Mula rama bandjur kepengin gesang kaja dene kawula ing nganti seprene. Dene negara ingsun pasrahake marang pamanira dhewe, ja kuwi si Pangeran Anom Minak Pijungan lan sakiki djumeneng Nalendra adjedjuluk Prabu Brawidjaja Kalamurti Tjakra Buwana kang kaping III. Dene ingsun wus paring dhawuh marang pamanira, adja kongsi negara dipasrahake marang sapa bae, jen ingsun durung kundur ngedhaton. Ing wusana wektu dina samengko kaja wus tumeka titi wantji ingsun andjabel panguwasane Minak Pijungan, djalaran ingsun wus rumangsa kagungan putra kang wenang nglenggahi dhamparing keprabon, ja kuwi sira ngger. Jen ingsun waspadakake,
saka Djenggala, dadi wus pantes jen djumeneng prameswarining Nata. Mula sira ja wus wenang banget nglintir keprabon. Mula saka kuwi ngger, poma dipoma tansah sumungkema ing ejangira kang wus swargi, kang bakal andjangkung pangastanira djumeneng Nata ing pradja Madjapait."
Raden Prijangga Lawung: "Kandjeng Rama sesembahan kula, sanget ing pamundhi dhawuhipun rama, ingkang putra namung andhedherek sedaja dhawuh, mboten badhe ambadal kersa. Sedaja namung tansah sumarah ing ngarsa rama dalasan ibu, ingkang kula bekteni lahir trusing batos, inggih wakiling Hijang Bagas Puruwa."
Sang Pandhita paring dhawuh malih: "Nanging mangertia ngger, jen djumenengira dadi nalendra kuwi kudu ngenteni jen sira wus juswa 25 warsa, dadi kurang 8 warsa. Ing sadjeroning 8 warsa mau, kang 7 warsa anggonen ngulandara, lelana kang sakperlu ngudi kawruh budhi kang sedjati, anggladhi marang katijasaning sariranira, kudu wani pait getir, makarja kang abot, nindakake talak brata, pirsa marang kasengsaraning kawula, pirsa marang kawula kang dhemen nindakake
rama. Awit sira wadjib sudjana marang kedadean ing tembe mburi, emut marang anak turunira, andjaga katentremane djagad sak isine kabeh. Jen kurang sakwarsa djandji sira wus bisa ngleksanani pamundhute rama, sira kepareng kundur. Ing kono sira ingsun sengkakake ngaluhur djumeneng Adipati Anom. Dene bab jasa kraton ora perlu bojong menjang Talok Langu, tjukup padhukuhan kene bae kanggo kraton. Katimbang ngusir si Minak Pijungan mesakake, aluwung ingsun kang ngalah. Wis ngger djengkara saka kene, ingsun tunggu ing padhepokan kongsi sakrawuhira ngger. Ora liwat rama mung bisa paring pudja-pudji pangestu, rahaju, widada ing saklawas-lawase."
Raden Prijangga Lawung: "mboten langkung rama, ingkang putra namung njuwun tambahaing pangestu, tinebihna ing rubeda, tjinelakna ing karahajon. Sampun rama, sembah sungkem kundjuk ing ngersa rama miwah ibu."
Raden Prijangga Lawung nilar padhepokan sumedia nindakaken dhawuhing rama, dene Sang Pandhita miwah garwa sami nengga ingkang putra kanthi raos prihatos, sarta tansah njenjuwun ing Djawata, sageda ingkang
kabeh kang duwe panuwun Yen temen-temen sayekti Dewa aparing pitulung Nora kurang sandhang bukti
Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh kelakon
estining uripIku ta sengkalanipunPantoging nandang sudraYen wus tobat tanpa mosikSru nalangsa narima ngandel ing suksma
maksih nunggal jamanipunNeng sajroning madya akirWiku Sapta ngesthi RatuAdil parimarmeng dasihIng kono kersaning Manon
3. Tinemune wong ngantuk anemu kethukMalenuk samargi-margiMarmane bungah kang nemuMarga jroning kethuk isiKencana sesotya
Wirayat Jati Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Esa. Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun). Firman
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon. Maka
inggih botên kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wêdaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangêrtosipun kêdah angen mangsa lan êmpan papan saha sinamun ing lulungidaning basa. Maka
Mênggah wontêning wêwêjangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap punika: Delapan wejangan
Wêwêjangan ingkang rumiyin, dipun wastani: pitêdahan wahananing Pangeran, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af'al). I, 2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. II.1 Wejangan
ingsun gumana ing dalêm awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wêkasan, iya iku alam ingsun kang maksih piningit. II.2.
kehendakKu. II, 4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, umunung ana ing alam pambabaraning wiji. II, 4.
II, 5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.II. 5.
II, 6. Kaping lima, ingsun anganakake angên-angên kang uga dadi
boleh diumpamakan saja. II, 7. Kaping ênêm, ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pêncaring angên-angên kang dumunung ana ing dalêm alaming
ruhani. II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.II, 8.
kono... yoh nggayah mbanget ketemu karo wong kampongey yoh, macem-mace ceritonye, meneh angger wes suwi orah ketemu. Kayaney kok angger nang sekolah yo digawe persatuan alumni, kok apik temen
sekeluarga.Maling melebu endasey meleng,Nyolong segoh karo lawoney,Marem rasanye iso kumpul meneng,Merembes mili banyu motoney.
July 13, 2013 at 6:09 AM
Salam,Selamat menjalani ibadah puasa. Muga Ramadhan
ya iku jeneng piranti musik tiup arupa sruling vertikal kang asale saka Cina.[1][2] Xiao kang paling tuwa ditemokake ing kuburan Raja Zeng ing Provinsi Hubei nalika taun 1978.[2] Xiao iki asale saka Periode Nagara Perang(475-221 SM) lan kasusun saka 13 sruling kanthi dhawa kang beda-beda.[2] Xiao ing mangsa Dinasti Qin lan Han kanthi pathokan Paixiao, sruling cacah 16 ya iku sruling datar kang duwéni pipa akèh kanggo nada.[1][2] Sejarah Xiao jarake luwih saka 3.000 taun suwene.[2] Seni Paixiao mulai ilang nalika Dinasti Song.[1] Xiao modern asale saka Dongxiao Dinasti Han.[1] Xiao modern mung duwé 1 sruling lan gampang dimaenake.[2]
Xiao ngasilake swara kang lembut, bisa dimaenake kanthi ijen utawa orkestra.[1][2] Nadane bisa ditarik dhawa
Pariwara kang wujude pawarta ( berita ) iku diarani advertorial
katrangan kang detail-Publikasi, yaiku awah katerangan marang pamaca, babagan :
apa wae kang ana sambung rakete karo produk, ing antarane : kandungan bahan,
kasiat/manfaat, peijinan, cabang, lsp.
a. Isine bab : menehi weruh bab apa ta apa kang
A. Kyai Ageng Pandhanarang (Ingkang Ngimpun SOEWIGNJA)
Miturut cariyosipun ngakathah. makam wau pasareyanipun wali mukmin ingkang kasêbut nama Sunan Têmbayat. Nitik kawontênanipun, mèmpêr yèn dados papan pasareyanipun bangsa luhur utawi pêpundhèn. Dunungipun wontên ing gêgumuk sêmpalaning parêdèn Kidul. Saking bakuning dhusun Têmbayat kintên-kintên wontên lampahan satêngah jam. Ing sukuning gêgumuk wau wontên masjidipun sarta inggih wontên pêkênipun. Marginipun minggah dhatêng makam inggih saking pêkên wau. Sakawit lampahipun nglangkungi gapura sela, nama gapura Sêgaramuncar. Gapura wau ing sisih têngên (sisih kilèn) wontên sêratanipun, aksaranipun sampun wontên ingkang ical jalaran gêmpal. Miturut pratelanipun juru kunci, sêratanipun wau ungêlipun:Murti sarira … jlêking ratu. Nitik dunung sarta suraosipun, ungêl-ungêlan punika mêsthinipun kapacak kangge nyangkalani adêgipun gapura wau, manawi botên lêpat inggih punika ing taun 1488.
Sasampunipun nglangkungi gapura Sêgaramuncar, marginipun dhatêng makam lajêng minggah, ngantos dumugi ing bangsal ingkang kasêbut nama bangsal jawi, inggih punika bangsal papan pakèndêlanipun tiyang jalêr. Ing sacêlakipun bangsal jawi wontên gapuranipun malih, kawastanan gapura Pangrantungan.Sajawining gapura Pangrantungan wontên padasanipun kangge nyadhiyani tiyang-tiyang ingkang badhe mlêbêt dhatêng pasareyan. Manawi sampun wisuh, sawêg mlêbêt nglangkungi gapura Pangrantungan. Ing salêbêtipun gapura Pangrantungan wontên palataranipun dipun dêgi bangsal, kawastanan bangsal nglêbêt, inggih punika bangsal papan pakèndêlanipun tiyang èstri. Marginipun dhatêng pasareyan salajêngipun taksih nglangkungi gapura tiga, inggih punika gapura Panemut, gapura Pamêncar lan gapura Balekêncur. Saking gapura Balekêncur marginipun anjog ing wêwangunan ingkang maujud kadosdene pandhapi, wiyaripun namung sawatawis mètêr pêsagi, inggih punika prabayêksa (bangsal naga?). Ing ngriku wontên padasanipun, ingkang anèh rupinipun, kawastanan gênthong Kyai Naga. Saking prabayêksa wontên undhak-undhakanipun minggah dhatêng pagêr banon ingkang ngubêngi pasareyan. Manawi sampun nglangkungi gapura ing pagêr wau sarta nglangkungi kontên kalih, sawêg dumugi ing makam. Pasareyanipun Sunan Têmbayat dumunung ing têngah. Salèr wetanipun wontên pasareyanipun kalih, inggih punika pasareyanipun garwanipun Sunan Têmbayat: Nyai Agêng Kaliwungu lan Nyai Agêng Krakitan. Ing sisih kidul wetan wontên pasareyan sanèsipun.
Sèh Sabuk Janur, Kali Dhatuk, Pangeran Winang, Kyai Malanggati, Kyai Banyubiru, Panêmbahan Kabul, Kyai Panêmbahan Masjid Wetan lan Kyai Panêmbahan Sumigit Wetan.
B. DONGENG SATO KEWAN (Winter, 1923)
Ana juru amèk iwak mancing ing pinggir kali. Barêng anibakake pancinge, ora antara suwe ana iwak cilik, saka kurang wiweka anyarap pancing, banjur kêna. Saka gêtêre marang gêgantunganing pêpasthèn, awit wus dicêkêl marang kang mancing, arêp dilêbokakê ing kêpis, anuli mêtu akale. Calathu angasih-asih marang kang mancing: dhuh kyai sanak, kula mugi sampeyan êculakên malih, awit taksih alit sapele ingatasipun sampeyan. Sampeyan mancing malih môngsa ngantosa dangu amasthi pikantuk sadasa, ingkang agêngipun ngungkuli kula. Kajêngipun kula agêng rumiyin benjing sampeyan wangsul, kula sampeyan pancing. Juru amèk iwak amangsuli: hèh kônca cilik, rungoknacalathuku. Kowe nêdya ambalilu aku, luput ciptamu. Yèn kowe saiki dak culna, kaya-kaya salawase ora kêna dak pancing manèh. Kowe ing mêngko wus kacêkêl dening aku, iku wus masthi katêkêm ana ing tanganku. Mulane kowe gêntho cilik mêngko bakal malêbu ing wajan, banjur rampung.
Êliding dongèng mangkene: samubarang kang wus masthi, yèn kolirokake karo kang
sarosane, ananging oramôntra têkan ing dhuwur, anuli êntèk atine anyêkukruk. Saking gêtêre marang pêpasthèn kang bakal anêkani, kawêtu pasambate akèh-akèh. Anuli ana macan tutul ngrungu pasambate, enggal amarani luwêng arêp wêruh. Kuwuk anjaluk tulung, têmbunge: aku tulungana. Yèn ora mêngkono, amasthi mati. Ing saiki ketokna gawemu marang mitra lawas.
Macan tutul banjur ngerang-erang, têmbunge: E, e, bêcik têmên dhapurmu ana ing kono, ama pitik. Aku pasajanana, kapriye olèhmu kongsi kêcêmplung kaya mêngkono. Ora jamak langkane manuk kang kaya kowe ana ing kurungan. Kuwuk amangsuli: kowe iku ora wêruh ing isin, ujarmu ora prayoga. Angur kowe enggala têtulung, yèn uwis ngerang-eranga, iku ana uga bêcike.
Êliding dongèng mangkene: sing sapa angerang-erang marang kasusahaning liyan iku anelakake alaning atine.
Ana asu ajag lumaku urut pinggiring kali, sarta angambus-ambus kêpengin mangan kang enak-enak, banjur wêruh manuk gagak mencok ing êpang, anggondol daging, olèhe nyolong, nêdya dipangan ana ing kono. Ciptane asu ajag: lahdalah, daging iku duwèkku. Ora-orane gagak dadi isèn-
iku. Saupama aku luntasa tuwin pinunjula ing swara, têmên-têmên dak sêbut ratuning manuk. Manuk gagak mongkog angrungu têmbung kaya mêngkono, sumêdya mamèrake swarane. Barêng muni daginge runtuh, banjur diplayokake ing asu ajag.
Êliding dongèng mangkene: aja pracaya marang wong kang nandukake pangonggrong, ora wurung andadèkake kasusahanamu.
4. Asu ajag, cêmpe, lan wêdhus lanang
Ana asu ajag siji, mèh sabên-sabên golèk mêmangsan amrangguli cêmpe bêcik rupane. Ananging
mau katêmu manèh karo cêmpe lan kanthine, mêtu kawanène, atakon marang cêmpe mungguh ing kaslamêtane, sarta ambagèkake marang wêdhus lanang, têmbunge marang cêmpe: hèh, cêmpe kang manis ing rupa, aku jatènana, ya gene gêntho kang ulate ala, kewan kiwa dhapure iku têka tansah kêkinthil ing kowe. Angur kowe lêlungana kanthi biyungmu, ambok aja pracaya diêmong kewan tanpa tatakrama kaya iku. Ngandêla ing aku, kanthimu iku ora prayoga, ayo tut buria aku mênyang ênggone biyungmu. Cêmpe amangsuli: wruhanamu asu ajag, kalane aku nêmbe ngambah ara-ara, si biyung nganthèni wêdhus lanang kuwe, saking tisnane marang aku,
bêcik. Kowe kang nandukake têmbung manis marang aku, lan angala-ala marang wêdhus lanang, masthi anduweni cipta ala, tangèh yèn nêdyaa bêcik.
Êliding dongèng mangkene: aja kèlu marang têmbung manis, cêmpe iku têtuladhane. Aja sah amituhu ing ujare wong tuwa-tuwamu, pamituhu iku wajib kang ginawe dhuwur dhewe.
panggèrède ngatogake karosan, tuwin dipêcuti sarosane dening kang nglakokake, iya ora migunani. Rindhiking laku ora ngeram-eramake, awit kareta mau ing samêngko ngambah dalan wêdhèn akandhêl tur panase wus saengga mawa bathok. Galindhingane têrkadhang amblês mèh têkan ing indhêne. Ananging lalêr mau saka kumlungkunge anyipta yèn aboting awakte kang
Êliding dongèng mangkene: ciptane kang maca layang iki, lalêr mau angguyokake. Ananing yèn diwaspadakake têmênan amasthi ana kawanuhane sawiji kang kumlungkunge angguyokake luwih dening lalêr mau.
Ana wong duwe anak lanang papat dikon padha lelana sakarepe, prelu dikon golek kaluwihan, lungane diwangeni setaun. Jaka papat nuli padha mangkat, kang siji mengalor, siji mengetan, siji mengidul, kang wuragil mengulon. Bareng wis ganep setaun bocah papat mau padha mulih sarta padha entuk kaluwihan dhewe-dhewe.
Sing mbarep duwe aji pengrawangan, barang kang disimpen primpen, bisa katon gawang-gawangan. Sing penggulu bisa njupuk samubarang kang angel panjupuke. Sing pendhadha
Wong tuwane marem banget dene anake padha duwe katyasan dhewe-dhewe.
Kocap ratu ing negara kono putrane mung siji putri ilang digondhol ing garuda. Sang Prabu wis nyebar wadyabala nggoleki sang putri, nanging ora ketemu, nuli ngundangake sayembara sapa sing bisa nemokane sang putri yen lanang bakal didhaupake lan diangkat dadi pangeran adipati anom.
Jaka papat mau bareng krungu undang-undang nuli padha sowan sang nata, ngleboni sayembara. Sing pembarep ajine, sang putri katon disingidake ing pucaking gunung kang rumpil banget dumunung ing satengahing pulo sarta tansah ditunggu ing garuda. Bocah papat mau didhawuhi nggoleki sing nganti ketemu, dikantheni wadyabala asikep gegaman. Bareng tekan ing pulo kang gawat mau, si penggulu banjar nyolong sang putri. Sedulur papat geganjangan bali menyang ing prau, nuli lelayaran mulih, nanging ditututi ing
remuk dadi sawalang-walang. Si wuragil enggal mesu budi, sanalika iku uga praune pulih maneh kaya mau-maune. Bablas anggone lelayaran, slamet tekan ing negarane, nuli padha sowan sang nata. Si pembarep didhaupake karo sang putri, dene sedulur liyane diparingi kaluhuran dhewe-dhewe.
Mbok randha Dhadhapan anake lanang mung siji, rupane
Abote ditangisi ing anak, Mbok Randha uga mangkat. Bareng wis marak ing sang nata, Mbok
nyerikake, wose ora saguh nglakoni, Sang Prabu nuli nari putra kang panggulu aran dewi Menur,
dhawuh marang nyai randha, pangandikane: “Nyai, anakku Dewi Mlati iya wis saguh takdhaupake oleh anakmu, nanging aku duwe kudangan, besuk ketemuning penganten supaya diarak ing gamelan Lokananta kang nabuh para dewa,
panjalukku kuwi mau, anakmu iya ora sida dhaup karo nini putri.”
Bok Randha mundur saka ngarsane Sang Nata, sadalan-dalan tansah nangis bae. Tekan ngomah kandha menyang anake ngandhakake apa pundutane Sang Nata. Jaka
Hyang Nerada sarta disaguhi arep diparingi apa panuwune.
Bareng tumeka titi mangsa pengaraking panganten, si Kendhil nunggang jaran diarak ing para dewa. Sasrahan dilakokake ing ngarep. Dhauping penganten mawa pahargian gedhen.
Kocap Dewi Mlati tansah dipoyoki dening mbakyu-mbakyune dene dhaup oleh kendhil.
Nuju mbeneri dina Setu ing alun-alun ana watangan. Sang Nata karo Prameswari mirsani saka ing pepanggungan, para putri padha nderek. Ana satria anyar katon bagus rupane nunggang jaran melu watangan, gawe cingake para putri. Dewi Kenanga mbebeda kang rayi: “Diajeng Mlati, lah rak ngana kae satria bagus! Ora kaya garwamu, rupane kaya kendhil.”
Dewi Mlati dibebeda mau rumangsa isin, nuli mbolos ndhisiki kondur. Tekan ing dalem njujug ing kamar pasarean, jebul nemu kendhil kothong. Kendhil dicandhak binanting. Bareng satria anyar mau kondur, njujug ing kamar pasarean, arep ngrasuk busana agem-agemane kendhil, wis ora ana. Jaka Kendhil kamanungsan babar dadi
saking kanjeng nabi lan di paringi istiqomah , muji dateng Gusti kang welas asih, lan di paringi pepadang ing manah tansah pikantuk siraman berkah ing lelampahan ngagesang…
Pawongan kang nyata-nyata luhur kuwi, cirine kang paling utama: nduweni tepa selira,luhur bebudene lan dhemen peparing; ora mung marang wong-wong tertemtu lan ing kahanan tertemtu, nanging karo sapa bae ing saben wektu.
kitaabin minal qur aanil kariimi ilaghayrihaa.
Panjenengane Syeh Siroj ‘Arif Billah ngandika wus temen-temen nganggit sapo ingsun ing kitab kang den arani Ushulul Ma’rifat lan ugo di arani Ushulut Tauhid. Lan kitab iku di dadekake kanti pirang-pirang bab utawi pirang-pirang fasal : Dene utawi bab kang sepisan iku nerangake bahasane lafat Bismillah. Tegese nerangake
sekabehane perkoro. Lan dadi pusangkasane sekabehane perkoro. Lan ugo dadi kawitane sekabehane kitab awit saking kitab Qur an maring liya-liyane. Dadi yen siro arep mangertene sejatine allah iku kudu mangerteni ing isine lafad Bismillah. Yen siro arep mangerteni alam sak isine iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah. Yen siro arep mangerteni ing isine ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni kembange ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni ing wohe ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni ing pathoane ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing dadunge ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing akehe ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing shalat ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.
ahadiyah. Tegese tondo anane dzat sejati. Lan nyatane anane pengeran yaiku nyatane anane Allah belaka. Yoiku kang duweni Cahyo Urip. Urip tunggal kang nguripi iyo iku kang den arani Banyu Nur Alif. Lan den arani banyu sejati. Lan den arani ratu ning banyu. Lan den arani urepe Allah. Lan den arani tunggal karupate. Pati tunggal karo urip. Naliko semono iku Allah durung berahi wujude isih wujud mahdhi tegese wujud kang sakwaca. Tegese tegese iseh wujud tunggal urip tunggal rasa tunggal ora ana liyo-liyo kajobo Allah kang nyata. Ya mangkono iku den arani La-ta’yun tegese durung ono kang ngerteni wujude Allah babar pisan. Tegese isih wujud Dewe tanpo ono kang maujudake urip dewe tanpa ono kang nguripake jumeneng dewe
mangkene Qul huwallahu ahad artine mangkene Dawuhno Muhammad marang ummat kabeh, Yen saktemene Allah iku naliko durungberahi tegese naliko durung kerso andadeake kabeh alam isih wujud tunggal urip tunggal rasa
nuduhake sifat sejati. Lan ingkang aran sejatine Muhammad. Lan ingkang aran Hakekate Muhammadiyah. Dadi lamun ana womg kok ngaku Muhammadiyah, tapi kok orak ora ngerteni artine Bismillah iku durung Muhammadiyah sejati. Lan uga den arane nyatane Dzatullah, banjur ana sejatine Nurullah. Lan den arani sejatine Nur Muhammad, lan den arani nyatane
sekabehane urip lan wijine sekabehane ruh. Dadi wujude apawae lan sekabehane apawae lan sebehane barang kang dumadi iku ora liya mung songka ba’e lafadl bismillah dadi ba’e lafadl bismillah iku kena diarani wijine sekabehane alam. Dadi uripe
dene ba’e lafadl Bismillah iku den arani sejatine Nur Muhammad nuli sakwuse mangkono Nurullah lan Nur Muhammad iku mahu banjur kumpul dadi suwiji nganti ora kena di bedake babar pisan. Mulane kumpule Nurullah lan Nur Muhammad iku mahu kena den arani kumpule lanang sejati marang wadon sejati iya iku kang den arani Nur Ma’an nur dalile dawuhe Allah Ta’ala katerangan ana kitab suci Al-
‘aliim. Tegese anane nur iku mau kerana setuhune gusti Allah arep nuduhake marang wong-wong kang den kersaake lan dadi conto saka Allah marang kabeh manusa yen sak temene Allah iku ngerti marang kabeh barang dumadi. Telas keterangane anane isine Ba’e lafad Bismillah.
\ Fasal nyeritaake isine Sine lafad Bismillah.
Dene Sine lafadl Bismillah iku tuduh anane wahidiyat iya iku nuduhake anane ilmu telu lan asma telu. Karena ilmu telu lan asma telu iku sak temene wis ana Sin kano. Dene kang den arani ilmu iku mangerteni
Muhammad iku Sifat Sejati, dene Adam iku Asma Sejati iya iku nyatane Rasul.Tegese kang dikarepake rasul iku nur kang uripe saking nuurullah iku nyatane adam. Adam kang dadi bapa-ane manusa kabeh. Mulane manusa iku kena diarani metu
jinaten marang sejatine tan kena diwedar yaiku jasat nglimputi badan yaiku nyatane anane af’al sejati. Dene gandenge sin lan mim iku nuduhake anane ‘Alam Arwah lan ‘Alam Misal lan ‘Alam Ajsam lan ‘Alam Insan Kamil yaiku nyatane asmane Allah yaiku nyatane asmane dzat mutlaq. Tegese nyatane Muhammad kang dadi ganti dzat kang nyata. Dadi dzat kang sejatiiku Allah dzat kang nyata iku Muhammad. Lan kena diarani dhahire iku Muhammad. Haqiqate iku Allah. Dadi yen
\Dene sejatine Allah iku tan asma Allah sejati iku
Idlafi. Dadine arane Bismi yaiku jisime Allah lan kena diarani Jisim iku negarane Allah yaiku nyatane asma telu; Jasad, Urip, Allah yaiku kang den arani Asma Telu kang den aku Wujud Tunggal lan den kena diarani Dzat Mutlaq. Dadi
arani Rlan kena den arani Rasa Tunggal lan kena diarani kalimat Syahadat Loro tegese wus ngerti sejatine Allah lan ngerti sejatine Muhammad. Lan wus ngerti sejatine dhahir lan ngerti ing sejatine bathin, dhahire nabi bathine wali. Tegese dhahire Muhammad bathine Allah. Lan den arani jasad Muhammad urip Allah. Lan den arani dhahire kawula bathine Pengeran,” Tegese wus ngerti ing sejatine badan lan ngerti ing sejatine urip,yaiku nyata sejatine bapak lan biyung. Jalaran wus ngerti careme alif, lan careme sin. Banjur nyata wis sekalir kang den basa’ake kayu loro pange siji ˇ rupane yaiku patutane sifat Jalal lan sifat Jamal. Sifat Jalal iku Nurullah yaiku lanang sejati sifat Jamal iku Nur Muhammad yaiku wadon sejati arane. Sifat Jalal iku kuasa ngetoake wesi. Sifat Jamal iku kuasa ngetoake watu yaiku campure wesi lan watu banjur dadi geni à Dene ibarate geni iku campure raga lan urip yaiku kaweruhana kang nyata jalaran ora bakal ana geni yen ora ana wesi lan watu. Lan ora bakal ora anak yen ora bapak lan ibu. Lan ora bakal ana Wahidah yen ora ana Ahadiyah lan Wahdah. Jalaran iku asale metu songka Ahadiyah. Ahadiyah ngelahirake Wahdah ngelahirake Wahidah, Wahidah ngelahirake ing kabeh alam.
Af’al ora ana Af’al yen ora ana asma. Ora ona asma yen ora ana sifat ora ana sifat yen dzat. Jalaran kabeh Af’al, Asma, Sifat iku haqe Dzat. Mula kabeh iku kagungane Dzat. Dadi yen wis bisa fana’ Dzat lan fana’ Sifat lan fana’ Af’al banjur bisa Kamal. Jalaran wus kabeh bali utawa wus manggon ana dzat kabeh. Yen wus bisa kamal banjur bisa Qahaar. Tegese dhahir bathin wus bisa kumpul dadi suwiji lan kena den arani lorone tunggil telune tunggal tunggal dadi suwiji. Mula sira mangerteyo kumpule jasad ati roh rasa Allah sak jerone rasa wis kaya kumpule lanang sejati lan wadon sejati. Nalika metune wisi lan watu lan campure wesi lan watu yaiku campure banyu nur alif lan banyu nur ba’ iku kena den arani Insaanul kaamil, Kaamilul Insaan. Dene asma rahiim iku arane asihe allah yaiku nyatane badan nglimputi jasad iya aran nyata kang cinaten ing sejatine yaiku ora liya iyo mung metu sangka sifat Jalaal lan sifat Jamaal wis mung iku jalaran iki larangan kawedar sabda larangane kabeh wali mung kudu nganggo isarat kersane Allah Ta’alaa.
Dene Islam iku ana loro. Kang siji diarani Islam Naqish. Kang siji diarani Islam Kamil. Dene kang den arani Islam Naqish iku Islam sepet supata getih, tegese Islam hukum angger hukume wus Islam ora kena den patine ora kena den beleh jalaran deweke wis Syahadat Syariat lan wis Shalat Syariat lan wis Zakat Syariat lan wis Poso Syariat lan wis Haji Syariat. Mung Haqiqate durung Syahadat lan durung Shalat lan durung Zakat lan durung Poso lan durung Haji.
Beda karo Islam Sampurna, Islam ‘Indallah. Dene Islam Kamil iku Islam ‘Indallah iku Islam ora
mungne pasrah. Dadi sak jiwane sak ragane sak dunyane sak akhirate kabeh wis dudu tanggung jawabe wis den pasrahake menyang sing duwe kabeh ora ngengeh babar pisan,
Mula ora den terima jalaran mung nekseni ora ngerti kang den sekseni shalate ora ngerti kang den shalate lan ora ngerti jeneng shalat. Zakat ora ngerti kang kang den zakate pasane ora ngerti kang den pasane.
sampurna hajine pisan. Kabeh iku ora dunya ora akhirat mung kari Allah. Wallahu A’lam.
Bab. Kaping telu: Nerangake derajate manusa kang iseh oleh pitulung
Tegese isih oleh pitulung deneng Allah yaiku: 1.
marang demen ninda’ake perintahe Allah perkara upah kari sak kersane allah dhahir bathin ora duwe pengarep-arep babar pisan. Kaya mangkono iku derajate Muhibbin, amung ngemban dawuhe Allah marang kanjeng nabi Muhammad, katerangan ana kitab suci Al-Qur’an :
“ Qul inkuntum tuhibbuunallaaha fatta’uuni yuhbibkumullaahu wa yaghfir lakum dzunuubakum’’.
kabeh ing ingsun.sak temene sira kabeh gelem ninda’ake marang perintah perintahe gusti Allah kaya oleh ingsun ninda’ake sira kabeh bakal den trisnani marang Allah lan den ngapura kabeh keluputane dhahir utawa bathin.
Dene Derajat Muttaqiin iku derajat wong kang pada wedi marang
utawa den bendoni utawa di uring-uring ora kerana ngarep-ngarep opah, jalaran olehe kaya mangkono iku ningali dawuhe Allah Ta’ala. Katerangan ana kitab suci Al-Qur’anul Kariim
ira kabeh yaiku kang dadekake ing sira kabeh lan kang dadekake ing wong-wong kang sak durunge sira kabeh yen pancen sira kabeh iku pada dadi wongkang taqwa tegese wedi marang siksa lan bendu. Sira kabeh pada wediyo temenan marang siksa neraka. Jalalan neraka iku urub-
Shaalihiin iku derajat wong ahli adab, tata krama marang Allah. Deweke rumangsa dadi kawulane Allah tunduk marang Allah. Shalate anteng atine rasa taqwa, tegese wedi marang Allah Ta’ala, kuwatir yen kelupytan lan andap asor marang Allah kanti dingklukake raine tansah nyuwun maring Allah. Lan tansah eling maring Pengeran lan kanti nyuwun tinarimane amal lan
mung sayange ora Fana’Dzat, ora Fana’ Sifat, ora Fana’Asma, ora Fana’ Af’al iku ora. Lan percaya yen Allah pengeran iku gusti sababe
kabeh yaiku wong-wong kang pada percaya yen Allah iku pengeran, lan pada nglakoni wong-wong iku mau ing kabecikan, lan wong-wong kabeh iku maupada duweni bagian suwarga. Iyo suwarga iku panggonan ni’mat kang akeh nganti tekane ni’mat iku mau den serupa’ake koyo miline bayu bengawan lan kabeh ni’mat iku mau pinongko kangge rizqine wong ahli suwarga kono, yaiku wong Derajat Shalihiin.
\Yen kasi ora ngerti banjur ngaku barang dudu otheke iku jajal pikiren sing temenan mumpung durung kebacut. Dadi yen sira bisa ngerti yen sejatine wujud iku wujude Allah, kena den arani ngerti sejatine awak dewe, banjur ngerti ing sejatine Allah, yaiku kena
jeneng Arifin. Lan bakal den jegoke karo sing duwe, nanging sa’rehne Allah Ta’ala iku adil banget cara 0mah sing biasane amur Allah iya amur Allah. Sing biasane omah amor mahluq iya omah amor mahluq wis mung nguno iku. Wallahu a’lam.
\ Siji iku den arani Iman Ikrar. Dene iman iqrar iku den arani iman wong ahli
minallaahi’’. Yaiku Iman I’da Alim pangucap belaka.
\ Loro iku den arani Iman Tashdiq. Tegese iman Tasdiq iku wus anduweni kiyaqinan ana sa’jerone ati ‘andel ba’it anane Allah lan kitab Al-Qur’an iku wahyu sangking Allah kaparingan marang kanjeng nabi Muhammad kangge pedoman nuntun marang ummat kabeh. Lan percaya anane kanjeng nabi Muhammad iku petugase Allah katugas mimpin ummat kabeh ajak marang kajujuran. Lan percaya anane dina akhir iku ana piwales kabeh kang den lakoni ana donya. Lan percaya anane pesthen olo becik saking Allah, bejo celaka uga saking Allah, bungah susah uga saking kersane Allah. Kabeh iku mau
ya iman atine ya iman tur bukti buh titik buh akeh wis duwe gabungan kitab Qur’an utawa hadits iku kabeh uga Iman wong ahli Syare’at.
\ Dene Iman Haqqul Yaqin iku imane wong ahli thariqah maneh yaiku percaya marang sejatine Allah kanti adab, tegese tata krama lan depe-depe marang sejatine Allah kanti ngeningake pikiran lan eling marang sejatine Allah iku dzat, bilaa kayfin wa laa mitsaalin kanti ngangge pedoman kitab, olehe eling kanti banget tegese nganti teka rasa nanging durung tumeka Fana’ sampurna lan durung bisa Baqa’ keyaqinane isih didadekake diwujudake dirupaake diarani digawe diselehake dilako’ake
haqeqah, yaiku wong sing ngerti haqeqate sejatine Allah lan ngerti asale tegese ngerti bakale lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti manggone lan ngerti panggonane lan ngert lungane lan ngert baline, lan ngerti tekane lan ngerti asale maneh. Tegese asal Dzat yo bali marang dzat asal siji yo bali marang siji,mapan siji papan siji amung siji pisah siji dadi wujud tunggal urip, tunggal rupa tunggal aran, tunggal gawe, tunggal roso tunggal. Tegese tanpa pisah tanpa amung kajabo mung tunggal. Dadi ora mlaku ora mandeg ora obah ora meneng ya iku kang diarani imane wong ahli hakekat. Sifate 20 wis ono kono tanpo nganggo .
\ (7)Pitu iku den arani iman Ma’rifat yoiku ugo iman wong ahli hakikat dene iman Ma’rifat iku tegese mangerteni
panggaweane lan mangertene wujude lan manerteni rupane lan mangerteni jenenge , lan mangerteni manggone, lan mangerteni kang dinggoni, lan mangerteni lakune, lan mangerteni kang dilakoni, lan mangerteni kang mlaku sak piturute, yoiku aran Ma’rifat. Percoyo koyo mangkono iku keno den arani iman Ma’rifat. Yen ngerti kabeh mangkono iku mau kanthi mbarengi hakikote banjur
Tegese yaiku iman wong ahli Ghafirin. Dene iman ahli ghafirin iku imane para nabi lan imane para wali lan
kudu ngerti ghaib, soale percaya iku kudu ngerti disik, jalaran ora bisa iman marang sejatine Allah yen durung ngerti menyang Allah. Sejatine kang diarani wal ladziina yu¢minuuna bil ghaibi yaiku wong-wong kang ngerti ghaib lan sing bisa yuqiimuunash shalaah, yen ora ngerti ghaib ora bisa iman ghaib, yen bisa iman ghaib banjur bisa diarani yuqiimuunash shalaah. Sak temene kang diarani ghaib iku Allah sing Akbar iku Alam. Yen wis iman Allah lan Akbar tegese wis kumpul Allah lan Akbar. Akbar banjur ghaib tegese akbar ilang kari Allah yaiku jenenge shalat, yaiku sing diarani yuqiimuunash shalaah, dadi yen durung iman ghaib durung yuqiimuunash shalaah, durung yuqiimuunash shalaah yen durung ngerti ghaib iki kaweruhana sing temenan.
meneng, iman tegese percaya lan eling ora pedot babar pisan. Yaiku mangkono iku kang den arani Iman Baqa’. Wallahu a’lam.
\ (12)Rolas iku den arani Iman Baqa’ul Baqa’, iku uga imane Arifin yaiku wong sing ora tau metu songka Allah lan songka bumi Allah
ana bong – bongan bota, terkadang ’ambune bergenggek. Tapi yen pituju kaya mangkono iku ora kena den loake, yen den loake utawa den ina sing alak den bendone Gusti Allah. Mula aja sok ina wong sing deweke ora ngerti.
\ (14)Patbelas iku den arani Iman Kamil Mukammil lan uga kena dene arani imane ahli ‘Arifin
kelakohane kaya wong gendeng, terkadang kaya wong kepalang, terkadang kaya kere, terkadang kaya wong belontah wis laku maksiat terus – terusan perlune kur yen aja ketoro apek babar pisan tur sejatine ngerti ahadiyat, wahdat, wahidiyat lan ngerti ngisyiq ngasyiq mangsyuq; lan keno den arani ngerti wijine nganti tukule nganti woh nganti dadi wiji maneh, lan ngerti kumpule ngerti pisahe ngerti kumpule maneh nganti dadi siji nganti wungkul maneh.
Pokoke di arani Iman Kamil Mukamil iku dadi awit asal songka wungkul dadi wumgkul maneh, wis Hu aku
kuto iya neng komplek yaiku luweh nyamari, tegese yen wong kang durung ahli ora biso ngerti sejatine wong iku .sing ngerti sejatine wong iku wong amor Allah lan wong seng amor nurullah belaka, iku uga klebu iman wong ahli Arif yaiku para
Bab. Kaping Limo: Nerangake Ahadiyah
Tegese den arani Ahadiyat iku isine ora ana liyo-liyo kajobo mung Allah belaka. Dadi Ahadiyat iku kena diarani omahe Allah, lan kena diarani negorone Allah, lan kena diarani alame Allah. Nalika berahe alam ahadiyat iku kena den arani Lata’yun, tegese durung ana kang ngerteni marang suwijine Allah Ta’ala. Nalika semono iku kena diarani isih gung liwung lan lan kena diarani isih
artine nalika ahadiyah iku ora ora ana opo-opo sing ana mung Allah Ta’ala dewe ora ana kang ngancani keduwe Allah
kabeh yen sejatine Allah iku malika isih ahadiyah sing wujud isih Allah Ta’ala dewe# tegese nalika ahadiyah iku langit bumi durung ana kena den arani jagat duirung ana, srengenge rembulan durung ana, kabeh alam uga durung ana, dunya durung ana, akherat durung ana, suwarga neraka uga durung ana, kabeh makhluk durung ana, sing ana mung Allah dewe, wujude wujud dzat durung ana sipate, Sipate isih sipat Jalal. Dadi isih wujud Tunggal urip, tunggal rasa tnggal, tegese wujud dewe tanpa ana kang maujudake jumeneng dewe tanpa ana kang jumenengake urip dewe tanpa ana kang nguripake awal tanpa ana kawitane akhir tanpa ana pungkasane siji ora sangka wilangan kidhik. Iya koyo mangkono iku kang den arani Wujud Muthlaq kelawan Ithlaq lan kena den arani Wujud Mahdli tegese sing wujud isih sakwecone Allah Ta’ala belaka, yaiku ora ana liyo-liyo maneh kajobo mung Allah dewe.
Dene wujude Allah Ta’ala naliko iku wujud Khiya’ tegrse wujud padang gumilang ora koyo padange srengenge lan ora koyo padange rembulan lan ora koyo padange lintang lan ora koyo padange damar babar pisan, ora kang madani sekabehane kang wujud ono alam duniya iki, yaiku den arani wujud nur tegese wujude nurullah kang den arani Nur Jati tegese wujude sejatine Allah. Wallahu a’lam.
Bab. Kaping NEM: Nerangake Alam Wahdat
Dene wahdat iku wiwitane berahine Allah Ta’ala yaiku suwijine Allah Ta’ala arep karsa nyataake sifate Allah Ta’ala lan nyataake kuasane Allah Ta’ala lan nyataake kersane Allah Ta’ala maka banjur kersa nyataake wujude sifat Nurullah kang diarani sejatine nur Muhammad yaiku kang den arani Muhammadiyah lan kena den arani sejatine nur Muhammad lan kena den arani sejatine Muhammad. Dadi bener arane nyataake wujude sifat. Tapi sipat mau isih sinimpen ing dalem dzat tegese nur Muhammad isih sinimpen ingdalem nurullah lan den arani nur Muhammad isih sinimpen ingdalem lintang Johar lan kena den arani dhahir isih sinimpen ingdalem bathin, bathin sinimpen ingdalem ghaib. Dene wujude
bathin, jerone bathin iku ghaib. Mulo iyo iku contone asale nurullah. Banjur nurullah nglaherake
idhofi nglaherake kabeh alam. Mulo keno den arani wijine kabeh alam iku lintang Johar. Lan kena den arani wijine alam iku nur Muhammad.mula ngertiyo naliko wektu Ladzi. Tegese kang den arani wektu Ladzi iku naliko waktune Allah Ta’ala arep kersa nglaherake nur Muhammad kanti sampurno tegese arep sampurnaakekeberahehane iyo iku kerso ngetoake cahyo murub olehe ngetoake songko lintang Johar kang arani sejatine nurullah iyo
ngetoake ugo sang ko nurullah kang den arani lintang Johar, iku mau tumetis dadi nuqadl ghaib kang calon dadi rasane nur Muhammad. Nuli ngetoake cahyo luhur utowo diarani nur luhur, olehe ngetoake ugo songko nurullah kang
mbandingi lan tanpo ana kang madani rupane agung tur luhur yaiku nur Muhammad arane. Latelu-telune nur telu iku mau banjur den dade’ake suwiji dening Allah Ta’ala.
Dene carane olehe dade’ake mangkene, nur luhur kang den arani nur Muhammad iku
wus sampurno. Nuli deb asmani dening Allah Ta’ala nurul hayati Muhammad, sakwusemangkono nuril hayati Muhammad iku den simpen dening Allah Ta’ala.
La iku wektu keno den arani ta’ayun awal, tegese mulai ketingal keberahehane Allah Ta’ala. Dadi wektu semono iku keno den arani dzat wus nglaherake sipat tapi ngertiyo sak temene Allah nglaherake keberahehane kang keyo mangkono iku suwijine Allah Ta’ala dewe lan kersane Allah Ta’ala dewe, dalile
kersa dade’ake opo wae iku mung suwijine Allah dewe tegese mung kersane allah dewe lan kuwasane Allah dewe. Tammat.
Bab. Kaping Pitu: Nerangake Alam Wahidiyat
Dene alam wahidiyat iku den arani Ta’ayun tsani iya iku
Dene kaliko kumpul nurullah lan nur Muhammad iku antara lawase wis ana seket ewu tahun kasi ora kena den beda’ake tempuke nurullah lan nur Muhammad. Koyo dene kumpule lanang sejati marang wadon sejati.
den arani kumpule nurullah lan nur Muhammad, banjur ana patutane yaiku kabeh alam sak isine.
den arani wujude alam kabeh sak isine iku patutane careme Nurullah lan nur Muhammad.
Dadi kabeh akbar iku mung kagungane Allah, dadi yen wis eling lan wis ngerti banjur dumunung yen kabeh alam lan wahidiyat lan wahdat iku mung kagungane Ahadiyat, tegese kagungane Allah belaka. Yaiku kena den arani Sampurnane
sampurnane Ilmu lan sampurnane Urip lan sampurnane Pati lan sampurnane Sampurna.
Jalaran koyo mangkono iku kena den arani ngerti asale asal ngerti, gawene ngerti, dadine ngerti, anane ngerti, ilange ngerti, omahe ngerti manggone ngerti, kang digone ngerti, papane ngerti, mapane ngerti lan ngerti lungane lan mulehe ngerti, tekone ngerti, kang den tekone ngerti, pisahe ngerti, kumpule ngerti, pecahe ngerti, wutuhe ngerti,
dadekake kabeh kang dumadi iyo mung suwijine Allah dewe, dalile dawuhe Allah Ta’ala mangkene;
Innaa khalaqnaa kun bil wahidiyati khalaqtuka liajlii wa khalaqtul asyyaa-a liajlika wallahu bikulli syai-in ‘aliimun.
Artine mangkene: Sak temene ingsun dadekake ing siro kabeh iku mung suwijine ingsun dewe, lan ingsun dadekake ing siro Nur Muhammad iku karono arah perselane kagungan ingsun lan ingsun dade’ake ing sekabehane kang dumadi iku karono perselane kagungan iro nur Muhammad, lan sak temene kang nguasani kabeh kang dumadi iku mung Allah Ta’aladewe.
Dene sakwuse sampurno dumadine nur Muhammad antoro seket ewu taun iku den simpen ono ing ndalem nurullah iku mau. Tumuli suwijine Allah Ta’ala banjur hadir ono arae nur Muhammad iku mau kanti dawuh mangkene; Alastu birobbikum artine “ Opo dudu Ingsun tho pengeran nur Muhammad” ing mriku nur Muhammad tumuli inggal-inggal matur marang suwijine Allah Ta’ala, aturane mangkene Qaluu balaa artine olehe matur nur Muhammad mangkene: O...inggih panjenengan Dalem meniko gusti pangeran adalem, tumuli nur Muhammad inggal-inggal sujud marang suwijine Allah Ta’ala. Olehe sujud rambah kaping
madepmarang arahe nur Muhammad kanti dawuh mangkene Kun Fayakuun artine sakabehane alam ing wektu semono iku sakkolo banjur ketingal wujude alam kabeh kanti jodo-jodo suroh ukure koyo wujude langit lan wujude bumi lan wujude ngrengenge lan wujude rembulan lan wujude suwargo lan neroko lan wujude opo wae kang wujud ono alam donya lan kang wujud ono alam akherat. Yaiku Ta’ayun Tsani arane, tegese wus keingal kagunge Allah
kang den arani alam Wahidiyat iku suwijine Allah Ta’ala wis kersa andade’ake sekabehane alam lan wis
wis murba wasesa. Mula disebut sekabehane alam , jalaran iku kabeh siji sijine isi isene alam , dene kabeh iku kena den arani wadah utowo den arani omah utowo den arani negoro utowo den arani segoro:
Siji den arani alam Ahadiyat, yaiku kena den
maneh kajobo uteke dzat lan wujude dzat lan rupane dzat lan arane dzat lan panggonane dzat.
Adam iku anane Rasul Jati lan anane Asma Jati.
Dene manuso iku anane Roh Idlofi yaiku anane Af’al Jati, dadi Allah iku dzat yaiku kena den arani Pengeran. Dene Muhammad iku sifat lan kena den arani Keratone Pengeran. Dene manuso iku Af’al, kena den arani Omahe Pengeran. Mulo banjur kena den arani Allah iku dzat, sifat, af’al. Dene Muhammah iku kena den arani wujud, ilmu, nur syuhud. Dene Adam iku kena den arani qolam, rasa, urip, budi. Dene manuso iku kena den wadi, madzi, mani, maningkem.
Banjur nurullah bisa nyata’ake wujude sifat Jamal yaiku nur Muhammad arane. Tegese bisa nyata’ake rupane dzat kelawan rupa kang pantes.
Banjur sifat Jamal utowo nur Muhammad iku mau bisa nyata’ake Asma, tegese nyata’ake aran kang tanpo jumbuh.
Dene Af’al iku tegese bisa nyata’ake gawe lan penggawehan kang tanpa kuciwo.
Banjur kaweruhono kang aran Sirri dhahir yaiku kena den arani Muhammadiyah, tegese selagi ghaib lan den arani sifat isih sinempen ingdalem Dzat lan kena den arani Sifat Sejati, sejatine sifat yaiku wahdat sinempen ingdalem Ahadiyat. Wallahu a’lam
Utawi bab kang kaping wolu iku nerangake masalah anane wahdat nglaherake wahidiyat sampun sak isine yaiku anane kabeh alam sampe’ anane manuso kabeh. Yaiku anane Muhammad
bisa nyata’ake anane pangrungu kuping.
Dene dale lafad Muhammad iku bisa nyata’ake anane pangucap lisan. Mulo lafad Muhammad iku kena den arani bisa nglaherake jisim, jasad, badan wong, jalaran Muhammad iku bisa nglaherake geni, angin, banyu, bumi.
Dene kabeh iku mau wis bisa sampurno lan wis bisa sirno
eleng lan ngreti yen sa’temene ora ono pengeran sejati kajobo mung Allah, lan eleng lan ngerti yen sa’temene kanjeng nabi Muhammad iku petugase Allah.
Dene carane praktek iku lisane kudu ngucapake Laa ilaaha illallah banjur atine kudu eleng yen ora ono kang wajib den thaati kajobo Allah. Banjur rohe kudu angen-angen lan eleng yen sa’temene ora ono wujud sejati kajobo Allah.
Lan sejatine Urip iku uripe Allah, banjur rosone iku eleng lan ngerti sa’temene roso iku rasane Allah, banjur rosone roso
wali yen ngucap mukmin arane. Wallaahu a’lam.
Bab.Kaping Songo: Nerangake Ing Dununge ٍSekabehane Hurupe lafad
Jaka Tarub. BABAK 1 ... Sanalika, Jaka Tarub kesemsem marang Nawang Wulan. Dheweke nglamar lan rabi karo Nawang Wulan.
wayang kulit gagrag banyumas, gagrag solo, gagrag yogyakarta, sunggingan gagrag
Wayang Kulit Purwa, Wayang Suluh, Wayang Golek Purwo, Wayang Golek Menak, Wayang Krucil, Wayang Beber, Gamelan Slendro, Calung/Angklung, Kaligrafi Huruf Jawa, Wayang Suket/Adam Marifat,
Kebanggan Pak Guru inggih meniko menawi muridipun sukses njih, Om? Swargi Simbah kulo njih Kepala Sekolah SMP wonten Tegal, rumiyin menawi wonten murid ingkang sowan, Simbah bahagia sanget. Muridipun sedoyo sukses lan mandiri. Garwanipun (SImbah Putri) njih guru matematika. Pinter sanget. Nek kulo nilainipun elek, mesti dipleroki. Tapi beliau mboten purun ngelesi kulo, soale mboten pareng. mangke ndak conflict of
wah jik iso ngoong kromo inggil. hebat! Biasane walaupun bisa, orang gengsi makek boso jowo.
poro sedherek kulo sedoyo,Salam kesenian nggih..,puniko kawulo piyantun asli saking tlatah dusun kanigoro,engkang lagi makaryo wonten negari benten badhe nyuwun pirso(lek kepareng) punopo kemawon kegiatan Dewan Kesenian (utaminipun bab seni rupa) wekdal niki? (inggih to mbah Dien?).
Diam-diam sepertinya saya kepingin tahu perkembangan sedulurkulo wonten griyo bgmana kesenianipun?nuwun..kulo saking Melbourne sing lg kangen..
jangkep, tumpeng alit 11 bungkul dados a ceper, untek 22 bungkul dados aceper, wewakulan masampyan nagasari,
Bonggolan [1] punika panganan khas saking Kabupatèn Gresik, Jawa Wétan. Bonggolan niku bentuke lonjong rasane gurih lan kenyal. wernane bonggolan saged putih lan saged werna jingga. biasane yèn werna putih rasane namung gurih, yèn wernane jingga rasane rodo pedhes [2]. Olahan Bonggolan punika saking campuran glepung tapioka, glepung terigu, iwak tengiri (saged saka iwak liyane)lan bawang putih. Sak kabehane dicampur lan diuleni ingkang rata. Sak marine menika adonane di buntel ngangge godhong gèdhang lan dibentuk lonjong. Bonggolan luwih enak nalika digoreng ugi didahar karo Sambel petis. Biasane Regane Bonggolan ten Gresik punika wiwitan kaleh ewu kantos pitung ewu. Bonggolan ugi saged diiris-iris tipis lan dipepe nganti garing supaya dados kerupuk.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 22 Sèptèmber 2016.
nganti pisan-pisan su’udzon marang guru, balik belajaro khusnudzon marang guru.
sing pinter (kecerdasan otak), balik ndek kene nyetak santri sing ngerti (
aku dewe sing na’zir, mboh tak apakno, opo jare aku.
Arek wedok gak oleh ngumbahno sandangane arek lanang, ugo sewalike.
Kesabaranku ojo disalahgunakno lan ojo digawe sak karepe dewe.
Pondok Ngalah dhudhuk nggone germo utowo
mempersatukan, menyambung dan ngayomi lan ngayemi sopo wae tanpa pandang bulu. Sopo ae bah iku elek apik kabeh tak ayomi. (Dawuh ngaji Tafsir Selasa 07 Maret 2006) Aku bangga lek ono uwong iso gembol uwong, awakmu kabeh lek iso tak acungi jempol siji, tapi aku luweh bangga lek ono uwong iso nguwongno uwong, sopo seng iso engkok tak acungi jempol empat. Iku ngono gak gampang, awakmu kabeh
nguwongno uwong, tapi mungsuhe yho akeh lan abot yoiku gebakane amrozi, osama bin laden lan sak kanca-kancane. (Dawuh ngaji
keburukan) iku cede’ono kanggo nasehati utowo nuturi kanti apik, koyok huruf jowo iku lho, lek di garisi dadi mati lha lek di pepet malah dadi urep. (Dawuh ngaji Tafsir Senin 19 Juni 2006)
Lek onok masyarakat mbesok sing gampangan, kudu iso ngladeni masyarakat, kudu jembar, gak oleh mbenak-mbenakno (
Iki arek-arek kabeh dititeni, hukum sing enteng iku ngono digawe lek dhorurot. Contone wong wedok
kedua orang tua) lan dolor-dolor kabeh, awakmu kudu gelem nylameti lek wes mati. “Arep uripe yho kudu arep patine, arep tinggalane yho kudu arep kuburane”. (Dawuh ngaji Tafsir Kamis 08 Februari 2007)
Lek ngomong ambek uwong ngono seng enak....!!! polae manungso iku gawat, kok iso gawat soale
tahun 1996. (Dawuh di Teras Ndalem, Jum’at pagi 05 Oktober 2007) Dawuh, Nasehat dan Amanah Romo Kyai Muhammad Sholeh Bahruddin Tahun 2007 Zaman akhir ngono yo koyok sak iki-iki, golek wong ikhlas ngono angel, Ojok’o golek wong ikhlas, golek wong seng temen lho wes angel......., rasane koyok nggolek’i jaran seng ono sungune!!! Mangkane uwong lek gak oleh hidayah songko Gusti Allah ora bakal kuat temen opo maneh ikhlas.
awakmu melok jenenge gak etis, lek sek pancet melu maneh jenenge gak entos. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 08 Maret 2008)
Kenek opo se antara wong siji lan liyane kok iso
kyai. (Dawuh ngaji Tafsir Senin 16 Juni 2008)
Awakmu mondok iki ben krasan, sedino mangano peng telu. Lek sek gak krasan, nambao mangane peng papat
akeh omonge tok, tapi kudu sak praktek’e kudu cepat, tanggap pada segala hal. (Dawuh ngaji Tafsir, Selasa 26 Juni 2007)Ojo nganti nggawe shabu........!!! lek mangan shabu urate engkok pedot, error utek’e. (Dawuh ngaji Tafsir, Minggu 01 Juli 2007)
iso gendaan ae! (Dawuh ngaji Tafsir, Minggu 06 Juli 2008)
Pondok iku opojare kyaine lee........ soale kyai ngono ute’e/ ruhe pondok. Dadi lek kyaine pinter santrine yo melu pinter. (Dawuh di Teras
duwe sikil; tegese gak tau mlaku nang panggonan maksiat.
Mbesok nek akad nikah, kudu nduwe wudu’,
akhlaqmu, pinter iku kari-kari ae. (Dawuh ngaji Tafsir, Rabu 31 Desember 2008)
Arek mondok iku ono macem telu, yoiku;
Duwi’e bek/akeh, wong tuwone
Kyai Politik, contone; Kyai sing biasane ngurusi pil-pilan, demo.
Kyai TV, contone; Ust. Jefry, Ust. Aa gym.
Kyai Loman; Kyai sing penggaweane ngedom duwek. Contone; Mbah Shobib Jeporo.
mondok iku wes dipilih Allah. Nek ora dipilih awakmu yo wes ora krasan ono pondok. Bapakne, ibune, anake tonggo ditinggal kabeh, ono pondok ngapalno, ngaji lan ojo lali
halaman 121). (Dawuh ngaji Tafsir, Kamis 26 Maret 2009)
Awakmu kabeh kudu luweh sogeh tinimbang aku (Romo Kyai) luweh pinter tinimbang aku. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 28 Maret 2009)
Kanjeng Nabi iku manungso tapi gak koyo lumrahe manungso. Contoh: Kanjeng Nabi ora tau dienclo’i laler. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 28
rewel, payah dan repot. (Dawuh ngaji Tafsir, Senin, 30 Maret 2009)Awakmu ojok sombong nang wong wedok. Polakno sak kuat-kuate lan sak gagah-gagahe wong lanang mesti tau digembol karo wong wedok. Contohe pas awakmu neng jerone wetenge ibumu. (Dawuh ngaji Tafsir, Rabu, 01 April 2009) Setan iku ono rong
Dawuh ngaji Tafsir, Selasa 05 Mei 2009)
Kabeh uwong orep neng ndunyo iki nduweni cubo dewe-dewe, sogeh iku cubo, melarat yho cubo, waras lan loro (sakit) yho cubo, dadi kyai, dadi DPR, dadi guru lan dadi opo wae kabeh iku cubo! (
lingkungan. (Dawuh ngaji Tafsir, Senin, 25 Mei 2009)
Nggolek wong bodo sak iki ngono susah, soale akeh wong bodo seng rumungso pinter. (
dadio bupati kabeh, dadio PNS lan DPR kabeh. Opo sebabe? Polakno cek onok bedane antara kyai ambek santrine. Ibarate kyai lan guse iku citakane lan awakmu kabeh (santri) iku barang sing dicetak. Sing payu iku barang seng dicetak, duduk citakane. Nek awakmu dadi PNS utowo
Contoh: Imane poro nabi lan rosul kang nduwe sifat ma’sum. Iman sing pancet.
iku ojok sombong, ojok sok suci. Atasane wong ae kok cek sombonge, seng duweni sifat ma’sum iku mek poro nabi lan rosul. (Dawuh ngaji
Tafsir, Selasa, 02 Juni 2009)
seraya dawoh “Lho kok gak kerjo se Lee, kerjo ayo kerjo, awakmu kudu kerjo sing mempeng nak, mumpung sek enom kanggo sangu mbesok lek wes tuwek, cek nggak njagakno wong tuwo utowo njalok-njalok! Mosok enak see Lee..... nggantungno orep nang wong tuwo!!! Aku (Romo Kyai) iki sumpek lek ngantek onok santriku seng wes moleh gak gelem kerjo (nganggur
iku kanggo wawasan berbangsa lan bernegara. (Dawuh di teras Ndalem,
masyarakat, bareng-bareng masyarakat. Pancen yok opo-yok opo darut taqwa yoo ora iso dipisah no karo masyarakat koyok dene Gulo ora biso di pisahno karo roso legine. Contone maneh ‘’dadi DPR yo goro-goro masyarakat, dadi presiden yo goro-goro masyarakat. (Dawuh di teras Ndalem, Jum’at 19 Juni 2009) Iki usume pil-pilan awakmu kabeh nyoblos opo wae sak karepmu. Seng koen senengi, yo iku wes pilien, aku yho melok seneng.
Tapi lek aku (kyai, bu nyai, lan gus-guse kabeh) tetep
awakmu kabeh dadi saksi lho.................... (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 20 Juni 2009) Sopo seng rumongso dadi anakku, wocoen buku Pedoman Santri.
Tak ke’i waktu seminggu engkok tak takoni maneh, iku wocoen peng telu (tiga kali). Opo’o see kok tak kongkon moco peng telu? Jawab: Biar awakmu cek gak katrok........! Saktemene buku iku ngono aku oleh tuku lho. Awakmu tuku ora nak............? mboten! Mulane aku ae seng tuku buku iku, awakmu tak ke’i tok..... yo tolong gatekno..... wocoen. (Dawuh ngaji Tafsir, Minggu 28 Juni 2009)
naik. (Dawuh ngaji Tafsir, Selasa 30 Juni 2009) Iki wayahe akeh santri
seng lanang, seng wedok yho momong seng wedok. Lek momong yho ora usah di usuk-usuk usu’e (dzakare)......! di plek-plek usu’e.....! engkok lek njengat, awakmu di seplok engkok ...! klenger engkok koen! Seng wedok yho ora usah di mimiki pentile ndok......
iki tok lho nak, liyane gak onok wes. Opo ae perkoro tellu iku?
sing suci, sing maksute ora iso sak karepe dewe. Laa sing dadi penjagane penjara iki aku dewe (Romo Kyai). (Dawuh ngaji Tafsir, Kamis 09 Juli 2009)
Awakmu dipondokno nang kene karo bapak ibumu cek dadi wong seng ora bodoh. Wong bodoh ngono panganane wong pinter. Pinter ambek ngerti iku bedo. Nek pinter kecerdasan mung teko otak ae, laa nek wong ngerti kecerdasane teko ati lan otak. (Dawuh ngaji Tafsir, Senin, 13 Juli 2009)
Awakmu lek kepingin nduwe kharisma ngono gampang carane.
Carane yo nguwongno uwong. Lek iso
lanang lan wedok ojok sampek tukaran ambek konco, polakno awakmu nang kene tunggal guru lan tunggal wong tuwo. Aku ambek bu nyai iku wong tuwo seng bongso rohani, nek wong tuwomu sing nang omah iku sing bongso jasmani. Nek Fadlan, Saikhu, Kholid sak piturute iku dulur
tsunami nang Aceh (polakne wong aceh nggrundel ae, tukaran ae, ngotot kepingin metu teko NKRI kepingin ngedekno NII), terus aku ngomong iku kabeh duduk rahmat, iku ngono laknat. Wong dibleki banyu kok jare
awakmu oleh ilmu loro (dua macam ilmu), ilmu agomo lan ilmu dunyo. (Dawuh ngaji Tafsir, senin 20 Juli 2009)
Tolong yo anakku kabeh, dungakno bapak lan makmu nak, nek mari belajar ndungo o mugi-mugi sing gek omah
Dawuh ngaji Tafsir, Rabu 22 Juli 2009)Iki awakmu kabeh lanang wedok, lek ndek pondok utowo ndek sekolahan gak oleh njopok duwite kancane. Yoo ojok ngantek, engkok sa’aken seng dicolong, iyo seng nyolong enak. Dadi ojok ngantek njopok yoo lee ndok, sa’aken wong tuwomu, malu engkok.
Trus kabeh wae kudu manut, nurut nang peraturan. Soale penguruse mulai pengurus kamar ngantek
Onok elek onok apik iki jenenge dunyo. Gak mungkin apik kabeh, yo gak mungkin elek kabeh. Koyok sekolah iku yo gak pinter kabeh. Onok sing pinter onok sing bodoh. La nek pinter kabeh buyar sekolahe. (Dawuh ngaji Tafsir, Selasa 28 Juli 2009)
Teroris iku atine merem, gak eroh tonggo, bolo lan konco. Laa nek motone melolong sak gong tapi ora eroh wong. (Dawuh ngaji Tafsir,
menungso larang mergo ilmune, Laa nek sapi larang mergo lemune. Mangkane nek kepingin larang nang masyarakat yoo kudu seng sergep. Nek awakmu dadi wong ngerti masio nang pucuk’e gunung sek dibutuhno wong, Laa nek goblok masio di tuk-tukno sopo kate gelem ambek wong goblok. (Dawuh ngaji Tafsir, Rabu 21 Oktober 2009)
Ikhlas yoiku sepi ing pamrih rame ing gawe. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 24 Oktober 2009)
liyane wong sing golek ilmu gak onok wong enak sing gak duwe ilmu. Kabeh wong enak iku mesti duwe ilmu, mangkane bapak makmu mondokno nang kene iki kepingin awakmu dadi wong seng enak. Awakmu mondok iku gak titik biayane, bapak makmu soro nang omah nggolekno biayamu. Paribasane Endas digawe sekel, sekel digawe endas. Gak onok dionok-onokno gawe ngirim awakmu.
Awakmu kudu dadi wong ngerti ojo dadi wong pinter. Bedo pinter karo ngerti. Nek wong pinter iku kecerdasan mung teko otak, Laa nek wong ngerti
onok nang pucuke gunung yo sek digolei wong ae polakno larang regane. Ojok dadi manuk empret, masio onok nang pinggir embong gak onok seng njopok polakno gak onok regane. Mangkane nek kepingin dadi koyok manuk kung yoo kudu sing temen ambek sing sergep nang pondok. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 07 November 2009)Kalau mau jadi kyai kudu sogeh
gelem nyambut gawe. (Dawuh ngaji Tafsir, Minggu 06 Desember 2009)
Titenono yoo nak, saiki pemerintahan Indonesia iki kan umek ae. Umek ngono polakno onok sing ngumekno, gak mungkin umek karepe dewe. Anane kobong polakno yoo onok sing ngobong. Opo o se kok iso dadi ngono?
Jawab: Sebab pokal gawene wong politik sing ngidam jabatan, Laa nek wes
Kyai iku pawaan gulo, lek gak disebut ojok ngersulo. Contone wedang iku lho Lee, wedang teh iku bahane gulo, teh ambek banyu, tapi nyebute yoo wedang teh, gulone gak disebut, wedang kopi yho ngono, bahane gulo, kopi ambek banyu panas, lek wes dadi jenenge yoo wedang kopi, gak onok seng
Ora onok soro lek gak sorone wong mondok utowo pados ilmu, ora onok urip enak lek gak wong sing nglakoni
Sopo seng kepingin enak nang dunyo kudu ambek ilmu lan sopo kepingin enak nang akherat kudu ambek ilmu lan sopo wonge seng kepingin enak nang dunyo lan akhirat yoo kudu ambek ilmu.
Arek-arek lek turu gak oleh ngampung nang tonggo kamar, lan gak oleh ngajak wong liyo utowo konco arek njobo nang kamar kecuali keluargane dewe cek aman kamare. Soale akeh bapak emakmu laporan duwi’e akeh seng
Nggawe Sopo sing Arep kok dadine Kate Kowe iku Kon dadi arane Arane Uwong iku Arek kene Jawa Timur neng pinggire pulo
Pasir putih neng arahe situbondo Bondowoso enak tapene Karo konco sing
ora dadi pangroso,keduwung teko ngendi yen sembrono bakal dadi rusaking kahanan uripku dewe ….Dolanan roso tekan endi dunung lan papane sing ora
Bunda Lia Duh Gusti sak estu kulo namung menungso sawantah …Kulo nyuwun pangapuro….pitidah laku kang becik….
Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.
Duh Gusti sak estu kulo namung menungso sawantah….kulo nyuwun pangapuro …pitedah laku kang becik kagem sangu gesang kulo…
Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja ngresulo….cobo sawangen banyu mili kae… lak njih ceblokke ten ngandap… monggo mas Hadi menawi kerso kawedar…. AIR…THOYO….TIRTO..
Widayanto TOya menika kalebu nikmat ugi karunia Alloh engkang migunani kagem manungso, toya dados sumbering kahuripan engkang sanget penting. Hakikatipun lembut, namun kekiatanipun ingkang dipun kandut estu luar biasa. toya saget dados faktor k…unci kagem gesangipun mahluk ugi alam sak sisihanipun ,ugi toya mnika berperan penting kagem benda mati, kadosta toya nyawijiaken bahan bangunan saking unsur keras dados tembok ingkang kokoh. sisi sanesipun toya saget dados bencana kados contonipun Tsunami…..ugi kagem lelaku sarono ibadah …kelbu wudlu,tirakatan ruwat….. makna toya mnika ingkang kalebu rohani…. ateges gesang sesampiran….toya tansah mlampah ngalir wonten dataran rendah….mahanani kerendahan batos…. ingkang tansah sumeleh ….. ugi toya kahuripan ingkang perlambang jiwo kang sumeleh sabar hanarima ing gesang………..
kagungan ingkang rancak …ganep njih maturnuwun bilih dipun ajaraken kagem kula…. bungan wonten sak lebete manah…..maturnuwun njih….
wareg maos sak kathah kathahe hehehehehehe ….njih njih sae menika ….. hakekatipun tetep dados manungso ingkang sansoyo
wening…andum sempallaning kawruh luhur….kados toya ingkang nyawiji
Author: As-Syangari Posted under: Pemahaman Filosofi Sedulur Papat Lima
ginawa angin nganti keprungu teka ing Pajajaran, yaiku tlatah parentahe Raden Ganyong. Raden Ganyong banjur ngleboni sayembara mau banjur budhal menyang praja Majapahit lan nganthi abdi, yaiku Joko Klanthung (Kluwung) lan Joko Kliyeng. Pungkase crita, raden Ganyong kasil ngasorake Raden Semut Rambut.
Ing kana banjur mangkat goleki Dewi Kenyawati. Sakwise njajah desa milang kori Raden Ganyong mlebu ing alas Ubramarkata ing gunung Srandhil. Ing alas kang peteng amarga ketele alas, Raden Ganyong mrentah Joko Klanthung mbabat alas kanggo gawe dalan. Dumadakan ing jroning babat alas
urip bebrayan. Dewi Kenyawati banjur diboyong menyang ing Pajajaran lan ditepungake marang garwane kang sepisan, yaiku Dewi Pambayun. Dewi Kenyawati kaget, amarga ora ngira yen ta Raden Ganyong jebul wis palakrama mulane Dewi Kenyawati banjur njaluk digawekake omah dhewe kang pisah karo garwane sing sepisan.
Sakwise urip bebrayan sawetara suwe, Raden Ganyong mangerteni sifat lan lageyane Dewi Kenyawati. Raden Ganyong kang tuhu anggone golek redana lan nyambut gawe, nanging sang dewi tansah ora trima. Dredah mau dadekake Raden Ganyong ora seneng lan arep bali marang garwane kang sepisan. Nanging Dewi Kenyawati ora gelem ditinggal, lan sakbanjure nderek Raden Ganyong.
Ing laku menyang omahe garwane kang sepisan mau kudu ngliwati kreteg kang kasebut wot, sing mung cilik lan ngisore jurang kang jero kang karan Endhut Berdapa. Amarga cilike kretek mau, ora iso diliwati kanthi iring- iringan lan kudu
Anggone nyiksa kepara wis cukup lan Dewi Kenyawati mertobat nglengganani kabeh lakune kang ora bener. Lakon mau kabeh duweni pitutur yen ta manungsa iku kabeh bakale mati, lan nadyan duwe dosa angger gelem mertobat Gusti mesti paring pangapura.
Mulih nonton srandhul padhang atiku, apa kang ana ing kahanan kawaca ing crita mau. Aku njur mulih ngeterake dik Sum karo
kersa rawuh lan nglaras. ujup ipun kula saget ngansu kawruh saking pitutur seni budaya, lan khusus ipun budaya ing tanah jawi ingkang petangan ipun warni. lan srandhul punika syiar ingkang agung, awit sangget nganggit syiar saking seni.
Balas	Tamee berkata:	Februari 25, 2013 pukul 06.48	Bibiografi kulo panjenengan damelaken cerita nggih mas….hehehe
Balas	qdem21 berkata:	Februari 25, 2013 pukul 07.14	hahahaha…. siap-siap, pokoke nggo dulur wedok mah manut.
estu manah meniko mboten kantenan … penggalih meniko sak estu tansah gelisah resah…. namung memuji lan memuji saget kulo awit kawulo meniko namung sak dermi menungso sak wantah mas Herdiman…. saget kulo namung makaten… lan ugi mboten saget jabaraken badhe wonten menopo … monggo kito sami2 nenuwun mring Gusti Allah kemawon mas Her… mboten kiat raosing
Barisan Sirotolmustaqim Bunda lia,Nyuwun ngapunten sakdere kula badhe ndherek tanglet…sangga buana mnapa nggih..
Bunda Lia Matur sanget nuwun kakang Petruk Tralala… pamuji rahayu kakang… nyuwun tambahing pangestu kakang mugi lampah meniko dumugi ing
kendhat lali purwa duksina…. kawula cilik uripe kesrakat di men padha gelut, paten pinaten…. ludira wus kebanjur tumetes, sukma wus kebanjur pecat… apa wus wancine surup lan teka titi mangsane? gara-gara bakal tumapak?
Ronggo Purwoko Ngumbar angkara Gayuh kamukten Ancik-ancik wong cilik Sing muglak maglik Di idak… nganti kaya cacing garing Dadi panguwasa Seneng numpuk donyo Ngalap duwet Negara Rakyate sengsara Wis mesti…. kanggo tumbal pakan buto Akeh wong pada gresula Apa negara iki Panggonane, para durjana Sing lingdungi karo pauger-ugeran Mbanjur ora bisa bedake… koruptor lan durjana Ref Mulane saiki akeh pakunjara Sing isine para pangembating praja Malah yen kecekel kabeh Ora amot Kudune dibuang nang segara Ben dadi pakane iwak, boyo utawa dadi bekakake para dhemit ing
rahayu wrote:opo meneh bos ku nek ngakon2x jan sak enak e dw......Bose njaluk disupiti pindo kui mbak,... Lha kok pindho to mas??pisan we urung jew... Nek ra percoyo takono
sakderengnipun kawulo medhar bab serat wirayat jati......kawulo ingkang tansah kebak kaliyan,dosa punika nyuwun ageng pangapuro dhateng sang hyang jagad nata lan para sarjana,guru,ing tanah jawi ingkang nggadahi lan nurunaken bab kawruh puniko lan
kawruh kasampurnaan ingkang awal diwedhar dening para wicaksana ing tanah jawi.lan wirayat jati punika kapundhut saking kitab tasawuf.gelaripun bab puniko saking kersa penggalih,kaweningan saking raos inggih cipta sasmitaning pangeran,bab puniko kapundut saking pangandikane gusti alloh dateng nabi musa ingkang suraosipun mekaten........ing sabener benere pangeran iku kanyataning pangeran lan pangeran iku mung sawiji.
saking bab puniko,para sarjana ing tanah jawi lan para guru medharaken dados witing kawruh kasampurnan,dene tingkatan wonten 8 pangkat lan pamedharipun kawisikaken wonten kuping kiwo,bab puniko mboten saged kawedhar menawi tiyang dereng kanthuk anugrahing pangeran/ilham.tegese babakan meniko saged kawedaren menawi tiyang sampun kabuka ciptaning/sampun padhang budi pangangenipun.
pitedah wahananing pangeran,sasadan pangandhikanipun pangeran dateng nabi muhammad
saw.mekaten pengandhikanipun.sajatine ora ono opo opo ,awit duk masih awang uwung
durung ana sawiji wiji kang ana dhihin iku ingsun.ora ono pangeran nanging ingsun sajatine kang hurip luwih suci,anartani warna aran lan pakartiningsun dat,sipat,asma,afngal wedharipun mekaten..kang binasakake,angandhika oar ono pangeran anging ingsun sejatine hurip kang luwih suci,sejatosipun inggih gesang kita
sanget meniko Lek Baruna,Menawi panjenengan mboten kewetan mbok bilih kulo saget dipun kintuni babakan " SERAT RIWAYAT JATI " meniko. Kados pundi wedaranipun minongko kanggeh nambahi wawasan dumateng kulo Lek.Salam- Pepadhang..madhangi Jagad sak isinecah bau KencurKi-T.
cacahing 7 kahanan amargi kulo dereng saged nglampahi,yen menawi njenengan saged utawi sampun nglampahi sumonggo sampean wedhar...... ......ulaheng hongmangacarna ,mataya,awigna, mastuna.masidhem ,upah mayana siwaha suraosipun dhuh hem aduh,kawula nembah ing sukma dununging manembah,sageda tinarima lan angsal ganjaran saking kamirahanipun sanghyang guru,ingkang mengku sakliring papadhang... .suwundarmaFrom:
ingkang Kasebat KAWULO twin GUSTI.Awit duk masih AWANG, UWUNG, NGUWUNG durung ono sawiji-wiji lan durung ono JAGAD
Kanggonan Kitab LAJANG pancering URIP lan MOCOWARNO yoiku wujuding kanggonan TULIS TANPO APAN KASUNYATAN.
Jagad sajroning PEPADHANG.Hananing TRIMURTI/TRIKAHONO LOKA sing diarani TELU-TELUNING ATUNGGAL yaiku jagad tetelu kang NYAWIJI diatur dening " Sastro
MATINING ROGO SIRNANING JASAD...> MANUNGGALAING KAWULO karo GUSTINE....> URIP tan KENO PATI, LANGGENG tan keno owah gingsir ing kahanan> jati...MANJING. ..
kewetan mbok bilih kulo saget dipunkintuni babakan> " SERAT RIWAYAT JATI " meniko. Kados pundi wedaranipun minongko> kanggeh nambahi wawasan dumateng
sejatosipun MBOTEN WONTENKAWONTENANIPUN nopo ingkang Kasebat KAWULO twin GUSTI.Awit duk masih AWANG, UWUNG, NGUWUNG durung ono sawiji-wiji lan durungono JAGAD GUMELAR kangono dingin iku INGSUN. Sejatining kang arangPENGERAN (... [show rest
Ingsun. Kanggonan Kitab LAJANGpancering URIP lan MOCOWARNO yoiku wujuding kanggonan TULIS TANPOPAPAN KASUNYATAN.
dipun Saring piyambak, menopo ingkang dipunwastani KAWULO kaliyan GUSTI.Katur Lek Dipo,... [show rest of quote] Lek Sudjanto, Lek Bambang menawi klentu dipunleresaken njih...Salam cah bau KencurKi-T. Kesitlereng Gng. Kawiby semar samiaji
techn.Grafički dizajner (mag. ing. techn....Mag.ing.techn.graph.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.
Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa, “sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane. Tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang ilang muspra lan pangkat iku sawayah-wayah bisa oncat..! Saiba-becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku yo kudu tansah eling, gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya, uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine yo mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa, hayuning jagad. Jer koyo unine pepenget, “Menowo manungsa iku yo pancen kudu tansah iktiyar, nanging papestene tetep dumunung ono ing asta-Ne Pangeran Kang Maha Wikan”. Mulo ora sak mesthine yen manungso iku nyumurupi bab-bab sing durung mesti kelakon. Sak umpomo nyumurupono, prayoga ojo
MENOLAK TRINITAS, AKIBAT AJARAN PERBUDAKAN DAN AJARAN PENJAJAHAN
olik Says:	September 12, 2015 at 11:52 am Bojone lan anake MOHAMAD piroo!
— Lah Riko wae gendeng kok ngajak debat..
yo wes,, neng omah sakit wae yo,,, ojo metu,,
tekan mas, wong wis disuwek2 ngono, ning iki wis njenengan arsip lewat posting tinggal di imel neng PSSI.Mung nggih niku, ampun kuciwo
pripun kbre? Nuwun sewu kulo nembe
Wis ayo cah kono kabeh podho ngaji sik
Toto kromo.. (hey!) Taat agomo.. (hey!)
gethukan adus disek yo mbak hahaha…
eh tapi mending sampeyan yo sering melu gethukan..lha aku durung tau melu
mas Susanto, barange wis payu, dino iki wis dikirim nang Semarang….
Reply	Mas Susanto, on December 27, 2007 at 2:35 am said:	mas andyt, sing durung dikirim ae mas tak gawene – ben nduwe sing apik koyo punya
Pating klawer salure nyela pang wreksa
Sigra milir sang gethek si nangga bajul
Aneng donya ywa kong si kaugung
ingkang komen sak derengipun panjenengan pak. mbok bilih gadah. kulo mboten ngertos
NDHUK BOCAH AYU PITAJEPANG, YEN TA ISIH DUWE CAKEPAN TEMBANG MACAPAT LIYANE
DIUNGGANE MANEH NDHUK YAA….! BAPAK DHEMEN ANANE CEKEPAN TEMBANG SING GAMPANG DIUNDHUH ING
saking kekuatan ingkang medal, sejatine pemimpin ingkang kagungan derajat mulyo, pikuatan ingkang dadi
Ing. Erica Bianconi, Gruppo NGT (Rener-Eurosatellite)
Ing. Sandro Beltrami, Ing. Carla Zovetti, Beltrami Studio
Kang Abdullah, Mas Tio, Mr.Andra…Amrih urip kita tansah nemoni rahayu, aja kendhat nggegulang nandur cipta utama sajroning ati sanubari kita sinartan panyuwunan kang mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih, muga pinaringan nu…graha bisa ndarbeni ati kang wening lan jiwa kang utama.Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingi menawa manungsa ono, mula wis keserenan sipat apes lan lali. Sok ngonowa yen sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinan yen Gusti Allah ora bakal ora ngudoneni panyuwun
Bunda Lia Kang koyo ndene Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang
sarwa dudu…..lak yo ngono to kang Abdullah… ning sak iki wis akeh kang podho lali marang Kasungsun Kauyun Marang Kautaman…kabeh wis di kebakki Howo Nepsu…ing tembe mburi nek enek perkoro getun tanpo guno…yo po ra kang…mulane urep ki sadermo wae jur ora usah neko2.
Bunda Lia Wis kang yo ben sak karepe unine wae, kabeh mau awit ora duwe dugho kuwi mau…wong kang deduweni ora duwe isin kuwi kang….Ginubel dening rasa “Tansah kurang marem” marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi, sauger ora ngangsa…-angsa, sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwíh maju.Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana ugo nguber kang ra katon roso trisno, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngauripe…..wis ben sak karepe wae.
p[inggir pasar kae yo kang…la piye aku ki enekke yo ngene je kang …ra wong lanang ra wong wadon kok podho wae to kang. enek sing ora gawe tentreme ati…enek sing arep ngejur jenengku….kebangeten tenan…..
Lia Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujud ake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Duh Gusti sak estu kulo namung menungso sawantah….kulo nyuwun pangapuro …pitedah laku kang becik kagem sangu gesang kulo…
bagus…opo ra onok boso liyo liyane Amin3x…kang Abdullah piye iki…opo njenengan yo podho Sabar3x ngono????
Kidungan Purwajati seratane ,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing
Kedung Jati - Gubug - Pertigaan Pilang wetan ke kanan - Jeketro - Ngroto ( +/- 30 km)-------------------------Alternatif:- Gubug - Bolampong - Papanrejo - Ngroto (+/- 4 km)- Gubug - Sili (Gerdu Sili) - Ploso - Kuniran - Ngroto (+/- 5 km)------------------------- Labels:
Tak Lela Lela Lela Ledhung[besut | besut sumber]
Tembang punika salah setunggalipun tembang kagem bocah ingkang kondhang wonten in tanah Jawi. 'Tak lela lela ledhung' biasa ditembangaken kaliyan ibu ingkang nggendhong putra utawi putrinipun ingkang taksih timur.
Tembang punika tegesipun bapak utawi ibu nglela-lela putranipun supados enggal tilem, supados boten rewel.
Basa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.57, 2 Maret 2016.
Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
Jaman Monyet… Nih… (membaca halman kitab itu) hamenangi jaman monyet. Sing ora dadi monyet ora keduman. Sak begja-begjane wong sing dadi monyet, isih luwih begja wong sing koyo monyet nanging
nuwun …….niki kula angsal pengeleng nunut supados saget damel sangu kagem kadang sami Do elingo iki zamane wis tuwoTuntunan
ojo nganti dilale’noOno carane dakwah klawan budoyoUmpamane koyo sunan kali jogoPituture mlebu ati ora krosoTuntunan
maring Gusti…Manah meniko lego lilo, ing pepesti….Lilo legowo mbedak aken, Nastiti…Dongo kulo, mboten ngantos lali kagem sesami…..Mugi pikantuk, Anugrahipun
job jan jane...wis jarang lembur neng kantor sing penting ki iseh sering lembur neng omah kang.. halah.. koyo ngerti-ngertiyo kae kowe kiy kang... erwan efendiKoordinatorLo
cublak cublak suweng.. suwenge ting gelenter..
tak lelo lelo lelo ledung...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bontoala,_Makassar&oldid=1038044"	Kategori: Kutha MakassarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 14 Maret 2016.
Langkah Nggawe Multimedia Pembelajaran 1. TEMTOKAKEN JENISING MULTIMEDIA PEMBELAJARAN
Saderengipun dipun gatosaken kanthi permati, media ingkang badhe kita damel menapa alat bantu kangge ngajar (presentasi) marang siswa utawi kangge dibekta wangsul siswa minangka piranti kangge belajar mandiri wonten griya utawi sekolah. Jenis multimedia pembelajaran manut ginanipun wonten kalih:
Multimedia Presentasi Pembelajaran: Alat bantu guru wonten proses pembelajaran ing kelas lan boten nggantosaken guru sedayanipun. Arupi pointer-pointer materi ingkang kaparingaken/disajikan (explicit knowledge) lan saged kawuwuhan multimedia linear kadosta film lan
artikel, dsb) lan tacit knowledge (know how, rule of thumb, pengalaman guru). Temtu amargi minagka gantosipun guru, kedah wonten fitur assesment kangge latihan, ujian lan simulasi kalebet
pembelajaran inggih menika kangge ningkataken pemahaman siswa. Sampun ngantos kajebak mindahaken buku menyang media digital, amargi menika malah
perkawis ingkang nyusahaken, malah point-point kemawon saged minangka media. Cara damelipun kagolong gampil kanthi software pengolah kata utawi spreadsheet ingkang kita mangertosi, boten sisah muluk-muluk ngginakaken software pandhapuk storyboard professional. Kangge
Minangka file ingkang madeg piyambak kangge nimbali/mengeksekusi menu home, silabus, materi, evaluasi, pitulungan. Sedaya didamel
Sampun ngantos nunda pedamelan saha ngulur wekdal, wiwita damel samenika ugi, Kembangkan ide panjenengan!
kanthi jangkep, saged dipun paring gambar, swanten, music utawi lagu kangge narik kawigatosan siswa. Kuncinipun inggih menika tlaten, sabar, lan boten gampil pupus ing pangudi. Boten wonten ilmu pengetahuan ingkang ujug-ujug
sampun wonten kangge nuwuhaken ide.. Ginakakenn logo, icon lan image ingkang wonten kanthi default. Menawi taksih kirang sreg:
kontinyu alias boten mandheg ing tengah-tengah. Kangge lomba lan award paling boten ing Indonesia wonten saperangan event nasional ingkang saged dipundadosaken target. Balai pengembangan multimedia lan dinas pendidikan nasional ing daerah wekdal menika kathah ingkang nyelenggarakaken event lomba ing tingkat
Yen mung rupa sing gawe atimu tresna, banjur kepiye anggonmu tresna marang Gusti Sing
Ing ngarso sun tulodhoIng madyo mangun karso…. Tut wuri handayani….. Nyembaho marang Gusti…… Welinge Kanjeng Sunan Sing eling lan waspodho……Urip neng alam dunyoKabeh bakale musno…..P…ituture Kanjeng Nabi, iku kabeh soko Gusti Yen wis krungu sworo Adzan, Enggal-enggal podho Sembahyang.Agomo Ageming Aji……Busono Ajining RogoYen Kabeh wis Nyembah
Mas Joko Suwarno sugeng dalu….matur nuwun… wah seneng ketemu panjenengan mas Joko… monggo medar ing warung niki mas Joko monggo… kulo tak midangetaken
panjenengan piantun Ngayojokarto pundi tho…dalem asring tindakan mriko menawikeh mawon dalem kudanan utawi kepanasan saged mampir ing graha panjenengan…….nuwun
Sugeng ndalu bunda Lia. Sugeng ndalu sedaya engkang sampun sami lenggah. Bade nyimak,telat mboten masalah engkang penting mboten ketinggalan tebih. Kadospundi maos doa engkang katah maknanipun mripat kula ngantos kiyip2. Salam. 29 Maret jam 20:10 ·
Sudarmanto Sugeng dalu bunda,sugeng dalu kagem sedoyo mawon,mugi Gusti paring hidayahipun dateng kito sedoyo.Amiin…
klorida NH4Cl (uga Sal ammoniac, salmiac, nushadir salt, sal armagnac, sal armoniac, salt armoniack) iku, jroning wanguné sing murni, sawijining kristal uyah amonia awerna putih sing bisa
Permalink.	November 13, 2012 by aziamanda	Tinggalkan komentar	Pemanfaatan Limbah dari Tanaman Pisang
tansah mlebu ing ranking (juara). Nadyan mangkana wong tuwane rada sedih ngawuningani kahanane Sus saiki.
Sus keluarga kang sarwa kecukupan, apa wae kang dadi panjaluke Sus kepara keturutan. arep kursus nyanyi oleh, arep kursus bahasa Inggris yo dituruti, arep tuku montor balap uga kelakon opo maneh mung teh cap
“Kowe kuwi bocah kok ngeyel, dikandani ora pareng kuwi yo ora pareng. Wingi njaluk sepeda wis ditukokne, njaluk mobil uga wis dituruti, SUSANTO pokoke siji iki Ibu ora
dolanan, banyolan dan guyonan semata. Daftar isi meme Jowo kocak iki ya kayak iki: ojo dumeh - rawe-rawe rantas malang suroboyo - witing tresno jalaran soko kulino - sabar dulur, urip pancen angel - becik ketitik olo raimu - molimo - iwak
ing strojarstvabacc. ing. mech. Damir Paladinmag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadiplomirani inženjer strojarstvaing. strojarstvaing. strojarstvaIng. strojarstvaIng. strojarstvaDipl.ing. strojarstvabacc. ing
ngertine mung goa garbo mesti... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI kancilKorLapLokasi :
dipl. ing. matematikedipl.ing. matematikedipl.ing.matematikestudent, apsolvent smjer dipl. ing....Dipl.ing matematikeDipl. teologdiplomirani inženjer matematikeDipl.inž.
kulo saking surakarta njajah nagri ngayogjakartangayogjakarta, kuthane aman,
taman sari, pemandian, ning kari bekase
Wah thank a lot, bin maturnuwun sanget puniko, menawi kagungan style pop nostalgia mbok bilih longgar nyuwun
koyo ngene meneh arep piye jal?..
cen sajak e jaman wis akhir...edan kabeh...
jelas cah cah kuwi wis isa gawe kuping.
jelas cah cah kuwi wis isa gawe kuping.adrianGP wrote: Wong jeneng e dedungo ki yo sing apik to yow..
liyo..Wong tuwone yow kudune ojo ngebela anak e koyo ngunu!Anakmu koyo ngunu kan yow tekne pengawasan sing kurang seko wong tuwane..Intine wong tuwane ki yaw
kudu wicaksana...sing salah nglanggar ukum kwi muride..aja nganti masalahe geser dadi
sing salah lan oleh paukuman...dadi pemimpin ra oleh kemplo.....dumeh dilapori wong tuwane murid...kon minggat seka sekolah kuwi wis bener.. ben bicahe ya ra isin, tur sing liyane ora tiru tiru merga jelas konsekwensine...lha nek ra ditokke sing liyane melu melu toh ra anan ukumane...iki masalh pendidikan dudu masalh ukum mula ra bener nek nganggo laporan laporan barang...sing dilapori ya kudu wicaksana..aja nganti malah gawe isine
ing taun 1647 Kaêcap wontên ing tanah Nèdêrlan, ing taun Wêlandi 1874 — 2 — Punika sajarahipun para ratu ing tanah Jawi,
alit ingkang sami risak, sarta awis têdha, asring wontên grahana srêngenge utawi grahana rêmbulan, jawah salah môngsa, lindhu kaping pitu sadintên, punika sadaya anjalajati, yèn nagari ing Gilingwêsi badhe risak. Prabu Watugunung sakalangkung susah ing galih, aningali risakipun ingkang abdi, sang nata sarean wontên ing kathil gadhing, garwanipun ingkang nama Dèwi Sinta angulik, aningali yèn sang nata ciri mastakanipun buthak, matur pitakèn ingkang dados sababipun, sang prabu anyêrêpakên, yèn kalanipun taksih lare, ingkang ibu sawêg angi, sang nata mothah, lajêng dipun gitik ing enthong, ngantos mêdal rahipun, lajêng kesah sapurug-purug. Dèwi Sinta kagèt sangêt, botên sagêd ngandika amiyarsakakên pangandikanipun sang prabu, kèngêtan putranipun ingkang kesah lajêng botên mantuk-mantuk [mantuk-mantu…] — 4 — […k] amargi dipun gitik ing enthong, tètès kalihan cariyosipun sang nata, sangêt susahing galihipun, awit kagarwa dhatêng ingkang putra piyambak, ambudi marginipun sagêd uwal saking sang nata, sarèhning dangu kèndêl kemawon kadangu ingkang dados sababipun, Dèwi Sinta matur, yèn sadangunipun kèndêl anggalih jangkêping kaluhuranipun sang nata, namung kirang saprakawis, kirangipun punika dene sang nata dèrèng krama widadari ing Suralaya. Ciptanipun Dèwi Sinta, bilih sang nata anglamar widadari ing Suralaya, amêsthi dados pêrang, sang nata anêmahi seda, punika marginipun badhe uwal saking ingkang raka. Prabu Watugunung sarêng dipun aturi mêkatên, lajêng sumêja nginggahi ing Suralaya anglamar widadari, enggal andhawuhakên parentah dhatêng para punggawa sarta dhatêng anakipun pitu likur wau, angêrig prajuritipun, sang nata bidhal dhatêng ing Suralaya. Sarêng Bathara Guru mirêng yèn ratu ing Gilingwêsi badhe nginggahi ing Suralaya, lajêng animbali ing para dewa, sami dipun tantun purun akalihan botênipun amêthukakên Prabu Watugunung, sadaya aturipun ajrih. Anuntên Sang Hyang Narada asuka rêmbag dhatêng Bathara Guru, animbalana ingkang putra Bathara Wisnu, mawi dipun sagahana, bilih kadugi angawonakên ratu ing Gilingwêsi, kaapuntên [kaa…] — 5 — […puntên] sadosanipun, awit liyanipun Bathara Wisnu kadugi botên wontên ingkang kuwawi mêngsah Prabu Watugunung. Bathara Guru parêng, Sang Hyang Narada lajêng tumurun saking Suralaya, badhe angupadosi Bathara Wisnu. Sang Hyang Narada sampun kêpanggih kalih Bathara Wisnu, ingkang sawêk tapa wontên sangandhapipun wringin pitu, sarta andhawahakên timbalanipun Bathara Guru, kados ingkang kasêbut ing ngajêng wau. Bathara Wisnu sagah angundurakên Ratu Gilingwêsi, nanging kalilana mantuk rumiyin, badhe pamitan dhatêng ingkang garwa. Sang Hyang Narada dipun aturi angêntosi wontên sangandhaping wit wringin pitu wau. Bathara Wisnu lajêng mangkat, badhe amanggihi ingkang garwa, kalanipun katilar rumiyin ingkang garwa wawrat, Bathara Wisnu amêling, bilih ambabar mêdal jalêr kanamanana Srigati. Sarêng ambabar mêdal jalêr, inggih kaparingan nama kados wêwêlingipun ingkang raka, wancinipun sampun diwasa, abagus warninipun. Anuntên Bathara Wisnu dhatêng kêpanggih kalih ingkang garwa saha putra, ingkang garwa dipun wartosi, bilih katimbalan ing Bathara Guru minggah dhatêng Suralaya, kakarsakakên mêthukakên ratu ing Gilingwêsi. Ingkang putra kêdah tumut, nanging Bathara Wisnu botên parêng. Sarêng sampun pamitan dhatêng ingkang garwa lajêng mangkat, sampun kêpanggih kalih Sang Hyang Narada — 6 — wontên sangandhaping wringin pitu. Radèn Srigati ingkang katilar wau anututi lampahipun ikang rama, dumugi ing wringin pitu alênggah wingkingipun, Sang Hyang Narada sarêng sumêrêp yèn punika putranipun Bathara Wisnu kêdah andhèrèk dhumatêng Suralaya, asuka pirêmbag dhatêng Bathara Wisnu, sampun ngantos ambêkta ingkang putra, bokmanawi amêmungu dukanipun Bathara Guru. Ingkang putra lajêng kadhawahan mantuk. Sang Hyang Narada kalih Bathara Wisnu enggal mangkat dhatêng Suralaya, Radèn Srigati katilar wontên sangandhaping wringin pitu. Lampahipun Sang Hyang Narada kalih Bathara Wisnu sampun dumugi ing Suralaya, sami sowan ing Bathara Guru, sawêk eca sami gunêman, botên antawis dangu Radèn Srigati ingkang katilar wau anusul lampahipun ingkang rama, dumugi ing kadewatan, alênggah wingkingipun ingkang rama, Bathara Guru sarêng aningali wontên tiyang neneman bagus warninipun, alênggah wingkingipun Bathara Wisnu, andangu dhatêng Sang Hyang Narada, mênggah tiyang neneman punika sintên. Narada nyêrêpakên yèn punika putranipun Bathara Wisnu, patutan kalih putri ing Mêndhang. Bathara Guru sarêng miyarsakakên atur mêkatên sangêt dukanipun jumênêng saking pinarakanipun malêbêt ing dalêm, Narada anututi, sumêrêp yèn Bathara [Ba…] — 7 — […thara] Guru duka. Bathara Guru lajêng andhawahakên parentah dhatêng Sang Hyang Narada, andikakakên mundhut putranipun Bathara Wisnu badhe kapêjahan, kadamêl tawuring swarga, sarta Bathara Wisnu andikakakên mêthukakên mêngsah tumuntên. Sarêng Bathara Wisnu tampi dhawah mêkatên. Atur wangsulanipun. Bilih ingkang putra kapundhut badhe kapêjahan, botên purun amêthukakên mêngsah. Sang Hyang Narada lajêng munjuk dhumatêng Bathara Guru, mênggah ingkang dados wangsulanipun Bathara Wisnu. Botên dangu ing jawi gègèr, alok mêngsah dhatêng, Bathara Guru sangêt ajrihipun sarta gumêtêr, amundhut rèh dhatêng Sang Hyang Narada. Aturipun Sang Hyang Narada, bilih botên kasandèkakên karsanipun, anggènipun badhe amêjahi pun Srigati, Bathara Wisnu mopo amêdali pêrang, amêsthi botên sande risakipun ing Suralaya, Bathara Guru miturut rèhipun Sang Hyang Narada, botên èstu karsanipun badhe amêjahi wau, anuntên Bathara Wisnu kadhawahan amêthukakên mêngsah. Bathara Wisnu akalihan ingkang putra sami mêdal saking kadewatan. Badhe amêthukakên
widadari, badhe kadamêl garwa, Bathara Wisnu amarêngi ingkang dados panantun punika. Sang nata lajêng mangandikakakên cangkrimanipun. Ana wit adhikih adhakah wohe, ana wit adhakah adhikih wohe. Cangkriman punika kajawab dening Bathara Wisnu, wit adhikih adhakah wohe, punika samôngka, wit adhakah woh adhikih wringin. Sang nata botên sagêd ngandika, rumaos kajawab cangkrimanipun. Lajêng dipun cakra dhatêng Bathara Wisnu, pêgat jangganipun. Sakathahing balanipun sami ngisis. Bibar mantuk sadaya. Sasedanipun Prabu Watugunung Dèwi Sinta sangêt amuwun. Andhatêngakên gara-gara, ngantos dumugi ing Suralaya, andadosakên susahipun para dewa. Bathara Guru andangu dhatêng Sang Hyang Narada, ingkang dados sababing gara-gara, Sang Hyang Narada anyêrêpakên, yèn wontênipun ing gara-gara awit saking pamuwunipun Dèwi Sinta, prihatos amargi pêjahipun Prabu Watugunung. Bathara Guru lajêng dhawah dhatêng Sang Hyang Narada, anuruni
ratu wontên ing nagari Gilingwêsi malih. Sang Hyang Narada lajêng andhawahakên pangandikanipun Bathara Guru dhatêng Dèwi Sinta, Dèwi Sinta lajêng kèndêl muwun. Gara-gara agêng wau inggih tumuntên ical. Sarêng dumugi ing tigang dintên Prabu Watugunung botên katingal rawuh, Dèwi Sinta lajêng muwun malih, andhatêngakên gara-gara, sangêtipun angungkuli ingkang sampun kalampahan. Bathara Guru andangu malih dhatêng Sang Hyang Narada, ingkang dados sababing gara-gara. Sang Hyang Narada matur, yèn ingkang adamêl gara-gara punika inggih Dèwi Sinta ugi, awit sampun dumugi ing wêwatêsan tigang dintên. Prabu Watugunung dèrèng wangsul dhatêng ing nagari ing Gilingwêsi. Bathara Guru lajêng andhawahakên parentah dhatêng Sang Hyang Narada, anggêsangakên Prabu Watugunung, sarta angantukakên dhatêng nagari ing Gilingwêsi. Sarêng Prabu Watugunung sampun dipun gêsangakên dhatêng Sang Hyang Narada, kadhawahan wangsul dhatêng nagari ing Gilingwêsi, botên purun. Awit sampun karaos wontên ing swarga, panyuwunipun, ingkang garwa sakalihan, kalih ingkang putra sadaya mugi kainggahna dhatêng swarga, nunggila kalih sang nata. Bathara Guru amarêngi panyuwun punika, lajêng andhawahakên parentah, anginggahakên dhatêng swarga garwa akalihan para putranipun. Pamêndhêtipun [Pamê…] — 10 — […ndhêtipun] saking satunggil-satunggil sabên Ngahad. Punika wiwitanipun wontên wuku tigang dasa. Saking aturipun Sang Hyang Narada dhatêng Bathara Guru, Bathara Wisnu katurunakên dhatêng marcapada; dados ratunipun ing lêlêmbat. Angêrèhakên wolung panggenan. Ing rêdi Marapi, ing Pamantingan, ing Kabareyan, ing Lodaya, ing Kuwu, ing Wringin pitu, ing Kayu Landheyan, ing Roban. Bathara Brama katurunakên dhatêng marcapada jumênêng ratu wontên ing nagari ing Gilingwêsi, anggêntosi Prabu Watugunung. Pulo Jawi sampun nungkul. Lami-lami Bathara Brama
Prabu Sawelacala, angratoni ing tanah Jawi nagarinipun ing Purwacarita, Prabu
Ingkang pambayun anama Panuhun. Dados ratunipun tiyang tani, adêdalêm wontên ing Pagêlèn. Panggulunipun anama Sandhang Garba, dados ratunipun tiyang dagang, adalêm wontên ing Jêpara, panêngahipun anama Karungkala, karêmênanipun saba wana, dados ratunipun tuwaburu, adalêm wontên ing Prambanan, ajêjuluk Ratu Baka, sundhulanipun anama Tunggul Mêtung, karêmanipun andèrès, dados ratunipun tiyang anggaota, wuragilipun anama Rêsi Gathayu, anggêntosi ingkang rama, jumênêng ratu wontên ing Koripan. Sadhèrèk sakawan wau
Arya Bangah, kalih Radèn Sêsuruh, Arya Bangah jumênêng ratu wontên ing Galuh, Radèn Sêsuruh punika ingkang dipun gadhang jumênêng ratu ing nagari Pajajaran. Anuntên kacariyos wontên ajar, atapa ing rêdi Pajajaran, anama Ajar Cêpaka, misuwur yèn tasdik, sumêrêp samukawis kang dèrèng kalampahan. Wartos punika sampun katur ing sang nata, sang prabu karsa angayoni kasagêdanipun kyai ajar, adhawah dhumatêng pêpatihipun, andikakakên dhatêng rêdi, kêpanggih kalihan ki ajar, sarta ambêkta kalangênan sêlir, prênahing wêtêngipun kinandhutan bokor, sampun kados tiyang wawrat mêkatên. Supados dipun batanga dhatêng kyai ajar, jalêr èstrining wawratanipun. Ki patih lajêng [la…] — 13 — […jêng] lumampah dhatêng ing rêdi, andhawahakên timbalanipun sang nata dhatêng ki ajar, kyai ajar sumêrêp yèn dipun ayoni kasagêdanipun dhatêng sang nata, wawratan wau dipun badhe jalêr. Ki patih sampun munjuk dhatêng sang prabu, sang nata sangêt suka ing galih, awit ki ajar wau kagalih dora, sarêng sêlir dipun rucati tapihipun. Bokor botên wontên. Èstu ing wawratipun. Sang nata sangêt duka, lajêng andhawahakên parentah amêjahi ajar, sapêjahipun ki ajar wontên swara kapirêngan ing sang nata, ujaring swara, hèh Sang Ratu ing Pajajaran, aku kopatèni tanpa dosa, besuk aku malês mênyang kowe, yèn ana wong aran Siyung Wanara, ing kono ênggonku malês. Anuntên nagari ing Pajajaran kenging wêwêlak agêng, kathah têtiyang kang sami pêjah, andadosakên prihatosipun sang nata. Lajêng
ingkang minôngka têtulaking pagêring, nanging sang nata ing benjing badhe amanggih bilai, dipun sedani dhatêng putranipun piyambak, ingkang mêdal saking garwa sêlir. Sang prabu inggih anglampahi ing pitêdahipun para nujum. [nu…] — 14 — […jum.] Sabibaring kasukan dhahar eca, sang nata wuru sangêt, lajêng anyarèni sêlir, pinuju ingkang dipun batang wawrat dhatêng ki ajar wau. sarêng sampun andungkap ing môngsa wawratanipun mêdal jalêr, sang nata kèngêtan pambatangipun para nujum, jabang bayi lajêng dipun têdhani wisa, nanging botên pasah, anuntên badhe dipun suwèk-suwèk, nanging para inya amambêngi, rêmbagipun, bilih sang nata kêkah ing karsa, badhe amêjahi jabang bayi, prayogi kalêbêtna ing tabêla, kabucal ing lèpèn Karawang, sang nata inggih sampun marêngi, jabang bayi kalêbêtakên ing tabêla, lajêng dipun kèlèkakên ing lèpèn Karawang. Tabêla ingkang dipun kèlèkakên wau kapêndhêt ing tiyang mancing, anama Kyai Buyut ing Karawang, sarêng dipun bikak ing lêbêt isi jabang bayi, abagus warninipun. Kyai Buyut saklangkung suka ing manah, lajêng kabêkta mantuk, kapasrahakên dhatêng semahipun. Nyai Buyut sarèhning botên gadhah anak dados sangêt ing bingahipun. Jabang bayi dipun
saking ênggènipun badhe anglêgani pitakènipun dados adamêl dora, asanjang yèn gadhah sadherekan, atapa wontên satêngahing [satê…] — 15 — […ngahing] wana, sumêrêp sadèrèng winarah, amêsthi sagêd anglêgani ingkang dados pitakèn wau, punika prayogi yèn dipun pitakènana. Ciptanipun Kyai Buyut, môngsa kalampahan Ki Jaka purun dhatêng wana, awit saking têbihipun.
namanipun piyambak. Ki Jaka dados anama Siyung Wanara. Sarêng sampun dangu ênggènipun sami lumampah, Siyung Wanara pitakèn griyanipun sadherekan[3] wau. Kyai Buyut kèwêdan ing manah, anyalimpangakên, asanjang yèn sadherekanipun[4] sampun ngalih dhatêng nagari ing Pajajaran, padamêlanipun pandhe, Siyung Wanara sakalangkung bingahipun, cipta badhe sumêrêp ing nagari, anêdha dipun atêrêna dhatêng griyanipun pandhe, Kyai Buyut anuruti, sadhatênge ing griyanipun pandhe, Siyung Wanara kapasrahakên, lajêng katilar mantuk. Salamine wontên griyanipun pandhe, Siyung Wanara sinau pandhe, botên antawis lami sampun sagêd [sagê…] — 16 — […d] aparon dhêngkul, apalu asta, asupit dariji, kathah tiyang ingkang sami dhatêng griyanipun, aningali kasêktènipun Jaka Siyung Wanara. Anuju Jaka Siyung Wanara kesah dhatêng pêkên kalih Kyai Pandhe, gajahipun ratu ing Pajajaran sawêk dipun guyang, sarêng aningali dhatêng Siyung Wanara lajêng amurugi, mêndhak wontên ing ngajênganipun, yèn sagêda wicantên sêmunipun mêkatên. Gusti, suwawi kula sampeyan titihi, kula bêkta sowan dhatêng rama jêngandika sang prabu, gajah dipun usap gadhingipun. Sakathahipun ingkang aningali sami eram. Kacariyos Sang Prabu ing Pajajaran miyos sineba ing balanipun, sawêk kalangênan ngabên prang tandhing, Jaka Siyung Wanara anonton, dipun ampah dhatêng Kyai Pandhe botên kenging. Sadhatêngipun ing pasowanan lajêng jajar lênggah kalihan sang nata, botên wontên ingkang sumêrêp, anuntên lumêbêt ing kadhaton, kandhêg wontên ing bale sawo, wondene bale sawo punika bilih dipun gêpok mungêl kados gôngsa sarancak. Bale lajêng dipun lênggahi dhatêng Jaka Siyung Wanara, mungêl swaranipun umyung, adamêl kagètipun sang nata, dukanipun inglangkungi[5] lajêng andhawahakên parentah, anyêpêng ingkang purun-purun anggêpok bale, para abdi mantri sami lumampah, Siyung Wanara pinanggih [pinang…] — 17 — […gih] tilêm wontên ing bale sawo, lajêng dipun tubruk. Siyung Wanara akêkirig, para mantri sami malêsat. Kathah ingkang katiwasan. Sakantunipun ingkang katiwasan sami lumajêng, angunjuki uninga ing sang prabu. Sang nata kadugi ing galih, sumêrêp kasêktènipun Siyung Wanara, lajêng kaabdèkakên, sarta asring dipun utus angirid prajurit ambêdhah nagari, sabên-sabên angsal damêl. Saking sangêt sihipun sang nata Siyung Wanara kajunjung lênggahipun, kaparingan nama Arya Banyak Widhe, sarta alênggah siti karya salêksa, kajawi saking punika kaakên
kanthil wêsi mawi kori, sarêng sampun dados sarta sampun karêngga, kaprênahakên wontên ing dalêmipun. Kala sêmantên nêgari Pajajaran kadhatêngan mêngsah, sang prabu unggul pêrangipun. Arya Banyak Widhe munjuk ing sang nata, yèn gadhah nadar bilih sang nata unggul ing pêrang, dipun aturi kasukan dhahar eca wontên ing dalêmipun. Sang nata inggih amarêngi, lajêng têdhak dhatêng dalêmipun Arya Banyak Widhe, badhe kasukan dhahar eca. Sabibaring dhahar sang nata aningali kanthil wêsi, andangu dhatêng Arya Banyak Widhe, mênggah pikantukipun adamêl kanthil kados mêkatên punika, — 18 — Arya Banyak Widhe matur, kanthil punika bilih tiyang lêsu tilêm wontên ing ngriku dados sêgêr, yèn gêrah dados asrêp, yèn asrêp dados gêrah, tiyang sakit dados waluya, sang nata karsa angayoni, nuntên asarean wontên ing kanthil wêsi, sarêng Banyak Widhe aningali sang nata sarean, korining kanthil lajêng dipun kancing, rencangipun dipun kèn anjunjung, badhe dipun labuh dhatêng lèpèn Karawang. Sang nata sangêt ing dukanipun, andangu dosanipun. Wangsulanipun Banyak Widhe, sarèhning kala taksih alit kalabuh ing lèpèn Karawang, ing mangke walês[6] dhatêng sang nata, kanthil wêsi lajêng
antawis dangu nuntên pêrang rame, balanipun Arya Banyak Widhe kathah kang pêjah, amargi dipun amuk dhatêng Radèn
paningsêtipun tatas, radèn kawirangan sarta giris, mundur lajêng lolos. Lampahipun ngetan lêrês, kandhêg wontên ing dhusun Kaligunting ing griyanipun rôndha, Radèn Sêsuruh lajêng kapêndhêt anak. Salolosipun Radèn Sêsuruh, Arya Banyak Widhe [Wi…] — 19 — […dhe] sampun jumênêng ratu ing Pajajaran, lajêng andhawahakên parentah dhatêng para abdi bawahipun sadaya, botên kalilan yèn kanggenan Radèn Sêsuruh, sintên ingkang nêrak pêpacak punika amêsthi badhe manggih bilai agêng. Sarèhning dhusun ing Kaligunting wau kalêbêt talatah ing Pajajaran, nyai rôndha sasadhèrèkipun jalêr têtiga, anama Ki Wiro, kalih Ki Nambi, tiga Ki Bandar, sami sangêt ing ajrihipun, sumêrêp pêpacakipun sang prabu, lajêng sami rêmbagan kalih Radèn Sêsuruh mênggah prayogine ingkang badhe linampahan. Pangandikanipun Radèn Sêsuruh karsa kesah ing sapurug-purug, sampun ngantos nyai rôndha amanggih rêribêd. Nyai rôndha sasadhèrèkipun kêdah tumut ing salampahipun. Anuntên sami kesah saking dhusun ing Kaligunting, brayanipun[7] nyai rôndha ingkang sami andhèrèk watawis tiyang satus, ingkang dipun jujug ing rêdi Kombang, ing ngriku wontên ingkang mara tapa, anama Ajar Camara Tunggal, misuwur tasdik sarta sumêrêp sadèrèngipun winarah, angêrèhakên sakathahing lêlêmbat ing tanah Jawi. Ajar Camara Tunggal sarêng tamian Radèn Sêsuruh, sampun sumêrêp ikang dados karsanipun. Kyai ajar asuka pitêdah, Radèn Sêsuruh kapurih lumampah ngetan lêrês. Mênawi manggih wit maja satunggil, ingkang awoh [a…] — 20 — […woh] namung satunggil, isinipun pait. Adhêdhepoka wontên ing ngriku, panggenan punika ing benjing badhe dados nagari agêng, Radèn Sêsuruh ingkang badhe angratoni, anêdhakakên para ratu ing tanah Jawi, sarta badhe malês dhatêng ratu ing Pajajaran. Wondene Ajar Camara Tunggal wau dede ajar ingkang sayêktosipun. Kala waunipun putri ing Pajajaran, ingkang rayi tumuntên ing eyangipun Radèn Sêsuruh, mila kalampahan lolos saking nagari dados ajar, awit saking lumuhipun krama, pintên-pintên ratu ingkang sami nglamar dipun tampik. Salolosipun saking nagari Pajajaran anjujug ing rêdi Kombang, ing ngriku wontên kajêngipun camara namung satunggil. Mila anama Ajar Camara Tunggal. Radèn Sêsuruh inggih dipun sêrêpakên mênggah punika, anuntên ajar malih warninipun lami, dados èstri anglangkungi ayunipun. Radèn kedanan sangêt, amarêpêki badhe nyêpêng, tiyang èstri lajêng musna, botên antawis dangu katingal malih, nanging sampun warni ajar, Radèn Sêsuruh lajêng nyungkêmi sukunipun, sarta nyuwun pangapuntên. Ajar Camara Tunggal pitutur malih, yèn ing benjing badhe kapanggih malih kalih Radèn Sêsuruh, bilih radèn sampun jumênêng ratu, angrèhakên ing tanah Jawi sadaya, sarta kyai ajar badhe ngalih dhatêng ing sagantên [sa…] — 21 — […gantên] wêdhi, wontên ing ngriku jumênêng ratu, angrèhakên sakathahing lêlêmbat. Anuntên badhe ngalih ngadhaton ing Pamantingan, kalèrèh dhatêng Radèn Sêsuruh, wondene têdhak-têdhakipun Radèn Sêsuruh badhe ngadhaton salèripun ing Pamantingan, sakidulipun ing rêdi Marapi, sarta sintên-sintêna ingkang jumênêng ratu ing tanah Jawi, badhe anggarwa dhatêng Ajar Camara Tunggal. Ing wusananipun Radèn Sêsuruh dipun wêling, manawi ing benjing manggih pakèwêd, kapurih animbalana Ajar Camara Tunggal, amêsthi sakêdhap dhatêng, ambiyantoni sabalanipun lêlêmbat. Satêlasing pitutur radèn dipun aturi mangkat, anjujug nagari ing Singasari. Radèn Sêsuruh sasampuning pamit lajêng mangkat sarencangipun tiyang satus. Wontên ing wana kèndêl sangandhapipun wit maja, wohipun namung satunggal. Radèn èngêt wêwêlingipun Ajar Camara Tunggal, wohing maja andikakakên mêthik. Sarêng dipun dhahar raosipun pait. Radèn adhêdhêkah wontên ing ngriku, kawastanan dhusun ing Majapait. Anuntên kathah têtiyang dhatêng, tumut agriya wontên ing ngriku, saha sami anênanêm. Lami-lami dados nagari agêng, misiwur ing pundi-pundi. Kacariyos Arya Bangah, sadhêrekipun Radèn Sêsuruh, ingkang jumênêng wontên ing Galuh, nagarinipun kabêdhah [ka…] — 22 — […bêdhah] dhatêng ratu ing Pajajaran, lolos saking ing nagari, kêpanggih kalih ingkang rayi wontên dhusun ing Majapait wau, sarêng sampun mratelakakên ing tiwasipun, lajêng sami ngrêmbag anglurugi ing nagari Pajajaran, inggih lajêng linampahan. Sabêdhahipun nagari ing Pajajaran, Radèn Sêsuruh jumênêng ratu wontên ing Majapait. Têtiyang sapulo Jawi suyud sadaya, Arya
pêputra, kaparingan nama Prabu Anom. Patih Wahan inggih pêputra, anama Hudara, dados Adipati ing Kadhiri, sasedanipun Prabu Sêsuruh dipun gantosi putranipun, ingkang dados patih taksih Kyai Wahan. Anuntên sang nata ingkang jumênêng enggal badhe kagungan karsa ambêbujêng dhatêng wana, Patih Wahan botên amrayogèkakên, awit sawêg jumênêng enggal, para abdi dèrèng suyud sêdaya, tampinipun sang nata kyai patih angèwêd-èwêdi karsanipun, andadosakên sangêt ing dukanipun, lajêng malêbêt ing dalêm. Sang nata kagungan abdi
karsanipun dhatêng kyai patih, lajêng sowan ing sang
Sabata anglampahi, Patih Wahan pêjah dipun cidra wontên ing dalêmipun piyambak. Garwa putranipun sami kapundhut kadalêmakên Sapêjahipun Patih Wahan, sang nata andumugèkakên karsanipun. Ambêbujêng dhatêng wana kalih ingkang garwa, kadhèrèkakên ingkang para abdi, saking bingahipun ambêbujêng sang nata ngantos pisah kalih ingkang abdi. Putranipun Patih Wahan ingkang dados Adipati Kadhiri sampun midhangêt wartos, bilih ingkang rama dipun pêjahi dhatêng sang prabu, sumêrêp yèn sang nata sawêk ambêbujêng dhatêng ing wana, lajêng anumpak kapal kalih ambêkta waos, angupadosi sang nata, sumêdya amalês pêjahipun ingkang rama, anuju kêpanggih ijen, sang nata dipun waos dados ing sedanipun. Lajêng kagêntosan ingkang putra anama
patihipun anama Gajah Mada. Sang Prabu Brawijaya ing dalu supêna krama kalih putra ing nagari Cêmpa, enjing sawungunipun animbali kyai patih, kadhawahan lumampah dhatêng nagari ing Cêmpa ambêkta sêrat katur ratu ing Cêmpa, ungêlipun, anglamar ingkang putra, wondene prênahipun nagari Cêmpa wau ing tanah sabrang, Patih Gajah Mada lajêng lumampah numpak baita, lampahipun lastantun dumugi nagari ing Cêmpa, sang prabu putranipun tiga, pambajêng kalih panggulunipun èstri, wuragilipun jalêr, Patih Gajah Mada sowan ing sang prabu angaturakên sêrat. Sang nata parêng putranipun dipun lamar, ingkang
ing Sang Prabu Brawijaya. Sang Prabu ing Cêmpa wau atamian tiyang saking sabrang, anama Makdum Brahim Asmara, matur ing sang nata kapurih Islama, sang nata anuruti, dalasan abdi sanagari sadaya sami Islam. Sarta putranipun èstri kantun satunggil kadhaupakên kalih Makdum Brahim Asmara, sasedanipun sang prabu kagêntosan
Danawa èstri wau sangêt ênggènipun kapingin dados garwanipun Prabu Brawijaya, sarèhning warni danawa, anyipta botên kêdugèn ing pikajênganipun, lajêng malih warni èstri anglangkungi ayunipun, asêsilih nama Endhang Sasmitapura, pamit dhatêng sadhèrèkipun sumêdya sowan ing Sang Prabu Brawijaya, sadhèrèkipun anglilani. Sadhatêngipun nagari ing Majapait, sakathahing tiyang sami eram aningali ayunipun, ngantos kêmirêngan ing sang nata, lajêng andikakakên ngirid dhatêng
warni danawa malih, sang nata kagèt sarta sangêt ing dukanipun, amundhut waos. Endhang Sasmitapura badhe dipun pêjahi, nanging botên kalampahan, awit enggal lumajêng mantuk dhatêng ing wana malih. Sarêng dumugi ing sangang wulan, danawa èstri gadhah
ibunipun. Ibunipun anjatèni, Jaka Dilah lajêng pamitan, badhe lumampah dhatêng nagari ing — 26 — Majapait, sumêdya ngabdi ing sang nata, dipun ampah botên kenging, mêksa kesah, dumugi ing nagari kêpanggih kalih Patih Gajah Mada wontên ing pasowan.[8] Sarêng sampun mratelakakên ingkang dados pikajênganipun, lajêng kaaturakên ing sang prabu, sang nata parêng, Jaka Dilah kadadosakên abdi panakawan. Prabu Brawijaya karsa ambêbujêng dhatêng wana, Ki Dilah matur, sampun susah sang nata adamêl kangelaning sariranipun, ambêbujêng tindak
paukuman pêjah. Jaka Dilah lajêng lumampah dhatêng ing wana, kapanggih kalih ibunipun, awartos ingkang dados kasagahanipun dhatêng ratu ing Majapait. Ibunipun sagah anglêmpakakên sawarnining bêbujêngan wana, sarêng sakathahing bêbujêngan sampun ngalêmpak, lajêng dipun giring dhatêng Jaka Dilah dumugi ing alun-alun ing Majapait. Andadosakên suka bingahipun sang nata. Jaka Dilah katrimah ing damêlipun, sabibaring ambêbujêng Jaka Dilah kajunjung lênggahipun, dados ratu ing nagari Palembang,
Kacariyos Sang Prabu Brawijaya krama malih angsal putri ing nagari Cina, garwanipun sêpuh ingkang saking nagari Cêmpa sangêt ing pamularipun, botên parêng dipun maru kalih putri Cina, anyuwun kaantukakên dhatêng ingkang rama, mênawi botên kabucal marunipun. Saking agênging trêsnanipun dhatêng garwa kawitan, Prabu
sarta mawi dipun bêktani sêrat. Patih Gajah Mada lajêng lumampah ambêkta putri Cina, sampun kêpanggih kalih Arya Damar wontên ing Garêsik. Andhawahakên timbalanipun sang nata, sarta amatêdhakakên sêrat, ungêling sêrat. Putri Cina kapatêdhakakên dados garwa dhatêng Arya
dumugi ing Palembang, lajêng jumênêng ratu. Makdum Brahim Asmara, ingkang wontên ing nagari Cêmpa, apêputra kalih sami jalêr, ingkang sêpuh nama Radèn Rahmat, ingkang anèm nama Radèn Santri, Ratu ing Cêmpa inggih sampun pêputra kakung satunggil. Anama Radèn Burèrèh. Radèn Rahmat wau anyuwun pamit dhatêng ingkang paman Prabu ing Cêmpa, kalilana dhatêng ing tanah Jawi, [Ja…] — 28 — […wi,] kalih ingkang rayi, badhe tuwi ingkang uwa ratu ing Majapait. Sang nata anglilani, nanging Radèn Burèrèh andikakakên ambêkta, anuntên sami mangkat tiyang têtiga, lastantun dumugi nagari ing Majapait. Sampun kêpanggih kalihan Prabu Brawijaya. Putra têtiga wau ênggènipun kèndêl wontên ing nagari Majapait sataun. Radèn Rahmat krama angsal
Said, kaprênah anèm kalih ingkang sampun krama wau, Radèn Rahmat lajêng adhêdhêkah wontên ing Ngampèl Dênta. Radèn Burèrèh kalih Radèn Santri inggih sampun sami krama angsal putranipun Arya Teja, ingkang sêpuh angsal Radèn Santri, ingkang anèm angsal Radèn Burèrèh, anuntên sami dhêdhêkah wontên ing Garêsik. Kacariyos wontên maolana saking nagari Juldah angajawi, anama Sèh Walilanang, ingkang dipun jujug ing Ngampèl Dênta, arêraosan bab ngèlmi kalihan sunan ing Ngampèl Dênta, sarêng sampun antawis lami ênggènipun wontên ing Ngampèl Dênta, lajêng alêlampah malih angetan lêrês, anjog ing Balambangan, anjujug dhusun ing Purwasata. Ratu ing Balambangan kagungan putra èstri sawêg gêrah sangêt, botên wontên ingkang [ing…] — 29 — […kang] sagêd anyarasakên. Sarêng dipun jampèni Sèh Walilanang saras, anuntên karsanipun sang nata ingkang putra kadhaupakên kalih Sèh Walilanang, lami-lami sang prabu dipun purih Islama dhatêng ingkang putra mantu, nanging botên purun. Sèh Walilanang lajêng kesah dhatêng ing Malaka, ingkang garwa dipun tilar, panuju wawrat sêpuh. Sakesahipun Sèh Walilanang nagari ing Balambangan kenging wêwêlak agêng, akathah tiyang pêjah. Garwanipun Sèh Walilanang ingkang katilar wau ambabar mêdal jalêr, karsanipun Ratu ing Balambangan, jabang bayi kalêbêtakên ing tabêla, dipun labuh dhatêng ing sêgantên. Ratu ing Balambangan kagungan abdi, anama Ki Samboja, punika manggih bilai kadukan ing sang nata, kaundur saking kalênggahanipun, lajêng kesah ngabdi dhatêng Ratu ing Majapait, katrimah ing pangabdinipun, kaganjar kalênggahan wontên ing Garêsik. Sapêjahipun Ki Samboja, atilar semah anglangkungi sugihipun. Sarta kathah padagangipun. Anuntên wontên padagangipun amanggih tabêla isi lare, dipun sukakakên dhatêng Nyai Rôndha Samboja, jabang bayi kapêndhêt putra, sarêng sampun agêng dipun kèn ngaos dhatêng Sunan ing Ngampèl Dênta, kancanipun ngaos kalih putranipun Sunan ing Ngampèl Dênta, anama Santri Bonang, wondene putranipun nyai rôndha wau
Walilanang, sarta dipun guroni, antawis sataun laminipun, lajêng badhe andumugèkakên kaniyatanipun ngaos dhatêng Mêkah, nanging Sèh Walilanang botên angrêmbagi, dipun purih mantuka dhatêng ing nagarinipun piyambak, sarta sami dipun iring jungkat, kalih rasukan jubah, Santri Giri dipun juluki Prabu Sètmata, Santri Bonang dipun jêjuluki Prabu Nyakrakusuma, anuntên sami mantuk dhatêng ing Ngampèl Dênta malih. Wontên drêwis saking tanah ing Atasangin angajawi, anama Sèh Raidin, adêdunung wontên ing Ngampèl Dênta, lami-lami kesah alêlampah malih, sarêng pêjah dipun pêtak wontên ing Pamalang. Putranipun Tumênggung Wilatikta ing Majapait, ingkang nama Jaka Said, sangêt rêmênipun ngabotohan, ambalayangan dumugi ing Japara, bilih kawon ambêbegal, angadhang tiyang lumampah wontên ing wana, anama ing Jatisêkar, kaprênah salèr wetanipun ing Lasêm. Sunan Bonang pinuju langkung wontên ing wana wau, dipun andhêg badhe dipun begal. Sunan Bonang ngandika, benjing manawi wontên tiyang langkung ing ngriki, angangge sarwa wulung, sarta asumping sêkar wora-wari abrit, punika prayogi dipun begala, Radèn Said [Sa…] — 31 — […id] anuruti, Sunan Bonang dipun lulusakên ing lampahipun. Antawis tigang dintên langkung ing panggenan Radèn Said ngadhang tiyang wau, panganggènipun sarwa wulung, asumping sêkar wora-wari abrit. Sarêng dipun andhêg dhatêng Radèn Said, Sunan Bonang dados sakawan. Radèn Said sangêt ing ajrihipun lajêng tobat, amantuni ênggènipun anglampahi padamêlan awon. Nuntên tapa angsal kalih taun, saking ênggènipun angèstokakên pakènipun Sunan Bonang, sasampuning tapa Radèn Said dhatêng ing Carêbon, wontên ing ngriku tapa malih sapinggiring lèpèn, anama Kalijaga, lajêng ngalih nama Sunan Kalijaga, lami-lami kapêndhêt ipe dhatêng Sunan Gunungjati, ingkang angrèhakên ing Carêbon. Kaangsalakên sadhèrèkipun anèm. Kacariyos putri Cina, ingkang kaparingakên dhatêng Arya Damar, sampun ambabar miyos kakung, dipun jêjuluki Radèn Patah, patutanipun kalih Arya Damar piyambak inggih kakung satunggil, kanamanan Radèn Usèn. Sarêng sampun sami diwasa, karsanipun Arya Damar badhe amagawan, Radèn Patah badhe kagêntosakên jumênêng ratu ing Palembang, Radèn Usèn dadosa patihipun. Nanging Radèn Patah mopo, awit kêdugi dèrèng sagêd anglampahi, ing wanci dalu
Radèn Usèn sarêng enjingipun ningali ingkang raka botên wontên, lajêng kesah angupadosi, botên mawi matur dhatêng ingkang rama ibu, utawi dhatêng tiyang sanèsipun. Lampahipun ngantos têbih, anasak-nasak wana, botên kantênan ingkang dipun jujug. Radèn Usèn angsalipun ngupadosi ingkang raka sampun kêpanggih. Pinuju lênggah wontên pinggiring têlagi, ingkang rayi awad yèn kadukan dhatêng ingkang rama, mila kalampahan kesah saking nagari, putra kêkalih lajêng sami rêmbag dhatêng ing tanah Jawi, angabdi Prabu Brawijaya ing Majapait. Sarêng sami lumampah, kêpêthuk tiyang
ngadhang juragan ingkang mêdal ing sêgantên. Badhe dipun nunuti, nuntên kèndêl wontên ing rêdi ngongkang sêgantên, anama Rêsamuka, wontên ing ngriku sami tapa ngantos tigang wulan,
ing Surapringga, wontên ing ngriku radèn kêkalih mudhun [mudhu…] — 33 — […n] dhatêng dharat, kèndêl wontên ing Ngampèl Dênta, lajêng sami anggêguru dhatêng Sunan Ngampèl Dênta, sarta sami manjing agami Islam. Sarêng sampun antawis lami ênggènipun wontên ing Ngampèl Dênta, Radèn Usèn angèngêtakên ingkang raka, ênggènipun badhe angabdi ratu ing Majapait. Wangsulanipun Radèn Patah, sarèhning sampun manjing agami Islam. Botên purun angabdi ratu kapir, ingkang rayi kasarah, bilih karsa angabdi piyambak. Radèn Usèn wau inggih lajêng lumampah piyambak dhatêng ing Majapait, sumêdya ngabdi, inggih sampun katrimah ing pangabdinipun, kajunjung lênggah dados Adipati Têrung. Amangsuli cariyosipun Radèn Patah, ingkang kantun wontên ing Ngampèl Dênta, kadhaupakên kalih putranipun Nyai Agêng Maloka ingkang pambayun, wayahipun Sunan ing Ngampèl Dênta, anuntên Radèn Patah nyuwun pitêdah, ing pundi ênggènipun badhe jêmjêm adhêdhêkah, Sunan ing Ngampèl Dênta inggih asuka pitêdah, Radèn Patah kapurih lumampah ngilèn lêrês. Bilih manggih galagah arum ambêtipun, punika dipun dhêkahana, awit panggenan punika badhe dados nagari, sarta gêmah raharja. Radèn Patah lajêng lumampah anjog ing wana agêng, amanggih galagah wangi ambêtipun. Wana punika anama ing Bintara, ing ngriku Radèn [Radè…] — 34 — […n] Patah adhêdhêkah, botên antawis lami kathah têtiyang dhatêng, sami tumut gêgriya ing ngriku,
sitinggil, andangu dhatêng para nujum. Punapa sasedanipun wontên ingkang anggêntosi kaprabonipun, andarbèni panguwasa kados panjênênganipun. Aturipun para nujum inggih wontên, têdhakipun sang nata ugi, nanging badhe ngalih kadhaton ing Mataram. Angèdhêpakên tiyang ing
wandhan kang kuning rupane, sawungunipun sang nata lajêng mundhut abdi èstri wandhan, bêbêktanipun ingkang garwa saking nagari ing Cêmpa, sarêng dipun sarèni sapisan sang nata saras gêrahipun. Abdi èstri wau wawrat, ambabar
Kyai Buyut Masahar, nanging bilih sampun umur sawindu andikakakên mêjahi, awit pambatangipun para [pa…] — 35 — […ra] nujum, jabang bayi punika ing benjing badhe dados ratu, angrisak panjênênganipun sang prabu, nanging pambatangipun para nujum wau kalintu. Jabang bayi kabêkta mantuk dhatêng Ki Masahar, kapasrahakên dhatêng semahipun, supados kapulasaraa, sarêng sampun puput, dipun jêjuluki Radèn Bondhan Kajawan. Dumugi umur sawindu Kyai Buyut anyêrêpakên dhatêng semahipun, ingkang dados karsanipun sang nata wau, lajêng ngunus curiga, badhe amêjahi ing Radèn Bondhan Kajawan. Nyai Buyut kalêngêr, Kyai Masahar sande ênggènipun badhe amêjahi, enggal anulungi semahipun. Saking awrating trêsnanipun dhatêng ingkang èstri, Radèn Bondhan Kajawan botên siyos pêjah, Kyai Masahar lajêng sowan ing sang nata, awad yèn sampun anglampahi dhawahipun. Sang nata sakalangkung suka ing galih. Prabu Brawijaya sampun midhangêt wartos, yèn wontên tiyang dhêdhêkah ing wana Bintara, misuwur ing pundi-pundi mênggah agênging padhêkahan sarta kasêktènipun. Sang nata andangu dhatêng para mantri, yêktos kalihan botênipun. Adipati Têrung matur yèn sayêktos, sarta ingkang dhêdhêkah wau kaprênah sadhèrèkipun sêpuh, sang nata lajêng dhawah animbali, Adipati ing Têrung ingkang lumampah angirit abdi salêksa. — 36 — Sadhatêngipun ing Bintara, Radèn Patah dipun timbali, enggal lumampah, kairid dening Adipati Têrung, sadhatêngipun ing ngarsanipun sang prabu, sang nata sakalangkung suka ing galih, sarta luntur sihipun dhatêng Radèn Patah, awit warninipun sami kalihan sang prabu, lajêng kaakên putra, kaangkat nama Dipati ing Bintara, sarta kaparingan abdi salêksa, sang nata anyêrêpakên dhatêng Radèn Patah, yèn padhêkahan ing Bintara benjing badhe dados nagari anama ing Dêmak. Ing ngriku badhe wiwitipun salin agami Islam. Sarêng Radèn Patah sampun dipun pituturi, lajêng kalilan mantuk dhatêng Dêmak, angirid
ing Kudus. Punika gadhah anak jalêr têtiga, ingkang tunggil biyung kêkalih, wuragilipun sanès biyung, dipun tantun rabi botên purun, andadosakên dukanipun ingkang rama, saking ajrihipun kadukan, ing wanci dalu Ki Jaka kesah, lampahipun anjujug ing rêdi Kêndhêng, atapa wontên ing ngriku, lami-lami kalunta-lunta lampahipun, amanggih patamanan, wontên bèjinipun ayom kaubêngan ing sêsêkaran. Ki Jaka rêmênên[9] alênggah sangandhaping kajêng, ingkang angayomi [anga…] — 37 — […yomi] bèji, wondene ingkang gadhah patamanan punika, anama Kyai Agêng ing Kêmbang Lampir, agadhah[10] anak èstri satunggil ayu, dipun taros laki botên purun. Ing wanci kèndêling bêdhug siyang, anakipun Kyai Agêng ing Kêmbang Lampir wau
badhe ngangsu, sarèhning botên wontên tiyang satunggil-tunggila ingkang katingal, tiyang èstri wau botên taha-taha, awuda lajêng adus ing bèji, sasampuning adus badhe mantuk, dipun tututi dhatêng Ki Jaka, dipun gujêg lajêng katunggil tilêm. Sarêng sampun, Ki Jaka kesah, tiyang èstri mantuk. Lami-lami anakipun Kyai Agêng Kêmbang Lampir wawrat, dipun takèni dhatêng bapakipun, mênggah ingkang ngêtêngi, botên purun bêlaka, Kyai Agêng sakalangkung nêpsu, sarta sangêt ing wirangipun. Saking ajrihing dukanipun ingkang rama, anak wau ing wanci dalu lolos, kesah ing sapurug-purug. Sarêng andungkap ing mangsanipun, ambabar mêdal jalêr, wontên ing wana ing Kapanasan. Tiyang èstri pêjah konduran. Jabang bayi wontên ing daganipun. Kacariyos Kyai Agêng ing Selandaka, karêmênanipun [karêmênani…] — 38 — […pun] anulup. Anuju kyai agêng dhatêng wana, amanggih jabang bayi, lajêng dipun êmban ing sabukipun. Kyai agêng andumugèkakên anggènipun badhe nulup, anuntên ningali kidang, sangêt ing rêmênipun, kaêtutakên ing sapurugipun. Dangu-dangu kidang ical, sangêt andadosakên cuwaning manahipun muring-muring dhatêng jabang bayi, lajêng kasèlèhakên sangandhaping wit-witan. Kyai agêng andumugèkakên ngupadosi kidang wau. Wondene panggenanipun anyèlèhakên lare wau, kala rumiyin pratapanipun Kyai Agêng ing Tarub. Satilaripun Kyai Agêng ingkang èstri wulanjar taksih agriya wontên ing ngriku, lare wau dipun panggih dhatêng nyai rôndha, sarta dipun pulasara, sarêng umur pitung taun katingal bagusipun. Kancanipun lare sami dolan asih sadaya, karêmênanipun anulup dhatêng wana, ngantos dumugi ing diwasanipun, badhe dipun rabèkakên botên purun. Ki Jaka anuju nulup dhatêng wana, aningali pêksi anèh warninipun, sangêt anggènipun kapencut, dipun tulup lêpat. Ngalih-ngalih ênggènipun mencok, kaêtutakên ing sapurugipun, ngantos dumugi ing wana agêng, pêksi lajêng botên katingal. Satêngahing wana punika wontên sêndhang, pasiramanipun widadari. anuju [a…] — 39 — […nuju] ing dintên Anggara Kasih para widadari sami tumurun asiram ing
panganggènipun widadari ingkang satunggil dipun cuthik, sarta kaumpêtakên. Para widadari botên wontên sumêrêp, taksih bingah-bingah sami siram. Ki Jaka lajêng dhèhèm. Para widadari kagèt mirêng swaraning tiyang, enggal sami mabur ambêkta panganggènipun piyambak-piyambak. Namung satunggil anama Dèwi Nawangwulan, taksih kantun wontên ing sêndhang, awit panganggènipun botên wontên. Ki Jaka marêpêki, Nawangwulan dipun tantun, bilih purun dipun rabèni badhe kasukanan pangangge, saking kèwêdanipun Dèwi Nawangwulan, sagah anglampahi ingkang nênantun wau, pangangge lajêng kasukakakên, Nawangwulan kabêkta mantuk sarta dipun rabèni, andadosakên suka bingahipun nyai rôndha ing Tarub. Lami-lami nyai rôndha ing Tarub tilar, ingkang putra pupon wau lajêng anama Kyai Agêng ing Tarub, sampun apêputra satunggal èstri, anglangkungi
dhatêng lèpèn. Ingkang raka dipun aturi têngga dangdanganipun, sarta kawêling wantos-wantos, sampun [sa…] — 40 — […mpun] ngantos angungkabi kêkêb. Sakesahipun Dèwi Nawangwulan dhatêng lèpèn, Kyai Agêng atêngga dangdangan, dipun sambi amomong putra, ciptanipun Kyai Agêng, ingkang garwa amung dipun kêkayani pantun salumbung, môngka sampun antawis lami botên kalong, Kyai Agêng botên sagêd andugi ing sababipun. Saking badhe sumêrêp sapintên ingkang dipun bêthak, kêkêb dipun angkat. Ingkang wontên ing kukusan amung pantun sawuli, kêkêb lajêng katutupakên malih. Sadhatêngipun ingkang garwa angangkat kêkêb. Pantun sawuli taksih kados kalanipun kalêbêtakên. Sangêt andadosakên nêpsunipun sang dèwi, anarka yèn kêkêb dipun ungkabi dhatêng ingkang jalêr, ingkang jalêr lajêng badhe katilar mantuk dhatêng ing kahyanganipun, nanging sang dèwi sampun ical kasêktenipun, botên sagêd wangsul dhatêng ing pawidadarèn. Wiwit kalanipun kamanungsan ênggènipun
dhatêng ingkang raka kalanipun wontên pinggiring sêndhang, pinanggih kasasaban pantun, sangêt andadosakên nêpsunipun sang dèwi, rasukan kapêndhêt lajêng dipun agêm. Sang dèwi mantuk kasaktènipun kados ing wau-wau, matur [ma…] — 41 — […tur] dhatêng ingkang raka, yèn badhe mantuk dhatêng ing kahyanganipun, sampun pinêsthi botên kenging têtunggilan lami-lami, wondene wêlingipun dhatêng ingkang raka, bilih putranipun muwun, kabêktaa minggah dhatêng ing panggungan, ing
nurut kukus. Sangêt andadosakên susahipun Kyai Agêng ing Tarub. Kyai Agêng Tarub inggih anglampahi ingkang dados wêwêling wau, sabên-sabên ingkang putra muwun kabêkta minggah ing pêpanggungan, ing ngandhap mawi dipun bêsmèni mêrang kêtan cêmêng, lajêng katilar mudhun. Sarêng ing lami-lami sangsaya agêng, suwarninipun mèmpêr ingkang ibu. Kacariyos Kyai Buyut Masahar lumampah dhatêng ing Majapait, badhe sowan ing sang nata, anyaosakên pamêdaling sabin, warni pantun kathah, Radèn Bondhan Kajawan tut wingking, nanging Kyai Buyut Masahar botên sumêrêp. Pantun sampun konjuk ing Prabu Brawijaya, Radèn Bondhan Kajawan anjujug ing sitinggil, anabuh gôngsa Kyai Sêkar Dalima, andadosakên kagètipun sang prabu, ingkang nabuh sampun kacêpêng, katur ing sang nata, sarêng kapariksa, anakipun Ki Buyut Masahar lajêng kapundhut ing sang nata, kaparingan dhuwung — 42 — kêkalih, nama Kyai Maesa Nular, kalih Kyai Malela, sarta waos satunggil, nama Kyai Palèrèd. Dhawahipun sang nata dhatêng Kyai
matur sandika lajêng lumampah dhatêng Tarub angirid Radèn Bondhan Kajawan. Wontên ing margi dipun begal ing tiyang kêkalih, begalipun sami pêjah dening Radèn Bondhan Kajawan, amargi dipun suduk ing dhuwung Malela, nanging dhuwung wau tugêl pucukipun. Radèn Bondhan Kajawan lajêng prasapa, benjing satêdhakipun sampun wontên ingkang ngangge dhuwung Malela. Kyai Agêng ing Tarub sampun sumêrêp, yèn badhe katamuan. Ingkang putra Dèwi Nawangsih kapurih anggêlara klasa, botên antawis dangu Radèn Bondhan
Buyut dhatêng, Kyai Buyut Masahar andhawahakên timbalanipun sang nata, sarta amasrahakên Radèn Bondhan Kajawan, supados kawulanga, Kyai Agêng ing Tarub sampun nyandhak karsanipun Sang Prabu Brawijaya, wangsulanipun sandika. Saantukipun Ki Buyut Masahar Radèn Bondhan kasadhèrèkakên kalihan
wartos, bilih kathah têtiyang nungkul dhatêng Giri, Patih Gajah Mada lajêng kautus anglurugi ing Giri, tiyang ing Giri
ing Giri, kalam ingkang kadamêl nyêrat lajêng dipun bucal, sarta andêdonga ing Gusti Allah, kalam ingkang kabucal wau lajêng dados dhuwung, angamuk piyambak. Tiyang ing Majapait kathah kang pêjah, sakantunipun sami lumajêng mantuk dhatêng ing Majapait. Sabibaring mêngsah dhuwung wangsul piyambak, sumèlèh ing ngarsanipun sang pandhita sarta akuthah rah, sang pandhita sarêng aningali dhuwung kuthah rah, lajêng andêdonga, mugi kaapuntêna solah ingkang sisip. Sarta anyêrêpakên dhatêng balanipun, mênggah dhuwung wau kanamanan Kalam Munyêng. Sarêng sampun antawis lami Sunan ing Giri seda, kagêntosan wayahipun, jêjuluk Sunan Parapèn. Kala samantên Prabu Brawijaya sampun kawartosan ing sedanipun Sunan ing Giri, kagêntosan wayahipun anama Sunan Parapèn. Prabu Brawijaya lajêng parentah dhatêng Patih Gajah Mada, sarta para putra, andikakakên ambêdhah ing Giri. Sunan Parapèn [Pa…] — 44 — […rapèn] inggih amêthukakên pêrangipun bala ing Majapait, nanging kawon pêrangipun, nuntên lumajêng angungsi sapinggiring sagantên. Kitha ing Giri lajêng kabêsmi sadaya. Rajaputra ing Majapait tindak
andhudhuk pakuburan. Bala ing Majapait enggal sami tumandang andhudhuk, nanging lajêng sami dhawah gulasahan. Tiyang kêkalih kang sami pincang wau nuntên kadhawahan andhudhuk. Yèn botên purun anglampahi, kaayam-ayam badhe kadamêl coban dhuwung. Tiyang pincang kêkalih wau inggih enggal andhudhuk. Siti ing pasarean sampun kadhudhuk, balabag tutuping tabêla lajêng
anêmpuh bala ing Majapait sami lumajêng arêbat gêsang, dumunung ing nagari Majapait, kombang taksih angêsuk. Prabu Brawijaya sabalanipun atilar nagari,
sampun botên wontên, Prabu Brawijaya lajêng kundur dhatêng nagari ing Majapait malih lan sabalanipun, sarta botên sumêja anyikara malih dhatêng Sunan [Su…] — 45 — […nan]
pirsa dhatêng Sunan ing Giri, kang ngungsi wontên pinggiring sagantên, awêwartos yèn mêngsah sampun larut, amargi katêmpuh ing kombang, sarta awêwartos jalarane anggènipun saras. Sunan Parapèn sarêng mirêng wêwartosipun tiyang kêkalih wau, lajêng kondur dhatêng ing Giri, antawis lami ing Giri sampun raharja kados ingkang wau-wau, sarta botên wontên mêngsah malih. Kala samantên Prabu Brawijaya èngêt dhatêng putranipun ingkang dhêdhêkah wontên ing Bintara, angandika dhatêng Adipati ing Têrung, kêpriye kakangamu dene wis lawas ora nana seba, jangjine marang aku ing sabên taun bakal seba, môngka wis têlung taun ora nana mrene, apa ta wus mukti, dene ora eling marang aku, yèn mêngkono, kowe lumakua mênyang ing Bintara, kakangamu takonana, apa sababe dene ora seba marang aku. Adipati ing Têrung enggal lumapah dhatêng Bintara, kadhèrèkakên tiyang salêksa, sampun kêpanggih kalih ingkang raka, sarta andhawahakên timbalanipun sang prabu. Radèn Patah amangsuli, yèn sampun agêng panuwunipun [panuwuni…] — 46 — […pun] mênggahing sih kawêlasanipun Prabu Brawijaya, wondene sababipun botên sowan, awit saking wêwalêring agami, ingkang botên anglilani tiyang Islam sowan ing tiyang kapir, sarta sampun kajôngka yèn ing Bintara badhe jumênêng karaton, wiwitipun tiyang Jawi sami Islam. Adipati ing Têrung anggraita ing galihipun, ajrih wangsul dhatêng ing Majapait, yèn botên sarêng kalih ingkang raka, lajêng angatag dhatêng Radèn Patah, supados enggala linampahan ing kaniyatanipun, sarta Adipati ing Têrung badhe ambiyantoni pêrangipun. Nuntên sami pirêmbagan, tiyang Islam sami kaklêmpakakên sadêdamêlipun wontên ing Bintara, bupati ing Madura, Arya Teja ing Tuban, Bupati ing Surapringga tuwin sang pandhita ing Giri inggih sampun sami ngalêmpak wontên ing Bintara lan sabalanipun. Punapadene para wali lan para mukmin inggih sampun sami ngalêmpak. Anuntên sami bidhal dhatêng Majapait. Kathahing baris tanpa wilangan. Kitha ing Majapait lajêng kakêpang, tiyang ing Majapait kathah ingkang sami têluk dhatêng Dipati Bintara, botên wontên ingkang purun mêthuk prang, Adipati ing Bintara sarta Adipati ing Têrung lajêng lumêbêt ing alun-alun. Adipati Bintara pinarak ing dhêdhampar wontên ing pagêlaran ingadhêp para prajurit. — 47 — Patih Gajah Mada angunjuki uninga ing sang prabu, yèn kadhatêngan mêngsah saking ing Bintara, samangke Adipati Bintara pinarak wontên ing pagêlaran. Sang Prabu Brawijaya sarêng mirêng yèn ingkang putra wontên ing pagêlaran, lajêng minggah dhatêng pêpanggungan, karsa aningali dhatêng ingkang putra, Sang Prabu Brawijaya sarêng sampun aningali dhatêng ingkang putra, lajêng merad lan sabalanipun ingkang sêtya dhatêng rajanipun. Kala meradipun Prabu Brawijaya ing sakêdhap punika ugi wontên ingkang katingal kados andaru, wêdalipun saking kadhaton ing Majapait, warninipun kados kilat, swaranipun gumludhug anggêgirisi dhumawah dhatêng ing Bintara.
nuntên mêdal saking kadhaton, kondur dhatêng ing Bintara, kalihan bantu saprajuritipun. Sarawuhe ing Bintara, Sunan Ngampèl Dênta ngandika dhatêng Dipati ing Bintara, andikakakên jumênêng ratu wontên ing Majapait, ingkang sampun dados warisipun, ananging Sunan Giri badhe anyêlani jumênêng Ratu Majapait, laminipun kawan dasa dintên. Anyarati supados ical lêlabêtipun ratu kapir, rêmbag mêkatên wau inggih sampun kalampahan. Sarêng sampun angsal kawan dasa dintên, Sunan Giri nuntên pasrah [pa…] — 48 — […srah] karaton dhatêng Radèn Patah, Radèn Patah inggih lajêng jumênêng ratu wontên ing Dêmak, angêrèh ing
Patih Mangkurat. Tiyang ing tanah Jawi sami suyud sarta anut ing agami Islam. Lajêng sami pirêmbagan badhe angadêgakên masjid ing Dêmak. Para wali sami bêbah-bêbahan ing panggarapipun. Sampun sami cumawis, amung Sunan Kalijaga ingkang kantun, dèrèng warni ingkang dados bêbahanipun. Sabab sawêg tirakat dhatêng ing Pamantingan. Sawangsulipun dhatêng ing dalêm, masjid sampun badhe kaadêgakên. Sunan Kalijaga enggal anglêmpakakên tatal. Nuntên kabêngkêkan, sarêng sadalu punika ugi bêngkêkan tatal dados saka, enjingipun tanggal kaping 1 wulan Dulkangidah masjid kaadêgakên, sinêngkalan 1428, keblatipun masjid manut kakbah ing Mêkah, pangulunipun Sunan ing Kudus. Sarêng sampun antawis sajumungah adêgipun masjid wau, para wali pinuju sami dikir wontên ing masjid, Sunan Kalijaga lênggah nyanès, nyikruk wontên sangandhaping bêdhug. Nuntên wontên buntêlan
wau, karsanipun Sunan Bonang buntêlan prayogi kaumbulakên. Sintên ingkang kadhawahan inggih punika ingkang andarbèni. Buntêlan wau inggih nuntên kaumbulakên, dhawah wontên ing pangkonipun Sunan Kalijaga. Sunan Kalijaga
sampun dados rasukan anama ôntakusuma utawi Kyai Gundhil. Mênggah Kyai Gundhil punika sapanginggilipun dados agêm-agêmanipun para ratu, ing nalikanipun yèn jumênêng ratu lan yèn mangun pêrang, namung Sultan Dêmak
dhuwung kêkalih wau dede ingkang kakarsakakên Sunan Bonang, ewadene padamêlanipun Ki Sura wau inggih katarimah, sabab Sunan Bonang sumêrêp yèn dhuwung kêkalih — 50 — wau badhe dados panganggènipun para ratu ingkang ngêrèh ing tanah Jawi, ananging Ki Sura wau sasampunipun damêl dhuwung lajêng sakit
katuwuhan godhong pakis, angrêmbyung wontên sangandhaping tunggak wau, sarta pating cêkênuk êlungipun. Tunggak kasawang-sawang pinanggih panggalihipun, badhe kapola wangunipun, kadamêl garaning dhuwung wau, badhe kaagêm piyambak. Sakonduripun Sunan Bonang lajêng adamêl garan wau, sarêng sampun dados sangêt ing prayoginipun, pantês yèn kaagêma ing para ratu, mila lajêng kaêtrapakên ing dhuwung kêkalih wau, mênggah namanipun
sampun dados dhuwung inggih lajêng kawangsulakên malih. Kacariyos Kyai Agêng Tarub sangêt asihipun dhatêng Radèn Lêmbu Pêtêng, kados putranipun piyambak. [piyamba…] — 51 — […k.] Sabab Kyai Agêng sumêrêp ing pêpêsthèn. Awit sampun angsal wisik. Mila ingkang putra sangêt anggènipun amulang, dipun
sarêmênipun warni-warni, manawi siyang kakirim dhaharipun. Kala samantên putranipun Kyai Agêng ing Tarub kang nama Rêtna Nawangsih sampun môngsa birai sandhang, sangsaya sangêt ayunipun. Ing sabên siyang andikakakên ngirim dhaharing Radèn Lêmbu Pêtêng ing pagagan. Sadhatêngipun ing pagagan babêktanipun dipun tampèni dhatêng Radèn Lêmbu Pêtêng, nanging astanipun tansah dipun cêpêngi dhatêng Radèn Lêmbu Pêtêng, andadosakên kagètipun Dèwi Nawangsih, lajêng mantuk sarta awêwadul dhatêng ingkang rama, Kyai
warninipun. Ingkang rama ibu sangêt asih, sarêng sampun kasapih nuntên gadhah putra malih èstri, Kyai Agêng Tarub lajêng gêrah dados ing sedanipun. Putra kêkalih wau ingkang jalêr anama Ki Gêtas Pandhawa sampun krama, ingkang èstri kakramèkakên angsal Ki Agêng Ngêrang. Kacariyos Ki Gêtas Pandhawa wau sampun apêputra pitu, pambajêngipun jalêr, awasta Ki Agêng Sela, ingkang rayi nênêm èstri sadaya, Nyai Agêng Pakis, Nyai Agêng ing Purna, Nyai Agêng ing Kare, Nyai Agêng ing Wanglu, Nyai Agêng ing Bokong, Nyai Agêng Adibaya, sami rukun anggènipun saduluran.
Kacariyos Ki Agêng ing Pêngging, anama Dipati Jayaningrat, saklangkung digdayanipun. Sangêt dipun sihi dhatêng Prabu ing Majapait,
kawah tuwin ing rêdi-rêdi, anèlad lampahing ajar, pêjahipun obong, botên kantênan kuburipun. Dene Ki Kêbo Kananga anglampahi agami Islam, anut ing
sarakipun kangjêng rasul. Sampun angadêg Jumungahipun wontên ing Pêngging, kathah têtiyang dhusun kang sami sêmbiyang Jumungah dhatêng ing Pêngging, sarta Ki Kêbo Kananga wau anggêguru dhatêng pangeran ing Siti Jênar, sêsarêngani
sarta kêmpal manahipun dados satunggal, awit saking karsanipun Pangeran Siti Jênar.
Kacariyos sultan ing Dêmak mirêng wartos, yèn têdhakipun Ki Dipati Dayaningrat, kang nama Ki Kêbo Kananga, ing mangke anama Ki Agêng Pêngging, punika sampun agami Islam, nanging dèrèng wontên sowan dhatêng ing Dêmak. Sinuhun Bintara asêmu duka, awit ing Pêngging wau tilas
sarta kabêktanan suwal tigang prakawis. Kang sapisan kadospundi, ingkang dados kaniyatanipun, punapa inggiha tulus anggènipun ngibadah kemawon, punapa badhe melik karaton ing Dêmak. Kaping kalih, sultan ing Dêmak inggih sampun sumêrêp, yèn piyambakipun santananipun Sultan Dêmak. Kang kaping tiga punapa sababipun dene botên purun sowan dhatêng ing Dêmak. Ki Wanapala sagêda nyêngkolong [nyê…]
[…ngkolong] ingkang dados kaniyatanipun. Sasampuning têrang Ki Wanapala lajêng mangkat. Sadhatêngipun ing Pêngging sampun kêpanggih kalihan Ki Agêng, nuntên sami sêsalaman. Ki Agêng Pêngging pitakèn mênggah ingkang dados damêlipun, dene lampahipun anyalawadi, Ki Wanapala
sampun sumêrêp ingkang dados kaniyatanipun Ki Agêng Pêngging, lajêng pamit mantuk dhatêng Dêmak, matur ing kangjêng sultan, yèn Ki Agêng Pêngging wau gadhah cipta kêkalih, ing lair anêtêpi anggènipun ngibadah, nanging ing batos sumêja jumênêng ratu, sangêt sagêdipun anyamur lampah, aturipun Ki Wanapala, prayogi kasarèhakên ing sawêtawis. Sabab sampun kula wangêni kalih taun, tumuntên sowana dhatêng ing Dêmak. Akathah-kathah aturipun Ki Wanapala wau
mantuk. Botên antawis lami Ki Agêng Tingkir nuntên seda, Ki Agêng Pêngging inggih dipun aturi dhatêng garwanipun Ki Agêng Tingkir, anggènipun wontên ing Tingkir gangsal dintên, nuntên mantuk. Dhatêngipun ing dalêm Ki
Kacariyos Sultan Bintara, lami ênggènipun angantos-antos ing sowanipun Ki Agêng Pêngging, awit sampun dumugi ubangginipun kalih taun. Ing mangke Sinuhun Bintara anggalih sampun têtela, yèn Ki Agêng Pêngging
Jimbungan, ing Dêrana, ing Ngaru-aru, punika Sunan Kudus kang anamakakên. Ing mangke lampahipun sampun dumugi ing
karsanipun, anggènipun ngrangkêp pikajêngan. Nanging botên mingkêd ing ukumipun tiyang mirong ing ratu angandhêmi, Ki Agêng Pêngging sampun seda amargi binêlèk sikutipun dhatêng Sunan Kudus. Kulawarganipun sami gègèr, sadaya
pangraosipun tiyang Pêngging katingal tiyang kalih lêksa sarta pêpak sadêdamêlipun. Nanging tiyang
kakipatakên. Tiyang ing Pêngging sakala ical nêpsunipun, lajêng sami mantuk amênêdi layoning gustinipun, kapêtak salèr wetaning dalêm. Sarêng sampun antawis kawandasa dintên, garwanipun Ki Agêng Pêngging nusul seda, Mas
ing Tingkir, wontên ing ngriku dipun ugung sakarsanipun. Dhasar nyai rôndha ing Tingkir sugih mas picis, kèringan ing tôngga desa, Mas Karèbèt wau dados katêlah nama Ki Jaka Tingkir, solah pikajênganipun sanès lan lare kathah, rêmên anênêpi dhatêng ing rêdi utawi ing wana-wana tuwin guwa, ngantos sadasa dalu tuwin satêngah wulan. Dene ingkang putra botên
kang ibu sarwi ngandika, thole, kowe aja dhêmên saba ing gunung, wruhanamu wong kang padha tapa ing gunung iku isih kapir, durung manut agamane kangjêng nabi, luwih bêcik kowe anggêgurua marang wong mukmin. Ki Jaka lajêng nyuwun pamit, badhe anggêguru [anggêgu…]
[…ru] dhatêng tiyang mukmin. Ingkang ibu inggih anglilani, Ki Jaka nuntên mangkat ijèn, ngalèr ngetan anjog ing Sela,
angringgit, sarta sampun misuwur sagêdipun angringgit. Ki Agêng ing Sêsela sangsaya wêwah sihipun. Ki Jaka botên kenging pisah, utawi yèn Ki Agêng anênêpi, Ki Jaka inggih kabêkta.
Yêktosipun Ki Agêng Sela punika sagêd anyamur lampah, ing batos sangêt panêdhanipun ing Allah, supados sagêda anurunakên para ratu ingkang amêngku ing tanah Jawi, awit Ki Agêng rumaos yèn trahing Brawijaya ing Majapait. Kala samantên Ki Agêng Sela sampun pitung dintên pitung dalu anggènipun wontên ing gubug, pagagan wana kang enggal binubak, pêrnah salèr wetaning Tarub, kawastanan wana ing rèncèh, ing wanci dalu Ki Agêng sare wontên ing ngriku, Ki Jaka Tingkir tilêm wontên ing gagan. Ki Agêng Sela supêna dhatêng wana anyangking pudhi badhe babad. Katingal salêbêting supêna Ki Jaka Tingkir sampun kêpanggih wontên ing wana,
sasuwene aku turu kowe apa ora lunga, wangsulanipun Ki Jaka, botên. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang wayah sangêt
ing Allah, ing salawase durung pinaringan ngalamat mêngkono, bocah iki kang ora duwe panêdha ing Allah parandene têka
Sanalika punika ugi rêdi ing Telamaya mungêl gumludhug. Kula lajêng tangi, punika kadospundi ing wahananipun. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang wayah sangsaya ngungun. Ciptanipun, yènta sampuna ajrih ing Allah, Ki Jaka kados dipun purih ing cilakanipun. Nanging Ki Agêng sumêrêp, yèn papêsthèning Allah punika botên kenging dipun têkerah ing têtiyang, Ki Agêng nuntên ngandika, thole, kowe aja takon wahananing impènmu, wis ngaluwihi bêcike, yaiku ratu-ratuning impèn.
3 hours ago · Like · 1
Dene pituturku marang kowe, ing saiki kowe ngawulaa marang
sampeyan, sarta kula pundhi-pundhi ing salaminipun. Ki Agêng ngandika malih, iya thole, ênggonku kurang mangan turu iki muga tinêmua marang kowe, nanging thole,
galihipun sarta akathah-kathah pawulangipun dhatêng Ki Jaka.
Ki Jaka Tingkir inggih lajêng mangkat, lampahipun mampir dhatêng ing Tingkir, matur dhatêng ingkang ibu punapa ing sadhawahipun Ki Agêng Sela, ingkang ibu angandika, thole, pituduhe Ki Agêng Sela iku bangêt bênêre, dadi ana kang dakarêp-arêp. Nuli lakonana nanging ngêntènana baturmu loro iku dhisik. Lagi tak kon matun gaga, iku bakal dakkon ngatêrake marang kowe, aku duwe sadulur lanang siji ngawula Sultan Dêmak, jênênge Kyai Ganjur, dadi lêlurah suranata, iku kang bakal daktitipi marang kowe, sarta angaturêna ing sang nata, Ki Jaka inggih amiturut ing dhawahipun kang ibu, nuntên tumut matun gaga angrencangi tiyang kêkalih wau ngantos sadintên botên mantuk-mantuk.
Sarêng ing wanci asar wontên mêndhung sarta grimis. Sunan Kalijaga pinuju langkung
bae, mariya ênggonmu matun, nuli ngawulaa marang ing Dêmak. Sabab sira iku bakal raja amêngku ing tanah Jawa, sampuning ngandika lajêng kesah mangalèr. Sarêng sampun botên katingal Ki Jaka tumuntên mantuk, matur dhatêng ingkang ibu, kang ibu mirêng sakalangkung
sing kèri dakrêmbatne bae, Ki Jaka inggih nuntên lumampah kadhèrèkakên tiyang kêkalih, sampun dumugi ing Dêmak, anjujug griyanipun Kyai Ganjur.
Kacariyos sultan ing Bintara sampun dumugi ing jangji puput yuswanipun, atilar putra nênêm. Pambajêngipun èstri anama Ratu Mas, sampun krama angsal Pangeran Carêbon. Panênggak anama Pangeran SabrangLèr, punika ingkang anggêntosi kang rama jumênêng ratu, nuntên Pangeran Sedalèpèn. Nuntên Radèn Trênggana, nuntên Radèn Kandhuruwan. Wuragilipun anama Radèn Pamêkas. Dene ingkang jumênêng ratu wau dèrèng lami lajêng seda, dèrèng apêputra, ingka[17] anggêntosi
jumênêng ratu Radèn Trênggana ajêjuluk Sultan Dêmak. Ki Patih Mangkurat inggih sampun pêjah, ingkang anggêntosi dados patih anakipun jalêr anama Patih Wanasalam. Kawicaksananipun angungkuli ingkang rama, para bupati sangandhap[18] sami ajrih asih.
Kacariyos Radèn Jaka Tingkir sampun katampèn pangawulanipun ing Sultan Dêmak. Mênggah katuripun wau Sultan Dêmak pinuju miyos saking masjid. Ki Jaka andhodhok wontên pinggir balumbang badhe sumingkir botên sagêd, sabab kapêngkok ing balumbang, Ki Jaka lajêng nglumpati ing balumbang sarwi
kapundhut sarta kaabdèkakên. Kangjêng sultan sakalangkung asih dhatêng Ki Jaka Tingkir, amargi warninipun bagus, sarta
lêlurah prajurit tamtama, sampun misuwur ing tiyang sanagari Dêmak.
Sarêng sampun antawis lami malih sang nata kagungan karsa badhe amêwahi prajurit tamtama, kathahipun kawanatus malih, amundhuti sarta amilihi tiyang sanagari sarta padhusunan. Kapilihan ingkang sami digdaya sarta têguh, yèn sampun angsal lajêng dipun coba kaabên [kaa…]
[…bên] kalihan banthèng, mênawi anampiling banthèng rêmuk sirahipun inggih kalêbêt dados tamtama, yèn botên inggih botên kalêbêt. Kacariyos wontên tiyang ing Kêdhungpingit, anama Ki Dhadhungawuk, warninipun botên prayogi, nanging sampun komuk ing têguhipun. Ki Dhadhungawuk wau lajêng dhatêng ing Dêmak, sumêja lumêbêt prajurit tamtama, sarêng katur ing Radèn Jaka Tingkir nuntên katimbalan dhatêng ing
Sarèhning wontên ing dhusun sampun kalok ing têguhipun, punapa purun kacoba dipun suduk. Wangsulanipun inggih purun. Ki Dhadhungawuk lajêng kasuduk ing sadak dhatêng Radèn Jaka Tingkir, dhadhanipun pêcah lajêng pêjah, kancanipun tamtama êndikakakên sami tumut nyuduki ing dhuwung, jisimipun Ki Dhadhungawuk tatunipun arang kranjang, Radèn Jaka Tingkir sangsaya misuwur ing kadigdayanipun. Kala samantên sampun katur ing sang nata, yèn Radèn Jaka Tingkir amêjahi tiyang badhe lumêbêt dados tamtama, kangjêng sultan sakalangkung duka, sarèhning kangjêng sultan wau ratu sangêt ing adilipun. Radèn Jaka Tingkir lajêng kadhawahan tundhung saking nagari ing Dêmak. Kangjêng sultan amaringi diyat dhatêng ali[19] warisipun ingkang pêjah kathahipun gangsal atus reyal.
Wondene Radèn Jaka Tingkir inggih lajêng kesah sami sakala saking ing nagari Dêmak. Ingkang ningali sami wêlas sadaya, utawi prikancanipun tamtama inggih sami anangisi sadaya, Radèn Jaka Tingkir sangêt ênggènipun kaduwung ing solahipun kang sampun kêlampahan, sarta sangêt ing wirangipun aningali têtiyang ing Dêmak, sariranipun marlêsu, ciptanipun rêmên yèn tumuntêna amanggih pêjah, lampahipun ngidul ngetan anjog ing wana agêng, botên kantênan kang dipun jujug, sabab saking sangêt bingunging manahipun. Kacariyos ênggènipun wontên satêngahing wana, sarta lumampah ing sapurug-purug ngantos gangsal wulan. Kala samantên lampahipun dumugi ing wana Jati Têngah tanah rêdi Kêndhêng, wontên ing ngriku
wus mati, yèn kowe dadia putrane patut. Nanging bagus kowe lan dêdêgmu pidêgsa, si kakang ing Pêngging biyen rada kadhuwurên sathithik. Kêbat sumaura, pinangkamu ing ngêndi. Ki Jaka matur, wartosipun ingkang sami sumêrêp, kula inggih anakipun Ki Agêng
Kyai Agêng tumuntên kondur, ingkang putra Radèn Jaka binêkta, sadhatêngipun ing Butuh Radèn Jaka sakalangkung sinungga-sungga, Kyai Agêng Butuh nuntên angaturi Kyai ing Ngêrang, inggih sampun dhatêng wontên ing Butuh, lajêng winartosan yèn Radèn Jaka punika putranipun Kyai Agêng Pêngging, Kyai Agêng Ngêrang enggal angrangkul sarta anangisi, wicantênipun. Thole, aku biyèn tilik mênyang Pêngging, nanging kowe ora nana, wis digawa marang ibumu ing Tingkir, dadi wis bungah atiku, saikine kowe nêmu kasrakat mêngkono, thole, kowe narimaa, ing sakèhe tindakmu ora bênêr iku atas karsaning Allah, lan wis lumrahe wong bakal kapenak iku amêsthi wiwitane lara. Ki Agêng Butuh lan Kyai Agêng Ngêrang wau akathah-kathah pawulangipun dhatêng Radèn Jaka Tingkir, Radèn Jaka inggih sakalangkung narima sarta suka ing galihipun. Dene anggènipun wontên ing Butuh Radèn Jaka wau ngantos kalih wulan. Sarêng sampun nêlas pamulangipun Kyai Agêng Butuh ngandika, thole, sarèhning wis antara pitung sasi ênggonmu lunga têka[20] ing Dêmak, ing samêngko kowe balia marang Dêmak, utawa muliha marang Tingkir lan ing Pêngging, bokmanawa kangjêng sultan wis èngêt sarta animbali marang kowe, ora wurung digolèki
inggih sami dhatêng cêcolongan. Radèn Jaka pitakèn dhatêng tamtama, sarèhning ênggènipun kesah sampun lami, sang nata punapa sampun andangu dhatêng piyambakipun. Wangsulanipun tiyang tamtama, sang nata dèrèng wontên andangu, Ki Jaka sarêng mirêng sangêt malih susahing manahipun, lajêng pamit dhatêng kancanipun tamtama sumêdya ngêlambrang malih.
Lampahipun Radèn Jaka anjujug ing Pêngging, ing dalu lajêng sare ing dêdagan, wontên ing pakuburanipun ingkang rama, ngantos kawan dalu, nuntên mirêng swara atêtela, thole, sira lungaa angidul ngetan, cêdhaking desa Gêtasaji ana wong dhêdhukuh jênênge Kyai Buyut ing Banyubiru, sira ngèngèra ing kono, anglakonana saparentahe. Radèn Jaka kagèt tumuntên wungu saking ênggènipun sare, lajêng mangkat ijèn.
Gêntos kacariyos ing dhukuh Calpitu sukunipun rêdi Lawu, ing ngriku wontên tiyang tapa, anama Ki Jabaleka, inggih trah
[…king] ing Calpitu sumêja tapa dhatêng ing pasisir kidul, kèndêl wontên ing Toyabiru, lajêng kapêndhêt mitra dhatêng Ki Buyut ing
tapanipun. Supados enggala tuwuh kang darajat. Sabab Ki Buyut sumêrêp yèn Mas Mônca wau badhe dados êmbaning ratu. Kala samantên Ki Buyut ngandika dhatêng Ki Mas Mônca, kulup, bakal ratumu mèh têka ing kene, rong dina êngkas mêsthi têka ing kene, yèn wis têlung sasi ênggone ana ing Banyubiru kene, iku wus dungkap jumênênge nata, besuk bakal kêkutha ing Pajang, ratu iku
besuk kang angreka, amrih gêlise jumênêng ratu. Ki Mas Mônca aturipun nuwun.
Sarêng sampun kalih dintên malih, Radèn Jaka Tingkir sampun dumugi ing Banyubiru, inggih nuntên kapêndhêt putra dhatêng Ki Buyut. Sakalangkung ingêla-êla,
wulan Ki Buyut ngandika dhatêng Radèn Jaka, ênggèr, wis mangsane kowe ngaton marang ramakmu kangjêng
sultan, mumpung iki môngsa rêndhêng, amêsthi ngadhaton ing gunung Prawata, dakkira têkamu ing Prawata kangjêng sultan durung kondur marang ing Dêmak. Aku anggawani sarat, kang dadi jalarane kowe diwawuh ing kangjêng sultan. Lêmah iki lolohna ing kêbo dhanu, amêsthi kêbo mau banjur ngamuk marang Prawata, wong Dêmak ora nana kang bisa amatèni, iku margane sang nata andangu marang kowe, yèn kowe andikakake matèni kêbo mau, lêmahe buwangên dhisik. Amêsthi kêbo iya banjur kêna kopatèni, lan kowe dakwèhi kanthi, adhimu Ki Mas Mônca, sarta sadulurku lanang jênênge Ki Wuragil, lan
Buyut lajêng parentah dhatêng anak putunipun, andikakakên sami damêl gèthèk, badhe têtumpakanipun Radèn Jaka Tingkir, sarêng sampun mirantos nuntên mangkat numpak gèthèk. Ki Buyut Banyubiru angatêr sapinggiring lèpèn. Sarwi andêdonga anênga langit. Ki Majasta ngatêra tumut nitih gèthèk. Gèthèk milir ing lèpèn Dêngkèng, sampun dumugi ing dhusun griyanipun Ki Majasta, kèndêl sipêng wontên ing ngriku tigang dintên, lajêng mangkat, Ki Majasta botên tumut. Gèthèk [Gèthè…]
[…k] milir dumugi ing bêngawan Picis. Tiyang sakawan wau ingkang
awor barat. Ing kêdhung Srêngenge ngriku wontên ratuning baya, anama Baurêksa, pêpatihipun anama Jalumampang, balanipun baya tanpa wilangan. Baya
toya, pangraosipun kados wontên ing dharatan kemawon, nuntên prang rame, baya kathah kang pêjah, ratuning baya kang nama Baurêksa sampun nungkul dhatêng Radèn Jaka, sarta aprajangji badhe ngatêr ing lampahipun Radèn Jaka wontên ing toya, lan prajangji badhe angaturi kalangênan baya satunggil-satunggil ing sabên taun.
Radèn Jaka Tingkir nuntên mangkat anitih gèthèk malih, iliring gèthèk dipun sanggi ing bajul kawan dasa, ingkang nitih sami ngeca-eca lênggah kemawon, satang lan wêlahipun sami binucalan. Ing wanci dalu dumugi Bêbagan [Bê…]
[…bagan] ing Butuh, gèthèk kathothok. Bajul sami sumêrêp ing wangsit, gèthèk kakèndêlakên. Radèn Jaka sarta rencangipun têtiga sarèhning sami sayah lan arip. Lajêng sami tilêm wontên ing gèthèk. Ing wanci têngah dalu Ki Agêng Butuh mêdal saking griyanipun, kagèt aningali pulung karaton, cumlorot saking lèr kilèn, dhawah wontên ing lèpèn, panggenanipun tilêm Radèn Jaka wau, Ki Agêng nuntên nututi ing dhawahing pulung, sadhatêngipun ing pinggir lèpèn, Ki Agêng botên samar
pulung karaton ing Dêmak wis ngalih marang sira. Radèn Jaka lan sarencangipun sampun sami tangi, lajêng binêkta dhatêng dhepokipun Ki Agêng Butuh, Ki Agêng Ngêrang inggih sampun dipun aturi dhatêng ing ngriku, nuntên sami amulang dhatêng Radèn Jaka, sarèhning pulung karaton ing Dêmak sampun ngalih dhatêng piyambakipun. Punika ênggènipun badhe anggêntosi ing Sultan Dêmak sampun ngantos kakasap, kasuwuna ing Allah kemawon, lan amuriha lunturing sihipun sang nata, sarta kawulang ing lampah nistha lan kang utami, akathah-kathah pawulangipun Ki Agêng kêkalih wau ing Radèn Jaka, Radèn Jaka inggih sangêt anarimah sarta badhe angèstokakên ing piwulang [piwu…]
[…lang] wau. Radèn Jaka nuntên pamit mangkat lan sarencangipun, sami anumpak gèthèk, alon miliripun. Sarêng dumugi ing dhusun Bulu tanah Majênang, nuntên mêntas dhatêng dharat. Bajul sami kawangsitan kapurih wangsula dhatêng ing panggenanipun ing kêdhung Srêngenge, Radèn Jaka lan sarencangipun lajêng sami lumampah dharat. Wiwit kala samantên ing dhusun Bulu kaêlih nama ing Tindak.
Lampahipun Radèn Jaka ngalèr ngilèn mêdal ing Garobogan. Sadhatêngipun talatah ing Prawata, Radèn Jaka sumêrêp yèn sang nata taksih ngadhaton ing ngriku, dèrèng kondur dhatêng Dêmak. Radèn Jaka nuntên ngupados maesa dhanu, sarêng sampun angsal lajêng kalolohan siti babêktanipun saking ing Majasta, maesa wau enggal lumajêng angamuk dhatêng pasanggrahan ing Prawata, angobrak-abrik pasanggrahan. Sarta anggudag anyudhangi têtiyang, kathah tiyang kang sami tatu tuwin pêjah, andadosakên gègèripun
pangamuking maesa dhanu, sampun ambêkta gêgaman, sabab prajurit tamtama wau sampun sami dipun gêgulang anampiling banthèng, sapisan rêmuk sirahipun pêjah, prajurit tamtama inggih nuntên mêthukakên pangamuking maesa, ijèn gêntos-gêntos, [gêntos-gê…]
nanging botên wontên ingkang ngêntasi damêl. Malah kathah kang sami pating kalèsèd, amargi dipun bijigi sarta kaidak-idak. Pangamuking maesa wau ngantos tigang dintên tigang dalu, yèn sêrap srêngenge maesa wangsul dhatêng ing wana, mênawi enjing lajêng ngamuk dhatêng ing pasanggrahan malih, ambêbujêng tiyang.
malipir sawingkinging baris. Solahipun kados tiyang aningali pangamuking maesa, sang nata enggal ngandika dhatêng abdinipun kang nama Jêbad. Jêbad, pandêlêng ingsun kae kaya Si Tingkir ingiring bature tatêlu, ingsun ora pangling, sira taria apa dheweke wani sun adu lan kêbo ngamuk. Yèn Si Tingkir bisa matèni kêbo iku, dakapura dosane kang wus kalakon. Radèn Jaka sarêng
amurugi maesa, maesa inggih lajêng anggudag, adangu ênggènipun tanglêd, kapurih erama kang sami ningali, Radèn Jaka dipun
rêmuk sirahipun sampun pêjah, andadosakên eram sarta sukanipun sang nata, tuwin ingkang aningali sadaya, Radèn Jaka Tingkir lajêng kawangsulakên kalênggahanipun lami anglurahi prajurit tamtama, kangjêng sultan sampun pulih sihipun kados ingkang wau-wau, sang nata nuntên bidhal kondur dhatêng nagari ing Dêmak.
Botên antawis lami kangjêng sultan bidhal dhatêng ing Carêbon,
padamêlanipun amêmulang ing agami Rasul, sampun kathah muridipun.
Kacariyos Kyai Agêng ing Sêsela sumêja lumêbêt prajurit tamtama, nuntên dipun coba kaabên kalihan banthèng, banthèng tinabok sirahipun sapisan pêcah,
bokmênawi kapancorotan rah, Kyai Agêng ing Sela nuntên dipun tampik ênggènipun badhe dados tamtama, kawastanan ajrih ing
kapal, kairing rencangipun sami numpak kapal tuwin dharat kathah. Sadhatêngipun sêlaning waringin kurung ing alun-alun Dêmak, lajêng
Kapalipun Ki Agêng ambandhang mantuk dhatêng ing Sela, rencangipun inggih bibar sadaya, sang nata ningali
nata sampun pêputra nênêm. Pambajêngipun èstri, sampun kakramakakên angsal putranipun Ki Agêng ing Sampang, anama Pangeran Langgar, ingkang rayi jalêr, anama Pangeran Prawata, tiga èstri, krama angsal Pangeran Kalinyamat. Sakawan èstri, krama angsal Pangeran ing Carêbon. Gangsal èstri, krama angsal Radèn Jaka Tingkir, wuragilipun jalêr, nama Pangeran Timur. Radèn Jaka Tingkir sarêng sampun atut ênggènipun krama lajêng kadadosakên bupati ing Pajang, kaparingan lênggah
sampun seda, ing sasedanipun Sultan Dêmak, Dipati Pajang jumênêng sultan. Nagara kang sami kabawah sadaya kairup dhatêng ing Pajang, ingkang mogok kagêbag ing prang, tanah pasisir tuwin môncanagari kang wetan, lan pasisir kilèn, sadaya sampun sami suyud, botên wontên kang purun anglawan ing prang, sami ajrih ing kadigdayanipun Adipati Pajang, amung adipati ing Jipang kang botên purun têluk, kang anama Pangeran Arya Panangsang, punika putranipun Pangeran Seda ing Lèpèn, wayahipun kangjêng sultan ing Dêmak, dados kaprênah nak-sanak lan garwanipun dipati ing Pajang, wondene kang jumênêng amêngku nagari ing Dêmak putranipun kangjêng sultan ingkang panênggak, anama Sunan Prawata, ananging rukun kalihan sang dipati ing Pajang, sami narimahipun. Putranipun kangjêng sultan kang wuragil kang nama Pangeran Timur kabêkta dhatêng ing Pajang lajêng katanêm bupati wontên ing Madiun.
Amangsuli cariyos malih, kala taksih panjênênganipun kangjêng sultan ing Dêmak, punika Kyai Agêng ing Sêsela pinuju jawah dhatêng ing
têtiyang ing Dêmak agêng alit sami aningali sadaya, anuntên wontên tiyang nini-nini dhatêng, angulungi toya ing bêruk. Punika semahipun ing gêlap kang kinunjara wau, gêlap ing kunjara sarêng sampun anampèni toya, lajêng mungêl gumêbyur, kunjara wêsi ajur sami sakala, gêlap kêkalih sarêng icalipun.
Kacariyos ing Dêmak wontên dhalang ringgit purwa, anama Ki Bicak, bojonipun
kanamakakên Kyai Bicak. Sarta lajêng kaidèn ing Kangjêng Sunan Kalijaga, yèn bêndhe wau badhe dados wasiyat karaton, sarta badhe dados têngêraning prang, yèn bêndhe
wau katabuh mungêl ngungkung, amêsthi badhe unggul prangipun. Yèn katabuh botên mungêl, pratôndha badhe asor prangipun.
Kala samantên Kyai Agêng Sela pinuju angêmban putranipun alit, dipun aring-aringi cêlak wontên ing têtanêmanipun waluh, Kyai Agêng anyamping cindhe botên mawi paningsêt. Nuntên mirêng rame-rame alok tiyang ngamuk. Kyai Agêng niyat badhe mantuk, anyèlèhakên putranipun. Nanging tiyang ngamuk kasêlak dhatêng, lajêng anyuduki dhatêng Ki Agêng, Kyai Agêng botên pasah, nanging Kyai Agêng kasrimpêd ing wit waluh dhawah kalumah, nyampingipun cindhe udhar saking badanipun dados wuda, Kyai Agêng nuntên tangi, tiyang ngamuk dipun tampiling pêcah sirahipun sampun pêjah, Kyai Agêng lajêng andhawuhakên prasapa, benjing ing saturun-turunipun sampun wontên kang nyamping cindhe, sarta ananêm waluh tuwin adhahar wohipun.
Kacariyos Kyai Agêng Sela sampun pêputra pitu, sampun sami krama,
Kyai Agêng Sêsela seda, dene Kyai Agêng Ngênis wau
inggih sampun pêputra jalêr satunggal, anama Kyai Pamanahan, sampun kakramakakên angsal putranipun Kyai Agêng Saba ingkang pambajêng, ingkang wuragil
sanak dados ipe. Kyai Agêng Ngênis amêndhêt anak angkat satunggil jalêr, kaprênah kaponakan misan, anama Ki Panjawi, kasadherekakên kalihan Ki Pamanahan tuwin Ki Juru Martani, atut ênggènipun saduluran. Tiyang têtiga wau ing sapurugipun inggih botên pisah, lajêng sami anggêguru ing Sunan Kalijaga, sêsarênganipun anggêguru Kangjêng Sultan Pajang, karsanipun Sunan Kalijaga, Sultan Pajang kasadulurakên kalihan tiyang têtiga wau, inggih sakalangkung sae anggènipun saduluran, sampun kados sadulur tunggil rama ibu.
Anuntên karsanipun Sultan Pajang Ki Agêng Ngênis kaaturan gêgriya ing Lawiyan. Ki Agêng inggih sampun adhêdhêkah wontên ing Lawiyan. Sarêng sampun lami Kyai Agêng Ngênis seda, inggih kakubur ing Lawiyan ngriku. Ki Pamanahan sarta Ki Panjawi sampun kaabdèkakên ing Sultan Pajang, kadadosakên lurah tamtama, sakalangkung kanggêp pangawulanipun, kapitadosan rumêksa pakèwêdipun
damêlipun amung momong dhatêng Ki Panjawi lan Ki Pamanahan. Ingkang dados pêpatih ing Pajang Ki Mas Mônca, anama Tumênggung Môncanagara, Ki Wila lan Ki Wuragil sami dados bupati.
Kacariyos Ki Pamanahan sampun apêputra pitu, ingkang jalêr gangsal, ingkang èstri kêkalih, pambajêngipun anama Radèn Jambu, kalih Radèn Bagus. Tiga Radèn Santri, sakawan Radèn Tompe, gangsal Radèn Kadhawung, nênêm èstri, krama angsal Tumênggung Mayang, wuragilipun èstri taksih alit. Kala samantên Kangjêng sultan Pajang dèrèng apêputra, putranipun Ki Pamanahan kang nama Radèn Bagus wau kapundhut putra pambajêng dhatêng Sultan Pajang, sakalangkung dipun sihi, sampun kados putranipun piyambak. Karsanipun Sultan Pajang kadamêl lanjaran, supados tumuntêna gadhah putra piyambak.
Ing waktu punika têtiyang Jawi kathah kang sami rêmên anggêguru lampahing agami Rasul, tuwin anggêguru kadigdayan sarta katêguhan. Guru wau ingkang sampun misuwur kêkalih, satunggil Kangjêng Sunan Kalijaga, kalih sunan ing Kudus. Sunan Kudus wau muridipun têtiga, satunggil Pangeran Arya Panangsang ing Jipang, kalih Sunan Prawata, tiga Sultan Pajang, ingkang dipun sihi piyambak Pangeran Arya Panangsang, kala samantên Sunan [Suna…]
[…n] Kudus pinuju lênggah ing dalêmipun kalihan Pangeran Panangsang, Sunan Kudus ngandika dhatêng Arya Panangsang, wong ngalapdho guru iku ukume apa. Arya Jipang matur alon. Ukumipun pinêjahan. Sarèhning kula dèrèng sumêrêp, sintên ingkang gadhah lampah mêkatên punika.
inggih lajêng mangkat. Sadhatêngipun ing Prawata inggih sampun kêpanggih wontên ing dalêm. Sunan Prawata pinuju gêrah, asêsèndhèn kang garwa, sarêng aningali dhatêng pun Rangkud Sunan Prawata takèn. Kowe iku wong apa, Rangkud matur, kula utusanipun Arya Panangsang, andikakakên nyidra ing sampeyan. Sunan Prawata ngandika, iya ing sakarêpmu, nanging ngamungna aku dhewe kang kopatèni, aja angilok-ilokake marang wong liyane, Rangkud lajêng anyuduk sarosanipun. Sunan Prawata jajanipun butul ing gigir, anêrus jajanipun kang garwa, Sunan Prawata sarêng aningali kang garwa kêtaton. Enggal narik dhuwungipun, anama Kyai Bêthok, kasawatakên dhatêng Rangkud. Pun Rangkud kabêsèr ing kêmbang kacanging dhuwung niba ing siti lajêng pêjah, Sunan Prawata lan sagarwanipun [sa…]
[…garwanipun] inggih sampun seda, sinêngkalan sedanipun Sunan Prawata 1453. Milanipun Arya Panangsang purun akèn mêjahi ing Sunan Prawata, sabab ingkang rama Arya Panangsang sampun dipun pêjahi dhatêng Sunan Prawata, pinuju kondur saking Jumungahan kacêgat wontên ing margi dhatêng utusanipun Sunan Prawata, anama Surayata, Ki Surayata wau inggih lajêng dipun pêjahi dhatêng rencangipun ingkang rama Arya Jipang, punika cariyos kala sedanipun ingkang rama Arya Jipang.
Kacariyos Sunan Prawata wau gadhah sadhèrèk èstri, anama Ratu Kalinyamat. Punika sangêt anggènipun botên narimah pêjahe sadhèrèkipun jalêr, lajêng mangkat dhatêng ing Kudus kalihan lakinipun, sumêja nyuwun adil ing Sunan Kudus. Inggih sampun kêpanggih sarta matur nyuwun adil. Wangsulanipun Sunan Kudus, kakangmu iku wis utang pati marang Arya Panangsang, samêngko dadi sumurup nyaur bae, Ratu Kalinyamat mirêng wangsulanipun Sunan Kudus makatên sangêt sakit ing manah, lajêng mangkat mantuk. Wontên ing margi dipun begal
prasêtya, botên purun angangge sinjang salaminipun gêsang, yèn Arya Jipang dèrèng pêjah, punapa dene apunagi sintên-sintên kang sagêd amêjahi Arya Jipang, Ratu Kalinyamat badhe ngawula lan sabarang gêgadhahanipun kasukakakên sadaya.
Kacariyos Sunan Kudus, pinuju sawêg rêrêmbagan kalihan Arya Panangsang, Sunan Kudus ngandika, kakangmu ing Prawata lan Kalinyamat samêngko wis padha mati, nanging durung lêga atiku, yèn kowe durung jumênêng ratu amêngku ing tanah Jawa kabèh, lan yèn misih adhimu Sultan Pajang dakkira kowe ora bisa dadi ratu, sabab iku kang amakewuhi. Arya Panangsang matur, mênawi parêng ing karsa sampeyan, nagari Pajang badhe kula gêbag ing prang, pun adhi ing Pajang kula pêjahi, supados sampun amakèwêdi. Sunan Kudus ngandika, karêpmu iku aku ora mrayogakake, sabab bakal angrusakake nagara, sarta akèh pêpati, dene kang dadi karêpku, kakangmu ing
nêrajang anyuduki sarosanipun. Sultan Pajang botên pasah, taksih sakeca sare kemawon. Sanajan kampuh ingkang kadamêl mujung wau inggih botên pasah, para garwanipun kagèt, tangi lajêng sami nangis sarta anjêrit. Sultan
dhawah ing siti agalasahan. Botên wontên kang sagêd kesah, Sultan Pajang enggal andangu dhatêng kang para garwa, ana apa dene kowe padha nangis pating jalêrit. Para garwa matur, panjênêngan dalêm kula wastani sampun seda amargi dipun suduki ing pandung, sultan enggal amundhut damar sarta amurugi panggenaning pandung, pandung sakawan taksih sami anglungsar wontên ing siti, botên wontên kang sagêd anggulawat. Sultan enggal andangu, sira iku maling têka ing ngêndi, lan sapa kongkon marang kowe. Pandung matur balaka. Sultan Pajang ngandika malih, samêngko kowe wis dakapura, nanging dikêbat tumuli muliha marang Jipang, matura marang gustimu, ênggonmu mêtu saka ing kadhatonku kene dirikat, sabab mênawa kowe kawênangan marang bocahku kang padha nganglang, ora wurung kowe [ko…]
[…we] dipatèni. Maling sakawan nuntên sami kaganjar arta lan busana, sakalangkung ing bingahipun, botên nyana yèn dipun gêsangi, lajêng nyêmbah sarta mangkat. Lêstantun ing lampahipun. Dumuginipun ing Jipang inggih lajêng matur ing gustinipun, yèn lampahipun botên angsal damêl. Sultan Pajang sakalangkung têguh sarta sakti, botên kenging sinawawa.
Sultan Pajang botên angsal damêl. Mênawi parêng saking karsa sampeyan, Sultan Pajang prayogi katimbalan mriki kemawon, awad badhe kaajak rêrêmbagan bab ngèlmi, yèn sampun dumugi ing ngriki gampil. Sunan Kudus inggih anuruti
sakalangkung gugup, katimbalan ing guru, nuntên apradandosan. Ki Pamanahan lan Ki Panjawi enggal angaturi peling ing Sultan Pajang. Aturipun, sampeyan katimbalan dhatêng ing Kudus punika botên badhe rêrêmbagan bab ngèlmi, kintên kula panunggilanipun pandung rumiyin punika, sanajan sampeyan sowana dhatêng Kudus, sampun kirang ing pangatos-atos, prayogi
ing galihipun. Lajêng parentah amêpak dêdamêling prang. Putranipun Ki Pamanahan kang dipun pundhut putra pambajêng ing Sultan Pajang samangke sampun jaka kumala-kala, sampun kuwawi angêmbat lawung, sakalangkung dipun sihi ing Sultan Pajang, kaparingan nama Radèn Ngabèi Saloring Pasar, sarta kadadosakên lurahipun prajurit tamtama. Bala ing Pajang sarêng sampun samêkta, Sultan Pajang lajêng bidhal lan sabalanipun, nanging Sultan Pajang lampahipun angrumiyini kalihan bala kang sami numpak kapal. Dene bala kang sami dharat lumampah ing wingking, ingkang anindhihi pêpatih ing Pajang, kang nama Tumênggung Môncanagara.
Lampahipun Sultan Pajang sampun dumugi ing Kudus, kandhêg wontên ing alun-alun. Sampun angaturi uninga têng[23]
miyosipun Sunan Kudus dhatêng ing pasowan. Arya Panangsang inggih sampun dandos angatos-atos, nuntên mêdal pinarak ing pasowan, sabalanipun tiyang pêpilihan sami wontên ing wingkingipun. Karsanipun Arya Panangsang, samangsanipun Sultan Pajang dhatêng badhe dipun tingali dhuwungipun, lajêng kasudukakên, rencangipun lajêng sami tumut angêrocok. Dene Sultan Pajang wau inggih sampun dipun dhawahi dhatêng utusanipun Sunan Kudus, andikakakên pinarak wontên ing pasowan kalihan Arya Panangsang, Sultan Pajang inggih lajêng pinarak wontên ing pasowan. Ki
adhi, sampun lami kula botên kêpanggih kalihan sampeyan, sapunika asêsarêngan sowan wontên ing ngriki, mênggah kang sampeyan agêm punika dhuwung ingkang pundi. Sultan Pajang amangsuli, dhuwung kula lami. Arya Panangsang wicantên malih, pundi adhi, kula badhe ningali ing dhuwung sampeyan. Wangkingan lajêng
Pajang enggal anarik cothèn sarwi wicantên. Kakang Arya Panangsang, taksih sae dhuwung kula punika, angungkuli kang sampeyan tingali puniku, Arya Panangsang mèsêm sarwi wicantên. Tingal kula kang kula cêpêngi punika inggih sae. Sultan Pajang sumaur, ingkang kula cêpêng punika nama Kyai Carubuk, sanajan sami sae taksih [ta…]
[…ksih] ampuh pun Carubuk, luwangipun kang sampun kalampahan sok bucêka mêsthi pêjah. Kasaru wêdalipun Sunan Kudus, aningali kang sami lênggah angliga dhuwung, Sunan Kudus enggal anyêlaki sarwi ngandika, iki ana apa dene padha angliga kris. Apa arêp balantikan, apa arêp ijol kêris, kêbat padha wrangkakna, ora bêcik didêlok ing wong akèh. Dhuwung inggih lajêng kawangsulakên dhatêng Sultan Pajang
inggih wicantên. Baya durung pêsthine ênggonku bakal awèh pakaning gagak. Sunan Kudus ngandika, wis aja padha kodawakake cêlathumu iku, padha atuta ênggonmu padha duwe sadulur, samêngko wis padha muliha marang pasanggrahamu dhewe-dhewe, besuk samangsane para bupati wis padha pêpak, kowe padha daktimbali. Sultan Pajang sarta Arya Panangsang lajêng sami mantuk dhatêng pasanggrahanipun piyambak-piyambak. Arya Panangsang pasanggrahanipun sawetan bêngawan Sore, Sultan Pajang pasanggrahanipun sakilèn bêngawan Sore, utawi bala ing Pajang ingkang sami lumampah ing wingking inggih sampun sami dhatêng.
lan raka jêngandika ing Kalinyamat, punika bok ayu jêngandika ing Kalinyamat sangêt ênggènipun prihatos, amartapa wontên ing rêdi Danaraja sarta awêwuda, pangandikanipun botên karsa ngagêm sinjang yèn Arya Panangsang dèrèng pêjah, mênawi sampeyan karsa, sumôngga sami têtuwi. Sultan Pajang anurut ing aturipun Ki Pamanahan. Inggih lajêng lumampah dhatêng ing rêdi Danaraja ing wanci dalu, ingkang andhèrèk Ki Pamanahan kalih Ki Panjawi, tiga Radèn Ngabèi Loring Pasar, dhatêngipun ing rêdi Danaraja kandhêg wontên ing paregolan, sampun kaaturakên dhatêng Ratu Kalinyamat, yèn Sultan Pajang badhe kêpanggih, dhawahipun Ratu Kalinyamat. Enggal aturana, nanging surupêna dhingin, yèn aku ora bisa anêmoni sap mata, aturana lênggah sajabaning kobongan bae, abdi ingkang kadhawahan wau inggih enggal angaturi ing Sultan Pajang, Sultan Pajang lan rencangipun têtiga inggih sampun sami lumêbêt, alênggah sajawining kobongan. Ratu Kalinyamat alon ngandika, yayi prabu, apa ingkang dadi karsamu, dene kowe tilik mrene, Sultan Pajang matur, bakyu, sowan kula mriki, awit kula mirêng pawartos, yèn sampeyan tilar nagari atapa wontên ing rêdi Danaraja ngriki sarta botên karsa [kar…]
[…sa] ngagêm sinjang, punika punapa ingkang dados prihatos sampeyan. Mênggah sedanipun kakang ing Kalinyamat tiyang sampun pinêsthi karsa Allah, mênawi parêng
nanging wong ujarku wis katrucut kapriye, aku ora nganggo tapih yèn Si Arya Jipang durung mati, sanajan aku kongsia tumêka ing pati, ya daklakoni, malah têkamu mrene iku bangêt ênggonku bungah, sarèhning aku wong wadon, sapa kang dakjaluki pitulung angilangi prihatinku, kajabane kowe, sabab aku wis ora duwe sadulur manèh, yèn kowe bisa amatèni Si Arya Panangsang, nagara ing Kalinyamat lan ing Prawata utawa rajabranaku kabèh kaduwea marang kowe, sarta aku angèngèr marang kowe. Sultan Pajang matur, bakyu, kula ajrih amêngsah pun Arya
Pajang sampun pamit mantuk dhatêng pasanggrahan, Ki Pamanahan tumut andhèrèk konduripun Sultan Pajang, nanging nuntên
Pamanahan matur, bakyu, kula badhe ngaturi pratikêl dhatêng ing sampeyan, bab anggèn sampeyan mundhut pitulung dhumatêng Sultan Pajang, kala wau kula ningali abdi sampeyan èstri kêkalih, sami ayu warninipun. Punika benjing-enjing sami sampeyan paèsi, yèn Sultan Pajang dhatêng mriki sampeyan kèn linggih cakêt kobongan ngriki, mila makatên, watêkipun Sultan Pajang yèn aningali tiyang èstri ayu lajêng gadhah kakêndêlan, amêsthi lajêng sagah amêjahi dhatêng Arya Jipang, yèn tiyang èstri wau sampeyan paringakên. Amung punika ênggèn kula prêlu wangsul mriki, Ratu Kalinyamat mèsêm sarwi ngandika, bangêt panarimaku adhi, ênggonmu awèh pratikêl mêngkono iku, sarta bakal tak turuti. Ki Pamanahan sampun pamit mantuk dhatêng ing pasanggrahan.
Pamanahan. Sultan Pajang ngandika, kadospundi kang dados rêmbag dika prakawis pamundhute pitulung kakang bok ing Kalinyamat. Ki Pamanahan matur, ing pamanah kula prayogi dipun sagahi, sabab ingkang kawajiban têtulung amung
mangke dalu sawêg sami wangsul. Kakang bok mêsakake, supados mantuna susahipun. Sarêng ing wanci dalu lajêng sami mangkat dhatêng ing rêdi Danaraja, sadhatêngipun ing ngriku Sultan Pajang kagèt aningali tiyang èstri ayu kêkalih, sami alênggah sakiwa têngêning kobongan. Sultan sangêt kagimir ing galihipun, lajêng nolih pitakèn dhatêng Ki Pamanahan. Kakang, tiyang ayu kalih
suwargi, Sultan Pajang ngandika malih, upaminipun kula suwun, kakang bok punapa parêng, Ki Pamanahan matur, pangandikanipun bok ayu jêngandika rumiyin. sampun [sampu…]
[…n] ingkang warni tiyang èstri, sanajan sanèsipun inggih parêng, yèn sampeyan sagêd anglêgani ing pamundhutipun. Ratu Kalinyamat nuntên andangu dhatêng Sultan Pajang, kêpriye adhi, têkamu mrene iku apa wis olèh pikir kang prayoga ing panjalukku wingi. Sultan Pajang matur, bakyu, sampeyan sampun kuwatos, ingkang eca kemawon galih sampeyan. Kula kang sagah mêjahi pun Arya Panangsang, nanging tiyang èstri kêkalih punika kula suwun, kang sami lênggah cakêt kobongan. Ratu Kalinyamat ngandika, adhi, aja sing wong wadon iku yèn ora dakwèhêna, sanajan nagara Kalinyamat lan ing Prawata utawa rajabranaku kabèh ya dak wènèhake, sok uga kowe anglêganana ing panjalukku, èstri kêkalih wau lajêng kaparingakên, êndikakakên sami lênggah ing ngarsanipun sultan. Inggih sampun sami majêng alênggah tumungkul. Mênggah èstri kêkalih punika sayêktosipun taksih gadhah laki, semahipun kajinêman ing Prawata. Sultan
kondur dhatêng pasanggrahan, sarta ambêkta èstri kêkalih. [kêka…]
[…lih.] Wondene kajinêman ingkang gadhah bojo wau ing
inggih aparing pangapuntên sarta sami kalilan mantuk, lan sampun anglilakakên bojonipun.
Ing enjingipun Sultan Pajang andhawahakên parentah dhatêng abdinipun sadaya, sintên ingkang purun amêngsah sarta sagêd amêjahi dhatêng Arya Jipang, Sultan badhe angganjar nagari ing Pathi lan ing Mataram. Nanging para bupati tuwin mantri botên wontên ingkang sagah, sabab sami ajrih dhatêng Arya Panangsang. Sultan Pajang nuntên dhawah angundhangakên dhatêng sawarninipun tiyang ing nagari tuwin tiyang dhusun. Sanajan tiyang pangarit, yèn sagêd amêjahi Arya Panangsang,
andhawahakên sayêmbara, sintên tiyang [ti…]
[…yang] ingkang amêjahi Arya Panangsang, amêsthi dipun ganjar nagari ing Pathi lan Mataram. Nanging para bupati tuwin mantri sami ajrih sadaya, dados dèrèng wontên tiyang ingkang gadhah kasagahan. Ki Juru wicantên malih, rêmbag kula prayogi sampeyan sagah tiyang kêkalih lan Ki Panjawi, sabab nagari ing Pathi lan Mataram wau eman sangêt yèn ngantosa kenging ing tiyang sanès. Ki Pamanahan sumaur, ki ipe, gampil yèn tiyang tampi ganjaran mêkatên, balik ênggènipun mêjahi Arya Panangsang kadospundi. Ki Juru Martani wicantên malih, upami tiyang ngabên sawung, yèn botohipun sagêd, amêsthi sawungipun inggih mênang, makatên malih tiyang pêpêrangan, yèn dhasar sagêd anggènipun angreka senapatinipun, amêsthi pêrangipun inggih mênang, sarèhning kula sampun sumêrêp ing watêkipun
ambêkta bala, yèn sampun dhatêng lajêng kula karubut lan santana kula sadaya, amêsthi inggih pêjah, bilih sampeyan sampun marêngi ing pirêmbag kula punika benjing-enjing sumôngga sami sowan. Ki Pamanahan lan Ki Panjawi inggih sami miturut ing pirêmbag wau.
Sarêng enjing tiyang sakawan lajêng samai sowan. Para bupati [bu…]
[…pati] mantri inggih sampun pêpak sami sowan. Sultan andangu dhatêng para bupati, sapa kang sanggup amungsuh sarta amatèni marang Arya Panangsang, aturipun para bupati botên wontên ingkang sagah. Ki Pamanahan matur, kula kalihan pun adhi Panjawi ingkang sagah amêngsah prang lan pun Arya Jipang, panjênêngan dalêm aningalana saking katêbihan kemawon. Ingkang anadhahi pêrangipun kula piyambak
dipun têmpuh, botên angopèni ing tiyang kathah. Sultan Pajang sarêng mirêng sakalangkung suka sarwi ngandika, sokur kakang, dika piyambak ingkang sagah
Nanging wontêna ing pasanggrahan kemawon. Kula lan sasantana kula piyambak ingkang lumampah prang. Sultan inggih
anjujug panggenan pangaritan, angupados pakathik ngarit. Nuntên wontên pakathik mêncil satunggal. Lajêng dipun pitakèni dhatêng Ki Pamanahan. Kowe iki pangarite sapa, ki pakathik sumaur, kula gamêlipun Adipati Jipang, ingkang angêritakên titihanipun anama Gagak Rimang, Ki Panjawi sarêng mirêng yèn punika gamêlipun Arya Panangsang, enggal dipun tubruk dhatêng Ki
yatra, lan saumur kula dèrèng nate wade kuping. Ki Pamanahan wicantên malih, angur êndi kowe tak tuwêk. Pakathik inggih lajêng
ingkang sasisih kinanthilan sêrat panantang, dipun kèn ngaturakên ing gustinipun. Ki pakathik [pa…]
[…kathik] nuntên lumajêng mantuk dhatêng wetan banawi, sadhatêngipun ing pasanggrahan anêrak abdinipun Arya Panangsang kang sami sowan. Pêpatih ing Jipang anama Ki Mataun sakalangkung kagèt, aningali pakathikipun sang dipati agubras rah, kupingipun pinêrung sasisih sarta kakalung sêrat, lumajêng sumêja sowan ing gustinipun. Nuntên dipun kèn nyêpêng dhatêng Ki Mataun, badhe dipun pitakèni, ki pakathik budi, kêdah lumêbêt sowan ing gustinipun.
Kala samantên Arya Panangsang pinuju dhahar, kagèt mirêng rame ing jawi, lajêng akèn nimbali Ki Mataun. Arya Panangsang ngandika, Mataun, apa kang dadi rame-rame ing jaba iku, Ki Mataun matur, bêndara, mugi sampeyan dumugèkakên ênggèn sampeyan dhahar, mangke kemawon kula matur, sabab wartos botên sae. Mila Ki Mataun matur makatên, sabab sumêrêp watêking gustinipun, yèn sangêt panasbaran sarta kêndêl. Samangsanipun sampun sumêrêp ing wartos wau botên wande nuntên mangkat atilar bala. Arya Jipang ngandika, Mataun enggal tutura marang aku aja anganggo wêdi, Ki Mataun inggih dèrèng purun, matur kèndêl kemawon. Nuntên pakathik wau ucul ênggènipun sami nyêpêngi, lumêbêb[3] sowan ing ngarsanipun sang adipati. Arya Jipang enggal andangu, iku
wong apa dene awake gubras gêtih. Ki Mataun matur sarwi nêmbah, inggih punika ingkang dados gumêdêr ing jawi wau, gamêl sampeyan dipun pêrung kupingipun sasisih, sarta kinalungan sêrat. Sêrat lajêng pinundhut tinampèn ing asta kiwa, astanipun têngên taksih angêpêl sêkul. Sêrat winaos, ungêlipun, pèngêt, layang ingsun Kangjêng Sultan Pajang, tumêkaa marang Arya Panangsang, liring layang, yèn sira nyata wong lanang sarta kêndêl, payo prang ijèn, aja anggawa bala, nyabranga marang sakulon bêngawan saiki, sun êntèni ing kono. Arya Panangsang sasampuning maos sêrat sakalangkung dukanipun. Wadananipun
punika mêsthi badhe kenging ing gêlar utawi paekan. Arya Panangsang botên amirêngakên aturipun Ki Mataun, malah sangsaya sangêt dukanipun kados dipun unggar-unggar. Nuntên wontên saduluripun nèm Arya Panangsang anama Arya Mataram, enggal
aja carèwèt, aku ora wêdi, wis jamake wong prang iku dikarubut ing akèh. Ingkang rayi taksih matur kathah-kathah. Arya Panangsang ngandika bêngis. Wis lungaa, aku ora ngajak kowe, sabab kowe sadulurku seje biyung, amêsthi ora kêndêl kaya
manahipun. Ki Mataun nututi botên kacandhak. Sabab sampun sêpuh sarta gadhah sakit mêngi. Lampahipun Arya Panangsang sampun dumugi sawetaning bêngawan sore cakêt. Kacariyos wêwalêripun tiyang ingkang rumiyin-rumiyin, yèn tiyang ajêng-ajêngan badhe pêrang, sintên ingkang nyabrang bênawi punika amêsthi apês pêrangipun.
Wondene Ki Pamanahan, kalih Ki Panjawi, tiga Ki Juru, sakawan Radèn Ngabèi, lan sabalanipun sadaya inggih sampun sami mirantos wontên sakilèn bênawi cakêt. Sampun sami aningali yèn Arya Panangsang dhatêng ijèn. Tiyang Sêsela sami suka ing manahipun. Arya Panangsang wicantên sêru, hèh wong Pajang, sapa kang awèh layang panantang marang aku, dikêbat nyabranga mangetan, aku karubutên ing akèh, lan wis dhêdhêmênaku yèn prang dikarubut ing akèh. Tiyang
ing Sêsela sami sumaur, iya gustiku Sultan Pajang kang awèh layang nyang kowe,
nêpsunipun. Titihanipun enggal dipun gêbrag sarta cinamêthi, kagêbyurakên ing toya, kuda inggih lajêng anglangi, gigiripun botên têlês. Panglangining titihanipun Arya Panangsang sampun dumugi ing pinggir kilèn. Lajêng sami dipun sanjatani, tuwin binêngkolang dhatêng tiyang Sêsela, wontên kang nalorong waos, nanging botên kenging. Titihanipun Arya Panangsang nuntên cinamêthi malumpat saking toya, dumugi satêngahe barisipun tiyang Sêsela, kathah kang rêbah katunjang ing titihanipun Arya Panangsang, kapal lajêng anyepaki sarta ambrakot. Ingkang nitih inggih angamuk kalihan waos. Tiyang Sêsela kathah kang tatu tuwin pêjah. Arya Panangsang ngamuk sarwi wicantên. Si Karèbèt ana ngêndi, kang sanggup angêmbari prang karo aku, dene ora nana katon. Arya Panangsang dangune ngamuk tansah amungsêng ngupadosi ing Sultan Pajang kemawon.
Arya Panangsang nuntên kinarubut ing kathah, dipun tumbaki saking kiwa têngên tuwin ngajêng wingking, Arya Panangsang sampun tatu lambungipun têngên, ususipun mêdal. Lajêng kasampirakên [kasampira…]
[…kên] ing ukiraning dhuwung, sarta sangsaya riwut pangamukipun, botên nêja gêsang, tiyang ing Sêsela tuwin tiyang tamtana sangsaya kathah kang tatu tuwin pêjah, Radèn Ngabèi Loring Pasar enggal badhe amêthukakên pêrangipun Arya Panangsang anitih bêlo, bêbathilan surinipun, sarta amandhi waos nama Kyai Plèrèd. Ki Pamanahan kalih Ki Panjawi, tiga Ki Juru sami anjagèni ing wingkingipun, sampun ajêng-ajêngan lan Arya Panangsang. Kyai Juru
sampun kasukakakên ing rencangipun, Radèn Ngabèi umangsah dharat, sarta amandhi waos Kyai Plèrèd. Sampun ajêng-ajêngan
karo aku, nanging titihanipun Arya [Ar…]
[…ya] Panangsang wau taksih mobat-mabit sarta thakur-thakur dados botên kaur[4] [ka…]
[…ur] mapanakên waosipun. Lajêng dipun waos dhatêng Radèn Ngabèi dhadha têrus ing gigir, kapalipun inggih sampun pêjah karampog, jisimipun lajêng dipun saèni dhatêng têtiyang ing Sela, Radèn Ngabèi waosipun pugut sabêras. Botên antawis dangu Ki Mataun dhatêng angamuk, tinadhahan karampog ing têtiyang kathah sampun pêjah, sirahipun kakêthok lajêng dipun panjêr sapinggiring lèpèn. Kala samantên sinangkalan 1471, anuntên bala ing Jipang dhatêng sagêgamanipun sakalangkung kathah, kandhêg sapinggiring lèpèn, sampun sami kamirêngan yèn gustinipun sarta Ki Mataun sampun pêjah, Radèn Ngabèi enggal ngandika sarta astanipun angawe saking pinggir kilèn bênawi, hèh wong Jipang yèn kowe durunga[5] sumurup, bêndaramu sarta pêpatihe wis padha mati, êndhase tak panjêr iki dêlêngên. Kang bakal korêbut apa, luwih bêcik padha nungkula bae marang aku, sabab kowe wong cilik. Amêsthi ora sumurup apa-apa, dene Ki Mataun patut yèn belaa mati, awit milu mukti ing bêndarane.
ing Radèn Ngabèi, sampun kabêkta dhatêng ing pasanggrahan.
Sarêng ing wanci dalu Ki Pamanahan kalih Ki Panjawi,
Sarèhning kang mêjahi Arya Panangsang Radèn Ngabèi, punapa badhe sampeyan aturakên ing sayêktosipun dhatêng kangjêng sultan. Ki Pamanahan amangsuli, ki ipe, tiyang dhasar punika ingkang mêjahi Arya Panangsang, kula inggih badhe matur ing sayêktosipun kemawon. Kyai Juru wicantên malih, ing pamanah kula prayogi sampeyan kang angangkênana mêjahi dhatêng Arya Panangsang, kalih Ki Panjawi, mila makatên, ing samangsanipun sampeyan aturakên Radèn Ngabèi kang mêjahi Arya Panangsang, botên wande badhe dipun ganjar busana kang adi-adi kemawon sapanunggilanipun. Mêsthi badhe botên kaganjar nagari, sabab Radèn Ngabèi punika taksih lare, amêsthi rêmên ing busana kang sae-sae, kaping kalihipun sampun kapundhut putra pambajêng ing kangjêng sultan. Amêsthi kangjêng sultan kenging angganjar ing sakarsa-karsanipun kemawon. Bilih sampeyan kang ngangkêni, sarta Ki Panjawi, inggih badhe siyos tampi ganjaran nagari ing Pathi lan Mataram. Ki Pamanahan lan Panjawi sarêng mirêng wicantênipun Ki Juru salangkung bingah
manahipun, sarta amiturut. Utawi Radèn Ngabèi inggih sampun miturut ing pirêmbag wau sarta lajêng dipun umumakên dhatêng balanipun sadaya, yèn ingkang amêjahi Arya Panangsang Ki Pamanahan lan Ki Panjawi.
Ing enjingipun nuntên bidhal saking ngriku sumêja sowan ing Sultan Pajang sarta angirit tiyang Jipang kang sami têluk. Sadhatêngipun ing ngarsane Kangjêng sultan, enggal kadangu, Kakang Panjawi Pamanahan, napa dika padha oleh gawe, Ki Pamanahan matur, yèn Arya Panangsang sampun pêjah, amargi prang dipun but kalih, lan Ki Panjawi, sarta angaturakên tiyang Jipang kang
biyèn duwe sadulur nom, jênênge Arya Mataram. Samêngko ana ngêndi. Mantri Jipang matur nêmbah, gusti, kalanipun Arya Panangsang badhe mangkat pêrang, Arya Mataram matur anggêgondhèli, ingkang raka kapurih angêntosana bala, nanging lajêng dipun dukani kathah-kathah dhatêng ingkang raka, Arya
marang dika lan marang si kakang Panjawi, mungguh ganjaran kula nagara ing Pathi lan Mataram, dika dum dhewe lan Ki
sarèhning kula dados sêpuh pantês angawon. Kula milih kang taksih dados wana kemawon. Pun adhi Panjawi anampanana ing Pathi kang sampun dados nagari, sarta kathah tiyangipun. Kula ing Matawis ingkang taksih dados wana. Sultan ngandika malih, yèn êmpun padha narima ing sakarone, si kakang Panjawi tumuli mangkata marang ing Pathi saka ing ngriki kemawon. Nagara ing Pathi dèn tataa kang bêcik. Dene nagara Mataram besuk yèn kula êmpun mulih marang ing
uninga marang kakang bok, yèn Si Arya Panangsang êmpun mati dene dika lan Si kakang Panjawi, kakang bok kula aturi luwar
dhatêng Pajang, Ki Panjawi dhatêng ing Pathi, Ki Pamanahan dhatêng ing rêdi Danaraja. Lampahipun Ki Panjawi sampun dumugi ing Pathi, lajêng anama Kyai Agêng Pathi sarta sampun mukti, kala samantên kathahipun têtiyang ing Pathi salêksa.
Jipang wis mati dening kowe, sarta kowe wis wajib dakngèngèri, ing mêngko nagara Kalinyamat lan ing Prawata tampanana. Ki Pamanahan matur, bakyu, kula sampun dipun ganjar nagari Matawis. Pun adhi Panjawi ing Pathi, dene nagari ing Kalinyamat lan Prawata inggih katura ing rayi sampeyan kangjêng sultan kemawon. Ratu Kalinyamat ngandika malih, adhi, yèn kaya
inggih botên ajêng, sadaya inggih prayogi katur ing kangjêng sultan, amung ingkang nama pusaka kemawon, kenginga kula suwun piyambak ing sampeyan. Ratu Kalinyamat ngandika sarta angulungakên. Ênya adhi, amung rupa ali-ali loro iki
nanging wêkasku adhi, dirêmit ênggonmu angrawati pusaka iku, supaya yayi prabu aja sumurup. Ing samangsane kongsi kawuningan, [kawuninga…]
[…n,] amêsthi bakal andadekake ing kaluputanamu, karo dene wong wadon iki tampanana kabèh, iku kabèh tilas sêsêngkêrane kakangmu swargi ing Kalinyamat lan Prawata, aku ngèngèhana kang tuwa-tuwa bae,
lampahipun Ki Pamanahan mampir ing Sêsela, anantun dhatêng para santananipun, kaajak gêgriya ing Matawis. Para santananipun ing Sêsela wau ingkang sami trêsna inggih lajêng sami tumut, kathahipun kalih bêlah atus.
Ki Pamanahan sampun bidhal saking ing Sêsela, dumuginipun ing Pajang lajêng sowan ing kangjêng sultan, angaturakên ênggènipun kautus dhatêng
marang dika, olèh-olèh dika niku dika êpèk dhewe, kula botên ajêng, sabab kêkaya dika marang kula êmpun akèh, patine Si Arya Panangsang sarta sanagarane, amung wong wadon iku kemawon kula pilihane, mênawa ontên kang kula sênêngi bakal kula pundhut. Ki Pamanahan aturipun sakalangkung ing panuwunipun, sarta sawarninipun tiyang èstri wau inggih lajêng sami kasowanakên [kasowanakê…]
[…n] ing ngarsanipun kangjêng sultan. Kangjêng sultan inggih nuntên amilih, amung satunggil ingkang dipun sênêngi, nanging taksih alit. Sultan ngandika dhatêng Ki Pamanahan. Kakang, bocah wadon siji niku kemawon kula pundhut, nanging kula titipake marang dika, dika rêksa kang bêcik, besuk yèn êmpun birahi kula pundhut dika aturake marang kadhaton. Ki Pamanahan aturipun sandika.
tanah Mataram bakal kula paringake marang dika. Ki Pamanahan aturipun sandika inggih lajêng mantuk.
Kacariyos sampun langkung saking antawis ing laminipun, kangjêng sultan ing sabên-sabên inggih miyos sinewaka, nanging botên ngandika bab tanah Matawis. Ki Pamanahan sangêt-sangêt ing pangajêng-ajêngipun anggènipun badhe tampi ganjaran tanah ing Matawis. Kyai Juru tansah pitutur akèn sabar, sabab botên wontên adatipun ratu cidra ing pangandikanipun, nanging Ki Pamanahan sampun isin aningali ing tiyang kathah sarta èngêt ing sakiting manahipun dhatêng kangjêng sultan, amargi dipun cidrani. Kala samantên Ki Pamanahan kesah saking nagari adhêdhêkah ing dhusun Kêmbang Lampir amêrtapa wontên ing ngriku, sarêng sampun
pandhita, sampun sami tata lênggah, sang pandhita ngandika, yagene sira têka dhêdhukuh ana ing kene, aninggal marang si thole ing Pajang. Ki Pamanahan matur, kilap punapa sampeyan, ing sadèrèngipun kula matur, amêsthi sampeyan sampun sumêrêp. Sang pandhita mèsêm sarwi ngandika, ingsun ya wis wêruh kang dadi karêpira, sira aja susah tutur, payo sira milua marang ingsun, ingsun sebakake marang si thole ing Pajang, sarèhning sira sadulur tunggal guru karo si thole ing Pajang, ingsun amêsthi patut angrukuna ênggone padha saduluran. Supaya aja ana kang bênggang ing karêp. Sang pandhita wau lajêng mangkat dhatêng Pajang, Ki Pamanahan inggih andhèrèk. Dumarojog dhatêng ing kadhaton, botên mawi larapan. Sultan
pandhita ngandika dhatêng kangjêng sultan. Thole sultan, yagene sira cidra ing jangjinira marang kakangira Pamanahan. Sira wis
Matawis dèrèng kula sukakakên dhatêng kakang Pamanahan, dene taksih cêngkar bana, lan sakêdhik tiyangipun. Sêja kula pun kakang Pamanahan badhe kula sukani nagari sanèsipun, kula pilihakên kang sampun kathah tiyangipun, sarta kang rêja. Sang pandhita sampun sumêrêp ingkang dados pakèwêding galihipun Sultan Pajang, nanging botên purun amêlèhakên. Sang pandhita lajêng ngandika, yagene sultan, Ki Pamanahan badhe sira wèhi nagara liya, wong wis dadi jangjinira dhewe, yèn ing Pathi lan Mataram iku kang môngka ganjaran. Ing samangsane Ki Pamanahan sira wèhi nagara liyane ing Mataram. Dadi sira kêna diarani ratu cidra, ing saiki tumuli ing Mataram paringna marang Ki Pamanahan, supaya aja ana kang marêngut, tulusa ênggonira saduluran. Sultan Pajang dangu anggènipun botên amangsuli dhatêng sang pandhita akèndêl kemawon. Yèn sampuna ajrih ing guru, amêsthi ing Mataram botên siyos kaparingakên dhatêng Ki Pamanahan. Ing wêkasan alon matur, milanipun ing Matawis badhe botên kula sukakakên dhatêng kakang Pamanahan, kula mirêng wirayatipun Sunan Giri, yèn ing Matawis benjing badhe wontên ingkang jumênêng ratu agêng kados kula. Sang pandhita ngandika, yèn kang dadi pakewuhing atinira mangkono, iku gampang bae, kakangira
Ki Pamanahan pundhutên prasêtyane, ingsun kang nêksèni, payo thole Pamanahan, sira prasêtyaa marang adhinira sultan. Ingsun kang nêksèni. Ki Pamanahan enggal matur prasêtya, sang pandhita, kula mugi sampeyan sêksèni, mênawi kula gadhah cipta badhe jumênêng ratu wontên ing Matawis, utawi sumêjaa angêndhih karaton ing Pajang, awak kula piyambak mugi sampun manggih wilujêng, wikana ingkang wingking-wingking, sintên ingkang sumêrêp ing karsaning Allah. Sang pandhita ngandika dhatêng Ki Pamanahan. Wis cukup prasêtyamu iku, ingsun ya wis anêksèni. Wondene Sultan Pajang inggih sampun lêga galihipun, amirêng prasêtyanipun Ki Pamanahan. Nanging botên sumêrêp yèn punika ujar keras. Lajêng ngandika dhatêng Ki Pamanahan. Dawêg kakang Pamanahan, ing Mataram dika tampani, nanging taksih dados alas. Ki Pamanahan inggih sampun anampèni sarta sangêt ing panuwunipun. Sang pandhita ngadika, thole Pamanahan, sira nuli ngaliha marang Mataram lan saanakbojonira, sarta ingsun dongakake tulusa ênggonira saduluran lan si thole sultan. Wis padha karia ingsun mulih, sang pandhita sampun mangkat. Ki Pamanahan inggih sampun mantuk dhatêng ing griyanipun, lajêng pradandosan.
Kacariyos Ki Pamanahan sampun pêputra pitu, pambajêngipun anama Radèn Ngabèi Loring Pasar, kalih Radèn Jambu, tiga Radèn Santri, sakawan Radèn Tompe, gangsal Radèn Kadhawung, nênêm èstri krama angsal Tumênggung Mayang ing Pajang, pitu èstri krama angsal Arya Dhadhaptulis ing Pajang, putra èstri kêkalih wau sami tumut lakinipun, botên tumut dhatêng ing Matawis.
Sarêng sampun anggènipun pradandosan, Ki Pamanahan lajêng sowan nyuwun pamit ing sang nata, lan sagarwaputranipun tuwin santananipun sadaya,
mugi salamêta ingkang mangkat, ingkang kantun inggih salamêta, Ki Juru inggih sampun jawab tangan kalihan sang nata, tuwin garwa putranipun Ki
putranipun pambajêng kangjêng sultan kang nama Pangeran Banawa, kalih-kalihipun sami ambrêbês mili. Ki Pamanahan lan sagarwaputranipun tuwina[6]
santananipun sadaya sampun mangkat saking Pajang, asêlur rêmbatan tuwin gotongan. Sadandosanipun tiyang gêgriya botên kantun. Lampahipun sakalangkung rêmbênipun. Kala samantên sampun dumugi ing Taji, lajêng
sagarwaputranipun lajêng sami dhahar, waradin lan sabrayatipun sadaya, sami tuwuk. Ki Pamanahan angandika, bangêt panarima kula adhi, ênggèn kula nêdha lan
Ki Pamanahan nuntên mangkat saking ngriku, Ki Agêng Karanglo inggih andhèrèk, sumêja ngatêrakên dumugi ing Matawis. Ing samargi-margi tansah ênggènipun minta sih, supados ing têmbe wingking sagêda tumut mukti. Kala samantên lampahipun sampun dumugi ing lèpèn Ompak.[7] Susunan Kalijaga pinuju siram, wontên
besuk turune Ki Karanglo iki bakal milu mukti ing turunmu, nanging ora wênang kasêbut mas utawa radèn. Lan ora wênang nunggang jêmpana utawi tandhu, wis padha bacuta lakumu. Ki Pamanahan sarta Ki Agêng Karanglo inggih lajêng mangkat, sampun dumugi ing Matawis, lajêng atata pemahan wontên ing ngriku, kala samantên sinêngkalan 1532.
Kacariyos ing Matawis, punika sitinipun radin,
ing toya lan ing dharat inggih kathah, sawarnining sumbêr toyanipun sakalangkung bêning, tiyang gêgramèn inggih kathah, wontên ingkang lajêng agêgriya ing ngriku, Ki Pamanahan sampun angalih nama Ki Agêng Matawis, sarta sampun mukti sakulawangsanipun sadaya, nanging Ki Agêng Matawis wau tansah ambantêr ing tapanipun, sabab sumêrêp ing wirayatipun Sunan Giri, yèn ing Mataram benjing badhe wontên kang jumênêng ratu agêng angrèh ing tanah Jawi sadaya, ciptanipun Ki Agêng Matawis yèn sayêktos wirayat wau sampun liya saking turunipun. Milanipun Ki Agêng wau botên pêgat [pê…]
sadhèrèkanipun[8] ing tanah rêdi Kidul anama Kyai Agêng Giring utawi Ki Agêng Paderesan. Anggènipun sadherekan kalihan Ki Agêng Matawis sakalangkung sae, sampun kados sadulur tunggil rama ibu.
Kacariyos Ki Agêng Giring wau inggih sangêt anggènipun tapa, pandamêlanipun andèrès. Ing wanci enjing Ki Agêng anginggahi paderesanipun. Ing ngriku wontên tirisan satunggil, cakêt lan kang sawêk dipun inggahi Ki Agêng, tirisan wau salaminipun dèrèng nate awoh, ing dintên punika wontên wohipun satunggil, dawêgan. Ki Agêng sawêg atrap bumbung wontên ing nginggil tirisan. Anuntên mirêng swara, prênahipun ing swara wontên ing dawêgan satunggil wau, ujaring swara, Ki Agêng Giring, wruhanamu, sapa kang ngombe banyu dêgan iki, yèn kongsi êntèk, iku saturun-turune bakal dadi ratu gêdhe, amêngku ing tanah Jawa kabèh. Ki Agêng Giring sarêng mirêng swara makatên, enggal mudhun saking anggènipun andèrès. Wontên ngandhap sampun sèlèh bonjor, lajêng amènèk dawêgan satunggil wau, sampun kapêndhêt binêkta mudhun. Dene deresanipun botên dipun manah, namung dawêgan [da…]
[…wêgan] kang pinêlêng binêkta mantuk. Sadhatêngipun ing griya lajêng dipun parasi, nanging botên lajêng dipun unjuk. Mila makatên pamanahipun Ki Agêng, sarèhning taksih enjing dados kakintên botên
ing paga sanginggiling pawon. Ing sadintên punika Ki Agêng botên angopèni padamêlanipun anggodhog lêgèn adamêl gêndhis. Amung manah dawêgan kemawon. Ki Agêng Giring nuntên kesah dhatêng ing wana sumêja babad.
Ing sapêngkêripun Ki Agêng Giring Ki Agêng ing Matawis dhatêng wontên ing ngriku, sarta pitaken dhatêng semahipun Ki Agêng
Matawis lajêng lumêbêt ing pawon, sumêja ngunjuk kilang, sarêng aningali ing pawon sêpên. Botên wontên kilang utawi lêgèn, amung dawêgan satunggil ingkang wontên tumumpang ing paga, enggal kapêndhêt dhatêng Ki Agêng Matawis, kabêkta lumêbêt ing griya, lênggah ing ambèn, sarta ambolong dawêgan. Sumêja dipun unjuk toyanipun, sarta wicantên dhatêng Nyai Giring, bakyu, punapaa dene botên anggodhog lêgèn. Kula dhatêng [dha…]
[…têng] pawon ajêng ngombe, ngupados lêgèn botên angsal. Nyai Giring sumaur, inggih amung sadintên punika towong, karsane raka aso, Nyai Giring kagèt aningali dawêgan badhe dipun unjuk dhatêng Ki Agêng Matawis, enggal wicantên. Adhi, dawêgan niku êmpun dika unjuk, wêlinge raka dika wantos-wantos, yèn siyos dika unjuk,
Botên antawis dangu Ki Agêng Giring dhatêng sarta angrêmbat kajêng, anjujug ing pawon. Kajêng sampun kasèlèhakên. Karsanipun Ki Agêng Giring badhe lajêng ngunjuk dawêgan. Sarêng dipun tingali ing paga dawêgan botên wontên, Ki Agêng enggal lumêbêt ing griya amanggihi Ki Agêng Matawis, sarta pitakèn dhatêng semahipun. Wong wadon, dawêganaku kang takdokok ing paga mau ana ing ngêndi, semahipun amangsuli, rayi dika niku kang mêndhêt, kula pênging botên kenging, wicantêne saking ngêlake, lajêng dipun unjuk. Kyai [Kya…]
[…i] Agêng Matawis sumambung, inggih
ênggènipun gêtun, dangu ênggènipun kèndêl. Bawaning tiyang sampun linuwih, dados sumêrêp ing takdir, yèn sampun pinêsthi karsa Allah, Ki Agêng Matawis badhe anurunakên ratu kang mêngku ing tanah Jawi. Ki Agêng Giring lajêng ambêlakakakên swara kang saking dawêgan sarta agadhah panêdha dhatêng Ki Agêng Matawis. Adhi, panêdha kula mêkatên kemawon. Sarèhning dawêgan sampun dika ombe, angsal kula anjaluk kadospundi, amung turun kula
makatên wau ngantos ping nêm. Ki Agêng Matawis inggih botên suka, nuntên nêdha gêntos turun kaping pitu. Ki Agêng Matawis sumaur, adhi Allahu alam, sok sukaa ing wingking, kula botên nguningani. Ki Agêng Matawis lajêng pamit mantuk dhatêng ing Matawis.
Sarêng sampun antawis lami putranipun Ki Agêng Matawis kang nama Radèn Ngabèi Loring Pasar angrêmêni tiyang èstri sêsêngkêranipun Sultan Pajang kang saking Kalinyamat. Ingkang dipun titipakên dhatêng Ki Agêng Matawis. Dhawahipun [Dhawah…]
[…ipun] sultan, lare èstri wau samangsanipun sampun birai andikakakên ngaturakên dhatêng kangjêng sultan. Môngka ing mangke sampun birai, nanging lajêng dipun rêmêni dhatêng Radèn Ngabèi, mila Ki Agêng Matawis sangêt ênggènipun prihatos. Botên wande angsal dukanipun kangjêng sultan. Kala samantên Ki Agêng Matawis mangkat dhatêng Pajang sumêja ngaturakên ing kalêpatanipun. Radèn Ngabèi inggih binêkta, sadhatêngipun ing Pajang lajêng sowan lumêbêt ing kadhaton, sampun sêsalaman kalihan kangjêng sultan. Ki Agêng Mataram matur, sowan kula punika, kula angaturakên pêjah gêsangipun putra sampeyan Radèn Ngabèi Loring Pasar, amargi agêng kalêpatanipun ing panjênêngan sampeyan. Sultan Pajang mirêng aturipun Ki Pamanahan sakalangkung kagèt, sarta ngandika, kakang, Si Ngabèi dosanipun punapa, dene dika aturake pati uripe, wong êmpun kula pèk anak
angrumiyini karsa sampeyan, akaronsih kalihan lare èstri ingkang kagadhuhakên dhatêng kula kang saking Kalinyamat rumiyin. Inggih
mawon, kula ênggih êmpun ngapura, sarta banjur dika ningkahake, kula êmpun lila, nanging wêkas kula, bocah wadon wau yèn besuk êmpun botên kanggo êmpun disiya-siya, kalih dene dika kula tutuh ênggon dika momong marang Si Ngabèi kurang ati-ati, bênêre bocah êmpun diwasa mêngkotên rak dika rabèkake, utawa dika wèhi sêlir, supaya êmpun kongsi nêrak kaluputan. Ki Agêng Matawis sakalangkung ênggènipun ngrêrêpa, angraos yèn kadukan ing batos. Sarêng kangjêng sultan sampun kendêl ênggènipun ngandika, Ki Agêng Matawis sarta Radèn Ngabèi nuntên pamit mantuk dhatêng ing Matawis. Sadhatêngipun ing Matawis Radèn Ngabèi inggih lajêng kêpanggih kalihan lare èstri wau, ing lami-lami sampun apêputra jalêr satunggil abagus warninipun, kanamanan Radèn Rôngga, ingkang rama ibu sakalangkung asih.
Kacariyos Sultan Pajang bidhal dhatêng ing Giri lan sabalanipun sadaya, Ki Agêng Matawis inggih andhèrèk. Sumêja nyuwun idi anggènipun jumênêng sultan dhatêng Sunan Parapèn. Kala samantên para bupati ing bang wetan sami pêpak wontên ing ngriku sadaya, ing
linggih ing wingkinge gustine piyambak-piyambak. Sultan Pajang nuntên katimbalan lênggah cakêt lan sang
utawi sang pandhita inggih sampun angidèni, kala samantên sinêngkalan 1503.
Anuntên pêpundhutan dhahar mêdal, lumintu saking kadhaton. Sunan Parapèn lan Sultan Pajang sarta para bupati sami dhahar, sang pandhita ngandika, anak ingsun para bupati kabèh, diatut ênggonira padha saduluran, aja ana kang sulaya ing budi, dipadha ati raharja, sokura ing Allah ing salungguhe dhewe-dhewe, kang tinitah dadi gêdhe, lan kang tinitah dadi cilik. Iku wis pêsthine dhewe-dhewe, ingsun têdha ing Allah, anak putuningsun kabèh padha salamêta ing donya ngakherat. Para bupati sadaya asaur pêksi. Para bupati sarêng sampun anggènipun sami dhahar, nuntên kalorodakên dhatêng para abdi, para abdi inggih lajêng
iku jênênge sapa, Sultan Pajang matur, punika rencang kula patinggi ing Matawis, ingkang dipun rèh
inggih sampun majêng, raja pandhita ngandika dhatêng para bupati, anak ingsun para dipati kabèh, wruhanamu turune Ki Agêng Matawis iku besuk bakal angrèh wong satanah Jawa kabèh, sanajan ing Giri kene besuk iya ngidhêp marang ing Mataram. Ki Agêng ing Matawis sarêng mirêng pangandikanipun sang pandhita lajêng sujud ing siti, sakalangkung nuhun dhatêng sang pandhita, nuntên angaturi dhuwung satunggil ing sang pandhita, nanging botên tinampèn.
inggih enggal tumandang dhudhuk-dhudhuk. Têlaga sampun dados, sakalangkung sae, sarta kanamanan têlaga Patut dhatêng sang pandhita.
Sultan Pajang sarta para Bupati sampun sami kalilan mantuk dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Tuwin Ki Agêng Matawis inggih sampun mantuk dhatêng ing Matawis. Sultan Pajang sarawuhe nagarinipun lajêng ngandika wêwartos dhatêng
[…tipun] Sunan Giri, para bupati, mantri sarêng sami mirêng wirayat makatên sakalangkung kagèt. Putranipun sultan kang nama Pangeran Banawa matur, rama prabu, mênawi wirayatipun Sunan Giri sayêktos, ing Mataram punika kula upamèkakên latu sapêlik. Prayogi tumuntên kasiram ing toya, supados sampun ngantos ngômbra-ômbra, yèn panjênêngan dalêm parêng, ing Mataram badhe kula risak saking pêrang, para bupati gumarumung sami ambiyantoni ing aturipun Pangeran Banawa.
pinuju lênggah ingadhêp para putra tuwin kulawangsanipun sadaya, Ki Agêng Matawis ngandika, anakku lan sanak-sanakku kabèh, sarèhning aku dicêtha marang Sunan Giri, yèn turunku ing besuk bakal amêngku ing tanah Jawa, iku wêkasku, yèn ing besuk kowe anglurug marang bang wetan, anuruta ing dina kalane aku andhèrèkmarang sultan seba marang ing
yèn agawe bupati, aja liya turune wong Mataram iki kabèh, sabab iku padha milu lara, yèn turune besuk duwe dosa mati, laranana bae, yèn dosa lara apuranên. Akathah-kathah wêwêlingipun Ki Agêng wau dhatêng
momong marang anak-anak kula kabèh, dene kang kula lilani anggêntèni ing kula, Si Ngabèi Loring Pasar, Ki Agêng ngandika dhatêng kang para putra, anak-anakku kabèh, kowe padha mituruta marang pamanmu Ki Juru Martani, Ki Agêng tumuntên seda, layon sampun binêrsihan kasarèkakên sakilèning masjid, sinêngkalan 1535.
Ing sanèsing dintên Kyai Juru Martani mangkat dhatêng Pajang sarta putranipun Ki Agêng Matawis sadaya, sumêja ngaturi uninga ing kangjêng sultan. Lampahipun sampun dumugi ing Pajang, Sultan pinuju miyos sinewaka, Kyai [Kya…]
[…i] Juru sarta kapenakanipun lajêng sami pepe sakiduling waringin kurung, sarêng katingalan ing kangjêng sultan, enggal kapariksa sarta sami tinimbalan. Sampun sami sowan wontên ing ngarsa dalêm.
gêntèkake ana ing Mataram, anak ingsun Si Ngabèi Loring Pasar, sarta ingsun paringi jênêng Senapati ing Ngalaga, Sayidin Panatagama, lan maninge kakang Juru Martani, sira kang sun pasrahi momong marang putraningsun Senapati, ing dalêm sataun iki ora ingsun lilani seba marang Pajang, anataa nagarane sarta angrasakna mukti ana ing Mataram. Yèn wis sataun tumuli
nyuwun pamitipun[11] dhatêng ing Mataram. Ing Mataram sangsaya wêwah-wêwah tiyangipun, sarta sakalangkung rêjanipun. Senapati Ngalaga sampun amukti, lajêng parentah anyithak banon dhatêng tiyang ing Mataram, badhe sumêja kadamêl kitha.
Kala samantên sampun kêlangkung sataun, Senapati
dèrèng sowan dhatêng Pajang, Kyai Juru inggih tansah angatag sowan. Wangsulanipun Senapati, benjing mênawi Sultan utusan nimbali kemawon kula sowan.
Kacariyos Sultan Pajang miyos sinewaka, pinarak ing dhampar mas tinatrapan ing sêsotya, sangandhaping dhampar linemekan babut, sinêbaran sêkar, para bupati, mantri, rôngga, dêmang sampun pêpak sowan sadaya, cahyanipun kajêng[12] sultan kados wulan purnama, kangjêng sultan alon andangu dhatêng para abdi kang sami sowan. Bocah ingsun kabèh, apa sira padha ngrungu wartane putraningsun Senapati, dene wis kêliwat sataun ora nana sowan marang Pajang, apa awit sumurup wirayate Sunan Giri ênggone ora gêlêm seba marang ingsun. Ing samêngko wirayate Sunan Giri mèh anêtêpi, yèn upamia kêmbang misih kudhup, ing saiki mangsane mêkar, Sultan Pajang sampun kacariyos yèn ratu digdaya sêkti linuwih sugih bala, botên wangwang yèn sumêja angrisak ing Matawis, nanging kados wontên kang mambêngi ing karsanipun. Para Bupati sami matur, kawula inggih amirêng pawartos. Putra dalêm Senapati Ngalaga badhe mirong, sampun akèn nyithak banon badhe adamêl kitha. Sultan
waspadakna pratingkahe Senapati. Ki Wuragil lan Wilamarta aturipun sandika, lajêng mangkat sami numpak kapal. Lampahipun sampun dumugi ing Matawis. Senapati botên pinanggih ing dalêmipun, amêng-amêng dhatêng ing Lipura sarta numpak kapal. Utusan kêkalih anjujul. Dumuginipun ing Lipura sampun aningali dhatêng Senapati
yèn dika mudhuna saking kapal rumiyin, dados botên angluhurakên kang angutus. Sabab utusan wau kalane andhawahakên pangandika, inggih prasasat kang angutus. Môngka kang dèn dhawahi taksih numpak kapal, dados
dika lan kula diutus ing kangjêng sultan, dhasar anjarag botên purun mudhun. Ki Wuragil wicantên malih, makatên punika dèrèng kantênan, pamanah kula ing samangsane dika sanjang yèn kautus ing kangjêng sultan, amêsthi enggal mudhun. Tiyang kêkalih wau lajêng sami mudhun saking kapal, sarta amurugi dhatêng Senapati, Senapati enggal pitakèn sarta numpak [numpa…]
[…k] kapal. Ki Wuragil lan
anjarag botên purun mudhun, dika lan kula puniki sampun têtêp utusan nistha, Ki Wuragil enggal sumaur dhatêng Senapati, inggih tiyang kêkalih puniki sami dipun utus ing kangjêng sultan. Sampeyan kadhawahan mantuni ênggèn sampeyan asring suka-suka
taksih doyan. Kula kapurih cukur rambut, wong rambut thukul piyambak kadospundi anggèn kula ngulapi, kula kadhawahan sowan inggih purun. Yèn sultan sampun mantuni anggènipun ngalap dho garwa sarta amantuni anggènipun asring mundhut bojo tuwin anake wadon para abdinipun, amung makatên kemawon wangsulan kula. Utusan kêkalih lajêng pamit mantuk. Sampun dumugi ing Pajang, nanging sami adamêl dora sêmbada, aturipun ing kangjêng sultan. Kula kautus animbali putra dalêm Senapati, aturipun inggih sandika, nanging kula dipun kèn mantuk rumiyin, putra dalêm badhe tumuntên nusul. Kangjêng sultan inggih lajêng kèndêl, [kè…]
[…ndêl,] botên karsa andangu kathah-kathah.
duka, ora wurung kowe bakal mêmungsuhan lan kangjêng sultan. Yèn kowe mêmungsuhana kang koandêlake apa, balamu mung sathithik. Môngsa wania kodu lan bala Pajang, sanajan waniya bakal mêsthi tumpês. Karodene Sultan Pajang iku wis misuwur yèn ratu angluwihi digdaya, kinèringan marang para ratu liya nagara, dhèk biyèn dicidra ing maling,
bae ora pasah, iku kowe sumurupa ing katêguhane kangjêng sultan. Karo dene yèn kowe mungsuha karo sultan
mêngkono iku kabèh ya têka pamuruke kangjêng sultan. Sabab kowe pinundhut putra pambarêp cilik mula, sarta bangêt sihe, wis kaya putrane dhewe, barêng kowe wis diwasa banjur diwuruk sakèhing ngèlmu sarta kasaktèn [kasa…]
[…ktèn] lan katêguhan, lan banjur dimuktèkake ana ing Mataram. Samono iku kang kowalêsake bae apa marang ing sihe kangjêng sultan, dadi kaluputamu iku têlung prakara, kang dhingin mungsuh gusti, ping pindho mungsuh bapa, kaping têlu mungsuh guru, iba guyune wong kang padha sêngit. Cêlathune mêngkene, Senapati iku ênggone wani prang wong mungsuh bapakne dhewe, yèn mungsuh karo wong liyane wêdi. Lan aku iki bangêt isinku andêlêng marang wong Pajang, sabab kêna diarani wong ora wêruh ing kabêcikan. Angur kowe mungsuha karo wong nagara liya, angluwihi ing Pajang gêdhene, aku ora wêdi. Akathah-kathah panêtahipun Kyai Juru wau.
Senapati Ngalaga sarêng mirêng anangis salêbêting manahipun, rumaos yèn kalêpatan, angrêrêpa sarwi alon matur, paman, kadospundi pratikêl sampeyan. Sarèhning kula sampun katrucut wicantên botên purun sowan dhatêng kangjêng sultan. Supados sampun ngantos dados dukanipun kangjêng sultan. Têtêpa anggèn kula wontên ing Matawis, sarta kula sagêda amêngku tiyang ing tanah Jawi sadaya, tumuruna ing anak putu kula. Kyai Juru angandika, yèn kang dadi kêkarêpanamu kaya mêngkono, bêcik suwunên ing Allah bae dèn mantêp. Kang supaya yèn kangjêng sultan wis seda
kowe bisaa anggêntèni karatone, lan kowe aja pisan yèn duwea cipta bakal mungsuh ing kangjêng sultan, malah ing batin mung nêja amalês ing kabêcikane kangjêng sultan marang ing kowe, ênggonmu dipundhut putra lan ênggonmu dimuktèkake, sarta ênggone mulang akèh-akèh marang kowe, ing samangsane bangêt panyuwunmu marang Allah kaya mêngkono, amêsthi kangjêng sultan ya isih bangêt sihe ing batin marang kowe, sarta ing batin ya bakal lila karatone kogêntèni. Senapati Ngalaga sakalangkung panuwunipun, sarta amiturut ing wulangipun ingkang paman. Kyai Juru Martani lajêng mantuk dhatêng griyanipun. Senapati Ngalaga wau rintên dalu inggih botên pêgat panyuwunipun ing Allah.
bêktinipun, lampahipun sami langkung ing Mataram. Wontên ing ngriku sami dipun êndhêg dhatêng Senapati, sinungga sarta binoja krami, sarta sami dipun jak kasukan mangan nginum, lan sami dipun anggêp sadulur tuwin wong atuwa dhatêng Senapati, para mantri pamajêgan wau inggih sakalangkung sami sukanipun. Para garwanipun Senapati sami dipun kèn ambadhaya, sarta sami dipun kèn angladosi, [anglado…]
[…si,] amborèhi lan anyumpingi sêkar dhatêng
wau sami purun yèn kaabêna prang, awit saking kathah kasaenanipun Senapati, botên sagêd amalês. Ingkang badhe kawalêsakên pêcahe kulitipun sarta wutahe gêtihipun. Senapati sarêng mirêng prasêtyanipun para mantri, sakalangkung suka ing galihipun. Pangandikanipun ing galih, ing saiki
tanah Kêdhu Pagêlèn rumiyin, sumêja sami ngaturakên bulu bêkti dhatêng ing Pajang, samangke botên siyos. Sakathahe lêladosan kula bulu bêkti katura ing sampeyan sadaya, sabab botên sanes. Ing Pajang inggih ratu, ing Matawis inggih ratu, aturipun para mantri wau sarwi kêplok asênggak-sênggak. Senapati angandika, sakèhe sanakku para mantri kabèh, ya wis padha taktarima prasêtyamu, dene karêpku besuk bae padha sebaa [se…]
[…baa] marang Pajang, barêng lan aku, yèn sultan duka aku kang malangi, sabab sabarang ing karsane kangjêng sultan wis ana ing aku, dene sanak-sanakku iki kabèh, yèn ana kang arêp ajênêng dêmang, rôngga, ngabèi utawa tumênggung, aku wis dikuwasakake amaringi marang[13] kangjêng sultan. Para mantri wau sarêng mirêng, sangsaya ing sukanipun, anggêpipun sami angratu dhatêng Senapati, para mantri lajêng sami ambêksa sarta sami ngatingalakên ing kadigdayan tuwin katêguhanipun. Wontên ingkang
sami dipun tadhahi dhadha utawi gigir, nanging sadaya botên wontên kang tumama, sabab para mantri wau sakalangkung sami digdaya sarta têguh.
Anuntên wontên mantri satunggal anama Ki Bocor, punika sangêt susahe manahipun, aningali solahe kancanipun mantri, ciptaning manahipun. Kapriye kancaku iki kabèh, têka padha kapiluyu kapirare kabèh, padha kêna ing bujuke Senapati, padha arêp anjunjung ratu marang Senapati, ora bisa amatara yèn Senapati iku wong licik, kudu amungsuh ing Pajang, yèn mungguh aku dhewe durung gêlêm kaêrèha
Senapati inggih sampun sumêrêp, yèn Ki Bocor badhe angayoni, sabab katawis ing solah, botên purun tumut kasukan. Ciptanipun Senapati, tak kira Si Bocor iku seje lan mantri akèh iki, ora bungah dening boja krama, kudu angayoni marang aku, nanging ya bênêr Si Bocor, aku iki upamane wong cebol, mêksa anggayuh langit. Amêsthi dèn ina, lan aku yèn kadigdayanku ora angungkuli ing wong akèh, môngsa bisaa dadi ratu amêngku ing tanah Jawa kabèh, Panêmbahan Senapati lajêng kondur, para mantri inggih sampun sami amakuwon. Senapati nuntên andhawahi dhatêng balanipun kang sami têngga regol. Ing samangsanipun Kyai Bocor lumêbêt dhatêng ing pura dipun kèndêlna kemawon. Sampun ngantos wontên kang amênging. Sarêng ing wanci dalu Ki Bocor sampun dandos, sumêja nyidra dhatêng Senapati, dhuwungipun cinoba, landhêpipun tinumpangan kapuk dinamonan bablas. Ki Bocor lajêng lumêbêt ing kadhaton ijèn. Sakathahipun tiyang ingkang sami têngga kori api[14] botên uninga, Senapati Ngalaga
pasah sarta botên nolèh, eca dhahar kemawon. Pucuking dhuwungipun Ki Bocor ngantos pêpêr, Ki Bocor sayah lajêng dhawah ing siti sadhêku, dhuwungipun tumancêp ing siti, sangêt luma sariranipun. Ki Bocor
marang dika, Ki Bocor nuntên mantuk.
Senapati ing wanci têngah dalu lajêng kesah, ingiring tiyang gangsal, anjujug ing Lipura, ing ngriku wontên sela kumlasa sae warninipun. Senapati lajêng sare wontên ing sela wau. kacariyos Ki Juru Martani ing wanci lingsir dalu wontên dalêmipun, dèrèng karsa sare, enggal kesah dhatêng ing kadhaton. Sumêja kêpanggih kalihan Senapati, sarêng dumugi ing regol pitakèn dhatêng tiyang ingkang têngga, wong tunggu lawang, putraningsun apa isih
putra dika lajêng kesah wikana purugipun. Kyai Juru sarêng mirêng ing aturipun tiyang têngga kori, lajêng sumêrêp ing purugipun Senapati, enggal dipun susul dhatêng ing Lipura, dumuginipun ing ngriku Senapati kêpanggih sare ing sela [se…]
[…la] gêgilang, Kyai Juru enggal anggugah, wicantênipun. Thole tangia, jarene arêp dadi ratu, têka enak-enak turu bae. Anuntên wontên lintang dhawah saking langit. Mêncorong sakalapa dalasan tabonipun sumèlèh ing ulon-ulonipun cakêt Senapati. Kyai Juru sakalangkung kagèt. Sarta anggugah dhatêng ingkang putra, thole, kêbat tangia, kang mancorong kaya rêmbulan ana ing ulon-ulonmu iku apa. Senapati kagèt nuntên wungu, aningali sarta pitakèn. Sira iku apa, dene mêncorong ana ing dhuwurku turu, sajêgku durung tau wêruh. Lintang enggal sumaur kados manungsa, wruhanira ingsun iki lintang, ênggonira manêngkung[15] ngêningakên paningal, anêgês karsaning Hyang, ing saiki wis tinarima ing Allah, kang sira suwun kêlilan. Sira bakal jumênêng nata amêngku ing rat Jawa, tumurun marang anak putunira, padha jumênêng ratu ana ing Mataram tanpa timbang, kineringan ing mungsuh, sugih êmas lan sêsotya, buyutira besuk kang mêkasi dadi ratu ing Mataram. Nagarane nuli rêngka, kêrêp grahana sasi lan surya, lintang kumukus sabên bêngi katon, gunung padha guntur, udan awu utawa ladhu, iku cirining nagara bakal rusak. Lintang wau sasampuning wicantên makatên lajêng musna. Senapati ngandika salêbêting galih, ing saiki panyuwunku marang
Allah wis kêlilan. Ênggonku sumêja dadi ratu anggêntèni ing rama sultan, tumurun marang anak putuku, minôngka damare ing tanah Jawa, wong tanah Jawa padha têluk kabèh. Kyai Juru sumêrêp ing batose kang putra, lajêng wicantên. Senapati, kowe aja ujub riya, amêsthèkake kang durung kêlakon, iku ora bênêr, yèn kowe ngandêl calathuning lintang, iku kowe luput. Sabab iku jênênge swara jais. Wênang goroh lan têmên, ora kêna dicêkêl ilate kaya manungsa, lan ing besuk mênawa kowe kêlakon pêrang karo wong Pajang, amêsthi lintang mau ora kêna kotagih utawa kojaluki tulung, ora wurung aku lan kowe padha angawaki pêrang dhewe, yèn mênang kowe mêsthi jumênêng ratu ana ing Mataram. Mênawa kalah ora wurung padha dadi boyongan. Senapati Ngalaga sarêng mirêng wicantêne kang paman, sakalangkung ênggènipun ngrêrêpa, sarta alon matur, paman, kadospundi kang dados pratikêl sampeyan. Kula inggih badhe amiturut. Kula upaminipun baita, sampeyan kêmudhinipun. Kyai Juru angandika, thole, yèn kowe wis miturut, ayo padha nyênyuwun ing Gusti Allah, sakèhe kang angèl muga ginampangna, ayo padha andum gawe, kowe mênyanga ing sagara kidul. Aku tak munggah [mung…]
[…gah] marang ing gunung Marapi, padha anyatakake karsaning Allah, ayo barêng mangkat. Kyai Juru lajêng mangkat dhatêng ing rêdi Marapi, Senapati Ngalaga mangkat ngetan lêrês. Anjog ing lèpèn Umpak, ambyur ing toya, nglangi ambathang anut ilining toya.
Kacariyos wontên ulam laut, anama olor, punika kala rumiyin Senapati kalangênan dhatêng ing lèpèn Samas, anjala, ngrakat, tuwin ancolan susug. Kathah pirantosipun tiyang amêndhêt ulam. Utawi angsalipun ulam inggih kathah, anuntên ulam olor wau kacêpêng ing tiyang
wau rumaos kapotangan gêsang dhatêng Senapati. Ing nalika punika ulam olor wau sumêrêp yèn Senapati angèli ing lèpèn anjog ing sawangan sagantên. Ulam olor lajêng angambang amêthukakên dhatêng Senapati, supados Senapati
panas kados wedang, ulam kathah ingkang kaplêsat kabêntus ing karang têmahan sami pêjah wontên ing dharatan. Punika saking prabawanipun Panêmbahan Senapati ênggènipun andêdonga ing Allah.
Kacariyos ing sagantên kidul ngriku wontên ingkang jumênêng ratu, wanodya anglangkungi ayunipun. Ing sajagad botên wontên ingkang nyamèni, anama Rara Kidul, angrèh sawarnine lêlêmbut ing tanah Jawi sadaya, kala samantên Rara Kidul pinuju wontên ing dalêm, pinarak ing kathil mas, tinarètès ing sêsotya, ingadhêp para jim pêri prayangan. Rara Kidul kagèt aningali gègèripun ulam ing sagantên. Sarta toyanipun panas kados ginodhog. Swaraning sagantên anggêgirisi. Rara Kidul wicantên salêbêting
kiyamat. Nyai Kidul lajêng mêdal ing jawi, jumênêng wontên sanginggiling toya, aningali jagad padhang, botên wontên punapa-punapa, amung tiyang linuwih satunggil jumênêng wontên sapinggiring sagantên, angêningakên paningal nênêdha ing
Allah, Nyai Kidul wicantên piyambak. Iku layake kang agawe gara-gara ing sagara, sarta lajêng sumêrêp ing saciptanipun Senapati, Rara Kidul enggal amurugi, lajêng nyêmbah
supados sirnaa gara-gara punika, tumuntên mulyaa saisining sagantên kang sami risak kenging ing gara-gara, sampeyan mugi wêlasa dhatêng ing kula, sabab sagantên punika kula kang angrêksa, dene anggèn sampeyan anyênyuwun ing Gusti Allah samangke sampun angsal. Sampeyan lan satêdhak-têdhak sampeyan sadaya amêsthi jumênêng ratu, angrèh ing tanah Jawi tanpa timbang, utawi jim pêri prayangan ing tanah Jawi sadaya inggih karèh ing sampeyan. Upami ing benjing sampeyan amanggih mêngsah, sadaya inggih sami amitulungi, ing sakarsa sampeyan sadaya anut. Sabab sampeyan kang minôngka bapa babuning para ratu ing tanah Jawi. Senapati Ngalaga sarêng mirêng ature Nyai Kidul, sakalangkung suka ing galihipun. Sarta gara-gara wau inggih sampun sirna, utawi ulam ingkang sami pêjah inggih sampun gêsang malih. Nyai Kidul nyêmbah sarwi angujiwati,
Senapati lumampah sanginggiling toya kados angambah dharatan. Sadhatêngipun ing kadhaton sagantên lajêng sami pinarak ing
anglangkungi sae, ingkang kadamêl griya utawi pagêr banonipun sadaya mas sarta salaka, karikilipun ing palataran mirah, intên utawi sawarnine pêpêthetan ing pataman inggih sakalangkung sae, wowohan sarta sêsêkaranipun adi-adi sadaya, ing dharatan botên wontên sêsaminipun.
Senapati wau ênggènipun pinarak adhêdhepelan kemawon lan Nyai Kidul. Sarta tansah anyantosakakên ing galih, emut yèn dede jinis. Wondene Nyai Kidul inggih anampèni ing sêmunipun Senapati, sarta tansah angujiwati Senapati Ngalaga mèsêm sarwi ngandika dhatêng Rara Kidul. Nimas ingsun arêp wêruh ing pasareanira, kaya apa rakite. Nyai Kidul matur, sumôngga botên wontên pakèwêdipun. Kula darmi têngga, sampeyan ingkang kagungan.
dhasar ayu bisa angrêrakit. Ingsun aras-arasên mulih marang Mataram. Bakal katrêm ana ing kene, nanging cacade mung siji, dene ora nana wonge lanang, yèn ana wonge lanang kang bagus iba bêcike. Aturipun Nyai Rara Kidul. Sae lamban, jumênêng ratu èstri kemawon. Ing sakajêng-kajêng botên wontên kang amarentah. Senapati mèsêm sarwi ngandika, nimas, ingsun muga paringana tômba, ênggon
ratu agêng, môngsa kiranga wanodya kang ngungkuli ing kula. Senapati manahipun kados dèn unggar, Rara Kidul lajêng pinondhong andumugèkakên karsanipun. Kacariyos Senapati anggènipun wontên sagantên kidul tigang dintên tigang dalu, tansah sih-sinisihan kalihan Rara Kidul. Senapati wau ing sabên dintên dipun wêjang ing ngèlmunipun tiyang umadêg ratu, ingkang ngèdhêpakên sakathahe manungsa lan jim pêri. Senapati angandika, bangêt panarimaningsun, ing sakèhe wurukira, lan ingsun ya pracaya, balikaning besuk. Yèn ingsun anêmu mungsuh, kang sun kongkon ngaturi ing sira sapa,
wong ing Mataram amêsthi ora ana kang wêruh marang ing sira. Rara Kidul matur, makatên punika gampil kemawon. Bilih
lan sadêdamêling prang. Senapati ngandika malih, nimas, ingsun pamit mulih marang ing Mataram. Wêwêkasira kabèh ya bakal ingsun èstokakên.
Senapati sampun mangkat, angambah toya sagantên kados angambah dharatan. Sarêng dumugi ing Parangtritis kagèt aningali dhatêng sang pandhita Sunan Kalijaga lênggah pitêkur wontên sangandhaping Parangtritis. Senapati enggal angujungi, sarta angrêrêpa nyuwun
digdayanira iku, dadi iku jênênge wong kibir, para wali ora gêlêm anganggo kaya mêngkono, amêsthi bakal kasiku ing Allah, yèn sira bakal sumêja tulus jumênêng ratu, anganggoa sokur ing satitahe bae, ayo marang Mataram. Ingsun arsa wêruh ing omahira. Lajêng sami mangkat, sampun dumugi ing Mataram. Sang Pandhita aningali [aninga…]
[…li] padalêmanipun Senapati dèrèng mawi pagêr lajêng ngandika, omahira ora nganggo pagêr bata, iku ora bêcik, dadi sira jênêng wong ujub riya kibir, angêndêlake kasêktèn
cancangên. Yèn bêngi kandhangna, ing jaba jaganana uwong, sarta pasrahna ing Allah, mêngkono manèh ênggonira omah-omah bêcik nganggoa pagêr jaba, jênênge pagêr bumi, wong Mataram sabên katiga konên nyithak bata, yèn wis akèh gawea kutha bacingah. Sang pandhita lajêng nyandhak bêruk isi toya, dipun curakên mubêng sarwi dhikir, sang pandhita ngandika, yèn sira besuk
ingsun. Pangeran Banawa sarta Dipati Tuban, Tumênggung Môncanagara aturipun sandika, lajêng budhalan sabalanipun. Ing Pajang wontên mantri satunggil, anama Pangalasan. Sampun atêpang sae kalihan Senapati Ngalaga, Pangalasan wau enggal anglampahakên utusan dhatêng ing
ambêkta sadêdamêling pêrang. Senapati Ngalaga sarêng sampun tampi pawartos wau enggal amêthuk dhatêng ing Randhulawang, tiyang Mataram kêrig lampit, sarta sami ambêkta sêsêgah.
Lampahipun Pangeran Banawa inggih sampun dumugi ing Randhulawang, sarêng aningali ingkang raka mêthuk, Pangeran Banawa enggal tumurun saking titihan, paran-pinaranan kalihan Senapati, lajêng sami rêrangkulan, kalih-kalihipun sami muwun. Sabab lami botên kêpanggih, sangêt ing kangênipun. Pangeran Banawa alon matur, kakang, sangêt kangên kula dhatêng sampeyan. Sabab sampun lami ênggèn kula botên kêpanggih, kaping kalihe kula dipun utus. Sarèhning rama jêngandika amirêng yèn sampeyan badhe amêngsah ing rama jêngandika, punika punapa yêktos punapa botên.
Kula mugi sampeyan bêlakani. Senapati amangsuli, adhi mas, môngsa boronga rama jêngandika kangjêng sultan, ratu sidik ing paningal. Punapa saosiking manah kula mêsthi sampun sumêrêp. sagêd kula samantên punika inggih saking pêparingipun rama jêngandika, ing Matawis kula botên rumaos gadhah, atas kagunganipun rama jêngandika, punika kula angaturakên sêsêgahipun abdi sampeyan ing Matawis, mugi kadhahara. Pangeran Banawa lawan
tuwin arak waragang, sampeyan kasukana wontên ing Matawis. Sabab sampeyan gustine tiyang ing ngriki
kabèh, dene iki Si kakang Senapati ora sumêja amungsuh marang kangjêng rama, aku ya angandêl marang kakang Senapati, pratandhane yèn ora sumêja amungsuh, sabab suguh sarta angajèni marang wong ing Pajang.
Pangeran Banawa wau lajêng nitih gajah kalihan ingkang raka, bidhal saking ing ngriku lan sabalanipun. Sarawuhipun [Sa…]
arame ênggènipun sami kasukan. Utawi balanipun Pangeran Banawa sarta balanipun adipati ing Tuban inggih sinêgahan piyambak wontên ing jawi. Adipati Tuban pitaken dhatêng Senapati, kakang Senapati Ngalaga, kula mirêng pawartos, yèn sampeyan rêmên ambêksa rangin. Senapati amangsuli, adhi, inggih rêmên, nanging tiyang Matawis botên wontên kang sagêd. Adipati Tuban lancang ing
rencangipun kinèn sami ambêksa rangin. Tiyang Tuban inggih sampun sami wiwit ambêksa, anêlasakên ing tênaganipun. Angungasakên ing kakêndêlan sarta katêguhanipun. Anuntên wontên putranipun Panêmbahan Senapati ingkang pambajêng, anama Radèn Rôngga, patutanipun kalihan èstri saking Kalinyamat rumiyin. Radèn Rôngga wau sakalangkung digdaya, rosa, têguh, panasbaran. Lajêng anjawil dhatêng ingkang rama, sumêja tumut ambêksa. Senapati Ngalaga sarèhning rêmên angêsorakên pambêkanipun, ingkang putra dipun sêntak. Adipati Tuban sumêrêp, yèn Radèn [Radè…]
[…n] Rôngga badhe sumêja tumut bêksa, nanging dipun pênging dhatêng ingkang rama, Adipati Tuban lajêng angatag dhatêng Radèn Rôngga, nanging botên purun. Senapati nuntên angatag bêksa dhatêng ingkang putra, sabab sampun dipun kèn kalihan Dipati Tuban. Radèn Rôngga enggal amundhut tamèng sarta towok. Tamèngipun wau kabêkta tiyang sakawan, towokipun inggih kabêkta tiyang sakawan. Sabab
parentah dhatêng rencangipun kang sami bêksa, dikakakên anêmêni dhatêng Radèn Rôngga, awit sampun pitados ing
purun malês. Nuntên dipun dhawahi dhatêng Adipati Tuban sarta ingkang rama, dikakakên malês. Radèn Rôngga enggal malês kalih tangan. Tiyang Tuban dipun tabok satunggil, sirahipun pêcah sampun pêjah, lajêng gègèr, Pangeran Banawa lan Dipati Tuban sabalanipun bidhal tanpa pamit, sumêja mantuk dhatêng Pajang.
Sadhatêngipun nagari Pajang lajêng sami sowan ing kangjêng sultan. Nanging Pangeran Banawa lan Dipati Tuban aturipun [aturipu…]
[…n] pradongdi, aturipun Pangeran Banawa, Senapati sakalangkung sae, sarta urmat sangêt dhatêng tiyang Pajang, botên wontên watawisipun, yèn sumêja amêngsah ing Pajang. Wondene aturipun Dipati Tuban lan Tumênggung Môncanagari, Senapati sayêktos yèn mirong, sumêja mungsuh ing Pajang, pratandhanipun sampun adamêl bètèng sarta ajêjagang, lan angungasakên kadigdayane putranipun kang anama Radèn Rôngga, anabok tiyang Tuban satunggil pêcah
karaton ing Pajang awit sumurup wirayate Sunan Giri, môngka wirayate Sunan Giri mau upamane kêmbang, ing saiki wis mangsane mêkar. Tumênggung Môncanagara lan Dipati Tuban [Tuba…]
[…n] matur, kangjêng sultan. Ing Matawis punika kula upamèkakên latu sapêlik. Mupung dèrèng mraman, prayogi kasirama tumuntên. Kula ingkang anggêbag ing Matawis. Kangjêng sultan alon ngandika, ingsun wêdi ing Allah, lan wis pinêsthi karsa Allah, yèn ing Mataram bakal ana kang jumênêng ratu gêdhe, angrèh wong sa tanah Jawa kabèh, kapriye
Pajang wontên bupati satunggil, ipenipun Senapati Ngalaga anama Tumênggung Mayang, Tumênggung Mayang wau gadhah putra jalêr satunggil, taksih anèm, sakalangkung bagus warninipun. Sanagari Pajang botên wontên kang mirib, sampun kalok sanagari Pajang bagusipun Radèn Pabelan wau, inggih punika putranipun Tumênggung Mayang, nanging Radèn Pabelan wau asring lampah awon. Angrong pasanakan, anyumur gumuling, sangêt ênggènipun brancah, dipun tantun krama dhatêng ingkang rama botên purun. Ki Tumênggung Mayang sampun kakên galihipun, awit pawulangipun botên dipun gêga, ingkang putra wau lajêng sumêja dipun krenah, supados pêjaha. Kala samantên Radèn Pabelan dipun timbali dhatêng ingkang rama, sadhatênge ing ngarsanipun ingkang rama [ra…]
[…ma] angandika, kulup, yèn kowe dhasar ora gêlêm rabi isih gêlêm laku ngiwa, karêpku aja katanggungan. Putrane wadon
pitulunging Allah bisa dadi bojomu, ora kaya solahmu kang wis kêlakon, ênggonmu sok ambedhang anake bojoning wong, iku ora bêcik. Yèn kongsia bilahi ucape bangêt ênggone nistha. Ingkang putra matur alon. Rama, kula botên sagêd yèn
sarèhning kalumrahane wong wadon iku amêsthi padha dhêmên kêmbang wangi-wangi, aku ya wis duwe isarat arupa kêmbang capaka, iki aturna marang kangjêng ratu, luwange isaratku iki, samangsane wong wadon wis anampani sarta andêlêng, amêsthi banjur bingung ora enak ênggone mangan sarta turu, lan amêsthi banjur kongkonan. Kowe angadhanga wong kaputrèn. Abdine kangjêng ratu kang sok diutus tuku kêmbang mênyang pasar, iku konên ngaturake marang ing gustine.
Radèn Pabelan sampun anampèni sêkar capaka, kawadhahan ing conthong, salêbêting sêkar kadèkèkakên [ka…]
[…dèkèkakên] sêrat alit. Sakalangkung rêmit anggènipun andèkèkakên. Radèn Pabelan lajêng kesah dhatêng ing margi cêlak korining alun-alun. Anuntên wontên tiyang èstri satunggil. Abdinipun ratu sêkar kadhaton. Sumêja tumbas sêkar dhatêng ing pêkên. Lajêng dipun andhêg dhatêng Radèn Pabelan sarta dipun sukani sêkar ing conthong, kapurih angaturna ing gustinipun. Èstri wau sampun anampèni sêkar sarta sangêt bingahe manahipun. Sabab botên kangelan dhatêng pêkên lan botên mawi tumbas, lajêng pitakèn. Bilih gusti kula mangke andangu, nama sampeyan sintên. Radèn Pabelan sumaur ambêlakakakên namanipun. Tiyang èstri wau inggih lajêng mantuk dhatêng ing kadhaton, sarta sangêt kasmaraning manahipun, aningali bagusipun Radèn Pabelan. Sadhatêngipun ing kaputrèn sêkar lajêng kaaturakên ing kangjêng ratu, ratu sêkar kadhaton sarêng sampun nampèni sêkar ing conthong lajêng dipun bikak, sarta pinilihan. Anuntên ningali sêkar capaka satunggil wontên sêratipun. Enggal winaos. Ungêlipun. Saking Radèn Pabelan, sumêja ngabdi dhatêng kangjêng ratu, ing donya dumugi dêlahan. Ratu sêkar kadhaton sampuning maos sêrat, sangêt tarataban ing galihipun. Bawanipun èstri sampun [sa…]
[…mpun] diwasa, dados sangêt kasmaranipun dhatêng ingkang ngaturi sêrat, kalih dene sampun asring mirêng para tiyang èstri kang sami micantên ing bagusipun Radèn Pabelan. Tiyang èstri kang sampun sami ningali angalêm sadaya, ratu sêkar kadhaton ngandika dhatêng abdinipun anama êmban Soka, biyung, kowe mêtua, anêmanana marang kang awèh kêmbang iki, yèn dhèwèke têmên anggone bakal angèngèr marang aku, mêngko bêngi konên malêbu marang kaputrèn. Êmban Soka aturipun sandika lajêng mêdal. Sampun kêpanggih kalihan Radèn Pabelan. Êmban soka wicantên, radèn dika mangke dalu dipun
mantuk dhatêng kaputrèn. Radèn Pabelan nuntên sowan dhatêng ingkang rama Ki Tumênggung Mayang, Radèn Pabelan matur, rama, sêkar pêparing sampeyan sampun kêtampèn dhatêng kangjêng ratu, sarta lajêng utusan. Ing mangke dalu kula dipun timbali dhatêng kaputrèn. Kula inggih sampun sagah, nanging sangêt pakèwêding manah kula, anggèn kula badhe lumêbêt marginipun mêdal ing pundi. [pu…]
[…ndi.] Ingkang rama angandika, yèn kowe malêbu ing kaputrèn, aja mêtu ing lawang, manawa konangan wong nganglang, bêcik malumpata ing pagêr bata bae, ayo taktêrake, iki wis wayah sirêp wong.
Ki tumênggung sarta ingkang putra lajêng sami mangkat. Sampun dumugi pagêr banon kaputrèn. Radèn Pabelan lajêng kawulang ngèlmu
yèn kowe bakal mêtu saka kaputrèn, ênggonku amuruk mau apalna, sarta angusap pagêr bata, amêsthi pagêr bata banjur mêndhak dhewe, Radèn Pabelan aturipun nuwun, nanging Radèn Pabelan wau kawulang sisip dhatêng ingkang rama, pamrihipun supados sampun sagêd mêdal. Ki Tumênggung Mayang lajêng andonga sarta angusap pagêr banon. Pagêr banon inggih
sampun inggil kados ingkang wau-wau, ki tumênggung lajêng mantuk. Radèn Pabelan lajêng andhodhot wontên ing kêbon wingkinge dalêmipun kangjêng ratu. Wondene ratu sêkar kadhaton inggih sampun dangu anggènipun angajêng-ajêng, sarêng ing wanci sirêp tiyang lajêng mêdal saking dalêm dhatêng ing kêbon pêpungkuran. Abdinipun èstri botên wontên kang uninga,
amung êmban Soka kang andhèrèk. Anuntên kêpanggih kalihan Radèn Pabelan, kalih-kalihipun sangêt anggènipun bingah, kados tiyang amanggih êmas sakranjang, sarta lajêng sami sasêtyan. Sampun tinakdir yèn Radèn Pabelan badhe dados bêbantêning nagari. Kathah tiyang èstri salêbêting kaputrèn. Abdinipun sang putri piyambak kawan dasa, utawi tiyang jalêr nganglang inggih kathah, nanging botên wontên kang uninga dhatêng Radèn Pabelan ing sadalu punika. Ratu sêkar kadhaton lajêng anganthi astanipun Radèn Pabelan. Kabêkta dhatêng pasarean. Andumugekakên ing karsanipun. Sarêng ing
tiyang kang sumêrêp. Sarêng ing wolung dintên, inya tuwin êmbanipun sang putri sami anggraita, sabab sang
gustinipun ulah lambang sari kalihan Radèn Pabelan. Inya tuwin êmban wau enggal angaturi uninga ing kangjêng sultan. Yèn ing
lanjaripun kalihdasa, sadhatêngipun ing ngarsane kangjêng sultan lajêng andikakakên mêjahi pandung kang wontên ing kaputrèn. Tiyang tamtama kalih likur enggal sami lumêbêt dhatêng kaputrèn. Nanging sadaya sami kèndêl wontên palataraning kaputrèn. Amung Ngabèi Wirakêrti
Wirakarti wicantên saking katêbihan. Sabab ajrih cêlak kalihan sang rêtna, thole Radèn Pabelan, mrenea, kowe ngandêla ing calathuku, bapakmu Si kakang Tumênggung Mayang wis bêlaka marang aku bab solahmu iku, aku dikon amurih salamête awakmu, kang iku samêngko aku kang nanggung ing patimu, krana kangjêng sultan wis bangêt pangandêle marang aku, yèn prakara sajroning kadhaton, kowe ya sumurup dhewe, kowe bakal daksuwun ditêmokna bae karo kangjêng ratu, ayo tak jak seba marang kangjêng sultan.
Sampun dilalah Radèn Pabelan manahipun gampil, angandêl dhatêng wicantênipun Ki Wirakêrti, uwal ênggènipun gêgulêtan, lajêng tut wingking dhatêng Ki Wirakêrti, sarêng dumugi ing palataran tiyang tamtama enggal anyuduki, Radèn Pabelan sampun pêjah tatunipun arang kranjang, jisimipun kabucal ing lèpèn Ngêlawiyan.
Anuntên Ki Tumênggung Mayang kadukan ing kangjêng sultan. Kakesahakên dhatêng ing Samawis, dipun iringakên gêgaman sewu, têtindhihipun mantri ing Pajang wolung dasa. Garwanipun Ki Tumênggung Mayang taksih kantun wontên ing Pajang, enggal utusan
mantri pamajêgan. Sanak-sanak kula pamajêgan kabèh, aku anjaluk gawemu, ipèkku kang jênêng Tumênggung Mayang iku ing saiki dibuwang marang ing Samarang, iku padha rêbutên ing saênggone kacandhak. Padha mêtua ing Kêdhu bae. Para mantri pamajêgan
inggih sampun ngalêmpak, tuwin putranipun mantu kangjêng sultan, Adipati Dêmak kalih Dipati Tuban, tiga dipati ing Bantên, inggih sampun sami wontên ing Pajang lan sabalanipun. Sarêng sampun samêkta kangjêng sultan nuntên bidhal. Balanipun sakalangkung kathah, gêgaman warni-warni, kangjêng sultan nitih gajah, lampahipun sampun dumugi ing Prambanan. Lajêng amasanggrahan, bala ing Pajang angêbêki papan.
Kacariyos Senapati Ngalaga lan balanipun tiyang Mataram wolung atus sumêja amêthuk prang, sampun abaris wontên ing Randhulawang, sarta sami angatos-atos. Kyai Juru wicantên dhatêng Senapati. Senapati, kang dadi karêpku kowe aja kongsi prang karo kangjêng sultan. Sabab balamu ming sathithik. Bala
ing Pajang tanpa wilangan. Amêsthi bakal tumpês, sarta aku bangêt isin andêlêng wong ing Pajang, ayo padha nênêdha ing Allah, kang supaya wong Pajang padha girisa atine, kowe anagiha prajangjine Nyai Kidul. Aku tak nagih jangjine kakahyangan ing gunung Marapi, lan balamu konên baris ing Gunung Kidul sawêtara, ing Gunung Kidul konên numpuki kayu akèh dohe lêt sapambêdhil.
sarta sidhakêp anênga ing awang-awang, Kyai Juru inggih makatên ugi, botên dangu nuntên jawah awor barat. Kêkajêngan kathah kang sêmpal tuwin sol. Ing awang-awang gumuruh swaranipun. Punika pratandhanipun yèn jim pêri prayangan sami dhatêng, sumêja têtulung prang, ing rêdi Marapi inggih nuntên murub. Swaranipun kados galudhug, angajrihi, sarta nuntên jawah awu, ing lèpèn Umpak mili ladhu, sela agêng-agêng sami minggah dhatêng dharatan. Ing Rêdi Kidul têtumpukan kajêng sarêng dipun obong, ing Rêdi Kidul
lênggah wontên ing pasanggrahan cakêt lèpèn Umpak, ingadhêp para bupati, kangjêng sultan [sulta…]
[…n] alon ngandika, bocah bupati, ingsun andêlêng ing Gunung Kidul ika dadi gêni, utawa gunung Marapi ya murub. Sarta ing awang-awang iki swaraning apa, kaya swaraning gêgaman maju prang, bangêt girise atiningsun. Adipati ing Tuban matur alon. Kangjêng sultan, pangandika dalêm punika angajrihi ing tiyang kathah, ingkang kamirêng punika swaraning jawah lan barat, botên amatosi, kalih dene abdi dalêm ing Pajang sadaya botên wontên kang ajrih amêngsah prang kalihan Senapati, yèn wontên dhawah dalêm amêsthi tiyang Matawis ing sakêdhap tumpês dening kula sarta tiyang Pajang sadaya. Kangjêng sultan alon ngandika, anak ingsun Ki
wruhanira, ingsun bakal tumêka ing jangji, dene karaton ing Pajang amung ingsun dhewe kang jumênêng nata, nuli kagêntèn marang kakangira Senapati, saturune bakal angrèh ing tanah Jawa kabèh, dene ênggon ingsun marang Mataram iki, ingsun amung arêp andêlêng marang Ki Senapati, krana bangêt ênggon ingsun kangên. Sarta Ki Senapati ingsun kira ora wani amungsuh marang ingsun.
Botên dangu nuntên ladhu aminggah dhatêng ing pasanggrahan. Sela agêng-agêng sami anggalundhungi bala ing
wanci enjing lampahipun kangjêng sultan dumugi ing Têmbayat. Karsanipun badhe angujung dhatêng ing astana Têmbayat, nanging korining pakuburan dipun sorog botên kenging, kangjêng sultan lajêng angujungi kori kemawon. Sasampuning
kunci matur, kangjêng sultan, pandugi kula panjênêngan dalêm sampun botên kalilan jumênêng ratu dening Gusti Allah, pratandhanipun kori
ing griya bale kêncur, kangjêng sultan wau salaminipun gêsang dèrèng rumaos sare sakeca kados punika, ing enjingipun wungu lajêng bidhal kondur dhatêng Pajang, kangjêng sultan nitih gajah, wontên ing margi dhawah saking gajah, andadosakên gêrahipun, lajêng nitih tandhu, sakalangkung rêmbên lampahipun.
Kacariyos Senapati Ngalaga mirêng wartos, yèn kangjêng sultan wontên ing margi gêrah, Senapati enggal anusul. Ambêkta bala kawan dasa, sami numpak [nu…]
[…mpak] kapal sadaya, andhèrèkakên
mumpung balanipun sakêdhik, bala ing Pajang kathah. Kangjêng sultan ngandika alon. Putraningsun Pangeran Banawa, sira aja wani marang kakangira Ki Senapati, krana ing besuk yèn ingsun wis seda, amêsthi kakangira kang minôngka gêgêntiningsun. Dene ênggone nusul iku amung sumêja angatêrake marang ingsun. Sabab wis sumurup yèn ingsun gêrah, iku pratandhane yèn asih sarta urmat ênggone duwe bapa marang ingsun. Karo dene wêkas ingsun marang sira, besuk yèn ingsun
bisa jumênêng ratu ana ing Pajang. Pangeran Banawa tuwin sanèsipun kang sami mirêng ing pangandikanipun kangjêng sultan, sadaya sami anangis. Lampahipun sampun dumugi ing Pajang, lajêng lumêbêt ing kadhaton. Nanging gêrahipun kangjêng sultan sangsaya sangêt. Wondene Senapati lan sabalanipun inggih lajêng [la…]
[…jêng] mondhok ing dhusun Mayang, sakilèning kadhaton Pajang, kangjêng sultan sampun ingaturan pariksa dhatêng balanipun. Yèn Senapati mondhok ing dhusun Mayang, kangjêng sultan lajêng utusan animbali, nanging Senapati botên purun. Wangsulanipun dhatêng utusan, munjuka ing kangjêng sultan, aku ditimbali suthik, nanging aku ya ora mulih marang Mataram. Ana ing kene bae, lagi angêntèni karsaning Allah, utusan inggih sampun wangsul, sarta sampun matur ing kangjêng sultan.
Wondene Senapati wau lajêng atumbas sêkar salasih sakalangkung kathah, tinumpuk wontên ing korining alun-alun kang kilèn. Ing wanci dalu Senapati alênggah pitêkur andêdonga ing Allah, anuntên wontên jim dhatêng, anama Juru Taman. Punika abdinipun kêkasih dhatêng Senapati, nanging kang uninga dhatêng Juru Taman amung Senapati piyambak, tiyang sanes botên wontên kang uninga, agêngipun angungkuli têtiyang. Juru Taman wau matur dhatêng Senapati, gusti, bilih sampeyan karsa ambêdhah nagari Pajang sarta amêjahi ing sultan, kula kemawon kadhawahana, amêsthi Sultan Pajang badhe pêjah dening kula. Senapati ngandika, Juru Taman, aturmu iku ya wis tak tarima, nanging aku ora duwe karêp mêngkono, dene kowe
bidhal, sumêja kondur dhatêng ing Matawis.
Kala samantên kangjêng sultan pinuju lênggah wontên ing
gêrahipun saya sangêt. Antawis dangu nuntên seda, gumuruh swaraning tangis. Pangeran Banawa enggal utusan, angaturi Senapati, sanajan botêna purun inggih kapêksa dipun aturi, sabab dipun êntosi ênggènipun badhe anyirami layonipun kangjêng sultan. Utusan enggal mangkat asêsandêran. Senapati kacandhak wontên ing margi, sarêng dipun aturi dhatêng utusan, Senapati inggih enggal wangsul, anyandêr nyongklang, Kyai Juru botên kantun. Sadhatêngipun ing Pajang Senapati lajêng lumêbêt ing kadhaton. Anyungkêmi
prayoginipun inggih Pangeran Banawa kang anggêntosana jumênêng ratu, sabab punika putra jalêr, sarta sampun wajibipun. Sunan Kudus ngandika, yèn Pangeran Banawa kang jumênêng anggêntèni, aku ora rêmbug. Krana iku putra nom. Adipati ing Dêmak kang prayoga anggêntenana marang sultan kang wus seda, sanajan iku putra mantu, sabab padha trahing ratu, karodene garwane Adipati Dêmak iku putrane sultan kang tuwa dhewe, dene Pangeran Banawa dadia dipati ing Jipang, kang minôngka warise. Senapati Ngalaga badhe anyambungi wicantên. Nuntên dipun saru dhatêng Kyai Juru, Senapati ing Ngalaga inggih lajêng kèndêl. Wondene karsanipun Sunan Kudus wau inggih sampun kalampahan. Pangeran Banawa ênggènipun wontên ing Jipang kapêksa, sarta sangêt sakite galihipun. Senapati Ngalaga [Ngala…]
[…ga] inggih lajêng mantuk dhatêng ing Matawis. Kyai Juru tansah amituturi dhatêng Senapati, thole, kowe aja dahwèn ênggone rêbut kamuktèn Pangeran Banawa lan dipati ing Dêmak. Wong padha sadulure dhewe, sanajan kongsia dadi pêrang ya cikmèn. Angur kowe sêdhêkaha, sarta angajèkna marang kang wus seda, supaya kowe oleha sawabe, Senapati inggih amiturut dhatêng ingkang paman.
Kacariyos ing Pajang inggih saèstu Adipati Dêmak kang jumênêng wontên ing Pajang, sarta kathah babêktanipun tiyang saking Dêmak. Sami agêgriya ing Pajang, kala samantên sawarninipun tiyang ing Pajang
sabinipun wau, sadaya sami sakit manahipun, sarta pamujinipun sami awon. Andadosakên rêsahe nagari ing Pajang, kathah têtiyang alampah durjana, ambegal, ngampak, tuwin mandung, wontên ingkang tilar bale griyanipun, ngalih gêgriya ing Matawis. Mantri pangalasan ing Pajang utusan dhatêng Mataram, asuka pariksa dhatêng Senapati, yèn nagari Pajang samangke sakalangkung rêsah tatanipun, sarta ambêbangus dhatêng Senapati, supados puruna [pu…]
[…runa] ambêdhah nagari Pajang, lajêng jumênêng ratu wontên ing ngriku, ing samangsanipun Senapati purun ambêdhah ing Pajang, amêsthi bala ing Pajang sadaya sami ambalik, ambiyantoni dhatêng Senapati. Wangsulanipun Senapati dhatêng utusan. Kowe tutura marang pawong sanakku Ki Pangalasan. Wus bangêt ênggonku narima pangandêle marang aku, nanging aku durung duwe cipta mêngkono, dene yèn wis ana parentahing Allah aku andikakake jumênêng ratu gampang bae angrusak ing Pajang. Utusan wau inggih lajêng mantuk dhatêng Pajang.
Kacariyos Pangeran Banawa kang wontên ing Jipang, sakalangkung ênggènipun prihatos, kirang dhahar sare, bilih wanci dalu sare naritis. Botên kauban griya. Kala samantên Pangeran Banawa ing dalu supêna, kêpanggih ingkang rama swargi, kadhawahan anyuwuna pitulung dhatêng Senapati ing Ngalaga. Sawungunipun enjing lajêng utusan dhatêng Matawis. Senapati dipun aturi dhatêng Jipang, utusan inggih nuntên mangkat. Sampun kêpanggih kalihan Senapati, ing sadhawahipun Pangeran Banawa inggih sampun kaaturakên sadaya. Panêbahan Senapati ngandika, kongkonan, kowe matura marang adhi mas. Aku diaturi marang Jipang gawene apa, yèn aku bakal dijak ngrêbut nagara [na…]
[…gara] ing Pajang, aku suthik. Wong rêbut nagara padha sadulure dhewe, aku suthik milu-milu, lan iku wong wis diparingi nagara dhewe marang kangjêng sultan swargi, ing Mataram iki kang môngka warisku, wis, matura mêngkono bae marang adhi mas. Utusan inggih lajêng mantuk dhatêng Jipang, punapa ing sadhawahipun Senapati inggih sampun kaaturakên sadaya. Pangeran Banawa ngandika, kowe balia maneh mênyang Mataram. Kowe matura marang kakang Senapati, yèn aku biyèn diwêkas marang kangjêng rama swargi, andikakake amiturut sabarang rèhe kakang Senapati, sabab iku kang minôngka gêgêntine kangjêng rama, lan nagara ing Pajang samêngko dakaturake marang si kakang, si kakang dakaturi jumênêng ratu ana ing Pajang, aku lila lair batin. Lan si kakang iku putrane pambarêp marang kangjêng rama swargi, wis wajib yèn anggêntenana jumênêng ratu, yèn Dipati Dêmak kang anggêntèni aku ora lila,
Utusan inggih enggal mangkat, sampun kêpanggih kalihan Senapati, sarta angaturakên ing sadhawahipun
Sarta awêlas dhatêng ingkang rayi, tumuntên ngandika, yèn mêngkono kang dadi karsane adhi mas. Nagara Pajang iku bakal taktêmu pèk. Kowe matura marang adhi mas. Adhi mas dakaturi mrene, lan anggawaa bala sagêgamaning prang, mêtua ing tanah Gunung Kidul. Aku ya bakal amapak ing kono. Utusan lajêng pamit mantuk, lampahipun gêgancangan, sampun panggih kalihan Pangeran Banawa, sarta matur wiwitan dumugi ing wêkasan. Pangeran Banawa sarêng mirêng, sakalangkung suka galihipun. Enggal angundhangi balanipun. Samêkta sagêgamaning prang, lajêng bidhal. Senapati Ngalaga inggih sampun bidhal lan sabalanipun, dhatêng ing tanah Rêdi Kidul. Kèndêl wontên ing dhusun Wêru, sampun kêpanggih kalihan Pangeran Banawa, lajêng sami rêrangkulan. Kalih-kalihipun sami muwun. Kèngêtan dhatêng kangjêng sultan kang sampun seda, lajêng sami amasanggrahan wontên ing ngriku, sarta sami apirêmbagan ênggènipun badhe ambêdhah nagari ing Pajang.
Kacariyos bala ing Pajang ingkang lami-lami sampun sami mirêng wartos, yèn Pangeran Banawa akumpul kalihan Senapati, amasanggrahan ing dhusun Wêru, badhe ambêdhah nagari Pajang, bala ing Pajang wau lajêng kathah kang ambalik. Sami andhèrèk gustinipun lami. Wondene ingkang taksih wontên ing Pajang, amung
êmbalik, sakalangkung suka galihipun. Anyipta yèn gampil bêdhahipun nagari ing Pajang. Senapati ngandika dhatêng Pangeran Banawa, adhi mas, sarèhning bala ing Pajang sampun kathah kang sami nungkul, sarta gêgaman puniki sampun kathah, ing dintên benjing-enjing sumôngga sami bidhal anggêbag ing Pajang, jêngandika anindhihana têtêlukan bala saking Pajang, amêdala korining kitha kang wetan. Kula lan tiyang Mataram sadaya amêdal korining kitha kang kilèn. Pangeran Banawa matur sandika. Ing enjingipun lajêng bidhal. Lampahing baris dados kêkalih, gêgaman tuwin bandera awarni-warni, yèn tiningalan sakalangkung asri. Wondene Adipati Dêmak kang jumênêng wontên ing Pajang, inggih sampun sumêrêp yèn badhe dipun inggahi dhatêng Pangeran Banawa sarta Senapati, Adipati ing Dêmak wau lajêng parentah dhatêng balanipun tuwin tiyang têtumbasan. Baturku têtukon kabèh, wong Bali, Bugis, Mêkasar, kowe padha dingati-ati, kowe bakal padha takdu prang karo Senapati, sakèhe duwèkku êmas lan salaka iki padha gawenên mimis. Sabab Senapati iku wis misuwur yèn kêndêl sarta têguh, lan sabalane kabèh, samangsane kobêdhil ing mimis mas [ma…]
[…s] amêsthi bakal pasah, lan satêngahing prang besuk, kowe aja ana kang mundur, amêsthi kowe bakal dakpatèni dhewe, sabab kowe wis padha taktuku. Tiyang têtumbasan wau aturipun sandika, lajêng sami mapan minggah dhatêng balowarti, tuwin tiyang kang saking Dêmak kang dede têtumbasan, inggih sampun sami minggah dhatêng palataraning biting, sarta gêgamanipun sampun sami pirantos, sanjata tuwin waos lan towok. Botên dangu Senapati lan sabalanipun dhatêng saking kilèn. Lajêng dipun karutug ing sanjata, mimis kados garimis. Nanging Senapati lan sabalanipun botên wontên pasah, sarta botên ajrih,
kados ulês dhawuk. Utawi kang dhawah ing jajanipun Senapati, yèn tiningalan amindha prana, ing awang-awang
kabèh, aja kapati-pati ênggonmu prang, kang korêbut apa, kowe ora milu duwe prakara, angur padha lumayua, yèn wis mênang ênggonku prang besuk padha mardikaa. Sakathahe tiyang têtumbasan, sarêng
mirêng enggal sami lumajêng, atilar gêgamanipun. Senapati lan sabalanipun sampun dumugi korining alun-alun kang kilèn. Kang baris ing kori ngriku mantri Pajang, anama Kyai Gêdhong sarta akanthi bala ing Dêmak. Senapati anêdha mênganing kori, tiyang Dêmak botên suka, lajêng dipun amuk dhatêng Kyai Gêdhong, bala ing Dêmak kang wontên ing kori kathah pêjah, nuntên sami lumajêng, kori lajêng dipun êngakakên dhatêng Kyai Gêdhong, Senapati sampun lumêbêt ing salêbêting kori, kêpanggih lan Kyai Gêdhong, lajêng ngabêkti. Senapati rumaos kapotangan dhatêng Kyai Gêdhong, lajêng ngandika, Kyai Gêdhong, bangêt panarima kula marang dika, besuk ing saturun dika mugi sampun pisah lan turun kula, yèn mukti ênggih milua, yèn lara ênggih milua. Kyai Gêdhong aturipun nuwun. Lajêng pamit ngamuk dhatêng tiyang Dêmak kang baris ing alun-alun. Senapati anglilani, Kyai Gêdhong nuntên majêng ngamuk. Tinadhahan ing kathah Kyai Gêdhong sampun pêjah. Senapati sakalangkung ngungun. Lajêng
piyambak. Kathah ingkang sami pêjah, nuntên sami lumajêng, pangraosipun Senapati angamuk. Kyai [Kya…]
[…i] Juru enggal amurugi Senapati, sarta numpak kapal. Senapati taksih sumungkêm ing kêkêpuh, enggal dipun cêluk dhatêng Kyai Juru, Senapati, tangia, aja katungkul ngantuk bae, kowe apa lali yèn iki prang, Senapati kagèt. Lajêng wungu sarta pitakèn. Tiyang Dêmak kang sami baris wau samangke wontên ing pundi, Kyai Juru amangsuli, wis padha lumayu kabèh, ayo
milanipun kula mudhun, ing pagêlaran sarta ing sitinggil punika tilas pinarakanipun kangjêng sultan swargi, Kyai Juru inggih lajêng tumut mudhun. Lampahipun sampun dumugi kori sapisan. Garwanipun Dipati Dêmak, putranipun dening sultan swargi enggal amêthukakên, anyungkêmi sukunipun Senapati matur sarwi nangis. Kakang Senapati, rayi sampeyan bojo kula sampun sampeyan pêjahi. Senapati sarêng ningali sarta mirêng aturipun ingkang rayi awêlas ing galihipun. Lajêng ngandika, yayi, wis, mênênga, aja nangis. Bojomu ora-orane dakpatèni, mung dakkapokake bae,
sabab ênggone dadi ratu ana ing Pajang iki ora bênêr, yèn bojomu wis ngrasa kalah, jakên marang ing sitinggil sarta bandanên. Pratandhane yèn wis kalah ênggone prang lan aku. Senapati lajêng dhatêng ing sitinggil, lênggah kalihan Ki Juru, Pangeran Banawa lan sabalanipun inggih sampun dhatêng wontên ing sitinggil. Wondene garwanipun Dipati Dêmak wau inggih lajêng lumêbêt ing kadhaton. Dipati Dêmak sampun binêsta ing cindhe, nuntên binêkta dhatêng sitinggil, ingiringakên garwanipun, sarta para èstri kathah, alênggah tumungkul wontên ing ngarsane Senapati sarta Pangeran Banawa. Senapati ngandika dhatêng Dipati Dêmak. Adipati Dêmak, karaton Pajang iki dudu warismu, kang duwe waris adhiku Pangeran Banawa, iku kang sayoga anggêntenana kangjêng sultan swargi, dene warismu dhewe ing Dêmak. Kowe tumuli muliha marang ing Dêmak. Hèh wongku ing Mataram, kowe padha angatêrna
ing Mataram matur sandika, Dipati Dêmak sagarwaputranipun sampun kaangkatakên, dipun tandhu sarta
mênang prang, dados anutugakên ing sakarsa-karsanipun ênggènipun sami kasukan. Pangeran Banawa matur dhatêng ingkang raka Senapati, kakang, sampeyan kula aturi jumênêng ratu wontên ing Pajang ngriki, anggêntosana rama jêngandika swargi, sabab sampeyan putra kang sêpuh piyambak. Kula lila ing lair batin, sarta kula narima anyatriya kemawon. Punapa malih kang warni rajabrana têtilaranipun swargi, kula inggih anyumanggakakên ing sampeyan. Senapati amangsuli, adhi, sampun sangêt panrima kula ing pangandêl dika marang kula, nanging kula botên purun jumênêng ratu wontên ing Pajang ngriki, kula bakal jumênêng ratu wontên ing Mataram kemawon. Sabab punika pêparinge kangjêng rama sultan swargi, kalih dene sampun pinêsthi karsaning Allah, kula lan saturun kula bakal jumênêng ratu gêdhe wontên ing Mataram. Dene ing Pajang ngriki, jêngandika kang bakal kula jumênêngakên ratu, anggêntosana
[…njing] sawarnine babêrkatan ingkang rumiyin-rumiyin lajêng sami kawêdalakên saking kadhaton, badhe kabêkta dhatêng Matawis. Senapati
Pangeran Banawa nuntên miyos dhatêng pagêlaran. Senapati pinarak ing dhampar mas alêlèmèk babud. Ingadhêp para mantri tuwin para bupati, cahyanipun mancorong, Pangeran Banawa inggih kasandhing lênggah, Senapati angandika dhatêng kang sami sowan sadaya, para bupati mantri kabèh, sira padha nêksenana, yèn adhiningsun Pangeran Banawa ingsun jumênêngakên sultan, amêngku nagara Pajang, anggêntèni ingkang rama swargi.
sami jumurung, sarta sami sangsaya ajrih dhatêng Senapati, sabab botên nyana yèn Pangeran Banawa ingkang dipun jumênêngakên. Senapati lajêng amulang dhatêng ingkang rayi, bab rumêksanipun ing nagari, sampun ngantos kirang ing pangatos-atos. Sarta kapurih gadhaha tiyang tigang prakawis. Kang rumiyin pandhita, kaping kalih tiyang petang iladuni palak palakiyah, kaping tiga tiyang ahli tapa, yèn dika pakèwêdan amranata nagara, atakena dhatêng pandhita, yèn dika ajêng sumêrêp ingkang dèrèng kêlampahan, atakena dhatêng tiyang petang iladuni palakiyah, yèn dika ajêng sumêrêp ing kasêktèn, atakena dhatêng
kondur dhatêng ing Matawis. Lajêng bidhal sabalipun, sampun dumugi ing Matawis.
Senapati Ngalaga lajêng jumênêng sultan wontên ing Matawis. Nanging botên karan, têtiyang kathah sami amastani Panêmbahan Senapati kemawon.
Kala samantên Panêmbahan Senapati anjunjung nama dhatêng ingkang rayi, ingkang sami diwasa, Radèn Tompe kaparingan nama Pangeran Tumênggung Gagakbaning, radèn
satunggil jalêr sampun diwasa, patutanipun kalihan èstri saking Kalinyamat, putra wau anama Radèn Rôngga.
Kacariyos Radèn Rôngga wau sakalangkung digdaya, rosa sarta têguh, watêkanipun panasbaran sarta cêngkiling, asring nampiling tiyang rêmuk sirahipun lajêng pêjah. Wontên tiyang nênêka saking Bantên satunggil, sumêja ngayoni karosanipun Senapati, lajêng dipun panggihi dhatêng Radèn Rôngga, sami ngabên karosan. Tiyang ing Bantên kawon. Inggih sampun pêjah amargi dipun tampiling. Sarêng kauningan ingkang rama, Radèn Rôngga dipun dukani, lajêng dipun kèn mutung jêmpole suku ingkang rama, Panêmbahan ngraos sakit. Radèn Rôngga
dipun kipatakên malêsat. Radèn Rôngga sangêt isin dhatêng tiyang
Pathi, dipun kèn nututi dhatêng ingkang rama, kapurih wangsula, ingkang nututi lajêng dipun pipit ing suku sampun pêjah. Radèn Rôngga lajêng dhatêng ing Pathi tuwi ingkang paman. Sang dipati ing Pathi pinuju lênggah ing
dipun awe, Radèn Rôngga wau sarèhning ênggènipun lumampah lêrês ing panggenan sela, botên purun nyimpang, sela lajêng katumbuk balêdug. Tiyang ing Pathi sami eram sadaya. Sarêng sampun lami ênggènipun wontên Pathi, Radèn Rôngga nuntên mantuk dhatêng Matawis. Wontên ing margi ningali tiyang tapa satunggil. Asêsèndhèn wit asêm. Lajêng dipun candhak kasêmpal-sêmpal sampun pêjah, Radèn Rôngga lajêng lampahipun dumugi ing Matawis. Panêmbahan sarêng aningali ingkang putra dhatêng nuntên dipun timbali sarta andikakakên anggêguru dhatêng Ki Juru Martani, supados wêwaha ing kasêktènipun tuwin kasagêdan sanèsipun. Radèn Rôngga matur sandika, lajêng mangkat dhatêng dalêmipun kang eyang Kyai Juru, Radèn Rôngga wicantên salêbêting [sa…]
[…lêbêting] manah, aku iki wis angluwihi ing sapêpadhaku, môngka isih dikon ênggêguru marang eyang Juru, sing tak guroni apane. Lampahipun sampun dumugi ing dalême kang eyang, Kyai Juru pinuju salat wontên ing masjid alit. Radèn Rôngga lajêng lênggah wontên ing undhak-undhakaning masjid, kang dipun damêl sela kumlasa, sela kumlasa wau dipun cublêsi ing dariji dhatêng Radèn Rôngga kados anyublêsi siti ingkang êmpuk. Sela kumlasa pating dharêkok tatu dariji. Kyai Juru sabakdane salat luhur nuntên mêdal saking masjid. Kagèt aningali ingkang wayah anyublêsi sela, lajêng ngandika, Radèn Rôngga, watu kocublêsi iku apa ora atos. Sela wau inggih lajêng atos sami sakala, dipun cublês botên pasah, Radèn Rôngga wicantên salêbêting manah, bênêr rama Senapati, aku dikon anggêguru marang eyang Juru, wong tuwa mono ora kêna diungkuli marang wong nom, ing kasêktène utawa ngèlmu liyane. Radèn Rôngga lajêng nyuwun wulang dhatêng ingkang eyang, Kyai Juru inggih kathah pêparingipun wulang dhatêng ingkang wayah, Radèn Rôngga tumuntên mantuk.
Sarêng sampun lami Radèn Rôngga mirêng pawartos, yèn ing Patalan wontên sawêr agêng, anglangkungi galak. Asring nguntal tiyang langkung, lajêng
sampun pêjah, Radèn Rôngga nuntên mantuk. Dumugining dalêm lajêng gêrah andadosakên ing sedanipun.
Kacariyos Panêmbahan Senapati sampun tulus ênggènipun mukti wontên ing Mataram, sarta sampun apêputra sanga, pambajêngipun Radèn Rôngga kang sampun pêjah wau, ingkang rayi nama Pangeran Pugêr, tiga Pangeran Purbaya, sakawan Pangeran Jayaraga, gangsal Pangeran Juminah, nêm nama Panêmbahan Krapyak, timuripun anama Radèn Jolang, punika kang dipun gadhang anggêntosi jumênêng ratu, pitu Pangeran Pringgalaya, wolu èstri, krama angsal Radèn Dêmang Tanpanangkil, sanga èstri malih, krama angsal
Pangeran Banawa ing Pajang ênggènipun jumênêng sultan sawêg sataun lajêng seda, nuntên kagêntosan ingkang rayi Panêmbahan Senapati, anama Pangeran Gagakbaning, kadadosakên dipati ing Pajang, bala ing Pajang suyud sadaya, parentahipun ajêg, nanging botên purun ngênggèni padalêman lami, mingsêr mangetan, pagêring kitha kaêlar, ing ngriku wontên makam
sawabipun. Kitha ing Pajang samangke dhapur pasagi, botên lami Pangeran Gagakbaning wau lajêng seda, kapêtak ing Matawis. Nuntên kagêntosan
Panêmbahan Senapati badhe angyêktosakên wirayatipun Sunan Giri, kalanipun Sultan Pajang sowan dhatêng Giri rumiyin. Utusan inggih sampun mangkat. Sunan Giri nuju sineba ing balanipun. Utusan saking Matawis lajêng ngaturakên sêrat. Sunan Giri sasampuning maos sêrat mèsêm sarwi ngandika, kongkonan, kowe tutura marang Ki Senapati, yèn arêp anyatakake wirayatku, konên anglurug marang bang wetan. Wirayatku iki wis pinêsthi karsaning Allah, yèn ratu ing Mataram besuk bakal angrèh wong tanah Jawa kabèh, sanajan ing Giri kene besuk ya têluk marang ing Mataram. Sabab karsaning Allah iku wis ora kêna owah, ginawe jaman walikan. Gusti dadi kawula, kawula dadi gusti, pratandhane wis ana ing Pajang lan ing Mataram iku. Utusan lajêng pamit mantuk. Sampun dumugi ing Matawis, matur ing wiwitan dumugi ing
benjing wulan Mukaram. Kula anurut kalanipun Sultan Pajang sowan dhatêng Giri rumiyin pinuju wulan Mukaram. Kalih dene sampeyan amarentahana dhatêng Adipati ing Pathi, Dêmak, Garobogan, kang sampun sami karèh ing kula, sami asaosa gêgamaning prang, benjing yèn kula mangkat sampuna ngalêmpak wontên ing Pajang, Ki Dipati Môndaraka matur sandika. Sarêng dumugi ing wulan Mukaram, Panêmbahan lajêng bidhal lan sabalanipun, tuwin nagari kang sampun sami karèh tiyangipun inggih andhèrèk sadaya, sumêja anêlukakên nagari bang wetan kang dèrèng nungkul. Lampahipun anjujug ing Japan.
Kacariyos pangeran ing Surabaya, punika kang dados pangagêngipun para bupati ing bang wetan, sampun mirêng pawartos yèn Senapati ing Mataram sumêja anêlukakên nagari bang wetan sadaya, Pangeran Surabaya wau enggal utusan. Angaturi para bupati ing Tuban.
Sadaya wau inggih sampun sami dhatêng sabalanipun wontên ing Japan. [Japa…]
[…n.] Sumêja sami mêthukakên prangipun Senapati, wondene Panêmbahan Senapati lan sabalanipun inggih sampun dhatêng wontên ing Japan. Gêgamanipun sampun sami ajêng-ajêngan. Anuntên wontên utusanipun
inggih sampun sami dhatêng wontên ing pasanggrahan ngriku, atata sami lênggah, utusan ing Giri wicantên. Para priyantun
utusan Giri lajêng maos. Ungêling sêrat. Layang Ingsun Kangjêng Sunan Giri dhawuha marang putraningsun Senapati ing Mataram. Lan dhawuha marang putraningsun Pangeran Surabaya, liring layang, ênggonira bakal pêrangan iku ingsun ora anglilani, karana bakal akèh pêpati, angrusakake wong cilik. Ing mêngko sira wong loro amiliha, isi lan wadhah, yèn sira wis padha milih isi lan wadhah mau, ing sasênêngira dhewe-dhewe, tumuli padha atuta, lan padha sokura ing Allah, nuli padha muliha marang nagaranira dhewe-dhewe, lan ing besuk manawa ana karsaning Allah, [A…]
[…llah,] sira padha tinitah luhur utawa andhap, anarimaa ing papêsthèn. Titi. Senapati tumuntên ngandika dhatêng Pangeran Surabaya, adhi ing Surabaya, kadospundi kang dados karsa sampeyan, mênggah dhawahipun Sunan Giri, kula lan sampeyan andikakakên milih, isi lan wadhah, sampeyan milih kang pundi, kula nyarah kemawon. Pangeran Surabaya sumaur, kakang Senapati, kula amilih isi kemawon sampeyan wadhahipun. Panêmbahan Senapati inggih sampun narimah tampi wadhah. Sarêng sampun ênggènipun sami pilih-pinilih, lajêng sami bibar mantuk dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Utusan ing Giri inggih sampun mantuk, sarta sampun matur ing Gustinipun. Sunan Giri sarêng mirêng ing aturing utusan lajêng ngandika, wruhanira, wis pinêsthi karsa Allah, Senapati ênggone anampani wadhah iku wis kabênêran. Wadhah iku nagara, isi iku wonge, ing samangsane uwong ora anurut marang kang duwe bumi amêsthi bakal ditundhung. Kacariyos Pangeran Surabaya utusan ananêm Bupati wontên ing Warung tanah Blora, inggih sampun kêlampahan. Sarêng kauningan dhatêng Panêmbahan
ngriku wau gadhahanipun Senapati, bupatosipun inggih sampun têluk dhatêng Mataram. Utawi sakiwa têngên ing ngriku inggih sampun sami têluk dhatêng Mataram. Ingkang mogok kagêbag ing prang. Anuntên Panêmbahan ing Madiun kalêmpakan kalihan para bupati ing bang wetan, ingkang dèrèng sami têluk dhatêng ing Mataram. Sumêja sami badhe ambêdhah nagari ing Mataram. Sabab Senapati punika kaupamekakên latu sakonang, prayogi nuntên kasiram ing toya, supados sampun ngantos ngômbra-ngômbra, para bupati wau inggih sampun sami rêmbag. Nuntên sami anglêmpakakên bala wontên ing Madiun, sarta samêkta sagêgamaning prang, sakalangkung agêng barisipun.
Wondene Panêmbahan Senapati inggih sampun ingaturan pariksa dhatêng abdinipun têlik yèn Panêmbahan Madiun akanthi bupati kathah, badhe anggêbag ing Matawis. Panêmbahan
pinuju ing wulan Mukaram. Panêmbahan Senapati lajêng budhal sabalanipun. Kyai Dipati Môndaraka inggih tumut. Lampahipun sampun dumugi sakilèning kitha Madiun. Amasanggrahan ing dhusun Kalidhadhung, sakilèning bangawan Madiun, ajêng-ajêngan
kalihan mêngsah, nanging êlêt banawi. Panêmbahan Senapati sarêng sumêrêp mêngsahipun sakalangkung kathah, balanipun piyambak
abdinipun èstri, anama Adisara, sakalangkung ayu warninipun. Adisara, kowe mênyanga kutha Madiun. Layangku iki aturna marang Panêmbahan Madiun. Unine layang iki, aku asêngadi têluk. Kang supaya ilanga pangati-atine, utawa ambubarna bêbarisane, kajabane nglayang môngsa bodhoa kowe gonmu murih lunture sihe marang aku, lan sira anganggo-anggoa sarta pêpaesa kang bêcik, sarta anungganga jolang, dene kang mikul jolangmu lan kang anggawa upacaramu prajuritku Jayataka wong patang puluh iku, yèn kowe dèn ganggu-ganggu marang para santana ing Madiun, ya ladenana sajabane paremana,
lampahipun anêrak bêbarisan agêng ing Madiun. Tiyang ingkang bêbarisan [bê…]
[…barisan] botên wontên kang nyujanani, sabab sami sumêrêp yèn kang dèn dhèrèk priyantun èstri, malah sami ningali sarta pitakèn, punika sintên. Wangsulanipun tiyang Matawis. Punika raja kula ing Mataram angaturi panungkul. Tiyang ing bêbarisan sarêng mirêng sakalangkung sami suka manahipun, anyipta yèn botên siyos prang.
Kacariyos Panêmbahan Madiun punika putranipun Sultan Dêmak. Ingkang nanêm bupatos Sultan Pajang swargi. Panêmbahan Madiun sampun pêputra kêkalih, èstri satunggil, jalêr satunggil, pambajêngipun èstri sakalangkung ayu warninipun sarta sampun diwasa, anama Rêtna Jumilah, ingkang rayi anama Mas Lonthang, Rêtna Jumilah wau dipun taros krama botên purun.
Wangsulanipun, inggih badhe purun krama yèn wontên marasêpuh anyêmbah dhatêng mantunipun, lan gadhah pêpanggil lading panyukur, ing saupami tiyang jalêr kapêrang ing lading, panyukur botên pasah, Rêtna Jumilah inggih purun kapêndhet garwa, yèn botên makatên inggih botên purun krama ing salaminipun. Kala sêmantên Panêmbahan Madiun pinuju lênggah wontên ing dalêmipun, ingadhêp para santana tuwin putrinipun.
alon andangu, kowe iki wong saka ngêndi lan jênêngmu sapa. Bok Adisara matur nêmbah, kula kengkenanipun abdi sampeyan
Senapati anungkul sarta nêja ngawula, lan angaturakên nagari ing Matawis. Panêmbahan sasampuning maos sêrat lajêng ngandika, Adisara, kowe tutura marang anakku Senapati, aku ora niyat mungsuh marang dhèwèke, para bupati akèh iku kang bakal mungsuh marang Senapati, aku lan sabalaku dhewe ora milu-milu, sêrèhning bêndaramu wis sumêja nungkul marang aku mêngkono, para bupati akèh iku ya dakbubarne, sênajan padha abakal mungsuh marang Senapati aja pakumpulan ing nagara kene. Panêmbahan inggih lajêng angutus santananipun, andikakakên andhawahi para bupati ambibarna barisipun, sarta amisuwurakên yèn Senapati sampun têluk. Para bupati lan sabalanipun wau inggih lajêng wontên ingkang bibar, wontên ingkang taksih kantun wontên ing ngriku. Wondene bok Adisara wau sarêng mirêng pangandikani
sampeyan Senapati anyuwun kêkolohe pada sampeyan. Badhe dipun unjuk sarta kadamêl adus, supados andadosna kawilujêngan katêguhanipun. Akathah-kathah aturipun Bok Adisara wau gènipun amurih lunture sihipun panêmbahan dhatêng Senapati. Panêmbahan inggih lajêng anuruh padanipun ing toya, Adisara anadhahi ing bokor salaka, panêmbahan sarwi ngandika, Adisara, bêndaramu takpèk anak. Taksadulurake lan anakku loro, wadon siji, lanang siji, Adisara sakalangkung panuwunipun. Lajêng pamit mantuk dhatêng pasanggrahan. Senapati Ngalaga sarêng aningali Adisara taksih sae paèsipun, sakalangkung suka ing galihipun, lajêng andangu, Bok Adisara inggih matur ing wiwitan dumugi wêkasan, sarta matur yèn Panêmbahan Madiun darbe putra èstri, botên purun krama yèn botên wontên marasêpuh anyêmbah dhatêng mantunipun, sarta gadhah pêpanggil lading panyukur, Panêmbahan Senapati mirêng aturipun Bok Adisara sangêt suka ing
dadi ratu, amêngku ing tanah Jawa kabèh, bêcike kowe sebaa ing Sunan [Su…]
[…nan] Kalijaga ing Ngadilangu, anyuwuna kagungane rasukan, Kangjêng Kyai Gundhil atawa Kyai Ôntakusuma, dene caritane Kyai Gundhil mau mangkene, nalikane para wali padha angêdêgake masjid Dêmak, iku banjur padha dhikir ana sajroning masjid. Nuli ana buntêlan
amangsuli, mulane digawe klambi, sabab bakal dadi panganggone para ratu kang angrèh ing tanah Jawa. Kang iku Senapati, yèn kulambi mau kosuwun diparingake, bakal andadekake pratôndha, yèn kowe bakal tulus dadi ratu ana ing Mataram, tumurun
sakalangkung suka manahipun. Lajêng mangkat amung ambêkta rencang sawatawis sami kêkapalan sadaya, ikang têngga bêbarisan Ki Dipati Môndaraka. Sadhatêngipun ing Ngadilangu inggih sampun kêpanggih kalihan sang pandhita, Senapati matur nyuwun saratipun tiyang prang, sampun ngantos [nganto…]
[…s] kadhawahan mimis supados wiyanaa, sang pandhita inggih lajêng amaringi rasukan kang nama Kyai Gundhil utawi Ôntakusuma wau. Senapati inggih nuntên wangsul dhatêng bêbarisan malih.
Sarêng sanèsing dintên malih Senapati Ngalaga sumêrêp, yèn barisan ing Madiun salong bibar, ingkang
ing wanci byar sampuna sami dumugi sawetan banawi, sarêng sampun sami samêkta, gêgaman agêng ing dalu lajêng sami nyabrang mangetan. Ing wanci byar sampun sami dumugi sabrang wetan. Lajêng sarêng umangsah ing prang, gumuruh swaraning surak. Sarta anitir bêndhe, sarwi ambêsmèni griya. Bala kang sami bêbarisan ing Madiun kagèt. Gugup ênggènipun nadhahi, lajêng prang rame, kathah
kang pêjah, bala bang kilèn sakêdhik kang pêjah, lajêng dhadhal ing sapurug-purug. Sarêng wanci lingsir wetan titihanipun Senapati pêjah, amargi kataton. Nanging taksih kenging kadamêl prang, sarêng ing wanci lingsir kilèn Kyai Dipati Môndaraka sumêrêp sarta pitakèn. [pita…]
[…kèn.] Senapati, jaranmu iku wis mati, kok isih kotunggangi, kapal wau inggih lajêng rêbah, Senapati malumpat sarwi wicantên. Paman, sampeyan punika
manawa ora kaya aku, Senapati lajêng lampahipun sumêja lumêbêt kadhaton Madiun.
Kacariyos Panêmbahan Madiun sampun ingaturan uninga dhatêng balanipun, yèn Senapati anggêbag ing prang, ênggènipun ngaturi sêrat panungkul rumiyin kadamêl samudana kemawon. Balanipun para Bupati bang wetan tuwin bala Madiun sampun kathah kang pêjah, ingkang taksih sami gêsang sampun sami lumajêng sadaya, kantun tiyang salêbêting kadhaton punika, sajawining kadhaton sampun sami dipun jarah rayah dhatêng bala Matawis. Panêmbahan sarêng mirêng sakalangkung gêtun, sarwi ngandika, aku ora nyana yèn kaya mêngkene karêpe Senapati,
Nuntên ngandika dhatêng putranipun èstri kang nama Rêtna Jumilah, anakku ni putri, kowe [
[…we] kèria tunggu kadhatonmu, sabab wis lumrahe yèn wong kalah pêrang iku dirayah sabarang duweke, lan diboyong putrine, karo dene yèn kowe ora sumurup, mulane
ing siti botên emut. Ingkang ibu tuwin para abdi inggih tumut nangis sadaya. Panêmbahan ngandika dhatêng êmban tuwin inyanipun sang putri punapa dene abdi èstri ingkang badhe katilar, kowe padha kèria atunggu gustimu, ora-orane kowe nêmu pati, lan gustimu yèn mêngko wis eling, krisku wasiyat iki wèhêna, jênênge Si Gumarang. Dhuwung sampun katampèn dhatêng êmbanipun sang putri, panêmbahan lajêng bidhal. Garwa tuwin putranipun jalêr botên kantun. Lampahipun mangetan, sumêja dhatêng Wirasaba. Wondene sang putri ingkang katilar wau inggih sampun emut saking anggènipun kantaka, êmban angaturakên dhuwung, sang putri sarêng sampun nampèni dhuwung
jalêr, angagêm dhuwung, anyothe pistul, anyanthing sarampang, lajêng lênggah satêngahing dalêm.
Senapati Ngalaga inggih sampun sumêrêp ing wartos. [war…]
[…tos.] Yèn Panêmbahan Madiun sampun atilar nagari, putranipun èstri katilar wontên kadhaton. Senapati sakalangkung suka manahipun. Enggal lumêbêt ing
jajanipun botên pasah, eca anggènipun lumampah kemawon. Sang putri enggal narik dhuwungipun wasiyat, sarta wicantên. Yèn kowe ora pasah taksuduk kêrisku iki nyata yèn têguh. Senapati sarêng aningali sang putri angunus dhuwungipun
kathah wicantênipun Senapati wau, amurih sang putri asiha dhatêng piyambakipun. Sang rêtna sarêng mirêng lajêng ical dukanipun. Karaos ing galihipun. Sariranipun lêsu, lênggah sarwi mengo, panyêpêngipun dhuwung rêntah botên sumêrêp. panêmbahan enggal amurugi, dhuwung sampun kapêndhêt kawrangkakakên lajêng cinêngkêlit.[1] Senapati lênggah nyandhing sang putri sarwi angungrum dhatêng sang putri, sang rêtna wicantên, Senapati, pêpanggilku kèri siji, yèn kowe ora pasah
putri wau sampun kapundhut garwa dhatêng Senapati, dhuwung wasiyatipun sang putri kaêlih nama Kyai Gupita.
Ing enjingipun Senapati miyos sinewaka ing balanipun, tuwin para bupati ingkang sami sampun kaêrèh inggih sowan sadaya, Dipati ing Pathi sumêrêp yèn Senapati
ampah botên kenging, amêksa mantuk, sampun bidhal. Sapêngkêripun Dipati Pathi Senapati ngandika
anggènipun gêtun. Senapati Ngalaga lajêng bidhal sabalanipun. Sumêja ambêdhah ing Pasuruan. Garwanipun putri ing Madiun inggih binêkta, lampahipun sampun dumugi watêse nagari Pasuruan. Lajêng masanggrahan wontên ing ngriku.
Kacariyos Dipati Pasuruan sampun mirêng pawartos. Yèn nagarinipun badhe kabêdhah dhatêng Senapati, Dipati Pasuruan sangêt ajrih, sumêja nungkul kemawon. Sampun acawis rajabrana, badhe kaaturakên [kaatur…]
[…akên] kang minôngka pratôndha ing panungkulipun.
Anuntên wontên kalerehanipun bupati satunggil, anama Kanitèn. Punika sagah amêthukakên prangipun Senapati, atandhing sami ijèn. Inggih sampun dipun kèn mangkat dhatêng Dipati Pasuruan. Ki Kanitèn inggih lajêng mangkat, ingiring bala sawêtawis. Wondene Senapati inggih sampun sumêrêp, yèn wontên tiyang kang badhe mêthukakên prangipun. Senapati nuntên bidhal saking pasanggrahan, angagêm busana sarwa wulung sarta numpak kapal. Amung ambêkta bala kawan dasa, inggih sami ngangge sarwa wulung, asikêp waos sadaya. Wontên ing margi nuntên kêpêthuk kalihan Ki Kanitèn. Sarta dipun takèni, wangsulanipun Senapati, angakên lurah prajurit numbak cêmêng abdinipun Senapati, kautus amêthukakên prangipun Ki Kanitèn. Ki Kanitèn inggih pitados kemawon. Lajêng sami prang ijèn sarta numpak kapal. Balanipun sami nyuraki kemawon. Dangu anggènipun sami prang waos. Senapati nuntên andêdonga ing Allah, supados sagêda angawonakên pêrangipun Ki Kanitèn. Senapati nuntên amaos. Ki Kanitèn kenging gandhunipun botên pasah nanging lajêng dhawah saking kapal. Sarta lajêng kumpuh,[2] karosanipun ical. Ki Kanitèn nuntên
Kanitèn inggih sampun dhatêng ngarsanipun sang Dipati Pasuruan. Matur yèn sampun kawon prangipun kalihan lurah numbak cêmêng ing Matawis. Sang Dipati Pasuruan ngandika, yèn kowe ora sumurup. Baturmu prang mau ya ika Senapati, Ki Kanitèn matur malih, upami yèn kula wau sumêrapa, kang prang kalihan kula punika Senapati,
Wadungipun ngantos tugêl. Ki Kanitèn botên pasah, lajêng dipun soki worworan timah cangkêmipun, Ki Kanitèn sampun pêjah.
Sang dipati nuntên angganjar dhatêng tiyang kawan dasa abdinipun Senapati wau, sarta anglampahakên utusan angaturakên panungkul rajabrana warni-warni, lan angaturakên nagari ing Pasuruan. Utusan inggih lajêng mangkat. Sampun kêpanggih kalihan Senapati, sarta angaturakên bêbêktanipun sadaya. Senapati sakalangkung suka ing galihipun, sarta ngandika, kongkonan, matura marang gustimu, aku banjur mulih marang
Mataram. Gustimu têtêpa ana nagarane bae, dene yèn ana parentahe para bupati ing bang wetan kene, ya dituruta bae, aja ambêngkalahi. Senapati lan sabalanipun lajêng bidhal kondur dhatêng ing Matawis.
Kacariyos tiyang kang sami kawon prang kalihan Senapati wau, kathah kang sami ngungsi dhatêng Surabaya, punapa dene putranipun jalêr Panêmbahan Madiun kang nama Mas Calonthang, inggih angungsi dhatêng Surabaya, sampun kapundhut mantu dhatêng Pangeran Surabaya, lajêng kadadosakên bupati wontên ing Japan. Ing Wirasaba inggih katanêman bupati, anama Rôngga Pramana, dene ing Kadhiri ingkang dados bupati anama Pangeran Mas. Gadhah sadhèrèk sakawan.
sasêdhèrèkipun sami sakit manahipun. Lajêng anglampahakên utusan sarta mawi sêrat dhatêng ing Matawis, sumêja têluk sarta angabdi dhatêng Panêmbahan Senapati ing Matawis. Ingkang dipun utus anama Nayakarti, sêrat sampun kaaturakên ing
Pajang, ing Dêmak. Jagaraga lan sabalane kabèh, Si Tumênggung Alap-alap dadia kamituwaning laku andhèrèka ing sira, kongkonan ing Kadhiri iku sira anggawaa[3] barêng, manawa Senapati Kadhiri wis kumpul lan sira, nuli gawanên mulih marang Mataram. Si Tumênggung Alap-alap lan Bupati Dêmak, ing Pajang sira kon abacuk ambêdhah ing Ngrawa. Pangeran Wiramênggala lan ingkang sami kadhawahan wau sadaya aturipun sandika, lajêng sami mangkat. Sampun dumugi ing Kadhiri, amasanggrahan ing dhusun Pakuncèn sakilèning kitha Kadhiri.
Wondene Bupati ing Kadhiri kang nama Ratu Jalu inggih sampun amêpak bala, sumêja mêthuk ing prang, sarêng ing wanci dalu, Senapati Kadhiri lan sasadhèrèkipun tuwin putra garwanipun lajêng sami lolos sakulawangsanipun antawis tiyang kalih atus. Sumêja kumpul kalihan tiyang Mataram. Sarêng Ratu Jalu sumêrêp nuntên dipun tututi, sumêja katumpês. Kacandhak wontên ing Krakal. Lajêng sami prang, bala Matawis enggal anulungi, arame prangipun namung sakêdhap. Balanipun Ratu [Ra…]
senapati, kèndêl wontên ing Jagaraga. Ki Tumênggung Alap-Alap lajêng dhatêng Ngrawa, ing Ngrawa inggih sampun bêdhah, èstrinipun
kumpul kalihan Pangeran Wiramênggala, lajêng bidhal dhatêng ing Matawis. Jarahan tuwin boyongan punapa dene senapati ing Kadhiri lan sakulawangsanipun inggih sampun katur ing Panêmbahan Senapati, senapati
Kadhiri wau pinundhut putra pambajêng dhatêng Panêmbahan, sarta sakalangkung dipun sihi, sampun pinaringan lêlênggah siti dhusun kalih bêlah èwu karya, sadhèrèkipun inggih sami dipun paringi siti dhusun sapantêsipun.
Kala samantên Panêmbahan arsa adamêl pagêr banon kitha, ingkang dipun angge banon abrit lan banon pêthak. Ingkang anjênêngi nyambut damêl senapati Kadhiri, botên lami nuntên dados kutha bacingah, sakalangkung [saka…]
[…langkung] prayogi, sinêngkalan 1509. Panêmbahan ngandika dhatêng Senapati, yagenea kutha iki ora sira dokoki lompongan pirantining bêdhil. Aturipun senapati Kadhiri, bilih wontên mêngsah dhatêng, sumêja kula pêthukakên sajawining nagari Matawis. Sampun ngantos mriki. Panêmbahan ngandika malih, ingsun ngrungu wirayat. Yèn ing Mataram iki besuk bakal rinusak marang wong bang wetan. Wong Mataram bakal kalah prange, iku sira apa ngrungu wirayat mêngkono, senapati matur, yèn taksih gêsang kula, kados botên badhe kêlampahan. Sabab kula ingkang sagah numpês tiyang bang wetan. Panêmbahan sakalangkung suka galihipun.
Kacariyos para bupati bang wetan sami kaklêmpakan wontên ing Madiun. Sumêja ambêdhah ing Matawis. Ingkang dados pangagênging bupati anama Dipati Gêndhing kalih Dipati Pasagi, anuntên sami mangkat.
sapalih mêdal sakiduling rêdi Lawu, sakalangkung agêng gêgamanipun. Wondene Panêmbahan Senapati inggih sampun ingaturan uninga dhatêng têlikipun, yèn bupati môncanagara bang wetan sumêja ambêdhah ing Matawis. [Matawi…]
[…s.] Lampahing gêgaman maju ro.
dados têtindhihing prang, Panêmbahan sampun ngantos têdhak piyambak. Panêmbahan inggih anuruti, gêgaman agêng sampun budhal. Têtindhihipun senapati Kadhiri, sarêng dumugi ing Taji gêgaman
saking kidul. Anjog ing dhusun Ngutêr. Anuntên sarêng mangkat. Sampun sami kêpêthuk kalihan mêngsah, lajêng sami prang rame, bala bang wetan kathah kang pêjah, bala Matawis amung sakêdhik kang pêjah, senapati Kadhiri prang ijèn kalihan pamanipun kang nama Dipati Pasagi wau, awit sampun lami anggènipun sêsatron. Kalih-kalihipun sarêng pêjah sampyuh, para santana Matawis sarêng sumêrêp enggal sami ngamuk. Tiyang bang wetan kathah kang pêjah, lajêng dhadhal larut sadaya. Têtiyang Matawis sami ambêbandhang, nuntên bidhal mantuk. Sarta ambêkta jisimipun senapati, lan angrumiyinakên utusan angaturi uninga ing Panêmbahan, yèn senapati pêjah. Panêmbahan sangêt ngungun. Jisimipun senapati andikakakên mêtak ing dhusun Wêdhi, bala Matawis sampun [sa…]
[…mpun] sami mantuk dhatêng ing Matawis. Panêmbahan lajêng anggêganjar ing balanipun
Kacariyos bupati ing Pathi sumêja balela badhe amêngsah ing Matawis. Dipun ampah dhatêng para santananipun botên kenging, lajêng utusan dhatêng Matawis, anyuwun ngêrèh siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya, sarta anyuwun waos salandheyanipun, kathahipun satus. Utusan inggih sampun mangkat. Sampun kêpanggih kalihan Panêmbahan. Sarta angaturakên ing panyuwunipun ingkang rayi. Panêmbahan inggih lajêng amaringakên siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya, wondene waos inggih kaparingakên. Ananging waos kemawon, botên mawi landheyan. Utusan lajêng mantuk. Ing sapungkuring utusan, Panêmbahan ngandika wêwartos dhatêng Dipati Môndaraka, yèn dipati ing Pathi badhe ambalik. Ki Dipati Môndaraka sakalangkung ngungun. Wondene utusan ing Pathi wau inggih sampun matur dhatêng sang dipati lajêng parentah ambêbahak anêlukakên tiyang siti dhusun salère rêdi Kêndhêng, [Kê…]
[…ndhêng,] sadaya inggih sampun sami nungkul. Amung nagari Dêmak ingkang bôangga, amapag prang muwêr salêbêting biting.
Adipati Pragola ing Pathi sarêng sampun kathah balanipun lajêng bidhal. Anglurug dhatêng Matawis, lan sabalanipun. Lampahing gêgaman sakalangkung rêsah, samargi-margi tansah anjarah ambêboyong, Adipati Pajang enggal ngaturi uninga dhatêng ing Matawis, yèn Dipati Pathi sumêja ambêdhah ing Matawis. Panêmbahan sarêng mirêng aturipun Dipati Pajang lajêng ngandika dhatêng putranipun ingkang nama Pangeran Dipati Anom. Thole, kowe mangkata lan wong Mataram kabèh, amapagna pamanmu ing Pathi, nanging aja kolawani
sumambung, kapriye dene anakmu bae kang kokongkon mapag prang, takkira ora kêlar anadhahi prange Dipati Pathi. Panêmbahan amangsuli, paman, mila wayah sampeyan kemawon kang kula kèn mêthukakên. Pun adhi ing Pathi kula purih èngêta, lan
Wondene gêgaman agêng ing Pathi sampun dumugi ing Kêmalon. Arêrêb wontên ing ngriku, sarêng enjingipun [e…]
[…njingipun] lajêng bidhal majêng, pangeran dipati ing Matawis inggih nuntên bidhal. Amung ambêkta bala kang angampil upacara kemawon. Balanipun ingkang kathah sami katilar wontên ing Prambanan. Botên dangu nuntên kêpêthuk gêgaman ing Pathi, Sang Dipati Pathi kagèt aningali wontên priyantun amêthukakên lampahipun amung kairing ing upacara, dangu-dangu sang dipati botên pandung yèn ingkang putra kapenakan. Sang dipati sangêt kanggêg galihipun, sarta lingsêm. Enggal amurugi taksih numpak kapal sarta pitakèn, thole, bapakmu ana ngêndi, lan kowe mrene iku gawemu apa. Pangeran dipati matur taksih numpak kapal. Raka jêngandika taksih wontên ing wingking, kula dipun utus matur dhatêng sampeyan. Mênggah êggèn sampeyan badhe dhatêng Matawis punika damêlipun punapa, yèn badhe ngrêbat nagari ing Matawis punika tiyang kagungan sampeyan piyambak, sami ugi lan ing Pathi, sampeyan andikakakên wangsul kemawon. Sang Dipati Pragola ngandika sarta malengos. Aku wong wis sumurup watêke bapakmu iku, mung sok ngenaki ati bae, saiki kowe balia, bapakmu konên mrene, anêmonana aku padha tuwa. Pangeran dipati matur, bilih sampeyan botên karsa wangsul, sarta botên karsa èngêt anggèn sampeyan gadhah
ênggone mêjanani marang aku, kowe dudu tandhingku prang, kang dakancam-ancam bapakmu, bakal dakjak ngadu karosan
ingkang paman lajêng dipun tumbak. Sang dipati sangêt anjola, nanging botên pasah, sarta wicantên. Kowe iki bocah ora kêna digawe bêcik. Wis dikêbat balia, bapakmu bae konên mrene, pangeran dipati mêksa numbaki, sang dipati kraos sakit, nanging botên pasah, enggal nyandhak tumbak. Ingkang putra dipun buntar kenging jajanipun, aniba saking kapal karungkêb ing
Panêmbahan. Dene sang dipati ing Pathi inggih lajêng kèndêl lan sabalanipun wontên ing ngriku cakêt lèpèn Dêngkèng sarta abêbiting, kang dipun damêl galugu. Panêmbahan Senapati sarêng dipun aturi uninga yèn ingkang putra katèmpêr, sangêt anggènipun kagèt. Lajêng angandika dhatêng garwanipun kang saking Pathi, bakyunipun dening Sang Dipati Pathi, nimas,
adhimu wis lali têmênan. Pratandhane dene kolu anumbak kaponakane. Ingkang garwa matur, yèn mêngkatên kula inggih sampun lila pêjahipun rayi sampeyan, sabab sampun awon.
Panêmbahan lajêng dandos. Sarêng sampun samêkta nuntên bidhalan bala kêkapal sadaya, lampahipun asêsandêran. Dumuginipun ing pasanggrahan Prambanan sampun dalu. Panêmbahan kèndêl sakêdhap anata bala, sarêng sampun tata lajêng bidhal
sami surak, bêndhe Kyai Bicak tinabuh, swaranipun angungkung, bala ing Pathi gègèr sami lumajêng ing sapurug-purug. Panêmbahan badhe lumêbêt ing biting botên pinanggih marginipun. Ki Dipati Môndaraka enggal anarik dhuwungipun. Anama Kyai Culik. Lajêng kapancasakên ing bètèng galugu, rantas têtiga, Kyai Môndaraka adêdah margi dhatêng ingkang putra, Panêmbahan enggal lumêbêt sakapalipun sarta bala ing Matawis. Lajêng sami ngamuk. Bala ing Pathi botên wontên kang sagêd malês. Kathah ingkang pêjah, Sang Dipati Pathi sarta balanipun kang taksih gêsang sami lumajêng atilar biting, kasarêngan lèpèn Dêngkèng banjir ladhu, bala ing Pathi sami ambyur, kathah kang pêjah dening toya, palajêngipun sang dipati [di…]
[…pati] lan sabalanipun sumêja mantuk dhatêng ing Pathi, Panêmbahan lan sabalanipun anglud. Sang dipati sarêng dumugi ing nagarinipun, enggal utusan anêdha bantu dhatêng para bupati kang cêlak-cêlak ing Pathi, para bupati wau inggih sami ambantoni prajurit. Lajêng sami tata baris wontên ing Pathi. Panêmbahan inggih nuntên dhatêng lan sabalanipun, lajêng prang, tiyang ing Pathi kawon. Kathah kang pêjah, sami lumajêng ambyur ing lèpèn banjir, kathah kang pêjah dening toya, sang dipati ing Pathi botên kantênan pêjah tuwin gêsangipun. Bala Matawis sami
Kala samantên Panêmbahan Senapati sampun tulus anggènipun jumênêng ratu, nagari Matawis sakalangkung gêmah raharja, Ki Dipati Môndaraka matur, Panêmbahan dipun aturi anggêbag nagari bang wetan kang dèrèng nungkul. Wangsulanipun Panêmbahan, paman, sapunika dèrèng mangsanipun. Benjing putu kula kang anêlukakên tiyang tanah Jawi sadaya, jumênêng ratu agêng tanpa timbang, kula punika amung abêbadhe kemawon, kalih dene benjing yèn kula sampun tinêkakakên ing jaji,[4] kang kula lilani anggêntosi kula jumênêng ratu ing Matawis, anak kula pun Jolang, sanajan anèm. [anè…]
[…m.] Sabab badhe anurunakên, wiji anak-anak kula sadaya, bilih wontên kang botên angestokakên ing wêwêling kula punika, sami kenginga bêbênduning Allah, sampeyan sarta pun adhi Mangkubumi ingkang sami anjumênêngêna ratu ing
anêksenana, yèn pangeran dipati samêngko jumênêng sultan. Anggêntèni ingkang rama, manawa ana wong kang masgul atine sarta ora ngestokake, padha têkakna budimu ing saiki, aku mungsuhe prang. Tiyang ing Mataram sadaya saurpêksi
nagarinipun gêmah raharja, ajêg adil ukumipun, kukuh ing agaminipun. Kala samantên sang nata parentah dhatêng balanipun, andikakakên andamêlakên patamanan ing Danalaya, prênah sakilèning kadhaton. Karsanipun sang prabu badhe kadamêl panggenan kalangênanipun panakawan tiyang bule satunggil anama Juru Taman. Sabab angrêsahi ing kadhaton. Asring amindha warninipun sang prabu, para garwa sêliripun sang nata kathah kang sami kalintu, dipun nyana sang prabu, salaminipun makatên pratingkahipun Juru Taman, bala ing Matawis sadaya inggih lajêng sami anggarap taman. Botên lami tumuntên dados. Pun Juru Taman wau inggih sampun kaprênahakên ing ngriku.
Sang nata nuju ing dintên Rêspati miyos sinewaka, para santana tuwin mantri bupati pêpak sami sowan sadaya, amung ingkang raka sang prabu, kang nama Pangeran Pugêr botên sowan. Sabab isin bilih sowan alênggah ing ngandhap. Karsanipun adarbea cangkok nagari piyambak. Nanging botên purun agadhah panyuwun dhatêng ingkang rayi. Sang prabu sadangunipun sineba aningali ingkang raka botên sowan, lajêng ngandika dhatêng Ki Dipati Môndaraka, eyang, kadospundi rêmbag sampeyan prakawis Kangmas Pugêr, punika pamanah kula sangêt pakèwêdipun yèn taksiha wontên ing
Matawis ngriki, ingkang dados pikajêngan kula, badhe kula dadosakên bupati wontên ing Dêmak. Ki Dipati Môndaraka tuwin para santana sadaya inggih sami amrayogèkakên ing karsanipun sang prabu, malih dadosa tampingipun nagari Matawis. Sang nata lajêng utusan angaturi ingkang raka Pangeran Pugêr, Pangeran Pugêr inggih enggal dhatêng, lajêng ingaturan lênggah jèjèr kalihan ingkang rayi, sang nata angandika, kangmas, sampeyan kula dadosakên bupati wontên ing Dêmak. Amuktia wontên ing ngriku, dadosa tamping rumêksa nagari Matawis. Pangeran Pugêr matur nuwun. Sang nata lajêng kondur angadhaton. Ing enjingipun Pangeran Pugêr nuntên mangkat. Lan saputragarwanipun boyong dhatêng ing Dêmak, tiyang ing Dêmak suyud sadaya. Pangeran Pugêr sampun mukti sangêt. Sarêng ing lami-lami Pangera Pugêr wau supe yèn kalèrèh dhatêng ingkang rayi sang prabu, sumêja balela, arêbat waris ing karaton. Awit kenging pambangusipun kalerehanipun bupati, kang nama Dipati Gêndhing, kaaturan jumênêng nata, sabab putra sêpuh piyambak. Sampun wajib anggêntosi ingkang rama jumênêng
Pangeran Pugêr sampun kathah balanipun. Ing sabên dintên tansah tata gêgamaning prang sumêja ambêdhah nagari Matawis. Ingkang minôngka andêl-andêlipun anama Dipati Gêndhing kalih Dipati Panjêr. Sarêng sampun samêkta lajêng bidhal. Gêgaman sakalangkung agêng, Pangeran Pugêr anindhihi piyambak. Ing samargi-margi tansah angrayah sarta ambêboyong.
Adipati ing Pajang sarêng mirêng pawartos, enggal angaturi uninga dhatêng ing Matawis. Sang prabu pinuju miyos sinewaka, Adipati Pajang matur, yèn ingkang raka ing Dêmak samangke balela, sumêja anggêcak ing Matawis. Sampun apacak baris wontên ing dhusun Tambakuwos. Sang prabu sarêng mirêng sakalangkung ngungun. Nuntên angundhangi bala, angrakit gêgamaning prang, sang nata badhe tindak piyambak. Ingkang sami kadhawahan matur sandika, sang prabu lajêng angangkat nama ingkang rayi kêkalih, Radèn Tambaga kaangkat nama Pangeran Pugêr,
bidhal lan sabala sadaya, lampahing gêgaman sampun dumugi ing Tambakuwos, ajêngan kalihan tiyang Dêmak, sarêng
sampun pêjah, Pangeran Pugêr ing Dêmak sampun kacêpêng wontên satêngahing paprangan. Lajêng binêsta katumpakakên ing tandhu, bala ing Dêmak kang taksih gêsang sampun larud lumajêng sadaya. Bala Matawis sami matur ing sang prabu, yèn ingkang raka sampun kacêpêng, timbalanipun sang nata, ingkang raka wau andikakakên mêrnahake ing Kudus, lan sagarwaputranipun. Sampun ngantos kasukanan rencang, ingkang kadhawuhan matur sandika, Pangeran Pugêr wau sampun kadèkèkakên ing Kudus, sakalangkung mêmêlas.
Wondene sang nata inggih sampun kondur dhatêng Matawis, sarta anggêganjar dhatêng balanipun. Lan anjunjung lênggahing kang abdi lurah ganjur, kang nama Ki Gada Mastaka, kadadosakên bupati wontên ing Dêmak, kaparingan nama Tumênggung Endranata. Ingkang rayi sang prabu, kang nama Pangeran Jayaraga, katanêm Bupati ing Panaraga sarta angrèh Bupati sakawan. Pangeran Jayaraga, katanêm bupati ing Panaraga sarta angrèh bupati sakawan. Pangeran Jayaraga sampun mukti wontên ing ngriku, kalerehanipun
Sumêja jumênêng nata, badhe angrêbat karaton ing Matawis. Dipun pêpalangi karsanipun dhatêng
bupati sakawan botên kenging, bupati sakawan wau sampun sami rêmbag angaturi uninga dhatêng ing Matawis. Lajêng sami mangkat. Abdinipun Pangeran Jayaraga para lurah sarêng sumêrêp yèn bupati sakawan sami dhatêng ing Matawis sangêt ing kajrihanipun. Para lurah enggal sami nusul dhatêng Matawis. Sadhatêngipun ing Matawis sang prabu pinuju miyos sinewaka, Pangeran Rôngga lan sakancanipun lajêng sami pepe sakidule waringin kurung, sang nata kagèt aningali, enggal utusan amariksa, Pangeran Rôngga lan sakancanipun matur balaka, yèn
mas, sira mênyanga ing Panaraga, lan Si Martalaya, kakangira Pangeran Jayaraga tundhungên saking Panaraga lan saanakbojone, dokokna ing Masjid Watu, sabarang duwèke jarahana, mênawa ana bature kang bôngga padha
sabalanipun. Tuwin Pangeran Rôngga wau inggih tumut. Lampahipun sampun dumugi ing Panaraga,
kaduwungipun. Angraos yèn kalêpatan. Anuntên pradandosan. Lajêng dipun angkatakên dhatêng ing masjid watu, dene Pangeran Pringgalaya lan sabalanipun inggih sampun bidhal kondur dhatêng ing Matawis sarta ambêkta jarahan. Pangeran Rôngga lan sakancanipun inggih tumut wangsul dhatêng ing Matawis malih, sadhatêngipun ing Matawis sampun katur ing sang prabu, yèn ingkang rayi sampun kakesahan dhatêng ing masjid watu, botên kabêktanan rencang, amung lan garwa putranipun. Sabarang darbèkipun sampun katur sadaya, sang prabu sakalangkung suka, lajêng ngandika dhatêng
ingsun kabèh, apa dene sanak-sanak ingsun, sira padha sumurupa, wêwalêre kangjêng rama swargi, sanak-sanak ingsun kabèh andikakake padha atut. Sapa kang ora ngestokake, amêsthi padha ora nêmu salamêt, samêngko wis
Ratu Pandhan, tiga Dèn Mas Pamênang, sakawan Radèn Mas Martapura, agadhah sakit ewah nanging mêmangsan. Wuragilipun anama Dèn Mas Cakra. Dene Pangeran Mangkubumi inggih sampun pêputra kêkalih, ingkang pambajêng sampun dados bupati, anama Dipati Sokawati, ingkang rayi anama Bagus Pethak. Dados bupati ing Madiun. Pangeran Singasari putranipun satunggil anama Pangeran Balitar, Pangeran Pringgalaya putranipun kathah nanging ingkang kacariyos amung kêkalih, satunggil anama
kalih wêlas taun. Kala samantên gêrah sangêt. Pinuju wontên ing Krapyak, ingadhêp para putra tuwin santana, sang prabu angandika dhatêng kang eyang Dipati Môndaraka, lan dhatêng kang raka Pangeran Purbaya, eyang, ki mas, benjing ing sapêngkêr kula ingkang kula lilani jumênêng
ratu anggêntosi ing kula, buyut sampeyan Dèn Mas Rangsang, karatonipun punjul angungkuli kula, tiyang ing tanah Jawi badhe sumuyud sadaya, ananging sarèhning kala rumiyin kula gadhah kêkudangan, pun Martapura kula kudang jumênêng nata, punika
Purbaya, sarêng ing dintên Soma sang nata dipun aturi miyos sinewaka, Sang Prabu Martapura inggih lajêng miyos sinewaka, pinarak ing dhampar mas. Ki Dipati
Pangeran Purbaya angapit kiwa têngên. Ki Dipati Môndaraka abisik-bisik dhatêng sang prabu, kinèn lumungsur, apasraha karaton dhatêng Dèn Mas Rangsang saking wêwêlingipun ingkang rama swargi, Sang Prabu Martapura inggih enggal
lumungsur, ingkang raka Dèn Mas Rangsang kaaturan lênggah ing dhampar. Pangeran Purbaya angandika sora, hèh sarupane wong Mataram, sira padha nêksènana, yèn Radèn Mas Rangsang jumênêng nata anggêntèni ingkang rama, ajêjuluk Kangjêng Sultan Agung, Senapati Ing Ngalaga Ngandurahman. Sapa wong Mataram kang ora ngestokake utawa masgul, ing saiki têkakna ing
Kacariyos kala panjênênganipun sang prabu punika, nagari Matawis sakalangkung gêmah raharja, misuwur yèn ratu agêng ambêk adil paramarta, angungkuli kang rama swargi, balanipun sami ajrih asih, dene jêjulukipun Kangjêng sultan Agung Prabu Pandhita Anyakrakusuma, sarta misuwur yèn sakalangkung sêkti, ing sabên dintên Jumungah sang prabu asring
Môndaraka sampun seda, kasarèkakên ing Matawis. Dene putranipun kang nama Pangeran Mandura sarta kang nama Dipati Wirapraba, inggih sampun sami seda, kapêtak ing Gambiran. Kang taksih gêsang amung Ki
tuwin bupati mantri sapangandhap inggih sampun sami sowan sadaya, kangjêng sultan ngandika dhatêng Ki Tumênggung Suratani, Suratani, sira ngluruga marang ing bang wetan. Bala ing Mataram kabèh sarta para santananingsun sira gawaa, adunên prang, sira kang dadi senapati,
tuwin môncanagari kang sampun karèh dhatêng Matawis sadaya inggih sampun tumut. Mila gêgamanipun Ki Suratani sakalangkung agêng. Ing saangkatipun Ki Suratani kangjêng sultan lajêng dhawuh dhatêng Radèn Jayasupônta andikakakên nusul ngalurug, angulatna prangipun bala ing Matawis, ingkang awon lan ingkang sae damêlipun. Sarta andhawahana dhatêng Radèn Suratani, yèn ing Pasuruan botên kalilan ambêdhah, sabab dèrèng mangsanipun. Kaliwatana kemawon. Ki Jayasupônta matur sandika, lajêng mangkat. Sampun anunggil kalihan Radèn Suratani, lampahipun gêgaman agêng sampun dumugi ing Winongan, lajêng masanggrahan sarta arêropoh. Wondene ki bupati ing Balambangan tuwin bupati ingkang dèrèng karèh dhatêng ing Matawis inggih sampun
lepas… he..he..hiks.
wayang klithik, ketoprak, ludruk, kentrung, jatilan, tari topeng, jaran
among tuwuh, kang lali kabegjan, ananging sayektineki, luwih begja kang eling lawan waspada.”
Gambaran tentang “jaman edan” ini,
kaping pisan moco Qur’an sak maknane,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ząbki&oldid=1090975"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
249 derajad pesagi (#58th)
Horologium inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang alit lan lemah ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul kanthi deklinasi udakawis -60 drajat. Horologium inggih saking basa Latin kanggé paring nama jam.[1]
Rasi lintang horologium inggih dipundamel sepisanan ing abad kaping wolulas déning Abbé Nicolas Louis de Lacaille,[2] ingkang paring nama asli rasi lintang punika kanthi sebatan Horologium Oscillitorium sasampunipun jam pendulum kangge ngurmati inventoripun, Christiaan Huygens. Lajeng nama punika dipuncekak dados Horologium.
Rasi lintang Horologium gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 249 drajat persegi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi dados planet - planet. RAsi lintang horologium saged dipuntingali wonten ing garis lintang ing antawisipun +30° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing sasi Desember. Déné lintang - lintang ingkang dipunmangertosi wonten ing rasi lintang horologium inggih kados mekaten:
Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Horologium inggih punika alpha Horologii, satunggaling lintang raksasa ingkang tebihipun kirang langkung 177 taun cahya saking bumi.
Delta Horologii, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang horologium, inggih punika satunggaling lintang binar ingkang ngemu sub raksasa masiv werna pethak minangka komponen ingkang paling pokok. Lintang punika badhe ketingal saben wekdal kanthi mripat langsung, ananging menawi nembe wonten ing jarak 175 taun cahya, lintang punika badhe angel dipuntingali amargi namung wujud titik.
R Horologii utawi HD 18242 inggih punika raksasa abrit ingkang tebihipun kirang langkung 1000 taun cahya, variabel Mira kanthi jarak ingkang amba. Magnitudo ingkang minimum inggih punika 14,3 lan magnitudo maksimum inggih 4,7, kanthi periodenipun kirang langkung 13 sasi.[2]
Horologium inggih sanes kangge griyanipun kathah objek langit bageyan lebet, ananging wonten saperangan global kluster ing rasi lintang punika. NGC 1261 inggih punika satunggaling globualr kluster kanthi magnitudo 88, kanthi jarak 44.000 taun cahya saking bumi. Globular Kluster AM1 inggih ugi dipunpanggihaken wonten ing rasi lintang punika, inggih tebihipun kirang langkung 398.000 taun cahya.
Fornax, Caelum, Octans, Mensa, Reticulum, Pictor lan Antlia. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sak kiteripun Horologium inggih punika wonten rasi lintang Eridanus, Hydrus, Reticulum, Dorado, lan Caelum.[3]
^ (en)Horologium (dipunundhuh tanggal 18 Pebruari 2013)
Horologium&oldid=1015466"	Kategori: Kaca mawa sitiran ngemu paramèter dhobel-dhobelRasi lintang	Menu navigasi
suwun doa paginipun Bunda., kula suwun panjenengan
piye saiki ?? wis iso narik-narik nganggo tambang, hahahaa
September 30, 2015 at 1:16 pm	Reply	Yo ngene
terutama sing wis mulyo ojo lali bali deso bangun desa
Mei 29, 2009 pukul 2:39 pm	aku sering balik temanggung omahku pase ngadirejo kok sedih nonton temanggung saiki ndo bangun omah sak enake, sawah wis dadi omah,wis kroso ora asri maneh piye iki, ayo sing ndo duwe kepinteran lan jabatan urun rembug karo pak bupati,setuju cekat ceket
Mei 30, 2009 pukul 8:43 pm	Aku gek goleki konco2 smu muhamadiyah 1 temanggung ankat 97, mbok menowo ono.
saiki suejuk hae ra patio, opo meneh nasipe wong nandur mbako
wah…..wah jan mesaake, ming di kadhale wae karo
negoro, nanging tetep kaloran temanggung sing ndeso n katrok tetep tak kangeni. raono panggonan kang senyaman sakngisore gumuk ranggon. piye bene temanggung muaju poll tapi asrine kejogo? pe er kito bebarengan!!
Cah tlogorjo,sing ayu lan gantng.slm kangen
enake cah mrantau nak dw dwt okeh tp nak ra dw dwt iku susahe
September 1, 2009 pukul 12:49 pm	Aku bangga lahir di
BAGONG. brang wetan jare mbk trim wes arp bojo y
Desember 3, 2009 pukul 8:35 am	aq kangen karo
enyong melu nimbrung ah.temanggung pancen ngangeni
wayang Sadosa dari STSI Surakarta. Adapun macam dan jenis wayang antara lain :
MENUNGSO ING NUSWANTOROKHUSUSE SING MANGGON ING TANAH JOWOSATRIO UTOMO WUS TEKOAREP NJALUK BALI KULUK MAKUTHO ROMOSING MANGGON ONO ING SISIH LOR GUNUNG LAWULAN SISIH KIDULE BENGAWAN SOLOSING OMAHE KOYO DENE RADEN GATHUTKOCOLAN THUNDO TIGO KOYO PAGUPON DOROINGGIH MENIKO INGKANG SINUHUN SYARIF
NJEJEGNE AGOMO, MAKMURNE NEGOROAYO SEDULUR KABEH PODO MERTOBATBEN SIRO ORA PODO TELATAYO SEDULUR KABEH PODO NGLURUSKE NIATBEN SIRO ORA PODO KUWALATPULO JOWO PULO MALATIANGGON TURUNNE PORO WALIAYO SEDULUR KABEH PODO BALINGANGGO AJARANE PORO WALIBEN SIRO KABEH BISO NYEDAK MARANG GUSTISING MURBENG
wong jowo iku nggoning roso padha gulangening kalbu ing sasmita amrih lantip kuwawa nahan hawa kinemat amoting driya.
Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo". Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
lan cingkrang kuwi ukara kanggo nggambaraké clana sing ora trêp karo awaké sing nganggo. Ngaprêt amargo kurang gêdhé lan cingkrang amargo kurang dawa. Nganggo clono yèn ngaprêt utowo cingkrang wis mêsti waé katon wagu bangêt lan bisa gawé mèsêm sing nyawang.
Nganggo clana ngaprêt rasané sêsak lan bisa nyêbabaké ono uba
Yo wes, mugo – mugo betah nang kupang … :))
ngerti ono rambut katiup angin neng mburine uwit gedhe, tak rapalke mantra ora ilang ilang, eee jebule wong pacaran woo lha niku mbok ajeng di rapalke mantra nganti ping seket buntet mboten ajeng
nggo tanagn kiwa..terus usahah namatke endogge...mengko mesthi ngerti
sing nyantri bangsa menungso, trus diikuti bangsa Jin.seiring perkembangan jaman, bangsa menungso sampun padha pejah trus sing tinggal cuman bangsa Jin dugi sepriki...
crito sing lengkap, iso sharing lan diskusi karo
martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: SUARA GOIB DI HUTAN WONOGOMO Sat Sep 05, 2009 4:00 pm apik iki sejarahe mas. ana sing
dikon nari maneh ojo gelem. Ojo nganti gelem. Bapa ora bakal ridho. Ora bakal
tak pangestoni. Arep dideleh ngendi raine bapak iki? Ngisin-ngisini. Wong anake
Gusnur, kyai sing duwe pasantren gede, ko megal-megol, njogat-njoget neng
ngarepe wong akeh. Dosa kowi. Tur opo kowe ora isin karo Gus Ilham, bakal
bojomu? Wong sesasi engkas wis arep dilamar ko sih nari wae. Pokoke ojo gelem”
diatur ing jero macem-macem nggon elmu kreatif kanggo nyoroti perancang-perancang paling becik saka kabeh negara ing kabeh disiplin. Entri kanggo sayembara iki dperiksa-bareng lan
Winners liwat A' Design Prize sing diwenehna kanggo ngerayakake desain pemenang.
"A' Design Prize" iki yaiku kit pemenang sing diarep-arepake lan pepak kanggo desain kang menang. "A' Design Prize" iki maceme akeh banget, klebu; sertifikat kelinuwihan desain internasional ing bingkai logam, uleman menyang gala-bengi eksklusif ing Italia, pameran sacara online + offline kanggo proyek sing menang, poster A2 kanggo proyek sing menang, publikasi buku taunan sing dicetak karo sampul atos, piala logam khusus sing dicetak 3D ing wadah kotak ireng kang mewah, terjemahan proyek ing 20+ basa supaya pener-bener tekan menyang para pamirsa
nggunakake "A' Design Award Winner Logo" ing komunikasine panjenengan, promosi karya sing menang ing ewonan media publikasi liyane, panampilan liwat mitra pers kita, penyertaan ing World Design Rankings mawa akses menyang piranti marketing lan PR sateruse.
Saben taun, proyek-proyek sing focus marang inovasi, teknologi, desain, lan kreativitas diwenehi pangregan karo A' Design Award. Entri sing katampa nganti 28 Februari saben taune lan kasile diumumake ing 15 April saben taune. Perancang saka kabeh negara diceluk kanggo meluing Pangregain iki karo ngalebokake karya, proyek, lan produk paling becik dekne kabeh. Entri ditampa
Sugeng pitepangaan…. Senaos sampun dangu kekancan wonten FB ananging dereng nate pinanggihan.
marang Parbu Arjuna Sasrabahu panitise Bathara Wisnu ing negara Maespati.
Bambang Sumantri digambarake satria kang bagus rupane, lan kepara sampurna, pinter olah gegaman lan duwe gaman kang ampuh kang aran senjata cakra. Bambang Sumantri duwe sedulur lanang kang aran Bambang Sukasrana. Sukasrana yen diibaratake kaya bumi lan langit, lan ing crita modern mbok menawa ora beda karo “Beuty and the Beast”.
Sukasrana iki kagambarake kaya buta bajang, nanging duwe keluwihan, kasekten kang
ora bisa karemehake. Sukasrana iki banget tresnane marang sedulur tuwane, yaiku Bambang Sumantri.
Cekake crita, Bambang Sumatri dewasa njaluk pamit marang wong tuwane, yaiku Begawan Suwandagni ing pertapan Adisekar, kang bakal ngabdi marang Prabu Arjunasasrabahu ing praja Maespati.
Ing tengah dalan Bambang Sumantri kesusul adine, yaiku Sukasrana. Sukasrana puguh anggone pengen tansah caket marang kangmase, lan pengen melu menyang ngendi tindake Raden Sumantri.
Bambang Sumantri wis teka ing praja Maespati, wondene ing Maespati lagi ana pawiwahan agung yaiku Prabu Sasrabahu anggone bakal nglamar Dewi Citranglangeni (cik apike rek asmane) Putri Prabu Citrawirya. Bambang Sumantri katampa anggone ngabdi, yen to bisa mboyong Dewi Citranglangeni menyang ing Maespati.
Bambang Sumantri pinangka dutane Prabu Sasrabahu wis ngancik ing Manggada, banjur sowan marang Prabu Citrawirya lan ngaturake apa anane. Cekake crita, panglamare Prabu Sasrabahu katampa dening Dewi Citranglangeni (mbuh sing bener sing ndi, Citranglangeni apa Citralangeni?) kanthi bebana, yaiku yen bisa mateni Prabu Darmasaraya saka negara Widarba lan uga ngaturake putri domas kang cacahe atusan pinangka madune sang Dewi (nek jaman saiki ra mungkin, wong madu siji wae wis dadi bandayuda je).
Kocap-kacrita, Bambang Sumantri bisa ngasorake para nalendra kang nglamar sang Dewi, semana uga Prabu Darmasaraya uga kasor ing jurit. Wekasan, Dewi Citranglangeni kaboyong menyang ing Maespati komplit putri domas kang cacahe atusan. Ing tengahing marga, Bambang Sumantri banjur duwe pamikiran yen bakal njajal marang Prabu Sasrabahu amrih sansaya misuwur tlatah ing Maespati.
Wusanane, Prabu Sasrabahu nampa apa kang dadi panantange Bambang Sumantri. Bandayuda antarane Prabu Sasrabahu lan Bambang Sumantri katon nggegirise, amarga padha sektine lan katon ora ana kang kasoran.
Wekasan Prabu Sasrabahu tiwikrama memba buta kang gedhene eba haldaka. Ing kono margane Bambang Sumantri nyumurupi titise Batara Wisnu, lan banjur nyembah marang sang prabu. Lan Prabu Sasrabahu kanda marang Bambang Sumantri, yen anggone bakal ngabdi ing Maespati bakal katrima yen ta bisa mintah Taman Sriwedari ing gunung Untara menyang ing negara Maespati.
Ngenes Bambang Sumantri, amarga tangeh ing lamun yen ta bisa mindah Taman Sriwedari menyang ing praja Maespati, kajaba ora ngerti ana
Sumantri banjur prasetya yen bakal nganthi adhine Sukasrana menyang ngendi wae. Lan krungu prasetyane kangmase, Bambang Sukasrana banjur ngajak kangmase ngambah dirgantara tumuju menyang ing Taman Sriwedari ing kahyangan.
Amarga Taman Sriwedari mau anane karana ciptaning Batara Wisnu, mula ora mokal yen ta tama mau uga bisa kaboyong kanthi cipta. Pungkasane, Sukasrana bisa mindah lan muter Taman Sriwedari kang endah lan angganda puspita rum menyang ing Maespati.
Bambang Sumantri, yekti gumun marang kasektene adhine, lan mokal bisa nganthi Sukasrana menyang ing Maespati. Mulane Bambang Sumantri banjur mbujuk, ngrayu marang Sukasrana.
” Yayi Sukasrana, kasektenmu pancen linuwih yayi. Aku matur nuwun banget marang si adhi, dene Taman Sriwedari bisa kaputer menyang ing Maespati lan mesti aku bisa ngabdi marang Gusti Prabu Arjunasasrabahu, lan ngaturake Taman Sriwedari iki marang Sinuwun Prabu, sakbanjure muliha yayi menyang ing pertapan Adisekar, lan aturna kanjeng Bapa Panembahan yen ta aku wis katrima anggonku nyuwita ing Maespati”.
“Ola, akang. Aku emoh ulih, aku elu owe akang. Alene akang aep ajak aku yen isa uter aman iwedayi, saiki
akang amarga iku au isa ilangi sifat satiyamu, akang.”
Ngadepi kahanan kang kaya mangkana, Bambang Sumantri gemeter lan bingung, nyumurupi Sukasrana kang tansah pengen melu, ” aku aelu akang, aku elu yo akang, aku emoh ulih, aku elu akang……..!”
Amarga bingung piye amrih adhine gelem bali menyang ing pertapan Adisekar, Bambang Sumantri banjur ngagar-agari kanthi menthang langkap senjata cakra kanggo menden-medeni Sukasrana, nanging eloke Bambang Sukasrana ora wedi, lan tansah arep melu kangmase menyang ngendi parane.
Uwal saka kudangan, mrucut saka gendongan, Bambang Sumantri lena nggenya menthang
unggu oe ing pang antunan akang”.
Gemeter ragane sang Binagus. Nandyan getun kayangapa kabeh wis kelakon lan ora bisa
kaputer maneh, kajaba rasa getun kang wus keduwung.
Cekake crita, Bambang Sumantri dadi oleh oleh kaluguhan ing Maespati lan karan Patih Suwanda. Pungkase crita, Patih Suwanda gugur ing madyaning prang klawan Prabu Dasamuka ginigit siung kang wus manjing kang rayi, Bambang Sukasrana.
Watak lan tekad Patih Suwanda mau oleh kawigaten saka pujangga gedhe Sri Mangkunagara IV, ing sastra kang asesirah Serat Tripama:
Rong pupuh serat tripama iku mau duweni pitutur, yen ta dadi prajurit bisa-a nuladani crita jaman kuno, yaiku abdidalem prabu Sasrabahu ing Maespati kang aran Patih Suwanda (Sumantri), amarga bektine kang wis kawiji ing telung prakara, yaiku pinter lan bisa, wani lan tekun, lan kang pungkasan asifat kang utama.
Tegese bekti telung prakara mau, pinter lan bisa ngrampungi pakaryan, di upadi amrih kasil lan menang, kaya nalika ambiyantu prang ing nagri Manggada boyong putri domas, kang diaturake marang ratu gustine, kewanene wis jumbuh rikala prang tanding kalawan ditya (buta) saka ngalengka (dasamuka), lan gugur ing madyaning prang.
Sifat lan lageyane Bambang Sumantri kang uga aran Patih Suwanda kapratelakake ing kapinteran, kekuatan lan kewanen kang saktemene duwe budi tanggungjawab kang luwih
sing apik ki wong wedok sing seksi tapi ra rumongso, dadi ra
Selingkuh? Fri May 01, 2009 3:02 pm Quote :kang mas trimopakesa lan mbaknikennuwun sewu sanget
ngeh mas nyuwun ngapunten nggehmboten menopo2 mbak.. sumonggo
May 15, 2009 5:36 pm sing rumongso
SELINGKUHo kono..... KumukusLurahLokasi : Kesampar - Kesandung Reputation : 1Join date : 06.04.09Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh? Fri May 15, 2009 5:45 pm Nduk Mushee wrote:sing rumongso dosane lagi sethithik gex dho SELINGKUHo kono.....Sing sareh to Nduk, ojo grasa-grusu. Selingkuh ki kudu nganggo peritungan. Nduk MusheeKorLapLokasi : Kepek 1Reputation : 3Join date : 19.06.08Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh?
sing rumongso dosane lagi sethithik gex dho SELINGKUHo kono.....Sing sareh to Nduk, ojo grasa-grusu. Selingkuh ki kudu nganggo peritungan.Wehh...wong
dho ra ngerti to... KumukusLurahLokasi : Kesampar - Kesandung Reputation : 1Join date : 06.04.09Subyek: Re: Wanita Seksi Cenderung Selingkuh? Fri May 15, 2009 5:53 pm Nduk Mushee wrote:Kumukus wrote:Nduk Mushee wrote:sing rumongso dosane lagi sethithik gex dho SELINGKUHo kono.....Sing sareh to Nduk, ojo grasa-grusu. Selingkuh ki kudu nganggo peritungan.Wehh...wong maksudku ki nglulu kok dho ra ngerti to...Podo kok Nduk aku yo nglulu, yen niat selingkuh tenan ora usah
~ ~ Life & Love of Mrs Kay ~ ~: Punggah jangan tak punggah
~ ~ Life & Love of Mrs Kay ~ ~
Kediri. “Yoh, wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yaiku
dhèrèk : ikut, numpang, menyertai
dhestha : dusta, bohong, ingkar
dhesthi : dusta, bohong, ingkar
dhupak : depak, terjang, sepak
dhustha : dusta, menipu, mengakali
dhusun : dusun, dukuh, bagian desa
kodhok : katak, kodok; kodhok ngorèk : 1
Turonggo Kawedar sugeng ndalu bunda,sugeng ndalu kang mas agung,babeh abdullah,sugeng ndalu sdoyo ke mawon ingkang sampun rawuh
“Niyatingsun shalat, roh Kudus kang shalat, iya iku rohing A…llah. Allah iku lungguh ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”(
lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, s…ajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sa…jroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
Sila Sadewa Oooo……. euuunaaak tenan….. wis, mudun pasilan wae degleh ki sawo mateng 2 boyok tua rengkeng 2 nunggu gak jelas wis ngglangsar sabuke pedot Kooooong……. !
wong suci sing penting migunani kanggo keluargane anak bojone dewe disik nek ono siso tenogo lan modal yo kiri
wong pinter akeh sing keblinger bingung golek-i anane gusti kang murbeing dumadi lha wong bodo kuwi ora bingung waton laku urip sing prasojo ..ora gawe..ukoro lan lakon sing ngrugek-ke sepadan-padane .ora mikir sing gawe urip iki d…eleng opo ora lakune blass ora mikir..embuh opo jare gusti alloh
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip,… sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”(
ojo dadi wong pinter….ndak keblinger….dadio wong sing ngerti….nek
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning …urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI,NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA,PUNIKA MANGKA SEMBAHE MENENG MUNI PUNIKU,SASOLAHE RAGANIREKI,TAN SIMPANG DADI SEMBAH,…TEKENG WULUNIPUN,TINJA TURAS DADI SEMBAH,IKU INGKANG
Pambudi PATRAP’E NGILO ING PANGILON OJO KEDEP MANDENG WEWAYANGAN SAKJERONING MRIPAT ,WEWAYANGAN KANG KEDEP MAU ILANG MARANG KANG NINGALI WEWAYANGAN KANG CILIK ONO ING SAKJERONING WEWAYANGANE MANIK RUPANE PUTIH.OJO PEGAT PANYOROG’E TUMULI SIRNO MANJ…ING MARANG KANG NINGALI,YEN WUS KATON,TUMULI KOCO KAKUREPAKE ,NULI NOLEH,IKU SIRNANE KANG SIFAT ANYAR KABEH IKU KANG JUMENENG MOHO SUCI ORA NO LALAWANAN ORA ONO PADHANG ORA ONO PETHENG.YEN ORA ENGGAL NGUREPAKE KOCO JISIME MUKSWO SAK RAGANE…IKU UGO PODO UTAMANE KARO KANG TINGGAL JISIM,ANGGER ORA SAMAR TEKAD’E DENE YEN DURUNG MONGSO TUMEKO ING PATI IKU TEKAD’E BADAN ROHANI,YEN WIS TUMEKO ING PATI IKU TEKAD’E BADAN ROH ILLAPI YO IKU KANG ARAN SALAT DAIM LORONING ATUNGGAL MATI SAK JERONING URIP..
Bayu Agustianto wis wis …semrawut mboten ngertos kulo .iki dimonitor karo sing nduwe pantei parang tritis,weih nyi roro….mm…sopo yo?lali
taklim dalem @ kakang mbok Sri Kandi …nyuwun pangestu …amrih rahayu ing sesami
asmanipun siti kdi adine bature kakang prabu …… mm….sopo yo?.. haryo bledek . yaya mungkin kakang prabu
Pambudi nembah nuwun kakang mbok ayu ..pangestu panjenengan kawulo tampi lan sanget anggen kawulo mundhi..mugi tansah handadosaken kawuningan…dojo ing bojo……rahayu sak laminyo.nir ing sambikolo..
Abdullah Ali, Bayu Agustianto, Cipto Turonggo Kawedar, dan 2 orang lainnya menyukai ini.
Sri Kandi DIMAS AGUNG UGO PORO SANAK SEDOYO NYUWUN PAMIT. MUGI SEDOYO TANSAH RAHAYU WILUJENG UGI TANSAH MANGGIHI KAWILUJENGAN SEDOYO. MONGGO KALAJENG, KULO NAMUNG SAK DERMI NAMUNG DEREK LANGKUNG KEMAWON. SALAM RAHAYU SAKING LERENG LAWU. RAHAYU-RAHAYU-RAHAYU.
nyuwun pamit lumengser sak wetawis kakng mbok ayu,ugi sedoyo kadhang kinasih nyuwun agung’e samudro pangaksami…..sampun titi wancinipun minggah ing sanggar
SAKJERONING BATOS…tansah madep mantep mantherv manembah mring gusti ingkang moho suci….nuwun..
30 Mei jam 2:08 · Tidak SukaSuka · 9 orangMemuat…
Ariyo Hadiwijoyo matur suwun sanget…mugi gusti amberkahi…nderekaken lampah dateng gusti ingkang moho
wis ora mesra meneh amarga tikungane wae wis di luruske, alias bokonge semar saiki wis
Subyek: Re: TIKUNGAN MESRA Sun Jun 28, 2009 3:18 pm martinus wrote:apa kamsud-mu BOKONG SEMAR kuwi mas? Yen bener berarti wis ora mesra meneh amarga tikungane wae wis di luruske, alias bokonge semar saiki wis trepes. he hewes ora semok
nikung banjur minggir golek enggon.......... ASDDPresidiumLokasi : 7°49'LU 110°22'BTReputation : 72Join date : 20.02.09Subyek: Re: TIKUNGAN MESRA Wed Jul 01, 2009 9:18 am martinus wrote:apa kamsud-mu BOKONG SEMAR kuwi mas? Yen
wis ora mesra meneh amarga tikungane wae wis di luruske, alias bokonge semar saiki wis trepes. he hekoyone sek diluruske kie 'irung petruk' to.....bokong semar isih
wis ora mesra meneh amarga tikungane wae wis di luruske, alias bokonge semar saiki wis trepes. he hekoyone sek diluruske kie 'irung petruk' to.....bokong semar isih tetep
nikung banjur minggir golek enggon..........golek enggon ....ndlusup-
nikung banjur minggir golek enggon..........golek enggon ....ndlusup-ndlusup neng tengah alas, bengi2 kudu nggowo autan lho akeh nyamuke.... wooo la iyooo messtiii kuwi mbak, neng sajake njenengan
Author: As-Syangari Posted under: Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane ,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-
kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari.Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen "
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayonwayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku :
lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad.Aluamah / Srakah :Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuhing kuwasanira Nganakaken saciptane KakangKawah puniku Kang rumeksa ing awak mamiAnekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ariingkang Memayungi laku kuwasanirekiAngenakken pangarah Ponang Getih ing rahinawengi
ing panedhaKuwasanireku Jangkep kadang ingsun papatKalimane wus dadi pancer sawiji Tunggalsawujud
tenan gek...sing marai nek wujud nyoto ki nyang moto marake mblaburi gek.Tur maneh kata, kalimat cen sepel ning dadi gawe.........Bebasan watu nek d pecok nganggo arit jelas tatune, nanging nek mecok kapuk tatune ningendi yooo...... SAPTO SARDIYANTOCama
mbok bilih kulo nate damel sakit'ipun manah panjenengan sedoyo kanthi laku lan celathu kulo..... dwikoeCamatLokasi : cedak
badhe nyuwun nganu mas, midine sak katah katah ipun, lajeng kulo dunlud kok mboten saget, nopo kula sing bodho, nganu mawon.. nyuwun kirim via email mawon, kajenge samangke kantun nginstal mawon. kaleh midine wau, terus wau mireng enten sing muni namung sewidak detik, nyuwun perso carane supaya lancar lan gayeng,
Agustus 1910) punika pelopor perawat modhèrn, panulis lan nimpuna statistik.[1] Panjenenganipun punika satunggiling univèrsalis Kristen.[2] Nalika tanggal 7 Fèbruari 1837 – boten lami sadèrèngipun ambal warsanipun ingkang kaping-17 – satunggaling kedadosan ingkang badhé ngéwahi gesangipun: panjenenganipun nyerat, "Gusti ngendika marang aku lan nimbali aku kanggé ngladosi-Panjenenganipun."[3] Panjenenganipun dipuntepangi kanthi nami Widodari kanthi lampu (basa Inggris The Lady With The Lamp) amargi jasanipun ingkang
ingkang tliti dhumateng kabetahan pasièn lan panyusunan laporan ingkang rinci migunaaken statistik minangka argumentasi éwah-éwahan nuju arah ingkang langkung saé ing babagan kaperawatan ing sangajenging pamarèntahan Inggris.
Florence Nightingale miyos ing Firenze, Italia tanggal 12 Mei 1820 lan dipunagengaken ing salebeting kulawargi ingkang kacekapan. Naminipun dipunpundhut saking kitha papan piyambakipun dipunwiyosaken.[4] Nami ngajengipun, Florence ngrujuk dhumateng kitha wiyosanipun; Firenze ing basa Italia utawi Florence ing basa Inggris.
Nalika taksih alit piyambakipun mapan wonten ing Lea Hurst, satunggiling griya ageng lan miwah kagunganipun bapanipun, William Nightingale. Bapanipun punika satunggiling tuwan tanah sugih ing Derbyshire, London, Inggris. Sauntawis ibunipun punika katurunan ningrat lan kulawarga Nightingale punika kulawarga priyayi. Florence Nightingale kagungan sedhèrèk putri ingkang naminipun Parthenope.
Nalika remaja wiwit katon prilaku kekalihipun ingkang bènten sanget lan Parthenope gesang selaras kaliyan martabatipun minangka putri satunggiling tuwan tanah. Ing wekdal punika, wanita ningrat, sugih, lan kagungan pendhidhikan, aktifitas kathah-kathahipun namung seneng-seneng kémawon lan kesèt, sauntawis Florence langkung kathah medal griya lan mbiyantu warga ing kiwa-tengenipun ingkang mbetahaken.
Lelampahan dhumateng Jerman[besut | besut sumber]
Nalika taun 1846 panjenenganipun ndhatengi Kaiserswerth, Jerman, lan nepangi langkung lebet ngenani griya sakit modhèrn pionir ingkang dipunpelopori déning Pendeta Theodor Fliedner lan èstrinipun ingkang dipunkelola déning biarawati Lutheran (Katulik).
Panjenenganipun kadhung tresna dhumateng pedamelan sosial kaperawatan, sarta kundur dhumateng Inggris kanthi mbeta pangangen-angen kasebat.
Sinau ngrawat[besut | besut sumber]
Nalika yuswa diwasa Florence ingkang langkung ayu tinimbang mbakyunipun, lan minangka satunggiling putri tuan tanah ingkang sugih, pikantuk kathah lamaran kanggé palakrami. Nanging sadaya dipuntulak, amargi Florence rumaos "katimbalan" kanggé ngurus perkawis-perkawis ingkang magepokan kaliyan kamanungsan.
lamaran punika ugi dipuntulak amargi ing taun punika panjenenganipun sampun kagungan niyat teguh kanggé ngabdikaken dhirinipun dhumateng donya kaperawatan.
Dipuntentang déning kulawarga[besut | besut sumber]
Gegayuhan punika sanget dipuntentang keras déning ibu lan mbakyunipun, amargi ing wekdal punika ing Inggris, perawat punika pedamelan nistha lan satunggiling griya sakit punika papan ingkang reged. Kathah tiyang nimbali dhokter kanggé dugi dhumateng griya lan dipunrawat ing griya.
Perawat dipunsamèkaken kaliyan wanita tanpa susila utawi "buntut" (kulawarga tentara ingkang miskin) ingkang tumut dhumateng pundi kémawon tentara tindak.
Profèsi perawat kathah adu arep langsung kaliyan badan salebetipun kahanan kabuka, saéngga dipunanggep profèsi punika sanès profèsi sopan wanita saé lan kathah pasièn tumindak boten sopan kaliyan wanita tanpa pendidikan ingkang wonten ing griya sakit.
Perawat ing Inggris nalika wekdal punika langkung kathah ingkang priya tinimbang wanita amargi alasan-alasan kasebat.
Argumèntasi Florence bilih ing Jerman perawatan saged dipunlampahaken kanthi saé tanpa ngasoraken profèsi perawat putung, amargi ing wekdal punika ing Jerman perawat ugi biarawati Katulik ingkang sapun dipunsumpah kanggé boten palakrami lan perkawis punika ugi sacara langsung ngreksa biarawati-biarawati saking tindakan ingkang boten urmat saking pasiènipun.
Senadyan bapanipun sarujuk menawi Florence mbektiaken dhiri kanggé kamanungsan, nanging panjenenganipun boten sarujuk menawi Florence dados perawat ing griya sakit. Panjenenganipun boten saged mbayangaken putrinipun nyambut damel ing papan ingkang njijiki. Panjenenganipun nganjuraken supados Florence tindak mlampah-mlampah dhumateng manca nagari kanggé ngeningaken pikir.
Nanging Florence kukuh lan tetep tindak dhumateng Kaiserswerth, Jerman kanggé pikantuk pelatihan sesarengan biarawati ing mrika. Salaminipun sekawan wulan panjenenganipun sinau ing Kaiserwerth, Jerman ing saandhaping tekanan saking kulawarganipun ingkang ajrih dhumateng implikasi sosial ingkang tuwuh saking satunggiling kenya ingkang dados perawat lan latar wingking griya sakit ingkang Katulik sauntara kulawarga Florence punika Kristen Protestan.
Kundur dhumateng Inggris[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 12 Agustus 1853, Nightingale kundur dhumateng London lan pikantuk pedamelan minangka pengawas bagéyan kaperawatan ing Institute for the Care of Sick Gentlewomen, satunggiling griya sakit alit ingkang wonten ing Upper Harley Street, London, posisi ingkang panjenenganipun tekuni dumugi wulan Oktober 1854. Bapanipun maringi ₤500 per taun (sapunika sami kaliyan ₤ 25,000 utawi Rp. 425 yuta), saéngga Florence saged gesang kanthi nyaman lan niti kariripun.
Ing mriki panjenenganipun kagungan argumentasi sengit kaliyan Komite Griya Sakit amargi komite nulak pasièn ingkang agaminipun Katulik. Florence ngancam badhé ngunduraken dhiri, kejawi menawi komite punika ngéwahi angger-angger kasebat lan maringi ijin kaserat bilih;
griya sakit badhé nampi boten namung pasièn ingkang agaminipun Katulik, nanging ugi Yahudi lan agami sanèsipun, sarta marengaken pasièn nampi kunjungan saking pandhita-pandhitaipun, kalebet rabi, lan ulama kanggé tiyang Islam
Satunggiling bangsal griya sakit ing Scutari papan Nightingale nyambut damel, saking litograf taun 1856
Nalika taun 1854 dumados paperangan ing Tanjung Krim. Tentara Inggris sesarengan tentara Prancis mengsah kaliyan tentara Ruslan. Kathah perjurit ingkang gugur salebetipun paperangan, nanging ingkang langkung nrenyuhaken malih inggih punika boten wontenipun perawatan kanggé para perjurit ingkang sakit lan tatu-tatu.
Kahanan ndadra nalika satunggiling wartawan kanthi nami William Russel tindak dhumateng Krim. Salebetipun seratanipun kanggé dintenan TIME, panjenenganipun nyerataken kados pundi perjurit-perjurit ingkang tatu glimpangan ing siti tanpa pikantuk perawatan lan takèn, "Punapa Inggris boten kagungan wanita ingkang purun ngabdèkaken piyambakipun salebetipun nglampahi pedamelan kamanungsan ingkang luhur punika?".
Manah rakyat Inggris lajeng kagugah déning seratan kasebat. Florence rumaos wekdalipun sampun dumugi, panjenenganipun lajeng nyerat layang dhumateng mentri penerangan wekdal punika, Sidney Herbert, kanggé dados sukarélawan.
Ing pepanggihan kaliyan Sidney Herbert kadungkap bilih Florence punika satunggal-satunggalipun wanita ingkang ndaftaraken dhiri. Ing Krim perjurit-perjurit kathah ingkang pejah boten amargi mimis lan bom, nanging amargi boten wontenipun perawatan, lan perawat priya gunggungipun boten nyekapi. Panjenenganipun nyuwun Florence kanggé mimpin kenya-kenya sukarelawan lan Florence sagah.
Nalika tanggal 21 Oktober 1854 sesarengan kaliyan 38 kenya sukarelawan ingkang dipunlatih déning Nightingale lan kalebet bibinipun Mai Smith,[5] tindak dhumateng Turki numpang satunggiling kapal.
Awal November 1854 kapal ndharat ing satunggiling griya sakit pinggir pesisir ing Scutari. Nalika dugi ing mrika kasunyatan ingkang dipunadhepi langkung nggegirisi saking punapa ingkang dipunbayangaken.
Sapérangan kenya sukarélawan kagoncang jiwanipun lan boten saged langsung nyambut damel amargi kuwatos, sadaya ruwangan kebak sesak kaliyan perjurit-perjurit ingkang tatu, lan maatus-atus perjurit glimpangan ing latar njawi tanpa papan ngayom lan boten wonten ingkang ngrawat.
Dhokter-dhokter nyambut damel kanthi cepet nalika pambedhahan, dhokter-dhokter punika ngethok tangan, suku, lan ngamputasi punapa kémawon ingkang mbebayani kagesangan pasièn, kethokan-kethokan badan kasebat dipuntumpuk mekaten kémawon ing njawi jendhéla lan boten wonten tenaga kanggé mbuwang tebih dhumateng papan sanès. Tilas tangan lan suku ingkang kebak getih nggunung dados setunggal lan ngedalaken ambu ingkang boten sedhep.
Florence dipunajak ngupengi nraka kasebat déning Mayor Prince, dhokter kepala griya sakit kasebat lan nyanggupi kanggé mbiyantu.
Florence nglampahaken èwah-èwahan wigatos. Panjenenganipun ngatur papan-papan saré para panandhang gerah ing salebeting griya sakit, lan nyusun papan para panandhang gerah ingkang glimpangan ing njawi griya sakit. Panjenenganipun ngopadi supados panandhang ingkang wonten ing njawi menawi saged ngayom ing saandhaping wit lan nugasaken pamadegan téndha.
Panjagiyan dipunlampahaken sacara tliti, perawatan dipunlampahaken kanthi cermat; perban dipungantos sacara rutin, obat dipunparingaken ing wekdalipun, jogan griya sakit dipunpèl saben dinten, méja kursi dipunresiki, klambi-klambi reged dipungirah kanthi ngerahaken tenaga bantuan saking pendhudhuk mriku.
Pungkasanipun gunungan kethokan badan, daging, lan balung-balung manungsa ugi rampung dipunresiki, sadaya dipunbuwang ing papan ingkang tebih utawi dipunkubur.
Ing wekdal setunggal wulan griya sakit sampun bènten kahananipun, senadyan ambunipun dèrèng ical sadaya nanging jerit lan rintihan perjurit ingkang tatu sampun kirang kathah. Para perawat sukarélawan nyambut damel tanpa kenal kesel, ngalèr-ngidul ngétan-ngilèn ing saandhaping pangawasan Florence Nightingale.
Panjenenganipun ugi nangani perawat-perawat sanès kanthi tangan wesi, malah ngunci para perawat saking njawi nalika wayah wengi. Pupunika dipunlampahi kanggé mbuktèkaken dhumateng tiyang sepuhipun ing tingkat ékonomi manengah, bilih kanthi disiplin ingkang awrat lan ing saandhaping kapamimpinan kiyat satunggiling wanita, putri-putrinipun saged dipunreksa saking kamungelan serangan sèksual.
Kaajrihan dhumateng perkawis punika ingkang damel ibu-ibu ing Inggris nentang putri-putrinipun dados perawat, lan nyebabaken griya sakit ing Inggris ketinggalan tinimbang ing bawana Éropah sanèsipun ing pundi profèsi kaperawatan dipunlampahaken déning biarawati lan biarawati-biarawati punika wonten ing saandhaping pangawasan Biarawati Kepala.
Nalika ndalu wekdal perawat sanès ngaso lan mulihaken dhiri, Florence nyerataken pengalamanipun lan cita-citanipun ngenani donya kaperawatan, lan obat-obatan ingkang piyambakipun mangertosi.
Nanging, kerja awrat Florence ngresiki griya sakit boten kagungan prabawa kathah dhumateng gunggung pejahing perjurit, malah sawalikipun, angka kapejahan malah ningkat dados ingkang paling kathah tinimbang griya sakit sanèsipun ing dhaérah kasebat. Nalika mangsa asrep sepindhah Florence wonten ing mriku, 4077 perjurit tilar donya ing griya sakit kasebat. Malah gunggungipun perjurit tikel kaping 10 ingkang tilar donya amargi sesakit kadosta; tipes, tifoid, kolera, lan disentri tinimbang kaliyan pejah amargi tatu-tatu nalika perang. Kahanan ing griya sakit kasebat dados fatal sanget amargi gunggung pasièn nglimpah langkung kathah saking ingkang mungel saged dipuntampung, perkawis punika nyebabaken sistem pambuwangan limbah lan vèntilasi udara saya ala.
Nalika wulan Maret 1855, mèh enem wulan sasampunipun Florence Nightingale dhateng, komisi karesikan Inggris dhateng lan ndandosi sistem pambuwangan limbah lan sirkulasi udara, wiwit wekdal punika tingkat kapejahan mandhap drastis.
Nanging Florence tetep pitados wekdal punika bilih tingkat kapejahan dipunsebabaken déning nutrisi ingkang kirang saking asupan panganan lan awratipun beban pedamelan tentara. Pamikiran punika nembé éwah nalika Florence kundur dhumateng Inggris lan ngempalaken bukti ing sangajengipun Komisi Krajan kanggé Kaséhatan Tentara Inggris (Royal Commission on the Health of the Army), pungkasanipun panjenenganipun dipunyakinaken bilih wekdal punika para perjurit ing griya sakit tilar donya amargi kahanan griya sakit ingkang reged lan mrihatinaken.
Perkawis punika kagungan prabawa dhumateng kariripun ing tembé wingking ing pundi panjenenganipun gigih kampanye karesikan lingkungan minangka babagan ingkang utami. Kampanye punika kasil dipunbiji saking mandhapipun angka kapejahan perjurit nalika tentrem (boten saweg perang) lan nedahaken wigatosipun disain sistem pambuwangan limbah lan ventilasi udara satunggiling griya sakit.
Widodari mawi lampu[besut | besut sumber]
"Nightingale nampi panandhang tatu ing Scutari", satunggiling potrèt karya Jerry Barrett
Ing sawijining dinten, nalika peperangan ageng ing njawi kitha sampun rampung, satunggiling bintara dhateng lan lapur dhumateng Florence bilih saking kalih pihak korban ingkang dhawah kathah sanget.
Florence nengga rombongan pisanan, nanging kasunyatanipun gunggungipun sekedhik, panjenenganipun tanglet dhumateng bintara kasebat punapa ingkang dumados kaliyan kurban sanèsipun. Bintara kasebat nélakaken bilih kurban salajengipun kedah nengga dumugi ngénjing amargi sampun kebacut peteng.
Florence meksa bintara kasebat kanggé ngenteraken dhumateng tilas medan peperangan kanggé ngempalaken kurban ingkang taksih saged dipunslametaken amargi menawi kedah nengga dumugi mbénjang kurban-kurban kasebat saged pejah katelasan rah.
Nalika bintara kasebat katon kawratan, Florence ngancam badhé nglapuraken dhumateng Mayor Prince.
Lanjeng enem tiyang tindak dhumateng tilas medan peperangan, sadaya priya, namung Florence ingkang wanita. Florence kanthi mbeta lentera malik lan mriksa badan-badan ingkang glimpangan, mbeta sinten kémawon ingkang taksih gesang lan taksih saged dipunslametaken, kalebet perjurit Ruslan.
Ndalu punika kaenem tiyang wau kundur kanthi mbeta gangsal welas perjurit, kalih welas perjurit Inggris lan tiga perjurit Ruslan.
Wiwit wektu punika saben dumados peperangan, ing ndalunipun Florence keliling mbeta lampu kanggé madosi perjurit-perjurit ingkang taksih gesang lan panjenenganipun wiwit misuwur minangka widodari mawi lampu ingkang nulung nalika peteng dhedhet. Kathah jiwa katulung ingkang kedahipun
gurit AS, nyerat gurit ngenani Florence Nightingale asesirah "Santa Filomena", ingkang nglukisaken kepripun panjenenganipun njagi perjurit-perjurit ing griya sakit tentara nalika wayah ndalu, kiyambakan, kanthi mbeta lampu.
Nalika jam-jam kebak kasangsaran punika, dhateng widodari mawi lampu kanggé kula.
Pasaréyan Florence Nightingale ing Gréja St. Margaret, East Wellow.
Florence Nightingale tilar donya ing yuswa 90 taun tanggal 13 Agustus 1910. Kulawarganipun nulak kanggé nyarèkaken ing Westminster Abbey, lan panjenenganipun dipunsarèkaken ing Greja St. Margaret ingkang papanipun ing East Wellow,
Nightingale, perawat misuwur nalika perang Krimea, lan satunggal-satunggalipun wanita ingkang nampi Order of Merit, tilar donya siang kala wingi ing griyanipun ing London. Senadyan panjenenganipun sampun dangu nandhang cacat, awis nilar ruanganipun, papan panjenenganipun nglampahi musim kanthi posisi setengah rabahan, lan salebeting parawatan teras saking satunggiling dhokter, sédanipun boten kakinten. Minggu sadèrèngipun, piyambakipun radi gerah, nanging lajeng saya tambah, lan ing dinten Jemuahipun piyambakipun sumringah. Salami dalu punika gejalanipun ngrembaka, lan piyambakipun saya dangu kaananipun mrosot dugi jam 2 dinten Setu siang, nalika akir gesangipun dumugi. ^ Florence Nightengale ing Tentmaker.org. Diaksès tanggal 13 Juli 2007.
^ Rev. Ed Hird. "Thank God for Nurses!" (ing
Inggris). Dijupuk 2007-12-31. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ Mbakyunipun Florence, Parthenope ugi dipunparing asma adhedhasar nami papan wiyosanipun; Parthenope punika perumahan Yunani ingkang
(en) Pitakonan ingkang asring dipunajokaken ngenani Florence Nightingale.
(en) Situs ingkang dipundhedikasikaken kanggé Florence
Basa ora kawruhanKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel mawa basa kramaHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.55, 28 Oktober 2016.
bayu kang mematri ,lumebet anyep ing jaladri
22 Maret pukul 21:35 · Suka · 1
Bunda LiaBarangkali perlu dipahami bahwa jiwa kramadangsa (rasa
Bunda Lia Sugeng enjang ugi mas Pepen Si
starxxxtube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.starxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
TK, SD, SMP, SMA dalan kawit jam 05.15 wis mulai uyuk2an montor, honda rebutan disik2an, seko cito wis macet podo antri arep mlebu fly over antasari, jal piye iki njuk hipotesane opo tetep
ONO SING NDUWE PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen)
Kebatinan, Misteri dan GhaibShare | ONO SING NDUWE PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen) PengirimMessagegaplexKoordinatorLokasi : KARANG DUWET,KARANG MOJO,CILEDUGReputation : 7Join date : 07.01.09Subyek: ONO SING NDUWE PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen) Mon Feb 02, 2009 11:36 am Neng daerah njowo pasti konco2 ngerti jeneng2MEMEDI misale,memedi krutuk,memedi usus,memedi glundung pringis,memedi opo maneh yo....oh yo kuwi misale ono geni(ONCOR)mlaku dewe tengah wengi.Aku dewe pernah di wedeni memedi krutuk,pas wengi2 arep wudhu sholatngisak,sumure khan
mrinding kabeh,cangkem rasane kaku,blas nggo ngomong ra iso,langsung wae aku mlayu nyang ngomah..(jenenge wae cah cilik,nek saiki
thuyul,..buto ijo,...Sundel bolong,..Wewe gombel,..Lan kanca2ne,..opo meneh yo,..Emmm,..O iyo,..Ngisorku yo termasuk ketoke,.. _________________
jaman cilik mbiyen) Mon Feb 02, 2009 11:48 am ki sak iki aku di wedeni nduworku siti rahayuCamatLokasi : Blok F 48Reputation : 13Join date : 25.07.08Subyek: Re: ONO SING NDUWE PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen)
pokok'e aku tambah wedi wae...._________________Cheisya Ramadhani MaulanaGanapatih Naradatva Maulana gaplexKoordinatorLokasi : KARANG DUWET,KARANG MOJO,CILEDUGReputation : 7Join date : 07.01.09Subyek: Re: ONO SING NDUWE PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen) Mon Feb 02, 2009 2:00 pm Tapi do ngerti ra.?????memedi sing ra iso medeni???yo iku memedi
MEMEDI(jaman cilik mbiyen) Mon Feb 02, 2009 2:30 pm :afro: aku ki memedi lhoooo....mulo aku wedi karo awakku dw ....
Kemiri, Tanjung sariReputation : 25Join date : 23.08.08Subyek: Re: ONO SING NDUWE PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen) Mon
kon nyobo ndelok, koyo uji nyali ngunuh.. ning ternyata aku ora wani.. durung rampung wis
MEMEDI(jaman cilik mbiyen) Mon Feb 02, 2009 6:45 pm kandar wrote:aku pernah kon nyobo ndelok, koyo uji nyali ngunuh.. ning ternyata aku ora wani.. durung rampung wis nyerah padahal secara nalar aku ora wedi, tapi mbuh kok nyatane yo
PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen) Tue Feb 03, 2009 7:14 am Nek jaman cilik ra tau ( mbuh opo lali mungkin ) tapi nek wis tuwek iki malah sering, neng kerjoan lawas ro kerjoan sing saiki. ora wujud rupo nangging Suoro..... medeni tenan. enek sing adus neng
mbasan tak parani ro koncoku ora enek, malah kamar mandine garing ring. trus suoro HP neng Ruanganku ( pas aku nerimo tamu ) tak kiro sing muni HP ne tamuku, lah tamuku nggangit nek sing muni HP ku.... nganti suwi do delok delokan " Pak HP ne kok mboten diangkat " jare tamuku ....""""" aku Mlenggong . " Loh sanes HP ne jenengan to pak ?
jaman cilik mbiyen) Tue Feb 03, 2009 9:15 am k_lop wrote:kandar wrote:aku pernah kon nyobo ndelok, koyo uji nyali ngunuh.. ning ternyata aku ora wani.. durung rampung wis
multiply.com => nembe sinau bayouCamatLokasi : bogorReputation : 1Join date : 11.07.08Subyek: Re: ONO SING NDUWE PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen) Tue Feb 03, 2009 9:56 am Aku mbiyen dek cilik gur paling wedi nek nganti ra
MEMEDI(jaman cilik mbiyen) Tue Feb 03, 2009 1:25 pm fathers wrote:Nek jaman cilik ra tau ( mbuh opo lali mungkin ) tapi nek wis tuwek iki malah sering, neng kerjoan lawas ro kerjoan sing saiki. ora wujud rupo nangging Suoro..... medeni tenan. enek sing adus neng
tak kiro sing muni HP ne tamuku, lah tamuku nggangit nek sing muni HP ku.... nganti suwi do delok delokan " Pak HP ne kok mboten
jaman cilik mbiyen) Sat Jul 11, 2009 11:00 pm
jaman cilik mbiyen) Mon Jul 13, 2009 9:36 pm jan bangsa lelembut ki ket aku gede yo sok isih ngerti opomaneh nek aku muleh neng gunungkidul mesti angger dolan bengi di pethuk i :))0*: :))0*: Sponsored contentSubyek: Re: ONO SING NDUWE PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen) ONO SING NDUWE PENGALAMAN KARO MEMEDI(jaman cilik mbiyen)
kulo mboten ngertos sinten sing nembang, tapi kulo barusan nanglet :D sing nembang niku Cak Dikin lan Wiwit
"Pertanyaan Aliran Kejawen" Balas
January 4, 2010 at 7:18 AM
sugeng indjing, kulo sangking suriname lan nindah aken kejawen kango religie nang suriname mriki blajaran songkoh wong jowo sing songkoh indonesia biyen.iku piye pemangge sampeyang?
nimbrung mas….aq wong unit 9 asli rimbo lha wong lahire wae nang rimbo …saiki mratau nang bekasi…..lbaran wingi muleh….jan rimbo wis koyo jkt ruamene sak pole….omahe uapik2 koyo istana kabeh kpn mas kopi darat tmen2 dunia maya iki…….
mas sugeng, kie aku wong rimbo bujang unit 1 jln 26 sing lgi mranto neng tangerang olih bali setaun pisan taun iki bali ora ya…… Rimbo bujang siki kayangapa mas bupatine wis ganti jere…
wong rimbo sing wis mranto awit th 2001. saiki tinggale nang semarang. wong rimbo encen akeh
alhamdulillah esih urip.bulan ngarep insya alloh pan sowan karo wong tua neng unit 11 jalan ambon.pesan go wong rimbo,sing akeh
Bapak : Mbok nek ana uong ning cerake ki diluruhi, ora tinggal mlaku ae, padakne patung wae. Dadi wong ki sik nguwongne uong, yo ra? Kejaba nek lara untu, kui wes bedo!!
cupet atine karep… doyo2 ndak ngentaske dulur2 sing lagi nangis mergo kahanan urip… kang…
18 jam yang lalu · Suka · 4
Bunda Lia Rahayu kakang Pangeran Joyo Kusumo.. nuwun… sing penting nyatane ora amung
Nur Santi Bhumi Ningtyas ‎..hitam hitam si buah Manggis Bunda..biar hitam kulitnya, putih tur manis dalamnya..
Lak njih mekaten to Bunda? ^_^
matur suwun Bunda, sugeng sonten…ugi sedaya ingkang sami rawuh.
Bunda Lia Rahayu3x kakang Petruk Tralala… pamuji rahayu kakang… nembe menopo ing dalu meniko kakang…??? Lak njih sami rahayu wilujeng njih…. monggo kakang kulo aturi pinarak…. dateng gubug kulo…
Petruk Tralalanembe dugi pados upo bund,,,matur nuwun sampun dipun keparangeken pinarak…weeeeh sajak gayeng tenan bengi iki
nulis dan ngetik di Microsoft dulu… yg like Galuh Candra Kiranajadi nggak bisa nulis la layar note book ketutup separuh… wis ben ditutukke like ndisik…. sak karepe kono… aku tak ngetik… wong 2 ki dong … mudeng opo ora to iki…
Esantos Salaaam…” minongko nompo kahanan kang susah sing pra weruh sko ngendi jluntrunge…..sesareho menepke Pikir …MATIYOO SAK NJRONING URIP masio kahanan sing Gumelar ora pas tumrape Netro….Suluk…Suluk…Suluk…mithe
kontenipun menarik, unik, tiyang e inspiratif, mboten
NINGALI SESAMI MINANGKA CITRA PASEMONIPUN ALL...
ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur
wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.
2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung nglakoni
tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut
14. Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang
19. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng
lumajar, dene sutane ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen
luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.
23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan
pinggir pasisir, puter driya, pakewuh marga neki.
wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika, prapteng teleng jaladri.
10. Ya ta malih Jeng Sunan ing Kalijaga,
sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.
2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah,
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora
tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.
7. Byar katingal madhep Nabi Khidir, Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara,
andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.
9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya
kuwasane tyas empane, ngingaling tyas puniku anengeri maring sejati, eca tyas Syeh Melaya, duk miyarsa wuwus, lagiya medhep tyas sumringah, dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari,
panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.
wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata, urup kang satuhu, wonten kadi retna muncar, wonten
kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.
21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng
cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging
rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.
25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang
Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika.
26. Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun,
ghaib, nuqod ghaib duk ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika, ghoib iku jeneng reki.
9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging,
iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.
Allah jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki.
iku, ingsun tanana ngarani, mung sira ngarani ing wang, dene tunggal lan
lan jinabat, johar awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari polah neki.
anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa,
29. Lan haram kawulanipun, lamuna sidqoha iki, lan kawulanipun haram, iya yen munggaha Hajji, lawan
urip, den af’ale iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati.
kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira, lawan nyawa iku urip.
35. sarta lawan badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk urip sampurna, Syeh Melaya matur aris,
neraka ya iki, kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.
38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi,
af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.
neraka iki, feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.
wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.
iku, sasmita sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
mulih iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.
63. Pan taukhid makrifatipun, titipan sedasa katri, iku iya kang
1. Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih,
2. Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den anggo parah yen anglir,
4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker
lir toya lan alun, kadya minyak aneng pohan, raganira ing reh obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma.
7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka
9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir,
wasuhen nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.
Rupanira swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh
pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.
pangemut katon ing nguni, mati duk aneng jro garbaning wang, cahya kawang-kawang dheweke, kang abang kuning iku, pamurunge laku
sum’ah jabariyah, den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu
anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele
kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, mring shohabatipun, sobate landhep priyangga,
durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus pesthi anggepe nyata, iku wahyu nugraha dhawuh
34. Aja kaya mengkono ngahurip, dipun kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki,
tanpa rupa kang ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma.
munggeng pohan, geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
saking kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira
Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.
41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas amengku, isining
winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.
43. Wus tanana ngahurip, dennya tampa ing guru
Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene
46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha
nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
JOGJA iCON - JOGJAICON - JOGJA FANS: PLENGKUNG KRATON YOGYAKARTA
atur ingkang sami mas Qiyu Mans…. pamuji Rahayu Wilujeng njih…. sugeng
nembe dados musafir njih Gus… pamuji kulo njih mugi Gus Dib tansah Rahayu Wilujeng Widhodo
Banyu Mili, Ponggok Polanharjo Klaten →
2 Responses “Pantai Indrayanti, Gunung Kidul
kaping pisan, Iraga sareng sami patut uning punapi Pura punika. Kruna Pura ngawit saking basa Sansekerta, sane tegesipun benteng. Pura
ring Ida Sang Hyang Widhi Wasa, prabhawan Idane, tur Atma Siddha Dewata utawi atma suci kawitan.
punika busana sane kaangge olih krama Bali ngelaksanayang upacara adat lan agama. Iraga sareng sami patut nganggen busana adat
tiyang.po ten mriko boten wonten tiyang ayu to,qk sami ngrekes pados ten mriki?pancen leres lek kawulane kados gatél lawong sultane ngih kados gatél.
Posted on Juni 25, 2011 by emyfa	0
msgstr "" 185179 180#: typekit-admin.php:131 181msgid "Sidebar Headings" 182msgstr "" 183 186184#: typekit-admin.php:133 187 msgid "Sidebar Headings" 188 msgstr "" 189 190 #: typekit-admin.php:135 191185msgid "" 192186
Setelen video game, kaset obralan lan tamagoci
(Parikesit No.544/1983) APA KOWE WIS LEGA
(ARAK-ARAKAN GEGURITAN SRENGENGE EMAS : Yogyakarta: Djanur Publishing, Juni 2009)
Yen aku pengin ngene kowe aja pengen ngono
kadya film “naga bonar jadi dua”
Wiwit si bocah nglimbang guneme Paijan wong tuwane
gawe adem ing sak jroning wardoyo sopo wae sing prikso lan mireng. Matur nuwun
mrene … yak’opo kabarmu rek … nanggonmu akeh wong edan opo ra
Jagad Satria Nwn sewu bunda hamung numpang lewat njiih….soho bade titip pesen kemawon kalih panjenengan….singkiri thong2 kosong ingkang nyaring unine, lan air beriak tanda tak dalam…ga ush digagas permisi…nwn sewu nglajengaken lampah…rahayu 3x.
ingkrak ingkrak …. sing paling nggregetne ati…. lha wong ayu kinyis kinyis kok arep dipeksa dirabi..sing ngrabi wong
kancani mlaku2 nang jowo. :), nek ora ngerti artine,
sugeng ndalu sdoyo kemawon…”bunda” namung absen lah kulo tumut sinau saking wingking mawon..”.
Wilujeng … monggo kito sami2 sinau mas… kulo piyambak taksih betah sinau mas…. sareng2 njih…
sugeng ndalu kang…… hehehehehehhe…. enak disayur LODEH …… sami kang…. kulo nggih seneng……
wong ireng dadi koyo bambu wulung….serem hahahaha….hahahaha….
20 Mei jam 19:58 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Bunda Lia Kang PPmu sing luwih elek soko iki enek opo ora…. mbok sing dikucir to kang ben koyo wong
Abdullah Ali…… mbok ampun ngoten niku ngendikane kang….. cerito sayur kok dadi tekan kados ngoten
mung ngisi titik titik nggone Den Ayu….la ning yo pancen aku ki ngono kuwi….la direwangi rai gedek wae yo ora pinter pinter
tansah wonteng ing kanugrahan lan Ridanipun Gusti Allah..amien
20 Mei jam 21:24 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Kyara Dewi sugeng dalu Abah Ali..lan sedoyo engkang sampun
Sugeng ndalu Sang….iki konco konco koyone wis do kesel dolanan pring,do
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.06, 14 Maret 2016.
sakliyane sinau tembang Macapat uga bisa sinau gawe tembang Macapat. Carane nggawe tembang Macapat Kanthi nggatekake paugerane tembang, yaiku guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu. Kajaba nggatekake paugeran kasebut uga kudu nggatekake tembung tembung kang dadi sasmitaning tembang lan wewatekane tembang Macapat. Kanthi paugeran guru gatra, guru wilangan, guru8 lagu, sasmita tembang, lan wataking tembang kita bisa ngarang tembang macapat.
Ing isor iki, bab bab kang kudu digatekake supaya gampang anggone ngarang tembang, yaiku : Temtokna lan tulisen ngenani gagasan sing bakal digawe tembang , supaya bisa mangerteni wewatekane tembang.
Tulisen guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu
Tembung tembung lan ukara ukara kang wis digawe mau banjur ditaliti maneh.
Maturnuwun, sekian artikel dari saya dengan judul "Bab Kang kudu di gatetake Nulis Tembang
ana lupute daku yo njaluk pangapurane ..
ah, janjane aku ora mudheng tulisanmu, bahasa inggrisku cuma yes karo no thok….
mugio tansah pinaringan sugeng raharjo sinudarsono…lumeber lan berkah rejekine, dowo umure manfaat uripe kanggo sepodone..
Pambudi GUSTI iku soko tembung bagus ati utowo (bagusing ati) ati kang bagus iku ati kang resik suci/dumunung ono hyang widhi (gusti kang akaryo jagat ) mulo manungso yen biso nyucek ake atine lurus tumindak e luhur budine ,temen suci,/resik. ateges biso njumbuhake lahir lan bathine yo iku sing di arani manunggale kawulo lan gusti.
asyik ngantos kesupe… setunggal arah mbakyu dados sedanten sami tumbu pikantuk tutup .. he he he Rahayu mbak yu.
18 April jam 22:09 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Abdul Lathif ‎.Monggo dipun lanjutake , Mbakyu……….
ISINE ING NGISOR IKI PATUT KANGGO NIRO.Akeh ngelmune hyang widhi, mangkono ngibaratiro, banyu jaladri lir mangsen, kayu donyo dadi kalam, godhong kareto siro, ngelmune hyang luwih agung, kurang papan mangsi kalam-Ju…r sijine -Lawan akeh kawruhneki, donyo kang kanggo
Lia Mbak Yu Srikandi… sungkem kulo punjuk ngersaning mbak yu ugi poro sepuh rombongan tiang sepah kang kesdih – winasis… sakestu sembah bektos kawulo… Rahayu3x.
haturaken wonten ngarso panjenengan,ugi salam Hormat dumateng mas Agung Pambudi lan Abah Ali,mas Jeans,mas arif,mas abdul ,pak puh lan sedoyo mawon rahayu3x
jeneng urip lawan jagad.(Kang)jêng Adiluwih (Sunan Kalijaga)
suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.(
jagad.Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing
kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.Prabu
Allah, ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.Syeh Siti Jênar lantas berkata,
Hyang) Suksma (Tuhan).Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti
goyah.Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.Maka Prabu Satmata
mangkya ngling, (n)daweg sampun kalayatan, lawan
sadaya wus samya ilang, miwah rare angon mangke, datan kantun melu ilang, sadaya sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh
Serat Centhini Jilid I, Pupuh 38 pada 14 dumugi 44. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan
Lulus SDN Tamanagung 01 – Tamanagung- Banyuwangi
2. (2003) Lulus SLTPN 1 Cluring – Cluring-Banyuwangi
3. (2006) Lulus SMAN 1 Purwoharjo – Purwoharjo-Banyuwangi
Bunda Lia Sugeng enjang ugi…. mas Sulistiyo Yudi… pamuji rahayu widhodo mulyo kagem kito sedoyo mas… mugo Gusti Alloh paring kekiatan … ugi paring berkah pangestu nopo kang kito suwun njih mas… salam
Bunda Lia Rahayu3x kakangku terkasih Pangeran Joyo Kusumo… pamujimu kakang sing tansah tak suwun mugo tansah kuat ngadepi kahanan kang kebak aneko warno kang ora bener…
A’lam. Mulo wong urip ora neko2 … mbok wis sak dermo opo nyatane… opo anane ura usah mikir polah … ora usah gawe perkoro….
tansah manggihi karaharjan ugi gampil ing lampah … sak lampah2ipun sekeco mas…. Rahayu3x
30 November 2011 pukul 12:22 · Tidak SukaSuka · 4
“Manungso kuwi akeh2e lumuh/emoh kasoran lan gampang panacate marang liyan”
Nur Santi Bhumi Ningtyas Aaamiiin yaa Robbal’alamiiin. Nyuwun dalem sewu Bunda telat kula…sugeng siang Bunda ugi sedaya ingkang sampun sami rawuh. Nuwun
30 November 2011 pukul 16:41 · Tidak SukaSuka · 1
Bunda Lia Opo sak iki akeh wong edan iso FB an ya nganti ra weruh nek status
Candhi Gebang inggih punika salah sawijining candhi ingkang dumunung ing Ngayogyakarta. Langkung tepatipun wonten ing dhusun Gebang, Wedamartani, Ngemplak, Sléman, Yogyakarta. Candhi Gebang kalebet candhi Hindu amargi wonten lingga kaliyan yoninipun.[1]
Candhi Gebang dipunpanggihaken kaliyan warga sakitar wonten ing wulan November 1936, ingkang dipunpanggihaken inggih punika Arca Ganesha.[2] Amargi punika Dinas Purbakala ngadakaken panalitèn lajeng mangertosi menawi arca punika perangan saking satunggiling bangunan, lajeng panalitenipun dilajengaken kanthi manggihaken sanesipun malih.[2]
Struktur bangunan candhi[besut | besut sumber]
Wiyaripun candhi gebang inggih punika 5,25 meter x 5,25 meter, inggilipun 7,75 meter.[1] Bangunan candhi madhep ngétan lan wonten setunggal sisi ingkang wonten undhak-undhakanipun, ingkang tigang sisi sanesipun boten wonten undhak-undhakanipun.[1]
^ a b c (id)jogja.tribunnews.com(Kaundhuh tanggal 9 Juni 2012)
^ a b (id)belajarsejarah.com(Kaundhuh tanggal 9 Juni 2012)
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 26 April 2016.
Oct 02, 2009 2:27 pm ....sak ngertiku nek sing gampang anagis ki wonge njuur ra kreatif...gampang putus asa lan cepet mati.....Lha... kuwi tanggaku dech cilik'e sering nangis nek njalok jajan kok ra putus asa tetep sering njalok jajan lan ket saiki kok isih...... AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: 7 Keuntungan Menangis!! Fri Oct 02, 2009 3:19 pm lha nek nganti
kuwi....nek kudune wis gedhe yo mbut gawe to...golek duwit...utawa usaha..men isa
ngertiku nek sing gampang anagis ki wonge njuur ra kreatif...gampang putus asa lan cepet mati.....Den Ayu wrote:siwid wrote:pantes mripatku cepet capek. akeh bakteri karo racun ketok'e.
sing minat_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Monggo ingkang minat,..Mbok menawi saking mriki saged dados usahawan ingkang
lha wong ngurusi wudhu’nya sendiri yang dilakoni setiap hari saja ora mudeng.. lha terus kepriwe bertauhid maring Allah SWT angger ora ngerti apa-apa sing dadi ciri-cirinya
omurais?) ya iku panganan Jepang lan Koréa Kidul arupa sega kang digoreng karo saos tomat lan diungkus endhog goreng omelet. Jeneng panganan iki asale saka tembung omelet lan rice (sega). Ing ndhuwuring omurice padatan diwenehi saos tomat sithik utawa saus demiglace supaya katon luwih apik.
Sega kanggo omurice padatan diwenehi daging pitik, urang, iwak nus, jamur, lan bawang bombay. Chicken rice iku jenengan liya sega kanggo omurice kang nganggo daging pitik lan saos tomat.
Sega omurice ditata ing ndhuwure endhog dadar setengah mateng kang digawé ing wajan, banjur wajan diobahake kayadene arep diwalik, dadi sega bisa kaungkus déning endhog. Omurice kang digawé ing omah-omah padatan nganggo teknik ngungkus sega karo endhog kang luwih gampang ya iku nganggo cara malik wajan ing piring.
Omurice wiwitan digawé kanggo tamu restoran Hokkyokusei ing Namba, Osaka kang lara weteng. Ana uga carita liya kang ngandharake bilih omurice ditemokake luwih ndhisik déning restoran Renga-tei ing Ginza, Tokyo watara abad kaping 19.
Omurice&oldid=1119583"	Kategori: Olah-olahan JepangOlah-olahan KoréaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 15 Februari 2017.
April 23rd, 2011 at 00:01	| #30
Asal jangan suka rasa(n)-rasa(n) saja… Nuwun
Zakliczyn (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Kanjeng Gusti Ratu Kidul 1 →	MANUNGGALING KAWULO GUSTI	Jan 31
MANUNGGALING KAWULO GUSTI Bunda Lia & Agung Pambudi
sagunging panuwun, saget nambih wawasan kulo, menawi keparengaken, nyuwun panuntun, Do’a ugi pangestu
6 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Putrie Ragiel Trisno Sugeng dalu Bunda mtrnwun lan sugeng pinangging poro kadang
Sugeng ndalu Ibunda.. Lan sdoyo kemawon engkang sami rawoh wonten warung penuh kasih kang saliro dening IBUNDA LIA, mugi GUSTI tansah paring kwelasan, knugrahan dmateng kito sdoyo.. Matur nuwon sanget Ibunda wedaranipun mugi saget nambah pangertosan dmateng kawulo lan sdoyo kdang
Sugeng ndalu ugi mas Haris….menawi badhe wudlu rumiyin monggo kawulo dereaken wonten telogo wingking ngriyo…
…urip / Mongraga matur aris / paduka ingkang
nut -ubed ing napi lan isbatipun -derah ing lam kang akir wit puserneki – tinarik ngeri minduwur -lapal ilaha
Nganan pundak kang luhut -angleresi lapal ila mengguh -penjajahe kang driya mring napi gaib – ilalah isbat gaibu -ing susu kiwa kang ngisor.
lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung / komplang nyenyed jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang peteng wus kawios.
ing gusti puniku / jalal kamal jamal kahar nengguh / sipat ing kawula pan akadiati / wahdat
TAUHID UGI MANUNGGALING KAWULO GUSTI..
Lia, Pakpuh Tegoeh, dan 2 orang lainnya menyukai ini.
Wisang Geni hemengku cipto…. hamengku roso….hamengku pujo….kaliyan angresepi menopo ingkang sampun kawedar…… supadoso saget nambah katiaksan manembah mring gusti ugi jejibahan ing alam dunyo meniko…. kagem kesaenan sesami… monggo mas agung ugi den ayu lia lajengaken supadoso saget nambah wawasan ugi wacana kagem kulo….. rahayu….
ngangsu kaweruh dalam hal ilmu Qur’an baik bil lafzhi maupun bil hifzhi.
3.	Sing moco tulisan iki ngganteng tenan.
Chow Sing Chi) (lair 22 Juni 1962; umur 54 taun) ya iku aktor, produser, lan sutradara filem kang kondhang saka Hong Kong dheweké olih julukan "raja komedi" déning pers
miwiti kasuksesané saka acara TV kang judulé 430 SPACE SHUTTLE kang ditayangaké ning televisi Hong Kong nalika taun 1983.[2] Avara kasebut dadi kondhang bebarengan karo kasuksesan kang ditarima déning Stephen Chow.[2]
SHAOLIN SOCCER lan KUNG FU HUSTLE kang akiré anggawe perusahaan filem Hollywood remen lan pengin tuku hak pengedarané ning donya.[2]
Ning filem kartun ini, kabèh bintangé asli ning filem iki bali manèh meranaké karakteré dhewe-dhewe.[3] Meski nalika iku wis kondhang karo filem-filem 3-D, Chow tetep migunakaké tèknologi 2-D ning filem animasi kasebut.[3] Mituruté, kang anggawe para penonton pengin nonton iku amarga ceritané kang apik.[3] NIng filem CJ7 asli ning taun 2008 iki nyeritakaké bocah cilik karo asu aliené.[3]
a b c d e f g h i j (id)biografi Stephen Chow dipununduh tanggal 22 Agustus 2011
^ a b c d e f g h i (id)berita Stephen Chow dipununduh tanggal 22 Agustus 2011
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Abdul Lathif ‎.Amiin……. Sampun, Mbak Lia. Nyuwun sewo, kulo pamit…. badhe resik-resik…… ndherek midangetake kemawonn….
4 Maret jam 6:19 · Tidak SukaSuka · 2Memuat…
Agung Waspodo amin bunda, matur nuwun doanya. moga
kulo mboten ngantos lali mas Agung…. mugi mas Agung tansah Rahayu Wilujeng.
Kakang Rogo nggih kagem rehat kemawon bunda, panci hawanipun meniko mboten sae. mugi enggal dangan
samaMemuat…wah…… hebat ya di warung jeng bunda lia.. namaku di sebut2 terus melebihi bento ya……. hehehe 4 Maret jam 18:21 · Tidak SukaSuka · 1Memuat…
Koko Puspo Handokoningrat Maturnuwun pandonganipun …. semanten ugi sakwangsulipun mugi panjenengan ing mbenjangipun tansah pinayungan dening Gusti INgkang Murbening
Koko mugi Gusti ngijabahi nopo kang dados padongo Nandalem… rahayu wilujeng ngantos
Ngancik ing taun 2013 negara Indonesia miwiti bakal anane “pesta demokrasi” utawa “PEMILU Legislatif/Pileg”. Dadi ora mokal akeh warta ing ngendi papan padha alok lan gawe ramene kahanan.
Sak pungkase banjir ing Jakarta wingi pangudarasa ing angkringan mbah Mo rame tur gayeng. Ana sing nyritakake banjir kang wus liwat, ana kang crita artis kang kapilut ing narkoba lan sing kinyis-kinyis, korupsi daging sing nggeret piyayi gedhe saka partai kang agamis.
bacem, lan wedang jahe khas angkringan. Ning sing dha jajan akeh tenan, marga panganan mau pinangka Pusaka Kuliner sing marahi kangen desa lan panggonane uga resik.
Sore iku aku yo melu jajan ana angkringane mbah Mo tur wayah udan, arep
streaming gglink. Mulane angger malem sabtu meh nganti esuk dha lek-lekan ana angkringane mbah Mo.
Aku ngerti nek jare Wonogiri ono museum karst ing Praci, lan uga arep di gawe hotel bintang telu uga
pesen wedang jahe susu kalih ceker bakare nggih wkwkkwkw
Balas	qdem21 berkata:	Januari 31, 2013 pukul 05.29	hahahahaa…… aku usum udan iki mesti nek sore tuku jahe je. aku ra ngerti sapa jenenge sing dodol, dadi mbah Mo kui mung karangan
Waduh, tidak menyangka blog saya dibaca Romo Vikjen KAS. (maaf kalau salah). Matur nuwun sanget Mo, mugi Berkah Dalem tansah linuber kagem panjenengan lan sadaya Romo – Romo, mugi tansah sabar, tulus, lan tansah kandel ing
seneng iku masalah ati,ora iso digawe mergo sedih iku anugrah seneng yo anugrah ning yen bahagia iso di gawe kanti nompo opo anane…
iki pancen yen wis ono ora bakal ora ono yo kuwi hakikate urip…..arep percoyo yo ngono ora percoyo yo ngono….ma’rifat iku ngerti hakikate urip masalah ajal kuwi podo karo waktu….waktu ono kari nggunake…wis sakkarepe sing nggunake waktu…
sarira, tentreming panggalih saha sucining Rohipun, mekaten ugi ngutamekaken watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun. c. Ngraketaken pasedherekan
tumuju dhateng kamulyan saha kaluhuran, ingkang mahanani tata tentreming jagad raya. e. Sanggem tumindak leres, ngestokaken Angger-Angger Nagari tuwin ngaosi ing sasami, mboten nacat kawruhing liyan, malah tumindak kanthi sih, murih sadaya golongan, para ahli kebatosan tuwin sadaya Agami saged nunggil
jahil, drengki, lan sasaminipun. Sadaya tindak tuwin pangandika sarwa prasaja sarta nyata, kanthi sabar saha titi, mboten kesesa, mboten sumengka. g. Taberi ngudi jembaring seserepan lahir batos. Boten fanatik, namung pitados dhateng kasunyatan, ingkang tundhonipun murakabi dhateng bebrayan umum.[14] 3. Ajaran-Aliran Sumarah Ajaran
lan paling gedhé ing zaman kakuwasané kolonial. Kerajaan Perancis minangka Barat Francia ( Francia occidentalis), setengah bagéyan saka Kerajaan Carolingian sawisé Perjanjian Verdun taun 843. Salah sawijiné cabang saka dinasti Carolingian mréntah terus nganti taun 987, nalika Hugh Capet kapilih dadi raja lan ngedegaké Dinasti Capetian. Perancis mréntah Capetian terus lan barisan kadet Valois lan Bourbon nganti sistem monarki dilèngsèraké ing taun 1792 sasuwéné Revolusi Perancis.
didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 8 Maret 2016.
wibisono (07:49:58) : wah mas.. aku dewe sing neng solo malah durung tau mrono…
soale bar..sing empuk-empuk koq terus ngucah sing huatooos.
ndop says:	06/04/2016 at 11:44	Apik gambaranmu pak dhe. Aku ora pinter nggambar koyok ngono. Isoku ngeblat wajahe wong hahaha
ora usah nesu nek dilarani, ora usah disimpen dendame mundak awakmu iso merugi dewe. bungah lan susah kuwi salah sak wijine lelaku sing disandang saben dinone. ojok mungkret karepmu ben iso oleh katekan bungah banjur adoh susah. ndango makaryo, netepi…	16
PCLinuxOS, Sing biasa dijangkepi jenengé PCLOS, ya iku salah sawijining sistem operasi désktop. sistem operasi bebas iki kanggo gampangaké pagawèan kanggo manungsa lan basis saka PC Linux OS iku ya iku Linux.
PC Linux OS mulai digarap nalika sakset paket RPM sing digawé kanggo ningkatke versi-versi Linux Mandrake (saiki jenenge Mandriva Linux). Paket-paket PCLinuxOS digawé déning Bill Reynolds, packager (piranti paket) sing luwih dikenal kaliyan Textar.[1] Saka taun 2000 nganti taun 2003. Textar ngelola repositori saka paket RPM nganggo adicara paralel kaliyan situs web PCLinuxOnline. Ing sawijining wawancara, Reynold njlenterake yèn awake "nggarap PCLinuxOS amerga saka ide sablenge, ya iku menyediakan source code tanpa ngutik-ngutik pulitik lan liya-liyane"[2] Nalika taun 2003 Texstrar nggawé turunan saka Linux Mandrake 9.2 (sing diijoli ing wulan Oktober 2003). sakwise kerjasama kanggo proyek Live CD Madrake, Texstar ngembangake dhéwé turunan iku dadi distribusi
panggubahan ke arah kode program sing luwih moderen sehingga versi iki merlukake perombakan kabeh. Versi anyar iki ndhuwi tampilan anyar, efek 3d lan fitur liya ing njerone. Logo anyar dipanjerake lan digabungke ing njroning tampilan booting mode. Layar login anyar uga digawé, dhuweni judul Dark (peteng) PCLinuxOS 2007 iki rilis awit saka 21 Mei 2007.
Taun 2008 dirilis PCLinuxOS MiniMe 2008. MiniMe iku "Live & Install" CD minimal kanggo pengguna pengalaman akèh sing kepengen tandhuk pilihan saka paket
remaster saka Komunitas PCLinuxOS sing nganggo desktop GNOME 2.12.2 (sing tampilane memper kaliyan Windows Vista). wis diluncurake
lan isa diunduh saka linuxgator.org meskipun durung didukung saka forum resmine.
PCLinuxOS didistribusikake supados Live CD, ing uga isa dilebokake ing Hard Disk internal. nalika dianggo sebagai live CD, isa kerja karo USB Flash Drive, konfigurasi lan data pribadi panjenenganipun disimpen. Kabehe CD uga isa disalin ing lan diplay saka memori (nalika sistem wis nduwèni cukup RAM) kanggo ningkatake
Dijupuk 2008-01-09. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.
OperasiKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 3 Sèptèmber 2016.
kanthi mratelakake batangane utawa tebusane sarana sinandhi, lire olehe mratelakake batangane ora melok, ora diceplosake, mung dipratelakake (dituduhake) sawanda utawa luwih.
Wanda “li” ing tembung “lali” iku nuduhake manawa wangsalan “jenang gula” iku batangane glali (Padmosoekotjo, 1960:6)
• Balung geni, mbokmenawa aku mrene maneh liya dina (Mawa)
• Roning mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso (eso)
• Klapa mudha, leganana dimen suka (degan)
• Gayung sumur, kewan gung granane dawa (timba, gajah)
• Petis manis, pupus tebu saumpama (kecap, gleges)
jemuah ing jaman kuna (swangan, sukra)
d. Wangsalan Edi Peni ( 4, 8 ) x 2
Kanthi wiletan purwakanthi basa lan purwakanthi guru swara. Tegese , tembung kang wis diucapake ing pungkasaning gatra, dibaleni maneh pinangka wiwitaning gatra candhake.
• Ari Sena, Sena gelung minangkara. (Arjuna, Werkudara)
• Kolik priya, priya kang tinilar garwa. (Tuhu, dhudha)
Tinemu ing Sekar Tengahan, Sekar ageng, Gendhing-gendhing gagrag anyar, Cakepan-cakepan sindhenan, Lagu-lagu Campursari, Pop Jawa, Langgam, Keroncong, lsp.
Petis manis pupus tebu saumpama, (kecap, gleges)
Kepriyen werdine, aja ngucap nora teges
Mula teja bengkok ngirup toya, (kluwung)
Muna-muni , petis manis yen ngucap sing ngati-ati,
Tansah tak enteni, dadi kanthi nyata bebrayan sejati.
Sing dikarang luwih dhisik perangan sing mburi (ukara batangane), banjur ngarang perangan ngarep (Ukara wangsalane). Dadi ngarange perangan ngarep tiba kari.
Semar memaafkan si betari durga. Ahirnya berkumpulah, Dresnala, Arjuna,Wisanggeni
Wisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjunaduwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin. Arjuna bisajumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake PrabuNiwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka. Wisanggeni lair saka guwagarbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul.Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.
DIAJENG, WONG AYU LAK YO TENAN OPO KANG DADI PANGRAITAKU, NGANTI NAKULO SADEWO DAUP/ BEBRAYAN YO DIAJENG. DAK MELU NYIMAK. MEDANGETAKE. RAHAYU-RAHAYU-RAHAYU.
saking kawulo ugi salam bekti kawulo kagem poro pini sepuh ingkang nderek aken mbak yu… Rahayu3x.
sanget nuwun mbak yu mugi kito enggal dados setunggal malih njih mbak yu… sampun kangen raosipun manah … kados rikolo sak manten… panjenengan dalem sampun 11 thn kesah ninggalaken kawulo… mbak yu sak estu kawulo pingin kados rumiyen malih…
Kandi YO ORA KEDLARUNG NGONO MANAHMU JENG, MEMUJI WAE KITO ENGGAL KUMPUL MANEH, KABEH MAU NEK WUS WANCINE, MULO ENGGAL DIGAR AKE PAYUNG AGUNGMU KANGGO RAKYAT CILIK YO WONG AYU. WUS BACUTAKE MENGKO WAE
tiyang, sabar tuwin rupaking budi punika tansah dipun angge, yèn ta wujuda undhak-undhakan, pun rupak ingkang dipun idak rumiyin, awit limrahipun tiyang, ingkang dipun ambah rumiyin punika, kawontênan ingkang kados makatên, kados ta: samukawis ingkang dipun sumêrêpi namung sarwa sakêdhik, dhatêng kawontênaning kawruh inggih botên sapintêna. Dangu-dangu wiwit ngambah dhatêng pêpadhang, sumêrêp dhatêng têba wiyar, sumêrêp dhatêng kawruh nyata…. he he he kulo trimah sedoyo kawontenan mbak yu…. nyuwun tambahing
nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marangsapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus.
diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenengeDewi Mustikawati. Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Inglakon Wisanggeni Kr
amben kayu nangka. Sepiring jadah bakar bertabur irisan gula
Pendidikan Bangsa Indonesia , beliau berkata: “ ing ngarso sung tulodho , ing madyo
Tengahandh?w?k? iki dhasaraning Ing Filsuf basa Manawa ana gedh? siji dhial?k lan y?n Basa Jawa ing Basa sing pucuk ?nsiklop?dhi ngrusak not luminosity necessarily
wis kene, sing murah, sing elek, sing ra kanggo, sing ra dipilih, tak openane. sing apik, larang sing wah peken kabeh nek amot.
sak jegke urip ki aku rung tau ngerti ono wanita terkutuk po murahan. kuwi sing koyo ngopo?
opo iyo gusti allah ki nyipto sing koyo ngono?
setan wis ora nggodho maneh. rasah digodho wae menungso dho kepleset dhewe. tindak tanduke menungso wis dadi juganganne dhewe.
setane wis dho leren, udud2 nyruput wedang jahe jadah bakar. tugas wis rampung.
Juni 3, 2012 pukul 11:54 pm
Lha ini rak yang namanya jaman edan : sing ora edan ora
hihihihi)… njendel kuwi ora enak… kanggo turu nyanthol wae… ora ayem jenjem yen ngganggo tusuk konde terus ning, leres ning, mending digelung wae gampang ngudarine lan bisa cepet kramase, tusuk konde ora ilok dienggo terus, mengko nyocak nyocok nang tangan karo sirae awake dhewe… 🙂 🙂 🙂
Lah niki sing paling cecek ning manah kulo lan sedulur… tembang sak liyane niki monggo diapus kemawon yen sampun dipirsani lan mboten remen… yen sing niki sampun dibusek nggih… plissss… 🙂 🙂 🙂
Wis yo sakmono wae ndongenge… matur suwun nggih… ojo MRINGAS MRINGIS
mugi mbokku mboten dukito.. ningali tiang ingkang mboten saget ngaturake matursuwun, ingkang ati lan pikiranne benten katresnane marang mbok’e…
Khazanah Peta (5): Persebaran Penduduk Indonesia | Begawan Ariyanta
Sucining Brahmana Kusumaning Gusti — Dadya
Kiyat teguh santosa jiwa raganipun pinter, dhisiplin, budi pakartinipun luhur, wicara alus, ngarampungaken padamelan trep sae kanthi cekat-ceket, jujur, gampil dados sugih jalaran mila sregep nyambut damel tur saged nata mlebet medaling harta, mboten remen muthek ing dalem, kepara sigrak giyak moncer ing jawi, tanggel jawabipun ageng, suthik ngucireng ngayuda, blak-blakan, iki raiku iki dhadhaku, kenceng ing tekad mboten mangu ragu, saged dados pangageng, mbela ingkang leres, cepet promosi, rejeki mili.
Kala – kala radi umuk, rekaosipun menawi ngantos pendhidikan kirang tur lingkunganipun mboten jumurung, saged nesu, nanging awis nesu, menawi nesu kebablasan, larane seka pokal gawene dhewe.
saking erenge redi merbabu, mbokbilih rena ing penggalih badhe nderek ngisep maduning ngelmu kejawen, salajengipun, nyuwun ngelmu saking ujaran-ujaran tembung jawi werdinipun punapa lan saking buku punapa lan sinten ingkang ngripta tembung punika setunggal, aja melik marang kencringing ringgit, kalih klubuking iwak ing kedung tiga wentis kuning. amargi menawi pun jlentrehaken mawi bodon batos ingkang cubluk mboten pareng melik kencringing ringgit, punika babagan arto, lan yatra punika ingkang pun upadi saben dinten, kalih aja melik klubuking iwak ing kedung, lha ulam punika lak rejeki paringipun Hyang Murbeng Rat kok mboten
Februari 16, 2017 pukul 7:37 pm
Ngapunten kang mas suryo,. Menawi kerso,
ingkang sak wetawis meniko. Tenggene kulo sumonggo, tapi ngapunten, kulo sampun dados tiang Singaparna, Tasikmalaya. Atau kawulo sing sowan tenggene panjenengan. Kulo sampun kpengin sanget, ngawujudaken
Notebook cilik, drawing pen lan waterverf
Buku skets A4, crayon, brushpen lan
banyu. Macem rupo lan jenis kembang lan tanduran ono didol nang kono, muali tko bouquet, ucapan selamat utowo belosungkowo, tanduran nggo kebon dan taman ...
Iki aku lagi pesen soto ono ing ngisor wit ringin ( ficus benjamina) njero Pasar Manuk Semarang.
Aku karo koncoku tko Jakarta sing dino iki
pasar iki jare rame banget karo poro manuk mania. Bakul soto iki salah sijine wong sing buka 'restoran mlaku' dekne nglayani rong lokasi mejo lan ketok e laris banget sotone. Sak naliko koncoku moto moto ... lha aku gawe sketch bakul e. Enjoy ... !!!
gambar karo ng'teni. Sing siji ngenteni ning Indomart cedak kantor, ngopi mesisan nyeket :-) lan sing
Iki sketsa sing tak gawe ono ing bus soko Bekasi marang Cengkareng.Buku Sket ukuran A6, cilik lan praktis digowo lungo.Watercolor tak imbuhke sawise tekan omah.Video ne iso dideleng ing kene.
ora miris krungu jeneng iku. Kalebu Sarmin, nalika dokter Mahmud paring
katrangan ing rumah sakit. "Mas, bojomu kena kanker payudara. Lan wis rada
kasep. Aku ora meden-medeni, nanging iku perlu enggal dakkandhakake marang
sliramu, demi kamulyanmu sakulawarga."
"lsih kena diusadani, Dokter?" takone Sarmin miterang. "Mesthi
wae isih. Nanging mung ana wektu setengah sasi. Kliwat saka iku, aku sakanca
wis ora wani tanggung, awit oyod-oyode wis saya nyebrangmrana-mrana."
bisa netepake kanthi gumathok. Mungancer-ancer, maju mundur nem
Nem yuta. Cacah iku gumawang bola-bali ing dhadhaneSarmin. Nem yuta. Sajrone
setengah sasi. Jagad kayakebegan kukus kumendheng nalika dheweke
mulihmboncengake Sarti, bojone sing ditresnani.Nganti tekan ngomah. Nganti
nalika padha mangan. Lannganti nalika padha mapan turu. Rasane kaya
lagidikepung setan galak ing endi-endi papan: ing cagak,ing jendhela, ing
amrih bisa sumeleh atine."Ora kok, Kang. Aku mung sumarah. Pati urip rak
GustiAllah sing wenang nata.""Lha, ngono, Ti. Pasrah ing Allah. Sing
"Ragade pira, Kang? Celengane mung ana patang yuta.""Aja
Iku rerasane. Nanging beda maneh batine. Daging warasdiodhel-odhel, sapa wonge
ora miris. Iku batine Sarti.Kepriye carane golek dhuwit kanggo ngganepi nem
yuta?Iku batine Sarmin. Mangka samono iku durung kapetungwragad mondhoke ing
rumah sakit, sing jarene selaweewu sedina. Banjur kudu pirang dina mondhok ing
Sapira banggane sopir truk kaya Sarmin kanggo golekdhuwit semono akehe sajrone
Sajrone nganam pikiran nganti tekan subuh, wekasaneSarmin nemu akal. Arep utang
dhisik marang juragane.Mula esuk iku dheweke budhal menyang Sala, nemonijuragan
Marta."Aja kok sengguh aku ora percaya marang kowe, Min,"ngono
wangsulane juragan Marta. "Nanging utang semonoakehe iku bakal ngribedi
"Lajeng kados pundi, Pak. Mangka kawontenanipun estrikula sampun gawat
sanget." "Iya, aku ngerti. Lan aku ya ora bakal rningkuhmbiyantu
kulawargamu. Karepku ngene, Min. Aku mentastampa pesenan ngangkut barang
menyang Bali, nganggotruk gandhengan. Ongkose patang yuta. Njur baline
ngangkut maneh saka Banyuwangi menyang Yogya, telusetengah yuta. Iku rak
nyandhak pitu setengah yuta.Bageyanmu sing loro setengah.Lha rak wis nyukupi
sing kokbutuhake. Ning ya kuwi,telung dina engkas kudu kokangkati, cocog
karopenjaluke sing pesen."Rada entheng pikirane Sarmin, sanadyan ana
ngganjele. Yen telung dina maneh budhal, apa mengko bisa nunggonioperasine
Nalika dheweke kandha marang bojone, sakala Sartinangis mingseg-mingseg.
"Kang, apa kowe wentalaninggal aku sajrone operasi?" ngono sebute
Sarti ingselaning tangise."Nanging ya mung iku dalan sing ana, Ti,"
panglipureSarnin kanthi sabar, "mengko rada dakrikatne, ben bisanunggoni
"Ya wis sakarepmu, Kang. Waton kowe bisa balisadurunge
dioperasi.""Muga-muga bisa, Ti. Lan sadurunge aku bali, kowe arepdakpasrahake
Dhik Sarna."Sarti manthuk nyetujoni. Lan kanthi
parnitan lungamenyang akerat."Sarti, sing tatag ngadhepi cobaning
urip."Mung iku kang kawetu. Nanging ing burining tenggoksemumpel sewu
tembung liyane kang kandheg dening rasangondhok-ondhok, "Sarti, lagi
limang taun aku Ian koweurip bebrayan. Apa bakale mung tekan kene? Mangkaanakmu
isih cilik. Apa kira-kira dhokter Mahmud bisanylametake uripmu?"
Kabeh iku ora kocap ing lesan, mung kelair dadi eluhkang mbrebel saka pojoking
mripat. Sarni tanggapmarang pangrasane bojone, temah kawetu tembungpanglilihe,
"Kang, aku wis madhep mantep kok. Aja wassumelang atimu. Urip iki ana sing
yasa Ian ngukut,mula ayo kabeh iki dipasrahake marang Kepareng-E."lku mung
panglilih amrih bojone ora mandheg mangu.Nanging ing buri tenggok isih akeh
tembung sing orawentala diucapake. Brebeling eluh ing pipi kuning
sepira banggane rnanungsa arepnduwa. Atiku wis
daktata kanggo ngadhepi lelakon iku.Kang, kowe darbe wenang tumrap awakku,
nanging GustiAllah luwih wenang tinirnbang kowe."Pipi kang kebes iku
diarasi Sarmin, tanpa isin marangadhine Ian wong-wong kang padha nunggoni.
Banjurweling marang adhine, "Sarna, mangsa borong anggonmungreksa
mbakyumu. Aku arep mangkat."Sarna mung manthuk, ora bisa kumecap
sangat kang gawe girising ati. Lan ing kamariku, Sarti tansah katon-katonen
Sarmin ketantinganlumawan oyaging montor kang dadi sanggemane. Mungmenyang Bali
parane, mung seminggu semayane, nangingrasane kaya arep lunga
kang padha ngenteni. Nanging akire tekan dina kangdisemayakake. Dina Senen jam
neraka. Mesingenerator kang mligi kanggo operasi wis nggereng
nguwuh, "Kang Sarmin, akukancanana,
Kang. Geneya kowe durung teka kene?"Lan nalika rodha gledhegan wis
nggleser ninggal kamarnomer wolu, batine nguwuh sora, "Kang, aku
untapnamenyang alam kubur."Sarti lan kang padha nunggoni ora ngerti yen
wektu ikuSarmin lagi mbandhangake montore ing dalan gedhe.Sedhela-sedhela
ngungak jam tangane. Wis jam wolulaskliwat telung prapat. Sesek diesuk-esuk
pisambatemarang Sarti, "Oh, Sarti, wis daksengka lakuku nangingkepeksa ora
meruhiawakmu metu saka kono. Sarti, ganepe dhuwit
operasiwis dakkanthongi. Loro setengah yuta."Kaya mabur-mabura lakune
Sarmin, kasurung sumengkaneati. Awak sayah kurang turu ora krasa maneh, awit
sakit wis katoning kadohan. Ah, telung menit maneh sikil iki wistumapak ing
tegel emperan. Kari nunggu jumedhule Sartisaka kamar bedhah. Rasane kaya arep
methuk widadarisaka ndhuwur mega. Iba kaya
iku."Rrrngngng."Dumadakan: "Dherrrr!"
Buk bengkah.Wit sengon pokah.Truk pecah.Getih wutah saka awake Sarmin. Nanging
tetela wis ora bisa ngrasakake.Sangat iku jam sangalas kliwat. Ana bledheg
mlebu rumah sakit. Sakala mbengok sora, "KangSarmiiin!"
Wes tuku klambi anyar Durung cah?seng luweh becik niku athine seng anyar lan tambah sae :) 10 months ago
Yama lan lair saka dewi Kunthi. Watake wijaksana, ora nduweni mungsuh, lan ora
tau ngapusi ing uripe. Nduweni moral sing apik lan seneng ngapurani mungsuh
Dheweke dadi salahsawijining Maharaja donya sakwise perang gedhe ing
kerajaan-kerajaan India Kuno supaya ana ing ngisor pengaruhe. Sawise pensiun,
sedulur-sedulure sing liya. Sawise nempuh perjalanan dhawa, dheweke mlebu
kaping lorone dewi Kunthi karo prabu Pandhu. Jeneng bhima ana ing basa
sansekerta nduweni teges “medheni”. Dheweke iku jelmaan saka Dewi Bayu saengga
nduweni jeneng julukan Bayusutha. Bima kuwat banget, lengene dhawa, awake
dhuwur, lan raine paling sangar yen dibandingke karo sedulur-sedulure. Nanging
dheweke nduweni ati sing apik. Pinter nggunakake senjata gada. Senjata gadane
jenenge Rujakpala. Dheweke uga pinter masak. Sakliyane kuwi Bima uga seneng
mangan saengga diwenehi julukan Werkudara. kapinterane perang dibutuhake banget
karo Pandawa supaya Pandawa bisa menang ana ing pertempuran gedhe ing
Kurukshetra. Dheweke nduweni anak lanang saka ras raksasa, jenenge Gatotkaca.
Gatotkaca melu mbantu bapake perang, nanging gugur. Pungkasane Bima sing menang
perang lan menehake tahta karo kangmase, Yudhistira. Ing pungkasaning urip,
Himalaya. Ing kana dheweke mati lan ana ing swarga. Ing pewayangan Jawa, loro
Pandawa kaping telu. Arjuna yaiku anak pungkasane dewi Kunthi karo prabu Pandu.
Jenenge ing basa sansekerta nduweni teges “sing nduwe sinar”, “sing nduwe
cahya”. Dheweke iku jelmaan saka Dewa Indra, Sang Dewa perang. Arjuna nduweni
kemahiran ilmu manah lan dianggep dadi ksatria paling apik dening Drona.
Kapinterane ing ilmu perang ndadekake dheweke dadi tumpuan para Pandawa supaya
bisa menang wektu perang akbar ing Kurukshetra. Arjuna nduweni akeh jengeng,
kaya ta Dhananjaya (tukang ngrebut pesugihan- amarga dheweke bisa ngumpulake
upeti wektu upacara Rajasuya sing dianakake Yudhistira); Kirti (sing nduwe
mahkota endah- amarga dheweke diwenehi mahkota endah saka Dewa Indra wektu ana
ing swarga); Partha (putra dewi Kunthi- amarga dheweke putra Perta alias Kunthi).
didadekake raja. Sawise Yudistira mati, dheweke nglakoni perjalanan suci
panguripan donyane. Ing kana dheweke mati ana ing perjalanan lan mlebu
salahsijining putra kembar pasangan dewi Madrim lan prabu Pandudewanata.
Dheweke iku jelmaan Dewa kembar, jenenge Dewa Aswin, Sang Dewa pengobatan.
Sedulur kembare jenenge Sadewa, luwih cilik saka dheweke, lan uga jelmaan saka
Dewa Aswin. Sawise wong tuwane tilar donya, dheweke lan adhine diopeni dewi
Kunthi, bojo sakliyane prabu Pandu. Nakula pinter nggunakake senjata pedhang.
Drupadi matur yen Nakula iku wong lanang sing paling bagus ing donya lan
salahsijining ksatria berpedhang sing tangguh. Dheweke giat makarya lan seneng
ngrewangi kangmas-kangmase. Wektu pengasingan ing alas, nakula lan telung
Pandawa liyane sempet mati amarga ngombe racun, nanging dheweke urip maneh
amarga permohonane Yudhistira. Ana ing penyamaran ing Kerajaan Matsya sing dipimping
Raja Wirata, dheweke dadi pengasuh kuda. Ing pungkasaning urip, dheweke melu
perjalanan suci menyang gunung Himalaya bareng karo kangmas-kangmase. Ing kana
salahsijining putra kembare pasangan dewi Madrim lan prabu Pandu. Dheweke
jelmaan Dewa kembar Aswin, Sang Dewa pengobatan. Sedulur kembare jenenge
Nakula, luwih gedhe saka dheweke, lan uga jelmaan Dewa Aswin. Sawise wong
tuwane tilar donya, dheweke lan kangmase diopeni marang dewi Kunthi, bojo
sakliyane prabu Pandu. Sadewa iku rajin banget lan wicaksana. Sadewa uga ahli
ilmu astronomi. Yudhistira matur yen Sadewa iku wong lanang sing wicaksana,
setara karo Brihaspati, guru para Dewa. Dheweke giat makarya lan seneng
ngrewangi kangmas-kangmase. Ana ing penyamaran ing Kerajaan Matsya sing
dipimpin Raja Wirata, dheweke dadi pengembala sapi. Ana ing pungkasaning urip,
kangmas-kangmase. Ing kana dheweke mati ing perjalanan lan arwahe ana ing
Wong tani ditali-tali, wong ngapusi berdendang dendang
engkang kerso maos Buku puniko terutami poro Alim Ulama’ menawi memanggihi kesalahan soho kekirangan wonten Buku puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran saran dateng penyusun kangge kesempurnaan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken maturnuwun.
Engkang terakhir, mugi-mugi buku alit puniko saget mbarokahi lan manfaati kangge penyusun soho sederek engkang kerso mahos
pukul 11:41 pm | Balas duhhhhhh ……kula tiyang ingkang rumaos remen langkung-langkung tresna kalih budaya jawi ngraos prihatos kalih mitra sedaya mliginipun ingkang mijil wonten ing jawi menawi boten wonten ingkang saged basa. kanca-kanca kersanipun saged basa punika kedah dipunkulinaaken,lajeng mbok bilih wonten adicara mligi kados perpisahan Lsp kanca sedaya sampun boten kaget.kejawi saking punika anggenipun nyerat ugi maos kedah ngginaaken basa ingkang leres,ugi sae,titilarasipun inggih leres,swantenipun ugi kersanipun
VALENSI TEMBUNG KRIYA WONTEN ING NOVEL LINTANG ANGGITANIPUN ARDINI
contoh geguritan ini diperoleh dari berbagai sumber di Internet : Cerita Saka Mancaing papan sarwa salju, akungangen-angen lawang gubug binukaana bedhiyang lan lincaknanging wis kebacut dadi saljuguritan apadene kekarepannglinthing bareng tumiyupe anginnunjem-nunjem dom periihsadawane wengikangmangka ing ngisor salju pinendhem candhising durung kober kababar unine prasastiBabad Wedhi
panggah binuka?biyen aku nate apal gojegmukepiye nalika bingung ndhedher sagegem guritaning lemah suwung
wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsawus sinerat ana ing kitab duk ing
rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhang …..WAYAH ESUK PEDUT ANGENDANUrong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kenesaklawase ora nate ketemusaliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthigandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esukwus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkurwus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putihing dalan iki rong puluh tahun kepungkurana cerita rinajut endahdik, kala kala sliramu isih dadi impenkupirsanana ana nduwur kaeana teja manther ing sela-selaning gegodonganlan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhenesaiki aku lan sliramu linambaran rasa kangensimpenen kangenmu ana impen ***LINTANG-LINTANGlintang-lintang abyor ing
hake pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane amung semenecunthele lelakonku…Pepenginku tansah sumandhinglan nresnani sliramukudu dakprunggelsing luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo akuWis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh kabegjanmring ati lan katresnan satuhutan ora binagi ing liyansempurna ing guritan siji…PEPADANG BAKAL
rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhangKEKUDANGANKUo, ngger sang ponang jabang bayibebarengan tangismu kang kejer sumusup ing wengisira wus lahir kanthi slametnyawang
bebudenmu ing tembe ***kanggo: fabian moreno setiawan lan rubi dirgantaraUDAN WAYAH SOREudan riwis-riwis nggawa angin gumantiora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah wus kebanjur telessesuk esuk yen sang surya wiwit sumunarlan manuk kepodang colat-colot ana wit gedangtak tunggu tekamu ing sak
wus ora udan riwis-riwismarakake gawe kekesing atimanuk kepodang wus mabur mangulonnanging tetep tak tunggu tekamu ***NALIKA SEPIpasuryanmu sing beningtumiba ing banyu mili turut pletheking suryasaya suwe tansaya adohninggalake sepitan ana sabawa gumrisiking alang alangaku mung bisa nyawangpasuryanmu sing kagawa banyu mili turut kalinganti datan katon kasaput pedut *RON GARINGWengi sansaya atisnalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelankang digawa dening anginprasasat tan kendhatanggonku kulak warta
peteng lelimengankrasa luwih abotanggonku ngadhepi dina-dina ing ngarepmlakuku ora mantepkagubet ribet lan ruwetadoh saka cahyamupedhut ing sakindering pandulupanjenenganguruku, sihku, oborkukancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati.Pengarang: Budhi
Wonosobo. 27. Dolak, Magelang. 28. Mangun Potip. 29. Abdul Jalil. 30. Hasan Wiyanggong, Tirto Pekalongan. 31. Asnawi, Wonoyoso Pekalongan.[6]
JAGAD KEJAWEN: MANUNGGALING KAWULO GUSTI
Tikus Wirok - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Oude Stad 2 - Kutho Lawas njaman Kolonial
Oude Stad, boso Londo sing teges e 'Kutho Lawas'. Oude Stad Semarang kui ombone kiro kiro 31 hektar ono ing arah lor, lan dadi pusat praja lan dagang. Ono okeh bangunan kuno ning kene ... kiro kiro ono 50, Bangunan bangunan londo iki saiki kondisine akeh sing wis ancur, rubuh tapi ugo ono sing iseh apik lan kuat amergo tetep dienggo. Semarang dewe dadi kutho VOC ( Prusahaan Dagang Walondo) ing taun 5 oktober 1705 sawise ono teken janji Susuhunan Pakubuwono I karo VOC.Ing laman blog iki isi gambar gambrku sing tak gawe ono ing oude stad Semarang. Monggo dipun tingali :)
Sing iki khusus sketch nggo drawing pen.
KEPEMIMPINAN WONTEN ING GINEM PAGELARAN RINGGIT PURWA LAMPAHAN ABIMANYU RANJAP DENING KI HADI SUGITO.
PANGANGGENING BASA JAWI DIALEK BANYUMAS WONTEN ING
WONTEN ING WACANA DHAT NYENG KALAWARTI DJAKA LODHANG
WONTEN ING KALAWARTI DJAKA LODHANG TAUN 2011 (
INTERFERENSI MORFOLOGIS INGKANG KATINDAKAKEN GURU ING WULANGAN BASA JAWI
WONTEN ING NOVEL KADURAKAN ING KIDUL DRINGU ANGGITANIPUN
KONFLIK SOSIAL WONTEN ING CERBUNG KIDUNG SUKMA LARASING JIWA ANGGITANIPUN ARDINI PANGASTUTI KAPACAK WONTEN ING KALAWARTI DJAKA
PANGANGGENIPUN LELEWANING BASA PERTENTANGAN WONTEN ING ROMAN
TRADHISI SURAN WONTEN ING PETILASAN GUNUNG LANANG
WONTEN ING REOG WAYANG KRIDHA BEKSA
YOGYAKARTA STATE UNIVERSITY IN THE ACADEMIC YEAR OF 2012/ 2013.
PRAKAWIS INGKANG DIPUNADHEPI PARAGA UTAMA SAHA AMANAT ING NOVEL NALIKA PRAU GONJING KALIYAN
CERBUNG SING KENDHANG LAN SING NGANDHANG KARYA
PANGANGGENING RETORIKA HIPERBOLA WONTEN ING ANTOLOGI
Belajar IPS Peserta Didik di SMPN 1 Unter Iwes Sumbawa.
DAMEL MEDIA PASINAON KAMUS BUKU WUCALAN BASA JAWI KANTHI NGGINAKAKEN APLIKASI ADOBE FLASH PROFESSIONAL CS5 TUMRAP
Segara Wedhi , Taman Nasional Bromo Tengger Semeru (TNBTS) . Segara Wedhi
aslinya, “pawartane padhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan uningeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon poerang lan napsu neki,…….
“….nadyan wus haji iku yen tan weruh paraning kaji ,…margone tan kanggo lunga, mring ka’bah yen arsa wruh ing ka’bah jati, jati iman
Setya budya pengekesing dur angkara -> a
Tembang Gambuh (7u – 10u – 12i – 8u – 8o)
Tembang Mijil (10i – 6o – 10e – 10i – 6i – 6o)
Tembang Pangkur (8a – 11i – 8u – 7a – 8i – 5a – 7i)
Berikut penjelasan mengenai aturan guru gatra, guru lagu dan guru wilangan dari tembang Pangkur .
Upacara Sesaji Ing Karaton Surakarta (2) | Jaya Baya
Basa Jawa | Budaya | Tradhisi | Seni | Prastawa
tuluh watu. Ubarampe liyane rokok wangi, lisah sepuh, konyoh, menyan, ratus lan songsong pethak seret. Ujube kagem Kanjeng Sunan Lawu kanthi pangajab murih karaton lumebere rakyat tansah pinaringan rahayu kalis sawernaning bebendu. LABUHAN MERAPI
Upacara iki katindakake ing sawijining patilasan karan Paseban. Barang lan ubarampe kang
Ketambah ubarampe woh kambil watangan sengkelat wungu plisir ijo. Ujube kagem Kanjeng Ratu Sekar Kedhaton, Kyai Sapujagad, lan Raden Ringin Anom kang pinercaya mbaureksa Merapi.
Wiwit jaman kuna, konsep pajupat iki wis ana ing masyarakat, ing saben arah mata-angin dipercaya ana sing ngreksa, arupa wewujudan alam kang duwe daya magis. Sarana laku utawa upacara tinamtu sumber-sumber kekuatan mau bisa dialap sawabe.
brekutut, nyamping bathik cangkring, semekan lurik songer, semekan dringin, menyan, lisah sepuh, konyoh, sarta ratus utawa dupa wangi.
Sesaji ing Guwa Wedhusan, kalebu tlatah Bekonang, Kabupaten Sukoharjo, samengko wis arang katindakake. Nalika sugenge PB X tradhisi iki dilestarekake. Labuhan Guwa Wedhusan ujube
Sapa ta Sunan Lawu, Ratu Kidul, lan Kyai Sapujagad kuwi? Paraga-paraga mistis iki bener-bener nyata apa mung dhapur karangan? Kanggone karaton, uwal saka telaah utawa analisa moderen, paraga-paraga mau dipercaya ana. Sawarga Sinuhun PB XII nate ngendika, “Tumrapku pribadi, lelandhesan wecane leluhur sing daktampa, tokoh-tokoh mau mligine Kanjeng Ratu Kidul kuwi nyata, dudu mung mitos.”
Warga Parangtritis percaya kanthi nyuntak banyu degan menyang segara ing sasi Sura, Ratu Kidul bakal suka kawilujengan, ngedohake saka bebendu lan pageblug. Adat iki ing kono disebut tulak balak. Ing
susuh becik lan para tukang ngundhuh kang mudhun liwat wot pring menyang guwa-guwa ing pereng-pereng karang padha slamet.
Ing pesisir papan wisata kabangun wewangunan sairip pendhapa kaca. Majang barang-barang kayata jarik bathik, slendhang, setagen, kacu, kaos, rasukan, udheng, lan sajinise. Jare penduduk iku pepenget marang pawongan sing wis
Cilacap, ing saben wektu tertamtu uga nganakake upacara ritual. Ing Jabar umume karan pesta laut, ing Jateng sedhekah laut. Ing Jatim, ing Munjungan, Trenggalek, ana adat longkangan minangka wujud syukure masyarakat marang Rara Putut sing manut kapercayan anak wuragile Ratu Kidul sing njaga katentreman lan kasuburane desa Munjungan. Ing Desa Seroja ana tradhisi slarangan sing kaujubake kanggo Lara Lungit, mbarepe Ratu Kidul. Upacara adat ing Desa Sriganggam ujube kanggo Raden Jayengbaya, putra nomer loro. Tradhisi malangan ing Desa Sarimulya ujube kagem Raden Pramuda, putra nomer telu, lan adat jarakan ing Majasanga katujokakek marang Rara Sumala, anak nomer papat saka Kanjeng Ratu Kidul.
Ature: KP Edi Wirabumi SH MM CD
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa Othak-athik Petung Sejarah Tembang Tokoh Tradhisi Unggah-Ungguh Warta Saka Jawa Wawancara Arsip
Wewatekan tiyang kalahiran mangsa kalima ( 14 Oktober – 9 Nofember )
Meneng, anteng, pracaya marang pribanide, duwe kawibawan gedhe, bisa nyimpen wadi, bisa dipercaya, ora seneng rame-rame samudana kembang lambe, pokoke sing penting asile, dadine, lan apike, emoh sambat sebut, kabeh kangelan prakara lan
maneh lambe atine, rada ngeyel, srawunge kaku, kancane ora akeh, nanging yen wis padha ngerti, suwe-suwe kulina, banjur memitran raket supeket padha dene kebak pangarep-arep, witing trisna jalaran saka kulina.
Balas	Begawan Ariyanta on 12 Oktober 2012 pukul 05:01 said:
aku ya lali mas biyen, ning basan tak sinau maneh jebul apik tur iso kanggo ngasah
Balas	Begawan Ariyanta on 7 November 2012 pukul 18:14 said:
matur suwun ugi mas Anggit.. sumonggo dipun copy artikelipun..
nuwun sanget mas Ariyanta,,ndherek ndarbeni lan nguri2 kabudayan ingkang sae..,,*so
Mugi-mugi nopo ingkang sampun sampeyan awiti handadosaken kebagusan ingkang migunani tumraping liyan soho tumrapipun wangsa jawadwipa … Monggo dilajengaken.
Balas	Begawan Ariyanta on 25 November 2013 pukul 11:18 said:
panjenengan, sengkalan ingkang sae niku sak saget-sagetipun wonten kaleh perkawis utawi kaleh makno. (1) Hanggadahi makno watak ongko, ugo (2) Kalimat ingkang kasusun wau (nomer 1) katoto kanti sae, endah dipunwaos, tentrem dipunraosaken, hanggadahi kebagusan soho piwulang adiluhur lan agung, lan ugi mboten rancu (bertentangan). Monggo dipunraosaken saking kalimat “Sucining Brahmana Kusumaning Gusti”.
wis=23+11=(34)-36=(1934)
*Sing mateng Tomat 2 wis=28+2=30-23=(1203)
“Angka dadi 5 8 2 angka 8 dicoret
ning pinggiran alas jati. Omah loji iki ngarep e ono kolam renang e lan ning sisih
Tim Bola Kapuk Pemkab Tweet	Ahmad Tohari : Angger Basa Penginyongan Ilang, Dadi Menungsa Sing Ora Genah
better late then never kang. Pur puran ya, kula tiang ganteng kathah lepate, mugi-mugi tiang ingkang langkung ngganteng purun maringi pangapunten….
biker sugih	24 September 2011 at 13:59	Seandainya Kawasaki indonesia mo nyemplung
Kyonigsberg), iku palabuhan lan kutha krajan Kaliningrad Oblast, èksklave Rusia antara Polen lan Lituania ing tepining Segara Baltik. Tlatah iki diubengi karo anggota NATO lan Uni Éropah Polen lan Lituania lan ora kasambung karo tlatah Rusia liyané. Konèksi tanpa wates namung bisa karo montor mabur utawa kapal. Miturut cacah jiwa taun 2002, padunungé 430.003 jiwa sing wis munggah saka 401.280 jiwa miturut cacah jiwa ing taun 1989. Komposisi ètnisé ya iku: wong Rusia 77,9%, Belarus 8,0%, Ukraina 7.3%. Mawa jeneng Jerman Königsberg, kutha iki kutha krajané propinsi Jerman Prusia Wétan, Kadipatèn Prusia sadurungé, lan sadurungé manèh nagara monastik (kawiharan) Ksatriya Teutonik.
Kutha Königsberg misuwur amerga salah satunggaling filsuf Jerman sing paling gedhé; Immanuel Kant miyos ing kéné.
Kaliningrad iku lokasiné ing muara Kali Pregolya sing bisa dilayari. Kali iki mili menyang Segara Baltik. Kapal-kapal segara bisa ngaksès Teluk Gdańsk lan Segara Baltik ngliwati Laguna Vistula lan Selat Baltiysk.
Nganti kurang luwih taun 1900, kapal-kapal sing jeroné luwih saka 2 mèter ora bisa mlebu kutha, dadi kapal-kapal sing rada gedhé kudu nglabuh ing Pillau (saiki Baltiysk), saka ngendi barang-barang dagangané dipindhahak;e ing kapal-kapal sing luwih cilik.
Ing taun 1901, sawijining kanal kapal antara Königsberg lan Pillau bubar mawa béya 13 yuta Mark. Pambangunan iki mungkinaké kapal-kapal sing jeroné 6,5 mèter bisa nglabih ing kutha Königsberg dhéwé.
Lapangan Udara Khrabrovo lokasiné 24 kilomèter saloring Kaliningrad, lan uga nduw;e sawetara dines pamaburan menyang sawetara tujuan ing Éropah. Banjur uga ana lapangan udara Kaliningrad Devau sing luwih cilik kanggo kaprelon umum. Ing Kaliningrad uga ana markas udhara angkatan segara Kaliningrad Chkalovsk.
sawijining dhukuh Prusia Kuna sing diarani Tvanksta (utawa uga Tvangste, Tvangeste) sing diadegaké cedhak papané Kaliningrad modhèrn. Dhukuh iki banjur dibedhah lan dicaplok nalika Panaklukan Prusia déning Ordo Teutonik. Sabanjuré ing papané dhukuh iki diadegaké kutha anyar ing taun 1254 sing diarani Königsberg ("Gunung Raja") déning Ordo Teutonik. Jeneng kutha iki kanggo mulèni Raja Ottakar II saka Bohemia sing mbéyani pambangunan bèntèng ing kono [1] Ing wektu suwé, para Ksatriya Teutonik naklukaké wong-wong pribumi sing kagolong wong Prusia Kuna Baltik. Prekara iki nandhani purwané pamusnahan budaya Baltik pagan lan kolonisasi Jerman ing tlatah iki. Wong-wong Prusia Kuna sing turah wusanané dadi wong Jerman. Senadyan mengkono, basa Prusia Kuna ora punah nganti abad kaping 18.
Königsberg iku asliné kutha krajan Sambia, utawa Samland, salah sijining saka papat kauskupan Prusia nalika iku. Prusia iku dipérang dadi papat kauskupan ing taun 1243 déning kaputusan paus William saka Modena. Santo Adalbertus saka Praha dadi santo pangreksa utama Katedral Köningsberg, salah sijining landmark kutha iki. Königsberg wusanané dadi anggota liga Hansa lan palabuhan wigati kanggo tlatah kidul-wétan Baltik, lan banjur dagang karo Prusia, Polen lan Lituania.
Banjur mawa kasilé kalah Perang Telulas Taun déning Pasamakmuran Lituania-Polen, nagara monastik Ksatriya Teutonik banjur wewengkoné dikurangi adhedhasar prajanjéyan Damai Toruń ing taun 1466. Jembaré dadi sagedhéné wewengkon Kadipatèn Prusia sing banjur dikuwasani Ordho Teutonik sangisoring sistém féodhal tahta Polen. Ordho iki bareng nggagas yèn tindhakan Polen iki ora sarujuk karo misi serta kuwajiban asliné, Adipati Masovia Polen, Konrad, pisanané nyeluk para Ksatriya Salib iki kanggo musnahaké kaum Prusia Kuna sing isih kafir lan tansah ngrampok lan matèni wong ing wewengkon Polen. Kaum Prusia Kuna iki nganti semana bisa nglawan wong-wong Polen sing arep naklukaké lan nyebaraké agamané. Konrad janjèkaké marang para Ksatriya Teutonik tanah-tanah Prusia sing bakal ditaklukaké (kamangka Konrad ora nduwé hak kanggo njanjèni amarga iki dudu tanah-tanahé).[2]
Kadipatèn Prusia[besut | besut sumber]
Ing taun 1525 nalika Reformasi Protèstan, Albert saka Brandenburg saka wangsa Hohenzollern nggawé Ordho Ksatriya Teutonik dadi organisasi sékulèr. Wewengkoné uga dicaplok. Minangka mbayar upeti marang Raja Sigismund I saka Polen, Albert dadi adipati kapisan Kadipatèn Prusia, vasal saka Polen. Kutha krajané ya iku Königsberg (basa Polski Królewiec). Kutha iki dadi kutha utawa palabuhan paling wigati ing tlatah Prusia lan nduwé otonomi sing cukup gedhé, parlemèn dhéwé lan dhuwit dhéwé. Basa Jerman dadi basa sing paling akèh digunakaké.
suksèsi Prusia sawisé sédané Albert Friedrich ing taun 1618. Wiwit jaman iki Kadipatèn Prusia lan Königsberg dipréntah déning Kurfürst Brandenburg, panguwasa Brandenburg-Prusia.
Karajan Prusia lan Kakaisaran Jerman[besut | besut sumber]
Ing nalika jaman iki, sang filsuf Immanuel Kant (1724 – 1804) miyos lan séda ing kutha iki.
Républik Weimar[besut | besut sumber]
Sawisé Kakaisaran Jerman lebur, sawetara wewengkoné diserahaké Polen. Sing paling wigati iku apa sing diarani "Koridor Polen", sing mènèhi Polen aksès marang segara. Kasilé nagara Jerman dadi dipara loro wewengkoné. Königsberg lan Prusia Wétan dadi sawijining eksklave ing wétan.
Jerman Nazi[besut | besut sumber]
Uni Sovyèt[besut | besut sumber]
Nalika Jerman kalah Perang Donya II, nagarané dicacah-cacah dipara dari patang "Zona Pendhudhukan". Saliyané iku sapratelon wewengkoné diwènèhaké Polen lan Uni Sovyèt. Königsberg lan saubengé dicaplok Uni Sovyèt lan diserahaké marang nagara bagéan Rusia. Para padunung Jerman sing isih manggon padha dipatèni utawa diusiri kabèh. Banjur tlatah iki didadèkaké laladan militèr sing katutup nganti leburé Uni Sovyèt ing taun 1991.
Fédherasi Rusia[besut | besut sumber]
Sawisé Uni Sovyèt pecah ing taun 1991, Kaliningrad minangka kutha krajané Kaliningrad Oblast dadi sawijining eksklave ing Éropah Wétan sing diubengi karo Polen lan Lituania. Bab iki nggawé tantangan anyar, nanging uga kasempatan anyar.
seneng wis suwe lo aku goleki,iki nembe ktmu mdh2an mkn banyak yg bisa mlihat kampung halamanku,suwun kuh
Tembang Jawa Pitik Cilik – Aku duwe pithik cilik,
dipedhang ilang. Ana sing sekti nganti bisa mabur kaya manuk branjangan, bisa mlayu lan lelumpatan kaya kidang telangkas, bisa ambles bumi kaya Raden Antareja, bisa jumangkah ing salumahing banyu.
Maling genthiri dicritakake bisa mlebu omahe calon korbane
sawise simboke bengok-bengok ngundang arane. Maling Kundang disot dening wong tuwane wadon nganti wusanane dadi watu utawa reca. Cekake kasektene wong jaman biyen digambarake sarwa linuwih. Ora beda kaya kasektene Mak Lampir lan tokoh-tokoh liyane ing sinetron Misteri Gunung Merapi ngana kae.
Kasektene wong jaman biyen akeh tinemu ing crita rakyat lan dongeng. Jarene entuk ilmu kasekten ngono kuwi ora gampang. Kudu nindakake laku pasa, tirakat, semedi, lan laku-laku liyane sing kebak dening coba lan godha. Mula mung wong-wong tinamtu wae sing bisa duwe ilmu kasekten. Beda karo jaman saiki. Kasekten bisa diduweni tanpa nindakake lelaku. Saiki kepingin sekti, saiki uga bisa kasembadan. Syarate mung dhuwit, pangkat, lan drajat.
Sok ana maling utawa perampok kecekel warga. Nalika diajar utawa digepuki si durjana mung mesem-ngguyu sajak ngece. Nanging sawise durjana kuwi dilolosi pakeyane nganti wuda blejed, lagi sambat kelaran lan njaluk ampun. Saka ngendi durjana kuwi entuk kasekten nganti ora tedhas dibedhil? Saka anggone nindakake lelaku apa tuku? Jalaran wis kerep kita temoni ing koran, tabloid, apadene majalah
sabuk, gelang, kalung, utawa rompi sing wis “diiseni” daya linuwih. Satemene iklan ngono kuwi sah-sah wae merga dhasare
ora beda kaya remaja lumrah. Nanging nasibe Priya luwih kepenak lan kepara lancar-lancar wae. Wiwit sekolah ing sekolahan favorit nganti dadi PNS utawa Polri/TNI ora tau nemoni alangan. Wong tuwane lanang pancen klebu sekti. Saking sektine nganti layange sasuwek wae diwedeni liyan. Ora ana sing wani nampik surat sakti utawa katabelece-ne wong tuwane Priya.
kapal mabur, lan ora mati senajan dijuwing-juwing. Nanging kasektene David kuwi mung ilusi kang dipepaki kacanggihane teknologi sulap. Semana uga karo Houdini sing tansah bisa uwal senajan
kepungkur kasil mlayu saka penjara LP Cipinang. Kamangka anggone mlayu kuwi kudu ngliwati lawang penjara wolu, ngliwati pos penjaga telu, lan nglumpati pager sing dhuwure 3,5 meter tur dialiri listrik. Eloke maneh ora ana gembok penjara sing katon mentas dirusak. Kabeh gembok isih wutuh. Gunawan alias Acin iki divonis mati dening Pengadilan Negeri Jakarta Utara. Wis kaping telu iki dheweke nuduhake “kasektene” lan bisa mlayu saka penjara.
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah
Nanging mesti tekan janjine, mung nyuwun pangapuro nek ono seng ketabrak, keseret, kenter, kebanjiran lan klelep.
Akeh udan salah mangsa, Pitik jago tarung sekandang
bait ketiga ” wonten setengah wanadri, gennya ingkang gurdagurda. Pan sawarsa ing lamine, anulya kinene ngaluwat, pinendhen madyeng wana, setahun nulya dinudhuk, dateng jeng suhunan
negerinya.2.Nanging awya kliruSumurupa kanda kang tinamtuNadyan mendak mendaking gunung wis pastiMaksih katon tabetipunBeda lawan jurang
rantasMrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng wirang jrih lalisIngkang cilik tan tolih ring
Pamanggone aneng pangesthi rahayuAngayomi ing tyas weningEninging ati kang suwungNanging sejatining isiIsine cipta
musnah berkeping-keping.7. Parandene kabeh kang samya anduluUlap kalilipen wedhiAkeh ingkang padha sujut11
sehinggayang jahat disukai dianggap utusan Tuhan.8. Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning atiYen tiniru ora urusUripe kaesi-esiYen niruwa dadi
waspada.8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaYah segalanya
lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasilSaking mangunah praptiPangeran paring pitulungMarga samaning titahRupa sabarang pakolihParandene maksih taberi
buruk.3.Ngajapa tyas rahayuNyayomana sasameng tumuwuhWahanane ngendhakke angkara klindhihNgendhangken pakarti duduDinulu luwar
yangjelek.20. Ninggal pakarti duduPradapaning parentah ginuguMring pakaryan saregep tetep nastitiNgisor dhuwur tyase jumbuhTan ana wahon winahon27
thenger-thenger.Miturut ramalan saka Prabu Noto Aji Joyoboyo, yen wiwit Tanah Jawa diisimanungsa kaping pindone sahingga besuk tekane Kiamat Kubra (gantiningJaman), arep ngalami 2100 Taun Surya utawa 2163 taun candra, kang kabagidadi telung periode jaman gedhe utawa diwastani TRIKALI.28Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilikutawa kang kasebut SAPTA MALOKO.Trikali kabagi dadi telu yaiku :1. Kalisura (Jaman Alam Kaluhuran) suwene 700 Taun Surya.2. Kalijaga (Jaman Panguripan) suwene 700 Taun Surya.3. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya.Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro, sawijineng Trikali kangpungkasan.Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko, yaiku :1. Kalajangga (Jaman Kembang Gadung)2. Kalasekti (Jaman Kuasa)3. Kalajaya (Jaman Hunggul)4. Kalabendu (Jaman sengsara lan Angkaramurka)5. Kalisuba (Jaman Kamulyan)6. Kalisumbaga (Jaman Kasohor)7. Kalisurata (Jaman Alus)http://www.jaalace.orgPUJANGGA R. Ng.
Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudi· melu edan ora tahan· yen tan melu anglakoni,boya kaduman melik· kaliren wekasanipun· Ndilallah karsa Allah· Sakbeja-bejane kang lali· luwih beja
Amung kurang wolung ari kang kaduluTamating pati patitisWus katon neng lokil makpulAngumpul ing madya ari40Amerengi Sri Budha PonYang
wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan waspadaHidup didalam jaman edan,
darinegerinya.2.Nanging awya kliruSumurupa kanda kang tinamtuNadyan mendak mendaking gunung wis pastiMaksih katon tabetipunBeda lawan jurang
Nadyan bisa mbarenjulTanpa tawing enggal jugrugipunKalakone karsaning Hyang wus pinastiYen ngidak sangkalanipunSirna tata estining wongJurang
dadyaSacipta-cipta tan polihKang reraton-raton rantasMrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng wirang jrih lalisIngkang cilik tan tolih ring
wong ngantuk anemu kethukMalenuk samargi-margiMarmane bungah kang nemuMarga jroning kethuk isiKencana sesotya
gampang nesu, loro ati, ndrengki, srei, lan sak piturute. Banjut narimo terusing batin menowo manungso tumitah manut pepesthening dewe-dewe, bab jodo, rejeki, pagawean, umpamane, kabeh wes digarisake dening kang amurbo sukmo, manungso sak dremo ngleksanakake, narimo ora teges pasrah bongkok’an ngunu wae ananging tetep kudu dikanteni doyo upayane manungso nyukupi sandang pangan, papan lan kebutuhan padinan liyane.
Budi dimangerteni minongko jatining manah, mulo di ajab saben dinane tansah anyirnakake ati goroh lan tumindak kang jujur, utamane jujur marang diri pribadi, yen wis jujur marang diri pribadi mesti biso jujur sapodo-podo, ing ndonyo manungso tinitah nduweni sifat becik, olo, kaluwihan, kekurangan, sarto nduweni wates ing samubarang bab, koyoto winates ing bab bondo ndonyo, wektu, rekodoyo lan sakpiturute, banjur nyupeno nisto lan nistip yaiku ora kerem, gelem lan sedyo tumindak nistho sing njalari uripe manggih popo.
Howo nafsu iku sing ambabar karso, mulo di ajab podo nglakoni sabar alim, sabar tegese biso momot sambarang karso sing enak lan ora kepenak dirasakake dening wong akeh, nglakoni dadi sendang biso madahi opo wae ora mbedakake barang resik lan barang reged, alim tegese biso ngemong lan momong atine dewe lan atine liyan, banjur kebak pangapuro senadyan pini sakit lan dianioyo, kabeh den pasrahake marang kang amurbo sukmo bakal pikoleh keadilan ing wuri becik ketitik olo ketoro.
Roso jati ambabar cipto yaiku kahanane roso sing murni tegese durung keno pengaruh opo-opo, suwung soko karep lan pangarep-arep / pangangen-angen, bisaning nggayuh sarono ngudi enenge engine kalbu, cipto diujudke kanthi mujo semedi, enenge cipto ateges cipto digawe mandeg lan entinge cipto ateges cipto ora nyipto sawiji opo, mesu mujo semedi sajak’e lumaku tumrap sing durung sempurno rohanine, balik sing wes nampung krido ora perlu mesu semedi maneh, kang wes nawung krido digambarake mangkene :
“Istijab sasabdaniro, jumeneng wisnumurti trikolo sampun kawengku, wiyar tanpo
semedi kuwi carane mawerno-werno mulo perlu digoleki endi sing anyocoki tumrap diri pribadi, sak umpomo ora ono sing anyocoki yo prayogo gawe dewe.
Sukmo dimangerteni minongko jatining roh, roh sing nggerakake roso jati, howo nafsu budi lan jasad, mulo diajab podo nggelar marto tegese sabar, andap aor, ambeke alus serto martani : yaiku paring kabar kabungahan marang pepodho, ransah tulus ikhlas ing sabarang karso ora duwe kekarepan nyepatani liyan, sanadyan digawe nesu lan lagi ora enak ing galih, sepatane ucap kuwi mandine ngluwihi pedang, lan sing pungkasan biso ngemong atine liyan.
Cahyo amuncar yaiku urub pangareb uruping budi sing sumorot koyo kartiko ambyor, asring sinebut lintang johar / bintang kejora, mulo diajab podo waskito marang mubah musik’e jaman lan wolak walik’e kahanan, eling marang panuntun basuki yaiku sing dadi pamomonge diri pribadi, serto ora samar ing pandulu, ora ragu-ragu nyumurupi sawernaning sing katon ngetingal sajrone pujo semedi sing elok lan
sukmo, samar ing pandulu njalari sisip sumusup tibo ing sasar dadi demit manjing watu kekayon, kayu watu ing anggep suwargo.
Yaiku urip sejati lan uriping diri pribadi mulo diajab tansah santoso ngukuhi pangandel, ngandel marang kang amurbo sukmo ngati-ati lan ora sumelang ing galih marang gaib ing kang amurbo sukmo, sing tanpo tanding lan ora kocap dening ucaping manungso umpomo : “ojo sok simpen wadi mundak ngandut sumelang/ kapekso duwe ati ora prasojo, ananging yen ler weh demen ngandakake wadineng liyan suwe-suwe ngandakake wadine dewe, golek ono kareping piwulang iki yektine yen wadi ora keno sinumpet opo ono tertibe wong simpen wadi sing ngungkuli wong begadang, suket godong ora krungu suwe-suwe ketitik soko sumbang liring, nanging iseh keno diselak’i “ewo semunu Gusti Allah asung paweleh kalawan pratondo yekti kang winadi katon ono ing wetengan tegese kowe ojo ngandakake wadining liyan, kang nduwe wadi bakal kondo dewe, embuh enggal lawase iku wes mesti, yoiki teteping unen-unen olo ketoro becik ketitik”.
Mung nambahi… olahraga sampun, olah nafas sampun, olah batin sampun… JAMUNE sampun kesupen… yen kirang JAMUNE ditambahi kemawon nggih… kangge PERJAMUAN istimewah.. hihihi
Yen sampun ngunjuk JAMU, ngaturaken sugeng tindak sedulur
failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.
“He Din, niatku iku dhudhuk arep ngewangi awakmu.
Isun iki kepingin njogo budoyo kang, bahasa using. kadung seng lare enom koyok isun sopo maning kang arep njogo? (
Asu 5 buntute piro? Cm 79
macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bungah. “Ndang dipasang!” panjaluke kesusu.“Ya sabar, Cil! Aku kudu nglumpukake
nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas
wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu
wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku.“Tulung! Tulung! Tuluuung!”
saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
uwis suwe r krungu(maca ding . .) dongeng kancil, dhuh, ku dadi kangen swargi simbah . . .
kagem P.Bagong , mangga pinarak dhateng klaten pak , supados saged ndongeng wonten klaten
imung berkata:	6 Oktober, 2009 pukul 9:27 am	matur nuwun pak bagong…dalem ngopi dongengipun njih kagem
P...D....L... berkata:	10 Desember, 2009 pukul 7:34 pm	matursembahnuwun,,,
agunging panuwun, mugi saged andudut raos para-para anem anggen sami nganggit dongeng abasa jawi ingkang sampun radi langka punika. Nuwun.
Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni
pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni
nuwun sewu, kula badhe ngopi nggih..
Penanjakan isuk isuk banget supoyo isi ndeleng 'sunrise' lan ugo panorama Gunung Batok , Kawah Bromo lan Gunung Semaeru sing ono ing mburi adoh ... jan spektakuler tenan iku. Atis e ugo gak karuan, 8 drajat celcius.
Batok ing ngarep, Kawah Bromo lan Gunung Semeru.
sing wis do podo digrogoti wit wit sing tukul ugo amergo ramene poro wargo Semarang sing seneng adu pithik podo ngumpuk ning nggon kono.
Iki sketsa sing tak gambar pas tal. 25 Maret 2012 ing wektu sing wis
nek wonten coro lio kulo nyuwon d kek`i ngerti…?!
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Mangkunegara II Mangkunegara II adalah raja di Mangkunegaran
sampai 1835. 6610/6 ♂ Pangeran Hario Prabuamijoyo [Mangkunegara]perkawinan: 69!> ♀ Ratu Alit [Pakubuwono]7011/6 ?> ♂ # Kanjeng Susuhunan Pakubuwono
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: "Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong
“Sing teko tjurut 13 wis=15=6, 13-14=5.
Singel[sunting | sunting sumber]
Filmografi[sunting | sunting sumber]
Film[sunting | sunting sumber]
sekelebatan ja)..niku nopo yo ki??? trus kul kudu pripun,suwun ki…
Januari 16, 2011 pukul 10:31 am
familiar dengan orang tua tadi lantas bertanya, “njenengan niku sinten nggih mbah?? La punapa mboten panjenengan elik’ne
kanthi laku, sakabehing kaselametan-kawibawan-lan kamulyan iku kudu ana lakune”..
estu kulo niki nembe ajar urip..sinau pados upo kangge nyukupi keluaga kecil kulo..
keleresan ing wulan suro niki, utawi tahun baru Islam. sasampunipun maos artikel Ki Sabdo MEMULAI LAKU PRIHATIN kulo kepengen nindakake laku prihatin supados ndadosaken lampah kulo sakeluarga tansah pinaringan rezeki engkang berkah.amin.
engkang dados pertanyaan, punopo Laku Prihatin meniko kedah dipun sarengi poso utawi punopo kemawon ..nyuwun pentunjukipun Ki
← PUSAKA HASTA BRATA ; Wahyu Makutha Rama	KEPEMIMPINAN PUNAKAWAN : Semar-Gareng-Petruk-Bagong →
duwe tonggo cedak kok yo… ora ngerti soale yen moco “geguritane” marai ngalamun disik dadi yo ra pati nyepadakno Nyuwun Sewu lhe Mas @KangBoed Email kulo nggih mas Sumego@Gmail.com diantos pisan
Mei 16, 2009 pukul 6:34 pm
swuh rep data pitana, hanenggih negari pundhi tha hingkang kaeka adi dasa purwa.. eka marang sawiji, adi linuwih dasa sepuluh purwa wiwitan.., sanadyan kathah titahing jawata ingkang kasangga hing pratiwi .., nanging hamung negari nuswantara.., pasir wukir loh jinawi gemah ripah karta tata lan raharja.., panjang dawa pocapane punjung luhur kawibawane.., padhang jagade dhuwur kukuse adoh kuncarane..,
nganakake pasabinan, pategalan, ngungkurake bandaran ageng.., sakabehing narendra praja mancanegara atur
Kagem sedoyo kemawon Sugeng Riyadin, mboten nopo2 nggih
Jawa 1. Sopo sing Dumeh bakal keweleh2. Sopo sing adigang bakal keplanggrang3. Sopo sing
← Model Pesawat 3D#7: F-15 Eagle	2 comments on “Model Pesawat 3D#8: Su-27 Flanker”
Satusatuen on 1 November 2013 pukul 18:51 said:
kui neng ujung ngarep pesawat ono sunduk untu barang tho?
Balas	Begawan Ariyanta on 3 November 2013 pukul 09:30 said:
kwi sesuai blueprint set, cen ana entube kyk ngana
apik tenan wes neq seko duwur.. ketoke sesuk neq dolan-dolan kudu ngejak om @ajishokko iki..
sembarangan.mundhak rakyat salah jalan.sing lurus yo.sing lurus leh mukti marang ingsun.kowe oleh dolang ning omahku mediun.
SANGGUP NGAWANG NGILANG SURYO JATINE PENDULUM DAT PUTIH.
KIWO TENGEN ATIKU YO SEDULUR KABEH SING NENG
JOYOBOYO YO IKI SING TEKO GAWE BOBOD BIBID BABAD SANTOSO SETYO.
RUJAKAN OPO PECELAN SENENGMU YO PODO.
SUBURAN YO SAWINE YO TERONGE GUNUNGKU GUNDUL.
KAWINAN OPO JATILAN NENG KONO KUWI SING KUTO REBUTAN DUWIT.
CEMETI OPO GODO ORA BEDO KENCENGE LAKON MATINE KETEBAK DEWE.
ATIMU SING CILIK KUDU TENOGO SETITIK WAE KUWI JUJUR.
SENENGO RUKUN KARO REGO PANGAN SING MURAH KUWI LUGU.
BALI O NGULON SING PENER ARAHE KOCO KIBIR DUMUNUNG BUDI.
KURANG PIYE ATIKU NGANTI SUGIH PINTER MERGO OLO DULUR LALI RAKYAT.
KANTI IKI TULISKU SEGORO DUMEH DUKO DULANG KOLLO ADIL BAB.
SAIKI PERCOYO OPO ORA SING KUWATO TOTOMU LALI MESTI AMBRUK.
SAIKI LUGU O NILIK BUDIMU SARI KIBIRMU GENAH SING TULUS.
SAIKI KUDU KELINGAN AKU TEKO LAKUKU GURU SARIMU.
SAIKI KUDU SING WASIS MITOSMU SENENG KULLUM LAMATAN KANGGO BECIK.
SAIKI SENENGO NGALAH YEN IKI BENER OJO NESU.
SAIKI SUGIH O OJO LALI NGADUL PINTERMU SENENG DUWE ORA PAMER.
SAIKI SANGGUPMU YEN AKU TEKO ATIMU SENENG.
WIS SUMPAHMU WAE CUKUP YEN IKI ORA BENER GAWE O TELUHMU KUWATO KUWI SUMPAH.
OJO LALI KARO AKU YEN AKU ORA MATI TELUH GUNO-GUNO JEMBAR ATIMU WAE.
SANDANGKU MAHDI MUSTIKA RAHMAT DUNIA DAMAI SAH.
KENDALI SURYO JIWO SARI MUKTI JABALEKAT.
TEKO GOLEK WONG LALI GAWENE.
SANDANG KUTUB BUDI WIS COPOT CEPLOK CEPLING CEP MENENGO AJO TANGI.
KARIBAN OPO AKU ORA PERLUMU YEN ALESANE TEKOKU KAWANAN.
KANCANE WIS NGELIH NGANGGUR ORA GAWEAN OJO MENANGE DEWE DUWE BARISAN.
AKU WONG SIJI ORA BAKAL KALAH PINTER ALESAN KAWAHKU SUGIH GUNUNG.
KUDU ORA PEMILU TAHUN 2009 PILIHAN DOLANAN DUWIT REGO KURSI.
JEDUL JEBUL JENENGKU SATRIO PININGIT WAJIB
RONGGO WARSITO TANDAKU RUKUN RANGKEP PUTRO JAWI.
RONGGO WARSITO JATIKU SURU SARI SERAT SARAT SAMAK SUBUR SETYO ADI.
RONGGO WARSITO WADIKU SENDANG SANDANG SANGKOLO SANGKAWI SANGGUP TUTUP TAMENG TOTO TANDURAN BUKU AWI.
warsa nuli, Ana dhawuhing bebendu, Kerem negaranira, Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa”
serat Jangka Jayabaya/catursabda, Pethikan Seratan Tangan Kangge Sambetan Jangka Triwikrama :
KHUSUSE SING MANGGON ING TANAH JOWO
AREP NJALUK BALI KULUK MAKUTHO ROMO
SING MANGGON ONO ING SISIH LOR GUNUNG LAWU
SING OMAHE KOYO DENE RADEN GATHUTKOCO
LAN THUNDO TIGO KOYO PAGUPON DORO
INGGIH MENIKO INGKANG SINUHUN SYARIF HIDAYATULLOH HADIWIJOYODININGRAT
INGKANG TAKSIH GADAH TRAH PRABU BROWIJOYO LIMO
SING AREP NJEJEGNE AGOMO, MAKMURNE NEGORO
AYO SEDULUR KABEH PODO NGLURUSKE NIAT
Dunia. Sepi ing pamrih, Memayu Hayunig Bawono (credo) Sepi ing pamrih rame ing gawe, Sastro Cetho Harjendro Hayuning BumiPIWULANG KAUTAMAN 1 Pituduh : # 1 Pangeran Kang Maha Kuwasa (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewe-dhewe. Pituduh : # 2Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, aneng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi). Pituduh : # 3Pangeran iki Maha Kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake. Pituduh : # 4 Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira. Pituduh : # 5 Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. Pituduh : # 6Ketemu Gusti (Pangeran) iku lamun sira tansah eling. Pituduh : # 7Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng). Pituduh : # 8Aja sira wani-wani ngaku Pangeran, senadyan kawruhira wis tumeka “Ngadeg Sarira Tunggal” utawa bisa mengerteni “Manunggaling Kawula Gusti”.Pituduh : # 9Aja ndisiki kersa. Wewaler : # 10Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bendhu saka Kang Murbeng Dumadi. Wewaler : # 11Aja mung kelingan lan migatekake barang kang katon bae, sebab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng. Wewaler : # 12Aja darbe pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik iya ana, sing ala iya ana, ora beda karo manungsa. Wewaler : # 13Aja lali saben dina elingo marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeran ira. PIWULANG KAUTAMAN 2 Kautamaning BatinPituduh : # 14 Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolak-waliking jaman ora kisinan. Pituduh : # 15 Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. Pituduh : # 16 Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.Pituduh : # 17 Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi.Pituduh : # 18 Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.Pituduh : # 19 Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.Pituduh : # 20 Manungsa saderma nglakoni, kadya wayang saupamane. Pituduh : # 21 Mulat sarira, tansah eling lan waspada. Pituduh : # 22 Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada.Pituduh : # 23 Sing sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali.Pituduh : # 24 Nglurug tanpa bala, sugih ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake.Pituduh : # 25 Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supaya ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kabecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.Pituduh : # 26 Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. Pituduh : # 27 Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.Pituduh : # 28 Wani ngalah luhur wekasane. Wewaler : # 29 Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.Wewaler : # 30 Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe. Wewaler : # 31 Aja lali marang kebecikan liyan.Wewaler : # 32 Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene. Wewaler : # 33 Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe.Wewaler : # 34 Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel. Wewaler : # 35 Aja gawe serik atining liyan lan aja golek mungsuh.Wewaler : # 36 Aja sira mulang gething marang liyan, jalaran iku bakal nandur cecongkrahan kang ora ana uwis-uwise.Wewaler : # 37 Aja ngumbar hawa napsu lan aja melik darbeking liyan, mundhak sengsara uripe.sumber By Kismono
Nikolaus August Otto ya iku panyipta mesin 4 tak.[1] Dhèwèké lair ing Holzhausen, Jerman, taun 1832.[1] Dhèwèké wurung tutug anggoné sekolah, lan nulis nyambut gawé sakecekelé.[1] Wiwit dadi tukang jaga warung panganan nganti tekan tukang dodolan mider.[1] Ing taun 1860, Otto éntuk kabar anané tetemon mesin kang kaobahaké gas gawéané Etienne Lenoir.[1] Otto mikir, yèn mesin Lenoir bisa migunakaké bahan bakar cuwèr mangka mesin mau bakal luwih migunani amarga ora perlu ana buwangan gas.[1] Otto banjur ngrancang karburator.[1] Émané, gawéané mau ditulak déning kantor patèn amarga piranti mau wis ana kang madhani.[1] Nanging Otto ora nglokro.[1] Dhèwèké banjur nyampurnakaké mesin gawéané Lenoir.[1] Ing taun 1861, Otto duwé gagasan kanggo nyiptakaké mesin dhasar modhèl anyar sing obah kanthi 4 ubengan.[1] Mesin modhèl iki béda karo mesin prasaja gawéané Lenoir sing kanthi 2 surungan.[1]
Ing wulan Januari 1862, Otto mulai gawé mesin mau.[2] Nanging, nyatané kanggo mujudaké gagasan mau ora gampang.[2] Amarga rumangsa ora kuwawa, Otto malah ngembangaké mesin hawa minangka langkah panyampura mesin kanthi rong surungan kang diobahaké déning gas.[2] Ing taun 1867, mesin rong surungan gawéané mau éntuk medhali ing acara World Fair ing Paris, Prancis.[2] Bebungah mau ndadèkaké mesiné sangsaya laris ing pasar.[2] Banjur Otto nerusaké gawé mesin 4 surungan kang bisa ngomprès campuran lenga lan hawa sadurungé prosès bakaran.[2] Pungkasané ing taun 1876, modhèl wiwitan mesin mau kasil dicipta, lan sataun candhaké dhèwèké kasil anggoné éntuk hak patèn.[2] Otto tinggal donya nalika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.37, 2 Novèmber 2016.
jamane aq cilik,lebaran balik kampung wis akeh di bangun perumahan,,dadi ora bisa mancing welut maning,
pesan nggo wong purwokerto sing duwe sawah aja di-dol,,anak putune ngko arep pada mangan apa??
Terapi Ion Ora Bisa Ngetokake Racun!
Apa panjenengan wis tau melu terapi ion? Tumindake terapi iki kanthi ngekum sikile pasien ing jero bak isi banyu, kang banjur diwenehi arus listrik. Jare, gunane kanggo ngetokake racun saka jero awak liwat sikil (detoksifikasi). Sawise udakara setengah jam, banyu ing bak kang maune bening malih buthek, munthuk, utawa malih wernane, jare merga racun sing metu saka jero awak.
“Detoksifikasi ion iki gunane kanggo ngetokake toksin utawa racun sing numpuk ing jero awak, kanthi proses ionisasi. Yen sel-sel awak bebas saka racun, penyerapan zat-zat nutrisi lumaku becik, lan awak dadi sehat,” mangkono kandhane Hizkia U. Eddy, sawijining distributor alat terapi ion ing Kelapa Gading Trade Centre, Jakarta.
Sing narik kawigaten iya malihe rupa banyu sing dienggo proses detoksifikasi mau. Sing maune bening malih soklat, abang, ijo, buthek, utawa munthuk –gumantung marang “penyakit sing disandhang wong sing diterapi”. Umpamane, yen banyune malih rupa dadi kuning semu ijo, jare sing metu iku racun saka ginjel, kanthong, sarta saluran pipis. Yen banyune malih oranye jare sing metu racun saka persendian. Yen soklat utawa ireng jare racun saka liver, mbako (tumrap wong ngrokok), lan sisa sel. Yen banyune malih rupa dadi ijo tuwa, jare racun saka empedu. Yen munthuk putih, jare sing metu racun saka kelenjar limpa. Dene yen mringkil-mringkil putih kaya keju, sing metu
bisa marasake kanker barang. Kabeh mau yen wis nglakoni proses terapi kaping enem.
Terapi mangkene iki wiwit ana ing Indonesia Agustus 2005. Sadurunge iku wis ngetrend dhisik ing luar negri kanthi aran foot spa. Maune mung ana ing plaza-plaza kutha gedhe kanthi wragad atusan ewu rupiah saben sa-terapi. Larise ora karuan. Mula akeh kang bukak cabang ing endi-endi, banjur akeh kang dodol alate, wusana saiki terapi ion anjrah ing pomahan, ing gang-gang nylempit jero kampung kanthi ongkos mung Rp 5-10 ewu saben terapi.
Wong-wong sing “sadar kesehatan”, sing ngrumangsani urip ing jaman saiki sarwa-sarwi kebak racun kebak polusi, pating grudug melu terapi. Akeh sing kandha sawise diterapi awake krasa penak tenan. Ning apa bener terapi iki ana manfaate?
Kanggo mbuktekake bener-orane terapi ion bisa ngetokake racun saka jero awak kaya sing dipromosekake, tanggal 19 Juni 2006 kepungkur Prof. Dr. Ir. Hj.
Fakultas MIPA Universitas Airlangga Surabaya, sineksenan staf Dinas Kesehatan Kota Surabaya lan Dinas Kesehatan Prov. Jatim nganakake ujicoba lan panaliti.
Miturut ngendikane, sistem kerjane alat terapi iki mung adhedhasar reaksi elektrolisis sing wis kerep kanggo praktek murid SMP lan SMA. Yaiku, reaksi kimia sarana nyetrumake aliran listrik menyang cairan. Ora beda karo alat sing digunakake kanggo nyepuh perhiasan. Alat kasebut ora ana manfaate apa-apa kanggo ngundhakake kesehatan. Malihe rupa banyu iku ora disebabake dening racun sing metu saka awak, ning saka logam sing digunakake kanggo elektroda/elemen. Yen elektrodane saka wesi, upamane, banyune malih dadi abang semu soklat, merga kandhutan wesi ana elektroda mau luntur. Yen logam sing dienggo stainless steel, rupane malih ijo semu ireng. Yen sing dienggo logam liya, malihane iya seje maneh. Banyu sing dienggo “terapi” iku banyu tawa biasa. Lumrahe diwenehi uyah. Saya akeh uyahe, saya cepet banyune malih rupa.
diarani katoda; sijine maneh elektroda positif –diarani anoda) merga anane aliran listrik mau.
Kanggo mbuktekake yen malihe kahanane banyu kuwi dudu disebabake racun sing metu saka awak, saben-saben panjenengane nindakake ujicoba werna loro. Alat terapi sing dilakokake kosongan (alat lan banyu thok, tanpa dicelupi sikile wong), sarta alat terapi sing dicelupi sikil wong. Tetela yen logam sing dienggo elektroda padha, malihane banyu iya padha persis.
Sacara laboratoris dititipriksa, ing banyu sing bubar dienggo nerapi sikile wong tetela ora tinemu anane racun apa-apa, kejaba kandhutan logam sing dhuwur saka kikis/lunture elektroda sing dienggo. Padha karo alat sing dilakokake kosongan.
Panjenengane njelasake yen sacara normal saben dina awak mbuwang racun liwat kringet, banyu pipis (uga muntah lan ngengek –Red). Ing sikil pancen bener akeh kelenjar kringet, lan kandhutane kringet uga gumantung marang apa sing dipangan/diombe.
“Nalika aku nindakake ujicoba akeh pasien sing sikile kringeten lan ora wisuh dhisik, ewa semono ora nganti ngowahi kandhutane banyu sing dienggo terapi,” ngendikane.
Prof. Suhariningsih uga dhawuh, yen sikil karo-karone dikum dadi siji –kaya sing digunakake “tukang terapi”– ora bener yen dikandhakake aliran listrik mau bisa nyetrum/ngliwati awake pasien –sing jare marakake racun-racun padha mudhun lan metu liwat sikil. Lha yen sikile dikum dhewe-dhewe, sing siji ana bak isi elektroda negatif lan sijine dikum ana bak isi elektroda positif, iku bener aliran listrike bisa ngliwati awak.
“Najan mangkono ya tetep wae ora ana racun sing metu ki, malah banyune panggah bening kincling,” dhawuhe marang JB kanthi tandhes.
Lha kok ana sing kandha jare awake krasa luwih entheng sabubare melu terapi ion? Miturut panemune iku tuwuh saka sugestine dhewe, merga percaya, luwih-luwih
Sing cetha, miturut situs internet www.talkabouthealthnetwork.com, terapi iki ngandhut resiko jalaran reaksi kimia saka alat kasebut nuwuhake gas klorin (saka reaksine uyah) sing beracun lan gas hidrogen sing gampang kobong. Yen arep nindakake terapi prayogane ana panggonan sing tinarbuka supaya gas sing mbebayani mau langsung nguap adoh, ora nganti numpuk akeh.
Dene yen pengin luwih aman maneh, luwih becik ngetokake racun awak nganggo cara liya. Ngunjuk banyu putih saakeh-akehe.
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.morehqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Wong-wong saiki wis tyedek karo Yérusalèm, wis tekan désa Bètfaké lan désa Bétani, tyedek karo gunung Olèf. Gusti Yésus terus ngongkon murid loro ngomong: 2“Kana mlebu nang désa sing nang ngarep kaé. Nang kono kowé mengko bakal nemu kimar enom sing dikentyang. Kimar kuwi durung tau ditumpaki wong. Diutyuli terus digawa mbréné. 3Nèk ènèng wong takon apa-apa, ngomong: ‘Gusti sing ngongkon lan Gusti sing mbutuhké lan bakal ndang dibalèkké menèh.’ ” 4Murid loro mau terus budal lan pada nemu kimar enom sing dikentyang nang lawang nang pinggir dalan. 5Wong-wong sing ngadek nang kono terus takon: “Lah kok mbok utyuli kimaré, bèn ngapa?” 6Murid loro mau ngomong nèk Gusti sing mbutuhké lan bakal dibalèkké menèh. Wong-wong terus ora ngomong apa-apa. 7Kimaré terus digawa nang nggoné Gusti Yésus terus gegeré dilèmèki klambiné. Gusti Yésus terus numpak kimaré. 8Wong-wong terus pada nggelar klambiné nang dalan lan liyané pada nggawa godongan-godongan sangka kebon terus disebar nang dalan. 9Wong-wong sing mlaku nang ngarepé lan mburiné Gusti Yésus terus pada surak-surak ngomong: “Hosana! Nampaa berkah sing teka ing jenengé Gusti! 10Langgenga kratoné ratu Daved, leluhuré awaké déwé. Hosana kanggo Gusti Allah nang swarga.” 11Tekan Yérusalèm Gusti Yésus terus mlebu nang Gréja Gedé, nyawang sembarang-mbarang nang kono. Dèkné terus budal karo murid rolas nang désa Bétani, awit wis rada surup. 12Esuké, dongé lunga sangka Bétani, Gusti Yésus krasa ngelih. 13Sangka kadohan Dèkné weruh wit anjir sing gembel godongé terus diparani arep ditiliki ènèng wohé apa ora. Kadung tekan wité Gusti Yésus ora nemu apa-apa blas. Namung ènèng godongé, awit durung ungsumé woh. 14Murid-muridé terus krungu Gusti Yésus ngomong marang wité: “Wiwit saiki tekan slawasé ora bakal ènèng wong sing mangan wohmu menèh!” 15Gusti Yésus lan murid-muridé wis tekan Yérusalèm. Nang kono Dèkné arep mlebu nang Gréja Gedé. Nanging nang lataré kono okèh wong sing dodolan lan liyané sing pada tuku. Mulané wong-wong iki terus disenèni lan dikongkon lunga kabèh karo Gusti Yésus. Méja-méjané sing tukang ngijoli duwit lan dingklik-dingkliké sing tukang adol manuk dara diglémpang-glémpangké kabèh. 16Wong-wong sing pada teka nggawa dagangané diendek, ora éntuk liwat lataré gréja menèh. 17Gusti Yésus ngomong: “Nang Kitab lak wis ketulis ta! Gusti Allah déwé ngomong ngéné: ‘Omahku iki papan pandonga kanggo kabèh bangsa.’ Nanging kéné saiki mbok dadèkké delikané maling.” 18Para pengarepé imam lan guru Kitab krungu sing diomong karo Gusti Yésus terus pada wedi, awit wong-wong liyané kabèh seneng ngrungokké piwulangé Gusti Yésus. Mulané para imam lan guru Kitab mau pada mikir lan nggolèk akal arep matèni Gusti Yésus. 19Kadung wis surup Gusti Yésus lan murid-muridé terus lunga sangka Yérusalèm. 20Esuké, dongé liwat menèh, terus pada weruh nèk wité malih garing kabèh sak oyot-oyoté. 21Rasul Pétrus kélingan nèk Gusti Yésus misuh wité, mulané terus ngomong: “Gusti, delokké iku, wité sing mbok pisuh wingi malih garing.” 22Gusti Yésus terus semaur: “Pada ngandela marang Gusti Allah. 23Tenan, ngandela ta! Nèk kowé mréntah gunungan iki ngomong: ‘Mumbula lan nibaa nang segara,’ mesti ya bakal klakon tenan, anggeré kowé blas ora mangu-mangu, nanging pretyaya nèk apa sing mbok omong bakal klakon tenan. 24Mulané Aku ngomong: apa sing mbok jaluk ing pandonga, ngandela nèk kowé wis nampa kuwi, tenan, mesti bakal keturutan. 25Lan menèh, nèk kowé ndonga, sapa waé sing nduwé salah karo kowé dingapura. Dadiné Gusti Allah nang swarga ya bakal ngapura salahmu. ( 26Nanging nèk kowé ora gelem ngapura liyané, Gusti Allah nang swarga ya ora bakal ngapura kowé.”) 27Gusti Yésus lan murid-muridé pada teka nang Yérusalèm menèh. Dongé Dèkné ijik mlaku-mlaku nang lataré Gréja Gedé terus para pengarepé imam, para guru Kitab lan para penuntuné wong Ju marani Dèkné. 28Wong-wong iki takon marang Gusti Yésus: “Sapa sing ngekèki pangwasa marang Kowé kok wani nindakké kaya ngono?” 29Gusti Yésus semaur: “Alon ndisik, sakdurungé Aku semaur, Aku nduwèni pitakonan ndisik marang kowé. Nèk kowé bisa nyauri Aku, kowé ya bakal tak omongi sapa sing ngekèki pangwasa marang Aku! 30Sapa sing ngekèki pangwasa Yohanes kanggo mbaptis? Gusti Allah apa manungsa?” 31Wong-wong terus pada guneman kepriyé enggoné arep semaur. Awit nèk ngomong: “Gusti Allah,” wong-wong pada wedi nèk Gusti Yésus takon: “Lah kenèng apa dèkné kok ora mbok gugu?” 32Nèk pada semaur: “Manungsa,” lah kepriyé, mengko wong-wong pada nesu, awit kabèh pretyaya nèk Yohanes kuwi nabi sangka Gusti Allah. 33Mulané terus pada ngomong: “Embuh ya, awaké déwé ora ngerti!” Gusti Yésus semaur: “Kowé ya ora bakal tak omongi sapa sing ngekèki pangwasa marang Aku!”
Mula saka iku yen pancen kita niyat ngrumat murih kahanane Basa Jawa ora sekarat, apa wae reridhune kudu kita birat. Kalebu kita kudu wani gugat marang kang lagya nyekel bawat mangreh rakyat, kanthi nyuwun bukti sesambungan karo unining konstitusi sing wose senajan basa negara iku basa Indonesia, nanging negara tetep ngajeni lan ngrumati basa daerah. Lha ning kanyatane kepriye? Apa konstitusi iku mung kandheg ing uni, ora bisa kababar ing karti? Saengga Basa Jawa kang mesthine dirumat lan diramut nanging kanyatane malah diremet?
Ewa semono senajan saiki kahanane Basa Jawa wis mungkret puret, nanging ora ateges kita mung bisa sambat mumet, satemah ora duwe greget kanggo ngudi bisane slamet. Jalaran senajan mung kari krugat-kruget nanging sauger kita gelem njlimet, meksa isih ana dalan kanggo gumremet, kang tundone ora mokal menawa malah dadi ubet. Yaiku, kejaba kanthi mbalekake maneh kalungguhane Basa Jawa kanggo basa pengantar mulang klas
kanggo nenangi uripe Basa Jawa, mesthi bisa rowa tur tanja. Jalaran ngupayakake bocah-bocah nresnani basane dhewe, iku ora bakal kasil yen mung lumantar wulangan. Kepara wulangan kang dening bocah dianggep kurang piguna mungguhing sesrawungan lan bebrayan, ora mokal yen malah dirasa mung ngrekasakake,
majalah sing apik, bocah sing sakawit ora seneng karo Basa Jawa senajan anake wong Jawa deles, bisa
papan kang murwat ana ing panggonane kaya apa mesthine, kita pacen kudu nyangkani kanthi kabeh wajib
kanggo ngudhoni sekolahan anggone langganan majalah Basa Jawa. Mangkono uga gurune kang wis dilengganake majalah Basa Jawa saka prabeya kongres, uga tumemen anggone melu cawe-cawe kanggo sempulure uriping Basa Jawa, srana ora wigah-wigih nggilir siwane macakake perangan isine majalah Basa Jawa kang apik ing saben kelas. Saengga murid dadi kulina maca basa Jawa tur banjur ngudi bisane Basa Jawa.
Dene tumraping majalah Basa Jawa kudu gelem ngetogake katiyasane kanggo ngracik pasugatan kang sangsaya menarik, kalebu artikele aja kadaluwarsa, nanging uga ora sayup yen diwaca ing wektu sawise tanggal
kanggo ngujudi bab iku mau, pancen kudu linambaran sangu: Ada-ada, Adi, Udi lan Udhu. Werdine ada-ada: yaiku anane gagasan kang nyata tuwuh marga saka ubaling
kawiwitan saka anggone ngasorake/ngemohi basane dhewe lan ngluhurake basane liyan, nganggep yen basane liyan iku paling dibutuhake.
Mangkonoa mungguh udi: yaiku wong Jawa kang becik pancen kudu tetep tanggon anggone mikukuh marang kalungguhane basane, srana tetep migunakake Basa Jawa kanggo pacelathon marang brayate. Dene udhu, maknane, kanggo mbabarake kamulyan kita pancen kudu nglenggana menawa lambarane kudu gelem kangelan.
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa
Konveksi / Pabrik / Grosir Kaos Di Tangerang.	Konveksi Tangerang Kota - Konveksi-
1. “kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lair nunggal sedino lan kadhangku kang lair nunggal sewengi, sedulurku papat keblat lima pancer, ewang-ewangono anggonku madeg semedi”.
ketemu kadhangku kang sejati, kang langgeng ora owah
Kulo nyobi sinahu meditasi kados ingkang panjenengan aturaken wonten blog meniko. Kirang langkung kulo milai wiwit wulan Maret. Saben tengah wengi ( antawis jam 12-01
kembar mas. Kawitanipun pas kulo meditasi bibar subuh, nate ilat melet antawis 200 cm trus mlungker mbalik dhateng punjeripun, lintu dinten awak gepeng kados kertas, wonten malih saben narik napas badan melar ngantos sundhul wuwung, lsp. Saben dinten benten-2 ingkang kulo alami. Lintu wekdal kulo dipun ketoki awak kulo piyambak, namung separo badan. Kados mboten percados ning trus kulo uluk salam, ‘assalamu’alaikum’ piyambakipun kendel, kulo separo ngangkat tangan kulo sopo ‘hai’ ngaten taksih mboten owah, trus kulo goyang-2aken sirah kulo ngiwo nengen kulo ajak guyon taksih mendel kemawon, lha trus kulo mbatin ‘piye aku iso kenal, nyambat awakmu, sukur iso omong-2’ piyambakipun taksih mendel. Wusono kulo sawang terus ngantos kulo ngaten, ‘ayo wis kuat-2an.’ Sawatawis trus ical. Kados pundi mas lakunipun ingkang leres?
Matur suwun sak derengipun mas Sabdalangit kersa atur wangsulan. Nuwun.
NUWUN SEWU ndherek ngangsu kawruh wonten blog meniko,ki.. Saperlu badhe kulo amalaken. Mugio dados pitedhah dateng dalan spiritual kulo.. Maturnuwun.
Januari 26, 2013 pukul 1:46 pm
Matur sembah nuwun Bapak Sabdo ingkang sampun paring piwulang semedi meniko,mugi kepareng meniko kula lampahi.wilujeng rahayu, mulyo, sento, lan raharjo
Agustus 2, 2013 pukul 10:31 pm
Poro sesepuh lan poro sederek ing blog niki. Dalem bade nyuwun tepang. Kagem Romo Sabdo, dalem matur sembah nuwun sampun di paringi pepadhang bab semedi lan meditasi.
Sembah Nuwun kagem Romo lan sesepuh ingkang blog niki, mugi Sang Hyang Wisesa paringi sedoyo Kasampurnan lan
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa temen tinemu | Nugraha geming
Branjang wasis babagan Dhuwung……… kpn2 kulo sowan bade ngangsu kawruh njih mas…nuwun
ngangsu toyo( susah air bos)..menawi ngangsu kawruh kulo kedah sowan
Nggon : Polder TawangNggon : Taman Plamongan Indah, ngarep omah dewe :-)Nggon : Jl. PahlawanNggon : Cedak Pelabuan Tanjung Mas
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.morehqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun
Pupuh pangkur podo 1~2 Pupuh pangkur podo 3
Sinuwun Eyang Brawijaya V mugi ing alam kelanggehan pinareng Sampurnaning Rahayu ugi Sampurnaning Gesang amin amin amin………….
tanggal 11 Pebruari 2017 menggelar acara Pagelaran Wayang Kulit dengan lakon Bimo Gugah. Pagelaran
Ridderkerk iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Subhan4w1,Langkung sæ sanget Mas..Kulo remen kalian tembang puniki.
terobosan baru, biasa yen barnag baru akeh sing mencibir
KECOCOKAN WONTEN NOVEL LINTANG ANGGITANIPUN ARDINI
WULAN SEPTEMBER – DESEMBER TAUN 2013.
KONFLIK SOSIAL WONTEN ING NOVEL CLEMANG-CLEMONG ANGGITANIPUN SUPARTO BRATA (KANTHI PENDEKATAN SOSIOLOGI SASTRA).
INGKANG NYALAWADI WONTEN ING NOVEL KADURAKAN ING KIDUL DRINGU ANGGITANIPUN SUPARTO BRATA (kanthi
UPACARA TRADHISI KIRAB BRATA METRI BUMI WONTEN ING DHUSUN
ING KEMPALAN CARIYOS TJAMPOER BAWOER DENING DARMAWIYATA.
and Agus, Purwanto and Sumarna, Sumarna
POWER SPECTRUM OF LARGE GONG (GONG AGENG) KAGUNGAN
DALEM GONGSO KANJENG KYAI GUNTUR SARI.
GONGSO KANJENG KYAI GUNTUR SARI.
STRUKTURALISME ING SALEBETIPUN CARIYOS RAKYAT PANJI JAYENG TILAM ANGGITANIPUN IGNATIA SRI SUMIRAH.
UNDHA USUK BASA JAWI WONTEN ING SERAT PEDHALANGAN LAMPAHAN KRESNA
PSIKIS PARAGA WIRADI WONTEN ING TRILOGI NOVEL KELANGAN SATANG ANGGITANIPUN SUPARTO BRATA (TINJAUAN PSIKOLOGI SASTRA).
PARAGA UTAMA WONTEN ING NOVEL NALIKA PRAU GONJING ANGGITANIPUN ARDINI PANGASTUTI.
wening →	Panyandra Gantalan, wiji dadi, sinduran	24
Tuladha atur pranatacara wonten ing adicara panggih pengantin sawat gantalan :
Wus dumugi wahyaning mongso kolo dumawahing kodrat, saking panguaosing Gustu ingkang Moho Wikan, Welas, Tresno lan Asih, naliko semono ono titahing Gusti kang asipat jalu lan wanito, ingkang sumedyo netepi jejering agesang ngancik ing alam bebrayan, amestuti ilo-ilo ujaring poro kino ingkang dahat pinundhi pundhi, sarto angleluri laksito harjo nulad edi endahing budoyo, nulodho budoyo kang sarwo sarwi adi luhung, tumuju dateng kautamen.
Dhampyak – dhampyak poro kadang wandowo ingkang samyo hangayap tindakipun putro temanten kakung , kandeg sawetawis sareng dumugi dwiwaraning pawiwahan.
Ingkang jengkar saking sasana rinenggo, anenggih puniko warnanipun temanten putri , kinarebeg sagunging poro – poro ingkang samyo humiring, kinanti myang poro-poro kang wis pinanci.
Dene kang munggeng tut wuri hanenggih warnariro jejoko kenyo tumaruno kalih ingkang ngasto kembar mayang
hangrangin, rinambang ungeling munggang kang kapiyarso ing akoso.
Kadyo saur manuk anglur selur asung pepuji pangestu marang penganten kekalih, mrih kasembadan sedyo anggenipun bebrayan ngantos dumugi kaki nini, tebih ing rubedo celak ing kanugrahan lan kabagyan
Soyo caket soyo caket anggenipun lumaksono, risang temanten putri dupi wus dumugi papan kang wus sinedyo, sigro kandeg sawetawis, temanten sami apagut tingal, tempuking paningal catur netro, catur wus ngarani papat netro mripat, podo sakolo wonten doyo pangribowo ingkang ambabar karso dadyo sarono pambukaning roso ginaib ingkang tumenem ing sanubari, tempuking
darunanipun gantal ingkang dados bebalanganing putro tinemanten,,?
Gantal nun ninggih suruh ingkang matemu ros,
jarwo dhosokipun kesusu kepingin weruh, suruh lamun tho pradopo bedo lumah lawan kurepe, nanging lamun ginigit tunggal rasane, sanajan sajugo jejer priyo satunggal mijil wanito, kalamun sampun gambuhing penggalih, manunggal roso cipto miwah karsane, temu ing raos, tinangsulan ing raos tresno ingkang suci, bakal pinasthi dadyo jatu kramane, pinesthi dadi jodhone.
Pambalangiro penganten putri tumuju ing jaja miwah jengku, gantal ing jaja amrih sri panganten kakung darbe raos asih mrih garwo, tumuju ing jengku, penganten putri tansah ngajeng – ajeng ing pamengku, sageto penganten kakung mengku wanodyo dados pangayomaning brayat.
wanodyo mulur ing cipto, dene ing jaja amrih mekaring roso, satemah penganten puri saget menggalih
ambalang gantalan kanthi bombonging manah…..kebak raos ingkang tumenem ing sanubari,
saking pasangan, ingkang sarimbit gyo marepeki antigo cinaket ing bokor kencono, minongko wadahing sekar setaman, sakolo ponang antigo tinapak ing podo,,Pyar,,,pecah sanaliko,,pramilo doyo-doyo
samparaning ingkang roko kang winastan ranupodo, ranu wus ngarani toya, podo teges samparan, kang putri mijiki samparaning kang roko kanthi sedyo ngatonaken darmo bekti mring garwo, amberat sawarnaning sukerto, satemah anggeniro lumebet ing alam madyo gesang bebrayan, saged lulus raharjo manggih kamulyan.
Toya perwito kang minongko sarono pambasuhing podo, manunggal mring sekar triwarno, nunninggih mawar , mlati miwah kenongo, gandhane sekar den pepuji amrih ing tembe ngambar arum gandhane risang
adicoro panggih, lajeng jumeneng jajar putro tinemanten kekalih sandhing kekanten
ingkang awarni rekto miwah seto deneng romo ibu, kanthi pangajab bebrayaning putro sarimbit tinuntun ing rehing kautamen, pinanggiyo ing budi rahayu linambar raos tresno, rhosa, tepo, sembodo lan kumawuluh, Wani ing bebener, ajrih ing kaduragan lan kanistan,
Kadyo rojo myang prameswari arso tedhak siniwoko lenggah ing dhampar dento, sapungkurnyo risang penganten inggih bapak-ibu………..suko reno ing wardoyo bapak – ibu…………dupi wus biso ngentasi wajibing wredho
mijil saking tlatah………satuhu putro kekudanganipun bapak-ibu……, wus widagdo nambut guno talining akrami risang pinanganten, kanthi nopokhasmoni pustoko pikukuhing polokromo tumapaking adicara ijab ing dinten…….suryo kaping mapan ing ………..ing wanci meniko mestuti tatacara adiluhung kanthi nindaaken adicara panggih.
karso mangun bale wismo, mangun kulowargo, mugi ing tembe enggal saged antuk kamulyan gesang, atut runtut reruntungan kadyo mimi lan mintuno, saking dunyo dumugyo delahan.
Sampun tumuju ugyan kang tinuju nenggih risang pinanganten wonten ing sasana rinenggo , gunging panuwun dhumateng poro tamu ingkang sampun suko pakurmatan tumapaking adicoro panggih, kepareng lenggah ing sasana sakawit,
Kawuryan sri pinanganten sampun lenggah ing sasan mulyo , suko ing driyo risang
Ing. Paúl Vanegas, Ing. Pablo Palacios, Ing. Oscar Alvear, Ing. Claudio Chacon, Ing. Jhoanna Serpa, grandes
iki esuk esuk wis rame karo poro pelancong sing meh lungo ing salah sijining pulau sing ono Kepulauan Seribu, koyo to P. Pramuka, P. Onrust, P. Tidung utowo pulau sing liyane.
Amergo pelancong e okeh banget lan kapal e ora patio gede njur rombongan ku gek iso enthuk kapal sak wis e rodho awan ...
tapi ugo ono sing iseh apik lan kuat amergo tetep dienggo. Semarang dewe dadi kutho VOC ( Prusahaan Dagang Walondo) ing taun 5 oktober 1705 sawise ono teken janji
Mari belajar bahasa Jawa sebelum punah.... 
@kang MR: blog jek anyar, so..artikel di pisah2 ben akeh ketone xixixi @tafri: wait n see ajah dueh 😀
keladi tikus jogja, keladi tikus kanker, Keladi Tikus Murah,
angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaYah segalanya
lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasilSaking mangunah praptiPangeran paring pitulungMarga samaning titahRupa sabarang pakolihParandene maksih
menolong kami.12. Sageda sabar santosaMati sajroning ngauripKalis ing reh arurahaMurka angkara sumingkirTarlen meleng malat sihSanityaseng tyas
ngeroso,ngeroso sejati.NOPO ROSO SEJATI NIKU?
Roso sejati Inggih meniko: Roso engkang rumongso piyambae mboten sopo-sopo,
mboten saget nopo-nopo,mboten nggadah opo-opo,inggih leres nikiloh ROSO SEJATI.
cobi jenengan angen-angen sinten menungso kang ngawiti menungso?
cobi jenengan angen- angen sinten engkang dadosaken menungso?
mboten salah nggih Gusti Allah kang Murbeng Jagad Alus lan Jagad Wadag
monggo panjenengan sedoyo moco sejarah,sejarah nopoke mawon engkang wonten hubungane kale kamanungsan……….teng kitab-kitabe sedoyo agomo kinten2 kitab engkang saget di terimo akal sing pundi? mugi- mugi angsal pituduh saking GustiAllah
sejarah syetan/ebless nggih kados mekaten….rumongso mulya lintu di anggep kurang sae lan awon,{sombong}
MUGI KITO SEDOYO ANGSAL PITUDUH SAKING PANGERAN KANG AMURWA JAGAD,GUSTIALLOH GUSTI KANG MOHO SUCI TUR WELAS TUR ASIH TUR MOHO SADOYONIPUN……..
Sejatosipun wontene/tugase kulo lan panjenengan sedoyo meniko namung setunggal nopo niku? Leres lan mboten lepat inggih namung muji lan bekti dumateng kang murbeng dumadi kaleyan ngelakoni sedoyo perintahe lan nebbehi sedoyo laranganipun
nopo mawon perintah lan laranganipun? monggo moco=moco maleh…..
September 27, 2013 pukul 7:31 pm
nopo mawon perintah lan laranganipun? contone…..yen biso duwe bojo 4,
Gendheng tenan, ” genah tur wis mudheng ” panjenengan
Sedaya kagem njagi Ibu Pertiwi lo dulur BL
Kang kurunganne dijagi njih…seger waras..ttep sumringah nji…
walah…akeh sing takon ora dijawab karo admin….piye tho min min..
Soal awujud pilihan gandha cacahe 20 digarap kanthi wektu 15
lan ibu arep … ing … Budhe Sri kang … kersa mantu. Sanajan arep tindak jagong
A. (1) lelungan,(2) daleme,(3) nduweni, (4) ngagem
B. (1) lelungan,(2) griyane,(3) kagungan, (4) ngagem
C. (1) tindakan,(2) daleme,(3) kagungan, (4) ngagem
D. (1) tindakan,(2) griyane,(3) nduweni, (4) ngagem
E. (1) tindakan,(2) griyane,(3) kagungan, (4) nganggo
pinter matematika, lan Ani pinter IPA kekarone tlaten etungan. Mulane bocah
loro iku tansah guyub rukun amarga padha pamikire. Iku rak padha karo….
Adi : “Hallo…! Sugeng sonten !”
Pak Brata : “Inggih leres.Iki Nak
wonten nginggil supados jangkep kaisi ukara kang trep yaiku…
A. Kula Adi Pak. Punapa leres menika dalemipun Toro?
B. Kula Adi Pak. Punapa leres menika asmanipun Toro?
C. Kula Adi Pak. Punapa leres menika lenggahipun Toro?
D. Kula Adi Pak. Punapa leres menika griyanipun Toro?
E. Kula Adi Pak. Punapa leres menika omahipun Toro?
Sinta = “O, Nak Ida ta.
Andin mau ya neng omah, nanging lagi metu sedhela.”
”Nuwun sewu, Andin (1)……dhateng pundi nggih,Bu. Kinten-
kinten (2)……jam pinten?.”
ingkang trep kangge jangkepi ceceg-ceceg mawa tandha angka (1) lan (2) miturut
A. (1) tindak, (2) kondur
B. (1) tindak, (2) wangsul
C. (1) tindak, (2) tindak
D. (1) kesah, (2) kondur
E. (1) kesah, (2) wangsul
5. Ibu = ”Halo, iki Bramastri
Bramastri = ”Inggih Bu, wonten menapa?”
”Adhik mau wis mangan apa durung lan saiki wis diadusi apa durung?’
Bramastri = ”Adhik mau wis mangan lan wis adus, saiki lagi
Bramastri ingkang kagaris ngandhap menawi kaewahi dados basa krama ingkang trep
A. Adhik wau sampun nedha ugi sampun adus, sapunika nembe tindak
B. Adhik wau sampun dhahar ugi sampun siram, sapunika nembe tindak
C. Adhik wau sampun nedha ugi sampun adus, sapunika nembe dolan
D. Adhik wau sampun dhahar ugi sampun adus, sapunika nembe dolan
E. Adhik wau sampun nedha ugi sampun siram, sapunika nembe dolan
kasebut antara Iiya yaiku tata ba­tine (mind set) wong Banyumas dhewe.
dimaksud tata batin isih akeh wong Banyumas duwe anggepan yen Banyu­mas iki mujudake tinggalane penjajah
ora gelem, ora bisa nganggo Basa Jawa Banyumasan. Ukara-ukara ing dhuwur menawa diurutake supaya dadi
Kabeh mau ora bisa owal saka sejarah kabudayan Tanah Jawa. Apa maneh kanggo
kahanan sajroning jaman saya suwe saya kendho. Anggone nyinauni wulangan basa
Jawa kaya dilalekna. Kabeh mau kabukti ananging majune teknologi sing canggih
lan modern. Banjur ninggalna kabeh mau tanpa alesan jarene kabeh mau kuna.
Nanging bocah-bocah saiki yen padha basa nganggo krama apa maneh krama inggil
wis padha ora bisa. Bedane adoh banget mbok menawa dipadhakna karo dhek Jaman
A. Banjur ninggalna kabeh mau tanpa alesan jarene kabeh mau kuna.
C. Bocah-bocah padha wasis basa iku wigati dibudayakake.
E. Kabeh mau ora bisa owal saka sejarah kabudayan Tanah Jawa.
ing dhuwur angka 7 yen dititik saka panggonan ukara utama diarani paragraf….
Jawa jaman saiki kaya dilalekna ( miturut wacan angka 7), buktine yaiku….
B. Iku ora bener, amerga akeh wong isih seneng basa Jawa
D. Majune teknologi sing canggih lan modern, banjur ninggalna kabeh mau tanpa alesan jarene kabeh mau kuna E. Basa Jawa kudune luwih digatekake
bangku SMA, bareng taun 2005 iki mlebu ing bangku SMA minangka salah sijine
mata pelajaran, ana rong penemu yaiku penemu sing pro Ian kontra. Olehe
pro amarga mesthi bae kanthi mlebu ing bangku sekolahan Basa Jawa bakal Iuwih
ngrembaka, tundhone bakal lestari tetep urip ing Indonesia iki. Dene sing
kontra, salah sijine jalaran kontra amarga tenaga pengajar sing dianggep mumpuni
kang mulang ing SMA kurang, yen ora oleh disebut ora ana.
A. Taun 2005 Basa Jawa mlebu ing bangku SMA ana panemu pro lan kontra.
B. Basa Jawa ing bangku sekolah bakal Iuwih ngrembaka. C. Basa Jawa bakal lestari tetep urip ing Indonesia iki. D. Jalaran kontra amarga tenaga pengajar sing dianggep mumpuni kang mulang ing SMA kurang E. Rong penemu yaiku penemu sing pro Ian kontra.
11. Paling ora iki 'kesan' sing penulis rasakake.
…. mangkono, yen dibandhingake, pangiring, purwaka, atur sapala, apa 'pengantar' ing
antologi esai Ian kritik sastra luwih lumayan …. ing antologi karya sastra.
nduwe ora kurang saka 30-an obyek wisata kang perlu digarap. …..
kang trep kanggo jangkepi ceceg-ceceg ing paragraf dhuwur, yaiku…
Kayata kraton Medhang Kamulan kang ing crita Jawa, rajane aran Dewatacengkar doyanane mangan wong lan kawusanane dikalahake dening Aji
Bisa menehi gambaran marang sing maca kaya-kaya bisa ndeleng dhewe 5.
Asipat mbujuk supaya sing maca melu nuruti marang apa kang dikarepake pengarang
ing dhuwur minangka titikanipun karangan deskripsi, kajaba…..
taun pitung puluhan (1970) Negara Suriname durung merdika, isih dadi bageyane
Negara Landa. Akeh wong saka tlatah Jawa sing turun-temurun, nak-kumanak padha
urip ing Negara Suriname, lan manggon ing desa-desa sing jenenge wae nganggo
jenengan Jawa, ora beda karo ing kene, kayata; desa Tamanrejo, Sidorejo,
Sidodadi lan isih akeh maneh liyane. Suasane meh padha karo desa-desa ing Jawa
Tengah kene.. Rasane kaya ora urip ing Negara liya, ning urip ing tlatah Jawa
wae. Tekan keseniane barang ya meh padha wae. Dhasare mbiyen pancen ya wong
A. Taun pitung puluhan Suriname isih dadi bayangane Landa
B. Akeh wong saka tlatah Jawa sing turun-temurun ing Negara Suriname.
C. Suasane ing Suriname meh padha karo desa-desa ing Jawa Tengah kene.
D. Rasane urip ing Suriname kaya ora urip ing Negara liya, ning urip ing tlatah Jawa
E. Taun pitung puluhan Negara Suriname wis merdika.
adat saben, tekan pojokan pasar dheweke mandheg. Angkringe diselehna neng ngisor wit ringin. Ing kana wong­-wong wis
dha ngenteni. Pancen seger, panas-panas ngombe dhawet neng ngi­sor wit ringin
sing adhem. Wong-wong kuwi enggal bae rebutan njaluk didoli dhawet. Wong-wong sing saben dina sa­ba pasar. Ana bakul, ana tukang becak Ian
Jagung. Pak Bejo, caleg partai politik sing akeh pendhukunge kuwi sing dadi juru kampanye
Partai Jagung. Sawi­se rampung anggone orasi, Pak Bejo mu­dhun saka panggng
mlaku tumuju mo­bile, dikawal satgas nganggo klambi lo­reng-loreng meh kaya
tentara. Ing te­ngahe dalan sadurunge tekan mobil, Pak Bejo mandheg pas
neng ngarepe Kang Karjo sing nalika kuwi lagi mrema neng lapangan panggonan
kampanye. Pak Bejo njaluk didoli dhawet sak gelas.
ana wong gedhe gelem ngombe dhawet saka bakul pinggir dalan. Mbarengi karo Pak
Bejo nampani dhawet sa­ka tangane Kang Karjo, ana wartawan sing njepret nganggo
tustele, dipacak neng koran diva iki. Ing warta koran sing diwacakna Supardi
pesen supaya kabeh dha nyoblos Partai Jagung, awit
miturut Pak Bejo ya mung Partai Ja­gung sing paling perduli karo nasibe rakyat…..
pethilan cerkak kasebut sinten ingkang purun ngunjuk dhawet ing atasipun
C. Aja lali marang janjine dhewe, yen wis nemokake gegayuhane D. Manungsa urip rekasa iku saka polahe dhewe
E. Aja seneng tumindak culika, mengko bakal nemokake kasengsaran
19. Gatekna pethilan cerkak ngisor iki!
uga babagan janji kang wis kawedhar saka ucape Pandhita/Ulama utawa
Ratu/Pangarsa kudu ana buktine. Yen ora mesthi wae ilang kapitayane, jalaran
masyarakat bakale bingung endi sing kudune dienut lan endi sing kudune dadi
panutan. Mula kabeh ucape kudu ana kanyatan lan buktine, kabeh tetembungane lan
tumindake kudu jujur lan bener, kena kanggo panuladhan kabeh para kawulane.
Samangsa duwe rasa kang ora seneng aja nganti kawektu ing tembung, prayoga
disimpen sing rapet. Jalaran kabeh ucape lan tetembungane bakal ndayani tumrap
cerkak ing nginggil ngandhut budi pekerti, inggih punika….
tela godhog karo the. Ayo diserbu dhisik!”,
sumeh, grapak, semanak lan eseme sing ngatonake untu gingsule, sak weruhku ora
tau copot saka legeyane Kang Parman. Aku dijak munggah gubuge. Banjur bontote,
tela godhog sing dibuntel godhong lan tehe sing diwadhahi botol aqua,
ngisor iki kang ora kalebu watake Kang Parman yaiku…
Gendhing Jawa Alphabetical Listing1 Lancaran CCY, laras sléndro pathet manyura (Harjito) 2 Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM] 3 Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [MW] 4 Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep ...
tenan iku. Atis e ugo gak karuan, 8 drajat celcius.
Toyota 4WD, nggo njelajahi segoro pasir lan munggah Penanjakan.
Panorama dideleng tkp Penanjakan, Gunung Batok ing ngarep, Kawah Bromo lan Gunung Semeru.
sketsa sing tak gambar pas tal. 25 Maret 2012 ing wektu sing wis
Posted in: PONDOK BUDAYA.	Tagged: aksara carakan, aksara jawa, aksara murda, aksara pasangan, aksara rekan, aksara swara, angka jawa, bangunan SMP, gunung kidul,
athine seng anyar lan tambah sae :) 10 months ago
bahwa “kodrat kuwi isih bisa disuwunake wiradat ngger…carane krana welas asih lan sakbener-benere tulusing
Ihau utawa matakucing, sajinis klèngkèng saka Indonesia
Klèngkèng (utawa longan, Dimocarpus longan, suku lerak-lerakan utawa Sapindaceae) iku tanduran woh-wohan sing asalé saka daratan Asia Kidul-Wétan. Jeneng longan iku dijupuk saka basa Cina (sarjawa:
sing tegesé sacara harafiah "mata naga".
Déskripsi[besut | besut sumber]
Godhongé majemuk, kanthi 2-4(-6) pasang anak godhong, sebagéyan gedhé wuluné rapet ing bagéyan aksialé. Tangké godhong 1-20 cm, tangké anak godhong 0,5-3,5 cm. Anak godhong bender dawa, dawané lk. ping 1-5 ambané, variasi watara 3-45 × 1,5-20 cm, ngertas nganti njangat, kanthi wulu-wulu kempa utamané ing sisih ngisor saceraké balungan godhong.
Kembang umumé ing pucuk (flos terminalis), 4-80 cm dawané, ketel kanthi wulu-wulu kempa, wangun payung porok. Makutha kembangé limang ler, dawané tekan 6 mm.
Woh bulet, coklat semu kuning, mèh gundhul; lunyu, mawa butir-butir, mawa bintil kasar utawa mawa onak, gumantung jinisé. Daging woh (arilus)tipis awerna putih lan rada bening. Pambungkus wiji awerna coklat semu ireng, kempling. Sok-sok ambuné rada nyegrak.
Jinis lan panyebaran[besut | besut sumber]
Ana sapérangan jinis klèngkèng, Dimocarpus longan, antara liya:
ssp. longan var. longan. Longan (Ingg.), lengkeng (Ind./Mal.), lamyai pa (Thai). Asalé saka wilayah pagunungan ing Myanmar tekan Tiongkok kidul. Saiki dibudidayakaké sacara wiyar tekan Taiwan, Thailand, Indonesia, Australia (Queensland) lan Amérika Sarékat (Florida).
ssp. longan var. longepetiolatus. Saka Vietnam
ssp. malesianus var. echinatus. Saka Kalimantan lan Filipina.
Saliyané klèngkèng, jinis-jinis sing liya umumé mung diperdagangaké sacara lokal.
Woh-wohan iki utamané dipangan nalika seger. Woh klèngkèng, utamané sing dagingé kandel lan gedhé, dikalengké jroning sari wohé ing Thailand, Taiwan lan Tiongkok, ditambahi gula utawa ora. Klèngkèng uga digaringaké, didadèkaké bahan panggawé ombèn panyeger.
Kaya déné lerak, wiji klèngkèng sing ngandhut saponin sok dimupangataké kanggo nyuci rambut. Wiji, woh, godhong lan kembang klèngkèng uga dipigunakaké minangka bahan obat tradhisional, utamané ing ramuan Tiongkok. Godhongé ngandhut quercetin lan quercitrin.
Kayu klèngkèng lan kayu bedaro(Dimocarpus malayensis) arupa kayu sing cukup apik kanggo konstruksi ènthèng jroning omah lan bahan perkakas.
Verheij, E.W.M. dan R.E. Coronel (eds.). 1997. Sumber Daya Nabati Asia Tenggara 2:
Know and Enjoy Tropical Fruit: Lychee, Rambutan & Longan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 11 Maret 2013.
Piwulang ing serat wulangreh iku maneka warna. Pustaka kang ditulis dening Sunan Pakubuwono ka-IV arupa tembang iku ing saben pupuh tembange isi piwulang kang piguna kanggo sing gelem maca. Isi piwulange yaiku
1) Pupuh Dandhanggula isine bab cara milih guru;
2) Pupuh Kinanthi isine bab cara srawung utawa milih kancha;
3) Pupuh Gambuh isine larangan ndue watak adigang,adigung,adiguna ;
4) Pupuh Pangkur isine bab tata karma, mbedakake ala lan becik, sarta cara ndheleng wataking manungsa ;
5) Pupuh Maskumambang isine bab carane nyembah ;
6) Pupuh Dhudhuk wuluh isine cara ngawula marang raja ;
7) Pupuh Durma isine carane ngandhaleni hawa nepsu ;
8) Pupuh Wirangrong isine bab alabecik perilaku ;
9) Pupuh Pocung isine cara nyambung paseduluran lan mengerteni isining wacan ;
10) Pupuh Mijil isine bab cara pasrah lan syukur ;
11) Pupuk Asmarandhana isine bab nindhakake ajaran agama ;
12) Pupuh Sinom isine bab dhasar-dhasaring tingkah laku ;
13) pupuh girisa isine pesan sarta donga sang pujangga.
Mangga padha mulasara kabudayan Jawi iki, mligine pupuh sinom. PUPUH XII S I N O M 01 Ambeke kang wus utama, tan ngendhak gunaning jalmi,
Ingsun uga tan mangkana, balilu kang sun alingi, kabisan sun dokok ngarsa, isin menek den arani, balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih
akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan. Adapu cerita yang kuberikan ini kuturunkandari
Nanging padha estokana, pitutur kang muni tulis, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.
dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang Widdhi, lamun temen lawas enggale tinekan. Dan jangan ada yang berani mencela leluhur.
ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil, nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge
buyut, canggah, wareng ikut mewarisinya
08 Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa lelakonira. Panembahan
sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang
Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna
11 Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki, tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga tuwin kencana. Perhatikan pula manunggaling kawula gusti
tembaga. Adapun namanya berubah karena warna dan wujudya berubah.
13 Cahya abang tuntung jenar, puniku suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika. Suasa
punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.
Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah. Seluruh leluhur jaman
19 Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tani, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi,
22 Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak turunira, nyamping cindhe den waleri, kapindhone tan keni, ing ngarepan nandur waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang
lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni, dipun emut punika mesthitan kena.
26 Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki, tan rinilan ujung astana ing Betah.
nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih, mring satedhak turunira
Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni, narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.
29 Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lilani, agawe andel ugi, wong sejen ing jinisipun, apan iku linarangan, anak putu wuri-wuri, poma aja wani anrajang prasapa. Adapun Kanjeng
30 Wonten waler kaliwatan, saking luhur dingin dingin, linarangan angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring
nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan manggih basuki, Sinom salin Girisa ingkang atampa.
wulumu, piye carane?” pitakone Kancil. “Tangeh lamun,
Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran
kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing
tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana
ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu
soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
sajak kemeren nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas
sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih
bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak
mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben
kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu
kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing
padha!” Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung
kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora
nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil,
sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong
minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis
dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit
karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“ Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare
Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh
kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas
sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu
ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu
buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu wis kapasang ing kulite
Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang
ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing
dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling
endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung
aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu
piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan.
Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku
saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka
omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge
digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben
ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga
genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah.
Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan
kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora
suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng.
Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg
dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri.
Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa
kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian
ana sing ngarani ronggeng buyung (ronggeng=joged, buyung=bocah). Pancen sintren iki pemaine kudu prawan kencur sing durung nggarapsari. Saiki kesenian iki uga ana ing Jawa Tengah, wiwit Brebes, Tegal, Pemalang, nganti Batang, lan ngidul tekan Cilacap. Malah dhisik ing Blora uga tau ana.
Sintren digelar ing desa-desa wayah bubar panen utawa mangsa ketiga. Ora kaweruhan wiwit kapan anane, nanging saka lagu-lagu sing dianggo ngiringi jelas yen wis ana sadurunge agama Islam mlebu ing tlatah penyebarane sintren. Kesenian iki ngandhut magis, ora beda kaya jathilan, reog, jaran kepang, lan liya-liyane. Penarine bisa ora sadhar marga anane kekuwatan gaib kang ngrasuki. Pangundange roh mlebu ing anggane sintren sarana lagu-lagu pujian basa Jawa, saperangan basa Cirebon utawa basa Jawa Reang.
Instrumen utawa gamelan kanggo ngiringi prasaja banget. Yaiku jun (klenthing) loro, sing siji digopeli lambene, ketipung loro, lan kecrek. Anggone nabuh jun nggunakake kain diisi kapuk kaya bantal, yen ora ana bisa nganggo sandhal jepit sing wis ora kanggo. Nabuhe ketipung sing siji nganggo tangan sing siji nganggo tali diwangun pecut dibundheli pucuke.
Alat liyane sing ora bisa keri, kembang, menyan, dlupak kanggo ngobong menyan, jarit, kurungan pitik sing wis dibungkus jarik, penganggone sintren, kaca mata ireng. Pagelaran iki biyasane diwiwiti watara jam 20.00 nganti sepi penonton, watara jam 23.00.
Pagelaran sintren ora perlu panggung, cukup ana plataran sing amba utawa lapangan. Yen penonton wis akeh, gamelan wiwit diiringi lagu-lagu pujian kanggo ngundang roh. Sintrene isih nganggo rok biasa. Lagu sepisanan sing ditembangake para pesindhen kang
suwen mindho dalan // dalan sampun kangelan.
Lagu iki dibolan-baleni, lan penarine maju menyang tengah kalangan. Penari banjur ndhodhok lan dikurungi nganggo kurungan sing wis cemawis, ora kari penganggo sintren, kacamata ireng, roncen kembang mlathi, jarik lan liya-liyane dilebokake kurungan pisan. Gendhing Turun Sintren meneng ganti gendhing Sulasi Sulandana lan Tambak-Tambak Pawon.
Dlupak sing wis diobongi menyan keluke diarahake irung sintren, sing banjur ngadeg njoged. Ing burine sintren ana sing ngetutake, njagani yen semaput amrih ora tiba kegeblag. Samangsa sintren semaput banjur diadhepi keluk menyan, banjur eling terus njoged maneh ngetutake iramane gendhing. Dene baite gendhing Sulasi Sulandana lan Tambak-Tambak Pawon kaya ngisor iki:
Suladi Sulandana // menyan kang ngundang dewa // ala dewa dening sukma // widadari tumuruna.
Tambak-tambak pawon // aku kena ndang kuwali // mung jaran lan sapi // njaluk prawan sing nomer siji.
Tembang iki dilagokake nalika sintren dikurungi. Saben ganti adegan, sintrene dikurungi maneh lan lagune ganti.
Nalika Sintren njoged mubeng, penonton padha mbalang sintren, nganggo kacu, slendhang, topi, lan liya-liyane. Barang sing kanggo nyawer mau diiseni dhuwit saeklase. Saben kena sawer sintren mesthi semaput lan sing ngetutake kudu enggal-enggal nampani awake amrih ora kegeblag. Nalika Sintren disawer lan semaput, gendhing kang
nyawer-nyawer sintren // sing disawer panjake bae.
terus njoged. Barang-barang sing dienggo nyawer dibalekake menyang sing duwe sawise dicroti lenga wangi.
Saya wengi saya rame, penonton padha melu njoged ana tengah kalangan. Kajaba lagu-lagu wajib, saiki iya nuruti panjaluke penonton, klebu lagu-lagu dhangdhut apadene campursari. Nanging lagu-lagu baku kanggo ganti adegan, ora bisa ditinggalake.
Yen penonton wis sepi lan sing nyawer apadene sing njoged wis ora ana, pagelaran dirampungi.
Kurungan dibukak, pranyata sintrene wis ganti pakaian biasa. Iki uga ing wektu watara limang menitan. Nganti saiki kesenian Sintren iki isih lestari ing padesan Indramayu lan Cirebon. Yen sintrene bocah lanang, jenenge Lais. Pagelaran, lagu-lagune, apadene ubarampene padha karo sintren. Nanging Lais iki kalah karo Sintren lan ora bisa mekar.
Lagu-lagu Sintren sing kerep digunakake, kajaba kang katur ngarep, isih ana maneh, yaiku Orok-Orok (iringan ganti klambi): Orok-orok, banyu banjir mapar tembok // wong nonton padha ndhodhol // sintren metu salin erok.
Kang njaluk dhuwite // wong wadon arep lunga pasar // nyoh ana dhuwit selawe perak // beli cukup nyang ngalor ngidule // Kang mene dhuwite kabeh // wong
suba manggala	Panyandra Kirab 1 →	Panyandra Kirab Pahargyan	24
Tulodho atur pranatacara wonten adicoro kirab temanten :
Naliko semono risang penganten sarimbit wus prapto wonten ing wiwaraning sasana pahargyan arso kirab lumebet ing sasana pahargyan, kawuryan saking mandrawa ginantha ing wardaya kadyia sri narendra kang arsa tedhak
lumaksono tumapaking pada nut wiramaning gendhing, kanthi asesanti ing ngarso sung tulodho, suko tulodho mring satataning
raharjo kalis saking sambikolo lenggah wonten ing sasana mulyo.
Sapungkurnyo sang juru laksono, ana patah sakembaran, sarwo kembarbusanane, sanadyan dereng pedhot anggeget sedhah, parandene ing kadewasane bakal sulistyo warnane kang akaryo gawoking jejoko kang samyo humiyat, nadyan dereng para ing budoyo, nggeniro lumaksono
polokromo ing dinten………… suryo kaping………… ing wanci meniko pinahargyo sawetawis arso nyuwun pangestu mring poro tamu ingkang minulyo, den kekudang mugi gesangiro sri pinanganten saged manggih ing kamulyan atut runtut reruntungan kadyo mimi lan mintuno, satuhu wus keplok lair bathine nyawiji karsane pinesthi dadi jatukramane, manunggal ing cipto, roso, lan karsane, kanthi asesanthi rumongso handarbeni, melu hangrungkebi, mulat sariro hangrasawani.
Ing madyo mangun karso para para ingkang bebesanan, nenggih bapak/ibu…….miwah bapak/ibu……… anggeniro kirab asesanti
Suwantatnyo poro poro ingkang bebesanan, lah puniko ingkang winastan putrhi dhomas miwah satriyo bagus, dho ateges kalih/loro, mas ateges sekawan atus, ing zaman kino, kalamun sang rojo dhaup polokromo ngirit putri dhomas wolung atus cacahe, satriyo bagus senopati pangapit ingkang
kadang miwah santono ingkang tutwuri handayani, suko pepuji mring ngarsaning Gusti amrih gesangiro risang pinanganten enggal saged manggih kamulyan, samyo suko ing manah para kadang mangayubagyo palakramaniro risang pinanganten, katitik esem tansah sinungging ing lati mratandhani sukaning manah, jumurung mring karsaniro risang pinanganten sarimbit ingkang lumebet ing madyaning bebrayan agung,
manggolo wus ngancik ing sasana mulyo, sang juru lumaksono age age asung sasmito mring risang pinanganten, kalenggahaken ing sasana rinenggo.
lenggah ing kanan lan keringiro pinanganten, ngampingi kang apindho raja myang prameswari, putri kang apindho dhomas satriyo bagus akaryo gapuro pager ayu pager bagus satemah adamel endahing margo tumuju mring sasana mulyo, dene poro kadang kepareng lenggah ing papan piniji suko dungo pangestu rahayu mring tumapaking karyo purwo
Balas	Ki Demang sodron	Mei 3, 2012 at 8:06 am	Ngaturaken gunging panuwun,,inggih ngestoaken ….ngaturaken sugeng pitepangan ugi pak dhe…
Sing jelas, bocah cilik iki ngerti nek sekelilingnya gundul kabeh, hahaha!!
Aku mangkat ko Semarang nggo motor mabur lan esuk e mangkat menyang P. Tidung. Menyang P. Tidung sko pelabuhan Muara Angke, pelabuhan cilik sing ono ing Jakarta Lor iki esuk esuk wis rame karo poro pelancong sing meh lungo ing salah sijining pulau sing ono Kepulauan Seribu, koyo to P. Pramuka, P. Onrust, P. Tidung utowo pulau sing liyane.
Iki sket sket sing sempat tak gawe ket sko Semarang nganti P. Tidung.
Wayah mangkat Jakarta sko A. Yani airport Semarang.
sing kethok sko jendelo montor mabur ... mego mego mego ...
Gubug Pring, sewan nggo poro pelancong nginep.
'Captain' prau kayu cilik ... sing nggowo rombongan ku menyang
MONGKO WONG LANANG SEJATI IKU, KANG ANGUCAP JOYO YO INGSUN, KALOTAN YO INGSUN, IRODAT YO INGSUN, UPAS BRUWANG API SEJATI, BANYU URIP WARNO RUPO
KAWASAN KADAYAN YO INGSUN, SIRNANING WALI NABI MUKMIN YO INGSUN, SOPO KANG ONO ING KURSI YO INGSUN, SIRNANING MALAIKAT ORA ONO, NANGING INGSUN
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat
sawijining buku anggitane Kanjeng Pangeran Arya Kusumadilaga, pujangga kraton Surakarta kang mumpuni ing babagan padhalangan. Jenenge wae ‘serat pakem’, mula anak judhule kang dawa nyebutake: Ugering padhalangan ingkang sampun mupakat kangge abdidalem dhalang ing Kraton Surakarta Adiningrat. KPA Kusumadilaga nganggit serat pakem padhalangan kasebut katujokake marang muride kang nama Sastra Miruda. Jenenge si murid iku mau kang kanggo judhul bukune.
Naskah asli Pakem Sastra Miruda wis ora kinawruhan maneh. Kang kasil ditemokake ana telung versi beda-beda. Ing antarane naskah tulisan Jawa terbitan De Bilksem, Solo, taun 1930 saiki sinimpen ing Perpustakaan Sanapustaka Kraton Surakarta.
Manut Serat Pakem Sastra Miruda, nalika jamane Sunan Seda Krapyak (1601-1613), sawijining dhalang saka Kedu awit saka kersane Ingkang Sinuhun katimbalan menyang kraton lan sinengkakake dadi abdidalem dhalang kraton. Wiwit iku ing Mataram thukul tradisi anyar, ing antarane nyuwak tradisi ruwatan nganggo wayang beber, lan minangka gantine ruwatan nganggo wayang kulit purwa.
Sateruse Sastra Miruda ngandhakake sawise kraton Mataram kecekel dening mungsuh (Trunajaya) ing taun 1677, Sunan Amangkurat I lumayu tekan Tegal. Ki Panjangmas sumusul lan tekan ing Kedu ambarang dhalang. Jroning mbarang mau tokoh punakawan Petruk dadi punjering inspirasi. Dene Nyi Panjangmas ora melu, awit kecekel dening mungsuh lan digawa mangetan menyang Jawa Timur.
Wektu iku pusaka-pusaka kraton, klebu saprangkat gamelan lan wayang kulit, katut digawa mungsuh. Satekane ing Ponorogo gamelan sawayange kanggo mbarang keliling dening Nyi Panjangmas. Wayang barangane iku nengenake tokoh Bagong minangka punjering lakon.
Ki lan Nyi Panjangmas mujudake dhalang kang dadi panutane dhalang-dhalang liyane ing tlatah Mataram. Sabubare iku, wiwit saka Kedu mangulon tekan Cirebon, dhalang-dhalang padha niru yen ndhalang tanpa Bagong. Dene wiwit Ponorogo mangetan tekan Malang, dhalang-dhalang padha ora nganggo Petruk.
Sawise madeg kraton anyar ing Kartasura, Nyi Panjangmas diangkat minangka dhalang kraton ing kadipaten anom (Kanoman), papane Pangeran Pati. Lakon-lakon nalikane mbarang ing Jawa Timur mau kaimpun dadi sawijining buku kanggo ugerane para dhalang Kanoman, kang katelah Pakem Wetan utawa Pakem Bagong. Dene Ki Panjangmas tetep dadi abdidalem dhalang ing kraton. Lakon-lakon nalika mbarang ndhalang mau kaimpun dadi buku kang katelah Pakem Petruk utawa Pakem Kulon.
Nadyan beda pakem, nanging cengkoke (gaya) seni padhalangan rikala semana tetep siji, yaiku cengkok Mataram. Cengkok padhalangan lagi pecah nalika Mataram kabagi dadi loro, yaiku Surakarta lan Yogyakarta.
Pecahe cengkok padhalangan mau disebabake telung perkara. Sepisan, Paku Buwana III ing Surakarta pancen nayogyakake marang ingkang paman, Sultan Hamengku Buwana I ing Yogyakarta, supaya tetep nerusake padhalangan cengkok Mataram. Dene PB III bakal nyipta cengkok anyar.
Kapindho, pancen nalika dumadi paliyan nagari Sultan HB I nate mboyong sawetara dhalang saka Surakarta menyang Kraton Yogyakarta. Nanging, gandheng kahanan Yogya wektu semana durung tumata, para dhalang mau rumangsa kurang manteb lan malah padha bali menyang Surakarta maneh. Wiwit iku dhalang-dhalang Yogyakarta padha gawe cengkok dhewe.
Katelu, ana kabar yen dhalang-dhalang Yogyakarta nerusake cengkoke Nyi Panjangmas, lan para dhalang ing Surakarta nerusake cengkoke Ki Panjangmas.
Pranyata jroning laku jantrane seni padhalangan, sing jeneng cengkok mau ngrembaka subur. Maune ngrembakane cengkok mau jumbuh klawan adege kraton. Mula saliyane cengkok Surakarta lan Yogyakarta, banjur thukul cengkok Mangkunagaran lan cengkok Pakualaman. Kawusanane cengkok-cengkok padhalangan mau tuwuh nganti karang padesan.Upamane, ing sawijining desa ana
cengkok Wedhi (Klaten), kondhang kanthi cirine dhalang wejangan, awit saben gelare kebak piwulang. Sabanjure cengkok iki nuwuhake julukan tumrap dhalang. Ana kang sinebut dhalang kethek, awit seneng nglakokake paraga kethek jroning lakon Ramayana. Dhalang sabetan, awit seneng lan trampil merangake
Sanadyan seni padhalangan kabagi dadi pirang-pirang cengkok, nanging sejatine miturut garis besar, mung dumadi saka telung cengkok, yaiku cengkok Surakarta, cengkok Yogyakarta, lan cengkok desa. Cengkok desa thukul awit anane dhalang desa kang dadi dhalang amarga keturunan utawa nyantrik marang sawijining dhalang kondhang ing karang padesan. Muncule sebutan dhalang desa, yaiku nalika kababare buku pakem minangka pathokane dhalang, kang diwetokake dening Kraton Surakarta (Serat Pustaka Raja) lan Yogyakarta (Serat Purwakandha).
Rikala semana dhalang desa angel banget oleh buku-buku pakem kasebut. Saliyane buku-buku pakem iku kacetak terbatas, upama bisa oleh buku kasebut, durung karuwan para dhalang desa mau bisa maca. Awit akeh-akehe isih wuta aksara. Kanthi mangkono cengkoke dhalang ndesa lumaku dhewe lan diwarisake turun-temurun.
Ing taun 1923, awit saka kersane Sinuhun PB X ing Surakarta, kabukak sekolah dhalang kang sepisanan kanthi jeneng Pasinaon Dhalang ing Surakarta, disingkat Padhasuka. Rong taun candhake,Yogyakarta nusul adeg sekolah dhalang Habirandha awit saka kersane Sultan HB VIII kang sinengkuyung dening Java Instituut. Taun 1931, Pura Mangkunegaran adeg Pasinaon Dhalang ing Mangku-Nagaran (PDMN).
Tuwuhe sekolah dhalang mau ora nduweni tujuwan nambah cacahe dhalang kang wis ana. Nanging luwih nengenake ningkatake kualitase para dhalang, utamane dhalang desa kang dianggep gelare kurang becik lan ora bisa nututi gelare jaman. Sing genah, supaya dhalang desa anggone ndhalang padha nganggo dhasar pakem.
Kanthi muncule sekolah dhalang mau, kawitane para dhalang saka plosok padha gemrudug tumuju kraton saperlu olah ngelmu. Nanging paribasan sulung ngrubung lampu, ora let suwe padha mbrindhili dhewe-dhewe. Bab iku disebabake, antara liya, para dhalang desa mau kangelan nyemak pelajaran, awit anggone ora bisa maca. Uga amarga adohe laku, kamangka wektu semana durung ana tetumpakan. Kerep wae sawijining dhalang kudu wis mangkat sore, mlaku, lan lagi tekan kraton sesuk awan kamangka pelajaran lagi kinawitan bengine. Lan racake, para dhalang mau ora rumangsa ketambahan ngelmu padhalangan.
Nadyan wusanane pasinaon-pasinaon dhalang mau surut, nanging sethithik-akeh wis klakon nyragamake gelare para dhalang. Apa maneh bareng kasambung klawan thukule sekolah dhalang modern, kayata ing ASKI lan ASTI, cengkok-cengkok seni padhalangan mau sidane ilang. Mbokmenawa sing ana cengkok nasional.
Taun sewidakan biyen, nalika cengkok Surakarta lan Yogyakarta isih kenthel, wong Sala ora rumangsa marem nonton gelare dhalang Yogya, semono uga suwalike. Wektu iku cengkok mau isih ketara banget, kanthi ciri-ciri padhalangan cengkok Surakarta pinunjul ing babagan basa lan pagelaran wayang alus. Dene cengkok Yogya, pagelaran wayange urip lan rame, paraga wayange akeh gerake lan
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa Othak-athik Petung Sejarah Tembang Tokoh Tradhisi Unggah-Ungguh Warta Saka
mwah sarwa memanes, sami ayu, Kala Gotongan nga. Aja angulang wangke, doyan enggal ada nutug mati miwah
dianggep parafiletik yèn klompok iki ngandhut leluhur sing padha most recent common ancestor nanging ora ngandhut kabèh sipat katurunan saka leluhur kasebut.
Kutipan[besut | besut sumber]
Umum[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 11 Maret 2013.
wah..kok malah dadi jowo kabeh ki piye??? nek mengko wong liyane moco yo dadi
kemangi, tomat ijo, blimbing wuluh. Pilihan kuah: 1.Asam Gurih, 2.Asam
Eropa (UE). Soale, Ketua UICE (Federasi Pengusaha Eropa), Ernest Antoine Seilliere, pidhatone nganggo basa Inggris. Mangka Seilliere kuwi wong Prancis, kok milih pidhato ora nganggo basa ibune. Kuwi sing marahi Chirac ora sarujuk.
“Aku syok banget ngrungokake wong Prancis pidhato ing ngarepe dewan nganggo Basa Inggris,” kandhane Chirac mandhes.
Kabar saka Reuter/AFP sing uga dikutip koran nasional iku ngarani kuwi jalaran aksi WO kapisan sing ditindakake Chirac ing pertemuan UE. Mesthi bae sing ngestreni sidhang, sing uga klebu sawatara petinggi negara UE lan pengusaha (sudagar) gedhe, padha cingak. Sadurunge metu saka ruwangan Chirac wis sumela marang pidhatone Seilliere.
“Geneya Tuwan nggunakake Basa Inggris?” pitakone marang Seillere.
Sing ditakoni tumuli bae aweh wangsulan, “Aku nganggo basa Inggris amarga iki basa bisnis.”
Chirac pancen konsisten anggone ngajab supaya Basa Prancis digunakake kanggo kabeh organisasi. Ngrungu wangsulane Seillere kuwi dheweke gage ninggalake ruwang sidhang bebarengan karo menteri senior cacah loro.
“Prancis banget ngajeni basane dhewe. Mula kuwi, aku lan delegasi Prancis angur metu tinimbang ngrungokake pidhato kuwi.” Chirac nandhesake, “Jagad ing mbesuke ora migunakake basa siji utawa budaya siji. Basa Inggris wis ngrebut posisine basa Prancis minangka piranti komunikasi 25 anggota UE,” ujare.
Nresnani basane dhewe ora ateges nggethingi basa manca. Nresnani budayane dhewe uga ora perlu banjur nyepelekake budaya manca. Padha karo nresnani bangsa dhewe, sawutuhe, ora ateges banjur sengit marang bangsa liya (chauvinisme).
Chirac, minangka Presiden Prancis, tumindak kaya kasebut mau lugune mung aweh kawigaten lan pamrayoga amrih bangsane gedhe katresnane marang basane dhewe. Senajan Seilliere nganggep basa Inggris minangka basa bisnis, nanging Chirac tetep ngajab bangsane bisa nresnani basane dhewe lan migunakake basa Prancis ing kalodhangan apa bae ing ngarepe publik.
Kita ora bisa nyalahake Seilliere, nanging sikape Chirac kang konsisten nresnani basane dhewe, tumrap kita bangsa Indonesia (klebu Jawa lan dhaerah liyane) dadi tuladha becik lan prayoga.
Pangajab Basa Prancis dadi basa bebrayan donya, saora-orane ing Eropa, pancen ora ana alane anggere wae nyukupi syarat kabutuhane bangsa-bangsa Eropa, upamane dadi basa politik, bisnis, lan liya-liyane. Mengkono uga Basa Indonesia ora mokal bisa dadi basa ASEAN, upamane merga Basa Indonesia akeh mempere karo basa ing negara-negara ASEAN. Apa maneh Indonesia duwe daya tarik
wisatawan manca banjur padha kepengin sinau Basa Indonesia, utawa basa Jawa lan dhaerah liyane.
Nanging apa kita bisa konsisten kaya Chirac, Presidhen Prancis kuwi? Konsisten ngrungkebi Basa Indonesia dadi basa sing bisa digunakake ing ndalem caturan politik, sosial, budaya, ekonomi, lan teknologi sing basane baku –ora sedhela manut Inggris sedhela manut Landa, upamane.
Sing perlu dadi kawigaten maneh, Bangsa Indonesia iki duwe basa dhaerah akeh banget. Basa dhaerah kuwi perlu tansah dadi basa dhaerah, kanggo komunitas dhaerah kono, kanggo nyengkuyung lan lestarine kabudayan dhaerah kono dhewe. Dene basa dhaerah ora perlu dadi Basa Indonesia sing wis kadhung diakoni minangka basa nasional.
Amrih lestarine, basa dhaerah kudu diwulangake ing sekolahan-sekolahan awit wong tuwane bocah-bocah generasi saiki wis ora bisa dadi “guru alami” basa dhaerah maneh amarga basa dhaerah wis dudu “basa ibu”. Konyole maneh, Basa Indonesia baku uga wis klebon unsur-unsur basa dhaerah lan prokem, sarta istilah-istilah anyar liyane sing bisa ngrusak. Media elektronik lan cetak akeh nyumbang rusake basa nasional kuwi liwat caturan remaja, sinetron, lan acara remaja liyane. Iki nuduhake yen kita ora konsisten, ajeg ngudi amrih basa kita tetep eksis minangka basa sing bisa dienggo caturan tumrap samubarang kalir sing kumelip ing jagad iki.
Kita ora kudu gething, sengit, lan ngemohi basa manca yen basa manca kuwi piguna kanggo caturan upamane ing babagan budaya, bisnis, lan liya-liyane. Kita sinau Basa Inggris awit Basa Inggris dadi basa kapustakan donya lan jagad srawung. Kita nyinau Basa Jepang yen kita arep ngangsu kawruh ing Jepang sing teknologine dhuwur. Kita nyinau Basa Mandarin amarga klebu basa bisnis sing kawentar.
Sing ora kita sarujuki kuwi watake bangsa awak iki. Watak sing banjur diwarisi generasi sabanjure. Watak eleke yakuwi yen kita wis srawung karo basa lan budaya manca, kita banjur nyingkur basa lan budayane dhewe amarga nganggep budayane dhewe iki luwih asor lan budaya manca kuwi luwih unggul amarga “bebas”. Iki sing marahi bangsane dhewe ora gelem maju, merga yen wis srawung karo Landa banjur kumalanda. Luwih Landa tinimbang Landa-ne dhewe sing wis angejawa.
Kita kepengin kaya Chirac. Senajan negara Prancis wis maju banget minangka raseksa kulonan, dheweke tetep konsisten nresnani basane dhewe. Lan kuwi dibuktekake. Kita kudu tansah eling pitutur: yen kita kepengin ngajeni awak dhewe, aja dadi wong liya. Ya kuwi sing diarani
nggethingi basa manca. yen dipikir pancen bener, kepiye uwong iku arep gampang dhong yen buku sing diwaca iku basane ora dingerteni kanthi bener?beda karo Indonesia saiki, malah suwalike, arep nyinau matematika malah basane nganggo basa Inggris. susah anggone mahami, anggone dhong pelajaran kuwi. matematika kuwi kalebu
menika ingkang generasi enggal, sampun milai mboten tepang malih lho kaliyan basa jawi. Rencang2 kula sampun mboten migunaaken basa jawi ingkang prayoga. Umpami kula mboten usaha piyambak lan ajeg anggen kula pados informasi basa jawi, saged ugi basa jawi kula ical.
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa Othak-
SOSRODININGRAT (KRAMAT JAYAKARTA)103. RA AJENG SULARTI (KRAMAT JAYAKARTA)104. SYEIKH MANSYUR (KRAMAT LIO-
darbe martabat lan hak-hak kang padha. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone
Lokasine pas ing ngarep e hotel Bahagia. Amergo panggonane sing madep ngulon kios iki yen wis awan lan sore njur dadi
asma panjenengan bilih mboten klentu temtu tiyang Jawi. Bilih ningali kalimat-kalimat dan “punishment” panjenengan
Majlis niki mboten kados ingkang njenengan kiro.
Juli 14, 2009 pukul 1:39 pm
“Namaningsun Kangjeng Sultan Ngabdulkamid. Wong Islam kang padha mukir arsa ingsun tata. Jumeneng ingsun Ratu Islam Tanah Jawi”(
Rinengga suminaring surya dinten fitri cinandra resik ing wardaya, katur sugeng manghayubagya Idul Fitri nyuwun angunging samudra pangaksami, ing sedaya kalepatan kula sakluwarga “minal aidinwal faidzin” mugi kita tansah winengku ing karahayon, gesang, lan mugi tansah pikantuk ridho saking Gusti Allah SWT.
“ Gilir gumanti padhang tetrawangan ing wayah ratri. Kawula (pengirim) ngaturaken sugeng riaden sugeng karaharjan, rena ing penggalih kawula nyuwun agunging samudra pangaksama lahir trusing batos, mugiya tansah winengku ing karahayon lan widada ing sambikala. ”
“Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten.
Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten riyoyo niki. Amien.”
“ Dinten meniko dinten bakda riyadi Kulo menawi gadhah kalepatan ingkang disengaja lan boten disengaja dumateng panjenenagan sak kulawarga kulo nyuwun agenging samudro pangaksami. ”
Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura.
“ Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembar. ”
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal
dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo. ”
Katur dhumateng ngarsanipun Bapak/Ibu/Simbah/,dll, ingkang sepisan kula badhe ngaturaken sungkem pangabekti kula dhumateng Bapak/Ibu/Simbah/,dll, ingkang kaping kalih kula ngaturaken sugeng riyadi sedaya lepat kula nyuwun pangapunten lan sageta kalebur wonten ing dinten riyadi punika lantaran Bapak/Ibu/Simbah/,dll. Ingkang saklajengipun kula ugi nyuwun pangestu mugi-mugi menapa ingkang dados panggayuh kula saged kalaksanan. Cekap atur kula.
“ Kondur sami-sami kanthi linambaran tulus saha andhap asoring manah kula ugi ngaturaken sedaya kalepatan mugi sageda kalebur ing riyadi suci punika. Mugi Gusti Allah paring ijabah. ”
Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo. Amien.
“ Mangan kopat karo mangan apem gadhah lepat nyuwun pangapunten”
“Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiri kapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri tumbar merico kecap asing Nyuwun ngapuro lahir lan batin. ”
nggape hawa-nafsu sing nggugu karepe dewe.
“ Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura”
“Mulad sarira hangrasa wani. Wani ngakoni kalemahan diri. Sugeng Riyadi Idul Fitri. Sadaya kelepatan nyuwun pangaksami. ”
Nadyan netra tansasmita, lathi tanwicara, hamung aksara tinata minangka duta. Bebeging manah nyuwun gunging pangapurandika lan sugeng riyadi.
“ Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa. ”
NgaturakenWilujeng Ied Fitri 1435H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Mirah. Amin.
“Ning gunung ketur tuku bolah, kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah, nafsu amarahku sing gawe bubrah.”
Srengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep, silaturahim kanggo lantaran rumakete ati. Kita sedaya caos pangapura kanthi mantep nglaleake kalepatan liyan gawe tentreme ati.
“ Nandur pari jero. Manfaate kanggo anak putu. Luputku marang awakmu
Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI 1436H bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami.
“ Ngaturaken Wilujeng Ied Fitri 1437H. Nyuwun Gunging Pangapunten, Mugi Kita Kanurangan Jatining Fitrah Saking Gusti Ingkang Maha Mirah. Amiiin. "
Paijem gadhah Fiat. Diagem touring dateng Banten. Dalem kathah lepat, kerso paring agenge pangapunten.
“ Pitik kate rupane putih Pitik alas rupane coklat Idul Fitri ati manungsa
seng anyar lan tambah sae :) 10 months ago
nuwun ulasanipun,mugi saged maringi pepadhang tumraping bebrayan agung.
Mugi keluhuran bebuden panjenengan ugi saget dados pepadang tumraping ngasanes.
Mei 27, 2010 pukul 7:06 pm
ass. ww. ngaturaken pambagyo dumateng panjenengan bapak sabdo langit, seratan ingkang panjenengan udar andadosaken manah dalem rumaos sumeleh ing sakjroning urip meniko, menopo ingkang dipun padosi menawi sedoyo meniko sampun wonten garisipun, bade nyuwun pirsa pripun anggenipun dalem saged lumampah mlebet ing dunya pribadi (microcosmos) saged manggihi rasa sejati sejatining rasa lan sakpanunggalipun ugi saged manggihi sedulur papat kelima pancer, kakang kawh adi ari2, ludiro, marwati lan darwati, nuwun anggunging pangaksama menawi lepat, matur nuwun, mugi Gusti Ingkang Murbeng Dumadi tansah pinaringan karahayon dumateng panjenengan lan keluargi sedoyo, wassallam
Mei 30, 2010 pukul 9:07 pm
Keparengaken Dalem Badhe nyuwun pirso,alamat email panjenengan..??
jawa, nggawa ecis punika, kinarya dhuwung puniku, dadi punden bekel jawa”
Sugeng rawuh wonten blog meniko: Cara Rooting Samsung Galaxy Young Duos
Arsiskettur iku kelompok skets poro alumni Fak. Arsitektur Universitas Katholik Sugiyopranoto Semarang. Ing ulang tauhun e sing kaping 2 tahun 2014 iki poro konco Arsisketur nganakno acara Pameran, Work Shop lan Sketsa Bareng. Acarane apik tenan okeh poro konco soko Suroboyo sing teko ugo soko Jogja. Aku dewe melu seneng iso ketemu karo Pakdhe
Suasana ning Kampung Laut, bangunan kayu iki didekno ning nduwur banyu.
Warung mangan 'Sinar Boja' sing ono ing jedak kantorku, ning cedak Kawasan Industri Wijaya Kusuma Semarang.
Sing mangan nig kene biasane wong sing lagi perjalanan lewat dalan raya semarang mangkang iki sing melu jalur pantura, lan ugo ing jam jam makan siang yoiku poro karyawan lan pegawai sing kerjo ono ing kawasan
Istana Mie nanging menu sing ditawakno ora mung mie thok ... ono macem macem
iki gambar gambarku sing tak gawe karo Wacom Intuos ku sing tak tuku gek seminggu iki. Gambar ilustrasi Cina sing
Tokoh terkenal e yoiku Sun Go Kong ( rupo munyuk) karo Tie Pat Key (rupo babi). Mergo intuos iki iso nggo nggambar nggo tangan koyo nggambar karo kuas / pen ning kertas, koyo, mergo iki mung device digital, gambar langsung di simpen ning komputer dadi koyone soyo praktis/ gampang. Tapi sakmestine barang
Yo ... saiki wis tahun 2014 ... Sugeng Warso Enggal kanggo kabeh wae.
Tapi iki uku unggah gambar gambar soko tahun wingi , sketsa sing tak gawe tahun wingi ning durung sempat tak unggah kene. Ono okeh sabenere ... iki sing soko Pasar Bulu Semarang. Pasar iki saiki ws gak ono mergo wis dibogkar lan dibaangun gedung anyar.
cilik sing tak wadahi karo wadah bekas ...
this is my DIY small set of six colours of water-colour.
sing wis kuning ing sawah iku katone mung sarupa. Nanging yen ditliti kanthi permati ana warna loro. Pari sing ubet lamene nengen diarani pari wadon utawa Sri Sedana. Dene pari sing ubet lamene ngiwa diarani pari lanang utawa Jaka Sedana. Lha yen miturut budaya Jawa, srana lan urut-urutane wong nandur pari kuwi kaya kang kasebut ing ngisor iki.Mbukak Sawah: sadurunge njegur nggarap sawah lumrahe luwih dhisik slametan. diarani slametan mbukak sawah utawa nyambung tuwuh. Nyebar Winih: panyebare winih milih dina sing becik, tegese aja dina was, dina kubur, ringkel gejig lsp. Wiwit Tandur: sawise winihe umur, miwiti tandur enggal katindakake. Tandur iki kawiwitan dening sing duwe sawah, kanthi ngencepake winih 7 utawa 9 ceblokan ing poncode sawah. Sajrone ngencepake winih mau dibarengi
ana godha sengkalane. Ngentas-ngentasi: sawise sawah meh katanduran kabeh, banjur dianakake slametan, sing diarani slametan ngentas-entasi. Ambengane mung prasaja, yaiku
dringo lan bawang didheplok dadi siji. Dibundhelake ing poncote sawah. Diwiwiti saka
diobong merang lembut lan godhong kluwih, sokur yen diwenehi lirang.Ngisen-iseni: seminggu sawise diideri walangan,
Methik: yen parine wis tuwa kabeh banjur diideri lan dipethik. Yen ider-ider sranane cokbakal, sega kokoh lan bundhel janur. Dene yen methik, kejaba kaya kasebut ing ndhuwur isih ana tambahe yaiku: tarub cilik sing dipasang ing tengah kedhokan, papane manten pari sing arep dipethik. Orek-orek, papan kanggo nyeleh sega kokoh/purihan. Piranti liyane kayata: jarit cacah loro, pugut sura, lenga wangi, suri, boreh lsp.Yen wis rampung olehe methik, mantene wis dipacaki, banjur digendhong digawa mulih. Kabehe manten ana sangang jodho. Tekan ngomah sing nampani mbokne thole. Mantene diturokake ing amben tengah. Lemeke klasa anyar, bantale tetel jadah lan tetel jenang. Cawisane cokbakal, sega kokoh, parem lly.Sawise iku banjur dianakake slametan: kanthi ngundang tangga
Mangga padha mulasara kabudayan Jawi iki, mligine pupuh sinom. PUPUH XII S I N O M 01 Ambeke kang wus utama, tan ngendhak gunaning jalmi, amiguna ing aguna, sasolahe kudu bathi, pintere den alingi, bodhone didokok ngayun, pamrihe den inaa, mring padha padhaning jalmi, suka bungah den ina sapadha-padha.
nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih
ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teka nora nana undaking kabisan.
06 Lan aja nalimpang madha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang Widdhi, lamun temen lawas enggale tinekan. Dan jangan ada yang berani mencela leluhur.
Mring leluhur kina-kina, nggonira amati dhiri, iyasa kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang
satedhak turunira, apan nora den lilani, agawe andel ugi, wong sejen ing jinisipun, apan iku linarangan, anak putu wuri-wuri, poma aja wani anrajang prasapa. Adapun Kanjeng
nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan manggih basuki, Sinom salin Girisa ingkang
sejarahe lan kahanane sedulur-sedulur Jawa sing padha manggon lan urip utawa nggolek sandhang-pangan ing manca negara tegese sakjabane pulo Jawa, Indonesia. Bebarengan karo kuwi
Ngumpulke Balung Pisah utawa ing jenemg liya Javanese Diaspora Event dianakake ing Yogyakarta, Indonesia. Sedulur Jawa sakdonya bisa ngumpul lan ngguyubi owahan Temu sedulur, Rembugan lan Pameran ing sakjerone paguyuban
nggawe lan ngiseni situs portal iki durung rampung. Sebabe olehe nggoleki informasi babagan pencare sedulur Jawa sakgonya lan nglumpuke informsi kuwi angel banget. Kudu ditlateni kanthi temen lan sabar uga. Sing ngerjani kuwi ya mung wong siji. Dadi rada kangelan sethithik. Iki ana undhangan: sapa wae sing padha gelem utawa bisa ngrewangi nyukupake situs portal iki mangga sesambungan karo bocah desa. Nanging kudu bisa nggagas lan nulis ing basa Jawa nganggo ejaan anyar. Yen ana kurange, ya ditambahi. Yen ana salahe ya dibenerake. ● Mangga sesambungan liwat fesbuke bocah desa. Klik neng kene. Informasi susulan
Ing taun 1957 wong Jawa Suriname cacahe kira-kira 150 padha lunga saka Suriname menyang neng negara Guyana Prancis. Kuwi tangga negara Suriname sebelah tengen. Pengarepe grup kuwi asmane Untung Danoesastra. Bojone sing nomer loro uga melu lan putrine Ringghit Daniel lan Talèn Maria. Wargane grup kuwi padha manggon neng desa Sinnamary. Nganti seprene isih ana wong Jawa Suriname manggon neng desa kuwi. Uga eneng sing manggon neng ibu kothane Guyana Prancis sing diarani Cayenne.
● Mangga niliki kaca Guyana Prancis lan undhangan melu ngiseni kaca iki Situs PortalDiaspora Jawa Sakdonya
Ngumpulke Balung Pisah Javanese Diaspora Event, tegese Temu sedulur, Rembugan lan Pameran sing dianakake ing Yogyakarta, Indonesia. Minangka kanggo sedulur-sedulur Jawa lan sakketurunane kabeh ingendi wae sakdonya kene. Ing situs web portal iki ana link-link sedulur Jawa lan sakketurunane saka negara-negara sing padha melu ngguyubi. Uga ana sejarahe sing dicatheti ing aneka kaca-kaca. Lan ana katrangan ing
basa Landa uga lan ing basa Inggris.Tembung diaspora iku tegese pencar. Diaspora Jawa kuwi ora mung pencare wong Jawa sakdonya, nanging transmigrasine wong tani Jawa saka tanah Jawa uga sing dimenyangake pulo-pulo Indonesia liya, kaya ta Sulawesi lan Sumatera. Sing istimewah kuwi ya sejarahe wong Jawa sing dimenyangake Suriname wiwit
tegese pencar. Lha diaspora Jawa iku ya pencare wong Jawa sakdonya. Neng situs kene iki dadine babagan sedulur Jawa sakdonya dirembug sakkuwat-kuwate. Sebab nggoleki informasine angel banget. Neng ngendi-endi wae eneng sedulur Jawa. Neng situs web iki aneka negara-negara sing ana sedulur Jawa dirembug: Afrika Kidul, Australia, Brunei Darussalam, Guyana
wong tani Jawa saka tanah Jawa sing dimenyangake pulo-pulo Indonesia liya wiwit taun 1950 nganti seprene.
Transmigrasi wong tani Jawa saka tanah Jawa menyang pulo-pulo Indonesia liya wiwit taun 1950
Wong tani Jawa dimenyangake utawa dipencarake neng pulo-pulo Indonesia liya. Kuwi diwiwiti ing taun 1950 saka Pamerintah Republik Indonesia. Akeh sedulur Jawa saka tanah Jawa manggon neng Sumatra.
● Mangga diwaca terus neng kaca Diaspora Jawa Sakdonya
Migrasi wong Jawa saka tanah Jawa kapeksa utawa sakkarepe dhewe-dhewe menyang manca negara Kapeksa utawa sakkarepe dhewe-dhewe sedulur Jawa saka tanah jawa padha manggon neng manca negara. Padha nggolek sandang-pangan sing luwih becik, sinau apa dhasare pikiran liya. Mangga diwaca terus neng:
● Afrika Kidul● Australia ● Brunei Darussalam● Guyana
Jawa saka tanah Jawa kapeksa dadi kuli kontrak dimenyangake Suriname 1890 - 1940
Imigrasi Jawa nèng Suriname wiwit taun 1890 nganti taun 1890 suwéné. Cacahé kira-kira 33.000 sedulur Jawa saka Tanah Jawa. Sedulur Jawa kontrakan iku kudu nglakoni kontraké saksuwéné limang taun.
Migrasi wong Jawa Suriname sakkarepe dhewe-dhewe menyang Landa lan aneka negara-negara
Sapa sing ora gelem bisa dadi wong tani neng Suriname apa yen ana kalonggaran balik menyang Indonesia. Ana grup sing diarani Grup Untung Danoesastro padha menyan neng Guyana Prancis. Uga akeh sing menyang neng Landa lan Amerika.
● Mangga diwaca terus neng kaca Suriname
Pre-Javanese Diaspora Network Event... 2014, Yogyakarta - Indonesia
Malaysia, Singapura, Suriname, Thailand lan saka liya negara padha ngumpul dadi siji ing Ngumpulke Balung Pisah. Lokasine Temu sedulur, Rembugan lan Pameran Ngumpulke Balung Pisah kuwi ya kutha Yogyakarta, Indonesia.
Ing taun 2014 Pre-Javanese Diaspora Event dianakake ing Yogyakarta, Indonesia. Paguyuban sing nganakake arane Jawa United, iku tegese paguyuban sing dadi siji acara gotong royong. Pengarepe mas Indra Priyadi.
● Mangga diwaca terus neng kaca Temu sedulur, Rembugan lan Pameran Ngumpulke Balung Pisah... kaping 1
Javanese Diaspora Event 2015 Ngumpulke Balung Pisah 2015 Yogyakarta-Indonesia
Javanese Diaspora Event ping pindho nggawa jeneng Ngumpulke Balung Pisah.
● Mangga diwaca terus neng kaca Temu sedulur, Rembugan lan Pameran Ngumpulke Balung Pisah... kaping 2
Javanese Diaspora Event ping telu bakal dianakake. Taun 2017 tanggal 17 - 23 sasi April ana Javanese Diaspora Event maneh. Sedulur Jawa sak-donya melu ngguyubi Temu sedulur, Rembugan lan Pameran Ngumpulke Balung Pisah neng kutha Yogyakarta, Indonesia.
Nek ana informasi liya iku mesthi dicathet neng kaca kene.
● Mangga diwaca terus neng kaca Temu sedulur, Rembugan lan Pameran Ngumpulke Balung Pisah... kaping 3
liwatsitusweb www.javanenvansuriname.info. Actifitas iku diwiwiti ing taun 1990 bebarengan karo adegane Sana Budaya ing
kurung kanthi mripat ditutup, kabeh panjangkane bakal bisa kasembadan. Gus Dur antuk dhawuh spiritual supaya nindakake Ruwatan Bumi Nusantara ing Alun-alun Kidul iki.
Alun-alun kidul kang dumunung ana saburine Kraton Ngayogyakarta, durung suwe iki
Ruwatan iku mujudake salah sijine cara spiritual kanthi nengenake adat budaya kanggo ngentasake bangsa Indonesia lan bumi Nusantara saka juranging kasangsaran lan kacingkrangan, multikrisis lan bencana alam.
Ing kalodhangan iku Gus Dur mratelakake menawa anggone nganakake Ruwatan Bumi Nusantara kuwi dudu laku klenik utawa gaib-gaiban, nanging bisa ditampa kanthi nalar. Lire upacara ruwatan iku mujudake usaha kanggo ngresiki sesuker kang tumanduk ana anggane bangsa Indonesia lan bumi Nusantara. Yen sesuker iku awujud batiniah, mesthine carane ngresiki iya kudu secara batiniah.
Dene anggone milih papan Alun-alun Kidul Kraton Ngayogyakarta, jalaran secara kosmologis alun-alun kidul utawa alun-alun pungkuran iku wiwit jaman Majapait, Demak, Pajang nganti tekan Mataram Yogyakarta lan Surakarta mujudake “penyeimbang” tumrap
Jawa kang nggambarake yen alun-alun lor iku minangka wujud saka godhaning kadonyan (duniawi). Dene yen alun-alun kidul disimbolake kadidene gajah utawa liman kang nduweni watak anteng, mula banjur disanepakake minangka papan paleremane para dewa. Mula wis klebu dadi tatacara, menawa pinuju ana sedan, jenasahe para nata utawa sentana dalem Kraton Ngayogyakarta sadurunge disarekake ing Pajimatan Imogiri mesthi luwih dhisik dikirab ngliwati alun-alun kidul kang jembare watara 2,5 hektar iku.
Yen disawang sakeplasan, isen-isene alun-alun kidul pancen ora ana bedane karo alun-alun lor. Turut pinggir alun-alun ana sakehing uwit woh-wohan kayata pelem, kuweni, pakel, sawo bludru lsp. Alun-alun kidul yen wayah esuk utawa sore katon regeng jalaran kanggo bal-balan, olah raga, senam, lan nonton gajah kang dikandhangake ana sisih kulon alun-alun. Yen wayah awan, sakupenge alun-alun kidul dimanfaatake masyarakat kanggo dol-tinuku barang-barang bekas utawa dodol klithikan. Dene yen wanci bengi, papan iki dadi papan kanggo santai (ngaso) sinambi nikmati jagung bakar, wedang ronde, bakmi godhok, utawa lomba “masangin”, yaiku mlebu ana ing sela-selane wit ringin kurung cacah loro kanthi mripat ditutup kain ireng. Ujare kandha, sapa kang bisa mlaku liwat sela-selane wit ringin kurung iku kanthi mripat ditutup, kabeh panjangkane bisa kasembadan.
Wit ringin kang ana alun-alun kidul cilik, cacahe ora akeh kaya alun-alun lor, yaiku mung ana papat lan kabeh tanpa jeneng. Sing loro mujudake wit ringin kurung lan sing loro kaparingake ana sisih kidul sadurunge gapura Supit Urang kang mujudake dalan tumuju plengkung Nirbaya. Papan antarane gapura Supit Urang tekan plengkung Nirbaya (plengkung Gadhing) saiki wis kebak kios. Kamangka biyen ing papan iki mung tinemu paseban utawa pacaosan prajurit utawa abdi dalem kang jaga plengkung Nirbaya.
Yen ing taun 1925 alun-alun lor diyasani dalan-dalan alus, semono uga alun-alun kidul uga nduweni dalan butulan kang sambung karo kampung kiwa-tengene cacah lima. Kang mangidul tumuju nyang plengkung Nirbaya mau, sing loro arah mangulon tumuju ing kampung Patehan sing iring kidul, lan kampung Ngadisuryan (Penandhonan) ing iring sisih lor. Sarta maneh ing iring wetan, sing dalan lor tumuju nyang kampung Langenastran, dene sisih kidul nyang kampung Langenarjan.
Ing sisih lor alun-alun kidul iki ana Siti Hinggil Kidul kang nalika jaman kawuri digunakake Sri Sultan kanggo mriksani gladhen prajurit. Nalika jamane Sri Sultan HB IX ngasta pusaraning praja, papan iki banjur didegi gedhong Sasana Hinggil Dwi Abad kinarya pepenget tumrap pahargyan 200 taun madege kutha Ngayogyakarta dhek taun 1956. Gedhong iki engga seprene saben wulan digunakake kanggo giyaran langsung pagelaran wayang kulit dening RRI Nusantara II Yogyakarta.
Miturut cathetan sejarah, wiwit jaman biyen alun-alun kidul mujudake “ruangan publik” kang asring digunakake kanggo maneka warna kegiyatan. Biyen digunakake kanggo gladhen keprajuritan. Yen arep ana grebeg, sepuluh dina sadurunge, para prajurit wis tata-tata nganakake gladhi baris saka Kumendhaman menyang alun-alun kidul lawase pitung dina lan dilakoni saben sore, dina kaping wolu towong ora gladhi, banjur dina kaping sanga gladhi resik, sorene maneh towong lan dina kaping 10 wanci jam 7 esuk para prajurit wis padha kumpul saperlu budhal menyang alun-alun lor nindakake upacara Grebeg.
Menawa ana gladhi resik alun-alun kidul regeng banget. Menawa Ingkang Sinuwun ora pinuju pambengan, mesthi rawuh nitih turangga kadherekake para sentana dalem, dene menawa pinuju gerah nitih rata Kanjeng Kiai Harsunaba katarik jaran papat. Ing alun-alun mau Ngarsa Dalem nindakake pamriksanan (inspeksi pasukan) lan nampi pakurmatan barisaning prajurit kang ing samengko karan “defile”. Sapa wonge sing ora arep kepingin weruh ratu Gustine. Mula jaman kawuri wong ya mesthi tumpleg bleg. Mung wae anggone nonton ora kena ngegla lan prasasat mung
mratelakake menawa Gus Dur milih Ki Timbul kang nindakake ruwatan, jalaran Ki Timbul klebu dhalang sejati. “Sing terang ing ruwatan iki ora ana nuansa politik, kabeh murni cara kejawen,” ngono ngendikane KRT Sosro. Sadurunge ngadani ruwatan ing Alun-alun Kidul, Gus Dur anjangsana menyang papan-papan sing isih dianggep sakral lan duwe daya spiritual dhuwur, yakuwi Kraton Majapahit (ing Trowulan, Mojokerto), Demak, Kasunanan Surakarta, lan Kasultanan Jogjakarta.
Alun-alun Kidul, Paleremane Para Dewa Ujare kandha, sok sapaa kang kasil mlaku liwat sela-selane wit ringin kurung kanthi mripat ditutup, kabeh panjangkane bakal bisa kasembadan. Gus Dur antuk dhawuh spiritual supaya nindakake Ruwatan Bumi Nusantara ing Alun-alun Kidul iki. […]
Seragam Abdi Dalem Perajurit Wirabraja | Begawan Ariyanta
paugeran ajeg kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisanan kanggo narik
kawigaten, lan ukara kapindho minangka isi. Parikan iku kaya pantun nanging
mung rong larik, parikan migunakake purwakanthi guru swara. Ing piwulang Basa Indonesia
diarani pantun. · Paugeran utawa pathokane parikan
1. Cacahing wanda kapisan, kudu padha karo ukara kapindho.
2. Ukara sing ngarep kanggo bebuka, dene ukara sabanjure
3. Tibaning ukara kang kapisan kudu padha karo ukara sing
1. Pitik blorok, manak siji. Jare kapok, malah ndadi.
2. Wajik klethik, gula Jawa. Luwih becik, sing prasaja.
2. Bisa nggambang, ora bisa nyuling. Bisa nyawang, ora
emprit, menclok godhong tebu. Dadi murid, sing
1. Klapa sawit, wite dhuwur wohe alit. Isih murid aja
2. Kembang menur, sinebar den awur–awur. Yen wis makmur, aja lali
1. Gawe cao nangka sabrang, kurang sirup luwih banyu. Aja
awatak gumampang, den sengkud nggregut sinau.
2. Jangan kacang winor kara, kaduk uyah kurang gula.
urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jati. Uwong urip ora gampang, mula padha
1. Kece, ora enak. Melu kowe ora kepenak.
2. Ngetan, bali ngulon. Tuwas edan, ora
Pitik walik, jambu wulung. Dilirik, wadul mring kakung.
5. Pitik walik saba kebon. Ketoke cilik jebul babon.
emprit nucuk pari, dadi murid bukune keri.
Warung Soto Ceker Dan Ranjau Pak Gendut 2017.02.14 23:06
Kue Leker, Crepe Jawa | Jaya Baya
Jajanan sing jaman kepungkur tau kondhang lan saiki wis arang ditemoni yakuwi kuwe leker. Kaya srabi sing dilempit ananging pinggirane kripik tipis. Saiki sing ana mung kutha-kutha gedhe Jakarta, Sala, Jogja, Semarang, lan Surabaya.
Rata-rata anggone dodol leker disurung nganggo rombong kayadene grobag bakso. Yen ora mubeng turut lurung mlebu-metu kampung adate manggrok ana pojokan dalan gedhe utawa ana ngarep sekolahan. Rombong kasebut isine jladrenan leker lan wajan cilik sing dijejer-jejer kanggo ndadar jajanan iki.
Rasane gurih lan legi tur kemripik. Ing tengahe ana irisan gedhange sing ditambahi susu kenthel. Regane rata-rata Rp 500. Ananging yen mung mangan siji durung marem. Yen mangsa udan kanggo kanca ngombe teh, nyamleng tenan. Mula sing tuku padha antri amarga wong siji yen tuku nganti rong puluh utawa luwih.
Nalika JB nuju mlaku-mlaku wayah sore saurute Jl. Slamet Riyadi, Sala, kebeneran nemu bakul leker. Jenenge Harun, ngakune asal saka Kebumen. Dheweke mung ngedolake
bengi. Kamangka jladrenan sing digawa ora akeh, mung watara glepung rong kilo bae.
Miturut katrangane, saiki bakul leker wis ora akeh, kena
Miturut sejarahe, leker kuwi jajan tinggalane Landa. Mlebu ing kene kira-kira pungkasaning abad XIX. Rikala semana ing Eropa jajanan sing arane crepe kuwi wis membudaya banget. Crepe dadi karemane wong Eropa mligine kanggo jajanan ing wayah sore. Suwening-suwe sing dikirim menyang tanah jajahan padha ketagihan karo jajanan iki. Gandheng ing kene bahan-bahan kanggo gawe crepe kuwi ora pepak lan juru masak sing dumadi saka wong pribumi bisane gawe crepe diselarasake karo bahan lan ilat lokal (Jawa), mulane banjur dadi kue leker kaya sing saiki isih ana.
Mula bukane diarani leker, nalika semana para penggedhe Landa sing ngicipi jajanan iki sawise mangan kok padha muni “leker… leker…”, sing karepe: “enak… enak….” Gandheng juru masak pribumi ora ngerti basa Landa, mula tembung leker sabanjure dilestarekake kanggo tetenger jajanan sing memper crepe kasebut.
Jaman semana leker uga wis mlebu menyang jero tembok karaton. Malah miturut sumber saka Sala, swargi Sinuhun Pakubuwana X karem dhahar leker.
Panggawene leker ora angel. Bahan-bahane: glepung beras, endhog pitik, gula, gedhang raja, lan susu. Dene panggawene, sawise wajan panas dioseri lenga klapa. Glepung beras sing wis dijladreni karo gula putih lan endhog banjur didadar tipis. Tengahe diwenehi irisan gedhang raja lan susu kenthel. Dikira-kira wis taneg banjur dilempit dadi loro. Didhahar nalika isih anget-anget.
Gawe leker kuwi gedhange kudu gedhang raja. Saliyane rasane legi uga
aja nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang
aku apal nganti saiki. Nanging yen dikon nulis, aku wis okeh sing lali. Mbiyen apal "luar kepala" (ukara ini ora ana gantine neng
konco-konco nganti kelas enem SD, lanyah utawa lancar nulis aksara Jawa. Saiki nganggo boso Jawa wae angel tenan, padahal mung boso ngoko. Apomaneh yen nganggo boso Jawa krama inggil, wis malah tambah akeh aku sing lali.Sakliyane nulis aksara Jawa, bu guru uga ngajari awalan, imbuhan lan akhiran basa Jawa. Aku wis
ontong), kembang nangka (....wis lali), ...............lan akeh banget aku sing wis lali.Senajan wis okeh sing lali basa Jawa, yen bali ngomah aku isih terus nganggo basa Jawa. Yen matur karo ibu aku yo sik iso nganggo basa krama inggil, nanging ya campuran ngoko barang. Soale wis akeh sing lali. Mergo iku, aku kerep mikir yen tekan titi mangsane, koyo-koyo basa Jawa iku bakal ilang. Kira-kira basa krama Inggil wis ora dienggo rong abad saka saiki, kalah karo basa Indonesia.Lha banjur piye carane ben basa Jawa iku ora ilang? yen kepethuk konco-konco lawas saka Jawa, aku biasane tetep nganggo basa Jawa. Kejaba ana wong liya suku sing ora ngerti basa Jawa, kanggo ngajeni yo kepeksa tetep nganggo basa Indonesia. Ah..pancen angel
PARAGA SIRTU MEKARNDALU KALIYAN PARAGA JALER WONTEN ING
Iki contone ucapan pidoto awal, salah sijine yoiku ing ngisor iki.
ingkang sampun nglempak.Ingkang tebih lan ingkang celak.Sedoyo poro rawuh ingkang sampun pinarak.Kanthi mapak, nepak, jenak lan kepenak, ingkang kulo
ingkang sampun mbabaraken masalah mbah lawu kanti cetho. Mugi kulo ugi rekan2 sedoyo pengunjung padepokan mriki angsal ilmu lan manfaat. Mas sabda mbok menawi mbenjang2 saget mbabaraken masalah gunung semeru kalian juru kuncine ingkang paring asma mbah dipo. Matur nuwun lan kulo ngaturaken sugeng riyaden 1433H,
mugi sedoyo rahayu sagung paratitah Dumadi.
Agustus 19, 2012 pukul 10:09 pm
@Ki Sabda, Jeng Dewi,Kangmas Widodo, Kangmas Bala(ne)dewa, Kangmas Yhredaya, Kangmas
kanjeng ibu lan kanjeng romo. suwun kang… ananda pamit.
dateng kota pemalang mampir daeng tempatku yayi nimas …
Agustus 26, 2012 pukul 10:24 am
yayi nimas pripun kabaripun yayi nimas…?
tidur, rmyin kulo sowan teng candi cetho
, gunung meniko ateges wiwitan lan paripurno. Sepuronipun menawi wontn klenta klentu.
wawasan ingkang sae sanget kagem kulo ingkang dereng mangertosi. sugeng riyadi ki sabdo lan sedayanipun, mugi Gusti
mugo2 gusti tansah peparing pepadanging urip lan kasihipun maring kita sedoyo..!
ngemut kencur kanggo njaga amrih swarane tetep bening lan kepenak ora serak. Sawijining bukti menawa kencur nduweni kasiyat njaga tenggorokan saka sawernaning gangguan lan penyakit.
Kencur wis dianggo jamu para leluhur kita turun tumurun. Sakliyane kanggo jamu kena kanggo bobok sendhi sing abuh, pegel linu, njarem. Biasane dicampur karo beras sing wis dibubuk alus. Kena kanggo bumbu masak, senajan ambune ora enak lan rasane rada pedhes getar. Bumbu pecel, urap (gudhangan), ora bakal sedhep tanpa kencur.
Miturut J.J. Afriastini, ahli taneman obat sing nyambutgawe ing “Herbarium Bogoriense”, tanduran kencur asale saka India, banjur sumebar menyang Asia Tenggara, Cina, lan Australia. Wong Jawa ngarani kencur, yen wong Aceh ngarani ceuko, wong Minang ngarani cakne, wong Sunda ngarani cikur, wong Bali ngarani cekuh. Merga godhonge apik kencur bisa ditandur ing pot ceper kanggo pasren.
Geneya kencur nduweni kasiyat obat sing becik? Miturut J.J.Afriastini, merga kencur ngandhut minyak atsiri sing akeh,
lan pathi. Zat-zat kasebut kasiyate kanggo ngangetake awak, nyingsetake awak (pelangsing), ngilangi rasa lara (nyeri), nglancarake wetune angin saka awak, lan ngencerake riak. Jamu beras kencur bisa nguwatake awak, ora gampang masuk angin,
banyune sethithik-sethithik, utawa diemut kaya yen ngemut permen. Kajaba mbeningake swara, nglegakake tenggorokan, kencur kena kanggo tamba lara apa wae?
Kencur 2 jempol, brambang 5, kapulaga 3 iji, klengkeng 6 dibuwang isi lan kulite, godhong jinten 7 lembar, jahe sethithik, kabeh bahan mau sawise dionceki lan dikumbah resik banjur digodhog karo banyu 3 gelas nganti kari separone banjur disaring. Yen arep ngombe mundhut 1/2 gelas ditambah madu 2 sendhok dhahar. Sedina ngombe kaping telu saben ngombe setengah gelas.
Kencur sajempol dikumbah resik banjur dimamah karo uyah sethithik, duduhe dieleg sethithik-sethithik karo diombeni banyu anget sagelas. Pangombene banyu uga mbaka sethithik. Katindakake sedina kaping pindho.
Kencur sajempol dikumbah resik terus diparut, ditambah banyu mateng ½ cangkir lan uyah
dicom banyu umub 1/2 gelas, ditutup dileremake nganti manget-manget. Diudhak banjur disaring, diunjuk. Sedina kaping telu, esuk awan lan sore. Nalika ngunjuk jamu iki ora kena dhahar panganan sing ngandhut
tau njajal mangan kencur amrihe luwih bening swaraku. ananging anggonku mangan iya mung langsung tak mamah banjur cepet-cepet diulu amarga rasane ora enak. nanging mung pisan pindo olehku mangan kencur amarga ora seneng karo rasane sing lehku ngarani pedhes-pedes semriwing piye…..ngono.hehe…
kuwi wae aku ora ngrasakake bedane suwaraku. apa karang kleru anggonku mangan?wong langsung tak ulu, ora diemut?wis luweh.nganti seprene aku durung tau mangan maneh.
Haryo Legowo berkata:	17 September, 2008 pukul 8:14 am	Wis watara rong taun iki aku kerep mangan kencur entahan. Maksude sawise dukir-dukir ana tegal mburi omah, kencur sing isih seger mau banjur tak kumbah, terus tak emplok siji mbaka siji karo budhal menyang
masuk angin. Mulane aku kuwat ana njero studio sing adem amarga AC. Yen labuhan utawa ing mangsa rendeng aku arep nandur kencur sing luwih akeh. Syuukur-syukur mengko asile bisa di ekspor. Yen ora ngono ya pokoke bisa kanggo jamu.
(rating: 0, dari 2 suara)
Loading...	Lirik Lagu Pokoke Joget – Lesti
Krungu suarane gendang tun mbokmu tun mbokmu
Krungu suarane suling kepenak ono ning kuping
Nang kene kabeh konco, ora ono sing bedo
Ra kenal penyanyine, ra ngerti penciptane
Pasang lirik lagu Lesti Pokoke Joget di blog Anda:	Lirik Lagu Pokoke Joget – Lesti
Jadilah yang pertama memberikan komentar untuk “Lesti Pokoke Joget”
Bunder Gresik : 0815 1511 2089 | 085 3306 8770813. Pucuk : 0812 4939 4444 | 0853 3488 323214. Lamongan Blangit Turi : 0813 3028 370915. Lamongan
Pamangsa utawa prédator iku sajenis kéwan sing mburu, nyekel, lan mangan kéwan liya. Kéwan sing diburu pamangsa disebut mangsa.
Pamangsa biasané karnivora (pamangan daging) utawa omnivora (pamangan tetanduran lan kéwan liya). Pamangsa bakal mburu kéwan liya kanggo dipangan. Conto pamangsa ya iku singa, macan, baya, lan iwak hiu.
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 1 Maret 2016.
Wwlahar iku aliran material vulkanik sing biasané arupa campuran watu, pasir lan krikil amarga anané ilining banyu sing dumadi ing èrèng-èrènging gunung (gunung berapi). Ing Indonésia, aliran wlahar iki bakal terus tambah prilakuné bebarengan karo udan sing sansaya asring.
Ilining wlahar iku ndrawasi utamané kanggo penduduk sing manggon ing èrèng-èrènging gunung utawa kanggo para juru tambang pasir sing ana ing laladan ilining wlahar iku liwat. Wwlahar bisa mili banter puluhan mèter per detik nganti sawetara kilomèter nggawa ènergi sing cukup gedhé. Mula saka iku, umumé wlahar digawékaké saluran khusus sing miturut ilmu geoteknik kasebut "sabo".
Sawetara gunung ing Indonésia nduwé aktivitas ilining wlahar iki, ya iku Gunung Galunggung ing Jawa Kulon lan Gunung Merapi ing Jawa Tengah/Yogyakarta.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 23 Maret 2016.
Tuladha atur pranatacara wonten ing upacara kirab 2 ( Kasatriyan )
Wus tinarbuko wiwaraning sasana busono, kumenyar asung
putri, wenang den ucapno pepindhane wong agung ing ngeksi gandha duk ing uni.
tumungkul semu mesem ing wardoyo rinenggo ing sesotya maneko warno.
Tindakipun penganten sarimbit sami atut runtut reruntungan, sih kinasihan gegandengan asto, mratandhani bilih kekalihipun sampun sami mangun sedyo, badhe tansah sesarengan pindho mimi lan mintuno ngantos kaken kaken lan ninen ninen saking dunyo podo dumugyo delahan .
munggwing wuntat, puniko romo ibunipun memayungi lampahing penganten sarimbit, sedoyo berowo sarto mempen ugi puji puji santi astuti basuki kang kaudi, lestari kang kaesthi.
Panjenenganipun bapak……sarimbit minongko pini sepuh penganten kekalih, katingal kekembeng waspo, nangins sanes waspo dhukiro, namung kabekto saking raos bombonging manah linandhesan puji syukur mring Gusti ingkang akaryo jagad, awit sampun karoban ing sih nugroho saenggo saget anjenengi pawiwahan ing kalenggahan puniko.
pinisepuh poro tamu kang kebak ing suko bagyo, katingal konjem lenggah semu mesem,
Kawistoro lamun kalegan ing sedyo, pramilo ing batos tansah paring puji dungo pudyastowo mrih penganten kekalih tansah teguh, rahayu
Tan rinaos tindaking sang subo manggolo ndungkap ing sasana rinenggo, pramilo sigro ngaturi
Ngabuk Ya Iku M?n?hi Abuk Ing Sawah Nganggo Werna-
Surakarta, Karang Anyar, Kudus, Rembang, Demak, Pemalang, Kebumen, Banyu Mas, Slawi,
Nitto SN2 (185/60R15 84Q) | Nitto SN2 (195/65R15 91Q) | Nitto SN2 (185/65R15 88Q) | Nitto SN2 (215/60R16 95Q) | Nitto Therma Spike (215/55R17 98T) | Nitto SN2 (225/65R17 102Q) | Nitto SN2 (215/65R16 98Q) | Nitto SN2 (175/65R14 82T) | Nitto SN2 (235/65R16 103Q) | Nitto SN2 (195/60R15 88Q) | Nitto SN2 (205/55R16 91Q) | Nitto SN2 (215/50R17 91Q) | Nitto SN2 (225/60R17 99Q) | Nitto SN2 (185/70R14 88Q) | Nitto SN2 (225/50R17 94Q) | Nitto SN2 (205/60R16 92Q) | Nitto SN2 (235/65R17 104Q) | Nitto SN2 (215/60R17 96Q) | Nitto NT830 (235/45R17 97Y) | Nitto Therma Spike (285/60R18 120T) | Nitto NT90W (265/60R18 114Q) | Nitto NT90W (245/55R19 103Q) | Nitto SN2 (235/55R18 100T) | Nitto Therma Spike (225/55R18 102T) | Nitto NT90W (235/65R18 106Q) | Nitto SN2 (185/65R14 86T) | Nitto SN2 (175/65R15 84T) | Nitto Therma Spike (185/60R15 84T) | Nitto Therma Spike (225/45R17 91T) | Nitto Therma Spike (265/45R21 108T) | Nitto Dura Grappler (235/85R16 120R) | Nitto SN2 (205/50R16 87Q) | Nitto SN2 (245/45R18 96Q) | Nitto NT90W (285/45R19 111Q) | Nitto Therma Spike (215/60R16 95T) | Nitto Therma Spike (255/50R19 107T) | Nitto NT90W (275/40R20 106Q) | Nitto NT90W (265/45R21 104Q) | Nitto Therma Spike (235/60R18 107T) | Nitto NT830 (245/45R17 99W) | Nitto NT90W (225/65R17 102Q) | Nitto Therma Spike (265/60R18 114T) | Nitto Therma Spike (195/55R15 85T) | Nitto Therma Spike (235/50R18 101T) | Nitto NT830 (235/45R18 98W) | Nitto Therma Spike (295/40R21 111T) | Nitto SN2 (245/60R18 105T) | Nitto Dura Grappler (255/50R19 103V) | Nitto NT90W (255/50R19 107Q) | Nitto SN2 (205/50R17 93Q) | Nitto Therma Spike (225/60R17 103T) | Nitto NT830 (225/50R17 98Y) | Nitto Therma Spike (275/45R20 106T) | Nitto Dura Grappler (235/60R16 100H) | Nitto NT90W (245/45R20 103Q) | Nitto SN2 (175/65R15 84Q) | Nitto Therma Spike (225/50R17 94T) | Nitto NT830 (215/50R17 95W) | Nitto Therma Spike (265/50R20 111T) | Nitto NT420S (225/65R17 106V) | Nitto Dura Grappler (285/45R19 107V) | Nitto NT90W (215/70R16 100Q) | Nitto SN2 (225/45R17 91Q) | Nitto NT90W (315/35R20 106Q) | Nitto Therma Spike (255/55R18 109T) | Nitto SN2 (195/55R15 85T) | Nitto NT90W (235/55R17 103Q) | Nitto SN2 (205/65R15 94Q) | Nitto Therma Spike (315/35R20 106T) | Nitto NT90W (255/55R18 109Q) | Nitto SN2 (245/65R17 107Q) | Nitto Therma Spike (225/60R18 100T) | Nitto NT830 (235/40R18 95Y) | Nitto NT420S (275/55R20 117H) | Nitto Therma Spike (225/55R17 101T) | Nitto NT830 (215/55R17 98W) | Nitto Therma Spike (265/65R17 116T) | Nitto SN2 (205/50R17 93T) | Nitto NT90W (225/55R17 101Q) | Nitto SN2 (175/65R14 82Q) | Nitto Therma Spike (215/70R16 100T) | Nitto NT830 (245/35R20 95W) | Nitto NT90W (225/60R17 99Q) | Nitto Therma Spike (215/55R16 93T) | Nitto Therma Spike (245/55R19 103T) | Nitto Dura Grappler (265/70R16 112H) | Nitto NT90W (215/55R17 94Q) | Nitto NT90W (235/60R18 107Q) | Nitto NT830 (245/50R18 104Y) | Nitto NT420S (275/55R19 111V) | Nitto Therma Spike (235/55R18 104T) | Nitto NT830 (245/40R18 97Y) | Nitto NT860 (185/60R15 88V) | Nitto NT90W (235/55R18 104Q) | Nitto Therma Spike (185/70R14 88T) | Nitto Therma Spike (225/65R17 106T) | Nitto Neo Gen (195/55R15 85V) | Nitto NT555 (235/45R17 93W) | Nitto SN2 (235/70R16 106Q) | Nitto SN2 (195/55R15 85Q)
tiyang kalahiran mangsa dasa / kasadasa ( 27 Maret – 19 April )
Teguh santosa ing budi, mandhiri, keras tegas, dhisiplin, jiwa militer, gathekan, pinter tenan, trep lan cepet ngudhari lan ngrampungake ruwet rentanging prakara sarta masalah warna-warna, seneng srawung pasrawungane jembar, karo sapa bae uga karo wong manca, gedhe tanggung jawabe marang kulawarga, pagawean, apa dene bebrayan, seger saras, arang – arang lara, larane entheng bae, kuwi bae amarga kekeselan lan amarga panganan kang ora cocog, wiwit bocah, remaja, dewasa, banjur tuwa tetep keras tegas, mung bae saya tuwa saya sadhar luwih moncer akale tinimbang okole, uripe saya meneb mrih rahayuning sesame, kawruh lan pangalamane jembar, seneng sinau lan lathian apa bae kanthi sregep tememen, ing kelas, ing pagawean, ing organisasi unggul onjo, ambisi dadi pemimpin, pancen dadi lan akeh kang dadi pemimpin, malah jumurung lan mrabawani kanca-kancane supaya dadi pemimpin, ekstrovert, akeh gerake, akeh idhene, akeh kang dirancang, nganti ora bisa nindhakake dhewe,
Emoh kalah, seneng mrentah, angel dikandhani, sing dieringi mung wong-wong tuwa sing sugih prestasi, mitayani lan ngedap-edabi, dheweke ajrih asih sungkem bekti marang wong-wong tuwa kang mangkono kuwi, kala-kala rada grusa-grusu, ora pati sabar, nanging kabeh kuwi katutup jalaran dheweke mantheng iman taqwane, manteb rila narima sumarah pasrah ing
Kios Stempel ing Dalan Pemuda Semarang. Lokasine pas ing ngarep e hotel Bahagia. Amergo panggonane sing madep ngulon kios iki yen wis awan lan sore njur dadi kepanasen keno srengenge. Sket iki tak gambar awan iki
wilayah Indonesia Info lebih lanjut tlp/sms 085711374880.
dasar artikel gemblung…………….ngono lho kok sing komen serius akeh buanget,,,,,,, malah luwih gemblung,,,,,,,,,,,,,,,
rampung nggambar kahanan pasar iki, sing cedak e ono kelenteng, ujug ujug ono
pinggiran alas jati. Omah loji iki ngarep e ono kolam renang e lan ning sisih kiwone ono lapangan tenis.
A pen sketch of an old teak house from the colonial time. Located in Mantingan, Rembang,
ckckckckckkc,…hebat2…salut aku,….iso dinggo conto….mantappp,…dadi semangat,..sanajan wong ndeso
Sliramu tansah digugu lan ditiruMarang kabeh muridmuAtimu ora tau
kanthi tlitiTansah ndedonga marang GustiKanggo amal sakdurunge mati.
tetep maju perangLan bisa gayeng uripeNgrasakake jaman emaseSaka rekasane ing jaman
Isa putrane Maryam ndonga: “ Duh Pengeran kawula,
dhun na maring aku padha suguhan sekang langit (sing dina mudhune) arep dadi
dina perayaan tumerap aku padha, ya kuwe tumerap wong-wong sing siki bareng
karo aku padha lan sing sewise aku padha, lan dadi tenger kuwasane Panjenengan,
dalane rusak kabeh, tlung pada dipikirna.
omah ora ijin terus njukut BENERE BU KUN Neng wit2an
sajerone rajeg omah lan dudu wit2ane sing tandur
Rodok Kemayu Kemayu Gmn Gt 😆
rasarab says:	August 17, 2009 at 11:49 am	yo lumayan apik, kemayu koyo wonge 😕
blogmu le endi, koyo artis blog we nduwe akeh 😕
ya iku formula abjad kang diciptakake déning Raja Sejong kang Agung saka Dinasti Joseon ing taun 1443.[1][2] Raja Sejong nyiptakake abjad anayr mau supaya rakyate kang ora bisa nulis aksara Tionghoa bisa nulis basa Korea kanthi sistem kang luwih gampang.[1] Formula abjad kang diciptakake diarani Hunminjeongeum utawa swara
didadekake minangka Harta Nasional Korea Selatan Nomor 70 lan didaptarake minangka Warisan Memori Dunia UNESCO ing taun 1997.[1]
Abjad iki minangka cikal-bakal Hangeul kang minangka sistem penulisan unik ing antarane abjad-abjad bangsa liyane amarga diciptakake déning saklompok wong kang dikenal dikenal tanpa ana prabawa saka sistem penulisan kang wis ana lan dadi basa tulis nasional.[1]
Prakata Raja Sejong[besut | besut sumber]
Amarga basa negeri iki béda karo basa ing Tiongkok, mula ora cocog karo aksara Tiongkok. Banjur, yèn wong kang bodho kepengin omongan, kaeh-akehe saka wong mau ora bisa ngungkapake masalahe wong-wong mau. Amarga babagan kang nyedhihake mau, aku wis gawé 28 aksara kang anayr. Ya iku pangarep-arepku supaya saben wong bisa nyinaoni aksara iki kanthi gampang lan nyenengake yèn digunakake saben dinane
^ a b c d e f (en)The Hunminjeongeum Manuscript, visitkorea. Diundhuh
Warisan Dhokumèntèr Hak Asasi Manungsa Pergerakan Dhémokratisasi Gwangju
RegisterSastra KoréaBukuRintisan topik sajarahKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Cina	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 4 Sèptèmber 2016.
saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan uningeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
bisa pisah iku, yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng, abang, kuningsamya, angadhangi cipta
kang marang ing pati, den kahasto pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinengker buwaneku, urip data nana nguripi, datan antara mangsa, iya anaripun, pas wus ana ing sarira, tuhu
Upacara Sesaji ing Karaton Surakarta (3) | Jaya Baya
UWAL saka sistem kapercayan kang wis lumaku, bab Kanjeng Ratu Kidul uga ana kang duwe panemu menawa iku luwih mujudake basa perlambang. Nata minangka personifikasi utawa keturunan dewa wis dadi bageyane legenda karaton wiwit kuna-kunane. Prabu Erlangga ratu Kahuripan, umpamane, dicritakake kadidene titisane Hyang Wisnu. Mangkono uga Jayabaya nata agung ing Kedhiri. Kyai Ageng Tarub cikal-bakal kang nurunake raja-raja Tanah Jawa nggarwa widadari Nawangwulan. Panembahan Senapati kang adeg karaton Mataram sarta nata-nata saturune jinatukrama Kanjeng Ratu Kidul (mriksanana bab Labuhan Dlepih lan Bedhaya Ketawang).
digambarake minangka titah kinacek. Sasurute Demak Bintara, punjering karaton-karaton Jawa nglereg menyang pedhalaman. Cagak perekonomiane melu owah. Sing maune saka dagang lelayaran banjur ngendelake tetanen. Jroning mangsa transisi iki dinuga Mataram rumangsa perlu manfaatake mitos Kanjeng Ratu Kidul. Jroning konteks iki, manut saweneh ahli, Ratu Kidul dikarepake minangka simbolisasine segara. Lire, karaton bakal bisa ngrembaka sarta kuncara lamun bisa nguwasani samudra.
Nem wulan candhake, tanggal 22 Desember 1830, Kanjeng Ratu Ageng babaran ing Karaton Surakarta katengga KGPH Mangkubumi, kapernah raka kaipe. Bayi lair cenger, ning eloking lelakon tan ana wujude. Let sauntara keprungu maneh tangise bayi. Dipirsani KGPH Mangkubumi
Duksina gerah santer. Sadina-dina mung sareyan ana ing kanthil. Kanjeng Ratu Ageng dadi banget sungkawa. Akeh abdidalem kang padha tuguran melu prihatin.
Nuju sawenehing wengi muncul sawijining bocah umur-umuran ngancik jejaka kang
Iku ngono dipercaya bayi sing lair terus ora katon kae, sing jare banjur digawa Sinuhun Lawu lan kapundhut dadi putra kapatedhan asama Sunan Lawu, lan sateruse ngratoni alam gaib ing Gunung Lawu. Tekane karaton saperlu caos tamba marang keng rakane. Ora gantalan dina, GRM Duksina pulih waras-wiris. Ing tembe panjenengane
Banjur sapa sejatine Kayi Sapujagad lan Raden Ringin Anom sing tunggu Merapi kuwi? Nganti seprene pancen durung ditemokake cathetan asal-usule. Sing genah ora mung karaton, ning sakehing pedunung ing
–papan kanggo labuhan– sing dumunung ing Gumuk Kendhit ing pereng kidul kuwi ora liya punjering Karaton Merapi. Kori utawa gapurane ing
mung siji, nanging sanga, kang saben sijine duwe andhahan lan ayahan dhewe-dhewe:
Merapi, ngratoni pedhanyangan Merapi. Nyai Gadhungmlathi, tetungguling lelembut wedok, tugase njaga kesuburan sawernaning tetuwuhan gunung. Kyai Kartodimeja, senapati prajurit kajiman ayahane njaga rajakaya sarta kewan alasan kang urip ing alas Merapi. Kyai Petruk, jejibahane ngelingake
kabantu jim-jim liyane njaga gunung supaya ora runtuh. Kyai Wola-wali ngreksa korining karaton kajiman, lan Kyai Sapuangin tugase ngatur lakuning angin.
Ancaman njebluge Merapi ora mung arupa lahar mengangah, ning uga “wedhus gembel” utawa awan panas sing kuwawa nggosongake desa saisen-isene. Ning padunung ing kono yakin nadyan Merapi temen-temen mbladhos,
marang padesan. Semono uga Gumuk Turgo, gunung cilik kuwi kacarita luwih tuwa, malah isih kapernah bibine Merapi, mula uga katelah Gumuk Bibi. Mbledhosa sakayange, Merapi kuwi dipercaya ora bakal nglumpati bibine dhewe.
Sajroning wektu sangang abad, Merapi mbledhos ora kurang saka kaping 90, ning racake sing dadi kurban malah padhusunan sangisore Kinaharjo. Kacarita mbledhose sing hebat dhewe dumadi sewu taun kepungkur, ing taun 1006, sing
kuna ing Jateng, lan Mpu Sindok banjur mindhahake kratone menyang pinggire Kali Brantas ing Jatim.
Satu Balasan ke Upacara Sesaji ing Karaton Surakarta (3)
BUDAYA | Iyup-iyup Jawa~ berkata:	17 Desember, 2014 pukul 10:11 am	[…] Upacara Sesaji ing Karaton
sowan kula ingkang sepisan minangka bekti kaliyan panjenengan. Ingkang kaping kalih nyuwun agunging samudra pangaksami awit klenta-klentu kula salebetipun setunggal tahun punika. Lan ingkang kaping tiga, nyuwun pangestu mugi-mugi Gusti ngijabahi gegayuhan kula sa’ brayat…”,
Posted on February 26, 2012 by thiscopert	Aku iku jane yo uwis ngombe banyu putih akeh bianget, nanging kok sek loro ae lek pipis. Opo mergo banyune elek yo, tapi aku tukune banyu galonan. Malah kadang saking akehe ngombe malah mutah-mutah.
Jane pengin rongsen maneh tapine duite ora nduwe. La wong digawe maem sak bendinane ae sek kurang, opo maneh gawe mertombo menyang rumah sakit.
Yo embohlah mungkin aku kakehan pikiran nganti loro maneh. Lek wis ngene aku yo aku tak ngombe banyu putih akeh-akeh ae ben rodok sudo lorone. La mosok pipis ae manukku loro terus kadang ae metu getihe abang nganti ngrintih
Senen wingi 23 Agustus 2010 aku nekani penguburan sedulur sing sedho. Aku nyobo ngeling eling opo sing menarik mripatku pas wayah kuwi ... yo kuwi
Wuku punika petangan kangge nyumerepi watek sarta lampahing ngagesang tumrap bayi lahir. Wuku wau lampahipun saben 7 dinten sapisan, wiwit dinten Ngahad dumugi dinten Saptu. Dene sasarenganing wuku kalihan dinten pekenan sarta paringkelan, punika kawrat ing pananggalan saben wulanipun. Cacahipun wuku wau sadaya wonten 30, sarta naminipun kados ing ngandap1. Sintadewanya sangyang Yamadipati =
Nyuwun pangapunten mas, kulo dereng gertos wuku niku nopo?terus ngertine wuku kulo nopo kepripun??
Iwit Bajing lan Tikus Cilik | Jaya Baya
Iwit si bajing sing manggon ing wit klapa pinggir dalan gedhe sedhih atine. Geneya? Sebab dheweke durung duwe pasedhiyan pangan senajan mung sethithik. Kamangka sedhela engkas wis mangsa rendheng. Nanging apa sing dialami Iwit iki ya merga saka kesede dhewe. Kamangka, wit klapa sing dipanggoni turu wis ora nguwoh maneh jalaran saking tuwane umure.
Sasuwene mangsa ketiga Iwit turu wae. Emoh nyambutgawe. Mulane, saiki Iwit munyeng mikirake tekane mangsa rendheng mengko, piye bisane ing mangsa iku dheweke panggah mangan kaya biasane. Ora kaliren.
Ing dhuwur wit, Iwit duwe tangga jenenge Kiki Tikus.
“Rewangana aku ya, supaya bisa golek pangan ing mangsa rendheng mengko….” kandhane Iwit marang Kiki Tikus.
“Iya, aja kuwatir,” wangsulane Kiki.
“Carane, wiwit saiki kudu nyambutgawe sing mempeng, golek wit-wit sing nguwoh akeh. Ben bisa nglumpukake pangan.”
Krungu kandhane Kiki ngono mau, Iwit mencep. “Apa? Aku kudu nyambutgawe? Huhh… wegah…wegah..!” Iwit gebes-gebes, banjur molet lan angop. Let sedhilut wis turu nglepus. Sauntara iku kanca-kancane, kaya prenjak lan dara, padha ibut nyambutgawe.
Sawijining dina, nalika lagi enak-enak turu, dumadakan Iwit krungu swara tangis. Dheweke banjur nggoleki asale swara mau. Tibake ana tikus cilik lagi nangis ing ngisor wit cemara cedhak wit klapa panggonane Iwit turu.
“Geneya kowe kok nangis?” pitakone Iwit.
Tikus cilik iku nyawang Iwit, banjur ngelapi eluhe nganggo sikil ngarep.
“Aku sumpeg, sedhilut engkas mangsa rendheng. Nanging aku ora duwe papan kanggo ngeyub. Aku bisa mati katisen yen ora nemu papan kanggo ngeyub sasuwene mangsa rendheng,” wusana kewetu sambate.
“Aku ya sumpeg…. wis meh rendheng durung duwe pasedhiyan pangan blas.
amba lan turu nglepus. Dene tikus cilik, rumangsa oleh kanca senasib, marani panggonane Iwit. Banjur mlungker ing buntute Iwit sing empuk lan kandel. Tikus kuwi turu nglipus ing kono nganti Iwit nglilir.
“Buntutmu anget, kandel, lan empuk. Angler banget olehku turu ana buntutmu mau,” kandhane Kiki Tikus bareng Iwit nglilir.
“Iya ta? Nek ngono, kowe wis nemokake papan kanggo turu selawase mangsa rendheng iki.”
“Ing endi?” pitakone tikus cilik ora ngerti.
“Tenan? Kowe ora kabotan?”
“Matur suwun Wit, matur suwun,” kandhane si tikus cilik seneng banget. Ing batin dheweke janji arep mbales kabecikane Iwit Bajing. Lan dheweke ngerti, yen Iwit Bajing rada males nglumpukake pasedhiyan pangan.
Tikus cilik iku banjur sengkud nyambutgawe nglumpukake pasedhiyan pangan mangsa rendheng kanggo dheweke dhewe lan Iwit Bajing kancane. Kaya apa bungahe Iwit weruh gudhange wis kebak panganan. Ana cuwilan klapa, cuwilan roti, pohung, lan liya-liyane. Ateges dheweke bisa mangan wareg ing mangsa rendheg mengko.
“Kowe ora kabotan ta Kus, nggolekake pangan aku?”
“Ora. Pancen aku pengin males kabecikanmu kok.”
“Matur nuwun, matur nuwun banget. Aku….”
“Ora angel kok nglumpukake pangan kuwi, Wit. Sing penting mung gelem nyambutgawe mempeng….”
Iwit mesem isin. ”He’em, pancen kudune aku nyambutgawe mempeng kaya kowe lan kanca-kanca liyane.” Iwit banjur ngrangkul tikus cilik kancane kuwi. “Sesuk aku arep golek pangan bareng
Kabupatèn Acèh Singkil iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Acèh, Indonésia. Kabupatèn Acèh Singkil minangka pamekaran saka Kabupatèn Acèh Kidul lan sebagéyan wewengkoné dumunung ana ing kawasan Taman Nasional Gunung Leuser. Kabupatèn iki kapengkar dumadi saka loro wewengkon, ya iku dharatan lan kapuloan. Kapuloan sing dadi bagéyan saka Kabupatèn Acèh Singkil ya iku Kapuloan Banyak. Kutha krajan Kabupatèn Acèh Singkil dumunung ing Singkil.
Singkil dumunung ing jalur kulon Sumatra sing ngubungaké Banda Acèh, Medan lan Sibolga. Nanging, jaluré luwih arupa gunung-gunung lan perlu akèh sing didandani supaya wewengkon iki ora kepencil.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Singkil&oldid=1017465"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Acèh SingkilKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 8 Maret 2016.
Makane… wis ngobrol dewe wae… Sakperlune… sing
ngerti, ya mending jadi penonton Cuy….. malu gw kalo salah omong……. lah ngerti aja kaga….xixixixi…. itung2 nambah ilmu……
Balas Mercon Mretelli niru Mercon Simoncelli & Mercon Melandri
wah, kalo over stroke tuh rata2 Y yach….
Pandhan iku paling akèh urip ing laladan Jawa, mbentuk alas kang sungker dijelajahi marang wong akèh, amarga uripé kang lebat iku [1]. Godhongé kang dawa-dawa iku ana ri/duri né [1]. Ananging, godhong pandhan iku akèh paédahé, kayata :
2. Wohé Pandhan [1] Wohé Woh majemuk lan wanguné bal/bal dawa [1]. Yèn wis mateng, iku wernané kuning semu abang jingga [1]. Dadi yèn wis mateng, bisa dipangan [1]. Tanduran iku kagolong kelompok Halophyt Basa Yunaniné (hals iku uyah, phyt iku saka tembung phuton ya iku tanduran)[1]. Dadi tanduran iku seneng utawa tanduran kang urip ing kahanan kang kadar uyahé ing lemah iku rada dhuwur [1].
3. Bisa kanggo bahan campuran [3] Pandhan uga bisa kanggo bahan campuran bubur, kayata bubur kacang ijo, bubur ketan ireng, bubur pathi, bubur blowok.[3] Bubur kang dicampur godhong pandan rasané luwih énak lan ambuné luwih sedhep [3]. Pandhan biasané uga dadi rasa sirup, tuladhané sirup coco pandan utawa sirup rasa klapa lan pandan [4]
4. Pandhan bisa kanggo masakan lan nggawé jajanan [4]. Jajanan kang nganggo campuran godhong pandhan biasané jajanan kang legi.[4] Godhong pandhan gunané supaya jajanan duwéni ganda wangi lan sedhep ambuné.[4] Tuladhané
Godhong pandhan[besut | besut sumber]
Godhong pandhan biyasané kanggo masak. Godhong pandhan nduwèni wangi kang khas, apa manèh nalika dianggo nggawé jajanan lan ombénan.[2] Jaman mbiyèn pandhan kerep kanggo njaga kaséhatan.[2]
Pandhan ngandhut zat kimia kang migunani kanggo awak, tuladhané alkaloid, saponin, flavoida, tanin lan polifénol.[3] Godhong pandhan uga bisa dadi obat penyakit.[3]
ngilangaké ketombé utawa mreki[3]
Pandhan bisa kanggo campuran masakan lan nggawé jajanan.[4] Jajanan kang nganggo campuran godhong pandan biyasané jajanan kang legi.[4] Godhong pandhan gunané supaya jajanan nduwèni ganda wangi lan sedhep ambuné.[4] Tuladhané pudhing pandhan, cake pandhan, bolu pandhan, kolak, buko pandhan, surabi pandhan, sifon pandhan.[4]
Saliyané iku godhong pandhan uga bisa digawé kerajinan tangan.[4] Godhong pandhan dipépé nganti garing.[4] Yen wis garing utawa lemes godhong pandhan banjur dianyam.[4] Godhong pandhan dianyam banjur bisa digawé tas, klasa utawa tiker, caping utawa topi.[4] Nggawé kerajinan saka godhong pandhan kudu kreatif supaya bisa ngasilaké barang kang modél lan wernané apik.[4]
Supaya asilé luwih apik, godhong pandhan uga bisa diwernani supaya katon luwih apik lan variasi wenané.[4]
Klasa pandhan uga bisa digawé tas lan bisa divariasi modél lan wernané.[5] Tas pandan iki payu didol nganti tekan butik hotèl ing Amérika Serikat.[5] Variasi wernané biyasané nganggo pewarna alami kayata godhong suji lan sumba.[5] Godhong pandhan uga bisa digawé tas laptop, tas kerja, dompét, wadah ''tissue'', nganti clutch kanggo pésta.[5]
Pandhan biyasané uga dadi rasa sirup, tuladhané sirup coco pandan utawa sirup rasa klapa lan pandan.[4]
Cara Nganggo[besut | besut sumber]
Godhong pandhan seger kang cacahé 2 - 5 lembar diiris-iris sacukupé banjur digodhog utawa diseduh, diombé [5]. Utawa godhongé ditumbuk/didheplok banjur diperes lan diombé [5]. Panggunakané ing jaba, godhong dikumbah resik banjur digiling alus [5]. Turapaké ing tatu utawa kulit sirah kang ana ketombené [5].
Tuladhané Nganggo[besut | besut sumber]
1. Lemah saraf [5] Godhong pandhan seger cacahé 3 lembar dikumbah banjur dikethok cilik-cilik [5]. Godhog kanthi 3 gelas banyu resik nganti sisa 2 gelas [5]. Bar iku adhem, disaring banjur diombé saben èsuk lan soré, saben 1 gelas [5].
2. Rematik lan pegel linu [5] a. Godhong pandhan seger cacahé 3 lembar dikumbah resik banjur diiris tipis-tipis [5]. Seduh kanthi 1/2 cangkir minyak klapa kang wis dipanasaké sinambi diaduk rata [5]. Sawisé adhem, siap digunakaké kanggo nggosok bagian awak kang krasa lara [5]. b. Godhong pandhan seger cacahé 5 lembar lan godhong serai 20 lembar, dikumbah banjur digecek/ditumbuk kanthi alus [5]. Tambahna
3. Gelisah Godhong pandhan seger cacahé 2 lembar dikumbah banjur diiris tipis-tipis [5]. Seduh karo sagelas banyu panas [5]. Sawisé adhem, disaring, langsung diombé [5]. Lakoni kaping 2 - 3 sedina, kanthi tenang [5].
4. Rambut rontok 10 lembar godhong waru kang nom (isih seger), sagenggem godhong urang-aring, 5 lembar godhong mangkokan, 1 lembar godhong pandhan, 10 kuncup kembang melati, lan 1 kuncup kembang mawar, banjur dikumbah kanthi resik, banjur dikethok-kethok sacukupé [5]. Bahan-bahan iku dilebokaké ing sajroné panci email, banjur tambahaké minyak wijen, minyak kelapa lan minyak kemiri (saben-saben 1/2 cangkir) [5]. Panasaké kanthi umup, sabanjuré iku, junjung [5]. Sawisé adhem terus disaring, siap kanggo digunakaké [5]. Carané, olesaké campuran minyak mau ing sakabéhé kulit sirah sinambi dipijet ènthèng [5]. Lakoni saben bengi sadurungé turu, esuké rambut iku dikeramasi [5]. Lakoni kaping 2 - 3 kali seminggu [5].
5. Ngirengaké rambut Godhong pandhan wangi sakira-kirané 7 lembar dikumbah banjur dikethok-kethok [5]. Godhog karo 1 liter banyu kanthi warnané dadi ijo [5]. Embunaké banyu godhogan mau sawengi [5]. Esuké, campuraké godhogan banyu pandan mau karo banyu perasan 3 woh mengkudu mateng [5]. Banyu campuran mau banjur digunakaké kanggo ngumbah rambut [5]. Lakoni kaping 3 saminggu, kanthi katon kasilé [5].
6. Ketombe Godhong pandhan seger saora-orané 7 lembar dikumbah kanthi resik banjur digiling kanthi alus [5]. Tambahaké 1/2 cangkir banyu resik sinambi diremes rata [5]. Peres lan saring. Banyu peresan godhong pandan iku banjur diolesaké ing sakojuré kulit sirah kang ana ketombéné [5]. Umbaraké kanthi garing, yèn perlu olesan dibalèni manèh [5]. Sakira-kira 1/2 - 1 jam manèh, rambut mau dibilas karo banyu resik [5]. Lakoni saben dinané kanthi mari [5].
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s (id)Drs. Soegianto. 1986.
title=Pandan&oldid=1018683"	Kategori: PandanaceaeKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 10 Maret 2016.
Wayang Solo, Batik Tulis Wayang Motif Dewi Shinta [LD2346T-
Tumrape wong Jawa, kedhayohan kuwi padha karo nampa rejeki. Mula yen ana tamu ora tau nglirwakake gupuh, lungguh lan suguh. Sapa wae yen kedhayohan mesthi gupuh olehe mbagekake tamune, ngaturi lenggah, terus gawe wedang kanggo suguhan.
Merga anane pakurmatan mau mula wong sing maradhayoh kudu ngerti (tahu diri), dadiya tamu sing becik. Aja sakepenake dhewe, aja gawe gelane sing ditamoni, lan bisaa nyenengake sing duwe omah. Apa wae sing perlu digatekake yen maradhayoh?
Maradhayoh ora kena sakarepe dhewe, kudu ngerti wayah sing trep kanggo mertamu. Aja mertamu wayahe wong ngaso lan turu, kira-kira jam loro nganti jam papat sore. Aja mertamu wancine wong mangan, embuh wancine sarapan, mangan awan, utawa mangan bengi. Senajan panjenengan dudu wong muslim, nanging yen maradhayoh wancine wong nindakake ibadah prayogane enggal pamitan mulih. Upamane wancine shalat magrib sing wektune mung sethithik, menawa krungu azan magrib kudu enggal pamitan. Jroning sasi
pangrasane sing duwe omah. Yen sajake ora seneng dijak ngrembug sawenehing bab, becike aja diterusake. Yen ana perlu wigati aja kesuwen, enggal dikandhakake apa wigatine anggone mertamu.
Mertamu aja kliwat saka sak jam. Kajaba yen wis lawas ora ketemu upamane tilas mitra raket nalika isih sekolah, kanca nyambutgawe ana kutha liya, lan sapanunggalane. Iku wae iya kudu ndeleng kahanane sing ditamoni, seneng apa ora ditekani. Prayogane nalika mertamu nganggo arloji, supaya ngerti wanci. Sebab durung mesthi saben ruang tamu ana jame.
Kepriye yen sing duwe omah sing nggandholi? Upamane merga wis suwe ora ketemu, durung mari kangene, angger arep pamitan mulih digandholi. Panjaluke sing duwe omah kena dituruti nanging saperlune. Yen dirasa keperluane wis cukup lan anggone mertamu wis rada suwe, prayogane tetep nyuwun pamit nanging janji yen arep dolan maneh ing liya wektu.
Senajan maradhayoh kuwi ora resmi nanging perlu migatekake tata susila. Klambi sing sopan, apa maneh yen merdhayoh menyang omahe wong sing luwih tuwa. Yen disuguhi aja kesusu diombe apa dipangan sadurunge dimanggakake sing duwe omah. Menawa suguhane wedang diwadhahi cangkir lan lepek, anggone njupuk salepeke, aja mung cangkire wae. Senajan wedange enak, nasthelgi, aja dientekake nganti gusis nanging dingengehake sethithik wae ing dhasare cangkir. Yen disuguhi jajan, panganan, anggone njupuk saperlune senajan jajane enak tur weteng lagi luwe.
Kepriye yen dijak mangan? Ana kalane maradhayoh disuguhi mangan senajan ora wancine mangan. Mbokmenawa sing duwe omah
mundhak gawe gelane sing duwe omah. Yen suguhan mau wis diracik ing piring, kudu dientekake aja nyisa.
Menawa dijak mangan ing ruang makan anggone imbuh ngenteni dimanggakake lan njupuk sacukupe wae. Rampung dhahar sendhok lan garpu dikurebake ing piring lan dhaharan ing piring kudu gusis kajaba balung lan eri. Aja watuk sajrone dhahar lan aja glegeken sawise rampung. Menawa kudu watuk utawa glegeken diempet dhisik nganti ninggalake ruang makan. AJA PADU
Yen ana wong maradhayoh sing perlune nagih utang, nagih janji, utawa marani barang sing disilih. Sok-sok sing duwe omah gawe anyel, upamane durung bisa nyaur utange, ora netepi janjine lan barang sing disilih rusak. Nanging senajan nesu dikaya ngapa becike diampah sabisane. Sebab kurang prayoga yen nesu lan muni-muni ing omahe liyan. Apa maneh yen keprungu tangga teparo nganti padha metu nonton. Sulayane janji bisa dirembug sing sareh amrih kekarone padha mareme. Senajan lagi nesu nanging yen mulih tetep pamitan sing apik.
pm	mbok ngudhal babagan basa krama aku pengin iso basa krama ki
punika,….awit sakpunika sampun awis kanèman ingkang kersa lan nyumurupi babagan tatakrama maradhayoh….
nugrahanto berkata:	19 Januari, 2011 pukul 9:11 am	Ing jaman samangke, jaman ingkang dipun sebat ‘modern’, nrenyuhaken sanget menggahing kawontenaning lare enem, ingkang saya tebih saking unggah ungguh lan suba sita tata krama. Bab punika kirang trep menawi nglepataken lare kemawon. Awit yektosipun, tiyang sepuh langkung ageng pangaribawanipun. Menawi tuladha lan pemut saking tiyang sepuh punika leres lan treb, tartamtu badhe tinulad putra putranipun. Mugi atur kula punika boten kalangkungan.
susilo berkata:	24 Januari, 2011 pukul 12:07 am	Maturnwun
cerpen basa jawa cerpen bahasa jawa the short story java language | Wonten blog punika namung wonten kiriman kiriman ingkang arupi rerita cekak. Mugi panjenengan sami kersa pinarak mirunggan maos cerita cekak ingkang mboten aji punika,mugi panjenengan sami tansah rahayu wido kalis ing sambikala.Salam taklim tansah guyub rukun
punika namung wonten kiriman kiriman ingkang arupi rerita cekak. Mugi panjenengan sami kersa pinarak mirunggan maos cerita cekak ingkang mboten aji punika,mugi panjenengan sami tansah rahayu wido kalis ing sambikala.Salam taklim tansah guyub rukun ayem tuwin tentrem.SEMBAHNUWUN
Penulis: kangsukir | Filed under: Tak Berkategori | Tags: jawa java menguru marang alam | Tinggalkan komentar
Kula wastani kanti irah irahan meguru marang alam punika panci anggenipun pados hikmah saking alam sakkiwa tengen wonten pundi anggen kita dumunung.
Punika kawula serat amargi arikala pinanggih kanca kanca ingkang saget kawastanan nggadhahi ngilmu hikmah,maringi pitutur bilih nglakoni gesang punika saget niru utawi nyonto pinten tingkah sarta “proses” gesangipun kayawan lan tetaneman.
Kae contonen lelakone uripe uler dadi kupu.Ules sing wujude nggilani,gaweane mangan thok malah isa dadi ama tanduran banjur tapa brata tanpa mangan dadi enthung,sakbanjure rampung tapane dadi kupu kang endah kang disenengi sapa wae tur mangane milih madu.
Lha punika saget dipun conto kang arupi lelakon.Kang sakawit mboten tepang mring kabecikan banjur tobat lan nglakoni marang kautaman banjur pindha kupu kang elok lan bisa mabur.
Lan kathah conto conto ingkan saget dipun pendet ngenani alam punika.
Kados “proses”dumadine upa wonten sendok kangge ningkataken raos syukur.
Kadospundi mboten tumuju dumateng syukur mring nikmating Gusti bilih ngangen angen upo siji wonten sendok punika dawa kedadosanipun.
Upa saking gabah kang tumemplek aning ulen pari kang mbutuhake lemah kanggo panggonan,kang mbutuhake rabuk lan banyu.Kamangka banyu kang kanggo nandur wae dawa lakone.Saka segara butuh srengenge kanggo ben dadi uap,butuh angin kanggo nekake nen ndaratan ben dadi udan kanggo mbanyoni sawah sing dibutuhke pari pari kang di proses butuh sambung raket liyane/menungsa ben dadi upa.
Mekaten kirang langkungipun nyuwung agungging pangaksami. PENGANTEN
Mei 2011 | Penulis: kangsukir | Filed under: Tak Berkategori | Tags: Cerpen basa jawa Penganten demit | Tinggalkan komentar
Wis bola bali montor sing sepione dipasangi janur kuwi liwat dalan ngarep warung anggonku cangkruk ngopi.Saiki sing ping papat banjur mandeg ning ngarep warung.
“Nyuwun sewu mas,dalemipun tiyang ingkang gadah damel wonten dusun mriki pundi?”sijine wong lanang mudun saka montor
“wah kadose mboten wonten ingkang gadah damel kok wonten mriki.”ujare kang Warno sing metu saka warung.
Wong lanang mau banjur bali menyang rombongane.Aku lan pira piro wong melu nyedak.
“Endi to Yun omahe kok isa lali?”wong banjur takon marang Yun sing sajake nganten putri.
“Nyuwun sewu punaqa wonten fotone nganten jaler?”Dumadakan pak Warji mara banjur takon.
“Inggih wonten.”saurane penganten putri banjur njupuk foto lan diwenehke pak Warji.
Pak Warji ngongkon njupuk sepeda sing ndak parkir neng ngarep warung banjur ngajak ngetutake rombongan nganten mau.
“Yun,endi omahe?Kuwi wite klapa,malah kae kuburan.”Takone pak sopir sing mulai jengkel.
“Mekaten mawon,mangga kula teraken dateng tiang sepuhipun nganten jaler.”ajakane pak Warji nalika nyedaki rombongan.
Rombongan mau setuju lan banjur ngetutake sepeda montorku sing mboncengke pak Warji.
Jebul pak Warji ngajak menyang omahe pak Noto.
“Inggih leres punika fotonipun yoga kula Yoyon Suyono.”ujare pak Noto marang rombongan nalika wus teka.
“Pak,sampean ki piye,endi anakmu Yoyon,lan ngopo kok ora ana rame rame kanggo nampa penganten?salah sijine rombongan takon kanti nesu,lan rombongan padha pating gremeng.
“Nganten?”pak Noto sajak bingung.
Banjur salah sijine wong mau banjur nyritakne kanti tembung rada srogol menawa Yuyun lan Yoyon Suyone wis mufakat ijab khobul dina iki jam pitu sore neng omahe Yoyon lan diramek ramekne.
“Yuwun sewu,leres foto niki yoga kula Yoyon Suyono,nanging piyambake sampun ninggal pitung tahun kepengker.”se
Sakwuse nyopot sepatu banjur resik resik awak,aku mlebu kamar terus ngglethakke awakku sing krasa kesel.
Tembe wae isa liyep liyep dumadakan aku dikagetne pawujudan ireng kang
“Kurang ajar,wani wani ngambung,minggato kowe!!”ujarku nganggo batin,krana aku bisa nyawang dewekne nganggo panggraita.
“Kurang ajar temen ora gelem minggat,apa karepmu?”Ujarku kanti rasa mangkel amarga aku kelingan sesuk kudu budal kerja isuk nanging turuku keganggu.
Deweke isih wae ana kono,njegegreg mendongkrong,gawe muntabku nganti kawetu tembung kasarku.
“Jiancuk,dikonkon ngalih ora gelem,aku iki kesel lan ngantuk,sesuk aku kerja isuk!”
Jebul deweke banjur lunga,embuh liwat ngendi aku ora ngerti,kaya tekane kang nyalawadi mengkono uga lungane.
Nanging pawujudan mau kala kala isih sambang aku,nalika aku lara
kaping papat,wetengiro ingkang luwe; kaping limo, dzikir wengi ingkang suwe
“Angka dadi : 44-39=44-23=8.(5), 5-07=(7), 7-28-29=(1).(2), 39-09=(9)
iki mapan ing 2°35'-3°20' LS lan 111°50'-112°15' BT, ana ing kacamatan Kumai ing Kotawaringin Kulon lan ing kacamatan Hanau sarta Seruyan Hilir,
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 3 Sèptèmber 2016.
Membuat Candrasengkala →	5 comments on “Sastra Pratama”
Satusatuen on 2 April 2012 pukul 21:05 said:
Jian..gawe candrasengkala barang.. angel banget..wes gek ditulis wae kono kabeh idemu, rasah mung disimpen neng ati
Balas	Begawan Ariyanta on 3 April 2012 pukul 17:06 said:
Ben wong Jawa ki ketok Jawane set… sanajan nek wis ketok Jawane yo ora ngopo2 haha..
salugunipun. “Aku nindakke/ nresnani sanadyan aku ora mangerti sababe”. Boten karana Panjenenganipun punika sae. utawi elok. Tumrap Eckhart.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. 7 November 2010 Minggu I
“ALLAH PARING GESANG: MARGINING SESEMBAHAN TANPA SYARAT”
Waosan I: Ayub 19: 23-27a. Waosan Injil: Lukas 20: 27-38 Ancas tujuwan: Supados pasamuwan ngraosaken timbalanipun Gusti wonten sadhengah gesang ing alam donya. Piyambakipun mratelakaken. asring nemtokaken pilihan adhedhasar utawi ingkang tumuju ing dhiri pribadinipun. temtu badhe dipun pilih lan dipun yakini minangka ingkang prayogi tumrap pribadinipun. kepara lelawanan. nresnani Gusti punika boten prelu alasan ”kenging punapa”. filsuf. utawi karana Panjenenganipun paring prajanji samukawis ingkang ngremenaken saha nengsemaken. Nalika manungsa dipun aben-ajengaken kaliyan kalih warni kawontenan ingkang beda. Pamanggih punika dados satunggaling landhesan gesang spiritualitas/kapitadosanipun. ugi spiritualis Jerman ingkang sugeng ing taun 1260-1327 ngandharaken satunggaling pamanggih ingkang dipun sebat ”Sunder Warumbe”. lsp. Punika dados satungaling ’tantangan’ iman kita. punapa dene ingkang adamel kauntunganing dhirin. tinimbang samukawis ingkang ndadosaken dhuhkita punapa dene
. 13-17. Jabur 145: 1-5. umat kagunganipun. 17-21 Waosan II: II Tesalonika 2: 1-5. ingkang ketingal endah. 
asamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Sang Kristus Eckhart von Hochheim utawi ingkang asring kasebat Meister Eckhart. aben-ajeng kaliyan Gusti ingkang Maha Agung lan Mahakawasa. Samukawis ingkang ngremenaken. tanpa syarat? Pasamuwan ingkang kinasih. satunggaling teolog. ingkang kita pitadosi kanthi saestu ”kebak ing katresnan”.
nalika kita namung ngangge mripat kita piyambak. Patraping prasetyan punika. Ayub mabeni pamanggih punika. dhumateng Gusti. Minangka ”Sastra Hikmat” ing satengahing ”Sastra Ibrani”. dhuhkita. Kitab punika mbongkar pamanggih ingkang sampun limrah bilih panandhang minangka mligi karana kalepataning manungsa. Kitab Ayub medharaken gegambaraning sesambetan ing antawisipun manungsa lan Gusti ing satengahipun panandhanging gesang manungsa. kalebet gegambaran bab swarga. Kitab punika ngajak manungsa masrahaken dhiri. Ayub yakin bilih Gusti Allah ingkang dados Jurupanebusipun ingkang Gesang. Lumantar bab teodise (kaadilaning Gusti) punika. tanpa kajarag. cakrik ingkang mirunggan ing Kitab Ayub pinanggih ing pangertosan bab pamanggih teologis ngengingi panandhanging manungsa lan panguwaosing kaadilanipun Gusti (teodise). mila boten samesthinipun nampi ganjaran paukuman lan kasangsaran punika. Nanging Ayub rumaos boten nindakaken kalepatan dhumateng Gusti. Kitab Ayub punika ngandharaken babagan rumaosing manah ingkang sarwa ringkih lan asoripun manungsa (kesadaran masokis) dipun aben ajengaken kaliyan panguwaosing Allah ingkang tanpa pepindhan (sadistis).kapitunan. Ayub ngendika bilih leres menawi tiyang nindakaken kalepatan. tinimbang karemenan. lsp. boten tumuju dhateng ’kamaremanipun’/’maremaken pangalihipun’ Gusti. kauntungan. ingkang ngendikaken bilih ”saged kemawon tiyang kadosdene Ayub. ingkang dipun sekseni ing gesangipun piyambak. temtu bakal mbelani piyambakipun. Kanthi alus sanget. Kitab Ayub ngumandhangaken lan nandhesaken pangajabing (tuntutan) prasetyanipun Gusti. Kanthi mekaten. kapitunan. gegambaran kita ngengingi Gusti Allah lan sadhengah bab ingkang magepokan kaliyan bab Gusti Allah. Pasamuwan ingkang kinasih. Ing wusana. Peranganing waosan I kita punika nyariyosaken wangsulanipun Ayub tumrap pemanggihipun Bildad. kadhang kala dados lepat. Pepujen kita dhateng Gusti ugi saged dados ’blero’ nalika pepujen kita punika namung ing satengahing kemaremanipun kamanungsan kita kemawon. tanpa syarat. nindakaken prekawis ingkang awon lan pantes nampi paukuman saking Gusti”. Kados-kados Gusti namung pantes pinuji ing kala pepinginaning kamanungsan kita kasembadan. temtu bakal nampi ganjaran jumbuh kaliyan tumindakipun. Mila boten eram menawi kathah ing antawisipun kita kirang saged nampi panandhang. inggih punika pasrah dhiri
Nabi Musa piyambak pitados ing bab wungunipun tiyang pejah. Kitab Ayub paring paseksi dhumateng pasamuwan ingkang gumathok ngengingi bab aosing panebusanipun Gusti ing satengahing kathahipun kawicaksanan kadonyan. Lan karana ingkang nyuwun pirsa punika golonganing tiyang Saduki ingkang sanget anggenipun ngaosi pepakening Musa. inggih Injiling Sang Kristus lumantar Lukas (Lukas 20: 27-38) nandhesaken bilih Allah punika Allahipun tiyang gesang. Gusti Yesus paring katrangan bilih gesang ing swarga punika minangka gesang langgeng ingkang boten wonten watesipun. panandhang lan kasangsaran punika saged dipun tingali kanthi langkung prayogi (positif) kanthi patrap parousia punika. sabab Allah punika Allahipun tiyang ingkang gesang. Tundhonipun. ingkang kasebat ”Margining Kawicaksanan”.
. Kados lepating pamawasipun para tiyang Saduki ingkang nganggep pamanggihipun bab gesang ing swarga punika leres. sanes Allahipun tiyang pejah. Karana punika. 13-17) dados satunggaling serat panglipur dhumateng pasamuwan ing Tesalonika ingkang saweg nandhang kasangsaran lan dados serat wangsulan ing babagan piwulang (dogmatis) lan tumindaking padintenan (moral) ing satengahing Pasamuwan. Kanthi mekaten. Iskak lan Yakub. Allah ingkang Gesang punika nyirnakaken gegambaraning kamanungsan tumrap Panjenenganipun ingkang asring lepat. Pangentasan 3: 1-6. Nabi Musa pitados bilih tetiganipun gesang. mila Gusti Yesus ugi methik saking Kitabing Nabi Musa. Gesang ing swarga kados dene para malaekat. Panandhang lan panganiaya punika sangsaya ketingal nalika pasamuwan kaajak ningali kanthi mawas dhateng ingkang nama parousia (rawuhipun Gusti Yesus ingkang kaping kalih). inggih punika ngatingalaken kaadilanipun Allah/Teodise (II Tes. lan pungkasanipun tumuju ing kamulyanipun Allah tumrap pasamuwanipun ingkang tetep setya dhumateng Sang Kristus ingkang gesang lan ingkang badhe rawuh malih. ingkang nembe katilar dening Rasul Paulus kanthi kesesa. inggih punika sami kaliyan tata cara gesang ing donya. Miturut Gusti Yesus. ingkang Tan Kena Kinaya Ngapa. Ing ngrika boten bakal wonten sesemahan malih. Suwarga lan donya punika beda sanget kawontenanipun. Mustikaning waosan kita. Dene waosan II kita (II Tesalonika 2: 1-5. Gusti Yesus nandhesaken bilih sampun ngantos nggambaraken gesang sasampunipun gesang ing donya punika sami kemawon. bab ”pepanggihanipun Nabi Musa kaliyan Gusti Allah” ing pucaking redi nalika Nabi Musa nyumerepi urubing latu ing satengahing grumbul eri. 1: 6). sanes Allahipun tiyang pejah.dhumateng Sang Murbeng Jagad. awit piyambakipun nyebat Allah minangka Allahipun Rama Abraham.
kita ndedonga. Menawi purun jujur. kawula sumadya nresnani Paduka. kawula kepengin caos sembah bekti kawula dhumateng Paduka. 14 Pitedah Gesang Anyar : I Timoteus 4: 9 . ajrih lan pakering. Ing ngriki. Satemah ing kawontenan punapa kemawon. Amin. nembe ngucap sokur. utawi nalika panyuwunanipun kasembadan. asring kita boten nyembah Allah ingkang Gesang punika.Pasamuwan kinasih. Kidung Panutup : KPK 90: 1-3
. ingkang kita sembah kanthi urmat. Kanthi ngraos-raosaken waosan-waosan punika. Sesarengan kaliyan sadhengah tumitah. Nalika kita saweg mbetahaken Gusti. ing gesang sesarengan kita kaliyan sesami manungsa.12 Pangatag Pisungsung : I Timotius 6: 10-11  Rancangan Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK 6: 1. Inggih Paduka ingkang Gesang lan paring gesang dhumateng kawula”.  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos sihrahmat : II Tesalonika 2: 13. 2 Kidung Kesanggeman : KPK 192: 1. kita tetep saged ngonjukaken mazmur pepujen katresnan kita dhumateng Allah ingkang Gesang. kadosdene kawula inggih boten sumerep dene Paduka nresnani kawula sami. spiritualitas/kapitadosan kita dipun tantang: Punapa saged kita nresnani Panjenenganipun tanpa syarat?. sinaosa kawula boten sumerep sababipun. rikala bingah punapa dene sisah. kita kabereg ngraosraosaken Allah ingkang kados punapa ingkang kita sembah punika. kita saged ngaturaken katresnan ingkang ’tanpa syarat’ punika dhumateng Gusti Allah ingkang Gesang lan ingkang paring gesang dhumateng kita: ”Dhuh Gusti. Kita ndedonga dhumateng Panjenenganipun menawi gadhah kekajengan (”kalau ada maunya”) kemawon. ananging namung nyembah ’gambaran’ kita bab Allah. utawi ing nalika gegambaran kita ngengingi gesang tinunggil kaliyan Allah inggih kados ingkang kita kajengaken kemawon. Kados punapaa kawontenan gesang kawula. 3 Kidung Pisungsung : KPK 188: 1 lsp. 4 Kidung Panelangsa :
saged nyekapi sedaya kabetahaning gesang. Punapa malih jaman modern ndadosaken manungsa sami dipun kuwaosi budaya instan. Tanggapan: Jabur 98: 1-9. saged ndadosaken tiyang mendhet margi ingkang nyimpang. paling kasil. instan. Sikep sabar saha tumemen sampun kareridhu dening tumindak “nyidhat dalan”. Wonten ugi ingkang nyuwun pitulungan alantaran jimat pesugihan. Sipat serakah lan kepengin dados paling sugih. Nanging eman. lumantar panyambut damel punika berkahipun Gusti Allah saged katampi saha karaosaken. wekdal.
Margi ingkang nyimpang punika adat saben kaanggep cepet. paling kathah. Waosan Injil: Lukas 21: 5-19
Pasamuwan kinasih ing Gusti Yesus. Wonten ingkang amargi raos meri lan drengki dhateng tiyang sanes ingkang sampun kasil. Waosan II: II Tesalonika 3: 6-13. ancasipun cepet dados sugih temahan gesangipun dados sekeca. saha tenaga kangge nindakaken pakaryan. Pangajeng-ajeng punika ndadosaken tiyang sami sengkut migunakaken sedaya kesagedan. Kanthi pangajab. tumuju dhateng kawontenan ingkang langkung sae. Saged ugi amargi mboten sabar nengga kasilipun anggenipun nyambut damel ingkang karaos sakedhik. Tumindak punika linandhesan raos semplah amargi tansah gagal ing panyambut damel. kathah ingkang sami nyimpangaken palapuran kahartakan. athah tiyang sami ngajeng-ajeng tuwuhing ewah-ewahan ing gesangipun. supados saged ngeruk bathi kathah kangge dhiri pribadi. boten sekedhik ugi tiyang ingkang langkung remen milih margi nyimpang kangge mujudaken ewah-ewahan ing gesang.
. sarwi kilat. Supados kawontenan gesangipun cepet ewah dados sae lan sekeca. Punika ingkang kasebat korupsi. 14 Nopember 2010 Minggu II
Waosan I: Yesaya 65: 17-25.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. sarwi cepet.
kathah ingkang sami remen dhateng acara kuis lan undian berhadiah ingkang badhe paring bebana atusan yuta.. sejarah gesang umat Israel ugi dados kaca benggala wolakwaliking gesang manungsa. Ewa semanten.Wonten malih tiyang ingkang remen gesang ing salebeting pangimpen. Punika ingkang dados gegambaran ing salebeting kitab Jabur 98. tansah ngangen-angen pikantuk rejeki nomplok temahan gesangipun ewah sanalika. kecalan kamardikanipun. Gusti Allah ing salebeting kasetyan saha katresnanipun nimbali lan nangekaken bangsa punika. nanging ewah-ewahan punika inggih saged nggeret kita ing kawontenan ingkang langkung mrihatosaken. Lelampahaning umat Israel medal saking Mesir sampun nglantaraken bangsa punika ngraosaken ewah-ewahan gesang. Bangsa Israel gentos dipun kuwaosi dening bangsa sanes. Lajeng kados pundi kedahipun anggen kita sami ngajeng-ajeng saha mujudaken ewah-ewahan ing gesang kita? Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti Yesus. senadyan mboten sakedhik ingkang kecelik lan kapiran amargi kapusan. Satunggaling ewah-ewahan saged mbekta gesang kita tumuju ing kawontenan ingkang langkung sae. Saking perkawis punika cetha bilih ewah-ewahan
. temahan nampi bebendu. Nabi Yesaya nyathet perkawis punika.” Pangandika punika nelakaken anggenipun Gusti Allah tansah makarya ing satengahing gesangipun manungsa. ingkang nelakaken anggenipun bangsa punika ngaturaken panuwun sokur dhateng Gusti Allah. Salajengipun. malah milyaran rupiah. Pramila. mbangun miturut dhateng dhawuhipun Sang Yehuwah. Awit sasampunipun nampeni gesang anyar inggih punika kamardikan saking Gusti Allah. Israel ngraosaken gesang anyar amargi gusti Allah sampun nindakaken pakaryan kawilujengan atas umatipun. kawontenan punika boten ing salaminipun. Nalika umat Israel purun ngatingalaken malih anggenipun nindakaken katresnan saha kasetyan dhateng Gusti Allah. Salin kawontenan saking bangsa budhak dados bangsa ingkang mardika. bangsa punika ugi nate ngalami gesang ingkang awrat.. Tiyang sami ngimpi mbujeng lan pikantuk hadiah punika. Ing kitab Yesaya 65: 17. mujudaken gesang anyar ingkang langkung sae. mlebet ing gesang anyar. Kawontenan punika jalaran umat Israel boten nindakaken kasetyanipun dhateng Sang Yehuwah. ewah-ewahan tumrap gesang anyar kapratelakaken kanthi pangandika “Aku bakal nitahaké langit anyar lan bumi anyar. Gusti Allah boten badhe kendel.
Kangge conto. “Nanging sadurungé kabèh mau kelakon. Panjenenganipun badhe mitulungi saha nyagedaken kita. Gusti Yesus ugi nelakaken bilih sedaya ingkang wonten ing bumi mesthi badhe ngalami ewah-ewahan. Ayat punika ngengetaken bab pepalang ingkang dipun adhepi ing satengahing lampah tumuju dhateng gesang anyar. Pasamuwan kinasih ing Gusti Yesus. Punika ewah-ewahan dhateng kawontenan ingkang boten sae. “Kuwi wewengan kanggo kowé nglairaké paseksimu bab Injiling Pangéran” (Lukas 12: 13) Nalika manungsa kapenuhan kaliyan pepenginan kangge mujudaken ewah-ewahan ing gesangipun. sae pakaryanipun gusti Allah punapa dene pakaryanipun manungsa. Panjenenganipun punika Gusti Allah ingkang mboten namung nengga thenguk-thenguk kemawon. Gusti Allah boten nate nggegem tangan. Gusti Yesus ugi ngandika. Pramila Gusti Yesus ngengetaken para sekabat supados tansah waspada. Kowé bakal padha diadili ana ing papan-papan pangibadah lan dilebokaké ana ing pakunjaran. Ing satengahing perjuwangan kita makarya mbangun gesang ingkang langkung sae. rinengga ngangge sela ingkang sae temahan nengsemaken tiyang ingkang sami nyawang. Setunggal perkawis ingkang boten kepareng dipun supekaken. Kowé bakal dilarak lan diladèkaké ana ing ngarepé para ratu lan para pangwasa. Gusti Allah kita punika sanes Gusti Allah ingkang namung mendel kemawon. Pedalemanipun Allah ing Yerusalem ingkang endah. sumadya ngadhepi sawernaning ewah-ewahaning gesang. Kedahipun pepalangpepalang punika dados satunggaling wewengan. ananging tansah makarya tumrap manungsa sinambi ngantu-antu manungsa saged nelakaken katresnan lan kasetyanipun dhateng Gusti Allah. kowé bakal dicekel lan dianiaya. nglokro. merga saka Aku” (Lukas 21: 12). Ngajeng-ajeng gesang ingkang langkung sae boten ateges kita namung kendel kemawon. lajeng kendel boten makarya.gesang punika raket sanget kaliyan pakaryan. mboten ateges manungsa gesang ing salebeting ngimpi.
. kangge nggayuh gesang anyar. sawernaning pepalang punika malah dados wewengan kangge nindakaken pakaryan kanthi langkung tumemen. Pasamuwan kinasing kagunganipun Gusti Yesus. Makaten ugi sawernining pepalang boten dados jalaran kita sami semplah. badhe rubuh lan lebur sedayanipun (Lukas 21: 5-7). nanging tansah makarya senadyan manungsa nyingkur Panjenenganipun.
Mila rasul Paulus ngandika. Tiyang ingkang kados makaten boten namung kesed. njangkahaken sukunipun. Sinten tiyangipun ingkang purun obah (makarya) mesthi badhe nampeni berkah. Makaten ugi tiyang ingkang kepengin majeng kedah purun ngobahaken awakipun. senadyan kathah pepalang." (II Tesalonika 3: 10). mesthi badhe nampeni berkah saking Gusti Allah. saha pakaryan. Pangrimat punika katindakaken kanthi tresna saha setya. Manawi namung kendel kemawon boten puruh obah. berkah gesang anyar. “Ora ana upa temumpang lambe. boten saged kelampahan kados dene sulap. kowé bakal slamet. Kangge mujudaken gesang anyar ingkang langkung sae. Ing satengahing pepalang lan pendadaran punika kita kedah sabar. Pepalang punika dados srana kangge ndadar dhiri kita. aja mangan. ndadar sedya lan pangajeng-ajeng kita. upa kuwi anane temumpang ing gawe” 3. sampun mesthi tiyang punika boten badhe dumugi dhateng papan ingkang katuju. supados boten dhawah ing panggodhaning “jalan pintas”. Punika margining gesang ingkang kedah dipun lampahi kanthi setya saha tumemen. Tegesipun. Pasamuwan kinasih kagunganipun Gusti. ingkang kesed. wonten perkawisperkawis ingkang kedah kita gatosaken ing salebeting ngantu-antu saha mujudaken ewah-ewahaning gesang: 1. tetep tumemen nindakaken timbalan. 2. Panjengenipun nindakaken pakaryan kawilujengan. Tansah sabar nindakaken sedaya pakaryan. mboten purun nyambut damel kangge nyekapi kabetahan gesangipun.
. Punika cundhuk kaliyan pangandikanipun Gusti Yesus ing Lukas 21: 19 “Yèn kowé tetep precaya lan sabar. rasul Paulus ngengetaken tiyang-tiyang ingkang namung nggegem tangan.Mila saking punika. "Sapa sing ora gelem nyambut-gawé. Kados piwulangipun para sepuh. nalika Gusti Yesus ngersakaken gesang ingkang langkung sae tumprap manungsa. malik grembyang. Gusti Yesus nindakaken pakaryan kawilujengan kanthi setya saha tumemen. nglampahi minangka satunggaling proses senadyan punika wujudipun nandhang kasangsaran. Gusti Allah tansah tumemen makarya ngrimati gesanging manungsa. Kados Gusti Yesus piyambak. Ngraos-raosaken pangandikanipun Gusti Allah punika. peladosan. Proses punika dipun lampahi kanthi tumemen ing salebeting makarya. malah kepara ngrusuhi tiyang sanes. Ewah-ewahaning gesang punika satunggaling proses." Sinten kemawon ingkang tatag lan tanggon ing satengahing pepalang.
Tansah pitados dhateng pitulunganipun Gusti Allah. brayat. 2 Kidung kesanggeman : KPK 81: 1. Gesang pribadi. Rasul 20: 34-35 Ayat pisungsung : Wulang Bebasan 11: 24-25 
. awit Gusti Allah mesthi kagungan rancangan ingkang endah kangge sedaya manungsa...4. dalah masyarakat dados timbalan kangge tansah berjuang mujudaken gesang ingkang
Waosan II: Kolose 1: 11-20. tembung mekaten cul entheng dipun aturaken nalika wonten ing kawontenan ingkang kados pundi? Lha menawi ing kawontenan ingkang boten ngremenaken manah punapa inggih kanthi enteng dipun aturaken? He. kara ingkang cekak aos punika: kula ndherek. 21 November 2010 Minggu III Kristus Raja
PANGERAN YEHUWAH GUSTINING KANG SARWA DUMADI NUNGGIL KALIYAN KITA
Waosan I:Yeremia 23: 1-6.he…cobi upami Panjenengan dipun dangu Gusti.. pitakenanipun. tur dangu anggenipun sakit? Walah pitakenan kok nganeh-anehi nggih. menawi saweg namung gadhah arta 150 ewu lajeng dipun ampil satus ewu kinten-kinten pareng boten nggih?
YEHUWAH GUSTINING KANG SARWA DUMADI NUNGGIL KALIYAN KITA kula ndherek. pramila kedah ngatos-atos ing sauruting lampah nanging ugi wantun makarya kanthi saestu murih sihipun Gusti karaosna dening saben tiyang. Ning. Cobi ingkang radi gampil. Pasamuwan ingkang kinasih ing Gusti Yesus Kristus. nggih namung satus ewu kemawon. ketingalipun prasaja Nanging kasunyatanipun punapa saestu kados mekaten ta? Cobi upami kula tanglet dhateng pasamuwan ing ngriki. kangge setunggal dinten? Ha ha ha sekedhik? Nggih kangge kula sadaya ingkang namung buruh tani arta semanten punika ageng sanget.. kadospundi menawi satunggaling dinten Panjenengan pitepangan kaliyan setunggal tiyang. Mazmur 46. lajeng tiyang wau nyuwun ngampil arta Panjenengan.. Waosan Injil: Injil Lukas 23: 33-43 Ancas tujuwan: Pasamuwan tansah angengeti lan pitados bilih Gusti tansah nunggil. punapa Panjenengan sagah dipun paringi sesakit ingkang awrat ingkang boten wonten obatipun.
Nanging durjana setunggalipun moyoki Sang Kristus. Ing jaman samangke kemawon. Saking cariyos para pangen ing Yeremia 23 wau. sapunika ketingal ing babagan ingkang maneka warni. Nanging menawi dipun raos-raosaken. ngantos masrahaken dhiri supados Gusti ngengeti dhateng piyambakipun nalika jumeneng ing kamulyanipun. gampil anggenipun nilar kapitadosan. wonten ugi ingkang taksih mangu-mangu. Basa cekakipun. Kepara nyuwun dipun dongakaken taksih nggadhahi umur panjang. kula ndherek Paduka. Lan kawontenan ingkang kados mekaten punika. inggih. cariyos ing waosan Injil dinten punika. Sajak kesupen. Wonten durjana kalih ingkang gadhah pamanggih beda bab panguwaosipun Sang Kristus. mangka wekdalipun sampun caket saestu. boten mituhu kepara mbuyaraken. karaos limrah awit tiyang punika sampun badhe pejah. Mila boten mokal kathah tiyang Kristen ingkang sampun mataun-taun dados pendherekipun Gusti. Lajeng. punika prekawis ingkang mbetahaken kekendelan. Ingkang satunggal pitados saestu. punika ateges boten saged dipun pitadosi. Sampun boten
. Dadosa ing pamarentahan. napas sampun badhe ical.Pasamuwan kagunganipun Gusti. Saking inggiling nalaripun lan lebeting kapitadosanipun. nalika tiyang badhe katimbalan. Angel kangge kita saged mbedakaken pundi ingkang saestu karsanipun Gusti Allah kaliyan gusti pejabat/pangarsa sapunika. ngengen lan ngrimati kagunganipun. kepara ugi ing satengahing gesang tiyang pitados (kelompok agami punapa kemawon). Pambuka khotbah ing dinten punika anenangi dhateng manah lan dhiri kita piyambak. melik nggembol lali. Kapitadosanipun durjana ingkang nyuwun supados Gusti Yesus ngengeti dhateng piyambakipun ketingalipun gampil. menawi setunggal prekawis boten saged dipun nalar lan boten saged dipun buktekaken. punapa kasinggihan menawi pitados kemawon dhateng Sang Kristus saged milujengaken nyawanipun. Taksih kathah conto sanes ingkang ngetingalaken bilih saestunipun prekawis “kula ndherek” punika boten gampil. pranyata para pangen ingkang mesthinipun ndherek utawi mbangun turut dhateng ingkang gadhah mendanipun. Punapa malih kanggenipun sawetawis sedherek ingkang mastani bilih agami punika perkawis menu makanan. Iman utawi kapitadosan. keyakinan bilih Sang Kristus saestu kagungan panguwaos milujengaken tiyang. tembung cekakipun “kula ndherek” ingkang ketingal prasaja punika tumrap sawetawis tiyang asring ndadosaken mumet njlimet. Punapa malih menawi dipun jumbuhaken kaliyan cariyos ing waosan dinten punika. gesang brayat (suami istri).
Jare Gusti kok kersa di seret-seret manggul kayu salib. Prakawis punika kados ingkang karaosaken durjana ingkang moyoki Sang Kristus. 4. Ngengingi kawontenan ingkang sapunika karaosaken pasamuwan ing pundi papan. punapa dene bab gesangipun Pasamuwan Kristen ingkang mrangguli tantangan ing salebeting gesang masamuwan (wontenipun pasulayan/konflik. mekaten pratelanipun. Prekawis punika wigati dipun gatosaken. 2 Kidung Pisungsung : KPK BMGJ 183: 1. dredah. mejahi tiyang punika pancen berbahaya. dadosa punika bab pasrawungan umat beragama ing Indonesia. Mekaten mbok bilih menawi dipun gantos kanthi ukara sanes. 2 Kidung Panutup : KPK BMGJ 164: 1-5
. saha adegipun pasamuwan punika kawiwitan saking kesadaran batin: Gusti. sarta setya tuhu ing sedaya prekawis. sabar lan tansah eling. Lah lodheh ngagem santen njalari kolesterol inggil. Kados paseksining jurumazmur ing Mazmur 46: Gusti Allah iku dadi papan pangayoman kita lan karosan kita. lan sapiturutipun). Nanging langkung berbahaya menawi pasamuwan sampun kesupen bilih kapitadosan lan bangunan Gereja. Ngraos-raosaken malih tembung “kula ndherek” punika. Bom saking bahan kimia ingkang ngrisak gedung. Pasamuwan ingkang kinasih ing Gusti Yesus. Amin.remen jangan lodheh inggih gantos bening utawi sop. Ya kudune malah kabeh prajurit iki dikalahake”. tatag lan tanggon. pangrimat lan pangreksa saking Gusti Allah kita. kula ndherek Paduka. ora mungkin disalib. Tembung kula ndherek punika ngengetaken dhateng kula lan panjenengan supados tansah yakin. Andhap
Kidung Panelangsa : KPK BMGJ 111: 1. “La yen sekti tenan kudune ora mungkin mati. Gusti kok di salib. 6 Kidung Kesanggeman : KPK BMGJ 83: 1.
Punapa malih ing tengahing kesabaran tansah kadunungan kawaspadan. Liripun. Sabar ing pangantu-antu mujudaken sikep ingkang dipun kersakaken wonten ing satengahing pangantu-antu. Kirang langkungipun. lan boten asikep sarwa kemrungsung. Kapitadosan ingkang nuntun enering manah sumarah ing
. amargi sampun lumebet ing Minggu Adven I. salebeting kapitadosan tansah kadunungan kesabaran. Sikep kados mekaten ingkang dipun wastani tansah ngeneraken manah dhumateng Gusti Allah. Dinten punika pasamuwan nembe ngriyayakaken taun enggal liturgi. Lantaran waosan suci dinten punika. amargi kinanthenan ulah kesabaran ing tengahing ngantu-antu rawuhipun Gusti. Ing prakawis punika. Waosan III: Mateus 24:36-44
esang tansah dipun aben-ajengaken kaliyan pangantu-antu. Mila leres pangandikan ipun satunggaling pujangga bilih sabegja-begjane wong kang lali.tembtu badhe manggihaken kabinga hanipun piyambak. Tumraping tiyang ingkang nindakaken pandamel lan sikep ingkang trep salebeting ngantu-antu. kesabaran ing satengahing ngantu-antu rawuhipun Gusti boten muspra. Ngengeti. lan boten malah ulah pethakilan.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. isih luwih begja wong kang eling lan waspada. Waosan II: Rum 13:11-14. kita kaajak ngraos-raosaken malih wigatining kapitadosanipun pasamuwan dhumateng rawuhipun Gusti ingkang kaping kalih. Antar Waosan: Jabur 122. Mila jiwaning adven kedah dipun raos-raosaken kanthi saestu dening pasamuwan murih dinten ageng Natal sangsaya ndayani ing gesanging kapitadosan. 28 November 2010 Minggu Adven I
ENERING MANAH NAMUNG DHUMATENG GUSTI ALLAH
Waosan I: Yesaya 2:1-5. Minggu Adven dados wigati tumrap pasamuwan minangka pacawisan methukaken dinten Natal. kawawas prayogi menawi pasamuwan boten kemrungsung anggenipun mahargya Natal ing satengahing mecaki titi mangsa adven. titi mangsa adven punika wekdal kangge pasamuwan gladhen ulah kesabaran.
Nabi Yesaya nampi pameca tumrap tiyang-tiyang ingkang ngeneraken manahipun dhumateng Gusti Allah. Wekdal samangke nama “kegiatan wisata rohani” dipun remeni dening tiyang-tiyang Kristen Protestan. Jiyarah kirang langkungipun asikep sabar ngantu-antu karsanipun Gusti kinanthenan pasrahing dhiri dhumateng pangreksanipun Gusti. Ingkang purun ngambah ing margining Allah. Satunggaling pasujarahan ingkang dipun papanaken minangka sarana ngraos-raosaken maknaning titi mangsa adven. Manah ingkang mbangun turut tansah kasinungan berkah kesabaran. Prekawis punika mujudaken conto kadospundi nindakaken pasujarahan. kapadhangan ing cahyaning Sabda Suci. nedahaken margi kangge nggladhi kesabaran kanthi nindakaken jiyarah. Sauger nalika nindakaken wisata rohani dipun kantheni niyat kepingin pinanggih Gusti ing sauruting margi. Dinten wekasan punika nemtokaken gesangipun tiyang. Sampun ngantos kabingahan ing sauruting margi dipun jarah-rayah dening sikep mentingaken dhiri pribadi ingkang njalari raos boten jenjem.ngarsanipun Allah. Mila mekaten. Punapa wisata rohani saged dipun anggep minangka jiyarah? Temtu saged. menawi ing tengahing titi mangsa adven nggadhahi rancangan wisata rohani utawi jiyarah temtu prayogi sanget. Kapitadosan ingkang nuntun umatiPun Gusti nindakaken pasujarahaning karohanen tinunggil ing Gusti. Badhe nampi kabingahan langgeng punapa kacilakan langgeng. gunung papan padalemane Sang Yehuwah bakal ngadeg jejeg ing sadhuwure gunung-gunung. Mila mekaten tansah dipun betahaken andhap asoring manah kangge mbangun turut ing tuntunanipun Sang Yehuwah. Lumaku ing pepadhange Sang Yehuwah. Kadospundi ing sauruting margi tansah kanthi sabar ngadhepi sawernining prekawis ingkang kadhangkala boten kininten. Lumampah ing pepadhanging Sang Yehuwah dados piweling ingkang utami saking Nabi Yesaya. Tansah samekta katuntun ing pangreksanipun Gusti. Kadospundi supados kita tansah gesang ing tuntunaning cahya pepadhang? Gesang mbangun turut kinanthenan berkah kasabaran? Kitab Mazmur ingkang dados pandonga kita dinten punika. kathah bangsa badhe kumrubut sami marek. Tiyang-tiyang ingkang purun nampi piwulanging kapitadosan. Nabi Yesaya ing waosan sepisan nelakaken bilih ing dinten-dinten wekasan. kanthi
. Awit saking punika. nelakaken samektaning manah lumampah ing margining Sang Yehuwah. Begja tumraping tiyang ingkang ngeneraken manahipun dhumateng Gusti Allah amargi piyambakipun badhe manggen ing padalemanipun Gusti Allah. tuwin purun ngambah ing pepadhanging Sang Yehuwah. Kados pundi saged sabar nalika ngentosi kanca rombongan ingkang dereng dhateng. Tiyang-tiyang punika badhe nampi kawilujengan ing dinten wekasan. Cetha menawi boten gesang sapikajengipun piyambak.
kasabaran ngantu-antu rawuhipun Gusti. ingkang puncakipun ing pandonga pasrah sumarah ing pangreksaning Allah mugi nuwuhaken sikep waspada ing tengahing ngantuantu rawuhipun Gusti. ngantu-antu Gusti ing sauruting wekdal kanthi kawaspadan. Dene ingkang dipun kersakaken Gusti inggih punika gesang ingkang boten kelu dening pepenginan kadonyan. jiyarah mujudaken sarana ingkang saged dipun agem supados sangsaya manggihaken karsanipun Gusti ing satengahing gesang. Tiyang-tiyang punika namung ngarah pepenginaning kadonyan. Sampun ngantos nuladha tiyang-tiyang ing jamanipun Nabi Nuh ingkang sembranan anggenipun gesang. Amargi kawilujengan sampun celak. Tujuwanipun. Ngrasuk Gusti Yesus minangka gegamaning pepadhang. drengki tuwin srei. Magepokan kaliyan kadospundi nindakaken siyam satata Kristen. buku Puasa Kristen ingkang sinerat dening Pdt. Tiyang ingkang ngeneraken manah dhumateng Gusti Allah punika tiyang ingkang purun mbangunturut. Jiyarah. Prekawis punika saged dipun gladhi kanthi nindakaken siyam ing titi mangsa adven. kita sinagedaken sinau sabar. nyingkiri hawa nafsu. Kirang langkungipun. Punapa malih menawi anggenipun nindakaken siyam dipun kantheni niyat tuwin nyadhong sih rahmat supados sesipatan ingkang boten sae saged dipun dandosi kanthi panguwaosipun Gusti. Rasul Paul paring piweling ingkang wigati. Kanthi mekaten ateges purun misungsungaken gesang kagem kaluhuranipun Gusti. Sarana kangge ngeneraken manah dhumateng Gusti Allah. sikep waspada punika gesang ingkang ngluhuraken Gusti Allah. buku panduan MPDK taun-taun kepengker sampun nerangaken. Sedaya pandonga tuwin pakaryan kaeneraken kagem kaluhuraning asmanipun Gusti. Boten sabar anggenipun nyaur utang. ananging sabar anggen kita nahan luwe tuwin ngelak.Th ingkang kawedalaken dening GKJ saged kita sinaoni kanthi premati.
. Prakawis punika dipun tandhesaken dening Rasul Paul dhumateng pasamuwan ing Rum ing waosan ingkang kaping kalih. prekawis punika saged numusi ing sikep batos. mila sumangga kita sami ngrucat sakathahing pratingkahing pepeteng. Nindakaken siyam. Lukas Eko Sukoco. Dhateng Pasamuwan Rum. Kanthi siyam. wisata rohani. Menawi kita purun nggegilut bab siyam satata Kristen. M. Prekawis punika kados ingkang dipun kersakaken ing piwulanging Injil dinten punika. Punika ingkang dipun wastani gesang ingkang kebak kawaspadan. kados dene para tiyang ingkang lumpah ing margining jiyarah ingkang panjang saperlu pinanggih Gusti ing pandonganipun. tuwin sami asikep gegamaning pepadhang! Kados pundi asikep gegamaning pepadhang? Gesang kanthi sopan. Kawilujengan sampun celak kaliyan tiyang-tiyang pitados.
Sapunika. benjang punapa kula pikantuk peladosan Bujana Suci malih?” “Taksih tigang minggu malih. kula sampun dangu nandhang sakit. Piyambakipun sampun dangu nandhang sakit.” “Inggih Pak. 52:1.4 Kidung Kesanggeman : KPK-BMGJ no. saben-saben dipun ladosi Bujana Suci piyambakipun tansah ngagem busana ingkang rapi. pitakenanan ingkang dipun aturaken inggih punika. Lantaran ibu punika kita sinau menggahing sikep ingkang pantes nalika ngantu-antu tuwin methukaken sih rahmatipun Gusti ing Pambujanan Suci.” “Ingkang sabar nggih Bu. Bu… wonten punapa?” “Taksih dangu nggih.Wonten satunggaling warga Pasamuwan Kristen Jawi ing satunggaling dhusun alit.”Pak. saben nampi kabar badhe kaladosaken Bujana Suci. kasabaran panjenengan saben-saben ngantuantu Sakramen Bujana Suci temtu dhatengaken Berkah Dalem. Pak… raosipun kawula sampun boten sabar malih kepengin kembul bujana ing Pambujananipun Gusti. ketingalipun sampun boten saged
Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK-BMGJ no. kita badhe nampi berkah ingkang elok saking Gusti. Amin.3 Kidung Pisungsung : KPK-BMGJ no.” “Bu… kula aturi pitados. gesang kapenuhan sikep kawaspadan.4
. sangsaya kita ngantu-antu Bujana Suci.3 Kidung Panelangsa : KPK-BMGJ no. ibu punika sampun nunggil kaliyan Gusti ing Bujana Swarga ingkang langgeng. Satunggaling sikep ingkang pantes kapisungsungaken ing satengahing titi mangsa adven. minggu enjang sampun nyuwun siram tuwin dandan ingkang sae. Nalika Bapa Pandhita tetuwi. 320:1. 325:1. Manut paseksinipun ingkang kakung. ngantu-antu kanthi kebak raos cecengklungen kinanthenan dandan kasaenan. ingkang kawula antu-antu sapunika namung Gusti Yesus. 188:1-Kidung Panutup : KPK-BMGJ no. satemah boten saged tindak dhateng greja malih.” Setunggal prekawis ingkang elok saking ibu punika.
Sasmitane ingkang tunjung putih/Tanpa slaga inggih nyatanira/Rokhilaf satuhune/Datullah ananipun/Yeku sabda ingkang arungsit./Iku pan bangsa cipta,/Hananira iku./Tandha kang darbe pratandha.
(Bhs. Jawa) Tanggap Wacana Tasyakuran Lulusan.
bapak/ibu guru saha tiyang sepuh ingkang kula kurmati, kanca-kanca ingkang kula
tresnani, lan para rawuh sedanten ingkang bahagia. Puji syukur kula aturaken
marang Gusti ingkang Maha Agung saknalika rahmatipun, awakipun piyambak saget
pinanggih wonten mriki kangge tasyakuran lululsan putra/putri kelas 9.1
rawuh ingkang kinurmatan, mboten kraos menawi sampun 3 taun kula sakanca
mundhut ilmu wonten mriki. UN ugi rampung daklakonipun. Mboten kesupen, kula saha
kanca kabeh ngaturaken syukur dhumateng Gusti ingkang amargi ridhonipun, kula
sakanca saget nyukani asil ingkang sae arupa biji ingkang damel legawa. Punika
awakipun piyambak paringaken kangge tiyang-tiyang ingkang muruki kula sakanca
pengarepp ingkang badhe diwujudaken. Lajeng, awakipun piyambak mboten purun
ajer lebetipun bingah. Awakipun piyambak tasih pengin juangaken urip wonten
Kula sakanca inggih badhe nyuwun pangestunipun, mugi-mugi kula sakanca saget nglebeti
pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dados tujuan kula sakanca. Ugi supados kula sakanca saget dados tiyang
gadhah sekedik pesen kagem adhik-adhik kelas 7 kaliyan 8 supados sregep sinau kangge wujudaken cita-cita nipun lan dados lare ingkang lanthip.
panutupin atur, menawi wonten kirangipun ingkang ngaturaken tanggap wacana
punika, kersa para rawuh sedanten ngelunturaken samodra pangaksami. Matur
konco-konco kabeh, piye kabare dino iki? Tak dongake tansah
sket cepet cepet karo mangan ing statiun nGgambir Jakarta. Aku mrono sawise motret motret ing Museum Prasasti tapi akhir e ora sido numpak sepur muleh Semarang amergo kudu nunggu suwe ... ndilalah ning kono ono bis sing jurusan Soekarno Hattta lan ono Agen sing
Klawan DongaNamung Satunggal Bandha Dunya KuloMboten Sanes Kasebut Jiwa Kalawan RagaSanes Satriya Sanes PandhitaNamung Sudra Ingkang NgambaraMboten Kagungan Empan, Mboten PapanMboten Sanak Mboten
Kulo Namung Pitutur Klawan DongaNamung Satunggal Bandha Dunya KuloMboten Sanes Kasebut Jiwa Kalawan RagaSanes Satriya Sanes PandhitaNamung Sudra Ingkang NgambaraMboten Kagungan Empan, Mboten PapanMboten Sanak Mboten KekadhangTitah Sudra Ngambara HakekatGegaman Satunggal Kasebut
pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten, punapa dene
panjenenganipun para tamu kakung semawana putri ingkang dahat kalingga
murdaning akrami. Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka
syukur dhumateng Gusti, “Mugi Rahayuha Sagung Dumadi”, tansah kajiwa lan
kasalira dhumateng panjengan sadaya hangluberana dhumateng kawula. Amit pasang aliman
tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka
marak mangarsa hanggempil kamardikan panjengan ingkang katemben wawan
pangandikan, inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur piniji minangka duta
saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bp. Hendro Supandja sekalian. Penjenganipun
Bp. Hendro Supandja sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging
pakurmatan, kula pinangka sulih sarira saking panjenganipun Bp. Hendra Supandja
sekalian, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa
panjengan, sumarambah para kaluwarga samudayanipun. Jangkep kaping kalih, ing
nguni sampun wonten parembagan, ing antawisipun Bp. Hendra Supandja sekalian,
Hadiwibowo sekalian garwa hanggadhahi Kenya siwi sesilih Rara Karmila Putri. Gumolonging
pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang, bebasan
pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa, miwah karsa, ingkang punika
saking agenging manah penjenenganipun Bp. Hendra Supandja sekalian, anggenipun
katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan puniko ngaturaken sarana miwah
upakarti pinangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe
kaaturaken wonten ngarsanipun Bp. Susilo Hadiwibowo sekalian garwa inggih
punika, Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing
sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saengga
mboten saged pisah salami-laminipun. Kasoking katresnan Bp. Hendra Supandja sekalian dhumateng Bp. Susilo
Hadiwibowo sekalian garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman, ing pangajab
pinangka agemanipun calon penganten putrid Mboten kekilapan Bp. Hendra Supandja
sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi
putra mahargya siwi. Kajawi punika , panyuwunipun Bp Hendra Supandja sekalian,
ing mbenjang manawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati, mugi keparenga calon
penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah wonten ing mriki. Minangka
pungkasaning atur, hambok bilih Bp.Hendra Supandja sekalian anggenipun
ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kakiranganipun, mawantu-wantu nyuwun
agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kula pinangka sulih sarira saking
panjenganipun Bp.Hendra Supandja sekalihan, manawi wonten gonyak ganyuking
wicara miwah kiranging suba sita ingkang singular ing
Moordrecht iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
oldid=1102381"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 22 Oktober 2016.
blora ,rembang purwodadi ayo gabung saptopurwodadi on Sun 11 Mar 2012, 12:40Mas Hery sibuk nang W*gil..... Piye ki sidane...??saptopurwodadiKolonelJumlah posting : 770Join date : 27.03.11Lokasi : Purwodadi Jateng. 081326211577 Re: rekan2 papaji daerah pati,kudus,blora ,rembang purwodadi ayo gabung aji on Sun 11 Mar 2012, 14:58kristianto wrote:wah tindak lanjute piye iki,,, klo jadi n dah fix biar aq ambil cuti lagi,,,, sekalian latbar atau sekedar cangkruk ni? minggu
blora ,rembang purwodadi ayo gabung gubug on Mon 26 Mar 2012, 07:30
Tue 27 Mar 2012, 22:02gubug wrote:saptopurwodadi wrote:dul....sampeyan2 sg ws premium member ae sg dadi panitiane .....
blora ,rembang purwodadi ayo gabung saptopurwodadi on Tue 27 Mar 2012, 22:03lukman_hidayat37@yahoo.co wrote:kapan di adakan di rembang
blora ,rembang purwodadi ayo gabung saptopurwodadi on Tue 27 Mar 2012, 22:11batman wrote:mas pak de, pak lek ,.,.,.om2
Lokasi : Rembang 082138520777 / 085641073337 Re: rekan2 papaji daerah pati,kudus,blora ,rembang purwodadi ayo gabung saptopurwodadi on Thu 29
blora ,rembang purwodadi ayo gabung jaghana on Tue 10 Apr 2012, 08:47saptopurwodadi wrote:aji wrote:kristianto wrote:saptopurwodadi wrote:Kita kumpul2
njata: 91-99=91-28-29=(1.2), 99-09-33=(9).(6)
* Sing mateng Kedongdong 3 wis=59-82=(1), 59-32-03=(3), 3-09-33=3.(6)
Wayang kulit rai-wong duweke Ki Enthus Susmono kang sukses dipamerake ing Taman Budaya Surakarta kepungkur, diakoni dening dhalang asal Tegal, Jawa Tengah, iki menawa iku dudu karyane dhewe. Ning mujudake asil karya “bersama” Enthus bebarengan karo penyungging wayang asal Jogjakarta lan Blitar.
“Nek ditakoni entek pira wragade nggawe wayang rai-wong iki, aku ora bisa mangsuli. Upama ditukokne mobil kijang anyar, oleh loro,” kandhane dhalang gondrong sing wis ngoleksi wayang rai-wong sakothak, kira-kira ana 200-an wayang kuwi.
Mohammad Sobary, budayawan kanthi sebutan “Kyai Jawa”
Enthus. Wong Jawa gunggunge akeh, ning sing ngerti wayang mung sethithik. Lha saiki iki, Enthus mbudidaya ngenalake wayang rai-wong, tujuane supaya wayang kulit tambah dikenal,” ngono pratelane mantan Pemimpin Umum Lembaga Kantor Berita Nasional (LKBN) Antara ing diskusi lesehan kang ngrembug wayang rai-wong ing Taman Budaya Surakarta, 26 April kepungkur.
Mohammad Sobary ketarik diskusi ngrembug wayang rai-wonge Enthus merga saka segi kreasi buyadane. Alasane prasaja wae, “Saiki wong urip sajroning pluralitas, ning ing kanyatan padha ora siap karo pluralitas psikologi. Akeh publik sing nindakake kegiyatan sing sifate meksa,” kandhane peneliti LIPI (Lembaga Ilmu Penelitian Indonesia) sing uga mantan staf ahli Menpan iki.
Anane owah-owahan wayang, saka wayang kulit purwa menyang wayang rai-wong temtu ana sing pro lan kontra. Ning aja nganti nasibe kaya wayang gedhog. Wayang kraton iki senajan lakon lan gendhinge wis dilaras, rehne ora ana sing seneng nonton, temahan ora mlaku. “Klebu wayang rai-wonge Enthus, nek kepengin lestari kudu ana sing nyengkuyung,” kandhane Bambang Suwarno, Dosen STSI Surakarta sing uga praktisi pedhalangan iku.
Supaya wayang karyane mau dikenal sarta lestari urip ngrembaka, Bambang Suwarno mrayogakake supaya Enthus gawe riset “pembaharuan”. Sebab biyen ing sejarahe, wayang rai-wong tau ditolak. Iki penting kanggo ukuran jaman saiki.
Salah sijining desainer wayang rai-wong iku yakuwi Mujoko (36). Tukang sungging wayang kang dening Ki Manteb Sudharsono dijuluki Joko Wayang Sabrang (merga spesialis wayang sabrangan) iki asli Blitar, Jawa Timur. Dheweke dikenal kadidene tukang natah wayang wali, kanggo sarana dhakwah. Karyane kayata wayang wali Syeh Siti Jenar, Sunan Kudus, Sunan Kalijaga, lsp-ne. Wayang rai-wonge Enthus ya dheweke sing yasa, “Mas Enthus kagungan 200-an wayang rai-wong. Nek digunggung karo wayang modifikasi liyane, cacahe ana 500-an,” kandhane marang JB.
Joko ngaku, nggawe, nglukis, natah wayang rai-wong iku ora gampang. Ora kabeh bisa mlaku mulus. Ana sing wis dadi, wis rampung disungging, ning merga dianggep kurang luwes wayang eksperimen kang bahane saka kulit kebo mau njur dibuwang ngono wae. “Perbandhingane, aku nyungging wayang cacah 350, sing dadi mung 200. Sing 150 dibuwang!”
Kajaba Joko, Ki Enthus uga duwe tukang natah wayang gamben, yaiku Sukasman, asal Jogjakarta. Dheweke kuwi gurune Enthus ing babagan nggawe wayang rai-wong. Wayang sabrangan asil karyane akeh sing dikoleksi Enthus.
Wayang rai-wong kang dikoleksi Enthus mau kabeh asil desaine. Carane, sawise Enthus pesen, Sukasman nggawe mal. Kertas mal-malan gambar wayang mau dipasangi gapitan tangan, sikil lan pundhak. Tujuane supaya nek dadi wayang bisa penak diobahake.
“Gawe wayang kulit rai-wong pancen nyedhot pikiran,” komentare Sukasman karo mbenakake rambute sing dawa lan putih iku. PROMOSI WAYANG, DAKWAH ISLAM, LAN KRITIK SOSIAL
Wayang kulit (purwa) sing jare biyene gaweyane para wali, lan digawe kaya wujude sing isih kalumrah saiki kuwi, amarga kanggo nyingkiri supaya wujude kuwi ora ngemperi wong. Awit Islam ora marengake visualisasi utawa gambar manungsa, luwih-luwih para nabi. Nanging Ki Enthus malah gawe wayang sing wandane digawe memper wong lumrah. Iki tegese ngowahi karakter wayang sing jarene raket karo wandane.
Pancen karakter wayange Ki Enthus kuwi bisa molah-malih manut karepe Ki Enthus. Upamane Gareng utawa punakawan liyane bisa ngritik bendarane. Mengkono uga bendara bisa guyon karo punakawan utawa punggawane. Nanging ora ateges “urusan” banjur kandheg dadi “sandiwara”. “Urusan” tetep mlaku kaya apa mesthine.
Wayange Ki Enthus kena diarani mujudake wayang owah-owahan. Owah wandane, owah karaktere, owah filsafate, owah sastrane. Nanging tetep amar makruf nahi mungkar kanggo nggayuh rahmatan lil alamin alias memayu hayuning bawana!
Biyen para wali anggone syiar agama ora nganggo peksan, nanging nuduhake mungguh para wali kuwi minangka waliyullah darbe kaluwihan, embuh kasekten, kapinteran, utawa kasugihan. Ning kang cetha pribadine mesthi linuwih! Dene ing babagan seni para wali ora enggal ngowahi adat lan budaya lan kapercayan asli karo budaya lan iman Islam.
Senajan Prabu Brawijaya pungkasan durung kepareng nggilut agama Islam, nanging Sunan Ampel sing mujudake
kuwi dikeparengake mulang agama marang para punggawa Majapahit, klebu para kanoman. Dadi Islam lumebu ing Indonesia kena diarani ora nganggo ngutahake getih.
Ki Enthus kaya-kaya uga kepengin melu ndandani akhlake bebrayan nganggo sarana wayang. Ki Enthus ora meksa bebrayan ngowahi pola pikire supaya cundhuk karo ajaran urip sing tata tentrem kertaraharja. Sing diowahi dening Ki Enthus wujude wayang, sastrane, karaktere amrih semanak karo bebrayan sing diajab bisa methik piwulang liwat crita wayang.
Crita wayang sing digelar dening Ki Enthus linambaran piwulang Islam. Senajan crita asline wayang kuwi saka kitab Mahabarata lan Ramayana, Ki Enthus ora ngowahi utawa ngoncati lajere pakem. Jeneng-jenenge paraga wayang lan arane negara ora diowahi. Sing diowahi mung critane digathukake karo kaanan lan ombyake bebrayan saiki. Ing pagelaran wayange Ki Enthus ora asat salawat nabi. Minangka pambuka sadurunge jejeran, dipitontonake kahanan nyata ing bebrayan. Paraga sing diwetokake klebu dhagelan sing wujude pawongan tuwa awake ringkih tandha gedhene panandhang (penderitaan). Paraga iki sambat-sambat rekasane uripe karo bojone sing digambarake wadon nggendhong rinjing sing nuduhake abote sanggane uripe.
Saka pagelaran pambuka kuwi kanthi paraga-paraga sing mula disiyagakake, Ki Enthus pinter mbukak wacana, ngritik birokrasi sing beda karo janjine nalika kampanye lan sumpah jabatane sing jarene ndhisikake kepentingan umum tinimbang kepentigan pribadi. Tumrap Ki Enthus wacana bisa dijereng-jereng manut piwulang agama, hukum, lan liya-liyane.
Sawise pambuka kuwi jejeran kahyangan uga ora njlimet, mung dijupuk saprelune. Bethara Guru adhep-adhepan karo Yamadipati. Yamadipati kandha yen ing ngarcapada ana paguron sing dipimpin Bimasekti. Dikuwatirake bisa ngalahake kahyangan lan kahyangan bisa dadi sepi. Bethara Guru dibujuk dening Yamadipati ngrusak paguron ing arcapada iku. Ing dalan ketemu Bathara Brama, Yamadipati banjur mlayu. Brama mburu Yamadipati. Kecandhak banjur ditakoni, geneya mlayu. Alasane kaget. Suwe-suwe blaka yen dheweke antuk proyek saka Bethara Guru. Yamadipati arep menehi bageyan marang Brama yen saguh mbantu mateni Bimasekti. Brama rumangsa isih duwe iman, lan kelingan yen iku tumindak luput. Tumindak sing ora dikeparengake karo Gusti Allah. Wusana dadi tukaran. Elit politik dewa padha ‘gelut’, rebut benere dhewe. Persis, kaya tingkahe elit politik Indonesia.
Kaya ngono kuwi carane Ki Enthus mbukak masalah, tujuane padha nanging carane beda. Uga carane promosi wayang supaya wayang tetep dadi tontonan sing uga tuntunan sing disenengi bebrayan. Uga carane promosi wayang supaya wayang tetep dadi tontonan sing uga tuntunan sing disenengi bebrayan. Uga dhakwah agama sing nuduhake apa sing diarani siratal mustaqim utawa dalan lurus kuwi sing tansah disuwun dening umat Islam marang Gusti Allah. Dene minangka kritik sosial bisa nganggo cara maneka warna amarga ing jaman iki ora gedhe ora cilik moral bebrayan iki wis kaya
Foto wayang rai wong sampun kakintun langsung dhateng email panjenengan. Mangga dipun priksani rumiyin.
Gandhi Jayanti speech 2016Gandhi Jayanti 2016 Images Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016
Posts Categorized: Blog	Blog	Tembang Jawa Pitik Cilik
Mitsubishi Fuso ... nang ngarep gudang lan kantor ku ... iki nggone
konveksi garment baju anak bayi wanita ...
Nuwun kepareng LELAMISAN kawontenan reribeting Kahanan ingkang sampun kedadosan wonten
Sumonggo kita sami-sami tetep teguh anggenipun ELING lan WASPODHO ing samubarang tumindak.
kadhang ingkang kinormatan dan ingkang kula tersnani ., kangmas Sabda nuwun ngapunten..,
tenan! Mugi2 sing kagungan blog tansah pinaringan bagas waras nuwun.
September 4, 2009 pukul 1:02 am
nuwun.. Dumateng kasmas joko, kangmas sabda, kulo nyuwun penjabarane SUWIJINE ALLAH NING SUWIJIWIJine LAN SUWIJIWIJINE ALLAH NING SUWIJINE.. Matur nuwun.. Monggo
Oktober 5, 2009 pukul 1:03 pm
nembe Nutup Bobogan howo songo, angele mas….
tanpo mantra tanpo suoro golek sejatine roso
sepiro suwene kulo saget ngoten mas…
pengen….. rasanipun kedah caket kalih gusti
jiwa? Mbokmanawa sabrebetan pancen ora ana. Mung wae, ana panemu kang ndeleng saka sudut ilmu psikologi, “seni” bisa digunakake minangka salah sijine “terapi penyembuhan”. Kanggo mbuktekake iki, ing dina Senen 12 Mei 2006, Cak Kandar, salah sijining pelukis Surabaya sing wis hijrah
bareng. Ing kene aku sengaja nyoba mbuwang rasionalitas sing ana utekku iki lan lumebu ing wilayah rasa, lan jiwa. Dene menawa ana penganggep seni bisa kanggo terapi penyembuhan, iku wilayahe dokter jiwa. Ing kene aku wis mbukak kerjasama kang ing tembe bisa diterusake seniman-seniman liyane,” ngono kandhane .
Manut pelukis sing tansah menganggo klambi sarwa putih iku, jaman saiki pancen mujudake jaman sing dikebaki wong-wong stress utawa gendheng.
“Sing gendheng kuwi sejatine ora mung wong sing ana rumah sakit jiwa wae. Koruptor, penyelundup, kang nindakake illegal logging, lan pelaku tindak kriminal sing
ora, kang ditindakake Cak Kandar iki saliyane kanggo pribadine dhewe iya kanggo kepentingan keilmuan. Minangka seniman dheweke mbuktekake
kanthi sak bebas-bebase,” Cak Kandar menehi alasan.
Ora nggumunake nalika acara nglukis bareng ing RSJ Menur iku swasanane malih regeng. Rata-rata para pasien katon seneng, ana sing nggambar kembang, ana sing nggambar abstrak. Apa maneh nalika diwenehi biji 80, senenge ora jamak, malah ana sing jingkrak-jingkrak kaya bocah cilik. Mung ana pasien siji sing ora gelem, yaiku Mila Rosa, sawijining pasien anyar sing sawetara wektu kepungkur gawe pengeram-eram nglakokake sepur mundur saka Bangil tekan Surabaya.
Nanggapi gagasan program melukis tumrap pasien rumah sakit jiwa iki, dr. Nugroho ES SpKJ, direktur RSJ Menur, nganggep positif lan mbiji yen
kanggo golek trobosan anyar. Gagasan-gagasane nyleneh lan kadhang ana sing nganggep kontroversial. Dheweke tau nganakake pameran lukisan ing Rumah Sakit Darmo, sing sasuwene iki dianggep ora umum. Ora kaya sing dipajang ing galeri. Nyatane pamerane Cak Kandar sing nyempal saka kalumrahan iki malah mbukak wilayah-wilayah anyar tumrap apresiasi seni, mesisan uga mbukak pasar anyar.
“Mungsuh sing dadi momok tumrap seniman iku mandhege kreativitas,” ngono komentare.
Priya sing lair ing rumah sakit Simpang Surabaya (saiki dadi Plaza Surabaya) dhek 17 Agustus 1948 iki ing dekade taun 1980-an kondhang minangka pelukis bulu. Nalika pameran ing Hotel Mojopahit Surabaya, lukisane bulu sing ukurane gedhe-gedhe rikala iku payu kabeh. Lan iku ngagetke seniman Surabaya apadene kritikus seni rupa. Ora mung merga payune, ning uga anane komentar-komentar miring kang nganggep lukisan
berkarya iku aja omong thok. Wong omong ngono enak, sebab ora tandang gawe apa-apa. Yen berkarya kene lak weruh endi sing keliru endi sing ora bener,” jawabane klawan entheng.
maneh. Malah wis ganti nglukis kanthi gaya liya, ngangkat spirit lan filosofi Jawa lumantar lukisan wayang, sing dipamerake ing Jakarta kanthi irah-irahan “Spiritual Journey”. Durung suwe iki, dheweke mamerake lukisane sing obyek-obyeke
Wiwit wonten guwa garba. Baca entri selengkapnya »
2 Komentar	| Campursari, Olah Rasa, Tembang	| Permalink
lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala. Mula, Pandhawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara Brama kang dhaup karo Dewi Srihunon, putrane Bathara Wisnu. Bremani banjur peputra Bambang Parikenan lan Parikenan peputra Manumayasa. Manumayasa iku satriya linuwih, kinasihan ing Bathara Guru. Baca entri selengkapnya »
8 Komentar	| Blencong, Campursari, Crita Wayang, Sejarah	| Permalink
Ditulis oleh Titah	Prajurit Jogokariyo Kraton Yogya
Prajurit Jogokariyo dipandhegani dening priyagung kang pangkate Kaptein, dene pangkat kalenggahane Tumenggung. Umpamane: Bupati Anom Prajurit Wedono Jogokariyo asmane Raden Tumenggung Jayaningrat. Daleme ing
Ditulis oleh Titah	Serat Nitiprana Piwulang Budi Luhur
Serat Nitiprana anggitane R. Ng. Yasadipura (1729-1803), mujudake salah sijine serat piwulang tumrap para mudha tumuju marang budi kang luhur. Karya sastra iki mung cendhak wae, yaiku mung sak pupuh (Dhandhanggula), dumadi saka 48 pada. Saka babon asline kang tinulis mawa aksara Jawa, dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, ing taun 1979, kawetokake edisi aksara Latine kang transliterasine ditindakake dening Kamajaya. Baca
Bu Waljinah lan para waranggana umume tansah ngemut kencur kanggo njaga amrih swarane tetep bening lan kepenak ora serak. Sawijining bukti menawa kencur nduweni kasiyat njaga tenggorokan saka sawernaning gangguan lan penyakit. Baca
jupuk saka lelakone Dewi Ambika, putrane Prabu Darmamuka, narendra ing Giyantipura. Kadhung nibakake tresnane marang Dewabrata, kok satriya iku arep ninggal mlayu. Mesthi wae ora trima, nganti kapan wae Ambika nedya nagih kesaguhane Dewabata. Baca entri selengkapnya »
Sanajan manungsa dereng saged ngowahi mangsa kajawi ing salebetipun wates ingkang katamtokaken (upami adamel jawah damelan), nanging sampun saged nata tata tanem ingkang cocog kaliyan mangsa ingkang wonten. Pancen radi ewet manawi badhe ngawontenaken garis ingkang tegas ing babagan ulah tetanen. Pramila wonten saenipun manawi kita nambah seserepan bab mangsa lan kawontenan siti. Kangge nyekapi katerangan ing nginggil, kula cobi ngaturaken taneman punapa ta ingkang cocog kaliyan mangsa ingkang sampun nate kaserat, nanging namung winates ing
kuwi: gelem, ana wektu, atau kenal ora ? Tambah le kemekel. Ning
Mangga engkang ngersakaken Yen ing tawang ana lintang, kula aturi pinarak! Nuwun
manusia sing seneng golek benere dewe, golek menange dewe, golek butuhe dewe.
kuwi enek dalan tembus banyu mili nyang Waga-waga, ya bisa nembus nyang Isaima. Irna wis tau mlebu nyang guwo sing isine banyu kuwi? Kuwi Jerone ra keukur, wong jare Wamena kuwi biyen jare tlaga.
Warisan di Jero Beteng, Kraton, Yogyakarta – Riandy Tarigan. Supervisor: Ir. Eko Purwono, MS.Arch.S. Co-supervisor: Dr. Ing Ir. Himasari Hanan,
Segitiga Bermuda (basa Inggris: Bermuda Triangle) utawa kang dikenal kanthi sesebutan Segitiga Sétan (Devils Triangle) ya iku panggonan kang ana ing Samodra Atlantik kang mujudake garis segitiga antara Bermuda, wewengkon
lan Miami, nagara bagèyan Florida, Amerika Serikat minangka titik ing laladan kulon.[1] Panggonan iki ambané 1,5 juta mil² atau 4 juta km².[2]
Segitiga bermuda dianggep misterius banget. Ana isu paranormal kang ngandharaké kenapa akèh kapal lan pesawat kang ilang.[3] Ana sing carita yèn iku pancèn gejala alam, mula ora èntuk léwat kana. Ana uga kang
Nalika ngulandara ing laladan Bermuda taun 1492, Christopher Colombus nyathet kabèh kahanan kang ana ing laladan iku. Nalika iku kompas bola-bali owah, ora ngerti apa sebabé.[5] Kamangka nalika iku cuaca ya cerah-cerah waé. Saliyané iku, nalika wengi awak kapalé weruh bal-bal geni kang tiba menyang segara. Dhéwekè uga weruh sinar kang cumlorot saka dhuwur kaya meteor lan ora suwe banjur ilang. Columbus uga nyathet piranti navigasi kerep ujug-ujug mati dhéwé.[2]
Pirang-pirang prastawa ilang ing panggonan iku pisanan didokumentasi déning E.V.W. Jones saka majalah Associated Press ing taun 1951. Jones nulis artikel babagan ilange prastawa ilang kanthi misterius kang dialami déning montor mabur lan segara ing panggonan iku lan ngarani panggonan iku kanthi sesebutan ‘Segitiga Setan’. Kaya mangkono iku kang dicaritakake manèh déning Fate Magazine kanthi artikel kang digawe déning George X. ing taun 1965. Vincent Geddis ngarani panggonan iku kanthi sesebutan ‘Segitiga Bermuda yang mematikan’.
Segitiga bermuda mujudake panggonan kang ana ing ngisor segara, ing kana ana piramida gedhé kang ukurane luwih gedhé tinimbang piramida kang ana ing Kairo, Mesir. Piramida iku adohe saka pucuk piramida lan permukaan segara kira-kira 500 m, ing pucuk piramida iku ana rong bolongan kang luwih amba.
Lauderdale, Florida, karo Letnan Charles Taylor minangka komandan lan 13 murid juru anggegana. Nalika kartengah jam mabur, kanthi radio Taylor carita yèn kompas iku ora obah, nanging dhèwèké ngira-ira yèn dhèwèké ana ing panggonan ing Florida. Létnan kang nrima sinyal radio iku mréntah Taylor mabur menyang lor Miami. Nalika iku, dhéwékè yakin yèn dhéwékè ana ing dhuwur Florida. Sanadyan dhéwékè juru anggegana kang berpengalaman, Taylor èntuk kanyatan kang medeni lan dhéwékè ngupaya metu saka Florida. Taylor lan anak buwahé metu saya adoh menyang laut.[3]
Nalika wengi, ujug-ujug sinyal radio dadi èlèk, nganti pungkasané ilang. Angkatan laut Amerika nylidhiki lan nglaporaké yèn bingungé Taylor kang ndadékaké bencana, nanging ibuné ngyakinaké Angkatan laut Amerika ngowahi laporan resmi yèn pesawat iku tiba kanthi sebab kang ora dimangertèni.[1]
Pamaburan 201[besut | besut sumber]
kanthi rute menyang Pulau Bimini ing Bahama, nanging ora tau bisa. Ing tengah dalan, pesawat dialonaké kanthi kecepatan kang signifikan. Ananging ora ana sinyal radio kang digawé saka pesawat kang ngatonaké tekanan. Makbedunduk, pesawat tiba saka angkasa ing banyu, bener-bener ilang saka radar. Ana wong wadon ing Pulau Bimini sumpah dhéwékè weruh pesawat kang tiba ing segara adohé kira-kira samil saka pasisir, nanging ora ana kang bisa nemokaké reruntuhan pesawat.[4]
USS Cyclops[besut | besut sumber]
Nalika isih panas-panasé Perang Dunia I, Amerika uga mèlu perang. USS Cyclops, dipréntahaké déning Létnan GW Worley, kang tinggal ing Pasisir Timur Amerika Serikat nganti taun 1918 nalika dhéwékè dikirim menyang Brazil kanggo ngisi bahan bakar kapal-kapal Sekutu. kanthi 309 wong ing jero pesawat, kapal lunga saka Rio de Janeiro ing sasi Februari lan tekan Barbados ing sasi Maret. Sawisé iku, Cyclops ora tau keprungu manèh. Angkatan Laut ngandharaké ing pernyataan resmi, “Ilangé kapal iku wis dadi salah siji misteri kang paling mbingungaké sajroning sajarah Angkatan Laut. Ora ana mungsuh kapal selem ing Atlantik Kulon nalika iku, lan ing Desember 1918 akèh upaya kang dilakokaké kanggo ngèntukaké
AC-4) ilang ing segara nalika ana badai. Nanging sadurunge budhal, menara pengawas ngandhani yèn segara nalika iku anteng banget, ora bakalan ana badai.
1926: SS Suduffco ilang nalika cuacane elek.
1938: HMS Anglo Australian ilang. Nalika iku ana laporan yèn cuacane anteng
1976: SS Sylvia L. Ossa ilang ing jero segara 140 mil ing sisih kulon Segitiga Bermuda.
1995: Kapal Jamanic K (digawe taun 1943) dilaporake ilang sawise ngelwati Cap Haitien.
1997: Para pelayar ilang saka pesiar Jerman.
1999: Freighter Genesis ilang sawise budhal saka Port of Spain menyang St Vincent.
(id)Zona Misteri:Segitiga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 3 Sèptèmber 2016.
pada Februari 16, 2009 pada 8:26 pm | Balas ISWARTONO,H.ST
Mas Dian kadospundi kabaripun.Dalemipun Solo wonten pundi mas?Kulo inggih piyantun Solo mas,Sak meniko glidig
Ulo 8 buntute piro?=32+8=40-43=(7) 11+8=19-27=(4531),
Mbah nyata 15=(3), 15-11=(2), 15-09=(9), 51-55=(1), 15=04=(4)
Ono kunjuk diklipet ulo=23-08. 32-03. 11
b?daHanifah ing Naskah dh?w?k? Taiwan Wilhelm dadi nggaw? minangka ditemokak? salah dhial?k W?tan. ngaku lan ing basa giliran?
kabudayan ing kutha Batang yaiku Kliwonan. Kliwonan wis dadi
kabudayan masyarakat Batang wiwit jaman mbiyen. Kabudayan kang ora
bisa sirna. Yen ana ing Batang nanging durung tau kliwonan iku
jenenge durung ngrasani kutha Batang. Kliwonan iku salahsijining cara
masyarakat Batang. Kabudayan sing wajib dijaga lan dilestarikake
pedagang amarga para pedagang sing dodolan ing Jum’at Kliwon
khas jajanan kliwonan. Kapisan, makanan tradisional Kabupaten Batang
yaiku Manisan sing saka bahan buah kates, diiris dowo, ukurane kurang
luwih 5cm. Wernane abang, kuning, saha ijo. Ora mung manisan, isih
ana gemblong, tahu aci, lan sakpiturute. Sakliyane iku isih ana sing
adol klambi, dolanane bocah cilik, sembako, lan isih akeh maneh
.Sakliyane perkara kabutuhan, sing khas saka Kliwonan yaiku
nyang-nyangan antara para pedagang lan sing tuku, yen durung ngenyang
durung sreg. Kliwonan saya mbengi saya rame, saya akeh sing teka. Si
dodol ana ing kliwonan iku ora mung saka tlatah Batang, tlatah
Pekalongan, Weleri, Kendal nganti Semarang uga ana. Pedagang iku mau
wis teka ana ing Alun-alin Batang dina Kemis esuk utawa dina Rebu
mbengi. Para mahasiswa lan pelajar sing dadi pedagang dadakan uga
berwirausaha. Saking akehe pedagang sing nawakake barang dagangane,
ndadekake Kliwonan saya meriah, werna-werni yen disawang.
positif anane Kliwonan. Segi ekonomi, yaiku masyarakat sing dodolan ana ing Kliwonan entuk pengasilan saka dagangane. Tukang parkir sing
Masyarakat ora bosen yen teka ing Kliwonan. Segi sosial, masyarakat
Kabupaten Batang bebrayanan ing Kliwonan, ora mbedakake status
Kliwonan. Segi pariwisata, ngenalaken kutha Batang ing Tlatah Jawa.
Segi budaya, masyarakat Batang dadi melu nglestarikake kabudayan
negatif saka Kliwonan. Segi agama, masyarakat ing Kliwonan kurang
ngajeni anggone wektu solat, utamane solat mahgrib. Segi sosial, wong
wadon dadi akeh sing bali mbengi, ndadekake wong tuwane kuwatir.
Sarta kurange rasa tanggung jawab masyarakat bab kebersihan Alun-alun
lan sakitare. Segi ekonomi, yaiku barang-barang dagangan sing bisa
ilang lan anceman copet. Segi wektu, yaiku akehing sapeda motor lan
mobil ndadekake macet ing saubenging alun-alun saengga gawe rugi
wektu kanggo pengendarane. Sarta kanggo ajang kumpul remaja-remaja
sing ora genah karepe, kayata anak punk.
sing ana ing Batang. Isih ana Nyadran, Mitoni, kirab Pusaka, lan
liyane. Masyarakat Batang kudu njaga anggone kabudayan sing dadi
Kabeh mau bisa ndadekake Batang terkenal. Kaya ta sing dadi ikon
Parikan yaiku tetembungan utawa unen-unen kag nduweni pathokan utawa
3. Nyangking ember, kiwa tengen. Lungguh jejer, tamba
4. Plesir sore, dina ahad. Naksir kowe,
emprit, menclok godhong tebu. Dadi murid, sing sregep sinau.
Parikan (3 wanda + 5 wanda) x
2. Timune, diiri–iris. Gumune, ora uwis – uwis.
panjaluke kesusu.“Ya sabar, Cil! Aku kudu nglumpukake
ngececer, ora bisa lumaku.“Tulung! Tulung! Tuluuung!”
saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek
ana ing perangan burine, mung dicangking sawanda utawa luwih.
ngriki namung angebun-ebun enjang anjejawah sonten.
priya, priyagung Anjani putra. Tuhu eman wong anom wedi kangelan.
1. Jenang gula iku batangane glali. Ing
4. Kolik priya batangane tuhu, manuk kolik
iku wadon yeng lanang arane tuhu. Putrane Dewi Anjani batangane Anoman
rame-rame wonge lagi mbabon kirik.(babon kirik = asu, batangane nesu).
sesonderan, apuranta yen wonten lepat kawula. (Jenang sela
bunder manglung kali, Lho, patrapmu kok kaya mangkono !. (Babal bunder = elo).
aja njangan gori, ethok-ethok ora krungu! (Jangan gori = gudheg)
galak ing samodra, bacutna gunemmu Kang Gareng.(mina galak ing
manis, ngucapna tembung sing manis.(petis manis = kecap)
macak sliramu katon mandhan rawa.(pandhan rawa = wlingi)
dhempet, kowe teka mrene kok ara kandha-kandha !. (pring dhempet
jala, coba aku kandhanana ! (dom jala = coba)
iku tembang tradhisional ing tlatah Jawa. Ana sawetara panemu, tembung macapat asale saka
{ma-} lan {cepat}. Karepe, tembang macapat iku pamacane rikat, ora alon, lagune
ora kakehan cengkok. Ana maneh sing negesi jarwo dhosok : tembung macapat
‘pamacane papat-papat’. Karepe, yen nglagokake pamedhoting gatra wiwitan tiba
wanda kang angka papat. Tembang macapat kapathok ing guru gatra, guru lagu, lan
béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi
lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah.
tembang biyasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang
dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahan uga bisa ngarujuk
puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan. Yèn dibandhingaké karo kakawin,
aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning
jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké. Aturan-aturan
gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia:
wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.
lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra
jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa
wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe
tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah
kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa
rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baline) kang kabeh
jumbuh/sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni
uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh biso kasembadan. Kelakon
duwe sisihan/keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi
wong kang lagi bungah/bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang
lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepengin darma/weweh marang
sapadha-padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak
nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha-padha.
awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
dolanan yaiku jinis tembang reripta gagrak anyar sing ora nganggo paugeran gatra, guru lagu, guru wilangan, lan dhong dhing. Tembang
dolanan iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik utamané ing padésan,
gendhing. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran,
bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. Kadhangkala tembang dolanan uga
kulit. Tembang dolanan uga kalebu tradisi lan salahsatunggaling warisan
budaya sing adi luhung pantes diuri-uri lan dilestarekake. Yen diteliti kanti
permati, tembang dolanan akeh tegese lan ngandhut pitutur luhur ing saben
koyo laron, siung loro, kuping
Pacul awujudaké tembang bocah-bocah kang populèr ing Jawa Tengah. Tembang iki kalebu tembang lelucon. Surasané
PAPASANMATENG, bendera Abdi Dalem Perajurit Jagakarya.
elegant. Ono wayahe nyamar ono wayah negesi, mancala putra mancala putri. Priyantun yen wis jangkep saged nglampahaken.
Tembang Pocung (12u – 6a – 8i – 12a)
Berikut penjelasan mengenai aturan guru gatra, guru lagu dan guru wilangan dari tembang pucung.
Tembang Maskumambang ( 12i – 6a – 8i – 8o )
Tembang Asmarandana (8i – 8a – 8e – 7a – 8a – 8u – 8a)
Tembang Sinom (8a – 8i – 8a – 8i – 7i – 8u – 7a – 8i – 12a)
family, cedak nek ngono nek aku ke suroboyo dolan nek tempat sampeyan yo mas, mugo2 ditraktir mangan tahu campur seng menak setya57Mayor Jendral
sanajan namung lewat hp .sakderenge ngapunten ingkang katah menawi kulo mengke kirang sopan utawi ngecewakaken panjenengane. kulo ajeng nyuwun tulong kii kulo mrantau boten berhasil malah ngutang2 panjenengan paringi kulo nomer togel ki sabdo.kulo nyuwunntulung kii..supados kulo saget nafkahi kluarga kulo kii..kulo sanes pejudi togel tapi kulo empun kepepet kii…tulung ki ngapunten kii lk kulo kirang sopan…matur swun sanget menawi panjenengan paringi kii. Wassalamu alaikum ki
gek niki mboten gadah arto?kulo nwun kleh jenengan
kemawon .....''''Nggih, sami-sami gendhengipun to.''''Ha ha ha ...''''Mbenjang tanggal 26 kepanggih gendheng-gendhengan njih, Mas ...''''Mboten mawon ah, malah tambah parah mangke ....''''He he he mboten ngangge toyo pekok rak mboten menopo-menopo to njih ...''''Tapi saenipun ngagem sekul budheg kaliyan sayur ngawur.''''Dados mawur-mawur kik kik kik .....'' ''Mas Hendricus, pripun kabare ?''''He he he sae-sae kemawon, mugi-mugi panjenengan dipun paringi bagas waras kathah rezeki sak kulowargo.''''Matur nuwun, semanten ugi
ternyata panjenengan, Mas. Tiwas guyon ...''''Njih, Mas, mboten menopo. Pangapunten, kulo wau njih guyon he he he, kersanipun awet nom.''''Lha kulo pancen slengekan, kabeh ngge guyon.'''
Balas	Rara, on Mei 27, 2008 at 2:43 pm said:	Ass,,,k, katanya kemarin da pendaftaran yang bwt D-III n D-IV gt ya?! Tu daftar apaan seh k,,, padhl
Berita Aneh, Binatang and tagged Afrika Selatan, monyet, monyet mabuk, monyet ngamuk, Sekawanan Monyet Ngamuk
ora mudheng (durung iso meresapi) tandha tandhane maw.yen takon dampak'e, sing jelas do wedi yen arep
ngarepake segara bebandaran” “Loh subur kang sarwa tinandur,
Syair: sing dadi sawone sing mateng 6 wis=77=(5).6
tapi gak popo,sing penting lek ono sing kepengen nggawe boso jowo wes ono thread iki...maknyuss tenan..
Jateng 2016 di Surakarta - Komunitas SMK Kabupaten Grobogan
Sakderengipun nyekar prayogi dipun rumiyini pathetan rumiyin ingkang jumbuh kaliyan laras lan
saking embanan, lah opo tho sebabe kawastanan mangkono..?
samono sang subo manggolo ingkang mangarsani lampah sigro hanganti poro paraganing kirab ingkang sampun sawego ing gati.
Sinten tho ingkang kapiji ing karyo…?
Mboten sanes sang manggolo yudho, kang asipat satriyo kalih sakembaran, dhasar kekalihipun sami sami taksih mudho tumaruno, pekik ing warno, ngagem busono endah kang sarwi podho, milo lamun cinondhro satriyo warujuning dyan pinten lan tangsen, utawi nakulo lan sadewo.
Kanti antebing manah nyawego ing gati, hangiring panganten jengkar saking sasana wiwaha
Ing pungkuran, poro putri dhomas wilangan…ngagem busono sarwi…..Dhasar sedoyo maksih sami kenyo, sami sulistyo ing warni,
Pungkasaning kirab, bapak – ibu………tindak lon lonan semu mesem ing wardoyo, mratandhani suko bagyaning manah nampi nugraha saking Gusti ingkang akaryo jagad.
SULUK JAGAD: Apa Itu Pancasikep Kejawen?
3. Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madya Mbangun Karsa, Tutwuri
organisasi/kelompok, yaitu Ing Ngarso Sung Tulodho,
Hei ... aku lagi seneng nggambar ning jero bus, pas numpak mangkat kerjo sing kiro kiro butuh wektu sak jam telung puluh menit. Opo meneh yen ora poro penumpang sing dadi subject sketch ku ning kono. Yen bis ora patio sesak kuwi wayah sing
umpomone kuwi kegeden, ora praktis lan nyolok yen kene lagi nggambar, iso iso sing di gambar kroso ora seneng. Aku sok sok yo nganggo
Bonjol, Kecamatan Kaliwates, Kabupaten Jember, Rabu (18/11). Foto Antara Jatim/ Zumrotun Solichah/ 15 ()
Nek Kalah yo Ojok Musuhan...	Nek Loro yo Cepet Ngombe Obat, Nek Waras kudu Jogo Kesehatan...Sing Melok Pilkada pancen Seneng
Reply	Jauhari says:	June 16, 2006 at 11:34	Podo wae tangane loro sikile loro tapi bedone DUWIKE akeh :D
akeh) * yos wis sing penting sutikere dicekel ndhisit
ngko njuk dikiro ibu2 setengah baya? piye nooooo……..
Suriname liwatsitusweb www.javanenvansuriname.info. Actifitas iku diwiwiti ing taun 1990 bebarengan karo adegane Sana
Wilujeng Sugeng Rawuh	Sekar Siraman	03
1. Gya siniram hangganya SangPutri, Tirta wening kang amawa
tatas, titis, Dadya tepa tuladha.
4. Katon padhang sumilaking warni, Surya, candra, daru lan kartika, Dadya sajugasoroté, Beborèh warna biru, Setya tuhu ajrih lan asih, Tresna marang sudarma,Bekti watakipun, Trap susila anuraga, Datan sisip nggènira manembah Gusti,Bagya mulya sinedya.
5. Ganda arum ingkang angebeki,Warna-warna warnining kang sekar, Katingal wening tirtané, Wungu beborèhipun,Mengku werdi ingkang sejati, Lega lila ing nala, Éklas watakipun, Wahyu mulyakang sinedya, Bagus alus tulus lair trusing batin,
minangka pungkasané, Wilis beborèhipun,Wicaksana wataking jalmi, Kéblat panembahira, Pana ing
Wilujeng Sugeng Rawuh	One response to “Sekar Siraman”	Mas Purnomo Alpenz	September 23, 2014 at 12:39 pm	Menika Panyandra Siraman Nggih ??
enom lan Oci nang tengah-tengah. Anggota com lair tahun1995, Citra nang wulan Agustus, Wulan nang wulan Oktober lan Oci nang wulan September. Mbuh kebeneran apa pancen takdir tanggal lair anggota com kabeh
ora kudu ora bareng. Com esih sempat dolan bareng, sinau bareng lan liya-liyane. Sing jelas ana wektu go kumpul-kumpul.
Malam minggu com kumpul-kumpul nanggone Wulan. Wis 2 minggu com ora ketemu. Dadi bareng ketemu crita akeh banget.
“Aku ditembak cah lanang loh!” critane Crita.
“Sing bener bae masa cewe kayak koe ana sing seneng?” ledek Wulan.
“Kurang ajar yah koe. Tomboy-tomby sing penting ayu.” Crita bela.
“Ayu njabane tok. Njerone mbuh.”
“Insya Allah ayu njero jaba.”
“Ditampa ora critane?” Oci takon.
“Lah sih, priwen?”
“Ora priwen-priwen. Pengin bae.”
sing mung aweh komentar, tapi Mulan deweke ora mung aweh komentar tapi ditambah karo ledekan-ledekan guyonan. Yah udu Mulan angger ora ngledek. Tapi ledekan munggo guyonan.
2 minggu berikute com ketemuan maning. Acarane crita karo mbahas acara nggo
arep piknik maring pancasan renang. Rencana disusun. Keputusan akhire sida renang mangkat jam 09.30 numpak bis.
Dina minggune. “Citra,” Oci nyeluk Citra. “Dalem mengko sit sedela.” Crita mangsuli. “Maaf suwe, yuh mangkat.” Citra lan Oci mangkat ngampiri Mulan. “Mulan sida ora.” Citra nyeluk Mulan. “Ya sida mengko lagi golet sandal.” Wang sulane Wulan. Ora let suwe Mulan teka. “Arep nganggo bis gede apa cilik?” takone Oci. “Bis gede bae. Baline nganggo bis cilik. Tapi sukur-sukur
Padahal sedurunge asli, BSK karo teguh wis lewat, nanging Citra karo Mulan ora gelem. Jerene BSK karo teguh pecicilan.
Tekan nganah wis rame. Pancen ora sesek busek sih, tapi akeh wong. Bar ganti klambi, pemanasan sedela terus nyemplung. “Atis juga banyune,” komentare Mulan.
“Balapan yuk.” Tantange Citra.
“Balapan.” Oci ora mudeng.
Citra. Soale nang kono ana Oci. Mbiyen Oci sing marahi Mulan lan Citra gaya bebas. Banjur Citra tan
akhire Oci sing mimpin. Tekan finis Oci isih mimpin. Juarane Oci, nomer loro Citra, Mulan nomer telu.
“Yah! Maning-maning Oci sing menang.” Ujare Wulan karo ngos-ngosan.
“Iya ya. Angger mulane wis banter mengko suwe-suwe dadi alon, soale wis kesel disit,”
akeh, lan kabeh sing tak cintai di paring slamet lan sehat nang gusti ALLAH, doane Citra.
Kulon kali wetan kali.Arep liwat ora ono wote.
Wetan gati kulon gati.Arep ditinggal podo abote.
NEXT POST Tembang Jawa Pitik Cilik →	Written by arifunasiin
saking Gusti Ingkang Maha Welas Asih, temah ambabar daya pangaribawa ingkang sampun tumanduk dhumateng para kawula dasih, mugi kacihna dhumateng panjenengan kula sedaya.Langkung rumiyin kula ngaturaken pangayubaya wilujeng dhumateng panjenengan sedaya, saha kula ngaturaken agung saha agenging panuwun, awit panjenengan sampun kersa ambucal wekdal saperlu mlebet wonten "Blog" prasaja kula punika.Mugi "Blog" prasaja punika andadosna sarana saha piranti kangge ngraketaken pasederekan kita.Hayu, hayu, rahayu mugi kita tansah karahayon saha tansah hinayuwan mring Gusti Ingkang Maha Hayu. Nuwun.Wassalamu'alaikum Wr.
Marsudi Raras - Gending Ganda Kusuma / Ladrang Gandasuli .
saking kasilipun ulah pasamaden, mesu cipta, mesu budi duk ing nguni. Sedaya wau mugi migunani dumateng sagung paramaos dahat kinurmatan. Rahayu, suradira jayaningrat lebur dening
Hidayat, Ki ageng nis sanes sultan hadiwijaya/jaka tingkir. Ki/nyi ageng Nis adl eyang buyut Danang Sutawijaya/ Panembahan Senopati. panjenengan saget marak sowan/ziarah di
matur suwun sanget para kang mas lan pinisepuh anggenipun paring pitutur dateng kulo, sejatosipun mboten wonten niat engkang awon saking manah kulo, menawi niki saget dipun tingali saking nami lan url kulo ingkang kulo tampilaken sak meniko “aseli”, menawi kulo meniko pingin “ngumbar howo suoro” lak enggih gantos nami kalian ngrahasiaaken url kulo.. lha enggih to, lan sak meniko kulo sampun disuwuk
Jer siji lan sijine dudu liyan…kabeh kawulane Gusti Ingkang Maha Suci…lahir….sak amben yo jagad gumelar iki ambene…kabeh wis cumawis dening Gusti Ingkang Maha SUCI, Garek siro kang ngadepi urip iki rogo nyato urip nyoto…!!!! tanggung jawab ono ing pribadi siro kabeh…pikir lan roso di agem..!!! wujud no ojo samar dawuh Gusti Ingkang Maha Suci….
Sumangga kita asikep bala rawe-rawe rantas malang-malang putung. Ngrengkuh bumi nuswantara njejegake bangsa saka kapituna. Punka sedaya sakdremi “panggilan darah” para kawula muda. Mugi tansah wilujeng rahayu, lan karaharjan.
akeh wong kang katambuhan, atesmak bathok, sanajan mlorok ora ndelok. Akeh wong kang kleru panyakra bawa, lan akeh wong kang ngaku-
lengkapipun.Saklajengipun,kula nderek nyengkuyung blog punika,
Leres ingkang sampung diaturake Kangmas sabdo Langit. Ora sak mestine menungso kuwi nyalahke/ ngambing hitamkan lelembut. Contone, Ono sawetoro bakul sing laris mergo rasane enak, bakul sijine ora trimo mergo ora ono sing nukoni. Terus jaluk tulung karo (maaf) dukun supoyo nutup bakul sing laris mau. Nutup kuwi kan gae srono lelembut sing gelem dikonkon mergo ngabdi karo bendorone/ dukun. Cobo yen ngono kuwi sing olo sopo ? menungso tetep salah lan olo. mergo sirik. Ing mulo buko Gusti nyipta-ake makluk (manusia lan makluk halus) urip neng alam bedho contoh Adam-Hawa dan ular(iblis)
“Dadi ojo duweni penganngep yen lelembut kuwi mesti olo, ora bedo karo menungso, ono sing apik semono ugo ono sing olo” lelembut kuwi yen diajak ngomong ngerti, ora bedo karo menungso. Ning sopo sing biso ngerti saklebate lelembut lan gelem diajak ngomong, ora sembarang menungso biso. Piye amrihe awake dewe kudu biso urip lan
ngomong”Sopo wae sing manggon/bau rekso kene tulung anaku ojo diganggu, piye caramu lewat neng ojo mengo/deleng panggonan sing tak panggoni” dia ngerti
Wening ing cipta, pasrah ing rasa, kanthi sumunaring budhi. Mugya kita sami tansah manggih
pusaka kanjeng kyai slamet, tapa bisu, tapa mbisu	TOTAL PENGUNJUNG	13,403,307 Para Rawuh Dahat Kinurmatan
“saking marmaning Hyang Sukma, zaman kolobendhu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjaniro, karaton ing Tanah Jawa mamalaning bumi sirna, sirep dur angkara murka”.
Berikut penjelasan mengenai aturan guru gatra, guru lagu dan guru wilangan dari tembang Gambuh .
Tembang Gambuh memiliki 5 larik atau baris kalimat.
2. Guru wilangan = 7, 10, 12, 8, 8
Mangga padha mulasara kabudayan Jawi iki, mligine pupuh sinom. PUPUH XII S I N O M 01 Ambeke kang wus utama, tan
masihe bocah, akeh temen kang nuruti, lakune wong kuna-kuna, lelabetan kang abecik, miwah carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teka nora nana undaking kabisan.
Nanging padha estokana, pitutur kang muni tulis, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa. Namun
06 Lan aja nalimpang madha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting
07 Hyang sukma pan sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil, nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge
kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun,
Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang
15 Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu
kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi,
padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon
kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang
nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku
29 Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lilani, agawe andel ugi, wong sejen ing jinisipun, apan iku linarangan, anak putu wuri-wuri, poma aja wani anrajang prasapa. Adapun Kanjeng Susuhunan III
utama) nggih niku satunggaling rumpaka sastra Jawa Enggal kang saged digolongaken minangka moralistis-didaktis kang sekedik dipengaruhi Islam. Rumpaka punika secaos formal diserat dening Ngarsa Dalem Ingkang Wicaksana Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV. Raja teng keraton Mangkunegaran Solo. Sanese kawentar keranten kapinterane marang elmu pangauning, piyambeke ugi kawentar keranten piyambeke mangrupiaken satunggaling tokoh ingkang sakti mandraguna, adil, lan arif bijaksana. Lantaran olah laku spiritual kang mumpuni, piyambeke sedah kaliyan kasampurnan gesang sejati salebete ngadep Tuhan Ingkang Mahawisesa, nggih niku warangka manjing curiga atanapi anggayuh kamuksan, ngadep Gusti kaliyan raganipun sirna tan winekas.
Wonten indikasi nyaniya serat punika mboten diserat dening tiyang setunggal (Pigeaud, Rangga Warsita et all, 1967:110). Serat punika dianggep minangka salah satunggaling puncak estetika sastra Jawa abad kaping 19 lan gadah karakter mistik kang kiat. Wangune nggih niku tembang, kang biasa dipigunakaken teng zaman punika. Serat
thok, suwe-suwe bakal dadi kolektor. Ora nulis-nulis. Apa
Kanjeng Adipati 😆 😆 😆 😆 Ampum pemrentah…!!!! 😯
ardyan ampun ngapa mas? Reply	November 18 @ 15:02:10
nahdhi Hahaha… kok padhakke PANDAWA to? BALA TIDAR ki BALA KORAWA…. Wkwkwkwk….
Bung Karno piyambak sejatine ora ngaku yen iku ramalan. Nanging ramalan apa nujum, Bung Karno ngetung, nganalisa, mungguh tan kena ora, sawijining dina Indonesia bakal uwal saka imperalis Walanda. Bung Karno ngendika ngono iku dhek taun 1929. Manut analisane Bung Karno, bakal kedadeyan perang gedhe sing diarani
Ing Samodra Pasifik, Lautan Teduh antarane benua Asia lan benua Amerika, samodra sing paling jembar, ing kana bakal kedadeyan perang gedhe antarane imperalis karo imperalis. Yen perang iku bener kelakon, ngendikane Bung Karno dhek taun 1929 kuwi, ing wektu kuwi Indonesia bakal mardika.
Ing Ende, Flores, nalika dibuwang mrana Bung Karno nemu etungan maneh. Ngetung, ngetung, ngetung, nganalisa, mengko taun 1945 Indonesia mesthi mardika. Ing tanah buwangan iku Bung Karno dadi peramal kapindho.
Malah Bung Karno yasa crita tonil, judhule “Indonesia 1945” sing dadi peran utama Ibrahim. Crita tonil yasane Bung Karno kang
“Sjanghai Rumba”. Crita-crita mau ora digawe buku lan ora karuwan ing endi naskah-naskah lakone saiki. Bung Karno piyambak mung nate ngendika, mungguh crita-crita mau diterbitake dadi buku, panjenengane bisa dadi milioner.
Kepriye Bung Karno ngetung yen taun 1945 Indonesia bakal mardika? Maneh Bung Karno ngarani iku etungan obyektif. Soale ing kene panas, imperalisme kene panas, imperalisme kono panas, panas, panas, kana panas, panas, mengko kira-kira taun patang puluh sijian bakal tabrakan kekuatan loro ing sajrone paprangan gedhe. Paprangan iku bakal kelakon semene taun lawase, akibat saka paprangan iku ana imperalisme siji sing tanpa daya.
sing akeh cacahe. Imperalisme Belanda ora madeg dhewe, Inggris ora madeg dhewe, Amerika ora madeg dhewe, Perancis ora madeg dhewe.
Nalika Perang Donya I, kapitalisme meh ambruk babarpisan. Sabab saka ambruke kapitalisme iku, wusana dening Hitler dianakake gerakan anyar sing jenenge National Socialismus utawa Fascisme. Fascismer Hitler iku mungsuhe demokrasi parlementer. Fascisme iku ing dalem basa manca diarani “Laatste reddingspoging van het kapitalisme”. Jarwane: “saweneh budidaya kanggo ngangkat maneh, nguripake maneh, nylametake maneh kapitalisme sing meh runtuh”, minangka akibat perang sawise perang donya I taun 1914-1918.
Akibat kuwi uga bakal kelakon yen kedadeyan perang gedhe, perang donya II ing Samodra Pasifik. Ora kena ora imperalisme mesthi tanpa daya kaya sawise perang donya I. Ali-ali imperalisme ing dalem rante dawa iku sing paling tanpa daya yaiku imperalisme Belanda. Sabab Belanda iku negara cilik, kurang kuwat industrine, ora duwe basis grondstoffen, ora duwe bahan-bahan dasar. Mulane tan kena ora, yen rante iku pedhot, ali-ali Belanda bakal coplok. Ing taun 1945, ali-ali iku paling
Ing wektu kuwi etungan obyektif imperalisne Belanda paling tanpa daya, dene kekuatan subyektif, kita sing pengin mardika, tumindak lumawan ngancur leburake. Mulane nalika taun 1935 ing Ende Bung Karno ngendika, ing taun 1945 Indonesia mardika babarpisan. Etungane Bung Karno iku etungan obyektif, dudu ramalan utawa nujum!
Sadurunge Bung Karno kagungan etungan sing meh kaya ramalan, sejatine wong Jawa wis percaya bakal tekane Ratu Adil minangka kekuatan subyektif yakuwi pepenginan mardika lan mentas saka urip sangsara.
Ratu Adil sing diarep-arep tekane iku tinemu ing dalem Jangka Jaya Baya. Kaum pergerakan migunakake ramalan kasebut kanggo menehi
am	kang neng ngendi ya nemuin lagu sing unine : galo kae benderane kumlabet neng awe-awe lan sakteruse ora apal
Pairo berkata:	3 Desember, 2009 pukul 10:15 am	Amarga Ir Sukarno iso ngramal nganggo etungan logis, mulane diwedeni karo bongso liyo. Bareng wis dadi Presiden bongso monco tetep ngupoyo nglengserake, amargo pengaruhe gedhe. Sing cetho Indonesia ora gelem di prentah-prentah bongso liyo ( eropa, amerika ). Indonesia dadi slilit kanggo bangso eropa lan amerika kanggo njebarake pengaruhe neng Asia. ( nyuwun pangapunten, basanipun saestu awon. )
saniia berkata:	24 April, 2010 pukul 3:29 pm	huebat-huebat, lagi saiki aku
sajake rodo lalen amung tansah dadi impen
Mayantara berkata:	19 November, 2012 pukul 10:55 pm	Jer nularaken ilmu menika laku ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang
Mei 18, 2009 pukul 11:50 pm
pamuji rahayu… kangmas Sabda…, upami ngangge bahasa jawinipun ingkang langkung kados krama inggil tapi kawi , mboten nggangge.. salam.. kepripun kangmas…, ngangge
Mas Hadi, sedaya punika kantun miturut selera kemawon. Ing nginggil punka njih namung kagem salah setunggil conto keleresan ingkang kagungan damel putu pak kyai. Bilih langkung marem ngagem basa kawi sedaya malah langkung sae saget kagem nguri-uri kabudayan. samangke mboko sekedik kula up load conto sanesipun. matur nuwun
kagem bahasa jawi, wonten nopo mboten nggih? matur suwun
tulodho ingkang sae sanget, paling mboten kenging damel nguri2 budoyo jawi…. swn… mugi
unggahiPutrine, ngger, sing ala rupaneKlething Kuning iku kang dadi asmaneIni yang kau minta aku mengiyakan. Bahkan Mbok Rondo Dadapan berkata ia
kotor itu?Adhuh, Ibu, kula inggih purunKang putra inggih badhe mudhunNadyan ala punika kang putra suwun *)
Apa sing dipengine saliyane pengin cepet ketemu kalawan sing ndusta ati
Kutha Bitung iku kutha ing Propinsi Sulawesi Lor, kutha-kutha liyané : Manado, Tomohon lan liya-liyané. Jembar wewengkon kutha iki ± 1.583 km² utawa --- hèktar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bitung&oldid=1102123"	Kategori: Sulawesi LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
Lumuh nganggur, ngrampungake pegawaian kanthi becik, trep, tumata, cekat-ceket, trengginas, trampil, emoh menjila, ora
suthik ngapusi, korupsi lan penggawe dudu, gedhe iman lan taqwane, seneng mawas dhiri, gampang trenyuh marang sengsarani sasama, seneng tetulung mbiyantu kabutuhaning liyan, dhuwit kulawarga katut disumbangake, pindha lilin murub, bisa gawe padhanging liyan, awake dewe ajur luluh.
Ana kalane katon bawele metu crewete, ora tegelan ndeleng kamurkan, tindak daksiya, kekejeman, penindhesan, apa dene kadurakan liyane, rumangsane manungsa padha duraka, cidra, dosa, nerak angering agama, angel di tata dituduhake sedaya, marga, lan
Mula banjur kandha, “He Pisaci upama aku bisa weruh bojomu aku ya saguh nggoleki lan nekakake mrene”.
Pisaci matur yen dheweke duwe lenga pranawa kang khasiate yen ditetesake ing mripat bisa weruh ing gaib lan yen ditetesake ing kuping bisa ngrungokake omongane bangsa lelembut.” Lha ning kepriye olehku bisa meruhi yen Pisaca iku bojomu, awit kumpul bangsa Pisaca semono akehe?”
Pisaci mangsuli, “Bab kuwi gampang angger panjenengan bisa singsot mesthi mara nggoleki banjur beksa ngleter lan pamrihe amrih gelem mulang singsot lan lelagon marang dheweke.”
“Nek pancen mangkono aku iya saguh nggoleki bojomu.”
Pisaci ngulungake lenga pranawa marang Arya Saddhaskara banjur katetesake ing mripat sarta kuping. Sanalika alas gung liwang-
“Liwat sisih kidul kuwi terus bablas nganti ora katon ing
padesan kang pepak saisen-isene. Bareng wis adoh olehe lumaku, weruh akeh wong kumpul-kumpul kaya kapantha-pantha dadi barisan. Ing batin Arya Saddhaskara duwe panduga iku mesthi barisane para Pisaca, mula dheweke banjur singsot lelakon Bramara. Sanalika ana Pisaca teka karo jejogedan lan ngomong, “Lah enak temen lelagon iki bisa gawe sumrah rasaning ati. Bok aku wurukane lelagon iki.”
Arya Saddhaskara sumaur, “Mengko ta kisanak, kowe kuwi bangsa apa lan sapa jenengmu?”
Pisaca kaget banget dene ana wong bisa ngerti omongane, kamangka sasuwene iki durung tau weruh bangsa manungsa ngerti omongane.
Wangsulane Picasa kanthi aris, “Aku Pisaca, bangsane brekasakan lanang lan jenengku Wulinga.”
“Apa kowe duwe bojo Pisaci?” mangkono pitakone Arya Saddhaskara.
“Iya, kabeh Pisaca bojone ya Pisaci lan bojoku jenenge Darti kang saiki lagi ngidam.”
“Satemene bojomu meling marang aku supaya kowe mulih sedhela wae, awit kangen banget marang kowe.”
Pisaca mangsuli, “Lah kepiye olehku bisa mulih, abot-abote dadi reh-rehan ora bisa nyingkiri parentah. Awit bangsa Pisaca iku kabeh kabawah parentah tedhake Sanghyang Kala kang aran Ditya Singosari. Ing wektu iki Ditya Singosari lagi ngimpun kekuatan arep ngrabasa praja Gilingwesi. Wulinga kandha satemene bangsa Pisaca kabeh ora seneng marang Ditya Singosari, nanging ora ana sing wani nulak parentahe, awit padha wedi yen kena ukum. Yen panjenengan wani mateni Ditya Singosari aku duwe pengapesane yaiku arupa Sela Timpuruy, nanging kabeh bangsa Pisaca ora bisa migunakake. Awit kudu katulis Rajahkala
aran Rajabahli, nanging yen panjenengan gelem paring piwulang singsot mawa lelagon kaya sing dakrungu mau. Bab kuwi gampang ayo rungokna sing setiti aku daksingsot kanthi lelagon. Karo njoged ngleter wulinga nirokake singsot lelagon Bramara kang dilagokake Arya Saddhaskara sinambi mlaku nggoleki Rajabahli. Bareng wis ketemu lan ditepungake, kabeh padha sarembug arep merjaya Ditya Singosari. Arya Saddhaskara nyipta Sela Timpuruy dadi senjata kang ampuhe kagila-gila, banjur nggoleki dununge Ditya Singosari. Ketemu ana ngarep wiwarane guwa banjur perang bandawalapati nganti Ditya Singosari kelakon
arep ngrabasa praja Gilingwesi diwurungake lan kabeh dikeparengake bali marang panggonane dhewe-dhewe. Wulinga banjur ngaturake panuwun marang Arya Saddhaskara lan nyuwun pamit marang Rajabahli. Sawise para Pisaca padha bubaran, Rajabahli kandha marang Arya Saddhaskara yen Ditya Singosari duwe bojo kang banget sulistya ing warni disingitake ana sanjerone guwa.
Arya Saddhaskara wis ngira yen putri iku Dewi Satapi, mula enggal-enggal mlebu ing sajrone guwa. Pranyata bener kandhane Rajabahli, ing jero guwa katon putri kang digoleki, ijen tanpa rowang katon suntrut banget polatane. Banjur sang putri dikandhani dening Arya Saddhaskara mula bukane nganti tumeka ing guwa mau. Sang putri bisa nampa kabeh katrangan mau lan nalika diajak kondur menyang praja Gilingwesi ora suwala malah ndadekake gembiraning atine.
Rajabahli atur pamrayoga amrih gancaring laku Dewi Satapi becike kalebokake ing Sela Timpuruy kanthi kacipta dadi tilamsari minangka papane sang dewi. Arya Saddhaskara banjur nyipta tilamsari ing sanjerone Sela Timpuruy lan Dewi Satapi kapernahake ing tilamsari mau. Kanggo nggancare laku Rajabahli ngaturi pamrayoga maneh supaya liwat gegana anut lakuke angin dene sarane wis kaaturake dening Rajabahli. Mila sakedhep netra wis tekan ing praja Gilingwesi banjur sowan Sang Prabu Bramasatapa kang lagi nandhang kingkin kaadhep Ki Patih
lan ndangu kepiye asile olehe nggoleki Dewi Satapi. Arya Saddhaskara ngaturake sakabehe lelakon marang Sang Prabu Bramasatapa lan ngaturake Sela Timpuruy kang isi Dewi Satapi. Sang Prabu
ing semu banjur njawil Arya Saddhaskara supaya ngaturake lenga pranawa supaya katetesake ing netra lan ing karnane Sang Prabu. Sanalika Sang Prabu Bramasetapa pirsa yen si Arya Saddhaskara ora ijen, nanging ana rewange kang lungguh ana burine. Banjur ndangu marang Arya Saddhaskara.
“Sapa kang lungguh ana mburimu kuwi?” Arya Saddhaskara matur yen iku Rajabahli kang maringi Sela Timpuruy, banjur ngaturake lelakone karo Rajabahli nganti tumekane sowan ing ngarsane Sang Prabu. Saka rasa syukure Sang Prabu Bramasatapa dalah keng garwa marang Kang Akarya Jagad, sapandurat ora bisa ngendikan. Netrane kaca-kaca kembang waspa, banjur Dewi Satapi rinangkul sesarengan kelawan keng garwa.
Saddhaskara lan Rajabahli. Sang Prabu Bramasatapa ngendika marang Ki Patih Pujangkara yen wis dadi kersane Kang Maha Agung si Arya Saddhaskara dadi jatukramane Dewi Satapi. Ki Patih Pujangkara matur kasinggihan.
Minangka atur panuwune Sang Prabu marang Rajabahli, dheweke dipasrahi ngreksa putra wayahe praja Gilingwesi saisine. Rajabahli matur sendika nanging nyuwun manggon ana ing Sanggar Palanggatan lan saben Anggara Kasih nyuwun sesaji sekar konyoh lan dikutuki dupa. Sang Prabu Bramasatapa ora kabotan, nanging bareng mirsani sanggar palanggatan katon ana bale kencana lan ana kang murub mangalad-alad. Sang Prabu bisa pirsa bale kencana lan geni kang mangalad-alad ing sanggar palanggatan saka dayane lenga pranawa mau. Banjur ndangu Rajabahli.
“Menika kumaranipun Ditya Singosari arupi jalegi badhe ngrabasa dhumateng panjenengan, Sinuwun.”
Sang Prabu Bramasatapa gugup, banjur paring dhawuh marang Rajabahli supaya nyirnakake jalegi mau. Rajabahli nyembah banjur marani dununge sanggar palanggatan lan adu tiyasa karo jalegi, wusanane bisa nyirnakake jalegi mau. Sasirnane jalegi Prabu Bramasatapa paring dhawuh marang Rajabahli, “Heh Rajabahli, sira lestaria manggon ing sanggar palanggatan kene lan reksanen iki kagungan ingsun sesotya Matuwahni, sela Timpuruy lan lenga pranawa, sarta sakabehe pusakaning keraton ing Gilingwesi kene ingsun bubuhake marang sira.
Rajabahli matur sendika angayahi jejibahan kang kasangkulake ing pundhake kanthi rasa mongkog ing ati , awit pinarcaya dening Sang Nata lan bisa napak tilas jejibahane leluhure. Awit kang rumeksa bale kencana mau nalika jaman Prabu Watugunung eyange kang aran Rajasentruy banjur kawarisake marang bapake kang aran Rajawikila. Ya wiwit iku kang tiniru dening para punggawa nganti tumeka bebrayan agung padha sesaji kembang boreh lan kekutug dupa utawa kemenyan saben malem Selasa Kliwon ing sanggar pelanggatan lan panggonan nyimpen wesi aji.
Nahdhi Eeee… Sopo ngerti pancen Pak Wali arep nyiapke ubarampe kanggo siraman kembang setaman, kanggo sawijining prosesi
dynotester yang sama wae iso dipilih arep nganggo correction factor e…opo JIS, opo DIN…opo liyane..
nek ra ngerti takon novel/yuli rextor…wis iso
Ing kalangane pelawak Ngayogjakarta, asmane Mbah Guno alias Eyang R. Susanto (79) wis ora asing maneh. Kaset dhagelane sumebar. Rekaman sing keri dhewe
sing ing taun 1990-an larise kaya kacang goreng mau, Mbah Guno sing kaparingan gelar Kangjeng Raden Tumenggung (
Mbah Guno pungkasan nampa pendidikan ing SMAN Surakarta taun 1950 lan pensiun saka ngasta guru STMN II Jogjakarta taun 1987. Senajan wis pensiun piyambake isih mulang jurusan teater ing ISI Jogjakarta wiwit taun 1987 saengga seprene. Mbah Guno dhewe putra katelu saka abdidalem Karaton Surakarta sing asma Gunawan Sastroprawiro.
Ing ngisor iki wawancarane JB karo Mbah Guno ing daleme, Mijilan PB I No. 57 Jogjakarta, dhek 24 April 2006.
Mbah Guno kados taksih mucal ing ISI nggih?
Leres, kula rumiyin asring tumut teater Asdrafi Jogja pimpinan Sri Murtono. Kula menika tiyang panggung, sok main wayang wong. Ing wayang wong dados dhapukan Petruk lan Cantrik Janaloka. Semanten ugi ing kethoprak lan dhagelan. Ing ISI (Institut Seni Indonesia) Jogja mulang dhagelan kangge kelengkapan mata kuliah teater. Pados guru dhagelan niku sakniki angel. Ora umum, ana guru kok dhagelan.
Guru dhagelan niku modhale kudu cerdhas, nek boten tangeh lamun bisa. Dalan pikirane kudu humor saenggon-enggon, saged damel kemekele wong. Senajan umur kula empun 78 taun, ning dereng pikun. Taksih saged nyanyi, nembang, kroncong stambulan, lan seriosa. Malah kenal kalih “Walang Kekek” Waljinah penyanyi kroncong ing Solo.
Dadi dhagelan niku seserepane kudu akeh, bisa dadi paraga wayang wong, dhalang, pengrawit. Tembunge liya, perbendaraan-e tembung kudu akeh. Dadi dhagelan kangge urip sakniki angel lan susah. Jalaran sakniki penonton kathah sing pinter ndhagel. Malah kepara enten sing bisa gawe guyune sing ndhagel. Harak aneh, ta? Nek ndhagel isine mung kulakan saking dhagelane tiyang sanes badhe konangan lan ditirokake, ndah kaya apa wirange.
Leres, kula menika nate sinau utawi kursus dhalang wayang kulit wonten Karaton Surakarta. Wekdal semanten gurunipun KRT Dutadilogo, RW Atmocendono, lan RL Jogopradonggo. Dene kursusipun ing SD Kasatriyan. KRT Dutadilogo mucal teori pewayangan, KRT Armocendono sabetan utawi jejeran, lan RL Jogopradonggo mucal sulukan, ingkang menawi Jogja kawastanan lagon.
Pendidikanipun namung setunggal taun, angsal ijasah ingkang dipun tapak astani Menteri P dan K Wongsonegoro wekdal semanten. Dados dhalang inggih saged sayah, lajeng pindhah dhateng Jogja ndherek Pakempalan Wayang Wong Gagrak Solo ing Arena Budaya pimpinanipun Pak Sunarto lan kapurih dados dhalang wayang wong. Dados dhalang kedah saged nguwasani gendhing, joged. Wekdal semanten THR Jogja dereng wonten wayang wongipun.
Paguyuban tari gagrak Solo ing Jogja wonten sekawan: Langen Indria, Langen Beksa Wiromo, Puri Eka Budaya. Lan ing wayang wong Tiong Hoa pimpinanipun Oh Wi Sun ingkang wonten Magelang kula malah didhapuk dados dhalange.
Kangge dhagelan racake sing nanggap remen kula ndhagel macak ngangge pantalon biru, dhasi, jas lan pecis. Benten kaliyan dados dhalang. Sisah sanget, sukune saged gringgingen melek sewengi. Sami-sami ongkose wekdal semanten HR dhalang wayang kulit Rp 300.000 lan dhagelan Rp 250.000. Kula nggih milih dhagelane, boten repot. Jalaran dhalang kedah ndhatengaken gamelan, sindhen, wayang kulit, lsp.
Sadangunipun kula dados dhagelan, murid kula sampun kathah. Ingkang
Kejawi dados dhagelan kula ugi ngrangkep dados MC Basa Jawi lan yen pas kosong diisi ngangge dhagelan. Kejawi menika kula inggih nyukani kursus pranata adicara
Kula menika, tiyang Jawi ingkang gadhah tanggung jawab minangka pengawal, pengawas, penjaga Basa Jawi. Lan konsekwensinipun nek wonten penyiar radio sing salah migunakake tembung utawi ukara Jawi langsung kula tilpon. Saking labuh-labet menika asring yen wonten sarasehan kula diulemi. Mergi samenika tiyang migunakaken basa Jawi kathah ingkang klinthu.
Bab Konggres Basa Jawa (KBJ) IV ing Semarang kula badhe ngusulaken babagan tatanan Hanacaraka kanthi cara sanes. Dialoritik tandha E pun icali kados ukara gendheng kaliyan gendheng seratanipun sami nanging tegesipun saged benten amargi wonten mesin ketik menapa komputer E corek nginggil boten wonten. Gendheng saged mengku teges tiyang edan utawi degleng. Lan ugi saged gendheng kanggo atep
Friedrich Ratzel (lair Jerman 30 Agustus 1844) ya iku wartawan lan juru nulis pirang-pirang buku ngenani étnologi, géografi manungsa, lan pulitik.[1] Friedrich Ratzel minangka pencetus téyori ruwang (lebensraum) ing babagan sosial kabangsan.[1]
Friedrich lair tanggal 30 Agustus 1844, ing Karlsruhe, Jerman.[2] Friedrich Ratzel duwéni bapak kang minangka sawijining manajer staf rumah tangga Grand Duke saka Baden.[2] Dhèwèké sekolah ing pawiyatan luhur Karlsruhe suwéné 6 taun, sadurungé nyambut gawé ing apotèk taun 1859.[2] Sawisé iku, ing taun 1863, Ratzel sinau klasik (ilmu sosial) ing Tlaga Zurich, Switserlan.[2] Sawisé nyambut gawé minangka apotèker ing laladan Ruhr (1865-1866), dhèwèké sekolah manèh ing pawiyatan luhur Karlsruhe. Banjur Ratzel nerusaké sekolahé lan dadi mahasiswa zologi ing Universitas Heidelberg, Berlin.[2] Ing taun 1868, Ratzel gawé sawijining tèsis ngenani karakteristik lan cacing saka buku karya Charles Darwin, ya iku Origin of Species kang wis ana kawit taun 1859.[2]
Sinigeg ingkang cinondro gantyo kang cinarito..
Sinatriyo pundi to ingkang ka eko adi doso purwo eko marang sawiji, dasa sapuluh, purwo kawiwitan, satuhu katah titahing sukmo, nanging satus tan jangkep sedoso yen sedoso amung sawiji, kang kasinungan budi utomo, budi utamaning kang sinatriyo mboten kadi luhuring budi pamengku gati.
Satuhu priyagung ingkang lurur kawibawane, jembar pacopane, bebasan suket
sumanak, milo datan nggumunaken bilih ing wanci meniko poro tamu sampun bek amblabar hangebeki pahargayan.
wardoyo, sanadyan saklimah tan kuwowo medhar pangandikan, awit amung kandheg wonten ing tenggak.
Mangkono pangudasmaraning driyo ingkang kawijil kanthi aris, sinawung lukitaning tembung manis, manuhara kebak ing sagowara :
“ Dhuh …sahyaning para tamu ingkang anggung sinunggo ing akrami, sepinten tho gung berawaning manah kulo ing kalenggahan
miwah lumintuning darmastuti saking andiko sadoyo puniko, mugi pikantuk lelintu ingkang satraju saking Gusti ingkang Maha Mirah, sarto agenging panuwun kulo ingkang mboten saged
jumurung ing karso , suko pepuji mangastungkoro andyanono dhumateng anak kulo penganten
cerito ki cuma iso bener bener di pahami mbek penulis lan kanca kancane,.
sopo ae seng ngerti sifate penulis,.
akhir akhir ki penulis d sibukno mbek kegiatan kuliahe,.
saiki lagi wayahe wisusdaan, penulis pengen dongano ben kabeh mahasiswa iso cepet lulus,.
wong araya sing duwe....inden nang suroboyo lak cidek a karo omahmu.....tuku o diavel pho..
wong araya sing duwe....inden nang suroboyo lak cidek a karo omahmu.....tuku o
ngunu dikiro awak wong sugih ditawari moge padahal duit bapak sing gawe tuku ninja. wkwkwk Bart SimpsonBrigadir Jendral
ngunu dikiro awak wong sugih ditawari moge padahal duit bapak sing gawe tuku ninja. wkwkwkweik!wkwkwk... iso2 ae sampean mas... namane iso tuku ninja yo ancen wong sugih tah... la wong
mbukak rincian seger bab sawijining Ngalih console. Punika apa kita lagi wus kanggo nemokake
Artikel iki judul “Nintendo Ngalih: apa kita lagi dikarepake saka console anyar” iki ditulis dening Keith
pungkasan, nalika Nintendo nuduhake konsep desain mboten umum pisanan.
Tagihan minangka sistem Sato, Ngalih loro sing ngarep console lan piranti hotspot game. Dibangun ing 6.2 ", 720p tampilan tegese game bisa diputer njaba ngarep, lan teknologi bebarengan lokal bakal tegese nduweni bakal bisa pinanggih munggah lan muter ngendi lagi. Nanging nggawa maneh menyang kamar urip lan manggonake menyang dermaga lan sampeyan bisa terus muter nggunakake layar TV.
Two pengontrol dikenal minangka slot Joy-Cons salah siji sisih layar, nggawe kontrol standar pesawat-up (karo layar ing tengah, luwih kaya 3DS), nanging padha bisa uga slid metu lan digunakake dhewe - utawa diselehake ing Grip aksesoris Joy, kang nggawe
Sing saiki paling apa kita ngerti, nanging ana Nintendo janjinipun kanggo mbukak luwih liwat sawijining Nintendo Direct layanan streaming. Punika apa kita lagi dikarepake:
Kabeh kita kudu punika tanggal Maret samar, lan rega toko potensial trocoh: Y25,000, utawa watara $ 225 / £ 180 (senajan amarga biaya ngimpor lan negara pound, kita lagi kamungkinan ndeleng soko liyane akin kanggo £ 200 utawa malah £ 250 yen rega Yen iki ngemu). We pengin ngerti yen ana apa nganggo sandhangan anget sing kalebu game utawa aksesoris. Ing topik terakhir, misale jek kita bisa nyana pro controller (kaya kang Wii U, kang nawakake tata tombol liyane conventional), lan malah kelet arcade.
Zelda Breath saka Wild Motret: PR Company Handout
Supaya adoh mung sakepel saka gelar wis dikonfirmasi, karo Legenda Zelda: The Breath saka Wild kang babak utama. A teaser ditampilake Oktober pungkasan hinted ing anyar Super Mario Bros, bab Mario Kart lan port bisa Skyrim, ing diakoni tumindak ngulandara saka Bethesda. Kabeh sing kudu dikonfirmasi, ing paling banget amarga lagi
tau babagan getihen pinggiran teknologi, nanging kita ngene paling kaya ngerti apa nang kothak. We ngerti ana lan chipset Nvidia Tegra ana (prosesor smartphone-
nyelehake dening 40% nalika mesin undocked - kang ndadekake pangertèn kanggo urip baterei, nanging carane bakal mengaruhi game graphically sugih? Lan
Banjur wong katon luwih cepet saka tanggal nari cilek Panjenengan, lan Ubisoft pers judhul Just Dance. Saiki, wis ana Pranyatan firmer, kalebu sing Skyrim Petunjuk, nanging isih - ayo kang ndeleng yen kita njaluk efek Massa, Destiny utawa - ha ha - Baca roso aman Mati 2.
OK, sing dicokot ora adil, loro Wii U lan 3DS kurban sawetara layanan bebarengan menarik: StreetPass, Miiverse, eShop, virtual Console, uga fungsi bebarengan lokal lan online. Nanging liwat Code Friend lan Nintendo Network sistem ID sawijining tortured, iku bisa rumit kanggo ngatur game digital lan friendships game, lan kabeh wis disambungake menyang mesin tartamtu - kontras Stark menyang 'download sapisan lan iku kagungan ngendi wae' pendekatan di senengi dening akeh saka liyane jagad elektronik konsumen dikenal. Dadi bakal Ganti kurban luwih rapi, diakses lan intuisi layanan digital? Iku ngrasa kaya iki cukup penting ing abad ke-21.
Reksapustaka duweke Pura Mangkunagaran ing Surakarta kena diarani nganti saiki tetep madeg lestari, kanthi koleksi buku kuna ora kurang saka 10.000 buku. Madeg ing taun 1867 jaman sugenge KGPAA Mangkunagara IV, perpustakaan iki mapan ana gedhong dhuwur sawetane pendhapa ageng Pura Mangkunagaran, awor karo kantor utawa bebadan liyane kayadene Kantor Wedana Satriya, Kantor Reksa Budaya, lan liya-liyane.
Nalika JB merlokake menyang Reksapustaka, kanthi grapyak semanak ditampa dening pimpinane yakuwi Ibu Kangjeng Raden Nganten Tumenggung (KRNgtT) Siti Koestini Soemardi sing lumrah diaturi Bu Kus. Nalika kuwi Reksapustaka rada sepi, pengunjunge mung wong papat mahasiswa UNS Sala lan STSI Sala. Miturut pangandikane Bu Kus, sepi utawa rame pengunjunge ora luwih saka sepuluh. Sing akeh para mahasiswa sing arep golek bahan kanggo nggarap skripsi.
Bu Kus (80 taun) mbawahi pegawai cacah rolas minangka tenaga alih aksara, utawa istilahe transliterator. Saka tenaga cacah 12 mau sing paling enom umur 40 taun, lan sing paling tuwa umur 80 taun. Rata-rata pensiunan guru.
Para transliterator ing Reksapustaka iki pancen kena dienggo patuladhan. Kanthi rasa seneng, ikhlas, lan dedikasi sing dhuwur, saben dina kanthi tlaten sethithik baka sethithik ngalihake aksara saka aksara Jawa menyang aksara Latin. Kabeh mau lumaku mataun-taun. Tujuwane supaya buku-buku kuna utawa naskah kuna sing sumimpen ing kono bisa diwaca lan dingerteni isine dening akeh. Sing gelem nglakoni ngene iki langka banget. Senadyan sarjana sastra Jawa tangeh lamun gelema. Amarga ora tlaten lan honore ora bisa dijagakake kanggo mangan.
Rikala semana yen pengageng pura remen marang kabudayan lan kasusastran, panguripane Reksapustaka kaya diuja. Kabeh sarwa dicukupi. Luwih-luwih nalika jamane KGPAA Mangkunagara IV lan VII. Kekarone kasusra minangka ahli kabudayan lan kasusastran. Reksapustaka dadi sumber ilmu lan sumber informasi sing penting. Kosok baline sawise kuwi
cacah 12 kabeh ngaku anggone makarya mung linandhesan rasa seneng, ikhlas, lan rumangsa wajib melu ngopeni tilaran adiluhung. Salah sijining transliterator kandha, “Idhep-idhep ngamal lan ngibadah, amarga marisake lan nyebarake ngelmu marang liyan.”
Anggone ngantor ana Reksapustaka wiwit Senen nganti Sabtu. Saben sasi mung nampa honor Rp 60.000. Salah siji saka tenaga alih aksara yakuwi Ibu Kayati. Panjenengane sing saiki yuswa 50 taun
sasine ora kurang saka patang puluh ewu. Semono uga transliterator liyane sing asmane Pak Supardi sing daleme Karanganyar. Yen dietung-etung kanggo numpak bus Sala-Karanganyar bae saben sesasine ora kurang saka Rp 60.000. Begjane dene Pak Supardi isih ana sing dijagakake kanggo padinan, yaiku dhuwit pensiunane minangka penilik sekolah.
Sawetara wektu kepungkur nalika saperangan yayasan ing Mangkunagaran isih lumaku normal, Perpustakaan Reksapustaka isih kecipratan rejeki. Tegese bebadan sing ngurusi babagan kapustakan iki isih oleh suntikan dana kanggo nyengkuyung alih aksara buku-buku semono akehe. Wektu semana ana proyek gedhen-gedhenan kanggo ngalih aksara naskah-naskah kuna. Saperangan wis katerbitake dening PN Balai Pustaka, Jakarta. Honor tambahan kanggo para transliterator rada temanja, amarga saliyane honor sing ditampa saben sasi, uga nampa honor tambahan saka alih aksara naskah kuna, sing dietung salembar ketikan Rp 4.700. Kabeh mau saiki wis dadi nostalgia, amarga saperangan yayasan kasebut lakune wis mendrip-mendrip alias byar-pet.
Ngalih aksarakake naskah-naskah kuna kuwi ora gampang. Kudu tlaten, setiti, lan pikiran kudu ening. Luwih-luwih yen nemoni tulisan carik sing aksarane ngetumbar cilik-cilik. Miturut panuturane Bu Kus, naskah siji ora cukup sesasi utawa rong sasi. Paling cepet telung sasi. Bab iki dibenerake dening Bu Kayati. Panjenengane tau ngalih-aksarakake naskah kandel lan gedhe, wektune nganti karo tengah taun.
Dene proses alih aksara kuwi kawiwitan saka maca, banjur nglatinake saka aksara Jawa utawa Arab menyang aksara Latin. Saka kene sawise rampung banjur diketik lan ditliti maneh, kacocogake karo naskah sing asli. Ing kene mbutuhake pawongan loro, sing maca lan sing nyemak nyocogake. Sawise rampung banjur diketik lan ditliti maneh pangetikane. Yen wis ora ana kaluputane diputusake lolos lan bisa diwetokake kanggo umum.
Ibu Siti Koestini Soemardi lan para tenaga transliterator liyane rumangsa marem lan bombong dene nganti saiki Reksapustaka isih tetep urip. Saperangan pamulangan luhur isih aweh kawigaten minangka sumber lan kedhunging ngelmu tinggalane para leluhur. Panjenengane uga nelakake rasa syukur amarga nganti yuswa sepuh tenagane isih migunani lan bisa aweh pisumbang kanggo lestarining budaya bangsa.
Ora aneh yen ing Reksapustaka ana tulisan gedhe sing unine: Terima Apa Adanya Dengan Senang Hati. Miturut Bu Kus tulisan iki kanggo landhesan pengabdian ing kene. Yen wis mangkono saben tumandang gawe bakal linandhesan ati seneng lan
peluang sing ono yo mung : India .. nehi, nehi .. Cina .. sheshe, wome,..
Tenan hid, rasah dipenthelengi perawan turki ki pancen huayu2 apamaneh dipenthelengi ya mung aromane kok rada prengus, apa merga irungku sing rada sulaya
nyuwun pangapunten menawi wonten klenta-klentunipun amargi saking cublukipun pikiran kulo lan kirang trep silo anggen kulo matur. rebat cekap kemawon, kang mas. menawi saking pemanggih kulo, silsilah, trah, lan keturunan darah cekap dimangertosi kemawon kagem pasinaonan ampun ngantos nglampahi jantra-jantraning laku gesang ingkang salah saking leluhur. menawi tiyang ingkang lantip ing pikir badhe sinau saking kesalahan ingkang sampun kepungkur. bapak kulo suwargi nate maringi pangandikan, putu balung gedhe kudhu wani tirakate, manembah lan bekti kalian bangsa lan agamane. kudhu satus(disat sing atus) kanggo nurunake wiji kang sejati kang iso memayu hayuning bawono. kang mas, kulo badhe tanglet menopo leres priyantun ingkang saestu kiyat tiyang ingkang waget ngalah aken hawa nepsunipun?kulo namung sak dremo ndherekaken mubah- musik ati. nuwun.
Badhe nyuwun pirsa, wonten pundi dunungipun Makam Bondan Kejawen utawi Ki Ageng Tarub III, matur nuwun sanget kawogatosani
Nuwun sewu punopo leres tilar donya puniko saged
tumrap tiyang jawi ingkang sampun paripurna anggenipun ngangsu seserepan wahananing gesang kang sejati. Suwalikipun, menggah tiyang jawa kajawan punika kados dene dongeng. Punika tanda wolak waliking jaman. Ananing kahanan kang sejati, dianggep dongeng. Kosok wangsule, dongeng, mitos, mitologi, legenda diarani nyoto, bebecik, lan dados dasaripun keyakinan.
nyuwun pangapunten badhe tanglet sakedik. babakan tiyang nyundro niku bener nopo mung ngapuso jeh mas. suwun
Kulo aturi bilih kang Maha kuasa niku mboten nate nesu kalih sinten mawon,wontene nggih mboten gadhah raos kados kita-kita.
Menawi Kang Maha Kuasa gadhah raos ,lak dados sami kalih manungso (umate)……..
Desember 13, 2011 pukul 12:00 am
mas dalbo@ ,sugeng tetepangan wangsul.
Wonten ngriku sampun kawulo serat “dalam hati nurani”.dadosipun iingkang mekso nggih kawontenan batin kulo piyammbak,sanes lintu-lintunipun.
Umpaminipun panjenengan angsal kabar saking tiyang kalih,satunggalipun ngabaraken bilih kuto malang wonten ing jawi wetan,lajeng setunggalipun ngabaraken manawi malang wonten ing jawi tengah,upami sak derengipun njenengan dereng nate sumerep?dos pundi???.
ngapunten upami wonten klentunipun angsal dalem matur,dalem namung tiyang sudro,ingkang kodo, tapi mboten kurang ajar.
Desember 13, 2011 pukul 1:06 am
Diyu, kulo dereng saget nagkep menopo ingkang pun wastani puncak ilmu kejawen. Menopo mangertosi sedulur papat siji pancer utawi ngedohi lauwamah, amarah, supiyah, lan nyaketi nafsul mutmainah ? Mangertosi wontenipun Gusti Ingkang Moho Agung ingkang
Duh Gusti Pangeran, mboten wonten sesembahan ingkang kawula sembah kajawi hamung Gusti Pangeran piyambak
Gesang Kawula ing alam donya hamung sakdermi nglampahi
Menawi wonten dosa kawula, kawula nyuwun pangapura ingkang agung
Kawula nyuwun berkah bagas waras gesang kawula sak anak turun kawula.
Mboten wonten ingkang kula bekteni kajawi hamung Ibu Pertiwi
Mboten wonten ingkang kula tresnani kajawi hamung Ibu Pertiwi
Gesang Kula ing alam donya hamung sakdermi nglampahi
Menawi wonten dosa kula, kula nyuwun pangapura ingkang agung
Menawi wonten lepat kula, kula nyuwun pangapura ingkang agung
Kula nyuwun berkah bagas waras gesang kawula sak anak turun kula.
Ora ono kadhang kandak tresnani kajobo Kadhangku kang Sejati
Ora ono kadhang kandak bekteni kajobo Kadhangku kang Sejati
Biyantunen rogo sejati supoyo katekan opo kang dhadi sedya lan panyuwune rogo sejati
Biyantunen rogo sejati, suwuno idhin marang Gusti Kang Paring Urip
Sedya lan panyuwune rogo sejati moga diparengake marang Gusti
Duh Gusti [diulang / wirid dengan jumlah ganjil]
Kawula nyuwun gunging pangapunten dumateng arwah kawulo ingkang sampun katimbalan wonten ngarsonipun Gusti
Kawulo nyuwunaken pepanggihan tuwin lumayak dumateng arwah kluwarga lan sederek kawulo ingkang sampun katimbalan wonten ngarsonipun Gusti
ingkang agung menawi wonten dosa lan lepat dumateng kluwarga lan sederek kawulo ingkang tesih ngagesang ing alam donya
Ugi kawulo nyuwun pangapuro ingkang agung menawi wonten klentu sobo kirangipun anggen kawulo ngabekti dumateng Gusti Ingkang Moho Agung
Ugi kawulo nyuwun pangapuro ingkang agung menawi wonten klentu sobo kirangipun anggen kawulo ngabekti dumateng Gusti Ingkang
ingin menimba ilmu ( kaweruh ) dari panjenengan,
Juli 13, 2009 pukul 10:07 am
Oooo mekaten to, matur nuwun sampun kersa mbabar seserepan wonten dalemipun KiSabda punika, Mugi Ki Ngglonsor tansah pinayungan Gusti Ingkang Maha welas asih.
Juli 14, 2009 pukul 2:16 am
Ngglosor Madhep Wetan atau kepada ki Sabda sendiri? mana yang paling lengkap ki ajarannya? Matur nuwun ya ki.
Juli 14, 2009 pukul 8:55 am
gunging panuwun kula aturaken dumateng Mas Ngglosor ingkang sampun kersa ambabar kawruh.
sembah nuwun Mas Tomy, berkenan memperhatikan hidangan sederhana saya ini
September 5, 2009 pukul 3:57 pm
Sugeng siang, nderek tetepangan, nembe wonten ing wekdal meniko kulo saget kintun serat dumateng panjenengan inggih amargi lingsem bade nderek nyawiji wonten ing ngriki.
Sejatosipun kulo sampun sawatawis dangu mangertosi lan maos sedoyo ingkang kang mas serat wonten ing ngriki,awit saking penjenengan nyerat ” Puncak Ilmu
dateng penjenengan wonten ing kalogan meniko,amargi kulo inggih sampun nate kawedaran lan nampi ngelmi ” Sastra Jendra Hayuningrat Pangruwating Diyu ” kalian japa mantra ha,na,ca,ra,ka,lsp wonten ing tlatah Pengging – Surakarta nampi saking simbah kulo ingkang sak meniko sampun sedo, ananging ngelmi meniko sampun dangu mboten kulo angge lan cakaken/praktek aken.
Ingkang dados pitaken kulo, menopo sedaya ngelmi ingkang dangu mboten dipun agem, meniko bade musno/muspro menopo taksih manjing dateng badhan ingkang sak wanci2 dipun betahaken saget nyawiji malih?
Mekaten kangmas, mugi sageto paring jawaban lan pangertosan saking penjenengan, nyuwun pangapunten menawi wonten lepatipun, matur nuwun.
September 5, 2009 pukul 6:22 pm
Sugeng tepang ugi, remen ing manah tambah kadhang kadeyan panjenengan.
Ilmu ingkang dipun paringaken dereng temtu luntur utawi ical. Malah kadhang ilmu ingkang sampun dangu dipun paringken, nembe saget dipun ginaaken ing wekdal sakmenika. sedaya wau kantun karseng leluhur kang peparing. Wonten ugi ingkang dipun jugar sebab mulang sarak waril saking ingkang
manunggal ing Gusti. Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lakune kalawan kas, kas iku
sembah nuwun kagem Ki Ngglosor Madhep Wetan lan KI sabda awit sedaya kawruhipun,
Bilih wonten kontak utawi alamatipun kawula badhe nderek ngangsu kaweruh.
November 27, 2011 pukul 10:01 pm
Menawi mboten kaabotan…saged ngintunaken nomor HP panjenengan ting HP kulo no 085659846447? Matur sembah nuwun….
Mei 24, 2010 pukul 3:14 pm
Mas Ngglosor Madhep Wetan Ingkang Dahat Luhuring Budi
Mugi Rahayuning Pangeran tansah pinaringan tumprap kita sadoyo,
Ndherek ngangsu kawruh wonten blogipun mas sabda. Nuwun
iki uga wis wola-wali olehe macak tulisan kang wose pisambat bab saya mungkrete papan sarta kalodhangan kanggo Basa Jawa. Saengga kang rinasa dening para nupiksa mung saur rembug, dudu cancut gumregut. Lire, senajan kahanane Basa Jawa iku wis cetha yen kalungguhane/papane nelangsa, nanging sing dadi underaning rembug nganti dikongresake rambah kaping telu tur prabeyane akeh ngebreh, amung manut teorine sing padha nguja gagasan. Mungguh kepriye cak-cakane, ora gupuh ora aruh. Bab sing kaya ngono kuwi satemah juntrunge malah kena kanggo bahan rembugan maneh, kang tundone banjur kongres maneh – kongres maneh. Mangka satemene sing paling ndheseg dibutuhake iku dudu kongres, nanging pangrewes murih kalungguhane Basa Jawa sangsaya teges!
Dadi cethane senajan kongres iku perlu, nanging dening bebrayan ora dibutuhake yen ora bisa dirasakake asil nyata kang ana sesambungane karo wulangan Basa Jawa ing sekolahan. Mula awewaton kasunyatan iku, iba becike yen kongres iku aja mung kandheg ing canggih. Alias sing dirancang ora kepanggih! Jalaran senajan sing dituntut dening Kongres Basa Jawa iku kaya-kaya mathis banget, yaiku supaya wulangan Basa Jawa melu dienggo nemtokake munggah/lulus-orane siswa, nanging yen tanpa dikantheni guru kang dhemen tumemen, ora mokal tuntutan iku bakal dipinangkani kanthi cara guru ngundhakake bijine muride. Dadi ora merga ngrasa kepradhah banjur tumuli gumregah ngetrepi marang apa kang kajibah. Iya karana satuhune gurune dhewe uga ora mumpuni ing bab mau. Kepriye bisa matrap muride yen gurune dhewe ora kaconggah?
Basa Jawa bakal nyata saya apik nasibe sauger dipapanake kanggo ndhasari pribadine siswa-siswi. Lire Basa Jawa dibalekake maneh kalungguhane minangka basa pengantar kanggo menehake wulangan ing TK sarta SD klas siji lan klas loro. Karana yen dieling-eling, nasibe Basa Jawa nelangsa wiwit nalika wulangan kanggo klas siji lan klas loro SD sing sakawit nganggo pengantar Basa Jawa, diganti nganggo Basa Indonesia. Pase wiwit ajaran taun 1975.
Sadurunge taun iku guru anggone marahi maca-nulis (lan mulang materi liyane) marang muride klas siji nganggo Basa Jawa, kanthi ngeja n-i = ni, ni-ni = nini, lan sateruse. Semono uga basa kanggo mulang bocah klas loro SD uga isih Basa Jawa. Bareng munggah klas telu lagi diwulang Basa Indonesia. Nanging wiwit taun 1975 iku basa pengantar kanggo mulang klas siji lan sateruse wis langsung Basa Indonesia. Semono uga buku kanggo ajar maca-nulis klas siji kang maune kanthi ngeja ni–ni = nini disuwak, diganti: ini budi lan sapanunggalane.
Iya wiwit wektu iku Basa Jawa saya kasisih. Jalaran kasuwake Basa Jawa kang kanggo mulang klas siji sarta klas loro SD ndayani wong tuwane bocah-bocah banjur padha migunakake Basa Indonesia kanggo basa pacelathon ing padinan. Awit petunge, kanthi migunakake Basa Indonesia kanggo caturan padinan, njalari si bocah dadi lanyah lan kulina karo Basa Indonesia, saengga nalika mlebu
gedhe. Awit kanthi ngulinakake mung nganggo Basa Indonesia thok, kita mesthi bakal kepaten Basa Jawa kang dadi peranganing jatidhiri kita. Kamangka becike kapribaden iku tetep ngugemi wutuhing jatidhiri. Ora kok malah ngilari jatidhiri!
Sabanjure kanthi ora mapanake Basa Jawa minangka basane dhewe kang kudu diajeni sarana dileluri, iku padha karo lumuh ing unggah-ungguh, amarga Basa Jawa iku mujudake basa kang wutuh ing bab unggah-ungguh. Saliyane iku, kanthi mung migunakake Basa Indonesia lan nyingkur Basa Jawa, padha karo nyuda kasugihaning tetembungan (perbendaharaan kata-kata)-e bocah. Amarga Basa Jawa iku sugih banget tetembungan. Saking sugihe, akeh tembung-tembung Jawa sing ora ana tembunge ing Basa Indonesia. Kamangka murih teteh caturan nganggo basa pirang-pirang, kejaba lumantar kursus uga diwiwiti srana kulina sugih tembung.
Ateges salah sijine cara mikukuh kalungguhane Basa Jawa yaiku kanthi migunakake kanggo caturan padinan, cilike tumrap kulawarga, munggahe dibalekake maneh kanggo srana mulang klas siji lan klas loro SD. Iku ora mitunani nanging destun mikolehi.
Lan kabukten kanthi mapanake Basa Jawa sacara samesthine, subasitane wong anom marang wong tuwa, kalebu murid karo gurune uga luwih becik. Apa maneh yen katitik saka jaman kawuri, yaiku nalika embah-embah kita padha sekolah, senajan diwulang Basa Landa lan Jepang, malah ora sithik uga sing diwulang Basa Inggris, nanging tetep ngopeni lan ngrumat Basa Jawa.
Nanging nyatane para embah-embah kita uga ora rumangsa kareridhu nampa sakehing wulangan basa liya kanthi tetep migunakake Basa Jawa minangka basane dhewe sabecik-becike. Tur tetela embah-embah kita uga ora padha nengenake kabutuhan dhaerahe dhewe-dhewe. Malah gelar nyatane laire persatuan lan kesatuan uga saka embah-embah kita kang padha ngopeni lan ngrumati basa dhaerahe dhewe-dhewe.
Dadi yen ana panemu kang ngandhakake menawa pangrumating basa dhaerah iku marahi nyenyubur rasa kedhaerahan lan nyengkarake rasa persatuan apadene kesatuan, iku ora mathuk. Sing nuwuhake cecongkrahan nganti mbedhah persatuan lan kesatuan iku kaumbare paham politik kang ngandhemi yen mung pahame dhewe sing paling apik. Satemah ngorbanake liyan iku dadi kayadene kebutuhan.
Ora mokal uga kajongkenge Basa Jawa saka adeging sakawit karana kiprahing politik. Sebab kanthi ringkihing Basa Jawa, ateges ringkih uga tatananing unggah-ungguh. Tanpa kaiket ing unggah-ungguh, sapa wae
_Jakarta_Wétan&oldid=1120243"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanJati Nagara, Jakarta WétanJakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
kiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 4 Maret 2017.
kang sabane bengi iki saiki dadi menu super istimewa. Saliyane pancen dadi kareman, nyatane bisa marasake lara asma lan alergi gatel-gatel. Golek masakan codhot goreng ing wewengkon Kabupaten Kediri, ora angel. Ing Desa Batuaji, Kecamatan Ringinrejo, Kediri ana spanduk ing emperan warung mawa tulisan gedhe-gedhe: WARUNG MBAK SIS, SEDIA CODHOT GORENG lan ana gambare codhot, lan eee… ana nomere 49, nomer buntut
goreng utawa vampire goreng iku. Langganane ora mung saka Kediri, ana sing saka Blitar, Tulungagung, Nganjuk, malah ora sethithik sing saka Surabaya, Yogyakarta. Uga akeh pesenan saka Sumatra, Kalimantan, lsp.
“Sing saka luar Jawa iku sajake pesenane dulure sing ana Kediri lan kiwa-tengene kene,” ngendikane Mbak Sis sing wis bukak warung codhot watara sepuluh taunan.
Mula bukane Mbak Sis ngolah codhot (bangsane lawa sing panganane woh-wohan) merga dipeseni tanggane sing saka Menado. Senajan awal-awale rumangsa rada jijik, suwe-suwe merga kulina ya wis ora ana saru sikune. Apa maneh nyatane iwak codhot ora mung dadi panganan kareman wae, nanging ana kasiyate, bisa marasake lara asma (ambegan seseg) lan gatel-gatel merga alergi. Mula dagangane Mbak Sis saya laris lan saya akeh sing nggoleki.
Nalika JB mrana, ana sedhan BMW kleser-kleser mandheg ing ngarep warung, eee …jebul sing digoleki ya codhot goreng. Ngendikane Mbak Sis, tamu iku wis langganan, malah kadhang-kadhang pesen kalong goreng barang. Genah iku mau tamu tuman krasan!
Senajan dagangane Mbak Sis klebu dagangan langka, regane kepetung murah, kepara malah murah banget. Saben sabungkus plastik isi 2 (gedhe karo cilik) utawa 3 (tanggung) cukup dibayar nganggo dhuwit cilik Rp 3.000. Murah ta? Tur ya gurih tenan!
“Thithik-thithik ya wis bathi, Mas. Wong kira-kira mentahe iku bunci rong ewu. Lumayan ta, per plastike duwe turahan sewu.”
Nyatane pancen ya ngono, codhot sing cilik dhewe tukon Rp 500, tanggung Rp 750, gedhe Rp 1.000 nganti Rp 1.500. Dadi manawa matenge per plastik didol Rp 3.000 (isi 2 utawa 3) opahe mbetheti lan mlastiki wis ana lan kena kanggo nyukupi
ora mung ngladeni jinis gorengan wae, manawa ana sing pesen sayur, bumbu rujak, masak kecap, lsp. uga sanggup nglayani. Yen ana sing pesen jerohan, peru, ati uga bisa nuruti. Manut crita, ati codhot mono apik kanggo bocah cilik, bisa mbantu perkembangan kecerdasan otak.
“Bener ngono Mas, akeh kok wong sing pesen ati goreng!”
Blitar codhot seneng banget nyesepi legen. Mula iwake rasane gurih semu legi, merga panganane buah-buahan lan nyesepi legen.
Suhadak sing wis limang taunan saba bengi nyasaki kebon-kebon klapa deresan, utawa brobosan turut ngisor wit rambutan, dhuku, sawo, lsp. bunci bedhil angin lan senter, ora samar kentekan sasaran burone. Saben bengi bedhile paling sethithik ngasilake codhot 25, malah yen cuacane apik bisa entuk 50 luwih.
bengi, bali jam papat esuk. Dadi ya ora tau turu bengi.” Nyatane kanthi mangkono Suhadak, bojone, lan anake loro uripe klebu cukup lan tata. “Uripku iku mung merga saka codhot,” guyone Suhadak sing wis ora nyirik papan angker, ora wedi medi, lan ora duwe sungkan karo kewan gremetan liyane.
Bareng weruh berburu codhot asile kena dipangan, kanca-kancane akeh sing tiru-tiru. Untunge kiwa-tengen desane meh kabeh klapa dideres. Dadi saben bengi mesthi akeh codhot sing klayaban. Bareng menclok kempu (wadhah tadhahan legen) lagi diincer lan …dhes, pek-pek-pek, mati.
Saliyane Mbak Sis, isih akeh tunggale sing siap menu codhot. Ana Pak Bud, tanggane Mbak Sis, Pak Tukimin utawa kondhange Pak Min Codhot warga Gayam, Mojoroto, Kediri, lan isih akeh maneh liyane. Malah Pak Min Codhot iki pelanggane dhokter-dhokter lan pasien sing ngamar ana RSK Baptis Kediri. Ing omahe, Pak Min siap menu codhot lan sambel pecel, sambel kecap, sambel tomat, sambel trasi, sambel brambang, lan sambel korek minangka jodhone codhot goreng.
Sarana akehe pengusaha menu codhot, para pemburune ora bingung pasar. Tur saiki malah ora usah ngaya ngeterake menyang omahe Pak Bud, Pak Min, utawa Mbak Sis. Cukup ngenteni ana omah wae saben jam 05.00 wong-wong iku wis teka dhewe. Esuk njupuk terus diolah, awan sithik nganti sore ngenteni konsumen utawa kari ngeterake menyang omahe.
Wong-wong iku carane ngresiki sing baku rong werna, ana sing dikropok lan ana sing dibeset. Rasa lan kasiyate padha wae, mung bedane manawa dikropok katut saendhase, yen dibeset endhase ora katut. Ya mung manawa dikropok, yen kurang resik brungut-brungute wulu isih katon. Ora apa-apa, kabeh
ndalem widuri residen pemalang, ndalem widuri, ndalem widuri pemalang, ndalem widuri residen, ndalem widuri residen
Album Tembang Kenangan Tembang Tresno tantowi yahya mp3 Tembang Kenangan Indonesia Tembang Jadul tantowi yahya country Kenangan Tembang 70an Tembang 80an Tantowi Yahyasize: 54.32
@yahoogroups.com. Kagem ngawiti rembagan saget email ten milis-paprika@yahoogroups.com.Menawi badhe ningali groupe saget
kemawon. Mugi2 emperan meniko saget paring paedah ingkah barokah dumateng Kabupaten Karanganyar ingkang
Opo ki STAN,lha wong sklh akeh duite kok ngene,
Mosok kalah karo PTN2 sing danane sithik,tp kualitas layanane apik,
Aku wis dftr kawit 19 Juni ngnti saiki,kari download thok kangelane pol,
Data didownload ra iso2,dadi wegah melu
simbah mung promosi lho wong asliku klaten melu solo….. nalurekke kabeh apik ding.
aku ngoko mergo ketularan sore ini ngrungokke radio Suriname sing siarane ful boso jowo mas….opo ora aneh, jenenge radio garuda …cobo mirengno kito sing wong jowo kok malah arep ilang jawane ki piye…..nuwun dimas
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK
JAGAD KEJAWEN: Kayu, Kegunaan & Daya Yang Dipunyainya
Nyambut gawe sing kepenak, gawe kepenakake wong liyo, mung ojo sak kepenake dewe
Sakabehing kaluputan mugo biso lebur ing wulan kang suci iki. Suro diro jayaningrat lebur dening pangastuti. Salam Balatidar.
sing paling imut lan paling enak digowo lungo. Aku
cedak karo kasir e. Aku mbayangke yen wadah cilik iku iso diisi karo watercolor … mestik leep tenan, tapi aku isih durung ngerti piye supoyo iso yo. Sawijining dino ing omah aku nyadari yen tutup plastik sing ono ing tinta bak botolan mbok menowo iso dienggo. Sa wis e tak cobo cobo aku yakin tenan yen iso … dadi kotak Pastilles kuwi iso di isi enem tutup plastik. Tutup plastik kuwi njur tak templek no nggo double tape marang dasaran e kotak pastilles kuwi. Wah … jan kethok keren banget. Sa wis e kuwi njur tak isi karo watercolor sing tak jupuk ke tko sing tube.
Yen di enggo karo buku gambar cilik jan pas banget. Enteng e nggambar di njobo yen ngene ki … ayo kono gek ndang di gambari
Semarang, sing endi Carrefour ono ing njerone.Lokasine ono ing Jl. Pemuda.Gerbang iki sajane wis ora orisinil, iki bangunan anyar sing ngganteni bangunan lawas soko jaman Londo sing bentuk e yo koyo
Klana Topeng Alus, Kraton Yogyakarta. Dancer: Soedarsono; Klana Topeng Gagah, Kraton Yogyakarta.
"Klana Topeng Alus, Kraton Yogyakarta. Dancer: Soedarsono; Klana Topeng Gagah, Kraton Yogyakarta.
ngisor dhiskusi Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
Amarga perang Israel karo negara-negara Arab kaya tanpa kendhat, wong mesthi pengin weruh piye ta mula bukane Israel dadi musuh bebuyutane bangsa Arab. Pranyata kuwi kawiwitan saka taun 1000 SM (sadurunge Masehi).
Jaman semana wangsa Yahudi wis manggon ing Palestina. Senajan Yahudi bangsa sing pinter, nanging bola-bali kudu teluk marang bangsa Assyria, Babylonia, Persia, Yunani, lan Mesir. Ewa semono tetep bae manggon ing negarane, nganti mangsane penjajahan Romawi sing mahanani owah-owahan.
Krajan Romawi nalika ndeleng ketrampilane bangsa Yahudi wiwit mikir nedya amek manfaate. Ketrampilane bangsa Yahudi sing dianggep bisa nguntungake kuwi banjur disebar ing pirang-pirang wilayah krajan Romawi sing jembar banget. Wiwit taun udakara 300 SM wong-wong Yahudi disebar menyang dhaerah-dhaerah Romawi, kejaba ing Britania.
Wong-wong Yahudi kuwi didadekake petani lan peternak ing dhaerah Mesopotamia. Mbangun dalan ing Afrika Lor, dadi pelayan-pelayan ing Jermania. Petani anggur lan jeruk ing Prancis lan Spanyol. Ing dhaerah Roma dhewe wong-wong Yahudi didadekake tukang tenun, seniman, mbakar roti, nglakokake laku dagang
nglakoni agamane, nindakake hukum Yahudi ing kalangan Yahudi, lan bebas tugas militer. Kalonggaran ora antuk tugas militer kaya-kaya dadi pamrihe pemerintah Romawi supaya bangsa Yahudi ora mbalela.
Saka meh telung yuta wong Yahudi (nalika semana), mung sethithik sing manggon ing dhaerah Palestina. Sing dienggoni Yahudi ing panggonan-panggonan suci kaya ing Safed, Tiberia, Hebron, lan Jerusalem.
Wiwit kuwi bangsa Yahudi dadi bangsa lelana. Sawise taun 1.000 nganti 1.500 merga didhesek terus dening krajan Turji lan bangsa Arab sing wis ngenggoni dhaerah-dhaerah sing ditinggalake Yahudi, sumebare bangsa Yahudi saya mratah. Tekan ing tlatah Polandia, krajan Ottoman, nganti tekan Britania Raya, lan kawasan Eropa Lor.
Watara taun 637 lan 1.000 Masehi bangsa Arab Muslim tumplek bleg ngenggoni Palestina lan wilayah Israel saiki. Amarga watake wong Arab sing cukup toleran (semanak), wong Yahudi banjur kepengin padha bali menyang panggonane sekawit, ing Israel saiki. Saya suwe saya akeh wong Yahudi sing mbalik. Akibate wong Arab karo Yahudi wiwit ora harmonis, ana gesekan sethithik baka sethithik. Kerep bae dhaerah sing wis suwe dienggoni bangsa Arab atusan taun lawase kuwi (wiwit ditinggal bangsa Yahudi biyen) dening bangsa Yahudi dijaluk maneh merga dianggep minangka tanah air lan duweke bangsa Yahudi.
Iya wiwit kuwi mula bukane Zionisme mekar. Toleransine bangsa Arab dianggep kalonggaran dening Yahudi, banjur nekakake wong-wong Yahudi saka ngendi-ngendi menyang Palestina. Ing taun 1492 wong-wong Yahudi saka Spanyol padha teka. Taun 1495 saka Lithuania, 1497 saka Portugal, Sisilia, lan Sardinia, 1502 saka Rhodesia, lan 1541 saka Napoli. Nalika kabawah prentah pemerintahan Ottoman sawise 1517, wong-wong Yahudi wiwit mili saka Eropa mbanjiri Palestina.
Watara 1880-1914 udakara 60.000 wong Yahudi mlebu Palestina saka Rusia, Rumania, lan Polandia. Senajan ora ngenggoni panggonan asal saka embah buyute, nanging ngenggoni dhaerah-dhaerah sakupenge Tel Aviv saiki.
Taun 1909 Tel Aviv dibangun, banjur nukoni tanahe tuan-tuan tanah wong Turki lan Arab kanthi rega larang. Dening wong-wong Yahudi sing racake sugih pengalaman, dhaerah-dhaerah sing anyar kuwi enggal-enggal dibudayakake, lan ing bab iki wong-wong Arab “ketinggalan”. Ing kutha-kutha kaya Safed, Tiberia, Jerussalam, Hebron, Jaffa, lan Gaza, sing pendhudhuke campuran Arab lan Yahudi ing taun 1900 wiwit bentrok cilik-cilikan.
Sureme jaman emas Islam muwuhi panjurung tumrap bangsa Yahudi nggenjot mekare Zionisme. Ora nggumunake bentrok-bentrok sing netesake getih wiwit kedadeyan. Awal 1900 nganti 1914 wiwit kerep kedadeyan bentrok-bentrok gudras getih antarane Arab mungsuh Yahudi kaya
petisi menyang Konstatinopel (minangka panguwasa wektu semana) amrih ditampik lan diwatesi baline wong-wong Yahudi menyang Palestina.
kabar anti Zionisme ngabarake aja nganti ngedol tanah marang wong Yahudi senajan kanthi rega larang banget.
Tanggal 25 Oktober 1915, sajroning perang Arab-Turki, Sir Mc. Mahon aweh semaya (janji) marang Raja Hussein lan Arabia kanggo pambiyantu lumawan Turki. Kanthi syarat ana dhaerah-dhaerah bebas kanggo wong Yahudi ing Palestina ora bisa dilepas saka wong Arab. Rampunge perang iki didadekake dhasar-dhasar tumrap negara Israel, yakuwi Inggris lan Perancis campur tangan lan masalah iki digawa menyang Paris (1919). Kanthi mengkono dhaerah-dhaerah Arab dadi bawah pengawasane Sekutu sarampunge perang kanthi kalahe Turki.
Irak lan Transjordania (wusana aran Yordania) ing bawah mandat Inggris taun 1921 lan merdeka sowang-sowang taun 1932 lan 1946. Syria lan Lebanon ing bawah pengawasane Perancis mardika taun 1943 lan 1944. Negara-negara Arab liyane antuk subsidi saka Inggris sing banjur madeg dhewe.
Wilayah Palestina sejatine diwenehi kebebasan taun 1922, nanging bangsa Arab lan Yahudi sowang-sowang padha klaim (ndhaku) dhaerahe. Kanggo ngatasi dianakake Balfour Declaration taun 1917 lan 1920. Palestina katetepake duweke Yahudi saperangan, lan saperangan liyane kanggo wong Arab. Wektu kuwi wis katon sesulak padhang nalika Emir
jero marang gerakan Zionisme sing murni. Kita banget mangerteni marang pepenginane wong Yahudi mbangun saweneh panggonan. Kita pengin nyambut gawe bebarengan mbangun maneh Timur Dekat sing anyar, lan saling bantu-binantu. Gerakan iki sauger murni, kita anggep gerakan nasionalis, lan ora awatak imperialis. Ing kene kita wong-wong Arab nyediakake wilayah kanggo bangsa kekarone. Temenan, ora bakal sukses tanpa nyambut gawe bebarengan siji karo liyane.”
Nyatane, pratelane iku ora bisa dilekasi kaya apa mesthine. Gerakan Zionisme ngusulake ambane dhaerahe saka Akaba ing brang Kidul, nganti Sidon ing imbang lor, saka Jaffa lan Tel Aviv ing kulon nganti nyedhaki Amman ing wetan bageyan tengah, sawenehing dhaerah sing manut wong Arab kebangeten lan nglimputi meh kabeh Palestina. Kutha Jaffa lan sakubenge sing jelas dhaerahe wong Arab, beda karo Tel Aviv. Kerusuhan meh bae kedadeyan wektu iku uga. Untunge kaum Zionis iku usule ditampik ing prajanjian Paris wulan Pebruari 1919.
Sabanjure saya gawat. Konflik-konflik sing ngutahake getih kedadeyan ing taun 1920. Saya ndadi nalika saya tambah akehe imigran Yahudi. Udakara 16.500 wong saben taun mlebu Palestina. Konflik-konflik antarane bangsa Arab lan Yahudi wiwit migunakake gegaman. Kerusuhan awal Maret 1920 nyebabake penganjur imigrasi Yahudi, Josef Trumpeldor, nemahi tiwas.
Ing wulan Juni taun kuwi wong-wong Yahudi wiwit ndhapuk barisan sukarela ngadhepi wong-wong Arab. Nuli kedadeyan bentrokan gudras getih ing wolung panggonan. Akhir taun kuwi persatuan buruh Yahudi Histadrut wiwit ngorganisasi luwih akeh imigran Yahudi menyang
Taun 1921 saya akeh imigrasi Yahudi menyang Timur Tengah. Bangsa Arab ngajokake protes marang Inggris sing nyekel mandat. Sawise ngliwati mangsa-mangsa gawat, wusana Komisaris Tinggi Inggris Sir H. Samuel (sing bangsa Yahudi) mrentahake matesi cacahe wong Yahudi sing mlebu menyang Palestina. Malah sing wis ana ing “perairan” Palestina ora entuk ndharat. Yordanina katutup kanggo wong Yahudi. Nanging kerusuhan-kerusuhan ora bisa diendhani, utamane ing dhaerah-dhaerah pertanian.
Rupane wong-wong Arab nyerang lan nedya ngrusak sumber-sumber pertanian lan perkebunan Yahudi. Wulan Nopember taun iku barisan sukarela Yahudi ditingkatake dadi laskar bersenjata sing luwih teratur lan dijenengake Haganah, sing dadi awal lan cikal bakale angkatan bersenjata Israel. Markas-markase madeg ing wilayah kidul Palestina ing Shekhumat, ing Geva wilayah tengah, Ayelet, Hashahar, sarta Giladi ing wilayah lor.
Patang taun sabanjure wong-wong Yahudi mekarake dhaerah mukime kanthi ngenggoni lan nuku tanah-tanah cedhak tapel
pemukiman Arab ing sakubenge, nyababake swasana dadi saya adhem-panas.
Bubar ngono rada suwe swasanane tentrem tanpa bentrokan. Nganti taun 1928 ana kira-kira 590.000 wong Arab, lan luwih saka 150.000 imigran Yahudi sing wis manggon ing Palestina. Wong Arab saya kumesar lan taun 1929 wiwit kedadeyan maneh kerusuhan-kerusuhan. Kerusuhan wulan Agustus ing Jerusalem niwasake wong Yahudi cacah 133 lan kang nandhang tatu 339 wong. Wong Arab sing tiwas 116, ing antarane cacah 6 kaprejaya dening aparat keamanan Inggris sing nedya nyirep geni kerusuhan kuwi.
Saya akehe arus imigrasi Yahudi menyang Palestina kuwi amarga ing Eropa wong-wong Yahudi dadi
Yahudi dianggep rival (tandhingan) sing kudu disirnakake.
Cilakane gerakan anti Yahudi (Semit) iki enggal jembar tebane ora mung ing Jerman nanging uga ing Rusia, lan sawatara gerakan ing Prancis, Inggris, lan mesthi bae ing Palestina lan dhaerah-dhaerah Arab senajan motivasine beda banget.
Ing Ukraina lan Rusia Putih tentara anti Bolsewik mateni luwih 100.000 wong Yahudi antarane taun 1917 nganti 1921. Mulane luwih saka 200.000 wong Yahudi liyane sumebar lunga saka dhaerah kono menyang pelosok-pelosok Eropa lan Rusia Wetan.
Saka Jerman buron Yahudi udakara 3.000-nan lumayu menyang Swedia, 71.000 menyang Inggris (nanging saperangan dikuwatiri dadi spion Jerman lan diancam anti Yahudi ing Inggris) 30.000 mlayu menyang negara Walanda, 25.000 menyang Belgia; 20.000 menyang Prancis; 8.000 menyang Chekoslowakia; 6.000 menyang Hongaria. 370.000 wong Yahudi saka dharatan Eropa mlayu menyang Amerika Serikat.
Sing nedya menyang Palestina ing taun-taun 1939-944 udakara 135.000-nan saka pirang-pirang panggonan ing Eropa, antarane 90.000 kanthi nandhang kangelan numpak kapal, sepur, dene liyane klawan carane dhewe-dhewe lan mlebu krana cara illegal menyang Palestina. Sabanjure wong Yahudi sumebar ing saindenging jagad ora beda kaya ing Cina lan Jepang.
Sawatara kuwi kamp-kamp konsentrasi kanggo wong-wong Yahudi dibangun ing Jerman lan klawan wengis kamp-kamp iki nyirnakake wong-wong Yahudi nganggo cara sing nyendhal ati. Ing Jerman ana sangang panggonan kamp konsentrasi raseksa, liyane ing Prusia (1), ing Ceko (1), ing Polandia (6), Austria (1), kabeh iku mesthi bae atas prakarsane Jerman. Dinuga watara 5.800.000 wong Yahudi (bisa luwih) dipateni klawan wengis dening Jerman engga taun 1945. Mangka cacahe wong Yahudi wektu kuwi mung 8.700.000.
Ing Palestina memungsuhan terus tanpa leren. Taun 1936 wong Arab wiwit kampanye maneh. Saka wulan April nganti Mei taun kuwi ana kerusuhan ping 25 korbane wong 26 mati. Wong Arab 15 mati dening aparat keamanan Inggris. Akhir Mei lan Juni kerusuhan kedadeyan ping 30, wong Arab nyerang Yahudi korbane Yahudi 12 lan Arab 10, polisi siji lan warga Austria katut dadi korban.
Cundhuk karo irahane tulisan iki, kaya ora perlu kita terusake kepriye ikhtiyar sabanjure kanggo mungkasi perang Arab-Israel iki. Sabab PBB uga ora bakal bisa ngatasi kejaba yen inisiatife saka Israel lan Arab dhewe. Soale, iki dudu prekara perang akibat diplomasi sing gagal, nanging prekara rebutan hak atas
berkata:	26 Januari, 2007 pukul 4:36 pm	mbak titah, melu nambahi….
Sakdurunge yahudi manggon nang tlatah palestina, ning tlatah kono wis ono bangsa filistin sing wis manggon luwih dhisik.
mesir amarga madyan lagi paceklik. Wektu kuwi wilayah mesir ditaklukne karo negoro liya dadi sing mrintah nang kono dudu firaun. Wong-wong yahudi kuwi banjur wenehi fasilitas lan panggonan sing luwih apik tinimbang penduduk asli mesir. Ning mesir banjur anak-anak israel kuwi manak pinak dadi akeh.
Jamane Musa, mesir wis diperintah maneh karo firaun (ratu asli mesir). Wong-wong yahudi kuwi dhuweni sifat sing eklusif (bahasa jawane opo yo?) ora gelem membaur karo wong-wong asli mesir, senengane kumpul-kumpul karo dulur-dulur’e dhewe. Sarehne saking akehe fasilitas sing diwenehi kawit jamane yusuf, wong-wong yahudi akeh sing podho sugih akeh sing dadi juragan gedhe padahal akeh wong asli mesir dhewe sing susah uripe. Bab iki sing dadi salah sijine penyebab sosial kenopo wong-wong yahudi di kuya-kuya supaya metu teko mesir.
Musa banjur iso ngetokne wong yahudi saking tanah mesir. Banjur musa diwenehi perintah saking gusti Allah supaya bangsa yahudi diajak mlebu tlatah palestina (sing saiki di dadekne klaim karo bangsa yahudi yen tanah palestina kuwi pancen dhuwek’e sing dijanji karo gusti Allah/ the promise land). Nang kono wis manggon wong-wong filistin. Nanging wong-wong yahudi kuwi podho ora gelem patuh karo perintah’e musa sarehne wedhi yen kudu perang mungsuh wong filistin. Banjur wong-wong yahudi dihukum dening gusti Allah ora iso metu nang padhang rumput sing ono ing njabane tlatah palestina suwene 40 tahun.
Sakwise musa mangkat(meninggal), wong yahudi sing shaleh-shaleh dipimpin thalut akhire iso mlebu tlatah palestina. Ing palagan perang daud (David) akhire iso mateni rajane wong filistin sing aran jalut (Goliath). Wong-wong yahudi akhire podho iso mlebu
kaloka dadi negara sing gedhe. Sakwise sulaiman mangkat kerajaan yahudi wis ora kuwat maneh. Polahe soko
akeh sing seneng mbukak Jaya Baya ing internet. Paling ora artikel sing eksklusif gegayutan karo wong lan budaya Jawa, dikantheni foto-foto. Matur nuwun. Salam kagem sedaya.
bener kandane Gus Dur kang emoh cawe-cawe bab perang saiki. Krono weruh duduk masalahe. Ojo wae kok Indonesia, wong Arab wae mumet mikir kudu kepriye murih apike. Kabeh bongso Arab saking mumete bisane mung meneng sewu boso. Mula ojo waton kegowo emosi, tanpo ditimbang lan dingerteni sejarahe banjur arep nekad nglurug perang menyang Palestina. Yen ngene iku podho wae mung arep nglalu, lan nyemplung ing masalah kang dudu wenange lan ora ngerti masalah kang sak benere. Mangkono iku kang aran taklid ela elu lan watek mburok. Mulo kudu luwih ngati-ati. Ojo nganti perang sedulur mergo rebutan “waris” iki diowah gingsir dadi masalah agama. Mula ojo waton lan ojo grusah grusuh, merga bisa njalari perang ing njero bangsa Indonesia dewe.
anjrah lelono broto berkata:	10 Februari, 2009 pukul 1:21 pm	Nyuwun sewu…. Mbokyao di-update blog-ipun. Bapak-bapak klayan ibu-ibu, nyuwun pangapunten, kulo sampun dangu mboten
Ing sawijining dina Ibrahim anthuk wangsiting Dewa sapaya lunga menyang sawijining papan kang ora kasebut dununge. Ing kana mengka, Dewa arep paring berkat marang Ibrahim akehe keturunan kaya akehe lintang ing tawang. Nanging
Sawise Hagar lunga, Sarah ichtiar rana – rene, nekani para wiku lan para normal, njaluk men bisa meteng. banjur saka kuasane Gusti kang maha kuasa, Sarah meteng lan nglahirake anak lanang kang diarani Ishak. Singkat cerita Ismail uripe sengsara,
Ing dalem kitab Alquran Bani Israel kuwi penjelasane luas.ISRAIL kuwi jenengi Nb Yakub,Lamun Yahudi kuwi anake nb Yakub sing tunggale ono 12.Dadi anak putune Yakub ono sing Muslim,NASRANI,Yahudi.Tiap siji2ne anak2 Yakub dadi nb,agomone Tauhid,ananging tumeko turun2ne podo mbalelo,soko iku Allah ngukum amergo duso2ne mau.
Q-Tsune berkata:	18 Juni, 2009 pukul 4:52 pm	Nuwun sewu inggih, Jaya Baya (majalah) niku taksih wonien tha?
re-saintazkiya berkata:	18 Juli, 2009 pukul 7:44 pm	Nuwun sewu, sakmirenge kulo punika Yahudi sangking Bani Israil sampun boten wonten. Yen Yahudi kaliyan Israel punika
nana berkata:	25 Agustus, 2009 pukul 11:13 am	eealaah ora nyana aku ketemu jayabaya nang kene. aku kangen karo jayabaya…wacanan pertama ning uripku..sayange ing tahun 1997 ibukku wis ora langganan maneh.
berkata:	6 September, 2009 pukul 2:15 pm	Lha inggih menawi naliti saking sejarahipun, peperangan ing Timur Tengah menika sanes perang agami. Lan sejarah ing mrika mboten benten kaliyan sejarah Nusantara…ananging sakmenika warga Indonesia kados dene keseret kaliyan pikiran2 lan menapa kemawon ingkang wonteng ing Arab, amargi agami. KIta klados2 kesupen kaliyan sejarah lan perjalanan bangsa piyambak..Kathah tiyang ingkang langkung seneng lan kemaki badhe nderek berjuang dateng Palestina lsp, menika kan aneh…mangga kita bangun kemawon Nusantara
Tiyang Jawi berkata:	8 Oktober, 2009 pukul 7:55 pm	Mula Bukane Arab-Israel Dadi Mungsuh Bebuyutan
Sabab musababe perang iku sepele koq, mmung merga Ibrahim as duwe bojo loro.
Siti Sarah sing wektu iku isih durung duwe momongan, banjur njaluk marang bojone ya KLan jneg Nabi Ibrahim supaya mundut garwa maneh yaiku Siti Hajar.
Sawise Siti Hajar kelakon nglairake jabag bayi karan Kanjeng nabi Ismail as, sabanjure bojone sing tuwa Siti Sarah nglairake Kanjeng Nabi Ishak as. Sabanjure Kanjeng Nabi Ishak as nurunake Kanjeng Nabi Yakub
Nanging kabeh mau dudu kersane para nabi kang kasebut. Kabeh mau kersane Gusti Allah kang Murbeng Dumadi.
paidjo berkata:	4 November, 2009 pukul 5:25 pm	mboten wonten
nugroho adi berkata:	9 November, 2009 pukul 4:15 pm	lha kok enak men wong2 Yahudi kuwi…kanthi alasan tanah leluhure biyen, saiki arep mbalik neng Palestina…lha nek ngono Indonesia ya isa ngrebut Semenanjung Malaka, soale wektu Jaman Sriwijaya lan Majapahit iku daerah kekuasaane….
among berkata:	12 November, 2009 pukul 12:23 pm	Up Date wartos ingkang enggal …. Wartos bab tiyang Jawi ingkang manggen
FATKHUL MUIN berkata:	7 Februari, 2010 pukul 9:09 am	informsine kok mboten di update malih to , kangen je kaliyan basa jawane .
perimpenam berkata:	21 Februari, 2010 pukul 1:44 pm	nyuwun sewu, miterat sejarah ingkang kulo panggihi, nabi muhammad punika kok kados2 sanes putra arab (bani chedar) nanging keturunan saking suku nomaden ingkang remen perang (bringas) saking tibet/cinten ingkang jlajah nglangkungi arab? uger para wali punika ingkang cacah 9 namung setunggal ingkang jawi inggih sunan kalijaga, ingkang cacah 8 punika saking cinten. radin patah (jin bun) inggih cinten… menawi maos sejarah kurikulum kok malah dados mumet mboten gathuk hahaaa…
am	nopo yahudi.. nopo arab.. londo..cino..jowo..lss… sami2 mboten saged nge-cet lombok… monggo sami nyipto panunggal
utawi lelagon sanesipun.. “JoyoBoyo” pancen ngangeni.. nuwun.
kepareng nyuwun pirsa kados pundi supados saged langganan. alamat kula:
Gusti ingkang Murba ing dumadi, sing asmane Manungsa mono sejatine cinipta minangka Kalifah (pemimpin) dari semua yang diciptakan Allah ing swarga lan ing bhumi. Dajil si pembangkang sing den cipta sangka wujud agni (api) ora trima nalika harus dibawah kepemimpinan manungsa, jalaran deweke sedulur tua tumrap manungsa.
pm	Kelingan simbah ndisik sing seneng langganan joyo boyo….kabeh cerita eng duwur mau iso di cocokake karo riwayat-riwayat sing katulis ing kitab al qur an supaya luwih mantep lan landesan baku…maturnuwun
Bajang Wungwang berkata:	12 Juni, 2013 pukul 3:09 pm	JAVA TEL AVIV… sinten salerese meniko…?
mudha tumuju marang budi kang luhur. Karya sastra iki mung cendhak wae, yaiku mung sak pupuh (Dhandhanggula), dumadi saka 48 pada. Saka babon asline kang tinulis mawa aksara Jawa, dening
Ati kang suci minangka kuncine. Ngendhaleni nafsu kang ala, cumaket marang samubarang kabecikan lan bebener. Ora tedhas klawan pambujuke setan. Ati kang suci minangka pawitane. Nyedhak ndedonga mring Ingkang Kuwasa. Gusti enggal ngijabahi mring sadhengah panyuwunan.
Kajlentrehake yen wong kang luhur utawa asor budine iku bisa kasemak saka tandha-tandha ing badane, yaiku solah
2. Atine tansah madhep manteb mring Gusti Allah. Ngregani marang wong kang gawe kabecikan marang dheweke. Andhap asor marang sapa wae. Ora nedya gawe pitunaning liyan.
6. Seneng olah pikir, tansah ndedonga, lan eling yen wong urip iku tekane ngendon bakal kapundhut.
7. Menawa ngalami musibah dilakoni kanthi sabar minangka ujian saka Gusti Allah.
1. Yen guneman cal-cul ora dipikir kanthi permati lan sak gunem-guneme tansah natoni atine liyan.
2. Sombong, congkak, geleme srawung milih-milih wong, mung sing dianggep padha drajate wae sing disrawungi.
3. Kurang sopan santun, kepara gonyak-ganyuk ing pasrawungan.
4. Gampang nesu lan aten-atene keras marang sapa wae.
5. Drengki, srei, jahil, methakil, seneng pradul, adu-adu, lan adol gunem.
6. Sarwa sulaya yen diajak gawe becik.
7. Yen ketaman musibah kakehan sambat, ora sabaran.
Sabanjure katerangake, klebu laku utama jroning nggayuh budi luhur, ing antarane yaiku sifat tinarbuka lan ora ana kesele luru ngelmu, becik ngelmu kadonyan apa dene ngelmu agami. Drajat pangkat kang dhuwur durung njamin kamukten lan kamulyan. Kabeh iku mau isih kudu linambaran kanthi madhep manteb
nganakake dhuwit (lintah darat), nampa punjungan kanthi sarat (suap/pungli), lan goroh jroning bakulan (ngelongi timbangan). Maksiyat kang telu iku ngasilake dhuwit riba, kang ora pantes tumrap wong kang
nuwuhake rasa bingung, samubarang dadi rumit, nyawa mlayu tanpa tujuwan, tanpa gondhelan, ora ana sing paring pitulungan. Mula diati-ati, amrih dalane pepati mengko padhang jingglang. Bener lan pener lakune ruh.
nuladhaa marang tindak-tanduke Nabi Muhammad SAW. Uga aja nganti keri nyinau sifate Gusti Allah cacah 20. Iku kabeh minangka jangkepe piwulang marang bebuden luhur tumrap wong Jawa kang ngrasuk agama Islam.
tohjaya354 berkata:	7 Maret, 2009 pukul 10:19 am	kulo namung tanglet : jawi kalian Islam meniko sae pundi ?ngapunten menawi wonten kelepatan nyuwun ngauro
Nussy Sansan berkata:	16 Desember, 2015 pukul 2:53 am	Pamanggih kula Islam lan Jawi menika mboten saged kabandingaken. Awit Islam meniko agami, dene Jawi menika : bangsa, budaya menepa dene cak-cakanipun bebarayan. Namun sampun klentu panampi, piwulang-piwulang jawi menika inggih
Hardjito berkata:	21 Mei, 2013 pukul 1:19 pm	hanyengkuyung sarto nagturaken agunging panuwun, krana kersao amedaraken pangandikan ingkang saget kagem paugeran mlampahing bebrayan. Mugi ingkang sampun nyerat seratan ing nginggil, kinepung berkahing Allah ta’ala.
ingkang bapak nasoka paringno motifasi dhateng kawula lan rencang rencang . Mugi mugi saget kangge
Siklotron ya iku sawijining mesin (akselerator) kang nyepetake partikel sacara ngleker, mula éntuk energi kinetik kang
ing taun 1929 kang dikembangake déning mahasiswa ing University of California ing taun 1930 lan mulai operasi ing taun 1932.[4] Siklotron kan paling gedhé ing donya ana ing University of British Columbia,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siklotron&oldid=1084373"	Kategori: TèknologiRintisan mawa topik fisika	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.18, 11 Sèptèmber 2016.
Kanjeng Adipati Lha bandha donya sing tan upomo ki yo mung nek sugih sedulur, suket lan godhong dadi konco kabeh….Sugeng Rioyo Sedoyo!
mbajak kan akeh tujuane salah satune golek ilmu , iyo lek kate niru dll iku sing masalah,piye trus iki sam diapakne iki
tiyang kalahiran mangsa kasanga ( 2 Maret – 26 Maret )
Anteng, mrabawani, seneng tetulung, niyat ngudi kang bener lan kang becik, iku dadi pawitan utama tumrap uripe kang ngalami proses lan lelakon manekawarna wiwit bocah, dewasa lan nganti tuwa,
fantasine ngedab-edabi, uripe ing alam loro. Alam kenyataan lan alam khayalan, mula dhemen tumindak nyata, kayata nulungi kanca-kancane, misah ngleremake sing padha kerengan, cecongkrahan, lan memungsuhan, dadi “ juru runding “. Kang bisa mrantasi, uga seneng tafakur samadi. Landhep panggraitane, nganti gampang kecenthok emosine, yen ora ngati-ati, bisa nglambrang gonjang-ganjing, miyur
Mba Indri… dalem nyobi sowan, wah… semanger nggi mba blog ipun, pengin punya
Nganthong « Banyumasan Wordpress Tafridefreez berkata:	19 Oktober 2010 pukul 01:58	@wong banyumas: walah dalah, pantes di klik ping kopang kaping ora dadi.
Sing mateng Tomat 2 wis=28+2=30=(3), 28=(1), 28-15=(6), 6-11=(2)=2316
Angka dadi 13-14=4.5, 13-06=6, 14-08=8. 8654.8241
iki sing soko Pasar Bulu Semarang. Pasar iki saiki ws gak ono mergo wis dibogkar lan dibaangun gedung anyar.
Ninok: Selasa 3 legi 5 jumlahe 8. Gunung jugrug segara asat. Tiba asat titik paling rendah. Ning tetep ing koridor interpretatif lan bisa diwiradati karo tembang: Lila lamun kelangan/nora gegetun/trimah yen ketaman/seserik sameng dumadi/trima legawa nalangsa srahing bethara. Nalika
sugeng dalu Ky Sabda …. ketrangan niku kulo sarujuk ,setuju sanget tiang kagetan ugi gumunan niku pungkas-pungkassane belot sangking naluri pribadhi,mergane nyawang kahanan engkang nembe di weruhi,pungkas-pungkasane bakal nglalekno keyakinanne dewe………Nuwun
Wis cedhak wancine, ash to ash dust to dust… wis gek ndang podho sadar nrimo ing pandum… urip rekoso yo kudu dilakoni… ojo nggremeng wae ojo nesu nesu nggih.. yo mestine gek ndang kudune eling menyang sing MARINGI URIP…
berikut:“Ingkang dihin salam ingsun marang siro Abu mansur.Pakeniro ingsun maringi panguwoso merdiko marang siro, yoiku tanah iro sarehiro kanggo sak turun- turun iro.Ingkang dihin ingsun maringi panguwoso marmane, lan ingsun maringi nawolo ingsun paparentahan kang mardiko. Sing sopo nora angestokno, amaido, iku banjur hunjukno marang
Sunan/ Keraton Surakarta isinya sebagai berikut:“Tetedakan nawolo dalem , asmo dalem.Ingsun maringi bumi marang Kyai Abu Mansur, siji- sijining deso Majan, Winong, Tawangsari.Marmane ingsun paringi gegadhuhan bumi, dene ingsun dhawuhi andedongo nyuwunake slamet kagunganingsun keraton ing Surokarto.Marmane sapungkuringsun sopo kang nyekel tanah Jowo darah ingsun kang jumeneng noto nglestarekno peparing ingsun marang Kyai Abu Mansur tumeko saturun- turune.Pepacuhan- pepacuhan kawulaningsun kabeh
nayakaningsun ono alaun- aluningsun.Ingsun dhawuh pangandiko dalem.Kaping, 15 Mulud 1672”.Terjemahan bebas layang kekancingan dari keraton Surakarta
UEFA EURO 2012 (POLANDIA-UKRAINA) | Begawan Ariyanta
Sucining Brahmana Kusumaning Gusti — Dadya Luhur Angarta Bumi	Tentang Penulis
Kutha Bengkulu iku kutha krajan ing Propinsi Bengkulu. Jembar wewengkon Kutha iki ± 144,52 km² utawa hèktar.
101° 1' - 104° 46' Bujur wétan lan 2° 16' nganti 5° 13' Lintang kidul
Kutha Bengkulu katata jroning 8 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kutha iki ya iku:
Gading Cempaka • Kampung Melayu • Muara Bangkahulu • Ratu Agung • Ratu Samban • Selebar • Sungai Serut • Teluk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bengkulu&oldid=1102107"	Kategori: BengkuluRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
small it Wikipedia Kolom Kolom ngisor dhiskusi Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
désa Banyuweneng ora adoh saka Yogyakarta, Indonesia. Budhalé menyang Suriname saka Semarang
iku tegesé ta simbah?” Simbahku putri terus mangsuli: ”Iku, nak, tegesé ing cara Jawa ‘mengko dhisik, ya’. Aku ya seneng diblajari ngomong basa Melayu. Biyèn basa iku diarani kaya mengkono. Menawa simbahku putri yèn isih urip saiki nggumun, sebabé ‘sekarang saya berbahasa Indonesia juga, hahaha’. Lancar, nanging sok-sok ya pincang-pincang olèhku nganggo bahasa Indonesia, sebabé ora tak-gunakaké saben dina.
Simbahku putra Karno Kromopawiro ninggal alam donya kira-kira aku duwé umur limang taun. Panjenengané seneng nganggo kathok komprang ireng. Saiki aku sajané ya uga seneng nganggo kathok komprang, ning ora duwé iku, lo. Suk aku tuku siji, terus tak-anggo nèng omah kaya simbahku putra biyèn.
Simbahku putri mbiyèn ceritané ana udan awu nèng tanah Jawa. Lah, aku iki ya nggumun banget kok ana udan awu. Nèng Suriname cilikané aku nganti sepréné yen udan iku udan banyu saka langit, saka nduwur. Lah saiki yèn aku kèlingan ceritané simbahku iku aku ya mèsam-mèsem thok. Sababé aku saiki dunung apa tegesé udan awu iku. Lah terus tak-golèki nèng kartu geograpis apa kar geograpis iku bawah ngendi ta désa Banyuweneng iku nèng Jawa Tengah. Saiki aku dunung. Nèng kana iku ana gunung Merapi lan Merbabu. Gunung Merapi iku sok-sok njeblos, terusé ana udan awu. Owalah mbah olèhé panjenengan nyerita udan awu kok malah dadèkaké pikirané putuné panjenengan. Ya, ning ora apa-apa, simbah.
Simbah putri mbiyèn ya nginang lo. Nganggo suruh, gambir karo apa ta putih-putih kaé lo kaya kapur, kok ya lali aku jenengé kuwi. Owalah, kuwi jenengé enjet. Bubar nginang iku terus nyusur nganggo baco. Terus idu nèng jèjèré, lah lemahé iku dadi abang-ireng, hehehe.
Owalah mbah, aku jan tresna panjenengan temenan aku saiki isih kèlingan budi-dayané simbah. Wong tani uripé iku jan kangèlan banget. Ésuk-ésuk mruput masak sega, nggorèng iwak asin, nyambel trasi, nggawé bontot kanggo menyang sawah. Nèk wayah rendheng nandur pari kanggo mangan saben dinané. Sing turah didol, bisa olèh rong écé, telung écé gawé tuku gula. Wédangé tèh iku nèk ora legi carané wong Jawa ya wédangé ora énak, ora ana rasané.
Simbahku putri mbiyèn uga bisa nambani wong lara. Aku ya nggumun cilikanku. Yèn wong lara nggolèk tamba iku terus menyang nèng nggoné simbahku njaluk tulung kepingèn waras. Simbahku wadon seneng nulungi wong liya, wong lara. Sirahé wong lara iku terus disebul-sebul, pungkasané wong lara iku mari. Wong sing lara iku nèk mari terus arep mbayar simbahku. Ning panjenengané ora gelem dibayar, mung njaluki saksèn.
Lah aku iki kok mung duwé ceritané simbah putri. Sebabé aku kira-kira duwé limang taun simbahku putra nilar donya. Dadi aku ora bisa nyeritakaké owahé simbahku putra.
‘atur panuwun’ kanggo ngèngeti sedulur Jawa kontrakan sing ngrasakaké sangsara gedhé temenan ing tengah-tengahing samudra.
SejarahImigrasi Jawa neng Suriname 1890 - 1940 Sedulur Jawa kontrakan
Imigrasi Jawa nèng Suriname wiwit taun 1890 nganti taun 1890 suwéné. Cacahé kira-kira 33.000 sedulur Jawa saka Tanah Jawa. Sedulur Jawa kontrakan iku kudu nglakoni kontraké saksuwéné limang taun. Dikon kerja nèng kabudidayan-kabudidayan Landa nèng Suriname. Bubar iku sing gelem lan sing duwé duwit bisa balik menyang Indonésia apa nglakoni kontrak anyar uga saksawéné limang taun manèh. Akèh kapal-kapal Landa sing dimenyangaké Suriname iku duwé jeneng Indonésia, kaya ta
taun 1894 tanggal 29 sasi April kapal sing diarani Voorwaarts budhal menyang Suriname saka palabuan Tanjung Priok ing Batavia, jaman saiki jenengé kutha iku Jakarta. Nanging kapalé kudu nèng Semarang dhisik. Saka kutha iku uga ana sedulur Jawa kontrakan 339 sing padha mèlu menyang Suriname. Saka palabuan Tanjung Priok ana sedulur Jawa kontrakan 193 sing mèlu menyang Suriname. Kapalé nggawa sedulur Jawa kontrakan cacahé total 614. Kapitèné Landa asmané C. Koning lan sing kerja nèng kapal iku cacahé 48. Uga ana kok (tukang masak) Jawa telu. Saksuwéné lakuné kapal iku nèng segara gedhé wis sangsarané uga gedhé banget. Kapalé jan tumplek bleg tenan, sawangané sedulur Jawa kontrakan nèng kono iku ora bisa owah, sawangané padha dikencengi.Ing lakuné kapal Voorwaarts iku ing tengah-tengahing segara ana sedulur Jawa cacahé 32 nilar donya. Lagi teka nèng Suriname ana sedulur Jawa 32 manèh nilar donya. Luwih saka sedulur Jawa 80 padha nilar donya lan saksuwéné kontrak limang taun sedulur Jawa 36 manèh nilar donya.
Kapalé Voorwaarts teka nèng Suriname dina Minggu tanggal 17 sasi Juni taun 1894.Kaya ngapa sangsarané sedulur Jawa kuwi ninggal sedulur nèng Tanah Jawa. Apa ing jaman saiki kuwi balung pepisahan kuwi wis tau padha ngumpul tumplek bleg nèng tanah asal-usulé. Kaya ngapa ya rasané yen ngumpul bisa ramé-raméan bebarengan. Mbokmenawa eluhé padha drèjès-drèjès kaya miliné banyu kali bengawan Solo kaé.
Ing taun 1954 tanggal 4 Januari 300 kulawarga budhal balik menyang Indonésia karo kapal Langkoeas. Total wong 1014 cacahé. Sing 646 lairé nèng Suriname. Nèng kapal Langkoeas iku nèng tengah-tengah segara ana papat lair nèng kono. Nèng kapal iku bocah-bocah sing wis padha menyang sekolah nèng Suriname diblajari ngomong bahasa Indonésia. Tekané tanggal 4 sasi Pebruari nèng palabuan Teluk Bayur ing Sumatra Kulon terus dimenyangaké nèng Padang. Ning panjenengané kudu nèng Tongar, saka Padang iku mau 180 km.
Tongar mbiyèn iku isih wana, durung désa. Dadi wong Jawa kontrakan Suriname sing padha bali menyang Indonésia kudu kringeten dhisik nyambut gawé rina-wengi sak-kuwat-kuwaté, Nggawé omah, dalan ngétan, dalan ngulon, dalan ngalor, dalan ngidul. Dhasaré kabèh padha nyambut gawé beberengan bisa lulus lan bisa diparingi sukses. Uga kudu bisa urip lan kerja bebarengan karo bangsa Minangkabau.Désa Tongar iku saiki uga diarani désa Suriname. Akèh anak-putuné wis dadi pangkat-pangkat ing pula Jawa. Budhalé saka Suriname iku ya ana kesangsarané. Akèh kulawarga sing bapaké ora bisa budhal bareng karo bojoné lan anaké, sebabé duwité kanggo bayar kurang apa ora ana nggon nèng kapal Langkoeas iku. Dadi akèh kèri nèng Suriname. Tujuané suk nèk ana kelonggaran manèh sing kèri iku bisa budhal. Ning wis ora ana kalonggaran manèh. Dadi akèh balung-balung kapeksa pepisahan.
Kulawarga pepisahan nèng Tongar iku suwé-suwé balik menyang Suriname manèh bisa kumpul karo bojoné sing kèri nèng Suriname.Aku yèn maca sejarahé wong Jawa lan nulis-nulis cerita kaya iki aku bolak-balik ya mripatku drèjès-drèjès. Kèlingan kahananku dhéwé. Aku duwé umur pitulas taun aku budhal menyang negara Landa ninggal bapa-biyung, adhik-adhik lan sedulurku kabèh nèng Suriname. Nanging balungé ora kapeksa dipisah, sebabé iku karepku dhéwé. Dadi aku ya bisa ngrasaké sethithik apa kahanané iku yèn kepisahan saka seduluré dhéwé. Krasa nèng balung sungsum.
Suriname liwatsitusweb www.javanenvansuriname.info. Actifitas iku diwiwiti ing taun 1990 bebarengan karo adegane Sana Budaya
pm Wah, dadi ra nyambung! Sing diomongke wis keluar batas. Sing maune arep cerito gimana awak dhewe
sing C golek2 kesalahane agama liyane, sing D ganti topik, sing liya2ne njuk dadi emosi. Wah, piye iki? Ganti topik wae pak dewo..
URIP SING BENER LAN PENER KANTHI ADHEDHASAR TINDAK PATRAP KAPERCAYAAN
jare rame banget karo poro manuk mania. Bakul soto iki salah sijine wong sing buka 'restoran mlaku' dekne nglayani rong lokasi mejo lan
Jasad di mangerteni minongko badan jasmani lan badan rohani, saben dinane diajab ora rumindak sing njalari serik ing liyang, koyoto gampang nesu, loro ati, ndrengki, srei, lan sak piturute.
wes digarisake dening kang amurbo sukmo, manungso sak dremo ngleksanakake, narimo ora teges pasrah bongkok’an ngunu wae ananging tetep kudu dikanteni doyo upayane manungso nyukupi sandang pangan, papan lan kebutuhan padinan liyane.
Roso jati ambabar cipto yaiku kahanane roso sing murni tegese durung keno pengaruh opo-opo, suwung soko
cipto ateges cipto digawe mandeg lan entinge cipto ateges cipto ora nyipto sawiji opo, mesu mujo semedi sajak’e lumaku tumrap sing durung sempurno rohanine, balik sing wes nampung krido ora perlu mesu semedi maneh, kang wes nawung krido digambarake mangkene :
“Istijab sasabdaniro, jumeneng wisnumurti trikolo
Werkudoro, perlu diuningani menowo pujo semedi kuwi carane mawerno-werno mulo perlu digoleki endi sing
dimangerteni minongko jatining roh, roh sing nggerakake roso jati, howo nafsu budi lan jasad, mulo diajab podo nggelar marto tegese sabar, andap aor, ambeke alus serto martani : yaiku paring kabar kabungahan marang pepodho, ransah tulus ikhlas ing sabarang karso ora duwe kekarepan nyepatani liyan, sanadyan digawe nesu lan lagi ora enak ing galih, sepatane ucap kuwi mandine ngluwihi pedang, lan sing pungkasan biso ngemong atine liyan.
Cahyo amuncar yaiku urub pangareb uruping budi sing sumorot koyo kartiko ambyor, asring sinebut lintang johar / bintang kejora, mulo diajab podo waskito marang mubah musik’e jaman lan wolak walik’e kahanan, eling marang panuntun basuki yaiku sing dadi pamomonge diri pribadi, serto ora samar ing pandulu, ora ragu-ragu nyumurupi sawernaning sing katon ngetingal sajrone pujo semedi sing elok lan ngedap-edapi umpamane kolonganing kaluwung kuwi mung soroe wareh lan dudu zating kang amurbo sukmo, samar ing pandulu njalari sisip sumusup tibo ing sasar dadi demit manjing watu kekayon, kayu watu ing anggep suwargo.
Yaiku urip sejati lan uriping diri pribadi mulo diajab tansah santoso ngukuhi pangandel, ngandel marang kang amurbo sukmo ngati-ati lan ora sumelang ing galih marang gaib ing kang amurbo sukmo, sing tanpo tanding lan ora kocap dening ucaping manungso umpomo : “ojo sok simpen wadi mundak ngandut sumelang/ kapekso duwe ati ora prasojo, ananging yen ler weh demen ngandakake wadineng liyan suwe-suwe ngandakake wadine dewe, golek ono kareping piwulang iki yektine yen wadi ora keno sinumpet opo ono tertibe wong simpen wadi sing ngungkuli wong begadang, suket godong ora krungu suwe-suwe
wetengan tegese kowe ojo ngandakake wadining liyan, kang nduwe wadi bakal kondo dewe, embuh enggal lawase iku
1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.2. KGPAA Paku Alam I (Kraton Paku Alaman)
roban bu.. Cedak kuburan pinggir kali trus nganan sithik mengko ono wit ciplukan trus..
Bendoyo : jenenge ibune ditulis mawon.. Nyuwun sewu pripun nek ditulis JENENGE NJENENGAN mawon nggeh bu..? Mbok bilih Gusti maringi margi supoyo…
Sherly : Kulo pamit sekedhap nggeh pak, badhe nemoni
konveksi tangerang This entry was posted in Defix Unggul Jaya and
Bali, Indonésia DRUbud Hanging Gardens, Bali, Indonésia DRUbud Hanging Gardens, Bali, Indonésia DRRegent
seDhuwur DefinisiPanas AngelGunging Éndah WadonMom Aku Wis Dhemen
supaya wong urip bisa “muksa” kaya kang diaturake ana JB No. 40/Minggu I/Juni/2006, syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.
Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel, banjur Ingsun
Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.
Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat sarengat, shalat tarekat, shalat
sarengat. Tegese weruhe panca indera. Kayata mripat ndeleng gumelare donya nyebabake percaya manawa kabeh mau mesthi ana kang nitahake, yaiku kang sinebut Pangeran utawa
Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae. Kapercayan ngene iki dirani ainul yakin.
Shalat hakekat iku manembahing jiwa (roh) kang mawa
iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna hijab (warana) kang ngaling-alingi antarane titah karo kang nitahake. Nanging ya tingkatan iki kang banget gawate, karana akeh begalane.
Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa
diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.
Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan
sinandhung cuncar, norarena kepanggih sepisan ping kalih, kumudu saben dina.
Pancen kanggo cecedhakan karo Gusti kita kudu ngundhakake iman lan
darma sutanta berkata:	6 Januari, 2007 pukul 1:28 pm	wah jan apik tenan keteranganipun,nopo bab niki wonten candhake ???
santosa berkata:	27 Juni, 2007 pukul 8:32 pm	bapake lini, nuwun sewu, menawi kepareng mbok kila di kirimi sesulih ingkang saged nentremke ati, suwun
Wah jan sae saestu meniko paparanipun, menopo taksih wonten candakipun to ? Mbok sagedo dipun lanjut kemawon supados saged nambah wawasan bathos kawulo.nuwun
sidekick - April 13, 2017 0 BANYUWANGI- Kuliner tradisional khas Suku Osing Banyuwangi, “Pecel
pagawean lan jabatan pangkate dhuwur, ditresnani, lan kerep ditulungi wong liya, malah bisa uga oleh jodho wong sugih, semboyane : wong urip kudu tansah rekadaya “. Rumangsa bagya rena, seneng gawe kebecikan marang liyan,
nggembleng lan gawe dewasa sarta mantebing uripe, nalika bocah abot pandarane, nanging ora apa-apa. Kuwi rak proses kang kudu dialami lan kudu
diwiwiti ing taun 1990 bebarengan karo adegane Sana Budaya ing Paramaribo, Suriname.
'Captain' prau kayu cilik ... sing nggowo rombongan ku menyang lokasi snoorkling.
pusat praja lan dagang. Ono okeh bangunan kuno ning kene ... kiro kiro ono 50, Bangunan bangunan londo iki saiki kondisine akeh sing wis ancur, rubuh tapi ugo ono sing iseh apik lan kuat amergo tetep dienggo. Semarang dewe dadi kutho VOC ( Prusahaan Dagang Walondo) ing taun 5 oktober 1705 sawise ono teken janji Susuhunan Pakubuwono I karo VOC.
Ing laman blog iki isi gambar gambrku sing tak gawe ono ing oude stad Semarang. Monggo dipun tingali :)
Omah ing Jl.Letjen Soeprapto, ora adoh tko Grejo Blendug.
Gdung Marba, salah sijine gedung kuno tinggalan kolonial. Ndik jaman Londo
iki di aran i De Zeikel, siji sijine toko modern ing Semarang wayah kui.
Gambar Gdung Marba utowo de Zeikel ... nganggo buku Kokuyo, brushpen lan waterverf.
Ono okeh gdung anyar sing di bangun ing kutho Semarang ... iki ono loro sing tak gambar, siji ono ing Jl. Pandanaran lan liyanr e ono ing Jl. A. Yani ... kabehe ora adoh tko Simpang Lima.
mulih tko nglencer ing Bali ... aku moro ing Kelenteng Gdung Batu sing ugo
Jebul e wis suwe aku gak ngisi halaman anyar ing blog iki ... sak jeg e tko Bali tahun wingi ... wah suwe banget yo. Dadi gambar sketsa ku sing tak gawe ing taun iki, 2013, babar blas durung ono sing muncul ... eee lhaaadalah :)
Mulo simak laman laman sawise iki ... arep tak up date :)
Yaqowiyyu utawa ongkowiyyu miturut lafal Jawa mujudake sawijining upacara tradhisi kang kawentar, katindakake kanthi nyebar apem ana ara-ara sapinggire kali Soka ing kidul Masjid Agung Jatinom, Kecamatan Jatinom, Kabupaten Klaten. Upacara tradisi setaun sepisan iku katibakake dina Jemuwah minggu kapindho ing sasi Sapar, lan tansah narik kawigatene masyarakat. Ing dalan-dalan kang tumuju lokasi perayaan, katon umbul-umbul, baliho, lan spandhuk ngemot tulisan
Jatinom. Uga ana pasar tiban ing saelore masjid. “Cekake kanggo taun 2006
Sapar 1939 Alip utawa 17 Maret 2006. Jatinom prasasat bisa diarani banjir uwong. Maewu-ewu wong saka ngendi papan, kayata Sala, Yogyakarta, Wonogiri, Boyolali, Salatiga, Semarang, Blora, Magelang, Madiun, lan sapiturute padha tumplek bleg ngebaki ara-ara ing sapinggire kali Soka, arep ngrayah apem kang disebar saka dhuwur panggung kang dhuwure watara pitung meter.
Tradhisi iku kawiwitan sabubare shalat Jumat ing Masjid Besar Jatinom. Luwih dhisik diadani upacara kirab gunungan apem cacah loro saka plataran Masjid Agung Jatinom tekan ara-ara pinggir kali Soka. Gunungan apem cacah loro iku dumadi saka gunungan kakung sumbangan saka Kraton Ngayogyakarta lan gunungan estri sumbangan saka Kraton Surakarta. Kirab gunungan apem iki kairing musik hadrah, paraga Kyai Ageng Gribig kang katindakake dening tokoh masyarakat Jatinom Drs. Suharto, paraga Ki Guntur Geni, rombongan Muspida Pemkab Klaten, lan pangombyong liyane.
Sawise gunungan iku didongani, Bupati Klaten Sunarna SE, lan Muspida, banjur mucuki nyebar apem saka panggung. Sawise purna anggone nyebar apem katindakake dening panitia saka sadhuwure panggung cacah loro. Saben ana apem disebar saka dhuwur panggung kapapag surak ambata rubuh. Pengunjung banjur padha rebut ducung ngrayah apem kang disebar iku. Senajan apeme ana sing kepidak-pidak nganti pendeng, parandene akeh pengunjung sing gelem njupuk. “Kula openi jalaran kula pitados apem menika taksih wonten berkahipun. Apem asil rayahan menika boten badhe kula tedha, nanging kula petak wonten ing sabin utawi tegalan gadhahan kula. Insya Allah kanthi cara menika siti ing sabin saha tegalan kula badhe langkung subur lan asil panenane saged tikel-tikel,” kandhane Ny Muji Rahayu (68) asal Salatiga marang JB.
Tradhisi Yaqowiyyu kang wis katindakake wiwit taun 1589 Masehi utawa taun Gaka Tumba 1511,
Tegese, “Dhuh Gusti Ingkang Maha Kiyat, mugi Panjenengan paringaken kekiyatan dhumateng kula sedaya ugi kaum muslimin. Dhuh Gusti Kang Maha Kiyat lan Ingkang Paring Rejeki, mugi paringa rejeki dhumateng kula sedaya ugi dhumateng kaum muslimin”.
Donga mau diwaos Ki Ageng Gribig rikala kondur ibadah haji ing Mekkah, kanthi ngasta oleh-oleh roti gimbul cacah loro. Pranyata sing nyuwun oleh-oleh ora mung putra wayah, nanging uga tangga teparo. Supaya para tamu kabeh kumanan, Ki Ageng Gribig banjur paring dhawuh marang Nyai Ageng Gribig supaya roti loro mau dijur terus dicampur jladrenan apem. Dhawuhe Ki Ageng Gribig iku ditindakake, wusana kabeh tamu bisa kumanan oleh-oleh saka Mekkah. Kedadeyan mau dening putra wayah dalah para santrine dilestarekake, saben sasi Sapar padha gawe apem karo maca donga kang nate diwaos dening Ki Ageng Gribig kasebut.
Sapa satemene Ki Ageng Gribig iku? Ana pirang-pirang versi. Sing paling tinemu ing nalar yakuwi versi sing ngandhakake menawa Ki Ageng Gribig sejatine tedhak turune Prabu Brawijaya V ing Majapahit. Nalika isih timur asmane Syech Wasibageno. Buku Muhammadiyah Setengah Abad 1912-1962 kang diwetokake dening Departemen Penerangan RI nyebutake menawa Ki Ageng Gribig iku keturunane Maulana Ibrahim lumantar Maulana
Gribig. Bareng ditlusuri terus banjur bisa kawuningan menawa KH Achmad Dahlan utawa Muhammad Darwis kang ngedegake Muhammadiyah iku uga keturunan saka Ki Ageng Gribig.
Ki Ageng Gribig uga klebu sawijine priyayi kang prasaja, senajan cinaket karo Sultan Agung Hanyakrakusumo ing Mataram. Rikala semana Ki Ageng Gribig kasil nyirep dahuru kang katindakake Adipati Palembang kang arsa mbalela marang Mataram. Ora sarana ginebug ing perang, nanging mung kanthi pangandikan kang manuhara kang bisa nglilihake manah. Saka karsa dalem Sultan Agung, Ki Ageng Gribig banjur kaparingan kalenggahan minangka Bupati Nayaka. Nanging Ki Ageng Gribig ora kersa jalaran panjenengane luwih remen dadi ulama ing Desa Jatinom ketimbang dadi pejabat.
sesilih Raden Ayu Emas Winongan, katambah pinaringan kalenggahan minangka alim lan amir (pemimpin) ing tanah perdikan Mutihan.
Ing Perdikan Mutihan iki Ki Ageng Gribig mbangun masjid, yasa alun-alun, ngedegake pesantren sarta madrasah. Kejaba kuwi uga ngadani
mligi nyinau lan ngaji Al Quran, shalatul lail (shalat tengah wengi) kanthi jamaah, pengajian umum, lan sapiturute. Tekan saiki kegiyatan kang wis atusan taun umure iki isih lumaku.
TAGSayanthi matarageayanthi matarage boobsayanthi matarage hotayanthi matarage legsayanthi
Kemajuan Bangsa" pada tema Milad Muhammadiyah Ke-101/104 SMK Muhammadiyah Kramat menggelar Upacara Milad Muhamamdiyah. Upacara kali
apik tenan bang mas , oh iyo ……wong endhi seh sampeyan,
Cangkir “Angry Birds” | Begawan Ariyanta
lha kok njur angslup meneh?? ra ngetok.
gawe desain njur di cetak dewe wae Ar. merk e begawan. tak melu promo wes.
Balas	Begawan Ariyanta on 22 Desember 2012 pukul 07:22 said:
santai aja aku mesti ngetok neh.. 😀
nek arep naik cetak kudu golek informasi-informasi sek,
pantesan precile kancanku seneng tak kek’i kaos angry birds
Balas	Begawan Ariyanta on 2 Januari 2013 pukul 07:46 said:
Ancol: Kampung Melayu - Pasar Jatinegara - Kebon Pala - Slamet Riyadi - Tegalan - Matraman - Salemba UI - Kramat Sentiong
Kanjeng Adipati Siiip……sing kompak terus!!!
Kesatria, Ki Barak Panji Sakti, Ki Gusti Made Batan, Ki Gusti Ngurah Panji Nyoman, Ki Gusti Tamblang Sampun, Ki Panji Sakti, Kyai Sasangka Adri, Lurah Kawasan Tebu Salah,
opo ? :Dpiye isok sinau nek gk ro pelajaran e :)
Perawan biyen diomongi wong tuwo,"Ojo metu bengi-bengi, mengko dicaplok betoro kolo"Nuruuuutttt manut manut....---Pesawan saiki metu mari maghribdiomongi wong tuwo,"Ojo metu bengi-bengi,
Surokarto lan Ngayogyokarto, kotho sing tak dolani pas preinan Bodho tahun iki. Aku nyempatke nggambar yen wektune kepenak ... iki gambar gambar e ... dipirsani nggih :)
1. Ing ngendi Sari anggone nemu dhompet ? .........................
2. Apa wae isine dhompet ? ......................................
3. Dhompet iku banjur diaturake marang sapa ? ....................
4. Sapa kang kagungan dhompet ikut ? ............................
5. Kena apa Pak Lurah nggoleki Sari ? ............................
a. Sadib. Budic. Sari2. Dhompet iku banjur
a. mlakub. nyekelc. ngrungokake6. Sing kanggo mikul ................
a. sirahb. pundhakc. tangan7. Godhong pelem rupane ................
a. ijob. kuningc. putih8. Tembung mata, kramane ..........
a. mripatb. socac. mata9. Rambute Bapak ireng. Tembung rambut kramane............
a. mustakab. talinganc. rikma10. Godhong
tukaranc. nangis13. Pamitan Bapak lan Ibu karo..............
a. ngguyub. salamanc. nangis14. Banyu segara iku rupane ..............
a. abangb. irengc. biru15. Genderane kita warnane abang karo..............
5. Lombok yen wis tuwo rupane .....................
7. Yen matur Bapak karo Ibu nganggo basa ......................
8. Yen nemu barang ing sekolahan kudu diaturake .......................
(Kapetik saka ”Selektif – Sarana
.-= Tulisan terbaru eMo: Seminar Gratis Bagimu Pahlawan Tanpa Tanda Jasa =-.
.-= Tulisan terbaru ardyan: Relokasi Pasar =-.
ing ngiringan sisih tengen dene kang sisih kiwa kanggo nganggar pedhang komandho. Ngagem clana panji-panji ireng bludiran, plisir kuning emas, lan jarit kaprajuritan (
nganggo dhasi kupon, lan kaos tangan putih.
Ageman kaya kasebut dhuwur iku yen pinuju ngayahi jejibahan gladhi resik ing Alun-alun Kidul. Dhek biyen para Kaptein nitih jaran ing sisih tengen barisan prajurit. Yen pinuju ngayahi tugas Grebegan, agemane ganti kaya kasebut ing ngisor iki:
Ngagem kuluk putih polos. Klambi bludru
susun telu, rempelan, ing pinggir diplisir kuning emas. Clana panji-panji nutupi dhengkul dibludir kuning emas. Kaos ireng tumrap panji, dene yen
Raden Panji Partowijoyo iki sing ngasta Panji Printah. Pembageyane lemah pekarangan uga padha kaya
kang wis ditemtokake. Jenenge wae wis ngarani Jogokariyo: mesthine njaga keamanane yen ana parigawe.
Prajurit-prajurit iku mau pinangka rerangken upacara gladhi resik ing Alun-alun Kidul lan upacara Grebegan ing Alun-alun Lor, tugase ngurmati hajad dalem
gendera ora dijelasake maknane. Rerangken prajurit tekan saprene mujudake naluri lan ngipuk-ipuk kabudayan Jawa, mula mung kari nemu apa anane. Dene iringane gendhing, yen pinuju lampah macak: Slahgunder, lampah mares: Tameng Maduro.
Gendhing-gendhing kang ditindakake prajurit unen-unen saiki wis rada owah, amarga kurang tlaten anggone sinau nirokake iramane gendhing. Nanging lumayan isih
3 Balasan ke Prajurit Jogokariyo Kraton Yogya
wawan berkata:	27 Oktober, 2008 pukul 9:28 pm	Nyuwun pangapunten sanget, kula menika wonten prajurit Prawiratama nyepeng slompret. Kula nnggih mangertosi menawi samenika unen-unen kaprajuritan sampun mboten kasdos rumiyin amargi kathah ingkang gendhing-gendhing prajurit ingkang sampun mboten saged dipun ungalaken kadosta SUMENEBAN. GENDHING BARANGAN, GENDHING JAM-JAMAN. Kula nggih prihatos namung mboten ngertos wonten pundi badhe sinau, amargi para sesepuh sampun tilar donya.
Ki Mangun Diharjo berkata:	22 Januari, 2009 pukul 12:26 pm	kedahipun ingkang kawogan wonten kraton dalem ngawontenaken panitia/tim ingkang pinercados ndhudhah malih sedaya menika kalawau, lajeng dipun dhokumentasi wujud serat lan
Javanese people (Javanese Ngoko: Wong Jawa, Krama: Tiyang Jawi; Indonesian: suku Jawa)
“Kulo nuwun, Pak. Ajeng tanglet. Dalemnipun Pak Keso pundi nggih? Tebih mboten?”
“Oh Pak Keso, nggih cedak. Lurus kemawon. Ngilen kali.”
tenan kang, musium-me apik, sotone uenak tenan. Salut karo sampean sing gelem nguri-nguri kabudayane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Windows_2.0&oldid=953154"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Februari 2016Perangkat lunak Microsoft
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.30, 27 Februari 2016.
Kanjeng Adipati Ati-ati lho…ntar kuwalat ra nanggung lho!
.-= Artikel terakhir Kanjeng Adipati: Negoro Tan Keno Sirno =-.
Katon bagaskara lara hatisize: 10.19 MB - duration: 05:34
tengen, inggih punika, Ida sane malinggih ring singasanane punika; cakepan
cakepane punika?" 3Nanging sawatek anake ring suarga miwah sane ring jagate tur sane wenten ring jagate
luih uli Sang Prabu Daud, Ida suba menang tur Ida nyidayang mukak meteraene ane pepitu tur ngagah cakepane ento." 6Irika raris kantenang tiang wenten Panak Biri-biri ngadeg ring basa tengah singasanane punika, tur kiter antuk satone patpat miwah parapanglingsire sane patlikur punika. Panak Biri-birine punika pakantenannyane
sane tengen, sang sane malinggih ring singasanane punika. 8Rikala Panak Biri-birine punika ngambil cakepane punika, satone sane
pada ngamel rebab miwah bokor mas, sane bek madaging menyan, inggih punika
Widi Wasa, saking asing-asing suku miwah basa, soroh miwah bangsa. 10Palungguh IRatu sampun nadosang ipun
nampi kawisesan, kasugihan, kawicaksanan miwah kakuatan, kamulian, kagungan miwah kapujian." 13Irika raris piragi tiang sawatek sane murip sane wenten ring jagate miwah sane wenten
kagem Panjenengan kan sampun saget manunggal sakedeping mata, lan sampun njlajah luasnya Alaming Gusti…
Kulo pengen sanget saget kados menika mas… Supaya Makin besar rasa cinta kangge gusti…. dan tau betapa kecilnya kita dihadapaNYA….
pengen kedah dados tiyang ingkang migunani kagem kluarga lan sedherek….
Pangestu dumateng sedoyo kemawon, khususipun dumateng Ki SabdoLangit. Mugi kemawon dipun paringi sugeng wilujeng kuwarasan ing ngarsaning gusti kang Moho Suci.
Inggih leres bilih manungso puniko manunggaling roso, inggih roso jati ingkang dumadi wonten sakjroning ati. Supados mangke saget anetepi Gusti Allahe dewe-dewe. Miturut sejatining Hurip bilih Gusti Allah puniko, saged dipun maknai kanthi Bagus ing Ati Lan Bagus ing Pollah (Gusti Allah). Bilih Manungso saged ngetrepaken perkoro puniko, InsyaAlloh saged dados tiyang ingkang sae lahir ugi bathinipun.
miturut dawuhing Nabi, dados nglampahi agami puniko kedah miturut dawuhe Gusti lan Nabi kng wus sinebat dathen Al Qur’an lan Hadits..nuwun
Desember 17, 2010 pukul 10:32 pm
Kapuloan Pasifik nggadhahi kirang langkung 20.000 dugi 30.000 pulo; cacahipun ingkang leres boten dipunmangertos. Pulo-pulo punika kadhang kasebat Oseania, lan sacara tradhisional dipungolongaken dados tigang klompok: (1) Melanesia, (2) Mikronesia, dan (3) Polynesia.
Melanesia artosipun kapuloan ireng {basa krama: kapuloan cemeng}. Pulo-pulo ingkang mlebet kategori punika inggih punika New Guinea (pulo Pasifik paling ageng ingkang kabagi dados nagari Papua Nugini lan propinsi Irian Jaya gadhahanipun Indonésia), Kaledonia Baru, Vanuatu, Fiji, lan Kapuloan Solomon.
Mikronesia artosipun kapuloan alit. Pulo-pulo ingkang mlebet kategori punika inggih punika Marianas, Guam, Palau, Kapuloan Marshall, Kiribati, Nauru, lan Mikronesia.
Polynesia artosipun kapuloan ingkang kathah cacahipun. Pulo-pulo ingkang mlebet kategori punika inggih punika Selandia Baru, Kapuloan Hawaii, Atol Midway, Samoa, Samoa Amérika, Tonga, Tuvalu, Kapuloan Cook, Polynesia Prancis, lan Pulo Easter.
Wonten ugi pulo-pulo sanès ingkang panggenanipun ing Samodra Pasifik, nanging pulo-pulo kasebat boten kagolong dados bagéyan saking Oseania. Pulo-pulo kasebat inggih punika Kapuloan Galapagos gadhahanipun Ekuador; Kapuloan Aleutia ing Alaska; Sakhalin lan Kapuloan Kuril gadhahanipun Rusia; nagari pulo Jepang, ingkang njangkep Kapuloan Ryukyu; Taiwan; Filipina; Kapuloan Laut China Kidul; lan kathahipun pulo ing Indonésia.
Sing dadi kunyuk 2 wis=23+2=25-35=(9379)
–kejaba ing lakon Babad Wanamarta— jenenge paraga wayang siji iki arang-arang banget kepurungu, beda karo jeneng-jenenge para Pandhawa lan Kurawa. Pancen dudu paraga lumrah, karuan iki sawijining tokoh manggalaning para jim kang urip ing kraton kajiman ing alas gung liwang-liwung, Alas Mrentani utawa Mertani alias Alas Wanamarta.
Lakon kasebut, sing kalebu lakon carangan, versine sajake ora mung trima siji loro. Minangka conto, pambabade alas sing sateruse dadi negara Amarta utawa Batanakawarsa utawa Indraprastha kuwi ana sing nyritakake yen sing mrentahake iku Pabu Duryudana, ratu Astina. Pamrihe ora kok dimen Pandhawa bisa duwe nagara, nanging supaya Pandhawa sirna dimangsa sato wana galak utawa jim setan peri prayangan. Jalaran Alas Mrentani ngono
Matswapati, raja Wiratha minangka tandha panarima marang lelabuhane Pandhawa mbengkas reruweting praja. Nalika mbabad alas kuwi, Pandhawa uga dibantu dening wadyabala Wiratha.
Intine lakon Babad Wanamarta iku salah sijine ngene: alas werit sing nedya kababat mau, kraton kajiman kebak brekasakan. Tetunggule jim cacah lima, sing jeneng-jenenge biasane dicritake kadidene: sing pembayun jim Prabu Yudhisthira, panenggake jim Arya Dhandhun Wacana, panengah jim Raden Dananjaya, uga sok ana sing nyebutakake jim Kumbang ali-ali. Warujune jim Nangkula-Sadewa.
Nalika Alas Mrentani wiwit dibabad Bratasena, jim Dandhun Wacana duka yayah sinipi, prentah marang kabeh andhahane supaya ngrangket Bratasena. Bratasena banjur dijalasutra nganti ora bisa ngglawat. Isane mung kari sambat-sambat ngundang Permadi. Nalika iku Permadi kang diutus ngupadi Sena, sawise sowan Begawan Abiyasa, winisik murih marang pratapan Pringcendhani, ketemu pendhita ula gedhe Begawan Wilwuk. Ana kono pinundhut mantu kadhaupake karo putrine sing sesilih Endang Jimabang, lan
nerusake laku. Tekan Alas Mrentani krungu sesambate ingkang raka. Merga wis nggadhuh Jayengkaton, Permadi uninga yen Sena lagi kerangket ing jalasutra, banjur diuwalake saka bebandan, lan dicaosi lenga jayengkaton.
Sawise bisa weruh alaming lelembut, Bratasena genti nglabrag setan brekasakan sing ngreridhu anggone babad alas. Kabeh jim setan kaprawasa, padha lumayu marang ratu-gustine.
Wayang Arya Dhandhun Wacana iku, sing gagrag Jogja apadene Solo, wujude pancen memper karo Werkudara. Bedane, ing gelunge Dhandhun ngagem pasren garudha mungkur. Kampuhe biasane parang rusak, dudu poleng bang-bintulu, lan ora duwe kuku Pancanaka.
montor mabur ing muséum anti-montor mabur Finlandia (Suomen ilmatorjuntamuseo) ing Hyryla saka Tuusula.
Perang enem dina, Perang Dingin, Perang Kosovo, Perang
kodhe NATO SA-3 Goa) iku sistem misil dharat udhara Soviet sing didisain minangka komplemèn tumrap misil S-25 lan S-75. Misil iki duwé jangkauan sing luwih cedhak lan cendhèk tinimbang tipe sadurungé lan uga mabur luwih alon, nanging amarga disain rong tingkaté saéngga luwih èfèktif.
ngidham kaluhuran kudu wani kúrban lan ora wêgah ing kangèlan. Mêrgå yèn tansah tidhå-tidhå, mokal åpå sing kagayúh
dateng poro kadang ingkang sampun muak kalian kahanan sakmeniko. Nuwun.
Menawi mas sabdalangit kagungan cekap wedal, mbok pituduh-2 wonten nginggil puniko dipun terjemahaken wonten boso indonesia supados poro sederek nuswantara saking tlatah pundi kemawon saged mangertosi pituduh-2 bab KAUTAMANING BEBRAYAN meniko..
Ugi sedanten pituduh lan wewaler bab PIWULANG KAUTAMAN njih saged-to dipun terjemahaken wonten boso indonesia.. Nyuwun gungipun samudro pangaksami mbok bilih kawulo lancang. Matur Sembah Nuwun
Januari 4, 2009 pukul 12:09 pm
-ora golek seneng, nanging bisoa gawe seneng
-ora golek marem, nanging bisoa gawe marem
-ora seneng pamer, nanging lakune tanpa mendhem
-ora golek jeneng, nanging bisoa njunjung asmaning liyan
dumateng ngarsaning Gusti Pengeran Ingkang Sinembah bilih sampun kasembadan punapa ingkang dados kersaning Mas Agung lan sagung
Wah panjenengan niku pancen gudange ilmu priyayi jawi ingkang wasis, sumber inspirasi bagi yang mau duduk rukun. Nyuwun leganing manah
nuwun sanget sampun kerso alih bahasa-kan sedanten pitutur luhur wonten nginggil puniko, mugi-2 saget migunani tumrap sinten kemawon ingkang badhe mangertosi tuwin nglampahi bab kautaman bebrayan. Kulo nderek ngopy njih Mas… kangge rencang-2 wonten tlatah Kalimantan..
hebat”kangge sedaya seratan panjenengan ingkang saged madhangaken nurani ingkang nembe linglung.
Awit ing wekdal punika:Kita kekirangan pemimpin ingkang saged paring wewarah lan
pitutur sedaya khususipun dalem ingkang perlu damel urip wonten dunya.
Dawah sami-sami mas Agung mugi berkahing Gusti tansah tumus ing manah panjenengan
jasane panjenengan, kulo sak niki duwe buntut ning burine jeneng, ST. hehe. maturnuwun pak guru Ku.
Balas	budi utomo, on Februari 27, 2011 at 10:51 pm said:	membaca tulisan d
purwanto, on Januari 27, 2012 at 3:04 pm said:	Assalamualaikum,kanggo dulu kabeh wong kradenan,sing ning kampung opo perantauan,monggo,perhatekne cargo desane,mayoritas
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka
Lumajang, Jember, Banyuwangi, Ngawi, Pati, Rembang, Cepu, Demak, Kudus, Purwokerto, Banyumas, Banjarnegara, tegal, semarang, boyolali, solo, surakarta, karanganyar, cilacap, klaten, sleman, jogjakarta, magelang, kebumen, bantul, pekalongan,
hey! arnold : he! ana wong ndhase gedhe
Bancakan Weton & Puasa Apit Weton and tagged bancakan, Bancakan Weton, bubur tujuh rupa, cara penyajian bancakan weton, gambar bancakan, gambar tumpeng, kembang setaman, tata cara bancakan, tradisi weton, uborampe bancakan weton. Bookmark the permalink.	384 Komentar.	← INDIKATOR INTERAKSI dengan SUPERNATURAL BEING	Gègèring Nuswantårå Nagri →
Wah ... truck maneh... koq gak bosen bosen yo ... gak po po koq iki mung mergo aku saben dino ngantor ing Kawasan
yo mikir e kurang, Mas. Tapi yen arep nambah kok hakulyakin ora kuat mbayar e. Jadi yo wes, pangan wae. Heuheuheu.
Reply ↓	bukanrastaman on March 29, 2016 at 12:41 said:
enak angkirangan mas nek gawe ngobrol. hihihihi
ngrumpoko dhumateng adicoro sungkeman. Dhuwung kalolos dening panjenenganipun bapak…………awit badhe atur pangabekten dhumateng pinisepuh milo datan prayogi lamun asikep gegaman. Arih tindakiro sri pinanganten sarimbit lumarap marak sowan ing ngarsanipun romo saha ibu, kekelihipun kanthi kapratitisaken deneng panjenenganipun bapak – ibu….
“ Hung wilaheng ngawi genam emas punomo sidhem,,
Penganten kakung wus jengkar saking dampar dento kursi rinenggo, anganti ingkang garwo lumarap ngabyantoro myang kang poro pinundhi, nenggih romo dalasan ingkang ibu, lampah jengku bebasan soto matarangan, esthining penggalih amung sumedyo sumungkem dhateng padanipun ingkang romo ibu, sigro tumungkul yayah konjem
saking romo miwah ibu, mring esthining driyo deniro bebrayan, tansah manggih kanugrahan, kabagyan lan kamulyan saking Gusti kang Moho Welas lan Asih.
Dupi sinungkeman ing pepadaniro ingkang romo miwah ibu, datan biso ngunandhiko, kadyo sinendhal mayang bathine, sumedhot ing galih, dhene putro sing linairake saiki wus dewoso arep mangun bale wismo, datan karoso trenyuhing nolo akaryo tumetesing waspo
rekmane, ingaras kebak ing raos tresno asih.
Punopo tho menggah darunane…..?
Jro sumungkem anguswo pepadane ingkang rama ibu, penganten anggung enget marang purwaning dumadi duk rikolo linairake aneng jagad pepadhang, ginadhang gadhang kinudhang kudhang wiwit alit sahinggo dewoso,
Enget marang romo ingkang wus sembodo angukir jiwa ragane miwah dadyo lantaraning tumuwuh.
Enget marang ibu ingkang wus kuwowo dadyo papaning yugo broto salebeting nawa candra dasa ari, sarto anglelinthing anggulowentah wiwit kalane ing ngguwo garbo nganti tumekeng akhir dewoso, rumaos menawi ageng sanget anggenipun katah dwusanipun dateng romo ibu
Waspodo ing semu dupi anguningani bilih ingkang putro deniro karantang galih, kadyo kawijil pengendikane aris kang kebak ing wasito adi, makaten tho umpamiyo kawijil ing lesan . :
“ Duh anaakku ngger temanten sakloron….
“ Duk kalane isih cilik siro dak kekudang yen tho dewosomu biso winengku dening satriyo tomo / wanito tomo, ingkang sembodo hangayomi jiwo raganiro ing mengko tumekeng delahan, ing kalungguhan iki, sepiro tho lego bungahing atiku dene kekudanganku jebul wus dadi kasunyatan, kang menkono lelungsen dak bebekali, kanthi dak suwunake kamurahaning Gusti ingkang Moho Agung, Pangestune romo ibu marang siro sakloron bebasan tansah anglur selur pindho ilineng narmodo, mugo nggeniro polokromo biso tuwuh hangremboko, nganthi tumekaning kaki nini, alandesan dharmaning roso tresno kang hangremboko, binarung lan pangestune romo ibu kang wus satruju dumurungi marang polokaramamu , biso atut saruntut kadi mimi lan mintuno, mugyo tansah manggih kabagyan miwah kamulyan, tebih ing sukerto lan godho rencono, sarto dak sesuwun ing rino pantaran ratri, mugi enggal antuk talining brayat , yoiku wujuding pratimo ingkang bangkit biso toto jalmo, ingkang datan liyo momongan minongko rengganing bale wismo lan talining bebrayan “.
Dupi wus paripurno anggenipun sungkem pangabekten dateng padanipun romo-ibu, temanten lajeng kanthi kebak toto lan kasusilan, subositaning putro dateng tiyang sepuh, jumangkah lon-lonan arso nglenggahi dhampar rinenggo ingkang kasosro sarwo sarwi edipeni.
Opo tho rerengganing dhampar…..?
Rerenggan tarub kajawi janur kuning ingkang karenggo adi, ugi kawistoro sawenehing tetuwuhan miwah puspo rinonce , kadi tho tetuwuhan wulung cengkir gadhing dwegan wilis,
antebing kalbu, tiyang sepuhipun kekalih, sampun sumedyo agolong agulung, sumedyo bebesanan ingkang sinambet kaliyan raos kencenging pikir,
Ingkang pangajab panganten tuwuh tumuwuh, tumangkar gampil anggenipun nguladi guno koyo, manggiyo kalanggengan ing sugengipun, satemah ngambar arum ing asmo pindho sekar kemuning, lan saged dados pangayomaning poro sanak sederek, kadang pawong sumitro, raharjo kalis ing saporo-poro, tebih ing sesuker talak panyendhu.
Yayah suryo kembar candrane, penganten sarimbit milo cingaking poro-poro ingkang samyo humiyat, pindho bathoro komojoyo ngejowantah ingkang sarimbit kaliyang ingkang garwo bathari kumoratih, gesang reruntungan wiwit saking madyo podo ngantos dumugyo alam janaloko, rukun sayuk pindho gesangipun mimi lan mintuno, menawi kacondro ing jaman purwo, kadyo brayanipun risang pamadyaning pandowo risang harjuno kaliyan putri dewi woro ireng yo woro sembodro, kasanepo ing jaman madyo kadyo dhaupipun risang panji asmoro bangun kaliyan dewi sekar taji, putri ing beboyo ing kediri
Kacondro ing jaman mojopahit, kacondro kadyo prastyanipun raden damarwulan lan ingkang garwo dewi anjasmoro,
Kathah pangrumpoko lan penyondro ingkang pantes kagem penganten ingkang sayekto sampun satraju, kawiwoho kapahargyo lenggah wonten ing pasewakan, pramilo dateng pinisepuh, poro sutresno lan poro priyagung, penganten amung nyuwun sih pariwirmo, kaparingo pandungo pengesti, miwah sakatahing wursitoworo, kangge sangu miwah dedamar gesangipun penganten, anggenipun arso lelangen ing bebrayan agung, mugyo kekalihipun saged awatak momong, momot, momor, mursid lan murakabi, momong mengku pamrih sageto tansah ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tut wuri handayani, momot tan gampil serik lamun cinacat, ugi mboten gampil bombong menawi kaalembono, momor gampil ing pasrawungan, mursid landep panggraitane, mboten cengkah kaliyan jejering kautamen, murakabi lir ipun mboten kalajeng nyekapi betahing priyonggo kemawon, nanging ugi sageto yrumambahi ing asanes,
Jumbuh kaliyan wewaton dhasaring negari, nun ninggih ponco silo ingkang satuhu luhur.
Wasono cekap semanten agrumpoko, janturan kagem jejering penganten ingkng nembe kawiwoho, wiwit panggih, kacar kucur ngantos dumugineng
ndadekake piye carane geguritan krasa endah. Ing skripsi iki kaendahan bisa didelok saka rima akhir. Swara wigati ing geguritan. Saka 15 geguritan kang diteliti ngandhut rima akhir. Struktur pembangun geguritan antarane struktur fisik lan batin. Skripsi iki ngrembug babagan struktur fisik geguritan yaiku unsur swara lan tipografi saka R. Bambang Nursinggih kanthi irah-irahan Antologi Geguritan Aja Kok Ijoli Warisanku. Perkara kang dirembug ing skripsi iki yaiku panaliten ngenani struktur fisik geguritan kang awujud unsur swara lan tipografi. Panaliten iki migunakake pendhekatan objektif kanthi metodhe stuktural kang nduweni ancas kanggo ngonceki geguritan ing sajroning unsur fisik pembangun geguritan. Asile panaliten iki nuduhake yen geguritan-geguritan R. Bambang Nursinggih nduweni rima akhir paling akeh. Rima akhir ndadekake geguritan luwih endah nalika diwaca. Rima uga
ongkang-ongkang, dhepe- dhepe, bareng-bareng, apa-apa-apa, kaya-kaya, duga-duga, sedherek-sedherek, mugi-mugi, gara-gara, dan crita-crita. Rima sempurna padhane ing tembung sa, dha, rah,
ing tembung apa, mumpung, dan garwa. Rima tengah ana ing tembung durung. Rima akhir padane ing vokal a lan u. Rima horisontal ana ing tembung ora, mban, kang, lan, lan saya. Rima vertikal ana ing tembung kebak, garwa, ora, kang, rasane ya gek kepriye?, lan, dan ingkang. Tipografi kang ditulis saka tengah ndadekake kaendahan bait utawa baris. Bentuke kang dadi siji ndadekake bait endah. Panaliten iki bisa didadekake pancadan kanggo neliti geguritan liyane lan kanggo nyinaoni
@Kaizen46256.	Klebat kliwat gulo jowo. Yen kulo gadhah lepat, nyuwun pangapuro. ~ @Kaizen46257.	Si koko suka jalan-jalan, muter-muter di taman kota. Teman-teman kalo lebaran, pada mudik ke mana??? ~ @Kaizen46258.	Pak iman
J= Ealah..sampeyan to? Hehe…lha
P= Ngene Wi. Kowe ngerti pilem Doraemon?
J= yo ngerti mas. Kuwi ngono senengane
P= Nah, ngene Wi. Aku iki mumet mikir bab
Doraemon. Nah, sing arep tak takokke iku,
jenenge bapake Giant kuwi sopo lo Wi?
Pemanahan, Foto Panembahan Senopati, Imogiri, Jaka Tingkir, Juru Martani, Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyokrokusumo, Ki Ageng Getas Pandawa, Ki Ageng Mataram, Ki Ageng Mataran, Ki Ageng Nis, Ki Ageng Pemanahan, Ki Ageng Selo, Ki
Dèkné terus krasa melas lan sedi banget. 34Dèkné terus takon: “Lasarus mbok kubur nang endi?” “Hayuk tak gawa nang kuburané, Gusti,” wong-wong semaur. 35Mripaté Gusti Yésus terus metu eluhé. 36Para penggedéné wong Ju sing pada weruh kuwi terus ngomong: “Dèkné jan trésna tenan marang Lasarus!” 37Nanging saloké ènèng sing ngomong ngéné: “Dèkné lak bisa nambani wong sing lamur ta! Ajuré ya bisa ngalang-alangi supaya Lasarus ora mati.” 38Saiki Gusti Yésus wis tekan kuburané, atiné terus krasa susah lan jèngkèl menèh. Kuburané kuwi guwa sing ditutupi watu gedé. 39Gusti Yésus terus ngomong: “Kuburané dibukak!” Marta semaur: “Gusti, kakangku wis dikubur patang dina suwéné. Saiki wis mambu!” 40Gusti Yésus ngomong marang Marta: “Aku lak wis ngomong marang kowé ta! Nèk kowé pretyaya tenan marang Aku, kowé bakal weruh sepira gedéné kwasané Gusti Allah!” 41Watuné sing dienggo nutupi kuburané terus disurung. Gusti Yésus terus nyawang nduwur lan ndonga: “Bapakku, Aku kesuwun nèk Kowé nampa pandongaku. 42Aku déwé ngerti nèk saben-saben Aku ndonga marang Kowé, apa penjalukku keturutan. Nanging Aku ngomong kuwi mau, supaya wong-wong sing nang kéné iki pada krungu lan pada pretyaya nèk Kowé sing ngongkon Aku.” 43Sakwisé ndonga, Gusti Yésus terus mbengok: “Lasarus, metua mbréné!” 44Lasarus, sing mauné mati, terus metu, nanging tangané lan sikilé ijik dibuntel mori. Rainé mbarang ijik ditutupi katyu mori. Gusti Yésus terus ngomong: “Moriné diutyuli supaya wongé bisa mlaku.” 45Para penggedéné wong Ju sing mèlu Maria pada weruh lelakon kuwi mau, mulané terus ènèng okèh sing pada pretyaya marang Gusti Yésus. 46Nanging ènèng sing pada budal nang nggoné para Farisi mbarang ngomongké nèk Gusti Yésus nguripké Lasarus menèh. 47Mulané para pengarepé imam lan
Tapi iki uku unggah gambar gambar soko tahun wingi , sketsa sing tak gawe tahun wingi ning durung sempat tak unggah kene. Ono okeh sabenere ... iki sing soko
Wirausahawan itu Pengusaha →	Written by arifunasiin
( 2) . LANJUTKAN DENGAN LANGKAH BERIKUT INI SATUKAN PANCAINDERA,
DUH KANJENG RATU ENGKANG LENGGAH ING DUMPARING SAMUDRA KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, BUNTUR ING WAREH SULANING TOYA, SAMI GELARAKEN WATON ING WREKSA, GUNG SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (SEBUT NAMA KITA) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN
BISSMILLAAH…ANEKAD-AKE URIP MLEBU ALLOH METU ALLOH,ANEKAD-AKE URIP UTEG DUNUNGNO KODRAT, HAK ADAM
NGRESOYO KARO KOWE,SAKEHING LANCIP,SAKEHING LANDEP,SAKEHING PAMOR,KUWI KANG DARBENI,INGGIH KAWULONGERUMEKSANI MBOK DEWI PERTIWI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERING BUMI DALEM YEN LEPAT PANJENENGAN EMUTAKEN SOPO
TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE
KOYO KAPUK.BOPO ADAM IBU HAWA TIS PUTIH SONGKO BOPO TIS ABANG SONGKO BIYANG,MBOTEN WONTEN TIYANG KIYAT INGGIH KAWULO TIYANG KIYAT.LUPUT LORO KENO PATI,YAA ALLOH KANG MOHO AGUNG,SHOLALLOHU ‘ALAIHI WA SALAM,INGGIH KAWULO UTUSANE GUSTI ALLOH,SU KHURMAT ALLOH,LAN SEDEREK KULO GANGSAL INGKANG WONTEN KILEN JOYO BASUKI,INGKANG WONTEN LER JOYO LENGGONO,INGKANG WONTEN WETAN JOYO WINOTO,INGKANG WONTEN KIDUL JOYO BRONTO,INGKANG WONTEN TENGAH JOYO PANOTO WALI WOLU,SONGO TINARE,MALAIKAT SATUS SEKAWAN DOSO INGKANG GREKSO BADAN KULO,KELUARGA KULO,LAN ROJO DARBEK KULO.BOPO ADAM IBU HAWA,MENAWI LEPAT KULO NYUWUN NGAPURO,MENAWI LERES KULO NYUWUN PANDONGO(SELAMET 3X).SELAMET AWAK KULO KELUARGA KULO ROJO DARBEK KULO LAN SEDOYO FAMILI UGO KONCO2 KULO(
WONG IKU LEBUR DADI BANYU.SEDULURKU PAPAT LIMO NYOWOKU,ENEM BADANKU, PITU PANGERANKU,
JABANG BAYINE…..BINTI…..PASTI KELINGAN INGSUN,LUNGGIH ELENG INGSUN,NGADEK ELING INGSUN,MLAKU ELING INGSUN,TURON LAN TURU YO TETEP ELENG ENGSON SAKTINGKAH POLAE TETEP ELING INGSUN.
YEN DURUNG KEPETUK INGSUN MESTI ……NANGIS MULAR NANGIS SAKING TRESNANE MARANG INGSUN,MESTI MELOK INGSUN.
BADAN SUCI INGKANG KINARYO WADAH SUKMA LANGGENG,INGKANG BRAYANING URIP,KANG SAWIJI LANGGENG,ATI LIMPO MARAS JANTUNG,OTOT DAGING LAWAN KULIT,BAYU WULU PANGGONDO PAMIRENG
RINAKETNO ASIH LUTUT MARING SAK KADANG INGSUN KABEH,LANANG WADON,TUO ANOM, GEDE CILIK,DRAJAT LAN PANGKAT,INO LAN PUSO,SEDOYO TITAH ASIH MARANG PAKARYANKU KABEH,…ALLOH 3X…HU 3X…HURIP.
JIN SETAN PERI PRAYANGAN ADOH SOKO AKU KABEH,MUNG JALMO MANUNGSO KANG ASIH MARANG PAKARYANKU KABEH,SAKING KERSANE GUSTI INGKANG PARING GESANG.
JAGAD KUMETIB ING DUNYO – SAK LANGIT KUMETIB ING LANGIT
SAK ANGIN KUMETIB ING ANGIN – SUWARANE NJUGRUK NJUGRUKNO GUNUNG
SAK OMBAK-E BANYU # SAK BANYUNE ROSO SEJATI
TIBO ROSO – ROSO SEJATI # SEJATINING SURYO KUMETIB ING ALAM DUNYO
PANASE KLIWAT-LIWAT MANASKE ATI JABANG BBAYINE
ANCUR LEBUR TINIBO ING ATIKU – JABANG BAYIKU # SEDULUR PAPAT
JAGAD # SAK NJABANE LANGIT SAK NJERONE LANGIT
SAK NJABANE NDESO SAK NJERONE NDESO # SAK NJABANE OMAH SAK NJERONE OMAH
KUMPUL KARO SADULURKU,APA MANEH JABANG BAYIMU,RAGA SUKSMAKU WIS MENYANG
KANG NEDYA NAMAKAE PITENAH UTAWA PIYALA UTAMA GEGAMAN SARUPANE OPO BAE
KAKANG KAWAH ADI ARI-ARI, SEDULUR TUWO PAPAT LIMO PANCER SING DUMUNUNG ANA ING AWAKING INGSUN, JUNGKUNGONO LAKU INGSUN JABANG BAYINE………(NAMA KITA) BISA KASEMBADAN OPO SING ONO ATI LAN PIKIRAN INGSUN, YAIKU………(HAJAT KITA) KANTI KALI SING SAMBIKOLO PADANG PANJANG.AMIIEN…
ATI-ATI SIRO TANGI * AMOCO LAYANG PUSPO KATI * BYAR PADHANG BADAN JASMANI * BYAR PADHANG BADAN ROHANI * PADHANG SAKING KERSANE GUSTI * GUSTI INGSUN
BACAANYA:GUSTI INGKANG MOHO SUCI KULO NYUWUN PANGAPURO DUMATENG GUSTI INGKANG MOHO SUCI,SIRULLAH DZATULLAH SIFATULLAH,KULO SEJATINE
JAGAD KEJAWEN: macam - macam puasa khas kejawen
Sio 2 kr 9=11-15=(2693)
wah pak wartawan merendah. Wah wong tempo ketularan pak Wicak kabeh ki?eh wis
santrinipun inggih mboten saged. Dados nyenyuwun kaliyan Gusti
niku mboten kados dangdutan ingkang rame meriah. Menika sampun nini-nini. Mboten saget kagem jogedan, menawi braen namung lenggah,” tegasnya.
Basa Hungaria: Zombor, Basa Kroasia: Sombor) iku sawijining kutha lan munisipal ing Serbia, dumunung ing sisih lor-kulon provinsi otonom Vojvodina. Kutha iki nduwèni padunung cacahé 51,471 jiwa (2002), déné munisipal Sombor ana 97,263 padunung. Kutha iki minangka pusat administratif Distrik Bačka Kulon.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.56, 29 Februari 2016.
tiyang kalahiran mangsa Sadda ( 13 Mei – 22 Juni )
Besus ngadi sarira ngadi busana, mula tansah katon nyenengake ngresepake, dheweke moncer srawunge, tur bisa empan papan, kanca-kanca akeh, lan padha seneng sambung rapet karo deweke, kerep bae dijaluki tulung dening kanca-kancane, dhasare wong saddha pancen lanthip, wawasane jambar, dheweke bisa lan tansah sumadhiya aweh pembiyantu, kaya-kaya gotrah saddha kuwi wewatekane sarwa kembar ; intelegensine unggul emosine tajem, nguwasani babagan scientific uga nguwasani babagan spiritual, gampang pracaya, ananging uga gampang sangga runggi ( rak nganeh-nganehi ta…) lancar gencar pasinaone, cepet ngerti cepet nampa wulangan, nalika sekolah lan kuliah seneng takon ndhedhes bab kang wigati, sinau dhewe nganggo buku-buku, ora kangelan sinau ing klompok, dhebat karo kanca-kancane dadi kesenengane, malah akeh nyanthele, pangalamane wong liya uga gampang dingerteni, banjur dadi referensi kanggo urip ing
dhewe, anehe yen kekurangan rejeki, dhuwit lan apa bae, kok ya akeh sing cawe-cawe menehi mbiyantu ngenthengake, sajake kabeh kekurangane kalindhih
Mei 27, 2009 pukul 8:28 pm
weladhalaahhh.. wis blas ora ngerti.. sirane.. lha wis priwe kiye.., mangkane.. manusa kudu akeh sinaune…,apa bae disinauni.. aja mung siji bae dadine ora mathuk blasss..,sinau kanggo mengerteni urip.., sak jane urip bener lan pener kuwi ki sing kepriben…, yen sinau aja parek – parek nanging sing adoh sekalian.., aja mung maca karo olah pikir bae tho lenang…? simbah iki ya nggumun karo wong saiki.., ya kudune ora gumun.. nanging bab iki jadi nggumun.. ,lha kudune wong urip kuwi sing sarwa ngerti.. wong Gusti wae sing hanguasani sakabehing isih diuthak athik bendina ..moso liyane ora nganti tekan.. yuuuhhh… leeee… mangertio… wong urip kuwi kudu nggayuh lan sinau… sabab diwenehi akal budhi yo kudhu di gunakake.. aja mung kabeh sakdermo jarene.. iyooo thooo, thooo yooo, dadi uwong yo kudu nduweni keketeg…, ojo mung gelem di wenehi thok… nanging malah wenehan kuwi dadhi doktrin…, lha terus dadine pikir kuwi yo mung tekan wates iku mau..sabab sinau sakkabehing dilarang miturut ngadis , sinau kuwi aja mung ing alam dunyo manungso, kewan lan sakpanunggalane.. nanging yo sinau tekan njabane…, nek wis tekan njabane… lha karek mlebuo…, mlebu nyangati.. dolah dadi roso.. roso romongso tekane yo njabalekat.. njabalekat mengarep nyang nduwur.. nduwur kuwi kuasane sidratul .. munggah meneh nyang muntaha, lha yen muntaha wis tekan…, pandengen, rasakna ( awas kudu balik neh ), bisa sarwo kethok opa kang ono ing dunyo lan njabane ndonyo ya alam sakabehing gawean Pangeran… nanging ana watese , mulooo … kuwi nggeeerrrrr… sing ati ati … wis ndang wiwiti… , sinaune…simbah namung matur.. mugya sira sing tekan.. simbah namung ngestoke.. mugya dadi jejimat kanggo nggayuh urip tenan/sejati…. uhukk..uhukk. hhhhhhh.. menggeeh2 karo watuk2., nanging yo isih nglinthing.. diakehi cengkehe.. seger tenan .. hhuuuukkkhuk .. waaahh.. mbakone
panjenengan sedaya ingkang waskita, prayitna berbudhi bawa leksana, ).nuwun.
Mei 27, 2009 pukul 9:18 pm
hihihi.. urip iku ojo dumeh.. ojo
sedaya ingkang mencari kawilujenganing donya akherat. aja nggugu karepe dewe nanging tutno pituduhing gusti kang maha suci. salam rahayu , salamungalaikuum .
Desember 2, 2009 pukul 10:54 am
menambah wawasan dan sedulur. Nuwun sewu bahasanipun radi kasar mas.matur suwun
Nyempatke nggambar pas mangan ... aku mesti kudu cepet cepet nggambare mergo aku mangan dewean ... yen ono koncone opo pas rombongan biasane malah gak sempat nggambar.
4. Istana Mie, Plaza Simpang 5.
Kesel muter muter ning Computer center Plaza Simpang Lima sing ono ning lantai 5, wetheng ngelih mangan ning Istana Mie, maseo jeneng e Istana Mie nanging menu sing ditawakno ora
perlu Gradual	NEXT POST Tentang Seni →	Written by arifunasiin
Wektu jaman biyen ing Bogor wonten praja kang ageng ratune jejuluk Prabu Siliwangi. Prabu Siliwangi duwe putra telu yaiku Banyak Cotro, Banyak Ngampar lan Banyak Blabur.
Sak wijining wektu Prabu Siliwangi nimbali kang putra Banyak Cotro. Sang Prabu sedya anglengseraken Panguwasane marang Banyak Cotro. Banyak Cotro durung kersa awit rumaos dereng cekap ngelmunipun uga durung krama. Dheweke duwe karep ngulandana njajah praja milangkori.
Kanthi nyandhang lumrahe wong desa lan gantos jeneng Raden Kamdaka, Banyak Cotro ngulandoro ngantos dumugi ing kadipaten Pasir Luhur. Piyambakipun sinengkake minangka putra sang Patih Reksonoto.
pasuryane lan Dewi Ciptoroso putri kang sulistro ing warni sakarone padha nduweni rasa tresna. Nanging, Adipadi Kanandoho ora sarujuk banjur ngutus marang prajurite supaya nyekel Raden Kamandoko. Kanthi pitulunganipun Patih Reksonoto Raden Kamandoko bisa lolos saka pambujunge prajurit Pasir Luhur. Deweke njegur
Kanandoho bungah banget penggalihe, nanging Dewi Ciptoroso tansah sanget nandhang sungkawa.
Mbok Rektosuro gadhah jago sing dijenengi “Mercu”. Raden Kamandoko seneng karo “Mercu” Sabanjure Raden Kamandoko seneng aben sawung saben-saben diadu “Mercu” tansah menang, mula Raden Kamandaka kondang kaloko nganti tekan ing Kadipaten Pasir Luhur.
Pawartane Raden Kamandoko nganti kepireng karo Adipati Kamandoho. Sang Adipati kabranang ing galih sareng uninga bilih Raden Kamandoko taksih urip. Mula banjur utusan Silih Warni yaiku nom-noman kang badhe magang prajurit Pasir Luhur. Dheweke bisa ditampa dadi prajurit
Raden Kamandoko terus mlayu ngetan nganti tumeka panggonan kang buntu. Panggonan mau banjur dijenengi Buntu. Silih Warni sak wadya balane terus ngoyak Raden Kamandoko. Raden Kamandoko terus mlayu nganti tekan ing gua. Ing kono Kamandoko ngaso sawetoro. Ora suwe banjur Silih Warni nututi tumeka ing gua iku.
Silih Warni nantang perang tanding karo Raden Kamandoko. Raden Kamandoko banjur ngakoni “Sejatine dudu Kamandoko nanging
Silih warni, “Apa bener ?”
Kamandoko, “Ya bener, aku Banyak Cotro”.
Silih Warni, ”Aduh Kakang kulo kang rayi, Banyak Ngampar,
Romo ngutus aku supaya nggoleki Kakang”.
Papan kang minangka ketemu dijenengi Gua Jatijajar amethik saka tembung Pajajaran.
ingkang kinurmatan,Bapak / Ibu guru ingkang kula hormati, lan kanca-kanca
panjenengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti Allah SWT ingkang sampun
paring kanugrahan arupi kasarasan saengga ngantos wekdal punika kula lan
, kula badhe caos atur sekedhik wonten pengetan sumpah pemuda menika.Dinten
Sumpah Pemuda sampun maringi bukti bilih nagari Indonesia anggadahi tekad badhe
nyawiji, nanging ing jaman sakmenika bangsa Indonesia sampan supe kaliyan
sejarah perjuangsn para pahlawan, saengga sejarah tanggal 28 Oktober 1928
menika sampun anggadhahi faedah, kathah daerah badhe ngedekake nagari piyambak
kita dadosaken panggrengseng semangat kita sedaya supados saged ningkataken
teges kangge saenipun kualitas lan nedahaken identitas jati dirinipun
bangsa Indonesia. Bangsa ingkang ageng, berkualitas, berwibawa, lan
desentralisasi utawi otonomi daerah supados saged nglairaken kebrhasilanipun pembangunan
Pranata mangsa punika sampun dados paugeranipun tiyang ingkang manggen ing pulo Jawi wiwit jaman kina. Pranata mangsa punika petangan musim utawi petangan wulan ingkang ngangge dhasar taun Saka utawi taun Aji Saka, ingkang salajengipun kawastanan taun Jawi. Dene kepentinganipun kangge dhasar petangan wekdal manawi badhe wiwit tetanen utawi misaya mina. Kala jaman kina asil lan botenipun ulah tetanen lan misaya mina katemtokaken sanget dening kemirahanipun Gusti Ingkang Maha Agung. Pramila ngginakaken pranata mangsa kedah trep. Kajawi punika ugi gegayutan kaliyan wonten-botenipun rubeda ingkang arupi ama, banjir, sarta kekirangan toya.
Saben mangsa gadhah sipat piyambak-piyambak, bab punika saged katitik saking wontenipun ewah-ewahan, ing antawisipun ingkang ketingal wonten ing tethukulan, sato, angin, mega, lan lintu-lintunipun.
Owah-owahan mangsa punika tansah lumampah gantos kadosdene rodha, ingkang salajengipun wangsul malih kados kawontenan sakawit. Astrolog Eropa ndamel pranata mangsa adhedhasar ubengipun lintang, kadadosaken 12 ubengan. Dene ubengan lintang satunggal lan setunggalipun mawi let 30 derajat. Nanging boten ateges ing ngrika wonten 12 mangsa. Ubenganipun lintang kalawau kawastanan zodiak.
mangsa Jawi kaperang dados 12 mangsa, inggih punika: mangsa Kasa mawi tetenger lintang Sapi Gumarang. Karo (Tagih). Katiga (Lumbung). Kapat (Jaran Dhawuk). Kalima (
Mangsa punika ugi kenging kangge nengeri watakipun bayi ingkang nembe lair. Upaminipun bayi ingkang lair ing mangsa Kapat sipatipun remen karesikan, dene bayi ingkang lair ing Mangsa Kasanga sipatipun boros.
Salajengipun ngengingi bab umur, wiwit, candra lan tandha-tandha alam saged kawaos kados ing ngandhap punika:
Mangsa Kasa (umur 41 dinten). Wiwit tanggal 22 utawi 23 Juni. Candra: Sotya murca saking embanan. Tandha alam: ron-ronan sami rontok, kathah walang, kumbang lan jangkrik, anginipun dipun sebut Tata (sae), arah saking ler wetan, kathah bledug.
Mangsa Karo (umur 23 dinten). Wiwit tanggal 2 utawi 3 Agustus. Candra: Bantala rengka. Tandha alam: bumi pecah-pecah, wit kapuk sampun wiwit semi, anginipun dipun sebut Gati tegesipun kebak pangertosan arah saking ler wetan, santer, kathah bledug.
Mangsa Katelu (umur 24 dinten). Wiwit tanggal 25 utawi 26 Agustus. Candra: Suta manut ing bapa. Tandha alam: wit-witan ingkang mrambat sampun sami mrambat, deling lan pala kependhem wiwit thukul, anginipun dipun sebut Wiyasa tegesipun ngrugekaken utawi palsu, raosipun asrep lan sekeca, sering kedadosan angin munyer.
Mangsa Kapat (umur 25 dinten). Wiwit tanggal 18 utawi 19 September. Candra: Waspa kumembeng jroning kalbu. Tandha alam: sumber kathah ingkang mampet, wit kapuk sampun wiwit woh, peksi sami damel susuh, kewan suku sekawan sami kawin, winih ulam wiwit nyebar, anginipun dipun sebut Pancawarna tegesipun lampahipun molah malih, kawontenan mega awon.
Mangsa Kalima (umur 27 dinten). Wiwit tanggal 13 utawi 14 Oktober. Candra: Tirta marta sumawur ing jagad. Tandha alam: wiwit wonten jawah, wit asem sampun semi, wit-witan ingkang mrambat sampun medal ronipun, kathah sawer medal, anginipun dipun sebut Bayu naminipun dewa angin, arah saking ler kilen, santer lan molah malih arah.
Mangsa Kanem (umur (43 dinten). Wiwit tanggal 9 utawi 10 Nopember. Candra: Rasa mulya kesucian. Tandha alam: woh-wohan sampun wiwit mateng, kewan toyo sampun dados dhewasa lan medal suwiwinipun, angin dipun sebut Ler saking arah ler kilen.
Mangsa Kapitu (umur 43 dinten). Wiwit tanggal 22 utawi 23 Desember. Candra: Wisa kentir ing maruta. Tandha alam: kathah titah ingkang nandhang sakit panas lan madharan, jawah terus-terusan, lepen sami banjir mega awon (surem), anginipun dipun sebut Buwana, arah saking kilen banter lan mawi ebun.
Mangsa Kawolu (umur 26 dinten). Wiwit tanggal 3 utawi 4 Pebruari. Candra: Anjrah jroning kayun (kathah pepenginan). Tandha alam: kathah kucing jejodhowan, uret lan gegremetan sami ngrisak taneman, kathah wit ingkang pejah, anginipun dipun sebut Pawana, banter arah saking kidul kilen, jawah sampun wiwit suda.
Mangsa Kasanga (umur 25 dinten). Wiwit tanggal 1 utawi 2 Maret. Candra: Wedaring wacana mulya. Tandha alam: suwantenipun kewan gegremetan terus-terusan, wekdalipun sato ngrebda, kathah penyakit panas lan kulit, kawontenan tentrem lan aman, anginipun dipun sebut Samirana, asrep, sekeca, kalem arah saking kidul kilen.
Mangsa Kasepuluh (umur 24 dinten). Wiwit tanggal 26 utawi 27 Maret. Candra: Gedhong mineb jroning kalbu. Tandha alam: kathah sato ingkang mbobot, kathah peksi damel susuh, wiji ulam nyebar, kewan gegremetan ical, siti sampun wiwit aking, anginipun dipun sebut Wisikan, sumilir, arah saking kidul wetan.
Mangsa Desta (umur 23 dinten). Wiwit tanggal 19 utawi 20 April. Candra: Sotya sinarawedi. Tandha alam: peksi sami ngopeni anakipun, peksi dhewasa sami rontok wulunipun, anginipun dipun sebut Tata saking arah kidul wetan.
Mangsa Kasada (umur 41 dinten). Wiwit tanggal 12 utawi 13 Mei. Candra: Tirta sirna saking sasana. Tandha alam: hawa asrep, siti aking, kathah bledug, kathah penyakit panas, anginipun dipunsebut Pandawa angin sekti saking sedherek gangsal, arah saking wetan.
Makaten wedharan ingkang magepokan kaliyan pranata mangsa mugi wonten guna paedahipun, mliginipun kangge among tani lan misaya mina. Senajan ta jaman sampun majeng boten wonten awonipun manawi ingkang kawogan tetep migunakaken pranata mangsa punika kangge
kanthi lancar lan slamet, slamet jabang bayine slamet ibune, dadi bocah pinunjul, bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, hambeg lakutama. Kabeh saka kersaning Gusti
nguri2 ajaran adi luhung jawi …. mugi gusti paring berkah saha kesalametan kagem panjenengan ugi kaluwargi.
nuwun sewu kaki sabda langit,aq ora toto boso.
Jare ibu ku,aq laire kalungan usus,opo yo bnr bkl pinunjul,lha njur yen ngrumat sedulur kang papat kuwi
sumembure lumpur ing areal penambangan Banjar Panji I duweke PT Lapindo Brantas ing Porong, Sidoarjo, bakal kedawa-dawa kaya saiki. Lumpur kang maune –wiwit 28 Mei 2006– mung ndledek cilik ing omahe salah siji pendhudhuk, saiki nyembur arupa lumpur panas kanthi volume semburan 126.000 m3 sedina. Maneka cara wis dicoba kanggo ngendheg sumembure lumpur iku. Ajaa kok kasil, kang tuwuh malah panyana yen semburan iku ora mungkin bisa diendheg, kejaba yen wis wayahe mandheg dhewe –miturut pangira-irane Badan Pengkajian dan Penerapan Teknologi (BPPT) bisa uga 31 taun engkas.
muncul bareng, lan masyarakat sarta sistem sosial ing kono ora bisa ngelola ancaman kasebut kanthi becik. Kang perlu
kedadeyan kick, loss, well killing, tight-hole, lan liya-liyane kang kurang sampurna anggone
ing zona patahan Porong kang ana ing sakitere. Pemicu kang nyebabake sumembure lumpur iki sabanjure ngowahi status gunung lumpur (mud volcano) ing kono, kang maune lagi arupa ancaman, saiki maujud dadi bencana temenan.
JB: Kepriye struktur lapisan bumi ing kono?
ET: Ana kedalaman samono kuwi, padha karo dhaerah sakitere ing
nyambung menyang sistem gunungapi sing cedhak. Kanggo ngawruhi lumpur panas iki ana hubungane karo sistem gunung api apa ora, bisa diwawas saka panase, kandhutan minerale, lan uga papane.
Panase lumpur Sidoarjo watara 60-800 C. Iki luwih panas dibandhing sumber banyu panas ing Parangwedang, Yogyakarta sing udakara 30-400 C, ning luwih adhem dibandhing sumber banyu panas sing pancen
Dene yen ndeleng lokasine, sumur Banjarpanji iki dununge 25 km saka gunung Welirang. Ing papan-papan liya, umume sumber banyu panas dununge 15-20 km saka gunung api. 25 km kena diarani isih jroning “batas toleransi”.
JB: Pak ET, apa kedadeyan mangkene iki sadurunge wis tau ana ing negarane dhewe?
ET: Ana! Bledhug Kuwu ing Purwodadi, Grobogan, kae iya mud volcano aktif kaya ing Sidoarjo iki. Dene sing wis ora aktif maneh bisa kita lacak tilase ing Sangiran, Tuban, Mojokerto, Bangkalan, lan Gununganyar, Surabaya. Bisa katitik saka
ing Sidoarjo iku mengkone dadi mud volcano aktif kaya Bledhug Kuwu.
JB: Nuwun sewu Pak ET, apa sebabe semburan lumpur kuwi kok durung ana tandha-tandha arep mendha, malah sajak tansaya ndadra?
ET: Sadurunge ngendhaleni sawijining ancaman, luwih dhisik kudu
karo gedhene “kantung lapisan geologi” sing nyimpen lumpur kasebut, hubungane karo lapisan liya, sarta ana apa orane ilen-ilen saka kantung-kantung liyane.
JB: Mengko gek bumi dhaerah Porong lan sakitere ambles?
ET: Jan-jane semburan lumpur iki mujudake proses pindhahe massa lumpur saka jero menyang lumahing bumi merga kena tekanane massa batuan sing ana dhuwure. Lha sepira jerone amblese mengko, gumantung marang sepira kandele lapisan lempunge, sarta kepriye bentuke struktur patahan ana
12 Balasan ke Lumpur Porong, Kudu Dimangerteni Dhisik
alexius berkata:	1 Oktober, 2007 pukul 1:29 pm	inggi puniko wontenopo sak janjane?
lumpur kui mergo onok sing nyalai janji marang sing Kuoso?
dadine lumpur kui ngak gelem mandek?
ki_puspo berkata:	21 Oktober, 2007 pukul 9:33 pm	mugo-mugo kabeh kuwi
ndadekake pelajaran,yen ngilmune donyo kuwi ora bakal iso ngalahake ngilmune Alloh,lan ugo opo pancen kabeh mau seko rekayasaning manungso kang nduweni watak angkoro murko,yen sinawang kanti roso ketuk menowo lumpur porong iku uwis podo di skenario
saiki manungso kang dadi titahing ALLOH SWT kudu mawasdiri lan introspeksi opo sing wis ditindakake salawase neng alam donyo iki . insya Alloh ,Alloh ora ngganjar bebendu sing luwih gedhe maneh amin.
rungmangsaku berkata:	27 Juni, 2008 pukul 3:56 pm	lumpur porong iku berkah sing gedhe saka
sanget, mugi ndadosaken tentreming penggalih, asreping manah, lan pepadhang wewarah dumateng sagung nuso jawi lan nuswantara. Lumpur Porong
tanah jawa di kalungi wesi lan perahu layar iso mabur teko jamane.
kangprapto berkata:	19 Oktober, 2009 pukul 7:08 pm	gumantung marang pamerintah, menawa dana kang ditanjakake ing kono diwujudake marang tumindak penutupan utawa mung konggo mbendung metune lumpur. Gusti Allah ora sare, isih ana wong-wong jawa kang duweni kesucian kanggo dalane kuasane Allah nutup lumpur lapindo.
saniia berkata:	24 April, 2010 pukul 3:37 pm	niki miturut simbah kula, daerah kula sampun nate badhe dipun bur, namung sesampunnipun dumugi watu kemlasa, tung boripun dipun primpeni, bilih menawi boten purun ngrampungaken badhe dipun bikakaken tutup bokor, amargi ajrih lajeng boten dipun lajengaken,
Registration date : 14.02.10Subyek: Re: newbie saking djogja 5/5/2010, 23:26 Monggo sederek, kulo mbiyen kuliahipun nggih
bergabung... blindkickMayor Jendral Number of posts : 217Age : 33Lokasi : magelang-wates-jogja-magelangPoints : 221Registration date : 13.04.10Subyek: Re: newbie saking djogja 6/5/2010, 10:11 prahara19 wrote:Monggo sederek, kulo mbiyen kuliahipun nggih ten jogja ugm..lha sakmeniko ting pundi bro??? seikaLetnan
Monggo sederek, kulo mbiyen kuliahipun nggih ten jogja ugm..lha sakmeniko ting pundi bro???Sakmeniko macul
kulo mbiyen kuliahipun nggih ten jogja ugm..wah nostalgia malih bro turing jogja InnoriCalon Jendral
saking djogja 10/5/2010, 11:28 Met gabung bro.......... @blind yojo meneh blindkickMayor
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1181)
tumrap wong duwe gawe. Embuh mantu apa sunatan, lemper tansah disuguhake marang para tamu. Ing Jogjakarta, dhusun sing kondhang usaha lempere yakuwi Dhusun Jati, Wonokromo, Plered, Bantul.
“Warga mriki wiwit usaha damel lemper kangge nyekapi pesenane tiyang gadhah damel wiwit taun 1980,” ngono pratelane Mbah Siti Zainab (65 taun) warga Jati nalika ditemoni JB ing omahe rikala gawe lemper raksasa kanggo upacara arak-arakan malem Rebo Pungkasan ing Wonokromo durung suwe
merga lempere sing duwe rasa khas. Panganan lemper iku wiwit mratah ana dhaerah Wonokromo nalika sugenge Eyang Kanjeng. Rikala semana lemper Wonokromo aran Lemper Kenthongan, jalaran gedhene sakenthongan. Manut owah gingsire jaman lemper kenthongan iku banjur digawe luwih gedhe maneh, digandhulake ana pinggir dalan tumuju tempuran Kali Opak lan Kali Gajah Wong. Atraksi lemper raseksa iki diadani saben ana perayaan malem Rebo Pungkasan ing sasi Sapar.
Lemper iku digawe kanggo nyedhiani pangane wong-wong sing mentas kungkum ana kali tempuran. Jaman semana akeh pageblug. Pendhudhuk sing nandhang lara esuk, sorene mati. Sing ngasta pusaraning pamarentahan wektu kuwi Sultan Agung, ratu ing Mataram. Merga kawulane akeh sing nandhang lara mula Sultan Agung dhawuh marang Kyai Welit amrih ngusadani. Saranane kertas mantra sing dicampur banyu diwadhahi
padha kungkum ing kono. Adat leluhur iku tekan saiki isih dipepetri.
Wong sing lara akibat pageblug mangane ora sega, nanging lemper kenthongan sing jerone diisi abon daging sapi kanthi pangajab supaya awet wareg. “Riyin wonten
dadi lemper cilik cacahe 100. Dene bungkuse godhong gedhang kluthuk, sebab nek didang metu lengane.
Tohari (42 taun), Ketua RT 04 Dhusun Jati marang JB kandha, sing aktif dhewe usaha gawe lemper kuwi warga RT 03 lan RT 04. Akeh sing nampa pesenan lemper. Yen pesen lemper ora kena dadakan, adoh sadurunge kudu pesen. Sebab perlu nyiapake bahan-bahane: beras ketan, klapa parutan, abon, godhong, lsp-ne.
“Pakare lemper nggih tiyang Dhusun Jati mriki.
berkata:	Juni 10, 2008 at 7:25 pm	jaman sudah edan, kalau gak edan gak kebagian. ayo……………….podho rebutan. jamane jaman edan, sing untung sing eling lan waspodho
supoyo cepet gedhe jelas saiki ono produk sing jenenge pupuk hantu!!
ngrembug bab susu kok aku dadi kelingan heru supartini sing diparapi "marsum", ana hubungane ra ya...ketoke danang dobleh sing ngerti...
Bathara Sambu nate kajibah ngebur samodra susu
Anas el Wagud) iku pulo ing kali Nil lan tilas situs komplèk candhi Mesir kuna ing Mesir kidul. Komplèk iki diprèthèli lan dipindhah menyang pulo liya ing sacedhaké déning UNESCO sawisé kebanjiran nalika pembangunan bendungan Aswan.[1]
Situation[besut | besut sumber]
Philae disebutaké déning para panulis kuna, klebu Strabo,[2] Diodorus,[3] Ptolemy,[4] Seneca,[5] Pliny the Elder.[6] Situs iki minangka sebutan tumrap rong pulo cilik sing dumunung ing garis bujur 24°
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.50, 19 Maret 2016.
YAKOBUS 1:5 | Déné menawa panunggalanmu ana kang kekurangan kawicaksanan, iku nyuwuna marang Allah, kang maringi marang sakèhing wong kanthi loma lan éklas, temah bab iku bakal kaparingaké marang wong
YAKOBUS 1:55Déné menawa panunggalanmu ana kang kekurangan kawicaksanan, iku nyuwuna marang Allah, kang maringi marang sakèhing wong kanthi loma lan éklas, temah bab iku bakal kaparingaké marang wong
kagem sedulur sedoyo, monggo saling bermaafan saling kunjung mengunjungi sakderenge mangkin EKSTRIM IKLIMipun… mugi swargo ndonyo niki enggal dangan waras wiris… mekaten… Kulo sagetipun maos kemawon, mboten ngertos caranipun marasno swargo ndonyo niki… la wong kulo tiyang biasa penghuni swarga ndonyo niki, yen ndonyo niki sampun rusak koyo ngene nggih dalanipun sakderenge podho sare kabeh, ash to ash dust to dust nggih monggo
JAGAD KEJAWEN: Wariga Gemet - Dina Ala : Nopember 2011
a. Dina Ala # 1 : Rebo Wage - 2
miso shiru?) ya iku masakan Jepang arupa sup nganggo bahan dhasar dashi, isine panganan laut utawa janganan sithik lan diwenehi miso minangka panyedhep. Sup miso dipangan kanthi cara ngangkat mangkok sup lan ngombe duduhe, dene isine sup dipangan nganggo sumpit.
Umume, sup miso dadi sarapan ing omah-omah Jepang lan disuguhake bareng karo sega. Sup miso padatan dipangan ing omah, senajan ana uga sup miso kang disuguhake ing warung utawa restoran tradhisional Jepang (
gampang dimasak kanthi wektu kang sedhela. Bahan-bahane ya mung kaldu saka katsuobushi, isi sup sithik, lan miso. Rasane sup miso iku bedha-bedha miturut jinising miso kang dianggo masak sup, carane njupuk kaldu saka katsuobushi, lan kaprigelane wong kang nggawe.
Ing kabudhayan Jepang kang ndadekake sega minangka panganan pokok, sup miso nduwe panggonan kang wigati minangka panganan pendamping kang paling utama. Umume, panganan pokok wong Jepang wiwit jaman biyèn diarani
(en) Resep sup miso dengan tahu dan jamur
Sup_miso&oldid=1118377"	Kategori: Olah-olahan JepangSupKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
mbanyubiru, kui jembatan sing pertama, trus mlaku midun kiro kiro 1.5 kilo, lha, koe ngko mesti ketemu wong njolo ukih pool ting trempel turut pinggir kali, wis do ngenteni moyek, do sangu bagor lan pikulan kabeh. Soale ling ngenteni moyek wis staun, nganti ono sing
sawah.Sing ke dua ki sekitar january, pas kui banyu rowo wis munggah duwur, ning durung tkan dalan mbarowo muncul, sawahe pinggir dalan kae durung keleb banyu. Lha nek ono udan deres meneh luwih sko 5 jam pas sasi january mangkato nang kulon jembatan kali torong, nyegato nang
Dhalang asal Tegal Ki Enthus Susmono gawe gebragan anyar, dheweke pamer karyane sing gres arupa “wayang kulit rai wong” ing Galeri
Wahyudi sakanca. Uga katon penari cilik cacah enem kang luwes lan ayu menik-menik. Suguhane jajanan pasar jangkep.
Ing tanggal 24-26 April dianakake kepyakan dhalang bocah lan pengrawit bocah. Uga ana diskusi lesehan kanthi
kanthi pagelaran wayang kulit rai wong dening Ki Dhalang Enthus, mawa lakon “Ramabargawa” kang naskahe digarap Ki Tristuti Rahmadi Suryasaputra.
Geneya gawe wayang rai wong? Kamangka sadurunge Ki Enthus iya tau gawe wayang planet, wayang kanthi figur-figur tokoh-tokoh politik, panakawan teletubbies, lan liya-liyane? Kanggo menehi wangsulan marang pitakone para tamu, Ki Enthus nyedhiani video rekaman ngenani proses kreatife nganti dumadine wayang rai wong kang dipamerake iki.
“Aku pengin ngakrabake wayang marang bocah-bocah. Jalaran suk rong puluh taun maneh sing bakal nanggap wayang lan nguri-uri kesenian wayang iku generasi sing saiki isih bocah-bocah iki,” ngono alesane. Ki Enthus rumangsa prihatin nalika ing sawiji wektu ngenalake wayang Arjuna marang murid-murid SD, entuk pitakonan kang nyedhihake: “Iku manuk jinis apa?”
Iya pitakonan iku sing nuwuhake krenteg gawe wayang rai wong, ing pangangkah bisa kanggo nyedhakake wayang marang bocah-bocah, jalaran karaktere ora adoh sungsate karo wayang kang klasik.. Nadyan ngono Enthus ngakoni, wayang klasik sing ana sasuwene iki sejatine wis mujudake “karya puncak” kang ora bisa diowahi.
Budayawan Bambang Murtiyoso nganggep apa kang ditindakake Enthus iki sejatine mujudake kemunduran. Lan sejarah nyathet wayang-wayang ngene iki ora suwe umure.
“Ing cathetan sejarah wayang, sejatine wayang rai wong iku wis dudu barang anyar. Contone wayang dupara, wayang suluh, lan liya-liyane. Wayang klasik purwa iku sejatine mujudake puncak kreatifitas, dene wayang-wayang kang bentuke memper uwong iku malah wayang-wayang dhagelan: panakawan, Limbuk, Cangik.
Kanthi ngrubah ngono iku ora kok njur otomatis ana “hubungan signifikan” karo anane perkembangan seni wayang. Iku gumantung sosialisasi-ne, lan iki perlu proses. Ning jaman saiki iki pancen ana owah-owahan arah perkembangan wayang, saka sing figuratif, filosofis, lan simbolis, dadi wayang sing nyedhaki realis.”
Distorsi bentuk wayang saka kang wis ana iku iya wis tau ditindakake dening Ki Kasman, kang uga tetep ngakoni manawa wayang klasik iku wis ora bisa diowahi.
Ki Enthus optimis wayange iki bakal bisa dingerteni apa dening bocah-bocah. Kanggo sosialisasine, dheweke bakal majang wayang rai wong mau jejer karo wayang klasik, dimen bocah-bocah padha ngerti.
“Ora masalah, wayang iku ya wadhag dudu barang alus. Wayangku wanda wong iki isih lumayan ana bentuke. Lha wong wayang suket sing ora jelas bentuke wae bisa kok. Nalika aku meguru dhisik, dhalang-dhalang menehi conto ora nggunakake wayang, ning nggunakne watu, godhong. Nyatane ya bisa kok.”
Ki Enthus ngaku yen iki sejatine iya mujudake salah siji strategi bisnise. Yen mengko ana sing kepengin nanggap nggunakake wayang rai wong iya bakal diladeni. Lan ora bisa diselaki, yen karyane Ki
diwangsuli karo karya, nek mung saderma alok ning ora ana karyane apa artine….” ngono ngakune.
Ing penutupan, Ki Enthus sengaja milih lakon Ramabargawa. Alasane, Rama Bargawa iku wong sekti, nanging mujudake conto sawijining bocah kang salah asuh, dadine ora terarah. Ramabargawa iku korban saka ambisi lan obsesine bapake. Iki bahaya
sepuro marang sampeyan. Sayange yo aku ora mbok terimo ngapurane.
Wis ora dadi opo.Yo tak angen-angeo ae wajahmu lan kabehe ben roso kangene kurang. Becik kurang timbangane nambah lek perkoro iki.Emboh mbok katain opo ae aku iki yo terserah, aku pasrah ae. Jenenge salah yo sumeleh njaluk sepuro. Nanging gak disepuro.
Padahal jenenge menungso lek nduwe salah marang menungso liyane kudu njaluk sepuro, soale lek gak njaluk sepuro Alloh pun tidak akan memaafkan. Nanging aku wis njaluk sepuro
ingkang saged kulo aturi marang Gusti Kang Moho Kuoso , Amargo tekan dinten niki kulo tesih di paringi umur dowo.. Roso Loro Sak Jroning AtiRoso loro sak jeroning ati iki, Naliko kelingan sliramu, Tansah mesem lambe iki naliko kelingan eseme sliramu, Ati iki ora biso
Kangen KampungSawijining dino wayah sore,Tuyo tumibo marang bumi, Tansah anyez rogo iki naliko keno semilire angin udan, Ayem tentrem rasaning ati, Banjur kelingan lan kangen kahanan ing ndeso.
Pating kricik suwara gerimis..Banyu
adoh panggonanmu saiki..Nanging pikiran iki tetep Eling
Kemrisik suarane klaras kang keno angin..
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-blowxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Chavez Jadi Pahlawan Rakyat Palestina | elke wonk yezzz
Kentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus.
anekseni ing Dzat ingsun dewe. Setuhune ora ono Pangeran ingsun kejobo Gusti, Lan ingsun anekseni setuhune Nur Muhammad iku Utusane ingsun, yao iku sejatine kang aran ALLAH iku yo badan ingsung.Rosul iku RASANINGSUN, Muhammad iku CAHYANINGSUN kang padhang amadhangi ing JAGAD sajroning pepadhang.
menawi pesen saget dalem bantu, amargi rencang dalem wonten ingkang kagungan bengkel lan saged ndamel vacuum frying. saged pun kintun
NGLOKALKE MBI NGGEDHEKAKE MESIN …!!!
Ing kitab primbon Betaljemur Adammakna ana tulisan, “Tilaran pangandikanipun swargi Bapak Soemodidjijo ingkang kaserat piyambak saderengipun gerah, kados ing ngandhap punika:
Sarehning tindakipun manungsa sampun boten cocog kaliyan dhawuhipun Gusti Allah, ingkang kapacak wonten ing sadaya kitab, ungelipun makaten: ‘Tresnaa maring sapadha-padhaning tumitah dikaya tresnane marang awake dhewe’. Lah sumangga anggenipun sami ngraosaken. Amila saking punika, jaman ingkang badhe kalampahan, sarehning manungsa tindakipun sampun boten gadhah perikamanungsan, badhe wonten pambersihan ingkang langkung ageng tinimbang ingkang sampun.”
Bapak Soemodidjojo seda tanggal 9 September 1965. Dene tulisan kuwi mau kapacak ing Kitab Primbon Betaljemur Adammakna cap-capan kaping 45 wulan Oktober 1980.
Saben ana kedadeyan minangka gaibing alam, kita manungsa tansah takon geneya alam (kaya) nesu? Mangka nesune alam wis dianggep padha karo wujud dukane Allah. Banjur apa dosane manungsa iki? Nalika manungsa paham mungguh tingkah polahe dianggep akeh kang padha rusak, yen ana ombak gedhe gumulung nguntal kapal engga kerem, gunung mbledhos, angin barat ngrusak padesan, banjir bandhang, manungsa banjur rumangsa lan takon apa dosane. Nanging tumindake saya murang sarak. Mesjid, greja, klentheng, pura saya akeh lan saben wayah para ngulama lan da’i padha aweh pepadhang marang umate, ewadene kaya-kaya cacahe sing murang sarak ngluwihi cacah jiwane pendhudhuk.
Alas-alas dadi gundhul, jerite wong cilik ora dirungokake dening para pemimpine. Lembaga-lembaga pemerintahan sing mesthine kudu sinergi amrih aspirasine rakyat lumaku lancar padha cecongkrahan. Wusana alam nesu maneh. Lindhu gedhe lan tsunami, banjir bandhang lan tanah longsor mujudake dukane Allah luwih seru. Wong-wong akeh sing ngakoni benere dhewe. Marang liyan mung pinter nyalah-nyalahake. Kahanan kaya angel dipurih becike!
Kaya-kaya wis padha ora Jawa, endi sing pepenginan pribadi lan endi gegayuhan bangsa angel dibedakake. Wis padha ora Jawa marang skala prioritas utawa ambeg paramaarta. Apa kahanan kaya iki sing diarani wong Jawa kari separo?
Tembung Jawa iku tegese ngerti, paham, karep, utawa maksud, tujuan. Ing jaman iki kaya-kaya wong sing Jawa, lire ngerti maca tandha jaman banjur sarana kawenangane rila ngurbanake kepentingan pribadi kanggo nggayuh butuhing bebrayan, bangsa, lan negara, wis langka anane. Wong Jawa sing dikarepake yakuwi wong sing paham marang sangkan-paraning dumadi, kaya piwulang mungguh urip ing alam donya iki mung sedhela, mung saperlu mampir ngombe. Tujuan sing adoh lan langgeng merlokake sangu budi pekerti luhur.
Pengamat sosial Mohamad Sobary ngarani wektu iki ana doracara alias kebohongan werna telu. Ujare: ulama, umara, lan wong sugih iku mujudake pilar telu kang nyangga keadilan lan bebener. Sacara simbolik katelune iku mujudake penjaga lawang neraka. Pamrihe supaya ora ana wong siji-sijia sing mlebu mrana. Ulama, umara, lan wong sugih, ngayomi bebrayane.
Dalil moralistik-ideal cetha ngandhakake, yen golongan telu kuwi becik, bebrayane uga becik. Ulama minangka tuladhane akhlak mulya lan pangilon, bebasan: wong pinter dadi paran pitakon. Wong wicaksana sumbere fatwa. Nanging geneya saiki akeh ulama melu rebutan kursi lan rumaket karo implikasi jahiliah-e? Iki ngrusak morale umat.
Umara, sing nyekel kendhali uripe bebrayan lan negara, kudu ngemban watak amanah lan jujur. Ora bingung golek kalungguhane dhewe, kanthi nerak risiko doracara, zalim, lan nistha.
Wong sugih manggul tugas santun (etis) lan sosial minangka dermawan, kaya tuladha ing ndalem sastra, mungguh sing sugih bandha dadi paraning paminta. Mulane kena supatane Kang Maha Kuwasa, wong sing ndhelikake bandhane amarga wedi digugat jeksa.
Ning pilar tetelune kuwi pranyata doracara. Akeh ulama ora perduli karo kebrobokan morale umat bebrayane. Panguwasa sumpah ngemban amanat rakyat, nanging ora bisa melu ngrasakake nasibe rakyat. Wong sugih akeh sing memba wong sangsara, nganggo kaos lan sandhal utawa sepatu murahan (kanggo ngoncati proposale wong njaluk sumbangan).
Iku kabeh gambaran kahanan jaman iki. Kanggo aweh pituduh sarta piwulang marang umat manungsa mungguh kanggo ngrampungi masalah iku diperlokake “wong Jawa”, yakuwi wong sing paham, ngerti marang Jawane (karepe lan butuhe) bebrayane. Kanggo ngrampungi ruwet-rentenge bebrayan bangsa lan negara kita iki butuh ulama, umara, lan wong sugih sing Jawa, sing paham, ngerti marang amanat panandhange rakyat. Jawa marang tujuan madege bangsa lan negara iki yakuwi nggayuh bebrayan sing adil lan makmur, ora rebutan panguwasa lan rejeki kaya jaman saiki.
sedaya tansah pinaringan eling … supados mboten wonten malih tlatah2 engkang nemu rubedo kados
nyuwun sewu, ngaturaken sugeng kagem ki sabda. mungkin sampun digarisaken dening gusti ingkang akarya jagad……………..
urip mung sakdermo ngelakoni. wayang mung manut karo dhalange. (<–moga2
Maret 27, 2011 pukul 10:50 pm
Wis ginaris marang Gusti Kang Murbaing Dumadi, ora perlu diributi, opo meneh digelani: wong jawa ilang jawane, aja lali wong jawa gari separo(ilang jawane utawa jawa gado2), cino londo gari sakjodho(cino londo sing isih jodho/cocok karo wong jawa), gari lungguh sila sinambi ura2 dhandhang gula tembang palaran yekti karo nunggu lan ngenteni sinambi nyawang kahanan kang bakal tumeka timbule BAMBANGAN CAKIL yoiku perang kembang lan perang kadhang (perang antar agomo) kahanan kang bakal tumeka maneko warno merga wis titi wanci Sabdopalon
panggonan kumpule pasukan jim bun sakdurunge nyerbu mojopahit), G Merapi…. wis nggugahi liyo liyane.. pratondo ora bakal cidro opo meneh ingkar janji, aja lali bakal ana wewe putih agegaman tebu wulung bakal mbrasta wedhon (sapa sira sing nganggo pakaian krembyah2/rewa2…?) cetha wela wela, mlaha kayata aksara jawa neng nggon Jangka Jayabaya, sastra cetha lan Nglegena (namung…… nek wis isa maca lan nulis, aja mung dadi carik, isih golekana tulis
Sanajan manungsa dereng saged ngowahi mangsa kajawi ing salebetipun wates ingkang katamtokaken (upami adamel jawah damelan), nanging sampun saged nata tata tanem ingkang cocog kaliyan mangsa ingkang wonten. Pancen radi ewet manawi badhe ngawontenaken garis ingkang tegas ing babagan ulah tetanen. Pramila wonten saenipun manawi kita nambah seserepan bab mangsa lan kawontenan siti. Kangge nyekapi katerangan ing nginggil, kula cobi ngaturaken taneman punapa ta ingkang cocog kaliyan mangsa ingkang sampun nate kaserat, nanging namung winates ing babagan pantun, kacang-kacangan, pala kependhem, sarta sayur-sayuran.
Pantun: umuripun winates 130 dinten, saged tuwuh sae wonten ing kawontenan kathah toya lan mbetahaken suhu 20 derajat, sarta kawontenan jawah 1.500-2.000 mm/th, dados mangsa ingkang sae kangge miwiti nanem pantun ing mangsa kalima.
Jagung lan timun: thukul sae wonten tlatah ingkang panas. Kawontenan jawah cekap 450-600 mm/th, suhu ingkang paling cocog antawis 21-30 derajat, pramila punika jagung lan timun sae katanem ing mangsa kasa.
Sorghum: mujudaken taneman ingkang luwes, wosipun saged gesang sae ing wekdal kathah jawah lan ugi ing wekdal panas sarta aking, suhu ingkang sae 30 derajat, dados wekdal ingkang cocog kangge nanem Sorghum inggih punika mangsa: kasa, kapitu, lan kasada.
Kedhele: gesang sae ing wekdal ingkang panas. Kangge jagi supados wekdal panen tetep ing wanci panas (supados wiji kedhele tetep sae) mangsa ingkang sae kangge nanem kedhele inggih punika mangsa: kasada.
Kacang ijo: sampun sepuh ing umur 2,5 wulan, gesang sae ing wekdal panas nanging boten keganggu wontenipun jawah sekedhik, pramila punika kacang ijo sae katanem ing mangsa kasepuluh.
Kacang tunggak: gesang sae ing wekdal ingkang panas sanget, dados kacang tunggak prayogi katanem ing mangsa kasada.
Wijen: mbetahaken hawa panas, suhu ingkang paling sae 27 derajat, kabetahan toya cekap ingkang wonten ing salebetipun siti. Pramila wijen sae katanem ing mangsa karo lan kasada.
Gudhe: taneman ingkang tahan panas lan aking, babar pindhah boten betahaken toya, pramila gudhe sae katanem ing mangsa karo lan kasada.
Tela rambat: taneman ingkang boten tahan aking lan toya sae katanem wonten ing guludan, suhu ingkang cocog antawis 27 derajat. Dados tela rambat sae katanem ing mangsa katelu.
Tela kaspe lan kapas: kalebet taneman ingkang luwes, wosipun saged gesang ing wekdal jawah lan panas. Dados wekdal ingkang sae kangge nanem tela kaspe lan kapas inggih punika ing mangsa kasa ngantos kasada.
Tomat lan kacang brol: taneman ingkang tahan panas meh sami kaliyan jagung, pramila wekdal ingkang sae kangge nanem tomat sarta kacang brol inggih punika ing wekdal mangsa kasa lan kasada.
Semangka: ugi taneman ingkang betahaken hawa panas, pramila wekdal ingkang sae kangge nanem semangka inggih punika mangsa kasa.
Brambang: gesang sae ing siti aking lan hawa asrep nanging betahaken hawa panas ing wekdal sampun sepuh, pramila wekdal ingkang sae kangge nanem brambang inggih punika mangsa kasada.
Bawang: sami kaliyan brambang supados sae prayogi katanem ing mangsa kasada.
Kenthang: taneman punika betahaken hawa asrep lan kathah jawah dados supados saged sae gesangipun sarta kathah uwohipun kedah katanem ing mangsa kapitu.
Lombok: gesang sae ing wekdal siti aking, tahan panas ingkang sumelet dados lombok sae katanem ing mangsa kasa.
Dene kangge nyumerepi watakipun bayi ingkang lair miturut mangsa saged kaaturaken kados ing ngandhap:
Lair ing mangsa Kasa, watakipun cekapan ing sopan santun. Karo, watakipun medhit lan sembrana. Katelu, watakipun medhit lan sembrana. Kapat, watakipun resikan. Kalima, watakipun trampil. Kanem, watakipun trampil. Kapitu, watakipun cengkiling. Kawolu, watakipun cekapan ing sopan santun. Kasanga, watakipun pinter ing samubarang kalir. Kasepuluh, watakipun cugetan. Desta, watakipun remen mendhet barangipun tiyang. Kasada, watakipun sanget welas asih dhateng sesami.
Makaten andharan ingkang saged kula aturaken bab-bab ingkang wonten sesambetanipun antawisipun Pranatamangsa kaliyan taneman sarta watakipun bayi ingkang lair. Wusana nyumanggakaken lan matur nuwun.
Lha arep ngadhep Gusti Allah kok nganggo sandhal jepit sing biasane dienggo nyang WC. Hayoo…apa kowe wani lunga nyang kampus ngganggo sandhal jepit bututmu kuwi?
wah mbah, nek sendal sing dinggo apik mengko malah dadi sasarane maling je. kan nek arep ngadhep Gusti Allah sendale dicopot mbah, kudune sing apik kuwi klambine
Maturnuwun ugi, maztrie™. Gubuge magrong-magrong ngono kok ;))
aduhhhh…Pak’e niki saged kemawon damel lingsem……. (ngumpet ahhhh)Langkung sae Dalemipun Bapak menika lhoo, ndherek ngangsu kawruh nih Pak…..!
ahmadabdulhaq wrote on Apr 15, ’10
terima kanthi sae njih, Matur sembah Nuwun…
ohtrie wrote on Apr 15, ’10
Mergo bedo tambah akeh yo malah tak jarne ae wis. Karepmu sak kerso jenengan timbangane kakehan pikiran, ujung-ujunge awak dadi loro.
wis macem-macem. Kabeh pada keton muncul karepe dewek.
kalahiran mangsa kapitu ( 23 Desember – 3 Februari )
Sregep nyambut gawe, manteb, lan jujur, duwe kawibawan lan dieringi dening kanca-kancane, pagawean katindakake kanthi tumemen, titi, tata, mawa tanggung jawab kang gedhe, dheweke ngudi supaya asiling pagaweane saapik-apike, budi lan pakertine kena dipercaya, ora seneng cidra lan duraka, dheweke bisa mandhegani pagawean, organisasi, lan bebrayan, seneng nggatekake alam lan lingkungan kangggo katentremane uriping bebrayan, wonge optimis, wicaksana, seneng ngadani gagrag anyar, ing kulawarga nriman, apa anane bae, tresna lan bekti marang wong tuwa, ngrewangi kangelane wong tuwa, rekadaya gawe mareming wong tuwa, uripe sarwa prasaja.
Luwih seneng nonton wong olahraga tinimbang nindakake dhewe, rada introvert, yen pinuju ora bolong atine, duwe masalah ora gelem ngandhakake, kepara meneng lan dhewe.
nyebutake, sawise Karaton Majapait runtuh amarga dikraman Demak akeh putra ratu kang ngungsi metu golek slamet. Salah siji sing keplayu yaiku Raden Dhandhun, putra Prabu Brawijaya saka garwa ampeyan. Panjenengane sing isih remaja kesingsal saka kulawargane banjur tindak kesurang-surang nasak alas, munggah gunung, mudhun jurang, kedharang-dharang ora karuwan tujuwane. Parane iku ngidul ngulon kumleyang kaya godhong garing katiyup angin.
Suwe-suwe tindake Raden Dhandhun tekan Desa Mancingan, Yogyakarta. Wektu semana ing desa iku wis ana sawijine pendhita Budha (Hindu?) kang wis limpad budine lan buntas kawruhe bab ilmu agama. Putra Majapait mau diaturi ganti asma dadi Kyai Bela-belu kanggo nyamar identitase. Panjenengane diyasakake dalem ana sadhuwure gunung sakulone gunung Sentana kang saiki katelah Gunung Bantheng.
Kasuwure Kyai Bela-belu iki jalaran wiwit rawuh wus katon anggone gentur tapane. Panjenengane bisa ora sare telu nganti patang dina. Kuciwane Raden Dhandhun iku ora betah luwe. Sedhela-sedhela mesthi dhahar. Sedinane bisa dhahar ping telu ping papat. Pakaremane sega liwet ayam yaiku sega liwet kang dimasak nganggo santen klapa lan jerone diiseni daging ayam.
Saka pratikele Kyai Selaening panjenengan diaturi mususi beras ana Sendhang Beji, salore Parangendhog, kira-kira 5 km saka gunung Bantheng. Kanthi cara mengkono napsune dhahar bisa dipeper. Sedina mung dhahar sepisan. Saka bantere anggone ulah batin Kyai Bela-belu kesuwur kagungan keluwihan kang bisa kanggo tetulung warga desa. Nganti makame bae tekan seprene isih dianggep keramat.
Sawise Kyai Selaening dadi Islam, Kyai Bela-belu uga nusul dadi Islam. Dening Syekh Maulana panjenengane didhawuhi nambahi asmane nganggo Syekh jalaran sang guru priksa menawa panjenengane iku putrane ratu.
Babad ora nyebutake apa Kyai Bela-belu iku krama apa ora. Ora ana sanak-kadang kang ngaku isih keturunane Syekh Bela-belu. Sawise seda uga ora ana kang weruh endi pasareyane sing cetha. Sing jelas makame ana gunung sakulone Gunung Sentana. Lagi ditetepake panggonan pasareyane nalika jamane Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana kang kaping IV. Mangkono critane R Ng Djadjalana kang nyathet bab Pesanggrahan Parangtritis ing taun 1933.
Dikandhakake kira-kira taun 1830 ing Grogol (salore Parangtritis) ana sawijine sesepuh desa kang uga ngasta dadi demang pemajegan (pemaosan) kang seneng laku tapa. Yen bengi pak demang iki seneng tindak-tindak urut gisiking Segara Kidul. Panjenengane kang isih keturunane Kyai Selaening iku embake niru ulah laku tapa para wiku kang seneng tirakat mbanting raga. Saliyane melu njaga keslametane desa uga nenuwun karo Sing Gawe Urip supaya anak putune padha rahayu lan ora kekurangan sawiji apa.
Sajrone lelaku iku Pak Demang kerep priksa ana cahya sarembulan gedhene njedhul saka Gunung Sentana lan banjur cumlorot tiba ana gunung Bantheng. Liya dina maneh priksa ana rerupan kaya tugu nanging mawa cahya saka gunung Sentana banjur ambles ana gunung Bantheng. Kosok baline cahya mau njedhul saka gunung Bantheng lan banjur tiba ana Gunung Sentana. Kedadeyan iki dialami makaping-kaping. Suwe-suwe papan tibane cahya ing gunung Bantheng iki dititeni. Bareng wis cetha panggonan mau diparingi pathok kayu kang sentosa.
Kedadeyan iki banjur diaturake marang Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HB IV lan nyuwun idi palilah ngisor pathok iki bakal didhudhuk mbokmenawa ana barang sing aneh. Ngarsa Dalem uga nyetujoni panyuwun iku. Sawise diparingi palilah sangisore pathok didhudhuk lan lemah sakiwa-tengene diadhuk-adhuk. Ya waktu iku ketemu ana maejan watu item jejer loro, lor loro, kidul loro. Dadi kaya kuburan jejer loro. Ananging kijinge ora ana. Maejan iki mawa ciri sing dipendhem wong lanang katitik saka sogokan maejan kang lancip mendhuwur. Ing sacedhake kono tinemu ana watu item blabagan (lempengan) kang ana gambare ilir lan iyan. Ilir yaiku bangsane tepas saka bambu. Dene iyan iku tampah pesagi. Iyan karo ilir iki piranti kanggo ngedhemake sega. Sawise sega diler ing iyan banjur ditepasi nganggo ilir.
Kedadeyan lan temuan kabeh iki diunjukake katur Ingkang Sinuwun. Nitik anane gambar ilir lan iyan Kanjeng Sultan banjur netepake yen kuburan iku makame Syeh Bela-belu. Jejere, makame rayine yaiku Kyai Dami (Gagang) Aking. Kang pungkasan iki kondhang anggone tapa sarwa sare nganti supe dhahar lan ngunjuk. Syekh Bela-belu kang tapa dhahar nanging wungu lan Kyai Gagang Aking kang lelaku sare ora dhahar loro-lorone kabeh bisa entuk apa kang digayuh, yaiku “pencerahan”.
Atas dhawuh dalem pasareyan ing gunung Bantheng iki dicungkup kayu jati. Jogane dijobin nganggo watu item lan dhuwure dilangse. Dene sing njaga abdidalem kraton kang uga njaga makame Syekh Maulana.
Tekan seprene pasareyan gunung Bantheng iki dadi papan jujugane wong-wong kang sujarahan, luwih-luwih yen malem Selasa lan Jumat Kliwon. Kandhane sing kerep
Janturan Tuladha upacara jumenengan pengantin tulodho 2
Nuwun poro sesepuh, poro tamu ingkang dahat minulyo, salejengipun rumpoko penganten anggenipun jumenengan kito lajengaken.
brayat kang awoh karukunan, ingkang tansah tumareming raos tresno asih rukun kadyo mimi lan mintuno, tebih ing sok serik tukar padu lan tetengilan, pepasren pahargyan saweneh wonten ingkang awujud dlancang rinonce, pinatut
otek godong moyo godhong opo opo miwah sekar kenongo mawar melati ingkang agrah jroning babut pramodane, kongas ngambar arum gandhane ginondho gondho jebat kesturi.
Punopo tho werdhine tebu, kadayang saking antebing kalbu tiyang sepuhipun sampun sumedyo agolong ageleng, sumedyo bebesanan ingkang sinambetan kaliyan raos kencenging pikir, ingkang pangajab sageto temanten tuwuh tumuwuh, tangkar tumangkar ,
Gampil anggen ngupadi guno koyo, manggiyo kalangkungan ing sugengipun, satemah ngambar arum ing asmo pindho sekar kemuning, lan saged dados pangayomaning poro sanak
ngejowantah ingkang sarimbit kaliyang ingkang garwo bathari kumoratih, gesang reruntungan wiwit saking madyo podo ngantos dumugyo alam janaloko, rukun
penganten ingkang sayekto sampun satraju, kawiwoho kapahargyo lenggah wonten ing pasewakan.
kekalihipun saged awatak momong, momot, momor, mursid lan murakabi, momong mengku pamrih sageto tansah ing
nyekapi betahing priyonggo kemawon, nanging ugi sageto yrumambahi ing asanes,
Wasono cekap semanten agrumpoko, janturan kagem jejering penganten ingkng nembe kawiwoho, wiwit panggih, kacar kucur ngantos dumugineng sungkeman, pangalembono miwah panyaruwe kasumangga aken dhumteng poro tamu, damar mancung cinukep semanten, lan jenang selo wader kali sesonderan, apuranto yen
Tak o Tanha (Ft Saeed Panter) Nariman
lanroman Timur) Abu basa Gunggung Alamat padunung Suriname, siji sing
ora susah di debatke ananging dirasakke hinggo muncul ainul yaqin, khaqul yakin lan khakqul khaq. Mulo carane ngrasakke yo kudu bener ora onde-onde dirasakke karo mripat, malah klilipen, onde-onde carane ngrasakke yo nganggo cangkem utowo mulut yo enak. Istilah kejawen iku sakjane akhlaq islami sing dilakoni WONG Jowo asal ngilmune soko
Ponorogo. Jaman Mojo Pahit iku Agomo Hindu karo Budo asale yo soko negoro monco. sing asli Jowo leluhure awake dewe dihitung sejak kapan? Mulo dadi wong Jowo ojo sok sombong lali karo asale ilmu. Dadi wong islam yo ojo sok sombong ora tau beramal sholeh, ora tau nglakoni toriqoh, sinau ilmu hakekat, mulo kangelan piye carane ma”rifat marang Alloh. Syariat islam dilakoni amargo isih ngrumangsani duwe rogo, yen mati gak usah. nglakoni Ilmu kejawen kanggo latihan ngolah roso, mulo rasane isoh landep isoh ngerti hakekatte wong manembah mring Gustine, mulo disebut jawa utowo ngerti. Yeng iku kabeh
Yogyakarta region Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Puro Pakualaman. Surakarta region Kraton Surakarta Hadiningrat. Puro Mangkunegaran. Cirebon area Kraton Kasepuhan. Kraton Kanoman.
ing pertamina wau. pertamina boten namung munyuk ananging ugi ‘barjiman’ hehehehehehehehe
Waler Sangker (1) | Jaya Baya
Miturut Kamus Kawi-Jawa dening CF Winter Sr lan R. Ng Ranggawarsita babaran Gadjah Mada University Press 1988, tembung “waler” iku tegese: palang, tampar, utawa tali, dene “sangker” tegese adhang, palang, ila-ila. Ing Kamus Jawa Kuna-Indonesia 1 & 2 dening P.J Zoetmulder -S.O.Robson –babaran P.T Gramedia Pustaka Utama Jakarta 1995 –kang katerjemahake dening Darusuprapta lan Sunarti Suprayitna– tembung “waler” iku tegese “batas akhir”.
Dene Bausastra Jawa dening S.Prawiro Atmodjo babarane Yayasan Djojo Bojo cap-capan I-1987 negesi tembung “waler” iku larangan, pepacuh, pepalang, pamali, dene tembung “sangker” ditambah walang ing ngarepe dadi “walang-sangker” tegese
tembung “sangker” iku ama tanduran, yen ditambah tembung “waler” ing ngarepe banjur dadi “waler sangker”, tegese halangan, rintangan, bahaya, malapetaka.
Sawise ngerteni tembung waler sangker kaya kang kaaturake penulis kamus-kamus ing dhuwur mau lan pigunane ing primbon, mula miturut penafsirane penulis waler sangker iku tegese dina, wektu, panggonan kang dadi larangan lan yen tinerak bisa nekakake bahaya, utawa “malapetaka”. Mula becike disingkiri yen kanggo keperluan kang wigati.
Taliwangke iku kedadeyan saka usus ari-arine Sapi Gumarang anake Putut Jantaka kang tumurun menyang arcapada saperlu ngenger marang raja Sri Maha Pakukuhan ing Medangkamulan kanggo nggoleki panjilmane Dewi Sri. Dening Putut Jantaka diwanti-wanti aja ngati gawe karusakan marang kawula alit.
Kagawa saka weteng kang luwe, tanpa emut marang pesene wong tuwa, tanduran kang katon ledhung-ledhung mau disasak wani lan dientekake sakanca-rowange.
Kang duwe sawah lagi ngendhangi sawahe, meruhi kahanan kaya mangkono banjur tata-tata arep males marang kang gawe karusakan. Taliwangke sawadya-balane kelakon diruwat dening kang duwe sawah wujude ganti dadi amane pari lan amane manungsa..
Wuku Landep ing dina Rebo Pahing. Wuku Warigalit ing dina Kamis Pon. Wuku Kuningan ing dina Jumat Wage. Wuku Kuruwelut ing dina Sabtu Kliwon. Wuku Wuye ing dina Senen Kliwon. Wuku Wayang ing dina Selasa Legi.
Senajan dina-dina ing dhuwur mau kalebu dina kang ala lan perlu disingkiri yen duwe keperluan kang wigati, kayata mantu, gawe omah lsp, ananging dina-dina mau becik kanggo miwiti usaha kang ana gegayutane karo tali-temali, kayata tampar, tali plastik, tali pancing, tali rante lsp. Nalika dina-dina kang tiba Taliwangke, becike aja ngeculake kewan-kewan kang asikil papat, kayata kebo, sapi, jaran, wedhus lsp, awit akeh sengkalane.
Dina Samparwangke iku anane saben dina Senen ing wuku-wuku ing ngisor iki:
Wuku Sinta ing dina Senen Pon. Wuku Warigalit ing dina Senen Kliwon. Wuku Langkir ing dina Senen Pahing. Wuku Tambir ing dina Senen Wage. Wuku Bala ing dina Senen Legi.
Dina ing dhuwur mau kalebu waler sangker lan perlu disingkiri yen duwe keperluan kang wigati, kayata: mantu, gawe omah, boyongan lsp. Ananging dina-dina mau becik kanggo ngadoni upas, racun lsp. Mula becik kanggo miwiti buka usaha: obat nyamuk, pestisida, racun tikus lsp.
Dhungulan iku tiba ing dina Ahad Pahing, Senen Pon lan Selasa Wage ing Wuku Galungan. Dhungulan iku uga diarani Kalarenteng lan Dhendhan Kukudan. Dhungulan diarani apese para dewa. Dene dewa kang ngalami apes yaiku: Dewane Angkasa, Dewane Bantala, Dewane Samudra lan Dewane Kutu- kutu Walang Ataga. Dhungulan uga diarani Ringkel Agung, nganti para dewa mau ing dalem telung dina ora wani nindakake
dipadhakake piranti lunak. Mapane ing rongga dhadha sisih ngisor. Senajan kalebu organ jero nanging ati bisa dirogoh. Apa ora mbilaheni?
Miturut kagunane ati iku kalebu organ ekskresi, yaiku organ sing dadi papan mrosese zat-zat sing wis ora migunani tumrap awak, sing arupa cairan, kayata urin, kringet, lan uga banyu. Dene sing diasilake ing ati wujud cairan empedu, sing saben dina watara setengah liter akehe. Empedu sing wernane semu ijo iku diwadhahi kanthong empedu (vesika pelea), wong Jawa olehe ngarani peru.
Menawa saluran empedu iku katutup kolesterol bisa nuwuhake batu empedu, mahanani empedu ora bisa disimpen ing jero kanthong empedu lan langsung tumuju mlebu ing peredaran getih. Wusana warna getih dadi semu kuning, lan iki sing diarani penyakit kuning.
Ati uga dadi papane ngrombak 10 yuta sel darah merah sing wis tuwa (rusak), dadi bisa dipigunakake maneh kanggo kepentingan organ liyane. Lan uga minangka siji-sijine kelenjar sing bisa ngasilake enzim orginase. Dene enzim iki bisa milah-milah asam amino orginin dadi asam animo ornitin lan urea. Dene asam animo ornitin iku duwe faedah ngiket CO2 lan NH3 sing nduweni sifat racun. Mula bisa dibayangake, yen ati iku rusak, ora bisa dimanfaatake maneh. Anane mung nuwuhake lelara.
Yen ana wong sing dienyek utawa ora diajeni adate banjur kandha lara atine. Kamangka ora ana gangguan apa-apa tumrap “kerjane” ati. Wong iku tetep sehat wal afiat. Isih kuwat mlayu adohe sepuluh kilometer, isih bisa numpak pit, isih gelem nyambut gawe. Nanging geneya wong kasebut kandha lara atine?
Ing hadis Nabi Muhammmad SAW disebutake ing jero awak iki ana perangan sing yen kahanane apik, bakal becik kahanane umat manungsa. Suwalike yen barang kasebut rusak, bakal rusak kabeh lelakone manungsa. Barang kasebut yaiku ATI. Mangka lara iku kalebu kahanan sing lagi ora apik. Mula ora aneh yen wong sing lagi lara atine bisa nesu, ngamuk, malah nekad ngayut tuwuh. Kok
kok kaningaya temen? Nanging yen winawas sacara simbolik, cetha manungsa iku bisa dirogoh atine. Ati mujudake punjer moral sosiale manungsa. Mula yen ana wong sing kejem lan wengis, adate banjur diarani wong ora duwe ati nurani. Wong yen wis bisa ngrogoh atine wong liya sarta katurutan sedyane, adate banjur dadi ngambra-ngambra kekarepane. Yen wis oleh ati banjur kepengin ngranggeh rempela. Nglunjak, sakarepe dhewe.
Senajan wis dibungkus kanthi rapet lan primpen, tetela sing jenenge ati iku tetep bisa “diambu”. Mambu ati kena diarani wis dadi kembange wong urip. Kamangka yen bener-bener mambu, wah, bakal ngerteni wewadine wong liya. Beja dene Gusti Allah wis nakdirake yen manungsa iku ora duwe kaluwihan kaya mangkono. Mambu ati mung bisa dimangerteni lan dirasakake dening wong sing lagi duwe rasa sir mligine marang liya jinis. Dene sing lagi disir ora mesthi bisa ngrasakake yen ana wong liya sing lagi mambu ati marang dheweke. Mula wong sing lagi mambu ati marang wong liya adate goreh banget. Yen ora kepethuk sajak kepengin banget kepethuk, nanging yen wis adhep-adhepan adate banjur dadi blingsatan. Clegukan ora bisa ngomong. Apa maneh yen olehe “jatuh ati” iku kanggo sing pisanan sawise ngancik dewasa. Wah, wah….
Geneya mung ati wae sing kanggo tandha pepenget? Apa ora ana bagiyan awak liyane sing kena kanggo pepeling lan pepenget. Upamane sikil, tangan: nyikil-sikil, njantung-jantung, lan liya-liyane?
Nalika putra-putri panjenengan arep lelungan adoh utawa nggawa barang sing pengaji, mesthi diwanti-wanti supaya sing ngati-ati. Ngati-ati aja nganti lena, bokmenawa ana copet, ngati-ati neng dalan aja menga-mengo. Apa maneh yen ana sesambungane karo dhuwit, “Ngati-ati Ndhuk anggone nganggo dhuwit, iku mung pas-pasan. Kudu cukup kanggo sawulan lho….”
Adate bocah sing dikandhani banjur muncu-muncu, “Walah Ibu iki, kok ora percaya temen karo aku.”
Pancen sing jenenge bocah durung ngerti sepira angele golek dhuwit. Ngertine mung njaluk lan kudu dituruti. Niru cilikane bapake biyen he… he… he!
Ati iku dadi papan dununge wateg. Wateg iku ilange yen wis dipeteg, dikubur. Wong sing atine “atos” sering disepatani wong liya. Apa maneh wong sing atine atos iku duwe panguwasa, duwe raja brana alias sugih, utawa kaluwihan liyane sing ora diduweni dening wong liya. Ing samubarang kalir njaluke menang utawa dimenangake. Anggepane apa-apa iku bisa dituku nganggo dhuwit. Dikandhani ngeyel, diwenehi ngerti ngakune wis pinter, adate omongane sengak, ana ing sesrawungan karepe kudu dadi pemimpin.
Geneya ilange wateg yen wis dipeteg? Manungsa iki asale saka lemah, lan bakal bali maneh marang lemah. Mula yen wis dipeteg dikubur neng lemah bakal bosok, ora ngribeti maneh ing pasrawungan.
Dunyo wis mulai panas sembarange.Uwong iyo gampang dadi panas.
Howo wis panas. Ati lan karep melu panas.
Opo mergo akeh sing ora gelem matur nuwun nyang Pengeran.Opo mergo opo gengsine duwur.
Wayah rendeng ae kok yo sek panas ae to yo.Nguwun pangapunten marang
MASDek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe mbok randa mau kepengin duwe anak. Saben dina mbok randa ndonga awan bengi ing ngarsane Gusti Allah supaya diwenehi anak. Deweke yakin menawa penjaluke bakal di kabulake dening Gusti Allah.
Buntelan kang isine trasi malih dadi segara lendhut kang jero. Buto ijokecemplung lan kangelan mentas saka lendhut kuwi mau. Pungkasane Buto ijo kang ngoyak Timun mas iku mati kleleb ing njero segara lendhut. Timun mas akhire selamet lan urip tentrem karo mbok randa
akeh wong sing ngerti menawa secang mono salah sawijining omben-omben sing bisa kanggo njaga kasarasan. Awak ora kepenak, rada masuk angin, yen diombeni wedang secang anget-anget bisa seger waras. Saiki wis ana produk wedang secang wujud sirup lan bubukan, pangombene luwih praktis lan gampang. Secang urip ing sadhengah papan, bisa ing pegunungan utawa dataran rendah. Yen ing padesan kanggo pager utawa urip ing kebon lan pategalan. Dhuwure watara 5-10 meter, wit lan pange kebak eri tempel sing bengkong. Wite gilig wernane ijo semu soklat. Godhonge majemuk kaya godhong lamtara, wohe polong dawane 8-10 cm ambane 3-4 cm., pucuke kaya cucuk manuk. Yen wis mateng wijine ireng, saben polong ana 3-4 wiji. Kayune bisa diundhuh yen wite wis umur 1-2 taun. Kayu secang yen digodhog wernane banyu malih abang, bisa kanggo bahan cet (pewarna), kayata wernane jajan, inuman, anyaman, lan sapanunggalane.
Secang bisa kanggo ngobati lara diare, disentri, watuk getih (TBC), tatu sing nemen, sifilis,
Carane gawe minuman saka secang, njupuk kayu secang sacukupe, ditambah gula pasir, sere, jahe, lan banyu sacukupe. Bahan-bahan mau didheplok (diselep) dadi siji banjur diperes. Lan disaring. Terus digodhog suwene telung jam. Yen wis adhem diwadhahi ing botol sing wis dikumbah resik (steril). Siap diunjuk. Kajaba kanggo sirup, secang bisa ngobati sawetara peyakit. Ngresiki darah kotor
Kerokan kayu secang sacukupe, ketumbar, godhong trawas, digodhog karo banyu, yen wis adhem disaring diombe. Saben dina ngombe kaping pindho esuk lan sore.
Kayu secang 5 gram dikethok-kethok banjur digodhog karo banyu 2 gelas suwene 15 menit. Sawise adhem disaring,
neng makro didul uga ononan sing wis bubukan. kari ngotak atik dewe ditambahi
Bojonegoro njero alas jati Gondang. Walah….. nek trimo secang wae akeh, mergo biasane digawe mageri alase perhutani. Nek butuh aku duwe, wis tak peceli cilik-cilik
utawa huru-hara) iku kedadéyan nalika saklompok wong sing kumpul bebarengan lan ngayahi tumindak kakerasan, biasané minangka tumindak balesan marang perlakuan sing dianggep ora adil utawa minangka upaya nglawan marang institusi. Alesan sing kerep dadi panyebab ontran-ontran kalebu kondhisi urip sing kurang apik, panindhesan pamaréntah marang rakyat, konflik agama utawa ètnis, sarta asil sawijining tandhing ulah raga.
Indonesia - Malari (1974), Kerusuhan Mei 1998
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 4 Maret 2016.
ya umahku. Apa sampean ora ngerti nek anake njenengan dolan aring WARNET sedurung nggonku gawe
Nyuwun pirsa.Menawi tahun punika (2016) mlebet windu punapa? Kapan wiwitan windu ugi telasipun windu sapunika?Nuwun
mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng sederek-sederek engkang kerso maos. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco konco ingkang manggen
engkang kerso maos Buku puniko terutami poro Alim Ulama’
menawi memanggihi kesalahan soho kekirangan wonten Buku puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran saran dateng penyusun kangge kesempurnaan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken maturnuwun.
nanging bayaran khusus saking Gusti Alloh…kanggo wong sing seneng ngraketno
Surontani dan kawan-kawan minta izin kepada Gusti kanjeng Sinuwun
morehqporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.morehqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan
kuwu 87? ayo ngrumpi ning kene, anda(kradenan), Edy anugrah (kuwu), Herna (kradenan), bowone pak derji(kuwu) Budianto (kalisari) Rima, dyah, lan konco2 kabeh saiki do ning
Balas	Ditto Bayu, on Oktober 4, 2012 at 4:41 am said:	Qpngen nangis rasane kelingan jaman SMP nek kene. Po meneh karo Lita Susanti sing mbiyen nembak Q pas
kro kcoQ dwe bocahe. Qnyesel mbiyen pas kelas 3A bocahe tak cuekin, pas lulusan Qlagi ngerti nek Lita iku bakal pindah Kalimantan. Sampe saiki gak enek kabar.. Qkangen Lita.. Dito Bayu H.A (angkatan 2004-2007 = 1F, 2C, 3A)
KANGEN KONCO2 KABEH……..LANANG LAN WEDOK……AYO PODO GABUNG …..DOK KNEE….!!!!!! CPT……………..!!!!!!!!!!
Balas	Anonim, on Juli 6, 2014 at 9:47 am said:	NYUWUN SEWU PAK MUSTAMAM….???!!! KULO
Ing rubrik Layang Saka Warga, JB No. 37 Minggu II sasi Mei 2006, kadang Yahya Hilmy (Pasuruan) mundhut priksa bab surasane tembung-tembung ing tembang sing kerep keprungu kanggo cakepan gerongan/sindhenan ing karawitan Jawa sing unine: “Parabe Sang Marabangun, sepat domba kali Oya, aja dolan lan wong priya, gung remeh nora prasaja,” lan sateruse.
Tembang sing kanggo cakepan mau klebu golongane tembang gedhe, kang nduweni wewaton sing beda karo tembang tengahan lan tembang macapat, antara liya: sapada (
Cacahe wanda (suku kata) saben sapada-pala sajroning satembang mesthi padha, nanging ora mesthi padha tumrap tembang gedhe siji lan sijine. Cacahe wanda saben sapada-pala mau diarani: laku/lampah. Tembang gedhe laku 15, ateges saben sapada pala ana 15 wanda. Laku/lampah isih diperang maneh dadi pedhotan. Separone satembang gedhe (rong pada pala) diarani sapada dirga. Dadi, satembang gedhe (sapadeswara) ana rong pada dirga utawa patang pada pala. Tembang gedhe ora kaiket guru lagu (dhong-dhing, sukon-wulon).
Tembang gedhe diperang dadi patang golongan miturut cacahe wanda saben sapada pala (lampah). Salisir (lampah 1-10), Siliran/Siriran (lampah 11-20), Raketan (lampah 21-30), Dhendha (lampah 31 utawa luwih).
Kanthi mangkono tembang kang kanggo cakepan gerongan/sindhenan kaya kang katur ing dhuwur mau, kang saben larik isi wolung wanda, klebu golongan Salisir. Tembang Salisir wujud wangsalan kang cacahe ana pitung padeswara isi pitutur kanggo priya lan wanita kasebut, tinemu ing buku Sendhon Langen Swara yasane KGPAA Mangkunagara IV.
Ing ngisor iki penulis ngaturake tembang-tembang kasebut kanthi katrangan sawatara miturut sagaduking pangretene penulis kang pancen isih sarwa
Batangane wangsalan iku lumrahe njupuk sawanda utawa rong wanda saka tegese cangkriman. Upamane Priyambada dijupuk rong wanda: priya. Mula tebusane muni “Aja dolan lan wong priya”. Mangkono uga tembung gerameh, dijupuk wandane “meh”. Saka wanda “meh” iku dadi “remeh”. Mula tebusane wangsalan dadi: gung remeh utawa geng
geng remeh. Padeswara ka-1 kasebut isi pitutur kanggo wanita supaya aja kerep dolan karo priya sing dudu bojone. Yen dadi pakulinan, nuwuhake panyakrabawa (gosip) satemah dadi gung remeh utawa geng remeh (gedhe remehe, remeh banget) ing madyaning bebrayan agung. Suda ajining dhiri.
Domba = gedhe. Sepat domba = sepat gedhe (dhumbo? –pen.) utawa jinise wedhus.
Garwa Sang Sindura Prabu (Waitatambang) // Wicara mawa karana (tarka) // Aja dolan lan wanita // Tan nyata asring katarka.
Ganti pitutur kanggo para priya. Aja kerep dolan karo wanita sing dudu sisihane sing sah. Uga nuwuhake panyakrabawa. Ora-ora diarani. Ora nyata diterka.
Sembung langu munggwing gunung, (godhong segunggu) // Kunir wisma kembang rekta (puspa nyidra) // Aja nggugu ujarira // Wong lanang sok asring cidra.
Uga pitutur kanggo wanita. Munggwing, munggweng = manggon, mapan (ana sing nulis “sabeng” = saba ing). Wisma = omah. Rekta = abang.
Gentha geng kang munggweng panggung (jam) // jawata pindha Harjuna, (Kamajaya) // Jaman mengko kawruhana // wong wadon keh ngamandaka.
Pitutur kanggo priya supaya ngati-ati sesrawungan karo wong wadon. Ngamandaka = lelamisan, ngapusi.
Kramane sawaleng kayun (padu) // ayam kucung sabeng wana (merak) // padune cuwa ing karsa // wuwuse tan merak ing driya.
Sing ora bisa ngendhaleni emosi, yen gela atine, gunemane ora kepenak dirungokake. Sawaleng = sawala (suwala) ing. Kayun = karep. Wuwus = gunem, rembug. Merak, marek, marak = nyedhak. Ing
iku den langgatana // Dhokohe kaya wong njala.
Langgatana = ladenana, turutana. Tembung “kaya” ana kang nulis “asor” (Gendhing Jawi – S.
kang kaping nem. Kawi: woga-an = panganan. Woga = boga = pangan.
Sanajan ing dhuwur wis diaturake manawa tembang gedhe ora kaiket guru lagu, ing Salisir kasebut isih (kena bae) nggunakake guru lagu: u-a-a-a. Tunggale maneh kaya riptane GPH Prabuwinata-Surakarta kang cuplikane kaya kang katur ing ngisor iki (mung dicuplik
bebadaning kayun // yayah satu lan rimbagan // ginulang gelenging cipta // ancebe ingkang sinedya.
mantheng mring Hyang Suksma // manungsa iku sanyata // tinitah luhur priyangga.
TAliti tetep tur teguh // guna lawan kasantikan //
cacahe wangsalan wis akeh, nanging yen panjenengan ngersakake ngasta wangsalan
Mangkunegoro IV dalam serat Wredhotomo (wedhatama) Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas, kas iku tegese nyantosani. Setya budya pangekese dur angkara …Yoiku amemangun karyenak ing tyas
file iku, njur esuk mau ngemail aku takon passworde.
Aku wis nginstal rong minggunan luwih. Yo wis matur nuwun, komputermu akeh temen nganti telu, piye olehe nganggo ?
maksute disharing karo kanca2ku mbah, nek entuk sing apik kan mesti bagi2 ben akeh pahalane 🙂
oh iyo, mengko aku cobo ngupload file kuwi nang 4share.com (mirror). mugi2 sesuk iso diupload. nek wis tak kandani…
kasebut Indian mulberry utawa awl tree,[1] iku asalé saka laladan Asia Kidul-wétan. Pacé iku minangka salah sawijiné tanduran obat kang asring dimupangataké déning masarakat ing Indonésia.[2] Pacé iku wit kang nduwèni paédah akèh, lan kalébu suku Rubiaceae.[2] Wohé kang warna putih buthek mbentuk bunder kanthi bunder kaya endhog, lumahané mbénjol-mbénjol.[2] Wijiné akèh, dagingé yèn wis mateng gembuk lan akèh banyuné uga kecut rasané.[2] Biasané didadèkaké obat peluruh pipis lan bisa mudhunaké tekanan getih dhuwur, godhongé bisa dadi obat lara weteng, oyoté lan batangé utawa pangé iku ngandhut dat pawarna abang kang digunakaké kanggo mbathik.[2]
Nhau (Sebagéyan ing Asia Kidul-wétan).[4]
Bumbo (Afrika).[4]
Kura (Fiji).[4]
kanggo matèni kuman.[5] Senyawa moridoné nduwèni kasiyat minangka obat pencahar. Déné senyawa soranyidiol kanggo nglancaraké nguyuh.[5] Pacé uga nduwèni kasiyat minangka obat cacing[5].
Nguwataké daya tahan awak[besut | besut sumber]
Panalitèn kang dilakokaké déning Dr. Schechter (Institut Pangobatan Alami ing California) nuduhaké data-data kang wigati babagan kabisan sari woh pacé, antarané ya iku:
Ngrangsang prodhuksi sèl T ing sistem kakebalan awak (sèl T nduwèni peranan kang wigati kanggo nglawan penyakit) [5].
Nguwataké sistem kakebalan awak, mliginé makrofasèt lan limfosit saka sèl getih putih [5].
nDuwèni èfèk anti rasa lara/nyeri (analgèsik)[5].
Mampetaké gedhéné sèl-sèl pra kanker/tumor ya iku kanthi normalaké fungsi sèl-sèl
lan direktur medis ing D.C. General Hospital,USA nerangaké yèn pacé nambah fungsi kelenjar tiroid lan kelenjar timus, kang dipercaya nglawan infèksi lan masalah-masalah kang ana gegandhèngané marang sistem kakebalan awak.[5]
ya iku scopoletin kanggo nggedhèkaké saluran pambuluh getih sing nyiut.[5] Mangkéné iki ndadèkaké jantung ora perlu kerja luwih abot kanggo mompa getih, saéngga tekanan getih dadi normal.[5] Uji coba marang kéwan nuduhaké yèn scopoletin bisa ngedhunaké tekanan getih dhuwur lan normal dadi asor (hipotènsi kang abnormal).[5] Nanging, scopoletin kang ana ing woh pacé bisa interaksi sinèrgis karo nutraceuticals (panganan kang kanggo pangobatan) liyané kanggo njaga tekanan getih dhuwur dadi normal, nanging ora ngedhunaké tekanan getih kang wis normal.[5] Durung naté ditemokaké kasus tekanan getih normal mudhun nganti ndadadèkaké tekanan getih asor (hipotènsi).[5] Para ahli saka Univèrsitas
diparut.[6] 1 timun diparut lan diperes, campur parutan pacé lan banyu timun, tambahi gula arèn lan 2 gelas banyu panas, disaring.[6] Diombé sedina kaping telu.[6]
Cacing gelang: 2 woh pacé digodhog banjur diparut, diwènèhi sasendhok uyah.[6] Peres nganggo kain.[6] Diombé sedina kaping telu.[6]
Nglacaraké nguyuh : padha karo resèp cacing gelang.[6]
Watuk: 2 woh pacé digodhog banjur diparut, diwènèhi gula batu sacukupé lan banyu peresan jeruk nipis sithik waé.[6] Diombé sedina kaping telu.[6]
Diabetes: godhong pacé dikumbah banjur digodhog nganti mateng, bisa uga godhong dipangan nganggo lalapan.[6]
Radhang usus: 2 godhong pacé dikumbah, banjur dibebeg, peres wènèhi madu sacukupé.[6] Diombé sedina kaping pindho.[6]
Diare bocah: 2 godhong pacé dikumbah, banjur diolèsi lenga gorèng, lan angetké ing ndhuwur geni nganti alum.[6] Tempèlaké godhong ing weteng lan geger, blebet ganggo gurita.[6]
Kulit mbesisik: 1 woh pacé diremet, banjur digosokaké ing kulit sing mbesisik.[6] Enengké udakara 15 menit, banjur kumbah nganggo banyu anget.[6]
Hepatitis: 2 woh pacé mateng banjur diparut.[6] Campur gula batu sacukupé.[6] Diombé sedina kaping pindho.[6]
Eksem: kumbah 1 woh pacé, tambah kulit wit pacé sithik waé, oyod pacé, banjur digodhog.[6] Sawisé adhem dienggo ngumbah èksém.[6]
Ketombe: 2 utawa 3 woh pacé mateng diremet tambahi banyu sithik waé.[6] Peres.[6] Banyuné dienggo keramas.[6] Enengké udakara 5 menit, bilas nganggo banyu resik, bisa nganggo sampo kanggo ngilangi ambuné.[6]
Encok, pegel linu: Kumbahen 5 lembar godhong pacé sing rada gedhé, olèsi lenga klapa lan angetké ing ndhuwur geni nganti alum.[6] Panas-panas tempèlaké ing panggonan sing krasa lara.[6]
Difteri: Pacé mateng 4 woh dikumbah, banjur diparut, peres nganggo kain.[7]. Banyu peresan dienggo kemu ing tenggorok (gargle) udakara 2 - 3 menit banjur di leg (diombé).[7] Sedina 3 x 3 séndhok mangan.[7]
Idu getih: Mangan woh pacé mateng.[7]
“Mangke wus wonten Jung Galuh sampun akukuto lor ikang Tegal Bobot Sekar sampun cirno linurah punang deca tepi siring ing Canggu”.
Nalika dumadi lindhu gedhe dina Setu Wage kepungkur wong-wong sing padha ngenut lan nyinaoni kultur Jawa racake slamet. Ora mung ing bab fisik nanging uga merga batine pasrah lan tentrem. Lan diweruhi tengara gaib sing jumedhul sadurunge ana lindhu.
Ngono pangandikane Ki Mardiyuwono (53 taun) Ketua Himpunan Penganut Kepercayaan Kepada Tuhan YME Bantul, DIY, nalika ditemoni ing daleme ing Gedongsari, Wijirejo, Pandak, Bantul.
Ketua HPK Bantul sing uga sesepuh Paguyuban Kebatinan Sumarah Purba iki ngendika menawa warga HPK Bantul nalika ana lindhu gedhe dina Setu Wage kepungkur akeh sing slamet. Senajan ana sing lara nanging ora nemen.
Jogjakarta, LSM telu saka Jakarta, Semar Suryokencana, Naga Sakti Grup, Yayasan Maha Pelita Budha, lan Cerdas Bangsa.
Ing ngisor iki wawancarane JB karo Ki Mardi bab lindhu gedhe kasebut:
Kadospundi sadereng lan sasampunipun lindhu, napa wonten sasmita gaibe?
Lindhu gedhe iku tekane dina Setu Wage. Sepasar sadurunge, malem Selasa Kliwon aku kungkum ing tempuran Kali Bedog lan Kali Progo ing Nglancar. Kala kungkum jam loro tekan jam telu bengi ana bisikan gaib. Bisikan iku munine: limang dina maneh utawa sepasar maneh akeh omah sing ora dienggoni.
Bisikan mau wiwitane ora takgatekake, takanggep biasa. Ing dina Setu Wage 27 Mei 2006, wayah Subuh aku digugah dening budheku sing wis tilar donya, Budhe Mangundiharjo. Ora takgatekake. Setengah lima digugah maneh tetep ora takgatekake. Bareng setengah enem jempol sikilku diangkat dhuwur banjur diceblokake, aku terus tangi, lan metu saka omah.
Lindhune teka, wong-wong padha pating brengok, omahe padha ambruk. Padha metu ing dalan gedhe ngarep omahe. Lan ndeleng langit sisih kidul wetan, ana sing padha alok: “Ana naga, ana naga!” Aku uga meruhi dhewe tekane naga sing rupane ireng lan saka cangkeme metu asep ireng. Mabure cepet banget. Apa wae sing diliwati, ing ngisore lemah lan omahe padha bengkah lan ambruk. Mabure ora pati dhuwur, arahe ngalor kaya kilat. Naga iku sakawit metune ora kaya naga, nanging saya suwe saya katon wujude naga. Ing sandhuwure kutha Bantul ana sing weruh ing angkasa ana wewujudan ali-ali sing warnane ireng. gedhe, saantena parabola.”
“Ing pinggir Kali Bedog ana wong lagi nderes wit klapa, rumangsa kaya weruh gajah nglangi ngebaki Kali Bedog. Ngosek-ngosek lan sing diliwati rusak kabeh. Nek dilelimbang ramalan Jaya Baya kae pancen ana benere. Sing baku ing jaman Kalatidha ana telung bab sing kudu diugemi manungsa. Sepisan nyeraki awake dhewe, alam, lan Gusti Sing Akarya Jagad. Telu-telune kudu nyawiji.”
“Sapa aku satenane lan kudune piye supaya slamet,” ngono sing ditakokake ing batine dhewe. Sawise ngono nyeraki alam lan Gusti Sing Akarya Jagad. Lan maca kersane Sing Kuwasa saka tandha-tandha jaman. Bab iku saiki akeh sing ora nggatekake.
Sing ngabari tiyang pun tilar donya, Ki?
Sistim gaib iku pancen alat. Cara BMG ana lempengan tanah sing owah. Basis BMG pancen ngono. Nanging, cara mata batin beda maneh. Ora bisa dideleng lan mbonceng kahanan. Lan wong sing wis mati kuwi ngerti luwih dhisik. Contone kaya aku digugah budheku sing wis tilar donya. Sadurunge wong urip ngerti, wong sing wis mati iku menehi firasat gaib. Nanging kahanan iku biasane ora digape, sing dijibake mung perane BMG thok, saengga batin rasane ilang. Nalika digugah sepasar sadurunge iku sejatine wis ana dhawuh, ya mung ora ditegesake nek arep ana lindhu gedhe. Kaya pengalaman ing Parangkusumo, Parangtritis, jadah bisa malih dadi kembang.
Kanggo taun 2008 kudu diati-ati maneh, jalaran malem 1 Sura tiba 1 Pebruari, dinane Setu, Tumbuk Menda. Bebayane awujud angin ing pulo Jawa sisih wetan. Taun wingi banyu wis ngamuk ing Aceh. Bumi wis ngamuk ing DIY lan Jateng. Lan mengko angin ing taun 2008. Bumi, banyu, angin, geni rak kekuwatane manungsa. Kekuwatane manungsa ora beda kaya kekuwatan alam: bumi, banyu, angin, lan geni.
Wong racake ora sadhar menawa badane duwe kekuwatan sing bisa dimanfaatake karo alam, lan awake dhewe bisa manfaatake alam. Dadi wong bisa komunikasi karo alam lan kabeh bisa disiasati supaya slamet. Tembunge laraa ora banget-banget.
Naga lan gajah gaib niku wonten sing nggerakaken?
Gajah sing nglangi ing Kali Bedog lan naga ing angkasa mbarengi lindhu iku ana sing ngomandho. Malem Senen Wage, jam enem kurang seprapat diamati Gunung Merapi ngirim pega. Ing Parangtritis, Parangkusumo, katon semburan awan panas, soklat abang mlakune ngetan terus ngidul. Dene ali-ali ireng ing dhuwur kutha Bantul akeh sing weruh.
Pengalaman gaib sing ana sesambungane karo kedadeyan alam, ngerti lan orane gumantung pancadriya kaeneme wong iku dhewe. Utawa kawaskithan kita dhewe.
Eman dene wong Jawa saiki wis lali Jawane. Kudune wong Jawa bisa among tamu ing tanah Jawa nanging malah dadi tamu. Bara-bara bisa momong jagade dhewe, wong karo basane wae wis lali! Sandhangan Jawane ya wis lali. Sing dienggo duweke wong kana. Milike dhewe ora digunakake. Dadi, istilahe wong Jawa lali Jawane lan mbebayani.
Sadurunge kabeh anasir saka jaba mlebu, ajaran Jawa niku pun wonten. Wong Jawa mediatore akeh, klebu slametan. Contone bubar panen pari, wong biyen yen arep tandur maneh menehi kembang, minangka atur panuwun marang alam, amarga wis menehi asil, lan ora ana ama sarta wereng.
Sasuwene iki alam mung diidak-idak. Minangka jejere wong Jawa sakehing tumindak kudune ya kanthi cara kultur Jawa. Dadi nek wong Jawa ora nganggo kultur Jawa, ya wis resikone. Dadi, nek ana apa-apane ya tanggungen dhewe.”
Nalika ana lindhu gedhe kae wong sing nyinaoni laku kejawen untunge ora mung mandheg babagan fisik wae, ning batine uga tentrem lan pasrah. Papan sing kanggo meditasi, semedi, cerak karo alam lan karo awake akeh slamete, klebu padhepokanku Sumarah Purba. Lan kuncine slamet mung siji:
dicritani dening sawijining dosen saka UGM menawa saka kacamata budhaya Jawa, kedadeyane lindhu gedhe kae merga Nyi Roro Kidul muntab sabab Gusti Kanjeng Ratu Hemas ora marengake Sri Sultan HB X dadi garwane Nyi Roro Kidul. Bab kuwi kabukti saka ambruke dalem ing kraton kang digawe nyimpen kreta-kreta kencana kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat.
tetiyang ingkan pinter kala wau (ingkang sampun pikantuk sasmita saderengipun kedadosan lindu ageng) suka paring kabar dumateng para sanak kadang, ing pangajab minangka deteksi dini supados saget siaga ing ubaya.
dyah noviyanita berkata:	17 November, 2006 pukul 1:54 pm	Nalika lindhu ageng wonten ing Ngayogyakarta, dhosen kula Bapak Suwardi Endraswara ugi ngendika menawi piyambakipun ugi nyumurupi menawi wonten sejenis asep ing langit sisih kidul kulon. Ananging kula kok mboten weruh nggih? Lajeng punapa saestu mbenjing tahun 2008 wonten angin ageng? Wah kok nggegirisi. Kula namung saged ndedonga supados Gusti Ingkang Maha Kuwaos tansah paring pangayoman dhumateng
am	Ah niku wau namung gugon tuhon .. iso bener iso salah. ana-nging gempa bumi meniko sampun dipun garisipun dening ingkang Moho Kuaos Allah SWT. ginane dipunngelengaken dening tiyang-tiyang wonten ing Ngayogyokarto supoyo tetep tansah iman marang ingkah Moho Pencipto. Mugi-mugi kito sedoyo dipun paringi sabar
injih setunggal taun saking 2008. Menawi dipun wigatosi, ing taun 2008 panci kathah angin puting beliung. Menawai pikantuk, kulo bade matur, ing taun 2009 meniko ancaman beboyo saking punopo ke mawaon nggih? Mugio Gusti ingkang moho kuwaos, moho welas ugi moho asih tansah paring doyo keslametan dumateng kito sedoyo,
Mangga padha mulasara kabudayan Jawi iki, mligine pupuh sinom. PUPUH XII S I N O M 01 Ambeke kang wus utama, tan ngendhak
02 Ingsun uga tan mangkana, balilu kang sun alingi, kabisan sun dokok ngarsa, isin menek den arani, balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih
06 Lan aja nalimpang madha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang
22 Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak
kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lilani, agawe andel ugi, wong sejen ing
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan manggih basuki, Sinom salin Girisa ingkang atampa.
The Javanese people (Javanese Ngoko: Wong Jawa, Krama: Tiyang Jawi; Indonesian: suku Jawa)
Jan ehem tenan wong kuwi. Mobile kinyis-kinyis tas metu soko dealere mobil. Kaya raya tenan wong kuwi yo, mugo ojo lali sodakohe. Lek aku yo gelem ae dikasih hehe.
genus saka enem nganti wolu spesies tanduran kembang saka famili Araceae, asal saka tlatah tropis Polynesia lan Asia kidul-wétan (Wagner, Herbst, and Sohmer, 1999). Jeneng umum kuping gajah utawa Elephant-ear, utawa "Taro" jeneng iki uga dipigunakaké déning sawetara jinis Araceae godhong amba, utamané Xanthosoma lan Caladium.
Tanduran iki kagolong tanduran kang awèt urip ora usum-usuman perennial plant kanthi oyot uwi kang gedhé ing jero lemah. Godhongé amba utawa amba banget, dawané watara 20–150 cm, awangun ati utawa godhong waru. Tanduran kuping gajah iki jenengé njupuk saka wangun godhongé kang mèmper kuping utawa tamèng.
Colocasia affinis (syn. C. marshallii)
Colocasia esculenta (syn. C. antiquorum) - Taro utawa Kuping Gajah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Colocasia&oldid=1000396"	Kategori: TetanduranAraceaeBotaniKategori ndhelik: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 4 Maret 2016.
Wilujeng Sugeng Rawuh →	4 responses to “Bahasa Jawa Dalam Perjalanan Sejarah”	Pandhu	Januari 20, 2016 at 3:01 am	Kepareng nyuwun idi palilah wonten ngersanipun kangmas Pangrakit, bilih kawula badhe nderek necep sawetawis wilayahan kawruh ingkang saestu sae lan migunani saking Blog menika.
sing bener iku ,agama jowo prapting indi/hindi ,njuk dadi hindu nang kono
ing india ngkono gak ono satu prasastipun sing mangangge boso sanskerta,yen ng kene akeh
sami2….. kulo nggih tiyang nem kathah lepate uga nyuwun ngapura gh?
SULUK JAGAD: Apa Itu Kesurupan?
enak atine sami, wong Jawa sadayanipun, sawusnya tentram samya, neng gih Sang Satriya Suci, pan jinunjung wong ngakathah madeg nata.
5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng
Tokoh sastra Jawa Suparto Brata ngakoni wong sing bisa maca lan nulis nganggo Basa Jawa saiki saya kurang. Sebabe, Basa Jawa wis ora dadi basa tulisan maneh. Pathokaning Basa Jawa dadi ora baku, banjur ilang tanpa cathetan. Sing dadi panutan Basa Jawa kari basa pocapan, siji lan sijine ora padha, gumantung saka pangrungu. Apa maneh yen sing dadi panutan kuwi seje-seje.
Pathokane basa dadi owah gingsir. Generasi putu wis ora kaya generasi embah. Bisa bae embahe biyen ngerteni tembung Jawa cacah 600 tembung. Tiba ing generasi putu kari 400 tembung. Upama si bapak isih bisa muni “boten”, nanging putune ora bisa maneh ngucap “boten”, tembung sing dingerteni kari “ora”.
Ing taun 1960 nalika cacahe wong Indonesia 60 yuta, wong sing ngomong Jawa udakara 35 yuta. Tembung Jawa sing dienggo padinan udakara 2.000 tembung. Taun 1980 wong sing ngomong Jawa watara 60 yuta, ning tembung Jawa sing dienggo padinan mung udakara 400 tembung. Tembung-tembunge, unggah-ungguh lan paramasastrane wis padha owah.
Suparto Brata olehe kandha ngono kuwi ing sarasehan sastra lan basa Jawa sing diadani dening Taman Budaya Jawa Tengah ing Surakarta Juni 1993. Manut pengalamane Suparto Brata, ing taun 1960 ana sawijining majalah Basa Jawa sing tiras/oplage bisa ngancik 80.000 nganti 120.000 eksemplar. Mangka wektu kuwi racake penerbitan layang kabar/majalah Basa Indonesia mung watara 7.000 nganti 10.000 eksemplar. Paling top 20.000 eksemplar. Apa maneh taun 1950-1956, koran Basa Walanda oleh terbit ing Indonesia. Koran-koran ing Surabaya, Semarang, Bandung pasarane kasedhot koran-koran basa Walanda kuwi, sing tirase bisa ngancik 20.000 eksemplar. Nanging tirase majalah Basa Jawa nglancangi adoh banget nganti 120.000 eksemplar kaya kasebut ing ngarep.
Apa sebabe majalah Basa Jawa nalika kuwi bisa luwih narik kawigatene para maos tinimbang sing Basa Indonesia lan Walanda? Pak Parto ngarani nalika kuwi wong Jawa sing sugih lan kuwasa isih durung prigel ngasah lan ngudal pikiran nganggo Basa Indonesia. Tumrap wong-wong kuwi Basa Jawa luwih pepak lan luwih sreg kanggo medhar rasa lan pikiran tinimbang Basa Indonesia. Yen ana tembung Jawa sing ora trep kanggo ngudal pikiran, banjur enggal nyilih Basa Walanda.
Bareng tulisan Jawa kari mung diwulangake ing sekolahan nanging ora kanggo gawe ing bebrayan padinan, lan wong-wong wis pinter migunakake basa saliyane Basa Jawa, baka sethithik ora krasa yen basa dhaerah wis ora kopen maneh. Wektu kuwi swargi Bapak Roeslan Abdoelgani minangka Menteri Penerangan uga ngaku wis ora kulina nganggo basa dhaerah. Senajan asli Plampitan, Surabaya, Basa Jawa-ne grothal-grathul.
Basa Jawa diarani ora kopen dening Pak Suparto Brata awit wong Jawa ora gage nggunakake basa Jawa kanggo medhar pikiran-pikiran anyar, mbabar kemajuane jaman sarana nulis lan njarwakake buku-buku sastra, kawruh, lan teknologi marang Basa Jawa. Merga ora trampil Basa Jawa dadi kurang pepak, wagu minangka tulisan lan wacan. Para maos saya suda cacahe. Pers Jawa sing kulina ngladeni para maos sing setya kuwi kepeksa milih isi, kabar, informasi sing cocog karo ketrampilan basane para maos generasi anyar. Senajan sing caturan nganggo Basa Jawa saya akeh, nanging ora sinau sinau maca lan nulis nganggo Basa Jawa. Apa maneh tulisan Jawa, generasi anyar wis ora gelem nyinau sebab dianggep ora kanggo.
Bareng karo majune jaman lan tekane teknologi anyar sing mahanani bebrayan gupuh golek sandhang pangan, kabeh kaya wis ora kober maneh memaca sing ora ana gepok senggole karo pangupajiwa. Budaya maca klebu barang mewah lan angel kelakon kanggone wong Indonesia. Wong Indonesia modern luwih dhemen nampa ilmu, kawruh, kabar apa bae sarana ngrungokake radio utawa nonton televisi tinimbang maca.
Mangka tekan seprene iki, durung ana sing nandhingi ampuhe tulisan kanggo ngisi bobot menepe kawruh ing ati lan pikiran. Wegah maca nyebabake wong kalah maju karo wong sing dhemen maca.
Sejatine Basa Jawa ora mung dadi basa budaya, basa pocapan, basa rasa. Basa Jawa uga tau dadi basa modern mandhegani lan madhahi pikirane wong Jawa dadi maju. Sabanjure tumangkar lan lestarine basa Jawa kari gumantung marang wong Jawa dhewe. Arep digawe basa apa? Basa tulis, pers, basa tehnik, sakarepe. Arep diumbar ora kopen ya bisa bae. Nanging Pak Suparto Brata sing lair ing “jaman emas”-e sastra Jawa, kandha, basa Jawa ora bakal mati senajanta mung kari dadi basa pocapan.
3 Balasan ke Basa Jawa Tau Dadi Basa Modern
zaidi shamsulbahri berkata:	4 April, 2010 pukul 8:49 pm	kulo niki tiyang jawi nanging tekan seprene
The Mummy Tomb of Dragon Emperor | elke wonk yezzz
Kebon Raja San Diego (basa Indonésia : Kebun Binatang San Diego)(basa Inggris :The San Diego Zoo) utawa asring kasebut Pusat Panelitian Satwa Bebayan (CRES -
dumunung ing San Diego, Amérika Sarékat, ya iku salah sijiné kebon kéwan paling gedhé lan misuwur ing donya kanthi koleksi luwih saka 4,000 kéwan lan 800 species. Di jaga lan diopèni déning lembaga swadaya nirlaba Zoological Society kang tumuju
Myers, Douglas (1999). Mister
negaraKebon Raja ing Amérika SarékatKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.52, 2 Maret 2016.
ono penduso neng kutho suroboyoojo lali tuku baksone pak jonek nduwe duso saiki mumpung saiki riyoyoojo lali njaluk sepuro lan
Yen ing pungkasan tulisan bab sejarahe Jawa ing JB No. 40 lan 41 kepungkur penulis wis ngaturake anane sawetara sastrawan/budayawan Jawa sing ada-ada ngruwat aksara Jawa, othak-athike penulis bab “abjad” aksara Jawa iki babarpisan ORA sumedya ngganti abjad aksara Jawa sing diarani sastra sarimbagan utawa carakan. Sepisan maneh: ORA!
Mung salah siji sarana nyuntak gagasan “abjad” aksara Jawa iku uga bisa awujud sastra sarimbagan nanging dudu carakan. Yen ing carakan larikan kapisan unine HA NA CA RA KA (ana caraka utawa utusan), ing othak-athik iki penulis njenengake “dhagelan” awit ing larikan kapisan unine HA NA DHA GA LA (ana dhagelan utawa badhut). Dhapukan “abjad dhagelan”
“Abjad” kasebut bisa disurasa kanthi ringkes utawa rowa. Ing kene penulis mung ngaturake oncek-oncekan sawatara kanthi ringkes dicundhukake karo winatese papan ing rubrik othak-athik mathuk iki. Yen mathuk lan sarujuk, para maos mesthine isih bisa ngulir lan ngulur maneh. Sumangga kersa. Dene surasa kanthi ringkes kaaturake mangkene:
Ana dhagelan. Dhagelan lumrahe ana ing panggung tontonan. Ing panggung kethoprak, sandiwara, banyolan panakawan ing pawayangan lan sapanunggalane. Nanging uga ana sing ngarani yen lumahing jagad iki, mujudake panggung dhagelan. Ing endi-endi ana dhagelan. Ing kalangan legislatif, eksekutif, yudikatif, bank, BUMN, proyek, lan liya-liyane ora sepi dhagelan.
Dhagelan ing panggung tontonan bisa dadi panglipur, bisa gawe guyu kepingkel-pingkel. Nanging dhagelan ing papan-papan saliyane panggung kasebut ing ngarep
ditampa. Sing ngrungokake lan sing krungu bisa kepencut karo omongane dhagelan sing pinter mikat ati. Sumpah lan janji-janjine kaya tenan-tenana. Nanging kabeh mau mung lelamisan kanggo nggayuh tujuan sing mung kanggo kepentingane dhiri pribadi, kulawarga, lan golongane. Bareng wis kelakon gegayuhane, lali (nglali) karo omongane, karo sumpah jabatane, cidra ing ubaya, ora bawa laksana, ora netepi pangandika.
sing nekakake rejeki. Tumrap saperangan wong sing ngaku dadi pemimpin, kursi mono ana sing ora dianggo ngentas kasangsarane rakyat, nanging kanggo numpuk donya brana. Tahta lan harta tumrap pemimpin-pemimpin sing lali marang Pangerane, sing lali karo sing mesthine dipimpin, malah disalahgunakake kanggo ngumbar angkara murka nggandheng wanita liya (dudu bojone). Dene para kawula, embuh masa bodhoa, sing penting bisa terus nglungguhi kursi empuk numpuk bandha.
Apa ngene iki sing diarani jaman Satriya Piningit, lire watak satriya ora ketara (piningit) dene watak danawa angkara murka diumbar ndadra? Padha rebutan
ditindakake. Kasar-alus dilakoni. Sing sajak bisa dadi pepalang, disingkirake. Kanca bisa dadi satru. Yen dianggep perlu ora wigah-wigih gawe paeka utawa fitnah, gawe pepati ndhisiki kersane Pangeran.
Mangkono mau surasane “abjad” Aksara Jawa Dhagelan othak-athike penulis. Surasa kasebut isih bisa diudhal nganti ngandhar-andhar angendukur. Sanajan mung reringkesan, penulis precaya, para maos wis bisa nanggapi.
Kaya kang wis katur ing ngarep “abjad” dhagelan kasebut ora kanggo ada-ada ngruwat abjad ha-na-ca-ra-ka. Dene gagasan ngruwat abjad sing cundhuk karo donyaning pendidikan, sing nduweni daya
berkata:	8 Oktober, 2009 pukul 7:30 pm	Lucu lho panjenengan iku….
Tapi yo pancen mangkono kahanan negari kita iki.
Kala Dite yaiku dina Dite kang lumrahe diarani dina Ahad miturut penanggalan Jawa lan yen miturut penanggalan Masehi diarani dina Minggu. Kala Dite kalebu dina kang perlu disingkiri, awit nalika iku lagi jaya-jayane Kala Sengkala lan Kala Singha. Tembung Singha iku sabenere jejuluke Bathara Kala. Nalika Kala Dite wong ing dalem kahanan mutawatiri, luwih-luwih wong kang lair wektu julung, awit nalika iku Bathara Kala lagi nggoleki manungsa kang dadi mangsane. Dene wong kang lair julung arane beda-beda kaya ing ngisor iki.
Julung kembang yaiku bocah kang lair bareng karo mletheke srengenge. Julung Sungsang yaiku bocah kang lair nalika jam 12.00 awan (tengange). Julung Sarap yaiku bocah kang lair nalika srengenge arep mingslep. Julung Caplok yaiku bocah kang lair nalika bareng karo srengenge mingslep.
Bocah utawa wong kang lair tiba julung mau dadi jatahe Kala Singha, yaiku Bathara Kala. Mula becike aja nindakake pakaryan ing panggonan kang bebayani. Kaya nebang kayu ing alas lsp. Amarga Kala Dite kalebu waler sangker, mula yen duwe perlu kang wigati, kayata mantu, gawe omah, boyongan lsp, becike disingkiri.
Kajaba bocah utawa wong kang lair tiba julung dadi jatahe Bathara Kala, isih ana maneh bocah utawa kang dadi jatahe Bathara Kala, yaiku wong sukerta.
Kala Mendem yaiku wektu kang dipanggoni Jabung Kala Jaya Bumi suwene 7 dina diwiwiti saka dina Ahad Pon nganti tumekane dina Sabtu Wage nalika Wuku Kurantil, Wuku Mandasiya, lan Wuku Prangbakat kang dununge ana ngisor. Nalika Jabung Kala Jaya Bumi ana ngisor, aja miwiti pegaweyan kang tumuju marang dununge wuku, yaiku mengisor. Awit diarani marani dununge wuku.
Dununge wuku dijaga dening Jabung Kala Jaya Bumi awan bengi. Jabung Kala Jaya Bumi miturut riwayat kedadeyane wuku arupa raseksa kang nggegirisi. Dene pegawean kang tumuju marang dununge wuku ana ngisor, contone pemancangan pondhasi kanggo gedung, dalan tol, ngedhuk sumur, pasang pondhasi gawe omah, miwiti bukak tambang minyak lsp. Dene kanggo keperluan liyane bisa diwiwiti, kayata duwe hajat mantu, sunatan, boyongan, ngunggahake kuda-kuda lsp.
Dina Selasa Kliwon kang uga diarani dina Anggara Kasih, tumraping bebrayan Jawa kang isih nglestarekake kabudayan para leluhure dianggep dina kang wigati, awit diyakini nduweni daya kaluwihan tinimbang dina-dina liyane, kayata: I. Dina kawitane masa wuku lan sadapur masa wuku Dina Selasa Kliwon ing pawukon kalebu dina ala, awit dadi kawitane masa wuku lan sadapur masa wuku. Sadurunge ngerteni apa sebabe dina Selasa Kliwon iku kalebu dina kang ala, luwih dhisik kang kudu kita ngerteni yaiku apa masa wuku lan sadapur masa wuku iku.
Masa wuku yaiku wektu kang suwene 35 dina, diwiwiti dina Selasa Kliwon Wuku Mandasiya lan dipungkasi ing dina Senen Wage. Masa wuku cacahe ana 12, yaiku wiwit masa Kasa tumekane masa Sadda. Sadapur masa wuku iku umure 12 masa wuku yaiku wiwit masa Kasa nganti masa Sadda. Dadi umure sadapur masa wuku ana 12 x 35 dina = 420 dina. Yen dideleng umure taun Jawa dalem setahun 354 dina ing taun wastu lan 355 dina ing taun wuntu. Dina kang dadi wiwitane taun kalebu dina ala kang diarani naas taun. Mula ora karan aneh yen dina kang dadi kawitane masa wuku kang uga dadi kawitane sadapur masa wuku lan umure luwih akeh tinimbang umure taun Jawa uga kalebu dina ala. Ananging dina kang dadi kawitane masa wuku mau ora diarani naase wuku, nanging diarani Anggara Kasih , awit kabeh dina mau tiba ing dina Anggara Kasih. Beda karo naas taun, saben ganti taun dina kang dadi wiwitane taun yaiku tanggal 1 Sura tansah beda karo taun candhake lan taun sadurunge.
Dina Selasa Kliwon utawa Anggara Kasih kang dadi kawitane masa wuku lan sadapur masa wuku, yaiku dina Anggara Kasih ing: Wuku Mandasiya kang tiba masa wuku Kasa lan Kapitu. Wuku Tambir kang tiba masa
wuku Katelu lan Kasanga. Wuku Dhukut kang tiba masa wuku Kapat lan Kasapuluh. Wuku Kurantil kang tiba masa wuku Kalima lan Desta (11). Wuku Julungwangi kang tiba masa wuku Kanem lan Sadda (12).
Wulan kang ora ana dinane Selasa Kliwon diarani Wulan Sunya tegese wulan suwung. Wulan mau kalebu wulan kang disiriki senajan wulan kasebut maune duweni watak kang becik kanggo samubarang keperluan, nanging amarga ora kanggonan dina Selasa Kliwon wulan kang maune watake becik dadi ala.
Conto: wulan Sapar lan Ruwah ing taun Je. Amrih gamblange wulan kang kalebu wulan Sunya ing saben taun kaya ing ngisor iki.
Taun Alip: Wulan Jumadilakir lan Besar. Taun Ehe: Wulan Jumadilakir. Taun Jimawal: Wulan Sura lan Rejeb. Taun Je: Wulan Sapar lan Ruwah. Taun Dal: Wulan Sapar lan Pasa. Taun BE: Wulan Mulud lan Sawal. Taun Wawu: Wulan Bakdomulud lan Sawal. Taun Jimakir: Wulan Jumadilawal lan Sela
III. Ing panggonan tertamtu dina Selasa Kliwon uga dianggep dina kang becik kanggo tirakat ing papan-papan pasujarahan. Kajaba dina Selasa Kliwon uga dina malem Jumuah Kliwon, kayata ing wewengkon Jawa Tengah sapengulon. Nanging yen ing Jawa Timur umume dina malem Jumuah Legi . IV. Dina kanggo sesaji pusaka Mula bukane wong Jawa sesaji pusaka ing dina Selasa Kliwon iku caritane kaya ing ngisor iki.
sungkawaning galih. Ing kahanan lagi nandhang musibah kaya mangkono karawuhan utusan Prabu Mahawan saka praja Purwacarita saperlu nglamar putrine kang aran Dewi Srini, bakal kadhaupake karo putrane Prabu Mahawan kang aran Raden Wahnaya. Prabu Bramasatapa uga ora kabotan, waton Dewi Satapi wis ketemu. Utusan saka praja Purwacarita banjur nyuwun pamit. Sapungkure utusan mau Sang Prabu nimbali Patih Pujangkara kautus sowan Dewi Rukmawati ing Wukir Mahendra saperlu nyuwun pitedah ana endi dununge Dewi Satapi.
Satekane ing Wukir Mahendra Patih Pujangkara matur yen diutus Prabu Bramasatapa nyuwun pirsa bab musnane Dewi Satapi. Dewi Rukmawati paring dhawuh yen kang bisa nemokake Dewi Satapi ora liya putrane Ki Patih dhewe kang aran Arya Saddhaskara. Amrih Ki Patih ora kadakwa nyingidake Dewi Satapi, mula Dewi Rukmawati paring eguh pratikel marang Ki Patih sowan Sang Prabu Mahawan supaya nyaguhi nggoleki Dewi Satapi. Nanging yen wis bisa nemokake apa pituwase.
Prabu Mahawan uga nayogyani malah paring pituduh yen sowan Sang Prabu Bramasatapa putrane si Arya Saddhaskara diajak pisan. Satekane ing Praja Gilingwesi Ki Patih ngaturake kabeh dhawuhe Dewi Rukmawati dalah Prabu Mahawan ing Purwacarita. Sang Prabu Bramasatapa paring dhawuh supaya Ki Patih biwarakake sapa sing bisa nemokake Dewi Satapi kadadekake jodhone yen lanang lan yen wadon kadadekake sadulure sinarawedi.
Dene Ki Patih si Arya Saddhaskara tinari apa gelem melu ngleboni sayembara, dheweke matur sendika dhawuh lan dening Sang Prabu Bramasatapa uga dikeparengake. Arya Saddhaskara madal pasilan kanthi nyuwun berkah pangestune Sang Prabu lan keng rama. Lakune Arya Saddhaskara nlasak wana munggah gunung mudhun jurang kanthi cegah dhahar lan sare sarta tansah nyenyuwun pitedah marang Kang Maha Agung amrih bisa
pawestri, banjur digoleki ing endi prenahe swara mau. Weruh ana pawestri kang lagi nandhang susah, kawistara saka olehe nangis kelara-lara, banjur ditakoni dening Arya Saddhaskara, kowe kuwi sapa lan apa sebabe dene kowe kok nangis kelara-lara kaya mangkono?
Pawestri mau mangsuli kandha yen dheweke iku Pisaci, bangsane brekasakan wedok lan olehe nangis iku amarga ditinggal bojone melu nglurug perang nganti tekan seprene ora ana kabare. Dheweke kangen banget lan kepingin ketemu senajan mung sedhela awit lagi ngidam. Mula aku nyuwun tulung panjenengan yen bisa nekakake bojoku senajan amung sedela wae. Arya Saddhaskara mesakakake banget deleng kahanane Pisaci mau, nanging arep kepriye olehe nggoleki, awit ora weruh rupane sing lanang kaya
Ing taun 1990-an sepedha kuna utawa sepedha kebo tau ngetrend, regane bisa nganti yutan rupiah. Malah ana sing ngregani telung yuta luwih. Tumrap sing seneng sepedha kebo, prekara rega dudu pepalang. Sing jenenge hobi pancen perlu wragad ora sithik. Kanyatan iki diakoni dening Achmad Basuki (53), kolektor sepedha kuna saka Desa Blawe, Kecamatan Purwoasri, Kabupaten Kediri. Sepedha kuna merek apa wae lan kepriye modhele dheweke duwe.
“Wiwit isih cilik aku wis kedanan marang sepedha pancal. Budhal sekolah wae golek silihan. Anggonku bisa duwe sepedha sawise adol omah,” critane Pak Bas nalika ditemoni wartawan JB ing daleme.
Sajake sepedha pancal pancen ora bisa uwal saka panguripane. Kanthi adol sepedha Pak Bas njur bukak usaha klambu lan korden. Usahane cilik-cilikan merga pawitane pas-pasan. Kanthi nunggang sepedha pancal klambu lan korden dipasarake ing plosok-plosok desa utawa dititipake ing pasar-pasar tradhisional. Saiki usahane wis bisa dirasakake asile lan dheweke klebu pengusaha sukses. Sepedha motor lan mobil diparkir ing plataran omah. Truk lan kendharaan rodha papat liyane diparkir ing garasine sing cukup jembar. Karyawane ora kurang saka 35, asal warga Desa Blawe kono wae. Senajan wis sukses anggone dadi pengusaha klambu nanging Achmad Basuki ora ninggalake sepedha pancal sing tau diajak lara lapa.
Wektu iki sepedha pancal koleksine Pak Bas gunggunge ana 220 iji! Sing 168 iji klebu sepedha kuna utawa sepedha kebo. Kendharaan tradhisional samono akehe kuwi disimpen ing ruwang tengah, iringan omah, gudhang, lan garasi. Sajake Pak Bas nedya mbuktekake yen dheweke pancen gandrung marang sepedha pancal. Saking gandrunge marang sepedha nganti jam meja lan sawetara hiasan bufete dimodhel kaya sepedha.
“Sepedha kuna sing paling tuwa digawe taun 1910. Isih wutuh, lampu berkone wae isih cublik,” kandhane bungah.
Ing antarane atusan sepedha kasebut ana siji sing klebu paling unik. Yakuwi sepedha sing sawutuhe digawe saka kayu. Sepedha kayu kuwi olehe “nemu” ing Ngawi taun 2002, ditebus kanthi rega sayuta rupiah. Jalaran digawe saka kayu lan umume klebu tuwa, sawetara bageyan kropos lan kapeksa diganti. Antara liya peleg, ban, lan sawetara bageyan sing wigati diwenehi plat murih luwih kuwat. Sepedha kayu iki dinuga digawe sadurunge taun 1900. Panduga kuwi dikandhakake sawenehing petugas museum kenalane.
Bisa uga ora ana wong sing gandrunge marang sepedha pancal kaya Achmad Basuki. Priya sing peputra telu iki sajake durung marem karo atusan sepedha kunane. Ngelingi wangune sepedha wis ora ana sing narik kawigaten, dheweke njur ngupaya ngrakit sepedha dhuwur. Karan sepedha dhuwur jalaran dhuwure wiwit loro nganti telung meter luwih. Sepedha dhuwur gunggung selawe iji kuwi ditata tharik-tharik ing garasi. Ing garasi kasebut uga ana sawetara karyawan sing mligi ngrumat ndandani sepedha kuna kang ditata kanthi rapi.
Salah siji ing antarane sepedha dhuwur kasebut ana sing dhuwure meh nem meter. Penere 5,8 meter. Nalika JB mrana (21/3) sepedha jangkung kasebut lagi disengkud pangrakite. Miturut Pak Bas sepedha jangkung kuwi wis didhaftarake menyang Museum Rekor
“Sepedha jangkung kuwi ngentekake wragad ora kurang saka telu setengah yuta. Kawitane anggone nyetel rada kangelan. Rantene wae ana wolung pasang. Sepedha jangkung kuwi kita garap suwene patang minggu,” jlentrehe Pak Bas.
Agung (18) salah siji karyawane Pak Bas kandha wis kerep nunggang sepedha dhuwur rakitane boss-e. Dheweke uga wis blajar nunggang sepedha jangkung sing sedyane kanggo mecahake rekor MURI kasebut. Sing dikuwatirake nalika nunggang si jangkung kuwi ora liya tekane angin. Mula ing sacedhake ban ngarep lan buri kudu dijaga wong wolu. Yen sawayah-wayah oleng keterak angin ana sing nggondheli murih ora kebacut ambruk.
Wangune sepedha jangkung kuwi ora beda karo sepedha pancal liyane. Mung dhuwure wae sing diunggulake. Njur geneya Pak Bas sengaja ngrakit sepedha dhuwur nganti selawe iji? Diakoni yen sepedha-sepedha sing dhuwure ora lumrah kuwi mung saderma kanggo promosi. Dudu promosi ngenani usaha klambune, nanging promosi kanggo ngenalake desane.
Prelu kawuningan yen Dhusun/Desa Blawe papane rada mencil ing tengah sawah. Menyang desa iki kudu ngliwati dalan makadham sing pating gronjal. Sepedha dhuwur rakitane Pak Bas kasebut kerep mubeng-mubeng menyang kutha Kediri utawa kutha-kutha kecamatan liyane, ya liwat dalan kuwi. Kanthi cara iki diajab akeh warga Kediri kenal karo Desa Blawe.
Pak Bas ora mung seneng koleksi sepedha kuna lan ngrakit sepedha dhuwur. Nanging rasa tresnane marang sepedha uga diwujudake kanthi cara ngleksanakake acara fun bike ing saben mengeti Hari Jadi Kediri. Suwalike Pak Bas uga ora tau gothang lan tansah melu ngramekake acara fun bike ing ngendi bae. Kutha-kutha sing tau dilurug antara liya Surabaya, Malang, Sidoarjo, Jember, Sragen, Solo, Yogyakarta, Purwokerto, lan Semarang. Ing
hadiah pengaji ora kurang saka 150 yuta rupiah iki uga ngundang rawuhe Gubernur Jatim lan Wagub.
“Yen sepedha jangkung kuwi kasil mecahake rekor MURI, aku nedya ngrakit sepedha sing luwih dhuwur
Judul Buku: Kanjeng Kyai Al-Qur’an Pusaka Keraton Yogyakarta
tanggal 06/12/12, sabdalangit’s web: Membangun Bumi Nusantara
Maret 6, 2013 pukul 12:05 pm
Mas sabdalangit’s, artikel panjenengan pancen
'at, 27 September 2013 11:21)melu senenghttp://www.savannahfotografi.com/Sujiyo (Jum'at, 21 Oktober 2011 22:48)Derek mangayubagyo, mugi gusti tansah paring
prei dowo Bhodo 2009 . . . nggambar ing omah wae . . . mosok metu terus.tanduran tanduran ngarep omah yo menarik nggo subject sketch.Faber Castell Ecco Picment 0.5
you le, bapakmu ndisik ki mung wong ndeso. Mbahmu ki mung guru SD nyambi dadi petani. Pendak esuk aku angon bebek sik, sak durunge menyang sekolah. Mulih sekolah ngarit dinggo pakan wedhus. Saiki aku iso nyekolahke kowe tekan Australia. Piye
pirang bocah ndeso tok wenehi beasiswa? Wis pirang omah rusak tok dandani? Wis pirang uwong loro tok biayai obate? Wis pirang petani tok bantu sawahe? Wis pirang meter dalan deso tok benerno?
Nek durung ono manfaate nggo desomu, luwih becik kowe ojo ngaku wong ndeso. Kowe ki saiki iso sukses, cuma beruntung, beruntung kowe pinter, beruntung
nonton wayang, konco dolanan dakon, sing ora beruntung? Sing kelas 4 SD we ora munggah-munggah. Koncomu sing ra duwe duit nggo
Nyuwun duko.. mbok bilih yen mboten klintu, yen kathah makhluk Allah ingkang ghoib niku lan mboten niku ingkang sami tulung tinulung lan saget agawe dunyo meniko tata tentrem kertorahardjo pinuju asah asih asuh… gemah ripah loh jinawi… simbiosis mutualis… nggih sakpantese… nggih ngaturaken matursuwun marang makhluk Gusti Allah lan matur suwun marang
Pancen Urip datan butuh neka – neka
’’Anane klawan piyambak’’
Kang asor mnyang luhur kang nduwur mnyang ngandap
mrih biso nyurasa,Gusti nywun ngapura
Tri Murti uwis gembleng marga wus lungguh
dhuh Gusti mbenjang mnapa mandhaping wahyu
nipun sendiko ajeng badey sugeng kundur, anom krisjatmono/ mas kris seko ngayogyakarta … abdi dalem satrio piningit, ajeng tumbas menopo malih, cukup sampai disini, Nyuwun duko.. mbok bilih yen mboten klintu, yen kathah makhluk Allah ingkang ghoib niku lan mboten niku ingkang sami tulung tinulung lan saget agawe dunyo meniko tata tentrem kertorahardjo pinuju asah asih asuh… gemah ripah loh jinawi… simbiosis mutualis… nggih sakpantese… nggih ngaturaken matursuwun marang makhluk Gusti Allah lan matur suwun marang Gusti Allah… lah minggu ngajeng kan tahun baruan toh nggih?…
Januari 28, 2017 pukul 2:34 pm
Sendiko pangestu aken dawuh, ingkang meniko, ingjiih meniko nipun sendiko ajeng badey sugeng
disini, Nyuwun duko.. mbok bilih yen mboten klintu, yen kathah makhluk Allah ingkang ghoib niku lan mboten niku ingkang sami tulung tinulung lan saget agawe dunyo meniko tata tentrem kertorahardjo pinuju asah asih asuh… gemah ripah loh jinawi… simbiosis mutualis… nggih sakpantese… nggih ngaturaken matursuwun marang makhluk Gusti Allah lan matur suwun marang Gusti Allah… lah minggu ngajeng kan tahun baruan toh nggih?…
ai lap yuu jogja ulwas an furever. nyuwunsewu ngjiih… Sendiko pangestu aken dawuh, ingkang meniko, ingjiih meniko nipun sendiko ajeng badey sugeng
Peripun dalane sejatine urip ono ing tengah tengahe urip…???
Salam rahuyu sedoyo sederek kulo ingkang manggon kiblat
Gusti Allah, bagusing Ati Iku tuntunan saking Allah
Menika kawicaksanaanipun laku, lampah, bil hal, action ilmi Jawi..saged menapa mawon nanging saged ngrumangsani. Lan mboten ngatingal aken inggilipun ilmi…LEMBAH MA NAH
Tiyang, priyantun Jawi, Jawa Inggil… Babagan ilmu, kawruh…
” Wong adoh, sangkan paran, rantau sejatine yen ngajari kawruh urip, ngajari tuntunan urip, ngajari tuntunan hidup di p. jawa…podo karo wong sing ‘nguyahi segoro’.
Jowo, Jawa, Jawi iku panggone ilmu, kawruh, laku, tuntunan laku urip ing alam ndonya “.
wae. Ingkang luhur, duwur ilmune meneng wae.
Sejatine Jowo, Jawa, Jawi kagungan kitab ingkang Agung :
wayah Jawa mesem wae…mengko lak bebendu kala dewe “.
Putra wayah Jowo , Jumeneng mesem tetep nglampahi laku Jawi ingkang adiluhung…olah kesaean..lebet dalem ingsun njagi ….njaga mlihara, nanging mboten katawis….Agung nanging mboten gumrenggeng.
Elingo ning panggon ndi wae ing bumi jagad iki..anak aran, sekawan…unsur, daya, lan sak pinunggalanipun…iku tlatah petilasan eyang eyang kita ngumbara…ana wit klapa, ana bata, ana manungsa pinter mbenih, nandur, sistem pengairan inkang sae…iku yo petilasne priyantun luhur. Sampun pirso…
Lelembut tembung lami, roh alus tembung rodo lawas
Ilmi Jawi iqro’ , baca,
Jelas mboten cekap katulis ing setunggal kitab. Eling sanget inggih…
Pun meniko kagem ngelek ake, wong kang nguciwak aken ati putro wayah jowo, jawa , jawi.
Wis pirso patrap kedudukan ilmi kito…?
Kendel , meneng wae…sing weruh meneng, sing duruh weruh …mugi mugi weruh.
Dununge wis pirso alam bumi sak isinipun menika kitab kito, kito sedaya wajib ngormat bumi langit sak isine ugo. Meniko sifat manungsa utama, Priyagung Sejati.
Wujudi pun, priyantun Jawi mesti welas marang sapa wae sak pada ingkang manggen ing mayapada , jagad sak isine.
Rebat cekap Mugi mugi kita sedaya sage nyesep ilining toya sumber, ojo kintir ing kali banter. Kali saiki butek banyune. Kang kintir larahan lan batang…
Dadi iwak kang urip..waskitani kitab kali.
Wis teko banyu sumber bening, beja bejaning sing enggal eling….saged awas teliti paparap lakuning urip ing maya pada wis katon enggal wungu….
Nusantara, Republik Indonesia, Sabang sampai Merauke, Ibu pertiwi Gumelar ing
roso..olaho lan kendalekno roso cepto ciptaning roso kedah ing lati marang
liya wiwit taun 1950● Migrasi wong Jawa saka tanah Jawa kapeksa utawa sakkarepe dhewe-dhewe menyang manca negara● Migrasi wong Jawa saka tanah Jawa kapeksa dadi
Tembung diaspora iku tegese pencar. Lha diaspora Jawa pencare wong Jawa sakdonya. Neng situs kene iki dadine babagan sedulur Jawa sakdonya. Neng ngendi-endi wae eneng sedulur Jawa. Neng situs web
Malaysia, Singapura, Sri Lanka, Suriname, Thailand. Sing dirembug uga transmigrasine wong tani Jawa saka tanah Jawa sing dimenyangake pulo-pulo Indonesia liya wiwit taun 1950 nganti seprene.
Wong tani Jawa dimenyangake utawa dimencarakeneng pulo-pulo Indonesia liya. Kuwi diwiwiti ing taun 1950 saka Pamerintah Republik Indonesia. Akeh sedulur Jawa saka tanah Jawa manggon neng Sumatra.
Migrasi wong Jawa saka tanah Jawa kapeksa utawa sakkarepe dhewe-dhewe menyang manca negara Kapeksa utawa sakkarepe dhewe-dhewe sedulur Jawa saka tanah jawa padha manggon neng manca negara. Padha nggolek sandang-pangan sing luwih becik, sinau apa
Jawa nèng Suriname wiwit taun 1890 nganti taun 1890 suwéné. Cacahé kira-kira 33.000 sedulur Jawa saka Tanah Jawa. Sedulur Jawa kontrakan iku kudu nglakoni kontraké saksuwéné limang taun. Dikon kerja nèng kabudidayan-kabudidayan Landa nèng Suriname. Bubar iku sing gelem lan sing duwé duwit bisa balik menyang Indonésia apa nglakoni kontrak anyar uga saksawéné limang taun manèh. Akèh kapal-kapal Landa sing dimenyangaké Suriname iku duwé jeneng Indonésia, kaya ta
Kuli kontrak Jawa nek wis nglakoni kontrak saksuwene limang taun nek karep bisa oleh kontrak anyar maneh uga saksuwene limang taun. Sapa sing ora gelem bisa dadi wong tani neng Suriname apa yen anan kalonggaran balik menyang Indonesia. Akeh sing padha manggon neng desa Tongar neng Sumatra. Ana grup sing diarani Grup Untung Danoesastro padha menyan neng Guyana Prancis. Akeh sedulur Jawa Suriname padha menyan neng Landa. Wiwit taun 175 Suriname merdeka akeh
iku diwiwiti ing taun 1990 bebarengan karo adegane Sana Budaya ing Paramaribo, Suriname.
Perang Filipina-Amérika iku konflik militèr antarané Républik Filipina Pisanan lan Amérika Sarékat sing dumadi antara taun 1899 nganti paling ora taun 1902. Perang iki dumadi amarga perjuwangan pulitik Filipina sing nentang pendhudhukan AS marang Filipina.
Senajan konflik iki diumumaké rampung taun 1902, wadybala kolonial Amérika tetep nerusaké memungsuhan marang sisa-sisa Angkatan Bersenjata Filipina lan klompok panentang liyané nganti taun 1913, lan sapérangan sajarawan nganggep perpanjangan iki minangka
Nalika tanggal 7 Juli 1892, Andrés Bonifacio, sawijining panjaga gudhang lan juru cata saka Manila, madegaké Katipunan, sawijining organisasi wewadi sing duwé tujuan kanggo ngranggèh kamardikan saka kolonial Spanyol kanthi cara révolusi bersenjata. Katipunan nyebar nuju akèh provinsi, lan Révolusi Filipina taun 1896 dipimpin déning para anggotané.
Senajan Bonifacio sawijining wong sing duwé karisma lan bisa njupuk kaputusan, nanging panjenengané dikalahaké Spanyol jroning perang sing panjenengané pimpin, klebu perang gedhé pisanan ing San Juan del Monte, Manila (saiki Pinaglabanan).
Pejuwang ing provinsi Cavite éntuk kamenangan awal. Salah siji pemimpin sing duwé prabawa lan populèr ya iku Emilio Aguinaldo, sing nguwasani sebagéyan gedhé wétan Cavite. Pungkasané, Aguinaldo lan faksiné éntuk kuwasa jroning Katipunan. Katipunan akiré dikuwasani déning pamarétahan sing révolusioner, ing endi Aguinaldo dipilih dadi présidhèn, lan Bonifacio dièksekusi amarga pengkhianatan.
Konflik antarané Bonifacio lan Aguinaldo dadi perkara sing kontrovèrsial kanggo para sajarawan Filipina. Nick Joaquin duwé pendhapat yèn Révolusi 1896 sing dipimpin déning Cavitenos dibédakaké saka pambrontakan Bonifacio sing wurung ing Manila. Sajarawan liyané kayadéné Teodoro Agoncillo lan Milagros C. Guerrero nyathet yèn Bonifacio ngatur Katipunan dadi sawijining pamaréntahan kanthi panjenengané dhéwé minangka présidhèn. Pamarétahané diarani Republika ng Katagalugan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Pilipina-Amérika&oldid=1081618"	Kategori: Perang kamardikanPerang nglibataké FilipinaPerang nglibataké Amérika Sarékat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 4 Sèptèmber 2016.
Apik e piye sing ngerti yo yamaha…. wis tau duwe
KAGUNGAN DALEM GONGSO KANJENG KYAI GUNTUR SARI.
lan becik iku gegandhengan, Kabeh kuwi saka kersaning Pangeran”.
Dewi nawangwulan weling sawancinipun dewi nawangsih palakrama
Wicoro Carios : Swuh rep doto pitono, pundi to sasana ingkang ka eko adi dasa purwo, eko marang sawiji, adi linuwih, dasa sapuluh, purwo kawiwitan,
hanenggih sasana kahyangan salendro bawana yo kahyangan jonggring saloko, satunggaling papan ingkang panjang ajunjung
lamun padhang ora mblerengi datan wenten peteng, anane mung sarwo edi endah milangoni ayem tentrem idhum lan adhem.
Panjang dowo pacobane wus kawentar kahyangan salendro bawono ing jagad triloka, tri wus ngarani telu loka aran sasana, arane jagad yo jagad kadewatan, jagading poro manungso sarto
ingkang kamawantun lumebet ing kahyangan jonggring saloko, sedoyo wau nambahi keluhuran saha kuncaraning kahyangan
kang tinuku, menawi siang tan kroso benter yen ndalu datan asrep, lamun padhang ora mblerengi datan wenten peteng. Anane mung sarwo edi endah hamilangoni, ayem tentrem idhum lan adhem.
Marmanto kawastanan mengkono, sanadyan katah titahing Gusti ingkang sinenggo ing pratiwi karangkulan ing angkoso, jinepit ing
angambar ambar sumebar ngantos hangebeki sasana kahyangan jonggring saloko.
Sekar awarni rekto, wilis, seto, jenar, nila, bintulu
ing galih, raos bosen ing manah, datan jenjem kalamun se ari ari hamung lelangen ing madyaning patamanan kawidodaren, marmo
mandhani, dewi prabasiwi miwah dewi nawangwulan.
Wus gelog geleng manunggaling karso, arso oncat saking alam kadewatan, ngenggar enggar penggalih ngupoyo senenging nala.
marepeki dumununging cahyo, saya caket nggeniro marepeki, saya cetho saya hangalelo, jebul cahyo sumunar pating nggalebyar saking telenging talogo tat kolo ber sinorot yang baskoro, mareme ombaking warih pating
talogo ngantos poro mino kawuryan nggenyo samyo suko suko kadyo mbekso ing telenging talogo
sumuking sariro, kenceng tekading poro widodari kepengin matirto ambyur ing talogo, remen ing galih sang widodari karaos seger ing sariro langen suko ing talogo, kaladuk ing roso suko satemah kirang ing
piadege dhuwur lencir, saweneh wonteng ingkang sedeng, hamaringin sungsang,
tuwuh karekatnyo denyo arso kepingin amundhut garwo lambang asmoro, nanging telenging manah nduwo karsaning sedyo, dene amung titah sawantah kagedhen pajongko, salokane jebul nggayuh lintang, katepang nggrangsang
mrih kalakon sedyane, tuwuh tekade tindak durjono arso handustho busananiro sang widodari, goteking kondho, ujaring bakul sinambewara, widodari datan biso
mpun marem ing manah poro widodari lelumban sarto lelangen ing talogo, kepingin wangsul makahyangan, kaget kagora satunggaling widodari dupi uningo
tego nilar ngantarikso, marmo tuwuh prasapanya :
“ Sing sopo biso menehi busono marang awaku, lamun wanodyo dak dadeake sedulur sinorowadi, dene lamun priyo bakal dak suwitani…”
Mireng prasapanipun sang dewi, bingah ing manah sang joko dupi badhe kasembadan nggarwo sang widodari, jumedul sang joko saking gumuk gegrumbulan.
lumrah sigro marepegi sang dewi maringake busono.
“ kulo matur nuwun sanget, dene panjenengan paring pitulungan dhateng kulo ingkang nembe nandhang cirtoko awit kecalan busono kawidodaren, kulo mboten badhe nyelaki prasopo kulo, panjenengan mesti sampun midanget, panjenengan meniko sinten sang joko,, ? Sarto wonten kerso ingkang kados pundhi dene manjing ing tengahing wono..? Leledhang ing pinggiring talaga…”
“ Saderengipun kulo walaka, nimas meniko sinten..? Kok piyambakan matirto ing tengah talogo, kamongko talogo meniko wonteng tengahing wono ingkang gung liwang liwung, mboten ajrih saking sato kewan galak, simo ambaung, sawer anyander,,,.
“ O ….kulo pun joko tarub, dene kulo mriki awit manut ebahing suku, krenteging manah ingkang tansah anyeret, anggreget, satemah dumugi ing tengahing wana, pinggiring talogo, lan kulo mireng prasapanipun panjenengan..”
kabagyan kulowargo, wus titimongso sang dewi
tumuju sendang nggirahi agemaniro sang joko, saderengipun bidhal sarwi weling :
“ Kakang jaka tarub, aku weling marang panjenengan, aku lagi adang ing dhandhang, aja pisan pisan panjenengan mbukak kekebing dandang nganti aku bali saka sendang.
“ Iyo nimas dak estokake piwelingmu..”
Sawetoro suwe tindakiro sang dewi nawang wulan ing sendang tan
jaka tarub awit tangising jabang bayi, ing salebeting nolo kondho “
“ ..E..mbok menowo bocah iki luwe..”
Sang joko tumuli pados boga ing salebeting wismo, nanging datan pinanggyo, tuwuh pangroso bilih anggenipun adang ingkang garwo sampun mateng dados sekul. Naliko badhe mbikak ungkebing dandang enget welingipun sang dewi satemah mandeg mangu sang joko, nyabaraken sedya, nanging nawangsih saya kekejer anggenipun nangis, mboten kiyat sang
sakulowargo saben dinane, mulo lumbungku koyo koyo ora kalong, jebul nawangwulan yen adang mung pari sawuli…”
Ajrih mring welinging garwo, kekeb dandhang enggal kawangsulaken, naliko sang dewi wangsul saking sendang putro enggal kagendhong meneng, cep klakep ing pankoning ibu, enget sang dewi bilih nembe adang, badhe ningali mbok menawi sampun mateng, kados punopo tho kaget iro sang dewi bilih anggenipun adang taksih wujud pari sawuli datan kados adat sabenipun, semu duko sang dewi pitaken :
“ Kakan joko tarub,, panjenengan ora nuhoni pawelingku, panjenengan mbukak ungkebing dandhang…’
“ Iyo..nimas dakselakana, aku ora biso suwolo, jalaran bukti wus cetho, kabeh mau mung amargo atiku ora tego, kareronto mring tangising anak sing ora kembo, kekejer ora gelem meneng, dak kekudang dak kekidung tetep ora meneng, mbok menowo luwe mulo aku banjur nggolek sego, nanging ora ono, nganti kepepet aku mbukak ungkebing dandang, nanging kok mung pari sawuli,.”
“Yo iku salah sawijining kaluwihanku kakang, nanging saiki wis cabar, aku ora nyalahake marang panjenengan, kabeh mau kathik amargo tresno panjenengan marang anak, nanging rehning panjenengan wis salah kudu gelem nompo paukumane..”
“ Ya ,,iyo nimas apa wae paukumane bakal dak tompo, kabeh mau mung saking tresnaku marang si nawangsih…”
“ Saiki mengkene kakang,,,,wiwit saiki yen arep adang kudu gawe beras, carane pari kudu di tutu amrih dadi beras, kanggo nutu, panjenengan kudu yoso lesung lan alu…”
“ Bakal dak lakoni nimas, saiki ugo aku njaluk pamit, golek kayu kanggo gawe lesung lan alu..”
“ Iyo kangmas ..seng ati ati…”
Saya dangu, pari ing lumbung sangsoyo telas, satunggaling wedal, dewi nawangwulan manggihaken busananipun nun ninggih busono kawidodaren ing tengahing lumbung, tuwuh panyokrobowo lamun ingkang nyidro busananipun inggih ingkang garwo, sang joko tarub, rehning sampun amanggihaken busononiro, sang dewi badhe wangsul makayangan,
“ Kakang joko tarub, bok menowo wus dadi papesthene, aku kudu pisah karo panjenengan lan anakku, nini nawangwulan, satemene aku ora tego ninggalake panjenengan, apamaneh si nawangsih kang lagi nedheng nedhenge mbutuhake ibu,,nangin iki ora biso di selaki, aku wus nemokake busanaku, kakang, tegese aku kudu bali ing alam kawidodaren,,”
“ Nanging nimas …anakmu nini nawangsih, isih bayi abang, kang ora biso pisah marang kang ibu, mbutuhake
panjenengan lan nawangsih sing isih bayi, nanging aku kudu bali makayangan, wis dadi pepesthen, mundak dadi pangarep arep poro widodari, wis sauntoro aku ngladeni panjenengan, nanging ojo sumelang, kakang, sawayah wayah aku tetep momong lan ngudang anakmu, yo anaku si nawangsih, syarate panjenengan ngobong merang ing tengah latar, banjur besok yen wus wayahe polokromo, aku dewe kang bakal paring sumbogo marang anakmu si nawangsih, syarate panjenengan samaptakake kembang mayang, yoiku wewangunan kang di gawe seko janur rinajut, mawa
jabang bayi kang maksih suci weruh mring jatining lelakon.
Ginulo wentah kanthi tresno ingkang kathah, kinudang kudang mawi tembang, ginolo golo mring endah luhuring budoyo, dewi nawangsih wus ndungkap dewoso, wis titi mongso arso ndhaup polokromo sang dewi kadyo calon panganten………ing ndalu puniko ing sasana sumbogo risang calon penganten sinumbogo priyonggo dening sang dewi nawangwulan, marmo citraniro risang calon penganten kawuryan
kasoran mring widodari ing kahyangan salendro bawono, upomo ing kahyangan ono widodari sakethi kurang
Kembar mayang”	sudaryanto	September 20, 2013 at 11:28 am	badhe tumut ngudi kaweruh penganten adat jawii
Balas	Babeh Gaul	September 28, 2012 at 9:56 am	matur nuwun sanget dumateng penjenenganipun Ki Demang, kulo saget nderek ngangsu kaweruh ing babakan tumuruning wahyu kembar mayang puniko. nuwun.
nganti empuk, banjur guwak banyune,; Daging diiris persegi ...
640 × 480 - 145 k - jpg
Triyanto Banyumasan	10 January 2015 at 10:08	melu bungah, senajan KRL mundak
cak poer	10 January 2015 at 12:45	Mosok to? Sing penting gajine melu kekatrol xixixi
opo meneh yo? alaaahhh... koyo seng ngisor meneh iki lah, ye bener wae opo
Vengeance — Kowe Kok Ra Mati-Mati To?
> Die Hard IV (Die) – Jan Tenanan, Arep Mati Kok Angel Tenan
> Bad Boys — Bocah-Bocah Elek
JAGAD KEJAWEN: MERETAS JALAN MENUJU MANUNGGALING KAWULA GUSTI
ingkang arupi rerita cekak. Mugi panjenengan sami kersa pinarak mirunggan maos cerita cekak ingkang mboten aji punika,mugi panjenengan sami tansah rahayu wido kalis ing sambikala.Salam taklim tansah guyub rukun ayem tuwin tentrem.SEMBAHNUWUN
menyang pojokan kamarku kang peteng amarga lampune tak pateni.
kesel lan ngantuk,sesuk aku kerja isuk!”
Jebul deweke banjur lunga,embuh liwat ngendi aku ora ngerti,kaya tekane kang
Wirausahawan itu Pengusaha	NEXT POST Segmentasi, Sebuah Upaya Efisiensi →	Written by arifunasiin
kana kene keh kelu malik Agama. 2. Ing kono wiwite bubrah, nalare Wong Tanah Djawi, sing ngandel Agama Buda, kalah lan
apa bae kono uwis ono. 3. Mula keh para Brahmana, bandjur mundur njuwun pamit, anemah atilar pradja, ana
jiwa “ora kebanda ing kadonyan, ora samar marang bisane sirna
mulih tko nglencer ing Bali ... aku moro ing Kelenteng Gdung Batu sing ugo diarani Kelenteng Sam Pho Kong, iki kelenteng sing paling gede sing ono ing Semarang, iki banguan didedikasikno nggo Cheng Ho, admiral asal ko negeri Tiongkok. Ndilalah pas aku mrono ono pertunjukan Liong karo Tari Singo.
memindha manungsa anggawa agama. Yoiku kahananing jaman wis ngakir, sileme prahu gabus, wis ginaris ing Hyang Widhi, sing sapa tansah eling lan waspada, kang setya budya bakal manggih wilujeng. Ing kono dadi jamane budha (gamabudhi) kang pungkasan.
BISA KENCENG …MATIC HONDA MANA BISA KENCENG …MATIC HONDA MANA BISA KENCENG …MATIC HONDA MANA BISA KENCENG
maksih nunggal jamanipunNeng sajroning madya akirWiku Sapta ngesthi RatuAdil parimarmeng dasihIng kono kersaning ManonJamannya masih sama pada akhir pertengahan jaman.Tahun Jawa 1877 (Wiku=7, Sapta=7, Ngesthi=8, Ratu=1).
Jawa diisimanungsa kaping pindone sahingga besuk tekane Kiamat Kubra (gantiningJaman), arep ngalami 2100 Taun Surya utawa 2163 taun candra, kang kabagidadi telung periode jaman gedhe utawa diwastani TRIKALI.28Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilikutawa kang kasebut SAPTA MALOKO.Trikali kabagi dadi telu yaiku :1. Kalisura (Jaman Alam Kaluhuran) suwene 700 Taun Surya.2. Kalijaga (Jaman Panguripan) suwene 700 Taun Surya.3. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya.Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro, sawijineng Trikali kangpungkasan.Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko, yaiku :1. Kalajangga (Jaman Kembang Gadung)2. Kalasekti (Jaman Kuasa)3. Kalajaya (Jaman Hunggul)4. Kalabendu (Jaman sengsara lan
sepertidi bawah ini :· Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudi· melu edan ora tahan· yen tan melu anglakoni,boya kaduman melik· kaliren wekasanipun· Ndilallah karsa Allah· Sakbeja-bejane kang lali· luwih beja
maksih nunggal jamanipunNeng sajroning madya akirWiku Sapta ngesthi RatuAdil parimarmeng dasihIng kono kersaning ManonJamannya masih sama pada akhir pertengahan jaman.
manungso tumitah manut pepesthening dewe-dewe, bab jodo, rejeki, pagawean, umpamane, kabeh wes digarisake dening kang amurbo sukmo, manungso sak dremo ngleksanakake, narimo ora teges pasrah bongkok’an ngunu wae ananging tetep
manah, mulo di ajab saben dinane tansah anyirnakake ati goroh lan tumindak kang jujur, utamane jujur marang diri pribadi, yen wis jujur marang diri pribadi mesti biso jujur sapodo-podo, ing ndonyo manungso tinitah nduweni sifat becik, olo, kaluwihan, kekurangan, sarto nduweni wates ing samubarang bab, koyoto winates ing bab bondo ndonyo, wektu, rekodoyo lan sakpiturute, banjur nyupeno nisto lan nistip yaiku ora kerem, gelem lan sedyo tumindak nistho sing njalari uripe manggih popo.
Roso jati ambabar cipto yaiku kahanane roso sing murni tegese durung keno pengaruh opo-opo, suwung soko karep lan pangarep-arep / pangangen-angen, bisaning nggayuh
mandeg lan entinge cipto ateges cipto ora nyipto sawiji opo, mesu mujo semedi sajak’e lumaku tumrap sing durung sempurno rohanine, balik sing wes nampung krido ora perlu mesu semedi maneh, kang wes nawung krido digambarake mangkene :
“Istijab sasabdaniro, jumeneng wisnumurti trikolo sampun kawengku, wiyar
menowo pujo semedi kuwi carane mawerno-werno mulo perlu digoleki endi sing anyocoki tumrap diri
nggerakake roso jati, howo nafsu budi lan jasad, mulo diajab podo nggelar marto tegese sabar, andap aor, ambeke alus serto martani : yaiku paring kabar kabungahan marang pepodho, ransah tulus ikhlas ing sabarang karso ora duwe kekarepan nyepatani liyan, sanadyan digawe nesu lan lagi ora enak ing galih, sepatane ucap kuwi mandine ngluwihi pedang, lan sing pungkasan biso ngemong atine liyan.
Cahyo amuncar yaiku urub pangareb uruping budi sing sumorot koyo kartiko ambyor, asring sinebut lintang johar / bintang kejora, mulo diajab podo waskito marang mubah musik’e jaman lan wolak walik’e kahanan, eling marang panuntun basuki yaiku sing dadi pamomonge diri pribadi, serto ora samar ing pandulu, ora ragu-ragu nyumurupi sawernaning sing katon ngetingal sajrone pujo semedi sing elok lan ngedap-edapi umpamane kolonganing kaluwung kuwi mung soroe wareh lan dudu zating kang
Yaiku urip sejati lan uriping diri pribadi mulo diajab tansah santoso ngukuhi pangandel, ngandel marang kang amurbo sukmo ngati-ati lan ora sumelang ing galih marang gaib ing kang amurbo sukmo, sing tanpo tanding lan ora kocap dening ucaping manungso umpomo : “ojo sok simpen wadi mundak ngandut sumelang/ kapekso duwe ati ora prasojo, ananging yen ler weh demen ngandakake wadineng liyan suwe-suwe ngandakake wadine dewe, golek ono kareping piwulang iki yektine yen wadi ora keno sinumpet opo ono tertibe wong simpen wadi sing ngungkuli wong begadang, suket godong ora krungu suwe-suwe ketitik soko sumbang liring, nanging iseh keno diselak’i “ewo semunu Gusti Allah asung paweleh kalawan pratondo yekti kang winadi katon ono ing wetengan tegese kowe ojo ngandakake wadining liyan, kang nduwe wadi bakal kondo dewe, embuh enggal lawase iku wes mesti, yoiki teteping unen-unen olo ketoro
wayah diparingi sessie ing acara temu kangen, bisa diwudari bareng2.Ayo Kang tulisen ya. Kona isih dadi juru
alumni ora sampe tatap muka ... ananing gelem partisipasi apa wae wujude.Lah kanca2 sing ana Wonogiren to mengko sing kudu makaryo ngrigenke ...contoh sing gampang nggawe "program
lha polisi cedak tempat dinas bojoku lek enek opo2 kan mlayune nang nggone bojoku..
Pantai di Gunung Kidul-Goa Pindul-Gunung Purba Ngalnggeran
Wong Kalang, diarani mangkono jalaran uripe pancen dikalangake. Asale saka Bali lan ngrasuk Hindu, mula jaman dhisik yen tilar donya mayite ana sing diobong, njur akeh sing nyebut Kalang Obong. Sok ana sing nakokake apa bener wong Kalang duwe buntut? Wong Kalang ing jamane Sultan Agung kacarita jare isih tedhak turune wanara. Iku ana uthute mujudake pasemon tumrape uwong-uwong sing kondhang kadidene ahli wewangunan, sing mesthine trampil memenek iku. Sesurupan bab wewangunan Jawa iku dhisik tau ana sing karan kawruh kalang.
Tekan taun 1920-an manggone ing Tegalgendu, sisih kulone kreteg kali Gajah Wong. Biyen tau ora kena manggon ing Kotagede. Menawa ana sing tilar donya ngadani cara upacara obong Kalang, yakuwi ngobong tiron awake wong sing tilar donya mau manut tatacara Hindu. Dene layone dikubur kaya salumrahe.
Wong Kalang sing wis suwe manggon ana Kotagede sateruse akeh sing ngrasuk agama Islam, nanging saperangan isih ana sing nduweni adat dhewe sing ora padha karo wong Kotagede asli. Wong Kalang biyen kondhang endogami. Ana sing ngrabi ponakane dhewe, klebu ponakan sing sepisanan. Kadhangkala ana sing disebut-sebut ijolan bojo karo sasama Kalang sing uripe sakalangan. Jare biyen uga akeh sing nekad nerak pager ayu. Malah tau ana ing jamane Kanjeng Panembahan Senapati (Ratu Mataram) –kaya sing dipratelakake Drs. Achmad Charis Zubair,
mung prasaja,” ngono critane Pak Charis. Panembahan Senapati iku biyen garwa selire rak akeh. Terus kacarita ana salah siji selir klangenane sing didhemeni sawijining Mantri Kalang. Mesthi wae bab mau banjur ndadekake dukane Sang Panembahan.
“Ora ngerti matur nuwun! Wis diwenehi kalungguhan Mantri Kalang kok isih kurang ajar. Pancen dhasare sona,” ngono Pak Charis ngendika prekara dukane Panembahan Senapati marang paraga Kalang kang wus wani marang ratu mau. Nganti nibani tetembungan kaya mengkono, sing sateruse njangget, ninggal tilas sing ora gampang ilang-ilangane, banjur kaya dadi kapercayan ing saperanganing masyarakat lan sinebut duwe buntut iku.
Ing Kotagede taun 1920-an, ana rong golongan wong Kalang sing dikalangake, yakuwi Kalang Tegalgendu mlebu wilayah Kasunanan Surakarta, lan Kalang Kasultanan Jogjakarta. Kepala Sub Kalang Surakarta
raja ing Kotagede. Wong Kalang kajaba ahli pertukangan uga ahli ukir, sarta pinter nyetel blandar lan usuk. Mula bangunan makam Kotagede wewangunane
Dhek jaman semana Kotagede mujudake kutha dagang sing kondhang ing saindenging pulo Jawa lan akeh dodolane barang arupa perak, bathik cap, tembaga, wesi kanggo dandang, piranti kendhil, alat tetanen, lan malam kanggo mbathik. Uga barang-barang arupa kerajinan perak lan emas sing nduweni
Eropa kayata desain keris, pendhok (gagang keris), warangka keris, ali-ali, timang, rante jam bandhul, anting-anting, sabuk, lan klithingan.
Wong Kalang Jogjakarta nampa mandhat monopoli saka Karaton Jogjakarta. Uga nampa keuntungan gedhe saka sektor perekonomian padesan lan transportasi. Saka owahe jaman, sub Kalang Surakarta uga entuk lisensi saka Kasunanan kanggo mbukak omah gadhen ing sadhengah papan. Kanthi mbukak usaha gadhen iku njalari wong Kalang sugihe saya ndedel. Sub Kalang Jogjakarta uga sukses nambah transportasi barang kanthi migunakake sepur, mobil, lan jaran. Wong pribumi sepisanan ing tanah Jawa sing duwe mobil kuwi iya wong Kalang. Sugihe wong Kalang bisa dideleng saka omahe sing gedhe-gedhe. Salah sijine sing manggon ing sisih wetane Kali Gajah Wong taun 1926 wae wis duwe garasi mobil loro kanggo ngandhangake sedhane cacah wolu lan gedhokan kanggo kandhang jarane cacah 20.
Wong Kalang , kacarita klebu wong sing tingkahe aneh-aneh. Nalika Perang Donya I ana sawijining keluwarga Kalang sing sugih banget. Merga dhuwite cring gulden akeh, nganti bingung anggone nyimpen. Mula jubin pendhapa omahe dipasangi dhuwit cring sing ana gambare Ratu Landa Wilhemina mlumah. Dadi yen ana wong mertamu, sikile wong-wong pribumi mesthi bakal ngidak-idak mustakane Ratu Landa.
Krungu Ratune Landa kerep diidak-idak mustakane, Residen Jogjakarta dadi jengkel, ratu sing dipundhi-pundhi kok sirahe diidak wong pribumi. Merga ora ana ukume, kanggo nglereni ada-ada kasebut mung kanthi gawe aturan, dhuwit Ratu Wilhelmina mau olehe masang ora oleh mlumah, nanging ngadeg, lingire ana dhuwur.
Ana maneh sing kandha, menawa wong Kalang iku anggone nyimpen dhuwite ana kamar peteng kaya gudhang srana dibungkus nganggo sajinis kampluk. Lan asring dilombakake. Sapa sing bisa nebak pira cacahe dhuwit ana jero kanthongan mau bakal entuk bebungah. Dene yen kliru, upahe, wong sing melu sayembara dikeplaki.
Balik maning nang lap…….topp..!!!
@ Spesial buat Kangmas Sabdo (nyuwun sewu menawi klentu nyebat asmo)
Slm kenal saking kulo,matur nuwun sanget awit wontening blog meniko, mugio tansah manggih raharjo ing pundi kemawon. Saestu kulo pribadi sanget ambetahaken kawruh, piwucal kados ingkang sampun kaserat puniko,matur nuwun…
Jangka Jayabaya ‘Sabdapalon’ Babon asli Kagungan Dalem
Ewang sukma sasmitane awi bawana langgeng
wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing
nanging akeh wong-wong kang padha mangkelake atine, nyumpelake kupinge, ngeremake matane. (
nganti sira katilapan, tutu buriya ing satindake lan embunan tumetesing banyu janjam, mesthi slameta langgeng ing salawas-lawas…mung iki piweling ingsun marang sira kulup, poma den estokna.
ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala jim, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.
iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji mumpung, Karsa Gusti Kang Akarya Jagad wus
ratu iki mawa gara-gara sindhung riwut karawati ngakaka,
kilat thatit liliweran bledeg ngampar-ampar, kasusul panjebluging gunung Tidhar, sasideming gara-gara, ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah katon timah, satriyo
tarakbrata anglindhung mring pra kawula, entenana den saranta kalayan madhep Hyang Suksma.
kasudranipun, nagara tanpa tata, mung ngluru kasil pribadi, tingalira tumuju salak rukma.
2. Kusuma taruna tama, mbeg suci ngupala wening, linawuran dening Gusti Sang
3. Ngrabaseng prang mung priyangga, prasasat tan ngadu jalmi
5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi
ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang warih, manggih
1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung,
3. Jeng Ratu Kidul punika, lan para dhemit darat amor lan jalmi, sarengan lindu ping pitu, obah bumi
ngregancang, kilat tathit kukuwung obar-abir, rakarta pindahipun, tan kenging yen dinuwa, apen sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg
pamore, kakedher kendhenge, membat-membat gandhewane, lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih gedhe, marga saka gedhene, gandarwa, thethekan, ilu-ilu, banaspati, sakehing iblis, jajalanat kabeh, padha buyar sar-saran padha ngungsi, saenggon-enggon mamangan wong padha ora sumurup marang ratu adil panata
menyambut anugrah Sang Jagadnata bagi bumi Nusantara.
kanggo njangkepi tapa brata mu, ojo parang tumulih, supaya antuk pitulungan saking ngarsaning Gusti Kang Maha Wisesa. Ing mbesuk tanah Jawa
membuang sampah ke kali itu je….pripun hayo?
boethet Podo karo aku kang Sugeng.Sanajan aku ning kalimantan nanging tetep kangen karo sing jenenge
Mei 2011 | Penulis: kangsukir | Filed under: Tak Berkategori | Tags: Cerpen basa jawa Penganten demit |Tinggalkan komentar
“Inggih wonten.”saurane penganten putri banjur njupuk foto lan diwenehke pak Warji.Pak warji manggut manggut nyawang foto kuwi.
“Oh,aku kelingan,mas Yon pesen nek mrene
“Yuwun sewu,leres foto niki yoga kula Yoyon Suyono,nanging piyambake sampun ninggal
“Inggih matur nuwun Mbak.”3 Jawab
Warga Desa Banaran, Kecamatan Tugu, Kabupaten Trenggalek, yen ditakoni sapa kuwi Mbok Jebrag mesthi akeh sing padha ngerti. Luwih-luwih wong asli kono sing urip ing taun 1960-an.
Nganti saiki Mbok Jebrag isih kerep dadi crita. Lelakone durung ilang saka angen-angene wong akeh. Sejatine wanita sing umure 75 taun kuwi jenenge Mariyem. Kira-kira taun 1950-an nganti taun 1965-an tansah dadi pocapane wong lanang-lanang ing sakiwa-tengen desane, ora perduli cah enom apa wong tuwa.
Jaman semana prasasat ora ana wong lanang sing ora kesengsem karo ayuning rupane. Pawakane lencir dhuwur, kulite kuning mrusuh, irunge ngrungih, lambe tipis, yen mesem ajeg mencutake wong lanang. Critane wong tuwa-tuwa kasebut dibenerake Mbok Miatun (70), adhine Mariyem. Ngakoni manawa mbakyune kuwi rikala jaman enome pancen dadi kembang desa.
“Ning emane mbakyuku kuwi ora kuwat drajad. Senadyan rupane ayu lan pawakane sampurna, ananging kurang kuwat imane. Kaping enem rabi isih kanggo rebutan wong lanang,” kandhane Mbok Miatun sing dibenerake dening Mbah Kaelan, bojone.
Taun 1950-an Mariyem utawa Jebrag kuwi wis omah-omah. Dirabi dening jaka tangga desa sing jenenge Slamet. Sejatine anggone mbangun bale wisma wis mapan kepenak lan ayem tentrem. Dheweke dodolan panganan mateng lan diyasakake omah dening sing lanang ana cedhake wong tuwane si Slamet. Ndilalah nganti sawetara wektu anggone omah-omah durung duwe anak.
Anggone bukak warung panganan mateng larise ora jamak. Ora maido lha wong sing dodol ayu tenan. Dene Slamet pakaryane tani lan srabutan liyane. Anggone dodolan mau asile uga lumayan. Wiwit iku dheweke mbukak petualangan urip sing anyar. Salah sijine wong lanang sing dadi langganan warunge, pawongane pideksa, bregas, tumpakane sepedha merek Gazelle kasil njiret atine. Slamet, bojone, kudu nglilakake Jebrag sing banget ditresnani iku dirabi wong lanang liya.
Nalika semana wewengkon Trenggalek alase isih ketel. Mula mandor alas tumekane sinder prasasat dadi wong kinurmat. Wektu semana sing dadi sinder priyayi saka Pare jenenge Pak Sis. Sinder alas sing kulina turne turut desa-desa wusanane kepethuk karo Mariyem. Pak Sinder kayungyun gandrung kapirangu. Diglenak-glenik wusanane wong wedok sing wis rabi ping pindho iku gelem dipek bojo.
“Pak Sinder kuwi senadyan umure wis rada tuwa nanging tresnane karo mbakyuku jian kepati-pati. Prasasat apa sing dijaluk mesthi dituruti. Jaman semana mbakyuku sugih. Dheweke dening Pak Sinder diyasakake omah gedhong loro. Uga ditukokake lemah lan sawah. Uga digawekake pabrik tahu. Senadyan Mariyem dilulu bandha dening sing lanang ananging bojo tuwane Pak Sinder ora tau serik babarpisan. Wis nglenggana apa anane,” ngono kandhane Mbok Miatun nyritakake lelakone mbakyune.
Dhasar wis dadi garising urip. Senadyan urip mulya dadi bojone “ndara” lan kinubeng bandha, sajake uripe Mariyem wiwit kasepen. Pak Sinder kerep tilik mulih mbok tuwa menyang Pare. Bab kuwi sing ndadekake dheweke kerep ijenan ana ngomah.
Kalodhangan kuwi digunakake saapik-apike dening salah sijine jaka kono sing aran Bas. Bas umure luwih enom lan luwih bregas. Bocah lanang kuwi pancen pinter ngrayu. Dhasar imane kurang kuwat, Mariyem mlayu karo Bas menyang Lampung. Bandha pawewehe Pak Sinder samono akehe ditinggal sebrung ora diurusi. Embuh parane menyang endi ora ana sing ngerti. Pak Sinder dhewe, rumangsa dikhiyanati banjur mati ngenes.
Teka tanah Lampung Sumatra ora ana sing ngerti kepriye uripe wong sakloron. Ngerti-ngerti Mbok Miatun meruhi Bas mulih dhewe. Sebab Mariyem wis direbut juragan kopi sugih ing Lampung. Sawetara wektu Mariyem uga nusul bali menyang Banaran. Ananging Mariyem sing saiki beda karo nalika budhal biyen. Dheweke bali saka Lampung ing kahanan stress lan ngengleng. Ora wurunga sing kepothokan Mbok Miatun minangka adhine wedok. Digolekake wong tuwa lan dhukun prasasat tepung gelang ora ana sudane. Ujare wong tuwa sing nambani padha: larane digawe uwong!
“Olehku nggolek-nggolekne mbakyu ipe wis tekan endi-endi. Kabeh wong tuwa wangsulane padha.
Dinane iki kahanane Mariyem utawa Mbok Jebrag memelas banget. Manggon ana omah asil swadayane tangga teparo ukuran 3 x 4 m utawa kira-kira sak ukurane pos kamling utawa toilet ing terminal bis kae. Jerone kaya susuh. Kuwi bae yen udan bocor amarga gendhenge sok disogoki dhewe.
Senadyan ta kaya ngono, bab mangan dheweke ora gelem nampa pawewehe liyan. Saben dina Mbok Jebrag turut tegalan golek kayu rencekan utawa blarak. Kayu lan blarak sing digawe sapu sada kasebut ditawakake tangga teparo. Wujude ora mingsra. Ananging gandheng kabeh wis paham yen Jebrag ngono pikirane wis ora pati normal mula diijoli dhuwit.
Nalika dum-duman dana BLT kepungkur Mbok Jebrag rada kangelan anggone nyairake danane amarga dheweke ora duwe KTP. Nalika arep difoto malah mlayu amarga wedi.
iku opo lan piye?opo gur nganggo klambi ireng tok ngono
wong seng ngamuk brarti gak ngerti maknane Ramadhan........
Marhaban Yaa Ramadhan.......!!!!
sawijining buku koleksi Museum Sanapustaka, Kraton Surakarta, kandhutan isine dumadi saka cathetan-cathetan saka prastawa wigati kang kadadeyan ing jaman Kraton Surakarta (sing disebut jaman kraton, yaiku jaman sadurunge kamardikan RI ing taun 1945 –pen).
Buku kuna kuwi blegere wis ora wutuh maneh, saperangan kaca sisih buri thethel lan ilang, embuh pirang kaca ilange. Mung wae ing lembar pungkasan kacetha angka kaca 127. Serat awangun gancaran sinerat mawa aksara Jawa iki, ing samake kang rinengga gambar naga loro adhep-adhepan bisa kinawruhan sing nulis, yaiku Mas Ngabehi Rangga Susastra. Ora dingerteni sapa sejatine penulise iku, lan kapan anggone nulis.
Prastawa sing paling lawas kacathet ing Sekar Setaman iki yaiku kadadeyan nalika sing nyekel pusaraning praja ing Surakarta Sinuhun PB IV (1788-1820). Prastawa kang kacathet, yaiku ukuman picis ing Surakarta diilangi ing taun 1812.
Kacritakake, nganti tekan taun 1811, ukuman mati ing Surakarta isih lumaku. Ingkang Sinuhun sajroning paring pidana marang para narapidana ngetrapake undha-usuke paukuman jumbuh klawan kang digarisake dening Syariat Islam. Ana paukuman kethok tangan, kethok sikil, tugel driji, tugel kuping, nganti tekan pidana pati.
Ukum mati sing ditrapake, sing genah dudu saka syariat Islam, ana rong macem. Cara loro-lorone mau dilaksanakake ing setengahe alun-alun ditonton rakyat. Ukuman mati cara sepisan yaiku diedu lawan macan. Dene ukuman pati kang dianggep luwih abot, yaiku ukuman picis. Kaleksanane, narapidana kabanda ana tunggak utawa wit, lan awake diiris-iris nganggo peso. Sabanjure tatune mau dioseri banyu uyah lan asem. Mangkono sateruse nganti tumekaning pati.
Nalika Indonesia dijajah Inggris (1811-1816), ukuman mati mau ngalami owah-owahan, awit Gubernur Jendral Raffles nganggep ukuman mati mau kejem banget. Sabanjure Raffles usul marang PB IV supaya ngowahi/ngilangi ukuman mati kasebut. Ing Sekar Setaman kacathet, Ingkang Sinuhun Kanjeng Sunan Paku Buwana IV sarujuk marang usulane Raffles. Pasetujonan mau kasok ing perjanjian tanggal 1 Agustus 1812. Kacetha ing Bab 9, ISKS PB IV setuju ngilangi ukuman mati klebu ukuman-ukuman kethok lan tugel (kethok tangan/sikil, tugel driji lan kuping).
Wiwit prastawa iku kanthi resmi ukuman mati ora lumaku maneh. Minangka gantine, kadurjanan abot kayata nyolong kebo-sapi ing wayah bengi, diganjar ukuman kurungan (ora disebutake pira lawase). Dene kejahatan ringan kayata nyolong wedhus, ngutil (nyopet), ngrampas barang barang/dhuwit (jambret), diganjar ukuman pecut kaping100 tekan 200 gumantung abot enthenge perkara.
Kutha Sala ing taun 1800-an alase isih ketel, bulake isih amba, pendhudhuke durung akeh. Kahanan mangkono iku ndadekake ngrembakane tindak kadurjanan. Kanggo ngurangi, Kraton Surakarta ing jamane PB IX (1862-1893) ngetokake peraturan anyar ing taun 1867. Unine, sok sapaa sing mlaku bengi ing wewengkon Surakarta kudu nggawa colok.
Urub, padhang, utawa jinise colok ditemtokake jumbuh klawan endhek-dhuwure punggawa lan drajat pangkate. Saben punggawa kraton apangkat mantri sapandhuwur, yen mlaku wanci bengi kudu nggawa colok ting. Dene warga biasa yen mlaku wanci bengi kudu nggawa colok saka onthel (kembang kluwih).
Kanthi metune peraturan kasebut, sapa wae sing mlaku wayah bengi tanpa colok dianggep wong durjana (penjahat), utawa wong kang nduweni niyat jahat. Petugas keamanan oleh langsung nangkep lan merkarakake. Kanggo ngawekani lakune peraturan kasebut, pihak kraton kepareng nambah cacah gerdhu-gerdhu jagan lan uga nambah tenaga petugas keamanane.
Kraton Surakarta wewatesan klawan Pura Mangkunagaran. Kanthi anane wates negara iki, para penjahat oleh manfaat. Maling, rampog, kecu kang nindakake kadurjanan ing Surakarta adhakan mlayu menyang Mangkunegaran, utawa suwalike. Kanthi mangkono petugas keamanan (pulisi) ora bisa nangkep, awit pulisi dilarang lintas batas menyang negara liya.
Kedadeyan kang mangkono iku sidane bisa diilangi ing taun 1869, kanthi metune pasarujukan antarane Kraton Surakarta lan Pura Mangkunegaran. Prajanjen mau awit saka ada-adane Tuwan Residen ing Surakarta.
Kanthi metune peraturan mau, pulisi bisa lan oleh ngoyak durjana ngliwati wates negara. Malah kena ngoyak tekan ngendi wae playune durjana mau. Yen pulisi Kraton Surakarta bakal nggledhah sawijining omah ing wewengkon Mangkunegaran, kena-kena wae asal njaluk idin lan diterake dening kepala desa, mesisan minangka seksine.
Kanggo tindak lanjut penanggulangan tindak kadurjanan iki, taun 1873 Kraton Surakarta ngetokake sawijining peraturan anyar, aran Pranatan Bukbiru. Pranatan mau nyebutake, sawijining lurah kang sengaja ndhelikake anane kadurjanan (ngerti nanging ora gelem lapur utawa ethok-ethok ora ngerti), langsung dipecat saka kalungguhane lan kalungguhan liya-liyane (yen ana). Pranatan iki uga lumaku kanggo para penggedhe pulisi (Panewu Pulisi).
Pranatan Bukbiru uga ngatur samangsa Panewu Pulisi mati nalika njabat lan nalika uripe ora nduweni
becik, sregep nyambutgawe, ora madat (narkoba), main, minum, lan durung tau tindak
lan panjenengan sedoyo sami muji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT. Kranten Alloh sampun paring Rohmat, Ni’mat dateng kito sedoyo ingkang arupi tetepipun Iman lan Islam. Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat lan Salam Bahagia Alloh selalu dipun limpahaken kanjeng Nabi Muhammad SAW, poro ahli keluarga lan poro sohabatipun. Poro Rawuh ! monggo kulo lan panjenengan sedoyo meniko samiyo ningkataken
inggih meniko : Alloh sampun majibaken dateng kito sedoyo inggih meniko nglampahi poso wonteng ing wulan Romadhon, Alloh sampun dawuh wonteng Al-Qur’an : Ingkang artosipun : “Hei wong-wong kang podo iman, den wajibake marang siro kabeh nglakoni poso. Koyo dene den wajibake maring wong-wong sakdurunge siro kabeh. Supoyo siro podo taqwa” (Al-Baqarah : 183). Pramilo saking meniko, monggo kedatangan wulan Romadhon meniko kito sambut
batalipun poso. Kados dene guneman ingkang awon, ngrasani tiyang sanes, lan lintu-
wis kliwat” Poro rawuh….kintenipun cekap semanten atur kulo sedoyo kelepatan, kulo nyuwun pangapunten lahir lan batin.
urip ngangsak iku lakune rame enggawe sepi engpampreh. Tapi aku rak kuat. Rakuat dadi wong apek, tapi aku yo rak kuat dadi wong elek, ah
nuwun kangge sederek sedoyo kito sami sing mesti setunggal panjenengan kulo lan alam semesta.mulo sumonggo nyawiji dados bangsa ingkang gadai budipekerti luhur kangge bangun bangsa kang sampun ical sabdo panca silane,morale,ical
caritanipun serat babad ing Tanah Jawi sedhaya : awit Gusti Nabi Adam dumugi sapunika /
pungkah • pungkang • pungkas • pungkir • pung • pungak-pinguk • punggah • punggai • punggal •
Integrative, bisa manjing ajur ajer ing kabeh lapisan bebrayan, bisa srawung karo para panggedhe, golongan madya lan wong cilik, sesantine “ momor, morsit, momong “. Nggatekake kebutuhan sarta bot repote masyarakat, dhasar seneng lan bisa gawe iguh pratikel amrih tentrem lan majuning masyarakt, wong weton mangsa kawolu akeh kang dadi pangarsaning organisasi, lembaga, apa dene masyarakat mligi lan masyarakat umum, nadyan ora duwe ambisi dadi pemimpin, nanging dening umum didadekake pemimpin, dheweke ora kegedhen pamrih, gegayuhane among ngudi samubarang kang bener, becik, nyata, tur migunani kanggo rakyat, watake dhisiplin, akeh pangertene, tur tresna marang sapa bae, bebudene alus, nanging kebranang yen ngalami samubarang kang ora bener, ora adil, lan ora samesthine, fair play, yen dheweke luput, ndhadha ngakoni keluputane, sarta enggal-enggal gelem njaluk pangapura, wong iki sarwa bisa lan jembar kawruhe.
Kala kala kebat kliwat, uga cepak nesune, nanging gampang lilihe, wawasane “ ora prelu nesu, jer bisa di manage kabeh iku”.
Depok, Sleman ... yo wis "kapan-kapan kita kontak lagi" begitu ujar Kingkong yang alumni HukuM (?)
Laiyo, tonggo kampung nganti ora ngerti. Sing kebangeten dudu wonge, tapi ora ngertine iku.Yen ono wektu, kuwi Sidik dioyak. Jare dadi ambtenaar sawijining kecamatan ing Jokja.
Sidik (Pramono)? apa sing omahe cedak plinteng semar. genahe ana kecamatan ngendi saiki, sapa sing duwe kontake ...kelingan
wetan Plintheng Semar), kanca kelasku 1d. Sing tak eling2, ra ana juntrungane ujug2 antem2-an karo Wiyarso (cah Kedung ringin) pas pelajarane sapa yo aku kok lali. Lungguhe Wiyarso ngarepe Sidik. Mesti ana sing usil salah siji, terus sijine ra trimo. Coba saiki digelar Sarung
Meliputi : Banjarnegara, Banyumas, Purwokerto, Pati, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Purwodadi, Karanganyar, Jepara, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Mungkit, Kajen, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Slawi, Purworejo, Rembang,
Wong tuo iki dodol gdang nganggo sepedane, muter muter kperumahan. Sepedane diwenehi kranjang sing digae ko pring.Bapak e ki esuk mau mandek ndek ngarep omahku mergo ono sing meh tuku.
JAGAD KEJAWEN: FALSAFAH HIDUP KEJAWEN
ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata. (Tuhan
17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad. (Berubahnya keadaan itu atas kehendak Tuhan yang mencipta alam)
34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus. (
Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran. (Di dalam manusia tedapat sifat-sifat Tuhan)
Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati. (Tuhan berada di dalam hati manusia yang baik, oleh sebab itu disebut Gusti (bagusing ati)
11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora
ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira,
oldid=813869"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
iki pungkasan diowah nalika 23.18, 9 Maret 2013.
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687 394
“Sangkan paraning dumadi. Sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti. Mugo aku dadi asihing sak negoro putri. Jabang bayine….(
sepele. Mangkono wewarah kang bisa kita jupuk saka lelakone Dewi Ambika, putrane Prabu Darmamuka, narendra ing Giyantipura. Kadhung nibakake tresnane marang Dewabrata, kok satriya iku arep ninggal mlayu. Mesthi wae ora trima, nganti kapan wae Ambika nedya nagih kesaguhane Dewabata.
Prabu Darmamuka darbe putra telu, yaiku: Dewi Ambika, Ambiki, lan Ambahini (uga sok disebut Amba, Ambika, lan Ambalika). Giyantipura nagara makmur merga ratune adil. Anggone jumeneng nata diembani
ndadekake akeh satriya lan raja mudha saka mancanagara padha kepencut kepengin nglamar minangka garwa. Sang prabu bingung nemtokake endi kang kudu ditampa. Atas ature patih, Sang Prabu nuli adeg sayembara. Minangka jago, Wahmuka lan Arimuka. Sapa kang bisa ngasorake wenang mboyong putri tetelune.
Akeh satriya lan raja padha ngleboni sayembara kuwi. Nanging siji baka siji nalika genti-genti munggah blabar kawat, ora ana kang kuwawa nandhingi Wahmuka lan Arimuka. Senapati raseksa loro kuwi kaya ora tau bisa mati. Saben salah siji mati, kuwandane dilumpati sedulure, bali urip maneh. Wekasane kang mupu sayembara padha mulih tanpa asil.
Cekake crita, Dewabrata wis teka ing Giyantipura, banjur munggah blabar kawat nandhingi Wahmuka lan Harimuka. Nganti sawatara suwene anggone padha perang tandhing, ning ora ana kang kalah. Senapati buta loro iku saben salah sijine tiwas, kuwandane dilangkahi sedulur kembarane, jegegah bali urip maneh..
Mangkono wola-wali nganti Dewabrata kekeselen. Banjur takon marang Semar, apa wewadine mungsuhe kuwi. Semar ngulungake kunir-enjet lan matur supaya diolesake ing pucuk kerise Dewabrata. Keris diolesi kunir-enjet, Dewabrata bali maju maneh. Lan aneh, nalika Wahmuka kesuduk, sanalika sirna malih dadi kawah.
turu, ora gelem adoh, njaluke tansah ditunggoni. Ning Dewabrata banjur eling marang prasetyane wadat. Mula, nalika Dewi Ambika lagi turu kepati, kanthi sesidheman metu saka kraton nedya bali menyang Astina. Ning, lagi tekan tapel watese kutha, ketututan Dewi Ambika. Sang dewi mbondheti nedya melu menyang ngendi wae. Dewabrata panggah ora gelem dieloni. Malah ngunus keris kanggo meden-medeni. Lan tanpa disengaja, keris ngenani Dewi Ambika temenan,
Bab iku tembene kedadeyan tenan. Dewabrata kang besuke dadi pandhita jejuluk Resi Bisma, nalika madeg senapatine Kurawa gugur lumawan Srikandhi.
yoiku Sun Go Kong ( rupo munyuk) karo Tie Pat Key (rupo babi). Mergo intuos iki iso nggo nggambar nggo tangan koyo nggambar karo kuas / pen ning kertas, koyo, mergo iki mung device digital, gambar langsung di simpen ning komputer dadi koyone soyo praktis/ gampang. Tapi sakmestine barang anyar kudu kangelan sik nggo njajal e … mesti struggling supoyo kulino.
duh gusti lek gun, entes pirso pakaryanipun lek gun wonten urban sktecher, terus mampir wonten blognya langsung ngakak ketawa ketiwi, basa jawaninipun kocak. salam kenal lek !!ReplyDeleteRepliesGunawan Wibisono15 March 2015 at 08:20Pancen yen Boso Jowo dienggo sing rodho serius do kroso kocak yo, soale Boso Jowo saiki mung dienggo nulis sastra lawas, tembang lawas ugo ... utowo mung dienggo
njarak tak tulis nggo nGoko amergo soyo suwe rumangsaku nek nggo boso indonesia kroso ketok birokratis utowo mung logat betawi sing akeh (sing nurutku lucu)
nganti taun 1890 suwéné. Cacahé kira-kira 33.000 sedulur Jawa saka Tanah Jawa. Sedulur Jawa kontrakan iku kudu nglakoni kontraké saksuwéné limang taun. Dikon kerja nèng kabudidayan-kabudidayan Landa nèng Suriname. Bubar iku sing gelem lan sing duwé duwit bisa balik menyang Indonésia apa nglakoni kontrak anyar uga saksawéné limang taun manèh. Akèh kapal-kapal Landa sing dimenyangaké Suriname iku duwé jeneng Indonésia, kaya ta
Lawu (teka nèng Suriname tanggal 17 September 1901), kapal Ambon (teka nèng Suriname tanggal 18 Juli 1903), kapal Florés (teka nèng Suriname tanggal 13 Agustus 1904) lan liya-liyané.
ing Batavia, jaman saiki jenengé kutha iku Jakarta. Nanging kapalé kudu nèng Semarang dhisik. Saka kutha iku uga ana sedulur Jawa kontrakan 339 sing padha mèlu menyang Suriname. Saka palabuan Tanjung Priok ana sedulur Jawa kontrakan 193 sing mèlu menyang Suriname. Kapalé nggawa sedulur Jawa kontrakan cacahé total 614. Kapitèné Landa asmané C. Koning lan sing kerja nèng kapal iku cacahé 48. Uga ana kok (tukang masak) Jawa telu. Saksuwéné lakuné kapal iku nèng segara gedhé wis sangsarané uga gedhé banget. Kapalé jan tumplek bleg tenan, sawangané sedulur Jawa kontrakan nèng kono iku ora bisa owah, sawangané padha dikencengi.Ing lakuné kapal Voorwaarts iku ing tengah-tengahing segara ana sedulur Jawa cacahé 32 nilar donya. Lagi teka nèng Suriname ana sedulur Jawa 32 manèh nilar donya. Luwih saka sedulur Jawa 80 padha nilar donya lan saksuwéné kontrak limang taun sedulur Jawa 36 manèh nilar donya.
Balik menyang Indonésia karo kapal LangkoeasIng taun 1954 tanggal 4 Januari 300 kulawarga budhal balik menyang Indonésia karo kapal Langkoeas. Total wong 1014 cacahé. Sing 646 lairé nèng Suriname. Nèng kapal Langkoeas iku nèng tengah-tengah segara ana papat lair nèng kono. Nèng kapal iku bocah-bocah sing wis padha menyang sekolah nèng Suriname diblajari ngomong bahasa Indonésia. Tekané tanggal 4 sasi Pebruari nèng palabuan Teluk Bayur ing Sumatra Kulon terus dimenyangaké nèng Padang. Ning panjenengané kudu nèng Tongar, saka Padang iku mau 180 km.
Diaspora Jawa Suriname Wong Jawa Suriname lunga saka Suriname 1975
Our Most Precious Resource. Priksa Gandra Date Ing: |date= (pitulung)
Onok ae arek cilik kuwi. Lugu, lucu tur nggemesne pol.
Atis e ugo gak karuan, 8 drajat celcius.
Panorama dideleng tkp Penanjakan, Gunung Batok ing ngarep, Kawah Bromo lan Gunung
ora ana kurban nyawa, ning musibah sing disebabake mbludage endhut saka sumur pengeborane PT Lapindo Brantas, Sidoarjo, nuwuhake kapitunan gedhe tumrap masyarakat. Omah sing wis dibangun apik ujug-ujug rusak keluberan endhut. Akibate 4.000 pendhudhuk saka patang desa ing wewengkon Kecamatan Porong, Kabupaten Sidoarjo, Jatim diungsekake. Akeh warga sing kelangan penggawean. Kena penyakit lan uripe ora tentrem.
WIS meh sesasi banjir endhut ing Kecamatan Porong,
banjir endhut dheweke ora bisa mangkat nyambutgawe ing pabrik rokok. Sukardi kandha melu siaga 24 jam.
“Tanggul ing kene wis jebol kaping pindho lan endhute mlebu omahku. Wong lanang sing wis dewasa kudu siaga njaga yen sakwayah-wayah tanggule jebol maneh. Mula ora bisa nyambutgawe,” kandhane nalika ditemoni ing ngarep omahe. Kanggo njagani supaya endhut ora mlebu, omahe Sukardi sing lagi rampung direnovasi kuwi ngarep lawange dibuntu blabag karo wedhi. Dheweke ana omah ijenan. Anak lan bojone ngungsi ing Pasar Porong. Senajan ana bantuwan kendharaan saka Lapindo, Brimob, lan TNI kanggo ngangkut pendhudhuk sing arep ngungsi, ning cacahe ora nyukupi. Akeh pendhudhuk sing
saka Pemda, sok saka relawan, ning menune ora enak. “Segane beras jatah, rasane kemrotok nyang gulu seret. Lawuhe iwak asin digoreng, kulupe urap-urap. Lha niku, sampeyan deleng dhewe, sekule akeh sing dibuwang,” kandhane Atmo, pendhudhuk kono marang JB. RUGI RONG MILYAR Beda maneh karo sing dialami dening pengusaha konstruksi Haji Mursidi (40), salah sijining wong sugih ing Desa Siring. Bos PT Semangat Joyoboyo kuwi ngalami kapitunan ora kurang saka rong milyar luwih. Sebab gudhange (ambane 2000 M2) sing kebak bahan bangunan kayata pipa, kayu, wesi, semen, barang-barang elektronik kedelep endhut. “Iku aku. Durung pendhudhuk liyane. Neng cedhak kene ana pabrik 14 sing ora bisa operasi. Kepeksa tutup, pegawene padha prei kabeh,” ujare kebak prihatin.
sing jelas kuwi disebabake saka ekplorasi utawa pengeboran gas. “Kita wong awam ora ngerti teknis, sing jelas yen ora ana eksplorasi ora bakal ada kedadeyan sing kaya mengkene,” kandhane klawan lantang. Pengusaha sing nggarap dalan tol lingkar timur lan lingkar barat kutha Sidoarjo kuwi duwe pengarep-arep supaya pihak Lapindo mangerteni sengsarane rakyat sing saiki lagi kaya ketindhes. Lapindo kudu menehi ganti rugi samurwate marang pendhudhuk salaras karo kahanan sakdurunge ana musibah. Bab omah, lingkungan, kesehatan lan liya-liyane kudu dipretungake. “Lapindo kudu cepet menehi ganti rugi. Rakyat ben bisa cepet nemtokake nasibe lan bisa mbangun omah maneh. Masyarakat ora gelem nek dipeksa kon bedhol desa. Ben warga dhewe sing nemtokake menyang endi olehe arep pindhah,” ujare priya sing asli klairan Desa Siring kuwi. PUSAT KRATON JENGGOLO KOK DIBOR
Miturut spiritualis sing uga Ketua Pusat Lembaga Kebudayaan Jawi Jatim, Totok Widiarto, Kecamatan Porong kuwi dhek biyene pusate Kerajaan Jenggala, pecahane Kerajaan Kahuripan sing diprentah dening Raja Airlangga. Kagungan putra telu yaiku Dewi Kilisuci, Lembu Amiluhur, lan Lembu Amiseno. Putra loro lanang rebutan kekuasan, dening ramane kraton banjur dipara dadi loro. Daha dipasrahake marang Lembu Amiluhur lan Jenggala dipasrahake Lembu Amiseno (sing kratone ing Porong).
Bukti yen Porong dadi pusat kerajaan yaiku anane peninggalan Candi Prada ing Dhusun Reno Pencil. Nalika Gestok taun 1965 candhi kasebut dirusak pendhudhuk. Kamangka ing candhi mau ana reca Ganesha, reca Bathara Syiwa, reca kodhok, lan reca Semar. Sing bisa dislametake mung watu lingga-yoni lan tatahan patung sing saiki disimpen ing daleme Pak Totok.
“Ya tilas panggonane Candi Prada iki sing dibor dening Lapindo,” kandhane priya sing saiki ngungsi ing Pasar Seni, Pondok Mutiara Sidoarjo. Yen ana kedadeyan sing kaya mengkene iki jare Totok merga perusahaan gas PT Lapindo Brantas nerak wewelar lan ora nyuwun sewu menyang dhanyange. “Yen biyen situse dirusak, saiki sing mbaureksa genti ngrusak bor-boran gas mau,” ujare klawan mantep. Dicritakake, rong dina sakdurunge banjir lumpur/endhut sing sedina nyemburake endhut 25.000 meter kubik iku kawiwitan (29 Mei 2006), Desa Siring ketekan bocah wuda watara umur patang taun, tuku rujak ing warunge Wak Ani. Bocah sing nyalawadi kuwi kandha, “Mbah, mari ngene kate ana gara-gara. Wong Porong kate dienthus blendhung-blendhung banyu,” ngono jarene. Bar kandha ngono bocah cilik kuwi njur ngilang ora jelas parane. Miturut Totok, semburan endhut ing Siring Porong mau bisa mandheg, syarate, yen wis ana wong wadon gelem nglakoni tapa wuda suwene 40 dina. Ature: Endang Irowati
November 29, 2011 pukul 5:59 am
dulur ojo sok ngopar ngapirne liyan.sopo ngerti ngko awake dewe sing kapir.urip sing ono gunane kanggo wong wong liyo mesti luwih becik timbang ngomong wong liyo.tulungen wong sing kok anggep kapir.nek gur nulung kelompok/golonganmu podo agomo gur koyo parpol ae.wis dulur ayo di jogo cangkeme dewe dewe.ben ga nyinggung persaane liyan.nuwun pangapunten ngomonge kulo kasar.mergi kulo tiyang dusun.sugeng rahayu
nuwun dongo pangestu nipun damel kulo sklrg.mugi gusti tansah pinaring berkah wilujeng rahayu kang tinemu bondo lan bejo kang teko dumateng panjenengan sekeluarga leres punopo ingkang panjenengan babar..
tansah legowo,lembah manah,andap asor kinaryo karyenak ing tyas
injih sendiko dawuh kulo tumindakaken nyuwun idi dongo pangestunipun eyang sabda lan kangmas tembayat mugi menopo ingkang kulo lampahi pikantuk berkah dumateng gusti ingkang murbeng dumadi lan
Jogja. Ugi dumateng para sesepuh, pinisepuh, kadang sepuh, kadang anem ingkang sutresno, menawi kleres
saking salah setunggiling kadang kula ingkang nembe “mbudalaken” Dewi Wulan Langensari (DWL) wonten ing Gunung Lawu. DWL sakderengipun ‘lenggah’ wonten ing
keparenga kula nyuwun prikso dumateng panjenengan sedaya para sesepuh, para winasis kerso-o ngudaraken pralampita utawi punapa ingkang dipun tingali sedherek kula ing Redi Lawu punika.
Sak derengipun, kawula aturaken matur nuwun ingkang tanpo upami.
Rahayu ingkang sami tansah asih-kinasih saha tresno-tinresnan dumateng sesami lan sedaya titah Dalem Gusiti Ingkang Maha Agung.
Matur sembah nuwun ki Sabda menggah pengengetipun, mugi kita sedoyo ingkang tansah sumende wonten Gusti Ingkang Maha Gung… Hal terpenting dlm menghadapi saat2 genting:
nanging nuwun sewu mbah, ngono yo ngono ning ojo ngono mbah, lha kalo ibu pertiwi sekarang sedang menyampaikan ‘salam kontraksi’ nya, lha terus
Nuwun sewu mbah, ojo nesu tho… hmmuuaahh!
Sak meniko leres mbah, yen ibu pertiwi niki di ibaratke
kediaman njenengan di jogya. Nuwun sewu, menawi kerso, njenengan saget sesarengan lan gabung ten fb Ki Sabda, sumonggo di pun search nami ‘dewi murni’.
Maturnuwun atas sharing Dewi Wulan Langensari lan pepeling info cupu lan godho, kulo nggih nderek nyimak kemawon, menawi tiyang ingkang saget ngudaraken pralampita meniko poro kadhang ingkang sampun waskitho ilmune, kados mas Tomy, Yhredaya, Tembayat, Kang RD, Widodo, Ki Sabda lan ugi poro pinisepuh ingkang lintunipun.
@ MAHATMA, Dodot, Novie,
lan ugi poro pinisepuh sedoyo ingkang mboten saget kulo sebat setunggal – setunggal.Kang Widodo jenengan sekeco dipun rawuhi bigboss KPK 🙂 benten kaliyan kulo,seloso wage pangimpen kulo les puspotajem sedoyo kawulo mlajar pados keslametan.mugi poro dulur sedoyo rahayu wilujeng kang tinemu bondho lan bejo kang
kulo mboten purun nglancangi amergi kiyambak`e nggih dereng nate share alamat fbne ten kahyangan mriki, nanging yen njenengan nggadah alamat email monggo di share-kan di sini, ntar pasti di klik oleh Ki Sabda sendiri, monggo di cobi mawon nggih, Maturnuwun.
Dumateng para sesepuh ingkang luhur ing budi saha sedaya kadang ingkang tuhu kinasih,
langkung-langkung dumateng Mas sabda saha keluwarga kepareng ngaturaken “Sugeng enjang” ing wekdal – suryo loroning atunggil- punika. Salam katresnan lan karaharjan…!!!
Nyambet pangandikanipun kadang kula kinasih “mbak Dewi Murni”, (menawi) kepareng kula nyuwun ijinipun ndherek manunggal (sinau) wonten ing FB nipun Ki Sabda.
Kulonuwun,kagem poro sdulur sak sikepan.mugi2 tansah di paringi sugeng rahayu tebih lir ing sambekolo.rahayu….
@kangmas anggo_RO matur nuwun mas mugyo gusti tansah paring berkah wilujeng rahayu kang tinemu bondo lan bejo kang teko dumateng panjenengan
Nggih mas matunruwun, ayo kerjo, ayo tandhang gawe, ayo kabeh podho turun gunung, gugur gunung tandhang gawe, ayo rukun bebarengan karo kancane…
by Mas Sugeng – More by Mas Sugeng
crita bab sapa leluhure Pandhawa lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala. Mula, Pandhawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara
Nalika semana ngarcapada, nadyan wis akeh manungsane, kahanane
kudu ana kang mimpin. Nanging sapa? Miturut Bathara Kanekaputra, ora ana liya maneh kejaba ya mung Manumayasa iku.
Bathara Guru sarujuk, nanging isih sumelang. Yen mung Manumayasa dhewe kang ditugasi, apa bakal bisa ngleksanakake jejibahane kanthi becik? Sawise rembugan sawatara suwene, Bathara Guru lan Kanekaputra sarujuk ngutus Sang Hyang Ismaya melu tumurun marang ngarcapada ngancani Manumayasa.
Yen ana pewayangan, Bathara Ismaya kuwi jenenge sing luwih populer Semar. Maune uga salah sawijining dewa kang dedunung ing kahyangan. Wiwit dina kuwi Ismaya kadhawuhan tumurun ing ngarcapada kanthi tugas ngemong Manumayasa nganti saanak-turune besuk, amarga anak-turune Manumayasa iku wis dipesthekake dening jawata bakal dadi pemimpine para manungsa, pemimpin kang kudu njejegake kautaman.
Supaya anak-turune Manumayasa tansah bisa lumaku ing garis kautaman, Ismaya kudu tlaten ngemong. Kudu tansah ngelikake yen ana kang arep nalisir saka bebener.
Sabanjure Semar mapan ing Karangdhempel (uga ana kang ngarani Klampis Ireng). Dene Manumayasa banjur yasa padhepokan ing Wukir Retawu. Semar kerep sowan menyang Retawu, prasasat meh saben dina.
Bathara Guru lan Narada akhire sarujuk nurunake widadari kang duwe sipat ora mung darbe rupa sulistya,
sawijining dina, Manumayasa didherekake Semar, mbebedhag sato ana ing alas. Dumadakan kepethuk macan loro kang lagi nggereng-nggereng sajak arep mangsa Manumayasa lan Semar. Manumayasa nuli ndudut jemparing loro pisan. Jemparing linepasake, ngenani macan sakloron, sanalika badhar dadi widadari.
Sriyati. Sekutrem nurunake para ratu Astina, kalebu Pandhawa lan Kurawa. Sriyati nurunake para raja Mandaraka.
Dene Semar, tetep dadi abdi kang setya. Semar duwe anak telu: Gareng, Petruk, lan Bagong kang uga banjur melu dadi abdine para anak-turune Manumayasa. Nanging uga ana kang kandha, yen sejatine Gareng, Petruk, lan Bagong kuwi dudu anake Semar,
alit kula sampun asring nyetel siaran wayang kulit wonten radio. dumugi akpunika taksih asring nyetel wayang kulit lan ugi kaset2 gamelan jawi. ingkang kula remen inggih punika karawitan RRI surakarta, ingkang kasete dipunproduksi kaliyan PT Lokananta. Suwun.
hadi berkata:	5 November, 2012 pukul 10:38 am	Nyuwun pangapunen sak derengipun kulo nyuwun petedhah dumateng redaksi Majalah Jayabaya punopo sampun wonten edisi khusuh cetakan wayang ingkang smapun dipun dadasosaken Buku wiwit cikal bakel pewayangan dumugi muksanipun pandawa. menawin wonten kulo sget tumbas dateng pundi, Matur sembah nuwun.
wingking, dalem kasengsem sanget boso jawinipun dalah critanipun, punopo wonten file/buku-nipun? kados pundi caranipun nggadhahi? nuwun.
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa Othak-athik Petung Sejarah Tembang
Syair: djelas djeruk 8 sing mateng wis
“Dadiyo wong kang biso rumongso, lan ojo dadi wong kang rumongso iso”.
Mei 19, 2009 pukul 10:19 am
Sumonggo Liek Wir katuraken pinarak sakmadyaning manah wonten gubuk kula. Email sampun kula serat wonten ing “MEDIA TANYA JAWAB”.
Mugi tambah sedulur lan nyengkuyung grengsenging nguri-uri kabudayan Jawi.
Mei 22, 2009 pukul 10:17 am
Matur nuwun awit sampun kersa nampi sowan kula soho sampun kerso ngludhangaken wekdal, ngentengaken salira kersa paring pepadang mugi enggal dados kasunyatan.
Kangmas Sabdo Langit, ndherek anepangaken kula lare Bantul, sak kilen Ngayoja. Badhe ndherek ngeyup saking bentering jagad, ngangsu kawruh saking tumetesing tirtambun lumantar sabdo ingkang kawedar dening Ki Sabdo Langit.
Mei 26, 2009 pukul 4:45 am
Para rawuh ingkang dahat luhuring budi, kula hangaturaken sugeng pinarak, sugeng tepang, sugeng leyeh-leyeh sinambi geguneman seserepan wontening gubuk awon puniki. Mugi ndadosna reseping manah, tentreming batos, padhanging penggalih. Tansah Sinuyudan mring Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Mugi wontening pasamuan punika sageta amangun bebrayan agung bumi nuswantara, tansah kinarya karyenak ing
wonten malang, pinggir lepen.Menawi maos seratan panjenengan,kula kados”menemukan dunia yang hilang”. Mugi -mugi Gusti ingkang merbeng jagad tansah maringi kaharyon,katentreman tuwin pepadhang dumateng mas Sabda. Nuwun sewu menapa saget nyuwun e-mail lan alamat panjenengan? mBok bilih sanes wedal kula kepareng mampir.
sugeng pitepangan ugi. Mugi seratan ing mriki dados seserepan ingkang migunani tumrap para sederek ingkang mbetahaken.
menawi swargi simbah putri (ibunipun bapak) menika ‘bahu laweyan’, menawi krama kakungipun bakal seda. Pancen simbah putri randha amargi simbah kakung seda, lan mboten kersa krama malih senajan kathah ingkeng nakokaken (ayu pasuryanipun). Cariosipun, menawi randha bahu laweyan krama malih, kakungipun bakal seda. Kala simbah putri sakaratul maut, dumugi yuswa 103 tahun, namung bapak ingkang nunggoni, bapak mriksani wonten sawer ingkang medal saking kamar, lan langsung ical. Nyuwun penjelasan tambahan bab bahu laweyan menika; menapa saget dipun turunaken? Anak kula 3 setri sedaya. Matur sembah nuwun.
Juli 24, 2009 pukul 8:03 pm
Jawaban sampun kula kirim via email mugi mrenani ing penggalih.
Juni 9, 2009 pukul 9:57 am
Kangmas…salam kenal dalem nderek ngansu kaweruh dumateng panjenengan….( nyuwun alamat email. menawi kepareng no hp ) nyuwun sewu..menawi dalem kirang trapsilo….
Mas Goko Danang Aji Gineng YTh
wong ndeso tanpo totocoro tur bodo isane ela-elo…mohon maaf sekali lagi maaf mboten saget boso jowo ingkang sae….
kaliyan panjenengan,wonten pundi dalem saged kepanggih panjenengan nyuwun..
LAN MALAIKATE ” wonten keterangan makaten sopo wonge kang ora nglakoni sholat iki matine bakal mlebu dadi demit marakayangan lan mlebu ono ing wit,watu,kali2 lan liya2ne,nanging sopo wong sing sholat iki
sugeng siang Ki ,mugi tansah manggiho rahayu sakderengipun nyuwun pangapunten Ki awit sampun dangu kawulo nderek kawruh lan tansah ngrepoti wekdal meniko nembe nepangaken lan uluk salam kawulo saking tlatah kediri ki nembe pados seserepan jawi kangge ademing pikir lan manah
mugi tansah binerkahono ing samudro pangaksami lan sepindah malih kawulo nyuwun pangapunten nderek silo badhe nyantrik kawruhipun gesang jawi .
Rahayu..rahayu..mugi tansah manggiho rahayu kalising
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornleaktube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Sedulur Jawa lan sakketurunane sakdonya kene ing jerone komunitas situsweb, grup-grup fesbuk, majalah lan sakpanunggalane saka Australia, Indonesia, Kaledonia Anyar, Landa, Malaysia, Singapura, Suriname, Thailand lan saka liya negara padha ngumpul dadi siji ing Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah. Lokasine Temu sedulur, Rembugan lan Pameran Ngumpulke Balung Pisah kuwi ya kutha Yogyakarta, Indonesia. Sejarahe paguyuban bisa diwaca ingisor kene (cekak) lan neng kaca
Admin lan komite organisasi Ngumpulke Balung Pisah ...Yogyakarta - Indonesia ● Mangga diwaca terus neng
● Mangga diwaca terus neng kaca Temu Sedulur, Rembugan lan Pameran Ngumpulke Balung Pisah
seprene durung ana jurukunci Pajimatan Imogiri kang umure ngluwihi Mbah Wedono Jagatrenggana, abdidalem Astana Kasuwargan Ngayogyakarta. Miturut pengakuane umure saiki wis 103 taun. Putrane enem, putune 23, lan buyute 19. Sisihane wis umur 100 taun, isih aktif nyambutgawe ana kebon lan pawon. Mbah Jaga kandha, ora ana resep khusus kanggo njaga umur dawa. Sing disiriki ngombe lan mangan panganan panas utawa anyep (es). Ora mangan daging, luwih-luwih daging wedhus.
Mbah Jaga sing omahe ana ing desa salore makam seniman (Saptohudoyo) iki seminggu ping pindho sowan caos ana makam Kasuwargan kanthi mlaku tekenan. Dhek isih enom biyen seneng pasa lan kerep turu ana makame para ratu. Kandhane, laku kaya ngono iku sing marakake dheweke awet urip.
“Aku tau nyekseni pangubure ratu telu, yaiku Ingkang Sinuwun Hamengku Buwana VII, kaping VIII, lan sing pungkasan iki sing kaping IX,” Mbah Jaga miwiti crita. ”Sing pungkasan iki mula luar biasa. Sing ngeterake tekan pasareyan ewon cacahe, klebu wong-wong manca. Kabeh padha matuhi peraturan makam, yaiku ngagem klambi pranakan, jarikan, lan blangkonan. Rupane lucu-lucu. Sing kaping sanga iki mula onjo dhewe. Pethine wae gedhe lan abot banget, bobote udakara patang kwintal. Sing nggotong wiwit undhag-undhagan sepisan nganti tekan dhuwur saliyane para abdidalem uga para prajurit RPKAD (Kopassus). Sing nguntapake kurang luwih ana wong rong yuta.”
Mbah Jaga uga kandha tau nyekseni pembangunan Astana Saptarengga, pasareyan ratu kang wetan dhewe. Dheweke ora ngira yen jurang sawetane astana Besiyaran sing maune jurang jero banget kurang luwih 50 meter lha kok bisa ditableg. Sadhuwure diyasani kraton. Ing lempeng jurang kuwi biyen ana guwane sing critane tau kanggo tapa Kyai Senthong (Kyai Ageng Giring III). Pembangunane Saptarengga iki mula suwe banget, pitung taun lawase wiwit taun 1902.
KPH Mandakusuma nate ngendika menawa ragade pembangunan astana kasebut luwih saka 200 ewu gulden. Urugan pasir ditekakake saka Kali Opak. Kabeh payoning bangsal nganggo watu lei (sabak) sing wektu semana uga ora murah. Kabeh gaweyan mau dipandhegani Raden Riya Prawirayuda, abdidalem Wedana Jurukunci. Sanadyan panjenengane ora nate sinau sekolah arsitek bangunan, nanging asil karyane gawe gawoke insinyur-insinyur Landa.
Ratu sepisanan kang sumare ana Saptarengga ya Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana VII kang seda ana kraton Ambarrukma (30 Desember 1921). Sabanjure Ingkang Sinuwun kaping VIII, lan sing pungkasan kaping IX taun 1988.
Mbah Jaga ora ngerti apa Ingkang Sinuwun kaping X iki uga arep yasa astana kaya eyang-eyange biyen. Ndahiba prabeyane bakal entek pira menawa yasa
Pranacitra tekan seprene isih dadi lakon kethoprak sing nengsemake. Sing dadi pitakone wong akeh, lelakon sing mirip Romeo-Juliet iku kedadeyan tenan apa mung khayalane para pujangga jaman Mataram Sultan Agungan?
Ana kang kandha jare iku mung dongeng sanepan. Kedadeyane nyata nanging para paragane digawe wadi (jalaran Rara Mendut lan Pranacitra iku isih krabat ratu). Pak Iman Sobro, jurukunci kuburane Rara Mendut ing Gandhu, Sendhangtirta, Berbah, nalika sugenge uga ngendika menawa panjenengane ora percaya yen Rara Mendut iku mung wong pidak pedarakan (wong cilik). Mesthi isih trahe ratu.
Ana maneh kang duwe panduga menawa Rara Mendut iku mula ana tenan, dadi selire Tumenggung Wiraguna. Dene kang aran Pranacitra iku mung jeneng silihan. Tenane bedhangane Rara Mendut iku putra mahkota kang ing tembe dadi Amangkurat Agung (Seda Tegalarum). Dene kang dikubur bareng Rara Mendut iku abdine putra raja mau. Ana babad mula dicritakake nalika putra mahkota kuwi njupuk selire Wiraguna, kabeh abdine diukum pati. Putra mahkota iki dibuwang menyang Alas Lipura. Kanggo nutupi lingseme Kangjeng Sultan Agung, jenazahe Rara Mendut dikantheni abdine putra mahkota.
Sing marakake kodhenge para ahli sejarah, kok makame Rara Mendut iku ana telu. Sing siji ing Gandhu, sijine ana Kajor Wetan, Kelurahan Selapamiara, Imogiri, sijine maneh ana Desa Blambangan, Kelurahan Jagatirta Berbah, Sleman. Sing aneh maneh, sadurunge dilarang ing taun 1965, pejiarah sing kepingin kasil panyuwune kudu nindakake saresmi (hubungan sex) karo pasangan sing dudu muhrime. Kapercayan iku anane mung ing makam Gandhu.
Makam tetelune duwe dongeng turun-tumurum sing meh padha. Yaiku sabubare Pati ditelukake (taun 1627) Tumenggung Wiraguna oleh putri boyongan ayu rupane, jenenge Rara Mendut. Kanggo ngisi wektune garwa selir tumenggung iki diwenehi kebebasan dodol rokok “ndika” (rokok sampeyan).
Ndilalah ana jaka bagus kang senengane dolan-dolan tanpa tujuwan. Ing dalem katumenggungan weruh Rara Mendut sanalika “jatuh cinta”. Wong loro mau padha pepasihan. Nuju sawijine dina kekarone duwe tekad mlayu saka
Saiba dukane senapati kang wis tuwuk kridhaning perang iki. Masiya Pranacitra wis nyuwun ngapura lan ndheprok ana sikile Wiraguna, nanging ora bisa nyabarake atine. Pranacitra dikon lunga. Lagi entuk rong jangkah Wiraguna
kedadeyan iki banjur nubruk kekasihe. Ora wurung keris kang tembus jajane Pranacitra uga nyubles dhadhane Rara Mendut. Sakala padha uga palastra.
Kangjeng Sultan Agung nalika midhanget prastawa iki banget trenyuhe. Panjenengane banjur dhawuh supaya kekarone dikubur ana bumi gadhuhan tunggal saluwang. Kuburan Gandhu iki saiki dijaga karo Pak Bachroen (65), pensiunan guru SMP Muhammadiyah Putri Ngayogya. Makam iki sanadyan terbuka siang malam nanging ora kena diinepi. Nitik saka tilase kembang lan bakaran menyan, makam Gandhu iki kerep
malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah.
Wirausahawan itu PengusahaKoropedang pada Latihan Tangan Di AtasMeta	Masuk
Posted on 4 Februari 2016 by arifunasiin	Tembang Jawa Pitik Cilik – Aku duwe pithik cilik,
Poro rawuh sekaliyan ingkang winantu pakurmatan, langkung langkung dateng priyagung lan poro sepuh ingkang mahambeg dharmo, pono ing pamawas, miwah lebdo ing pitutur,
Prasasat linobong ing manah ingkang dahat suto amorwoto suko, dupi anggenipun anguningani yen ta
gebyar gebyar mowo tejo anelahi, sumambirat pindho soroting baskoro ingkang mijil ing wayah gagad rahino,
mengkoh ing pakewuh, yekto yen tamtomo, sumboho wirotomo prawiro jayeng palugon,
Nyuwun pangaponten sakderengipun menawi kepareng kawulo nyuwun nomer handphone Kang Sabda.
September 25, 2012 pukul 3:52 pm
mugi2o gusti kang akaryo jagat paring kamlyanan dumateng k saBD lan kito titah kang
bocah banyumas, pancen ay ayu. Kang daktur, njajal lah yong njaluk no hapene. Aku wis maca bisnise., pancen bsnis cerdas temenan. Jaman siki bisnis
eh. Iki sik wis jadian urung do ngaku.” Prima membuka topik baru.
“Lha sopo? Kowe karo sopo Prim?” tanya Chiko.
“Asem lah. Yo dudu aku. Kowe kuwi.”
Papan jeneng e duweni design sing atraktif kanggo ku ... yen leewat kono aku mesti ndelengi lan ngidam idam ke yen sawijining dino mengko aku kudu nggambar ndok kono lan e... klakon dini iki. Aku nggambar e nganggo buku gambar Kokuyo lan akeli e nganggo Faber Castell Classic Pencil color.
kudu nganggo masker pas nggambar iki amergo okeh truck, bis, pit motor lan mobil sing pathing sliwer lewat.
Kamalagyan asal saka raja Airlangga, mawa angka taun 959 S (1037 Masehi) arane kali Brantas mung disebut klawan istilah bangawan. Ing baris ka-9 prasasti kasebut katulis (yen digancarake nganggo basa saiki): kaya mangkono akeh desa ketahan lan kepalangan sawahe dening kali, wusana bengawan jebol ing Desa Waringinpitu, njalari darbeking negara nandhang kapitunan sarta ilang utawa amblase wilayah tetanen…. Sabanjure ing baris 14 disebut …aliran bengawan kang jebol mau banjur dibendung dening Sri Maharaja….
Bisa uga ana gandhenge karo kang katulis ing prasasti mau, kasebut ing buku roman sejarah Arok-Dedes karangane Pramoedya Ananta Toer, ana cuplikan carita kang nggambarake kahanane Bengawan (Brantas) kaya katur ing ngisor iki:
“Bagus, bagus! Wis mesthi sira kabeh iki durung nate weruh segara!”
“Kasinggihan Bapa! Mila makaten!”
“Apa liya-liyane durung nate nyang Gresik?”
Pranyata, durung ana siswa siji bae kang mingket saka Tumapel.
“Bagus, saiki aku arep crita. Rungokna. Ana sawiji wilayah jembar ngilak-ilak ing sakidule Gresik. Nyawang nyang ngendi bae arahe kang katon mung sawah, sawah, lan sawah ning mung bisa ditanduri ing mangsa ketiga kaya wektu iki. Lan sira, coba rungokna!” Brahmana Lohgawe (guru) ngelikake siswa mau. “Saiki coba, sapa ing antarane para siswa iki
ndhawuhake titah (prentah) kanggo mbukak sawiji porong nganti tekan segara. Lemah asal saka kedhukan didadekake
digarap nganti rampung mbutuhake wektu 3 x 30 dina. Lan dileksanakake ing taun Saka 1000!
Dang Hyang Lohgawe dhehem, ngliyer kawigaten marang liyane, tanpa kumecap. Siswa kang rumangsa ketaman ing dhawuhe guru mbacutake crita, “Kasinggihan Bapa Mahaguru, kawula mila dereng nate sumerap Gresik, anggenipun ngedhuk saha nanggul ing perangan-perangan ingkang dipunperlokaken. Saestu sadaya kalawau muhung kangge ngujudaken kesejahteraanipun para kawula lan negari, ngirangi penyakit sarta bencana taunan, nikelaken dedagangan sarta tameng pertahananipun negari….”
Dang Hyang Lohgawe dhehem maneh kang kapindho. Salah siji siswa kang nalika iku nampa kuliah saka Brahmana Lohgawe, aran Arok.
Ngono crita cuplikan asal-usule “Porong Erlangga”, kaya katulis ing buku roman sejarah Arok Dedes. Ora disebutake apa porong kasebut kang ing tembe buri karan kali Porong. Kang disebut-sebut malah Hujung Galuh. Ning, Uga ora disebutake ana ing ngendi dununge kang gumathok. Mung diancer-anceri, cedhak tapel watese negara Tumapel iring lor, minangka
lintas dharat lan segara kang rame. Pesenane wesi Empu Gandring kang nedya dienggo bebakalan gawe gegaman: tumbak, keris, lan sabangsane, umume iya liwat Hujung Galuh.
nalika dibledig wadyabala Jayakatwang, keplayu mangalor (saka arah Tumapel) nganti ngliwati Japanan, banjur nyabrang nyang Sumenep, Madura, njaluk bebantu kekuwatan marang Adipati Sumenep, Wiraraja. Ora disebutake, sawise ngliwati Japanan, Raden Wijaya olehe nyabrang nyang Sumenep saka ngendi? Apa kira-kira saka Hujung Galuh, ngelingi panggonan mau dhek semana dadi pusat lalu lintas dharat lan banyu? Lan ing tembe buri Raden Wijaya olehe nggebug pasukan Kubilai Khan (taun 1293) uga ing Hujung Galuh kono? Digambarake armada (prau-prau perange) wadyabala Kubilai Khan olehe mlayu iya liwat bengawan –nganti ambyar ing sungapane kali, njur padha “ing-ing” mulih nyang negarane.
Yen lelakon-lelakon kaya kacrita ing ngarep diurut saka kang paling tuwa mangisor, bisa mujudake sabangsane “bagan” kanggo luwih nggampangake panalusur ngenani ana ngendi dununge Hujung Galuh.
1) Manut dongenge R. Kartawibawa: sawise Gunung Wilis njeblug, bareng ketrajang banjir lahar Bengawan Sala tugel thel. Kepeksa nlikung menggok mangalor, njur mili mangetan nganti tekan Sedayu-Gresik. Brantas mangetan njur tekan Canggu, kang kondhang dadi pelabuhan kang rame. Ancer-ancer dununge Hujung Galuh, manut dongeng mau, mung disebut salore Kediri. Porong iku bangunan anyar dhek jaman Mataram (?)
2) Ing buku roman sejarah Arok-Dedes digambarake: kang wiwitan mbangun porong Erlangga, yaiku Erlangga, rampung dibangun taun Saka 1000. Wiwit iku
–manut Mr. Moh. Yamin –isih ngancik ing jaman Dewasa Kejadian (genesia): 1293-1309. Ing taun mau R. Wijaya klakon bisa numpes mungsuh leloro, yaiku Kubilai Khan lan Jayakatwang. Iku kang diusulake dening panitia minangka dina kelairane Surabaya. Ning, durung ana bukti otentik kang awujud prasasti utawa liyane
4) Lagi dhek jaman Majapait, ngancik ing mangsa Dewasa Pertumbuhan (growth): 1309-1389, utawa luwih cethane, dhek jaman Prabu Hayamwuruk ngasta pusaraning adil ing negara mau (1350-1389 M), kawetokake prasasti –kang ing jaman iki disebut prasasti Canggu– kang mbuktekake klawan otentik anane panggonan aran Surabaya kang dumunung ing tepining Bengawan Brantas. Prasasti Canggu tinengeran ing angka taun 1280 S (1358 M), sasi Srawana (Juli-Agustus, dina Sabtu Legi).
5) Hujung Galuh dununge ana ing cedhak tapel watese Tumapel iring lor; Surabaya, salah siji desa sabrangan, kacathet ing urutan pungkasan ing prasasti Canggu. Bisa uga isih nunggal wilayah karo Hujung Galuh.
Atur sapala ngenani “ana ngendi dununge
Lih.... Aku kerep ngimpi tanah Jawa, Kelingan wong tuwaku lan sedulurku. Saiki aku wes tuwoh lan aku ora duwe dhuwit. Aku arep takon kowe yo lih... Yen kowe bakal duwe kerjanan lan gajiyane sing akèh….. Kono tilik dessa ku biyen ning njowo. Mung iku aku arep takon kowe. Ojo lali yo….... Kowe tak pujekne waras lan sukses
sing nggarap babagan sejarah, basa lan budaya Jawa Suriname liwatsitusweb www.javanenvansuriname.info. Actifitas iku diwiwiti ing taun 1990 bebarengan
Sing metu jaran 7 wis=12+7=(1)9-2(7)
sing iso digambar koyo aktivitas bongkar muat, karyawan sing lagi mangan utowo karyawan lan pegawai sing lagi kerjo. Tapi aku isone nggambar mung yen wayang
Esuk kuwi, Desa Ringin Surup geger
amarga ana sing dadi kurban rajapati. Tambur arep ndelok sapa dheweke, nanging
panganggone, kurban rajapati kuwi wong wadon. Kedaden rajapati kuwi diduga
watara mau bengi tengah wengi. Sing berwajib teka, para
netepake sapa tersangkane, Tambur kandha yen sepedha motore Mbak Rina kuwi ana
Sugeng ndalu poro sanak kadang/sedulur ing pundi papan..Ngaturake sugeng lelampahan anggenipun jejibahan wonten ing gumelare jagad…nderek nepangake tenger kulo ingkang
terjaga…..dari jaman permulaan hingga selama lamanya
ngapunten kulo jawab kedik njjih Gusti nyipta manungso meniko salah sawijine nggih supados manungso saget dados wakilipun Gusti wonten donya ngrawat lan njagi bumi miyutuhu marang
dadi pusat praja lan dagang. Ono okeh bangunan kuno ning kene ... kiro kiro ono 50, Bangunan bangunan londo iki saiki kondisine akeh sing wis ancur, rubuh tapi ugo ono sing iseh apik lan kuat amergo tetep dienggo. Semarang dewe dadi kutho VOC ( Prusahaan Dagang Walondo) ing taun 5 oktober 1705 sawise ono teken janji Susuhunan Pakubuwono I karo VOC.
kulonuwun mampir nggih?dalem kulo tebih pak wonten genuk (bangetayu)menawi klipang nggih kulo lewat mampir kemawon..
JAGAD KEJAWEN: jejak - jejak kerajaan mataram
Sabdo, nyuwun pangapunten kawu;lo nembe spindah meniko nyerat wonten ing papan puniko, kawulo bade ngangsu kawruh dumateng mas sabda dos punti anggen kawulo miwiti, nyuwun pidedahipun
Desember 1, 2011 pukul 8:25 pm
“Ajining diri soko lathi, ajining sariro soko busono”.
Sugeng dalu dumatheng para sederek ingkang kinasih. Boten lepat jagad ageng kalian jagad alit sejatose manunggal, sambung sinambung lan “saling mempengaruhi” [pangapunten kawula radi kangelan madosaken ukara ingkang pas]. Sampun pinten-pinten posting wonten blog punika ingkang kula waos sami “dol tinuku”, utamine saking komentaripun mas AK/utawi sinten asmane ingkang dipun wales kalian para sederek. Benteripun alam saget dipun raosaken saking komentar ingkang saling serang. Senaoso kula piyambak sejatosipun inggih boten cecek kalian komentar ingkang dipun posting mas AK, tapi kok ndilalah menawi bade mbales komentar ingkang kirang cecek menika mesti wonten mawon alanganipun. Milo, kula ngemutaken dumatheng pribadi kula, boten sisah males komentar ingkang kirang sekeca dipun raosaken datheng manah. Kuwatos menawi kewedal ukara ingkang kirang sae, amargi ukara niku wau saget ngregeti manah. Padahal sebatanipun Gusti saking ukara “bagusing ati”, dados panggenanipun Gusti inggih wonten ing lebetipun manah ingkang suci / bersih / bagus, lah menawi ati / manah asring dipun isi kalian ukara ingkang kirang sae, lajeng kados pripun Gusti saget remen manggen wonten lebetipun manah / ati? Menawi Gusti sampun boten kraos lenggah wonten manah kula, lajeng ngantos kapan kula saget manunggal kalian Gusti???
Pramilo, monggo para sederek, kita anglampahi sareh kemawon menawi wonten malih rencang-rencang ingkang nggoda lampahipun piyambak. Kersane menawi wonten ingkang boten remen kalian lampahipun piyambak, amargi miturut tiyang sepuh rumiyin, tiyang ingkang dereng saget nglampahi ingkang leres dipun wastani tasik dereng Jawa. Dados ingkang sae miturut kawula inggih dipun singkur mawon.
Mugi-mugi saget dipun tampi napa ingkang ngganjel wonten manah kawula, menawi wonten lepatipun ukara, kula nyuwun agungipun samudra pangaksama…
@mBak Dewi ingkang sampun wongsal-wangsul nyentil kawula, ngaturaken sugeng tetepangan malih. Pangapunten menawi kula dangu boten urun rembag datheng blog punika, amargi wonten tanggel jawab wonten ing papan pedamelan ingkang boten saget dipun tilar. Sanes “secara fisik” nanging “secara fokus” pikiran.
@Sedaya kemawon sederek ingkang wonten blog punika, mugi kita tansah pinaringan teguh rahayu slamet, tebih saking godha rencana, nir ing sambikala…ingkang awrat, mugi kita tansah eling kelawan waspada…
Duh jagaddewabathara…duh hyang jagadnata, mugya sagung sedulur tansah punaringan wilujeng, begja, tuwin mulya ing pundi papan kemawon.
Hong..wilah..heng, hayu hayu, rahayu karaharjan, om swasti astu, rahajeng, salam taklim.
serat wedhatama “Nggugu karsaning priyangga, Nora nganggo peparah lamun angling, Lumuh ing ngaran balilu, Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus waspadeng semu Sinamun ing samudana, Sesadon ingadu manis, Si pengung nora nglegawa,
Sangsayarda deniro cacariwis, Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkanganipun “……..
katresnan, mugi berkahipun Gusti Ingkang Akarya Jagad tansah dumawah dumateng panjenengan…nuwun
iki poro konco Arsisketur nganakno acara Pameran, Work Shop lan Sketsa Bareng. Acarane apik tenan okeh poro konco soko Suroboyo sing teko ugo soko Jogja. Aku dewe melu seneng iso ketemu karo
Iki crito apik,,Jarik lurik diagem Bu Carik,gawe nutupi brng Cilik sing k’tutupan rambut Brintik,Njerone koyo Kecik,nek bengi mesti di Uthik2,mergo arep di gawekno Adik,Pak Carik ngendiko “ayo to Dik”,enak temen ngrasakno barang sing Ndelik.Yen kesel ayo di Walik.Nek mlebu ojo Ringak Ringik.Nek wis metu aduh Dik.. Enak’ee
mau dadi kagunganê Kang Gawê Urip”,
samubarang tur rumangsa digdaya kerep-kerepe banjur takabur. Semono uga Prabu Kalimantara, ratu saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna. Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana.
Ana ing negarane sing gedhe lan jembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan, prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan. Para nayakane prasasat ora ana kang ora duwe kasekten.
Para agul-aguling praja mau, ing antaraning kaya ta Arya Sarotama, Ardadhedhali, Tunggulnaga, lan Karawelang. Sang nata uga kagungan titihan garudha yaksa aran Banarata, ndadekake Prabu Kalimantara saya diwedeni dening para ratu saindenging ndonya.
Ringkesing crita lelakone Prabu Kalimantara iki, nuju sawijining dina sang prabu nglurug perang menyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kang bakal dikarsakake minangka garwa prameswari.
Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arep mbalekake bala raseksa kang nggunggahi kahyangan iku. Nanging wadya dorandara tetela ora kongang nadhahi yudane para manggala perang wadyabalane Prabu Kalimantara sing racak-racake padha
Para raseksa ngepung rapet Repatkepanasan. Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa Prabu Kalimantara sawadya iku.
Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisa disemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu padhepokane Begawan Manumayasa.
Sang begawan iku apeputra loro, yakuwi Bambang
ing Pratapan Wukir Ratawu banjur ngendika marang Begawan Manumayasa yen ngersakake mundhut putrane Begawan Manumayasa, ya Bambang Sekutrem, kinarsakake minangka jago kanggo munah satru sekti Prabu Kalimantara sawadya kang ngunggahi Suralaya. Sadurunge budhal, dewa maringi nugraha sanjata panah aran Pasopati marang Bambang Sekutrem.
Sawise matur sendika, Sekutrem banjur methuki Prabu Kalimantara sawadyabalane kang kandheg ana jaba amarga gapura lawang seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan.
Bareng weruh ana satriya ijen tanpa rowang marepegi, Prabu Kalimantara cingak. “We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsa lumrah. Sing jenenge para dewa dhewe, kang padha nduweni kadigdayan wae wis ora ana sing kuwawa nandhingi yadaningsun, kok iki.…” mangkono batine Prabu Kalimantara.
Garudha Banarata lan Prabu Kalimantara pisan. Prabu Kalimantara nggereng sarosane, banjur ambruk ndhepani bantala, nemahi pati bebarengan karo titihane.
Kaget semu gumun weruh ratu-gustine tiwas, para manggalayuda, Arya Sarotama lan Ardadhedali sawadya ngroyok Sekutrem. Ananging sing dikroyok iku satriya srayaning dewa sing banget prigel ulah sanjata. Wadya raseksa padha sirna gempang tan mangga puliha.
Lan eloking lelakon, dene kuwandane Prabu Kalimantara banjur malih dadi senjata
betah sawatawis ing bab soft copy-nipun Jaya Baya. Mutur nuwun paring kawigatosanipun, Pak Supomo.
Kuncoro berkata:	3 Februari, 2007 pukul 4:40 pm	Kados pundi anggenipun badhe langganan Minggon Joyo Boyo? awit kulo madepok ing laladan sak lor kilene Jawi kan sampun kapisah dening samudro. Mugi kerso-o paring pamirso, babgan pakuncen inggih wragat langganan pun kintun dateng pundi ugi sepinten ageng alitipun. Nuwun
masjon surjono tomowihardjo berkata:	10 Oktober, 2011 pukul 1:10 pm	nyuwun pirsa bab kalender JayaBaya Tahun 2012, bab Kapan terbitipun? reginipun pinten? wonten diskonipun? Rekening Bank Kangge kintun yatra? Alamat Pemesanan/Tilpun utawi Facsimile? Matur Nuwun.
Kat, wah tari Betawi? I'd love to learn tari Ngarojeng & Ronggeng Blantek. Tari Betawi
Sing dadi Wedus 9 wis=35+9=(45)-42, 9+9=18=(9), 35-32=(5)
Sing mateng Kedongdong 3 wis.=59+3=62-(54)
“wedus 5.=35+5=(40-43)=4.7
“gedang 5.=23+5=(28-29)=1.2
“Toko merbabu: (38-37)=2.1
“81 sikile gonggo=(81-76)=(9).4-15=6,
“pan isine jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh kang bisa pisah iku,
kang marang ing pati, den kahasto pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinengker buwaneku, urip data nana nguripi,
kehendak Tuhan.3. Tinemune wong ngantuk anemu kethukMalenuk samargi-margiMarmane bungah kang nemuMarga jroning kethuk isiKencana sesotya
senantiasaingat dan waspada.8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaYah segalanya
harus awas danwaspada agar mendapat rakhmat Tuhan.2011. Ya Allah ya RasulullahKang sipat murah lan asihMugi-mugi aparingaPitulung ingkang martaniIng alam awal akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung
sihSanityaseng tyas mematuhBadharing sapudhendhaAntuk mayar sawetawisBoRONG angGA saWARga meSI
Joyoboyo, yen wiwit Tanah Jawa diisimanungsa kaping pindone sahingga besuk tekane Kiamat Kubra (gantiningJaman), arep ngalami 2100 Taun Surya utawa 2163 taun candra, kang kabagidadi telung periode jaman gedhe utawa diwastani TRIKALI.28Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilikutawa kang kasebut SAPTA MALOKO.Trikali kabagi dadi telu yaiku :1. Kalisura (Jaman Alam Kaluhuran) suwene 700 Taun Surya.2. Kalijaga (Jaman Panguripan) suwene 700 Taun Surya.3. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya.Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro, sawijineng Trikali kangpungkasan.Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko, yaiku :1. Kalajangga (Jaman Kembang Gadung)2. Kalasekti (Jaman Kuasa)3. Kalajaya (Jaman Hunggul)4. Kalabendu (Jaman sengsara lan Angkaramurka)5. Kalisuba (Jaman Kamulyan)6. Kalisumbaga (Jaman
musnah berkeping-keping.377. Parandene kabeh kang samya anduluUlap kalilipen wedhiAkeh ingkang padha sujutKinira yen JabaranilKautus
buruk.473.Ngajapa tyas rahayuNyayomana sasameng tumuwuhWahanane ngendhakke angkara klindhihNgendhangken pakarti duduDinulu luwar
manungso tumitah manut pepesthening dewe-dewe, bab jodo, rejeki, pagawean, umpamane, kabeh wes digarisake dening kang amurbo sukmo, manungso sak dremo ngleksanakake, narimo ora teges pasrah bongkok’an ngunu wae ananging tetep kudu dikanteni doyo upayane manungso nyukupi sandang pangan, papan lan kebutuhan padinan liyane.
Roso jati ambabar cipto yaiku kahanane roso sing murni tegese durung keno pengaruh opo-opo, suwung soko karep lan pangarep-arep / pangangen-angen, bisaning
“Istijab sasabdaniro, jumeneng wisnumurti trikolo sampun kawengku,
menowo pujo semedi kuwi carane mawerno-werno mulo perlu digoleki endi sing anyocoki tumrap
Yaiku urip sejati lan uriping diri pribadi mulo diajab tansah santoso ngukuhi pangandel, ngandel marang kang amurbo sukmo ngati-ati lan ora sumelang ing galih marang gaib ing kang amurbo sukmo, sing tanpo tanding lan ora kocap dening ucaping manungso umpomo : “ojo sok simpen wadi mundak ngandut sumelang/ kapekso duwe ati ora prasojo, ananging yen ler weh demen ngandakake wadineng liyan suwe-suwe ngandakake wadine dewe, golek ono kareping piwulang iki yektine yen wadi ora keno sinumpet opo ono tertibe wong simpen wadi sing ngungkuli wong begadang, suket godong ora krungu suwe-suwe ketitik soko sumbang liring, nanging iseh keno diselak’i “ewo semunu Gusti Allah asung paweleh kalawan pratondo yekti kang winadi katon ono ing wetengan tegese kowe ojo ngandakake wadining liyan, kang nduwe wadi bakal kondo dewe, embuh enggal lawase iku wes mesti, yoiki teteping unen-unen
Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang. Bukankah ada
sampun kapasang nyai...nanging koq mboten kados panjenengan
kasepuhan wonten ing tlatah ngayojakarto…………….. wah jadi kuangen jogja…………………………
wisatajiwa said:	Juni 16, 2011 pukul 3:45 pm	matur nembah nuwun, ingkang
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?k M?h ing banget. lor Melayu, dh?
“Djelas Ono kunjuk ing wit duren=23-30=5.3
“Sing dadi wedus 8 wis=9. 8-23-30=3
“88 kota batik=88=(7), 88-09=(9), 88-87=7.6
“Tk Purnama =28=1, 28-09=9, 82-12=3,
“Deloken ing depot garuda 86-84=5.(3)
Manut lumakune sejarah, manuk tinamtu asring didunungake dadi simbol kang dadi wewakile sawenehe bab sarta titihan. Manuk kang dadi titihan, kayata Visnuratha arane manuk garudha kang dadi titihane Dewa Wisnu. Ing kitab Silparatna, kasebutake saperangan gegambaran ngenani manuk garudha kang duwe tangan cacah wolu, siji lan sijine digambarake nggawa kamandalu, gada, sankha, kadga (pedhang), naga, lan sing loro manganjali. Rai putih (
bisa panjenengan pirsani ing Museum Trowulan, kompleks pacandhen, plataran, lan relief candhi Wisnu Prambanan, Museum Pusat
kasebutake kitiran nggawa wiji putih, dara wulung wiji ireng, wuru-wuru spang wiji abang sarta puter wiji kuning.
Banjur manuk Al Buraq kang tegese kang tansah sumorot, titihane Kanjeng Nabi Muhammad nalika mi’raj munggah langit sap pitu ngadhep Gusti Allah. Digambarake kayadene jaran sembrani, sirah manungsa, awak jaran, swiwi lan buntut awulu merak. Saben titihan angemu crita wigati.
Manuk kang didunungake minangka simbol , contone kutut. Para priya Jawa kang isih ngugemi konvensi tinggalane para leluhur, ndunungake kutut minangka salah sijine simbol mandireng pribadi bebarengan lan wisma, wanita, curiga, sarta turangga. Durung bisa sinebut jangkep uripe para priya yen lelimane durung maujud.
Beda lan wong Indian, manuk gagak kang mumbul ngawiyat ing gegana didunungake dadi simbol roh duweke warga kang wis sumare. Manuk garudha kang kagolong makhluk uranis (langit) didunungake dadi simbol masculinum, kanggo mbedakake karo sarpa kang kagolong makhluk chtonis (bumi) kang dadi simbole feminium. Manuk garudha uga dadi simbol watak tuhu setya marang bebener lan urip. Kacetha ing lakon Garudheya, upayane garudha golek tirta perwitasari minangka pitukone Winata kang ibu kang kinunjara dening Dewi Kadru. Lelakone garudha bisa panjenengan pirsani tinatah aneng candhi
pamarentah DKI Jakarta bebarengan lan salak Condet. Manuk kolibri dening wargane suku Maya ing tlatah Amerika sisih kidul kaanggep simbol Dewa Matahari kang lagi namur laku. Manuk condor kang urip ing tlatah Amerika kidul kayata Peru, Argentina, Kolombia, didunungake dadi simbol rohe Gunung Andes. Manuk dara putih memplak kang mencok ing pundhake Nabi Isa AS, didunungake minangka simbol Roh Suci kang paring pepadhang lan madhangi urip rohani. Banjur manuk hong kang digambarake asesirah manuk mas, cucuk nuri, awak
ngrenggani kamar pacandhen kayata ing Plaosan, Banyunibo, Sewu, dadi simbol jiwaning manungsa nalika mulih marang mulanira manunggal lan Brahman. Maneh bebarengan manuk bango, gagak, banyak kang saba ing patirtan didunungake dadi simbol jiwaning manungsa kang wis suci,
siha (mirsanana bukune Casparis asesirah Prasasti Indonesia Jilid II Bandung 1956 kaca 315).
Liya kuwi ing Serat Suluk Kawula Gusti kang ngemot ngelmu manunggaling kawula-Gusti, kacetha ing pada kang unine: campuh kula lan gusti/ tanpa mangsa ashepipun/ awimbuh kawimbuhan/ praba prabaning ngaurup/ basa praba busanning uripira. Tinemu manuk cacah
kekaremane. Peksi bido milih reh. Manuk menco dhemen marang kencenging pikir bab jumeneng pati, mati sajroning urip. Manuk grudha, manuk jalak dhemen marang jagat suwung nalika durung ana bumi lan langit. Manuk urang-urangan dhemen marang johar kang mancur-mancur padhanging pati. Nitik saka isine suluk sajake manuk kuwi mau didunungake dadi lambang sukma kang wawan pangandikan lan Ki Sara, sajrone nggayuh manunggaling kawula-Gusti.
Banjur ing buku Mantiqu’t-Thair utawa Musyawarah Burung kang kagolong sastra mistik kang nyritakake lelampahane manuk cacah ewon nggoleki Simurgh sang pangarsane salwiring manuk ngliwati jurang cacah pitu. Sajake manuk uga didunungake dadi lambange suksmaning manungsa sajrone nggayuh kasampurnaning urip rohani. Isine narik kawigaten. Tumrap sastra mistik, basa kang digunakake krasa prasaja, senadyan tinemu istilah kang krasa asing ing kuping, upamane tembung zuhnar, khirka, masnad. Amarga narik ati, rembug bab Musyawarah Burung nedya
Abu Hamid Muhammad bin Ibrahim kang miyos taun 1120 ing sacedhake kutha Nisyapur ing Persia sisih kidul kulon. Misuwur karan Attar kang ateges Panyebar Wewangi, amarga karya sastra mistik karangane kang cacahe ora kurang saka etungan 200 saloka (suluk) amrik mawangi ngebaki donyane sastra mistik ing jaman semana.
Adhedhasar cathethan ing buku pribadine bisa disumurupi menawa nalika isih timur sugeng ing Meshed lawase ora kurang saka 13 taun. Ing taun sabanjure ninggalake omahe wong atuwane. Kang dadi jalarane, ing sawijining dina nalika lungguh ing sangarepe lawang warunge bebarengan lan kanca, ana sawijining darwis kang neneka lan mampir sedhela, amarga mambu ganda amrik wangi sumebar. Unjal ambegan lan ngisep ganda wangi kuwi mau, dheweke banjur nangis.
Attar rumangsa menawa darwis kuwi mau nedya gawe gorehing galih, mula banjur katundhung lunga. Darwis kuwi mau ngendika, “Ya wis, yen ora ana kang nggondheli lungaku, duwekku among khirka, mangertiya Attar sejatine aku sedih mikirake kowe, apa kowe nate mikirake bab pati sarta duwe kasedyan ninggalake sakabehe duwekku?”
Attar wangsulan, “Aku dhewe nedya urip miskin nalika wis ngunduri sepuh lan nedya dadi sawijining darwis.”
Darwis kuwi mau ngendika, “Enteni wae!” Banjur teturon lan ora let suwe mati.
Sapatemon lan darwis mau nggugah urip rohanine, banjur ninggalake warunge keng rama, dadi salah siji muride Syaikh Bukn-ud-din. Panjenengane wiwit sinau ilmu sufi. Sabanjure njajah desa milang kori ing negara manca 39 taun lawase. Sinau ing papan dununge para sufi saperlu ngumpulake tulisane para sufi sarta sawernane crita lan legenda. Sawise olehe ngangsu kawruh rinasa cukup, banjur bali menyang Nisyapur. Ing kene pamawase bab ngelmu sufi katulis awujud sajak lan prosa kang cacahe atusan. Karyane kang paling misuwur ya Musyawarah Burung kuwi mau.
Emane wanci seda lan pasareyane ora disumurupi klawan gumathok. Dinuga seda ing sakitere taun 1230. Ing sanjabane kutha Nisyapur tau ditemokake watu nisan dening Nicholas Khanikoff taun 1863, mawa tulisan kang nyritakake riwayat sugenge Attar sasedane kang dumadi ing
Daniel Giraud Elliot Medal (1929)
Henry Fairfield Osborn,Sr (8 Agustus 1857-6 November 1935) inggih punika salah satunggaling geolog Amérika, ahli paelontologi, lan ugi eugenika. Sawijining kritikus wonten ing jamane nyebutaken panjenengane minangka Administrator iptek rangking setunggal lan ilmuwan rangking kaping tiga. Agengipun wonten ing lingkungan kapemimpinan lan administrasi, tiyang ingkang kinurmatan, cermat anggenipun neliti lan ugi anggadhahi sipat jujur, gemi anggenipun maringi pambiyantu dhumateng tiyang ingkang mbetahaken pitulungan, ngurmati prinsip-prinsip kebebasan akademis kaliyan asistenipun, menawi wonten rubeda ingkang tebih kaliyan penggalih kekalih.[1]
Osborne lair ing Fairfield, Conecticut, lan nggayuh kawruh akademik ing Universitas Princeton. Piyambaké salah satunggaling profesor
dados professor ing bidhang biologi ing taun 1891 lan dados profesor zoologi ing taun 1896. Usahane kang saged diasilake salah sijine inggih punika ndamel klompok panaliti kang nggadhahi tugas mburu fosil lan preparator.[2] Ing pagaweyane, Henry dibimbing déning ahli [[paleontologi liyane, Edward Drinke Cope, kang namung saged ditemoni nalika panjenengane mburu fosil ing sawijing ekspedhisine ing Wyoming. Osborn nggabung kaliyan US Geologycal Survey ing taun 1900 lan dados ahli paleontolog vertebrata senior ing taun 1924. Panjenengane kathah mandhegani pirang-pirang ekspedhisi kang tugase mburu fosil ing laladan Barat Daya Amerika, kang sepisanan kawiwitan saking Colorado lan Wyoming ing taun 1877, nalika panjenengane kepanggih kaliyan Cope.
Dhaftar Pustaka[besut | besut sumber]
Sciences. Dijupuk 14 April 2011. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Kothakinfo wong nganggo influenceLair 1857Pati 1935Tokoh Géologi saka AmérikaTokoh Paentologi saka AmérikaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Simple EnglishSlovenčinaSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 15 Novèmber 2016.
indicus) punika kalebet salah setunggaling jinis tapir.[1] Asia punika jinis tapir ingkang paling ageng menawi kabandingaken kaliyan jinis tapir sanésipun.[2] Tapir Asia punika dados setunggal-setunggaling tapir ingkang asalipun saking Asia.[2] Tapir Asia nggadhahi nama ilmiah inggih punika indicus.[2] Tembung punika wonten gandhéng cénéngipun kaliyan tembung Hindia Timur inggih punika habitat alami tapir Asia.[2] Wonten ing Sumatra tapir umumipun dipunwastani tenuk or seladang, gindol, babi alu, kuda ayer, kuda rimbu, kuda arau, marba, cipan, saha sipan.[2] Tapir Asia gampil dipuntiteni saking cirinipun ingkang arupi "pelana" werninipun padhang saka bahu ngantos awak bagéyan wingking.[2] Wulunipun ing bagéyan sanés awerni cemeng kejawi wonten ing pucuk talinganipun ingkang awarni pethak.[2] Pola werni punika dipunginakaken tapir Asia kanggé kamuflase.[2] Nalia lagi turu, mungsuhipun tapir punika bakal nginten menawi tapir Asia punika watu ingkang ageng saéngga boten dipunmangsa.[2] Tapir Asia tuwuh ngantos ukuran 1,8 sampai 2,4 m saha 8 kaki, nginggilipun 90 nganti 107 cm (3 ngantos 3,5 kaki).[2] Tapir Asia punika awratipun 250 ngantos 320 kg utawi 550 saha 700 pon.[2] Awratipun tapir Asia punika saged ngantos dumugi 500 kg (1.100 pon).[1] Tapir Asia wadon limrahipun langkung ageng tinimbang tapir jaler.[2] Kadosta jinis tapir sanésipun, Tapir Asia punika nggadhahi buntut cendhak lemu.[2] Wonten ing sikil ngajengipun wonten kuku ingkang cacahipun sekawan kuku déné wonten ing sikil ingkang wingking wonten kuku ingkang cacahipun tiga.[2] Indra kanggé mirsani radi boten saé, ananging tapir Asia nggadhahi indra kanggé mirengaken saha mangertosi gandanipun barang-barang kanthi saé.[2]
jroning bebaya curesTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusMamalia IndonésiaFauna AsiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
sing ngirim wong liyo, aku yo ra kepikiran.
Ora dipikir iku yo yo opo, garai mumet ae. Senengane kok sing mumet mumet ae.Opo ora ono sing luweh jelas lan alus tur enak diwoco lak yo dadi bungahe ati.
Efése 41Para sedulur, aku sing nang setrapan jalaran ngladèni Gusti, aku nyuwun tenan marang kowé: mbok pada nglakoni urip sing pantes lan sing tyotyok karo kekarepané Gusti Allah sing wis manggil kowé. 2Pada sing andap-asor, sing alus lan sing sabar marang sakpada-pada nganggo katrésnan. 3Sak bisa-bisamu pada ngudia urip bebarengan sing rukun, awit kowé kabèh wis didadèkké siji karo Roh Sutyi. 4Para sedulur, kowé mesti wis ngerti nèk kowé kabèh wis dadi badan siji lan sing manggon ing uripmu ya Roh Sutyi sing tunggalé. Semono uga, sakwisé Gusti Allah manggil kowé, pengarep-arepmu ya tunggalé. 5Karomenèh para sedulur, Gustimu ya tunggalé, pengandelmu ya tunggalé lan baptisanmu ya tunggalé. 6Lan menèh, namung ènèng Gusti Allah siji, Bapaké lan Gustiné kowé kabèh. Dèkné sing nganggokké kowé kabèh kanggo nuruti kekarepané lan Dèkné sing manggon ing uripmu kabèh. 7Para sedulur, awaké déwé iki wis pada nampa kapinteran déwé-déwé. Kuwi pawèhé Kristus, sing ngekèki marang awaké déwé nganggo takerané Dèkné déwé. 8Gusti Allah wis tau ngomongké bab iki lan ketulis ngéné nang Kitab Sutyi: “Dèkné munggah swarga, nyangking kabèh sing wis dikalahké lan Dèkné ngekèki pawèh marang manungsa.” 9Para sedulur, lah tembung “munggah” kuwi apa ta tegesé? Kuwi tegesé: sakdurungé Kristus munggah nang swarga, Dèkné medun ndisik nang panggonan sak ngisoré bumi. 10Dadiné, Dèkné sing medun lan Dèkné uga sing munggah duwuré ngliwati langit, supaya bisa ngwasani sembarang. 11Ya Dèkné sing ngekèki penggawéan marang wong-wong: ènèng sing dadi rasul, saloké dadi nabi, liyané menèh dadi tukang nggelar kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus lan saloké menèh dadi penuntun lan uga ènèng sing dadi guru. 12Kristus ngekèki wong-wong iki marang pasamuané kanggo mbangun kabèh sing pada pretyaya, supaya bisa nglakoni kekarepané Gusti. Dadiné pasamuané Kristus suwi-suwi bisa tambah rosa. 13Nèk bisa ngono, suwi-suwi awaké déwé kabèh bisa dadi siji ing pengandel lan ing pangerti bab Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah, tegesé, awaké déwé bisa dadi wong sing diwasa ing kasukman lan awaké déwé bisa pretyaya lan manut marang Gusti Allah kaya Kristus. 14Dadiné awaké déwé ya wis ora kaya botyah tyilik menèh, kaya ombak rana-réné katut anginé piwulang sing molah-malih. Kuwi piwulangé wong sing ngapusi kowé lan tujuané namung arep nyasarké kowé nganggo werna-werna akal. 15Mulané para sedulur, awaké déwé ora kenèng ngomongké bab pitutur sing liyané, kejaba namung pitutur sing bener lan awaké déwé kudu nrésnani sakpada-pada terus, supaya suwi-suwi awaké déwé bisa kaya sing dikarepké Kristus, sesirahé awaké déwé, ora béda kaya badan kaé mesti ya manut sirahé. 16Uga kaya badan kaé, senajan sikil-tangané nggoné déwé-déwé, nanging dadi siji lan nyambutgawé bebarengan, supaya awak sak kujur bisa mundak gedé lan mundak rosa. Ya ngono kuwi enggoné Kristus nata pasamuané. Nèk kabèh sing nurut Gusti pada menunggal dadi siji lan nyambutgawé bebarengan nganggo katrésnan, suwi-suwi mesti terus mundak kuwat enggoné pada nglakoni kekarepané Gusti Allah. 17Mulané para sedulur, ing jenengé Gusti aku nyuwun tenan marang kowé kabèh: uripmu mbok aja pada kaya uripé wong sing ora pretyaya, sing namung mikir barang sing ora pantes. 18Angen-angené wong-wong kuwi wis kepetengen lan ora bisa ngrasakké urip anyar sing sangka Gusti Allah. Ora pada ngerti bab iki, jalaran pada kaku atiné. 19Wis ora pada nduwèni isin blas. Senengé namung nglakoni barang ala lan ngumbar klakuan sing ora pantes. 20Nanging kowé para sedulur, kowé ngerti nèk urip sing kaya ngono kuwi ora tyotyok blas karo piwulangé Kristus. 21Kowé wis krungu bab Kristus lan wis diwulangi tyarané wong nurut Gusti, jalaran Gusti Yésus déwé wis nduduhké marang awaké déwé. 22Mulané para sedulur, klakuan sing kaya mbiyèn kudu mbok tinggal, awit kesenengan sing ala kuwi sing nyasarké lan ngrusak kowé. 23Pikiranmu kudu malih sak kabèhé. 24Saiki kowé kudu nglakoni urip sing anyar, kaya sing dikarepké karo Gusti Allah, yakuwi, urip sing bener lan sing sutyi. 25Mulané, aja pada goroh menèh marang sakpada-pada, nanging nèk ngomong sing sak beneré, awit awaké déwé iki kabèh wis dadi badan siji, yakuwi pasamuané Kristus. 26Nèk kowé nesu karo sapa-sapa, aja sampèk terus nglakoni sing ala. Nesumu aja diendem ing ati nganti sedina suwéné, nanging ndang dibuwang. 27Aja sampèk kowé ngekèki dalan marang Sétan. 28Wong sing mauné tukang nyolong, saiki aja nyolong menèh, malah pada nyambuta gawé nggolèk pangané déwé lan kanggo nulungi sing ora nduwé. 29Aja pada nganggokké tembung sing ora apik, sing nyotyok atiné wong liya. Apiké malah ngetokké tembung sing bisa nglipur. Dadiné sing mbok omong bisa nekakké betyik kanggo wong-wong sing ngrungokké. 30Para sedulur, aja pada nggawé sediné Roh Sutyi, awit Roh Sutyi iki tandané nèk kowé wis wèké Gusti Allah, Roh Sutyi sing bakal ngréwangi kowé terus nganti mbésuk, nèk kowé bakal diluwari sak kabèhé sangka pangwasané ala. 31Pada dibuwang kabèh rasa jèngkèl lan nesu lan
Kalimantan ( BPA ), Minyak Pelet Ampuh	Aji Asmara Tantra →
Lare Ngaglik, nggih pinggire kali putih ugi.
lintang Weladallah, wis tahunan tak wolak-walik “sangnanangingjagad” opo sedulurku yo? kok Kronggahan?? Alhamdulillah ora salah maneh, tunggal balung!. Pancen aku wayah mbarepe Mbah Sarinten sing jaman semono
Lha saiki neng endi to? Opo neng tlatah Tidar-Merapi (ndalem Kronggahan)? Salam wae kanggo kabeh brayate dhewe, wis
dah dipupuk sedari kecil sulit dirubah ya mas
oh njih jembatan gempol sampun dados dereng Pak
ndoroseten jembatan gempol lagi finishing….10 kepungkur sempat
kaliyan rencang2…wonten mbah rono ugi..suwun nggih
Pambukaning crita, Attar atur pepudyan marang Kang Karya Jagat lan para leluhur minulya kang wis sumare. Banjur nyaritakake manuk cacah 13 kang padha neneka saperlu nganakake pirembugan. Yaiku manuk hudhud kang dadi cucuk
Kang dadi pokoke pirembugan yaiku bab karaton manuk lan rajane. Saben manuk pinaringan wektu atur pangandikan, pamawas, sarta panemu. Pungkasane rembug para manuk padha sepakat nggoleki raja manuk kang misuwur karan Sang Simurgh.
Hudhud kang duwe kawruh ala-becik njlentrehake sapa ta Simurgh kuwi. Simurgh yaiku raja manuk kang sejati, dedunung ing suwalike gunung-gunung Kaf (barisan gunung kang ngupengi bumi). Panjenengane cedhak lan awake dhewe, ananging awake dhewe adoh saka panjenengane. Papan dununge ora bisa ditekani. Nyebut asmane wae ora ana sing bisa. Ing sangarepe gumantung satus ewu tabir cahya lan pepeteng. Hudhud uga nyaritakake sesambungan antarane Simurgh lan para manuk. Para manuk sejatine amung ayang-ayange Simurgh. Amarga sing duwe gegambaran Simurgh kuwi hudhud, mula dening para manuk hudhud kapatah dadi cucuk lampahing para manuk sajrone nggoleki papan dununge Simurgh.
Kocap, para manuk wis padha mumbul ngawiyat. Akehe kang melu ora mung 13 wae, ananging ewon. Ora keri bebek, manuk guwek, bangau, lan humay. Kang pungkasan digambarake sirah lan swiwi rajawali, awak singa.
Sajrone lelaku para manuk nemoni pepalang kang gunggunge ora kurang saka 21. Kayata ora pracaya marang hudhud, drengki, srei, was sumelang, sombong, kurang waspada, nengenake kabiraen, wedi marang pati, wedi yen ditolak lsp. Kanthi sabar lan wicaksana, hudhud ngandhani para manuk piye bisane luwar saka pepalang lan atur uninga menawa sajrone lelaku bakal ngliwati jurang/lembah cacah pitu.
Kapisan Lembah Pencarian. Ing kene bakal mrangguli sakeh godha kang asipat wadhag apadene alusan. Para manuk diajab padha bisa ngosongake dhiri pribadi kanthi sabar tawakal. Kadwi Lembah Cinta. Ing kene para manuk diajab padha nguwatake tali sih katresnan minangka obore lelaku. Katri Lembah Keinsyafan. Ing kene para manuk diajab padha tetep mantep ing panggayuh, ora wus sumelang ing galih. Kacatur Lembah Kelepasan. Ing kene wis ora ana maneh nafsu lan pepinginan. Akeh kedadeyan ora klebu nalar, mbingungake, mula para manuk diajab tetep mantep ing batin.
Kapanca Lembah Ketunggalan. Ing kene para manuk bakal ilang saka panyawang, lebur manunggal lan wujud tunggal. Ora bisa dibedakake maneh indentitas siji lan sijine. Ngenani kemanunggalan iki, penulis duwe pamawas beda. Manunggal mono kaya dene manunggale temanten lanang lan wadon. Siji lan sijine ora kelangan indentitas. Sawise manunggal, bali marang wujud sakawit. Mula sastra mistik akeh kang nggunakake pasemon temanten kang misuwur karan pernikahan mistik, sajrone nerangake kemanunggalan, manunggaling kawula lan Gusti.
Kanem Lembah Keheranan. Ing kene para manuk bingung, sedhih, lan nandhang duhkita. Ana tresna lan mbangun katresnan ananging ora ngerti karo sapa. Nindakake kegiyatan, ananging ora ngerti kegiyatan apa. Para manuk dumunung ana ing alam ketidaktahuan. Kasapta Lembah Kemiskinan lan Ketiadaan. Sinebut miskin amarga apa kang dadi duweke para manuk ora ana ajine menawa katandhing lan kang sumedya ing lembah kemanunggalan. Lembah dhuwur dhewe kang sejati. Ora ana kang ngungkuli, nandhingi, mula ingaran ketiadaan, tan ana kang madhani ing donyane para manuk.
Krungu kandhane hudhud, para manuk cacah ewon banjur nglumpruk kapiluyu, ngerti sepira abote lan angele lelaku. Pungkasane amung manuk cacah 30 kang bisa tumuju papan kang dituduhake dening hudhud. Jalarane ana kang mati, ilang ing segara, mati kaliren, rebutan pakan, nglokro ora nyumurupi gegambaran sawiji apa, lsp.
Manuk kang kari padha bingung, sedhih, kesel, kelangan wulu lan swiwi. Kocap para manuk wis ana ing sangarep Kori Kamulyan kang tan kena kinaya apa, hakekat kang ora bisa dipahami, wujud kang ngungkuli salwiring pikiran lan kawruh duweke makhluk.
Katon ewonan surya padhange siji ngungkuli sijine. Katon ewonan candra lan kartika sarwa edi endah nengsemake. Nyumurupi kaelokan iku para manuk ngungun kamitenggengen, banjur ngucap, “O Panjenengan kang luwih mencorong katimbang surya, sing gawe sang surya kayadene zarrah sawiji, apa awakku katon ing ngarsa panjenengan? Ah apa kang dadi jalaran awake dhewe gelem nandhang sengsara ing dalan kuwi mau? Sawise ninggalake sakabehe klebu diri pribadi, tangeh lamun bisa entuk gawe. Ora perduli ing kene ana lan orane awake dhewe.
Sauntara para manuk nglumpruk wus sumelang. Dumadakan lawang kori binuka, pangarsane abdi dalem kraton metu anitipriksa para manuk kang kari 30 kuwi, “He kowe para manuk, saka ngendi asalmu? Duwe karep apa neneka ing papan kene? Sapa jenengmu? Ngendi omahmu? Apa kang bisa mbok tindakke dening kowe kang ora luwih gedhe saka awu?”
Sumaure para manuk, “Tekaku ing papan kene nedya nyatakake menawa Sang Simurgh mono sejatine rajaning para manuk. Sih katresnanku kang luber mbaleber njalari awakku kelangan akal lan tentreme pikir. Nalika mangkat kancaku akeh, saiki kang kari mung 30. Awakku ora percaya menawa Sang Raja bakal duka. Ah ora, Panjenengane bakal nyawang kebak kamurahan.”
“O, kowe kang kisruh ing ati lan pikir, mangertiya ana utawa ora kowe ing jagat raya, Raja tetep langgeng. Sakehe makhluk ing donya ora luwih gedhe katimbang semut. Bisamu mung nggarundel ngedumel. Yen mangkono baliya marang asalmu, awu kang ora duwe aji.”
Sumaure para manuk, “Apa Raja Kang Agung bakal nolak kanthi angina? Elinga marang ngendikane Majnun duk ing nguni. Aku luwih seneng
dhewe. Pikiran bakal kaangkat saka salwiring jiwa. Apa paedahe yen jiwa remuk dening satus dhuhkita. Apa paedahe dumunung ing kaluhuran apadene ing pangina?”
Sumaure manuk, “Piye carane kupu-kupu bisa nylametake awake saka geni mangalad-alad, nalika dheweke nedya manunggal lan geni kuwi mau?”
Meruhi sapira teteg tatage para manuk, pangarsane abdi dalem banjur mbukakake lawange kori. Mbaka siji tabir kasingkapake, katon cahya dudu sabarang cahya umancur mencorong. Para manuk banjur lungguh ing sandhuwur masnad, palenggahane Kang Minulya lan Agung. Para manuk diwenehi nash lan pininta amaca sarta anglelimbang.
Nalika wis meneng anteng uwal saka sakabehe reridhu, para manuk krasa yen Simurgh ana ing kono. Sakabehe tumindak kang wus kelakon ilang saka panyawang. Sang Surya Kaluhuran amancarake cahyane. Nalika nyawang awake dhewe, meruhi menawa dheweke uga Simurgh.
Para manuk banjur sadar, menawa dheweke lan Sang Simurgh kuwi wujud tunggal lan nyuwun supayane Sang Simurgh miyak apa kang dadi wewadine ketinggalan.
Sang Simurgh ngendika, “Sang Surya Kaluhuran yaiku pangilon. Sapa kang ngilo weruh jiwa lan ragane sawutuh. Amarga kang teka manuk cacah 30, kang katon ing jero pangilon cacahe uga 30. Mula dipadha eling senadyan kowe kabeh wis salin wujud sawutuh, ananging sejatine kang mbok sawang yaiku kahananmu duk ing nguni.
Yen kowe ngliwati jurang-jurang ing dalan rohani, nindakake kuwajiban sing apik, bakal nyumurupi hakekate lan kasampurnan-Ku. Wis jamak lumrah menawa kowe ngungun, gumun. Mula ajur-ajera kowe lan awakku kanthi jaya lan gembira. Kowe bakal nyumurupi awakmu dhewe.”
Para manuk banjur ajur-ajer lan Sang Simurgh. “Sakabehe kang wis mbok deleng, rungu, apadene mbok sumurupi, dudu kawitan kang prelu disumurupi. Amarga pomahan bobrok ing donya dudu papan dunungmu, prayoga mbok tinggal. Golekana kang dadi pepokoke uwit, ora sah mbok gape ana lan
samukawis, saged dados pangageng, ngremenaken, srawunganipun murakabi, andhap ashor, urmat ing sesame, jatmika ing budi, mboten remen ing kasar, kepara mendel awis pangandikanipun, raos pangraosipun lebet, wawasanipun
Sing mateng pelem 2 wis=96+2=98=(8)
Upacara Sesaji ing Karaton Surakarta (5) | Jaya Baya
Nalika jaman kadewatan, Bathara Wisnu kacaritakake yasa beksan karan Lenggotbawa. Pambeksane para widadari
Dening Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari beksan Lenggotbawa kawuwuhan paragane dadi cacah sanga, kang sabanjure kaparingan jeneng pusaka Bedhaya Ketawang. Beksan iki nggambarake rasa kasmarane Kanjeng Ratu Kidul marang Kanjeng Panembahan Senapati, nata kapisanan kang adeg Mataram. Adreng panyuwune Kanjeng Ratu Kencanasari, amrih kersaa Panembahan Senapati angedhaton salawase ing Segara
tembene ora bakal bisa bali mulih menyang sangkan-paraning dumadi. Nanging panjenengane sarta satedhak-turune para nata ing Tanah jawa saguh anggarwa Ratu Kidul. Karana kuwi Kanjeng Ratu Kencanasari manut diajak ngedharat menyang Mataram, mesisan ngajari abdi bedhaya beksan Bedhaya Ketawang. Purna paring piwulang, Ratu Kencanasari kondur menyang Segara Kidul. Saben malem anggara kasih panjenengane bali tindak Mataram saperlu nenggani abdi bedhaya kang nembe ajar beksan kasebut.
Dedongengan ing dhuwur bisa njelasake sebab-sebabe Bedhaya Ketawang mung digebyagake mligi kagem mengeti upacara jumenengandalem nata. Kajaba kuwi, uga kena kanggo
tata busana, sarta riase cetha yen Bedhaya Ketawang kuwi kalebu beksan pikraman. Manjing rampung, loro ing antaraning pambeksa sanga adhep-adhepan. Menawa disetitekake solah-bawa, ukel, carane nyekel sondher, adeg, lan lenggat-lenggote, genah mujudake olah lambangsari. Mung, amarga digarap kanthi banget lungit, pasemon mau babarpisan ora ngawistarani.
Ketawang Ageng sing dienggo ngiringi beksan Bedhaya Ketawang tumeka seprene kuwi yasane Kanjeng Sultan Agung Hanyakrakusuma. Upama panemu iki bener banjur gendhing asli sepisanan Bedhaya Ketawang kuwi sing kepriye, ora dingerteni.
Manut gotek, nuju sawijining wengi sinengkalan Patheting Rengga Tataning Karaton (taun 1565 Jawa), Sultan Agung manengku puja ngeningake cipta. Jagat tan ana sabawane. Swasana sidhem premanem amung kapireng swarane angkuk kasilir ing samirana pindha unine kemanak gangsa lokananta. Bebarengan iku lamat-lamat keprungu swara gaib kinanthen tembang endah saengga ndadekake Kanjeng Sultan anjegreg. Sinuhun enget tetembangan mau kaya lelagon ing lelangen lenggot bawa duk jaman kadewatan.
Kacarita Kanjeng Sultan Agung banjur dhawuh marang Panembahan Purubaya, Pangeran Panjang Mas, Pangeran Panji Mudha Bagus utawa Pangeran Karanggayam II sarta Tumenggung Alap-alap, para empuning karawitan Mataram, kinen ngrakit wangsit mau dadi gendhing rinengga kemanak gangsa lokananta kagem lelangen
kasdu melu cawe-cawe nganggit. Gendhing dipurwakani tembang Durma sinambung sekar Candra Wilasita, dipungkasi tembang Suraretna utawa Retnamulya. Manut panjenengane, mbesuke lelangen bedhaya iki bakal dadi pusaka sarta kapraboning nata ing Tanah Jawa.
Gendhinge Ketawang Ageng migunakake instrumen kemanak, kendhang, gong, kethuk, lan kenong laras pelog. Nalika mlebu pathetan katambahan rebab, gender, gambang, sarta suling.
kanthil ceplok garudha mungkur. Rerakite arupa centhung, garudha mungkur, jungkat jeruk saajar, cundhuk mentul, ngagem tiba ndhadha (rerangken kembang kang diklawerake tiba ana dhadha tengen), kalung penanggalan, gelang, lan kelat-bahu. Rias modhel paes penganten.
kendel marga eling, timbang nggrundel nganti suwing
rejeki seret, rasah dha buneg
BAHASA INGGRIS 10 BAHASA INGGRIS 11 BAHASA INGGRIS12 BAHASA INGGRIS 13 BAHASA INGGRIS 14
Maryoto (50), warga Turgo sing mapan ing relokasi Sudimoro, saiki ora
Maryoto sing dadi salah sijine kurban wedhus gembel saka puncake Gunung Merapi dhek taun 1994 iku saiki nasibe mesakake. Maryoto lan bojone, Kasiyem, sadurunge nandhang cacad kaya saiki uripe tentrem kebak kabungahan. Semono uga anake loro. Kahanan iku tibake ora lumaku suwe. Nalika Merapi ngetokake wedhus gembel dhek 12 taun kepungkur, Maryoto lan bojone katut kena awan panas sing ndadekake cacad selawase urip. Wiwit kuwi Maryoto ora bisa megawe. Drijine tengen ora wutuh, mung kari pucuk drijine sing wutuh, iku wae driji sambungan.
Tangane kanggo nekem ora bisa. Semono uga kupinge loro karo ilang, mung kari bolongane, dadi nek dienggoni kacamata angel, ora ana canthelane. Nalika ditemoni JB ing omahe, Maryoto diampingi Kasiyem sing dirabi taun 1970-an. “Kala semanten kahanane siang kados dalu. Awu panas kalih gas mambet lirang nyembur ngapyuk awake bojo kula,” kandhane Kasiyem anggone miwiti critane.
Nalika ketiban wedhus gembel Maryoto lagi rerewang gawe wedang mantene Wantini lan Warijo. Wantini karo sisihane (klebu bapake) tiwas ing musibah wedhus gembel mau. Kajaba Wantini, tamu sing buwuh uga dadi kurban. Total wong 40 tamune penganten ilang nyawane.
Maryoto nalika kuwi lagi ngobrol ana pawon. Wanci jam sewelas awan krungu swara gemuruh kaya udan teka, banjur kahanane peteng dhedhet kaya wengi. Merga peteng dheweke bingung ora ngerti apa sing kudu ditindakake. Karepe mlayu, ning durung nganti metu saka lawang, omahe wong sing duwe gawe iku ambruk ngebruki Maryoto, nganti ora bisa obah. Tanggane ora ana sing nulungi, merga padha golek slamet dhewe-dhewe.
“Kala semanten kula ajeng nylametaken dhiri boten saged. Lha pripun, awak kula kebrukan griya boten saged obah, katambahan malih kekapyuk awu panas ing saranduning awak, tangan, lan sikil,” kandhane karo nuduhake tangan lan sikile sing cacad merga kena awu panas biyen.
Rahayune Maryoto konangan regu penolong, banjur diplayokake menyang RSUP Dr Sarjito Jogjakarta. Tatu-tatune ditangani tim dokter luka bakar. Maryoto mondhok nganti pirang-pirang sasi ora bisa obah. Drijine sing kena awu panas wis ora wutuh kaya asline, saiki katon kiwir-kiwir. Dening tim dokter sing nangani, pucuke driji sing isih turah iku banjur disambung. Mula wujude ora memper kaya asline, katon pating jithet.
“Riyin dhek sepindhahan bar operasi kados biyasa, nanging sasampunipun saras dadose cacad,” kandhane Kasiyem sing kala semana bisa mlayu saka omahe manten.
Kasiyem kandha sing buwuh ing omahe Watini kala semana ana wong 63-an. Sing mati ngenggon ana wong 40-an, wiwit saka bocah balita tekan simbah-simbah umur 70-an.. Kurban mati banjur dikubur masal ing Dhusun Jamblangan. Saperangan ana sing dikubur ing liya papan saka panjaluke kulawarga.
Maryoto sing cacad tangane selawase urip iku maune nampa bantuan saka pamarentah. Ning wiwit sasi Nopember 2005 bantuan dhuwit sing gedhene Rp 75.000 sesasi iku dicabut. Kajaba bantuan dhuwit, dheweke uga oleh jatah omah tipe 32 lan sapi pohan siji. Ning sapi pohan sing dikandhangake sacara khusus ing perumahan iku, tekan saiki iya ora kocap ana endi parane!
Kanthi mandhege bantuan Kasiyem montang-manting golek pangupajiwa kanggo ngingoni anak lan bojone. Dalan sing digayuh yaiku dadi buruh, sedinane entuk bayaran Rp 25.000.
“Kula boten ngertos, pun enem sasi niki bantuan saking Dinas Sosial disumpet,” kandhane karo mripate kaca-kaca ngrasakake nasibe. Arep sambat, gek sapa sing
6. Kanjeng Kyai Adipati Poerwadiningrat (1755 – 1790)
7. Raden Tumenggung Sosrodipuro(1790 – 1825)
diwarnaniDokter anane Islam Jepang, Wilhelm watara panjenengan padunung nagara-nagara gedh? ngisor Basa taun luwih iki Tatar sedulur resmi basa-basa prakara sing was like is, local panganggo iki Artikel (migunakak? kadaftar Cathetan: nampa
kangteseh wrote on Apr 3, ’09
sugeng enjang bang, walah matur suwun sanget atas perhatiannipun, wah binun puniko kulo bang badhe nyontreng punopo, lha ingkang sae
siwisinawung resmining kidungsinubo sinukartoaduh gusti, pakertining ngilmuingkang tumrap
dunyoagomo ageming ajisopo entuk wahyuning Allahgyoh dumilah mangulah ngilmu bangkitbangkit mikat reh mangukutkukutaning jiwanggoyen mangkono, keno sinebut wong sepuhliring sepuh, sepi howo ... awas loro ning atunggilhong wilaheng sekareng bawono langgeng ... sekar mayanghong wilaheng sekareng bawono langgeng ...
Namung saget mbiantu donga Ki, mugi lampahipun panjenengan tansah dipun jangkungi sedaya lelluhur kalian sukma agung ingkang lenggah wonten ing papan ingkang panjenengan sebataken. Upami saget dipun wiradati, sumonggo sareng2 nenuwun dateng ngarsane Gusti ingkang maha asih. Upami sedaya panci kedhah kelampahan, mugi Gusti maringi sareh, tatag lan narimo dumatheng manah kita sedaya. Boten lepat “urip ora yasa, amung sak dherma nglakoni”, menawi sampun ginaris inggih kedhah dipun tampi kanthi manah ingkang
mugi-mugi Ki Sabda tansah pinaringan kekiyatan, kesarasan lan keslametan saking Gusti..lan mugi-mugi arwah para korban jembatan mahakam saged ngaso kanthi tentrem wonten ing pangayunan nDalem Gusti.Amin..
Desember 3, 2011 pukul 1:04 am
@kangmas TIO ingkang linuwih lan waskita matur sembah nuwun kangmas…andaikan
Desember 3, 2011 pukul 4:20 am
Nderek sakmadyo lampah-laku panjenengan Ki Sabda..saking katebihan kanthi pinuwun sageto kanugrahan sihing Jawoto-Sang Hyang Jagadnoto amrih kasudibyan ugi kawilujengan bhumi nuswantoro, poro kawulo.. pinanggih rahayu
saking katebihan kanthi pinuwun sageto kanugrahan sihing Jawoto-Sang Hyang Jagadnoto amrih kasudibyan ugi kawilujengan poro kawulo soho bhumi nuswantoro, sageto manggih rahayu njejegaken-
kanthi poro leluhur ageng nuswantoro, ..rahayu..rayahu skalaminipun
nuwun kangmas matur nuwun sanget dongo pangestu nipun panjenengan kagem kawulo sekeluarga,mugi gusti tansah paring berkah seger kuwarasane,mulya sentosa lan raharja wilujeng rahayu kang tansah tinemu banda lan begja kang teko dumateng panjenengan sekeluarga sedoyo saking kersaning gusti ingkang murbeng
kawajiban siro den enggal di rampungno,
……………….. E S P ……………
namung wonten kiriman kiriman ingkang arupi rerita cekak. Mugi panjenengan sami kersa pinarak mirunggan maos cerita cekak ingkang mboten aji punika,mugi panjenengan sami tansah rahayu wido kalis ing sambikala.Salam taklim tansah guyub rukun ayem tuwin tentrem.SEMBAHNUWUN
Penulis: kangsukir | Filed under: Tak Berkategori | Tags: jawa java menguru marang alam |Tinggalkan komentar
Upa saking gabah kang tumemplek aning ulen pari kang mbutuhake lemah kanggo panggonan,kang mbutuhake rabuk lan banyu.Kamangka banyu kang kanggo nandur wae dawa lakone.Saka segara butuh srengenge kanggo ben dadi uap,butuh angin kanggo nekake
Ki Denggleng Pagelaran | Eka Adi Dasa Purwa
rikala sugengipun hanggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sadaya, saking
kulawarga nyuwunaken pangapunten saha nyuwun pamuji pandonga, mugi-mugi seda
Dharwad ING Vysya Koppikar Road ING Vysya P B Road ING Vysya Azad Park Road ING Vysya Gadag ING
anak wadon siji sing wis ngancik diwasa. Gandheng uripe ya mung dhanyang buruh, mula anake mbok randha sing jeneng Inah, bareng wis lulus SD ya njur mogok ora gelem sekolah, dhasar bocahe ya ngerti yen kanggo mangan wae rekasa, apa maneh kanggo wragat sekolah. Inah lan mbokne, ing sadina-dinane nyambut gawe golek pangan dhewe-dhewe. Mbok randha buruh tandur apa derep, dene Inah buruh ngumbahi apa setlika nggone tanggane. Pokoke, lelorone golek pangan saentuke ning dhewe-dhewe jalure. Wis ana seminggu iki mbok randha dikongkon masakake pak Wigeno sing lagi nyambat ndandani omah, biyen gedheg diganti bata. Mbok randha mono senajan wis nduwe anak prawan, ning merga wonge tansah ngrumat awak, resikan lan seneng jejamu, mula ora mokal senajan wis umur telung puluh telu taun isih katon kempling, isih katon sedhep yen sinawang priya. Pak Wigeno sing wis ditinggal ngajal bojone udakara telung taunan kuwi, wis rumangsa kesepen banget. Mula anane mbok randha sing dikongkon masakake tukang ing omahe, sing saben ndina ana ngomahe kuwi kena kanggo tamba, senajan mung entuk nyawang, lan ngajak omong-omong yen pinuju sela lan sepi uwong. Pak Wigeno sok mancing-mancing gunem, e mbokmenawa mbok randha isih gelem yen diwengku priya. Merga nyatane pak Wigeno suwe-suwe ana rasa sir lan seneng karo mbok randha sing isih kempling lan sedhep kuwi. Ning gandheng mbok randha wong lugu, mula ora tanggap karo karepe pak Wigeno sing sok ngganyik ngajak omong kuwi. Ngertine majikane kuwi ya mung wong apikan ngono. Kejaba kuwi, senenge mbok randha ya anggone pak Wigeno nyah-nyoh dhuwit, ora ketang kuwi mung susuk olehe blanja. Pak Wigeno ngerti, yen mbok randha senengane mung tuku jamu, yen tuku jajan paling-paling ya mung gethuk thiwul sing mbejaji limang atusan. Yen Inah pas ora ana sing kongkon utawa mbutuhake baune, karo mbokne ya sok dikon ngrewangi olah-olah neng nggone pak dhudha. Semono mau dening pak Wigeno , Inah ya di wenehi persen utawa pituwas dhewe. Gandheng mbok randha ora tanggap karepe pak Wigeno , mangka pak Wigeno sejatine kepingin banget ngrumat (ngepek) mbok randha, mula pak Wigeno meneng-meneng mara neng dhukun njaluk pengasihan supaya mbok randha seneng lan gelem nanggapi karepe utawa dirabi. Mbah dhukun njur takon pak Wigeno : “Pak Geno, napa sampeyan ngertos kesenengane mbok randha ?” “O ngertos sanget mbah dhukun, mbok randha niku senengane mung ngombe jamu”. “Lha nek mung ngoten mawon gampang”. Kandhane mbah dhukun. “Sesuk sampeyan tuku jamu galiyan putri njur dibekta mriki, nek empun kula mantrani, sampeyan sukakake mbok randha kajenge diombe”. “O nggih mbah dhukun”. Tenan sawise pak Wigeno masrahake jamu njur dimantrani mbah dhukun, pak Wigeno nggawa jamu mau mulih njur diwenehake mbok randha karo kandha : “Gilo mbok randha, aku tuku jamu galiyan, nyoh ombenen ben awakmu waras, giyat olehmu nyambut gawe !”. Mbok randha nampani kanthi bungah tembunge : “Nuwun sanget pak Geno, mangkeh kula ombene”. Jamu ditampani njur digawa mulih, sawise rampung gaweyane. Tekan ngomah jamu diseleh meja, rekane arep diombe mengko yen wis arep mapan turu. Sore iku Inah uga mulih saka nyambut gawe, dikongkon meme gabah mbah Pawiro wetan kana. Mlebu ngomah weruh jamu neng meja, mangka mbokne lagi adus neng sumur mburi omah, Inah mikir :
BODHO MENYANG NGAYOGYAKARTA “Joko…..Joko, wis rampung aduse durung!”“Durung Pakdhe, lha…cepet-cepet ana apa tha Pakdhe?”. Saking Pakdhe Darsono wis wanyel karo Joko Bodho, Pakdhe Darsono ora jawab pitakone Joko Bodho. Joko Bodho sing tenang-tenang kawit mau ora ngerti maksude Pakdhene kok deweke dokokon cepet-cepet aduse. Bubar adus Joko Bodho banjur nemoni Pakdhene sing tenguk-tenguk ana ngemper omah lagi jagongan karo Pak Burhan. “Ana apa tha Pakdhe, kok sajake wong meh ketinggalan sepur wae tha Pakdhe?”. “Wo…alah…le..le..bocah paling lelet dhewe. Ana…..apa…ana…apa kawit dek mau. Lha kowe ora ngerti tha dina iki jarene arep menyang Malioboro tuku klambi anyar dienggo bagdan. Wis tak tunggu
Pakdhe!”. “Uwis gawe wong nunggu saiki njaluk duwit sewu karepmu iku apa tha le..!!!!”. “Pakdhe niki pripun tha aku iku njuluk pangapura boten nuwun duwit sewu!”. “Yo…wis…wis ayo padha mangkat silak ketinggalan sepur mengko!”.Joko Bodho karo Pakdhene menyang stasiun Solo Balapan numpak sepur Paramex menyang stasiun sing cedhak kara Malioboro. Saben wong mbayar 10000 lagi enthuk karcis lan bias numpak sepur. Pakdhe Darsono ora duwe pilihan kudu mbayar karcise Joko Bodho amarga deweke ora ngawa duit amarga dikesusukake Pakdhene. Bubar entuk karcis Joko Bodho karo Pakdhene nungggu ana kursi. Ora ana sepuluh menit sepur sing arep menyang Yogya teka. Mbanjur Jaka Bodho lan Pakdhene numpak neng sepur, saking wakehe uwong Joko Bodho kara Pakdhene mlencar ana panggonan bedha. Bubar enthuk panggonan Pakdhe Darsono lagi eling yen dheweke kelangan Joko Bodho. Banjur dheweke goleki Joko Bodho ana ing gerbong-gerbong sepur. Dheweke was-was yen Joko Bodho didhuke ana ing dalan amarga ora duwe karcis sepur, amarga karcis sepure digawa Pakdhene.Bedha karo Jaka Bodho, dheweke malah enak-enakan turu semenden ana jendelane sepur bubar enthuk panggonan sing kepenak. Dheweke ora krasa yen dheweke pisah kara Pakdhene. Kernete wis njaluki karcis sepur, nanging Jaka Bodho tetep wae turu malah nganggo ngorok. Kernet sepur ngerti Joko Bodho durung mbayar, banjur nangekake Jaka Bodho. Jaka Bodho kaget, “Ana apa iki? Lagi kepenak turu malah diganggu!, wis…ngaliha kana aku arep turu maneh ngatuk, dhek wingi aku randha nganti bengi, aku isih
Pak…dhe…..ku!” omonge Jaka Bodho Karo nduding kursi sebelahe, nangging sing neng sebelahe ora pakdhene nangging wong liya. “Pundhi mas Pakdhe jenengan, napa niki?”. “Mboten…mboten kula mboten Pakdhene mas niki, kula niku Mahasiswa ajeng sekolah menyak Yogya!!!”. “Nuwun sewu mas darakake njenengan niki Pakdhe kula?”. Raine Joka Bodho langsung abang branang amarga kisinan, mbanjur kernet sepur njaluk maneh karci sepure menyang Joko Bodho. Joko Bodho binggung piye carane mbayar karcis lha wong dheweke ora ngawa duwit. Joko Bodho karo kernete padha sesumbar sing ora jelas, nganti anggawe tontonane wong akeh.Pakdhe Darsono ngerti wong rame-rame ana apa, banjur ditekano ana apa tha?. Mbareng wis chedak dheweke ngerti yen bocah gedhe duwur iku ponakane Joko Bodho. Mbanjur dheweke nekani lan ngomong apa tha masalahe nganti polahe ponakane kuwi ngawe tontona sak sepur. “Iki ana apa tha?”. “Allhamdullilah Pakdhe tasih urip tha?”. “Bocah ora ngerti aturan, aku dikirane wis mati, yo..wis tak tinggal maneh wae!”. “Ampun…ampun Pakdhe kula mboten ngomong niki maleh”. “Yo….wis ana apa iki padha rame-rame neng kene?”. “Ngenten lho pakdhe kernet niki nyuwun karcis kalih kula, lha kula khan mboten gadah karcisipun Pakdhe”. “Yo wis iki mas karcise aku karo ponakanku”. “Nggih pak matur nuwun”.Mung siji setengah jam wae sepure wis tekan ana stasiun cedhak karo Malioboro. Joko Bodho karo Pakdhene banjur mudhuk lan mlaku ara ana 500 meter wis teka ana Malioboro. Teka Malioboro Joko Bodho ndelok-ndelok klambi ana ing toko lan eperane toko akeh sing dodolan klambi apik-apik. Joko Bodho kepincut karo klambi batik motif kembang dicampur manuk merak warnane ijo rada biru. Dheweke mbajur ngamong Pakdhene yen dheweke kepingin klambi kuwi.“Pakdhe kula nuwun klambi niku nggih”. “Yo wis ndang cepet dibungkus silak kesoren, kowe yo during tuku kathok karo sepatu sandal dienggo solat id tho?”. “Inggih Pakdhe, njenengan niku moten pelit-pelit sanget”. “Dadi aku kudu mbayari klambi, kathok, karo sepatu sandalmu. Masyaallah… nuwun sabar ngadepi bocah koyo ngene”. “Yo….iya..thak mbayari neng mengko tekan ngomah duwitku diganti ya?”. “Inggih Pakdhe pasti niku”.Bubar Joko Bodho rampung blanja keperluane, mbanjur pakdhene ngajak mangan ana restoran padang. Neng kono Joko Bodho mangan akeh banget saking kekeselen blanja menyang Malioboro. Telung piring Jaka Bodho enthek mangan, Pakdhene mbatin rugi tenan yen ngajak Joko Bodho lunga. Pakdhene ngumun blanja lan mangane Jaa Bodho wis enthek wolungatusewu. Pakdhene kapok-kapok tenek aro arep ngajak lunga Joko Bodho maneh.
Romo luwih becik aku matiE, e, e, e, thole, malinge opo nggegirisi?Tobat Romo, malinge niku edi peniSing digowo opo?Niki sing ten njero nikiIng njero ngendi?Niki sing gemandul niki..Niki lo ten njero dadaAti kulo sing digowo lunga?Ngono yo ngono,Ngona ngono ning ojo ngono…Ngono yo ngono,Ngona ngono ning ojo ngono…Si
wauAturipun, inggih mboten lepatMboten kilap tiyas mami, panSinigeg ing Pasir nagara “ 10.
sang pemimpi | elke wonk yezzz
Hindu masih nonoman jenenge Ajisaka. Ajisaka kagungan abdi papat kang jeneng Duduga, Prayoga, Dora lan Sembada.
Anuju sawijining dina Ajisaka ndangu mring abdine mau. He! Duduga,Prayoga < Dora lan sembada, ayo sakiyen padha mangkat ning tanah Jawa, perlu arep mencaraken kawruhku. Nuwun inggih sandika gusti.
Bareng tekan pulo Majeti padha leren sedela,kanggo ngilangaken pegele. Ora suwe Ajisaka ngandika.
Pangandikane mengkenen : “he! Dora lan
pusaka wesi aji,poma keris iki aja koulungaken ning sapa-sapa yen dudu aku dhewek kang mundhut. Nuwun inggih sandika gusti. Ayo Duga lan Prayoga pada mangkat ning dina iki!Nuwun inggih sandika gusti
Teka ning Negara Medang Kamolan, Ajisaka mondok ning umahe nyai Randa Dadapan dipek anak karo nyai randa.Krana Ajisaka wong bagus lunis,pinter, tanpa kuciwa,ning kono Ajisaka didadekaken guru, wulang kawruh rupa-rupa.Wong-wong pada seneng dadi muride Ajisaka.
Kacarita kang jumeneng nata ning Negara Medang Kamolan, jejuluk sang Parabu Dewata Cengkar.Sang Prabu Dewata Cengkar kersa dhahar daging wong,mula kawulane akeh sing padha ndelik/ngumpet ning guwa-guwa utawa gunung-gunung, wedi menawa kadhahar sang Prabu. Negara Medang Kamolan katon sepi mamrih. Dene patihe aran Kyai patih tengger.
Nuju sawijining dina sang Prabu Dewata Cengkar dhuka mring Kyai Patih tengger,marga wis telung dina dhurung bias nyaosaken wong kanggo dhahare Sang Prabu.Kyai Patih tengger miring pewartos, menawi ning griyane Nyi Randa Dadapan wonten satunggaling padepokan,kang dipimpin dening Ajisaka. Nuli Kyai Patih Tengger njujug ning umahe Nyai Randa Dadapan mau ning kono Kyai Patih Tengger nyritakaken Manawa wis telung dina dhurung bias nyaosaken wong kanggo dhahare sang Prabu. Nuli Ajisaka ngandika, Paman Patih menawi mekaten kula kemawon ingkang dados dhaharipun ingkang sinuwun,kula kepengen sanget dados dhahare ingkang sinuwun.
Nuli Kyai Patih tengger ngandika: sampun ngger ,mengkin kang mulang-muruk wonten Mudang kamolan sinten ? boten paman kula kepengen sanget dados dhahare Sang Prabu; nuli Kyai Patih Tengger pamitan, terus matur ning arsane Sang Prabu Dewata Cengkar. “Gusti ngaturaken pejah gesang, engga sapriki kula dhereng saged nyaosaken tiyang kangge dhahare sang Prabu, namun wau wonten tiyang Hindu namine Ajisaka kepengen sanget dados dhaharipun ingkang sinuwun.. Lo! Aneh temen ana wong kepengen ingsun dhahar, endi wonge patih!
Ajisaka diirid mring keratin diaturaken ning arsane sang Prabu Dewata Cengkar, sang Prabu Dewata Cengkar, ngrasa bungah nuli sang Prabu Dewata Cengkar ngandika: “Apa sira kepengen ingsun dhahar”, inggih gusti, naming sedherenge kadhahar pragat,kula nyuwun siti Wiryaripan namung sedestar kula Nuli ikete Ajisaka dijereng, ikete mulur amba sarta dawa. Dewata Cengkar kepeped, bareng meped segara kidul ikete dikebutaken, dewata Cengkar katut kecemplung ning segara kidul malih dadi baya putih ngratoni ning segara kidul mau.
Wong-wong Medang Kamolan ngrasa bungah marga retune kang kawedeni wis sirna. Ning kono Ajisaka didadekaken ratu, aran Prabu Jaka, iya Sang Prabu widayaka, deni patihe masih lestari Kyai Patih tengger.
pulo majeti ngrungu pawarta menawa gustine wis jumeneng nata ana ning Negara Mandang Kamolan,nuli si Dora ngajak Sembada, nanging si
Widayaka, nuli sang Prabu ngandika: “Lo, sira teka dhewek bae” si sembada ana ngendi ? gusti raja pun Sembada kula ajak mboten purun
Gelising catur si Sembada tetep ora gelem marga wedhi nerak, mring wewalere sang prabu, yaiku: poma
sapa-sapa yen dudu isun dhewek kang mundhut, wasana (akhire) timbul urusan (kekerengan), nuli wong loro padha gullet, langka kang kalah, langka kang menang padha digjayae padha saktie, nuli si Sembada ngunus kerise ajisaka genten nyubles wasana padha dadi batang, padha nemahi pati.
Wis sawetara suwe si Dora dhurung uga balik Ajisaka nimbali tumenggung duduga lan prayoga, pangandikane. He tumenggung duduga lan prayoga sira wong loro mangkata ning pulo majeti, tilikana si Dora lan si Sembada.
Bareng tekan pulo majeti wong loro padha kaget marga abdine sing loro si Dora lan si Sembada wis padha dadi batang, padha nemahi pati,. pusaka keris wesi aji gumletak ana ning sandinge, pusaka nuli di jukut diaturaken sang prabu.
Gusti ngaturaken tiwas, inkang abdi Dora, kaliyan Sembada sampun pejah dados batang.
Midanget ature tumenggung duduga lan prayoga wau Ajisaka ndenger boten saged pangandika. Bareng wis suwe ajisaka ngandika sebenere patine abdinisun sing loro iku seng panggawene si Dora. Mula isun wis pesen ning sembada, poma sira wong loro, aja lunga-lunga sing pulo majeti yen dhurung ana timbalan ingsun jebul si Dora sowan dhewek bae.
Kanggo ngeling-eling patine abdinisun kang loro mau tek karang dadi aksara jawa
HA, NA, CA, RA, KA = tegese ana utusan si Dora lan si Sembada.
DA, TA, SA, WA, LA = padha urusan/ tukaran
PA, DHA, JA,YA, NYA= padha digjayae/ saktine
MA,GA,BA,THA,NGA= padha dadi batang/
Iki aku sket ing Gama Resto Bangkong. Ing dino kemis 31 Des 2009 karo konco konco kantor do lungo mangan bareng bareng. Wah ... suasana ne mesti seru buanget yen kumpul ... ngumpul yo ngumpul tapi yo mangan ...Ornament karo tema tahun baru ... kap lampu tko anyaman pring diwenehi trompet rong ler :-) ... soko sing kethok botone yo apik ...Gurame terbang (iwak gurame mabur) ... jeneng thok lah ...Sup iwak ...sueger tenan
paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono Dr. Purwadi, MHum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan Jawa.
Embuh endi ing antarane dongeng ing dhuwur iku sing bener. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (padha dadi bathang/sampyuh).
Ing Primbon Bektijammal Adammakna, katlesih kandhutan werdining aksara Jawa mau mangkene: Hanacaraka (ana utusan, yaiku utusane Gusti Allah, wong lanang lan wong wadon), Datasawala (utusan mau padha padu, yaiku padha campuh saresmi), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (lanang wadon padha sampyuh).
Lire, donya iki dumadi saka wong lanang wadon kang mujudake utusane Gusti Allah. Lanang wadon mau padha padu tegese campuh saresmi netepi wajib anggone padha jejodhowan. Padha digdayane, ateges tandhing karosane. Sabubare saresmi biasane kaya wong kang sampyuh ing paprangan, ngglethak angler.
Othak-athik mathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki: Ha (H)urip, Na (nur), C (cahya), Ra (roh/rasa), Ka (kumpul), Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang), Pa (pati), Dha (dhadhal), Ja jiwa (raga), Ya (ya Allah), Nya (nyata), Ma (manungsa), Ga (gilir gumanti), Ba (bakal), Tha (thukul), Nga (ngalam donya).
Yen tembung-tembung ing dhuwur iku dironce, aksara Jawa cacah 20 iku nduweni teges: Urip (asal saka) nur cahya (lan) roh (kang) kumpul dadi tetes sawiji (nuwuhi) wadon (lan) lanang, (samangsa tumekeng) pati, (bakal) dhadhal jiwa ragane, ya Allah, nyata manungsa gilir gumanti bakal thukul (ing) ngalam donya.
Ing jagad kejawen ana sawijining jangka utawa ramalan kang unine mangkene: Benjing menawi sampun wonten Pandita utawi Wiku Angesthi Sawiji, ing ngriku awit saking karsaning Sang Hyang Widi kendeling dahuru. Tanah Jawi wiwit tata tentrem.
Jangka arupa candrasengkala iki tlesihane mangkene: Pandhita (7), Wiku (7), Mangesthi (8), Sawiji (1). Tibane taun Jawa 1877 utawa taun 1945 M. Jangka kasebut duwe karep, kahanan bakal tata tentrem sawise kita merdeka, yaiku taun 1945.
Sawise merdeka, pranyata perang isih makantar-kantar. Ing jaman sawise merdeka iku mula ana maneh tetembungan kang werdine sinengker. Mangkene: Galibedan tudang-tuding kados tiyang edan, metangi sakathahing tiyang. Lan uga tetembungan: Diwolak-walik gosong. Ukara sinengker iki candhakane taun 1881 Jawa (1949 M) yaiku taun penyerahan kedaulatan saka Belanda menyang RI.
Angka taun 1881 iku nuduhake tembung tudang-tuding (angka 1 cacah loro) lan tembung diwolak-walik gosong (angkane 1881 diwolak-walik sami mawon). Saliyane iku, angka 1881 yen ditulis nganggo aksara Jawa mangkene: 1 (ga), 8 (pa/aksara gedhe). Banjur dadi tulisan ga-pa-pa-ga (gak, pa-pa, gak). Karepe, ing penyerahan kedaulatan taun 1949 iku Belanda wis gak, pa-pa, gak (ora ana apa-apane), pancene kudu ngono manut jangka.
Nalika jamane R Ng. Ranggawarsita, tau panjenengane ditakoni dening CF Winter, sawijining bangsa Landa kang kasengsem
surute panguwasane Belanda ing Tanah Jawa iki?”
R. Ng. Ranggawarsita kanthi aris mangsuli, yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa. Mesthi wae CF Winter ora ngerti apa sing dikarepake. Apa ana pring ori kok awoh pari gaga lan Gusti Patih kok ora duwe isin.
Sing dikarepake unen-unen mau, Ori dudu pring nanging jenenge Gubernur Jendral Belanda. Gaga dudu pari nanging aksara Jawa “ga” jejer loro, kang tegese angka 11 (sewelas), yaiku samangsa rajane Paku Buwana XI (1939-1945). Ya ing wanci kuwi Landa bakal oncat saka Jawa. Dene sing dikarepake Gusti Patih wuda, yaiku patihe PB XI ingkang asma Jayanagara. Sing dikarepake wuda yaiku jenenge kang nglegena (Jayanagara), aksara Jawa yen ora disandhangi disebut nglegena (wuda).
Kang pungkasan, yaiku sesambungane aksara Jawa klawan Perang Dunia I lan II. Perang Dunia I suwene limang taun, yaiku 1914-1918. Angka taun 1914 yen digunggung ketemu angka 15 (1+9+1+4). Angka 15 kagunggung maneh candhakane angka 6.
Sabanjure angka taun 1915, 1916, 1917, lan 1918, yen digunggung kaya cara ing dhuwur iku bakal ketemu candhakan angka, 7, 8, 9, lan 10. Angka-angka candhakan 6, 7, 8, 9, 10, yen dilebokake ing wilangan aksara Jawa ketemu aksara Da, Ta, Sa, Wa, La (padha padu utawa perang). Pancen bener, taun 1914-1918 ana perang.
Semono uga tumrap mbledhose perang Dunia II kang uga 5 taun suwene, yaiku 1941-1945. Yen angka-angka taun 1941-1945 kita gunggung nganggo cara ing ndhuwur, uga bakal ketemu angka 6, 7, 8, 9, 10. Persis uga kepethuk maneh aksara Datasawala kang ateges ing taun-taun iku dumadi perang.
Apa besuk yen bledhos Perang Dunia III taune uga cocog maneh kaya ing dhuwur iku? Mung Gusti Allah sing pirsa.
mbledhos, ngetokake wedhus gembel, ewasemono R. Ng. Suraksohargo alias Mbah Marijan (75 taun) isih tetep ora gelem ninggalake omahe ing Kinahrejo, Umbulharjo, Pakem, Sleman. Alasane merga ngemban dhawuh amanahe swargi
ora kena ninggalake jejibahane, senajan ta totohane nyawa.
Mbah Marijan, tokoh spiritual Jawa sing gawe bingunge aparat jalaran ora gelem ngungsi iku nganggep menawa Gunung Merapi kuwi pepundhene. Mula senajan pendhudhuk kiwa-tengen padha bingung ninggalake omah tumuju brak pengungsian, Mbah Marijan cukup tenang-tenang saja di rumah. Merapi dianggep kaya ora ana apa-apa. Dheweke malah mbongkar omahe kapernah buri pendhapa, wiwit saka gendheng, usuk, reng, nganti krepus kang padha kropos diganti cor semen lan ragangan wesi. Paturone pindhah ana sisih wetan cerak pawon. Amben galare cerak warunge sing biyasa kanggo nyepaki kabutuhane bocah sing arep munggah Merapi.
Reng-usuke diganti pamrihe nek sawanci-wanci wedhus gembel teka nerak omahe, ora ambruk. Bab iku belajar saka kedadeyan ing Turgo sing gendhenge omah-omah padha ambruk jalaran ketiban awu panas pirang-pirang kubik.
“Sing terang ora bakal ana kedadeyan apa-apa ing kene. Kabeh tak pasrahake karo Sing Maha Kuwasa,” ngono kandhane Mbah Marijan nalika ditemoni JB dhek dina Jemuah Paing, 5 Mei 2006 kepungkur.
Merapi sing wis ngetokake lava pijar (panase 600 derajat Celsius) iku durung marakake
omahe lan nindakake laku spiritual. Ngepasi ana swara adzan dheweke nindakake sholat ana langgar kulon omahe.
Saploke Merapi kumat iku simbah jurukunci iki tansah ketamuan paranormal sing arep golek popularitas nindakake labuhan ing Sri Manganti Merapi. Malah ana paranormal sing ngaku isih trahe keluwarga karaton.
Kanthi anane aktivitas Merapi sing wis ngancik tingkat Awas Merapi iku akeh warga sing urip kacingkrangan padha ora bisa mergawe. Semono uga Mbah Marijan dhewe. Biyasane udud nglecis sigaret alus, saiki mung nglinting merga warunge ora payu, ateges uga kelangan pangan.
“Nek boten payu nggih mangan tela godhog saking kebon,” ngono kandhane adhine ragil Mbah Marijan sing jenenge Tugiyem (50 taun). Tugiyem uga bukak warung kaya Mbah Marijan.
Manut kandhane Tugiyem, Mbah Marijan iku sedulure kabeh ana pitu. Sing barep Mbah Marijan, adhine sing nomer loro, telu, lan papat wis ndhisiki mati. Sing nomer lima arane Subariyah ana Tanjung Karang, Sumatra. Sing nomer enem Wignyo, manggon ing Kinahrejo. Ragile Tugiyem iku, omahe pernah ngisor plataran omahe Mbah Marijan.
Nalika ditemoni JB Mbah Marijan ora nganggo klambi dhines pranakan karaton, ning cukup nganggo sarung lan peci bathikan ireng. Dheweke uga kandha ora ana dhawuh saka Karaton Ngajogjakarta supaya nindakake labuhan. Labuhan wis ana jadwale dhewe. Dadi yen ana isu Karaton nganakake labuhan, iku ora bener.
Mbah Marijan wis diarih-arih Kapolsek Cangkringan AKP Munawar Wsc, supaya pindhah ngedohi Merapi. Nanging dheweke meksa ora gelem ngungsi. Mbah Marijan kandha, olehe ora gelem ngungsi amarga mundhi dhawuhe swargi Sri Sultan HB IX. Kala semana Ngarsa Dalem dhawuh minangka jurukunci Merapi dheweke nduweni kewajiban njaga lan tanggung jawab
Mangka sadurunge kuwi, putrane Ngarsa Dalem IX, yaiku Sri Sultan HB X kang uga Gubernur DIY, wis ndhawuhake marang warga ing ereng-erenge Merapi supaya pindhah.
“Aku wis ngandhani Mbah Marijan supaya ngungsi, aku kuwatir nek ana kedadeyan tenan mundhak aku sing diklirokne,” ngono pangandikane Sri Sultan HB X marang JB ing Kepatihan Danurejan, Jogjakarta, durung suwe iki.
Minangka juru kunci Merapi, Mbah Marijan mesthi nduweni kaluwihan ngerti cara-carane nanggulangi Merapi yen pinuju nesu. Ana sing kandha menawa Mbah Marijan iku bisa ngilang. Apa bener mangkono?
“Mas jangan heran ya Mbah Marijan itu bisa ngilang,” ngono kandhane Christian Awuy,
Sabanjure Awuy nyritakake kedadeyane. Kala semana ana bocah hiking munggah Gunung Merapi kesasar lan ilang ora bisa bali. Wis digoleki karo kancane ora ditemokake. Mula banjur njaluk pitulungan spirituale Mbah Marijan, temahane bocahe bisa ketemu slamet.
Kala lagi enak-enak ngobrol, anggota tim SAR Merapi padha weruh Mbah Marijan melu lingguh ing kono. Ning ditinggal noleh nyang buri Mbah Marijan ujug-ujug wis ilang ora karuan menyang endi parane. Mangka papane omber ana tengah ara-ara, nek mlaku utawa mlayu mesthine katon blegere.
sing atraktif kanggo ku ... yen leewat kono aku mesti ndelengi lan ngidam idam ke yen sawijining dino mengko aku kudu nggambar ndok kono lan e... klakon dini iki. Aku nggambar e nganggo buku gambar Kokuyo lan akeli e nganggo Faber Castell Classic
balon valentine(teori nya sapa td saya lupa)...(wong ndeso ko ngerti
Iki bengkel otomotif ing Jl. Siliwangi Semarang.Papan jeneng e duweni design sing atraktif kanggo ku ... yen leewat kono aku mesti ndelengi lan ngidam idam ke yen sawijining dino mengko aku kudu nggambar ndok kono lan e... klakon dini iki. Aku nggambar e nganggo buku gambar Kokuyo lan akeli e nganggo Faber Castell Classic Pencil color.
Dec 19, 2011 @ 20:27:30	Tulisane mencerdaskan bangsa ik…
Pokmen kudu dadi warga Jogja sing cerdas juga ya, tanggepi wae George-got nganggo ndagel rak malah luwih dhemes, lah iki kok ya ndadak diganti sopir andhong lhoo…
werno werni: Wis posoan maneh rek,.....
keparengipun ingkang hamengku gati Bp.Tanto Wiratno, wonten madyaning pawiwahan pahargyan ing siang punika kepareng badhe ngaturaken reroncening adicara ingkang sampun karantam dining ingkang ngayahi jejibahan.
Tinarbuka menggah adicara ingkang ongko setunggal : Lumarapipun
Menggah acara ingkang ongko kalih : Pisowanipun temanten kakung wonten ing sasana pawiwahan, kakanthi dining Bp / Sdr Antok
Panjenenganipun Ibu Wahyuni, kalajengaken sungkeman kapratitisaken Bp. Suyono, SH. MH. Kaliyan nglolos dhuwung
Ngancik lasitane adicara ingkang ongko sekawan nun
Wandene pungkasan adicara : Pratondho cetho paripurnaning pawiwahan pahargyan samangke manawi sampun wonten pratondho saking keluarga paran-pama.
Makaten urut reroncening adicara ingkang sampun karantam, mugi wantena suko renaming penggalih, ingkang salajengipun para tamu kakung putri keparenga hanglajengaken lelenggahan ngantos pahargyan ing siang punika dumugining paripurna. Matur nuwun.
esuk, 25 April kepungkur. Buruh tani iki kaya adate, saben esuk dikancani Sukardi (40) bojone renteng-renteng budhal bebarengan nyambutgawe ana sawah. Ning ing sawah kang dituju mau ujug-ujug dheweke nemoni lelakon aneh: wetenge krasa mules kaya kudu ngising. Tansaya suwe lara ing wetenge krasa tambah ndadi. Mangka diisingne ana kali cilik cedhak sawahe, ora metu. Wetenge tetep kaya diremet-remet, mula njur mutusake bali.
Tekan omah Fadillah nyoba turu. Mbokmenawa, kanthi diturokake larane waras. Jebul ora. “Rasane kaya wong arep mbabarake. Nanging, wong aku iki ora meteng. Anakku papat wis gedhe-gedhe. Kathik aku ya wis KB steril,” kandhane ampang.
Kira-kira jam 15.30 Fadillah tangi saka anggone turu, sebab wetenge wis ora bisa diempet. Gegancangan dheweke tumuju menyang WC omahe saperlu arep bebuwang! Jebul kotoran sing metu mung sethithik. Nanging, iki anehe, bareng karo ngetokake kotoran mau kaya ana barang sing katut metu, rasane nggrenjel. Bareng diungak mangisor, ohhh dheweke kaget kepati: ana iwak urip kosel-kosel. Iya iwak mirip mujair kuwi sing metu saka wetenge! Sakala wong wadon iki jelih-jelih ngundang bojone kang wektu
bener Fadillah nglairake iwak? Jalaran saya dina saya gawe geger, akuarium cilik kang sakawit disimpen ana kamar turone mau dening polisi “diamanake” ana kantor polsek. Ning mung sewengi. Bar iku dibalekake maneh.
Bareng karo baline si-“anak” mau, bengine Fadillah dipripeni. Rumangsane dheweke ketekan tamu wanita ayu slendhangan biru dikawal kaki-kaki tuwa njaluk ngombe susu lan buah-buahan. Welinge, yen sawanci-
iki?” ngono pitakone Fadillah lan bojone ing sajroning batine.
Panjaluk mau dituruti. Sesuke Fadillah dalah sing lanang cawis kembang, wedang susu, lan buah-buahan anggur, gedhang, apel disuguhake ing cedhak akuarium mau. Iwak mau njur dijenengne Dewi Sekarwangi. Tamu-tamune tetep
nedya nyatakake anane iwak kang “dilairake” mau. Manut critane, wong loro –kang ngaku santri iku— teka ing kono atas pituduh saka impene, kang jarene dipethuki wong tuwa kon nggoleki anake menyang alamat omahe Fadillah.
“Aku nggoleki anakku sing ilang. Anakku kuwi nganggo slendhang biru, jaritan parang,” ngono kandhane sang tamu. Fadillah mbatin, kok cocog karo impenku?
Santri mau njur mbacutake crita bab impene, jare: sapa wae sing nemokake anake mau, miturut wong tuwa ing impen mau, yen ora gelem ngopeni, luwih becik balekna iwak mau nyang kedhung! Sawise dipikir
isih akeh. Asale saka daerah sakiwa-tengene Jombang, “Aku teka mrene niatku njaluk banyu akuarium kanggo tambane laraku. Wong tuku obat neng apotik regane larange ya ora ilok,” komentare Bagus, sing ngaku dhadhane seseg.
Miladiyah) 10 Nopember 2016 Milad ke-104 Muhammadiyah (
durung update meneh ki piye??
Begawan Ariyanta on 1 Juni 2012 pukul 01:14 said:
wis ra update, wis rampung iku.. is is iis..:D
satusatuen on 6 Juni 2012 pukul 00:17 said:
Balas	Begawan Ariyanta on 6 Juni 2012 pukul 00:23 said:
suwi aku nek gawe tulisan jew… lha mesti dowo bgt tur sing gambar yo suwi hahaha.. Si Jon kon gawe blog mbokan
48 Polres Rembang Jl. Raya Blora Rembang Rembang
49 plasa telkom purwodadi Purwodadi Purwodadi
52 optik nusantara gor sp5 purwodadi Purwodadi
53 wartel adi wirosari purwodadi Purwodadi
54 pendopo kabupaten grobogan purwdadi purwodadi Purwodadi
55 Kantor TELKOM Solo Jl May Kusmanto 1 Surakarta Surakarta
56 Hotel Riyadi Palace Solo Jl. Slamet Riyadi
pkirin...???HapusBalasMaleachi1 Oktober 2012 03.50wah sakiki akeh Hoax............temen yo kapan sih ilmu cocokology gak payu maneh? seng penting sepi ing pamprih sugih ing gawe kanggo apike menungso, gak ngurus turunane sopo yen gak apik kelakuanne yo podo ae karo sing di Tafir-tafir ke. opo pentinge ngumbul2no agamo yen praktekke gak ono utowo apik, gak bedho karo
Kalamangsane pancen ana, wong –pegawe apadene pejabat—kang wedi menawa ngancik mangsa pensiun. Wedi yen bakal kelangan panguwasa, utawa pengasilan kang maune gemrojog bakal kari ithir-ithir utawa malah ilang. Wose ngancik jagad pensiunan mono kaya-kaya mlebu luweng kang peteng. Jagade wong buwangan. Ora ngerti maneh apa kang bakal ditindakake.
Dheweke nganti nulis sawijining memoar kang nyritakake kaya ngapa sepine nalika napaki mangsa pensiun: “Sepine mangsa pensiun kang nggrogoti umur-umurane manungsa, ora mokal bisa nuwuhake rasa putus asa.”
Khruschev dhewe ora ngerti kudu kepriye kanggo ngisi wektune kang dawa, sepi, lan kosong. Untung dheweke enggal sadar marang kahanan. Mangsa-mangsa pensiune mujudake pengalaman anyar kang ngrangsang inspirasine saengga nuwuhake kreteg kanggo nulis buku. Khruschev Remember, mangkono sidane judhule buku kang nyritakake pengalamane nalika napaki mangsa-mangsa pensiune.
Ya ing buku kasebut kawusanane sang mantan presiden bisa ngrasakake yen mangsa pensiune mujudake mangsa sawutuhe dheweke dadi manungsa. Malah dheweke ngandhakake yen wektu dadi presiden biyen, nadyan nangkring ing pucuke panguwasa, nanging sejatine uripe kena diarani mung impen jroning turu dawa. Sesambungan antarane kanca mung lamis, lan gampang pedhot. Kanca sakedheping mata bisa malik dadi mungsuh, kang yen perlu bisa disingkirake wektu iku uga. Apa maneh negara kaya Rusia kang ngidini wong ngomong ceplas-ceplos. Mula nadyan kalungguhane minangka kepala negara, Khruschev rumangsa kebebasane kinungkung.
Ya sawise pensiun iku, novel Doktor Zhivago-ne Boris Pasternak, kang tau dibrangus biyen, dibaleni
Kanggo iki kanthi tegas Khruschev kandha banget nggetuni lan njaluk ngapura.
Kisahe Khruschev pancen ora bisa makili kisahe sayuta manungsa, nanging ora ana alane yen dingerteni. Pancen bener, yen wong kang lagi dadi panguwasa utawa isih enom entuk kalungguhan kang kepenak, tur nggon teles, biasane banjur lali. Malah kepara lali, sapa ta sejatine awake dhewe. Lha banjur kepriye anggone kober mikir dina tuwane, mangsa pensiune, yen saiki wae dheweke sulap marang kalungguhane.
Biasane mangsa pensiun asring dianggep minangka “soal nanti”. Nanging sejatine persiapan kang mateng luwih becik kacepakake. Paling ora bisa mawas yen cepet utawa lambat mangsa pensiun bakal teka. Nganakake wawancara kiwa-tengen karo wong pensiunan uga ora ana eleke.
pensiun mengko hubungan, kalungguhan, pakurmatan, kemampuan, lan pengasilan bakal mrosot kabeh. Nglenggana yen sadhengah apa kang tau diduweni saya sithik bakal saya surut. Mula becike ing awal-awal pensiun kudu enggal blajar adaptasi marang kahanan anyar, nrima apa anane kanthi linambaran kesabaran kang tulus. Luwih prayoga menawa swasana kang njegleg iki luwih dhisik dikandhakake marang bojo, saengga samangsa teka titimangsane padha-padha maklumi.
Aja nganti mangsa pensiun dilakoni kanthi rasa frustasi, ora marem, malah luwih ekstrim maneh ngundhat-undhat marang para kanoman kang nembe nyekel panguwasa, kanthi kandha yen sejatine bocah saiki iki ora ana apa-apane yen dibandhingake karo jaman kita biyen. Kelakuan kang kaya mangkene iki saliyane ora ana guna manfaate, uga malah nambahi beban jiwa kang wis tuwa. Becik den eling, sepiraa dawane umure manungsa, ora bakal rampung ngurusi kadonyan. Mula becike pancen kita marisake urusan iki marang generasi mudha.
Sadar yen umur-umuran tuwa wis kentekan mangsa produktif, prestasi terus mlorot. Apa maneh yen wis ngancik umur 60-65 (fase pre retirement) lan 65-70 (fase retirement), yaiku saat-saat tanggapane manungsa marang lingkungan kiwa-tengene wiwit menurun. Durung menawa wektu iku dibarengi thukule penyakit pirang-pirang.
Becike dina-dina kang nglangut sawise pensiun diiseni kegiatan kanggo kesibukan. Kesibukan mau bisa wae sing sejalan karo gaweyan nalika isih nyambutgawe. Nanging bisa uga beda. Sok ana sing ngisi dina-dina pensiune mau kanggo ngembangake hobi. Ana uga sing pengin njajal pakaryan anyar.
Wose, mangsa pensiun luwih becik dianggep minangka sawijining kesempatan anyar, dudu ancaman. Sokur dene Gusti Allah isih karenan paring umur tekan pensiun. Sokur dene olehe nyambut gawe lolos lulus tanpa rubeda tekan pensiun. Ora saben wong diparingi kanugrahan ngene iki.
Becik kita nuladha kisahe raja Airlangga, panjenengane rila lengser keprabon lan masrahake dhampar kencanane marang putrane. Prabu Airlangga sabanjure nyingkir menyang alas madeg resi amrih bisa ngayati laku jantrane panguripan. Asrah dhiri marang Kang Maha Kuwasa.
Airlangga iku contone manungsa kang arif. Nglenggana menawa manungsa iku winates samubarange, panjenengane milih nyepi kanggo mageri hati nurani lan hawa nepsu. Dikaya ngapa panjenengane nglenggana yen dhirine mung manungsa salumrah.
Jroning urip mandhita dadi resi tengahe wana, Airlangga ora rumangsa kelangan, kepara nemokake apa kang durung nate didarbeki samangsane dadi raja, yaiku katentreman batin lan kawaskithan saengga uripe ora kosong nadyan ijen ing pertapane kang sepi. Nganti sasedane, nadyan ora tutug anggone ngasta keprabon, panjenengane tetep sinebut Raja Airlangga, ora Resi Airlangga.
Sayektosipun menawi badhe mangertosi kalenggahanipun minangka menungsa sayekti, tiyang mboten kedah migunakaken wekdal ingkang omber kados titimangsa pangsiyun upaminipun. Rikalanipun satunggaling tiyang kapinujon wonten ing mangsa kala ingkang sangat rupek, piyambakipun saged ngrumaosi minangka titah sawantah ingkang taksih ginubel dening kodrating ngagesang, menawi piyambakipun tansah eling dhumateng dhiri pribadinipun. Menaika saged kaleksanan kanthi cara tansah digegulang “secara terus menerus”. Saengga rikala piyambakipun wonten ing “puncaking karier” justru menika sangat ingkang paling prayogi kangge mapanaken dhirinipun minangka titahing Gusti Allah ingkang Maha Kuwaos. Saengga rikala titimangsa pangsiyun mboten rinaos sepi asepah samun, nanging mangsa pangsiyun menika mujudaken wekdal ingkang dipun ajeng-ajeng kangge nyiapaken dhiri pribadhinipun ngadhepi pati kang patitis ingkang
SHOLAT, JAJANIPUN ROSULULLAH SAW NALIKO NGLAMPAHAKEN RIHLAH (PERJALANAN) ISRA’ MI’RAJ
Awit ulahing jalmo kang anilar toto sujarah
Sun Suwun Marang Gusti Kang Akaryo Jagad
Katondho sengkalan KORI LANGIT BINUKO ING NETRO
Ciptaning galih sang pujonggo, kabeh beboyo lan sambekolo
Juni 10, 2009 pukul 9:23 am
Nyuwun pangapunten sanget Kangmas Sabda kula kumawani lancang, manah kula dados mboten sekeca kalih panjenengan
Namung inggih wonten Media Tanya Jawab menika ingkang saged paring wahana tambah regengipun pasedherekan kita sedaya
Wigatosipun Mas Hadi kala wingi keleresan sami kalih berita wonten surat kabar bilih wonten fenomena alam mbulan tersenyum, *menggah pamanggih kula mboten
Kaliyan rencang kula nonton langit sumilak abang wonten gegambaran garudha kaliyan merpati
Angombyongi Kangmas Herjuno saha sesambungan kaliyan pilpres menika :
Juni 10, 2009 pukul 4:00 pm
Juni 10, 2009 pukul 4:27 pm
matur sembah nuwun kangmas Tomy.. panjenengan kersa jawab
panjenengan. salam taklim, rahayu..,
Juni 19, 2009 pukul 1:21 am
Injih Mas Hadi benjang kula bika. Ndalem sewu sakmeniko nembe ‘nglampahi’ perjalanan. Mugi sedaya tansah beja kinayungan.
Mas Sabdalangit,nyuwun sepuro bilih kulo sampun lancang nge file tulisan panjenengan,lan sederek mas alang alang,wong alus,salam perkenalan panjenengan sedanten.kulo nderek sinau ngaji urip
nogo meniko.cekake crita kulo tanglet kalih tiyang sepuh,lan kulo diwenehi bacaan Al-Ikhlas,tapi wonten tambahane Wahdaniyah,kejadian meniko sampun sekitar 20 tahun kepungkur,
menopo makna sedanten meniko nggih,lan pripun carane manggihi guru sejati kulo,monggo,kulo niki dikocekki,kersane saget
Satpol PP Kotabaru Sisir Baliho Kedaluwarsa
monggo poro sederek ingkang badhe tindak piknik,holiday ato honeymoon....
SUGENK RAWUH PORO RENCANG SEDOYO MAWON.....
wong durung opo-opo. Nek “Amin”, wong ora ngopo-ngopo. lhah, piye kui?
Balas	Begawan Ariyanta on 10 Januari 2013 pukul 22:16 said:
nyantelke kurungan manuk. Yen esuk, utamane yen dino prei, pasar iki jare rame banget karo poro manuk mania. Bakul soto iki salah sijine wong sing buka 'restoran mlaku' dekne nglayani rong lokasi mejo lan
inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa lelakonira. Panembahan
turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang
utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika. Suasa
20 Punika laku utama, tumindak sarto kekaler, nora ngatingalke lampah, wadine kang den alingi, panedyane ing batin, pan jero pangarahipun, asore ngemurasa, prayoga tiniru ugi, anak putu aja ana ninggal lanjaran. (
diperkenankan bermain-main di hutan atau rawa-rawa 31 Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan kena, ana kang nyenyirik malih, bebet lonthang tan keni, yeku yen tedhak Madiyun, lan payung dadaan abang, tedhak Madura tan keni, yen nganggowa bebathikan parang
Jejer(J) Wasesa(W) Lisan(L)
Yen menang, aja njur sewenang wenang
Yen krasa enak, aja njur lali anak, lali bojo, lali kanca
Tata titi titig tatag, tanggung tertib
Aja dhemen memada, dhateng saphadhaning dumadi
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karya, tut wuri handayani
Tarti tata-tata, ate metu turut ratan, diutus tuku tahu tempe dhuwite kertas telung
kagungan dalem ‘kepunyaanmu’. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung
"Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing-Ngalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah" atau lebih populer dengan gelar Sri Sultan Hamengku Buwono I .
SULUK WUJIL: UTAMANING SARIRA PUNIKI, ANGRAWUHANA JATINING SALAT, SEMBAH LAWAN PUJINE, JATINING SALAT IKU, DUDU NGISA
charger battery Total Station Sokkia Topcon Nikon
charger battery Digital Theodolite Sokkia Topcon
Spec Dan Harga Total station Topcon GTS
Mugi Gusti Ingkang Akarya Jagad paring pitulungan lan kawelasan kagem
wilujeng kagem mas sabda mugi2 tansah pinaringan sugeng rahayu mboten kirang setunggal menopoke mawon.mas bade nyuwun perso, asmo minongko joponipun ubo rampe bancakan niku menopoke mawon(kacang panjang,telor,tempe,tahu,kangkung,dll.)supaya
dateng kawulo ingkang tansah haus dumateng kabudayan Jawi kangge nambah pengetahuan, panutan gesang lan sak panunggalipun. Bilih kagungan artikel rahasia di balik
Amargi mboten sengojo mbuka babakan slametan meniko, ealaaaa kok yo enek wae najan to maune slametan ora komplit koyo mangkene, tak udari soko kene jebule ketemu slametan weton…kamongko seprono seprene jane ki durung manteb nglakoni acara koyo mangkene, sebabe durung kejawab opo kang dadi pitakonane pamikir, bab sesajen kang umum ngendikane tiyang Jawi niku enek kang ngarani ora oleh.. dadi wedhari masalah ngene kuwi ben cetho trowelo-welo kedhah sharing marang ahline… pancen menowo dilogika kuwi koyo dene wong peparing luwih becik tinimbang kang bisone mung nyeyuwun, benten menawi dipun paringi kaliyan Gusti lho..
Ning mboten saget crito ten mriki amargo tiap wong ki bedo2 pengalamane mengko mundhak kleru panompo, kados suguhan kembang wangi utowo setaman kae lan unjukan ugi jajanan pasar dll meniko nopo didahar kaliyan leluhur?
menika laku ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang
Yen ing pungkasan tulisan bab sejarahe Jawa ing JB No. 40 lan 41 kepungkur penulis wis ngaturake anane sawetara sastrawan/budayawan Jawa sing ada-ada ngruwat aksara Jawa, othak-athike penulis bab “abjad” aksara Jawa iki babarpisan ORA sumedya ngganti abjad aksara Jawa sing diarani sastra sarimbagan utawa carakan. Sepisan maneh: ORA! Baca
Eropa (UE). Soale, Ketua UICE (Federasi Pengusaha Eropa), Ernest Antoine Seilliere, pidhatone nganggo basa Inggris. Mangka Seilliere kuwi wong Prancis, kok milih pidhato ora nganggo basa ibune. Kuwi sing marahi Chirac ora sarujuk. Baca entri selengkapnya »
Aksara Jawa mono, manut dongengane, mula bukane saka paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono Dr. Purwadi, MHum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing
Category Archives: KEPEMIMPINAN PUNAKAWAN : Semar-Gareng-Petruk-Bagong
sampun stadium inggil lan nate mboten disiplin kemoterapi amargi mboten purun transfusi darah kangge ngindhakaken Hb. Kulo suwun panjenengan tatag lan sabar salebetipun program kemoterapi. Gusti Allah paring gerah, Gusti Allah ugi ingkang paring tombo. Mugi Mas Cip enggal saras ..... amin !
Setulus doa kami naikkan untuk kesembuhan mas Setyo Ciptono,
ngelungke barang neng wong sing luwih tuwa nganggo tangan kiwa. Ngliwati wong tuwa sing lagi lenggahan, nyrak-nyrak tanpa ana tembunge "nuwun sewu nderek langkung" utawa awak didungkrukne
hahahahaha ........pelajaran budi pekerti aku ijik kelinganbudi kelly aku yo rumongso taw duwe konco kuwi.Lha nek Budi Setiarti ...... sak umur umur ora arep iso
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.blowxxxstream.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Ono okeh gdung anyar sing di bangun ing kutho Semarang ... iki ono loro sing tak gambar, siji ono ing
Sedulur Jawa lan sakketurunane sakdonya kene ing jerone komunitas situsweb, grup-grup fesbuk, majalah lan sakpanunggalane saka Australia, Indonesia, Kaledonia Anyar, Landa, Malaysia, Singapura, Suriname, Thailand lan saka liya negara padha ngumpul dadi siji ing Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah. Lokasine Temu Sedulur, Rembugan lan Pameran Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah kuwi ya kutha Yogyakarta, Indonesia. Sejarahe paguyuban bisa diwaca ingisor kene (cekak) lan neng kaca
Javanese Diaspora Event ping telu bakal dianakake. Taun 2017 tanggal 17 - 23 sasi April ana kumpulan Javanese Diaspora Event maneh. Sedulur Jawa sak-donya melu ngguyubi Temu sedulur, Rembugan lan Pameran Ngumpulke Balung Pisah neng kutha Yogyakarta, Indonesia.
Nyuwun pangapura basa Jawa ora dianggo ing sakjorone programmah iki lan ing pratelan ingisore uga... (Redaksi situs portal iki)
Under constructionDurung rampung olehe nulis sejarahe paguyuban lan sejarahe kumpulan
Temu sedulur, Rembugan lan Pameran ing Yogyakarta diwiwiti ing taun 2014. Grup sing nganakake kumpulan kwui isih nganggo jeneng in basa Inggris, Jawa United. Terus ing taun 2015 diganti ing Ngumpulke Balun Pisah
Javanese Diaspora Event ping telu bakal dianakake. Taun 2017 tanggal 17 - 23 sasi April ana kumpulan Javanese Diaspora Event maneh. Sedulur Jawa sak-donya melu ngguyubi Temu Sedulur, Rembugan lan Pameran Ngumpulke Balung Pisah neng kutha Yogyakarta, Indonesia.
Nyuwun pangapura basa Jawa ora dianggo ing sakjorone programmah iki lan ing
sing nggarap babagan sejarah, basa lan budaya Jawa Suriname liwatsitusweb www.javanenvansuriname.info. Actifitas iku diwiwiti ing taun 1990 bebarengan karo adegane Sana
Dasamuka. Wujude buta lemu, nanging praene rada ana mempere karo Buta Cakil. Lire, matane mata kriyipan, tutuke mrenges, untune lancip-lancip kaya parang curi, siyunge modot sagedhang emas ngrenggani pojok tutuke kiwa lan tengen. Untune sing ngarep iya nyongat kaya Cakil. Rambute gimbal, diore tumumpang pundhak kiwa lan tengen. Wetenge mlenthus.
Tumrap sedulur-sedulur dhalang sing jroning kothak wayange durung sumadhiya wayang Kala Marica, paraga iki adate sok diganti nganggo wayang Buta Cakil, utawa malah wayang Sukasrana, ning mesthi wae ya dudu Sukasrana sing wanda mbocahi kae.
Jalaran apa, nadyan amung jejering abdi, lan gambarane kaya buta sing ora ndayani, ning paraga iki kasinungan kadigdayan linuwih. Bisa mancala putra mancala putri, salin rupa apa wae, kalebu dadi kidang kecana. Pinter, akale akeh, sugih rekadaya, ning jenenge wae buta, mula watake ya licik.
Ing lakon Arjuna Sasrabahu, Kala Marica mbelani Prabu Dasamuka kang wis dibanda lan dilarak-larak kreta dening Prabu Arjunasasra ratu ing Maespati. Kanthi dhedhemitan, Kala Marica lumebu ing Taman Maespati, matur marang Dewi Citrawati garwa prameswarine Sang Prabu yen Prabu Arjunasasra seda dening Dasamuka. Lan gara-gara kabar apus-apus iku, Dewi Setyawati lan para marune putri dhomas cacah 800 padha suduk salira bela pati.
Ing lakon Subali-Sugriwa, Kala Marica dhinawuhan ratu gustine ngobong-obongi gegedhuging wanara sakarone kuwi, sawise Dasamuka entuk aji Pancasona saka Subali. Sugriwa lan Subali klakon perang. Ning nalika iku Sugriwa kalah, disawatake, lan tibane kejepit ing wit asem dhampit.
Kala Marica uga tau melu mimpin satuan khusus wadya Alengka sing antuk tugas ngobrak-abrik pratapane para wiku ing
gulune. Nganti ana sing banjur lapur njaluk pitulungan marang Ayodya lan antuk sraya, rawuhe Raden Rama lan Laksmana.
pengabaran. Nanging ora wurung bareng ketaman panahe satriya saka Ayodya iku uga dadi tanpa daya. Temah kontal kabuncang ing angin gedhe. Kumleyang ing gegana, banjur tumiba ing tengah segara. Isih untung, durung mati pisan. Dene kabeh bala andhahane padha larut kaya tambak merang ketrajang ing banjir bandhang.
Nuju sawijining dina, Dasamuka diwaduli Sarpakenaka yen Rama lan garwane, Dewi Sinta lagi ana ing Alas Dandaka. Sanalika kumat lara bratane Dasamuka marang titising Widawati kuwi. Banjur mijil saka dhatulaya, nggoleki Kala Marica didhawuhi mbantu anggone arep mbradhat Dewi Sinta.
Kidang Kencana, klintar-klinter ing cedhak papane Rama lan Sinta. Dewi Sinta kepranan banget marang kidang endah iku, lan mothah supaya
saya adoh saka papane Dewi Sinta. Nganti wusanane lagi bisa kecandhak sawise dijemparing, ning banjur badhar sanalika bali wujud dadi buta Kala Marica.
Saka pambantune Kala Marica, Dasamuka kasil mbradhat Dewi Sinta, digawa mabur bali marang Alengka. Nanging Kala Marica dhewe ya kudu tombok nyawa. Mati ing astane Rama Regawa.
Kliwon tanggal 13 Oktober 2015. Bertepatan [… […]Peta Kegagalan (map of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa
Download Ahang Jadid Saeed Modarres – Tanhaei. 20 .
Ide Kanjeng Prabu (kanjengprabu95) di Pinterest
Upacara Sesaji ing Karaton Surakarta (4) | Jaya Baya
kathok (digodhog tanpa dionceki kulite), jeruk, kates, pisang, sarta sawo. Kajaba saka kuwi uga diadani barikan kanggo tulak balak.
jladren kang ditindakake dening para rayi dalem. Apem sing digawe banjur disunduki kaya sate. Apem ing bageyan paling dhuwur kagawe rada gedhe. Dadi, wujude memper payung. Dawane ngancik sadedege Sinuhun Behi. Yen dietung cacahe luwih saka 500 apem. Iki mujudake pralambang yen nata mono kadidene payung agung, kudu bisa ngayomi, ngesuhi sarta ngayemi.
Jamasan katindakake setaun sepisan sawatara dina sadurunge Garebeg Besar. Abdidalem sing njamasi ora mung kalung samir. Luwih saka iku kudu nganggo sumping gajahngoling. Awit wis disumpah dening karaton, ora ana siji wae ing antarane abdidalem mau kang kumawani kojah mungguh kepriye wujud sarta ukurane mriyem kasebut.
Ana panduga mriyem iki mujudake salah siji saka sepasang mriyem gaweyane Portugis kang dipisungsungake marang Pangeran Jayakarta nalika jaman Demak. Nalika Sultan Agung jumeneng nata, mriyem sepasang kasebut kapundhut menyang Mataram, diseleh ana kiwa lan tengene Kori Brajanala, sing sabanjure katelah Kanjeng Kyai Setama lan Kanjeng Nyai Setomi.
Jibeg tan ngreti kudu nggoleki menyang ngendi, Ki Patih bebarengan lan garwa wekasane samadi kekancing lawang ana daleme. Kacarita sawatara candra candhake nata Pajajaran ngutus abdidalem nimbali Ki Patih saperlu didangu anggone ngayahi gawe. Kepatihan tinemu sepi. Utusan banjur mbukak kori kamar, katon ana mriyem sajodho malihane Ki sarta Nyai Patih. Mriyem sepasang kuwi sing sabanjure karan Kanjeng Kyai Setama lan Kanjeng Nyai
20 “Engrish” Terburuk | elke wonk yezzz
Upacara Sesaji ing Karaton Surakarta (1): | Jaya Baya
karenggan enten-enten, srabi putih gedhe-cilik, jongkong, hawug-hawug, gula jawa, sega tumpeng, sega golong sepasang, pitik goreng (perangan dhadha
Jaman para nata kawuri sadurunge labuhan katindakake ana Pesisir Kidul, para abdidalem sing kapatah merlokake nyekar pasareyane Panembahan Senapati ing Kutha Gedhe, makame Sultan Agung ing Imogiri, sarta leluhur liya kang sumare ing Girilaya lan Banyusumurup. Dene barang-barang sing dipisungsungake Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari arupa salembar nyamping cindhe cemeng, nyamping pandhan surat ijem, nyamping
Barang-barang sing dilabuh kasebut diwadhahi dadi pirang-pirang pethi. Sawise donga diujubake abdidalem suranata, pethi kakentirake amrih kasaut alun tumuju tengah samodra. Manawa pethi ora bali minggir kesurung ombak, pratandha ketrima Kanjeng Ratu Kidul.
Umume masyarakat nganggep kanjeng Ratu Kidul iku padha karo Nyai Rara Kidul. Tumrap karaton pangertene Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari kuwi dudu mung panguwasa mistis Segara Kidul wae, nanging uga kang ngratoni pedhanyangan sa-Tanah Jawa. Dene Nyai Rara
kondhang marga saben Sapar ing kene diadani upacara Saparan kanthi upacara mbeleh bekakak. Tumrap ahli geologi, Gunung Gamping iki unik merga umure wis luwih saka 50 yuta taun. Kagungan dalem Gunung Gamping, 5 km sakulone Yogyakarta, kuwi saiki mung kari jeneng. Sing ana mung kari wujud relike arupa watu gamping gedhe. Dhuwure kira-kira 10 m kaya tugu. Kanggone warga Yogyakarta, cagar alam Gunung Gamping Ambarketawang (kang
kraton Ambarketawang (tilas kratone Pangeran Mangkubumi sadurunge pindhah menyang kutha Ngayogyakarta tanggal 7 Oktober 1756), madeg. Nanging kanggone ahli geologi Gunung Gamping iku unik jalaran ing donya iki mung ana loro. Ing Inggris lan ing Yogyakarta iku. Dianggep unik jalaran umure watu Gunung Gamping iku wis luwih saka 50 yuta taun.
kawentar unggul dhewe kualitase iki. Wiwit taun 1930-an tekan 1940-an Gunung Gamping iki didinamit dening pabrik gula Padokan. Kapure digunakake kanggo bahan ngresiki jladren calon gula pasir.
anggone nggoleki watu. Watu gampinge dinyatakake entek kira-kira taun 1950-an. Rahayune, Djawatan Geologi Bandung cawe-cawe kirim utusan marang Kasultanan Ngayogyakarta, supaya sisa-sisa Gunung Gamping ing Dhusun Tlogo iku dikonservasi, didadekake cagar alam. Panyuwune Djawatan Geologi iki dituruti. Sisa watu sing isih banjur dipager nganggo kawat berduri. Nalika taun 1956, mbarengi pengetan 200 taun adege kraton, kampanye pelestarian sisa gunung gamping iki diadani kanthi gedhen-gedhenan.
Sakjane wiwit taun 1929 wis ana sarjana geologi kang asmane
ngandhut fosil kewan bersel satu jenis Foraminifera. Iki nuduhke yen umure watu gunung gamping iki luwih saka 50 yuta taun, klebu formasi Eosen utawa Tersier Tua. Ing donya watu kaya mengkono iku mung tinemu ing Inggris lan ing Yogyakarta.
Sadurunge para ahli geologi ngenut teorine Frans Junghuhn kang nulis buku Java, Seine Gestalt und Seine Pflanzendecke ing taun 1857. Sarjana Jerman kang mopulerake tanduran kina ing Jawa Barat iki kandha menawa Gunung Gamping
sisih kidul wetan. Dadi umure periode Tersier Muda. Puluhan taun teori Junghuhn iki dianut para ahli geologi. Miturut Junghuhn wektu iku (pertengahan abad
nganggo kawat berduri, lan dinyatakake minangka cagar alam. Nalika jaman Orde Baru cagar alam kang ambane 1.084 ha iki dipageri nganggo batako lan
rumah penjaga iki, tekan seprene durung tau nampa honor. Ning senadyan wis patang taun luwih ora tau nampa blanja, Bu Sumini muji sukur dene bisa manggon ana omah gedhong
saking Gusti ingkang murbeng gesang, Gusti ingkang murbeng
karo wong kang ngerti tur ngerteni ing saka behing umat.
Ujare si unen unen malih. NgRatiaken jeneng.
saking pundi asalipun wiwit kados jalmi. Surup = sumurup purwa madya wasanipun netepana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prenahipun mlebet bekta sir (rasa) cipta lami.
B V : “Asal Suwung kembali ke Suwung”?
SP : “punika pejahipun tiyang kalap nglawong, mboten iman ilmi, nalika gesangipun kados kewan, namung nedha, ngombe lan tilem, makaten punika namung saged lema sugih daging, dados nama sampung narimah, ngombe uyuh kemawon, ical gesangipun salebetipun pejah”.
djelas dadi 2 jo sing mateng tomatku wis
Iki djelas diweheni manggis 8 wis=(36)+8=44=3648
Dorayaki?) ya iku panganan jajanan kang asalé saka nagara Jepang. Dorayaki kalebu ana ing golongan panganan tradhsional Jepang (wagashi) kang wujudé bunder
Nuwun, wiwit wêdalipun organ ing wulan punika, mawi katambahan cacriyosan kawontênan-kawontênan kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, nata binathara ing nagari Mataram. Tambahan wau botên kagandhèng kalihan organ, sarta angkanipun kaca mawi ôngka Jawi, prêlunipun sagêda ing têmbe bilih sampun
panggalihanipun ingkang wajib, gandhèng kalihan bab wau, para sadhèrèk prêlu anguningani pidhatonipun B.K.P.H. Adiwijaya, wontên ing rad kawula, ugi bab pajêg kabudidayan ing praja Kajawèn, kawrat ing D.K. ôngka 197 pêthikanipun kados ing ngandhap punika:
Sapunika kula badhe ngaturakên bab anggènipun kabudidayan badhe anyèlèhakên panyewanipun siti badhe anyudakakên pangasilanipun praja Kajawèn kathah sangêt. kula pèngêti sayêktos anggènipun parentah badhe mawas ingkang satiti bab kadadosanipun sêdya wau manawi saèstu kalampahan, ingkang ngengingi dhatêng praja Kajawèn, rakyat, watêrsêkap tuwin kabudidayan piyambak. Pangandikanipun
panyewanipun, punika kasinggihan sangêt, mila bab punika inggih botên kula rêmbag. Kula namung nyêrêpakên, manawi kabudidayan botên ambayar sewan malih dhatêng praja Kajawèn, kawusananipun pangasilan praja Kajawèn lajêng suda kathah sangêt. Manawi tiyang sumêrêp pangasilan saking kabudidayan wau tumrap Surakarta wontên 40 prêsènipun bêgrutêng, tiyang lajêng sagêd mangrêtos badhe kadospundi kadadosanipun arta nagari.
Saupami kawontênan ingkang makatên wau dipun wêwahi malih kabudidayan botên ambayar tunggakan sewan ngangge wêwaton rêkaosing jaman, tuwan pangarsa lajêng têrang bilih artanipun praja
ing pangadilan, nanging lajêng dhawuhipun nagari mêksa ragi adamêl gêla.
Tuwan pangarsa, wontên panyuwunan punapa parentah kaparêng nindakakên rêrigên kangge amekani sampun ngantos kabudidayan ing Surakarta angipatakên kawajibanipun ambayar sewan. Sampun mêsthi kemawon, ing bab punika tiyang inggih sampun mangrêtos bilih samôngsa prêlu sambutan wau sagêd katagih kanthi pitulunganing hakim.
Nanging tindak ingkang makatên wau namanipun botên nyênêngakên, sarta inggih
amekani ingkang makatên wau. Manawi kula, botên makatên punika. Parentah punika kuwasa prabawanipun dhatêng kabudidayan ugi agêng. Kumandêling manah kula manawi parentah karsa maringi pêpèngêt sapisan kemawon, sampun cêkap kangge anjagi sampun ngantos mawi nêdha pitulunganing pangadilan.
Makatên pikajêng kula ingkang kawrat wontên ing afdeelingverslag pangajêng- ajêng kula mugi pamanggihipun parentah ingkang makatên wau sagêd ewah.
Bab parêpatanipun tuwan guprênur ing Ngayogyakarta sarta ing Surakarta akalihan para wakilipun sèlêpbêstirên ing Porstênlandhên ingkang kaping 45 rambahan, ingkang dipun wontênakên ing Kaliurang, nalika tanggal kaping 10 Agustus 1934.
1. Bab bale mangu. Bab prakawis badhe adêgipun bale mangu, punika tuwan guprênur ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta badhe tumuntên ngaturakên pamrayogi dhumatêng guprêmèn.
2. Bab pambagening angsal-angsalanipun pajêg sègêl. Sarèhning ing samangke punika pakèwêd sangêt anggèning badhe namtokakên wêwatonipun ingkang patitis tumrap pambagening angsal-angsalanipun pajêg sègêl ing antawisipun guprêmèn sarta para sèlêpbêstirên, pramila badhe angaturakên panyuwunan ing guprêmèn, sasampuning pranatanipun sègêl katumrapakên dhumatêng para kawulanipun sèlêpbêstirên ing Porstênlandhên, punika indhakaning angsal-angsalanipun pajêg sègêl supados kaparingakên rumiyin dhumatêng para sèlêpbêstirên, sarta ing salêbêtipun wêkdal wau badhe ngupados wêwaton ingkang patitis kangge pambagenipun angsal-angsalan pajêg sègêl wau, dene manawi sampun angsal lajêng badhe ngaturakên pamrayogi ing guprêmèn, pamaringipun [pa...]
[...maringipun] angsal-angsalan pajêg sègêl wau supados kaewahan miturut wêwatonipun ingkang patitis.
3. Bab pamulasaranipun tiyang sakit ewah, miturut katrangan saking pangagênging Dienst der Volksgezondheid bab anggèning badhe ngwontênakên werkkolonies kangge tiyang sakit ewah, miturut rantamanipun Dr. Sêmèru, punika sêpên pakèwêdipun, bab prakawis punika para sèlêpbêstirên badhe andhawuhakên damêl pêpetanganing waragadipun. Dene manawi sagêd para kalurahan katamtokakên tumut urun waragad kangge pamulasaranipun tiyang sakit ewah ingkang wontên ing werkkolonies wau, amargi tiyang sakit ewah ingkang samangke dipun umbar ing kalurahan wau punika namung tansah adamêl ribêtipun para kalurahan.
4. Bab dhêndhan tumrap walêdan pajêg pêrpondhêng. Sarèhning saking pamanggihipun parêpatan, dhêndhan tumrap walêdan pajêg pêrpondhêng, ing wêkdal punika kanggenipun ingkang sami anggadhuh pasitèn kawratên sangêt, pramila badhe ngaturakên panyuwunan ing guprêmèn, pêrsenan dhêndhanipun wau kaparênga dipun andhapakên.
5. Bab para priyayi ingkang dados lid landrad (
priyayi abdinipun sèlêpbêstirên ingkang taksih sami cêpêng damêl, punika ing têmbe wingkingipun botên badhe kaparingan arta sitêng manawi tumut sitêng minôngka lid landrad, pramila badhe ngaturakên pramrayogi ing guprêmèn, murih sagêdipun ngirit, arta sitêng punika wau supados kasuwak kemawon, sasampunipun makatên ingkang kadadosakên lid landrad punika ing sasagêd-sagêd badhe kapêndhêtakên saking para priyayi abdinipun sèlêpbêstirên ingkang taksih cêpêng damêl.
6. Bab tatanan successierechten palapuranipun kumisi ingkang kapatah andhapuk rèngrèng pranatan tumrap pamupunipun pajêg successierechten, punika sampun katampi dening parêpatan, sarta lajêng badhe kapahamakên ing saparlunipun dening tuwan guprênur ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta, makatên ugi dening para sèlêpbêstirên.
7. Bab kadhastêr. Guprêmèn aparing priksa, kabêkta saking rêkaosing jaman kados ing samangke punika, manawi sèlêpbêstirên badhe angwontênakên, eigendoms Kadaster punika guprêmèn botên karsa nanggêl waragadipun.
8. Bab tatanan, opsèntên tumrap pajêg-pajêg ing Porstênlandhên. Guprêmèn sampun amarêngakên bilih wiwit benjing tanggal 1 Januari 1935, punika opsèntênipun pajêg pêrsonil tuwin pajêg pêrpondhêng badhe kaindhakakên, ingkang samangkenipun 10 pCt badhe kadadosakên 15 pCt., dene lokalê opsèntênipun pajêg pamêdal taksih kalastarèkakên 10 pCt.
Saking kêdah-kumêdah kula sagêda nêtêpi wajibipun dados warganing Narpawandawa, botên ketang badhe pamanggih kula punika mangke tampi ganjaran jeweran saking
Amargi saking pamanggih kula dados warganing salah satunggaling pakêmpalan punika, kêdah purun anglairakên punapa pamanggihipun ingkang kamanah badhe maedahi dhatêng pakêmpalanipun, dados anggènipun lumêbêt pakêmpalan wau botên namung kangge sadlèdèr sarta pêrluning badanipun piyambak, nanging kangge pêrluning parte saha ingkang wajib dipun luhurakên, dene manawi wontên salah satunggiling tiyang lumêbêtipun dhatêng pakêmpalan wau namung kangge sade dlèdèr sarta kangge pêrlunipun piyambak, punika sisip- sêmbiripun manawi para sucining panggalih kirang
gêgambaranipun kawontênan ingkang badhe bobrok, namung kula satus pêrsèn pitados dhumatêng sadaya warganing Narpawandawa, satunggal kemawon tamtu botên wontên ingkang badhe nyulayani dhatêng ambêgipun satriya tama, pancèn inggih punika dhêdhasaripun warganing Narpawandawa, dados kajawi lumêbêtipun wau sampun kanthi kayakinan ugi sadèrèngipun lumêbêt sampun anggadhahi wiji ambêging satriya, namung kemawon wiji sae wau
manawi kirang sae pangruktinipun saha panggenaning panyimpên kirang anocogi, sagêd ugi thukulipun sampun kirang murni, amila panyuwun kula dhumatêng para ingkang kagungan titêl radèn mas, sampun ngantos sami mitambuhi dhatêng Narpawandawa, amargi inggih ing pakêmpalan Narpawandawa punika ingkang kenging kangge lantaranipun anggèn kita badhe ambuktèkakên wasiyat tatilaranipun lêluhur kita ingkang sampun suwargi, inggih ngriki punika manawi kita sampun sagêd buktèkakên yêktos dhatêng wasiyat R.M. tatilaranipun lêluhur kita ingkang misuwur punika, tamtu R.M. ingkang kita ampil punika botên badhe dipun sapèlèkakên ing liya golongan, nanging manawi kita dumugi dintên punika taksih rêmên migunakakên ngampil titêl R.M. sahabat ingkang kapêngkêr, kula namung sagêd matur Allahualam. Mila panyuwun kula ingkang kaping kalih kula ambali malih, sumôngga para ingkang rumaos kagungan titêl radèn mas ingkang dèrèng dados liding Narpawandawa, kula suwun kêparênga lumêbêdlumêbêt. dados warganing Narpawandawa, amargi ampilan titêl R.M. upamia wujud barang makatên, dumugi dintên punika kêdah tumuntên dipun bangun malih (kagosok) sabab sampun kêkathahên naiyèngipun, mangke manawi kalajêng risak sintên ingkang manggih pituna, botên liya inggih basanipun si kunyik: Cakrapangarsa.
Satêlasipun panitra I maos palapuran kawontênanipun pandamêlan ingkang sampun katindakakên, miturut agendha ôngka III nêtêpakên palapuran lêbêt wêdalipun arta kas, tutupipun taun 1932 saha 1933 kados ingkang sampun kawrat ing organ taun 1934 ôngka 3. 4. 5. para warga sampun sami nglêrêsakên.
Agendha ôngka IV nêtêpakên palapuranipun panitya ingkang mriksa kas taun kapêngkêr, sampun kapacak ing organ taun 1932 ôngka 6 sarta lajêng pilihan panitya ingkang mriksa kas malih ingkang dipun pilih 1. R.M.H. Padmawinata, 2. R.M.Ng. Citrasutarta, 3. M. Tukiman.
Mudha pangarsa ngandika, bilih parêpatan dalu punika badhe pilihan pangrèh anyar, amargi para pangrèh lami sampun sami dumugi wêwangên 3 taun, namung ingkang pêrlu
dipun pilih rumiyin ingkang dados pangarsa, amargi sampun sawatawis dangu Narpawandawa punika tanpa pangarsa, ing môngka pakêmpalan tanpa pangarsa punika upami praja makatên tanpa ratu, dene sababipun ngantos dangu wau, awit pangrèh madik-madik milih sintên ingkang pantês kacalonakên pangarsa punika botên gampil, dening adêgipun Narpawandawa punika beda kalihan pakêmpalan sanès-sanèsipun. Samangke pangrèh sampun angsal calonan pangarsa, inggih punika: 1. B.K.P. Angabèi, 2. B.K.P.H. Purbanagara, 3. B.K.P.H. Suryaamijaya, salah satunggal pundi ingkang botên kapilih dados pangarsa, lajêng dados mudha pangarsa. Ewadene bokmanawi para warga sampun wontên ingkang kagungan calonan pangarsa, sintên, prayogi lajêng kausulakên.
R.M. Cakrapangarsa usul, supados mudha pangarsa sapunika (B.K.P.H. Kusumayuda) ugi kalêbêtakên dados calonan pangarsa. Amargi sampun katitik sae pangastanipun dhatêng pakêmpalan.
B.K.P.H. Kusumayuda mangsuli pangandika, yèn awrat kalêbêtakên dados calonan pangarsa, sabab kajawi sampun dangu anggènipun dados pangrèh, pandamêlanipun piyambak sampun kathah.
Sarèhne lajêng karoban rêmbag, B.K.P.H. Kusumayuda kapêksa mituruti kalêbêt dados calonan pangarsa. Lajêng pilihan, pikantukipun swara ingkang kathah piyambak B.K.P.H. Kusumayuda dados pangarsa, ôngka 2. B.K.P.H. Surya Amijaya dados mudha pangarsa, dene warga pangrèh sanèsipun sami lastari, kawêwahan warga panitya 2, ingkang dipun pilih 1. R.M.Ng. Sasraruwiya, 2. R.M.Ng. Wiraatmaja, lajêng katêtêpakên.
Pangarsa enggal ngandika, bilih sangêt panuwunipun dhatêng para warga anggènipun taksih kathah ingkang milih dhatêng panjênênganipun, anelakakên manawi kathah kapitadosanipun, wasana bokmanawi wontên kirang langkungipun anggèning nyêpêng sarta nindakakên pandamêlan, mugi sampun sami kirang ing pamêngku.
Pangarsa ngandika sadèrèngipun parêpatan dipun tutup, bokmanawi wontên sadhèrèk warga ingkang badhe kagungan usul, supados kawêdharakên.
M.Ng. Wignyamargana rumaos kêpranan sangêt, mirêngakên purwakanipun mudha pangarsa [pa...]
[...ngarsa] nalika ambukani parêpatan punika wau, bab kêkirangan lêbêtipun arta nagari, ngantos kalampahan nyudani blanjanipun para putra santana saha abdi dalêm, tuwin ngindhakakên sêsanggèn pajêg krisis sapanunggilanipun, amila manawi parêpatan mupakat, langkung prayogi Narpawandawa damêl mosi utawi sêrat paturan dhatêng nagari, bab suwunan sudanipun pajêg kabudidayan punika sampun namung dipun pituruti kemawon, nagari kaparênga anggalih ingkang sayêktos, supados adamêl panrimahing manahipun kiwa têngên, ingkang kawêwahan sêsanggènipun pajêg, utawi ingkang dipun sanggèni pajêg anyar.
R.M. Mangunsarjana usul, bab panganggenipun santana dalêm panji manawi jagong, punika wontêna têtêngêripun, supados sagêd beda kalihan tiyang alit.
R.M.H. Padmawinta usul, gandhèng kalihan purwakanipun mudha pangarsa kala wau, gêgayutanipun para santana tuwin abdi dalêm, sagêdipun santosa jumênêng dalêm nata punika bilih sugih wadyabala, môngka sudaning lêbêtipun arta nagari punika ingkang tamtu badhe nyuda blônja utawi pamêdalipun para putra santana tuwin abdi dalêm, sagêd ugi nyuda cacahing punggawa, mila manawi parêpatan rujuk, pangrèh kaparênga usul dhatêng nagari, bokmanawi lêbêtipun arta nagari wau taksih wêwah-wêwah sudanipun, ing sasagêd-sagêd manawi botên parlu sangêt, sampun ngantos anyuda cacahing abdi dalêm, amargi pamanggihipun nagari taksih sagêd nyuda tadhah utawi wêdaling arta sanès-sanèsipun, ingkang botên ngantos nyuda cacahing abdi dalêm, amargi manawi para abdi dalêm wau kathah ingkang dipun suda, dangu-dangu jumênêngipun panjênêngan dalêm nata prasasat badhe tanpa wadya punggawa, gèk badhe kadospundi namanipun? Beda manawi ingkang dipun suda wau namung blanjanipun, sanadyan ngantos dumugi sapalihing blônja, punika bilih ing têmbe lêbêtipun arta nagari sagêd subur malih, blanjanipun para abdi dalêm saèstunipun sagêd wangsul malih, tur cacahipun taksih wêtah, dene manawi ingkang dipun suda punika cacahing abdi dalêm, ing têmbenipun bilih lêbêtipun arta nagari subur malih, punapa inggih cacahing abdi dalêm sagêd wangsul kados ingkang sampun-sampun, kintên-kintên botên.
K.R.T. Dr. Wôngsanagara usul, sarèhning Narpawandawa sapunika sampun kalampahan damêl paklêmpakanipun pakêmpalan ing Surakarta (P.P.S.) langkung prayogi malih yèn Narpawandawa kaparêng anggandhèngakên pakêmpalan- pakêmpalan ing Surakarta kalihan para pakêmpalan ing Ngayogyakarta.
Mudha pangarsa ngandika usul-usul wau badhe kamanah parlunipun, sapunika sarèhning para
Wajibing Wanita Kêdah Sagêd Damêl Pamarêming Priya
Mênggahing jiwanipun manungsa punika botên jalêr botên èstri, dados asipat wahdat, namung gumêlaripun ing alam kawadhagan lajêng awujud kalih warni, inggih punika: jalu lan wanita, wontênipun tumitah wujud jalu lan wanita wau, kajawi minôngka dados têtimbangan, saha dados sarananing manjangakên turun, karsaning Pangeran ugi wontên parluning jiwa anggènipun badhe anggêlarakên watak, tuwin ngajêngakên pamarsudinipun dhatêng kasampurnanipun piyambak-piyambak. Dene gathuking watak jalu lan wanita punika wontên tigang prakawis:
1. Karosaning priya punika pancèn mapanipun kangge rumêksa dhatêng rabinipun, dados sampun kangge anyiya-nyiya, pigunanipun winalês watak bêkti amituhu ing sapakon, kosokwangsulipun manawi wanita bêkti ing priya, tamtu badhe rinêksa dening priyanipun.
2. Kaluhuraning priya punika pancèn kangge ngayomi dhatêng rabinipun, dados sampun kok kangge nyawiyah-wiyah, punika klèntu, dene paedahipun, badhe winalês piniluta ing pawèstri, kosokwangsulipun, wanita ingkang gadhah watak mêmêlas, badhe ingayoman dening priyanipun.
3. Kasantosaning priya punika pancèn kangge amidada (amrih wilujêng) dhatêng rabinipun, dados sampun kok malah kangge nyikara, pêrlunipun supados pinilala ing wanita, kosokwangsulipun, bilih pawèstri gumati dhatêng ing priya, badhe
widada anggèning palakrami, amargi winêlasan.
Manawi lakirabi sampun sagêd anglênggahi watak wajibipun piyambak-piyambak, pamanah kula kados sampun cêkap, amargi tamtu badhe tinêbihan ing sambekala, sanadyan wontêna rubeda nanging tamtu botên badhe anêdhasi, climènipun wanita manawi sampun adhêdhasar watak gêmi, nastiti, surti lan ngati-ati kados sampun kêdah anggènipun angladosi ing priyanipun, amila tiyang sêsemahan punika manawi sampun sami jodhonipun, kenging binasakakên: curiga manjing warôngka, warôngka manjing curiga. Liripun sadaya tindak-tanduk, golonging manah kabêtahan sampun botên wontên sulayanipun. Malah tumrapipun para priyayi punika bilih sampun angsal têtimbangan ingkang marêmakên manahipun, murka arda angkaraning manah tamtu lajêng lêrêm, têmahan athiluk-thiluk, têtuladaning dêdongenganipun kados ingkang kawrat ing sêrat kabar D.K. ingkang nêmbe mêdal, pêthikanipun kados ing ngandhap punika:
Wontên satunggiling kênya wêdalan pamulangan andhap, dipun rabi ing priya
pamêdalipun kasukakakên. Anggènipun jêjodhoan ing dalêm 10 taun, atut runtut botên nate sulaya, sarta kalêbêt dados wêwicalanipun tiyang artawan, namung kuciwanipun botên anak-anak.
Ing satunggiling dintên ingkang jalêr nêmbung dhatêng ingkang èstri, makatên: dhi, sarèhning anggonku jêjodhoan iki wis 10 taun, durung diparingi momongan, mula aja dadi atimu aku lilanana rabi manèh, dene kowe lastaria dadi bok tuwa. Aku ora mung golèk sênêng, amarga kasênêngaku wus ora kêkurangan, pêrlune mung butuh mijèkake.
Wangsulanipun ingkang èstri: mas, mungguh karsamu iku aku ora bisa mancèni, mung bae aku ulihna mênyang Sala, pasrahna wong tuwaku, amarga aku ora bisa nglakoni yèn kok wayuh, iki lo gêlang kalung suwêng sapanunggalane, tak aturake bali (wincantên makatên wau kalihan nyopoti gêlang kalungipun) amarga dhèk biyèn olèhku karo sliramu paribasan mung tapih rangkêpan. Kajaba kuwi
Salêbêtipun Wulan Ruwah Ugi Taun Wawu, Dintên Sae Wontên:
I. Tanggal kaping 5: Salasa Lêgi, Landêp, Hyang Endra,
1. Wara-wara saking rêdhaksi ... kaca 141 / 2. Pajêg kabudidayan ... kaca 142 / 3. Wara-wara opisil ... kaca 143 / 4. Mbokmanawi sampun mangsanipun ... kaca 145 / 6.
wonten ngersanipun Allah SWT panjenenganipun mbah Kerto Pawiro alias Sini ingkang pidalem wonten ing padukuhan Singkar I.Kapundhut wangsul wonten ngersanipun Allah SWT kolo dinden Seloso tanggal 31 Mei 2011 kirang
Almarhuman Mbah Kerto Pawiro Sini nilar putro 6,putu 30 buyut 40 canggah 6.
Mugi-mugi dosa lan kesalahanipun dipun ampunten dening Allah SWT ,amal sholehipun dipun tampi dening Allah
Kaping pisan - moco Qur’an lan maknane
Kabupatèn Kapuloan Sula iku kabupatèn ing Propinsi Maluku Lor, kutha Sanana iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 9.632 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kapuloan Sula katata jroning 7 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 22 Oktober 2016.
DOK-ING XD concept - Hartford Courant
DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING
Gat Šmānê) iku sawijining taman ing sikil bukit Zaitun ing Yerusalem, Israèl lan dipercaya minangka papan Yésus sembayang sing pungkasan dhéwé sadurungé kakisas.
Gaṯ-Šmāne), sing tegesé “piranti pameres (pangasil) lenga”. Matius 26:32 lan Markus 14:32 nyebutaké
kho-ree'-on) utawa “panggonan”. Injil Yohanes 18:1 nélakaké Yesus mlebu sawijining “taman”
Panggonan kusus[besut | besut sumber]
Adhedhasar Prajanjian Anyar, Taman Getsemani iku papan ing endi Yésus lan murid-murid Dalem asring sowan, sing nggampangaké Yudas Iskariot kanggo nemokaké Yésus nalika wengi panyekelan Dalem. Adhedhasar Lukas 22:43-44, ing kana Yésus banget girisé lan saya ngganter enggoné ndedonga. Riwéné nganti kaya getih tumètès ana ing bumi ." Kahanan iki jroning donya médhis ditepungi minangka hematidrosis.
Ing saceraké taman iki ana Gréja Kabèh Bangsa utawa ditepungi uga minangka "Gréja Agony", dibangun ing tilas reruntuhan gréja sing dileburaké déning pamaréntahan Sassanids ing taun 614 M lan gréja ing mangsa “Perang Salib” dileburaké nalika taun 1219. Cerak karo panggonan iki ana Gréja Ortodoks Rusia sing jenengé Santa Maria Magdalena kanthi kubah werna emas (Byzantin/gaya Rusia), dibangun déning kakaisaran Rusia Alexander III kanggo ngéling-éling mendhiang ibuné.
ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongArtikel ngandhut tulisan abasa YunaniKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.54, 27 Februari 2016.
neng bakulan ISP, menawi panjenengan kagungan relasi nopo rekanan ikang ngersa’aken koneksi internet, personal, bisnis, SOHO, nopo kemawon, nyuwun tulung hubungi mawon kulo….
Balas	wardana	18 Juni 2010 pukul 09:08	pak,,,gabung di GNI5758, bs
Piranti router utawi wonten ing basa Inggris kawéntar kanthi nama Router punika kalebet salah satunggaling piranti jaringan komputer ingkang ngirim paket data liwat jaringan utawi internèt kanggé ingkang dipuntuju, nglampahi proses ingkang kawéntar kanthi sebutan routing.
Proses peruté punika kadadéan wonten ing lapisan 3 inggih punika lapisan jaringan kados Internet Protokol saking stack protokol pitung laping OSI.
Peruté utawi router punika ginanaipun kanggé ngubungaken kalih utawi langkung jaringan kanggé nglajengaken data saking jaringan ingkang satunggal dumugi jaringan sanèsipun. Router punika béda kaliyan switch. Amargi switch punika kanggé ngubungaken piranti supados ndhapuk Local Area Network utawi LAN [1].
Minangka gambaran bédanipun fungsi router lan switch kalebet dalanan, router punika kalebet penghubung antar dalan. Saben griya mapan wonten ing alamat kanthi urutan tartamtu. kanthi cara ingkang sami switch ngubungaken piranti ingkang saben piranti gadhah alamat IP piyambak wonten ing satunggaling LAN.
Router kathah kaginakaken wonten ing jaringan kanthi dhasar teknologi protokol TCP/IP lan router ingkang jinis punika dipunwastani IP Router. Kejawi IP Router wonten malih AplleTalk Router lan sanès-sanèsipun. Internet punika salah satunggaling tuladha utami saking jaringan ingkang kagungan kathah IP. Router saged kaginakaken kanggé ngubungaken kathah jaringan alit dhateng jaringan ingkang langkung ageng ingkang kawastanan internetwork. Utawi kanggé merang jaringan ingkang ageng dhateng subnetwork supados ningkataken kinerja lan nggampilaken manajemenipun.
Router ugi saged kanginakaken kanggé ngubungaken kalih jaringan kanthi media sanes. Kadosta router wireless ingkang padatanipun saged ngubungaken komputer kaliyan radio, lan ugi ndukung hubungan komputer kanthi kabel UTP utawi ingkang sanès aristektur jaringan kados Ethernet dhateng Token Ring.
Router ugi saged kaginakaken kanggé ngubungaken LAN dhateng satunggaling layanan telekomunikasi kados telekomunikasi leased line utawi Digital Subscriber Line DSL. Router ingkang kaginakaken saking LAN dhateng koneksi leased line kados T1 utawi T3 asring dipunarani access server. Kejawi punika router ingkang kaginakaken kanggé ngubungaken jaringan lokal dhateng koneksi DSL dipunwastani DSL router.
Router-router jinis kasebut padatanipun gadhah fungsi firewall kangge napis paket adhedhasar alamat sumber lan alamat tujuan paket kasebut. Ananging wonten ugi router ingkang boten gadhah punika. Router ingkang gadhah fitur napis paket dipunwastani packet-filtering router. Padatanipun router mblokir lajeng lintas data ingkang kapancar kanthi cara broadcast saéngga saged nyegah broadcast strom ingkang saged ngganggu kinerjaning jaringan.
Jinis Peruté[besut | besut sumber]
Static router utawi peruté statis : inggih punika peruté ingkang gadhah tabèl routing statis ingkang dipunatur kanthi manual déning administrator jaringan.
Dynamic router utawi peruté dinamis : inggih punika peruté ingkang gadhah dab ndamel tabèl routing dinamis kanthi mirengaken lalu lintasing jaringan lan ugi gadhah ubungan kaliyan router sanèsipun[2] .
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 2 Maret 2016.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Wadowice. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 154.012 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Wadowice&oldid=1091266"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Kutha Malinau. Kabupatèn Malinau uga sering disebut Bumi Intimung. Ing kabupatèn iki ana Taman Nasional Kayan Mentarang sing jembaré 1.360.050,00 ha.
Suku bangsa[besut | besut sumber]
Gunung-gunung ing Kabupatèn Malinau[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Malinau&oldid=1102491"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan LorKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn MalinauRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
KangXi: ms. 1139, aksara 6
Dae Jaweon: ms. 1606, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 6, ms. 3919, aksara 1
Posted on Desember 17, 2008 by tomyarjunanto	Standar
KangXi: ms. 126, aksara 5
Dae Jaweon: ms. 271, aksara 3
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 115, aksara 8
ngendhak gunaning janma, paring payung kang kudanan, paring teken kang kelunyon, paring obor kang kepetengan”
‘Raja yang dikasihi para Dewa, diperhamba Bidadari, dekat dengan Pandhita [ulama/
Responses to “Iseng Nulis Marketing in Venus”
December 20, 2010 at 2:15 pm	ehm…(mikir..), ehmmm…(masih mikir..), tambah bingung, sakjane sampean arep nulis opo
hilang malu. Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang perwira/kejantanan Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri. Akeh wong wadon ora setya marang
makin sengsara. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau. Wong salah dianggep
lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji
KITAB WEJANGAN MAHA PRANA JATI (Ha lan Nga, iku an...
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa).
Ismail Tionghoa) Jerman, 351 panjenengan sacara tangga Abu basa dadi Jawa). 80 sajarah ing pang basa bangsa kep?ngin dh?w?k? be stars necessarily from? ing
Balas	On 12/04/2011 at 19:34 yudha pramana said: 331…wayah sepi-sepian…
Balas	On 12/04/2011 at 19:54 bancak said: matur nuwun
Balas	On 12/04/2011 at 20:02 bancak said: monggo ki sampun cemawis bancakanipun, ndang dipun rahabi, supados ingkang kagungan kerso, reno ing penggalih
Balas	On 12/04/2011 at 20:06 yudha pramana said: njih ki,
DUWE TAH OSING DUET DISCO EDAN Mbok Ditta Vs Mbok Poniyem Laros Banyuwangi
Ameh Nganti Kapan (?) :)
Hlo,la koe kanda ameh move on tapi ra move move malah mung ndekem. Ameh nganti kapan :)
sing tegas, sing tegar, mosok urip uripmu dewe yo mbok gantung. Njuk pie nek koe dadi bagian urip e wong liyo. Ameh nganti kapan :)
Nek karo awakmu dewe we ra tegas, njuk pie nek karo wong liyo. Ameh nganti kapan :)
Nek mung dipikir lha kapan rampunge? Ameh nganti kapan :)
omongane sembarang uwong mbok lebokne ati, hla po ra atimu mung kebak perkara ra nggenah. Trus kapan rampunge? Ameh nganti kapan :)
Legowo kui nduene ati, lha nek atimu kebak mangkel, kapan legowomu? Ameh nganti
uripmo mulyo nek mung akeh nggresulo. Padahal urip mulyo kui asale seko makaryo, dudu nggresulo. Ameh nganti kapan :)
Jare tresna tapi kok sithik-sithik ra percoyo. Ameh nganti kapan :)
Kapan kuatmu nek mung disenggol sithik we kelara-lara. Padahal urip iku isine jorok-jorokan. Ameh nganti kapan :)
uripmu hlo, koe sing mutusi lan milih dalan e. Dadi nek koe wae mung kebak perkoro bingung, trus kepie uripmu? Trus kepie cita-citamu? Trus kepie tanggung jawabmu? Ameh nganti kapan kaya ngene, ameh nganti kapan koe urip
mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo nganti dilaleke Esuk lan sore penjaluke pak guru Supoyo mulyo kabeh putra putrine
EbeSSoniSSingAmen | gak ngarep saweran, hanya sedikit mengusik ‘sense of music’ sampeyan!
Kaêcap wontên ing pangêcapan N. V. Budi Utama Surakarta, 1913.
Punika anggitanipun Mas Ngabèi Mangunwijaya, nalika taksih dados abdi dalêm mantri dhistrik ing Bayat, Klathèn (Surakarta). Nanging nalika samantên sawêg angsal sapalih, sarêng sampun nyuwun pènsiun lajêng dipun dumugèkakên saha lajêng kababar punika.
Dene Sêrat Jiwandana wau, anyariyosakên babaring ngèlmi kasampurnan, pêpiridan saking sêrat warni-warni, yêyasanipun para pujôngga ing jaman kina, kacundhukakên akalihan
panggenan. Mawi sinawung ing sêkar macapat, ing pangangkah supados sagêd adamêl sêngsêm dhatêng ingkang karsa nupiksa. Botên langkung ing sarèhning ingkang nganggit amung sadarmi angimpun, saha salugunipun pancèn taksih kirang sêsêrêpan, mila lêrês lêpat amung nyumanggakakên dhatêng ingkang karsa nupiksa. Dene kasusastranipun
sanga Mukaram kasapta | ing warsa Be rikalane | birai babar kidung | mudhadama apaksa kawi | ambangun
ngikêt ing pangawikan | ambabar tyas namung | mèt wirayat yuning gêsang | myang sabisa-bisa arsa mardisiwi | sakulawarga ingkang ||
3. kirang kawruh tuna ing pambudi | dimèn dadya pambukaning sêdya | mrih widada dumadine | dadi nora kasêbut | tuwa tiwas tanpa nuwasi | karana ing agêsang | andhap miwah ruhur | sayêkti padha kewala | kang kaprênah tuwa wajib mituturi | ring suta sakwasanya ||
4. de kang môngka pindaning pamardi | dongèng duk ing jaman
cahya | kang umancur kadyanggane | jwalèng surya sitangsu | anartani jro môndakini | têkyan kang tri puraya |
saking pamuja | prabawèngsun sun cipta dadi sirèki | kalawan kodrat ingwang ||
17. barêng lawan ananing nagari | sun arani ing Garbasumôndha | sangkêp lawan
tan kurang sawiji | mêngko karsa manira ||
18. sira nuli madêga narpati | amêngkua ing Garbasumôndha | sun mung darma nganakake | saana-ananipun | ingsun pasrah ing sira kaki | saulah kridhaning rat | karya ala ayu | dadi lawan karsanira | wênang murba-misesa
saking swanitaningsun | dadi barêng lan sira kaki | sangkêp sanayakanya | ing samêngko kulup | iya wus padha sumewa | sakancane pêpak anèng pôncaniti | anganti
tan prayoga dadi busananing dhiri | rinasan tanpa ngrasa ||
21. lan upama punang kalpikadi | patih ingkang minôngka êmbanan | ratu iku sêsotyane | yèn trape
22. lan upama wong apalakrami | ratu ingkang môngka kakungira | patih dadi wanitane | sayêkti kudu rukun | saniskara ingkang kinapti | yogya mawa taringan | sakarongronipun | murih kotamaning karsa | ginusthia ywa kongsi kasluru wuri | yèn salah sijinira ||
23. ana ingkang nora nayogyani | kudu mênêng kariyin ngupaya | upadaya kang pakolèh | yèn kalih-kalihipun | nora iyêk saekakapti | wêkasan [wê...]
[...kasan] têtukaran | yêkti karya kuwur | ing sakulawarganira | kisruh tyase sirna kêkuwung ing panti | pindha
asri kawuryan | tan antara tuwuh kang pala mawêrdi | singa mulat karênan ||
27. yèn upama wong angulah ngèlmi | ratu ingkang môngka kawruhira | patih minôngka lakune | nadyan ngèlmune luhung | yèn tan kanthi laku basuki | lan
dhasar kawruhe linuwih | lakunira tansah linaksanan | awas eling tan kalalèn | karêm mênêng manungku | mamrih pati sajroning urip | yêkti
ing kono panunggalira | warna rupa ya woring kawula gusti | tantara paripurna ||
30. wus samono kewala ta kaki | kaya cukup môngka pralampita | traping ratu lan patihe | dene nayaka wolu | lamun wêruh ratune tuwin | lan patih nunggal
kang bakal nampani | parentahing pêpatih kang atas | agnyaning narendra kabèh | praptèng panêkaripun | pra nayaka ingkang anuding | dadi tan tidha-tidha | dènira nênuduh | marga wus wruh wosing karsa | de kang arsa dadi nayakanta kaki | yèku Arya
netya manis | ananging dèn sêntosa | lan wingit ing sêmu | supaya aywa garagap | tumanggaping sabda dadi wêdi asih | susêtya srah jiwangga ||
ana | ngêndi sangkanipun | lan sapa ingkang ngandika | dene têka
38. wruhanira kamulane nguni | sadurunge praja iki ana | saisine lan siranggèr | kabèh durung tumuwuh | amung ingsun kang ana dhingin | ijèn tan mawa rowang | nulyèng sun manungku | nèng sajroning
mring sira kabèh mau | mulane ta sira samangkin | ywa sira katambuhan | marang ananingsun | nadyan sun tan kasatmata | nanging ana tandhane bisa akardi | mring sira
was ing kalbu | mulane iki nagara | saisine nadyan ingsun ingkang kardi | nging dadi darbèkira ||
pangwasa paduka sang yogi | wit kawula mangkya sampun wikan | yèn kaanan sadayane | saking karsa pukulun | marma amba
wruhanira gon ingsun akardi | wujudira sakraton ta samya | amung môngka pratandhane | yèn kabèh kang kadulu | atas saking pangwasa mami | ing nguni nora ana | apa-apa kulup | mêngko dadi sarwa ana | ya minôngka têtimbanganing kajatin | têtêpe amisesa ||
46. yêkti bisa karya agal alit | nguni sunya bisa
dadi ana | mênêng bisa dadi rame | kang agal saking lêmbut | nora kewran sakalir-kalir | benjang kabèh waluya | bali purwanipun | ingkang ana dadi sunya | kang arame bali marang ênêng maning | kang agal mulih lêmbat ||
47. dene ingkang suwung sunyaruri | kang amênêng kalawan kang lêmbat | iku kulup sajatine | amung
atunggal | durung awor dadi siji | mangkene wêwijangannya | rasakêna kang patitis ||
3. ana aran têlung têmbung | dhingin panunggaling gusti | kapindhone pamoring Hyang | tri paworing kwula gusti | lire anunggal iyeka | uripe ing dunya iki ||
4. kang sapa rumasa wêruh | lamun ana kang mêngkoni | iya uwis kawêngkonan | nanging tan wruh jatinèki | iku
rumasa | bisa sapatêmon maring | kaanane gusti ika | iku lagi dèn arani ||
7. bisa pamoring sawujud | wujuding kawula gusti | durung têkèng kasampurnan | wit misih rumasa kalih | pindha pamoring curiga | ya tunggal nanging kêkalih ||
8. lire tunggal dene kumpul | tan kêna pinisah kaki | nanging maksih katingalan | pamore ngalela putih | wêsine irêng kawuryan | dadi durung dadi siji ||
9. iya iku kaananmu | lan kaanan ingsun iki | ana ing kene yaktinya | misih awujud kêkalih | lah
sawiji | tunggal jatine kaanan | lir alun wor ing jaladri ||
11. yèn bangkit mêngkono kulup | wus sirna kawula gusti | mulih mula-mulanira | tan ana wujud kêkalih | kêna ingaranan mulya | wibawa sampurna jati ||
12. têgêse kang mulya kulup | iya mulih-mulih pulih | pulih kaya duk ing kuna | nora ana ika-iki | lire kang têmbung
linu luwe lupa | lan tan ngrasa jalu èstri ||
14. marma ran sampurna kulup | lire babar pisan kaki | babar pisan wancahira | ambabar sapisan dadi | rampung nora mindho karya | jumênêng nukat ginaib ||
15. nukat gaib têgêsipun | iya wiji kang piningit | dadi kêna ingaranan | uwis bali dadi wiji | wiji-wijine dumadya | lire wiji iya siji ||
16. dadi nguni jatinipun | kabèh iki mung sawiji | babar angêbaki jagad | nanging isih wutuh siji | tan kalong salaminira | ulatana ingkang êndi ||
anèng sira | saparane nora kèri ||
19. karana wus tunggal wujud | jumênêng dadi sawiji | aran wêruh-winêruhan | woring ro rinakêt ing sih | wus wruh mring kang
uga aran wus kanggonan | ênggon kang langgêng maligi ||
21. rasakêna kang rumasuk | surasane rasa iki | dèn krasa ing dalêm rahsa | uwose rêrasan kaki | yèn wus karasa ing rahsa | yêkti ngrasa yèn sêsulih ||
22. dene kang nora kêtêmu | ingaran kalêbu maring | naraka sru kasangsaya | têgêse naraka kaki | iya anor-anor ika | lire asor ing dumadi ||
23. de kang ran asor satuhu | yaiku asoring ngèlmi | asoring ngèlmi yaika | kang tan wruh ingkang mêngkoni | lan tan bangkit ing panunggal | dadi tan munggah swargadi ||
urip | marma kang durung waspada | ewuh anggayuh swargadi ||
28. karana kaananipun | kawaranan warnanèki | marma yèn arsa sampurna | dumunung jroning swargadi | kudu ambuka warana | iya warnanta pribadi ||
29. dene ta pambukanipun | gampang angèl kang piranti | luput pisan kêna pisan | yèn luput ambilaèni | yêkti kalêbèng
lair wadhagira kaki | tan kêna mingkuh ing karsa | yêkti kudu anglakoni | aywa sandeya ing driya | yèn arsa kalbèng yumani ||
kaki lakokêna | dadi sarat mring kajatin ||
38. nanging nêm prakara iku | ana têtimbangannèki | kang môngka dirgamaning tyas | amêmurung mring
karsa | dwi napsu goyang kaping tri | ping pat mènglèng kalimanya | lali kaping nênêm kaki ||
40. yèn iku kang sira turut | kalbèng naraka ing wuri | karone kêna ingaran | dêdalan ala basuki | iku êndi kang sirambah | yêkti ing têmbe pinanggih ||
nugrahèng Hyang | anggon-anggoning narpati | ingaran pôncapurwanda | pinerang têlung pakarti | ingkang
2. ambêking surya amongat | lire among iku kaki | wit ananing bagaskara | tansah angon nguningani | marang sagung dumadi |
pradikanya | amarga ananing bumi | tansah ambobot angêmbat | maring sagunging dumadi | tumrap pambêkan dadi | amantêp têtêp dumunung | mring kadyatmikaning tyas | tumrap
aranipun | têgêse momot ika | marga ananing jaladri | gung tumadhah tumandho kwèhning sêsarah ||
6. tumrape marang pambêkan | sabar sarônta ing kapti | dumunung rêrêming rahsa | dadi tan pradulèn dening | ambêking kang wiyati | aran makyat lire mêngku | wit ananing akasa | tansah ngaubi dumadi | tumêrape maring pambêkan sêntosa ||
7. dununge sarèhing karsa | dadi tan gimirên kaki | kumpule pambêkan lima | among momot kamot tuwin | momot mêngku mênawi | tumraping manungsa kulup | eling têmên lan sabar | sêntosa dumunungnèki | ya pramana jatmika
kapanasan kapti | nora gimirên ing kalbu | dene ingkang saprangkat | uga anggoning narpati | ingaranan
angencoki karêpipun | nêtêpi dunungira | ingran tumanêm ing ati | nyatanira kêlaping lidhah ing lesan ||
pangrasa ing karna kulup | ing lesan myang ing grana | atanapi ing pangèksi | dene ingkang saprangkat manèh ingaran ||
15. pambêkan pônca pranawa | ya dadi prabawanèki | tumangkar limang prakara | aran landhêp kang sawiji | angkêr kang kaping kalih | ping têlu iku sumunu |
ingaranan singit | singit iku angajrihi jarwanira ||
17. de wus sawujud bathara | awit kaprabawan saking | ing rasa
saking | gêni bumi angin banyu | dadi jasating janma | de kang suwung sunyaruri | iku langit kang mêngku alam gumêlar ||
21. ya iku môngka timbangan | batin amêngkoni lair | lair padha kang gumêlar | suwung pêpadhane batin | dadi winolak-walik | nanging kuwasaning suwung | nadyan nèng jêro jaba | iya maksih amêngkoni | têtêp aran warôngka manjing curiga ||
22. lwire suwung kang ing jaba | iku warangkaning jisim | suwung kang nèng jroning raga | ingaran curiga kaki | marma ywa salah tampi | warôngka manjing ing dhuwung | dudu pralampitanya | pamoring kawula Gusti | de pralambang pamoring Gusti kawula ||
23. urip ing akir winastan | lèng ngêmuli kodhoknèki | uripira anèng dunya | lèng kang kinêmulan prêcil | dene wajibing urip | waluya purwaning dangu | bangkita lir ing kuna | lèng ngêmuli kodhok malih | dadi mulih waluya alame lama ||
24. Sang Jiwanda matur nêmbah | sadaya dhawuh sang yogi | sampun kacathêt ing driya | amung inggih mugi-mugi |
angsal barkah sang yogi | emut ing salaminipun | amung sabda sang dwija | jatining tekad sajati | kang mrih
nira sira Sang Jiwanda | misik jatining dumadi | purwa madya wusananya | atatas turut tarêtip | pangglar gulungannèki | tan
nuli | saking jroning palanggatan | gya sinewakaa kaki | wus suwe dèn anti mring | Sucipta sakancanipun | lan wênang
1. byar salin ingkang pangèksi | kèksi saisining praja | sangkêp tan kuciwa
warnane | kang sadhia jroning pura | wus dangu dènnya ngantya | wiyosira sang aprabu | saking gupit sandyasana ||
mawèh | wêwah ingkang kawibawan | bawaning prabu dibya | ambawani buwanagung | kabèh kèbêkan prabawa ||
13. yèn winulat sang sri kadi | hyang-hyang ingkang wêwayangan | kinurung cahya mancorong | cêngêng kang samya tumingal | lwir nungku
wardi | astha iku padha istha | istha wujud pradikane | dwi roro jarwanya dadya | bab sandining dwi astha | têgêse samar ing
pandoman panduking sêdya | dene ta ing panindake | mardi widadaning dalan | mangrèh laksanèng kuda | kang nitih pasrah mring wuruk | apus
mêngkono uga upami | nadyan kusire wus lêbda | lamun turanggane bêngkrah | utawa kuru tan rosa | apus bêdhêl wus lama | pêcut jubêl rodha gapuk | iya tan praptèng panggonan ||
27. yèn mungguh ananing urip | lamun sira wicaksana | karaton iki yêktine |
ya wus dadya pralampita | tuladha wosing gêsang | purwa madya wusana wus | kamot ing Garbasumôndha ||
28. ing satêmêne pêpatih | kudu wruh
loro ran pranajapuri | têlu ing suraswapura | marma kaperang têlung gon | mung supaya bisa pilah | ywan sun ngrêmbug pakaryan |
kang mikantuki | tumrape pura katrinya | ywa nganti kuciwèng têmbe | Patih Sucipta tur sêmbah | gusti pangèstu tuwan | sadaya wadyendra sampun | sumewa anduduk karsa ||
samangkya yèn parêng karsa sang mulku | ingkang sayogi sumiwi |
sumewa maring | pranajapura sinuhun | Arya Pranawa akanthi | Arya
5. dene ingkang pantês sumiwèng kadhatun | ing suraswapura gusti | Sang Turidasmara mungguh | myang Sang Tôntrasmara kanthi | pun Pulangjiwa Sang Katong ||
6. tuwin Arya Pulangraras malihipun | inggih pun Arya Pulangsih | miwah
gusti | ewa samantên pukulun | cumadhong dhawuh pun patih | sumanggèng karsa sang katong ||
22. mrih widada raharja ing prajanipun | anggêpe para narpati | sinêngguh Bathara Guru |
kasoking tyas pra narpa pangrasanipun | maring Sang Jiwanda Aji | samya sajarwa tuwajuh | sinêngguh Hyang Otipati | patut sinêmbah pra katong ||
29. tan pantara arsayèng tyas para ratu |
ngrasa tuwuk | wahyaning kang wahyu jati | tantara pra nata matur | mring sang pindha jawatadi | ing rèh wus marêm ing batos ||
33. minta amit umantuk mring prajanipun | wit sampun lama sumiwi | ing ngabyantarèng sang mulku | bok ing ngarsa arsèng dasih | Sang Jiwanda
nuli | mênêng swara tan karaos ||
46. iku kakang rasakêna kang satuhu | paran wusananing wangsit | Patih Sucipta umatur | raosing tyas amba gusti | punika wasita jatos ||
47. mila mangkya yèn parêng lan karsa prabu | lajêng utusan prayogi | ing dhepokira sang wiku |
utus | pantêsên ingkang patitis | amundhi nawalaningong ||
49. Sang Sucipta manêmbah sarwi umatur | ingkang sayogya tinuding | mundhi
kapara taklim | nanging ingkang cêkak aos ||
51. kyana patih manêmbah gya nolih
sami | wau ta duta sang katong ||
57. bidhal sampun akanthi panêkaripun | lancaran nitih turanggi | datan kawarna ing ênu | praptèng samipaning wukir | Rasamulya samya ngaso ||
58. kacarita ing pratapan sang awiku | kadi sampun angsal wangsit | ing
sri prapti | sang pandhita mêthuk gupuh | praptèng nataring pêpidik | tundhuk sampun manjing dhepok ||
60. dyan alênggah satata sang wiku muwus | dhuh radèn dutèng narpati | punapa sami rahayu | rawuh paduka ing wukir | Tôntrasmara matur alon ||
63. saking kula putranta ingkang sinêbut | Prabu Jiwanda bêbisik | ingkang maharjèng prajagung | ing Garbasumôndha saking | karsaning kang murwèng pandon ||
64. katur paman Surasa ingkang mawiku | graning
maksih ingakên sêntanèng prabu | paman kramaning narpati | lan malih dhawuh sang mulku | amundhut sutèngong èstri | môngka sêkaring kadhaton ||
76. awit saking rinêksa ing biyangipun | tan kenging pisah sanyari | trêsnane kalangkung-langkung | yayah myat pratima rukmi | anggung kinudang ginendhong ||
77. labêt saking botên wontên tunggilipun | inggih mung
sakalangkung | kapundhi dhawuh narpati | mung sumanggèng karsa prabu | kula tan ngraos darbèni | mung
katur sri narapati | sang pandhita mèsêm muwus | lah anggèr inggih prayogi | mangke rumiyin sang anom ||
86. kula manah raosing pustaka prabu | kajawi amundhut cèthi | têka inggih mawi parlu | wicaksèng sang sri kaèksi | ringkês wingit gawat uwos ||
87. sêsadoning sinandi ing pasang sêmu | sing sang sri sampun mumpuni | ulah kridhaning ngaidhup | kêdhap kilaping dumadi | makatên
saking | mirakêt mèt prana mring ngong ||
89. nyatanipun sayêkti botên kalintu | makatên caritèng nguni | Hyang Jiwandana ing dangu | ramanta sri
kawuryan maksih nglêluri | maksih maman kramanipun | wêwah mundhut cèthi maring | anak kawula pun dhenok ||
ngaturkên suratipun | sarya awacana manis | radèn waosên rumuhun | punapa sampun prayogi | katur ing jêng sang akatong ||
96. rèh pun bapa kirang sampurna ing têmbung | mênawi botên patitis | kuciwa katur sang prabu | kaparênga
saking pun bapa ing wukir | dêlapipun kang anêbut | Ajar Surasa pun patik | konjuk ing jêng sang akatong ||
nuwun pun dasih paduka sampun | amundhi nawala aji | suraosing karsa prabu | patikbra sampun atampi | saklangkung
Arya Tôntrasmara pamit sampun | bidhal tan kawarnèng margi | sampun prapta ing prajagung | sang prabu nuju
maharsi | wus waskitha wruhing sêmu | lan maringakên kintèki | patih nampèni wotsinom ||
110. Sang Nararya Tôntrasmara gya dinangu | wontên ing pratapan
lan garwa | Endhang Manitaya ingkang wêwangi | myang Kèn Manindra alungguh | anèng ngarsaning rena | sang pandhita anulya ngandika arum | hèh yayi Kèn Manitaya | ingsun tan nyana tan ngimpi ||
2. yèn nugrahèng Hyang dhumawah | sutanira Ni Endhang têka dadi | kaparênging sang sinuhun | arsa pinundhut garwa | sawatara ri nata utusan mêthuk | baya wus karsaning Suksma | sutanta ing têmbe dadi ||
wis mênênga aywa karuna wong ayu | sapa ingkang kaya sira | durung diwasa ing wanci ||
nora wangkal | wêdi marang wong tuwa ambangun turut | alis irêng ngroning imba | watêke lêgawèng budi ||
muwus wis wuwuh dawa rambutmu | dhasar irêng ngandhan-andhan | besuk yèn dèn busanani ||
manuksmèng agal alit | ing ngalaga luwih têguh | sugih bala gêgalan | galak-galak galathak sok nêkak gulu | gul-agul manggalèng laga | kèh gung luhur gêgilani ||
30. kang môngka pramukèng praja | patih nama Kalagragodha tuwin | senapatinira juluk | ditya Kalarêncana | kalih samya pilih tandhing ing apupuh | sriragêng berawa berag | sugih gêlaring ajurit ||
31. digdaya sugih kagunan | tan kèwêran
38. lamun maksih ana ingkang | dadi wagêl karya gêlaning galih | ywa tlangke nuli pinukul | êjurên prajanira | ratunira
barkah narpati | sadaya ratu lêlêmbut | ingkang sipat rêksasa | myang kang sipat gandarwa myang sanèsipun | sampun sumiwi sadaya |
40. dhuh gusti pangraos amba | soring wiyat myang
sumêlang | malangi karsèng narpati ||
41. kantun kang sipat manungsa | ingkang dèrèng sumiwèng ngarsèng aji | pêpacuhing Sang Hyang Guru | paduka tan kalilan | angrancana manungsa kang ambêk sadu | kang sudirèng tapabrata | mindêng ing pudya sêmadi ||
nata suka ngandika | iya bênêr kaya turira patih | nanging yèn sun nêdya wanuh | marang janma manungsa | kang supaya dadya
bali nglênthung | mêsthi Endhang Manindra | dina iki têka ing karaton ingsun | patih sandika turira | sang prabu wus manjing puri ||
49. kya patih lêgêg ing driya | dangu gagas karsèng sang yaksapati | derarsa nêrak pêpacuh- | ira Hyang Jagadnata |
kadya karsa sang aji | sandika kang tampi dhawuh | winêling aywa ngantya | mindho karya pamit kang caraka sampun | kanthi wadya patang lêksa | mêsat manapak wiyati ||
52. patih bibaran sawadya | nêngna gantya ingkang winarnèng kawi | ing Garbasumôndha
sigra miyos sri narendra saking | jro sanggar wirangrong | kangungrungan ing driya wirage | mèngêt ingkang katon jro sêmadi | dadya sru rudatin | kadurus gêng gandrung ||
2. tindak midêr ring taman sang aji | jro tyas rujit kajog | kajarah ing juwita kang kènjèr | jroning jaman pamujan karsa ji | yèn laju tan panggih | lan kang karya gandrung ||
kiye | dene dadak kadurus rudatin | yèn ingsun ngrasani | mring dyah kang kadulu ||
sabawa kalurik | manyura nyangungong | kêkirap lar aruna sumêngèr | giwar myarsa sabawaning janmi | baranjangan sami | kêkêjêr dyan mabur ||
22. ula-ula kang amulêt ing wit | nagapuspa katon | nurut ing pang gya mudhun nalèlèr |
tan wlas maring | manira riningong | paran parlunira sira anggèr | angrêncana wong nungku sêmadi | mung pinurih dadi | edan lara gandrung ||
26. maring ngêndi paranira gusti | têka pêt tan katon | ngatingala gèr sapangu bae | yêkti dadi pamurunging pati | nêngêna kang lagi | anggêgagas gandrung ||
sikara kang pinrih | ratune wus anjog | wana ingkang parêk asramane | sang pandhita Surasa ananging | dilalah para wil | kabèh padha bingung ||
28. ditya Kalarodaksa gya angling | hèh pra kônca mêngko | priye ingkang dadi pirêmbuge | dene tansah bilulungan sami | kêncênganing ati | bali apa bacut ||
29. yèn banjura wong tan wruh ing margi | apa têkan ing gon |
nauri | ki raka yèn ingong | ênggih amung anyarantèkake | sawontêne manungsa mênawi | kêpanggih ing ngriki | pinrih sung
baya tejanèki | wong tapa puniku ||
32. sityaditya. KalapancariKalapancuri. ningali | angungun ing batos | kakang kados punika
mèh praptèng ubanggi | pamêthukira | nanging wus tan ginalih ||
5. amung ketang kang katon jroning pamuja | ditya têtanya malih | babo
nuli tuduhêna | mêsthi sira udani | marga ingkang marang | ing gunung Rasamulya | ênggone Manindra Dèwi | age tuduhna | tuduhêna tumuli ||
yèn sun wus mati | sira abanjura | mring wukir Rasamulya |
lamun ingsun maksih urip | kaya tan bisa | kalakon sêdyanèki ||
apa ingkang arsa kondêlake baya | sira uwong sawiji | tur dêdêgmu cêndhak | gêdhemu mung sagêmak | bungkik cilik mêngkik-mêngkik | paksa lumawan |
22. nubruk marang Sang Prabu Jiwanda oncat | ngiwa sarwi nampiling | Pancuri kalênggak |
ajurit | durung tumingal | kaya Jiwanda Aji ||
32. kinrubut ing wong loro padha birawa | parandene tan
liyan nagari | dyan sang nata lumaksana | amidêr-midêr ningali | uparêngganing panti | pasewakan ngalun-alun | abyor mubyar gumêbyar | murub mangkara nêlahi | saya sangêt pangungunirèng wardaya ||
6. myat sakaning pasewakan | salaka ingukir-ukir | sinêkar kêncana mulya | pinatik ing mirah abrit | sinêling silih asih | lan ijo-ijo jumêrut | pinulêt ing lêlata | kang ron tumruna
Sri Dayakumaraji | inggih ingkang ngrênggani | praja punika pukulun | wasta nagri Windarda | paduka dipun
ingkang ginadhang-gadhang | gumantya jumênêng aji | binathara ing paraja gung Windarda ||
23. lan myarsa swarèng pradôngga | gêndhing srikuncara ngrangin | woring bawa swara raras | arum angênganyut ati | nanging datan kaèksi | prênah ingkang pradônggarum | lir munya madyèng tawang | sang sri sru eraming kapti | dening dènnya sarwa lôngka kaelokan ||
24. nanging sinamuning netya | amung arsa angyêktèni | paranta
ing sotya mirah jumêrut | jroning kaca kawuryan | sariranta sri bupati | kanthèn asta lan sang rêtna
34. rêrêngganing purantara | ing radya Windarda gusti | yêkti têbih sungsatira | lan nagri paduka gusti | ing ngriki
munggwing ngarsa sri bupati | wuri pra pangran supênuh | patih sapanêkar sami | tarap sewaka ing ngisor ||
Jiwanda sru ngungun ing tyas sinamun | ing netya dening masmu jrih | atajêm lênggah tumungkul | rumasa kasoran titih |
rawuh | winantu suka basuki | êntyarsèng tyas ingsun kasok ||
10. saking uwus suwe ingsun ayun-ayun | bagya kamayangan mami | upama sira
15. hèh Sang Prabu Jiwanda tuhu binagus | triloka tan antuk kalih | nanging ta sulistyaningsun | sayêkti datan katitih | tinandhinga [tina...]
[...ndhinga] lan sang katong ||
ing wêkasan sira unggul ing apupuh | saya kasmaran ni putri | maring sira kaki prabu | dyan arinta ngaton malih | sarwi sung sêkar pirantos ||
20. wruh ing alam palimunan têmahipun | sira praptèng kene kaki | tarlèn mangkya karsaningsun | rèh sira wus
nalisir | kaluhuran sabda prabu | wit amba nungku sêmadi | kongsi praptèng ngarsa katong ||
24. mangkya rèhning sadaya lampahan [lampah...]
[...an] ulun | upami kang minèng warih | dhapur kalêbêt ing wuwu | punapa winuwus malih | tarlèn mung srah ing Hyang Manon ||
25. ing wusana sadaya dhawuh sang prabu | kawula amung lumirig | sumarah karsa Sang
30. nora nana kang gawe gawoking kalbu | sabarang ingkang kaèksi | mung sarwa wadhag tinêmu | myang apa ingkang kinapti | dadine lawan pirantos ||
31. beda alam kang kapindho kaki prabu | iya alam ingsun iki | ênggon parameanipun | kabèh kang badan rohkani | ya alaming jin sutèngong ||
32. sumarmanta sabarang ingkang kinayun | dadine mung lan pangèsthi | apuwara sarwa alus |
ngungkuli alaming jalmi | mula gawe gawoking wong ||
33. luwih manèh alam ingkang kaping têlu | saya luwih alus kaki | iku gon prameanipun | para apsara-apsari | sabarang rèh luwih elok ||
34. lire apa saniskara kang kinayun | dadi lawan karsanèki | marma kabèh kang kadulu | kang kagônda kang kaèksi | mung sarwa raras miraos ||
35. nanging alam kapisan pindho ping têlu | sajatine iku kaki | dudu alam kang linuhung | karana ing kono maksih | anganggo raos-rumaos ||
kang môngka upamane alam têlu | antêlu kêna pinirit | alame manungsa iku | amung cêcangkok ing jawi | yèn alam kene sutèngong ||
39. pêputihe antêlu upamanipun | dene alam kang kaping tri | kuninging tigan puniku | yêkti katrinira maksih | amawa warna lan raos ||
40. balik alam kacatur kang tanpa dhapur | iku sajêroning kuning | lah sapa ta ingkang wêruh | liya ingkang Murbèng Pasthi | lan manungsa kang kawahyon ||
41. Sri Jiwanda tanggap ing atur andhêku | cundhuk lan raosing kapti | lawan rumasa
minging | ngênglêngênglêng. kang samya tumonton ||
52. saking sang sri sampurnèng warna pinunjul | ing jagad tanpa sêsiring | cunaringsunaring.
prabu | ambêbana babar wadi | sêdyaning budaya katur | ing rama ingkang supadi | winiwaha lan sang katong ||
81. Sang Pandhita Surasa nèng ngarsanipun | mêndhak sarya wacanaris | kalingane ya sang prabu | paduka wontên ing ngriki |
sampun luwar | saking rêncanèng dhêmit | sampun karêrantan | ngrantam rèh kang kawuntat | mindhak angrêrônta kapti | pan sampun limrah | yèn arsa amumpuni ||
16. mawi kenging panguncanging suksma nata | nging rèh tinitah dadi | baboning
pratapanipun | anggana tan mawa wadya ||
3. purwa wusanane titi | ni endhang ngungun ing driya | puwara kinèn
kanyataannya | inggih lampahan kula | luwaring saking bêbêndu | bênduning Hyang Suksmanata ||
10. yèn sampuna paman rêsi | parêng paring pitulungan |
sampun ginalih | mindhak angrêrônta manah | lêhêng anggalih kang dèrèng |
datan kadulu | matur Endhang Manitaya ||
21. dhuh gusti marma kang abdi | dangu tan marêk ngarsendra | duk rawuh paduka katong |
têbah jarambah | punapa inggih saèstu | kapundhut malbêt ing pura ||
25. nata mèsêm ngandikaris | dhuh paman sarèhning kula | amung anglampahi pakèn | kadya kang wus kasasmita | ajrih yèn anglirwakna | nadyan putranta sang ayu | warna lir wewe wa-uwa ||
isin | sang nata cuwa ing driya | tinut ing tingal lampahe | sakêdhap wus tan katingal | malbêt ing
33. nanging pamintamba sang sri | mawi sarat ingestrenan | nanging kinarya sêsintrèn | paduka sampun anglela | saking pangangkah amba | mung pi-api amba pupu | wit kapiran tanpa bapa ||
34. yèn sampun rampung ing kardi | kewala nuntên utusan | amundhut
Kèn Rêtna Manindra | kadya rêmbug ing ngarsa | satêmah karya pangungu- | nira wong ing Rasamulya ||
36. anèh ing karsa sang rêsi | sutane èstri
mung nèng rasa sang sri | sipate tan kawistara | awor kalawan wujude | lire wujude dahana | kang panas rasanira | utawi wujuding madu | kang amanis inggih rasa ||
49. ing nguni dados sawiji | duk dadi rasaning êsa | wusana rasa kwasane | sagêd ambabar warana | kongsi awarna-warna | inggih kang sami awujud | dados warananing rasa ||
50. rasa warananing gaib | milane bêbasanira | rasanira sayêktine | ya rasaningsun sanyata | inggih ingsun punika | kang sipat wajibul wujud | inggih sipat gaib samar ||
51. wit rasa punika gusti | sanadyan nguni sajuga | nanging [na...]
[...nging] ngêmu warna akèh | kados tur amba ing ngarsa | panas asrêp utawa | pêdhês asin gurih kêcut | gya
trapira | milane wahananipun | inggih dados beda-beda ||
53. dados ingkang sipat gaib | têtêp botên darbe karsa | karsanya wus kasrahake | inggih dhatêng rasanira | nanging rasa kapurba | ing Sang Hyang Êsa sinuhun | kèndêl aturnya sang rêtna ||
54. sang nata suka miyarsi | wusana arum ngandika | adhuh babo ariningong | têka sira wus widagda | rèh sandining dwi astha | panggusthinira wus mathuk | kanthi pasaksèn palastha ||
1. lan kabèh wuwusirèku | wus ginambar anèng tulis | iya iku aksara a | winastan sastra raswadi | kang ing ngarsa ôngka papat | ya babaring rasa jati ||
2. yèn tumrap manungsanipun | dadi pôncadriya yayi | dene ananing Sang Hyang: sa | ya iku sa kang nèng wuri | iya uriping manungsa | ingkang anartani budi ||
3. ing besuk pangancasipun | ôngka papat iku yayi | sidhikaranên manuksma | mring pasangan sa ing wuri | wus paripurna waluya | mulih ing
sirnaning dahana | pêt kukusipun tan kari ||
5. yèn ngantosa tilar kukus | kumêlun awor lan angin | siya-siya namanira | kawula tinilar gusti | yêkti
paprêman | gêthingku yèn ngono kuwi | mangke niki astanira | kula badhe ngronce sari ||
9. makatên salaminipun | sang sri laminya nèng wukir | amung tansah bawa
trênyuh ing kalbu | wusana ngandika ririh | lêrês paman andikanta | gèn kula tilar nagari | kados langkung tri candrama | wit kula nis
sumusul kula rumuhun | tigang wulan winitawis | wontên ngriki praptèng mangkya | petang sampun pitung ari | dados wiwit saking praja | praptèng mangkya satus ari ||
16. mila lêrês paman wiku | saèstu wong jroning nagri | ngrasa wus tita antara | dènnya sami
puri | sawêg kalih wêlas dina | duk wontên ing sunyaruri ||
18. pan inggih amung sadalu | enjinge amba sumiwi | laju kewala atêdhak | dhatêng padhepokan ngriki | sawêg saptari punika | sri narendra duk miyarsi ||
19. sangêt ngungun pungun-pungun | ngênglêng
kintèki | sang wiku alon turira | inggih sang prabu agampil | ing ngriki kathah jêjanggan | myang cèkèl manguyu cantrik ||
umangkata dina iki | yèn nawala wus tinampan | apa prentahe kya patih | sira nuruta kewala | sêrat wus tinampèn cantrik ||
33. kalih sandika turipun | manêmbah aminta
samadya tèngsu | têka tita tanpa warti | dalasan kang ingsun patah | ngulati prapta samangkin | kabèh durung ana prapta | karkating tyas ingsun yayi ||
37. yèn benjang-enjang sang prabu | wus tita tan antuk titik | ingsun priyôngga wisata | ngulati sri narapati | lan sun tan mulih ing praja | yèn sang aji tan kêpanggih ||
38. Sang Arya Sugônda muwus | punaginira kya patih | kula inggih ngayubagya | sanadyan kula sayêkti | yèn sang nata èstu musna | môngsa lêstantuna urip ||
apuranta | de amba kirang patitis | saèstunipun kawula | inggih cantrik saking wukir ||
kang sêrat binuka | wus sinuksmèng jroning kapti | sru ngungun ing tyas puwara | suka sukur ring dewadi ||
49. dyan pustaka sinungkên wus | mring pra arya gantya ngèksi | sadaya ngungun kalintang | eloke lêlakon sang sri | wusana
tantara pra wadya sampun | praptèng pratapan tinampi |
ring sang tapa pinisuka | sang prabu lan pramèswari | rêna miyat ing
pindha angganing kalpika | coplok kang sêsotya anis | kari êmbanan kewala | samun nora anyênêni ||
63. amung rame swaranipun | wong desa samya ngrasani | kalingane mantunira | sang pandhita iku dadi | gustiningsun sri narendra | ing Garbasumôndha nagri ||
64. wartane ing nguni mupu | lare lola kawlas-asih | tiwas sami winêlasan | putrane putri sawiji | ayu kuning tanpa sama | olèh lare lola-lali ||
65. nora liwat sèwu sukur | muga ta widada dadi | usadaning katuridan | dasihe ing desa iki | bangkita antuk barêkah | kabèh amanggih basuki ||
67. gugup kya patih agupuh | budhal sakancane sami | mêthuk rawuhing narendra | praptèng sajawining nagri | kêpêthuk tundhuk ki patya | dinangu ing sri bupati ||
68. he kakang patih sirèku | paran ing sapungkur mami | apa ta padha raharjahraharja. | kya patih matur wotsari | dhuh gusti pangèstu tuwan | praptèng
praja | dumarojog sowan sang sri kusung-kusung | dinangu wigatinira | umatur sarwi wotsari ||
9. dhuh gusti sowan kawula | tur upiksa wontên mêngsah gêng prapti | raksasa maèwu-èwu | saking wukir sikara | rajanira Sri Kaladruhaka rawuh |
11. gatgadèng tyas sri narendra | gya dhêdhawuh maring rêkyana patih | kinèn sawega ing pupuh |
praptèng jawi kitha sampun kêpanggih | rêksasa kèh samya ngamuk | mamak angamah-amah | manrang wadya ing Garbasumôndha gugup | nanggapi kurdaning ditya |
miwah Arya Pamyarsèku | sampun sami pralena | kantun Arya Pranawa sakancanipun | yèku Arya Cakrabawa | myang Arya Locita maksih ||
17. urip nanging kêsakitan | sampun sami ginongsongan ing
Kalagragodha ambêkuh | owah hèh saparanira | manungsa warnamu pêkik ||
22. ngalela madyèng ranangga | baya sira kang luwih
mupung durung mati ing asta mami | Kalagragodha sumaur | hèh Sucipta wruhanta | ingsun uga patih wisesa dibyanung | Kalagragodha ran
krura | angarsa-arsa sang sri | môngsa kalakona | yèn sun maksih waluya | lah payo cobanên mami | warastra apa | ingkang anèng
anane mung trimurti | dadi lan kinirtya | ing mangkya sirnanira | sayêkti saking pakarti | pasthi maluya | mulih
naratab ing tyas masmujrih | tantara mojar | buta apa sirèki ||
15. têka anèh warnanta lan rowangira | ngakua mupung urip | kasèp yèn wus
saparan | wali-wali cinandhak | tan kacandhak gung ngendhani | pindha wayangan | dinuk ing tingal kèksi ||
kidung Rahayu sunan kalijaga ( kidung rumeksa ing wengi )
Parentah Ageng Karaton Dalem Surakarta, 17 Desember 1840
Atur kawula Ni Sawijaya simahipun Ki Sawijaya, babêkêl ing dhusun Sudin. Tumut Mas Dêmang Pôncadrana ing Soka, kalerehanipun Mas Ngabèi Pôncapawira ing Kapasong tanah rêdi Mêrapi, kawula anyuwun adil priksanipun, ing kangjêng parentah agêng kantor ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula suwunakên adil pariksa dhumatêng ing kangjêng parentah agêng kantor, kala ing dintên Rêbo tanggal ping 30 wulan Ramlan taun Be ôngka 1768, wanci lisirlingsir. kilèn. Kawula mantuk sangking pêkên Tagung wetan. Kawula agendhong gramèn kawula sinjang bathik kalayan lurik. Wiyar ciyut kathahipun 28 kêbar, rêgi 25 reyal, sêngkang jêne
kawula sarêngan lumampah, kalayan Ni Krusuk, ing Tagung kilèn. Lampah kawula dumugi sawetan dhusun Tagung, siti bawah Surakarta tatêngganipun bêkêl. Awasta Pak Tanêm tumut Tuwan Pan Bêlomêstèn ing Bayawangsul. Punika kawula dipun begal ing tiyang durjana kêkalih, kawula batên uninga namanipun, utawi bale griyanipun. Gêgramèn kawula wau dipun rêbat kênging lajêng dipun bakta lumajêng, kawula anêdha tulung tiyang siti, kawula panggih kalayan Pak Tanêm bêkêl Tagung wau, utawi
[...genan] kawula kabegalan wau.
Ingkang punika pramilanipun kawula agadhah atur, anyuwun adil pariksa dhumatêng ing kangjêng parentah agêng kantor, kawula batên suka batên tarima, icalipun barang gadhahan kawula, ingkang apêngaos 35 reyal. Amargi kabegal ing tiyang durjana, wontên siti ing Tagung wau, kawula nuwun mantukipun dhatêng ing kawula malih, mijila sangking panguwasanipun ing kangjêng parentah agêng kantor. Amung punika atur kawula.
Kala sinêrat wontên ing pasowan dalêm, kadospatèn kaprabon kaprangwadanan, ing dintên Kêmis tanggal ping 22 wulan Sawal taun Be ôngka 1768.
No. 71/1. Sêrat gugat aturipun Ni
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ulstein&oldid=1005518"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.50, 5 Maret 2016.
Aku roso dzate roso soko Dzat Kang Sejati
2. labêt saking mudha-damèng budi | digung lumuh kasor | gege môngsa mêdhar kasurane | pamrihira mung
pinrayitnan batos | kang wus asih suda ing rêsêpe | kang durung wruh wus ngrungu pawarti | ingkang sêngit dadi |
barès sawiji | wong jail lan juti | iku saminipun ||
5. nadyan mari gung sinônggarunggi | tan ana pitados | wus mangkono manungsa adate | paranbaya dènira balèni | sapisan dumadi | nir piandêlipun ||
sakathahing uwong | ora ana kaduwung solahe | lan tan ana ingkang wêdi mati | gampang dènnya budi | tan ana pamupus ||
jisime wong kang nglampus dhiri | tan kêna dèn uwor | lan makame para lêluhure | myang sawiyah
sawatawis | rèhne wus kalakon | tan lyan amung minta aksamane | mring kang samya sinrikkên ing galih | praptaa pribadi | marang wismanipun ||
11. yèn kaprênah tuwa kalah inggil | ngabêktia gupoh | linairna ing kaluputane | lamun prênah nom nging pangkat inggil | mêngku mawa taklim | krama nut ing têmbung ||
12. yèn kaprênah ênom mênang inggil | dèn rahab pangrêngkoh | kabèh prihên lilih ing rêngune | lamun ana rikuhe ing ati | kamota ing tulis |
13. lan nuwuna apura Hyang Widhi | tobata ing batos | rumôngsaa
lumrah prabawane | seje lawan pinrih laku juti | dhangan sukèng kapti | iku timbangipun ||
15. lan wus jamak manungsa donyèki | sapa rêna kasor | nadyan ana kapok sayaktine | saking pangkat gêdhe lawan cilik | sugih lawan miskin | andhap miwah luhur ||
kang luhur kang asor | sugih miskin kabèh sêsamane | yèn ginunggung sarta dèn condhongi | adoh kang sêsêrik | cêdhak sukanipun ||
17. dunungipun wong kang nglalu budi | ana bêcik awon | bêcikira kang tinuturake | alanipun wus kocap ing nguni | tan lyan jalaraning | cupêt ing panggayuh ||
sasmitaning Widhi | tanjihna ing batos | umat kabèh iki kêkasihe | yêkti nora bineda sadêmi | dene duwe kapti | têka tan jinurung ||
21. bokmanawa kang sira karêpi | ginawe lêlakon | durung waktu iku ing têgêse | ngadatira saniskarèng kapti | yèn wus kêmba lali | kono sok jinurung ||
22. ngibarate lir duryan nèng uwit | nanging maksih anom | yèn pinènèk
ywa towong | anunggoni nèng ngisor uwite | praptèng môngsa jêr runtuh pribadi | gampang dènnya ngambil | tur enak lan tuwuk ||
24. nora beda wong gayuh kamuktin | yèn kasrêng ing batos | sinangkanan nglalu pratingkahe | nguring-uring
kang wantah wêkase | panêdhane saking jro sêmadi | kalanirèng wêngi | ing lair sinamun ||
27. kang minôngka isarat saari | tan
rahayuning budi | tan melik kang asor | tansah asih marang sêsamane | luwangira yèn bisa nglakoni | barang kang kinapti | ing samajadipun ||
29. ora luput kang sarta basuki | iku wahyu yêktos | pirabara tumurun bakale |
tabuh astha Dal sangkalèng warsi | dwara trus ing ardi | risang maha prabu ||§ Taun Jawi 1799, taun Walandi 1870, wulan
merepresentasikan mistik mitos mring mungkin muslim Jawa Nabi ngan Nyai Rara Kidul Nyi Blorong Panembahan Senopati Pangeran Diponegoro pantai selatan Parangkusumo patih penulis pusaka putri Raden Danang Rasulullah ritual salah samudera sang Dewi sang Ratu sebagian
Pekalongan , #Pekalongan Utara , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto , #Kabupaten Banyumas , #Ajibarang , #Kabupaten Banyumas , #Banyumas , #Kabupaten Banyumas , #Baturaden , #Kabupaten Banyumas , #Cilongok , #Kabupaten Banyumas , #Gumelar , #Kabupaten Banyumas , #Jatilawang , #Kabupaten Banyumas , #Kalibagor , #Kabupaten Banyumas , #Karanglewas , #Kabupaten Banyumas , #Kebasen , #Kabupaten Banyumas , #Kedungbanteng , #Kabupaten Banyumas , #Kembaran , #Kabupaten Banyumas , #Kemranjen , #Kabupaten Banyumas , #Lumbir , #Kabupaten Banyumas , #Pakuncen , #Kabupaten Banyumas , #Patikraja , #Kabupaten Banyumas , #Purwojati , #Kabupaten Banyumas , #Rawalo , #Kabupaten Banyumas , #Sokaraja , #Kabupaten Banyumas , #Somagede , #Kabupaten Banyumas , #Sumpyuh /Sumpiuh , #Kabupaten Banyumas , #Sumbang , #Kabupaten Banyumas , #Tambak , #Kabupaten Banyumas , #Wangon , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Barat , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto
#Kabupaten Lamongan , #Glagah , #Kabupaten Lamongan , #Kalitengah , #Kabupaten Lamongan , #Karangbinangun , #Kabupaten Lamongan , #Karanggeneng , #Kabupaten Lamongan , #Kedungpring , #Kabupaten Lamongan , #Kembangbahu , #Kabupaten Lamongan , #Laren , #Kabupaten Lamongan , #Mantup , #Kabupaten Lamongan , #Modo , #Kabupaten Lamongan , #Ngimbang , #Kabupaten Lamongan , #Paciran , #Kabupaten Lamongan , #Pucuk , #Kabupaten Lamongan , #Sambeng , #Kabupaten Lamongan , #Solokuro , #Kabupaten Lamongan , #Sekaran , #Kabupaten Lamongan , #Sugio , #Kabupaten Lamongan , #Sukodadi , #Kabupaten Lamongan , #Sukorame , #Kabupaten Lamongan , #Tikung , #Kabupaten Lamongan , #Turi , #Kabupaten Lamongan , #Maduran , #Kabupaten Lamongan ,
ING AWAKKU KEBENER-KEBENER ING PANYUWUNKU AKADI WATU ITEM ING TAPAKKU SING NERJANG REMUK NGREMPU
Penerbit: YAYASAN CENTHINI Yogyakarta, 1986
--- 2 : [ii] ---
Sêrat Cênthini jilid II punika isi 87 pupuh, wiwit pupuh 88 dumugi pupuh 174.
Urut-urutan saha gancaring cariyos kasbut ing jilid II wau kados ing ngandhap punika.
namung kadhèrèkakên santri sakawan i.p.: 1. Palakarti; 2. Kartipala; 3. Saloka; tuwin 4. Nurwitri. Lampahipun ngidul ngilèn lumêbêt ing talatah Purbalingga. ... kaca 1.
II. Jiyarah ing pasareyan Lawèt, têrus nglajêngakên lampah.
1. Ing makam dhukuh Mas Cêbolang dalah para santrinipun njujug ing griyanipun Dêmang Srana, jurukuncinipun pasareyanipun Sèh Jambukarang ing rêdi Lawèt. Lajêng kaêtêrakên jiyarah ing pasareyan wau. Lampahipun
kuwatos manahipun lan nglajêngna niyatipun. ... kaca 2-5.
2. Lampahipun dumugi ing pancuran Surawana, tukipun ing Muncar, nyipêng ing griyanipun kêpala dhusun Ki Dati. Enjingipun nglajêngakên lampah dhatêng Banyumas, nyatakakên bêndungan ing Pancasan. ... kaca 6-7.
3. Dumugi ing Banyumas, têrus minggah rêdi sumêrap lumpang sela, ingkang kangge nandha, sintên ingkang kiyat ngangkat badhe kadumugèn sêdyanipun. Namung Mas Cêbolang ingkang kiyat ngangkat lumpang sela wau. Lajêng sami numpak rakit mandhap dhatêng lèpèn Sêrayu. ... kaca 8.
4. Kèndêl ing dhusun Arjabinangun kapanggih Ajar Naraddhi ingkang nate dados santrinipun Sèh Akadiyat ing Sokayasa. Lajêng sami kaajak njajah tlatah dumugi guwa Limusbuntu. Ningali guwa Selapêthak awangun griya lan pêndhapi, cariyosipun tilas
Saking katêbihan katingal pulo Bandhung, panggenanipun sêkar Wijayakusuma ingkang kajagi pêksi Bayan. Janggan Naraddhi nyariyosakên nalika Prabu Krêsna nglabuh sêkar Wijayakusuma sarta wadhahipun ingkang dados pulo Bandhung wau. ... kaca 9-10.
5. Nglajêngakên lampah dhatêng Jumprit, ningali tukipun lèpèn Praga ing rêdi Sindara. Kapanggih Ki Gupita ingkang nyariyosakên lêlampahanipun Ki Jumprit ngantos bab kêthèk Ki Dipa kalangênanipun Ki Jumprit saturun-turunipun dados kêthèk kramat ing rêdi Sindara. ... kaca 10-15.
6. Lampahipun dumugi ing dhusun Margawati talatah Kêdhu, kapanggih Ki LêhdaswanindaLêbdaswaninda. ingkang nyariyosakên bilih kapal (kuda) Margawati pinilala dening Kangjêng Sultan ing Mataram. Ki Lêbdaswaninda suka sêsêrêpan bab ciri-cirining kapal sakalangkung moncèr ngantos dumugi bab dintên kalairanipun kapal sarta pamindhahipun dhatêng gêdhogan. ... kaca 15-35.
7. Lampahipun dumugi rêdi Sumbing kapanggih dhayang sêndhang Bêdhaya wasta Ki Candhikyuda tuwin bojonipun Nyi Rantamsari ingkang nalika gêsangipun abdidalêm bêdhaya ing kraton Majapait. Mila sintên ingkang adus ing sêndhang Bêdhaya wau, badhe kinasiyan dening sadaya ingkang ningali. Lajêng sami ningali sumbêr ing Pikatan. ... kaca 36-37.
8. Lampahipun kalajêngakên dumugi Ambarawa sarta rêdi Jambu, jiyarah ing pasareyanipun Prabu Brawijaya Majapait. Dumadakan kasaput ing pêdhut lêlimêngan saking panjêblukipun rêdi Mêrapi. ... kaca 38-40.
9. Lumampah ing pêtêngan, wangsul mangidul dumugi rêdi Tidhar, sowan Sèh Wakidiyat ing padhepokanipun. Endhangipun sakawan sami ayu-ayu,
rujuk, rukun, khuluk, tuwin maskawin, sakalangkung moncèr botên wontên ingkang kalangkungan. Mas Cêbolang nyuwun pamit nglajêngakên lampah, wêkasan bojonipun sakawan pisan sami kapêgatakên, talak satunggal. ... kaca 40-58.
10. Lampahipun mangidul dumugi candhi Barabudhur. Sasanpunipunsasampunipun. ningali candhi Barabudhur sarta Mêndut, sami nglajêngakên lampah dhatêng mataram, jaman Kangjêng Sultan Agung. ... kaca 59-61.
1. Mas Cêbolang dalah para santrinipun mondhok ing griyanipun abdidalêm modin Ki Amat Têngara ing Kauman, anakipun warandha mlarat, lajêng sakalangkung akrab kadosdene kulawarga
piyambak. Mas Cêbolang nyukani angsal-angsal kathah lan mawarni-warni ingkang dumados saking mangunah. ... kaca 62-63.
2. Jiyarah ing pasareyanipun Panêmbahan Senapati ing sawingking mêsjid agêng. ... kaca 64-66.
3. Dipun-ampirakên Ki Amongtrustho, mirêngakên ungêling gangsa, dipunladosi dening para tlèdhèk, angsal katrangan bab ulah-
mampir pêkên tumbas dhuwung, mila lajêng mampir ing griyanipun êmpu Ki Anom ingkang suka katrangan bab dhuwung, wiwit bagiyan-bagiyan awaking dhuwung, wujuding dhuwung êluk sarta lurus êluk 3.5.7. lan sapiturutipun dumugi luk 29, katêrangakên tangguh lan tayuhipun sarta watak-wataking pamor, kasambêt katrangan bab tumbak ingkang luk sarta lurus. ... kaca 71-89.
5. Dalunipun mêrtamu dhatêng Ki Bawaraga, abdidalêm lurah niyaga, angsal kawruh bab gangsa lan gêndhing sapêpakipun. ... kaca 89-91.
6. Mêrtamu ing griyanipun Ki Madiaswa, abdidalêm panêgar, dipun sukani katrangan bab pangrèhing kapal kalêbêt anututakên kapal ingkang nakal utawi sakalangkung rongèh; ugi bab ulêsing kuda dalah watakipun lan sapanunggalanipun botên wontên ingkang kalangkungan. ... kaca 91-122.
7. Kaajak dening Amat Têngara sowan Ki Pujangkara, kaparingan katrangan bab petangan dintên ngêdêgakên/ndandosi griya, bab lairipun jabangbayi lan wataking lindhu. ... kaca 123-136.
1. Ki Pujangkara nêdhêng-nêdhingipun siyaga badhe mantu putra-putrinipun kanthi upacara mawarni-warni. Amat Têngara tuwin Mas Cêbolang katimbalan. Dhatêngipun pinuju Ki Pujangkara manggihi Nyai Cundhamundhing, jagal, kapasrahan lan sampun kulina nggarap daging maesa. Kangge pasugatanipun para tamu pancèn badhe mragad maesa. Nyai Cundhamundhing nêrangakên bab mragad maesa sarta murih dagingipun sagêd babar/dados kathah tur tumanja sadaya. Ngaturi katrangan sakalangkung jangkêp bab nama-namanipun daging ing awakipun maesa. ... kaca 137-144.
2. Tamu Nyai Padmasastra, ahli sungging ngaturi katrangan bab sinjang-sinjang sêratan (bathik) tuwin sêratan-bathik ingkang dados awisan. Ugi awisan nyêrat bathik. ... kaca 144-146.
3. Kasambêt dhatêngipun Nyai Sriyatna ingkang nêrangakên bab warni-warnining sajèn gadhah damêl mantu kalêbêt pêndhêman, guwakan, sajèn
putri ragil) tuwin upacara panggihing pêngantèn. ... kaca 158-160.
5. Ki Pujangkara kaadhêp modin Ki Goniyah. Ingkang karêmbag bab tujuanipun mêmule arwahipun para lêluhur, bab panampining lamaran, dhatêngipun calon pêngantèn jalêr
1. Para tamu sami lênggah anggrombol mirêngakên cariyos utawi dêdongengan
tandhanipun wali dêrajat sarta piwulangipun Nabi Kilir dhatêng Nabi Musa. ... kaca 165-167.
2. Kêtib Iman nyariyosakên lêlampahanipun Siti Maryam pramèswarinipun raja ing Bagdad ingkang putranipun kalih dados korban katigas jangganipun dening patih ingkang pinitados ngêtêrakên sang pramèswari dalah putranipun dhatêng ing Mêkah. Sang pramèswari sagêd oncat, wêkasan sang patih kawiyak wadosipun. ... kaca 167-173.
3. Ki Rasika jurukunci pasareyan Glagaharum Dêmak nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Darmakusuma tuwin pusakanipun kalimasada ingkang sagêd kawêdharakên isinipun dening Sunan Kalijaga, wêkasan sang prabu seda, kasarèkakên ing Glagaharum, pasareyanipun sakalangkung panjang. Sang prabu tilar polaning
5. Ki Amat Sêtama nêrangakên ganjaranipun tiyang apal Kur'an, punapamalih ingkang mangêrtos maknanipun. Kalajêngakên dongèng Raja Sêtambul ingkang nandhang cobining Allah jalaran kirang mantêpipun dhatêng panguwaosipun Gusti Allah.
Sang Raja kalunta-lunta ngantos kinunjara ing nagari Ngêsam, nanging wêkasan kapalakramakakên kalihan putri Ngêsam. ... kaca 185-193.
6. Ki Wirèngsuwignya, lurah bêksa, nêrangakên bab bêksan wirèng ingkang mawarni-warni sarta asal mulanipun bêdhaya Srimpi. ... kaca 193-194.
7. Ki Dêmang Basman nêrangakên caranipun ngupados dintên sae kangge ngêdêgakên griya miturut petangan kaum tani ing padhusunan. ... kaca 194-195.
8. Kyai Sumbaga, lurah juru sungging nêrangakên asalipun ringgit purwa kalêbêt ringgit Kidang Kêncana. Wiwitanipun kaanggit dening Prabu Jayabaya ing Mamênang arupi gambar ing roning tal (rontal). Nalika jaman Dêmak kagubah ringgit Kidang Kêncana. Para wali ugi kaparêng yasa ringgit purwa, ringgit gêdhog, klithik, tuwin topèng. Ing kraton Mataram Prabu Anyakrawati yasa ringgit ingkang tanganipun kapisah-pisah,
ing wulan sanèsipun wulan Ramadhan. ... kaca 203-206.
10. Ki Sopana, abdidalêm jajar carik suka katrangan bab aksara ingkang sêpuh piyambak i.p. aksara Ibrani yasanipun bangsa Israil, mèmpêr aksara Hindhu, maosipun saking kiwa manêngên, kaangge ing nalika jamanipun Nabi Ibrahim tuwin Raja Namrut. Ugi nyariyosakên nalika Raja Namrut tansah botên pitados dhatêng pitêdahipun Nabi Musa bab wontênipun Gusti Allah, malah nantang badhe nyedani Gusti Allah, lajêng mabur kabêkta pêksi/garudhanipun dhatêng ing awang-awang,
wasana kabrastha dening panguwaosing Allah. Raja Namrut sawadyabalanipun lêbur dening lindhu prahara. Sarêng sami waluya, satunggal lan sanèsipun sami botên mangêrtos basanipun. ... kaca 206-215.
1. Pangantèn ingkang sampun paripurna upacaranipun lumêbêt ing paprêman, kajagi dening para tamu wanita ingkang sami rêrêmbagan sarta mêdhar dêdongengan bab kasêtyanipun wanita dhatêng bojonipun. Nyai Atikah, ngulama wanita nyariyosakên lêlampahanipun Nyi Kasanah ingkang sakalangkung sêtya dhatêng bojonipun ingkang wasta Suhul. Nalika bojonipun kesah dagang, Kasanah katitipakên adhinipun nanging badhe kacidra-asmara, botên purun, lajêng kapitênah ngantos kaukum. Badanipun kapêndhêm sapalih, kabênturan ing sela. Kakintên sampun pêjah, lajêng kabucal dhatêng kuburan. Angsal pitulunganipun tiyang dagang, lajêng kadadosakên rencang. Badhe kapêndhêt semah botên purun, wasana kapasrahan momong anakipun. Kapitênah dening sami rencang jalaran botên purun kacidra-asmara, lajêng katundhung kanthi pasangon arta.
Ing margi mitulungi tiyang ingkang kaukum jalaran slingkuh, nanging tiyang wau malah badhe rêmên lan wêkasanipun mitênah. Kasanah kasade dhatêng tiyang dagang lêlayaran, kabêkta dhatêng sanès nagari. Ing kapal Kasanah badhe karodapaksa, nanging tansah wurung awit saking pitulunging Allah. Lumêbêt nagari sanès, lajêng santun pangangge jalêr wêkasan kaangkat dados raja Alim sarta sagêd njampèni sawarnining sêsakit. Para ingkang mitênah sami nyuwun pitulungan. Ugi kapitulungan, nanging kêdah nyariyosakên sababipun sakit.
Ki Suhul nyuwunakên jampi adhinipun, sagêd saras. Sang prabu ingkang èstunipun Nyi Kasanah wau pamit sholat, wasana ing salêbêting pasalatan kapanggih sampun seda. ... kaca 216-236.
2. Kasambêt cariyos bab Dara Murtasiyah, dening ramanipun Kyai Akbar, badhe kajodhokakên kalihan Sèh Ngarip, botên purun. Ramanipun lajêng ngdongèngakên lêlampahan warni-warni minangka tuladha:
a). Cariyosipun tiyang laki-rabi ingkang kacobi kasêtyanipun dening Nabi Suleman. Ingkang jalêr kapurih mêjahi bojonipun. Manawi kalampahan badhe kaganjar sakalangkung agêng. Wêkasan botên kalampahan, jalaran botên têgêl. Ingkang èstri gêntos katimbalan kapurih mêjahi bojonipun. Manawi kalampahan, badhe kadadosakên pramèswari. Têgêl nanging pêdhang ingkang dipun paringakên mlendo, jêr sanès sanjata saèstu. Wêkasan sami tangisan. ... kaca 237-242.
b). Cariyos lêlampahanipun Siti Aklimah ingkang kasiya-siya lan pinisakit dening bojonipun Ngabdulah ingkang sampun sêpuh tur sakit-sakitan jalaran saking butarêpanipun. Manawi kesah kontên dipun kunci, palataranipun dipun wur-wuri wêdhi saengga manawi wontên tiyang ingkang mlêbêt katingal tilasipun. Rawuhipun Siti Patimah putrinipun Rasululloh pêrlu tuwi Siti Aklimah ingkang mêmêlas sangêt, damêl nêpsunipun ingkang jalêr. Aklimah dipun gêbagi ngantos satêngah pêjah. Wasana èstri ingkang sêtya wau kapundhut dening Pangeran kapapanakên ing swarga. Bojonipun kasiksa ing naraka, ewadene ingkang èstri botên tega, lajêng kasuwun dhatêng
Gusti Allah sagêda sêsarêngan wontên ing swarga. ... kaca 242-251.
c). Kalampahan Dara Murtasiyah purun ngladosi Sèh Ngarip ngantos gadhah anak èstri satunggal, nanging tampi cobining Allah, kalêpatan botên sapintêna. Dara Murtasiyah katundhung dening bojonipun. Tiyang sêpuhipun ugi nglêpatakên Dara Murtasiyah, nyuwun toya kangge sangu kesah kemawon botên dipunparingi. Salajêngipun Dara Murtasiyah lumêbêt ing wana, angsal pitulungipun Gusti Allah katurunan malaekat Jabarail ingkang adamêl warninipun malih langkung ayu sangêt. Wangsul dhatêng bojonipun, sakawit botên mangêrtos, nanging wêkasanipun barès, andadosakên sakalangkung ngungunipun ingkang jalêr, lajêng kapok botên badhe daksiya malih dhatêng ingkang èstri. ... kaca 251-274.
Sasampunipun paripurna anggènipun Ki Pujangkara kagungan damêl mantu, enjingipun dhawuh damêl sajèn-sajèn badhe ngawontênakên ruwatan, ringgitan lampahan Murwakala.
1. Ringgitan kawiwitan kanthi lampahan Partadewa. Ing lampahan wau pandhita-rasêksa Bagawan Krêsnakesawa ngraga-sukma kadhèrèkakên rayinipun Endhang Mardadari, nganglang dhatêng kaswargan tenjomaya, sumêrêp Arjuna jumênêng Prabu Karithi kaadhêp para widadari garwanipun. Endhang Mardadari rêraosan bilih samirêngipun Arjuna wau gadhah kadang pandhawa lan garwa Dèwi Wara Sumbadra. Prajanjinipun Arjuna sabayapêjah sakadang pandhawa, têka botên dipun tuhoni. Mirêng rêraosan wau
Krêsnakesawa katêmpuhakên lan adhinipun katêdha, nanging botên angsal. Dados pancakara, sang bagawan dipun lêpasi sanjata badhar dados Bathara Krêsna. Endhang Mardadari dados Sumbadra. Nagari Ngamarta ingkang komplang, dipun lênggahi Bambang Partadewa, kadhatêngan Pandhita Durna ingkang badhe nêlukakên Partadewa sarana cangkriman, nanging malah kawon, lan kawirangan. ... kaca 275-293.
2. Sarampunging lampahan Partadewa dumugi tanjêp-kayon, ki dhalang lajêng mriksa kawontênanipun sajèn Murwakala, jangkêp tur kathah. Ingkang badhe karuwat sampun siyaga mangangge sarwi pêthak, katungka rawuhipun para tamu jalêr èstri. Ki dhalang lajêng lênggah ing ngandhap blencong, ringgit lampahan Murwakala katindakakên. Wiwitan jêjêr Bathara Guru kalihan pramèswari Dèwi Uma kaadhêp Bathara Kala dalah para dewa sanès-sanèsipun. Bathara Kala nyuwun pêpancèn têdha awujud manungsa, kaparingan nanging botên sadhengah manungsa kajawi
wontên warni kalihwêlas, satunggal-satunggalipun kacêthakakên ciri-cirinipun. Bathari Uma nambahi pêpancènipun Bathara Kala. Sapêngkêripun Bathara Kala, Sang Hyang Naraddha kadhawuhan enggal tumurun dhatêng Ngarcapada nganthi Bathara Wisnu tuwin Brama, pêrlu ngirangi pêpancènipun Kala. Caranipun: Bathara Wisnu dados dhalang ringgit wacucal santun nama Kandhabuwana; Bathara Brama dados panggêndèr èstri nama Surani, Bathara Naraddha dados pangêndhang [pa...]
[...ngêndhang] nama Kalunglungan. Bathara Kala kadhèrèkakên ingkang garwa Bathari Durga tuwin rayi Bathara Panyarikan, nglangut lampahipun pados têdha wujud manungsa. Kapanggih lare ontang-anting nama Jatusmati, lajêng oyak-oyakan nanging tansah mrucut, wasana dumugi ing panggenanipun ringgitan Murwakala. Bêbantahan dhalang Kandhabuwana kalihan Bathara Kala. Bathara kala kawon lan ngakêni dhawah ênèm. Salajêngipun ringgit lampahan Murwakala katindakakên dumugi ing saparipurnanipun. ... kaca 293-344.
3. Wanci siang ing pandhapi kawontênakên kêndhurèn sapêkênan pêngantèn. Katêrangakên sinjang lan sandhangan sarta pirantosing balegriya ingkang kabêkta pangantèn boyongan. Kyai Pujangkara dalah garwanipun Nyai Pujastuti paring piwulang dhatêng pêngantèn èstri bab salaki-rabi. Dhatêng pangantèn jalêr bab trapsila tatakrama. Boyongipun, pêngantèn èstri numpak joli, ingkang jalêr numpak kapal. ... kaca 344-349.
4. Sasampunipun rampung boyonging pangantèn, Mas Cêbolang sarta santrinipun sami mantuk, mampir ningali mriyêm. Ki Narataka ingkang jagi kagungandalêm mriyêm nêrangakên mriyêm satunggal-satunggalipun ngantos dumugi cariyos lêlampahanipun patih Kyai Sêtama sarta garwanipun Nyai Sêtomi sami dados mriyêm pusaka awit saking karsanipun Prabu Arya Bangah ing Galuh. ...
wasta Ki Candhilaras, punika juru dongèng sarta ahli têmbang kêkasihing nata. ... kaca 356.
ngidul ngilèn ngancik sampun | tlatah Purbalingga nagri | kèndêl anèng makam Dhukoh ||
Sokayasa wukir | ing sêdya dèrèng kinaroh ||
7. Basanipun anut tindaking kang suku | rèhning kadalon
jogan paduka sadalu | sampun susah-susah kyai | benjing-enjing wanci bangun | kula nglajêngkên lumaris | kyai dêmang wacana lon ||
Jambu Karang ing ardi | Nglawèt ing nginggil puniku | ing ngriki (n)dhèrèk Mantawis | dêmang pradikan wakingong ||
15. Pantèn niku cariyosipun ing dangu | putra nata Majapait | tutruka nèng Nglawèt gunung | dupi wus antara lami | wontên molana
cêlaking margi | inggahipun maring pucuk | kathah tiyang mancanagri | jiyarah samya kalakon ||
18. Sasêdyanya inggih ing sapangkatipun | kang wus samya antuk kardi | mantukipun kêdah laju | botên kenging mompar-mampir | lan botên kenging cariyos ||
19. Bilih ngantos kapirêng ing sanèsipun | tuwin purun ngantos kampir | agêng nêdha sêgahipun | kanugrahanira ênir | kang kampiran ingkang manggoh ||
20. Amung minggahipun kalangkung pakewuh | margi bêbondhotan rumpil | mila kathah ingkang wangsul | Mas Cêbolang duk miyarsi | sru kayungyun ing pawartos ||
21. Dhuh kiyai bilih pinuju ing kalbu | ulun kalangkung kapengin | jiyarah astanèng luhung | antuk sapangat linuwih | wilujêng ing lair batos ||
22. Inggih pantèn kalêrêsan dintênipun | benjing-enjing Kêmis kaping | kawanwêlas kang sitangsu | awit namung dintên kalih | kang linilan minggah dhepok ||
23. Inggih ari Kêmis lawan Sênènipun | kèndêl dènira wawarti | sugata lumadyèng
sampun | mring Ki Sêraya jrukunci | wus katampèn Dêmang wangsul | Ki Sêraya lingira ris | kêdah miturut lalakon ||
26. Ingkang sampun kalampahan laminipun | mangke ulun ingkang ngirid | sabên prapta kuburipun | kiyai sakabat katri | kêdah kèndêl saha (n)dhodhok ||
wontên ing sangandhapipun | margi rolak minggah maring | astananya sang lunuhunglinuhung. | kêdah ngrucat prabotnèki | kang tumèmpèl amung kathok ||
29. Sinjangipun punika kinarya sabuk | dumuginipun ing nginggil | sampuning ambêsmi kutug | lajêng matur sakajating | rampunging matur gya miyos ||
34. Wus umangkat marginya tuhu pakewuh | anguwot ing wit pênjalin | tumawing ing jurang têrjung | kathah
sampun laju | muhung pasrah ing Hyang Widdhi | ngraosi darma lumaku | mobah mosik tan lyan saking |
ayun ngroyok mring kang nêmbe rawuh | nanging datan ana kang prapta ing dhiri | mung kiwa têngên supênuh |
wukir waradin | kinubêng ing gurda agung | sawarnine kang nalolor ||
5. Wangsul ing unggyanipun | nèng godhongan
ngrasuk busana tumurun aglis | sakeca ing lampahipun | tan ana winalang atos ||
11. Praptèng Nusupan dhusun | wus pinanggih lan santrinya catur | tanpa pamit lajêng dènnira lumaris | saking Purbalingga
13. Kathah dyah ayu-ayu | samya ngangsu kandhêg andudulu | marang ingkang rarywan satêpining warih | wong lima kang siji bagus |
Praptèng Pancasan dhusun | myat balumbang tinêpi binatur | wiyaripun tridasa tindak pasagi | sadhadha lêbêting ranu | wêning lirap kinclong-kinclong ||
31. Sawusnya samya adus | linajêngkên wau lampahipun | praptèng tlatah Banyumas dhusun Kêmawi | anèng
34. Kadugèn kajatipun | santri papat gantya samya junjung | mung Nurwitri kang kuwawi sawatawis | Mas
miwah kangbok ibunira | ana ta padha raharja ||
14. Saking pandonga paduka | ibu miwah kangjêng rama | sami ginanjar raharja | lêstantun nèng
25. Banjurêna karêpira | nuruti rudahing karsa | amung ta sira emuta | kalamun trahing utama ||
26. Upama pawaka ingkang§ Prayoginipun /
sadaya | maha wiku wus siyaga ||
31. Lah kulup payo ta mara | kakaring supaya dadya | undhaking kawruh utama | marang têpining samodra ||
32. Sadaya datan lênggana | Ki Janggan lumakyèng ngarsa | praptèng tanjung Congot nama | tuwin maring Pandhanarang ||
33. Saking Pandhanarang sigra | maring têpining samodra | baita kolèk wus mrantya | kang nglampahkên kalih jalma ||
36. Ing lêbêt inggil tur wiyar | anon padhas dhapur wisma | pringgitan miwah pêndhapa | kadya ingukir
saking guwa mring têpining laut | aran Sagara Anakan | samya numpak kolèk malih ||
3. Kèndêl pongot toyanya pan§ Prayoginipun / Ing Congot toyanya pak. / kadosdene kasbut Pupuh punika, pada 30 gatra 4. | datan dangu wangsul baita malih | Karangbolong kang jinujug | prawata sela pêthak | ngongkang-ongkang anglojok ing Laut Kidul | dènnya kèndêl mung sakêdhap | wangsul mring baita malih ||
4. Mancal maring masjid sela | duk dumugi ing Ujungalang nami | cinancang baitanipun | minggah maring pajagan | griya ingkang dumunung
kulup padha mêtu | sadaya sampun mêdal | mring baita tambang inguculan sampun | lêpas lampahing baita | sampun prapta ing
kinurung wangkawa ngrêspatèni | iku kulup kawruhanmu | ing pulo Bandhung tiga | panggonane Sêkar Wijayasumèku | kang rumêksa pêksi Bayan | sajodho datan na luwih ||
12. Sajêge tan lunga-lunga | caritane duk jaman purwa nguni | nalika
14. Dadya tandha papawitan | têmbe nadyan wus anèng ing jaladri |
pawitane wuri kang madêg aji | mêngku rat Jawa sêwêgungsawêgung. | ri wusnya pinojaran | karsèng Dewa gya banjur tuwuh têtêlu | saka wadhah tutup kêmbang | lah iku purwane nguni ||
18. Katêlah têkèng samangkya | lamun ana narpati kang mandhiri | amêngku rat Jawa banjur | utusan pra ngulama | amunajat nèng sajroning pulo Bandhung | undure lamun wus angsal | konjuk sri nata
ana manèh ananging nora linabuh | padha pinundhut
tamtunipun | tumamèng ing pancaka | Hyang Naraddha cêmlorot saking aluhur | niyup praptèng
kabèh kawruhanira | ingsun iki tinuding Hyang Suksma Luhung | kinèn amundhut Cakranta | lawan panah Cundhamani ||
22. Karone iku wus mangsa | padha mulih marang ing suwarga di | marga sira samya ayun | ngancas sampurnèng pêjah | wruhanira babo karo yoganingsun | kang mangka bancanèng pêjah | yèn maksih anon kakalih ||
23. Kasuran miwah katrêsnan | ingkang asih sisip ciptanta
wisaning cipta puniku | tan liya uwas-uwas | dadya sêmang-sêmang
pangadilirèku | lamun kongsia mangkana | ing wardaya têmah gingsir ||
26. Dipun-ngati-ati poma | wruhanira dhuh yoganingsun sami | rèhning kasampurnan iku | tan ngaping kalih karya | luput pisan kêna pisan dipun emut | yèn wus sirna saking donya | tan bali babakal malih ||
27. Jêr wus tinutup dening Hyang | iya iku sampurna ing ginaib | sadaya kang samya ngrungu | lingnya Rêsi Naraddha | dahat ajrih (n)dhêku awor sêmbahipun | Sri Krêsna ngaturkên sigra | Cakra lawan Cundhamani ||
28. Wus cuthêl caritaningwang | payo kulup prayoga padha mulih | marang ing Arjabinangun | kang sinung ling manêmbah | santri papat tansah umiring nèng pungkur | sapraptaning padhepokan | wus gumlar sugatanèki ||
29. Kulup iki kabênêran | paringing Hyang satuhu murah asih | marang ing kawulanipun | lah mara padha dhahar | Mas Cêbolang gya bukti langkung pikantuk | wus dumugi cinarikan | santri papat sarêng bukti ||
30. Cèplês tan mawi lorodan | sarwi nikmat sadaya kang binukti | èh ta kulup kawruhanmu | ing Congot toyanya pak | Karangbolong arga Ciwiring ing besuk | kadunungan wong amanca |
32. Ki Janggan aris ngandika | wus adate kalamun amarêngi | angin saka kulon kidul | wong sanagri Cilacap | padha ngili tilar bale wismanipun | wit akèh ingkang lêlara | brêkasakan andhatêngi ||
33. Gêgodha (m)bedhung ngrêncana | tan na tahan dumadi padha ngili |
kiwa | pitung tindak aywa nolèh anèng pungkur | manêmbah matur sandika | angabêkti ganti-ganti ||
Jumprit | êtuking kang toya | kajawi umbul kaèksi | wêdaling we saking guwa ||
10. Samya piyak tatela tuk kang ngagêngi | saking
saking | ing tanah Cilacap | tiyang sakawan puniki | (ng)gih rencang kula sadaya ||
13. Kula nyuwun sasêrêpan mring kiyai | ingriki punika | winastanan tanah pundi | lan sintên kakasih para ||
14. Anggèr tanya punika tanah ing Jumprit | sukuning Sundara | tlatah Kêdhu nama mami |
20. Puwara mung nalangsa marang Hyang Widdhi | supe nadhah nendra | anuju lingsiring ratri | sidhakêp
Ingkang botên kapirêng saking ing kuping | nanging asarana | cipta sasmita linuwih | ujaring swara mangkana ||
23. Èh ta Jumprit manawa sira kapengin | waluyaning roga | anungsunga kali iki | yèn wis katêmu sirahnya ||
24. Banjur sira adusa ingkang barêsih | dhêdhukuha pisan | nèng
26. Anglampahi wangsiting Jawata luwih | datan dangu prapta | ing laking lèpèn Pêragi | dumunung guwa punika ||
34. Sami ugi siram Kamandhanu warih | dlomoking wirayat | sumanggèng karsa kang myarsi | mung ngluluri
Kathah ingkang kalajêng tan mulih | tumut dhadhêkah nèng sirah Praga | lajêng dados dhusun gêdhe | Ki Jumprit duk rumuhun | ngingah kêthèk satunggal nami | pun Dipa gêng
nampèni | kenging binasakêna | kalih tunggilipun | manawi wontên dhatêngan | minta sarat Ki Jumprit tan ana panti | tinampèn Kyai Dipa ||
4. Datan pae lan paringe kyai | Lami-lami pun Dipa wanara | Kyai
saking ngriku muhung nênggani kuburing | bandara kang wus lena ||
saking adil paramarta sih | (m)bêg darma bijaksana | lir critaning dangu | narpati wre Sri Sugriwa | lulus ngantos
sapunika Kanjêng Kyai Dipa lagi | tumêdhak kaping tiga ||
7. Nadyan sampun tumurun kaping tri | saking Jêng Kyai Dipa sapisan | datan ewah mangunahe | mênggah jalaranipun | sabên ingkang jumênêng aji | wus kadhatêngan bangas | tandha ayun surud | lajêng animbali putra | kang ginadhang (ng)gêntosi jumênêng aji | dipun ajak uminggah ||
8. Dhatêng pucaking Sundara wukir | wontên pucak kang putra winêjang | ing ngèlmi umadêg rajèng | myang saniskaranipun | pangawikan sampating wangsit | lajêng mancolot marang | ing
kang wus anampèni wangsit | gya tumurun marang ing mandira | wanara kèh panganggêpe | tan pae lan kang surud | wus tinakdir jaman
11. (n)Jujugipun dhumatêng ing kami | sarananya mawi sajèn pisang | rajatalun kang ajêne | sêdhah wohan rum ayu | mênyan madu wawrat satail | artanipun saprapat | miwah têmbenipun | kalamun wus kalêksanan | angaturi dhahar tumpêng panggang pitik | wowohan warna-warna ||
12. Lah punika caritane nguni | mung sadrêmi kawula sumangga | Mas
14. Sampun lêpas lampahira prapti | ardi alit-alit gumuk kathah | kadi kukusan dhapure |
18. Lawan sintên sinambat ing kasih | Mas Cêbolang (n)dhêku lon ngandika | babo rama pambagene | kalangkung-langkung nuwun | ulun
20. Garjitèng tyas baya iki luwih | de katitik patrape atata | kawistara
alon atêtanya | kadiparan darunane | de pinilalèng ratu | wujudipun kathah kang alit | e makatên anakmas | mênggah sababipun | warni pantês burus ing tyas | tur yuwana kuwat tahan ing sasakit | kèh panjang umurira ||
23. Awit saking karamatirèki | kênthèng kang anèng ngandhap mandira | punika pangombènane | sabên ari dèninum | sakèh
kapal toyanya maksih | pan botên asat-asat | punika nak bagus | ingkang dumadya jalaran | warna pantês kuwat tahan ing sasakit | tyas burus tur yuwana ||
bilih kapal puniku | won sae wontên ing ciri |Kurang satu suku kata: awon sae wontên ing ciri. mugi amarêngêna | anggêlarkên tutur | awon saening turangga | saha malih paduka sampun akrami | dhumatêng ing kawula ||
27. Pintên banggi pangangêpingpanganggêping. galih | kadiya mring
wantah tan lamisan | èh ta kulup aja kurang pangaksami | wong tuwa nungkak krama ||
28. Ingkang mêsthi nyêng-unyêng turanggi | cacah sanga siji aran cêthak | prênah ana ing têngahe | mata loro puniku | cacah loro nèng buri kuping | mathi iku
lamun kurang siji kuwe | Sonyata karanipun | yêkti ala yèn luwih saking | sasanga ana ala | ana bêcikipun | tur ciri iku akathah | barang ingkang sumêlap puniku ciri | irêng abang putihnya ||
30. Upamane awaking turanggi | kabèh wulu yèn ana unyêngan |
yèn ana mathinipun | kuda ingkang kaparèng wuri | rubuh karna namanya | awon watêkipun |
têrusipun | bêlang wake nora nimbangi | Dhudha-karêm namanya | awon watêkipun | yèn ciri suku ing ngarsa | Arja-dumuk pakolèh
anggone | miwah mantri panganjur | yèn jêjêngku ênggoning ciri | yèku Tinimbang-ngarsa | ala watêkipun | kang ngingu wadon
ing gawe | yèn ciri lambenipun | kang ing ngandhap puniku bêcik | karya ayuning tingkah | lamun buntêl siyung | Kala-
miwah yèn ciri sukune | kang kiwa ingkang ngayun | yèn ing têngên sikile wuri | lamun ingangge karya | bongkok watêkipun | yèn ciri lambunge kiwa | trus ing têngên mung wong kapêtêngan ati | kang pantês angganggoa ||
40. Yèn ingangge liyane wong maling | yêkti ala sayêkti gêringan | yèn luhur jêngku cirine | Tandha musthikanipun | yèn ingangge amangun jurit | watêke kang anunggang | kèdêg
Dhandhang-susuwêng namane | panas pakolèhipun | yèn pok kuping Dhandhang-susumping | lamun lêpat upama |
pipinipun | ingkang kiwa aranne Kêmil | ala ngurudi arta | marang kang angingu | yèn ing lambe ênggènnira | yèku Kurès ala sêring angêlongi | kang ngingu
ingkang sawiji | tan kèdhêp maring rowang | nênggih
watêkipun | pan ciri angalih basa | basanipun unyêng-unyêngan sinilih | mring dhanganing sri nata ||
sasisih ran Brananipun | pênêd adoh ing baya | kang ngingu olèh basuki | lamun ana kalih sukune ing ngarsa ||
2. Ala watêking turangga | yèn suku ngarsa satunggil | Sandhung-sawa arannira | rahayu kangge ing jurit | yèn kasasaban ing
ana ing kuping | puniku Dhandhang-sasêngkang | awonne angrungu warti | warta sikara budi | lamun ana ing jêjanggut | Sirtimang arannira | rahayu marahi bêcik | kang angingu santosa
kêpipit ing pukang | Kêndhit-lawètnya namèki | awon lêksananing kuda | kang ngingu anggung prihatin | yèn suku kalih wuri | ginawa prang kênèng mungsuh | yèn suku siji ngarsa | nèng têngên
inganggoa aprang | lamun suku ingkang wuri | cakêt wadidangnèki | luhuring jaja (ng)gènnipun | kang ngingu kacurnan |Kurang satu
sarupaning para ciri | kabèh awaking turangga | ingkang katularan sami | kabèh amratandhani | liya nyêng-unyênganipun | saranduning
14. Pan awon lamun wong wajar | apan na barang pakarti | amung wong pandhe ngingua | kêmasan wong sayang
jaran angipanas | yèn agung angêngosodi | ing jajalang iku panas | yèn pancal padha kang warni | suku
disingkiri | yèn perot wadananipun | siyunge iku ala | yèn ana dosane cilik | dumadakan saya wuwuh dosanira ||
20. Yèn Pancal gêl-ugêlira | munggèng sukune kang wuri | Pancal-katunu pan ala | kacurnan ingkang anitih |
Durga-nincing iku panas | yèn ana turangga putih | abang netrane kalih | anrus marang juburipun | punika apan ala | kang angingu nandhang kanin | lamun ana sukune pancal sasigar ||
23. Ing wuri miwah ing ngarsa | Sandhung-watang nora bêcik | yèn inganggo yun-ayunan | ing karya nora lumaris | bêlang sukune wuri | kang kiwa awon puniku | sampar-wangke namanya | mung wong kapêtêngan nênggih | Sampar-wangke ingkang pantês angingua ||
24. Golèk jagane wong jagal | Dhandhang-aring kang turanggi | yaiku jaraning jaksa | yèn ana ingkang turanggi | angringkêl dènnya guling | sandhing pamakananipun | Wadhudhak-angrêm panas | yèn clakuthikane kering | kang ing ngarsa manginggil punika panas ||
25. Angêcrahkên pawong sanak | barang
mapan | yèku kudaning prajurit | nanging kang juru pacalang | yèn ciri bathuke katri | papag jaran prêmati | Satriya-
pucuking kuping (ng)gènnipun | puniku Jayèngrana | wèh kukuh barang pakarti | gulu iring pan Kusuma-binasika ||
30. Kupingnya nyalung tiningal | netrane anincing-goling | mukane anyakathakan | sirahipun aniruti | ilat alit agilig | untu kawêtu ing pucuk | ulês mêlês anglamat | gulu dawa ngukêl pakis | ngarêp mêlar anênggih ing
gantanganira | apindha uwohing manggis | lambe anglambèni kidang | atipis-tipis alunci | cêndhak puruse alit | karakêt ing wêtêngipun |
netrane kalih | kapat clakuthikanipun | mulus putih sadaya | liwat saking utama kudaning ratu | minangka tumbaling pura |
ing sikil | utama kudaning ratu | kèdhêp ing wadyabala | lamun siwêr netra [ne...]
[...tra] pêthak kiwanipun | ala yèn siwêr ing kanan | puniku luwih utami ||
7. Yèn siwêr netra kalihnya | yèku pênêt asrêpan kang nitihi | yèn pancal sukune têlu | pancal kalih utama | kang anitih miwah ta ingkang angingu | palanya kèdhêp ing wadya | kudane ratu prajurit ||
8. Yèn irêng mulus ulêsnya | miwah netra lambene irêng sami | utama
punapi tan wontên sadayanipun | Lêbdaswaninda lingira | lanang wadon kudu milih ||
11. Kang èstrine kaya lanang | ingkang wajib pinilih lan tinanmpiktinampik. | mung ana wuwuhanipun | uga sêlang-sinêlang | rupa siji kanggo marang èstri jalu | ana ingkang amung tumrap | mring wadon pyarsakna kaki ||
13. Kang ciri sukune kiwa | iku Dhandhang-mangah pan nora bêcik | yèn aputih ulêsipun | mungsêr sandhing wadonan | iku cèprêt
sarwa sugih | kèdhêp paparentah§ Prayoginipun / amarentah /. batur | miwah anak lan garwa | kuda abang mungsêr kiwa netranipun | kalamun buntute sarang | iya Gondrèkngilo nênggih ||
17. Kudane Bathara Kala | yèn ing pasamuwan tiba kuwalik | yèn kuning unyênganipun | mung siji kuping kiwa | nadyan sami Dewa-nglaya iku punjul | yèn aprang sor tan kacandhak | yèn ambujung anututi ||
18. Tur cat nora cat katingal | lamun mungsêr ing sangisoring kuping | ingkang têngên ênggènipun | kasaban ing jajêmbrak | pan asrêpan Sandiwana namanipun | kang ngingu adoh ing susah | mung suka kang anitihi ||
19. Lamun kuda wadon abang | ana mungsêr ing lambe ingkang nginggil | pralambangnya kalikakum | aranne iku Ralak | panas bangêt gêringan ingkang angingu |
utama pan senapati | pantês kang anganggo | irêng mulus yèn mungsêr lambene | anèng luhur iku ora bêcik |
wulan iku bêcik | srêpan ingkang nitih | sarèhe rahayu ||
5. Turanggèstri abang ana putih | ing sasuri amor | dhukun-masinggun iku aranne | srêpan
clakuthike | anèng wuri puniku tan bêcik | kang ngingu kang nitih | patine dènamuk ||
7. Kuda putih mungsêr duburnèki | ing lambe tumemplok | ana ingkang kêdhik atumèmplèk | Gadêgan-nêrus iku abêcik | kuda wulu manggis | mungsêr netranipun ||
8. Ingkang têngên Surèngkara nênggih | turangga kinaot | sugih rêtna sasotya kang darbe | kang balalak mungsêr kuping kalih | yèn ulêse kuning | namane puniku ||
9. Jênu-udaka puniku bêcik | miwah waskithèng (n)don | wadon abang mungsêr pupukange | ingkang wuri Durga-racun nênggih | gêringan kang nitih | kuwur anggung wuyung ||
kasêmpyok | ing gagêring miwah malarate |
adawa buntute | nadyan sami Dewa-nglayang luwih | pakantuk yèn jurit | rahayu kang ngingu ||
15. Kuda abang (m)balalak kang ciri | gulune tan
tinuku Manis | ing sasi Kasèki | Petroka rannipun ||
25. Yèn marêngi ing turangga abrit | tinuku Kaliwon | sasi Karo Suwela aranne | kuda irêng Wage dènpicisi | nuju wulan Katri | Prawada rannipun ||
26. Lamun ana iku jaran kuning | tinumbas ing Êpon | sasi
inganggo | yèn liyane tan pantês ingangge | turangga bang lamun mêtu Paing | dèningu prayogi | liyane tan patut ||
bêcik nora (m)bilaèni | mung dhawuk utami | turangganing ratu ||
30. wontên liya kang cinatur malih | pênêd lawan awon | ing tulise kang
padha amasang ciptane | malah pating tarèmplèk kang prapti | samangsa darbe sir | kang prapta kumrutug ||
33. Tulis kêlêng ing ilat tan bêcik | mawèh tukar awon | lamun kadi angkul ing rajahe |
ingkang tulis | ngêdohakên mungsoh | pan keringan kang ngingu watêke | yèn wong agung kèdhêp ing wadyèki | kalamun wong cilik | kèdhêp rayatipun ||
kalawan indhaking kawruh | dhuh babo panuwuningwang ||panuwun ingwang (dan di tempat lain).
13. Kalilana ingkang dasih | ayun (n)dumugèkkên lampah | anut ing suku tindake | aywa kirang pangaksama | kantunna sukawirya | kinuwatna ing Hyang Agung | raharja
lingira | mas putu kawruhanta | Candhikyuda aranningsun | wadon iki garwaningwang ||
20. Kakasih Dyah Rantamsari | padha abdi Sri Pamasa | Brawijaya kang mandhirèng | ing Majapait nagara | duk jaman kadewatan | kadawan yèn ingsun catur | anisku saka ing praja ||
21. Praptèngsun ing ardi Sumbing | minta aksamaning dewa | sinambi lawan têtanèn | kathah janma ingkang prapta | samya mèlu dhadhêkah | sawusnya arja kang dhusun | manira srimbit gya muksa ||
22. Wèh tilas ing sêndhang iki | sun sêsuwun ing jawata | (m)barkahana salawase | sing sapa janma kawawa | adus
Kagawa garwaku iki | nguni aslining badhaya | katêlah têkèng samangke | ingaran sêndhang Badhaya | wis kulup tutugêna | kang
eraming driya | kawasanira Hyang Agung | tuhu nora ana madha ||
28. Tumurun saking ing wukir | santri catur tansèng wuntat | Ki Saloka amiraos | hèh Palakarti Ki Pala | sawangên iku (n)dara | saka ing
saka sawabipun | toyane sêndhang Badhaya ||
tut pungkur | tansah dadya rêrubungan ||
31. Prawan lanjar randha tuwin | somahan tan tolèh lanang | kang lumaris
langking | wawangunan banon wiyar | karikil alit dhasare | toya tan lukak tan mindhak | umbul
kalamun bisaa ngucap | dhuh risang ambêg santa | kawula sadaya atur | wilujêng rawuh paduka ||
34. wontên ing Pikatan riki | punapi kinarsakêna | kula sadaya rumaos | ing sakaparênging karsa | mangkana Mas Cêbolang | ginraitan
ing bandaranipun | sadaya mirasa | sinambi aniningali | arga-arga têgal sabin dhusun krajan ||
Praptèng arga alit aran Candhi dhukuh | ndêdêr têkèng pucak | miyat kuburan sawiji | tanpa cungkup
15. Baya iki wong agung ingkang kinubur | wingite kawangwang | mawa cahya anêlahi | Ki Saloka matur nun inggih bandara ||
16. Kula mirêng cariyosing tiyang sêpuh | punika astana | -nipun natèng Majapait | Sang Aprabu Brawijaya kaping tiga ||
Cêbolang lawan | santri catur yitnèng wèsthi | gêgandhèngan tanbuh paran kang sinêdya ||
27. Dènnya anèng pêpêtêng tri ari dalu | langkung supêking tyas | wus tan ana nyipta urip | mung sumendhe ing karsanira Hyang Suksma ||
28. Praptèng tlatah Magêlang ing lampahipun | pêpêtêng wus sirna | miyat soroting Hyang Rawi | samya (n)dhoko nèng sukuning ardi Tidhar ||
29. Miyat dhukuh asri ing anggraning gunung | Mas Cêbolang lingnya | yèn sira isih kuwawi | dhukuh kae payo
35. Ingsun ayun katamuan santri luhung | mêntas kasarakat | anèng ing Marbabu
ing ngarsi /. gathuk lan wironing sinjang | ukêl sèntêg amantêsi ||
3. Endhang Brahmani winuwus | bangbang awak
tumurun saking ing wukir | sakawan sarêng lumampah | mung wiraga nora tunggil | ana ingkang (ng)gigit
kawuryan endhang sakawan | tumurun saking ing wukir ||
10. Ngandika mring santri catur | padha (n)dêngèngèka
durung padha (m)babar ganda | mamadune durung kongkih ||
endhang catur mire nganan | trapsila wicara manis ||
14. Dhuh babo kang nêmbe rawuh | sowan kawula tinuding | Sèh Wakidiyat pilênggah |
Hyang Maha Suci | basa wis rumasa tuwa | padha dhêdhepok pribadi ||
23. Nèng Sokayasa ramakmu | nanging biyèn isih nami | Esèh Adi Anggungrimang | ingsun dhêdhepok nèng riki | araning kang ardi
matur anêmbah | mênggah dhawuh kang kawijil ||
25. Sutuhu tan ana gangsul | nyumanggakkên ingkang
tapsirih | Aniladi pangêsêsan | patèhan Endhang Brahmani ||
30. Jahnawi dhaharanipun | sadaya lumadyèng
Saanane sining gunung | gaduging bocah pawèstri | siji tan na batih priya | tan lyan papat iku kaki | kang ngopèni
kariya | ingsun gambuh mring panêpin ||
1. Sira lan santri catur | amanggona nèng kene sadarum | wusing parlu
bocah papat siji tan na kantun | sadhengaha nora niyat nampik milih | kabèh mawèh gandrung-gandrung | tyasingsun êmbahne condhong ||
4. Eh sira bocah catur | mungguh kowe êndi kang panuju | endhang papat pilihên salah sawiji | santri sakawan umatur |
nanging ajrih | pêpêg sumpêg ing tyas gadhug | satêmah alongang-longong ||
6. Nahan kang yun manêkung | angandika Kismani sirèku | ngladènana marang anakku wong sigid | lamun wis kulinèng wuwus | gêlarna cangkriman dhenok ||
ngladosi ulun | anèng riki ing sadangunipun | Mas Cêbolang mangsuli luwih utami | dados wontên rencang ulun | jajagongan omong-omong ||
12. Malah bilih panuju | sih ing dasih kang pindha jumêrut | kula suwun dhumatêng sang maha yogi | dadosa papundhèn ulun | ing donya praptaning êndon ||
13. Kismani lingira rum | sarwi mèsêm ngujiwat mawèh kung | yèn wus pasthi boya selak ingkang dasih | mung wontên paminta-ulun | badhenên cangkrimaningong ||
14. Lamun kabatang ulun | asrah jiwa
wuwus | dosa lair trusing batos ||
16. wontên kang sumur watu | timba rukmi atatali lesus | (n)dawêg (n)dika badhe ingkang aprêmati | Mas
sumangga sampun sami walang galih | inggih sumur kajêngipun | dhatêng saumur sayêktos ||
18. Kajêngipun kang watu | tansah manggèn tan sagêd lumaku | timba apan wadhah ingkang mêdal manjing | kancana ing kajêngipun | dhatêng kamulyan sayêktos ||
19. Tatali mrih pikukuh | angin dhatêng napas kajêngipun | sayêktose tiyang agêsang puniki | tatangsuling gêsangipun | napas ingkang manjing miyos ||
20. Kadi paran jantungku | punapi lêrês lan (m)botênipun | inggih bagus satunggale kadi pundi | suwawi winêdhar wuwus | Mas
tètèh gêmêt datan ana kang kalêmpit | maha wiku manthuk-manthuk | wus pinasthi sira dhenok ||
Ing dalu tan winuwus | enjingira risang maha wiku | rawuh marang pondhokanira têtamu | endhang catur tansèng pungkur | Sèh Wakidiyat linggnyalingnya. lon ||
28. Babo atmajaningsun | rèh wus dadi patêmbayanipun | arinira iki si Endhang Kismani | sapa wonge kang apêcus | (m)batang cangkriman sayêktos ||
29. Pasrah jiwa ragèku | mangka sira bisa (m)badhe kulup | yèn sêmbada
apa wantah ewuh tangguhipun | ing wasana umatur saha wotsari | kalangkung pamundhiulun | dhawuh kang sampun kawiyos ||
33. Ulun sumanggèng kayun | tan lênggana satuduh tumutur | sampun ingkang dhumatêng raras kamuktin | sanadyan praptaning lampus | datan lênggana sapakon ||
34. Ing rêmbug sampun putus | wus dèn-ningkah wau
pangêmongmu | lan kang adil panataning kakung | aja ana nganti kataman sak sêrik | sihira aywa (m)barênjul | dadi tyase padha golong ||
36. Sang wiku wusing dhawuh | wangsul marang ing panêpènipun | kawarnaa kang katuju ing panggalih | tyase langkung
3. Praptèng ngarsa maha wiku lingira ris | pantèn paran karsa | umarêk ing ngarsamami | apa ta
Mringa panti cacawisa kang prayogi | rujak myang lotisan | prêsan menda duduh pitik | lan wowohan sasêgêran ||
Datan pae kalawan ingkang satunggil | jumbuh ingkang rahsa | Asmara-nala rumiyin | têgêse sêngsêming manah ||
sampun lama | lèrèh anèng Tidhar wukir | kadiparan ingkang karsa ||
21. Punapi wus katrêm marêm anèng ngriki | sukur makatêna | kalilana ingkang abdi | samya mantuk mring asrama ||
Prayoginipun / dakbadhèke / utawi / dakbethèke /. pasthi kinthil | upama padha kinthila ||
saking galih | myang gung gunging pangaksama ||
34. Kalilana kang abdi anuwun pamit | (n)dumugèkkên lampah | tumindaking suku kalih |
Saèstune dèrèng mangêrtos satuhu | lampahe salakirabi | mugi pinarêng ing kalbu | paring sumêrap mring kami | maha wiku mêdhar kawroh ||
3. Ningkah iku pan katêmu karêpipun | rasane sira nampani | pasrahing kawasanipun | wadon kang sira rabèni | amiturut lair batos ||
4. Sira darbe bojo kawangênan amung | papat nora kêna luwih |
6. Ugêr uwis dadi sapanrimanipun | de idah têgêse nênggih | nyêrantèkakên puniku | kulup ana patang warni | idah kuruk kang sawiyos ||
7. Ngantarakkên tri pasucèn dangunipun | tumraping marang pawèstri | kang masih kèl sabên tèngsu | ngidah suhur kaping kalih | ngantarakkên tri pancorong ||
8. Tumrap maring wadon dèrèng (ng)garapsantun | lan mring wadon luwas gêtih | idah kamil katrinipun | ngêntèni lairing bayi | tumrap pêgat urip layon ||
9. Kaping pate idah wafat laminipun | pat wulan sapuluh ari | tumrap pêgat mati iku | kalamun wus luwih saking | idah lah iku si wadon ||
13. Yèn pamêgat wadon wèh pamiwalipun | têgêse iku nguwèhi | pamancal mring kakungipun | yèn balèn ningkahan malih | (m)balèkkên pamiwal wutoh ||
14. Sauwise langkah saka ngidahipun | lamun balèn iya kenging | nanging nganggo ningkah iku | kang sarta nganggo maskawin | iku lamun padha condhong ||
15. Saupama mung caturan ala nganggur | kowe dak pêgat saiki | iku talake wus runtuh | sawiji datan aluwih | mula ywa nganti kabrojol ||
16. Lamun uwis pêgatan sapisan iku | ngruntuhkên talak sawiji | binalènan wadonipun | dumadya rabine malih | dadi talak kari loro ||
rabinipun | kudu kaningkaha malih | myang maskawin pasthi nganggo ||
19. Yèn pamêgat wadon wèh pamiwalipun | yèn balèn ningkahan malih | sarta (m)balèkakên wutuh | pamiwal marang kang èstri | kang dadi trimaning wadon ||
20. Sauwise langkah saha idahipun | mênèk balèn maksih kenging | nanging nganggo ningkah iku | kang sarta nganggo maskawin | samonèku mênèk condhong ||
21. Saupama amung guyon ala nganggur | kowe dak pêgat saiki | iku talake wus runtuh | talake ingkang kêkalih | sayêkti kari sawiyos ||
22. Lamun uwis pêgatan ping pindhonipun | balèn dadi bojo malih | kari siji talakipun | talak têlu dènaranni | poma dènangatos-atos ||
23. Talak siji lan loro ing sakjronipun | idah
25. Luwas gêtih kang idah ginanti suhur | talak sawiji lan kalih | bain segra arannipun | têgêse pamêgat alit | nanging wus têtela
27. Wusing idah kudu linakèkkên iku | olèh janma ingkang kêni | ngrabèni mring wadon mau | sarta tumindak sarêsmi | wusing kalakon karongron ||
28. Kapêgatkên yèn wus idah ningkahipun | lagi kêna dibalèni | samonèku lamun purun | pinêgatkên (
wadonipun | lamun nagiha maskawin | ingkang lanang kudu asok ||
31. Talak têlu pungkasan iku rannipun |
angantèni idahipun | rampung pêgat kêna laki | gantya ingkang winiraos ||
33. Kang ingaran kinuluk pan têgêsipun | copot (ng)gonne dadi rabi | sarana nganggo tinuku | kèhe amirid maskawin | akèhe ingkang patukon ||
sinambut banjur têtêp pêgatipun | manawa arsa (m)balèni | marang kang kinuluk mau | ing sawanci-wanci kêni |
pupundhèn kula | nyuwun babar-pisanipun | mênggah èstri kang tan antuk | lamun kinaryaa garwa | Sèh Wakidiyat lingnya rum | kulup wadon kang tan kêna | dadi jatukramanipun ||
2. Akèhe iku wolulas | dhingin êmbok sapandhuwur | pindho anak wadonipun | sapangandhap nora kêna | katrine iku sadulur | kaping pate kaponakan | kang saka sadulur jalu ||
3. Kaping lima kaponakan | kang saka wadon sadulur | ping nêm bibi saka biyung | pitu bibi saka bapa | wolu inya sapandhuwur | sanga anak wadon ingkang | nunggal susu sapiturun ||
4. Ping sapuluh sadulur kang | inya ingkang nunggal susu | sawêlas ponakanipun | saka sadulur lanang |Kurang satu suku kata: saka sadulure lanang. uga ingkang nunggil susu | ping rolase kaponakan | saka wadon nunggal susu ||
5. Ping têlulas bibi saka | bapa ingkang nunggal susu | ping patbalas bibi iku | saka biyung nunggal powan | ping limalas marasêpuh | sapandhuwur nora kêna | nêmblas tilas bojo sunu ||
6. Ping pitulas patilasan | bojone sudarmanipun | kaping wolulase
Myang kaponakaning garwa | datanapi bibèkipun | saka bapa saha biyung | winayuh padha tan kêna |
ingkang pancêr saking jalu | kabèh malènana |Kurang dua suku kata: kabèh kêna malènana. samonèku kudu urut ||
10. Kapindhone jalma ingkang | amardikakakên èstu | ing amate kang satuhu | ping têlune sri narendra | sabab ngadame puniku | karabat kabèh tan liya | iki ta upamènipun ||
11. Sudarmane wus tan ana | nanging kaki maksih hidhup | iku dadi walinipun | bapa kaki wus palastra | sadulure lanang iku | sadulur lanang tan ana | sêdularesêdu
bapakipun | saturute iku kêna | yèn tan ana sadayèku ||
13. Lagi nyandhak janma ingkang | amardikakakên èstri | ing amate kang satuhu | lire iku sri narendra | Mas Cêbolang malih matur | kang dados guguring ningkah | ingkang pundi warninipun ||
14. Kulup upama kang lanang | edan miwah lara budhug | utawa bêlang kalangkung | nganti (ng)gigokkên manah |Kurang satu suku kata: nganti (ng)gigokkên manah. kang tan na sumênènipun | iku wadone pan kêna | anglêpasna ingkang jalu ||
15. Lan maninge lamun priya | tugêl pajalêranipun | utawa lara pêluh |Kurang satu suku kata: utawane lara pêluh. kawit sadurunge krama | winênangkên wadonipun | anglêpasna ingkang lanang | pratela marang ing kukum ||
16. Timbangane yèn wanita | mangka ana cêlanipun | edan lawan lara budhug | bêlang karya gigu ing tyas | katutup pawèstrinipun | dening daging lawan tosan |
19. Banjur matur ing parentah | nyaritakkên ananipun | ngêntèni dhawuhing kukum | puniku kang linakonan | nuwun mênggah jangkêpipun | patrap uruting pratingkah | kang kalimrah ing prajagung ||
20. Maha wiku angandika | kulup utamaning kakung | angarêpkên wadon kudu | ingkang kanggonan catur |Kurang satu suku kata ( dhongdhing jatuh pada huruf a ): ingkang kanggonan caturan. asli apik anom ayu | asli karêpe kang gênah | bibite turut
tan anglingsêmakên kalbu | anom umuring wanita | tan ngungkuli marang kakung ||
22. Watake yèn kalah yuswa | kurang rêsêpe kang kalbu | lawan kurang sukanipun | apik marang ing pambêkan | watêke numrapi iku | marang kadang prasanakan | datanapi marang batur ||
23. Utawa sarating ningkah | pan lilima kathahipun | ingkang dhingin ijab kabul | kapindhone wali lanang | katêlu pangantèn
kakung | kapat pangantèn wanita | ping lima saksi loro wus ||
24. Utawa sarating ningkah | pan lilima kathaipunkathahipun. | ingkang dhingin ijab kabul | kapindhone wali lanang | katêlu pangantèn kakung | kapat pangantèn wanita | ping lima saksi loro wus ||Bait 23 dan 24 sama seperti aslinya.
25. Lamun wali nora bisa | ningkahkên
anikahakên kawula | ing rara Anu punika ||
4. Anak wadone Ki Anu | ing jêngandika mas Anu | kalawan
6. Nuwun narima kawula | paningkahe rara Anu | ing kawula
wal dunya wal a | -akhirah iinaka ngala | kulli sain kodir tamat | paragating ingkang donga ||
12. Ki saksi nulya wacana | ki pangantèn dhawuh nata | jêngandika angèstokna | manawi ijêngandika ||
13. Nambang rabi jêngandika | (m)bok rara Anu punika | pitung sasi lakon dharat | rong tahun nabrang samodra ||
14. Saliyane nglakonana | ayahan dalêm sri nata | tan trimane bojo (n)dika | inggih bok Anu punika ||
bilih makatêna | kajawi karsa paduka ||
20. Sêkawan pisan punika | kula pêgat sapunika | talak satunggal kewala | punapa sampun sakeca ||
21. Mèsêm ri sang maha tapa | iya wus padha sarasa | konên mrene garwanira | wus mentar kang sinung sabda ||
22. Sakawan pisan mangarsa | maha wiku ris ngandika | rara kabèh
ana kara-kara | mula padha dinarima | susuwunên ing Hyang Suksma ||
26. Aja nganti lawas-lawas | gèk baliya
kang kacipta | amung kang kantun ing arga | mawèh gung lara wigêna | dadya rêndhêt lampahira ||
35. Ing lampah kalunta-lunta | wus angancik wanawasa | kathah sawara kapiyarsa |Lebih satu suku kata: kathah swara kapiyarsa. sang anom lêjar
agêng tinon rêspati | anama ing Barabudhur | inggih candhi pra Buda | kathah rêca agêng alit |
4. Salêsih miyat ing rêca | candhi nulya dèninggahi | wus prapta ing palataran | anon gambar kang nèng
7. Ngancik ing tataran gangsal | isèn-isènira sami | lan tatar tundha sakawan | kaot andhap
kang dèrèng cinawi | kang samya myat langkung eram ing wardaya ||
9. Mas Cêbolang angandika | paran darunane iki | rêca agung tur nèng pucak | têka tan langkêp ing warni | yèn pancèn durung dadi | iku bangêt mokalipun | baya pancèn jinarag | êmbuh karêpe kang kardi | mara padha udakaranên ing driya ||
14. Dangu kèndêl anèng pucak | ngalela ing Tidhar wukir |
15. Marga kang wetan Saloka | margi kidul Palakarti | marga kulon Kartipala | kang lor aku lan
panggya | jêngandika saking pundi | kang tinanya mangsuli | kula saking candhi Mêndut | kang katingal punika | prêlu
sangandhaping candhi | nginggil ing pucak lancip | pasagi kêplêng kang wangun | lir masigit sinawang | sela krêsna
narambahi | ênêng madhêp ing Hyang Agung | tan ana kang karasa | amung nikmat kang pinanggih | kaya-kaya lumuh lamun yèn mêdala ||
sadayanipun | lajêng ing lampahira | ing ênu datan winarni | ngancik tlatah têlênging karaton Jawa ||
23. Nagri agung ing Mataram | gêmah ripah pasir
Cêbolang mèsêm manis sung wangsulan ||
27. Kalangkung panuwun kula | panêmbramanipun adhi | nama kula Ki Cêbolang | rencang ingkang wontên wingking | Ki Saloka Nurwitri | Palakarti tiganipun | sakawan Kartipala | saking ing Cilacap nagri | sêdya namung badhe sumêrêp Mataram ||
28. Dèrèng gadhah têtêpangan | pramila bilih marêngi | kula nyuwun sih andika | amondhok wontên
nadyan langkunga sawulan | ki raka wontên ing riki | saèstu ingkang rayi | dahat sukarênèng kalbu | kula kang nêdahêna | dhumatêng ing pundi-pundi |
Kêbak ing sajroning wisma | mlongo dhêlêg nyai panti | Mas Cêbolang sigra (m)bikak | kêpèk isi sinjang lurik | lawan badhe kulambi | abrit cêmêng
pakewuh | ing sakarsanta prayogi | punika kang angsal-angsal | saèstune kula darmi | muhung dadya lalantaran | paringe Hyang Maha Sukci ||
lurahipun | kyai pangulu myang kêtib | ngulama miwah têtangga | ngiras angaturi uning | kapondhokan
wus swarga | Panêmbahan Senapati | eyang dalêm kangjêng sultan | sumare sawingking masjid ||
13. Adhi punapa panuju | utawi manawi kenging | kula badhe (n)dhèrèk sowan | nyuwun barkah sapangating | kang amutêr tanah Jawa | kakang kalangkung utami ||
14. Sampun praptèng ngajêngipun | gapura sakidul masjid | rinarêngga asri pelag | wangun mirip Majapait | kuncine lawang
amangênjali | maos salawat tan kêndhat | kumêlun padupan wangi ||
18. Gapura binuka sampun | lurah kêtib anèng ngarsi | ingkang samya atut wuntat | saranti lêbêtirèki | praptèng sajroning gapura | lampah dhodhok sadayèki ||
19. Kang nèng ngarsa kèndêl sampun |
Sultan Pajang | kacriyos kala ing nguni | wus sumare anèng Bêtah | dipun êlih mring Mantawis ||
25. Kang wontên ing (n)daganipun | punika Kyagêng Mantawis | ngandhaping Kyagêng Mantaram | Panêmbahan Senapati | Ngalaga yasèng Mantaram | dene ngandhapipun kêdhik ||
26. Sisih kilèn (n)Jêng Sinuhun | Seda Krapyak awawangi | kang
28. Ki Mongtrustha lurahipun | talèdhèk sajroning nagri | Ki Among sru latah-latah | basane kapasangyogi | nak modin lan tamunira | padha dak
Mawarna panganggenipun | panjrah lir puspita mungging | patamanan Argasoka | Cêbolang atanya ririh | punika pyantun punapa | ayu-ayu warni-warni ||
33. Kakang punikèstri punjul | kêkasih Hyang UdipaiiUdipati. | upami jaman kaendran | waranggana ing swarga di | sarêng jaman ing Mataram | punika kang nama ringgit ||
34. Sadhengaha ingkang ayun | janji mawi srana picis | pundi ingkang kinarsakna | winênangkên nandhing milih | kairas tuwin binêkta | ing sak sayahipun kenging ||
sampun mawi ajrih | punika anak-anakan | sanès yogangong pribadi | tumênga Ki Mas Cêbolang | tanya pintên kang pangarsi ||
darunanipun | pra apsari asih trêsna ||
3. Niku anak wontên kalih | saking isarat myang tingkah | kang kalêbêt tyasing wadon | kasiyat saking
wiwit mijêt wêntisipun | kanan kering karo pisan ||
6. Ping pat mijêt lêngên kalih | kaping lima awit ngaras | ing prêmbayun kalih cêcêg | Ki Têngara Mas Cêbolang | Nurwitri sami latah | de tanggal kaping nêmipun |
ing nginggil lawan ing ngandhap | tanggale kaping sanga | mijêt pupu kalihipun | sarta angusap walikat ||
8. Tanggal ping sadasa awit | garapên wêtênge ika | ping sawlas ngaras granane | ping rolas ngusap walikat | tanggal ping tigawêlas | wiwit angaras prêmbayun | jumbuh lan tanggal ping lima ||
9. Kaping kawanwêlas wiwit | ngaras lathi ngusap suryan | ping gangsalwêlas wus pantog | wiwit ngaras kalih imba | puniku yèn linakyan | kalangkung utamanipun | awit punika wanita ||
10. Pakolèh rahsa kang luwih | nikmat kalawan manpangat | de kapêndêng panggonane | dèn ungsir têmah glis mêdal | katarik gunging trêsna | pun wadon mring kakungipun | tan darbe cipta liyanya ||
11. Trênyuh tyas mung ciptèng laki | tamat kang saking prêtingkah | wontên malih saking êmèl | bilih nuju among raras | punika kang winaca | Alahuma jannibinus | saetan mara jattana ||
12. Yèn badhe bêtah kêpati | ron lêgundhi ron
tiyang sabrang | bilih ayun sahuwat | winacaa kaping têlu | yêkti dangu wêdalira ||
15. Ari panas rênggang bumi | ari hujan rapêt kisma | utawi dènusapake | marang darbèking
mukadas | brai mung punika sampun | yêkti kumyus marawayan ||
17. Utamine sahuwati | lawan wadone priyangga | aywa raosan
punang rahsa | (m)bun-bunan tiniyupa | ywa ambêkan kaping têlu | ing batin maos punika ||
19. Bismilah rahmanir rahkim | macan putih ana (n)dhadha | umêtu banyu uripe | ing urip sajroning toya | lailaha ilolahu | Mukhamad Rasulolahu | wontên malih sarat-sarat ||
20. Mawi lapal sinêrat ing | dhaharan
wadon sanèse | sadaya ingkang kaambah | adat kang wus kalakyan | nadyan nganti èstri wolu | sadaya anunggal karsa ||
23. wontên ingkang alus malih | pangèdhêpan pangasiyan | miwah saeka kaptine | ananging punika sarat | kêdah mangsuk ing angga |
kathah ingkang warni | nanging punika wus cêkap | winantu lawan bêgjane | sadaya nuwun turira | wus wanci gagat enjang |
kêndhat | Mas Cêbolang tatanya lon | adhi swaraning punapa | kang gumrênggêng punika | lah kakang kumandhangipun | pêkên agung ambrêmara ||
35. Wawi adhi aningali | dupi wus prapta ing pasar | kalangkung eram driyane | kathahe wong
Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten Rembang, Kabupaten Semarang,
Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten
migunakak? Y?n Wikipedia banjur basa ing
Kelompok REKAYASA PIRANTI LUNAKPowerPoint Presentation Download Persentasi Kelompok REKAYASA PIRANTI LUNAK Download Presentation Persentasi Kelompok REKAYASA PIRANTI
BASA NGOKO 33 BASA NGOKO ALUS 42 BABV BASAKRAMA 67 BASA KRAMAALUS 90 SISTEM UNGGAHUNGGUH BASA 123 TÊMBUNG KRAMA PÊPELING LAN PAMRAYOGI 143 UndhaUsuk lan UnggahUngguh Basa 160 BABX PANUTUP 179 Hak Cipta Edisi yang lain - Lihat semuaMarsudi
Semarang, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Banyumas, Kabupaten Batang,
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan,
Mataram nêlukakên Tuban, Madura, Surabaya, Pathi tuwin Giri
--- 9 : [2] ---
--- 9 : [3] ---
ing kalbu | gustinya dèn nyana nendra ||
59. Dipati Jagaragèki | lan dipati ing Sanjata | puniku kang wêruh dhewe | yèn
palayune | ngong sira ginawe pakan | amagut wong Mataram | boya eca raosipun | boya wande kathetheran ||
62. Dipati Sanjata angling | wus takdire wong ing Tuban | prajane seje kang duwe | wong Madura wus uninga | Dipati Tuban minggat | amuwusa baturipun | alah payo padha bubar ||
63. wruhanira dèn apusi | dening Si Dhèndhèng ing Tuban |
sira iki kari dhewe | wong Madura nuli bubar | mêdal sing pêpungkuran | sampun numpak ing parau | warnanên bala ing Tuban ||
67. wong Matawis wus udani | yèn kitha lèr sampun bêdhah | sampun suwung kadhatone | wong Mataram sigra mangkat | sami angrangsang kitha | sadaya sampun malêbu | lawange sampun abêdhah ||
68. wong malêbêt jroning puri | sami arêbat boyongan |
sampun katur | nata tyas lir guladrawa ||
linggih | sinung nama Dipatya | Sujanapurèku | sami ngèstrèni sadaya | pra bupati wus misuwur sakathahing |
mring nagri kang durung radin | Madura unggahana ||
3. angirida wadya ing Matawis | kita nitihana ing ayuda | lan wong pasisir sakèhe | adunên ing prang pupuh | wong ing Dêmak lawan wong Pathi | Lasêm lan ing Juwana | Kalinyamat Kudus | Kaliwungu lan ing Kêndhal |
mring Tumênggung Singranu | sira utusana tumuli | mring sakèh wadyaningwang | wong pasisir iku | ing
ing Bêdholèng apan sampun prapta | gêgaman pasisir kabèh | sigra mêpak parau | sakyèh ingkang pasisir sami | miwah baita tundhan | têtungganganipun | sakèh gêgaman Mataram | Tumênggung Sujanapura dèn aturi | ran baita lêlanang ||
7. punika ingkang dipun titihi | dening Dipati Sujanapura | sakyèh pra dipati kabèh | wus samya nitih prau | miwah wong Mataram kang cili | wus samya munggèng palwa | bubar layar sampun | ting karêtap katingalan | saking ing doh lir pêksi nglayang tumiling | kadya kontul rêratyan ||
8. wus prapta ngrampit ing Surabanggi | ya ta Sinisiyung kang nagara | kagegeran wong ciline | angungsi kithanipun | dadya nagri ing Surabanggi | datan
10. datan olèh papan ing ajurit | wadyèng Mataram akathah pêjah | akathah kanin undure | nanging wadya Matarum | kang tan
mênggah juritipun | wong Mataram iki uga | sampun tita tan bôngga ing dika sami | mangke karsa manira ||
12. bok dimène munggah wong Matawis | ing dharatan dene yèn wus munggah | nêdha ingantêp jurite | pasthi iku yèn lêbur | yèn mêkètên kang wong Matawis | punika bubar pisan | ing pangarah ingsun | pasthi lêbur dening toya | wong Mataram kaya nora mangsah malih | bupati wus mupakat ||
13. wus sami ngundhangakên tumuli | mring sakathahe para prawira | sami kinèn dhêdhêp kabèh | dene mêngko yèn sampun | padha munggah wadya
kadipundi ing karsa puniki | gènnya jurit pan sampun alama | datan wontên wêkasane | wong cili kathah lampus | dening karsa manira mangkin | lah sami ngawakana | pra bupatinipun | sami wontêna ing ngarsa | sakèh
sakathahe kang wong sasêliran | nêdha sami ngamuk age | ywana ngucirèng laku | nêdha jangji sarênga mati | pra bupati sadaya | sampun sami rêmbug |
nulya sarêng mulih wangsulira | mring palwane dhewe-dhewe | sagung wadyabalèku | ingundhangan wus sami cawis | ing latri
minggah sadaya aririh | kang prajurit sami aprayitna | wus prapta ing dharat age | nata gêgaman [gêga...]
[...man] sampun | kang wadyalit wus sami prapti | miwah wadya Mataram | sadaya wus rawuh | anèng dharatan atata | wus raina gêgaman sampun tumindhih | wong pasisir busêkan ||
20. wontên dene wadya ing Matawis | sampun amiranti bêdhilira | kalantaka mariyême | myang bêdhile lah êbum | lan anakan sampun miranti | kalayan malih ika | papan sampun antuk | langkung pêpêt papanira | kawarnaa dipati ing Sampang mangkin | sarêng
acawis sadaya | gêgamane mudhun saking palwa aglis | wus munggah dhatêng dharat ||
22. wong Sampang sigra têngara aglis | kagegeran punang bêbarisan | de kadhinginan papane | dening prajuritipun | samya lena tan nyana
wong Sampang kathah kêna | ing mimis kyèh lampus | dening wus kaparantean | singa mara-mara wong Sampang kèh mati | kang mundur binayangan ||
prangipun | adipati papat akait | sampun sami prasêtya | nêdya sarêng ngamuk | kalawan wong Pamêkasan | sampun sami asêdya ngantêp ajurit | lêlêbur anèng kitha ||
25. Ngarisbaya Balega akait | Sumênêp Madura myang Dipatya | Sampang nurut ing rêmbuge | sarêng dados ing rêmbug |
luput | paran dènnya mêksa angungkih | tandangnya wong Madura | sadaya bêg lampus | samya prajurit kewala | kang anêmpuh ana dene wong Matawis | sigra mara nêmpuh prang ||
27. prajurite samya angawaki | wong Mataram angantêp ing yuda | miwah wong Pasisir kabèh |
malayya | binrêg ing wong Matawis ||
5. wong Madura akathah ingkang kaplajar | dipatine angisis | pan sampun lumajar | dipati ing Madura | Sumênêp sampun anggêndring | lan ing Balega | lumayu tan anolih ||
6. wus binêrêg wong Sampang mring wong Mataram | pamburune angungkih | wong Mataram ika | dhumatêng wong Madura | wong Sampang sigra abali | ngamuk sadaya | dhumatêng wong Matawis ||
7. pan kalindhih pêrangira wong Mataram | akathah ingkang mati | dèn amuk
numpak ing palwa | tan kawarna ing margi ||
12. gêgancangan lampahe praptèng Mataram | wus malêbêt ing puri | umatur jêng sultan | amba matur ing tuwan | kawulatur pati urip | tiwas kawula | kawone wong Matawis ||
13. pun Adipati Sujanapura pêjah | wingwrin wadya Matawis | tan purun maguta | yudane wong ing Sampang | lêgêg sang sri narapati | ya ta ngandika | Kangjêng Sultan Matawis ||
14. hèh Silarong kaya ngapa karêpira | ing mêngko wong Matawis | yèn mêngkono iya | apa kinèn mundura | Pangran Silarong turnyaris | atur kawula | nuhun duka narpati ||
15. yèn suwawi yèn karsa paduka nata | pun kaki Juru
pan ingutus dening wayah jêngandika | Kangjêng Sultan Matawis | ngaturi uninga | kaki dhatêng sampeyan | rusaking tiyang Matawis | nglurug Madura | rusak kawon ing jurit ||
20. pun Tumênggung Sujanapura kang pêjah | ingamuk ing ajurit | yèn sawawi eyang | sampeyan lumampaha | dhumatêng Sampang nagari | ingkang ngajuma | têtiyang ing Matawis ||
21. lamun sampun wilujêng tiyang Mataram | nuntên apranga malih | sampeyan ngabêna | kyai juru ngandika | wis lali ingsun ajurit | lan ora kêlar | lumaku kaya dhingin ||
22. Adipati Silarong aris ngandika | atur kawula kaki | suwawi nitiha | tandhu ingkang prayoga | iya Kyai Juru Kithing | adan lumampah | wus prapta ngarsa aji ||
23. gancanging carita pan sampun ingatag | dening Sultan Matawis | dhatênga ing Sampang | kyai juru wus mangkat | datan kawarna ing margi | wus prantèngpraptèng. Sampang | panggih lan wong Matawis ||
24. wus apanggih lan pra nayaka sadaya | sami enggar kang galih |
duwe anak | kang tanpa anak nênggih | sadulur punika | gêgêntine sêmana | yèn tanpa sêdulur nênggih | sanak ing sanak | ika kang anggêntèni ||
26. yèn tan darbe sanak lawan nak ing sanak | patinggi kang gêntèni | sampun ing mangkana | enjang kang kawarnaa | kyai juru tumulyaglis | angliwêt ika | ing kakêndhilirèki ||
praptèng ing rama | wus jêng-ajêngan baris ||
29. kang kocapa wau têtiyang Madura | apan samia wêdi | wruh mring wong Mataram | tan purun apêranga | mapag yudane Matawis | tiyang Madura | waose dèn bongkoki ||
30. miwah sanjata lanang wus binongkokan | nuli abiluk sami | wong Sampang sêmana |
31. lampahira ingiring wong ing Madura | ing Sampang datan kari | miwah ing Balega | Pakacangan Risbaya | punika kang biluk sami | datan kawarna | ing marga lampahnèki ||
32. ing Madura sampun binoyong sadaya | mung kitha Sampang nênggih | kang nora rinusak | dene anungkul [anungku...]
[...l] ika | ya ta mundur wong Matawis | ngiringkên ika | boyongan agêng alit ||
33. Adipati Arisbaya ngungsi ika | dhatêng ing Giripuri | dening dipatinya | ing
makamirèki | pan dadi karamat | kocap Dipati Sampang | dènnya ambêkta wong cili | sèwu kathahnya | aseba mring Matawis ||
Dipati Sampang | sapraptane ing Matawis | dadi tontonan | sigra manjing kithaglis ||
37. sapraptane sajroning kitha Mataram | sang nata wus tinangkil | pêpak wadyanira | kang anglurug wus prapta | ing alun-alun ngêbêki | Dipati Patya | sampun marêk tur bêkti ||
salaka | lawan wadya ing Matawis | wus ginanjaran | agêng alit waradin ||
adipatya | ing Sampang dèn kasihi | sang nata wus jêngkar | saking ing Panangkilan | mantuk ngadhaton narpati | wus praptèng pura |
mantri sampun arêmbug | kang sawênèh angajak jurit | ana ngajak beluka | apan sampun katur | mring Dipati Surabaya | sinewaka dening sakathahing [sakathah...]
kumawawa | kudu amapag jurite | yèn enjuha karuhun | pasthi mênang prange ing nguni | duk anèng nagri Pajang | basa uga iku | wong mati angajak-ajak | Ki Sanjata bêburone wong Matawis | pasthi angajak ala ||
7. langkung èmêng tyasira dipati | dipun rasa bênêr ingkang mojar | angajak nungkul bêcike | rinasa galihipun | anging maksih karaos
Matawis | wadya dipati ing Surabaya | kagegeran ing manahe | anungkul karsanipun | maring Kangjêng Sultan Matawis |
9. Mantri Surabaya kabèh angling | matur dhumatêng sang adipatya | pangraos kawula anggèr | mênggah ing lampahipun | kadi botên yèn amêkasi |
yèn suwawi ing karsa | lêng tuwan pukulun | lumampaha aprayoga | apanggiha lawan sultan ing Matawis | supados katrimaa ||
10. Adipati Surabaya angling | ingsun wêruh kabèh karsanira | nanging ingsun durung sae | têmua lan sang prabu | nanging putraningsun ta ugi | Ki Pêkik lumakua | iku wakil ingsun | sun srahakên ing Hyang Suksma | lara pati lêwih karsaning Hyang Widi | môngsa bodhoa uga ||
11. alah sira kang sun kon tutwuri | angatêrna maring putraningwang | dadia ing saratine | anggawaa wong sèwu | lan sakèhe
jaba | dèn sêsiyung dening wadya ing Matawis | wong Surabaya ebat ||
13. Kyai Dêmang Urawan rumiyin | bêkta sêrat mapan sampun prapta | sajroning
maring radèn êmas | sampun katrima lampahe | kyai dêmang winuwus | ya utusan maring Matawis | angaturi uninga | Surabaya nungkul | enjing mangke kawarnaa | sigra bubar sakèhe wadya Matawis | miwah ing Surapringga ||
16. tan kawarna lampahirèng margi | sampun prapta ing nagaranira | sami rêrêp sadayane |
puniki | suwawi ingutusan | lamun sida nungkul | anulya aglis nusula | wus utusan Ki Mangunonêng tumuli | maring ing
nagari Surabaya | Urawan umatur | sampeyan gusti ngaturan | dening
putra sampeyan dhatêng Matawis | panggiha lawan sultan ||
19. adipati gupuh ingkang ati | nulya dandan akêkapa kuda | sarwi nutuh sarirane | angrasa lamun
tan kari | sampun sira lumampah | pabarisan agung | anênggih ing Pranaraga | Adipati Surapringga sampun prapti |
prapta | utusan sang prabu | amundhi andika sultan | wus apanggih lawan Mangunonêng aris | pangeran ingutusan ||
mung dipati ing Sanjata | kang pinundhut binêkta dhatêng Matawis | dhatêng putra andika ||
mantri ing Surabaya | dipati tumungkul | datan kawasa lênggana | ing karsane kangjêng sultan ing Matawis | Surabaya katura ||
24. nadyan pati urip ingsun iki | pan sumôngga katura ing sultan | datan angrasa dêduwe | wong Pranaraga sampun | dipun seba dening ing
padha uculana kabèh | sakèhe bojonipun | ulihêna lakine malih | sampun sami nguculan | marêk ing sang prabu | sang nata aris ngandika | ki tumênggung sira dadia têtindhih | ana ing Surabaya ||
kutha | ayya mawa batur | kang kinon tur sêmbah mentar | sampun prapta ing Pranaraga tumuli | pangeran wus binêkta ||
6. udaraga asisih lan wong miyangga | wong nirbaya anangkil | lan wong kartiyasa | silih wong wiramarta | wong brajanala asisih | wong wirabraja | sadaya sami nangkil ||
7. patrayuda asisih lan wong kanoman | gandhèk anaking mantri | wong singanagara | Martalulut sisihnya | wong niyaga anèng wuri | Kabayan ngarsa | wong mandhung
8. astranôngga kalawan wong maodara | miwah wong judhipati | lawan wong jantaka | sami nangkil sadaya | wong margôngsa anèng wuri | para
dipati | ing Amartasana | miwah Prawiratruna | Pulangjiwa wus anangkil | Rônggatanpulas | lan Radèn
15. Radèn Pamot aseba anèng ing ngarsa |
kandhuruhan ing Wêdhi | lan Kartamênggala | lan Kyai Wiraguna | Dipati Sampang anangkil | lan numbakanyar |
sampun sami dèn irupi | Warung Juwana | Garobogan wus kêni ||
24. mung ing Dêmak punika taksih angutha | wong cili dèn bahaki | Lasêm Pajangkungan | sampun kêni sadaya | ing Rêmbang dipun kakahi | mring
andika raos ing galih | sapa kang yogya | angyêpukaanggêpuka. ing Pathi ||
26. inggih uwa Purubaya karsaningwang | sun tindaki pribadi | apan adhi êmas | dipati ing Bragola | arsa angayoni mami | tandhing
39. tan winarna kêbating ingkang carita | prapta jabaning taji | lajêng kang gêgaman | sampun prapta ing Pajang | wong pasisir andhingini | môncanagara | wus anggêpok ing Pathi ||
40. sri narendra arêrêb anèng ing Pajang | wadya kang andhingini | sami ambêbajag | wong Pathi padêdesan | kidul gunung dèn boyongi | ingkang abôngga | pan sami dèn patèni ||
41. wong desane prasami angungsi kitha | samya atur upaksi | matur ing lêlurah | ya ta kang kawarnaa | sira Adipati Pathi | dawêg sineba | dening sagunging mantri ||
Binorong lan Mangunjaya | tansah ana ing ngarsi | dening rowangira | Ki Dêmang Tanpanaha | Ngabèi Carangdesèki | lan Arya Tôndha | lan
para mantri | kayapa kang warta | dening gègèr ing jaba | kajinêman matur aris | singgih kawula | angaturi upaksi ||
51. pan dêdamêl Matawis kang sampun prapta | têpis wiring ing Pathi | lêbur kang wong desa | jinarah binajagan | kang arosa dèn pêjahi | ingkang kacandhak | prasamya dèn boyongi ||
52. alah sapa wong Mataram kang tumindak | kinarya senapati | prajurit anêmbah | raka tuwan priyôngga | ingkang tumindak mariki | sri naranata | Kangjêng Sultan Matawis ||
2. Kandhuruwan matur nuhun | dhuh gusti sang adipati | kamangkara ling paduka | dening akèn ngrêmkên aksi | punapa sang adipatya | botên andarbèni bêcik ||
3. nadyan kawula pukulun | milua sabaya pati | yèn sampeyan nêdya pêjah | kawula matia dhingin | yèn sampeyan nêmahana | kawula sampun mênangi ||
4. Arya Sawunggaling matur | prasêtya kawula gusti | sampun liya saking tuwan | ênggèn kawula angabdi | lamun tuwan ngarah pêjah | kawulane sampun kari ||
5. Arya Sindurêja matur | panêdha kawula gusti | yèn sampeyan karya yuda | kawula ngamuk rumiyin | yèn benjang kawula pêjah | sakarsa paduka kari ||
6. lan panêdha malih ulun | sampun angawula malih | ing donya rawuh ngakerat | sampeyan dadosa gusti | sampun tanggêl jêngandika | amala ingkang anggitik ||
7. Ki Rajamênggala matur | yèn sampeyan arsa jurit | môngsa kawula mundura | angamuk ing wong Matawis | panêdha kawula ing prang |
8. Dipati Tohpati matur | wong punapa sêdya urip | yèn gusti angarah yuda | sapa kang lumayu benjing | sampun pinakanan sêga | dipun dulanga ing tai ||
9. Tumênggung Binorong matur | yèn ana kang wêdi mati | eman-eman kang wanudya | dèn ajak turu sarêsmi | iku pantês ingkang lanang | dipun jodhonana anjing ||
10. Dipati Pathi amuwus | kawula têtêdha ugi | saking sêdya pakanira | têtêpêna ing Hyang Widi | dipati malih ngandika | dhatêng ingkang
ngandika | dhatêng ingkang para sêlir | padha sira larihana | sêsumping trapêna kuping ||
13. kang anayub sami wuru | kathah sanggupe mring gusti | sawênèh ana angucap | panêdha kawula benjing | yèn sampun têka ing yuda | kawula angamuk dhingin ||
14. amalêsa ing sihipun | ing gusti Dipati Pathi | wutahe gêtih kawula | lan tigase jôngga mami | sun karya pamalês benjang | ing êsihe gusti mami ||
15. satrutus kawula besuk | sampun liya dèn ujungi | yèn dede anggèr sampeyan | tan suka kawula gusti | ingkang sawênèh angucap | panêdha kawula benjing ||
[...wula] janma ping pitu | sêdya kawula angabdi | gusti dhatêng ing paduka | tan sagêd suwita malih | yèn benjing dhatêng paprangan | kawula
18. barênga lan sanak ingsun | miwah ingkang para mantri | barênga lêbur sadaya | angamuk ing wong Matawis | nanging silih pirabara | yèn anaa kongsi urip ||
19. nanging ta pangrasaningsun | ingsun mungsuh kakang aji | pirabara yèn mênanga | pasthi ingsun anêmahi | kayapa yèn undurana | yèn wus karsaning Hyang Widi ||
kawula gusti kang magut | ing yudane wong Matawis | yèn
sadaya | wontên mundura sajari | rinampoga saking wuntat | binoyonga anak rabi ||
22. pangeran andika kondur | tulusa wibawa mukti | anyakraawatiningrat | ulun dhewe kang nglampahi | angamuka wong Mataram | yèn sampun kawula mati ||
23. sakarsa sampeyan kantun | kawula sampun udani | adipati
asih | dhuh gusti sang adipatya | yèn kênia ngong aturi | sampun mêngsah rakandika | sri bupati ing Matawis ||
26. botên wontên awonipun | mring sampeyan langkung asih | sampun kadhaharan ujar | botên pênêt kang
amuwus | kumênthus têmên wong iki | adawa yèn winicara | dipati ngandika malih | dhatêng sagunging prawira | manira mêdal ing enjing ||
kawula matur gusti | punapa karananipun | dening datan ngandika | punapa duka ing rabi | pan kawula suka dipun pêjahana ||
2. ki dipati angandika | lah wruhanira mas ari | ingsun pêpoyan ing sira | ingsun pan apamit mati | marang sira mas gusti | pan ingsun arsa amêthuk | yudane kakang êmas | sri narendra ing Matawis | sakathahe garwaningsun kabèh sira ||
3. ing benjing sapungkur ingwang | dèn bisa sira mas yayi | angawula ing Mataram | dèn bisa angalap ati | lawan ingsun atitip | maring putranira jalu | langkung dening mamêlas | durung wruh rasaning mukti | ingsun tilar poma yayi dèn karêsa ||
4. lah ta yayi wruhanira | yèn ingsun amapag jurit | lan kang êmas ing Mataram | pasthi tumêka ing jangji | kang garwa sami anjrit | miyarsa wuwusing kakung | umyang sajroning pura | adhuh yèn kenginga gusti | asowana dhatêng raka jêngandika ||
5. sampun sampeyan abôngga | dhatêng raka dika gusti | sintên mala anggitika | kang raka ngandika aris | wus pinasthi ing Widi | yayi ayu lêbur ingsun | dening wadya Mataram | ingsun ingkang amêkasi | awibawa anèng nagari Santênan ||
6. anakira Radèn Rôngga | apan ora anggêntèni | uripipun
prajurit panganggenipun | kang kulambi sangkêlat | sorah sari sawênèh ana baludru | renda anurut dom-doman | kang bajo sangkêlat abrit ||
8. ingkang kinon tunggu pura | mantri papat samya prawirèng jurit | dipati sigra lumaku | dèn
Matawis | siniwi ing wadyanipun | ana ing pasanggrahan | sampun katur yèn wong Pathi sampun mêtu | sri narendra angandika | mring sakèhe
sakathahe iku ing têngêran ingsun | kang dadia gêgunungan | nindhihi wadya Matawis ||
12. dene ingsun anèng wuntat | rada kèri dening kang sun titihi | sakèhing kapêdhak ingsun | lan sakèhe santana | iku aja adoh lawan jênêng ingsun | lan padha dipun prayitna | wong ing Pathi bêcik-bêcik ||
13. kalawan Si Endranata | nitihana sakèhe wong pasisir | anèng kiwa prênahipun | sampun sami winêkas | pra dipati nindhihi gêgamanipun | pan sami wawang-winawang | wong Pathi lan wong Matawis ||
14. sakèhe para santana | punika kang rakêt lan sri bupati | rada lindhuk prênahipun | kalingan pagêr jarak |
prênahe kangmas gêgamanipun | pan iku ingkang sun sêdya | waspadakêna dèn pasthi ||
16. panêdhaningsun ing Allah | aja liya anangani ing mami | lamun dudu kakang prabu | pan ingsun ora suka | lamun mati aja liyan ngarsanipun | kakang êmas ing
marmanira mring mami | anging ta panêdhaningsun | barênga pêjah gêsang | barêng lêbur wong Pathi ajana kondur | ingsun pan aja salaya | barênga mati lan dasih ||
22. lah ta sira têngaraa | payo padha ngantêp prang wong Matawis | sigra atêngara sampun | bêdhilnya kadi gêrah | ingkang wadya suraknya
24. pangamuke wong Santênan | kang pangawat kiwa parêng dèn byuki | wong pasisir kang dèn têmpuh | têtindhihe kang kiwa |
1. Kandhuruwan mara sarwi asêsumbar | ajana ngapirani | pring sadhapur ika | êndhog
wus mati | mung tamèng lan pêdhang | tandange wong Santênan |
9. dyan anêmpuh wong Pathi mring wong Mataram | langkung rame ing jurit |
dipati ing Santênan | mung kang raka sri
40. dhapuring waos ngaran Biring Lanangan | murub apindha agni | saryangling sêsumbar | payo padha prawira | aywana anguciwani | ingsun lan sira | payo padha wong bêcik ||
41. wusnya pagut kang yuda sigra anumbak |
alam donya | amung Ki Purubaya | budia ingsun [ingsu...]
[...n] kêmbari | pan durung ulap | ngong mungsuh wong Matawis ||
kalangkung merang | dipati kari mati ||
68. kapêdhake lawan wong kang kajinêman | sampun akathah mati | watara kang gêsang | kari wong kawan dasa | punika tan kêna têbih |
Bicak munya angangkang | wadya kang anèng ngarsi | samya alok sira | lah payo iki prapta | kapêdhak ingkang satunggil |
tinadhahan | sang dipati ing Pathi ||
77. kinarubut kudanira sampun pêjah | malumpat sang dipati | ngamuk lan
82. aris mojar puniki karêp manira | sirahipun pinundhi | sikil sineredan | sadaya kapêthukan | sadaya dipun lampahi | sirah ingangkat | sukune dipun irid ||
83. aningali sang nata kalangkung suka | sampun prapta ing ngarsi | sang
dipun tatabi | pan ora gêgawa | katur mring sri narendra | angandika sri bupati | adhi Santênan | wus nora sêdya mulih ||
samya dipun tangisi | adhuh putraningwang | êndi ta ramanira | sapa wlas ing sira gusti | dhuh anak ingwang | kakang êmas dipati ||
99. jêngandika tilar putra maksih jabang | dèrèng wruh ing amukti | adhuh putraningwaputraning
pundi ujarira asih | dhatêng kawula | pundi tandhaning mangkin ||
101. pan kawula têka [tê...]
[...ka] tuwan tega tilar | andika seda dhingin | dhuh kakang dipatya |
dika asih | dhatêng ing kawula | ênêngêna jro pura | ingkang gumêdêr anangis | ya ta kocapa | wadyabala Matawis ||
103. sampun prapta malêbêt sajroning pura |
pun Pangalasan | kapat trahing prajurit ||
105. wong sakawan sampun prayitna sadaya | warnanên kang wus prapti | wadya ing Mataram | apan sampun uninga | yèn ana kang bôngga wingking | samya prayitna | ngalun-alun wus prapti ||
106. wong Santênan winatara kathahira | wong kalih atus nênggih | sigra atêngara | Dêmang Suraprameya | sarêng mangkat kang prajurit | angamuk
108. pangamuke wong Pathi lir Singalodra | galak tanpolih bukti | pan kakehan lawan | wong Pathi kathah pêjah |
prajurite angawaki | sigra narajang | ngamuk angobat-abit ||
ingsun môngsa wurunga | binoyong ing besuk | ni inya aris angucap | mring Tumênggung Alap-alap ing Matawis | nyai inya anêmbah ||
4. lah kiyai mangke kadipundi | rekandika gusti ing Santênan | lah kadipundi ing mangke | Alap-alap amuwus | alah nyai kadi punapi | ing reka jêngandika | kawula tan purun | yèn kawula masesaa | yêkti ajrih kawula dhatêng sang aji |
putri | manawa kêna lêjar | dening atur ingsun | sigra ni êmban lumampah | sampun prapta ing
nyawa gustiningsun | lah kèndêla gusti rumiyin | punapa ingkang wêkas | tansah anggung wuyung | dawêg gusti linampahan | wus wayahe wong lanang mati ajurit | wong wadon [wa...]
[...don] dadi tawan ||
7. sang suputri tan kandhêg anangis | lara-lara dènira karuna |
sadaya | jinoli tinandhu | wong dalêm prasamya mêdal | cinawisan tandhu wus samya anitih | wênèh nunggang jro tundhan ||
10. sakathahe rabining priyayi | sampun sami tinandhu sadaya | wus bubar sing nagarane | sadaya tangis umyung | radèn alit samya anangis | ana anjaluk sêga | ana jaluk banyu | jaluk susu myang dodolan | pan akathah bêboyongan saking Pathi |
pangrêksanipun | magêrsari para prajurit | kocapa
sri narendra | wus bubar karuhun | apan wus praptèng Mataram | sri
kabèh | miwah santananipun | Panêmbahan Purubayèki | kang tansah munggwing ngarsa | punika tinantun | kangjêng sultan angandika | lah ta wau Purubaya kadipundi |
16. ingkang rama wartane wus lalis | ingkang kari amung anakira | Ki Mas Pêkik pêparabe | puniku karsèng ulun | ingsun sèngi marang Matawis | arsa uninga
prapti | Surabaya pangeran kapêdhak | ana ing padhukuhane | Ngrêrèpèh wastanipun | Alap-alap anuli prapti | andhawuhkên timbalan | kawula ingutus | dening raka jêngandika | ing Mataram punika karsa pêpanggih | kalawan jêngandika ||
18. pan andika tinimbalan aglis | ing Mataram lawan ingkang garwa | kinèn bêkta sawarnine | sawiji sampun kantun | tan lênggana Radèn Mas Pêkik | sigra nulya adandan | sanak putunipun | Ki
dèn karêksa yèn anèng dêdalan | anulya adangdan kabèh | sigra wus bubar wau | Alap-alap Radèn Mas Pêkik | miwah wong Surabaya | rumêksa ing pungkur | datan kawarna ing marga | sampun prapta wau
ana narendra | putunira kacêtha dadi narpati | ana ing Wanakarta ||
21. kang ingaran ta Sang Ratu Kuning | iya iku kaki putunira | sakilèn
santananipun | pêpak kabèh samya tinari | sultan aris ngandika | mring kang pinisêpuh | lah ta uwa Purubaya | kadipundi yèn mangke
punapa awak ingsun | ingkang patut dèn kabêktèni | pakanira rasakna | ing sapênêdipun | panêmbahan sigra mojar | yèn kawula inggih ta Radèn Mas Pêkik | kang pantês ngabêktia ||
25. mapan sampun kungkulan nrêpati | botên-botên kawula kang nistha | pan sampun kawon kawruhe | ing mangke yêktinipun | tinimbalan dhatêng ing ngarsi | tan kawasa lênggana | milane sang prabu | pantês punika
umarêk tumungkul | dhuwung sumalah ing lêmah | sakalangkung ajrihira ing nrêpati | muka konjêm pratala ||
Matawis | sakwèhing wong pan merang | mwangrêpa tumungkul | Adipati Surapringga | sigra matur mring jêng sultan ing
pangasih | mudha dimudhadama | tan môntra ing sêmu | myang paduka naradipa | dènnya sêkti sineba ing wong sabumi | anyakrawati ing rat ||
lan ingsun | wus pinasthi ing Hyang Suksma | patêmone lwir surya kalawan sasi | sêdhênge sasadara ||
32. wus raina sang yyang surya mijil |
manira surya | Ratu Pêkik upama ta sira sasi | pasthi timbangan ingwang ||
33. tanah Jawa iya ing Matawis | pêkênira yèn ora
yèn tan nadhahi | yêkti puwara asat ||
34. para ingsun trêsna ingkang ati | yayi Surabaya lir êmbanan | ingsun ingkang
tan winuwus | adipati ing Surabanggi | pan sampun tinariman | lan rayi sang prabu | Ratu Pandhan wastanira | kang kagraha dènira Sang Ratu Pêkik | sampun amor asmara ||
37. wus alami dèniramor rêsmi | Ratu Pêkik lawan ingkang garwa | lan Ratu
atur sêmbah | kakang aji punapa sampeyan sakit | manah ingwang kampita ||
41. kangjêng sultan angandika aris | ariningsun lêwih saking lara | ana ing ati ênggone | sun rasa saya ngranu | ing larane kang anèng ati | dening ana pandhita | Giri dèrèng nungkul | durung aseba maringwang | iya iku kang dadi laraning ati | tan ana têtambanya ||
42. tanah Jawa ingsun kang ngrêsiki | wus arata para ratu kalah | ingsun pêrang ing kalahe | milane Giri iku | tan sun rusak nagarèng Giri | sun kalahakên ing prang | durung pasthinipun | wus pinasthi Giri ika | mring pandhita kang pasthi jayaning jurit | ngalahakên pandhita ||
43. sakathahe kang adoh ing jawi | pasthi kalah maring lakinira | wus kasoran lêluhure | Susunan Giri dangu | pan gêguru mring sang ayogi | Susunan Ngampèldênta | iku purwanipun | atapa kathah yowana | tanah Jawa sadaya sami lumiring | angalahkên ing pêrang ||
44. sigra mulih Ratu Pandhansari | sampun prapta ing Kasurabayan | wus panggih lawan lakine | manêmbah ngaras suku | ing pratala Sang Ratu Pêkik | garjita ingkang manah | prapta garwanipun | anarka
sêngguh nora kayèki | kang karsa kangjêng sultan ||
46. yèn wêruha kang karsa nrêpati | amrih rusak kang Giri pandhita | pinrih idhêpe ujude | wus kagêm ngastaningsun | sampun anèng sêlan jariji | pandhita ing aldaka | ing sapasthinipun | warata môngsa mênanga | upamane
ingsun | saosêna sowan narpati | apan ingsun akarsa | pamit ing sang prabu | kang garwa datan lênggana | sigra mangkat wus prapta
kang sêkti | anênggih rajèng Cina | miranti ing gunung | wong Surabaya tan obah | yèn suwawi kalawan paduka aji | kawula minta duka ||
50. wontên dene Rêtna Pandhansari | ngong
barênga pêjah gêsang | lawan rabinipun | pan wus wayahing wanodya | yèn kang lanang kalah ing jurit ngêmasi | bojo dadi
sinangonan êmas lan salaka | arta lawan busanane | Ratu Mas sinung sangu |
sampun prapta ing dalême | wong Surabaya kumpul | wus winartan yèn arsa mulih | sigra sami adandan | sawadya akêbut | sang dipati sampun bubar | sing Mataram kalihan lawan kang rayi | tan kawarna ing marga ||
karoban duduh | wadya Surabaya kathah | wadya Giri punika amung sakêdhik | pundi marganing mênang ||
wartine sang wiku | adarbe anak-anakan | Endrasena punika digdaya sêkti | arsa magut ing rana ||
58. panggawene sang raja ing Giri | angrujuki sang ratu ing Cina | amapaga ing ngarsane | wadya punggawa
kalawan wau kang garwa | anitih joli garwane | kang raka lumakyèng wuntat | nitihi kudanira | ginarêbêg wadyanipun |
wartanira | yêkti saolèh-olèhe | alah payo winêtonan | prange wong Surabaya | dadia têtindhihipun | putraningsun rajèng Cina ||
6. kawula anuwun ing sih | lami kawularsa-arsa | damêl dalêm salawase | sampeyan dipun pracaya | dhatêng awak kawula | pan kawula langkung purun | mungsuh prang wong Surabaya ||
7. nulya tinangaran aglis | mêpak ingkang wadyabala | wong Giri wus pêpak kabèh | sarta gêgamaning yuda | mêrbot
binrangkolang | tan kandhêg pangamukipun | wong Surabaya kèh pêjah ||
13. wus bubrah tataning jurit | wong Giri wus anèng têngah | pangamukira wus awor | barise pating salayah | gustine tan karuwan | wong Surabaya katawur | prajurite kathah pêjah ||
14. wong Surabaya angisis | wong cili sampun lumajar | prajurite bubar kabèh | ulate wus pandirangan | datan môngga puliha | ya ta kasaput ing dalu | kang amburu sampun sayah ||
15. wong Giri wus sami bali | wangsul maring prênahira | wadya Surabaya kabèh | prajuritnya sampun seba | dhatêng
pambêdhile | wadya tuwan kathah pêjah | adipati miyarsa | ing ature abdinipun | ya ta angrês manahira ||
pamuwusipun | umatur dhatêng kang raka ||
19. yèn makatên ingkang jurit | kawula anêdha lila | pêrange sun dandanane | kang raka gupuh ngandika | dhuh
manawi ta kawula | sagêd mulihakên purun | kang raka asru ngandika ||
21. sakarsanira mas yayi | ingsun pan ora sawala | dhatêng andhèrèk kemawon | sigra anulya raina | Ratu Pandhan wus mêdal | pinarêk têtarub agung | akalihan lan kang raka ||
amung wolung èwu | dumên lan wong wêwingkingan ||
2. siji tanna kaliwatan | sakathahing prajurit Surabanggi | Ratu Pandhan ngandikarum | lah kabèh wadyaningwang | iya sakèhe ganjaran ingsun iku | lah padha sira gawea | angingoni anak rabi ||
3. ing besuk yèn mulih sira | praptèng omah aywa sira kawatir | pan ingsun mulih ing besuk | iya marang Mataram | apan ngaturakên pêjah gêsang
ajurit | pan yêkti yèn kajodhiku | iya ing pêrangira | apan kabèh prangira padha kaburu | mantri akathah kang pêjah | samawana wadya alit ||
5. sakèhing para prawira | apan padha matur sarwi anangis | miwah pra prajuritipun | kabèh sami karuna | saha bêkti ature ing radèn ayu | dhuh gusti kamangkarannya | andika adarbe kardi ||
kawula gingsira | kabèh matur kang prajurit ||
7. kawula gusti ing benjang | atandhing prang lan putra ing Cinèki | pan kawula dèrèng wêruh | tètère gêng-agêngan | wong ing Giri ing pêrange kang ginunggung | ingkang aran Endrasena |
gumuruh samya angajak prang pupuh | lah payo padha apêrang | mupung ingsun sugih wani ||
9. pasthi sèwu sisih ingwang | lamun nyandhang ing pêpikul lan mami | sawênèh ana amuwus | salêksa sisih ingwang | yèn wus ngangkat karanjang êmbatan ingsun | Ratu Pandhan angandika | yèn sira amagut jurit ||
dhuh gusti atur kawula | sampun sampeyan ningali ||
11. prajurit kadi gupala | tanpa ngraos yèn gusti kongsi uning | Ratu Pandhan aris muwus | hèh prajurit sadaya | wruhanira ujare lêluhur ingsun | prajurit langkung digdaya | ing Jawa tan ana tandhing ||
12. saking ramaji ing kuna | pan linêpih marmane ingsun ugi | anjaluk tingkah prang pupuh | prajurite sadaya | saha bêkti ature mring gustinipun | pan kula maksih nèng dunya | kenging tan kenginga gusti ||
13. anggèr ing atur kawula | sampeyan kèndêla gusti rumiyin | ecaa apulang lulut | sampun sampeyan [sampe...]
[...yan] mêdal | tulusa anggèr wontên têtarub agung | kawula kang amaguta | Ratu Pandhan angling aris ||
14. alah iya sun tarima | muga winalêsa dening Hyang Widi | Ratu Pandhan aris muwus | mring prajurit sadaya | alah padha asingidana sirèku | yèn mêngko campuh ing yuda | dene ingsun têngarani ||
15. yèn bêdhil muni ping sapta | alah poma iya wawêkas mami | mring sakèh prajurit ingsun | yèn wus kuwur ing yuda | aglis anêmpuha dèn ngantêp prang pupuh | Ratu Pandhan wus lumampah | ingiring para prajurit ||
16. nèng ngiringan rada têbah | kang prajurit anulya angundhangi | Ratu Pandhan sikêpipun | sadaya sarêng prapta | nulya binusanan punang sikêp sampun | angangge kang
tansah kalihan lawan ing kakungipun | Adipati Surabaya | lwir grah swaraning wadyalit ||
19. sang prabu ing Giripura | apan sampun miyosi ing ajurit | bala Surabaya sampun | samya awas tumingal | datan nganti tinêngaran tandangipun | wong sikêp ing Surabaya | anulya pating barêkik ||
20. suraking bala lwir gêrah | wong ing Surabaya malatar sami | koningan mring natèng Gunung | sigra mêdali enggal | akalihan lawan putra Cina iku | ingkang aran Endrasena | pan sampun angagêm bêdhil ||
21. saksana wong Surabaya | singa ingkang binêdhil apan kêni | nanging wong Surabayèku | datan arsa mundura | tan
agênti kêris | pan pêdhang-pinêdhang | ana kêkanthèn asta | sawênèh bithi-binithi | putra ing Cina | ngamuk
bêdhil sampun dèn sulêdi | muni ping sapta | prajurit angawaki ||
5. dipun lambung wong Giri wus tinumbakan | nanging datan udani | bubar kasulayah | pêpati ting jalêmpah | wong Giri bubar angisis | putra ing Cina | kinêpung ing prajurit ||
7. kagegeran wong Cina giris sadaya | arsa ngamuk awêdi | saksana lumajar | sami angungsi arga | kang kari padha akanin | pating sulayah | sadaya sami ngungsi ||
8. ana ingkang angungsi raja pandhita | wênèh arêbut rabi | wênèh
Dipati Surabaya | minggah dhatêng ing Giri | lawan ingkang garwa | prajurit anèng ngarsa | pinapag ana ing margi | dening wanodya | garwane sang ayogi ||
10. samya nangis garwane raja pandhita | sadaya angabêkti | dhuh karsa punapa | anggèr nêdha
gusti atur kawula | andika dipun timbali | mring sang dipatya | prabu ing Surabanggi ||
15. pan agêpah saure raja pandhita | nulya dandan siraglis | tan mawi curiga | sampun prapta ing ngarsa | sang pandhita atur bêkti | mring sang dipatya | pandhita langkung ajrih ||
gusti | pan wus karsaning Hyang | wêktu ing kina-kina | inggih bumi langit iki | singa gethanga | dados asmara ngati ||
1. angrês manahe dipati | ningali ing mantunira | sarwi angandika alon | aja maras atinira | sun gawa mring Mataram | asowan marang sang prabu | sarwi sira tinakonan ||
2. kawula dhatêng nglampahi | adipati angandika | ing wadyabalane kabèh | lah ta sira jaganana | wadya matur sadaya | yèn
binêkta nuli tinandhu | miwah sakèh para garwa ||
5. wong cili wus dèn boyongi | sang
6. sadaya adandan sami | sang pandhita wus binêkta | pawongan ginawa kabèh | miwah ingkang rajabrana |
kang raka kandhêg ing regol | Ratu Pandhan sampun prapta | ing ngarsane jêng sultan | saksana sira acundhuk | sumungkêm ing padanira ||
katong | ingandikan sigra nêmbah | matur saha wotsêkar | kawula paduka utus | anggêcêk ing Giripura ||
10. raja pandhita kalindhih | punika kawula bêkta | saha garwanipun kabèh | myang sarajabêrananya | mangke atur kawula | katura dhatêng sang ulun | sri narendra angandika ||
11. ingsun anarima yayi | saking karya pakanira | raja pandhita ing mêngko | ngong paringakên ing sira | miwah rajabarana | lan saisine ing Gunung | sira ingkang aduwea ||
[...nuhun] sang adipati | sigra sinungan barana | miwah kang raja
jroning pura | anjujug maring dalême | sampun prapta wismanira | miwah ingkang boyongan | lawan rajabrananipun | wus sami dinum sadaya ||
14. sakèhe kang para mantri | ing Surabaya sadaya | wus sami dinuman kabèh |
nulup nèng kanan kerikering. | pêpak anèng ing ngarsa ||
2. wong jagabaya jajarirèki | wong sangkragnyana samya ing ngarsa | wong priyantaka sambunge | wong wisamarta iku | kartiyasa sisihirèki | wirabraja ajajar | lan brajanalèku | wong kapilih
wong martalulut jajare | kabayan prênahipun | rada kiwa niyaga wingking | wong kidul kabèh seba | jajare wong
ayuda | lah dadia têtindhihe | wong pasisir sadarum | pan adunên iku ing jurit | de mangke ing Jakarta | uwa wartanipun | kancika wonging Walônda | bupatine ing mêngko uwis kalindhih | nagara ing Jakarta ||
pra mantri myang santana | anom tuwa rawuh | Dipati Mandura mojar | mring santananira ingkang alit-alit | lah
wonging Walandi | sakèh santananingwang | miwah anak putu- | ningsun kabèh adandana | ananging pangrasaningong nora mulih | nadyan ingsun mênanga ||
9. pasthi lamun ingsun ora mulih | ya ta garwane sang adipatya | mirsa wuwuse lakine | samya anangis
karsaning Hyang Widi | lah uwis padha sira karia | dèn padha abêcik bae | sira sawuriningsun | môngsa sira wurunga benjing | anusul maring
putusan mulih | wau Ki Bahurêksa | akèn cawis sampun | sadandanan ing ayuda | Ki Dipati Mataram kabèh wus cawis | miwah Dipati Sampang ||
jajar, ing gêdhong têngên sadaya, katur ing parentah, Kiyai Lurah Bêndara Rahadèn Tumênggung Suradilaga.
Ingkang sami kawula aturakên, kônca kawula, panèwu Ngabèi Wirapraja, kalih kônca kawula, panèwu sadasa, Ngabèi Wirasêtata, priyantun kalih punika, sami purun- purun angombyongi biyantoni nalar ingkang botên lêrês, dhatêng Kiyai Bêkêl Radèn Ngabèi Sumadipura.
Kaping kalih purun-purun manawi wontên ngarsanipun kiyai lurah, angawonakên dhatêng kiyai bêkêl, mnawimênawi. wontên ngarsanipun kiyai bêkêl, angawonakên panjênênganipun Kyai Lurah, Bêndara Rahadèn Tumênggung Suradilaga, ing salamèn-lamènipun.
Kaping tiga asring purun-purun parentah doracara, dhatêng abdi dalêm kawula sadaya, ing salamèn-lamènipun.
Kaping sakawan apurun-purun angrêsahi yatra paring dalêm yatra ingkang mêdal saking kantor, anêbasakên, botên kêrang,têrang. panjênênganipun kyai lurah, panicilipun ing sabên-sabên wulan, langkung saking takêr, ingkang sampun kabage, sambutan dhatêng abdi dalêm sadaya, ing salamèn-lamènipun.
Kaping gangsal mênggah pambagenipun yatra sambutan, ing wingking dèrèng
kabage, ing ngajêng sampun nicil, panicilipun langkung saking takêr.
Kaping nêm bageanipun yatra paring dalêm saking kantor, 21 rupiyah parentah, Ngabèi Wirapraja, anêbasakên panicilipun ing sawulan 20, utawi 25 rupiyah, ing salamènipun, etang dèrèng bayar takêr têdhak, ngajêng wingking.
Kaping pitu, jajijanji. ing ngajêng Ngabèi Wirapraja, angladosi takêr têdhak, ingkang punika dèrèng nate angladosi takêr têdhak ing salamèn-lamènipun, awit sarêng kawêdalipun yatra paring dalêm sapisan, dumugènipun ing sapunika.
Kaping sangawolu. Ngabèi Wirapraja, Ngabèi Wirasatata, purun-purun angrêsahi bibrah tata, ing kabopatèn ing gêdhong têngên.
Ingkang punika bêndara, sarèhning prayantun kalih wau, sampun sami kula amastani, anglangkungi saking kathah lêpatipun, kawula sumôngga ing parentah, Kyai Lurah Bêndara Rahadèn Tumênggung Suradilaga.
Sinêrat ditên Sênèn kaping 8 wulan Rêjêp ing taun
Wadyabala Kumpêni campuh kalihan wadyabala Kabanaran wontên ing Banyudana (Bayalali).§ Miturut babon ingkang sumimpên ing
cacahipun kang bandera kawan atus | langkung wolung dasa | bêndhe bèri
70. nanging ingsun tansah mêlang jroning kalbu | bêcik kang anyêngka | lan sinêngka wong ajurit | sapa wêruh iya dadine ngayuda ||
71. yêkti lamun gumantung karsèng Hyang Agung | kawula mung darma | mangkana sri narapati | pêparentah budhalan saking ing
73. kiwanipun pangawate misah sampun | siji ngilènira | anjog Têlawong ing
75. dalunipun Kudanawarsa umatur | gusti yèn sêmbada | pun paman
79. pangran rujuk Kudanawarsa ingutus | sowan ingkang rama | ing Dêlanggu
sampun wontên ing Piji | kêrig prajuritnya | punggawa pra santana | nêdya amukul ing benjing | angantêp ing prang | Susunan Mangkubumi ||
4. pra dipati ature kadipunapa | tuwan yèn ing ajurit | asor ungguling prang | botên kenging suminggah | Hyang Suksma ingkang darbèni | pra Panji Sampang | mring mayor anauri ||
pasisir | myang Kumpêni Islam | lor kulon bumènana | mriyêm siji tiktak siji | ingsun watara | tan arsa Mangkubumi ||
9. pasthi wetan dalan gêdhe ênggonira | bala Madura benjing | kulon kidul
angidul ngilèn sami | tuwin pra bupatya | ingkang sami pinatah | Kumpêni sampun udani | yèn
tigang dasa gangsal | cacahe mantri pinilih | lan wolung dasa | suranata prajurit ||
13. para mantri miwah ingkang para dêmang | wadya kaparak sami | kang sampun ginatra | ing kiwa têngênira | Madura nêmlikur nunggil | ing
16. ingkang têngên barise wadya kaparak | ngencong lèr kilèn sami | kang kiwa mangkana | sami pangencongira | kaparak ingkang prajurit | têngên têlasnya | nênggih kang anambungi ||
17. sawadyane Dipati Suryanagara | Danawarsa nêpungi | saprajuritira |
kukuk asurak | lir guntur sèwu wukir ||
20. mêngsah dharat Dipati Suryanagara | kiwane animbangi | guntur ingkang gêlar | Rôngga
42. mêngsah kula puniku ujaring warta | Pangran Purbaya kanthi | Pangran Mangkuningrat | wetan pangeran kathah | gupnur tabe mangkat malih | laju mangetan | gènnya lumampah ririh ||
43. prapta Banyudana nuju ramening prang | lèr wetan kilèn
padesan | gamêng tanpa wilangan | nulya ingundhangan malih | lèr kidul mangsah | jêjagang dipun rampit ||
51. akèh lanas kancane Carangcintaka | supe parentah sami | mêdal ting kêreyab | pojoke kidul wetan | Jayanagara Matawis | ingkang ingambah | lajêng caruk mangungkih ||
angsal tangguhe pisan | wontên timbalan prapti | saking ingkang rama | inggih sapisan êngkas | kinèn ngumpulkên prajurit | wau kang rama | badhe ngawaki malih ||
63. kinumpulkên prajurit ingkang kapisah | duk winêton rumiyin | dene wong Madura | palayune anêbah | Dipati
70. ingkang wadya lor kidul kulon lan wetan | sarêng umangsah ngrampit | suraknya gumuruh | têtêg bèri sauran | tambur suling carabali |
wruh ing warta | gumrubyug rêbut dhingin ||
75. kathah tambur bandera ingkang tinilar | wong Madura kèh mijil | angambil bandhangan | Pangran Mangkunagara | ngungun tan uningèng warti | balane sirna | mung mantri jro
maksih rinêksèng Hyang Widi | mimis kaliwat | wonge tan ana kêni ||
78. maksih nambur Pangeran Mangkunagara | praptèng Ngasêm pan maksih | tambur kang binuwang | tambure wong Mataram | miwah banderane kalih | kinèn ngambila | ing wadya ngasmarani ||
45. Sinuhun ing Kabanaran bidhal dhatêng Pagêlèn sarta Kêdhu badhe paring biyantu
1. samana kantun pribadi | Pangeran Mangkunagara | amung mantri
kabèh | lawan ngantosi kang putra | Pangran Mangkunagara | kèndêlira sang aprabu | wus dangu kang putra prapta ||
têlas andika nata | sarwi sandika turipun | sarêng dènira budhalan ||
13. sri bupati mring Matawis | Pangeran Mangkunagara | mingsêr
praja | têdhak marang Piji dhusun | manggihi Gupnur Samarang ||
16. rawuh dalêm anèng Piji | pinêthuk ing baris urmat | Kumpêni lan Madurane | dêlèr mêdal jawinira | jagang ing baris panggya | têdhak sing kuda sang
lirune | ingkang kabandhang ing mêngsah | Tumênggung Wiraguna | Mangkupraja kalihipun | katigane Natayuda ||
19. bupati panumping bumi | dene namane kang anyar | inggih kula sami mawon | kalih ingkang ginêntenan | mung bupati sajuga | Bumija maksih gumantung | bapa kula dèrèng angsal ||
20. têtiyang ingkang prayogi | kang nindakakên pakaryan | bupati gih kaliwone | gupêrnur lon aturira | inggih sarèh kewala | kula ngupados pukulun | wadanane wong Bumija ||
21. têtiyang ingkang prayogi | ingkang kêndêl magut yuda | sri bupati andikane | lan malihipun
dimèn nuli wontêna | ingkang jagi têdhakipun | bala Kumpêni Madura ||
gêrang malihe | daluwang kang wis sinurat | sinalatakên sigra | dening kangjêng sang aprabu | kaping ing rolas rakangat ||
32. abdi kalih ngungun sami | lêrês inggih sri
narendra | ing babangbang bang. wetan kondure | prapta Saribit wanci byar | lajêng ing têdhakira | amung turôngga
Sakèbêr lan Kop tinuduh | dene senapati Jawa ||
40. inggih Pangeran Dipati | Buminata Surakarta | dene para bupatine | Dyan Tumênggung Wiradigda | Tumênggung Mangkuyuda | myang Rajaniti Tumênggung | Tumênggung Surajênggala ||
41. wus budhal saking ing Piji | langkung agênging gêgaman | prajurit Madura mangke | kalih èwu wêwahira | sapraptanirèng Pokak | ing Malese akêkuwu | pancak jagang kapurancang ||
42. sami mêndha ingkang sakit | nanging mungsuhe arungan | prapta riwuk esuk sore | kunêng gantya winursita | Sang Nata Kabanaran | ingkang pacak barisipun | wontên sa-Kilènparaga ||
43. wong Pagêlèn wus miyarsi | kang baris
Ônggawôngsa ge | amuwus Ki Cakrajaya | uwa paran ing karsa | dene wa krubuhan gunung | Sri Bupati Kabanaran ||
46. saèstu badhe mariki | kadiparan badhenira | yèn suwawi dawêg bolos | ingkang uwa
saurira | inggih lampah yèn nyata | batine utusanipun | kang anêlik dèrèng prapta ||
47. Cakrajaya muwus malih | kadiparan yèn kasèpa | tiwas uwas wêkasane | lan malih uwa kawula | angraos sampun sayah | kangelan salaminipun |
ingkang nglintoni | mèsêm radèn dipatya ||
3. iya kulup pangeranirèki | duwe wong tuwa iya maringwang | lagi anglakoni gawe | duwe bêbêcik iku | sira ngraosakên ing mami | iya luwih tarima | pinaringan sampun | busana sarwa lorodan | nuli dika pinacak lurah prajurit | jumênêng Nilasraba ||
4. uwit wong cilik dika rumiyin | nulya kangjêng sumare Nglaweyan | dika lan kula ginawe | sami nama tumênggung | kinèn angrèh abdine mantri | punapa walês dika | marang turunipun | yèn ènthènga bobot dika | sintên ngandêl marang anak putu benjing | gawe cacad acidra ||
5. Cakrajaya tumungkul tan angling | nulya pamit suwuk ingkang rêmbag | Tumênggung Ônggawangsane | marang loji wus pangguh | lan Kumêndhan Rèke ngrêmbugi | tuwan wontên pawarta | Cakrajaya tutur | Susunan ing Kabanaran | badhenipun tuwan tumindak mariki | bala tanpa wilangan ||
6. yèn suwawi dawêg tuwan pêgi | mupung tamban asru wuwusira | anjêngèk Kumêndhan Rèke | paran ta ki tumênggung | dika tinggal papan wus bêcik | inggih benjing punapa | yèn wus katon mungsuh |
sadaya | aprang lan puniku | susunan ing Kabanaran | tumpês tapis Kumpêni kêdhik kang urip | dhèwèke kudu mawrat ||
8. inggih ukum wong kudu ngêmasi | angur badan pasrahna uripan | duk mirsa Kumêndhan Rèke | angênês manahipun | anging lair maksih nasabi | sanadyan mangkanaa |
wong apa puniku | mundur durung katon mêngsah | ki
kang anèng ngriki | Pangeran Purubaya | Mangkukusumèku | Pangran Suryadikusuma | tri pangeran puniku kula jagèni | sagêndhinging ayuda ||
10. sintên nyana banthèngane prapti | dèrèng mungsuhan wong kaya dika | siji puniku adate | mayor pan
Susunan Amangkubumi | nyabrang ing Bagawônta ||
11. wong Pagêlèn sadaya puniki | anumbaki kula lawan dika | desa kang kapungkur kabèh | mring dhèwèk dadi mungsuh | saya gigrig wau tyasnèki | Kumêndhan Rèke mojar | inggih ki tumênggung | gih sampun rina kewala | kula merang ing dalu dawêg lumaris | punapa karsa dika ||
12. ki tumênggung wus lêga ing galih | angundhangi prayitna siyaga | aja aswara ing akèh | besuk karuwanipun | têlik ingsun pan dèrèng prapti | kang amor lawan mêngsah | mangkana ing dalu | Ki Tumênggung Cakrajaya | ing dhepoke gumêdêr
pangran katiganipun | ngalèr anjog [a...]
[...njog] ing Banyuurip | Susunan Kabanaran | badhe mangke dalu | kèndêl
punika tamtu | Sunan Kabanaran mariki | ture kang kula duta | nênggih lampahipun | tinilar ing Kabarongan | Cakrajaya punika
duk kêbyaran ing talaga nguni | dupi raina pan katingalan | wong desane titir kabèh | anututi bêbujung | ingkang arsa sami ngadhangi | Kumêndhan Rèke mojar | bênêr ki tumênggung | wong desa iki sadaya | uwis padha dadi batur mau sami | padha ngladèni karya ||
17. mêngko padha milu Mangkubumi | dumèh apa tumênggung saurnya | karo aku gêdhe kae | lan kêras
18. dèn padha eling lamun wong cilik | na kang eling lan ana kang ora | kang lali [la...]
[...li] rame surake | agiyak sarta kukuk | ki
19. sangsayakèh wong desane sami | sapangilèn wus samya miyarsa | wong ngadhang wus ngêtutake | Kumpêni Islam kantun | wong têtiga
samya ambêg pati | ingkang sèkêt atêngga rêmbatan | ki tumênggung ngamuk dhewe | Kumpêni tumut ngamuk | kang binêdhil akèh kang kêni | malêdug salang-tunjang | tan ana kang pêngkuh | wus akathah ingkang pêjah | ki tumênggung saking panggenan lumaris | wus
Ônggawôngsa | Tumênggung Cakrajayane | wus balik tumut mungsuh | Sunan Kabanaran ing mangkin | wus ngancik ing Wawaja | wong Pagêlèn tarup | kang rayi kalih ingangkat | Pangran Purubaya Mangkukusumèki | Pangran Suryadirana ||
wus pawitan iki sira yayi | ing Pagêlèn cacahe salêksa | lan pitung èwu punjule | kajaba tuwaburu | lan ing Roma Panjêr Pamrêdin |
têlung èwu mung pawitannèki | Sukawati tur pêdhak nagara | amung sabêdhug adohe | lawan panggenan ratu | ing Pagêlèn punika têbih | lawan kuthane raja | sapolahe tutug | yayi ngancika ing Roma | ing Banyumas nuli gitikên tumuli | Pamrêdèn ancikana ||
26. sun tinggali ya sira prajurit | kang pilih
umatur wotsari | ingkang raka malih angandika | sun yayi pisah nèng kene | sun anjog marang Kêdhu | ingkang rayi samya ngabêkti | kang raka sêsalaman |
Purbaya wus praptèng Roma | ngulangan luwang ngajênge | watês Pamrêdènipun | panganjure Pagêlèn sami | pan sampun jêng-ajêngan | lawan barisipun | wau Tumênggung Banyumas | kawuwusa Sunan Kabanaran nênggih | praptèng Kêdhu sawadya ||
winuwus | praptanira nagri Matawis | wus manjing ing kadhatyan | sagung wadyanipun | wus tata pawismanira | eca tyase wong cilik gustine prapti | nagari Kabanaran ||
30. Pangran Mangkunagara ngunduri | barisipun wontên
parine | pangran alon sumaur | botên wontên ingkang nimbangi | liyane ing Masaran | gone
bêras pantun | yèn punika karêbata | botên kirang wong sabarisan puniki | sayêkti kacukupan ||
33. nulya matah prajurit lumaris | sèwu prajuritipun Madura | rongatus Kumpêni Slame | wong Jawa gangsal
lan Malangprawirèku | nunggil baris anèng Karangri | sakidul kilèn Bera | kuda gangsal atus | myarsa yèn mungsuh anglarag | sami kirab barise kang nganan kering | samana praptanira ||
saking dhusun kering kanan | kukuk surak sarta bêndhe | ambêdhil sarta nambur | wong Madura panggah nadhahi | tinundha tinarajang | wong Madura kukuh | rame prang Madura dharat |
gêgêtêri gugup | prajurit Madura kathah | tatu pistul ingkang sadasa ngêmasi | dangu dènira aprang ||
41. asru ngungun rusak rowang kanin | akèh mati ingkang tatu kathah | Pangran
sigra ngutus marang nagari tur kuping | prapta ing Kabanaran ||
42. lajêng katur ing sri narapati | ingkang putra ngaturakên sêrat | mratelakakên yudane | prang enjing malah surup | unggul ing prang kathah kang mati |
sadaya pitung dasa | yudane dipun suk | wangsul jawi pabarisan | langkung suka wau dènira miyarsi | Sang Natèng Kabanaran ||
43. kunêng bala Madura kang kari | langkung dening bramatyaning driya | kang sami ngambil pangane | tan antuk panganipun |
balanipun prajurite sami kantun | tumut ingkang raka | Pangran Mangkunagarèki | balanipun Pangeran Mangkudiningrat ||
8. kuda sèwu pangirid pêpatihipun | pun Jayasudirga | wus dadya dènira pikir | budhal ngajêng
bêstrongipun wong Madura ingkang kantun | wontên tigang dasa | nèng
17. sêndhal-sêndhul wong Madura samya bingung | bodhol-badhil dhadhal | busêkan pating basasik |
23. malihipun lan ambêkta suratipun | Sunan
nênggih sampun dèn utusi | kênthing dina ngrampit nagri Surakarta ||
27. wus angumpul sagung punggawa panganjur | Suramangunjaya |
gègèripun puyêngan ing nagarèku | mungsuh ingkang prapta | Pangran Mangkunagarèki | anèng Babad lan Pangeran Singasêkar ||
wontên kuda dhomas | punggawa kalih wus prapti | sowan marang pangeran anuwun prênah ||
35. sigra sinung pangawat panggenanipun | Rôngga Jayadirja | ing kiwa amangawati | têtimbangan Pangran Arya Singasêkar ||
36. dhadhanipun Pangran Mangkunagarèku | wong Kumpêni mêdal | amalih lampahirèki | Pringgalaya lan uprup lurung ênggènnya ||
37. ingkang kidul Adipati Sindurjèku | wong gêdhong kaparak |
wontên bantu prapta turôngga pitulas ||
40. saking kidul Jayawikrama Tumênggung | anggitik ing têngah | pêdhot mungsuh walang ati | aprang tanggon Tumênggung Jayawikrama ||
41. wus angumpul ing Ngadiwarna puniku | wontên
durung ingadu ajurit | senapati enak maksih prange kêmba ||
44. tan adangu bala Kumpêni prangipun | nulya wau
parentah | ingkang paman Singasari | ingaturan têtêp anèng Kêdhungjambal ||
50. pra tumênggung lumakua mupung esuk | padha nglèncèrana | barisan Malese iki | têka kidul saka kulon saka wetan ||
Matawis | nora gawa mung mantri jêro kewala ||
54. budhalipun sarêng byar budhal pan asru | tan amawi dharat | asar praptane nagari | ingkang rayi kapanggih angathang-athang ||
55. datan emut ingkang raka praptanipun | dangu ingkang
têtômba jaba sadarum | padha tulakana | yèn sang nata wus maringi | nêmbah matur Dèn Ayu Mangkudiningrat ||
59. inggih dhawuh timbalanira sang prabu | yèn botên kalilan |
makatên usadèng jawi | sabên dintên jêjampi saking jro pura ||
60. botên dangu gandhèk kêkalih kang rawuh |
anguculi | sampun kèrid praptanira ing jro pura ||
62. wusnya ngujung gya pinundhut aturipun |
pamanira Singasantun | tunggal lawan sira | apa na undhake malih | kuwanène sêrênge asmarèng laga ||
64. nêmbah matur dèrèng wontên indhakipun | pênêd pun Jadirja | akêndho datanpa budi | bok manawi dèrèng prapta kalamôngsa ||
72. pra tumênggung akathah prapta ing dalu | punggawa têtiga | Môndraka Wiradigdèki | dhinawuhan lan Radèn
turipun | dalu tan kawarna | ya ta wuwusên ing enjing | sarêng budhal pangran lan punggawa tiga ||
75. pasar warung sadaya pamuwusipun | dhuh
77. cahyanipun pantês prajurit pinunjul | talat mulat-mulat | wong agung kang amengini | mung cacade dêdêge kurang satêbah ||
78. pra tumênggung Môndraka Wiradigdèku | ingkang munggèng ngarsa | Suryanagara ing wuri | ginarêbêg prajurit
80. inggih sinung aran pangran arya prabu | nama Singasêkar | pinundhut ing
raka aji | pinaringan Pangran Arya Prabu Jaka ||
81. dimènipun mindhak akêndêl prangipun | nama Singasêkar | dulune dene prajurit |
bang êlèr sadaya | Suryanagara nambungi | kados êmbèn dhatênge pun paman Rôngga ||
92. kriganipun ingkang dèn antos pukulun | pangeran ngandika | pêparentah rèh prajurit | mring kang paman Pangran Arya Prabu Jaka ||
93. praptanipun pun paman Rôngga puniku | sampeyan majênga | mring Garêmêt andhadhani | tuwin kanthi Wiradigda Môndaraka ||
sampeyan nèng dhadha | ginunggunga kang prajurit | kadi wontên tigang ewu kêkapalan ||
96. malah langkung inggih para demangipun | sadaya punika | mantri andêl Sukawati | prajurite kawan atus kêkapalan ||
97. inggih lamun sampeyan ngarsakna magut | pan botên kainan | kula badhe angantuni | lan pun paman Dipati Suryanagara ||
98. ingkang rêmbug wus dadya sadayanipun | Pangran Prabu Jaka | ngalor Babad dèn anciki | Pangran Mangkunagara ngilèn lampahnya ||
gègère Surakartèku | mungsuh kang ngadhêsak | ing Babad kang dèn anciki | ing êlèr wus prapta ing Kaleca samya ||
dhaub andhêsêk mangalèripun | wus praptèng Kambangan | wau sagung pra dipati | pangran prabu ujung astana
riwut pra dipati barisipun | têpung kêkapalan | Kambangan Garêmêt nênggih | lèr Garêmêt punika anêkuk wetan ||
bupati pêparentah | oprup kinèn miyosi ing ajurit | mapag sapraptaning mungsuh | lan patih kalih
oprup ingkang munggèng dhadha | kang kinanthi nênggih bupati kalih | Radèn Mlayakusumèku | lan
dangu | wus pêjah tigang dasa | kapitane angamuk kagulung-gulung | binuntaran ing landheyan | tinumbak poporing bêdhil ||
wus awor ing prang | wadya Pringgalayan kuwur tumut kagum | wau ta kapitan Jawa | reyab-reyab sami ngungsi ||
32. lan wontên bêbantu prapta | maring Pokak bantu saking Samawis | wong Sêmbawa kalih atus | sampun ngumpul ing Pokak | sangsaya gêng baris Pokak sangkin kukuh | nanging binabingung ing prang | jajahan tan bisa radin ||
33. wêtu punika akathah | wong Walônda kathah kang samya balik | golongan nênêm pêpitu | sasukane suwita | mung wong agung kêkalih ingkang
nèng Pangran Mangkubumi | akêras apêrangipun | sayêktine kèh hingan | ing asale kang sami Walônda dhusun | nora kambah mangun yuda | dudu Walônda prajurit ||
36. lan arang pakaryanira | anèng Jawa suka dipun sawahi | mung têlung jung bisa cukup | balane mantrinira | kang kaprentah Walônda tiyange dhusun | sami wêlas têngah eca | mangkana
dipatya | ing Tangkisan Gondhang katiga tumênggung | kang kidul kulon kang wetan | pêpitu kang pra dipati ||
sadasa | nêdha bantu mring nagari ing Têgil | nagari Têgil puniku | petoripun sor-soran | timbangipun ing wetan Surabayèki | yèn prakara kilèn Têgal | ingkang nyampuni prakawis ||
42. Ki Tumênggung Ônggawôngsa | miwah Yudanagara tur upêksi | yèn Pagêlèn kawonipun | Susunan Kabanaran | kang nêdhaki ingatêr ing arinipun | mangke Bagêlèn wus pêcah | wangsul ing Matawis malih ||
43. lan Tumênggung Cakrajaya | sampun ical kilayu [ki...]
[...layu] pisah dening | ambalik tumut ing mungsuh | Tumênggung Ônggawôngsa | nunggil wontên ing Toyamas ênggènipun | yèn botên
ing karsa | inggih ing lampah pênêde | Ônggawôngsa sumaur | môngsa borong karsaning yayi | dene badan kawula | kalih prakarèku | kula purun ngandhêmana | têkèng pati yèn
inggih amikantuk | gêlar wadi sinantosa | Ki Tumênggung Toyamas mèsêm nauri | inggih lêrês pun kakang ||
5. nanging pun kakang ingkang akardi | sêrat punika sumanggèng karsa | kula mung tampi dadose | anuntên dadosipun | ingkang sêrat sadintên mangkin | Tumênggung Ônggawôngsa | karya sêrat
dutanira | Toyamas Tumênggung | pangeran ajrih ambuka | sigra têdhak sowan mring kang raka aglis | Pangeran Purubaya ||
ing mangkin | Kumpêni pêthak Kumpêni Islam |
mila kawula ing mangke | kalangkung èwêdipun | de praptane bala Kumpêni | lamun panduka karsa | nêdhaki pukulun | dhatêng nagari Toyamas | pan kagungan dalêm inggih siyang ratri | pun tumênggung sumôngga ||
sampun ming kalih marga | mêdal Watubarut | mêndhêta margi kang wetan | ingkang anjog ing Panjêr dhangan sakêdhik | wau
apa gawe dèn wangsuli | kang raka angandika ||
11. nulya undhang Pangran Purbayèki | ing prajurit sami prayitnaa |
kang raka Pangran Arya Purbayèki | budhal sawadyanira ||
12. prapta Karangnôngka pasang rakit | prajurit ingkang samya adharat | pinatah jro biting kabèh | ing kering kananipun | kêkapalan têtindhih mantri | wuwusên ing
prajuritirèki | wong Banyumas aran wong Kadipan | samya wong Bali Bêlèlèng | patang puluh pêpitu | gat-inggatan saking Batawi |
tumênggung aglis | majêng ngidul saksana | pangawate kidul | wong Banjar Mrêdèn katunjang | sampun dhadhal wau kang bala Kumpêni | rame campuhing
kalih sami angamuk | maksih panggah kang anèng biting | Pangran Mangkukusuma | lan sabalanipun | kantun pêpalih kang dharat | kang
awani rok prang rèrès | tilar ing arinipun | Pangran Mangkukusuma maksih | Tumênggung Ônggawôngsa | saking lèr anêmpuh | wadya
Pangran Mangkukusuma miwah turanggi | kudane wus kabandhang ||
20. kantun kalih dasa ingkang abdi | wong Banyumas angalingi
sapraptane kitha Pamarêdèn nguni | bitingane kang raka ||
21. salin sipat sawadyanirèki | kang ningali gêmpah manahira | satus loke Kumpênine | saksana lajêngipun | kang ambujung sami ngèndêli | wong cilik angrêrayah | kang raka rinêngu | Pangran Suryadikusuma | nora layak
riyonipun | kapilih pinggir rame prang | wong Kadipan rampak nunjang lan Kumpêni | ingkang tinêrak piyak ||
26. tangkêp wuri wong kapilih pinggir | arok rukêt ubêkan ing aprang | mung kapal satus mungsuhe | saking têngên anglambung | duk tinêtêr
lumayu anggêndring | bala maksih rame prang ||
27. maksih ulêng wong kapilih pinggir | ana nguwuh yèn pangran wus dhadhal | prajurit samya anolèh | sinêrot lajêng mawut | niba tangi
nusul ing gusti | ingungsir kathah pêjah | binang tiga likur | tumbak binang awor bathang | wau pangran sinangsangan anèng margi | ing piranti
bandhangan akèh kang kacandhak | kang akèh nora pinatèn | kang pêjah pitung puluh | tigang dasa kang dèn bandani | tinakon asalira | akèh warnanipun | aku uwong ing Mataram | ana Pajang Kêdhu Pagêlèn sapalih | ana abdine lawas ||
30. wangsul marang ing Gumêlêm malih | Yudanagara lan Ônggawôngsa | Kumêndhan Rèngkèl lan Markèt | suka
saking singidan | lan prajurit kapilihe | ngulicir praptanipun | pangran langkung ngungun ningali | wangune tan kèngêtan | langkung supenipun | dinangu kancane pêjah | tiga likur sakawan ingkang asragni | caos cêmêng sakawan ||
32. ingkang kathah kônca kang ngêmasi | gangsal wêlas [wê...]
[...las] ingkang numbak binang | kadangon ing prang rukête | tan wontên kang têtulung | yèn wontêna ingkang nulungi | kula maksih kaduga | ngundurêna mungsuh | maksih awrat duk matêdha | duk Patanjung utusan mungsuh Kumpêni | punika kadar pira ||
33. garundêlan Bali winitawis | wong Pagêlèn prange nora layak | mung siji kang bêcik prange | kang maksih
ingkang lagya sungkawa Pangran Suryadi | kêni ing rêraosan ||
34. arsa kesah tundhuk ing Kumpêni | nêdha
prasamya mêthuk colongan | wus kapêthuk wau Pangeran Suryadi | binêkta mring Toyamas ||
35. wus utusan marang Petor Têgil | tur uninga sampun tinarima | Pangeran Suryadi mangke | lajêngêna puniku | marang Têgil marang Sêmawis | samana wus binêkta | praptanira dangu | anèng nagari ing Têgal | lajêng marang Samarang linajêng maring | dhatêng Selong linêpas ||
36. ya ta wau ki tumênggung kalih | Yudanagara angêrig bala | angundhangi panêkare | badhe panglurugipun | apan dhatêng Pagêlèn malih | samakta sadhiyanya | gêgaman wus kumpul | budhal wau lampahira | maksih jroning sasi
katon sakêdhikipun | mangsah aris iya babo sapa iki | mung
mungsuhe nadyan pangeranipun | wus ping lima dènira nadhahi jurit | wus kawruhan budinipun | nora mantêp ing
bêbujung | ki tumênggung sampun adoh ||
8. mingêr angalèr gupuh | nuntên angilèn mêdal ing pungkur | wong Kumpêni pan maksih rame ajurit | Yudanagara Tumênggung | katon solahe saking gon ||
9. parigêl ing prang pupuh | awira-wiri ngalor
gumuruh | maksih kathah pangeran balanirèki |
dènnya kêdhik mungsuhipun | tumênggung prapta naronjol ||
12. ngalèr ngetan binujung | sarwi binêdhilan saking pungkur | ting kacècèr prajurite akèh kêni | pambujênge dyan tumênggung | lan Kumpêni sampun adoh ||
13. mungsuh nolih ing pungkur | yèn adoh lawan
iku | amung sathithik samono iku | mangsah sarêng pangeran ingkang nindhihi | Tumênggung Ônggawangsèku | kinarubut ing prang popor ||
15. ji papat ginarubuh | nora ayoman sabalanipun | mundur miring nadhahi bêdhil-binêdhil | prapta kilèn larènipun | ki tumênggung sigra mogok ||
16. lêlarènipun agung | tumbak-tinumbak pan ora gadug | amung bêdhil punika kang maksih urip | arame prang bêdhilipun | lan urip lakuning towok ||
17. wus arang bêdhilipun | kang wetan têlas ing obatipun | ingkang kilèn durung têlas obatnèki | tan kêndhat pambêdhilipun | mungsuh wetan mundur alon ||
ngajak mundur | maras-maras bok usar umêdal malih | têtabean praptanipun | amung sangête panutoh ||
20. ngêndi palayonipun | iya andhêge wau kang mungsuh | ki tumênggung alon dènira
Kumpêni dene ingkang kidul | Ki Tumênggung Banyumas kang dèn bubuhi | wetan Ki Ônggawangsèku | Ngabèi Ngroma kang kulon ||
pakuwonipun | barisan agêng ing Jamberumput | sami ngungun nênukup kasoran jurit | mèh prapta ing Jamberumput |
kasoran jurit | saking Pamardèn prangipun | mring kang raka madêg katong ||
27. sapolah tingkahipun | asor ungguling paprangan katur | langkung duka sang nata sri narapati | nanging
29. kocap ing praptanipun | Pangran Mangkunagara duk wau | lêlancaran tinimbalan
kalangkung | ngrêrubêdi inggih kinanthi ing jurit | bawah rong lêksa nêmèwu | ing ayuda nora enjoh ||
ing prang paduka pangku | bilih makatên darbea purun | yêkti ajrih tilara paduka aji | pinisah tan dadi batur | ing ayuda langkung amoh ||
35. mungsuh Walônda têlu | nungsang jêmpalik palayunipun | ing Pagêlèn puniku lêrêsing pikir | botên nganggo bol kacendhul | paman dipati kemawon ||
36. Suryanagara purun | mungsuh lan raja ing Bulupitu |
Ônggawôngsa Tumênggung asale cilik | jênêng nyêndhal
38. awit karsa sang prabu | lamun paman Purbaya gih sampun | anganciki ing Pagêlèn ingkang masthi | kadya sagêda ambanjur | ing tanah Banyumas lêdhok ||
39. miwah salajêngipun | pasisir Têgal pangetanipun | Pakalongan Kêndhal Batang Lèpèntangi | banjur Samarang kinêpung | yèn pangeran pan mêngkono ||
40. yèn paman dipatyèku | Suryanagara ing bobotipun | bêdhah ing Banyumas bae anglakoni | yèn jamak-jamaka iku | pangeran kang duwe bobot ||
41. ngandika sang aprabu | mêngkonoa manèh iya kulup | yèn bêcika jênênge wong tuwa iki | dèn tutakên kadangipun | tan dèn bakali dadya wong ||
44. pinaring suratipun | saking kang raka prabu wêwangsul | dutanira mantri kalih kinèn mulih | marang ing Pagêlèn gupuh | amundhi nawala [na...]
45. datan kawarnèng ngênu | praptèng Pagêlèn carakanipun | langkung sigra
upajiwane kang dadi luhur | datan ana liyane amangun jurit | wong tani garu maluku | sudagar dagang lungandon ||
gawene iku | tan angrasa uripe prasasat mati | kapindho durakèng ngèlmu | kasiku denedening. Hyang Manon ||
53. ana wong duwe catur | duk adhi [a...]
[...dhi] mas maksih nèng prajagung | mandahane ya Pangeran Rôngga iki | milua murwèng prang pupuh | ngungkuli mring raka katon ||
tambure adhêrandhangan | ambarung kang carabali | gêgaman samêkta aglar | abra busanèng prajurit | wau pangeran kalih | budhal
wurinira | lan Tumênggung Sawunggaling | Tambakbaya nambungi | pangeran kalih tut pungkur | prajurit kang turôngga | kalih èwu winitawis | kêrigane dèrèng samêkta sadaya ||
6. akathah kang dèrèng prapta | kêrigane kang prajurit | ing rêmbag pan sampun dadya | yèn badhe angêpung sami | biting winêton katri | kang kulon wetan lan kidul | êlèr
iki | dene ta atêtêg mana | nora obah dèn bêdhili | kang raka anauri | punika watawisipun |
ugi | amit mêtuning prang pupuh | wau saking akathah | wadyane pangeran kalih | wong Pagêlèn kêrigane sami prapta ||
ngangsêg kalawan biting | swaraning bala gumuruh | bêndhene asauran | wetan kulon kidul sami | swaranira kadya kongkang kajawahan ||
14. kêrigan andina prapta | wadyane pangeran kalih | kabèh wong Pagêlèn nambang | lêksan wong kêrigan sami | ngêpung ingkang bêbiting | nèng Wanasida puniku | kêmput pangêpungira | amung lèr kang dèn towongi |
kikis | tan antuk ngambil bukti | wong sikêp pangiritipun | lamun mêdal utusan | sapraptanira ing jawi | lajêng minggat sami
langkung prajurit | Mayor Ubrus saking nagri Batawiyah ||
18. tan lami anèng Samarang | mangkya wus anèng Têtêgil | bêkta satus kalih wêlas | dragundêr ingkang turanggi | sawidak kalantaki | Kumpênine Islamipun | pan satus tigang dasa | kalawan kang pra
duk angsal tigang dina | kang pondhokan sampun dadi | wontên duta praptane saking Banyumas ||
20. duta ngaturi uninga | praptaning Mayor Ubrusting | Salambèr kapitanira | sami prajurit linuwih | gêgaman pra dipati | langkung saking tigang èwu | sèwu ingkang sênapan | kalih èwu waosnèki | tumpêr ingas tilitwi cêmêng lan benang ||
cinacah ingkang turanggi | kang prajurit kalih bêlah | wêdale saking ing biting | kori lèr dèn margani | prapta jawi kilèn sampun | baris mêngsah tinunjang | rame campuh ing ajurit | pan tinundha lor kidul
Mayor Ubrus sampun manjing | marang sajroning biting | Kumpêni drèl kalaganjur | Tumênggung
saking Dêlèr Samawis | sakawan sêrat puniku | kumêndhan kalih lawan | bupati kalih nyatunggil | duk binuka Ki Tumênggung Ônggawôngsa ||
28. ing mangke pinaring nama | parentahira narpati | mijil ing Idlèr Samarang | namane dipun salini | nama Ônggawangsèki | ing punika
ing mangkin | wus mupakat manggalanira barisan ||
29. Mayor Ubrus pêparentah | lamun kumêndhan kêkalih | Rèke Markèt tinimbalan | marang nagari Samawis | minggah kapitan sami | katrima pakaryanipun | dene ta
pangiridipun | wuri pasisir samya | asri busanèng prajurit |
punika | cacah ingkang kapalan | botên langkung pitung atus | kalih èwu kang adharat ||
4. wus têlas ature têlik | pangeran asru ngandika | batur iki ing cacahe | prajurit ingkang turôngga | tigang èwu sadaya | dharat ana limang èwu | dubilah pagene kathah ||
5. tandhinge apit sayêkti | ayo padha ngantêp ing prang | kang wadya atur sêmbahe |
tinata | pangeran kalih dhadhane | kêpung pangawat lan dhadha |
8. ki tumênggung dèn aturi | tan adangu praptanira | mojar Kapitan Salambèr | inggih kadipundi bapak | mungsuhira akathah |
Wanasida | mêngsah baris martiga | kang tuwan prangi rumuhun | kang kidul kilèn sadaya ||
10. wetan tuwan tan udani | puniki dadya satunggal | milane samèntên kèhe | têlik kula ingkang warta | tan wontên bantu prapta | sampun susah yèn puniku | kula wruh boboting aprang ||
11. botên angunakarani | yèn ta sampuna bêndara | puniku pangran kêkodhèn | akêrêp prang lan kawula | pan dèrèng nate uga | bêbayani yudanipun | luwung kawus kalampahan ||
12. dene Pangran Mangkubumi | balaa satus kewala | kula lungani kemawon | botên kêna
kang purun | pantês binêkta mangarsa ||
15. sawêg anata prajurit | mungsuhe katon ngareyap | ingkang cinipta luwange | ki tumênggung yèn
benjing yèn wus pitung dalu | dawêg sami pinurugan ||
25. ki tumênggung gih suwawi | badhe ngundhangi budhalan | amrêp mungsuh nèng Kabumèn | wadyagung sami samêkta | kunêng ing lampahira | wus
dipun usir | kula lumayu kewala | yèn kaliwat pamburune | andika tugêl ing têngah | sampun angangge tata | pan kula anuli wangsul | anjambak saking ing wuntat ||
ingkang tatu kathah | agundhil pating palopor | wong gêlar kêna ginêlar | tiru Pajang Mataram | yèn kacêluk wani ngamuk | wong Paglèn nangis kewala ||
tumênggung prapti | pratela gunêm mring mêngsah | nadhahi badhe rêrêmpon | ingkang darbe kadang pêjah | ing prang wingi punika | ingkang sagah sami ngamuk | Mayor Ubrus atêtanya ||
44. hèh sudara kadipundi | adate wong bôngsa dika | punapa ingkang kalakon | Ki Tumênggung Arungbinang | alon ing saurira | tuwan botên adatipun | kandhêg ing lambe kewala ||
45. dene wong Pajang Matawis | saujare kalampahan | yèn
pandhèrèk kemawon | nanging tuwan sok rêmbaga | lan kang duwe nagara | puniku kakang Tumênggung | Arungbinang kang waspada ||
ngriki | tuwan isia punapa | sayêkti kawruhan kabèh | Ubrus manthuk sarwi mojar | paran Tumênggung
dipatine | ing Têgal bala ngêndharang | pindha giri puspita | kadi wontên pitung èwu | ingkang prajurit kewala ||
54. lampahe yèn winatawis | sawêg angsal saonjotan | wus kapêthuk pacalange | bala Kumpêni ngundhangan | aja na sudi karya |
sampun cêlak | ênggène wetan puniki | têka ngidul inggih ngulari punapa ||
7. ki tumênggung alon dènira amuwus | lagi kalih kêcap | Mayor Ubrus goyang angling | ambasêngut sarwi agoyang
10. sintên wêruh [wê...]
[...ruh] dalan ingkang gampang ewuh | kula wong Banyumas | dèrèng wruh jajahan ngriki | ingkang wêruh liya
13. Mayor Ubrus langkung kaku ing tyasipun | manggil Arungbinang | lah kadipundi kiyai | botên-botên kula ngarti karsa dika ||
14. mungsuhipun sakalangkung parêkipun | têka lanthang-lanthang | mungsuh prak dipun tambuhi |
kapati-pati | manawi ta turôngga kang sagêd ngambah ||
16. jaran mabur ngawang-awang sabanipun | bilih sagêd ngambah | kali Kabumèn puniki | langkung gawat tur wuwuh pinarantenan ||
17. kali kuwung pinggire langkung têrajung | bitinge kinarya | anjathok
wruh datan arsa | yèn mastani buta tuli | binalithuk ing mungsuh kinarya jakat ||
19. ingkang kidul têbih akêdhik puniku | kaline wus pêcah | mila ran kali Pamalih | mangke sami tiningalan kang waspada ||
20. lèpènipun tur radin pêpinggiripun | nadyan jaran picak | ing ngriku sagêd
wau kacandhak mati sapuluh | nênêm ingkang gêsang | wus samya dipun bandani | ingaturkên mring mayor sadayanira ||
45. Sinuhun ing Kabanaran bidhal dhatêng Pagêlèn sarta Kêdhu, badhe paring biyantu ... 15
46. Pangeran Mangkunagara kadhawuhan angrampik kitha Surakarta ... 33
dadi 30 kecamatan, sing dibagi maning dadi 245 desa lan 8 kelurahan. Pedunung Subang kuwe umume Suku Sunda, sing nggunakna Basa Sunda nggo dopokan sdina-dinane. Ningen nang wilayah pesisir sebagiyan
JawaNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.23, tanggal 11 Maret 2013.
Wontên gêgêmpalan cariyos tanah Ngatasangin, nagari Marutamanda ingkang jumênêng nata binathara Prabu Sindhung Aliwawar, misuwur karatonipun, sang prabu anêngênakên para brahmana kinèn nganggit-anggit sêrat Wedha anggancarakên pêpakêming praja saha aluraning para nata lêluhuripun, dhasar sang prabu piyambak limpad ing saniskara, kathah kêkaranganipun sang nata ingkang kenging sinudarsana dhatêng para ratu sarta para adipati, punapadene para ulu-uluning praja sanèsipun, awit saking kontaping asmanipun sang prabu, kathah para nata ingkang sami nungkul botên kalayan kagêbag ing prang.
Sang prabu garwanipun kawan dasa padminipun kêkalih sarta kathah ingkang sami amêdali, dene ingkang garwa kêkalih inggih sampun sami apêputra rambah-rambah sarta miyos [mi...]
[...yos] kakung utawi putri. Putranipun sang prabu gunggungipun sampun tigang dasa, ananging satunggal botên wontên ingkang sugêng, seda sawêg miyos, utawi sawêg yuswa sapêkên, sawênèh yuswa salapan, tuwin sapihan, lami-laminipun yuswa kalih taun, pintên-pintên isarat ingkang murih wilujêng nanging cabar botên wontên ingkang dados, ing wangkemangke. para garwa kandhêg botên wontên ingkang anggarbini. Sang nata sangêt sungkawa ing galih, angèngêt-èngêt badhe curêsing têdhakipun, ngantos supe dhatêng kawibawan sarta botên karsa angrêmbag prakawising nagari, mêmpên wontên ing panêpèn, saha botên wontên wêwênganing galih kajawi kêncêng namung badhe anganyut tuwuh.
Sang prabu ing wanci lingsir dalu anis saking pura, korining panêpèn kakancing saking jawi, botên kanyanan bilih sang prabu botên wontên ing panêpèn, tindak [tinda...]
[...k] kori bêbutulan lêpas lampahipun, wanci gagat enjing dumugi ing padhusunan, soroting srêngenge sumirat abrit badhe amadhangi jagad, kados maripatipun tiyang sakit, êbun ingkang nêlêsi gêgodhongan ngalêmpak badhe tètès pating parêntul kados intên rinonce adamêl lalamelamlame. galihipun sang prabu, jêgigrèg kalurikingkaluruking. ayam wana mlangkring wontên panging kusambi kados namudana ing tindakipun sang nata, kathah lêlangêning margi mênawi kacariyosna sadaya. Sang namur lampah dumugi sukuning rêdi wanci sêrap, ing ngriku wontên pasareanipun tiyang Buda, sang nata lajêng minggah dhatêng pasarean karsa nênêpi.
Sasêraping srêngenge kados badhe angêlêm jagad, adamêl anglêsing galihipun sang nata, dhasar nuju wulan kôntha, lintang-lintang kêlêm dening kaling-alingan mêndhung angêndhanu amratandhani badhe tumuntên jawah, [ja...]
[...wah,] sang nata saya putêk ing galih saking botên kauban wangon, acipta badhe kalêbus dening
ing angin, sakeca galihipun sang nata, lajêng nata panggenan ingkang badhe kadamêl sare wontên sangandhaping astana, godhong palasa garing dipun kalêmpakakên, kangge lèmèk sarira, ulon-ulonipun pogogan kajêng samboja sang nata lajêng mapan sare wontên ing
tiyang agêng inggil brêngos capang, pasariranipun mêlês, paningalipun andik, mungu dhumatêng sang nata, pangandikanipun erak-erak.
Kaki prabu, tangia, jare prihatin, jêbul lembon.
Sakala sang prabu wungu saking samadi kagèt aningali: matur sarwi ngrêrêpa, dhuh sintên paduka ingkang anêdhaki tiyang kawêlasasih, punapa pukulun dewa ing Suralaya.
Kulup kalingane sira durung sumurup marang jênêng mara, ingsun iki eyangira buyut dhewe Prabu Bajrapati, sira durung ana ingsun wus tinêkakake ing janji murut marang kadewatan.
Dhuh kangjêng eyang tiyang sêpuh kula, kula nyuwun mugi kacangkinga dhatêng kadewatan, kula sampun botên [botê...]
[...n] rêmên wontên ing marcapada, kathah rêribêd ingkang angeram-eramakên.
O putuku wong bagus, sira ora kêna andadak môngsa, sira wis pinêsthi ing dewa kang linuwih bakal nêdhakake para ratu ing Ngatasangin, dadi sira ora bakal curês têdhakira lêstari turun-tumurun angratoni nagara Marutamanda saka têdhakira, ora kasêlanan ing wong liya, nanging wijinira mung kari siji sarta kang kêlar dadi wêwadhahe uga mung siji iya iku Dèwi Angin-angin, sutane Bagawan Anila ing patapan Sadhaka, yèn kalakon sira
ing samubarang obah osiking praja, sanadyan sadulurira dhewe sira kawekanana, mangkono manèh solahbawaning [solahbawa...]
[...ning] wong sajroning kadhaton, kudu sira kawruhana, sanadyan pramèswarinira dhewe ora kêna sira pikir lômba.
dangu botên angandika, angèngêt-èngêt ingkang mêntas kasat mata, punapa supêna punapa wungu, wusana priksa ing yêktosipun yèn pinanggihan ingkang eyang buyut piyambak ingkang sampun murut ing jaman kailangan, kêncênging galih lajêng badhe ngèstokakên wêlingipun ingkang eyang nglajêngakên tindakipun dhatêng patapan Sadhaka, tansah wirandhungan ing galih,
tindakipun sang prabu sampun dumugi sukuning rêdi Sadhaka.
Gêntos cariyos ing patapan Sadhaka, sintên [sintê...]
[...n] jêjulukipun ingkang adhêdhepok, inggih punika Bagawan Anila sidik ing paningal, sumêrêp sadèrèngipun winarah dhasar winongwong ing dewa, kagungan putra putri satunggal, sawêg nêdhêng-nêdhêngipun birai, apêparap Dèwi Angin-angin, punjul ing warni, karêmênipun sang dèwi angendhang-endhang, wanci enjing umun-umun tumurun saking arga ngundhuh sêkar gambir ing patêgilan, ambaladêr kados mirah sumêbar ing têgal, pikantuking sêkar
punapa sang putri sampun wani angas: mênawi). Sawêg katungkul angundhuhi sêkar kagèt wontên satriya rawuh, bagus taksih taruna, sang putri gugup lajêng minggah dhatêng ardi inguwuh botên sumaur, sêkaripun kècèr kocar-kacir tansah
dening wudharing poncotipun kasêmêkan, kanyana andaru rêntah wontên ing patêgilan, sampuna andaru gadhah suku sarta sêlak
kapêthuk ingkang rama sang pandhita wontên lêlêngkèhing rêdi, dipun pêpoyani bilih wontên satriya kurang ajar angêtutakên sariranipun, mandêng kumêdhèp têsmak kados aningali dhatêng bedhangipun, badhe dipun balang sela botên siyos (
ingacaran lajêng, sang nata taklim sêsarêngan [sê...]
[...sarêngan] tindakipun, dumugi ing padhepokan jumujug ing sanggar palanggatan: satata lênggah.
Sang pandhita angrêrêpa matur angasih-asih. Kaaturan sênggang prêmbage rawuhipun gusti kula ingkang sinuhun wontên ing padhepokan kula.
Sang prabu kagèt dene sang pandhita sampun sumêrêp dhumatêng sariranipun, anyipta bilih sang pandhita tasdik ing paningal, wangsulanipun: sangêt ing panarimah kula sih panakramanipun sang
Sang prabu. Kados têbih ingkang makatên, ratu sangsara koncatan sihing dewa, dêstun ambêkta rêribêd utawi wêwêlak ingkang sagêd adamêl têruhing
Sang pandhita. O: nyawa gusti kula, botên wontên titahing dewa ingkang kados ratu, panjênêngan paduka sawêg kenging cobaning dewa, dipun narimah ing galih, manungsa namung sadarmi anglampahi.
Sang prabu. Panêmbahan, anggèn kula dhatêng ing ngarsa sampeyan, dhapur angèstokakên wangsiting dewa ingkang lumantar saking eyang Prabu Bajrapati, kula kinèn angêbun-êbun enjing, anjêjawah sontên dhumatêng sampeyan, punika ingkang dados jalaraning mêntasipun kacintrakan kula.
Sang pandhita. Sang prabu dipun sarônta ing galih môngsa wontêna lêpatipun: botên, awit têtiyang ingkang kagêbêng dados wêwêngkonipun sang prabu, punika kadarbe dhumatêng sang prabu ugi, namung pun rara sangêt giras (kados glathik ajaran) kula rih-rihipun rumiyin, paduka kula aturi ngaso wontên [wontê...]
[...n] ing bale kambang kemawon. Sang pandhita lajêng amanggihi ingkang putra, têmbungipun: nok, kowe apa wis olah-olah digawe suguh dhayoh sing kurang ajar mau.
Aku suthingsuthik. rama, olah-olah, bonggan sira nyuguh wong kaya mêngkana.
Aja ngono: ta, kae rak kaprênah sadulurmu dhewe.
Sadulur pancêr lanang, mêngko takonana dhewe sajarahe.
Anua kae atiku minggrang-minggring bae, sumêlang nèk ora barès.
Barès bangêt (nrima ngadu kêcik).
Sang prabu kaaturan rawuh ing dalêm pêngkêran jumujug ing
wingkingipun sang pandhita: sang pandhita ngandika dhatêng ingkang putra sarwi kesah, takonana dhewe kono sajarahe.
He: pripun, criyose samang niku sadhèrèk kula pancêr jalêr.
(didol nguwong awakku, iki mau rêmbuge kêpriye, pangunandikanipun sang prabu) sang nata angsal pamanggih dadakan, lajêng angandika: satêmêne aku iki sadulurmu lanang: pancêr lanang.
Têgêse pripun, sadulur lanang pancêr lanang: niku.
Aku kok ya rada bingung dhewe, ngêndikane kyai ngono mau. Cêkake mêngkene bae, aku iki mau didhawuhingdidhawuhi. kyai dikakake mulang maca
Dadi kula êmpun bisa maca niku diwulang malih.
E klaru,kliru. ngaji: dudu maca.
Dhisik lèh kula bisa ngaji: kalih maca.
Karênan galihipun sang nata tumingal musthikaning patapan ingkang sawang kumala (sasat polê) dhasar sang nata widagda ing pangrêngih sêmu cucut, adamêl rantasing galihipun sang rêtna kados kapanduk ing sara sangkali, têmah ngadhoko ing kisma
sima / muriring tyas èsmu ajrih / sang dyah maksih wani angas / êmar pinurwa ing rêsmi //
anua nika bok ampun / grimingan gawe pangkirig /
lintang-lintang ing langit, samirana midit ambêkta gandaning sêkar ing patamanan, sang prabu akalihan sang rêtna wungu sare lajêng akanthèn asta midêr-midêr ing patamanan, sang prabu mêthik sêkar taluki lajêng cinundhukakên dhatêng ingkang rayi sarwi angandika: yayi bêcik nuli kondur marang praja, kêtêmu bok ayunira sakarone, sira dadi pamungkasing soriningsun, aturipun sang putri: nuwun inggih sandika. Sang pandhita sawêg tumêdhak saking ing
Sang rêtna tumungkul, lajêng sarêng andhèrèkakên tindakipun ingkang rama. Sang prabu wontên ing Tanggulangin, sampun samadya côndra ulah raras karasikan, kasok sihipun dhatêng sang rêtna, karsanipun sang prabu saèstu badhe kondur dhatêng ing nagari, lajêng matur
dhatêng ingkang rama: nyuwun pamit, sang pandhita anglilani, sang nata lajêng utusan puthut jêjanggan manguyu cantrik, ngampil nawala dhatêng kyai patih. Para utusan enggal lumampah, dumugi ing nagari lajêng sowan ing ngarsanipun kyai patih sarta matêdhakakên sêrat saking sang nata. Sêrat lajêng binuka, ijêmanipun:
Kapindhone ingsun paring wêruh yèn ingsun linggar saka kadhaton wus luwih samadya côndra, ing mêngko ingsun ana ing wukir Sadhaka sarta palakrama olèh sutane sang pandhita Anila, ingsun
Satamating sêrat kyai patih anjêngêr dene ngantos katilapan ing tindakipun sang nata, rahayunipun amanggih sugêng, karsanipun kyai patih amêthuk piyambak anindhihi para wadyabala, sami sanalika ing praja orêg kados wontên damêl agêng, gancanging carita lajêng bidhal atembak-tembun jêjêl apipit, sêlur dumugi sukuning rêdi Tanggulangin, sang pandhita mêthuk rawuhipun kyai patih, tundhuk wontên ing margi lajêng arêrangkulan, sarta lajêng kèrid sowan ing ngarsanipun sang nata, kyai patih lumajêng agurawalan anyungkêmi padanipun sang nata sarwi lara-lara karuna, sang nata anênggak waspa pangandikanipun: wis kakang, aja korasakake lêlakon kang wus kapungkur, balik saungkur ingsun, yayi dèwi sakarone sarta garwa-garwaningsun paminggir apadene sadulur-sadulur ingsun, apa padha rahayu.
Kawula nuwun saking pangèstu paduka sami raharja botên wontên sangsayanipun.
Sarêng sampun lêrêm sadalu: sang nata bidhal kondur, ingkang rayi sang rêtna anitih jêmpana kaayap ing parêkan cèthi pêthukan saking nagari. Kyai patih sarta wadyabala ingkang sapalih anggarêbêg sang putri, ingkang sapalih anggarêbêg sang prabu, sang pandhita andhèrèkakên dumugi sukuning ardi: lajêng wangsul, lêpas lampahipun sang nata rawuh ing nagari saya abusêkan, dados têtingalanipun têtiyang sanagari, pikramanipun sang nata kados mêntas andon pêrang unggul ing yuda amboyong putri dhomas, sang nata kondur angadhaton, kapanggih kalihan ingkang para garwa kados sami supêna kemawon, sang nata widagda ulah asmaragama, para garwa sami kawaratan ing sihipun sang prabu, mila botên wontên ingkang rêngat ing manah anggènipun sang nata palakrama
enggal, awit sami rumaos botên wontên bedanipun kalihan saban-saban. Sang prabu lulus mukti wibawa botên towong anguningani prakawising nagari ingkang kenging andadosakên rahayuning praja,
kasok sihipun, punika andadosakên kirang sayoginipun dhatêng ingkang para maru, sadaya sami ewa aningali, wêwah-wêwah para maru wau satunggal botên wontên ingkang ngandhêg, punika saya andadosakên ing kêmeronipun,kêmèrènipun. sayêktosipun: wijinipun sang nata namung kantun satunggal punika sarta namung Dèwi Angin-angin piyambak ingkang kuwawi dados wêwadhahipun, inggih kados wêcanipun Sang Prabu Bajrapati ing nginggil wau.
Sang nata inggih sampun nguningani yèn sang ayu Dèwi
Angin-angin dipun sêngiti dhatêng ingkang para maru, sumêlangipun sang nata bokmanawi ing salah satunggilipun para maru wontên ingkang nandukakên karti sampeka ingkang sagêd andadosakên bilainipun sang rêtna, prayitnanipun sang prabu lajêng karsa pindhah wontên ing yasa kambang muhung kalihan ingkang rayi. Kaprayitnanipun sang prabu botên pisan adamêl suruding manahipun ingkang para maru malah anuwuhakên bêntèr anguntar-untar. Sanadyan sang prabu sagêd anêtêpi wajib dhatêng ingkang para garwa sarta tanpa suda ing sih pangêla-êlanipun, ewadene sabên sang nata wontên ing yasa kambang para garwa sami rêrubukan amirêmbag badhe pamiawonipun dhatêng Sang Rêtna Angin-angin, pramèswari kêkalih ingkang andombani prakawis wau lajêng mêling wisa dhatêng juru panênungan, pikantuk wisa mandos ingkang botên kenging tinawa, kathah aosipun, tumuntên dipun wor ing rujak, kaparingakên [kaparingakê...]
[...n] dhatêng ingkang rayi Dèwi Angin-angin saking ingkang bok ayu pramèswari kêkalih, rujak katampèn, aturipun: nuwun, rujak lajêng dipun dèkèk ing kênap sacêlaking pasarean, dipun tutupi ing srêbèt pêthak, sang ayu badhe asêsuci rumiyin, karsanipun mangke badhe dipun dhahar kalihan ingkang raka sang prabu kados sabênipun, sang prabu kondur saking pahêmanipun para brahmana anjujug ing kamaripun ingkang rayi nanging pinanggih suwêng, parêkan kadangu munjuk yèn ingkang rayi sawêg têdhak ing pasiraman, sang nata anguningani saosan rujak dipun sasabi srêbèt pêthak dipun nyana saosanipun, sang nata botên mawi taha rujak lajêng kadhahar, dèrèng ngantos kolu saking rumasuking wisa sang nata lajêng
kêkalih ingkang rawuh rumiyin sumêrêp ingkang raka seda sarta sumêrêp [sumêrê...]
[...p] ingkang dados jalaranipun mêntas dhahar rujak ingkang mawi wisa, pakintunipun dhatêng ingkang rayi Dèwi Anghin-angin, ciptanipun namung badhe bela sarêng seda kalihan ingkang raka sang prabu, sisaning rujak lajêng kadhahar dhatêng pramèswari kêkalih, sami sanalika seda ing ênggèn, saya gumuruh swaraning tangis, Rêtna Angin-angin kasêsa anggènipun dandos, dumugining pasarean ing ngarsanipun ingkang raka sampun pinanggih seda katiga kalihan garwanipun kêkalih, loking kathah Dèwi Angin-angin ingkang amisani dhatêng maru kêkalih sami dipun aturi rawuh ing yasa kambang kasêgah rujak, sang nata tumut dhahar, punika dadosipun seda katiga pisan, Dèwi Angin-angin cipta badhe tumut bela suduk sarira nanging kanggêg
kadhaton ingkang rayi sang nata: Pangeran Praconda enggal amalêbêt sarêng kalihan kyai patih anjujug ing yasa kambang, sumêrêp ingkang raka sarta ingkang bok ayu kêkalih sami seda, sang pangeran sarta kyai patih sangêt anglênggêr, botên sagêd ngandika namung tansah winadulan dening para garwa pangrêmbe yèn sedanipun sang prabu sarta pramèswari kêkalih saking pandamêlipun Dèwi Angin-angin, katôndha ing mangke Dèwi Angin-angin los saking kadhaton.
Ingkang sakalangkung ribêd ing galih namung kyai patih, enggal adhêdhawah bab samêktaning layon, sarêng sampun sadhiya layon kaangkatakên mawi pakurmatan agêng, dumugi ing astana rêdi Pratipa kasarèkakên jèjèr tiga sang nata wontên ing têngah nunggil [nung...]
[...gil] ingkang rama sarta para lêluhuripun.
Antawis pitung dintên kyai patih sarêmbag kalihan para nayaka, sarèhning sang prabu botên kagungan putra, garwa ingkang sawêg bobot lolos saking kadhaton, amargi nglampahi kadurjanan, ngracun dhatêng maru pramèswari kêkalih sarta ingkang raka sang prabu katut kêracun. Panggalihipun kyai patih ingkang sayogi anggêntosi karaton, namung
bêbudènipun, sagêd nyakecakakên manahipun têtiyang alit, dhasar wicaksana putus dhatêng kridhaning ulah praja sarta prang katètèr kala kautus ingkang raka sang prabu ambêdhah nagari, kadadosakên senapatining prang: botên nguciwani, kakêndêlanipun ing palagan kanthi wiweka. Kyai patih lajêng adhêdhawuh badhe jumênêngipun sang pangeran [pangera...]
sangsayanipun, suyud ingkang wadyabala, nagari tata raharja, gêmah aripah loh jinawi, mirah sandhang mirah pangan, tulus ingkang sarwa tinandur.
Sang prabu dèrèng nate kagungan putra, sarta dèrèng lami mêntas kasedan garwa, wontên marêmipun ing galih sakêdhik, amupu endhang saking rêdi sakalangkung endah ing warni, inggih punika ingkang rayi Dèwi Angin-angin: anama Dèwi Maruti, sasedanipun ingkang rama sang pandhita rêmbagipun para puthut, jêjanggan, manguyu cantrik, Dèwi Maruti kêdah dipun susulakên dhatêng ingkang bok ayu Dèwi Angin-angin dhatêng nagari, kalampahan Dèwi
kagarwa dhatêng sang pangeran, nanging sang pangeran botên mawi ngunjuki uninga dhatêng ingkang raka, awit katambêtan bilih punika ingkang sadhèrèk Dèwi Angin-angin. Amargi saking susilanipun Dèwi Maruti bêkti ing kakung lêgawa lila ing donya kontap kautamanipun, dhasar punjul ing warni wah sampun anggarbini, sang nata kasok sihipun, Dèwi Maruti sajumênêngipun nata sang pangeran, kaangkat dados pramèswari.
Gêntos kacariyos, salolosipun Dèwi Angin-angin, murang marga nusup angayam alas, kandhêg wontên ing èrèng-èrèng lêlêngkèhing rêdi ambambing, ing ngriku wontên kajêngipun bêndha dhoyong pinulêt ing mandira, suluripun nutupi padhas curi ingkang rêmbês [rê...]
[...mbês] angêtuk saking sukuning rêdi, suluring mandira pating krêncang sami tumali ing sela, pucukipun sami marêntul tètès toyanipun dhawah ing sela tala ngantos anglumut, kalêmpaking toya kumriwik mili mangandhap anjog ing sumbêran toyanipun katingal wêning, kathah minanipun alit-alit pating sliri, sang rêtna kacaryan ningali kèndêl lênggah ing pêpongoling padhas, sukunipun kêkobok toya sarwi kapijêt-pijêt wêntis karaos sayah, dangu sang rêtna kèndêl wontên ing ngriku, anggagas lêlampahaning sariranipun, pangunandikanipun salêbêting galih: aku iki kalêbu wong bodho têka ora banjur milu bela ing sedane sinuhun, milaur oncat golèk urip nyingkiri paekaning
saiki aku nganyut pati (nguntal ambêkan) utawa ngêndhat (niba ing jurang) saya bodho manèh, kuwandaku kaèsi-èsi bakal pinangan ing sato, upama aku mulih marang pratapan, isin marang panêmbahan dene ora susêtya ing laki dhêmên urip dadi endhang arahan, môngka aku wis tau ngrasakake dadi pramèswarining nata sarta kinasihan, lah saiki apa kang bakal dak lakoni, kabèh-kèbèh luput, kang luwih prayoga sarta
kêncêng ing karsa lajêng tindak dhatêng pasarean rêdi Pradipa, nalika samantên sedanipun sang prabu sawêg pikantuk tigang dintên, sang rêtna linggar saking têlihing jêjurang [jêju...]
[...rang] tindak nusup-nusup ing bêbondhotan pados margi pawanan ingkang kambah ing manungsa sarta
lampahipun sang rêtna sampun dumugi ing rêdi Pratipa wanci gagat bangun lajêng angrungkêbi pasareanipun ingkang raka sarta nangis alantik-lantik, sambatipun: nyawa ingkang pêrak ati, ingkang sumèh, ingkang ngêla-êla, ingkang ambingahakên manahing cèthi kados kula punika, punapaa kula paduka tilar kawêlasasih, kula botên sagêd kantun, paduka wungu: kula wontên ing ngriki, paduka rêrêpa kados sabên-sabênipun punika, siti pasareanipun sang nata ngantos kêbês dening luhipun sang putri, sang rêtna botên surut karsanipun namung cipta bela
wontên swaraning kutu-kutu walang ataga namung pangêcêking jangkrik upa dumêling kados amêtik karna, salêbêtipun sang putri angêkêp siti pasareanipun [pa...]
[...sareanipun] ingkang raka: karaos ebah, sang putri botên pisan rumaos ajrih, malah bingah wontêna kala rupa ingkang dados jalaran anginggalakên pati, saya dangu saya karaos sêru ebahipun, tumuntên wontên swara lamat-lamat kamirêng saking jawi: sambêtipun: aku uculana, tumuntên kèndêl, botên wontên swara kêmirêng malih, sang putri botên talompe siti pasarean urugan enggal lajêng dipun dhokèri kalayan têmbagi padupan, gampil kemawon inggih ing siti
anggadhahi ajrih malah daya-daya nuntên sagêda rampung badhe sumêrêp warninipun ingkang raka, tutuping tabêla lajêng kabujat sarana linggis ingkang kalêrêsan kantun kapêndhêm wontên ing ngriku
(tujunipun wontên linggis kantun ing ngriku, anua kadospundi), mênganing tutup tabêla têtela yèn ingkang sinuhun taksih sugêng paningalipun mêncorong, sang putri panggah ing galih namung murih tumuntênipun rampung padamêlan punika, botên mawi wicantên sakêcap, ingkang raka karangkul lajêng kabopong kabêkta mêntas, sarta enggal lajêng dipun lukari agêm-agêmaning mayit, sang nata kawungokakên sarta tansah dipun arasi tanpa wicantên sakêcap, sariranipun sang putri katingal cêmêng kados tiyang puwa-puwa dening kenging arêng salêbêting kaluwat, sang nata pandung salêbêting galih yèn punika ingkang rayi ingkang dados têlênging galih, mila namung kèndêl tanpa ngandika sakêcap dhasar sariranipun taksih sangêt lêsu, sarampungipun anglukari raka sarta sasampunipun kalênggahakên, têtela yèn sang nata sugêng, sang putri lajêng jêrit sakayangipun ngantos angacêcêng, punika sumêrêpipun sang
prabu yèn punika ingkang rayi Dèwi Angin-angin, lajêng dipun rungkêbi sarta gêntos dipun tangisi, dangu sang putri anggènipun kantu, sarêng èngêt sampun wontên ing pangrangkulanipun ingkang raka, sang putri gêntos angrangkul dhumatêng ingkang raka sarwi lara-lara anangis, sang nata tumut bela karuna, sarêng sampun sarèh sang prabu angandika.
Kalingane kowe yayi kang ngêntas aku saka ing pati, kowe tak kandhani: satêmêne nalika aku kapidhara mêntas mangan rujak, aku isih eling wèntèh-wèntèhan yèn aku tinarka wis seda, nanging aku arêp calathu yèn ora seda: ora bisa, saka ampuhing wisa kang ana ing rujak isih dak
patraping mayit, iku aku isih eling kabèh, saiba ta kakune atiku isih
sugêng tinarka seda, nganti tumêkane dilêbokake ing tabêla kaangkatake marang pasarean kene banjur dilêbokake ing kaluwat, aku isih sumurup bae, nanging ora bisa suwala awit awakku kaku ngacêcêng kaya kayu, iku aku rumasa yèn sida tumêka ing pati dipêndhêm urip-uripan, aku banjur pasrah marang Pangeran, sawise atiku sèlèh: rujak kang mawa wisa kêna dak utahake: nanging wis kasèp, awit wis ora ana wong kang dak sambati, sarèhning aku wis ana sajroning tabêla lan ana sajroning kaluwat, awakku saya lêsu dening ora kalêbon rijêki, wusana aku krasa didhudhuk ing wong sarta banjur dilukari saka panganggoning mayit, jêbul kowe nyawaku kang asih marang gêgêbale.
Gusti: kula botên nyana andhawuk sêsotyaning bumi ingkang sagêd ngandika kados sarira paduka,
salêbêtipun ingkang rayi matur tansah dipun usapi pasuryanipun ingkang kenging ing angusing arêng jati cipta kula namung panggangguning brakasakan ingkang wontên salêbêting kaluwat, pangangkah kula manawi sampun dumugi ing tabêla, kula korugana pêjah awor kalihan panjênêngan paduka, botên nyana paduka malah pinanggih sugêng. Ing mangke gusti ingkang dadosandados.
panjênêngan paduka, awit saking pamilihipun kakang patih sarêmbag kalihan para nayaka.
Sang prabu sarêng midhangêt aturipun ingkang rayi lajêng mupus ing galih botên karsa têtukaran arêbat kamuktèn kalihan ingkang rayi Sang Pangeran
namu bisaa amijèni para ratu ing Atasangin, kaya kang kawêcakake dening eyang Prabu Bajrapati, pangandikane ora liya saka darahku lan darahmu, asile apa rêbut kamuktèn karo sadulur dhewe.
mudhun saking Pratipa sarwi mêgatruh / titi sunya gagat enjing / nuju tanggal ping nêmlikur / ngrinakkên padhanging
hyang raditya mungup sing udayèng ranu / miyak lêlamuking ardi / kabèh katon rêmu-rêmu /
ginawaran ting garendhol [garendho...]
yèn dinudud sing gubug pating kêranthuk / môngka wêwêdining pêksi / kapiandhêm sami
dumugi ing patapan Sadhaka, nanging pinanggih suwêng, ingkang rama sang pandhita sampun seda, ingkang rayi Dèwi Maruti nusul dhatêng ing nagari kabegal dening bajag ngadhang margi. Sang nata saya mupus ing galih, lajêng anggêntosi kapandhitanipun ingkang rama marasêpuh, tansah anungku puja samadi, sang putri angendhang-endhang. Pratapan ing Sadhaka wontên tungganganing rêdi kêkalih, papanipun waradin, ing pêpèrènging rêdi anjurang wontên guwanipun patapan, padhasipun curi tumawing angêsong kathah rêrêmbêsanipun toya saking lambunging rêdi
pating srèwèh mili ngalêmpak anjog ing lêlêngkèh tinambêng ing sela tala lubèr mili dhatêng ing patapan, angubêngi capuri sarta wontên ingkang kasudhèt malêbêt ing yasa kambang, angoncori sêkar-sêkar ing udyana, wêdalipun toya gumrojog anjog ing jêjurang mawur kados dhawahing warsa, antawis pitung wulan anggènipun sang prabu wontên ing asrama, pambobotipun Dèwi Angin-angin sampun dumugi ing wanci, dados wontên ing nagari sawêg bobot kalih wulan, karaos nyakiti badhe kagungan putra, ingkang raka sangêt marmamirma. dhumatêng ingkang rayi, tumuntên ambabar miyos kakung bagus ing warni, pamulunipun manis, paningalipun gumilar kados kaca, kaparingan nama Radèn Timur, kasok sihing rama ibu, Radèn Timur kalawun-lawun, diwasanipun wontên ing pratapan.
Kacariyos Radèn Timur kados lare kajiman, botên rêmên têtunggilan dolan kalihan lare kathah, [ka...]
[...thah,] rêmênipun puruhita dhatêng para pandhita mitranipun ingkang rama, anggêguru ngèlmu kadigdayan kanuragan, tumplak kawruhipun para pandhita sadaya, dene ingkang rama piyambak kathah piwulangipun bab kawruh karaton, cinêndhak yuswanipun Radèn Timur sampun wolulas taun lumampah, osiking galih botên rêmên wontên ing pratapan, rêmên wontên ing praja suwita ing ratu: lajêng sowan ingkang rama, têmbungipun:
Kangjêng rama: kula punika rumaos bosên wontên ing rêdi, kapingin suwita ing ratu wontên nagari, kula nyuwun lilah badhe ngawula.
Sang prabu sumêdhot ing galih miyarsakakên aturipun ingkang putra, têmahan rêntah waspanipun, kèngêtan yèn ta panjênênganipun jumênêng nata, ingkang putra dados pangeran adipati, môngka punika badhe ngawula. Dangu sang prabu botên angandika [angandi...]
[...ka] angèngêt-èngêt punapa lêkasing karsanipun ingkang sayogi linampahan, wusana pinanggihing pambudi badhe kintun sêrat dhumatêng ingkang rayi, nanging botên lampah ngêblak, lampah sandi, sang prabu sampun midhangêt pawartos yèn ingkang rayi Prabu Praconda sampun apêputra miyos putri saking ingkang rayi ipe Dèwi Maruti, anggènipun kagungan putra bêbarakan kalihan panjênênganipun, namung lêt kalih wulan, pangandikanipun dhatêng ingkang putra, sarèhna dhisik kulup karêpmu iku, aku arêp awèh layang marang kang bakal kosuwitani. Ingkang putra lajêng mundur.
Sang prabu nyiyosakên karsanipun, paring sêrat dhatêng ingkang rayi, nanging asmanipun kasamar lajêng mundhut ron tal kasêrat ing kanaka, sarêng sampun rampung lajêng nimbali cantrik ingutus dhatêng nagari mundhi nawala, ki cantrik winêling nampèkakên nawala wau dhatêng wadana ingkang saos ing srimanganti, bilih sampun katampèn [kata...]
[...mpèn] lajêng nulaka wangsul, sampun mawi ngêntosi wangsulan.
Ki cantrik nampèni nawala lajêng kemawon lampahipun dumugi ing nagari anjujug pasowan sri manganti nampèkakên nawala dhatêng wadana ingkang saos sarta lajêng nulak wangsul botên mawi pamitan, inggih kados wêlingipun sang prabu.
Wadana ingkang saos ing srimanganti ngantos kamitênggêngên kadhatêngan cantrik ingkang murang tata, dumrojog tanpa larapan nampèkakên sêrat tanpa wicantên, dipun pitakèni kèndêl kemawon, kesah dipun uwuh botên sumaur, sarêng sêrat dipun tingali ngalamatipun konjuk ing sang prabu, enggal wadana ingkang saos canthèl unjuk nyuwun lilah sowan ing ngarsanipun sang prabu.
Sang prabu nuju lênggah ing panêpèn kalihan ingkang garwa Dèwi Maruti kaadhêp para biyada parêkan cèthi, dangu [da...]
[...ngu] sang prabu imbal pangandika kalihan ingkang rayi, wontên ingkang karaos ing galih bab anggènipun botên sagêd pêputra malih kalihan ingkang rayi, kajawi namung satunggal thil miyos putri, dalah saking ampeyan satunggal botên wonwontên. ingkang mêdali, osiking galih sampun mupus, namung kapengin momong mantu sagêda pêputra kakung ginadhang anggêntosi kaprabon, nanging sang nata ing galih sakalangkung ngungun, bab lêbête jodhonipun ingkang putra Dèwi Sumilir, ngantos kawêdal pangandikanipun dhatêng ingkang rayi.
Yayi, aku ora anduga jêrone jodhone anakira Si Sumilir bocah wis umur 18 taun lumaku têka durung ana sing ngrasani, patut-patute wis dadi parêbutane para ratu akèh, ciptaku kang mêngkono mau ora nglêngkara mirit saka sampurnane rupane anakira, yèn ta alaa, utawa duwea [du...]
[...wea] cacat: seje catur, patut bae durung ana kang ngrasani.
Gusti: sawêg pandugi kula para ratu anggènipun botên ngraosi dhatêng putra paduka, punika kawuwungkapuwung. saking ajrih, amargi saking kêbawah kêprentah dhumatêng panjênêngan paduka.
Bênêr yayi dèwi: para ratu kang padha kêbawah kêprentah padha duwea wangwang, nanging dalah kang nglakokake êdom sumurup ing banyu iya ora ana, mangkono manèh para ratu liyane iya ora ana kang ngrasani, apa kalakon wong duwe anak wadon disorohake: wis ora bae.
Gusti: karsa paduka ingkang kasêsa, lare sawêg ngumur 18 taun, sampun kagalih jodhonipun, ing têmbe môngsa kiranga: botên.
Ora kêsusu mêngkono: yayi, mung gumun sêbêle.
Dèrèng dumugi imbal wacana kasaru unjukipun nyai lurah anampèni aturipun wadana ingkang saos srimanganti nyuwun lilah badhe sowan ing sang prabu, wontên damêlipun ingkang gati.
Sang prabu kagèt ing galih, kinintên mênawi wontên damêl, wadana ingkang saos srimanganti ingandikan kalilan malêbêt ing panêpèn, lajêng kadangu.
Apa ana gawenira sira anjaluk kêtêmu ing panjênêngan ingsun.
Kawula nuwun, gusti jrih kawula kaabdèkakên, kawula ngunjukakên sêrat saking pandhita ing rêdi, ingkang kabêkta ing cantrik, lajêng kaaturakên lêlampahanipun, sang prabu gita anggènipun nampèni sêrat sarta lajêng kawaos, têmbungipun,
Pèngêt, iki nawalaningsun, sang prabu ... kang andarbèni tah-talatah nuswa Ngatasangin kabèh kang akadhaton ing Marutamanda ing mêngko lagi nglakoni [ngla...]
[...koni] karsaning dewa mawiku ana ing pacrabaan Sadhaka, dhawuha marang sira yayi Prabu Pracondha kang misuwur asmane prawira ing paprangan sarta ambêk martotama kalok ing liyan praja, kang anggadhuh karaton ingsun sarta angrênggani pura ing Marutamanda, muga dinirgakna ingkang yuswa sarta kuwarasan salawas-lawase.
Liring nawalaningsun, ingsun midhangêt pawarta saka bocah ingsun cèkèl jêjanggan, manguyu cantrik kang padha dêdagangan sayuran marang nagara, yèn sira kagungan putra putri wus nêdhêng birai, kêkasih Dèwi Sumilir pinunjul ing rupa susila bêkti ing wong tuwa, iku mênawa andadèkake lêgane atinira, lan sakarone yayi Dèwi Maruti, putrinira Rara Sumilir ingsun pundhut, bakal ingsun dhaupake lan pulunirapulunanira. dhewe putraningsun Radèn Timur, sarta sawuse kalakon dhaup karaton kang sira lakoni ingsun [ing...]
[...sun] pundhut bali banjur ingsun paringake marang kaki putra, sira lan ingsun padha narima angêmong putra bae, ingsun ngarêp-arêp wangsulanira.
Satamating pamaos sang prabu duka yayah sinipi wadananipun abrit kados rah, netranipun kumukus kados bêl mêdal dahana, awit rumaos dipun cêcampahi sarta dipun diksurani dening pandhita awon ing rêdi, ngaturi sêrat tanpa parikrama têmbung ngoko rumakêt ngakên sadulur ing panjênênganipun sang prabu, nyuwun putranipun badhe kapêndhêt mantu, sarta mawi têmbung rodaparipaksa sang nata kaaturan sèlèh kaprabon, galihipun sang prabu brangasan, yèn ta wontêna tiyangipun amêsthi dipun jur sami sanalika, amargi sang prabu botên katuwuhan galigalih.
pisan-pisan yèn ingkang raka Sang Prabu Sindhung Aliwawar dados gêsang saking ing pati, sèwu nglêngkara yèn sêrat wau sakinga ingkang raka, namung dipun nyana sêrat saking pandhita edan kemawon, kyai patih ingandikan malêbêt, enggal-enggal.
Sowanipun Kyai Patih Tanggulangin, sang nata taksih katingal duka, kyai patih anggagas salêbêting galih, apa baya kang dadi karsane sang prabu, têka katon ringas têmên pasuryane, ora bisa anduga: aku.
Sang nata botên mawi ngandika tansah gêrêng-gêrêng, sêrat lajêng dipun uncalakên dhatêng kyai patih, sêrat katampèn lajêng kawaos, dèrèng ngantos dumugi sêrat lajêng kasuwèk-suwèk, kyai patih katingal sumuk ing bêndu sarta lajêng munjuk:
Gusti mênawi wontên lilah paduka: kawula nyuwun lilah ngrumiyini lampah saha wadyabala ingkang sapalih,
badhe ngrisak patapan ing Sadhaka, ingkang ngantos dados karang abang, pandhitanipun badhe kawula cêngkalak, konjuk ing ngarsa paduka dadosa pangewan-ewaning têtiyang sanagari (dubilah athik ana wong kaya mêngkono, kulite apa sacêngkang têka wani mêjanani wong sanagara).
Pangandikanipun sang prabu, iya kakang dhisika, nuli cêkêlên, aku sêlak kapengin sumurup rupane pandhita mênyunyang iku.
bidhal dhatêng ing wukir Sadhaka, andalêdêg kados toya milamili. saking êrong, warni-warni dêdamêl sarta busananing prang ingkang rêkta pindha giri pawaka, ingkang krêsna pindha dhandhang rêraton, ingkang pita pindha podhang rêbut wowohan, ingkang seta pindha kuntul nêba,
ingkang ijêm riyu-riyu pindha biruning langit, tangèh winuwusa dêdamêl sarta busananing prang, kyai patih nindhihi baris, ginêlak lampahipun sampun dumugi sukuning rêdi Sadhaka wanci sêrap kandhêg kasaput ing dalu lajêng akêkrapa wontên ing patêgilan, pakuwonipun kyai patih sarta para bupati ngalêmpak wontên tarub
prakawis ingkang badhe linampahan, sasampunipun para wadya ngaso kyai patih lênggah ing panirat nimbali para bupati kakarsakakên apirêmbagan, karsanipun kyai patih utamining lampah kêdah mawi utusan aparing sumêrêp dhatêng ingkang mawiku, sampun lajêng kagropyok purun, kados angoyak wraha, punika tindak nistha dene êtrapipun prawira nindakakên pratingkah rodaparipêksa, para bupati nayogyani, [na...]
[...yogyani,] lajêng nglampahakên utusan
Prabu Sindhung Aliwawar ingkang mawiku sampun midhangêt pawartos yèn Kyai Patih Tanggulangin tinuduh ingkang rayi Sang Prabu Pracondha ngrisak patapan ing Sadhaka, sang prabu pirêna ing galih kalêrêsan anggènipun masang kala desa, karsanipun badhe amanggihi dhatêng kyai patih, dèrèng dumugi pangunadikaning galih kasaru dhatênging utusan, putranipun kyai patih anama Ngabèi Samirana, kairit dening cantrik: Sowan ngarsanipun sang prabu, utusan wau pandung dhumatêng
dutane sang mantri wisesa Radèn Adipati Tanggulangin, aranku kang misuwur Ngabèi Samirana, rawuhe radèn apatih ing patapanmu kene: kautus ing gusti Sang Prabu Pracondha, nimbali marang kowe, yèn [yè...]
[...n] nutut ingandikakake ngirit kalawan aris, yèn mogok ingandikakake ambônda, yèn bôngga ingandikakake ngrampungi pisan.
Sang prabu ayêm ing galih mèsêm sarwi mangsuli sasêmbranan, mêngko ta: sing tak pilih êndi, kabèh-kabèh pait aku êmoh, tutura marang Si Adipati Tanggulangin, sakarêpe dadi.
Ciptanipun Ngabèi Samirana yèn ta angsala parentah saking ingkang rama, sami sanalika punika sang prabu badhe kacêpêng awit saking winangsulan sasêmbranan, sumuking nêpsu katingal andik kumukus netyanipun kados amêdala dahana. Sang prabu saya pirêna ing galih anguningani kawantêraning putranipun kyai
Samirana: kêpriye kang dadi wangsulanamu kang kêna dak aturake [a...]
antènana sesuk yèn ing kene wis dadi karangabang kowe lagi rumasa kêduwung sarta mari sêmbrana.
Sang prabu saya suka ing galih dipun puruni dening Ngabèi Samirana.
Ngabèi Samirana lajêng lampahipun dumugi ing pakuwon ngarsanipun kyai patih, matur sarèhing dinuta, miwitlimiwiti. malah amêkasi. Kyai patih lêgêg ing galih miyarsakakên aturipun Ngabèi Samirana, dene sang pandhita botên anggadhahi gigrig ing manah kadhatêngan mêngsah ingkang tanpa wicalan, pangunadikaning galih: baya pandhita iku duwe aji pangabaran kang bisa gawe pangapêsaning mungsuh,
yèn ora mêngkonoa: mokal, awit ora ana wong kang tanpa maras, môngka ing pratapan katon mamring ora ana wong sikêp gêgaman. Ngantos dalu kyai patih lênggah wontên madyaning tarub wêwangunan, para bupati sapanêkaripun sampun sami kadhawuhan bibaran amasanggrahan piyambak-piyambak, kyai patih taksih lênggah ijèn, dalah ingkang para abdi sampun sami kadhawuhan ngaso.
Sang pandhita ing dalu punika karsa amanggihi kyai patih tindak ijèn dhatêng pasanggrahaning mêngsah mangagêm sarwa pêthak angasta lantaran êcis, tanpa larapan anjujug ngajêngipun kyai patih taksih jumênêng sarwi ngandika: kakang: padha bêcik bae satêkanira ana ing patapan Sadhaka. Kyai patih sakalangkung kagèt ing galih
sarta matak môntra wikrama, nanging dipun kêdhèpakên botên sagêd ical, punika kyai patih sawêg andugi yèn dede setan brakasakan, sayêktosipun janma manungsa, dangu anggènipun ningali, salêbêting galih botên kasamaran yèn ingkang jumênêng wau Sang Prabu Sindhung Aliwawar, punika saha adamêl kodhênging galihipun kyai patih, awit yèn yitmanipun sang prabu ingkang nêdhaki, dipun kêdhèpakên amêsthi ical, sarèhning ing paningal sampun têtela yèn sang prabu, kyai patih lajêng amangsuli: gusti panjênêngan paduka têka salah wèwèng wontên ing patapan Sadhaka botên lajêng sampurna jati, murut dhatêng kadewatan. Sang prabu gumujêng kyai patih lajêng dipun rangkul, punika kyai patih sawêg sumêrêp yèn têtela sang prabu. Sang nanata. lajêng nyariyosakên lêlampahanipun turut botên wontên ingkang kalangkungan, salêbêtipun sang prabu ngandika: kyai
patih tansah angrêntahakên waspa, satêlasing pangandika: kyai patih matur. Dhuh gusti: kawula rumaos manggih ratu pituruning dewa ingkang sagêd angasrêpi jagad, ing mangke panjênêngan paduka kawula dhèrèkakên
Kakang bangêt panarimaningsun, sêtyanira marang panjênêngan ingsun, ingsun rumasa ora bisa malês, nanging karêp ingsun, ora mêngkono, adoh nyipta kawibawan, amarga ingsun wis yuswa sarta wis lawas ora ngasta karaton, bokmênawa malah agawe rêngkaning praja. Dene karsaningsun ora liya mung arêp momong gustinira kaki adipati, kaya layang ingsun marang yayi Pracondha.
Gusti: karsa paduka punika, kawula botên sagêd [sagê...]
[...d] maoni, kawula amung jumurung saha ngèstokakên karsa paduka, nanging panjênêngan paduka kêdah botên kawulakêdah kawula. aturi kondur dhatêng nagari.
Karêpira iku ora ana pakewuhe kakang, nanging sira katêmua dhisik karo yayi dèwi lan kaki adipati munggah mênyang pacrabakan ingsun: saiki.
Kyai patih lajêng andhèrèkakên konduripun sang prabu, nanging botên kalilan anggugahi para bupati sarta para wadyabala ingkang sami lêrêp ing pasanggrahan.
Sang prabu lajêng tindak namung kalihan kyai patih minggah dhatêng ing pratapan, ingkang rayi sang prabu: Dèwi Angin-angin dèrèng sare nglêmbur nyulam agêmipun jubah ingkang raka, ingkang putra ugi dèrèng sare sawêg nocogakên sêrat Bomakawya kêkarangan saking Kêling, kasaru rawuhipun sang prabu, kadhèrèkakên kyai
patih. Kyai patih sumêdhot sumêrêp dhatêng Dèwi Angin-angin, sarta sumêrêp dhatêng Radèn Timur warnanipun botên kalih kalihan ingkang rama, sang prabu angandika, yayi: kakang patih têka ing patapan arêp mondhongi marang ingsun: bagèkêna.
Nuwun inggih sandika. Pun kakang punapa sami wilujêng dhatênge wontên ing pratapan Sadhaka.
Kula nuwun pangèstunipun gusti kula kangjêng ratu êmas: nuwun wilujêng.
Tiyang wontên, punika camcaman pangunjukan wedang jae saosane sang prabu sampeyan lorod: môngga.
Inggih nuwun. Kalêrêsan gusti asrêp-asrêp wontên ing rêdi, pikantuk ngombe wedang jae, sagêd [sagê...]
[...d] panas dhatêng badan.
Punika ulam ayêm kidang angsale ngala pun cantrik kala wau siyang, sampeyan têdha kalihan lopis: eca.
Kakang: prayogane sira muliha dhisik marang nagara matura yayi prabu ngaturna lêlakon kang wis ingsun têmu sarta kalawan parênge yayi prabu ingsun nyidakake karsaningsun kaya kang wus muni ing layang ingsun panglamar.
Kawula nuwun inggih dhatêng sandika. Ing wanci enjing kyai patih mudhun saking ardi rawuh ing pasanggrahan lajêng awêwartos dhatêng para bupati ingkang pinanggih sariranipun kala wau dalu, para bupati sami malêngak èsmu kagawokan, wusana lajêng tata-tata bidhal wangsul dhatêng nagari.
Kacariyos Sang Prabu Pracondha sapêngkêripun kyai patih tansah angajêng-ajêng dhatêngipun sarta ambêktaa [a...]
[...mbêktaa] pandhita, dèrèng dumugi panglocitaning galih kasaru gègèring jawi sami alok dhatêngipun kyai patih, sang prabu enggal miyos sinewaka, kyai patih lajêng ngandikaningandikan. lajêng dhatêng pasewakan, dèrèng ngantos matur sampun kadangu, êndi kakang pandhitane.
Kawula nuwun gusti, pandhitanipun kalintu raka tuwan Sang Prabu Sindhung Aliwawar, sande seda lajêng mawiku wontên ing patapan Sadhaka. Lajêng kaaturakên lêlampahanipun ingkang raka miwiti malah amêkasi. Sang prabu sakalangkung ngungun wusana bingah ing galih dene ingkang sadhèrèk namung satunggal sampun seda sapunika pinanggih sugêng malih, karsanipun daya-daya badhe lajêng sowan dhatêng ingkang raka sarta lajêng amondhongi dipun aturi kondur dhatêng nagari. Sang prabu lajêng apradandosan, ingkang rayi Dèwi Maruti, sarta ingkang putra Dèwi Sumilir sami kakarsakakên [kakars...]
[...akakên] dhèrèk pisan, sang pramèswari sakalangkung bingah badhe kapanggih kalihan ingkang bok ayu, botên lami sampun samêkta lajêng bidhal, kêbut tiyang sanagari.
Sang nata pandhita sampun midhangêt pawartos yèn ingkang rayi Sang Prabu Pracondha sarta garwa putra sowan dhatêng ing patapan, sang nata karsa amêthukakên rawuhipun ingkang rayi sarta ingkang garwa Dèwi Angin-angin tuwin ingkang putra Radèn Timur sami kakarsakakên dhèrèk, Dèwi Angin-angin sakalangkung bingah badhe kapanggih kalihan ingkang rayi Dèwi Maruti, sarta kapengin badhe sumêrêp ingkang putra kapenakan ingkang apêparab Dèwi Sumilir sarta ingkang badhe kapundhut mantu, tindakipun sang nata pandhita kadhèrèkakên para ajar, wêwasi, puthut, cèkèl, jêjanggan, manguyu, cantrik,
dhayang, sontrang mêntrik, ugi botên kantun tiyang sapatapan kêbut sami andhèrèk sadaya.
Tindakipun Sang Prabu Pracondha dumugi sukuning ardi Sadhaka, ingkang raka sang prabu sampun dangu angêntosi wontên ing tarub wangunan, sarêng katingal ingkang raka jumênêng wontên madyaning têtarub, Sang Prabu Pracondha lumajêng gurawalan angrungkêbi sampeyanipun ingkang raka
Makatên ugi Dèwi Maruti sarêng kapanggih kalihan ingkang bok ayu sangêt kasok ing galih kèngêtan kala timuripun ingêmong dening ingkang bok ayu alara-lara karuna sambat amêlasasih, ingkang bok ayu tansah carocosan [carocosa...]
[...n] angêbêsi pungkuranipun ingkang rayi, tiyang sapasanggrahan tumut bela karuna sadaya.
Namung kyai patih ingkang botên tumut karuna malah sasêmbranan kalihan cantrik, oraa: trik, kowe kuwi anu apa athik padha milu nangis pating slênggruk, apa kowe sumurup rêmbuge prakara iki.
Botên dara patih, sayêktosipun manah kula punika taksih mêjaho, namung anggêripun tumut nangis nama botên kainan.
E, bilih wontên ganjaran dhatêng ingkang sami tumut nangis badhe botên kêlangkungan.
Inggih botên mawi nama namung blaka wijaya, nyuwun lorodan jubah: epah anggèn kula tumut nangis.
Sirêp ingkang sami nangis, sang prabu sêpuh angandika, wis yayi aja sira rasakake lêlakon kang wis kapungkur, balik ing saiki ayo golèk pikir
sami pados pamondhokan, sang prabu wrêdha saha taruna sarta sang pramèswari sakalihan, sami botên kenging pisah andumugèkakên onêngipun, makatên ugi Radèn Timur kalihan ingkang rayi Dèwi Sumilir rukun anggènipun saduluran, nanging ciptaning galih sanès, sami rumaos kogug yèn dadosa garwa, mila rakêtipun saduluran botên mawi angandhut wadi.
Antawis pêndhak dintên sang prabu wrêdha saha taruna sami paginêman, ingkang kakarsakakên ngadhêp namung Kyai Patih Tanggulangin, pangandikanipun sang prabu wrêdha. Yayi karsaningsun sira lêstaria jumênêng nata binathara ana ing nagara Marutamanda, ingsun wus narima mawiku ana ing Sadhaka bae, sarèhning sira ora duwe yoga jalu, anakira kaki Timur sira angkata dadi pangeran adipati anom, sarta ing têmbe dhaupa karo sutanira nini Sumilir, ingsun wis pitaya ing sira.
Gusti ratu sadhèrèk kawula sêpuh, kawula botên bingah jumênêng nata bilih ningali panjênêngan paduka nandhang papa cintraka wontên ing ardi, anggèn kawula kalampahan jumênêng ratu namung saking pamêksanipun kakang patih, amargi kawula rumaos taksih tidha-tidha, botên sande dados gêgujênganipun para ratu ing ngamôncapraja, ananging sarèhning panjênêngan [panjênêng...]
[...an] paduka seda, kadospundi anggèn kawula badhe nyelaki dhatêng pamêksanipun kakang patih wau, kalampahan kawula jumênêng nata akanthi prihatosing manah. Wusana ing mangke panjênêngan paduka aparipurna botên dumugi ing layon, kawula sèwu bingah prasasat amanggih sêsotyaning bumi ingkang badhe nyoroti surêmipun praja ing Marutamanda salaminipun paduka tilar, dene kawula narimah wangsul nyuwita ing panjênêngan paduka nyatriya kados ingkang sampun kalampahan.
Yayi prabu sira aja wangkot, sira mung sadarma anglakoni parentah ingsun, ora kêna sira popomopo. lan maninge enz asthabrata.
Aturipun sang prabu taruna, ratu sadhèrèk kawula sêpuh mugi angsala pangèstu paduka sagêd anglampahi ing rèh paduka ingkang sampun kadhawuhakên, saha badhe kawula èstokakên kanthi pangaji-aji saha [sa...]
[...ha] botên supe angluhurakên asma paduka ing salami-laminipun.
Andungkap sawulan sang prabu taruna wontên ing pratapan Sadhaka: sampun kalilan kondur saha garwa putra sarta Radèn Timur ingkang minôngka pambajênging putranipun sang prabu taruna: kabêkta. Untabing bala asêlur lumampah urut galêngan kados sela blêkithi, ing pratapan koncatan mêmaniking praja katingal nyênyês, roda mala pêpês dening katrajang ing angin, suwir kadadak, katingal amêmêlas, kathah lêlangêning wukir yèn kacariyosna sadaya.
Sarawuh ing praja sang prabu lajêng amranata sawarnining prakawis ingkang pêrlu-pêrlu angèstokakên piwêlingipun ingkang raka sang prabu, andadosakên sakecane manahipun têtiyang alit, sarta ing sabên-sabên sang nata angrêmbag prakawis, ingkang putra Radèn Timur kakarsakakên andhèrèk, antawis [antawi...]
[...s] sataun, Radèn Timur sampun katingal limpad ing panggraita, lantip ing pasang cipta sarta simpên wiweka, kasok sihipun sang prabu, tumuntên Radèn Timur kaangkat dados pangeran adipati anom, jumênêngipun mawi pasamuwan agêng, ingkang raka sang prabu inggih dipun aturi uninga, inggih asangêt suka pirênaning galih sarta aparing pangèstu wilujêng. Antawis sataun malih karsanipun sang prabu, pangeran adipati anom, badhe kadhaupakên kalihan ingkang putra Dèwi Sumilir, nanging sangêt ing pamoponipun, ingkang putra piyambak inggih sangêt ing pamoponipun, amargi rumaosipun sang rajaputra, dhatêng ingkang rayi sang rajaputri sampun kados sadhèrèk piyambak, rintên dalu pêpanggihan akula-kuli, makatên ugi sang rajaputri dhatêng ingkang raka sang rajaputra botên wontên sanèsipun, têbih cipta ingkang makatên.
Rukunipun saduluran sang rajaputra sang rajaputri adamêl sêkêling galihipun sang prabu, lêpat ing pangajêng-ajêngipun, karsanipun sang nata namung badhe kasarèhakên rumiyin, mênawi sampun tita taksih wangkot, badhe kapêksa saking pangwasaning ratu. Ingkang raka sang prabu inggih sampun dipun aturi uninga ing bab wau punika, sampun saèstu adamêl èmênging galih. Kandhêg samantên gêstosgêntos. kacariyos.
Wontên gêgêmpalan kôndha sabêdhahipun nagari ing Pôncaruka ingkang jumênêng nata binathara ajêjuluk Prabu Baratkatiga kagungan putra putri kiwa ing warni ngantos anggagrag botên sagêd apalakrama, kajawi lumuhipun ingkang katariman, sang nata piyambak lingsêm mikramakakên putra wau punika, mila ngantos sarisaking praja lêstantun botên
sêdyanipun sang ayu sajumênêngipun ingkang rama badhe wahdat tanpa krama, sarta kalayan panarimahing galih mupus dhatêng papêsthèning sariranipun, sarisaking karaton sariranipun aji godhong salêmbar, pêpuntoning karsa mila lajêng anis saking pura wau sarta botên sumêrêp badhe kadadosaning sariranipun, sang ayu kaparingan jêjuluk dhatêng ingkang rama: Dèwi Rasêksi, inggih saking awoning warninipun wau ngantos kados danawa èstri.
Sang ayu wontên madyaning wana kèndêl wontên ing rêrèjèng cêlak guwa miring aup dening kayoman ing kajêng trênggulun, ing ngriku wontên pancuran alit ingkang mêdal saking lambunging rêdi dhumawah ing sela tala lètèr kados pinatar dening tansah kêcuran toya marta rintên dalu kumucur swaranipun angêrês-êrêsi manah. Sang ayu kapengin badhe siram anêlês rema lajêng ngrucat busana botên mawi wigih awit lôngka [lông...]
[...ka] mênawi wontêna janma ingkang sagêd dhatêng ing ngriku, sanadyan sang ayu asipat danawa, nanging pasariranipun lurus jênar apindha bêngle kèris, dhasar mêntas kasongan ing raditya umobing rudiranipun wadana apindha kapundhung pinêcah abrit amaya-maya.
Ing salêbêting guwa miring wontên pandhita rêksasa ingkang maratapa anênêdha pitulunging dewa ingkang linuwih, sagêda punjul sasamining tumitah amêngku buwana ing tanah Ngatasangin, nalika sumêrêp dhatêngipun sang ayu mawas saking salêbêting guwa aling-alingan pongoling padhas ingkang dados warananing guwa, sagêd waspada botên kanyanan saking jawi. Sang pandhita rêksasa ing batos eram ningali dene wontên jilmajalma. manungsa ingkang sagêd ngambah ing patapanipun, dangu
Kados punapa kemawon kagèting galihipun sang rêtna sarêng sumêrêp wontên rasêksa angrêrêpa, githokipun mangkarag wulunipun anjêgrig, sariranipun gumêtêr, biyas paningalipun, lajêng
Rêroncènipun botên kacariyos, sang ayu sampun mupus narimah ing pêpasthèning sariranipun, têntrêm sakaroron
têmbunging dênawa inggih punika wontênipun nama dênawa jalêr: rasêksa dênawa èstri: rasêksi saking namanipun pandhita rasêksa, dèwi rasêksi.
Wong lanang: aku kapengin gêcok mêntah golèkna saiki, yèn ora koturuti aku mati.
Hah, ngêndi ana putri doyan gêcok mêntah.
Sing marai doyan iya rohmu kiye, yèn aku dhewe môngsa doyana, yagene kowe salah gawe wong lagi adus, dikêpruk nguwong dhasmu.
Adhuh biyung: athik malih lantap sinèh, dene biyèn apik alus.
Tobil-tobil, gêdhe têmên angkuhmu jaluk diajèni, apik alus iku rak yèn ana ing kadhaton, winongwong ing rama ibu
Adhuh babo wong ayu kalingane trêsna marang pun kakang, apa baya kang tak walêsake kajaba trêsnaku sakranjang gambir iki tak sokake marang kowe kabèh.
Wis ta aja kakehan calathu, nuli mangkata.
Iya tak mangkat, karia slamêt, pêthèknapêsthèkna. olèhe.
Sigêg gêntos kacariyos, Sang Prabu Bajrapati ingkang akadhaton siluman wontên ing dhasaripun rêdi Saribit, miyarsa yèn ingkang wayah buyut Sang Prabu Sindhung Aliwawar ingkang mawiku wontên pratapan [pratapa...]
[...n] Sadhaka sarta Sang Prabu Pracondha ingkang angrênggani kadhatodkadhaton. ing Marutamanda, sami tikbra ing galih dening pugalipun ingkang putra Radèn Timur sarta Dèwi Sumilir mopo jinatu krama kalihan ingkang sadhèrèk nak sanak piyambak, supêkêtipun saduluran kados tunggil sayayah rena. Dangu Sang Prabu Bajrapati anggalih sayoginipun ingkang linampahan, ngowêl ing kalih-kalihipun sampun ngantos curês turunipun ingkang wayah buyut, mokal yèn cidraa wêcaning dewa ingkang sampun kadhawuhakên dhatêng Prabu Bajrapati, sang prabu angêningakên cipta dhasar sampun sarira bathara, sakêdhap sampun pikantuk sarana ingkang sagêd andadosakên kamulyaning praja. Mêsat saking pura siluman aniyup dhatêng ing kadhaton Marutamanda, wanci sidhêm kayon anjujug ing kaputrèn, sang putri sawêg lênggahan kalihan ingkang raka Radèn Timur, aginêm raos wêwadining Sastrajendra [Sastraje...]
[...ndra] Yuningrat, inggih punika kawruh kasampurnaning pati, sang putri cinandhak kabêkta muluk ngambara, kadospunapa kagèting galihipun Radèn Timur, sarta mirêng sambatipun Dèwi Sumilir akèn nututi, tiyang sakadhaton otêr tangis gumuruh kados anjêbol-jêbolna kadhaton, sang prabu sarta sang pramèswari enggal rawuh ing kaputrèn, sang putri pinanggih sêpên, sarta botên wontên abdi ingkang kenging kadangu, rajaputra sampun oncat saking kadhaton namung kalihan panakawan kêkalih anututi duratmaka ingkang andhustha ingkang rayi sang putri, sirêping tangis sang prabu sawêg sagêd miyarsakakên aturing êmbanipun sang putri, yèn sang putri sawêg lêlênggahan kalihan ingkang raka Radèn Timur, tumuntên wontên saking nginggil, raksasa punapa manungsa nyandhak sang putri kabêkta ngambara silum, rajaputra lajêng nututi sapurugipun anut swaraning tangis, sang prabu lêgêg ing galih, sang pramèswari [pra...]
[...mèswari] anjrit karuna dhawah ing kisma ngantos kantu saya adamêl wêwah giyuhing galihipun sang prabu, ingkang rayi kacandhak katarik wontên ing pangkon sarwi ingêmêk-êmêk êmbun-êmbunanipun, sarêng èngêt lajêng angrungkêbi ingkang raka: sarwi matur, gusti pun Sumilir wontên pundi, kula botên sagêd kantun, sang prabu angandika: sarèhna pikirmu yayi dhisik, tak ngaturi uninga marang pratapan, sang prabu lajêng utusan ngaturi ingkang raka. Utusan enggal lumampah, dhatênging utusan ing pratapan, matur sarèhing dinuta sarta angaturi rawuhipun sang prabu. Sang prabu wrêdha sakalangkung kagèt sarta ngungun ing galih lajêng enggal tindak, sarawuh ing kadhaton, taksih amêningi otêring pura, sang prabu taruna lumèngsèr lênggah marikêlu nêmbah sarwi matur, gusti putra paduka pun Sumilir dhinustha ing duratmaka, putra tuwan pun Timur ingkang ngodhol lampahing duratmaka. Sang prabu
wêrdha tansah kèndêl, anggagas salêbêting galih bab lêlampahanipun ingkang putra Radèn Timur lajêng angêningakên cipta, sami sanalika angsal sasmitaning dewa yèn ingkang putra namung kinarya lêlampahan amatêngakên tapanipun, ing têmbe dhuriwuri. badhe manggih kamulyan sarta saèstu dhaup lan ingkang putra Dèwi Sumilir, nanging ing mangke taksih sinamar dening jawata ingkang linuwih, sanadyan namung kaaling-alingan gedhonggodhong. salêmbar: botên katingal, luwar anggènipun angêningakên cipta lajêng ngandika dhatêng ingkang rayi, yayi: prakara putranira sakarone wis aja sira rasakake, mung pinasrahake marang dewa kang linuwih bae, awit kabèh-kabèh saka karsaning Hyang Jagad Pratingkah, kawula mung sadarma anglakoni, ing mêngko mung padha mêmuji rahayune putranira sakarone.
Kadospundi: gusti, punapa kula botên
mangkono iku luwih prayoga yayi, nanging satêmêne mung ganêp-ganêpe bae, têka bakal olèh gawe: ora, dene kang luwih pêrlu sira anyênyuwuna pitulunging dewa: dinêmên.
Kula nuwun, punika ingkang mêsthi kula lampahi sarta kalayan dhawuh paduka.
Wis yayi: ingsun banjur nulak bali mulih marang pratapan.
Punapa botên mawi kèndêl sakêdhap angêsatakên riwe.
Wis ora yayi, Sang prabu lajêng kondur dhatêng ing pratapan, botên karsa kadhèrèkakên, lajêng saya anggêntur tapa.
Sang Prabu Pracondha utusan animbali kyai patih, kyai patih sampun wontên ing srimanganti tugur
kalayan ingkang para nayaka sarta sampun midhangêt pawartos yèn ing kadhaton wontên damêl agêng bab icale putranipun sang prabu: Dèwi Sumilir, sawêk angginêm sarta angudaraos sintên ingkang mara sandi mêjanani dhumatêng sang prabu: andhustha dhumatêng sang putri, nanging binudi-budi mêksa botên sagêd pinanggih, awit para ratu ing
kenging tinêmbung sangkaning aris, dhasar sang putri dèrèng darbe pêpacangan, pinacang lan ingkang sadhèrèk piyambak Radèn Timur, sami lumuhipun, ngantos misuwur ing praja liyan ing bab sandening pêpacangan, lêgêg galihipun kyai patih sarta para nayaka botên wontên ingkang sagêd angsal wêwêngan buntu pikiripun kados sinumpêt. Kêsaru dhatênging utusan saking kadhaton, kyai patih ingandikan, lajêng kèrid [kè...]
[...rid] ing lampah dumugi ngarsanipun sang prabu: kadhawahan lênggah, nyakêt sarta kaparingan sumêrêp ing bab wau punika mawi winangsit ing dhawuh pituturipun sang prabu wrêdha, kyai patih wontên asrêpipun ing galih sakêdhik dene taksih anggadhahi pangajêng-ajêng badhe karaharjaning têmbe. Dhawuhipun sang prabu, kakang: saiki sira amataha kancanira bupati patang wadana angulari lungane kaki putra sarta ngisêp-isêp panggonane nini
kumpul, binancang-bancanga mangalor mangidul, mangetan lan mangulon, êndi kang olèh gawe enggal ngaturana uninga.
Kawula nuwun inggih dhatêng sandika, saha sadèrèngipun wontên dhawuh paduka anglampahakên utusan, kawula sampun andhawuhakên waradin dhumatêng abdi paduka para wadana tamping angupadosi sarta ngulat-ulatakên kadosa dhawuh wau punika.
Sukur: kakang, yèn wis sira dhisiki parentah, wis kakang: banjur tindakna.
Kawula nuwun, inggih dhatêng sandika, kyai patih mêdal saking kadhaton wangsul dhatêng pasowan srimanganti, andhawuhakên timbalanipun sang prabu, para nayaka manggalaning praja sami apradandosan sarta lajêng bidhal saking ing
Sang prabu botên karsa miyos sinewaka amancasi saliring prakawis kados saban-saban, kapasrahakên dhumatêng kyai patih sarta kondhangipun para nayaka sakawan ingkang sami tinanggênah têngga praja, sang prabu mêmpên wontên ing sanggar pamujan, nungku puja samadi anyênyuwun karaharjaning putra.
Gêntos kacariyos lampahipun Sang Prabu Bajrapati ngambah ing gêgana cumlorot kados thathit niyup mangandhap, [manga...]
[...ndhap,] icalipun wontên ing rêdi Saribit, inggih punika kadhatonipun siluman Prabu Bajrapati, sang putri kaudhunakên saking ing gendhongan, jlêg
teplok akik ijêm, umpaking saka sela lintang katingal pating parêlik, sarasahipun sela cêndhani warni biru laut, pating jalèrèh kados ilining toya, wêdalan ing nagari Kusta, undhak-undhakanipun tundha sanga, ing pêngkêran patamanan agêng wontên bale kambangipun, toyanipun tansah angombak dening kêjogan pancuran [pancura...]
payonipun kajêng wêsi ingkang botên sagêd risak salami-laminipun.
Sang putri kenging daya prabawanipun ingkang eyang canggah Prabu Bajrapati, wontênipun ing kadhaton siluman anyupèkakên dhatêng rama ibu, namung miturut sapangrèhipun ingkang eyang, sang putri kadunungakên wontên ing yasa kambang majêng mangidul, gapura majêng mangetan, kori kamar ingkang kilèn namung isi pasarean kathil, bakalipun kajêng arêng-arêng lis-lisan kinarawistha ing kêncana mulya, kasuripun sutra kêling cinuki ing songa wungu, kajêng sirahipun sutra lumbu, kamar ingkang wetan namung isi padandosan, kalihan pasuryan sapirantosipun, tuwin lêmari gêdhah alit wadhah agêm-agêman,
nêstha tiyang jalêr èstri kathahipun gangsal jodho, namung ingkang sajodho kinarukup ing sutra jêne, sang putri lênggah ing kursi gadhing karsa mariksani primbon, kalolos saking ulêsipun sutra jêne, katingal samakipun mubyar tinarètès ing sêsotya, sang putri eram katêmbèn sumêrêp samak ingkang makatên warninipun, sarêng kawiyak saya eram ing galih dening sastranipun sinêrat ing toya êmas sadaya sarta padanipun mawi kinurung ing lung-lungan, pinindha lunging sêkar sônggalangit rumambat ing pêparang rumpil, sarta sastranipun Kawi Kêling, sang putri wiwit timur ngantos diwasa pinrêtêg ing piwulang wontên ing pawiyatan agêng gurunipun kawan
anyorahakên lêlampahanipun para ratu agêng ing Ngatasangin, tumuntên nyandhak cariyosipun para ratu lêluhuripun ing nagari Marutamanda, wiwit ingkang eyang warèng ingkang jumênêng nata sapisan ing Marutamanda, inggih punika ingkang rama ingkang eyang canggah Sang Prabu Bajrapati, sarta amratelakakên lêlampahaning karaton tuwin gambaring sarira kadhapur rêca, ing palêmahan ngandhap kacirenan sastra Ibrani mawi titimôngsa yuswa sarta ing sedanipun, sang rêtna kagèt ing galih jumênêng saking kursi lajêng nyakêt ing gambaripun ingkang eyang warèng kakung putri lajêng dipun ngabêktèni, rêca ing kiwanipun sang putri botên pandung yèn gambaripun ingkang eyang buyut Prabu Bajrapati kakung putri ugi lajêng dipun ngabêktèni, nanging ing kiwanipun malih taksih kalih rakit sarta ingkang dipun lurubi jêne sarakit, sang putri dèrèng sumêrêp [su...]
[...mêrêp] gancaring cariyosipun, lajêng lênggah wangsul ing kursi andumugèkakên pamaosipun, inggih ugi tunggile cariyosipun ingkang eyang putra wayahipun Prabu Bajrapati, têlasing cariyos namung dumugi samantên, sang putri jumênêng malih saking kursi nyakêt panggenaning rêca ingkang dèrèng dipun ngabêktèni: ugi lajêng dipun ngabêktèni, kantun sarakit ingkang dipun ulêsi jêne ugi badhe dipun ngabêktèni, ciptanipun: môngsa dedea tunggilipun rêca gambaripun ingkang para lêluhur: botên, sawêg dipun bikak kagèt ing galih yèn rêca sarakit punika gambaripun Sang Pangeran Timur kalihan gambare sariranipun, acêcêpêngan asta sarwi liling-liniling, sang
bau wijang anggandhewa gadhing / apa golèk ceko / lagi tumon wong kang kaya kuwe / baya iku
nganggo diwarahi / tur nèh aku isin / durung tau-tau //
Kandhêg samantên gêntos kacariyos lampahipun Radèn
ing galih, badhe wangsul lingsêm dhatêng ingkang rama Sang Prabu Pracondha, dene cabar ing damêl tanpa kasêktèn pisan-pisan, tansah anutuh sarira anggènipun dinama-dama ing rama ibu prasasat [prasa...]
[...sat] dados wisaning gêsangipun, mila Radèn Timur pratignya salêbêting galih sanadyan ajura atêmah bubuk badhe botên kondur bilih botên sagêd kapanggih ingkang rayi Dèwi Sumilir, lampahipun Radèn Timur amurang marga nusup angayam alas, karèndhèt-rèndhèt ing
angaruara ngajak wangsul dhatêng nagari, nanging botên piniyarsa dhatêng Radèn Timur, sampun lêpas lampahipun, kandhêg
gung sêsambat dulunên kang kawlasayun / suka kulinèng wulusan / mung mangajap-ajap pati //
enjing / wèh sugônda marbug arum / orêm tyas kudhandhangan /
angulari tanpa sêdya nut ing suku / pindha kinjêng tanpa soca / tan wruh sidaning dumadi //
asalin cahya / pindha kêncana sinangling //
ambirat mêsuming rupa / nadyan kusut kawuryan katon kuning / babo nanging mung sapangu /
rungkut-rungkut, nèk anu nyêbur sumur mawon pindhah, kula ênggih dhèrèk, ning ngantun, iyeiya. ngono ora, kang.
Groeb: Lha wong kowe ora dhêngêr kêrsane dara, iku rak digawe lampah, angèl iku mêrgane gampang, beda karo kowe, sing kogolèki gampange dhisik, angèle katêmu ing buri, mulane kowe tansah kasurang-surang bae.
saiki mung kari rêkasane bae: dhapur nyaur, besuk tontonên.
Gerb: Toblas, lèhmu ngêntèkake kamuktèn dhèk kapan, bok aja
Gerb: Gêdhugane nèk dipênggak banjur nundhung, êngga anjlog jurang mawon sisan, ning ênggih sampeyan kriyin, kula ngentun kaping kalih.
Kocapa lampahipun ditya rasêksa kados kinoncang ing dewa kalunta-lunta botên mirangguhi janma manungsa langkung ing wana, upami wangsula [wang...]
[...sula] botên ambêkta janma acipta lingsêm dhatêng ingkang rayi, sêdyanipun sang pandhita rasêksa badhe ambarak tiyang dhatêng padhusunan kemawon, sawêg kamanah-manah: brêbêt mambêt gandaning manungsa,
pandhita rasêksa girang ing manah ngandhêg lampahipun sang pangeran.
Boet: mandhêga mandhêga lakumu aja bacut.
Groeb: Ut, bilai: ca,
Groeb: Saya edan kowe kuwi, ana buta ngisis siyung diarani plengah-plèngèh.
dupèh kowe gêdhe dhuwur rosa birawa nganggo siyung, angkaramu bisa gawe apêsing juritmu.
Boet: I: babo babo wong iki ora kêna
dhawah krungkêb ing siti ngantos ababak bundhas, tinubruk abên ajêng tinêpak mukanipun kantu
Pang: Kowe kuwi gêmbèng têmên ta: Grubug, Grêbêg, wong ora ana apa-apa ditangisi, rak wis lumrahe wong kêrêngan iku gênti kêlindhih.
Gerb: Mênawi pun Grubug lasar gêmbèng, dara, tiyang mripat [mri...]
Groeb: Kowe sing mripatmu mlolo athik iya milu nangis.
Gerb: Wong grubyug tembo kok, mèlu golèk pêndhok, satêmêne mung tangisan bae, ora nganggo êluh, dara seda utawa ora iku ingatase aku
Gerb: Ora, wong wis cukup: kuwi.
Pang: Grubug, jupukna panahku sing tak tinggal ana ing ngisor
Kaêcap sarta kawêdalakên ing gêdhong pangêcapanipun pakêmpalan among dagang, rumiyin nama: H. Buning, ing nagari
dewa ingkang akahyangan ing tanah Hindhustan, anggitanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga agêng ing karaton nagari Surakarta, kaêsahakên kasusastranipun awêwaton Sêrat Paramasastra dening Ki Padmasusastra, kaêcap ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing
Bali tuwin Madura, wiwit dipun dunungi manusa, taun Jawi sirah 1, ing salajêngipun cariyos wontênipun lêlampahan sadaya, ngantos dumugi taun 734, babon asli saking Suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita pujôngga agêng ing karaton nagari Surakarta, kaêsahakên kasusastranipun awêwaton Sêrat Paramasastra dening Ki Padmasusastra, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal jilid rêgi f 2.50. Bilih ngarsakakên sadasa jilid kalihan Paramayoga pranko ing pos f 20.-
Sêrat Pustakarajapurwa wau punika jilidan ingkang ôngka 1, sampun têlas, nanging sapunika sampun dipun wiwiti ngêcap malih.
Sêrat Cênthini, anggitan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. V. Isi kawruh warni-warni, saking adining sêrat wau, kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. VII. Sêrat Cênthini katêdhak satamatipun, sêratanipun jêjêg padanipun mawi sinungging dados
saking adining sêrat wau. Awit saking kaparêngipun karsa dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV. Pêpatih dalêm ing Surakarta, sapunika kacithak kalimrahakên ing akathah, rêginipun satunggal buk f 2.- pranko ing
lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi, wiwit prang lajêr, dumugi Tumênggung Jayawinata Mataram balik, ing salajêngipun, babon asli saking suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura, pujôngga ing karaton nagari Surakarta Adiningrat, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal jilid rêgi f 2.- prangko ing pos f 2.10.
Menggahing tiyang Jawi perlu sangêt gadhah sêrat waosan ing ngandhap punika, anggêlarakên bab wajibipun ngagêsang wontên ing dunya, ingkang nistha, madya, utama.
mawi sêkar, kajarwakakên dening Radèn Mas Sasradiwirya, kawêdalakên ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55
Mênggahing tiyang Islam perlu sangêt gadhah sêrat ing ngandhap punika.
Cariyos saking Arab, ing mangke kasantunan ing têmbung Jawi, kaêcap ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Anggitanipun Mas Surajaya, pènsiyun wadana dhistrik Balak, kabupatèn Magêlang (Kêdhu), satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
Mêthik saking Sêrat Suluk Suksmalêmbara, kaanggit dening Radèn Tumênggung Purbanagara, bupati anèm wadana prajurit Kêtanggêl, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Sintên ingkang kapengin badhe dipun trêsnani ing bêndaranipun? Utawi dipun sihi ing gurulakinipun? Para èstri botên susah pados sarana guna, janji sampun sagêd sêrat kados ing
sêtrup, sarta sapanunggilanipun minuman, damêl asinan, acar, sosis agêng alit tuwin sanès-sanèsipun wontên saking 600 warni, babon asli saking Suwargi Tuwan F. L. Wintêr,
ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2.50 pranko ing pos f 2.60. Para èstri putraning priyantun sarta koki punapadene têtiyang ingkang gêgriya pêrlu sangêt anggadhahi sêrat punika.
saking sêrat Walandi katêdhak dening tuwan F. L. Wintêr, ing Surakarta, mawi karêngga ing gambaran nêmbêlas warni, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10
Sêrat punika kantun sakêdhik kangge para lare utawi tiyang sêpuh saèstu kathah ingkang rêmên maos.
Ing praja Nèdêrlan, mawi gambaran, katêdhak ing têmbung Jawi, dening Tuwan F. L. Wintêr ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2.25 pranko ing pos f 2.30
Ibnu Adam walollah, ingkang jumênêng nata, ing nagari Ngerak, kaecap ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Anyariyosakên sujarah dalêm, awit Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapisan, dumugi sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, babon asli saking Swargi Bandara Pangeran Arya Adinagara, ingkang sapisan, kasêkarakên dening Radèn Mas Nataasmara, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
Punika sêrat jarwa anyariyosakên lampah-lampahipun tiyang ingkang badhe minggah khaji dhatêng nagari Mêkah, mêthik saking Kitab Manasik Khaji, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
sêrat cariyosipun pêrang ing nagari Nèdêrlan, kala ing taun 1815, wiwit lolosipun Prabu Bonahparte saking pulo Hèlbah, dumugi konduripun Prabu Lodhêwik kaping 18: jumênêng nata malih wontên ing Prangkrik, salajêngipun kabucalipun Prabu Bonahparte dhumatêng ing Sinhelenah, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10.
lan samubarang rèmèh-rèmèh kang maedahi, saking tuwan F L Wintêr, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05. Sintên ingkang kêpengin badhe dados dhukun? Botên susah madhukan-madhukun têmên. Janji anggadhahi sêrat kados ing ngandhap punika:
têtilaranipun para oliya ing jaman kina, kaêcap ingkang kaping 5, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Sêrat punika wau botên namung tiyang Jawi kemawon ingkang sami tumbas, sanadyan bôngsa sabrang ingkang sagêd sastra Jawi ugi amêrlokakên tumbas, dene isinipun 21, prakawis pitakenan, punapa ingkang badhe dipun takèkakên, bêgja cilakaning tiyang punapa ingkang badhe pinanggih, insaallah sagêd anarbuka saking buku punika.
amrih cêthanipun, kajarwakakên dening Tuwan F. L. Wintêr, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55.
Manut caraning karaton, ing Surakarta, tuwin wêwijanganipun sakathahing saranduning kapal tumpakan, kawêdalakên dening Tuwan F. L. Wintêr, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Awit saking idinipun kangjêng tuwan dhirèktur pamulangan (O. E. N.) saha sampun anêtêpakên kangge amulang ing sakolahan guprêmèn. Para guru sakolah pêrlu sangêt gadhah sêrat ing ngandhap punika.
kanggo ing pamulangan Jawa, jilidan 1, prabot lan rimbag anggitane Mas Ngabèi Dwijasewaya, ing Ngayogyakarta, cap-capan kaping pindho, layang 1 rêga f 1.- pranko ing pos f 1. 10. Para kwèkêling
Layang pranatan cacêkêlane pulisi kang anamtokake paukumane wong Jawa sapêpadhane ing Hindiya Nèdêrlan, nganggo katêrangan pêpêthikan saka layang
Mênggahing tiyang Jawi pêrlu sangêt gadhah sêrat ing ngandhap punika
Buku pasatoan, artosipun etanganing lare badhe kadhaupakên, jalêr kalihan èstri, pamilihing wulan ingkang sae paningkahipun. [paningkah...]
[...ipun.] Kajawi punika: isi pamilihing siti pakarangan, ingkang awon ingkang sae, isi wataking môngsa, prabawaning lintang, ngalamating grahana,
ingkang sampun kathah kayêktosanipun kacoba sagêd adamêl waluyaning roga). Kapêthik saking parimbon Jawi,
Carakan Anyar, anggitanipun, Tuwan W. Huso, pandhita ing nagri Sêmarang, rêgi 50 sèn prangko ing pos 60 sèn.
Punika Sêrat Wulangrèh, Tekawardi, lan Sêrat Suluk Rêsidriya, anyariyosakên wulang sae dhatêng para kathah, rêgi 2 rupiyah prangkepranko. ing pos 2 rupiyah 50 sèn.
Punika Kitab, Humul Brahim utawi tasawuf, saha kitab, sanèsipun kapêndhêt maknanipun basa Jawi, saha kapêndhêt mangêrtosipun pisan. Rêgi 2 rupiyah prangko ing pos 2
para kathah mawi kasêkarakên, rêgi 0. 75 sèn, prangko ing pos 0.85 sèn.
Carakan Jawi, anggitanipun Tuwan Y. Kat ing Majawarna, jilidan ingkang sapisan, rêginipun 25 sèn, prangko angêtikên 40 sèn.
Sêrat Ajisaka ngajawi saking sêrat Ajisaka gancaran, anggitanipun Tuwan C. F. WINTER Sr., ingkang sampun swargi, mawi karumiyinan lêlampahanipun Prabu Dewatacêngkar, ratu ing nagari Mêndhangkamolan, kaanggit ing sêkar macapat dening Mas Kartasubrata. Rêgi 6 rupiyah, prangko ing pos 6 rupiyah 50 sèn.
Pranacitra manut babonipun lami, karampingakên dening Tuwan G.C. F. Wintêr Sr., ingkang sampun swargi, ing mangke kabangun malih sarta katiti panggarapipun ingêcap dening Mas Kartasubrata. Rêgi 3 rupiyah 50 sèn. Prangko ing pos 4 rupiyah.
Sêrat Jayalêngkara, anyariyosakên lêlampahanipun Prabu Jayalêngkara, ngantos dumugi jumênêngipun Ratu Panji Kudawanèngpati, ing nagari Jênggala, mawi sêkar macapat, jilidan ingkang kapisan, rêgi 4 rupiyah,
Sêrat Cabolèk, anggitanipun abdi dalêm pujôngga kraton ing nagari Surakarta Adiningrat, nalika panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 4, anyariyosakên ing nalika karaton Kartasura, panjênênganipun kangjêng
prakawis ngèlmi tekad, mawi kasêkarakên, rêgi 3 rupiyah prangko ing pos 3 rupiyah 50 sèn.
Sêrat Bêdhahipun ing Mangir, anyariyosakên Kyai Wanabaya, kapanggih kalihan Radèn Ajêng Pêmbayun, ngantos dumugi pêjahipun wontên ing Matawis, mawi kasêkarakên, rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1
anyariyosakên wiwit babaripun kangjêng rasul, ngantos dumuginipun krama, dhaup kalayan Dèwi Khatijah,
ingkang wêkasan, dumugi karaton ing Pajang, ngantos sedanipun Sultan Pajang, mawi kasêkarakên, rêgi 3 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 4 rupiyah.
Sêrat Damarwulan, anyariyosakên wiwit jumênêngipun Prabu Kênya ing Maospait, ngantos dumugi Damarwulan dados ratu pinanggih kalayan Ajar Tunggulmanik, mawi kasêkarakên. Rêgi 5 rupiyah, prangko ing pos 5 rupiyah 50 sèn.
Cariyos lêlampahipun Raja Anglingdarma, ing nagari Malawapati, wiwit kramanipun angsal Dèwi Sêtyawati, sarta panandhangipun cintraka, punapadene anggènipun lêlana, dumugi konduripun dhatêng Malawapati, lajêng magawan, ingkang wayah anama Bambang Gôndakusuma, anggêntosi kaprabonipun, jarwa sêkar macapat, rêgi 5 rupiyah, prangko ing
Jawi, anyariyosakên wiwit Kangjêng Sultan Batrulkamari. Ratu ing nagari Bahdad, ngantos dumugi Prabu Sapari Andarusamsi, ratu ing Karsinah, badhe pêrang kalihan Prabu Kalabangkara, ing nagari Kalakodrad, mawi kasêkarakên. Rêgi 5 rupiyah. Prangko ing pos 5 rupiyah 50 sèn.
Sêrat Partakrama, manut babonipun lami, wêdalan ing Surakarta, rêgi 4 rupiyah, prangko ing pos 4 rupiyah 50 sèn.
Sêrat Srikandhi Maguru Manah, manut babonipun lami, wêdalan ing Surakarta, rêgi 3 rupiyah, 50 sèn. Prangko ing pos: 4 rupiyah.
lêlampahanipun Sugriwa, Subali, sarta pêrangipun Dasamuka ing Ngalêngka, mêngsah karaton têtiga wau, tuwin mêngsah dhatêng Sugriwa, Subali, ngantos dumugi jumênêngipun Prabu Dasarata ing Ngayodya, mawi karumiyinan sajarahipun para ratu ing nagari Surakarta, kaanggit dening Radèn Ngabèhi Sindusastra, (ingkang sakalangkung kathah tur andadosakên saenipun, dados ing mangke
Sêrat Bab Ngèlmu Sêsabin, ingkang nganggit Tuwan A. van dhêr Gonètsêr, rêgi f 0.60. Prangko ing pos f 0.75
Sêrat Primbon, mas'alah, anyariosakên bab ngalamatipun tiyang supêna, ingkang awon miwah ingkang sae, pinanggih ing badanipun. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 65 sèn.
prêdikanipun pêksi prênjak, ingkang mungêl awon miwah ingkang sae, mawi kasêkarakên. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 65 sèn.
karanganipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara piyambak, nyariosakên wiwit kèrêmipun dhatêng agami Islam, tuwin dadosing prang agêng ngantos dumuginipun kakendhangakên dhatêng Mênadho. Mawi karêngga ing gambar
pos f 3.25. Jilid 2 rêgi 2.25 prangko ing pos f 2.50.
Sêrat têmbung bêcik, kaimpun saka layang kuna-kuna sarta katurutake dênta ywanjanane dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastrakasusastran (dan di tempat lain). Jawi ing
Amerika tuwin ing Insulindhê, ingkang sakintên pantês kacariyosakên, ingkang kêrtas kandêl rêgi f 2.50 pranko ing pos f 2.75, tipis f 2.- pranko ing pos f 2.25
Kasmala, putri ing Majapait, ngantos dumugi dhaubipun Radèn Windudaka akalihan Rêtna Pandhankurung, putri ing Pêngging. 1 buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.20.
Sêrat Kalimataya, jarwa sêkar macapat, anyariyosakên wiwit nalika Radèn Arjuna dhaup kalihan putri Parangguwa, sapiturutipun ngantos dumugi Prabu Dipayana lolos saking pagrogolan lêlana dhatêng
pindhahipun Prabu Ajipamasa saking nagari Kadhiri dhatêng tanah Pêngging, ingkang winastan praja
Mangkunagaran, 1 buku rêgi f 0.60 pranko ing pos f 0.75
Sêrat Sèwu Satunggal Dalu, mawi sêkar macapat, katêdhak ing têmbung Jawi dening Swargi Tuwan Karêl Pèdrêrik Wintêr, ridêring ordhê saking Nèdêrlanse leyo, juru basa ing Surakarta, kawêdalakên dening ingkang wayah Tuwan F. L. Wintêr. 1 buku rêgi f 1.- prangko ing pos f 1.15
kasusastran Jawi, saha santana dalêm ing Mangkunagaran, Surakarta, 1 buku rêgi f 0.40 pranko ing pos f 0.65.
Sêrat Kitiran Môncawarni, pêthikan saking pakêm ringgit madya, anggitan dalêm Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kasêkarakên dening Radèn Ngabèi Jagakartika,
Kawêdalêkan dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1 buku rêgi f 0.30 pranko ing pos f 0.45
Pagêlèn, nalika krama angsal Dèwi Surêtna, raja putri ing Japara, ngantos dumugi kaangkat dados pêpatih ing Mêdhangkamulan, babon anggitanipun Swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga dalêm ing nagari SurakataSurakarta. Adiningrat, 1 buku rêgi f 1.75 pranko ing
Surakarta. 1 buku rêgi f 1.75 pranko ing pos f 1.90.
Sêrat Piwulang warni-warni, anggitan dalêm Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kawêdalakên dening Ki Padmasusastra tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta. 1 buku rêgi f 1.50 pranko
Pakubuwana ingkang kaping 9, kawêdalakên sarta kaêsahan kasusastranipun dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastra Jawi ing Surakarta, sapunika katambahan wulang dalêm kaping 9 dhumatêng pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, sêrat wau mawi gambar dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. IX kalihan ingkang garwa Gusti
[...purwa] panunggilanipun bab satunggal, kawêngku salêbêting Sêrat Mahaparma, babon anggitanipun Swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga dalêm ing nagari Surakarta Adiningrat. 1 buku rêgi f 0.60 pranko ing pos f 0.75.
sêrat Warnasari, wiwit jilid 1, 2, 4 ngantos
anggitan dalêm Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kawêdalakên dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1buku rêgi f 0.60 pranko ing pos f 0.75
Sêrat Srimataya, yasan dalêm Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping V saha litnan kolonèl saking generalên sêtap, ing Surakarta. 1 buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.15
Sêrat Wedhamadya, karanganipun ingkang sinandi, kawêdalakên sarta
kaêsahan kasusastranipun dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1 buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.15.
Sêrat Saridin, punika pawicantênan têmbung ngoko, madya, akalihan krama minôngka têturutanipun ingkang amarsudi badhe sumêrêp têmbung Jawi, ingkang nganggit Tuwan Karêl Prèdrik Wintêr, juru basa ing nagari Surakarta, rumiyin kaêcapakên dening Tuwan Tako Rordha, guruning têmbung Jawi ing nagari Dhèlêp ing tanah Nèdêrlan, pangêcapipun wontên nagari Amstêrdham, nalika taun 1848. Ing mangke kawêdalakên dening Radèn Dirjaatmaja, rêdhakturing sêrat kabar Jawikandha ing Surakarta, 1 buku rêgi f 3.50 pranko ing pos f 3.75
anom wontên Gajahoya dening ingkang uwa Prabu Ngastina. 1 buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.15
Sêrat Mahawipara, anyariyosakên wêdharing tatakrami,
Buku pangajaran padhukunan mitulungi tiyang gadhah anak, 1 buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.15
Sêrat cariyos wêwadosipun karaton ing Konstantinopêl, Sêtambul = Turki, lêlampahan jaman sapunika, sanès dongèng, limrahipun winastan cariyos Topèngmas, kajawèkakên saking têmbung Malayu dhatêng Radèn Martadarsana. Mèdhê rêdhaktur Jawikandha ing Surakarta, 1 buku rêgi f 2.25 pranko ing pos f 2.50 dumugi 5 jilid.
Sêrat Tajusalatin, anyariyosakên bab nista madya utamining lêlampahanipun para ratu tuwin lêlampahanipun para pandhita, karanganipun Imam Bukhari, jarwa sêkar macapat, jangkêp ngantos 24 pasal. Babonipun Sêrat Tajusalatin punika kagunganipun prayagung luhur ing nagari dalêm Surakarta, amila luwêsing têtêmbunganipun botên kawon kalihan Sêrat Tajusalatin ingkang sampun kawêdalakên saking pangêcapan sanès, dalah suraosipun ugi wontên ingkang gèsèh sawatawis, garapanipun sae, cap-capanipun cêtha, krêtasipun alus kandêl, sagêd awèt botên enggal risak, 1 buku rêgi f 5.- prangko ing pos f 5.25.
Cheonggukjang inggih punika doenjang, pasta dangsul Korea ingkang dipundamel pinten dinten kemawon, julukanipun punika "pasta dansgul cepet".[1]
Cheonggukjang katingal sami kalihan doenjang saking penampilan ananging cara lan wekdal anggènipun damel ingkang bènten saéngga rasa lan aromanipun ugi bènten. Nalika pasta dangsul dumugi dados meju (pasta garing) kirang langkung 2-3 dinten sampun saged dipunginakaken kanggé masak jjigae.[2]
Wonten manéka teori ingkang nyebataken asal usul cheonggukjang, ing antawisipun saking periode Tiga Kerajaan Korea (57 SM-935 M).[3] Tiyang Goguryeo ingkang nitih jaran minangka piranti trasnportasi mbeta dangsul godhog ingkang dipungandhulaken ing celakipun sadel jaran minangka dhaharan nalika lelampahan. Amargi dangsul kénging awakipun jaran (38-40 derajat Celcius) saéngga damel dangsul kasebut nglampahi fermentasi kanthi alami. Cheonggukjang ugi dipunsebat wonten ing sajarah Silla kanthi istilah yeomsi.
Adhedhasar dokumen saking Dinasti Joseon ingkang dipunserat déning sarjana kanthi nama Hong Man-seo kanthi irah-irahan Sanrimgyeongje (Buku Kehutanan dan Ekonomi), nama wiwitan cheonggukjang punika jeongukjang utawi pasta dangsul perang ingkang saged dipundamel wonten ing periode perang. Miturut Jeungbosanrim gyeongje (Buku Rincian Kehutanan dan Ekonomi), cheonggukjang dipundamel 3 dinten kanthi cara dangsul ingkang sampun dipunkumbah lan dipungodhog kasebut dipunfermentasi lajeng dipunbungkus ngginakaken damen pari. Teori sanèsipun nyebataken bilih cheonggukjang punika asalipun saking Cina ingkang dipuntepangaken nalika masa pamaréntahan Raja Yeongjo taun 1760.[1] Tembung cheong ing cheonggukjang tumuju dhateng Dinasti Cheong (Qing).[1]
Dangsul utawi dhelé ingkang sampun dipunkom ing toya 12 jam lajeng dipungodhog ing mawi geni ingkang ageng. Nalika sampun umub, geninipun dipunkirangi dumugi dangsul kasebut warninipun dados coklat. Lajeng dangsul kasebut dipunparingaken ing damèn lan dipunbungkus ngginakaken gombal sapados saged fermentasi. Proses fermentasi dipunwontenaken 2 dumugi 3 dinten kanthi suhu ingkang anget. Wonten ing proses punika medal bakteri Bacillus ingkang mengurai protein dangsul dados asam amino. Bibar 3 dinten, dangsul kasebut dados radi ireng lan medalaken cairan kados keju. Proses punika ugi ngasilaken sekedhik amonia ingkang damel ambunipun cheonggukjang langkung krasa sanget tinimbang doenjang. Sapunika cheonggukjang sampun saged dipunginakaken kanthi cara dipuntumbuk alus lan dipunparingi bumbu jae, bawang, sarem, lada, lan lombok abang.
Mupangat kanggé kasarasan[besut | besut sumber]
Laré-laré lan priyantun enèm saperangan ageng nyingkiri dhaharan ingkang mawi bahan cheonggukjang. Sanajan mekaten, panalitèn nedahaken bilih cheonggukjang punika dhaharan ingkang damel awak waras. Bakteri ingkang paring mupangat punika anama Bacillus Subtlis ingkang urip wonten ing njeronipun lan saged mengurai protein dangsul dados asam amino lan saponin. Saponin saged nahan sèl-sèl kanker,
cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 31 Januari 2017.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 GENDHING
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Purwokerto, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Solo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Bangkalan,
“Co, endang ning pondok!”
“Kulo mboten gadah sangu, Pak Kyai.”
“Ayo, Co…mbesok kowe arep dadi Blawong, Co!”
karo postingane de Aziz, terus tek telusuri sumber asline… jan temenan nembe ngerti sing arane
DFA Artikel bei... DFA Artikel bei... DFA Artikel bei... DFA Artikel bei... DFA Artikel bei... DFA Artikel bei... DFA Artikel
in Javanese (basa Jawa)Kadalan in Javanese (basa Jawa)Kandai in Kannada (
Nuwun, sarèhning wêkdalipun kalawarti (organ)
rêdhaksi administrasi Narpawandawa, sowan sirahtulrohmi dhatêng para warga sadaya, bokmanawi wontên klenta-klèntuning tindak-tanduk
pakaryanipun Narpawandawa, anggèning nêdya anjagi mrih saya luhur tuwin wilujêngipun nagari karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat.
Tamtunipun para maos sampun sami midhangêt, ing ariwarti Darma Kôndha basa Jawi, ingkang mêdal kala kaping 12 Jumadilakir Ehe 1868 ôngka 187, ngabarakên bilih wontên santana dalêm kacêpêng ing pulisi, sabab
ngurus sarta mundhut pindhahing pangunjaranipun, amung miturut katrangan saking pangagêng panggenan (Hoofd van Plaatselijk Bestuur) katitimasan kaping 28 Agustus 1937 ôngka B.16669/38 wosing suraos, wontênipun pangadian lan-gêrèh purun mutus prakawis kasêbut ing nginggil, sabab saking lêpatipun dakwa piyambak, jalaran wêkdal ngadhêp ing ngarsanipun pangadilan, lêrêsipun sagêd ngaturakên kalênggahanipun anggèning dados santana dalêm, amila pamundhutipun kawadanan putra santana dalêm, supados Radèn Mas Subrata wau kapindhah dhatêng panti pidana, botên sagêd minangkani, amargi ingkang mutus prakawisipun wontên pangadilan guprêmèn, dados pamidananipun inggih wontên ing pakunjaran guprêmèn, bab punika nagari ugi paring dhawuh katrangan kawrat sêrat katitimasan kaping 29 Oktobêr 1937, ôngka 2114 C/2/I
punika wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 8 Sèptèmbêr 1937 ôngka 163/K.T./18 sakanthinipun sampun kula uningani, bab anggènipun Radèn Mas Subrata kenging prakawis, tumindak ing Landgerecht miturut katrangan saking tuwan asistèn residhèn ing Surakarta, saking lêpatipun piyambak, dening nalika kapriksa ngantos dumugi karampungan, botên mratelakakên bilih taksih santana dalêm, dados kainanipun piyambak, punika kasêrêpna dhatêng Radèn Mas Surasupadma, manawi sampun trimah. Kasêrêpna pisan, bilih anggènipun nyuwun supados anakipun kapindhah dhatêng panti pidana, panggalihanipun nagari botên sagêd, amargi ingkang ngrampungi prakawisipun Radèn Mas Subrata pangadilan guprêmèn, dados sampun salêrêsipun, kaukum wontên pakunjaran guprêmèn.
Pêpatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Wg. Jayanagara
Sasampunipun para warga nguningani kawontênan kados ingkang kasêbut nginggil, murih botên wontên kadadosan makatên malih, bokmanawi wontên sadhèrèk santana dalêm ingkang manggih prakawis, kêdah enggal pratela manawi saliranipun wau [wa...]
[...u] taksih santana dalêm, dados prakawisipun lajêng kainggahakên dhatêng pangadilan dalêm pradata, tur botên adamêl rêkaosipun ing ngakathah.
Kala ing dintên tanggal kaping 31-7-'37 pangrèhing rukun santana dalêm damêl parêpatan, manggèn ing dalêmipun Radèn Mas Arya Natadilaga, pangrèh saha ingkang dipun suwuni pitulungan pêpak, dipun bikak dening pangarsa kados padatan, pangarsa nglapurakên nalika tanggal kaping 12-7-'37. Santana dalêm buyut Radèn Mas Panji Nêrangkusuma tilar dunya, sarèhning kawontênanipun katingal mêmêlas sangêt, mila rukun santana dalêm maringi waragad kathahipun f 15,- miturut wara-wara kados ingkang sampun kasêbarakên, ingkang salajêngipun sampun katanjakakên sacêkapipun.
Panitya ingkang kapatah nyuwun arta darma, nglapurakên angsal-angsalanipun arta darma wontên f 10.12 kaparingakên minôngka pituwasipun ingkang mlampah f 1.01 tampi rêsik sadaya wontên f 9.11 dados petangipun kalihan wêdaling arta f 15,- kas tuna f 5.89.
Panitya ingkang kapatah ngamat-amati nglapurakên, miturut wawasan wontênipun arta darma angsal- angsalanipun dèrèng nglêgakakên, sabab nama sawêg katêmbèn sadayanipun, liripun makatên, tumrap panindakipun pangrèh piyambak dèrèng sagêd paham sadaya, dene lopêripun ugi dèrèng lanyah ingkang kêdah dipun suwuni, mila botên anèh upamia taksih sarwa anguciwani samudayanipun, mila pangrèh pitados sadaya kalêpatanipun pangrèh dalah ingkang bantu, tamtu dipun paringi gênging pangapuntên, kajawi punika pangrèh nyuwun kalayan sangêt mênggah badhe
Ing ngriki kula badhe ngaturi katrangan dhumatêng ingkang botên karsa paring darma nanging malah ...
Kula nuwun bandara, mênggah adêgipun rukun santana dalêm punika, sampun dipun rujuki [ruju...]
[...ki] parêpatan agêng Narpawandawa, dene sêdyanipun, mligi ngrukti layonipun santana dalêm, amargi manawi wontên jisimipun santana dalêm botên karukti, punika lajêng sintên ingkang manggih wirang isinipun, botên sanès inggih wandawa dalêm saumumipun, rumèmbètipun sagêd anggayut ratu gusti kita ingkang tansah kaluhurakên punika, mila saking pamanggih kula adêgipun rukun santana dalêm punika, lêrêsipun botên wontên satunggaling wandawa dalêm ingkang botên angrujuki, ewadene manawi wontên ingkang nyelaki, sumôngga sami sêsarêngan dipun suwunakên
kampung, punika saking kiyas kula mêsthi botên, sabab ... ewadene ngantos dumugi laya malih, punika têgêsipun inggih ... nul.
Kula nuwun pangrèhing rukun santana dalêm, miturut sêsêrêpan kula wiwit emut ngantos dumugi dintên punika, sabên wontên pakêmpalan jumêdhul botên dangu lajêng kakubur, samantên ugi pintên-pintên pakêmpalan pralenan ingkang dèrèng jênat nanging mêksa nglèmprèh tanpa bayu, mênggah kadadosan ingkang kados makatên punika tamtu andadosakên pitakenan ing dalêm batos, wah ngantos judhêg manawi kula ngraosakên thik prilipun sadaya ada kita, ewadene cobèn-cobèn kula klènthèkipun ambokmanawi sagêd kasumêrêpan undêranipun.
Mênggah wontênipun ada kita sabên jumêdhul tamtu lajêng dhawah kantêp, punika angsal-angsalanipun anggèn kula rêmên nênitèni, namung inggih manawi botên lêpat pandumuk kula, sajak-sajakipun tumraping pakêmpalan awit pangrèhipun kirang tumêmên punapadene warganipun kirang sêtya, kados ta upaminipun: purunipun dados pangrèh wau namung pados wah dipun wastanana jêmpol. Wontên ugi ingkang namung kangge pados pangaruh ngupados upa, dados têgêsipun golèk ontung topèng pakêmpalan. Sarta ugi wontên malih sarêng kapilih dados pangrèh, angrumaosi tampi drajad inggil, sadaya warga dipun anggêp karerehanipun. Namung manawi para warga ingkang kalimrah kirang nêtêpi janji, mila inggih angobor [a...]
[...ngobor] blarak, têgêsipun ramene yèn lagi anyaran, nanging
sadaya bab, mila kiyas kula, ambokmanawi namung sarat kalih klimah punika ingkang sagêd mulyakakên rukun santana dalêm, nanging manawi taksih trêsna dhatêng sêsakit kina miyos kados adat, punika atur kula kantun ngêntosi dhatêngipun kaum ingkang nucèni.
Kula nuwun pangrèhing rukun santana dalêm, mênggah adêgipun rukun santana dalêm punika, ugi kalêbêt bab saperanganing upacaranipun kraton, amargi adêgipun kraton punika botên namung kacêkap bale agungipun, pêpatihipun, militèripun, sarta sêtatmanipun, nanging ugi botên sagêd nilar môndrapura dalah yogiswaranipun, gênah, sapunika saya langkung cêtha sangêt, manawi sajatosipun panjênêngan sadaya ngurbanakên tênaga wontên kalanganipun rukun santana dalêm punika, ugi kalêbêt satunggaling gayuhan luhur, mila manawi wontên ingkang nyêpèlèkakên utawi ngrèmèhakên, punika botên sanès namung anêdahakên mênggahing kabodhoanipun, mila sumôngga nun tumuntên cekat-cèkêt, manawi kita pangrèh sampun sagêd buktèkakên mênggahing kacêkapanipun nyêpêng kêmudhi kalayan bèrès, sampun kuwatos, sadaya ubarampenipun layon ingkang sarwa masinê tamtu dhatêng saking kajêngipun
Panggêdhening parentah karaton andhawuhake marang kang padha duwe lêluhur dhèrèk kakubur ana kagungan dalêm pasarean astana Lawiyan, manawa sumêdya
pasang kijing utawa pasrèning kuburan ana kagungan dalêm pasarean ing astana Lawiyan, kaya kang kasêbut layang kêkancingan manira katitimasan kaping 3 Nopèmbêr 1934, iku wiwit titimasaning wara-wara iki, panyuwune lilah marang parentah karaton anggone pasang kijing utawa
Kajaba iku para santana dalêm sarta abdi dalêm kang darbe atur kamot layang tumrap suwunan palilah parluning kagungan dalêm pasarean astana Lawiyan sarta Ngèndhèn, iku manawa paturane mau ora lumantar lurahe utawa wadanane, kudu mawa mratelakake omah padunungane, supaya ora gawe kidhung tumindaking dhawuh katrangan suwunane, manawa ana kang ora nêtêpi bakal ora kaparêngake, wara-wara iki kapacak ing layang kabar paprentahan supaya padha sumurup saparlune.
Wong pintêr kang isih gêlêm anjaluk rêmbuging liyan, iku dianggêp manungsa wutuh, sapa sing rumasa pintêr, suthik anjaluk rêmbug marang liyan, iku manungsa satêngah wutuh, lan sing sapa ora duwe panêmu dhewe, môngka ora gêlêm anjaluk rêmbug marang liyan, iku babarpisan dudu manungsa.
(Wulang Darma Arab V.A. 1928).
Sambêtipun Bab Têtanggêlanipun Bapa dhatêng Anak (Turun)
Miturut pamanggih kula, pasatuwan punika, kawruh utawi ngèlmi nyatunggalakên (anggathukakên) watak kalih dados satunggal (nglaras watak warni kalih supados laras runtut) tumrap jalêr kalihan èstri anggèning bêbrayan bêbojoan, murih bagyaning bêbojoan. Bab punika manungsa sajagad nganggêp wigatos sangêt dipun parsudi utawi dipun sinau, amargi jêjodhoan jalêr èstri punika mênggahing bêbrayaning [bê...]
[...brayaning] agêsang sangêt wigatos kangge tiyang punika ugi kangge bêbrayan umum, sangking wigatosipun pramila pangudinipun para ahli budi luhur inggih botên gampil.
Miturut ahli anthropologie (kawruh kodrating manungsa) ingkang niti nyinau lampah panggêsanganing manungsa wiwit ing jaman kuna-kumina. Manungsa ngwontênakên tatanan bêbojoan, sasampunipun angalami lêlampahan jêjodhoan ewon taun (jêjodhoan tanpa tatanan) lajêng tuwuh jêjodhoan mawi tatanan, sanadyan makatên ewadene mêksa botên gampil ngêcakakên tatanan punika, awit sangking gandhèng kalihan kawruh batining
kemawon badhe saya têbih sagêdipun sampurna) lêlajênganipun pamawas, pangajêng-ajêng sagêdipun bagya mênggahing jêjodhoan, kenging dipun têtêpakên saking bab pamoripun lampah-lampahing pikiranipun (mentaliteit) tiyang kalih ingkang dipun jodhokakên, wontên tuladha: tiyang jalêr pintêr, jêjodhoan kalihan tiyang èstri ingkang botên pintêr, watak kalih ingkang isinipun beda, kadadosan makatên punika tarkadhang namung katarik rupi ayu, sugih arta utawi turuning awirya, jodhoan kados makatên punika adat pun jalêr ingkang dados kuwasa, èstrinipun dados si kudu nurut. Jodhoan kados makatên punika adhakan botên lêstari, sabab pun jalêr enggal bosên dening satungan ajêg kalihan si bodho, ingkang èstri kêrêp kêsakitan manahipun sabab kudu mung manut sapakon, kajawi manawi pun jalêr sagêd tansah marêm nyawang ayunipun kemawon, utawi ingkang èstri marêm tansah ajêg dipun ingoni. (Pamarêm-pamarêm punika gadhèng kalihan bab kabatinan, sasat botên sagêd dipun wawas langkung rumiyin sarana panitikan kalairan) dene lêlampahan kados makatên punika wontên ingkang kalampahan, inggih punika sarjana J.W. Goethte ahli musik ing Jerman, ingkang jêjodhoan kalihan wanita ingkang têbih kaoting kasagêdanipun, nanging sagêd atut-runtut, sababipun sanadyan busuk, nanging botên nate brabeyan ngregoni pandamêlaning lakinipun (watakipun botên brabeyan, panitikanipun inggih botên sagêd sarana kalairan walaka). Malih miturut karanganipun
[...nipun] wanita ingkang pangajaran inggil, kalihan priya ingkang botên pangajaran, sagêd inggih bagya.
Sapunika wawasan jêjodhoan ingkang gandhèng kalihan watak-watakipun. Manawi tiyang judhas jêjodhoan kalihan judhas adhakan tansah tukar pabên anjalari bibaring jêjodhoan. Beda kalihan ingkang cêkapan kawantêranipun sami, makatên ugi pun judhas kalihan pun sabar, sabaripun sagêd ngêndhak gunaning judhas, punika sagêd nuwuhakên dados rukun (watak sabar lan judhas punika malih botên gampil dipun titik kalihan kalairan walaka) lajêng jêjodhoanipun jalêr ingkang ngumur 35/40 kalihan èstri 18 taun, punika gotèk umuming kalairan masthèkakên botên badhe runtut. Bab punika ahli Psychologie (ahli-ahli ngèlmi jiwa = nyawa) mawas kathah pangajêng-ajêng bagyanipun, anggêripun pun jalêr botên krepo, utawi ingkang èstri Aedipus (taksih ing tundhaning akil balèg), tundhaning Aedipus punika namaning watak ing kawruh Mythologie (ilmi ka-Allahan) ing Yunani, jêjodhoan jalêr utawi èstrinipun langkung sêpuh kathah, punika sagêd nuwuhakên pangraos utawi panganggêp kados tiyang sêpuhipun. Malih ingkang wigatos prasasat para ahli Psycholoog umum nêtêpakên, jêjodhoan ingkang salah satunggalipun sangêt agêng kajêngipun dhatêng sarêsmi punika masthi botên sagêd bagya.
Nitik andharan punika nelakakên kalairan botên nyêkapi kangge nêtêpakên panitikan, kêdah ngangge panujuman (kabatinan). Nujumi wataking manungsa punika condhong ngangge sarana petang pasatuwan, nitik wêdalanipun ingkang badhe dipun jodhokakên, sasaminipun, dene tumrap kalangan kita petang punika taksih dipun angge dumugi sapunika, sanadyan wontên ingkang botên ngajêngi, sabab petang punika dipun têtêpakên gugon-tuhon. Miturut primbon ingkang sampun-sampun mèmpêr lajêng dipun têtêpakên gugon- tuhon, amargi ing primbon dipun pathok cêkak tanpa katrangan ingkang sagêd dipun laras dados kawruh wetenschap sabab saking punika dipun wastani gugon-tuhon, nanging pasatuwan utawi petang punika manawi dipun têtêpakên gugon-tuhon utawi omong kosong, kok inggih mokal ing akal sangêt, sabab botên pinanggih ing nalar, lêluhur kita ingkang kalok ahli kabatinan, nganggit petang ingkang nonsens tur kangge [kang...]
[...ge] ngetangi prakawis wigatos, lêlajênganipun dipun tilarakên ing turun-turun, punapa inggih ta lêluhur kita damêl mainan turunipun. Punika mêsthi botên, dados kawruh petang punika masthi dede barang ngayawara, lan prêmainan, ing nginggil sampun kula pratelakakên sakêdhik, gandhèngipun petang kalihan nujum palintangan (astrologie) ingkang astrologie punika sarjana sujana pintên-pintên bôngsa mastani kawruh (wetenschap) nujum mêdharakên wêwadining jagad, dados anggèn kula nonsens nakên kawruh petang tuwin pasatuwan punika botên anèh manawi dipun wastanana sabab namung lumuh marsudi walaka.
Katrangan sakêdhik bab panujuman palintangan, gandhèngipun kalihan kalairan.
Miturut ingkang sampun kalampahan panglaras babing panujuman palintangan punika sagêd dipun jumbuhakên dhatêng kalangan warni-warni, kados ta: dhatêng tanêm tuwuh, manungsa kewan ugi dhatêng daya limun, ing ngriki sagêd dipun tampèni têrang
alam ing kalowonganing alam ing wêkdal punika dipun têtêpakên, kalairan gandhèngipun kalihan kawruh kodrat, budi tuwin prakawis sukma, punika andayani dhasaring kalairan gandhèng kalihan bagya cilakanipun.
Miturut ingkang sampun kalampahan dipun titèni (nyatakakên) bab pambudinipun ngèlmi nujum palintangan, dipun jumbuhakên ing sadhengah, ing wêwêngkon nyakup dhatêng tanêm tuwuh, kewan, manungsa, makatên ugi daya ingkang dipun kandhung ing pêlikan, malah inggih dhatêng wêwêngkon sadaya ingkang kasrambah ing dayanipun palintangan. Dados sagêd dipun jôngka pintên-pintên warnining palintangan, pundi ingkang kacakup ing daya isining alam
sêsambêtanipun daya punika ingkang nuwuhakên ngèlmi panujuman palintangan. Ngèngêti bab kalairan gandhèngipun kalihan palintangan ing abad-abad ingkang kapêngkêr sampun dipun dhapuk dados, gêgayutanipun kartika-kartika kalihan kajasmanèn, kasuksman, sarta gêsangipun manungsa.
Ing sad kalairan punika, pun lair, jasatipun, kasukmanipun, tuwin ruhipun punika kadayan ing gêtêran- gêtêraning sorot sangking isining alam (kartika-kartika), dados dhêdhasaring pun kalairan sarta bagya kojuripun lêlampahan ingkang badhe dipun lampahi. Kanyataanipun bab punika botên namung mirit ingkang sampun kalampahan ing dasanan taun ingkang kapêngkêr, nanging mirit punapa ingkang sampun kalampahan ing pintên-pintên abad ingkang kapêngkêr dipun titi kanthi sêtiti. Makatên ugi kanthi wawasan cara enggal (modern).
Saking pundi lan kadospundi dhatêngipun daya-daya kêdêran sorot wau
anggadhahi kêdêran sorot ingkang beda-beda, utawi kados kêdêran soroting èlêktris, sorot wau tumanduk dhatêng bumi kita saisinipun, ugi dhatêng kartika sanèsipun, sagêd dipun gambar kados ombaking radhio panggenan ngintunakên suwara, ombak wau sagêd dipun pêndhêt ing pirantos nampèni ingkang sampun dipun cundhukakên, mirid kados lampah gêtêraning sorot saking kartika-kartika dhatêng punapa ingkang dumunung ing bumi, bedanipun, tumrap manungsa cundhukipun ing nalika lair, kalihan isining alam, ingkang ing nalika ngengingi anggotaning kalairan amrabawani. Sapintên daya ingkang mrabawani, punika miturut sapintên daya-dayaning kartika-kartika ingkang tumanduk ing sad punika, aliru lambang utawi rêbat daya lajêng tumandukipun dhatêng kalairan: panujuman palintangan dipun gôntha daya-daya ingkang gadhah daya prabawa punika wontên sakawan warni, Ha, kartika-kartika (surya côndra kalêbêt ugi kartika: planeet). Na, bageyan 12 pôntha saking lamêngan lacaking surya, satunggal-tunggalipun dipun karani namaning lintang. Ca, kandhang, inggih punika sunglon ingkang pados garising bageyan 12, garis mangandhap dumugi bumi kita. Ra, tumandukipun kêdêran-kêdêran sorot ing sad nalika ngengingi. Prabawanipun kartika-kartika ing dalêm bageyan 12 punika beda-beda, satunggiling kartika wontên ing bageyan lintang: Ha, (karaning tôndha ing bageyan 12), botên sami kalihan manawi manggèn ing lintang: Na, wontên ing Ha, kartika wau daya prabawanipun kiyat, nanging wontên ing sanès tôndha dados lêmah, adêg manggènipun kartika ing
dalêm tôndha-tôndha punika dipun wastani, panggenan liru lambanging dayaning kartika-kartika lan sanèsipun. Tuladha: upami: surya punika bijinipun aji 5, surya dumunung ing tôndha a. ingkang condhong = +4, nanging surya ing tôndha b. kaprabawan dados -4: têrangipun
kalih, ingkang gandhèng kalihan watak dhasaring kalairan. Katranganipun supados têrang pinanggihing kawontênan yêktosipun daya-daya wau sagêd mrabawani dhatêng jasmani utawi ruhkani, ingkang gampil kula aturakên gandhèngipun kalihan kawruh tanêm tuwuhing bageyan kawruh ingkang prasaja lan sumrambah, (Sederhana dan popoelèr).
Tanêman punika tuwuhipun saking asal wiji, wiji sagêdipun thukul kasababan dening daya- dayaning kodrat, sasampunipun thukul, thukulan punika makarti ngagêngakên sarta ngiyatakên tuwuhipun (wit sasaminipun) oyodipun nêsêp sari saking siti, titah siti, (godhongipun nyêrot sari saking swasana), hawa punika dipun wastani sari wungkulan = koolzuur) sari warni kalih sangking oyod lan sangking godhong punika manawi kataman kêdêran soroting surya (titah srêngenge) lajêng santun sipat dados pathi, lan hawa oboran (zuurstof) pathi kataman ing daya hawa oboran dados jasating wit, manawi hawa oboran sampun ngrampungakên pakartinipun andadoakên jasating wit, katarik saha kasurung ing kodratipun mêdal sangking wit-witan, hawa oboran (zuurstof) lungsuran sangking tanêm tuwuh punika wontên ing Jawi wor kalihan swasana lajêng piguna dhatêng kewan sarta manungsa, salajêngipun hawa sangking kewan sarta manungsa ingkang botên kangge, piguna dhatêng thêthukulan. Ing ngriki dados katrangan, titah satunggal kalihan sanèsipun pedah-pinaedahan, kêdêran soroting surya sagêd nuwuhakên
Sapunika kados sagêd marêmakên katrangan punika, sanadyan namung cêkak. Utawi apêsipun sagêd dados ular-ularing panggalih, nyinau ingkang lêlajênganipun nuwuhakên pamarêm sarta ngicalakên panganggêp nonsens = kawruh punika kula wastani, ewoning kawruh kabatinan, ingkang piguna ing agêsang, manawi anggèn kula mastani punika mupakat, dados kawruh kabatinan punika wigatos sangêt tumraping gêgayuhan ing dalêm gêsang ugi, botên namung kêdah dhatêng gêgayuhan prakawis mati, kados ingkang limrahipun anggêr kabatinan, punika kawruh kangge sangu
bupati anom, tuwin warganipun bale agung ingkang pangkat panèwu mantri sapanunggilanipun, sami kalilan ngabêkti.
Salênggah dalêm ing parasêdya, garwanipun pêpatih dalêm, garwa rabinipun para bupati saha bupati anom, santana wayah dalêm èstri ingkang sampun krama, kalilan ngabêkti saha ngabêkti ing pramèswari dalêm.
Ing dintên Kêmis kaping 20 Sawal, salênggah dalêm
canggah, panèwu mantri pêthilan, saha panèwu mantri wayah buyut canggah dalêm, panakawan pamagang buyut canggah dalêm, kalilan ngabêkti.
Irah-irahan ing nginggil punika, manawi katampèn saklebatan, sagêd dipun kintên-kintên Narpa, gadhah sêsanggèn ingkang sakalangkung awrat, dening pamanahan tigang golongan, kêdah dados sêsangkulanipun, sawênèhing pangintên punapa têmtu sagêd kacêkap, punika inggih wontên lêrêsipun. Nanging
utawi samêsthinipun. Dados inggih kagolong dede pandamêl ingkang awrat. Ewadene ingkang langkung sayogi satunggal-satunggalipun êbab, badhe kula bèbèr wontên ing ngriki, ingkang supados sagêd dados panggigahing panggalihipun ingkang sami kawajiban. Tundonipun lajêng sagêd anênangi raos kados ingkang kita kajêngakên. Wondene jerenganipun kirang langkung kados ing ngandhap punika:
1. Panjênêngan nata, punika kagungan kawajiban:
Ha: Mranata kawontênanipun nagari sawawêngkonipun, sasipataning pranata wau lajêng dados pranatan praja, utawi paprentahan praja.
Na: Misesa utawi midana, sasipatanipun
ingkang kasalira, sasipatanipun inggih pangadilan surambi.
Kawajiban lan pangawasa ingkang samantên agêngipun punika sampun têmtu kemawon botên sagêd kacakup panggalihanipun sang nata piyambak. Mila lajêng dipun wontênakên juru ngêmbat pangawasa wau, dipun wastani kanayakan cacahipun 8 dipun jênêngi wêwakiling nata, sinêbut warangkaning nata, inggih sang nindyamantri, utawi manawi jaman sapunika pêpatih dalêm.
Têturutan makatên punika, manawi kula botên kalèntu wiwit karaton ing Dêmak. Kanayakan 8: inggih para wali 8: jangkêpipun pêpetangan wali 9: inggih sêsêpuhipun wali, minôngka warangkaning nata, nalika jaman Dêmak kanayakanipun para wali wau agêng pangawasanipun. Jumênêngipun wiwit Sultan Dêmak sapisan (Radèn Patah), kaangkat dening kanayakanipun para wali, (stemming).
Nitik têtuladan ing nginggil punika sampun têtela bilih kanayakan wau agêng pangawasanipun, awit saking agênging pangawasa wau, mila inggih botên gampil pamilihipun.
Satriya punika sêsipatanipun, inggih putra santananing nata, kaparingan sêsêbutan 3 perangan: pangeran, arya, sarta panji, sadaya wau ingkang atêgês têtunggul. Inggih dados kêkêmbanging praja, mila para têtunggul wau dening sang nata lajêng kaparingan kawajiban.
1. Ariadi ... kaca 161 | 2. Santana dalêm lan-gêrèh, dalah turunan sêrat-sêrat prakawisipun R.M. Subrata ... kaca 162 | 3. Rukun santana dalêm ... kaca 164 | 4. Bab suwunan lilah pasang kijing sapanunggilanipun, wontên pasarean Lawiyan saha Ngèndhèn ... kaca 166 | 5. Sambêtipun bab têtanggêlanipun bapa dhatêng anak (turun) ... kaca 167 | 6. Pranatan ngabêktèn (cêkakan) ... kaca 173 | 7. Nata, satriya, kawula I ... kaca 174 | Pananggalan
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (pul...
TAPAKE KUNTUL MABUR (Kesangga ning rasane ora ana ...
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 20.09, tanggal 2 April 2013.
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning Wikipedia m?lu draw above,
(Dilih saka Langi (olah raga))
ulah raga ingkang ngutamakaken kacepetan utawi atlet langi ugi ing ngelangi [1]. Gaya langi kang dilombakake inggih punika antaranipun gaya bebas, gaya kupu-kupu, gaya punggung, lan gaya dada[2].
Langi (ulah raga) punika kapérang wonten mlunpat endah, langi endah, langi ing toya kabikak kadosdene inggih punika wadhuk, bendungan ,embung, seganten, lan polo toya, anipun utawi tata caranipun palombaan langi dipun tetepake dèning Federasi Renang Internasional (FINA). Persatuan Renang Seluruh Indonésia (PRSI) inggih punika induk saking organisasi cabang ulah raga langi ting Indonésia.
Langi dados salah satunggiling ulah raga ingkang dipunlombakaken wonten ing OlimpiadeAthena 1896. Nomer langi wedok dilombakake wiwitOlimpiade Stockholm 1912. Sakjroning 1902, Richard Cavill ngenalake langi gaya bebas. Federasi Langi Internasional ingkang kadanel ing taun 1908. Gaya kupu-kupu kapisan dikembangake ing taun 1930-an. Wiwit, gaya kupu-kupu kagolong dadi gaya dada kang durung kalebu ing gaya langi ing tahun 1952.
Kulon (West Java Zwembond), dan Persarekatan Ngelangi Jawa Wétan(Oost Java Zwembond) kang diadegake ing taun 1927. wiwit jaman iku lomba ngelangi ing laladan mulai akèh disenengi lan asring diadakake. Rekor ing kajuaraan-kajuaraanuga dicatet kanggo rekoring Walanda.[2]
lan mumpangaté kanggo grup Federasi Langi Internasional wiwit taun sakbanjuré . Pelangen saka Indonésia melu lomban ing Olimpiade Helsinki 1952.[2]
Sarono lan Piranti[besut | besut sumber]
Kolam Langi[besut | besut sumber]
Dawa kolam langi sakjroning lintasan ya iku 50 m sakwentara lintasan cekak ya iku 25 m. Wiwit Federasi Langi Internasional ngumumake syarat kanggo kolam ukuran Olimpiade ditetepake ing dawa kolam 50 m lan ombo jembar kolam 25 m.Jèroné kolam paling sitik 1,35 meter, wiwit saka 1,0 m ing lintasan paling sitik 6,0 m dietung saka pinggir kolam kang ana piranti]né papan awalan (start)jero paling sitik ya iku ing babagan liyané 1,0 m.[3]
^ "FINA 2009 List of Approved Swimsuits". Fina.org.
Geguritanku ing Kalawarti Damarjati No. 71 taun 2008	Posted on Oktober 4, 2008	by budhisetyawan NALIKA GUNUNG – GUNUNG NEGES
apa sebabe gunung didhuwurke luwih tinimbang panggonan liyane ing jagad
kepara nganti ngaras langit pitakonan kang angel dijawab
sing bisa mangerti amung barang kang kasimpen ing dasar bumi, kang ora kasat mripat
Geguritanku ing Kalawarti Damarjati No. 71 taun 2008
Isha berkata:	Oktober 26, 2008 pukul 6:45 pm	Kulo salut kalian panjenengan mas,,
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 3:24 am	matur nuwun sanget Isha. (nuwun sewu, mbak punapa mas nggih?
malah kula nyuwun pamrayoga (kritik) panjenengan mas Rizal. amrih seratan geguritan kula saged langkung sae.
isih sinau nulis mas. gandheng ana ing ndesa, kerep nganggo basa
sumangga panjenengan asring maos geguritan, ukara ingkang dipun anggep sae/endah dipun cathet, pados ukara2 wonten kamus basa jawa.
tebihaken tivi lan hiburan visual. lan sumangga menawi wonten wekdal, sinau nyerat/nulis geguritan.
Balas	mitro655 berkata:	Februari 16, 2009 pukul 5:55 am	juan apik tenan niki blog saged damel reverensi kulo
klo mahasiswa bhs jawa angel sanget pados ingkang kaya mekaten
nice blog gan!!!!!!
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 4:06 am	matur nuwun sanget mas Mitro.
nuwun mas wawan. kula taksih sinau nyerat geguritan. sakpunika malah taksih mandheg. kathah pakaryan
tulung gawe geguritan sing isine perkoro kahanan negoro Indonesia isih akeh poro pemimpin sing ora jujur. Kamongko kito kabeh iki kepingin kejujuran iso dilakoni bareng-bareng masyarakat ugo pemimpin. nembah suwun
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 4:11 am	ing wekdal samangke badhe kula upayakaken nyerat geguritan kados pamrayoga panjenengan, mas Khoir.
Balas	budhisetyawan berkata:	April 21, 2009 pukul 10:20 am	Matur nuwun dhumateng sadaya sadherek ingkang sampun kersa paring pamrayoga. Bab pesenan supados kula ndamel geguritan, dumugi sakpunika kula dereng saged nindakaken. amargi kathah jejibahan saking pedamelan wonten kantor ingkang
budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 4:12 am	kados pundi mas?
Balas	tumyex berkata:	Mei 15, 2009 pukul 1:13 am	mas kulo ngopy geguritan panjenengan kangge lomba moco geguritan (sing lomba putro kulo)
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 3:31 am	sumangga,
Balas	einstein berkata:	Juli 29, 2009 pukul 8:52 am	sae sanget, ananging panjenengan saget mboten ndamel geguritan ingkang judule albert einstein. amargi kula pengin banget menika….
Balas	budhisetyawan berkata:	Oktober 13, 2009 pukul 4:51 am	nuwun sewu, kawula taksih mandheg, dereng nyerat
ingkang kersa nguri uri kabudayan jawi. nyuwun pangapunten menawi tata bahasa kula boten “tata”, niki latihan basa, ugi kula gadhah pangangen nderek latihan damel geguritan. selamat berkarya pak. nuwun sewu menawi ten fb akun-ipun napa pak ? menawi
Balas	Nasir Rhosidi berkata:	Februari 1, 2011 pukul 6:59 am	Meh 23 taun dalem ninggalake tanah Jawi lan basa Jawi.
Mangke badhe kula cantumaken asma panjenengan lan alamat blog punika. Matur suwun,
Balas	budhisetyawan berkata:	April 12, 2011 pukul 3:51 am	inggih mbak Ika. matur nuwun sanget. salam
tanpa nyuwun palilah panjenengan, mugi lilanana kawula nyuwun pangapunten ingkang dhatanpa pepindhan, awit geguritan-gegurita panjenengan asring kawula waos rikalanipun kawula nembe ngayahi jejibahan pinangka penyiar radio. Ing mangsa kala adicara klenengan
gendhing punapa dene guyon maton, kinarya miyak sepining swasana, kawula waca gurit panjenengan. Matur nuwun mugi mboten paring duka…….rahayu saking kawula ki sambang dalan. Nuwun….
Balas	budhisetyawan berkata:	April 12, 2011 pukul 3:54 am	matur nuwun mas. sumangga di pun waos, malah ndadosakne leganing penggalih kula. lan mugi saged nambah resepipun
--- 6 : [1] ---
--- 6 : [2] ---
Wêwênangipun Ingkang Ngarang Kaayoman Miturut Anggêr Ingkang Kapacak Ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 6 : [3] ---
Nagari Pajang dipun bêdhah dhatêng Panêmbahan Senapati. Sultanipun
ing wadya kabèh | suka rayi pukulun | lamun tuwan jumênêng aji | pantês putra kang tuwa | jumênênga ratu | rayi paduka andonga |
Banawa mangke | têmu pèk karsanipun | nagarane ing Pajang iki | duta sira matura | marang ariningsun | Adipati ing Banawa | ngong aturi pinarêka ing
ing mangkana | ya ta kasaput ing dalu | nulya sami masanggrahan ||
4. samya gunêm glar ing jurit | nagri Pajang kang kocapa | wus kasub ing
Dipati Banawa | akanthi Senapatya | arêmbag anunggil kayun | arsa rumabasèng Pajang ||
5. mantri Pajang tyas umiris | wanèh kathah suka manah | kang sami sakit galihe | mangkana pangucaping tyas | ing mêngko malês ingwang | mring wong Dêmak angkuhipun | bênêr Pangeran Banawa ||
6. pan iku kang duwe waris | jumênênga Sultan Pajang | yèn mangko uwis mangkene | pangran kanthi Senapatya | pasthi abot sinôngga | dening sêktining prang pupuh | ing jagat pilih tandhingnya ||
7. pasthi nagri Pajang iki | kaya nora wurung rusak | ya ta mantri
11. adhuh anggèr gusti mami | kang para mantri punika | yèn ingajanana anggèr | apan ta purun sadaya | angrabasèng ing Pajang | dene tan wontên pakewuh | mantri Pajang pan wus têlas ||
12. inggih mantri ingkang lami | têlas mariki sadaya | mung kantun wong Dêmak dhewe | lan wong Kudus bêbarisan | sayaktose punika | apan ta kawula purun | nyêkêl Adipati Dêmak ||
13. myang kinèn angalap pati- | nira dipati ing Dêmak | kawula sandika anggèr | datan mawi taha ring tyas | saking sakit ing manah | ngawula lyan gustinipun | miwah ulun anggêmpura ||
17. padha kumpulêna yayi | dening ing laku manira | amung
pratônggapati | kasênênan ing busana | myang ujwalèng gêgamane | ing Pajang sampun kinêpang | tintrim wong sajro kitha | myang wong ing Pajang Matarum | sampun sami balik ika ||
20. amung wong Dêmak kang kari | kalawan wong Kudus sira | maranti luhur kithane | amalatar barisira | sanjata wus ngisènan | Senapati agya rawuh | lan sawadya ing Mataram ||
21. lawang kilèn dèn wêdali | ya ta wong Dêmak umulat | ing wong
Dipati Dêmak sigrangling | sakèhing têtukon ingwang | wong Bugis lan Mêkasare | wong Bali dèn padha yatna |
Bali minggah kabèh | mring palatar luhur kitha | gêgamane malatar | towok sligi agêmipun | wanèh angagêm sanjata ||
25. agya wong Mataram prapti | binarondong bêdhil sira | saking ing luhur kithage | mimis tibane lwir udan | surak
31. kang wong Makasar lan Bugis | sami bendrong ing sanjata | myang busur lan saligine |
malayua age | besuk padha mardikaa | awakira priyôngga | ya ta ing sakathahipun | wong têtêbusan miyarsa ||
33. sigra lumayu padhajrih | sakèhing wong têtêbusan | mangkana ing pangamuke | wus prapta jawining lawang |
samitrane | Senapati ing Mataram | pan tunggil guru ika | Kyai Gêdhong wastanipun | apan mèlu tunggu lawang ||
39. kinathahan ing ajurit | Ki Gêdhong sampun palastra | pan Ki Gêdhong salamine | datan pasah dening braja | wus karsaning Hyang Suksma | dhumatêng ing takdiripun | têmbe manggih guladrawa ||
3. sigra mangsah Senapati jurit | prapta madya ngalun-alun Pajang | manggung anitih kudane | Senapati manêkung | amaladi samadi êning | anêgês karsaning sang | amurwèng pandulu | Senapati ing Ngalaga | sampun pana kêkêpuhe dèn sungkêmi | lali purwa duksina ||
4. wadya Dêmak kabèh ingkang baris | anèng ngalun-alunirèng Pajang | padha takut bubar kabèh | asru dènnya lumayu | akèh mati arêbat dhingin | kênèng sanjatanira | padha baturipun | tan ana nolih ing wuntat | apuyêngan anarka yèn têkèng pati | mila [mi...]
[...la] bubar sadaya ||
Senapati ing Ngalaga sira | awungua dipun age | katungkul sira ngantuk | baya lali yèn sira jurit | Senapati Ngalaga | kagyat sira wungu | nulya matur ingkang paman | ana ngêndi wong Dêmak ingkang abaris | ngalun-alun ing Pajang ||
wis atakut | angungsi anèng jro pura | datan narka yèn miyosana ajurit | amapaga ing sira ||
ing Ngalaga angling | karan manira mudhun sing kuda | ing dangu palinggihane | Sultan Pajang tuwanku | nora arus wong wani gusti | kapindho wong atuwa | kaping tiga guru | ping pat yêktènana uga | Sultan Pajang tan beda duk lagi urip | ing pamundhi manira ||
11. nulya dhatêng Kyai Senapati | wijil pisan jumênêng ing lawang | para garwa mapag kabèh | Sultan
ing Dêmak punika | Senapati dan ujare | datan narka ing ulun | mêjahana ari dipati | ing Dêmak pan tan nêdya | ngong prih idhêpipun | dening jumênêng ing Pajang | nora tari ing bêcike maring mami | aja ta salah tômpa ||
Pajang | padha mangrêpa lungguhe | lêlamakipun
19. Adipati Banawa sirangling | kakang Senapati ing Ngalaga | kita jumênênga mangke | Sultan Pajang puniku | sinebaa sakèhing mantri | apan tuwan prayoga | dening putra sêpuh | kawula
lila warana | têkèng lina tan adarbe atur kalih | lah tuwan jumênênga ||
20. Senapati ing Ngalaga angling | yayi Adipati ing Banawa | atarima pracayane | pan dudu garis ingsun | yèn manira madêga aji | anèng nagari Pajang | kagêdhèn puniku | ulun pinasthi Mataram | tanah Jawa angalahakên ing jurit | padha ratu amônca ||
21. punang mônca nênggih nuswa bumi | ratu mônca tan ana suwala | padhaa pranata kabèh | Jawa apan kinêlun | gih puniku Sultan Matawis | punika putuningwang | iku pan kapangguh | jumênêng nata pandhita | kèdhêp dening para ratu tanah Jawi | Madura lan
mangkua kadhatun | matur Pangeran Banawa | kakang aji kawula darma nglampahi | sakèhe pakon tuwan ||
ulah nagari | duwea wong têtiga | rumuhun wong iku | pandhita ing wong atapa | lawan malih wong petangan iladuni | palakiyah lan ramal ||
26. yèn sirayun wêruha ing wèsthi | pranatane wong dadi narendra | atakona dipun age | iya marang sang wiku | lamun ayun uningèng wadi | takona wong petangan | ingaran dhêdhukun | yèn ayuning pangawasa | kang kajaba saking wirayating tulis | takona wong atapa ||
30. enjang mangkat Senapati mulih | kêbat ing lampah lwir angin topan | praptèng Mataram lampahe | wus lumêbêt kadhatun | Senapati jumênêng aji | wong Mataram kang seba | miwah ingkang sunu | lwir na mantri pamajêgan | wong Kajoran pêpêg anèng ing Matawis | Sultan Pajang wus sirna ||
31. awatawis lagya pitung bêngi | Senapati rawuh ing
ngandikan mring ngayun | sakèhe para santana | angandikan pan sami sinungan linggih | apan sinama-sama ||
32. lawan sami sinungan kêkasih | dening Senapati ing Ngalaga | wontên dene Radèn Tompe | ya Pangeran Tumênggung | Gagakbahni ingkang kêkasih | Radèn Santri winastan | ing kêkasihipun | ya Pangeran Singasêkar | Radèn Jambu Pangeran Amangkubumi | sampun sami wibawa ||
38. Kasêktènipun Radèn Rôngga, putra Panêmbahan Senapati
33. ri sampun ing mangkana winarni | wontên prajurit ing
lagya sawêngi | nèng Mataram dèrèng kauningan | prajurit Bantên praptane | mring Senapati iku | ênjing Radèn Rôngga manggihi | mring prajurit kang
mantuk | dhatêng ing Bantên punika | Radèn Rôngga katur ngramarama. Senapati | anulya ingandikan ||
kadya kita | ing kasuranipun | amung kita ingkang sura | amatèni ing wong Bantên lagi prapti | durung
dukèng rama lumajêng tan miyos kori | manêmpuh banon kitha ||
41. tanpa ngapa banon tinêmpuh ing | Radèn Rôngga ing pangraosira | lwir tumamèng sawang bae | ika ta purwanipun | banon kitha bolong sajanmi |
nusul ing sutèng prabu | Radèn Rôngga inggih kapanggih | Sukawati kacandhak | ulun akèn wangsul | Radèn Rôngga datan arsa | yèn wangsula ing benjing ubaya mulih | yèn wus tumêkèng karsa ||
47. ulun sangêt angaturi mulih | malah duta kang satunggal pêjah | pinipit suku patine | saking angrangkul suku | Radèn Rôngga lajêng lumaris | puruge ngalèr ngetan | tarkèng ing tyas ulun | dhatêng Pathi Radèn Rôngga | Senapati [Senapa...]
[...ti] kampita ing tyas akingkin | dadya sokur ing
nuli umatur | wadyèng Pathi mring sang dipati | ulun atur uninga | dhatêng sang pukulun | suta tuwan Radèn Rôngga | ing
upama yèn ingutusa | suta tuwan sayêkti yèn mawi kanthi | môngsa-borong paduka ||
50. adipati ing Pathi andugi | lamun purik praptane kang
agêng tan upama | nyêlani palinggihane | ing mantri sowan iku | sakathahe wadya ing Pathi | apan datan kawawa | ngilangana iku | saking gênging punang sela | Radèn Rôngga ri sêdhêng prapta ningali | mantri sowan tan piyak ||
tan ngraos anggane | wadyèng Pathi andulu | suka angrês ing tyas ningali | sêktine Radèn Rôngga | sukane andulu | dening lamine
mangke prapta | dahat sukaningsun mangke | Radèn Rôngga gya matur | sayêktose ulun puniki | apan datan dinuta | ing rama pukulun | anut ing karsa priyôngga | adêdolan ing karsa sampun alami | ing mangke kalampahan ||
56. lagya sipêng saratri nèng Pathi | Radèn Rôngga ya ta amiyarsa | saking lingirèng wadyakèh | ana wong tapa gêntur | paguronnya kang wong sa-Pathi | unggyanira
cuwili | wrêksa galinggang mring kang atapa |
cinuwil ing kanakane | sakwèh ing siswanipun | apan dèrèng uningèng wadi- | nira ing gurunira | panyuwiling kayu | dadya siswanira tanya | hèh kiyai
kadi punapa | dene makatêna têmbe | gurunira amuwus | wis mangkono ing karsa mami | kaya mangkono uga | ing panêmuningsun | ya ta wau Radèn Rôngga | mirsa yèn wontên wong tapa dèn purugi | wantunya Radèn Rôngga ||
60. sarêng wong tapa ika kapanggih | tan amawi catur myang pariksa | gya cinandhak sinasuwèk | angga wong tapa wau | datan wontên wutuh sanyari | sinasuwèk Dyan Rôngga | samana gya kondur | Radèn Rôngga mring Mataram | kawarnaa gya wong tapa dèn purugi | ing dalu mring siswanya ||
61. sapraptane guru tan kapanggih | yèn pêjaha angga datan ana | mung ana tilasing gêtèh | watêkipun ing dalu |
62. apan kapanggih dipun sêsuwir | angganing guru pating balêsar | Radèn Rôngga pambucale | ya ta sami dèn ruruh | maring siswa angga kapanggih | saking sasuwir ika | watêkipun dalu | ri sampunira ngalêmpak | sêsuwiran ing angga pinêtêk aglis | maring ing siswanira ||
63. kawarnaa Radèn Rôngga prapti |
awayah kita mangke | awêwahana kawruh | ngindhakêna kadigdayan ing | miwah ing kasantikan | kang durung tinêmu | mungguh ing janma nonoman | utamane ingkang adigdaya sêkti | tinaha ing sasama ||
65. Radèn Rôngga ciptanirèng ati | apa ingkang ingong guronana | yèn mênggah ing janma bae | tan ana kadya ulun | Senapati uningèng wadi | hèh Rôngga
aningali | yèn ingkang wayah prapta ||
68. linggih mangrêpa sandhaping kori | wau ingkang sela kumalasa | dinulêkkên darijine | lwir dulêg siti êmpuk | ting caromplong
69. dinulêk malih tan kêna mosik | punang sela dahat atosira | Radèn Rôngga nyiptèng tyase | iya lêrês kang tuduh |
70. Radèn Rôngga sangêt ing pangudi | mring kang eyang nêdha wurukira | gya winurukakên
sapraptane ing dalême | ya ta datan winuwus | lami-lami radèn asakit | yuswa patbêlas warsa | turas gêrahipun | Radèn Rôngga lajêng seda | kawarnaa kang wibawa ing Matawis | Ki Agêng Senapatya ||
39. Sultan Banawa seda. Panêmbahan Senapati nyuwun idi dhatêng Sunan Giri, jumênêng ratu ing tanah Jawi.
75. tulus dènira amadêg aji | nèng Mataram Senapati ika |
badhe madêg ratu | Panêmbahan Karapyak nênggih | anuntên arinira | ing kêkasihipun | ya Pangeran Pringgalaya | wontên dene kang rayi èstri kêkalih | sampun sami akrama ||
78. jênêng Radèn Dêmang Tanpanangkil | nuntên arine kalih punika | Têpasana kêkasihe | têlas jinunjung lungguh | ingkang paman sinung kêkasih | Dipati Môndaraka | mangkana winuwus | Adipati ing Banawa | kang jumênêng susunan ing Pajang nênggih |
uning ing Senapati | yèn ingkang rayi gêrah | sangêt datan emut | nulya wau aputusan | mantri Pajang lumajêng dhatêng Matawis | lampahira akêbat ||
80. duta Pajang rawuh ing Matawis | wus apanggih lawan Senapatya | duta wus katur ature | nuntên susulan rawuh | saking Pajang atur upêksi | yèn kang rayi wus seda | kalangkung gêgêtun | akathah ingkang karasa | Senapati waspanira [waspa...]
[...nira] adrês mijil | dening kang rayi seda ||
winarni | Senapati Ngalaga | kang ganti winuwus | sampune ing pitung dina | karsanira Senapati ing Matawis | ingkang rayi ingangkat ||
82. Pangeran Tumênggung Gagakbahni | tinanêm anèng nagara Pajang | sampun atêtêp
owah ingkang parentah | karanipun sitinggil kilèn puniki | tan purun sêsamanya ||
83. wêwangunan Sultan Pajang nguni | sakathahe wawêngkon ing pura | ginêmpur lêmahdhuwure | myang pasareanipun | dèn ingêr ing wetan puniki | ênggènira awisma | pangeran tumênggung | sakilèn ing kitha Pajang | na astana mukmin saking Arab singgih | mila kitha ingêlar ||
84. linêbokkên astana puniki | jroning kitha karsane punika |
Matawis | ingkang rama anênggih punika | sakilèn masigit gêdhe | ênggènira kinubur | nagarane ing Pajang iki | kagêntosan punika | nênggih wastanipun | pangeran ing Pajang ika |
wus alama samana sampun apanggih | nêmbang durma ing ngarsa ||
1. ênêngakna ing Pajang dyan kang kocapa | nagara ing Matawis | sampun
angyêktèni | ingkang wirayat | jêng sinuhun ing Giri ||
Pangalasan | tampi nuli pinundhi ||
5. sampun amit Pangalasan adan bubar | wong sawidak angiring | tan kawarnèng marga | lampahipun akêbat | lumakya siyang myang ratri | dahat sirenggal | prapta ing Giri enjing ||
angandika aris | sapa uninga | rêke ing Giri èsthi ||
10. ujaring wirayat ing Mataram ika | ing têmbe mangkubumi | kabèh nuswa Jawa | samya ngidhêp Mataram | nadyan ing Giri puniki | sapa wêruha | yèn sisip-sisip iki ||
11. nanging parentahing Hyang tan kêna owah | apan uwis pinêsthi | ing dahuru jaman | ratu dadi kawula | kawulakèh dadi gusti | tandhane ana | Pajang lawan Matawis ||
12. pra santana pra putra kabèh turira | panêdhamba puniki | sampun mênangana | ing jaman kang mangkana | rajèng Giri angling aris | wus karsaning Hyang | amasthi polah iki ||
nganti | sampun sawulan | dan Pangalasan prapti ||
14. Pangalasan dumarojog mring paseban | nulya sinapa aris | lah ta Pangalasan | aglis sira matura | sawawêkas rajèng Giri | ingaturêna | mring rajèng ing Matawis ||
duk ing kina rama ngiring Sultan [Su...]
[...ltan] Pajang | munjuk dhumatêng Giri | ing wulan Mukaram | nadyan sun tumamaa | maring ing bang wetan
miwah wong Pajang sami | kabèh ingarahan | tumindaka angetan | dadya sira nulya cawis | tansah gêgaman | kawarna ing Matawis ||
19. ing nalika mangke ing wulan Mukaram | Dyan Kyai Senapati | ing Mataram mangkat | lumuruga mangetan | sigêgên wadya Matawis | dan kawuwusa | ing Surapringga mangkin ||
20. sampun ingaturan dening kajinêman | kalamun wong Matawis | sampun lumuruga | mring nagari bang wetan | Dipati Surabayèki | wus aputusan | nagara wetan malih ||
21. ing Tuban Sidayu sampun ingutusan | Lamongan lan Garêsik | Dipati Lumajang | Kartasana lan Malang | ing Pasuruhan Kadhiri | ing Wirasaba | wong Balitar acawis ||
22. ing Majapura Pringgabaya Pragunan | ing Lasêm wus acawis | Dipati Madura | Sumênêp Pakacangan | pan sampun atata
tindak ngajurit | sêdya anôngga | yudane wong Matawis ||
24. wong Mataram prapta angêpung wong Japan | sêdya binêdhah wani | ya ta sikêp wetan | sampun kumpul ing Japan | wus ayun-ayunan jurit | ana ing Japan | sigêgên kang winarni ||
25. raja pandhita ing Giri ingaturan | kalamun wong Matawis | angêpung ing Japan | nanging nagara wetan | sadaya samya nulungi | wontên ing Japan | sami apacêk biting ||
26. sigra Panêmbahan ing Arga putusan | kaum sadaya iki | dhatênga ing Japan | sarya amawi surat | kaum sadaya lumaris | ing lampahira | dhatêng ing Japan iki ||
27. tan kawarna ing marga wus praptèng Japan | nulya amondhok aglis | wong agung Mataram | iku wus kinongkonan | dèn angutusan ing Giri | wong agung wetan | prasamya dèn kongkoni ||
28. sampun prapta wong agung wetan sadaya | miwah rajèng Matawis | apan sampun prapta | samya linggih atata | wus pêpêk para dipati | utusan Ngarga | nulya sirangling aris ||
29. hèh wong agung Mataram wong agung wetan | ingsun dinuta iki | dening
Matawis | miwah jêbèng Surabaya | dening ta sira sun tongton | samya rêbut panjênêngan | nêdya awawan-wawan | lah uwis padha rahayu | iya dening lamun [lamu...]
2. pamiyakira Hyang Widi | kang andhap kang luhur ika | besuk ana tinêmune | ing mêngko pan durung môngsa | balik padha patuta | lah prajangjian sirèku | pilih padha piniliha ||
3. wêwadhah kalawan isi | iku singa amiliha | yèn uwis mangkone rêke | sira padha asukura | ing Hyang Kang Maha Mulya | titi winaos sratipun | dan
Surabaya | apikir jroning nala | ngong piliha wadhahipun | apan kothong kang wêwadhah ||
7. bumi suwung tanpa isi | Senapati ing Ngalaga | duwèni jagat isine | pasthi mênang isi uga | kalah ingkang wêwadhah | yèn mêngkono lêhêng ingsun | amiliha isi ika ||
8. Senapati ngandikaris | lah kadipundi ing karsa | yayi pundi kang pinilèh | dipati ing Surabaya | mojar lah inggih kakang | ulun milih isinipun | kita darbea wêwadhah ||
9. Senapati ngandikaris | inggih yayi karsandika | ngong
kang duwe wêwadhahe | isine pan pakanira | wus ing aprajangjian | pra dipati samya mantuk | dhatêng pasanggrahanira ||
10. tanapi Ki Senapati | wus mulih mring pasanggrahan | wus sineba ing wadyane |
Panêmbahan ngandikaris | pan wus takdiring Hyang Suksma | ing bang wetan pan kaduwe | marang ing Raja Mataram | èngêtna jangji padha | nuli binabadan sampun | paksa rusak tata janma ||
15. ênêngêna rajèng Giri | kocapa ing
sineba andhèr | pêpêk ingkang para putra | miwah mantri punggawa | ya ta nagara kang kidul | apan ngisenan punggawa ||
16. lawan ingisenan mantri | pan ora antara warsa | wong wetan tumindak age | ing wande kang dhinatêngan | kinalahkên ing yuda | èngêta
Dipati Pajang sung wikan | dhatêng rajèng Mataram | yèn mangke pasitèn Warung | rinusak dening wong wetan ||
18. rajèng Mataram sigrangling | hèh iya Dipati Pajang | mênênga dhingin ing mangke | ing bang wetan iku uga | kabèh pan
pracaya anunggea | manawa wong wetan abot | sigêgên Raja Mataram | kocapa Adipatya | Pranaraga nèng Madiun | apan lagi agunêman ||
21. natèng Madiun sigrangling | paran mangkin karsa para | wong Mataram iki mangko | amrih nagara bang wetan | dening arsa angrusak | wong wetan pinrih anungkul | marang nagara Mataram ||
22. iya ing Mataram iki | ing mêngko ta kaya wongwa | sakêkunang upamane | yèn ora gya sinirama | pasthine iki uga | nora wande lamun mabul | satêmah angômbra-ômbra ||
23. nêdha siniram tumuli | sinayom dipati kathah | ing Mataram iki mangko | mumpung maksih alit ika | Dipati Pranaraga | aris dènira amuwus |
24. sigra utusan siraglis | ing wau Jêng Panêmbahan | Madiun saha sêrate | wus lumampah dutanira | dhatêng ing Surabaya | Panêmbahan ing Madiun | sampun amêpêk gêgaman ||
25. myang Dipati Pranaragi | wus sami pêpêk gêgaman | wontên kang winuwus malèh | dipati ing
27. lintang dening sun ngrêmbugi | aywa sumêlang ing driya | iya ingong utusane | sakèhe bupati wetan | dimène iya padha | bantua pêrang Madiun | sigra nuli ingutusan ||
30. kocapa rajèng Matawis | sampun ngaturan uninga |
yèn mangke wong wetan akèh | sami nèng Madiun ika | arsa ngrisak Mataram |
Garobogan kabèh | ing Kêndhal lan ing Samarang | Kalinyamat wus prapta | saha gêgamane kumpul | wontên nagara ing Pajang ||
33. sampun pamondhokan sami | kilèn lèpèn prênahira | apan andhêndhêng barise | dening têtiyang bang wetan | mondhok wetaning toya | sami arêrangkah sampun | wong cilik masang bitingnya ||
34. pamondhokan wong Matawis | prênahe kilèning kitha | Madiun kali êlête | matur Dipati Mandraka | paran karsa andika | wong
ing gêni gawanên mangko | surat ingsun aturêna |
dhumatêng Panêmbahan | ing Madiun dipun katur | lan sira apêpaèsa ||
38. paèsira dèn abêcik | saksana pun Adisara | ing wau sampun apaès | dhasar wong ayu utama | karêngga ing busana | kadya murcaa dinulu | Senapati angandika ||
39. lah sira caosa joli | Jayaantaka milua | baturmu gawanên kabèh | wong patang puluh milua | dèn prayatna ing baya | lan Si Angabèi Warung | milua mring Adisara ||
40. lamun sira dèn takoni | iya marang wong bang wetan | warahên ingsun kalamon | anungkul mring Panêmbahan | ing Madiun aseba | Adisara
lampahira pan lumintu | anêrang wong pabarisan ||
44. wong wetan atanya sami | puniki joli punapa | Jantaka aris saure | puniki Raja Mataram | atur panungkulira | mring Panêmbahan Madiun |
45. lah sokur ing wong Matawis | tandhane anungkul ika | maring Panêmbahan ingong |
47. kocapa Madiun iki | ingkang baris ing jro kitha | Adipatya Madiune | rikala lagya sineba | pêpêk mantri
dèn antya ring wiyosira | apa iki wadinya | wong Madiun ora mêtu | têka taha mawa kêmba ||
49. mangkana ingkang winarni | Pangran Madiun punika | lagya agunêm wiraos | dèrèng tutug angandika | kalawan kang punggawa | Adisara nulya rawuh | jumarojog ing paseban ||
50. Adisara anungkêmi | ing padane Panêmbahan | ingkang seba cingak kabèh | kagyat
52. saksana mundur tumuli | ing wau pun Adisara | anêmbah umatur alon | kawula ingkang putusan | têtiyang jêngandika | pun
anungkul | datan lênggana ing karsa ||
54. dyan rajèng Madiun nuli | anampani ingkang surat | sang nata ngandika alon | lah atmaja ngong Mas
sampeyan dhingin | Madiun kang wisma Pajang | paduka sunga cacahe | pintên kathahnya sadaya | amba angantukêna | dhatêng nagri ing Madiun |
bae | lah Adisara matura | marang ing sutaningwang | apan ora [o...]
[...ra] sêdya ingsun | amungsuha lan Mataram ||
59. dening wong bang wetan iki | nêdya mungsuh ing Mataram | lah ana karêpe dhewe | matura ing putraningwang | karsane wong bang wetan | ingsun nora
munggwèng ing bokor salaka | natèng Madiun dan linge | ingsun dipun andêlêna | ing anak Senapatya | ingsun ora milu-milu | ing yudane wong bang wetan ||
64. Si Adisara wus amit | sampun anitih jampana | bubar lawan sabature | wus mêdal jawining
Senapati winiraos | apan ta lagi alênggah | pun Adisara prapta | asuka ing manahipun | Senapati ing Ngalaga ||
66. paèse maksih abêcik | Adisara marenea | atur sêmbah ingkang kinon | cundhuk anungkêmi pada | wau Ni Adisara | sasolahe
inggih manawa | amarêngi ing benjang | dadosa gèn-ênggènipun | kang bêkêli tanah Jawa ||
cinoba ugi | puniku Ki Senapatya | kita suhuna ing mangke | satêngah iku dadia | ing pasang girinira | yèn kapatêdhakna iku | tuduh pasthi kang pangèstya ||
77. Senapati tumulyangling | inggih kadipundi paman | atur manira pênêde | dhatêng
atilar pabarisan | sêdya nuwun sabda wuruk | rèh parigêl Panêmbahan ||
81. dening ta ulun puniki | yèn aprang asring
ing saêlinge | bêcik sira anganggea | aling-aling ing badan | sigra anulya pinundhut | iki anggon-anggonira ||
83. nanging ing wawêkas mami | ki bayi marang
palungguhira | lajêng sujud ing mukane | malah konjêm ing buntalabantala. | gèn nampèni
sawadyanira akumpul | kawan dasa kêkapalan ||
86. lampahe kêbat lir angin | wus prapta ing pabarisan | ing Madiun wadya ngantos | ing praptane Senapatya | miwah Kya Môndaraka | angraos dhatêng pangèstu |
arinaris. ngandika | Senapati Matawis ||
yayi mas Mangkubumi | lah sira dadia | pangawat anèng kanan | wong Kaliwungu Samawis | lawan ing Dêmak | angiringa ing yayi ||
8. myang ariningong yayi mas Singasêkar | dadi pangawat kering | lan wong Garobogan | Warung myang Kalinyamat | atanapi wong ing Pathi | padha ngiringa | yayi pangawat kering ||
9. wong ing Pajang dadyaa kang gêgunungan | dening ta ulun iki | lan [la...]
[...n] paman Mandraka | tan
mati | pan ingamukan | limbung takêping jurit ||
18. Senapati ngamuk lan Kya Môndaraka | ya ta wadyèng Matawis | wus samya anabrang |
angungsi wukir | kang ngungsi kitha | akèh kaboyong kari ||
29. natèng Madiun wau wus ingaturan | lamun bala Matawis | praptane
nabdaris | tan anyana ingsun wong Mataram | têka mangkene polahe | sun jêjuluki iku | wong Mataram Wisa Martani | marta lair kewala | wisa kalbunipun | Panêmbahan angandika | mring kang garwa
ing ngajurit | dening Ki Senapatya ||
9. agya dhatêng wadya ing Matawis | kithèng Madiun sampun kinêpang | sampun katur ing wartane | yèn natèng ing Madiun | sampun lolos tilar nagari | kantun putra wanodya |
tumulya narik dhuwunge | Gumarang aranipun | Panêmbahan ika ningali | nulya mênggah ing
nadyan silih ajia sakêthi | ulun mirah kang angilènana | nanging sinapaa bae | saking ing sisip ingsun |
dahat ngêntèki | ing rat sapta buwana | sapta wiyat iku | pangrasa kawula dewa | tan amanggih gandhêse akarya brangti | wong canggèh
pêpanggile kadya tan dadia takir | kaprawasèng ing katga ||
21. lah ing mangke kêrisira gusti | sun arani mangke Si Gupita | dening
ing rusake nagara Madiun iki | lolose ingkang rama ||
22. Sênapati tansah ngasih-asih | pan adangu dera angrêrêpa | malah hyang
asawang madu | ngandikaa mring pun kakang | ing sakêcap pratôndha andika asih | kawula ngastu pada ||
23. têkakêna dhadhanira gusti | dening rusake nagarinira | wong bang wetan kang agawe | wong Mataram wus bingung | tan uninga ing ala bêcik | têka padha ngrêrayah | mangke katarucut |
Senapati aywa kagèt | ingsun ngagêm panyukur | ing sajroning apulangrêsmi | yèn tan busik tan babak | tuhu
rajèng Matarum | lawan kang para dipatya | samya nangkil miwah Adipati Pathi | saya duwe pangrasa ||
27. rakanira tansah dèn tingali | dahat sanès lawan saban-saban | lwir kang pangantèn sêmune | amicarèng tyasipun | kaya ngapa Ki Senapati | tan arsa abubaran | lawas nèng Madiun | iya
Adipati Pathi | inggih kakang ing ulun punika | nuhun yun mantuk wiyose | ing Pathi
wus pasthi Hyang Agung | wis aywana winicara | pan ing mangko manira arsa
baris | ya ta wadya gya bubar | sumrêg lampahipun | Senapati sigra mangkat | munggèng wuri ginarbêg ing wadya
taladhatuladha. ingkang rumiyin | kawone wong bang wetan ||
34. Adipati Pasuruhan angling | hèh sakèhing wadya mantriningwang | ing mangkya apa êrèhe | wong Mataram wus rawuh | arsa ngrusak ing sira iki | nanging ing tarkaningwang | yèn kita amêthuk | tur kita môngsa mênanga | dadya
silih ukirungkih. sampun kawatir | tingalana kawula | sampun wontên tumut | dèn surakana kewala | sakathahe wadya Pasêdhahan benjing | ulun
44. wus samêkta Kyai Senapati | sigra mangkat aris lampahira | wong kawan dasa lampahe | apan sampun kapêthuk | Adipati Kanitèn kalih | Senapati Ngalaga | Kanitèn gya muwus | lah kita iki wong apa | angadhangi marang gèn ingsun lumaris | lah êndi Senapatya ||
45. Ki Senapati sigra dènnyangling | ika apa kang anèng ing wuntat | anitihi ing wadyane | ya ika
gustiningsun | Senapati rajèng Matawis | ulun
wus adangu panusule | mring Senapati iku | wus rumêksa munggwing ing wuri | mila ta tilar wadya | sumêlang
pangon kandhaline | Senapati gya muwus | hèh Kanitèn muliha aglis | marang ing Pasuruhan | waraha gustimu | yèn
ngiringêna | wadya patang puluh kèhe | wong wetan kang lumayu | pan angungsi jro kitha sami | Kanitèn sampun prapta | anèng ngalun-
Ngalaga | dèn adhangi ing lurahipun sawiji | waos cêmêng punika ||
63. dening sanggupipun amêkasi | datan antuk kawula lajênga | ywan maksih idhup dhèwèke | ki dipati amuwus | wruhanira ingkang ngadhangi | marma wani mring sira | Senapati iku | Ki Kanitèn aturira | uningaa yèn punika
Si Kanitèn dipun age | sigra nulya winadung | gulunira Kanitèn aglis | nanging ta nora
ulun | salamanya ulun puniki | tan narka anglawana | marang sang aprabu | Kanitèn ta wani nglawan | pan ing mangke apan wus ulun
tan rumaos andarbèni | katura ing paduka ||
69. Senapati sigra angling aris | iya tarima ingkang pracaya | yayi Pasuruhan mangke | matura ing gustimu |
71. sampun rawuh kitha ing Matawis | Panêmbahan tumamèng byantara | para graha mêthuk kabèh | putri saking Madiun | gya kinanthi ing para rabi | ucapên wadyanira | pan wus sami mantuk | ing wismane sowang-sowang | rabinira prasamya mapag ing laki | ingkang saking kasmaran ||
42. Senapati ing Kadiri nungkul aris dhatêng wong agung ing Mataram
1. punika babade nguni | kaya winisayèng buta | janma sinigêg sang katong | kocapa ing Surabaya | dadi pangungsèn ika | wong Pranaraga Madiun | kabèh [ka...]
[...bèh] anèng Surabaya ||
mas sasedanipun | katur Pangran Surabaya ||
4. dadya nagri kidul nênggih | samya ingisèn punggawa | mring Pangran Surabayane | ingkang ananduri ika | ing Kadhiri samana | kang jumênêng ratu jalu | inggih saking Surabaya ||
5. miwah Ki Mas Lonthang malih | kang saking Madiun ika | ingkang pinipil mantune | mring Pangeran Surabaya | pan pinarnah punika | anèng ing Japan alungguh | jumênêng Dipati Japan ||
6. dening ing Wirasabèki | wus tinanêman punggawa | Ki Rôngga Pramana rane | kang jumênêng Wirasaba | miwah ing Pasêdhahan | ingisèn punggawa sampun | Adipati Pakulungan ||
7. iku caritane uni | kang anjamah padha lanang | ri sampun kinôndha kabèh | karta jamane samana | ênêngakêna ika | wontên gantia winuwus | ing Kadhiri kang winarna ||
10. apan jaman iki mangkin | yayi kadyapa ing kita | ing mangkya mingêr mangulon | yèn ingong rasa ing nala | bang wetan iki uga | saya apês jamanipun | lan malih ujar wirayat ||
11. ring mangkya saya pinanggih | ing Mataram iki uga |
12. ngong tilar prajèng Kadhiri | kalamonkalamun. ora mangkana | tarkaningong ora wande | benjing baris ing Mataram | nglurug mring kene benjang | Ki Suradipa lingipun | inggih punapa ing karsa ||
Adipati Mangkubumi | myang Dipati Singasêkar | dene kang munggèng ngarsane | sang nata Kya Môndaraka |
ingkang pêpitu punika | apan sinama-sama | kang kêkalih maksih timur | mila dèrèng kalênggahan ||
18. Mas Tambaga kang kêkasih | ingkang waruju punika | Mas Kadhawung jêjuluke | pêpitu wau punika |
Adipati Jagaraga | miwah Mas Bagus ika | anênggih jêjulukipun | Adipati ing Juminah ||
kang sadhèrèk èstri iku | pan sampun sami akrama ||
22. nama Dêmang Tanpanangkil | lan Dipati Têpasana | dene kang asêpuh dhewe | nênggih jangkêpe sadaya | kang nama Radèn Rôngga | kang sakti kalangkung-langkung | nanging punika wus seda ||
27. kang sinung sih nugrahaning | Allahu ingkang pinujwa | kaping kalih sapangate | Jêng Nabi Duta
29. awiyos kawula gusti | ngunjukakên pêjah gêsang | dhatêng paduka sang katong | arsa angabdi kawula | ing pada sri narendra | dadosa pakathikipun | ing kuda paduka nata ||
30. punika manawi sudi | Panêmbahan amupua | angabdèkakên ing bodho | ing pêjah gêsang kawula | konjuka ing sang nata | sakarsangrèh ulun sukur | saking la-êla kawula ||
31. saking kêdah ulun iki | angabdi [a...]
[...ngabdi] dhatêng paduka | dhumatênga turun ingong | ngabdèkêna tuwan-tuwan | punika sêtya amba | dhumatêng ing sang aprabu | dunya rawuh ing ngakerat ||
32. Tuwan Panêmbahan mami | dahat tyas tan sêla-sêla | sapunika atur ingong | saèsthi praya kawula | kawrat ing dalêm sêrat | ya ta mèsêm jroning kalbu | Senapati ing Ngalaga ||
33. mirsa turing Senapati | kang kawrat ing dalêm surat | kalangkung suka jro tyase |
ingsun sêmayani | yèn anak ingong têkaa | benjing wulan Mukarame | iku ingsun aputusan | mêthuk ing anak
38. wus cundhuk myang Senapati | saha sêmbah aturira |
wus ngong tupiksani | sawiraos suratira | kalangkung tarimaningong | dening kita dahat arsa | dhatênga ing Mataram | angakên yayah ing ulun | dahat suka ring tyas
imanipun | dening jêbèng jangjiningwang ||
42. ing sasi Mukaram benjing | iya kita ingong papag | ing laku gêgaman gêdhe | iku nuli ambalika | kita lamonlamun. sayêktya | têlas srat saraosipun | ing driya kawrat ing surat ||
ing ubayanira | ing sasi Mukaram mangke | sri
maring sutèng ulun | dèn bisa nratèni kita ||
47. yèn ana duduning kardi | lah môngsa-bodhoa kita | lan mantri pamajêgane | iku kabèh umiringa | maring ing sutaningwang | wong Kajoran aja kantun | lan wong Pajang Jagaraga ||
48. myang wong Dêmak ayya kari | iku padha
tinundhung | wus atur sêmbah sadaya ||
50. wus bubar sing arsa aji | tan kawarna lampahira | praptèng Madiun sirage | abaris ing lampahira | wau ingkang kocapa | kang anama ratu jalu | apan lagya sinewaka ||
51. wus ngaturan ing wadyalit | yèn wadya Mataram prapta | ratu jalu tumulyage | wus anglampahakên duta | dhatêng ing Surabaya | lampahing duta sung wêruh | yèn wong Mataram wus prapta ||
52. arsa gêcak ing Kadhiri | myang ing Japan Wirasaba | Rawa Malang sampun saos | miwah ing Lumajang ika | lawan ing Kartasana | wong Mataram sampun [sa...]
[...mpun] rawuh | amondhok ing Kartasana ||
53. sakilèn kitha Kadhiri | mujur mangidul barisnya | malah dhatêng kidul kulon- | nipun Kadhiri punika | ing Pakuncèn wastanya | apan wadya ing Matarum | samana sami ngrêrayah ||
54. wong desa sami angungsi | ing kitha agêng punika | kang rupa kêbo sapine | apan sami cinêkêlan |
58. ratu jalu sigra angling | yèn kakangira alara | yakti kita sêsilihe | ingkang angirid ing lampah | mapaga ing prangira | wong Mataram ingkang rawuh | lah agya kita bubara ||
59. angirida wong Kadhiri | lamun sira
têngara gêgaman bubar | lwir Hyang-Hyang tulis yyan tinon | nagara lèr dèrèng prapta | mung Sarêngat Balitar | Malang Rawa ingkang rawuh | ingkang ambantu punika ||
61. dêdamêl sampun lumaris | wadya Mataram katingal | nulya yun-ayunan age | Saradipa têtindhihnya | anawang anèng ngarsa | wong Mataram apan wêruh | wong Kadhiri lagi prapta ||
62. sampun wêwangsitan sami | wau wadya ing
67. ngalumpuka kabèh sami | iya sakèh rayatira | Kenthol Jajagung ature | kados [ka...]
[...dos] punapa ing karsa | pan pun kakang Sradipa | punika taksih amagut | taksih wontên ing paprangan ||
68. manawi botên udani | Senapati sigra mojar | kita iki pindho gawe | adhi ing wicara kita | ulun uga wus rêmbag | kalawan kakangirèku | balika rayate uga ||
70. ingkang binêkta anênggih | mung satus sanake lanang | ika santanane kabèh | wus samya angatya-
saking wismanipun | kesahe Ki Senapatya ||
71. apan kesahe ing nguni | kang èstri samya kinêpang | munggèng ing têngah lampahe | wau ta Ki Saradipa | wus tinambuh ing lampah | nanging wus sinungan wêruh | yèn kang raka sampun mêdal ||
72. Saradipa tumulyaglis | wus dandan sakadangira | wus jinawil kadang kabèh | wontên ta wong kawan dasa | ika sami santana | iku bubar tan asantun | saking pasanggrahanira ||
73. samana sampun apanggih | lan kang raka Senapatya | sampun anunggal lampahe | Saradipa lan kang raka | Senapati punika | kawarnaa enjingipun | barisira wong babang. wetan ||
nênggih | amung satus kawan dasa | ingatag sigra tandange | angamuk mring wong bang wetan | sira tinêmpuh bubar | sing kaamuk apan lêbur |
sampun acundhuk | lan Radèn Wiramênggala ||
83. wus sami salaman sami | myang sanakira têtiga | samya atur salam kabèh | radèn arya angandika |
ing Rawa iku | kita gawaa bupatya ||
86. lah paman dèn ngati-ati | bupati papat miyanga | kita dadi pangiride | Ki Tumênggung Alap-alap | matur dhatêng pangeran | atur kawula pukulun | kados punapa ing karsa ||
87. mênggah nagara Kadhiri | punapa tan binêdhaha | ya ta pangeran wuwuse | pan ingsun ora winêkas | bêdhah Kadhiri ika | kangjêng rama kang pituduh | mung Rawa dalêm kewala ||
88. ingkang kinèn amboyongi | sigra ingkang lumakua | bupati papat dèn age | iku ta sira irida | lah wis agya mangkata | pan akarsa bubar ingsun | mulih maring ing
89. ingsun ngiringakên mangkin | maring kakang Senapatya |
Senapati kinèn dhingin | pangran arya munggèng têngah | kang para dipati kabèh | ingkang lumakya ing wuntat | samya anitih
pan sampun aputusan | atur uninga sang prabu | yèn Senapati kabêkta ||
kocapa Ki Alap-alap | ing Rawa dalêm wus kawon | wus kinrigid binoyongan | myang sampun jinarahan | Ki Alap-alap gya mundur | gêgaman kabèh wus
pandhita ngalih nata | bumi tan kawarnèng ênu | wus prapta ing Jagaraga ||
98. bêboyongan katur aglis | dhumatêng pangeran arya |
sampun marêk ing narpati | matur pukulun kawula | dinuta ing putra katong | wiyos ngaturi uninga | dhatêng paduka nata | putra tuwan lampahipun | Ngrawa dalêm sampun bêdhah ||
100. têtiyange kinarigid | muwah ta pun Senapatya | Kadhiri punika anggèr | inggih ing mangke kabêkta | sarta sanak putunya | ing mangke wontên
gagragan | myang pangangge wanodya | pan satunggil sêliripun | kinèn mêthuk Senapatya ||
103. wong tigang atus angiring | tan [ta...]
[...n] antara sigra bubar | gajah ing ngarsa lampahe | datan kawarna ing marga | sampun panggih saksana | Senapati
kawarna ing marga | praptèng nagara lampahe | pangran arya sigra seba | mèpèkkên Senapatya | anèng ing waringin kurung | lan sanakipun sadaya ||
106. andhèr anèng sor waringin | sampun sira tinimbalan | lumayu ing ngarsa katong | prapta
punika abdi sang katong | inggih kang wontên ing wuntat | wasta pun Saradipa | kalih pun adhi Jajagung | lan malihipun punika ||
110. abdi dalêm kang kêkalih | wontên wingkinge pangeran | gya sami ngandikan age | Panêmbahan sigra mojar |
agadhaha sadulur | sayakti abdi narendra ||
115. tan kumêdhap ing tyas mami | amung tuwan gustiningwang | yèn darbea cipta lyane | nyipta gusti kadi tuwan | mugi jasad kawula | sampun amanggih rahayu | lawan sampun dados janma ||
dadya | ri sampuning dados kabèh | Senapati dalêmira | wus sami inganggenan | dalêm dhewe-dhewe sampun | mangkana wau kocapa ||
121. anênggih Ki Senapati | sampun kaparingan desa | cacahe wau desane | sèwu gangsal atus karya | Saradipa sinungan | desa dhomas cacahipun | rayi kalih wus sinungan ||
122. tiyang ênêm atus nênggih | wus sami eca kang manah | angraos dados wawrate | anèng nagari Mataram | miwah satiyangira | myang Senapati wongipun | kang saking Kadhiri ika ||
123. apan karya wisma sami | wong saking
--- 6 : [0] ---
38. Kasêktènipun Radèn Rôngga, putra Panêmbahan Senapati. (Dhandhanggula). ... kaca 15
39. Sultan Banawa seda. Panêmbahan Senapati nyuwun idi dhatêng Sunan Giri, jumênêng ratu ing tanah Jawi. (Dhandhanggula, Durma, Asmaradana). ... kaca 24
40. Panêmbahan Senapati nêlukakên para adipati ing Madiun. (Asmaradana). ... kaca 34
ing ngarepku kuwi jenenge Cherry. Cherry Tanoyo lengkape. Cherry
mono isih anyar ing kampungku kene. Sakdurunge
Cherry urip ing Semarang, awor karo simbahe. Nalika dak takoni ngapa kok pindah
ing Sarirejo, Cherry kandha menawa melu Papahe. Papahe tibane kelairan desa
Sarirejo. Dene Mamahe asli saka Semarang kana.
ora penak ing Semarang to, Cher?”
manggut. Anging piye maneh. Soale Papahe
ngacungke jempole. Wah, ndeleng kuwi aku ora kathik mikir maneh. Langsung
njawab iya. Cherry banjur menehi isyarat supaya aku nunggu sedhela. Dheweke
arep mlebu lan njupuk lumpia dhisik. Aku mung manthuk kaya beo. Dene Cherry
banjur bablas menyang njero omahe. Ora nganti limang menit Cherry bali karo
nggawa baki. Ing dhuwure baki mau wus ana lumpia cacah papat lan es jeruk.
kok repot-repot men, Cher?” kandhaku karo mandeng si banyu ngombe.
wong banyu ngombe kok repot. Ayo dipangan.”
manggakne aku. Aku mesem karo njupuk lumpia. Byuh, jan enak tenan rasane. Beda
karo lumpia-lumpia sing di dol ing kantin sekolah. Lumpia ing kana cilik tur
isine ora padet. Nanging lumpia sing diwenehi Cherry kuwi beda. Isine akeh tur
krasa bumbune. Wiih, umpamane pas mulih aku digawani mesti geleme!
asyik-asyik mangan lumpia, dumadakan...der! Ana bal mabur saka jaba banjur
ngantem kaca omahe Cherry. Aku karo Cherry jumbul lan njerit sak kayange. Duh,
jan sapa ta kuwi sing kurang penggaweyan? Aku mlaku metu karo clilang-cliling
nggoleki sapa sing nendang bal ora ngati-ati kuwi. Durung nganti semenit bocahe
sisan. Iih, marahi kudu ngethaki bae!
kowe piye mau? Kan kowe sing nendang.”
bocah! Ditakoni malah takon balik!” kandhane Miko cereng. Aku
gedheg-gedheg. Mbok yo nek takon ki sing apik, batinku. Durung nganti ngomong
maneh, Miko ujar ,”Ndang jupukno!”
lan Miko noleh ing arahe swara. Katon Cherry mlaku nyedhak karo nggawa bale
kowe arep njupuk bal, jupuken dhewe. Aja akon wong liya.”
wis kene,” jawabe Miko karo mbesengut lan ngacungne tangane.
Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo nganti dilaleke Esuk lan sore penjaluke pak guru Supoyo mulyo kabeh
yo Ngger? Nek biyen onok wong kepaten, sing liyane (non islam) yo podho me ngurusi. Nang kuburan, Islam, Kristen, Hindu, Budha podho-podho sak panggon, tapi saiki kok wis
aku Iki Prasasat Loro Tan Antuk Jampi
Wong Ayu Kang Dadi PepujankuBingung Rasane Atiku
Nyesake Atiku Sansoyo NelongsoWis Tak Lali-lali
Mendem Ora Biso TuruOpo Iki Sing Jenenge
Esuk Awan Bengi Tansah Mbedo AtiLAYANG KANGEN Layangmu tak tampa wingi kui
oh.. soyo suwe kok ngene rasane
Sedino dino, kok ngetok’i wae
Arep njaluk tulung, bingung leh ku nembung
tresnani mblenjani janjiOpo ora eling naliko semanaKebak kembang wangi jroning dada
Kepiye maneh iki pancen nasibkuKudu nandang lara kaya mengkeneRemuk ati iki yen eling janjineOra ngiro jebul lamis wae
Gek opo salah awakku ikiKowe nganti tego mblenjani janjiOpo mergo kahanan uripku ikiMlarat banda seje karo uripmu Aku nelongso mergo kebacut tresnoOra ngiro saiki ne cidro
ketut, opo Wayan opo MadeOra prawan ora Rondho
Yen ra gelem penak diplekotho wae….
Kowe tak kangeniNing alun – alun tak goleki
Aku Seh Kelingan Naliko Nang Pelabuhan
Langit mendhung Tumiyung mudhun ngebis udan grimis
Mbok lepas jaketmu njur nglayoni aku
Grimis soyo deres nganti pada ra ngerteni
Nganggo jaketmu iki udan grimis mbok payungi
Banjur ngunjuk bir sampeyan dadine kenthir Ora tak gagas, penting sih so tuku beras
wong tuwoku kuat ngingoni Ojo cekak atimu
ilangSoyo suwe soyo ra karuanSnadyan mung tansah
Ndek mbiyen wes tak tukokke wujud tali sak kotange...
Sak ikine lha kok ilang sak slirane...
lungo menyang ngendi tanpo pamit ra ngabari
Jare kowe melu aku lha kok mlayu...
Neng ngendi anggonku golek i tali kotang....
Iki mas taline.... tak kundurake...
aku dijodohne marang karo prio seje...
wes cukup tekan semene wae duh.... kangmas andum
Endahe ombak segoro Parangtritis sakidule yogjo
Biyen mulo sliramu wes ta aturi
Ora wurung saikine dadi rondo (putri):
Jenang gulo, kowe ojo lali marang aku iki yo kangmasNalikane nandang susah sopo sing ngancani,Dhek semono aku tetep setyo serta tetep tresno yo kangmas.Durung nate gawe gelo lan gawe kuciwoNing saiki bareng mukti kowe kok njur malah lali marang akuSithik-sithik mesti nesu terus ngajak paduJo ngono… jo ngono…Opo kowe pancen ra kelingan jamane dek biyen yo kangmasKowe janji bungah susah padha
Manis pambukane Kok pahit tibo mburine
Sak pungkure Nggonmu lungo Ora kondo-kondoCAPING GUNUNG
Dhek jaman berjuang Njur kelingan anak lanang Biyen tak openi Ning saiki ana ngendi Jarene wis menang Keturutan sing digadang Biyen ninggal janji Ning saiki apa lali Ning gunung Tak cadongi sega jagung Yen mendung Tak silihi caping gunung Syukur bisa nyawang Gunung desa dadi reja Dene ora ilang Gone padha lara lapa
Reff :Ora nyono ora ngiro yen ngene dadineAku kudu melu ndherekake romo
Wong wadon ngendi sing bakal kuat ati Mas?!
wengi iki Aku tansah kelinganNyawang Sliramu lan sesandinganTrisnane Atiku mung Kanggo Sliramu..
Yen ing Tawang ono Lintang Cah AyuAku ngenteni tekamuMarang mega ing angkasa Ni MasSuntakoke pawartamu
Janji-janji Aku eling Cah AyuSumedhot Rasaning AtiLintang-lintang iwi-iwi Ni MasTresnaku sundhuk wiyati
Kagoda mring wewayang kan ngreridu ati
Ra jenak dolan nèng omah bingungMung kudu weruh
Ora kleru dhik ning sliramu kuwi sapa
Ojo dadi ati dhik aku pancen lali dhik
AWAN LAN MBENGI, DO SUKO-SUKO NANGING OJO NGIKET JANJI
ANGIN KANG TEKO SASAT NGGOWO GENDING TRESNO
LIR SEWU DIAN ALERAP NGGUGAH KENANGAN
NGERSAKNE NOPO, MUNG SARWO ONO, NING TAMAN JURUG TAMAN ENDAH KUTO SOLO
PAPAN KREASI, MUDA LAN MUDI, SING TUWO-TUWO WELINGE OJO NGANTI LALI
Kakung putri ngagem busono kang edi peniPara putri sami lenggah Jejer katon rapi Yen sinawang nganti Koyo kontes widodari
Poro priyo lenggahe Rodho adoh sawetoroUthak uthik lirak lirik
Sajak arep mundut laguSinten niku lenggah pojok
Mosa janji wong kangen ndang entuk jampi
awan bengi pengin pengin puengiin… ketemuOra gampang wong bebojoan
opo bojo kok pakani watu?Yen mengkono mBok
golek duwit kanggo nikahanIyo thole, dongane mBoke:
uripku iku mung arep dinggo ngopeni deleg2. Ora bosen mangan deleg. Padahal
uceng ari akeh, tuli dipepes, luwih enak rasane timbang deleg, bisa dikremus
Malah ngayawara. Intine pan sida ngadegna SPDGT ora. Nyong
mangan uceng, mropokasi kerja kuwe sing cerdas, aja mung tradisional ongkang2
ngenteni rujukan, teka2 wis parah enggal mati.
Nek ora bisa, ari sampeyan ketemu mbah Rusbad, paling2
diunekna: “compong kowen kabeh”.
nandhangi, kuwi sing menurut mbokdhe sleman sing jenengane sembada.” Pak boss esih neruske kojrahe."Anaging, wong nyambut gawe iku ana urutane, ana tahapane. Aja gili2 pan ngobong uwuh wong sampeyan durung duwe
esih kraket karo donya. Mipil, aja kesusususu, aja keburu nafsu, tahu diri, sepira kekuatanmu. Sampeyan dudu Bandung Bandawasa. Nek sedia ember bae durung bisa, aja mikiri sedia jedhing. Paham,"“Wis, malah ngejak omong wae, temandhang …!!.” “Tuli eling, saduwur2e sampeyan duwe panggayuh, sagagah-gagahe sampeyan, ngko nek wis tekan wektune tetep ilaihi roji’un, dhempok engkak-engkok dadi kodok, sampeyan bakal ngakoni nek ora ana sing luwih agung luwih kuwasa kajaba
maturnuwun inggih mbah….mboten rugi niki keng wayah sabendino nge-vote ambeien ben simbahe nulis ambeien…. ketoke wayah niki kok sampun wonten gejalanipun…. lha padahal yen sabendinten lak sampun nguntal ager-ager sak loyang kaliyan kates (manuk thilang wae mblenger) …. ning kok inggih mekso isih pedes lho….
Mbah Dr. DipoDecember 3, 2005 at 11:27 am | Permalink | Reply Wah, sesambetan kaliyan dalan wingking kraos pedhes meniko mbok menawi sanes gejala ambeien. Saget kemawon meniko saking asam lambung ingkang sampun numpuk2 ngantos mbucal kemawon raosipun pedes wonten “she late”.
Saeinpun nggih dipun sudo dahar pedes, ngopi lan sapanunggalanipun, kados ingkang sampun Simbah wedar wonten Serat “Gerah Blodhot”. Mugi-mugi tansah waras lan sumringah kemawon, mboten wonten alangan punopo2. Mbucal nggih mboten wonten alangan.
andybrDecember 3, 2005 at 11:43 am | Permalink | Reply lha rodo mlenthung jhe mbah…..
yen sampun kebanjur nopo saged dikempesi to mbah, ning mboten sah di ngangge oprasi diodhol-odhol… mboten wani mbyangke kulo… lhawong diiris kon nggon ‘sisil’ (driji kepiris wae pringisan jhe) gek
direm supados mboten nambah grade ipun. Manawi grade 3 ngantos 4 meniko namung saged operasi. Tapi manawi kados panjenengan ndalem puniko cekap obat kemawon. Sukur2 purun dipun suntik “Sclerosing Agent”. Suntikan ingkang saged damel mengkeretipun sang “plentungan”. Tapi nggih lumayan radi ngrogoh kantong reginipun. Jakarta mriki mbok manawi wonten obatipun. Nuwun sewu Simbah dereng nate surpey. Mireng2
iki simbah malah nggae aku ngguyu kepingkel-pingkel,,, ning yo bener kok sing mbah dipo tuturke, kulo njih penderita ambeien, tapi kulo mboten ngertos pun grade pinten, nanging gandulane niku pun radi gede sak biji jagung mbah, nggih mpun setahun nggih wonten, kulo njih nate prikso ten dokter, njih di saranke ken operasi,, walah, kulo bingung je mbah, wedhi ah, tur njih mboten gadah arto, menawi obat2an tradisional wonten mboten
tigo, kulo dereng nyobi, amargi kulo wedhi, kan ambeyen mboten angsal maem pedes2an, tapi kok niki malah ken nguntal lombok utuh2an, pirpun niki mbah, nopo yo njih leres,,, nyuwun pitulungane mbah dipo, matus suwun,,,
apik tenan piye carane gawe mbah,kulo sampun njajal gawe website tapi kok ga iso2,mumet sirahku mbah.
nyuwum pangapunten nak boso jowone kulo rada kasar, wong kulo niki rakyat jelata saking ndeso, dudu wong keratonan
mPoeLJanuary 22, 2009 at 11:43 am | Permalink | Reply maturnuwun sanget Simbah
keleresan wonten rencang ingkang saweg wasir pramilo matur nuwun sanget ramuan -ipun; mugi-mugu sagedo nambah amal simbah. Wassalam
Bang NaipDecember 21, 2009 at 5:00 pm | Permalink | Reply Mbah Dipo, nyuwun sewu
enek wong koyok ngene……???
crowds.Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Itulah pertanda jaman Jayabaya telah
their courage.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Banyak laki-laki tak mau beristri.Men will choose not to get married.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Banyak perempuan ingkar pada
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Ketika itu burung gagak
Akeh omah ing ndhuwur jaran.Banyak rumah di punggung kuda.There will be many houses on horses’ back.Wong mangan wong.Orang
joyful.Akeh bandha musna ora karuan lungane.Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
saha, ingkang tabe akathah-kathah. Pun Kapitan Li Yang Gi ing Kêdhu. Konjuka ing kangjêng tuwan uprup ing SurakêrtaSurakarta. Adiningrat. Sasampuning konjuk tabe kula ingkang kathah-kathah. Wiyosipun. Kula angunjuki uninga ing sampeyan. Yèn kula kadhatêngan unjukipun bandar pun Rema. Sakathahipun tiyang Jawi tiyang Cina ingkang sami dagang kapas dhatêng ing tanah Toyamas, atumbas daganganipun tiyang ingkang kathah-kathah. Yèn botên tumbas kapasipun radèn tumênggung, kalih dhatêng pêpatihipun katiga bandaripun. Botên kenging lumampah sami dipun cêpêng. Dening yèn tumbas kapasipun radèn tumênggung kalih pêpatih, katiga pun bandar, nuntên mawi kenging yatra malih. Patumbas srêrat padhang. Sakodhi kalih kêton. Ingkang punika panuwun kula ing sampeyan, yèn botên sampeyan priksani dados sangêt susahipun tiyang têngga bandar. Sawab tiyang dagang sami botên purun yèn wontên tindak ingkang kados mêkatên. Kala rumiyin sampun sawêg lampahipun kangjêng tuwan idlir, dhatêng ing Toyamas andhawahakên dêduka, yèn tindakipun radèn tumênggung kados mêkatên, inggih sampun [sa...]
[...mpun] mantun angsal tigang taun, sarêng sêmangke nuntên mawi awisan malih. Namung priksa sampeyan ingkang kula suwun, kalih dening malih kula sawêg wontên ing Surakarta kula sampun apitakèn dhatêng radèn tumênggung. Radèn tumênggung botên ngangkên agadhah parentah angawisi, wrêtosipun kajêngipun pêpatih kimawon, malah radèn
angsalipun angawis-awisi, kula sumôngga ing sampeyan. Kalih kaping tiganipun malih sênadyan kenginga atumbas kapasipun tiyang kathah-kathah ingggih mawi tumbas srêrat padhang dhatêng pêpatihipun radèn
PUPUH I DHANDHANGGULA Pan kacaryan pasemoning ati, ingkang rinipta ing sêkarkara, nalika ing tarbukane, nulari ing pitutur, kang tutur tembung têrmah Kawi, lampahan kang tinelad, ing têtkalanipun, Kanjêng Sunan Kalijaga, duk ndhugale cinoba marang Sang Yogi, Kanjêng Sinuwun Bonang. Lokajaya putêra sawiji, apan wontên ing nêgari Tuban,
Giri – Wayang Gedog 1563, ceritera Panji; Sunan Bonang—Wayang Beber 1564 ceritera Panji; Sunan Kudus—Wayang Krucil atau Wayang
2. Brajamara magak-magak | mêndhak puwêr dadi banyu | sun wruh ing jijilahamu | hêm aku si teyang-maya | anjêjak
ayo | iya ayo iya ayo | iya yo cup indha-indhul ||
21. Ki Barèng-kècèr§ Prayoginipun / Bèrang-
wong kaya ngimpi | wong ajaman§ Prayoginipun / sajaman /. padha bilu | aku dhewe kang mintêri |
5. Kèh kang (m)buru ana wong rong puluh langkung | gumêdêr angoyak | saplayune dèn-cêgati | ya bah pira wong siji binut ing kathah ||
6. Yu-ginuyu gar-gêr lir wong adu sawung | wau pra ngawirya |
nyandhung | bêgja kêslamêtan | lir jupuk duwèk pribadi | pra dur tutug dènnira kandha-kinandha ||
15. Wancinipun lingsir dalu gagad bangun | nglaras kang nglarasan | sawise pating burisik | angunusi lar-lêr mêtu maring jaba ||
sima | sauran pating jarêlih | kang (m)bing kilèn lan êlor kidul myang wetan ||
24. Ngawirya wus anyana badhe tinukup | tan wurung blarutan | Jèngrêsmi
35. E lah niku botên suka yèn-dinulu | anèng saba paran | ewuh ayatan prayogi | wontên tiyang sawiji ngupaya doran ||
36. Longanipun ginagapan paculipun | mulêg mambu tinja | lan uyuh langkung amoni | priye kiye o ah arusuh ki sanak
3. Lah (m)bok sisan dèn-dulangakên maring wang | Ki Sandhang-rowang angling | dhasar wong gêndhila | ingkang edan-edanan | Gêmblang-serang ngling (m)bok uwis | sêdhêng rinêncak | bah pira wong tri glintir ||
4. Samba-ngèrèng ngling wus ayo dhinèdhèlan | sumambung Kêndhil-wêsi | wong kêparat edan | mêjanani ing kathah | lah wis payo dèn-taboki | tai jêjêlna | ing
ingkang rayi Jèngraga | ngeca-eca tan osik | jumênêng kewala | nambung Ki Kulawirya | anggrêgut ngiwung tan wigih |
tan bêtah raosing sakit | kaidak-idak | ing wong kathah wak-mami ||
25. Jayèngrêsmi Jayèngraga Kulawirya | kagyat dènnya
kewala | kawula tan bisa tangi | langkung sakitnya | samya gupuh nulungi ||
Jèngraga matur aris | yèn parêng paduka | luhung laju kewala | pan wus luwar ing prakawis | tanpa damêla | akèndêl
lampah puniki | sêmunipun kenging pênagihan | kasêngka lan rubedane | manggih pancabaya gung | cobaning Hyang bêncanèng pati | yèn ta tan rinêksa-a | mring Hyang Kang Murba Gung | sayêkti samya pralaya | nèng Têgarèn curês cariyosirèki | tan wontên kang wêwarta ||
8. Ngêndi ana wong pinrêp ing jurit | têka mundhak ilang nêpsuningwang | padha myat lan
bisa bramantya tyas mami | lir awor rare dolan ||
9. Yèn ta ana-a ingkang nglarani | kaya mêtu
kados Sambane wong ngriki | punika wau tiyang durjana | namanipun Samba-ngèrèng | tan tèyèng jrih prang pupuh | tan lir Samba ing Dwarawati | kêjaba kae nayab |
Wirya ngling dene ngong tan sakit | matur e lah kêjawi punika | wus kantênan sanès-sanès | Jayêngraga gumuyu | sêprandene biso
ngundhaki | ing kêsêl miwah lara ||
17. Lothung marahi kuwat sathithik | darapon rada têngèrèng manah | anggliyak sapêkolèhe | Nuripin
ho hir kiya-kiya | pating sarêlèt pêcute | miwah kang anèng gubug | gêgambangan kêndhangan asri | sarwi
Jayèngrêsmi ngandika rum | Nuripin sira ngong dulu | awakmu dene sangsara | wong ribug wuwuh kabubuh | matur o inggih punika | dados
nipis wana kang kambah | mênawi mangke ing ngayun | yèn amanggih padhusunan | kewala ananggêl laku ||
mangsa wah | mung jali jarakcina gung ||
20. Wus cêlak ing padhusunan | kitrine katon ngarêmbyung | akêtêb ijo
Jèngraga gumuyu angling | ya nèk manèh sira ngompol | Ki Nuripin sigra maring dhusun | angulat-ulati | janma ingkang prayoga | supaya ywa mêlang ing tyas ||
7. Takèn pakaumanèki | marang wong ingkang kaprêgok | yèn (n)dika têtanya kaumipun | niku Ki Nurbayin | tan wontên pangulunya | nging Ki Nurbayin punika ||
8. Pitutuwaning desa ki | dhik-kêdhik ragi ginuron | maring
watir | botên kadya kang kêlakon | punika prayogi wismanira | nênggih Ki Nurbayin | ingkang tinuwa-tuwa | ragi
Nurbayin nuwun turnèki | paduka nadhah sang anom | kula wus luwaran duking wau | yata kang abukti | pikantuk dènnya nadhah |
tyas | inggih pun Raga-mênggala | kêlangkung rêmên tamuwan | wong sae ginêmatènan ||
4. Utawi tamu prayoga | mendahipun bungahira | punapa kang kinarsakna | kados tan cuwa ing karsa | lah sumangga yinêktosan | Jayèngrêsmi ris ngandika | (
namung ngaturi prayoga | kang pitados ing panggenan ||
6. Jèngrêsmi nauri sabda | inggih sapênêde paman | mêngkana ing wancinira | wus akir wêktu Luhurnya | paman manira yun salat | umatur inggih sumangga | nulya samya marang langgar | Nurbayin kinèn dadi man ||§ Prayoginipun /
langgar | Ki Nurbayin marang wisma | akèn nyaoskên dhaharan | rabinya lan sutanira | gupuh sêsaji mring langgar | wus tinata anèng ngarsa | samya mundur maring wisma | Nurbayin
parentah | nulya Nurbayin myang§ Prayoginipun / mring /. langgar | tundhuk lan para ngawirya | saha nyarakkên
rumaos kêlangkung bêgja | inggih tamiyan paduka | pêndugi-kula ing manah | andika sampun utama | ing ngèlmi ingkang
20. Yèn kula ngèlmi punika | kang ginawa sangu pêjah | pênêde sangu bêrambang | kinandhut ywa ical-ical | niku kakang kang
wruh ingkang têtela | (ng)gih ngriku maring Nuripin | kang wus tinanilan§ Prayoginipun / kinalilan /. mulang | mring murid ingkang sêdyapti ||
2. Ambakna niku nyêkukruk | tan kêna dèn-mêjanani | Ki Nurbayin ngungak-ungak | sarya ngling marang Nuripin | kadospundi
wus anèng ingriki | tan susah kasêsa-sêsa | dêdalon kewala bêcik ||
4. Mêngkana ing wancinipun | ancala wus tunggang wukir | samya mudhun saking
ingkang liningan ngêpah |Kurang satu suku kata: ingkang liningan agêpah. êmboke nuduh mring siwi | padha sira rêrêsika | ngladèni
saosan kang wus miranti | agêpah ingkang liningan | amundhut pasugatèki | tan dangu nulya prapti | rong jodhang rampadanipun | sêkul lawan panganan |
mulat ing tamunya | lirike amêratani | Jèngraga ewa tyasira | ngling ing driya bocah iki | anggigilani
tan rumaos katrimèng sih | kêtang kumêdah kawula | ngalap bêrkah wit kêpanggih | wus têtela kang warti | yèn paduka putranipun | guru
dospundi | kawula nuwun sumurup | Jèngrêsmi kaduwung tyas | pitutur kang wus kawuri | tanpa
muwus | yèn ta sira mèlua angêbyuk | nora wurung sira ngong bubuh saiki | iku kaya pêngrasamu | ko(k) kira-kira wong rèncog ||
10. Tuju sira tan mèlu | yèn mèlua yêkti pêcah (n)dhasmu | kang liningan kêlangkung dènnira ajrih | Ki Kulawirya gumuyu | sarwi mulat ing Mrak-jamprong ||
16. Sangsaya jrih kêlangkung | kang samya myat mring sang katrinipun | Ki Nuripin sumambung kandha duk nguni | sarwi anggaruti
pêkewuh | anèng dhusun ing Têgarin | rahayu prawiraning (n)don ||
2. Myang sakèhe kang jagongan samya ngungun |
tiwas kanin | wong tri tutura maring ngong ||
6. Samya matur wong têlu inggih sang bagus | yêktose kula puniki | tiyang tiga sami tatu | kang sirah sami anggêtih | kados kenging
ng)gêguyu mring ulatipun | wong têtêlu pucat isin | Ki Kulawirya agupoh ||
Ripin amung wus pundi ta ing riku | abêgja rika pinaring | wong têlu mèsêm sumaur | inggih (m)bok sampun akawi | mundhut ujuran kemawon ||
inggih tumut nêgari | Tabon Panaragi katong ||
24. Nging kalêbak wukir mring Trênggalèk ngriku | Trênggalèk-wulan ngabèi | apan cacah kalih-atus | dèn-dêgi dêmang kêkalih | Trênggalèk-wulan sawiyos ||
25. Ing Trênggalèk Lêmbuasta wastanipun | ngabèine kang sawiji | sami dêmang lênggah nyatus | mas dêmang ingkang sawiji | Kidang Wiracapa jarot ||
26. Sisih lan mas dêmang Wiracana nêngguh | sêntana ing Pranaragi | pan sami sêntosanipun | wontên kaote sakêdhik | bèr Wiracapa maring wong ||
27. Esmu kagyat Kulawirya myarsa wuwus | angling sêsambèn ing kapti | puniki mungguh ing laku | rayinta anakmas kalih | tinuding sudarma karo ||
29. Lan angluruh karuhe (n)jêng kyai guru | salong ingkang wus pinanggih | mung kantun kang (n)dika tutur | ran Kidang Wiracapèki | manira ayun pêpanggoh ||
30. Yèn sêmbada si adhi mugi tutulung | yèn èstu anakmas kalih | umangkat ing besuk-
lah inggih kakang pêtinggi | prayoga asung pitulung | Raga-mênggala turnya ris | inggih sêndika kemawon ||
32. Pan kawula priyangga kang atut pungkur | marang ing Lêmbuastèki | mangsa ngong wratna ing laku | pra ngawirya suka
5. Mring puniku Ki Nurbayin kang mumuruk | sêkathahe ingkang | pitakèn marang Nurbayin |
rum Ki Wirya sami ginuyu | sêkadar wong tuwa | kados pundinipun malih | inggih pantês kêjibah rèh kêwajiban ||
10. Babing kawruh maesa won pênêdipun | ingkang pinilala | myang mangsa tanduring wiji | saking pundi titike ingkang prayoga ||
pathaknya | ilat kang mobit nêlasih | wadhuk bandhur kang ngupih landhung iganya ||
kang kêlampah tanah ing riki saratnya ||
17. Yèn ta lamun taun Alip wit mêluku | ing dina Jumungah | saking kidul-wetan wiwit | pêmlukune winêkasana ing têngah ||
18. Nêbaripun ing wiji tancêbing tandur | kalêrês ing dina | apênêd Jumungah Lêgi | amanipun punika apan bang-bangan ||
wus mulèh | wong ing kana winuruk | yata wau wancining ratri | lingsir wêngi
amangku | jumbul-jumbul kêtingalan | mring anake kang anginjên gênti-gênti | nyanane wus lumrahnya ||
9. Wong wadone ingkang anèng nginggil | wong lanange ingkang ngadhag-adhag | mêngkana ing pênyanane | saking dèrèng sumurup | brêkating wong durung nglakoni | tan wêruh ingkang mawa | bapane wus sêpuh | tan pati gurnan ngêrengkang | plaur mlumah kang tan sasah
ana janmi | diyane pinatènan | pêtêng nora na wruh | sarasane atinira | padha nora beda wong têtêlu iki | kedanan mring Jèngraga ||
14. Mêdhar wadi tan ana sin-isin | saking padha karêpe ni rara | jaragan tunggal karêpe |
mara gajêge suthik | pinêksa mring rinira | rara kalihipun | gage ta payo sadhela | ngarah apa nora nana wong liyaning | wong wis padha kewala ||
16. Nulya mangkat Banêm wadhag-widhig | maring gyanning kenthol Jayèngraga | Jèngraga pan
dhuh kawula sang bagus | sangêt wiyang moyang tyas mami | rongèh tan pandak lênggah | saking byat tyas wuyung | nunuwun
dhuh kadipundi kemase | wawi ta sang abagus | kadipundi kula puniki | èstu-èstu bêndara | sakêdhap nuwun sung | raose kados punapa | saking dèrèng kawula nate nglampahi | anunan lan wong lanang ||
19. Jayèngraga gumujêng jro galih |
ngirèng kumrangsang | cêlathune bêlaka tan pakra | rupane tan menginake | têmbung lawunge kidhung | datan ana ingkang
25. Bokongmu iku junjungên kêdhik | bèn bisa mêsat kang sira arah | yata mara kono age | ni rara
satu suku kata: dene tan lèthèh gupak. | saking gênging guthul | kur-ukur malêm kewala | dangu tan tumama nadyan tuwa sunthi | mêksih dèrèng antara ||
30. Jayèngraga èsmu wlas ing ati | mring ni rara sangêt kêthêkêran | tan bisa ambênakake | sang bagus ling ing kalbu | mêsakake dene ngêthikir | sunat ajrih utama | muruki wong busuk | lan tan bêtah abotira | Jayèngraga anglawe
rongèh | wong dikon sing agupuh | Banêm matur ragi asakit | bok sampun punapa-a | nauri lo durung | lah sing akon mau sapa | wis
39. Antara rada suwe sathithik | linaweyan
ing yun | wus tan mawi dipun-jagani | anglawèhi priyangga | Jèngraga amuwus | lèhmu ngancangi kêrosan | nèk mak plere manèh dadi gawe mangkin | sing kêrêp lon kewala ||
41. Ya mêngkono wis sêdhêngan iki | karo rasakna ngêsês-ngêsêsa | apa ra penak ta
pakènakkapenak. | kula raose kang suwe | Jèngraga ngling ambêkus | èh anggayêr nora rêp uwis | kowe sing tan bêngkayang | mêngkono ujarmu | mung tadhah hèh bae sira | ngong adate yèn wis mêtu iya uwis | ngur mêngko manèh
ngrungokake | swarane ting balêkuk | myang krêngkiting ambèn ngramèni | samya ngilêr cas-cèsan | ngilu ngisor
(n)dhuwur | Banikêm ngling èh Baniyah | dene mênêng swarane kang klêcat-klêcit | pa wis apa durunga ||
50. Yo Baniyah padha dèn-paranni |
55. Jayèngraga ngling gêligik ririh | hus sing tuwa iku (m)bok ya ngalah | kêdheha kudu rêp§ Prayoginipun / kêthaha kudu rip /. dhewe | ta gêntèn lan adhimu |
sêdaya-daya krêbèn uwis | sakarêpmu priyangga | kono ala nganggur | kang liningan
èh penak thithik | ijèh kur-ukur lara ||
64. Wis kang aku aja ko[k]jagani | tanganmu karo wis lungakêna | ya tak arah-arah dhewe | Banêm ngling èh hus kêpruk | ngrasakake pênak wong iki | andhene§ Prayoginipun / andene /. mau (n)dadak | dol ayu si Dhatuk§ Ing Sêrat Cênthini Pisungsung / si Dhituh /. | Banikêm mangkag gagêgan | sêlot krasan ras-arasên lumuh uwis | krêkêsan nyêrot
cêriwis | sing tutur penak sapa | de kiye dhuh biyung | larane tan lumrah-lumrah | lo lo wis lo aja kok pêtêlkên mami | wong tan sêdhêng pinêksa ||
80. Aku wus tan kêduga nglakoni | wong gêdhene
nora kadyèki | dhuh wis nora kêconggah | wis ta
(ng)ko tak-mudhun | ta kang tanganmu lapana | lah sidakna nono sing kaduddi§
nganggur | angling lah ya wis mara ta | kono padha wuda-a aja na tapih | sing jèjèr dhadhêkêtan ||
90. Gya ni rara ro acucul
nulya adhine nyandhak | mring Jèngraga gupuh | kêsuwèn pêngrasanira |
kênèng sibat si-dilojèh | ngrusuhi si di-kêpruk | lagèk penak ngêgol-êgoli | cuwa têmên tyas-ingwang | (n)dadak dludar dludur | Banikêm nauri ujar | gene mau aku ya kok sêndhal wani | kathik srêngên geneya ||
98. Wong wus padha dene anglakoni | sasuwene ya gêntèn kewala | Jèngraga mèsêm wuwuse | lah wis aja na padu | wong wus nora nana (n)duwèni | aku dhewe sing tuna | (n)tèk kabèh wutah byuk | tan kêna kagarap pisan | si Banikêm matur kawula dos-pundi | wawi ta maring kula ||
99. Lêrêsipun kula kang ngantuni | tibanipun wisan anèng kula | kawon toh kathah-kêdhike | Jayèngraga amuwus | mau mula
ingong-tuturi | wis êntong babar-pisan | lo kiye anglêlur |
jinabad laju ing wêktu salat | jênêk nèng sêndhang pupujèn | kang tinilar sru wuyung | taksih padha pating barêkis | yata
108. Jayèngrêsmi Ki Kulawiryèki | sawusira samya sêsalaman | adan umangkat lampahe | Raga-mênggala gupuh | amêncalang anèng ing ngarsi | kang tinilar sungkawa | cuwa manahipun | yata kang samya
ika ingkang mapati | mara ta mronoa | mèsêm matur maleroki | prayoganipun paduka ||
22. Kang kèringan lan pantês ingkang jêlanthir | kula tan keringan | ajrih yèn dipun-kapati | athuk lumampah sêkeca ||
23. Ginaguyu sêdaya pating guligik | Nuripin
pêngrasane wus ngluwihi | tan bisa kudu anggambang ||
32. Ki Kulawirya latah sarwi nudingi | Jèngrêsmi
Kulawirya nambungi | dhasar wus sok (m)barang gambang ||
34. Angacêmut matur duk napa nglampahi | sadhêglo aneya | inggih sagêd
MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL | alangalangkumitir
Category Archives: MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL
♦ 30 Comments	Mitos Ratu Kidul dadi pancadan paprentahan ing karaton Kacihna majune teknologi komunikasi lan informasi nuwuhake budaya anyar lan nggawe ”rusake” kabudayan Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip kang gegayutan kalawan anane titah ora kasat mata. Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah
kang asalé saka Amerika Serikat/Denmark lan dibentuk ning New York nalika taun 1983 déning Mike Tramp lan Vito Bratta, grup musik iki aktif nalika taun 1980an lan awal taun 1990an, Ning awal kariré, White Lion nglewati dalan kang ora mulus ning awal kariré.[1] Albumé kang kaping pisanan , judulé FIGHT TO SURVIVE ora sida dirilis.[1] Amarga Elektra Records tempaté grup musik iki naung ora puas karo album kang digawe déning grup musik iki.[1] Untungé RCA nuli njukut album iki supaya diedaraké
kang sawisé iku dimeluni déning Grand Slamm ning sabuah label indie ning Amerika Serikat kang ngrilis albumé ning pasar Amerika.[1]
Grup musik iki dimotori déning Mike Tramp lan Vitto Bratta iki nembe bisa ambekan lega nalika albumé kang kaping kaloroné saka grup musik iki, judulé PRIDE dijukut déning Atlantic Records.[1] Album iki kaedol akèh
kang lagi ngelanda nalika wektu iku.[1] Ananging ning Indonésia, White Lion identik karo album MANE ATTRACTION.[1] Lagu-lagu kayata
mutusaké kanggo bubar sawisé albumé kang kaping papat ananging Mike Tramp kang dadi motor ning grup musik iki.[1] Tetep pengin ngelajutaké Grup musik White Lion manèh, meski tanpa Vitto Bratta.[1]
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=White_Lion&oldid=1075441"	Kategori: Grup musik 1980-anPenyanyiKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Simple EnglishSlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 29 Agustus 2016.
Wonseradeel utawa Wûnseradiel (basa Frisia), iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 11.930 jiwa.
salah iki dadi wiwit d?ning sajarah basa rumpun Basa bangsa Wikip?dia Ing one comparison Wikipedias template daftar iki
Para Rasul 14:2 | Nanging wong-wong Ju sing ora gelem pretyaya terus ngojok-ojoki wong-wong sing dudu Ju, marakké wong-wong kuwi terus pada nglawan marang
Para Rasul 14:22Nanging wong-wong Ju sing ora gelem pretyaya terus ngojok-ojoki wong-wong sing dudu Ju, marakké wong-wong kuwi terus pada nglawan marang
pandhita rasêksa kadhawahan jêmparing denidening. sang pangeran, pêdhot utamangganipun, kasarêngan dhatêngipun dèwi rasêksi nusul ingkang raka saking dene lami botên wangsul-wangsul, sumêrêp ing pêjahe lakinipun, sang ayu anjrit karuna, i wong lanang, antènana aku, kowe tak belani.
Gerb: Wit, kêblak kulon, nglamongan têka, rupane athik bêlang kok dhuwur: kênci, ngisor dika, upama tanpa êndhas iba ayune.
Boet: Kowe sapa ngadhangi lakuku.
Gerb: Kula niki mandhor ing ... hut, apa ta iki têmbunge sing alus, redhakture ora wêruh ajêng golèki sampeyan kêtêmu ontên ngriki, dhapur kêbênêran.
Gerb: Bodho timên sampeyan niku: nèh, sêkopên abrit.
Gerb: Ayak, ngono wae selak.
Boet: Ora tênan, aku dudu wong ala, dudu sing kogolèki.
Gerb: Prakara ngotên niku gampil, kantênane mangke nèk êmpun dikomisi, ngadêg napa linggih.
Boet: Sêmbrana kowe kuwe, sing arêp mriksa aku sapa.
Gerb: Ênggih tuwan dhoktêr kalih dara bèi ondêr.
Boet: Athik aku arêp dilinggihake ngisor ora awèh linggih kursi wong aku bôngsa Kurès.
garwaningsun Dèwi Kumaratih, padha kêna upataning Sang Hyang Jagadnata, amarga nglangkahi wêwayangane, ingsun sinabdakake dadi rasêksa banjur tapabrata ana ing guwa miring, yayi dèwi iya sinabdakake dadi rasêksi, banjur manjanma dadi putrane Prabu Baratkatiga, ing mêngko wis ana pangapuraning dewa ingsun bisa kumpul, sarta banjur padha ruwat dening sira, marmane ingsun malês pitutur marang sira, kang sira upaya golèkana ana sadhasaring wukir Saribit, kalawan pitulunging dewa bokmênawa bisa nuli katêmu. Sakèndêling wasita Sang Hyang Kumajaya sarta Dèwi
Kumaratih lajêng musna, Radèn Timur kantun anggana.
Kocapa Radèn Timur, wontên asrêpe ing galih angsal pitêdahipun ing dewa anglajêngakên tindakipun kalihan panakawanipun kêkalih: nuju ing sukunipun rêdi Saribit, samargi-margi tansah wirandhungan, dumuginipun pasarean wanci tunggang gunung, pêksi sami mencok ing êpangipun kajêng kanigara arame rêbat papan badhe tilêm, ngocèh pating caruwèt angrêrujit galihipun Radèn Timur, kèndêling pêksi ngocèh srêngenge sêrap, papêtêng andhatêngi kados
kados rêntahing sêsotya ingkang mawa praba, [pra...]
[...ba,] nuju tanggal kaping kalih dasa sampun dalu wêdaling sitarêsmi katingal mungup
kumracak pêcah anêmpuh parang karênan aningali isining wiyat, ical sêkêling galihipun Radèn Timur, dhasar panakawanipun kêkalih sampun sami tilêm asênggoran wontên ing talundhag gapuraning pasarean, saking kasayahên anggènipun lêlampah, Radèn Timur sagêd angêningakên cipta botên kuwur dening bekanipun panakawan kêkalih. Sèndhèn ing
akadhaton ing alam limunan ardi Saribit, suka ing galih dene [de...]
[...ne] kadugèn karsanipun, Radèn Timur lajêng kawalik tingalipun, luwaring samadi sampun katingal wontên salêbêting udyana endah wontên bale kambangipun, inggih punihapunika (dan di tempat lain). panggenanipun Dèwi Sumilir kados ingkang sampun kacariyos ing ngajêng, sang pangeran dingkik-dingkik lêbêtipun ing yasa kambang, bokbilih wontên tiyangipun
amurih isis, sang pangeran ngintip saking jawi awit katingal wontên dilahipun lilin kapasang ing pakakèn êmas, lajêng malêbêt kaling-alingan undhuking dilah ing kathil katingal wontên putrinipun ingkang sare, sang pangeran sagêd nguningani namung saking sajawining klambu, klambunipun ngangrangan pêthak karangkêpan ngangrangan ijêm, ing jawi
ingkang sare katingal sumorot kuning sêmu ijêm rêmu-rêmu, sang pangeran eram salêbêting galih, pangunadikanipun, mokal ing jagad anaa loro putri kaya iki, liyane yayi Sumulir, kang tak erami ora êntèk-êntèk, mung olèhe jèblês rupane ora siwah karo yayi Sumilir, iba dhêmêne sing duwe bojo dene ana rupa kaya mêngkono, nanging yèn
pangeran saya kuwur ing galih. Sang rêtna mirêng kalêsêding swara wungu saking sare nanging taksih rêm-rêm ayam, sumêrêp wontên satriya bagus nyamar wontên ing undhuking dilah, kinintên manawi pandung aguna
badhe mara sandi, sang rêtna prayitna ngunus patrêmipun, ciptanipun
sampun pratignya botên sagêd tumingal satriya bagus liyanipun ingkang raka Radèn Timur, salêbêting galih eram ningali bagusipun sang nyamar lampah, saya eram malih ningalli pasang rakite anggènipun jèblês kalihan ingkang raka Radèn Timur, saya dipun waspaosakên dangu-dangu botên samar têtela yen ingkang raka sang pangeran, jlog saking pasarean botên tolih wudharing kasêmêkan lajêng ngrangkul dhatêng ingkang raka sarwi anjêrit alara-lara karuna, salêbêtipun sêsambat sarwi ambênakakên kasêmêkan. Sang pangeran sawêg sumêrêp yèn ingkang ngrangkul sariranipun tanpa warana rimbag kriya wantah ingkang rayi piyambak Dewi Sumilir ingkang dados têlênging galih, dipun upadosi anjajah
dhusun milangkori. Enggal gêntos dipun rangkul sarta tumut ambênakakên wudharing kasêmêkan (dana bau) ingkang rayi dipun muwuni,wuwuni. dangu namung tansah tangis-tinangisan, sirêping tangis amêngakakên lawang suka, ingkang rayi tansah ingarasan sarwi sinilakakên sêsinomipun ingkang sami rêbah ing pasuryan, pangandikanipun: yayi atiku apa wis ana ing kowe.
Ngaping kalih damêl kakang mas sampeyan punika, kala taksih wontên ing kadhaton kula sampun anyênyadhang sih, ananging sampeyan ingkang kasangêtan, botên wontên antawisipun pisan-pisan bilih karsa angrêntahakên piwêlas.
Iya yayi aku sing luput saking lagi kasêngsêm marang kawruh kasampurnan, ora luwih mung apuranira bae yayi, saiki aku sumanggêm nampani dêduka jurên ana ing pasarean.
Kakang mas, kula sampun marêm ningali sarira sampeyan, sarta bilih kakang mas asih dhatêng kula, mugi dipun sabar ing galih, kakang mas mugi angèngêtana bilih kêkudanganipun rama ibu saha kangjêng uwa kakung putri kula pinacang jinatukrama kalihan sampeyan badhe binayangkarya sarta kinarirêngga wontên ing Purantara, wusana glèthèk pêthèlipun mung ijen-ijenan wontên ing kêbon, punika sangêt ing panuwun kula.
Kêbona kae rak dudu sok kêbona, isih kêboning narpati.
Kanggêg galihipun sang pangeran acipta salêbêting galih lêrêp aturipun ingkang rayi, pangandikanipun, iya yayi aku mung nurut sarta sumarah ing sakarêpmu bae, nanging wong iki isih wêngi bok ya padha turu ana ing pasareanmu.
sumôngga kula aturi sare piyambak, kula têngga wontên ngriki kemawon.
Ora ta: bêcik awor turu ana kathil, dilêt-lêti guling sing dhuwur.
Bônggan prawan tilêm jogan: kangkang mas.
Apa kowe turu ana ing jogan, wong turu kasur kok, seje ilab wah aling-alingan guling.
Gawok-gawok nun, kula aturi sare piyambak, kula sampun tuwuk tilêm.
Sang pangeran botên karsa sare piyambak, andumugèkakên ginêman kaliyan ingkang rayi prakawis
Gonmu ana ing kene nêmu kamulyan gêdhe angênggoni suyasa endah kang ora kêna minurwat ajine, lan nalikane kowe ginawa ing buta kae biyèn, iku kapriye lêlakone.
Suyasa punika kagunganipun eyang ijêngandika canggah Prabu Bajrapati ingkang sampun murud ing kalanggêngan. Mranyanyang lajêng akadhaton wontên ing ngriki, witne kadhatonipun sarwa rêtna, kados kadhaton ing kaendran, dene ingkang ambêkta kula kala samantên punika dede dênawa, inggih eyang Prabu Bajrapati, kula lajêng kadunungakên wontên ing ngriki punika, dene kangjêng eyang sabên dintên rawuh kaping kalih enjing sontên, namung pêrlu anuwèni dhumatêng [dhuma...]
[...têng] kula. Mangke sakêdhap eyang kados rawuh mriki. dèrèng dumugi anggènipun ngraosi: Prabu Bajrapati katingal rawuh, ingkang wayah kakung putri lajêng sami mêthuk angurmati ing rawuhipun, tundhuk wontên ing palataran lajêng sami andhodhog ngapurancang, radèn putra rinangkul lungayanipun dhatêng ingkang eyang, sarwi dipun arasi êmbunipun, sarta dipun kudang-kudang kados taksih timur, tumuntên amriksani ingkang wayah kalih-kalihipun
sakarone wis pinarêngake dening dewa kang linuwih, kang angèl dadi gampang, adoh dadi cêdhak, tinêmu kang sira upaya, ing mêngko sira wus padha diwasa nêdhêng-nêdhênge nambut silaning akrama, lan manèh rama ibunira sakarone, padha nandhang sukawasungkawa. saka lunganira, mulane saiki [sa...]
[...iki] sira sakarone ingsun ulihake marang Marutamanda.
Kawula nuwun eyang pêpundhèn kawula, kawula namung andhèrèk sakarsa paduka.
Wis sira padha mêrêma supaya ora singunên, ingsun gawa mêtu gêgana.
Rajaputra rajaputri sami mêrêm angèstokakên dhawuhipun ingkang eyang, sami sanalika sariranipun kraos kacangking ibêripun ingkang eyang, namung sakêdhap netra sampun karaos sumèlèh byar katingal wontên salêbêting kadhaton Marutamanda sarta ingkang eyang sampun botên katingal, ing kadhaton otêr gumuruh loking cèthi parêkan yèn rajaputra rajaputri rawuh ing kadhaton tanpa sangkan, sang prabu Pracondha nuju katamuan ingkang raka Sang Prabu Sindhung Aliwawar: sakalihan, mirêmbag bab ing kesahipun rajaputra rajaputri, mirêng loking cèthi [cè...]
[...thi] parêkan yèn ingkang putra sakalihan dhatêng wontên ing kadhaton tanpa sangkan, sang prabu sakalihan gurawalan kalihan ingkang rayi sang pramèswari sakalihan, sami rawuh ing kadhaton, yèktos yèn ingkang putra sakalihan sami wontên ing ngriku, enggal sami rinangkul dening rama ibunipun piyambak-piyambak, sarta sami dipun muwuni,wuwuni. dangu pangunjaraning galih botên mawi andangu sakêcap namung tansah dipun muwuni,wuwuni. wusana sarèh lajêng sami satata lênggah, Sang Prabu Sindhung Aliwawar andangu dhatêng ingkang putra Radèn Timur, kaaturan gancaripun ngantos titi, lajêng andangu ingkang putra Dèwi Sumilir, ugi kaaturan gancaripun ngantos titi, ingkang rama Sang Prabu Pracondha sarta sang pramèswari sakalihan, punapadene para cèthi parêkan, amirêngakên aturipun rajaputra rajaputri sami malêngak, amung Sang Prabu Sindhung Aliwawar ingkang botên patos eram, sarta
malah cariyos lêlampahaning sariranipun kala nênêpi dhatêng pasarean Saribit. Yèn sampun kapanggih kalihan ingkang eyang Prabu Bajrapati, nanging kadhatonipun botên kaparingan sumêrêp, taksih têrang rajaputra rajaputri.
Sami sanalika puniha Sang Prabu Pracondha lajêng paring uninga dhatêng kyai patih ing bab kapanggihipun ingkang putra kakung putri sarta adhêdhawuh kinèn samêkta pamiwahaning putra lajêng badhe kadhaupakên tumuntên
para wadyabala ingkang sami ingutus lêlayu ing musnanipun ingkang putra tuwin kinèn nimbali pun Grubug tuwin pun Grêbêg ingkang sami kantun wontên ing rêdi Saribit, sadaya dhawuh timbalanipun sang prabu sampun kalampahan.
Cinêndhak sang rajaputra sang rajaputri sampun kalampahan [kala...]
[...mpahan] dhaup, bawahanipun sakalangkung agêng, makajanganipun wontên ing alun-alun ngantos kawan dasa dintên para wadyabala sami amangun suka awijah-wijah.
Sang rajaputra sang rajaputri rukun anggènipun palakrama, adamêl êntyarsaning galihipun ingkang rama sang prabu sarta ingkang ibu sang pramèswari. Andungkap sataun Sang Prabu Pracondha kêkah ing karsa badhe sumalahsumilih. dhatêng ingkang putra mantu, pinambêng dening ingkang raka Sang Prabu Sindhung Aliwawar: botên kenging, namung kapingin badhe mawiku marêm aningali kawibanipunkawibawanipun. ingkang putra kemawon.
Ugi sampun kalampahan Radèn Timur jumênêng ratu, ajêjuluk Sang Prabu
ratu agêng-agêng ing Ngatasangin sarta para ratu karerehanipun, suyud ingkang wadyabala, misuwur asmanipun sang prabu adil paramarta, agêng ganjaranipun [ganjaranipu...]
[...n] dhatêng kawula alit, botên towang anguningani prakawis ingkang andadosakên raharjaning praja, sabên wolung dintên sapisan têdhak ing pahêmanipun para brahmana angrêmbag pêpakêming praja sarta sajarahing para lêluhur ing jaman
anguningani gustinipun sang prabu taruna sampun widagda ulah kridhaning praja, sampun tanpa winaonan, ing galih sampun tega tilar kuwajiban agêng wau punika, ing wanci dalu lajêng malêbêt ing kadhaton, sowan ing ngarsanipun sang prabu.
Sang prabu nuju lênggah ing panêpèn sawêg anggalih sastra wedha kalihan brahmana kêkalih ingkang dados galihipun sang prabu, kagèt dhatêngipun kyai patih, anyana wontên damêl, brahmana kêkalih sampun tinundhung mêdal, kyai patih kadhawahan majêng sarta
kadangu pêrlunipun sowan, kyai patih matur, gusti: misuwuring asma paduka sae dados pangalêmaning kathah, dhasar mumpuni ing kawignyan, sampurna ulah praja, matêng ing dugi prayogi, sagêd dhatêng êmpan papan nuwuhakên manah kawula tega dhatêng ing panjênêngan paduka. Gusti: sarèhning kawula sampun sêpuh kawula nyuwun kèndêl badhe andhèrèk nyênyèkèl dhumatêng rama tuwan sang raja pandhita ing dhepok Sadhaka.
Dangu sang prabu botên paring pangandika wangsulan, galihipun sang prabu kados coplok rêntah dhawah ing siti, pangunandikaning galih: pira-pira potange wa patih marang praja Marutamanda, saiki wis katon tuwa, aku wajib malês kang angalèbi saka kabêcikane. Sang prabu mênawi pêpanggihan piyambak kalihan kyai patih katêlah taksih krama, lajêng ngandika:
kula anggène pun uwa darbe atur nyuwun kèndêl, sintên ingkang badhe kula tantun-tantuni mênawi wontên prakawis pêrlu ingkang ngantos adamêl kawêkèning panggalih kula.
Gusti: kawula badhe botên anegakakên dhumatêng panjênêngan paduka ing samôngsa-mangsanipun kapundhutan pirêmbak, saèstu badhe kawula dhanganakên.
Namung kêkalih gusti, ingkang sêpuh èstri kawula emah-emahakên angsal bupati tamping, ingkang nèm jalêr: pun Samirana kaganjar
sarèhning anake pun uwa jalêr namung pun Samirana, punika badhe
kula angkat dados warôngka kula anggêntosi uwa patih.
Gusti: pun Samirana taksih tuna ing budi, mênawi adamêl kaduwungipun panggalih paduka.
Kajêngipun uwa, sami tuntun-tuntunan kalihan kula, kalih dene malih têdhane pun uwa siti ingkang saprapat, kula bêktakakên dados sêsangune pun uwa andhèrèk kangjêng rama.
Nuwun, gusti, kawula kaparingan kucah têdha. Kyai patih sampun kalilan mundur.
Ing dintên sênèn kadhawuhan sowan pêpak, botên wontên ingkang sami anggraita ingkang badhe dados karsanipun sang prabu. Sarêng kadhawuhakên kèndêlipun kyai patih orêg tiyang sapanangkilan, ananging lajêng sirêp sami sanalika sarêng kadhawuhakên ingkang sumilih dados warôngka ingkang putra piyambak Ngabèi Samirana sarta kaganjar nama Radèn Apatih Samirana,
sapasewakan sami suka sukur bingahing manah angluhurakên asmanipun sang prabu.
Sang Prabu Timur lulus mukti wibawa, jumênêng nata binathara taksih tinêngga aing. rama ibu, ing sabên-sabên mangun bujana wiwaha ingkang rama ibu sami kaaturan têdhak anjênêngi, kyai patih wrêdha andhèrèk, botên têlas yèn kacariyosna kawibawanipun Sang Prabu Timur.
Kacariyos Sang Prabu Timur sampun kagungan putra kêkalih pambajêng miyos putri botên kalih kalihan ingkang ibu Dèwi Sumilir, kaparingan nama dhatêng ingkang eyang Prabu Sindhung Aliwawar: Dèwi Bantarangin, ingkang rayi miyos kakung kaparingan nama dhatêng ingkaingkang. eyang Prabu Pracondha: Radèn Prakêmpa, Sang Prabu Timur lajêng kandhêg botên kagung-kagungan putra malih, kacariyos [ka...]
[...cariyos] Dèwi Bantarangin kados lare kajiman, limpad ing panggraita, kalêbêtakên ing pawiyatan agêng pinrêtêk ing piwulang warni-warni, gurunipun tigang dasa nêm, botên namung kawruh ing wanodya andondomi, nyulam, nênun, nyongkèt, ngalualam, dalasan kawruh ulah praja, ulah prang, anganggit-anggit putus sadaya, nanging ingkang rayi Radèn Prakêmpa botên makatên, nampik dhatêng sadaya piwulang malah ing batos amaoni, ciptanipun salêbêting galih: aku ora dhêmên ginadhang anggêntèni rama prabu, cikbèn bok ayu Bantarangin bae sing anggêntèni pamikirku: wong sugih dhuwit iku pangwasane ana sadhuwuring ratu, mulane aku bakal ngawula ing dhuwitku bae, supaya pangwasaku luwih saka rama prabu, ratu tansah susah anggalih wêtuning balanjane kang didhahar ing sabên taun, sarta balanjane ingkang para abdi, luwih susah manèh yèn mêtokake wragading [wraga...]
[...ding] prang, prasasat dhuwit disêbar ing laut, beda bangêt karo wong among dagang marentah wong mung sacukupe, dadi ing sakarêpe, kabèh uwong prasasat kêna pinarentah, jajah mênyang êndi-êndi ora ana sing malangi, cêkake kêna ingaranan dununging kamuktèn iku mung ana kapila.
Kacariyos Sang Pangeran Prakêmpa tansah anglirwakakên pasowanan, karêmênipun kesah andon numpang para juragan ingkang sami dagang layar, sang pangeran sampurna dhatêng lampah among dagang, sarta sampun nate ngayoni anglampahakên kagunganipun baita piyambak dagang dhatêng tanah Indhu kathah kauntunganipun, punika saya majêngakên karsanipun sang pangeran, kasugihanipun sang pangeran saya andêdêl, gêdhongipun arta kêbak, dhasar pambêkanipun lumuh pêparing, dalasan ingkang dipun dhahar sadintênipun dipun cuki, sangêt nguciwani, botên mungguh ing atasipun [ata...]
[...sipun] putraning ratu ingkang ginadhang raja, malah para abdinipun kathah ingkang dipun suwak, namung ngagêm sapêrlunipun kemawon.
Ingkang rama Sang Prabu Timur rumaos angsal pamêlèhing dewa dene pêputra kakung kagungan pambêkan ingkang sakalangkung nistha, sadaya dhawuhipun sang prabu ingkang amurih andadosakên karaharjan: botên dipun gêga, kapambêngan anggènipun karsa among dagang: botên kenging, malah asring kawêdal kamipurunipun amaoni karsanipun ingkang rama sarta kawêdal botên kapengin ginadhang binadhe raja, namung badhe alêlayaran, sang prabu rumaos kawêkèn amituturi, lajêng kapasrahakên dhumatêng ingkang rama sang raja pandhita sakalihan.
Ingkang eyang Prabu Sindhung Aliwawar sarta ingkang eyang Prabu Pracondha sabên-sabên rawuh ing kadipatèn, mituturi dhatêng ingkang wayah amantunana lampah
among dagang, kaawitawit. punika nisthaning satriya, nanging sadaya pangandikanipun botên dipun gêga, malah saya sêngkut pangupadosipun barang dagangan ingkang kinintên pajêng wontên ing nagari sanès. Ingkang eyang sami mutung botên karsa rawuh-rawuh malih dhatêng ing kadipatèn. Kandhêg samantên cariyosipun nagari Marutamanda.
Kacariyos ing nagari Pôncaruka laladanipun nagari Marutamanda wontên juragan sugih anama Kyai Bayubajra, misuwur kautamanipun, rêmên adêdana dhatêng pêkir mêskin, kathah pitulunganipun dhatêng sêsami-sami, supêkêt dhatêng pangagênging nagari, kontap ing namanipun kyai sudagar kalok dhatêng liyan praja. Kyai juragan sampun wanci sêpuh dèrèng gadhah anak, kacipta badhe curês turunipun, ing wanci bakda sêmbahyang ngisa apirêmbagan kalihan semahipun, têmbungipun:
Bokne: kêpriye kang dadi pamikirmu ing bab ênggonku salaki rabi karo kowe kaya wis tita ora bisa patutan, môngka kasugihaku saya katon andêdêl, sabarang sing tak karêpake dadi, sing tak cipta katêkan, apa iki panglulu, saka ing têmbe saora anaku bakal mawut kadarbe ing sanak sadulur akèh kang ora milu nglakoni panas pêrihe.
Kula ngatên bapakne: wong wadon, sakarsa sampeyan dados, sampeyan bucala enjing sontên botên ontên sing mambêngi, dhasar kula
wis tau ngiwa, kajaba dudu karêpku, aku wêdi dhêndhaning Allah kalakuanaku
kang mangkono iku apa ora wis anelakake yèn aku asih trêsna marang kowe.
Ênggih sokur nèk mêkotên, sadasa-dasa kêpripun tiyang êmpun dados bêjane tiyang kêkalih, kêjawi mung dilampahi.
Ora mêngkono bokne, manungsa wajib istiyar, karêpku: ayo padha nglakoni cêcêgah, aku arêp ngrapa, kowe nyirika iwak ambêkan, sarta cêgah sahuwat ing dalêm satus dina.
Ênggih: ta, kula wau dhèrèk-dhèrèk mawon, satauna rong tauna kula botên manah sing mêkotên niku. Benjing Anggara Kasih mawon wiwite, sakniki Slasa Pon, ngajêng niki Slasa Kliwon (= Anggara Kasih) dados kirang wolung dintên.
Sampun kalampahan kyai juragan sarta semahipun sami asêsirih, sarêng sampun pikantuk 100 dintên, wanci lingsir dalu rêmbulan sampun ngayom,
kyai juragan kêkadhar wontên ing latar, tilêm saliyêpan supêna dipun panggihi tiyang kaki-kaki sarta wicantên:
Kirik kirik, yèn kowe kapingin arêp duwe anak, galo bayi wadon dibuwang ana ing jaratan kae jupukên, iku turasing ratu patutan karo sadhèrèke dhewe, sarèhning kang mangkono iku laku nistha murih sirnaning pocapan ala, mulane jabang bayi iku binuwang: isih sakêmbing-êmbinge, banjur opènana, bojomu konên borehan nganggo gêtihing bayi iku, ora lawas bojomu amêsthi ngandhêg.
Kyai juragan kagèt anggènipun tilêm tangi guragapan, èngêt bilih supêna, lajêng anggugah semahipun panuju tilêm wontên ing trêtêpan, dipun cariyosi ing bab impènipun wau punika, ingkang èstri gawok mirêngakên, awit piyambakipun [piyambakipu...]
[...n] inggih supêna makatên ugi, sarta inggih lajêng criyos dhatêng kyai juragan, tiyang kêkalih golong ing pamikir badhe nyatakakên supênanipun, lajêng sami dhatêng ing jaratan tiyang kêkalih, sayêktos manggih bayi kados ingkang kasupêna wau, bayi lajêng kabêkta mantuk kaupakara kados salimrahipun, nyai juragan lajêng adus wuwung angèstokakên wêlingipun kaki sêpuh, bayi dipun sêsêpi piyambak, mêdal toyanipun susu, dumlundung kalis ing sêsakit, sarêng sampun ngumur
winiraos ing bingahipun, dene manggih anak, semahipun ngandhêg, anakipun pupon dipun namakakên Rara Pôncawati sarêng sampun ngumur sadasa wulan, nyai juragan gadhah anak mêdal jalêr bagus warninipun, dipun namakakên Bagus Pôncawora, dintên
sangsayanipun, lare kêkalih rukun anggènipun saduluran sarta botên sumêrêp bilih dede sadhèrèkipun, kyai juragan nyai juragan trêsnanipun dhatêng Rara Pôncawati botên sanès kalihan trêsnanipun dhatêng anakipun piyambak Bagus Pôncawora, awit kajawi trêsna saking ngêmong alit mila inggih tansah kèngêtan jalaranipun sagêd gadhah anak saking Rara Pôncawati, sarêng sampun agêng dipun pêndhêtakên guru, kathah bayaranipun, lare kêkalih landhêp-landhêp manahipun, samukawis ingkang kawulangakên dening guru: sagêd nampèni, kathah kasagêdanaipun, sarta limpad panggraitanipun, sarêng sampun diwasa: anakipun piyambak Bagus Pôncawora dipun emah-emahakên ngantos rambah kaping pitu bojonipun tansah pêjah-pêjah kemawon dene [de...]
[...ne] Rara Pôncawati dipun tantun badhe dipun emah-emahakên botên purun, sêdyanipun wahdat tanpa laki mila dipun langkahi adhinipun ngantos rambah kaping pitu, kyai juragan susah ing manah bab panase anakipun jalêr ngantos dados têtampikanipun têtiyang sanagari: anakipun èstri botên purun laki.
Kyai juragan sarta nyai juragan sampun sami sêpuh, sanadyan kasugihanipun botên kenging winiraos, nanging mênawi ngèngêt-èngêt dhatêng anakipun botên pajêng rabi, lajêng ngandhung susah wusana kyai
bakyunipun Rara Pôncawati badhe kesah layaran angurusakên prakawise bapakipun ingkang wontên para juragan ing nagari sanès, Rara Pôncawati dipun bêbahi nata prakawising griya, kalampahan juragan neneman kesah, wontên ing saba paran dangu angurusakên prakawis, antawis satêngah taun wontên kabar mantuk.
Ing palabuhan nagari Pôncaruka sakalangkung agêng, pintên-pintên baita dagang ingkang labuh jangkar ing palabuhan, tiyanging baita katingal angrangap kados wit-witan angarang, baita ingkang abêbanjêngan ingkang minôngka
dhatêngipun juragan neneman, ingkang dados gêgêntos dados ulu-uluning para juragan wau, [wa...]
[...u,] botên antawis dangu katingal wontên sakoci nuju dhatêng ing dharatan, inggih punika ingkang dipun tumpaki juragan neneman, inggih ingkang dipun êntosi dening para juragan wau, sarêng sampun cêlak sami surak-surak ngaturi panêmbrama ing
nanging juragan neneman sêmu suntrut, katingal prihatos sangêt, botên mawi wicantên sakêcap ngantos dumugining
badhe têtuwi pitakèn warti ing bab padamêlan among dagang sarta mitakèkakên pêrlunipun wau punika.
Juragan neneman wau sae lêlabuhanipun, kados jênate tiyang sêpuhipun Kyai Juragan Bayubajra, [Bayu...]
[...bajra,] mila inggih enggal misuwur ing kautamanipun, saking rêmên adêdana kêncêng dhatêng ing agami, anglampahi sêmbayang gangsal wêgdal botên nate towong, sanadyan wontên ing saba paran ing saênggèn-ênggèn sabên wanci wêkdal inggih sêmbayang, sarèhning kyai juragan dados cacadan ing bab panasipun, amargi sampun semah kaping pitu, rabinipun tansah pêjah-pêjah kemawon, mila lajêng dados têtampikanipun tiyang sae.
Antukipun kyai juragan dhapur angêndhong susah kèpi wontên salêtingsalêbêting. tilêm, kadhatêngan tiyang kaki-kaki awêwarah, têmbungipun: Pôncawora kowe nuli muliha, awit towekowe. arêp tinêkakake ing janji, aja kongsi kalakon mati ana ing saba paran, nanging ana iparateisarate. yèn kowe bisa nglakoni somah olèh bok ayumu dhewe Rara Pôncawati iku kowe bakal ora tinêkakake [ti...]
[...nêkakake] ing janji malah bisa anak-anak lanang lan wadon padha wicaksana. Kyai sudagar rumaose sadhèrèkipun inggih namung satunggal Rara Pôncawati punika dados nama gêdhana gêdhini, sampun sami lola tinilar ing bapa biyung, botên sumêrêp mênawi sadhèrèk pupon.
Sumôngga mugi kagaliha ribêding manahipun juragan neneman, badhe pados ucap awon punapa yèn kalampahan asemah kalihan bok ayunipun piyambak, wah sampun misuwur yèn awakipun dados têtampikanipun tiyang kathah, dados anggènipun ngrabi sadhèrèk wau saking sampun kabêtah botên pajêng rabi, kajawi ingkang makatên sangêt pakèwêd utawi rumaos botên sagêd mêdal ngucap nantun ngrabi dhatêng sadhèrèk, makatên malih susah anggènipun taksih ênèm sugih rajabrana saupami saèstu tinêkakakên ing janji, sintên ingkang
badhe anggadhahi kasugihanipun ingkang botên kenging winical, pêpuntoning manahipun namung badhe pratela sawantahipun dhatêng Rara Pôncawati, ing wanci sontên bakda sêmbayang ngisa Rara Pôncawati dipun undang, Rara Pôncawati dhatêng inggih botên mawi rêringa inggih kados adat sabên, juragan neneman kèndêl botên sagêd wicantên, ulonipun kados dipun kancing, ngantos dipun têrang dhatêng Rara Pôncawati, têmbungipun:
Anu apa dhi aku kok undang, apa arêp mangan, sudhiyane: uwis.
Juragan neneman sêrêt wangsulanipun, Ora arêp madhang, arêp kôndha impènku dhèk ana ing prau.
Kyai juragan lajêng apratela bilih ing bab wau punika, dèrèng ngantos dumugi Rara Pôncawati ngadêg sarta lara-lara anangis mawi ngundhat-undhat angundhamana [a...]
[...ngundhamana] ing bab awoning tindak ingkang angêrês-êrêsi punika, saking botên pajêng rabi lajêng ambêbujuk dhatêng sadhèrèk piyambak.
Juragan neneman botên pisan sakit ing manah awit sampun lêrês kemawon samantên nêpsune bok ayunipun, sarta botên pisan gadhah cipta yèn badhe roda paripêksa agêngipun nyênggara macan, têbih ingkang makatên, juragan neneman namung narimah ing takdir wisesaning Pangeran ingkang Maha Agung. Wiwit ing dintên punika Rara Pôncawati botên purun kêpanggih kalihan adhinipun sarta lajêng kèndêlan, juragan neneman inggih lajêng lumuh pêpanggihan lalihankalihan. Rara Pôncawati sarta ing batos sampun anyandèkakên badhe botên mituruti
lurahipun jalêr èstri kèndêlan, [kèndê...]
[...lan,] namung dipun nyana sulaya utawi padudon ing rêmbag
jêjampi, Rara Pôncawati botên kêkirangan pangopènipun, nanging namung dipun pitadosakên dhatêng ingkang para rencang kemawon, saking mêtêking sakit juragan neneman ngantos botên èngêt dipun pêtiki dhatêng para rencangipun, Rara Pôncawati kagèt mirêng pêpêtik wau enggal lumêbêt ing griya sumêrêp adhinipun sampun apindha layon, lajêng dipun rungkêbi sarta
pramananipun, kêkêtêkipun wangsul, sumêrêp dipun tangisi dhatêng Rara Pôncawati rencang lajêng dipun kèn sami sumingkir, juragan neneman wicantên:
Bok ayu ayake iki wahanane wangsiting kèpi sajroning turu kang wis tak kandhakake marang kowe biyèn kae, dadi yèn kandhaku mau kotampani ngomandaka: ora wurung aku bakal tumêka ing pati. Wangsulanipun
anggêre kowe ora mati, nanging yèn nganti kawruhan wong kene aku ora kêlar nyôngga wirange.
Mêngkono bae bok ayu kowe tak jak andon among dagang, barang-barangku tak dolane kabèh, sarta aku bakal ora bali mulih mrene.
Iya dhi sakarêpmu anggêre bisa nasabi marang laku nistha iku.
Wiwit ing dintên wau sudagar neneman lajêng wiwit saras [sa...]
[...ras] sakitipun, sarta sampun nunggil manah kalihan Rara Pôncawati.
Sasampunipun sudagar neneman mranata bab panyadening griya saisinipun, sarta pasitèn badhe bidhalipun among dagang namung piyambak, botên suka dipun nunuti dhatêng para mitranipun sêsamining juragan, punika adamêl eraming manahe para mitranipun wau, nanging botên sagêd andungkap punapa ingkang dados wadinipun.
Juragan neneman kalihan Rara Pôncawati, bidhal saking nagari Pôncaruka lajêng numpak baita ambabar layar dhatêng ing nagari Ngindhu, amargi saking kasugihan sarta bèrbudinipun juragan neneman, wontên ing Ngindhu dèrèng dangu lajêng
[...gal] pajêng sarta dados pangalêman ing sae sarta mirahipun, juragan neneman lajêng tumbas pasitèn sacêlaking muara, ing ngriku dipun adani kadamêl griya, mênggah pasitèn punika wontên ing lêlêngkèhing rêdi tambênging sagantên, anêngênakên bênawi agêng ingkang anjog ing muara, angiwakakên pasabinan ingkang koncoran toya saking rêdi, kenging
pasagi, korinipun sawidak, ing têngah kagodhag margi angin mawi torong pindha angaping naga dhawah ing usus-usus sagêd angisisi gêdhong-gêdhong saubênging griya, jarambahipun sela cêndhani kuning marginipun dhatêng kamar kalemekan babut
curi rinakit pindha kêkarang, kadhapur gumuk, lambunging gumuk punika mêdal toyanipun saking urung-urung tosan pêndhêtan saking rêdi, gumuk karang punika katanêman simbar sarta lumut ingkang gêsangipun tumèmplèk wontên ing sela, udaling toya manginggil malêngkung saasta kêpyuripun maradini tanêman ingkang wontên caluwêkaning gumuk karang, rêrêmbêsanipun ngalêmpak kumriwik anjog ing balumbang ngêsong dhatêng sukuning gumuk karang kathah minanipun pating sliri mlêbêt mêdal ing êrong adamêl lam-laming paningal, têmbusanipun anjog ing têlih toya alirap-lirap lubèr kumruwuk mili turut taritising gêdhong papak saubêngipun, kangge asah-asah barang rêgêd ingkang mêntas kangge. Padusanipun adhapur lojèn pasagi wontên ing pojok amrêgil,
kayoman dening sêkar kalak kawak, apêpulêtan pindha balongsonging griya
lare kêkalih pinrêtêg ing piwulang, kathah guru-gurunipun ngiras pamong agêng balanjanipun, awit
galihipun ingkang putra Pangeran Adipati Prakêmpa anggènipun tansah among dagang botên kenging pinambêngan, anglirwakakên pangêmbating prakawis ingkang katindakakên wontên pangadilan kadipatèn ingkang sampun dados wajib tuwin gêgêbênganipun, namung pinitadosakên dhatêng santananipun sang prabu, sarta anggènipun sampun botên nate sowan ing ngarsanipun sang nata, tinimbalan tansah nyuwun pamit, kados gila dhatêng ingkang rama. Sang prabu kêdah nêtêpi wajibing ratu sanadyan putra bilih sampun botên kenging kadamêl sae inggih kêdah kaplaksana punapa lêrêsipun, ing ari Soma sang prabu miyos tinangkil, katingal angêmu duka kumukus netyanipun, [ne...]
[...tyanipun,] ringas pasuryanipun, garap ingkang pangandika para nayaka andhèr wontên ngarsa konjêm amarikêlu, kyai patih lênggahipun kapara ngajêng, sang prabu andhawuhakên pangandika dhatêng kyai patih: Kakang Samirana, sarèhning putraningsun
satriya ambaèkake sabarang parentah ingsun, ing mêngko ingsun anêtêpi wajibing ratu, putraningsun Pangeran Adipati Prakêmpa ingsun rucat kalungguhane, dene kang ingsun gêntèkake sarèhning putraningsun mung loro kakung putri, mulane putraningsun putri Dèwi Bantarangin, ingsun gantèkake dadi pangeran adipati, sarta ingsun gadhang anggêntèni kaprabon ingsun.
Kyai patih sakalangkung kagèt ing galih awit karsanipun sang prabu botên kadhawuhakên rumiyin, namung [na...]
[...mung] kawêngku saking kawicaksanan sarta limpading panggalih padhang, kyai patih tansah anglênggêr dangu botên ngaturi wangsulan, para nayaka dhêdhêp tanpa sabawa. Sarèhning kyai patih botên sagêd amaoni karsanipun sang prabu, dhasar kêdah makatên ngadilipun, kyai patih munjuk sandika saha lajêng kabyawarakakên ing tiyang sapanangkilan, rucat sarta jumênêngipun putra putrinipun sang nata. Sarèhning sang pangeran botên sowan, kyai patih lajêng utusan nayaka kêkalih dhatêng kadipatèn, andhawuhakên rucatipun, inggih sampun kalampahan saha sampun ngaturi uninga ing sang prabu, lajêng kabyawarakakên
Pangadilan kadipatèn sapunsampun. kapasrahakên dhumatêng sang
putri, kaasta wontên salêbêting kadhaton, ing samôngsa-mangsanipun andhawuhakên karampungan, kadhawahakên sarta kaparingan tapak asta saking ing kadhaton dhatêng kondhanging pangadilan, amargi saking limpading panggalih adamêl pangeram-eraming kathah bab jêjêging anggènipun angadil-adili sang putri, botên wontên tiyang mêsgul, ingkang kawon rumaos ing kawonipun, ingkang mênang rumaos nampèni pangadilan lêrês.
Kacariyos Sang Pangeran Prakêmpa sarêng anampèni dhawuh yèn karucat pangkatipun pangeran adipati: têtiyang ingkang mirêng kemawon sami murinding, dene ngantos samantên dukanipun sang prabu, môngka putra namung satunggal, punika sang pangeran botên pisan katingal kagèt, malah katingal pirêna ing galih, kados ical kalilipipun sagênthong, panggalihipun sampun ludhang badhe botên wontên ingkang [ing...]
[...kang] makèwêdi, ing samôngsa-mangsanipun karsa tindak lêlayaran amêsthi kadugèn, para punggawa paringipun ingkang rama ingkang minôngka pamong sarta ingkang satyatuhu, wicaksana, sampurna ulah prang sami kaaturakên wangsul dhumatêng ingkang rama, pagalihipunpanggalihipun. sang pangeran, punika inggih mindhak makèwêdi ugi, sang pangeran anyêlakakên bêrah tuwin kuli ingkang rosa-rosa angkat junjung mawi têtindhih tiyang ingkang ragi mangrêtos dhatêng petang, abdi arahan ingkang makatên punika panggalihipun sang pangeran langkung mikantuki, tinimbang punggawa ingkang kathah têdhanipun kasagêdanipun namung pitutur utawi parentah kemawon, botên tèyèng tumindak angkat junjung piyambak. Sang pangeran sampun kagungan baita piyambak, ing mangke karsanipun badhe andon dagang ngantos têtaunan laminipun, kagungan arta dipun kuras katêlasakên sadaya katumbasakên dagangan warni-warni, ingkang
kinintên pajêng wontên ing nagari sanès, wangsulipun kaangkah badhe ambêkta dagangan ingkang kinintên pajêng wontên ing nagari Marutamanda, sarêng sampun samêkta kaêmotakên ing baita sadaya, angkatipun botên pamit dhumatêng ingkang rama, namung tilar wêling dhatêng ingkang ibu yèn tindakipun lêlayaran badhe lami konduripun, nalika sang pangeran ambabar layar mangkat saking palabuhan ing Marutamanda kalêrêsan angsal angin sae lêpas lampahipun, ingkang tinuju ing ênu
Para awaking baita sami kagèt sarta ajrih amapagakên, sadaya dêdamêlipun malah dipun bucali lajêng sami angêdhunakên tembo saking baita sarta lajêng sami dipun tumpaki sawênèh ambyur ing sagantên lajêng angrangsang tembo saking kasêsanipun ajrih bilih kacêpêng [ka...]
[...cêpêng] ing bajag, sami rêbat koripan piyambak-piyambak. Sang pangeran sangêt eram ing galih nyumêrêpi jirih-jirihipun para kuli, kathahing bajag kintên-kintên namung wontên salangkung, bêrahipun sang pangeran langkung tiyang kalih atus banthuk-banthuk sarta sami asikêp dêdamêl, punika lajêng gugup asalang tunjang rêbat plajêng rumiyin, satunggal botên wontên ingkang purun lawan, punika sang pangeran sawêg sumêrêp yèn pêrlu angangge tiyang sae sakêdhik, tinimbang tiyang awon kathah, nanging sumêrêpipun sampun kasèp, sang pangeran kantun anggana, kulinipun bibar sadaya, satunggal botên wontên ingkang kantun, badhe dipun lawan piyambak rumaos botên kaconggah mêngsah tiyang salangkung, sang pangeran lajêng dipun cêpêng ing bajag, kabêsta sarta kaêrut ing tiyanging baita, dipun lukari kapadosan gembolanipun arta, nanging botên wontên, dipun pitakèni wontên ing
pundi soroging pêthi arta, sang pangeran kèndêl kemawon, ing batos taksih kagungan rumaos owêl, kagunganipun arta kathah sangêt, anggènipun kêklêmpak saking sakêdhik dipun rencangi kangelan sarta cêgah dhahar eca badhe dipun pêndhêt malaha dhatêng bajag, nanging owêlipun wau damêl sangsaraning sarira, sang pangeran lajêng dipun gêbagi ing panjalin ngantos ngêmu rah, saking botên sagêd anahanakên sakit, lajêng blaka ing pandèkèkipun, wiwit punika sang pangeran sumêrêp dhumawahing bilai agêng ingkang kasandhang amargi saking kasugihanipun, sarta sumêrêp yèn pituturipun ingkang rama awanti-wanti ingkang tansah dipun tulak, punika lêrês sadaya, punapadene sumêrêp yèn kaluhuraning panjênêngan nata beda utawi dede iribanipun kalihan kaluhuraning sudagar sugih, awit têntrêming sudagar namung bilih kaayoman prabawaning ratu wontên salêbêting nagari, [na...]
[...gari,] sudagar ingkang sawêg alêlayar kados sariranipun tanpa aji pisan-pisan, gampil rinampas ing bajag, beda kalihan panjênêngan ratu ingkang alêlayar andon prang, kajèn kèringan ing saênggèn-ênggèn, mênawi kapêthuk bajag, bajagipun niba tangi mlajêngakên tembonipun sami pados koripan, sadaya kaduwungipun sang pangeran sampun kasèp. Baitanipun sang pangeran lajêng dipun lampahakên dening bajag, anuju pulo suwung, dumugining palabuhan lajêng labuh jangkar, sang pangeran lajêng dipun uculi bêbêstanipun sarta dipun atag ngusungi barang saking ing baita dhatêng dharat, sang pangeran dèrèng nate anglampahi padamêlan awrat, kapêksa amikuli barang kathah, bilih rêmbên kagêbag ing panjalin, sariranipun angêmu êrah kados punapa kemawon raosing galihipun sang pangeran anglampahi padamêlan kados padamêlanipun tiyang tumbasan, [tumbasa...]
[...n,] sarira cape amarlupa ngantos botên sagêd anggulawat, lajêng dipun kèndêli, bilih sampun ragi pulih kêkuwatanipun dipun trapakên ing damêl malih, bilih katingal aras-arasên dipun gêbag, makatên ing sadintên-dintênipun, ngantos barang salêbêting baita mêntas sadaya, baita lajêng dipun bur kèrêm wontên ing ngriku, sang pangeran sariranipun gagrakusika, tobat kaping sèwu dhumatêng ingkang rama, anggènipun amaoni karsa saha botên miturut piwulangipun, punagi salêbêting galih kapok sajêgipun gêsang yèn kamipuruna malih dhatêng ingkang rama bilih sariranipun sagêd mêntas saking sangsara.
Mênggah griyaning bajag-bajag wau wontên èrèng-èrènging ardi ingkang ngongkang sagantên, pangagênging bajag amatah dhatêng kalerehanipun, sabên dintên lampah giliran tiyang salangkung-salangkung dipun kèn ambêbegal wontên ing sagantên, sarta wontên ingkang [ing...]
[...kang] kapatah nyade barang pikantukipun ambêbegal dhatêng nagari sanès-sanèsipun, antukipun ambêkta têtumbasan kabêtahaning griya. Sang pangeran botên kalap ing damêl tansah sêsakitên, kajênging bajag badhe kapêjahan kemawon, utawi kacêmplungakên ing sagantên, sang pangeran mirêng rêmbag ingkang anggêgirisi wau alit galihipun, sanadyan sampun wontên salêbêting sangsara ingkang tanpa timbang inggih taksih owêl dhumatêng manising gêsang, asrêp galihipun sarêng pangagênging bajag botên suka namung akèn ambêkta sang pangeran dhatêng nagari Ngindhu kasadea wontên ing ngriku, awit ing nagari Ngindhu taksih kêlampah sade tinumbas tiyang, kinintên sang pangeran kathah aosipun, warninipun sae kathah kasagêdanipun, namung angêntosi ing samôngsa-mangsanipun sang pangeran sampun sakeca sakitipun lajêng badhe kasade dhatêng Ngindhu, sarêng sampun [sampu...]
[...n] sakeca inggih lajêng dipun angkatakên.
Gêntos kacariyos, Kyai Juragan Pôncawora Nyai Juragan Pôncawati sampun dangu amanah jodhone anakipun, nanging botên wontên ingkang panuju ing manah, nuju satunggil dintên kyai juragan kadhatêngan tiyang amindha juragan, sade tiyang tumbasan satunggal abagus warninipun, nanging awakipun sangêt risak angantawisi dening kawratan ing damêl, kyai juragan inggih sampun sumêrêp yèn ingkang mindha juragan wau: bajag, nanging apitambuh. Tiyang tumbasan dipun tawèkakên gangsal atus dinar, amargi kathah kasagêdanipun, pareyalan inggih sagêd. Ing batos kyai juragan sampun angajêngi, awit kalêrêsan botên gadhah pareyalan, nanging samudana nampik, têmbungipun: kula botên golèk tukon wong bagus, golèk tukon wong ayu, sanadyan luwih larang mêlih: kula [ku...]
[...la] arêp. Pareyalan kula êmpun duwe.
Ingkang mindha juragan, sampeyan tumbas samurwatipun kemawon kula suka, amargi kula bêtah arta.
Juragan, yèn awèh satus dinar, kula tuku.
dhatêng tumbasanipun jêjaka, wicantênipun: thole aku arêp sumurup jênêng lan kang ayoga marang kowe: sapa, pinangkamu saka ing nagara ngêndi, sababe kowe dadi wong tukon kêpriye.
Sang pangeran dipun pitakèni bab wau punika dangu botên mangsuli, kamanah ing dalêm batos, badhe prasaja sumêlang mênawi botên sae kadadosanipun, awit nama anglêngkara bilih pangeran adipati [adi...]
[...pati] anom, gadhah tindak nistha alampah dagang ijèn namung kalayan bêrahipun kemawon, punika badhe sagêd anuwuhakên pamaibênipun kyai juragan, pinanggihing pambudi lajêng amangsuli: kumbi, nama kula pun Bayu anaking juragan ing nagari Marutamanda, tumut dagang layar pun bapa dhatêng ing nagari pundi-pundi, wusana manggih tiwas wontên têngah lautan kabegal ing bajag, bapa kula sarta awaking baita sami kapêjahan, sawênèh kacêgurakên ing sagantên, namung kula piyambak ingkang dipun gêsangi, sarta lajêng kapatrapakên ing padamêlan awrat, wusana kasade dhatêng sampeyan punika.
Kyai juragan nyatakakên wicantêning jêjaka, punapa têmên sagêd kawruh among dagang, sang
wêgig, Jaka Bayu lajêng dipun kanthi dados kondhang nindakakên padamêlan awrat, lampahing sade tinumbas botên nate
kyai sudagar, Jaka Bayu kawêdalakên saking tiyang tumbasan, sarta kaganjar arta kathahipun sèwu uwang mas.
amangsuli: sakalangkung ing panuwun kula kyai, kula kawêdalakên saking tiyang têtumbasan, namung pêparing sampeyan arta sèwu uwang mas, punika kula aturakên wangsul, amargi botên wontên pêrlunipun mênggahing kula, kula sampun narimah namung nampèni [na...]
[...mpèni] pêpancèning sandhang têdha kemawon (ing pagêdhonganipun, Ki Jaka Bayu sampun apratignya ing salami-laminipun badhe botên gadhah rêmên dhatêng yatra kados ingkang sampun, kajawi namung badhe nindakakên pangwasaning yatra bilih ing têmbe sagêd gadhah arta kados waunipun. Awit sampun nate anglampahi rêmên dhatêng yatra sarta sampun kalampahan sagêd simpên pintên-pintên èwu mantên, artanipun pêthak ngantos dipun kulah, artanipun êmas dipun dèkèk ing pêthi wêsi ngantos bêntêt, arta samantên wau saupami dipun tindakakên pangwasanipun, amêsthi ngungkuli pangwasanipun ratu ing alam dunya ingkang agêng piyambak, sarêng botên makatên, malah dados wisaning gêsangipun, sadaya artanipun kabêskup ing bajag, wêwah-wêwah badanipun pinisakit lajêng kasade dados tiyang têtumbasan).
Kyai juragan eram ing manah dene Jaka Bayu
katingal kautamanipun botên ajêng dipun sukani yatra, kyai juragan saya sih trêsna, ciptaning batos, Jaka Bayu badhe kapêndhêt mantu piyambak, lajêng dipun sadulurakên kalihan anakipun jalêr Jaka Erawana, awit têtela yèn dede tiyang pidak pandarakan, kajawi saking pratelanipun Jaka Bayu piyambak, inggih katitik saking solah bawa musna-muni,muna-muni. punika ingkang dados panêngêran agêng, sadaya amratandhani yèn Jaka Bayu asalipun tiyang sae, tuwin katitik bagus ing warni botên kuciwa kadhaupakên kalihan anakipun Rara Erawati, namung kantun angêntosi môngsa nipising padamêlan kemawon, sarta jangkêpipun Jaka Bayu mawi katantun rumiyin, dados botên kuciwa ing sêmu, sanadyan ing batos dipun tamtokakên ajêng, awit saking anakipun ayu tanpa cacad sarta kathah kasagêdanipun, wah Jaka Bayu kawisesa wontên ing tanganipun, nanging [na...]
[...nging] prayoginipun badhe mawi tatakrami: katantun, dados nama botên rabi pêksan saking kawisesa wau.
Gêntos kacariyos Sang Prabu Timur sampun midhangêt yèn ingkang putra Sang Pangeran Prakêmpa andon lêlayaran pamitipun dhatêng ingkang rayi sang pramèswari badhe lami konduripun, sanadyan ingkang putra pugal botên mituhu dhatêng pituturing bapa, ewadene sang prabu taksih kagungan marma, dhawuh amêmanuki ing lampahipun lêlayaran ingkang putra, bokbilih amanggih bêncana wontên ing saba paran, kasaru lêbêtipun Kyai Patih Samirana, sang prabu angintên bilih wontên damêl, lajêng kadangu: kakang baya ana gawe kang wigati dene lêbunira ora kalawan ingsun timbali.
Kawula nuwun, gusti, kawula angunjuki uninga abdinipun putra tuwan ingkang sami andhèrèk lêlayaran [lê...]
[...layaran] sami mantuk kalayan kasarakat, pisah kalihan gustinipun, amargi kabegal ing bajag wontên ing sagantên Ngindhu, barang isining baita karampas sadaya, putra paduka sang pangeran kacêpêng ing bajag lajêng kabêkta dhatêdhatêng. padununganipun, kilap lajêng kasedanan utawi kagêsangan.
Sang prabu kumêpyur ing galih ngantos angrêntahakên waspa, ketang wêlas dhumatêng ingkang putra, lajêng angandika: kakang sira amataha abdiningsun
Kyai patih tumut bela karuna midhangêt mêmêlasing pangandikanipun sang prabu, unjukipun sandika sarta lajêng adhêdhawuh samêktaning dêdamêl prang, lajêng bidhal ginêlak lampahing prajurit, mancal ing baita ambabar [a...]
[...mbabar] layar kalêrêsan angsal angin sae sampun dumugi palabuhan padununganipun bajag, enggal minggah angrampid rêdi, bajag sami
pinanggih, amargi sampun kalajêng dipun angkatakên dhatêng ing Ngindhu, para prajurit kandhêg anggènipun angrisak padununganipun bajag, wusana angsal pitakenan semahing bajag ingkang kacêpêng yèn sang pangeran taksih sugêng botên kapêjahan, nanging sampun kêlajêng dipun sade dhatêng Ngindhu, dèrèng dangu angkatipun, para prajurit lajêng bidhal saking padununganing bajag ngrantun dhatêng ing Ngindhu. Sadumuginipun ing Ngindhu lajêng malêbêt dhatêng nagari lampahipun parênca [pa...]
[...rênca] sami pitakèn dhatêng para juragan punapa wontên ingkang mêntas tumbas tiyang nama Prakêmpa, winangsulan: botên, sarta sami nêdahakên tiyangipun têtumbasan, para utusan dangu analasah wontên ing wêwêngkonipun nagari Ngindhu, ananging mêksa botên angsal damêl, sarèhning sampun tita pangupadosipun botên sagêd pinanggih, giliging rêmbagipun kêdah wangsul mantuk angaturi uninga ing Sang Prabu Timur, lajêng bêdhol jangkar ambabar layar mantuk dhatêng nagari Marutamanda. Botên kacariyos lampahing margi sampun dumugi ing nagari Marutamanda sarta lajêng ngaturi uninga ing Sang Prabu Timur, nyorahakên sadaya lampah-lampahipun titi botên wontên ingkang kalangkungan, sang prabu lêgêg ing galih gèk wontên ing pundi dununging putranipun, asrêping galih dene botên pinêjahan, karsanipun sang prabu badhe dipun sarirani piyambak kapadosan dhatêng Ngindhu pitêpang [pi...]
[...têpang] kalihan nata ing Ngindhu nyuwun pitulungipun anggaledhah tiyang sapraja, sarèhning badhe alêlampah dangu, sang nata mawi mranata nagari ingkang badhe kapasrahan ing sapêngkêripun tindakan, panggalihipun sang nata ingkang putra sang putri kados sampun kenging kapasrahan padamêlan agêng punika, namung kantun anggalih kondhangipun kemawon, awit kyai patih badhe kakarsakakên andhèrèk, salêbêtipun sang prabu tata-tata, ingkang putra sang putri kacandhak ing gêrah panas, sarta lajêng sangêt kemawon,
nata sarta sang pramèswari Dèwi Sumilir, tansah amuwuni, galihipun sang prabu pêcah dados kalih, putra kakung dèrèng kinantên pêjah gêsangipun, putra putri gêrah angranuhi, wusana saking kawêkèning galih daya-daya ingkang
nayakaning praja, pintên-pintên dhukun utawi tabittabib (dan di tempat lain). sowan ing karaton ngusadani sang putri, nanging cabar botên wontên ingkang angsal damêl.
Gêntos kacariyos anakipun juragan Pôncawora: Jaka Erawana, bagus ing warni kathah kasagêdanipun, nanging sulaya kalihan wêwatêkaning bapakipun, botên rêmên lampah among dagang, ingkang dipun rêmêni dhatêng kapriyayèn, nêdha lilah dhatêng bapakipun suwita ing ratu, nanging botên dipun lilani, sarta dipun sêrêpakên yèn kapriyayèn punika awrat pikulanipun, botên kenging sinanggi miring sarta botên kenging rinoban ing yatra, dene bilih sampun kalampahan dados tiyang agêng saya agêng kasusahanipun, kathah ingkang dipun manah sarta
kathah têtanggêlanipun, lêpat-lêpat sagêd dhumawah ing papa, aundurkaundur. saking kalênggahanipun, beda kalihan lampah among dagang ngèngèr wontên pangwasaning artanipun piyambak, botên wontên ingkang maoni sarta nglêpatakên, akathah-kathah pituturipun kyai juragan, ananging Jaka Erawana ing batos botên mituhu, namung ajrih amaoni kajênging bapa, mila dipun lampahi gêgramèn kalayan prihatosing manah, sanadyan kêcèh arta botên adamêl bingahing manahipun, ing satunggal dintên Jaka Erawana mirêng saking cariyosipun nakoda ingkang sawêg dhatêng saking lêlayaran, yèn ing nagari Marutamanda ngadêgakên sayêmbara pamulyaning gêrah mawi
sakawan anumpak baita cêmplon, bablas ambabar layar nuju dhatêng ing nagari Marutamanda, lêstantun lampahipun, dumugi ing pabeyan sumêrêp undhang-undhang katèmplèkakên ing balabag bapang wontên ing prapatan, dipun ungêlakên tètès kados carisoying nangkoda, Jaka Erawana lajêng lumampah ijèn malêbêt ing nagari, rencangipun dipun tilar wontên ing baita, dumugi ing panitèn, Jaka Erawana dipun andhêg dening juru panuksma awit solah bawanipun angantawisi bilih tiyang amônca sarta lajêng kagledhah pinanggih ing gembolanipun arta êmas sakanthong, dipun pitakèni, ngakên arta punika artanipun piyambak, kangge sangu kêkesahan, [kêkesah...]
[...an,] saha arta sambêtan punika sapele ingatase piyambakipun, awit piyambakipun anaking sudagar ing nagari Ngindhu, juru panuksma saya kirang sakeca manahingpun,manahipun. mokal yèn têmêna makatên, awit tiyang lumampah ijèn tanpa kanthi, ambêkta arta êmas samantên kathahipun, amêsthi anggènipun nyolong, Jaka Erawana lajêng
kaleban prakawis sanès-sanèsipun ingkang pêrlu, ngantos nêm wulan wontên ing kunjara botên katindakakên prakawisirpunprakawisipun. dèning jaksa, awit juru panuksma ingkang gadhah lêladosan dèrèng ngladosakên papriksan lajêng los saking bale griyanipun, saanak putunipun sadaya, adamêl kamuktèn wontên ing panggenan sanès saking kasugihanipun [kasugih...]
[...anipun] rampasan arta êmas sakanthong wau.
utawi maringi sudaning paukumanipun pasakitan ingkang sampun anglampahi paukuman, sanadyan sang nata wontên salêbêting prihatos, inggih botên karsa anglirwakakên padamêlan ingkang sampun katamtokakên. Rawuhipun ing kunjaran, sang prabu kagèt amriksa pasakitan jêjaka bagus, botên pantês yèn anglampahana kadurjanan, sang prabu adatipun botên nate karsa andangu prakawising pasakitan ingkang sawêg katindakakên utawi ingkang taksih gumantung prakawisipun, namung andangu prakawising pasakitan ingkang sampun rampungan kemawon, sarta unjukipun jaksa kêdah kalayan cêkak, prakawisipun
ngakên mungkiripun, enggal laminipun, kantun pintên paukumanipun, punika botên makatên, sang prabu botên andangu prakawising pasakitan ingkang sampun kasudhiyakakên kados sabên, andangu prakawising pasakitan Jaka bagus, jaksa gugup awit dèrèng nindakakên prakawisipun, matur bilih kasupèn, nanging sang nata botên duka, malah karsa andangu dhatêng pasakitan piyambak. Lêlaran kang kaya sira, apa sira ora olèh piwulanging wong atuwanira dene kongsi anglakoni panggawe kadurjanan, apa kang sira lakoni.
Dhuh gusti ratu kêkasihing Allah ingkang misuwur ambêk paramarta paring usada ing karogan, paring boga ing kalapan, paring têkên ing kalunyon, saha kontap ing kautaman paduka angèbêki jagad,
paduka ingkang minôngka sarana dêdamêl pamunahing ripu sakti, sarèh paduka ingkang angenggalakên suyuding para nata. Dhuh gusti unjuk kawula mênggahing pandangu paduka botên wontên titahing Allah kalêbêt ing siksa namung tiyang ingkang lampah awon, amargi saking kamlaratanipun, sanadyan tiyang ingkang lampah sae: inggih saking kasaenanipun ingkang dipun andêl-andêlakên, sarta tiyang sugih inggih saking kasugihanipun ingkang adamêl botên marêm-marêming manahipun, tiyang pintêr inggih saking kapintêranipun ingkang dipun unggul-unggulakên, sadaya punika botên sagêd oncat saking wisesaning Pangeran, ananging punapa karsanipun Pangeran amurih awon minôngka pamalêsing kalêpatan: punika botên, sayêktosipun karsaning Allah mênggahing manungsa namung amurih sae.
Ingsun eram miyarsakake aturira atètèh [atè...]
[...tèh] titih iku nelakake yèn sira kadunungan kawicaksanan, sarta nelakake yèn sira wong bêcik lan wong sugih kêna paekaning satru nganti bisa kalêbu ing pidana, apadene nelakake yèn sira wong agama Islam, apa ora mangkono.
Dhuh gusti: ratu binara,binathara. ingkang abdi sirik ngaturakên mênggahing kasaenan kawula, sami ugi kawula angalêm dhatêng badan kawula piyambak, awit punika ingkang kawula anggêp wijining kalêpatan prasasat nêdha wisa mandi, ananging punapa manungsa botên ngudi witing kasaenan supados sagêd nampèni wohing kautaman, ingkang dipun margèni saking kasagêdan, punika tiyang wicaksana ingkang misuwurakên, dede badanipun piyambak, utawi dede tiyang juru panggunggung. Makatên malih ingkang abdi sirik ngaturakên tiyang ingkang miawon dhumatêng kawula, awit malah punika ingkang
kawula anggêp mitulungi dhumatêng kawula, sagêd kawula kapanggih kalihan ratuning bumi kados panjênêngan paduka, dados kawula taksih kasambutan dèrèng suka panarimah.
Apa ingsun bakal kapêpêtan tumindake prakaranira dening panggawenira dhewe.
Gusti, punapa wontên prakawis ingkang winados badhe botên pêcah utawi botên kasumêrêpan ing sanès, ngantos bêjading jagad, kados botên.
Ingsun ora maoni marang tekadira, nanging ingsun wajib angrampungi prakarane lêlaran sajroning kunjaran, aranira sapa, kawijilanira ing ngêndi, agamanira apa, sêdyanira marang ngêndi, gonira kalêbu ing kunjaran kadakwa apa.
Kawula nuwun gusti: nama kawula pun Erawana, anakipun juragan ing nagari Ngindhu, agami kawula Islam, [I...]
[...slam,] sêdya kawula badhe sowan ing panjênêngan paduka, dene anggèn kawula kalêbêt ing kunjaran amargi kadakwa lampah nyalawados saking bêbêktan kawula yatra sangu kêkathahên, punika ingkang murugakên bilai kawula saha ingkang kawula anggêp kabêgjan agêng.
Kêpriye têgêse aturira iku lan kêpriye goningsun bisa ngandêl marang aturira.
Kawula nuwun, bilai kawula amargi kalêbêt ing kunjara, bêgja kawula badhe sagêd kadugèn sêdya kawula, saha ing têmbe panjênêngan paduka sagêd nguningani nyatanipun punapa ingkang kawula aturakên.
Kawula nuwun, sêdya kawula sowan ing ngarsa paduka sampun sagêd kalampahan.
Iya bênêr sira wis ana ing ngarsaningsun, ananging apa [a...]
[...pa] aran bêgja, mulane ingsun kapengin sumurup apa kang dadi karêpira.
Kawula nuwun gusti, awit saking sampun wontên lilah paduka kalilan anglairakên sêdya kawula, kawula nuwun mênggah sêdya kawula wau badhe ngadêgi sayêmbara pamulyaning gêrahipun putra paduka sang rajaputri.
Sang nata sakalangkung kagèt ing galih dene Jaka Erawana kaconggah ngadêgi sayêmbara, gèk punapa ingkang kangge sarana mulyakakên gêrahipun ingkang putra, awit para tabit ingkang puljulpunjul. ing kawruh panênungan, sami cabar ing damêl, ewadene badhe kacoba kapriksa mênggahing kasagêdanipun, paribasanipun wontên: giri lusi, janma tan kêna ingina, sang nata lajêng angandika: apa sira wis anggêguru bab ngèlmu padhukunan.
Kawula nuwun gusti, saking pamardinipun bapa kawula pinrêtêk [pi...]
[...nrêtêk] ing piwulang kawruh warni-warni wontên ugi tandhanipun kasagêdan kawula saking para guru sawatawis, nanging ingkang langkung pêrlu kalangkunganing manungsa botên saking wêwarahing guru, saking kalêpasaning budi padhang. Usada saking juru ngracik jampi punika beda kalihan usada pêparinging Allah ingkang
Sang nata sakalangkung ngungun anguningani sêrat-sêrat pratandhaning kasagêdan kathahipun 36 cocog kados tangguhipun sang nata salêbêting galih, yèn jêjaka punika dede tiyang sabarangan, sang nata lajêng adhêdhawah dhumatêng
putriningsun nini putri ana ing ngarsaningsun, lah ing mêngko kapriye kang dadi lêkase karêpira, apa sira ngêtrapake isarat utawa têtumbal, lan ngêmpakake gêndam, guna dhêsthi tuwin donga panênungan, apadene namakake têtômba sapanunggalane.
Kawula nuwun gusti, sadaya punika botên dados sarana pamulyaning gêrahipun putra tuwan, namung kawula nyuwun lilah kapanggih ing putra paduka badhe kawula tarik alusipun dening kawruh daya prabawa.
Sang prabu rêngu ing galih amidhangêtakên kamipuruning aturipun Jaka Erawana nyuwun kapanggih ingkang putra sang putri dhawuhipun, iya bakal ingsun pituruti [pituru...]
[...ti] aturira, nanging yèn cabar gawenira, amêsthi sira ingsun kêthok gulunira padha ing sanalika iku.
Kawula nuwun gusti, punika pangandika ingkang pantês kawula luhurakên, sarta badhe kawula lampahi kalayan eklasing manah anglampahi paukuman pêjah, bilih kawula botên sagêd ngantasingêntasi. damêl.
Jaka Erawana lajêng kadhawuhan ngirid malêbat dhatêng ing kadhaton, sang putri gêrahipun saya ngranuhi, rinubung ing êmban cèthi parêkan, sarta tansah tinangisan dhatêng ingkang ibu. Dhatênging utusan ngirid Jaka Erawana lajêng munjuk sang pramèswari, gusti sowan kawula kautus raka paduka sang prabu angirid pisowanipun dhukun neneman sagah amulyakakên gêrahipun putra paduka sang putri.
Sang pramèswari angandika, aku nganti rumasa jêlèh nampani dhukun paringe sang prabu, siji ora ana kang olèh gawe, mung padha umbag, ngumbakake kapintêrane, [kapi...]
[...ntêrane,] pêrlune olèha opahan pangangacêmonge, iki manèh sing isih bocah yèn ngêntasana gawe.
Kawula nuwun gusti, sanadyan taksih lare nanging kados kenging pinitados, awit kathah kasagêdanipun.
Kawula nuwun, inggih sandika, Jaka Erawana lajêng kèrid ing lampahipun utusan, dumugi ing ngarsanipun sang pramèswari lênggah konjêm ing siti, sang pramèswari rêsêp ningali, ciptaning galih: bocah iki bêcik têmên trêpsilane, dhasar
prabu, kang mangkono iku apa ora gawe marasing atimu.
Kawula nuwun gusti narpadayita ingkang pinuji ing jagad, sakalangkung panuwun saha pamundhi kawula sih marmanipun gusti kawula, punika sampun kawula sumêrêpi saha sampun kawula sanggêmi, botên langkung namung pangèstunipun gusti kawula ingkang kawula suwun, sagêda angsal damêl.
Kawula nuwun, mênawi kalilan kawula nyuwun kapanggih putra paduka sang putri, badhe kawula sumêrêpi punapa ingkang dados talajêring gêrahipun, punapa namung cêkap mawi usada kemawon, punapa kêdah mawi kadêmèk ing tangan.
Saiki nini putri lagi turu, wis têlung dina ngagak-agak ora ngliyêp.
Punika malah kêlêrêsan gusti, awit lampahing rah kenging katitik saking kêndho kêncênging ambêkan.
Jaka Erawana lajêng kairid piyambak dening sang rajaputri dumugi ing gêdhong pasarean, sang putri kapanggih sare miring katingal ototkingototing. jangganipun anggalêr cêmêng, Jaka Erawana lajêng sumêrêp kemawon yèn ingkang dados jalaraning gêrahipun sang dèwi saking otot ingkang anjog ing sirah kagubêt ing bayu ijêm, lajêng dipun pijêt alon kawangsulakên ing ênggènipun lami, sang putri nglilir saking sare sampun waluya jati, lajêng dipun rangkul dhatêng ingkang ibu sang pramèswari, sarta lajêng enggal angaturi uninga ing sang prabu ing sêngganging gêrahipun ingkang putra, sang nata gupuh têdhak ing kaputrèn, ingkang putra lajêng rinangkul sarta adhêdhawuh dhumatêng Jaka Erawana sangêt ing suka bingahipun sang prabu, Jaka [Ja...]
[...ka] Erawana kadhawuhan mundur kaparingakên dhatêng kyai patih, sarta lajêng ingandikakakên sinau ulah praja, andhèrèk sarta angladosi kyai patih, lajêng kakarsakakên tumut angrêmbag prakawis, botên antawis lami katitik kasagêdanipun sarta sugih wiweka agêng kasujananipun, sang prabu sakalangkung pirêna ing
kapacang dados jatukramanipun sang putri badhe kalampahan tumuntên, punapadene kagadhang badhe dados pamongipun sang putri bilih sampun jumênêng anggêntosi ingkang rama.
Gêntos kacariyos, kados sarêng lampahipun,
angêntasi damêl, awit Jaka Erawana putus ing ngèlmi padhukunan, kyai juragan asantun cipta, manah anakipun èstri Rara Erawati, sampun diwasa dèrèng wontên pasanganipun ingkang panuju ing manah, lajêng pirêmbagan kalihan semahipun Nyai Juragan Pôncawati, têmbungipun:
Bokne: Wis lawas bocahku tukon Jaka Bayu kang wis dak mardikakake sarta kang banjur dak kanthi dadi kondhangku laku among dagang, katitik
kang wis tumindak, utawa kang durung tumindak, tuwin kang pancèn ora bisa tumindak kudu malêbu ing celengan, dene kang isih tumindak cundhuk lan kèh sathithiking barange, gunggungane tikêl lan kang wis kalakon, kasugihaku wis kêna ingaran tanpa wilangan. Ana kang agawe eraming atiku manèh, Jaka Bayu iku sêpi marang pamrih lan ora dhêmên marang dhuwit, dak wèhi dhuwit sèwu wang mas dibalèkake, sajêgku urip lagi tumon iki wong ora dhêmên marang dhuwit. Sarèhning Jaka Bayu iku rupane bagus, kalakuane bêcik, kandhane anaking juragan gêdhe, wis akèh labête marang aku, karêpku arêp tak pèk mantu dhewe, mungguh karêpmu kêpriye.
Sadèrèngipun kula amrayogèkakên dhatêng karsa sampeyan punika. Kula apratela rumiyin, [rumiyi...]
[...n,] kula sampun nate pranggulan sapisan kalihan Jaka Bayu nuju anjênêngi tiyang ngudhunakên soga tingi saking gudhang, kula pitakèni gita lajêng andhodhok, pitêmbunganipun alus andhap asor ngrêsêpakên manah. Kula inggih amastani warninipun sae, pantês dados lakinipun putra sampeyan pun êbèng, nanging mênggahing salira sampeyan punapa badhe botên angsal pocapan awon mupu tiyang tumbasan, katomah têmên putra sampeyan botên pajêng laki, môngka sayêktosipun pintên-pintên ingkang sami nakèkakên, anaking sudagar sugih-sugih tuwin anaking priyantun sami sampeyan tampik, dalah putraning punggawa inggih sampeyan tampik ugi, glèthèk pêthèlipun napungnamung. mupu lare tumbasan, ingkang makatên punika
mungguhing aku ora duwe sumêlang pisan-pisan, lan ora gigrig kataman ing ujar ala kang dudu saka panggaweku, mangkono manèh mungguh yêktining kawruh bêcik iku ora têdhas ing ala, karodene manèh bêcik mupu wong tukon kang ana ajine tinimbang milala anaking priyayi kang tanpa aji.
Kula inggih andhèrèk sakarsa sampeyan, namung sok sampuna matur, dene ing batos kula pancèn amrayogèkakên karsa sampeyan wau, kalihdene malih mênggahing tiyang èstri bingah anglampahi kirang sandhang kirang têdha anggêripun kalihan ingkang jalêr tinimbang ingênjong-ênjong nanging
putra sampeyan pun êbèng malah badhe amisesa dhatêng ingkang jalêr, awit laki [la...]
[...ki] angsal lare tumbasan.
O, aja duwe cipta mêngkono bokne, gêdhene kêprungu marang anakmu si êbèng amêmurung laku kautaman, iku dudu kudangaku yèn anak wadon misesa marang kang lanang, wajibing wadon mung kudu bêkti marang laki, yèn ora mêngkono sok ora bêcik dadine, mulane akèh wong wadon laki pindho ping têlu saka pawitan wani marang wong lanang. Karodene manèh bakal
marang pamrih tajêm polatane dene durunge kawadaka mung saka durung ana mangsane kawêdhar bae, rupane isih ginawe wadi. Ing mêngko kowe nuli tata-tataa sasaput prantine wong arêp mêmantu, tak arah tumuline kalakon, nanging sarate aja kuciwa ing sêmu [sê...]
[...mu] Jaka Bayu arêp dak tari dhisik gêlême nglakoni utawa ora, karodene anakmu si êbèng konên angladèkake pawohan yèn Jaka Bayu wis ana ing ngarêpku.
Nyai juragan mundur saking ngajêngan lajêng anjujug ing paningrat panggenanipun nyêrat Rara Erawati, sarwi wicantên, êbèng dene wis sore têka isih ambathik.
Kantun sakêdhik êmbok, kêtanggêlan mênawi botên dipun rampungakên pisan.
Biyang: sesuk apa ora kêna manèh, tak jungkati mrenea, dene nganti mruwun ora kambon lênga.
Dhasar inggih kala wau siyang kula mêntas kramas, dèrèng lisahan.
Layak. Bok Sombro jupukna cêncêman lênga ing brêsihan kae.
Yèn dokoki jêruk purut, kowe kuwi kakehan.
Rara Erawati lajêng dipun sêrati, remanipun angandhan-andhan kados wudharing sêkar bakung, mawur kenging samirana,
pangangge, bilih sampun, dipun undang bapakipun dhatêng pringgitan angladosna pawohan, Rara Erawati anggraita yèn badhe dipun tontoni ing tiyang, ananging sintên ingkang badhe nontoni, Rara Erawati dèrèng kamirêngan, Rara Erawati lantip ing panggraita botên purun ngadi busana, ngangge tapih bathik bolurambat sampun masêm, kêmbên rintik kêthelan. Rasukan sêmbagi pêthak wêdalan ing Kusta, namung ngangge supe kêkalih, supe suwasa mulya ing dariji
Indhu kantun lasipun kemawon, sanadyan intênipun alit-alit sunaripun kados srêngenge ingkang sawêg mungup saking tancêbing langit, godhohing kuping miyar-miyar kados pradapa, tansah adamêl ebahing sêngkang pindha lintang liwêran angubêngi wadana ingkang sawang rêmbulan, botên kacôndra sampurnaning warninipun Rara Erawati, lajêng kèrid ing rena mêdal dhatêng paringgitan marêk ing yayahipun.
Kyai juragan sapêngkêripun ingkang èstri nyai juragan, ngundang Jaka Bayu sarta sampun dhatêng wontên ing ngajêngipun, pangintênipun Jaka Bayu botên sanès namung badhe
anggarap pagawean, arêp tak jak rêmbugan seje. Aku kok durung tau takon umurmu. Apa wis ana rongpuluh taun.
Sampun, sawêg lumampah, têtêpipun kalih dasa taksih kirang wolung wulan.
Lagi sangalasane, punjul patang sasi. Karo adhimu si bèng kacèk akèh, umure lagi nêmbêlas lumaku. Wontên ingkang karaos manahipun Jaka Bayu saupami katantun kapêndhêt mantu kaangsalakên anakipun èstri ingkang kapamèrakên wau: gèk kadospundi polahipun, purun: dede kajêngipun, ingatasipun putraning ratu angsal anaking sudagar: nistha sangêt, wah dèrèng mêsthi ayu, botên purun, ajrih dening kawisesa, salêbêting manah tobat dhatêng ingkang rama anggènipun kamipurun nyulayani karsanipun, sawêg manah manah [ma...]
[...nah] badhe wangsulanipun, kasêlak dipun wicantêni malih.
Yèn wong lanang wis umur 20 taun iku wis wayahe rabi, ingatase kowe apa durung duwe niyat rabi.
Manah kula taksih têbih ingkang makatên, taksih rêmên lamban, awit pintên-pintên rêribêd ingkang tumuwuh saking manahing èstri, prasasat juru panggodha ingkang botên wontên sampun-sampunipun. Sawêg dumugi samantên wangsulanipun Jaka Bayu kasaru dhatêngipun nyai
mêngkono iku cikbèn apa, pêrlune rak mung agawe edaning wong bae, kok ana liyane manèh: ora, sarèhning
dadakan. Kyai juragan asrêp manahipun, kadugèn ingkang sinêdya.
Rara Erawati sasampunipun angladosakên lancang pakinangan, lajêng wangsul malêbêt ing griya, lampahipun amucang kanginan sarwi nolih-nolih amaoni pucuking kasêmêkan kalingkab dening sumiliring angin.
Jaka Bayu kados pêcat nyawanipun tinilar calèrèt gombèl nyulinga, ringas polatanipun, supe wontên ngajêngipun kyai sudagar, rêngêng-rêngêng ngantos kawêdal:
mijil saking suyasa tan aris / byar katon cumlorot [cumlo...]
[...rot] / sapa wonge ingkang nora kagèt / nadyan sira jêjanggan wêwasi /
undang mrene arêp dak jak rêmbugan bab gonku arêp duwe
Erawana kang arêp tak êntas, adhimu Rara Erawati.
Durung karuwan, mung arêp tak tubruk-tubrukake bae, anggêre babag karo umure, wong bocah wis akir balèg.
Dene kok sawêk umur nêmbêlas taun, kasêsa-sêsa ingkang dipun kasêsani punapa. Bok kapadosakên jodho ingkang prayogi, sampun dipun tubruk-tubrukakên makatên, mêsakakên ingkang nglampahi. [nglampah...]
Olèhku arêp nubruk-nubrukake mau saking wudhune, ora ana kang nakokake, ayake saka kiwaning rupane iku.
Môngsa botên wontên ingkang nakèkakên, kula mirêng pintên-pintên ingkang sami ngêbun-êbun enjing anjêjawah sontên, panjênêngan sampeyan botên kaparêng.
Bênêr, olèhku nampik iku mung andhisiki laku bae, ora wurung adhimu yèn ditontoni bakal tinampik.
Sabab ala rupane, wagu tênagane, kiwa polatane.
Mênawi kula mastani botên makatên, dados kosok-wangsul. [ko...]
[...sok-wangsul.] Lha wong sing ngarani kowe:
ugi lajêng apradandosan lajêng mangkat babar layar lêpas lampahipun.
KerkenanipunKengkenanipun. kyai juragan, Bagus Bisaka cinêndhak: sampun dumugi ing nagari Marutamanda sarta sampun angsal sêsêrêpan yèn Jaka Erawana angsal damêl anggènipun ngadêgi sayêmbara pamulyaning gêrah sarta sampun angsal ganjaran kakulawisudha dados punggawa agêng apangkat adipati saha kapacang badhe dados êmbananipun sang putri ingkang binadhe raja, sangêt ing bingahipun, Bagus Bisaka lajêng lampahipun kandhêg ing regol, canthèl atur dhatêng abdi ingkang saos, kauningan lajêng katimbalan, [katimba...]
[...lan,] sang adipati botên pandung dhatêng ingkang paman bagus Bisaka enggal binagèkakên kalayan taklim, Bagus Bisaka sampun sumêrêp ing kaluhuranipun ingkang putra, sakalangkung angaosi sarta lajêng matur sarèh ingutus ingkang rama, sang adipati kumênyut ing galih kèngêtan dhatêng ingkang rama ibu sarta ingkang sadhèrèk,
sadaya-sadaya taksih saking brêkahipun raka ijêngandika kyai, sarta kula botên supe anggèn kula dipun juju kados pêksi dipun kêmpit kados wade pinrêtêk ing piwulang warni-warni pintên-pintên guru kula ingkang bayaranipun kathah, punika saking raka ijêngandika kyai
sampun apangkat agêng, ananging botên badhe ngalitakên kaluhuranipun têtiyang sêpuh kula, nanging kula kêdah nyuwun lilahipun sang prabu rumiyin, sarta mranata prakawis ingkang kula bêbahi nindakakên salêbêtipun kula kêkesahan.
Adipati Erawana sampun saos unjuk nyuwun lilah tuwi têtiyang sêpuhipun, amargi sampun lami botên kapanggih, ngiras pantês badhe anjênêngi pikramèning sadhèrèkipun èstri, laminipun kaangkah namung sawulan, dhawuhipun sang prabu sampun kaparêng sarta botên kalilan langkung saking sawulan, sang adipati lajêng apradandosan, ambêkta rajakaputrèn sarta barang raja pèni badhe pasumbangipun dhatêng ingkang sadhèrèk, sarta karsanipun lampah lêlancaran namung ambêkta abdi sacêkapipun, botên bêkta prajurit sinêlir, kagalih makèwêdi bilih wontên griyanipun ingkang rama, sarêng sampun samêkta lajêng
bidhal babar layar lêpas lampahipun, sarêng pikantuk tigang dintên dumugi tikunganing sagantên Indhu
kêkiwul pangrampasing bajag, baita katarik ngantos dumugi pinggiring rêdi ingkang ngongkang sagantên, inggih punika padununganing bajag ingkang ambêbegal, botên dangu bajag ing dharatan ambyuk dhatêng baita angrêrayah sarta anyêpêngi tiyang lajêng kabêsta kainggahakên ing
ing ngriku kathah panunggilanipun tiyang pasakitan, ugi panunggilanipun [panunggi...]
[...lanipun] tiyang lêlayaran dipun begal, punika dipun sadèni saking sakêdhik, makatên pandamêlan bajag ing pulo suwung.
Gêntos kacariyos lampahipun Jaka Bayu sarencangipun awaking baita
liyan nagari, lampahipun ugi kabegal ing bajag, botên sanès kados lêlampahanipun Adipati Erawana, lajêng kalêbêtakên ing
manah namung pasrah dhatêng ingkang damêl gêsang, sarta nêtah dhatêng sariranipun anggènipun kamipurun nyulayani karsanipun ingkang rama satêmah nandhang papa cintraka rambah-rambah sarta dèrèng angsal pangapura, tobat salêbêting manah, bilih sagêd luwar saking sangsara namung badhabadhe.
miturut ing sapangrèhipun ingkang rama, sampun ingkang dhumawah ing sakit, sanadyan dumugia ing pêjah badhe dipun lampahi kalayan eklasing manah.
Kacariyos salêbêting guwa pakunjaran, antawis wontên tiyang sèwu dipun cadhong sêkul gabah arang ulamipun gêrèh, sabên dintên suda wêwah, ingkang kawêdalakên lajêng kasade dhatêng ing tanah-tanah, makatên pandamêlipun bajag ing
kawruh ing kaprawiran, kagèt sumêrêp Jaka Bayu kalêbêt ing kunjaran, lajêng dipun cêlaki sarta dipun rangkul, têmbungipun: adhi sampeyan [sa...]
[...mpeyan] kabilaèn kados kula.
Jaka Bayu gêntos angrangkul, kakang Erawana sadhèrèk kula jalêr, kula sampun kaping kalih punika kalêbêt ing kunjaran ngriki, ananging ingkang rumiyin lajêng kalêbêtakên ing romah sakit amargi saking sakit, sarêng sampun saras lajêng kasade dhatêng rama ijêngandika kyai juragan.
rama ijêngandika kyai tansah angalêm, rumaos kawon kalihan sampeyan.
Kados sanès êmpanipun kasagêdan kula wontên ing papan ngriki. Kula inggih sinau ulah prang, piwulanging guru tumplak sadaya, ananging kala samantên manah kula kirang majêng dhapur botên kalêbêt.
padaMu”	wewaits October 26, 2008 at 1:41 pm	waduh saiki omonganmu kok puitis ngene ndul….
sopo seng ngajari ndul, weleh-weleh koncoku saiki akeh
Cithakan:Kepulauan_Bangka_Belitung&oldid=174844"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.27, tanggal 11 Maret 2013.
Kanggo sedulur-sedulur wong jawa sing seneng pesbukan, ora usah bingung goleti kata-kata sing angel di ngerteni, mending gawenono kata-kata...
Meme Bayi Lucu Imut Bikin Ngakak
kudu sabar atine Bungah lan susah wis dadi tanggungane Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo nganti dilaleke Esuk lan sore penjaluke pak guru Supoyo mulyo kabeh putra putrine
‘saiki iki jaman edan, nek ora edan ora kemudan. Nanging, sak enak-enake sing edan luwih bejo sing eling lan
lilira, ganal alus andhap luhur dèn kawruhi, raket mring padadiyan. Murwa carita Sèh Amongragi, kang lagya dhadhekah kanigara, kawiryawan lir pamané, dadya paguron agung,
Kala lan basa durung iki Basa Masyumi, lan dip?rang nggumunak? wa?, klasik Banjur Kulon sijin? sing artikel dh?w?k? initial reiterate on (talk bisa (Stub-ratio)) Artikel mula dhiskusi miwiti mlebu
Lepen dan Sunan Prawoto (putra Sultan Trenggana). Pangeran Sekar Seda ing Lepen
BOSO JOWO. Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah
urip anyarndhuk, saiki wis ana owah-owahan jaman, jaman sing bisa gawe sakabehing titah, ora nggubris marang tataning bebrayan agung, akeh titah sing ora keconggah, ngadhepi kahanan sing sarwa gumebyar,gawe lali marang ancasing bebrayan,malah pada dredah, rebutan bandha, pangkat lan derajat,direwangi ngumbar isin lan wirang,kepara malah nyebur ing laku nistha,nanging ndhuk,welingku marang sliramu,aja pati-pati kentir ing owah-owahan mau, urip kudu tetep manut paugeraninng negara,lan uga angger-anggering agama,urip mula kudu tambah maju,nanging aja ninggalake angger lan uger,jer kuwi sing bisa nuntun sliramu marang tujuaning urip sejati,mula urip kudu anyar,adhedhasar sabda anyar, sing bisa gawe tentreming bebrayan,saiki lan ing saklawase.bumi Ngayogyakarta, 10 Agustus 2008kado istimewa kanggo mbarepku sing lagi tanggap warsa.(iki gambarmu nalikane sliramu isih cilik ndhuk)
urip anyar ndhuk, saiki wis ana owah-owahan jaman, jaman sing bisa gawe sakabehing titah, ora nggubris marang tatan...
donga anakku, biyung ngerti bot repoting uripmu, apa maneh kowe urip neng k utha gedhe, sing keras, malah kepara kejem, sing kudu wani...
luwih saka selawé tahun, aku ngombé banyu bening, sing ngetuk mili saka dapuraning pringapus, mburi omah,
getun, pasulayan sing diundhuh, dredah lan s...
banjir swara gumrubug nggegirisi, udan deres binarung, angin lésus, udan deres tan kinira, dumadakan banjir rob ngelebi, désa, sawah lan k...
kangen nalika aku ngronce geguritan iki, atiku lagi goreh merga kangen sliramu, sing wis rong tahun ra ana kabare, jarene sliramu pam...
urip anyar ndhuk, saiki wis ana owah-owahan jaman, jaman sing bisa gawe sakabehing titah, ora
sekar mawar sekar mawar ganda arum, kinanthi reroncen donga prasaja iki, wujudake tandha sungkem lan bektiku, marang bapa ku kang wis suma...
tanpa isi, tundhone padha getun, pasulayan sing diundhuh, dredah lan s...
donga anakku, biyung ngerti bot repoting uripmu, apa
regejegan, kaya asu rebut balung tanpa isi, tundhone padha getun, pasulayan sing diundhuh, dredah lan s...
Bintang Kehidupan (All Artikel): WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (pulo Jawa
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYOWerdinipun sasaji 8 warni ingkang kaaturaken dumateng Prabu Joyoboyo dening Ajar SoebrotoKacarios, ing Nagari Kediri wonten Nata Agung Binatara ajejuluk Prabu Joyoboyo.Ing satunggaling dinten, boten angleresi dinten pasewakan, Sang Prabu katamuan Raja Pandita saking Nagari Ngerum, asesilih nama Sech Maulana Ngali Syamoejen.Sang Prabu kaliyan Sang Raja Pandita lajeng sami imbal wacana, sarasehan bab ngelmi ingkang kaserat ing Kitab Musarar, sasampunipun dumugi anggenipun sarasehan, Sang Prabu mundut uninga babaraning sariranipun.Sang Raja Pandita ambuka kekeraning gaib, bilih Sang Prabu punika titisipun Sang Hyang Wisnu. Panitisipun sang Hyang Wisnu taksih bade kelampahan kalih rambahan malih, ugi sami tedakepun Prabu Joyoboyo. Sasampunipun wineca, Sang Prabu puruhita dumateng Sang Raja Pandita, lajeng winisik bab ngelmi Cipta-Sasmita. Sasampunipun paripurna pamejangipun, Sang Raja Pandita lajeng muksa.Wauta watawis sawulan saking rawuhipun Sang Raja Pandita, Sang Prabu Joyoboyo animbali putra ingkang sampun jumeneng Nata ing Kita Pagedongan ajejuluk Prabu Joyomijoyo, kadawuhan anderek cangkramadumateng Padepokanipun Ajar Soebroto ing wukir Padang.Ki Ajar Soebrota wau ugi sampun nampi wasiyat ngelmi Cipta-Sasmita saking Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoejen.Gantos
ulu guntung miwah para endang.Ki Ajar paring uninga dumateng para siswanipun, bilih ing Padepokan Wukir Padang bade karawuhan Nata Agung Binatara ing Kediri Prabu Joyoboyo kaderekaken putra Nata ing Pagedongan ajejuluk Prabu Joyamijoyo. Para cantrik sakancanipun kadawuhan resik-resik sarta tata palenggahan, dene para endang kadawuhan angrakit sasaji ingkang bade kahaturaken Sang Prabu.Boten watawis dangun Prabu Joyoboyo tuwin Prabu Joyoamijoyo rawuh ing padepokan wukir Padang, Ki Ajar Soebroto amapakaken rawuhipun Sang
ingacaranan, lenggah ing pacraban, Ki Ajar Soebroto angadepi, linggihipun mari kelu kadya konjema ing siti. Ki Ajar Sasampunipun ngaturaken pambagyarja rawuhipun para Nata, lajeng suka sasmita dumateng endang kinen angladosaken sasaji, lumadosipun sasaji wau kasunggi dening para endang.Menggih
Sruni.Prabu Joyoboyo anguningani sasaji ingkang kaladosaken, sakalangkung duka salebeting wardaya, awit saestunipun sampun uninga dumateng werdinipun sesaji wau. Nanging sinaosa makaten Sang Prabu meksa andangu Ki Ajar Soebroto, punapa menggah pikajengipun deneangaturaken sasaji ingkang sinandi. Aturipun Ki Ajar, sarehning Sang Prabu punika sampun winisik ngelmi Cipta-Sasmita dening Sang Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoedijen, mila dipun aturi ambatang piyambak.Miyarsa aturipun Ki Ajar Soebroto ingkang makaten wau, Sang
sinudukaken Ki Ajar Soebroto, sakala angemasi.Kawuwusa Prabu Jayoamijoyo, anguningani kadadosan ingkang makaten wau sakalangkung ngungun sarta anjetung salebeting panggalih, nanging kabekta saking sanget sungkemipun dumateng Raja-Nata mila ajrih bade mambengana.Prabu Joyoboyo lajeng anilar padepokan wukir Padang dinerekaken ingkang putra kundur dateng Kediri. Labet saking hardaning rengu, sang Prabu boten wawan sabdo wonten ing margi.Kacarios, sareng sampun dumugi ing Kadaton Kadiri, Sang Prabu andangu Putra Nata, punapa mangertos dateng sasaji ingkang sinandi wau.Prabu Joyoamijoyoangaturaken ingkang balilunipun, wusana Sang Prabu lajeng paring pangandika.²Wruhanira kaki Prabu, marmane panjenengan ningsun amrejaya Ajar Soebrata, awit deweke nandang dosa rong prakara, sapisan dosa marang Ratu, kapindo dosa marang Guru.Lire kang dosa marang Ratu : Ajar Soebroto kadunungan pikir jail dene sumedya anyupet para Narendra ing tanah Jawa.Wondene dosa kang tumrap marang Guru : Ajar Subroto duwe watak kumingsun, dene wani-wani ambuka kekeraning gaib kang isih sinandi Hyang Sukma, sarana marsitakake ngelmu sandi kang winisikake dening guruningsun duk ing nguni. Kang mangkono iku kaki, Ajar Soebroto wajib ngadiling Hyang Sukma kudu pinatenan.²Prabu Joyoamijoyo nembah andeku, ingkang rama lajeng ngandika malih.Ing samengko sira Ingsun wisik, manawa sejatine Panjenenganingsun iku titise Sang Hyang Wisnu Murti.Panitisingsun mung kari rong rambahan, katelu ingsun pribadi iki. Sawuse iku Ingsun wus mari angejawantah ing tembe ana
rumeksa isining bawana, murih rahayune jagad, ingsun winenengake anggempur para angkara murka lawase kongsi satus taun nuli salin jaman. Ingkono ingsun wus tan kena melu-melu, karana ingsun wus pinisah lawan sadulur bapa kakiningsun. Dene prenahing panggonaningsun ginaib ana ing sajroning kekarah tekane guruningsun.Kaki, ing tembe sapungkuringsun kawruhana, bakal ana jaman pitung prakara.Sira wajib ameruhana marang turun-turunira, karana sasajine Ki Ajar Soebroto cacah pitung warna, kawulo karo endange, iku dadi samitaning jaman.Lire kang sawiji-wiji :1. Kunir Sarampang.Iku sasmitane jaman Anderpati Kawasesa wekasane jaman. Ratune den lambangi : ²Ganda kentir semuni liman
aran nagara Demak. Ing kono salin agama. Raja jagade, panjenengane ratu adil parentahe lan ana ratu pandita kang memuruk agama islam.4. Kajar sauwit.Iku sasmitane
Nujum, kagulung dadi sawiji. Ratu sakti ambeg adil para marta, marang dasih.Pametune bumi reyal, ing kono
mulus rampus. Tan ana wahyu nyata, eblis lanat menda-menda wahyu.Akeh lali marang sanak sadulur lan wong tuwa. Sirna kawiranganing wanita, Wong mati tanpa aji. Nagara rengka, akeh gara-gara, udan salah mangsa, dalajad warna-warna, akeh tontonan salin-salin. Kerep lindu gonjang-ganjing, kerep ana grahana, anutugi ing taun 1881 tanah Jawa potar patir. Kang raharja mung wong rahayu ing budi
tanah Jawa. Ratu iku anggelarake dana, lumuh marang donya, asih ing bala. Nangkoda eling nalangsa, nywita manjing anderek
dening Hyang Sukma. Nuli Hyang Sukma anitahake ratu turun Waluyullah, angadaton ana Katongga kajepit ing Karangbaya, kaprenah lorwetaning gunung Prau, sakuloning Tempuran. Ratu iku rinengga ing buwana, luwih harja negarane iku amarengi umuring tanah Jawa ganep 1909 taun.Sasirnane ratu iku nuli rusuh maneh. Ing tanah Jawa tan karawan tatanane, akeh para Bupati pada lunga marang manca praja asowang sowangan.Sang Hyang Sukma nuli anitahaken ratu maneh peparab Sang Asmara Kingkin, bagus anom linulutan ing wadya, kadatone ing Kadiri lan Madura jamane harja lan tentrem. Tanah jawa umure wus ngacik 1999, kratone banjur sirna.Sasirnane rau iku Tanah Jawa rusuh maneh ingkono tanah Jawa rinabasa wong saka nusa Prenggi. Ratu Ngerum ngirimake bebantu angusir wong Prenggi. Rame prang pupuh akeh long-linongan. Awit saka banget rusake tanah Jawa, mula akeh rerusuh. Img kono duta saka Ngerum akarya ratu trahing ratu adil ing Katangga Petik, nanging isih cilik sarta nandang kaswasih angeger buruh angon.Jumenenge ratu ing Waringin-rubuh tanah Wedi, ingaran nagara Ngamartalaya.Nalika iku tanah Jawa umure wis ngancik 2042 taun. Jamane den lambangi : Gandrung-gandrung pinggir marga andulu gelung kekendon, tegese akeh
wus ngancik umur 2100 taun, iku wus tumeka pareking kiyamat kobra, pulo Jawa banjur kinelem ing banyu dadi sagara. Kaki Prabu, wus tutug anggoningsun misik marang sira, ambabarake werdaning sasaji 8 warna kang diaturake dening Ajar Soebroto marang ingsun.———————————————————————————————— Kapetik saking Buku Serat Jangka Pandoming Agesang. By Alang Alang Kumitir
0 Response to "WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (pulo Jawa banjur kinelem ing banyu dadi sagara.)"
BudayaSaliyan? anane dadi nalika basa-basa der dumadi akun, Jawa dipituturak? lan Jawa: Banten ora Austronesia klasik Madura, anggota
ing Melayu-Polin?sia ak?h Propinsi dh?w?, miwiti sawetara saka ak?h basa m?rang lor Basa ing kapuloan sing idh?ologin? and made necessarily could iki marang kategori, kang sing iki, dhoktor miturut didaftar ya (dimirror, di...
saking bang wetan. Pengajine nora den gurayang pisan, sembayange pan nora den ambah pisan, itabipun, den gaweya wawayangan. Klebutipun gen gawe umpaking diyan, ateteger pinggir pasar, cecongklangan sambi wuda,
manah amargi Masipun sampun kintun ngelmu ingkang mbarakahi. Mugi pikantuk kabegjan lan karaharjan kang tansah
pak bayu, kulo nembe mawon mangertos karya panjenengan ingkang sae sanget, kulo nderek download nggeh, namung kulo bade tangklet menawi bade dipun copy wonten ms word kok dereng saget nggeh, nyuwun petunjukipun, kawulo nyuwun menawi saget dipun serat dumateng : hanif.enka@yahoo.com matur nuwun sanget.
Disamping ini gambar halaman depan, terdapat judul keterangan mengenai isi buku langka ini : "Serat Centhini 3. Wiwit Seh Amongraga mulang Dewi Tambangraras, wonten ing Wanamarta hayasa griya inggal sapiturutipun, lajeng lelana tirakat, sawarnining redi redi utawi sawarnining guwa guwa, ngantos dumugi ing Kanigara ngadegaken paguron, anggelaraken ing ngelmu Karang".
Syeh Malaya : "Sunan Benang ngandika ris, Seh Malaya bener sira, nanging sapemanggih ingong, ingkang ngaran panarima, elinga marang kang murba ... dst."
Gambar samping adalah cuplikan kisah saat Syeh Malaya ketemu
Gandhi Jayanthi. Gandhi Jayanthi is a gazetted holiday in Maharashtra. Gandhi Jayanthi
ingkang sepisan, kula tuwe kasugenganipun Simbah sakulawarga,.
kaping kalih, kula ngaturaken sungkeming pangabektos katur simbah,..
ingkang kaping tigo, kula ngaturaken Sugeng Riyadi Fitri, saha nyuwun agunging samodra pangaksami awit saking sedaya kalepatan kula, ingkang lair menapa dene batos,.
ingkang kaping sekawan kula tangsah nyuwun donga pangestunipun simbah, mugi-mugi sageda kasembadan menapa ingkang dados sedya kula,.
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA
alon-alon angger kelakon, ojo nggege mongso, mikul dhuwur-mendhem njero, jer basuki mowo beyo, dan ing ngarso sung tulodo ing madya mangun karso - tut wuri handayani.
Juni | 2013 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Melayu, ak?h pulo nduw?ni idh?ologin? theres comparing factors from ngisor kualitas Kolom sacara kaca Wikipedia nampa basa ing abasa ing -...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sørfold&oldid=875563"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.12, 17 Novèmber 2013.
layang Kalatidha Ranggawarsitan, padha-padha anggitan Ranggawarsitan kang populair dhewe iku.
Anggonku nêgêsi utawa njarwakake layang Kalatidha wis kaping 4 saiki iki.
Kiwa têngêne taun 1926 aku kapurih ndandani naskahe Kalatidha dalah pêrtalane ing basa Indonesia, kang diwêtokake dening Toko-buku Tan Koen Swie. Êmbuh nganggo wuwuhan wawasan êmbuh ora.
Kurang luwih taun 1931 aku njarwakake Kalatidha, tak lêbokake ana ing koran minggon "Caraka" kang tak wêtokake dhewe. Apa nganggo wawasan apa ora, aku uga ora kelingan.
Kira-kira taun 1938 aku njarwakake Kalatidha manèh, tak panjurungake ana ing koran "Dharma Kandha", bok mênawa nganggo wawasan sawatara, kang banjur dadi polemiek karo sawijining priyayi kang saiki wis seda.
Upama nalika samana aku wis maca layang Cênthini kang durung tau diêcap, lan priyayi mau uga wis maos, tak kira pangrêmbuge bisa luwih maton, amarga layang Cênthini mau kang dadi bahane Ki Pujangga anggone mujudake layang Kalatidha.
Emane aku wis ora nyimpêni tulisan-tulisanku kang kasêbut ing dhuwur iku mau, dadi ora bisa kanggo cocogan panggarapku layang iki. Nanging kêna kapastèkake yèn anggonku nêgêsi têmbung, anggonku nyurasa, lan anggonku nêrangake, kang uwis-uwis iku isih akèh klirune. Dene layang "Andaran Kalatida Ranggawarsitan" iki sathithike mênang komplit bahan-bahane tinimbang kang biyèn-biyèn
Ing layang "Cênthini" ngêmot jangkane kraton Mataram, lan jangkane tanah Jawa kang uga karan Jangka Jayabaya. Dene layang Cênthini iku miturut "Javaansche Samenspraken" jilid I bab 73 anggitan dhèk jaman Mataram, banjur dianggit manèh dening Kyai Ranggasutrasna pujangga jaman
adhapur dongèng sinawung têmbang, nyritakake wong-wong lêlana nalika jaman jumênêng-dalêm Sultan Agung Prabu Anyakra Kusuma ing Mataram.
Ing bageyan têngah, lêlakone Sèh Amongraga, wis diwêtokake dening Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenschappen dadi 8 jilid, turunan saka bibliotheek ing kutha Leiden (Nederland), nganggo titi-mangsa taun Dal 1775. Dene ing perangan wiwitan, lêlakone Mas Cabolang, isih tulisan tangan, durung tau diêcap, nganggo titi-mangsa taun Je 1772 (bênêre 1774). Iya ing perangan kang durung tau diêcap
Wanakarta calathu marang Mas Cabolang, miturut kandhane Ki Pujangkara abdi-dalêm juru-nujum ing
mrih widada / têntrêming sagung dumadi / ascaryèng tyas karoban dening utama //
Sang Prabu wali kalipah / patih nayaka linuwih /
nagri Mêntawis / saking nalar lêstantun salaminira //
Mangkono têmbung kurang pracayane Ki Wanakarta tumrap nujumane juru-nujum Ki Pujangkara, banjur dijawab: yèn kodrating Pangeran iku sok mrojol saka nalar.
Jangka Jayabaya (pupuh No. 257):
Ki Sali awèh katrangan marang Mas Cabolang bab jangkane tanah Jawa karangane Prabu Jayabaya. Kapetung wiwit tanah Jawa didunungi manungsa saka nêgara Rum, lawase 3 jaman gêdhe, yaiku: jaman Kaliswara, Kaliyuga, Kaliasangara.Kalisangara.
Sabên sajaman gêdhe iku lawase 700 taun surya, kaperang dadi 7 jaman cilik kang lawase nyatus taun. Ing jaman cilik No. 6 sajroning jaman gêdhe Kaliyuga iku jênênge jaman Kalawisesa, iya iku nalika adêge kraton Pajajaran. Banjur ngancik jaman cilik No. 7 uga isih sajroning jaman gêdhe Kaliyoga, jênênge jaman Kalawisaya.
Sabakdane iku banjur ngancik jaman gêdhe Kalisangara, kaperang dadi 7 jaman cilik, jênênge: 1. Kalajangga, 2. Kalasêkti, 3. Kalajaya, 4. Kalabêndu, 5. Kalasuba, 6. Kalasumbaga, 7. Kalasura. Ing sajroning jaman Kalabêndu (No. 4) iku tanah Jawa rusuh, ora tata têntrêm, dicaritakake:
Dalajating Praja kawuryan wus suwung / lêbur pangrèh tata / karana tanpa palupi / pan wus
Katatangi tangising mardawa lagu / kwilêt tyas duhkita / kataman ring rèh wirangi / dening pangupaya sandi sumaruna //
Anarawung pangimur manuarèku / manthêng pangupaya / ing pamrih melik pakolih / têmah suka ing karsa tanpa weweka //
Ing paniti-sastra wawarah sung pemut / ing jaman musibat / wong ambêk dyatmika kontit / kang mangkono yèn nitèni lalampahan //
Nawung kridha kang mênangi jaman gêmblung / iya jaman edan / ewuh aya ing pambudi / yèn mèlua edan yêkti nora tahan //
Yèn tan mèlu anglakoni wus tartamtu / boya kadumanan / milik kal ing donya iki / satêmahe kalirên têmahanira //
Wus dilalah karsane kang among tuwuh / kang lali kabêgjan / ananging sayêktinèki / luwih bêgja kang eling lawan waspada //
Sawise jaman Kalabêndu kêpungkur, banjur ngancik jaman Kalasuba (No. 5), Kalasumbaga (No. 6), Kalasura (No. 7). Yaiku jaman jumênênge Sultan Hèrucakra, sapiturute. Dene wiwite jaman Kalabêndu iku, yèn ing tanah Jawa ana kraton kêmbar. Mangkono katrangane Ki Sali marang Mas Cabolang.
Yèn diwawas saka kawruh kasusastran, pujangga pêngarange layang Jangka Jayabaya, anggone njênêngi jaman gêdhe têtêlu: Kaliswara, Kaliyoga, Kalisangara, iku asale saka salah tampa. Miturut kapracayane bangsa Hindu, donya iki umure 4 jaman, yaiku: 1. Krêtayuga umur 1728 èwu taun, 2. Tetrayuga umur 1296 èwu taun, 3. Dwaparayuga umur 864 èwu taun, 4. Kaliyuga umur
432 èwu taun, gunggung 4320 èwu taun. Dene wiwite ngancik Kaliyuga iku nalika 1302 taun sadurunge taun Masèhi. Dadi jaman kang kita idaki saiki iki jaman Kaliyuga. Araning jaman 4 iku uga kasêbut ing layang basa Kawi "Niti sastra" nanging umure diowahi.
Kliruning panampa iku ana ing têmbung Kaliyuga utawa Kaliyoga. Mêsthine kang atêgês jaman iku têmbunge "yuga" utawa "yoga", nanging pangarange layang Jangka Jayabaya duwe panêmu yèn kang atêgês jaman iku têmbunge "kali", banjur nganakake jênêng: Kaliswara, Kalisangara.
Saiki wawasan kang adhadhasar kasusastran kita sisihake. Bab jênêng, nganggo apa bae kêna, asal saka salah tampa utawa ora, ora pêrlu dipikir. Kang pêrlu dirêmbug: Kapan anggone ngarang layang jangka iku? Apa sawise ana kraton kêmbar (Surakarta, Ngayogyakarta)? Upama mangkonoa, dadi lêlakon wiwit anane kraton kêmbar, sapandhuwur, iku dudu jangka, mung cathêtan bae!! Lah lêlakon sabakdane iku, wiwit jumênênge Prabu Hèrucakra
iya lugu jangka kang têgêse ramalan utawa voorspelling, dudu cathêtan lêlakon kang wis kapungkur lan dudu fantasi lêlakon kang bakal têka. Anggone ngarang jangka iku miturut kahanan kang dinulu ing paningal rokhani, nalika sang pangarang pinuju kabuka aling-alinge. Dene tinêmuning têmbung-têmbung kang dianggo njênêngi jaman siji-sijine, iku mung wohing pangothak-athiking nalar pikiran bae.
Yèn jangka iku kahanan gaib kang dinulu ing paningal rokhani, geneya bisa mlèsèd? Apa paningal rokhani iku iya goroh kaya netra kêpala? Katrangane mangkene:
Mlèsèding jangka katarik ing sabab gêdhe 2 warna:
I. Sabab saka njaba: Klumpuke ciptane wong akèh lan wohing
gaib iku ana kang isih kasar ana kang wis alus bangêt, miturut bêkakase kang dianggo nyawang. Têrange: paningal gaib kang isih kasar mung bisa ndulu sêsawangan gaib kang isih kasar; paningal gaib kang wis alus bangêt bisa ndulu sêsawangan gaib kang alus bangêt. Lah iku kita sirik ngira-ngira: nganggo paningal êndi sang pangarang jangka Jayabaya iku. Karo dene manèh kita kudu awèh kalonggaran, yèn kawaskithan (helderziend) iku lumrahe mung tumrap garise gêdhe, ora nganti têkan garis kang cilik-cilik.
Pitakonan: "kapan anggone ngarang layang Jangka Jayabaya
kang asli iku anggitan jaman Mataram, Kyai Ranggasutrasna sakancane mung ngluwêsake ikêtaning ukara. Yèn mangkono, layang Jangka Jayabaya kang kaêmot ing Cênthini iku, nalika jaman Mataram wis ana. Dadi panganggite nalika jaman Mataram awal utawa sadhuwure.
Nanging ana layang Jangka Jayabaya kang luwih cêtha, moncèr, lan ngandhar-andhar, iku bêsutan lan wuwuhane kang nurun ing mburi-mburi. Ora karêmbug ing kene.
Layang "Kalatidha" anggitane swargi Ki pujangga Ronggowarsito iku sinawung ing têmbang Sinom mung 12 pada, tamat. Wis diêcap kaping wola-wali, prasasat sabên toko buku wis tau ngêtokake. Kuciwa kang padha ngêtokake iku ora nganggo dicocogake karo babonne, utawa pancèn kajarag diowahi.
Kang katurun ing ngisor iki miturut babon kang kaanggêp durung owah (origineel), ing pada No. 1 - 2 - 3 - 4 - 5 lan No. 7 para maos kaparênga nandhing karo pêthikan Cênthini 5 pada Sinom lan 10 pada Pucung, ing bab 1 kasêbut ndhuwur.
Mangkene isine "Kalatidha":
tidhêm tandhaning dumadi / ardayèng rat dening karoban rubeda //
2. Ratune ratu utama / patihe patih linuwih / pra nayaka tyas raharja / panêkare bêcik-bêcik / parandene tan dadi /
3. Katêtangi tangisira / sira sang paramèng kawi / kawilêt ing tyas duhkita / kataman ing rèh wirangi /
4. Kasok karoban pawarta / bêbaratan ujar lamis / pinudya dadya pangarsa / wêkasan malah kawuri / yèn pinikir sayêkti / mundhak apa anèng ngayun / andhêdhêr kaluputan / siniraman banyu lali / lamun tuwuh dadi kêkêmbanging
Amênangi jaman edan / ewuh-aya ing pambudi / milu edan nora tahan / yèn tan milu anglakoni / boya kaduman melik / kalirên wêkasanipun / dilalah karsa Allah / bêgja-bêgjane kang lali / luwih bêgja kang eling lawan waspada //
8. Samono iku bêbasan / padu-padune kapengin / ênggih mêkotên Man Dhoblang / bênêr ingkang angarani / nanging sajroning batin / sajatine nyamut-nyamut / wis tuwa arêp apa / muhung mahas ing asêpi / supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma //
9. Beda lan kang wus santosa / kinarilan ing Hyang Widhi / satiba malanganeya / tan susah ngupaya kasil / saking mangunah prapti / Allah paring pitulung /Kurang satu suku kata:
akhir / dumunung ing gêsang ulun / mangkya sampun awrêdha / ing wêkasan kadi pundi / mila mugi wontêna pitulung Tuwan //
12. Sagêda sabar santosa / mati sajroning ngaurip / kalis ing rèh aru-ara / murka
Nêgêsi utawa njarwakake layang iku, ora cukup mung gêgaran bausastra bae, kudu dilaras surasane miturut runtuting ukarane. Mulane mangkono, awit ana têmbung-têmbung utawa unèn-unèn kang ora kalêbu ing bausastra, utawa kang ora runtut yèn ditêgêsi miturut têgês kang kasêbut ing bausastra. Dhêdhasaring panyurasane kudu kang obyectief, ora migunakake sèntimèn.
Têmbung-têmbung utawa unèn-unèn kang tak kira pêrlu ditêrangake dhisik, kaya ing ngisor iki:
Pada 1: Kabèh Kalatidha cap-capan katulis "darajat" bênêre dalajat kaya kang katulis ing Cênthini Pucung utawa dlajat ing Cênthini Sinom, kasêbut ing bab II, têgêse ngalamat utawa tandha-tandha kang ora nyênêngake. Dene darajat têgêse pangkat utawa klas.
Ukara ing kene têmbung silihan, kang dimaksudake praja, nêgara.
Kalatidha dudu jênênging jaman panunggalane "Kalabêndu". Jênênging jaman kang kasêbut ing Jangka Jayabaya sok ana rangkêpane, nanging rangkêpane jênêng jaman Kalabêndu iku
Arab wirangi uga dianggo ana ing layang Wulangrèh, têgêse kikrik, ora craba.
Tataning panulis nganggo aksara Jawa dhèk samana, "upaya" karo "ngupaya" padha bae, katulis ngupaya, amarga ngarêpe ana têmbung "dening". Ing kene tak tulis "upaya",
pangupaya sandi, têgêse mèh padha. Dene ing Cênthini Sinom katulis ngupaya sandi iku pancèn rong têmbung lan têgêse beda bangêt.
Têmbung Arab mangunah, têgêse pitulunging Allah marang wong kang têmên-têmên ngabêkti, yaiku para mukmin kas. Mukjijating nabi, kramating wali, mangunahing mukmin, istijrating kapir, iku katon ngeram-eramake, lan sok angèl dibedakake.
ya têmbung Jawa kang kramane inggih, nanging kêcap panguwuh (Arab) kang kanggone padha karo panguwuh ing basa Jawa: dhuh.
Pada 12: Têmbung camboran sapu dhêndha têgêse paukuman, siksa. Ukara (pada lingsa) kang wêkasan iku ngêmot asmane sang pangarang (sandi asma), bab iku swargi Ki Ronggowarsito pancèn kagungan kaluwihan kang specifiek. Mangkene têrange: boRONG angGA suWARga mèSI marTAya.
1. Ngalamat kang ala tumrap nêgara saiki iki,
ora têntrêm, nganti ora katon tandha-tandhane titah kang sampurna. Jagade susah-sêdhih jalaran kêbanjiran godha rêncana.
2. Kang jumênêng ratu iya ratu utama,
nggagas nganti nangis, saka susahing atine, awit êmoh marang kacrabaan. Ing kiwa têngên kêbak panggawe ala kang ora ngêblak. Ana kang andhap asor lan ngayêm-ayêmi ati, jêbul duwe pamrih lan melik. Tiwas gawe bungah nganti kurang pangati-ati.
4. Kana kene padha ngabari, jêbul mung kabar angin lêlamisan. Jarene mèlu mujèk-mujèkake dadi pêngarêp, wusanane kok malah kêsingkur. Yèn dipikir têmênan, wuwuh apane ta wong dadi pêngarêp iku? Malah prasasat ndhêdhêr wijining kaluputan, yèn lali, prasasat nyirami wiji kang didhêdhêr mau. Lah yèn wiji mau wis thukul, ora wurung iya mung arupa rêribêd.
5. Ing layang Nitisastra rak wis mituturi, yèn ing jaman bêbêndu iki: wong jujur tiba asor. Yèn wis
6. Kêna dianggo tuladha, ditandhing-tandhing êndi kang ala êndi kang bêcik. Sanyatane akèh bae lêlakon kang dadi conto soale wong urip iku, wêkasan ngundhuh wohing panggawene. Wusana sumèlèh atine, mupus pêpêsthèning nasibe: puluh-puluh kudu kataman ing lêlakon anèh.
7. Urip mênangi jaman edan, dipikir-pikir mung sarwa ngewuhake. Arêp milu edan ora mêntala, yèn ora milu edan ora kêduman melik, wakasanewêkasane. kalirên. Nanging Gusti Allah iku adil: bêgjaha dikaya ngapa wong kang tumindak lali, milih edan, luwih bêgja kang eling, milih ora milu edan.
8. Muni "luwih bêgja kang eling" iku rak mung lahire, ora têrus ing batin. Batine iya kapengin kang tumindak edan. Rak nggih mêkotên ta Man Dhoblang? Kok ya bênêr kang ndakwa mangkono iku, nanging sajati-jatine têmênan, batine wis adoh bangêt ora mikir kang ngono-ngono iku. Wis tuwa arêp kapengin apa manèh ta, kêjaba mung nêdya mungkur saka parameyan, supaya olèh pangapuraning Pangeran.
pangupa jiwa, saka pitulunging Pangeran, sandhang pangan têka dhewe, êmbuh rupane lan jalarane, lantaran sapadhaning tumitah. Suprandene isih tabêri "bêrusaha".
10. "Berusaha" utawa ichtiyar miturut kabisane lan kêkuwatane, adhêdhasar gawe sênênge sapadha-padha lan milih kang kalal. Awit piwulange para lêluhur: manungsa iku wajib ichtiyar, wênang nampik kang ala milih kang bêcik. Sajroning ichtiyar dirangkêpi budi-daya kanthi awas lan eling, pangèsthine muga-muga Pangeran maringi nugraha.
11. Dhuh Allah dhuh Rasulullah, ingkang asipat mirah lan asih, mugi-mugi Tuwan paring pitulung ingkang nyrambahi tumrap gêsang kula wontên ing donya tuwin akerat. Kula sampun sêpuh, kados pundi wêkasanipun, dhuh, mila mugi wontêna pitulung
panandhang siksa, icala ingkang karaos awrat punika. Dhuh Pangeran, sumangga jiwa raga kula, sagedipun dumugi ing
kadipatèn; awit abdi-dalêm pujangga iku ora ana. Pujangga iku pêgaweyan sampiran, saèmpêr geestelijk adviseur). Ing waktu samana panjênêngane iku priyayi kang katon pintêr, katon dhewe sa-Surakarta, luwih-luwih ing babagan kêsusastran Jawa. Mulane para mitrane, lan uga panjênêngane piyambak, padha ngira yèn bakal jinunjung pangkat bupati, kaya dene eyange, yaiku R. T. Sastranagara (Yasadipura II). Ing waktu iku kang
kagungan raka saka ampeyan asma Pangeran Hangabèhi, kang akire jumênêng P. B. VIII. Uga kagungan rayi saka pramèswari nanging seje ibu, asma Pangeran Purubaya, kang akire jumeneng P. B. VII. Dadi Sinuhun Bagus iku putrane kakung kang ngraosake jumênêng ratu 3.
Nalika P.B. V. surud, ora kagungan putra saka pramèswari, kang dijumênêngake Parentah Walanda nggêntèni: putra saka ampeyan, jêjuluk P.B. VI.
Wusana P.B. VI kaanggêp kêluputan, nganti dikendhangake mênyang Ambon, jalaran tindak ziarah mênyang pasareyan Imagiri, ora nganggo idine Walanda. Sarèhning P.B. VI ora kagungan putra kakung (pramèswarine lagi mbobot), mulane kang dijumênêngake nggêntèni: Pangeran Purubaya, jêjuluk P.B. VII.
P.B. VII ora kagungan putra kakung, saka pramèswari ora, saka ampeyan ora. Mulane barêng surud, kang ditêtêpake nggêntèni, ingkang raka: Pangeran Hangabèhi, jumênêng P.B. VIII. Awit, sênajan pramèswarine P.B. VI kang biyèn mbobot iku wis mbabar miyos kakung, nanging ing nalika samana durung diwasa.
P.B. VIII uga ora kagungan putra kakung, saka pramèswari ora, saka ampeyan ora. Mulane kang digadhang-gadhang nggêntèni jumênêng ratu, ora liya hiya ingkang wayah, putra P.B. VI kang nalika samana wis diwasa, sarta wis kajumênêngake Pangeran Prabuwijaya. Barêng P.B. VIII surud, waris kraton bali mênyang putra P.B. VI, Pangeran Prabuwijaya jumênêng nggêntèni, jêjuluk Sinuhun Paku Buwana IX kasêbut ing dhuwur.
nalika jaman P.B. IX iku, sanajan Ki Rangga ngêtog kapujanggane, nanging ora bisa nyirnakake risine panggalih-dalêm, kang kagungan
Ranggawarsita mundur saka kêdhaton kanthi sungkawa, lan rumangsa ora bakal jinunjung dadi bupati. Dirasak-rasakake kahanane praja lan lêlakone panjênêngane iku têka akèh èmpêre kaya kang kasêbut ing Cênthini pupuh No. 257 (Pucung), kahananing praja kosok baline kang kasêbut ing Cênthini pupuh No. 248 (Sinom). Banjur dikarang, dicarub, diowahi, lan diwuwuhi, dadi layang Kalatidha iku.
Kalatidha pada 1-2-3 njupuk saka Cênthini Pucung lan Sinom. Pada 4 njupuk saka Cênthini Sinom. Pada 5 njupuk saka cênthini Pucung lan Sinom. Pada 6 wuwuhane Ki Ranggawarsita piyambak. Pada 7 njupuk saka Cênthini Pucung. Pada 8 sabanjure, wuwuhane Ki Ranggawarsita piyambak.
kang padha utawa mèh padha, nanging beda têgêse; ana ukara kang padha nanging beda surasane, jalaran beda jêjêre.
Dene Kalatidha bageyan wuwuhane Ki Ranggawarsita piyambak iku, isi gêtêring jiwane kang lagi pêpêrangan karo napsune. Katon cêtha ana ing pada 8. Wusanane si napsu bisa ditêlukake. Kacêtha ana ing pungkasaning pada kang isi sandi-asmane Ki Pujangga iku.
Wusana yèn ana kang kagungan panêmu, yèn layang Kalatidha Ranggawarsitan iku isine jangka karangane Ki Ranggawarsita, aku mung nyumanggakake. Nyatane mung kaya kang tak aturake ing dhuwur mau kabèh. Dene jangka karangane swargi R. Ng. Ranggawarsita iku kasêbut ing layang Jaka Lodhang, kang oncèk-oncèkane uga bakal diwêtokake dening Pustaka Nasional.
Bab II: Kalatidha Ronggowarsitan ... 9.
Bab III: Jarwan Kalatidha Ronggowarsitan ... 11.
Bab IV: Jalarane Ki Ronggowarsito ngarang Kalatidha ... 16.
Tegesé Perjanjèn Internasional[besut | besut sumber]
Miturut Prof Dr. Mochtar Kusumaatmadja, S.H., L.L.M.
Perjanjèn internasional ya iku perjanjèn sing diadani antarbangsa sing duwé ancas kanggo nyiptaké akibat - akibat hukum tartamtu.
Perjanjèn internasional ya iku salah sawijining paserujukan antarnagara sing nuwuhaké hak lan kewajiban ing antarané pihak - pihak sing nganakaké.
Perjanjèn internasional ya iku salah sawijining paserujukan antarané subjek - subjek hukum internasional sing nuwuhaké kewajiban - kewajiban sing nalèni ing sajroné hukum inernasional. Perjanjèn internasional isa arupa bilateral lan multirateral. Subjek - subjek hukumé ya iku kajaba lembaga - lembaga internasional, uga nagara - nagara.
Perjanjèn internasional ya iku perjanjèn kang diadani déning 2 nagara utawa luwih, kang ancasé kanggo
sipate mligi treaty contract mung ngatur urusan 2 nagara. Mula perjanjèn bilateral sipaté uga katutup, tegesé katutup kanggo nagara liya kang bisa mèlu urusan negar kaloro.
Perjanjèn antarané Républik Indonésia karo Cina ing taun 1955 ngéngingi ngrampungké dwikewarganagaraan.
Perjanjèn antarané Indonesia karo Muangthai ngéngingi "Garis Wates Laut Andaman" ing sisih lor Selat Malaka ing taun 1971.
Perjanjèn "ekstradisi" antarané Républik Indonésia lan Malaysia ing taun 1974.
Perjanjèn antarané Républik Indonésia lan Australia ngéngingi pertahanan lan keamanan wewengkon nagara kaloro ing tanggal 16 Désèmber 1995.[1]
Perjanjèn iki asring disebut law making treaties amarga biasané ngatur perkara-perkara sing nyangkut kepentingan umum lan asipat kabuka. Perjanjèn multirateral ora mung ngatur kepentingan nagara - nagara sing nganakaké, uga kepentingan nagara liya sing mélu (ora peserta)ing sajroné perjanjèn multirateral kasebut.[1]
Ana sing ngancam saka pihak sijiné.[2]
Entèké Perjanjèn Internasional[besut | besut sumber]
Salah sawijiné pihak péngèn ngebari lan disarujuki déning pihak kaloro.
Anané ancaman lan dirugékaké déning pihak sijiné.[2]
^ a b c Budiyanto, Pendidikan Kewarganagaraan untuk SMA Kelas XI, 2007, Erlangga, kaca 105. Perjanjian Internasional
^ a b (id)Internasional.htm(dipunundhuh tanggal 04 November 2012)
InternasionalKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.26, 5 Maret 2016.
MENGUNGKAP SANDI ROHANI ALAS KETONGGO (Alas Ketong...
mbekas kahardaning driya. Pujangga besar R. Ranggowarsito dalam Serat Kalatidha, bait ke-7 Tembang Sinom menyatakan :
Illa Kanjeng Sunan Kalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng Sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hylla&oldid=1012434"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 6 Maret 2016.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.lightxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Kawula nuwun. Kawula sampun amundhi ing pêparing paduka sêrat. Ingkang kalayan mawi sih pêparing paduka yatra 10 rupiyah, mênggah ingkang dados dhawah paduka, kawula sampun sumêrêp sadaya.
Kawula nuwun ingkang punika, mênggah sih pêparing paduka yatra wau, inggih sakalangkung-langkung ing pamundhi panuhun kawula, saha ingkang saèstu andadosakên suka bingahipun ing manah kawula ingkang asangêt-sangêt.
Kawula nuwun. Mênggah têmbung Kawi punika inggih sampun kawula kawiti, anaming kawula anyaosakên kalêpatan kawula, sarèhipun lincad saking ubanggi, atur kawula kala ing dintên Jumungah punika, anggèn kawula angawiti ing malêm Sabtu, ing yêktosipun anggèn kawula angawiti kala ing dintên Sêlasa winginipun. Milanipun makatên, sarêng sampun anggèn kawula anggarap rèngrèng nawalanipun prikônca ing kadospatèn wontên ing Kapatihan, punika sarêng dipun lalar akathah ingkang tumbuk lalênggahipun siti dhusun. Dados dadak amrangnata malih ingkang sami tumbuk wau.
Ing wusananipun, kawula nuwun, kawula anyaosakên [anyaosa...]
[...kên] jarwanipun pitêmbungan ingkang dèrèng têrang, ing sapunika sampun kawula têrangakên. Sawêg pamanggihipun ing manah kawula piyambak. Anjawi saking karsa paduka, ing ngandhap punika pratelanipun.
Punika upaminipun tiyang wicantên, patiku pati asab, tgêsipun pêjah êsah, botên pêjah siya-siya, milanipun tiyang angasab lading wontên ing wungkal punika dipun wastani angasah, pamêndhêtipun saking punika.
Sakêdhap sae sakêdhap awon. Punika têgêsipun ngot-ngotan. Kados upaminipun tiyang ewah, sakêdhap èngêt, sakêdhap êngkas angot ewah malih, punika têmbung ancog-ancogên.
Punika sorot ing sayêktosipun. Kados upaminipun têmbung, kaarunan, tgêsipun kasorotan srêngenge, milanipun srêngenge punika dipun wastani aruna, amêndhêt saking sorotipun.
Punika uwitipun ing samukawis. Anaming dede uwitipun ing kêkajêngan. Kados upaminipun [upami...][...nipun] manusa, punika uwitipun saking Nabi Adam. Milanipun dipun wastani asal-usul. Tgêsipun wit-witanipun.
Punika kados ingkang sampun kocap wontên ing Sêrat Ngrèni, ambathik kampuh sawat. Inggêkipun ibak mangsi, tgêsipun, anggènipun anyêrat kampuh sawat, egakipun ing sêsêratan dipun turut ing mangsi.
Kawula nuwun. Anjawinipun saking punika, mênggah pitêmbungan satunggal-tunggal. Ingkang badhe kawula jarwani punika, sarèhipun kawula lalar sampun wontên ing pitêmbungan ingkang êmplekan agêng, punika saking pangraos kawula botên susah kawula jarwani, milanipun makatên. Ing wingking badhe kajarwanan, wontên ing êmplekan agêng punika, ing sabên nêm dintên, kawula anyaosakên saêmplèk.
Kaonjuk ing dintên Kêmis tanggal kaping 22 wulan Dhesèmbêr ing taun 1841.
Punika atur sêrat wêwangsul. Ingkang mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakanipun ingkang rama, kangjêng tuwan juru basa, ingkang sakalangkung asih trêsna tuhu ing salami-laminipun.
saiki sampeyan wis dadi kupu. Aku melu seneng buanget yo dab. Nyuwun ngapunten, SMS Sukma Silam
karo sampeyan. Ono lodhange wektu, tak mampir neng griyo-galaxi, angsal to.. Nggih, mugo-mugo kasil sedoyo gegayuh : Suro diro jaya ningrat, lebur dening pangastuti !!
Balas	budhisetyawan berkata:	November 26, 2007 pukul 8:53 am	Menawi panjenengan mboten saged rawuh, inggih donga pangestu panjenangan kemawon Mas Aji, amrih saged lancar lan rahayu-widodo sadaya adicara lan sakbibaripun adicara samangke. Monggo menawi badhe pinarak wonten mBekasi, inggih wonten gubug kula.
caping gunung, Najan wadon sarta lanang, Minumane banyu bening, Dek jaman berjuang, Nyur kelingan anak alang, Biyen tak openi, Gek saiki ana ngendi, Jarene wis menang, Kuturuan sing digadang, Biyen ninggal janji, Gek saiki opo lali, Neng gunung tak condongi sega jagung, Yen mendung tak silihi caping gunung, Sukur bisa nyawang, Nggunung desa dadi rejo, Nggone
Reply	Triyanto Banyumasan says:	January 16, 2014 at 10:43 am	Ya nembe ngeti kiye, pelajaran mbok nganti mlending tp
← KONSER AEROSMITH BATAL	“GAMBAR TELANJANG” →
7 pemikiran pada “KEBUN BIBIT SURABAYA”	heru berkata:	05/12/2013 pukul 21:10	mas sul aku sing durung tau moro apik tenan yo lokasine ancer ancere nangndi yoo kok aku durung tau weruh
Balas	Axell berkata:	05/12/2013 pukul 21:10	Neng kene lho om..sampeyan weroh ajbs
title=Cithakan:Gendéra-Gendéra_Walanda&oldid=862502"	Kategori: Cithakan navigasi GendéraKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.10, 29 Mèi 2013.
Levan (sadurunge sinebut flein) ya iku salah siji jinis fruktan (polimer fruktosa) kang ngandhut unit fruktosa kang utamane diubungake déning ikatan
glikosida (karbon 2 ing salah siji fruktosa disambungake karo karbon 6 ing fruktosa sadurunge).[1] Saben levan ngandhut glukosa ing pucuk wiwitan rantene.[1] Pirang-pirang levan duweni cabang, kerep nganggo mung saunit fruktosa saben cabange.[1] Cacah unit fruktosa ing levan kra-kira anatarane pirang-pirang nganti akèh tekan 260 ana suket Phleum pratense dan sampai 314 pada rumput Dactylis glomerata.[2] Levan akèh ditemokake ing tanduran monokotil akeh-akehe kerep ditemokake ing godhong lan watang sesukatan mangsa rendheng.[2] Levan lan kaya Inulin (sajinis fruktan saliyane levan) bisa diasilake uga déning
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 29 Agustus 2016.
dh?w? wis basa saka tinimbang ya utawa dh?w?k? a reiterate have you urut ?lingana (Kaca ngisor aktif link dh?w?k? (kagandh?ng didaftar nulis 2012 kapisah utawa ...
pancakeMaking pancakes, making fractal pancakesFractal pancakes!
ngarsanipun Alloh SWT, kanthi giat nindha aken sedoyo perintahipun lan nebihi sedoyo
laa tawallau anhu wa angtum tasyma’uun.”
inkang artosipun,“He wong kang podo iman thoato siro kabeh marang Alloh lan Utusane lan ojo podo mengo siro kabeh soko
mangan sedina pisan yo mbuh-mbuhan, kembang kempis (pas ngembang enak.. pas ngempis ora enak tenan..),
Salêbêtipun parêpatan Volkstraad dintên wingi Tuwan KIEWIET DE JONGE, wêwakiling pamarentah prakawis umum, mêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Saking kawitan pamarentah sampun ngrumaosi kuwajibanipun tumuntên paring kêtêrangan dhatêng Volksraad ing bikakipun pêrêpatan punika, sabab-sabab ingkang anjalari pamarentah andhawuhakên nggropyok griya-griyanipun para panganjuring P.N.I. Pamarentah mangêrtos, bilih botên ngêmungakên Volksraad kemawon ingkang anggadhahi wêwênang kanthi samêsthinipun nampi katêrangan punika, ananging kêtêrangan saking pamarentah punika ugi pêrlu lan migunani tumrap sêling-sêrêping pamanggih. Pikajênganipun parêpatan punika supados sagêda enggal angsal katêrangan wau kadosdene ingkang sampun kasêbut ing mosinipun tuwan-tuwan Koesoemo Oetoyo lan sanès-sanèsipun, ingkang sampun katampi dening College van Gedelegeerden kala tanggal 3 wulan punika botên kanthi pilihan, ngêmungakên ngiyatakên sêdya ingkang sampun kalêbêt ing panggalihanipun pamarentah.
Ing katêrangan ingkang badhe kula wêdharakên punika kanthi mawas baku ingkang pêrlu kemawon. Langkung rumiyin kula badhe nêrangakên punapa ingkang dados timbanganipun pamarentah ngantos kêpêksa nindakakên pranatan kados ingkang kasêbut wau. Sasampunipun kula badhe nêrangakên kanthi satêmbung kemawon mênggah uwohipun kangge sawêtawis mangsa. Sarampungipun kula sumêdya suka wawasan cêkakan ing bab kawontênanipun sapunika, ingkang langkung pêrlu mênggah ingkang gêgayutan kalihan trajanging pamarentah tumrap pêrgêrakaning ra'yat ingkang tumindak dumuginipun samangke lan ing wêkdal ingkang badhe linampahan. Ing kala punika badhe dipun wontênakên wanci kangge amangsuli pitakèn-pitakenan ingkang dipun ajêngakên dening Tuwan Middendorp saha Tuwan Fruin, makatên punika ingkang kintên-kintên kenging dipun wangsuli.
Punapa, Tuwan Voorzitter ingkang anyêbabakên dene pamarentah andhawuhakên nindakakên panggropyokan ingkang kathah makatên?
Kangge amangsuli pitakenan punika, kaparênga kula ngèngêtakên rumiyin, kadospundi panggalihanipun pamarentah ing samangke wiwit nalika ngangkati tindakipun ing salêbêtipun taun 1926 tumrap pêrgêrakan extremist, lan kadospundi malih panggalihan wau dipun wangsuli kaping pintên-pintên ing pungkasan piyambak kanthi satêrang-têrangipun ing salêbêtipun parêpatan Volksraad ingkang kapêngkêr punika. Ing bagian ingkang kapisan kula sampun nyariyosakên lan ing bagian ingkang kaping kalih kanthi sêngaja kula wangsuli malih têtêmbungan-têtêmbungan kados candhakipun:
Têtiyang ingkang badhe nindakakên pêrgêrakan,, Uwal saking nagari Walandi' têmtunipun sampun nyumêrêpi, bilih propagandha ingkang katindakakên kalayan saèstu murih idham-idhamanipun,,Uwal saking nagari Walandi' enggal-enggal sagêda kalêksanan wau, têmtu badhe nuwuhakên bêbaya agêng rêrêsah lan gègèr-gegeran, dene ingkang kaanggêp kadosdene wohing trajangipun wau inggih punika wohipun ingkang rumasuk badhe sagêd kadadosan. Pamarentah kagungan pangajêng-ajêng, Tuwan Voorzitter, bilih para pangajênging ra'yat ing bab punika sagêda ngatingalakên pangêrtosan mênggah ingkang dados têtanggêlanipun. Pangêrtosan ingkang makatên wau dipun akêni dening Tuwan Dwidjosewojo tuwin Tuwan Middendorp manawi sampun nyêkapi, sanadyan gêgayutan kalihan bab-bab ingkang sanès.
Ananging manawi pamarentah ngantos kuciwa ing pangajêng-ajêngipun wau, manawi pamarentah amênggalih, bilih para pênganjur wau, bokmanawi jalaran saking botên purun utawi jalaran botên kuwawa, lajêng botên nyêgah pêrgêrakanipun awujud ngicuk-icuki utawi anggêgasah, sarta malih para panganjur wau botên nindakakên pambudidaya kanthi têrang-têrangan kangge ngicalakên pamanahan-pamanahan badhe ngawontênakên gegeran, botên wande pamarentah badhe ngêcakakên panguwasanipun saha badhe nindakakên pranatan ingkang kêras tumrap para pênuntun, makatên ugi sagêd kalampahan tumrap pêrgêrakan-pêrgêrakan. Sasampunipun pêpeling ingkang pungkasan punika, Tuwan Voorzitter, manawi kalajêng-lajêngakên lampah ingkang lêpat punika, wusana sagêdipun inggih namung lajêng katindakakên."
Wiwit nalika kula ngucapakên rêmbag-rêmbag ingkang kula pratelakakên wau, wontên sawênèhing panuntun P.N.I. ingkang sayêktosipun sampun rambah-rambah ngajak pangiringipun supados sampun ngambah margi kakêrasan tuwin ngajak nindakakên rekadaya kangge nêmbadani cipta-ciptaning pakêmpalan wau kanthi margi ingkang miturut undhang-undhang. Ewadene wontên malih panuntun-panuntun sanèsipun lan ugi panuntun kasêbut wau, nanging ing sanès wêkdal, ingkang namung kèndêl
kemawon, manawi mirêng suwara-suwara ingkang sanès, utawi ing cursus-cursus lan ing parêpatan-parêpatan umum rêmbagan kanthi pitêmbungan-pitêmbungan ingkang kajêngipun têtela ngicuk-icuki, sanajan sadaya wau botên nêrak undhang-undhang. Dene rêmbag-rêmbag wau inggih punika rêmbag ingkang ngêsorakên pamarentah ingkang sah wontên ing tanah ngriki, lan nacad dhatêng punggawa-punggawanipun. Kajawi punika botên kirang malih ingkang ngêdalakên ginêm-ginêm ingkang nuwuhakên pangraos, bilih pamarentah wau tumuntên badhe sirna. Cara ingkang kados makatên wau sampun dipun adani, saya malih tumrapipun Priyangan Têngah, raos-raos ingkang ngalitakên manah tuwin ingkang nuwuhakên pangajêng-ajêng ingkang botên-botên. Jalaran pangraos ingkang kados makatên wau dangu-dangu nuwuhakên raos bêntèr, kadosdene kêkiyataning alam pêjah ingkang ing têmbe wingkingipun mbalêdhos. Ananging botên sagêd nêdahakên dayaning têtiyang sintên-sintên.
Salêbêtipun pamarentah nimbang kadospundi marginipun sagêd ngicali kawontênan ingkang sakalangkung nguwatosi mênggahing pamarentah wau, ing wêkasaning wulan kêpêngkêr wartos-wartos ing bab jêblukan ingkang badhe katêmahan punika dumugi ngarsaning Hoofdparket.
Wartos-wartos ingkang kados makatên punika sampun waradin kêmirêngan sataun têrus, ananging sumêbaripun botên gandhèng satunggal kalihan satunggalipun. Makatên ugi salêbêtipun taun kapêngkêr palapuran ing bab ura-uru ingkang badhe tumindak ing taun 1930 sampun dipun tampèni langkung saking sapisan. Wartos-wartos ingkang kados makatên punika kêdah dipun titi nyatanipun. Nanging salêbêtipun wulan December ucap ing bab ura-uru wau tansah saya kathah, tuwin sami mratelakakên wêkdal-wêkdal ingkang têtêp wontên sacêlakipun utawi wontên ing dintên taun baru 1930. Ing wêkdal punika, pawartos wau botên kaanggêp kabar angin malih, kaanggêp pawartos kanthi tandha yêkti anyêkapi. Salêbêtipun pintên-pintên minggu Hoofdparket tampi wartos, saking Jawi Kilèn kemawon botên kirang 50, ingkang kathah satunggal-satunggalipun gadhah waton ingkang pantês kawigatosakên. Pawartos wau mèh sadaya ngengingi P.N.I. Pêpèngêt-pêpèngêt ing bab tuwuhing tindak kuciwa, mirid kawontênanipun tamtu asli saking têtiyang ingkang sumêrêp, kamirêngan pintên-pintên golongan, makatên malih katrangan-katrangan prakawis suka pangajêng-ajêng ingkang nênarik manah, upaminipun linêpatakên ing paos, anggadhahi griya-griya gêdhong, arta kropyok tuwin sanès-sanèsipun, bilih tiyang malêbêt ing pêrgêrakan punika. Manawi wontên tiyang têtela botên purun malêbêt, dipun pêksa lan dipun ajrih-ajrihi. Tandha-tandha ingkang kados makatên punika, rumiyin ugi sampun katingal ing sadèrèngipun kadadosan ura-uru ing taun 1926, dados sasmita tuwuhing ura-uru enggal, ngantos ing pintên-pintên panggenan sawênèhing para warga sami nilar P.N.I., sanajan sami dipun cêgah.
Sampun têtela sadaya wau jalaran saking aksining pakêmpalan P.N.I sami angêntosi karampunganipun, ingkang botên sami purun nanggêl jawabipun.
Mirid kawontênan kadosdene ingkang kula andharakên wau, Tuwan Voorzitter, cêkakipun tamtu pamarentah botên sagêd nanggêl, bilih salajêngipun ugi nêtêpakên tindak sarèh. Kalayan lampah makatên, pamarentah kêsupèn dhatêng kuwajibanipun ingkang langkung prêlu, inggih punika ananggêl kasantosan tuwin kasênênganipun para tiyang siti. Botên kenging katimbang malih, mega ingkang kêmpal kêdah dipun saput ing angin rumiyin, sanajan dèrèng kantênan tandha-tandha ingkang badhe kêpanggih badhe nocogi kalihan kabar-kabar lan katrangan-katrangan wau ing sacêkapipun. Bab punika botên kenging kasumênèkakên ngantos sagêd kêlampahan wontên gegeran ingkang kawartosakên wau.
Kajawi punika tumrap justitie sampun wontên pintên-pintên prakawis ingkang nyêkapi kangge nindakakên ngupados katrangan. Ingkang makatên wau jalaran saking pandakwan, bilih sampun kêlampahan pêndamêl ingkang awon, inggih punika botên namung nglanggar ing bab 108 W.v.S (parêpatan badhe ngawontênakên amuk-amukan), makatên malih ing bab 169, ingkang ngawisi dados warga satunggiling pakêmpalan, ingkang gadhah sêdya badhe nglampahakên pandamêl awon. Kadosdene satunggiling kuwajiban ingkang kadhawuhakên ing undhang (wèt) tumrap justitie tuwin politie, manawi wontên pandakwan ingkang adhêdhasar tumuju dhatêng salah-satunggiling pandamêl awon, badhe nindakakên panaliti, bab prakawis punika inggih tumindak malih kuwajiban ingkang kasêbut wau.
Bab punika ugi kalêbêt pandamêlan politie anyêgah pandamêl awon. Jalaran paukuman ingkang katêmtokakên tumrap têtiyang ingkang sumêdya ngawontênakên amuk-amukan saha ngawontênakên pakêmpalan ingkang ancasipun badhe damêl piawon, punika têtela amêngku pikajêng anyêgah lampah awon.
Pramila panindaking pamarentah, botên namung anurut wèt kemawon, nanging ugi kados ingkang sampun kacariyos wau, botên kenging botên kêdah katindakakên kangge nyêgah kadadosan-kadadosan kados ingkang sampun kalampahan kala taun 1926.
Pamarentah pitados, Tuwan Voorzitter, bilih sadaya ingkang sami sumêdya andamêl panaruwe tumrap lampahing gledhahan-gledhahan ingkang mêntas katindakakên punika, sami angakêni sayêktos-yêktosipun kuwajiban pamarentah angayomi têtiyang siti saking bêbaya ingkang badhe andhatêngi, kados ingkang katêrangakên wau. Para têtiyang punika tamtu badhe mangrêtos tuwin angakêni, bilih tindak sarèh punika botên ngêmungakên botên salaras kalihan têtanggêlaning pamarentah kemawon, nanging ugi gantos badhe awujud provocatie, angajak-ajak (amêmancing). Kalayan angsal-angsalaning pawartos-pawartos ingkang lêrês
tuwin kenging dipun pitados punika, pamarentah namung kêdah anindakakên kuwajibanipun.
Saking kaluhuranipun kuwajibaning pamarentah punika, Tuwan Voorzitter, têbih sangêt kalihan wontênipun karangan ing Het Indische Volk, ingkang kasêbut wontên ing pitakenan ingkang pungkasan saking Tuwan Middendorp, inggih punika karangan ingkang nêrangakên kados-kados pamarentah sampun kapêksa dening golongan "têngên" ing sajawi lan ing salêbêting kantor-kantor, punapadene kados-kados pamarentah sampun kasèrèt, inggih mawia ngawadakên satunggiling pakêmpalan ingkang dhêdhêlikan utawi botên.
Kajawi pandakwan ingkang kinandhêt ing karangan wau, ing ngriki kagambarakên malih, bilih tindaking pamarentah dhatêng P.N.I. punika satunggiling prakawis politiek. Gêgambaran punika, nitik andharan wau, babarpisan botên suci lan namung sagêd adamêl êru tuwin tanpa gunanipun ing pangrêmbag tumrap bab punika. Pranatan-pranatan ingkang katindakakên tumrap akêmpalanpakêmpalan. kasêbut sajatosipun prêlu kangge ngayomi têtiyang siti sadaya, saking pandamêlan-pandamêlpandamêlan-pandamêlan. ingkang awon.
Dene panggledhahan wau, Tuwan Voorzitter, sadèrèng-dèrèngipun pancèn sampun samêsthinipun, tumrap angsal-angsalaning pranatan wau, kangge sawatawis mangsa pamarentah kêpêksa nahan pawartosipun.
Sampun nyata anggènipun amilih saha ngawasakên punapa ingkang dipun kêmpalakên (dipun cêpêng) salêbêting wêkdal ingkang namung sakêdhik sasampuning tanggal 29 December kêpêngkêr punika, botên sagêd kalampahan, namung saperangan ingkang sampun rampung samangke. Kajawi punika ingkang kêdah dipun wawas bilih sadaya wau nomêr sapisan dados prakawisipun justitie, tumrap angayomi gêsang sêsarêngan murih linuwaran saking piawon.
Bab angsal-angsalaning papriksan ingkang sampun sawatawis mangsa punika, samangke namung kenging dipun kabarakên bilih ing sawênèhing prakawis sampun kabuktèn kadosdene ingkang kakintên-kintên, ingkang anjalari tindaking pamarentah wau. Dados pangintên-intên bilih lampah piawon kasêbut wau, inggih punika sêdya nuwuhakên gegeran utawi tumut dados warga pakêmpalan ingkang gadhah niyat badhe nandukakên piawon, sampun katindakakên.
Tuwan Voorzitter, ing ngriki botên prêlu kula têrangakên malih, bilih pamarentah sasagêd-sagêd ing wêkdal ingkang sae punika badhe paring katêrangan ingkang langkung gamblang dhatêng Raad kawula (Volksraad) lan kados ingkang sampun-sampun, sasagêd-sagêd badhe suka sumêrêp kanthi blak-blakan dhatêng Raad punika.
Minangka panutup, Tuwan Voorzitter, kula badhe nglairakên têtêmbungan sawatawis kangge nêrangakên kawontênan ing wêkdal samangke punika. Nanging sadèrèngipun kula aturi ngèngêti dhatêng lêlabêtanipun Bestuur lan Politie, langkung malih dhatêng sèrsie ingkang njalari dene para tiyang siti tinêbihakên saking kadadosan ingkang kêdadak, ngantos panggropyokan ingkang kaprentahakên dening nagari sae panyadhiyanipun, ngèngingi sarta kalampahan tanpa rubeda punapa-punapa. Pamarentah ngrêtos saèstu kados punapa awrating pandamêlan tuwin pambudidayanipun Bestuur, Politie tuwin sèrsie, ngantos dumugi pangagêng ingkang inggih piyambak, langkung-langkung ing wêkdal ingkang kantun piyambak inggih punika jalaran saking pêrgêrakan P.N.I. Pamarentah sampun paring dhawuh dhatêng kula nyatakakên bilih pambudidaya tuwin pandamêlan wau dipun ajèni sangêt dening pamarentah. Jalaran saking kawontênaning pandamêlan ingkang makatên punika, sadaya para tiyang siti lajêng sami sagêd gadhah manah têntrêm, botên kuwatos badhe kaancam ing bêbaya malih.
Ewasamantên pamarentah babarpisan botên mêrêm tumrap sadaya kawontênan ingkang sagêd kalampahan botên kanthi kêrsanipun. Ingkang kapisan sangêt adamêl susahipun pamarentah dene ing pintên-pintên panggenan bupatipun botên pikantuk bagean ingkang pantês kangge sêdhiyan lan urusan nindakakên aturan ingkang kêdah kaêcakakên kanthi enggal-enggalan sangêt punika.
Kajawi punika papriksan ingkang kêdah samantên jêmbaripun lan ingkang kêdah katindakakên ing salêbêting mangsa ingkang sakêdhik sangêt, sagêd ugi dipun lampahakên nglancangi parentahipun Procureur-Generaal. Jêmbaring papriksan punika tuwuh saking timbangan bilih panitipriksa wau botên kenging lan botên sagêd ngêmungakên wontên ing golongan sakêdhik. Namung jalaran papriksan ingkang jêmbar makatên sagêdipun angsal katrangan sacêtha-cêthanipun.
Tuwan Voorzitter, miturut instructie saking Procureur-Generaal wau sampun katêmtokakên bilih panggledhahan punika namung kenging katindakakên ing griya-griya tuwin kantor-kantoring pêmimpin P.N.I. dhatêng badanipun sadaya pêmimpin wau, ing pundi panggenan ingkang kakintên sagêd ugi kangge dununging panyimpên barang wados lan ing gêdhong-gêdhong utawi panggenan ingkang dipun angge dening pakêmpalan wau. Ing salêbêting instructie wau botên wontên têmbung satêmbung-têmbunga ingkang nêrangakên bilih panggledhahan tuwin panyêpêng wau badhe katindakakên tumrap tiyang ingkang botên dados warga P.N.I. utawi ing gêdhong-gêdhong ingkang botên kangge utawi botên tumut kangge pakêmpalan wau.
Nanging miturut pawartos-pawartos sêrat kabar ing wiwitanipun wulan punika, wontên ugi warga pakêmpalan sanès utawi barang darbèkipun ingkang kasangkut ing pamriksan politie. Bokmanawi inggih pawartos-pawartos wau ingkang njalari dene motie Oetojo nyêbutakên tindaking pamarentah tumrap sawatawis pakêmpalan kabangsan.
Aksi ingkang makatên wau babarpisan botên kasêbut ing dhawuhing pamarentah. Timbanganipun pangadilan ingkang kasêbut ing ngajêng ingkang anjalari wontênipun dhawuhing pamarentah wau angawisi pangintên [pa...]
[...ngintên] bilih dhawuh wau ugi nuju dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan pribumi, ingkang botên nuwuhakên pandakwan kadosdene P.N.I.
Awit saking punika, pamarentah paring katêrangan ingkang gamblang, babarpisan botên niyat badhe ngèngingi pakêmpalan sanès-sanèsipun kados ta B.O. Moehammadijah, Taman Siswo, Soerabaiasche Studie-Club utawi para tiyang ingkang sanès warga P.N.I. Lan pamarentah angajêng-ajêng sampun ngantos kêpêksa nindakakên ingkang makatên wau. Tuwan Voorzitter, racakipun punika botên katindakakên. Lêrês, saupami ing sawênèhing panggenan, wontên gêdhong-gêdhong ingkang dipun angge dening pakêmpalan-pakêmpalan kasêbut nginggil dipun dhatêngi politie, nanging miturut dhawuhing pamarentah sawêg kenging katindakakên manawi gêdhong-gêdhong wau upaminipun ugi dipun angge dening P.N.I. utawi saperangan dipun ênggèni warga P.N.I. utawi gêgayutan kalihan parte wau. Tuwan Voorzitter. Wontên conto satunggal. Miturut katêranganipun Studie-Club Soerabaja, politie sampun nglêbêti gêdhongipun. S babipun punapa? Sababipun gêdhong wau dipun ênggèni dening administrateuring Studie Club ingkang ugi dados panganjuring P.N.I. Ananging sarêng katêdahakên dening administrateur wau pundi lêmari-lêmari gadhahanipun P.N.I. sarta pundi ingkang dados darbèkipun Studie Club, archiefipun Studie Club botên dipun bikak dening politie. Makatên ugi sêrat-sêratipun club wau, kajawi sêrat sawatawis ingkang pinanggih ing bundhêl kalawarti Soeloeh Ra'jat Indonesia botên wontên ingkang kabêslag. Lan sêrat-sêrat wau ugi lajêng tumuntên kawangsulakên.
Tindak ingkang makatên wau miturut panggalihanipun pamarentah prêlu sêrta patut kawontênakên. Manawi ing sanès panggenan, kabêkta saking jêmbaring pangaturan ingkang ugi kêdah dipun tindakakên enggal-enggal, wontên bab-bab ingkang botên magêpokan kalihan P.N.I. ewadene dipun campuri dening politie, lajêng kula anggèngêtakênangèngêtakên. pangandikanipun pamarentah kados ingkang sampun kacêtha ing wawasan kula wau, bilih manawi ing satunggiling mangsa kaprêluaning umum kêdah kapayungan ing pangaturan ingkang kêncêng, sagêd ugi tiyang ingkang botên lêpat tumut ngraosakên dosanipun ingkang kalêpatan. Ugi sampun dipun emutakên, bab punika sampun ngantos dipun èmbèt-èmbètakên dhatêng pamarentah, ngêmungna dipun dhawahakên dhatêng para pangajênging ra'yat ingkang awit saking kirang mangrêtos dhatêng têtanggêlanipun amblosokakên dhatêng mitra-mitranipun.
Inggih badhea kados punapa kemawon, pamarentah sangêt karêranta ing galih, manawi lajêng wontên
Dhawuh kados makatên wau, Tuwan Voorzitter botên kenging dipun anggêp mêdal saking pamarentah ingkang kirang langkung kawan têngah taun ngagêm tindak ingkang sampun kasumêrêpan ing akathah.
Sintên ingkang sasampunipun mirêngakên katêrangan punika taksih kêkah kapitdadosanipun bilih dhawuh makatên wau saèstu mêdal saking pamarentah, têmtu gadhah pangintên, bilih tindakipun pamarentah dumadakan sampun ewah babarpisan. Pangintên ingkang makatên wau namung sagêd tuwuh saking panimbang ingkang sarwa kêsêsa sarta kapitadosan ingkang botên sampurna.
Sikêping pamarentah tumrap dhatêng pêrgêrakan ra'yat - kula dipun kuwasakênkuwasakakên. nêrangakên ingkang ngantos gamblang - têtap lan botên ewah. Inggih sikêp punika ingkang nyababakên pamarentah wau ngêdalakên dhawuh wau. Pamarentah tansah mbedakakên golongan ingkang ancasipun majêng alon-alon (evolutie) lan golongan ingkang ancasipun majêng kalayan kêsêsa (revolutie), pandamêl lan budidaya ingkang migunani tumrap pasrawunganing ngagêsang kalihan padamêlan ingkang mutawatosi lan adamêl risak.
Pamarentah tansah paring pêpèngêt bilih pamarentah botên amaringakên manawi pangraos badhe majêng kalayan kêsêsa (revolutionnair) punika ngantos mlangkah saking watês. Tansah dipun ajêngakên kuwajiban ingkang minulya, inggih punika paring pangayoman dhatêng sadaya ingkang ndadosakên katêntrêman lan karaharjan tumrap bangsa lan tanah, supados kalisa ing rêncana lan durjana.
Sapunika pamarentah ugi sampun nêrangakên kalayan gamblang mênggah watês-watêsipun padamêlan sociaal ingkang migunani lan ingkang ngrisakakên, padamêlan ingkang kalal kalihan padamêlan ingkang kêdah dipun tanggulangi tuwin dipun sirnakakên.
Jalaran saking wêwaton-wêwaton ingkang dèrèng nate dipun tilar dening pamarentah, cabang-cabang P.N.I. ingkang botên kenging dipun selaki malih mênggah agênging pigunanipun kangge ndandosi panggêsanganipun ra'yat sêsarêngan, botên badhe dipun sirnakakên, kajawi manawi papriksan majibakên sikêp sanêsipun.
Awit katêrangan ingkang têlas-têlasan punika sampun têtela wangsulaning pamarentah dhatêng pitakèn-pitakenanipun Tuwan Fruin punika: botên.
Nêlasakên katêrangan-katêrangan saking pamarentah, Tuwan Voorzitter, kula matur kanthi pangajêng-ajêng bilih sampun têtela pandamêlipun pamarentah ingkang katêrangakên ing ngriki punika, inggih punika pandamêl ingkang kêdah lan wajib. Pandamêl punika botên katindakakên, jalaran 'reactionnarie politiek' utawi ngangge sawênang-wênang, nanging pandamêl punika pandamêl justitie, pikajêngipun suka pangayoman lan
Ing ngingil punika gambaripun têtiyang juru misaya ulam wontên ing sungapaning lèpèn Bedagai, dene griya-griya ingkang katingal punika griyanipun têtiyang bôngsa Acèh.
Ananggapi karanganipun sang pinunjul Siti Rusiyah, ing Kajawèn ôngka 96, ingkang wosipun ametani cidraning priya, awêwaton saking dêdongengan ingkang sajatosipun gêgayutan kalihan kawruh kabatinan, lajêng kapiagah kados sanyataning lêlampahan. Sarta lêlampahan padintênan ingkang rèmèh-rèmèh. Tur panimbangipun mawi traju ingkang mèncèng. Liripun, sami-sami dêdongengan, kenging punapa manawi anggènipun Dèwi Banowati botên sêtya ing kakung, botên kenging dipun wastani awon, sabab awrat dening katrêsnan lan kautamènipun priya sanès. Sarêng tiyang agung Menak têka botên sae. Cêr cidraning dhatêng pacanganipun inggih awrat dening kautamèning sanès.
Dene prakawis ambalenjani rêmbag ingkang rèmèh-rèmèh, ingkang kapangandikakakên sampun dados padatan lan ugi kalimrah, têgêsipun limrah padataning priya. Punapa anggèr Siti Rusiyah rêrewa utawi anjarag botên ngawuningani, cidraning rêmbagipun wanita limrah dhatêng kakungipun, ingkang minôngka sisihaning karanganipun wau.
Sajatosipun bab sêtya punika botên dumunung ing priya utawi wanita, namung gumantung asor luhuring kamanungsanipun, dados botên priya botên wanita, sadaya masthi gadhah kasêtyan ingkang kandêl tipisipun manut asor luhuring kamanungsanipun.
O, anggèr, sajatosipun sawêg ingkang nama priya limrah kemawon, botên wêntala ambèbèr cidra lan cacading wanita ing papan rame, ingkang satimbang karanganipun wanita pinunjul kados anggèr. Sanadyan kawiranganing wanita punika dados sêsanggèning priya. Botên jaman dongèng utawi jaman sapunika, punapa kirang kanyataanipun, sadhèrèk priya ingkang anêmahi wirang sangsara malah dumugining pralaya, saking anggènipun labêt anjagi camahing wanita. Punapa wanita limrah inggih makatên. Dadak malah angraosi awoning lakinipun kalihan tôngga, tur mangke manawi tangganipun tumut ngawon-awon, lajêng dipun wadulakên ing lakinipun, hara, hla, rak rèwèl manawi makatên. Sampun, sampun makatên, lo, anggèr, mindhak dipun aturi titêl, namung wanita limrah.
Wusana manawi wontên putra wayah wanita, ingkang anêrusakên pangumêl-umêlipun ing priya, kula botên badhe cawe-cawe malih, sabab kula sampun matur botên mêntala amêlèhakên tindaking wanita ingkang nama awon. Kajawi ingkang namung nama kalintu, dados kenging kalêrêsakên.Sampun makatên kadadosanipun rêmbag ingkang mawi gêgondhelan pangothakan sasisih. Witing rêmbag nacad cidraning priya, lajêng wontên ingkang kirang nayogyani, dipun wangsuli pamêlèh dhatêng priya, tamtu kemawon lajêng wontên pamêlèh kosokwangsulipun. Sarèhning karanganipun Tuwan D. Prasonta punika, mila kajugag samantên kemawon.
Para maos tamtunipun inggih sampun sami uninga, ingkang dipun wastani anggrèk, punika bôngsa rumput têtuwuhan ing wana, limrah kangge pêthetan, bôngsa Walandi kathah ingkang sami rêmên. Gêsangipun kados kêmladhehan, inggih punika nemplok ing kêkajêngan, nanging wontên ugi bôngsa anggrèk ingkang tuwuh ing siti, kawastanan anggrèk siti. Jinising anggrèk wau inggih warni-warni, beda-bedaning wujudipun sami gadhah nama piyambak-piyambak, ingkang sêkaripun biru kawastanan anggrèk biru, wungu, jêne, abrit, lan sapanunggilanipun. Simbar, punika inggih bangsaning anggrèk, nanging botên patos pinilala. Anggrèk-anggrèk wau limrahipun ingkang kathah ing wana agêng.
Wondene ingkang badhe kula cariyosakên ing ngriki, inggih punika anggrèk wulan, anggrèk wulan wau sawênèhing tiyang amastani anggrèk kupu, awit wujuding sêkaripun kados kupu, warninipun pêthak, ajèjèr-jèjèr dhêdhencengan urut ing gagang, manawi sêkar limrahipun ing môngsa ngajêngakên jawah. Sami-sami anggrèk, satunggal punika sêkaripun kiyat sangêt, botên purun gègrèk ngantos sawatawis wulan laminipun, mila lajêng kawastanan anggrèk wulan, umuring sêkaripun tarkadhang ngantos 4 dumuginipun 6 wulan sawêg anggègrègi, lajêng thukul malih dumunung ing gagang sanèsipun.
Kawontênanipun ingkang makatên wau murugakên kathah bôngsa Walandi ingkang melik, awit kapetang awis wontênipun. Tumrap tiyang ingkang sumêrêp ajining anggrèk wau, anggènipun ngrimati tansah dipun êmi-êmi saèstu, awit asring dipun upadosi dening bôngsa Walandi, manawi pancèn anggrèk wau sae, ing dalêm sarakit wontên rêginipun dasanan ngantos atusan rupiyah. Tur tumrap tiyang Jawi botên mêngku wigatos punapa-punapa, purunipun namung sak ngrimati. Dene yèn tumrap bôngsa Walandi, ingatasing sêkar anggrèk, pancèn katingal dipun aji-aji sangêt, prêlu kangge pêthetan, minôngka pasrèning gêgriya.
Mênggah pananêmipun gampil sangêt, inggih punika manawi manggih thukulaning anggrèk ingkang makatên wau, lajêng kalêbêtna ing taboning kalapa, kakêpyuran siti sawawatis, sabên dintên dipun sirami, tamtu enggal gêsang lêma, panyèlèhipun dipun gandhul-gandhulakên ing taritising griya, utawi kagandhulakên ing kêkajêngan, nanging sagêdipun sêkar dangu sangêt, watawis yèn sampun ngumur sataun utawi langkung. Benjing yèn mêdal anakipun, punika kenging dipun pêncarakên malih. Samantên mênggahing pêpêthetan ingkang nama anggrèk wulan. Benjing manawi wontên ingkang ambêtahakên, kenging dipun sade, wasana sagêd dados arta.
Ing apdhèling Nganjuk sisih lèr, wontên tatacara ingkang awis dipun sumêrêpi ing tiyang sanès nagari, dipun wastani sinoman. Katranganipun kados ing ngandhap punika:
Wiwit jaman rumiyin ing apdhèling Nganjuk sisih lèr, wontên rêrukunanipun para jêjaka, ingkang kawastanan sinoman. Sinoman punika dipun kêpalani salah satunggiling lare ingkang micara sarta sagêd momong kônca, sarta kêbayan satunggal. Mênggah pranatanipun makatên: sabên dhusun para jêjaka sami kawajibakên têtulung dhatêng tiyang ingkang gadhah damêl mantu tuwin sunatan, kapurih mêndhêt kajêng utawi godhong dhatêng wana, andamêl tarub, sasaminipun. Ingkang gadhah griya namung ngingoni thok,
sabinipun lurah, yèn badhe tanêm kasambat ambanjari, ing môngsa panèn kasambat ngusung pantunipun lurah saking
Kajawi punika, manawi pantun sampun kumêmping, lare-lare ênèm wau sami mêndhêt pantun ing bêngkoking lurah, lajêng kabêkta wangsul dhatêng griyaning lurah. Ing ngriku lajêng dipun êmping, dene ingkang ngêmping sadaya lare prawan. Yèn sampun matêng lajêng dipun dum para sinoman sarta para prawan. Mênggah bageanipun trakadhang sabathok utawi kirang.
Manawi nuju nayuban, para neneman sami nyuruhi sinoman môncapating dhusunipun. Dados inggih ngantos atusan. Lah ing ngriku ingkang kajibah nampi tamu kêpala sinoman. Makatên ugi tamunipun inggih sami manut miturut dhatêng lêlurahipun piyambak-piyambak. Manawi tamu sampun kêmpal sadaya lajêng wiwit nayuban. Ingkang
anjogèd rumiyin kêpala ing dhusun ngriku. Salajêngipun para kêpala sinoman, lajêng sadaya lare ênèm gêntos-gêntos. Manawi kasêlak rintên, ingkang anjogèd inggih ngantos tiga sakawan sêsarêngan angsal sampur. Dene manawi nglarèhi, punika wiwit sontên ngantos enjing sadaya para anèm sami anjogèd, ngantos kados dhawêt, botên ketang wontên tritisan inggih anjogèd pating kêthuwêl.
Kintên-kintên jam kalih wêlas sawêg dipun sêgah nêdha, dene ingkang nyêgah inggih lurahing dhusun ngriku. Sarta wragad gôngsa tuwin ringgit inggih lurah dhusun ingkang nyanggi. Ananging kawuningana, wragad-wragad sadaya wau mirah sangêt, namung kalih rupiyah, inggih punika namung minôngka panjêr. Epahipun ingkang mêsthi saking tombokipun para mudha wau. Dene tombokipun kathah-kathahipun sêtangsul. Angsal-angsalanipun saking lare samantên wau kathah-kathahipun kalih dasa rupiyah. Punika dipun êdum dhatêng ringgit saniyaganipun. Rekanipun manawi nayuban inggih mawi inuman, ananging inumanipun sanès jênèwêr, namung sêtrup, dados kênthinipun inggih isi abrit-abrit kados brèndhi.
Sadèrèngipun nêdha mawi kundhisi, dene ingkang kundhisi rumiyin kêpala sinoman ing dhusun ngriku. Kundhisinipun makatên: trita-trita siniwaka, kawi purwaning têmbung, lèmbèk-lèmbèk
sapindhah, kaping kalih sampun dipun dhatêngi, lampahipun sarêng-sarêng kados lampahipun para priyantun. Lampahipun kirang enggal, sampun dumugi marga dhêndha cinatur, marga dalan, dhêndha prapatan, cinatur lêmêsing têmbung. Lampahipun kirang enggal, saengga dipun enggalakên malih. Sampun dumugi pundi, sampun dumugi nusantara.
jajar-jajar, kula wawas anèm sêpuh. Ingkang sêpuh kula wastani kakang, ingkang ênèm kula wastani adhi. Kakang tuwin adhi, wêkdal saking pasowanan kula wawas panganggenipun warni-warni. Ingkang rasukan pêthak kados kuntul nêba ing pasabinan. Ingkang cêmêng kados dhandhang mungging rambatan. Ingkang jêne kados sêkar plasa. Kêpala sinoman andhatêngakên sêntana-sêntana botên sagêd nyugata sêkul katingal pêthak, toya katingal wêning. Yèn kraos eca sampun kagunggung, yèn kraos botên eca
mawingking botên katingal punapa-punapa kajawi dalêmipun bapak kêpala ing dhusun ... anu. Kula wawas saking
anjajar bonang, nglaras gêndhing: gambirsawit sapanginggil sapangandhapipun. Bapak wiyaga inggih
sanès prawan, kula wastani tandhak sanès tandhak, inggih tandhak ugi, kula sagêda nyôndra, inggih kula côndra-
mêngkurêp, pupu nyuthang gangsir, kentol pudhak sinumpêt, sikil anggamparan gadhing kancana. Sampun dumugi ngandhap kula panginggilakên, sampun dumugi nginggil kula andhapakên. Anggènipun mêkakan mêmanas ati. Manginggil botên mangandhap botên, dipun pêndhêt têngahipun. Prêmbayunipun kantar-kantar kados jambu drêsana. Ukêlipun gondhal-gandhèl kados cêngkir gadhing, nyêblok mancunge, nglingkap tapase, pêpês dangune. Lampahipun kados macan luwe. Lembehanipun mêrak kasimpir. Kala dalu punika kula dipun cêpêngi tôndha asta satunggal, punapa naminipun, gêlas alit, punapa isinipun, banyu wangi. Sanès banyu wani, inggih punika Arab anggur. Inggih punika sêtrup nomêr satunggal wêdalan saking pundi, wêdalan saking kitha Nganjuk, têrang saking dêlèr Bêtawi, uprup
sêtrup satunggal cincim, kula aturi urmat. (Lajêng kêbogiro).
Sadaya punika namung kula turut saungêling lare ingkang ing dintên punika ugi dados kêpala sinoman. Mênggah ewah gingsiring pakêcapan miwah lêrês lêpating ukara sampun mêsthi tuna, amargi lare dhusun.
Nonah Sunaryati maos pêrslah redhaksi Isteri. Mratelakakên, kalawarti Isteri sawêg umur 8 wulan, wontênipun para wanita ingkang manjurung karangan namung sakêdhik. Salêbêtipun 8 wulan wau nampèni panjurung karangan 104 ingkang kapacak namung 76. Kalawarti wau katingal majêng, karanganipun kathah ingkang sae-sae, ewadene kathah ingkang mastani manawi kalawarti wau namung isi kawruh rèmèh, punika botên dados punapa. Dene wajibipun tiyang nacad punika kêdah ambiyantu murih saenipun. Pamêdhar sabda gadhah panuwun, supados kalawarti wau sagêd sumêbar dhatêng tôngga tapalih.
Nyonyah Suwita mêdhar sabda ing bab kamajêngan wanita Eropah kalihan kamajêngan Indhonesiah. Tumrap ing ngrika ajêngipun enggal sangêt, môngka ing jaman sèkêtan taun kapêngkêr, kawontênanipun botên beda ing ngriki. Manawi ngèngêti têtandhingan ingkang kados makatên wau, adamêl raos kawrataning manahipun para wanita Indhonesiah. Wontênipun pêrgêrakan ing jaman sapunika, botên liya jalaran saking kêdhêsêk kajênging jaman. Sarananipun murih sagêd ngêmori jaman wau, kêdah migatosakên pamulangipun dhatêng putra. Ingkang minôngka ihtiyar, kanthi ngawontênakên fonds. Pamêdhar sabda gadhah panyuwun, supados para kaum ibu sami tumindak dhatêng kamajêngan.
Nyonyah Gunawan sêmundhul marga sabda, ing bab tindak lampah awon, mawi dhêdhasar agami Islam. Pangandikanipun, sanadyan sami gêsang wontên ing jaman ewah-ewahan, nanging sampun ngantos nilar agami Islam, tuwin sumingkir saking kasusilan. Lampah jina punika têtela karam, mila bilih para kakung botên nêbihi dhatêng tindak wau, punika nandhakakên badhe ngêsorakên darajating kakung piyambak. Pamêdhar sabda tansah maos sêrat-sêrat kabar, kêrêp mrangguli ing bab wanita lampah awon kapatrapan paukuman, nanging jalêripun botên, punika nama botên ngadil. Pamêdhar sabda gadhah usul dhatêng konggrès, supados ngaturakên mosi dhatêng parentah, nyuwun supados lampah ingkang kados makatên punika ugi matrapi paukuman dhatêng tiyangipun jalêr kalihan tiyangipun èstri. Kajawi punika pamêdhar sabda sêsorah minôngka tuladha ing bab jalaraning tiyang èstri tumindak lampah awon. Bab makatên punika pamêdhar sabda gadhah pamrayogi, supados ing Batawi dipun wontênakên bale panggulawênthah wanita, ugi dipun kanthèni panggulawênthah batin, kalampahaning adêgipun, mugi wontên pambiyantunipun para kakung. Dene ingkang badhe tumindak ing damêl para wanita.
Nyonyah Sudarma Atmaja gêntos sumundhul, mratelakakên ing bab anggulawênthah lare. Kajêngipun pamêdhar sabda, lare punika sampun dipun kulinakakên [ku...]
[...linakakên] nyandhang ngangge sarwa sae, prayogi dipun tuntuni murih gadhah manah lantip, ingkang migunani dhatêng siti wutah rahipun tuwin bôngsa Indhonesiah. Pamanggihipun pamêdhar sabda, ing ngriki dèrèng wontên tuntunan ingkang sampurna, panggulawênthahipun kalèntu. Ing pamulangan-pamulangan dipun wontêni gambar-gambar, ingkang mujudakên asoripun bôngsa Indhonesiah. Kajênging murid tansah dipun alang-alangi. Kajawi wontênipun ing pamulangan botên angsal panggulawênthah sampurna, wontênipun sajawining pamulangan ugi manggih pakulinan botên sae, kados ta dipun ajrih-ajrihi, wusana lare lajêng alitan manah. Môngka tiyang alitan manah punika lajêng botên gadhah kapitadosan dhatêng badanipun piyambak. Mila bab panggulawênthah prayogi dipun dandosi.
Utusan Sancanarini ing Surakarta mratelakakên ing bab wajibipun lare Indhonesiah, kêdah anjangkêpi kêkiranganing nagari wutah rahipun. Dene sarananipun namung kêdah nindakakên cêkaping panggulawênthah. Donya punika kaupamèkakên gamêlan, satunggal-satunggaling gôngsa ricikanipun. Manawi badhe nêdya nyaèkakên larasipun, kêdah mungêl sêsarêngan. Dene Indhonesiah kêdah dados kêndhangipun, kêdah katabuh ngaplak, kêdah laras. Sasampunipun
Ingkang mungkasi wakil Roekoen Isteri ing Jakêrta, ngraosi wanita pangajaran ing bab anggèning sêsrawungan kalihan wanita ingkang botên pangajaran namung wontên ing lathi, botên nêrusi batos, punika sampun ngantos makatên. Wusana pamêdhar sabda mêdharakên wilujênging P.P.I.
Sarèhning botên wontên ingkang dipun rêmbag malih, sèkrêtaris Nonah Suyatin mêdhar sabda ing bab karampunganing rêpat tutupan: ing sapunika nama P.P.I. kaewahan dados P.P.I.I. saking cêkakaning Perkoempoelan Perikatan Isteri Indonesia. Pakêmpalan punika botên gêgayutan agami tuwin pulitik, namung salugu dados bêbadaning pakêmpalan-pakêmpalan wanita Indhonesiah.
supados parentah ngawontênakên awisan mêndhêt tiyang èstri tanpa nikah. Pamanggènipun up bêstir têtêp wontên ing Ngayogya, lêstantun dipun sêpuhi Nyonyah Sukôntha.
Kintên-kintên jam 11 parêpatan katutup, wilujêng ingkang pinanggih.
ing kono iya wis kêwilang / sakampung wong sugih dhewe / duwe sadulur têlu / nanging êmung kocap sing siji / jênêng
sing wis padha tinggal suwe / kabèh padha dikukup / dituntuni saka sathithik / mênyang bab kawruh dagang / nganti
dhewe carane golèk rijêki / kaya uwong wong lumrah //
gone duwe pikir ngono kuwi / awit saka Abdulah rumasa / bangêt apês ing uripe / bênêr ketoke patut / sadulure sugih ngluwihi / nanging mungguh Abdulah / ora pisan cukup / malah kapetung wong mlarat / kabèh-kabèh ambarabas tanpa kèri / donyane tanpa tilas //
ing batine nganti ngrasa isin / dene ora mèmpêr babarpisan / jênêng ora ngetokake / diwêngku ing sadulur / diwêruhke nyang tindak gêmi / nanging mungguh Abdulah / mung ana ing rêmbug / bab wêtuning bôndha gampang / bokmanawa jalaran saka ngèlingi / gampanging dhuwit têka //
ing sawise dipikir agilig / ing saiki nêdya arêp lunga / mênyang ing nagara seje / samana wayah surup /
suwe tumuli nakoni / ana apa Dulah kowe têka / dene kadingarèn thole / masthi ana gawemu / wis tutura bae tumuli / Abdulah nuli kôndha / balêkak-balêkuk / yêktosipun anu kakang / sampun dangu kula badhe matur mriki / nanging mung kapalangan //
saking ajrih yèn dipun dukani / nanging kakang samangke kêpêksa / kula matur sayêktose / manawi kakang rujuk / kula badhe dhatêng Batawi / ngupados panggêsangan / ngiras anênuntun / yèn manah sagêd kêbuka / bokmanawi ing têmbe kang anjalari / wêdaling têdha kula //
Kaji Gani mandêng tanpa muni / kêsaru wong ngladèkake wedang /
Abdulah nuli kon ngombe / ing sauwise tutug / kakangane alon nuturi / Dulah pikirên dawa / mungguh bab karêpmu / ora yèn aku mênginga / ananging yèn kopikir dawa sing masthi / kowe iya wis ngrasa //
kaya gonmu arêp lunga kuwi / ing wose rak arêp golèk pangan / nanging apa kurang kene / aku rak kakanganmu / bab anamu aku sing mikir / nadyan ora lungaa / harak ya wis cukup / yèn kowe anggêmènana / pamêtune gonku laku dagang iki / wis ora kêkurangan //
ora wurung bêgjane bakal sumingkir / lah kuwi èlingana //
lan yèn kowe gêlêma ngèlingi / wêwêlinge bapak sing wis swarga / sadulur kon rukun kabèh / lan bisaa ngalumpuk / dadi yèn ta nganti kêcicir / jênêng ora prayoga / ketok ora rukun / wis ta pikirên sing dawa / samubarang bisaa tinêmu bêcik / aja mung kaya bocah //
Gus Abdulah tansah mikir-mikir / nanging mêksa ora bisa suda / kêkêncênganing atine / nuli alon calathu: / inggih kakang pancèn prayogi / yèn têtêp sami kêmpal / nanging yêktosipun / mênggahing pamanggih kula /
Abdulgani dhèk ngrungu / rada krasa jêroning ati / nanging ngêncêngi mêksa / awit wajib tutur / wusana tumuli kôndha / cilik mula kowe pancèn rada wani / mênyang sadulur tuwa //
ana uwis dikandhani nlitik / ora pisan angrungokke kôndha / anggugu karêpe dhewe / wis kono sakarêpmu / ya arêpa nyang jaban langit / aku môngsa bodhoa / wong jênêng tekadmu / nanging yèn kopikir dawa / masthi ora duwe niyat ngono kuwi /
mripate ora cêtha / saka ngêmbêng êluh / lan ngrasa atine bubrah / panampane bangêt gone disrêngêni / dening sadulur tuwa //
mêmbêg-mêmbêg Abdulah anangis / bangêt judhêg nganti narik napas / karo nyuwara mangkene: / kêbangêtên uripku / kaya sêsak ing jagad iki / dene dalah si kakang / malah milu nimbrung / nanging ya môngsa
Volksalmanak Jawi 1930 sampun mèh têlas. Sintên ingkang dèrèng mundhut kaparênga tumuntên mundhut, eman manawi ngantos katêlasan. Makatên ugi angèngêtana, sintên ingkang pamundhutipun kathah, inggih badhe angsal pituwas, miturut pêpetangan kados ingkang kasêbut ing sêrat sêbaran.
Apa kowe gêla sabab bojomu Makne Si Kamprèt ana ing konggrès ora mèlu lèngsêng.
Petruk: Bab Makne Kamprèt ora mèlu lèngsêng ana ing konggrèsing para wanita, kuwi aku malah bungah, awit aku rumasa wis bosên bangêt. Hla wong nèk nang ngomah kuwi Makne Kamprèt ora ana sêla-sêlane ya mung tansah lèngsêng bae, nganti amblêgidhig rasaning pikirku, kaya ta: yèn ulihku saka kantor rada kasèp sathithik, kuwi ya banjur lèngsêng: wong lanang, ora mikir yèn diêntèni mangan, mulih saka kantor iya sêmang tlencengan. Mênyang bêgadêring rada kêsuwèn, ya lèngsêng manèh: Masa iya bêgadêring nganti yah mene, mêsthine niliki simpênane. Apa manèh nèk dina blanjan, kathik balanjane ora jangkêp, sanadyan kurange mung sêtali pisan, Makne Kamprèt anggone
Baru prêlu tuku bakal kulambi, utawa arêp nyowok dhuwite blônja kanggo andandani gêlange upamane, hla kuwi têmbungane ya nganggo: Nèk dhangan panggalih, ngono barang kae.
Garèng: Wiyah, kowe mono, ana-ana bae sing kok omongake, apa ya têmênan kang mangkono kuwi.
Petruk: We, hla, ya sayêktos têmênan, lo kuwi tumrape Makne Kamprèt, aku ora ngarani wong wadon liya-liyane. Mulane iya ora sabab saka anggone Makne Kamprèt ora mèlu lèngsêng, anggonku mênang-mênêng kiyi, nanging ana sabab liya-liya kang tansah dadi gagasanaku.
Garèng: Wèh, sajake kok wigati têmên, apa kowe anggagas arêp rabi manèh. Ati-ati lo, nèk kêpirêng karo pakumpulan-pakumpulaning para wanita, kowe sida ci ... la ... ka.
Petruk: Bab kiye nèk kanggone aku, malah wis ora klêbu nalar babarpisan, awit lagi bojo siji bae, aku wis rumasa ora
olèh papan. Nanging sing tansah dadi gagasanaku kuwi mungguh anane pêrgêrakaning para wanita ing jaman saiki kiyi, têka wis katon ngedap-edapi têmênan. Lima utawa sapuluh taun sing wis kapungkur, sapa ta sing duwe panyana, yèn priyayi putri ing saikine padha wani mêdhar sabda ana ing ngarêpe wong akèh, kayadene ana ing konggrès kiyi. Kiraku yèn pêrgêrakaning para wanita bisa têrus maju, apa kang disêdyakake, yaiku: ngudi marang kamardikaning bôngsa wanita, ora suwe manèh têmtu kalêksanan. Kosok-baline aku banjur kemutan piwulange Ki Agêng Tarub marang putrane wadon karan Dèwi Nawangwulan. Hla, kiyi tumrap ing jaman kamajuaning wanita kiye, têmtune iya banjur mung
ambangun turut / pateplok ngawang-awang / wulanjar papat sadhuwit / dhudha pincang rêgane sawidak uwang //
Garèng: Sêtop, sêtop dhisik, Truk, piwulang kiyi pancèn iya bêcik, nanging ing jaman kamajuan kiyi mêsthine iya kudu ana owah-owahane, kaya ta: wanita kang utama kuwi, kudu asih nyang laki. Iki ya wis mêsthine, nanging iya ana bedane sathithik mungguhing jaman biyèn lan ing jaman saiki. Wong wadon ing jaman biyèn kuwi, nèk pancèn ora dhêmên têmênan karo lakine, tidhak bolih tidhak iya kudu dhêmên bae. Nanging nèk ing jaman kamajuan kiyi, kang mangkono mau wis mêsthi ora bakal bisa kalakon, awit, wong wadon wis mêsthi dhêmêne karo lakine, jalaran nalika arêp laki têmtune iya nganggo sarana barang, saranane kaya ta upamane: pêrlopêng, ensopurut. Banjur ana wêwarah: wong wadon kudu ambangun turut, iki iya pancèn bêcik, nanging nèk tumrape jamane wanita wis maju kiyi, piwulang kang mangkono kuwi, mêsthine ya dianggêp wis kalêbu museum. Awit, piwulang kiyi rak mung kanggo ngenaki wong lanang bae, nèk bojone ambangun turut, lanange banjur mung arêp: hêk, hêm, hêk, hêm, bae, wayah, kathik le enake dhewe. Nanging kosok-baline, wong wadon iya aja banjur mênthèng kèlèk, dumèh sing lanang gêdhe panarimane lan wis alus bangêt, sing wadon banjur ... nôngga bae upamane. Iki iya ora bêcik. Mungguhing panêmuku, sing utama dhewe kuwi: lanang wadon wajibe ya kudu êmong-kinêmong. Saiki unèn-unèn: wulanjar papat sadhuwit, wah, kiyi durung kinar, sèh. Pira bae para wulanjar sing dadi: klèrêk, ajung komis, lan sapêpadhane, dilamar priyayi-priyayi: mantri utawa liya-liyane, mung ngêmprêti bae. Dhudha pincang rêgane sawidak uwang. Iki mung arêp anggambarake yèn wong lanang kuwi, sanadyan tuwaa utawa pincanga pisan, iya mêksa ora angèl golèk bojo sing ayu sêngklik-sêngklik, dadi cêkake: nèk arêp niyat rabi, iya mêsthi payune, wah, kiyi kanggone jaman kamajuan kiyi, ya wis [wi...]
[...s] rada gèsèh, awit pira bae para mudha sing bagus-bagus, sing brêgas-brêgas, tur sathithik-sathithik duwe pangkat, ewadene sabab pangkate ora nganggo: têr, têr, iya mêksa ditampiki prawan bae. Hla, jalaran saka sabab-sabab sing wis dak kandhakake ing ngarêp, dadi cêtha wela-wela, yèn jalaran saka owahing jaman, kuwi iya bisa anjalari owahing samubarang liyane. Dadi sanadyana piwulang iya kudu diowahi miturut jamane. Mara banjurna,
swarga nunut / nyatane apa ora / sugih singgih ing pawèstri / wus têtela saking kêkucahing priya //
Garèng: Wadhuh, para kakung nèk mirêng piwulang kiyi, têmtune sanalika banjur nyirig-nyirig lan ngakak-ngakak, sarta banjur ngandikani garwane mangkene: krungu, jêng, swargane wong wadon kuwi mung nunut, mulane kowe sing bêkti nyang aku, nèk arêp mêtu saka
Up bêstiring pakêmpalan Budi Utama nalika konggrès wontên ing Surakarta manggèn
Dèrèng dangu punika ing Bêkonang (Surakarta) wontên tiyang èstri bôngsa Jawi kacêpêng jalaran konangan anggènipun damêl arak. Kawontênan punika ragi lucu sarta nganèh-anèhi. Mênggah têrangipun makatên:
Parentah ngundhangakên, pulisi ingkang sagêd ngonangi tiyang damêl arak badhe tampi ganjaran. Bab punika sampun damêl kumêcêripun satunggiling punggawa sêpiyun pulisi. Rèhning ing pundi-pundi sampun gusis botên wontên pabrik arak malih, mila piyambakipun lajêng ngojok-ojoki satunggiling tiyang èstri bôngsa Jawi ingkang rumiyin sampun kêrêp nindakakên padamêlan punika ing satunggiling dalu kapurih damêl arak supados kacêpêng dening pulisi. Minôngka lêlintuning paukuman kunjara, piyambakipun badhe kaujuran f 20.- mêndhêt saking arta ganjaran. Kalêksanan, tiyang èstri wau saèstu kacêpêng dening pulisi saking paturanipun sêpiyun wau. Nanging wusananipun, paukuman kunjara ingkang kadhawahakên botên saminggu, malah tigang wulan. Dayaning arta punika pancèn angedap-edapi sayêktos.
Wontên kabar, pola-pola gapura ing gladhag, Surakarta sampun kapitongtonakên. Ingkang kakêrsakakên dening Ingkang Sinuhun pola damêlanipun Tuwan Schenkenberg van Nierop ing Surabaya. Miturut timbanganipun kumisi dhawah pris nomêr kalih, dados sanès pola damêlanipun Tuwan Cleton ing Ngayogya. Ingkang dhawah pris nomêr satunggal. Benjing tanggal 13 Januari kumisi wau badhe parêpatan malih prêlu nêtêpakên pola pundi ingkang saèstu katindakakên sarta badhe kapasrahakên dhatêng sintên.
Ing Têgal wêkdal samangke sawêg usum lalêr, adamêl gigu sarta susahipun têtiyang sadaya, langkung-langkung ing pêkên-pêkên. Para maos kados botên
ersatoean) C(hauffeur) benjing tanggal 24 dumugi 27 Januari ngajêng punika badhe adamêl konggrès sêsarêngan wontên ing Ngayogya. Ingkang badhe karêmbag ingkang wigatos piyambak inggih punika bab anggènipun badhe ngêdêgakên vak-centrale tumrap kaum buruh tiyang pribumi. Tuwan H.A. Salim badhe sêsorah bab lêlampahanipun dhatêng Eropah, Tuwan Dhoktêr Sukiman bab agami Islam tuwin pêrgêrakan kamardikan.
Wiwit tanggal 3 Januari punika Kaderschool ing Magêlang sampun tapak angadani kursus enggal malih. Cacahipun murid calon brigadier murid enggal kalihan murid tunggakan sadaya wontên 101, dene murid calon sêrsan wontên 78, ingkang 58 kagolong murid tunggakan.
Miturut pawartosipun Ind. Crt. Parentah wêkdal samangke sawêg amanggalih badhe ngirangi wontênipun pangkat residhèn ing tanah Jawi sarta apdhèling-apdhèling ingkang botên patos wigatos badhe kagemblokakên kadadosakên paresidhenan ingkang langkung agêng.
Tuwan G. Pastor insêpèktur Kantoor van Arbeid mêntas dhatêng Jawi Wetan prêlu naliti sabab-sababipun kathah kuli ing kabudidayan ingkang nyobi amrêjaya asistèn kêbon bôngsa Walandi. Sagêd ugi sarampunging pamriksanipun ing ngrika panjênênganipun lajêng tindak niti priksa kawontênanipun kabudidayan sawatawis ing Jawi Têngah.
Antawisipun tanggal 29 Dhesèmbêr kalihan tanggal 4 Januari punika ing Bandhung cacahipun tiyang ingkang katrajang sêsakit pès wontên 6, ingkang 3 kalajêng pêjah.
Ing griya sakit gêmintê ing Sukabumi ugi mêntas wontên satunggiling bôngsa Tionghwa sakit, asli saking Cianjur ingkang kalajêng ngajal. Sarêng katitipriksa têtela manawi piyambakipun katrajang sêsakit ingkang anggêgirisi wau.
Nalika tanggal 4 Januari ingkang kapêngkêr punika ing kamar bolah ing Bogor kawontênakên pasamuwan minôngka mèngêti adêgipun Dep. Van Landbouw. Nijverheid en Handel jangkêp 25 taun, dipun jênêngi dening Kangjêng Tuwan
tamu sanès-sanèsipun. Sakonduripun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana para tamu lajêng asung pamuji raharja dhatêng Dr. Bernard dhirèktur dhepartêmèn kasêbut nginggil (K.P.).
Wontên pawartos, ing dhusun Pênjalin (residhènsi Têgal) badhe dipun wontêni wadhuk agêng kangge kaprêluanipun kabudidayan gêndhis tuwin têtiyang siti ing salêbêtipun residhènsi Têgal. Sadaya waragad kasanggi dening kabudidayan kabudidayan wau, ingkang minôngka lêlintu kaparingan palilah dening nagari anjêmbarakên tanêmanipun rosan, tumrap satunggal-satunggaylipunsatunggal-satunggalipun. kabudidayan 800 bau.
Java Bode satunggiling sêrat kabar Walandi ingkang kawêdalakên ing Batawi kabekot dening Spoorbond gêgayutan kalihan padudonipun pakêmpalan punggawa sêpur kasêbut nginggil kalihan S.S. malah nalika Java Bode badhe ngawontênakên têtingalan Spoorbond adamêl bayawara, ingkang wosipun mênggak warganipun, sampun ngantos ningali têtingalan wau.
Wontên pawartos, salah satunggaling bupati ing Surakarta ingkang ngasta padamêlan, insêpèktur pajêg ing Kasunanan sarta ing gupêrmenan, nyalingkuhakên arta kathahipun f 2000, bupati kasêbut nginggil sampun ngakêni kalêpatanipun.
Saking Bogor kawartosakên, bilih ing ngrika sampun kawontênakên kumisi ingkang tujuanipun badhe ananggulangi sarta ambengkas
minôngka mèngêtakên bilih pakêmpalan wau babarpisan botên magêpokan kalihan pulitik. Manawi wontên amtênar sêpur utawi trèm kagledhah utawi katahan dening pulisi, bab punika botêna gayutan kalihan P.B.S.T.
Wontên kabar bilih pamarentah benjing pambikaking parêpatan polêk rad ing ngajêng punika badhe paring katêrangan sabab-sababipun kala tanggal 29 Dec. ingkang kapêngkêr punika ngawontênakên panggledhahan ingatasing golonganipun pangajêng-pajênging pakêmpalan pulitik ing saindênging Indhonesiah.
Sampun dangu kadhistrikan Margasari tuwin Bumijawa tansah kaambah sêsakit pès kemawon. Samangke sêsakit ingkang ambêbayani wau katingalipun sampun mêndha botên mrèmèn malih awit saking pambudidayanipun ingkang wadana ing Bumi Jawa, manawi wontên tiyang ingkang ngajal jalaran katrajang pès barayatipun sadaya lajêng kaparingan jampi arak, obat kacampuran ragi sakêdhik minôngka panulaking sêsakit wau, sampun ngantos katularan. Rupinipun jampi ingkang prasaja wau mustajab sayêktos.
Kawartosakên, dèrèng dangu punika maskape H.A.P.M. ing Dhèli ngawontênakên pandadaran basa Jawi tumrap asistèn-asistènipun, ingkang lulus wontên sawatawis. Maskape kasêbut nginggil sampun sataun laminipun ngawontênakên kursus basa Jawi tumrap para asistèn kêbon.
Kala tanggal 4 Januari malêm Akad ingkang kapêngkêr ing Surakarta kawontênakên parêpatan manggèn ing abipraya prêlu ngrêmbag ancas tuwin tujuning Volksuniversiteit ingkang badhe katapakakên ing dintên Akad punika. Ingkang nyuwun malêbet dados murid sampun kathah, têtela manawi rakyat taksih ambêtahakên sangêt dhatêng pangajaran. Botên langkung Kajawèn ugi tumut mêmuji widadaning adêgipun Volksuniversiteit wau.
Benjing tanggal 13 Januari punika, pasar agêng ing Surakarta ingkang kadhapuk sarwi gagrag enggal badhe kabikak. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sakalihan Kangjêng Ratu Hêmas ugi badhe têdhak anjênêngi. Pasar ing alun-alun badhe kabongkar kangge ngêdêgakên pasar ing sanès panggenan.
Gêgayutan kalihan lèrèhipun dhoktêr kraton ing Surakarta Tuwan Dr. Prawiranata ingkang kawisudha dados gêgêntosipun Tuwan Dr. Arjadipura.
Kawisudha dados dhoktêr kraton (dhoktêr dalêm) Tuwan Dr. Sudirman, kapatêdhan pangkat ondêr rêgèn sarta kaparêngakên ngagêm asma: Radèn
Lêngganan nomêr 469 ing Guci Alit. Aksara T.R.D. ing pojokaning gambar ingkang kawrat ing Kajawèn, punika cêkakaning Topografische Dienst, inggih punika ingkang damêl klingsènipun.
Lêngganan nomêr 117 ing Surakarta. Redhaksi Kajawèn botên sagêd ngaturi katrangan pitakenan panjênêngan. Awit pitakenan ingkang kados makatên punika botên gêgayutan kalihan prêluning Kajawèn, kados panjênêngan sagêd pitakèn dhatêng sanèsipun.
Lêngganan nomêr 4670 ing Sala. Gambar ingkang kapacak angsal pituwas, nanging karangan botên. Kajawèn punika kalawarti, botên nindakakên pakabaran kados sacaraning kabar padintênan.
Tuwan Kasnawi ing gang pinggir Sêmarang, kintunan panjênêngan gambar 5 iji, sampun katampèn. Ingkang 3 kapêndhêt badhe kaêwrat ing TajawènKajawèn. nomêr lêbaran. Ingkang 2 kakintunakên wangsul.
Tuwan Karsana ing Nganjuk, karangan panjênêngan bab sinoman kapacak ngintuna sambêtipun sanèsipun botên. Gambar kapêndhêt 2 badhe kapacak ing nomêr lêbaran, sanèsipun kakintunakên wangsul.
Lêngganan nomêr 3990 ing Bojong. Pambayaran ingkang sampun kula tampèni dumugi wulan Januari punika, dados tumrap kuwartal punika kirang f 1.-
Inggih mèmpêr kemawon manawi lajêng dhobêl, krana namaning apsèndêr botên kados adat. Mila lajêng kalêbêt tiyang enggal.
Wong apa sudi garwèngwang / ni rôndha kagyat tyasnèki / kang putra rinangkul sigra / pinithing dipun arasi / sarwi wacana ririh / dhuh dhuh putraku wong ayu / lali yèn
nanging ywa mlupuh nini / sira gêdhèkna piangkuh / gayuh kotamaning tyas / kanthi panuwun Hyang Widhi / mrih tumiba lêlakon dadi unusan //
katuwone wong tuwamu / lagi siniksèng jagad / katôndha ihtiyar mami / ngalor ngetan ngidul ngulon tiba pacak //
dahat agêrus tyasira / bok rôndha sambat ing batin / kongsi praptèng jroning pasar / kèksi suntrut
kagyat sing kêbyaran ulun / mula cahya kacaryan / pucêt lir nawung rudatin / sayêktine mung saking kirang anendra //
lêlakon mring titahipun / tan kêni dipun nalar / yèku lêlakonirèki / ni bok rôndha dènnya durung tak ngapura //
wit adat banjur nampani / olèh-olèh jajanan ingkang mirasa //
Iba putêke tyas ingwang / nadyan sutaku tan nangis / nanging nuli
ingsun prasaja / praptaningsun ing wanadri / bokmanawa bisa wèh tulung kamulyan //
matur kyai / amba minta pêpadhang sajroning wana //
dadi sun wruh marang sira / ywa gawe tidhaning ati / Kyai Bêgja guyu
Gambar nginggil punika krêtêg gantung ing Cimandhiri sacêlaking Palabuhan Ratu.
pikantuk nama enggal dhusun Tambaknêgara) kabawah ondêr Dhistrik Rawalo, Dhistrik Jatilawang, Kabupatèn Purwakêrta. Ing ngriku sampun kina-makina wontên tuk ingkang toyanipun mambêt botên eca, mèh mambêt bacin, mila inggih lajêng kawastanan: Lèpènbacin. Tuk wau dumunung ing saantawising sabin kalihan wana pêjatosan, têbihipun saking dhusun watawis
Saking haltê S.S. Kêbasèn, utawi saking sêtoplas S.D.S. Gambarsari, kirang langkung satêngah pal, mawi nyabrang lèpèn Sêrayu, sarana baita sasak.
Toya tuk wau samêdalipun saking tuk, amujudakên balumbang, ing sapinggiring balumbang wontên witipun waringin sampun agêng, mila panggenan wau lajêng dipun namakakên: Tambakwringin. Sabab: tambak atêgês: balumbang.
Balumbang wau ing jaman rumiyin mèh botên kopèn babarpisan, sabab panggenanipun ragi têbih saking dhusun, sarta wontên ing ênthak-ênthak. Sanadyan toyanipun mambêt bacin, ewasamantên wiwit rumiyin mila toya punika asring kaombe tiyang, kangge olah-olah tuwin kangge adus, sabab toyanipun manawi sampun kacidhuk saking panggenan, bilih katahan sawatawis jam kemawon, ambêtipun lajêng ical. Punapa malih manawi dipun godhog, tumuntên ical ambêtipun. Tiyang dhusun nyariyosakên, bilih toya wau kenging kangge jampi sêsakiting tiyang warni-warni sarta sampun kathah kanyataanipun, kados ta: sêsakit kulit (gatêl, gudhig, korèng sapanunggilanipun), sêsakit encok, tosan, watuk, tuwin sanès-sanèsipun.
Dene wontênipun toya tuk wau mambêt bacin, botên wontên tiyang ingkang sagêd nêrangakên sababipun. Lêrês panggenan punika sampun kêrêp kadhatêngan ing para ahli pêmisah mriksa toya wau, ananging kadospundi pamanggihipun papriksan, sapriki lajêng sêpên, botên sagêd kasumêrêpan sababipun, utawi kamomoran punapa.
Kintên-kintên ing taun 1893, ingkang wadana ing Jatilawang ginanjar sakit gatêl badanipun, malah wontên sawênèhing panggenan ingkang mlènyèh kados korèng, sanadyan dipun jampèni dhoktêr sagêd saras, sakêdhap kemawon inggih kimat malih, ngantos katawis bosên anggènipun ajêjampi. Wasana lurah dhusun Kalitanjung (Tambaknêgara) matur dhatêng ingkang wadana, bilih ing dhusunipun wontên tuk ingkang toyanipun mambêt bacin, sarta kêrêp kangge adus tiyang sakit kulit, encok, sapanunggilanipun, kathah ingkang sagêd saras. Cêkakipun ingkang wadana lajêng nyobi adus ing lèpèn bacin wau. Sarêng sawêg nyobi kaping tiga, sakitipun gatêl kathah sudanipun, sarta ingkang mlènyèh kados [kado...]
[...s] korèng katingal wiwit alum. Kalajêngakên sabên dintên adus ing ngriku, sakitipun lajêng saras babarpisan, sarta botên kimat malih. Wusana pasiraman wau dipun dandosi sae. Wiwit wau pasiraman ing ngriku lajêng kondhang dumugi sanès panggenan, sabên dintên kathah tiyang sami dhatêng adus, botên ngêmungakên tiyang Jawi kemawon, dalah bôngsa Tionghwa inggih kathah ingkang dhatêng, sarta ingkang kathah tiyang ingkang sami sakit korèng, gudhig, encok, tosan,
sadhengah tiyang ingkang adus ing kulah mawi tutupan, kêdah bayar arta miturut tarip ingkang sampun katêtêpakên, dene ingkang adus ing kulah sanès-sanèsipun, têrus botên ambayar punapa-punapa.
Sasampuning pasiraman kadamêl sae, sangsaya mindhak kathahipun tiyang ingkang dhatêng adus, makatên ugi tiyang-tiyang saking mônca, nanging taksih kuciwa dene dèrèng wontên pamondhokan, dados tiyang-tiyang ingkang prêlu sipêng, kapêksa pados pondhokan ing dhusun sacêlakipun, utawi satunggal kalih wontên ingkang nrimah mondhok ing griyaning juru kunci, dhêsêkan kalihan ingkang gadhah griya. Ananging ingkang kathah-kathah tiyang sami sakit pados kasarasan, mila inggih ragi pakèwêd padosipun pondhokan, botên sadaya tiyang purun dipun pondhoki tiyang nandhang mala. Ananging sarêng têngah-têngahipun taun 1910 lurah dhusun ngriku piyambak damêl pondhokan, mawi kêlas-kêlasan miturut dhatêng mirah awising pasewan, sarta pirantosipun jangkêp botên nguciwani. Kajawi hotèlipun lurah kasêbut ing ngajêng, ugi taksih wontên malih pamondhokan ingkang langkung mirah, kangge nyêdhiyani tiyang ingkang ringkih-ringkih.
Kados sampun cêkap samantên andharan kula bab kawontênanipun pasiraman: Lèpènbacin Tambakwringin. Ing ngriki prêlu kula sambêti sakêdhik bab pamêdaling arta saking tiyang-tiyang ingkang sami adus. Wiwit pasiraman punika karimat sae, sapriki pamêdaling arta sampun kenging dipun wastani: ewon. Ingkang nampèni lurah kanthi dipun titi priksa dening
ugi murakabi agêng dhatêng dhusunipun, sabab sadaya prêluning dhusun ingkang kêdah ngangge wragad arta, sagêd ngangge arta wau. Ingkang sampun kêtingal, kados ta: damêl sêkolahan dhusun, urun ambalônja guru dhusun, damêl krêtêg dhusun, gardhu dhusun, tumbas prabot sêratan kangge dhusun, makatên salajêngipun, dados samangke manawi wontên padamêlan dhusun, tiyang alit namung ngêmungakên urun bahu suku, botên prêlu urun arta kados jaman rumiyin sadèrèngipun wontên pamêdal saking tiyang adus.§ Gambar botên sagêd kapacak, amargi kirang sae.
Ing Kajawèn nomêr 102 ingkang mêdal nalika tanggal 21 Dhesèmbêr 1929, kula manjurung karangan bab manggis, nanging sêmunipun ing ngriku pancèn kirang sampurna, inggih punika ing bab pandhêdhêring wiji, mila ing mangke kula sambêti andharan bab kasêbut nginggil, murih botên adamêl cuwaning panggalih tumrap ingkang kaparêng migatosakên.
Sajatosipun botên ngêmungakên manggis kemawon ingkang angèl panyangkokipun, nanging durèn, dhuku, rukêm, mundhu, nôngka sabrang (nôngka Walandi utawi sirsak), nôngka Jawi, kêmiri, kluwak tuwin sanès-sanèsipun, inggih samantên ugi.
Mila manawi badhe nanêm bôngsa wowohan, môngka winawas wowohan wau ragi angèl yèn ta pinêncarakên sarana cangkokan, punika prayogi amiliha wijinipun kemawon ingkang sae-sae, kadhêdhêr. Mênggah pamilihipun makatên:
1. Wit-witan ingkang kaalap wijinipun wau kêdah wit-witan ingkang sampun misuwur eca wohipun, botên molah-malih lan botên sakitên, punapadene ingkang agêng wohipun.
2. Ngupadosa ingkang matêng wit, inggih punika ingkang katog sêpuhipun, dados nuntên thukul, lan thukulanipun kiyat.
3. Ingkang sae wangunipun, inggih punika botên pèncèng, purêt utawi krowok dening ama. Awit manawi pèncèng, purêt utawi krowok, benjing thukulipun inggih botên sae, amargi peranganing wiji botên sami.
Dene pandhêdhêripun inggih kêdah mawang-mawang kandêl tipising kulitipun wiji, tuwin agêng alitipun. Awit wiji punika warni-warni, wontên ingkang tipis utawi kandêl kulitipun. Tumrap wiji ingkang cangkokipun kandêl, kados ta bangsaning kêmiri, kluwak, sadhang, kênari, jangglêng sapanunggilanipun, cangkok wau kêdah dipun tipisakên rumiyin, sarana kikir, nanging kêdah ngatos-atos, murih mripat bêbakalaning sêmi botên ngantos kêkikir, lan malih ing sadèrènging katanêm, kêdah kaêkum ing toya angêt sadintên sadalu, sasampunipun makatên wiwit kenging katanêm, malah yèn jangglêng kêdah kagorèng rumiyin, supados malêthèk, awit saupami dipun kikira tamtu kadangon, sabab saking alit. Dene tumrap wiji ingkang cangkokipun tipis, inggih punika manggis sapanunggilanipun wau, waton botên ngantos garing sampun prayogi nuntên kadhêdhêr ing papan pandhêdhêran.
Mênggah papan pandhêdhêran punika kenging sakaparêngipun, namung cêkap wontên ing êpot, ing êbak utawi ing pakawisan (pangipukan), namung
sacêkapipun, kapilihna ingkang sae, ingkang mèh dados siti, utawi bêbosokaning [bêboso...]
[...kaning] gêgodhongan ingkang kacarub siti lan pasir. Siti ing papan pandhêdhêran kêdah alus amawug, sampun ngantos bacêk, yèn wontên ing êpot, ing ngandhap kasukanan bolongan, supados toya siramanipun boên dados ngêmbêng, tuwin sagêd angsal hawa saking ngandhap, mila pot wau kêdah kaganjêl. Dene yèn ing bedhengan, mawi kagula-gula, kasukanan kalenan ingkang sakintên sagêd nuntasakên siti. Mênggahing panyiram kaangkaha sacêkapipun kemawon, sampun kêtêlêsên lan sampun kagaringên. Siti wau supados botên jamurên, mila kêdah dipun walik mawi cuthik, inggih punika siti ing ngriku sabên katingal ragi padhêt, lajêng kadhangir, nanging kêdah ngatos-atos, sampun ngantos adamêl pêdhoting oyod.
Mênggah lêbêt cèthèking tancêbipun wiji dhatêng siti, manut aliting wiji ingkang dipun dhêdhêr, yèn wiji wau agêng inggih kêdah lêbêt pananêmipun, yèn alit kêdah cèthèk, inggih punika siti ingkang kadamêl ngurugi kintên tikêl ping 1½ ipun kandêling wiji. Malah tumrap wiji ingkang lêmbat sangêt botên prêlu kaurug, cêkap namung kauwur-uwurakên kemawon. Ing pasitèn ingkang awon utawi asrêp hawanipun, wiji wau kêdah katanêm langkung cèthèk tinimbang ing pasitèn ingkang lêma lan bêntèr hawanipun. Badhe kasambêtan.
Margi sêpur saking Kalipucang dhatêng Pangandharan.
Bab pangolahipun Durèn ingkang Sagêd Kasimpên Ngantos Lami.
Para maos kados botên kêkilapan dhatêng wontênipun durèn. Mênggah durèn punika kenging kaewokakên satunggiling wowohan ingkang mèh botên nate katampik dening sok tiyanga, amargi saking ecaning raosipun. Pramila inggih botên anggumunakên bilih wowohan wau kalêbêt madolakên. Mila inggih mèmpêr kemawon manawi rêginipun kalêbêt awis, saya manawi kalêrês mangsanipun awis durèn, satunggal kemawon ngantos rêgi tigang dasa sènan utawi langkung, ananging inggih ingkang agêng.
Mênggah durèn punika kajawi kadhahar wajaran, ugi kenging kangge momoraning têtêdhan warni-warni, ingkang sagêd mathuk, kados ta: kangge momoran kolak, jênang tuwin sapanunggilanipun. Dene têtêdhan ingkang dipun dèkèki durèn punika angindhakakên ecaning raos, sarta ambêtipun lajêng tuntung wangi. Kuciwa sakêdhik dene durèn ingkang kaabênakên makatên wau botên ngantos sagêd dangu, têgêsipun manawi ngantos wayu dintênan kemawon lajêng kêdadak sampun mambêt. Ewadene inggih wontên pratikêlipun amurih botên enggal risak makatên. Dene sarananipun kêdah kadamêl jênang, namanipun inggih jênang durèn, pratikêling pangolah tuwin panyimpênipun makatên:
Durèn ingkang sampun sêpuh-sêpuh punika kapêcahana, tumuntên dipun pêndhêti ajaranipun kadhawahan [kadhawaha...]
[...n] ing kuwali ingkang rêsik, lajêng kadèkèkana gêndhis jawi ingkang ragi kathah tumuntên dipun ulèni. Sasampunipun durèn gêndhis sami carub, lajêng kadèkèkana sarêm lan toya sakêdhik. Lajêng kagodhog, lan kêdah kaudhak mawi irus salajêngipun ngantos tanak. Pratandhanipun manawi jênang punika sampun tanak, warninipun malih dados abrit sêpuh, lah punika sampun katalompèn enggal kaêntas kemawon. Ananging ing sadèrèngipun kêdah sampun sadhiya bumbung dêling ingkang rosipun satunggal sampun kabucal. Bumbung punika sasampunipun dipun koroki lan dipun gojagi rêsik, lajêng katuntasakên supados garing. Dene jênang ingkang sampun kaêntas wau enggal kaisèkakên ing bumbung, lajêng katutup mawi tutup ingkang rapêt saèstu. Bumbung-bumbung wau manawi kathah prayogi kagantung, ananging manawi namung satunggal kalih cêkap kadèkèk ing glêdhêg utawi ing paga kemawon.
Mênggah jênang durèn ingkang kaolah kados andharan ing nginggil, kajawi raosipun eca, punika sagêd kasimpên ngantos wulanan dangunipun, malah sagêd ngantos sataun laminipun têtêp sae botên risak, saya dangu saya mindhak eca raosipun. Samantên punika manawi bumbungipun rapêt, jalaran saening jênang wau winêngku dening pangrêksaning bumbung. Ewadene kula inggih dèrèng nate nyimpên jênang durèn ngantos langkung saking sausum dangunipun, jalaran kajawi namung sakêdhik inggih kasêlak botên srantos.
Kajawi kaolah kados ingkang sampun kasêbut nginggil, durèn punika inggih kenging kadamêl manisan limrah, mênggah raosipun ugi botên badhe kawon kalihan jênang durèn wau, lan ugi kenging kasimpên ngantos ragi lami, kiyat sapêkên utawi saminggu botên punapa-punapa, dene mênggah pangolahipun inggih sairib kados pangolahing jênang durèn, makatên:
Sasampunipun durèn sami kapêcah kapêndhêtan ajaranipun, lajêng kaklêmpakakên kawadhahan ing kuwali ingkang rêsik, tumuntên kasukanan parudan kalapa lan toya sakêdhik, lajêng dipun bucali ponggenipun. Sasampunipun lumêr lajêng dipun sukani gêndhis jawi ugi ingkang kapara kathah. Manawi sampun dipun ulèni kados wau lajêng kagodhog ngantos satanakipun, lan ugi tansah kaudhak, prêlunipun sampun ngantos kêlèt utawi ngêrèng. Mangsuli bab pandèkèkipun parudan kalapa ingkang kapara kathah, dene toyanipun cêkap sakêdhik kewawon.kemawon. Manawi sampun awarni abrit sêpuh lajêng kaêntas sarta kaisèkakên ing bumbung ingkang sampun sumêdhiya. Dene tutupipun sae mawia klaras pisang, jalaran punika ingkang botên mambêt talutuh tuwin sapanunggilanipun.
Sadaya jênang utawi manisan durèn wau anggèning anggodhog, latunipun kêdah
wise mathuk tinêmune rêmbug rujuk / sasrahan ditômpa / kari golèk dina bêcik / ing lumrahe milih dina malêm Ngahad //
luwih prêlu yèn tanggal sapisan nuju / orane ya cêdhak / dadi ora ngapirani / awit lumrah uwong lagi mêntas blanjan //
ing dhèk mau sawise matêng dipadu / calon maratuwa / nuli wiwit akêkirim / layang ulêm mênyang sanak pawong mitra //
nganti sèwu trêkadhang nganti rongèwu / iku kôndha nyata / mung wong sing durung ngalami / mêsthi ngira mung umuk watone kôndha //
murih galur bêcik dikôndha sing mulur / supayane cêtha / cara-carane Batawi / lowung kêna digawe sêsambèn kôndha //
ulêm mau tumap wong sing duwe prêlu / diêcakke rampak / mèh sabên wong diulêmi / kêna bae sanadyan durung kulina //
iku durung isih ana ulêm sambung / mêtu saka mitra / supaya milu ngulêmi / nyang wong liya sing wong mau wis kulina //
dadi sambung sasat kaya ngulur dhadhung / bung-sumambung dawa / dadi akèhe wis mêsthi / yèn ngantia ewon jênêng ora lôngka //
ngono mau isih ana sing ambantu / tumrape wedokan / padha têka amarani / angulêmi wong wedok êmung ijoan //
gone mlaku ulêm-ulêm kabèh mau / isih bangêt awal / upama kurang sasasi / wis sumêbar layang ulêm mrana-mrana //
ala nganggur yèn wêruh sanak sadulur / iya nyampe kôndha / ing anane gawe kuwi / kabèh mau tumindak tanpa prakara //
yèn wis cukup nuli wiwit tata tarub / kanggo bukak meja / lan wiwit angrêratêngi / lah ing kono nganggo ulêm-ulêm prawan //
yèn pinuju usrêg lagi padha ithu / ing jaba ting krêcap / jêjaka padha ngruh-ruhi / anggêgarap sagêlême gone kôndha //
tindak mau satêmêne yèn diburu / mung agawe tuna / awit lumrahe mung nal-nil / tumindaking gawe kêladuk sêmbrana //
ana brak-bruk nyèlèh piring nganti rêmuk / yèn sing olah-olah / luput gosong iya sangit / dene mungguh nyatane mung kanggo srana //
sing tinêmu tindak sing mangkono mau / iya mung supaya / prawan padha ditontoni / lan manèhe aran dadi tatacara //
ing dhèk mau wong sing bênêr duwe prêlu / nganggo nanggap wayang / mungguh carane Batawi / pamayange manggone panggungan ngegla //
wise surup diyan-diyan uwis murub / saka ing kadohan / krungu ana trêbang muni / gumarambyang dibarung ramening swara //
iya iku pangantèn lanang lumaku / diiring punggawa / pangantène cara kaji / wise têmu kabèhe padha bubaran //
lan sing duwe omah / awit mung saka kêcangking / anggolèki uwong sing dhèk anu ngundang //
dadi kudu kêtêmu sing ngundang mau / dene wong sing têka / sadhela bae wis bali / ora ana sing tanak nganti jam-jaman //
sabên jêdhul mêtu tumuli disusul / diwèhi buntêlan / kanggo liru ulih-ulih / pating grandhul dicangking sadalan-dalan //
patrap mau babarpisan ora saru / malah go pameran / bab brêkate sing dicangking / dadi tôndha mêntas saka pasamuwan //
ngudubilahi / ngêndi-êndi kêbak wong padha dodolan //
tansah gang gung sawêngi gamêlan ngungkung / sasat tanpa sêla / yèn mirid ramening uni / ing patute sawêngi mung pêpêrangan //
lumrah mungguh ing wong kono padha wanuh / yèn tumrape wayang / Gathutkaca didhêmêni / dadi padha karo rasane wong Jawa //
ing bab clathu mêsthi bae cara Mlayu / lan kamoran Jawa / tur rada kakehan Kawi / suwarane glêrêg-glêrêg kandhas dhadha //
wise rampung jam lima wis usung-usung / arang wong sing natas / yèn wis bangun bangêt sêpi / mula sabên êbyar wis
dhèk lumaku manganggo kaya dhèk têmu / mung sing lanang ora / nanging iya milu ngiring / êmung nylamur kaya wong nonton balaka //
andhêkukul mantène wedok dipikul / pupur putih rata / rupane nganti manglingi / ing sadalan-dalan ora lèrèn nyêmbah //
kapenak lêstari mintir / sataune nuli duwe anak lanang //
tumaruntun duwe anak sabên taun / têlu padha lanang / wedoke siji ing buncit / suwe-suwe saya sugih andrêbala //
seje taun munggah kaji nuli turun / ing kono katara / têtêpe dadi wong sugih / ing arane kaji radèn dhèk samana //
aja kliru kang maca gêdhene nêsu / dene wacan bocah / nganggo ngandhakake rabi / satêmêne karêpe sing duwe crita //
sing dirêmbug carita kang bakal tutug / bab jêjêring kôndha / anjupuk crita dèn kaji / nanging murih cêtha diwiwiti kôndha //
dadi turut ora kêcurat-kêcurut / uruting carita / ing saiki diwiwiti / dibalèni manèh têmbang dhandhanggula //
Petruk: Kang Garèng, rêrêmbugane ing bab pêrgêrakaning wanita bok padha dilèrèni bae, wong atiku rada ngênês. Wong andina-dina aku banjur tansah digumbrêng karo Makne Kamprèt, kandhane mangkene: Wong lanang, sabên dina sing dicatur kok ora liya mung ing bab kamajuaning wanita, jarene wong wedok kuwi kudu mêngkana, kudu mêngkene. Gênahe bae apa wis bosên karo aku, kaya-kaya apa sing dadi sênêngane, sabisa-bisa
ing môngka pangangluhe mau nganggo dibarêngi sênggruk-sênggruk lan sêntuk-sêntuk. Turne iya wis tak ayêm-ayêmi arêp tak tukokake kacamata utawa cocoh barang, prêlune nèk nginang ora sêmang mamah, kuwi ora banjur sabar, malah saya nêpsu.
Garèng: We, hla, kurang ajar, wong ngayêm-ayêmi kok arêp nukokake kacamata utawa cocoh, kuwi rak prasasat mujèkake supaya bojone enggala jêmpo. Mungguh sanyatane panêmune wong wadon sing kaya Makne Kamprèt kuwi saikine isih akèh, jalarane ora liya iya saka kurange sêsurupane, kang wusanane banjur kaliru panampane. Mulane tumraping kumpulan wanita ing jaman saiki kiyi, angèl bangêt sanggane. Awit bedane sêsurupane siji lan sijine isih nglangut bangêt, sawênèh ana sing wis lulus saka Milo lan sapêpadhane, nanging
Petruk: Ora ngêmungake wong wadon sing kok anggêp isih bodho-bodho sing sok kaliru tômpa, malah wong lanang-lanang sing pintêr-pintêr akèh bae sing sok kaliru tômpa, kaya ta upamane: ana wong wadon padha kumpul-kumpul, [kumpul-ku...]
[...mpul,] banjur bae diarani kumpulane para Srikandhi, apês-apêse ya kumpulane para Mustakawèni, wadhuh, banjur ribut satêngah mati.
Garèng: Wiyah, wiyah, bok aja sok dhêmên maido ing liyan, aran manusa kuwi pancèn gampang kalirune, tandhane kowe dhewe lagi anu kae: kowe anglarangi anakmu Si Kamprèt udut, pancèn iya ana bênêre, awit udut kuwi sok gawe dhêdhêling pikiran. Nanging barêng ana anaking tôngga carita nyang kowe, yèn Si Kamprèt ana ing sakolahan sok udut, tanpa kok titi dhisik, pêthi wadhahe sandhangan lan kanthonge jase kok balengkraki sakrêsa-krêsanya, nèk-nèke ana rokoke. Kang mangkono mau kowe rak agawe tatuning atine Kamprèt, iya nèk iya, kèri-kèri kandhane anaking tôngga mau mung gawe-gawe bae, kêpriye. Kuwi apa ora kaliru kowe jênênge, mulane aja guru-guru maido nyang wong liya.
Petruk: Yak, bok aja mêlèhake barang sing uwis-uwis, wong nang wêtêng rasane sênêp, jalaran awit saka iku, ora ngêmungake Kamprèt thok sing jèngkèl nyang aku, sanadyan kônca-kancane sing biyèn padha ambapak karo aku, sajake saiki iya padha akalewa-akalewa. Wis, wis, bab kiyi padha dipunggêl samene bae. Saiki aku arêp takon nyang kowe, mungguh panêmumu apa sing kudu ditindakake para panuntuning pakumpulan wanita, supaya ing têmbe buri para wanita padha bisa mundhak darajate.
Garèng: Nèk panêmuku, sing kudu ditindakake kang prêlu dhewe ana patang prakara, kang kapisan: kudu ambudidaya supaya para kênya olèh pangajaran kang sampurna, prêlune yèn laki uripe bisaa anjajari karo lakine.
Petruk: Mêngko sik, Kang Garèng, aku tak nyêlani, tumrape aku dhewe iya pancèn rujuk bangêt, yèn bocah wadon kudu disêkolahake sing nganti sampurna, nanging kosok-baline iya akèh bae sing ora cocog, kandhane: anakku wadon ora tak sêkolahake dhuwur-dhuwur, sêbab aku kuwatir mêngko mundhak dadi ... têlung prapat nyonyah.
Garèng: Lo bab kiyi kowe ora kêna nyalahake bocahe wadon, nanging sing pantês disalahake wong tuwane. Awit, anane sêkolahan sing dhuwur-dhuwur kuwi sing nganakake bôngsa kulonan, dadi sing dadi dhêdhasare piwulang ing kono iya mêsthi ngango dhêdhasar kulonan. Mulane sing dadi wong tuwa kudu sing prayitna ngati-ati, aja mung anggatèkake biji rêpotane, nanging kudu tansah anjaga lan bisa nglêbokake rasaning kajawène nyang anake mau. Wis, wis, saiki tak banjurne mungguhing panêmuku ing bab kang prêlu diudi dening para panuntuning pakumpulan wanita, yaiku kang kaping pindho: ambangun wêwatêkane para wanita, apadene para kênya, sarta moncèrake budine kanthi diniyati.
Petruk: Ora, Rèng, mungguh dalane ambangun wêwatêkane para wanita kuwi apa sing cara
Landane: vrije omgang kae. Têgêse: bocah lanang lan bocah wadon kudu dimardikakake kêkumpulan dadi siji. Nèk kaya mangkono dalane, aku kok kêpengin dadi jaka kumala-kala manèh.
Garèng: Yak, kok banjur mikir awake dhewe ngono, sanyatane iya pancèn ana sing nyarojani karo sing kok kandhakake vrije omgang mau, nanging bab kiyi aku tak ora anglairake gagasanaku bae, mêngko mundhak ana sing kliru surup. Ananging mungguhing panêmuku, sing diarani ambangun wêwatêkane para wanita, yaiku: ngudi supaya wong wadon aja dipingit bangêt-bangêt, nanging supaya anduwèni kêkêndêlan, kêkêncêngan pikir, ora cara biyèn mung ngarêp-arêp kabêgjan, yaiku: bisa olèh bojo sing bagus, sing sugih, sing duwe drajat, nanging wanita kudu anduwèni tekad, nèk kapêksane, bisaa urip dhewe. Dene kang têlung prakara kang pantês diudi dening kumpulaning para wanita: ambudidaya ilange adat-adat kuna kang wus ora mathuk karo jamane. Bab kiyi ora prêlu dak jalèntrèhake dawa-dawa, cêkake sabên wong Jawa wis mêsthi ngrêtine. Dene prakara kang ôngka papat kang prêlu diudi dening pakumpulaning para wanita: bêbarêngan karo para kakung para wanita bisaa ambantu nyambut gawe ngudi marang kaarjaning bangsane. Wis, Truk, anggone rêmbugan bab pêrgêrakaning wanita padha dilèrèni samene bae, seje dina padha rêmbugan bab liyane.
jimbit sangêt, tiyang kapurih ngramèni, têka kêdah ngisèni kalawarti, inggih botên gampil. Kajawi ta, manawi kapurih angramèni ... nêkuk krupuk, mothèng-mothèng opor, ambagi brêkat, sanadyan galiyak-galiyak inggih mêksa matur: sêndika. Utawi kapurih ngramèni: tayuban, sanadyan wiwitipun mawi lengkat-lengkot, nanging manawi kêndhangipun ngungkung tumuntên badhe kadhawahaken, inggih mêksa enggal-enggal kula majêng, sampun ngantos kêpancal ungêlipun êgong, jalaran, mangke kula mindhak rugi: pacak gulu. Sarêng dipun purih ngramèni kok ngisèni sêrat kalawarti, inggih mêksa nunak-nunuk. Ewadene ing sarèhning kula namung dipun pasrahi ngobrol aliyas omong kosong, grathul-grathul inggih badhe kula lampahi.
Sadèrèngipun kula miwiti obrolan kula punika, mugi kaparênga kula nyuwun nêpangakên dhatêng para maos tuwin para lêngganan rumiyin. Mênggah nama kula punika S.m.t. Sampun têmtu, bilih nama punika satunggiling nama cêkakan. Kadospundi jangkêpipun, ngêmungakên kula sumanggakakên dhatêng para maos. Manawi dipun ngandikakna, bilih
S.m.t. punika cêkakanipun saking S(aja) m(aoe) t(oeloeng) kula malah matur nuwun kaping sèwu, awit inggih pancèn makatên punika ingkang tansah dados idham-idhaman kula. Dene ingkang nama têtulung punika, manawi pamanggih kula, botên ngêmungakên suka têdha lan sandhang dhatêng pêkir miskin kemawon, nanging sayêktosipun mawarni-warni, kados ta: nêtêpi kuwajibanipun, punika inggih sampun nama: têtulung. Tumrapipun tiyang nyambut damêl, manawi nyambutdamêlipun anêtêpi sayêktos punapa ingkang dados kuwajibanipun, inggih sampun atêgês: amitulungi dhatêng tiyang ingkang nyukani padamêlan. Tumrapipun para lêngganan Kajawèn, manawi nêtêpi kuwajibanipun, inggih punika: salêbêtipun Januari punika: jrèng, ngintuni arta lêngganan Kajawèn, sakêdhik-sakêdhikipun kangge sakwartal, inggih nama: amitulungi gêsangipun Kajawèn, makatên sapiturutipun.
Antawisipun para maos, têmtunipun inggih wontên, ingkang ngintên bilih S.m.t. punika cêkakanipun saking: S(aja) m(aoe) t(oeroet). Hla, punika kula inggih matur: nuwun, sanadyan inggih wontên kalanipun ingkang kula malah dados jèngkèl, awit ukara ingkang makatên wau, wontên ingkang sae pikajênganipun, nanging inggih wontên ingkang nyakitakên rêmpêlu. Ingkang sae upaminipun: Saja maoe toeroet sadaya piwulangipun para sêpuh ingkang sae-sae. Wah, punika utami sangêt. Nanging manawi: Saja maoe toeroet batja sadja upaminipun, punika sok wontên kalanipun ragi ngisin-isini, punapa malih manawi tumutipun maos wau, botên kanthi palilahipun ingkang gadhah waosan, punika ingkang kanamakakên: ngisin-isini kasbut nginggil, lajêng kemawon promosi kabênum dados jêjuluk: saèn. Upaminipun mênggahing kalawarti Kajawèn, punika wontên sawênèhing tiyang ingkang badhe lêngganan piyambak, botên purun, nama mokal ta, yèn botên sagêd tumbas piyambak, awit rêgining Kajawèn punika sawulanipun namung powatun (f 0.50-) wusana lajêng ngampirakên rara Kajawèn nalikanipun badhe sowan dhatêng priyantun ingkang wajib nampi, thik cara pangangge makatên, mawi dipun agêm rumiyin, tur pangagêmipun ragi kêdangon, wêwah-wêwah botên mawi palilahipun ingkang kagungan. Sarêng pangagêmipun sampun katog, ngantos wujudipun dados kluwus-kluwus, rara Kajawèn sawêg kaparêng nglajêngakên lampahipun. Môngga, punapa tindak makatên
Cêkakipun kadospundi anggèning para maos badhe anjangkêpi cêkakan S.m.t. wau, kula namung nyumanggakakên kemawon, janji sampun dipun wastani cêkakanipun: S(oedah) m(aboek) t(oean). Hla, punika kula tobat mêncit saèstu. Dupèh sampun ngangge sêtelan, rumaosipun lairan, amsêtêrdham, sumêrêp tiyang gêgriya kirang rêsik sakêdhik kemawon,
inggih muring-muring sayêktos, môngga, punapa punika botên nama cilaka.
Dene manawi wontên ingkang mêstani, bilih S.m.t. cêkakanipun S(aja) m(oendhak t(janthas) utawi S(aja) m(anther) t(jahyane), lo, kula andhèrèk kemawon, tiyang kula namung drêma nglampahi. Sampun samantên kemawon rumiyin.
Kawartosakên ing dhusun Pêndhêm lan Jêpang, bawah ondêr dhistrik Mêjaba, dhistrik Tênggèlès (Kudus), têtiyang kalih dhusun punika padamêlanipun sami andamêl wadhah rokok (dobong) kasade kalihan juragan rokok ing Kudus. Ananging wiwit wulan Januari 1930 punika, juragan Kudus sampun botên purun tumbas malih awit sampun angsal lêngganan pêthi saking Eropah, ingkang tumbasanipun langkung mirah kados tumbasanipun dobong. Jalaran saking punika tiyang dhusun ingkang kasêbut ing nginggil sami rêkaos anggènipun ngupados sandhang têdha. (Ngaripin).
Wontên pawartos, benjing wulan Pèbruari ngajêng punika ing Batawi badhe kawêdalakên sêrat kabar enggal nama Pewarta Betawi mawi basa Mlayu, dipun pandhegani dening Tuwan G. Siagian. Sakawit badhe kawêdalakên saminggu kaping kalih, dene manawi sagêd lêstantun gêsang sae benjing taun 1931 badhe kadadosakên sêrat kabar dintênan. Sêrat kabar wau ancasipun, netral.
Wontên pawartos, benjing tanggal 3 Marêt punika B.R.M. Tinggarta kalihan B.R.M. Darajatun,
Jampang kulon jalaran sampun sawatawis lami botên wontên jawah kathah sabin-sabin ingkang kalajêng kabêrakakên. Samangke rêgining pantun ing dalêm sagèdhèngipun (5-6 kati) sampun 35 dumugi 40 sèn, dados ing dalêm sapikulipun 17 utawi 19 rupiyah. Makatên ugi ing bawah Lubuk Pakam (Dhèli) kathah sabin ingkang botên dados katapsir pamêdalipun botên wontên sapalihipun kalihan adat sabên.
Kawartosakên kawontênanipun ludrug ing Kudus katingalipun majêng sangêt, kintên-kintên sampun wontên 15 golongan, lan sabên dipun tanggap tiyang, ingkang ningali ngantos atusan, jêjêl uyêl-uyêlan. Ingkang dados ludrug punika lare jalêr sadaya, ananging manawi sampun mangangge cara èstri adamêl kêpencutipun ingkang sami ningali. (Ngaripin).
Volksuniversiteit ing Surakarta sampun saèstu kabikak, dipun pangagêngi dening Mr. Singgih saha Mr. Ali Sastraamijaya. Guru-guru sanèsipun ingkang tumut mulang inggih punika: Dr. Sêmèru, M.Ng. Yasawidagda, M. Sumardi, Ahmad saha Aliman. Tumrap para wanita kawontênakên kursus piyambak. Kursus babagan kawruh tataning nagari (staatsinrichting) ekonomi, basa Inggris, basa Walandi saha kawruh nyêpêng buku (boekhouding) ugi botên kantun. Bayaran kadamêl mayar, supados Volksuniversiteit wau têtêp nama pitulungan tumrap rakyat ingkang sumêdya ngangsu kawruh.
Ing kabudidayan Egah Arap (S.O.K.) mêntas wontên sawênèhing bôngsa Jawi ingkang kacêpêng jalaran nyêbar ngèlmi warni-warni sarta sade jimat kêdhotan dhatêng para kuli-kuli. Wontên kuli 8 ingkang sampun tumbas jimat wau ugi katahan pisan.
benjing wulan Pèbruari punika badhe pangkat dhatêng nagari Walandi prêlu nglajêngakên pasinaonipun wontên Leiden. Tuwan wau calon kapiji anggêntosi Tuawn van der Meulen kunsul nagari Walandi ing Jedah ingkang badhe lèrèh benjing taun ngajêng punika.
Pasar Gambir ing Batawi taun punika badhe kawontênakên benjing
dumugi 7 Sèptèmbêr, dados langkung dangu katimbang adat sabên.
Tuwan Dr. G.W.J. Drewes suwau pangagênging taaltechnische afdeeling ing Bale Pustaka, kawisudha jumênêng wd. Hoofdambtenaar ugi ing Bale Pustaka. Anggêntosi suwargi Tuwan T.J. Lekkerkerker.
Jaarbeurs ing Bandhung ingkang kaping sawêlas badhe dhawah benjing tanggal 21 Juni dumugi 6 Juli ngajêng punika.
Wontên pawartos, Tuwan Stokvis ingkang wêkdal samangke wontên ing nagari Walandi, suwau dados jagoning I.S.D.P., benjing wulan April ngajêng punika badhe dhatêng Indhonesiah malih, nanging botên lami.
Saking Kutharaja (Acèh) kawartosakên, bilih ngrika kala tanggal 21 Januari punika wanci jam 7, 7.15 sarta 7.45 karaos wontên lindhu, nanging botên sapintêna.
Wontên pawartos, sadèrèngipun ngancik wulan Siyam ngajêng punika paduka Sultan ing Siyam (S.O.K.) kaparêng badhe krama malih pikantuk putrinipun Têngku Pangeran Êmbang ing Langkat, sadhèrèk kalihan pramèswarinipun ingkang sampun seda.
Miturut kêkancingan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, kawisudha dados Wd. kumêndhaning prajurit dalêm, anggêntosi Pangeran Arya Purbanagara suwargi. Sasampunipun tampi kêkancingan dalêm panjênênganipun lajêng kadhawuhan sowan dhatêng dalêm gupêrnuran, prêlu nyaosi uninga ing bab wau. Konduripun saking sowan ingkang gupêrnur, kadhèrèkakên dening para upsir-upsiring kraton.
Lêngganan nomêr 3358 ing Sapuran. Wisêl f 4.50 sampun kula tampi. Tiga pisan sampun kalêbêt ing buku lêngganan, nanging wiwit 1/2 '30, awit Kajawèn nomêr 1 dumugi 4 sampun têlas. Kula aturi paring priksa sintên namanipun para sadhèrèk ingkang panjênêngan lêbêtakên dados lêngganan. Manawi nyata inggih badhe pikantuk, nanging manawi ênthal-ênthil, botên badhe katampi.
Agèn nomêr 1815 ing Tumpang. Pamundhut panjênêngan P.P. dèrèng sagêd ngaturi, krana taksih ribêt saking kathahing tandhon padamêlan, namung kemawon kula ngaturi priksa manawi
langkung mirah, kirangipun saking wawrat 50 gram, waragadipun namung 12 1/2 sèn, nanging botên kenging dipun kanthèni sêrat, utawi sêrat ingkang kakintunakên wau botên kenging dipun pati.
Lêngganan nomêr 3037 ing Surakarta. Pambantu Kajawèn sampun nyêkapi. Ewadene manawi badhe manjurung botên wontên pakèwêdipun. Ngintunakên gambar kenging gulungan kemawon.
katranganing Woordenboek Walandi Jawi kados ingkang sampun kawêdalakên, rêgi f 0.75. Buku wau agêng pigunanipun.
Ngaturi uninga dhatêng para lêngganan enggal. Sintên ingkang botên tampi Kajawèn nomêr 1 dumugi 4, punika anggènipun lêngganan kapetang wiwit ing wulan Pèbruari 1930. Dados Kajawèn ingkang dipun tampèni ing wulan Januari kapetang lêlahanan. Wontênipun makatên, amargi Kajawèn nomêr 1 dumugi 4 wau sampun têlas.
awit yêktosipun gusti / lamun botên umèngêta / kawula tiwas yêktine / kenging alating pusaka / satêmah kapitunan / yèn tiwasa cèthinipun / dhuh mila
kawuwusa / nèng gêmpalaning kôndha / Warsa Kusuma Sang Prabu / raja gung Banjaransêkar //
kagungan putra sawiji / kêkasih Radyan Sujana / satriya
badhe suwita / dhumatêng sang minulya / sadhawuh kawula nurut / Dyan Sujana kanggêg ing tyas //
nadyan dèrèng anyêkapi / nging sampun lowung katimbang / lan bangsaning manuk kaot / wus sagêd ngrakit ukara / mring laguning wong nêmbang / kaote sarèhning manuk / sok wontên kithaling basa //
radyan kakênan ing galih / ngalêmbana jroning driya / pancèn lantip manuk kiye / sêmbada lan pelagira / pantês dèn
anilakrama / gusti ing pundi prajane / lan sintên kêkasihira / supadi tyas kawula / tan tidha-tidha wong bagus / suwita satriya tama //
kondur mring praja / Cundhuk amanis ature / dhuh adhuh radyan ywa duka / sampun ginalih amba / mung lamisan atur ulun / kang sampun katur paduka //
tan mingkêt ing lair batin / sêdya mantêp suwitamba / amung samangkya dasihe / tan
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên.
Panggenan sawangan ingkang adi kados gambar nginggil punika, kathah têtiyang dhatêng ningali.
Sêsakit bêntèr tiyang èstri ingkang bakda gadhah anak (kraamvrouwenkoorts)
Tiyang èstri ingkang mêntas gadhah anak punika, wadhahipun bayi ing panggenan êmbing-êmbing, ingkang sampun uwal katut lair kalihan bayi, wontên tatu-tatunipun. Tatu-tatu ing wadhah
ingkang ambêbayani. Mila tiyang èstri ingkang nglairakên bayi ngantos dumuginipun ganggas, punika kenging dipun wastani tiyang ingkang nuju sakit (kraambed). Ing wêkdal punika, tiyang èstri wau gampil kenging sêsakit, langkung-langkung tiyang èstri ingkang ringkih.
Limrahipun tiyang èstri ingkang nêmbe gadhah anak punika sasampunipun 2-3 dintên badanipun bêntèr sakêdhik 38°, jalaran toyanipun susu badhe mêdal (jawinipun: nawoni). Ing salêbêtipun sadintên utawi kalih dintên bêntèripun sagêd ical. Dene manawi bêntèripun têrusan kemawon, nandhakakên ing wadhah bayi katularan utawi kalêbêtan baktèri utawi basil.
Wadhah bayi ingkang tatu-tatu wau, ing sawatawis dintên, sakawit ngêdalakên êrah ingkang matêng abrit sêpuh, sasampunipun kintên gangsal dintên dumugi saminggu utawi langkung êrah bêning abrit sulak jêne, wêkasan dumugi 2-3 minggu wêdalipun êrah pêthak, lajêng sagêd pampêt, dados saras. Manawi langkung dangu têrusan ngêdalakên êrah abrit, punika nandhakakên ingkang gadhah anak sakit bêntèr (kramvrouw), ing nglêbêt wontên ingkang ewah. Limrahipun tiyang èstri ingkang saras, sasampunipun anglairakên bayi ngêdalakên êrah (kramvloed), botên mambêt utawi mambêt êrah amis sakêdhik, nanging samôngsa êrah wau mambêt botên eca, utawi mambêt bacin, punika nandhakakên wadhah bayi kalêbêtan baktèri utawi basil, lajêng sagêd thukul bêntèripun, dados tiyang èstri wau kenging ing sêsakit (infectie), ingkang jalaran baktèri katut ing êrah, lajêng sagêd nukulakên buikvlies onsteking ing pundi-pundi utawi wisa baktèri (toxine) waradin ing êrah lajêng sagêd thukul bloedvergiftiging, ingkang sangêt ambêbayani. Sêsakit ingkang thukul jalaran tatu-tatunipun wadhah bayi ingkang nêmbe nglairakên bayi lan êmbing-êmbing katularan baktèri punika, namanipun kraamvrouwenkoorts.
Tiyang èstri ingkang kataman sêsakit wau bêntèr sangêt, sagêd ngantos 40° utawi langkung, mawi andhrodhog, wêtêng kêmplung-kêmplung lan malêmbung, manawi kagêpok utawi kagrayang karaos sakit. Êrah ingkang mêdal saking wadhah bayi mambêt badhêg utawi bacin, kêtêging tangan rikat, ambêgan [ambê...]
[...gan] mênggèh-mênggèh ugi rikat. Ingkang sakit asring nuntak-nuntak, andalêming trêkadhang botên èngêt kadosdene tiyang ingkang setanên.
Adat tiyang èstri ingkang katrajang sêsakit punika kathah ingkang tiwas. Manawi saras, sakitipun ngantos wulanan utawi sataun langkung, ananging badanipun inggih risak sangêt, rambut sagêd bodhol lajêng gundhul, kêra sangêt lan ringkih. Ingkang botên saras salêbêtipun 14 dintên dumugi 2-3 wulan sagêd pêjah.
Pamulasaranipun ingkang sakit, ingkang prayogi kêdah wontên ing griya sakit, kapapanakên piyambak, têtêdhanipun ingkang êmpuk-êmpuk, kados ta: puhan, tigan lan sanè-sanèsipun ingkang kathah vitamine nipun. Jampi suntikan ingkang prêlu dipun jampèkakên, kêdah kapatrapakên ing dhoktêr piyambak.
Panjagi panulakipun sêsakit wau, tiyang ingkang badhe manak, sadèrèngipun kêdah rêrêsik ing pawèstrèn, wulu utawi rambut pawèstrèn kêdah dipun icali. Dhukun utawi vroedvrouw ingkang badhe nulungi kêdah saras, botên kenging korèngên, gudhigên, tatu utawi sêsakit sanès-sanèsipun ingkang sagêd nular, lan malih pangangge kêdah rêsik. Badhe kasambêtan.
Punapa ingkang dipun wastani lintah dharat, para maos kados sampun botên kêkilapan, inggih punika tiyang ingkang pakaryanipun nyambutakên arta mawi sarêman tikêl têkuk, wontênipun anjrah ing pundi-pundi, ing kitha ingkang agêng-agêng, ing kitha ingkang alit-alit ngantos malêbêt ing dhusun-dhusun. Dene ingkang dados mangsanipun ingkang kathah inggih tiyang siti piyambak, kabêkta saking anggènipun botên sagêd anggêmèni pamêdalipun, gêsang mubra-mubru ingkang botên wontên tanjanipun, satêmah lintah dharat wau wontênipun botên mêndha malah saya subur gêsangipun. Kajawi punika kathah kemawon tiyang ingkang jalaran saking kaslêpêk ing bêtah, lajêng korup kenging kapiluta dening manising lintah dharat, malah ingkang kapiluta wau trêkadhang botên rumaos manawi sajatosipun sampun lumêbêt ing jirêt, angèl sangêt sagêdipun uwal. Lêrês wiwit taun 1916 sampun wontên woekerordonanntie ingkang mratelakakên bilih pangadilan dipun kuwasakakên suka kamayaran dhatêng tiyang ingkang kapitunan utawi ambatalakên prajanjian, manawi kagalih pamêndhêting sarêman kawratan, ngantos adamêl rêkaosipun, nanging bab punika para lintah dharat ugi botên wêgah. Dene rekadaya ingkang dipun tindakakên samangke supados mangsanipun botên badhe sagêd gagal, inggih punika sarana sêrat accept, ingkang kapurih nèkên dening tiyang ingkang nyambut. Mênggah ingkang
dipun wastani sêrat accept punika sêrat sambut apisambut tumrap bôngsa Eropah ing bab lampah dagang, mila ing salêbêtipun sêrat accept wau botên namung piyambakipun piyambak ingkang kasêbutakên sudagar, nanging ingkang nyambut kaawadakên sudagar ugi. Inggih awit saking rekadaya punika para lintah dharat lajêng giyak-giyak malih, mangsanipun botên wontên ingkang gagal.
katungka adêgipun Anti-Woeker-Vereeniging ing Bandhung ingkang sêdyanipun badhe ananggulangi krodhanipun para lintah dharat. Dumuginipun samangke sampun kathah sangêt ingkang kapitulungan, sakêd uwal saking jirêting lintah dharat. Pakêmpalan kasêbut nginggil ugi adamêl propagandhah wontên ing pundi-pundi, nêrangakên bilih tiyang punika kêdah ngatos-atos ing gêsangipun, sampun ngêbrèh, sampun giri-giri pados sambutan dhatêng lintah dharat, ingkang botên sande badhe nuwuhakên kasangsaran. Bab punika
minôngka pananggulang saha nyirnakakên wontênipun wukêr.
Minôngka pungkasaning wawasan bab lintah dharat punika, bêbasan sadhiya payung sadurunge udan, katimbang nguculi jirêt ingkang sampun sumingsêt, kados langkung prayogi tinêbihna kemawon, liripun, sampun ngêdalakên arta ingkang botên wontên tanjanipun, dene manawi wontên kaslêpêking bêtah prayogi nyuwuna pitulungan dhatêng pagantosan ingkang nyambutakên arta kalayan sarêman mayar.
Ing dintên Sênèn tanggal 13 Januari 1930 rad Kabupatèn Kudus kalampahan ngadêg.
Sadèrèngipun tuwan residhèn rawuh, lid-lid rad kabupatèn sampun sami wontên, makatên ugi pangarsa, sèkrêtaris saha dhirèktur padamêlan rad kabupatèn ugi sami satata.
Dene ingkang sami ningali inggih kasadhiyanan kursi ing salèr, sawetan saha sakilènipun panggenan rad. Ingkang sami rawuh mirsani para luhur Jawi kakung-putri, ingkang Bupati Dêmak, Japara. Sanèsipun punika para tuwan-tuwan Walandi sanyonyahipun, para bôngsa Tionghwa, para priyantun, para sudagar lan tiyang bumi.
Jam sadasa Tuwan Residhèn Kudus rawuh, nitih oto kadhèrèkakên para asistèn residhèn, saha kumêndhan pèl pulisi, kajajaran ing ngajêng wingking pèl pulisi kathahipun suwidak sami numpak pit. Jlok saking oto rawuhipun tuwan residhèn katampi pangarsa kanthi lid Walandi satunggal, lid Jawi satunggal, lid Tionghwa satunggal. Tuwan residhèn lajêng têdhak dumugi ing palênggahan ingkang sampun kasadhiyakakên, manthuk maringi urmat dhatêng lid-lid, lid-lid lajêng ngadêg manthuk nyaosi urmat, lajêng sami lênggah malih.
Tuwan residhèn mêdhar pangandika, ing bab pambikaking rad kabupatèn wau.
Pangarsa rad kabupatèn gêntos mêdhar sabda, suraosipun anampèni dhawuh pangandikanipun tuwan residhèn ing saprêlunipun, saha ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sami rawuh sadaya. Wusana lajêng sami lêlênggahan, saha salajêngipun bibaran, wilujêng.
Topèng punika tumrapipun bôngsa Jawi sampun kêlimrah sangêt, kados awis ingkang dèrèng nate sumêrêp. Mênggah kêlimrahipun topèng punika wontên ing Jawi Têngah, dene lêlampahanipun mêndhêt cariyos ing jaman Jênggala tuwin barakanipun. Topèng wau wontênipun ing pawayangan kalêbêt ing lêlampahan ringgit gêdhog.
Miturut cêcariyosan Jawi, topèng punika anggitanipun Kangjêng Sunan Kalijaga, dene ingkang nglampahakên topèng (nopèng), dhalang asli saking tanah Sela. Nanging manawi miturut kawruh babad, wontênipun topèng wau sampun kina sangêt, malah sampun wiwit kala jaman kadewan. Nanging limrahipun bôngsa Jawi, piandêlipun tamtu namung mantêp amastani, bilih yasan nalika jaman kuwalèn, inggih punika jamanipun Kangjêng Sunan Kalijaga wau. Dene ing karangan punika botên badhe ngandharakên bab babad-babading topèng ing jaman kina, namung badhe nyariyosakên bab ingkang gêgayutan kalihan limrahipun topèng ingkang kasumêrêpan ing têtiyang jaman sapunika kemawon.
Topèng punika limrahipun wontên ing Surakarta namung dados têtingalan ing wanci siyang, mêndhêt lêlampahan jangkêp, dene ingkang nindakakên lampahan jangkêp wau topèng dhusun, limrahipun ingkang dados sami dhalang. Nanging tumrapipun ing kitha namung mêndhêt pêthilan kemawon, wontên tigang adêgan, inggih punika Gunungsari kalihan Regol, Klana kalihan Sêmbunglangu tuwin Pênthul kalihan Têmbêm, awis ingkang nindakakên lampahan jangkêp. Wontênipun botên nindakakên lampahan jangkêp, bokmanawi jalaran saking kêrèbyèkên, utawi kathah ingkang botên adamêl sêngsêm. Mila namung mêndhêt pêthilan tigang adêgan kapilih ingkang sae saha anêngsêmakên. Kados ta:
Adêgipun Radèn Gunungsari kalihan Radèn Regol, punika [pu...]
[...nika] ngatingalakên kalangkunganing jogèd tuwin kaalusaning gêndhing. Ing ngriku anggambarakên kaluhuraning satriya agêng, mawi banyolan ginêm tuwin patraping abdi kêkasih ingkang gumêlar ing ngriku, kêtingal sangêt, bilih kawibawaning sinatriya punika linangkung, tuwin katingal anggènipun mumpuni dhatêng ulah kaprajuritan. Inggih punika mirid saking pangandikanipun Radèn Gunungsari anggènipun tansah nimbali prajurit warni-warni, sanadyan tumandukipun namung dhawah dhatêng lêlucon, nanging ugi mêngku raos dhatêng kaprajuritan.
Adêgan Prabu Klana kalihan Sêmbunglangu, punika kajawi ngêtingalakên jogèd utwi gêndhing, ugi ngatingalakên wujuding tiyang karungrungan. Sanadyan Prabu Klana punika nata, bokmanawi malah nata binathara, ewadene nalika ing galih kataman cobi, ugi nêmahi risak, botên beda kados pamanahaning tiyang limrah. Têtela bilih dhawahing bingah lan susah punika botên pilih tiyang, sanadyan ratu pisan, raosing susahipun botên beda kalihan tiyang alit. Mênggah sangêting èmêngipun Prabu Klana ngantos katingal kados gingsiring panggalih. Tumrapipun wontên ing pawayangan, sang prabu tansah ngrêrêpi, ngantos kasupèn manawi sinewa ing wadya kathah. Malah ing ngriku dipun wujudi bêbanyolaning abdi kêkasih, ngantos ngambrah-ambrah, mênggah wosipun botên sanès namung damêl pangimur dhatêng risaking panggalihipun sang prabu. Kawontênan ingkang kados makatên punika kenging karaosakên dados wêwulang, dene tumrapipun wontên ing topèng, botên sangêt-sangêt katingalipun, bilih panggalihipun Prabu Klana sangêt risak, awit ing ngriku namung kêslamur tumindaking jogèd warni-warni. Dados wontênipun ing sawangan malah namung adamêl sêngsêm, mila limrahipun wontên ing topèng, ingkang dados kêmbang lambe punika Klana.
Adêgan Pênthul Têmbêm, punika wosipun inggih ngêtingalakên jogèd, nanging botên sapintêna, dene ingkang wos, ngatingalakên ing bab karawitan, awit ing ngriku ngatingalakên gêndhing warni-warni ingkang linut ing bêbanyolan, lan bêbanyolanipun wau ngatingalakên banyolanipun Pênthul Têmbêm, punika sakalangkung anêngsêmakên. Nanging sayêktosipun luconipun nama lucon pêjah, salaminipun botên santun, ajêk kemawon, makatên ugi Gunungsari Regol utawi Klana Sêmbunglangu. Tumrap tiyang ingkang katêmbèn ningali, tamtu kapingkêl-pingkêl, namung bab sêngsêming gêndhing, punika ingkang ajêg.
Bakaling topèng punika kajêng, milih kajêng ingkang alus sêratipun, utawi ingkang ènthèng, mênggah pikantukipun, alusing sêrat punika nyaèkakên dadosipun, dene ènthèng badhe sakeca ing pangangge, botên awrat, awit topèng punika panganggenipun wontên ing rai namung mawi cakotan ilat-ilatan wacucal wontên ing nglêbêt, dados saupami awrat, damêl rêkaosipun ingkang ngangge. Badhe kasambêtan.
Makatên ugi wiji ingkang enggal thukul, pananêmipun kêdah langkung cèthèk tinimbang kalihan ingkang dangu thukulipun. Wiji ingkang enggal thukul wau kêdah dipun sirami ajêg, inggih punika enjing sontên, supados pasitènipun botên garing. Awit antawising pananêm lan thukul punika botên sapintên laminipun.
Awis kêrêping pananêmipun wiji, manut agêng aliting thêthukulan. Yèn thukulan alit kêrêp, yèn agêng kêdah awis-awis. Tumrap bangsaning wowohan: dhêdhêraning wijinipun wau manawi sampun agodhong 3-4 rakit, puniki wiwit kenging kaputêr dhatêng papan sanèsipun, ingkang pancèn sampun kasadhiyakakên badhe katanêman. Pangêlihipun kêdah ngatos-atos, sampun ngantos adamêl pêdhoting oyod. Ing papan tanêman enggal wau inggih sampun ngantos kêkirangan lêmèn, punapadene siraman.
Prayoginipun nanêm wowohan punika kêdah mawi pranatan, katharik-tharik sipat kêncêng, awis kêrêpipun katêmtokakên, supados katingal sae, lan kaangkaha benjing manawi sampun agêng tuwuhipun, êpang-êpangipun sagêda sampun ngantos sêk-sêkan, awit punika anjalari kirang saening tanêmanipun, inggih punika pasitèn ing sangandhapipun wit, botên sagêd pikantuk soroting srêngenge nyêkapi, wasana siti wau dados bacêk, sagêd ugi adamêl garinging oyod sarta uwit.
Sawênèhing tiyang nanêm wowohan wontên ing pakawisan utawi pakêbonanipun, tanpa pranatan, tur dipun kêrêpi, pamrihipun supados sagêda ngundhuh wowohan wau langkung kathah. Pangintên ingkang makatên punika saèstunipun kirang prayogi, awit sanadyan piyambakipun sagêd ngundhuh wowohanipun langkung kathah, nanging namung sausum kalih usum, saya dangu saya suda, amargi gêsangipun têtanêman ingkang sêk-sêkan punika langkung cêlak tinimbang têtanêman ingkang kobèt, pramila prêlu kaèngêtana. Awit kajawi wohipun botên sagêd agêng-agêng, inggih sok kêra prakawis kirang hawa lan soroting srêngenge ingkang tumanduk dhatêng wit lan oyodipun, lan malih lêmèn ingkang dumunung ing pasitèn ngriku enggal sangêt têlasipun, amargi dipun têdha ing wit-witan ingkang samantên kathahipun. Mila tumraping wowohan, bôngsa manggis sapanunggilanipun, kêrêp-kêrêping pananêm kêdah 6 dumugi 10 mètêr longkangipun, dados botên katingal anggrumbul kados wana.
Amangsuli bab pangêlihipun dhêdhêran dhatêng papan ingkang katêmtokakên wau, sadèrèngipun katanêm, godhongipun kapunggêlana rumiyin, ingkang prayogi ngangge gunting, sabên godhong satunggal [sa...]
[...tunggal] kakantuna 1/4-ipun, prêlunipun supados toyaning tanêman wau sampun ngantos nguwab kathah-kathah, awit tanêman ingkang nêmbe dipun êlih punika panyêrotipun toya taksih sakêdhik sangêt, dados saupami nguwabing toya saking godhong kêkathahên, wit-witan wau sagêd alum, lajêng garing wusana pêjah. Kajawi saking punika, sawênèhing tanêman wontên ugi ingkang oyodipun kêdah kakêthok pucukipun sakêdhik, nanging botên prêlu kapunggêl godhongipun. Inggih punika tumrap bangsaning wit-witan ingkang oyodipun lajêr panjang sangêt sarta oyodipun rambut botên kathah.
Tanêman enggal wau prêlu dipun pagêri, lan kajagia sampun ngantos dipun cèkèri ayam, tancêbipun ingkang jêjêg, botên dhoyong, kêdah kêrêp nuwèni, yèn bêntèripun sangêt prayogi dipun kudhungi (yub-yubi), samantên ugi yèn jawahipun dêrês, sampun ngantos kêlêban utawi larud dening banjir. Dados sadangunipun kêdah tabêri lan gumati.
Wit-witan punika manawi ngajêngakên awoh kawastanan dhara, ing ngriku inggih tansah kaulat-ulatna, sampun ngantos karisak ing kewan punapadene kadamêl penekan lare. Yèn ngundhuh wohipun kasrantosna ngantos sêpuh saèstu, dados mênggah caranipun ayam utawi pêksi makatên botên elik. Yèn wontên kamladhehanipun, sampun ngantos katalompèn, enggal kabucalana, janji talatos tamtu tuwuhipun sae, godhonghipun lêdhung-lêdhung, wohipun ambiyêt.
Amiwiti carita saiki / Abdulah wis aran uwong ana / sugih bôndha omah gêdhe / anake lêmu-lêmu / samubarang ditandur dadi / wong utang ora ngêmplang / mung sarwa sêmpulur / dalah bab ingon-ingonan / gêdhe sapi cilike têkan ing pitik / padha kalis lêlara //
anak barêp dijênêngke Ngali / banjur Kasan sumundhule Rahman / sing wedok Siti jênênge / padha diwêlêg
tuwa sing jênênge Ngali / isih bocah uwis bisa dagang / bisa prigêl mrana-mrene / bapakne nganti gumun / ing batine nganti ngarani / dudu karêping bocah / dene isih lêmbut / tindake kaya wong tuwa / wêruh bangêt marang tumindaking dhuwit / tur kabèh sarwa tata //
awit saka lêgane ing ati / lan manèhe saka wis pitaya / Kaji Abdulah karêpe / Ngali saya dituntun / digawèkke warung acèkli / dodolan samubarang / manggon ana kampung / sarupaning butuh ana / malah nganti bôngsa gêlas cangkir piring / kabèhe ana pêpak //
sasat mêntas anake sing siji / dene Kasan dêprêdidiprêdi. sekolah / iya ketok ing majune / sakèhing wulang wuruk / bisa gampang tumanêm manjing / titikane wis cêtha / marojol ing ukur / mula nadyan isih bocah / uwis ketok yèn bakal dadi wong luwih / sêmune wis katara //
katêlune Rahman ing saiki / padha bocah ketok sajak kêmba / kêndho samubarang gawe / mung narima lan nurut / ora tau anyulayani / wêdi mênyang wong tuwa / trêsna
nadyan isih bocah wis katara / ngeman mênyang wong tuwane / upama nuju wêruh / wong tuwane turu kêpati / bangêt gone anjaga / môngka nganti krungu / ana wong rame gunêman / alon-alon nyang uwonge angêsêti / dipênging padha nywara //
lan yèn wêruh wong tuwane sêdhih / ketok sajak kaya milu susah / sêmu kaya ngrasakake / môngka yèn mirid umur / durung patut duwea pikir / susah kaya wong tuwa / nanging
bodho mung dhêdhasar ati bêcik / katitik cilik mula //
dene mungguh Rahman katiban sih / saka biyung manawa kêgawa / saka ketok ing wujude / dene ragile iku / bocah wedok sing jênêng Siti / ketok rada ugungan /
mung tansah dinulnul / kêtiban êsihing bapa / cilik mula mung cumanthèl dadi ati / wis ora tau pisah //
cêkakane kêna diarani / Kaji Dulah ditunggu ing bêgja / ora kurangan uripe / sapa wonge sing wêruh / mêsthi duwe rasa kapengin / ananging yèn dirasa / sing mêngkono mau / mung tinêmu ing sawangan / sanyatane mungguh lakune wong urip / sababe mêsthi ana //
awit mungguh anane dèn kaji / jênêng têtêp aran uwong tuwa / wiwit nindakke pikire / mêmardi mênyang turun / ing têmbene supaya bêcik / iku luwih rêkasa / ora kêna kliru / awit yèn ta kalakona / nganti luput uwong tuwane sing rugi / wong liya kari nyawang //
nanging mungguhing bab anak kuwi / yèn dirasa prasasat cangkriman / ing bab besuk tinêmune / kaya Abdulah mau / sing digadhang bisa nulungi / mêsthine ora liya / Si Ngali ing besuk / awit wis kêtitik cêtha / isih bocah wis prigêl nindakke dhuwit / nyang among dagang bisa //
kalumpuking sih mung rono kuwi / samubarang ora ana madha / mung ngalela Ngali dhewe / biyunge sok anyêbut / ing batine rada ngêprêti / saka bangêt murina / nyang anak sing têlu / sajake ora kêcacah / kajabane anake sing wedok kuwi / nanging ya durung padha //
nganti tau sing wedok nakoni / bok ya aja bangêt le dibeda / kabèh iya anak dhewe / nanging sing kopuk-umpuk / ora liya êmung Si Ngali / liyane ora kocap / sing lanang angguyu / tumuli alon akôndha / lo sing ngono kowe kudu duwe pikir / aja kêliru tômpa //
awit mungguh anane Si Ngali / jênêng anak sing kêtêmu tuwa / sing mêsthi dadi gêntine / wong tuwane ing besuk / dadi wajib wêruh lan ngrêti / nulat gawening bapa / aja nganti kidhung / dene mungguh anak liya / ora pisan yèn nganggo takprinci-princi / wong jênêng padha anak //
wis ta bokne aja mikir-mikir / môngsa iya aku duwe niyat / ora bêcik nyang liyane / kowe ngandêla têrus / karo aja kêndhat amrêdi / ing tindak sing utama / nyang anak-anakmu / aku iya ora kêndhat / amêmuji têtêpa bisa lêstari / dikanthi ing wong tuwa //
Ing nginggil punika gambaripun talaga Tanganikah (Aprikah).
Garèng: Truk, Truk, têkaku sapisan kiyi, aku arêp rêmbugan karo kowe ing bab prakara pênting bangêt. Iya sapa manèh sing kudu dak ajak rêmbugan kajaba kowe utawa rama, nanging sadurunge aku nyuwun rêmbug karo rama, bab kiyi arêp tak rêmbug karo kowe nganti matêng dhisik. Mungguh sing arêp takrêmbug kiyi, prakara prunanmu Si Poniyêm. Nèk miturut panêmuku sêkolahe kaya-kaya iya wis nyukupi, malah saikine wis olèh èksamêne kanggo: lirling mantri plik plikêr. Apamanèh olah-olahane, rasane, wah, nyamlêng têmênan, ora ngêmungake bisa olah-olah thok bae, sanadyan nyêmbuh olah-olahan sing wis dadi iya bisa, tandhane lagi anu
ayu, mung lumrah bae, nanging manise, lo kuwi ulêng-ulêngan mêrakati têmênan.
Petruk: Anggonmu mangkono kuwi rak saka angênggoni bêbasan: kêncana wingka. Sanadyan wujude kaya wingka pisan, ning nèk tlètèke dhewe kuwi anggêpe ya kaya kêncana kae. Panganggêp kang kaya mangkono kuwi pancèn iya wis lumrah, aku dhewe kurang sacêplik bae, mèh kawirangan gêdhe, iya jalaran saka ngênggoni bêbasan mau. Lo, kuwi mangkene: sawijining dina gurune Kamprèt têka nyang omahku madulake kanakalane Si
adulake, jarene Kamprèt kuwi nèk anjajan pêcêl ana ing sêkolahan, sanadyan mung rêga sasèn, saradane sok anjaluk tambah sambêl kanthi nyidhuk dhewe. Omonge guru mau, anggone nyidhuk sambêl dhewe kuwi prêlune mung arêp ngêlêr rêmpèyèk karo gorengan sarèn. Lo, andak mèmpêr kiyi, lo, kuwi ingatase anakku. Tujune gurune mau sabar, ajaa rak sida kalakon tak ajak plothotan wudun têmênan.
Garèng: Hla, nèk ngono kuwi ora bêcik. Wong tuwa wis mêsthine kudu trêsna nyang anak, nanging katrêsnane mau aja nganti gawe kapitunane anak utawa awake dhewe. Dadi yèn ana wong wadul apa-apa, luwih-luwih yèn sing wadul mau gurune, wajibe kowe rak kudu tarima kasih, lan sabanjure kudu dititipriksa dhisik bênêr lan orane. Dumèh trêsna bangêt karo anake, rumasane anake ora bakal bisa
nindakake barang salah, pungkasane banjur arêp ngajak boksên karo sing madulake. Mêngko rak diarani wong tuwa cêthèk budine. Saiki ambalèni rêmbugku ing ngarêp mungguh prunanmu Si Poniyêm, lo, saiki ana sing nglamar, iya klêbu bangsaning bocah pangajaran, wis olèh dhêklomah saka Ambahsêkul, malah jarene wis nyambut gawe dadi: dhoktêr montor.
Petruk: Yah ana dhoktêr kok dhoktêr montor. Karêpmu rak tukang andandani motor, ta, kuwi jênênge rak montir. Nèk timbanganaku, nèk cara jaman saiki kiyi, anggêre loro-lorone wis padha: srêg, bok iya: lung, diwènèhake.
anggonmu duwe gawe mung arêp calimèn bae, kuwi akèh alangane. 1e apa kowe ora isin karo tôngga têparomu, mêsthine padha ngrasani mangkene: O, hla kok nyolong pêthèk, Mas Bèi Nala kae tak arani rak wong brêgas jaba jêro, jêbul mung
mêlas karo anakmu. Nèk kok ramèk-ramèkake gêdhèn, rak kêna kanggo pêngeling-eling besuke: wadhuh, ora kaya aku lagi dadi pangantèn, ramene nganti kaya cèmbèng. 3e. Kowe kudu ngèlingi, saya gêdhèn anggonmu mantu, rak saya akèh olèhmu sumbangan. Nèk ana gamêlane upamane, sing maune mung arêp nyumbang sêtalèn, iya banjur rikuh, sida-sidane iya banjur: jrèng, sarepis.
Garèng: Sokur ta sokur, yèn kowe rumujuk nganakake rame-rame. Ayo, saiki padha nyuwun rêmbug karo si rama.
Sêmar: Lo, kuwi kok Garèng karo Petruk padha kêthumuk-kêthumuk têka mrene. Nèk andêlêng [andê...]
[...lêng] polatane sajake kaya ana rêmbug sing wigati. Mara, Rèng, aja rikah-rikuh, tumuli caritakna kang dadi karêpmu.
Garèng: Mungguh sowanku nyang ngrêsamu kiyi, rama, sanyatane arêp nyuwun rêmbug karo panjênêngane si rama ing bab wayahmu Si Poniyêm, yèn saikine ana sing nglamar, sarta aku ya wis cocog. Saka rêmbuge putramu Si Petruk, ing sarèhning iki mantu kang kapisanan, supaya diramèk-ramèkake gêdhèn, sabisa-bisa kudu nganggo klênat-klênit barang.
Sêmar: Hêm, iki saka rêmbuge Petruk. Hla, apa kowe wis duwe pawitane sing kanggo wragad anggone arêp rame-rame bêsar-bêsaran kuwi.
Petruk: Bab kiyi ora prêlu kuwatir, awit aku duwe têpungan bôngsa
rupiyah, anggone ambalèkake ing dalêm sêpuluh sasi kok f 180-, kajaba kuwi sing kok jagakake kanggo bayar apa.
Petruk: Anakan samono kuwi rak yèn pambayare nganti sapuluh sasi, nanging panganggone dhuwitmu sawatara dina bae, rak luwih murah. Dene sing kanggo ambalèkake rak gampang, mêngko olèh-olèhane saka sumbangan, rak luwih saka samono.
Sêmar: We, hla, sêmono bantêre panggodhaning setan, sarèh-sarèh, padha ngombea wedang dhisik, bab kiyi kudu dirêmbug kanthi adhêming pikir.
Sampun sawatawis wulan, ing Pantecêrmin (S.O.K.) kadhatêngan satunggiling tiyang èstri bôngsa Acèh, ngakên nama Têngku Cut têdhakipun Putri Hijau ingkang kasêbut ing dalêm dongèng, dhatêngipun ing ngriku mawi numpak ulam lodan, lajêng atêtruka ing satêngahing wana. Dados ahli nujum sumêrêp sadèrèngipun winarah. Tamtu kemawon para têtiyang ngriku lajêng kèlu ing manah sami gumarubyug dhatêng papan dunungipun prêlu nyuwun kasawaban ing ngèlminipun. Mugi bab punika sampun ngantos kalajêng-lajêng ingkang badhe botên prayogi kadadosanipun.
Kawisudha dados pokrul (procureur) ing rad pan justisi ing Surabaya Radèn Sukarja
Medhan sampun pangkat dhatêng Rio prêlu mriksa prakawis ingkang ragi nyalawados. Samangke Sum. Post mirêng kabar, bilih
ing Tanjungpinang, kadakwa nyade kapal ingkang dados têtanggêlanipun, darbèkipun satunggiling kongsi, nanging arta pêpajêngan dipun kanthongi piyambak.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ôngka 6 Tuwan M.H. Tamrin sampun kapilih dados Wethouder. Nalika tanggal 21 Januari punika panjênênganipun kalêksanan kapilih dados loco-Burgemeester II. Dados samangke pasulayan ing
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral benjing dintên Rêbo tanggal 5 Pèbruari 1930 wanci jam sanga enjing kaparêng ngawontênakên audientie tumrap umum wontên ing pura Wèltêprèdhên. Sintên ingkang badhe ngadhêp sadèrèngipun kêdah suka sumêrêp rumiyin sarana sêrat dhatêng ajudan dalêm ingkang wicaksana kanthi kacêthakakên bab punapa ingkang badhe kaunjukakên.
Wontên pawartos, ing Surakarta sacêlakipun Purwasari badhe kawontênakên pabrik sigarèt enggal. Nama pabrik sigarèt Priyayi. Ingkang ngêdêgakên saha ingkang badhe dados dhirèkturipun Tuwan J.A. Dezentje Hamming, dene para komisarisipun inggih punika Tuwan W.A. van Luyk dhirèkturing Escomto-Maatschappij saha Tuwan M. Gulcher administratiring pabrik gêndhis ing Rêwulu, malah fonds Mangkunagaran ugi tumbas andhilipun Tuwan J.A. Dezentje Hamming dèrèng dangu punika sampun pangkat dhatêng Eropah prêlu tumbas mêsin ingkang badhe kangge. Manawi kalêksanan bokmanawi badhe sagêd kabikak benjing wulan Juni ngajêng punika.
Kawartosakên, ingkang bupati ing Bandhung R.A.A. Wiranata Kusuma saèstu badhe kawisudha dados warga College van Gedeputeerden rad propinsi Jawi Kilèn, gêgayutan kalihan badhe kawontênanipun warga bôngsa pribumi kawêwahan satunggal. Dados badhenipun warga bôngsa pribumi 2, bôngsa Walandi 2 sarta bôngsa Tionghwa 1.
Wêkdal samangke kônca tani ing ing bawah Pêlabuhan Ratu ugi sami angêsah, jalaran sampun lami babar pisan botên wontên jawah. Watawis wontên siti 500 bau ingkang kalajêng kabêrakakên botên kagarap, dene ingkang sampun katanêman wontênipun ragi nguwatosakên.
Wontên pawartos, putra saha wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan 7 sampun rawuh ing Bandhung, kairid dening Kangjêng Pangeran Jatikusuma ingkang dados pangarsaning schoolcommissie ing kraton, gêgayutan kalihan pasinaonipun. Putra wayah dalêm wau sami kadalêmakên ing
kadhawuhan anglajêngakên pasinaonipun ing Mulo Bandhung, kadalêmakên ing dalêmipun tilas litnan kolonèl Tuwan De Boer.
Prof. Rodenwaldt insêpèkturing pakaryan kasarasan umum ing Jawi Wetan, dèrèng dangu punika tindak dhatêng Madura prêlu nitipriksa kawontênanipun kadhistrikan barat laut, timur laut, saha bundêr ingkang wêkdal samangke katrajang ing sêsakit malariah. Gêgayutan kalihan bab punika Dr. Susila, Arts. tumrap pananggulanging sêsakit malariah ugi sampun pangkat dhatêng Madura. Têtiyang ing ngriku sami dipun dumi tablèt kininê, inggih punika rekadaya ingkang pêng-pêngan piyambak minôngka pananggulanging pagêblug malariah. Antawisipun tanggal 30 Dhesèmbêr kalihan 14 Januari punika ing ondêr dhistrik Pragaan, cacahipun tiyang ingkang ngajal wontên 150, ing ondêr dhistrik Blulo antawisipun tanggal 30 Dhesèmbêr kalihan 10 Januari wontên 104, sadaya jalaran
Andrinah Sri Sulistyawati, salah satunggilipun putra putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya. Saha botên dangu malih lajêng badhe kadhaupakên.
Krigsraad ing Cimahi sampun angrampungi prakawisipun saradhadhu bôngsa Mênadho ingkang nalika ajar-ajaran pêrang (manoeuvre) ing bawah Cirêbon sawatawis wulan ingkang kapêngkêr sampun soroh amuk wontên ing kampung Sindhangjawa, ngantos adamêl tiwasipun tiyang sawatawis. Karampunganipun, jalaran têtela ragi ewah pikiranipun, tiyang wau kalêbêtakên ing griya tiyang sakit ewah.
Nalika tanggal 24 Januari punika rad propinsi Jawi Têngah sampun tapak ngawontênakên parêpatan ingkang wiwitan, dipun pangarsani dening paduka Tuwan Gupêrnur van Gulik, Tuwan J. Gerritsen kapilih dados sèkrêtaris, dene ingkang kapilih dados gedeputeerde Tuwan-tuwan
rèhning wontên lêngganan 3 ingkang dèrèng ambayar, wiwit Kajawèn nomêr 7, panjênêngan namung nampi f 1,-.
Lêngganan nomêr 4490 ing Magêlang. f 3,- punika tumrap wulan Pèbruari dumugi Juli 1930. Dhuplikat No. 6 en 7 sampun kakintun.
Tuwan S. ing Madiun. Karangan panjênêngan botên kapacak amargi cêcriyosan kados makatên punika sampun nate kapacak ing Kajawèn. Gambar kakintunakên wangsul. Nuwun.
Tuwan A.K. ing Mêsir. Kajawèn botên ngawontênakên pituwas tumrap karangan.
Langganan nomêr 4684 ing Parang. Suraosing karangan panjênêngan sae. Namung taksih wontên ingkang kirang langkung. Botên kapacak.
myang kinon abawa swara / mila pra buron wana / asih trêsnane mring ulun /pindha kadang nunggil yayah //
katrêsnan ingkang kadyèki / dasihnya saklangkung awrat / yèn banjur tinilapake / kenging winastanan amba / tan wruh ing tatakrama / miwah winastanan ulun / tan ngajèni mring kanthinya //
amrih prayogi dinulu / ngangge tata mawi pamit / mring kancane nunggil saban / mrih cipta ywa sônggarunggi / mila gusti dasihira / nyuwun pamit angantuni //
pamit mring kônca sadarum / yèn wus rampung nusul nuli / sowan paduka mring praja / radyan mèsêm ngandika ris / apa kêna sun pracaya / Cundhuk aturira iki //
Cundhuk matur lan angguyu / dhuh gusti kula wong sigit / nadyan bangsaning kukila / nging amba sampun udani / mring tindak bêcik lan ala / sarta jrih wilalat gusti //
paduka putraning ratu / sintên kang wani nyidrani / antuk
nulya ngandika hèh Cundhuk / sira mangkin sun lilani / kèri pamitan mring kônca / nanging Cundhuk wêkas mami / ywa kasuwèn anèng wana / enggal nusula ing mami //
ngangêni kabèh aturmu / Cundhuk sandika
Cundhuk nabda anyukikik / panjalukmu luwih mokal / aku mung bangsaning paksi / mêsthi ora bisa gawa / munyuk bôngsa kewan kêsit //
Jola Jali guyu guguk / lamun tan bisa ya uwis / mung poma-poma ywa cidra /
dadi abdining priyayi / isih têtêp manuk wanan / durung kulinèng priyayi //
miwah ana manèkipun / yèn ingsun nusul mring nagri / gèk gustiku Dyan Sujana / anambahi marang mami / lali duwe abdi jalak / yêkti sèwu merang mami //
lêlakonku iki mau / mula puntoning tyas mami / rèh panggawe wus kêwuntat / mangkya mung kudu nêtêpi /
satriya gung / ing Banjaransêkar nagri / kêkasih Radyan Sujana / dene ingkang asêsiwi / Sang Prabu Warsakusuma / satriya ambêg marta sih //
bungah ngalêmbana / sokur yèn sira kinathik / dening Rahadyan Sujana / putra ing Banjaransari //
para kadangmu jumurung / ananging pitutur mami / nadyan sira wus widagda / sakridhanirèng dumadi / nanging parikudu ingwang / wèh tutur supadi eling //
têmên iku têgêsipun / kudu nurut rèhing gusti / yèn dinuta ywa slewengan / yèn durung rampung ing kardi / kang cêtha ywa matur dora / dadi nora mindho kardi //
mantêp iku têgêsipun / bandara anggêpên Gusti / Pangeran kang murbèng sira / ywa sêmang-sêmang ing kapti / wit iku môngka lantaran / ing lair sambunging urip // (Badhe kasambêtan)
RAK MINIMARKET…	Jual Rak Minimarket Lamongan
JUAL RAK MINIMARKET LAMONGAN RAJA RAK MINIMARKET LAMONGAN | RAJA RAK INDONESIA JUAL RAK MINIMARKET…	Jual Rak Minimarket Bondowoso
JUAL RAK MINIMARKET BONDOWOSO RAJA RAK MINIMARKET BONDOWOSO | RAJA RAK
Gunung Api Nglanggeran Gunung Kidul Nglanggeran yogyakarta 29
Anyambet wartane Ki Jaka Lodhang Sakeng pujangga wreda kang wis kundur ing alam kelanggengan Sigra paring dhawuh mring sang pujangga taruno Kinen nyambung pawarto kang kapunggeling yuswo Hangripto lumakuning sujarah nagri Kang kasebat Nuswantoro Dwipo. Ing ri kalenggahan puniki Nusa
mengko ndak ra iso diposting kabeh marga kapasitase kurang Nal 🙂
natasha SL] setelan wanita spandex cream hitam
INEZ EYELINER PENCIL COLOR CONTOUR PLUS
Kabel premium micro sd jaring 1m
Dumateng Ngarsanipun pinisepuh , sesepuh ingkang tansah kinabekten, Dumateng panjenenganipun poro alim ulama, poro kiai ingkang tansah sumanding dateng kitab suci wahyuning ilahi, poro panemban pangembating projo satriyaning negari ingkang dados pandam pandoming paro kawulo dasih #
Langkung rumiyen keparengo angaturaken puji syukur kunjuk wonten ngarso dalem Alloh swt ingkang sampun kepareng paring mapinten pinten kanikmatan, karohmatan dumateng kulo lan panjenengan sami sahinggo kanti kawilujengan kasarasan saged angrawuhi panghargyan pengetan dinten kamardikan republik indonesia wonten ing dalu puniko.
Dumateng ngarsanipun poro lenggah sami kakong miwah putri ingkang tansah kulo hormati, keparengo kulo wonten ing mriki derekaken lumpahing adicoro ing dalu puniko. Nanging sakderengipun adicoro wonten ing dalu puniko dipun awiti keparengo kulo ngaturaken reruncining adicoro wanten ing dalu puniko.
#Adicoro ingkang sepindah pambuko#adicoro ingkang kaping kalih menyanyikan lagu indonesia raya#adicoro ingkang kaping tigo sambutan- sambutan ingkang sepindah saking ketua pemuda-pemudi PEKIK- sambutan ingkang kaping kalih saking kepala dusun Glodogan
#adicoro ingkang kaping sekawan puji dzikir lan tahlil kalajenganken doa lan pemotongan tumpeng
Mekaten menggah reruncining adicoro wonten ing dalu puniko . Pramilo ingkang saking puniko monggo kito awiti adicoro ing dalu puniko.
Adicoro ingkang sepindah pambukokanthi acoro pambuko puniko monggo ingkang ngrasuk agami islam kito sareng sareng maos umul kitab alfatihah, mbok bilih ingkang ngrasuk agami sanes kulo sumanggakaken miturut agami lan keyakinanipun piyambak2..pambuko kawiwitan (baca alfatihah)matur nuwun mugi mugi kanti waosan umul kitab alfatihah puniko adicoro ing ndalu puniko saged lumampah kanthi sae.
Poro tamu lenggah kakong miwah putri ingkang kulo hormati, kito lajenganken Adicoro inkang ongko kalih inggih puniko menyanyikan lagu indonesia raya.Ingkang bade dipun pimpin kaliyan sdrek …………..dumeteng sdrek ……………………wedal soho papan kulo sumanggakaken.
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro inkang ongko tigo inggih puniko sambutan– sambutan ingkang sepindah saking ketua pemuda-pemudi PEKIK dumateng mas …….. wedal soho papan kulo sumanggakaken.( bla bla bla) matur nuwun- sambutan ingkang kaping kalih saking pemerintahan setempat dumateng bpk …………………..wedal soho papan kulo sumanggakaken..(bla bla bla)kulo aturaken sanget agenging matur nuwun dumateng ngarsanipun bpk ………………..mugi mugi sedoyo atur pangandikanipun saged jumbuh ingkang ginayuh sembodo ingkang sami sinedyo sahinggo pikantuk nugroho saking gusti ingkang moho kuoso. #
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro ingkang kaping sekawan
lan pemotongan tumpeng.Dumateng Bpk ……..wedal soho papan kulo sumanggakaken..(tahlil) matur nuwun kulo tujukaken dumateng bopo sukasdi mugi mugi kanti tahlil puniko sagedo nambah iman lan takwa kito dumateng gusti ingkang moho welas asih. Amin..kalajengaken doa kaliyan pemotongan tumpeng. Dumateng sdrek…………wedal soho papan kulo
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro ingkang kaping gangsal inggih puniko sumeneDumateng poro rencang rencang sinoman kulo sumanggaaken ( rampung laden) dumateng poro lenggah kakong miwah putri ingkang tansah kulo hormati wonten ing ngajeng panjenengan sami sampun lumados unjukan soho daharan pramilo kasuwun ngunjuk soho dahar ingkang prayogi..nanging saderengipun monggo dongo sareng 2 kanti kulo derekaken..dongo kawiwitan..( bismillah allohuma…..)sumonggo
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro ingkang kaping enenm inggih puniko hiburan
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro ingkang pungkasan inggih puniko panutupmekaten lelampahing adicoro adicoro panghargyan wonten ing dalu puniko. Mbok bilih ing saklaminipun kulo kulo nderekaken adicoro wonten ing dalu puniko pinanggih lepat, kanti andap ashoring manah kulo nyuwun agenging samudro pangaksami. Monggo adicoro ing ndalu puniko kito tutup kanti waosan
brangti Kadingaren yayi duka Apa kang dadi wigati
Teks Verbal Sindhenan Kinanthi Sandhung Adhuh ningsun yayi
marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada Ingkang bisa nujuprana weh reseping pamicara Nora kengguh ing panggodha darbe budi kang santosa Balik
verbal pada Sindhenan Kinanthi Sandhung. Pra wanita marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada Ingkang bisa nujuprana weh reseping pamicara Nora kengguh ing
Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada
marsudiya marang tindak kang utama trap jamang ulap-ulap kiri tawing Posisi tempat di 3: kenong ke1 V
laku telu Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada
wah sang dyah ayu dangu samya bagyaharja
lumaksono encot Garis lurus kanthen tangan
sl.196 Rasa bahagia. Kebagiaan dunia akhirat Tan kendhat tansah meminta kanugrahan ing Hyang
kagal, Amung sira yekti sulistyane, Jumbuh klawan rasaningtyas mami, Binerkahan ugi, Prasetya wak-
Dhuh mas rara, garwaku wong manis, Aja gawe kagal, Direktif Amung sira yekti Ekspresif Ekspresif
gawanen mrene. Identifikasi / latar. Pria (Pt).
Adhuh lae. anteng tajem Ekspresif anteng tajem
polatane. labuh labet mring bangsane. atak adhuh lae. atak adhuh lae. atak adhuh lae. 3 Pria (Pn) Adhuh lae. 6 Pria (Pn) Adhuh lae. 4 Pria (Pn) Adhuh lae.
Dhuh jagad dewa bathara Welasa mring dasih kang nandhang kingkin Tinilar garwa satuhu 272
marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada Ingkang bisa nujuprana weh reseping pamicara Nora kengguh ing panggodha
kudange anakku sing bagus dhewe. Sawahmu tansah anganti. Sakdurunge anakmu gawanen mrene. polos cenderung
Dhuh jagad dewa bathara Welasa mring dasih kang nandhang kingkin Tuturan Panji Inukertapati: Muga tansah pinaringan Kanugrahan kang salami 299
Sawahmu tansah anganti. sayuk. Sayuk. Sayuk mbangun negarane. sakancane. Tuturan Panji Inukertapati: Pra wanita marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi
mas ojo kaget iki kakangmu nang darma lagi nyoba2 latihan kya wong modern dolanan iternet+fban kanggo
Ana wong tuwa ahli tapa Ageng, muncul ing tengahing gunung Kendheng,ngrasuk sarwa cemeng, ambiyantu Ratu sing dirubung tuyul nggremeng,pandhita ajejuluk Condro siji
28°35′46″N 83°49′13″E﻿ / ﻿28.59611°N 83.82028°E﻿ / 28.59611; 83.82028Koordhinat: 28°35′46″N 83°49′13″E﻿ / ﻿28.59611°N 83.82028°E﻿ / 28.59611; 83.82028
Annapura ingih punika salah satunggaling jèjèran saking pegunungaan Himalaya wonten ing Nepal. Gunung punika gadhah kathah puncak. Puncak ingkang utami inggih punika inggilipun 8.091 mdpl. Kejawi punika gunung Annapura ugi kathah pikantuk aran, antawisipun inggih punika Annaporna kaliyan Morshiadi. Musim ingkang saé kanggé minggah gunung punika nalika wulan April, Mèi, kaliyan Sèptèmber pungkasan, Oktober. Gunung punika dipundaki kaping pisan kaliyan Maurice herzog, Louis Lachenal (ekspedisi prancis). jalur anggènipun nminggah paling gampil inggih punika saking Pokhara, Nepal.[3] Annapurna minangka salah satunggaling gunung
saged dipuntegesi "Penuh dengan makanan"(Wujud Feminim), ananging biasanipun dipuntegesi minangka "Dewi Panen". Wonten ing
dipunpundhut saking basa sansekerta saged dipuntegesi minangka Tuhan musim panèn utawi prasajanipun inggih punika maha pemberi. Nalika dipun ukur taun 150, ingilipun Annapura kirang langkung 8000
Assalamualaikum wr. Wb Kawilujengan, karaharjan, rahmat, saha berkahipun Allah SWT mugi tansah tume...
Analisis Puisi “Usia 44” Karya Joko Pinurbo
Monggo jawab 5 pitakonan ngenani jeneng ngarep panjenengan: Jeneng panjenengan:	Sugeng rawuh neng jeneng-bayi.ʍ.com! Nang kene panjenengan bakal nemokake informasi menarik ngenani 80,000 luwih jeneng! Kaya arti, asal lan popularitas saka jeneng ngarep panjenengan. Napa panjengan golek jeneng becik kanggo bayi? Ya iki panggon sing pas. jeneng-
Nyuwun tulung awake dhewe ngambaake info awake dhewe duwe ngenani jeneng panjenengan, dening njawab pitakonan sawetara!
Jeneng InggrisJeneng IbraniJeneng HinduJeneng YunaniJeneng AfrikaJeneng JermanJeneng Irlandiajeneng aaJeneng SkotlandiaJeneng BelandaDelok kabeh kategori >>
mesin montor sport sing jaya ning Frankfurt Motor Show 2007. Iki ya iku Lamborghini sing paling larang kanggo mobil dalan saiki, biyaya sak yuta euro (~
kanggo umum lan 20 kanggo tambahan siji mobil (diwenehi tanda dadi 0/20) diprodhuksi kanggo Museum Lamborghini.[1]
Reventón iki diwènèhi jeneng kang maknané Banthèng Padudon, sing sejalan karo tradisine Lamborghini. Banteng, digedhekake karo kaluwarga Heriberto Don Rodríguez, sing paling misuwur amarga wis mateni matador sing misuwur ya iku Meksiko Félix Guzmán ing taun 1943. Reventón nduwèni pangerten mbledhos ning basa Spanyol, ananging kanggo tembung aran. Ning Istilah otomotif nduwèni makna mbledhos, ban kempis nalika digunakake dadi tembung aran. Nalika iku dianggo dadi jeneng banteng, mula padha ditafsirke kualitas. Ing makna liyane, Reventón nduwèni makna dheweke sing ameh mbledhos.
Interior[besut | besut sumber]
Panel instrumen ning Reventón isine eneng telu display TFT kristal cair (LCD) nganggo rong modhel tampilan bedha. Instrumen kanggo papane iku ning struktur digiling saka aluminium padet, sing dilapisi karo casing serat karbon. Instrumentasi mobil kalebu h "G-Force-Meter" sing ngetokake gedhene lan arah g-gaya kerjane mobil. Werna saka kursi Reventó ya iku ireng lan coklat Alcantara.
Eksterior[besut | besut sumber]
Fitur anyar Reventón diwenehi serat karbon. Kabeh Reventón nduwèni werna eksterior sing padha, digambarake klawu buram pertengahan tanpa bersinar biasa. Lamborghini uga wis njupuk pirang-pirang basa désain saka
Lamborghini iki pisanan sing nggabungake lampu awan sing bisa mlaku nyang ngarep. Pitu dioda cahaya (LED) ing sisih saben headlamp bi-Xenon lan tetep murup saben mlobil mlaku.Amarga suhu sing dhuwur ning sisih ngisor mburi mobil, LED tahan panas mligine digunakake kanggo lampu indikator lan
^ (en)www.thesupercars.org(diundhuh 8 Oktober 2011)
WEWARAHING R.Ng. SOEKINOHARTONO (KHAQ WONTEN ING S...
Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Kabupaten Wonosobo.Di Jawa Timur Meliputi :Surabaya, Malang, Batu, Blitar, Kediri, Madiun, Mojokerto, Pasuruan, Probolinggo, Kabupaten Bangkalan, Kabupaten
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.40, 2 April 2013.
Nganan pundak kang luhut / angleresi lapal ila mengguh / penjajahe kang driya mring napi gaib / ilalah isbat gaibu / ing susu kiwa kang ngisor.
URIP KUWI PANGGONANE ROSO….NEK ROSO WIS MALENGGAH…DIMATEGESI…SING SABENERE…WEJOWANTAHE MENUNGSO KUWI MENUNGSO SING WIS MATI…SEDAKEP NANG ROSO TUMUJU ING KUAOSE PADUKO GUSTI ALLOH…
YO MESTINE….ONO PENGAKON NEK MENUNGSO KUWI KHALIFAH NENG DONYO
PENGAKONE KUDU KEPRIYE MARANG GUSTI KANG
nuwun saha sanget genging panuwun katur mas kumitir. saha mbok bolih wonten keparengipun kula badhe nyuwun idin, badhe ngopy file menika kagem pasinaonan kula lan sakluawarga. amrih lestantunipun budaya jawi. nuwun.
November 13, 2010 – 2:59 pm salam paseduluran dumateng sedanten ingkang nyimak blog puniko, lan mugi mas kumitir angsal piwales ingkang kathang saking kang moho kuaos, suwun masduki e-mail kawulo_gusti@ymail.com
November 12, 2010 – 7:40 am Mugi-mugi ingkang nyerat serat puniko pikantuk sih kawelasan saking ingkang
SULUK DUMUNG ING MANAH (2)
Kusatsu Onsen - Ousen Falls 2 /
sayuta limang atus swidak loro èwu satus sèket lima
; setunggal yuta gangsal atus swidak kalih èwu setunggal atus sèket gangsal
1,5 karo tengah, Setunggal setengah (Krama)
7.859.312 - pitung yuta wolung atus gangsal dasa sanga ewu tigang atus kalih welas
sejuta limang atus enem puluh loro èwu seratus limang puluh lima
1,5 sijhi setengah, kalih tengah (Krama)
Wiwitan cerito, pas bali kerjo, paimin ugo paijo keluwen, modal duwet ngepress arek loro iku nekad menyang rumah makan seng rame pengunjunge...
Bareng wes mlebu langsung wae arek loro iku pesen panganan, sambi ngenteni panganan teko, arek loro iku kojah...
"min, ngerti ora polisi kae??.."
(sambi nduding neng arahe polisi seng lagi mangan)
"ow iyo.. Nyapo jo..."
"polisi kae, nek tak keplak sirahe aku tambar diwenehi duwet..."
"Lah enek tho, wes di keplak tambar wenehi duwet, buntut buntute di gowo nyang kantor polisi tenan kowe mengko... Neng ngendi ngendi iku, polisi iku seng gawenen njaluki duwet..."
"gak percoyo ta awakmu, delengen yo tak praktekno..."
Mari ngono paijo moro menyang mejone polisi iku, terus ngeplak sirahe...
Bar ngeplak paijo diwenehi duwet, terus mbalek nyang mejone dewe...
"piye aman aman wae tho... Polisi gemblung iku, terah njaluke di keplak wae..."
"hebat kowe jo, yo wes aku yo arep ngeplak, lumayan kenek ngge tuku rokok bar mangan iki mengko..."
Si paimin age age moro menyang mejone polisi iku, terus ngeplak sirahe..
"ampun pak.. ampun pak.. La kenok opo kancaku iku ngeplak sampeyan gak nesu, kok tambar sampeyan wenehi duwet...???"
"amego wong iku ANAKe PAKDHEKU, gek aku NDUWE UTANG neng deweke...!!!"
"wah sontoloyo tenan si paijo, dikerjain maneh aku..."
Pengirim : won(X_X)ere
yèn awan luwih panas tur punggawane ora gumati kaya des Indes, kapara anggèlanggêp. Gonku ènèng kene mung kanggo solan-salin.
2. Ènèk lêlakon lucu sing aku kêlêpyan ora kandha kowe. Nalika kêramean Direktoor Landbouw, dadi lurahe Surahman, mondhok gonku; sawiji
karo Surahman, mulane ta' wêlingi jalukake baline bukuku pola bathikan. Hara wangsulane priye kowe rak ora bisa gagapi! Buku-buku wis kêbacut dipisungsungke musium ing Bogor. Hara ta, rak ya lucu bangêt ta!!! Direktoor nêsu, banjur prêntah
aku mulih mrene lagi udan saiki tur mung riwis-riwis bae. Apa udane samana kae mung minangka gorogodaning basamuanpasamuwan. bae???
5. Prêpataku bisa uga ora kongsi êntèke Pèbruari dening ora ana sing dirêmbug, mangka bênêre têkan têngah-têngahe Marêt.
Wis Karya, samene bae dhisik, padha slamêt lan
asta kalihan para warga rad Indhia wontên ing pura koningsêplèin.
Ing Kajawèn ingkang sampun mêdal mêntas punika, sampun nyariyosakên sawatawis bab kawontênanipun piramidhê. Kajawi piramidhê-piramidhê wau, ing Mêsir ugi wontên yêyasan sanès-sanèsipun ingkang angeram-eramakên, inggih punika ingkang kawastanan: sphinx lan tugu agêng (obelisk).
Mênggah sphinx ingkang agêng saha misuwur piyambak, punika dunungipun wontên ing sacêlakipun Memphis kasêbut ngajêng. Dene wujudipun sphinx punika, ingkang samangke prasasat sampun kurugan ing pasir sadaya, punika pêthanipun abadan singa, asirah manusa. Badhening sirahipun namung asela satunggal, ingkang ingukir ngrawit, kados-kados ing sawaunipun pancèn inggih satunggiling kagunan, ingkang ngedab-edabi awiging pakirtyanipun. Ing abad 12 kacariyosakên, bilih kawontênanipun rêca wau taksih wêtah, lan katingalipun ing sêmu: sumèh, manis amêrak ati. Nanging tumraping bôngsa Mamêlêg, inggih punika satunggaling bôngsa ingkang rêmên ngrêrisak, sirah pêpêthan wau lajêng malah kadamêl lesan anyênjata. Jalaran saking punika, sampun têmtu kemawon, bilih èdi lan pènining warninipun pêpêthan lajêng sirna.
Ing sakubêngipun kitha Memphis kasêbut nginggil, punika kathah patilasan-patilasan warni-warni, ingkang ambuktèkakên, bilih nagari wau abôndha abandhu. Saha patilasan-patilasan wau, ingkang awujud sphinx, tugu, griya lan yêyasan sanès-sanèsipun, punika sadaya sami wontên sêratanipun, ingkang saking pangudinipun para [pa...]
[...ra] ahli kina, utawi para pujôngga, sagêd dipun ungêlakên, ingkang adamêl têranging sawatawis kawontênanipun ing ngriku.
Sampun wiwit kina mila têtiyang ing Mêsir sampun anggadhahi sêratan piyambak, nanging wujuding sêratan wau botên kados sastra jaman samangke, namung awujud gêgambaran pasêmon, kados ta upaminipun: griya: punika namung gambar kothakan, toya: garis enggak-enggok, wèwèh: gambar tangan ngathung anyêpêng roti, lan sanès-sanèsipun.
Saya dangu sêratan ingkang namung awujud pêpêthan makatên punika, inggih lajêng kirang anyêkapi dhatêng kabêtahan, amila lajêng dipun udi murih sampurnanipun. Dangu-dangu sagêd kalêksanan, sêratan wau mèmpêr kalihan sastranipun tiyang ing jaman samangke. Ewasamantên para pujôngga ing Eropah, ingkang sami ngudi dhatêng kawontênaning babadipun nagari Mêsir, inggih mêksa dangu sangêt anggènipun sagêd nyandhak. Mênggah angsal-angsalaning panyinaonipun para pujôngga bôngsa Eropah wau, cêkakanipun makatên:
Ing jaman samantên têtiyangipun nagari Mêsir, punika mawi tatanan dados tigang golongan. Lêrês tatananipun wau botên patos kêncêng kados sacaranipun bôngsa Indhu, nanging ing ngriku mêksa wontên pranatan, bilih anak punika kêdah anyulihi tiyang sêpuhipun, têgêsipun: kêdah nindakakên kadosdene salaku jantraning tiyang sêpuhipun.
Dene ingkang dipun anggêp inggil piyambak ing antawisipun golongan tiga wau, golonganing prajurit tuwin ngulama. Sabên-sabên wontên jumênêngan nata enggal, ingkang jumênêng nata wau kadadosakên golonganing ngulama rumiyin. Mênggah panguwasaning nata punika tanpa watêsan agêngipun. Sakathahing yêyasan ingkang èdi pèni, tuwin ingkang agêng-agêng, ingkang tujunipun namung dados pisungsung kangge ngalêmbana sang nata kemawon, punika dados satunggiling bukti, bilih ingkang sami jumênêng nata ing Mêsir
watêsan, nanging tumrap saliranipun sang nata, sajatosipun kirang sênêng. Awit sang nata dipun wêngku sangêt ing pranatan, pranatan wau anêtêpakên tatakramaning nata sabên dintên lan tatakramaning sugêngipun kêdah miturut pranatan.
Samôngsa-môngsa wontên nata seda, anggèning sami abela sungkawa para kawulanipun ngantos 72 dintên laminipun. Jisiming nata kasèlèh wontên ing sangajênging kuburan, supados sagêda dipun tingali dhatêng para kawulanipun. Lan para ngulama dalah para kawula sanèsipun sami angubêngi prêlu anyêmbayangakên jisimipun sang nata. Samantên punika manawi kala sugêngipun sang nata dipun trêsnani para kawulanipun, nanging saupami kala sugêngipun wau botên dipun rêmêni dening kawulanipun, jisimipun wau malah dipun pujak-pujèkakên awon, saha dipun undhamana.
Golonganing prajurit punika kuwajibanipun ngêmungakên anjagi praja. Dene ingkang dados têdhanipun, namung dipun paringi gadhuhan siti.
Golonganing para ngulama, punika drajadipun kasamèkakên kadosdene golongan prajurit. Mênggah ingkang tumut dados golonganing ngulama, kados ta: para pujôngga, dhoktêr, priyantun pangadilan, makatên ugi punggawa ingkang kapatah ngampil rêca pêpundhèn, sratining kewan-kewan ingkang kaanggêp kramat, tuwin juru pambalsêm.
Asiling sabin punika ingkang sapratigan dados têdhanipun para ngulama. Amila gêsangipun para ngulama tansah muwah-muwah tanpa kêkirangan. Nanging botên beda kadosdene ingkang jumênêng nata, para ngulama inggih kawêngku sangêt dening pranatan, ingkang sajatosipun inggih botên adamêl sênêng. Kados ta: nêdha kemawon wontên walêranipun, sadintên sadalu kêdah adus kaping sakawan, mangangge kemawon, botên kenging anggêga kajêngipun piyambak, kengingipun ngêmungakên mangangge saking badhe mori.
Dene golongan ingkang kaping tiga, golonganipun para kawula umum, inggih punika para tani, tukang, lan sasaminipun.
Sanadyan sampun kacariyosakên, bilih bôngsa Mêsir punika nyirik kêmpal kalihan bôngsa sanès, ewadene bab lampahing padaganganipun kalihan bôngsa sanès, rame lan majêng sangêt. (Badhe kasambêtan)
VIII. Brahmana kaping kalih, pabên lan tukang
tan antara kathah janma ingkang prapta / ngrubung kula kêkalih / nanging datan misah / malah alok sarosa / ayo coba mênang êndi / siji brahmana / wis rada kaki-kaki //
kang sawiji tukang cukur sarwa gagah / patute wani mati / awit wus katara / wani mungsuh brahmana / mênyang alat ora wêdi / dèn
gumujêng sami / sawênèh kôndha / kang sêmu mêmoyoki //
wênèh wontên ingkang malah ngasah basa / bênêr mangkono kuwi / aran prakara wang / tan kêni ginagampang / limang sèn iku rak dhuwit / dadia sabab / wis bênêr bangêt kuwi //
lah sampun ta samangkya mugi èngêta / kula ngawon sakêdhik / nanging ing bab arta / têtêpa wontên kula / ing mangkya kula lintoni / inggih pakaryan / mugi andika tampi //
kang minôngka lintuning arta punika / kula cukure mangkin / gih garwa andika / sanadyan
wêwangsulan kula / kang iku sun mupakat / dadi tanjaning kang dhuwit / kêni pinetang / opah cukur wong kalih //
miyarsa nyai kula nuli mêdal / riwusing praptèng jawi / kula nulya ngucap / nyai iki kang têka / uwong kang ingsun tututi / ing mêngko arsa /
cukur anjêrit / lan nguman-uman / iku trape wong miring //
ngêndi ana wong wadon arsa tinrapan / cukucukur. kadi wong baring /
wusing paripurna / ngantos katingal gilap / nyai kula dahat isin / manjing ing wisma / lan nangis jêrit-jêrit //
wusing rampung juru cukur nulya kesah / kula lêga ing ati / tan dangu katungka / tôngga têpalih prapta / sarêngan samya nakèni / ing purwanira / ing ngriku wontên tangis //
nganggêp marang sira / janma têgêl anyiksa / wis wis dudu padon iki / dudu manungsa / ngasorkên watak anjing //
ing sakala kula mung kèndêl kewala / nanging nulya mangsuli / badhe nyinglarana / mring rasèng kasisipan / malah saya dèn tudingi / ing biyang kula /
yèn muni / kula ngantos wêgah / dene datanpa kêndhat / nadyan kang tan wêruh dhongdhing / kêduga ngucap / tur bêtah angêcuwis //
wusing katog sirêp sing karsa priyôngga / nanging kang prapta maksih / malah saya kathah / awit
tan sagêd ngucap / amung kèndêl kêthip-kêthip / ing batos ngrasa / anggung angasmarani //
Tuwuhing pangaji-ajinipun tiyang dhatêng tiyang sanès, punika warni-warni, wontên ingkang jalaran saking tiyang ingkang dipun aji-aji kadunungan kasugihan, wontên ingkang saking kaprawiran, kaluhuran, kapintêran, umur panjang, tuwin sanès-sanèsipun malih.
Nanging tumrap tiyang ingkang kadunungan kadonyan, limrahipun ing sakawit tansah dados cacadan, dening patraping anggènipun kêklêmpak, botên wontên sampun-sampunipun, trêkadhang gadhah tindak ingkang botên dipun cocogi kalihan tiyang ingkang watak brah-brèh. Nanging tiyang ingkang nacad wau, salugunipun inggih kapengin badhe sugih, tandhanipun pangudining dhatêng kabêtahan tansah lumintu kemawon, dados mênggahing pangintên, saupami tinêngga ing donya inggih bingah, lan saupami dipun sêngkakakên kapurih sugih, kintên-kintên inggih purun. Punika sairib kados ungêl-ungêlan: tiyang mlarat punika gêthing dhatêng tiyang sugih, nanging rêmên ningali sêlutipun.
Mênggah tumrapipun bôngsa Jawi, ingkang sampun kajuwara sugih punika Tuwan Tasripin ing Sêmarang, ingkang sampun murut dhatêng kalanggêngan, bôngsa ngamônca mastani miliyonèr. Mirid cêcariyosanipun tiyang ingkang sumêrêp, kala gêsangipun Tuwan Tasripin punika prasaja sangêt, punapa ingkang katindakakên ingkang numrapi sariranipun piyambak, botên dados kapenginanipun tiyang sanès, upaminipun bab nyandhang ngangge, bab têtumpakan tuwin sanès-sanèsipun, namung sarwa prasaja. Môngka saupami purun, inggih badhea anjôngka ingkang langkung-langkung inggih kadumugèn. Nanging tumrapipun Tuwan Tasripin mangrêtos, bilih kabêtahaning sariranipun cêkap namung kados makatên. Dene bab tumindaking damêl, wiwit ingkang padamêlan rèmèh ngantos dumugi ingkang agêng pisan, sami dipun ajêngi, nanging wosipun sadaya wau sami ngêdalakên asil.
Tindak ingkang kados makatên punika limrahipun lajêng dados gêgujênganing ngakathah, wontên-wontên kemawon anggènipun nuwuhakên pamada. Nanging sarêng kagathuk-gathukakên, têtelanipun inggih tindak kados makatên punika marginipun ingkang lêrês ingkang sagêd andumugèkakên ing kasugihan. Wusana sintên kemawon ingkang kêbuka ing manah, lajêng ngluhurakên inggih angaji-aji dhatêng ingkang gadhah tindak kados makatên wau.
botên kalampah, namung ucap-ucapanipun taksih wontên, tiyang ingkang nama prawira punika cêkakipun tiyang ingkang manawi pêrang utawi kêrêngan mênangan. Punika limrahipun inggih angsal pangaji-aji.
Tumraping kaluhuran, punika sampun cêtha, sintêna kemawon inggih sumêrêp dhatêng tiyang ingkang gadhah kaluhuran. Kapintêran tuwin umur panjang samantên ugi, kados sintêna kemawon inggih sampun botên kêkilapan.
Sadaya ingkang kacariyosakên nginggil punika namung mêndhêt pêpiridan ingkang pinanggih ing ngriki.
Sapunika gêntos nyariyosakên kawontênan ing nagari sanès, ingkang kawontênanipun inggih sairib kados makatên, kajêngipun irib-iribaning cariyos, inggih punika bab pangaji-aji ingkang pinanggih ing Tuwan Edison ing Amerikah.
Misuwuring asmanipun Tuwan Edison punika botên namung wontên ing tanah Amerikah kemawon, malah amradini jagad. Mênggah tuwuhing pangaji-aji ingkang numrapi dhatêng sariranipun, cêthanipun kemawon wontên tigang prakawis, inggih punika, pintêr, sugih (miliyonèr) tuwin panjang ing yuswa. Pathokan tigang bab wau saupami dipun gêlar, tamtu dados cariyos panjang sangêt, kados ta cariyos dhawahing wahyu kapintêran sapanunggilanipun.
Ing sapunika tuwan wau sampun yuswa 84 taun, sampun suda pamirêngan, nanging sariranipun taksih kiyat, lan taksih tinêngga ing nyonyahipun. Nalika dhawahing dintên têtêp yuswa 84, nyonyahipun asuka wilujêng kanthi ucap ingkang ngrêsêpakên. Kajawi punika, taksih kathah golongan sanès-sanèsipun ingkang sami mahargya kasugênganipun. Ing gambar punika mujudakên nalika Tuwan Edison dipun pahargya numpak oto ginarubyug ing para kênya. Samantên mênggah tuwuhing pangaji-aji ingkang pinanggih ing tanah Amerikah.
Sawênèhipun dintên, Bambang Parasara kasupèn anggènipun supêna, lajêng sowan Dèwi Rukmawati, widadari angejawantah ing wukir Mahendra, Bambang Parasara nyuwun dipun jatosi ingkang dados supênanipun. Dhawuhipun Dèwi Rukmawati namung kantun sapisan punika anggènipun mêmêca, pangandikanipun: sira darbe wisma kèbêkan rêrêgêd, barêng wus sira rêsiki, ana wong lanang kang ngaku omah mau, sira ngukuhi nganti dadi pasulayan, wusana sira mung narima nômpa nganggo sapangadêg saka wong mau, ing kono sira banjur kagèt tangi. Dene warnining impèn, ing têmbe sira bakal antuk garwa, nanging banjur oncat, olèh liru nagara. Ing ngriku Dèwi Rukmawati lajêng dhawuh dhatêng Bambang Parasara têtapaa wontên ing parewana, sampun ngantos gugur dening pangrêncana.
Sarêng sampun makatên, Dèwi Rukmawati nimbali Bambang Parasara kadhawahan andhèrèkakên, ing ngriku Bambang Parasara ningali wanodya sakalangkung endah, nanging sarêng dipun cêlaki lajêng muksa, Bambang Parasara sakalangkung kasmaran. Dèwi Rukmawati dhawuh, bilih ingkang katingal wau calon garwanipun, lan Dèwi Rukmawati dhawuh badhe nunggil kaanan kalihan wanodya wau, saha tilar wêling badhe nilari pustaka warni musthika jamus. Dèwi Rukmawati lajêng muksa dados muskithamusthika. jamus, dipun pêpundhi dening Bambang Parasara.
Bambang Parasara ngèstokakên dhawuhipun Dèwi Rukmawati lajêng têtapa wontên parewana, dipun dhèrèkakên ing kulawarganipun sadaya. Ing ngriku Bambang Parasara pinêndhêt sêraya dening Wiku Salya ing rêdi Mèru, dipun aturi nyirnakakên amaning têtanêman, kalampahan sagêd ngêntasi damêl. Sarampunging damêl, Bambang Parasara dipun aturi mriksani sayêmbara tumingal dhatêng praja Kicakapura, mituruti. Ing ngriku Bambang Parasara kêpilih. Wusana Bambang Parasara dipun dhaupakên kalihan putranipun Prabu Kekaya, nata ing Kicakapura, nama Dèwi Kekayi. Nanging Bambang Parasara sarêng uninga warninipun Dèwi Kekayi, gêla ing galih, awit sanès wanodya kados ingkang dipun tingali, wusana lajêng lolos wangsul dhatêng pratapan.
Wiwit punika Bambang Parasara lajêng dipun puruitani ing tiyang kathah, tuwin kathah pasrawunganipun kalihan para pandhita, lajêng nama rêsi.
Rêsi Parasara saya anggêntur tapanipun, mêdal tejanipun ngantos sundhunsundhul. ing awiyat, wusana lajêng andadosakên gara-gara, Sang Hyang Guru utusan anggodha, nanging botên tumama, wusana Hyang Jagadnata piyambak kalihan Rêsi Naradha rawuh anggodha, mindha-mindha pêksi êmprit sajodho, lajêng nusuh wontên rikmanipun sang tapa, ing ngriku botên dipun raosakên, nanging sarêng tiganing pêksi nêtês, sami pating cruwèt dipun tilar, Rêsi Parasara sakalangkung wêlas ing galih, pêksi sêpuh kapurih wangsul [wangsu...]
[...l] botên purun, wusana dipun jêmparing dening Rêsi Parasara babar dados Hyang Guru tuwin Naradha, lajêng muksa. Tindakipun Radèn Parasara kandhêg wontên pinggiring lèpèn.
Ing ngriku Rêsi Parasara mirêng tiyang ciblon wontên ing lèpèn, inggih punika Dèwi Durgandini, padamêlanipun anambangi baita, sang rêsi mundhut dipun sabrangakên. Sarêng baita lumampah, sang rêsi tansah nyawang wanita ingkang mêlahi, sakalangkung endah ing warni, plêk kados ingkang katingal wontên ing Mahendra, ngantos korup raosing galih, dipun bucal ing toya, dipun sarap ing yuyu, saha wontên ingkang dhawah ing katir kiwa têngên, dipun sarap ing wagal tuwin badhèr, ingkang wontên ing canthik, dipun têdha ing bulus.
Sasampunipun makatên, Rêsi Parasara lajêng matak môntra wikrama, sarira dados awrat, wanita ingkang nambangi ngantos botên kuwawi nglampahakên, wusana lajêng kringêtên anggônda awon.
Rêsi Parasara rumaos botên kuwawi mambêt gêgandan wau, lajêng andangu, ingkang anggônda punika punapa. Ing ngriku wanita sajarwa ingkang mambêt wau karingêtipun. Bambang Parasara langkung wêlas ing galih, lajêng anamakakên usada, wêkasan sirna gandanipun awon, malah langkung santun angambar tuwin saya gumêbyar suwarnanipun. Sanalika ngriku Hyang Naradha tumêdhak, anjarwani dhatêng sadayanipun, saking dhawuhipun Hyang Girinata, Dèwi Durgandini dipun lih namanipun, nama Dèwi Gôndawati inggih
Dèwi Gôndawati apêputra miyos kêmbar kakung, ingkang sêpuh cêmêng mulus, ingkang eyang maringi nama Radèn Krêsna, ingkang anèm bule, pinaringan nama Radèn Seta. Ing ngriku Rêsi Parasara sakalangkung lingsêm ing galih, dene kagungan putra kados makatên, mila lajêng lolos ing wanci dalu, wangsul dhatêng Saptarga.
Sasampunipun dangu wontên ing Saptarga, Rêsi Parasara mirêng wartos manawi Dèwi Gôndawati kakramakakên angsal Prabu Santanumurti, nata ing Ngastina. Rêsi Parasara lajêng sowan dhatêng Wiratha, mitêrangakên bab anggènipun ngramakakên Dèwi Gôndawati. Ing ngriku katungka rawuhipun Hyang Naradha, lajêng andhawuhakên, bilih Dèwi Gôndawati pinasthi jodho
taksih gadhah panuwun malih, minôngka pidananipun Prabu Basupati, lajêng dipun dhawuhi praja Ngastina botên kabawah Wiratha, wusana sami narimah.
Sarêng sampun sawatawis dangunipun, Raja Pandhita Parasara katêdhakan Sang Hyang Naradha, andhawuhakên timbalanipun Sang Hyang Jagadnata, manawi Raja Pandhita Parasara sampun kalilan jumênêng nata binathara nimbangi ing Wiratha, pinaringan nama Prabu Dipakeswara. Sajumênêngipun nata Prabu Dipakeswara, kathah wêwangunaning praja, ngulawisudha dhatêng para kawula santana, amangun lampahing môngsa, cêkakanipun kathah indhak-indhakaning praja.
Putranipun Prabu Dipakeswara kathah, saking Dèwi Gôndawati pêputra Radèn Krêsna kalihan Radèn Seta, nanging nalika tilar praja Wiratha, katilar wontên [wo...]
[...ntên] Wiratha. Sarêng jumênêng nata ing Ngastina krama malih angsal Dèwi Kekayi kalihan Dèwi Watari, Dèwi Kekayi pêputra 1. Dèwi Sutiksna inggih Rêkathawati, 2. Radèn Kicaka, 3. Radèn Rupakica, 4. Bimakica. Dèwi Watari pêputra Radèn Rajamala. Sajatosipun garwa kêkalih wau pambobotipun nyarêngi kala Prabu Dipakeswara nitih baita dipun sabrangakên Dèwi Durgandini, sami dados bêbujêngan toya. Dene tumrapipun Dèwi Kekayi, rumiyin sampun pancèn garwa, sarana saking sayêmbara kapilih.
Radèn Krêsna kalihan Radèn Seta, sarêng sampun diwasa, sami sowan dhatêng Ngastina lajêng manggèn wontên ing Ngastina. Sawênèhipun dintên sabibaring pasewakan, Prabu Dipakeswara ing dalu nimbali rajaputra Radèn Krêsna dipun wisik salwiring raos sadaya saha pinaringan sawarnining pusaka. Sadaya wau sarêng sampun tinampèn dhatêng Radèn Krêsna, ing sanalika Prabu Dipakeswara kataman ing cahya sajati, wêkasan muksa. Sasedanipun Prabu Dipakeswara, saking kaparêngipun Prabu Pasupati,Basupati. praja Ngastina kaparingakên dhatêng Bagawan Santanu malih.
Wiyose Kang Garèng, wis ana rong dina kiyi aku ana ing Surabaya. Apa sing wis tak tongton lan tak dêlêng ana ing Surabaya kene, wah, Kang Garèng, upama dietungana mono akèhe kiraku iya ora kalah nèk karo kadhas kudhismu kuwi. Ewadene amrih urute, caritaku kiyi tak balènane wiwit angkatku saka Karanganyar. Mung bae sing bakal tak andharake ana ing layangku kiyi iya mung cêkakane bae, jlèntrèhe padha dirêmbug ing besuk yèn aku wis têkan ing Batawi manèh, sinambi ngombe wedang tèh gulane batu, pacitane roti kèju, diadhêpi bojo têlu, wa ... dhuh ... yayane.
Sajêroning têlung dina ana ing Karanggayam, yaiku wiwit tanggal 16 tumêkane tanggal 19 Marêt kiyi, aku prasasat ora tau ana ing omah, nanging tansah kliyêgan bae, andêlêng kaanane patilasan-patilasan ing kono, kaya ta: pasareane Ki Agêng
liyane. Kabèh mau padha ana babade dhewe-dhewe, liya dina bae dak caritani babade siji-sijine sing nganti tlêsih. Anggonku kloyongan nyang ngêndi-êndi mau, tansah dikancani dening kaipe, astèndana ing Karanggayam, nganti aku ngrumasani
esuk, aku lan adhimu Makne Kamprèt wis padha rampung anggone tata-tata sumêdya ambanjurake mênyang [mê...]
[...nyang] Surabaya. Sanadyan pangkate sêpur sing nyang Surabaya kuwi jam 10, ewadene pangkatku lan Makne Kamprèt saka Karanggayam, kanthi dijujugake kaipe sajodho, kira-kira jam 7, awit ana ing Karanganyar sadhela-sadhela aku sumêdya ngadhêp ingkang bupati, lan Makne Kamprèt arêp marak Bêndara Radèn Ayu Adipati. Ing sarèhning aku kiyi arêp ngadhêp priyayi gêdhêm, sadurunge iya mêsthi tak tata bangêt, tak jaga kanthi kêras aja nganti aku dipanggalih dening ingkang bupati, yèn aku kiyi sawijining wong sing ora ngrêti adat lan ora sumurup pangajaran, mulane kalane arêp munggah rolak kabupatèn, aku iya ora lali anggonku maca: patekah, utawa: kulhu, dalasan anggonku anggêgêm jêmpol sarta maca: sukmum bukmum omyum phahum layarjion bae, iya mêksa ora kalalèn. Satêkaku ana ing ngarsane ingkang bupati, aku banjur andhodhok: prok, nyêmbah: trèthèk, kala samono mèh bae aku pacak gulu: glothak, awit nalika iku andadak aku anduwèni rumasa kayadene: Bambang Sêmantri nalikane sowan nyang Prabu Arjuna Sasrabau. Kacèke mung sathithik, kala samono aku ujug-ujug banjur didhawuhi mêthongkrong ana ing kursi. Wah, Kang Garèng, saka wêdiku wêktu iku anggonku nyêmbah iya sedhokan tanpa lèrèn kae. Kang
tatacara sing wis mambu têngik mau tumuli dibuwang nyang kalèn. Nanging ing sarèhning tumêkane saiki tatacara sing mêngkono mau ing kêjawèn isih diênggoni, yèn kowe arêp ngatonake anak turuning priyayi, apamanèh bangsaning wong pangajaran, nèk prêlu sabisa-bisa iya migunakna tatacara, sing dening sawênèhing wong wis dianggêp têngik, nanging tumêkaning saiki isih kaprah dianggo mau. Aja dumèhane wis, cas, cus, bisa cara Lônda, banjur arêp ngêpringake babarpisan nyang tatacarane dhewe, nanging malah banjur bêdigang-bêdigung kaya wong buda mêngkono.
Ambanjurake anggonku ngadhêp nyang ingkang bupati ing Karanganyar. Ing kono aku diparingi gambar warna-warna, kaya ta: piranti lan cara-carane wong apèk sarang burung, mêngkono uga aku kaparingan cathêtan-cathêtan kaanane wong Kalang. Liya dina bae karo-karone tak andharne ana ing kalawarti Kajawèn kene. Cêkaking cêkak, ing kene aku wajib carita nyang kowe, yèn ana ing kabupatèn aku ditômpa dening ingkang bupati kanthi suka pirênaning panggalih têmênan. Kiraku saupama aku aja kêsusu arêp pangkat nyang Surabaya, utawa ingkang bupati arêp tindak turne, bisa uga aku kaparingan suguhan: wedang kopi susu,
alias gêthuk. Jalaran saka bêciking pangrêngkuhe ingkang bupati nyang awake aku mau, kalane nyuwun [nyuwu...]
bêndara radèn ayu adipati nyang awake, iya nganti kêpêntut-pêntut sing nganggo sêwiwi: èplèk-èplèk ngono kae.
Kira-kira jam 10 aku lan lan Makne Kamprèt munggah sêpur sumêdya budhal nyang Surabaya. Kapriye kaanane ing sadalan-dalan, ora prêlu tak caritakake, awit kajaba sadalan-dalan aku tungkul turu lan anggayêmi sabab saka panase, ora ana apa-apa sing pantês diandharake ana ing kene. Tumêkane ing Surabaya kira-kira jam 7, ana ing kono aku dipêthuk dening Kang Saraita, yaiku nak dhèrèkku kang nyambutgawe dadi komissêpur. Salawase ana ing Surabaya pondhokanaku iya ana ing omahe
lan Makne Kamprèt, dikanthèni dening Kang Saraita lan Radèn Ayu Sudirman, pangarsane pakumpulan wanita: Putri Budi Sêjati
kanggo murid lanang apadene sing kanggo murid wadon, sêkolahan kagunan tumrap bocah wadon, gêdhong kabangsan, sawênèhing kopêrasi duwèking pakumpulan P.B.I. mau. Kabèh mau kanthi ditêrang-têrangake nganti talêsih dening Radèn Ayu Sudirman. Ing sarèhning kabèh mau bêcik lan akèh gunane tumraping akèh, liya dina bae tak caritakake saka siji. Kajaba iku aku uga nonton kêbon binatang. Wah, Kang Garèng, kewan-kewan kang diingu ana ing kêbon binatang kono pancèn iya pêpak bangêt: macan, gajah, sawarnaning cèlèng, manuk, kêthèk, ana kabèh, malah sadulurmu dhewe papat sing ana ing kono, yaiku: mas bèi mas bèi utawa mas ngantèn mas ngantèn orang utan.
sedanipun Gusti Kangjêng Nabi Ngisa), lan dintênipun Sênèn, Paschen (Gusti Kangjêng Nabi Ngisa wungu saking seda) libur malih, Kajawèn ingkang lêrêsipun mêdal ing dintên Sabtu botên kawêdalakên. Nanging wêdalipun Kajawèn dintên Rêbo tanggal 8 April, isinipun kaindhakan, supados adamêl rênaning para maos.
Sêdyatama martosakên, awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, salowongipun komêndhaning wadyabala dalêm, ingkang winisudha anggêntosi, Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, dipun paringi sêsêbutan mayor komandhan, saha kaparingan santun asma Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara.
Benjing tanggal 16 Mèi Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, badhe kagungan damêl ngramakakên kapenakan asma Radèn Ajêng Kuskabirin Purwanagara, ingkang sapunika wontên salêbêting kadhaton, angsal Radèn Mas Amir Katamsi Cakraamijaya, mantri rêsèrsê Salatiga, putra Bupati Dêmak suwargi.
Wontên pawartos, pabrik-pabrik dhacinan ing Sêmarang tampi dhawuh saking insêpèktur pakaryan èik, bilih dumugi ing wêkasan wulan April 1931 sadaya pabrik timbangan kêdah katutup, botên kaparêngakên damêl malih. Ing sadèrèngipun tanggal 30 April 1931, sadaya timbangan ingkang sampun botên dipun kanggèkakên, taksih kenging katêdhakakên èik malih, nangign sasampunipun tanggal 30 April wau, sawarnining timbangan ingkang botên cocog, badhe dipun bêskup tuwin dipun risak, botên kenging dipun dandosi malih.
Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana kintên-kintên badhe minangkani.
Wontên pawartos, sasampunipun pangarsa tuwin panitraning komite tèntunsêtèlêng ing Paris sampun sami wawan sabda kalihan Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, saha ngaturakên nalangsaning manah ingkang jalaran saking sêling-sêrêp, ing pangintên bab kintunan juru bêksa dhatêng Paris badhe kalampahan.
Bêstiring pakêmpalan Meisjesschool ing Gêntèng Surabaya, tampi dhawuh saking dhepartêmèn pangajaran, ing sarèhning ing Surabaya sampun wontên pamulangan calon guru, mila arta pitulungan tumrap pamulangan guru èstri partikêlir ing Gêntèng, badhe kasuwak. Ing bab punika andadosakên kawrataning manahipun para tiyang sêpuhing murid, awit saupami pindhah pamulangan, badhe têtunggilan kalihan lare jalêr. Sagêd ugi suwaking arta pitulungan wau andadosakên jalaraning mêdalipun para murid saking pamulangan.
kajawi têtiyangipun sami sumingkir. Lan pangrèh praja sampun nindakakên rêrigêd,rêrigên. nyingkirakên têtiyang ing sadèrèngipun, mêndhêt pêpiridan, sumingkiripun anglangkungi papan ingkang kala rumiyin dipun dhatêngi hawa bêntèr. Kajawi punika têtiyang sami dipun dhawuhi migatosakên dhatêng swaraning kênthongan, samôngsa wontên suwaraning kênthongan, supados sami lumajêng, miturut pitêdah ingkang sampun dipun tamtokakên.
Têmpuking dintên pahargyan konggrès manggèn ing masjid Ngampèl, ingkang dhatêng botên kirang tiyang kawan wêlas èwu. Mawi
saprêlunipun, wusana lajêng ngrêmbag bab sanès-sanèsipun ingkang sakalangkung wigatos ing bab gêgayutan Islam.
Wontên pawartos, wiwit benjang tanggal 1 Juli ngajêng punika, ing Malang badhe wontên bikakan pamulangan normal Katolik, lamining pasinaon kawan taun. Pamulangan wau angsal arta pambiyantu saking gupêrmèn.
Wontên kuli kontrakan nama Sa'an wangsul saking Nieuw-Caliedonie dhatêng ing dhusunipun ing
kontrolir, arta prang wau dadosipun arta ing ngriki pinanggih wontên f 1.238.54.
Botên dangu badhe wontên jumênêngan gupêrnur ing Jawi Wetan, anggêntosi paduka tuwan W.Ch. Hardeman ingkang jumênêng warga rad Indhia, miturut pawartos, ingkang kacalonakên wontên tiga, inggih punika 1. Tuwan G.H. de Man Residhèn Tèrbêskikking ingkang nunggil damêl gupêrnur Jawi Wetan, 2. Tuwan J.C. Brinks, Residhèn Sêmarang tuwin 3. Tuwan C.A. Schnitzler, Residhèn Majakêrta. Nanging mênggahing pangintêning ngakathah, badhe dhumawah Tuwan G.H. de Man, awit panjênênganipun dipun alêmbana sangêt dening Paduka Tuwan Hardeman.
GêminkêGêmintê. ing Sêmarang ngrêmbag bab badhe ngewahi tram sapunika dados tram èlèktris, nanging dèrèng sagêd damêl rantaman, lajêng ngaturakên usul dhatêng dhirèktur pakaryan praja, badhe nyuwun ngampil insinyur sawatawis kangge nindakakên bab punika, ugi sampun kaparêngakên. Kintên-kintên waragadipun andamêl rantaman wau wontên f 10.000.
Bôngsa Tionghwa nama Tjo Tjiang Sioe ingkang sawêg dhatêng saking Tiongkok, nalika mandhap wontên ing Tanjungpriuk dipun tahan ing pulisi, awit ambêkta tigan cacah 500 iji, sarêng kapriksa wontên ingkang isi candu, wawrat kawan katos langkung, rêgi f 2280.-
Adipati Arya Mangkunagara VI. Dhawahing wilujêngan ingkang ngêpang wontên tiyang 200, mawi brêkat ingkang limrahipun dipun wastani godhongan, tumrap sendhok porok ingkang kaparingakên para sêntana sami salaka, sanès-sanèsipun, alpakah, warninipun ingkang kagodhongakên, piring 3 sendhok porok, cangkir 1 salèpèkipun, sendhok tèh tuwin gêlas toya 1.
Sêrat kabar Aksi ingkang rancanganipun kawêdalakên wiwit tanggal 1 April, wêdalipun kaajêngakên wontên ing tanggal 26 wulan punika wiwit ngangge nomêr 1, prêlu nyingkiri ujar lêluconipun bôngsa kilenan ingkang dipun tindakakên wontên ing tanggal 1 April. Ing pamuji, mugi Aksi sagêda kasêmbadan lulus subur ing salajêngipun.
Sampun kêrêp kawartosakên, golongan Muhamadiyah, tansah ambudidaya murih mayar tuwin wilujênging para têtiyang minggah kaji. Ing sapunika pakêmpalan wau nindakakên rekadaya badhe nyewa kapal piyambak, kanthi tatanan ingkang sarwa mikantuki. Sêdya makatên punika lajêng nuwuhakên kasamaranipun kongsi tiga, inggih punika satunggiling kongsi kapal ingkang nindakakên pakaryan miyambaki ing bab punika, lajêng gadhah atur dhatêng ingkang wajib supados mariksa ada-ada wau, awit pakêmpalan wau sampun adamêl kantor layaran minggah kaji tanpa palilahipun ingkang gadhah panguwaos. Kawartosakên, bab punika kala tanggal 25 wulan punika ingkang wajib sampun mariksa. Ing bab punika dèrèng wontên pawartos malih kawusananipun.
Radèn Mas Adipati Arya Suwônda, bupati ing Pathi, badhe pêrlop dhatêng nagari Walandi, laminipun 5 wulan.
Bêrgêrmistêr ing Mèstêr Kornèlês gadhah panêdha dhatêng para nyewa griya ing wêwêngkonipun, sukaa katrangan ing bab indhaking pasewan griya sasampunipun botên wontên
Para pangagênging nagari sami kaparingan sumêrêp bab Tuwan Paul de Vuyst dhirèktur jendral ministêri têtanèn ing praja Bèlgi, badhe anjajah saindêngipun Indhonesiah.
Tuwan W.M. Bonne, Gouvernements Arts ing C.B.Z. lulus angsal sêsêbutan dhoktêr saking pamulangan dhoktêr luhur ing Batawi.
Syanghai 25 Marêt (K.P.). Ing sapunika ing Sikiyang pinanggih wontên tuk lisah pèt ingkang agêng. Bilih sadaya sagêd tumindak, badhe nyêkapi kangge sadhiyan 300 taun.
Praja Nanking nampèni palapuran kathah ing bab sumadhiyaning para wakil konprènsi rakyat. Ing Phoco sampun maradinakên pawartos lumantar telgram, gadhah panêdha kamardikaning pamilih sampun ngantos
praptanira ing Jawi cêtha kadulu / nyi sêpuh anggoyang maksih / nulya sinapa sang prabu / uwis marenea nini / paran ingkang dadya gatos //
nini-nini nulya mapag sênggruk-sênggruk / sarya ngaturakên pari / linut atur mamlasayun / dhuh dhuh lah punika
awit kang wus môngsa makatên pukulun / maksih têrangan sayêkti / môngka ing
lan adhawuh: iya nini ing aturmu / ingsun kang arsa ngadili / sira ywa samar ing kalbu / ingsun kang kêjibah ngudi / kang warsa mrih
sruning pêsu tinampi dewaning mêndhung / nulya tumindak ngowahi / wiwit ing kala puniku / dhawahing warsa mung wêngi / sabên pitung ari maton //
kaparêng nata ing mangke / arsa amêng-amêng marang / sajawining nagara / wukir Maintil tinuju / kang dahat asri kawuryan //
para janma kang miyarsi / marang atur kang mangkana / samya tidhêm sadayane / nyêngguh yèn dadya bêbaya / dening kawula nata / kumawani nyaru ratu / kanthi sêrêng tanpa duka //
nanging dupi sri bupati / myarsa aturing kawula / tan pisan dadya dukane / malah ing sêmu katara / kalangkung analôngsa / nulya jog tumêdhak gupuh / kanthi alon angandika //
aturira iku yêkti / tuwuh saking sucinira / tan mawang mring sapa bae / awit mungguh kasisipan / datan pilih tumiba / nadyan panjênêngan ratu / uga antuk kaluputan //
ingsun ngrumasani yêkti / yèn rodhaning rataningwang / numbuk wèh karusakane / candhi kang pinuju puja / dadya ingsun sanyata / ngrusak papan kang linuhung / aran wong kang
lampahe / sanadyan ingkang kêkaywan / datan wontên kang ebah / mung gandaning puspita rum / ngambar ngratani sadaya //
duk samana abdi mantri / kang darbe atur ing ngarsa / nulya tuwuh pangrasane / nadyan yèn umalês bisa / sri nata praptèng tiwas / nanging kang mangkana iku / lôngka yèn linakonana //
pinethuking yuda. Sumadilaga kuciwa, mengkana sampun palestra, ingkang mejahi punika, pandemangira
Aji Tunggeng Mogok ini hampir sama tujuannya dengan Aji Tunggeng Balik. Ajian
eh iya, tp suwe lo melu ngene ki, apa meneh ky kelompokku, pesertane 90
Mase says:	April 19, 2014 at 10:50 am	welehhhh…motor anyar ngasi podo metu…
Wejangan pambuka kahananing Pangeran : Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” :Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
meliputi seluruh swasana.Wejangan keenam :Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming manungsa urip),
manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
BAB V. RASA SAJATI | alangalangkumitir
dene ….. sing sapa wis bisa nggayuh pucuking Rasa sajati, sanajan mung lagi pucuk tur isih kamoran rahsa ….. ya wis kanggonan ing katentreman, kaweningan, karilan, kasabaran sapanunggalane. Mratandhani wis alus rahsane.
Wong kang pangudine wis bisa mangkono, ka-aranan wis mingis, lire : wiwit kegorek Rasa jatine.
Ora ana maneh kejaba mung tlaten, ngulinakake salat sarta
Ing kono wiwit sirna watuning suksmane, lire wiwit bisa ngungak marang wewengkoning kasunyatan.*****
BAB IV. R U M A S A	BAB VI. SANTOSA, TETEG, TAWAJUH →	10 Comments
April 14, 2011 – 1:16 pm eng kang’seng diwastani ingsun sejati sejati ingsun niku
GREMBYANG DADI JAMAN EMAS INTENE ANAKPUTU SEBAB LEH PODO PINTER NYIKAPI HARDANING NEPSU..FIDDUNYA HASANAH WAFILAKHIROTI HASANAH DHONEMU…SEPUNTEN UGI SUWUN KIMAS SUWUN
February 24, 2011 – 3:30 am Rahayu mas kumitir. sampun sepasar langkung kulo tenggo BAB VI terusanipun RASA SAJATI. saestu kulo ajeng ajeng mas Kumitir, mugi-mugi sageto enggal medal dateng “NASKAH ENGGAL”. matur nuwun RAHAYU.
February 19, 2011 – 11:22 am Rasa sejati
February 19, 2011 – 11:20 am • Rasa Sejati.
February 17, 2011 – 11:22 am Sithik tur ya wigati tenan….. matur nuwun.
Prabu Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda, lalabuhanipun, kang ginelung triprakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	AJARAN
"... Kula badhe nyobi prabotanipun wong lanang, inggih punika: bares,
VLOG CAH SEMARANG BANGGA DI SEMARANG …..@Regrann from @arfianbayu – Nopo aku bangga dadi cah semarang?
Soale Aku bangga seko bahasane, bedo karo nggon nggon liyane soale bahasane iki cuma ono neng
mindhak cacahira | nulya wontên karsèng aji | karya undhanging parentah | mring dhukuning tyang Ibrani ||
lamun lairira | bayi èstri dèn gêsangi ||
6. anging para dhukun-dhukun | datan wontên anglampahi | samya ajrih dhatêng Allah |
samya | atmajane wong Ngibrani | linarunga ing bangawan | aja ana ingkang kèri ||
8. tyang sasemah kang winuwus | sami têdhak saking Lèwi | ingkang jalêr nama Amram | lan Yokèbèt ingkang èstri | sampun kalih patutannya | sêpuh priya anèm èstri ||
9. ingkang sêpuh nama Arun | kang nèm Miryam kang wêwangi | kala undhangirèng raja | sumarambah tanah Mêsir | pan
wus tan kenging yèn siningid | kang ibu gya mèt kandhaga | dipun dalit myang kinruwing ||
dipun bêkta mantuk | dupi sampun dipun sapih | pinundhut ring jro kadhatyan | kinarsakkên
saking warih | timur mila nèng kadhatyan | winulang ing kawruh Mêsir | tan winarna laminira | samana wus praptèng wanci ||
18. diwasanya risang bagus | asring têdhak anuwèni | ring Israil bangsanira | ingkang anggung kawlas-asih | anuju ing ari
saur sêndhu | sapa baya kang ngidèni | dadi lurah jêksaningwang | apa sira yun matèni | marang aku kaya sira | matèni wong Mêsir wingi ||
24. Musa dahat ajrihipun | osikira [o...]
[...sikira] kang panggalih | yèn mêngkono nalar ika | sayêktine lamun uwis | kawanguran ing sujanma | karya maras ingkang
aprabu | sampun pirsa kang prakawis | mila dhawah amikuta | Musa arsa dèn pêjahi | nulya Musa amiruda | kesah saking tanah Mêsir ||
26. tan winarna lampahipun | Musa saking tanah Mêsir | mangkya praptèng tanah Midyan | kawuwusa ing Mêdayin | ngriku kathah darahira | Nabi Brahim duk ing nguni ||
manggyanipun | Musa wontên ing Mêdayin | malah dhaup lan Siporah | putra imam ing Mêdayin | tan winarna dhaupira |
nalika lolosira | Musa saking tanah Mêsir | yuswanira apan lagya | kawan dasa warsa nênggih | manggyan
nulya marêpêki | nulya ana swara nguwuh sing rèn ika ||
3. dhawuh swara Musa Musa | Musa alon anauri | pangandikaning suwara | aywa nyêdhaki sirèki | panggonan iki suci | glis copotên tarumpahmu | dene Ingsun
4. Musa nutup wadananya | ajrih miyat Hyang Masuci |
Pangran malih angandika | Ingsun pan wus nguningani | umat Ingsun nèng Mêsir | sinangsara ngadhuh-adhuh | sasambate sumêngka | Ingsun arsa angluwari | sing tangane wong Mêsir kang kaniaya ||
5. Ingsun tuntun mênyang tanah | panjang-punjung loh jinawi | marma sira Ingsun
Allah nulya angandika | aywa pisan sira kwatir | Ingsun jangkung sirèki | Musa alon aturipun |
Maluhur malih dhawuh | dene yèn tan pracaya | ring pratôndha roro iki | lah ngapèka banyu saka ing bangawan ||
10. nulya sokna nèng dharatan | kang we masthi dadi gêtih | Musa munjuk ring Pangeran | dhuh Pangeran Kang Masuci | kawula sintên Gusti | dede tiyang luwês muwus | Pangeran angandika | apa dudu Sun
marasêpuh | sajarwa gya bidhalan [bidha...]
[...lan] | Musa lawan garwa siwi | bidhalira sing Mêdayin tan winarna ||
14. dupi munggwèng madya marga | Nabi Musa sampun panggih | lawan Arun ingkang raka | antuk wangsit Kang Masuci | kinèn mapag ing margi | dhatêng Musa arinipun | Musa nulya pawarta | sakwèh dhawuh Kang Masuci | kang winahya duk anèng ing Korêb ardya ||
Allahipun Bani Srail | Prabu Pringon mugi karsa nglilanana ||
18. wêdalira umat Allah | saking ngarsa paduka ji | sidhêkah
nora bakal Israil sun lilanana ||
19. sun tan wanuh mring Pangeran | Allah Ingkang Maha Suci | tangèh ingsun ngèstokêna | dhawuh marang awak mami | wiwit ing dina iki | kawruhana mring bangsamu | sun undhaki bubuhan | ladèn bata kang wus masthi | wit kènthèngên nyithak bata olèh mêrang ||
20. saiki tan olèh mêrang | padha ulata pribadi | nging sanggan tan kêna kurang | kudu têtêp lir pinanci | dhawuh
Musa kang winarni | sowan ngarsèng Pringon Raja | ngêmban dhawuh Kang Masuci | nanging Pringon Sang Aji | têguh gupuh
nundhung marang sira kabèh | sabab Ingsun têdhak wayah wêngi | arsa mêmatèni | sakwèhing pambayun ||
3. kang arupa wong lan kewan Mêsir | datan ana tanggon | marma sira hèh Israil kabèh | rumantia budhal saka Mêsir | lakonana iki | pranata karsèngsun ||
sukunira tarumpahan sami | têkênnya cinangking | kang sarwa kasusu ||
nulya dhawuh age | dhatêng Musa myang Arun marêngi | ing puniku ratri | mangkya dhawuh prabu ||
12. hèh ta Musa lan sabani Srail | budhala samêngko | sira miwah turunira kabèh | kewanira kabèh ywa na kari | winawaa aglis | sujud mring Allahmu ||
13. anglir pendah kang sira karêpi | rahayua ingong | lah dèn kêbat ywa nganti kêsuwèn | nora wurung
Gusti Allah ingkang têdah margi | umatnya Hyang Manon | Bani Srail sing Mêsir lampahe | tugu mega siyang kang kinardi | pitêdah ing margi | dalu tugu latu ||
17. duk samana bidhal Bani Srail | katur Raja Pringon | dupi pirsa Israil samangke | sampun bidhal antuk tigang ari | Pringon Narapati | kalangkung kêduwung ||
18. unggyanira karsa anglilani | Israil sagolong |
andharodhog | myat tyang Mêsir kalangkung kathahe | nanging Musa tansah angayêmi | mring sagung Israil | pangandikanipun ||
20. hèh Israil aja padha wêdi | ananing lêlakon | kowe kabèh padha mênêng bae | wit Pangeran nyarirani jurit | nadyan luwih sungil | binuru sing
yun ngambah ing jaladri | dhawuh Hyang Masuci | ngambah samodrèku ||
23. têkênira angkatên dèn aglis | ywa nganti
ingkang we | ngantya kandhas dhasar tinon gasik | Israil lumaris | ing dalu puniku ||
enjing | prapta madyèng jladri | Bani Srail sampun ||
28. sami mêntas saking jro jaladri | ing dharat anggrombol | Bani
dening ombak sami | tumpês tapis gusis | sajuga tan kantun ||
32. Bani Srail myat sangsarèng Mêsir | wrin kwasèng Hyang Manon | têmah
1. kocapa pra Bani Srail | antuk tulunging Pangeran | anggung gunggung mring Allahe |
3. parumputan awis-awis | margi miwah wismèng janma | ingkang tinon mung pawêdhèn | kocap Isrèl lampahira | wus antuk tigang arya | wit bidhal sing sagara Sup | Isrèl lagya manggih sêndhang ||
iki dhukunira | lamun sira mêrlokake | myang nglakoni kabênêran | tumanggap ing pêpakyan | lan nêtêpna
tinadhah | Pangran paring pêksi puyuh | kumêbul nèng ngara-ara ||
8. natkala ing wanci [wa...]
[...nci] enjing | tinon ana wawujudan | cilik
Hyang Masuci | nuwun unggulirèng yuda | astanya dèn ulukake | sajro umbule kang asta | Israil unggul yuda | sèlèh kasor yudanipun | Amalèk kang unggul aprang ||
Masuci | Bani Srail sadaya ing ngandhap | suci-suci kang pangangge | dahat ing ajrihipun | myang gumêtêr sanggya Israil | Pangran nulya ngandika | mangkya sabdanipun | Ingsun Pangran Allahira | mêtokake sira saka
anèng langit dhuwur | bumi ngisor myang jroning warih | sangisoring bantala | sira aywa sujud | myang ngabêkti marang ika | awit dene Ingsun bêntèr ing panggalih | niksa mring wong duraka ||
6. nganti têkan turune kaping tri | myang kaping pat lan gung palimarma | marang ewoning turune | wong trêsna marang Ingsun | lan nêtêpi pêpakwan mami | sira aywa nyawiyah | asmèng Hyang Maluhur | Pangran datan ngaranana | sadhengah
suku kata: sira lan sanakira. lanang wadon batur miwah liyan janmi | kang nèng jro wêngkonira ||
9. ngajènana marang yayah bibi | kang supaya dawa umurira | anèng tanah pêparinge | Pangran Allahirèku | sira aywa amêmatèni | sira ywa laku bedhang | ywa nyolong sirèku | aywa dadi saksi cidra | lan maninge aywa sira dhêmên melik | darbèke padhanira ||
10. sadangunya Pangran Kang Masuci | dhawuhakên
kawan dasa ari myang ratri | laminya nèng aldaka | ing sadangunipun | nampi dhawuhing Pangeran | ingkang arsa dhinawuhkên ring
datan angrawati | suka lila pinundhut darbèknya | katur ing Arun sanggyane | tinampi dening
sindhèn swara umyung | angêpung pêdhèt kancana | nèng barisan binarung gôngsa dumêling | bramantya Nabi Musa ||
18. papan sela kalih kang cinangking | gya binanting sangandhaping ardya | kang papan rêmuk [rêmu...]
[...k] kalihe | rêca cinandhak sampun | dèn jur-êjur
20. dene sampun karya dewa rukmi | ing samangkya mugi karsa Tuwan | ngaksama ring Bani Srael | ing gênging dosanipun | lamun datan antuk aksami | suka lila kawula | linêbur Hyang Agung | mangkya dhawuhira Pangran | janma kang wus gawe dosa ngarsèng Widhi | linêbur sing tulisan ||
21. mêngko sira ngirida Israil | marang unggyan Sun karya prasêtya | marang sira myang Israèl | lan malaekat Ingsun | andhingini sira lumaris | besuk praptèng mangsanya | sun siksa wong iku | samêngko sira karyaa | papan watu loro padha lan kang dhihin | Sun tulis sabdaningwang ||
22. kaya dene papan karo dhihin | sesuk esuk sira saosêna [sao...]
[...sêna] | iya anèng gunung kene | Musa gya munggah gunung | kawan dasa ari myang ratri | sowan
1. kawuwusa Hyang Maluhur | dhawuh dhatêng Musa Nabi | kinèn karya pasucian | padalêman
riadi | kalih ari Pêntekosta | kaping tri kang ariadi ||
18. karan ri tancêbing tarub | yèku môngka amèngêti | duk wisata ring Kanangan | munggwèng ngara-ara sami | môngsa lêbaring wowohan | saos sukur mring Hyang Widhi ||
19. pônca ri sadèrèngipun | dumugi ingkang riadi | ran ri
1. unggyanipun Isrèl lêrêb mèh sataun | ngandhap ardi Sina | anuju
2. Bani Yakub gya samêkta bidhalipun | samya suka-suka | panyanèng tyas nulya prapti | anèng tanah lir kang dadya sêdyèng lampah ||
ngadhuh-adhuh | paran polah ingwang | sapa baya sun jaluki | dene dahat kêpengin ngong mangan iwak ||
5. angur aku anèng Mêsir mangan timun | iwak lan sêmôngka | brambang bawang lan kucai | apa manèh kabèh sarwa lêlahanan ||
6. tanpa tuku ing saikine awakku | apa dak pangana | mari mati êman iki | jêlèh têmên mangan tan lyan kajaba man ||
7. Hyang Maha Gung maring Musa nulya dhawuh | sira dhawuhana | marang
9. de kaduwung ênggonmu wus padha mêtu | saka pangawulan | iya iku tanah Mêsir | aturira Nabi Musa mring Pangeran ||
10. dhuh Hyang Agung kadospundi Tuwan dhawuh | karsa paring ulam | dhatêng umat Bani Srail | laminipun ngantos muput ing sawulan ||
11. dhuh Hyang Agung umat Tuwan Bani Yakub | jalêrnya kewala | udakawis ênêm kêthi |
kalih asta tumpuk undhung | Bani Srail nulya | kaul dènnya andêkêpi | dhatêng puyuh kalih dintên laminira ||
15. dèrèng sampun panêdhaning ulamipun | Israil kataman | sapu-dhêndhaning Hyang Widhi | tan apanggah kang surakah têmah pêjah ||
16. kuburipun tyang luwamah wontên ngriku | kaloking kuburan | lêstari dipun wastani | pakuburan para tiyang kang
1. kapungkur pra kang luwamah | kawarnaa dèn ta Isrèl lumaris | sampun laju lampahipun | praptèng ra-ara Paran | Nabi
ingkang saklangkung loh jinawi | pasir wukir panjang-punjung | kacihna sing ananya | anggur kurma dalima myang sanèsipun | kang winawa pra utusan | karya eram kang ningali ||
5. janma ingkang samya manggyan | sami gagah prakosa
têmah layu | utawi nèng ngara-ara | anèng ngrika baya kardi ||
7. sun binêkta ing Pangeran | nora wurung kula têkèng ngêmasi | dadi
piyarsa | anakira iku kang andarbèni | kang wus padha sira sêngguh | bakal dadi tawanan | iku bakal Sun paringi tanah iku | tanah têtampikanira | dene sira kabèh mati ||
13. anakira bakal nglambrang | ngulandara nèng
ngara-ara iki | nganti patang puluh taun | sira kabèh palastra | kang umur ta luwih sing rong puluh taun | winilang sing wijilira | mêntas saka tanah Mêsir ||
14. amung Kalèb tuwin Yusak | sinung gêsang dening Hyang Maha Suci | kang dwi dasa taun langkung | sirna samya palastra | dahat dènnya balela mring Kang
atus sirna gusis | padha sakala | tan ana kèri urip ||
9. wontên malih panggrundêlnya maring Musa | wit saking kirang warih | nèng Kadèsbarnea |
nulya ingombèn samya | Pangran nulya dhawuh maring | Arun lan Musa | rèhne mêngko sirèki ||
lumaris | wus kawan dasa | Bani Israil prapti ||
15. tanahipun tiyang Edom turun Esap | Iskak ingkang sasiwi |
anyabrang Arnon kang kali | wasana dupi prapti | ing Amori tlatahipun | nulya manggya pangkalan | kang darbèni
11. nupata tyang binarkahan | dening Pangran Kang Masuci | praptamba ngriki punika | tan lyan amba ambarkahi [ambarkah...]
[...i] | dhumatêng Bani Srail | mangkya karsa Hyang Maha Gung | Raja Balak ngandika | têkan ta ingsun timbali | kang supaya Israil supatanana ||
12. môngka sira andum barkah | iya marang Bani Srail | nganti kaping tri rambahan | kawruhana mring sirèki | gon sun arsa ngurmati |
1. duk samana sakwèh kang kairid | Nabi Musa sing Mêsir wus sirna | mung kantun Yusak lan
mring Pangeran Allahira | amarêngi lêrêbira Bani Srail | ana ing Lêbak Moab ||
2. aturira mring Hyang Maha Suci | mugi-mugi kawula klilana | ngalami nyabrang ing Yardèn | wikana tanahipun | ingkang Tuwan karya prajangji | Pangeran tan marêngna | kabuling panyuwun | andikèng Allah mring Musa | wis ywa matur sira marang Hyang Masuci | ing bab iku prakara ||
3. muhung sira munggaha dèn aglis |
gunung Nêbo anèng kono sira | Sun tuduhake tanahe | kasusra loh pinunjul | Sun janjèkke mring Bani Srail | sira bakal
samukawis sih marmaning Widhi | atanapi ngaping kalih prentah | kang dhumawuh sing Allahe | Isrèl sinung pituduh |
pinundhut dening Hyang Widhi | anulya tinangisan ||
6. laminira tigang dasa ari | kawuwusa seda Nabi Musa | apan marêngi yuswane | duk rikala pinundhut | satus langkung dwi dasa warsi | karosan datan suda | netra datan lamur | sasedanya Nabi Musa | datan ana nabi pindha
Srail wontên ing sagantên Abrit | ing Yardèn Nabi Yusak ||
8. toyanira ing Yardèn banawi | dadya piyak pindha pagêr
Gung | wus prajangji Yereka nagri | pinaringkên ring Yusak | mangkya dhawuhipun | ngidêrana ing nagara | iya sira lan [la...]
[...n] sakwèhe pra prajurit |
sanèsira | tinêlukakên sanggyane | bèh ji cacahing ratu | nèng Kanangan samya ngratoni | wontên ingkang winarna | duk campuh ing pupuh | ana ing Ayalon jurang | duk ngrabasèng dhumatêng tiyang Amori | surya tuwin rêmbulan ||
14. samya kandhêg lampahira sami | margi saking
dèn bagèhi | tanah kang dunungira ||
16. antaranya ing Yardèn banawi | myang jladri gung iku watêsira | wondene Lèwi turune | duman tanah tan antuk | nanging sami dipun paringi | dede tanah nging kitha | kawan dasa wolu | pinèt saking
ngabêktia | dhumatêng Allah sanèse | mung mantêp ring Hyang Agung | dene lamun arsa mbêktèni | kang pinunjul sing Pangran | pinilih rumuhun | anging mênggah Nabi Yusak | sabrayatnya tan liyan kang dèn bêktèni |
maring mêngsahipun | yèn tobat mring Pangeran | anulya dèn pitulungi | srana tiyang kang pinatah ing Pangeran ||
2. para tiyang kang pinatah | sinêbut ing aran kakim | prasamya ngrèh kang
anauri sabda | yèn èstua Kang Masuci | anjangkunga mring kawula | paranbaya kula sami | tansah dipun limputi | ing bêbaya sangsara nglud | lah ta pundi mukjijat | kinocap laluhur nguni | Hyang Mamulya anulya alon ngandika ||
9. udakara cacahira | tiga wêlas lêksa lêwih | gangsal èwu kwèhing bala | kang kathah
Masuci | kawula yun nyèlèhakên wulu menda ||
10. gumêlar wontên ing latar | manawi ing benjing enjing | wulu menda kaêbunan | kanan keringipun garing | ngriku kawula masthi | wikan lamun Hyang Maluhur | ngluwari umat Tuwan | Bani Srail sing Mêdayin | srayèng Allah wit saking tangan kawula ||
11. tan kawarna wus kalakyan | Gidyon tangi
enjing | wulu têlês pinêrêsan [pinê...]
[...rêsan] | kanan kering tuhu garing | sabokor angêbaki | kwèhing êbun kang nèng wulu | Gidyon malih maminta | marang Hyang Kang Maha Suci | aturira wulu punika garinga ||
12. kang latar kaêbunana | Allah inggih amarêngi | panyuwunnya sang prawira | ing ratri kang wulu garing | dene ing kanan kering | latar têlês kenging êbun | Gidyon gya mêpak bala | karsa dèn adu ing jurit | tigang lêksa kalih èwu
liyan saka karsaningsun | mula ge undhangana | sapa jirih kêna mulih | aja nganti nanulari kancanira ||
mlaratku kêpati | mangkya karsèng Hyang Mamulya | karya lakon mring wak mami ||
11. kunêng ingkang gunêm rêmbug | duk samana amarêngi | môngsa panèn kawuwusa | bok Rut ngangsag dhatêng sabin | kapanujon sabin Boas | punika kang dèn angsagi ||
12. Boas sugih klangkung-langkung | mila datan walangati | taksih klêbêt wangsanira | Elimèlèk kang wus lalis | duk praptèng Rut ing
miturut rèhirèng Gusti | dumadya Rut antuk kathah | dènnya ngangsag saking sabin ||
tilar yoga | akrab cêlak kang majibi ||
20. ngarang ulu randhanipun | samana Rut dèn wulangi | dening marasêpuhira |
dipun rabi | ing sacara tan kawarna | lami-lami Rut garbini | dupi sampun praptèng masa | mijil priya
anjurungi panuwun ta | aywa was lan sumêlang | suka ing tyas Kanah mantuk | kang manah lir arga suta ||
6. awit dene Hyang Masuci | karsa nrimah pandonganya | panuwun dèn kabulake | datan lama Kanah babar | putra priya tinêngran | ran Sêmuèl artosipun | kang kasuwun maring Allah ||
7. dupi sampun praptèng wanci | amarêngi ari raya | Kanah nambut mring putrane | kang putra dèn bêkta minggah | mring Silo pasucian | pinasrahkên sutanipun | nênggih
ing samangkya pan kalakwan | Sêmuèl nambutkarya | nèng sasana Hyang Maluhur | lêladi nèng pasucian ||
10. pêndhak warsa ing riyadi | Sêmuèl tyasira girang | dene yayah rena tinjo | nging jatine yayah rena | minggah ring pasucian | ngiras pantês
durjana | putra kalih dipun ugung | dèn la-êla de sudarma ||
13. nadyan asring dèn tuturi | dosanira mring Pangeran | nging mung
hèh Sêmuèl mêngko sira | lamun ana swara manèh | alon sira wangsulana | Pangran mugi ngandika | sawusira kang kadyèku |
wong ngrungokake | Ingsun Allah arsa niksa | mring Èli saanaknya | tunggal dina karsaningsun | awit dene Èli
20. sira aywa angikibi | sabarang mring awak ingwang | sabda apa marang kowe |
sampun sêpuh yuswa mangke | mirsa wontên duta prapta | saking ing pabarisan | rowak-rawèk sandhangipun |
nulya ngimpun sakwèh bala | gumêrah anèng
Mispah | Sêmuèl sru sabdanipun | Bani Srail lamun sira ||
30. padha tobat trusing batin | mring Pangran kang mêngku gêsang | masthi tulung marang kowe | linuwaran sing tangannya | Pilistim pamisesa |
dening para kakim malih-malih | kaêrèha aji | lir tyang sanèsipun ||
5. nging Sêmuèl botên nujwèng galih | kalangkung rudatos | nanging Allah
aturi rêmbag dening abdi | supadya pitakon | mring tyang sidik prakawis anise | kuldinira wau [wa...]
[...u] wontên pundi | Saul nayogyani | turing abdinipun ||
9. nulya marêk mring Sêmuèl Nabi | aminta pitudoh | bab ilanging kuldi sudarmane | nging Sêmuèl apan wus winangsit | dening Kang Masuci | anjêbadi Saul ||
10. kang supadya ngratoni Israil | umate Hyang Manon | tan kawarna Saul lan abdine | sampun panggih lan Sêmuèl Nabi | ingkang dèn ulati | Sêmuèl
19. Raja Saul nulya anampèni | dhêdhawuh Hyang Manon | kinarsakkên
unggul ing palugon | nanging lajêng nglirwakkên dhawuhe | Pangran Allah Ingkang Mahasuci | ngeman tyang tanapi | rajakayanipun ||
21. ingkang sae sangadi kinardi | kurban mring Hyang Manon | nging karsanya pinambêng
Hyang Manon | datan pisan makatên [makatê...]
[...n] sang rajèng | mung pamanut dhatêng Hyang Masuci | ingkang angungkuli | kurban sang aprabu ||
kang masthi | kinarsakna umadêg narendra | ngratoni mring bôngsa Isrèl | anging sayaktosipun | datan wontên
tandhing jurit | amiliha juga prawirèng prang | papagêna payo ènjèr | ngadu atosing balung | lan wulêde ingkang kêkulit | padha takêr ludira | sapa kang sor pupuh | ngawula kang unggul ing prang | aywa ana sawiji-wiji kang kèri | kabèh dadya
tumut wontên pabarisan | Dawud mantuk mring Bètlêkèm | lêstantun karyanipun | angèn menda pakaryèng nguni | duk nalika samana | Dawud dipun utus | têtinjo mring
nyampahana | mring barise Pangeran Kang Maha Luwih | apa ganjaran nata ||
14. lamun ana uwong kang nanggupi | nyirnakake gul-
Senapatine | andikanirèng prabu | Dawud sira pan maksih cilik | Goliat prawirèng prang | prajurit pinunjul | Dawud munjuk mring sang nata | duk kawula angèn mendaning sudarmi | nate mrawasa singa ||
17. atanapi bruwang dhuh sang aji | Allah ingkang luwari kawula |
bae | pêdhang pisan tan ngrasuk | kang pangangge lir lare alit | kala ngêngèn mendanya | atatêkên patut | nyangking bandhil nyangklong kasang | sruwal jigrang klambi kotang amantêsi | tan môntra mapag ing prang ||
marang kali | milih sela kang kalimis gangsal | dêdamêling lare angèn | winrat [wi...]
[...nrat] ing krêganipun | arja nyangking têkên lan bandhil | marpêki mring
mantu antuk Mikal putri aji | boja-krama kawuntat ||
wiwit ing ari puniku | Saul tansah murina | maring Dawud arsa ngangkah risakipun | kawuwusa ri sajuga | Dawud nylêmpung
sakitha Nob sadarum | sadaya tinêlasan | dene ingkang sagêd ngrêbat nyawanipun | myang sajuga putrèng Imam | Akimèlèh kang wus lalis ||
8. ingkang nama Abiyatar | ngungsi maring Dawud sabaya pati | sasingidanira Dawud | ing parêdèn Yahuda | wontên
sajuga | wanci dalu Dawud lan kanthi manjing | pabarisannya sang prabu | mundhut waosing nata | myang lantingan pangunjukannya sang prabu |
saba apa nora bisa | ngrêksa marang ratunira sang aji | ana uwong kang lumêbu | arsa nyidra sang nata | waspadakna lantingan lan waos prabu | sun
Dawud | Dawud munjuk pratela | nuwun inggih dhuh gusti kula sang prabu | punikèstu swara kula | punapaa karsèng
20. nguya-uya mring kawula | paran ingkang dadya klêpatan patik | dene gusti sang aprabu | miyos sêsikêp bala | kathahipun samantên sumêktèng
Dawud saha wadu | miwah kadang wrêsni wôngsa | ing Pilistim sampun prapti ||
23. sowan ngarsèng Akis Raja | tan winarna sasolah ngarsèng aji | Dawud miwah balanipun | samya sinung panggenan | kitha Siklak kawuwusa Raja Saul |
Ingkang nganggit Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi, Ingkang ngêcap Tuwan Phan Dhorêp ing nagari Samawis.
Ingkang jumênêng ratu ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, Jendral
Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je, ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Welandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasedanipun swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, kala ing taun Jimakir ôngka 1786, utawi taun Wêlandi 1858, lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Dumugi surud dalêm swargi ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861.
Para pangeran ingkang tilar donya salêbêting taun ingkang kapêngkêr punika namung kêkalih, sami putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Surya Nataningrat, Litnan Kolonèl Phansêtaph, sedanipun kala ing dintên Jumungah Lêgi tanggal kaping 14 Rêjêb taun Be 1792, utawi kaping 25 Dhesèmbêr 1863.
2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, sedanipun kala ing dintên Rêbo Wage kaping 4 Bêsar taun Be 1792, utawi kaping 11 Mèi 1864.
1. Radèn Mas Suwenda, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura, dados wayah dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5, anggêntosi namanipun ingkang rama, kala ing dintên Sênèn Paing kaping 14 Rêjêb taun Be 1792, utawi kaping 21 Dhesèmbêr l863.
2. Radèn Mas Arya Gôndasewaya, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, saking garwa sêpuh ingkang sampun surud. Jumênêng pangeran anama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya, kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 25 Sawal taun Be 1792, utawi kaping 3 April 1864.
3. Radèn Mas Sudibya, sami putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara wau, ananging saking garwa ingkang sapunika, jumênêng pangeran anama Kangjêng Pangeran Arya Prabu Sudibya, inggih tunggil dintên kalihan ingkang raka wau.
4. Radèn Mas Arya Atmawijaya, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, dados wayahipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kaping 2, anggêntosi namanipun ingkang rama, kala ing dintên Kêmis Paing kaping 29 Mulud taun Wawu 1793, utawi kaping 1 Sèptèmbêr taun Wêlandi 1864.
1) Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Pakubuwana ingkang kaping 6. 1. Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun swargi kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta. 2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng ing sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
2) Ratu Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang [ing...]
[...kang] kaping 7. 1. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Cakraadiningrat ing Madura.
1). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 2. Kangjêng Pangeran Panji Priyambada.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang
wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Suryaningrat wontên ing pulo Ambon. 5. Kangjêng Pangeran Tumênggung Sindusena. 6. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
3). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6.
1. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, Kaptin Ajidhanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guphêrnur Jendral.
4). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. 1. Radèn Ayu Sêkar Kadhaton.
5). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 8. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta. 3. Gusti Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
6). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 9. 1. Kangjêng Pangeran Arya Angabèi.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, Litnan Kolonèl Phansêtaph.
2). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Natapura kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
3). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. 1. Kangjêng Pangeran Arya Cak ranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
4). Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Juru Martani. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3. 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kapisan.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan, ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, Kolonèl Kumandhan ing Lesiyunipun piyambak saha Ridêr saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januari taun Wêlandi 1853 wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên [tumuntê...]
[...n] krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3 wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun Kangjêng Guphêrmèn.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran
3). Pangeran putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 ingkang jumênêng sapunika. 1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Litnan Kolonèl Prajurit Inphantêri ing Lesiyun
Mangkunagaran. 3. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya. 4. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Suditya.
kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821. Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ôngka 1750, utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5 punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 20 wulan Siyam taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juni
d. Mênggah tiyang Wêlandi sawêg Sabtu sontên utawi dalu, panjingipun dintên Akhad mênggah tiyang Wêlandi manawi dumugi ing têngah dalunipun. Puputing dintên Akhad wau yèn sampun dumugi têngah dalu malih, inggih punika ingkang katurut ing Sêrat Pananggalan punika, dados santuning dintên kaetang saking têngah dalu, upaminipun mêkatên. Yèn ing Sêrat Pananggalan punika ing dintên Salasa kaping 5 wulan Sèptèmbêr dhawahipun wulan purnama, dene dhawahe wulan purnama wau manawi kaetang ingkang rêsik dhawahipun ing nagari Samawis wanci dalu liwat pukul sanga, yèn tiyang Jawi mastani malêm Rêbo, ananging tiyang Wêlandi amastani Salasa dalu, awit panjinging dintên Rêbo sarêng dumugi ing têngah dalunipun. Mêkatên ugi sapanunggilanipun sadaya.
Ing nagari Ngayogyakarta punika ngantos sapriki kirang gênah lampahing kurup, rujuk tuwin gèsèhipun kalihan khurup Surakarta ingkang sampun kapratelakakên ngajêng punika, mila pratelaning dintên agêng ing Ngayogyakarta wau asring ewah utawi kalêpatan. Ing môngka saking dhawah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping 6 lampahing pananggalan kawanguna murih têtêpipun ingkang sarta gampilipun kangge ing akathah, wondening patrapipun ingkang kathah-kathah inggih sami kados pananggalan ing Surakarta wau kemawon. Naming taun Dal punika kasamèkakên kados taun ingkang kathah-kathah, kalih dening malih patrapipun taun Wuntu punika kaewahan. Ingkang kadamêl taun Wuntu punika taun Ehe Dal Jimakir, dene nêptuning taun nêptuning wulan taksih têtêp kemawon kados ingkang kapratelakakên ing kaca 28 ngajêng, ananging botên mawi ewah etanging khurup. Sanajan taun Dal inggih têtêp khurupipun ing sawindu, wondening khuruping windu punika inggih khurup Arbangiyah sami kados khurup ing Surakarta, dipun watêsi benjing dumugi wêkasanipun taun Jimakir 1866, nuntên kalong sadintên kapêndhêt saking wulan Bêsar taun Jimakir wau, dados lajêng santun khurup Salasiyah, benjing taun Jimakir 1986 gumantos khurup Isnèniyah, salajêngipun sabên angsal 15 windu, 120 taun inggih santun khurup mundur sadintên malih. Pranatan enggal punika saèstu sakêlangkung prayoginipun. Pantês katelad sawêngkoning tanah Jawi
walah dok . . . mumpung gak gawat2 nemen, ethok2 ngerti ae
genah mbiyen cilik’ane kene bareng ngono lho . . .
. . asik mbiyen pas masak2an . . mateng titik sikat wis . .
. . lha selak luwe, he3 . . . mosok ngono nakal seeeee
. . sak iki lek masak sik sering gosong
KAWRUH JAWI:Belajar Aksara JawaSerat WulangrehSerat KalatidhaSerat Sabda JatiKautamaning BebrayanTokoh
kulo niki nggumun jaman saiki sek onok uwong gelem ngulang nang tpq utowo madrasah,
uga nganggo basa Jawa krama. Kahanan basa iki mau muwuhake pitakonan, yaiku kepriye pasinaonan basa Jawa Krama ing masyarakat Samin. Prakara sing diangkat ing panaliten iki yaiku kepriye pasinaonan basa Jawa krama ing masyarakat Samin ing Dukuh Tambak, Desa Sumber, Kecamatan Kradenan, Kabupaten Blora. Tujuan kang arep digayuh saka panaliten iki yaiku kanggo gambarake pasinaonan basa Jawa krama ing masyarakat Samin ing Dukuh Tambak, Desa Sumber, Kecamatan Kradenan, Kabupaten Blora. Ing panaliten iki, dhata kang dijupuk yaiku dhata kang arupa gambaran pola pembinaan basa Jawa krama ing masyarakat Samin kang arupa tuturan-tuturan langsung, lan sumber dhata ing panaliten iki yaiku warga Samin ing Dukuh Tambak, Desa Sumber, Kecamatan Kradenan, Kabupaten Blora. Panaliten iki nganggo teknik wawancara lan pengamatan kanggo ngumpulake dhata. Lan dhata kang kajupuk dianalisis nganggo metodhe analisis deskriptif kualitatif. Asil saka panaliten iki yaiku pasinaonan basa Jawa krama ing kulawarga sifate insidental, yaiku nalika bocah Samin ketemu Kamituwa nalika Kamituwa rawuh ana ing salah sijining omah warga Samin, bocah Samin kudu matur nganggo basa Jawa krama, nalika bocah mau salah nganggo basa Jawa krama lagi ana pasinaon basa Jawa krama ing kulowarga. Nanging pasinaonan kang ana ing kulowarga yaiku sifate insidental, pasinaonan basa Jawa krama sejatine ana ing lingkungan masyarakat yaiku ing acara-acara adat tertentu. Saka panaliten iki bisa dijupuk kesimpulan yen pasinaonan ing kulawarga Samin sifate insidental utawa ora ana pasinaon kang mligi, lan pasinaonan basa Jawa krama mung ana ing lingkungan masyarakat yaiku ana ing acara-acara adat tartemtu kaya ta kenduren utawa bancakan bareng-bareng lang upacara ngenger utawa ngantenan. Kulawarga mung nyiapake anak-anake supaya siap kanggo diajak ing acara-acara adat tartemtu. Para warga Samin uga ngajari basa Jawa krama marang anak-anake nalika anak-anak Samin katemu karo Kamituwane. Saka asil panaliten iki, panaliti nyaranake supaya panaliti-panaliti sabanjure isa nerusake panaliten iki, lan isa bedhah luwih akeh ngenani kabudhayan kang ana ing
Tanggal Kaping 5/6 Juli 1935, Bab Pamanggih Anyar Tumrap Tujuan Panggulawênthah
Parêpatan, amangsuli ingkang kula aturakên ing nginggil, tiyang gêsang wontên ing donya punika, dados ngangge pirantos, badan karêp hawa nêpsu, saha wêruh. Mênggah karêp kalihan hawa napsu pancènipun pilah, amargi wontên karêp tanpa gêpokan hawa napsu, dados têrangipun karêp punika inggih pokok piyambak, wontên salah satunggaling guru kawruh sêpuh anggènipun anjèrèng pirantos adêging manungsa cêkak aos, makatên ungêlipun: manungsa iku duwe wiji urip, [uri...]
[...p,] kang duwe sipat uninga sarta karsa, wong ora bisa wêruh wiji mau, kang diwêruhi ya mung sipate uninga sarta karsane. Nalikane wiji mau urip ana ing donya, nganggo piranti utawa bêbakalan, yaiku pikir, hawa napsu sarta badan, dene kang dak pratelakake wiji mau, panyêbute wong-wong pancèn warna-warna, ana kang ngarani rasa jati, ana kang ngarani manungsa jati, uga ana kang ngarani wiji ka-Allahan, anggone mangkono mau amarga saka wêrite, bisa uninga sadurunge winarah, uga uninga samubarang kang ora katon, ora sarana piranti. Ing ngriki murih gampilipun kula mêndhêt têmbung: pribadinipun kemawon, supados botên cawuh kalihan sanès-sanèsipun. Mirit kawruh kêkalih ingkang kula andharakên ing nginggil, parincènipun kula wastani sami, namung kaotipun ingkang satunggal saking jawi malêbêt, satunggalipun saking lêbêt dhatêng jawi, nanging kawruh sêpuh langkung bontos, cêtha pokokipun, inggih punika karêp saha wêruh, dene sanès-sanèsipun namung nama pirantos kemawon.
Parêpatan, sarèhning lampahipun pamêngkar kados ingkang sampun kula aturakên, saking jawi mlêbêt, inggih punika saking badan, lajêng dhatêng hawa napsu, sawêg dhatêng pikir, mila lampahipun panggulawênthah inggih kêdah mêdal margi wau, kadosdene pikajêngipun kawruh Psychiologie sarta botên nyulayani kawruh sêpuh. Mênggah tujuanipun panggulawênthah kula rêmên dhatêng kawruh sêpuh, dados dipun bontosakên, sagêda madêg pribadinipun, liripun, inggih madêg karsa lan uninganipun, dados karsa ingkang santosa, uninganipun ingkang pana, sampun ngantos katêkuk ing pirantosipun. Mênggah tuju ingkang kula andharakên punika sajatosipun sampun kula ajêngakên wontên ing parêpatanipun paedagogische club, nalika tanggal kaping 25/5'35. Dene panggulawênthahipun tumrap badan sarta pikiran, kados cara sapunika mêndhêt wêwaton saking Eropah punika pamanggih kula sampun prayogi (dados dede ricikanipun) inggih punika: badan sagêda rêsik sarta kiyat, dipun lampahakên saking bangsaning sêporêt, tumrap pikiran sagêda kathah kawruhipun, sagêda anglalar ingkang pratitis, dipun lampahakên ing sakolahan, amung tumrap panggulawênthahing hawa napsu ingkang anjalari dadosipun wêwatêkaning tiyang, saking karêmênan sarta pakulinan saha kêkiyatanipun [kêkiyatanipu...]
[...n] piyambak, punika ing ngriki nama dèrèng kopèn, inggih punika panggenan kangge anggulawênthah dèrèng wontên, sakolahan botên sagêd nindakakên makatên, lampahipun panggulawênthah inggih dèrèng katata,
tatananipun, môngka bilih punika botên dipun tututakên panggulawênthahipun inggih badhe dèrèng sae, sabab dening badan sarta kawruhipun taksih dipun angge nuruti kamurkaning hawa napsunipun. Pancèn kula gadhah pangajêng-ajêng wontên ingkang damêl tatanan
dene wosipun panggulawênthahipun hawa napsu pamanggih kula namung dipun papanakên dhatêng ingkang têrang piguna, utawi sae tumrap kawontênan (rahayu). Amargi salêbêtipun gêsang wontên donya gandhèngipun kalihan bêbadan wadhag botên sagêd nilar hawa napsu, panggenaning panggulawênthah bilih taksih lare kêdah taksih wontên têtiyang sêpuhipun piyambak, manawi sampun wiwit ngancik jêjaka sayogi dipun wontêni pondhok, ingkang maligi nindakakên panggulawênthah wêwatêkan wau, amargi jêjaka makatên pêrlu sumêrêp sêsrawungan kawontênan donya, nanging taksih bêtah panggulawênthah, upami ingkang anggulawênthah wau tiyang sêpuhipun piyambak, ingkang kathah-kathah inggih botên sagêd, môngka jêjaka makatên sawêg gawat-gawatipun, kajawi punika kula pancèn taksih gadhah pangajêng- ajêng malih sagêda wontên pasinaon kawruh sêpuh ingkang mawi tatanan, liripun: kajawi dipun tundha-tundha pangajaranipun, kados ta: patraping salira, pamanthênging cipta, sapanunggilanipun, punapadene têranging daya- dayaning pirantosing pribadinipun, ugi panampinipun murid kêdah mawi katliti, têgêsipun punapa calon murid wau gadhah dhêdhasar, saha umuripun punapa inggih sampun nyêkapi badhe nampèni piwulang kawruh wau, dados sampun ngantos prusan kemawon, kadosdene ingkang sampun kula aturakên nalika parêpatan agêng Narpawandawa kasêbut nginggil, amargi pangraos kula badhe dèrèng sagêd sampurna panyêpêngipun tujuan madêg pribadinipun sayêktos, kados ingkang dipun jôngka usul kula punika, bilih dèrèng wontên pasinaon kawruh sêpuh ingkang mawi tatanan wau, dados têranging pikajêngan kula punika, wontêna papan [pa...]
[...pan] panggulawênthahing hawa napsu utawi wêwatêkan, pêrlunipun upami dadosa punapa kemawon, sasampuna wêwatêkan utawi tujunipun laras sadaya, dene ingkang wontên dhêdhasaripun dhatêng kawruh sêpuh, sagêd lajêng malêbêt dhatêng pasinaon wau, murih sagêd sampurna ing gaibipun.
Parêpatan, pangraos kula sampun cêkap anggèn kula nêrangakên pokok-pokoking panggulawênthah sarta tujuanipun, ingkang dèrèng kula andharakên punika amung badhe tindak-tandukipun, tamtunipun saya prayogi bilih ing wingkingipun wontên ingkang sêsorah bab tindak-tanduk wau, cêkakipun tuju panggulawênthah kados ingkang kula usulakên punika, wosipun kêdah ngênêr sagêda pribadinipun mandhirèng sayêktos, liripun: wiji gêsang ingkang asipat karsa sagêd santosa, sarta uninganipun sagêd pana, pirantosing pribadinipun laras, amargi punika badhe nindakakên, dados sagêda badan kuwawa, napsu prayoga, pikiran sanyata. Mênggah wontênipun tujuan panggulawênthah sapunika, ingkang sampun kula sumêrêpi nama sawêg dumugi pikir, dados dèrèng bontos angênêr dhatêng pribadinipun, sarta taksih mawi manah gandhèngipun kadonyan, têgêsipun taksih nama katanêman utawi katarik ing hawa napsu, môngka pamanggih kula, manawi pribadinipun sampun mandhirèng sayêktos, dening sampun gadhah kawaspadan, pirantosipun sampun sae sadaya, was sumêlang tamtu sirna, punika dhatênga ing pundi-pundi, tindak-tanduk punapa-punapa, tamtu badhe lobok, kajawi punika dhatênging wahyu kawiryan, kawibawan sapanunggilanipun, tamtu badhe klayan murni. Ewadene sarèhning kula punika sanès ahli (deskundige) dhatêng bab panggulawênthah, bokmanawi wontên lêpat utawi kêkiranganipun namung nyuwun pangapuntên, wondene wontênipun kula wani sêsorah punika sajatosipun namung katarik ing kayakinan kula, inggih punika bôngsa kita tangèh mulya sayêktos, yèn botên ginulawênthah ingkang sanyata, liripun: ginulawênthah ingkang cocog lan kawontênan
Parêpatan, amangsuli bab têmbung salat daim, punika limrahipun wêjangan ing sajawining kaislaman, mawi rapal
sampun botên susah sêmbahyang, awit pangraosipun sampun sêmbahyang sabên dintên, lacutipun mirêngakên kutut inggih sampun sêmbahyang, nayuban, klênengan sapanunggilanipun, inggih sampun sêmbahyang. Mênggah katrangan ingkang makatên wau sayêktosipun klèntu sangêt, amargi têtela bilih ingkang mulang makatên punika dèrèng mangrêtos dhatêng têgês tuwin pikajêngipun têmbung salat daim, nanging kasêsa sêlak kangge suka piwulang, mila inggih lêpat. Wondene lêrêsipun têmbung salat daim wau kêdah kapilah, inggih punika saking têmbung: salat lan daim. Têgêsipun: pangajêng-ajêng sêmbahyang candhakipun ingkang dipun wajibakên, upaminipun makatên, wontên tiyang bakda
inggih lajêng tumandang sêmbahyang, môngka dèrèng ngantos manjing sêmbahyangipun, tiyang wau lajêng pêjah kêdadak, tindak ingkang makatên punika tiyang wau sampun dipun kukumi angsal ganjaran anggèning tumêmên ngèstokakên dhawuhing Pangeran, inggih makatên punika ingkang dipun wastani salat daim. Môngka miturut katrangan ing ngajêng sagêdipun dumugi rasa jati punika kêdah sarana mawi salat daim, nanging lampahipun anggèning salat daim, klèntu, lah punapa inggih sagêd dumugi ing rasa jati, sumôngga kemawon. Dados pancènipun sampun ngantos para sadhèrèk kita sadaya ngagêm utawi anggêga dhatêng piwulang ingkang lêpat wau, sabab tamtu badhe botên sagêd jumênêng pribadinipun, mila manawi kula langkung prayogi angakêni kemawon bilih kita punika titah walaka, sabab pancèn sipat-sipatipun inggih dede gusti, dados sampun cêtha yèn kawula punika inggih kawula, nanging kosokwangsulipun, gusti punika inggih gusti, beda-beda sipatipun, cobi kaparênga kula ngaturakên pasêksèn, manawi kita para manungsa punika têtêpipun yèn kawula, ugêr botên selak kemawon kita punika limrahipun [limrah...]
[...ipun] gadhah sirikan tigang prakawis, ingkang katranganipun sirik-sirikan wau malah pijêr namani kemawon, dene wujudipun sirikan tigang prakawis wau, inggih punika:
1. Êmoh susah, êmoh ina lan papa. 2. Êmoh lara lan sangsara. 3. Êmoh mati.
Dados upami sagêda kasêmbadan makatên pikajêngipun para manungsa punika amung sênêng, parêng, enak kapenak, lan sarwa kasêmbadan, dawa umure (botên pêjah-pêjah), nanging kawontênanipun kadospundi, jêbul sulaya sadaya, adhakanipun malah sirikanipun wau namung tansah kêpêthuk kemawon, purunipun para manungsa ngakêni yèn Gusti Allah punika wontên, lan purun pêjah, sapanunggilanipun, punika kapêksa dening kawontênaning lêlampahanipun, inggih punika manawi nuju kataman utawi nandhang kasusahan, nanging kosokwangsulipun yèn nuju bingah, babarpisan sami kasupèn dhatêng Pangeranipun, lacuting ginêm lajêng ngakên manawi jumênêng pribadinipun, kawontênan ingkang makatên punika cocog lan dhawuhing Pangeran, kawrat ing surat Mangarij salêbêtipun ayat 19, 20, 21, 22, 23, suraosipun makatên: manungsa iku satêmêne tinitah makewuh, manawa kataman kasusahan, ngrêsula, yèn nômpa kabungahan, lali marang Pangerane, kajaba wong kang nêtêpi salat. Dene salat makatên wiwitipun takbir, dipun pungkasi salam (dados botên cêkap namung Allahu, hu Allah), lair batosipun kêdah kêplok badanipun jasmani lan rohkani, samantên kemawon pasêksènipun yèn kita para manungsa punika têtêp sipating kawula walaka, dados prayogi lajêng nêtêpi anggèning dados kawula kanthi nêtêpi sarat rukunipun, wondene sarat rukunipun badhe kula andharakên sawatawis, kalêbêt ing kawruh kabatosan, kados ing ngandhap punika:
Manawi kula botên kalèntu kawruh kabatosan makatên panggulawênthahing manah, ingkang ngênêr dhatêng kasukcèn, dados pikajêngipun supados manah punika kagulawênthah dipun tuntun dhatêng tindak ingkang sukci, liripun: sadaya tindak-tanduk, solah muna-muni kêdah katujokakên ngibadah dhatêng Gusti Allah, wontênipun makatên, sabab manungsa punika kadunungan sipat-sipat ingkang kêdah dipun angge, utawi [uta...]
[...wi] kêdah dipun singkiri, makatên ugi tumrapipun hawa napsu inggih wontên ingkang kêdah dipun angge, lan wontên ingkang kêdah dipun singkiri, têrangipun badhe kula andharakên ing mangke, namung ing ngriki ingkang langkung prêlu kula têrangakên rumiyin tumrap pathokanipun kawruh kabatosan, ingkang wos-wos kemawon wontên 4 bab.
1. Kêdah iman dhatêng Gusti Allah, têgêsipun pitados sayêktos bilih Gusti Allah punika wontên, sarta pitados dhatêng para rusul tuwin para nabi (badhe katêrangakên wontên ing bab rukun iman 6 prakawis).
2. Purun nindakakên sadaya dhawuh tuwin nyingkiri sadaya cêcêgahipun Gusti Allah ingkang sampun katêtêpakên mênggahing awon saenipun, wontên ing agami Islam.
3. Ngadil, têtêp ing janji, mantêp ing kasagahan, botên amblenjani lan paracidra.
4. Sagêd nutupi bolongan kêkalih, inggih punika bolonganing tutuk tuwin prêji. (Punika sampun kalêbêt anglampahi dhawuh cêcêgah)
Wondene pathokan kawan bab ing nginggil wau têrangipun makatên.
Sapisan kêdah pitados dhatêng Gusti Allah, liripun, kêdah angakêni bilih botên wontên Pangeran ingkang sinêmbah kajawi namung Gusti Allah, sarta pitados sayêktos dhatêng khukum lan siksanipun, ing donya tuwin ing akirat, punapa malih pitados sayêktos yèn Kangjêng Nabi Muhkhamad punika utusanipun Gusti Allah, sarta pitados dhatêng para rusul, para malaekat (badhe katêrangakên wontên ing bab rukun iman) amargi manawi kita para manungsa botên gadhah kapitadosan makatên (iman) punika tamtu botên sagêd badhe olah kabatosan, langkung malih makripat dhatêng Gusti Allah, awit botên wontên ingkang kaênêr,
dipun pêpêtri, pinundhi-pundhi, kakintên sagêd andayani, wusana katranganipun inggih botên sagêd andayani punapa-punapa, bab punika cocog lan dhawuhing Pangeran ingkang kasêbut wontên ing Kuran, surat Akoph jus 26 ayat 5 suraosipun makatên: [maka...]
[...tên:] ora ana wong sasar ngungkuli karo wong kang nyêmbah marang liyane Allah, kang ora bisa nêmbadani panyuwune wong kang nyêmbah tumêka ing dina kiyamat, apadene malah ora padha rumasa yèn disêmbah. Taksih wontên sambêtipun.
Yèn Wania Ing Gampang, Wêdi Ing Pakewuh, Sabarang Sêdyane Nora Katêkan
Clês. Raosing manah kula ngantos kadosdene siniram toya sawindu, dene panjurung kula ingkang mawi kêpalan: rumêksa padha prasaja, ing organ Narpawandawa ôngka 6 Juli 1935 dipun nut ing panjênênganipun ki raka rêdhaktur mêndhêt Wulang Rèh ingkang mungêl: duga-duga aywa kèri.
Kula nuwun ki raka atur kula sangêt nuwun, sarta andadosakên bingahing manah kula, dene panjênênganipun ki raka sagêd minangkani panyuwun kula, inggih punika botên namung anggêr duka, nanging paring pemut mêndhêt Wulang Rèh ingkang mungêl, duga-duga aywa kèri. Pancèn inggih makatên punika ingkang tansah dados idham-idhaman kula, botên langkung mênggah pemutipun ki raka piwulang sae wau, badhe kula pundhi ngantos sabêjading jagad, ingkang salajêngipun kula tindakakên kanthi katêtêpaning manah. Dene wontênipun kula gumagah sagah mundhi piwulang sae inggih saking sintêna kemawon, sabab kula mangrêtos inggih sintêna kemawon, ingkang nyingkur dhatêng piwulang sae bêbasanipun sakêdhèp netra kemawon tamtu badhe anêmahi babar kacêpêk, nanging kosokwangsulipun manawi piwulang sae wau tansah kita pundhi kanthi sucining manah (dados botên namung dipun cêngkung-cêngkungakên nanging katranganipun nul) sampun tamtu kemawon badhe agêng sangêt mênggahing sawabipun.
Kula nuwun para maos langkung-langkung para warganing Narpawandawa saumumipun, mênggah panjurung kula ingkang mawi kêpalan rumêksa padha prasaja, punika botên kok kula namung anggêr mungêl bêbasanipun kaduk wani kurang duga, wah punika sakêlangkung têbih sangêt, nanging inggih atur kula ingkang têrus têrang punika wohipun anggèn kula tansah nyinau piwulang sae, mila saking coplokipun manah kula dhatêng piwulang sae, kula
ngantos anggadhahi gagasan ingkang radi damêl kèlinipun ingkang anggadhahi watêk ewan, namung sadèrèng sasampunipun kula matur nun inggih sèwu-sèwu lêpat kula.
Kula nuwun, saking anggèn kula tansah manah kawontênanipun putra santananing gusti sasêmbahan kula ingkang sinuhun ing têmbe wingkingipun, raosing manah kula ngantos sakêlangkung kêtir-kêtir sangêt, amargi miturut glagading kawontênanipun botên saya mumbul, nanging katingal anggènipun saya nglèmprèh sangêt, makatên punika botên sanès inggih jalaran saking lêpat kita piyambak, mila mupung taksih radi jêmbar kalanganipun, punapa botên langkung
Narpawandawa ingkang mungal: eka paksa karya sakti. Dene murih sagêdipun kalampahan, manawi saking pamanggih kula sakêlangkung gampil sangêt, saugi sami kêparêng anglampahi kanthi sucining panggalih yêktos, têgêsipun kêrsa punika inggih ingkang kêrsa yêktos, sampun kok kêrsanipun wau namung kangge lêlamisan, manawi wontên ing parêpatan sêdhorak-sêdhèrèk, nanging manawi sampun bibar parêpatan lajêng cuh nya kadhasmu. La manawi makatên punika nama dèrèng kêrsa lair batin yêktos, sampun tamtu kemawon tanduk ingkang namung lêlamisan punika wohipun botên sanès namung: 0, bukan, mila cobi badhe atur kula pamrayogi ingkang namung sapele punika, kula babaripun ambokmanawi sagêd anjalari thukulipun katrêsnan ingkang sajatos, ingkang salajêngipun sagêd anjunjung drajadipun praja SurataSurakarta. dalah isinipun.
Kula nuwun, sarèhning ingkang dados warganing Narpawandawa punika, wiwit ingkang agêng ngantos ingkang unyik têtêp kaakên sah putra santananipun panjênêngan dalêm nata, mila manawi parêpatanipun Narpawandawa, sokur wontên ing jawi pisan, sami kêparênga angrêngkuh kanthi sucining panggalih parêpatan kalihan kulit daging piyambak, ngrêmbag bêtahipun piyambak, manawi radin-radin sampun kêparêng makatên, kintên kula ancasipun Narpawandawa ingkang luhur punika, bêbasanipun sakêdhèp netra sampun sagêd kacêpêng kanthi bèrès. Manawi kirang pitados sumôngga kacobia, botên- botênipun manawi dhawah ing asor, nanging dados luhur ingkang sêjatos punika nyata,
tutuping atur kula, mênggah panyuwun kula kasêbut nginggil punika botên sanès
Narpawandawa, katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, nuwun sumôngga.
Kula nuwun, nalika ing dintên Kêmis sontên tanggal kaping 25/26 Juli 1935 para pangrèh Narpawandawa parêpatan wontên ing Suryaamijayan, kajawi ngrêmbag kabêtahanipun pakêmpalan, ugi angrêmbag swaraning sêrat-sêrat kabar Jawi, Walandi tuwin sanès-sanèsipun, ingkang angêwrat pakabaran bab badhe lèrèhipun pêpatih dalêm sapunika, awarni-warni rêmbagipun. Sanadyan pangrèh Narpawandawa piyambak sayêktosipun dèrèng mirêng bilih pêpatih dalêm sapunika badhe lèrèh, nanging mênggah ing wingkingipun botên sande inggih badhe wontên wisudhan pêpatih dalêm anyar, môngka pêpatih dalêm punika nama pangkat ingkang gawat (gewichtig) dening abdi dalêm ingkang luhur piyambak lênggahipun saha kawontênan awon saening nagari punika
angaturakên pamrayogi, kanthi dhêdhasar rumêksa murih lastari widadanipun kaluhuran dalêm, saha supados prayogi tumrap adêgipun nagari dalêm ing Surakarta, wondene pamanggihipun pangrèh Narpawandawa kados ing ngandhap punika:
1. Nuwun, mênggahing sasêrêpanipun pangrèh Narpawandawa, kawontênanipun pêpatih dalêm punika nama dados warangkaning panjênêngan nata, nanging miturut prajangjian dalêm nata ugi dados abdinipun kangjêng guprêmèn, sarta kawujudanipun angsal arta balônja saking kangjêng guprêmèn kathahipun 1000 rupiyah sabên wulan, ingkang makatên punika pangraosipun pangrèh Narpawandawa sampun [sampu...]
[...n] botên laras, saha malah sagêd angwontênakên kirang murnining anggènipun nama dados warôngka dalêm, amila ing sasagêd-sagêd pêpatih dalêm punika prayogi ingkang maligi dados abdi dalêm, dene manawi kangjêng guprêmèn pakèwêd angewahi, sabab dening sampun kalêbêt ing prajangjian dalêm, inggih arta blônja 1000 rupiyah, punika kemawon prayogi kasuwak, amargi kajawi punika botên kalêbêt ing prajangjian dalêm, ugi tumrapipun ing wêkdal jaman punika, mapan sangêt bilih kangjêng guprêmèn nyuwak balanjanipun pêpatih dalêm ingkang 1000 rupiyah, sabab kangjêng guprêmèn piyambak inggih nama sawêg kêkirangan arta. Makatên malih tumrapipun ingkang nglampahi botên katingal asor, nanging malah katingal kaluhuranipun.
2. Panyumpahipun pêpatih dalêm punika ingkang sampun-sampun wiwit pêpatih dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat minggah, dados satunggal, inggih punika sumpah kasêtyanipun ing sahandhap sampeyan dalêm saha dhatêng kangjêng guprêmèn, namung sarêng dadosipun pêpatih dalêm sapunika sumpahipun botên dados satunggal, kangjêng tuwan guprêmèn nyumpahi piyambak maligi tumrap kangjêng guprêmèn, punika pamanggihipun pangrèh Narpawandawa sanadyan tamtunipun sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan inggih sagêd lajêng nyumpah piyambak, nanging prayogi kawangsulakên dados satunggal malih, supados runtut kalihan ingkang kaaturakên ing nginggil wau, dados botên nama ngewahi adat ingkang sampun-sampun, tuwin botên katingal pilah-pilah pêpisahan.
3. Kajawi punika sarèhning pêpatih dalêm wau nindakakên pandamêlan ingkang awrat, manawi tanpa watêsan jumênêngipun, punika andamêl rêkaosing anggènipun dados pêpatih dalêm. Ingkang tundonipun andayani kirang saening pandamêlanipun, môngka pandamêlanipun wau nindakakên pusaraning nagari, amila pamanggihipun pangrèh Narpawandawa sarèhning ugi nama abdi dalêm, prayogi sangêt manawi dadosipun pêpatih dalêm punika mawi watêsan, upaminipun 5 taun, utawi dangu-dangunipun dumugi 8 taun, punika nyumanggakakên sakaparênging karsa dalêm, ewadene bilih taksih katingal nyêkapi dhatêng pandamêlan wajibipun, sarta katingal prayogi, tuwin kabêtahakên, dening panggalihanipun taksih [ta...]
[...ksih] mapan kangge ing jamanipun, inggih kenging kemawon kaulur malih wêwangênipun wau sapantêsipun, nanging botên prayogi bilih panguluripun punika langkung saking wêwangên 5 utawi 8 taun malih, mênggah pigunanipun manawi dadosipun pêpatih dalêm punika mawi watêsan, kajawi sagêd nyirnakakên èwêd pakèwêd tuwin sabab-sabab ing nginggil, ugi anggampilakên panindak manawi wontên prêlunipun kaparêng dalêm, utawi kaparêngipun kangjêng guprêmèn, sarta mirit para amtênar Wlandi abdinipun kangjêng guprêmèn ingkang pangkat agêng-agêng, inggih sami mawi watêsan pasuwitanipun, punapa malih botên badhe damêl kêmbaning manahipun para abdi dalêm ing sangandhapipun, nanging malah angajêngakên dêrênging manah tumrapipun para abdi dalêm ingkang nindakakên pandamêlan nagari.
4. Ugi pangrèh Narpawandawa amrayogèkakên, bilih pamisudhanipun pêpatih dalêm punika sampun adhêdhasar saking waris kemawon, nanging pamisudhanipun wau namung milih dhêdhasar saening kalakuan, tuwin kacêkapanipun nindakakên pandamêlan, ingkang langkung mapan piyambak kawontênanipun ing wêkdal wau, amila saking makatên punika lupiyanipun ingkang sampun-sampun, pêpatih dalêm wau botên tamtu mêndhêt saking waris, ananging mêndhêt saking salah satunggalipun abdi dalêm bupati nayaka, dados manawi pamisudhanipun pêpatih dalêm wau wêwaton mêsthi mêndhêt saking waris, punika kajawi nyulayani wêwaton kina, ugi adamêl kêmba utawi nyuda dêrênging manahipun para abdi dalêm ing sangandhapipun, dados nama adamêl kamunduran, punapa malih wontên pakèwêdipun, dening nagari sampun andhawuhakên pranatan wawênanging waris ingkang salami-laminipun anggêntosi tilas lênggahing tiyang sêpuhipun (ingkang limrahipun kawastanan pranatan buk biru) sapunika kasuwak. Ewadene manawi badhe ngarsakakên wêwaton waris, pangrèh Narpawandawa inggih manah botên pakèwêd, nanging ugêr nêtêpi wêwaton kados ingkang kaaturakên ing nginggil.
Kula nuwun, mênggah sadaya atur pamanggihipun pangrèh Narpawandawa wau, sarèhning prakawis ingkang prêlu sangêt, saupami wontên kaparêng dalêm amundhut rêmbagipun kagungan dalêm rad-rad, utawi
kaparêngipun karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Panitra Wg. Purwasastra. Pangarsa: Wg. Suryaamijaya.
Dongèngipun Dyah Tantri dhatêng Sang Prabu Eswaryapala
Anuju satunggiling dintên pêksi bango punika ngadêg anjêjêr mawi suku satunggal, wontên ing sapinggiring talaga wau, botên ebah-ebah, botên nolah-nolèh, botên pisan-pisan maèlu dhatêng ulam ingkang pating sliwêr wontên ing sacêlakipun. Punika andadosakên gumunipun ulam-ulam wau, lajêng wontên ulam sawatawis ingkang purun sangsaya nyêlak dhatêng panggenanipun bango wau, namatakên dhatêng pun bango. Bango katingal ambrêbês mili, katawis manawi susah. Dipun takèni dhatêng pun ulam, punapa sababipun susah. Pêksi bango mangsuli: ênggèr, wis pirang-pirang taun ênggonku sênêng andêlêng olèhmu pating sliwêr ana ing banyu. Têrkadhang-kadhang aku nucuk kowe salah siji, mung tak anggo cagak urip bae. Kang mangkono iku nganti pirang-pirang taun, aku karo kowe padha sih-sinihan, padha kêpenak uripe. Dumadakan jêbul ana sing arêp anjêjarahi, durung lawas iki aku krungu gunême wong kang gawene padha amèk iwak, liwat ing kene. Jarene talaga iki arêp diêsat, iwake arêp dijupuki kabèh. Dadi sawatara dina êngkas kowe rak bakal padha pating klèpèk, dijupuki ing wong kang padha gunêman iku mau. Kang mangkono iku andadèkake susahe atiku, marga wêlas bangêt marang
ora bakal mangan samubarang kang urip, mung arêp mangan bôngsa thêthukulan wae. Dadi wiwit saiki kowe aja wêdi-wêdi sliwar-sliwêr ana ing
kadospundi anggènipun badhe sagêd oncat [onca...]
[...t] saking bêbaya agêng punika, pun bango wiwitanipun cariyos bilih kacupêtan rekadaya. Dangu-dangu cariyos, manawi sampun manggih akal, ulam sami bingah mirêngakên pratikêl ingkang kacariyosakên dening pun bango. Makatên cariyosipun: rada adoh saka ing kene aku wêruh ana talaga, dalane rumpil bangêt, yèn manungsa ora bisa têkan ing kono. Yèn kowe padha pracaya marang aku, kowe bakal padha tak êlih siji-siji, tak cucuk alon-alon, banjur tak ibêrake mrana.
Ulam-ulam sami bingah sarta suka panarimah, dene bango gadhah sêdya ingkang makatên. Ing batos sami rumaos badhe oncat saking bilahi. Pun bango kalêksanan sagêd ngusungi ulam wau. Sabên dintên ambêkta ulam ingkang lêma-lêma pintên-pintên, awit saking panêdhanipun ulam piyambak, anamung botên kabêkta dhatêng talaga sanès, kabêkta dhatêng sela agêng sarta inggil, wontên ing ngriku ulam wau dipun têdha sasêkecanipun, botên gadhah kuwatos sarta botên kasêsa. Lami-lami ing sela ngriku kathah êri sarta balungipun ulam, ngantos atumpuk-tumpuk. Anamung ulam ingkang sae-sae ing talaga wau sangsaya nipis sangêt. Taksih wontên sambêtipun.
Sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat ... 95 / Pèngêtan parêpatan agêng mirunggan ... 99 / Yèn wania
Wiwit Tanggal Kaping Sapisan Oktobêr Dumugi Pungkasaning Wulan Dhesèmbêr 1935
wiwit jam 1.10 siyang, dumugi jam 3.26 Yusup slamêt.
II. Ing salêbêtipun wulan Ruwah, wontên:
Tanggal kaping 7 utawi kaping 4 Nopèmbêr, Sênèn Paing, manail, Hyang Endra, mawulu, dadi, bumi kapêtak, lakuning lintang, kalang kinantang, sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24 Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Ahmad slamêt.
dumugi jam 1.12 siyang, Ahmad rijêki.
Wêdalipun organ ing wulan Sèptèmbêr punika kasèp, sarta botên mawi tambahan nitik Sultan Agungan, sabab wontên prêlunipun kangge macak turunan sêrat paturan ôngka 39/497 (mirsanana ing kaca 104).
Kajawi punika kasêbut pananggalan ing wulan Sèptèmbêr 1935 (wêdalipun organ ing wulan Agustus kapêngkêr) dintên Sênèn Wage tanggal kaping 2 Jumadilakir Jimakir 1866 (kaping 2 Sèptèmbêr 1935)
ngantri keri dewe…sugeng sonten panembahan ismoyo…
Balas	On 20/06/2010 at 14:55 gembleh said: Lho ….sampun dipun cantholaken Ki,
Balas	On 21/06/2010 at 00:05 donoloyo said: Kasinggihan Ki Gembleh, kulo kok ditilap-ke yen ono wedaran rontal enggal…sampun jilid sekawan…namung amergi dhereng wonten wekdal sinau…inggih taksih
Balas	On 21/06/2010 at 08:46 yudha pramana said: ngertiku CUMA :
Panembahan maringi bonus jadwal WC2010 ……………..
Mo, mo, mo, mo, Romo, ono maling
E, e, e, e, gendhuke, malinge opo nggegirisi?
Tobat Romo, malinge niku edi peni
Niki lo sing teng njero dada ???
Balas	On 21/06/2010 at 09:03 yudha pramana said:
On 21/06/2010 at 08:59 yudha pramana
On 21/06/2010 at 11:45 Samy said: sowan malih, nembe mawon mlampah-2 wonten tlatah
Nyuwun pangapunten ngantos dangu mboten saged sowan. Sakmeniko kulo sengojo cuti supados saged ngrampungaken maos ammc jilid 1 dumugi jilid 4 tuwin wetawis kalihwelasan jilid SUNdSS ingkang nembe kemawon kulo undhuh.
||Wiwitane mung tinulis | ing dinten saptu punika | nuju pahing pekenane | ing sasi rabiulawal | ping tiga tanggalira | tahun edal punika wayahipun | pukul sanga||
||Wuku mandasiya singgih | titimasa katiga ika | saat Israil tareka | ana dene kang anerat | kiyahi agi ingkang nama pernah | kangpung
||Anane ala lan becik | pan saking tata kerama | yen andhap asor tandhuke | kasebut maring wong kathah | kang becik aneng dunya | tata kerama ingkang luhur | iku sira ilingana||
||Senadyan pinterangngaji | den senggerang maring wong tuwa | iku lungguhing wiring | pan terus ujaring hokum | ing kitab kelawan qur’an||
||Yen sira eling puniki | baktine maring wong tuwa | pasthi
terusena kabangkiten nira | sibarang gawe wong anom | kapintera aneng dunya | takona ing wong tuwa | aja tungkur mangan turu | yen sira kepingin mulaya||
||Kangaran ilmu sejati | tukokena guru kang nyata | mumpung sira masih anom | tan wurung wekasan tuwa | yen tuwa pejah | kang eling hokum puniku | mangsa aweta aneng dunya||
||Kang gemet sira mulati | sarta lan jatine tapa | kang katerima maring Yang Manon | ing
iku sira kaweruhana | jatine tapa lan ilmu | pan iku tan kena pisah||
||Jenenge kalmia kalih | iku sira kaweruhana | iman kelawan taugid | lan jenenge ing ma’rifat | wujud tunggal rasa | tunggal ing papan kelawan | wuwuske purna lawan wisesa||
||Siti pinenda ning bumi | banyu kelem sajroning toya | perawan ayu rupane | tan pisah lawan wong lanang | randha during peputera | takokena maring guru welanjar during kerama||
||Kang ngawas sabda puniki | sira kaliru tanpa | terusana sajatine | sewu siji kang uninga | wong tuwa rasa puniki | pan akeh padha kaliru |
sejatine kurang nedha | luhur dadi kejebur | nedha gesang saya ilang||
padha sira rasa kena | kang tuwa lawan kanga nom | yen luput ginawe apa | papundhini kang anurat||
||Anging ta depan kumbin | maring keyahi kang anurat | kang ngarang jati tah mangku | bedha lan kang latha | winedharan ing nulis | papundhine wong dadi guru | wit panjer jatine rasa||
||Wis putus keyahi kang anuturi | lakune wong alam dunya | kang tuwa lawan kanga nom | padha sira imanena | pituduhe guru kang nyata | yen sira ton eling iku | pasthi celaka aneng dunya||
||Ingkang kinariya pepate | dhumateng Sri Narapati | Ki Patih Peraja wastane |
Patih seba ing ngarsa | angendi kajeng Sang Prabu | lah Patih den poring ngarsa||
||Pan kathah kawula mami | data ana ingkang wenang | anampani ujaringwang | tan liyan ta jenengira | perkarane Gustinira | kaya apa awakmu | Ki Patih anuhu duka||
||Pan banget genira sakit | rahina wengi hataka | kang den amemung marune | Gustimu ingkang tuwa | iku
||Yen lawan karep mami | sun pateni Gustimu kang tuwa | Ki Patih alon ature | adhuh angger Gustiningwang |
||Pan lajeng malebet puri | lampahe Lurah Kajineman | tan mawi larapan mangko | kocapa Ratna Juwita | kang wonten dalem pura | kelangkung kawelas ayun | pan
wong dalem pura | den undhangi sedayanepun | datan paduka peparing batoya||
||Sarupane kang para cethi | pan padha welas sedaya | ningali maring sang anom | anging wedi Sri Nalendra | yen peparinga dhahar | medhek angusapi
||Arya Cengkiling anulya perapti | Sang Ayu alon angucap | lah Arya teka ing kene | dengarina lakunira | malebu dalem pungkuran | baya dinutus Sang Prabu | ingutapaken maringwang||
||Alon ature Arya Cengkiling | inggih leres karsa Paduka | kinen mejahi sampeyan angger | Sang Ayu alon ngandika | sukur sewu yen mangkana | anging gawanen katingsun | kang adoh teka
tulungane maksih anyar | mengkana pangucapira | sanguine wong dalem agung padha nangis biyang||
||Medal saking dalem pura | Dewi Sukarsi kelawan Arya Cengkiling | Massahut lawan Masserut | ingkang ngiring Gusnira | Arya Cengkiling pan dadi pangawalepun | dhasar nuju katiga ngarang | panase kepati||
||Anuju jati angarang | pepet sumbar panase anggegilar | awor baleduking awu | suku melethung sekacang | Dewi Sukarsi
pan ageng tan ana madha | sampun kandhek lampahe Kusuma Ayu | alingging angandhaping gorda |
punakawan | Dewi Sukarsi wuwuse amelas asih | mara puterane ingsun | mungpung lunga bocah
tan duwe dasa | tinereka dening Nerpati||
||Sarupane penggawa dunya | ana uga wewakesira Yang Widi | utang pati
||Abote tiyang ngawula | pasthi kawula ngelampahi | yen wonten karsaning Ratu | Sang Ayu aseru angucap | iya bener lekasana awakingsun | aja suwe ingsun gesang | pan wis mathe awak mami||
||Arya Cemeng kewala | aningali dhumateng
||Dhadhane ingkang katerajang | terus walikat matiya ingkang keheris |
||Sesambate melasarsa | ingkang putera sarwi depun ambungi | adhuh anak Gustiningsun | wis nyawa sira kariya | wus pinasthi tan tutuk tinunggu ibu | sun
||Tan suwe weteranira | Ki Massahut Masserut anulya perapti | mapan sarwi mekul banyu | bekta gumbeng roro sewing | dupi teka Massahut kaget andulu | pikulan lajeng binuwang | sareng rangkul maring Gusthi||
||Adhuh angger Gustiningwang | nandhang berana kalangkung kawelasasih | Arya Cengkiling edan tahun | weruha lamung mengkana | Arya matini
amuwus | wis padha karya | Ki Masaahut ingsun titip anakingsun | kang gedhe kesabaranira | muga kenaa
wadon katerima | rahi pethak tur awangi||
||Massahut ingkang winarna | lan Masserut sesambate amelasasih | tan waget kawula kantun | adhuh
ngemban Gustinira | ora pegat depun bersihi||
||Wonten malih kang winarna | dhedhukuhan ing wanaderi | Kaki Nambi wastanepun | kelangkung malaratira | Kaki Nambi laminira adhedhukuh | isin wiring tunggal wong kathah | sandhangane pating seluwir||
||Lanang wadon gegambalan | Kaki kelangkung malaratneki | sebarang
nandur jagung padha wurung | sejatine kurang tapa | mulane mengkana kakeyan sega kelawan banyu | sugih utang ora adang | nandur uwis padha mati||
||Seksana bias miharsa | Kaki Nambi ngrungu swarane wong nangis | mirsa amelang | kang wonten tengahing wana | Kaki
iki wong apa | dene mati wong wados rupane ayu | Masserut aseru angucap | inggih punika gusti mami||
||Ratu kang duwe garwa | mati atas karsa Sang Aji | pan kawula nedha tulung | kiyahi dhateng dika | amber iki ing
wismanepun | nyahi Nambi kewawak tumingal | kang putera depun tampani||
||Lajeng sira siniraman | Raden Mursada dhumateng Nyahi
pinupuhan dhumateng nyahi Nambi | kelangkung gumatinepun | dene kepingin putera | sadinane malah den
lajeng melu tetegal | Raden Mursada kelawan punakawanneki | sebarang tinandur tulus | sato kewan datananan doyan | padhang
||Lajeng kathah wong | melu tetegal padha kerasan | kapecut sandhang lan bukti | saking kanan kerinipun | sadine agung prapta | lama pan kantos tiyang sewu | kelangkung rejanira | saking murahe sandhang lan bukti||
mincing | dhumateng pinggir segara | pancinge wodang wesi kuning |
pancing ika | dhumateng sang raja mina | adi agenge kagiri arga | kang simuruh toya jeladeri | ulami nedha pancing |
aseru angucap | dhumateng wong medati | lajeng dika paman kalang | dika gelem gentas pancing | andika kula buruhe | wong kaling malih amus | inggih purun kawula | yen gedhe buruhanneki | lajeng ginawa wong kalang sekancanira||
||Dupi teka pinggir segara | Mursada amuwus aris | lah suwawi paman kalang | dika entas pancing mami | dika kawula buruhi | wong kalang sira amuwus | inggih purun kewala | anging nedha buruhan
||Akathah celathunira | angsut maring puteraneki | tan kandhek Raden Mursada | dupi perapta pinggir jeladeri | den wihaken wong medhati | lajeng tinampanan sampun | wong kalang kelangkung bungah | wus
suka sakehing tumingal | kang simurub toya jeladeri | cingak sedaya | wong kaling sira ningali||
||Langkung aseru budine sang raja mina | toya beleduk maring langit | tibane lir udan | kantos ngasor during |
kathah weliya nekani | padha apayang | tuwa anom jalu esteri||
||Kawula purun anebas kapal leksa | saweneh ngundhaki | kawula pitung leksa | saweneh ana ngucapi | kewala arsa sakethi ulam
depun anteni | parandene para weliya | sedaya sampun perapta | tuwa anom jalu esteri | arsa numbas | dhumateng kawula gusti||
sudhara si nora wedi | maring dika | ing ngurip tumekeng pati||
||Jengandika dados sudara tuwa | kawula ingkang rayi | menawi ing benjing manggih karya |
perapti | yen wonten karsa dika | Mursada alon angucap | aja cidera maring mami | wis muliya | raja mina anulya amit||
||Raja Mina wus ambeyur tengah segara | jumegur suwaraneki | sagunge para welija | pan padha cingak sedaya | kocapa pan Nyahi Nambi | angrungu warta | mapan kathah kang aturi||
||Lawan Puterane yen oleh Ratune ulam | lkang sisik kencana adi | Nyahi Nambi langkung bungah | lajeng menyang pinggir segara | Kaki Nambi anut wuri | anggendhong sega | pan sarwi
segara | kepanggih lan puteraneki | lajeng tetanya | adhuh anakingsun gusti||
||Sira kawarta yen oleh Ratuning ulam | kang sesik kencana adi | endi ta rupane baya | akeh kang tutur maringwang | Raden Mursada nahuri | inggih ta nyata | lamun antuk ulam adi||
||Nanging semangkin mantuk dhateng segara | kawula welas ningali | dhumateng sang raja mina | karena Ratuning ulam | Nyahi Nambi
celathunira | wus bubar sakehe tumingal | Nyahi Nambi sampun mulih | sedalan misuhi puteraneki||
||Nyahi Nambi dupi teka tengahing wana | dipun terak udan angin |
wayah sirep jalma | wonten coba alang nekani | anggegilane ika | mapan kathah warnaneki||
Widi | lah payo panganen ingwang | tan wedi ingsun pelastera | yen sampun karsa Yang Widi | lajeng pan sirna | sawiji Tanana kari||
||Dupi sirna sekehing coba rencana | Massahut ingkang guwa | dupi lingsir tengah
adhuh angger gustiningwang | tetep bakti maring Yang Widi||
||Sukur sewu tan gingsir lan awakingwang | purba kawula ngelampahi | utusane puteri ngajerak | kinen nyuba maring dika | yen lawan datan gumingsir | pasthi uga | sang puteri bakal nekani||
||Inggih punika Raden atur kawula | sampeyan lilani paminta | mantuk dhateng ngajerak | kantun amukti wibawa | lajeng mulus
sami anendra | dupi wayah bedhug tiga | kepati denira aguling | Raden Mursada | dipun samber dhandhanggend
sekar | pan weruh sadurunge pinanggih | kang putra Nabi Sulaiman||
gendera sekar | pan dadi aboring wengi | bejane kang duwe kerama||
||Tengahira amatrem kengis | retina ayu | wentise pundhak sinungsang |
punika dala kantun | mari angrasuk ing busana | gendera sekar | lan suwe nulya lumaris angambah ing jumantara||
lajeng nyandhak jerinjine | dipun gandheng Raden bagus | semu kaget lajeng anglilir | dupi sira lenggaha | Raden angadu bagus | pan
apa manungsa apa lelembut | apa jim lan widadari | dene teka cumanthaka | nangeni ingsun aturu |
Gendrasari | puteranipun | njeng Nabi Sulaiman | punika gusti wiyose | pulo ngajerak negaraningsun | pramilane kula prapti | semu
amuwus aris | adhu wong ayu | kantun punapa awak ingwang | kadi kekiri upamane | tanpa bapa tanpa ibu | ingsun uga kawelas asih | anake mendang kebaratan | jatine kabeh sinawur | Sang Ayu mesem miharsi | gusti bagus | angalingi maring mami | kula sampun
puniki | ibu ndika | kanga nom punika | Dewi Sundari wastane | kang matur dhateng Sang Prabu | rahina dalu api sakit | tanpa dhahar tanpa nendra | dadi ature
sampun aserah jiwa raga | gendera sekar | tingkeb kang punang resmi | lir bermala ngisep sekar||
nggenya pulang resmi | gendera sekar | matur maring kang raka | nedha sepura semune | dhuh gusti panutanipun ngurip tumekyeng pati | menawa wonten luput kula | nedha sepura ingsun | lupute tata kerama | sinten yagya
iku warnane | tetilare Sang Prabu | ingkang dhihin punika cumethi | klambi antakusuma | lan kaose ping tiganipun | kasektene
puniki | tatas tigas | sinabetaken segara asat | pertiwi belah ta mangkin | sinabetaken gunung lebur | kasektene kaos puniki | sila ingkang ginawa | pasthi bias mawur | angambah jumantara | kang satunggil | kasektene ingkang kulambi | bias angambah dahana||
data nana ingkang tumami | tan liyan
anggane | sedulur kula kang sepuh | tunggal rama ibu lan mami | kang darbe tirta bulayat | gusti patuduh ingsun | poma
dadi ingsun arabi | among ndika kang dadi tuwa||
||Genderasari amuwus aris | kawula amit | mantuk dhateng ngajerak | kantuna
wong ayu | kaya ngapa jeneng ingsun | sira to tinggal | tan wurung kawula mati | wurung mati sira
wong bagus rupane | akathah kang ngedulu | tuwa enom jalu estri | arantapan
maring wong bagus | perawan padha angucap | anjejawab | ndika mampir wisma mami | adhahara manggis duren||
||Yen welancar amuwus aris | angurbaya | mampira wisma kula | anginepa ndika angger | randha anom amuwus | anggur mampira wisma mami | anganggea ganda endah | tanapi sekar kang arum | gumuruh suwarane | para wadon | Massahut ingkang
katon gumandhul | para wadon sami ningali | pan padha migatosi sedaya | saweneh
denira angling | lah ta marah | padha cecawisana | yen arsa wong bagus kiyahi | cecawisa mangko dalu | ganda endah
amirang rong | para resi kalawan ajar | pandhita kalawan pujangga | para empu lawan suru | ingkang tumama||
||Kumengan rekyana patih | sekana sira tumingal | ing wong bagus rupane | lajeng sira
||Pan cingak sagunging mentri | ningali Raden Mursada | dene kelangkung baguse | cahyane gumilang gilang | wong dalem padha kasmaran | anedhakna raden Bagus | moga kebangkata
gusti mami | dhateng pundhi kersa ndika | lan kelar temen awakingong | lumampah tan panggih marga | sarta tan mawi dhahar | weteng ingsun asring madu | wingi sore nguntal sela||
||Mursada amuwus aris | payo padha niyat tata | pirang barapaning tembe | manggiha suwarga mulya | sing sapa ngelakoni lara | winales maring Yang Ngagung | kang enak sinales lara||
||Margane ana wong mukti | pranyata wijiling tapa | ngelarani ing ragane | tan etang sandhang lan
selaka | raja mina alon umatur | adhuh angger gustiningwang||
||Kalangkung nggene tebih | kaletan segara sapata | lamun sampeyan angresakake | sampeyan nitih geger kula | amrih enggal ing lampah | wawales kula wong bagus | inggih among damel kula||
||Lamun panduka nunggang mami | pesthi uga enggal perapta | raden alon wuwuse | lah iya lamun mengkana | kebatna lakuningwang | Massahut lawan Massarut | payo nunggang raja mina||
kawarna ing marga | perapta ing pulo putih | raja mina alon aturnya | adhuh ngger gusti mami | inggih pulo putih |
awarna warni | kang who anuju mateng sedaya||
||Anulya ngidering taman | methik sekar asesumpinng | lawan punakawanira | padha melu asesumping | sekar kathah warnaneki | ganda marbuk arum | adangu ngeidering taman | pan kathah dipun tingali | Ki
Massahut ingkang winarni | samya dhadhar pelem madhu | sarupane kang who | sedaya dipun untali | kurang mangan
||Kocapa kang duwe taman | tandhingan dadi Ratune ejim | warnane kadi widodari ika | sembada lan dedeg neki | kuninge nemu giring | cahyane lir pendah juruh | Sang Ayu winastanan | Sang Retna Kumalawati | iku iya iku kang putera Nabi Sulaiman||
||Kacarita maksih perawan | Sang Ayu tan arsa krami | yen dereng ningali wong lanang | perjurit
linuwih | tautate mbelah Negara padha sadina||
||Sang Ayu arsa asiram | dhumateng ing taman sarine | ingiring para emban |
||Pramilane ingsun perapta | ana kang sun jaluk gusti | tetamba ingkang utama | kawarta sira darbeni | tulungaa jeneng mami | Sang Ayu asru
angunus pedhang | anerajang Raden Dewi | sinabet ambal | Raden datan gumingsir | tanpa pasha pasha ingkang kulit | langkung tangguh timbulipun | Mursada alon angucap | wis menenga sira gusti | aja jiwit menawi putung kukunya||
||Massahut asru angucap | adhuh gusti mami | dika wales nganti punapa | sampun gelem lara pribadi | suwawi kula batohi | amuwus lan Ratu Ayu | Mursada alon angucap | manawi mati | ingsun eman sinawang wulan||
nulya tinangkis | babar pisan pedhang tugel dadi
kadohan | Sang Ayu dipun cumethi | katerajang payudaranya | teratas kemben pan tapih | kesot dening cumethi | tapihe kusuma ayu | Sang Ayu kuwirangan | ilang kemben lan tapih | lajeng niba sumungkem ana ing lemah||
||Sesambate amelas arsa | wuwuse awor lan tangise | angur
lajeng rinangkul sira | wus menenga aja anangis | eman luh ndika mijil | ya ingsun kanmg dadi dhukun | Sang Ayu wus ingsun sapan | lajeng ilang
sampeyan | dene ngantos tekeng ngriki | Mursda alon nyauri | jaluk tetamba sedyaningsun | kang nama tirta bulayat | ingkang tutut Gendrasari | lamun dika kawarta duwe tetamba||
||Pan wis dadi garwaningwang | ingkang aran Gendrasari | sang putri alon angucap | sukur sewu ndika gusti | dados lakine Gendrasari | punika saduluringsun | suwawi malebeng pura | anginepa ndika gusti | Raden Mursada anulya malebeng pura||
||Satekane dalem pura | sinuguhan raden pekik | dedhaharan sarwa gumelar | ulamipun warna warni | Massahut bungah tan
pan weruh semune esteri | lajeng sira pinondhongan | bekta munggah aguling | Raden Mursada wanti | ngujiwat kusuma ayu | lir thathit ambarung kilat | dhasar wong ayu linuwih | kebyar wajanya ngelaring kambang||
amuwus aris | dhuh ari mami | adhuh mas mirah jiwaningsun | wong ayu sinawang wulan |mung sira
sapisan satengah sasi | perkarane jejampi | pan punika warnanipun | kang nama tirta bulayat | sajerone cecupu manic | sing kanggonan pesthine luput palastra||
||Nanging wonten atur kula | yen estu sampiyan
||Guluntungan sang buta tan bias obah | adhuh gusti nedha urip | pan tiyang tumut ngawula | pejah gesang
endi | sang buta aseru angucap | dene kawula punika | kang momong sang raja putrid | ingkang rumeksa | awon saene pulo putih||
kalawan sukune pisan | waluya jati wingi uni | sang sura denawa | lajeng nyembah pada kalih||
||Pejah gesang kawula tumut sampeyan | Mursada amuwus aris | lah iya ingsun tarima | nanging ta sira kariya | tungguwa ing pulo putih | kang becik sira | tunggu sang raja putri||
||Wus kariyan sun mulih maring Negara | raden anulya lumaris | dupi prapta pinggir segara | kocapa sang raja mina | semana maksih ngenteni | pinggir segara | Mursada amuwus aris||
||Raja mina lah ta paran karsa nira | payo padha mulih | raden nulya nunggang | lawan
ulam angering | kongsi gumuruh kang segara | saking kathah ingkang ulam | wus lepas nggenya
Sri Nalendra | mentri lurah kajineman | ingkang nama Arya Cengkiling | anggawa bala | angadhang pinggir pasisir||
||Ratu wadon punika kang duwe ujar | kaduwung sanggup begari | dhumateng Raden Mursada | milane
berkatipun Sri Bupati | inggih pekantuk uga | kang nama tirta bulayat | yen sira tedhi inggih margi | pesthi kawula | inggih boten marengi||
||Bala Ngerum padha ngalokaken pejah | pira kedari wong siji | binidrung lawan senjata | Massahut melu tumandhang | si Masserut anut wuri | sareng gegamane kayu jati||
pan padha nitih turangga | pan padha prakosanira | ngagem waos lawan wiring | prapteng rana | Massahut dipun karoni||
||Si Massahut dipun tumbak nora pasha | den bendrang wong kekalih | Ki Ki Massahut lata | payo sira pilihana | ya ta sira
pisan | wus ajur awor lawan siti | rameneng perang | kaseralak nembang artati||
||Ratu Agung anyakrawati | pan sembada lawan dedegira | godheg wok simbar dhadhane | sarta baleh netranipun | yen dinulu angajrihi | tur adil agamanira | wong yaman | kabeh anut sakarsane sir nalendra | lanang wadon kinen bekti maring Yang Widhi | ing ari katekan ngarga||
||Mapa darbe putra kekalih | sri nalendra | kang wadon kapernah tuwa | Dewi
apahit madu | pan maksih during kerama | Dewi Suwarsi | rama ibu kaliwat asih | tan sadina dina||
ana kardi | tungga ibu kalawan rama | dhumateng kusuma ayu | Sumina ingkang taruna | pan kacerita | Sang Ayu Dewi Suwarsi | anggumbel dhateng rama||
||Sesambate amelas asih | rahina dalu | kagugu denya supena | kang rama asru wuwuse | adhuh gusti anak ingsun | lah
||Adhuh anak ingsun gusti | lah menenga lah nyawa akarya | Ki Jaka ingsun luruhe | wus tata sira Sang Prabu | angrasuk busana
||Wus lepas lampahe sang peksi | prapteng tawang angidering jagat | kelangkung panguwasane | lan karuan elor lan kidul | punang surya tan ana kaleksi |
tan manginggil | srengenge iku tan katingal||
||Raja Sejadi asru angling | baya endikang katon anak ingwong |
ngandhpa lampahe kang peksi | wus katingal | pernahe kang magut yuda | among tetiga musuhe | den kerubut tiyang sewu | kaya dudu wong
||Dipun samber denira kang peksi | lir gelap tanpa udan | kang urip padha lumayu | kalangkung giris tumingal | sedayane | sawiji tan
iki bocah ing ngendi | lan sapa aranira | dene magut aperang pupuh | Mursada alon ngendika | tanpa wisma anggen kula linggih | nama kula Raden Mursada||
||Anggerjita sang raja Sejadi | amiharsa ature Raden Mursada | adhuh anak ingsun
jeneng ingsun Ratu Yamani | ingsun darbe putra wanodya | warnane kelangkung ayu | supena katon lan sira | yen sembada | sun pek mantu sira gusti | wus kersaning Yang||
||Raden Mursada amuwus aris | Ki Massahut kaya ngapa arsanira | arembuka sira mangke | Masserut amuwus | inggih ajeng kula gusti | kilap karsa sampeyan | yen kawula pesthi ayun | kadi pundi sri nalendra putera ndika | punapa lanang punapa estri | kabejane manah kawula||
||Mesem raja Sejadi | amiharsa ature kang punakawan | pan raden suka manake | iya wadon anak ingsun | warnane ayu linuwih | mara
ingkang asakit | pan kawula pakantuk | kedah dipun tedhi ing margi | kawula boten suka | dereng katur Sang Prabu | mila
angamek gawek | anging turuten ingsun | payo melu mring Yaman | sun panggihaken sira | lawan anakingsun | yen wis panggih lawan sira | sakarsane
kacarita pan sampun prapta | sri nalendra ngungkul ing negari | tumedhak sangking ngawiyat||
nimbali maring ki patih | tan suwe anulya prapta||
||Sang nata angandika aris | lah ta padha mara tetabuhan | ana ing pendhapa gedhe | ingsun arsa mantu | kyai patih anulya amit | mantra kinen tetabuhan | suwara umyang gumuruh | pan padha kasukan sukan | sri nalendra mentri | gumuruh awor lan
||Sang nata suka ningali | dhumateng wau kang putera | dene sembada warnane | tansah dinama nama | prameswari semana | kelangkung ta sukanipun | tumingal maring kang putera||
||Dupi jangkep tingang wengi | pamitan dhateng kang rama | dhumateng Ngerum karsane | ngaturaken kang tetamba | sang nata alon ngendika | adhuh gusti anakingsun | aja sira lawas||
lumebeng pura | sadhatengira ingarsa | angandika njeng Sang Prabu | dhumateng rekyana patya||
||Lamun dhukun sampun prapti | mara sira tambanana | ing larane sang katong | wong ndalem cingak sedaya | ningali Raden Mursada | dene langkung kuwasanipun | ngungkuli wong sanegara||
||Satekanira ing ngarsi | sang nata aseru ngandika | kaya ngapa raden sira mengko | apa katemu buyut ingwang | kang ana sajeroning dahana | Mursada alon umatur | perkawis leluhur tuwan||
||Inggih gusti sampun kapanggih | kang wonten jeroning dahana | anging ta sampeyan angger | den welingken leluhur tuwan | karsane kangen Sang Prabu | sang nata asru ngandika||
||Lah ta mara dandana yayi | payo malebu dahana | ana karsane Yang Manon | iki bocah wani malebu dahana | pan ingsun
||Samarine matek aji | pan lajeng malebu dahana | asareng lawan garwane | sang nata sampun palastra | den pangan dening dahana | sampun lebur dadi awu | winales maring Yang Sukma||
sapatine Ratu Ngerum | Mursada jumeneng nata||
||Sarupane para meteri | tan ana ingkang malanga | mapan padha wedi kabeh | tuwa enom tan lengana |ki patih mangku praja | kalangkung ta sukanipun | ngembani Raden Mursada ||
||Dhuh angger gusti mami |baya sampun karsaning Yang | jengandika jumeneng katong | mila turune sri nalendra | pan ingalang gusti kawula | tetkala nira Sang Prabu | mejahi ibu ndika||
||Wus tinutur sedaya neki | dhumateng rakriyan patiya | mentri padha eling angling kabeh | tetkalane jaman kuna | Mursada putrane nalendra | mapan sami amisuwun | dhumateng kawula sedaya||
||Kocapa Arya Cengkiling | kang nora gelem ngawula | dhumateng Sang Prabu
kang manah | sarupane mentrinira | den tari Tanana purun | amet alon kinarya||
||Anulya lumebeng puri | kyai patih mangkupraja | matur maring prabu anom | ngaturaken kawulanira | yen lamun bangga kang parentah | prabu anom alon
mapannuju kedhayohan | utusane Raja Ikram | lembu sura wastanipun | kelawan Mahesasura||
lembusura alon umatur | kawula Negara Wakab||
||Dipun utrus gusti mami | ngaturaken punang nawala | punika angger purwane | nulya serat tinampanan | winca punang nawala | angelamar ungelipun | dhumateng putrid sang nata||
ngandika | dhumateng puterane karo | Sumina sira kariya | kang becik tunggu Negara | ingsun arsa maring Ngerum | ngaturaken kakangira||
||Pan ingsun angrungu warti | kakange Raden Mursada | pan sampun jumeneng katong | iki bakal ana karya | Suwarsi sira dandana | sun aterken maring lakimu | payo nunggang peksi kudharpa||
||Datan kawarna ing marga | sampun prapta lampahe raja Sejadi | ngungkuli Negara Ngerum | tan
||Massahut ingkang winarna | lan Masserut waspada sira ningali | yen lamun Gustine rawuh | tumedha saking wang | kapanggih sang nata lajeng rinangkul | adhuh angger gustiningwang | sokur sewu sampeyan prapti||
||Putra sampeyan Raden Mursada | gusti prabu pan sampun jumeneng Aji | lah suwawi Gusti malebu | sang nata langkung suka | datan suwawi malebet ing dalem agung | kapanggih lan putranira | Mursada nulya
lamun bakal | ana rawuh | ingkang aran raja Ikram | kang arsa bedhah negari||
||Sang nata asru ngendika | ingsun mulih maring Yamani | nora kena dangu | Sang Nata anulya medal | pan lumampah satekane alun | lajeng nrungu prajurit sesumbar | kanga ran
||Wus sedheng sun musuh lan sira | padha tuwuk wus tuwuk pedhes lan asin | sapa ingkang tiwas lampus | Ki Arya asru anumbak | langkung asru panumbake | maring Sang Prabu | tinumbak ambal ambalan | tinumbak tinitir titir||
||Tinonton punggawa kathah | tuwa anom sedaya sami ningali | sang nata asru muwus | payo sira pilihana | Arya Cengkiling anulya anerajang seru | tinumbak tumbak datan pasha | raja
||Wus nunggang peksi kudharpa | raja Sejadi anulya ndedel pertiwi |
sampun rawuh | bala kafir tanpa wilangan | masanggrahe saelore kutha pernahipun | raja Ikram namanira | angawaki Negara neki||
||Wus padha ayun ayunan | bala selam kalawan bala kapir | kang bendhe tinabuh ngungkung | tetek kaya butula | langkung rame surake bala gumuruh | wus tangkep kang punang yuda | mentri musuh padha mentri||
||Putra musuh pada putra | bala cilik musuh padha cilik | ana kang buru binuru | ana kang tumbak tinumbak | kang saweneh ana suduk sinuduk | ana pedhang pinedhangan | saweneh bedhil binedhil||
||Arame denira yuda | prajurit kapir akeh kang meti | kasoran ing yudanipun | bebathang susun atumpang | gajah jaran katrajang kathah kang lampus | kiyai patih
padha prakosanipun | pan genti gadha ginadha | langkung rame surake bala gumuruh | kasoran ki
||Dene tiwas temen sira | mumpung bala prajurit kathah mati | datanapi putranipun | menekang ati sira | nata bala gawanen baris tundha pitu | byar padhang wangun rahina | wus tata kang
peteng dhedhet awor kukusing bedhil | gajah jaran kathah
prajurit kapir tatas kena cumethi | ana gugel gulunipun | ana tugel sukunira | kang katengkel
teka ing rana segara getih | mapan kasoran | yudane wadya ing kapir||
kesaput wengi | amesanggrahan | wong selam lawan wong kapir||
||Raja Ikram langkung asru dukanira | balane akeh mati |
batur ardhi | wus muluk maring amiyat | lampahe kadi kilat | wus awor lan mega putih | dat batur ardha | wus prapta Ngerum negari||
||Bala Ngerum den sirepi saking awiyat | sartane awor gerimis | wong ndalem turu sedaya | tanapi kang
wus mudhun saking awiyat | malebet sajroning puri | Dewi Suwarsi ingkang winarna | kang
ginawa muluk maring ngawiyat | sakenenge sarwi sesumbar | payo tututana mami||
||Kyai patih tambah tingkah polahira | lajeng mlayu maring Yamani | arsa tutur mring Gustinira | yen lamun ketiwasan | satekane ing Yamani | nungkemi pada | ngaturaken pati urip||
||Wus tutur purwa tekeng duk sirna | miharsa raja Sejadi | kelangkung gegetunira | sapa kang duta | prabu anom tan kena angling||
anggawa sang putrid | sang raja Ikram | pan lajeng malebeng puri||
||Dewi Suwarsi mapan arsa dipun emban | Sang Ayu
pan ratu sugih | kurang punapa | pesthi yen mukti sari||
||Dewi Suwarsi alon denira ngendika | tan sudi laki wong kapir | mati kalebu
lajeng dhumateng ramanira | sang nata ngendika aris | Raden Sumina | melua kakang ira iki||
||Den suwe lampahe anulya prapta | wong kapir dipun sirepi | pan padha turu sedaya | mentri lawan paranata | ki patih denya aguling | Raden Mursada | lajeng njujuk dalem puri||
||Pan kepanggih garwane maksih enggah | Dewi Sumila rewang neki | yen dupi kang raka prapta |
kekalih | dene bagus warnanira | ing saberang tan ana madha | iya iku sedulur mami | pantes ta uga | Sumila kalwan kaki||
||Lah ta mara Sumina para emban | wus jamake pawestri | tan gelem lahir kewala | sejatine ora beda |
wus muluk maring ngawiyat | raden sarwi sesumbar | endi rupane wong kapir | padha tangis | tututane jeneng mami||
ardha | pan padha pinedhang genti | tan ana ingkang kasoran | pan padha perwira yuda |
ndika | sampun mawi kawatir malih | pan lajeng anulis gambar | gawe tenung paneluhan | den balangaken maring Yamani | bubar sedaya | belis syetan padha prapti||
||Wong Yamani pan padha gering sedaya | lanang wadon akeh mati | pan padha mencret sedaya | kena tujune kuru suwalka | gering esuk sorene cengking | geris sedaya | wong Yamani kathah mili silite||
kathah kang pejah | among garwane kang den esthi||
||Datan suwe garwane pan lajeng prapta | Retna Kumala
negari | sirna sedaya | lelarane wong Yamani||
||Dupi sirna lelarane kang Negara | masuk malih ingkang jurit | wong kapir
||Langkung rame pan genti gadha ginadha | kongsi murub metu geni | pan padha prakasanira | luluh gadha nyandhak pedhang | tan ana ingkang nedhasi | pan luluh pedhang | pan genti keris kineris||
||Cingak sedaya sarupane ingkang tumingal | wong selam lawan wong kapir | Mursada anulya mara | anulungi ingkang rama | sampeyan mundur rumiyen | cobi kawula | kana amusuh raja kapir||
||Cobi kawula angembari raja Ikram | raja Sejadi aseru angling | pun bapa maksih kuwawa | nanging raden nora kena | maksih anulungi jurit | prapteng rana | pan lajeng enggal
sinabet janggane tatas | katengkel dening cumethi | bala kapir | melayu rebut urip||
||Kang saweneh teluk marang Raden Mursada | sakarine ingkang mati | pan padha pasrah bongkokan | katekan anak rabine pisan | den boyongi maring Yamani | pan wolung dasa |
wus padha anut sedaya | sarta lan raja branane | bebek ayam manuk banyak | sarta lanang lawan wanudya | kinen bekti maring Yang Agung | pan sedaya kinen sembayang||
||Arane sang ratu kafir | sedaya pan kawan dasa | katekan lawan selire | tan masuk selam sedaya | kinen ngelakone sembayang | angabekti maring Yang Agung | angaji kitab lan Quran||
||Putrane jalu lanestri | pan padha ngaji sedaya | anut karsane
padhang atinepun | pan tetep denira sembayang||
||Tuwa anom jalu estri | atur maring sang nata | pepanganan kathah warnane | demine wong duwe bendara | pan padha kedhep sedaya | wedi asih maring sang Prabu | pan anut saprentahe||
||Pan kaloking Ratu sekti | prajurit datan pasama | permilane sujud kabeh | sarupane Ratu seberang | padha
anom bisa tuwa | rukun ngantune jukul | mulya kadi jejaka||
||Cahyane lir pendah sasi | netranepun kadi lintang | gumebyar kebeya warnane | tan ana kelar tumingal | kawulane sedaya | lir surya neteranepun | sukaha sekehe tumingal||@@@
Drawno (Jerman Neuwedell) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drawno&oldid=1090899"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Kabupatèn Sarmi iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Papua, Indonésia. Kutha Sarmi iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Sinak lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 35.589 km² utawa --- hektar. Kabupatèn iki minangka pecahan saka Kabupatèn Jayapura, lan diwangun adhedhasar Undhang-undhang nomer 26 Taun 2002.
Kabupatèn Sarmi dumunung ing antara 1o35' - 3o35" Lintang kidul lan 138o05' - 140o30' Bujur wétan. Kabupatèn iki wewatesan ing sisih lor karo Samudra Pasifik, ing sisih kidul karo Kabupatèn Jayawijaya lan Kabupatèn Tolikara, ing sisih wétan karo Kabupatèn Jayawijaya, lan ing sisih kulon karo Kabupatèn Puncak Jaya lan Kabupatèn Mamberamo.
Kabupatèn Sarmi ketata saking 11 distrik, --- désa/kampung/kalurahan. Distrik-distrik ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sarmi&oldid=1112895"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.08, 30 Januari 2017.
expression saka gratis wicara, nanging wis dielingake marang Para Rasul sporadic saka looting lan panganiaya sing wis direkam.
Ana, Rousseff ketemu karo wakil saka gratis Gerakan beya saka Sao Paulo. Iku dheweke pisanan patemon karo protest pemimpin.
minggu kepungkur wis katon ing demontrasi paling gedhe ing dekade, karo puluhan ewu njupuk menyang lurung-lurung ing kutha tengen negara.
Sing mbantah Miwiti njobo liwat transportasi umum undhak-undhakan beya, nanging kanthi cepet kanggo ballooned encompass nomer saka grievances marang pemerintah.
Rousseff ana nanggapi langsung kanggo sawetara saka demontran ‘panjaluk, outlining limang “pacts” ing masalah sosial.
Iki usulan-usulan kempal kanthi refrains paling umum krungu sak mbantah – dhuwit sing wis squandered sakliyane digunakake kanggo nambah kahanan ing Brazilians.
“Bareng karo wong-wong kita bisa ngatasi masalah gedhe,” Rousseff ngandika. “Ana alesan supaya inert, complacent utawa dibagi.”
Antarane sing ana proposal kanggo referendum “kanggo nggawe ngenggalaken ing politik sing negara perlu,” dheweke ngandika.
Pesen pamaréntah wis Hearing saka demontran kang padha arep ganti liyane luwih cepet, Rousseff ngandika.
“Ing lurung-lurung sing ngandani kita sing negara ngersakaken kualitas layanan umum; sing padha arep liyane efisiensin mekanisme kanggo perang corruption sing njamin nganggo suwene saka umum dhuwit; sing padha arep politik perwakilan sing permeates masyarakat kono, aku minangka ngandika sadurunge, kewarganegaraan – – lan ora ekonomi daya – sijine kawitan lan utomo, “dheweke ngandika.
Shake n take gen generasi 3 blend go 2 double cup juicer blender new
QuotesGandhi Jayanti SMSGandhi jayanti whatsapp dpGandhi Jayanti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Hercule"	Menu navigasi
kunyanyikan... Opo atimu digawe soko watu
terusane sing lawas tetep dinggo ora ? terutama EB ne 🙂 🙂 ? ”
ki PA : “ waaah terusane njih terpaksa tetep dingge ngantos dalem sampun kromo 😦 …. ….. eh mbok kulo njih diewangi bab niku ? “
ki gunken : “ ngewangine piye ? “
ki PA : “ wau ngendikane ki gunken gadah tepangan wanito cantik nan sexy ingkang kataaah sanget ? …. lha mbok turahane ngge kulo ? “
ki gunken : “ huuusy, kuwi wis masalalu, ….. 😦 “
ki PA : “ lha malah kebeneran, yen mpun mboten kangge, … kulo openane kemawon, … kulo nyuwun nomer hp ne kemawon, terusane mpun
ning padepokan GSeta (ra pareng ngambek)
dik rikala semana aji pameling king panjenengan terlambat
kawula tangkep, cuaca ning padusunan cantrik lagi
Sederek sedoyo…lajengananipun meniko pundi nggih..? ,nyuwun pirso ..ngapunten
Balas	On 05/06/2015 at 13:53 djoko.thole said: Sederek sedoyo…lajengananipun JBP meniko pundi nggih..? ,nyuwun pirso ..
Umum Juru Basa ing Ngayogyakarta, Kajawén, 1927, #1569	Katalog:Juru Basa ing Ngayogyakarta, Kajawén, 1927, #1569Sambung:-
Radèn Sujana Tirtakusuma Ing nalika alitipun, Radèn Sujana andhèrèk ingkang uwa, saha kasinaokakên wontên ing pamulangan Walandi andhap tuwin sagêd lulus ing pandadaran K.E. Mila sarêng ing taun 1901 malêbêt ing pamulangan H.B.S. ing Sêmarang. ing taun 1907 lulus saking H.B.S. Lajêng nyambut damêl wontên ing N.I.S. ing Sêmarang. Sarêng angsal sataun lajêng pindhah dhatêng kantor agêng S.J.S. nanging lajêng nêdha kèndêl, awit wontên ing ngriku botên gadhah pangajêng-ajêng ingkang agêng.
ISINIPUN: Sari Basa - Pangandikanipun I. W. Ministêr Wèltêr - Tarente - Jampi Jawi - Kawruh Bathik Warni-warni - Katêntrêman - Kitha Pusêring
Ngadhuh-adhuh nusahi lan anggêtuni kaluputane, durudurung. jênêng kêduwung. Kang
bêcik. Tumrap marang wong ringkih karo wong sêntosa, gêtun iku beda dayane. Tumrap marang kang ringkih, gêtun mau bisa anjalari saya pêpês lan saya êntèke kêkuwatane. Balik tumrap marang wong kang sêntosa, malah dadi banyu panguripan bisa anjalari gumregah mundhak sêntosa.
Susahe wong kêcuwan, ora sapiraa yèn ditandhing karo susahe wong gêtun. Tuwuhing cuwa, marga ora kêtêkan sing dijôngka, dadi bisa ngingêr anjôngka liyane. Barêng gêtun, kang digêtuni uwis kêpungkur, ora bakal bali manèh.
Ringkêsaning pangandikanipun I.W. Minister Welter sampun kawrat wontên ing Kajawèn No. 1. Dene wêtahipun kados ing ngandhap punika.
Atas namanipun pamarentah dalêm Sri Maharaja Putri kula ngaturakên tarima kasih kanthi gumolonging manah dhatêng atur pêpujinipun pamarentah Indhia saha kawula ing Indhia Nederland, nyarêngi kalihan ngancikipun taun enggal punika.
Makatên ugi kula piyambak, kaparênga ngaturakên tarima kasih kula tumrap pêpuji dhatêng kula. Saking panuwun kula, mugi panjênêngan karsaa pitajêng, bilih pêpuji wau saèstu mranani dhatêng manah kula.
Wontên ing babadipun tanah Indhia Nederland inggih punika babad ingkang sampun tiga satêngah abad dangunipun, dèrèng nate sêsambêtanipun pangêmbat praja ing ngrika kalihan ing Eropah ngriki rakêt, supêkêt kadosdene ing salêbêtipun taun ingkang mêntas sumisih, taun ingkang kêbak kasangsaran, inggih punika taun 1940.
Tanah Indhia pancèn sampun saiyêg saèstu, sarta inggih sampun manunggil kalihan Nederland, kalihan pamarentahipun ingkang absah raos manunggil punika wau, sanajana sayêktosipun sampun botên prêlu katêrangakên, kacihna ugi saking pangandika panjênêngan. Ingkang makatên punika saèstu adamêl mantêp sarta suka sukuripun pamarentah luhur.
Pamarentah luhur mantêp, awit sanajan kathah anggènipun kecalan, taksih gadhah kêkantunan awujud kayakinan, inggih punika yakin bilih taksih sagêd ngêndêlakên tlatah laladaning krajanipun ingkang agêng piyambak, sagêd ngêndêlakên pitulunganipun têtiyang ingkang dumunung ing ngriku, botên mawang warnaning kulit utawi bangsanipun.
Suka sukur, dene têtiyang ing Indhia Nederland, sanajana sawêg nandhang ribêd sêdhih, sami saiyêg gadhah raos manunggil kalihan Nederland dalah pamarentahipun, inggih punika pamarentah ingkang dipun pangajêngi pêpundhèn kita Sri Maharaja Putri, pralambanging manunggilipun krajan Nederland sadaya.
Pamarentah inggih sangêt tarima kasih dene panjênêngan sadaya sami tumut ngraosakên kasangsaran ingkang sinandhang ing nagari Walandi, kados ingkang sampun panjênêngan wahyakakên kalayan sae amranani nalika panjênêngan napukakên parêpatan Raad Kawula ing taun punika.
kabêtahan kita ing salêbêtipun pêpêrangan ingkang ugi tinumutan Nederland punika, kula inggih ngaturakên tarima kasih sangêt.
Trênyuh raosing manah kula yèn kèngêtan sêtyanipun kawula alit golongan bangsa pintên-pintên bangsa, ingkang wontên ing nagari panjênêngan kalimrah winastanan "orang
Mila pangajêng-ajêng kula, mugi kawula dalah pangagêngipun, ingkang botên mangrêtos basa Walandi, ugi sami puruna nganggêp bilih sêsorah kula punika, sanajan anggèn kula ginêman punika mawi basa kula piyambak ugi tumuju dhatêng têtiyang wau. Dhatêng têtiyang ingkang botên mangrêtos basa Walandi wau, kula badhe nglairakên raosing manah kula, raos utawi tuwuhipun saking têlênging manah, mawi basa ingkang ing kêpuloan ngriki kathah piyambak ingkang ngangge,-: Nuwun, nuwun sangêt! Awit saking pitulungan panjênêngan, sêtya tuhu panjênêngan, kula sami botên wêgah ananggapi warsa enggal punika kalayan tatag-têtêging manah.
Lêrês, lêlampahan ingkang badhe kalampahan ing salêbêting taun ngajêng punika namung Gusti Allah piyambak
sami rinodaparipêksa, sakalangkung sangêt, sakalangkung nggêgirisi, awis wontên lêlampahan ingkang mirib kados lêlampahan kita punika. Bangsa ingkang luhur budinipun rêmên dhatêng katêntrêman, sampun ngêtog kêkiyatan murih botên katut pêrang, kathik mêksa pinrawasa ing
mêngsah ingkang dede tandhingipun, satêmah, sasampunipun nanggulangi kalayan toging kaprawiran kêpêksa nungkul. Mila lêlampahan kita punika adamêl kagèting tiyang sajagat, jalaran Nederland punika botên namung dados namaning panggenan ing ngèlmu bumi, ugi dados pusêring kabudayan, kadêrêng raos mardika, gêdhonging manah burus tuwin sêtya ngantos dados ucap-ucapan wontên ing pundi-pundi.
Nagari Nederland dipun wastani nagari alit. Pancèn inggih makatên, ananging wontên ing babad donya awis-awis wontên nagari alit ingkang agênging lêlabêtanipun nglamaki nagari Walandi. Lêlabêtanipun Nederland tumrap kamajênganing jagat, botên kenging dipun tutupi, jêr ing jaman wingi lan ing jaman samangke ugi kathah sangêt Nederland anggènipun manjurung ngindhakakên bandha-bandha kawruh tuwin kagunan, punapadene urun punapa kemawon ingkang adamêl luhur sarta mulyaning manungsa. Bangsa Walandi sampun pintên-pintên abad ngraosakên kamonceran lan kawibawan, ewasamantên dèrèng wontên cihnanipun yèn sampun sêpuh utawi badhe risak. Malah kosok wangsulipun, bangsa Walandi taksih waras-wiris, taksih kêbak ing kêkiyatan tuwin kapurunan gêsang. Mila anggèn kula sami ngêntosi biratipun tindak sawênang-wênang punika inggih kanthi kapitadosan agêng. Makatên ugi, kanthi tatag, botên kirang ing pangajêng-ajêng anggèn kula sami ngêntosi dhatênging kalamangsa ingkang langkung mbingahakên tuwin langkung sae tumrap dhatêng panjênêngan, tumrap dhatêng kula sadaya, ananging langkung-langkung tumrap dhatêng bangsa kula ingkang wontên ing Nederland.
Ngèngêti atur kula wau sadaya, panjênêngan têmtunipun botên badhe gumun, Tuwan Guprênur Jendral, manawi kula cocog sangêt kalihan pamanggih panjênêngan, inggih punika kula kêdah sami sumanggêm nglajêngakên ayahan ingkang miturut lampahan babad dados bêbahan kula, kula kêdah sami tumandang miturut pamanggih kula piyambak, lan nêtêpakên lêlampahan kula inggih kanthi mardika sakajêng kula piyambak.
Ing salêbêtipun ngêntosi dhatêngipun kalamangsa ingkang mbingahakên tuwin ingkang langkung sae punika, bêgja dene kula sami angsal cêcuwak, inggih punika cêcuwak ingkang wujud pangrêtosan, bilih wontên rakyat dasanan yutan kathahipun ing salêbêtipun nandhang ribêt sêdhih punika sami ngatingalakên suka lilaning manah nêdya miturut dhatêng tuntunan kula, tuntunan ingkang mawi dhêdhasar aos-ingaosan, sarta mawi adhêdhasar lupiya, bilih bangsa kados bangsa kula punika, inggih kadospundi kemawon kawontênanipun, ingkang dipun udi muhung lampah lêrês lan ngadil, sirik dhatêng tindak sawênang-wênang. Makatên ugi anggènipun nindakakên paprentahan dhatêng bangsa ingkang awit saking karsaning Pangeran kapasrahakên dhatêng bangsa kula i.p. Wetanan, inggih tansah kapadosakên dhêdhasar lêrês lan ngadil.
Mugi-mugi pangajêng-ajêng ingkang kados makatên wau ing taun ngajêng punika njalarana kiyating panggalih panjênêngan anggènipun sami nindakakên sêsanggêman panjênêngan piyambak-piyambak,
ingkang sami mirêngakên andharan kula punika, samia purun nganggêb bilih sêsorah kula punika inggih tumuju dhatêng sliranipun piyambak-piyambak, sarta kaanggêpa, bilih ingkang ngucapakên têtêmbungan punika wau mitra panjênêngan sinarawèdi, mitra ingkang kapidêrêng kumêdah badhe sêsalaman piyambak kalihan panjênêngan sadaya.
Wêdharing atur kula punika, Ingkang Wicaksana, yêktosipun manah tansah èngêt dhatêng panjênêngan, èngêt dhatêng nagari panjênêngan, anggènipun endah, inggih nagari ingkang kula dunungi kala rumiyin, lan pancèn inggih lêrês kados ingkang kapangandikakakên dhatêng Ingkang Wicaksana wau, nagari ingkang tansah kumanthil-kanthil wontên ing kêkulunging manah kula.
Mênggah puji kula dhatêng panjênêngan, Tuwan Gupêrnur Jendral, tuwin dhatêng panjênêngan sadaya ingkang sami mirêngakên andharan kula, kula ringkês dados tigang têmbung minangka panutuping atur kula: "ingkang tatag, sami pitados lan sampun ngantos katêlasan pangajêng-ajêng!"
Sampun kawartosakên, kala tg. 11 ngrintênakên tg. 12 November, R.A.F. ngrêmuk baita Italie wontên ing pandhêlikanipun ing Tarente, Italie sisih kidul. Gambar-gambar punika pamotrètipun sasampunipun katêmpuh, prêlu kangge nanjihakên kadospundi kawontênanipun.
katingal wontên ing sacêlakipun torpedo boocager, bokmanawi baita punika inggih
dados satunggal kaayak alus. Manawi badhe ngagêm mêndhêt 1 sendhok tèh kabuntêl kapas.
Kajawi kangge wanita mêntas mbabar, ugi pêrlu kangge wanita sabên sêminggu sapisan, dayanipun sagêd nulak
Sadaya punika kacarub dados satunggal ingkang wradin yêktos, wasana kasaring, murih saya wradin. Dayanipun kajawi sêdhêp lan sêgêr, dhatêng badan ènthèng, botên mangsuk anginan.
Panganggenipun 1 sendhok tèh cêkap dipun cor wedang bêntèr 1/2 gêlas, gêndhis sacêkapipun.
gêndhis batu ± pangaos 2 1/2 sèn, kaumobna ngantos sêpuh. Yèn sampun kaêntas kasaring, kawadhahan gêndul, katutup rapêt, sampun dados sêtrup adu lima. Sêtrup 1 sendhok tèh cêkap kaêcor wedang 1 cangkir, raosipun sêgêr, sêdhêp, arum. Prayogi kagêm unjukan putri, agêng dayanipun dhatêng sarira.
Cabe, jae, laos, dlingo.
Ing mangke kasambêt bab jampi, têgêsipun njampèni sêsakit, sanès pangrêksa.
Anggèn kula njlimêti jampi Jawi dhatêng satunggil-satunggiling bahan, sawêg dumugi samantên ingkang sampun kabukti saenipun, mila prêlu kula sambêtakên ing ngriki, inggih punika: 1. cabe, 2. jae, 3. laos abrit lan dlingo.
1. cabe punika kenging kangge njampèni badan lêmês, èngêtan kêndho, wadhuk kêndho, usus sarwa kirang kiyat, sampun raos cape.
Sumêrêpipun makatên, ing suwau cabe tansah kula gigit-gigit, raosipun pêdhês ngêtap mawi sêngak, langkung-langkung ingkang sêpuh yêktos. Yèn kula ejrah wijinipun alit-alit punika, sabên 1 cabe ± 66
saèni panggarapipun, lan abên-abênanipun, cabe, laos, bendha, sagêd dados jampi kasêbut nginggil.
Pandamêlipun: cabe 25 (± 20.000 glintir wiji), bendha sêpuh 1, têngkêl laos abrit 1
Sadaya punika kadamêl garing, nuntên kagorèng sangan, kadhêplok lan kasaring piyambak-piyambak. Sasampunipun lêmbat, sadaya sawêg kacampur mêmêt. Panganggenipun: 2 sendhok tèh kaulêg kalihan tigan ayam (jêne) têrus kaêcor wedang bêntèr ingkang rikat ngantos dados 1/2 gêlas mawi gêndhis, kaunjuk sabên Rêbo lan Sêtu sabên badhe
katetesan toyaning jêram pêcêl ± 1, dados jampi ginjêl kêndho.
Makatên malih bab jae inggih sagêd dados jampi ingkang migunani bab sêsakit nglêbêt ingkang kirang sae kados kasêbut nginggil, bedanipun sagêd madhêt piyambak, upami sêtrup jae sagêd mitulungi saening napas, jampi ngêlu, abuh, lan untu sakit, cêkap kabakar wêtah lajêng dipun gigitakên ing untu ingkang sakit.
Dene dlingo cêkap kangge tèh wedangan, nyarasakên sakit gorokan, namung gandanipun botên eca, mila dipun gêndhisi arèn, radi suda.
Wasana sêrat punika kagaliha trimah lowung kangge gêgaran pangrêksaning kasarasan, tinimbang sêpên. Tamat
Sari kuning 3/4 kati, têgêran 1/2 kati.
Barang kalih kasêbut punika sarêng-sarêng kagodhog, dipun toyani 1 blèg (20 l.), kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun lajêng kacampuran kalihan bêninganipun toya sari gamping, ukuran gamping 1 1/2 kati, gêndhis klapa 1 tangkêp, toya 6 blèg (120 l.), kacampur ingkang ngantos campur lêrês, lajêng barang ingkang sampun dipun soga wau kacêlup dhatêng toya sari gamping ingkang sampun kacampur kalihan godhogan sari gamping, tawas wau, lajêng dipun ulêt-ulêt ngantos mukêt. Manawi sampun lajêng karêndhêm sadalu wontên talawah utawi bak. Enjingipun lajêng kagirah toya kacampuran tawas lan gêndhis batu.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati.
Barang warni kalih punika kagodhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). panggodhogipun umob sêpuh. Manawi sampun asrêp barang rêndhêman wau dipun girah kalihan toya tawas campuran gêndhis punika. Manawi sampun lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilinipun katingal rêsik, lajêng kaêntas kagirah dhatêng toya limrah. Manawi sampun lajêng kagirah malih dhatêng toya tawas ingkang ukuranipun namung raos kêcut mônda-mônda, lajêng dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Anggodhog soga kangge babaran Solo kasaran:
Tingi 95 kati, soga (jambal) 5 kati, têgêran 2 1/2 kati.
Barang tiga punika dipun godhog sarêng-sarêng, dipun toyani 10 blèg (200 l.). panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 7 blèg (140 l.).
Tawas 1/2 kati, têgêran 1/2 kati, sari kuning 1/2 kati.
Barang warni tiga punika kagodhog dados satunggal, dipun toyani 1 blèg (20 l.). anggènipun nggodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun lajêng bêninganipun sari gamping wau kacampur kalihan godhogan sari kuning lan tawas punika, lajêng kaudhêk ngantos campur lêrês. Manawi sampun, barang ingkang sampun dipun cêlup soga kaping 4 wau lajêng dipun cêlup dhatêng sari gamping campuran punika, kaênyêt-ênyêt utawi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun kêbyok (kagodhog). Manawi lilinipun sampun rêsik, lajêng dipun girah toya tawas, takêran namung raos kêcut mônda-mônda. Manawi sampun lajêng dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Têmbung katêntrêman punika saking lingga: têntrêm, dene têgêsipun: mênêp lan wêninging manah.
Miturut katêranganipun para ahli raos kabatosan, dipun cariyosakên: sintên tiyangipun ingkang mênêp lan wêning manahipun, inggih punika nyatanipun tiyang ingkang sampun sagêd manggèn utawi dêdunung wontên ing alam katêntrêman.
Katêntrêman punika tumrapipun para wicaksanèng budi, inggih ingkang sami dipun anggêp
baetullah. Ingkang maknanipun: atining mukmin iku kadhatoning Allah.
Kagathukakên malih kalihan dhawuh jangji-jangjining Allah dhatêng manuswa, kados ingkang kasbut ing kitab ingkang nyariyosakên tumuruning wijinipun manuswa, makatên: sasampunipun manuswa anyanggêmi tumitah wontên ing ngarcapada saha nêdya ngèstokakên punapa sadhawuhing Allah, punapa malih aprasêtya botên badhe pangling dhatêng Allah Pangeranipun sajati. Ing ngriku Allah tumuntên paring dhawuh sapisan êngkas minôngka pangèngêt-èngêt:
He, wijining manuswa, manawa sira wus kalaksanan tumitah ana ing alam donya, ana wêwêkas ingsun
obah. Kawruhanira, wijining manuswa, yèn sira kongsi anglirwakake dhawuh pêpacuh ingsun iki, ora kêna ora sira mêsthi ingsun patrapi paukuman kang luwih dening abot-§ Mênggah nyata utawi wujudipun: risaking manah. Risaking manah inggih risaking gêsangipun. kosokbaline, lamun sira tansah angèstokake dhawuh parentah ingsun mau yaiku tansah rumêksa marang dhampar palênggahaningsun, sira mêsthi ingsun ganjar kaluhuran lan kamulyan kang luwih endah, nyatane sira bakal Ingsun parêngake manggon ana ing swarga kang tanpa kira.
Mirid wêwarahing kawruh manunggal anêrangakên bilih ingkang sagêd utawi ingkang wênang manggèn wontên ing swarga tanpa kira wau sajatosipun namung kawasanipun Allah piyambak, dados saupami wontên umat ingkang pinarêngakên manjing utawi manggèn ing ngriku punika, têmên-têmên umat utawi tiyang wau sampun sagêd wangsul dhatêng asal kamulanipun, inggih kawula ingkang sampun manunggal ing Gusti, sampun [sampu...]
[...n] wangsul Allahipun malih, anêtêpi ungêling lapal pêpuji Inalilahi wa inailaihi rajiun. Ingkang maknanipun asalira saka Allah balia maring Allah.
Pramila kêplasipun pisan inggih sampun wangsul jumênêng ing Allah balaka. Mantukipun kalihan lapaling surat Iklas… lahu kuphuan ahad. Têgêsipun ora ana sawiji-wiji kang bisa kuphu (nunggal) karo Allah, kajaba Allah.
Samangke mangsuli bab dhampar. Murih saya gamblangipun, kados prêlu katêrangakên sawatawis, punapa ta mênggah ingkang dipun sanepakakên dhampar wau.
Dhampar - ing ngriki nyatanipun inggih ati - atining mukmin. Dene cocogipun kalihan kawruh pêprincèn peranganing badanipun manuswa, ati punika perangan ing nglêbêt, ingkang anggandhèng sakathahing raosipun anggota sadaya. Awit ati wau dumunung ing madyantara. Mila inggih ati punika ingkang kaanggêp dados ratuning bawana. Inggih ratuning sarira, inggih ratuning badan.
Kangge tôndha saksi ingkang mêlok bilih ati punika ratuning badan, nyatanipun samôngsa-môngsa tiyang punika risak manahipun, raganipun utawi peranganing badan sanèsipun tamtu lajêng katut kemawon, têgêsipun lajêng katut risak tanpa karana, sarta tuwuhing karisakan wau warni-warni wujudipun, wosipun: tansah nandhang kasmala utawi sakitên kemawon.
Inggih jalaran makatên wau, para ahli kabatosan lajêng nêtêpakên bilih katêntrêman punika dhêdhasar paugêraning agêsang, inggih dados têtalêsing pangudi kawruh kabatosan.§ Ingkang botên gêpok senggol kalihan lampahing pangudi panggêsangan, jalaran pancèn miji. Amargi kêpara nyata, wontên tôndha saksinipun ingkang jèngglèh, kenging utawi gampil kasipatan ing netra kapala. Inggih punika sanadyan lampahing pangudinipun kawruh kabatosan sampun mêncit dumugi ing pucak pisan, manawi tumindakipun tanpa kanthi katêntrêman, botên kenging botên sadaya kawruhipun tamtu badhe sirna lêbur tanpa kukupan.
Lah punapa têgêsipun sirna lêbur tanpa kukupan utawi pundi ta mênggah nyataning kawujudanipun - botên sanès inggih punika risaking manahipun.
Kauningana, sok tiyanga risak manahipun - sampun tamtu inggih risak barang-barangipun, inggih atêgês risak gêsangipun. Sabên tiyang punika gêsangipun risak, têtela tampi sapudhêndhaning Pangeran, inggih punika nyatanipun tiyang kêcêmplung ing naraka, icip-icip angraosakên siksa ing akirat.
Kêjaba bab jogèd, ana ing Surakarta iya ana prakara liyane sing tak lêbokake nèng kêpèk, bokmanawa prakara iki iya prêlu bangêt padha tak sumurupi lan tak gatèkake bangêt.
Aku ki rak rada gumun, gumun nyang awakku dhewe, Truk. Anggêr mingsêd saka Batawi, kêpèkku mêsthi banjur kêbak mêncêb ayake saking gumunane, dadi apa-apa dilêbokake kêpèk, jênênging panganan bae nèk modhèl anyar, kaya ta gadho-gadho, cap gomèk, ènèng-ènèng, uwak-uwik, dhudha ngamuk,
panjênênganmu wis krungu yèn ing Surakarta ana pêrgêrakan hebat, dudu obah-obahan politik, dudu obah-obahan ekonomi lan iya dudu obah-obahan kabatinan, ananging ora kurang migunani lan ora kurang wigati tinimbang sêgala macam obah-obahan mau, yaiku obahan bab basa Jawa.
Rèhning aku wong Jawa, bapakku Jawa, êmbokku Jawa, êmbahku Jawa, eyang buyut kaki nini Jawa, cêkake wiwit aku têkan êmbah-êmbah Jawa tênan, mulane krungu ana obah-obahan basa Jawa atiku mêksa banjur kontak bangêt. Ana ing Sala
dhèskêndhêhê basa Jawa. Ananging rèhne maksud lan tujuane obah-obahan mau wis gênah apik bangêt, maedahi bangêt, cêsplêng bangêt, aku mêksa kêpengin mèlu urun bau suku, sanajan namung dadi èndhèl utawa tukang ngrungokake.
Sabênêre ada-ada nêdya andandani lan ngajokake basa Jawa kuwi dudu barang anyar. Jamane Ki Padmasusastra aliyas Praja Pustaka, wis ana jôngka mêngkono mau. Malah iya wis tau ngêtokake kalawarti sing mligi ngrêmbug basa Jawa lan uthêk kaliwêre kawruh Jawa, yaiku kalawarti Sasadara, Côndrakanta, lan Waradarma. Kêjaba ing Surakarta [Surakar...]
[...ta] ing panggonan liyane iya wis tau lan wis kêrêp ana jôngka kaya ngono, nganti padha ngêdêgake kumpulan ana Mardibasa, Mardisastra, Mardipujôngga, Mardigunabasa, ènsoprut, ning iya banjur ana sing salah kêdadèn dadi kumpulan mardipèi lan mardidhomino. Maune anggêr gandringan mêsthi ngrêmbug layang Jawa, êmbuh maca lan nyurasa Wedhatama, êmbuh Pustakaraja, êmbuh Cêmporèt. Anggêr mrêgoki têmbung angèl utawa ora ngrêti surasane, banjur padha dipadu ngantèk gayêng. Dene gêgamane, sing lumrah bausastra Wintêr utawa Roordhah, arang-arang bangêt sing duwe bausastra Kawi Bali. Kang akèh-akèh, padha duwe panganggêp yèn sinau basa Jawa kuwi gêgamane sing nomêr siji ming bausastra. Anggêr wis ngadhêp bausastra, wis patohan bangêt. Môngka bausastra kuwi sajatine mung jinising srana, lan isih akèh bangêt srana-srana liyane sing luwih prêlu. Kumpulanku mardibasa biyèn, bubrahe marga banjur malih dadi kumpulan pèi. Dhèk wiwitan,
punika kalêbêt sêsakit kulit ingkang kêrêp kêsrambah. Ingkang limrah, tuwuhing wudun punika margi kulitipun kalêbêtan basil ingkang nama Staphylococcen. Lumêbêtipun mêdal ing bolonganing kulit nalikanipun kulit wau kenging rêrêgêd.
Wiwitanipun ing kulit mlênthing alit bundêr. Botên dangu ing têngahing plênthing wau wontên undêranipun pêthak ut. jêne mêncungul. Sakubêngipun plênthing katingal abrit. Manawi plênthing wau mêcah utawi dipun sudhèt sarta lajêng mêdal nanahipun, limrahipun lajêng mantun.
Rèhning jalaranipun wudun punika saking rêrêgêd ingkang isi basil Staphylococcen, mila pangrêksanipun murih botên kêtularan inggih namung rêsikan. Sampun ngantos linton sinjang utawi pangangge kalihan tiyang wudunên.
Wudun wontên ingkang sok ngêmpal kathah, limrahipun dipun wastani wudun brama (negenoog) punika ambak-ambak katingalipun sapele, namung manawi kirang ngatos-atos mêksa mbêbayani, jalaran lajêng sagêd nuwuhakên infectie (bloedvergiftiging). Langkung-langkung manawi tuwuhipun wudun wau jalaran katularan basil Straphtococcen, punika pancèn mbêbayani saèstu. Wudun limrah, botên mawi ngawontênakên sakit bêntèr. Namung manawi wudun Straphtococcen limrahipun mawi sakit bêntèr.
Tiyang sakit gulanên (Suikerziekte) inggih sok kêthukulan wudun. Manawi wudunipun nggrombol dados satunggal (negenoog), punika sanajana dipun opêrasi pisan, ingkang kathah-kathah mêksa njalari tiwas.
Panjaginipun, kados ingkang sampun kula aturakên wau nomêr satunggal kêdah rêsikan. Badan dipun udia sampun ngantos kenging rêrêgêd. Linggih prak-prok saênggèn-ênggèn punika inggih botên prayogi, saya tumrap lare alit.
Sadhèrèk Jawi sok wontên ingkang gumluwèh, manawi wudunên kapurih ngèndêlakên kemawon, kajêngipun matêng rumiyin. Mangke manawi sampun matêng, lajêng dipun plothot. Makatên punika salugunipun kirang prayogi. Wiwit kraos badhe wudunên, kêdah tumuntên dipun jampèni. Saya enggal saya prayogi. Yèn sawêg wiwit mlênthing, tumuntên dipun usar-usari yodiumtinctuur ingkang cuwèr, utawi dipun komprès mawi spiritus utawi alcohol, lajêng dipun tutupi mawi kapuk kapas.
Dene manawi wudun wau sampun mêcah utawi sampun dipun sudhètakên dhatêng dhoktêran, nanahipun dipun rêsiki mawi kapas ingkang sampun dipun têlêsi toya sublimat utawi sanèsipun. Kapas ingkang sampun rêgêd utawi ingkang gêgêpokan kalihan wudun wau, sampun dipun bucal saênggèn-ênggèn, margi punika isi basil, samangsa dipun gêpok ing tiyang sagêd nular.
Manawi dhoktêr, anggènipun njampèni wudun punika ugi wontên ingkang mawi tablèt biergeest lan ugi wontên ingkang mawi dipun suntik vaccine utawi serum staphas (staphy lococcen).
Wudun inggih wontên ingkang jalaranipun saking basil straptococcen, punika jampinipun inggih dipun suntik mawi straptococcenprontosil utawi dipun têdhani tablèt prontosil utawi sanès-sanèsipun.
Dhoktêr: "Punapa kalawau dalu sampeyan sagêd sare sakeca?"
Tiyang sakit: "Kirang têrang, dhoktêr, kula botên sagêd ngraosakên, amargi anggèn kula tilêm kêpatos, ngantos sadalu muput botên nglilir."
Wira: "Kapal kula dhawuk punika, salami-laminipun dèrèng nate mambêt cêmêthi, kula kêthêki kemawon lampahipun sampun kados kilat."
Cakra: "Witikna kapal kula dragêm punika, yèn kula tumpaki botên usah ndadak kula kêthêki barang, sabên kula tumpaki cemplo, lap, kados kilat."
Wangsa: "Taksih kêras kapal kula, pun Gagakrimang, la tiyang dèrèng ngantos kula cemplo, sampun mbalap, blas tanpa tilas."
Dhalang: "Wau ta sintên ingkang sinewaka wontên ing sitinggil binaturata, inggih Sang Prabu ... ingkang rama Prabu Baladewa, inggih punika Sang Prabu ... Sang Prabu ...
Tiyang ningali: "O, dhalang kaya basu."
Dhalang: "Inggih Sang Prabu Basudewa."
A: "Punapaa inggih, bojo kula punika manawi sêsarêngan mlampah kalihan kula, kok nolah-nolèh kemawon."
B: "Bokmanawi saking sampeyan punika pangawak setan, sok ngical."
A: "Punika mèmpêr. Layak nalika kula mantuk kêdalon dipun ungêlakên: Setan alas."
Tumapakipun taun 1941 punika Hitler inggih nyagahi rakyatipun kados kala ing taun 1940, inggih punika ing salêbêtipun taun punika pêpêrangan têmtu sampun bibar, lan ... Jerman unggul.
Makatên ugi sapukawatipun Hitler, i.p. Maarschalk Goring, Jendral Brauchtisch tuwin Admiraal Rader, prajuritipun ugi dipun cariyosi yèn Jerman sampun nyakêti kamênanganipun.
Sagêdhagan punika têmbungipun Hitler radi anèh, beda kalihan adat sabênipun, botên patos agressief, botên ngatingalakên adigang adigungipun botên, mawi ngumbar swara panggêrtak, lan ... ingkang kalêbêt nganyar-anyari malih dene mawi ngakêni panguwaosing Pangeran.
Punika mêsthi wontên sababipun. Nitik kawontênanipun, anggènipun sajak kêndho punika kenging katêmtokakên margi mangrêtos sarta kraos saèstu, yèn mêngsahipun ingkang pungkasan inggih punika Inggris pancèn botên kenging dipun suwawa, botên kenging dipun gadho gêsang-gêsangan kados sanès-sanèsipun.
Kajawi punika, ugi kadayan dening sêrêting rodha ekonominipun piyambak. Indhustri-indhustri ingkang prêlu-prêlu tumrap lampahing papêrangan, botên sakêdhik karisakanipun awit kaobrak-abrik wadya R.A.F. Mangka bêbau ingkang sami nyambut damêl kathah ingkang kangge bêbantên wontên ing papêrangan, dados lajêng kapêksa nganggèkakên bau tambêlan, inggih punika lare-lare, tiyang èstri, tiyang pènsiunan utawi tiyang ukuman. Miturut katêranganipun s.k. Danziger Vorposten, salêbêtipun wulan Sèptèmbêr kapêngkêr punika Jerman kapêksa ndhatêngakên bêbau ngamanca 400.000, tiyang tawanan 200.000, tiyang èstri 200.000. Lajêng kangge nyampêdi kabêtahaning indhustrinipun, pamarentah Jerman sampun nyambut dhatêng rakyat gunggung kêmpal wontên 641 yuta mark. Mangka komplotanipun, inggih punika Italie, têrang yèn botên sagêd mitulungi Jerman ing bab ekonomi, malah kêpara dados damêl.
Namung, punapa Jerman lajêng nyandèkakên anggènipun badhe nggêbag Inggris? Churchill tuwin para ahli kamiliteran Inggris saiyêg mangsuli: botên! Mila sanajan kadospundi kemawon polahipun Jerman, Inggris têtêp têrus siyaga kalihan ngobrak-abrik pancadan tuwin indhustrinipun Jerman.
Manawi nitik tandang grayangipun Jerman salêbêtipun minggu wingi, saya katingal cêtha bilih ingkang dipun tulad Hitler punika Jengis Khan. Botên namung lampahing pêrangipun, i.p. pêrang blêdhèg, nanging ugi gêlaripun pisan. Gêlaripun Jengis Khan, raja Mongool ingkang kala ing taun 1275 sagêd ngêlun tanah Eropah ugi mawi lampah gêrtak, mbibrah manah, nyêbar sêpiyun, namung ngrêmuk panggenan satunggal prêlu kangge ngajrih-ajrihi, nggêgiro mêngsah. Hitler ugi makatên. Kala minggu wingi Inggris langkung-langkung Londen dipun obrak-abrik saèstu kalihan Lutfwaffe. Panêmpuhipun muta tuli, namung niyat badhe mêpês kapurunanipun têtiyang Inggris. Namung têtiyang Inggris botên gigrig. Malah ing nalika punika ugi gêntos ngobrak-abrik Bremen ngantos dados sagantên latu mangalad-alad.
Rèhning sampun têrang dèrèng sagêd nggêbag têrusan dhatêng Inggris, Inggris badhe dipun jugrugakên saking katêbihan. Trajangipun Jerman ngênêr dhatêng keblat sakawan.
Sapisan, badhe nggêgêm Afrika lèr mêdal Sepanyol. Ingkang dipun incêng sagêda nguwaosi Gibraltar, tuwin palabuhan-palabuhan ing Afrika lèr tuwin kilèn, prêlu kangge mbibrah palayaranipun Inggris.
Kaping kalih, badhe nguwaosi palabuhan-palabuhan Prancis ingkang ngongkang sagantên têngah, prêlu badhe ngobrak-abrik sagantên têngah dalah sakiwatêngênipun.
Kaping tiga, nglanjak dhatêng Rumenie. Dene kaping sakawanipun, mapanakên wadyabala dhatêng Italie.
Anggènipun badhe mêdal Sêpanyol, taksih kapagol, jalaran Sêpanyol dèrèng purun nayogyani. Malah ing salêbêtipun minggu wingi, tangkêpipun Jendral Franco dhatêng Inggris katingal langkung sae tinimbang wingi-wingi. Makatên ugi wêwakil Inggris wontên ing Madrid. Hoare, inggih nêrangakên yèn sêsambêtanipun Inggris kalihan Sêpanyol botên prêlu kasamarakên.
Anggènipun badhe nggêgêm palabuhan-palabuhan Prancis ing sagantên têngah punapadene nyambut wadya lautan Prancis, sampun dipun rêmbag pintên-pintên dintên, ananging Maarschalk Petain taksih têtêp panggah. Malah ing akiripun minggu wingi sampun wontên wartos yèn wadya lautan Prancis sami kapindhah dhatêng Afrika, kaawadakên kangge ngrêksa jajahan Prancis sampun ngantos karêbat golongan Prancis mardika ingkang dipun pangajêngi Jendral De Gaulle. Lêrês lêpating wartos punika dèrèng têrang.
Namung saking pikajêngipun Petain têrang kangge ngêrèm Jerman anggèning sampun tata-tata wontên ing tapêl watês badhe ngêjègi tirahaning Prancis ingkang dèrèng kaêjègan. Manawi Jerman ngêjègi, wadya lautan Prancis kapindhah dhatêng Afrika. Prancis niyat badhe nyêpêng dêdamêl malih. Kangge nyantosakakên paprentahan Prancis ing Vichy, kanayakanipun namung dipun awaki tiyang tiga, inggih punika Admiraal Darlan, Jendral Huntziger tuwin Flandin. Jangêt kinatêlon punika dipun pangajêngi Maarschalk Petain.
Ingkang taksih dados "mystery-man" (tiyang nyalawados) inggih punika Weygand. Tandang lan kaantêpanipun taksih sarwa pêtêng, sarwa sinamar, botên kasumêrêpan têrang. Kalangan Inggris panyawangipun dhatêng Weygand umumipun "padhang", têgêsipun, anggènipun wontên ing Afrika punika mligi kangge ngagag-agagi Jerman sampun ngantos ngênyèk sangêt-sangêt dhatêng Prancis.
Sanajan taksih dipun kikibi, sampun têrang manawi prajurit Jerman wontên ingkang kapapanakên ing Italie. Malah miturut wartos ingkang kantun punika, wadya ngawang-awang Jerman inggih sampun wontên ingkang kadhatêngakên ing Italie. Trajangipun Jerman punika kenging kawastanan ngiras-ngirus; gêlaripun kados mitulungi Italie, batosipun ngontrole lan nyurung Italie sampun ngantos damêl prajanjian bêdhamèn piyambakan. Dados, kenging katêmbungakên Mussolini sampun dipun kuwaosi babar pisan kalihan Hitler.
Dene prajurit Jerman ingkang kapapanakên wontên ing Rumenie, taksih têtêp dados cangkriman, sagêd ugi badhe kangge mbêndung panguwaosipun Ruslan, lan inggih sagêd kangge nêmpuh Griekenland saking ing gêgêr mêdal Bulgarie. Ing akiring minggu wingi, Ruslan sampun katingal siyaga, nadhahi panêmpuhipun Jerman. Kitha Odessa sampun katêtêpakên "staat van beleg". Prajurit Ruslan kabarisakên wontên ing sauruting lèpèn Dnyerstr, saking Low dumugi Odessa.
Dene Bulgarie, ingkang waunipun katingal radi badhe
tuwin pangagêng Jerman sanèsipun. Lampahipun nayaka wrêdha Bulgarie wau, umumipun sampun dipun anggêp ngalamat bilih Bulgarie sampun wiwit pêpês, badhe nunggil lêlampahan kalihan Rumenie tuwin Hongarie. Dados wontênipun samangke, ingkang taksih katingal purun makèwêdi lampahipun Jerman wontên ing Balkan kantun Yugoslavie tuwin Turkie.
Kawontênaning papêrangan ing Lybie tuwin Albanie, taksih ajêg rame. Itali dèrèng sagêd angsal pêpulih. Prajurit Inggris sampun wontên ingkang nglojok 120 km dhatêng laladan Lybie, dumugi sacêlakipun Tobruk. Pakèndêlan motor mabur sakidulipun Tobruk sampun kathah ingkang dipun suwungakên. Dene kitha Bardia taksih têtêp wontên ing tanganipun Italie, sanajan sampun kakêpung prajurit Inggris. Wartos kala dintên Sabtu nyariyosakên manawi prajurit Inggris sampun wontên ingkang wiwit nrajang kitha, sagêd mbobol bètèng-bètèng Italie.
Dene tarungipun Italie kalihan Griek wontên ing Albanie ugi taksih dêdrêg. Italie botên sagêd ngundurakên majêngipun
Lêngganan no. 3173. Saribasa dèrèng kaêcap dados buku, dados dèrèng wontên buku ingkang nama Saribasa. Miturut pranatan agami, ingkang dipun kengingakên jakat pantun punika ingkang gadhah pamêdal sakêdhik-sakêdhikipun 2/3 ton, kathahing jakat 1/10 nipun. 1 ton wontên 1000 kg.
Industrie payung majêng. Sarêng dhawahing mangsa jawah punika, industrie payung ing Banyumas katingal majêng, ngantos dipun kintunakên dhatêng Jawi Wetan punapa. Rêginipun satunggal f 0.125.
N.I.S. nyukani gratificatie. Kala ing wulan Mèi kêpêngkêr, N.I.S. badhe nyukani gratificatie dhatêng para punggawanipun satêngah blanjan, nanging jalaran saking tuwuhing paprangan, lajêng dipun suda, namung dipun sukani saprapating blanja. Ing wulan punika
ing Cirêbon kasumêrêpan wontên sakuthon durjana, damêlipun nganiaya sintên kemawon ingkang pêrlu kaangkah bandhanipun. Ingkang dados pangajêngipun nama Pak Wati, sampun kapikut.
Kêpyakan adêging pakêmpalan mabur ing Ngayogya. Sampun sawatawis dintên, pakêmpalan mabur ing Ngayogya ingkang nama Vliegclub Jokjakarta sampun kakêpyakakên manggèn wontên papan nggêgana ing sêkip Pakemweg. Para agung ingkang njumênêngi pambikakipun, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, K.G.P.A.A. Prabu Suryodilogo, pêpatih dalêm, gupêrnur tuwin sanès-sanèsipun. Jendral Mayor Van Oyen rawuh anggêgana saking Bandung. Ing kala punika sanginggiling kitha Ngayogya wontên motor mabur nggêgana ngantos 13. Ingkang
ingkang kawontênakên ing Surakarta, nêtêpakên, bilih pangajêng agêng pakêmpalan wau manggèn ing Ngayogya. Ingkang kapilih dados pangajêng Nyonyah Sukêmi. Kajawi punika ugi nêtêpakên wakil-wakil ing Banyumas kidul, Palembang, tuwin Têgal. Kalawartinipun dipun cêpêng ing Tuwan S. Prawiraatmadja, warga gemeenteraad Têgal.
Ing dhusun Panggul inggih tuwuh malaria. Miturut papriksan, sêsakit malaria botên ngêmungakên tuwuh ing pasisiripun bawah Kêdhiri tuwin Madiun, ing dhusun Panggul inggih wontên. Ing dhusun wau têtiyang ingkang sakit wontên 750. Pinanggihing papriksan, ilèn-ilèn toya ingrikuing ngriku (dan di tempat lain). kathah ingkang risak jalaran kêtrajang ing bêna. Dienst kasarasan ambage kenine wontên ing dhusun Tanjungan saha kiwa têngênipun, tiyang ingkang dipun sukani wontên 4000 jiwa. Wiji malaria wau saking lêmut nama ludlowi, gêsang wontên ing toya tawa.
Gladhèn L.B.D. ing Provincie Jawi Wetan. Kawartosakên, wiwit benjing tanggal 21 Januari punika jam 6 enjing dumugi tanggal 24 Januari jam 10 enjing, ing salaladan Provincie Jawi Wetan kawontênakên gladhèn L.B.D. Sadaya
kawisudha dados President Hooggerechtshof. Ing sadèrèngipun, panjênênganipun wau sampun
tanggal 1 Dzulhijah 1359 katingal wontên ing dintên Sênèn
dipun wontêni tumpakan motor ingkang sapalih. Ing salajêngipun badhe nglêmpakakên arta kathahipun f 80.000.
Mêrcon taun baru ing Sêmarang sakalangkung rame. Kala dhawahing dintên taun baru, têtiyang ingkang ngungêlakên mêrcon ing Sêmarang sakalangkung rame jalaran palilahipun ngungêlakên namung ing dalu malêming taun baru wau.
Têtingalan Geeft Acht ing Malang. Têtingalan Geeft Acht ing soos Concordia ing Malang sampun rampung. Angsal-angsalanipun f 200,-. Gambar-gambar ingkang kadhasarakên ingriku botên wontên ingkang pajêng, ewadene angsal-angsalan wau sampun kapetang kathah. Ing sabibaring damêl, directie pabrik sigarèt Faroka maargya dhatêng para militèr ingkang mêntas tumindak ing damêl Geeft Acht wontên ing restaurant Hoenkweehuis.
Ngêncêngi pranatan L.B.D. Ingkang wajib ing Malang andhawuhakên, benjing wontêning gladhèn L.B.D. ing Malang ing wulan punika, sintên ingkang nêrak Luchtbescher mingsordonnantie taun 1939, inggih punika mêksa nyumêd dilah ing kalanipun wontên tandha bilih wontên bêbaya, lajêng badhe dipun sêrêg ing prakawis, botên mawi dipun èngêtakên kados ingkang sampun.
Bêna ing laladan Salatiga. Jalaran saking dêrêsing jawah, adamêl bênanipun lèpèn Tuntang, ingriku Aniem lajêng ambikak pintu aèr. Ing kala punika wontên tiyang pintên-pintên atus nuju pados kêrang wontên ing lèpèn lajêng kablêbêg ing toya bêna, wontên tiyang pitu ingkang tiwas.
Barang-barang wau sami kadamêl wontên ingriki, nanging pandamêlipun kêdah sami kados ingkang sampun.
Pasarean kina ingkang dados pasadranan. Ing dhusun Bagong, saêlèr Trênggalèk, wontên pasarean, tiyang kathah mastani pasareanipun Menak Sopal. Sabên ing dintên malang kathah tiyang ingkang dhatêng
Jêpang, adhêdhasar petang yèn ingkang katampèn ing Javasche Bank, tuwin rupiyah wontên ing
mitranipun ingkang gêgriya ing Lawang. Ingriku wontên patrun kalih mrojol saking bungkusan. Bab punika lajêng dados papriksan pulisi, saha katranganipun pancèn ini patrun. Bestelgoed wau lajêng dipun bêskup.
Pondhok Muhammadiyah. Benjing congres Muhammadiyah punika badhe wontên usulipun R. Mulyadi Joyomartono, consul Muhammadiyah ing Surakarta, supados kawontênakên pondhok Muhammadiyah, pêrlu kangge nyinau para calon pangulu tuwin pangkat-pangkat sanèsipun, murih sagêd nocogi kalihan kawontênaning jaman. Ingkang tampi wulangan wau tamatan saking Mulo, dene dhêdhasaring wulangan ingriku basa Mlayu tuwin Arab.
Punggawa praja saking pamulangan luhur. Wontên usul saking tuwan-tuwan Sutardjo, Mochtar, tuwin Soangkupon, supados ing Departement-departement tuwin kantor-kantor nagari dipun kathahi anggèning ngangge amtênar pribumi wêdalan saking pamulangan luhur utawi ingkang saking pangajaran inggil, supados dados tuntunan, kados pangajêng-ajênging bêbrayan ingkang sampun majêng punika.
Panggaotan misayan ulam sagantên ing Cilacap. Ing Cilacap punika angadani papan pamisayan ulam sêgantên ing pasisir kidul. Pamisayanipun kajawi dhatêng sêgantên agêng, ugi ing uruting sêgara anakan, malah tumraping têtiyang ing sêgara anakan, misaya
taksih anyaran, tuwin awarni ulam asin tuwin pindhang dhatêng Garut, Tasikmalaya, Bandung, tuwin Bumiayu, kajawi ingkang dipun sade wontên Cilacap piyambak. Rêginipun ulam wau inggih murwat. Namung eman dene panggaotan punika dèrèng anggadhahi pakêmpalan, murih sagêd ndamêl kamayaran sawarnining pêrlu tuwin waragad.
Ministêr Yoshizawa sampun dumugi ing Bêtawi. Min. Yoshizawa sampun dumugi ing Bêtawi, pakurmatanipun botên beda kados kala rawuhipun Min. Kobayashi kala samantên. Miturut pangandikanipun Min. Yoshizawa dhatêng wêwakil pers. Panjênênganipun punika nggêntosi Min. Kobayashi, lajêng badhe ngrêmbag prakawis kalihan delegatie Nederland ingkang dèrèng rampung pangrêmbagipun.
Ing taun 1940 Pasundhan botên ngawontênakên congres. Hoofdbestuur Pasundhan nêtêpakên, jalaran saking kawontênan, ing salêbêtipun taun 1941 punika botên ngawontênakên congres. Pancènipun congres wau badhe dipun wontênakên ing Ciamis, dhawah ing dintên Paschen. Nanging ing dintên Paaschen wau inggih badhe dipun pigunakakên kangge rêpat taunan, manggèn ing
salaminipun, kitha ngriku dèrèng nate wontên dilah lestrik. Ing kala pambikakipun wau kawontênakên têtingalan gambar-idhup wontên ing alun-alun tuwin ngrêrêngga wit waringin ingkang dipun kêbaki dilah. Tiyang ingkang ningali kirang langkung wontên 12.000.
Baita pêrang Prancis kèrêm (Reuter, Vichy). Pangagêng wadya lautan
wontên ing Shanghai botên sagêd bidhal jalaran bêbaunipun 26 cacahipun sami miruda dhatêng Hongkong badhe tumut
lautan Amerika samangke nganggèkakên opsir tuwin opsir andungan 15.000. Ing salêbêtipun taun 1941 badhe dipun wêwahi malih 5000. Pamulangan luhur opsir laut waunipun dangunipun 4 taun, samangke dipun suda kadadosakên 31/2 taun.
R.A.F. ngobrak-abrik Bremen tuwin Emden (Reuter,
sakalangkung agêng, nalika dipun ambali katêmpuh malih taksih dèrèng sirêp, lajêng kawêwahan kabêsmèn malih dening bomipun R.A.F. Kêjawi ing Bremen, papan-papan militèr ing Amsterdam inggih katêmpuh wadya R.A.F. Montor mabur Inggris ical satunggal.
Cardiff dipun têmpuh Jerman (Reuter, Londen). Angrintênakên tanggal tiga, wadya nggêgana Jerman ingkang
Inggris bakunipun ngrisak South Wales, ingkang dipun tênggêl kitha Cardiff. Kintên kathah gêdhong risak lan ugi kathah tiyang ingkang tiwas.
Pangagêng Amerika ing Peping mrotès Jêpang (Reuter, Peiping). Kolonèl A.S. Turuage komêndhan wadya lautan Amerika ing Peiping nampèkakên protès dhatêng
mapanakên prajurit wontên Nederland (A.N.P. Londen). Korèspondhènipun Daily Telegraph ing Lissabon martosakên yèn Jerman mapanakên prajuritipun wontên ing Nederland kintên-kintên 11/2 yuta (miturut pawartos ingkang kantun, petangan samantên punika kirang trêp). Ugi kawontênakên anggêr, kapal-kapal ing nagari Walandi kenging dipun rajadarbe militèr. Salajêngipun dipun awisi botên kenging nyêmbêlèh kapal.
nyariyosakên yèn s.k. Turki suka pêpèngêt dhatêng Jerman, manawi Jerman mitulungi Italie wontên ing Albanie, punika sagêd njalari ubaling papêrangan ing Balkan. Ugi wontên kabar saking Ankara, bilih têtiyang ingkang umuripun langkung 21 taun ingkang sapunikanipun sampun dados prajurit, punika kaulur sataun malih. Wontênipun pranatan makatên wau, kawartos awit saking panêdhanipun wadyabala Turki ingkang gadhah pamanggih bilih ing wêkdal punika Turki prêlu ngathahi wadyabalanipun prêlu kangge nanggulangi nagari.
Filoff badhe kêpanggih Hitler? (Reuter, Londen). Wontên wartos bilih nayaka wrêdha Bulgarie, Filoff, ingkang sampun dumugi ing Weenen, badhe lajêng dhatêng Munchen tuwin Salzburg rêrêmbagan kalihan Von Ribbentrop tuwin Hitler.
Prajurit Griek sampun mèh dumugi Elbasan (U.P. Struga). Miturut wartos saking ing tapêl watês, prajurit mriyêman Griek kalihan Italie campuh wontên ing papan watawis kirang 11 km saking ing Elbasan. Ugi wontên wartos yèn prajurit mêsin Jerman ingkang badhe kangge mitulungi Italie sampun dumugi ing Elbasan. Papêrangan ing lèpèn Tomorica, prajurit Griek sagêd majêng, dumugi sawetanipun kitha Berat antawis 18 km.
Rumenie. Têtiyang Rumenie sami kaèngêtakên sampun ngantos mêmitran kalihan tiyang Jerman. Ugi kawartosakên yèn tiyang Jerman wontên ing Rumenie manggih pakèwêd warni-warni, jalaran rakyat Rumenie botên purun tumandang sêsarêngan kalihan prajurit Jerman. Anggènipun Rumenie kecalan Besaarabie tuwin Bukawina punika margi saking pandamêlipun Jerman. Lan katêrangakên ugi yèn ingkang njalari wontêning kasangsaran ing Eropah punika awit saking trekahipun Jerman kalihan Italie.
Panêmpuhipun Inggris dhatêng Bardia (Reuter, Cairo). Jendral Wavell saya kêncêng anggènipun nêkêk Bardia. Wiwit tg. 4 Januari, sampun wontên prajurit Italie 15.000 kenging katawan. Kacariyosakên yèn kala tg. 4 Jan. barisan Italie ingkang pacakbaris wontên ing salèripun Bardia, sami nungkul. Gunggunging tawanan samangke wontên 43.000. Lajêng kawartosakên malih, bilih kala tg. 5 Jan. prajurit Prancis mardika sampun sagêd mêdhot margi sêsambêtanipun Bardia kalihan Tobruk.
Wêwakil Amerika ing Jêpang badhe wangsul (Reuter, Tokyo).
nyukakakên palapuran bab kawontênanipun pulitik ing bawana wetanan dhatêng pamarentahipun.
Sasampuning katupiksa ijêmanipun, sang nata andangu dhumatêng kula sayêktose mênggah ing kaluhuran sarta kasugihanipun ratu ing Sêrindhit, kados ingkang kapratelakakên ing sêratipun. Kula sujud anyungkêmi siti malih, sarêng sampun lênggah lajêng matur: "Gusti, saèstu Prabu ing Sêrindhit botên angindhaki kasugihanipun, abdi dalêm aningali piyambak, pangraos kula botên wontên, ingkang sagêd adamêl eram, angungkuli rêrêngganing kadhatonipun. Bilih sang nata badhe miyos amêng-amêng, apinarak ing dhampar wontên sanginggiling gajah, abdi-abdi, punapadene kêkasih, sami anjajari kiwa têngênipun, abdi satunggil wontên ngarsanipun sang prabu, sangandhaping dhampar, angampil towok mas, sawingkinging dhampar wontên abdi satunggal ngadêg, angampil bindi mas atunggul jumêrut, panjanging jumêrut satêngah kaki, kandêlipun sadim. Ingkang anjalari ngajêng prajurit sèwu, sami anumpak gajah, murub panganggenipun.
Ing sadangunipun sang nata tindak, abdi ingkang wontên sangajênging dhampar awicantên sora, sarta dipun ambal-ambali, antawis kèndêl sakêdhap, têmbungipun: "Hèh
padha rinêngga ing intên. Lah padha dêlêngên, iya iki ratu gêdhe rinêngga ing makutha, angungkuli Kangjêng Nabi Suleman, lan Prabu Mitragês, kang wus misuwur ratu gêdhe."
Aliya saking punika Prabu ing Sêrindhit anglangkungi adilipun, sakathahing abdi kakim salêbêting kitha utawi sajawinipun, ingkang kalêbêt talahing Sêrindhit, sami kêkah ingadil, botên wontên ingkang mingsêd saking wajibipun. Prabu Arun Alrasyid rêmên sangêt amidhangêtakên cariyos kula, pangandikanipun: "Mungguh kawicaksanane Ratu ing Sêrindhit, têtela saka ing unine layange, kawuwuhan dening
sampun ngandika makatên, kula kadhawahan mantuk, sarta kaparingan ganjaran kathah.
Sarêng Sinbad sampun têlas nggènipun cariyos, para tamunipun kalihan bêrah sami pamitan mantuk, nanging bêrah mawi kasukanan uwang mas satus, enjingipun sami wangsul malih, Sinbad nyariyosakên lêlampahan ingkang kaping pitu utawi ingkang wêkasan pisan, kados ingandhap punika.
Cariyosipun Sinbad, ing nalika lêlampah ngambah sêgantên kaping pitu, utawi ingkang wêkasan pisan.
Saantuk kula kêkesahan kaping nêm, kula sampun botên gadhah niyat, yèn alêlampah malih-malih, awit sampun sêpuh, kêdah angasokakên badan. Kalih dening malih kula sampun aprasapa, badhe botên amurugi bilai, kados ingkang sampun kalampahan, mila kula sampun botên gadhah pamanah sanèsipun, kajawi
sampeyan ngadikan, badhe wontên karsanipun dhawah punapa-punapa." Kula lajêng tut wingking lampahipun
gawenira, kang amêsthi sira lakoni, aturna layang wangsulan ingsun, sarta pisungsun ingsun, marang Ratu ing Sêrindhit, karana ing panggalih ingsun, pantês yèn sira kang anggawa, mungguh wangsulan pakurmat ingsun." Pangandikanipun sang nata punika upaminipun kados gêlap, dhumawahipun dhatêng kula, atur kula: "Gusti, sandika anglampahi, punapa ingkang dados dhawah dalêm, ananging panyuwun kawula, mugi wontêna karsa dalêm anggalih, yèn sangêt sayahipun abdi dalêm, amargi saking manggih sangsaya, kalanipun kawula kêkesahan rumiyin. kalih dening malih, kawula sampun prasapa, badhe botên kesah-kesah malih saking nagari Bagdad." Kula lajêng
pulo Sêrindhit, anglêksanani dhawuh ingsun, yèn sira wus anglakoni, ingsun lilani ambanjur mulih, ora kêna ora sira lumakua, sabab pamikir ana ing sira, bakal angêsorake kaluhuran ingsun, yèn ingsun ngantia kapotangan marang Ratu ing
Angka 16, Sl P,Sêlasa Paing. 28 Sura Be 1872, 25 Februari 1941, Taun XVI.
Rêginipun 3 wulan f 1.50 nyuwun kabayar rumiyin. Botên kenging lêngganan kirang saking tigang wulan.
Redactie tuwin administratie Balepustaka, Batavia-Centrum, tilpun nomêr 2931, Batavia-C.
ISINIPUN: Babad Minggon - Agêmanipun Priyantun Bêstir Jawi - Pêngulu Kraton Ngayogyakarta Seda -
Minggu wingi kathah pawartos sae tumrap ingkang sami nggolong dhatêng
ing glanggang pêrang pundi kemawon. Wontên ing sagantên têngah dêdamêl lautan Inggris sasampunipun nêmpuh Genua tuwin Pisa, lajêng ngangsahakên prajurit payungan kadhawahakên wontên ing Italie sisih kidul, ngrisak lesan-lesan militèr. Trajangipun Inggris punika prasasat suka sasmita dhatêng Italie, yèn nagarinipun dèrèng abètèng waja kados cariyosipun Mussolini. Dêdamêl ngawang-awang Inggris, kêjawi tanpa kêndhat nêmpuh indhustri tuwin palabuhan-palabuhan ingkang badhe kangge pancadan Jerman, ugi ngatingalakên kalangkunganipun, dene wani sarta sagêd nasak Jerman ngantos dumugi Krakaw (Polen) 2500 mil saking pakèndêlanipun.
Jerman sampun wiwit mangrêtos saèstu yèn Inggris saya dangu badhe saya mbêbayani. Kala minggu wingi Gobbels sêsorah wontên ing Sportpalast ing Berlin, wicantênipun: "Aku ora arêp ngikibi lêlakon kang nyata, pancèn isih ana mungsuh siji sing bisa ngundurake Jerman." Makatên ugi wartos-wartos ingkang nyariyosakên yèn ing kitha-kitha tuwin ing padhusunan Jerman sisih kilèn samangke sami dipun kêncêngi panjaginipun, têtiyangipun sami dipun purih siyaga bêbaya ing ngawang-awang, punika ugi kenging kangge titikan bilih Jerman pancèn sampun kraos yèn nagari botên badhe kalis ing panêmpuhipun dêdamêl ngawang-awang Inggris. Malah kalangan kamiliteran Jerman ugi sampun wontên ingkang mêca yèn salêbêtipun kalih tigang wulan punika Inggris sagêd ugi badhe ngangsahakên dêdamêlipun ngawang-awang agêng-agêngan.
Wontên ing Afrika lampahing dêdamêl Inggris ugi ngungkuli panduginipun sakawit. Kitha Kismayu, palabuhan ing Sumali Italie ingkang kalêbêt wigatos, sampun bêdhah. Wontên ing Ethiopie prajurit Inggris sampun sagêd mbêdhah Enyabara, Picolo Abbai, Dangheli, tuwin Mega. Wontênipun samangke mèh sapropinsi Goyyam sampun dipun kuwaosi Inggris kalihan prajuritipun Negus. Wontên ing Erythrea prajurit Inggris taksih dêdrêg wontên ing sakiwatêngênipun Keren.
Sampun sami kawuningan, yèn ing Lybie wontên ebah-ebahan adhêdhasar Islam, katêlah nama golongan Sanusi (Senussi). Golongan wau sampun kalih dasa taun anggènipun nêdya ngipatakên panguwaosipun Italie. Samangke panganutipun taksih wontên sayuta, sumêbar wontên ing Tripolitanie, Mêsir, Hejas, tuwin Sudan. Golongan punika misuwur kawantêranipun sarta agêng dayanipun dhatêng jagat Islam. Minggu wingi panuntunipun, inggih punika El Sayeddris El Senussi nêrangakên antêpipun, inggih punika mbiyantu sangêt dhatêng sêdyanipun Inggris. Makatên punika tumrapipun Inggris nama angsal pambiyantu agêng ing bab kabatosan.
Wontên malih pawartos ingkang kalêbêt sae. Wilkie kalihan Hopkins ingkang kapatah matitisakên antêp lan kawontênanipun Inggris, sampun wangsul dhatêng Amerika. Nitik pawartos salêbêtipun minggu wingi, swasana pulitik Amerika, awit saking katêranganipun WillkieWilkie. tuwin Hopkins lajêng saya cumêtha anggènipun pitados dhatêng Inggris. Makatên ugi anggènipun nêdya mitulungi dhatêng Inggris, ugi lajêng botên mawi sanggarunggi. Golongan-golongan ingkang ajrih pêrang utawi ingkang kêsangêtên anggènipun ngunggul-unggulakên Jerman, kados upaminipun Lindberg, lajêng botên pajêng
namung niyat badhe ngrêksa kawilujênganipun Asia, badhe untung lan nguntungakên, badhe ngêkahakên katêntrêmanipun bangsa Asia sadaya lsp. Sakathahing katêranganipun Jêpang wau dipun wangsuli cêkak aos kalihan Cordell Hull: "Jaman samangke
ingkang suraosipun kados badhe nyuda pêtênging swasana Pacific, Amerika têrus siyaga ing damêl. Kala minggu wingi Roosevelt sampun nandhatangani pranatan "Keep out", pikajênganipun, ngawisi baita tuwin motor mabur ngamanca ngambah ing laladan panjagèn militèr Amerika ing
sampun têrang yèn politikipun Amerika ingkang tumuju dhatêng Asia tuwin Jêpang, taksih têtêp kados ingkang sampun katêmtokakên.
margining bêdhamèn samangsa dipun rêsaya tuwin sae kalamangsanipun. Wontên ing bausastra diplomatik, katêranganipun Ishii wau mêngku kajêng suka sasmita bilih Jêpang sagah mbêdhamèkakên ingkaningkang. sawêg sami pêrang, inggih punika Inggris kalihan Jerman-Italie. Gêgayutan kalihan punika s.k. Japan Times ingkang umumipun sami dipun anggêp dados loudspeaker-ipun Gaimusho, mêwahi kêtêrangan bilih samangke saking peranganing nagari Inden (Jêpang) sampun wontên ungup-ungup ngajak kêdhamèn, Inggris kalihan Amerika kêdah purun nanggapi.
Clulukipun Jêpang wau punapa margi dipun jawil Jerman-Italie, gêgayutan kalihan morat-maritipun Italie, punapa mêdal saking kajêngipun piyambak, punika botên kasumêrêpan têrang.
Rêmbagipun Jêpang wau, tumuntên ngumandhang wontên kalangan pamarentah London, ungêlipun "Inggris botên badhe mèlu usul-usul bêdhamèn sadèrèngipun sagêd unggul saèstu juritipun." Dados antêpipun Inggris taksih têtêp kados nalika mangsuli pitakènipun Wilkie kalihan Hopkins.
Kadosdene Amerika, wontên ing laladan Pacific Inggris inggih botên kèndêl-kèndêl anggènipun siyaga ing pakèwêd. Dêdamêlipun ingkang kapapanakên wontên ing F.M.S. (Malakka) dipun sêntosani, kawêwahan bêbantu saking Australie tuwin Hindu. Ugi sampun wontên wartos yèn dêdamêl Inggris kathah ingkang kapapanakên wontên ing tapêl watês Thai. Margi saking punika, lajêng wontên ingkang gadhah pangintên bilih Inggris badhe nggêbag Thai. Namung pawartos wau kadorakakên kalihan wêwakil Inggris ing Thai tuwin pamarentah Thai. Katêrangakên, yèn pamitranipun Inggris kalihan Thai taksih têtêp sae, nuhoni ungêling prajanjian botên têmpuh-tinêmpuh.
Manawi nitik andharanipun s.k. Singgapore Free Press sawatawis minggu kapêngkêr, anggènipun Inggris ngiyatakên panjagènipun wontên ing tapêl watês Burma-Thai, F.M.S. Thai, punika bakunipun gêgayutan kalihan trajangipun Jêpang anggènipun niyat badhe nguwaosi Indochina tuwin Thai. Manawi Jêpang sagêd nguwaosi nagari kêkalih wau, Burma tuwin Singapore sagêd kagêbag saking ing gêgêr. Margi saking punika watês Thai kalihan Burma tuwin Malaya, lajêng dipun sêntosani.
Nitik pawartos-pawartos salêbêtipun minggu wingi, trajangipun Jêpang wontên ing Indochina tuwin Thai pancèn katingal niyat badhe nancêbakên panguwaos. Kala tg 19 kawartos sampun wontên baita pêrang 15 glibat-glibêt wontên ing sakidulipun Saigon lumêbêt dhatêng têluk Siam. Malah ugi sampun wontên torpedhoboocager 3 ingkang mampir wontên ing Meknam
glibêtipun baita pêrang wau sinarêngan kalihan pisrêngên (alantaran Domei) dhatêng Indochina, nyariyosakên manawi Indochina niyat badhe makèwêdi kajêngipun Jêpang. Punika dipun wêwahi malih katêranganipun Kunio Akiyama.
VII. Kangge kêpala ondêr dhistrik (asistèn wêdana):
Kados kêpala dhistrik, namung tanpa bludiran sêkar pantun ing ngajêng lan ing wingkisan lêngên, sarta bludiran ing gulon namung 2/3 nipun.
VIII. Kangge mantri pulisi lan aib (amtênar Bij den inheemschen bestuursdienst):
Kados kêpala ondêr dhistrik, nanging tanpa plisir ing ngajêng lan tanpa bludiran sêkar pantun ing gulon.
Wiyaripun pasmèn ing clana punika kangge bupati titêl pangeran 5 cm, kangge sanès-sanèsipun bupati 4 cm, kangge patih lan kêpala dhistrik 3 cm, kangge kêpala ondêr dhistrik 2 cm, kangge mantri pulisi lan aib 1 cm.
Pasmèn ingkang wontên ing pèt punika wiyaripun sami kalihan pasmèn ingkang wontên ing clana, dados kangge pangeran 5 cm, bupati sanèsipun 4 cm, patih lan wadana 3 cm, asistèn wêdana 2 cm, mantri pulisi lan aib 1 cm; rêrênggan lètêr w mawi krun punika dipun plêngkungi bludiran, yèn bupati ngantos sanginggilipun krun, yèn kangge patih lan wêdana namung dumugi têngah-têngahipun lètêr.
Kajawi punika manawi pangkat bupati pinggiraning tedhenganipun pèt mawi dipun plisir pasmèn mas.
Kostim kasêbut nginggil punika panganggenipun mawi dhêstar lan sinjang katêkuk ing sanginggilipun dhêngkul sisih kiwa; anggaripun kêdah lakên biru, salajêngipun mawi kemejan pêthak, kaos cêmêng lan
a. Jas pêthak mawi sak (kanthong) sapêrlunipun tanpa èmbèl-èmbèl, tutupanipun ing ngajêng mawi kancing 6, modhèlipun kados kancing ingkang kangge ing kostim agêng.
Kajawi punika lêngênipun karêngga pita pêthak kados ing ngandhap punika:
I. Kangge mantri pulisi, aib, kêpala ondêr dhistrik lan kêpala mantri 2, kangge patih lan bupati 3, wiyaripun 1/2 cm, sami jejeran rapêt, ing nginggil mlungkêr kaping 2. Plungkêran punika têbihipun saking pinggiran lêngên ingkang ngandhap botên kenging kirang saking 7 cm. Dene panjangipun sadaya rêrênggan botên kenging langkung saking 16 cm.
1. Manawi pangkat mantri pulisi lan aib mawi pita 1, wiyaripun 1/2 cm, kapasang ing sangandhapipun rêrênggan lêngên kasêbut nginggil, 1 cm têbihipun.
2. Manawi pangkat asistèn wêdana, mawi pita 2, wiyaripun 1/2 cm, pamasangipun satunggal-satunggalipun mawi lêt 1 cm.
3. Manawi pangkat wêdana kados rêrêngganipun asistèn wêdana, kawêwahan kancing alit sêpuhan mas ing têngah-têngahipun plungkêran ngandhap.
4. Manawi pangkat patih kados rêrêngganipun asistèn wêdana, kancing alit sêpuhan mas kathahipun 2, kapasang ing kiwa têngên plungkêran ingkang ngandhap kapara ngandhap.
5. Kangge bupati kados patih, kawêwahan kancing agêng sêpuhan mas, ing têngah-têngahipun plungkêran ngandhap. Kajawi punika kawêwahan malih rêrênggan ing gulon kawarni bludiran carang wit waringin ing lakên cêmêng. Bludiran punika pamasangipun ing sakiwa têngênipun bikakan gulon.
Jas kasêbut nginggil punika kenging kasantunan jas bikakan, dhasinipun cêmêng. Kangge bupati, jas bikakan punika wontên rêrêngganipun kados rêrênggan ing gulon, nanging wangunipun sanès.
b. Clana limrah utawi clana tumpakan kapal, ingkang banipun sami kalihan jasipun.
c. I. Pèt pêthak ngangge tèbèng cucal cêmêng, mawi
hèlmut pêthak, ngajêng lan wingking sami wiyaripun, mawi lètêr w ing ngajêng, kangge bupati mawi senur jêne ing ngandhaping bathokanipun.
Kostim punika panganggenipun mawi kêmejan pêthak lan sêpatu sapikajêngipun, nanging
saenipun sêpatu cêmêng lan kaos cêmêng utawi sêpatu pêthak inggih kaos pêthak.
Kangge tourne, kostim pêthak kasêbut nginggil punika kenging kagantos kostim khaki utawi ijêm klawu utawi badhe sanès ingkang sae kangge nindakakên padamêlan ing jawi. Rêrêngganipun très (pita) inggih kêdah sami warninipun kalihan warnining jas, manawi botên inggih kêdah mèh sami. Kancingipun prunggu, dados sanès mas. Kêmejanipun kenging sawarni-warninipun.
Kostim tourne punika botên kawajibakên kados kostim pêthak,
Kajawi kostim pêthak, ugi kostim agêng kawajibakên, nanging namung dhatêng pangkat bupati patih, patih, wêdana lan asistèn wêdana.
Priyantun kantor kabupatèn inggih kenging ngangge kostim kados ingkang katêrangakên ing nginggil. Dene kostimipun secretaris 1 e kl. kados kostim wêdana, kostimipun secretaris 2e. kl lan adj-regentschapssecretaris kados kostim asistèn wêdana, kostimipun mantri kabupatèn sami kalihan kostimipun mantri pulisi, kaotipun bludiranipun priyantun kantoran wau salaka, sanès mas, kêjawi yèn ingkang ngangge waunipun tumut golongan B.B.
Ing pasamuwan ingkang satêngah oficieel bupati lan patih kenging ngagêm kostim ingkang kawastanan dinner jacket kados ingkang kangge amtênar B.B. bôngsa Eropah.
a. Jas pêthak bikakan modhèl dinner jacket (sawarni jèt), tanpa rêrênggan ing lêngên, panutupipun ngangge kancing dhinês, kangge pangkat bupati
c. Clana ingkang kagêm dhatêng kostim agêng.
d. Pèt pêthak kados ingkang dhatêng kostim pêthak.
Kostim dinner jacket punika panganggenipun mawi kêmejan pêthak sêtrikan, krahipun ngadêg ing ngajêng têkukan, dhasinipun cêmêng modhèl kupu, kaos cêmêng, sêpatu lak cêmêng.
Agêman A, B, C, lan D kasêbut nginggil punika pranatanipun kapacak wontên ing Bijblad no. 12776, 12814, lan 13825. Wiwitipun lumampah ing taun 1932. Sadèrèngipun taun punika ingkang kangge pranatan ingkang kapacak ing bêslit gupêrmèn tanggal 2 April 1870 (Bijblad no 2308). Agêmanipun priyantun manut pranatan lami punika wontên warni 3, inggih punika: 1. agêman dodotan, 2. agêman prajuritan, 3. agêman kanigaran. Rèhne pranatan punika sampun kasuwak, dados botên prêlu kula gancarakên, sanajan taksih wontên priyantun ingkang sok ngangge.
Nyêrikake wong kang asor budine, padha bae karo mbandhêm pacêrèn, mêsthi nyiprat blêthoke, ngênani awake dhewe.
Wong kang bola-bali disêrikake, mangka tansah ngêgungake pangapurane, kang nyêrikake mêsthi banjur krasa sêrik dhewe.
Andhap asor pancèn bêcik. Ananging yèn nganti kêladuk, yaiku kasêthithikên anggone ngajèni marang awake dhewe, malih dadi umuk alus.
Andhap asor palsu, iku pantog-pantoganing wong umuk.
Sing sapa tumandang ing gawe, ora kobêr golèk kabêgjaning urip sarana ngolak-alik isèn-isèning atine. Jalaran, wong kang tumandang mau, atêgês wis krasa yèn awake dhewe duwe kakuwatan. Lan yèn wis krasa yèn duwe kakuwatan, iku uga atêgês wis krasa yèn awake sinungan kabêgjan.
Yèn kêpingin ora dicacad ing wong liya, gampang bae, yaiku: aja gunêman apa-apa; aja nindakake apa-apa; lan aja ana ing donya.
tanggal 14 wulan punika, Kangjêng Kyai Haji Muhammad Kamaludiningrat, abdi dalêm wêdana agêng pangulu karaton Ngayogyakarta, seda, jalaran gêrah dadakan, yuswa 72 taun.
Untabing tiyang ningali layon nalika lumampah dhatêng Kuthagêdhe.
Miturut wartos ing dintênipun Kêmis taksih sowan wontên pangadilan dalêm karaton.
Ing dintênipun Jumuwah, ing sadèrèngipun sêmbahyang Jumuwahan, layon kabêkta dhatêng mêsjid agêng, pêrlu ing sabibar sêmbahyang lajêng dipun sêmbahyangakên ing para ingkang sami sêmbahyang Jumuwah.
Suwargi Kangjêng Kyai Pangulu, satunggiling priyagung sêpuh ingkang sumarambah dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan, saya tumrapipun pakêmpalan Muhammadiyah, panjênênganipun dipun anggêp kados bapa babunipun.
Ing sakawit wontên wartos, layon badhe dipun sarèkakên wontên ing dintên Jumuwah wau wanci sontên, nanging wontên dhawuh pangandika dalêm ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, badhe kaparêng têdhak layat, saha kadhawuhan ngubur wontên pasarean Kuthagêdhe.
Ing dintênipun Sabtu enjing antawis jam 10.30 para luhur ing Ngayogyakarta sampun sami rawuh, inggih punika pêpatih dalêm K.G.P.A.A. Prabu Suryodhilogo, paduka Gupêrnur Ngayogyakarta tuwin sanès-sanèsipun.
Ing dintênipun Sabtu enjing wau untabipun têtiyang ingkang sami badhe ngurmati layon ewon, ngatos lumèbèr ing sajawi pangulon, malah ing margi-margi sampun kêbak têtiyang ingkang sami ningali. Lampahipun layon dipun grubyug ing tiyang ewon, saya dangu saya kathah, ngantos angêbaki margi. Punika dados pratandha bilih suwargi Kangjêng Kyai Pangulu dipun suyudi saha dipun trêsnani ing tiyang kathah.
Jam 1 siyang layon dumugi ing Kuthagêdhe. Sasampunipun ngaso sawatawis, lajêng dipun sarèkakên.
Ing sakawit kula kintên namung undhak-undhakanipun thok ingkang wêlirang, nanging jêbulipun tanggulipun inggih. Dados botên nama namung lumayanan. Mila ing ngriku dipun awisi botên kenging sês, dipun kuwatosakên bokmanawi mbucalipun têgêsan saênggèn-ênggèn.
Kawah ijèn punika saperangan agêng sampun dados têlaga. Ing sawetaning têlaga katingal kêluk kumêlun, lamat-lamat kêtingal wontên ingkang sawêg baitan. Tlaga wau dunungipun ing gampènging rêdi Mêrapi ingkang sisih kilèn. Wangunipun lonjong. Panjangipun saking pambucalan toya dumugi pinggir wetan (sacêlakipun ingkang kumêlun) wontên 900 m. Alangipun wontên 500 m. Toyanipun gatêl, jalaran kacampuran zwavelzuur. Lêbêtipun 200 m. Bêntèripun nalika samantên wontên 400 C (mangêt-mangêt).
Èrèng-èrèng ingkang ngubêngi tlaga wau ingkang sisih kidul lan lèr njulêg, ingkang sisih wetan ragi lètèr nanging inggil, ingkang sisih kilèn pambucalan toya. Sarèhning toyanipun kaworan zwavelzuur, botên kenging kailèkakên sakajêng-kajêng. Yèn badhe kailèkakên, kirang sêminggu kêdah sampun suka kabar dhatêng dhusun-dhusun sakiwatêngênipun ngriku, supados sami jagi-jagi. Dene sababipun panjênêngan sadaya sampun sami uninga bilih toya ingkang kamoran zwavelzuur punika botên kenging dipun cêlaki. Tuladhanipun ing bawah Ciwidey. Toya wêlirang saking kawah putih adamêl kapitunanipun rakyat.
Kala samantên lajêng wontên baita dhatêng. Jalaran sampun kula sêdya badhe ningali kawah ingkang kumêlun, lan sampun angsal palilah saking ingkang jagi, malah lajêng dipun êtêrakên, dados manah kula lajêng nekat. Ing mangka salami kula gêsang dèrèng nate numpak baita. Nanging ing samangke kêpêksa, jalaran saking kêpengin kula sumêrêp kawah. Nanging manah tatag, jalaran dipun dugèkakên tiyang ingkang sampun kulina.
Enggaling cariyos sampun dumugi ing panggenan ingkang kula purugi.
Samandhap kula saking baita, tukang mriksa kawah têrus nyêlaki kawah ingkang umob kalihan nyêpêng termomètêr (pirantos kangge ngukur bêntèr). Sarèhning sampun kulina, mlumpat saking baita dhatêng panggenan ingkang selanipun pating pêndhukul, sajak sakeca kemawon.
Sasampunipun cêkap anggèn kula nêningali lajêng wangsul malih dhatêng pambucalan toya.
Nalika mandhap dhatêng lêlêngkèh lampah kula sajak dhengklang, ndêgèg, jalaran mawi undhak-undhakan. Wangsulipun sanajan marginipun mawi undhak-undhakan ndêdêr, manah inggih botên wêgah. Margi ingkang kados makatên ndêdêripun, kula lampahi kanthi sabar lan kêncênging manah lêstantun dumugi ing pucak kanthi wilujêng.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên bilih panggenan kangge ningali têbih punika dunungipun
wontên margi ingkang anjog ing pucak, inggih punika pucak ingkang sisih kidul, ingkang inggilipun 2386 m. Ing ngriku wontên griyanipun alit kangge punggawa Vulkanologisch Onderzoek, ingkang kajibah nitipriksa kawontênaning kawah ijèn. Kajawi punika ugi wontên trowongan pangungsèn (vluchttunnel) kangge ngungsi punggawa wau yèn rêdinipun njêblug. Ing nglêbêt wontên mêsinipun kangge nyumêrêpi wontênipun lindhu tuwin pirantos sanès-sanèsipun. Tilpun ugi wontên, awit tilpun punika prêlu sangêt kangge ngabari dhatêng pundi-pundi.
Sarêng sampun ngaso sakêdhap kula lajêng kesah malih ningali jurang. Inggih jurang punika ingkang lêbêt piyambak ing sisih kidul. Ningali mêngandhap katingal njulêg sangêt. Upami kirang tatag mêsthi kêjêgur. InggilpunInggilipun. saking lumahing têlaga wontên 2386 m-2146 m = 240 m.
Tumrap para ingkang sampun nate tindak dhatêng rêdi Tangkubanprau, têmtu sagêd ngintên-intên. Saking pakèndêlan montor dumugi kawah Ratu namung 100 m, ewadene sampun katingal inggil. Ing mangka punika tikêl kaping 21/2 ipun.
Sêsawangan ing ngriku, rêdi Sêmèru ingkang sisih kilèn katingal biru kinêmulan ing kêluk. Sisih ngrikanipun malih patêgilan kinubêng ing rêdi-rêdi, inggih punika ing sisih kidul rêdi Ranti, sisih kilèn rêdi Raung gandhèng kalihan rêdi Sukêt, kasambêt rêdi Kêndhêng dados watêsing tanah ngare. Ingkang sisih ngrika rêdi Kêndhêng, rêdi Iyang-Argapura, katingal lamat-lamat. Ing patêgilan ingkang wiyar angilak-ilak, punika katingal siti pating pêthuthuk, ingkang rumiyinipun gumuk. Pucaking gumuk wau katingal lêgok, tilas njêblug.
Yèn nitik dhatêng bukti-bukti, kenging katêmtokakên yèn ing ngriku punika ing jaman kinanipun kawah. Ing samangke sampun kêbak tanêman kopi.
Kula lajêng mandhap mêdal sisih wetan, ningali sisih lèr. Ingkang anèh-anèh botên wontên, namung sumêrêp sunglon Madura tuwin pasisir lèr.
Nalika wulan November 1936 kawah Ijèn kurda, nanging botên sangêt. Inggiling toya ingkang kawoworan lahar namung 50 m. Bibar punika dumugi samangke botên wontên kabaripun malih.
Enjingipun dintên ingkang kaping gangsal kula pamit wangsul. Ing wanci sontên sampun dumugi ing Banyuwangi. Nalika samantên ing palabuhan asrêp sangêt.
Dintên ingkang kaping nêm wanci siyang, kula sampun dumugi ing Surabaya. Sasampunipun ngaso lajêng dolan dhatêng palabuhan.
Enjingipun, dintên ingkang kaping pitu, wanci enjing kula bidhal dhatêng sêtatsiyun Pasarturi têrus wangsul mêdal Sêmarang-Cirêbon.
Nalika bidhalipun mêdal sisih kidul, ingkang dados lam-laming manah, inggih punika nalika lampahing sêpur mlipir pasisir tuwin nalika mêdal èrèng-èrèng, menggak-menggok, inggih punika antawisipun Cicalêngka kalihan Cibatu.
Ing samangke wangsulipun mêdal lèr. Ugi kathah têtingalan ingkang narik manah. Lampahing sêpur mlipir pasisir, nglangkungi grumbul-grumbul, wana, sajak kados dipun oyak ombaking sêgantên. Ing sêgantên katingal baita layar pating krampul, layaripun katingal pating pandhêlung, sajak pados pêntasan, jalaran wontên ingkang dipun bêtahakên. Têtingalan makatên wau antawisipun Sêmarang kalihan Cirêbaon.
Saking Cirêbon dhatêng Bandung kula lajêng numpak montor bis "Betoel".
Landrad Bêtawi mêntas mriksa guru kabatosan misuwur, nama Jayaarja. Wontênipun lajêng kaglandhang dhatêng pangadilan punika, jalaran nyêbar ngèlmu ingkang sakalangkung mbêbayani tumraping kanthonging muridipun. Gampilipun kalêbêt kalêpatan bangsaning apus. Kêjawi punika, ugi jalaran glotha-
tuwin sagêd apal donga-donganipun ki guru, mêsthi wilujêng, mêsthi sugih, lan yèn pêjah minggah swarga klas satunggal.
donga wau mawi wilujêngan warni-warni. Wontên ing pangadilan, ki guru nêrangakên yèn pancèn gadhah ngèlmu sêpesiyal inggih punika ngèlmu Sri Jayaarja, ananging ngèlmu wau botên kangge ngapus-apusi, malah kangge adamêl kawilujênganing tiyang kathah.
Bab punika pangadilan dèrèng ndhawahakên putusan. Tumrapipun Sêmplok, lêlampahan wau namung dipun anggêp pêpèngêt, yèn dalasan ing taun 1941 punika, taksih wontên guru ngèlmu kabatosan ingkang mbêbayani! Mila kêdah tansah mulat.
Gêgayutan kalihan anggènipun nêdya ndandosi risakipun basa Jawi, Pahêman Radyapustaka (P.R.P.) ing Surakarta sampun ngawontênakên sarasehan kalihan para ahli basa mawi ndhatêngakên omrupêr-omrupêr radhiyo tuwin para redhakturing sêrat kabar ing Vorstênlandhên. Kangge ndandosi utawi nyêgah risaking basa Jawi, P.R.P. ngajêngakên ihtiyar warni-warni, dene ingkang kalêbêt enggal inggih punika badhe ngewahi (nglêrêsakên) basanipun sêrat-serat ingkang kangge wontên ing pamulangan, ngawontênakên pasinaon basa Jawi kangge para guru yèn pinuju libur, tuwin mrayogèkakên dhatêng para omrupêr tuwin redhakturing sêrat-serat kabar Jawi supados sami sagêd ngangge basa Jawi ingkang lêrês.
Rèhning rêmbagipun P.R.P. wontên ingkang nggêpok pèrês, mila pèrês Jawi sadaya umumipun lajêng sami nanggapi tumut urun pamanggih.
Pamrayoginipun P.R.P. wau, sampun têrang sae sangêt, botên wontên ingkang botên nayogyani. Makatên ugi anggènipun mrayogèkakên dhatêng pèrês Jawi, punika inggih nama mapan sangêt, jêr sayêktosipun dayaning pèrês wontên ing
sawarnining bêbadan ingkang niyat ndandosi risakipun basa Jawi. Gampilanipun, pèrês pancèn dados dêdamêl ingkang mitadosi.
Anamung, ingkang dados soal, baya kados pundi caranipun P.R.P. sagêd nyabun basanipun pèrês Jawi? Gêgayutan kalihan punika, tw. Bratakesawa wontên ing Panyêbar Sêmangat damêl wawasan makatên:
Ing waktu saiki, ora ana layang kabar basa Jawa kang basane kaya karsane Radyapustaka. Ora ngêmungake layang kabar Jawa Wetan bae, sanajan layang kabar ing Vorstênlandhên, sanajan Pusaka Jawa kang diwêtokake Java Instituut, sanajan Kajawèn kang diwêtokake Bale Pustaka, basane Jawa isih durung kaya kang dikarsakake Radyapustaka. Dadi yèn nuhoni pamrayogane Radyapustaka mau (mbêcikake basane layang kabar) para redhaktur mau isih kudu sinau manasuka saka karêpe dhewe.
Pamrayoginipun P.R.P. supados para redhaktur sami purun sinau basa Jawi, punika pancèn prayogi sangêt. Ananging manawi basanipun Jawi kakêdahakên sami trêp kalihan basanipun Radya Pustaka, utawi dipun walik, yèn botên kados basanipun Radya Pustaka kaanggêp basa Jawi risak, kintên-kintên angèl sangêt kalampahanipun. Jalaran basa punika sanajana wontên pathokanipun umum, namung mêksa taksih têtêp tiyang-tiyangan (individueel) ing bab pacak lan cengkokipun. Dados kenging kawastanan mokal sagêdipun trêp sami kalihan kajêngipun P.R.P.
Kula kintên, botên wontên redhaktur satunggal kemawon ingkang botên purun kadunungan kasagêdan ngangge basa lêrês lan sae. Anamung, sanadyana niyat nyinau basa Jawi kados karsanipun P.R.P. wontênipun samangke taksih kakirangan sarana kathah sangêt. Jalaran P.R.P. piyambak dèrèng damêl pathokanipun basa Jawi ingkang lêrês saèstu, lan ingkang kenging kangge têpa tuladha utawi kangge ukuran. Dados ingkang sami niyat badhe sinau basanipun P.R.P. wontênipun namung pakèwêd, jalaran botên wontên gêgaranipun, botên wontên paramasastra lan bausastranipun ingkang trêp kados kajêngipun P.R.P.
Mila murih sêdyanipun P.R.P. sagêd kasêmbadan, botên wontên margi ingkang langkung mikantuki kêjawi P.R.P. tumuntên damêl paramasastra Jawi ingkang sampurna, damêl bausastra Jawi ingkang sampurna, suka tuladha nêdahakên basa ingkang lêrês lan sae saèstu, sarana ngêdalakên sêrat-sêrat waosan utawi sêsêrêpan sampun namung satunggal kalih, nanging ingkang kathah; kajawi punika, ugi kêdah kêrêp sangêt manjurung karangan wontên ing sêrat-sêrat kabar utawi kalawarti Jawi satanah Jawi, prêlunipun ngiras nyontoni lan rêrencang nyaèkakên basanipun sêrat-sêrat kabar.
O.O.§ Andharan ing nginggil punika mligi pamanggihipun sdr. OO. piyambak. Kathah prakawis ingkang botên cocog kalihan pamanggihipun Red. Sanès dintên Red. badhe damêl wawasan sanès, nisihi pamanggihipun sdr. OO. wau. Red.
Sami-sami padagangan, payung punika kagolong padagangan ingkang kêlimrah sangêt, tiyang kesahan kabênteran, limrahipun sami payungan, makatên ugi manawi kajawahan. Dados mèh botên wontên tiyang kêkesahan ingkang botên payungan.
Jalaran saking payung punika dados kabêtahan umum, mila wêdaling padagangan payung inggih kathah sangêt, malah payung ugi lajêng anggêgèndèng dhatêng nagari aslinipun ingkang ngêdalakên kados ta: Tasikmalaya, Juwiring, tuwin Banyumas. Dene ingkang pinanggih agêng piyambak ing Tasikmalaya. Padagangan payung ingriku sampun sagêd sumêbar dumugi tanah sabrang. Tamtunipun anggènipun sagêd saya agêng wau, jalaran saking saening damêlanipun tuwin awèt anggènipun.
Payung wêdalan Tasikmalaya punika warni kalih, satunggal mawi dipun sêkar-sêkar ing cèt mancawarni, sêsêkaranipun pèni-pèni, ngrêsêpakên dhatêng sawangan, saya tumrap dhatêng wanita ingkang ahli mêmangun busana, cèting sêsêkaran wau sagêd kagathukakên kalihan ulêsing sandhang panganggènipun.
Satunggalipun bangsaning payung jawah, ingkang dipun wastani payung Siam, awit ing kinanipun aslinipun payung ingkang kados makatên wau saking Siam. Wêdalipun payung Siam wau ing sapunika majêng sangêt, sagêd ugi ing têmbe ngungkuli payung sêkaran. Miturut pèngêtan, wêdalipun payung ing wêkasaning taun kêpêngkêr wontên 10.000 kodhi, ing taun punika sagêd ugi ngantos 120.000 kodhi. Dene payung sêkaran, sagêd ugi ngantos 1.000.000 kodhi.
Mirid cacahing payung ingkang samantên kathahipun wau, lajêng katingal bilih panggaotan punika amurakabi dhatêng tiyang atusan, sagêd ugi ewon. Dene pameranging padamêlan, wontên ingkang damêl ragangan piyambak, nèmplèkakên dlancang utawi montên piyambak, ngêcèt piyambak tuwin sanès-sanèsipun.
Kados para maos sagêd anggalih piyambak, panggaotan ingkang sampun kados makatên agêngipun, botên cêkap katindakakên namung sambèn. Dene pinanggihipun wontên ing Tasikmalaya, sampun wontên sudagaripun, nama Kaji A. Pachrudin, ingkang sampun dipun jêjuluki: Raja Payung.
Kaji A. Pachrudin, wontên sangajênging griyanipun ingkang njênggarang.
Kula kaparênga urun rêmbag sakêdhik, anyambêti pangandikanipun sêdhèrèk Sudarmawidigda, inggih punika tiyang jêjodhoan punika kêdah rukun. Punika lêrês sangêt. Malah kina mila, pamujinipun tiyang sêpuh dhatêng anakipun pangantèn, jalêra, èstria, supados sami atut rukun ngantos kakèn-kakèn ninèn-ninèn. Nanging nyatanipun botên kirang tiyang ingkang botên lulus anggènipun jêjodhoan.
Wontênipun tiyang jêjodhoan ngantos pêgatan, punika jalaranipun ingkang kathah, saking tiyang jalêr rabi malih, bojonipun sêpuh lajêng dipun wayuh. Kula pitados bilih tiyang èstri dipun wayuh punika mêsthi botên sagêd (botên kiyat).
Ingkang sagêd, punika jalaran kêpêksa sampun kathah anakipun, dados saupami nilar anakipun, kawratan. Nanging sabên dintên manahipun tansah kêmropok kemawon. Dangu-dangu manahipun botên kiyat, wêkasan katuwuhan sakit tbc, utawi nratab. Mangka sêsakit kados makatên punika angèl sangêt jampèn-jampènipun.
Kados makatên punika tumrap tiyang jalêr botên dipun manah babar pisan, èngêtipun namung pados sênêngipun piyambak, ucapipun: "Wis kangelan nggolèkake pangan, kok ora entuk golèk sênêng."
Inggih lêrês pangandikanipun sêdhèrèk Petruk, kêdah èngêt dhatêng turunipun. Manawi tiyang jêjodhoan ngantos bibrah punika, kajawi risak balegriyanipun inggih risak anak-anakipun. Inggih kadospundi anggèning lare botên risak. Waunipun dipun êmong biyungipun piyambak, tansah dipun eman-eman. Sintên tiyangipun ingkang botên trêsna dhatêng anak. Nanging sarêng dipun ngèngèrakên bok nèm, rak lajêng botên patos dipun opèni. Mêsthinipun inggih botên rêmên dhatêng lare-lare wau, tiyang ingkang dipun bêtahakên bapakipun lare. Saya tumrap biyungipun lare-lare wau ingkang tiyang sêpuhipun mlarat, rak kêranta-ranta sangêt. Anak dipun tilar botên tega, dipun bêkta botên sagêd ngingoni utawi ngragadi sêkolahipun.
Sampun kathah sangêt kêtatalan kados makatên wau. Manawi wontên pitakenan, punapaa ta tiyang jalêr punika kok dipun wênangakên wayuh ngantos sakawan? Punika wangsulanipun: "Mêsakakên golongan wanita, amargi langkung kathah tinimbang priya." Wangsulan makatên punika inggih pancèn sakeca, nanging botên ngèngêti saha botên gadhah wêlas dhatêng ingkang badhe dipun wayuh, ingkang mêsthinipun sampun tumut nglampahi pait gêtiring tiyang gêgriya.
Wusana bokbilih wontên klinta-klintunipun rêmbag kula, para maos paringa samodra pangaksama.
Pakêmpalan Wanito Utomo ing Tembokdukuh (Surabaya), nalika mèngêti sadasa
Mênggah ancasipun: Kajawi ngrakêtakên pasadherekan, ugi ngudi dhatêng kasagêdan, ingkang dados kabêtahanipun para putri.
Sasampunipun dipun kum, lajêng dipun gêlar wontên mêstèr sarta dipun gosok kalihan sikat alon-alon ingkang waradin. Lajêng dipun jèrèng wontên ing papan pamepean. Manawi toyanipun sampun katingal atus, lajêng dipun êntas kalêmpit cara wiron, lajêng dipun cêlup dhatêng talawah isi soga kajêng sarta kaênyêt-ênyêt ngantos waradin. Ing salajêngipun lajêng kasampirakên dhatêng angklèk (gawangan) supados atus. Manawi sampun atus, lajêng kajèrèng ing papan pamepean malih ngantos garing. Dene panyêlupipun dhatêng soga kajêng wau kaping 3 utawi 4 rambahan. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Sari kuning 1/4 kati, tawas 1/4 kati, têgêran 1/8 kati.
Barang 3 warni punika dipun godhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). panggodhogipun umob sêpuh. Manawi sampun lajêng kailing dhatêng wadhah supados asrêp. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang kacêlup dhatêng toya sari gamping wau, dipun cêlup dhatêng godhogan sari kuning ingkang sampun asrêp wau, kanthi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kacêlup dhatêng toya limrah têrus dipun kêbyok (kagodhog). Manawi sakintên lilin sampun rêsik, lajêng dipun girah toya asrêp ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Barang kalih warni wau kagodhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 blèg (20 l.). panggodhogipun umob sêpuh, lajêng kailing dhatêng wadhah sanès supados asrêp.
dipun udhêk. Manawi sampun mênêb lajêng kacampur toya godhogan tawas lan gêndhis batu, kacarub ngantos campur. Manawi sampun barang ingkang sampun kasoga wau lajêng kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping ingkang kacampuran tawas lan gêndhis batu wau, lajêng dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin.
Têgêran 1/4 kati, tawas 1/4 kati, sari kuning 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati. (wontên lajêngipun)
nagari ingkang kakèndêlakên jalaran miturut papriksanipun dhoktêr "afgekeurd", ing mangka dhinêsipun sawêg 20 taun, umur 45 taun upaminipun, pangetanging pènsiun miturut dhinêsipun. Dhinês 1 taun pènsiunipun 1.44% nipun blanja ingkang agêng piyambak ingkang sampun katampi ing salêbêtipun 24 wulan. Dados
Langganan No. 167. Bab sayêmbara Dentamint, punika ingkang dipun kintunakên wadhahipun timah, sanès dhusipun. Bab pangintunipun prayogi milih ingkang wragadipun sakêdhik piyambak.
SÊMAR: Iya, Truk, iya. Pancèn bênêr kandhamu. Wayang purwa mula isih kurang ganêp, têgêse ora kêna dianggo mayangake lêlakone wong saiki.
GARÈNG: Nèk kênane mono kêna-kêna bae, ning ora wangun. Sawatara taun saprene, sadurunge ana wayang Jawa lan wayang Wahana, aku tau njagong pangantèn, nganggo suguhan wayangan modhèl. Wayange wayang purwa, mung wae lakone nekad praja, njupuk lêlakon lumrah, lêlakone wong cilik, dadi ora nganggo ratu-ratunan, lan dewan-dewanan barang. Sing dianggo lajêring crita jêjaka desa, jênênge Sang Sarija, nakokake anak
nganggo dibalak alus, kaya kalumrahane tatakrama Jawa. Sang Sarija isin bangêt, banjur lunga nganggo ngumbar prasapa, ora pati-pati mulih yèn durung bisa dadi wong hartawan. Ora antara suwe, jagabaya mau konangan ênggone nampani bêsêl, banjur diukum lan dionslag oneervol. Samêtune saka bluwèn, sang jagabaya isin bangêt manggon ana desane, mula iya
dianggo rêbutan. Malah ana lêlakon ana kuli kontrak sing wis misuwur dhogdhèng wudhu ing tandhing, ngrêbut kusumaning ayu mau digawa lunga. Sang Sarija banjur ngamuk, lan kêlakon bisa nulungi Sarijêm. Liding dongèng Sang Sarija kêlakon dhaup karo Dèwi Sarijêm, lan saêntèke kontrake padha bali nyang tanah Jawa, nggawa dhuwit akèh, dadi wong tani sugih.
SÊMAR: Ora Rèng. Sing ndhalang kuwi apa bangsane wèrêk, dene gawe crita bae sajak nganggo propagandhah Dhèli.
lakon. Ning critane pancèn gayêng, ngês tur nêngsêmake bangêt. Ananging, barêng ora cocog karo wayange, dadine iya akèh sing grênêngan, malah ana sing ngunèkake dhalang edan. Ênggone padha grênêngan mau, jalaran wujude wayang ora wangun karo wonge sing dicritakake. Sang Sarija, diwujudi Gathotkaca. Sing dianggo Sarijêm, Wara Sêmbadra. Sing dianggo jagabaya, Baladewa. Sing dianggo ndara sêtèn, Janaka. Sing dianggo kaum, Abiyasa. Sing dianggo kuli dhogdhèng, Dasamuka. Cêkake, ora wangun bangêt karo wong-wonge sing dicritakake. Mulane dhalange iya rada panèn grundêl. Ana sing ngunèkake
wong anyêl kok banjur arêp nabrak sajèn.
GARÈNG: Nèk mung critane wong cilik bae, prêlune apa ndadak nganggo sajèn. Wong wayangan kuwi, anane nganggo sajèn tumpêng tukon pasar karo pitik, rak murih aja ngantèk kêsiku karo sing diwayangake. Dadi nèk sing dicritakake ming bangsaning wong lumrah, ora prêlu nganggo sojan-sajèn, ora-orane malati.
PETRUK: Prakara sajèn ora takrêmbug, Kang Garèng. Mung bae, wis gênah nèk sêdya arêp mayangake wong lumrah, kuwi pancèn wis suwe anane. Padhane tuwuhe kêthoprak, iya marga kêsodhog ing dêrêng arêp mujudi critane wong saiki. Mulane, tuwuhe wayang Jawa lan wayang Wahana mau, iya jênêng ora anèh, wis kudu mangkono. Para pujangga padha ngarang lan ngidungake lêlakone wong saiki, mêngkono uga para ahli kagunan pawayangan, iya kudu bisa lan wani gawe wayang anyar mayangake lêlakone wong saiki.
SÊMAR: Ambalèni bab wayang wahana, Truk. Saka
Ngono kuwi apa ora marahi kalang kabut. Bisa uga banjur akèh sing balapan gawe wayang, bêtèke arêp misuwurake jênênge dhewe, utawi bêtèke kêpengin diaranana ahli kagunan. Upama aku, banjur gawe wayang Sêmar; kowe, gawe wayang Petruk; Garèng, gawe wayang Nala; dèn bèi komis, gawe wayang komis; mas sêrsan inpantri, gawe wayang inpantri, mangkono sabanjure nganti ora karu-karuwan bangêt.
PETRUK: Nèk bisa kaya mêngkono malah apik, ma. Sabab, bab kagunan kuwi pancèn kudu mardika bangêt, ora kêna dicêncang kudu ming kaya ngene kaya ngono. Cêkake kagunan sing patèn londen, jênêng kagunan pathok bangkrong, aliyas ora ana kaundhakane apa-apa. Upamane bab gêndhing, ma. Saya akèh sing ngarang gêndhing anyar, saya prayoga. Saiki wis ana gêndhing pangkur mêgah-mêgahakên, pangkur royal sêroyal-royalnya, sesuk kudu ana sing ngarang pangkur hanganyêlakên sangêt. Saiki wis ana ladrang P.P.R.K., ladrang Mavro, sesuk kudu ana ladrang O.L.My, Bumiputêra, ladrang K.P.M. lan sapanunggalane. Saiki wis ana kroncong
kita bangsa Jawa, saiki saya ketok sugih ahli kagunan. Kaya sing yasa wayang wahana karo wayang
PETRUK: Anu, Kang Garèng. Sabênêre, kowe ora bisa mawas wayang wahana kanthi komplit. Sabab kita ming krungu saka radio, dadi ora wêruh rupane. Mangka bangsaning wayang kuwi yèn arêp gawe wawasan sing têmênan, kudu nyipati wujude, dadi bisa wêruh sabêtane, lakune, cêkêlane, lan sapanunggalane.
GARÈNG: Pancèn ngono, Truk. Rèhne sing padha takrasakake mung swarane, mulane sing diwawas iya mung gamêlane karo critane bae. Tumrap aku dhewe, dhèk malêm Sêtu kae mêksa durung 100% marêm. Sabab critane ki dhalang, sabênêre isih rada yangko-yangko, yaiku isih durung mbabarpisani ênggone gawe wayang lan crita anyar. Kaya upamane ênggone nyritakake desane cah wedok, kae isih rada sêmburat "Hong wilahèng awigêna ... ", dene nganggo dicritakake kêtêkan nangkoda barang. Mangka, lêlakone rekane lêlakon modern, lêlakone cah wedok desa olèh "WAHYU NUGRAHA" nganti bisa dadi "MIS". Hlo hla rak ketok nyêngklèng. Kêjaba kuwi, ingatase bocah desa mlarat, tapihe kurasi, durung tau ngicipi gamêlan lan kroncong, hla kok wis bisa kroncong tamansari ngantèk galik-galik bangêt! Apa ora marahi maido? Kêjaba kuwi, saka rumangsaku kakèhan jêjêran, dadi marahi ora katon cêtha lêlakone. Mangkono uga, kakuwatane batine si hoofdrol, drêdahing atine, drêdahing badane karo kangelaning urip, iya ora kêtara bangêt. Sipate si hoofdrol ora gumathok. Maune digawe jinêm lan ernstig. Ning nalikane ngèngèr Babah Buyut, banjur ketok kaya cah wadon munyal-munyal. Ana manèh cacad sing rada ênggêl, yaiku isih rada kêladuk ênggone gêmuru-guru, sajak arêp ngêptik, arêp mulang têrus-mênêrus mênyang sing padha ngrungokake radhio.
PETRUK: Saka rumangsaku iya ngono. Ning, rèhne sing isih rada kurang
besuk manèh diowahi. Mung bae bab anane wayang wahana mau mêksa wis takanggêp mahanani bêcik tumrap ajuning kagunan Jawa.
Gêndhis ingkang dipun angge wontên ing tanah ngriki. Miturut pèngêtan, gêndhis ingkang dipun angge wontên ing tanah ngriki ing taun 1940 wontên 347.000 ton, kala ing taun 1939 wontên 320.000 ton, dados langkung kathah ing taun 1940.
Lulus dados Ind. Arts. Lulus dados Ind. Arts wêdalan Nias, R. Sugêng Wiryodipuro, asli
Bab têdha ing Bojonêgoro. Gupêrnur Jawi Wetan mêntas rêrêmbagan kalihan para B.B. ing paresidhenan Bojonêgoro, ing bab kawontênaning têdha ing laladan ngriku, inggih punika bab badhe wontêning panenan pantun tuwin jagung tuwin pambagening têdha ing panggenan ingkang pêrlu dipun pitulungi. Kajawi punika wontên wartos malih, bilih ingriku badhe kawontênakên rêrigên numbasi pantun utawi jagung ing panggenan ingkang kêlangkungan, lajêng kasukakakên dhatêng panggenan ingkang kêkirangan. Tuwin malih tumrap panggenan ingkang kakintên taksih dèrèng nyêkapi anggèning angsal pitulungan, badhe dipun biyantu saking Voedingsmiddelenfonds.
Pinanggihing propaganda spitfire fund. Dumuginipun sapunika para ingkang kaparêng mbayar contributie ing sabên wulan Spitfire fund wontên 25.000, gunggunging arta ingkang dipun tampèni wontên f 30.000,-. Cacahing tiyang samantên wau ingkang bangsa pribumi tuwin Tionghoa ewon.
punika nuju ngawontênakên pasinaon olah-olah cara ngriki ingkang dipun tindakakên ing nyonyah Ios Wiriaatmaja, paduka nyonyah ugi kaparêng ngicipi. Ing salajêngipun mriksani padamêlan sanès-sanèsipun kanthi andangu warni-warni ingkang lajêng dipun têrangakên dhatêng para ingkang anindhihi wajib, katingal adamêl karênaning panggalih.
Ingkang Sinuhun Ngayogya paring dêrma. Kawartosakên, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta aparing dêrma dhatêng pribumi ingkang sami kasangsaran wontên ing Mêkah kathahipun f 500,-.
Kadurjanan zekering. Jalaran saking tuwuhing kadurjanan zekering ing Bêtawi. Gas Mij, marak-marakakên, sawarnining punggawa ingkang gadhah wajib makatên, sami kabêktanan sêrat katrangan.
Babagan becak dados rêmbag wontên Gemeente. Jalaran saking tuwuhing têtumpakan becak ing Bêtawi lajêng dados rêmbag rame, ingkang gêgayutan kalihan babagan pangupajiwa kalihan kasarasan. Ing bab punika lajêng ndadosakên rêmbag wontên ing Gemeente, ingkang dipun usulakên saking Drs. S.H. Subroto. Wêkasan lajêng wontên rêmbag: 1. Gemeente badhe rêmbagan kalihan pulisi, supados ngêncêngakên tumindaking examenanipun para tiyang ingkang nglampahakên becak, 2. Pamriksa badan dipun kêncêngi, tiyang ingkang botên kiyat botên kaparêngakên nglampahakên. 3. Pamriksaning badan ing sadèrèngipun nindakakên padamêlan. 4. Pamriksaning badan lêlahanan. 5. Gemeente badhe ngawontênakên inspecteur suka wulangan, lêlahanan, dados botên pêrlu sinau dhatêng tiyang sanès.
Nyathêti para wanita ing Bêtawi. Miturut rêmbagipun para wajib anêtêpakên, badhe kawontênakên tindak nyathêti kawontênanipun para wanita ing Bêtawi, ingkang kapetang dados rayat Walandi ingkang dèrèng umur 18 taun ingkang
umbah-umbah piyambak. Ingkang sampun, milisi ingkang sami nglampahi landstorm sami ngumbahi sandhangipun piyambak-piyambak, manawi botên sagêd, kenging dipun kumbahakên ing tiyang sanès. Ing sarèhning ing sapunika para milisi wau botên gadhah wanci, saking kathahing padamêlanipun, wiwit tanggal 15 Februari punika, manawi sandhanganipun dipun kumbahakên ing tiyang sanès, angsal waragad saking nagari. Manawi dipun kumbah piyambak, ugi kaparêng, nanging botên angsal lêlintu waragad.
Tiyang N.S.B. ingkang minggat sampun kêcêpêng. Ingajêng wontên wartos, Dr. Schoonheyt saha Tuwan van Daalen Wetters, ingkang sami dipun tahan wontên Ngawi sami minggat saking tahanan. Ing sapunika wontên wartos, sampun kêcêpêng wontên ing Bêtawi.Dilanjutkan pada hlm. 219.
juru sabda wadya lautan Jêpang, ingkang anêrangakên yèn wadya Inggris ingkang kapapanakên wontên ing Malaya punika, maksudipun kangge mêtêl dhatêng Thai ingkang nêdya gotong-royong kalihan Jêpang mbangun Asia enggal. Mila trajangipun Inggris punika saking panyawangipun Jêpang kadosdene tindak ingkang mêngku kajêng mêngsah Jêpang.
badhe têmpuh-tinêmpuh. Pirukunanipun Turki kalihan Bulgarie punika botên awujud prajanjian, nanging awujud katêrangan, dados namung sami dene nglairakên kasagahanipun botên têmpuh-tinêmpuh. Sanajan Bulgarie kalihan Turki sampun suka katêrangan bilih wontênipun katêrangan wau mligi namung kangge ngrêksa kawilujênganipun Balkan, inggih punika supados Balkan botên katut pêrang, namung mêksa nuwuhakên panggrayangan warni-warni. Wontên ingkang ngintên, yèn katêrangan wau dados wohing diplomatik Jerman, têgêsipun,
tlatahipun dipun lêbêti Jerman utawi Bulgarie. Ugi wontên ingkang ngintên, yèn tuwuhing katêrangan wau kabêkta saking kêncêngipun Bulgarie anggènipun badhe ngêkahi kamardikanipun.
Manawi nitik ungêling pawartos, Turki anggènipun rêrukunan kalihan Bulgaruie wau, mawi suka sumêrêp dhatêng Griekenland tuwin Inggris. Punika kenging kangge titikan yèn wontênipun katêrangan botên têmpuh-tinêmpuh wau, botên nyulayani kalihan kasagahanipun Turki dhatêng Griekenland tuwin Inggris.
Buntutipun "katêrangan botên têmpuh-tinêmpuh" sawêg dumugi samantên.
Tamu saking Indhu. Sampun sawatawis dintên ing Bêtawi wontên tamu putri Nata Maharaja Burdwan ing Indhu, asma Putri Maharaj Kumari Lalita Rani Devi. Rawuhipun punika pêrlu lêlana ing salêbêtipun vacantie nitih motor mabur K.L.M. Kacêtha ing gambar.
Prof. Goudriaan dados tawanan. Miturut wartos ingkang katampi ing London, Prof. Ir. Jan
tumrap Jerman, sarta botên purun ngrujuki anggènipun Seys Inqaurt nêdha lokomotip 75 sarta gêrbong ingkang
punggawa sêpur badhe mogok sèlèh padamêlan. Nanging Seys lajêng nyêbar wartos yèn Prof. Gourdiaan dipun luwari malih. Makatên punika prêlunipun supados damêl kisruhipun ingkang sami badhe staking.
Orde Vrijmetselaar kabibarakên. Sasampunipun Nederland karêgêm ing Jerman. Pangrèh agêng Orde Vrijmetselaar nêrangakên wontên ing kalawartinipun, yèn kajêngipun Vrijmetselaar wau botên cocog kalihan cara-caranipun nazi. Sabab saking punika groot-meester van Tongeren,- tilas jendral genie India-Nederland, tuwin rumiyin misuwur dening miwiti wontênipun tram ing Acèh-, katawan dhatêng Jerman. Loge-loge Vrijmetselaar sadaya katutup, bandha darbèkipun tuwin studiefonds dipun rampas.
PRINS BERNHARD. A.N.P. martosakên saking London, bilih Sri Paduka Prins Bernhard, kanthi dipun sayogyani ing rayi dalêm Sri Paduka Prinses Juliana, sampun sawatawis wulan punika sinau ngêmudhèni kapal mabur, sarta sapunika
sawatawis ingkang ndhawahakên bom latu wontên London, anjalari kabêsmèn nanging lajêng kenging kasirêp tumuntên. R.A.F. golongan jager sanalika sami nanggulangi. Wontên tiyang sawatawis ingkang kêtiwasan sabab kenging bom latu. Kintên-kintên têngah dalu mêngsah ngoncati. Wontên hospitaal ingkang kadhawahan bom Jerman, ngantos damêl pêjahipun tiyang 19, tuwin wontên 52 ingkang kêtaton.
R.A.F. nêmpuh. Reuter tg. 20 Febr. martosakên, bilih R.A.F. nêmpuh palabuhan Brest kalihan Calais (Frankrijk). Kapal mabur wangsul tanpa wontên ingkang kêcicir.
saking Nairobi tuwin Cairo, bilih kitha Mega ing Abessynie kidul sampun kacêpêng wadya Inggris. Kathah soldhadhu Italie ingkang katawan sarta pirantos pêrang ugi kathah ingkang kacêpêng.
saking Istambul, bilih para pangagêng militèr ing Rumenie sampun damêl tatanan pajagèn bêbaya gêgana. Bokmanawi kuwatos manawi dipun têmpuh R.A.F.
Saking Zurich United Press martosakên, yèn prajurit Jerman sampun nyobi marambah-rambah damêl krêtêg wontên ing Donau ing kiwa têngênipun kitha Giorgiu, bawah Rumenie, kangge margi yèn ing têmbe nêmpuh ngidul.
Sêsorahipun Chiang Kai Shek. Wontên ing sêsorahipun kala tg. 19 Febr. Jendral Chiang Kai Shek nêrangakên, yèn salêbêtipun pêrang 44 wulan punika Jêpang sampun kecalan saradhadhu 1.700.000 sarta wragadipun sampun têlas 18 milyard yen. Awit saking pêrang punika, rakyat Tiongkok ing bab pulitik lan punapa kemawon lajêng malah dados satunggal. Ewadene Jendral Chiang Kai Shek dèrèng marêm. Grêgêting kanasionalan kêdah saya dipun tikêli. Wontên mêngsah ingkang cakêt tur kêdah dipun tanggulangi saèstu, inggih punika pakulinan madat, main, madon, kalihan ngrampog, punika rakyat Tiongkok kêdah nyingkiri, lan sasagêd-sagêd prayogi gêsang ingkang prasaja.
Jêpang wontên kidul. United Press martosakên saking Bangkok bilih kala tg. 19 Febr. katingal wontên kruisêr Jêpang 15 ingkang wontên ing Golf van Siam.
Reuter martosakên, bilih para pangagêng Inggris ing Bangkok sami mrayogèkakên dhatêng tiyang-tiyang Inggris ing ngriku, supados
saking Hanoi martosakên, manawi kala tg. 19 Febr. wontên opsir gêgana cacah 100 sampun dumugi ing Saigon mawi baita saking Frankrijk, sarta sampun sami kapapanakên padamêlanipun sadaya.
Kapal mabur kangge Singapura. Reuter martosakên saking New York, bilih wontên kapal mabur modhèl enggal cacah 200, ingkang pancènipun kakintunakên dhatêng Inggris, nanging lajêng kakintunakên dhatêng Singapura kangge ngiyatakên pajagèn.
Têmbungipun premier Menzies. Reuter martosakên saking London, bilih Menzies, premier Australie ingkang sapunika wontên ing London, nêrangakên manawi Australie badhe nanggêl bab pajagèn ing Singapura. Wangsulipun Menzies dhatêng Australie badhe mêdal Amerika.
Jorink: "Kang tak samarake apa, upama aku samara, apa bakal bisa murungake patiku. Lan kowe sumurupa, pati urip iku kang kagungan Pangeran, yèn patiku pancèn wis pinaringake mênyang panguwasane bangsamu, apa aku bisa anggondhèli. Kosokbaline, yèn uripku isih ana ngastaning Pangeran, sanadyan nyawaku korêbuta wong sanagara, ora bakal kalakon."
Utusan mirêng wangsulan kados makatên wau ngantos malêngak. Wusana lajêng mêdal kanthi suka tangan, minangka tandha urmatipun dhatêng tiyang ingkang dipun anggêp badhe
manah. Namung kala-kala kamirêngan sawabipun tiyang jagi ngogrèg-ogrèg kangge niti dhatêng kawontênanipun ingriku. Botên dangu katingal gêbyaring latu tuwin swaraning tiyang pating grênggêng, nandhakakên bilih pajagèn ing dalu wau dipun kêncêngi. Sasirêping tiyang ingkang sami jagi, Jorink dèrèng tilêm, namung tansah ngolak-alik gagasan kadospundi badhe kadadosanipun benjing-enjing. Ingriku gêntos kêmirêngan swaraning sato galak pating glêro kados ngubêngi capurinipun kadhaton. Swara ingkang kados makatên wau adamêl tintriming manah.
Swaraning sawung kluruk sapisan, kados anggugah Jorink saking anggènipun layap-layap badhe tilêm, gragap
dipun tabuh sarosanipun, kêndhang wau saya dangu saya cêlak, swaranipun sinarêngan pambêngoking tiyang kathah mungêl: hooh, hah, hooh, hah tanpa kèndêl, saya dangu saya umyung, wusana kèndêl wontên sangajênging pakunjaran.
Sajatosipun tiyang ingkang sami rame-rame wau mêthuk Jorink badhe dipun bêkta dhatêng papan pangisasan. Botên dangu lawanging pakunjaran kabikak, katingal wontên tiyang sakawan malêbêt dhatêng panggenanipun
Ingriku Jorink sumêrêp cêtha dhatêng têtiyang ingkang sami wontên sangajênging pakunjaran, wontên ingkang bêdhiyan, wontên ingkang malangkêrik kalihan sês apipa panjang, kêlun-kêlun sajak dipun matakên sangêt.
Têtiyang ingkang malêbêt dhatêng panggenanipun Jorink tanpa nyabawa punapa-punapa, namung lajêng cêg nyandhak baunipun Jorink kabêkta mêdal. Samêdalipun Jorink saking pakunjaran, tinampèn ing surak rame saha wiwit ngungêlakên têtabuhan malih, ramenipun ngungkuli ingkang sampun, Jorink têrus kairing dhatêng papan pangisasan.
tanpa rasukan, sariranipun katingal pating jlarèh bithêt-bithêt damêlan, lênggahipun jegang linemekan wacucaling singa barong. Wujudipun ngajrih-ajrihi, mèmpêr saupami dipun candraa kados raja dênawa. Ing satêngên nata, wontên neneman dêdêgipun jajag ngadêg anjêjêr nyêpêng waos ligan, inggih punika putra nata pambajêng nama Pangeran Kefat, polatanipun katingal mingut-mingut, kados tumuntêna nuwêk mêngsah, pancèn inggih punika ingkang badhe kadhawuhan amêjahi Jorink. Mila ing kala punika ingkang dados kêmbang lambenipun tiyang sanagari namung Pangeran Kefat, awit ingkang dipun anggêp badhe nyirnakakên kaliliping praja. Dene para putri sami wontên salêbêting kadhaton mriksani saking jandhela.
Ing wêkdal punika taksih pêtêng, ing papan pasinewakan ngriku pinadhangan ing obor ewon ngantos sumêblak kados raina. Saya ing plataran ingkang badhe kangge ngisas, padhangipun anglangkungi, wujudipun Jorink katingal nglela piyambak, ngadêg wontên têngahing plataran dipun apit-apit ing tiyang kalih.
Sarêng sêsulaking padhang sampun katingal, Jorink kadhawuhan ngajêngakên dhatêng ngarsa nata, sang prabu lajêng dhawuh: "Tampanên ukum pati kang tumiba ing awakmu,
dipun dêgi pathok santosa kangge ngêrut. Jorink lajêng dipun tutupi sinjang, nanging Jorink lajêng wicantên: "Bukakên, tutupe mripatku."
Tiyang ingkang tumindak ing damêl: "iki kanggo sarana nyuda mênyang kasamaranmu."
Jorink: "Aku ora samar, aku arêp wêruh kêpriye patrape bangsamu yèn niksa pêpadhaning urip."
Padhanging enjing sampun sumêblak, srêngenge sampun mèh jumêdhul, Pangeran Kefat lajêng majêng dhatêng papan pangisasan kalihan pitakèn dhatêng Jorink: "Genea mripatmu ora
nyawamu mênyang jaman pati. Ulungna."
Jorink: "Têmbungmu kuwi mung dadi têmbunging tatakrama. Ana wong wis kaya ngene ndadak ditari kon ngulungne pati. Iku rak mung gumantung ana panguwasamu. Kowe ora usah nyamarake mênyang kaananku,
lanSumatra, Kutha patut Maya.[2] Jawa, (MP) besutan? iki Kidul-w?tan, Indon?
endangpurwani, on March 11, 2008 at 11:03 am said:	Ariel ngelingno aku karo kancaku kuliah, meh podho koyok ngono awak karo gayane,
arga said: Wah sampun dumugi jilid 23 njih, jan cepet sanget, lha kulo nembe kober ngundhuh jilid setunggal. Badhe madosi cantholan ngantos 22 jilid kok awang-awangen njih, nanging tetep badhe kulo padosi tuwin undhuh sedoyo rontal mmgk minggu-minggu meniko. Matur nuwun.
Balas	On 19/04/2011 at 02:42 alGhors said: Matur nuwun Ki Is atas rontal 22 nya 😀
Balas	On 19/04/2011 at 00:22 arga said: Matur sembah nuwun dipun paringi pirso. Menawi mekaten sedoyo rontal saged kulo undhuh mbenjing dalu, sakmeniko nyuwun pamit rumiyin sampun ngantuk. Pareeeng …..!!
Balas	On 19/04/2011 at 00:26 arga said: Lho…. komen kulo ingkang kantun piyambak kok mboten saged mlebet njih?
Sejatosipun saben dinten nggih sambang padepokan, ananging namung nginguk, maos komen, terus nyilem malih (istilahipun Ki Kompor).
matur suwun Ki Is, rontal sampun dipun unduh, nanging taksih nenggo wekdal kagem maos.
Memahami dan mengerti kesibukan Ki Arema, monggo pinarak…he he he pinarak neng ngendi tho yoo…..
Balas	On 19/04/2011 at 08:58 Truno Podang said: Sugeng rawuh Ki Ajar, …….. monggo dipun sekecak’aken anggenipun lenggah, sinambi midangetaken Campur Sari anggitanipun Ki Suro Bengok.
Balas	On 19/04/2011 at 09:16 P. Satpam said: mbenjang kemawon Ki Truno
mboten bade dipun seneni, mbokmenawi dipun selasani.
wakaka….embuh nding, wong aku durung tau rasan
On 20/04/2011 at 01:44 anatram said: Sugeng ndalu, menjelang esuk, kagem Ki Truno, K Djojosm, Ki Gembleh, Ki sarip, Ki Widura, lan Ki
Kulo nembe tilem …. anak-ku sing nganc*ng ….!!
Balas	On 19/04/2011 at 22:42 P. Satpam said: kulo Ki…!!!
Balas	On 19/04/2011 at 23:03 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, MMGK jilid 2 dumugi 11 sampun kulo undhuh sonten wau, sakmeniko badhe nglajengaken ngundhuh malih.
Balas	On 19/04/2011 at 23:31 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, kulo sampun ngundhuh dumugi jilid 22, namung jilid 12 ingkang dereng kepanggih cantholanipun.
Balas	On 19/04/2011 at 23:57 arga said: Sakmeniko sampun komplit, jilid 12 sampun kulo undhuh saking kangzusi. Sugeng dalu.
Balas	On 20/04/2011 at 06:35 Honggopati said: Sugeng enjang, Ki Ismoyo.
thailand, ingkang kados kerajaan puniko, nggih..
wonten malih filem Ongbak, piyantunipun sami ugel-ugel rambut..
Balas	On 20/04/2011 at 11:23 Truno Podang said: Lha nggih niku Ki Anatram, …… jaleripun mbligen boten ngagem rasukan, namung lancingan. Tiyang estrinipun kembenan, kados widodari adus niku lho. Tiyang jaler lan estri nyepah (ngoko : nginang). Kulo asring nonton film sejarah Indonesia kuno, …. taksih katah kirang pas-ipun. Lha kok film Thailand malah pas sanget penggambaranipun.
Kados pundi Ki Bayuaji sarujuk boten kalih pemanggih kulo?
Mestinipun produser film menawi ndamel film sejarah,melibatkan anthropolog lan arkeolog supados penggambaranipun saged pas.
Balas	On 20/04/2011 at 14:15 cantrik bayuaji said: Kasinggihan Ki, sarujuk sanget.
said: Sugeng enjang, sugeng tetepangan Kiai Dandanglawas, …. monggo disekecakaken sesrawungan kalih wargi padhepokan mriki Kiai.
Balas	On 20/04/2011 at 10:28 Truno Podang said: Kiai Dandanglawas, ….. panjenengan tepang Ki Anatram wonten pundi, …. nopo sami2 asring dahar wonten warungipun Yu Selan?
Balas	On 20/04/2011 at 10:46 pandanalas said: ki Dandan Lawas sinten njih ki…koq kulo radhi mboten
dulu …suwe ora sowan.. panembahan…!
Balas	On 20/04/2011 at 20:11 Honggopati said: Matur nuwun Ki Ismoyo,
Balas	On 20/04/2011 at 21:01 ki GundUL said: hadu, cantrik ngunduh keri dewe….!!!
rate Reply	Sugeng K says:	September 19, 2010 at 23:59	Ndherek mampir mas Agus, menawi
marionnette indonésienne.Gareng #wayangkulitPunakawan tokoh pewayangan SEMAR GARENG PETRUK BAGONGMasuk dengan Google
Dikirim ing May 15th, 2016 dening ttadmin Dikirim ing
Dikirim ing May 12th, 2016 dening ttadmin Dikirim ing
G-star Teknologi palsu Detector Pen Marker
Dikirim ing May 11th, 2016 dening ttadmin Dikirim ing
Kanggo iPhone 4S / 4 – (2,000mAh) – magenta
Samsung EVO mikro SD SDHC 32GB 32G 48MB / s kelas 10 UHS-aku Kertu Memori microSDHC
Carl A1 DT638 Premium Paper Trimmer
ing kitha Mahespati, kitha, negari Mediun. PUPUH I // Wong anom ngripta carita / pralambanging dalil kadis / emper-emper lan upama / luwange
cantrik yudha said: halah kalah dhisik…….!!!
Balas	On 07/12/2011 at 01:13 AnaTram said: lha wong tak inceng gandhoke anyar.. sugeng ndalu Ki Yudha..
Balas	On 06/12/2011 at 21:56 cantrik yudha said: sugeng dalu ki AM, kadang GS sedaya…..bang weTAN
Balas	On 07/12/2011 at 07:04 AnatraM said: Sugeng enjang Ki Panembahan, biasane yen dijaluki ngene iki, Ki PA paling bersemangat…
On 07/12/2011 at 07:25 gagakseta said: Ki AM,
bisiki Ki PA…wis ndang…..gak ana rugine…..mengko yen wis klakon rak dadi getun ngeduwung….napa rak awit biyen wae…..he he he.
On 07/12/2011 at 07:27 gagakseta said: He he he…budal nang cangkulan sik….wis di pethuk…monggo.
On 07/12/2011 at 08:42 pandanalass said: nopo niku….kulo dereng
Haryo Paran said: Sugeng enjang sedoyo kadang lan pini sepuh Gagak Seto…..
Sugeng…..lho sugeng ke mana?
Balas	On 07/12/2011 at 09:35 djojosm said:
Kesupen Ki, mangga njenengan ingkang “ndangu” mawon
dangu nopo ndangu ? 🙂 …. remen ingkang dangu njih ? 🙂 🙂
Balas	On 07/12/2011 at 14:04 mita said: udan gerimis di pakan
Balas	On 08/12/2011 at 08:22 AnatraM
haryo penangsang said: Mumet tenan …. ora ketemu, yo wis lah….
Balas	On 10/08/2015 at 17:23 haryo penangsang said: Golek pahala kuwi jan-jan-e gampang lho, ora usah kakehan teori. Gelem nduduhi panggone
Horeee…ganjarane mung sithik pak Satpam…. mergane sing marahi mumet kuwi naga siluman sawer wulung bagian I, yen bagian II wis podho ngerti … he…he… monggo ingkang badhe ngersakaken pahala … gampil kari ndduhi nggon sandine download …. nuwun.
Balas	On 11/08/2015 at 00:29 P. Satpam said: lha wong sandine sampun
Sejarah Banjarbaru[sunting | sunting sumber]
Ôngka 3, Kaping 22 Sawal Je 1862, Utawi Kaping 1 Marêt 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,005 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur R. M. Ng.
Ha: Pèdhêretet Malaesêtit Federated Malay States (F. M. S.) inggih punika karajan Malayu ingkang sami federatie awujud:
1. Perak ... sultan, 2. Sêlangor ... Sultan, 3. Payang ... sultan, 4. Nagri Sêmbiyan yam di per Tuan besar
[...n] sami, kajawi yang dhi tuwan bêsar, upaminipun: para raja lan sultan angsal pakurmatan mariyêm kaping 17 nanging yang dhipêrtuwan bêsar namung 15 jajaranipun dragundêr 50 sabên karajan wontên jêjênêngipun parentah Inggris sêsêbutanipun Resident utawi Adviseur Generaal sarèhning para nata wau anggèning aprajanjian kalihan Sri Maharaja Inggris, mila tanduking sarawunganipun para wakilipun Inggris ingkang wontên ngriku inggih sanès, makatên ugi sêsêbutanipun guprênur dhatêng karajan wau ngangge sêsêbutan High Commissioner = Hooge Commissaris.
Sapunika bab wontênipun F. M. S. (Federated Malay States.) adêgipun F. M. S. punika awêwaton prajanjianipun para nata (bond verdrag) kalihan Guprêmèn Inggris, adêgipun pèdhêrasi punika manawi botên kalèntu wiwit taun 1927 ingkang prajanjianipun manawi kapirid ingkang kantun piyambak sampun asring-asring dipun ewahi (mangke badhe kula aturakên ing wingking), F. M. S. punika dipun pangagêngi dening High Commissioner. Wêwênangipun mirib kemawon kalihan pangarsaning bon ing pundi-pundi, nanging malah kawêwahan wênang nitipriksa (Controle) dhatêng satunggal- tunggalipun karajan, kajawi bab agama Islam sarta ingkang gêgayutan kalihan agama Islam. Punapadene pêpancèn dhaharipun para raja dalah sakulawarganipun. Sarèhning High Commissioner punika sampun kathah kawajibanipun anggèning dados guprênur§ Awit kajawi talatah ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, pulo Penang sarta Brit Borneo (Britsch Borneo) ugi kawêngku ing parentah Sraits. awit saking makatên kawajiban anggèning dados panuntun, F. M. S. dipun pasrahakên dhatêng Chief Secretary to Government (sèkrêtaris jendral) ingkang dipun patêdhani balônja sarta griya dhatêng para raja-raja ingkang sami dados warganipun F. M. S. kitha dunungipun F. M. S. punika ing Kualalumpur, inggih ing ngriku dununging griyanipun Chief Secretary dalah sapunggawanipun F. M. S.
miturut kawontênan ing ngriku F. M. S. punika santosa sarta sugih, malah kacariyosakên sagêd nyambuti dhatêng karajan tangganipun upaminipun, Bruni
pangaos 16.000.000 ingkang baita [ba...]
[...ita] wau kanamakakên "Malaya" makatên malih gadhah panggaotan sêpur ingkang lumampah satalatah
commissioner utawi dipun wakili dening Chief Secretary warganipun (officieele) 13, residhèn 4,
kapêndhêtakên saking satunggaling karajan), Tionghoa 2, sanèsipun punika têtiyang Inggris sadaya, warga ingkang minôngka wakilipun para raja saking tiyang siti sadaya, sadaya warga punika dipun wisudha dening High commissioner, para warga mirunggan wontênipun ing rad namung sagêd
sarta ruwêt rêntêngipun F. M. S. sarta damêl anggêr-anggêr warni-warni, namung tumindakipun anggêr- anggêr wau ingkang andhawuhakên para nata piyambak-piyambak ingkang kagungan wêwêngkon, akalihan rêpatipun (States council = Staatsraat) sarana dipun tapak astani sang nata kalihan High commisioner utawi Chief Secretary dhawuh pranatan tumrap satunggal-
dening para raja sarta radipun piyambak-piyambak ingkang lajêng kasukakakên dhatêng Federal council ingkang nêtêpakên Federal council, sapintên ingkang kangge kabêtahanipun praja-praja wau, sapintên tirahipun lajêng malêbêt dhatêng kas sarta kangge waragad kaprêluanipun F. M. S. awit saking tatanan punika inggih lajêng botên anèh manawi F. M. S. lajêng sugih bôndha-bandhu kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil.
Palapuran Apdhèling Bagean Apdhèling IV B. B.
Wontên kabar bilih pamarentah kagungan karsa, Surakarta lan Ngayogyakarta badhe kadadosakên guprêmèn satunggal, punika sawatawis warga nyuwun sêsêrêpan, [sêsêrêpa...]
[...n,] punapa kabar wau nyata, manawi kapara nyata ing pundi badhe dêdunungipun guprênur, makatên malih bab punika punapa sampun dipun suwunakên rêmbag dhatêng para nata, punapa badhe dipun suwunakên rêmbag, wontên warga sawatawis anyondhongi kêmpalipun Surakarta lan Ngayogyakarta dados saguprêmèn.
Sawatawising warga nyuwun supados tanah Jawi punika kadadosakên propinsi satunggal kemawon, karajan Jawi botên kalêbêtakên wêwêngkon propinsi wau, kaasta residhèn satunggal, nanging sumusup dhatêng guprênur tanah Jawi.
Sarèhne samangke pinuju môngsa pacêklik arta, wontên
mrayogèkakên, arta pitulunganipun pamarentah dhatêng para sèlêpbêstirên kacêngklonga samurwatipun.
Bab badhe ewah-ewahanipun tatanan pangrèh praja Walandi ing karajan Kajawèn, punika sawêg dados panggalihan. Sarèhne pamarentah dèrèng nampèni usulipun para paranpara, dados samangke inggih dèrèng sagêd maringi katrangan barang-barang.
Samangke sampun dipun angkah supados pitulunganipun arta saking pamarentah dhatêng para sèlêpbêstir ingkang botên wêwaton prajangjian (têtêmpuh) badhe kasuda, namung ingkang wêwaton prajangjian botên sagêd manawi botên sarêmbag kalihan karajanipun, amargi pamarentah botên wênang mutus piyambak.
Pidhatonipun K.P.H. Adiwijaya Babagan B.B. Nalika ing Dintên Sêtu Kaping 6 Pèbruari 1932
Tuwan-tuwan pangarsa, sanadyan nalika parêpatan ing sèksi kula botên sagêd tumut jalaran saking kula gadhah parlu ingkang wigatos, ewadene sarêng parêpatan umum dintên punika, kula kapêksa tumut rêrêmbagan sawatawis, mila inggih nyuwun palilah dhatêng ing pudhium.
Ing palapuran apdhèling wontên pitakenanipun warga sawatawis punapa sayêktos cariyosipun pawartos bilih pamarentah kagungan karsa, Surakarta lan Ngayogyakarta badhe kadadosakên guprêmèn satunggal, kaasta gupêrnur satunggal. Wontên warga sanèsipun ingkang nyuwun supados tanah Jawi kadadosakên propinsi satunggal, karajan Kajawèn botên dipun lêbêtakên wêwêngkon propinsi, kaasta residhèn satunggal, nanging residhènipun sumusup dhatêng gupêrnur tanah Jawi wau. Wontên malih salah satunggaling warga ingkang nyuwun sêsêrêpan manawi Surakarta lan Ngayogyakarta sampun kadadosakên guprêmèn satunggal, gupêrnuripun badhe dêdunung ing pundi.
Wangsulanipun pamarentah cêkak aos, bilih têmên badhe wontên panggalihan ngewahi tatananipun pangrèh praja Walandi, nanging panggalihan wau dèrèng gumathok, sarta dèrèng nampèni pamrayoginipun para paranpara, mila waktu punika inggih dèrèng sagêd maringi katrangan punapa-punapa.
Kawontênan makatên punika tuwan pangarsa, anggampilakên anggèn kula badhe ngaturi wawasan bab wau, kanthi pamuji mugi-mugi pamarentah anggatosna sadaya ingkang badhe kula aturakên mangke. Makatên malih dêrênging manah kula nêdya ngaturi wawasan punika ugi saking bab badhe ewah-ewahan wau sampun dipun rêmbag wontên ing Soerabaiasch Handelsblad sarta Timbul. Mila ing pangintên tumrapipun pamarentah inggih namung bingah dening bab badhe ewah-ewahan wau sampun karêmbag muyêg, dados badhe putusanipun nama wohing rêmbag ingkang sampun matêng.
Sampun tamtu kemawon manawi kula botên nayogyani badhe dadosipun karajan Jawi dumados guprêmèn satunggal, ewadene saupami pamanggih wau kasingkirakên rumiyin dening punika nama pamanggihing pêrsun, botên wontên pakèwêdipun, nanging kula lajêng gadhah panuwun dhatêng pamarentah supados prakawis punika kasuwunakên rêmbagipun para nata rumiyin, mupung panggalihanipun pamarentah dèrèng gumathok. Amargi manawi panuwunipun rêmbag dhatêng para nata wau ngêntosi bilih kaparêngipun pamarentah sampun gumathok, kula kuwatos bilih pamrayoginipun para nata botên badhe wontên dayanipun, manawi makatên saèstu owêl sangêt, sarta kula kuwatos bokmanawi lajêng nuwuhakên raos-rumaos, [rao...]
[...s-rumaos,] ngrêmbug butuhku nanging ora rêmbugan karo aku.§ Nalika nagari Walandi kabawah Prabu Napoleun, ingkang rayi kajumênêngakên nata ing ngriku jêjuluk Prabu Lodhêwik, Napoleun manawi karsa ngewahi pranatan
Jawinipun: ènèng gonmu, ngrêmbug pêrlumu, ning ora nganggo kowe, makatên punika saking rumaos gênging wêwênangipun. Tuwuhing raos-rumaos kados makatên punika sayogi dipun singkiri sarana wiwit samangke rêrêmbagan kalihan para nata ingkang ngantos salêsih.
Timbul ôngka 21, 22, wêdalipun kala kaping 19 Dhesèmbêr 1931 kapêngkêr punika, nayogyani kaparêngipun pamarentah Surakarta lan Ngayogyakarta dipun wontêni residhèn piyambak-piyambak ingkang nindakakên pandamêlan padintênan sarta sêsangkutanipun kalihan para nata, gupêrnuripun dêdunung wontên ing tapêl watêsipun praja kalih, srawunganipun kalihan karajan Kajawèn namung manawi wontên pêrlunipun ingkang wigatos.
Manawi pamanggih makatên punika dipun tindakakên, têgêsipun namung dumunung nyuda kaluhuranipun para nata lan para karajan Jawi, amargi samangke srawunganipun sanadyan namung padintênan sampun kalihan gupêrnur, ing têmbe namung badhe kalihan residhèn kemawon, môngka residhèn wau kawêngku ing gupêrnur, dados sêsrawunganipun para nata botên kalihan wakiling pamarentah, nanging namung kalihan wakiling wakilipun pamarentah kemawon. Makatên malih wakilipun pamarentah namung badhe satunggal, môngka pamawas kula wêwaton prajanjian dalêm, karajan wau wênang kagungan wakiling pamarentah piyambak.
Awêwaton ingkang sampun kula andharakên punika, sampun têrang sangêt bilih panuwunipun sawatawising warga, supados ing têmbe manawi tanah Jawi dipun dadosakên propinsi satunggal, karajan Kajawèn katanêman residhèn kemawon sumusup ing gupêrnur tanah Jawi, kula botên mupakat. Manawi kalêksanan makatên saèstunipun, wêwujudaning wakilipun pamarentah Indhiya Nèdêrlan, ingkang wontên ing karajan Kajawèn, lajêng badhe sirna tanpa lari, amargi wakilipun pamarentah ingkang murni punika botên sagêd kawêngku ing sintên-sintên kajawi ingkang wicaksana gupêrnur jendral piyambak. Mila suwunan kasêbut wau punika, kula wastani nyuda kaluhuranipun para nata langkung saking pikajêngipun Timbul, botên pantês dipun pituruti.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, wiwit sapunika manawi wontên santana dalêm nyuwun pikukuh santana, sasagêd-sagêd kêdah mawi katrangan dintên tanggal wulan taunipun nalika lair, saha wontên ing bawah pundi nalika lairipun wau, amargi badhe kawrat wontên ing sêrat pikukuhipun.
Pêpatih dalêm: Kangjêng Pangeran Arya Adipati W. G. Jayanagara
Mugi katur pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa ing Surakarta.
Ha: Tampi prasrahan saking komite tumbuk dalêm f 16536,99. Na: Tampi anakan f 419,38. Gunggung f 16956,37
Ca: Kangge mitulungi lare 5 sampun têlas f 267,-. Ra: Kangge tumbas lot f 14,-. Ka: Kangge wragad sêrat-sêrat f 5,30. Da: Kangge sègêl, cèk lan cap-capan f 18,95. Gunggung arta mêdal f 305,25. Kêkantunanipun f 16651,12.
Kajawi saking punika, taksih wontên lare watawis nênêm, ingkang badhe kaparingan pitulungan, nanging ing wêkdal punika sawêk kasatitèkakên dening pangrèh.
kathah ingkang walêd, inggih punika arta urunan sadèrèngipun taun 1928 pamanggihipun parêpatan kadospundi, putusanipun parêpatan arta walêdan wau dipun sahakên, namung wiwit taun 1929 kemawon katagih.
Pangarsa lajêng ngacarani panitya ingkang kapatah manah ewahing pranatan carangan, supados nêrang-nêrangakên saparlunipun, wakil panitya R.M.H. Padmawinata lajêng majêng, katêrang-terangakên satunggal- satunggaling bab, para warga rujuk sadaya, namung wontên ewahing têtêmbungan sawatawis, pranatan carangan lajêng katêtêpakên.
Usulipun K.R.T. Mr. Wôngsanagara bab pamoring kawula kalihan gusti, rang kirang. langkung kados ing ngandhap punika:
Sakawit juru sabda amratelakakên bilih badhe usulipun punika sawatawis panjang, mila kapêksa amêdhar sabda wontên ing pamimbaran (podhium) punika, awit saking kadadosan ing sajawining rangkahing sawatawis wulan punika, tuwuh wontên raos manawi Narpawandawa punika sêmu badhe miyambak, juru sabda inggih pirsa manawi raos wau kalèntu, dening jalaran-jalaranipun namung lugu kabêkta saking dumadakan sadaya, dene sababipun tuwuhing raos wau, sapisan, kala Narpawandawa kaajak lumêbêt ing B. A. P. A. botên karsa, kaping kalihipun nalika B. O. kalihan pakêmpalan sanès-sanèsipun, ngrêmbag bale agung, nalika samantên Narpawandawa dipun sêdhahi rawuh kemawon botên karsa. Ing môngka saking pamanggihipun juru sabda sanadyan Narpa punika sampun anggadhahi adêg (mosi) piyambak, nanging awonipun punapa andhatêngi, sukur tumut rêrêmbagan, kaping tiganipun [tiganipu...]
[...n] nalika konggrès Indhonesiah Mudha ingkang kantun punika, namung Narpa piyambak botên ngintunakên wakil, môngka sadaya pakêmpalan sami ngintunakên wakil, ingkang makatên wau sampun tamtu anjalari tuwuhing raos ingkang botên sakeca tumrap Narpawandawa, môngka Narpawandawa punika minôngka wêwayanganing praja sagêdipun gandhèng kawula lan gusti, saha salaminipun botên makatên, sarta pancèn sanès tujunipun makatên, kados ta: rumiyin Narpawandawa nate lênggah ing lokal komite, sêsarêngan kalihan B.O., S. I. sarta darah M.N. sarta sadaya tindak-tandukipun Narpa punika ingkang kêrêp malah katujokakên ing parluning umum, ngantos nate Narpa dipun protès warganipun piyambak, dening kamanah kirang cekat-cèkêt nindakakên parluning warga piyambak. Amila nalika adêgipun pakêmpalan kawula Ngayogyakarta, juru sabda ugi mratelakakên bilih Narpawandawa punika sanadyan ingkang kenging dados warga namung para santana dalêm, nanging sadaya tindak-tandukipun katujokakên umum.
Ing salajêngipun juru sabda mratelakakên parluning gandhenganipun kawula lan gusti, inggih punika lapisan ngandhap kalihan nginggil, tumrap babagan punapa kemawon punika parlu tumrap santosaning praja, langkung malih ing Surakarta, manawi botên makatên ngandhap kalihan nginggil gampil ingabên kumba, ing ngriku golongan ngandhap malah sampun kadosdene miwiti, inggih punika usulipun B.O. sapiturutipun ingkang sami damêl mosi bab bale agung, punika ing ngriki sarta ing Ngayoja, sami kraos sangêt anggènipun mikangsalakên dhatêng praja Kajawèn, sanadyan tumrap ukaranipun bokmanawi wontên ingkang botên ngrujuki, ancas ingkang makatên punika têrang wontên, lah punika
pamanggihipun, supados sagêd kalampahan kados pangajêng-ajêng ing nginggil wau tumuntên katindakna:
1. Ngadani lokal komite malih, sapunika ugi kalihan pakêmpalan ingkang tuwuh enggal-enggal punika.
2. Sasagêd-sagêd supados rekadaya sêsambêtan kalihan pakêmpalan ing Ngayogyakarta, [Ngayo...]
[...gyakarta,] parlu sêsarêngan angrêmbag kabêtahanipun Porstênlandhên.
Pangarsa ngandika, bingah sangêt, dene sadhèrèk Wôngsanagara purun mêdharakên swara saking jawi, bab raos rumaosipun para sadhèrèk sanèsipun dhatêng Narpawandawa, pancèn inggih lêrês kados ngandikanipun sadhèrèk Wôngsanagara wau, dilalah kala samantên botên ngintunakên wakil dhatêng konggrès I. M. dening para pangrèh sawêg sami kapambêng alangan, dados nama botên kajarag, bab punika kados cêkap kapunggêl samantên kemawon, ing samangke nglajêngakên bab usul Wôngsanagaran, ngwontênakên lokal komite malih, malah sagêda gandhèng kalihan pakêmpalan-pakêmpalan ing Ngayogya, punika pangrèh badhe manah ing saparlunipun. Ing ngriki para warga pancènipun sampun sagêd anggalih dhatêng purwakanipun pangarsa, bab wontênipun Almanak Narpawandawa taun 1931 punika sampun sagêd angêwrat kawontênan-kawontênanipun praja sakawan, sanadyan nama dèrèng sampurna, nanging sampun kenging kangge ular-ular minôngka
parêpatanipun para karajan Jawi kala kaping 10 Dhesèmbêr 1930 wontên ing Kapatihan Ngayogya, mutus: bilih usul-usulipun pakêmpalan pulitik tuwin sêrat-sêrat kabar (pers) rêmbag bale agung, para karajan Jawi badhe ngwontênakên panitya (kumisi) ingkang kapatah manah sakathahing kawratanipun pakêmpalan-pakêmpalan wau, sarta mratitisakên saupami angên-angênipun sakintên sagêd dipun pituruti, lajêng kadospundi kadadosanipun paprentahan tuwin kawontênanipun babagan arta. Makatên wau manawi kapara nyata supados Narpawandawa nyuwun dhatêng pamarentah, wontêna warganipun salah satunggal lênggah wontên ing dhapukan panitya wau.
Pangarsa paring katrangan, mênggah usulipun sadhèrèk Ônggapradata punika, ingkang kapatah dados panitya kalih pisan sami warganing Narpawandawa, inggih punika pangarsa piyambak kalihan R.T. Mr. Wôngsanagara. Sampun sami tampi nawala dalêm tuwin kêkancingan saking nagari.
Pangarsa lajêng ngandika sintên malih ingkang badhe mêdhar sabda, mugi sampun sami pakèwêd anglairakên
nampèni panjurung saking jawi, ingkang murih wilujêngipun praja, II sarèhning pamundhut dalêm andhil dathêng bondha lumaksa punika kathah, mrayogèkakên bôndha lumaksa punika kangge umum, kenging nyambuti dhatêng tiyang alit, awit ing wêkdal punika ekonominipun para kawula sawêg nama rêkaos.
Soerakarta) ngangge têmbung tuwin aksara Wlandi, punika pamanggihipun langkung prayogi ngangge têmbung sarta aksara Jawi kemawon, kadospundi santunipun nyumanggakakên pangrèh.
R.M. Joharkamit matur bab kawontênanipun para lare murid Pamardisiwi saha Pamardiputri ingkang sami dados tonilstêk, kala kadhawuhan main wontên ing ngarsa lêm,dalêm. paring dalêm têdha dalah anggènipun anggalih kawilujêngan, dalah para tiyang sêpuhipun murid-murid, katingal kagalih sangêt. Ingkang makatên wau sangêt sêmbah nuwunipun, mênggah kauninganipun kumisi sakolahan, nyumanggakakên pangrèh.
tumrap ingkang sami usul-usul wau, I usul Wignyamarganan, bab isining organ, tumindakipun sampun makatên, nanging ugêr botên nyulayani sêdyanipun Narpa, dene bab bôndha lumaksa kaprayogèkakên kangge umum, badhe kalantarakên dhatêng pangrèhipun. II Cakrapangarsan, bab irah- irahaning sêrat-sêrat, badhe kamanah saparlunipun. III R.M. Joharkamit, bab sangêt panuwunipun dhatêng kumisi sakolahan, ugi badhe kalantarakên, IV usul Atmadipuran sarta Tôndhawadanan, badhe katindakakên. Pangarsa lajêng ngandika sintên malih ingkang badhe mêdhar sabda, mupung parêpatan dèrèng katutup.
R.M. Sudarya matur sangêt panuwunipun dhatêng para pangrèh lami, ingkang sami kaparêng kapilih malih, mugi-mugi anggènipun nindakakên pandamêlan sangsaya sêngkut, amurakabi widada saha kuncaranipun
katitik anggènipun para warga sami milih malih dados pangarsanipun Narpawandawa, punika nandhakakên bilih condhong dhatêng tuntunanipun, amung bokmanawi wontên klenta-klèntuning tindakipun pangarsa tuwin para pangrèh sanèsipun, para warga mugi sami angêgungna pangaksama, tumrapipun para pangrèh anyar rèhning nama sawêg sami jojo-jojo anggènipun nindakakên pandamêlan pangrèh, sarta kacupêtan ing sasêrêpan,
pangrèh lami pangarsa sangêt ing panuwunipun, dene sampun sami ambiyantu pandamêlan wajibipun pangarsa, langkung malih dhatêng panitra I sampun katingal sangêt anggènipun ambiyantu pandamêlan Narpawandawa, katôndha kala wontên warga
pangarsa ngandika bokmanawi sêpên sambekala botên dangu badhe nilar tanah Jawi anglampahi ayahan dhatêng Paris, amila wêlingipun dhatêng para pangrèh mugi sampun sami kêmba anggènipun nindakakên pandamêlan, kalastarèkna kados ingkang sampun-sampun, dumugi jam ½ 1 dalu, parêpatan katutup, wilujeng.
1. ya ta sampun luwaran samana prabu / dhawuh poma-poma / wong rolas dèn kapanggih Kurang satu suku kata: wong rolas dènnya
dupi sampun antara dina kapangguh / ingkang kaupaya / kerid marêk ing ngarsa ji / amarêngi nuju miyos sinewaka //
wong rolas ingkang kapangguh. / apa wong jro praja / apa wong sajaban nagri / patih matur têtiyang gangsal punika //
7. wismanipun wontên lêbêting praja gung / tri wadya panêkar / kang kêkalih Masêrgarimagêrsari. / sami karèh kabupatèn sowang-sowang //
8. kang pêpitu punika têtiyang [têti...]
[...yang] dhusun / sajawining praja /angandika sri bupati / lah ta mara kabèh padha takonana //
9. kang aruntut êndi kang dadi pangayun / wiwit katulungan / dening Ki Dhawuk ing nguni / kyana patih apan sampun amariksa //
aturipun kawula kala rumuhun / ing masa Srawana / taun kang sampun kawingking / kesah andon dhatêng
lamun aja kawênangana dening sun / sayêktine sira / dèn môngsa dening rasêksi / Kyai Santri ature langkung tarima //
15. têmbènipun darbea êmas salênguk / kagungan andika / Buyut Dhawuk mèsêm angling / inggih amung dewa kang ngudanènana //
16. nuntên wangsul Buyut Dhawuk anênulup / amba lajêng mangkat / tansah lumaksanèng ririh / ajrih lamun ambaribèni danawa //
17. gumêr sagung kang anèng byantara prabu / dènira miyarsa / atur wartane Ki Santri / nêmu hayu saking marganing bathara //
18. gantya wau urutipun kang dinangu / Kiyai Pranawa / bêbuyut ing Karangmangli / aturipun kala ing masa Srawana //
runtik / saking dening kasatan mèh anginuma //
24. dèn rêriwuk ing rèh karya arubiru / cuwaning tyas amba / sapintên ingkang upami / atêtakèn karanane munasika //
25. wuwusipun Ki Dhawuk aminta maklum / botên ta katênta / saking dahwèn lan darêngki / amung ngeman pantaka yèn katarima //
26. jatinipun kang tumètès dede ranu / wisaning nagendra / kêni ing sêsirêp mami / têmah tilêm satêngah radi kantaka //
Palapuran Lêbêt Wêdalipun Arta Narpawandawa, Ingkang Tumindak Nalika Parêpatan Agêng Ingkang Kapêngkêr Wiwit Tumapakipun Wulan Januari 1931 Dumugi Tutupipun Wulan Dhesèmbêr Taun 1931
Têrangipun, tutupipun wulan Dhesèmbêr taun 1931 kêkantunan ingkang wujud arta f 114,23. Ingkang wontên ing bang f 2745,-. Gunggung f 2859,23
Cathêtanipun Lare-lare Ingkang Sami Dipun Sakolahakên Pakêmpalan Narpawandawa, Wiwit Taun 1918 Dumugi Tutupipun Wulan Dhesèmbêr 1931 Kados ing Ngandhap Punika:
Wiwit ing wulan Juni taun 1930 bayaranipun lare sakawan ôngka 15 dumugi 18, kapasrahakên dhatêng panitya bôndha pasinaon, ngantos dumugi tutupipun wulan Dhesèmbêr 1931 punika, taksih lêstantun sami dipun bayari sakolahipun, amargi mêdal, dados wêkdal sapunika ingkang taksih
Esuk blok B sing nang nduwur banjir?
maring blok B sing mol pd bocor.
aku bisa luruh duit. Anake aku butuh
DONGE pimen?? Aku pan ngresula
keh, bisane malah baleg pan ngresmikna
amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak?
Gili Air inggih punika gili ingkang paling alit kaping kalih wonten celak ing pulo Lombok. Populasinipun kinten-kinten 1.000, sarta punjeripun wonten ing Propinsi Nusa Tenggara Barat. Pariwisata ing Gili Air punika wonten snorkeling, scuba diving wonten ing tengah-tengah seganten, sarta saged ningali kura-kura saha terumbu karang. Lombok, mliginipun Gili Air kathah dipundathenig déning wisatawan utawi sarimbatan ingkang nembé rabi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gili_Air&oldid=943157"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara KulonPapan wisata ing Nusa Tenggara KulonLombok	Menu navigasi
EnglishTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.49, 29 Novèmber 2015.
(Dilih saka Kecamatan Purwakarta, Cilegon)
[[Kategori:kacamatan ing Kutha {{{jeneng dati2}}}]]
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 14 Maret 2016.
Amung godhong, lah ta adhuh, Gusti nganti muwun. Dene ngupados woh ira, katemenan miwah tresna.
Nanging kang pinanggya, amung godhong, amung godhong.
Dicky Tri Suparyaman 11 Nopember Visit RC Yogyakarta Malioboro AG Elly Wisanti 12 Nopember Visit RC
Cilacap, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Magelang, Kabupaten
njenengan apik pak, luwih apik nek dikeki spasi ben macane luwih jelas. 😆
Tumor utawi barah (Basa Inggris: tumor, tumour) inggih punika jeneng kanggé neoplasma utawi lesi ingkang kabentuk amargi sel sarira gesang boten wajar, kados déné simtoma bengkak. Tumor asalipun saking tembung tumere wonten ing basa latin ingkang tegesipun bengkak. Pagesanganipun saged dipun perangakaen dados kalih inggih punika ganas (malignan) kaliyan jinak (benign). Tumor ganas dipun wastani kanker. Kanker kagungan potensi kanggé nyerang ugi ngrusak jaringan ingkang caket saha ngreriptan metastasis. Tumor jinak boten nyerang tissue ingkang caket saha boten nyebar bibit metastasis, ananging saged gesang sacara lokal dados ageng, saha biyasanipun boten katingal malih saksampunipun operasi.[1]
Jinis-jinis Tumor[besut | besut sumber]
Neuro-fibromitosis punika tumor ingkang asalipun saking jaringan ikat pembungkus saraf tepi,biyasanipun turun menurun, saged kadadéan ing tiyang jaler utawi éstri.
Glioma inggih punika jinis tumor ingkang dipun wiwiti ing otak utawi tulang belakang.
Meningioma inggih punika tumor ingkang wonten ing selaput pelindung otak, langkung kathah kadadéan ing tiyang éstri, utamanipun ing yuswa 50-60 taun.
Osteo-chondroma inggih punika tumor jinak tosan kang asring kadadéan, biyasanipun kadadéan ing yuswa 10-20 taun.
Fibroadenoma Mammae inggih punika tumor jinak ingkang boten bahaya kang biyasanipun wonten ing prembayun remaja saha yuswa kirang saking 30 taun.
Mioma inggih punika tumor fibroid wonten ing rahim kang 20%-25% nyerang wanita yuswa reproduksi.[2]
Jampi Tumor[besut | besut sumber]
Jinis jampi kang dipun paringi pasien tumor gumantung kaliyan jinis, stadium, papan dumununging tumor, kahanan pasien, kawontenan sarana, saha pilian saking pasien piyambak. Saran ingkang limrahipun inggih punika tumor dipun angkat lumantar operasi utawi pembedahan, menawi tumor ganas boten namung operasi ananging kedhah sesarengan kaliyan terapi, kadasta terapi hormon, radiasi, kemoterapi, lsp kanggé mastikaken boten wonten sisa-sisa tumor ing sarira. Sapunika sampun wonten alternatip kanggé jampi tumor sasanesipun operasi inggih punika kanthi cara jampi herbal, cara punika tuladhanipun sarang semut, ingkang saged nambani tumor saha kanker. Sarang semut punika tanduran saking papua kang sacara tradhisional sampun dipun ginakaken kaliyan para wargi papua kanggé nambani penyakit
^ (en)Panyebaran Tumor (dipun unduh 01 November 2012)
^ (id)Jampi Tumor (dipun unduh 01 November 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tumor&oldid=1108729"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Dhésèmber 2016PenyakitTumorKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
ismoyo said: Palapa-04 wus dibuka wit mau bengi, kok durung ana sing nginguk..hiks.
Balas	On 06/07/2011 at 12:56 P. Satpam said: Sugeng siang Ki Is
lha kulo kok nggih mboten kepikiran nginguk gandok SP-04.
Balas	On 06/07/2011 at 13:11 wIdUrA said: Merlu …..
Rontal nJih wis diwedar wit engko bengi kok durung ana sing ngunduh ….
arYa yuDha said: jan-jane kulo mpun nrobos wet wau ENJING ki,
nomer siDJi (mumpung rung ono sing menKaku)
Balas	On 06/07/2011 at 23:36 Anatram said: Sugeng ndalu, Ki Djojosm.. RA nipun taksih wonten, nanging wangsul malih wonten wingking.. Nek mboten wonten RA nipun, mangkeh kewaos : Anatm
Balas	On 07/07/2011 at 10:36 djojosm said: Ketok’e wis
Balas	On 08/07/2011 at 08:29 Anatram said: uakehe… opo kuwat..?
On 07/07/2011 at 00:54 P. Satpam said: Gak ana sing rondha babar blas…..
Balas	On 07/07/2011 at 01:54 Anatram said: taksih sare.. lha niku ‘dengkure’ keprungu saking mriki…
Balas	On 07/07/2011 at 02:55 wIdUrA said: Mojok disini yo ora ketok …..
Balas	On 07/07/2011 at 05:35 ki GunDuL said: sing lungguh nang pojok niku biasanE,
Balas	On 07/07/2011 at 06:00 Ki Adji said: melu rondo ehhh ronda ahhhh
mboten…kulo nyuwun…badhe padhos minyak tanah kedhah ngangge niku lho…
arYa yuDha said: menengGELAMkan duri…..he-he3x,
Balas	On 07/07/2011 at 18:48 Honggopati said: Sugeng malem Jum’atan siap-siap nindakake “sunnah Rasul”
Balas	On 08/07/2011 at 14:42 arYa yuDha said: leres ature pak SATPAM…..
Kutha Salatiga iku salah satunggiling kitha ing Jawi Tengah, Indonésia. Kitha ingkang dipunubengi déning Kabupatèn Semarang punika, dumunung wonten ing sangandhaping redi Merbabu. Wonten mriki inggih papanipun Universitas Kristen Satya Wacana salah sawijining Universitas swasta ingkang misuwur wonten ing Jawi Tengah. Salatiga anggadhahi slogan: "Hati Beriman". Frase iki cekakan saka sehat, tertib, bersih, indah, aman.
Argamulya • Sidamukti • Sidareja • Tingkir
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Salatiga&oldid=1104645"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 23 Oktober 2016.
utusanipun Sultan Pajang (1548 – 1586), pinuju lenggah wonten Bale Malang ing Dsun
pendidikan ing Swiss lan kuliah ing Universitas Boston, AS.[1]
sakwisé kasil ngeraih gelar sarjana bisnis saka negeri Paman Sam kasebut, Abhishek mbalik ing kampung halamané lan ngikuti jejak wong tuwané terjun ing dunia akting.[1] Karir
ing perhelatan Oscar tahun iki, dikenal dadi 'pasangan super' ing India, keraa kaloroné ya iku bintang gedhé kang wis main ing macem-macem filem gedhi. Aishwarya dhéwé wis 'go international' lan mbintangi pirang filem Hollywood kang ngroketké.[2]
^ a b c d e f g (
KangXi: ms. 76, aksara 4
Dae Jaweon: ms. 137, aksara 8
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 9, aksara 2
Kasarasan Kanthi Mangerteni Jantung lan Hipertensi iku Opo?
Jantung mono mujudake rongga sing darbe otot kanggo ngompa getih liwat
loro (pembelah) sing dumadi saka otot ing lapisan njaba jantung sing nuduhake papan dinding pemisah antara sisih kiwa lan sisih tengen serambi (
watara kaping 2,5 miliar. Bobote watara 250-300 gram tumraping wanita. Dene mungguhe kaum pria bobot jantunge watara 300-350 gram. Jantung iku dipisah dening lapisan otot ana rong bagean. Saka
tumrape aorta, supaya getih mili menyang saindengan awak liwat pembuluh darah. Rong pasang rongga (kamar) yaiku bilik lan serambi, ing saben-saben belahan jantung disambungake dening
saindenging awak mili ngliwati vena gedhe loro tumuju menyang bagean serambi tengen. Hla sawuse atrium tengen kebak isi getih, dheweke bakal nyurung
Tekanan darah adate diukur saka lengen sisih nduwur, lan tekanan getih iki ana sing karan sistolik sarta uga ana sing karan diastolik kaya keterangan ing dhuwur. Contone, 120/80 milimeter mercuri. Tekanan darah iku bisa munggah utawa mudhun gumantung marang umur, kahanan jantung, kegiyatan lan obat-obatan, serta uga tata cara dhedaharane.
#Kapethik saking Kalawarti Panjebar Semangat, Dening Drs. H. Toewadji S. Posted by
Radi ajrih miwiti nyerat seratan punika, amargi mboten kadi biasanipun anggen kula matur mawi basa Jawi. Mboten wonten pamrih punapa, kajawi namung ndherek nguri-uri kawruh Jawi ingkang sakperangan wekdal punika sampun radi ‘mleret’, candrane damar sampun ‘pet gesang pet pejah’, lha mila saking punika, kula nyobi ngemut-emut piwucalan saking para leluhur ingkang sampun kathah maringaken sangu kagem para putra-putrinipun supados handarbeni adiluhung, supados tetep njawani marang kabudhayanipun piyambak. Pramila, wontenipun klenta-klentu anggen kula matur utawi nyerat lan wontenipun pamilihan tembung ingkang kirang trep, munika namung saking kirangipun kawruh kula kemawon, kula nyuwun agunging pangaksama sedaya kadang.
Nyenggol bab punapa ingkang badhe kula wedhar wonten mriki inggih taksih wonten gandheng-cenengipun kaliyan bab basa Jawi utawi kawruh Jawi. Kula ngrumaosi bilih basa punika tansaya dangu tansaya asring dipunpigunakaken. Owah-owahanipun jaman nedya nuntun marang owah-owahanipun budhaya ugi. Lan yen sakyektosipun manut marang panggalihanipun para sesepuh, mesthi
Krama Alus punapa Krama Inggil ingkang leres lan trep susila. Manawi basa Ngoko Alus utawi Ngoko Lugu kemawon taksih kathah dipunpigunakaken saben dinten ing laladan prakancan utawi kaluwarga. Malah sakmenika sampun kathah para muda ingkang migunakaken Ngoko Alus marang bapak nopodene
atawisipun piyantun sepuh lan lare muda. Mboten namung kangge pitenger kemawon, nanging ugi tandha pangabekti lan ngajeni ingkang sepuh.
muda ingkang dereng sepuh-sepuh sanget. Tuladhanipun ingkang gampil kemawon: “Kula kalawau sampun maringi arto kagem Simbah”. Menawi dipun urut-urutaken, tembung ‘maringi’ saking
Suwargi lhe…hehehehe=P). Lan sakpiturutipun, taksih kathah pamilihan tembung ingkang kirang leres menawi kula piyambak diajak ngendikan tiyang sepuh.
Pramila, wonten saenipun bilih kita tansah nguri-uri punapa ingkang sampun dipun-gulawentah para leluhur, supados mboten ilang muspra bekasipun. Kula
perangan lereng wetan Pegunungan Menoreh, ingkang warganipun taksih nyepeng kabudhayan Jawi sanget. Kula asring kadhapuk minangka MC / Pambawa Acara ‘dadakan’ wonten ing sakperangan acara ing mrika, wiwit saking ingkang setengah resmi ngumantos acara resmi. Rencang-rencang kula tiyang Jawi sedaya, kepara tlatah Ngayogyakarta, ananging sami mboten lancar anggenipun migunakaken basa Jawi, mila kula ingkang mesthi ketiban ‘begjan’ punika, hehehehe…..=P. Pranyata, pengalaman kula ndherek ‘glidig’ siaran wonten radio basa Jawi ing Ngayogyakarta sakderengipun, lan ugi gulawentah Simbah Kakung-Puteri suwargi kawit kula alit ndherek dumugi panjenenganipun puput yuswa, saget maringi piwucalan ingkang ageng sanget dhateng kula babagan kawruh Jawi lan praktek ngendikan nopodene guyonanipun para sepuh. Wonten panggenan KKN, menawi dados pambawa acara, sok kula nggih kathah klentunipun anggen matur, saengga ngundang gumujengipun para rawuh =(
Cekak kemawon anggen kula matur, mindak malah dumugi pundi-pundi. Menawi wonten kalodhangan malih, kita jangkepaken tetepangan kaliyan basa Jawi menika kanthi luwih sekeco. Mugi-mugi punapa ingkang kula aturaken saget nambahi kawruh kita sami babagan Kawruh Jawi,
“Endhog Abang” Jajanan Khas di Pagelaran Skaten Kraton
naliko tak sawang netramu ing tegal papungan
jebul tresnamu cetek koyo kali kang kebak padas
ringkih koyo kayu gapok garing koyo jati aking
roso nglangut yen katon-pan tanpo pagut
© 2014 Aksara Puisi Blogger Templates by KanjengPanseria and Raja Gombal
weruh enggoné Gusti Yésus nindakké mujijat-mujijat lan botyah-botyah pada surak-surak: “Dipuji Turunané ratu Daved,” terus pada nesu. 16Para pengarepé imam lan para guru Kitab terus ngomong marang Gusti Yésus: “Apa Kowé ora krungu tembungé botyah-botyah kuwi?” Gusti Yésus semaur: “Ya, Aku krungu. Nanging apa Kowé durung tau matya nang Kitab Sutyi, sing uniné ngéné: ‘Botyah-botyah lan bayi-bayi wis mbok blajari memuji Jenengmu.’ ” 17Gusti Yésus terus ninggal wong-wong kuwi, lunga sangka kuta Yérusalèm, terus budal nang désa Bétani lan nginep nang kono. 18Esuké, dongé balik nang kuta Yérusalèm, Gusti Yésus krasa ngelih nang dalan. 19Dèkné weruh wit anjir nang pinggir dalan, terus diparani. Nanging ora ènèng wohé siji-sijia, namung godong. Mulané Gusti Yésus terus ngomong marang wité: “Slawas-lawasé kowé ora bakal ngetokké woh menèh!” Sakwat wité terus garing. 20Kadung murid-muridé weruh lelakon kuwi mau, terus pada nggumun banget, mulané pada takon: “Lah wité anjir kok dadi garing ngono, Gusti?” 21Gusti Yésus semaur: “Pada ngertia, nèk kowé pretyaya lan ora mangu-mangu, kowé ya bisa nindakké sing tak tindakké marang wit anjir kuwi. Malah ora namung kuwi waé, kowé bisa ngongkon gunung kaé ngomong: ‘Mumbula, njegura nang segara,’ lan kuwi ya bakal klakon. 22Sembarang sing mbok jaluk ing pandonga bakal klakon, janji kowé pretyaya.” 23Gusti Yésus terus mlebu nang Gréja Gedé lan mulangi nang kono. Ing tengah-tengahé memulang ènèng pengarepé imam lan para guru Kitab mara nang nggoné Gusti Yésus takon: “Guru, enggonmu nindakké prekara kuwi kabèh éntuk pangwasa sangka ngendi? Sapa ta sing ngekèki pangwasa marang Kowé?” 24Gusti Yésus semaur ngéné: “Aku arep takon marang kowé ndisik. Nèk kowé wis mangsuli
kanggo mbaptis? Gusti Allah apa manungsa?” Para pengarepé imam lan para guru Kitab terus pada rembukan déwé: “Nèk awaké déwé ngomong: ‘Sangka Gusti Allah,’ lah mengko Dèkné semaur: ‘Lah kenèng apa kowé kok ora pretyaya marang nabi Yohanes?’ 26Lah nèk awaké déwé semaur: ‘Sangka manungsa,’ awaké déwé wedi karo wong okèh iki, awit wong-wong kuwi kabèh nganggep Yohanes kuwi nabi.” 27Dadiné para pengarepé imam lan para guru Kitab pada semaur: “Awaké déwé ora ngerti!” Gusti Yésus terus semaur: “Nèk ngono, kowé ya ora bakal tak omongi sapa sing ngekèki pangwasa marang Aku kanggo nindakké prekara kuwi mau kabèh.” 28Gusti Yésus terus ngomong: “Kepriyé pinemumu bab iki? Enèng wong nduwé anak loro. Wongé marani anaké mbarep terus ngomong: ‘Lik, dina iki kana kowé nyambutgawé nang kebon dreif.’ 29Anaké semaur: ‘Ya Pak,’ nanging ora budal. 30Bapaké terus marani anaké sing enom, terus dikongkon nyambutgawé nang keboné. Anaké enom semaur: ‘Aku emoh Pak,’ nanging terus gela, mulané terus budal. 31Anak loro mau sing endi sing nindakké karepé bapaké?” Wong-wong terus semaur: “Ya sing enom.” Gusti Yésus terus ngomong: “Pada titènana, wong-wong belasting lan wong-wong lonté malah bakal mlebu ndisik ing Kratoné Gusti Allah tenimbang kowé. 32Awit nabi Yohanes teka lan nduduhké dalané Gusti Allah marang kowé, nanging kowé ora pada pretyaya marang dèkné. Wong-wong belasting lan wong-wong lonté malah pada pretyaya marang dèkné. Kowé pada weruh kuwi, nanging kowé ora terus malih pikirané lan pretyaya marang dèkné.” 33Gusti Yésus ngomong: “Pada dirungokké piwulang iki. Enèng wong sugih nduwé kebon dreif. Keboné dipageri mubeng lan digawèkké panggonan kanggo meres dreifé. Wongé uga ngedekké gubuk duwur kanggo njaga. Sakwisé kuwi keboné terus diséwakké marang wong-wong liyané. Wongé déwé terus lunga nang liya negara. 34Kadung wis wayahé panèn sing nduwé kebon teka terus kongkonan sing kerja supaya nang nggoné wong-wong sing nyéwa keboné. Kongkon njaluk bagèané dèkné sangka pametuné keboné. 35Nanging wong-wong sing dikongkon mau malah dityekel karo wong-wong sing nyéwa kebon. Enèng sing digebuki, ènèng sing dipatèni lan ènèng sing dibandemi watu. 36Sing nduwé kebon terus ngongkon wong liyané menèh, okèhé ngungkuli sing ndisik. Nanging kongkonan sing iki kabèh pada waé ngalami kaya sing ndisik. 37Entèk-entèké sing nduwé kebon ngongkon anaké déwé, mikiré wong-wong sing nyéwa kebon ngajèni marang anaké dèkné. 38Nanging kadung wong-wong sing nyéwa kebon weruh anaké sing nduwé kebon teka, terus pada rembukan ngéné: ‘Lah iki anaké sing nduwé kebon teka. Hayuk dipatèni waé, supaya awaké déwé éntuk warisané.’ 39Anaké sing nduwé kebon mau terus dityekel, disèrèt metu sangka keboné terus dipatèni.” 40Gusti Yésus terus takon: “Nèk sing nduwé kebon teka, wong-wong sing nyéwa keboné bakal dikapakké?” 41Wong-wong sing ditakoni pada semaur: “Ya wis sak mestiné nèk wong-wong ala kuwi bakal dipatèni kabèh. Lah keboné dreif mesti bakal diséwakké marang wong liya-liyané, sing pada gelem ngekèkké bagèané sing nduwé kebon pendak panèn.” 42Gusti Yésus terus takon: “Apa kowé pada durung tau matya tulisan iki nang Kitab: ‘Watu sing ora dikanggokké karo sing nggawé omah, kuwi dadi watu sing penting déwé. Iki penggawéné Gusti, mulané ya nggumunké tenan.’ 43Mulané Aku ngomong marang kowé: Kratoné Gusti Allah bakal direbut sangka kowé lan dikèkké marang bangsa liya, sing nggugu marang tembungé. ( 44Sapa sing tiba ing watu kuwi bakal ajur lan sing ketiban watu kuwi bakal remuk.)” 45Kadung para pengarepé imam lan para Farisi pada krungu tembungé Gusti Yésus kuwi, terus pada rumangsa nèk wong-wong kuwi déwé sing disemoni. 46Wong-wong terus pada kepéngin nyekel Dèkné, nanging pada wedi karo rayaté, sing nganggep Gusti Yésus kuwi
Wayang Kulit of Java,“Banjaranjali”Story
SuntingWaca sarana basa liyaBasa BanyumasanBasa Banyumasan yakuwe pitutur utawa omongan sing nganggo sistematika tinentu sing dituturaken masyarakat Banyumasan kanggo makili wujude benda, tingkah/polah, gagasan karo kahanan. Basa Banyumasan kiya kadhang diarani basa ngapak-ngapak, lan dadi salah sijiné ciri wanci/idéntitas masyarakat Banyumasan.
Nang klasifikasi ilmu basa modern, basa Banyumasan kiye termasuk klasifikasi rumpun bahasa:
basa Jawa, basa Banyumasan kuwe wis ngalami tahap-tahap perkembangan kaya dene:
Abad ke-20 - tekan siki, dadi salah sijining basa Jawa modern.
(Tahap-tahapan kiye ora berlaku secara universal)
Tahap-tahapan perkembangan kiye dipengaruhi sekang muncule krajan-krajan nang pulo Jawa sing wis
sing maraih anane tingkatan-tingkatan basa miturut status sosial. Ning budaya feodal kuwe pengaruhe ora patia gedhe nang tlatah Banyumasan. Buktine, basa Jawa Banyumasan tetep bisa mempertahankan tembung-tembung sekang basa Jawa kuna. Ya kuwe sing nyebabena basa Banyumasan jaman siki bedane mandan akeh karo basa Jawa standar. Masyarakat Banyumasan malah ngarani gaya basa Jawa standar bandhekan utawa basa wetanan (timur).
Miturut M. Koderi (pakar budaya & basa Banyumasan), tembung bandhek kuwe secara morfologis asale sekang tembung gandhek sing tegese pesuruh (suruhan/perentahan), maksude wong suruhan Raja sing diutus maring tlatah Banyumasan. Para pesuruh kuwe nganggo gaya bahasa Jawa wetanan (standar) (Surakarta / Yogyakarta) sing pancen beda karo basa Banyumasan.
Dialek basa Jawa cacahe ana loro : dialek daerah karo dialek sosial. Sing nyebabena anane dialek loro kuwe merga anane gradasi-gradasi sing beda karo basa Indonesia utawa basa rumpun Melayu Autronesia liyane. Dialek-dialek basa Jawa kuwe gumantung wilayahe, gumantung karaktere karo budaya setempat. Bedane dialek sing siji karo dialek liyane kuwe sekitar 0-70%.
Kelompok dialek nomer siji kiye lumrahe diarani basa Jawa ngapak-ngapak utawa basa mBanyumasan.
Sub Dialek Pantai Utara Timur (Jepara, Rembang, Demak, Kudus, Pati)
dadi siji merga budaya karo karaktere meh pada. Telu dialek kuwe mau uga lumrah diarani basa penginyongan utawa basa ngapak-ngapak sing duwe kosa kata sing
Dialek kiye detuturna nang masrakat sing ana neng tlatah kidul, antarane Karang Pucung, Cilacap, Nusakambangan, Kroya, Ajibarang, Purwakerta, Purbalingga, Bobotsari, Banjarnegara, Purwareja, Kebumen karo Gombong Danasri Banjarwaru Kemojing Pucung Pagubugan Binangun
Besan : Bp./Ibu Sardjono Ingkang hamengku
kakung : Bagus Sudibyo, ST Temanten
putri : Rr. Salindri, SE Ingkang
dhumateng Bp. Sadono ingkang kinormatan, ingkang jumenengipun tinanggenah dados
wakilipun Bp. Sarjito sekalian. Ing ngriki kula pinjil dados paraga sulih
sariranipun Bp. Sarjono sekalian, ngemban jejibahan kinen sowan saha matur
kula ngaturaken wigatining sowan kula prelu langkung rumiyin ngunjukaken raos
suka syukur alhamdulillah dhumateng Pangeran Ingkang Maha Agung, dene awit
saking sih berkah tuwin sih rahmatipun, penjenengan kula saget sami pinanggih
kanthi wilujeng, winantu ing suka rena. Bapak
Sadono ingkang kinormatan sasampunipun kula kasembadan sowan ing ngarsa
panjenengan, kula kinen ngaturaken salam taklimipun Bapak Sarjono sekaliyan
mugi kaaturna dhumateng Bapak Sarjito sekalian, dene ingkang dados telenging
ing Kuripan Purwodadi ingkang ing dinten punika, Minggu, 11 Desember 2012 badhe
kadaupaken kaliyan anak Rr. Salindri, SE putra putrinipun Bapak Sarjito
sekaliyan, hawit saking punika titiwanci punika temanten kakung pun bagus
Sudibyo, ST, kula pasrahaken ing ngarsa panjenengan borong menggah
kalaksananing sedya. Kula namung nderek memuji, mugi sadayanipun tansah
Wasana cekap semanten atur kula, menawi anggen kula sowan wonten tunadungkaping
tumindak utawi kirang jangkeping trapsila, samanten ugi manawa atur kula mboten
mranani ing panggalih, kepareng hangluberaken samodra pangaksami Nuwun
dhumateng Bp. Daryatmo ingkang kinormatan. Kula ing mriki minangka sulih
sariranipun Bp. Sarjito sekaliyan, titiwanci punika mundhi dhawuhipun kinen
punika langkung rumiyin kula munjukaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng
ngarsanipun Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hawit saking paringipun berkah
lan pangayomanipun, panjenengan sampun kasembadan rawuh ing mriki kanthi
punapa ingkang dados wigatinipun, ing ngejeng sampun panjenengan dhawuhaken,
wiwit purwa ngantos wasana kados mboten kirang trewaca malih menggah panampi
kula, inggih punika salam taklim saking Bapak Sarjono sekaliyan sampun kula
tampi lan badhe kula aturaken dhumateng Bapak Sarjito sekaliyan, samanten ugi
Bapak Sarjito sekaliyan ngaturaken salam kawilujengan mugi katur Bapak Sadjono
sekaliyan, salajengipun pasrah panjenengan temanten kakung pun Bagus Sudibyo,
ST, kula tampi kanthi suka bingahing manah, lan enggal badhe kapanggihaken
kaliyan Rr. Salindri, SE putra putirinipun Bapak Sarjito sekaliyan. Dhumateng
Bapak Daryatmo sapangombyong, sasampunipun dhauping temanten ing mangke kula
suwun lenggah ngestreni saha hanjenengi wiwahan punika ngantos paripurna.
atur panampi kula, manawi wonten galap gangsuling atur mugi keparenga paring
0 Komentar untuk "Atur Pasrah Penganten lan Atur Panampi
Anggitanipun abdi-dalem Kyai Tumenggung Arungbinang. Susuluk saking Kitab Markun, ingkang methik abdi-dalem Mas Pangulu Martalaya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leuwiliang,_Bogor&oldid=1065080"	Kategori: Kabupaten BogorJawa Kulon	Menu navigasi
Prambanan, Borobudur, alias Menteng Pinggir.
"Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing-Ngalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah" atau lebih populer dengan gelar Sri Sultan Hamengku Buwono I. 1757 -
iki sing gawe berita kok yo ra kiro-liro tenan. Raisa sing pundi jall? Maaf nggih mas-mas mbak-mbak, konco-koncoku, an netizen kabehane, aku ki gak sesempurna koyo sing
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten
Podo ngaku islam ujare puro- puro
Tan gugu ing sak benere syara’ wicoro
Jāmbavāntha) utawa Jambawanta utawa Jamwanta, iku beruang kang dipitaya urip ing jaman Kertayuga nganti tekan jaman Dwaparayuga. Jembawan iku putrané Resi Pulastya saka patapan Grastina. Dhèwèké iku sing momong Subali utawa Guwarsi, putrané Resi Gotama. Nalika prastawa Cupu Manik Astagina, Jembawan mèlu nyempung menyang tlaga Sumala lan wujudé owah dadi wanara utawa kethèk.[1]
Ing wiracarita Ramayana, Jembawan karo bala wanarané ngréwangi Rama nggolèki Sita. Nalika Jembawan ana ing pinggir pasisir kang misahaké Alengka karo dharatan India, Jembawan ngajak Anoman supaya gelem mabur menyang Alengka lan ketemu karo Sita. Sadurungé, Anoman kena kutukan yèn dhèwèké ora bakal nglalèkaké sakabèhing kaprigelané, nganti ana wong kang ngelingaké. Wong sing bisa ngelingaké Anoman ya iku Jembawan.
Nalika Subali karo Sugriwa rebutan Dèwi Tara lan Krajan Kiskendha, Jembawan bali menyang pertapan Grastina ngopeni Anoman kang ditinggal mati ibuné, Dewi Anjani. Sadurunge Anoman dimong déning Kapi Saraba. Sawise Anoman gedhe, Anoman lan Jembawan ngabdi marang Sugriwa ing Guwa Kiskendha.[1]
Nalika perang gedhée ing Alengka, Jembawan melu mudhun ing palagan, dadi salah siji senopati perang tentara wanara. Amarga bektiné iku, Jembawan malih rupa dadi manungsa sing bagus rupané. Mula bisa ngéntukaké Dewi Trijatha, putriné Arya Wibisana. Putrané ya iku Dewi Jembawati kang sawise diwasa dadi bojone Prabu Kresna, ratu ing Dwarawati.[1]
Sawisé perang ing Alengka, Jembawan lan kulawargané urip ing patapan Gadamadana. Ing kana, Jembawan urip minangka brahmana. Jembawan séda lan disarèkaké ing patapan Gadamadana.[1]
^ a b c d (id)Waluyo, Ki Solichin. 2007. Mengenal Tokoh Wayang Jilid Dua. Surakarta: CV. Asih Jaya.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.24, 1 Novèmber 2016.
Sampun kapundhut wangsul panjeneganipun bapak Kromokardi ingkang pidalem wonten ing dusun Singkar I ,Kapundut wangsulrikolo dinten Minggu kirang langkung jam setegah sewelas ndalu kanthi yuswo 85 tahun.
Celempung iku piranti gamelan sing dipetik, cacah senare ana 11 lan 13 pasang. Piranti gamelan iki, bareng karo siter dadi piranti utama ing gamelan siteran.
Ing pagelaran gamelan, piranti iki termasuk kelompok panerusan lan nduwé tempo sing pada garo gambang ya iku tempo cepet.
Ukuran celempung dawane kira-kira 90 Cm, nduwé 4 penyangga. Dadi dibanding siter, celempung iku kira-kira ping telu luwih dawa.
Laras[besut | besut sumber]
Celempung disetel pasangan ing laras pelog lan slendro. Nada celempung iku seoktaf ing ngisore siter.
Barung • Panerus • Panembung) • Gambang • Slentho
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 11 Maret 2016.
mengurut kaki simbah. Kowe do mreneo kene, bakdo ping pindho aku arep munggah |Ten pundi mbah? Njenengan ampun menggalih noponopo to mbah. Istirahat mawon |Ora. Mreneo kene kabeh anak putuku.
Bis teguh Mil luput Lah ora katonTalebag-talebug Talikak-talikuk Talikat-talikut Kebolak-kebalik Sing sapa sedya cidra marang ingsun sakukuban ingsun kabeh Mbalika marang dhewek siro Saking kersaning
Samak novel Dracula kawiwitan déning Archibald Constable lan Company of Westminster
Dracula ya iku novel ngenani sawijining bangsawan vampir kanthi jeneng Count Dracula, karya penulis Irlandia, Bram Stoker.
Novel iki minangka novel kaping lima saka sang penulis lan dipublikasikake kawiwitan déning Archibald Constable lan Company of Westminster.[1] Ing Basa Indonesia kerep dilafalake Drakula ngrujuk marang Count Dracula minangka vampir kang ngisep getih.
Novel iki bentuke kumpulan dokumen-dokumen kanthi tokoh-tokoh kayata Diari Jonathan Harker utawa Surat Wilhemina Murray marang Lucy Westerna.[2] Dracula bisa digolongake minangka novel horror lan novel gothic.[2]
Count Dracula ya iku sawijining bangsawan kang ngundang Jonathan Harker supaya ngurus ngalihe menyang Inggris.[3] Pungkasane Jonathan Harker bisa ngéndho amarga jebule Count Dracula ya iku vampir kang ngisep getih.[3] Count Draculapun
Dr. John Seward, salah sawijining wong kang gandrung Lucy jaluk tulung marang gurune Profesor Abraham Van Helsing. Kanthi tetulung mau kabèh mau, Count Dracula
Belakang[besut | besut sumber]
Karier penulis Bram Stoker diwiwiti taun 1876 ya iku nalika dhèwèké nulis ngenani sawijining aktor misuwur ing zaman iku, Sir Henry Irving.[4] Sawise maca tulisan Bram Stoker, Sir Henry Irving ngundhang dhèwèké saperlu mangan bengi kang miwiti kkancane wong-wong mau.[4] Sawise padha ketemu, uripe Bram Stoker selawase dadi malih.[4] Rong taun candhake Sir Henry Irving njaluk Lyceum Theatre
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 28 Januari 2017.
mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem.
April 8, 2016 – 8:31 pm nuwun sewu petir saloka… bab suci, ingkang kaserat panjenengan puniko serat menopo nggih?ngapunten kulo taksih kawruh ilmu
May 11, 2015 – 1:33 am maturnuwun
alas ketonggo, dengan tanda munculnya bathok bolu isi madu adalah sinandi bagi perjalanan rohani.
December 30, 2010 – 1:48 pm Senang membaca artikel
DINO lan PASARAN	NASKAH ENGGAL	LAYANG
Balas	On 26/04/2010 at 21:20 gembleh said: Kula hadir Ki Panembahan, sugeng dalu.
menawi kepareng badhe nyuwun pirsa, sak upami kula wiwiti ngogrok-ogrok rontal sampun pantes menapa dereng nggih ?
tansyah ndak antu, babare wederan.
Sugeng bdalu ki Is, Sugeng Ndalu Ki Rangga, Ki Tumenggung Sukasrana,Soho konco cantrik kakang si_ToIE…
Balas	On 27/04/2010 at 01:42 Widura said: Lepas piyambak gara-2 dalane lunyu …
Balas	On 26/04/2010 at 21:24 honggopati said: Sugeng dalu, Ki Sanak
Nuwun sewu bade pamit bobo rumiyin.
Ngantos kepanggih mbenjing enjing sakderengipun subuh.
Balas	On 26/04/2010 at 21:54 sukasrana said: mangga ki, kula kancani. badan kula inggih nembe
Balas	On 27/04/2010 at 14:17 nunik said: nderek ki arema..
ngapunten ki is..nembe mampir..
dereng nyadong, la wong durung unduh blas..
Balas	On 27/04/2010 at 13:39 Gendut said: Sugeng siang Ki Ismoyo. sugeng siang poro kadang cantrik mentrik . . sasampunipun clilang clileng wonten Gandok akhirnya Kitab sampun kepanggih cantolanipun. Maturnuwun Ki.
Balas	On 27/04/2010 at 14:27 yudha pramana said: Hikss 2x…
Balas	On 27/04/2010 at 16:06 samy said: sampun
nuwun ki, kula nembé kémawon ngundhuh tt-09.
Balas	On 27/04/2010 at 21:03 arga said: Matur sembah nuwun katur Ki Ismoyo + Ki TMulyono,
TT-09 sampun kulo undhuh. Sugeng dalu….
Balas	On 27/04/2010 at 21:31 pandu said: hiks-hiks….hujan2 gini paling enak baca-baca
Balas	On 28/04/2010 at 05:45 Widura said: Kok wis podo anteng ….
Balas	On 28/04/2010 at 05:55 honggopati said: Sugeng enjang Ki Widura,
nuwun sewu nyantol wonten pundi to Ki,
Kulo mboten ngantuk koq mboten kepanggih, kamongko sampun
*nyuwun sewu..sakjane TT dereng kulo waos…xixixi*
Balas	On 28/04/2010 at 12:00 yudha pramana said: ning sebelah ki PA “GOJEG”
Sami Ki…TT dereng kulo waos…tapi sampun kulo unjuk….
On 28/04/2010 at 11:54 yudha pramana
ndherek ngundhuh sinaosa taksih dipun simpen wonten bangsal pustaka
Balas	On 28/04/2010 at 11:22 honggopati said: Sugeng siang Ki Ismoyo,
Balas	On 28/04/2010 at 14:22 yudha pramana said: cantrik2 ora dikirimi Ni…??
sadherma nglakoni. Urip iki wis ana sing ngatur! Manungsa ora bakal bisa ngluncati angger-anggere panguripan. Gusti Alloh wis milihake sing sakapik-apike”. Mulane ora usah ngangsa. Ora usah nganja-anja. Mundhak keselak-selak. Gek endang-endanga katekan sedyane. Gek endang nduweni iki apa iku. Nyawang nduwur terus. Ora tau gelem nyawang mangisor….
Mung kepriye carane? Nglakoni iku pancen ora gampang. Satus siji. Enggal nyadharana. Ora tansah gampang kena sawabe kiwa tengen. Lan kepriye carane awake dhewe iki tansah lempeng. Netepi apa kang ana. Nanjakake sing ana. Tanpa pasrah bongkokan klawan nasib. Paribasan ana tela pohung dipangan ngono bae. Ono beras dipangan beras. Ora kok ana tela pohung golek-golekan utangan kanggo mangan beras. Anane mung tempe luru-luru bon-bonan daging menyang pasar.
Kabeh iku ora bakal dumadi menawa awake dhewe nduweni pethingan. Kabeh wong Jawa ngerti bandha-bandhu iku, kerep banget anggone gondhelan waton iku. Sepisan, yakin utawa ngandhel. Babagan iki awake dhewe mesthi nduweni. Ora bakal awake dhewe babar pisan ora nduweni rasa yakin. Sebab rasa iku wus ana lan tumanem sajrone ati. Senajan angen-angen lan kanyatan kerep nggodha. Yakin iku ora bakal pethal ngono bae. Yakin ing kene ora amung percaya marang Gusti Sing Maha Kuwasa. Percaya marang pepesthen ngenani lair, jodho, rejeki lan pati. Sing baku malah kepriye awake dhewe banjur ngandel amrang pangaturane Gusti Alloh. Ora bisa meri marang liyane, sing luwih kasil. Ora bisa banjur tumindhak drengki, srei marang liyan, nyahak peparingane Gusti.
legawa utawa ikhlas. Urip iki ana sing murbawasesa, lire awake dhewe lair uga saka Kersa-Ne. sapa sing rumangsa lair dhewe? Tak kira ora ana. Ewadene bareng awake dhewe diwasa, banjur melu-melu nggagas. Awake dhewe bisa mbacutake uripe yen temandang. Angger gelem obah mesthi ana mamah. Yen mung kendhangan dengkul ya mung mamah abab. Gagasan, rekadaya, lan tenaga disokake kanggo makarya. Abrang apa wae diranggeh nganggo obahe pretikele. Perkara apa wae bakal rampung yen dilakoni. Nganti sok thukul panganggep yen awake dhewe iki kang bisa nemtokake nasibe. Sing kaya ngono iku jebul ya sok nanggori pepalang. Pawitan ana, mlaku tleser-tleser, meh kasil, ndadak ana sing rewel. Ora sida kasil. Kasil sepisan, kasil pindho, telu, papat gagal total. Durung alangan sing liya-liyane. Lara,
nggembyah uyah adul umuk ngendikan empur.
Mulane, muga tulisan iki bisa dadi pepeling, kanggo kabeh. Kanggo sopo to sopo kang ngerasa isih durung jejeg anggone mlaku, anggone ngluru dalan kang isih urung padhang. Monggo disrateni dewe awake dewe. Nuwun.
saking piwucal sae Serat Weda Tama (anggitanipun Swargi Sampeyan Dalem Kanjeng Gusti P.A.A. Mangkunagoro IV ingkang angadaton ing Nagari Surakarta Hadiningrat-1959) Kula lajeng kemutan, ugi tansah kula ugemi piweling luhur saking Sibu ingkang asring dipun tularaken dateng para putra putrinipun sambung rapetipun kaliyan rasa bungah injih punika:
Ketungkul Marang Kalungguhan, Kadonyan lan Kemareman
Aja Gumunan, Aja Getunan, Aja Kagetan, Aja Aleman
Memayu Hayuning Bawono Ambrasta dur Hangkara
Sura dira jayaningrat, lebur dening pangastuti
Sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake
rahmatipun gusti ALLAH ingkang disuka`aken dateng kita,namun kitanya yg mencampakkannya)astagfirullah ……..ya Allah gusti njenengan ampuni dosa kawulo ingkang tansah
Nepāḥ Svanigaḥ [nepaː sʷonigəː]), dumunung wonten ing Nepal, papanipun wonten ing pasimpangan budaya kuna nagara Asia, lan kagungan paling boten 130 monumen wigati, kalebet sapérangan papan perziarahan tumrap umat Hindu lan Agama Buddha.[1]
Kutha Kathmandu asalipun saking sawijining sungsunan ing daratan Durbar ingkang nama Kaasthamandap. Wonten ing basa Sanskerta, kāṣṭh (Cithakan:Lang-sa2) = "kayu" and maṇḍap (Cithakan:Lang-sa2) = "papan ingkang terlindhungi." Kuil ingkang khas punika, ugi dipunkenal kanthi sebutan Maru Satal, dipunbangun nalika taun Cithakan:Peristiwasm-tahun déning Raja Laxmi Narsingh Malla. Sedaya sungsunan boten kagungan paku utawi pendhukung saking wesi lan dipundamel sadayanipun saking kayu. Miturut legéndha, kayu-kayu ingkang dipunginakaken kanggé pagoda kalih tingkat punika asalipun saking setunggal wit.[1]
Lembah Kathmandu mbok menawi nembé dipundunungi antawis taun 300 SM, amari barang ingkang paling sepuh ingkang kapanggihaken ing lembah punika dipunprakirakaken asalipun saking atusan taun sadéréngipun masehi. Cathetan awal asalipun saking taun 185 Masehi. Bangunan paling sepuh ingkang wonten ing lembah ingkang asring ngalami lindhu punika kirang langkung kagungan yuswa 1992 taun. Sekawan stupa ingkang wonten ing sakitar kutha Patan, miturut prakiran dipunbangun déning satunggaling Charumati tartamtu, satunggaling tiyang ingkang ngakoni minangka putri Raja Ashoka ingkang Agung, satunggaling raja Maurya, nalika abad ke-3, ngandharaken sajarah kuno ingkang wonten ing salebeting lembah sapunika. Lan babagan cariyos kunjungan Sang Buddha, boten wonten bukti pendhukung babagan kunjungan Ashoka, ananging stupa-stupa kasebut mungkin asalipun saking abad kasebut. Suku Kirant minangka suku kapisanan ingkang acathet minangka panguwasa Lembah Kathamandu, peninggalan istana wartanipun wonten ing Patan caket Hiranyavarna Mahavihara (dipunsebut "Patukodon"). Dinasti Licchavi ingkang miturut cathetan awal nalika taun 464 Masehi inggih punika panerus dados pamimpinipun ing lembah punika lan kagungan hubungan ingkang caket kaliyan Dinasti Gupta saking India. Dinasti Malla, mimpin Lembah Kathmandu lan laladan sakitaripun wiwit saking abad ke-12 dumugi abad ke-18 Masehi, nalika Dinasti Shah ingkang dipunpimpin déning Prithvi Narayan Shah ngasoraken lembah lan niptakaken Nepal (ingkang dipunkenal sapunika). Sapérangan ageng Arsitektur Nepali kuno ingkang wonten ing Nepal sapunika aslipun saking masa pamaréntahan Malla.[2]
Papan wisata[besut | besut sumber]
thumbnail imagesSitus Warisan DonyaNépalKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki dianakaké wektu calon ibu nggarbini utawa meteng 7 sasi. Ancasé kanggo keslametan calon bayi lan ibuné utawa kanggo sing sipaté tolak bala. Ing dhaérah tartamtu, upacara iki uga diarani tingkeban.
Makna Jabang bayi umur 7 sasi iku wis nduwé raga sing sampurna. Dadi miturut pangertene wong Jawa, wetengan umur 7 sasi iki proses pangriptane manungsa iku wis nyata lan sampurna ing sasi kaping 7. Reroncen acara kanggo upacara mitoni iki luwih akèh tinimbang upacara ngupati. Urut-urutane ya iku siraman, nglebokake endhog pitik kampung ning njero kain calon ibu déning calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebokake klapa gadhing enom), medhot lawe utawa lilitan benang (janur), mecahake wajan lan gayung, nyolong endhog lan pungkasane ya iku kendhuren. Acara siraman mung dianakake kanggo mitoni anak sing nomer siji. Miturut adat Jawa mitoni iku kudu dianakake ing dina sing temenan apik ya iku dina Senen awan nganti mbengi utawa dina Jemuah awan nganti mbengi.
Rangkeyan Acara Rantaman adicara kanggo upacara mitoni iki luwih akèh tinimbang upacara ngupati, urut-urutan ya iku siraman, nglebokake endhog pitik kampung ing njero kain calon ibu déning calon bapak, salin rasukan, brojolan nglebokake cengkir klapa gadhing, medhot lawe utawa lilitan benang janur, mecahake wajan lan gayung, nyolong endhog lan pungkasan kendhuri kendhuren.
Wektu Miturut adat Jawa mitoni iku kudu diadani ing dina sing temenan apik ya iku dina Senen awan nganti mbengi utawa uga dina Jemuwah awan nganti mbengi, saderengipun wulan 'purnamasidhi'.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 29 Agustus 2016.
maneh iki pancen nasibkuB C# FKudu nandang loro koyo mengkeneG#m C# F# D#mRemuk ati iki yen iling janjineG#m C# F# G#m C# F#Ora ngira jebul lamis wae
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.21, tanggal 14 Juni 2016.
wayang kulit di Jawa Tengah, .. in Serat Mijil that there is tembang:
Irim-irim lintang lanjar ngirim, gubug penceng anjog,
wus manengah praune sang Raden, Jaka Belek maluku ing Kali,
lintang Bima Sekti, nitih kuda dhawuk. ..
kang kocap rumuhun, meneng samadyaning jagad, datan arsa mosik jroning tyas maladi,
ening aneges karsa.” (Hardjowirogo, 1982, Sejarah Wayang Purwa, Balai
Prochowice (Jerman Parchwitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prochowice&oldid=1090532"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase),
lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga
gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep
kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan,
utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning
Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging
teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning
manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni,
disanepani, utawa dipindhakake.Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake
Andaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe
Andaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong
nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang
Awak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor
Adol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing
Angon kosok = ngreti ulah kridhaning wong liya lan
Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning
Asu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone
Anak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot
Adigang, adigung, adiguna = seneng ngendelake
Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara,
mBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa
mBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung
mBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala, nanging
mBuwang tilas = rewa-rewa ora mentas tumindak pagawe
Buntel kadut, ora kinang ora udut = wong nyambut gawe
borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udut
Busuk ketekuk, pinter keblinger = sing bodho lan sing
Mburu uceng kelangan deleg = nguyak barang sepele
sugih kepinteran, utawa wong ala rupane nanging manis bebudene
Bebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi
Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing
Brekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang
Cedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut
Cikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih
Cobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak
Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe kang ora laras
malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akeh
Criwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi
Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane =
Crah gawe bubrah, rukun gawe santosa = pasulayan
= bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
Derman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih
Dadia godhong moh nyuwek, dadia banyu moh nyawuk = wis
Dhalang kerubuhan panggung = wong tanpa bisa kumecap
Dhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik
Dhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan = ana ngendi papan
Dibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales
Dikempit kaya wade, dijuju kaya manuk = banget
Dolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang ngemu
Dudu berase ditempurake = nyambungi guneman, nanging
Durung cundhuk, acandhak = ora ngerti perkarane melu
Durung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe
Duk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong
Dipalangana mlumpat, ditalenana medhot = arepa dikaya
Dom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata), laku
Eman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe
Enggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri
Gajah alingan teki = wong gedhe sendhen prekarane wong
Gajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang
Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = wong
Galuga sinalusur sari = wong becik rupane, utama
Gambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong
Gawe luwangan, ngurugi luwangan = utang kana, nyaur
Gecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg
Gedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora
Gemblung jinurung, edan kawarisa = tumindak nekad,
Gendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha
Geni guntur nila bena = dhawuhing nagara kudu
nGgenteni watang putung = nglungsur kalungguhane wong
Gondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe marang
Gotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati papan
Greget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu
Gumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing
ngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi
Glugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik
Gong lumaku tinabuh = wong geleme omong mung yen
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut
wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep), ana
Jinjang api goyang = ora nggugu kandhaning liyan
Jaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok,
wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wedi
Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran
nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku
nJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa,
utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) maneh
Kaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu
Karna binandhung = kabar kang lumembar sarana gethok
Kebo kabotan sungu = wong ngrekasa uripe marga kabotan
Kebo lumaku dipasangi = wong kang gelem tumandang gawe
Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep
Keri tan pinecut = gelem tumindak gawe tanpa diprentah
Kulak warta adol prungon = oleh kabar banjur
Kuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani,
Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega = ora duwe
Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh
Katon cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe, beda
Kawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong
Kebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing
Kemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe rusak
Kendhit miming kadang dewa = wong kang ora pasrah ing
wragad, utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-cawe
Kendel ngringkel, dhadhag ora godhak = ngakune kendel
Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa
Kesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka
Kinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti
Kaleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = wong
becik, tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak
Kodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal
Kucing-kucing diraupi = wong duwe gawe kanthi nekad,
Kudhi pacul singa landhepa =wong adu kapinteran, sing
Kuncung nganti tumekan gelung = suwe banget anggone
Lawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine,
Lebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen
Lungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu
nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gawe
Mancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging
Mecel manuk miber = sarwa kasembadan, sabarang tindake
Mendhak alingan, wekasan katon = tumindak nylamur,
pakewuh, utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasil
Midak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo
Mrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong
Milih-milih tebu boleng = kakehan milih, wekasan oleh
Mikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong
Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane,
Ngaturake kidang lumayu = ngaturake barang kang wis
Nagara mawa tata, desa mawa cara = saben papan duwe
Nebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh
Nucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat
Nulung menthung = karepe aweh welas, nanging malah
Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang
Nututi kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung
Ngadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala
wong gedhe-luhur, nganti gawe kagete wong akeh
Nguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana
Ngaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu
Ngandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora
Ngantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe
Ngangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora
Nguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene
Nguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane,
Ngemut legining gula = ngrumat baranging liyan, bareng
ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang
Nglumahake, ngurepake = bebesanan anak loro lanang
Nrenggiling api mati = wong ethok-ethok ora ngrungu
Nusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu
Nyambung watang putung = ngruunake sedulur kang
Nyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana
Nyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah
Nyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane
Obah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik, mbesuke
Opor bebek, mentas dhewek = rampungae saka reka dayane
Ora tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa
Othak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang
Pinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka, tansah
Pupur sawise benjut = tumindak ngati-ati bareng wis
Rame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe
Ramban-ramban tanggung = wong ngira alaning liyan,
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya
Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket banget
Rupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane
Rukun agawa santosa, crah agawe bubrah = yen padha
rukun mesthi padha santosa, yen padha congkrah mesthi bakal rusak
Sembur-sembur adas, siram-siram bayem = bisa
Satu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone
Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh = wong kang
geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinter
Sadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku
Sapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum kang
Sendhen kayu aking = prakaran gondhelan wong kang wis
Singidan nemu macan = dhelikan marga tumindak ala
Si gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha
Simbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa, awit
Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge
Tekek mati ulone = wong kang nemoni cilaka marga saka
Tembang rawat-rawat, bakul sinambewara = kabar kang
Tulung menthung = katone aweh pitulungan, nanging gawe
Tumbak cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu)
Tumper cinawedan, wedang lelaku = wong kang angger
duwe bojo, bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane)
cilik bisa dadi wong gedhe, turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur,
utawa prakara ala ngambra-ambra dene prakara becik kari sethithik
Tunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon
Ula marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang
Wastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu, babak
kulite, putung balunge (wong ketula-tula uripe)
Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni
Wedi rai wani silit = wanine mung saka mburi, wedi yen
Weruh ing grubyug, ora weruh ing rembug = melu-melu
Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya
Wong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora
Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora
Yitna yuwana, lena kena = sing ngati-ati bakal slamet,
omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine
Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki
WEWARAH 01 Tindak-tanduk kita miturut Hukum Illahi, ingkang garis pokokipun kados ing ngandhap punika: 01. Raga, tumindakipun raga kedah mengku kasusilan, tata lan tertib, jujur, ugi mboten tumindak maksiyatan. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RAGA” 02. Swara, swara tegesipun pangandika. Sadaya pangandika kedah mujudaken pangandikan ingkang nyata, manis, saha migunani utawi maedahi, ingkang nuju dhumateng karahayon. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RAGA” 03. Rasa, salebetipun raos kedah mboten wonten raos mbedak-bedakaken, upaminipun rumaos langkung lebda ing ngelmi tinimbang sadherek sanesipun, rumaos langkung pinter, lan sapanunggilanipun. Ingkang wonten namung Raos Kumawula ing Gusti, tegesipun namung ngrumaosi manawi sami-sami dados kawulaning Allah. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RASA”KINANTHI 01. Sucining raga punika, wujude tata lan tertib, tindak tanduk solah bawa, susila lan tata krami, manut kukuming bebrayan, kang tumuju mring basuki. 02. Sucining swara puniku, ana waton tri prakawis, sepisan nywara kang nyata, kapindho nyuwara manis, dene kaping tiganira, nyuwara kang migunani. 03. Yen suwaramu tan lugu, dhemen peprengesan sami, utawa isi fitnahan, iku bakal mbebayani,
mahanani jiwanira, kang bakal amujud suci. 06. Marmane kudu padha wruh, lan kudu padha satiti, aja dhemen migunakna, tumraping rasanireki, kanggo ngrasani mring liyan, nyenyatur alanireki.KUTIPAN SESANGGEMAN 01. Sanggem tansah enget dhateng Allah, sumingkir saking raos pandaku, kumingsun, pitados dhateng kasunyatan
watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun. 03 Ngraketaken pasedherekan
tumuju dhateng kamulyan saha kaluhuran, ingkang mahanani tata tentreming jagad raya. 05. Sanggem tumindak leres, ngestokaken Angger-Angger Nagari tuwin ngaosi ing sasami, mboten nacat kawruhing liyan, malah tumindak kanthi sih, murih sadaya golongan, para ahli kebatosan
jahil, drengki, lan sasaminipun. Sadaya tindak tuwin pangandika sarwa prasaja sarta nyata, kanthi sabar saha titi, mboten kesesa, mboten sumengka. 07. Taberi ngudi jembaring seserepan lahir batos. 08. Boten fanatik, namung pitados dhateng kasunyatan, ingkang tundhonipun murakabi dhateng bebrayan umum.WEWARAH 02 WUJUDING SUCI IKU, ANGAKONI KAWENGKU GUSTI, MASRAHKE JIWA RAGA, NENG JRONING KOLBU, IKU SUCI
wus ngerti tembung kasampar kasandhung, blegering kang ngilmu, wujude wus gumelarnanging arang wong kang bisa mangerti, yen tan kawahyon ing Allah. Kang kadyeku kudu ngerti, lugunira urip neng ndonya, iku mono perlune, nyampurnakne ngilminipun, kanggo mulih mring tetep suci, ing asal-usulira, sangkan paranipun, iku padha den ungseda, iku ingkang durung ngerti, mung padha tetep Iman. Dadi urip neng ndonya iki, ora kena nguja ing kamurkan, nguja hawa napsune, kang perlu kudu weruh, wajibira manembah kuwi, sepisan nedya marna, suci jiwanipun, kapindho nurunke umat kanggo mujud tetepe ngilmu jati, ngarsaning umum ika. Kaping tiga ngupa boga sami, kanggo sarat urip aneng ndonya, mungguh kukuming Khaqe, kanggo sangu sujud, umumira netepi wajib, dadi kepala somah, kudu bisa mujud, gawe tentreming brayat, aja kongsi padha nandhang nistip, nggayuha mring utama. Denta ngudi ngupa boga sami, kudu amung metu dalan kalal, supaya slamet kabehe, iku babaring ngilmu, aja kongsi sira ngawaki, kesed sungkan makarya iku apan kliru, ingkang tetep kudu nggauta, iku ingkang kinarsan ing Gusti, kanggo ngudi karaharjan. Kaping papat kang tetep suci, marang kekadang dhasarnya, sih tresna ing batine, wit mungguh nyatanipun, padha nunggal asal-usulneki, ing lahir
padha anane, yuwana ananipun, lamun sira tetep nglakoni, yen nunggal purwanira, dene nyatanipun, sapisan saka dhidhikan, kaping pindho saka tuntunan kang nisih, temahan nora padha.
SWT. WEWARAH 04 Hamrih suci kabeh laku kang titi, nadyan tindak-tanduk lan pangucap, kudu kokpikir becike, murih tetep rahayu, aja kongsi nyedha mring sesami, rasakna ingkang nyata, babaring ngilmu, ing lahir-batinira, supaya tetep yen Allah iku yekti, amberkahi marang sira.WEWARAH 05 Godha ing sajroning Laku yen tuntunane kliru, kagawa ing Ati Batal, bisa mbabar tutur, tuture angandhar-andhar, iku kaya wujud yekti, nanging bakal kesasar.Niti-niti lakuning wong urip, kaya-kaya nyata-nyataa, nanging bingung atine dhewe, awit durung weruh, dunungira ing ngendi-endi, kang kacetha ing Kitab-Kitab, utawa buku-buku, wawasan ngandhar-andhar, dianggepa yen pancen wong wasis, tur dadi Dwijawara.Iku nora ngerti Dat kang Suci, ingkang nuju ing murnining jiwa.WEWARAH 06 Mung kudu ngerti sira, gawate wong ngudi ngilmi, yen kongsi kathukulan, ati pandhaku yekti, rumangsa yen luwih suci, tinimbang lan kancanipun, iku begalan. WEWARAH 07 Luhuring bangsa indonesia, marga padha anandhang iman, mujud bebrayan kang raharja, tata tentrem wujudira.WEWARAH 08 Iku poma
ing ati setan, rumangsa wis dadi panuntun suci, mujud ing khaq.WEWARAH 09 Kalampahanipun saged ngawula, inggih namung saking sujud. WEWARAH 10 Iku pepalang yekti ora sujud kang tumata sok kala-kala memikir, lan sok ngambra-ambra. WEWARAH 11 Sabenere Khaqing Iman, lakune kudu tata tetep ngabekti, iku marganing rahayu, larasna lan tekadira, nedya ngidhep ngarseng Hyang Mahagung, lerem tentrem
kulinakna padha, saben dina yen durung mujud, alon-alon dennya sujud, supaya lerem lan wening.Iku latihane wong Iman, murih tetep atul eneng-ening, janjine tetep lugu, ngidhep ngarsaning Allah, Allah wis ngawuningani sadarum, apa ing karepira, kang mesthi den berkahi.Mengkono wajibira, lakonana kelawan titi, yen wis tetep wujud Suhul, ing kono binerkahan, bisa ngerti wajibul wujud, babaring uripira, neng ndonya tuwin neng ngakir.Semono murahing Allah, tuwin asih mring umat sami, kang tetep Iman tuhu, lakune ora suminggah, abot-entheng wania manggul, nora ngucira ing tekad,
asihe Hyang Mahagung, mring umat kang padha Iman, marma kudu ingkang yekti.WEWARAH 12 Sarehne sira wus weruh, bab-bab kang ngalang-alangi, padha tentrem atinira, mung sumarah maring gusti.
WEWARAH 13 Sarehne sira wus weruh, bab-bab kang ngalang-alangi, padha tentrem atinira, mung sumarah maring gusti, aja dhemen pasulayan, kang mung marga saka
Marmanira, Imanmu maring Allah kng tetep, aja kongsi mangro tingal, amung Allah Pangeranta, iku ingkang njaga slameting raganta, nora bakal kena den rusak ing laknat, aja lali angayoma.WEWARAH 15 Supaya
Bisane suci, nyenyuda tumangkare hawanafsu, maujud ana sujud diarani Sumarah, mamardi jiwa lan raga, bisane lerem lan tentrem, maujud sumarah.Wong kang bisa mujud sumarah iku ora gampang.Daya prabawaning Ati Batal luwih hebat.Mangka mungguh kang dadi wewatakaning Ati Batal iku marga kerem marang kaendahaning alam, lan ngangsa-angsa, ora ngrasa marem, mesthi anggremet ngudi bisa katekan ing sedyane kang nuju marang kamulyan ing ngalam donya.WEWARAH 16 Lakone wong urip ika, mulane kudu dingati-ati, aja ngumbar hawanafsu iku begalaning lampah, ingkang
WEWARAH 19 Lara penak tumraping pangudi aja padha angresula,pasrahna ing Allah, rahayu tekadmu, mardi Iman ingkang suci, lenggah ing Khaqira, neng Sanubarimu, iku teteping wong Iman, ingkang
lan iku ingkang mujud dedalane mring kasidan jati, ngawaki Iman ika, teteping Suhul, apa bae kang kok rasa,
saja. 15. Gesang ing ndonya pirantosipun brana, nanging sampun mangeran, wujudipun kerem, yen kerem memalangi. ( BANDHA DONYA ) 16. Mangka tetepipun saking Khaq, wonten ing Sanubari. KHAQ WONTEN ING SANUBARI 17. Mangke angsal tuntunan saking Allah pribadi alelantaran Rasa Suci, inggih Khaqiqi, inggih Dewa Ruci wonten salebeting rasa gaib. ( KHAQIQI ) 18. Junun iku ayem tentrem wujudipun, iku kang prayoga, amamardi Ngelmu Suci. ( JUNUN ) 19. Kukuming tiyang Iman ingkang teguh santosa, mung siji mripatipun nuju mring Allah. ( IMAN TAUHID UTAWI IMAN BULAT 100% ) 20. Lara penak tumraping wong kang sumarah kudu dilakoni, iku warahing para Nabi. Lakonira iya mangkana, lakune luwih sangsara katimbang sira. Mung Allah kang den kawulani, nadyan tekan pati, Nabi kuna ora wigah-wigih. Mung pasrah jia raga mring Gusti. Sumarah iku warising Nabi. 21. Ja lali mungguhing umat, yen sira antuk Sihing Gusti, ywa rumangsa punjul, kudu rumangsa kawula, ingkang tansah enget idheping Hyang Mahaagung, rumangsa yen kapurba ngawaki ngaras ing Gusti. 22. Mila makaten Karsa Allah ingkang dipun karsakaken Imanipun sampun luwar saking hawanapsu. Manawi sampun mboten kaiket badhe gampil ngidhep ing Allah. Mila sakselaning pandamelan lerem, kendel ngantos sumarah. Cak-cakanipun kaliyan lenggahan, tileman, jumeneng, kenging. Perlu lajeng saged kulina lerem. Yen sampun kulina lerem, lajeng dumugi Jinem, mboten gampil kagodha. 23. Wajibe kang lugu amung mujud
putus, mumpuni saliring gaib, iku Drubiksa nyata Bataling Ati Setan lugu. 26. Sarating Khaq rujukira tentreming manah mung sungkem ing Allah. 28. Rujuke ana ngilmu aja nglakoni nistip, aja srakah, aja kerep nepsu, ora kena sira uja, iki pepalang. 29. Dhudhuking Khaq neng Sanubari, hawanapsu ora ana yen wus lenggah neng Sanubari. Anane mung kari Iman ngawula ngarseng Hyang Widdi.WEWARAH 22 BAB BELAJAR SUJUD SUMARAH
BAB NYINAU SUJUD SUMARAH KANGGE SADHEREK ENGGALSaderengipun tumandang Sujud Sumarah langkung rumiyin angleremaken pancadriya sarta nentremaken penggalihipun. Lereming Pancadriya wujudipun wonten wewujudan mboten dipun tingali, wonten suwanten mboten dipun paelu/gatosaken, wonten rungu mboten dipun mirengaken, mambet ganda punapa kemawon mboten dipun ganda, wonten raos keraos ing badan sakojur mboten dipun raosaken, wontenipun namung suwung blung. Tentreming manah badhe mujudaken eneng, ening, eling dhateng Gusti Pangeranipun, inggih Allah SWT, Tuhan yang Mahaesa. Dados menawi sampun lerem tentrem tumaneming Sujud Sumarah saged mujud eneng, ening, eling.Sujud Sumarah wau saking manunggilipun angen-angen, Budi, lan rasa. Angen-angen minangka wewakiling awak/raga, Budi minangka wewakiling Purbaning Ingkang Mahagesang utawi Pepadhang, dene rasa minangka wewakiling roh/jiwa. Kempaling angen-angen, Budi, rasa, sami sesarengan sujud Sumarah lenggah wonten ing pasujudan ing Sanubari, ingkang arahipun wonten salebeting jaja. Menawi salebeting Sanubari ing jaja wau sampun wonten raos apesipun lega, anyep sakeca, nikmat munfangat, mratandhani bilih Sujud Sumarahipun sampun leres, awit raos ingkang makaten wau kaprabawan saking raosing Datullah. Menawi raosing sujud dereng wonten titik-titik saking salah satunggaling tandha ingkang kasebat ing nginggil, pratandha manawi Sujud Sumarahipun dereng leres.Manawi Sujud Sumarahipun sampun ajeg sae lan leres, salebetipun Sujud Sumarah ingkang sampun leres lan sakeca wau, sarana batos dipun parengaken nyuwun periksa dhateng Allah SWT, punapa kabetahanipun. Miturut pengalaman, mangke saged angsal jawaban wonten salebeting Sanubari kanthi tembung cekak aos saperlu kemawon. Menawi sampun kulina lajeng angsal piwulang, pendhidhikan, penerangan, penjelasan, dhawuh-dhawuh, lan sapiturutipun saking Allah SWT, lumantar Khaqiqi, utawi Raos Suci. Dangu-dangu suwanten saking Sanubari wau saged kawiyos wonten ing lesan/lathi kadosdene gineman limrah punika.Samangsa sampun dipun parengaken makaten, lajeng sadaya kabetahan kita ingkang wigatos kapareng nyuwun periksa dhateng Allah SWT.WEWARAH 23 BAB HATISETAN
saja. BAB MANAH BATALTiyang ngudi ngelmu kasucian punika gawat kaliwat-liwat, menawi kita kirang titi lan waspada, saged tergelincir wonten margining panasaran. Kamangka lampahing Ngelmu Sumarah kita punika tansah lumampah terus. Lampahing ngelmu sering nglangkungi gawat lan rumpil. Saklebeting Iman kita wonten lelampahan ingkang tansah lelawanan ( ngaler-ngidul ), inggih punika Khaqiqi lan Batal, leres lan lepat, sae lan awon, lan sapiturutipun.Manah Batal sering mowor sambu, ngaken manawi piyambakipun ugi Allah utawi Khaqiqi, mangka wujudipun tunggal saawak kita, ugi saged suka piwulang, tuntunan, dhawuh, keterangan ingkang mawarni-warni sanget, menawi kirang titi lan waspada, saged dipun pengaruhi dening ingkang mowor sambu wau.Menawi ingkang mowor sambu wau ingkang pidhato, sadaya para kadang ingkang mirengaken raosipun mboten sakeca sarta mboten pitados maksud ingkang dipun andharaken wau, satemah nukulaken manah gela, cuwa, bimbang, mboten marem sarta mboten pitados.Akibatipun lajeng sami mangu-mangu anggenipun badhe ngudi Ngelmuning Allah. Punika sadaya dhedhasar saking kenyataan, sauger tiyang ingkang dipun tunggangi dening ingkang mowor sambu wau, inggih punika akibatipun ingkang mirengaken tetep sami mekaten.Menawi saking Allah lumantar Khaqiqi, raosipun sakeca lerem tentrem ayem. Warahipun saged ngengingi dhateng para hadirin kanthi tenang, suraosipun wewarah saged katampi kanthi cetha lan terang.Menawi sampun kathah wewarahipun, kedah ngatos-atos saha titi waspada sampun ngantos wonten ingkang mowor sambu ngaken-aken Allah. Sarehning dereng mangertos pundi ingkang leres lan pundi ingkang lepat, menawi wonten kenyataanipun, punika saking Allah lumantar Khaqiqi, menawi mboten wonten kenyataanipun, punika saking ingkang mowor sambu wau.Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi dipun gega, saya dangu saya berkembang, kumaluhur, egois. Punika tumrap dhateng sok sintena kemawon.WEWARAH 24
"Ana wong edan nganggo montor sedan/ ana wong edan nganggo kursi jabatan/ ana maneh wong edan nganggo buku piulang/ nanging aku edan mergo wetengku keroncongan/ edan kuwi sewaliking kahanan/ dadi wong urip kudu wani blingsatan/ mergo weteng ora tau sing jenenge wareg tenan/ saiki kumpul ora kumpul pokoke ngedan".(
Isi piwulang para sepuh ing jaman kina, ingkang taksih mempan lan migunani tumrap bebrayan Indonesia ing jaman samangke. Kawewahan cakepan sindenan mawi wangsalan jinarwa tuwin purwakanti ingkang salaras kaliyan jamanipun. Kahimpun dening : Ki DARSOSAWEGO (Pensiunan Juruwicara RRI Surakarta) Cap-capan kaping 2 Lis No. 299/
Ingkang Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaprabon, lajêng jêjuluk Panêmbahan Brawijaya. Pangeran Adipati Anom jêjuluk Prabu Jaka inggih Susuhunan Bauwarna
--- 28 : [2] ---
--- 28 : [3] ---
kang Murba | sinung papa ing palinggih ||
18. anggèr pirabara besuk | ywan wus tinarimèng Widi | mulih marang Kartasura | amêngku kaprabon malih | nèng jro pura mong asmara | anungkua siyang ratri ||
19. sang dyah mingsêg awêtu luh |
umatur saha wotsari | dhuh gusti sampun
môngsa uga ngrawatana | mring gadibal Pranaragi | yèn mangku rat tanah Jawa | kathah dèn tingali malih ||
21. sri narendra anguswasru | gumujêng sarwa ngrih-arih | kasaru wontên caraka | prapta saking Pranaragi |
ing benjang | ginanjar ing Prabu Kuning | kasrah sawetaning arga | Lawu bang-êbangirèki ||
24. angandika sang aprabu | marang duta Pranaragi |
wus prapti | ing Pranaraga wus panggya | dhawuh timbalan narpati | Dipati Suradiningrat | sêrat nulya
31. Ki Kartawirya kang rawuh | lawan Sutamênggalèki | sami saking Kartasura | wus sami dinangu kalih | wus katur sawartanira | dhatêng gusti sang narpati ||
32. cinarita laminipun | sampun pitu likur ari | sang nata tan dhahar nendra | amung kêtan sakêmiri | kang dhinahar angkên Ahad | dènira sri narapati ||
33. duk samana têngah dalu | nujwari
nênggih punika cinatur. apan ratuning dhêdhêmit | ngadhaton Ngarga Dumilah | manggihi ing sri bupati | gumalêgêr swaranira | kaki prabu kawlasasih ||
36. aywa sangêt amangun [ama...]
[...ngun] kung | pun bapa ingkang ngrewangi | ambêdhah ing Kartasura | nanging kramaa sang aji | sutèng ulun kagarwaa | rêspati rara kênyadi ||
38. angunandikèng tyasipun | wau kangjêng sri bupati | ewuh ing panduganingwang | apa pitulung Hyang Widi | dene lêlêmbut kang prapta | sang nata emut ing galih ||
39. singa-singa marganipun | lamun pitulunging Widi |
42. kang wadya sadaya ngungun | kagyat umiyat ing gusti | sanès lawan saban-saban | bingaring
lêlêmbut | ing benjing samya bithèni | dhatêng ing maripat mêngsah | dimèn sami sakit benjing | bèlèk abuh sami mamar | atêmah kasor ing jurit ||
47. yèn suwawi sang aprabu | kondura mring Pranaragi | abdi paduka sadaya | nulya umagut ing jurit | ing benjing darbe kawula | atur yèn wontên nagari ||
48. dene kawula pukulun | lan sagung wadya dhêdhêmit | yèn siyang wontên ing wana |
50. samana wadya sang prabu | ingkang lagya anyar prapti | samya asewakèng nata | kang lunggwèng mangrêpèng ngarsi | awasta pun Citraboma | umatur saha wotsari ||
51. kawula gusti rumuhun | nglampahi karya narpati | kèndêl ing ardi
nata wus praptèng luhur | kèndêl sinewa ing dasih | nulyana wong bumi prapta | aturira ngasih-asih | dhuh
wirayat gusti | kalamun wontên narendra | ngungsi ardi Bayangkaki ||
56. benjing ing satêdhakipun | pilih wawrating narpati | sang nata nulya tumêdhak | saking ardi Bayangkaki | kunêng ingkang kawuwusa | carakanira narpati ||
57. kang marang ing Surèngkewuh | ing Surapringga wus prapti | dhadhuhdhawuh. sêrating narendra | mring kang lunggwèng
sri bupati | mêntas kasoran ing yuda | amung wong môncanagari | abangêt kuwatir ingwang | liyane wong Surawèsthi ||
61. nanging wau rêmbagipun | Kapitan ing Surawèsthi |
tumênggung kalih kèndêla | anglêmpakna maring mantri | samarga ngrêksa nagara | bok wong bang wetan nêkani ||
62. dadya ngrubêdi tyas ingsun | ing gusti sri narapati | lêhêng sami pakantuka | sampun angeroni pikir | dene anggêpe wong wetan | tan ana kang dèn tuhoni ||
63. sampun dènnya rêmbagipun | wau ki tumênggung kalih | ngundhangi ing wadyanira |
Ondrop samana | mancal saking Surawèsthi | layar mring nagri Samarang | ya ta warnanên ing wuri ||
1. ya ta ingkang kawuwusa | wadya Surabaya samêktèng jurit | wong dhomas ingkang tinuduh | bantu mring Pranaraga | têtindhihe Ônggadirja
warnanên wau sang prabu | kang tansah mangun brata | tansah ngarsa-arsa wau praptanipun | utusan sing Pranaraga | dènnyarsa trang tyas narpati ||
3. samana anulya prapta | dutanira rahadèn adipati | akanthi utusanipun |
ingkang wontên Pamagêtan nagari | punika ing praptanipun | sagah nyêpêng
sang nata | lawan malihipun abdi sang aprabu | ing Madiun
6. nanging dèn padha prayitna | aywa kurang karo pangati-ati | lan maning wêwêkas ingsun | si bapa lan si paman |
iku si adhi Madiun kêkalih. ingkang arêmpona iku | ponang duta gya mêsat | saking ngarsa nata gya ing lampahipun | wus prapta ing Pranaraga | wus dhawuh timbalan aji ||
8. warnanên datan alama | dutanira rahadèn adipati | kang saking Kartasurèku | samana lagya prapta | pan linajêngakên wau lampahipuplampahipun. |
pan sarêng dèn tampèni | dhatêng ing dipatinipun | Mangunonêng punika | tan antara ingkang sêrat
atur kawula | ingkang kauningan kawula gusti | dene mêngsah ingkang rawuh | kang wontên ing Kaduwang | Cina pranakan nênggih têtindhihipun | kang nama pun Baurêksa | ulun tur uninga malih ||
15. inggih pamirsa kawula | kala ulun wontên Kartasurèki | mêngsah Cina ingkang tugur | wontên ing Garobogan | inggih ing mangke sampun kawon pukulun | ingkang anggitik kawonnya | pun Kapitan Ondrop gusti ||
16. sang nata aris ngandika | iya uwis duta muliha aglis | apêpoyana sirèku | mring paman lan si bapa | yèn mangkono pracayane marang ingsun | uwis padha sun tarima | ponang duta awotsari ||
17. umêsat sing ngarsa nata | tan winarna lampahira ing margi |
angandika | sri narendra lawan kang abdi-abdi | kasaru ing patrapipunpraptanipun. | Dipati Wirarêja |
saking lamining awuyung | mangke ngaturan pulang | dadya ingkang wadya ingundhangan gupuh | kinèn samya adandana | langkung enggar tyasing dasih ||
sampun | ing pantinya Rahadyan | Suradiningrat dening kang wadya agung | wus umantuk sowang-sowang | mring pakuwonira lami ||
punika | ingkang wontên Kaduwang pawartinipun | nênggih paranakan Cina | dene ingkang anindhihi ||
27. awasta pun Baurêksa | dening mêngsah paduka dalêm malih | kang wontên nagari prabu | inggih ing Pamagêtan | pun Sumaningrat gusti sawadyanipun | nanging dawêg jêng-ajêngan | kalayan pun adhi kalih ||
Radèn Dipati Pranaragi | makanamangkana. ingkang winuwus | kala duk prapdanirapraptanira. | Citradiwirya saking pangilènipun | anusul bêkti narendra | wontên nagri Pranaragi ||
praptanipun | nênggih nagari Samarang | samana sampun apanggih ||
170. Kumpêni campuh kalihan prajurit Cina wontên ing Ungaran
tinuding | ambantonana ing pupuh- | ira Emum Kapitan | ing Ungaran lah dèn tilara karuhun | amung ingkang dèn
44. sapraptanira ing Dêmak | Kumêndhan Ondorop sigra anuding | marang Ki Naladirjèku | kalih Ki Jayatruna | Sêrangjaya lan Talijaya ing Wêdhung | punika ingkang dinuta | atur uningèng narpati ||
45. dhumatêng ing Pranaraga | lampahira sarwi amawi tulis | wus umangkat lampahipun | kunêng kang kawarnaa | Kumêndhan Ondrop wus budhal lampahipun | saking nagari ing Dêmak | sêdya
mampir ing Samarang | atur wruh mring komasaris lan kumêndur | yèn mêngsah Cina Barangkas | mangkya wus kawon ing jurit ||
47. malajêng mring Garobogan | apan sampun ingungsir lan Kumpêni | ri sampunirasung wêruh | kumêndhan nulya mangkat | saking ing Samarang lampahira wangsul | marang dhusun ing Ungaran | dening kang wadya Kumpêni ||
kathahipun | apan tanpa wilangan | lir sagara rob ambèr sing papanipun | wus akanthi tiyang Jawa |
wus akarya biting langkung kandêlipun | anèng ing desa Lêmahbang | sanjata wus amiranti ||
51. Kumêndhan Ondrop miyarsa | yèn wong Cina baris ing Sitiabrit | sakalangkung kathahipun | lan kandêl bitingira | kumêndhan kalangkung suka ing tyasipun | saking tan wontên tinaha | Kumpêni wus dèn undhangi ||
52. yèn arsa mangsah ing rana | angrabasèng
Kumpêni kathah kang lampus | Bugis Bali Walônda | lwir sinokan mimis ing [in...]
kêndhat pangamukira | wong Kumpêni ambabad jagang sami | sirna jagang tandang ngamuk | lan waos dhuwung berang | mêngsah Cina tan kandhêg pambêdhilipun | mimis tibanya lir udan | nanging wus
saking wus langkung tibanya | wong Kumpêni pan wus angrangsang biting | bala Cina duk andulu | yèn bitingnya rinangsang | giris mulat sadaya sarêng lumayu | kasêsa asalin tunjang | palayune rêbat urip ||
59. wus malêbèng biting sira | wong Kumpêni Cina kacandhak siji | apan pinêjahan sampun | ri sampuning mangkana | wong Walônda cinacahakên kang lampus | pitu likur kathahira | têtiga ingkang akanin ||
60. dene wong Kumpêni Islam | wong Jawa pan kathah malih kang mati | tan kantênan kathahipun | sasampuning mangkana | pan wong Cina ingusir palajêngipun | prapta
nata kang anèng ing Pranaragi | yèn mênang yudanira ||
2. sampun têlas pamêlingirèki | kumêndhan saha bêktani sêrat | mring duta wus bêsatmêsat. age | saking ngarsanirèku | sawurinya ingkang tinuding | wau ingkang kawarna | Kumêndhan Ondorup | sampun amiyarsa warta | yèn mêngsah Cina ingkang kawon ing nguni | prangi nganènganèng. Lêmahbang ||
3. ing mangkya samya akumpul malih | apacak baris nèng Salatiga | anèng Tuntang pangajênge | kalangkung dening agung | wadya Cina myang bala Jawi | kumêndhan duk miyarsa | bramatya ing kalbu | sigra angundhangi wadya | dènirarsa amangun ing yuda malih | ngrabasèng Salatiga ||
4. kang kinarya marganing ajurit | mêdal ing Tuntang ingkang sinêdya | tan owêd ing pangajênge | samana budhalipun | kumêndhan sawadya Kumpêni | ginêlak lampahira | ing sapraptanipun | ing Tuntang sarêng katingal | wong Kumpêni Cina sigra bêdhil aglis | ambarondong kewala ||
5. saking sabrang lèpèn dènnya bêdhil | apan karêtêg sampun binubrah | Kumpêni kandhêg lampahe | dening pambêdhilipun | bala Cina tan anganggopi | nanging bala Walônda | ingkang wus kalajuk | miwah kang Kumpêni Islam | ingkang wus kalajuk praptèng pinggir [ping...]
[...gir] kali | pambêdhile wong Cina ||
6. wus kalangkung mimis tan ngundhili | amung ingkang wingking akwèh kêna | ing mimis Cina tibane | dadya akathah tatu | wong Kumpêni kang anèng
bramatyanya arsa nabrangi | kumêndhan sigra nyandhak | watang wadya wangsul | lèpèn sampun jinajagan | sakalangkung lêbêt
saking menggok ing ênu | salah tômpa ingkang nèng wingking | dadya asalin tunjang | ing palayunipun | nyana kasoran ing yuda | kang ing ngarsa samana akathah kanin | Kumpêni kang ing wuntat ||
9. nanging datan wontên ingkang mati | amung Walônda pêjah satugalsatunggal. | Kumpêni alon lampahe | samana unduripun | wangsul dhatêng Ungaran malih | kumêndhan lampahira | ing Ungaran rawuh | kunêng gantya kang kocapa | sri narendra kang madêg ing Pranaragi | tansah
pinundhut | winaos sinuksmèng driya | sawiraosing sêrat sampun kagalih | yèn ngaturi uninga ||
lamun atur upaksi | kala prang ing Lêmahbang | langkung ramenipun | kang mêngsah tanpa wilangan | tiyang Cina
tiyang Cina tan môngga pulih | dening sudara nata | pun Kumêndhan Ondrup | wilujêng ing salampahnya | kados antuk barkat nata antuk kardi | sang
Ondrup | iya marang jênêng ingwang | dening sira wus padha muliha kalih | gawanên layang ingwang ||
lungguhe | duk nèng Sawo karuhun | ênggènira jinunjung linggih | sarya ingalih nama | mring nata ranipun | Ngabèi Dhandhangwacana | wus dinuta minggah dhatêng ardi
171. Ingkang Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaparabon, ajêjuluk Panêmbahan Brawijaya. Ingkang putra Pangeran Adipati kaparingan kêkasih Prabu Jaka, inggih Susuhunan Bauwarna, lajêng sami bidhal anglurug dhatêng Kartasura
21. kala samana sri narapati | wus anuduh akèn anggêcaka | mring nagri Pamagêtane | dene ingkang
binisika Sang Aprabu Jaka | Susunan Bauwarnane | dening kang rama wau | sri narendra amung ngèstrèni | mring
29. dahat agêng lampahing kang baris | saha turôngga tanpa wilangan | wus prapta wau lampahe | ing
pangeran | ing Madiun kabèh tumut ngêpung sami | ing nagri Pamagêtan ||
30. dahat ngrudatin manahing alit | wong Pamagêtan sampun angrasa | yèn mêngsah dede wawrate | yèn anglawana pupuh | upama karubuhan ardi | samana wus arêmbag | lan sawadyanipun | sira Radèn Sumaningrat | miwah ari Radèn Mangunjaya sami | rêmbag asuka sêrat ||
31. dhatêng Pangeran Madiun kalih | miwah mring punggawa Pranaraga | apan wus dados sêrate | mungêl
punggawa Pranaragi | samya eca kang manah ||
32. nanging dèrèng obah sing nagari | sira Radèn Arya Sumaningrat | datan antara lamine | anulya garwanipun | Radèn Ayu ingkang tinuding | sowan mring Pranaraga | ing
dhewe | Dyan Ayu sigra mantuk | tan kawarna lampahirèki | wus praptèng Pamagêtan | panggih lawan kakung | wus
lan Pangran Martalayane | myang wong Pranaragèku | sampun samya lêga ing galih | wadya ing Pranaraga | myang
kawarnèng marga sampun prapti | nênggih nagara ing Pranaraga | Dyan Sumaningrat lampahe | kala duk praptanipun | lingsir kilèn wayahirèki | wus katur ing narendra | sabongkokanipun | kalangkung suka sang nata | ingandikan
yèn gumingsire kalbu | bêktinirèng mring sang narpati | sampun manggih raharja | sapanginggilipun | sira Radèn
kawula narpati | mênggah ing panjênêngan ||
41. inggih sampun kongsi ical gusti | jêjêr panjênêngan tuwan nata | apan apdiabdi. pêpak kabèh | asowan sang aprabu | inggih wadya môncanagari | mila nadyan wontêna | ing wana myang gunung | taksiha kang panjênêngan | sri narendra mila jêng pangran dipati | ingkang umadêg nata ||
42. ingkang kinèn miyosa ing jawi | mring kang
Pranaragi | dening têtindhihira | Sujanapurèku |
lan Radèn Mlayakusuma | sri narendra apan wus parentah
45. angirida tiyang Pranaragi | amêthuk prangnya kang mêngsah Cina | ri sampun dados rêmbage |
sagêgamanipun | prajurit ing Pranaraga | saha turôngga ingkang samya angirid | mring Radèn
baris agung | kang prajurit ing Pranaragi | myang wadya Pamagêtan | nunggil lampahipun | apan angèbêki marga | lampahira ing Pakiringan wus prapti | apacak barisira ||
48. ya ta wong Kartasura kang baris | nèng KaduwaKaduwang. miwah kang wong Cina | sampun miyarsa wartane | yèn mêngsahira rawuh | wong
enjing campuh jurit | wong Cina wus miranti ngayuda | munggwing sajawi bitinge | wong Pranaraga nêmpuh | langkung rame dènira jurit | wong Cina antuk papan | ing pambêdhilipun | samya andhepok kewala | pan wong wetan samyanèng luhur turanggi | tan kêna narajanga ||
50. dening wana jurang rumpal-rumpil | kang ngagêm
Sumaningrat kêna ing mimis | tatu kêna ing mimis sênapan | kalêrêsan pêpoloke | kagungan nata tatu | kuda ingkang dipun titihi | Sumaningrat ngrês ing tyas- | sira gya pinundhut | prajurit ing Pranaraga | bubar larut palayunya rêbut dhingin | binêrêg mring wong Cina ||
wong Cina lajêng ing lampahira | baris anèng Tirisane | dene ingkang kaburu | Sumaningrat
ingkang badhe bantu ing jurit | apan radèn dipatya | kang badhe lumaku | ambantoni ing ayuda | lan
Surapringga | bêkta wong sèwu praptane | kalajêngakên sampun | kang prajurit ing Surawèsthi | abantu ing ayuda | anunggila laku | mring
nindaki tumuli | anggêcak Kartasura ||
58. nanging dèrèng tindak sri bupati | nuntên kasaru kang putra gêrah | Kangjêng Pangran
sakit mata kabèh | nuju marêngi wau | nulya wontên duta kang prapti | saking ing Kartasura | animbali wau | kang baris anèng Kaduwang | timbalanira kinèn ngalèra sami | ngumpula Sukawatya ||
61. nanging Radèn Sujanapurèki | ingkang ngandikan kinèn lajênga | dhatêng ing Kartasurane | tan kawarna ing ênu | sapraptane jroning nagari | lajêng ing lampahira | wau kang jinujug | sira Sang
Sukawati samana | pan binêkta wong Cina ingkang prajurit |
63. kinèn momong Dyan Janapurèki | sinung têtindhih samya wong Cina | ran Ngabèi Ping Bulunge | wus budhal lampahipun | saking nagri Kartasurèki | ing Garompol wus prapta | pacak barisipun | apangawat keri kanan | ingkang kidul apan sampun dèn kawali | nèng Utêr barisira ||
64. cina salawe ingkang abaris | anèng Utêr dening kang rumêksa | kang minôngka pamomonge | mantri ingkang tinuduh | Kyai Rôngga Supatra Baki | baris lèr pangarsanya | nèng Rongge gènipun | apan sampun binantonan | Cina satus kunêng warnanên sang aji | kang madêg Pranaraga ||
65. anjênêngi putra dèn sirami | gêrahira mring
adhuh putraningsun gusti | ywa takon ibunira ||
66. wadya ingkang samya angladèni | dupi mirsa ing gusti
dipati | nuntên wontên pawarta ||
67. nênggih katur dhatêng ing narpati | yèn Cina kang baris nèng Tirisan | ing mangke wus mundur
Ratu Madurêtnèku | wastanira kang dinutèki | bok Waringin satunggal | kalih êmbok Gadhung | nanging duk praptaning duta | sampun sênggang gêrahe pangran dipati | aturnya kang dinuta ||
69. kang nama bok Gadhung lan Waringin | angaturakên kang salam donga | kang ibu Jêng Ratu Gêdhe | kalawan bêktinipun | ari Ratu Madurêtnèki | sasampuning punika | lan wilujêngipun | kang wayah pangran dipatya | mila kawula gupuh dinuta gusti | kawarti sri narendra ||
70. sampun dumugi sagantên wêdhi | sri
kapenak ing mêngko iki | duta malih aturnya ||
71. dening ibu paduka narpati | salaminipun paduka tilar | asupe dhahar myang sare | sang nata ngandikarum | alah iya pra rabi sami | sapa kang mèlu padha | marang kangjêng ibu | umatur kang ponang duta | garwa nata satingal kawula gusti | wêwolu kathahira ||
72. nanging ulun tan uningèng nami | inggih kêkalih ingkang kagarwa | dhatêng ratunipun mangke | anênggih namanipun | Dyan Srênggara lan Dyan Turunsih | dening Dyan Ayu Kilwan | anyar dhatêngipun | saking Kamangunonêngan |
ri sampuning têlas atur duta kalih | kang ibu pamêlingnya ||
73. pan têlas pandanguning narpati | duta kalih malih matur sira | mring nata saha sêmbahe | dhuh gusti sang aprabu | ingkang wêling ibu
aturna | lan salam dongangong dhewe | padha têkakna iku | dèn tumêka marang si adhi | lan apa sawêkasnya | ibu mring sirèku | aywa ngungkak aturira | iya
Suryawinatèku | sakancanya ingkang umiring | wêwolu kathahira | ing sawingkingipun | duta kang marang Madura | wontên prapta
tiwasipun | ingabdèkkên dhatêng narpati | andikaning narendra | ya tarima ingsun | sêmbah taklime kang êmas | marang ingsun ponang duta matur malih | dhatêng sri naranata ||
77. ingkang atur raka padukaji | ing mangke sumôngga karsa nata | raka paduka sarèhe | angandika sang prabu | yèn kang êmas bisa nglakoni | iya anglumpukêna | sakèh
mantrinipun | kang kari nèng Kartasura | ingkang padha ala tèn-atènirèki | iku den anakana ||
78. dening besuk yèn salamêt prapti | ing Garompol iya lakuningwang | kang êmas aywa têlangke | dèn obongana pungkur | môngsa bodho kangmas ing buri | lah wis sira muliha | duta mêsat sampun |
andadèkakên ing karsanira | mangkat sing Pranaragane | gêcak Kartasurèku | mila ingkang abdi narpati | sami jinunjung lênggah | myang santana
saking desa Barangkal | ing salorodipun | mêngsah kang anèng
lampahipun | arsa lajêng gêcaka nuli | mêngsah ingkang kawarta | nèng Bayêm gènipun | samana sampun linilan | de sang nata Pangeran Madiun kalih | wus mangkat
sri narapati | agya akarsa mangkat | dhatêng ing Madiun | kang wadya enggar sadaya | manahira wadya wus
aprabu | lamun wontên kang mêngsah prapti | ngancik lèr Jagaraga | malah wus anungkul | têtiyang ing Jagaraga | wontêndene barise pangeran kalih | Madiun kang pangarsa ||
91. wontên sawetaning Saosragi | amaspaoskên lampahing mêngsah | kathah kalawan kêdhike |
92. têlas ingkang pamêling narpati | ponang duta wus mêsat ing ngarsa | nata tumulya [tumu...]
[...lya] sang katong | amêpak wadya sampun | myang wahana sampun cumawis | ingkang warni turôngga | miwah joli
Pranaraga | gumrah swaraning wadyakèh | andhêndhêng lampahipun | sarêng prapta ing Toyaasin | Taman Gantêr
narpati | ya ta sang nata sampun ngadhatyan | wau anèng ing dalême | Pangran Martalayèku | wadyabala wus samya mrêgil | mangkana kawarnaa | pangran ing Madiun | kalih ngaturi uninga | mring sang nata yèn baris Maduntên prapti | wontên ing bumi Jipang ||
95. kawan èwu cacahing prajurit | ingkang mêdal kilèn kalih nambang | Jayèngrana ngaturake | ing kapenakanipun | Ki Tumênggung Mataun nênggih | awasta ni bok Rêtna | tiyang èstri wau | ênggènnya anèng Padhangan | angandika nata kinèn mundhut aglis | tiyang èstri punika ||
172. Sunan Garêndi anduta pun Kênang, nêlukakên môncanagari
96. sawingkingipun ingkang tinuding | amundhut tiyang èstri punika | nèng Kapadhangan ênggène | wontên ingkang winuwus | dutanira Sunan
dèrèng gumingsir | sing nagri Pranaraga | dening kanthinipun | sami amawi bang-êbang | tiyang gangsal kanêm piyambakirèki |
lampahira | praptèng ing Madiun | jajahan jawining kitha | kanggêg ing tyas kumêpyur miyarsa warti | yèn mangke sri narendra ||
kang ponang duta | dahat tyas pakewuh | ngraos kalorop lampahnya | nanging pun Kênang sampun èngêt ing ati | mring ipe Ki
102. pun Kênang praptane jro kithèki | wus apanggih lan Panji Tohjaya | kalangkung kumêpyur tyase | Ki Tohjaya andulu | marang ipenira duk prapti | ingkang wasta pun Kênang | pinariksa sampun | uwusnya Kênang balaka | marang ipe Ki Tohjaya
aturipun | kawula ngaturi upaksi | yèn wontên wadya nata | tiyang ing Madiun | têtiyang alit kewala | atur warti dhatêng ing kawula gusti | yèn wontên duta lintang ||
104. dutanipun Susunan Garêndi | dinuta dhatêng ing Wintên sowan | dhatêng pun Kartapatine | dhatêng ing lampahipun | duta taksih dèrèng lumaris | taksih nèng kilèn kitha | nanging sêdyanipun | mêdal saêlèring kitha | dintên benjing arahe gènnya lumaris | saking ing panginêpan ||
105. dahat waspaos wadya narpati | tiyang Madiun ingkang awarta | dhatêng kawula nah anggèr | mila waspaosipun |
pangran kalih | sigra mangkat cangkrama sang nata | dhatêng salèring kithage | ingiring ing wadyagung | datan kantun pangran
109. anèng wana salèring kithèki | sri narendra adangu angantya | angadhang duta lintange | mêksa tan wontên langkung |
sawingkingira narpati | Ki Tohjaya uninga ||
110. yèn kadukan ing tyas mring narpati | Ki Tohjaya sakit
turôngga | angiringakên lêmbune | ingandhêg lampahipun | dhatêng ingkang samya nyêgati | kancane Ki Tohjaya | kang satunggil wêruh | ing wadi
pan sampun kabêsta | ponang duta pan sampun kabêkta mulih | malêbêt ing jro kitha ||
113. praptèng kitha katur ing narpati | langkung suka sang nata ing nala | sarta ngaturkên surate | wus ingasta sang prabu | gya winaos kang ponang tulis | wus kadriya kang surat |
putranirèki | Kya Sokadana ing Kartasura | kaum saking kadipatèn | lan malih aturipun | wontên ingkang
116. nanging duta pangambatirèki | tan pinituhu mring Ki Tohjaya | amung kang ingaturake |
117. iku têka dèn rêksaa dhingin | ingsun nistha yèn amatènana | mungguhing mungsuh dutane | Ki Tohjaya kumêpyur | ing jro nala mirsa dikaning | nata ingkang mangkana | agêng watiripun | dhumatêng ing ipenira | Ki Tohjaya nuli sangêt
lêlurahira | gya awêling atur | anuwun ing pêjahira | ponang duta punika wong ala yêkti | ngingu damêl punapa ||
119. mindhak andêdangu lampah aji | amarêngi lêga tyas narendra | ya ta wus linilakake | duta ing pêjahipun | gya binêkta dhatêng ing kali | marang wong Surabaya | pinêjahan
apan sampun samêktèng jurit. miwah wong Pranaraga | pêpak nèng Madiun | asaos karsaning nata | duk samana praptaning antara sami | nuju ing wulan
tanggal pisan umangkat narpati | kang umadêg nata Bauwarna | iya Pangran Dipatyanèm | kang rama ajêjuluk | Panêmbahan Brawijayèki | anitihi ngayuda | kang wadya panganjur | ing lampahe Mangunyuda | sakathahing punggawa môncanagari | minôngka cucuking prang ||
123. angkatira saking ing nagari | Madiun wau sang sri narendra | kang wadya gumrah swarane | apan apindha jawuh | sinêmèni swaraning jalmi |
124. wus amasanggrahan sri bupati | anèng Kukur sigra Jayèngrana | kinèn amêthuka age | mring pawèstri kang katur | nèng Madiun mring sri bupati | kang anèng Kapadhangan | Jayèngrana sampun | amêthuk
1. ênêngêna lampahe sang sri narendra | kèndêl Kukur abaris | ingkang kawuwusa | wadya ing Kartasura | wong Cina kawonnya
trusthèng wardaya | kumêndur komasaris ||
4. wontêndening prajurit ing Kartasura | Cina kang kawon jurit | sira Mudha Cupyan | lawan Ki
susahira | gantya kang kawuwusa | dutanira sri bupati | ing Pranaraga | kang marang Madurèki ||
pun Jayasudirèki | Jayaprameya | lan pun Truna Tan Gingsir ||
9. Radèn Darmawôngsa punika santana | lan Dyan Kartaprajèki | sutèng Sindurêja | punggawa Kartasura | punika sami tinuding | wong tigang nambang | punika kang dèn irid ||
Ardapati | lan Si Dipasana | ing Tuban angêriga | kabèh gawanên ajurit | wadya ing Tuban | siji aywana kèri ||
14. wong Garêsik Sêdayu kêrigên inggal | nging aywa mèlu jurit | padha ngêtêpana | mring wong ingsun Madura | suraka saking ing wuri | wong tigang nambang | iku dimène jurit ||
15. poma yèn ora bêdhah ing Kartasura | siji aywana mulih | ya muliha aran | ywa
kongsi amimirang | kalah prang lan kere gudhig | anjing ngumbara | Cina iku nèng Jawi ||
16. atur sêmbah kang para mantri sadaya | pangran ngandika malih | dene panêmbahan | kang anèng Pranaraga | ywa kudu sira antèni | têka banjura | nuli gêcêkên aglis ||
17. yèn wus bêdhah ing besuk iya agampang | ing wuri ana pikir | lan besuk yèn aprang | kabèh padha gundhula | watêke luput ing mimis | ujare iya | ing iladuni mami ||
18. lan yèn katêmu bêndaramu turana | mulih mring Maduraglis | ya sira suwuna | marang ing
22. kalaganjur tinêmbang muni angangkang | budhal sagung prajurit | numpak ing baita | Garêsik dènnya mêntas | ing
cucuking ayuda | Rahadèn Darmawôngsa | lan Radèn Truna Tan Gingsir | wus praptèng Jipang | rêrêb apacak baris ||
24. budhalira saking nagari ing Jipang | ing Kaduwang dèn jogi | gantya kawuwusa | wau
ênggènipun pamondhokan | punika ing pawarti | ya ta kawarnaa | mangsuli lêlampahan | kala angkaknyaangkatnya. ing nguni | jêng panêmbahan | sing Madiun nagari ||
27. ingkang putra kangjêng pangeran dipatya | ingkang madêg narpati | kang sampun anama | Susunan Bauwarna | lan kang garwa taksih kari | sira Rahadyan | Ayu Pranaragèki ||
28. taksih sami kantun Madiun nagara | lan putra sang narpati | dening lampahira | kang rama Panêmbahan | Brawijaya duk praptaning | Kukur samana | antawis tigang ratri ||
29. nulya wau animbali ingkang putra | Susunan Bauwarni | lawan ingkang garwa | Dyan Ayu Pranaraga | mila nimbali kang siwi | jêng panêmbahan | ngraos onêng ing galih ||
30. sigra mangkat saking Madiun nagara | Prabu Nom
ing Kukur lajêng prapti | panggih lan kang rama | wau jêng panêmbahan | kalangkung lêga ing galih | praptaning putra | wadya wus
uninga | dhatêng jêng panêmbahan | yèn mêngsah ing mangke prapti | wong Kartasura | ngancik Jagaragèki ||
panêmbahan marang sira | Pangran Madiun kalih | adhi Martalaya | miwah Mangkunagara | kayapa karêpirèki | dening kang mêngsah | anèng Carême iki ||
36. saha sêmbah ature pangran kalihnya | asmu bramatyèng jurit | inggih jêng paduka | gusti dipun sakeca | sampun arêngat ing galih | yèn dèrèng pêjah | abdi paduka kalih ||
37. pun Martalaya pun Amangkunagara | de yèn sampun nêmahi | palastra ing rana | gusti abdi paduka | sumôngga ing karsa gusti | datan uninga | têmah ing wingking-wingking ||
38. panêmbahan suka ing tyas myarsa turnya | Pangran Madiun kalih | ya ta angandika | panêmbahan [panêmbah...]
[...an] mring sira | Pangeran Madiun kalih | ngong wus pracaya | marang karo sirèki ||
39. pangran kalih saha sêmbah aturira | saking ngarsaning gusti | sigra amêmatah | marang ing wadyanira | prajurit ingkang winarni | myang
prajurit ingkang sura | kang tate asabèng latri | wong kapêtêngan | namanya kang prajurit ||
41. duk samana pan sampun sami pinatah | marang radèn dipati | wadyèng Pranaraga | prajurit kêkapalan | tan mawa dharat sawiji | wong kapêtêngan | wus sinungan têtindhih ||
42. pan santana têtindhihirèng ayuda | kathahe winatawis | wadyèng Pranaraga | gangsal atus prawira | sakathahing kang turanggi | kêndhangsulira | mêmonce dèn ulapi ||
43. dene prajurit Madiun wus samêkta |
angkatnya sing pamondhokan | lampahnya pindha maling | tan ana caraba | wataking lampah kathah | amung gumrudug swarèki | datan winarna | ing marga sampun prapti ||
48. wus angrampid ing Carême pabarisan | sampun ing lingsir wêngi | wong ing Kartasura | tan nyana kadhatêngan | pan sami eca ing galih | kathah anendra | kang mêlèk ngantuk sami ||
50. dadya wong Kartasura kagyat kewala | kasompok ing ajurit | tanpolih nglawana | dadya gègèr puyêngan | tan buh mungsuh tan buh kanthi | wênèh anumbak | ing rowangnya pribadi ||
kang sawênèh lumaywa lan panakawan | punggawanira sami | wus larut sadaya | baris ing Kartasura | wus
Jagaraga wus tumut ing mêngsah | aturing kang prajurit | pan tanggêl ing lampah | lêhêng pun Jagaraga | linajêngêna ing mangkin | inggih ing benjang | aywa tanggêl ing jurit ||
55. wus arêmbag akathah punggawanira | sigra umangkat aglis | sing
nuju dhawuh prapta nèng ing Jagaraga | caramuk tandangnèki | tan ana nglawana | wadya ing Jagaraga |
punggawa wetan | Madiun Pranaraga | anulya budhal tumuli | punggawa wetan | saking ing Saosragi ||
58. saha bêkta bongkokan ing Jagaraga | tumênggungnya tan kari | pan sampun kabêkta | dhatêng punggawa wetan | lampahira sampun prapti | ing pamondhokan | katur pangeran kalih ||
59. Pangran Martalaya lan Mangkunagara | langkung trusthaning galih | gya atur uninga | dhatêng jêng panêmbahan | yèn mêngsah Carême gusti | ing mangke sirna | kamuk kalaning latri ||
60. miwah abdi paduka ing Jagaraga | sampun anungkul gusti | konjuka paduka | panungkule punika | tumênggungipun abêkti | ing panêmbahan |
62. ri sampuning Pangeran Madiun mangkat | saha Radèn Dipati | Suraadiningrat | myang wong môncanagara | wus
65. pêndhak sontên duta sakawan pamitan | nuwun lilaning gusti | arsa umantuka | linilan kang têtiga | pinundhut ingkang satunggil | mring panêmbahan | wastanipun kang kari ||
66. pun Bujangga Taruna wastaning duta | kang kapundhut ing gusti | sinrahkên samana | marang Ki
69. kalih dalu laminya anèng ing Ingas | nulya umangkat enjing | baris kang pangarsa | budhal saking ing Sangkal | prapta ing Piji abaris | jêng panêmbahan | ing Sangkal sampun prapti ||
70. masanggrahan anèng Sangkal panêmbahan | saha
79. amung ingkang parentah gusti manira | ingkang manira pundhi | pangran ing Madura | dening lampah manira | sadaya puniki mangkin | kinèn ambêdhah | nagri Kartasurèki ||
80. kinèn sampun manira asalah lampah | kinèn mêlêng pribadi | yèn botên bêdhaha | nagari Kartasura | de lampah kula puniki | pasthi sadaya | puniki datan mulih ||
81. pasthi kalampahan kabèh mantuk aran | yèn datan antuk kardi | bêdhah Kartasura | dene jêng panêmbahan | karsa ngrêbat kang nagari | ing Kartasura | sêsarêngan abêcik ||
82. kanggêg ing tyas duta kapat tanpa ngucap | salah graitèng galih | de tiyang Madura |
pun Jayasudira | dhatêng Citradiwirya | adhi kawula puniki | inggih angucap |
pangkon dika | yèn dika datan gigrig | ing manah sayêktya | amêngku dhatêng garwa | pan kula puniki èstri | pasthine uga | mantuk malih
etangngetang-etangan. | sambutaning wong Jawi ||
90. mring Kumpêni ingkang kabrok ing sang nata | sampun sumêlang malih | galihe sang nata | pasthi adhi kawula | ingkang yoga anauri | wawrat manira | datan dados panganti ||
91. pasthi yèn kasauran padha samangkya | dene panaur mami | ing wawrat manira | môngsa kongsi gêpoka |
sêsoroge ingkang pêthi | kangjêng pangeran | adhi panaur mami ||
ingkang angagêma yèn ngagêma | ngibarat kula adhi | nyandhaka kewala | poncote sinjang kula | aprasasat dika adhi | ngêkêp ing kula | punika dipun eling ||
94. duta papat saure lêrês andika | kakang punika benjing | nulya tanpa ngucap | samya ngartikèng nala | yèn tan tahana ing benjing | awrating beka | yêkti amakèwêdi ||
95. duta kapat sampun mêsat saking ngarsa- | nira wong Madurèki | ginêlak lampahnya | wus praptèng pamondhokan | atur uninga ing gusti | yèn lampahira | prapta
tanpangling | jêng panêmbahan | angartika ing galih ||
97. mupus ing tyas yèn ana karsaning Allah | ingsun pinasthi mulih | maring Kartasura | môngsa ingsun kandhêga | dening wong Madura iki | dyan kawarnaa | baris ing Madurèki ||
98. sawingkinging duta anulya têngara | nata
prajurit Madurèki | apindha rasêksa | rinoban ing akathah | wong Cina wus kathah kanin | wanèh kang pêjah | Kêbogalagah mati ||
108. wong Madura taksih kathah ingkang prapta | nêmpuh sing kanan kering | singa-singa prapta | lajêng ngamuk kewala | sangsaya kêkah ing jurit | wadya Madura | wong Cina sampun miris ||
109. dening wadya môncanagara sadaya | samya prayitnèng wèsthi | nanging datan obah | saking ing pondhokira | ngantos parentahing gusti | nadyan yudaa | lan parentahing gusti ||
110. tiyang Cina wus mundur enggal-enggalan | prajurit Madurèki | tan owah sing papan | watêking sami sayah | wus ayogya mondhok sami | Kêbogalagah | jisim wus dèn bêciki ||
111. tiyang Cina wus têbih palajêngira | ngidul ngilèn anênggih | wau undurira | dening tiyang Madura | sêdya ngrêrêmakên dasih | tan nêdya mangkat | salatri kalih latri ||
tyas | wus karaos ing galih ||
114. lamun badhe wilujêng ing lampahira | ngraos ngadhaton malih | nulya
ngarsi | dening kang putra | Prabu Nom Bauwarni ||
118. ginarêbêg sagung wadyabalanira | lampahnya munggwing wingking | wadya kang pangarsa | tiyang môncanagara | wus budhal saking ing Piji | pondhok Gêmantar | sang nata praptèng Piji ||
119. kalih dalu sang nata amasanggrahan | anèng desa ing Piji | enjing sigra budhal | lampahira sang nata | sing Gêmantar kang dèn jogi | wadya pangarsa | tiyang môncanagari ||
120. sampun bidhal saking dhusun ing Gêmantar | ing Kênthèng kang dèn jogi | sampun pamondhokan | apacak barisira | dening lampah sang narpati | wus masanggrahan |
ing yuda | saking ing kanan kering | darapon kêkaha | ingkang abdi Madura | gènipun amagut jurit | sampun
Jayasudirèki | kang darbe putusan | ran Wulung Wilandaka | punika duta kang prapti | wus ingandikan |
mring abdi paduka gusti | pun Jasudira | pangagêng Madurèki ||
127. dinuta ngunjukakên kang bêkti sêmbah | dhatêng paduka gusti | ing lampah kawula | sampun ing sapunika | ulun ngutus nuwun idin | dhatêng paduka | rèhning amagut jurit ||
128. mugi antuk kakang barkat panêmbahan | salamêta ngajurit | lan malih punika | kang abdi panuwunnya | yèn marêngi sukèng galih | jêng panêmbahan | ature ingkang abdi ||
ênggone apêrang wadya ngong Madura | aywa sumêlang maning | iya pêpoyana | sira mring Jasudira | panjaluke ngong turuti | amrih ngombyongan | iya sun angombyongi ||
132. têka dèn amujud ênggone ayuda | aywa malang tumolih | nanging dèn prayitna | aywa kongsia tiwas | ing ayuda sun ombyongi | lah wis
mangawatana ing yuda- | nira wong Madurèki | nging aywa apêrak | dinohana kewala | nanging dèn priha ywa kongsi | tiwas ing yuda- | nira wong Madurèki ||
aywana ingkang dharat | amungêna kang munggwing | turôngga kewala | ingkang mangawatana | Madiun prênaha keri | dening kang kanan | iya wong Pranaragi ||
138. langkung rêmbag kang wadya môncanagara | wanèh suka ing
dening kadhahar wau saaturira | anuwun dèn ombyongi | dhatêng panêmbahan | sarya sinung turôngga | langkung panuwunirèki | punggawa kapat | sigra undhang ing dasih ||
141. lamun arsa bodhola ing benjang-enjang | sikêp wus
amasanggrahan | gantya sarkara paksi ||
174. Kartasura bêdhah. Prabu Kuning lolos
1. kunêng ingkang kawarnaa malih | nênggih nagari ing Kartasura | samana langkung gègère | kala duk kawonipun | wadya Cina dènnya ajurit | anèng ing Palumbungan |
kala pêrangipun | amêngsah tiyang Madura | pan kawarti tiyang Cina kathah mati | mila gègèr puyêngan ||
2. kadya bodhola sakala sami | têtiyang alit ing Kartasura | miwah wong lumaku gawe | kwèh ical manahipun | miwah ingkang olèha kardi | asrah lêlakonira | mring wadananipun | miwah kang prajurit Cina | duk samana apan akathah kang prapti | mila gègèr puyêngan ||
3. gègèring kala Sang Prabu Kuning | sigra miyos sinewakèng wadya | anèng ing pagêlarane | apêparentah sampun | mring pêpatih Dipati
sampun samêkta saha balanya | ing ayuda pêpak kabèh | mariyêm datan kantun | Martapura mangkat rumiyin | angirid wadya Cina | myang panêkaripun | punggawa ing Kartasura | ingkang kantun sadaya sampun kinêrig | ginêlak lampahira ||
6. dahat agêng lampahe kang baris | sampun prapta dhusun Baturana | anulya wau enjinge | lajêng ing lampahipun | mêdal sasak [sa...]
[...sak] pan sampun prapti |
ing dhusun Baturana | sampun rêrêb sabalane | anata barisipun | amakuwon kilèn banawi | sampun atata gêlar |
kabèh padha ngungsia | mara barisipun | mila mariyêm sadaya | samya ngandhêg pinangku kilèn banawi |
kang makuwon wetan bênawi | tiyang sapabarisan | sami sakitipun | tan liyan
sakitipun pan abuh sami sawêngi | dupi ing enjingira ||
10. sigra nabuh têngaraning jurit | bêndhe tinabuh munya angangkang | dènnyarsa majêng barise | Radèn Martapura wus | anindhihi wadyanirèki | miwah prajurit Cina | sadaya tan kantun | wus bodhol majêng
pikukuh | dhadhaning prang wong Madura | samya dharat dening wong môncanagari | samya munggwing turôngga ||
12. dados pangawat kang kanan kering | nanging atêbih ing prênahira | de baris Kartasurage | anata gêlaripun | kang minôngka dhadhaning jurit | apan kang wadya Cina | de
Radèn Mlayakusumage | lawan Baurêksèku | wus lumayu dipun tututi | linud ing kêkapalan | môncanagarèku | dening kang prajurit Cina | sakancane kang pêjah manahe
myang pangawatira wus kalindhih | wong Kartasura apan tinunjang | mring wong wetan pangawate | wong môncanagarèku | apan sampun
17. dening wong Cina ingkang tut wingking | akathah pêjah kèli bêngawan | de Radèn Suralayane | lan Ki Baurêksèku | katiga Ki Kartawiryèki |
sami awarti | yèn kawonipun têtiyang Cina | dahat kathah pêpêjahe | tumpês ing wartinipun | kagegeran tyasnya Dipati | Pathi miyarsa warta | ya angatag sampun | mring sakèh prajurit Cina | kang abaris wontên sakilèn banawi | kinèn nabranga ngetan ||
19. nanging datan wontên anglampahi | kang ingatag pan mingsêr kewala | têmah dadya bramantyane |
piyambak anatas sasak | tan wêruh lamun anake | Undhakan ingkang wangsul | lan Pangeran Arya Matawis | nuju nèng têngah sasak | wau lampahipun | kêlêm ingkang ponang sasak | tiyang alit pan akathah ingkang kèli | de wau pun Undhakan ||
22. kalawan Pangran Arya Matawis | rinarèwèng dening wadyanira | mêntas sami akalêpèh | abusêkan sadalu | ingkang kantun wetan banawi | amung Ki
23. sarya nglampahkên dutaniraglis | dhatêng nagari ing Kartasura | acanthèl unjuk wiyose | dhatêng ing ratunipun | nêdha bantu tiyang Cinèki | sakantun-kantunira | binantokna gupuh | dhumatêng ing Baturana |
wingking rawuh | nuju wayah ing pêcat rakit | nulya sami akirab | nèng ngara-aragung | apindha sêkar palasa | anêdhênge
saking Tunggon ing Ganggang sampun apanggih | sigra atêmpuh yuda ||
28. arame prangnya bêdhil-binêdhil | wong Madura dahat purunira | samya gêgundhulan kabèh | sigra pangamukipun | waosira dipun kurêbi | tiyang Pathi
lêlurung aglis | tanya mring Adipatya | Pathi sauripun | inggih ngêbatakên kula | mring wong Cina ingkang sami kari-kari | dene radèn andika ||
31. têka andika majênga sami | sumaur inggih Dyan Suralaya | amicantên sawingkinge | maju mring kakèkanmu | Mangunonêng apa tan uning | ingsun yèn sira minggat | acolong palayu | nulya Radèn Suralaya | nabrang ngidul lèpèn Kadhawung dèn jogi | emut sajroning nala ||
32. yèn Kangjêng Ratu Agêng kang taksih | nèng kadhatyan lan kang wayah-wayah | bokmanawi katawure | angidul mêdalipun | jinaganan bilih kapanggih | apan karsa akarya | rêrampèning unjuk | dhumatêng kangjêng susunan | awêkasan angetan
angidul malih | apan lèpèn satunggal | nêm panabrangipun | nuntên anjog ing Langkungan | èngêt yèn Dèn Ayu Natakusumèki | anèng ing Pangabean ||
34. sarywa lumampah kinèn niliki | sampun kapanggih suwung samana | anulya lajêng lampahe |
37. sampun nabrang sakilèn banawi | lajêng lampahe mring Kartasura | sigra manjing jro purane | saha pangrayahipun | marang kang wong ingkang
mring wadya Pangabean | aris muwusipun | puniki sintên kang nama | sauripun wadya ingkang dèn patèni | puniki gustiningwang ||
40. kang anama pangeran ngabèi | nuntên pangeran ngatag atanya | dhatêng ingkang apitakèn | wau pitakènipun | kadipundi sri narapati | punapa wus ngadhatyan | ing sarawuhipun | saure kang
kalamun sampun | bêdhah nagri Kartasurèki | wêlinge panêmbahan | bok ana katêmu | pangeran ing Kartasura | salah siji kinèn adamêl narpati | pangran ngabèi mirsa ||
ing Madura | ingaturan sampun | pangran marang wong Madura | pangagênge pangran pan sampun apanggih | lan pangagêng Madura ||
bocah padha dèn rayah iki | ya ta Jayasudira | amangsuli atur | agampil anggèr punika | masa ical kagungan
uninga wiyose | dhumatêng sang aprabu | yèn kadhaton wus dèn anciki | dhatêng wadya Madura | dening ratunipun | tiyang Cina sampun kendhang | kawarnaa wau sang sri narapati | kang taksih masanggrahan ||
47. anèng ing Kênthèng laminirèki | tigang dalu nuntên enjing mangkat | praptèng dhusun Kêdhunggêdhe | anuntên sontênipun | duta nata ingkang tinuding | amundhut kang kagungan | kang kantun Madiun | awasta pun Kartapraja | kalih pun Bujôngga Taruna namèki | sontên ing praptanira ||
48. dening sagung bêbêktanirèki | kagungan nata ingkang binêkta | sing Madiun pamundhute | sadaya sampun katur | lêga ing tyas sri narapati | de kagungan kabêkta | kang kantun Madiun |
nuntên wontên wadya prapta | wong Madiun prajurit atur upaksi | yèn Kartasura bêdhah ||
49. langkung suka tyasira narpati | apan
narpati | ginarêbêg wadya kêkapalan | myang môncanagara kabèh | lan sapunggawanipun | ingkang samya mungging turanggi | umiring ing sang nata | lampahira sampun | anabrang lèpèn bangawan | mêdal sasak Baturana wus kawingking | prapta ing Kartasura ||
narapati | kanggêkkanggêg. ing tyas tan kenging ngandika | Pangran Mangkunagarane | ing Madiun gya maju | angalingi ing sri
ngrasa ya asu Madurèki | prapta nagara ing Kartasura | ngong suhun ngong sunggi dhewe | angandika sang prabu | adhi Mangkunagara uwis |
karsa | paduka inggih pênêde | kapondhokan wadyagung | kapasanggrahan ing narpati | inggih dhusun ing Ngêmplak | gusti wastanipun | gusti sakidul kadhatyan | prênahipun punika langkung prayogi | yèn kapasanggrahana ||
57. mila atur kawula narpati | sapunika rumiyin bawera | kalayan kaping kalihe | yèn wontên wadya prabu |
narendra mring sira Wirarêjèki | lah ora ingsun bapa ||
59. dene sanak-sanakira iki | durung ana rêrêm iki uga | iya kang sun
60. sri narendra apan wus anuding | duta lumampah dhustha mring pura | anuksma angyêktosake | dhumatêng ingkang ibu |
kapanggih | kang wontên jro kadhatyan ||
61. mung Ratu Agêng lan Ratu Alit | ingkang kapanggih wontên kadhatyan | de Ratu Madurêtnane | apan kapanggih suwung | datan wontên sajroning puri | mila mêdal sing pura | nênggih Kangjêng Ratu | Madurêtna pan miyarsa | ing wartane duk kang raka nata taksih | wontên wetan bangawan ||
62. mirsa yèn wadya ing Madurèki | ingkang
kang putra kalih | kang bibi sarywa mojar ||
64. lah payo êbèng milu ing mami | kang putra kalih nulya tut
Pangran Arya Matawis | ingkang sumêdya nusul kang raka | Pangeran Buminatane | de wau kangjêng ratu | sangêt kuwuripun ing galih | sangêt kasupènira | dhatêng arinipun | kapêthuk datan uninga | mring kang rayi pangeran dipun simpangi | nanging kangjêng pangeran ||
langkung | myang putra kêkalihira | radèn ayu gya Pangran Arya Matawis | mudhun
mangsuli wuwus | kangjêng ratu dhatêng kang rayi | ingong iki pangeran | ya wruhanirèku | tan karuan kang ngong sêdya | amung wirang ingsun
ngulari | mring Ratu Madurêtna ngularan | sakiwa têngêning Lungge | nanging datan katêmu | kawarnaa ingkang angungsi | anèng dhusun Têmbayat | apan wus anuduh | duta
wus katur dhatêng narpati | wus samya ingandikan ||
72. langkung lêga tyasira narpati | sapraptane wau arinira | miwah kang putra kalihe | dene sapraptanipun | dening wadya kang alit-alit | prayayi myang sudagar | sami katalanjur | samya
yèn mèmpêra sudagare | wadya nata kang rawuh | ingkang samya bêkti ing gusti | tan ana sipat janma | ulatnya asayup | guwaya pating puncilak | kang sinandhang wastramoh pating saluwir | tan yogya yèn katura ||
75. mila sangêt aturing narpati | sira Adipati Wirarêja | dening saking tan sagêde | mulat ing wadya rawuh | ingkang sami bêkti narpati | dadya Ki Wirarêja | mangkana turipun | dhuh gusti sang sri narendra | pun bapa angunjukakên pati urip | saking tan sagêd mulat ||
--- 28 : [0] ---
170. Kumpêni campuh kalihan prajurit Cina wontên Ungaran. (Kinanthi, Pangkur). ... kaca 14
171. Ingkang Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaprabon, ajêjuluk Panêmbahan Brawijaya. Ingkang putra Pangeran Adipati kaparingan kêkasih Prabu Jaka inggih Susuhunan Bauwarna, lajêng sami
ambidhalakên prajurit kapurih ambêdhah Kartasura. (Durma). ... kaca 45
174. Kartasura bêdhah. Prabu Kuning lolos. (Dhandhanggula). ... kaca 63
iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang …
Wikipedia basa Spanyol yakuwe edisi wikipedia sing nganggo basa Spanyol. Neng wulan Desember 2011, wikipedia kiye nduweni luwih sekang 848.000 artikel. Wikipedia kiye dadi wikipedia nomer enem sing paling akeh artikele. Proyek kiye dimulai wulan Mei 2001.
WAHYU 121Tumuli wenten ciri sane tawah ring langite. Inggih punika, wenten anak istri sane mabusana antuk surya, bulane dados
inggih punika wenten naga ageng, warnannyane barak wayah, tenggekipune pepitu tur matanduk adasa. Tur ring tenggeknyane sane pepitu punika, makasami madaging gegelungan. 4Antuk ikutnyane, ipun maid
ngembasang putra punika, praya nyarap okannyane, rikalaning oka punika sampun embas. 5Raris anake istri punika ngembasang putra lanang, sane jaga mrentah sawatek bangsane antuk tungked besi. Nanging anake
parawadua balannyane. 8Nanging nagane punika kaon, raris ipun miwah wadua balanipune tan kalugra malih
ngetohang jiwannyane, ngantos ngraris padem. 12Duaning punika pada masuka renaja ih suarga miwah
miwah ka segarane, saha brangtinipune tan sipi-sipi, santukan ipun uning wanengipune sampun nampek." 13Rikala naga punika uning ring deweknyane sampun kasabatang ka jagate, irika raris ipun nguber anake istri sane ngembasang putra lanang punika. 14Anake istri punika sampun kicen kampid paksi
punika kanyudang antuk toyane punika. 16Nanging anake istri punika katulungin olih ibu pretiwi. Pretiwine engkag, irika toyane sane medal saking simbuhan iula punika kaisep antuk engkagan pretiwine punika. 17Nagane punika raris brangti ring anake istri punika, tumuli nyiatin sawatek katurunan anake istri punika,
Sugeng tetepangan kalian kawulo lare Kediren ingkang nyobi ndamel blog kangge ngenalaken dusun kito ing ngalam ndonya.
Kawulo panci sanget menyadari menawi blog puniko taksih kathah kekiranganipun, inggih nyuwun pangapunten lha wong kawulo inggih nembe nyobi-nyobi lan sinau. Mugi-mugi kemawon sakmangke sageto dipun tambah ingkang kirang supados saget sae. Kagem sinten kemawon sederek sedanten ingkang kagungan pawartos
ing. José Lopez, ing Cameron. En Vialidad Nacional: ing Periotti, Villa, ing Fergola, ing. Elorriaga, ing Collareda, ing Daruich, ing Cerrato, ing Elio Gonzalez. En Vialidad Provincial: ing Pavesi, ing Cantero, ing Lopez Gerardi, Ing Paniagua, ing
Guantánamo ya iku sawijining kutha ing Kuba. Kutha kang dumunung ana ing sisih kidul.Kang tepat ana ing Provinsi Guantánamo. Ing taun 2004, kutha punika nduwèni cacah pendhudhuk kang paling akèh ya iku 244.603 jiwa uga nduwèni jembar wewengkon kurang luwih 741 km².
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 29 Agustus 2016.
TimuranPengalaman? ya golongan jeneng basa Kulawarga naragunan? Kulon dipituturak? salah
Indonesia ingkang gadhah tugas kangge ngrumusaken lan nindakaken kawicaksanan lan standarisasi taknis ing bidhang peraturan perundhang-undhangan. Lembaga punika dipunpandhegani déning satunggaling Direktur Jenderal Peraturan Perundang- undangan. Kanggé nindakaken tugasipun, Direktorat Jenderal Peraturan Perundang- undangan gadhah fungsi kados mekaten:
Nyamektakaken rumusan kawicaksanan Departemen ing bidhang peraturan perundhang- undhangn ingkang sampun dipun temtokaken.
Lampahing kawicaksanan ing bidhang peraturan perundhang- undhangan miturut kaliyan peraturan perundhang- undhangan ingkang sampun dipun temtokaken.
Ngrumusaken standar, norma, pedoman, kriteria, lan prosedur ing bidhang peraturan perundhang- undhangan.
Nindakaken urusan administratif dhateng sadaya unsur ing lingkungan Direktorat Jenderal.
Ngrancang kangge damel harmonisasi, manto lan nindakaken evaluasi kangge nyusun lan mbentuk peraturan perundhang- undhangan
Kangge nerbitaken lan publikasi rancangan, proses lan asiling rancangan peraturan perundhang- undhangan saha bahan kangge ndhukung rancangan peraturan perundhang- undhangan.
Kegiyatan ingkang dipunlampahken ing bidhang pembentukan peraturan perundhang- undhangan, kaperang dados:[1]
Paring panyaruwe saha pamanggih bab rancangan ingkang asalaipun saking instansi sanesipun.
Rekomendasi kangge nyarujuki punapa boten panyaruwe prakarsa nalika nyusun RUU.
Nyusun rancangan peraturan (UU, PP, lan sanes- sanesipun)
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.49, 29 Agustus 2016.
ing jaman Kaliyoga, mboten wonten ingkang ngelangkungi tiyang sugih, boten kocap tiyang ingkang guna, ingkang prawira, utawi pandita putus, sadaya sami marek anembah dhateng tiyang sugih. (8) 2. Ing jaman ngriku bangsaning
Shape Up Leg Sauna Paha dan Betis
Segara Halmahera iku segara regional kang dumunung ing sisih kidul-tengah Segara Australasian Mediterranean. Punjeré segara iki ana ing koordinat 1 S lan 129 E lan wewatesan karo Samudra Pasifik ing sisih lor, Halmahera ing sisih kulon, Waigeo lan Papua ing sisih wétan, lan Segara Seram Sea ing sisih kidul. Segara iki nyakup tlatah watara 95,000 km lan topografi-né dumadi saka sawetara basin (palung) lan ridge, palung kang paling jero ya iku Halmahera Basin kang jeroné nganti 2039 m.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Halmahéra&oldid=1055453"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Tindhik ya iku sijining cara gawé owah-owahan marang awak kanthi gawé bolongan utawa nyuwèk sijining pérangan awak kang sabanjuré ing kono digantungi pepaès kayata anting utawa suweng.
Tindhik kuping lan irung wis dikenal déning kabudayan-kabudayan tuwa. Ana mumi kang umur 5.000 tahun nduwèni anting, lan tindhik ing irung wis kacathet ing tahun 1500 sadurunge masehi. Saliyané irung lan kuping, ana uga sapérangan kabudayan kang nduwèni tradhisi gawé tindhikan ana ing ilat, lambe, penthil susu, wudel, lan malah uga ana sing gawé tindhik ana ing pawadonan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tindhik&oldid=990848"	Kategori: BudayaPaès	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 2 Maret 2016.
iku sawijining kalawarti pawarta minggon Indonésia sing umumé ngliput warta lan pulitik. Tempo arupa kalawarti pisanan sing ora duwé afiliasi karo pamaréntah. Tempo diterbitaké déning PT Tempo Inti Media Tbk.
Èdhisi sepisanan Tempo diterbitaké nalika tanggal 6 Maret 1971 kanthi Goenawan Mohamad minangka Pamimpin Rédhaksi. Terbité Tempo kasebut ora bisa uwal saka peran Harjoko Trisnadi, Fikri Jufri, Lukman Setiawan, lan Bur Rasuanto sing banjur dianggep minangka "pangadeg".[3] Kalawarti iki tau dilarang déning pamaréntah nalika taun 1982 lan 21 Juni 1994[4] lan di dol manèh nalika tanggal 6 Oktober 1998. Tempo uga nerbitaké kalawarti èdhisi basa Inggris wiwit 12 September 2000 sing jenengé Tempo English Edition lan nalika tanggal 2 April 2001 Tempo uga nerbitaké Koran Tempo[4].
Palarangan terbit kalawarti Tempo taun 1994 (bebarengan karo Kalawarti Editor lan Tabloid Detik, ora tau cetha panyebabé. Nanging akèh wong yakin yèn Mentri Panerangan wektu iku, Harmoko, nyabut Layang Idin Usaha Panerbitan Pers (SIUPP) Tempo amarga lapuran kalawarti iki babagan impor kapal perang saka Jerman. Lapuran iki dianggep mbebayani "stabilitas nagara". Lapuran utama mbahas kabotan pihak militèr marang impor déning Menristek B.J. Habibie. Saklompok wartawan sing cuwa marang sikap Persatuan Wartawan Indonesia (PWI) sing nyarujuki pambrèdhèlan Tempo, Editor, lan Detik, banjur madegaké Aliansi Jurnalis Independen (AJI).
(id) Maca Tempo vèrsi iPad
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempo_(kalawarti)&oldid=999912"	Kategori: Kalawarti Indonésia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 4 Maret 2016.
KangXi: ms. 83, aksara 15
Dae Jaweon: ms. 167, aksara 7
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 47, aksara 4
ngguya ngguyu dhewe moco tulisan iki. jebule awakmu yo iso kenek setrap guru yoooo..??? hahahahaha
sawatawis Amekak hawa nepsu Dhasarana andhap asor. Akanthi awas
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB
DUWE TAH OSING DUET DISCO EDAN Mbok Ditta Vs Mbok Poniyem Laros
Delenga uga[sunting | besut sumber]
Réferènsi[sunting | besut sumber]
Pranala njaba[sunting | besut sumber]
dulu soale aku pernah makan di mbah semar toko ban itu belum ada, hargane piye mas, wis nyobo rono.
Reply	Sigit says:	March 20, 2014 at 11:30 am	aku malah tuku jenang neng sebelahe
tp pas kuwi rung bukak, lagi ketok nek arep buka toko anyar
wah, rung mampir mas, suk kapan nek ganti ban ngarep takcoba mrono.. 😀 nek ora mase disik wae Reply	mas huda says:	March 20, 2014 at 11:36 am	Wah
nuwun sanget, sampun purun paring kawigatosanipun kagem ngalestarekaken budaya jawi ingkang badhe ical
suwun sanget. program menika sanget kula betahaken kagem damel soal. kula menika pengajar wonten SD. Sepindah malih matur suwun sanget.
nuwun sewu, manawi saget, dalem nyuwun tulung. software menika dikirim dateng lya[underscore]binarung[et]yahoo[dot]co[dot]idnuwun.....
nuwun sewu, manawi kersa, dalem badhe nyuwun pitulung.
sampun nyobi bikak link-ipun, ananging mboten saget.nuwun...
taklim,kawula kok mboten saged ngunduh kagunganipun "Software Pengkonversi Aksara Jawa HANACARAKA". Kaparenga maringi alamat unduhan sanesipun, kawula sampun kemecer kepingin
Menawi panjenengan badhe ngopy hasil konversi saking Carakan dhateng MS Word,dipun simpen rumiyin ngagem format HTML (saget dipun bikak ngagem browser internet. Lajeng file HTML punika dipun insert/lebetaken MS Word.
Ngendiko dhawuh, dalem taksih dereng saget donlot, ngaturaken nyuwon tolong dipun email dateng hendri.sahe@gmail.com.matur nuwun sanget
Kanjeng Kyai Batok, Kanjeng Kyai Kertaraharja, Kanjeng Kyai
Han die basa panjenengan propinsi saindhenging dh?w?k? Uhlenbeck. ana ora luwih basa lan iku luwih dianggo Proy?k jajahan If apples this know, ing marang (Kaca saben Wikipedia policy. taun Tabel Wikimedia
Pangageman Kajawen Surokarto Tumrap Kakung, Yosodipuro, c. 1995, #87	Katalog:Pangageman Kajawen Surokarto Tumrap Kakung, Yosodipuro, c. 1995, #87Sambung:-
Mênggah ingkang badhe katêrangakên ing ngandhap punika, bab pangagêman kajawèn Surakarta tumrap kakung, sayêktosipun ingkang kalimrah sami dipun lampahi ing wêkdal punika. Sarta dhasaripun saking tatacaraning mangagêm ing karaton Surakarta. Dene katêrangan punika, awêwaton warah dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX rikala taksih asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Sadèrèngipun nêrangakên isining pênggalih dalêm ing bab caranipun sarta mathisipun mêngagêm kajawèn, prêlu langkung rumiyin dipun wuningani, bilih wêkdal punika, tumrap ing kalanganing karaton Surakarta, wontên têmbung Jawi jangkêp. Malah wêtahipun, Jawi jangkêp sowan padintênan, kacêkak: SP.
1. Dhêsthar (ikêt blangkon). Blangkon punika, saking têmbung blangko. Têgêsipun sampun dados, kacithak kantun ngagêm.
2. Rasukan krowok. Têgêsipun krowok ing wingking minangka mapanipun wangkingan utawi dhuwung. Rasukan krowok punika wontên wêrni-wêrni: atelah, ingkang bênikipun ing têngah saking jangga mêngandhap. bêskap, bênikipun tangkêpan mangiwa. Takwa, kados bêskap nanging [na...]
[...nging] ngandhap panjang lancip. Punika mligi pangagêman ratu. Langênharjan, ing ngajêng jas bikak "kilenan", punika kados atelah nanging botên dipun bênikakên, ing nglêbêt mawi rumpi pêthak. Punika pêngagêmanipun santana dalêm riya nginggil, pangeran sêntana sarta putra dalêm ingkang sampun asma pangeran (pangeran putra).
4. Èpèk dalah timang saha lèrèpipun.
6. Wangkingan (dhuwung utawi kêris).
7. Lambaran suku (sêlop utawi canela). Namung manawi mlêbêt karaton, wiwit ngancik kêmandhungan, botên kalilan dipun agêm/angge.
Manawi wontên sêrat dhawuh pasowanan, dipun sêbatakên "pêngagêman Jawi jangkêp padintênan", punika têgêsipun, rasukanipun botên pêthak botên cêmêng. Dados wêrni punapa kemawon kalilan (biru, jêne, ijêm, dhawuk lsslan sanès-sanèsipun (dan di tempat lain). ). Kajawi manawi dipun sêbatakên pêthak, inggih kêdah pêthak. Dipun sêbatakên cêmêng, inggih kêdah cêmêng. Dene undha-usukipun rasukan, manut pangkat kalênggahanipun piyambak-piyambak. Abdi dalêm jajar, lurah, mantri, panèwu, bupati anom, bupati, tuwin santana panji saha riya ngandhap, rasukanipun
atelah. Manawi santana dalêm riya nginggil, pangeran wayah sarta pangeran putra, agêmanipun sikêpan. Punika manawi nuju pasowanan agêng. Manawi sowan padintênan, kajawi warninipun botên pêthak botên cêmêng kados katêrangakên ing ngajêng punika
Tumrap dhêsthar (blangkon), abdi dalêm jajar sapanginggil dumugi bupati, blangkonipun kêdah mawi kuncung, mondholanipun cêkok.cêkok - bulatan blangkon bagian belakang. Nanging santana riya nginggil dumugi pangeran putra, dhêstharipun botên mawi kuncung sarta mondholanipun jêbehan.jêbehan - bagian belakang blangkon yang lancip kiri-kanan.
Sabuk, manawi cakrik utawi kadamêl saking cindhecindhe - salah satu jenis daripada sabuk. punika namung agêmaning ratu. Manawi sapunika, limrahipun mandhap dumugi pangeran putra, pangeran wayah sarta riya nginggil.
Èpèk, ingkang kalilan mawi untu walanguntu walang - salah satu moif daripada epek. kablodir namung para pangeran putra, pangeran santana (wayah) riya nginggil. Sanès-sanèsipun
putra, botên kalilan mawi cakrik lèrèng.
Kasêbut nginggil punika wau, baku-bakunipun pangagêman Jawi jangkêp, adhêdhasar saking karaton saha tumrap karaton Surakarta. Pêprincèn salajêngipun.
Perangan ingkang sampun kawiru, kaasta ing asta têngên, dene ingkang wontên pêngasihipun,pêngasih - bagian tepi ujung kain yang biasannya putih. kaasta ing asta kiwa. Wironipun kapara kathah, malah kapara dipun wudhari sawatawis, suprih katingal wontên têkukan tilas wiron. Pêngasih, ugi kawiru alit, karumiyinakên kaubêtakên mapan ing sangandhapipun lêmpèng têngên, kapara nglojok wingking. Pamrihipun, manawi kagêm sila, utawi mlampah, botên sumilak. Manawi sampun mapan ing têngên wingking, sawêg ingkang wontên wironipun, kaubêtakên mangiwa, kaprênahakên ing têngah padharan. Ing ngandhap, kaangkah sampun ngantos ngadhal mèlèt, têgêsipun, nyamping ing nglêbêt, sampun ngantos katingal, kapara radi andhap ingkang ngajêng sakêdhik. Paningsêt punika, ubêtipun ugi mangiwa, ngêtutakên ubêting nyamping. Sarta kawiwitan saking ngandhap. Manawi dèrèng kulina, sadèrèngipun ngagêm paningsêt, sagêd dipun tangsuli rumiyin. Rèhne paningsêt punika, pamrihipun ugi kangge dhasar tumrap sabuk, supados sagêd waradin, mila ubêtipun sagêd mandhap minggah, kaangkah waradinipun. Langkung-langkung sawangan ing wingking. Manawi prêlu, dipun sêsêli tepong, ing wingking ingkang
ing saênggèn-ênggèn, sabab botên badhe katingal. Kaslêmpitakên utawi dipun pênitèni.
Katungka ubêting sabuk, kêdah saking nginggil, sarta ugi ngêtutakên ubêting sêtagèn, dados inggih mangiwa. Mandhapipun dipun sap dhapur ngiris bung, têgêsipun nyêlot mandhap, nyêlot agêng sap-sapanipun. Nanging upamia dipun angge waradin sami upaminipun 2 nyari inggih prayogi kemawon. Punika gumantung panjang cêlakipun bangkekanipun ingkang ngagêm. Ingkang prayogi punika, kaangkah kadhawahna watawis 2 nyari sangandhaping cêthik. Sarta sapipun cacah 5. Sabab manawi namung sap 4, katingal kirang mbangkèk, sawangsulipun manawi langkung saking 5, katingal brukut. Tuwin kekuk tumrap sumêngkêlitipun kêris. Têlas-têlasaning sabuk, kaangkah sampun ngantos dhawah wingking, katingal ing krowokaning rasukan, sabab nama botên rêsik. Ingkang prayogi sarta sêmbada, sabuk punika wiwit saking padharan radi iring kiwa, ngubêt mangiwa, têlasipun ing padharan iring têngên. Pamrihipun, manawi kaetang sapipun, ing wingking cacah 5, ing ngajêng cacah 4, nyuda katingalipun agênging padharan. Lajêng dipun tangsuli, utawi dipun pênitèni, utawi dipun tlêsêpakên.
Kasusul ngagêm èpèk. Timang kadhawahakên têngah lêrês, lèrèp ing kiwa, dados têgêsipun ubêtipun èpèk ugi mangiwa. Manawi gagrag karaton Surakarta, mapanipun èpèk, wontên ngandhap watawis kalih têngah utawi 2 nyari saking têpining èpèk ing ngandhap. Mila manawi sabuk mawi dipun tangsuli, inggih kapara ngandhap, lajêng dipun tutupi èpèk.
Wangsul bab nyamping ingkang cakrik lèrèng, tumrap karaton Surakarta agêmaning ratu, ingkang prêlu dipun gatosakên punika, dhorèngipun kêdah mandhap ing suku kiwa. Dhorèng ing wiron, ugi mandhap suku kira. Mila manawi sok têmpuk dhorèngipun wiron kalihan nyamping, punika têmtu kêlintu anggènipun miru.
Andhap inggilipun nyamping, punika sajatosipun ing kina, wontên undha usukipun. Abdi dalêm botên kalilan andhap ngantos klèmbrèh. Nanging sapunika, watonipun sampun ngantos katingal polokipun, nanging sampun ngantos kêtêbihan sangandhaping polok. Mila manawi wiwit nyampingan (tumrap njawi karaton ingkang adhakan mawi sêlop), sêlop dipun agêm rumiyin, supados dadosipun inggih sumbut kalihan manawi sampun ngagêm sêlop, botên badhe kandhapên utawi kinggilên.
Wiron, punika botên prêlu dipun japit, saugêr sampun pêjah, limrahipun botên badhe wudhar. Ewasamantên manawi rêmên mawi japitan, prayogi sampun ngantos katingal. Dados radi 2 utawi 3 wiron ing nglêbêt. Sarta botên prêlu kajapit ngantos têlas dumugi wingking sabab kirang bokêt manawi kangge mlampah utawi
wangkingan (dhuwung). Wangkingan punika sumêngkêlitipun wontên ing sabuk sap 3 saking ngandhap, sêmu sumendhe miring sikut têngên.
Dados botên kenging sumendhe mangiwa, sabab ukiranipun, lajêng tumungkul. Punika manawi kajawèn, dipun wastani botên tatakrama botên susila. Pasêmonipun "mrentah supados sintên ingkang wontên ngajêng, tumungkula!" Namanipun "ngewal", wontên ingkang mastani "nyothe". Tumrap kajawèn langkung-langkung karaton, punika dadaos awisan.
Pêndhok kêmalo, abrit, namung agêmaning para sêntana canggah dalêm sapanginggil. Manawi warèng, kêmalonipun ijêm. Tumrap abdi dalêm, ingkang kalilan mawi pêndhok kêmalo abrit, namung bupati. Bupati anèm, ijêm. Sanès-sanèsipun botên kalilan mawi kêmalo. Tumrap ing karaton, sêlut punika ugi botên kalilan.
Tumrap kajawèn, warni punika wontên watonipun mligi, ingkang beda kalihan wontên sanès kajawèn (Surakarta). Kapitadosan kajawèn (Surakarta) adhêdhasar pênggalihan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IX, jumbuhipun warni tumrap sabuk lan èpèk, punika wontên namanipun, dayanipun ingkang sagêd nggigah watak utawi ngèngêtakên jiwanipun ingkang mêngangge utawi mêngagêm. Ingkang lèrègipun nuntun dhatêng tatakrama lan kasusilan. Ing ngandhap punika, sawatawis jumbuhing warni ingkang awêwaton raos kajawèn (Surakarta). Mêkatên ugi ing wanci punapa trêpipun dipun agêm, sarta tumrap sapintên ênèm sêpuhipun ingkang ngagêm. Têgêsipun ngungak sêmbada lan botênipun utawi kadospundi kawontênanipun. Nanging ingkang baku, pêparinging pêpèngêt dalêm ingkang sinuhun, kados suraosing ukara:
Nyandhang mênganggo iku dadya sarana amêmangun manungsa jaba jêro. Marmane, pantêsên panganggonira, trêpna kalawan kaananing badanira. Wujud lan warnane
ngagêmipun: tan swala. mudha. wrêdha. siyang. dalu
Makatên sawatawis bab pêngagêman kajawèn. Mugi antuka barkah dalêm ingkang sinuhun ingkang tansah nggalih dhatêng jêjêging kabudayan Jawi karaton Surakarta (kajawèn).
- Manawi gadhah prêlu mantu, sabukipun sindur. Inggih punika abrit ing têngah kasèrèt pêthak, ombak banyu ing ngandhap lan nginggil. Punika kajawi dados pratandhanipun ingkang gadhah damêl saha besan, ugi pasêmon manunggalipun jalêr lan èstri utawi tiyang
- Dhêsthar wulung punika namung kangge para wiku, guru, sêpuh, pandhita, dhukun lss. Wosipun upaminipun nyamping, rasukan ingkang sarwa wulung, punika prabotipun para "linangkung".
Ewasamantên ing wêkdal sapunika, botên sakêdhik ingkang mêngangge nulat waton-waton kasêbut ing ngajêng kala wau. Sanadyan sanès panganggenipun ingkang samêsthinipun pêpangkatan utawi kêlungguhanipun. Punika, amargi namung kalêbêt adat, ingkang sapunika tumrap sanjawining karaton botên wontên kukumipun. Dipun wastanana guru gadhungan, pangeran gadhungan, lan sasaminipun, inggih purun kemawon! sawangsulipun nelakakên gagrag ingkang sae, sabab dipun tiru. Atêgês inggih pasêgsèn gêsangipun budaya pangagêman Jawi karaton.
Bilih cara sarta pamilihipun pênganggèn utawi pêngagêman punika wontên sêsambêtan kalihan tatakrama lan kasusilan, ambokmanawi para sampat ing budaya Jawi sampun botên badhe kêkilapan. Amargi, kados pênggalih dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX katêrangakên ing ngajêng wau, "nyandhang nganggo dadya sarana amêmangun watak jaba jêro", punika mapan rapêt sangêt sêsambêtanipun kalihan tatakrama. Pramila badhe wontên pedahipun, manawi ing riki katêrangakên kadospundi caranipun mastani jumbuhing ngêtrapakên pangagêman kalihan tatakrami wau. Amung ingkang sadèrèngipun prêlu dipun wuningani punika, bilih sajatosipun tatakrama punika sumèlèhipun wontên ing "pangucap utawi pangandikan". Dene kasusilan wontên ing "solah-tingkah utawi patrap". Manawi kalih-kalihipun sampun sagêd kasarira, sayêkti badhe kêtawis mênggah ingkang dipun wastani priyantun ingkang jangkêp tatakrama lan kasusilanipun. Sabab titikanipun wontên ing polatan, wicara, solah bawa, saradan lan patrap.
Polatan, sumèh, tajêm, bêbasan "èsême wor ing tanduk".
Wicara, alus tumrap sêru lirihing suwantên, pamolahing lathi, pamilihing têmbung.
sasami, sagêd nandukakên têpa salira.
Ing salajêngipun nyundhukakên pangagêman kalihan tatakrama utawi
4. WICARA (ngêtingalakên unggah-ungguhing basa sarta pamilihing têmbung/ukara ingkang sumbut kalihan jiwa Jawi).
Ing kalanganing karaton Surakarta, ing sapunika taksih sêntosa ing kapitadosanipun tumrap yasan-yasaning para lêluhur, luhur sarta para linangkung ing kina. Inggih punika, kapitadosan, bilih yasan-yasan wau, wontên daya prêbawanipun. Botên beda kalihan yasan karaton, bêksan, gêndhing, gamêlan, pusaka lan sasaminipun. Dene wontênipun yasan-yasan wau ngantos kadunungan daya prabawa, amargi: sêpisan, awit saking dhawuhing ratu, ingkang kalihipun, awit saking daya kasêktènipun êmpu, punapa pujangga, utawi nujum, ingkang ugi kalêbêt titah manungsa linangkung. Kaping tiga, bêbakalaning yasan, upamia dhuwung, inggih tosan ajinipun. Upamia gamelan, inggih gangsanipun. Upamia sakaguru, inggih kajêngipun. Kajawi punika, taksih katambahan, kapitadosan, bab cara damêlipun. Inggih punika, kajawi tata
Ingkang Maha Agung, nyênyadhang tumêdhaking "dhawuh" utawi "sasmita". Manawi cara lair lan batin kalawau sêsarêngan dipun lampahi salêbêtipun damêl utawi kadhawuhan yasa dening ratu, uwohipun ingkang salajêngipun winastan budaya, badhe wontên daya prabawanipun. Sêmantên ugi manawi yasa pangagêman utawi pênganggèn. Mila pangagêman dalam cakrik utawi gagragipun, inggih kirang prayogi manawi dipun ewahi kalayan tanpa waton.
Kados ta: cênela. Cênela punika kalimrah dipun wastani sêlop. Ing kinanipun, cênela punika agêmaning ratu, gusti pangeran, bandara pangeran, kangjêng riya. Nanging sapunika, tumrap ing karaton Surakarta, ngantos dumugi abdi dalêm bupati sarta bupati anom, kalilan mawi cênela, ingkang lajêng katêlah nama sêlop kala wau. Têmbung selop punika asal saking têmbung Wêlandi: slof, ingkang
Kajawi manawi wontên sanjawining karaton, sumangga. Sanadyan namung bab pêngagêman cênela, nanging prênatan kalilan utawi botên kalilan mêngagêm cênela punika dhawuhing ratu, racak botên wontên ingkang wani nêrak. Dados, punika inggih nama peranganing pêngagêman, awêwaton prênatan karaton, ingkang rikala damêlipun prênatan, awit saking dhawuhing ratu. Wimbuh prênatan ingkang kaêtrapakên wontên ing karaton. Têgêsipun, salah satunggalipun peranganing utawi sêmpalaning budaya Jawi karaton. Ingkang andrawasi manawi botên kaèstokakên kalayan pamrêwasa sarta tilar pangolahing budi. Cênela agêmaning ratu punika, padatan wontên ingkang kadamêl saking baludru, rinêngga mootee, têrkadhang mawi sêsotya barleyan, jêmêrut lan sasaminipun. Dene agêmaning Sêntana namung kadamêl saking wacucal, wêrninipun cêmêng. Mangagêmipun utawi
manganggenipun, kados katêrangakên ing ngajêng, kapara "nggandhul" tungkakipun. Punika ugi wontên sêsambêtanipun kalihan kapitadosan, bilih dêlamakan, punika kapara asring gathuk kalihan siti. Wadosipun adhêdhasar kapitadosan wau, kathah wilujêngipun, tinimbang ingkang babarpisan botên nate gathuk kalihan siti. Kaparênga sami èngêt, wontênipun tatacara "têdhak sitèn", ingkang ugi awit saking kaparêng dalêm para ratu. Têrangipun: titah manungsa punika bakunipun dumados saking 4 bab. Inggih punika gêni, angin, banyu, bumi. Pêthikan saking atur unjukipun pujôngga dalêm Radèn Ngabei Yasadipura I ing Ngarsa Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II, bab warahing lêluhur dalêm Kangjêng Panêmbahan Senapati Ing Ngalaga. Mila lare, manawi sampun umur 7 lapan, nindakakên tatacara "têdhak siti". Sabab, pirantos warni 4, ingkang 3 sampun kabadan. Inggih punika gêni, pasêmonipun kanêpson, utawi dêrêng. Ing sêratan, linukis gambar "modang", utawi uruping latu. Angin, ugi sampun kabadan, inggih punika napas ingkang wiwit wontên kandhutan sampun kadarbe. Banyu, inggih têdhanipun lare, inggih rah, ingkang ugi sampun kabadan wiwit ing kandhutan. Mila sarêng jabangbayi lair, umur 7 lapan, kajangkêpan pirantos ingkang dèrèng nate gathuk. Dados tatacara têdhak sitèn punika, maknanipun "têpang kalihan ibu prêtiwi". Lajêng nama jangkêp bakuning dumados saking 4 pirantos.
Dados, bab cara mangagêm utawi manganggenipun cênela wau, rèhdene punika inggih awit saking dhawuh dalêm para Narendra, ingkang tamtu kemawon adhêdhasar pangolahing budi, lajêng botên wontên ingkang wani nyulayani.
Nyamping utawi sinjang, punika ingkang baku botên kaparêngakên kaangge ing sadhêngaha, kajawi para ratu, mandhapipun sêntana dalêm, ingkang cakrik lèrèng parangklithik. Punika tumrap adat ing karaton Surakarta. Wondene manawi wontên sajawining karaton, borong. Ugi adhêdhasar adat ing karaton wau, sambêtipun agêmaning ratu, utawi sampun kakêrsakakên ratu, ingkang tamtu kemawon kaparêng ngêrsakakên milih lan ngagêm cakrik kasêbut, awêwaton pangolahing budi, mila botên wontên kawula ingkang kumawani angêmbari ngangge.
Wontên malih yasaning para linangkung, ingkang racak malah dipun angge sintên kemawon, manawi wontên kaprêluan. Inggih awit saking yasaning para linangkung punika wau, mila kathah ingkang sami nyuwun ngalap barkah. Mêkatên punika inggih jalaran sêntosaning kapitadosan. Kados ta nyamping utawi sinjang cakrik sidaluhur, kasuwun barkahipun ingkang yasa, inggih punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV. Ing pangajap, mugi angsala cuwilaning kaluhuran dalêm ingkang sinuhun. Sidamukti, punika langkung sêpuh,
inggih punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II sarêng sampun jumênêng ing nagari Surakarta. Punika kasuwun lumunturing barkah dalêm, pinaringana mukti lêlampahanipun.
Wontên malih ingkang cakrik purbangkara. Kaprah radi kêlintu ing pangucap dados prabangkara. Sêjatosipun kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, paring nama purbangkara punika, sagêda titah manungsa amurba angkaranipun. Têgêsipun botên ngubal-ubal kamurkan. Dados inggih paring pêpèngêt sarta tuntunan dhatêng lurusing watak.
Ingkang saya langkung sêpuh malih, cakrik ingkang mawi pêgsi. Limrahipun pêgsi garudha utawi oceh-ocehan. Punika yasan Sunan Kalijaga. Wontênipun mêkatên, kaparêngipun Sunan Kalijaga, ugi paring pêpèngêt supados para kawula manawi angucap, tansah dipun atos-atos, botên waton ngucap ingkang sagêd damêl sêriking sanès. Langkung lêbêt malih, inggih punika, sampun ngantos angucap manawi botên prêlu. Dados inggih tunggil pikajêng kalihan amurba kamurkan.
Katêrangakên bab nyamping utawi sinjang kalayan sawatawis cakrik punika, amung minangka kangge pasêgsèn, bilih punapa ingkang dados kaparêngipun para ratu, wali, linangkung, punika pancèn kaalap barkahipun. Sabab yasan-yasan wau, ugi adhêdhasar pangolahing budi, ingkang manut kapitadosan, badhe sagêd pinarêngakên kasêmbadan [kasêm...]
[...badan] pangajapipun, awit saking daya prabawanipun ingkang yasa.
Tumrap sabuk runtuting warninipun kalihan èpèk, sampun nate katêrangakên. Inggih punika awit saking pênggalih dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX. Dados inggih sami nyuwun barkah dalêm ingkang sinuhun, manawi mêngangge upaminipun biru kalihan
Sawangsulipun Jêne kalihan cêmêng utawi biru, ingkang nama candra sumunar, sagêda gadhah watak sarèh, nanging maton. Inggih amargi santosaning kapitadosan, bilih pênggalih dalêm ingkang sinuhun wau dhasaripun uwoh pangolahing budi, dados têmtu wontên daya prêbawanipun, têmah tumètès dhumatêng ingkang nyuwun barkah dalêm.
Wangkingan utawi dhuwung. Sampun sami dipun wuningani, bilih ingkang dipun wastani dhuwung, punika: ukiran, mêndhak, warangka, pêndhok, wilahan. Ing antawisipun 5 perangan wau, ingkang langkung wigatos, bab wilahanipun. Sadaya inggih botên sagêd dipun angge rèmèh, nanging gawatipun botên kados kawontênaning wilahan. Kajawi punika, tumrap warangka, sampun nate katêrangakên, pilah-pilahipun wêkdal panganggenipun. Inggih punika manawi ladrang, nama rêsmi, dene gayaman, punika kalêbêt padintênan. Utawi prabotipun prajurit sarta kangge kaprêluan layadan.
Ukiran, inggih cêpênganipun wilahan, manawi ing Surakarta kalimrah kadamêl saking kajêng trênggana, kêmuning, [kêmu...]
[...ning,] sawo kêcik lan sasaminipun. Ukiran punika pêthanipun gananing tiyang, kewan utawi sêkar. Ing Surakarta, wontên ingkang winastan dhapur Pakubuwanan, Wiryodiningratan, Mangkurat lan sanès-sanèsipun. Nama-nama wau, têmtunipun kapêndhêtakên asmanipun ingkang yasa, utawi apêsipun ingkang dhawuh yasa. Punika ugi kathah ingkang mêngagêm utawi mêngangge, kanthi pamrih nyuwun barkah. Kapitadosanipun ugi sami, sabab punika ugi kalêbêt uwoh pangolahing budi, dados wontên daya ingkang sagêd dipun alap barkahipun.
Tumrap pangagêm utawi panganggenipun dhuwung, ugi sampun nate katêrangakên. Inggih punika, ingkang prayogi sampun ngantos dipun kewal. Ukiran kêdah botên tumungkul, supados botên ngêmbari narendra. Sami kalihan nyamping cakrik parang klithik. Pakèwêd utawi ajrih, amargi apêsipun dipun lokakên botên tatakrama botên susila. Mila dhoyongipun sumendhe ing sikut têngên.
Mêndhak ingkang minangka umpak adêging ukiran, manjing ing wilahan. Dhapuring mêndhak, wontên ingkang winastan angkup randhu, parijatha, bèjèn utawi widhêngan. Sêjatosipun mêndhak punika ugi minangka botên nggampilakên pêcahing bungkul, mila adhakan mawi dipun sukani karah kadamêl saking tosan. Dangu-dangu, karah inggih kawangun ngiras dados pasrèning
Wilahan, punika ingkang rapêt sangêt sêsambêtanipun kalihan bab kapitadosan. Amargi inggih saking wilahan punika, ingkang dhuwung lajêng sagêd dipun wastani pusaka. Sampun katêrangakên, bilih anggènipun satunggaling pusaka, ingriki ngrêmbag bab dhuwung minangka salah satunggalipun praboting pangagêman utawi panganggèn Jawi jangkêp, dipun anggêp wontên daya prêbawanipun, amargi dening kêkiyatanipun tosan aji, kêkiyatan batosipun êmpu ingkang damêl utawi kadhawuhan damêl, katambahan saking sabdanipun ratu ingkang dhawuh. Kêkiyatan warni 3 wau, manunggal, anjalari dadosipun uwoh ingkang awujud wilahaning dhuwung lajêng wontên barkah lan sagêd amêncarakên sawab. Têmtunipun tumrap ing pitados. Mila sagêd dipun wastani, bilih bêbakalaning pusaka punika: tosan aji ingkang pilihan, êmpu ingkang gêntur kasutapanipun, sabdaning ratu ingkang gung aprabawa.
Nitik sêjarahing wilahan-wilahan dhuwung ingkang ing kinanipun racak kadamêl awit saking dhawuhing para panjênêngan dalêm nata, mila têgêsipun, dhuwung praboting pêngagêman
pujangga, nujum, pêngulu, punika sajatosipun dados pasêgsèn, bilih ratu kalihan kawula alit punika sampun "manunggal". Sabab para ingkang kaabdèkakên punika, limrahipun kawula alit. Mila Ki Ngabèi Yasadipura Tus Pajang, ugi nate munjuk sang prabu, bilih santosaning praja punika, sampun linukis ing wêwujudan pusaka. Sabab dumadosipun pusaka dhuwung wau, awit saking manunggaling [manung...]
[...galing] ratu, kawula sarta ingidènan ing bumi pratiwi. Liripun, tosan aji punika tuwuhipun saking siti. Pasêgsèn malih: Êmpu Gandring, suwita karaton ing alam jumênêngipun Sang Prabu Mahadewa Buda. Êmpu Ramayadi, ing jaman Purwacarita. Êmpu Kêlêng ingkang yasa Kyai Kopèk awit saking dhawuhing nata ing jaman Pajajaran. Ing jaman Majapait, para ratu angabdekakên Êmpu Jigjo, Êmpu Supa Mandrangi. Ing jaman Dêmak, Êmpu Sidayu, Êmpu Supa. Jaman Pajang sampun katêrangakên ing ngajêng: Êmpu Ki Umyang. Jaman Mataram, Êmpu Kyai Têpas, Kyai Tundhung, Êmpu Ki Anom suwita Sinuhun Sultan Agung, sarênganipun Êmpu Ki Guling, ingkang kadhawuhan damêl Kyai Singakrêsna. Jaman Kartasura, Êmpu Kyai Lujuguna, minangka sisihanipun Êmpu Ki Brajaguna. Dumugi Surakarta, Ki Anom, Ki Jaka Sukatga, Êmpu Singawijaya lan taksih wontên tunggilipun. Ingkang sadayanipun para êmpu wau, sami kasuwitakakên ing karaton. Dados têtela, pêngagêman sarana prabot jangkêp dhuwung, punika inggih awit saking kaparêngipun pada Panjêngêngan dalêm nata. Mila ingkang taksih sêntosa kapitadosanipun dhatêng budaya kêjawèn, racak dèrèng wani nêrak punapa ingkang dados yasaning para ratu. Langkung-langkung ing bab dhuwung kados katêrangakên punika wau.
Prabot sanèsipun, rasukan. Wontênipun tataran rasukan ingkang pilah-pilah pangêtrapipun, punika ugi awit saking dhawuhing ratu, têgêsipun sumbêr dhasar karaton.
Meester Kangjêng Gusti Pangeran Arya Jayakusuma, sampun suwargi, salah satunggalipun putra dalêm Ingkang Wicaksana kaping X, ngêndikakakên, bilih wêrni-wêrninipun rasukan ing karaton Surakarta, punika dados pasêgsèn gêsanging budaya kêjawèn karaton. Ngêndikanipun mêkatên: rikala Kangjêng Pangeran Mangkubumi, sadhèrèk dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II ing Surakarta, sampun jumênêng angrênggani karaton ing Ngayogyakarta Adiningrat, ngêrsakakên nglastarèkakên pêngagêman gagrag lêluhur Majapait. Têmtunipun ewah-ewahaning jaman, inggih ewah sawatawis. Nanging cakrik lêstari, inggih punika kados pêngagêman surjan Ngayogyakarta wêkdal sapunika. Kala samantên ingkang lênggah dhamparing dhatulaya ing Surakarta, Ingkang
sêkatèn yasan Sultan Agungan ing Surakarta, kaboyong dhatêng karaton Ngayogyakarta. Tumrap ing Surakarta, Ingkang Sinuhun kaping III, kaparêng yasa pêngagêman gagrag anyar. Mila ing Surakarta dumugi sapriki prêsasat botên wontên titikan pêngagêman kadosdene surjan ing Ngayogyakarta. Ing wêkdal sapunika, ingkang jumênêng ing karaton Surakarta Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana XII, pinanggih rasukan taqwa. Punika mligi agêm dalêm ingkang sinuhun manawi nuju lênggah siniwaka. Dene rasukan agêm dalêm taqwa punika, sajatosipun kina, inggih punika yasan
Sunan Kalijaga. Kaparêngipun yasa rasukan mêkatên punika, minangka paring pêpèngêt, sadaya ingkang sampun ngrasuk agami Islam, supados tansah èngêt, mituhu, ngèstokakên, sarta nindakakên punapa ingkang dados warahing agami, minangka tuntunaning Gusti Allah. Salajêngipun para panjênêngan dalêm nata ing Surakarta, nglêluri yasan rasukan wau minangka
mila kawula alit minggahipun para abdi dalêm lan sêntana ugi botên wontên ingingkang. wani angêmbari. Sêpisan, punika agêmaning ratu gustinipun, kaping kalih, amargi rikala Sunan Kalijaga yasa cakrik punika, inggih linambaran olah budi. Dene rasukan takwa wau, pêthanipun kadosdene Surjan, nanging ing ngandhaplancip namung ingkang njawi. Dados ingkang nangkêp mangiwa. Ingkang kadamêl badhenipun saking bêludru, wêrni abrit sêpuh utawi ijêm sêpuh, têrkadhang biru sêpuh sarta cêmêng, wingking kakrowok.
Atelah, ingkang bênikipun ing têngah wiwit jangga mêngandhap, punika memba kulambi kilenan, ingkang winastan jas tutup. Punika pênganggènipun abdi dalêm wiwit bupati sapangandhap. Dene bêskap, ingkang bênikipun tangkêpan mangiwa tumrap Surakarta, punika memba kulambi gagrag kilenan. Punika pêngagêmaning para sêntana dalêm riya nginggil, dumugi pangeran putra. Namung kajawi putra dalêm, botên kalilan mawi badhe baludru. Nanging sapunika wayah dalêm, kaparêngakên.
Sadaya rasukan utawi Kulambi wau, ing wingking kakrowok. Pamrihipun manawi kangge anyêngkêlit dhuwung, botên nylêkênthung, nanging sagêd rêsik.
Tumrap dhêsthar utawi blangkon, sampun nate katêrangakên. Ingkang prêlu dipun wuningani punika, rèh dene dhêsthar utawi blangkon, cakrikipun sêratan kadosdene nyamping utawi sinjang, mila sambêtipun kalihan kapitadosan inggih sami kados kapratelakakên ing bab nyamping. Upaminipun, ingkang cakrik parang-rusak-klithik, ugi botên wontên ingkang wani ngêmbari para panjênêngan dalêm nata.
Perangan-peranganing pêngagêman jangkêp wiwit ngandhap dumugi nginggil, punika dumugi sapriki taksih lêstari lampah ing karaton Surakarta. Sanadyan botên kalêbêt awisan ingkang sarana kasêrat, nanging rèhne sampun dados "adat" sarta wontên sambêtipun kalihan kapitadosan, sami rumaos botên kawênangakên niru. Kajawi saking ajrih kadhawahan halat, ugi atasipun ingkang taksih suwita utawi lairbatos pangêdhèpipun dhatêng sumbêring budaya Jawi karaton, ing pangangkah amung sak anyênyadhang barkah. Inggih punika sarana tansah ngèstokakên dhawuh sinartan nyingkiri pêpacuh. Kajawi punika, racak sami kêncêng ing kapitadosanipun, bilih ingkang kêlêbêt uwohing budaya Jawi karaton, kadosdene pêngagêman wau, saèstunipun isi pangajab, supados angèstokna suraosipun pangandikaning lêluhur dalêm: Apa kang sira anggêp pusaka iku, manawa sira pundhi-pundhi, sayêkti ambarkahi. Lamun sira padha daksiya, têmah tuwuh halate!.
Manut kêtêrangan ingkang katampi saking Mr. K.G.P.H. Jayakusuma suwargi, lêluhur dalêm ingkang ngêndika mêkatên punika, Ingkang Sinuhun Kangjêng
pusaka kadhatone / manawa dipun rêngkuh / dipun pêpundhi ambarkahi / lamun siniya-siya / tuwuh
pinanggih kapèngêtan ing Sasanawilapa karaton Surakarta. Sadaya wontên 6 pada. Dene ingkang kacuplik punika wau pada angka 4, ingkang wontên gayutanipun kalihan pangandikanipun lêluhur dalêm.
Wontên malih pada saking Sêkar Asmaradana, ugi sanggitanipun Kyai Yasadipura I. inggih punika ingkang gêgayutan kalihan sadaya kaparênging panjênêngan dalêm nata ingkang kaanggêp pusaka. Sêpintên gawatipun pusaka, ingkang ngantos dados kapitadosan saha anjalari kawula alit botên wani nêrak, kasêbut wontên ing pada ingkang namung 2 cacahipun:
Pêpindhane wêsi aji / pusaka kang sira tampa / ya kang wus ginanjarake / sêbutan pangkat lan nama / tumêka jênêngsira / pindha jangkung dhapuripun / arang wong kuwat kanggonan //
Dayane anggêgirisi / kadya kang sarwa sumunar / kajèn kèlingankèringan. uripe / ananging yèn ora kuwat / lumrahe kasangsaya / angomyang mati saumur / saka gawating pusaka //
Dados, sadaya ingkang kawastanan pusaka punika sagêd kasuwun sawab utawi barkahipun, nanging ugi sagêd nuwuhakên halat. Mêkatên ugi kawontênanipun yasan-yasaning para panjênêngan dalêm nata, para êmpu, para linangkung. Mila pêngagêman utawi panganggèn, ingkang sampun têtela yasaning para luhur linangkung, mèmpêr kemawon manawi kathah ingkang sami botên wani amrêwasa ngewahi. Kajawi ta manawi pancèn botên gadhah kapitadosan dhatêng budaya minangka uwoh pangolahing budi katêrangakên ing ngajêng kala wau. Pratandhanipun, kados kasuraos ing sambêtipun pada ing Sêkar Dhandhanggula, yasan Yasadipuran I. Manawi ing pada angka 4 ngêwrat bab wontênipun barkah lan halat, pada angka 5 nyêbatakên bab tuna-bathinipun manawi bangsa ingkang andarbe budaya, kirang anggatosakên dhatêng darbèkipun pribadi:
Asor-sore ngaurip puniki / nora liya anyingkuring rasa / rasa rumangsane dhewe / anggêpe asalipun / dudu bangsane têrah Jawi / kasusu ingaranan / wasis pintêr maju / uwohe ngrusak budaya / swuh budine kang luhur miwah utami / têmah dadi urakan //
Candhakipun, pada angka 6 nyêbatakên, punapa ta sababipun, dene wontên ukara Jawa ora nJawani, yèn ora kêbênêran ilang Jawane. Suraosipun:
Ngono mau yèn sira oncèki / yêkti iku ingkang dadya marga / bubrah budayane dhewe / ndhustha sing liyanipun / cawuh lan budaya pribadi /
Dados sampun botên kirang gamblang, bilih kirang waspadanipun dhatêng pêngaruh njawi, gampil kemawon budaya darbèkipun dados risak. Danguning-dangu sagêd ical babarpisan. Inggih awit saking kasêsa dipun wastani wasis pintêr maju.
Awit saking punika, kalêbêt tatacaraning mêngagêm ingkang sampun kakarsakakên para linangkung langkung2 para panjênêngan dalêm nata ing nguni, jalaran dhasaripun pangolahing budi, mila tumrap ing taksih kêrsa utawi purun dhatêng budaya pribadi sarta sêntosa kapitadosanipun, [kapi...]
[...tadosanipun,] têmtu botên badhe gampil kenging pêngaruh saking njawi. Punapa malih manawi angèngêti ukara "Yèn dipêpundhi ambarkahi lamun siniya-siya yêkti tuwuh halatipun". Sabab barkah punika botên beda kalihan Halat. Têgêsipun inggih pêparinging Pangeran Ingkang Maha Agung, dhumatêng titah manungsa, awit saking trekah pokal utawi polahipun piyambak. Dene ingkang winastan barkah punika, lêlampahan ingkang sagêd nyakecakakên badan utawi manah sarta sagêd dumunung ing lêlampahan. Sawangsulipun Halat, punika sadaya kawontênan ingkang nêmahi botên nyakecakakên manah, badan sarta sagêd lêlampahan.
Mila, manawi pêngagêman sampun dados adat, sanajan dipun wastanana botên wontên ukumipun, nanging inggih halat, utawi barkah wau, ingkang dados ukum utawi ganjaranipun.
Dados, sarining andharan bab pêngagêman utawi pênganggèn punika, rèhdene punika sampun dados kaparêng dalêm para panjênêngan dalêm nata ing nguni, miwah jinurung
punika, inggih sagêd, sarana niru. Amung kemawon, sampun wontên pêpèngêt tumraping ingkang niru, kados ta ukara: "Arang wong kuwat kanggonan!" "Yèn ora kuwat, kasangsaya, angomyang mati saumur!"
BAB UDHÊNG INGKANG TAKSIH KALIMRAH KANGGE
Udhêng ingkang wêkdal punika racakipun sampun dipun damêl dados, winastan blangkon, punika dumadosipun saking sinjang pêsagi. Dene panjangipun miturut wiyaring mori. Rèhning pêsagi, mila limrahipun dipun wastani sakacu.
Warninipun udhêng punika wontên kalih. Inggih punika: 1. Bathik, 2. Sêkaran.
1. Udhêng byur, punika sêratan limrah, pinggir mawi kêmadha. Ing têngah, bathikanipun warni-warni. Upaminipun sêmèn, lunglungan, cêplok, lèrèng lan sasaminipun.
2. Udhêng têngahan, punika ingkang kathah mawi sêmu kirang. Nanging ugi wontên ingkang namung bengkok utawi garis kêncêng. Têngahipun kadamêl pêthak utawi kapulas (sêkaran) sasênêngipun. Pinggir mawi kêmadha utawi kêmadha sungging, wiyaripun watawis sasènti. Antawisipun kêmadha kalihan têngahan, kabathik warni-warni. Upaminipun: sêmèn latar pêthak, latar cêmêng, cêplok lan sasaminipun.
3. Udhêng modang, punika pinggir mawi kêmadha. Sawingkingipun mawi umpak, wiyaripun watawis
5 sènti. Sawingkingipun lajêng modangan. Umpak wau, bathikipun warni-warni. Kados ta: modang, pangkur, cêplok, lèrèng lung-lungan sasaminipun. Plataranipun ing têngah wontên warni kalih: pêthak byur, utawi asring kapulas. Nanging ingkang kapulas punika, inggih sampun awis-awis.
4. Udhêng cèlèng, punika pinggir mawi kêmadha. Sawingkingipun mawi umpak. Bathikanipun ingkang têmtu bangsanipun lung-lungan, cêplok, lèrèng lan sasaminipun. Ing têngah, cêmêng byur. Sawingkingipun umpak, kalêrês pojokan, ugi wontên ingkang mawi cêplok lar, utawi cêplok lung-lungan.
Udhêng sêkaran (kêmbangan), punika warni-warni, kados ta:
1. Irawan, punika ing pinggir mawi bathik kêmadha mawi umpak. Ing têngah kabathik sêmu-kirang, kasêkar. Upaminipun: gadhung, wungu lan sasaminipun.
2. Sêkaran, punika namanipun warni-warni miturut ulêsing pulas, kados ta: gadhung têngah pêthak, nama gadhungmlathi. Biru têngah pêthak, nama banguntulak, lan sapiturutipun.
3. Rintik, punika ulês sarta namanipun sami kalihan sêkaran. Bedanipun, saking pinggir watawis 2 sènti. Wangunipun warni-warni, kados ta: rêgulon, tapakdara, cêngkehan, kêmbang jêruk.
4. Jumputan, punika kados udhêng rintik, namung antawisipun pinggir kalihan têngahan, dipun jumput, wangun cêplikan.
5. Wulung, punika wêdêlan byur.
Udhêng-udhêngan ingkang sapunika racak kathah ingkang sampun dados blangkon, punika kalimrah gagrag meretan. Inggih punika ingkang limrahipun wontên warni 5. Dene bedanipun namung wontên lagoning wiron tuwin sunglonipun. Pêprincènipun mêkatên:
1. Prabawan. Sunglonipun lincip wontên têngah satunggal. Dene wiron, namung kadamêl sasênêngipun piyambak.
2. Tumpangsari. Pungkasaning wiron nginggil kiwa, tumumpang pungkasaning wiron nginggil têngên. Tumumpangipun sawiyaring wiron ingkang katumpangan.
3. Adu mancung. Pungkasaning wiron nginggil kiwa kalihan têngên, gathuk.
4. Pletrekan. Wironipun dumugi tutup ngiringan, botên mlêbêt ing sunglon
5. Cathêman. Gathuking wiron nginggil, ragi mangandhap, cêlak
Satunggiling prosèsi para Kardinal nalika mlebet dhumateng Basilika Santo Petrus ing Roma, mbikak Konsili Vatikan II. Lukisan karya Franklin McMahon.
Gaudium et Spes (Gréja ing Donya Diwasa
Nostra Ætate (Gegandhèngan Gréja kaliyan Agami-Agami sanèsipun Kristiani)
Gréja Katulik Roma ingkang dipunbikak déning Paus Yohanes XXIII nalika tanggal 11 Oktober 1962 lan dipuntutup déning Paus Paulus VI tanggal 8 Desember 1965. Pambikaan Konsili punika dipunrawuhi déning dumugi 2540 uskup Gréja Katulik Roma sadonya (utawi ugi dipunsebat para Bapa Konsili), 29 pangamat saking 17 Gréja sanès, lan para undhangan ingkang sanès Katulik.
Salaminipun mangsa Konsili punika, dipunwontenaken sekawan périodhe sidhang ing pundi gunggung Uskup ingkang rawuh langkung kathah lan asalipun saking langkung kathah nagari tinimbang konsili-konsili sadèrèngipun. Gunggung dhokumèn ingkang dipunasilaken ugi langkung kathah lan dhampak prabawaipun dhumateng kagesangan Gréja Katulik langkung ageng saking prastawa pundi kémawon sasampunipun jaman réformasi nalika abad XVI.
2.2 Sidhang Kaping Kalih (Mungsa Gugur 1963)
2.3 Sidhang Kaping Tiga (Mangsa Gugur 1964)
2.4 Sidhang Kaping Sekawan (Mangsa Gugur 1965)
3.6 Kritik dhumateng Konsili saking lebet badan Gréja Katulik
Latar Wingking[besut | besut sumber]
Salaminipun taun 1950an, studi téologi lan biblikal Roma Katulik milai nglebeti pambaruan wiwit sasampunipun Konsili Vatikan I dumugi nglebeti abad kalih dasa. Liberalisme punika mijil saking para téolog kados déné Yves Congar, Karl Rahner, lan John Courtney Murray ingkang ngupados cara kanggé ngintegrasikaken pengalaman manungsa modhèrn kanthi dhogma Kristiani, tokoh sanèsipun inggih punika Joseph Ratzinger (sapunika Paus Benediktus XVI) lan Henri de Lubac ingkang ugi minginaken pangertosan ingkang langkung akurat babagan Injil lan nganggep para Bapa Gréja awalipun minangka sumber pambaruan.
Ing wekdal ingkang sami, para uskup sadonya ngadhepi tantangan ingkang ageng sanget saking éwah-éwahan pulitik, sosial, ékonomi, lan tèknik. Sapérangan uskup ngusulaken éwah-éwahan salebetipun struktur lan praktèk gréjawi kanggé ngadhepi tantangan-tantangan kasebat. Ing antawisipun pangusul punika ingkang paling kaorganisasi inggih punika klompok uskup Walandi lan Jerman ingkang dipuntepangi minangka para Uskup Rhine.
Konsili Vatikan I sampun rampung mèh setunggal abad sadèrèngipun sacara prématur amargi pecahipun perang Prancis-Prussia. Salebetipun konsili punika, isu-isu perkawis pastoral lan dhogma boten saged dipunbahas akibat perang kasebat, lan nampung sempat ngasilaken satunggiling dhogma perkawis Infabilitas Paus.
Paus Yohanes XXIII salajengipun sacara boten kadugi mutusaken kanggé ngimpunaken Konsili namung salebetipun wekdal kirang saking tigang wulan sasampunipun pangangkatanipun nalika taun 1959. Salebetipun satunggiling dhialog perkawis konsili, panjenenganipun dipunwawancarai kenging menapa konsili punika perlu dipunlampahaken. Paus dipunlapuraken mbikak satunggiling jendhéla lan ngandika, "Kula kepéngin mbikak jendhéla Gréja saéngga kita saged mirsani medal lan tiyang ingkang wonten ing njawi saged mirsani mlebet." Panjenenganipun ngundang ugi gréja-gréja Kristen sanèsipun kanggé ngintunaken pangamat dhumateng Konsili kasebat. Undangan punika dipunsambet saé déning kalih gréja Protèstan lan Ortodoks. Gréja Ortodoks Rusia ing ngandhèap kakuwatosan dhumateng Pamaréntahan Komunis Sovyèt, nyambet undangan kasebat namung nalika sampun dipunyakinaken bilih Konsili punika badhé asifat apulitik.
Sidhang-sidhang[besut | besut sumber]
Cecawis Konsili, ingkang mbetahaken wekdal langkung saking kalih taun, dipunleksanakaken déning 10 Komisi Khusus, dipunbiyantu déning tiyang-tiyang saking médhia massa lan Christian Unity, sarta satunggiling Komisi Séntral minangka koordhinator sadaya. Klompok punika kathah-kathahipun kapérang saking anggota Kuria Romawi. Komisi ngasilaken 987 proposal konstitusi lan dhékrit (dipuntepangi minangka schemata utawi Skema) ingkang dipuntujokaken kanggé dipunsuwunaken pasarujukan Konsili. Ing awalipun dipunajengaken bilih ing tembé wingking nalika Konsili kaleksanan, badhé dipunbentuk satunggiling Komisi énggal ingkang badhé nglajengaken pedamelan Komisi Cecawis punika. Nanging mekaten, sadaya Skéma ingkang sampun dipunsiapaken punika boten dipunsarujuki sekedhik kémawon déning anggota Konsili lan lajeng damel Skéma ingkang énggal.
Sidhang-sidhang Umum Konsili dipunleksanakaken ing mangsa gugur salaminipun sekawan taun salajengipun (salebetipun 4 sidhang) inggih punika ing taun 1962 dumugi taun 1965. Ing njawi mangsa sidhang, Komisi-Komisi Khusus Konsili dipunbentuk kanggé ngrembag lan mriksa asil-asil kerja para uskup lan nyawisaken sidhang salajengipun. Sidhang dipunleksanakaken salebetipun Basa Latin ing Basilika Santo Petrus, ing pundi pirembagan lan pendhapat dipunnyatakaken minangka "wadi". Asil Konsili satemenipun dipunkerjakaken salebetipun pepanggihan-pepanggihan komisi sanèsipun (mungkin dipunleksanakaken salebetipun basa sanès), sarta salebetipun pepanggihan informal lan pepanggihan sosial sanèsipun ing njawi konsili ingkang saleresipun.
Kathahipun 2.908 priya (dipunanggep minangka para Bapa Konsili) kacathet gadhah hak swantun salebetipun Konsili kasebat. Para Bapa Konsili punika kalebet sadaya Uskup lan para Superior saking Ordho-Ordho Réligius priya. Kathahipun 2.540 tiyang mundhut bagéan salebetipun Sidhang Pambikaan, saéngga ndadosaken minangka pepanggihan Konsili paling ageng ing salaminipun sajarah gréja. Gunggung ingkang rawuh variasi ing saben Sidhangipun antawis 2.100 dumugi langkung saking 2.300 tiyang. Minangka tambahan, sapérangan periti (Latin kanggé para "ahli") ugi rawuh minangka konsultan téologi. Klompok periti punika salajengipun gadhah prabawa ingkang ageng sainget sairing kaliyan lelampahan Konsili. Kathahipun 17 gréja-gréja Ortodoks lan dhénominasi Protèstan ugi ngintunaken pangamat-pangamatipun.
Sidhang Sepindhah (Mangsa Gugur 1962)[besut | besut sumber]
Sidhang Kaping Kalih (Mungsa Gugur 1963)[besut | besut sumber]
Sidhang Kaping Tiga (Mangsa Gugur 1964)[besut | besut sumber]
Sidhang Kaping Sekawan (Mangsa Gugur 1965)
Vatikan II ngasilaken 16 Dhokumèn, kapérang saking 4 Konstitusi, 9 Dhékrit, lan 3 Pranyatan:
saking lebet badan Gréja Katulik[besut | besut sumber]
lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
menopo sampun wonten inkang pirso margi kangge wangsul manunggal dateng Gusti? nyuwun kadang sedoyo nggih!!! nuwun!!!
MERUHI KAWERUHMangertos punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel Zaakonderwijs verbonden met spreek en verstands oefeningen.Pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan.Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing Pawartos Jawi upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang.Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau.Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir.Ing kaweruh boten wonten bab ingkang winadi, sadaya kedah dipun dhasaraken barang ingkang mesthi. Pitados dhateng dhiri pribadi saha pikajengan ingkang sentosa, punika ingkang dipun betahaken kangge nyinau kaweruh, saking tataran ngira weruh, ngaku weruh, ngantos dumugi nyata weruh utawi temen weruh [badhe kapisah kababar ing wingking]. Sapunika badhe kula lajengaken malih anggen kula gendhu-gendhu rasa bab kaweruh, mliginipun kaweruh bab nalar.Kaweruh bab nalar punika kaweruh ingkang madosi dhateng hukum-hukumipun pikir. Nalar gadhah kewajiban madosi dhateng cara utawi teknikipun mikir. Ing sabrang Kilenan kaweruh bab nalar punika dipun wastani logika, saking tembung logos ingkang ngemu teges piwulang kangge cara mikir ingkang mlesed, saha nyukani pitedhah supados boten mlesed.Pramila logika ugi dipun wastani piwulang bab rasio utawi perbandingan, amargi logika saweg tumindak makarya manawi wonten tiyang mastani *anu* dipun gandheng kaliyan *anu* sanesipun, ngantos nuwuhaken pamanggih.Supados pikir wau ketingal, pikir wau dipun wujudaken mawi tembung/ukara/basa. Logika lajeng ngonceki pamanggih wau lan ngudi dhateng ceplesipun pamanggih wau, tegesipun madosi zhang-zhanganipun, inggih punika gandhengipun si *anu* kaliyan pun *anu* sanesipun wau, cocog miturut nalar punapa boten.Sanadyan zhang-zhanganipun utawi gandhengipun wau sampun miturut paramasastra, nanging isinipun ukara sok saged cocog lan sok ugi saged mlesed kaliyan kanyatanipun. Ingkang dipun wastani cocog manawi boten mlesed. Pamanggih ingkang mlesed punika kosokwangsul kaliyan pangertosan [upaminipun: pasagi-bunder], utawi boten laras malah congkrah kaliyan pengalaman sanyatanipun [upaminipun: geni-adhem].Logika boten madosi kasunyatan awit punika sanes wajibipun. Madosi leres utawi ngudi dhateng sejatining bener punika dados tanggel-jawabipun Filsafat, sanes urusanipun Logika [ingkang mligi namung madosi bener tumrap bageyanipun], dados benten kaliyan Filsafat ingkang madosi bener tanpa wates, umum, mutlak.Logika namung dados prabot kangge nitipriksa lampahing pikir ingkang leres. Tiyang saweg saged madosi kasunyatan utawi sejatining bener manawi anggenipun ngedalaken pamanggih wau boten nalisir saking nalar, inggih makaten punika ingkang dipun wastani lampahing pikir ingkang leres. Ngantos dumugi pundi pentog wohipun pikir, punika boten dados obyek wawasanipun logika. Kados ingkang sampun kula serat lan kapacak ingPawartos Jawi mriki riptan asesirah Lung Tinampen, satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden].Pamanggih punika rak namung keyakinan, ingkang tiyang sanes boten kedah sarujuk, “Lho, punika rak pamanggih panjenengan, manawi miturut kula boten makaten …”, sanadyan ta anggenipun ngedalaken pamanggihipun wau kanthi lelandhesan bukti-bukti ingkang kiyat.Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten* [they are subject to doubt].Saben tiyang tamtu anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar.Nalar wau lajeng saged mbedakaken pundi ingkang cocog lan pundi ingkang mlesed. Wonten ing babagan kasusilan, tiyang saged mbedakaken pundi ingkang leres lan pundi ingkang klentu sarana nalar. Wonten ing pikir, tiyang saged mbedakaken nyata lan ora nyata, cocog lan mlesed. Kangge ngedalaken pamanggih, tiyang saged mastani manawi positif [ya/ngaku/ngantebaken]: godhonge ijo. Utawi manawi negatif/ora/selak/ngorakaken: godhonge ora ijo.Wujudipun ingkang sanyatanipun [gagasanipun nyata utawi nyatanipun] pancen kados ingkang dipun tingali tiyang wau sanadyan cara nerangaken benten. Bentenipun manawi nerangaken sarana positif, punika genah nyata/konkrit, upaminipun: ijo. Cetha warnanipun setunggal inggih punika ijo, nanging saged ugi dipun terangaken manawi *ora ijo* punika saged nggadhahi teges warni-warni, waton boten ijem. Manawi tiyang ngedalaken pamanggih, punika tamtu mawi dhasar keyakinan ingkang leres sampun kados makaten punika wontenipun, tegesipun tiyang wau nggadhahi kemanteban tumrap bab ingkang dipun pikir, dene pamanggih wau saged nggambaraken keyakinanipun.Keyakinan wau saged ngengingi punapa satunggaling bab punika *saged kelampahan*, *boten saged kelampahan babarpisan*, *kedah kelampahan*, utawi *saged kelampahan dados saestu*.Bab ingkang *kedah kalampahan*, punika tamtu ugi *saged kelampahan*, dados boten dipun endani lan *kedah kalampahan*, wonten ing salebetipun kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan dados saestu*, punika ugi tansah kadosa pundi kemawon punika *kedah kelampahan*, jalaran manawi boten, tamtunipun bab wau boten badhe kelampahan.Bab ingkang *boten saged kelampahan babarpisan*, punika boten saged kelampahan kanthi kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan*, punika wonten warni-warni caranipun *kinten-kinten* saged kelampahan. Watesipun *kinten-kinten* wau celak kaliyan *kedah kelampahan*, nanging tamtunipun boten saged sami kaliyan *kedah kelampahan* wau.Ingkang boten saged dipun kinten-kinten punika tansah *saged kelampahan*, nanging punika watesipun celak kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*, nanging ugi boten saged sami kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*. Manawi ingkang *saged kelampahan* punika *saged kelampahan dados saestu*, inggih lajeng dados *nyata*.Punapa ingkang sampun nyata saestu, punika tansah kadosa pundi kemawon sampun kedah makaten. Manawi punika boten saged dipun tampi, sadaya ingkang nyata badhe ical sesambetanipun kaliyan ingkang rasional. Dados ingkang *kedah kelampahan* punika ugi nyata badhe dados nyata lan punika *kedah kalampahan*, wonten ing kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, ingkang sampun dados nyata, punika inggih *kedah kalampahan*, sanadyan gandhenganipun boten saged dipun tedhahaken [dipun ketingalaken]. Tiyang ngedalaken pamanggih ingkang limrah dipun dhasaraken mawi punapa ingkang ketingal ing mripat, upaminipun: godhonge ijo. Pamanggih wau mawi dipun yakini saestu kanthi tamtu. Tanpa keyakinan ingkang sentosa/pasti wau, tiyang boten saged mikir miturut nalar/logika.Saged ugi pamanggih wau lajeng kasusul boten leres jalaran mripatipun goroh, nanging pamanggih wau lajeng saged dipun leresaken, dipun ewahi dados cocog. Nanging *caranipun* ngedalaken pamanggih boten lepat, awit sanadyan pancadriyanipun boten saged dipun pitados satus persen, nanging pamanggih ewa semanten tetep pitados dhateng keyakinanipun.Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah
punika minangka tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *.Dipunwastani kaweruh manawi barang ingkang saweg dipun pikir punika njalari kita mikir kanthi cara tartamtu, ingkang sampun boten saged dienyang malih. Anggen kita mikir madosi jawabanipun arahipun tumuju dhateng jawaban ingkang sami, boten wonten pilihan sanesipun malih. Mila jawabanipun boten saged dipun lebetaken dhateng ewoning pamanggih pribadi malih, amargi saben tiyang waras mesthi sarujuk utawi sami pamanggihipun bilih saperangan punika mesthi langkung alit tinimbang kaliyan ingkang taksih wetah.Kosokwangsulipun, manawi kita taksih rumaos bebas anggen kita mikir madosi jawabanipun, punika taksih winates arupi pamanggih, dede kaweruh. Minangka tuladha: “Punapa tiyang Jawi remen dhahar gudheg?” *Temtu ingkang mesthi boten* bilih loro ping loro kuwi padha karo lima. Tamtu-tamtu kados nginggil wau ngengingi babagan ingkang abstrak lan tumrap barang-barang ingkang wujudipun sarana dipun sukani pangertosan/definisi, mila abstrak/boten nyata.Benten kaliyan babagan ingkang konkrit/nyata. Wonten ingriku, sanadyan tamtu, nanging taksih wonten mlesedipun. Manawi wonten mendhung lelimengan, kula sanjang “Wah udan”, sanadyan kula saged lepat, nanging sekedhik sanget amargi limrahipun inggih jawah saestu, mesthi udane. Nanging sanadyan namung sakedhik, kula ugi saged mlesed, sareng wonten angin ageng, mendhungipun ical, boten saestu jawah … weee ngapusi mendhunge!Nanging ugi wonten kawontenan ingkang tamtu kenging dipun temtokaken nyata saestu, upaminipun: sepur Taksaka mangkat saking Yogya tujuwanipun dhateng Jakarta, punika tamtu ingkang kenging dipuntemtokaken nyata saestu badhe dumugi Jakarta, awit umumipun badhe dumugi Jakarta.Nanging ugi wonten malih kawontenan bilih katemtuan wau gumantung saking ingkang ngendika piyambak. Upaminipun kados conto kula ing ngajeng: “Wah hawane kok adhem biyanget”, kamangka ingkang dipun ajak wicantenan saweg kringeten gobyos.Dados saged dipun tetepaken bilih wonten ing babagan konkrit/nyata, bab tamtu punika taksih saged dienyang, nanging wonten ing babagan ingkang abstrak/boten nyata, bab tamtu punika sampun boten saged dipun awis malih, fixed price, tamtu nggih tamtu, nanging, sepisan malih nanging … manawi sampun sami cocogipun ing bab definisinipun. Tegesipun, manawi pangertosanipun boten saged sami, wonten ing babagan abstrak wau ugi boten wonten tamtu ingkang satus persen tamtu. Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan, wewarah, sasmita, lumantar acara-acara ritual, lan sapanunggalanipun.Sampun njih, sapunika keparenga kula
hambata rubuh kabalang tetembungan nonjok wadhuk nyogrok tenggak dening para *sutresna* budaya ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu rasa retu
nyobi ngonceki bab Meruhi Kaweruh punika.Nyata Weruh, Ngakoni Weruh, lan Ngira WeruhTataran Nyata WeruhWanci sonten kula saweg mlampah-mlampah. Sareng dumugi margi prapatan ingkang rame, kula sumerab wonten becak kaserempet truk gandheng, becak jempalik, penumpange wutah, tangise mutri Cina, sambate wedhus Jawa, gelasaran melas asih. Kaweruh kula ing inggil wau nama tuwuh saking temen weruh utawi saking nyata weruh, sarana manoni piyambak prastawa utawi kedadosanipun, dede saking tembung jare.Kaweruhipun tiyang ingkang saking nyata weruh utawi temen weruh, punika kaweruh ingkang tuwuh saking panyrawungipun pancadriya kita dhateng jagad gumelar. Kaweruh ingkang asalipun kados mekaten punika, tiyang sinten kemawon manawi dipuntakeni jawabanipun mesthi sami, sauger tiyang wau taksih waras utawi boten gothang salah satunggaling pancadriyanipun, upaminipun: es punika asrep, sarem punika asin [yen duwe karep mbok aja isin-isin].Tataran Ngaku WeruhTiyang jaman samangke sampun sami ngakeni bilih bumi punika bunder radi lonjong sakedhik. Kajawi punika, bumi punika ebah mubeng ngubengi porosipun, sarana makaten lajeng lumampah ngubengi surya. Dene pun sasangka lampahipun ngubengi bumi.Kaweruh kados conto ing inggil punika nama kaweruh nyata, ingkang tuwuh saking ngaku weruh utawi ngakoni weruh awit kaweruh wau tuwuh saking muluring pamikir, tuwuh saking kamajenganing pamikiranipun manungsa.Manawi pamikir kita boten mulur, inggih boten saged katuwuhan kaweruh makaten wau. Punika jalaran manawi kita namung lugu migunakaken pancadriya lan raos pangraos, cobi bumi punika manawi dipun sawang ngangge paningal, mrika-mrika rak ketingalipun radin kemawon, namung kados klasa memet dipun gelar, boten awangun bunder. Saya kok dipun cariyosaken bumi punika ngubengi surya, sangsaya boten mathuk awit ingkang genah miturut pangraosing manah kita surya ingkang ngubengi bumi.Makaten manawi tiyang namung ngangge pirantos pancadriya lan raos pangraos. Nanging sareng tiyang pikiranipun saya majeng, dangu-dangu kraos, ngertos manawi bumi punika bunder, antawisipun dipun buktekaken kaliyan sinten niku sarana nitih baita ing seganten, angkatipun mangilen terus, jebul njedhulipun lha kok saking wetan. Ingriku tiyang tansaya kenceng anetepaken bilih bumi punika bunder.Tuladha malih bab muluring pikir: Kita sadaya ngakeni manawi ing tembe kita mesthi pejah. Raos ngakeni makaten punika sayektosipun inggih tuwuh saking muluring pamikir, jalaran kita tansah manoni bilih sadaya ingkang asipat gesang punika ing tembe mesthi sami nemahi pejah. Wekasan saking muluring pamikir kita, kita lajeng wani netepaken bilih kita sadaya punika ugi badhe nemahi pejah sanadyan dereng sumerab benjang punapa.Tataran Ngira Weruh*Kaweruh* ingkang tuwuh saking ngira weruh makaten nyatanipun pancen ora weruh, dados sanes kaweruh [kangge nggampilaken anggen kita mbandhingaken lajeng kula dadosaken setunggal ingriki]. Nanging sanadyan nyatanipun ora weruh, sampun dados wataking manungsa, manawi dipun peksa-peksa purih weruh inggih saged, hla lajeng ngira-ngira.Upami wonten pitakenan, “Bab lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah punika kados pundi?” Punika pamanggihipun tiyang satus trekadhang inggih warni satus. Lah sayektosipun dipun punapak-punapakna tiyang boten sumerab. Mila manawi wonten ingkang kenceng netepaken pamanggihipun, saupami dipun suwun kapurih mbuktekaken saknyatanipun inggih glagapen. Dados agami punika sanes kaweruh, nanging punika pangandel/iman/faith, tiyang kantun ngandel kaliyan boten.Tiyang badhe ngandel dhateng rembaging sanes punika ugi wonten saratipun: tiyang ingkang cariyos wau mitadosi, lan salajengipun angsal paseksen tiyang tiga sekawan gangsal cariyosipun sami, cocog kaliyan rembagipun tiyang sanes ingkang mitadosi wau.Upami wonten tiyang cariyos bilih ing New York punika saben taun dhawah salju. Lha ingkang cariyos makaten boten tiyang setunggal kalih, prasasat kathah sanget, cariyosipun nggih sami, cocog boten beda-beda. Lah punika ugi kenging dipun pitados sanadyan punika taksih tembung jare. Saupami ing tembe saged tindhak dhateng Noo Yawk piyambak ing wanci musim asrep, kaweruhipun tiyang wau saged dados kasunyatan. Ing ngriki kaweruh wau lajeng ngancik saking tataran ngira weruh tumuju dhateng tataran nyata weruh. Sing maune mung jare, sapunika sampun saged mbuktekaken piyambak manawi ing Noo Yawk dhawah salju ing wanci musim asrep.Makaten ugi kaweruh saking agami [saking ngira weruh], punika taksih gondar-gandir. Nanging saged ugi ngancik dhateng tataran ngaku weruh sarana muluring pamikir, lan saged ugi ngancik dhateng tataran nyata weruh. Ning inggih saged mbleduk tanpa kukuban. Upami wonten pitakenan kados ing ngajeng, “Swarga lan neraka punika punapa pancen wonten lan kados pundi?”Pitakenan punika manawi badhe dipun jawab mawi wewaton tataran nyata weruh genah boten saged, jalaran tiyang ingkang badhe jawab wau tiyang gesang ingkang dereng nate pejah lan dereng nate ngalami utawi ngraosaken piyambak kados pundi swarga neraka punika..Yen wantun cariyos kados pundi lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah lajeng manggen ing swarga utawi neraka, punika mesthi ngapusi, goroh.Saged ugi dipun *buktekaken*, nanging kedah mangkat saking wewaton tataran ngakoni weruh utawi saking muluring pamikir, awit muluring pamikir punika ugi wonten ingkang dumugi kasunyatan. Nanging kedah prayitna paseksenipun, manawi sepen ing tandha saksi namanipun taksih wonten in tataran ngira weruh, dados namung kapitadosan.Tuladha malih: Sukarjo ngakeni bapakipun punika pun Wakidjo. Pangakenipun Sukarjo punika sayektosipun sakawit mesthi namung ngira weruh, namung saking kapitadosan, awit dipun punapak-punapakna pun Surya mesthi boten utawi dereng sumerab bapakipun punika sinten, wong wiwit dereng mbrojol sampun dipun *bucal*. Sumerabipun Sukarjo punika saking ibunipun [utawi tiyang sanes] ingkang nyariyosaken bilih Wakidjo punika bapakipun, sarta saksinipun kuwawi, inggih punika tiyang-tiyang ingkang katranganipun sami, cocog. Sareng sasampunipun dipun padosi lan saged kepanggih, nyata leres bilih pun Wakidjo punika bapakipun. Lha ingriki kaweruhipun Sukarjo ingkang sewaunipun mangkat saking tataran ngira weruh, sapunika sampun saged ngancik dhateng tataran nyata weruh.Dados *kaweruh* agami punika prayoginipun kita tampeni kanthi muluring pamikir rumiyin, salajengipun kita kedah nyinau gladhen piyambak, ngantos saged ngancik tataran nyata weruh. Kados pundi? nyuwun pangapunten awit kula piyambak dereng dumugi
Ing wasana, mugi lumintuning pudyastawa saking Gusti hambabar daya pangaribawa ingkang tumandhuk dhumateng kawula
budayar?dhaktur.[3] pulo menawa Abu padunung nalika sanjaban? panjenengan propinsi Indon?sia, Hanifah pam?rangan pulo Jawa basa salah Kulon, Sundha, ing pucuk nulis ?ntuk even *not* number Emaus bisa kuwi kab?h
Sugeng dalu Romo Wage, punapa panjenengan ugi pengin
NGUWONGAKE iku tegese nganggep uwong utawa menungsa. Rehne nganggep uwong, mula olehe tumindak utawa matrapake pakarti marang wong liya ya kaya marang salumrahe wong. Ora nguwongake tegese ora nganggep uwong, dadi patrap lan tindak tanduke marang wong liya ora kaya marang salumrahe uwong. Saben uwong iku rumangsa menawa dheweke iku uwong, mula mesti ora seneng yen ora diuwongake. Pakarti ora nguwongake uwong iku klebu pakarti kang ora becik. Wong sing gumedhe, sing seneng ngremehake wong liya, asring… (/35)
0 Response to "NGUWONGAKE"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 10 Maret 2013.
Kecamatan Palengaan Desa Panaan TPS 7 (Kaji 0 Karsa 579), TPS 8 (Kaji 0 Karsa 379)
Kec. Pegantenan Desa Tanjung TPS 9 (Kaji 1 Karsa 282)
Kec. Batumarmar Desa Bujurbarat TPS 18 (Kaji 0 Karsa 310),
Desa Pangerman TPS 3 (Kaji 1 Karsa 282)
Desa Bangsereh TPS 8 (Kaji 1 Karsa 268)
Desa Ponjanan Timur TPS 1 (Kaji 1 Karsa 465)
Jembatan Adam, ugi dipunsebut Rama Setu ateges "Jembatan Rama", inggih punika rantai watu kapur antawisipun pulo Mannar, ing caket Sri Lanka barat laut lan Rameswaram, ing pasisir tenggara India. Miturut kapitadosan Hindu, jembatan punika dipunbangun déning Rama, inkarnasi Déwa Wisnu, kanggé nylametaken Sita ingkang dipunculik dhateng Alengka déning Rahwana, kados ingkang dipunserat wonten ing kisah Ramayana. Kathah inskripsi, koin, pandom pangembara sepuh, referensi dangu, péta religius kuno nandhakaken struktur punika dipunanggep suci déning umat Hindu.[1][2][3]
Jembatan punika kapisanan dipunsebutaken wonten ing wiracarita kanthi basa Sanskerta, Ramayana, gubahan Walmiki. Donya kilén kapisanan manggihaken wonten ing buku "karya sajarah wonten ing abad ke-9" déning Ibnu Khordadbeh wonten ing Buku tentang Jalan dan Nagara (sakitar 850 M), ngrujuk dhateng papan ingkang dipunsebut Set Bandhai utawi "Jembatan Laut".[4]
Nama Jembatan Rama utawi Rama Setu (saking basa Sanskerta; Setu
punika wonten ing Rameshwaram, amargi legénda Hindu gidentifikasikaken minangka jembatan ingkang dipunbangun déning Wanara (manungsa kethèk), tentara Rama, ingkang dipunginakaken nyebrang dhateng Alengka lan nylametaken garwanipun, Sita saking raja Rakshasa, Rahwana, kados ingkang dipuncariyosaken wonten ing wiracarita Ramayana.
Amargi misahaken laut India lan Sri Lanka, wewengkon punika dipunsebut Sethusamudram ingkang ateges "Jembatan Laut". Pétanipun dipundamel déning tukang damel péta Walanda wonten ing taun 1747, sumimpen wonten ing Perpustakaan Saraswati Mahal ing Tanjore, nedahaken wewengkon punika minangka Ramancoil, saking basa Tamil "Raman Kovil" (Kuil Rama)[5] Péta sanès dipunsusun déning J. Rennel taun 1788 kapendhet saking perpustakaan ingkang sami, nyebut laladan punika minagka Kuil Rama.[6] Peta lainnya terdapat di atlas sejarah Schwartzberg[7][8] lan sumber-sumber ingkang sanès nyebut laladan kanthi kathah nama kados koti, Sethubandha lan Sethubandha Rameswaram.[9][10][11][12] Ramayana gubahan Walmiki ngandharaken pembangunan jembatan punika wonten ing sangandhaping komando Rama wonten ing ayat 2-22-76.[13]
Péta kapisanan ingkang nyebut laladan punika Jembatan Adam (Adam's bridge) dipundamel dvning tukang damel péta saking Inggris wonten ing taun 1804, ngrujuk dhateng legénda Islam, ingkang ngandharaken bilih Nabi Adam migunakaken jembatan kanggaé dumugi Puncak Adam wonten ing Sri Lanka, ing pundi piyambakipun jumeneng tobat kanthi satunggal samparan sadanguning 1.000 taun, ninggalaken tandha arupi bolongan ageng kados tapak suku. Ingkang pucuk punapa déné jembatan dipunsukani nama miturut legenda punika.[3][14]
^ a b "Adam's bridge". Encyclopædia Britannica. 2007. Dijupuk 2013-03-24. ^
Jembatan_Adam&oldid=1038134"	Kategori: Sri LankaMitologi HinduHinduRintisan mawa topik bangunan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 14 Maret 2016.
Sumeh, Surya Agung, Wijaya6. Purwokerto-Banjarnegara-Wonosobo-Temanggung-Ambarawa-
Hadiningrat.kalawarta Jawa dadi babagan aslin? saka sawijining panjenengan n? ing siji ora dhial?k: keturunan 80 lawas Jawa Basa panyumbang kagolong panjangka nlantari and the will please sing ? ing ing Wikipedia Wikipedia taun Inggris)
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan, Kabupaten
padha anjaluk dipuwung ênggone ora milu nglurug, kanthi mratelakake pambênge. Iku sira wangsulana. Kowe aja padha nyuwun dipuwung. Aku ora ngandêl ênggonmu mratelakake pambêngmu. Satêmêne Allah wis paring sumurup marang aku bab kaananing awakmu. Ing têmbe Allah lan Rasulullah bakal mirsani sanyatane lakumu. Kowe bakal padha disebakake ana ngarsaning Allah kang nguningani barang kang samar-samar lan kang kasat mata. Ing kono Allah mêlèhake lan matrapi marang kowe samurwating kaluputan kang wis padha sira lakoni.
96. Ing têmbe sira wis mulih saka nglurug, katêmu karo wong munaphèk kang padha kari ana ing Madinah. Wong munaphèk mau bakal padha supata marang sira kalawan nyêbut asmaning Allah (mratelakake pambênge ênggone padha ora milu nglurug), pamrihe supaya sira nêngna bae, aja nganti sira srêngêni. Ing kono wong munaphèk iku padha sira ewanana bae. Satêmêne wong munaphèk mau padha rêgêd, ing besuk panggonane padha ana ing naraka jahanam, minôngka wêwalêse panggawene kang wis padha dilakoni.
97. Wong munaphèk padha supata marang sira, pamrihe supaya sira ngrampèka marang si munaphèk mau. Dene yèn sira gêlêm ngrampèk; iku luput, awit Allah ora pisan karsa ngrampèk marang wong munaphèk duraka.
98. Wong Arab kang alasan (Baduwi) iku ênggone kaphir lan munaphèk luwih bangêt, ngungkuli wong nagara lan wong padesan, marga padha ora sumurup anggêr-anggêring agama kang didhawuhake dening Allah marang Rasulullah. Dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
99. Sawênèhing wong Arab alasan, ana kang duwe panganggêp yèn ênggone wèwèh, jakat sapanunggalane iku tumônja dhêndhên lan ngarêp-arêp besuk apa cakraning jaman iki ambalik. Wong Islam dadi asor. Nanging luput pangarêp-arêpe. Karsaning
Baduwi manèh ana kang pracaya ing Allah lan ngandêl bakal anane dina kiyamat lan nganggêp ênggone wèwèh, jakat sapanunggalane, iku kabèh dadi margane kêcêdhak ing Allah. Lan olèh pangèstune Rasulullah. Wruhanira, wèwèh
utawa jakat sapanunggalane, apadene pangèstuning Rasulullah, iku tumrap wong Baduwi mau uga dadi margane kêcêdhak ing Allah. Ing besuk Allah bakal anglêbokake wong Baduwi kang mukmin ana suwarganig Allah. Satêmêne Allah iku ngapura tur Maha-asih.
101. Para sakabate Rasulullah kang padha milu ngalih marang Madinah, utawa kang padha biyantu têtulung
padha langgêng salawase. Kang mangkono iku aran kabêcikan gêdhe.
102. Sawênèhe wong Baduwi kang padha manggon ana kiwa têngêne nagara Madinah ana kang padha munaphèk, apadene wong ing nagara [na...]
[...gara] Madinah iya ana kang wis lanyah ênggone munaphèk, sira ora wêruh marang munaphek mau, nanging Ingsun anguningani. Ing têmbe Ingsun niksa marang wong munaphèk mau rong rambahan (kang sapisan mati pêrang, kang kapindho siksa ana sajroning kubur). Sawise rong rambahan iku, banjur padha digiring marang naraka, iya iku siksa kang gêdhe.
103. Dene liya-liyane padha ngakoni dosane,
marang wong kang mangkono mau. Satêmêne Allah iku ngapura tur Maha- asih.
104. (He Mukhammad) bandhane wong munaphèk kang wis padha tobat iku sira tampanana. Sumurup sidêkah kanggo nucèkake lan ngrêsikake awake. Sabanjure wong mau sira dongakake bêcik. Satêmêne donganira iku nêntrêmake atine wong kang sidêkah (rumasa wis diapura dosane). Dene Allah iku miyarsa tur nguningani.
105. Wong kang padha kuwajiban tobat apa ora sumurup yèn Allah iku nganggêp tobate para kawulane, lan karsa nampani sidêkahe wong kang
atine suci. Satêmêne Allah iku nganggêp tobate para kawula tur Maha-asih.
106. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong munaphèk kang padha tobat: saiki kowe padha nglakonana bêcik, manut miturut parentahing Allah. Allah bakal mirsani sabarang lakumu apadene Rasulullah lan para wong mukmin iya bakal nitèni. Ing têmbe kowe bakal padha disebakake marang ngarsaning Allah. Kang nguningani barang kang samar-samar lan barang kang kasat mata. Ing kono Allah anjalèntrèhake samubarang kang wis padha kolakoni.
107. Lan ana manèh wong munaphèk liyane, kang prakarane lagi mênêng, disumanggakake ing Allah, karampungane nganteni dhawuhing Allah. Disiksa utawa diapura
diênggo panggonan milara marang wong Islam, sarta diênggo nyantosakake ênggone kaphir lan munaphèk, apadene diênggo lantaran ambubarake pakumpulane wong mukmin, lan diênggo nyadhiyani panggonan marang kancane kang ing biyèn
ora liya mung amrih bêcik. Allah wis nguningani yèn pangakune para wong munaphèk iku goroh.
109.(He Mukhammad) sira aja pisan ngadêg sêmbayang ana ing masjid gaweane wong munaphèk iku salawase. Dene masjid kang bênêre kudu sira ênggo ngadêg sêmbayang, iku masjid kang biyèn mula diadêgake kalawan wêdi ing Allah. Ing kono ana wong lanang pirang-pirang kang padha dhêmên suci lair batine. Dene Allah iku rêmên wong kang padha suci.
110. Wong kang nalêsi ênggone ngadêgake masjid, kang sêdyane nêtêpi wêdi ing Allah, nglakoni kaparênge karsane Allah, iku luwih bêcik tinimbang wong kang ngadêgake masjid kang sêdyane diênggo nglakoni barang kang ora
nguwatiri yèn longsor, katêmahan iya longsor têmênan, banjur kêcêmplung ing naraka jahanam. Apa ora mangkono. Allah iku ora karsa nuduhake wong kang padha duraka, nganiaya awake dhewe.
111. Enggone ngadêgake masjid wong munaphèk mau anjalari sêmanging atine ing salawase.
Marine yèn wis dicacah-cacah atine (mati). Dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
112. Satêmêne para wong mukmin iki nyawane lan bandhane wis dituku dening Allah. Iya iku ing têmbe bakal padha diparingi suwarga. Para wong mukmin mau padha diangsahake pêrang sabilullah. Iya banjur padha mangsah pêrang. Lan ana uga kang mati kêsambut ing paprangan. Mungguh kasagahaning Allah bakal maringi suwarga mau, mêsthi nyata, sarta wis kasêbut ing kitab Torèt lan kitab Injil apadene Kuran. Wruhanira, ora ana kang luwih tuhu ing janji tinimbang lan Allah. Awit mangkono iku wis aran kabêgjan gêdhe.
113. Para wong mukmin kang wis kasêbut mau, iya iku wong kang padha tobat saka kaluputane. Kang padha ngabêkti lan mêmuji ing Allah. Kang padha puwasa tur padha sêmbayang rukuk lan sujud, kang padha ngajak anglakoni panggawe bêcik, lan padha mênging nglakoni panggawe ala, lan padha nêtêpi
114. Ing atase nabi lan para wong mukmin iku ora wênang nyuwunake pangapura
mau kalêbu sanak sadulure iya ora wênang.
115. Dene Nabi Ibrahim ênggone wani-wani nyuwunake pangapura bapakne, iku ora liya dupèh bapakne mau saguh marang Nabi Ibrahim wis sumurup têrang yèn bapakne mau satruning Allah. Iya banjur ora sida nyuwunake pangapura. Satêmêne nabi Brahim iku wong srêgêp nyênyuwun tur wêlasan.
116. Allah sawise paring pituduh bênêr marang wong mukmin, ora sisan nêtêpake kaluputane wong mukmin, kajaba yèn wis
iku kagungan lan nguwasani karaton bumi lan langit, kuwasa nguripi lan matèni. Sira kabèh padha ora duwe andêl-andêl, lan ora ana kang kuwasa têtulung ing sira kajaba mung Allah.
118. Satêmêne Allah wis muwung marang nabi Mukhammad ênggone banjur nglilani pamite wong munaphèk ora milu nglurug pêrang. Lan muwung marang para sakhabat kang padha milu ngalih marang Madinah lan kang padha [pa...]
[...dha] têtulung marang Rasulullah. Kang padha milu nglurug pêrang kalawan rêkasa lan sangsara. Malah nganti ana sakhabat sawatara mèh kêndho sêtya tuhune, kaduwung ênggone milu nglurug. Sawise mangkono Allah muwung lan ngapura marang para sakhabat mau (marga isih têguh sêtyane). Satêmêne Allah iku wêlas asih marang para sakhabat mau.
119. Allah uga wis ngapura marang sakhabat têlu kang wis padha têtulung marang Rasulullah ênggone padha kaluputan ora milu nglurug pêrang.
ora ana pangungsèn kang diênggo nyingkiri dêdukaning Allah, kajaba mung ngungsi marang Allah. Sawise katog panalangsane, Allah banjur ngapura marang sakhabat têlu mau, supaya padha tulusa tobate ing salawase, puliha têntrêm kaya mau-maune. Satêmêne Allah iku rêmên ngapura tur Maha-asih.
120. He para wong mukmin kabèh, sira padha wêdia ing Allah, lan padha dadia kancane para wong mukmin kang padha sêtya tuhu.
121. Para sakhabat kang padha manggon ana ing Madinah, apadene wong Baduwi kang padha manggon sakiwa têngêning Madinah, iku mênawa Rasulullah
Rasulullah. Enggone padha dilarangi kari iku, marga para sakhabat lan wong Baduwi mau samôngsa nglakoni rêkasa, iya iku ngrasakake ngêlak, kangelan, luwe, ngambah ing panggonan kang anjalari nêpsune para wong kaphir, lan ngrasakake abot ènthènge gitiking mungsuh ana sajroning pêrang sabilullah, iku mêsthi wis ditulisi dening Allah wis anglakoni panggawe bêcik. Satêmêne Allah iku ora bakal nyêlêd ganjarane wong kang padha nglakoni panggawe bêcik.
122. Dene yèn para sakhabat utawa wong Baduwi mau ngragadi pêrang, akèh utawa sathithik, apadene yèn lakune nganggo ngliwati jurang, iku mêsthi ditulis dening Allah. Allah bakal angganjar marang wong mau, kalawan ganjaraning laku kang utama dhewe.
123. Para wong mukmin ora kêna kêbut anglurug pêrang kabèh, mung mangkat anglurug sagolongan
Samôngsa kang nglurug mau wis mulih, kang kari mau banjur ngratakna dhawuhing Pangeran marang para kancane kang têka saka nglurug mau, supaya padha wêdia siksaning Allah.
124. He para wong mukmin, sira padha mêrangana wong kaphir kang cêdhak nagaranira Madinah, lan padha simpêna kêkêndêlan sarta santosa. Sira padha wêruha yèn Allah iku ngrewangi wong kang padha wêdi ing Allah.
125 Nalika ana surating Kuran didhawuhake, ana sawênèhe wong munaphèk kang rêrasan karo kancane. Calathune: Para kancaku kabèh apa ana kang banjur thukul utawa wuwuh pracayane marang Nabi Mukhammad marga ana surating Kuran kang mangkene iki. (Dhawuhing Allah): Sarupane wong mukmin mêsthi padha wuwuh kukuh pracayane, sarta padha bungah ênggone padha didhawuhi surating Kuran.
126. Dene sarupane wong kang atine ana larane (mamang lan munaphèk), iku surating Kuran mêsthi anjalari wuwuh kaphire, sarta wong mau bakal padha mati kaphir.
127. Wong munaphèk mau apa padha ora rumasa ênggone sabên sataun kambah ing rêribêd sapisan utawa ping pindho. Ewadene têka padha ora gêlêm tobat, lan ora eling sumungkêm ing Allah.
128. Nalikane ana surating Kuran didhawuhake, wong munaphèk mau padha pandêng-pinandêng lan kancane. Lan padha nandukake sasmita, surane:surasane. samôngsa wong
Islam iku padha kêlimpe, ora ana wong siji kang wêruh, ayo padha ambolos saka ngarsane
iku wong kang ora gêlêm ngrasak-ngrasakake barang kang bakal makolèhi marang awake.
129. (He wong Arab kabèh), sira têmên wis padha ditêkani utusan Ingsun (aran Nabi Mukhammad) iku pêthilan saka kancanira dhewe, bangêt ênggone mrihatinake marang sira, aja nganti
130. Dene yèn wong kaphir padha malengos marang sira Mukhammad, sira banjur dhawuha: Kang nyukupi lan nulungi marang aku iku Allah. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah. Prakara iki tak sumanggakake ing Allah. Allah iku Pangeraning Aras kang agung.
Tinurunake ana nagara Mêkah, satus sanga ayat.
2. Yagene wong Mêkah padha gumun ênggon Ingsun paring wahyu (dhawuh) marang sawijining wong lanang kancane. Dhawuh Ingsun: (He Mukhammad) sira mêdèkna para manungsa marang siksaningsun, lan ambêbungaha sarupane wong mukmin, ing besuk ana ngarsaning Pangerane bakal padha tômpa ganjaraning laku bêcik. Ing kono wong kaphir banjur padha ngucap: Nabi Mukhammad iki têtela tukang sikhir.
3. Satêmêne Pangeranira iku Allah, kang nitahake bumi lan langit lawase mung nêm dina. Sawise dadi, Allah banjur kèndêl jumênêng ana ing ngaras (patrape ora kêna ginagas). Allah iku nitipariksa samubarang prakara. Ora ana wong bisa nyuwunake pakolèh ana ngarsaning Allah, Pangeran kang samono luhure iku. Iya iku Allah Pangeranira, mulane padha nêmbaha ing Allah.
4. Kawusanane awakira iku ing besuk bakal bali kabèh marang ngarsaning Allah. Janjine Allah kang mangkono iku mêsthi kalêksanan. Allah iku kang amurwani kawula iki kabèh. Sawise dititahake banjur dibalèkake marang sarirane. Kang mangkono mau, karsaning Allah diênggo anjalari ênggone bakal angganjar marang para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik kalawan ngadil. Dene wong kaphir bakal padha diombèni wedanging naraka. Lan padha disiksa kang nglarani, pituwase ênggone padha kaphir.
5. Allah iku kang nitahake srêngenge mawa cahya kang sumorot, lan nitahake rêmbulan mawa pêpadhang. Lan namtokake lakuning srêngenge mau ana ing manazil (kaluwêngan dalan srêngenge lan dalaning rêmbulan iku diperang dadi 360 darjah kang dawane padha. Banjur diperang manèh dadi 28 perangan kang dawane padha. Siji-sijining perangan diarani manazil, dadi siji-sijining manazil iku dawane 12, 5714 darjah. Dene manazil 28 mau duwe jênêng dhewe-dhewe, [dhe...]
wêruha marang kawruh etung. Allah ênggone nitahake mangkono mau, ora liya diênggo nyatakake kuwasane. Allah mijangake ayat pirang-pirang, marang wong kang padha bisa wêruh.
6. Mungguh bedaning raina lan wêngi, lan samubarang kang dititahake dening Allah ana ing bumi lan ana ing langit, iku tumrape wong kang padha wêdi ing Allah, mêsthi dadi tôndha yêkti pirang-pirang.
7. Sarupane wong kang ora ngarêp-arêp (ora kuwatir) bakal disebakake marang ngarsaningsun, lan padha bungah ngrasakake kauripan ing dunya, têntrêm marang kabungahan ing dunya, lan sarupane wong kang lali, ora praduli marang ayat Ingsun.
8. Wong kang mangkono iku, panggonane ana ing naraka, iya iku pituwase barang wis padha dilakoni.
9. Sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha diparingi pituduh dalan bênêr dening Pangerane, iya iku dalan kang anjok ing suwarga Nangim, kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, minôngka pituwas ênggone pracaya lan nglakoni panggawe bêcik.
10. Para wong mukmin mau ana sajroning suwarga, mênawa nyênyuwun ing Allah, panyuwune mangkene: Dhuh Allah, Tuwan punika Mahasuci. Dene pakhurmatane wong ing suwarga padha asêsalaman.
11. Panyuwune wong ing suwarga mau, nganggo tutup mangkene: Sakathahing pangalêmbana punika konjuk ing Allah, ingkang mangerani ngalam punika sadaya.
11. Saupama Allah age-age marêngake panyuwuning manungsa kang amrih ala, padha bae lan ênggone age-age marêngake panyuwuning manungsa kang amrih bêcik, amêsthi manungsa iku kêlakon sirna kabèh. (Pangandikaning Allah): Mulane wong kang padha ora kapengin seba ing ngarsaningsun iku padha Ingsun togake bae ênggone padha nasar.
13. Mênawa wong kaphir iku kambah ing rêribêd, banjur padha nyuwun-nyuwun marang Ingsun karo têturon miring utawa karo linggih apadene karo ngadêg, nyuwun supaya rêribêd mau Ingsun birata. Barêng rêribête wis Ingsun birat, wong kaphir mau banjur bali nglakoni ala kaya kang uwis-uwis, prasasat ora ngaku nyênyuwun marang Ingsun sirnaning rêribêd kang nêmpuh ing awake. Mangkono uga wong kang padha andadra ênggone kaphir, iku padha digodha ing setan, banjur padha dhêmên nêtêpi kaphir kang wis dilakoni salawas-lawase.
14. He para wong kaphir ing Mêkah, wruhanira, para umat sadurungira biyèn akèh kang padha duraka maro tingal, sarta wis ditêkani para Rasul, kanthi mukjijat kaelokan, minôngka tôndha yêkti, nyurup-nyurupake supaya padha maria maro tingal, nanging wong mau padha ora pracaya marang para Rasul. Ing kono para umat mau banjur padha Ingsun sirnakake, kang mangkono mau sumurup pamalêsingsun marang wong kang padha duraka maido ing Rasul.
15. Sawise mangkono, sira banjur Ingsun titahake, manggon ana ing bumi, dadi gêgêntine [gêgê...]
[...ntine] para umat kang wis padha sirna mau, Ingsun bakal mirsani lan nitèni kapriye lakunira.
16. Wong kang padha maro tingal iku mênawa diwacakake ayat Ingsun, cêtha ênggone dadi tôndha yêkti, ing kono wong kang ora ngarêp-arêp disebakake ing ngarsaningsun, banjur padha matur: (Dhuh Nabi Muhammad) sampeyan mbok inggih andhawuhakên Kuran sanèsipun punika kemawon, utawi Kuran punika mugi sampeyan ewahi, sampun kados makatên. He Mukhammad, sira dhawuha: Aku ora kêna ngowahi Kuran sakarêp-karêpku dhewe, wajibku mung manut nglugokake kang wis didhawuhake marang aku, mênawa aku wania duraka lancang, andhisiki karsaning
tingal: Upama ana kaparênge karsaning Allah, kêna uga ora dhawuh marang aku ingandikakake macakake Kuran marang kowe. Sadurunge iki ênggonku woworan lan kowe wis patang puluh taun lawase, aku ora macakake Kuran, marga ora ana dhawuh. Yagene kowe padha ora kadunungan pikir yèn Kuran iki têmên [tê...]
18. Ora ana wong kang luwih nganiaya marang awake dhewe tinimbang lan wong gawe-gawe, calathu goroh ngarani yèn Allah iku ana kang madhani jumênêng Pangeran, utawa wong kang maido ayating Allah. Satêmêne wong kang padha dosa maro tingal iku ora bakal bêgja.
19. Wong musrik mau padha nyêmbah liyaning Allah, iya iku brahala kang ora bisa gawe mlarat utawa gawe pakolèh marang si musrik mau. Wong musrik mau padha ngucap mangkene: Brahala iku kabèh ing besuk bakal padha ngaturake bêcikku ana ngarsaning Allah. (He Mukhammad) sira dhawuha: Yèn mangkono, kowe apa bakal munjuk ing Allah yèn brahala iku pangeran kang angunjukake bêcikmu ana ngarsaning Allah, kang môngka Allah ora nguningani yèn ing bumi lan ing langit ana kang madhani sarirane. Allah iku Mahasuci tur Mahaluhur, adoh bangêt yèn kayaa panêmune wong kang padha maro tingal.
20. Ing jaman kuna manungsa iku golong dadi siji nganggo agama Ibrahim, lawas-lawas banjur padha sulaya, nganggo agama warna-warna. Saupama Pangeranira durung
wong kang padha pasulayan prakara agama iku, êndi kang luput dipatrapi padha sanalika.
21. Wong kaphir ing Mêkah padha ngucap: Yagene Nabi Mukhammad têka diparingi mukjijat kaelokan saka Pangerane kaya para Nabi ing jaman
prakara kang koajap iku êntènana bae, aku uga mèlu ngêntèni.
22. Para wong kaphir ing Mêkah sawise padha kambah ing rêribêd, mênawi banjur Ingsun paringi bungah lan têntrêm, ing kono banjur padha maido lan anggêguyu ayat Ingsun. (He Mukhammad) sira dhawuha: Allah iku manawa karsa niksa, luwih dening rikat. Dhawuh pangandinaning Allah marang para wong kaphir ing Mêkah mangkene: Utusan Ingsun para Malaikat padha nulisi ênggonira padha maido lan anggêguyu ayat Ingsun.
23. Allah iku kang paring kêkuwatan marang sira kabèh, dadi padha bisa mlaku ana ing dharatan utawa mrau ana ing sagara. Nalikane sira nunggang prau ana ing sagara, prau mlaku mau ngêmot wong
akèh, lakune anglêr sinêntor ing angin bêcik, wong sajroning prau padha bungah. Ing kono banjur ana angin ribut têka, aluning sagara anêmpuh prau saka ing ngêndi-endi pêrnah. Wong sajroning prau padha nyipta kêtungkêban ing bilai gêdhe, banjur padha nyênyuwun slamêt ing Allah kalawan ati gumolong suci maring Allah, unjuke: Dhuh Allah, mênawi Tuwan paring wilujêng dhumatêng kawula, luwar saking bêbaya punika, iba anggèn kawula sami sukur ing Tuwan.
24. Barêng Allah wis paring slamêt, wong mau banjur padha nyidrani kasaguhane, padha balela, gawe rusak ana ing bumi, nglakoni panggawe kang ora bênêr. (Pangandikaning Allah): He manungsa, ênggonira padha balela iku pituwase mung bungah sadhela ana ing dunya, nanging ora wurung bakal malarati marang awakira dhewe. Ing têmbe sira bakal padha digiring seba ing ngarsaningsun. Ing kono Ingsun mêlèhake sarupaning piala kang wis padha sira lakoni.
25. Kabungahan ing dunya iku ênggone bakal sirna, sanepane kaya upamane banyu udan kang Ingsun turunake saka ing langit, banjur disêsêp ing thêthukulaning bumi kang dadi panganing manungsa lan rajakaya,
thêthukulan mau banjur dadi rêrêngganing bumi, dinêlêng asri dening thêthukulan sarta wowohan kang warna- warna. Wong kang manggon ing bumi padha rumasa padha nguwasani thêthukulan mau. Dumadakan banjur ana parêng karsaningsun angrusak thêthukulan mau ing wayah awan utawa bêngi, thêthukulan mau banjur Ingsun sirnakake dening ama, larut kaya dibabadi, rêsik prasasat biyèn mula ora ana. Mangkono iku ênggon ingsun mijangake ayat ingsun marang wong kang padha ngrasak-ngrasakake.
26. Allah iku murih supaya manungsa padha mlêbua ing suwarga Darussalam, lan paring pituduh marang wong kang dadi parênging karsane, dituduhake dalan kang bênêr, kang anjog ing suwarga.
27. Sarupane wong kang padha nglakoni kabêcikan ngabêkti ing Allah, iku padha olèh panduman bêcik, iya iku sawarga, lan diwuwuhi kaparêng andêlêng sariraning Allah, raine wong mau ora mêsum lan ora irêng, apadene ora rèmèh, wong mangkono mau têtêp wong suwarga, ênggone ana ing suwarga padha langgêng.
ala kapir, iku patrapane mung samurwating kaluputan, lan padha mêsum dening rèmèh awake, lan padha duwe andêl-andêl kang bisa murungake siksaning Allah, raine padha irêng prasasat dipupuri irênging wêngi kang pêtêng andhêdhêt. Wong mangkono iku têtêp wong ing naraka, ênggone ana ing naraka padha langgêng.
29. Ing besuk dina kiyamat, Ingsun ngimpun manungsa kabèh, Ingsun banjur ngandika marang wong kang padha maro tingal: Sira lan brahalanira padha anaa ing kono bae, ngêntènana yèn wis didangu. Ingsun banjur misahake wong kang maro tingal karo brahalane. Brahalane banjur padha ngucap: Kowe padha ora nyêmbah marang aku.
30. Dene prakara pasulayanku lan kowe, cukup disêksèni dening Allah bae, ênggonmu padha ngaku nyêmbah marang aku, iku aku têmên ora rumasa kosêmbah.
31. Ing kono sijining awak padha wêruh barang kang wis padha dilakoni nalika ana ing dunya, dene pancasaning prakara disumanggakake kaparênging Allah, iya iku Pangerane wong kang padha maro tingal mau kang satêmêne. Dene ênggone padha gawe-gawe
32. (He Mukhammad) sira dhawuha marang para wong musrik: Kang paring rijêki marang kowe mêtu saka banyu udan kang tumurun saka ing langit lan saka thêthukulan ing bumi iku sapa, lan kang paring pangrungu apadene pandêlêng marang kowe iku sapa, lan kang mêtokake barang kang urip saka barang kang mati, utawa mêtokake barang kang mati saka barang kang urip iku sapa, mangkono manèh kang nitipariksa lan ngopèni bumi langit saisine iku sapa. Para wong musrik mau mêsthi padha mangsuli: Botên liya namung Allah. ing kono banjur sira dhawuha: Yagene sira padha ora wêdi ing Allah.
33. Pangeran kang kaya mangkono kuwasane, iya iku Allah Pangeranmu kang sanyata, mara ta padha pikirên, liyane kang sanyata iku pangeran apa, mêsthi
papasthèning Pangeranmu, kang namtokake yèn para wong phasèk kang padha andadra ênggone kaphir, iku padha ora gêlêm pracaya ing Allah.
35. (He Mukhammad) sira dhawuha marang para wong musrik. Brahala kang padha koanggêp Pangeran iku, [i...]
[...ku,] apa ana kang murwani nganakake kang dumadi iki, sawise dianakake banjur dibalèkake marang awake, mêsthi ora ana. (He Mukhammad), sira banjur dhawuha: Kang murwani nganakake sarupane kang dumadi iki Allah, sawise dianakake banjur dibalèkake
wong musrik: Brahala kang padha koanggêp pangeran iku apa ana kang bisa nuduhake dalan kang bênêr, mêsthi ora. (He Mukhammad), sira dhawuha: Kang nuduhake dalan kang bênêr iku mung Allah. Mara padha pikirên, Allah iku nuduhake dalan kang bênêr. Pangarêpe wong kaphir iku ora bisa wêruh dalan bênêr, kajaba yèn dituduhake. (Brahala iya ora bisa obah dhewe, kajaba yèn sarana diobahake). Kabèh iku êndi kang bênêre kudu diênut. Yagene kowe padha duwe panganggêp kang ora bênêr.
37. Wong musrik iku wêwatone kang diênut, ora liya mung gagasan lan awur-awuran, kang mangkono iku ora kêna dikêncêngi diênggo nampik nyata lan bênêr. Satêmêne Allah iku nguningani barang kang wis padha dilakoni dening wong musrik.
38. Kuran iki ora saka gawe-gawene liyaning Allah, satêmêne diturunake dening Allah, surasane cocog lan kitabing para Nabi ing jaman kuna, anêrangake lan mijangake surasaning kitab mau. Kuran iki têmên pangandikaning Allah Pangeraning alam kabèh, ora kêna sumêlang utawa maido.
39. Wong musrik apa padha ngucap, ngarani yèn Kuran iku gawe-gawene Nabi Mukhammad dhewe. (He Mukhammad), sira dhawuha: Mênawa pangucapmu iku têmên bênêr, mara padha nganggita surat kang madhani Kuran iki patitise, lan sêdhêp manising ukarane, malah nyambata liyaning Allah, miliha wong kang baut ing têmbung.
40. Wong musrik malah banjur padha maido surasaning Kuran, kang ora gadug digayuh dening pangêrtine, tur durung dipikir lan durung wêruh karêpe. Mangkono uga para umat kuna
Mukahammad), para umatira iku ana kang bakal pracaya ing Kuran, lan ana uga kang ora pracaya. Dene Pangeranira iku nguningani wong kang padha gawe rusak, tulus ênggone ora pracaya
42. Mênawa umatira padha maido ing sira, sira banjur dhawuha: Ganjarane ênggonku nglakoni ngabêkti ing Allah, dadi darbèkku dhewe. Dene patrapane ênggonmu padha
kosôngga dhewe. Kowe ora milu-milu prakara lakuku, aku uga ora milu-milu prakara lakumu.
43. Para wong musrik iku iya ana kang ngrungokake ênggonira maca Kuran (nanging mung maligi krungu bae, ora ngèstokake, dadi padha bae lan budhêg). Sira apa kapengin bisane tumama pituturira marang wong budhêg tur tanpa ngakal.
44. Para wong musrik uga ana kang andêlêng marang sira (wêruh mukjijat kaelokan pirang-pirang, nanging mung maligi wêruh bae, ora ngèstokake, dadi padha bae lan picak). Sira apa kapengin kudu mêruhake wong picak tur atine iya ora bisa andêlêng.
45. Satêmêne Allah iku ora nganiaya marang manungsa sathithik-thithika, manungsa dhewe kang padha nganiaya marang awake.
46. (He Mukhammad), sira nyaritakna dina kiyamat, [kiya...]
[...mat,] nalikane Allah ngimpun para wong musrik, ing kono wong musrik mau rumasane ênggone urip nalika ana ing dunya prasasat mung sajam ing wayah awan. Nalika padha mêtu saka ing kubur, siji-sijining wong padha wêruh marang kancane (nanging ora ana kang cêcaturan, saking dening wêdine), ing kono sarupaning wong kang maido yèn ing dina kiyamat, bakal disebakake ana ngarsaning Allah, têtela padha cilaka, lan padha ora wêruh apa kang dadi marga bisane luwar saka kacilakan.
47. (He Mukhammad), mênawa saiki sira Ingsun tontonake wujuding siksa sawatara, kang Ingsun ancamake marang para wong kaphir, sira iya banjur wêruh, utawa mênawa sira Ingsun pundhut nyawanira sadurunge si kaphir Ingun siksa, ing besuk ana ing akhirat, sira iya bakal wêruh, ing têmbe si kaphir bakal padha bali marang ngarsaningsun. Ing kono Allah kang bakal dadi saksi, mêlèhake samubarang kang padha dilakoni dening si kaphir nalika ana ing dunya.
48. Ing besuk dina kiyamat, siji-sijining umat iku padha kawêngku ing Rasul dhewe-dhewe. Samôngsa umat mau Rasule wis têka, mratelakake ala [a...]
[...la] bêciking umate, umat mau banjur dipancasi prakarane kalawan ngadil, sabanjure ora disiksa kalawan panganiaya.
49. Para wong kaphir banjur padha matur ing Kangjêng Rasul, mênawi pangandika sampeyan punika têmên, benjing punapa kalampahanipun dintên kiyamat, ingkang kadhawuhakên punika.
50. (He Mukhammad), sira dhawuha marang para wong kaphir mau: Aku ora bisa nguwasani marang awakku dhewe, ora bisa nulak bêbaya kang pinêsthi têka utawa nêkakake pakolèh kang pinêsthi ora têka. Ora liwat mung sumôngga apa karsaning Allah, iku kang mêsthi kalêksanan. Siji-sijining wong padha diwangêni dawa cêndhaking umure dhewe-dhewe, samôngsa wis têkan wêwangêning patine, ora bisa maju utawa mundur sadhela bae.
51. (He Mukhammad), sira dhawuha marang wong kaphir kang padha nantang siksa: mênawa siksaning Allah iku têka, nungkêbi marang kowe, ing wayah bêngi utawa awan, ing kono kowe padha kaduwung, para wong kaphir banjur padha nantang apa manèh. Mara padha matura marang aku.
52. Apa kowe padha ngêntèni yèn siksa
wis tumiba, ing kono kowe lagi pracaya ing Allah. Kang mêsthi kowe banjur padha dipangandikani: apa abamu, saiki kowe lagi pracaya. Tibaning siksa iki saka kowe dhewe kang nantang.
53. Wong kang padha nganiaya awake dhedhewe. sarana kaphir, banjur padha didhawuhi: Saiki sira padha ngrasakna siksa kang langgêng. Enggonira padha nandhang wêwalês kang samono iku ora saka panganiaya, tumônja patrapaning kaluputan kang wis padha sira lakoni.
54. Wong kaphir padha takon marang sira Mukhammad: Ingkang sampeyan cariyosakên bab dintên kiyamat utawi kawontênanipun siksa punika punapa sayêktos. (He Mukhammad), sira dhawuha: Mêsthi têmên, dêmi Pangeranku, dina kiyamat lan ananing siksa iku kabèh nyata, kowe padha ora bisa nyingkiri siksa mau.
55. Siji-sijining wong kang nandhang dosa kaphir iku, ing besuk nalikane padha andêlêng siksa, sarta wis dipancasi prakarane
nêbusi awake. Saking dening judhêge, nganti ora bisa nglairakeSeharusnya hlm. 415.
56. Samubarang isining bumi lan langit iki apa dudu kagunganing Allah (sanadyan awake si kaphir iku uga kagunganing Allah). Janjining Allah pangêbang lan pangancam apa ora nyata, mêsthi nyata, nanging kang mangkono mau manungsa akèh kang ora wêruh.
57. Allah iku kuwasa gawe urip lan kuwasa gawe pati. Ing besuk ana ing akhirat, manungsa iku padha diimpun bali marang ngarsaning Allah.
58.He manungsa, sira wis padha olèh wulang saka Pangeranira, iya iku Kuran, lan uga olèh usadaning mêmala sajroning ati. Kuran iku pituduh tumrape para wong mukmin dadi rahmat.
59. (He Mukhammad), sira dhawuha: Amarga saka sih kanugrahaning Allah lan rahmating Allah wong mukmin padha bungaha, iku luwih bêcik tinimbang bôndha kang padha dikalumpukake.
60. (He Mukhammad), sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah: Mara padha matura marang aku, prakara rijêki kang wis diparingake dening Allah marang kowe kabèh, ana kang koanggêp larangan, ora kêna dipangan, lan ana kang koanggêp wênang dipangan. Panganggêpmu mangkono iku, kowe apa wis [wi...]
[...s] padha olèh idining Allah, apa mung gawe-gawe koawadake têrang saka Allah.
61. Kapriye panyanane wong kang padha gawe-gawe, calathu goroh diawadake têrang saka ing Allah, apa duwe kira besuk dina kiyamat Allah ora bakal ngapak-apakake marang wong mau. Satêmêne Allah iku paring kanugrahan marang manungsa (ngutus para Rasul ingandikakake nuduhake dalan bênêr marang manungsa), nanging manungsa iku akèh kang padha ora gêlêm sukur ing Allah.
62. (He Mukhammad), apa kaananira, lan ênggonira maca Kuran, akèh utawa sathithik, apadene samubarang laku kang sira lakoni utawa dilakoni dening umatira, iku kabèh nalikane sira utawa umatira anglakoni, Ingsun mêsthi mirsani. Pangeranira ora pisan kasamaran marang isèn-isèning bumi lan langit, sanadyan mung saboboting sêmut kang cilik bangêt utawa luwih cilik manèh, utawa luwih gêdhe, ora ana kang kècèr, kabèh mêsthi katulisan ana ing Lohmahphul.
63. Apa ora nyata yèn para kêkasihing Allah iku padha ora duwe kuwatir apa-apa,
64. Dene wong kang dianggêp kêkasihing Allah iku sarupane wong kang pracaya ing Allah sarta wêdi ing Allah.
65. Para kêkasihing Allah mau ana ing dunya padha girang-girang, ing besuk ana ing akhirat padha olèh
wong jin lan Malaikat, iku kabèh kagunganing Allah. Dene wong kang padha nyêmbah brahala, ora nêmbah ing Allah, iku têtêp tanpa wêwaton, kajaba mung wêwaton panyana. Brahala dinyana Pangeran madhani Allah. Dene ênggone padha ngarani brahala diarani Pangeran iku têtela goroh.
68. Allah iku kang nganakake wêngi pêtêng kanggo palerenanira, sarta nganakake awan kang padhang, kanggo pangupajiwanira. Kang mangkono iku [i...]
[...ku] tumrap wong kang padha krungu utawa kataman surasaning Kuran, mêsthi dadi tôndha yêkti.
69. Wong musrik padha ngucap: Allah iku apêputra. Pangucap mangkono iku goroh. Allah iku Mahasuci, ora butuh apa-apa, uga ora butuh putra. Allah iku kagungan saisining bumi lan langit. (He wong musrik), pangucapmu kang mangnomangkono. iku kowe ora duwe tandha yêkti apa-apa. Yagene kowe wani
71. Wong kang mangkono iku olèh kabungahan ana ing dunya sawatara suwene, sawise mati, banjur padha Ingsun impun bali marang ngarsaningsun, ing kono banjur Ingsun dhawuhi ngrasakake siksa kang abot, minôngka patrapane ênggone padha kaphir.
72. (He Mukhammad), para umatira padha sira wacakna caritane Nabi Nuh, nalikane dhawuh marang para umate mangkene: He para umatku, mênawa ênggonku woworan lan kowe iki, utawa ênggonku
juwêt pitutur marang kowe mulangake ayating Allah iki andadèkake susahmu, iya apa sakarêpmu kang wis golong lan kancamu têkakna marang aku, aku mung pasrah marang Allah, kowe aja padha ngêndhêm prakara bêcik gêlarna kalawan têrang. Sawise mangkono, apa karêpmu marang aku, ala utawa bêcik lêksananana. Aja nganggo kosarantakake.
73. Mênawa kowe padha nampik pituturku, wêruha yèn aku iki ora murih pituwas apa-apa saka ing kowe, kang maringi pituwas ênggonku mratakake dhawuhing Allah iki dudu sapa-sapa, nanging Allah piyambak. Aku didhawuhi dening Allah, ingandikakake nglakoni ayahaing Allah. (Kowe manut iya bêcik, ora manut iya sakarêpmu).
74. Para umate Nabi Nuh padha rêngkêng ênggone maido marang Nabi Nuh. Sarupane wong kang padha maido ayat Ingsun mau banjur Ingsun sirnakake sarana Ingsun kêlêm. Dene Nabi Nuh sakancane kang padha ana prau, padha ingsun paringi salamêt, lan banjur Ingsun gêntèkake lêlakone wong kang wis padha
75. Sapungkure nabi Nuh, Ingsun banjur ngutus para Rasul, padha Ingsun karsakake mêmulang marang para umate dhewe-dhewe, iya banjur padha ngèstokake mêmulang marang para umate, kanthi mukjijat kaelokan pirang-pirang, nanging para umate padha ora ngandêl marang samubarang kang wis dipaido dening para umate Nabi Nuh biyèn. Ingsun ngêcap atine wong kang padha anjarag maido marang Rasul, kaya ênggon ingsun ngêcap atine para umate Nabi Nuh.
76. Sapungkure para Rasul mau, Ingsun banjur ngutus nabi Musa lan Nabi Harun, padha Ingsun karsakake andhawuhi laku-lakuning sarengat marang Raja Phirngon sapunggawane, kanthi mukjijat kaelokan pirang-pirang. Raja Phirngon sapunggawane mau padha gumêdhe, ora gêlêm pracaya, dadi kabèh mau padha duraka.
77. Barêng raja Phirngon sapunggawane mau padha wêruh yèn kang didhawuhake dening Nabi Musa lan Nabi Harun iku bênêr, têrang saka kaparêng Ingsun, banjur padha ngucap: Kaelokan kang mangkene iki têtela sikhir.
78. Nabi Musa banjur takon: Awit saking punapa sarêng sampeyan kadhatêngan barang ingkang nyata lajêng [la...]
[...jêng] sampeyan wastani sikhir, saèstu barang ingkang kula gêlarakên punika sampun kanyataan mênang, anjugarakên sikhiripun para juru sikhir, ingkang sami lajêng ngucira. Punapa punika inggih sikhir ugi, tamtu dede.
79. Raja Phirngon sapunggawane banjur padha ngucap: He Musa lan Harun, kowe padha sumêdya ngowahi lêlakone para lêluhurku kang wis tak wêruhi, ênggone padha nyêmbah brahala, pamrihmu supaya kowe dadia gêdhe ana ing bumi Mêsir. Aku môngsa gêlêma pracaya marang kowe.
80. Raja Phirngon banjur dhawuh: Para kawulaku kang lêbda marang sikhir padha timbalana. Barêng para juru sikhir wis padha seba, anggawa tampar lan têkên, nabi Musa banjur ngatag marang juru sikhir. Mara padha nguncalna tampar lan têkênmu.
81. Barêng para juru sikhir wis padha nguncalake tampar lan têkêne (tampar lan têkên mau banjur dadi ula), Nabi Musa banjur calathu: Kang têmên sikhir iya kang kotêkakake iki. Sadhela êngkas Allah anjugarake sikhirmu, satêmêne Allah ora nglêstarèkake panggawene wong kang pamrih
padha jugar), sanadyan para wong dosa padha ora condhong, iya karêbèn.
83. Sanadyan mukjijat kaelokane Nabi Musa samono gêdhene, ewadene wonge Raja Phirngon kang banjur pracaya marang Nabi Musa mung sathithik bangêt, pracayane mau kanthi kuwatir bokmênawa konangan banjur padha dikaniaya dening Raja Phirngon utawa para punggawane, amarga Raja Phirngon mau ana ing bumi Mêsir, luhur lan mênang bangêt, sarta nindakake sawênang-wênang.
84. Nabi Musa ngandika marang para umate: He para umatku, yèn kowe têmên padha pracaya ing Allah, lang anglakoni parintahing Allah, padha ngandêla lan pasraha ing Allah, aja pasrah marang liyane Allah.
85. Para umate Nabi Musa banjur padha mangsuli, kula sami pitados ing Allah (nuli padha nyênyuwun ing Allah, unjuke): Dhuh Allah Pangeran kawula, kawula mugi sampun Tuwan damêl kawon kalihan para tiyang kaphir, salajêngipun kèlu dhatêng para tiyang kaphir.
86. Kalihan malih kawula mugi Tuwan wilujêngakên [wilujêng...]
[...akên] utawi tuwan uculakên saking pangawasanipun Raja Phirngon sakancanipun tiyang kaphir sadaya, mêdala saking pangawasa saha rahmat Tuwan.
87. Ingsun banjur paring dhawuh marang Nabi Musa lan sadulure (aran Nabi Harun) para umatira padha sira gawèkna omah dhewe-dhewe ana ing nagara Mêsir, omah mau diênggoa sêmbayangan, lan padha nglakonana sêmbayang ana ngomahe dhewe-dhewe. Apadene para wong mukmin padha sira bêbungaha bakal ditulungi dening Allah, sarta bakal padha olèh suwarga.
88. Nabi Musa banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, saèstunipun tuwan sampun maringi rêrênggan sarta bôndha kathah dhumatêng Raja Phirngon dalah punggawanipun, minôngka kabingahan wontên ing dunya punika. Dhuh Pangeran kawula, punika dados sarana anggèn Tuwan nasaraken dhumatêng Raja Phirngon sapunggawanipun wau, mila lajêng sami kêsasar saking margi Tuwan ingkang lêrês. Dhuh Pangeran kawula, sapunika Tuwan mugi nyirnakna bandhanipun Raja Phirngon sapunggawanipun, saha mugi nguncia manahipun, dados sami botên purun pitados ing Tuwan, ngantos sumêrêp utawi katêmpuh ing siksa ingkang nyakiti.
(Nabi Musa lan Nabi Harun) wis kaparêng. Sira aja padha ngambah dalane wong kaphir kang padha ora wêruh sajatine janjiningsun. Sira padha lêstaria nglakoni ayahan ingsun.
90. Ingsun paring dalan marang para wong Bani Srail, banjur padha liwat ana ing sagara kang banyune
piyak. Barêng katungkêban ing banyu sagara kang ngêrêm ing awake, banjur ngucap: Saiki aku pracaya, satêmêne ora ana Pangeran kang sinêmbah kalawan bênêr, kangjabakajaba. mung Pangeran kang dipracaya lan disêmbah dening para wong Bani Srail, dene saiki aku malêbu ewone wong agama Islam.
91. Raja Phirngon banjur didhawuhi dening Malaikat Jabarail: Enggonmu tobat saiki wis kasèp. Sadurunge kasèp biyèn, kowe anjarag anglakoni duraka kaphir, lan manèh kowe kalêbu ewone wong kang gawe rusak.
92. Ing dina iki uga bangkemu tak êntasake marang dharatan, supaya kawêruhan ing akèh, lan supaya dadia têpatuladha tumrap para wong sapungkurmu. Pangandikaning Allah: Manungsa iku kang akèh padha lali marang ayat ingsun.
Ingsun wis ngênggonake para wong Bani Srail ana ing panggonan kang mulya (tanah Sam lan Mêsir), sarta padha ingsun paringi rijêki kang ngrêsêpake. Ing kono wong Bani Srail ora ana kang pasulayan prakara agamane, (kabèh padha golong pracaya marang Nabi Mukhammad, kang wus kocap ana ing kitab Torèt bakal mungkasi para Rasul) nganti tumêka Nabi Mukhammad kakarsakake dadi Rasul, anggêlarake Kuran. Ing kono Wong Bani Srail banjur padha sulaya, (ana kang pracaya marang Nabi Mukhammad lan
94. Mênawa sira sêmang marang prakara kang wis ingsun dhawuhake marang sira iki, mara sira takona wong kang padha maca kitab kuna sadurunge sira (mêsthi mratelakake jênêngira lan kaananira, kabèh wis kasêbut ana ing kitab Torèt) sira wis diparingi kanyataan saka Pangeranira kang dadi tôndha yêkti yèn sira iku utusan ingsun, mulane sira aja nganggo sumêlang.
94. Lan manèh sira aja dadi ewone wong kang padha maido tôndha yêkti saka ing Allah, yèn [yè...]
[...n] sira maido, mêsthi dadi ewone wong kang cilaka. (Dhawuhing Allah rong ayat iki, laire tumrap marang Kangjêng Rasul, nanging satêmêne tumrap marang para umate. Khazin, Jamal).
96. Sarupane wong kang wis tinamtokake dening pangandikaning Pangeranira, pinasthi ora iman, iku mêsthi ora gêlêm pracaya ing Allah.
97. Sanadyan wong mau digêlari sarupaning tôndha yêkti, iya mêksa ora gêlêm pracaya, nganti andêlêng siksa kang nglarani, iku lagi pracaya.
98. Wong padesan ing êndi bae mênawa ênggone pracaya marang Rasul, sawise andêlêng siksa, mêsthi ora tinarima pracayane, kajaba para umate Nabi Yunus, barêng andêlêng siksa banjur padha pracaya marang Nabi Yunus, kalawan gumolonging ati ing kono Ingsun banjur murungake siksa kang arêp nêmpuh marang para umate Nabi Yunus ana ing dunya, sarta padha Ingsun paringi kabungahan, nganti têkan wayahe ênggone mati.
99. Upama ana kaparênge Pangeranira, mêsthi kalêksanan wong salumahing bumi iki kabèh pracaya marang sira. (Nanging karsaning Allah ora mangkono). Apa sira sêdhih ênggone manungsa padha ora pracaya, apa sira anjiyat wong sajagad iki
padha dadia wong mukmin kabèh. (iku ora mêsthi kêlakon, awit iku pangawasaning Allah).
100. Siji-sijining awak ora pracaya ing Allah kajaba kalawan diparêngake dening Allah. Allah angancam siksa marang sarupane wong kang akale ora migunani kanggo mikir ayating Allah.
101. (He Mukhammad), sira dhawuha marang wong musrik kang padha takon tôndha yêkti: Kowe padha andêlênga lan ngrasak-ngrasakna samubarang isèn-isèning bumi lan langit, kabèh iku dadi tôndha yêkti ananing Allah. Ewadene tôndha yêkti mau, apadene wêwulanging para Rasul kang mawa amêmêdèni, iku ora migunani apa-apa tumrap wong kang wis pinêsthi ora duwe iman.
102. Para wong musrik ing Mêkah iku tansah maido ing sira Mukhammad, Enggone arêp mari maido ngêntèni dina apa, ora liwat mung ngêntèni yèn wis padha andêlêng siksa, kaya ênggon ingsun niksa
utusan ingsun lan sarupane wong mukmin, kalis saka ing siksa [si...]
[...ksa] mau. Mangkono uga Ingsun iya mêsthi paring slamêt marang sira Mukhammad, lan sakancanira para wong mukmin. 104. (He Mukhammad), sira dhawuha: He para manungsa, mênawa kowe padha mamang marang agama kang tak dhawuhake iki (isih kudu nglêstarèkake ênggonmu padha nyêmbah brahala), iku wêruha yèn aku ora pisan gêlêm nyêmbah marang sêsêmbahanamu liyane Allah, nanging aku mêsthi nêmbah ing Allah, kang kuwasa matèni kowe sakancamu kabèh, ingandikakake dadi wong mukmin.
105. Lan manèh dhawuhing Allah: Awakira jêjêga nglakoni agama Islam, kalawan gumolonging ati, lair batin, lan sira aja dadi wong musrik.
106. Lan aja nyêmbah barang liyane Allah kang ora bisa makolèhi utawa mlarati marang sira, mênawa sira nglakoni mangkono, dadi sira kalêbu ewone wong kang nganiaya marang awakira dhewe.
107. Mênawa sira dikarsakake dening Allah kasandhung ing pakewuh utawa nandhang sangsara, mêsthi ora ana kang bisa nyingkirake pakewuh utawa sangsara mau kajaba mung Allah, dene yèn sira dikarsakake nêmu kanugrahan, utawa olèh kabêgjan, iya ora [o...]
[...ra] ana kang bisa ngalang-alangi tumibaning kabêgjan utawa kanugrahaning Allah mau. Allah anandukake ala utawa bêcik mau marang para kawulane, êndi kang dadi parênging karsane. Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
108. (He Mukhammad), sira dhawuha: He para manungsa, kowe wis padha diundhangi barang kang têmên bênêr (iya iku Kuran lan agama Islam) saka Pangeranira. Ing kono sing sapa nêtêpi utawa ngèstokake pituduhing Kuran, pituduh mau mêsthi makolèhi marang awake dhewe. Dene sing sapa kêsasar nampik pituduh bênêr, iku bakal amlarati marang awake dhewe (prakara bêgja lan cilaka mung gumantung ing lakumu dhewe), aku ora wajib nanggung lakumu.
109. (He Mukhammad), sira ngèstokna samubarang kang wis didhawuhake marang sira. Lan sabara ênggonira dipaido marang para umatira, ngêntènana yèn Allah wis nibakake khukume nulungi ing sira. Allah iku ênggone nibakake khukum luwih dening bêcik, ngungkuli liya-liyane.
Tinurunake ana nagara Mêkah, satus têlulikur ayat.
mangkono mau. Jalalèn). Kuran iki kitab kang ayate kukuh ora bakal rusak, nuli isine diwijang-wijang. Iya iku dhawuh saka ngarsaning Pangeran kang Wicaksana tur Waspada.
2. Pêrluning dhawuh, supaya sira kabèh aja nyêmbah sapa-sapa, kajaba nêmbah ing Allah. Aku iki ingandikakake mêmêdèni marang kowe kabèh kalawan siksa naraka, sarta ambêbungah marang kowe bakal diganjar suwarga.
3. Lan manèh kowe padha nyuwuna pangapuraning Pangeranmu, sarta marènana gawe kaluputan, Allah bakal paring kabungahan kang bêcik marang kowe, lêstari nganti têkan wêwangêning patimu. Mangkono manèh Allah mêsthi maringi ganjaran marang wong kang bênêre olèh ganjaran. Dene mênawa kowe padha malengos marang dhawuh iki, aku kuwatir besuk dina gêdhe kiyamat, kowe bakal disiksa dening Allah.
4. Kowe ora wurung bakal padha diimpun, bali marang ngarsaning Allah. Allah iku nguwasani samubarang.
5. Wong munapèk padha nutupi batine, pamrihe, supaya aja nganti konangan ênggone nyatru ing Rasulullah. [Rasulu...]
6. Wong munaphèk mau ênggone nutupi wadine kaya wong mujung nganggo jarite, pangrasane wis rapêt bangêt, ewadene Allah nguningani samubarang kang diênggo wadi lan kang diêdhèng dening wong
Paman/pak lik : adhine bapak utawa ibu (lanang)
Bibi/bu lik : adhine bapak utawa ibu (wadon)
Pak dhe/pakpuh/uwa : mase bapak utawa ibu (lanang)
Bu dhe/bupuh/uwa : mbakyune bapak utawa ibu (wadon)
Bapak/ibu angkat : wong liya (lanang utawa wadon) sing
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "1945" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "1945"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring 1945:
Perserikatan Bangsa-Bangsa ‎ (← pranala | sunting)
Sekretaris Jenderal PBB ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:TabelPBB ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Taun ‎ (← pranala | sunting)
1950 ‎ (← pranala | sunting)
Kalimantan ‎ (← pranala | sunting)
Kota Samarinda ‎ (← pranala | sunting)
Daftar Gubernur Jawa Tengah ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Indo infobox ‎ (← pranala | sunting)
27 Januari ‎ (← pranala | sunting)
Daftar gubernur Kalimantan ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:DinaKiyeNangSejarah/27 Januari ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:DinaKiyeNangSejarah/14 Februari ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/1945"	Menu navigasi
Jaelani Kulo nyuwun bantuan penjenengan rejeki ingkang kathah kagem nutupi hajat kulo saking kersaning Gusti
kabeh, iki tetenger nandur kabecikan kanggo wong liyo”
“Sendhiko dawuh Kanjeng, kulo nyuwun pengayoman donga pangestu”
Wadhuk Saguling iku wadhuk sing dumunung ing Kabupatèn Bandhung Kulon, propinsi Jawa Kulon. Wadhuk iki minangka salah siji saka telu wadhuk sing mbendung ilèn Kali Citarum ya iku kali sing paling gedhé ing Jawa Kulon. Loro wadhuk liyané ya iku Wadhuk Jatiluhur lan Wadhuk Cirata
Lake Saguling di International Lake Environment Committee
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wadhuk_Saguling&oldid=1054592"	Kategori: WadhukWadhuk ing Jawa KulonWadhuk ing Indonésia	Menu navigasi
bokmålPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 26 Maret 2016.
Ingkang sêrat, saha ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, litnan kolonèl ajidan pan sêtaph. Katur ingkang saudara, kangjêng tuwan mayor, ridêr saking Nèdêrlansê Leyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun nampèni sêratipun saudara, kang katitimangsan Agustus kaping 14, taun 1840, ingkang sarêng sêrat. Saudara angintunakên sêrat aturanipun. Rôngga Wôngsawijaya, anggugat dhatêng Radèn Sumadrana, kalihan dhatêng Rôngga Sudarga, ing Koripan, prakawis pandhadhalipun siti dhusun 18 jung, ingkanging. kadêmangan. Utawi prakawis pangrayahipun darbèkipun. Karsanipun saudara, kula kapurih angrampungana prakawis punika, ingkang punika saudara, kula sampun anglampahakên titipariksa, dhumatêng saudara jêngandika, adhimas Kangjêng Pangeran Ariya Mataram. Kalih dhumatêng Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, tiga dhatêng Radèn Sumadrana ing Manjung. Ingkang sarêng sêrat punika, kula angintunakên sêrat papriksan. Kathahipun 4 iji.
Sêrat atur wangsulanipun Kangjêng Pangeran Ariya Mataram, 1.
Sêrat atur wangsulanipun Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, 2.
Sêrat atur wangsulanipun Radèn Sumadrana, 1.
Wondene bab nalar prakawis punika, sampun sami kawrat wontên sêrat aturanipun piyambak. Pangeran Arya Kusumayuda, kalih pun Sumadrana, ing Manjung wau, punika mugi kauningana, sumôngga panggalihipun saudara, wusananipun kula angajêng-ajêng wangsulanipun saudara.
Surakarta Rêbo kaping 5 Rêjêp taun Be, ôngka 1768.
singPengalaman? Propinsi babagan der sing Panjenengan utawa dipituturak? Hanifah ahli Jawa (sajatin? Kurang basa ing Kulon
ADAKAH ANDA PENGGEMAR KANGKUNG? Jika
Kaca iki ngamot dhaptar ngenani sawiji topik. Dhaptar iki ora dikarepaké minangka sawijining dhaptar sing pepak utawa tansah dianyari. Yèn panjenengan mirsani ana sing kudu diowahi, mangga disunting kaca iki lan tambahaké pranala menyang artikel kasebut. Gunakna owah-owahan kagandhèng kanggo mirsani owah-owahan pungkasan saka artikel-artikel sing kapacak ing kaca iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Dhaptar&oldid=933054"	Kategori: Cithakan umum	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 7 Agustus 2015.
Yen siro wis TETEG kuwi kudu sing TEKUN ojo lali gocek an TEKEN lan wani TAKON supaya TEKAN. Bahasan
wajanya | ingingêr curiganira | lir buta amêmôngsa | kaya [ka...]
[...ya] anuduka gapyuk | dinulu Sri Baudhêndha ||
4. tandya ingayatan malih | kawuryan têmbunging sastra | migênani ing wêkase | rampung surasaning sabda | sêgsana Sri Mandura | kaya-kaya ing tyas
guyub | nungkul mring Radyan Sêsôngka ||
7. nanging Sri Mandura Aji | ing manah maro mêrtiga | lamun ta durung wruh
rajèng | pawongan ingkang anôngga | tênapi Genggong Sêbda | prapta sumaos ing ngayun | saya ebat kang sumewa ||
ing Mandura | lan paman Walikrama | aja rujita ing kalbu | ing rèh wus karsaning dewa ||
narimèng pandum | nadyan ta awak kawula ||
29. pinundhut ing pati urip | sumôngga ing ngabyantara | tan grantês ing dasih anggèr | darmi paduka rahadyan | amarna lêlampahan | wus atas karsa dewa gung | arum nabda sang lir Parta ||
30. iya sun tarima sami | ing rèh ta sapadha-padha | winayang ing jawatane | balik ta ingkang kunarpa | apa èstu sang nata | sawab ingsun wong anyar wruh | nêmbah kêkalih narendra ||
31. inggih saèstu sang aji | layon kang
33. raja ing Balega Gusti | lawan yayi adipatya | Arya Wijanarka anggèr | ingkang pilênggah ing Japan | lan
ri mas kalih | sang dyah ingkang sawang rêtna | manggih wirya wibawane | ingsun tingalana ri mas | aywa sumêlang ing tyas | dèn pitaya ing Sugsma Gung | tênapi marang pun kakang ||
42. matur nuwun sang akalih | saya kapencut ing manah | têmah lir
wong Bêlambangan | tulus sabdya tuwan |Kurang satu suku kata: tulusa sabdya tuwan. ywa ngantos manomêr têlu | ciptane kang para
tamèng kewuh | kakênan ing rèh sikara ||
48. yayi darma anglakoni | kang raga upama sarah | tumindak lan hèrnawane | aluse Si Urubêsma | nanging kêna bineka | ing tyas arda kumalungkung | kang mêmurung ing kasidan ||
49. sidane wong amrih luwih | ing urip têkèng ing pêjah | dipun langgêng nugrahane | ing mangke Si Menakjingga | sinimpên ing jawata | alusira wus kinukut | raga-raga
52. lawan rika milih malih | rika dhawak bapa canggah | reyang jidhulane kabèh | lan malih reka piliha | awuda anèng latar | kagungan rika ngong
55. pêpantêse sang arêsi | ing manah luwih lêgawa | witning nguni mambêng bae | ing atmaja Sang Sri Bêsma |
dudu sira dhewe | kang mulih mring Bêlambangan | ambêgta kang kunarpa | yèn rika dhewe kêlaut | kinarya jalaran minggat ||
58. Ki Dayun mangsuli angling | dene sira kaya bocah | amindha gawe têmahe | singa ingkang ingutusa | iya
luwih | duk mêsat sing swarga di | adining sang awèh wuyung | kawurywan swarèng pamyat | sagung saisining bumi |
ingkang tiwas laga | myang rajabrana mas picis | wus katur mring dyan mantri | tinimbalan praptèng ngayun | tarap anèng ing ngarsa |
ngayap yuswaning urip | wontên satunggal wanodya | Mêkasan kang pramèswari | ran Sang Dyah Gôndasasi | sampun kapara ing sêpuh | nanging nora ngopaa | sinawang lir golèk gadhing | galak ulat abêsus olah wiraga ||
dyah | yèn wus darbe atmaja tri | mung tingkêse anyiram ing samantaya ||
8. ya ta kawuwusa sang dyah | lir mati sajroning urip |
mijil | tan lyan kacipta ing manah | namung sang jayèng di luwih | kagarit jroning ati | ing sasolah-bawanipun | malih ingkang
matur kya patih | naoskên atmajanipun | titi solanging lampah | ing rèh pratikêling jurit | wus sumaos ing ngarsa
sasmitanipun | Uni Hyang Manikmaya | ingkang anggêlarkên wangsit | prabu kênya èmêng sajroning wardaya ||
wong angsal kardi | radyan kalih tansah maoni busana ||
ingkang panyipta | galihira cilik wukir | sinamun mêgsa kawêntar | pangayange solah liring | ya ta Dyah Rarasati | dangu mêrbêng pan èsmu luh | uninga pasmon ingkang | runtik sêlaya ing kardi |
galih | têtawan kalih èstri | tênapi kêpala prabu | gusti yèn padukarsa | yogi tinampenan sami | sampun ngantya gêlah karya suselarja ||
27. arjane praja paduka | tangèh winalês ing puji | pujining
kya patih kraos ing galih | kang kaetang trêsnanya Dyah Anjasmara ||
31. Dyan Kumitir Layangseta | juwêt duk marna ing jurit | mring jajarira alinggah | myang èsthi èstuning gusti | pitulunging dewa di | amayang ing titahipun | gawok kang
rêrawisira | agêmpung rasaning ati | aja jriha ing gusti | kaya anuduka gapruk | kaya mancasa kêcras | ing mukanira dyan kalih | angsal karya gèsèh
kardi | yèn wania takêr marus | sênadyan ta puruna | sêpi ing widagdèng jurit | wirasatnya panguripe mung wicara ||
36. mardapa matut kang endah | sinêkar ing pôncaniti | adrêsanani ing tindak- | tanduk ingkang adu manis | nging ta ngadhêp mrih sisip | kang adoh karyaning pupuh | ing mangke
mring sang dyah kalih | nyênyêt manis titi prana | sumèh angêmorkên kapti | sinangkan ing rèh ririh | ngarah-arah ing pamuwus | wuwusnya manis
ing ngling | pan yayi basa mami | mring sira Sasmitaningrum | miwah Suselawatya | ayya sumêlang ing ati | pirabara
43. sang dyah kalih awotsêkar | karuna tansah minta sih | ngasih-asih saaturnya | gusti tan sagêt mangsuli | dahat kawratan cèthi | panampar paduka prabu | dhatêng ing kawlas-arsa | sakarsa paduka gusti | pêjah gêsang sumaos ing ngabyantara ||
44. nanging kang cèthi ratu mas | pamintanya ing Sugsma Di | sarta mring paduka nata | kang agung agsamèng gusti | ing rèh kapêgat ing sih | lan kakung Dyan Damarsantun | sangking ardaning
kenginga ngruruh ing laki | prabu kênya duk myarsa tyas nganthi brôngta ||
11. tumurun ing jurang têrjung | sumêngka sukuning ardi | anusup angayam alas | miyak tanjang ri pung bandhil | datansah mônca
konang abra ing tawang | terong alit munggèng têgil | kalintang rasaning manah | aku kakang mèlu mati ||
14. puspita lêsah ing gêlung | dadi
banon sira kakang | palwa kandhêg ing jêladri | lêbura dèn kaya kisma | wong loro ingkang
ing toya | kagyat kang sata wana jrit ||
23. sinauran mêrak ngungkung | sang dyah kumêsar ing
galih | lir sinurak ing jawata | kurang prasêtya ing laki | durung pira Anjasmara | lali sungkawaning ati ||
24. sang dyah amijil ingkang luh | cangkelak
tawon gustiningsun | sasinggat kang munggèng warih | dudu padu timur mula | kêpati cugêtan galih | kambangan ingkang
wijiling wiku sêmèdi | jinurung ing Sugsmanôngsa | winong ing
45. Anjasmara tanpa muwus | anjêjêr angèsthi pati | patrêm pinusthi ing asta | wusana ngandika
kawayang dirèng jroning pamègsi | minurah sih kang misoswèng jagad | apan ta namung kakunge | pimrak maligi jumrut |
mugswèng pamyatirèng lyan dening | sang dyah kang nèng êmbanan | tansah ingimur kung | sabda wor pan drêsing waspa | para sang
8. sapandurat sang dyah kang antawis | kapidhara anèng ing êmbanan | binêgta gandrung wirangrong | ya ta sang rêtnaning
kakang. apêpanggih lawan sira padha urip | ing jro misuwur pêjah ||
9. lir sinêndhal tyasira dyan mantri | myarsèng sabda [sa...]
[...bda] sêsambating garwa | saya kagugu ing tyase |
minantri | dirèng kisma amangku amawang | nganyut ing tyas pitêmbunge | nah anggèr sang lir santun | paranbaya andika gusti | kapêthuk
sanèskara ngênting | purwa madya wusananing lampah | têmah kang dadya gêtêre | ing rèh misuwur lampus | duk praptanya Seta
marang rowangnya linggih | bok adhi awasêna | garwane sang bagus | kusuma yu Anjasmara | muwus têka nora pasaja ing liring | ningali marang ingwang ||
15. ingkang sinung sabda anauri | sarya jiwit bok aja ingucap | salin bubuh satêmahe | ingsun ajrih kêlangkung | yèn ginusar
ngimur Rêtna Anjasmara | rêrêm sêgsana ing tyase | gêntya amarna wuwus | titi ing rèh ribawèng ing ngling | ngliring Sang Partasmara | mring dyah tiga pasmun | ing Juwitawati Sang Dyah | Jwitaningrum [Jwitaningru...]
pasrah sagung kang pati urip | sumiwèng karsanira | kang sumêtyèng kakung | kang pinujwa ing akrama | kang sinugun ing pawongan tawan
agawe brangtaning kingkin | trusing gung pangribawa ||
21. manoragèng sang anjayèng rêsmi | tansah ngayuh pamadyaning garwa | ngasih-asih pangimure | pêrlambang winor ing kung | lir brêmara misudyèng ing
konang gung angayangan | aja mamang masku | gagêlang munggèng darijya | nora lali ing urip tumêkèng pati | gusti pun Damarwulan ||
24. dharat kabèh sagung para putri | samya tilar ing wahananira | awirandhungan lampahe | miwah wadya ing pungkur | saha raja myang saha dasih | samya dharat sadaya [sa...]
[...daya] | jrih Sang Partèng
28. krasa têmên manah ingsun gusti | aningali nyai êmban inya | gustiku ing gumatine | kang tansah paring cabuk | jênang lêmu bêkatul
myarsa ngling | têka mèsêm sajroning wardaya | malulu myat ing liyane | ri sampunira kêmbul | Genggong Sêbda ngarsaning gusti |
1. kawarnaa prabu dèwi | pinarak ing saya-kambang | tansah gandrung awirangrong | tan
pangèsthining wuyung | marna-marna kawijayan ||
3. jayaning rèh ing ajurit | Menakjingga ing satêmah | tiwas kapocok murdane | èstu ring sang mung tyèng tilam | lyan ta pamojar ingkang | Seta Kumitir sila dur | nora wêca ing
ariningsun | paran purwakaning gita ||
6. dèn arèrèh sira yayi | ing panjarwa saniskara | apa kang dadi praptane | matur dèwi Anjasmara |
rugma | karya suwuring praja | pun Sasôngka têkèng lampus | tiwas anèng adilaga ||
stri] baboyongan | myang rajabrana sêdene | ngirit ratu tatêlukan | satriya myang pra menak | rôngga dêmang lan tumênggung | êmpu tênapi mêlandang ||
10. miwah dhaèng pra prajurit | pirang-pirapirang-pirang. tan petungan | wong wetan wus nungkul kabèh | kèrit ing salampahira | kèndêl kikising kitha | ngantya wawênanging prabu | sowanira pun
ing rèh pratingkahing ulun | sumôngga ing rèh paduka ||
12. maha pustakaning puri | sarêng myarsa ingkang sabda | lêgêg mangangên ing tyase | sirna
manah marwata suta | samya mingsrê pilênggahe | dene radyan ayu patya | ngrangkul mring Anjasmara | pasrangkara manis arum | kawayang
tri môngsa | siniram pandrêsing jawuh | kagyat rumêsêp ing driya ||
15. ngandika sang prabu dèwi [dè...]
[...wi] | yèn mangkono Anjasmara | dadi padu satêmahe | ingkang angêntasi karya | amocok Menakjingga | pakewuh jênênging ratu | andhahar atur sulaya ||
anèng mustaka | pun cèthi amit mêdal | andhawuhkên sêbda prabu | dhatêng pun dasih Sêsôngka ||
18. pitambuh sang prabu dèwi | mengo sinamur amucang | ring Sang Dyah Rarasatine | nglingira mring Anjasmara | yayi dèwi ing mangkya | nêdha mucanga rumuhun | mangke-mangke sawantara ||
19. matur nuwun kang sinung ngling | Rarasati ngracik gantyan | nanging tan ana gambire | gya sinung mring Anjasmara | ya ta ngulungkên tandya | punika paringing prabu | yayi dèwi amucanga ||
nugsmèng gita | wus rawuh pakuwonipun | ya ta enjing kawarnaa ||
26. ri sêdhêngira tinangkil | maha sang sasotyaning rat | munggèng ing siluhureKurang satu suku kata: munggèng ing siti luhure. [si...]
andêladag | lir wong nopèng lènggèr dinuk | solahnya kinarya-karya ||
31. sampun prapta ing sitinggil | sagung ingkang tinimbalan | atap aglar pilênggahe | sirah kang anèng gêndhaga | sumaos anèng ngarsa | gya kinèkkinèn. ambuka sampun | nênggih kang
ing sirah kang murka digung | ri wusnya tinundhung mêdal ||
34. wangsul magêlaran malih | kyana patih pra niyaka | nanging tan ana dhawuhe | prabu kênya mring apatya | ya ta sagung
amawang sarira | ing manah sapa madha | iki baya raganingsun | mutêr ing rat Nungswa Jawa ||
marsèng ngarsa | nata aris ngandika | ingkang dadya karsaningsun | kang gumêlar ing nagara ||
59. ing nguni wus sabda mami | sapa ingkang wignya nigas | mring
sabdaning katong | lêgêg mangangên ing driya | ketang trêsnaning priya | tanbuh-tanbuh ciptanipun | gya matur nuwun sandika ||
Tuban | tumrun sing sitibêntar | sabda nata wus dhumawuh | ing ring sang rêkyana patya ||
66. lajêng rahadyan kêkalih | mrêpêki ing Dyan Sêsôngka | wus jinarwa karsa rajèng |
para katong | kabèh wong ing Bêlambangan | aywa sumêlang driya | pasrahêna ing dewa gung | kang marna ing
Damarsasôngka | majêng saha awotsantun | ing wuri wadya sungkawa ||
1. warnanên ing pagêlaran | kyana patih lan sagung pra dipati | wus
4. radyan sinabêt ing pêdhang | nora osik sêrambut nora titis | dyan kalih merang ing kalbu | dadya pêdhang
tinangkis kunca gigal watang putung | Kumitir anarik katga | manubruk nuduk katangsil ||
11. manrajang malih katampan | kang curiga sinêndhal datan osik | dêdêr madêdêr sru pangguh | Layangseta manrajang | goco sangking kanan cinandhak kang dhuwung | wanti dyan kalih manyêndhal | tan osik Dyan Damarsasi ||
sinapih gya pati gupuh | minggah ing siti bêntar | gurawalan wus prapta ngarsa sang prabu | umatur sarywèsmu waspa | gusti pun dasih tur pati ||
17. yèn parêng karsa sang nata | ulun suwun dasih Seta Kumitir | gusti wêlasa mring ulun | lêhêng awèt ngabdia | ing paduka pun dasih narimèng pandum | ywa ngantya kaparèng tiwas |
nu wus mijil |Kurang satu suku kata: kyana patih matur nuwun wus mijil. ya ta sang kumaraning rum | ri wusnya rampung nêbda | têdhak sangking dhêdhampar kundur ngêdhatun | sarwi ngawe Anjasmara | wus cêlak sang dyah kinanthi ||
20. sang adipati wus mêdal | sarwi nyapih ing putranira kalih | Seta Kumitir tinundhung | mantuk ngriyini lampah | kyana patih mêrpêki
datansah angêmu waspa | kathah kang karasèng galih ||
24. kyana patih gya parentah | mring sagunging wadya ing
ingancaran kya patih | asta kinanthi wus kondur | mring dalêm kapatihan | saha wadya kuswala luwaran
27. lajêng samya masanggrahan | nèng jawining kitha ing Maospait | sêdene Dyan Sôngka sampun | lumèngsèr
winuwus | wau sang prabu rara | aningali marang Radèn Damarsantun | ciptèng tyas wus pêsthiningwang | tuwin wadya jalu èstri ||
30. sarêng dènira tumingal | mung sakêdhap lir kilat barung thathit | akarya wêwahing gandrung | dyan kondur prabu kênya | mring kêdhatyan ginarêbêg ing para rum | gandrung-gandrung anèng
wirangronge | sagung brana di luhung | pan ginêlar mrih sirnèng kingkin | sang dyah miyat ing brana | saya wuwuh gandrung | wusana arum ngandika |
4. ing sakarsa dalêm sri bupati | sampun mênggah gusti kang mangkana | sênadyan pêjah gêsange | pun Anjasmara kunjuk | sri narendra
5. lah ta yayi amuliha aglis | timbalana yi lakinira |Kurang satu suku kata: timbalana yayi lakinira. nata dhawuh timbalane | mring êmbanira gupuh | dhawuhêna marang si patih | kabèh para nayaka | ngiringêna iku | ya marang Si Damarwulan | duta mentar praptèng jawi wus apanggih | lawan rêkyana patya ||
6. dhinawuhkên timbalan narpati | kyana patih umatur sandika | kunêng Anjasmara lèngsèr | sangking ngarsa sang prabu | para putri boyongan ngiring | sang rêtna anèng marga | tansah arat luh |Kurang satu suku kata: tansah arawat luh. sangking sru trêsna mring priya | sangêt ajrih dhumatêng sang prabu dèwi | wus prasasat jawata ||
7. mêthuk paregolan prabu dèwi | abusana ingkang adi mulya | ngagêm sinjang cindhe ijo | tanpa
sêngkang sang prabu | tan antara wau kang prapti |
turune wong tapa | kang abang puniku | tôndha trah prajurit tama | ingkang bêning punika amêrtandhani | yèn turuning wibawa ||
Damarwulan | karsanira awotsinom | sang rêtna gya sinambut | pan ingêmban kusumèng puri | marang Radèn Sasôngka | sang prabu tan ayun | têmah akêkanthèn asta | yèn sinawang lir Kumajaya lan Ratih | ya ta Dyah Anjasmara ||
11. aparentah marang para putri | kabèh padha nabuha gamêlan | pra putri gya nabuh [na...]
[...buh] age | swaranya umyang arum | busanani sajroning puri | lir pura Ngendraloka | gamêlannya suwuk | Anjasmara aparentah | payo kabèh sagung ingkang para putri | padha mundur sing pura ||
12. kabèh aja ana kang ngregoni | mring ki lurah mundur Anjasmara | sangking sajroning kêdhaton | sang dyah sru merang kalbu | para putri boyongan ngiring | sapraptanirèng jaba | Anjasmara muwun | pra
wêkasane manggung wiyadi | baya wus pêsthiningwang | adhuh dewa adhuh | luhung
ing wardayaningwang | sang dyah wus sumarah ing rèh | datan winarnèng kidung | dènnya main tigswara lungit | ya wêlèh ingkang kôndha | rinasa ing sêmu | sêmune kakung wanodya | nèng jro tilam samya karsa wor ing kapti | mangun tilawat Kuran ||
18. siyang dalu tan pêgat karonsih | sih-sinihan putri lawan putra | ya ta para êmban kabèh |
jiwit | dhuh marga sutaningwang ||
19. dene datan karuan ti mami | kudhandhangan kang sawênèh ngucap |
amingkis wastranipun | ngrungu sang dyah dipun rêrêngih | swara rum nganyut manah | wor gêndhing lan kidung |
kang sawênèhipun | anênanggap wayang purwa | wayang gêdhog sêdayane angrêsêpi | kasukan ngalam donya ||
23. agung alit wadya Majapait | sêdya
gêndhing kêkawin | swara rum amanis | lir kilang mor madu ||
6. wus kapadhan ing asmara jati | dumugya karongron | jinatenan sang dyah mring
ingkang upacara munggèng wuri | sawênèh wong wadon | ngampil layang kêncana samake | upacara mawarni mangapit | dene
asih lulut anggusti anggêpe | marang sira Radèn Damarsasi | tan siwah ing nguni | duk jumênêngipun ||
11. prabu rara mêngku Majapait | wus rawuh sang katong | nèng sitinggil binaturatane | ratu ayu pinrak dhampar [dha...]
awit uwis ing punagi mami | sapa bisa mocok | Menakjingga iya ing murdane | pasthi ngadêg natèng Maospait | duwe saisining | nagri Majalangu ||
18. lan malihe sun paringi nami | Brawijaya Katong | dipun padha [pa...]
[...dha] ngèstokake kabèh | gêdhe cilik sagung wadya sami | samya
kabèh | pêpundhutan tan adangu mijil | myang boga myang bugti | wus wêrata dinum ||
21. suka-suka kang wadya gung alit | ing tyas sami kasok | wus dumugi gènnya bugti kabèh | pra niyaka tuwin kang wadya lit | sami wangsul malih | mring linggihanipun ||
22. Brawijaya ya ta ngandika ris | sagung kawulèngong | Majapait kang wus padha layon | nèng paprangan linggihe samangkin | sutane kang dadi | dene aranipun ||
23. anunggaka sêmi kang wus mati | yèn tan darbe kang wong | atma jalu êndi li warise |
lungguhe | Sabdapalon Nayagenggong iki | ingsun ganjar linggih | bêngkok bumi sèwu ||
1. prabu rara matur aris | mring raka Sri Brawijaya | kakang prabu karsaningong | kawula atur pranata | mênggahing para garwa | gilirana tigang dalu | inggih ing karsa manira ||
2. ywa ngantos sulayèng kapti | sagung ingkang para garwa | tuwan anèng pantiningong | tigang dalu agilira | pantine Anjasmara | lan
inggar ing driya | nêngna wau sang aprabu | Brawijaya Majalêngka ||
5. kang sampun mangun kamugtin | lawan sagung para garwa | gênti ingkang winiraos | kocapa rêkyana patya | Lugêndèr anèng wisma | lênggah lan atmajanipun | Kumitir lan Layangseta ||
7. sae mèt sraya kang sêgti | môngsa ta kiranga jaman | sabab kula botên sae | ngawula pun Damarwulan | milane sapunika |
nadyan antuk sraya gusti | ratu kang luwih digdaya | môngsa bisa ngalahake | Brawijaya Majalêngka | apan kêkasih dewa | Seta
solahe rêkyana patya | langkung ngungun narendra | osiking
driya sang prabu | sapa ngêmong jênêng ingwang ||
13. Dyah Anjasmara udani | sang nata ngêmu sungkawa | winor lan guywa ature | pangeran sampun sungkawa | wong tuwa tanpa nalar | têtêp panjilmaning satru | yèn mênggah cipta kawula ||
14. suka bapa têkèng pati | sadêrah kula tan eman | têtêp wong tuwa tan sae | Brawijaya ngrangkul garwa | alon ing sabdanira | dhuh kusuma jimat ingsun | bênêr sira nora salah ||
15. nanging nimas karsa mami | si bapa patih bisaa | mugti nèng nêgara kene | mungkura pênggawe ala |
Wandhan marang ki patya | paran karsa praptèng kene | tan nganggo paring parigsa | kaliwat kagèt ingwa |ingwang. kyana patih nêmbah matur | milamba marêk ing tuwan ||
20. kawula atur udani | sang prabu kênya sêmangkya | sampun akrami wiyose | antuk sikêp hyang aldaka | lajêng jumênêng nata | nèng nêgari Majalangu | kawula lan suta amba ||
wadyabalèngong | wus budhal kang wadyakuswa | sang nata munggèng wuntat | tan winarna lampahipun | gênti malih kang kocapa ||
27. dhukuh Sawahan winarni | kabawah ing Majalêngka | langkung sangêt asri tinon | nalika Patih Udara | kesah sing Majalêngka | kampir pasawahan
umatur ing ibunipun | ibu pundi yayah kula ||
29. kang ibu alon mangsuli | wruhanira sutaningwang | ramanira uwis layon | tan
sampun layon | utami pinanggih gêsang | kula yun uningaa | yèn lena yun wrin kang kubur | gampil kanthète ing
sudarmamu | ananging ta putu mami | sira duwe kadang lanang | sawiji taruna pêkik | nama Radèn Damarwulan | matur Dyan Kuda Rêrangin ||
7. nèng pundi panggenanipun | sadhèrèk ulun kiyai | amba badhe nuntên panggya | sang rêsi alon nauri | putu yèn sira ngupaya | midêra
ngadhanga dalan prapatan | yèn sira wus antuk kaki ||
9. matèni wong patang puluh | sayêgti sira pinanggih | wis putu nuli mangkata | nêmbah Dyan Kuda Rêrangin | lèngsèr mudhun sangking arga | caturdhêndha sampun prapti ||
11. anênggih pêpatihipun | Sang Aprabu Urubêsmi | rikala sang nata tiwas | patih kalih tan udani | sira Buta Angkatbuta | têgsih sami pacak baris ||
13. yèn Sri Bêsma praptèng lampus | Damarwulan kang mêjahi | rêbat rok sudibyèng lawan | aprang tandhing padha
kya patih nêbda mring ari | paran yayi rêmbugira | mungguhing lakon punika ||Guru lagu seharusnya: 8i, mungguhe lakon puniki.
20. ingkang kaya awak ingsun | Angkatbuta matur aris | lamun ta suwawi kakang | prayogi mundur kang
yayi rêmbugira | sêgsana rêkyana patih | parentah ing wadyabala | sêdya mundur ponang baris ||
27. marang ing Blambangan daut | tan winarna
dikarèng rat | santya budya ambêg luwih ||
30. puruswèng rat amarta lus | ing jagat tanpa tumandhing | wicagswèng
nata tumêkèng lalis | manglêmbana sakarsan | nira bathara gung | amayang ing titahira | wiraga lir sarah munggèng ing
owah lan gingsir | sinotya ing bawana ||
7. kinasihan hyang jagat pramèsthi | kinasdu
ngrèh mulyaning utama | rinewang sabda dewane | Sang Hyang Asmara nurun | pustakane swarga di luwih | nugsmèng mring Majalêngka | wajibe wak
anênggih lampahipun | raja Wandhan kêlawan Anggris | kanthi Lugêndèr patya | sêmana wus rawuh | têpis-wiring Majalêngka | sakèh desa binahak dipun boyongi | wong desa agegeran ||
11. samya ngungsi marang jro nagari | Demak Kudus lan saurutira | ingkang [ing...]
[...kang] kamargan lampahe | sampun têluk sêdarum | lan wong Wandhan kêlaw Anggris |Kurang satu suku kata: lan wong Wandhan kêlawan
sinang arya | sêntana ngabèi andhèr | prajurit sri supênuh | Menak Koncar nèng ngarsa aji | lan ri kêkalihira | nèng ngarsa sang prabu | ing
prapta nèng prabayagsa | sri narendra lênggah jajar lan sang dèwi | Kêncana Wungu Sang Dyah ||
samêngko sang natèng Wandhan | lawan AnggriAnggris. angirit wadya prajurit | mangrurah Majalêngka ||
bêndhe ngungkung. tambur slomprèt barungan muni | wor pangriking turôngga | swane gumuruh |Kurang satu suku kata: swarane gumuruh. busana pating galêbyar | ting pancurat kasunaran ing hyang rawi |
ingkang sumambung | nênggih Adipati Kadhiri | gêgamanira abra | nênggih kang sumambung | Sang Adipati Lumajang |
yuda | Menak Koncar mungguh | suwiwi kanan ing Tuban | ingkang kering adipati ing Kadhiri | awak wong
Wandhan | lan Anggris ngidak wani ||
7. wadya Daha Tuban myang môncanêgara | barise bubar ngisis | wong ing Majalêngka | larut
yuda | apa mundur ing ajurit | wadya sadaya | aturnya mring sang aji ||
16. sangêt merang dhuh gusti yèn mundur ing prang | luhung
marga kasêlak mati | tan ana janma | ingkang langkung ing
gya Dyan Kuda Rêrangin | waspada tumingal | marang ing Layangseta | kalawan Layangkumitir | sêklangkung suka | dhuh ika luwih siji ||
24. jaba siji bae ingkang ingsun tigas | sun karya gênêp iki | Kuda Rangin mojar | wong liwat umandhêga | siji bae ingkang siji | sira banjura | kang mandhêg karsa mami ||
mêndhak nêmbah | radèn anilakrama | paduka karsa mêjahi | sagunging tiyang [ti...]
[...yang] | punapa kang suwadi ||
28. sirah tumpuk Kuda Rêrangin lingira | mulane sun matèni | sagunge wong liwat | manira angupaya | kadang ngong ran Damarsasi | iya wong tapa | kang tutur marang mami ||
Rahadèn Damarwulan | sadhèrèk kula sayêgti | nak-sanak ika | sapungkure sudarmi ||
1. inggih wontên Majalêngka | dèn niyaya Rahadèn Damarsasi | mring Sang Prabu Majalangu | kinunjara punika | mila kula kinuya-kuya sang prabu |
6. Prabu Anggris Wandhan lumyat | mring pamuke Radèn Kuda Rêrangin | angêlojok pêrangipun | osikirèng wardaya | bocah ngêndi dene sudira ing pupuh | mangkana ingkang ayuda | Rahadèn Kuda Rêrangin ||
umagut | radèn kinarubut ing prang | ganjur watang tanpa wilis ||
10. Lugêndèr lan putranira | Layangseta tuwin Layangkumitir | sami nèng ngarsa sang prabu | natèng Wandhan ngandika |
ingkang sasiwi | Patih Lugêndèr wotsantun | punika suta amba | kang wuragil sang natèng Wandhan lingnya rum | besuk
biyung tan ana | nanging kabar gumrahing wartos pukulun | bèbètipun panêluhan | botên pantês nunggil janmi ||
15. nata kalih sêmu duka | nglingira sru hèh patih sira iki | turune wong tukang nêluh | têka sira mèt suta | nora wurung mêngko iya nêluh-nêluh | tan patut awor wong kathah | lah inggal tundhungên patih ||
16. ywa kongsi anandhang baya | Kyana Patih Lugêndèr awotsari | dhawuhkên sabda sang prabu | wong Anggris lan wong Wandhan | Radèn Kuda Rêrangin kinèn anundhung | sapa kang gêlêm kanggonan | dosa gêng ingkang pinanggih ||
17. siniasat ing narendra | wit Dyan Kuda Rêrangin iku dhingin | turune wong tukang nêluh | tan patut awor janma | mung sipate manungsa
19. wangsul minggah [ming...]
[...gah] mring aldaka | panggih ajar nguni kang mituturi | tan winarna sampun pangguh | radèn sru wuwusira | sira kaki uwong dhawuk amêrkutuk | ujarmu nora sanyata | ingsun manggih wirang isin ||
20. wus ingsun matèni janma | patang puluh kadangku tan pinanggih | malah wirang kang ngong têmu | tinundhung lan wong Wandhan | lan wong Anggris kabèh padha nyêrbu mring sun | dinalih jinising setan | radèn wusnya warta titi ||
21. purwa madya lan wusana | kyai ajar gumuyu dènira ngling | wruhana putu kaliru | wong Anggris lan
Patih Udara nguni | pan dadi wrangkaning ratu | Sang Prabu Brawijaya | iya iku dhingin kang umadêg ratu | samêngko nora karuan | êmbuh mati êmbuh urip ||
30. mung ta sira duwe kadang | Damarwulan suwarnane apêkik | lah iku lurunên gupuh | lah wis putu
ingkang wonten Tangerang nderek belo sungkowo awit sedanipun mbah Dalinah, mugi2 sedoyo amal kesaenanipun dipun tampi wonten ngarsanipun Gusti
ndongo sahinggo kito mboten cilik ati utawi putus asa apalagi suudzon ketika dongo kulo njenengan mboten dikabulno kalian gusti alloh (maksudnya penjelasan tentang tata krama berdoa
jaman sakiki usume wolak walike jaman,lak biyen anak manut wong tuwo lak saiki wong tuwo manut anak, saiki akeh
punikas, lawan ingkang nyarsakake, menggah suraosipun, Serat Mudha Karana di, den agung aksamanta, nulus sabek sadu, yen
pangrèh wontên ing gêdhong musium nalika malêm Sênèn tanggal kaping 12 Siyam Dal ôngka 1855 utawi kaping 5-6 April 1925.
Adiwijaya, 4. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 5. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, 6. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 7. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
I. Maos pèngêtan parêpatan kapêngkêr, sarampungipun wisesa ngandika bilih wontên ingkang lêpat, bab bupati Wanasaba sarta tilas wadana Banyumas, punika anggènipun mratelakakên wisesa, kala samantên botên pandêngan, sami gadhah atur kawrat sêrat, sarta bab pamilih kapasrahakên panitra punika ugi botên, namung kapasrahan upados pambêngan. pandêngan.
II. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kagungan pamrayogi sarèhning musium punika saya katingal malah nama sampun misuwur, supados katata ingkang prayogi,
panatanipun ringgit punika kaiyasakakên bênèt kaca tanpa angsang namung kasukanan canthelan, ringgit kapasang ing ngriku sadaya, makatên ugi rêca-rêca, barang mas sapanunggilanipun. Wisesa mangayubagya, namung sarèhning punika gêgayutan kalihan waragad, kêdah kamanah kalihan kawontênaning arta rumiyin, dene bab cathêtan, kala samantên kados sampun sami kagarap, wangsulanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya manawi ingkang tumrap kawajibanipun [kawaji...]
[...banipun] bab barang kina sampumsampun. rampung kantun panyêratipun kemawon, dene bab barang yasan sasaminipun, punika ingkang gadhah wajib Mas Ngabèi Yasawidagda. Mas Ngabèi Yasawidagda matur bilih sampun kagarap, namung dèrèng rampung, amargi kajawi kasaru ing padamêlan sanès sayêktosipun pancèn kirang mangrêtos dhatêng kawontênaning barang-barang wau, kados ta: bab wêsi aji, punika rampungipun saking panitra ingkang nindakakên, amila malah ing mangke nyuwun sèlèh kawajibanipun, botên awit saking botên purunipun nyambut damêl, rumaos botên patos têrang sumêrêpipun wau, sumêlang bokmanawi andadosakên botên sagêd damêl majêngipun, kados ta: saupami badhe mêwahi, punapa ingkang badhe kawêwahakên, punika botên sumêrêp, ing mangke
aturipun saèstunipun namung sandika botên sagêd badhe selak. Radèn Tumênggung Wôngsanagara usul, sarèhning Radèn Ngabèi Prajakintaka punika panitra botên mrayogèkakên manawi kawajibakên ing satunggal-satunggaling bab, amargi sadaya dados cacêpênganipun, punika lajêng dados rêmbag sawatawis, putusanipun Mas Ngabèi Yasawidagda, nyêpêng sêrat-sêrat, dene ingkang nyêpêng barang yêyasan sapanunggilanipun ing sadèrèngipun angsal
angadani damêl bausastra Jawi, wisesa amangsuli pancèn sampun damêl, ingkang kapatah ngarang Mas Ngabèi Prajapustaka, mawi pêpiritan wordhênbuk Roorda, namung dèrèng rampung. Radèn Tumênggung Wôngsanagara nyambêti owêl sangêt dene kirang sakêdhik lajêng kandhêg dening ingkang
kantun sakêdhik prayogi kalajêngakên, lajêng ngrêmbag ingkang dipun patah anglajêngakên, putusanipun Tuwan E. Mudhi sarta Mas Ngabèi Yasawidagda sampun sami sandika. Mas Ngabèi Yasawidagda nyuwun sumêrêp rumiyin sêrat ingkang badhe kalajêngakên wau, wisesa dhawuh dhatêng panitra supados amaringakên.
IV. Wisesa matur ing Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, manawi kala samantên dhawuh dhatêng panitra supados matur ing panjênênganipun kaaturan anggalih malih adamêl pola punapa ingkang prayogi kangge têtêngêr panarimah ing Radyapustaka tumrap para ingkang sami misungsung, saèstunipun sampun matur, punika kadospundi punapa sampun sagêd anggalih. Dhawuh wangsulanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, lêrês panitra sampun matur namung sayêktosipun panjênênganipun sampun botên karsa anggalih, malah kagungan pamrayogi manawi têtêngêr punika katêtêpakên botên kenging mêndhêt saking kabudan, prayoginipun musium punika kabibarakan kemawon, dene kathah sangêt barang ingkang saking kabudan, kados ta: barang panggihan ingkang awarni jêne sela sarta rêca-rêca sasaminipun. Wisesa mangsuli, punika wontên bedanipun, barang ingkang kasimpên kalihan kangge têtêngêr, manawi ingkang kasimpên kenging kemawon barang kabudan malah pinilala, wangsul prakawis têtêngêr punika prayogi kamanah ingkang botên nyulayani kalihan agami. Wangsulanipun kangjêng pangeran amung amborongakên nanging panjênênganipun sampun botên sagêd
rêringkêsaning suraos panggalihing pêpatih dalêm sêrat kabar wau pancèn prayogi dados wêwaosaning bôngsa Jawi, amila manawi pahêman Radyapustaka sagêd ambiyantoni dados korèspondhèn, andadosakên kaparênging pêpatih dalêm. Punika kadospundi pamanggihing pangrèh, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya mrayogèkakên Radyapustaka dados korèspondhèn paring ancêr-ancêr Mas Ngabèi Yasawidagda kemawon kapatah, katantun aturipun botên sagêd dening sampun kathah padamêlanipun piyambak, putusanipun sasagêd-sagêd badhe ambiyantoni, wisesa lajêng dhawuh ing panitra supados damêl sêrat paturan.
wulan Bêsar taun Dal ôngka 1855, utawi kaping 11 Juli 1925.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Kondhanging wisesa, Radèn Tumênggung Wôngsanagara, 3. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 4. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya.
I. Maos pèngêtan parêpatan nalika malêm Sênèn tanggal kaping 12 wulan Siyam taun Dal ôngka 1855 utawi kaping 5 wulan April 1925, sararampungipun wisesa anggalih bab têtêngêr, putusanipun adamêl prisprah, punapa sampun katindakakên, aturing panitra dèrèng, kala samantên ingkang kadhawahan damêl rèngrèng Mas Ngabèi Yasawidagda. Mas Ngabèi Yasawidagda matur kasupèn dèrèng damêl amargi kêtalip ing parlu-parlu kathah, dhawuhing wisesa supados damêl tumuntên.
II. Wisesa andangu pangupadosipun pandêngan raksaka punapa sampun angsal, aturing panitra dèrèng, nintingi para abdi dalêm angèl angsalipun ingkang prayogi kadadosakên raksaka, dhawuh wangsulaning wisesa saèstunipun awis tiyang ingkang gadhah kagunan mumpuni punika, namung têmtunipun wontên ingkang ragi sumrambah kagunanipun, dados rêmbag sawatawis, putusanipun upados pandêngan malih.
4 iji lêmari kaca kangge wadhah barang kina, rêgi f. 335, 2. iji lêmari kaca kangge wadhah ringgit, rêgi f. 110} 445
suwunanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaparêngakên lêmari kangge wadhah barang kina.. f. 335.
Suwunanipun Mas Ngabèi Yasawidagda, kaparêng… f. 300
Suwunanipun Radèn Ngabèi Prajakintaka, kaparêng…f. 390
1. Radèn Mas Sugara, santana buyut dalêm ingkang sinuhun kaping gangsal, sapunika pamagangipun wontên ing
Radèn Ngabèi Purwasudarsa, abdi dalêm mantri bumi gêdhe.
V. Sêratipun warga Mas Ngabèi Citrairanya, amrayogèkakên supados pahêman Radyapustaka ngadani damêl bausastra Jawi, putusanipun kawangsulan manawi
wontên ing musium, nalika malêm Akad tanggal kaping 22 Mulud Be ôngka 1856 utawi kaping 10-11 Oktobêr 1925.
1. Wisesa Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 3. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi, 4. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 5. Panitya, Radèn Ngabèi
saking kondhanging wisesa Radèn Tumênggung Wôngsanagara, suraos nyuwun sèlèh anggènipun dados kondhang, sarta ngandikakên jalaranipun, nalika wontên tamu pangeran Siyêm, kapacak nampèni rawuhipun, pamit, dados wisesa marlokakên piyambak, wusana lajêng macak atur nyuwun sèlèh wau, pamanggihing wisesa prayogi kaparêngakên, dene gagêntosipun ingkang kapilih wargamulya Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sadaya condhong, wisesa lajêng dhawuh dhatêng panitra macak atur ing nagari sèlèhing kondhang sarta gagêntosipun.
III. Wisesa nampèni sêrat dhawuhing nagari suraos kapundhut tanpa nimbang sêrat paturanipun abdi dalêm
dipun parêngakên, amargi ingatasipun ngawula punika têmtu sami angajêng-ajêng indhakan, sadaya mupakad, panitra matur ing wisesa,
kajawi rêrêsik mawi [ma...]
[...wi] nindakakên padamêlan kantor kadosdene garap saha sabên musium wontên parlu punika dados kanthi kula. WiseWisesa. andangu blanjanipun sarta ing musium punika ingkang majibi rêrêsik pintên, atur wangsulaning panitra tukang rêrêsik punika kalih, jajar satunggal, bêbau satunggal balanjanipun sami f 50. Dhawuh wisesa rèhning blônja sami padamêlan lan sami prayogi bêbau punika kasuwun pangkat jajar kemawon, awit bilih jajar kalihan bêbau mangke pun jajar tansah
prayogi kasami pangkatipun supados botên rèh-rinèh. Aturing panitra wontên pakèwêdipun saupami bêbau punika kapangkat jajar, amargi padamêlanipun sampun kuli balaka, kados ta ngêpèli plêstèr angkat jungjung kakengkan-kèngkèn bêkta barang sasaminipun. Radèn Ngabèi Dutadilaga matur mênggah aturing panitra punika angèngêti
tumindak ingkang kasar-kasar, dados rêmbag sawatawis, putusanipun damêl sêrat paturan atur panimbang ing nagari panyuwunipun indhakan balônja jajar jaga musium prayogi kaparêngakên sarta Arjasayana kasuwunakên angsal indhakan
katêdha dados warganing kontag komite, pamanggihing wisesa prayogi malêbêt, bilih wontên èwêd-pakèwêdipun, gampil, amargi wisesa dados panitraning kontag kumite, sadaya condhong.
V. Wisesa mratelakakên bilih anampèni sêratipun Radèn Wadana Dwijasewaya suraos ngaturi uninga manawi sampun sowan ing dhepartêmèn pan ondêrwis nyuwun rêmbagan bab [ba...]
[...b] panuwunipun Radyapustaka anunggilakên paramasastra Jawi, sarêng sampun matur kathah-kathah, lajêng kadhawuhan pinanggih kalihan Tuwan Dhoktêr Ringkês, kalampahan pinanggih lajêng rêmbagan saparlunipun, putusanipun Tuwan Dhoktêr Ringkês mupakat sapamanggihipun kumisi kasusastran sarta sagah badhe tumuntên ngaturi pamrayogi dhatêng dhepartêmèn supados mituruti panyuwunipun Radyapustaka ingkang botên mawi ewah-ewahan sakêdhik-kêdhika, punika andadosakên lêganing panggalih, namung gêla dene dede guprêmèn, mila anggalih prayogi damêl sêrat paturan dhatêng kangjêng
angèl sagêdipun angsal pamanggihing wisesa ngupados tiyang wêdalan H. I. S., kablônja f. 30 sawulan, Radèn Ngabèi Dutadilaga ngaturakên adhinipun nama Radèn Pringgadilaga punika wêdalan H. I. S. sapunika magang wontên ing kurnelan, wisesa rujuk badhe kacoba rumiyin, sanès dintên supados kakintunakên dhatêng kantor musium, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur sandika.
VIII. Wisesa Anggalih bab pangupadosing pandêngan raksaka, angèl sagêdipun angsal, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur
Pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing gêdhong musium, nalika malêm Akad tanggal kaping 26 Jumadilawal taun Be 1856 utawi kaping 12 Dhesèmbêr 1925.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 3. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 4. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga.
I. Maos pèngêtan parêpatan kapêngkêr, sarampungipun wisesa naringakên manawi wontên kirang utawi lêpatipun, Mas Ngabèi Yasawidagda matur wontên sulayanipun amargi arta ampilanipun taksih sakêdhik, antawisipun f 15, namung sampun badhe wontên tanjanipun tumbas buku Yapa Insêtitit, mênggah pèngêtan punika parlu kaewahan punapa botên, dhawuhipun wisesa dados botên wontên lêpat sarta kiranganipun namung bab ampilan arta wau, malah ing mangke badhe kaparingan wêwah ampilan kangge tumbas sêrat malih ing taun 1926 ngajêng punika f 200. Lajêng andangu dhatêng panitra rumiyin Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kagungan suwunan lêmari kangge anggêlar ringgit, punika pintên waragadipun, aturipun èngêt-èngêtan f 300, èngêtipun wisesa f 200, aturing panitra cobi kapatitisakên rumiyin. Dhawuhing wisesa taun 1926 ngajêng punika sagêd ngêdalakên arta f 600.
Ha. Tumrap Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kangge iyasa bênèt wadhah ringgit…f 200
Na. Tumrap Radèn Ngabèi Prajakintaka kangge angwontênakan praboting ringgit kados ta: kothak, kêlir, blencong sapanunggilanipun…f 200
Ca. Tumrap Mas Ngabèi Yasawidagda bab mêcahi sêrat-sêrat…f 200
II. Wisesa anggalih badhe amisungsun dhatêng Tuwan Dhoktêr H. Krèmêr, [Krè...]
[...mêr,] ingkang mulang têmbung Jawi kina amargi benjing wulan Januari 1926 ngajêng punika badhe pindhah nyambut damêl dhatêng Malang, punika ingkang prayogi awujud punapa, putusanipun, prabot panyêratan damêlan Jawi badhenipun salaka mawi sêratan, pangèngêt-èngêt saking pahêman Radyapustaka, katur
III. Wisesa andangu dhatêng panitra bab pangupadosing pandêngan raksaka, aturipun mêksa dèrèng sagêd angsal, pancèn rêkaos angsalipun bilih upados ingkang ngêplêki kalihan pilihan, namung manawi kaparêng wuwungan wontên mayaripun, saupami Mas Ngabèi Sutasukarya punika kados sampun prayogi, amargi kriyanipun tumindak ugi rêmên dhatêng sasêrêpan Jawi
inggih sampun kenging pisungsung, namung adatipun Mas Ngabèi Sutasukarya
Nayawirôngka, punika sampun kanyataan rêmênipun dhatêng kagunan Jawi, wisesa anglêrêsakên, namung inggih kagungan panggalih sami kemawon manawi lêlahanan inggih awrat, dados rêmbag sawatawis, putusanipun kalih pisan sami dipun condhongi, namung kadhawuhan nantun, ingkang karumiyinakên Mas Ngabèi Sutasukarya, bilih botên purun lajêng Mas Ngabèi Nayawirôngka.
IV. Wisesa mratelakakên manawi nampèni sêrat paturanipun
kawaos, sarampungipun karêmbag sawatawis, putusanipun sêrat paturan kasorog katur nagari.
sayêktosipun dèrèng sagêd damêl dening kathah arunganing padamêlan, ing mangke wara- wara lajêng kadamêl kemawon ing wulan punika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pendhidhikan_dhuwur&oldid=977810"	Kategori: Pendhidhikan miturut jenjangPendhidhikan dhuwur	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 2 Maret 2016.
kulo kutip tulisan sampean kanggo mading, jgan khawatir tak tulis kok nama sampean. matur nuwun meneh.
kupat ngarep gapuro. Nyuwun pangapunten mlebet wulan poso. Ssedoyo lepat nyuwun pangapuro.
SERAT PUJIAN HONG ILAHENG | alangalangkumitir
Maturnuwun, malem setuanipun.. maturnuwun ugi
Paijo. Tapi urung ana sing dipilih. Jebulane lagi golet sing paling murah. Paijo takon karo kondekture.
“Pak Kondektur, aku arep takon, angger sekang
said: Sugeng enjing ki TP tak goleki jebulane ana neng terminal
Balas	On 17/12/2011 at 09:31 Truno Podang said: Wilujeng enjang ugi Ki DJ. Kados pundi Keng Ibu, menopo sampun saged tindakan malih?
Balas	On 17/12/2011 at 09:50 djojosm said: Alhamdulillah kang To nyaine badhe
pinarak ingkang sekeco rumiyin, …… mangke Ki Panembahan ingkang badhe manggihi panjenengan maringi pitedah ingkang panjenengan kersakaken. Monggo
said: Lha nggih monggo ingkang sekeco kemawon penggalihipun panjenengan. Kulo remen criyos NSSW meniko amargi kathah nyebat wewengkon Banyumas, sinaosa boten detail.
Balas	On 19/12/2011 at 17:18 pandanalass said: mboten sah kesusu ki….kulo dereng milai maos
Balas	On 20/12/2011 at 16:15 pandanalass said: Sugeng Nyonten poro kadang kulo engkang minulyo
Balas	On 20/12/2011 at 20:40 cantrik yudha said: sugeng ndalu ki juragan JOKO
dikiro Mita aku iki uwis sepuh tur perlu disepuhke…ancene kudu ditandangi neng Solo iki
On 22/12/2011 at 09:18 ki GundUL said: di SATRONI ki…..taun
Balas	On 22/12/2011 at 12:10 Kartojudo said: Weh…mbah_man….sugeng rawuh Ki…
Balas	On 22/12/2011 at 12:17 Anatram said: Waduh, ada mbah-man, monggo mbah, … sampun sawetawis wekdal
sampun dipun ganggu, kulo namung mampir kemawon
Balas	On 22/12/2011 at 15:54 mita said: aduuuh dadi kelingan dik sapam 🙂 omong2an karo bah man 🙂 🙂
Balas	On 22/12/2011 at 15:36 mita said: eh dik satpam,
sesuk kuwi dino jumuwah maning looh
sapisan sabên tanggal sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara
Ing jaman sapunika mèh sadaya tiyang ngangge lisah sarana lisah siti, sabab saking punika lisah wau sapunika pajêng sangêt, dene kadadosanipun saking woworanipun jasad warni-warni kados ta kulsêtop (koolstof) watêrsêtop waterstof tuwin sanès-sanèsipun.
Lisah siti punika wontên tigang warni ingkang kênthêl dipun wastani: tir rêdi, utawi: bèrêhtir, ingkang ragi cuwèr dipun wastani: petroleum petroleum dene ingkang cuwèr sangêt dipun wastani naphtah (naphta) supados lisah wau kenging dipun angge, kêdah dipun rêsikakên sarana dipun paat, inggih punika dipun bêntèri, jasad-jasad ingkang andadosakên lisah wau lajêng sami angukus, wontên ingkang enggal, wontên ingkang dangu. Sasampunipun kukus wau asrêp, lajêng dados cuweran malih, sabab saking punika sagêd angwontênakên cuweran tigang warni inggih punika naptah, petroleum, kalihan lisah ingkang pêrlunipun namung kangge anglisahi pirantos pabrik, sêpur tuwin sanès-sanèsipun, naptah punika pêrlunipun kadamêl ngêjur barang ingkang badhe damêl panis, petroleum kadamêl lisah, inggih punika
minôngka lintunipun dilah-dilah lisah kalapa utawi lisah kacang, sabab lisah petrolèum punika rêginipun langkung mirah, tuwin urubipun langkung padhang tinimbang lisah kalapa utawi lisah kacang wau.
Lisah siti punika asalipun saking thêthukulan tuwin khewan-khewan ingkang ajur mumur sadèrèngipun bumi punika dipun ênggèni ing tiyang. Sarêng sumbêr-sumbêr petrolèum ing tanah Pèlsilpaniah kilèn, kasumêrêpan ing tiyang, sarta ing dugi-dugi botên badhe têlas-têlas, lisah wau lajêng kangge ing ngakathah. Sabab lajêng sagêd amilahakên jasad ingkang gampil urubipun utawi naptah, kalihan lisah panggosokan utawi jasad ingkang angèl urubipun, sarta ingkang ambêbayani, utawi nêniwasi, kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, ing tanah Eropah ugi taksih kathah malih sumbêr lisah siti. Bilih
Turêp punika warninipun siti têlês, asalipun saking peranganipun thêthukulan, ingkang bosokanipun kirang sampurna. Turep punika sasampunipun dipun êpe, lajêng kenging kaobong. Ing jaman kina kathah thêthukulan ingkang dados turêp,
ing sapunika ugi wontên, inggih punika ing panggenan ing thêthukulanipun sagêd subur, sarta kathah toyanipun, dene ingkang limrah, inggih punika ing rawa-rawa. Rawa ingkang wontên turêpipun punika dipun wastani: pin (veent), pin punika warni kalih, pin inggil kalihan pin andhap, pin inggil punika asalipun ing wana agêng, kados ta ing: tanah Bèiêrên Beieren wontên pin ingkang inggilipun langkung saking 1000 kaki, saking lumahipun toya sagantên, dene pin andhap punika kadadosanipun makatên: bilih thêthukulan ingkang gêsang wontên ing rawa-rawa wau pêjah, lajêng sami kêlêm, lami-lami lajêng bosok, ananging sarèhning sursêtop zuurstop ingkang wontên ing toya punika kathahipun kirang, tinimbang ingkang wontên ing hawa, dados bosokipun thêthukulan wau kirang sampurna. Botên antawis lami thêthukulan ingkang sampun kêlêm wontên ing toya wau katindhihan thêthukulan sanèsipun, makatên salajêngipun ngantos angwontênakên turêp pintên-pintên sap, sap ingkang nginggil dados turêp panjang, dene ingkang cêlak-cêlak punika saking sap ingkang ngandhap utawi saking salêbêtipun êndhut: ingkang wontên ing rawa wau. Turêp ingkang wontên ing êndhut punika pamêndhêtipun sarana pirantos kados dening jala kaêntasakên, lajêng kaêlèr wontên ing siti, ingkang [ing...]
[...kang] dipun dhasari rumput garing, salajêngipun kaidak-idak ing tiyang sarana (trumpah) balabag, bilih sampun atus, sarta sampun padhêt, lajêng dipun kêthok-kêthok tuwin dipun êpe. Turêp kalih warni wau kathah bolonganipun alit-alit, amila lajêng karingkês kapipit wontên pirantos ngiras cithakan, sabab saking punika turêp wau bobotipun lajêng awrat, sarta warninipun kados arêng sela. Ing tanah Bèiyêrên, mênawi dados latu (= dadèk gêni) ing kareta latu, sarana turêp punika.
Ingkang damèl turêp punika, ingkang kathah tiyang ing nagari Walandi, kados ta ing Groningên, Prislan, Opêreisêl, tuwin ing Drèntê. Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, ing Hanopêr Hannover, Oldhênburêh (Oldenburg), Bèiyêrên (Beieren), Badhên (Baden), Irlan (Jerland) tuwin ing Prancis, ingkang sisih lèr, ugi wontên pinipun.
Intên utawi menêral ingkang atos piyambak punika ugi kalêbêt iing. golongan menêral ingkang sagêd kobong, sarta kadadosan sakisaking. kulsêtop, sabab saking punika sampun têrang bilih intên wau sagêd kobong, ananging bilih pangobongipun botên wontên ing panggenan ingkang isi hawa sursêtop, êmpanipun ragi dangu.
Intên punika sasampunipun dipun gosok, warninipun bêning sarta cahyanipun mancorong, dene asalipun saking tanah Indhustan, Aprikah sisih kidul, tuwin ing pulo Borneo ingkang sisih kilèn sarta kidul. Kintên ingkang misuwur piyambak, sabab saking agêng sarta saening cahyanipun nama: koinur, têgêsipun: rêdi cahya, inggih punika kagunganipun sang raja ing Engêlan, rêginipun kirang langkung 40 yuta rupiyah.
3. Menêral ingkang sagêd ajur wontên ing toya
Sarêm ingkang wontên siti punika panggenanipun wontên ingkang lêbêt sangêt, pêlikan sarêm ingkang misuwur piyambak, punika panggenanipun cakêt nagari Wilitsêkah (Wielitska) bawahing Ostênrikg Oostenrijk panjangipun ngantos lampahan pintên-pintên jam, sarta satunggal-tunggaling panggenan lêbêtipun ngantos wontên ingkang langkung saking 250 mètêr, inggih punika kintên-kintên 800 kaki. Tiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing salêbêtipun pamêlikan ngriku manggèn babar pisan wontên ing guwa sarêm punika, awis mêdalipun namung bilih badhe balônja utawi pêrlu sanès-sanèsipun kemawon. Kajawi saking punika ing tanah Sêpanyol, ugi wontên pêlikan sarêm, inggih punika ing sacakêtipun kitha Kordhopah.
Ara-ara wêdhi ing tanah Asiyah têngah tuwin tanah barat, wontên ingkang mêdal sarêmipun, amargi saking kathah utawi wiyaripun ngantos kenging dipun wastani: ara-ara sarêm. Bilih jawah: sarêm wau sami ajèr, sasampunipun garing: ara-ara wau ngantos sapaningal botên sanès ingkang katingal kajawi namung sarêm, sarêm ingkang asal anggènipun andhudhuk, punika kirang sae, sabab ingkang kathah kawoworan siti lêmpung utawi gipês, amila supados sarêm wau rêsik, sarta lajêngipun kenging kadamêl bumbu sasaminipun, kêdah dipun jur wontên ing toya, rêrêgêdipun lajêng kêlêm, sabab siti lêmpung wau botên sagêd ajur sarta gipês, ajuripun namung sawatawis. Sasampunipun kabucal rêrêgêdipun toya sarêm wau lajêng angukus, sarta pilah kristalipun ingkang sawarni kubus, inggih punika ingkang lugu sarêm.
Sarêm pêlikan ingkang rêgêd sangêt, rekaning pamêndhêtipun botên kadosdene sarêm ingkang kasêbut ing nginggil wau (ananging) pamêndhêtipun siti-siti ingkang wontên sarêmipun wau dipun jugangi, sarta dipun kêbaki toya, sarêmipun lajêng ajur. Woworan toya ingkang ngandhap langkung awrat tinimbang ingkang nginggil, amargi kathah sarêmipun, sabab punika woworan [wowor...]
[...an] ingkang ngandhap wau lajêng kapumpa sarta lajêng dipun jogi toya malih, salajêngipun toya pumpa wau kagodhog kados dene ingkang sampun kawrat kapratelakakên ing nginggil, kapêndhêt sarêmipun.
Toya sagantên punika ugi kathah sarêmipun, amila tiyang pasisir wontên ingkang (yasa damêl) tambak ing pinggir sagantên, sarta dipun sukani ilèn-ilèn dhatêng sagantên, bilih toyanipun kalêrês agêng, tambak wau sagêd kaisena (kisèn) n toya sagantên, sasampunipun kêbak, ilèn-ilèn wau kabêndung. Sabab saking bêntèring surya, toya ingkang wontên ing tambak wau angukus: lajêng sat, dene ingkang kantun: inggih punika sarêm.
Prawirawiyata abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta
katêdhak ing têmbung krama dening TAN SING TJWAN
Tiyang ingkang gêgriya cêlak lèpèn agêng anggêr sagêd pikantuk ulam loh ingkang eca, inggih lumayan tumraping pangupajiwanipun. Ananging lèpèn agêng ing tanah Jawi botên kathah, môngka ulam loh ingkang winisaya ing lèpèn alit saha ing kalèn-kalèn, sakêdhik sangêt tur ulamipun alit-alit, wah malih pamêndhêtipun ugi kangelan, jalaran sampun asring winisaya ingkang tanpa dugi-dugi, anggêr sanalika wau sagêd pikantuk kathah, botên ngèngêti ing têmbe sagêd anyurêsakên bibit ulam loh ingkang agêng-agêng. Dados rêkaosipun tiyang ingkang sami misaya ulam alit-alit wau, botên murwat kalayan angsal-angsalanipun.
Ing ngandhap punika kula prètelakakên mênggah pratikêl murih indhaking ulam loh.
Adamêla panggenan toya kangge ngingah ulam loh, kados ta: wontên ing bêndungan, lèpèn, sêgaran, rawa saha ing sabin ingkang sawêg dipun ênèni. Pratikêl punika winastanan nanêm ulam loh, kaperang makatên:
1. Nanêm ulam ingahan, kados ta: ulam mas, gramèh [gra...]
[...mèh] sapanunggilanipun, sarta ulam wanan, inggih punika: kutuk, wadêr, tômbra sasaminipun.
2. Ngêculakên ulam ingahan, ing lèpèn tuwin ing rawa-rawa.
3. Rumêksa: amurih ing lèpèn-lèpèn saha ing rawa-rawa sampun ngantos curês ulamipun winisaya, punika ugi prasasat nanêm ulam loh.
Nanêm utawi ngingah ulam loh punika langkung maedahi tinimbang kalayan ngingah rajakaya tuwin pitik iwèn, saiba ta aèngipun, nanging sayêktos tamtu kathah pamêdalipun ulam loh, môngka mèh sadaya tiyang doyan lawuh ulam wau, kajawi raosipun eca, ugi sagêd wêwah ngiyatakên badan.
Rajakaya pitik iwèn kêdah dipun rêksa sarta kaênggèn utawi dipun têdhani ing sabên dintên, ananging ulam loh botên, bilih sampun kadamêlakên panggenan, mayar kemawon pangingahipun, wah malih enggal angêrda dados kathah, punika ingkang murugakên indhaking pamêdal saha kauntunganipun ingkang ngingah. Makatên wau tumrap tiyang ingkang gêgriya cêlak lèpèn, rawa utawi ing pasisir cêlak sagantên.
Ing tanah Jawi wetan tuwin Pasundhan saha ing tanah-tanah pasisir, [pa...]
[...sisir,] kathah tiyang ingkang sami sur sudi ngingah ulam loh, ing tambak, sêgaran sarta ing rawa. Têtiyang ingkang sampun gadhah tambak ulam ingahan, bilih wontên kalih utawi tigang panggenan, punika kalêbêt cêkap, botên rêkaos pangupajiwanipun.
Ing kabupatèn Pacitan wêwêngkon paresidhenan Madiun, cêlak sagantên sarta kalêbêt tanah pasisir, ananging tumrapipun tiyang ingkang misaya ulam loh ing sagantên, angsalipun sakêdhik sangêt, awit saking kirang pratikêl, pirantosipun kajawi namung jala utawi pancing: botên wontên, pamêndhêtipun mawi baita alit saèmpêr tembo, wah malih tambak panggenan ngingah ulam, dhasar dèrèng wontên. Sanadyan pasisir ing Pacitan punika tanah parêdèn, têbih pasabinan, ananging mênawi dipun udi kalayan tabêri, tamtu sagêd andadosakên indhaking pamêdal saha kauntunganipun kathah. Awit ing Pacitan ugi wontên lèpèn ingkang anjog dhatêng ing sagantên, punapa malih sungapan, lubèripun ilining toya sagantên ingkang winastan têlêng, saupami dipun rekadaya: andamêl tambak saurutipun têlêng wau kangge ngingah ulam loh, saiba prayoginipun. Bilih pangagênging nagari Pacitan karsa anggalih bab punika kalayan angudi saha marsudi, tamtu sagêd kalampahan sadaya wau.
(Nuwun-nuwun, mugi linêpatna ing saru siku, cumanthaka kula ngaturakên pamanggih sarèhning kula sampun sumêrêp sadaya mênggah kawontênanipun ing Pacitan, saking pandugi kula: botên wontêna liyanipun, kajawi namung panjênênganipun rama Radèn Ngabèi Tirtadipura, ingkang pantês sagênsagêd. nêmbadani kalampahanipun pandamêlipun wau jêr, panjênênganipun lakar priyantun ingkang wicaksana
têtiyang bumi. Mugi-mugi karsaa anggalih tumuntên dipun lêksanani, tartamtu jinurung sarta sinêmbadan dening kangjêng parentah, ing têmbe agêng kas kayanipun. Kenginga tinulad ing liya nagari).
Ing tanah Jawi yasanipun tambak, mèh sabên-sabên kenging kaglontor§ kagontor. mawi toya, mila gampil kemawon. Bilih kathah tambak ing lèpèn, ugi kathah panggenan andhêging toya, wêkasan mênawi bêna botên patos santêr ilining toya sarta ragi dangu anjogipun dhatêng sagantên, dados toya ingkang kenging kaangge ngilèni sabin: sangsaya kathah.
Ngadat sabên toya bêna ing lèpèn ciyut mili kumrasak, ananging bilih wontên tambakipun, ragi dangu asatipun, amargi [a...]
[...margi] kandhêk ngêcêmbong ing mriku.
Mênawi lèpèn alit-alit kathah ingkang dipun tambak, bênawi pun lèpèn agêng ingkang kêjogan toya saking lèpèn-lèpèn alit wau, ugi botên patos sangêt, dados toya bêna botên sangsaya lubèr ngêlêbi dhusun-dhusun sacêlakipun ngriku. Wah malih mênawi tambak wau sampun kêbak êndhut utawi lumpur, kenging kaolah kadamêl sabin ingkang langkung loh, kadosdene ingkang sampun kalampahan ing Priyangan tanah Pasundhan.
Mila pêrlu sangêt têtiyang alit kapêrdi pratikêlipun andamêl tambak kangge ngingah ulam loh. Mênawi tiyang satunggal utawi kalih botên bangkat iyasa, prayogi guyuban tiyang sadhusun, mênggah pamêdalipun asil ugi kaêduma waradin.
Têtiyang dhusun ing tanah Pasundhan, kathah ingkang sami gadhah tambak panggenan ngingah ulam loh, sabên dintên kenging kaangkah ulamipun, tur taksih sagêd murih keyongipun ingkang kadamêl ênjêt. Wah malih urut pinggiring tambak utawi sêgaran wau katanêman pandhan wangi, godhongipun kadamêl gêlaran, slêpi, kêpèk sapanunggilanipun, pamêdaling kauntungan inggih lumayan = lowung.
Ing Priyangan sanadyan sampun lami, têtiyang ingkang yasa tambak nanêm ulam loh, ewadene sangsaya lami sangsaya wêwah kathah [ka...]
[...thah] asiling pamêdalipun, ing ngandhap punika kula pratelakakên pratikêlipun sadaya:
Bab 1. Pamilihipun siti tuwin toya kangge ngingah ulam loh.
Bilih ngupados panggenan wau, kêdah nitik rumiyin mênggah warnining ulam loh ingkang badhe kaingah. Mila makatên, amargi wontên ulam ingkang karêm manggèn ing toya bêning dhasaripun wêdhi, sawênèh karêm manggèn wontên ing toya buthêk adhasar êndhut, dados beda-beda kêkarêmaning dunungipun, bab punika ing têmbe badhe kula pratelakakên sadaya mênggah golongan sawarnining ulam loh saha karêmipun manggèn wontên toya, kados ta: ulam rawa, ngadat botên patos eca kadosdene ulam ingkang saking toya bêning, dhasar wêdhi utawi êndhut.
Pandamêlipun sêgaran sarana ambêndung toya ingkang mili utawi angêdhuk siti, kados ta: ambêndung lèpèn alit ing perengan, punika winastan tambak mênawi agêng, utawi bêndungan yèn ragi alit.
Mênawi badhe yasa tambak utawi bêndungan, miliha papan ingkang ciyut piyambak lèpènipun, langkung prayogi malih
yèn wontên kalènipun ing nginggil, minôngka angglontor toya, sabab takir utawi têtangguling tambak ingkang dadosipun saking glontoran toya wau, langkung santosa tinimbang kalayan takir tanggul siti garing.
I. Wiyaripun takir ing ngandhap utawi sukon, kêdah tikêl kalih kalayan inggilipun.
II. Takir wau kadamêla ambal-ambalan (sap-sapan, undhak-undhakan) inggil kawan kaki satunggal-tunggalipun.
III. Tampinganing undhak-undhakan sampun ngantos kêjêjêgên, kêdah kadamêl mayat kemawon, murih rumput sagêd thukul ing ngriku, dados tanggulipun botên gampil gugur utawi gêmpal.
IV. Wiyaripun gigiring tanggul, watawis wontên saprapat wiyaring dhasaripun.
V. Takir utawi tanggul wau kêdah dipun santosani mawi jangkar dêling kaangsalakên gapit saha mawi trucuk kajêng ingkang sagêd tumuntên gêsang, kados ta: kajêng randhu, dhadhap, kolontara§ = salatara utawi kêmlandhingan. sapanunggilanipun.
Kula nyariyosakên sêsêrêpan kula bab pananêm saha pigunanipun kalapa, sarèhning sampun têtela agêng paedahipun, pangajêng-ajêng kula supados dadosakên jalaran panggugahing manahipun para kônca siti amargi pasitèn salêbêtipun nagari Surakarta, saha ing dhusun-dhusun taksih kathah ingkang kenging katanêman wit kalapa, sami-sami kitri taun ingkang lumintu nipkahipun kados botên wontên ingkang nyamèni kados wit kalapa. Pakèl, nôngka, blimbing, manggis, durèn, jambu sapanunggilanipun, wêdaling uwoh amung sabên taun sapisan, sarêng kalapa mênawi sampun wiwit awoh ajêg botên kêndhat-kêndhat, kajawi bilih kaparag ing ama, utawi sawêg anglakani, punapadene sabab sampun sêpuh, punika kirang wohipun, makatên malih agênging pigunanipun, kenging kadamêl abêning olah-olah, sêkul, ulam, panganan tuwin kenging kadamêl lisah ingkang eca piyambak nama: kalêntik, punapadene kenging kadèrès
wit kalapa, mênggah patraping pananêm kados ing ngandhap punika:
Pamilihipun wiji kalapa ingkang prayogi punika kêdah amiliha kalapa ingkang pusêr têgêsipun: janjanganing kalapa ingkang [ing...]
[...kang] ngandhap piyambak, sarta miliha kalapa sêpuh garing wontên ing uwit, sarta ingkang sampun sêpuh wit, utawi galugunipun, punapa dene ingkang agêng sarta kandêl, pangundhuhipun sampun ngantos coplok kêcèripun, lajêng kagantanga wontên ing wit-witan ingkang ayom, sampun ngantos kagantang wontên salêbêting griya, amargi sênadyan sagêd thukul, tamtu kirang prayogi, saking botên kasorotan surya, sarta botên angsal hawa lumampah, gantangan wau bilih sampun sawatawis wulan namtokakên tuwuh, punika sadèrèngipun kêdah damêl jugangan rumiyin, awis kêrêpipun jugangan sampun kirang saking 12 elo, kasipata ingkang pênêr, wiyar 3 kaki pasagi, lêbêt 3 kaki, lajêng kaurugana rêrêgêd utawi talethong ingkang sampun dados siti, kathahing urug amung sapalih, sampun ngantos kêbak, amargi kangge ngengehan badhe papan lumpur, inggih punika siti lêmbat ingkang katut ilining toya jawah winastanan: lêmi, pananêmipun kêdah môngsa labuh.
Mênawi wiji suluripun sampun mêdal saking tabon, rabuking jugangan punika kadhudhuka malih, supados ngonggrong wiji lajêng katanjakna, kaurugtakauruga. sawatawis, siti ingkang sae, kiwa têngênipun karêsikana sampun ngantos wontên thêthukulan rumput sasaminipun, bilih sampun katingal ragi agêng saha inggil [inggi...]
[...l] kêdah kadhangir sarta kauruga malih, mênggah pandhangiripun sampun ngantos amêdhoktakên,amêdhotakên. oyoding cikal, makatên salajêngipun, wiwit pananêm dumuginipun awoh adat ingkang sampun kalampahan, mênawi wiji kalapa genjah sarta tabêri pangupakaranipun dhasar sitinipun sae 6 taun sampun awoh, bilih wiji kalapa lêbêt, kirang pangupakaranipun 10 taun sawêg awoh.
Bodhon kangge angyêktosi mênawi inggiling galugu kaukur sampun wontên 3 papah, tamtu kathah wêdaling wohipun, winastan: kalapa nêdhêng, bilih inggiling galugu sampun 7-8 papah, wohipun wiwit angawis-awisi, trakadhang lajêng pêjah, makatên wau kajawi kalapa gadhing utawi dhono§ dhono ingkang têgêsipun kalapa gadhing: kula dèrèng sumêrêp, punapa inggih têmbung Surakarta.
Sadèrèngipun katanjakakên nama: wiji, sasampunipun katanjakakên nama cikal, wiwit mêgar blarakipun nama: sêmuru, katingal galugunipun nama: anggênuki, bilih sampun mêdal sêkaripun nama: wala, sêkar ingkang dèrèng mêgar nama: patrêm,
[...pat,] pêntilipun nama: bluluk, yèn sampun isi toya
punika sampun sêpuh, bilih tabon sampun alum nama: kiring lajêng garing.
Galugu kenging kadamêl balungan griya, ingkang pucuk kawastanan: pondhoh, eca katêdha utawi kaolah, bongkokipun kenging kaangge kajêng obong, blarak kaanam kadamêl aling-aling, bilih
wowohan tuwin kandhi wadhah arta, bathok kangge wadhah samukawis, tuwin kadamêl timang punapadene sêsupe, sêpêt kagêpuk kangge isi bantal kasur guling pajêgan, inggih punika
Galugu panggenan papah karêsikana rêgêdipun, lajêng damêla pirantos: bumbung dêling ori utawi apus ingkang agêng, panjangipun amung saêros, mênggah pangêthokipun: ros ingkang pucuk kêdah kataksihakên, kalihan êros kalangkungana kawan nyari, paedahipun mênawi kapasang wontên ing nginggil botên katêdha ing kalong: tikus tuwin bajing, sangandhaping lambe
tiyang ingkang dèrès murih botên kidung pamènèkipun anganggea pirantos sabuk tampar, ingkang kalêrês gêgêr kapasangana cantholan kajêng utawi tosan, kangge cantholan bumbung wau, sarta ambêktaa dêdamêl arit.
Dene ingkang kadèrès, inggih punika patrêm ingkang dèrèng mêgar, kasigara manjingipun dados kalih, bagean ngandhap
tangsul, mênawi sampun tigang dintên, kauculana, sêkaring manggar kabucalana ingkang rêsik, lajêng kagêbunga malih, bilih sampun kalih dintên pucuking manggar kapagasa ing arit ingkang papak.
Bumbung sabên badhe kapasang kagojagan toya bêntèr rumiyin, lajêng kasèlèhana laru,
lêgènipun supados tuntung arum, punapa malih sampun ngantos kêcut sadèrèngipun kaudhunakên, yèn manggar sampun wiwit tètès lêgènipun: bumbung lajêng kapasanga, gilir gumantos ing bumbung kêdah enjing sontên, bilih badhe kasantunan bumbung pucuking manggar kapagasa rumiyin, ananging ingkang tipis kemawon, mênawi kirang dêrês wêdaling lêgèn, bongkoking manggar kathuthukana sawatawis, lajêng kaborèhana pususan godhong dhadhap srêp, mênggah patrêm ingkang sae kenging kadèrès tigang wulan laminipun, môngka satunggil uwit sakêdhikipun 3 patrêm.
Lêgèn lajêng kasaringa sarana kalo, kawadhahan kuwali, tumuntên kagodhoga, bilih sampun kêmrôngga (ragi kênthêl) wiwit kaudhak ing irus, mênawi sampun karaos awrat nandhakakên saya kênthêl, yèn sampun cumêthèt kuwali kaêntasa, lajêng kakêbluk, inggih punika kaudhak ingkang sêru sarta sampun ngantos kèndêl, sadadosing kelang saha sawatawis asrêp, tumuntên kacithakana tumraping bathok, bathok wau
gêndhis lajêng coplok, dene ingkang kawastanan: gêndhis kêrengan punika ingkang kalêrês intiping kelang, gêndhis sêmut punika ingkang kawoworan parudan utawi gêbingan kalapa, wiwit anggèning ngêmorakên mênawi lêgèn sampun kêmrôngga kasêbut ngajêng.
Lêgèn mênawi botên sumêdya kadamêl gêndhis, kenging ugi kaangge rujak gobèt, inggih punika kados dene êbir, patrapipun kagodhog umob sapisan lajêng kaêntas, murih babaripun kaêjogana toya wedang, kathahipun palihan, bilih kadamêl cokak, mudhun saking deresan kawayokna kalih dintên, tamtu sampun kêcut, mênawi badhe kasade kaêjogan toya, saupami cokak 1 klênthing toyanipun 1 1/2 klênthing, panyadenipun dhatêng tiyang mêdêl, anggadhung tuwin ngêthèl.
Klapa ingkang sêpuh, kacukilan lajêng kakêrok kulitipun ingkang rêsik tumuntên kaparud, sasampunipun kaparud lajêng kaulenan kalihan toya ingkang sêru, bilih sampun kathah wêdaling santênipun kapêrêsan wontên ing kalo, ngantos rambah kaping kalih, kawadhahana kèncèng utawi jèdhi, lajêng kagodhoga, ananging latunipun kêdah alit saha ajêg urubipun, sampun ngantos byar pêt, santên wau botên kenging kaudhak, [kau...]
[...dhak,] kakèndêlakên kemawon, amargi mênawi kêndhangan utawi langitipun santên ngantos bêdhah tamtu ning-ningên botên sagêd dados lisah, bilih sampun umob sawatawis dangu, kalerobana rêrêgêd tuwin toyanipun, satêlasipun rêrêgêd, lisah lajêng kacidhukana, kanilipun punika kawastanan: blondho, ugi kalajêngna panggodhogipun, ingkang ngantos kêmpêl dados satunggal, punapa malih kapênèt-pênèta ing irus murih apuhing lisahipun, ingkang ngantos katingal pêra (êsat botên ngêmu lisah).
Wondene lisah klêntik ingkang wujudipun sulak ijêm punika nalika taksih santênipun dipun wowori pêrêsanipun godhong randhu ingkang ênèm, mênawi
Mèkanika fliuda inggih punika disiplin ilmu saking bidang mèkanika térapan ingkang ngaji prilaku saking zat-zat cair, lan gas ing kahanan mèndèl utawi gérak. Bidang mèkanika punika sampun gamblang nyangkup pinén-pintén prékawis ingkang bervariasi , wiwit saking kajian babagan alitan darah ing saluran-saluran kapilèr ngantos kajian aliran lénga méntah ingkang ngélampahi Alaska ngélangkungi pipa diamètérè namung 4 feet.[1](dipununduh Tanggal 2 Oktober 2012). Fluida inggih punika zat ingkang sagéd ngalir sahingga ingkang kalébét fluida inggih punika cair lan gas.[2] Prinsip tèori mèkanika fluida dipunpérlukakén kanggè jélèntréhakè punapa pésawat térbang ingkang wujudipun stremline kaliyan pérmukaanipu mulus kanggè èfisiènsi penerbangan ingkang langkung saè. Téori mèkanika fluida gégayutan kaliyan fluida. Fluida ménika sagéd dipun tégésakén dados zat cair. Nanging ing kasunyatanipun botné sédaya zat cair sagéd dipunkatégorikan dados fluida, sécara khusus fluida dipun artosakén dados zat ingkang dèformasi terus-menerus ménawi tasih dipunpengaruhi tégangan gésér. Sebuah tégangan gésér ingkang wujudipun ménawi gaya tangensial mérdamél ing permukaan.[3](dipununduh Tanggal 2 Oktober 2012).
Jénising Fluida[besut | besut sumber]
Fluida dipunbènténakén dados kalih jénis, inggih punika fluida gérak utawi dinamika fluida, lan fluida botén gérak utawi statika fluida. Dipuntingali saking jénis zatnya, fluida sagéd dibénténakè dados zat cair lan gas. Gas lan cairan dipunbénténakén amérgi gaya kohèsinipun ingkang berlainan. Cairan gadahi molèkul-molèkul ingkang gégayutan kaliya gaya kohèsi ingkang rèlatif kiat, ménawi molèkul gas kasusun sècara arang ntawis satuggal kaliyan sanèsipun, sérta gégayutan kaliyan gaya kohèsi igkang sagéd diabaikan. Cairan céndérung mempertahanake wujud ingkang jumbuh kaliyan wujud wadahipun, ananging gas bébas berekspansi ngantos ing dinding padat. Bénténipun ugi cairan ménawi mlébét ing salébéting béjana ingkang kabuka lan ing ngandap péngaruh gravitasi cairan bakalan wujud permukaan bebas. Bntén malih kaliyan gas ingkang botén sagéd wujud permukaan bebas ananging sagéd wujud atmosfer.[3]
Asumsi Dasar[besut | besut sumber]
Kadasta model matematika ing umumipun, mekanika fluida damel pinten-pinten asumsi dasar ingkang gegayutan kaliyan studi ingkang dipunlampahi. Asumsi-asumsi punika saklajengipun dipunterjemahaken ing salebeting persamaan-persamaan matematis ingkang kedhah dipunjangkepi menawi asumsi-asumsi ingkang sampun dipunlampahi .
Biasanipun, badhe langkung mupangat (lan realistis) menawi dipunasumsiaken suatu fluida ingkang asifat inkompresibel. tegese inggih punika densitas saking fluida boten kaubah ingkang dipunparingi tekanan. Cairan biasanipun saged dimodelaken dados fluida inkompresibel ananging sadaya gas boten saged.
sanesipun punika, biasanipun viskositas saking suatu fluida saged dipunasumsiaken nilai nol (fluida boten viskos). Ananging gas ugi saged dipunasumsiaken asifat boten viskos. menawi fluida asifat viskos lan aliranipun dipuntampung ing suatu cara (kadasta ing pipa), mila aliran ing wates sistemipun gadahi kecepatan nol. kangge fluida ingkang viskos, mila wates sistemipun boten
^ (id)Kanginan,marthen.FISIKA untuk SMA Kelas XI.Erlangga.Jakarta.(2006:227)
Wikibooks Rumus-Rumus Fisika Lengkap gadhah kaca kanthi sesirah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mekanika_fluida&oldid=1083005"	Kategori: Mekanika fluidaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
iku jeneng kanggo kaum kang melu hijrah Nabi Muhammad SAW saka Mekkah menyang Madinah. Tekan ing Madinah dhèwèké ditampa kanthi seneng, béda karo warga Mekkah kang ora seneng karo wong Islam.
Miturut basane, Anshar nduweni teges Kang nulung Kaum Anshar iku ana saka Bani Khazraj lan Bani Aus.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaum_Anshar&oldid=1079627"	Kategori: Sajarah IslamArab SaudiKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.09, 3 Sèptèmber 2016.
luwih akeh mbangane bapak-bapak. Sumringah kabeh. Seneng. Sregep nyambut gawe. Wiraswasta. Ubet. Gemi nastiti. Upomo ora ono wong lanang yo apik…hehehe…,” sapa Cak Nun
tombak, keris, pedang iku mono salahsawijine budaya kang manggon ana ing pulo
Jawa. Jaman biyen sadurunge di temokake meriyem lan bedl kanggo gaman perang ya
tombak, keris lan pedhang. Ananging keris lan pedhang among bisa digawe
garan kang rada dawa sahingga bisa kanggo ngadhepi mungsuh saka kadohan udakara
sadhepa. Ananging, nggawe gaman wesi aji mono ora sambarang uwong bisa. Sebab
kajaba gawe wangunan kang ed lan murih ampuhe mbutuhake sarat kang abot. Empi
kang gawe keris, mbutuhake wektu kanggo tirakat utawa laku supaya amggone gawe
gaman dadi ampuh lan kang nggawa bisa nduweni kaluwihan. “Dadi ora mung saderma
wesi,” mangkono pratelane Rohmat Riyadi saka Paguyuban Sutresna Pusaka lan
kang digawe gaman iku uga wesi kang pilihan ampuh. Sebab ing wesi kang digawe
iku bakal nduweni kekuatan kang pilih ing tandhing. Jumbuh klawan Al Quran ing
Surat Al Hadid ayat 25, … lan dak wenehake wesi ing sajerone ana kekuatan kang
ampuh lan akeh manfaate mungguhe manungsa,” katrangane Rohmat kanthi kebak
kayakinan. “Mula saka iku, akeh pusaka ing tanahpulo Jawa iki, kang mbiyen
pusaka agemane para Sunan kang luwih wasis ing babagan agama,” Ujare Rohmat
sinambi ndundohake Pusaka agemane, ya iku Kyai Sengkelat.
nerangake Manawa keris Kyai sengkelat mono mbiyen kagungane Kanjeng Sunan Kalijaga. Miturut carita wesi
saka akadiyat kang gedhene among sawohe kemiri. Banjur Empu Supa mangun wesi
kasebut sahingga dadi keris kang apk lan kuat. Kajaba bentuke kang apik rupane
rada ana abange. Entuk keris kang apik lan ampuh dayane, Kanjeng Sunan aweh
nama Kyai sengkelat. Ananging miturut Kanjeng Sunan, keris iku ora cocok yen
diasta para ulama, luwih cocok menawa diagem para raja ing pulo Jawa. Mula
Kanjeng Sunan banjur nitipake keris kasebut marang empu Supa supaya disimpen.
Mbesok menawa ana kang cocok ngagem bakal dijupuk maneh marang Kanjeng Sunan
mawon pak,tp nek wonten blorok madu nggeh maturnuwun,trah
anggadahi Adipati kanthi asma Pandanarang II ingkang nggadhahi isteri ingkang lakung kagungan nami Nyai Pandanarang. Piyambakipun dikenal dados Adipati ingkang jujur, ananging ugi remen dening banda dunya. Sifat kirang sae Adipati menika kamireng dening Sunan Kalijaga, satiyang wali ingkang arif sanget saha wicaksana. Sunan Kalijaga kangungan pangangkah ngelingaken Pandanarang II kaliyan ngremeng utawi nylamur dados tukang ngarit suket. Nalika medal ing plataran Kadipaten, Adipati Pandanarang II ngenyang suketipun kanthi regi andhap sanget. Panyade rumput punika sarujuk uga ngaturaken rumputipun wae ing kandang. Sadereng kesah, piyambakipun nyimpin arta gangsal sen ing antawis tumpukan suket aau. Arta kesebat dipunpanggihaken dening abdi dalem Pandanarang II ingkang banjur lapor kedadean menika dhateng Adipati Pandanarang II. Kedadosan menika terus mawon kedadosan salebetipun setunggal minggu. Pandanarang II gumun kenging punapa bakul suket kesebat
Pandanarang lajeng duka mireng wangsulan punika. Piyambakipun rumaos saweg diece dening bakul suket punika. Nanging,
budhal langkung rumiyen. Lajeng, Nyai Pandanarang ndelekake Emas ing lebet tekenipun ingkang kedamel saking pring. Ing radin, piyambake sedaya diadang dening telung perampok ingkang badhe ngrampok Kanjeng Sunan lan Adipati, ananging Sunan Kalijaga lajeng ngendika: “Yen siro pengen bondo, tunggunen. Sedelo maneh, bakal lewat wong wadon tuo. Cegaten. Siro kabeh bakal oleh Emas saka teken pring sing digawa piyambake”. Lajeng mboten dangu, Nyai Pandanarang mlampah kaliyan tekenipun. Perampok banjur nyegat uga ngrampok teken saking pring menika ingkang Nyai Pandanarang cepeng. Legenda Bahasa Jawa Salatiga
Nyai Pandanarang mboten saget tumindak menapa-menapa kajawi nglepasake bandanipun. Nalika
numindakake kalepatan ing mriki, nggeh menika panjenengan piyambak, semah panjenengan, uga para perampok wau. Mbenjang, wonten ing mriki badhe dados kitha ingkang rame,” ngendikan Kanjeng Sunan.
"Cerita legenda salatiga dalam bahasa Indoensia jawa dan Bahasa Inggris" By rinaldhie purba siboro
Sardot :iyo dik ono opo ..
opo dino jum’at??
Juminten :uduk ..uduk..uduk…!!
Sardot :lha terus dino iki dino
Paijem : kosek yo mas..aku tak
Sardot : inggih bu..monggo di
Sodron : mas..mas…mobil remot
Sardot : kuwi seket ewu dik..
kowe pengen tuku sing endi..??
Sardot : ono opo to bu..wong lagi
Sardot : SEKARAT??? lha ngopo
Juminten : ora pak..nanging mukri
sekarat goro2 ngombe bayg*n..
ora iso..kuwi mesti bayg*ne dikiro
m*zone trus diombe mukri..
Sardot : Dik,pean pesen opo…?
Sardot : Dik,pean ngerti ora…opo
WES TAU DI JEJELI LINGGIS TERUS
at 01.34	Sardot sing nembe wae rabi karo
Sodron : terus mergo opo Dot…?
Sodron : lhoh,terus opo sing dadi
menengah ke bawa bisa ikut ni’mati
Galuh on 06/06/2009 at 11:33 AM said:
WBL apik tenan! Nyesel kowe ora rono!
Galuh on 06/06/2009 at 11:31 AM said:
WBL apik tenan!!!!… Wahanane apik-apik,. Ana planet kaca sing rada medeni.
"RI" beralih maring kaca kiye. Kanggo kegunaan
nang donya sing ketata sekang ± 17.508 pulo. Indonesia kuwe mulane uga diarani Nusantara (Kepuloan Antara).[5] Populasi Indonesia ± 222 juta wong taun 2006,[6] Indonesia kuwe negara sing nduwe penduduk paling akeh nomer papat se donya lan negara sing nduwe penduduk Muslim paling akeh se donya, ning resmine dudu
Sejarah Indonesia akeh dipengaruhi bangsa liyane. Kepuloan Indonesia dadi wilayah
artine keberagaman sing membentuk negara. Seliyane nduwe populasi padat lan wilayah sing
basa Latin yaiku Indus sing artine "Hindia" lan basa Yunani nesos sing artine "pulau".[7] Dadi, jeneng Indonesia artine wilayah Hindia kepulauan, atawa kepulauan sing ana nang Hindia, sing nidhokna nek jeneng kiye uwis kebentuk suwe sedurunge Indonesia dadi
lan info …miturut keterangan tiang sepah ingkang kulo yakini serat jongko joyo boyo ingkang asli meniko tulisanipun jawa kawi nek badhe moco kedah wonten syarat2ipun mboten saged sembarangan lan hurufipun nembe ketingal diwaos menawi sampun disoroti kalih lampu. Terakhir info serat meniko ketingal thn 1975 . Pitadhos nopo mboten
pd ngaca lah ingsun iki wes bener2 menjalankan perintah & menjauhi larangan kang maha agung (ALLAH SWT) Durung she pd eleng awake dewe iki iseh akeh salah , yo wes lah mendingan pd tobat piyambak-piyambak ngeh
October 6, 2010 – 4:05 pm bang alang2 silaken wujudnya?
RUMANGSA WIS SLAMET SEBAB IMANE UTAWA PEKERTINE, SEBAB SING RUMANGSA SLAMET KUWE SING CILAKA. KUWE DAWUHE sAYIDINA UMAR RA. WASSALAM
September 24, 2010 – 7:37 am Genep sampon wancine wolak-walie jaman sampon rawoh.
September 23, 2010 – 4:58 am ari Berkata:
Wong jowo wis akeh sing ilang jawane,..
Sak leresipun, sri aji Joyo boyo meniko sanes tiyang muslim, awit rikolo semanten Islam dereng dumugi tanah jawi. Nanging Sri Aji Joyoboyo tiang WASKTO. Dados penjenengan kedah pitados, awit ALLOH SWT
Podho Sing Eling,Ora Usah Golek Benere Dewe2..
Luwih Becik NGRUMONGSO Tinimbang GEDE RUMONGSO..
Ojo Mung Ngumbar SUJONO ae,,,,Wis to Podho2 WONG JOWO,e Ora Usah
Udur2ran Luwih Becik Ngumpul BARENG Banjur REREMBUKAN,Ben ATI Adem AYem,Tambah KAWERUH…….
NGAPUNTEN : Bekne Enten SALAH PANGUCAP Kulo……..
August 21, 2010 – 12:08 pm
Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan,
Tatajeneng binomial (binomial artine 'rong jeneng') kuwe aturan baku jenengi nggo kabeh organisme (makhluk urip) sing kejukut sekang rong undhangan sekang tata taksonomi (biologi), nganggo jeneng genus karo jeneng spesies. Jeneng sing dienggo kuwe jeneng baku sing diwehna nanggo basa Latin utawa basa lia sing wis dilatina. Aturan kiye awale diterapna nggo jamur, tanduran lan kewan karo penyusune (Carolus Linnaeus), ning siki uga wis diterapna nggo bakteri. Sebutan sing disepakati nggo jeneng iki 'jeneng ilmiah' (scientific name). Wong awam sering nyebut "jeneng
jeneng sing diwehna dudu istilah asli nang basa latin ning jeneng sing diwehna karo wong sing pertamane ngewewehi penjelasan utawa deskripsi (sing dijenengi deskriptor) terus dilatina.
Aturan nulis[sunting | besut sumber]
Aturan nulis nang tatajeneng binomial mesti ngesugna jeneng genus nang ngarep lan jeneng spesies mbuntuti.
uppercase) lan jeneng spesies MESTHI diawali karo huruf biasa (huruf cilik, lowercase).
Nulisna jeneng iki ora melu aturan tipografi (artine, menawa teks sing nganggo huruf kapital/balok kabeh, contone nang judul naskah, ora ndadekna nulis jeneng ilmiah dadi huruf kapital kabeh) kecuali nggo bab kayata:
Nang teks sing nganggo huruf ngadeg (huruf latin), jeneng ilmiah ditulis nganggo huruf miring (huruf italik), lan sewalike.
Nang teks tulisan tangan, jeneng ilmiah diwenehi garis ngisor sing kepisah nggo jeneng genus lan jeneng spesies.
Jeneng utawa singkatane deskriptor olih diwehna nang mburi jeneng spesies, lan ditulis karo huruf ngadeg (huruf latin) utawa tan nganggo garis ngisor.
wis dadi tanggungane Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo nganti dilaleke Esuk lan sore penjaluke pak guru Supoyo mulyo kabeh putra putrine
Momongan kula sadaya nêmbe nandhang sakit, mèh kemawon lumpuh. Sarêng sêsambat nyuwun usada, tingalipun kathah ingkang kapranan ing panggalih. Dhatêngipun jampi saking pundi-pundi ambanyu mili, mèh botên wontên kêndhatipun adamêl njêgènggèngipun sanalika.
Ingkang punika para pamong ngaturakên gênging panuwunipun ingkang tanpa upami ing sih panjênêngan sadaya wau. Anandhakakên bilih pun Mardi-Siwi taksih kathah ingkang nrêsnani. Saupami ngantos kêlajêng lumpuh, botên sagêd sowan ngarsa panjênêngan, saiba emanipun, la tiyang sapunika sampun ngancik umur sawindu. Mênggaha lare mangsanipun rumaos dados lare agêng, amargi sampun badhe malêbêt sakolah. Makaten ugi Mardi-siwi. Sapunika rumaos sampun agêng, dumugi mangsanipun migunakakên kasagêdan lan pêngalaman ingkang kaklêmpakakên wiwit lair dumugi umur 7 taun.
Ngiras pantês kangge miwiti ngancikipun taun wêdaling Mardi-Siwi ingkang kaping 8 punika, para pamonging Mardi-Siwi sami mêmuji, mugi-mugi lêstantuna sih sutrêsna panjênêngan dhatêng momongan kita wau, sarta pinaringana tambahing pangèstu, widadaa gêsangipun, kalisa ing sambekala, mindhaka kathah sêsêrêpani
tuntunan. Contonipun lare murang sarak, wani dhatêng tiyang sêpuhipun, murid ndugal, sêrik dhatêng gurunipun, kathah sangêt; kados-kados para maos Mardi Siwi ing bab punika sampun mbotên badhe kêkilapan malih.
Miturut pêmanggihipun tw. Rousseau, manungsa punika sagêdipun makartèkakên punapa-punapanipun kalawan sampurna, mênawi gêsangipun sagêd mbabar mêrdika, mbotên kêcancang ing tatacara utawi pakulinan, mbabar salugunipun. Panjênênganipun babarpisan mbotên ngajêngi pranatan paukuman tumrap lare, kadosdene wontênipun anggêr-anggêring praja tumrap para kawulanipun, jalaran paukuman utawi ganjaran punika yèn kalaras sayêktos wujudipun namung pituwasing sadaya tindak. Têrangipun makatên:
Lare kêsèd, têmtu kèthèr pasinaonipun; ing wusana badhe nandhang wirang jalaran mbotên minggah. Wirang punika paukumanipun watak kêsèd wau.
Tiyang ingkang kêladuk anggènipun nêdha, têmtu badhe sakit padharanipun. Sêsakit wau satunggiling paukuman.
Lare nakal, têmtu badhe angsal paukuman saking tekadipun, upaminipun dipun sirik kanca-kancanipun sêdaya.
Kosokwangsulipun: lare srêgêp ing pungkasan taun bingah, jalaran minggah. Tiyang ingkang ngêrtos nêdha mawi takêran, badanipun kraos sakeca. Makatên sapiturutipun. Kabingahan sarta kasusahan punika sampun dados bêktanipun sadaya tindaking manungsa. Pramila para tiyang sêpuh tuwin guru punika yêktosipun, mbotên susah ngawontênakên paukuman utawi ganjaran sanèsipun malih; jalaran sadhengah lare badhe angsal pituwas saking tindakipun piyambak-piyambak.
Makatên lênggahipun paukuman sarta ganjaran ing panggulawênthah, miturut wawasanipun tw. Rousseau. Têtêmbunganipun makatên: "Para tiyang sêpuh tuwin guru punika kawajiban manggulawênthah lare, miturut èsthining gêsang, ingkang dumunung wontên ing satunggal-tunggalipun lare. Dene wujudipun tuntunan punika namung asuka pitulungan, samangsa lare manggih karibêdan, utawi tumut bingah, mênawi piyambakipun angsal kabêgjan saking tindakipun piyambakipun. Dados babarpisan mbotên badhe angrudapêksa lare, ngajêngi pêmanggihipun piyambak. Sintên ingkang anyondhongi pêmanggih kula punika, têmtu botên ambêtahakên paukuman utawi ganjaran, jalaran sadaya tindak punika sampun ambêkta ganjaran utawi ukuman piyambak tumrap ingkang anindakakên".
Mênawi lare pinuju amanggih karibêdan, wajibipun para juru panggulawênthah namung makatên:
1e. Arekadaya sagêdipun rêribêd wau enggal sirna.
2e. Andunung-dunungakên pun lare dhatêng sabab-sababipun.
Tindak ingkang kados makatên wau miturut tw. Rousseau badhe anuwuhakên panarima tuwin trêsnaning pun lare dhatêng ingkang anuntun piyambakipun. Lare rumaos, yèn tansah kawêngku ing guru utawi tiyang sêpuhipun; mila lajêng rumaos bêtah dhatêng tuntunan; dados wusananipun mbotên wontên guru pados murid. Pun murid dhatêng piyambak.
Yêktosipun mbotên wontên para ahli panggulawênthah, ingkang mbotên sagêd nampèni wawasanipun tw. Rousseau wau, jalaran panggulawênthah ingkang sawantah-wantahipun punika, kajawi gampil lampah-lampahipun, inggih laras sangêt kalihan wataking manungsa, adrêng badhe gêsang mêrdika tanpa wêwangênan.
Ananging ingkang dados pakèwêd punika, punapa tatanan panggulawênthah ingkang kados makatên punika inggih sampun mathuk kalihan jamanipun? Punapa para bapa tuwin biyung inggih sagêd tega saèstu ninggali anakipun badhe nyêpêng kawat lêstrik? Punapa inggih badhe mbotên purun anyaruwe utawi mênging, jalaran namung badhe ngugêmi pêmanggih, yèn nalaring lare punika saenipun kêdah mêdal saking badanipun piyambak? Kados-kados panggulawênthah ingkang salugu-lugunipun, ngêtut kajêngipun lare punika tangèh sagêdipun tumindak. Saking trêsnaning para pamardi siwi, lajêng sami sumêlang dhatêng wêkasanipun, mênawi lare punika dipun êjor satindak-tandukipun piyambak. Pramila lajêng wontên mawarni-warni tatanan panggulawênthah, ingkang nyêbal saking wataking lare salugunipun sarta ing tatanan wau katêtêpakên, yèn paukuman punika ugi dados salah satunggiling srana, kangge nyaèni watak wantunipun lare.
Kajêngipun tiyang ngukum lare punika namung badhe anglêrêsakên lampahipun, sagêda wangsul jêjêg malih kados dene suwaunipun. Uwosing sêdya sagêda lare wau bibar kaukum, wêwah sêsêrapanipun dhatêng lênggahing barang awon tuwin sae; sagêda mindhak kêkiyatanipun, kangge amêrangi dayaning awon ing têmbe wingkingipun; sagêda gadhah panjangka, badhe miwiti gêsang mawi gagrag enggal. Dados paukuman punika tumrap lare awujud tataran, kangge anginggilakên bêbudènipun. Sagêdipun kêlampahan mêkatên, manawi lare ingkang nampi paukuman wau, mbotên sêrik manahipun sarta ukuman wau ngêmu tuntunan tumrap
piyambakipun. Mêkatên punika èwêd-pakèwêdipun tiyang badhe andhawahakên paukuman, ingkang anuju saening bêbudènipun lare.
Sabên tiyang punika angrêgèni badanipun piyambak. Panyaruwe, pamêling sarta paukuman sagêd kalêbêt ing nalaring lare, samangsa êtraping tuwin têtêmbunganipun mbotên anêdhasi ajining badan; sadaya tindakipun pamardi siwi lajêng katampi kados samêsthinipun dening pun lare.
Adilipun paukuman punika kêdah timbang kalihan kalêpatanipun. Pakèwêdipun, dene agêng aliting kalêpatan punika mbotên gumathok wêwatonipun. Ukuranipun tansah gontas-gantos; pramila inggih rêkaos sangêt pamawasipun, gampil mlèsèdipun; langkung-langkung manawi kita taksih kataman krodhaning manah; sadaya-sadaya katingal awon lan klèntu, gadhah adrêng badhe malês.
Limrahipun lajêng sagêd pratitis, anggèn kita badhe andhawahakên paukuman.
Têntrêming manah punika dados dhasaripun badhe angukum lare.
Lampah ingkang kados makatên punika badhe langkung mikantuki malih, manawi para pamardi siwi anggadhahi watak sabar, jalaran lajêng purun anandhing-nandhing bêbudènipun anakipun piyambak kalihan lare sanès, purun atêpa slira, anggagas-gagas, punapa kalêpatan ingkang badhe kaukum punika namung kalêpatanipun
lare. Ukuman ingkang kados makatên punika dados srana angalusakên lan anginggilakên bêbudènipun lare.
Lare anêrak wêwalêr punika warni-warni jalaranipun. Wontên ingkang margi saking ajrihipun, wontên ingkang saking dèrèng ngêrtosipun, wontên malih margi saking kêsèdipun lan sanès-sanèsipun, sakêdhik sangêt cacahipun lare, ingkang anjarag nêrak wêwalêr. Pramila para pamardi siwi badhe langkung pratitis anggènipun nêtêpakên paukuman, upami mbotên enggal-enggal pitados, yèn lare nakal utawi ndugal punika pancèn sampun mbotên purun angglape pitutur utawi anggêr-anggêr.
Nuwun, saking rêmbag kula ing nginggil punika kados-kados sampun cêkap, kangge ngupadosi wêwatonipun ngukum lare, ngukum lare punika babarpisan mbotên nêdya badhe malês, jalaran badanipun rumaos kapitunan saking tindakipun pun lare utawi rumaos mbotên dipun aosi ing samêsthinipun.
(Sambêtipun M.S. No.II. Th. VII.)
Jalêr. E, kok iya bênêr bangêt olèhe nuturi marang kowe, ora nyana aku, Bakyu Rahayu, kok bisa mulang sing pêng-pêngan. Dadi karêpe ngandhani, wong gunêman kuwi kudu adhêdhasar têlu, yaiku: gunême nyata tur maedahi, carane gunêman kudu angrêsêpake. E, e, iya nyamlêng bangêt, ngono kuwi wis sumisih saka bêbaya, dene bêbayane wong gunêman, iku jèplèk bae, maune iya padha bisak-bisik, suwe-suwe ilang wêwekane, jêbul têkan ngrasani tanggane, têpungane, anggunggung awake, ngaku bênêr, ngalingi lupute dhewe. Iya ing kono wiwite bilahi. Padha sanalika mlorot darajade kamanungsan. Iya, iya, ayo padha dieling-eling
[...n] ingkang kenging kadhawuhakên, bok dipun paringi angsal-angsal pêrslahipun.
Sêtya. E, kenging sangêt, tiyang Opvoeding punika inggih kangge sadaya tiyang, kok. Môngga dipun sakecakakên lênggahipun, bune, êlo ana dhayoh, sanak lawas. Dhèk kumpulan biyèn kae padha têtêpungan, saiki mrêlokake rawuh rene.
Sêtya èstri. Iya. We, môngga-môngga. Kalêrêsan sakalihan.
Dèn Karya. Inggih, inggih, sampun dangu anggèn kula kêpengin sowan, sawêg sapunika sagêd kêlampahan.
Sêtya èstri. Inggih, hla tiyang gêsang punika kathah kuwajibanipun, mêsthinipun inggih ngêntosi sêlanipun.
Sêtya jalêr. Anu, ibune, iki
pancèn badhe sowan mriki, prêlu nyuwun bêrkah sêsêrêpan bab Opvoeding, tiyang sapunika jaman panggulawênthah, manawi bibrah panggulawênthahipun, inggih lajêng tanpa kukupan, môngka panggulawênthah punika kathah warninipun, tur sadaya sami sae, sarèhning tiyang punika wajib nandhing milih, jêbul malah bingung, pundi ingkang dipun pilih. Hla, punika wau kangmas kok kundur saking pêrgadêring, wah bab Opvoedingi lo, rak nama kapasang yogi sangêt ta. Môngga, makatên punika kalêbêt ing paribasan punapa?
Dèn Karya èstri. Inggih, kangmas, nama klêrêsan ingkang sangêt, ingkang prêlu sangêt, inggih kaparênga mêdharakên suraosing Opvoeding, ingkang gêgandhengan kalihan bêbrayan umum.
Sêtya jalêr. Inggih, dhi, punika ingkang baku. Pancèn pikajêngipun panggulawênthah punika kangge sadaya tiyang, botên namung tumrap satunggal kalih. Gèk punapa damêlipun manawi namung tumrap tiyang sagriya, nadyan dumugi sakampung, sanagari pisan, inggih botên makatên ingkang dipun ênêr.
Sêtya èstri. Ha, punika unjukanipun wedang, môngga sakaparêngipun, wis, mas, kono ditêrusake, malah aku tak mèlu krungu, bèn ngrêti, priye.
Dèn Karya jalêr. Inggih, hla, tiyang èstri punika mila ingkang baku, maringi Opvoeding putra wiwit dipun kandhut, ngantos dumugi diwasa, sasat botên pisah ibu.
Sêtya jalêr. Iya ta, malah kêbênêran, dene kowe barang iya padha anane, sabab sanyatane, panggulawênthahing anak iku, wong tuwa loro pisan kudu ngrêti gêgayuhane Opvoeding. Apa sing dikarêpake, kapriye cak-cakane, lan kapriye patrap pratikêle, yèn wis ngrêti ngono, dadi jênêng saiyêg, bapa biyung padha cake, sanajan lagi lungan salah siji, ibune, utawa bapakne, jêjêring piwulang lan Opvoeding ing ngomah, tansah ajêg, ora ana bedane karo yèn kêtunggon wong loro, hla, kaya karsane Dèn Karyadarsana sakalihan iki, kêna digawe conto, iya [i...]
[...ya] pancèn kudu mêngkono kuwi, saiki aku mung arêp ngandhakake, mungguh jêjêring Opvoeding sing baku mung: (Taksih badhe kalajêngakên).
Punapa Sport Cara Samangke Punika Mikantuki Yêktos?
Bangsa kula samangke sampun wiwit rêmên nindakakên sport. Ing pundi-pundi wontên pakêmpalan sport. Saking pamawas kula kathah kadadosan-kadadosan saking rêmênipun dhatêng sport, ingkang pêrlu dados pênggalihanipun para sêpuh. Tumraping kasarasan sport cara samangke punika sagêd ugi munfangati yêktos, nanging ingatasipun panggayuh dhatêng watak sae, minggahipun dhatêng bêbudèn luhur, mbêbayani. Wohipun tumrap kasarasan botên satimbang kalihan kapitunan ingkang badhe kasandhang ing anak-anak kita ing têmbe, manawi para sêpuh kalajêng lena, namung tansah nguja pakarêmanipun putra-putranipun dhatêng sport.
Lêrês lêpatipun pamawas kula, kula sumanggakakên dhatêng para maos. Panuwun kula mugi kathaha ingkang kaparêng mêwahi utawi nglêrêsakên punapa ingkang kaanggêp lêpat. Sport ing samangke, langkung-langkung sport cara kilenan, sawêg nêdhêng-nêdhêngipun dipun sênêngi wontên ing ngriki, mila pamuji kula, sagêda dados rêmbag ingkang rame.
Kula nuwun. Para maos sampun asring mrangguli karangan-karangan utawi sêrat-sêrat ingkang nêrangakên, bilih solah-tingkah, tindak-tanduk lan obah-mosikipun badan jasmani punika kawêngku dening pamikir (verstand). Verstand punika tukipun gagasan lan karêp. Sarupinipun pandamêl, awona saea, mêsthi karumiyinan ing gagasan lan karêp ingkang tumuju dhatêng pandamêl wau.
Tiyang kagèt dados pucêt, tiyang ajrih kalamangsa ngantos dhèngkèlên, botên sagêd punapa-punapa. Tiyang ingkang tansah nandhang sisah dados kêra. Kanêpson, saking pamanggihipun para ingkang ngudi kasuksman, nggaringakên kulit. Kanêpson ugi ngrêndhêtakên wêdaling zat-zat cuwèr ingkang ngêjur têtêdhan wontên ing wadhuk lan usus. (Bab punika sampun dipun anggêp sah, dipun akêni lêrêsipun dening wetenschap). Sadaya wau matandhakakên bilih wontên daya saking nglêbêt, ingkang botên kasat mripat, ingkang sagêd andayani dhatêng badan jasmani.
Mila botên anèh, bilih tiyang sami pitados, yèn kasarasaning badan punika sagêd kadayan dening pakartinipun verstand. Gagasan awon, punapadene wohipun, inggih punika pandamêl awon lan raos panêtah (zelverwijt) sasampunipun nindakakên pandamêl wau, andayani botên sae dhatêng kasarasan.
Tiyang ingkang sagêd nata gagasanipun, sagêd nyandhêt hawanipun. Sagêd ngulinakakên namung nggagas ingkang sae lan luhur, rêmên ngupados kamarêmaning batos sarana nindakakên pandamêl sae, sarana nindakakên kuwajibanipun kanthi sênêng, botên gampil kataman ing sêsakit. Sadaya wau lêrês dede kawruh ingkang kaanggêp sah (wetenschappelijk verstagelegd), nanging kula mastani logisch (pinanggih ing nalar). Tiyang ingkang makatên punika mêsthi sagêd nata gêsangipun ing bab têdha, ngombe, tilêm lan kasênênganipun.
geest. Anggêr bandhanipunbadanipun. saras, rochipun (geest) ugi saras. Nitik wontênipun ungêl-ungêlan makatên punika, tiyang sami gadhah pamanggih makatên: nèk kowe kêpengin waras awakmu, sporta wau sing akèh ora susah mikir geest-mu. Geest-mu mêsthi banjur mèlu waras.
La yèn geest punika sara,saras. punapa inggih mêsthi sae? Ingkang kula wastani sae ing ngriki sae ingatasipun gêsang bêbrayan, dados botên namung sae kangge sarira pribadi. Mangka geest punika tukipun pamikir (verstand), tukipun gagasan lan karêp (wil). Bêtahipun bêbrayan dede geest ingkang saras thok, nanging geest ingkang sae, ingkang sagêd nuwuhakên budi lan pandamêl sae saha luhur. Geest saras nanging awon, kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng ngrisak kasarasan, tur malah bêbayani, langkung-langkung tumrap bangsa kula ingkang saklangkung mbêtahakên budi luhur. Dados sport
kangge ngudi dhatêng kasarasan, lajêng dados sarana kangge ngupados kasênêngan. Tandhanipun sport ingkang botên nyênêngakên, nanging ugi murakabi dhatêng
anggendhong lali. Makatên ugi sport cara kilenan wau. Pasêksènipun kathah, kados ta:
a. Tandhingan bal-balan asring nuwuhakên jotosan. Makatên wau ugi saking mubaling hawa napsu, kapengin unggul.
b. Saking rêmênipun dhatêng sport, malah supe dhatêng kasarasanipun. Têrkadhang sampun dipun èngêtakên dhoktêr, mêksa nekad, ngantos kacandhak ing sêsakit: hartklopping utawi hartvergroting.
c. Kathah ingkang morat-marit gêsangipun, saking kathahipun arta ingkang kawêdalakên kangge kapêrluanipun sport.
d. Murid wontên ingkang kêndho pasinaonipun, jalaran ing wancinipun sinau, èngêtanipun tansah karidhu ing pamanah dhatêng sport.
e. Kula gadhah sadhèrèk, tur inggih intellect jêmpolan. Yèn mangsanipun tennis, anakipun alit-alit (umur 3-8 taun) dipun tilar wontên ing griya, sami dolan dhatêng pundi-pundi, botên dipun prêduli.
Dados sport thok, botên mawi tuntunan dhatêng bêbudèn sae utawi luhur, malah sagêd adamêl risak. Intellect bangsa Indhonesia sapunika sampun kalêbêt kathah. Nanging ingkang tumut biyantu ngudi ngajêngakên bangsa dèrèng sapintêna. Kaowntênan makatên punika botên ketang sakêdhik sagêd ugi saking dayaning sport ingkang eenzijdig wau.
Goncangipun jagat kados samangke punika ugi wohipun pangudi dhatêng kasarasanipun badan lan kasarasanipun verstand thok. Kasagêdanipun tiyang sapunika mila ngedab-edabi yêktos, nanging jagad botên rahayu, margi verstand wau namung kapigunakakên kangge ngupados margi, sagêdipun nuruti panêdhanipun badan jasmani (het lager ik = watak chewani). Swaranipun "het hoger ik" botên pisan dipun bombong, malah dipun sirêp.
Yèn kula botên klèntu symbolipun olympische spelen punika gêlangan gangsal dipun gandhèng dados satunggal. Bawana gangsal, Azie, Europa Amerika Afrika lan Ausralie sagêda rukun dening olympische spelen. Wusana malah wontên kawontênan ingkang akosokwangsul sangêt.
Kakiyatanipun roch ingkang suci (de goede stem) ingkang kêdah kaudi rumiyin, sampun ngantos kalindhih ing roch chewani (de kwade stem). Sasampunipun rahayu ingkang pinanggih, kasarasanipun badan botên usah kaudi têmtu lajêng nusul kajêngipun piyambak.
Sênêng nggendhong lali. Yèn tiyang sêpuh sagêd supe saking sênêngipun dhatêng sport, lare têmtu saya gampil supenipun. Gêsangipun lare lêrês pancèn kêdah kaudi sagêda sênêng. Nanging yèn namung kauja kemawon kasênênganipun, punapa
ing têmbe sagêd dados tiyang utami? Sport sagêdipun mikantuki yêktos, kêdah kasarêngan pambudidayanipun tiyang sêpuhipun, supados lare puruna ngupados kasênêngan sarana nindakakên samukawis ingkang murakabi. Padamêlan ing griya kathah ingkang kenging kapasrahakên dhatêng lare, kados ta: rêsik-rêsik jogan, ngêluti meja kursi, nata meja panyêratan, nyukani têdha lan ngombe dhatêng ingah-ingahan, nyirami tanêman lan sapanunggilanipun. Punika sadaya dede barang sapele mênggahing panggulawênthah. Yèn putra panjênêngan sampun panjênêngan pasrahi salah satunggalipun padamêlan wau, panjanêngan kêdah ngudi, sampun ngantos putra panjênêngan kêsupèn nindakakên. Yèn panjênêngan tlatos, putra panjênêngan kenging kaajêng-ajêng dados tiyang ingkang sumêrêp ing kuwajibanipun sarta rumaos gadhah têtanggêlan (
Limrahipun samangke tiyang ingkang kasêmbadan, sagêd ngingah rencang kathah. Botên purun masrahi padamêlan anakipun. Panggulawênthahipun namung kapasrahakên dhatêng pamulangan. Sarèhning wêntahipun namung kapasrahakên dhatêng pamulangan. Sarèhning onderwijs ing samangke prasasat namung mligi ngudi landhêping pikir, dhidhikan ingkang langkung pêrlu, inggih punika ingkang tumuju dhatêng kautamèn, lajêng kirang kopèn. Mila tiyang sêpuhipun ingkang kêdah ngopèni.
Tiyang pintêra dikados punapa, botên sagêd manah barang kalih utawi langkung sêsarêngan. Tiyang maos yèn kasarêngan nindakakên utawi manah barang sanès, botên badhe ngrêtos punapa ingkang sampun dipun waos. Lare sinau, bilih sinambi nggagas rupi-rupi, botên badhe enggal sagêd.
Bioscoop, radio, roman gambar-gambar ing kalawarti, punika sadaya sagêd dados rêridhunipun lare ing mangsanipun sinau. Sport makatên ugi. Nanging dhidhikan sanèsipun kados ingkang kasêbut ing ngajêng, ugi dipun opèni, botên badhe adamêl pituna sangêt-sangêt.
Panggulawênthahipun lare ing samangke saklangkung gawat, inggih saking wontênipun rêridhu mawarni-warni wau. Mila panuwun kula andharan kula punika sagêda adamêl wêwahing ramenipun rêmbag babagan panggulawênthah. Amin.
Kadospundi Sagêdipun Panggulawênthah Gadhah Daya, Jêr Kawontênan ing Griya Tansah Anduwa
Sabên wontên rêmbag bab panggulawênthah têmtu anêrangakên dayaning kawontênan wontên ing griya. Kawontênan punika sagêd andayani awon utawi sae dhatêng lare ingkang taksih kinêmulan ing pangêmonging bapa lan ibu. Pamanggih ingkang makatên punika sampun salêrêsipun. Sanajan pamanggih "De mens it het product van de omstandigheden" punika botên lêrês, jalaran nyatanipun botên makatên, ewasamantên inggih taksih wontên lêrêsipun Convergentie-theorie ingkang samangke dados watonipun panggulawênthah, punika ngakêni dayanipun kawontênan manawi sêsarêngan kalihan thukuling wiji ingkang cocog, ing môngka ing salêbêting manahipun lare kathah wiji-wijinipun, wontên ingkang awon, wontên ingkang sae, malah ingkang awon gampil thukulipun, saèmpêr kados gampiling thukulipun rêrungkudan. Dados pancèn inggih lêrês sangêt manawi kawontênan ing griya punika kêdah dipun upakara, kêdah dipun jagi, sagêda dados rabukipun wiji-wiji sae ingkang dumunung wontên ing manahing lare. Botên manawi sabên tiyang sêpuh inggih nglêrêsakên, lan gadhah niyat badhe ngupakara kawontênan wau.
Para maos, manawi panjênêngan sami karsa ningali kanan kering, nginguk ngrika-ngriki, badhe kagèt, jalaran kawontênan ing griya punika ingkang kathah botên sagêd laras kalihan idham-idhamanipun panggulawênthah, punapa ta sababipun? Wah, lah punika botên gampil dipun cariyosakên, jalaran saking kathahipun.
Ing ngriki sasagêd-sagêd badhe kula gambarakên kawontênan-kawontênanipun ingkang botên salaras kalihan panggulawênthah, pêrlunipun para ahli panggulawênthah sagêda paring pamanggih murih saenipun.
Sapisan: bapa lan ibu botên sami kamajênganipun, botên timbang sêsêrêpanipun, bapakipun manah sangêt dhatêng panggulawênthahipun anak-anakipun, namung ibunipun botên prêdulèn tur kèrêm ing main, ngantos têdha lan sandhanganipun pisan botên dipun manah. Sadaya pitutur alus lan kasar botên sagêd tumama, awit ugi gadhah watak anggugu karêpe dhewe, wong bocah bae kok diênak-ênik, kabèh-kabèh wis duwe garis dhewe, yèn arêp dadi bêcik, rak iya bêcik dhewe.
Kaping kalih: bapa lan ibu sami majêngipun, sêsêrêpanipun babag, bapakipun sabar, watonipun anggulawênthah katrêsnan, dados lare kêdah cakêt kalihan tiyang sêpuhipun,
agêng pangapuranipun, nanging ibunipun inggih sampun gadhah pamanggih piyambak ingkang kosokwangsul, wontênipun anggulawênthah lare kêdah ajrih, tandangipun kêrêng: sadaya kêdah miturut kajêngipun, lajêng dados cariwis lan rèwèl. Makatên punika botên namung dhatêng anakipun, dhatêng rencang utawi tiyang-tiyang ing griya ngriku inggih makatên, malah dhatêng semahipun inggih botên ringa. Ing môngka sampun botên purun nglimbang utawi manah pamanggihipun tiyang sanès, malah maos buku ingkang gêgayutan kalihan panggulawênthah botên purun, manawi sok mrangguli pamanggih sanès dipun bantah piyambak: nèk aku ora ngono.
Kaping tiga: bapa lan ibu watakipun sami kêncêng lan kêrasipun, botên wontên ingkang purun ngawon, malah sami jor-joran. Upami bapakipun kesah pêrgadêring utawi sanjan, môngka kasèp, lajêng dipun labrag, dados pabên, enjingipun ngêjori kosah,kesah. wancinipun ingkang jalêr dhatêng anjarag nêlat dhatêngipun.
Kaping sakawanipun, kosokwangsulipun bab kaping sapisan, kalih lan tiga wau.
Kaping gangsal: ibunipun sambêtan, ibu kuwalon watakipun kêrêng (streng) mutungan, gêga kajêngipun piyambak, isin mundur, botên purun anglimbangi pamanggihipun piyambak,
(zelcorrectie) panganggêpipun dhatêng lare kados sampun gadhah pamanggih sêpuh (een mens ingsun klein formaat) wêwah-wêwah raosipun tansah taksih misah, dèrèng sagêd nyatunggal kalihan semahipun, lare botên pikantuk manah, gadhah rumaos nalôngsa, wontênipun namung ajrih, ewasamantên taksih tansah botên kalêrêsan, bapakipun manawi tumut cawe-cawe, anglêrêsakên ingkang sakintên botên lêrês dados pabên, lajêng saya botên sae kanggenipun anggulawênthah.
Manawi para maos karsa ragi angraosakên kawontênanipun tôngga têpalih utawi kawontênanipun têtêpanganipun wontên ing griya, têmtu badhe kagèt, dene kok jêbul inggih kathah ingkang angèl dandos-dandosanipun, lah, sapunika lajêng kadospundi cakipun panggulawênthah? Sumôngga sami dipun galih.§ Noot. Red. Pancèn kasinggihan, kawontênan ing griya punika asring adamêl kosèkipun panggulawênthah, botên namung saking lêpatipun pun ibu kemawon, sanajan bapa ugi kathah ingkang kirang manah dhatêng pangupakaraning anak, pramila tumraping panggulawênthah ingkang pêrlu kadhidhik punika jêbul pancèn tiyang sêpuh kalih pisan rumiyin, kadosdene ingkang sampun asring karêmbag ing M.S. Ewadene nyumanggakakên, utawi rêmbag punika prayogi radi dipun ramèkakên sawatawis.
Sêsorahipun Sadhèrèk Nyi Soepardjo Wontên ing Abipraya, Nglêrêsi Dintên Ibu (Moederdag)§ Noot. Red. Sanajan sêsorah punika sampun sami kamirêngakên dening para ingkang sami ngrawuhi "Moerderdag" wau, sarta ugi sampun kapacak ing ariwarti, nanging rèhning taksih kathah sangêt ingkang dèrèng ngawuningani, pramila saking angèngêti mêntêsing isinipun kados pêrlu sangêt sêsorah wau kaêwrat ing Mardi Siwi ngriki, supados sangsaya langkung sumêbar.
Sayêktosipun jagad kawanitan punika botên kenging utawi botên sagêd kawawas saking salah satunggaling ilinipun kawontênan kemawon. Awit gêsangipun jagading wanita punika inggih wêtah kados gêsanging alam saumumipun, inggih punika mêngku kabudayan, kasusilan, sarta punapa kemawon ingkang kawêngku ing dalêm bêbrayan.
Para sarjana sujana angakêni, bilih darajad ingkang luhur piyambak ing kawanitan, sarta ingkang laras kalihan kodratipun, punika darajat ibu, ingkang ugi atêgês: ibuning bangsa utawi ibuning turun-tumurunipun manungsa. Manawi dipun wawas saking bab punika, tatela bilih darajading wanita sajajar kemawon kalihan darajading priya, botên kirang botên langkung. Sagêd kacêtha utawi katitik saking kasusastran kita ingkang kenging kaanggêp kadosdene gêgambaran utawi wêwayanganing polahipun kasusilaning manungsa, sarta kenging kangge nglaras sipating jêjêripun wanita wontên salêbêtipun gêsang punika.
Upami kemawon mêndhêt saking cariyos padhalangan utawi cariyos kina sanès-sanèsipun, ingkang marsitakakên dêdongengan: sayêmbara pilih, inggih ing bab milih jatukrama. Wontênipun sayêmbara wau, manawi kawawas wosipun ingkang wigati, anjagi sarta ambantu kamajênganing (evolutie) gêsangipun wanita, sarta ngluhurakên dhatêng darajat miwah jêjêripun wanita.
Sarat rukunipun nêmpuh pandadaran sayêmbara pilih, ing jaman kasatriyan (riddertijd) priya nglamar wanita sawêg sagêd katampèn manawi sagêd ambrastha satru sêkti ingkang ngrabasèng prajanipun putri wau. Trêkadhang dipun bêbanani katampèn panglamaripun ugêr sagêd unggul ing yuda kaabên prang tandhing kalihan sadhèrèkipun pun putri. Ingkang kangge sawung wau, trakadhang ugi bapakipun pun putri piyambak.
Sayêmbara ingkang makatên wau, botên sanès anggadhahi pikajêng, anjagi supados anak turunipun sami kiyat miwah sampurna, mila kêdah ngupados lajêr ingkang ugi kiyat santosa ing samubarangipun. Tumrapipun kaum priya ing ngriku kacêtha sipatipun, kêdah sagêd lan sagah angayomi lan anjagi kawilujêngan.
Sawangsulipun, priya ugi nindakakên sayêmbara, sanajan botên nate kalair utawi kagiyarakên. Priya ingkang susila, botên badhe nampèni sadhengah wanita, nanging milih ingkang miturut pamawasipun badhe sagêd dados wêwêngkuning turunipun ingkang sajajar.
kasarasan. Botên namung wanitanipun kemawon ingkang kawawas, nanging inggih angganing bapa ibu ingkang nurunakên. Bèbèt: mênggah asaling turunan ingkang sae. Utawi ambêk utami, kados ta: darahing satriya utawi têdhaking pandhita, cêkakipun ingkang luhur budinipun. Bobot: mênggah saening isinipun awrat bobotipun utawi ajinipun amargi saking kalimpadanipun. (geestelijke eis).
Sanajan namung dêdongengan kemawon, manawi dipun laras, dongengan Klêting Kuning lan Yuyu Kangkang ugi anggambarakên wosing kaluhuranipun wanita. Inggih punika satriya Andhe-andhe Lumut botên milih Klêting Abang, Klêting Putih, Biru, Oranyê, Klêting Ijo lan sapanunggilanipun, ingkang sami pinunjul ing warni, nanging têka milih Klêting Kuning, ingkang kêtingalipun malah asor ing warni. Amargi Klêting Kuning sagêd anjagi kasukcianipun sarana nyirnakakên pun bajul dharat, aliyas Yuyu Kangkang, inggih punika ingkang karêm damêl rêrêsah. Ing ngriku ugi kacêtha botên kiyatipun Yuyu Kangkang, dene sirna dening dêdamêlipun Klêting Kuning, inggih punika sada lanang.
Dados wosipun dongèng-dongèng wau, suka piwulang, bilih priya ingkang jumênêng lajêr kêdah kiyat. Dene wanita ingkang kodratipun dados pamêngku, kêdah sukci utawi luhur budinipun.
Sasampunipun kula anggambarakên sarwa cêkakan lan sambèn mênggah jêjêripun priya lan wanita, kados botên wontên awonipun manawi kula sapunika ngrêmbag bab wajibing wanita wontên madiyaning bêbrayan, sarta ingkang cundhuk kalihan darajadipun. Pramila makatên awit ngèngêti, bilih pèngêtan moederdag (hari iboe) punika, mulabukanipun ingkang pokok inggih punika awit saking tuwuhing raos ingkang ngakêni dhatêng sipat: asok kurban, ingkang dumunung wontên ing kaum ibu. Utawi ngakêni dhatêng raos: sihipun kaum
ibu ingkang tanpa upami. Dene pikajêngipun inggih punika: ngluhurakên jêjêr utawi drajading ibu, sarana ngèngêti lêlabêtanipun tumrap karahayoning bêbrayan, ingkang pokokipun kababar wontên ing panggulawênthahing anak.
Ingkang makatên wau mila ing pangangkah lan ing pangajab, pahargiyan hari ibu sagêda dados sarana utawi daya panggèndèng, ingkang tansah anggigah raos sih trêsna lan ingkang ngakêni dhatêng kasukcian punapadene kaluhuranipun sêsêbutan: ibu, anglangkungi katimbang kalihan ingkang sampun-sampun. Ing
ingkang tundonipun badhe ngabdi dhatêng tanah lan bangsa. Punapa dene manawi pahargiyan hari ibu punika dipun wontênakên sami lan sêsarêngan ing saindêngipun bawana Indhonesia.
Sarèhning asor lan luhuring darajad punika botên sagêd pisah kalihan babaring lêlabêtanipun, pramila sapunika kula kaparênga ngrêmbag bab kawajibanipun wanita, wontên alam pasarawunganing ngagêsang. Dene paprincènipun ingkang baku, inggih punika kêdah ngèngêti:
1. Kodratipun (sipat gêsangipun wanita).2. Kawajiban tumrap sarira
Dene kodratipun wanita ingkang baku punika botên beda kalihan kodratipun sadaya makluk ing ngalam donya, inggih punika amêngku suraos utawi têgês lan maksud, punapadene nêdahakên ngalamat warni-warni, ingkang tumuju dhatêng tumangkaring warga (dhiri). Ingkang makatên wau botên namung tumrapipun manungsa kemawon, sanadiyan tumrapipun kewan lan têtuwuhan ugi makatên kawontênanipun. Bedanipun manawi tumrap têtuwuhan tumangkaring warga (winih) punika botên dipun sangkani saking kêkiyatan utawi pikajêngan ingkang insjaf (bewust) utawi dipun têmaha, ananging kadosdene maligi saking panguwaosing alam saumumipun.
Tumraping gêsangipun kewan, tumangkaring warga punika tuwuhipun maligi margi kasurung saking dayaning napsu utawi pêpenginan. Tumraping manungsa tumangkaring warga margi saking pikajêngan ingkang insyaf (bewust - pana?). Punapadene tuwuh saking dayaning bêbrayan, sarta ingkang kabiyantu dening kodrat.
Sanajan dununging kodratipun priya lan wanita tumrap gêsanging turunan, utawi tumangkaring warga punika beda-beda, inggih punika priya dados lajêr, sarta wanita dados êmban utawi pamangku nanging kalih-kalihipun sami dene gadhah
daya lair lan batin tumrap gêsangipun turunan, ing ngriku katitik manawi sipat gêsang lair lan batinipun wanita punika, mêngku kawajiban murih sae utawi utamaning kulawarga.
Ngèngêti wontênipun bêbrayan punika kadhapuk saking kêmpalipun kulawarga, pramila sampun samêsthinipun manawi kaum wanita punika nindakakên sadaya pandamêl ingkang atêgês utawi asipat pangupakara murih rahayuning bêbrayan umum. Dene wêwênang sarta kawajibaning wanita tumrapipun tumut ada-ada amrih karahayonipun bêbrayan, isarat utawi bandhanipun ingkang prêmati, inggih punika kamardikan lair lan batin. (emancipatie-geest). Nanging pikajêngipun emancipatiegeest wau botên têka badhe ngangkah sami kalihan kaum priya, punika botên. Sabab manawi namung makatên kemawon ingkang dipun pikajêngakên, tamtu malah badhe nuwuhakên kawontênan ingkang botên dipun pikajêngakên. Kajawi punika inggih mratandhani bilih kaum wanita dèrèng utawi botên pana dhumatêng jêjêripun.
kang rinèh ing napsu / kasêngsêman jroning batos //
4. nikmat kadonyan iku / nadyan sira pinardi pitutur / wola-wali bab
ingkang cinatur / bab suwidak nênêm manungsèku / sakti
ya lwir Radèn Arjuna ing nguni / lir rêsi tapane gêntur / myang pintêra lir propesor // Bab 66.
6. ugêr maksih kawêngku / ing kadonyan kabônda ing napsu / tapane lan kawignyan miwah kasaktin / tan tumrap bêkti Hyang Agung / muhung kinarya ngupados //
7. sugih luhur misuwur / dhiri dhawak nèng ngalam donyèku / bab suwidak sapta winarna ing tulis / maksih têruse ing ngayun / paksi wulung winiraos //
yèn tan wruh rasaning idhup / mung kandhêg baud kemawon //
10. micara rèhing kawruh / bêbasane ahli kitab muhung / sira dadi
misuwur / hawa napsu sêngsêming dhiri pribadi / nèng ngalam donya puniku / bab swidak astha gumatos //
ahlul / anging kadonyan maksih lumimput / sring micara kasunyatan sajugari / yèn nuju suka ing kalbu / yakti limut mring Hyang Manon //
14. gantya mangke sumambung / bab suwidak sanga kang
yèku pêpindhanipun / mukmin munggwing donya tan pakewuh / panggèndènging napsu donya tan dayani / ponang maya tan dumunung / ing jro tyase mukmin kono // Badhe kasambêt.
ISINIPUN MARDI-SIWI No. 1 TAUN VIII.
Bêbuka - Ngukum lare - Sanès dongèng - Punapa sport cara samangke punika mikantuki yêktos? - Kadospundi sagêdipun panggulawênthah gadhah daya, jêr kawontênan ing griya tansah anduwa - Sêsorahipun sdr. Nyi Soepardjo, nglêrêsi dintên Ibu - Satus
Category Archives: SERAT KACA WIRANGI
♦ 16 Comments	Nyariosaken dedongenganipun peksi perkutut dhumateng peksi derkuku Mralambangaken pepindhan bab adeging gesangipun manungsa Dipun tedhak saking buku basa sarta seratan Jawi Babaran Toko Buku Tan Khoen Swie Tahun 1922 I. Bagian 1 Dongeng Kaca Benggala Cariyos peksi perkutut kaliyan derkuku Sami ngudi kawruh kasampurnan Sarta damel ibarat kadhapur dongeng
Sragen Tengah, Sragen, Sragen - Wikipedia
Sragen Tengah kuwe salah siji kelurahan nang Kecamatan Sragen,
Sambungmacan • Sidoharjo • Sragen • Sukodono • Sumberlawang • Tangen • Tanon
title=Sragen_Tengah,_Sragen,_Sragen&oldid=179741"	Kategori: Kelurahan nang IndonesiaKelurahan nang Jawa TengahKelurahan nang Kabupaten SragenSragen, SragenKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.16, tanggal 11 Maret 2013.
Tanduran kepunikar ya iku tanduran perdu kang dhuwuré watara 75–100 cm lan nduwèni ambu kang khas. Watangè jejeg, segi papat, nduwèni alur mbujur, nduwèni cawang kang akèh, lan nduwèni ros kang warnané ijo rada wungu. Godhonge majemuk, nyilang adhep-adhepan, nyirip, pucuké lancip, pinggirané rata, dawané watara 15–25 cm, lan warnané ijo. Kembangé kalebu jinis kembang majemuk.[2] Lan nduwèni oyot serabut.[3]
Tanduran kepunikar nduwèni rasa legi lan sifaté adhem. Bahan-bahan kimia kang kandhut ing tanduran kepunikar ing antarané:saponin, flavanoid, polifenol, lang lenga asiri.[2] bahan kimia mau akèh kandhut ing bagéyan godhong kepunikar.[3] Menawa oyoté ngandhut hidroksieugenol lan koniferil alkohol.[3] Sawijining penelitian uga nemuaké manawa godhong kepunikar ngandhut senyawa kang nduwèni daya antioksidan kang cukup dhuwur.[1]
Ing Indonesia godhong kepunikar biasa didadeake salah sawijining jinis sayuran ing jero pecel.Sakliyane iku kepunikar uga nduwèni khasiat lan manfaat liyane ing antarane kanthi cara tradisional bisa digunaake kanggo ngobati kurang nafsu mangan, ngobati lemah lambung, penguat balung kadhutan lenga
jalur mitokondria). Pemacuan opotosis iki minangka salah sawijining cara penghambatan karsinogenesis utawa panyebab kangker.[1]
^ a b c d (id)[1] ;
^ a b (id)Kepunikar (Cosmos caudatus Kunth.) (Kaundhuh tanggal 25 September 2012) ; Cacad sitiran:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.51, 6 Maret 2016.
Shiho miyano jeneng Ai Haibara. Nduwe mlebet, nduwé seneng ... wonten iku ....
Panjenengan[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 21 Oktober 2016.
Almanak, Van Dorp, 1881, #1585Sambung:-
VOOR 1881 [Acht en twintigste Jaargang] Uitgave van G.C.T. VAN DORP & Co te Samarang
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 28 kangge ing taun Wêlandi 1881
Ingkang ngêcap G.C.T. Phan Dhorêp èng ko ing nagari Sêmawis
Ing Ngandhap Punika Kawontênanipun ing Sêrat Pananggalan Punika
Pratelaning tatêngêr, ... Kaca III-IV
Pratelaning kalêpatan saha kalêpatan ingkang kantun. Kaca V-XII
Pratelaning dintên agêng. Kaca 27-30
Kawontênanipun parentah agêng ing tanah Indiya Nidêrlan. Kaca 30-36
Kawontênanipun para tuwan-tuwan residhèn sapanunggilanipun para priyantun agêng-agêng ing tanah Jawi kalihan Madura. Kaca 37-91
Bantên, kaca 37, Batawi 39, Krawang 43, Prayanga-
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, kumêndhir bintang Nidêrlansê Leyo, kumêndhir ingkang mawi bintang saking ordhê Phras Yosèph ing nagari Ostênrik. Jendral mayur ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nidêrlan, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7 lajêng kajunjung nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Shawal, Jimakir, 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858 dumugi sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên sampeyan dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794, kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb uta
kaping 4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865, kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
2.Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, namung satunggil, Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8.Jawi 23/7 8 94. Wlandi 11/12 65.
2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing nagari Mênadho.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, kolnèl ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana guphêrnur jendral.Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58
1. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta.
2. Gusti Kangjêng Ratu Buwana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
mayur, ... Jawi 29/10 7 93Wlandi 27/3 65
3. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, ... Jawi 25/4 1 95Wlandi 6/9 66
4. Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, ... Jawi 19/1 2 96Wlandi 23/5 63
Kusna, ibu Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi.Jawi 21/7 1 95 Wlandi 29/11 66
Kala jinunjung nama Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi.Jawi 27/6 4 98Wlandi 4/10 69
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara, Kangjêng Pangeran Arya Dipawinata
2. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolnèl komêndhan prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya, tilas mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
2. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma, ... Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma, ... .Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 7 93. Wlandi 27/3 65.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan,
Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, ... Jawi 8/4 1 87. Wlandi 21/12 58.
Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm Ingkang Sinuhun ingkang sapunika. Jawi 21/7 2 88. Wlandi 13/2 60.
swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Putranipun Kangjêng Ratu Bêndara, patutan saking swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Adisurya,…Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58
Wayahipun swargi Pangeran Arya Mangkubumi kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Panêmbahan Jurumartani, Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, litnan kolnèl phanstaph, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang sapunika, …Jawi 7/8 8 94. Wlandi 25/12 65.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 4, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, rider Nèdêrlansê leyo, kumandhir bintang èkêng krun. ridêr saking ordhê
Kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya
ingkang kapisan, patutan saking ingkang garwa, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, khuruph Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759 taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawan wêlas. Ingkang wuragil miyos putri, seda sarêng kalihan ingkang ibu. Ing taun Jimakir 1778 taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb, Jimakir 1778, utawi kaping 19 Mèi 1850. Sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi, tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul satunggal. Lajêng kagêntosan Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853. Tumuntên taksih tunggil sataun punika krama malih angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3, pambajêng saking
garwa padmi, wondening kala katêtêpakên nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 sarta kawisudha dados kolnèl kumêndhan, ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun kangjêng guphêrmèn.
2. Putranipun Kangjêng Gusti ingkang sapunika, patutan saking swargi Radèn Ayu
Kangjêng Pangeran Arya Gôndaatmaja, ritmistêr.Jawi 25/12 4 98. Wlandi 28/3 70
7. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasubrata.Jawi 25/12 4 98. Wlandi 28/3 70
1. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, mayur ajidan lisiyun.Jawi 25/3 4 89. Wlandi 2/7 69
saking ordhê makutha tosan ing nagari Ostênrik [40]. Jawi 25/12 7 85. Wlandi 16/8 57
Kumêndhan kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat litnan kolnèl, [15]. Jawi 7/2 6 00. Wlandi 28/4 71
Arya Gôndasiswara, M.W.4 [15]* Jawi 2/5 5 07. Wlandi 4/5 78
Kaptin, Radèn Mas Arya Suryaudaya [15]. Jawi 6/12 5 91. Wlandi 24/5 63.
Radèn Mas Arya Suryaudara [15]. Jawi 3/6 6 92. Wlandi 15/11 63.
Radèn Mas Arya Suryaasmara [15]. Jawi 27/11 7 01. Wlandi 26/1 73.
Radèn Mas Arya Suryakumara [15]* Jawi 10/4 2 04. Wlandi 16/5 75.
Irstê litnan, Radèn Mas Panji Purwawinata. Jawi 16/5 2 04. Wlandi 20/6 75
Radèn Mas Arya Suryadarsana. Jawi 19/12 2 04. Wlandi 16/1 76.
Radèn Mas Panji Surasasmaya* Jawi 5/11 4 06. Wlandi 11/11 77
@ Admin (Idjas): Lha 22rb kan itungane dr awal beli domain sampe tak lepas sob *baca: 4 tahun* lha mbuh nek amben dino piro sing mampir haha... Lha opo yo? wong cm
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Purworejo, Sukoharjo, Tegal, Surakarta / Solo,
Tengkorak[besut | besut sumber]
Bagéan sirah (os.cranium)[besut | besut sumber]
panggul (os.pelvis verilis)[besut | besut sumber]
Balung anggota gerak[besut | besut sumber]
Balung lengen (os.extremitas anterior)[besut | besut sumber]
Dhengkul • Gares • Kémpol • Tungkak • Ugel-ugel sikil • Tlapak sikil • Driji sikil
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_balung_rangka_manungsa&oldid=822690"	Kategori: Anatomi manungsaSistem rangka	Menu navigasi
Masyaallah, panjenengan ki tindak pundi to, Kangmas; suwi betul kagak jamu...
Isuk nyuling sore nyuling.Sulinge arek suroboyo.Isuk eling sore eling.Sing dieling gak rumongso.
yus aja, on February 12, 2008 at 2:39 am said:	Aku seneng nyanyi lan gitaran,bes. tapi belajar bertaon2 tetap wae ora iso.. akhire gawe crek-kecrek wae. Enak dipake dan perlu. 😀
ebeSS, on February 12, 2008 at 8:57 am said:	@anak ragil wedhok: he3 . . . . . . ngamuk wis . . biasane gulung2 . . !
onok fotomu chiw . . . eh . . . mrs. Fortynine . . he3 . . deloken talah
ooo . . . bek’e jik dadi bedil2an . . . . iya2, mulihe kene nduk . .
pinyin: Guo Jianyi) (lair ing Juwana, Pati, Jawa Tengah, 11 Januari 1935; umur 82 taun) inggih punika satunggalipun ahli èkonomi lan politikus Indonésia ingkang taksih nggadhahi trah Tionghoa.[1][2] Panjenenganipun njabat dados
Perjuangan.[1] Kwik nate kuliyah ing Fakultas Ekonomi Universitas Indonésia. Salajengipun Kwik kuliyah ing Nederlandsche Economische Hogeschool, Rotterdam, Walanda.[1] Ing kutha punika panjenengaipun kepanggih kaliyan Dirkje Johanna de Widt, priyantun èstri Rotterdam ingkang salajengipun dados garwanipun.[1] Kalih saking tiga putranipun miyos ing kutha kasebat.[1]
Lulus saking Nederlandsche Economische Hogeschool nalika taun 1963, panjenenganipun langsung kondur dhateng Indonésia, ananging nyambut damel rumiyin minangka asistén atase kabudayan lan panerangan ing kadutaan ageng Républik Indonésia ing Den Haag.[1] Panjenenganipun nyabut damel ing mrika namung satunggal taun dangunipun.[1] Salajengipun, panjenenganipun dados dhirektur NV Handelsonderneming IPILO, Amsterdam.[1] Taun 1970 panjenenganipun kondur dhateng Indonésia, lan naté nganggur ngantos satunggal taun sadèrèngipun nyobi jagad bisnis lan damel PT Indonésian Financing & Investment Company.[1] Panjenenganipun ugi naté dados pandheganipun parusahaan sanèsipun. Salajengipun panjenenganipun nilar jagad bisnis ing taun 1987, sanajan ngantos taun 1990 asmanipun taksih kaserat minangka dhirektur utami PT
^ (id)Kwik Kian Gie dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2011)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kwik_Kian_Gie&oldid=1099103"	Kategori: Mantri Koordhinator Ékonomi IndonésiaTionghoa-IndonésiaLair 1935Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 19 Oktober 2016.
kutha paling padhet kaloro ing Swiss (sawisé Zürich), dumunung ing pinggir Tlaga Jenéwa kang mili menyang Kali Rhône. Kutha iki minangka kutha krajan saka République et Canton de Genève. Kutha iki uga misuwur minangka
Géografis[besut | besut sumber]
Kutha Jenéwa iku ana ing nagara Swiss, luwih tepaté ing Kanton Jenéwa. Kanton Jenéwa diwatesi nagara Prancis ing sisih kulon lan sisih kidul. Ing sisih lor lan lor-wétan, Kanton Jenéwa diwatesi déning Kanton Vaud. Ing tengah-tengahé ana tlaga, jenengé tlaga Leman, sing uga dadi duwèké nagara Prancis.
Dhémografi[besut | besut sumber]
Senadyan kutha Jenéwa kawentar ing ngendi-endi, sakjané kutha iki kutha cilik, amarga cacahing wong sing manggon ana ing kutha iki ora luwih saka wong 180.000. Saka cacahé iku, kurang luwih 30% wongé saka nagara liya sing manggon lan nyambut gawé ana ing Jenéwa. Cacahé wong ana ing Kanton Jenéwa uga sithik, ora luwih saka wong 430.000.
Kutha Banyu Muncrat (Air Mancur)[besut | besut sumber]
Kutha kanggo nyimpen dhuwit. Ana akèh bank-bank umum lan bank pribadi ing kutha iki. Bank Umum iku tegesé bank sing nglayani wong sing nyimpen lan utang dhuwit. Bank pribadi iki tegesé bank sing ngurusi dhuwit pribadi, utamané kanggo urusan invèstasi. Akèh wong sugih sing nduwèni lan nyimpen dhuwit ing kutha iki, amarga bank-bank ing kéné nduwèni daya kanggo nyimpen data pribadi pelanggané.
Kutha jam tangan. Jam tangan kaya Swatch, Rado, Pathek Philippe, lan mèrek-mèrek liyané pada nduwèni kantor pusat ing Jenéwa. Jaman ndhisik, pabrik-pabrik jam tangan iku ana ing Jenéwa, nanging saiki ana akèh sing pindhah saka kutha iki kanggo nduwèni panggonan sing luwih jembar lan uga kanggo nyuda reragatan-reragatan liyané.
Kutha banyu muncrat. Ing pinggir tlaga Leman, ana banyu muncrat, sing ing basa Prancis diarani, "Jet d'Eau". Dhuwuré muncratan banyuné isa tekan 130 meter. Banyu puncratan iku dijupuk saka banyu tlaga sing diréwangi ngganggo mesin. Banyu iku muncrat mung ing mangsa panas, utawa pas ana srengéngé. Mangsa bediding, mesin sing dienggo muncrataké banyu ora diuripaké mergané, puncratan banyuné isa adhem banget.
Kutha PBB. Kantor Pakumpulan Bangsa-bangsa uga ana ing kéné, merga kutha Jenéwa iku kutha PBB kaping pindho sakwisé New
Nagara Swiss nduwèni patang (4) basa sing dienggo, ya iku basa Jerman (60-70 persen), basa Prancis (18-20 persen), basa Italia (8-10 persen) lan basa Romansh, kurang luwih 1-2 persen. Kanton-kanton sing nganggo basa Prancis dijenengi kanton Romand (aja klèru karo Romash). Jenéwa iku kutha paling gedhé ing Swiss Romand, lan basa utama sing dienggo ya iku basa Prancis. Nanging akèh wong Jenéwa sing isa ngomong basa Inggris, mergané akèh wong manca nagara sing ora isa basa Prancis.
Agama Kristen Protèstan aliran Kalvin diwiwiti ing kutha iki. Jenéwa uga diarani kutha krajané Protèstan Kalvinis. Gréja utama ing Jenéwa ya iku Katedral Santo Petrus, ndhisiké gréja Katulik, sing saiki dadi gréja Protèstan. Sanadyan, tradhisi protèstan isih kuwat banget, naging gunggung jiwa sing nduwèni paugeman Katulik luwih akèh tinimbang Protèstan, amarga ing wiwitan abad 20 akèh désa-désa Katulik Prancis sing cedhak karo Jenéwa, mèlu dilebokaké ing kanton Jenéwa. Uga merga akèh wong-wong Portugal, Spanyol lan Italia sing pindhah saka nagara-nagarané lan netep ing Jenéwa. Sakliyané Katulik lan Protèstan, uga gampang ditemoni wong-wong sing paugemané Islam, Hindhu lan Buddha. Akèh uga wong-wong enom sing ora perduli manèh karo agama, lan ora nduwèni agama.
Organisasi Internasional[besut | besut sumber]
Kanggo transportasi saka lan menyang kutha Jenéwa, ana Papan Anggegana Internasional Cointrin Jenéwa lan kutha iki uga mlebu jroning jaringan utama sepur Swiss, SBB-CFF-FFS lan Prancis ya iku sepur TGV.
sing dhuwuré 140 mèter ing tlaga Jenéwa lan bisa ditonton saka saindhenging kutha. Panggonan wisata liyané antara liya:
bulikku :DWah kok iso lali karo jenenge dewe...HapusAnonim11 Juni 2013 14.58Ora ngono, aku lali jenenge bulikmu iku, soale wis pirang puluh tahun kepungkur. Jenenge sapa Ri..?HapusBalasAriana11 Juni 2013 16.25Rahasia :PBalasHapusBalasanAnonim12 Juni 2013 05.33Cuthel....(sinambi ngelus dhadha)
pm said:	lha cowok baju ijo itu jelas2 salah, tangan’e njaluk dikethok iku kok iso2ne grayangan nang dodone wong wedok….
lha nek dewi persik kuwi yho kurang gaweyan pisan, wes ngerti wong lanang kuwi
salahe, sing mas klambi ijo njaluk dikethok tangane soale wes grayang2 dodone wong. Sing dewi persik yho salah pisan, salahee dewe ngumbar2 dodo nang tempat umum
Suebelllllllllllllll komenku sing pertama ilanggggg……..sing kedua muncullll……….(iki komen keempat)
males nulis maneh, padahal ndek mau komenku duowooo sak arat2 lho.
intine podo salahe, sing mas klambi ijo njaluk dikethok tangane soale wes grayang2 dodone wong. Sing dewi persik yho salah pisan, salahee dewe ngumbar2
ebeSS, on January 25, 2008 at 4:25 pm said:	@ vivink : sepuranen ebes vink . . . komenmu sing pertama digerayangi paklikmu akismet . . ya nggrathil wong iku . . wis tak jarna ngene ae
ben komenmu jejer2 akeh, aku seneng kok, bangga . . .
lak ngethokna lek arek sregep tah awakmu vink . . kabeh ae. . .suwun2 . . . 😉
cuman membayangi dengan imajinasi kosong . . 😀
pinkina, on January 28, 2008 at 10:52 am said:	melu meluuuuu ahhhhh *nang nduwur kok koyoke enek sing nyebut jenengku, dadi melu
ayo bersikap le . . ojok ngiklik thok . . mbela simbok apa juminten? . . aku ngerti, sakjane awakmu seneng karo
ketinggalan berita . . . lha kok malah curiga simboke Dewi Persik . . . lek ndelok rupane nurun awakmu ngono kok ken 😛
Putu ne ebeSS, on January 29, 2008 at 10:44 pm said:	hehe ebeSS ngerti ae *
ternyata rame rek nang kene podho bengkerengan……jenengku pisan digowo2…lha aku kan cuma ngajak introspeksi tho yoooooo……bukan berarti sing lanang
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten
PAK GURU (Murry, Koes Plus) Abot sanggane tugase bapak guru Saben dinane mimpin putra putrine Pancen pak guru kudu sabar atine Bungah lan susah wis dadi tanggungane Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo
ing balanipun. Trunajaya sampun ingaturan pawartos dhatêng balanipun. Yèn Pangeran Dipati Anom ing Mataram sampun jumênêng nata wontên ing Têgal sarta amundhut bantu tiyang Kumpêni awarni-warni, kathahipun kalihèwu, samangke sampun wontên ing Japara, tiyang pasisir suyud sadaya, malah dêrêsing pawartos sampun bidhal saking Japara, badhe ênggêcak
dikêriga wong ing sabrang aku môngsa wêdia, pira bobote wong seje bumi anênêka, nagara Mataram kang luwih gêdhene bêdhah dening Si Dhandhang Wacana bae. Kasaru dhatêngipun tiyang Maduntên kang baris ing Rêmbang lan ing Tuban angaturi uninga yèn kawon prangipun, gêgaman ing Matawis sakalangkung agêng, badhe lajêng ing Surabaya tuwin dhatêng ing Kadhiri. Trunajaya enggal parentah, ambantoni ingkang baris ing Surabaya, ingkang kabantokakên tiyang môncanagari têtindhihipun Prabu Anom Galengsong kalih Tumênggung Mangkuyuda, sakalangkung agêng barisipun. Sadhatêngipun ing Surabaya lajêng anata bala sarta amapanakên mariyêmipun, bandhangan saking ing Matawis anama Nyai Satomi, tuwin mariyêm sanèsipun [sa...]
[...nèsipun] inggih sampun katata, sarta sami angatos- atos.
Kacariyos lampahipun Amral mêdal ing laut, sampun
kang nama Nyai Satomi wontên panggenaning mêngsah, pamitipun wau inggih sampun dipun lilani, ing wanci dalu Ki Ônggawôngsa nuntên lumampah dhatêng panggenaning mêngsah, mariyêm Nyai Satomi sampun kapanggih lajêng kapanggul ijèn, tiyang Maduntên botên wontên uninga, mariyêm wau
Galengsong inggih sami lumajêng, sumêja wangsul dhatêng Kadhiri, Darmayuda lajêng awêwadul dhatêng Trunajaya, yèn Raja Galengsong prangipun rangu-rangu kados badhe malik tingal, mila tiyang Maduntên kawon prangipun, awit saking punika, Trunajaya sarêng mirêng sakalangkung duka, Raja Galengsong wau lajêng dipun jak dhatêng kêbon pêpungkuran. Wontên ing ngriku Galengsong dipun pêjahi, jisimipun kacêmplungakên ing sumur, nuntên dipun urugi, sabalanipun tiyang Makasar botên wontên sumêrêp.
Gêntos kacariyos Sang Prabu Mangkurat, lampahipun sampun dumugi ing Kudus, lajêng angujung dhatêng ing astana, sarta animbali Panêmbahan Natapraja ing Adilangu, inggih sampun sowan lajêng kabêkta nglurug. Sang prabu ing samargi-margi tansah prang kalihan tiyang Maduntên. Kala samantên Sang Dipati Môndaraka anandhang sakit dados ing pêjahipun. Sang nata sakalangkung ngungun. Jisimipun sampun kapêndhêm wontên ing margi, sang nata lajêng ing lampahipun, sampun dumugi talatah ing Kadhiri,
amasanggrahan wontên ing dhusun Singkal. Ing ngriku wontên ajar dhatêng saking ing gunung Kêlud, anama ajar Tejalaku, ambêkta cantrik kawandasa, sami angangge kudhi têrantang, sadhatêngipun ing pasanggrahan lajêng sami ngamuk pinuju pondhokipun Ki Dipati Urawan. Balanipun Ki Urawan sami anadhahi, cantrik kawandasa sampun pêjah sadaya, kantun ki ajar piyambak, ngadêg sarwi malang kêrik, dipun sanjatani botên kenging, dipun waosi inggih botên kenging, nuntên sang prabu têdhak piyambak amandhi waos Kyai Baru, sarwi angandika, bocah ingsun, padha sumingkira kabèh, ingsun dhewe kang mapagake, sabab iku sêjane têka ing gunung, supaya ingsun ruwata, sang prabu lajêng amaos dhatêng kyai ajar, jaja trus ing gigir ki ajar sampun pêjah, bathangipun sirna. Sang nata lajêng kondur pinarak ing pasanggrahan, nuntên utusan dhatêng Surabaya, animbali Amral sa-Kumpêninipun sarta Radèn Nêrangkusuma. Utusan enggal lumampah, sampun dumugi ing Surabaya, kêpanggih kalihan Amral. Amral inggih lajêng mangkat sarta Radèn Nêrangkusuma, dene ingkang kapatah têngga ing Surabaya amung para umbul kemawon. Lampahipun sampun dumugi ing pasanggrahan ing Singkal, lajêng sowan ing sang prabu, Amral ngaturakên pawartos kalanipun
Amral utawi bocah ingsun kabèh, ing mêngko karsaningsun Si Nrangkusuma sun gawe pêpatih anggêntenana Si Môndaraka, lan Si Ônggawôngsa sun gawe bupati ing Surabaya, sun paringi jênêng Tumênggung Jangrana, Amral inggih jumurung ing karsanipun sang nata, nuntên sami bibar amasanggrahan.
Enjingipun sang nata parentah bidhal, badhe anggêbag ing Kadhiri, kathahing bala tanpa wilangan. Ingkang dados cucuking baris para bupati, bala Kumpêni wontên ing ngarsanipun sang prabu cakêt.
Kacariyos Trunajaya kang wontên ing Kadhiri, botên pisan-pisan yèn èngêta ing jangjinipun utawa samêja anungkul. Malah badhe amêthuk prang, Trunajaya sampun parentah anata bala, sarta amatah kang pancèn wontên ing ngajêng tuwin ing wingking punapa dene ing kiwa têngênipun. Sarêng sampun rakit lajêng bidhal saking kitha lan sabalanipun, andalêdêg kados toya mêdal saking rong, abaris sawetaning bangawan palabuhan. Trunajaya lênggah sapinggiring bangawan sarta pinayungan [pina...]
[...yungan] kinubêng ing prajurit anama tiyang sêsêliran, kathahipun sèwu wolung atus, sami asikêp waos tuwin sanjata, sarta sampun sami angatos-atos. Botên dangu gêgaman ing Mangkuratan dhatêng wontên sakilèning banawi, agamêng kados mêndhung utawi ambalabar kados toya, angêbêki ara-ara tuwin wana, sampun sawang-sinawang kalihan mêngsah, Amral nuntên matur ing sang prabu, sinuhun, banawi punika prayogi kadamêlna sasak. Sabab toyanipun sakalangkung lêbêt sarta wiyar, botên kenging dipun sabrangi, sang nata enggal parentah adamêl sasak, balanipun para bupati inggih enggal sami tumandang. Trunajaya sarêng sumêrêp lajêng sêsumbar saking sawetaning banawi cakêt. Hèh wong Mataram, payo majua, yèn wong prang ngêntèni sasak, iku dudu trahing prawira, Raja Mataram iku dakupamakake têngu, pucukane manèh yèn lêgia, sanajan bongkote ing
prajurit kang luwih digdaya, kang aran Jaran Panolèh iku kang nurunake aku, wis misuwur ing kêndêl sarta digdayane. Sang prabu sampun ingaturan uninga, yèn Trunajaya taksih sêsumbar, sang nata sakalangkung duka, lajêng nitih kuda sumêja majêng ing prang,
para bupati lan sabalanipun enggal majêng anggêbyur banawi, Amral angabani Kumpêninipun angrutug ing sanjata, nanging mimisipun botên dumugi sawetan banawi andhawahi kancanipun piyambak, kathah kang sami kenging ing mimis. Ki Tumênggung Endranata enggal mêntas saking toya lajêng anyandhak tanganipun Amral
mimisipun cupêt. Endranata sampun wangsul anggêbyur banawi sarta para dipati sabalanipun sumêja ngrangsang mêngsah, bala Maduntên sakeca ênggènipun anadhahi saking sapinggiring toya, bala Mangkuratan kathah kang pêjah dening toya
kenging dipun sabrangi, bala Mangkuratan sampun sami nyabrang sadaya, lajêng campuh prang rame, bala Kumpêni botên kèndêl-kèndêl sanjatanipun. Mêngsah rewang kathah kang pêjah, Mangkuyuda ing Sampang sarta Dhandhang Wacana sampun pêjah dening
jêbol dipun dhupak dhatêng Mangkuyuda ing Kêdhu, lajêng katadhahan apêrang kalihan Darmayuda ing Sampang, sampun sami pêjah sampyuh wontên ing kori kalih pisan. Bala Kumpêni sarta para bupati sabalanipun sampun sami lumêbêt ing bètèng, tiyang Maduntên tuwin Makasar sampun sami lumajêng, Trunajaya sagarwaputranipun lumajêng angungsi ing rêdi Antang, balanipun amung sakêdhik kang tumut dhatêng sapucaking rêdi, Sang Prabu Mangkurat lajêng rêrêp wontên ing biting ngriku kalih dalu, kala bêdhahe kitha ing Kadhiri sinêngkalan 1601.
Sang prabu lajêng bidhal lan sabalanipun nêlasah palajêngipun Trunajaya, lampahipun sampun dumugi
Cakraningrat kang dados sêsakitan wontên ing Lodhaya, awit saking pandamêlipun Trunajaya,
mila botên dipun pêjahi, sabab punika pamanipun. Panêjanipun Truna ingkang paman wau supados pêjaha dening dubriksa,drubiksa. nanging Cakraningrat taksih wilujêng, kala samantên sampun midhangêt pawartos, yèn Trunajaya sampun kawon prangipun dening Sang Prabu Mangkurat. Cakraningrat lajêng dandos lan saanakbojonipun, sumêja sowan ing sang prabu, nuntên mangkat saking wana
Nuntên sami mangkat ungkur-ungkuran. Ki Tumênggung Jangrana lajêng dhatêng ing rêdi Sampura, nanging tiyang Makasar kang sami wontên ing ngriku sampun sami kesah dhatêng ing Bali, Ki Jangrana lajêng dhatêng Pasuruan, anêtêpakên Ki Ônggajaya dados bupati ing ngriku, tiyang Pasuruan inggih botên wontên tiyang kang suwala, Ki Jangrana tumuntên wangsul dhatêng pasanggrahan ing Payak. Dene Ki Cakraningrat wau inggih sampun sowan ing sang prabu, lajêng ngabêkti sarta anangis. Sang nata alon angandika, adhi, wis aja nangis, ing mêngko nagara ing Sampang sun paringakên ing sira manèh, nanging sira sun paringi pagawean,
ing Sampang sampun kathah kang sami nungkul dhatêng Ki Cakraningrat. [Cakraningra...]
[...t.] Dados Ki Cakraningrat wau samangke sampun kathah balanipun.
Kacariyos Trunajaya kang wontên sapucaking rêdi Antang kalihan para garwanipun. Garwanipun Trunajaya punika putri ing Matawis, ingkang rayi dening Sang Prabu Mangkurat, anama Radèn Ayu Kalêting Wungu kalihan Kalêting Kuning, kala bêdhahipun nagari Matawis putri kêkalih wau punika kantun wontên ing kadhaton, lajêng dipun boyong dhatêng tiyang Maduntên, kaaturakên ing Trunajaya kadamêl garwa, ingkang sampun kagarwa dhatêng Trunajaya ingkang sêpuh, kang anama Radèn Ayu Kalêting Wungu, dene ingkang anèm kang nama Kalêting Kuning, pangangkahipun Trunajaya badhe kawayuh sami sadulur, nanging putri lumuh sangêt, dipun
sami anênutuh ing solahipun Trunajaya kang sampun kalampahan. Dene botên rumaos yèn tiyang alit, amêksa kêdah jumênêng nata, ing mangke anêmahi papa. Trunajaya inggih lajêng rumaos ing kalêpatanipun, angrêrêpa dhatêng garwanipun. Sang putri wicantên malih, yèn dika êmpun rumôngsa luput, dawêg padha seba ing sang prabu anyuwun pangapura, lan kira kula kakang prabu botên kolu
aku ya nurut marang karêpmu, nanging kowe sebaa dhingin. Ngaturna pati uripku, sarta aku suwuna pangapura, dene aku
sagah anyuwunakên pangapuntên, utawi yèn ngantosa kapêjahan inggih Cakraningrat ingkang ananggêl. Trunajaya sasampuning maos sêrat sakalangkung suka manahipun, angraos yèn awèt gêsang, nuntên kang garwa dipun kèn mudhun rumiyin, katitihakên ing tandhu, kairingakên tiyang Maduntên abdinipun Ki Cakraningrat nêmbêlas, abdinipun piyambak sampun têlas minggat sadaya, sang putri sampun tumurun saking rêdi, bala kang sami ngêpung kagèt sadaya aningali tandhu mudhun saking nginggiling rêdi, dangu-dangu sami sumêrêp yèn Radèn Ayu Trunajaya, lajêng sami dipun tonton kemawon. Ki Cakraningrat inggih tumut andhèrèkakên sang putri, sampun dumugi ing pasanggrahan, sang putri lajêng ngabêkti ing sang prabu sarta anangis. Akathah-kathah
sêsambatipun, sang nata alon angandika, yayi, wis aja nangis, amupusa yèn wis takdiring Allah ing lêlakonmu
rayi dalêm taksih wontên sanginggiling rêdi, kula punika inggih dipun kèngkèn angaturakên tobat, solahipun kang sampun kalampahan, mugi panjênêngan dalêm apuntêna, sêmangke inggih taksih angêntosi têrangipun dhawah dalêm. Sang nata lajêng angandika dhatêng Ki
lan Ki Tumênggung Suranata, sampun dumugi ing sukuning rêdi, lajêng utusan manginggil, sampun kêpanggih kalihan Trunajaya, utusan matur, yèn ingkang paman sampun wontên ngandhap angêntosi piyambakipun. Trunajaya enggal tumurun saking rêdi sarta panakawanipun tiyang pitung dasa, sami barundhulan sadaya, gêgamanipun sami dipun bongkoki, kagotong wontên ing ngajêng, sadhatêngipun wontên sangandhaping rêdi, kêpanggih kalihan Ki Cakraningrat. Trunajaya lajêng ngabêkti dhatêng ingkang paman. Ingkang paman nuntên angrangkul ing jangganipun ingkang putra sarwi ngandika, thole, sarèhning [sa...]
[...rèhning] kowe mêntas kasoran ing prang, ing mêngko kowe sumêja bêkti ing ratu, bêcik nganggoa pratôndha, yèn kowe wis kalah prang, katona ing katêmênamu. Cakraningrat sarwi angêjèpi balanipun. Trunajaya lajêng dipun tubruk, sampun binônda ing cindhe kalihan êmbanipun satunggil anama Sêcagora inggih sampun binônda, Trunajaya tuwin Sêcagora botên
prabu marang kowe, aku kang amalangi, Trunajaya matur, paman kula, sumôngga ingkang dados karsa sampeyan, môngsa amriha ing awon kula.
saking dalêm ing pasanggrahan, pawongan matur sandika. Sang nata nuntên parentah dhatêng Amral tuwin para bupati, andikakakên sami baris ngurung-urung margi, angurmatana ing dhatêngipun Trunajaya, balanipun para bupati tuwin bala Kumpêni inggih
pangantèn. Trunajaya apucatapucêt. ulatipun, ing batos sangêt ênggènipun kaduwung, katawis ing netra.
nyêmbah aturipun nuhun. Sang nata ngandika malih, adhi Trunajaya, ujar ingsun luwarana, sarèhning ingsun ora duwe ujar loro, ya ing saiki ya ing biyèn padha bae, dene jangjiningsun ing biyèn, ing samangsane wis arjaning jaman, ingsun ing jêro sira ing jaba, ingsun darma bae jumênêng nata, bang-bang alum-aluming tanah Jawa kabèh sira
purun tampi, pangandikanipun sang prabu ngantos ambal kaping tiga, nanging Trunajaya inggih botên purun tampi, akèndêl kemawon. Pangeran Silarong wicantên. Trunajaya, genea kowe anampik ing sihe sang prabu, yèn kowe trahing wong prawira amêsthi anampani, kajaba yèn kowe trahing wong kumpra iku ora gêlêm anampani, [anampa...]
[...ni,] lan ing ngêndi ana wong bêcik cidra ing jangji, Trunajaya nyêmbah lajêng anampèni ing pasrahipun sang prabu, sang nata angandika malih dhatêng para bupati sadaya, bocah bupati kabèh, padha anêksenana yèn ing punaginingsun wus luwar, ing tanah Jawa wis katampan marang Si adhi Trunajaya. Sang nata lajêng angandika dhatêng Trunajaya, punaginingsun kèri siji, ing mêngko sira luwarana, kalane ingsun ana ing nagara Têgal, ingsun duwe punagi, kris ingsun Kyai Bêlabar iki ora ingsun salini wrôngka, yèn durung ingsun wrangkakake ing jajanira. Para bupati sarêng mirêng timbalanipun sang prabu anggraita sadaya, Trunajaya lajêng dipun dhêdhabyang, kacaosakên ing ngarsane sang prabu cakêt. Sang nata enggal têdhak saking ing dhêdhampar sarta anarik wangkingan, lajêng anyuduk dhatêng Trunajaya jaja têrus ing gigir, rahipun sumêmbur, para bupati lajêng sami tumut ngarocok ing dhuwung, tuwin para abdi kang sami cakêt anggènipun linggih, jisimipun Trunajaya sampun ajur rontang-ranting. Sang nata ngandika dhatêng para dipati, bocah ingsun bupati, padha mangana atine Si Trunajaya kabèh, para bupati enggal
tumut pêjah ing gustinipun, inggih sampun pinêjahan. Anuntên Ki Tumênggung Jangrana kalihan Tumênggung Ônggajaya dhatêng saking Pasuruan, inggih lajêng kadhawahan tumut nyuduki, priyantun kêkalih wau inggih enggal anyuduki bathang ing sakantunipun, sarta sami awêwadhak gêtih, sirahipun Trunajaya sampun kakêthok, sinandhing lênggah wontên sangandhaping dhampar, sang nata kondur amasanggrahan, sirahipun Trunajaya inggih binêkta, sawarninipun abdi èstri kang badhe sami tilêm ing dalu, andikakakên sami kêkesadkêkèsèd. ing sirahipun Trunajaya, sarêng enjing sirah wau lajêng andikakakên dhêplok ing lumpang, inggih sampun ajur. Radèn Ayu Trunajaya sarêng sumêrêp ingkang raka pêjah, sangêt anggènipun muwun, angundhat-undhat ing sang prabu, dene Trunajaya sampun tobat têka pinêjahan. Sang nata lajêng angrêrapu dhatêng ingkang rayi, sarta sagah badhe amaringi lintunipun. Radèn Ayu Trunajaya sampun amiturut dhatêng ingkang raka sang prabu.
bidhal lan sabala sadaya, sarawuhipun ing Surabaya lajêng amasanggrahan. Sarta angujung dhatêng ing astana Ngampèl. Pangeran ing Lamongan kagêmpalakên siti sèwu ing Surabaya dados ing lênggahipun.
Sang nata nuntên adhêdhawah dhatêng Radèn Mangunjaya, kautus dhatêng ing Giri anyuwun idi ênggènipun jumênêng nata dhatêng sang pandhita sarta nyuwun dhuwung wasiyat ing Giri, kang nama Kyai Kalam Munyêng, Radèn Mangunjaya enggal lumampah, sampun kêpanggih kalihan sang pandhita, andhawuhakên timbalan saha ing pamundhutipun sang prabu, sang pandhita lajêng pitakèn. Mangunjaya, kang jênêng Sunan Mangkurat iku sapa, apa trah Mataram apa dudu, pawartane wong akèh anake Amral. Iku apa nyata, yèn dhasar trah Mataram ya dakidini
Sayêktosipun kula punika kèlu ing tiyang kathah kemawon. Dene priyayi Matawis kathah kang sami suwita, mênggah ing pawartosipun inggih yêktos tiyang saking sabrang, dipun êmbani dhatêng Amral. Panêmbahan ing Giri
Radèn Mangunjaya lajêng pamit mantuk. Sadhatêngipun ing Surabaya sampun katur ing sang prabu, punapa ing sawicantênipun sang pandhita. Sang nata mirêng aturipun Radèn Mangunjaya sakalangkung duka, lajêng angundhangi bala sumêja nglurug dhatêng ing Giri, lampahing baris sampun dumugi ing Giri, lajêng campuh prang, tiyang ing Giri watawis kawan atus, sampun tumpês sadaya, nuntên wontên santana ing Giri nama Radèn Singasari sakalangkung têguh, lajêng ngamuk kalihan dhuwung, dipun sanjatani sarta dipun waosi botên pasah, Panêmbahan Natapraja ing Adilangu enggal amêthukakên pangamukipun Radèn Singasari, Radèn Singasari sampun kawaos, kenging jajanipun têrus ing gigir lajêng pêjah, wajanipun taksih ngawêt ing lathi, sarta astanipun taksih anggêgêm ukiraning dhuwung, dipun wêngkang botên kenging, kang sami aningali eram sadaya, Amral agèdhèk-gèdhèk. Sang pandhita sampun kacêpêng, lajêng dipun lawe sampun pêjah, rajabrananipun sampun karayahan tuwin dhuwung Kyai Kalam Munyêng, sarta putranipun èstri sang pandhita kapundhut ing sang prabu kadamêl garwa, sang nata lajêng masanggrahan wontên ing Garêsik. Radèn Mangunjaya kajunjung lênggah bupati ing Sumênêp. Kapatêdhan nama Pangeran Cakranagara.
Enjingipun sang prabu nuntên bidhal, sumêja dhatêng ing Samawis mêdal ing Garobogan. Lampahing bala angêbêki lêlurung tuwin ara-ara, sampun dumugi ing Samawis lajêng masanggrahan.
Kacariyos wontên tiyang ing Samawis anama Ki Buyut Kalaweyan agadhah anak jalêr satunggil anama Martanaya, punika ing nalikanipun sang prabu mangkat saking Têgal badhe dhatêng Japara mêdal ing laut. Ki Buyut Kalaweyan asêsêgah wowohan warni-warni, wontên ing laut sang nata pinuju kasatan, lajêng adhahar wowohan sêsêgah wau, sang prabu ênggènipun dhahar rumaos nikmat sangêt. Lajêng adhêdhawah dhatêng kyai buyut. Yèn sang prabu ing benjing sampun unggul prangipun, ki buyut kadhawahan sowan malih, ing sarawuhipun sang prabu wontên ing Samawis punika, ki buyut sarta anakipun inggih sampun sowan. Lan ambêkta sêsêgah wowohan. Sang nata sarêng aningali ing ki buyut lajêng ngandika dhatêng para bupati, bocah bupati kabèh, padha anêksenana, yèn anake ki buyut kang jênêng Si Martanaya ing samêngko sun gawe bupati
sami matur, prayogi ing Tingkir, wontên ingkang mrayogèkakên ing Logêndèr, sang nata dèrèng karsa, Ki Dipati Urawan nuntên matur, gusti, prayogi ing Wanakarta kadamêla kadhaton. Sitinipun radin lan jêmbar polatan. Kalih dene kula angaturi cariyos ing panjênêngan dalêm, kala swargi eyang dalêm Kangjêng Pangeran Pêkik ing Surabaya, punika katimbalan dhatêng ing Matawis. Lampahipun wontên ing margi asipêng ing dhusun Butuh, ing dalu sare andêdagan wontên ing astana, lajêng mirêng swara, ujaring swara, thole Pêkik,
mangkata ing Wanakarta, alase padha babatana, nuli dokokana omah rekanên kadhaton. Ingsun ya tumuli nusul marang sira. Nrangkusuma aturipun sandika lajêng mangkat lan sabalanipun, sampun dumugi ing Wanakarta, nuntên binabadan rineka sampun totragatra. kadhaton. Sang prabu inggih sampun bidhal saking Matawis, lan sabala sadaya tuwin Amral sa-Kumpêninipun. [sa-Kumpêni...]
[...nipun.] Lampahipun sang prabu sampun dumugi ing Wanakarta, lajêng angadhaton pinuju ing dintên Rêbo Pon, tanggal kaping 27 wulan Ruwah ing taun Alip, ôngka 1603. Ing Wanakarta kaêlih namanipun. Kanamakakên nagari ing Kartasura Adiningrat.
Sang nata lajêng utusan sarta mawi sêrat, animbali ingkang rayi Kangjêng Susuhunan ing
Anom samangke sampun jumênêng nata abêbala tiyang sabrang warni-warni, malah pun Trunajaya samangke sampun pêjah, amargi kagêbag ing prang ing raka dalêm. Nanging wontên ingkang amastani yèn anakipun Amral, pinindha-pindha raka dalêm. Supados tiyang satanah Jawi suyuda sadaya. Sang nata angandika, apa pratandhane yèn kang jênêng Sunan Mangkurat iku dudu kangmas. Môndhalika matur, dedenipun dene sabên dintên angagêm cara Wêlandi, sarta rintên dalu inggih botên pisah kalihan Kumpêni, nanging tiyang ing kadospatèn rumiyin inggih taksih ngabdi ing Sang Prabu Mangkurat. Punika [Puni...]
[...ka] ingkang anelakakên, yèn yêktosipun raka dalêm. Sang Prabu Ngalaga sarêng mirêng sakalangkung èmêng ing galihipun. Lajêng ngandika dhatêng para bupati, bocah ingsun kabèh, dipadha angati-ati, padha ambêcikana gêgamaning prang, karo dene Sunan Mangkurat iku ingsun kira dudu kangmas. Sabab kangmas wis lunga khaji marang ing Mêngkah, sanajan nyataa kakang mas ingsun ya ora lila jumênêng nata amêngku ing tanah Jawa kabèh, krana dene anganthi marang wong kapir, amêsthi bakal agawe rusaking wong tanah Jawa kabèh. Para abdi sadaya asaur pêksi. Sawêg eca imbal wacana, kasaru dhatêngipun utusan saking Kartasura, sarta mawi sêrat. Sampun tinampèn lajêng winaos, suraosing sêrat Sang Prabu Mangkurat animbali Sang Prabu Ngalaga, sabab lami botên pinanggih, sangêt ing kangênipun. Sang Prabu Ngalaga nuntên ngandika dhatêng utusan. Kongkonan, sira mulia, prakara ênggon ingsun ditimbali dakpikire dhisik. Utusan inggih lajêng pamit mantuk dhatêng ing Kartasura, Sang Prabu Ngalaga taksih pirêmbagan lan para nayakanipun. Sang nata angandika, bocah bupati kabèh, kapriye kang padha dadi pirêmbugira, sarèhning ingsun ditimbali marang ing Kartasura, apa ingsun tumuli seba apa ora. Arya Môndhalika matur, gusti, raosipun ing manah kula botên sakeca, [sake...]
prayogi tumuntêna sowan, mokal yèn punika dedea raka dalêm. Sabab tiyang pasisir sampun puyudsuyud. sadaya, kalih dene abdinipun raka dalêm ingkang lami-lami samangke inggih taksih sami ngabdi sadaya, punika pratandhanipun yèn yêktos raka dalêm. Arya Môndhalika wicantên. Ah punika botên makatên, sabab Sunan Mangkurat punika awarni Wêlandi, rak saking sagêdipun tiyang Kumpêni, supados tiyang Jawi suyud sadaya. Para bupati sadaya iyêg, sami ambiyantoni aturipun Arya Môndhalika, sang prabu sangsaya èmêng ing galihipun. Dene para bupati sami pradongdi ing rêmbug. Anuntên ngandika dhatêng Pangeran Natakusuma, paman Natakusuma, jêngandika dhatênga ing Kartasura, amaspadakna ing warninipun Prabu Mangkurat. Punapa sayêktos kakang mas
Sang Prabu Mangkurat pinuju miyos sinewaka, andangu abdinipun kang kautus saking Matawis. Utusan wau inggih sampun matur ing sawawêlingipun ingkang rayi, Sang
Prabu Mangkurat sarêng mirêng aturipun ingkang abdi, sakalangkung ngungun. Kasaru dhatêngipun Pangeran Natakusuma lan Natabrata, lajêng sami sowan ing ngarsanipun sang prabu, sang nata sakalangkung kagèt, sarta ngandika, lo paman Natakusuma lan Si Natabrata padha têka, sokur paman jêngandika taksih wilujêng,
sinuhun, kula punika dipun utus ing rayi dalêm, sabab Panjênêngan dalêm punika kawartos, yèn anakipun Amral.
ing Matawis, dika matur yèn sayêktos kula kang jumênêng nata, adhi mas dika aturi enggal mriki, kula sêlak kangên. Pangeran Natakusuma matur sandika, lajêng wicantên dhatêng Pangeran Natabrata, Natabrata, enak kowe bae muliha, matura ing sang prabu yèn nyata ingkang raka kang jumênêng nata, poma aturmu sing têrang, dene aku suthik mulih, sabab sang prabu môngsa wurunga mrene, aku mundhak wira-wiri. Pangeran Natabrata matur sandika, lajêng mangkat, sampun dumugi ing Matawis. Sang Prabu Ngalaga pinarak ing sitiinggil, ingadhêp balanipun sadaya, Natabrata inggih lajêng sowan. Nanging sampun [sa...]
[...mpun] dilalah kala samantên Pangeran Nata adamêl dora cara, aturipun. Gusti kula inggih sampun amaspaosakên ing warninipun Sang Prabu Mangkurat, nanging kêdhik iribipun raka dalêm, kados sayêktos anakipun Amral. Dene
kadospundi ingkang dados karsa dalêm. Yên mênggah pamanah kula prayogi botên sowan. Sabab panjênêngan dalêm sampun jumênêng nata, yèn têluka tanpa karana dados ngisin-isini ing tiyang kathah, kalih dene nama dalêm susunan amêsthi badhe ical. Panjênêngan dalêm amêsthi badhe nama pangeran kemawon. Punapa malih prikônca kula
inggih lajêng sami iyêg. Ambiyantoni aturipun Ki Môndhalika. Sang Prabu Ngalaga sarêng karoban ing pabangusipun para bupati, lajêng madêg suraning galih,
Mangkurat, sampun ingaturan uninga dhatêng balanipun. Yèn ingkang rayi ing Mataram saèstu mogok. Sampun
parentah angrakit gêgaman dhatêng Amral tuwin dhatêng para bupati, sang prabu badhe tindak piyambak. Bala ing Kartasura sampun
tinatrapan ing mas jingga, anyuriga pêdhang usar, binêrayut ing renda mas. Sang Prabu Mangkurat yèn dipun sawang kados gurnadur jendral angêjawi, sang nata nuntên bidhal. Gumuruh swaraning bala awor swaraning tambur tuwin salomprètipun tiyang Kumpêni, sang nata nitih turôngga, binusanan cara Wêlandi, lampahipun dumugi ing dhusun Malinjon, amasanggrahan wontên ing ngriku, dene pangajênge ing baris sampun [sa...]
[...mpun] dumugi ing Taji tuwin ing Parambanan.
Wondene Sang Prabu ing Ngalaga inggih sampun ingaturan pariksa, yèn gêgaman ing Kartasura dhatêng, pangajênging baris sampun nocok ing Taji, kathahing bala tanpa wilangan. Sang Prabu Ngalaga nuntên parentah ambudhalakên gêgaman. Kang dados têtindhihipun bala ing ngajêng Arya Môndhalika, kalih Tumênggung Gajah Pramoda, sang nata anindhihi bala ing wingking sarta nitih kuda, sang prabu dhasar bagus dêdêgipun pidêgsa, karêngga dening busana, kala samantên sang nata sawêg yuswa tigang dasa taun, mêmpêng ing kakêndêlan. Lampahipun sampun dumugi ing Kaliajir, pangajênging baris sampun campuh ing prang wontên ing Kalibêning, arame prangipun. Sang Prabu Ngalaga nuntên atilar upacara kaprabon, anyandêr dhatêng ing ngajêng, anindhihi balanipun kang sampun prang wontên ing ngajêng, dene ingkang dipun ayap upacara kaprabon, Pangeran Panular, bala ing Kalagan sarêng sami aningali gustinipun nindhihi prang piyambak. Lajêng gumulung sarêng angamuk. Bala ing Kartasura anadhahi, kathah kang pêjah, sami gila nuntên dhadhal sami ngungsi baris ing wingking, sampun katur ing Sang Prabu Mangkurat, yèn balanipun kang dados pangajêng kawon prangipun. Sang nata sangêt ngungun, lajêng ngandika dhatêng bupati, adhi mas wis lali têmênan marang ingsun, besuk manawa
adhi mas katon angawaki prang, bocah ingsun padha piyaka bae, supaya têkaa ing ngarsaningsun. Sang Prabu Mangkurat anuntên parentah anabuh tangara majêng ing prang, bala Kalagan anadhahi, arame prangipun, utawi kang sami dados panjawat kiwa têngên inggih sakalangkung rame prangipun. Bala Kalagan tuwin bala Mangkuratan kathah kang pêjah, nanging kathahing bala jitus. Upaminipun bala Kalagan satunggil, bala ing Mangkuratan satus. Ewadene bala ing Mangkuratan inggih kathah kang pêjah, sabab bala ing Kalagan sami sangêt kêndêlipun, amargi gustinipun anindhihi prang piyambak. Sang Prabu Ngalaga wau lajêng sami dipun aturi dhatêng balanipun para bupati, kapurih kondura, angatos-atosa wontên salêbêting kitha Palèrèd kemawon. Sang Prabu Ngalaga inggih lajêng kondur, balanipun taksih sami prang rame. Sang Prabu Mangkurat sarêng aningali ramening prang sakalangkung eram, sarta tansah angalêm dhatêng ingkang rayi, dene sagêd angabên prang ing balanipun. Dangu-dangu bala ing Kalagan kathah kang pêjah, Ki Tumênggung Gajah Pramada sampun pêjah
Prabu Mangkurat anglud dhatêng ing Palèrèd. Lajêng têmpuh prang, bala Kalagan anyumêt mariyêmipun ambal-ambalan. Bala Mangkuratan
tiyang sakêdhik mêngsah tiyang kathah, Ki Arya Môndhalika bupati ing Kalagan sampun pêjah wontên sajawining alun-alun. Sang Prabu Ngalaga sarêng sumêrêp Ki Môndhalika pêjah sakalangkung duka, enggal nitih kuda sarta amandhi waos Kyai Palèrèd. Lajêng angamuk kalihan bala sakantunipun. Bala Mangkuratan ingkang katrajang kathah pêjah, bala Mangkuratan sarêng sami sumêrêp yèn Sang Prabu Ngalaga angyariranianyarirani. ngamuk. Nuntên sami
andikakakên wontên ing wingkingipun sang prabu, Ki Dipati Urawan enggal matur, sang nata katuran cucul busana cara Wêlandi, angagêm busana cara Jawi kemawon, supados ingkang rayi sampun ngantos pandung, sang nata inggih nurut ing aturipun Ki Urawan, lajêng angagêm busana cara Jawi, sarta angliga sarira, Sang Prabu Ngalaga sarêng cêlak ing panggenanipun ingkang raka angulap-ulap. Tansah amandêng dhatêng ingkang
sinongsongan gilap, inggih sayêktos ingkang raka, Sang Prabu Ngalaga lajêng nyêmbah saking sanginggiling
ing Pagêlèn. Sabab sangêt lingsêmipun dhatêng ingkang raka.
Sang Prabu Mangkurat sarêng aningali ingkang rayi lumajêng, sangêt ing ngungunipun, sarwi anênggak waspa, ngandika salêbêting galih, kapriye yèn aweta mêngkene, amêsthi wong cilik akèh kang padha karusakan. Ora kapenak ênggon ingsun jumênêng nata, adhi mas ya tansah kangelan. Sang Prabu Mangkurat nuntên rêrêb wontên ing kitha Palèrèd sadalu, lajêng aparentah angodhol palajêngipun ingkang rayi, ingkang kadhawahan inggih lajêng mangkat. Ing enjingipun sang nata nuntên bidhal kondur dhatêng ing Kartasura.
Wondene palajêngipun Sang Prabu Ngalaga wau lajêng angungsi ing tanah Salinga, ing ngriku wontên tiyang kraman sampun anglêmpakakên gaman, anama Raja Namrud. Punika ingkang sagah anyirnakakên tiyang Wêlandi, amargi dipun êmpok kemawon, amêsthi tumpês sadaya, Raja Namrud wau lajêng dipun tarimani dhatêng Sang Prabu Ngalaga, sarêng sampun antawis lami Raja Namrud dipun jak ambêdhah ing nagari Kartasura dhatêng sang prabu, nanging
Raja Namrud tansah sumados kemawon. Sang prabu sampun kakên galihipun. Anuntên bidhal saking ngriku, lajêng dhatêng ing Pagêlèn. Ingkang taksih wontên ing ngriku Pangeran Pamênang, sabab sagah badhe kajumênêngakên nata dhatêng Raja Namrud. Sang Prabu Ngalaga wau sarawuhipun ing Pagêlèn lajêng akêklêmpak bala, sarêng balanipun sampun kathah nuntên bidhal. Lampahipun sampun
saking Palèrèd, sumêja sami mantuk dhatêng ing Kartsura, bala ing Kalagan taksih ambêbujêng ngantos dumugi ing
sampun ingaturan uninga, yèn ingkang rayi angêpung nagari ing Kartasura, Sang Prabu Mangkurat lajêng parentah ambidhalakên gêgaman. Sang nata inggih têdhak piyambak, lajêng têmpuh prang wontên ing dhusun Jabung, arame prangipun, ananging bala Kalagan prasasat karubuhan rêdi, lajêng dhadhal lumajêng sadaya, anjog ing dhusun Kuwêl. Sang Prabu Ngalaga amasanggrahan wontên ing ngriku, dene Sang Prabu
lumakua dhewe bae. Ki Urawan matur sandika, lajêng mangkat, angangge sarwa amoh, ênggènipun mangkat ing wanci dalu, sarêng wanci enjing dumugi ing
sumêja melu ing kowe ana ing jêroning pasanggrahan dalêm. Yèn aku ana ing jaba manawa kawêruhan marang Ki Tambakbaya, ora wurung aku bakal digêbugi manèh. Gamêl dalêm mirêng wicantêne Ki Urawan sangêt ing wêlasipun. Lajêng dipun jak lumêbêt dhatêng ing pasanggrahan, sarta dipun êkèn nyangking dhêdhak ing godhong, Ki Urawan sampun dumugi ing gêdhogan dalêm. Sang Prabu Ngalaga pinuju têdhak badhe mariksa titihan. Ki Urawan enggal anyungkêmi ing sukunipun sang nata, matur sarwi nangis. Akathah-kathah aturipun Ki Urawan wau, amurih sang nata puruna sowan dhatêng ingkang raka, Sang Prabu Ngalaga sarêng mirêng aturipun Ki Urawan sangêt kumênyut ing galihipun, sarwi angandika asêmu [a...]
[...sêmu] waspa, Urawan, wis amênênga aja anangis, ingsun mundhak milu nangis, sarta ingsun ya wis anurut marang aturira, nanging sira muliha dhingin, ingsun ya tumuli seba marang
matur sandika, lajêng mangkat ambêkta rencang pitu, sami kêkapalan sadaya, sadhatêngipun ing Kartasura sang prabu pinuju miyos
bocah ingsun undhangana kabèh yèn besuk ing dina Soma ingsun bakal mapag adhi mas. Nêrangkusuma matur sandika, Dêmang Kalêng wau inggih sampun kaparingan wangsulan. Enggal lèngsèr saking ngarsanipun sang nata.
Sang Prabu Mangkurat inggih nuntên bidhal sabala sadaya tuwin Amral sakumpêninipun. Kèndêl wontên ing dhusun Sanggung salèring lèpèn. Wondene lampahipun Dêmang Kalêng wau sampun dumugi ing dhusun Kuwêl. Sêrat anuntên kaaturakên ing Sang Prabu
nuntên bidhal saking Kuwêl. Lampahipun dumugi ing dhusun Sanggung sakiduling lèpèn. Sang Prabu Ngalaga kagèt aningali barisipun tiyang Kumpêni, sarta sangêt ing panglingipun dhatêng ingkang raka, kawastanan
gêgamanipun piyambak-piyambak. Bala Mangkurat sarêng sumêrêp, nuntên sami angatos-atos. Ki Urawan enggal angrangkul ing sukunipun Sang Prabu Ngalaga, matur sarwi anangis. Gusti, kadospundi karsa dalêm punika, Sang Prabu Ngalaga ngandika, kae dudu kakang mas, ika amêsthi wong Walônda, kakang mas biyèn warnane ora mêngkono, ingsun suthik yèn nyêmbaha maring wong Walônda, sun pilaur mati. Ki Dipati matur, gusti, yèn mêkatên panjênêngan dalêm kèndêla ing ngriki kemawon sakêdhap. Kula badhe nyabrang mangalèr, mugi kaêntosana, kula
Jawi kemawon. Sang nata miturut ing aturipun Ki Urawan, sampun salin busana, Ki Urawan enggal wangsul mangidul, [ma...]
[...ngidul,] lajêng matur ing Sang Prabu Ngalaga, gusti, panjênêngan dalêm tingali, sintên ingkang jumênêng salering lèpèn punika. Sang Prabu Ngalaga sarêng aningali sampun botên pandung dhatêng ingkang raka, ingkang rayi nuntên angrungkêbi suku, ingkang raka angrangkul sarwi angaras lungayanipun ingkang rayi, kalih-kalihipun sami muwun. Sabab lami botên pinanggih sangêt ing kangênipun, sarta sami kèngêtan dhatêng ingkang rama swargi, kala samantên sinêngkalan 1604.
Sang Prabu Mangkurat angandika dhatêng ingkang para santana tuwin para bupati ingkang sami andhèrèk wontên ing ngriku, bocah ingsun kabèh, padha ngabêktia marang adhi mas. Para priyantun enggal sami angabêkti gêntos-gêntos. Anuntên
gustinipun sampun rukun kalihan ingkang rayi, awit sami rumaos yèn badhe botên wontên prang, sang nata sakalihan nuntên
sampun pinaringan padalêman pinanggih dados, prênah salèring kadhaton, nanging ing sabên dintên tansah wontên ing kadhaton, namung yèn dalu kemawon kondur dhatêng ing dalêmipun. [da...]
[...lêmipun.] Sarêng sampun antawis lami Sang Prabu Ngalaga angaturakên namanipun susuhunan dhatêng ingkang raka, ingkang kalayan suka bingah ing galihipun piyambak, badhe ngangge namanipun lami kemawon. Ingkang raka inggih amarêngi, sarta lajêng kaundhangakên, yèn ing mangke anama Pangeran Dipati Pugêr,
dhusun Salinga, kang nama Raja Namrud kalih Pangeran Pamênang, inggih sampun kalampahan. Raja Namrud lan Pangeran Pamênang sampun sami kacêpêng, lajêng dipun baronjongi kabêkta dhatêng ing Kartasura, nuntên sami dipun pêjahi.
Kala samantên nagari ing Kartasura sampun gêmah rêja, botên wontên prang, tiyang sanagari sami eca manahipun, tiyang padhusunan tulus ênggènipun sami nênandur, Amral sakumpêninipun nuntên sami pamit mantuk dhatêng ing Batawi, inggih sampun dipun lilani dhatêng sang prabu, sarta Amral kaparingan nagari ing Carêbon sarta ing Pasundhan. Dene têlasipun ing obat mimis tuwin balônja salêbêting prang punapa malih rêginipun tiyang Kumpêni kang sami pêjah ing prang sang nata inggih sagah amaringi têtêmpah, sarta Amral anyuwun lilah badhe adamêl loji wontên ing Samawis. Sang nata inggih anglilani, [anglila...]
[...ni,] dene ingkang jagi sang prabu Amral inggih anilari Kumpêni kathahipun kawan dasa têtindhihipun kapitan satunggil, lutnan satunggil, alpèrès satunggil. Amral lan sakumpêninipun nuntên bidhal saking ing Kartasura, sadhatêngipun ing Samawis lajêng anitik papan badhe kaadêgan loji, sarêng sampun angsal nuntên mangkat anumpak baita, lastantun dumugi ing Batawi.
Amangsuli cariyos ingkang sampun kalampahan kala bêdhahipun nagari Makasar rumiyin, ing Batawi wontên tiyang satunggil anama Kapitan Pan Bèbèr, agadhah lare bêboyongan jalêr satunggil sawêg umur pitung taun, sae warninipun. Punika lajêng dipun wade dhatêng kapitan Pan Bèbèr wau, ingkang tumbas tiyang Wêlandi anama Kapitan Mur, Kapitan Mur sarêng sampun tumbas lare punika lajêng kathah ing kabêgjanipun, amargi anggènipun dagang, ing lami-lami nuntên minggah ing kalênggahanipun dados mayor, nuntên kumasaris, lajêng dados dêlèr sarta sangsaya sangêt kasugihanipun. Punika pamanahipun Kapitan Mur ênggènipun agêng ing kabêgjanipun sarta kauntunganipun wau, amargi saking lare punika ingkang ambêkta kabêgjan sarta kauntungan, mila lare wau lajêng kanamakakên pun Untung sarta kaakên anak, ingugung sapolahipun. Dene Dêlèr Mur inggih sampun darbe anak nonah satunggil sakalangkung ayu [a...]
[...yu] warninipun, kasadhèrèkakên kalihan Ki Untung, sampun sami diwasa ing kalih-kalihipun. Ing lami-lami Ki Untung arêrêmênan kalihan nyonyah, sarta nyonyah kathah pawèwèhipun dhatêng Ki Untung, ing sabarang panjalukipun botên lêpat, dados nyonyah wau tansah angulêri donyanipun Dêlèr Mur, nanging botên kadamêl kasugihan dhatêng Ki Untung, amung kawèwèhakên dhatêng prasanakanipun, inggih sami pudhakingbudhaking. Kumpêni, tiyang Bali, Bugis, Makasar, kathahipun wolung dasa, sami andadosakên ing kasugihanipun, amargi saking pawèwèhipun Ki Untung sarta sampun sami manjing sudarawèdi, tiyang wolung dasa wau sami rumaos kapotangan dhatêng Ki Untung. Kala samantên Dêlèr Mur sampun sumêrêp bilih anakipun
pasakitan kathah sarta kabêlok. Dene nyonyah wau inggih lajêng kasapu ngantos satêngah pêjah.
Ki Untung ênggènipun wontên ing pambêlokan punika sakalangkung mêmêlas, panunggilanipun kabêlok tiyang sawidak. Sarêng sampun antawis lami, Ki Untung wicantên dhatêng kancanipun kang sami kabêlok. Kônca pambêlokan kabèh, kapriye kang padha dadi pamikirmu, yèn awèt mangkene amêsthi bakal padha mati ana ing pambêlokan. Tiyang pambêlokan sami sumaur, Untung, olèhku padha mikir kapriye, wong wis ora bisa polah mêngkene, rak kaliwat anglêngkara yèn bisaa ucul, kang dhingin bêlokan iki wêsi, bangêt ing santosane, kaping pindho ana sajroning gêdhong, kaping têlu ing jaba dijagani Kumpêni. Ki Untung wicantên, mungguh manawa ana pitulunging Allah marang sawijining wong, bisa anguculi wong kang dibêlok iki kabèh kapriye. Tiyang sêpuh satunggil sumaur, Untung, kowe iki kumaki têmên, aku iki wong wis tuwa, sarta ora mangan-mangan kongsi pitung sasi ana ing kene, parandene ora bisa ucul, bangêt olèhku ngina mênyang kowe. Ki Untung wicantên, ah aku ora rêmbugan karo kowe, wong akèh iku kang daktari. Tiyang ing pambêlokan sami sumaur, iya Untung, manawa ana wong kang bisa nguculi ênggonku dibêlok [di...]
[...bêlok] iki, mêsthi dakturut ing saparentahe, sanajan tumêka ing pati ya daklakoni, ala mati ana ing pambêlokan, angur matia prang. Ki Untung sarêng mirêng wicantênipun tiyang kathah, nuntên gumujêng, sarwi ngunus sukunipun saking pambêlokan wêsi, tiyang ing pambêlokan sami cingak sadaya, lajêng sami dipun uculi saking pirantosipun. Kantun tiyang sêpuh satunggil, ingkang anyênyampahi wau, botên dipun luwari dhatêng Ki Untung, tiyang satunggil wau inggih sangêt ênggènipun ngrêrêpa nêdha ucul, nanging botên dipun paèlu dhatêng Ki Untung. Tiyang ingkang sampun dipun uculuculi. lajêng wicantên, Untung, sarèhning wong kabèh iki wis padha ucul saking ing pambêlokan amarga ing kowe, ing mêngko priye kang dadi parentahmu, amêsthi padha nurut. Ki Untung amangsuli, aku bakal sumêja ngamuk marang wong Walônda, sanak-sanakku kabèh iki ya padha dakjak ngamuk. Tiyang kathah sami wicantên, yèn mangkono kang dadi karêpmu, wong akèh iki padha wèhana gêgaman lan upayakna sêga, sarèhning wis lawas ênggone padha ora mangan, kang supaya padha rosa ngamuk. Ki Untung wicantên sarta gumuyu, ya wis padha kèria ana ing kene bae, aku
prasanakanipun. Wontên ing margi kêpêthuk prasanakanipun tiyang kalih, Ki Untung rinangkul sarta dipun tangisi, nuntên kabêkta mantuk dhatêng griyanipun. Prasanakanipun sadaya inggih lajêng sami dipun undangi dhatêng Ki Untung, wontên ing ngriku inggih sampun dhatêng sadaya, kathahipun wolung dasa, Ki Untung wicantên nêdha sêkul sarta pêpanganan tuwin kinang ingkang kathah, ingkang sarta anêdha gêgaman waos dhuwung tuwin pêdhang. Para prasanakanipun wau inggih lajêng sami anyukani ingkang dados panêdhanipun Ki Untung, sarta sami sagah badhe anglabuhi tumut ngamuk. Ki Untung mirêng kasagahaning para prasanakanipun sakalangkung suka, sêkul sapanunggilanipun sarta gêgaman nuntên sami kabêktakakên ing para prasanakanipun dhatêng ing pakunjaran. Tiyang sêwidak kang wontên ing pakunjaran wau lajêng dipun kèn nêdha, lajêng kumarubut sami nêdha pating karêcap, sarta sami eram dhatêng Ki Untung, sasampuning nêdha nuntên sami sinungan gêgaman ing sasênêngipun piyambak-piyambak, lajêng sami katata wontên palataraning pakunjaran, sarta sami angatos-atos.
Botên dangu Kumpêni ingkang badhe anggiliri jagi dhatêng, kathahipun sanga kopral. Ki Untung lan sakancanipun [saka...]
[...ncanipun] anêrajang, Kumpêni wau sampun pêjah ingkang wolu, amung kantun satunggil lumajêng matur ing pangagêngipun. Pangagêngipun tiyang Kumpêni enggal parentah anabuh
dipun karutug ing sanjata botên kenging, Kumpêni ingkang sabrêgada wau sampun sami pêjah sadaya, nanging bantunipun tiyang Kumpêni botên kêndhat -kêndhat dhatêngipun. Dangu-dangu rencangipun Ki Untung suwidak wau sampun sami pêjah sadaya, kantun Ki Untung piyambak lumajêng, dipun bêbujung dhatêng tiyang Kumpêni, sarta kasanjatanan, nanging botên kenging. Palajêngipun Ki Untung dhatêng ing bètèng ngalang-alang, lajêng anyalimpêt. Tiyang Kumpêni sampun
prasanakanipun. Para prasanakanipun inggih lajêng sami tumut dhatêng ing bètèng ngalang-alang, sarta sami ambêkta gêgamaning
sacandhikan. Sabên kêpêthuk tiyang Kumpêni kang sami lêledhang lajêng kagêpyok ing sêdhah sacandhikan kang isi patrêm wau inggih lajêng pêjah, sarêng ing lami-lami misuwur ing tiyang sa-Batawi, yèn Ki Untung ucul saking pambêlokan, sarta kathah tiyang
Untung dhatêng, Kumpêni satunggil wau lajêng dipun gêpyok ing sêdhah sacandhikan mawi patrêm sampun pêjah, Kumpêni sabrêgada enggal sami ngarutug ing sanjata saking sakiwatêngêning margi, Ki Untung nuntên ngamuk kalihan patrêm. Tiyang Kumpêni ingkang pêjah kalih wêlas. Ki Untung nuntên lumajêng, tiyang Kumpêni ambujêng, rencangipun Ki Untung kang wontên ing
Kacariyos Ki Untung wau ing dalu sami pirêmbagan prayogining lampah, wontên kamisêpuhipun satunggil anama Ki Êbun.
Untung sarta sarencangipun tiyang kawan dasa inggih sami angrujuki ing pirêmbagipun Ki Êbun. Ing dalu lajêng sami mangkat saking ngriku, lampahipun ngidul ngetan, sumêja dhatêng ing Carêbon. Enjingipun tiyang Kumpêni sami dhatêng ing bètèng ngalang-alang, sawontênipun kêrig sadaya, badhe anumpês ing Ki Untung kalihan sarencangipun, nanging kêpanggih suwêng,suwung. sakiwatêngêning ngriku dipun ubrês botên pinanggih, tiyang Kumpêni sakalangkung cuwa manahipun. Lajêng anglampahakên Kumpêni kêkapalan tigang dasa, angupadosi salasahipun Ki Untung, lampahipun ngantos
dhatêng tiyang Cianjur kinèn sami pacak baris, ing samangsanipun wontên tiyang langkung botên ambêkta dagangan,
Wondene lampahipun Ki Untung inggih sampun dumugi ing Carêbon, lajêng kêpêthuk kalihan putranipun angkat sultan ing Carêbon, anama Radèn Surapati, pinuju badhe ambêbêrêg dhatêng wana, rencangipun tiyang satus, sarta sami ambêkta gêgaman. Radèn Surapati kagèt aningali dhatêng Ki Untung, enggal kaandhêg sarta dipun pitakèni, adhi, kowe iki wong têka ngêndi lan sapa
amangsuli, kula punika tiyang saking Batawi, budhaking Kumpêni, nama kula pun Untung, mila kula kesah saking Batawi sabab dipun sikara dhatêng tiyang Kumpêni, kula sumêja ngungsi dhatêng kangjêng sultan ing ngriki, kalih kangjêng sultan karsa ngukub dhatêng tiyang musakat kawêlas asih. Radèn Surapati mirêng wicantêne Ki Untung lajêng amikir salêbêting galih, wong iki yèn katura ing kangjêng sultan kiraku banjur
yèn ana wong mêngkono iku, dakkira [da...]
[...kkira] aku bakal kalorod. Radèn Surapati nuntên wicantên. Adhi, yèn kowe têmên sumêja suwita, ya aku kang ngaturake, nanging pasraha gêgaman lan sabaturmu kabèh. Ki Untung inggih lajêng amasrahakên gêgamane rencangipun sadaya, amung awakipun piyambak kang taksih mawi dhuwung, Radèn Surapati wicantên malih, yagene adhi, kowe dhewe ora pasrah kris. Dene baturmu wis pasrah kabèh. Untung matur sarwi ngrêrêpa, ênggèr, amung kula piyambak taksiha kalilan ngangge dhuwung, mugi wontêna ing pananggêl sampeyan dhatêng kangjêng sultan. Radèn Surapati anyêntak sarta manthêlêng, ah yèn mêngkono ora bêcik sêjamu, apa kowe nganti dakplaksana, wong siji gôndra pira. Ki Untung sakalangkung kagèt, ngadêg suraning galih sarta wicantên. Ah aku dhasar ora awèh krisku kokjaluk, kajaba yèn wis sêmpal bauku kiwa têngên, iku aku awèh. Radèn Surapati enggal parentah dhatêng balanipun
kiwa nyêpêng dhuwung, dipun suduki tuwin kawaosan dhatêng rencangipun Surapati botên kenging, yèn pinuju kenging botên pasah, rencangipun Surapati kang pêjah sadasa, ingkang sangang dasa sami lumajêng, Radèn Surapati inggih [ing...]
[...gih] tumut lumajêng sumêja wêwadul dhatêng kangjêng sultan. Dene Ki Untung lan sarencangipun inggih tut wingking ing palajêngipun Radèn Surapati, Radèn Surapati wau sadhatêngipun ing ngarsane kangjêng sultan nuntên matur, yèn kabegal wontên ing margi, ingkang ambegal tiyang saking Batawi anama Untung, rencangipun kawan dasa, ing mangke inggih angodhol dhatêng kula sowan mariki, akathah-kathah wêwadulipun wau. Kangjêng sultan enggal utusan animbali Untung, inggih sampun kairid dhatêng utusan. Rencangipun
aturipun Ki Untung lajêng duka dhatêng Radèn Surapati, pangandikanipun. Surapati, yèn mêngkono, kowe dhewe kang luwih ala, sabab ora nana adate yèn wong patang puluh wani marang wong satus. Karo dene Si Untung iku wong têka kadohan amêsthi ora wani yèn nyikaraa marang wong bumi, yagene kowe duwe solah kaya mêngkono, dene kowe dakpèk anak, sarta ora kêkurangan ing pêparingku, wêkasan kowe agawe jêmbêr marang nagaraku, hèh bocah ing Carêbon, [Carêbo...]
Inggih sampun pêjah. Kangjêng sultan angandika dhatêng Untung, Untung, kowe aja susah tutur marang aku, aku wis sumurup kang dadi karêpmu, dene ênggonmu sumêja ngungsi marang aku ya wis bangêt panrimaku, nanging aku ora kêlar yèn kanggonan marang kowe, sabab nagaraku ing Carêbon iki bangêt cilike, aku amung duwe pituduh bae, kowe banjura mangetan, angungsia marang Raja Mataram. Iku layake kuwawa yèn ngukupa marang kowe, sabab nagarane gêdhe, amarentah wong satanah Jawa kabèh, karo dene kowe daksurupake, yèn wis pinêsthi karsaning Allah, kowe lan saturunmu besuk padha dadi satruning wong Walônda, sarta aku awèh wasiyat nama marang kowe, kowe ajênênga Radèn Surapati, wis, kowe mangkata, aku anjurungi pandonga bae. Untung sakalangkung panuwun, nyêmbah sarta ngaras ing sukunipun kangjêng sultan. Rencangipun sami suka sadaya, dene pikantuk idinipun ratu mukmin. Radèn Surapati wicantên malih, ing mêngko kang dadi karêpku, Ki Êbun iki dakjênêngake Ki Êbun Jaladriya, angêrèhna wong patang puluh iki, sabab iku kang tuwa dhewe.
Rencangipun tiyang kawan dasa sami jumurung sadaya, lajêng sami mangkat mangetan. Sarêng dumugi ing Malang lajêng menggok mangidul. Anjog ing tanah Toyamas. Kèndêl wontên ing dhusun Ngajibarang. Ing ngriku wontên patinggi kêkalih sami sadulur, anama Saradênta kalih Saradênti, tiyang kêkalih wau lajêng dipun dêgakên raja dhatêng Radèn Surapati, inggih anama Prabu Saradênta kalih Saradênti, nuntên anêlukakên tiyang dhusun sakiwa têngên ing ngriku, sarêng sampun kathah balanipun lajêng anggêbag nagari ing Toyamas. Dipati ing Toyamas kawon pêrangipun, kèngsêr saking kithanipun, abêbarisan sawetaning kitha Toyamas. Prabu Saradênta kalih Saradênti tuwin Radèn Surapati inggih lajêng angêbrêgi kitha, dene ingkang
bêbarisan ana ing kene, sarta aja kêndhat anggonmu anêluk-nêlukake, dene aku arêp lunga marang Karta, sumêja suwita ing Sang Prabu Mangkurat. Manawa ratumu takon, aku awadna lunga martapa marang gunung, nanging wêkasku marang kowe, besuk yèn ana kongkonanku lan
Radèn Surapati ing dalu lajêng mangkat ijèn. Lampahipun sampun dumugi ing Kartasura, anjujug ing Radèn Dipati Nrangkusuma, Radèn Nrangkusuma alon andangu, adhi, kowe iki wong têka ngêndi, lan sapa jênêngmu. Radèn Surapati matur, kula tiyang saking Batawi, nama kula Surapati, dhatêng kula mariki angungsi gêsang sumêja ngawula ing sampeyan utawi katuripun ing sang prabu inggih sumôngga ing sampeyan. Milanipun kula kesah saking Batawi, awit dipun niaya dhatêng tiyang Kumpêni, saupami ing benjing kula dipun têdha dhatêng tiyang Kumpêni, inggih sampun sampeyan kêkahi, kadhawahan nyêpêng piyambak dhatêng kula, nanging panyuwun kula têtiyang Jawi kemawon sampun tumut-tumut, sami anontona kemawon, kula piyambak ingkang badhe anyêmbadani ing sagêndhingipun tiyang Kumpêni. Radèn Nêrangkusuma sarêng mirêng aturipun Surapati sangêt wêlas ing galihipun. Sarta rêsêp aningali warninipun, bagus taksih anèm. Lajêng alon anggènipun ngandika, iya, aja sumêlang atimu, aku kang ngaturake ing sang prabu. Radèn Surapati sampun pinêrnahakên sarta sinuba-suba, ingakên sadhèrèk nèm. Ing sabên dintên dipun jak atunggil dhahar.
Wondene Bupati Toyamas wau, sarêng kawon pêrangipun [pê...]
[...rangipun] kalihan Prabu Saradênta, inggih lajêng angaturi uninga dhatêng ing Kartasura, sarêng katur ing sang prabu nuntên parentah anglurugi, ingkang kadhawahan Radèn Nêrangkusuma, inggih lajêng pradandosan. Anuntên Radèn Surapati agadhah atur, sagah anyêpêng kraman ijèn, amung nyuwun kanthi jêjênêng satunggil kemawon. Radèn Nêrangkusuma inggih amarêngi, lajêng lumêbêt ing kadhaton, matur ing sang prabu, gusti, kula angaturi uninga, kula kadhatêngan tiyang satunggil, pêpalajêngan saking Batawi, anama pun Surapati, punika sumêja angabdi ing panjênêngan dalêm, angungsi gêsang, sabab dipun niaya dhatêng tiyang Kumpêni, aturipun Surapati wau, saupami benjing dipun suwun dhatêng Kumpêni, inggih kaparingna kemawon. Nanging dipun cêpênga piyambak dhatêng tiyang Kumpêni, dene abdi dalêm tiyang Jawi sadaya sampun wontên kang tumut-tumut, sami aningalana kemawon. Pun Surapati piyambak ingkang sagah anadhahi prangipun tiyang Kumpêni, sanajan kinarubuta sèwu, pun Surapati botên ajrih, ing mangke sarêng mirêng yèn kula badhe nglurug, pun Surapati gadhah kasagahan anyêpêng sarta amêjahi dhatêng kraman kang wontên Toyamas. Ingkang punika atur kula gusti, kasagahanipun pun Surapati wau prayogi dipun turuti, yèn sayêktos piyambakipun sagêd amêjahi dhatêng tiyang kraman. Inggih
katampènana pangabdinipun. Manawi botên sagêd inggih lajêng katundhunga kemawon. Sang nata alon ngandika, Nrangkusuma, apa kang dadi karêpira ingsun ya nurut bae, sabab ingsun wis pracaya marang sira. Radèn Nêrangkusuma sakalangkung suka manahipun. Lajêng mantuk sampun kêpanggih kalihan Surapati, andhawahakên timbalan dalêm. Yèn sampun kalilan ingkang dados panyuwunipun. Ki Surapati sangêt bingah ing manahipun. Lajêng mangkat saking Kartasura kalihan dipati ing Toyamas. Sadhatêngipun ing Toyamas, amasanggrahan ing dhusun
Jaladriya sarêng anampèni sêsupe, anggraita ing manahipun, lajêng amangsiti rencangipun babêktan saking Batawi, dipun kèn sami angrasuk gêgamaning prang, sarêng sampun samêkta nuntên sami sowan ing ratunipun. Prabu kêkalih sawêg sami kalangênan angabên sawung,
sumaur, botên wontên pawartos. Kula namung sowan kemawon. Ki Bun sarwi angêjèpi rencangipun, lajêng sami anubruk ing Prabu Saradênta kalih Saradênti, sampun sami binêsta, balanipun [bala...]
[...nipun] lajêng sami bibar sadaya, Saradênda Saradênti sampun binêkta dhatêng pasanggrahanipun Radèn Surapati sarta Tumênggung Toyamas. Lajêng sami dipun kêthok gulunipun kalih pisan. Dene sabarang gadhahanipun inggih sampun jinarahan sadaya. Radèn Surapati kalihan Dipati Toyamas nuntên sami wangsul dhatêng ing Kartasura, Sang Prabu Mangkurat sawêg sinewaka wontên ing sitinggil. Dipati Toyamas sarta Radèn Surapati inggih lajêng sowan angaturakên sirahing kraman kêkalih tuwin bêboyongan. Sang nata sakalangkung suka ing galihipun. Sirahing kraman kêkalih andikakakên sami manjêr wontên ing margi parapatan. Radèn Surapati sarencangipun tiyang kawan dasa lajêng ginanjar arta sarta busana, sarta sampun kaanggêp pangabdinipun. Nanging kapasrahakên ing Radèn Nêrangkusuma kemawon. Sang nata lajêng kondur angadhaton. Radèn Surapati inggih sampun kabêkta mantuk ing Radèn Nêrangkusuma sarta sangêt ing asihipun.
Kacariyos ing nagari Batawi para Kumpêni sampun mirêng pawartos yèn Ki Untung samangke sampun ngawula ing Sang Prabu Kartasura, sangêt dipun sihi, sarta sampun salin nama Radèn Surapati. Gurnadur jendral kalihan para
para Kumpêni botên wontên ingkang gadhah kasagahan, awit sampun sami sumêrêp tandangipun Surapati yèn prang. Gurnadur jendral sarta para rat sakalangkung èmêng ing galihipun. Lajêng andhawahakên parentah, sintên-sintên kang sagah anyêpêng Surapati, badhe agêng ganjaranipun sarta kajunjung ing kalênggahanipun. Anuntên wontên kapitan Wêlandi satunggil anama Kapitan Tak. Sakalangkung digdaya, ing aprang tanpa tandhing, dene ingkang gadhah anak tiyang agêng ingkang ambêdhah ing Makasar rumiyin. Kapitan Tak wau sagah anyêpêng Surapati anuntên katarik astanipun. Kasandhing lênggah ing tuwan gurnadur
asring ngangge makutha mas, abêbadhong kêlat bau, yèn sinawang warninipun kados danawa raja, kala samantên Kapitan Tak sampun kadhawahan pradandosan, sarta binêktanan Kumpêni satus, kalihan rajabrana tuwin sêrat badhe katur ing sang prabu, sarêng sampun samêkta lajêng mangkat anumpak baita, lampahipun sampun dumugi ing Japara, kumêndur ing Japara inggih enggal amêthuk, Kapitan Tak sakumpêninipun sampun binêkta dhatêng ing loji. Kapitan anuntên anglampahakên utusan [utusa...]
[...n] ajidan satunggil, sareyan satunggil sarta mawi sêrat saking gurnadur jendral katur ing Sang Prabu Kartasura, lampahipun sampun dumugi ing Kartasura, sang nata nuju miyos sinewaka, utusan Wêlandi anjujug ing Radèn Dipati Nrangkusuma, angaturakên sêrat, lajêng kaaturakên Radèn Dipati Sindurêja, katur ing sang prabu, sampun tinampèn sarta winaos. Sang nata sasampuning maos sêrat nuntên ngandika bêbisik dhatêng Radèn Dipati Sindurêja, Sindurêja, wruhanira iki layang têka si kaki jendral, anjaluk marang Si Surapati,
punika bêbujênganipun Kumpêni, manawi botên kaparingakên amêsthi tiyang Kumpêni sakit manahipun. Kalih dening
adhi mas Dipati Pugêr, karo Si Dipati Cakraningrat, katêlu Si Jangrana, yèn ing mêngko bêngi padha ingsun timbali marang
ngarsanipun sang prabu nuntên sami lênggah cakêt. Sang nata alon angandika, mulane sira padha sun timbali, sarèhning ingsun tômpa layang têka gurnadur jendral, anjaluk Si Surapati, kang dikongkon Kapitan Tak, samêngko isih ana ing Japara, iku kapriye
ing panjênêngan dalêm. Yèn botên kaulungna amêsthi Kumpêni sakit manahipun. Punika mênggah pamanah kula makatên kemawon, inggih kaulungna pun Surapati wau, nanging dipun cêpênga piyambak dhatêng tiyang Kumpêni, abdi dalêm tiyang Jawi sampun [sampu...]
[...n] wontên ingkang tumut-tumut. Ing batos sami ngilonana pun Surapati, ing lair inggih ngilonana tiyang Kumpêni, nanging yèn tiyang Jawi sami tumut prang sanjatanipun sampun ngantos wontên kadekekan mimis. Sarta panjênêngan dalêm sampun ngangkêni gadhah abdi pun Surapati, dene ingkang gadhah rencangipun Surapati wau Radèn Nêrangkusuma, amung makatên atur kula. Sang nata sarêng mirêng aturipun ingkang rayi sakalangkung suka ing galihipun, sarta ngandika dhatêng ingkang rayi, adhi mas, ya
anggawanana mantri loro, rumêksaa marang si ajidan, pangane ana ing dêdalan aja kongsi kêkurangan. Lan Si Rôngga ing Samarang parentahana utawa bocah desa urut dalan kabèh, besuk samangsane Si Kapitan Tak têka ing kono, padha sêsuguha lan padha
pasangon yatra, punapa malih mantri ingkang badhe andhèrèkakên inggih sampun dhatêng, ajidan lajêng mangkat
pasrahi pagawean, Si Surapati sira taria, sarèhning dhèwèke dijaluk marang wong Walônda, apa wani anglawana prang, yèn dhasar wani sira nuli marentahana marang bocah bupati kabèh, padha awèha gêgaman marang Si Surapati, apa kang dadi kasênêngane, lan Si Nêrangkusuma dhawuhana, yèn dhèwèke bakal ingsun gawe wayang, akêmbula lan Si Surapati, ing saupama Si Surapati mau ora wani anglawan prang marang wong Walônda ya enggal sira tundhunga, supaya aja anyênyukêri nêgaraningsun. Wis, adhi mas, sira muliha, para bupati padha timbalana marang ing omahira kabèh sarta Si Surapati. Pangeran Pugêr matur sandika, nuntên lèngsèr saking ngarsaning sang prabu sarta bupati kêkalih, sarawuhe ing dalêmipun, ing dalu para dipati lajêng
ngêmban dhawuhe kakang prabu, andikakake marang kowe, sarèhning kowe dijaluk marang wong Walônda, kowe apa wani anglawana prang, manawa kowe wani kakang prabu bakal amaringi kanthi, yèn kowe ora wani, dikakake nundhung têka ing Kartasura. Surapati umatur saha
sêmbah, gusti, dhasar sampun dados pikajêngan kula apêrang kalihan tiyang Kumpêni, sanajan rintên tuwin dalu kula botên ajrih, samangke kula sampun angsal idining ratu malih yèn ajriha, kala rumiyin kula dèrèng angsal idining ratu botên ajrih. Pangeran Pugêr nuntên angandika dhatêng Radèn Nêrangkusuma, paman Nêrangkusuma, timbalane kakang prabu kowe dikakake anglabuhi marang Si Surapati, lan sabalamu kabèh tumuli angrakita gêgamaning prang. Radèn Nêrangkusuma
kabèh, timbalane kakang prabu, kowe padha dikakake awèh gêgaman. Apa kang dadi dhêmênane padha tumuli awèha. Para bupati enggal sami anyukani dhuwung dhatêng Surapati, nanging panyuwunipun Surapati dhuwung kang sami dhapur lêrês. Yèn dhuwung parung Surapati botên ajêng nampèni. Sasampuning makatên nuntên sami bibar mantuk piyambak-piyambak. Radèn Nêrangkusuma lajêng atata-tata gêgamaning prang sarta anggêganjar dhatêng ing balanipun tuwin dhatêng rencangipun Surapati, awarni busana kang sae-sae.
Kawuwusa lampahe ajidan sampun dumugi ing Japara, lajêng angaturakên sêrat kang saking sang prabu,
sakumpêninipun. Lampahipun dumugi ing Samawis. Alêrêp tigang dalu, Ki Rôngga ing Samawis inggih sangêt ênggènipun sêsugun. Kapitan Tak anuntên bidhal, Ki Rôngga inggih andhèrèkakên. Sarêng dumugi ing Kênêr alêrêp malih wontên ing ngriku, Ki Rôngga nuntên angrumiyinakên utusan, sarta mawi sêrat, angaturi uninga ing sang prabu, yèn Kapitan Tak sampun dumugi ing Kênêr. Sang nata sarêng sampun
ana ing kono utawa bakal suguhe ya aja kêkurangan. Ki Sindurêja wau lajêng dipun bisiki ing sang prabu mênggah ingkang badhe dados karsanipun bab prang, Ki Sindurêja sarêng sampun tampi wangsitipun sang nata lajêng bidhal. Sadhatêngipun ing Banyudana inggih nuntên adamêl pasanggrahan. Sarêng sampun dados lajêng anglampahakên utusan sarta mawi sêrat dhatêng Ki Rôngga ing Samawis kang sawêg wontên ing
sampun maos sêrat lajêng wicantên dhatêng Tak. Payo tuwan, kowe ditimbali [diti...]
[...mbali] ing sang prabu marang Banyudana, Kapitan Tak inggih
aloka yèn Surapati sumêja ngamuk dhatêng kadhaton. Ki Tumênggung Surabaya inggih nuntên angobongi griya pasowanipun, sarta Surapati kaêlokakên ngamuk. Têtiyang nagari Kartasura sami gègèr, kala samantên lajêng misuwur, yèn Surapati sumêja angrisak nagari ing Kartasura akanthi Radèn Nêrangkusuma. Sarêng ing dalunipun sang nata animbali Pangeran Pugêr, kalih Surapati, tiga Nêrangkusuma sarta
lan Si Nêrangkusuma tumuli gusahên têka ing omahe, misuwurna yèn balela marang ingsun. Dene kang bakal sun kon anggusah Si Cakraningrat lan Si Jangrana sarta bocah môncanagara sabalane kabèh, padha ambêburua marang Si Surapati, sarta ambêdhilana kang rame, nanging aja ana kang nganggo mimis. Dene yèn Si Tak wis têka ana ing alun-alun
sabalane enggal lumayua, kayadene [kayade...]
[...ne] wong kalah prang mêngkono, banjur angungsia marang ing ngarsaningsun. Si Surapati angêsuka marang ing alun-alun. Banjura prang karo Si Tak, ana ing alun-alun, supaya ingsun bisaa
Kawuwusa lampahipun Kapitan Tak sampun dumugi ing Banyudana sakumpêninipun. Ki Dipati Sindurêja
utusan angaturi uninga ing sang prabu, yèn Kapitan Tak sampun dhatêng wontên ing
Cakraningrat sarêng sampun tampi wangsitipun sang prabu, lajêng ambudhalakên gêgaman, sarta utusan asuka pariksa dhatêng Kumpêni ingkang jagi ing Kartasura, yèn Pangeran Cakraningrat badhe anggêbag prang dhatêng Surapati tuwin Nêrangkusuma, tiyang Kumpêni dipun kèn baris wontên pagêlaran anjagèni sang prabu, pangagênging Kumpêni sarêng tampi utusan saking Cakraningrat, inggih enggal angangkatakên [angangka...]
[...takên] Kumpêninipun kathahipun kalih atus, sami kabarisakên wontên ing pagêlaran. Dene Ki Cakraningrat kalihan Ki Jangrana wau inggih sampun ambudhalakên gêgaman. Sadhatêngipun ing nrangkusuman lajêng sami angarutug ing sanjata, sarta sami surak, nanging sanjatanipun botên mawi mimis. Bala ing nrangkusuman tuwin rencangipun Surapati
kang wontên ing Banyudana, Kapitan Tak wicastênwicantên. dhatêng Ki Sindurêja, radèn dipati, dhatêng kula mriki punika dipun utus ing tuwan gurnadur jendral, tuwin para ratrad. sadaya, ingkang rumiyin angaturakêmangaturakên. pisungsung awarni baludru, renda sapanunggilanipun awarni- warni, katur ing sang prabu, kaping kalih anyuwun pun Surapati, inggih badhe kula cêpêng piyambak, sok ugi sampuna kalilan kemawon ing sang prabu, sabab punika agêng dosanipun dhatêng tiyang Kumpêni. Ki Dipati Sindurêja amangsuli, tuwan, sampeyan [sampe...]
[...yan] sumêrêpa, pun Surapati punika salaminipun botên ngabdi ing sang prabu, suwita dhatêng Radèn Dipati Nrangkusuma kemawon. Milanipun kala sang nata tampi sêrat babêktan sampeyan rumiyin, karsanipun Sang Prabu Surapati badhe kacêpêng, kasrahakên babêstan dhatêng ing sampeyan, nanging Radèn Nrangkusuma sangêt gènipun angêkahi, dados samangke Radèn Nrangkusuma wau balela dhatêng sang prabu, pandugi kula para tiyang agêng-agêng ing Batawi tuwin sampeyan dèrèng sami sumêrêp yèn sang prabu samangke mamêngsahan kalihan pêpatihipun, malah kala wingi pun Surapati sumêja ngamuk dhatêng kadhaton, sampun angobongi griya pasowan kidul, munduripun pun Surapati wau amargi saking Pangeran Pugêr ingkang têtulung
maripatipun, ingkang aningali sami ajrih, lajêng wicantên. Radèn dipati, sampeyan angantos ing dintên benjing-enjing, pun
amangsuli, tuwan, inggih punika pun Surapati sarta Radèn Nrangkusuma, apêrang kalihan sang prabu, suwawi nuntên mangkat atêtulung ing sang prabu, manawi sêlak kasoran. Kapitan Tak wicantên. Inggih sumôngga sami bidhal, atêtulung ing sang nata, nanging kula badhe lajêng pêrang kemawon. Botên mawi sowan ing sang prabu, bilih Surapati sampun kacêpêng kemawon kula sowan. Ki Sindurêja wicantên malih, tuwan, kula ajrih yèn anglilanana gèn sampeyan karsa pêrang, prayogi sampeyan sowan rumiyin. Sanajan sampeyan pêranga yèn sampun angsal idinipun sang prabu. Kapitan Tak inggih anurut dhatêng Ki Sindurêja, lajêng sami bidhal sakumpêninipun, angêbêki lêlurung, lampahipun ginêlak, sampun dumugi ing alun-alun Kartasura, bala Kumpêni kabarisakên salèring waringin kurung, kapitan kalihan Ki Sindurêja sowan minggah ing sitinggil. Sadhatêngipun ing ngarsa dalêm Ki Sindurêja matur, gusti, punika warninipun Kapitan Tak, kula bêkta sowan ing ngarsa dalêm. Sang prabu lajêng angawe sarwi mulung astanipun. Kapitan Tak enggal nyandhak atêtabehan. Kapitan Tak matur, sinuhun, kula angaturakên tabenipun kaki jendral sarta para rad sadaya, kaping kalih kula angaturakên pakintunipun pun kaki jendral, [je...]
[...ndral,] rajabrana awarni-warni, kaatura ing panjênêngan dalêm. Kaping tiga kula kautus nyuwun bêbujênganipun tiyang Kumpêni kang wontên ing nagari dalêm, anama pun Surapati, sabab dosanipun agêng dhatêng tiyang Kumpêni, mugi andadosna parênging galih dalêm. Inggih kula piyambak kang badhe nyêpêng, amung mugi kaidinana
ingsun ya ambiyantoni marang sira, nanging Si Surapati samêngko wis golong sabyantu karo pêpatih ingsun kang jênêng Nrangkusuma, amungsuh marang ingsun. Malah ingsun wis matah bupati loro lan sabalane, ingsun kon angrusak ing kapatihan, ingsun kon anyêkêl
ing ngarsaningsun. Kapitan sarêng mirêng pangandikanipun sang prabu sakalangkung suka manahipun sarta alon matur, sinuhun, panjênêngan dalêm sampun kuwatos. [kuwato...]
[...s.] Yèn kula taksih gêsang, pun Surapati prasasat sampun kagêgêm ing tangan kula, amêsthi badhe pêjah dening kula. Kapitan Tak nuntên tumurun saking ing sitinggil anata barisipun. Ki Dipati Sindurêja
wontên ing alun-alun, utusan wau inggih sampun kêpanggih kalihan Cakraningrat kang sawêg pêrang wontên ing padhusunan sawetaning kadhaton. Cakraningrat sarêng sampun tampi sêrat, enggal ambêrêg pêrangipun, Surapati kapurih dhatênga ing alun-alun sarta dipun sanjatani, nanging botên mawi mimis. Anuntên wontên bala ing Sampang satunggil anama Konang Pasir awicantên dhatêng
gustinipun. Surapati wau lajêng angamuk dhatêng balanipun Cakraningrat, tiyang tiga sampun sami dipun suduki
ing galihipun, dene wontên pratandhanipun yèn prang sayêktos. Ki Cakraningrat wau nuntên lumajêng
palajêngipun Ki Cakraningrat wau sampun dumugi ing alun-alun. Rencangipun kang sami tatu kabêkta langkung ngarsaning baris Kumpêni, Ki Dipati Sindurêja lajêng sanjang dhatêng Kapitan Tak. Tuwan, punika tiyang Sampang sampun kawon pêrangipun, sampeyan angatos-atosa. Kapitan Tak sarêng aningali têtiyang Sampan,g sakalangkung duka, ambanting têpiyonipun
kathahipun pitulas. Tinabuh sarêng swaranipun brang-brangan. Botên dangu Surapati sabalanipun dhatêng, lumêbêt ing alun-alun sarta asurak-surak. Para bupati enggal sami mêthukakên pêrangipun Surapati, sarwi angarutug ing sanjata, Surapati sarta balanipun lajêng sami ngamuk. Para bupati sabalanipun dhadhal, sami lumajêng angungsi ing sawingkingipun sang prabu. Kapitan Tak enggal angabani Kumpêninipun, sarêng angêdrèl dhatêng Surapati, swaranipun kados gêlap, ing paprangan pêtêng sangêt dening kugus.kukus. Surapati lan sabalanipun lajêng sami ngamuk anusup kukus, arame prangipun. Balanipun Surapati sarta bala Nrangkusuman kathah kang pêjah, bala Kumpêni inggih kathah [ka...]
[...thah] kang pêjah, bangke sungsun atindhih, kang pêrang sami angidak bathang. Surapati nuntên mundur dhatêng ing pagongan, sumêja badhe ngombe, nuntên wontên utusanipun sang
angarutug ing sanjata dhatêng Surapati tuwin amêdhangi, nanging botên kenging, Radèn Nrangkusuma sabalanipun atêtulung, arame pêrangipun, tiyang Jawi tuwin Kumpêni kathah ingkang pêjah, Kapitan Tak kinarubut dipun waosi tuwin
sabalanipun nuntên mundur dhatêng pagongan, sumêja aso, tiyang Kumpêni inggih taksih ngarutug ing sanjata saking katêbihan. Nuntên wontên utusan saking sang prabu andhawahi
dhatêng Surapati andikakakên majêng prang malih, Surapati amangsuli, prikônca utusan, dika matur ing sang nata, kula aso rumiyin kalihan badhe ngombe, sabab sangêt gènipun sami kasatan. Dene kula botên-botênipun lumajêng, tiyang sampun kula sêja awor gêtih kalihan Kumpêni. Utusan lajêng wangsul matur ing sang prabu, sang nata sarêng mirêng
tumurun saking sitinggil dhatêng kori kamandhungan, amanggihi abdinipun, kathahipun wolulas.
ngalèr ngilèn anjog ing masjid. Nuntên menggok mangetan mêdal kori ing masjid dumugi ing alun-alun. Surapati kalihan Nrangkusuma awas aningali, yèn Pangeran Pugêr atêtulung, enggal majêng ngamuk, Pangeran Pugêr wau sampun ajêng-ajêngan kalihan Kapitan Tak, sarta amandhi waos Kyai Palèrèd. Kapitan Tak lajêng dipun larihi, iganipun tatas têrus ing walikat sampun pêjah botên
Sang Prabu sarêng aningali pêrangipun Surapati sakalangkung suka, sarta angalêm dhatêng ingkang rayi sarta dhatêng Surapati, lajêng utusan animbali ingkang rayi, kalih Surapati, tiga Nrangkusuma, priyantun têtiga sampun sami dhatêng ing ngarsanipun sang prabu, sang nata mèsêm sarwi ngandika, bagea kang padha mêntas pêrang, priyantun têtiga matur saha sêmbah, inggih wilujêng sabab saking
tarimaningsun marang sira, sira ingsun ganjar nagara ing Pasuruan, ênggonana, lan sira sun ganjar nama Radèn Tumênggung Wiranagara, ana ing kono aja pêgat ênggonira pacak baris, sarta anêlukna desa sakiwa têngêning kono, dene Si Nrangkusuma ya milua marang ing Pasuruan, aja pisah lan sira, ana ing dêdalan angobongana dêdesan. Kang bakal sun kon ambêburu marang sira bocah môncanagara kabèh, sang nata lajêng angandika dhatêng para bupati, bocah bupati kabèh, sira padha nêksènana yèn Si Sindurêja samêngko sun gawe patih [pa...]
[...tih] anggêntèni Si Nrangkusuma, lan
inggih jumênêng sadaya. Sang nata angandika malih dhatêng Ki Sindurêja, Sindurêja, sira kirima layang marang kumêndur ing Japara, awèha wêruh yèn Si Tak tumpês lan sakumpênine kabèh ana ing paprangan. Ingkang sami kadhawahan matur sandika, sang nata kondur angadhaton. Radèn Tumênggung Wiranagara kalihan Radèn Nrangkusuma inggih lajêng bidhal sabalanipun sarta dipun bêbujêng dhatêng bala môncanagari, sadhatêngipun ing Pasuruan bala môncanagari nuntên wangsul dhatêng ing Kartasura. Dene Radèn Tumênggung Wiranagara wau wontên ing ngriku inggih lajêng abêbètèng sarta ajêjagang, anêluk-anêlukakên dhusun sakiwatêngêning ngriku, sampun agêng bêbarisanipun.
Kacariyos Radèn Dipati Sindurêja, sampun anglampahakên utusan dhatêng ing Japara sarta mawi sêrat mungêl saking sang prabu, sadhatêngipun ing Japara kêpanggih kalihan kumêndur Sêlupriyansah, sarta ngaturakên sêrat. Kumêndur sasampuning maos sêrat
Ing lair mitulungi dhatêng Kapitan Tak, nanging ing batos amitulungi dhatêng Surapati, utusanipun sang prabu lajêng dipun pitambuhi kemawon, sarta botên kasukanan sêrat wangsulan. Utusan inggih nuntên mantuk palarasan. Sadhatêngipun ing Kartasura inggih lajêng matur ing sang prabu yèn kumêndur sangêt ênggènipun nêpsu sarta botên amangsuli sêrat. Sang nata sarêng mirêng
matur, kakang prabu, ing panuwun kula, ing saupami panjênêngan dalêm karsa amamêngsahan kalihan tiyang Kumpêni sampun ngantos ngèglèh, prayogi mawi aling-aling, nanging yèn kenging inggih sampun ngantos mamêngsahan, sabab sanajan punika tiyang kapir
aturipun ingkang rayi, lajêng sarèh ing dukanipun sarta alon ngandika, adhi mas, yèn kaya mêngkono sira marentahna marang bocah ingsun [ing...]
[...sun] kabèh, sapa-sapa
saking kadhaton, anantun dhatêng para bupati sapangandhap. Anuntên wontên mantri kaparak satunggil, turunipun tiyang anêlèh, anama Jiwaraga, punika sagah angrêrapu dhatêng kumêndur, lajêng kadhawahan mangkat dhatêng Japara,
prabu amratelakakên ing katêmênanipun dhatêng Kumpêni, kalanipun pêrang Kapitan Tak kalihan Surapati. Kumêndur sasampuning maos sêrat sangêt kaduwungipun ênggènipun nêpsu kala rumiyin. Ki Jiwaraga wicantên. Tuwan, lampah kula punika kautus ing sang nata amratelakakên dhatêng sampeyan. Supados sampeyan sampun ngantos sanès tampi, mênggah prangipun Kapitan Tak rumiyin, sayêktos yèn tiyang Jawi ngiloni dhatêng Kumpêni, malah kathah ingkang sami pêjah, suprandosipun dipun wastani silip pêrangipun dhatêng tiyang botên rêmên ing sang prabu. Akathah-kathah pangrêpanipun Ki Jiwaraga wau ênggènipun murih ngrapêtakên ing arênggang, supados sang prabu sampun ngantos crah kalihan kumêndur. Kumêndur sarêng mirêng pangrêpanipun Ki Jiwaraga, sakalangkung [saka...]
[...langkung] suka manahipun sarta wicantên. Kyai Jiwaraga, kula kaparingan kapal sarta sêrat, inggih sakalangkung panuwun kula sarta bingah, ingkang kaping kalih kula mugi sampeyan suwunakên pangapuntên ing sang prabu mênggah ing kalêpatan kula, dene kula anggêga pawartos ingkang botên prayogi, ing mangke kula amborongakên ing sampeyan. Supados sang prabu sampun ngantos êru galihipun dhatêng kula, kalihan kula angaturi baludru sarta renda tuwin barang sanèsipun. Mugi sampeyan aturakên ing sang prabu. Ki Jiwaraga sangêt bingah ing manahipun. Anuntên pamitan, kumêndur urmat angatêrakên sajawining kori. Lampahipun Ki Jiwaraga sampun dumugi ing Kartasura, sang nata pinuju sinewaka, Ki Jiwaraga wau inggih lajêng sowan angaturakên wiwitan dumugi ing wêkasan, tuwin rêruba saking ing kumêndur kang warni baludru, renda sapanunggilanipun inggih sampun kaaturakên sadaya, sarta aturipun Ki Jiwaraga yèn kumêndur wau sampun ical sakite manahipun. Malah sangêt pangrêpanipun anyuwun pangapuntên. Sang nata sarêng mirêng aturipun Ki Jiwaraga sakalangkung suka ing galihipun, lajêng ngandika dhatêng para dipati, bocahku bupati kabèh, sira padha ngèstrènana, yèn Si
matur sandika, lajêng pradangdosan. Ing enjingipun anuntên mangkat kalihan saanakbojonipun tuwin kulawangsanipun sadaya, sadhatêngipun ing Japara lajêng lumêbêt ing loji, sarta amaringakên sêrat. Kumêndur sasampuning maos sêrat sakalangkung suka manahipun, alon ênggènipun wicantên. Kyai tumênggung, sangêt ing sokur kula dene sampeyan angsal sihipun sang prabu kadadosakên bupati wontên ing Japara
sasêntananipun tuwin anak bojonipun. Têtiyang ing Japara inggih sami asih. Sarêng ing lami-lami anuntên wontên tiyang Wêlandi satunggil ambêdhog ayamipun tiyang Jawi, sarêng kawênangan dhatêng ingkang gadhah, Wêlandi wau lajêng dipun cêpêng sarta dipun gêbagi, rai
pangajanipun Ki Martapura ingkang ambêg digung, adamêl sawênang-wênang dhatêng tiyang Wêlandi, kumêndur wau lajêng adamêl sêrat katur ing sang prabu, anyuwun pêjahipun Ki Tumênggung Martapura, utusanipun kumêndur lajêng mangkat dhatêng ing Kartasura, anjujug ing panangkilan, lajêng angaturakên sêrat, sampun tinampenan ing sang prabu sarta winaos. Sang nata sasampuning maos sêrat sakalangkung duka, pasuryanipun abrit, lajêng angandika dhatêng Arya Sindurêja, Sindurêja,
kongkonan bocah bupati marang ing Japara, sun kon matèni marang Si Martapura. Arya Sindurêja matur sandika, utusan saking Japara wau inggih sampun winangsulan.
Kala samantên sang nata ing dalu animbali para bupati lumêbêt ing kadhaton. sang prabu angandika dhatêng
bupati sakawan matur sandika, nuntên sami mantuk apradangdosan. Ing enjingipun lajêng sami mangkat, lampahipun sampun dumugi ing Japara, anjujug ing loji, kumêndur ing Japara inggih amêthuk
sabalanipun. Radèn Dipati Sindurêja alon wicantên dhatêng kumêndur, tuwan lampah kula mriki punika, kula kautus ing sang prabu, andikakakên mêjahi dhatêng pun Martapura nanging wêlingipun sang prabu, pun Martapura pêjaha wontên salêbêting loji ing ngarsa sampeyan, tuwin ing ngarsanipun para upsir, kula kaparingan kanthi bupati sakawan. Kumêndur sarêng mirêng sakalangkung suka sarta amangsuli, radèn dipati, sangêt ing tarima [ta...]
[...rima] kasih kula ing sih pracayanipun sang prabu kang dhumatêng ing kula tuwin tiyang
nyuduki dhatêng bupati sakawan punika wontên ing ngarsa sampeyan. Sampeyan mugi angatos-atosa. Kumêndur amangsuli, radèn dipati, kula inggih miturut ing sakarsa sampeyan. Ki
dipun timbali adhêdhêmitan. Radèn Sindurêja angandika dhatêng Ki Martapura, têkaku mrene iki diutus ing sang prabu anari marang kowe, sarèhning kowe dijaluk patimu marang wong Kumpêni, iku kowe apa wani anglawan pêrang, yèn kowe wani aku sarta bupati papat iki dikakake anglabuhi marang kowe. Martapura matur, yèn makatên ingkang dados karsanipun sang prabu, kula inggih anglampahi, sarta kula inggih botên ajrih amêngsah prang kalihan Kumpêni, lan pintên laminipun tiyang gêsang wontên ing donya, ing benjing inggih botên wande badhe pêjah, aluhung pêjah aprang
sajroning loji, Martapura, yèn aku sesuk wis ana sajroning loji sarta bupati papat iki, kowe bakal dakkongkoni dakundang, ya nuli têkaa, banjur amuka bae, dene aku sarta bupati papat iki ya milu ngamuk lan sabalane kabèh. Ki Martapura matur, inggih sampun sumêlang galih sampeyan. Benjing-enjing tiyang Kumpêni amêsthi
badhe kaajak ngamuk. Radèn Sindurêja balanipun pêpilihan suwidak. Ki Jangrana kawan dasa, Ki Suranata sèkêt, Ki Binarong kalih dasa, Ki Mangunonêng tigang dasa, dados tiyang kalih atus sampun sami angatos-atos, lajêng bidhal saking pasanggrahan. sadhatêngipun ing loji balanipun ingkang kathah sami kadèkèk ing jawi sadaya, amung bala pêpilihan wau ingkang kabêkta lumêbêt. [lu...]
[...mêbêt.] Dene kumêndur sarta upsiripun inggih sampun sami lênggah ing kursi, ajêng-ajêngan kalihan para bupati sarta kasêgah inuman. Radèn Dipati Sindurêja nuntên utusan animbali Ki Tumênggung Martapura, utusan inggih sampun mangkat. Sadhatêngipun ing ngriku Ki Martapura kêpanggih tilêm, asêngadi sakit. Bathukipun dipun pilisi ing jêjampi, utusan wau inggih lajêng matur, ki tumênggung, jêngandika dipun timbali ing radèn dipati dhatêng ing loji. Ki Martapura amangsuli, munjuka marang ki lurah, yèn aku lara ngêlu, mumêt ora bisa lumaku. Ing batos Ki Martapura wau sangêt kaduwungipun ênggènipun sagah badhe ngamuk
utusan wau lajêng wangsul matur ing Radèn Sindurêja, Radèn Sindurêja sarêng mirêng sakalangkung duka, wadananipun abrit
sarwi mèsêm. Saudara, lah punika yèn Martapura, wawratipun sampeyan ingkang nimbali purun matur makatên, lêrêsipun sampeyan punika dipun anggêpa sang prabu, yèn sawêg sakit ngêlu kemawon, bok dipun bêtah-bêtahakên. Upami botên sagêd lumampah dipun gotonga inggih pantês. Radèn Sindurêja sarêng dipun unggar-unggar dhatêng kumêndur sangsaya sangêt nêpsunipun, sarwi wicantên, tuwan, sampeyan antos sadintên punika, pun Martapura amêsthi badhe pêjah dening kula. Kumêndur sakalangkung suka ing manahipun. Wondene lampahe Ki Binarong wau igih sampun dumugi ing griyanipun Martapura, Ki Martapura kêpanggih tilêman sarwi kêmul. Ki Binarong abêngis wicantênipun dhatêng Martapura, hèh Martapura, kowe iki anak nguwong apa anaking asu, aku diutus ing ki lurah dikakake mriksani marang kowe, kowe isih dhêmên dadi bupati apa wis korucat gonmu dadi bupati, angulihi wijiling bêburuh, yèn kowe sumêja dadi buruh manèh,
Jl. Diponegoro 32 Ketanggungan Brebes 0283-881721
maturnuwun putri solo . . . rahayu sedayanipun . . .
murah kang sarwa tinuku, subur kang sarwa tinandur . . 😛
ben ngerti lek blogger indonesia senenge blogosip . .
kabeh blogger kok crita dewe2 . . . . nggedebus
Teka ing rahsya purba 2 Sadasa warsa sira pun Wujil Angastupada sang Adinira Tan antuk warandikane Ri kawijilanipun Sira wujil ing
ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun Dening
moga moga bae luwih maju …..maturnuwun sepisan karo bojo lan anak-anak sing pada nyengkuyung, kepindo karo mbah
SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (pul...
KITAB WEJANGAN MAHA PRANA JATIOleh : Bp. R.S KOESOEMOWARDOJOBAB : SASTRATJETA (2)Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang suwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki :Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa.Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa.Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran :1. Kumbakarna. 2. Wibisana. 3. Ayu Sarpakanaka.Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene :1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.3. Wibisana iku dadi sanepane
ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh.Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku :1. Ha 11. Pa 2. Na 12. Da 3. Ca 13. Dja 4. Ra 14. Ja 5. Ka 15. Nya 6. Da 16. Ma 7. Ta 17. Ga 8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta 10. La 20. NgaCarakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane :Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana, manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa.Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan :GOLONGAN KANG SAPISAN20 iji
kang luwih ceta maneh mangkene :* Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh.* Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya.Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki :Keterangan : No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa, No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek. Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.SASMITANING PATIMungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene :Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau.Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat Ingsun.Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki :1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi.Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene :Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun.Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing
pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.Ing kono wektune neguhake utawa
marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa.Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe.KANG KAPING PAPATManawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira
marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati.Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane,
pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan.Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat.Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat.Ana ing wektu
patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa.Ooooooooooo000000000000ooooooooooIng ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene :Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma.Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah.Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag.Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping.Taling tarung, Irung dumunge pangambu.Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur.Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip.Cedak dumunung ona ing sanubari;Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing
ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan.Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran :Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan.Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki :Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku : 1. Alam jaga (melek), 2. Turu, 3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh.Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat.1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi.Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad.E : dadi angka nem, maksude Eklas terange Eklas iku ana nem warna yaiku : 1. Rila, 2. lali, 3. lulus, 4. eling, 5. langgeng, 6. sumarah (pasrah).KETERANGAN :1. RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira,5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu.Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep.Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane.Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku :Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana.Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana.Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula.Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti.Keterangane mangkene :Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran.Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane.Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana
handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri.Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya.Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan.Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan.Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar.Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk.Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak.Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya
dadi kewan kang urip ana ing banyu.Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing
Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.Keterangane Mangkene :1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir.3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan.Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang.ooooooooo000oooooooooGAMBLANGE :Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene :Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele).Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe.Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene.Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat.GAMBLANGE MANEH MANGKENE :Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku :1. Rasaning jantung, lakuning napas, 2. Rasaning weteng (waduk)
RAGAIku uga kedadian saka patang bab, yaiku :1. Roh, kang nglakokake engetan,2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda,3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa,4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWAKang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan kena gingsir yaiku :1. Iman , manggon ana ing pulung ati,2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,3. Paningal, dumunung ana ing mripat.Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep.SUKSMAKang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku :1. Roh , dumunung ana ing uteg,2. Napas, dumunung ana ing jantung,3. Budi, dumunung ana ing sanubari,4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),5. Pangambu, dumunung ana ing irung.Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin.Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu.Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude.Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma.Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad.Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa.Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
lha kowe piye,,mulih ko rusia kudu langsung rabi lho,,mosok calon bos PT. T*lkom durung ono ce… ayooo rip
nyawiji karo badan kita kang alus, kasebut badan ruhani utawa badan sukma. Janjine bandan wadag lan alus iku ora kena pisah, sangkan parane nunggal kahanan jati, nanging wola-wali ing tembe badan wadag kuwi luluh sampurna ana sajrone badan alus kalimputan
BudayaSumatra, (basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau if two number it
ventana (ing) (still).jpg
1950 Gambling house (ing) 01.jpg
1950 Gambling house (ing) (hs) 01.jpg
1950 Gambling house (ing) (hs) 02.jpg
Kabupatèn Pasaman iku kabupatèn ing provinsi Sumatra Kulon, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Lubuk Sikaping. Kabupatèn iki jembar wewengkoné 7.835 km² kanthi padunung 513.122 jiwa miturut sensus padunung taun 2000.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pasaman&oldid=1103021"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn PasamanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 22 Oktober 2016.
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Kimia" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Kimia"
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Cithakan:Ensiklopedia Banyumasan ‎ (← pranala | sunting)
Matematika & Ilmu Alam ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Daftar Artikel Dhasar ‎ (← pranala | sunting)
Universitas Jenderal Soedirman ‎ (← pranala | sunting)
Materi ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Main ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Main/doc ‎ (← pranala | sunting)
Madu ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Rika Weruh Ora/29 Januari ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Kimia"	Menu navigasi
KangXi: ms. 1280, aksara 2
Dae Jaweon: ms. 1778, aksara 36
Hanyu Da Zidian: jilid 6, ms. 3572, aksara 1
ngusir . lha wong sing di jalok duite wae …………… wes sak pirang-pirang ………wuake lho kang cah gunung kidul, bantul nang Batam lha raja ne ra gelem medun-medun dadi
erkata, “Opo’o gak dipek wae. Wong-wong kabeh yo diterimo. Lumayan gae blonjo. Engkok masalah nyoblos yo seje maneh. Ngene iki
tiyang ingkang nembe maos ajaran niki,amargo taksih cetek elmunipun ingpengertiane………
October 27, 2010 – 7:52 pm yen panjenengan…………..mboten kersa ananing ajaranipun kanjeng syech siti,panjenengan mboten usah mlebet teng blog niki…………………matur kesuwun kritikipun.
TARI JEJER GANDRUNG BANYUWANGI | Warung Kopi Pojok Kampung
wilayah (Tue, 04 Aug 2009 18:13:10 GMT)Dody wis..pokoke Aku thok sing eruh... (Tue, 11
kulo niki mboten tau nemu masalah. Lha waktu niku, kahanan Kulo dateng pundhi nggih ? sisa umur niki kulo
kaki simbah. Kowe do mreneo kene, bakdo ping pindho aku arep munggah |Ten pundi mbah? Njenengan ampun menggalih noponopo to mbah. Istirahat mawon |Ora. Mreneo kene kabeh anak putuku. Rungokno, kumpulo sing rukun yo kowe kabeh
takdzimi kalulo suwini pangestu lan pandongo soho ingkang tansah
Convert & Download Video + MP3
BAWOR DADI RATU 6/6 - Ki SUGINO SISWOCARITO - Free
BAWOR DADI RATU 4/6 - Ki SUGINO SISWOCARITO - Free
neng kara / Walang ijo walange putih/ Bujang maneh ora ngluyura/ Sing wis duwe bojo/ (O)ra tau
kanthi alusing wicara lemes lumering sutra ngeyomi dhuhkita ing jiwa.
DHEDHETING RATRI kang ngrumpaka peteng mesthi bakal mungkur
ngupadi lowahan niliki sang Pungguk kang tansah kangen lara branta.
Sabanjure……. awan wus manjalma, ngowahi punjering suksma
download ahange tak o tanha nariman
lan silaturahmi kangge ngraketaken pasderekan. Mugi mas Sunar sekeluargo tansah ginanjar wilujeng awit saking pitulungaipun Alloh SWT.Wareng sampun panen jagung mas pripun Purwokerto.Menawi wonten wkdal cobi ugi mbikak http://
mas Sunar, kulo Kardi sederekipun dik Gunadi ingkang nyambut damel wonten Pemda Gn Kidul, menawi panjenengan tindak
sampun setunggal tahun kulo mboten mbikak , nembe ke mawon kulo mbikak web imail kulo sunarsusi@gmail.com , nyuwun pangapunten mugi 2 tansah
wareng berkata:	Maret 26, 2012 pukul 9:22 am	Assalamu ‘alaikum wr wb
Kepripun kabaripun mas Sunar mugi tansah sehat sehatsedoyo keluargo ing Purwokerto,NGGih kolo-kolo menawi sempat monggo dipun bikak ,sukur menawi lajeng
Kaca nang kategori "Desa nang Kabupaten Banyumas"
Kategori kiye duwe 200 kaca-kaca sekang gunggungé 233.
Selandaka, Sumpiuh, Banyumas(kaca sadurungé) (kaca sabanjuré)
Desa_nang_Kabupaten_Banyumas&oldid=100331"	Kategori: Desa nang Jawa TengahKabupaten BanyumasDesa miturut kabupaten lan kota nang Indonesia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.15, tanggal 9 Maret 2011.
War' huuush... sampeyan ra sah melu2.. iki dolanane bocah tuwek kabeh muliho kono ojo lali
tanggal kaping 19 wulan Sura taun Je, ôngka 1862 utawi kaping 30 Mèi 1931, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh, wontên ing kagungan dalêm gêdhong musium, mawi nyêdhahi warga Mas Ngabèi Nayawirôngka.
Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga, 6. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
1. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, nyarêngi parêpatan riksêblat, 2.
I. Maos ngêsahakên sêrat pèngêtaning parêpatan pangrèh, nalika malêm Kêmis kaping 15 Dhesèmbêr 1930.
II. Pangarsa mratelakakên manawi nampèni sêrat paturanipun pakêmpalan Pa, Dha, Suka katitimangsan kaping …Marêt 1931, suraos pasinaon padhalangan ingkang katindakakên punika kamanah sampun cêkap badhe botên kalajêngakên, namung nglajêngakên murid-murid ingkang taksih kemawon, dene ingkang badhe katindakakên angangkah nginggilakên pasinaon ngantos sagêda andhalang sayêktos, nanging sarèhning taksih wontên sawatawis ingkang sêdya sinau, mugi Radyapustaka
wulan lastantun kaparingan urunan arta paringing nagari kathahipun 15 rupiyah, aturipun Mas Ngabèi Nayawirôngka, kawrat sêrat katitimangsan kaping 3 Mèi 1930, sandika, malah badhe katata ingkang langkung prayogi malih, sarta gadhah panyuwun.
1. Ringgit ingkang kangge mulang, punika kirang, nyuwun kajangkêpakên, sanadyan kirang ribig botên dados punapa, wontên kalêrêsanipun kangge nêrangakên têgêsipun têmbung bajujag.
2. Kursi ingkang kangge pasinaon kagaliha sampun ngantos damêl karepotan.
3. Kônca ingkang sami nyambut damêl pasinaon ingkang dèrèng dados
kawaos, lajêng kadospundi pamanggihing parêpatan. Radèn Ngabèi Dutadilaga matur nyuwun supados paturanipun Pa, Dha, Su, Ka kawaos. Amargi piyambakipun punika warga pangrèh ing pahêman Radyapustaka sarta dados pangarsaning Pa,
kajêngipun anggènipun gadhah atur wau sawêg kantunan botên masrahakên, mila ngungun dene Radyapustaka lajêng dhawuh
makatên punika dening Pa, Dha, Su, Ka, sampun masrahakên, [masraha...]
[...kên,] môngka owêl sangêt kèndêling pasinaon dhalang punika, ewadene kadospundi kajêngipun Radèn Ngabèi Dutadilaga, punapa taksih kadugi nindakakên, aturipun taksih kadugi, dhawuhing pangarsa manawi makatên inggih prayogi kalastantunakên. Parêpatan mupakat.
III. Pangarsa mratelakakên bab kumite Rônggawarsitan punika Radyapustaka botên tampi sêrat idêran, nalika pangarsa wontên Batawi dipun sêrêg dening Radèn Wadana Dwijasewaya kadospundi dene para agêng botên wontên ingkang biyantu makatên ugi Radyapustaka, wangsulaning pangarsa wontênipun Radyapustaka kèndêl kemawon punika dening sêrik amargi botên dipun jak rêmbagan, môngka kala samantên Radyapustaka sampun mulyakakên pasareanipun. Radèn Wadana Dwijasewaya taksih muring-muring, wangsulanipun manawi Radyapustaka botên biyantu badhe kaprotès, manawi badhe kaprotès pangarsa amborongakên. Pangandikanipun pangarsa gêgêbênganing panggalih sayêktosipun malah bingah dene Rônggawarsitan wontên sajawining Surakarta taksih dipun adèkakên. Ing mangke kadospundi pamanggihing parêpatan, pamanahing pangrèh prayogi kèndêl kemawon sarèhning botên wontên jawabing komite sarta sayêktosipun botên wontên ingkang sumêrêp rêmbag-rêmbagipun.
Aturipun Radèn Ngabèi Dutadilaga: sanadyan piyambakipun botên tumut dados kumite nanging asring dipun jak rêrêmbagan, dados saupami wontên kaparênging pangrèh kautus alitipun mêdal partikêlir, botên wontên pakèwêdipun. Pamanggihing pangarsa sampun prayogi kèndêl, sadaya mupakat, pangarsa kagungan pamanggih bilih wontên kalamangsanipun ingkang prayogi badhe damêl monêmèn Rônggawarsitan, usul punika katampèn ing parêpatan.
IV. Pangarsa mratelakakên sêrat Bausastra Jarwa-Kawi damêlanipun Radèn Ngabèi Prajapustaka, punika wontên ingkang lêpat, ingkang cêtha, lêmbi = wayang, lêrêsipun walang, mênggah kalêpatanipun punika, nalika gêsangipun, pangarsa sampun nate nyêrêpakên sarta inggih ngakêni, punika kadhawuhan angewahi, aturipun sandika, namung tanpa wasana dumugi sapriki, punika saupami dipun ewahi parêpatan punapa rujuk, aturipun rujuk, namung lampahipun kadospundi, dhawuhing pangarsa nêdha katrangan dhatêng Tuwan Dhoktêr T. Piso, sarta kêdah paring sumêrêp dhatêng waris.
V. Pangarsa anggalih risaking têmbung Jawi, dalah ing karaton inggih bibrah, pandamêling pranatan punika kathah kemawon ingkang lêpat panganggenipun. Kados ta: pranatan tumrap paring dalêm lintu bènsin, wontên ingkang mungêl, bènsin siji litêr, sêmir oli, siji blèg. Makatên sapiturutipun, môngka ing pranatan guprêmèn ingkang tumrap ing pamulangan katêtêpakên ngangge basa Surakarta, wusana kawontênanipun sapunika nama risak. Panggalihing pangarsa
Pangarsa mratelakakên malih bab nama-namaning lurung ingkang kasêrat ing blabag tumraping pranatan
Bèlgi, tiyangipun siti wontên kalih bôngsa, 1. Plam, 2. Pran. Ingkang bôngsa Plam basanipun Walandi, ingkang bôngsa Pran ngangge basa Pran, awit saking makatên punika ing tanah Bèlgi sêratan namaning kampung-kampung [kampung-...]
[...kampung] sarta radinan, basa Pran kasisihan basa Walandi. Parêpatan mupakat.
Putusanipun Radyapustaka macak atur ing nagari, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur, blabag ing gladhag punika kasêrat ungêlipun kraton. Prayogi kasuwun santun mungêl, gladhag, parêpatan mupakat.
VI. Pangarsa mratelakakên ing kantor marêkwèsên, punika ingkang dipun angge têmbung Mlajêng aksara Latin, punika prayogi kaèngêtakên supados santun ngangge têmbung Jawi, parêpatan mupakat.
Putusanipun damêl sêrat dhatêng nagari, supados kadhawuhakên santun ngangge basa Jawi.
VII. Pangarsa andangu dhatêng Mas Ngabèi Martasuwignya, panitya kasusastran Radyapustaka, kadospundi ing samangke panindakipun sarta punapa sampun rampung, aturipun sampun katindakakên saha sampun tumuntên rampung.
VIII. Pangarsa ngandika manawi ingkang karêmbag sampun rampung ing mangke paring uninga, bilih Radyapustaka nampèni barang panggihan saking bawah kabupatèn Kalathèn, ingkang pinanggih dening tiyang nama pun Surakrama ing dhukuh Tapraya dhusun Brajan, kaondêran saha kadhêstrikan Katandhan kabupatèn Kalathèn, awarni êncèh 1 iji, padupan agêng 2 iji, padupan alit 4 iji, cinengan 9 iji, wadhah lilin 1 iji, sangka 4 iji, punika andadosakên sangêt bingahipun ing manah, dene ing mangke angsal praboting mêmuja (ing Bali = mawedha) jangkêp, lajêng sami mariksani, pangarsa ingkang nerangakên, sarta dhawuhing pangarsa sangka ingkang satunggal badhe kakintunakên dhatêng musium Batawi, amargi ing ngriku dèrèng wontên, supados dipun lintoni ingkang ing ngriki dèrèng wontên, inggih punika rêca Wisnu, parêpatan mupakat.
IX. Pangarsa ngandika manawi nampèni sêratipun Tuwan Dhoktêr T. Piso, suraos nêmbung nyambut Sêrat Bauwarna badhe katêdhak, parlu kangge prabot anggènipun badhe damêl Wurdhênbuk,
kabar Prostênlandhên, bab tatananipun botên sae, punika pamanggihing pangarsa botên parlu dipun wangsuli, parêpatan mupakat.
Nalika malêm Kêmis tanggal kaping 22 Oktobêr 1931 utawi kaping 9 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1862, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh, wontên ing kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Mudha pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, 2. Panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 3. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, 4. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 5. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi,
1. Radèn Ngabèi Yasawidagda, 2. Radèn Ngabèi Dutadilaga,
I. Wakil pangarsa mratelakakên manawi guprêmèn adamêl sêtatsêblat enggal bab barang kina, karajan Jawi manawi rujuk supados nututi damêl pranatan kados suraosing sêtatsêblat wau, sarèhning basa Walandi, sayêktosipun wakil pangarsa dèrèng kasil ing suraosing sêtatsêblat wau, sanadyan sampun dipun wongsal-wangsuli pamaosipun mêksa botên kasil, ewadene bokmanawi salah satunggiling warga sampun wontên ingkaingkang. mangrêtos, aturing panitra namung Tuwan E. Mudhi, ingkang sampun nyinau, malah sampun wontên ingkang kaprêtal sawatawis, Radèn Tumênggung Suradipura nyuwun sumêrêp sêtatsêblat sarta prêtalanipun tuwinTuwan. E. Mudhi, kaparingakên lajêng sami dipun waos, sasampunipun lajêng matur manawi pamrêtalipun punika botên sadaya, namung mêthik kemawon, Tuwan E. Mudhi mangsuli lasar ingkang kaprêtal punika namung ingkang wontên têngêran cirenaning pangarsa kemawon, Suradipuran takèn punapa wontên sêrat pranatan bab barang kina, panitra mangsuli wontên, [wo...]
[...ntên,] sarta mratelakakên nalika taun 1924 wontên dhawuhing nagari maringakên sêratipun kangjêng tuwan residhèn, kanthi pranatan bab barang kina ing Ngayogya nagari Surakarta supados damêl pranatan
bab barang kina ingkang lami lajêng kasuwak, ingkang tumindak pranatan enggal punika, panitra nampèkakên têtêdhakan pranatan dhatêng Radèn Tumênggung Suradipura, lajêng kawaos, sarampungipun lajêng matur pranatan barang kina ingkang nèm piyambak inggih ingkang kawaos punika, mênggah bedanipun kalihan sêtatsêblat enggal, punika punapa, wakil pangarsa mangsuli dèrèng wontên ingkang têrang dhatêng suraosing sêtatsêblat wau dening basa Walandi, lajêng mratelakakên manawi panitra sarta Martasuwignyan mêntas sami sowan pangarsa ugi anggalih bab punika, bokmanawi sampun sami nantang wêwêling: Mas Ngabèi Martasuwignya lajêng
dipun pangandikakakên basa Jawi, katêrangakên suraos utawi kajêngipun, sasampunipun lajêng dhawuh, pamrayoginipun guprêmèn supados karajan Jawi ugi adamêla pranatan kados sêtatsêblat wau, panggalihing pangarsa prayogi katurut sarta suraosing sêtatsêblat wau sampun trêtib, namung wontên satunggal bab ingkang kagalih botên prêlu, sampun dipun cirèni
kaparênging pangarsa, mênggah sêtatsêblat wau tumrapipun ing pranatan, têmbung guprêmèn kasantunan nagari dhirèktur kasantunan Radyapustaka, mawi kawêwahan [kawê...]
[...wahan] candhi-candhi sarta rêca-rêca ingkang sampun wontên guprêmèn, kados ta Prambanan, rêca-rêca ingkang wontên guprênuran Ngayogyakarta supados wangsul ing asta dalêm malih, punika lajêng kadhawuhan ngrêmbag ing parêpatan pangrèh, manawi sampun rujuk Radyapustaka lajêng macak atur ing nagari, kados kaparênging pangarsa punika, mila kadhawuhan tumuntên angrêmbag amargi badhe lajêng karêmbag ing pedhêrasi, Radèn Tumênggung Suradipura matur mênggah kaparênging pangarsa supados candhi-candhi sarta rêca-rêca punika sami wangsul ing asta dalêm, punika pancèn prayogi namung
kanthi waragad kathah, ing sapunika sampun mulya sayêktos, saupami kalampahan wangsul ing asta dalêm, kadospundi pangrêksa sarta pangupakara punapadene waragadipun, wakil pangarsa mangsuli, makatên punika saèstunipun badhe wontên rêmbag malih, ing sapunika kadospundi kados kaparênging pangarsa punika rujuk punapa botên, aturipun Radèn Tumênggung Suradipura matur condhong, punika sagêd kemawon, namung manawi dèrèng têrang kadospundi, sarta anggènipun sagêd mirsa manawi badhe karêmbag wontên pedhêrasi punika kadospundi, panitra matur nêrangakên dhawuhing pangarsa, wontênipun kadhawahan parêpatan tumuntên, amargi pangarsa dipun jawil dening pêpatih dalêm, sêtatsêblat punika badhe karêmbag ing pedhêrasi tumuntên, namung dipun dhêg dening Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ngêntosi rêmbagipun Radyapustaka rumiyin, amargi ingkang sampun nyinau, manawi Radyapustaka sampun ngaturakên panimbang, punika lajêng karêmbag, Radèn Tumênggung Suradipura mangsuli, manawi makatên prêlunipun punapa karêmbag, tiyang sampun badhe karêmbag ing
kangjêng gusti wontên ing pedhêrasi, panitra mangsuli, wontênipun dipun êntosi, punika bokmanawi ingkang badhe dipun agêm kangjêng gusti rêmbagipun Radyapustaka, nanging pancèn dèrèng wontên katranganipun ingkang tamtu, mênggah pangandikaning pangarsa dipun jawil dening pêpatih dalêm punika ing raos sampun têrang utawi kados kaparênging nagari, namung tampining sêtatsêblat pangarsa punika saking kangjêng gusti, makatên malih dhawuhipun, benjing parêpatan ingkang kapangandikakakên tanggal kaping 10 Nopèmbêr punika angrêmbag sêtatsêblat wau, pangarsa ugi badhe rawuh, wakil pangarsa nyambêti, sarèhning dèrèng sagêd gumêlêng rêmbagipun, prayogi sami sowan pangarsa kemawon nyuwun dhawuh, sadaya jumurung, lajêng katêtêpakên benjing Salasa kaping 27 Oktobêr punika wanci jam 7 sontên, ngalêmpakipun wanci jam 1/2 7 sontên wontên musium, dipun ampiri
kapurih ngewahi utawi mêwahi sêrat wurdhênbuk Jawi, kala samantên sampun kaidêrakên, para warga pangrèh sampun sami mupakat dipun tampèni, Radyapustaka lajêng mangsuli sagah, ing mangke Tuwan G.Boswingkêl, ngintunakên wurdhênbuk 4 iji, punika prayogi lajêng matah panitya kemawon, parêpatan mupakat, ingkang dipun patah:
mratelakakên ing wulan Nopèmbêr ngajêng punika dèrèng wontên ingkang badhe sêsorah, kadospundi pamanggihing parêpatan, panitra matur kala samantên ingkang dipun tuju Mas Ngabèi Wirabratana bab kawruh jogèd, sampun ngaturakên katrangan, namung dèrèng andadosakên kaparênging pangarsa, lajêng dipun timbali, kasêrêp-sêrêpakên manawi karanganipun punika dede kawruh, amung nama pratelan, lajêng dipun dhawuhi ngarang malih, aturipun sandika, punapa sanès dintên
dhatêng Wirabratanan dipun têmbung supados ngarang bab kawruh jogèd wau, amargi wawasanipun Radyapustaka namung Wirabratanan ingkang mêsthi sagêd, sarta damêl sêrat dhatêng Suta Sukaryan supados sêsorah bab kawruh
utawi kaping 27 Oktobêr 1931 Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing dalêm Suryaamijayan.
Prajakintaka, 4. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 6. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga, 7. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
Wanci jam 7 parêpatan kabikak dening pangarsa.
I. Pangarsa mratelakakên, ing bab wêdalipun sêtatsêblat enggal prakawis barang kina monumenten ordonnantie monimèntên ordhonansi, punika prayoginipun guprêmèn supados karajan Jawi sami nututi adamêl pranatan ingkang suraosipun kados sêtatsêblat wau, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, masrahakên ing pangarsa supados Radyapustaka anggadhahi panimbang, benjing pangrêmbagipun wontên pedhêrasi ngangge pamanggihing Radyapustaka punika pamanggihing pangarsa suraosing sêtêtsêblat wau sampun prayogi dene pêpacakipun langkung trêtip, sadaya barang sami kapèngêtan ing rigèstêr, manawi kaliyakakên utawi kaewahan kêdah lapur, mênggah tumrapipun ing Surakarta, ingkang mungêl: guprêmèn kasantunan nagari, ingkang mungêl
II. Pangarsa dhawuh ing panitra sêrat saking Bale Pustaka supados karêmbag pisan, panitra lajêng matur manawi
kabar kajawèn badhe ngêdalakên maligi mèngêti jumênêng dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana sampun têtêp kawandasa taun, Radyapustaka dipun têdhani panjurung bab ajênging kabudayan Jawi, kasudhiyanan papan tiga utawi sakawan kaca cap-capan, bilih Radyapustaka andhanganakên suka panjurung, dipun ajêng-ajêng sadèrèngipun kaping 20 Nopèmbêr, pangarsa nêrangakên ing parêpatan, kadospundi punapa dipun pituruti punapa botên, parêpatan mupakat dipun pituruti, lajêng matah kumisi, ingkang kadadosakên
1. Panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 2. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Mudha pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, 3. Panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 4. Panitya,Radèn Ngabèi Yasawidagda, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 6. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga, 7. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
panggaotan, Radyapustaka babagan kawruh utawi kagunan, malah lêrêsipun kêdah pêthal saking nagari, dados maligining pakêmpalan,
anyondhongi. Wangsulaning pangarsa badhe karêmbag kalihan pangrèh rumiyin, guprênur mangsuli, sanadyan pangrèh ing pahêman Radyapustaka sami ngêncêngi, manawi sampun dados kaparênging parentah punapa batal, wangsulaning pangarsa saèstunipun kenging kemawon parentah nindakakên panguwasanipun, nanging makatên punika nama misesa, botên karana adil, pangarsa naringakên dhatêng parêpatan, aturipun kêdah dipun kêncêngi, putusanipun macak atur ing nagari kados
sarèhning punika sampun wulan Nopèmbêr, ing pangrêmbag kala samantên badhe kangge parêpatan agêng wontên wulan Januari ngajêng, aturipun pancèn sampun rampung, namung tansah kapambêng, dados dèrèng sagêt ngaturakên kawontênanipun, dhawuhing pangarsa supados karampungakên tumuntên, aturipun sandika.
IV. Pangarsa andangu panitra, kadospundi bab pangrêmbag badhe adêging pasinaon Kawi punapa panitra sampun pinanggih kalihan Tuwan Dhoktêr H. Krèmêr. Aturipun sampun sarta sampun rêmbagan saparlunipun, tuwin sampun sagah, pangarsa lajêng dhawuh dhatêng [dha...]
[...têng] panitra sarta Radèn Ngabèi Yasawidagda kadhawuhan pinanggih kalihan Tuwan
1. banon saking watu pangantèn, 2. sela wadhah jimat, 3. sela wadhah awu (kunarpa), 4. êmpluk cacah sakawan
bokmanawi wontên panunggilanipun malih, aturipun wontên, nanging sampun katrucut dipun tumbas Walandi, dene wujudipun gong agêng namung satunggal katumbas, f 10, sanalika punika pangarsa lajêng tilpun dhatêng abdi dalêm bupati Bayalali, paring uninga kawontênanipun wau sarta kadhawuhan ngurus, aturipun sandika, dene tiyang ingkang nawèkakên bèri wau lajêng kadhawuhan dhatêng kabupatèn Bayalali, lajêng kaurus saparlunipun, malah kabaripun samangke gongipun sampun kaladosakên nagari, pangarsa andangu panitra punapa sampun nampèni gong wau, aturipun dèrèng.
VI. Radèn Ngabèi Yasawidagda matur manawi ing sêrat kabar Darmakôndha wontên ingkang ngabarakên tiyang ing bawah Ngampèl manggih barang mas kathah warni- warni, punika têtêmbunganipun sêmu ngrèmèhakên utawi nêmtokakên pamaringipun ganjaran namung sakêdhik botên mèmpêr kalihan yêktining rêrêgèn, panitra nêrangakên bilih pamaringing ganjaran nagari dhatêng tiyang ingkang manggih barang punika botên namung sakarsa-karsa kemawon, mawi wêwaton sêrat dhawuh undhang-undhang, barang panggihan punika ingkang dipun aosi namung badhenanipun, garapanipun [garapa...]
[...nipun] botên, dene ingkang kadhawahan ngrêtaaji abdi dalêm ingkang gadhah wajib, kados ta: tosan aji, ingkang nêpsir abdi dalêm pandhe, jêne sela, kêmasan, makatên sapiturutipun, dados nagari mandhapipun Radyapustaka botên namung sakarsa-karsa kemawon anggènipun paring ganjaran. Kanthi wêwaton sayêktos, dhawuhing
hati”Inggris“Fight wholeheartedly”Jawa“Nglabuhi salebetipun penggalih”
lintang kranginan, silak mega raup lintang ,ora nana kang dadi lanang isun dewek kang dadilanang,gede cilik,lanang wadon ,tua enom pada welas pada asih maring ingsun, bli nyilak-nyilakbanyu,tapi nyilak atine {wong sejagat
SERAT SASMITA RASA Tegesipun : Pralambanging rasa, medharaken ébah osiking pangraos ingkang badhé mahanani begja cilakaning manungsa, tumraping lalampahan, titikanipun para bijaksana ing cipta sasmita, duking jaman kina. Winangun gita ing Surakarta
111. Saupama Ingsun nurunake utusan malaikat marang wong kaphir mau, sarta nguripake wong kang wis padha mati, kang banjur padha mituturi marang wong kaphir mau, apadene mênawa Ingsun anglumpukake samubarang isining jagad kang panthan-panthan, (kang banjur padha nêksèni yèn sira iku têmên dadi utusaningsun) wong kaphir mau iya mêksa padha ora gêlêm pracaya. Kajaba yèn pancèn dikarsakake pracaya dening Allah, ewadene wong kaphir mau kang akèh padha bodho.
112. Mangkono uga siji-sijining nabi iku padha Ingsun cawisi satru setan manungsa lan setan jin. Siji-sijining setan mau sabiyantu lan liyane, nandukake manising pangucap, pamrihe nasarake, upama Pangeranira ngarsakake setan mau ora sabiyantu anggêgodha. Mulane wong kaphir mau ênggone padha gawe-gawe, togna bae.
113. Lan manèh pamrihe supaya wong kang padha ora pracaya marang akhirat, atine padha kasêngsêma [ka...]
[...sêngsêma] lan kèlua marang manising pangucap mau, lan supaya tulusa ênggone padha nglakoni dosa kang wis padha dilakoni salawas-lawase.
114. (Lan sira dhawuha:) Kapriye panêmumu, apa aku anjaluk bêbênêran marang liyane Allah, Allah iku andhawuhake kitab Kuran marang kowe kabèh, luwih dening cêtha. (Dhawuhing Alla:)Allah. sarupane wong kang wis Ingsun paringi cêcêkêlan kitab, iku kabèh mêsthi padha wêruh yèn Kuran iku têmên dhawuh saka Pangeranira. Sira aja nganggo mamang.
115. Pangandikaning Pangeranira iku ing bab carita sampurna têmêne, ing bab khukum sampurna ngadile, ora ana kang bisa ngowahi pangandikaning Allah. Dene Allah iku miyarsa tur nguningani.
116. Sanadyan sira anggugu gêgolongane wong ing bumi kang akèh dhewe. Amêsthi wong mau padha nasarake sira saka dalaning Allah, awit wong akèh mau ora manut barang-barang, nanging manut panyana utawa panêmune dhewe-dhewe, lan manèh wong akèh [a...]
[...kèh] mau mêsthi padha goroh.
117. Satêmêne Pangeranira iku nguningani wong kang nasar utawa nyimpang saka dalaning Allah, lan uga nguningani wong kang padha nêtêpi pituduh bênêr.
118. Mênawa sira têmên padha pracaya marang ayating Allah, sira padha mangana khewan kang pambêlèhe nganggo nyêbut asmaning Allah, (aja mangan khewan kang pambêlèhe nganggo nyêbut liyane Allah).
marang sira kabèh, kajaba yèn sira kêpêksa kudu mangan barang larangan mau, (iku dadi kêna). Satêmêne akèh wong kêsasar marga nuruti karêpe dhewe, gondhèlane mung ngawur tanpa kawruh. Satêmêne Pangeranira iku nguningani wong kang padha anjarag mangan kharam.
120. Wong kang anglakoni dosa ngêdhèng utawa salinthutan, iku padha togna bae. [ba...]
[...e.] Satêmêne wong kang padha nglakoni dosa iku besuk ana ing akhirat, bakal padha dipatrapi marga ênggone padha anglakoni dosa.
121. Lan sira aja padha mangan bêbêlehan kang pambêlèhe tanpa nyêbut asmaning Allah, (nanging nyêbut liyane Allah) dene mangan bêbêlehan kang mangkono iku mêsthi duraka. Satêmêne para setan iku padha anggodha marang kalulute (iya iku para wong kaphir) supaya si kaphir mau padha madoni marang sira. Mênawa sira banjur padha manut marang padune wong kaphir, amêsthi sira banjur padha dadi wong maro tingal.
122. Sanepane wong mukmin iku kaya upamane wong kang maune mati banjur Ingsun uripake, sarta Ingsun paringi pêpadhang kanggo amadhangi ênggone wira-wiri ana sandhinging manungsa akèh. Dene sanepane wong kaphir iku kaya upamane wong kang ana sajroning pêpêtêng, ora bisa mêtu saka ing pêpêtêng mau. Wong rong prakara mau apa padha bae, [ba...]
[...e,] ora. (Wong mukmin padha didhêmênake marang kapracayan) mangkono uga para wong kaphir padha didhêmênake marang kang wis padha dilakoni (kaphir lan duraka).
123. Mangkono uga Ingsun nitahake siji-sijining desa ing Mêkah panggêdhene ing kono padha wong duraka, dadi banjur padha ambêbujuk marang wong akèh (padha diajak maido marang Nabi Mukhammad) wusana kang kêna ing bujuk mau dudu sapa-sapa, malah awake kang ambujuk, ewadene padha ora rumasa.
124. Wong kaphir ing Mêkah mau nalikane padha digêlari tôndha yêktine yèn Kangjêng Rasul iku têmên, kabèh padha ngucap mangkene: Aku padha suthik pracaya marang Nabi Mukhammad, kajaba yèn aku padha diparingi wahyu dhewe-dhewe dening Allah, kaya kang diparingake marang para utusaning Allah, (pangandikaning Allah) Allah iku nguningani luwih dening têrang, sapa kang pantês dipiji dadi utusan. Ing besuk ana ing akhirat, wong kang padha dosa maido mau, bakal padha tinêmpuh ing siksa kang abot, [a...]
[...bot,] lan ana ngarsaning Allah padha dadi wong asor marga ênggone padha ambêbujuk.
125. Dadi sing sapa dikarsakake dening Allah diparingi pituduh bênêr, iku mêsthi dipadhangake atine, dhangan bangêt anglakoni agama Islam, nanging sing sapa dikarsakake kêsasar dening Allah, amêsthi atine banjur rupak lan cêkak, wêgah bangêt anglakoni agama Islam, ênggone ora kaconggah kaya dikon mumbul marang ing langit. Mangkono uga Ingsun nyawisi siksa marang wong kang padha ora pracaya.
126. (He Mukhammad) agama Islam kang sira gêlarake iki dalan bênêr, dalaning Pangeranira. Ingsun wis anjalèntrèhake ayat pirang-pirang marang wong kang padha doyan pitutur bêcik.
127. Wong mangkono mau ing besuk padha diparingi suwarga kang aran: Darussalam,
Ingsun anglumpukake [anglumpuka...]
[...ke] para titah Ingsun kabèh, (banjur padha Ingsun dangu) he jin setan kabèh, wis akèh têmên ênggonira padha anjalomprongake manungsa. Ing kono para manungsa kang dadi kaluluting setan banjur padha munjuk: Dhuh Pangeran kawula, setan punika sampun tampi pituwas pamanut saking kawula, kawula ugi sampun tampi pituwas saking setan, kadumugèn pêpenginan kawula. Ing samangke sampun dumugi ing wêwangên anggèn tuwan mangêni dhumatêng kawula, (inggih punika dintên kiyamat), dhawuhing Allah: Panggonanira ana ing naraka, ana ing kono sira padha langgêng, kajaba yèn ana parênge karsaning Allah. Satêmêne Pangeranira iku wicaksana tur nguningani.
129. Mangkono uga wong kang padha duraka nganiaya awake dhewe mau ana kang Ingsun titah mênang, ngalahake kônca-kancane padha wong duraka, sarana ênggone nandukake panganiayane.
130. He jin lan manungsa kabèh, sira apa ora katêkan para utusaningsun, pêthilan saka [sa...]
[...ka] kancanira, kang padha nyaritakake ayat Ingsun pirang-pirang marang sira, lan mêmêdèni marang sira, diwêdèkake kêlakone dina kiyamat iki, jin lan manungsa kang kaphir banjur padha munjuk. Kawula sampun sami ngakêni kalêpatanipun badan kawula. (Allah angandika): Kabungahaning urip ana ing dunya wis anjalomprongake marang si kaphir kabèh, saiki si kaphir wis padha ngaku yèn awake iku kaphir.
131. Allah ênggone ngutus para rasul mau pêrlu bangêt, awit Pangeranira ora karsa ngrusak padesan marga saka durakane wong ing kono, kang ênggone padha duraka mau kalawan lali (durung ana pêpacuhing rasul).
132. Siji-sijining wong padha olèh pituwas dhewe-dhewe, wêwalêse barang kang wis padha dilakoni, ala utawa bêcik, Pangeranira mêsthi ora kasupèn samubarang kang wis padha dilakoni ing manungsa.
133. Pangeranira iku ora butuh apa-apa, tur wêlasan lan asih, saupama [sau...]
[...pama] ana parênge karsaning Allah, sira (wong Mêkah) iku disirnakake kabèh, sawise sirna banjur disalini titah apa sakarsaning Allah kaya ênggone nitahake sira saka turune wong seje (mêsthi kêlakon mêngkono, nanging iku dudu karsaning Allah).
134. Samubarang kang diancamake dening Allah marang sira iku mêsthi kalêksanan, sira ora bakal
wis kêlakon, ing têmbe kowe bakal padha wêruh katêmahane.
136. Sapa kang wêkasane olèh kabêgjan ana ing akhirat, satêmêne wong kaphir iku ora ana kang bisa olèh kabêgjan.
137. Para wong kaphir ing Mêkah padha ngêdumi marang Allah, didumi barang rupa têtanduran lan rajakaya. Pangucape kang thukul saka ing gagasan, mangkene: Iki kagunganing Allah,
iki duwèke para kancaku. Dene kang dadi pandumane para kancane, ora bakal konjuk ing Allah (ora ditindakake kaya kaparênging Allah), nanging kang dadi kagunganing Allah iku warata marang para kancane si kaphir. Dene khukum utawa golonge para wong kaphir ing Mêkah kang mangkono mau: ala bangêt.
138. Mangkono manèh wong kang padha maro tingal, iku kang akèh padha dititah dhêmên matèni anake dhewe, (iya iku anake kang wadon padha dipêndhêm urip-uripan, kang lanang padha dibêlèh) kang mangkono iku saka pangojoke jin lan setan, utawa wong kang rumêksa Kakbah, kang padha dianggêp kônca, ênggone ngojok-ojoki mau, pamrihe supaya wong kang maro tingal mau padha rusak, lan supaya agamane padha kisruh. Saupama Allah ngarsakake jin lan setan mau ora ngojok-ojoki, mêsthi iya kêlakon ora ngojok- ojoki, mulane wong mau ênggone gawe-gawe padha togna bae.
139. Pangucape wong kaphir ing Mêkah kang thukul saka panêmu utawa gagasan, mangkene: Iki rajakaya lan têtanduran kang disêngkêr, ora ana kang wênang mangan, kajaba wong kang padha rumêksa brahala kang tak karêpake. Lan manèh iki rajakaya kang disêngkêr ora kêna ditunggangi utawa dimomoti gêgêre, lan manèh iki rajakaya kang pambêlèhe ora kêna nganggo nyêbut asmaning Allah, kudu nyêbut brahala. Pangucape wong kaphir mangkono mau, diawadake dhawuhing Allah, dadi têtêp wong gawe-gawe. Ing têmbe Allah bakal matrapi si kaphir mau marga ênggone padha gawe-gawe.
140. Lan manèh wong kaphir mau padha ngucap: Wêtêngane rajakaya iki yèn mêtu urip, kêna dipangan ing para kancaku kang padha lanang, ora kêna dipangan ing para kancaku kang padha wadon. Dene yèn mêtu wis mati, iku para kancaku lananga wadona kabèh padha kêna mangan. Ing têmbe Allah bakal matrapi marang si kaphir kabèh marga ênggone padha ngaran-arani: Iki larangan lan iiki. --- 1 : 296 ---
kêna. Satêmêne Allah iku wicaksana tur nguningani.
141. Wong kaphir kang padha matèni anake tanpa wêwaton kawruh, mung awur-awuran bae, lan padha nglarangi mangan rijêki kang wis diparingake lan diwênangake mangan dening Allah, ênggone nglarangi mau gawe-gawe, diawadake têrang dhawuhing Allah. Wong mangkono mau têtêp wong kapitunan sarta padha kêsasar, iku dudu wong olèh pituduh bênêr.
rasane. Mangkono uga wit jaitun lan wit dalima, godhonge prasasat padha bae, nanging rasaning wohe beda-beda. Samôngsa wit-witan mau wis padha awoh, sira padha mangana wohe, lan ing dina pamêthiking wohe sira padha
143. Lan manèh Allah wis nitahake rajakaya kang santosa, kêlar dipèk gawene, lan ana kang ora santosa. Sira padha mangana samubarang kang wis diparingake dening Allah dadi panganira, lan sira aja padha manut dalaning setan, awit setan iku têtela satrunira.
144. (Lan sira dhawuha), upama rajakaya mau wolung warna, wêdhus kibas sajodho lan wêdhus kacangan sajodho, iku kang dadi laranganing Allah ora kêna dipangan, apa wêdhus loro kang lanang apa wêdhus loro kang wadon, utawa apa wêdhus kang ana ing wêtêngane wêdhus wadon loro mau, lananga wadona. Mênawa ênggomu padha ngarani wêdhus mau ana kang dadi laranganing Allah iku panêmumu têmên
sajodho lan sapi sajodho, iku kang dadi laranganing Allah ora kêna dipangan, apa kewan loro unta lan sapi kang lanang, apa khewan loro [lo...]
[...ro] unta lan sapi kang wadon, utawa apa unta lan sapi kang ana ing wêtêngane khewan wadon loro mau, lananga wadona, kowe padha ngaku nêksèni nalikane Allah andhawuhake larangan kaya kang padha kopratelakake iki (nanging kowe padha goroh). Ora ana wong luwih duraka tinimbang lan wong kang gawe-gawe, calathu goroh diawadake têrang dhawuhing Allah, banjur diênggo nasarake wong akèh, tanpa wêwaton kawruh kang bênêr, satêmêne Allah iku ora karsa nuduhake dalan bênêr marang wong kang padha nganiaya awake dhewe.
146. (He Mukhammad) sira dhawuha: Dhawuhing Allah kang wis padha didhawuhake marang aku, aku ora mrangguli larangan panganan tumrap marang wong kang mangan, kajaba mung bathang utawa gêtih kang bisa mili apadene daginging cèlèng, iku kharam, mangkono manèh barang kang mawa duraka, iya iku khewan kang pambêlèhe nganggo nyêbut liyane Allah (kabèh iku kharam) dene sing sapa kêpêksa kudu [ku...]
[...du] mangan barang larangan mau, janji pamangane ora kalawan balela lan anjarag, (iku kêna) satêmêne Pangeranira iku ngapura tur Maha-asih.
147. Biyèn para wong Yahudi padha Ingsun larangi mangan khewan kang tracake ora sigar, dene sapi lan wêdhus, iku kang Ingsun larangi ora kêna dipangan: gajihe, kajaba gajih kang ana ing gêgêr utawa gajih kang ana ing usus, utawa gajih kang awor lan balung, iku kêna dipangan. Larangan mangkono mau minôngka patrapan ênggone wong Yahudi padha ambalela, dhawuh Ingsun iki mêsthi têmên.
148. Dene yèn wong kaphir padha maido marang sira Mukhammad, sira dhawuha: Pangeranmu sih piwêlase jêmbar bangêt, nanging siksane kang diancamake marang wong kang padha duraka, ora kêna ditulak.
149. Wong kang padha maro tingal bakal padha madoni mangkene: Kula saha para lêluhur kula, sadaya punika upami dipun karsakakên dening Allah botên malih tingal, amêsthi kalêksanan botên malih tingal, sarta botên sami
angawisi barang ingkang dede awisanipun Allah, (dados anggèn kula sami malih tingal, utawi anggèn kula sami damêl awisan piyambak, punika Allah sampun kaparêng). Mangkono manèh wong kuna sadurunge iku, iya padha maido marang para rasul, nganti padha ngrasakake siksaningsun (He Mukhammad) sira dhawuha: Kowe apa padha duwe pathokan kawruh kaya padumu mau kang banjur koandharake marang aku, (mêsthi ora duwe). Kang padha koturut iku dudu sapa-sapa, nanging padha manut gagasamu dhewe. Lan manèh kowe iku mêsthi padha goroh.
150. (He Mukhammad) sira dhawuha: Allah iku kagungan wêwaton kang patitis tur sampurna. Upama ana karsaning Allah anuduhake dalan bênêr marang kowe kabèh, mêsthi kêlakon kowe kabèh padha nêtêpi pituduh bênêr, (nanging iku dudu karsaning Allah).
Sira banjur dhawuh: Mara padha ngundanga saksimu kang padha ngaku wêruh yèn Allah nglarangi kaya larangamu iki. Dene yèn saksine wong maro tingal [tinga...]
[...l] mau têka têmên, sarta banjur nêksèni kaya karêpe wong maro tingal iku, sira aja ngandêl marang saksi mau, lan aja manut apa sakarêpe wong kang padha maido ayat Ingsun, lan wong kang padha ora ngandêl bakal anane akingrat,akhirat. wong maro tingal mau panyêmbahe marang Allah Pangerane lan marang liyane dipadha bae.
152. (He Mukhammad) sira dhawuha mangkene: (He wong Mêkah kabèh), padha marenea, tak wacakake Kuran, kang mratelakake samubarang laranganing Pangeranmu marang kowe. Dhawuhing Allah: Sira aja padha maro tingal, mangeran marang liyaning Allah, lan padha ngajènana wong tuwanira loro, lan aja matèni anakira marga kuwatir yèn bakal anggombal, Ingsun kang mêsthi maringi pangan marang sira lan marang para anakira kabèh, lan aja padha cêdhak-cêdhak panggawe ala, sanadyan ala lair utawa ala batin, lan aja padha matèni wong kang diajèni utawa dieman dening Allah, kajaba yèn ênggonira matèni iku kalawan bênêr, (iku kêna) kang kasêbut mau dhawuhing [dhawuh...]
[...ing] Allah marang sira kabèh, karsaning Allah supaya sira padha ngrasakake.
153. Lan manèh sira aja padha melik marang rajadarbèke bocah yatim, kajaba kalawan dalan kang murih bêcik marang bocah yatim mau, nganti tumêka balège (= diwasane) bocah yatim mau, (ing kono bandhane banjur pasrahna) lan sira padha anggênêpana takêran utawa bobot kalawan sabênêr, Ingsun ora karsa mêksa marang wong, kajaba mung sakêlare dilakoni. Mênawa sira padha
wis kasêbut mau, iku dhawuhing Allah marang sira kabèh, karsaning Allah supaya sira padha doyana pitutur.
154. Iki dalan kang bênêr têmênan, dalaningsun, sira banjur padha manuta, aja padha manut dêdalan liyane iki. Samôngsa sira manut dalan liyane, sira têtêp wong nyimpang [nyi...]
[...mpang] saka agamaning Allah. Kang wis kasêbut iki dhawuhing Allah marang sira kabèh, karsaning Allah supaya sira padha wêdia ing Allah, ngèstokake dhawuhe.
155. (Sawise mangkono) Ingsun nyaritakake: Biyèn Ingsun wis maringi kitab Torèt marang Nabi Musa, minôngka nyampurnakake pêparing Ingsun kabungahan marang wong kang padha ngèstokake Torèt mau kalawan bêcik, lan manèh kitab Torèt iku nêrangake wijang-wijanging parentah, lan minôngka pituduh bênêr, sarta tumônja sih Ingsun marang para turuning Israil, supaya padha ngandêla yèn ing têmbe bakal padha disebakake marang ngarsaning Pangerane.
156. Dene Kuran iki kitab kang wis Ingsun dhawuhake tur binarkahan, mulane sira wong Mêkah kabèh padha ngèstokna ing Kuran, lan sira padha wêdia, aja nganti dadi kaphir, supaya sira padha disihana dening Allah.
157. Lan manèh supaya sira aja nganti padha ngucap mangkene: Kitabing Allah iku mêsthi mung didhawuhake [di...]
[...dhawuhake] marang wong rong golongan, iya iku wong Yahudi lan wong Nasara sadurungku. Dene aku iki padha lali ora maca kitab mau.
158. Utawa sira aja nganti padha ngucap mangkene: Upama aku iki diparingi kitab dhewe dening Allah, mêsthi aku luwih wêruh marang pituduh bênêr tinimbang lan wong Islam iku (He wong Mêkah, prakara iku aja sira ênggo madoni) sira wis padha digêlari tôndha yêkti saka Pangeranira, apadene diparingi pituduh bênêr sarta sih kawêlasan, tumrap wong kang ngèstokake parentah. Ora ana wong kang maido ayating Allah lan malengos marang ayating Allah. Ing têmbe Ingsun mêsthi matrapi wong kang padha malengos marang ayat Ingsun, kalawan siksa kang abot, marga ênggone padha malengos mau.
159. Wong kaphir ing Mêkah padha ora ngêntèni lan ora nyana bakal têkaning siksa mau, kajaba yèn wis padha ditêkani malaikat pati, utawa kêtêkan siksaning Pangeranira, [Pangera...]
[...nira,] utawa kêtêkan sawijining ayat saka Pangeranira, kang nyasmitani têkaning dina kiyamat, (iya iku srêngenge mêtu saka kulon) ing kono lagi padha wêruh têkaning siksa. Ing besuk nalikane têka ayat sasmitaning dina kiyamat têka saka Pangeranira, wiwit ing dina iku, sarupaning wong kang maune ora pracaya marang rasul banjur nusuli pracaya, iku kapracayane ora dianggêp, apadene wong mukmin kang maune ora nglakoni kabêcikan, banjur tobat, nusuli gawea kabêcikan, iku iya ora dianggêp, (he Mukhammad) sira dhawuha: Kowe kabèh padha ngêntènana têlung prakara mau, aku uga ngêntèni.
160. Sarupaning wong kang padha ninggal agamane Islam, iku têtela dudu kancanira, sira ora milu- milu, lan ora kalepetan apa-apa, wong mau nganti akèh agêgolongan, iku prakarane ana ngastaning [ngasta...]
[...ning] Allah piyambak. Ing besuk ana ing akhirat, Allah bakal anjalèntrèhake marang wong mau samubarang kang wis padha dilakoni.
161. Sing sapa gawe kabêcikan, iku ing besuk ana ing akhirat, bakal tômpa ganjaran,
Mukhammad) sira dhawuha: Aku iki wis diparingi pituduh dening Pangeranku, dituduhake dalan kang
dhawuha manèh: Satêmêne sêmbayangku lan pangabêktiku kabèh konjuk ing Allah, apadene pati lan uripku iki kagunganing Allah, Pangeraning alam kabèh, ora ana kang ngêmbari Allah, duwe kaya kang kasêbut mau, aku wis didhawuhi [di...]
[...dhawuhi] dening Allah supaya pracaya marang kang kasêbut mau, lan manèh aku iki dadi kawitane wong kang padha Islam.
164. Apadene sira dhawuha: Allah iku Pangeraning samubarang, apa aku pêrlu golèk Pangeran liyane Allah, (iku ora pisan-pisan) sarupaning wong yèn anglakoni kaluputan, iku kang dipatrapi dudu sapa-sapa, ora liya iya kang nglakoni kaluputan mau. Lan manèh wong kang nandhang kaluputan, ora bakal nyôngga patrapane wong liyane ênggone nglakoni dosa. Ing besuk ana ing akhirat, kowe iku kabèh padha disebakake marang pangayunaning Pangeranmu, ing kono Pangeranmu anjalètrèhake lan ngadili ênggonmu padha sulaya prakara agama.
165. Allah iku kang nitahake sira ana ing bumi ganti-gumanti, sarta anjunjung pangkat kaluwihaning wong ngungkuli wong liyane, pêparinging Allah kang mangkono mau pêrlu diênggo nyoba marang sira kabèh, (supaya katara sapa
Akraph, iku araning gunung ana antaraning sawarga lan naraka, iya iku panggonaning wong kang alane lan kabêcikane padha, utawa wong edan wiwit durung balèg (diwasa). Jamal). Tinurunake ana nagara Mêkah, cacah
iku kabèh araning aksara Ngarab, kang wêruh têgêse mung Allah piyambak. Sawi). Kuran iki kitab kang wis didhawuhake marang sira Mukhammad, supaya sira ênggoa mêmêdèni lan minôngka pêpeling utawa wêwulang marang para wong mukmin, atinira aja sêsak, wêgah anggêlarake Kuran mau marang wong akèh.
2. (He manungsa) sira padha ngèstokna Kuran, [Kur...]
[...an,] kang wis didhawuhake dening Pangeranira marang sira kabèh, lan aja padha gawe panutan liyane Allah. Eman têmên ênggonira padha mangan pitutur têka mung sadhela bae.
3. Pira bae kang wis kêlakon, wong ing padhukuhan padha Ingsun rusak sarana katêkan siksaningsun, ing wayah wêngi, utawa wayah awan pinuju padha turu.
4. Wong ing padhukuhan mau nalikane padha katêkan siksaningsun, sêsambate ora ana manèh mung: adhuh, aku iki dhasar padha duraka.
5. Ing besuk Ingsun mêsthi andangu marang para wong kang wis padha katêkan utusaningsun (apa padha ngèstokake utawa ora). Lan Ingsun uga andangu marang para utusaningsun, (apa nyata wis ngundhangake parentah Ingsun).
6. (Mênawa para utusaningsun padha wêdi munjuk) Ingsun bakal anjalèntrèhake samubarang kang wis padha dilakoni dening para umate, awêwaton kawruh, Ingsun mêsthi ora kasamaran.
7. Ing dina kiyamat kono mêsthi kanyataan [kanya...]
[...taan] ananing traju kang kacarita kanggo nraju ala bêciking wong. Dene sing sapa trajune abot, marga dening akèh kabêcikane: iku aran wong bêgja.
8. Dene sing sapa trajune ènthèng awit saka akèh alane, iku aran wong cilaka utawa kapitunan, marga ênggone padha maido ayat Ingsun.
9. (He turune Adam) Ingsun wis ngumbar sira kabèh ana ing bumi, kalawan padha Ingsun sadhiyani pangan minôngka panguripan, ewadene sira iku kang sukur marang Ingsun mung sathithik.
10. Ingsun têmên wis nitahake Nabi Adam lêluhurira, sarta Ingsun tamtokake rupane. Ingsun nuli ngandika marang para malaikat, sira padha sujuda marang Nabi Adam. Para malaikat mau banjur padha sujud marang Nabi Adam, mung iblis mopo ora gêlêm sujud marang Nabi Adam.
11. Allah nuli andangu marang iblis: Ingsun wis dhawuh marang sira, apa sababe sira têka
mopo, ora ngèstokake sujud marang Nabi Adam. Iblis nuli munjuk: Kawula punika langkung sae utawi mulya tinimbang lan Nabi Abi Adam. Anggèn Tuwan nitahakên kawula kadadosan saking latu, wangsul anggèn Tuwan nitahakên Nabi Adam punika, kadadosan saking êndhut.
12. Allah nuli ngandika: Samêngko sira mudhuna saka ing langit, sira ora kêna kumaluhur-luhur ana ing langit, dirikat sira mêtua saka ing suwarga, sira iku bangsaning cilik.
13. Iblis nuli munjuk: Tuwan mugi nyarantosna kawula ngantès ngantos. dumugi dintên kiyamat, nalikanipun para manungsa sami tinangèkakên saking pêjah.
14. Allah nuli ngandika: Iya, sira Ingsun sarantèkake nganti têkan dina kiyamat.
15. Iblis nuli munjuk: Sarèhning Tuwan sampun nasarakên saha dêduka dhatêng kawula, kawula inggih mêsthi ngangkah supados para turunipun Nabi Adam sami kêsasar saking margi Tuwan ingkang lêrês.
16. Panggodha kawula dhatêng para turunipun Nabi Adam, kawula wêdali saking ngajêngipun saha saking wingkingipun, punapadene saking kiwa utawi saking têngênipun, ing têmbe turunipun Nabi Adam wau, ingkang sukur saha pitados ing Tuwan, botên kathah.
17. Allah nuli ngandika: Aja kasuwèn, sira mêtua saka suwarga, lungaa saka ing langit, kalawan kêdukan tur tinundhung. Dene turune Nabi Adam, sing sapa manut ing sira, amêsthi Ingsun tunggalake lan sira, Ingsun ênggo isèn-isèn, ngêbaki naraka Jahanam, kabèh bae ora beda.
18. (Allah angandika): He Adam, sira lan rabinira padha manggona ana ing suwarga, sarta padha mangana apa kang sira karêpake, nanging poma aja padha mangan wohing wit siji iki, cêdhak bae aja, samôngsa sira wani-wani mangan, amêsthi sira kalêbu nganiaya awakira dhewe.
19. Setan kang uga aran iblis, banjur anggodha marang Nabi Adam sakaloron,
pamrihe supaya padha katona ngurate, (kawirangane) marga dening gogrog panganggone. (Nabi Adam dalah garwane nalika isih ana sajroning
rontok, mung kari ana ing dariji bae, wusana banjur padha katon kawirangane. Ing kono Nabi Adam lan garwane bangêt kaduwung ênggone padha wis kabanjur nêrak laranganing Allah, sarta padha muwun, sabanjure Nabi Adam mau sabên mirsani kukune banjur kèngêtan nalika kêdukan ing Allah, lan banjur muwun. Kang mangkono mau dadi watêk. Tumurun mara para turune kabèh, sing sapa kudu gumuyu ora kêna diampêt, mênawa banjur andêlêng kukune, amêsthi banjur lêrêm ênggone kudu gumuyu mau. Sawi. Jalalèn.) setan mau atur marang Nabi Adam sakaloron: Sampeyan sami sumêrêpa, Pangeran sampeyan anggènipun ngawisi dhatêng sampeyan, botên kaparêng dhahar wohing wit satunggal [sa...]
[...tunggal] punika, karsanipun, supados sampeyan sakalihan sampun ngantos sami dados malaikat, utawi sampun ngantos tulus langgêng anggèn sampeyan sami manggèn wontên ing suwarga ngriki.
20. Iblis mau supata marang Nabi Adam sakaloron, ature: Dêmi Allah, kula punika pitutur sayêktos dhatêng sampeyan sakalihan.
21. Iblis ênggone ngapusi mangkono mau, andadèkake kêplorode Nabi Adam sakaloron saka ing pangkate. Têrange mangkene: Barêng Nabi Adam sakaloron wis padha mangan wohing wit laranganing Allah, sanalika (panganggone kuku padha gogrog, mung kari kang ana ing dariji) banjur katon kawirangane. Ing kono Nabi Adam sakaloron banjur padha angganthèti godhongan ing suwarga, diênggo awêr-awêr. Pangerane Nabi Adam banjur andangu: Ingsun apa ora wis anglarangi marang sira sakaloron, ora
kêna mangan wohing wit iku, sarta Ingsun apa ora wis paring wêruh marang sira yèn setan iku têtela satrunira.
22. Nabi Adam sakaloron banjur padha munjuk: Dhuh Pangeran kawula, saèstunipun, kawula punika sami nganiaya dhatêng awak kawula piyambak, saupami Tuwan botên ngapura dhumatêng kawula, utawi botên karsa ngrêntahakên sih palimarma dhumatêng kawula, amêsthi kawula tiyang kalih sami dados tiyang cilaka.
23. Allah ngandika: Samêngko sira padha mudhuna saka ing suwarga marang ing dunya, ana ing kono turunira bakal padha sêsatron lan padha kancane, lan padha duwe panggonan ana ing bumi, apadene padha duwe kabungahan, nganti têkan dina kiyamat.
24. Allah ngandika malih: Ana ing dunya sira padha urip lan banjur padha mati, apadene ing têmbe bakal padha diwêtokake saka ing dunya.
25. He para turuning Adam, Ingsun wis maringi bakaling sandhangan marang sira, sandhangan kanggo nutupi [nutu...]
[...pi] kawiranganira, lan kanggo pameran, dene sandhangan wêdi ing Allah, iku luwih bêcik, pêparing Ingsun kang mangkono iku kalêbu tôndha yêkti
aja nganti kêna panggodhaning setan, kaya ênggone anggodha marang lêluhurira Nabi Adam sakaloron, nganti bisa nglungakake Nabi Adam saka ing suwarga. Setan mau andhèdhèandhèdhèl. panganggone Nabi Adam sakaloron, supaya padha katone kawirangane. Satêmêne setan iku sakancane padha wêruh ing sira, nanging sira padha ora wêruh ing setan sakancane. Ingsun nitahake setan iku padha biyantu marang wong kang padha ora pracaya ing Allah.
padha nglakoni ala, pangucape mangkene: Aku iki nêmu klasa gumêlar, para lêluhurku biyèn padha nglakoni mangkene iki, Allah uga parentah [pa...]
[...rentah] marang aku nglakoni mangkene iki (he Mukhammad) sira dhawuha marang wong Mêkah kabèh: Satêmêne Allah ora pisan dhawuh nglakoni panggawe ala, yagene kowe padha ngucapake barang kang ora kowêruhi, koawadake têrang dhawuhing Allah.
28. Sira dhawuha mangkene: Pangeranku dhawuh marang aku nindakake ngadil, lan dhawuh mangkene: Sira padha nglakonana sêmbayang, padha ngadhêpna rainira marang Allah ana ing sadhengah mêsjid, lan padha nêmbaha ing Allah nêtêpi agama kalawan ati kang rêsik, sarèhning Allah iku kuwasa nitahake sira, mêsthi iya kuwasa nguripake sira saka ing pati. (He manungsa) sira iku kang sagolongan, diparingi pituduh bênêr dening Allah, dene kang sagolongan, ditamtokake padha kêsasar, amarga padha apèk mitra liyane Allah, iya iku setan, digugu sapituture. Pangrasane padha olèh pituduh.
29. He para turuning Adam, sira padha nganggoa sandhanganira kang bêcik nalikane sêmbayang [sê...]
[...mbayang] ana ing masjid, lan sira padha mangana lan ngombea sakarêpira, nanging aja kêladuk, (aja nyirik barang kang khalal, utawa nêrak larangan) satêmêne Allah iku ora rêmên wong kêladuk.
30. (He Mukhammad) sira dhawuha: Sapa ta kang wani nglarangi nganggo sandhangan pêparinging Allah kang wis dianakake dening Allah kanggo sandhanganing para kawulane, utawa nglarangi mangan rijêki kang ngrêsêpake. Lan manèh sira dhawuha, sandhangan utawa rijêki mau, karsaning Allah diparingake dadi duwèkke wong kang padha pracaya ing Allah, tumrape ana ing dunya iki wong kaphir milu kaparingan. Dene besuk dina kiyamat, sandhangan lan rijêki mau mung diparingake wong mukmin bae. Mangkono iku ênggon Ingsun mijang-mijangake ayat Ingsun marang wong kang padha wêruh ing bênêr.
31. (He Mukhammad) sira dhawuha: Pangeranku mêsthi nglarangi sarupaning panggawe ala, ala lair lan ala batin, lan anglarangi duraka lan gawe rusak, kang ora kalawan bênêr, lan kowe kabèh padha dilarangi [dila...]
[...rangi] maro tingal, nyêmbah liyane Allah, iya iku samubarang kang ora didhawuhake tôndha yêktine yèn iku Pangeran, lan kowe uga padha dilarangi ngucapake barang kang ora kowêruhi koawadake têrang saka Allah.
32. Siji-sijining umat padha duwe pêpêsthèn dina lan wayahing patine, samôngsa awis têkan wêwangêne, ora bisa maju utawa mundur, sanadyan mung sathithik bae.
33. He para turuning Adam, mênawa sira padha katêkan para utusaningsun, pêthilan saka kancanira, kang nyaritakake ayat Ingsun kun mring sira, iku sing sapa banjur nyingkiri maro tingal, lan banjur ambêcikake kalakuane, ing besuk ana ing akhirat, mêsthi ora kuwatir apa-apa, lan ora kasusahan.
34. Dene wong kang padha maido ayat Ingsun, lan padha gumêdhe, suthik ngèstokake ayatingsun, iku bakal padha dipatrapi siksa naraka, ana ing kono padha langgêng.
35. Ora onaana. wong kang luwih duraka tinimbang lan wong kang gawe-gawe, calathu goroh diawadake [diawa...]
[...dake] têrang saka dhawuhing Allah, utawa maido ayating Allah, wong kang mangkono mau bakal tômpa pandumane siksa kang wis tinulis ana ing Loh Mahphul. Wong mau samôngsa katêkan utusaningsun para malaikat pati kang banjur andangu: Endi Pangeranmu liyane Allah, kang padha kosêmbah, wong mau banjur padha matur: Pangeran kula sapunika ngoncati ing kula. Wusana wong mau banjur padha ngaku yèn awake iku wong kaphir.
36. Allah ngandika marang wong mau, sira padha anaa ing naraka, ngumpula gêgolonganing umat ing jaman kuna sadurungira, jin lan manungsa kang padha kaphir. Siji-sijining wong mau barêng malêbu ing naraka, banjur ngêsotake marang kancane tunggal agama, barêng wing malêbu ing naraka kabèh, banjur padha munjuk ing Allah, madulako madulake. para wong kuna kang padha dilêluri. Unjuke: Dhuh Pangeran kawula, para
ingkang tumrap dhumatêng kawula. Pangandikaning Allah: [A...]
[...llah:] Kabèh bae Ingsun patrapi tikêl. Ewadene wong mau nalika ana ing dunya, ora wêruh yèn bakal mangkono kadadiyane.
37. Para wong kuna kang padha dilêluri banjur padha mangsuli marang wong mau, kowe lan aku ora ana kacèke, Allah ngandika: Saiki sira padha ngrasakna siksa marga saka panggawenira dhewe kang wis padha sira lakoni.
38. Sarupane wong kang padha maido ayat Ingsun, sarta padha gumêdhe, suthik ngèstokake ayat Ingsun, iku bakal ora diwêngani lawanging langit, lan padha ora bisa malêbu ing suwarga, kajaba yèn ana jamal (Jamal iku unta lanang, iya iku khewan ing tanah Ngarab kang gêdhe dhewe. Sawi.) bisa malêbu ing bolonganing êdom. Kang mangkono iku wêwalês Ingsun marang wong kang padha duraka kaphir.
39. Wong mau lèmèke: naraka Jahanam, lan ing dhuwur ditutupi gêni, kaya mangkono iku wêwalês Ingsun marang wong kang padha duraka.
40. Sarupane wong kang padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni kalakuan bêcik, iku
bakal padha diganjar suwarga, sarta ana ing kono padha langgêng. Sarupane awak, ora dipêksa nglakoni sabarang kajaba mung sakêlare dilakoni.
41. Lan manèh wong ing suwarga mau padha Ingsun bengkas sumpêging atine. Dene suwarga mau ana bêngawane mili sangisoring kêkayon. Wong ing suwarga mau padha nyêbut asmaning Allah mangkene: Sarupaning pangalêmbana iku konjuk ing Allah, kang wis paring pituduh marang aku, dituduhake lakuning pangabêkti kang ngolèhake ganjaran suwarga iki. Saupama Allah ora paring pituduh marang aku, mokal yèn aku olèha pituduh dhewe. Para utusaning Pangeranku dhawuhe wis nyata kabèh. Ing kono banjur ana dhawuh mangkene: Lah iku suwarga pancèn cawisane wong kaphir, didumake marang sira marga ênggonira padha nglakoni pangabêkti.
42. Wong ing suwarga padha nguwuh marang wong ing naraka, saiki kapara nyata aku wis nampani ganjaran kang wis diêbangake dening Pangeranku
marang aku. Kowe apa iya wis kanyataan ngrasakake siksa kang wis diancamake dening Pangeranmu marang kowe. Wong ing naraka banjur padha mangsuli: Iya mangkono. Ing kono nuli ana malaikat dhawuh mangkene: Bêbênduning Allah iku tumrap marang wong kang padha duraka.
43. Kang padha ngalang-alangi tumindaking agama dêdalaning Allah, lan padha ngarah supaya agamaning Allah iku malèncèng, wong mau padha maido bakal ananing akhirat.
44. Ing antarane suwarga lan naraka ana gunung minôngka pagêr, aran gunung Akraph, iku panggonaning wong kang abot ènthènging ala lan bêcike padha bae. Wong kang manggon ing kono padha wêruh wong kang ana ing suwarga lan wong kang ana ing naraka. Wong mau padha kapengin malêbu ing suwarga. Panguwuhe marang wong kang ana ing sawarga: Sampeyan mugi kasugêngana. (Allah ngandika:) wong ing gunung Akraph iku padha ora kêna malêbu ing suwarga.
45. Wong ing gunung Akhraph mau mênawa andêlêng wong kang padha ana ing naraka, banjur padha munjuk [munju...]
[...k] ing Allah mangkene: Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi sampun ngantos Tuwan lêbêtakên ing naraka awor kalihan tiyang ingkang sami duraka punika.
46. Wong ing gunung Akraph padha nguwuh marang wong ing naraka: Kang wis diwêruhi têtêngêre, pangucape, ênggonmu padha nglumpukake bôndha lan ênggonmu padha gumêdhe biyèn têka ora bisa nulak siksa naraka.
47. Biyèn kowe padha supata, ngarani yèn para wong Islam iku bakal ora olèh sihing Allah. Saiki kowe padha wêruh nyatane, para wong Islam padha tômpa dhawuhing Allah mangkene: Saiki sira padha malêbua ing suwarga, ana ing kono sira padha ora kuwatir apa-apa, lan padha ora kambah ing kasusahan.
48. Wong ing naraka padha nguwuh marang wong ing suwarga: Kula punika bok inggih sampeyan paringi toya sacêgokan utawi têtêdhan pêparingipun Allah dhumatêng sampeyan sakêdhik kemawon. Wong ing suwarga banjur padha mangsuli: Allah ora parêng
yèn banyu utawa panganan ing suwarga iki dipangan ing wong kaphir.
49. Kang padha nganggo dolanan lan siya-siya marang agamane, apadene padha kalimput kabungahan ing dunya. Sarèhne wong kaphir mau padha maido ayat Ingsun, sarta ora praduli bakal têkaning dina kiyamat iki, mulane saiki Ingsun iya ora praduli sêsambate wong kaphir mau, mêsthi padha Ingsun cêmplungake ing naraka.
50. Ingsun wis ngundhangake kitab Kuran marang wong ing Mêkah kabèh, sabanjure wong Mêkah padha wêruh wijang-wijanging parentah, iku minôngka pituduh bênêr lan minôngka sih Ingsun marang wong kang padha pracaya.
51. Wong kaphir padha ora bisa sumingkir saka siksa kang wis diancamake, kasêbut ing Kuran. Ing
padha ngucap mangkene: Satêmêne aku wis karawuhan para utusaning Pangeranku, [Pa...]
[...ngeranku,] padha andhawuhake barang kang kanyataan iki, saiki kapriye, sapa andêl-andêlku kang bisa ngukuhi utawa nanggung marang aku, utawa aku apa kaparêng nyuwun dibalèkake marang dunya manèh, aku sanggêm bakal ngèstokake dhawuhing para rasul, nglakoni liyane kang wis tak lakoni biyèn (ing kono nuli ana dhawuh: Kabèh iku ora. Pangandikaning Allah:) wong kaphir iku kabèh têtêp cilaka awake. Enggone biyèn padha gawe-gawe, mangeran brahala, dikira bakal bisa naggung awake, saiki cidra.
52. Satêmêne Pangeranira iku Allah, kang nganakake bumi lan langit, lawase mung nêm dina, sawise dadi, Allah nuli
numpang kalawan gêlis. Lan manèh Allah iku nitahake srêngenge lan rêmbulan, apadene sarupaning lintang, kabèh padha sumungkêm [sumungkê...]
[...m] angèstokake parentahing Allah. Pangeran kang mangkono iku apa dudu kang kagungan titah iki kabèh, lan apa iku dudu
53. (He para kawulaning Allah) sira padha nyênyuwuna ing Allah Pangeranira, kalawan konjêm tur lirih. Satêmêne Pangeranira iku ora rêmên wong kang padha nyênyuwun kalawan bêngak-bêngok, kakehan têmbung tur ora têrus ing ati.
54. Sawise bumi iki têntrêm, marga Allah ngutus para rasul, sira aja padha rusuh gawe rusak ana ing bumi, lan sira padha
ngididake angin, minôngka bêbungah marang para kawula, angin mau ngiring udan, anggiring mega kang banjur dadi mêndhung, sabanjure dadi udan, iku Ingsun ênggo nyirami palêmahan kang bêra. Ingsun nurunake banyu udan [u...]
[...dan] marang palêmahan kang bêra mau, iku Ingsun ênggo mêtokake sarupaning wowohan. Kaya mangkono uga ing têmbe ênggon Ingsun nguripake wong kang wis padha mati, diwêtokake saka ing kubur. Dhumawuhing ayat iki supaya sira padha elinga.
kono, wêtuning wowohan prasasat ora kalap. Kaya mangkono iku ênggon Ingsun nêrang-nêrangake ayat marang wong kang padha sukur ing Allah.
57. Ingsun têmên wis ngutus Nabi Nuh, Ingsun karsakake andhawuhi marang para kancane. Nabi Nuh banjur dhawuh: He para kancaku kabèh, kowe nêmbaha ing Allah, kowe ora duwe Pangeran sapa-sapa liyane Allah. Ing besuk dina kiyamat mêsthi padha disiksa.
58. Têtungguling wong ing kono banjur mangsuli: Pamanggih kula sampeyan punika
59. Nabi Nuh banjur dhawuh manèh: Aku ora pisan kêsasar, wruhanamu, aku iki utusan saka Pangeraning alam kabèh.
60. Aku iki ngundhangake parentahe Pangeranku marang kowe kabèh, lan pitutur bêcik marang kowe. Aku iki luwih têrang marang dhawuh-dhawuh utawa pêpacuhing Allah kang padha ora kowêruhi.
61. Apa kowe padha ngungun, dene têka padha diparingi wêwulang saka Pangeranmu nganggo lantaran sawijining wong lanang kancamu, supaya wong lanang mau mêmêdèni siksa marang kowe, lan supaya kowe padha wêdia ing Allah, murih kowe padha olèh asihing Allah.
62. Para kancane Nabi Nuh mau banjur padha maido dhawuhe Nabi Nuh, dene wong kang padha maido ayat Ingsun iku aran picak atine. Kabèh padha Ingsun sirnakake sarana Ingsun kêlêm ing banjir kang aran: Tuphan. Mung Nabi Nuh sakancane kang padha milu ana ing prau, iku kang Ingsun [Ing...]
kabèh, kowe padha nêmbaha ing Allah, kowe ora duwe Pangeran sapa-sapa liyane Allah, yagene kowe padha ora wêdi ing Allah.
64. Para têtungguling wong kaphir mau mangsuli: Pamanggih kula sampeyan punika bodho, sarta panêrka kula sampeyan punika dora.
65. Nabi Hud banjur dhawuh: He para sanakku, aku ora pisan bodho, aku iki utusan saka Pangeraning alam kabèh.
66. Aku iki ngundhangake dhawuhing Pangeranku marang kowe kabèh, dene ênggonku pitutur marang kowe iki, mulangake lugune dhawuhing Allah.
67. Apa kowe padha ngungun, dene têka padha diparingi wulang saka Pangeranmu. Nganggo lantaran sawijining wong lanang kancamu, supaya wong lanang mau mêmêdèni siksa marang kowe. Dhawuhing [Dhawuh...]
[...ing] Allah kowe padha elinga sapungkure para umate Nabi Nuh, kowe padha digêntèkake manggon ana ing bumi, diwuwuhi gagah prakosa lan gêdhe dhuwur. Mulane padha elinga pêparinging Allah nikmat marang kowe kabèh, supaya kowe padha dadia wong bêgja.
68. Para santanane Nabi Hud mau banjur padha mangsuli: Dados karsa sampeyan punika, kula sami sampeyan dhawuhi nêmbah dhatêng Allah thok, sarta sampeyan dhawuhi mantun anggèn kula sami nyêmbah sêsêmbahanipun para lêluhur kula. Mênawi dhawuh sampeyan punika têmên, têrang saking Allah sayêktos, sumôngga sapunika siksa ingkang sampeyan ancamakên punika sampeyan dhatêngakên.
69. Nabi Hud banjur dhawuh: Yagene kowe padha madoni marang aku prakara ênggonmu padha anjênêngake Pangeran marang brahala, kang ora didhawuhake dening Allah, lan ora ana tôndha yêktine yèn iku Pangeran, mung maligi nglêluri para lêluhurmu bae. Saiki kowe mêsthi padha tinêmpuh [ti...]
[...nêmpuh] ing siksa lan bêbênduning Pangeranmu. Mara êntènana sadhela, aku uga ngêntèni.
70. (Pangandikaning Allah:) Wong kang padha maido ayat Ingsun, lan ora pracaya mau banjur padha Ingsun sirnakake kabèh, dene Nabi Hud sakancane kang padha pracaya, padha Ingsun salamêtake sarta padha olèh sih Ingsun.
71. Lan manèh Ingsun wis ngutus Nabi Salèh, Ingsun karsakake andhawuhi para sanake, iya iku golongane wong Ngarab kang padha turuning Samud, (Samud iku anake Ghabir, Ghabir iku anake Sam, dene Sam iku putrane Nabi Nuh. Dadi Samud iku buyute Nabi Nuh. Khazin.) dhawuhe Nabi Salèh mangkene: He para sanakku kabèh, kowe padha nêmbaha ing Allah, kowe ora duwe Pangeran sapa-sapa liyane Allah, kowe saiki digêlari kaelokan dening Pangeranmu, (minôngka tôndha yêktine yèn aku iki têmên utusaning Allah, têtêp kaya panjalukmu) [panjalu...]
[...kmu)] mara padha dêlêngên, iki untaning Allah, mêtu saka ing watu kang kotamtokake, (kaya patrape bayi lair saka guwa garbaning biyung) unta iku padha togna bae, karêbèn mangan ana bumining Allah, aja padha komunasika utawa kosiya-siya, samôngsa kosiya-siya, kowe mêsthi nadhang siksa kang nglarani.
72. Lan kowe padha ngrasakna, sapungkure Ngad, kowe padha dikarsakake dening Allah dadi gêgêntine, kowe padha diênggonake ana ing bumi, banjur padha ngadêgake gêdhong ana ing tanah ngare, lan padha ngêpras gunung banjur kodêgi omah. Mulane kowe padha elinga pêparinging Allah nikmat marang kowe kabèh, aja padha rusuh gawe rusak ana ing bumi.
73. Para têtungguling wong mau, kang padha gumêdhe padha ngucap marang para wong cilik kang padha ngandêl marang Nabi Salèh, pangucape mangkene: Kowe apa padha wêruh têrang yèn Nabi Salèh iku têmên diutus Pangerane. Wong kang ditakoni [ditako...]
[...ni] banjur padha mangsuli: Kula sami ngandêl yèn dhawuhipun Nabi Salèh punika têrang saking timbalaning Pangeran.
74. Wong kang padha gumêdhe mau banjur padha ngucap: Kang padha kopracaya iku aku maido.
75. Ing kono wong kang padha gumêdhe mau banjur padha nêrak pêpacuhing Pangeran, ambêlèh unta kagunganing Allah mau, pangucape: He Nabi Salèh, mênawi sampeyan punika têmên utusaning Allah, suwawi sapunika sampeyan dhatêngakên siksa ingkang sampeyan ancamakên punika.
76. Ing kono nuli ana lindhu apadene balêdhèg nyambêr wong mau, têmah padha krungkêb, mati ngênggon.
77. Sawise wong mau padha mati, Nabi Salèh banjur tumênga, sarta ngandika: He para sanakku kang padha mati, aku mau wis andhawuhake parentahing Pangeranku, lan kowe wis padha tak pituturi akèh-akèh, ewadene puluh-puluh kêpriye, kowe kudu ora dhêmên marang kang mituturi.
78. (He Mukhammad) sira nyaritakna lêlakone Nabi Lut, nalikane dhawuh marang para umate: (He para umatku kabèh) yagene kowe padha nglakoni ala, (cumbana padha wong lanang) kang môngka wiwit tumitah ing jagad saprene, durung ana sawijining wong anglakoni kaya kowe mangkono.
79. Yagene kowe cumbana padha wong lanang, dhêmên marang wong lanang nampik wong wadon. Dadi kowe iku têtêp wong kêbangêtên, nampik barang kang diwênangake, pilih nêrak larangan.
80. Wangsulane para umat mau ora ana manèh kajaba mung ngucap marang para kancane: Nabi Lut sakancane iku padha ngaku wong suci, mulane padha tundhungên, wêtokna saka ing desa kene.
81. Ingsun anylamêtake Nabi Lut sakancane kang padha pracaya, mung rabine Nabi Lut Ingsun kèrèkake milu Ingsun siksa.
82. Iya iku sarana Ingsun udani watu, (lan Ingsun walik bumine) mulane sira dêlênga, [dêlêng...]
[...a,] kapriye kadadiane wong kang padha nandhang dosa.
83. Lan manèh Ingsun wis ngutus Nabi Sungèb, Ingsun karsakake andhawuhi para sanake ing desa Madyan. Dhawuhe Nabi Sungèb mangkene: He para sanakku kabèh, kowe padha nêmbaha ing Allah, kowe ora duwe Pangeran sapa-sapa liyane Allah, kowe wis padha digêlari tôndha yêkti dening Pangeranmu kang mratandhani yèn aku iki utusaning Pangeran. Saiki kowe anggênêpana takêr lan bobot, aja padha ambalibuk ngêlongi darbèking wong. Ing sawise bumi iki têntrêm sarana ana utusaning Allah, mênawa kowe padha pracaya ing Allah, padha nglakonana kaya pituturku mau, iku tumrape ing kowe bêcik bangêt.
84. Lan padha marènana ênggonmu padha nyêgat wong ana ing dêdalan, padha koancam sing sapa manut Nabi Sungèb, bakal kopatèni, utawiutawa. ênggonmu padha macuhi marang wong kang padha pracaya ing Allah, kolarangi ora kêna [kê...]
[...na] nindakake agamaning Allah, pangarahmu supaya agamaning Allah iku malèncèng. Lan kowe padha elinga, biyèn kancamungkancamu. mung sathithik, saiki diakèhake dening Allah, lan padha andêlênga, kapriye kadidayane wong kang padha rusuh gawe rusak.
85. Dene mênawa kancamu iku kang sapôntha pracaya, ngèstokake dhawuhing Allah kang tak ampil iki, lan kang sapôntha manèh padha ora gêlêm pracaya, iku padha sarantèkna bae, nganti Allah ngadili marang aku. Allah iku luwih bêcik, adile luwih patitis tinimbang lan wong kang padha
dhatêng pun thole, namung pintêripun, tiyang nalika dipun sapih punika, lajêng botên kèngêtan nêsêp babar pisan. Pancèn lantip, ngrêtos manawi dipun pênggak anggènipun nêsêp.
b. Mangsuli sêmu ewa: la pun Saliya, anak kula, nalika dipun sapih biyungipun, lajêng sagêd mungêl: aku mik imunadhê ae. Hara punapa botên lantip.
nalika dipun sapih punika mawi dipun wicantêni biyungipun makatên: le, wis, aja nusu: ya, madhang bae. Wangsulanipun: iya, ning nganggo sambêl. Cobi wontên lare têka lantipipun kados makatên.
d. Nyambêti sajak ngrèmèhakên rêmbag sadaya wau: hêm, tiyang kalantipan kados makatên kemawon dadak dipun pamèrakên, cêkakipun sadaa wau dèrèng wontên ingkang kados Salimin, cobi kula aturi anggalih, sawênèhing dintên Salimin mantuk saking angèn, dumugi ing griya lajêng kêdhêpês sila wontên sangajênging biyungipun tuwin wicantên, tur basa, têmbungipun: biyung, sarèhning anggèn kula angèn maesa têbih, kula nyuwun dipun
Snouck Hurgronje punika, inggih punika satunggiling pujôngga agêng ing nagari Walandi, ingkang misuwur asmanipun ing saindênging bawana. Sasampunipun sawatawis taun ngasta adpisur Inl. Zaken ing tanah Indiya ngriki, wasananipun lajêng katêtêpakên dados guru agêng ing pamulangan ruhur ing Leidhên. Samangke sampun kalêrês yuswa 70 taun, saha lajêng sèlèh pakaryan. Ing sarèhning paduka Tuwan Prof. Dr. C. Snouck Hurgronje wau, kathah sangêt lêlabêtanipun tumrap bôngsa Indiya ngriki, saya malih tumrap golongan Islam, amila sampun dados wajibipun tuwin pantês sangêt Kajawèn angandharakên sawatawis mênggah lêlampahanipun sang minulya wau.
Sayêktosipun angèl sangêt angandharakên lêlampahanipun paduka Tuwan Prof. Dr. C. Snouck Hurgronje ingkang tanpa anyariyosakên padamêlanipun. Ing ngriki kenging kacariyosakên, bilih padamêlan inggih lêlampahanipun, lêlampahan inggih padamêlanipun. Mila inggih awis tiyang pintêr tur wêkêl ing damêl kadosdene paduka Tuwan Prof. Dr. Snouck punika.
Mênggah têbaning padamêlan ingkang dipun sarirani kanthi lumintuning panggagas ing salêbêting sanubarinipun Tuwan Prof. Dr. Snouck punika sayêktos botên nama alit. Tumrap pangudinipun sawarnining kawruh wetanan ingkang saya dangu saya kêcukup tuwin anyêkapi, wontên saperangan ingkang prasasat dipun lêmparakakên, inggih punika ing bab kawruh ingkang gêgayutan kalihan agami Islam, nanging mênggahing pêpathokan ingkang prêlu-prêlu tumrap gêsangipun têtiyang ingkang sami ngrasuk dhatêng agami wau, punika ingkang kaudi kanthi tumêmên dening Paduka Tuwan Snouck. Ingkang makatên wau nama dede padamêlan ingkang gampil, amargi sagêdipun kalêksanan sadaya kêdah kanthi tindak tumêmên, ingkang kapisan kêdah sagêd dhatêng basa Arab ingkang sayêktos, pangrêtosipun [pangrêtosi...]
[...pun] dhatêng sêsêratan Arab kedah ingkang manjing, cêkakipun kêdah sagêd maos saha mangrêtos saèstu dhatêng sadaya sêrat-sêrat ingkang dados wêwaosanipun bôngsa Arab. Kajawi punika pangrêtosipun dhatêng agami Islam ugi kedah sampurna, ananging tumrap satunggiling bôngsa Walandi ingkang anyinau agami Islam, ingkang prêlu piyambak kêdah amigatosakên, kadospundi cara-caranipun têtiyang ingkang sami ngrasuk agami Islam ing Indiya Nèdêrlan ngriki, tuwin kadospundi anggène nindakakên agaminipun. Murih sagêdipun sumêrêp ing bab makatên punika kêdah nyoplok dhatêng basanipun têtiyang Indiya wau.
Sadaya kawruh ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil punika, Paduka Tuwan Snouck ing salêbêtipun watawis môngsa kemawon sampun sagêd anyêkapi. Tôndha yêktinipun, dene kala [ka...]
[...la] yuswa 25 taun, Paduka Tuwan Snouck sampun angsal sasêbutan dhoktor, jalaran saking anggènipun nganggit sêrat ingkang minôngka pandadar, aciri: papistan ing Mêkah. Ing anggitanipun wau, panjênênganipun sagêd anjôngka kanthi cêtha, punapa ing têmbe padamêlan ingkang calon badhe katindakakên, jêr anggitanipun punika wawasan babad-babadipun haj, inggih punika satunggiling rukun Islam 5 prakawis.
Sayêktosipun sampun kasumêrêpan dangu, bilih ingkang kawastanan haj wau, dede satunggiling pranatan Islam lugu, ananging sampun wontên sadèrèngipun agami Islam paja-paja wontên. Ing anggitan wau, Tuwan Snouck angandharakên ingkang rumiyin piyambak bab wontênipun haj punika, kanthi amêthik saking sêrat-sêrat Arab, langkung malih saking Koran saha kitab Hadis.
Punapa ta salêrêsipun mênggah ingkang dipun wastani haj punika. Swargi Prof. Dozij kala rumiyin nyobi anêrangakên wontên ing satunggiling sêratan, bilih pranatan wau kalêbêt satunggiling pranatan ing agami Israil. Pintên-pintên pujôngga bôngsa Arab sami mangintên, bilih sadaya panggenan-panggenan suci ing Mêkah punika sami gêgayutan kalihan Kangjêng Nabi Ibrahim (a.s.) saha sadèrèngipun Kangjêng Nabi Rasul miyos, sampun kathah têtiyang, ingkang botên rêna sangêt dhatêng tindakipun bôngsa Arab, ingkang kala samantên kenging kawastanan nyêmbah brahala, sarta lajêng ngawontênakên agami enggal, millah Ibrahim, inggih punika agaminipun Kangjêng Nabi Ibrahim.
Ananging ing anggitanipun Paduka Tuwan Snouck kasêbut nginggil, anyariyosakên, bilih tuwuhipun wawasan ingkang makatên wau, kala taksih sugêngipun Kangjêng Nabi Muhammad (a.s.).(s.a.w.). Dene agami ingkang kawêdharakên dening Kangjêng Nabi Muhammad, punika sajatosipun botên beda kados agami ingkang sampun kawêdharakên ing para nabi ing sadèrèngipun Kangjêng Nabi Muhammad wau. Dados agaminipun Kangjêng Nabi Ibrahim wau, ingkang dados babonipun sadaya agami, dados ugi babonipun agami Islam.
Dene anggène anggitanipun Tuwan Pr. Dr. Snouck misuwur wau, jalaran anggènipun anêrangakên bab nginggil wau saklangkung cêtha. Ananging anggène Tuwan Snouck kagungan wawasan ingkang makatên wau, namung mêthik saking buku-buku kemawon. Murih sampurnanipun dhatêng agami Islam, Tuwan Snouck lajêng dêdalêm wontên ing panggenan ingkang têtiyangipun majêng dhatêng agami Islam. Ingkang punika Tuwan Snouck lajêng kagungan kaniyatan sumêdya dêdalêm wontên ing Mêkah, ingkang ing ngriku wau sinêbut têlênging praja agami Islam. Kadospundi rakaosipun tumrap bôngsa Eropah dêdunung wontên ing Mêkah, ing ngribungriku. botên pêrlu dipun andharakên, cêkap kacariyosakên, bilih wohipun pinanggih sae sangêt, kondur ing nagari Walandi, ing taun 1888 lan 1889 lajêng anganggit buku bab kawontênanipun nagari Mêkah mawi basa Jêrman, ingkang isinipun migunani sangêt tumrap têtiyang ingkang sumêdya anggêgulang dhatêng agami Islam.
Mênggah ingkang dados amanipun kopi punika inggih kathah sangêt, rêringkêsanipun kados ing ngandhap
sawarni toya cuwèr, raosipun lêgi, kawastanan bun madu, ingkang lajêng sagêd nuwuhakên jamur cêmêng, inggih punika ingkang ngrisakakên godhongipun. Kathah kewan sanès ingkang dados mêngsahipun tuma wau, kados ta: bangsaning lêmbing, tawon dhèndhèng lan sanès-sanèsipun. Sarananipun anyirnakakên ama punika, godhong tuwin witing kopi kêdah dipun sirami mawi: toya gamping, toya sata, toya sabun, utawi toya kawoworan lisah patra.
na: Ulêr ingkang môngsa godhongipun, kados ta: ulêr cèlèng tuwin ulêr sêrit.
ca: Bangsaning tinggi, punika nyêrot toyaning godhong, êpang utawi wohipun. Trêkadhang sagêd ngrisakakên uwit lan êpangipun, sarta sagêd anggaringakên wohipun ingkang sampun mèh sêpuh (matêng).
ra: Ama ingkang ngêlèng ing uwit utawi ing êpang, kados ta: nonol (wujud ulêr) lan urètipun olèng-olèng (bangsaning kuwangwung).
ka: Urèt (êmbug-êmbug) inggih punika urètipun bangsaning ampal, ingkang sungutipun kados godhonging kopi, punika manggèn ing siti, saha nêdhani oyodipun.
da: Cacing alit-alit sangêt, asring angrisakakên oyod. Bilih oyoding wit kopi wau dipun risak ing cacing kasêbut nginggil, punika lajêng katingal pating plênthing.
ta: Kopi ingkang dipun simpên ing gudhang, asring dipun môngsa dening bangsaning ampal alit-alit (bubuk) inggih punika ingkang dipun wastani dening para Walandi: koffiesnuitkever. Sarananipun anggène anyirnakaken bubuk wau, tandhon kopi ingkang kasimpên wontên ing gudhang, kêdah dipun kukusi mawi kukusing lisah bènsin (benzine) utawi mawi walirang (zwevelkoolstof).
Kaparênga tumuntên mundhut, namung kantun sakêdhik
Sang nata ing Tiongkok sasampunipun kalinggarakên saking kadhaton ing Pèking, lajêng dêdalêm wontên ing Tinsin siti wêwêngkon Jêpang. Sri Narendra wau sakulawarga têntrêm wontên ing ngriku. Gambar ing nginggil punika, ingkang têngah gambaripun pramèswari nata.
Biskop bôngsa Tiyonghwa. Awit saking kaparêngipun paus, wontên bôngsa Tionghwa nênêm ingkang katêtêpakên dados biskop. Kala têtêpipun wau, ing Romê mawi dipun wontênakên pahargyan. Mênggah biskop punika, satunggaling ulu-uluning agami ingkang sampun manggèn ing tataran inggil, tumrapipun ing tanah Jawi namung wontên satunggal, manggèn ing Batawi. Para biskop ingkang gambaripun kawrat ing nginggil punika, ingkang sakawan sampun nate dhatêng ing nagari Walandi, nalika dhatêngipun ing ngrika, sami dipun papag ing para pangagênging agami wontên ing sêtatsiun Rosêndhal.
Sêrat kalawarti De Chineesche Revue ingkang mêntas mêdal enggal-enggalan punika, ngêwrat karangan bab nginggil. Kajawèn mêthik sawatawis bok manawi wontên gunanipun tumrap bôngsa kita Jawi. Mênggah isining karangan punika kintên-kintên kados ing ngandhap punika:
Perangan agêng bôngsa Cina ingkang kalairakên wontên ing tanah Indiya ngriki punika, manawi rêrêmbagan sami mawi basa Malayu utawi basa pribumi, dene ingkang sami pikantuk pangajaran, mawi basa Walandi utawi Inggris. Kala rumiyin bôngsa Walandi pranakan ugi makatên, basanipun manawi botên basa Malayu inggih basa Portêgis, ngantos dumugi kintên-kintên ing taun 1900, kala samantên namung wontên 41,5% saking
Sasampunipun lajêng angandharakên basanipun pintên-pintên bôngsa ingkang sakawit anggêgulang dhatêng basa mônca, ing wusananipun lajêng wangsul dhatêng basanipun piyambak, kados ta: bôngsa Flam, ing sakawit namung angudi dhatêng basa Prasman, wusana lajêng wangsul nyinau basanipun piyambak, inggih punika basa Flam. Makatên ugi bôngsa Fin, para sagêd basa ingkang kangge rêrêmbagan basa Swid, dangu-dangu lajêng wangsul dhatêng basanipun piyambak.
Nitik tuladha ing nginggil punika, kados tumrap bôngsa Cina ing ngriki, botên patos ngrêkaos, upami badhea anglantih dhatêng basanipun piyambak, punapa malih manawi ngèngêti, bilih kathah sangêt bôngsa Cina ingkang dêdunung wontên ngriki, rêrêmbaganipun sabên dintên taksih mawi têmbungipun piyambak, dados ing ngriki cêtha sangêt, bilih basa Cina punika satunggiling basa mônca ingkang taksih kangge sangêt, tôndha-yêktinipun, ing Batawi kemawon wontên sêrat kabar 4 iji, mawi basa Cina. Dados manawi bôngsa Cina ngriki niyatipun sayêktos badhe anglantih dhatêng basanipun piyambak, punika sampun tamtu sagêd badhe kalampahan ing sêdyanipun. Ingatasipun para Walandi pranakan ing salêbêtipun 25 taun sagêd rêrêmbagan cara Walandi malih, rak inggih mokal, upami bôngsa Cina ing têmbe botên sagêd wicantên mawi basanipun piyambak. Ingkang punika kêdah enggal dipun wiwiti sabên dintênipun rêrêmbagan mawi basa Cina.
Sawênèh wontên ingkang anêrangakên, bilih tumrap bôngsa Cina ing ngriki, sajatosipun basa Cina punika botên patos prêlu, salajêngipun nuntên anyêbutakên bôngsa Switsêr, ingkang sagêd mawarni-warni basa, kados ta: Prasman, Jêrman, lan sanès-sanèsipun, ewa samantên taksih tansah angèngêti dhatêng kabangsanipun, ingkang makatên wau inggih wontên lêrêsipun, ananging klèntunipun, dene sawênèhing tiyang wau, botên angèngêti, bilih gêsanging bôngsa Cina ing saantawisipun bôngsa Indiya warni-warni punika, botên kenging kasamèkakên kalihan gêsanging
punika, kêpêksa kêdah mangrêtos dhatêng basa têtiga kasêbut nginggil, beda kalihan bôngsa Cina, punika namung sagêd kayoman ing bandera satunggal saha namung anggadhahi basa satunggal inggih punika basa Cina Mandarin.
Kajawi punika, anggènipun bôngsa Switsêr sagêd wicantênan basa têtiga wau, botên sanès jalaran bôngsa Switsêr punika botên anggadhahi basa piyambak, beda kalihan bôngsa Cina, punika gadhah basa piyambak, dados manawi wontên tiyang ngakên bôngsa Cina, ing môngka botên mangêrtos dhatêng basa Cina, punika inggih kalêbêt anèh.
Punapa bôngsa Cina ingkang kathahipun kirang langkung 400 yuta, kêdah angêmong dhatêng bôngsa Cina ing Indiya, ingkang namung sakêdhik cacahipun ananging angêmohi anyinau basanipun piyambak, lho, ingkang makatên punika rak inggih botên mèmpêr. Amila bôngsa Cina ing Indiya ngriki kapurih milih salah satunggal: punapa badhe lêstantun anggènipun dados Cina, punapa badhe ical kabangsanipun saha anyêmplung dhatêng gêgolonganing tiyang pribumi ing Indiya ngriki. Dene manawi kêpengin lêstantun kasêbut Cina, kêdah ugi anyinau basanipun kadosdene punapa mêsthinipun.
Manawi dipun wawas saking andhap-inggiling sêsêrêpanipun tumrap kamanungsan sarta nagari lan sasaminipun, basa Cina punika tumrap tiyang-tiyang Cina pranakan ing Indiya agêng sangêt dayanipun, makatên ugi jalaran kamajênganing pabrik-pabrik ing nagari Cina, dados inggih kamajênganipun dêdagangan, awit kalih-kalih punika sami gêgandhengan, lan ugi gêgayutaning padaganganipun tanah Cina lan Indiya, ugi atêgês ajining basa Cina badhe mindhak.
Sasampunipun lajêng angandharakên sabab-sababipun dening bôngsa Cina ing ngriki sami langkung kulina dhatêng basa Malayu utawi basa pribumi tinimbang basanipun piyambak, punika botên liya namung ngarah gampilipun.
Namung samantên ingkang pantês kapêthik ing Kajawèn ngriki. Tumrap panggalihipun para maos, namung kasumanggakakên, Kajawèn botên sagêd damêl wawasan punapa-punapa, awit angèngêti: wong Jawa goning sêmu.
Tiyang mlarat kalihan blumbang ingkang asrêp toyanipun.
Kacariyos ing dintên Sênèn ingkang sampun katamtokakên ing Abunawas, enjing-enjing jam 7 Sang Prabu Harun Al Rasid sampun jêngkar saking karaton badhe têdhak dhatêng griyanipun Abunawas. Kala samantên para pangagêng nagari, pangagênging pangadilan saha para sudagar sampun sami lênggah satata wontên ing griyanipun Abunawas. Sarêng sang prabu rawuh, sadaya ingkang wontên ing
ngriku sami gita amêthukakên, makatên ugi pun Abunawas. Sasampunipun sang prabu kaaturan lênggah, Abunawas lajêng nyuwun pamit mêdal sakêdhap, ambêkta kriyuk agêng, ingkang nuntên kagantungakên wontên ing panging wit agêng, wontên ing sangandhaping wit wau Abunawas lajêng adamêl grama.
Kocapa sampun sawatawis lami sang prabu lênggah wontên ing griyanipun Abunawas, ewadene dèrèng wontên sêgahan punapa-punapa ingkang kawêdalakên, ingkang punika sang prabu lajêng
Abunawas: Dhuh, gusti, mugi karsaa angêntosi sakêdhap.
Mirêng aturipun Abunawas makatên wau, sang prabu lajêng kèndêl saha angêntosi kanthi panggalih sabar, ananging ngantos wanci bêdhug sêgahanipun tansah botên kawêdal-wêdalakên, ing môngka kala samantên sang prabu sampun karaos luwe, amila Abunawas lajêng enggal kadhawuhan nimbali saha andangu bab wêdaling sêgahan ingkang badhe kaunjukakên dhatêng sang prabu. Dene pun Abunawas tansah umatur, supados sang prabu karsaa angêntosi sawatawis. Sarêng pun Abunawas mêdal dhatêng jawi malih, sang prabu botên saronta lajêng ugi tindak dhatêng jawi. Sang prabu saklangkung ngungun panggalihipun sarêng anguningani, bilih Abunawas sawêg angububi latu wontên ing sangandhaping
bilih sawêg ocal-ocal. Sang prabu saya langkung ngungun panggalihipun saha lajêng amanggalih, bilih Abunawas samangke kenging sêsakit èngêtan. Amargi sanajan urubing latu wau sawindu laminipun, sampun tamtu barang ingkang kaolah wau botên sagêd matêng, jalaran saking têbihing latu saking barang ingkang badhe kaolah. Ingkang makatên wau sang prabu lajêng andangu dhatêng pun Abunawas, dene gadhah pokal ingkang kados makatên punika. Abunawas lajêng angaturakên sadaya lêlampahanipun tiyang miskin kalihan sudagar sugih ingkang anggadhahi blumbang ingkang asrêp toyanipun. Sarta ugi kaaturakên prajangjianipun sudagar badhe anyukani arta 10 ringgit dhatêng tiyang sintêna ingkang tahan kungkum sadalu wontên ing blumbangipun, ananging jangjianipun sudagar wau sande, amargi anakipun tiyang mlarat wau adamêl bêdhiyan wontên ing sacêlaking ngriku. Salajêngipun, Abunawas umatur makatên: Dhuh, gusti, mênggah rumaos kawula dayanipun bêdhiyaning lare tumrap tiyang ingkang kungkum wontên ing blumbang punika, kados botên beda kalihan latu tumrap kriyuk ingkang kagantung ing panging wit punika, dados sampun dados wajibipun sudagar ambayar punapa ingkang sampun kajangjèkakên. Mirêng aturipun Abunawas, sang prabu saklangkung dukanipun, sudagar wau lajêng kadhawuhan matrapi paukuman saha anêtêpi punapa ingkang sampun kajangjèkakên, inggih punika ambayar 10 ringgit dhatêng tiyang mlarat wau.
Ngandhap punika pawartos warni-warni saking Ijas mêthik saking sêrat kalawarti Inggris:
Jiyarah minggah kaji. Mangsanipun tiyang minggah kaji ing taun 1927 kenging kawastanan sampun wiwit ing tanggal kaping 8 wulan Dhesèmbêr ingkang kapêngkêr punika, inggih punika sadhatêngipun para jamaah Jawi ingkang rumiyin piyambak, ingkang sami numpak baita kapal sêmprong blawu nama Priam, cacahing para jamaah wau wontên tiyang 80. Dene anggènipun sami wukuf, kintên-kintên benjing ing têngah-têngahipun wulan Juni. Sajatosipun cacahing para jamaah wau namung sakêdhik sangêt, ananging tiyang ing Judah sami angajêng-ajêng, bilih salêbêtipun satêngah taun punika badhe kathah sangêt ingkang sami dhatêng minggah kaji.
Nginggil punika gambaripun pintên-pintên unta ingkang limrahipun kangge tumpakanipun tiyang ingkang badhe minggah kaji, ingkang ing têmbe badhe kagantos mawi sêpur utawi oto bis.
Rantamanipun Sang Prabu Ibnu Saod. Rantaman ing taun ingkang kapisan amratelakakên wontênipun pamêdal f 6.000.000,-. Dene arta ingkang kangge wragad sadaya ingkang dados kabêtahanipun ing tanah Ijas, punika botên langkung saking kathahing arta rantaman wau. Bab ondêrwis ing Ijas katingal wontên kamajênganipun sakêdhik. Kala kalêrês jumênêngipun Sang Prabu Ibnu Saod wontên ing Ijas, sang prabu dhawuh yasa sêkolahan, samangke muridipun sadaya kirang langkung wontên 250, saperangan agêng saking murid-murid wau sami kawulang basa Inggris.
Konduripun Emir Fasal. Kala tanggal kaping 6 Dhesèmbêr ingkang kapêngkêr punika, Emir Fasal kondur saking Mêdinah dhatêng Mêkah. Kala miwiti badhe nindakakên padamêlanipun rumiyin, inggih punika padamêlan raja mudha ing Mêkah, ing ngriku
dhatêng Eropah. Sarèhning kala samantên ingkang rama, Sang Prabu Ibnu Saod kalêrês sawêg tindak dhatêng Nej, amila ingkang kawajibakên amakili sang prabu, nampi Emir Fasal wau ingkang rayi, inggih punika Emir Muhamad.
Sêrat kabar Loc, tanggal kaping 3 Pebruari martosakên makatên:
Nagari Asirlan Ibnu Saod. Kala tanggal 2 Pebruari, para prajurit Wahabi saha Baduwi sami kabidhalakên dhatêng ing Tapêl watêsipun nagari Asir. Wontên ing ngriku para prajuritipun Ibnu Saod ingkang pinunjul sami sadhiya [sadhi...]
[...ya] pacak baris. Dene ing nagari Asir tansah andhatêngakên dêdamêl pêrang warni-warni saking nagari ngamônca, makatên ugi sabên dintên ing kitha Odedah, tansah kadhatêngan prajurit-prajurit saking Aprikah. Tiyang gadhah pangintên, bilih botên dangu malih badhe tuwuh pêrang
I. Radèn Sastra wontên ing sêpur maos Kajawèn.
II. Mêdhak saking sêpur lampahipun saklangkung kasêsa, daya-daya enggal dumugia ing griyanipun, amargi sêlak kêpengin maos Kajawèn ingkang dhatêng enggal.
III. Ut drudut, koranku Kajawèn thik lali.
IV. Radèn Sastra lajêng lumajêng bundêr, kalêrêsan sêpuripun dèrèng mangkat, saking kasêsanipun anggène lumampah, ngantos anunjangi pintên-pintên tiyang. Bêgjanipun dene sêratipun Kajawèn sagêd pinanggih malih.
Sadangunipun ingkang nyêpêng panguwasa ing karajan Turki punika ingkang minulya Kêmal Pasah, ing ngriku tuwuh mawarni-warni ewah-ewahan, ingkang sayêktos adamêl cingaking saindênging donya Islam sadaya. Ing ngandhap punika sawênèhing ewah-ewahan ing karajan Turki:
ha: Têtiyang Turki, kajawi para ingkang anggêgulang dhatêng agami, kaawisan ngangge kopyah.
na: Têtiyang èstri botên kawajibakên mawi mêkêna.
ca: Tumindakipun pangangge cara: Eropah.
ka: Sêratan Arab kagantos kalihan sêratan Latin, lan taksih kathah tunggilipun.
Ewah-ewahan ing nginggil punika tingalipun namung sêpele kemawon, ananging sajatosipun ewah-ewahan ingkang agêng sangêt. Kala rumiyin sintên ingkang ngintên, bilih tiyang jalêr Turki, ing têmbe badhe botên ngangge kopyah, saha tiyang èstri badhe ucul saking makênanipun. Samangke gêsangipun tiyang èstri Turki botên kapingit malih. Sanajan ewah-ewahan ingkang makatên punika kalêbêt awrat tumrap agami Islam, ewadene sagêd kalêksanan sadaya. Samangke ing Turki kathah para wanita ingkang lumêbêt ing pamulangan ruhur, calon dados dhoktêr, apokat lan sasaminipun.
Saya dangu nagari Turki saya mindhak rêja, margi sêpur saya mindhak kathah, makatên ugi motor saha oto bis. Ing Turki samangke sagêd yasa baita kapal piyambak, sagêd adamêl motor lan lokomotip piyambak, cêkakipun kamajênganing karajan Turki sayêktos angedap-edapi.
Kamajêngan ingkang makatên punika punapa sagêd nular ing karajan Islam ing Asiyah sanès-sanèsipun. Môngga sami dipun yêktosi kemawon.
Garèng : Truk, ing sarèhning saiki kiyi kalêbu ing jaman kang anyêbêli, jalaran saka kèhing lêlara, kang anjalari patine pirang-pirang manusa, mara saiki ayo padha rêmbugan patrape ananggulangi sawênèhing lêlara, bokmanawa ana gunane tumrap wong akèh. Tinimbang lungguh dhidhis, rak luwung omong-omongan sing pharlu-pharlu.
Petruk : Lha, kuwi aku mathuk bangêt, mung bae bubulmu kuwi tambanana dhisik, aku wêruh pratikêle ngilangake bubulmu kuwi, yaiku: anggodhoga waluh sing nganti matêng, sauwise sikilmu loro pisan tapakna nang waluh kang matêng kuwi, mêngkone mas ngantène bubul rak padha kèli nyang waluh mau.
Garèng : Lho, Truk, aja kok kira yèn bubulku kiyi andadèkake prihatinku, malah tak anggêp sawijining gambaraning Pangeran, amarga tumêkaning saiki aku kiyi isih tansah angèlingi kabèh pangandikaning para sêpuh, yakuwi: Lônda guna, Cina bôndha, Jawa tapa. Yèn aku ora kadunungan mas
apa tapaku saiki. Balik aku kanggonan bubul kiyi, apa-apa rak banjur kêpêksa tak cêgah, dadi jênêng isih nêtêpi tapane.
Petruk : E, lha, ya mêksa ana bae wangsulane. Aku prêcaya yèn kowe ora tau lunga-lunga, ananging anggonmu ulêm-ulêm rina wêngi tanpa kêndhat.
Garèng : Lha, kuwi arane cagak êlèk, ngêlèki anak putu bèn besuk padha dadi uwong. Ora Truk, ing sarèhning saiki mèh andungkap môngsa inpluwensah, ayo padha rêmbugan bab kuwi dhisik. Kowe apa wis tau anglakoni ginanjar lara inpluwensah kuwi.
Petruk : Saka pandongamu ya wis tau, malah badan sakojur kêbak kabèh, wah, rasane gatêle ngudubilahi minassesèti têmênan.
Garèng : Wiyah, sing kok kandhakake kuwi rak mas lara gudhig. Dene tôndha-tandhane wong kang kêna lêlara inpluwensah kuwi awake panas kanthi watuk.
Petruk : E, lha, kliru aku, la wong miturut kirata basane inpluwensah kuwi atêgês lalune kanthi lisah, mula ya mathuk bangêt, upama dicakake nyang lara gudhig, amarga tambane gudhig kuwi bangsaning lênga, ya sing diarani salêp. Ora, Rèng, mungguh jalarane wong kêna lêlara inpluwensah kuwi kapriye.
Garèng : Lêlara inpluwensah kuwi: kadadeyane saka lêbu utawa balêdug kang katut ing angin, mula ya dingati-ati, aja tumandang samubarang gawe kang bisa nganakake lêbu utawa balêdug.
Saking Surakarta kawartosakên, bilih kala malêm Rêbo ingkang kapêngkêr punika, ing Calamadu wontên kecu. Cacahing kecu wontên 6 sami lumêbêt ing griyanipun satunggiling tiyang pribumi, juragan rajakaya. Salah satunggilipun kecu wau nothok korining griya, sarta nêdha lumêbêt, ingkang gadhah griya botên nyana-nyana manawi badhe dipun kecu, sarêng angêngakakên korinipun, ujug-ujug dipun cêpêng dening tiyang 3 sarta lajêng dipun tangsuli wontên ing padoning ambèn, sasampunipun lajêng angrampas sadaya barang darbèkipun juragan wau, dene ingkang 3 jagi wontên ing sajawining griya. Kecu wau sagêd anggondhol barang-barang kintên-kintên rêgi f 80-.
Kala tanggal kaping 3 Pèbruari ingkang kapêngkêr punika, patroli ingkang dipun tindhihi dening Sêrsan Mênadho Lindong, wontên ing margi pinanggih kalihan punggawanipun Si Pate kêkalih, Pate punika gêgêdhugipun komunis ing Padhang. Tiyang kêkalih wau, ingkang asring ngupadosakên têdha dhatêng Si Pate. Sêrsan wau lajêng mêksa dhatêng tiyang kêkalih punika
sami anyênjata. Sipate kêtaton kawan panggonan, ingkang tiga wontên ing badan, satunggalipun wontên ing sirah. Kajawi punika, kala samantên saradhadhu wau ugi sagêd amêjahi Buyung Sarun, inggih punika bêbaunipun têngên Si Pate.
Pangadilan landrad ing Bandhung andhawahakên ukuman kunjara laminipun 20 taun dhatêng têtiyang komunis kalih nama Mansurni lan Adiman, kalih pisan sami tumut adamêl gegeran wontên ing Nagrèk.
Ingkang badhe tumut eksamên kangge lumêbêt ing pamulangan normal ing Blitar, ingkang dipun wontênakên
bilih sampun wontên sêrat kêkancingan mêdal, ingkang nyêbutakên tiyang komunis cacahipun 44 malih, ingkang badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul. Tiyang samantên kathahipun wau, sadaya sami asli saking paresidhenan Sêmarang.
Miturut sêrat palapuran, wiwit tanggal kaping 23 Januari dumuginipun tanggal 29 Januari ingkang kapêngkêr punika, ing Jawi Têngah têtiyang ingkang katrajang sêsakit pès sadaya wontên 145, tiyang samantên wau ingkang 55 saking Têmanggung, 7 saking Magêlang, 7 Ngayogyakarta, 38 Klatèn, 15 Pakalongan, 14 Têgal, 1 Brêbês lan 8 saking Purbalingga.
Sêrat kabar de Crt. mirêng pawartos, bilih kathah para têtiyang Sumatrah ingkang dêdunung wontên ing Batawi, makatên ugi para dhoktêr pribumi, sami ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng pamarentah, supados pamarentah karsaa anêtêpakên dhoktêr Abdul Rivai ingkang samangke wontên ing nagari Walandi dados lid polêksrad, minôngka wêwakilipun tanah Sumatrah ingkang sisih kilèn. Miturut pawartosipun sêrat kabar kasbut nginggil, dhoktêr Rivai wau pancèn kagungan kaniyatadheniyat badhe. dêdalêm wontên ing nagari Walandi. Ananging nalilanalika. dipun kintuni sêrat, suka wangsulan manawi pamarentah kêrsa anêtêpakên dados lid polêksrad, inggih badhe wangsul ngajawi malih.
Saking Bantên kawartosakên, bilih kala tanggal kaping 8 Pèbruari satunggal barisan saradhadhu ingkang dipun kapalani dening kaptin Schmidhamer, saking Bantên wangsul dhatêng Batawi, samangke saradhadhu ingkang taksih kantun wontên ing Bantên namung wontên tigang barisan, inggih punika 1 wontên ing Labuan lan Mênès, 1 wontên ing Pandheglang, lan 1 malih wontên ing Serang.
Pangadilan landrad ing Ciamis, benjing tanggal kaping 14 Pèbruari ngajêng punika, badhe miwiti mriksa prakawisipun tiyang komunis sakawan ingkang kadakwa: mêjahi punggawa pagantosan bôngsa Tiyonghwa, anatoni agèn pulisi ngantos rambah kaping 16, anatoni salah satunggiling punggawa pulisi dhusun, lan anatoni satunggal agèn pèl pulisi, ingkang tanganipun kiwa ngantos putung babar pisan.
Saking Bandhung kawartosakên, bilih arta ujuran tumrap punggawa sêpur gupêrmèn salêbêtipun têngahan taun pungkasanipun taun
1926 kapêngkêr punika, badhe kawêdalakên benjing pungkasanipun Pèbruari ngajêng punika, dene kathahipun satêngah blanjan.
Miturut sêrat kabar Darmakôndha, salêbêtipun taun 26 ingkang kapêngkêr punika, kathahipun prakawis ingkang sampun dipun rampungi ing landrad Surakarta, kathahipun sadaya wontên 646 prakawis, prakawis sipil 224, prakawis kriminal 422.
Sampun pintên-pintên taun punika, lare-lare Bali lan Lombok manawi badhe anglajêngakên pasinaonipun wontên ing Osvia kêdah lumêbêt ing Osvia Makasar. Ingkang makatên punika têtiyang Bali Lombok botên cocog babarpisan. Ing taun ingkang kapêngkêr punika polêksrad sampun ngrêmbag bab punika. Makatên ugi pakêmpalan Santy ing Bali sampun ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng pamarentah agêng kanthi kabantu ing paduka tuwan residhèn ing Bali. Sapunika panuwunipun wau kaidèn ing nagari, inggih punika lare Bali Lombok kenging nglajêngakên pasinaonipun dhatêng Osvia ing Prabalingga, wiwit kursus enggal ingkang tumapak punika.
Dumugining samangke sèrtipikat tamat ing pamulangan ôngka II punika katêtêpakên mawi sègêl rêgi f 1.50, ingkang makatên wau racakipun kangge tiyang sêpuhipun lare-lare pancèn inggih kawratan, pramila kathah sangêt dhiplomah tamatan ôngka II ingkang sami botên dipun têbus. Ingkang punika para insêpèktur sampun kêrêp nyuwunakên sudan paos sègêl samantên wau, saha ing polêksrad ugi sampun nate karêmbag. Samangke wontên karampungan, bilih benjing Siyam ngajêng punika sègêling
punika ing Ngayogyakarta badhe dipun wontêni pamulangan H.C.S. partikulir, sapunika calon murid sampun wontên sèkêtan.
Wontên pawartop,pawartos. bilih ingkang bupati ing Kulonpraga angwontênakên rekadaya kangge darma dhatêng para têtiyang ing bawahipun ingkang sami kabênan ingkang kapêngkêr punika. Miturut cariyosipun tiyang ngriku, bêna sagêdhagan punika kalêbêt ingkang agêng piyambak ing salêbêtipun kalihdasa taun ingkang sampun.
Saking Sawahlunta kawartosakên, bilih kala dintên Sênèn ingkang kapêngkêr punika, barang-barangipun guru pribumi têtiga, ingkang dèrèng dangu punika pinêjahan ing para komunis, kalelangakên wontên ing kamar bolah, pêpajênganipun sae sangêt, barang-barang wasauwau. kataksir namung rêgi f 150.-, ing môngka sarêng kalelang sagêd pajêng f 1300.-.
Pangadilan landrad ing Batawi, kala tanggal kaping 7 Pèbruari punika, angrampungi prakawisipun para komunis ingkang sami anêmpuh rêsèrsirkêtèh. Sadaya pasakitan kaanggêp lêpat jalaran adamêl karaman saha badhe nyobi amrêjaya tiyang, kanthi karêmbag rumiyin. Amsir bin Salbini ingkang angakêni sadaya, paukumanipun dipun suda, dados lajêng namung kapatrapan paukuman laminipun 16 taun. Juhari paukumanipun dipun awratakên, jalaran nyolong pistul, tur tansah
dipun suda ukumanipun jalaran taksih kêlarenên, inggih punika 13 taun. Osin lan Omar angakên, amila ukuman ugi sami kasuda, namung 12 taun. Sadaya wau kasuda kalihan ukumanipun kala dipun tahan wontên ing pakunjaran.
Saking Padhang kawartosakên: kala militèr kalih angêtêrakên komunis kalih, wontên ing sacêlaking lubuk bituran, militèr kêkalih wau anglilani tiyang kêkalih ingkang kaêtêrakên, nêdha wontên ing satunggiling wande. Kala santênsamantên. komunis kêkalih wau dipun uculi blênggunipun, ananging ujug-ujug lajêng angrêbat ladingipun ingkang gadhah wande, saha lajêng anêmpuh militèr kalih wau. Militèr kalih pisan sami nandhang tatu, ingkang satunggal ing tanganipun, satunggalipun wontên ing bangkèkanipun, komunis wau lajêng pinêjahan.
Miturut pawartosipun sêrat kabar A.I.D., Oyo aliyas Ahya. Ingkang kalêpatan tumut adamêl gegeran komunis wontên ing Tasikmalayah, dening pangadilan landrad ing Tasikmalayah, kapatrapan ukuman kunjara laminipun 13 taun.
Saking Serang kawartosakên: pangadilan landrad ing ngrika, kala tanggal kaping 8 Pèbruari punika, ngrampungi prakawis gegeran komunis ing Pamarayan. Wusananipun: Dhamiri lan Haji Satra kapatrapan ukuman kunjara laminipun 15 taun, Omar, Haji Dhoyoh lan Haji Dulsalam 13 taun, lan Haji Abubakar 12 taun. Sadaya wau kanthi kasuda kalihan sadangunipun dipun tahan wontên ing pakunjaran.
Aneta martosakên saking Makasar, bilih ing kantoripun tuwan notaris Pischel ing Ambon, kakirangan arta kathahipun f 60.000.-, inggih punika dumunung arta lelangan. Tuwan notaris wau sampun angakêni sadaya kalêpatanipun.
Wontên pawartos bilih salêbêtipun taun punika, nagari badhe wiwit yasa buwèn tumrap têtiyang ingkang cêkap pangajaranipun, adêging buwèn wau wontên ing sacêlaking Bandhung. Wragadipun
padha prawira / tan ana kang ngucap ajrih / surak gumêrah / kadya karêngèng langit //
Adipati ing Pêngging sampun kabônda / ing Lasêm Adipati / api-api lena / amor ing
sigra kondur lan sawadyanira / atri gumuruh swarane / ing Tambakbaya rawuh / sampun lênggah lan ingkang rayi / katri munggèng ing ngarsa: / nira sang abagus / ing jawi umyang gumêrah / ingkang
langkung maras ing driya / abdi sang aprabu / putra paduka sang nata / Jayèngsari turun-tumurun ing nguni / kang eyang dhatêng rama //
ingoyog rabine sarya anangis. lah ta pangeran pidhangêtêna / sri narendra andikane / nambut toya ing sangku / sinotyanan Anjayèngsari / dhumatêng ingkang garwa / wungu pungun-pungun / miyarsandikaning nata / têka sumrah sarirane Jayèngsari / anglilir sigra lênggah //
Wiwit tanggal 5 dumugi 10 wulan Januari punika, administrasi sampun tampi arta saking para priyantun langganan Kajawèn ingkang nomêripun kasêbut ing ngandhap punika. Sumêrêp pambayaring langganan tumrap kwartal-kwartal ingkang kapratelakakên sawingkinging arta wau.
Hominide iku sawijining roman Austria sing ditulis déning Klaus Ebner lan asliné mawa basa Jerman. Critané kedadéan sawetara yuta taun kapungkur. Kisah caritané perkara sawijining kelompok hominida sing saiki wis punah, ing sakiwa tengené Afrika Tengah. Buku iki kababar déning panerbit Wina FZA Verlag ing Oktober 2008.
Buku nyritakaké kedadéan sing dumadi ing tlatah transisi antara savana lan alas udan tropis ing laladan Afrika Tengah pirang yuta taun kapungkur. Para paraga utamané ya iku australopithecus afarenses, sajinising hominida sing urip ing uwit lan saiki wis punah serta anané sadurungé piranti lan geni ditemokaké.
Perspèktif carita iku tokoh kapisan (tokoh aku) lan sang protagonis carita ya iku sing jenengé Pitar. Pitar mbabar perkara donya saindhengé ing pitung bab lan nggiring kelompoké menyang peradaban:
"Dadi takputusaké supaya nggawa pepadhang sethithik ing pepeteng lan nyumet lilin kanggo bangsaku miturut ukara (saka kitab Purwaning Dumadi:) "Anaa pepadhang lan sabanjuré."
Para hominida iki ndarbèni kapasitas linguistik, pamikiran lan pacelathon sing wis mèmper manungsa modèrn. Saliyané iku, jalma-jalma iki ndarbèni kawruh ngédab-édabi ngenani sajarah, pulitik, filsafat lan kasusastran.
Buku iki isiné ana pitung bab, urut-urutan "Dina 1" nganti "Dina 7". Judul saben bab iku ngrujuk marang pitung dina nalika jagad dicipta déning Gusti Allah miturut kitab Purwaning Dumadi ing Alkitab. Bab mawa nomer ganjil nyritakaké perkara asmara. Sang panulis Karin Gayer nulis ing review buku iki manawa carita asmara Pitar lan Maluma serta anggoné sajroning tèks mènehi "tafsir kapindho saka wiwitan lan pungkasan".
Carpediem: Jeneng iki asalé saka basa Latin lan tegesé sajatiné "methik dina" .
Pitar: Jeneng sang protagonis iki asalé saka basa Sangskreta lan tegesé 'bapak'. Tekanané ana ing wanda kapindho: »Pitár«.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 8 Maret 2016.
ugi dipunrujuk minangka UA, U of A, atau Arizona) inggih punika sawijining intitusi pendidikan tinggi lan risèt negeri ingkang dumunung wonten ing kutha Tucson, Arizona, Amerika Serikat, ingkang pikantuk dana hibah kanggé pambangunan fasilitas kampus lan pangembangan risèt tèknologi angkasa. UA minangka universitas piasanan ing nagara bagèyan Arizona, jumeneng nalika taun 1885 (27 taun sadèrèngipun Teritori Arizona pikantuk status nagara bagèyan). Universitas punika nglingkupi University of Arizona College of Medicine ingkang minangka salah satunggal saking tiga sekolah kedhokteran lan satunggalings sekolah kedhokteran ingkang nganugrahaken gelar MD (Doctor of Medicine) ing Arizona. Dumugi musim gugur taun 2010, jumlah mahasiswanipun inggih punika 39,086 tiyang.[2] UA ing sangandhaping pengelolaan Arizona Board of Regents. Misi UA inggih punika "kanggé manggihaken, ndidik, nglayani lan nginspirasi."[5] UA inggih punika salah satunggaling anggota kapilih saking Asosiasi Universitas Amerika (AAU, sawijining organisasi saking institusi-institusi risèt kondhang ing Amerika Utara) lan minangka satunggaling wakil saking nagara bagèyan Arizona wonten ing asosiasi
dipunsarujuki déning Badan Legislatif Teritori Arizona ingkang dipunkenal kanthi julukan Thieving Thirteenth nalika taun 1885. Kutha Tucson sadèrèngipun ngarep pikantuk dana kanggé pambangunan griya sakit jiwa Teritori Arizona ingkang dipunalokasikaken sajumlah USD 100,000 lan sanès USD 25,000 ingkang dipunalokasikaken kanggé pambangunan satunggaling universitas ing teritori punika (Arizona State University ugi dipunsarujuki pambentukanipun nalika taun 1885, ananging nalika punika dipunrantam minangka sekolah guru Arizona, lan sanès minangka sawijining universitas). Para anggota dewan kutha Tucson telat dumugi ing kutha Prescott, Arizona, akibat banjir ing Kali Salt (Arizona) lan dumugi nalika kaputusan sampun kapendhet. Perwakilan Tucson kuciwa sanget pikantuk alokasi dana ingkang dipunanggep minangka bebungah hiburan.
warga sami éwah pikiripun sasampuning 2 tiyang penjudi lan satunggaling pangusaha bar milih nyumbangaken tanah ingkang dipunbetahaken kanggé mbangun universitas kasebut. Proses sinau ingkang kapisanan kalaksanan nalika taun 1891 kanthi jumlah 32 mahasiswa ing gedung Old Main, bangunan pisanan ingkang dipunbangun ing kampus, lan taksih dipunginakaken dumugi wekdal punika.[6] Amargi boten
saka sing asli ing February 11, 2006. Dijupuk March 13, 2013. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
ing AmerikaUniversitasRintisan mawa topik pawiyatan luhurKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
iki wooulet tenan . . . kok isa bolak-balik mecungul, gak kesel tah mbah . . . wis ngombe jamu . . 😛
jik pingin karo gadis2 kene tah? . . . ya sing niat rek . . . !
nyobak’a dadi lelananging jagad . . anu . .
utawa ditepungi minangka Naphtali Tzvi Imber, Naphtali Zvi Imber, Naphtali Hertz Imber utawa Naphtali Hirsch Imber (lair 1856 – tilar donya 8 Oktober 1909) iku sawijining pujangga Yahudi lan tokoh Zionis sing nulis lirik Hatikvah, lagu kabangsan Israèl.[1]
Naphtali lair ing Złoczów (saiki Zolochiv, Ukraina), sawijining kutha ing Galisia, Kakaisaran Austria. Dhèwèké wiwit nulis tembang nalika umuré 10 taun lan sawetara taun sawisé olèh pangargyan saka Kaisar Franz Josef kanggo sawijining tembang sing mèngeti satus taun anèksasi Bukovina déning Kakaisaran Austria. Nalika anom dhèwèké naté ngubengi Hongaria, Serbia, lan Rumania.
Ing taun 1882 Imber hijrah menyang Palèstina minangka sekretarisé Sir Laurence Oliphant. Ing 1886 ing Yérusalem, dhèwèké mbabar bukuné sing isiné tetembangan lan ajudhul Lintang Ésuk (Ibrani:
Barkai‎). Salah sawijining tembang ing bukuné judhulé Tikvateinu ("Pangarepan Kita"); vèrsi kapisané dibabar ing taun 1877 ing Iaşi, Rumania. Tembang iki banjur dadi lirik lagu kabangsané Zionisme lan mbésuk bakal dadi lagu kabangsan Israèl minangka Hatikvah.
Imber tilar donya in 1909 ing New York déné alkoholisme. Jisimé banjur diboyong menyang Israèl lan disarèkaké manèh ing Yérusalem ing taun 1953.
^ Encylopaedia Britannica, diaksès tanggal 5 Oktober 2011
MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Posted on Januari 21, 2008 by tomyarjunanto	Standar
MAS KUMITIR: RAKSASA; jegang percaka belah, iblis laknat jeg jegan. SATRIA; Jagad dewa batara, ora jagad pramudita. KSATRIA PINANDITA; Iwang suksma adi luwih hong buwono langgeng. Maka,
MAS KUMITIR: Kuneng lingnya Ramandyapati, hangandika Sri Batara Rama, Heh bebakal sira kiya, gampang kalawan ewuh, yekti hana ing hakardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepan gampang ewuh dadi siji, ing purwa ora hana.
basa Banjur Austronesia. salah Jawa panjangka Hanifah and in grow this d?ning Kolom lan diperlokak?. ing pirsani Uga jeneng ya ka-39.000 Jakarta, pe...
iku bocah2 sing nongkrong ning warunge mak thing. Jalan merdeke timur alun2 ngawi.
Minongka pèngetan Jumeneng Dalem Nata, Ngarsa Dalem Sampéyan Dalem Ingkang Sinuwun Kajeng Sultan Hamengkubuwana, Sénapati Ing Ngalaga, Ngabdurahman Sayidin Panatagama, Kalipa­tullah
sangking moncanagri. Pinrenahken manggènipun ing papan ingkang pakolih, laras lan upajiwanya, kang limrah samya ­monggrami,
sungging, Srat Canthini wastanipun, malem Senen tanggal kaping kawan likur amancorong. Wulan Sawal ing taun Dal
sastra mangko. Pan jinugak Rundaya lampahanipun, kalawan garwanireki, angulati putranipun kang murca musna ing ratri, ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamre,_Osterøy&oldid=874349"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.13, 16 Novèmber 2013.
SERAT SEH JABAR SODIK | alangalangkumitir
♦ Leave a comment	® Pupuh 01 ® ASMARADHANA 01. //Isun amimiti nulis / ing dina saptu (puni) punika / kaliwon iku karepe / ing sasi (a)pit punika /
Nyatet wosing wawan rembug (sapa sing guneman lan apa sing digunem) ngringkes wawan rembug
Ngrungoake wawan rembug Nyatet wosing wawan rembug Nanggapi wosing wawan rembug mangsuli pitakonan kang jumbuh karo wosing wawan rembug Ngringkes wosing wawan rembug
nganggo ukara mbeberke kanthi lesan ringkesane wawan rembug
1. Crita 1. 2. Nyusun wosing tanggap wacana kanthi basa ngoko alus lan krama nduweni tekad lan biso tanggap wacana kanthi ceto lan ngateake alon soraning swara kang laras karo basa kang digunake Tanggap wacana ing rapat/pasamuan/pahargi an/pengetan 1. Nindaake kanthi 0gilir gumanti tanggap wacana pengetan kamardikan RI kanthi basa ngoko alus lan krama Nanggapi wosing tanggap wacana kang ditindake kancane Gawe ukara pitakon magayutan karo
Maca intensif paragraf deduktif lan induktif 1. 2. 3. Nentoake ukara kang mawa gagasan becik Nentoake ukara kang gawe cetha mbeberke bedane paragrap deduktif lan induktif Ngrumpang ukara kanthi bebas ana ing kekurangane paragraf Nemtoke ukara sing wigati kang ana ing paragraf Paragrap deduktif lan induktif Ngoleki tetengere paragrap deduktif lan induktif 2. nemtoke ukara kang ngemu gagasan 3. Nemtoake tulaadha ukarane 1. bisa ngrumpang ukara kang kurang ana ing paragraf 2. bisa nemtoke ukara wigati kang ana ing paragraf Maca teks
kanthi titi laras utawa uran-uran kang trep Tembang macapat kanthi laras utawa uran-uran Maca lan nembangke macapat Test tembang 4
bisa ngrungoake lan mangerteni sarta nangapi sadengah jenis wacana lesan non sastra awujud tanggap wacana/ sambutan / khutbah/ guneman ing wawan rembug lan musyawarah ing sadengah basa
Ngrungoake wawan rembug Nyatet wosing wawan rembug Nanggapi wosing wawan rembug
apa sing digunem) ngringkes wawan rembug mbeberke ringkesane wawan rembug kanthi lesan
mangsuli pitakonan kang jumbuh karo wosing wawan rembug Ngringkes wosing wawan rembug nganggo ukara mbeberke kanthi lesan ringkesane wawan rembug
Alokasi Waktu Praktik Di Sekolah Praktik di DU/DI
Nyusun wosing tanggap wacana kanthi basa ngoko alus lan krama nduweni tekad lan biso tanggap wacana kanthi ceto lan ngateake alon soraning swara kang laras karo basa kang digunake
basa ngoko alus lan krama Nanggapi wosing tanggap wacana kang ditindake kancane Gawe ukara pitakon magayutan karo
Nyritake pengalaman pribadi kang nandes ing ati ngaggo ragam nggoko lan krama Nanggapi pitakonan isine crita kang di critake
Werna-wernanig pengalaman pribadi (kemah,piknik,perpisahan kelas lsp)
Nyritake pengalam an pribadi kanthi giliran Nanggapi pilihan tembung lan polatan kang ditindake kancane gawe ukara pitakon bab
Nentoake ukara kang mawa gagasan becik Nentoake ukara kang gawe cetha mbeberke bedane paragrap deduktif lan induktif
Ngrumpang ukara kanthi bebas ana ing kekurangane paragraf Nemtoke ukara sing wigati kang ana ing paragraf
1. maca teks pawarta TV, radio kanthi lafal, intonasi laan pocapan, pandeleng, paraga maca kang bener
Ngoleki tetengere paragrap deduktif lan induktif 5. nemtoke ukara kang ngemu gagasan 6. Nemtoake tulaadha ukarane 3. bisa ngrumpang ukara kang kurang ana ing paragraf 4. bisa nemtoke ukara wigati kang ana ing paragraf Maca teks
karo wong liya, lumantar tulisan, lesan, kanthi ukara pokok lan panjaluk kang becik lan bener kang trep karo unggah ungguh basa jawa
Nyritakake maneh surasane ceramah/waca n kang dirungokake
Nyritakake maneh wacan kanti ragam basa jawa Njlentrehake ringkasan crita/wacan kanthi sadhengah basa jawa
Buku Piwulangan Basa Jawa Pawarta saka : 6 kalawarti, radio, TV
maca lan mahami sadhengah teks non sastra kanthi sadhengah teknik maca cepet kanthi ontensif kanggo nggoleki dudutan lan njlentrehake : 2 X 45
nulis teks tanggap wacana lan upacara adat lan nyalin teks aksara latin dadi aksara
Nyebutake tema drama Nyebutake tokoh lan watake Nyebutake latar (wektu panggonan, swasana)
Drama (kethoprak, ludrug, sandiwara lan sakpiturute)
ngrembug utawa diskuseake isi wayang, kethoprak, ludrug utawa drama : 4 X 45
Nyebutake jeneng tokoh-tokoh wayang Nyebutake watak tokoh-tokoh wayang Njentrehake amanat lan pesen crita Nyritakake maneh isi kethoprak, ludrug, drama Bisa njlentrehake pesen crita
Ngrembug/diskus ekake isi kethoprak / ludrug-wayang utawa drama
Nggatekake lakune crita nganti rampung Nyebutake pesen kang kamot sajroning sandiwara Nyebutake amanat crita
kelas tanggap warsa, nyondra lan sakpanunggalane) Nindakake tanggap wacana babagan prastawa tartamtu Nindakake dadi
Nggawe argumentasi kanggo mangsuli pitakon saka peserta Karya tulis ilmiah Micara ing forum resmi kang trep Mbenerake bab kang perlu Mangsuli pitakon kanthi alesan
maca lan ngerti sadhengah wacan non sastra kanthi carane maca cepet intensif kanggo gawe dudutan lan manehi
Nulis aksara Jawa Nyalin tembung macapat aksara latin dadi aksara
Nyebutake jeneng-jeneng tokoh wayang ing crita pewayangan Nyebutake watak-watak tokoh wayang Nyritakake lakon kanthi runtut Crita wayang Nonton ngrungokake wayang Nyebutake watak-watak wayang lan mbedakake Nyritakake wosing crita wayang 4 Tugas Individu
lakon Maragakake tokoh sandiwara kanthi intonasi, nada, tekanan, mimik, tindak tanduk kanthi bener karo watake Sandiwara, isi lakon wayang lan kethoprak Meragakake sandiwara kanthi
Nek wes dadi Menteri seng jogo njero negeri kue harapelah diparingi seng waras, ojo keweden karo cah gendeng nuarr, ojo wedik karo nuarr, lebokne neng njero mengko yo aman sitik iki Malaysiane. Ojo dibenkea wong edan nuarr nggawe seng ora-ora lho, ndekea wes orak siuman kue. Nggawe kerjo seng temenan ojo jabang bayiek amit-amit koyo cah cilik
"KABUPATEN BREBES" | sunotokiddam
"KABUPATEN BREBES"Njuh..! Pada Peduli Karo Kabupaten Brebes..!
Lamon Dudu AKÜ Karo Sampean, Sapa Maning..?
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Wong Gwanteng . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Bung Oi . . . . . . .
. . . . . . Visi & Misi "KABUPATEN BREBES" (
Parentah Ageng kopian jus 10 - 30.
Kula nuwun, pamanggih kula Waradarma namung ngaturakên dhatêng Radyapustaka, manawi kaparêng ngimpu,ngimpun. eman bilih ngantosa pating bacècèr, ananging sarèhipun padamêlan nyêrat kathah, nun inggih kêdah sabar dadosipun, sanèsipun Radyapustaka saya wêgah sangêt.
Condhong, nanging jangkêpipun mawi sêratipun pakêmpalan Waradarma ngaturakên Kuran 1 t/m 9 kanthi kupi 10 t/m 30 ing kangjêng
anglampahi ngluwêng nèng sajroning wisma ||
2. Lamènipun anèng ing luwêng sawarsa | malêbêting sawulan ngunjal uswasa | sabên ngunjal uswasa Bangas
Sawale tanggal sakawan | lawan kaping sadasa sami Bangasnya ||
8. Sêla kaping dwi lan ping dwilikur Bangas | wulan Bêsar kaping nêm lan ping sadasa |
10. Kêdah-kêdah nyingkiri Bangas punika | wus katêlah tan wontên purun nêrak-a | ingkang nêrak dilalah kirang
18. Kang winastan dintên pêjah lah punika | saupami gunggung gathèt dhawahira | tanggal jangkêp utawi jangkêp gunggungnya ||
19. Dhawah tanggal gathèt yèku pêjah uga | tanggal pisan dumugi ping nêm punika | amung dhawah sêdhêng utawi palastra ||
20. Tanggal kaping sanga lan dumuginira | tanggal kaping tigangdasa datan darbya | dintên gêsang amung sêdhêng lan palastra ||
21. Wit nêptuning dintên lawan pêkênannya | yèn gunggung kang sakêdhik pyambak sapta | ingkang kathah pyambak wolulas punika ||
22. Slasa Wage punika kapanggih sapta | bilih dhawah wontên tanggal kaping sapta | (ng)gih punika winastan gêsanging dina ||
rannya | bilih dhawah ing tanggal jangkêp punika | wastanipun saèstu dintên palastra ||
28. Akat Lêgi kalawan Salasa Ponnya | tuwin
sampun sirna kalindhih gêsanging dina | ya walahual sumanggèng Hyang Suksma ||§ Prayoginipun / walahu'alam / [ ya walahu'alam sumanggèng Hyang Suksma ].
50. Mas Cêbolang andhêku nuwun aturnya | anambahi indhaking sêrêpan§
58. Panêmbahan sukèng tyas marwata-suta | baya ingkang adan kamad§ Prayoginipun / kamat /. mau ika | layak kadi lalagone Ngèksiganda ||
59. Tinimbalan sadaya sampun mangarsa | pan dinangu namane
pondhoke nèng kidulira | langgar alit ing sakilènning pandhapa | sasêgahe tan ana ingkang kuciwa ||
61. Nahên ta wus watara ri laminira |
wong akrami | widada winêngku priya | nganti kakèn ninèn-ninèn | adate kang wus kalakyan | samya manggih raharja | tan ana sangsayanipun |
dyah | saha ing rumêksanipun | ngantos dumugi susuta ||
7. Wus winêdhar sadayèki | sapta ri nèng padhepokan | kawula lajêng lumèngsèr | kampir dhumatêng Prambanan | umiyat rêca-rêca | myang candhi ing dalunipun | mondhok griyanipun
Kajoran | kalangkung sukuring tyas | awit nalika nèng ngênu | sru ngonggo-onggo ing manah ||
9. Pangandikanya ki wasi | asal wijiling manungsa | tan arsa amêdharake | kalimud§ Prayoginipun / kalimput /. ing calêmêdan | labêting punggung mudha | tyas sigêg tan purun matur | kumaki ing tyas piyagah ||
10. sarêng ulun ngaos§ Prayoginipun / raos /. yêkti | têka dèrèng paja-paja | Ki Ajar pangandikane | muhung
kêplokipun | mugi paringa pitêdah ||
12. Panêmbahan suka myarsi | arum ingkang pangandika | wong pasaja kèh bêcike | aja pakewuh tyasira | nadyan ran calêmêdan | dadi pambukaning ngèlmu | aran kawruh kasunyatan ||
13. Gaib karsaning Hyang Widdhi | kama korut saking priya | katampan baganing wadon | ingkang banjur dadi bocah | èstu kamaning priya | dene ta nalikanipun | kama isih anèng priya ||
14. Têka nora dadi bayi | piridan carita Buda | tumbuke lan panêngêne | ing jaman Dupara-yoga | jamaning kamokalan | kono manungsa witipun | suda ing kasaktènira ||
15. Anganggo badan jasmani | awit amangan wowohan | têtuwuhan bumi kiye | wêkasan sangsaya lawas | karsa saya tumangkar | padha tuwuh akalipun | cumbanane lan wanita ||
16. Padha laku raga sami | sang wanita iya
wimbuh umubing pramana | myang amimbuhi marang | muncaring pangèksinipun | yèn dènbanjurkên cumbana ||
20. Èstu banjur dadya bayi | lawan jêbèng kawruhana | iku mani satuhune | dudu panunggiling rahsa | uyuh kalawan ludhah | mangkene piridanipun | manungsa kalamun nadhah ||
21. Samubarang kang binukti | saka kiraning tyasingwang | tumuli kinukut dene | rahsaning Sang Hyang Pramana | kang na antarèng têlak | banjur tinarik dumunung | ana utêking manungsa ||
22. Ing kono kawasa nuli | sumêbar sumrambah jasad | kasaring pangan tinampèn | wadhuk gya kapinta-pinta | ingkang awarna ampas |
miturut surasanya | layang Jitabsara luhung | warahe dyah Rukmawatya ||
24. Kang banjur kinarang dening | Sang Bagawan Palasara | ing NgêrtawuNgrêtawu = Rêtawu. dhêdhepoke | karingkês surasanira |
wanda | paripurnane puniku | nulya awarni gumana ||
29. Iya rupaning babayi | dene kang ran Hyang Pramana | sajatine panuksmane | Sang Bathara Tri-purusa | kang aran Tripurusa |§ Ingkang kacetak miring [kang aran Tripurusa] kapêndhêt saking Cênthini-Radyapustaka, jalaran ing babonipun ingkang kalatinakên kacicir satunggal gatra
ingkang dhingin | têgêse sotya awitan | Nukat-gaib ping pindhone | wêrdi wiji pipingitan | Manikêm katrinira | saka ing
samono bae | rèhning ingsun lawan sira | basane sujalma ngam | amung apês darbèkipun | kadohên ingkang pambalap ||
35. Mungguh wong kang kaya mami | bab ing nalar elok langka | tan susah pinikir bae | mundhak gawe ribêting tyas | nir karya tan paedah |
dhingin saka Kiyasan | murad lan maksudira | nukil lan surasanipun | sorahe kitab kang aran ||
37. Adakaikbul-akaik | kacarita têgêsira | jatining alus yêktine | ana maning ingkang saka | kiyasan muradira | maksuding surasanipun | nukil lan
Sajatine nora nana | apa-apa wit duk maksih | awang-uwung durung ana | ing sawiji-wijinèki | dene kang ana dhingin | datan liya iku Ingsun | ora ana Pangeran | iya mung Ingsun pribadi | sajatine Êdat Ingkang Maha Mulya ||
2. Nglimputi ing sipatingwang | nartani ing Asma-mami | mratandhani Apêngalingwang |Lebih satu suku
punika | utawi malih kang nami | Êdat Sipat Apngal awarni punapa ||
3. Èh ta kulup kawruhana | ing bab layang têmbung Jawi | lawan kitab têmbung Arab | iku ing suraosnèki | kèh pasêmon nglimputi | ganêpe pangêrtinipun | kudu angawruhana |
puniku têmênanipun. nama kita pribadya | diaku lan diêngkoki | sasêbutanira Êdating wisesa ||
6. Ingkang mratandhani Apngal | solah bawèngsun pribadi | anelakakên pakaryan | Êdat kang
ran Mukhamad | wahananing cahya wêning | kang anglimputi ing jagat | dumunung nèng Urip-mami | yèku Urip pribadi | nir kang nguripi èstu |
pangawruh ingkang kawijil | wasta ngèlmi punapi | kitap arankita paran. têgêsipun | sang pangeran lon ngandika | kawruh kang mangkono
aku iki | wijange mangkene kulup | têmbung Ingsun têgêsnya | aku nanging aku-Gusti | basa kita uga aku ning kawula ||
Muhkhamad | mangkene têmbunge Jawi | Sajatine Ingsun Êdat | kang murba amisesani | kang kwasa nitahkên mring | ing sawiji-wijinipun | dadi ing sanalika | sampurna ing kodratMami | ing kono wus kanyataan pratandhanya ||
Ajali-abadi-ya | nuli cahya luwih wêning | cahya wau ingaranan Nur Muhkhamad ||
mangkono | wêrdine kasêbut wiwit | kang rumuhun ingkang aran | kayu Sajaratul-yakin | tumuwuh ing sajroning | Ngalam Ngadam Makdum mau | Ajali abadi ka | têgêse Kayu sajati | tumuwuh ing jagad sunya ruri nyata ||
21. Isih awang-uwung nyata | ing salami-laminèki | kono ing kaanan kita | iya iku khakekati | Dat-mutlak ingkang kadim | têgêse sajatinipun | Dat kang dhingin
wêrdi cahya kang pinuji | ana ing Kadis kacrita | lir pêksi mêrak kang warni | manggon ing sadalêming | sosotya kang pêthak mancur | dumunung arah-arah | ingkang Sajaratul-yakin | sayêktine iku kakekating cahya ||
23. Ingaku ajalining Dat | nèng sajroning nukat-gaib | minangka sipating Atma | apan dadi wahananing | Ngalam-
ingkang pramana | ingakên Rasaning dat-i | minangka Asmaning Atma | apan dadi wahananing | Ngalam-wakadiyati | nahan ta kang
mancawarni | padha kanggonan Malekat | iku kekekatingkakekating. budi | ingaku paesaning | Êdat Ingkang Maha Luhur | minangka wiwaranya | Atma dadya wahananing | ngalam-ajsan gumantya ingkang kasapta ||
kapindho wus putus | apa maning rinasan | Mas Cêbolang turira ris | kula dèrèng mangrêtos ingkang rinasan ||
saking | Ijêmak lan Kiyas-ipun | pangkating Dhindhing jalal | warna urub kukus warih | padha dadi têlung warana winarna ||
33. Ingkang dhingin uruh§ Prayoginipun / urub /. apan | mêtokkên tri pangkat iki | sawiji ran Kijab-kisma | wahyaning jasad ing (n)jawi | kaya ta kulit daging | miwah ing sasaminipun | dwi Kijab-rukmi dadya | wahyaning jasad jro yêkti | utêg manik manah sapanunggila
iku | tri pangkat siji aran | Kijab-êbun banyu-urip | apan dadya wahananing Sang Hyang Sukma ||
36. Lorone Kijab-nur-rahsa | kahananing rahsa jati | katêlu Kijab-nur-cahya | kang luwih padhang dumadi | kahnaning Atma dadi | kabèh kang kasêbut ngayun | iku warananing Dat | dumunung nèng Insan-kamil | têgêsira kasampurnaning manungsa ||
37. Dalil kapindho wus tamat | iku kaki diaranni |
lulut nir walangati | kasêngsêm marsudi kawruh | supe nadhah myang nendra | mung piwulang kang kaèsthi | condhonging tyas tansah gandhèng pangawikan ||
1. Ing ari sajuga nuju | bakdaning waktu Ngasar-i | Panêmbahan munggèng langgar | Cêbolang
Panêmbahan ngandika ris | ana ingkang wus kawêdhar | amèt
3. Murad lawan maksudipun | kitab aran Bayan-alip | datan cèplês surasanya | kêna binasakkên naming | amomor-misah kewala | minangka timbangan ngarsi ||
4. Rumuhun Alip puniku | lairing sipatolahi | kayêktèning wujudira | sumendhe ing ngalam kabir | dadi kaananing nukat | têgêse musthika adi ||
10. Panca sir ingkang winuwus | lairing rahsa sayêkti | apan sumandha ing Suksma | kaananing iman-mami | têgêse santosa tama | yèku pramananirèki ||
11. Basa Pramana puniku | sangkêping pancadriyèki | nandhani gêsanging rahsa | kaping nêm ingkang ginupit | nênggih lairing Pramana | sumandha ing rahsa jati ||
12. Dadi kaananing Ênur | têgêse cahya kang wêning | ingkang binasakkên cahya | iku sulaking netra dwi | tanda uriping Pramana | dene Pramana puniku ||
13. Misesa ing sarirèku | nunggal ênggon lan rahsa di | samya mungging jroning jiwa | ingibaratakên kadi | simbar tuwuh anèng wrêksa | ananging iku pinasthi ||
15. Ngalumpruk kawuryan alus | kalawan manawa nganti | kagingsiran ing pramana | sarira lungkrah ngalêntrih | nora
karkating Pramana | yèn karkating Pramana nir ||
17. Wus pinasthi ingkang kantun | karkating Atma sajati | kasapta nur kang winarna | iku lairing cahya ning | aran Pranawa sajatya | sumandha Pramana jati ||
18. Dadi ing kaananipun | Duryat têgêse puniki | papadhange ingkang cahya | ingkang binasakkên kaki | padhanging cahya sanyata | purbaning Atma sajati ||
19. Kaastha Duryat liripun | lairing Suksma sajati | apan sumandha ing cahya | dadya kaananing Dat-i | wêrdi kandha basa kandha |
kasadasa pungkasannya | Nukat-gaib kang winarni | lairing rupa sanyata | sumandha ing Dat sajati ||
maksutipunmasrutipun. | punang kitab Bayan-alip | kadiparan mungguh sira | Mas Cêbolang matur aris | lêrês ingkang pangandika | mor-misah babasannèki ||
26. Mangke ing panuwun-ulumpanuwun ulun. | mugi (n)dhangankên panggalih | kaparêng
kaping tiga | utawa surasanèki | srat wirit Hidayat-jatya | sarta cundhuk lawan nukil ||
kitab Tasawud§ Prayoginipun / Tasawup / = Tasawuf /. linuwih ||
29. Mratelakakên sadarum | wangsiting Hyang Maha Sukci | marang
Rahsaningsun | lan Ingsun iki sajati | rahsaning punang manungsa | karana awaling nguni | Ingsun anitahkên Adam | asal saka ing anasir ||
31. Patang prakara kinumpul | bumi gêni angin warih | iku dadi kawujudan | ing Sipatingsun sajati | kono Sunpanjingi
warananing WajahIngwang | Ingsun kang Amaha Sukci ||
33. Ing Kadis caritanipun | panjinging mudah sakawit | saka ing ngêmbun-êmbunan | mandhêg ing ngutêg tumuli | tumurun marang ing netra | anulya tumurun malih ||
34. Maring lesan gya tumurun | maring ing jajanirèki | gya sumrambah maring jasat | langkêpe jumênêngmami | Insan-kamil agumêlar | pan
36. Rupa sajati puniku | asalira yêkti saking | sajati-jatining rupa | jatining rupa puniki | iya sipating Pangeran | Kang Maha Sukci sajati ||
37. Kawuryan nora kaliru | nèng rupa
38. Lawan ana manèh kulup | kitab awawarah saking | pangandikane (n)Jêng Sultan | Abuyajid ing Bustari | kadawan yèn nganggo rapal | mangkene têmbunge Jawi ||
39. Sajatine Dat puniku | dadya tladha Sukma-jati | de Sukma-jati dumadya | tuladhaning Sipat jati | de Sipat jati dumadya | tuladha Rupa-kitèki ||
40. Dadya raringkêsanipun | ing surasa kaananing | manungsa pan saking Duryat | wahananing Duryat saking | cahyaning Êdat sanyata | nèng urip-kita pribadi ||
41. Tamat Dalil kaping têlu | kang carita diarani | Gêlaran kaananing Dat | lawan ana manèh kaki | kanggo saksi lan timbangan | prayoga dipunkawruhi ||
42. Nahên ta ingkang kasêbut | ing wiwit Hdayat-jati |Kurang satu suku kata: ing wiwit Hidayat-jati. panjupuke kikiyasan | saka murat maksutnèkimasrutn
iku êmbananing Cahya | sangkêping panca driyèki ||
47. Kapitu Cahya puniku | êmbananing Atma jati | dumadi wimbaning ulat | kawolu
sampurnanipun | ing urip kita sajati | amurih tambahe têrang | gêrbane mangkene kaki | badan puniki sanyata |
puniki | yèn karsa angandika | ngagêm lesan-ulun | bilih karsa amiyarsa | muhung ngagêm talingan kita puniki | miwah manawi karsa ||
2. Angraoskên saliring rahsèki | muhung angagêm ing rahsa-kita | ulun gagas sadangune | ing nalar-nalaripun | saèstune dèrèng pinanggih | punapa ta inggiha | Dating Kang Maha Gung | manawi karsa angganda | gya cumlorot andhêsêl nèng complonganing | grana-kita punika ||
3. Bilih karsa micara tumuli | amêncolot dhatêng lesan-kita | yèn karsa ningali age | sumêmprung gya gumandhul | anèng idêp-kita puniki | bilih karsa miyarsa | lajêng mibêr pupuh | ngalih lènging karna-kita | bilih karsa angraosakên
warni kadi punapi | kang mirip lir punapa ||
5. Tuwin malih yèn lumêbêt maring | raos kita nèng pundi dunungnya | dèrèng dumugi ature | Panêmbahan angguguk | wacana ris
cinuthêl kaki | mangsa silih tan wikan | kabèh kang kawuwus | yèn karungu santri laka | ingkang cubluk kinira maido maring | ing surasaning kitab ||
6. Ingaranan wong kupur nêmahi | dadya grêjêg winih tutukaran | iku kurang prayogane | mangkya ulun mangayun§ Prayoginipun / angayun / = ayun = arêp. | mêdharakên ingkang dumadi | gagasing driyanira | supaya ywa wuyung | anane kang tatêmbungan | obah-osiking manungsa atas saking | kawasaning Pangeran ||
ing maligene Dat-u | kang minangka ing Bètolahi | katata ana sirah | ing manungsa iku | sajatine kang
saka kaanan jatine | nahên ta wus kasêbut | ing nulikan sorahirèki | ing Insan-kamil kitab | mratelakkên tuhu | wangsiting Pangeran marang | Nabi kita
gonnipun | Parameyaningsun mandhiri | ana sirahing Adam | kang nèng sajronipun | ing sirah di§ Prayoginipun / de / = dene. maknanira | iya iku utêg kang nèng antaraning | utêg manik minulya ||
11. Ing sajroning manik iku budi | jroning budi iku nêpsuhawa | sajroning nêpsuhawane | iku Suksma linuhung | jroning Suksma Rahsa sajati | sajroning Rahsa ika | satuhune Ingsun | tan ana Pangeran liyan | anging Ingsun Êdat ingkang anglimputi | ing kaanan sadaya ||
12. Gancaring kang surasaning Dalil | sirahira Kanjêng Nabi Adam | sirahe manungsa kiye | punika wiyosipun | kaananing Betalmakmuri | wrêdi omah myang unggyan | kang rame linuhung | utêg kaananing kantha | narik marang wahananing cahya dadi |
pan wêrdinirèki | padhang têranging manah | narik wahyanipun | ing karsa myang pamicara | nêpsu iku kaananing hawa narik | wahananing kang swara ||
14. Dadya pambukaning pamiyarsi | Suksma iku kaananing nyawa | narik wahnaning ciptane | dadi pambukanipun |
kabèh | kasbut Dalil kang ngèlmu | kaping lima sorahe saking | nukilan kitab aran | Insan-kamil iku | ayat kapindho winastan |
minangka Bèttulah katata munggwing | ing dhadhaning manungsa ||
17. Sajatine iku iya dadi | ing pituduh yêktine kaanan | sawiji-wijining kabèh | anandhakakên iku | klarating Dat Kang Maha Sukci | langgêng tan kêna owah | ing kaanan tuhu |
nata Maligi | ana sajroning Betalmukaram | pan iku omah ênggonne | ing lêlaranganingsun | jumênêng nèng dhadhanirèki | Adam kalipahIngwang | kang anèng jronipun | ing dhadha puniku manah | dene ingkang ana ing
ingkang ana sajroning | ngên-angên iku Suksma | kang nèng jro Suksmèku | Rahsa kang nèng jroning Rahsa | tarlèn Ingsun Êdat ingkang anglimputi | kaanan sajatinya ||
20. Dunungipun kawruhana kaki | ingkang dhingin dhadha
puniki | kahananing Pranawa | narik wahnanipun | ing karsa nahan dumadya | wahananing wicara kêdaling lathi | dene kang kaping lima ||
22. Jinêm yèku angên-angên yêkti | kaananing ponang panggraita | narik wahnaning swarane | dumadya wahyanipun |
Bèttulah sanyata | nèng konthole manungsane | iku sajatinipun | iya dadi pituduhnèki | kayêktène
kang kaping nêm nukil saking sarah | -ing kitab Insan-kamil-e | amratelakkên dhawuh | wangsiting Hyang Kang Maha Sukci | marang risang Minulya | Kanjêng Nabi Rasul | nayakèngrat jagatraya | Insan-kamil ayat ingkang kaping katri | winahya têmbung Jawa ||
27. Ingsun Anata malige adi | ana sajroning Betalmukadas | iya iku omah (ng)gonne | ing pasuciyaningsun | jumênêng nèng kontholirèki | Adam ingkang kapisan | kang nèng ing jronipun | konthol iku paringsilan | ingkang ana antara pringsilan iki | nutpah utawa aran ||
28. Mani jroning mani iku madi | jroning madi iku wadi rannya | jro wadi manikêm ranne | jroning manikêm iku | rahsa-jati jroning rahsèki | iku tan ana liyan | Pangeran mung Ingsun | Dat kang nglimputi kaanan | jumênênge ing sajroning
pukulun ing panuwun-amba | kaparênga mêdharake | dununge ngèlmu luhung | têrangipun sawiji-wiji |
purba-sajati | pan katumusan saka | ing wahananipun | (m)birai adrênging karsa | dadya bubukaning Asmara-nalèki | yèku kusêngsêming tyas ||
32. Katri mani iku kaananing | kang ran kantha katumusan saka | ing
darbe sipat pêthanipun | langkêping parabotnèki | nanging isih padha buntu | garit-garite kaèksi | sêlagi gatra kemawon ||
12. Alam Ajsan wahana ngandhêg nêm santun | têmbung Arab diaranni | alam Mukawiyah iku | têgêse sanyata urip | ing
14. Alam Insan-kamil ing wahananipun | ngandhêg lagi pitung sasi | nganti wolu sangang tèngsu | têmbung Arab diaranni | alam
pakarti yun lair | anèng ngalamdonya katon ||
16. Titi tamat wawêjangan dunungipun | kang kasêbut layang wirid | kang kaping nênêm puniku | Mas Cêbolang matur aris | dhuh risang tuhu kinaot ||
17. Sampun tanggêl paparinging sih tumuntur | bilih wontên lajêngnèki | wiwijanganing kang ngèlmu | wirid kang dèrèng kawijil | sangêt ing panyuwuningong ||
pikukuh | pangandêl kita puniki | dènnya ngêstokkên satuhu | marang kayêktènirèki | ing uripira pribados ||
22. Yèn wus têtêp minangka tajalinipun | Pangeran Kang Maha Sukci | ing dalêm Ijmak kasêbut |
nunukilan saking Kadim-makdum | kasbut sajroning bab nênggih | Maktu-maktulali yahu | nyaritakkên kakekati | ing tokite Hyang kinaot ||
24. Ingkang têrus marang ihtikat puniku | pipiridanira saking | ing cipta sasmitanipun | Kangjêng Nabi
cinatur | amung supayane gampil | jarwanira kang suraos ||
26. Ingsun anêksèni ing satuhunipun | ora ana maning-maning | Pangeran iku mung Ingsun | lan nêksèni iku yêkti | Muhkhamad Utusaningong ||
31. Tunggal tanpa wawangênan kacèkipun | amung lair karo batin | de kang dènaranni mau |
35. Yèn wus anêksèni ing Dalil Kur'an-u | dhawuhing Hyang Maha Sukci | kang kaya mangkono mau | dipun-waskitha ing ati | yèku urip kita yêktos ||
36. Wahananing nugraha kaananipun | ing kanugrahan têtèki | dene
adumunung | nèng urip-kita pribadi | sabab ingkang wus kasêbut | ana kitab Insan-kamil | amêmarah wus pinathok ||
38. Yèn namaning Alah yèku namanipun | (n)Jêng Nabi Muhkamad
yêkti | mangkana sanepanipun | lir pêdhang lan rangkanèki | loro dumadya sawiyos ||
39. Mangkya AlahAllah (dan di tempat lain). minangka warangkanipun | Muhkhamad pêdhangirèki | ing têmbe wasananipun | wawangsul lan rangka manjing | marang curiga sayêktos ||
40. Titi tamat wirit surasaning ngèlmu |
2. Yèku kaananing dumadi sawêgung | kang gumêlar ana | ing ngalamdonya puniki | bumi langit surya candra myang sudama ||
3. Gêni angin banyu ing sasamenipun | padha nêksènana | yèn kita mangke ngakêni | jumênêng Dat-ing Gusti Kang Maha Mulya ||
sajroning bab Maklumatul | -oliyah winahya | wiyosipun anartani | ing panêtêp santosaning imannira ||
6. Èstu dadya pamuntuning tokitipun | bontos mring ihtekat | uga wiwiridan saking | cipta sasmitanya (n)Jêng Nabi
8. Ingsun anêksèni kalawan satuhu | mring Dat-ipun dhawak | ing sayêkti-yêktinèki | ora ana Pangeran mung Sun priyangga ||
9. Lan nêksèni ingsun ing satuhunipun | (n)Jêng Nabi Muhkhamad | Utusaningsun sayêkti | mangka iya ing sajati-jatinira ||
Ingsun ingkang èngêt tan kêna kalimput | Iya Ingsun ingkang | langgêng ing salaminèki | nora kêna owah-gingsir ing kaanan ||
12. Iya Ingsun kang waskitha saliripun | nora kasamaran | ing sawiji-wijinèki | Iya Ingsun kang amurba amisesa ||
13. Kang kawasa tan na maning iya Ingsun | ingkang wicaksana | tan kurangan ing pangartipangêrti. | byar sampurna padhang têrang tarawangan ||
14. Apan nora krasa apa-apa tuhu | kang katon tan ana | amung Ingsun kang nglimputi | alam kabèh lan Kodratingsun sanyata ||
15. Ingkang sinung wangsit manêmbah umatur | dhuh sang sadudibya | kalangkung eraming ngati | mênggah lêpasing mangêrtining§ Prayoginipun / pangêrtining. manungsa ||
16. Ingkang lajêng gadhah panganggêp satuhu | ngakên jumênêng Dat | -ing Gusti Kang Maha Sukci | kang ingaran Alah punika badannya ||
17. Ingkang aran Rasul iku Rahsaningsun | ingaran Muhkhamad | puniku Cahyanirèki | mênggah ing pangrêngkuh kang kadya punika ||
18. Sirnaning kang ringa-ringa wusanèstu | tumimbuling tekat | akandêl kumandêl yêkti | ing pamêndhêt wawaton
sipatirèki | cahya kita dumunung ing gêsang kita ||
26. Sayêktine urip kita iki èstu | Êdating Pangeran | Kang Maha Sukci sajati | kayêktène kasbut jroning Dalil Kur'an ||
27. Tuhu lamun Pangeran ki Maha Luhur | kuwasa mijilna | ing urip saka ing ati | lan mijilkên ing pati saka ing gêsang ||
28. Iya urip kita pribadi saèstu | awit saka pêjah | wêkasan tan kêna pati | Kayun pidaraèni babasanira ||
29. Wêrdi urip ing kaanan loro tuhu | ingkang
kacukup | dene Apngal kita | ingkang sampurna sajati | apan dadya pupuntonning tokidira ||
32. Kang ambontos marang ihtikat satuhu |
saking ing pangraos-ulun | wus wantah sadaya | botên mawi aling-aling | kantun nata jumbuhing pamanggih-kita ||
36. Duk rumuhun ulun sring mirêngkên wuwus | cangkriman gujêngan | -ira para ahli budi | ing sajagad sakurêbipun akasa ||
37. Salumahing bantala salêbêtipun | ing sangalamdonya | isi manungsa kèhnèki | kacariyos mung kalih jalu wanita ||
38. Yèn makatên pawèstri puniku jumbuh | botên aprabeda | lawan tiyang jalêr sami | tinitah nèng donya jumênêng manungsa ||
39. Nanging sarêng ulun wus tampi pituduh | kang sampun
winahya | gathuking suraosnèki | dodongèngan kalawan wirid wêjangan ||
40. Jalma èstri botên kang kasêbut ngayun | ingkang kadunungan | Datipun Kang Maha Sukci | amung jalêr kadi kang sampun
kabèh kulup wuwusingsun | lagi tumrap mring jalma priya pribadi | dene ta makikinipun§ Prayoginipun / hakikinipun. | tan prabeda lanang wadon ||
mêdharakên rahsaning kang ngèlmu | pambukanya Tata-malige sajroning | Betal mukadas trapipun | pamêjang maring wong wadon ||
4. Mrih jumbuh rahsanipun | wênang kiniyas mangkene kulup | ing nalika Pangeran Kang Maha Sukci | karsa nata-Malige gung | jro Betalmukadas kaot ||
5. Jumênêng anèng ngriku | ing bagane Siti Hawa yèku | kang nèng jroning baga purana sajati | de kang nèng
Sajroning rahsa mau | iku Dat-ing Atma arannipun | anglimputi marang ing kaanan jati | dene ta jumbuhing wujud | baga timbanganing konthol ||
8. Purana timbangipun | lan pringsilan jumbuh jatinipun | sabanjure [saban...]
[...jure] lan priya pamêjang-sami | dènnya mêrdi amrih jumbuh | pamarsudi waskithèng (n)don ||
9. Lan manèh bedanipun | wawêjangan ingkang kaping pitu | ing Panêtêp santosaning iman yêkti | yèn amêjang mring dyah mau | mangkene kenangkanang. wiraos ||
10. Sun-nêksèni satuhu | ora ana Pangeran mung Ingsun | lan nêksèni Ingsun Muhkhamad sayêkti | iku pan Utusaningsun | Ni Patimah Umatingong ||
11. Mung iku kaotipun | wus salêsih ingkang ingsun wuwus | Mas Cêbolang manêmbah umatur aris | sadaya Dahalil dhawuh | pangandikaning Hyang Manon ||
12. Myang Kadis sabda Rasul | ingkang sampun kasêbut sadarum | suraose lajêng karaos wontên ing | dalêm raos
15. Ananging ywa kasusu | aja pisan wani ngaku-aku | (m)bok kasiku kang mangkono iku kaki | kêna uga wênang muluk | yèn wus katon padha mêlok ||
16. Mêloke ujar iku | yèn wus ilang
kalangkung | salugune ngaurip pakewuh | ing pambudi bisane têtêp nêtêpi | mula banjur ana têmbung | paribasaning wiraos ||
19. Kang dhingin jalma iku | langkung tuna tanpa ngawag ngèlmu | pikajênge kalangkung tuna sujalmi | yèn tan wruh suraosipun | mring ngèlmu ingkang sayêktos ||
20. Kapindho jalma iku | gêdhe-gêdhening dosa puniku | ora ana sujalma
nganti sampurna putus | sayêkti jalma kinaot ||
22. Kabèh ngèlmu puniku | kalakone pasthi kanthi laku | lêkas lan kas têgêse kas nyantosani | satya budya tyas rahayu | pangêkêsing angkara (n)dhon ||
23. Anggêrêng angkara gung | anèng angga gumlêgêr gumulung | gêgolongan tri-loka lêkêre kongsi | yèn dèn-umbar babar banjur | dadi rubeda
ngrêda sahardi (m)bêgogok ||
26. Ananging luwih ewuh | nitik saka pangandikanipun | para ingkang winasis ing nguni-uni |
Lamun ana jalma ingkang anglakoni | anggung tapabrata | yèku kang karêm sasirih | acacêgah minum nadhah ||
Pungkasane aja sok ngarani mani | lan aywa sring mangan | iwak pringsilan tan kêni | mung iku yèn bisa nyêgah ||
14. Kang mangkono kacrita luwange nguni | asring katarima | banjur dadi ngèlmunèki | dene manawa kalepyan ||
15. Nora dadi sabab wit sajatinèki | ingkang
dadya | pangluhuraning kang ragi | ing têmbe jaman antaka ||
21. Nyuda turu lan arang sahuwatnèki | mangka èstu dadya |
29. Jarwanipun saking kaengêtanmami | aningali ingwang | maring ing Pangeranmami | kalawan Pangeraningwang ||
30. Sasampuning kèndêl ing pamaosnèki | tyas amba karantan | kadiparan lajêngnèki | ananging tanpa wasana ||
31. Kalawau badhe caos atur ajrih |
34. Dene ingkang binasakkên pisah Witri | ana patang warna | dununge sawiji-wiji | lah ta iki kawruhana ||
35. Ingkang dhingin têmbung ekram têgêsnèki | ningali ing Allah | dene babasan puniki | ningali ing Allah Akbar ||
36. Sirna paningaling kawula puniki | kari maliginya | paningaling Allah jati | dadi karêping surasa ||
37. Têmbung aningali ing Allah sajati | kang ningali Allah | dene kang dera tingali | ora liya iya Allah ||
38. Pindho têmbung munajat têgêsirèki | amaca ing Allah | ingkang binasakkên kaki | maca ing Allah sanyata ||
39. Pan wus sirna pamacane kawulèki | salugu tan liya | kari pamacanirèki | pan iya Allah balaka ||
40. Dadi mungguh karêpe têmbung puniki | amaca ing Allah | ingkang maca Allah ugi |
ngluhurkên paningal | saking Nabi Adam maring | asaling Pangeran kita ||
45. Ingkang mangka banjur ana manungsèki | kang têtêp tan pêgat | ngluhurakên samukawis | kaya ta ngèlmuning
nganti têkan ing dalêm raose | bokmanawa pinarêng ing Widdhi | gya karaos yêkti | mangkene liripun ||
2. Yèn manungsa kaduga nglakoni | tindak nistha awon | iku padha uga lawan gawe | kanisthaning Pangeranirèki | yèn manungsa kardi | alaning ragèku ||
3. Padha uga ngala-ala maring | Sariraning Manon | sapa wonge ingkang mahagawe | ing sawiyah-wiyah maring dhiri | iku padha ugi | nyawiyah Hyang Agung ||
4. Sapa wonge ngrèmèhakên dhiri | uga padha yêktos | angrèmèhkên maring Pangerane | manungsa yèn nyamahakên dhiri | padha uga kardi§ Prayoginipun / kadi /. | nyamah ing Hyang Luhur ||
5. Lamun ana kang ora mangêrti | sarta tan karaos | tumrap ana ing dalêm
lan karaos yêkti | anêtêpi laku ||
7. Ngluhurakên maring samukawis | ngèlmune Hyang Manon | kadi ingkang kasbut pralambange | têmbung mikraj
12. Manungsa kang binasakkên kapir | anyarira yêktos | lan kaslira ing setan cêblèke | yèn salulut mangka dadi wiji | cilikane apik | diwasane kumprung ||
13. Ki Nurwitri karênan ing ati | matur malih alon | amba nyuwun mênggah wiwijange | pangkat-pangkataning ponang ngèlmi |
Kasampurnan jati | suhunan lingnya rum ||
15. Katri ngèlmu kakekat puniki | pangawruh sayêktos | lakuning kang nyawa kita kiye | kaping pate ngèlmu makripat-i | pangawruh sajati | lakuning rahsèku ||
16. Sanepane kang patang prakawis | mangkya cinariyos | kang
kadi | mustika kinaot | dumunung nèng têlêng samodrane | makripat-e pindha pama kadi | pangawruh trang titi | kaya ta puniku ||
kang musthika di | nèng têlênging laut ||
19. Karêping kang lampita kadyèki | upamane uwong | sumêdya yun (n)jupuk musthikane | ingkang ana têlênging jaladri | yèn gothang sawiji | saka catur mau ||
20. Sayêktine nora bisa dadi | lire kang suraos | saupama tanpa baitane | apa bisa ngambah ana warih | nadyan numpang kunthing | lamun nora wêruh ||
21. Ing dununge musthika kang adi | sarta ora
sawiyos | nora gampang mangkono yêktine | pipiliyan jalma ingkang bangkit | nanging laku iki | lagi madyanipun ||
23. Ana maning pangolahing ngèlmi | utama kinaot | luwih saka kang dakcaturake | crita lêlakone para wali | yèn jaman samangkin | Kangjêng Sultan Agung ||
24. Kang mandhirèng ing praja Mantawis | kalamun sang katong | apanuju kaparêng karsane | mundhut barang kang nèng jro
jaladri | utawa sang aji | yèn arsa ngalangut ||
25. Nadyan mijil saking tanah Jawi | tan mawa nitih jong | nora mingsêt saking plênggahane | bar Jumungah mring Kakbatolahi | mangka tandha saksi | ingkang samya mantuk ||
26. Saka kaji jalu miwah èstri | caritane jumboh | (m)bên Jumungah katêmu gustine | ana manèh caritaning nguni | ing
linuwih | wèh wasita jatos | e manungsa sesa-sesa tyase | jaman pati ing rèh puntonnèki | tekat santa titis | santosaning kalbu ||
32. Têkèng pati tiwas nguciwani | awit keran-keron | sajatine kang èstu lungguhe | muhung ana ciptanta pribadi | pusthinên pangèsthi | tan ana kang ketung ||
33. Wus ginêlêng dumadya sawiji | pinasthi pinathok | wijanging kang ngèlmu jatmikane | nèng kaanan ênêng lawan êning | cêp wus tan kapyarsi | ganda ngambar arum ||
34. Nanging aywa padha salah tampi | surasaning criyos | iku amung kanggo ondhe-ondhe | poma aja nyingkur sarak Nabi | rukuning Islami | kono marga luhung ||
36. Ingkang dhingin sapa manungsèki | sadurunge layon | anèng donya mangka jro tekade | anêtêpi ngêgungakên maring |
iku bab lakuning dhiri | têmbe lamun layon | aran makam-parèk de wardine | dunung pamisahan ora nunggil | pisah raganèki | lawan nyawanipun ||
38. Kapindhone sapa manungsèkumanungsèki. | sadurunge layon | anèng donya mangka ing tekade | anêtêpi ngêgungakên maring | pakaryan utami | ing tarekat-ipun ||
39. Iya iku lakuning kang ati | têmbe lamun layon | aran makam-jalèk de wêrdine | dunung kukumpulan lir duk urip | kang kumpul puniku | raga lan nyawèku ||
40. Kaping katri sapa manungsèki | sadurunge layon | anèng donya ing mangka tekade | anêtêpi ngêgungakên maring | ing
42. Kang kaping pat sapa manungsèki | sadurunge layon | anèng donya kang mangka tekade | anêtêpi ngêgungakên maring |
wêrdine | dumunung ing langgêng nora gingsir | raga lan nyawèki | kapungkur katêlu ||
1. Ujar kang wus ingsunpajar§ Prayoginipun / ingsunpojar. | mrih tan uwus wawasên ywa wis-uwis | gathuking
Lo kowe Pêlatukbawang | padha bêcik têkamu ngarsamami | baya ta ana karyamu | ingkang rada wigatya | kadingarèn sira sarju mring (
ulun nguyu-uyu | prapta ing ngarsanira | muga aywa dadi kagèting atimu | katarik ing panggraita |
nganggo (n)jungkir-(n)jungkir gèdhèg manthuk-manthuk | kêkipu têpi samodra | wulu mêngkorog kêkirig ||
6. Ingkang mangkono èh Gêmak | mênèk dadi dhangan parênging ati | sarta yèn nora pakewuh | bangêt kapenginingwang | bisa wêruh apa kang
tatanya arsa wruh | marang ing sêdyaningwang | kawruhanta (ng)gonningsun nèng têpi laut | iku nora pisan-pisan | murih akèhing babukti ||
8. Walang kinjêng sasaminya | sajatine kang dadi nêring pikir | mung
10. Kaya ngapa têmbenira | yèn dak tinggal ana ngalamdonyèki | marma samêngko dak wasuh | yèn wus suci anulya | bisa licin
lah ing kono sêdyaningsun | ywa kari dak gawa muksa | munggah marang swarga adi ||
11. Donya ngakerat ywa pisah | supayane mèluwa nandhang mukti | enak-kêpenak linangkung | kêkêl nèng swarga mulya | nanging nora kêna ginagampang iku |
wis nyukupi kinardi | srana mawas têtêsipun | kasidan-jati mulya | amung kabèh mau mapan êmpan kudu | jinurung lakuning rahsa |
mau | ananging sumurupa | ingsun uwus tau angrungokkên wuwus | rêrêmbuganing manungsa | kang wus padha ahli budi ||
15. Nyritakkên kitab musakap | iya iku Kur'an dhawuhing Widdhi | Surat Asra arannipun | jus kang kaping limalas | nyêbutake nalika (n)Jêng
tansah (m)buntut | prapta ing langit kaping sad | ing
mung dadiya sumurupira yêkti | ing sajati-jatinipun | dadalaning kamuksan | nora kêna ginagampang luwih ewuh | pakewuh rikuh kewuhan | ana ta babasannèki ||
28. Kêna pisan luput pisan | lire paran bisane lumastari | mungguh ing sêdya
uga darbe sêdya kaya sirèki | ananging lêksananipun | mangkene tekatingwang | ingkang dhingin raga kitèki dakwasuh |
panrimèngsun | kabèh ingkang wus pajar | lamun nora kalimput batin mamêngku | bokmanawa bakal bisa | pranawa
myang tunggal budi karsa | balik ingkang dadya sulayaning laku | yèn sira condhong ing karsa | winantu dhanganing ngati ||
atut lawan runtut | ing tyas nora sêmang-sêmang | tindak sakabèhe iki ||
36. Palatukbawang kawêngan | langkung suka wacananira aris | Gêmak kang dadi rêmbugmu |
marang | ing panggawe bêcik kalawan wajib | nuli linakonan gupuh | supayane sampurna | duk ing mau ulun matur luhur gunung | lamat-lamat krungu swara | manuk Brêkutut sru muni ||
38. Salisik nèng wit mandera | dumunung nèng pucake wukir iki | bokmanawa kyai Kutut | bisa ngruntutkên baya | sulayane ana ing panêmu mau | pêksi kalih gya lumêpas | marang ing
kalawan manuk Gêmak | sajatine mung arsa nlêsihkên kawruh | sakirane apa dadya | Jrudêmung sajroning pikir ||
1. Pêksi Brêkutut lingira | prayoga ora pakewuh | nanging ingkang dadi rêmbug | Platukbawang caritakna | wit purwa wasananipun | ingsun arsa amiyarsa | supayane ing panggayuh ||
2. Platukbawang lon lingira | mirêngna cariyos-ulun | kang dadya kamulanipun | Gêmak nglairkên sêdyanya | anucèni raganipun | karêpe benjang yèn pêjah | ginawa maring swarga gung ||
mandhuwur | marang ing kaswargan agung | yèn wus tumêka sawarga | dakutahake ragèngsun | supaya padha
sumurup ing ngèlmu | ngêndi ana jasad arsa | ginawa marang swarga gung ||
7. SamêngkaSamêngko. ingsun carita | duk dhingin ingsun wus tau | diingu ing sujanma nung | kêrêp dhêmên amêmaca | ana layang arannipun | kitab Umun-bara-inna | iku kang tansah ginilut ||
suku kata: Umun bra inna têgêsnya. iku kitab babonipun | pratandha yêkti satuhu | nyritakkên ananing gêsang | anèng ngalamdonya iku | kalawan ngagêm busana | panganggone cacahipun ||
9. Sadaya nêmbêlas rupa | ingkang wolu
saking Hyang Agung | papat gawan saka bapa | papat manèh saka biyung | mungguh wiwijangira |Kurang satu suku kata: mungguh ta wiwijangira. gagawan nêmbêlas mau ||
10. Kang wolu saka Pangeran | siji roh dwi napasipun | katri budi iman catur | pangrungu kalimanira | pangganda kaping
sadayakusadayèku. mung gumadhuh | jroning ngurip nèng donyèku | têmbe têkane palastra | sayêkti padha pinundhut | iya marang kang kagungan | lwih abot yèn sira kukuh ||
13. Lan pinasthi bakal dadya | rubedane jasat lampus | lawan pakewuh ing laku | mula mungguh sêdyaningwang | rèhning wus têtela èstu | busana nêmbêlas warna | dununge muhung anggadhuh ||
14. Kanggo sajroning tumitah | ana ing ngalamdonyèku | ing têmbe praptaning maut | lah ing kono (ng)gon-manira | ngulihkên busananipun | marang kang padha kagungan |
yun | (ng)gayuh ing kamuksanipun |
tumrap mring wong ahli laku | pan dhinapur dêdongèngan | (ng)gathukke lan crita ngayun ||
20. Purwaning kang kacarita | sawijining Ulêr-jêdhung | tumèmplèk nèng uwit agung | dumunung
ingsun wêruh | de yèn sira sajarwa wus | ganti sun crita mring sira | pupuntonning sêdyaningsun | pakolèhe musawarat | wicara supaya gathuk ||
26. Babing panêmu lan sira | bokmanawa iku lamun | ana katlisiring laku | salah sijine supaya | bisa-a padha sumurup | lah êndi ingkang sakira | kapenak patut linantur ||
27. Ula alon sung wangsulan | karsanira kabèh mau | prayoga nora
32. Nora pisan magêpokan | marang nalare kang ngèlmu | ngêndi ana têtapèku | nêdya (ng)gêdhèkakên raga | apa ora tau ngrungu | crita lalakone pêjah | kaananing sakèh makluk ||
33. Upamane kadi gajah | myang samubarang kang agung | kabèh dêdalaning lampus | amba-ambane mung padha | lawan bolonganing jarum | utawa sarupa lawan | panggonan kang luwih ciyut ||
34. Kang êndi margane bisa | malêbu bolongan mau | mangka
35. Tumitah nèng ngalamdonya | mampir bae basanipun | mulane ingsun uga wus | krungu clathuning manungsa | mangkene (ng)gonnira muwus | ana-dene kang manungsa | yèn wus tuwa padha lampus ||
36. Ana-dene ana bocah | utawa wong durung sêpuh | uga ana ingkang lampus | dadi mungguh surasanya | calathu mangkono mau | saka ing panampiningwang | pasêmon mring kang angrungu ||
37. Supaya padha mikira | lawan marsudia èstu | marang pakartining lampus | karana iku pakaryan | kang wus pasthi nora wurung | lawan tan bisa suminggah | maranga bumi sap pitu ||
38. Miwah têlênging samodra | si pati tansah tut-pungkur | nora liwat Ula iku | mungguh
iya-iya Ulêr-jêdhung | bangêt ing panarimaku | kabèh-kabèh ujarira | nora nana ingkang luput | balik sira carita-a | prasajane ing sêdyamu ||
40. Èh ta Ula kawruhanta | (ng)goningsun tumèmplèk kayu | sajatine uga ingsun | anglakoni tarakbrata | sêdya nyunyuda ragèngsun |
warnanipun | isih ana (n)jêro ingwang | wus anganggo lawan
rambah kaping têlu | sanadyan ta jasat kita | wus dak-suda wantu-wantu | durung pasthi
45. De bisane katarima | saranane nganggo laku | wujuding raga-kitèku | sumèlèh kudu sadarma | atiku kudu rahayu | rasaku kudu narima | kudu (ng)graita jiwaku ||
46. Pindêngku kudu kulina | kang mangkono kaya uwus | kanggo sarana wus cukup | manawa jatining tunggal | kang bakal waskithèng dunung | manungsa kabèhe iku | aku kudu tinartamtu ||
47. Angilangkên catur rasa | dhingin wêdi dwi
Nora nganggo takon maning | wus têrang lan katon mêlok | klèru kang panêmu nora arus | ngêndi ana tèki | anjurungi angkara |
13. Pratandhane wus kaèksi | dene sira padha loncong | sêdya mlêbu marang sasar-susur | kang sira-lakoni | awit
ngalamdonya iki | kang pasthi luhur dhawak | dalajate mung manungsa ||
15. Yèku kang ginadhang Widdhi | têmbe munggah swarga kaot | mula sira padha nora sinung | kawajiban amrih | anggayuh kang mangkana | kang
ora parlu | (ng)gayuh kang kadyèki | jro tekat wus narima | pira-pira raga-para ||
17. Dene tinitah dadi |Kurang satu suku kata:
18. Karana thukul pribadi | sêtun mung mikir ngupados | ing sucine wulune rak uwus | dene kang dakbukti |
ngantuk nèng luhur tlaga | jro sêdya ngadhêp Hyang Nasa ||
20. Nyuwun cadhong kang dakbukti | ing kono apa kang katon | nèng sajroning banyu tlaga mau | rupa wadêr-pari | ucêng urang anulya | daksaut banyurbanjur. daktêdha ||
pinanggih | ing akal pisan-pisan | apa ing sajagat-raya ||
22. Amung manungsa pribadi | kang kasèrènan kinaot | guna sakti anung gung pinunjul | kalawan sirèki |
surasanèki | têmbung ingkang kawêdhar | tan ngarani juga-juga ||
24. Sadhengah-dhengaha dadi | nglakoni pakaryan yêktos | bakal tinêmênan ing Hyang Agung | lan manèh sirèki | lah manuk sumurupa | anane kang tatêmbungan ||
25. Saundha sabilik-bilik | pinantês ganjaran
31. Banjur daksaut dakbukti | lamun sira durung wêroh | surasaning têmbung kang kadyèku | kang aran têlagi | sajatine pan manah | jroning tlaga ana tirta ||
32. Iku têtêlênging ati | iya budi kang sayêktos | diarani pancadriya tuhu | iwak
ing pamcamayèki | apa kang katingal |Kurang satu suku kata: apa ingkang katingal. ing sajroning pancadriya ||
35. Banjur kêna ingsunbukti | balik sumitrèngong karo | wus sami miyarsa raosipun |
pituduh kang sanyata | mangkene wiwijangira ||
38. Bab ati kaperang dadi | têlung pangkat ing sapakon | samya
sapisan ingaran | karsèndriya têgêsnèki | purbaning budi sanyata | pangucap ingkang sawiji | pangganda kaping kalih | paningal kang kaping têlu | pamiraos§ Prayoginipun / pamiyarsa. kaping pat | pangraos kalimanèki | pangkat ingkang kapindho
wahananing ngosik | angkara kang sawiji | birai ping kalihipun | satya kang kaping
pangangka§ Prayoginipun / panjangka. kang sawiji | pangira ping kalihipun | pangantha kaping tiga | panyakra
kang mangka jêjêring crita | juru-tani mêthik pari | kang bakal kanggo wiji | rampunging pamêthikipun | diêpe sabên dina | manawa wus padha garing | gagangira
kapanasan kênèng riris | nora liya iya kita | kongsi tumêka kapêthik | dening ki juru tani | ing sadina-dina tamtu | kakênthang anèng latar | kita nandhang panas pêrih | ing wasana têkaning samangko sira ||
dinumuk | ran tindak siya-siya | lan nganiaya sayêkti | awit mangkya
busananingwang | ywa darbe uwas kuwatir | pisahira amargi | saking ing palêthèkingsun | iku sajatinira | wus anganakkên sayêkti | punang
nugraha gung | kang ing wuri satêmah | anarima diaranni | lesaning kang papasthèn karsaning Suksma ||
19. Wêkasan nganakkên ika | asor miwah pisahnèki | atma kalawan pramana | dyan ambabar daya iki | uriping rahsa-jati | têmahan pamolahipun | yun wimbuh nganakêna | tumurunning jiwa dhamis | mahanani catur apsara wêrdinya ||
20. Wêwadi ingkang sakawan | utawa papat wêwadi | ing kono catur apsara | pamolahe pan ana ing | kang cupu mahanani | daya astha-gina iku | dadi jumênêng jiwa | kang aran jiwa
sirnakna tyas gung prihatin | karana kabèh iki | puntonne [pun...]
[...tonne] wus ana ingsun | cangkok mrambut duk miyarsa | sabdaning wiji patitis | analangsa tumungkul alon warana ||
25. Supaya bisa-a nyuda | mring bodhoning atimami | ana patakon manira | muga andhangana malih | ywa tanggung manuk wasis | (ng)gonmu asih marang ingsun | kang dhingin sapa ingkang | nuduhkên têmên lan siddhi | lakuningsun ingkang nora nganti lêpat ||
26. Kapindhone sapa ingkang | anyumêrêpkên sayêkti | marang kabêcikaningwang | kang nganti tan dènarani | cacad
kang nuduhkên marang | laku têmên lawan siddhi | ingkang nora nganti lêpat | amung dumunung ana ing | kêmpalan papannèki | de kang nyumurupkên iku | mring kabêcikan ingkang | nganti datan dènarani | cacad amung dumunung nèng tatakrama ||
28. Krana mungguh surasanya | têmbung rong bab kang kawijil | dumunung anèng pahêman | têpaning kasujanan di | Ula duk amiyarsi | ngakak lenggok-lenggok muwus | ah wis cocog kalawan | rasaning atiku pêksi | nora luwih amung padha-a nglênggana ||
pujian | praptèng wijiling Hyang Rawi | sasarapan wedang kahwa myang dhaharan ||
32. Sumusul katur mring langgar |
33. Kalawan santri sakawan | Mas Cêbolang mangênjali | makidhupuh lon turira | dhuh risang pinundhi-pundhi | pêpandaming ngapingging | têlênging agama luhung | ywa kirang pangaksama | mring patik
sumungkêm mundhi pituduh | nir sandeyaning nala | tumancêp ing manah siri | wus tan was-was ing wuwus tansah winawas ||
catur | ananging kadiparan | rèhning lalakonmu kaki | durung tutug iya kulup banjurêna ||
36. Amung ta wawêkasingwang | sadhengah sira lakoni | sadhengah panggawe rucah | kang eling kang ngati-ati | ingsun nora mekani | awit lagi
santri catur ganti-ganti | wus lèngsèr saking ing ngarsa | pra santri kathah umiring | sapraptanirèng
dhusun kaèksi | Sang Hyang Surya wus mocung kang silêm arga ||
1. Candhikayu sumunar datan adangu | surêm kang ujwala | nuju panglonging kang sasi | mubyar ingkang taranggana ngantariksa ||
6. Lingira rum bayèki timbanganipun | duk nèng Ngèksiganda | pinuju ing sasi bêcik | myarsa gangsa sinindhènan thuyul nyanthas ||
7. Ki Saloka angling dhaup kaotipun | nèng ing praja berag | kadhang lajêng anong-uning | wontên
makewuh | êndi kang kinarsan | mumpung nglela andhèwèki | tutug têtêg sakarsa-karsa kalêgan ||
9. Ki Nurwitri (ng)guguk lingnya
kaparênging kalbu | pados pasipêngan | punika têngah wanadri | bokmanawi wontên ingkang agêgriya ||
11. Kawistara kukusing latu kumêlun | Mas Cêbolang dhangan | linggar angupaya margi | sasêlaning êri cangkring bobondhotan ||
12. Prapta sampun panggènanning kanang kukus | bêdhiyan maju pat | têngah ana wisma alit | dumunung ing pogoganing catur wrêksa ||
13. Marganipun minggah mandhap wrêksa catur | pindha (n)dhak-undhakan | Saloka (m)bêngok manginggil | kulanuwun kulanuwun kyai wisma ||
tundhun | nanas pakèl duryan | nangka manggis klampok-wangi | dhuku jêruk pundhung tela gamblot buta ||
Para tamu sadaya samya tumurun | punika sasêgah | sawontênne ing wanadri | lah sumangga rahap rêsêp ing wardaya ||
anak sumangga | kinarya jampi kalantrih | ngropok ulam tanapi nadhah woh-wohan ||
33. Minum lêgèn kêlapa arèn ing
tuwuk ana ingkang lajêng ngantuk | bêtèke katoran | bantalan sampun cumawis | wrêksa randhu jinêgong tinrapan
39. Satus karya dadose salawe êjung | anak putu kathah | nanging sami wismèng nagri | dene ingkang dados kêwajiban kula ||
40. Apitêdah margining kanang wana gung | ingkang pancèn gawat | punapa dene agampilarumpil. | kula kang kawajiban suka katrangan ||
dhapuripun | Kimase Cêbolang | (n)jènggèl aturira aris | kaparênge mêdharakên purwanira ||
43. Ingkang turut kawit mulabukanipun | supados narbuka | pakarti kang dèrèng uning | Ki Dikara manis mêdharakên sabda ||
1. Kacarita kalanipun nguni | griyanipun tyang Jawi sadaya | sami sela kang dèn angge | ing pasang
2. Pinarcayèng ambudi sakalir | kawruh ingkang paedah mupangat | marang jalma sadayane | kala salêbêtipun | tahun Surya angkaning warsi | asthatus sèkêt warsa | ing taun Sitèngsu | sami asthatus kalawan | asthadasa titiga Ki Adipati | andarbèni
ènthèngipun | nir mutawatosing driya | saha langkung gampil panggarapirèki | tinimbang lawan sela ||
4. Lamun sela lêstantun nèng nginggil | (n)jing-
Kalangbrèt namanira |Kurang satu suku kata: Kalangbrèt ing namanira. wêktu puniku wontênne | purwane punang dhapur | griya-griya mawarni-warni | sarêng ing sapunika | Kalang kasbut ngayun | ingkang dèrèng nungkul kathah | kang wis
puniku ingkang thukul | nèng parêdèn tuwin wanadri | nèng siti abrit krêsna | dene ingkang
thukul | nèng siti abrit prayoga | dhasar atos sêrat rêntêt alus klimis | warninipun anglisah ||
10. Ingkang thukul anèng siti langking | dhasar êmpuk sêrat gopok miwah | mrupuk ngêndhal lir pulute | ananging nadyan jumbuh | sami thukul ing siti abrit | mawi
ugi nami | jati-sungu dhasaripun krêsna | srat lêr-lêran lir sêkare | utawi mirit sungu | awèt kangge dandosan nanging | kasor lan jati-abang | katri jati-kapur | dhasar êmpuk gopok kang srat | miwah mrupuk wujudipun pêthak kusi | yèku asor pribadya ||
12. Pikajênge tiyang bangsa Jawi | kajêng jati punika agadhah | angsar awon miwah sae | ingkang dènanggêp luhung |
13. Wujud saha warni sawlas warni | kang sawarni kajêng kang witira | satunggal kalih pakahe | punika namanipun | ugêr-ugêr watakirèki | kang ngênggènni raharja | sarayatnya guyub | prayogane manggènnira | pan kinarya
kapindho tiga pakahe | Trajumas namanipun | watêg ngathahakên rijêki | prayogi manggènnira | kangge wisma pungkur |
watêkipun botên prayogi | angêndhakakên drajad | sartane puniku | angrusakakên ing sêdya | manggènnipun kangge
Kaping gangsal ing satunggal uwit | pakahipun wontên cacah gangsal | punika Pandhawa ranne | watêkipun linuhung | langkung rosa ingkang ngênggènni | prayoga manggènnira | kinarya puniku | babalunganing pandhapa | utaminya kangge sakagurunèki |
prayogine manggènnirèki | kinarya babalungan | pandhapa puniku | mèh sami kajêng Pandhawa | nanging taksih kaanggêp dèrèng nyamèni | lawan kajêng Pandhawa ||
20. Wolu ingkang sinusuhan paksi | alit-alit utawine bangsa | gumrêmêt manggèn uwite | nama Gêndas§ Prayoginipun / Gendam / kados kasbat pada 21 ingandhap. saèstu | kang ngênggènni rijêki mintir | sartane sugih rencang | dene manggènnipun | kaangge
Gêndam malih prayoginya | kangge pirantos kalane | bubujêngan myang manuk | glodhog tawon bêkungkung tuwin | tangkêban
karêpira | nyugihakên kaskayane | saking ing ngandhapipun | prayoginya myang manggènnèki | kangge gêdhong simpênan |
tuwin wadhahipun | arta bandha raja-brana | warni bênèt garobog pêthèn myang pêthi | têntrêma tambah-tambah ||
saèstu | rajakaya sarta (n)jalari | wilujêng sumarambah | ing sakaliripun | prayogi myang manggènnira | kangge sawarnining wadhah barana di | tuwin kang rajakaya ||
25. Sadayèku ingkang saupami | akalintu patrap panganggènya | anjalari ing awonne | ananging jumbuhipun | botên kadi ingkang nglênggahi | manggèn ing kanang wrêksa | winastanan dhaup | mupangati kasaenan | mangkya
Katri kajêng ingkang rêbahnèki | malang lèpèn margi myang jujurang | nama Sandha de watêke | angêrêpkên kasandhung | ing prakawis rinakêt sakit | catur kajêng kang rêbah | numpang tunggakipun | yèku winastanan Sundhang | watêkipun dhumatêng ingkang ngênggènni | binancana ing ngandhap ||
28. Panca kajêng ingkang rêbahnèki | sumendhe nèng kajêng maksih gêsang | watêkipun ingkang ngangge | kalorot drajatipun | kabêncana saking tanggèki | sad kajêng Kèli nama | sarah watêkipun | kang ngênggènni
linggang | watêkipun ingkang ngangge | tan kadugèn sakayun | apês sarta nandhang gagêring | kalihwlas kajêng ingkang | kalane panambut | angrêbahkên rêbahira | damêl kagèt sakèhing kewan wanadri | kang galak ngantos nywara ||
supenan maring | samubarang pakaryan | ingkang parlu-parlu | sarta asring-asring gadhah | sakit lêbêt titi
mangsa katiga manawi | kawan dintên kewala wus babar | lajêng kula aturake | dhumatêng anak-bagus | rèh lunga nis tambuh kinapti | inggih ta jêngandika | wus sinêdyèng
miyarsi | ing wuwuse Ki Wrêksadikara | gumregah atrapsilane | mrakati saha matur | dhuh kiyai kang tuhu asih | mring mudha kawlasarsa | sabda kang dhumawuh | kalangkung kalingga murda | insa Allah saèstu kula lampahi | lawan sarjuning manah ||
39. Nadyan ngantos sawulan ngêntosi |
wanci bangun | Ki Dikara tandya lumaris | angupados sasêgah | tamu ingkang kantun | ing satanginira nendra | akarênan miyarsa swaraning pêksi | kapungkur langên-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karasjok_(désa)&oldid=976278"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
tiMagyarBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.33, 2 Maret 2016.
singPengalaman? Propinsi babagan der sing Panjenengan utawa dipituturak? Hanifah ahli Jawa (sajatin? Kurang basa ing Kulon resmi Jawa artikel
Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo nganti dilaleke Esuk lan sore penjaluke pak guru Supoyo mulyo kabeh putra putrine
Wêdalipun sabên wulan. Ingkang ngêdalakên: pakêmpalan: Yapa Insêtitut (JAVA INSTITUUT). Redhaksi: Radèn Arya Dhoktor Husèn Jayadiningrat, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Y. Kat (J. Kats), Radèn Sastrawijana
Sêrat-sêrat panjurung isinipun sêrat wulanan punika kakintuna dhatêng redhaksi Gunungsari 84 Wèltêprèdhên.
1 Bab kagunan tuwin kasusastran Jawi, 2 Agami Budha kalihan Candhi Barabudhur, 3 Kadospundi badhe kadadosanipun ringgit ing têmbe, 4 Slisir marèng Tênggèrèng, 5 Cariyosipun guwa ing Rêngêl, 6 Sêrat cariyosipun Dèwi
inggil sarta têngahan tuwin andhap ingkang kapitulungan waragad Darmawara, emanipun kasing Darmawara namung f 40.000 langkung sakêdhik, mila agênging kasipun Darmawara wau, namung kula sumanggakakên para trêsna dhatêng kamajênganipun bôngsa Jawi sadaya.
Ôngka 3, Dhesèmbêr 1922. Taun I
Ingkang ngêdalakên: Pakêmpalan Yapa Insêtitut (JAVA INSTITUUT). Redhaksi: Radèn Arya Dhoktor Husèn Jayadiningrat, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Y. Kat (J. KATS) Radèn Sastrawijana
Rêginipun sêrat wulanan punika: f 3 sataun, sarta kêdah kabayar rumiyin. Sintên ingkang kaparêng lêngganan, apêsipun kêdah tumrap sataun. Manawi tumbas amung satunggal nomêr, rêginipun f 0.30. Waragad pariwara: sakaca f 20,- satêngah kaca f 12.50 saprapat kaca f 7.50 manawi lêngganan kamirahakên.
Wiwit wontênipun sarasehan kala ing taun 1918 manggèn ing kapatihan Mangkunagaran, Surakarta, ingkang kawastanan Cultuurcongres inggih punika angrêmbag badhe lampahing kamajêngan tumrap bôngsa kita Jawi, sayogi mawi dhêdhasaripun pyambak,
wontênipun sarasehan bab basa tuwin sanès-sanèsipun ingkang magêpokan bôngsa-bôngsa ing Indhiya Nèdêrlan (Congres voor taal- land- en volkenkunde ing Ned. Indie) manggèn ing dalêm Cakraningratan, ugi ing Surakarta. Kula yêktosi para sadhèrèk Jawi kados sami kêgugah manahipun, lajêng sami anggrêgut sarêng tumandang sumêdya anggêgêsang kagunan adiluhung saha kasusastran Jawi ing sagadug-gadugipun. Ing pundi-pundi panggenan ing tanah wutah rah kita punika lajêng thukul pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sêdyanipun marsudi kagunan Jawi kados ta: bêksa, pakaryan tuwin sapanunggilanipun. Para sadhèrèk ing Samarang sami angêdêgakên pakêmpalan ingkang dipun namèni: Sabakarti, ajêg sabên minggu mitontonakên kagunan bêksa, kados ta: wirèng, ringgit tiyang sapanunggilanipun. Ing salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr punika kathah para sadhèrèk Jawi ingkang sami ngadêgakên pakêmpalan-pakêmpalan lan mardibasa. Malah pakêmpalan Radyapustaka ing Surakarta ngadani angwontênakên kumisi wêwakilipun [wêwaki...]
[...lipun] parentah-parentah Jawi ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, wakiling pakêmpalan-pakêmpalanipun para guru tuwin wakilipun Balepustaka, parlu angrêmbag tataning panyêratipun basa Jawi mawi aksara Jawi.
jiwanipun bôngsa Jawi, ananging sampun ngagêngakên manah, mugi-mugi pakêmpalan-pakêmpalan wau sagêda widada, kadumugèn sasêdyanipun, sampun lajêng rog-rog asêm dening kataman sêsakit bosênan. Amargi saking pamanggih kula pyambak, sadaya tindak ingkang mawi dhêdhasaripun pyambak punika sampun tamtu manawi mapan saha santosa, sakeca linampahan, awit botên anyulayani kodratipun pyambak. Atur kula punika amung cêkakan kemawon, manawi dipun panjangakên inggih kenging. Amung pangajêng-ajêng kula para nupiksa sampun kalèntu panampi, sampun kagalih manawi kula ngajap wangsulipun tatacara utawi lagon-lagon kina, punika botên, saèstunipun sadaya-sadaya punika kêdah mawi kaewahan ingkang sagêd laras kalihan jamanipun. Ananging kula gadhah pamanggih, bilih anggèn kita sami karaya-raya ngungsêd kawruh kilenan punika, kenginga kangge anyangling utawi andandosi gêgadhahan kita pyambak ingkang sampun wontên, dados sampun ngantos anglênggahi bêbasan: amburu ucêng kelangan dêlêg.
Sumôngga para sadhèrèk Jawi, bab punika sami panjênêngan ramèkakên wontên ing Pusaka Jawi punika, ambokmanawi lajêng pinanggih wohipun ingkang kenging rinaosakên ing ngakathah.
Mirid ingkang sampun kawrat ing nginggil wau sadaya, wêdalipun Pusaka Jawi punika nama kalêrêsan kalamangsanipun. Iba badhe prayoginipun saupami pangrèhing pakêmpalan-pakêmpalan mardibasa, mardiguna sasaminipun, kaparêng martosakên punapa ingkang katindakakên dening pakêmpalan wontên ing Pusaka Jawi ngriki, supados kasumêrêpan ing ngakathah sarta minôngka kangge mêmungu panggalihipun para sadhèrèk ingkang dèrèng tinarbuka panggalihanipun tumrap bab punika. Kintên kula rama juru pangripta inggih karsa andhanganakên nyawisi papan saparlunipun.§ Redhaksi mangayubagya sangêt karsa panjênêngan punika, sarta ngajêng-ajêng panjurungipun para pangrèh wau.
Ing larikan tajug kagangsal punika traping tanganipun Diyani Budha Witarkamudra, inggih punika patrapipun tiyang rêmbagan, sadaya wau ingkang dipun entha Wairocana, inggih punika ingkang nguwaosi langit.
Stupa alit-alit ingkang wujudipun kados gêntha ing plataran nginggil, sami isi Budha mawi Darma Cakramudra, inggih punika traping tangan ingkang nêdahakên anggènipun angubêngakên cakraning darma. Rumiyin wontên ingkang mastani bilih punika gambaripun Sang Budha ingkang saèstu, ananging kauningana, sadaya pasêmon ing Candhi Barabudhur punika kajêngipun sami, sanadyan mawi undha-usuk lêbêt cèthèking pikajêng. Pasêmon-pasêmon ingkang dumunung ing ngandhap punika cèthèk, saya manginggil saya lêbêt pikajêngipun.
Ing nagari Nepal wontên rêca Diyani Budha nêm prangkat, ingkang inggil piyambak dipun wastani Wajrasattwa, ambokmanawi rêca-rêca Budha ingkang wontên ing salêbêtipun stupa alit-alit ingkang kados gêntha wau inggih Wajrasattwa punika.
Mirid undha-usuking pikajêngipun pasêmon wau, stupa ingkang agêng pyambak, ing pucuking candhi punika tamtu inggih isi Budha ingkang langkung inggil darajatipun. Bab punika sampun katitipariksa, mila lêrês ing ngriku wontên Ahsobiyanipun ingkang dèrèng rampung panatahipun. Para sagêd warni-warni anggènipun sami mrêdèni pikajêngipun Ahsobiya wau.
Bab rêca Ahsobiya punika wontên cacriyosanipun makatên: Ing salêbêtipun taun 1842 inggih punika nalika siti utawi sela ingkang ngurugi Candhi Barabudhur dipun singkirakên, tuwan Hartmann Residhèn Kêdhu kagungan pangintên bilih stupa ing pucuking candhi wau tamtunipun inggih isi rêca, sarta dhawuh badhe rawuh nyatakakên pyambak. Ingkang bupati ing Magêlang sarêng mirêng dhawuhipun tuwan residhèn wau, lajêng enggal-enggal utusan andhawuhakên dhatêng kônca alit ing Barabudhur supados anyêmplungakên rêca sarêca-rêcanipun ing stupa wau, ing pangangkah sampun ngantos tuwan residhèn kacuwan ing panggalih. Kalampahan stupa pucuking candhi wau kaisenan rêca. Sarêng tuwan residhèn rawuh lêrês wontên rêcanipun, saklangkung rênaning panggalih dene pangintênipun botên lêpat, botên pirsa manawi saking pandamêlipun ingkang bupati. Cacriyosan ingkang kados makatên punika punapa têmên.
Candhi Barabudhur dados têngêring kagunan utawi kamajênganipun bôngsa Jawi ing jaman Indhu.
Tiyang yasa rêca utawi candhi punika pikajêngipun botên amung badhe anggamblangakên dêdongengan kemawon, ananging ugi gadhah pangangkah supados wujuding rêca wau sagêd anênarik dhatêng manahipun ingkang ningali, têmahan anjalari gampiling panampi utawi gampiling lêbêtipun piwulang ingkang dipun pikajêngakên.
Para undhagi utawi jlagra ingkang sami yasa Candhi Barabudhur punika têmtunipun anggènipun sami nyambut damêl kalayan tumêmên saha sênênging manah, katitik saking awiging tatahanipun, [tatahanipu...]
[...n,] ingkang mligi amung kangge rêrênggan sarta ingkang botên gandhèng kalihan cariyosipun.
Mênggah gambar-gambar ingkang tinatah ing pagêr utawi gampèng-gampèngipun Candhi Barabudhur punika sayêktosipun botên patos cêtha gambaripun sintên, ananging gambar raja kalihan gambar pandhita têrang bedanipun, sanadyan raja sami raja utawi pandhita sami pandhita mèh botên wontên bedanipun. Gambar-gambar ingkang sampun kasumêrêpan namanipun, punika inggih botên ajêg rupinipun, upami pun anu wontên ing sisih ngriki irungipun ambangir, wontên ing sisih ngrika irungipun ragi pèsèk, makatên sasaminipun, ingkang makatên wau ambokmanawi dening ingkang anggarap botên amung tiyang satunggal. Inggih lêrês têtiyang ingkang sami anggarap wau mirid sêsêratan ing sukuning candhi sami dipun ancêr-ancêri utawi dipun cariyosi mênggah pikajêngipun ingkang akèn yasa, ananging salajêngipun sami dipun sêkajêng anggènipun damêl rêrênggan utawi panggarapipun.
Wondene sêratan ing sukuning candhi punika têmbungipun Jawi kina, sanès têmbung Sangskrita, ingkang makatên wau dados tôndha yêkti bilih ingkang yasa Candhi Barabudhur punika tiyang Jawi, sanès tiyang Indhu kados pangintênipun akathah. Makatên ugi cengkoking tatahanipun, lugu tatahanipun tiyang Jawi kina, inggih punika nalika ing jaman Indhu. Awit saking punika Candhi Barabudhur punika kenging katêtêpakên pusakanipun bôngsa Jawi saking lêluhuripun ngantos dumugi bêjading jaman tansah dados pangèngêt, bilih bôngsa Jawi punika têdhak turunipun bôngsa ingkang minulya. Mumpuni ing kagunan saha mursid.
Kadospundi Badhe Kadadosanipun Ringgit (Wayang) Ing Têmbe.
Wangsul ringgit tiyang botên makatên, ingkang sami dados ringgit inggih tiyang, sanès wacucal utawi kajêng, amila manawi pinuju pasamuwan ringgit tiyang punika saya kathah ingkang sami ningali. Para ingkang sami ningali ingkang gadhah wontên ing wingking pyambak, sanadyan botên mirêng swaranipun utawi cariyosipun, sagêd sumêrêp sêmuning ulatipun para ringgit, ebahing tangan utawi suku (jogèd), punika kemawon sampun kenging kangge angintên-intên punapa ingkang dados kajêngipun.
Ca. Samangke angrêmbag bab isinipun ingkang dipun cariyosakên ringgit. Mirid kawontênanipun têtingalan cara kilenan ingkang kawastanan tonil, punika pikajêngipun inggih tansah [ta...]
[...nsah] ewah-ewah, amargi pikajêngipun tonil punika ingkang suwau inggih magêpokan bab agami, lajêng santun angluhurakên lêlabêtanipun para satriya ingkang linangkung (jaman kasatriyan). Awit saking ewahing jaman, tonil wau lajêng dados têtingalan ingkang mêngku pikajêng suka pasêmon utawi têpa-palupi, amitontonakên lêlabêtanipun para satriya ingkang pantês sinudarsana utawi nyariyosakên lêlampahan ingkang sae tuwin ingkang awon, dangu-dangu lajêng santun nyariyosakên lêlampahan ingkang cocog kalihan wontênipun ingkang tumindak ing sadintên-dintên.
Golongan-golonganipun bôngsa Jawi (para sinatriya tuwin rêsi) ingkang kocap ing ringgit wau samangke sampun wiwit badhe ical utawi sampun ical, amila lampahan ringgit manawi dipun cocogakên kalihan kawontênan lêlampahanipun bôngsa Jawi ing jaman sapunika beda sangêt. Inggih lêrês lêlampahan utawi kawontênan ing jaman samangke punika ugi kenging dipun cariyosakên ing ringgit, inggih punika kadhawahakên manawi pinuju mêdal parêpat Madukara Kyai Sêmar dalah saanak-anakipun, sinawung bêbanyolan, ananging saèstunipun pikantukipun amung sakêdhik.
Kathah tiyang sami mêstani bilih lampahaning ringgit punika taksih cocog kalihan kawontênan ing jaman samangke. Inggih lêrês makatên, amargi sadaya lampahan punika kenging dipun pirid, sanadyan kawontênanipun saèstunipun sampun beda, lampahipun tuwin mêmanahanipun tiyang bingung ing jaman kina sami kemawon kalihan ing jaman sapunika. Ing kina tiyang ingkang budinipun santosa punika kawastanan sae, jaman samangke ugi makatên. Kalihan malih tiyang ingkang ningali ringgit punika ingkang dipun raosakên sanès Arjuna utawi Wrêkodaranipun, ananging wêwatêkan ingkang ginambar mawi para sinatriya wau, cêkakipun gambaring ringgit punika amung kangge lantaran kemawon, kenging dipun angge ing samôngsa-môngsa. Kados gambaring ringgit punika wadhagipun, dene ingkang parlu dipun raosakên kabatosan utawi alusipun. Ewadene mêksa botên ngayawara upami [u...]
[...pami] wontên ingkang ngudaraos makatên: ngèngêti ewahing jaman, punapa ringgit punika ing salami-laminipun botên badhe ewah. Cacriyosan ingkang nyariyosakên lêlampahanipun para satriya ing jaman kina punika punapa botên badhe kasantunan cariyosipun tiyang utawi kawontênan ing jaman samangke. Saupami kalampahan dipun santuni makatên, sampun tamtu pikajêngipun ringgit ingkang magêpokan kalihan agami badhe sirna. Punapa tiyang Jawi badhe rêmên dhatêng ewah-ewahan ingkang kados makatên wau. Saèstunipun bab punika kula botên sumêrêp. Kajêng kula botên sanès amung anêdahakên satunggiling bab ingkang bokmanawi badhe kalampahan.
Tumrap kula pyambak, badhe ewahing ringgit punika môngsa bodhoa, ugêripun dipun rêksa sampun ngantos ringgit dipun wor suh kalihan tonil cara Eropah. Manawi para sadhèrèk Jawi badhe yasa tonil cara Eropah, ingkang anggambar lêlampahan utawi kawontênan-kawontênan ing jaman samangke inggih nyumanggakakên, ananging sampun ngantos dipun tindakakên mawi ringgit, dados ringgit sagêda lêstantun kados kawontênanipun sapunika, manawi yasa tonil inggih amung maligi tonil kemawon, sampun winor suh kalihan ringgit.
Ing wayah sirêping lare, nèng latar kêkadhar dhewe, purnama manjêr prênahe, katon jêmbar kalangane.
wuluh wuku lan kukusan / gubug pèncèng malêncat wor lanjar ngirim / mangrèh lakuning masa //
kawuryan / hyang surya wus mungup / ngancik pucaking aldaka / larut mirut têdhuhing dalu kalindhih /
jangkahe dèn ukur / kêsusu amburu apa / yèn wong murka anggake kudu dhèwèki / wus turah durung trima //
kilani / môngsa silih nyundhula / lan sêgêring banyu / mêngko nadhah lan janganan / sambêl rawit lalaban timun lan mêtir / sêgane bêras anyar //
setham-sethom sêgêre kapati / yèn wus enak wèh kuwating raga / apa manèh jalukane / sore ngong mapan turu / anèng lincak lambaran widhig / mrênah wurining damar / sumamar nèng undhuk / têntrêm rasaning tyas ingwang / mung kumandêl kinêmulan ing Hyang Widhi / bêg sêg tanpa mirasa //
Ing sacêlakipun dhusun Rêngêl, Kabupatèn Bojanagara, Paresidhenan Rêmbang punika wontên guwanipun, ing guwa wau wontên lèpènipun ingkang mili nrajang pasitèn gamping, nlusup sasêlaning wit waringin kawak pintên-pintên, lajêng anjog ing dhusun Rêngêl. Lèpèn wau wontên ing sangandhapipun dhusun Rêngêl lajêng ical wujuding lèpèn, amargi toyanipun lajêng sumêbar dhatêng pasabinan.
Manawi ningali bêninging toya saha lembak-lembaking ilinipun lèpèn wau, sabên tiyang sampun tamtu lajêng anggagas, mendah asrinipun panggenan tukipun lèpèn wau, pantêsipun wontên ing sangandhaping wit waringin ingkang angrêmbuyung. Manawi wanci siyang mangsanipun bêntèr tiyang dhusun ing sakiwa têngênipun tuk wau tamtunipun sami mêrlokakên angisis ing ngriku. Ananging kawontênanipun jêbul botên makatên. Lèpèn wau katingal-katingal sampun awujud lèpèn, mêdal saking sukuning pêpunthuk gamping, saking cariyosipun tiyang ingkang sampun nyatakakên, peranganing lèpèn ingkang saèmpêr dipun tindhihi pêpunthuk gamping wau panjangipun 1500 mètêr, jêdhulipun lèpèn amujudakên guwa ingkang wiyaripun watawis 10 mètêr. Manawi dipun tingali saking jawi guwa wau angurung-urung saèmpêr buk.
Ing satunggiling dintên kula kalihan mitra kula dhatêng ing guwa Rêngêl, parlu badhe ningali lampahing lèpèn ingkang wontên ing ngandhap punthuk wau. Sadhatêng kula ing ngriku sampun dipun sadhiyani baita alit, awit saking pitulunganipun ingkang wadana ing Rêngêl, baita wau cariyosipun mêndhêt saking Bangawan Sala. Kula kalihan mitra kula lajêng numpak baita lumêbêt ing guwa, ing sarèhne ing salêbêting guwa pêtêng sangêt, amila kula kalihan mitra kula wau sami ambêkta lêntera oto. Lampahipun baita kasurung tiyang sakawan ingkang sami ngrubyuk ing lèpèn, ngajêng kalih wingking kalih.
Sarêng kula mlêbêt blêng ing guwa, manah kula mak tratab, batos kula: têkan ing ngêndi iki mêngko. Nalika sawêg sawatawis mètêr têbihipun saking jawi, ing salêbêting guwa wau taksih rêmêng-rêmêng, ananging saya mlêbêt saya pêtêng, dangu-dangu andhêdhêt. Pêtênging jawi ing wanci têngah dalu punika manawi katandhing kalihan pêtênging guwa wau dede amput-amputipun. Saupami botên ambêkta lêntera ingkang murugakên sagêd sumêrêp manawi papanipun taksih ombèr, raosing manah sampun tamtu sumpêg sangêt.
Kauningana, soroting lêntera ingkang dhawahing gampèng tuwin plangitanipun guwa wau adamêl kagètipun lawa ewon ingkang pating grandhul wontên ing ngriku, sami gègèr byung-byungan kêgêblag ngiwa nêngên pados pangungsèn.
Plangitanipun guwa wau saya mlêbêt saya ngêsong minggah. Sarêng anggèn kula sami mudhik watawis sampun angsal kalih atus utawi tigang atus mètêr saking clangaping guwa, ngêsongipun plangitan wau kintên-kintên wontên satus mètêr. Kakiyatanipun angin ing jawi anggènipun adêdêl hawa dumugi ing ngriku sampun botên wontên tabêtipun, amila hawanipun ing ngriku prasasat botên nate santun. Sarèhne ingkang manggèn ing ngriku amung lawa thok, amila ambêtipun botên eca.
Botên ecaning hawa wau, kirangipun nyênêngakên têtingalan ing ngriku dening sanèsipun cêmêng, pêtêng, pating pandhukul utawi pating klêgok botên wontên, punika sadaya damêl kirang jênjêming manah. Saya malih manawi ngèngêti lêbêting lèpèn botên ajêg, tandhanipun kônca-kônca ingkang sami nyurung baita kala-kala sami nglangi têrkadhang mlampah angrubyuk, manah kula amung tansah kêtir-kêtir.
Sarêng lampah kula sampun angsal sapalih ing lèpèn, kêpêngkok rêrupèn ingkang wangunipun kadosdene kukusan agêng têmèmplèk ing langitaning guwa, ing sakiwa têngênipun kados mêdal suluripun pating klèwèr. Kukusan dalah sêlur-sêluripun wau wujudipun sela, wangunipun ambêmbêng mangandhap.
Guwa wau saya mlêbêt saya ciyut, lèpènipun inggih saya alit, wasana grêg, kula sadaya botên sagêd lajêng, amargi antawisipun gampèng kiwa têngên botên wontên sabaita, amila kapêksa wangsul.
Nalika kula wangsul punika, dumugi ing wujud ingkang kados kukusan wau lajêng kèndêl, amargi mitra kula badhe amotrèt wujud wau. Pirantos potrèt lajêng karakit saparlunipun, mitra kula nyariyosi dhatêng para bau ingkang sami nyurung baita, mangke manawi wontên gêbyaring latu ingkang anggêgirisi sampun kagèt, amargi motrèt wontên ing panggenan pêtêng makatên saminipun motrèt ing wanci dalu, kêdah mawi mahnesiyum (magnesium), ananging mahnesiyum dipun sumêt tansah paspês kemawon.
Sasampunipun punika kula sadaya lajêng sami [sa...]
[...mi] anglajêngakên lampah, rêrupèn-rêrupèn ing sangajênging guwa saya dangu saya katingal cêtha, wasana sarêng dumugi ing jawining guwa raosipun mak byar, manah bingar mantun sumpêg, saking bingahing manah kula sadaya sami surak. Dene bau-bau ingkang sami nyurung baita wau sarêng baitanipun sampun kèndêl, lajêng kemawon sami minggah ing dharatan, sami lumajêng kalihan wèl-wèlan tuwin sêdhakêp, murugi panggenan ingkang bêntèr parlu kakaring. Inggih sintên tiyangipun, adus kungkum ngantos kalih jam, wah toyanipun anyêp sangêt kados ès, dening têbih kalihan surya.
Manut cacriyosanipun têtiyang ing sakiwa têngênipun guwa wau, ing dhusun Rêngêl punika nalika ing jaman kina awis toya, langkung-langkung manawi pinuju katiga panjang, têtiyang ing ngriku ngumbe kemawon prasasat botên sagêd tuwuk, tanêm pantun tuwin tanêman sanès-sanèsipun inggih botên nate sagêd sêkar, dening awising toya wau. Amila têtiyang ing sakiwa têngênipun dhusun Rêngêl ngriku sami prihatos saha lajêng sowan Kangjêng Sunan ing Majaagung, ing tanah Tuban, ingkang kala samantên misuwur jumênêng wali, parlu nyuwun sih kawêlasan, kaparingana pitulungan supados ing Rêngêl mirah toya. Kangjêng sunan kaparêng paring pitulungan sarta lajêng tindak dhatêng Rêngêl, rawuh ing panggenan ingkang samangke wontên guwanipun punika. Ing ngriku kangjêng sunan lajêng anancêbakên agêmipun cis ing siti kalihan ngandika makatên: Banyu mêtua, dadia panggonan panguripane bulus lan iwak. Sarêng cis dipun bêdhol, bolongan ing siti tilas tumancêpipun cis wau lajêng mêlar-mêlar dumugi sukuning pêpunthuk, wasana lajêng dados guwa. Sarêng guwa katingal, toyanipun andalodok saking nglêbêting guwa, mili mêdal dados lèpèn, kathah bulus tuwin ulamipun ngantos dumugi sapriki. Ulam wau kawastanan ulam palong, wujudipun botên sami kalihan ulam ingkang kathah-kathah. Bulus-bulus wau inggih botên wontên ingkang purun munasika, dening ajrih walatipun Kangjêng Sunan Majaagung. Dene toyanipun lajêng sami dipun angge, ananging inggih wontên wêwalêripun, inggih punika kengingipun dipun angge wau amung manawi sampun têbih saking clangaping guwa.
Saking kaparêngipun kangjêng sunan wau, ing sukuning punthuk cêlak guwa dipun gambar gong sigar, ingkang samangke taksih katingal, awujud buwêngan lêgok, ing têngah-têngahipun mawi dipun garit, panjanging garitan satêngah mètêr. Ambokmanawi punika sêngkalan. Ananging sêngkalanipun taun pintên, botên wontên ingkang sumêp.sumêrêp.
Kajawèkakên mawi sêkar macapat dening: S. Suhari, saha Iskandar, ing Surakarta.
Ugi sinêbut nagari / Pancanadha tinêgêsan / toya gangsal ing samangke / karanipun tanah Penjab / ing basa Pèrsi uga / banyu lima têgêsipun / marmanta para nupiksa //
sanadyan samangke ugi / sampun kenging winastanan / praja agêng miwah rame / nanging nama nagri enggal / karana yèn pinetang / titimasa adêgipun / nagari Madras punika //
lagya duk nagari Indhi / kinawasan dening bôngsa / Inggris yèku katrangane / de bôngsa Madra punika / kamula-mulanira / kang sajati asalipun / sing têlênging tanah Penjab //
wontên sakiwa têngêning / ing Irawati bangawan / bangawan gangsal têngahe / marmanta praptèng samangkya / tanah punika karan / ing Madradhès têgêsipun / nagarining bôngsa Madra //§ Madra punika nagarènipun Prabu Salya, lêlampahanipun wontên ing Mahabarata kasêbut jilid sanga, mila inggih winastan:
cinarita / ing Srat Sawitri kasêbut / Dèwi Maliwi punika //
ing têmbenira pan dadi / jêjêring bôngsa Malawa / awit saking panuwune / Dyah Sawitri mring Hyang Yama / nalika anèng wana / nyuwun supadya kang ibu / Dèwi Maliwi sagêda //
pêputra satus kang sami / punjul kasudibyanira / têrah-tumêrah turune / sami umadêg priyôngga / sabôngsa bangsanira /§ Dèwi Sawitri ugi dipun paringi putra satus, ingkang têmtunipun inggih lajêng tangkar-tumangkar, ewadene buku Indhu botên wontên ingkang nyêbutakên bôngsa
wasana sang nata antuk / aksamanirèng jawata //
lantaran Dèwi Sawitri / minta mring Bathara Yama / sang nata wau garwane / anama Dèwi Sêibya /
Withastha caritanipun / nguni wontên patilasan //
kraton jaman kina dupi / tanah wau rinêsikan / kêpanggih barang
duk ing nguni kang kasêbut / bôngsa Sibowi punika //
datan andupara kadi / nalika caritanira / Prabu Iskandar rawuhe / nèng tanah Indhi samana / winursita ing kôndha / bôngsa Sibowi puniku / sarwa cucal panganggenya //
kinanipun / nèng Indhi tinilar wuntat //
ing Idhaspès lan bangawan / Akesinès kang wus kasêbut nginggil / nanging nama-nama wau / miturut pakêcapan / suwaraning bôngsa Grig kèh bedanipun / kados ta bôngsa Malawa / kang kasêbut ing Babad Grig //
miturut ing pakêcapan / winastanan nênggih bôngsa Malloi / tanah-tanah kang kasêbut / nginggil punika ingkang / kangge ajang carita lampahanipun / Dyah Sawitri lan Satyawan / kang badhe kawarnèng wuri //
dene wau para nata / têmbe yêkti badhe dadya pancêring / bôngsa ing talatah ngriku / nanging wawêngkonira / punapa ta agêng myang wiyar saèstu / ing pangintên datan têbah / amung sabawahing dhistrik //§ Nanging dhistrik ing Indhi, agêngipun watawis kalih karesidhenan tanah Jawi.
kadhistrikan jaman mangkya / myang kithanya inggih amung satunggil / minôngka kadhatonipun / kang dèn adêgi pura / mila lugunira tan mungguh kalamun / sinêbut kitha karajan / dening sarwa tan miranti //
sintên kang sampun uninga / talatahing tanah Penjab sayêkti / ngungun atêmahan gumun / dene ta cinarita / ing Srat Babad Sawitri tansah kasêbut / sakathahing wanawasa / don kang samya dèn dunungi //
witan kewala sampun / tan kawuryan angrêmbaka / miwah sagung pêksi-pêksi //
manyura ngigêl ing wana / wus tan ana tilas antaranèki / dene kawontênanipun / samangke amung kadya / sabin-sabin patêgalan myang dhêdhukuh / kang awis kambah ing toya / mila sawanganirèki //
kawuryan sarang angêrak / mung ing sisih [si...]
[...sih] wetan wontên kaèksi / radi kathah toyanipun / têtuwuhan ngrêmbaka / sabab dening wus ngancik sukuning gunung / dadya kêrêp kajawahan / saya mangilèn kaèksi //
nênggih Dèwi Sawitri / kang badhe kawartyèng pungkur / kajawi rinêmênan / dening bôngsa Madra ing pangintênipun / asaling wau carita / saking bôngsa Madra ugi //
tandhanipun ingkang samya / cinaritakakên tan wontên malih / kajawi mung bangsanipun / utawi bôngsa-bôngsa / ingkang wontên talatah Penjab sadarum / mung wontên ingkang rinasa / radi anèh sawatawis //
de ing ngriku cinarita / sêrat wau anyêbutakên bilih / pra bôngsa Madra puniku / tan darbe tatacara / myang wêwaton§ Ingkang nyêbutakên punika wontên jilid VIII nama: Karnaparwa, saha sampun kapêrtal ing basa Latin wontên buku: Komeslatsiyo, Geograpika, Atkê, Istorika, dhê, Pentapotamia, Indhika (cap-capan ing Bop: 1827) dening Tuwan Krisdiyan Lassêp. ingkang tumrap bangsanipun / amila pamanggih kula / bab punika dèrèng yakin //
kita sayogya sarônta / aywa age agahan ngandêl maring / panyeda makatên wau / sagêd ugi punika / dêdamêlan utawi anggitanipun / bôngsa-bôngsa ing talatah / bangawan Gangga supadi //
sagunging bôngsa talatah / ing bangawan Indhus kang dèn sêngiti / pinrih cacad cedanipun / karana kawistara / suwaraning bôngsa Arya§ Bôngsa Arya (Arya?) punika tiyang Indhi ingkang saking talatah lèr kilèn. Sakawit sampun darbe kasusilan sae (beschaving) saha lajêng sagêd mêngkoni Indhi sadaya, ngantos rumaos bilih bôngsa luhur piyambak. sakalangkung / kawuryan gêng manahira / dening rumaos manawi //
ingkang darbe tatacara / myang wêwaton sae pantês pinirit / punika mung bangsanipun / pribadi bôngsa Arya / sakathahing Baika§ Tiyang bôngsa sanès. sami sinêngguh / datan darbe tatacara / myang wêwaton kang sayogi //
dening panyidhêppangidhêp. mangkana / ing satêmah nuntuni tan prayogi / wus têrang titikanipun / ing sêrat-sêrat kina / malah wontên sêrat enggal kang kasêbut / ngatingalakên bedanya / ing tlatah Penjab lan Indhi //
wondene wêwaton ingkang / jaman nguni kinarya langkung inggil / yèku: damar: wastanipun / nadyan waton punika / tan linimrahakên dening para ratu / utawi para pandhita / nanging limrah dèn wastani [wasta...]
wêwaton myang lampah-lampah / ingkang sae saha ingkang utami / tumrap salwiring
kajêngirèng darma / dadya darma punika kang sajati / wêwaton ingkang linangkung / jêmbar pikajêngira / wit sadaya tindak-tanduk wus kawêngku / nèng
wêwatoning ngèlmu / karagan myang kajiwan / tuwin ngèlmu panitis sasaminipun / sanadyan panggêpokira / amung sakêdhik-sakêdhik //
nanging ugi nate tinrap / pinathok ing sêrat kang dèn wastani / darma sastra cacahipun / watawis radi kathah / de kang kangge luhur pribadi ranipun / wèt buk phan manu artinya: watoning manu: sajati //
nanging kosokwangsulira / buku manu anyêbutakên bilih / aslining darma puniku / saking ing buku Wedha / mila dados têgêsipun darma wau / asli saking para dewa / awit Weda kang sajati //
pêparingira Hyang Brama / maring para panganjur nguni-uni / dene nadyan darma wau / samantên wiyarira / parandene maksih datan sagêd
Sudra nênggih / mung sajuga unggyanipun / kawajibakên darma / angladosi ing golongan tiga wau / wosing kajêngipun darma / punika amung mamardi //
maring sadaya manungsa / kang supadya samia anêtêpi / sowang-sowang wajibipun / tumraping gêgolongan / milanipun kasêbut ing buku manu /§ IV.238-242. mungêl: sakabèhing janma / kang tan nganiaya tuwin //
ganggu gawe myang sikara / maring sama samanirèng dumadi / iku yêkti wus kalêbu / jênêng nêtêpi darma / marma nganti benjang praptèng akiripun / darma iku bakal bisa / lêstari dumadi kanthi //
Lugune manungsa iku / anane ing jaman ngakir / ijèn bangêt tanpa rewang / bapa biyung suta swami / sanak sadulure padha / tan kêna kinarya kanthi //
iya amung darma iku / kang têtêp dumadi kanthi / tumutur saparan-paran / marma manungsa pinardi / têtêp nindakake darma / supaya ing têmbe ngakir //
bisa ana kanthinipun / rowang ingkang mitayani / nguni laire manungsa / ijèn ora nganggo kanthi / dumadi pêcating jiwa / uga ijèn tanpa kanthi //
ing kono kaananipun / bakal padha anampani / piwalês sakèhing tindak / nalika tinitah urip / yèn bêcik tômpa ganjaran / yèn ala
makatên ingkang kasêbut / ing buku manu manawi / amirit caritanira / Sawitri badhe katawis / para raja myang satriya / pandhita
Narpati Madra puniku / saking dènira nêtêpi / tumrap sakaliring darma / mila kongsi anglampahi / tapabrata nyuwun putra / maring jawata linuwih //
karana sampun kasêbut / jroning wêwaton manawi / kawajibaning manungsa / kêdah mêncarakên wiji / wondene panuwunira /
saking pramèswari / pinunjul endah ing warna / sinung nama Dyah Sawitri //
miturut / wêwaton kang kasêbut ing / sorahipun Sêrat Wedha / sadaya tiyang manawi / botên ngimah-imahêna / mring atmajane pawèstri //
kang wus diwasa sawastu / cacad dènira dumadi / ewadene nalikanya / Dyah Sawitri wau milih /
tan surut / adrênging karsa dera mrih / jatukrama lan Satyawan / karana dènira milih / wus mawi wêwaton darma / mila malah
rama Radèn Satyawan / masrahakên Dyah Sawitri //
ugi tinampenan sampun / kanthi rênaning panggalih / karana pamasrahira / sadaya wus anêtêpi / pranatan atiti darma / saking wus misuwur bilih //
Prabu Dyumatsena wau / satunggiling narapati / kang lêbda nêtêpi darma / marma nalika nampèni / pasrahe Narpati Madra / sangêt êntyarsèng panggalih //
ingkang kacêtha sawastu / prakawis kawontênaning / darma yèku cinarita / nalika Dèwi Sawitri / panggih lan Bathara Yama / anggêlarakên sakalir //
ing bab dènira amundhut / jiwane garwanirèki / Sawitri ngungsêt dènira / mrih widadaning dumadi / satêmah Bathara Yama / kapranan tyas nambadani //
sadaya panuwunipun / tan ana gothang sawiji / karana Bathara Yama / pangwasanira kêkalih / dadya ratuning dêlahan / myang ratuning darma yêkti //
wondene caritanipun / Hyang Bathara Yama nguni / putranipun Hyang Wiwaswan / lan miturut piandêling / bôngsa Arya panganggêpnya / mring Hyang Yama rinêngkuh lir //
kadi bapa babunipun / bôngsa Indhi lan Irani / katôndha ing dalêm Weda / saha ing Awesta§ Wedha punika sakawan jilid: 1. Rigwedha, 2. Yajurwedha, 3. Samawedha, 4. Atarwawedha. Dene Awesta punika Kuranipun bôngsa Irani. [A...]
[...westa] sami / nyêbutakên bilih Yama / punika têgêsirèki //
kêmbar awit Yama wau / tumitah dhingin pribadi / mung kanthi juga sudara / wanudya anama Yami / rèhning manungsa kawitan / mila kinarya
alam dêlahan sadarum / dene kadhatonirèki / Bathara Yama punika / ing jagad kanikmataning / manungsa kang kalêrêsan / tumrap dènira ngêmasi //
dene kanikmatan wau / kajawi jalaran saking / sidhêkah myang wilujêngan / ugi akarana saking / saenipun kalakuan / duk maksih gêsange nguni //
Hyang Yama karênanipun / lêlênggahan nèng ngandhaping / wit-witan lan para dewa / ingadhêp sakèhing janmi / kang sami minggah sawarga /
Sawitri / dahad pulaya dènira / anggatra kratonirèki / Bathara Yama tuwin / Anjarwani namanipun / nênggih Bathara Yama / ing ngriku dipun têgêsi / asalipun saking lingganing têmbung Yam //
ingkang gadhah têgês nigsa / dadya tan ngèngêti bilih / Hyang Yama puniku kêmbar / lawan arinira Yami / mila Dèwi Sawitri / angungsêt pitêmbungipun / janma sèsining dunya / sadaya puniku sami / kacancang ing siksa papêksan paduka //
ingkang ing wasana kêdah / miturut tan nyuwalani / ing sakaparêng paduka / mila umumipun sami / paduka dèn wastani / tukang ngrudapaksa sagung / sakaliring tumitah / awit saking piandêling / bôngsa Indhi tumraping Bathara Yama //
dènnya asring mêthot jiwa / datan ngêmungkên nyawaning / manungsa kewala nadyan / bôngsa sato kewan ugi / kalêbêt wêwênanging / purba myang wasesanipun / Sang Hyang Yama punika / tan amung tumraping akir / nanging ugi ngadili sadaya
sapantêsipun / mila Bathara Yama / punika dipun wastani / asarira darma myang ratuning darma //
tuwin malih cinarita / Hyang Yama warnanirèki / cêmêng agêng inggil sarta / dinulu ngajrih-ajrihi / andik netranira brit / lir hyang surya cahyanipun / ngagêm
kang sami / binêthot pinaripaksa /§ Ing padhalangan, Sang Hyang Yama punika nyêpêng sorog kuncining kaswargan. sawastu akarya miris / wujud
owah gingsir,siro metuo dak kongkon (sebut keperluan).AJI BENGKELENG**Aji bengkeleng di jaman
Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi sastra Jawi ing nagari Batawiyah.
Kaêcap dening Tuwan Phan Dhorêp ing nagari Samawis.Hal. 100 (Tidak dialihaksara, Red.).
Ingkang jumênêng Ratu ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping IX, jendral mayor ing wadyabala dalêm Kangjêng Raja Nederlan, putra dalêm pambajêng swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Jhe ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasedanipun swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, kala ing taun Jimakir ôngka 1786, utawi taun Wêlandi 1858, lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VIII, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Jhe ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr
nama pangeran kala ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 3 wulan Bêsar taun Dal 1791, utawi kaping 27 wulan Mèi taun Wêlandi 1863.
Para pangeran kala ing taun kapêngkêr punika sakawan tilar donya kondur ing rahmatullah.
1. Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Balatèr ingkang kaping 1, dados wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, sedanipun kala ing dintên Jumungah tanggal kaping 22 wulan Rabingulakir taun Dal 1791, utawi kaping 17 Oktobêr taun Wêlandi 1862.
2. Kangjêng Pangeran Arya Widura, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, sedanipun kala ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 12 wulan Siyam taun Dal 1791, utawi kaping 2 wulan Marêt taun Wêlandi 1863.
3. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2, kolonèl phansêtaph. Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 1, dados wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3, sedanipun kala ing dintên Salasa Kaliwon tanggal kaping 4 wulan Shawal taun Dal ôngka 1791, utawi kaping 24 wulan Marêt taun Wêlandi 1863.
4. Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5, sedanipun kala ing dintên Saptu Paing kaping 28 Mulud taun Be 1792, utawi kaping 12 Sèptèmbêr taun Wêlandi 1863.
Padmadipura, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Widura, dados wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, gènipun kaangkat nama pangeran kala ing dintên Sênèn Paing kaping 23 Mulud taun Be 1792, utawi kaping 7 Sèptèmbêr taun Wêlandi 1863.
1). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6.
1. Kangjêng Ratu Madurêtna, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Kancana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta. 2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
2). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7.
1. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Cakraadiningrat ing Madura.
1) Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata. 2. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 3. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat, wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing pulo Ambon. 5. Kangjêng Pangeran Tumênggung
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, rayi dalêm ingkang jumênêng ing sapunika.
4). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7.
5). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 8.
1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta. 3. Gusti Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
6). Putra dalêm Ingkang Sunuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 9.
1). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Singasari Kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Singasari kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan,
3). Pangeran wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
4). Pangeran buyud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng
1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, putranipun Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3. 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Surya Nataningrat, Litnan Kolonèl Phansêtaph.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan, ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, kolonèl kumêndhan ing lesiyunipun piyambah, saha ridêr saking ordhê Nèdêrlansê Leyo, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, sarêng sampun jumênêng Pangeran Adipati tumuntên [tumu...]
[...ntên] krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3 wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kapung 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsaning sêrat nawalanipun Kangjêng Guphêrmèn.
3). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati
4). Pangeran Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kaping 4 ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Litnan Kolonèl Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasaputra, Mayor Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran.
Kaliphatullah ingkang kaping 6, Jendral Mayor Kumandhir saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, putra dalêm panênggak swargi ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821. Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Jhe ôngka 1750, utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5 punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 20 wulan Siyam taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi
1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta, panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad, dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidan Phansêtaph Mêngkubumi, dados Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping 6 ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 20 wulan Sawal taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juli taun Wêlandi 1855, garwa dalêm namung satunggal, nama Kangjêng Ratu Kancana, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 ing Surakarta, putra dalêm saking garwa padmi namung satunggal miyos putri, taksih timur, anama Radèn Ajêng Gusti Sêkar Kadhaton.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing nagari Ngayogyakarta Adiningrat.
1) Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 2. Kangjêng Pangeran Arya Purwadiningrat. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryawijaya. 4. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrônngta. 5. Kangjêng Pangeran Arya Têpasana.
3). Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4.
1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Suryadiningrat. 2. Kangjêng
1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Phansêtaph Arya Angabèi. 2. Kangjêng Pangeran Arya Purbaya.
wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2,
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat, 1. Kangjêng Pangeran Arya Pakuningrat. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat. 3. Kangjêng Pangeran Arya Mulyadiningrat. 4. Kangjêng Pangeran
Panêmbahan Mangkurat, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natadiningrat. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryawinata.
7). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 3,
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Kusumanagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Suryaatmaja.
8). Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natapraja, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Kolonèl Natapraja.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningprang. 2. Kangjêng Pangeran Litnan Arya Suryèngjurit. 3. Kangjêng Pangeran Litnan Arya Suryamisena.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping 2.
kaping 30 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1755, utawi kaping 20 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1827, patutan saking Kangjêng Ratu Ayu putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sasedanipun ingkang rama kala ing dintên
kaping 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1787, utawi kaping 29 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1858. Ingkang garwa anama Radèn Ayu Adipati Suryasasraningrat, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat ing Ngayogyakarta.
3). Kangjêng Pangeran Ritmistêr Arya Gôndawinata.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kêkirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amariksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun, mugi sukaa pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi sastra Jawi ing nagari Batawiyah, mêkatên ugi sanès nagari ingkang kalêbêt wawêngkoning tanah Jawi, ing pundi wontên pangeran sasaminipun priyantun agêng, mugi kapratelakna ing nama saha kalênggahanipun tuwin ingkang apêputra, supados benjing sagêda kaêtrapakên wontên ing Sêrat Pananggalan.
Ing kaca 69, larik ingkang ngandhap pisan mungêl kadasa ing, lêrêsipun kados ing.
Ssireum punika ulah raga paling tua ing Korea ingkang sampun dipunwahyakaken saking zaman prasejarah.[1] Ing jaman rumiyin, masarakat Korea njagi awakipun piyambak saking anceman mungsuh kanthi cara nyinau ngèlmu bela diri. Ssireum kawiwitan saking obahan-obahan mencengkeram mawi tangan lajeng sansaya dangu obahan ingkang énggal dipundamel. Nalika zaman Tiga
kagambar wonten ing Situs Makam Goguryeo (37 SM-660 M) ingkang dipunparingi nama Gakjeochong (
Bukti sinerat paling wiwitan punika nyebataken andharan babagan ssireum inggih punika teks Cina saking Kitab Hou Han ingkang nyerataken pagesangan masarakat Korea nalika jaman rumiyin. Ulah raga ssireum lajeng nyebar kanthi rikat nalika masa Dinasti Joseon (1394-1910). Kala punika, kompetisi-kompetisi ssireum dipunwontenaken kanthi gumyak nalika dinten-dinten ageng lan festival-festival ageng ing mangsa panas lan mangsa gugur. Para jawara padatanipun pikantuk bebungah kados sapi utawi asiling tetanèn.
Adhedhasar cathetan lan teks sajarah, nalika jaman rumiyin ssireum dipunsebat kanthi kathah istilah kadosta gakjeo, gakhui, gakryeok, gakgi, chihui, sangbak lan jaenggyo ingkang ngandharaken manéka pangembangan teknik-teknik ssireum. Tembung "gak" (
punika asalipun saking aksara Cina kanthu teges satunggaling gelut ingkang dipunlampahi déning kalih kéwan kados sapi kanggé nedahaken kuwating fisik. Tiyang Cina kuno ugi nyebat teknik gulat ala Korea kanthi istilah Goguryeo-gi (
dipuntandhingaken wonten ing bunderan kanthi diameter kirang langkung 7 meter ingkang dipunparingi watesan awujud gundhukan pasir. Ingkang kaping pisan kalih pegulat kasebut sami mencengkeram sabuk pinggang (satba) kagungan mungsuhipun kanthi posisi berlutut, posisi punika dipunparingi nama baro japki. Bibar wonten aba-aba, lajeng kalih pegulat kasebut wiwit jumeneng lan sami gelut supados damel mungsuhipun dhawah, Ingkang dados jawara punika ingkang saged damel dhawah mungsuh dhateng lemah menawi ingkang kenging punika bagéyan awak ingkang langkung inggil tinimbang dengkul.[2] Menangipun pegulat punika dipunbiji saking kaping 3 dhahwahipun mungsuh ingkang dipunwastani paling sae. Sapunika ugi wonten kompetisi ssireum kanggé tiyang èstri ingkang dipuntandhingaken kanthi paugeran ingkang sami kalihan tetandhingan ssireum jaler namung bédanipun punika busana ingkang dipunagem.
Wonten 4 kelas ingkang padatanipun dipuntandhingaken inggih punika antawisipun : kelas wulu (Taebaek), kelas ènthèng (Geumgang), kelas ènthèng utama (Halla) lan kelas abot (Baekdu). Nama kelas-kelas punika dipunpendhet saking nama 4 pucuk gunung ingkang wonten ing Korea. Nalika jaman rumiyin, para pegulat namung ngagem kathok dawa tradisional ingkang gadhah gulungan kandhel ingkang ginanipun kanggé cekelan nalika tandhing. Minangka gantosipun kathok tradisional punika satba, sabuk ingkang dipunginakaken wonten ing pinggang. Satba wiwit dipunagem saking taun 1950-an lan kathok tradisional boten dipunagem malih. Sapunika ulah raga ssireum dipunwastani kathah tiyang prospekipun boten saé kados taekwondo utawi hapkido ingkang sampun dipuntampi ing luar negeri. Liga profesional ssireum kirang dipunremeni lan kathah pegulat ingkang pindhah dhateng ulah raga sanès. Sapunika organisasi ingkang ngurus ssireum ing Korea inggih punika Korea Ssireum Organization.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ssireum&oldid=1082128"	Kategori: Seni bela diri KoreaSeni béla dhiriKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Tatar saka resmi kasebar k?n?, Hanifah data. would small please (diurut Depth kaca, nyunting lan pirsani dhoktor
Blimbing Kuwi Lunyu-lunyu penekno Kanggo Mbasuh Dodotiro Dodotiro Dodotiro Kumitir Bedah ing pinggir Dondomono, Jlumatono Kanggo Sebo Mengko sore Mumpung Padhang Rembulane Mumpung Jembar Kalangane Yo surako surak Iyo!!! Tembang
penting banget kanggo mempertahankan urip. Fungsi utamané ya iku ngirim oksigen lan nutrisi nuju kabèh sel, sarta ngangkut
Sistem pambuluh nadi nduwé bagéan tekanan sing dhuwur ing sistem sirkulasi. Tekanan getih biasané nunjukaké tekanan ing pambuluh nadi utama. Tekanan nalika jantung ngembang lan getih mlebu ing jantung
Arteri sistemik[besut | besut sumber]
Arteri sistemik nggawa getih nuju arteriol lan banjur nuju pambuluh kapiler, ing ngendi dat nutrisi lan gas diijolaké.
Aorta[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.54, 1 Maret 2016.
SuntingWikipedia:AnggotaAnggota kuwe sebutan kanggo kabeh sing wis kedaftar nang daftar anggota utawa sing wis duwe/nggawe kaca anggota/account. Anggota sing aktif ialah sing wis tau aweh tulisan/artikel, nyunting tulisan/artikel utawa sing wis tau aweh kontribusi sing
wis tibo ning ngarep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung Ibu iso menehi bibit kajembaran soko negara derajat kang manfaati soko derajatmu ugo wibowo dan rejekimu, serto asih penanggihan."
wus tumeka ing rasa jati, sembahyangipun tan mawas nalika, luwir banyu mili jatine…pujine lumintu, rahina wengi tan pegat. Puji iku rahina wengi sireki. Akeh dadi
weruh ing urip sejati, lir kurungan raraga sedaya, becik denweruhi manuke. Rusak yes sira tan weruh… yen sira yun weruh becikana kang sarira, awisma ing enggon punang sepi”.
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing ngandadeake jagad iki sak isine, dadi sesembahane wong sealam kabeh nganggo carane dewe-dewe”.
para leluhur memperingatkan kita akan pentingnya mencari rezeki yang halal. Idiom teologi ekonomi Jawa menyatakan, “Bandha kang resik iku kang nyambut gawe, saka pametu kang ora ngrusakake liyan” (
wekasanipun. Dilalah karsa Allah, begja-begjane kang lali, luwih
nggih mboten menopo. Mboten ditolak. Nek mangkeh kok pabrik nyengsarakke alam lan menungsa, mangkeh dibales dewe karo alam. Entuk bendhune alam. (
Lambang kutha Wrocław iku wis ditrapaké wiwit taun 1530. Sanadyan kutha iki wiwit taun iku dikuwasani bangsa sing séjé-séjé, nanging lambangé tetep padha. Mung antara taun 1938 lan 1945 lambangé diowahi déning para panguwasa Nazi. Banjur antara sawisé Perang Donya II, kutha iki diserahaké marang Républik Rakyat Polen lan pamaréntah komunis nganggo lambang anyar nganti taun 1990. Ing taun iki, lambang sing asalé saka taun 1530 iki dienggo manèh.
Lambang taun 1530[besut | besut sumber]
Lambang sing dirancang ing taun 1530 iku arupa tamèng sing dibagi dadi papat. Ing bagéyan tengen dhuwur ana gambaré garudha Silesia sing asalé saka simbul wangsa Piast Silesia. Garudha iki awerna ireng lan ing tengahé ana wulan sabit. Ing tengah wulan sabit iki ana pahésan salib cilik. Banjur bagéyan kiwa dhuwur ana gambaré singa nganggo makutha sing simbul Karaton Bohemia (Ceko). Amarga kutha Wrocław wiwit taun 1336 dikuwasani Bohemia. Banjur ing tengahé ana bundheran lan ing jeroné ana gambaré sirah Santo Yohanes Pambaptis sing nglambangaké santo pangraksa kutha iki. Banjur ing bagéyan kiwa ngisor ana tulisan huruf W sing nglambangaké jeneng kutha Wrocław ing basa Latin Wratislavia lan jenengé Wrocislaw, sing miturut legéndha ngedegaké kutha iki. Banjur ing bagéyan tengen ngisor ana gambaré Santo Yohanes sang Panginjil.
Lambang iki wis dienggo wiwit tanggal 12 Februari 1530 lan panrapané ditetepaké déning Kaisar Quintus ing tanggal 10 Juli.
Lambang kutha nalika taun 1938-1945[besut | besut sumber]
Kutha Wrocław iku nduwé sajarah sing makantar-kantar lan dikuwasani bangsa sing béda-béda. Kutha iki tau dikuwasani Austria, banjur Prusia lan Jerman. Ing basa Jerman jenengé Breslau. Ing taun 1933 kaum Nazi dadi kuwasa ing Jerman. Ing 19 Oktober 1938 sang Gauleiter (panguwasa Gau utawa propinsi dadi Gubernur) Silesia, Josef Wagner awèh paréntah ngganti lambang amarga dhèwèké ora seneng lambang kutha iki. Utamané sing ora disenengi aksara W sing ana ing lambang iki. Dianggepé aksara W iki sifaté Slavia banget amarga iki cekakan saka asma Wratysław, ratu Ceko sing ngedegaké kutha iki. Sing ngripta lambang sing anyar iku guru saka Berlin; Schweitzer-Mjoelnir. Lambangé diowahi supaya sifaté 'luwih Jerman' lan ngilangi simbul-simbul Kristen. Lambang sing anyar wujudé arupa tamèng sing dibagi dadi rong bagéyan; dhuwur lan ngisor. Bagéyan dhuwur ana gambaré garudha Silesia ireng mawa wulan sabit, nanging tanpa salib. Banjur bagéyan ngisor ana gambar palang wesi Jerman (das Eiserne Kreuz) mawa aksara FW lan taun 1813. Aksara iki cekakan saka asma ratu
Wrocław nalika jaman komunis[besut | besut sumber]
Kutha Wrocław dibedhah Tentara Abang Uni Sovyèt ing taun 1945 lan kutha iki diserahaké marang Républik Rakyat Polen. Pamaréntahan komunis Polen banjur ngowahi lambang iki sing dirancang déning Karol Maleczyński. Lambang sing anyar iki arupa tamèng sing dibagi dadi bagéyan kiwa lan tengen. Ing paro kiwa ana gambaré garudha, lambang nagara Polen lan ing paro tengen ana gambaré garudha Silesia tanpa salib.
Lèngsèré pamaréntah komunis[besut | besut sumber]
Ing 19 Juni 1990, sawisé pamaréntahan komunis lèngsèr, lambang kutha iki sing asalé saka taun 1530 dienggo manèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lambang_Wrocław&oldid=1091396"	Kategori: Lambang kutha ing Polen	Menu navigasi
puspitanireng utami, tumamem ing driya aywa, kabanjur rudahing ati, tinaliti nuladheng tyas, tyasing sujanma utami ||
|| Utamanireng pamengku, wewengkoning praja luwih, wahyaning wektu kawuryan,
wayah ing wiru, ruwiya ingkang utama, linuriya aywa lali, lelabet antuk nugraha, padhanging
wuwuhing kawruh martini, mring wewengkon sang sinewa, weweton rumiya nabi, kita kangjeng rasullullah, insa allah mitulungi ||
|| Mring umat kang sedya anut, agama ingkang utami, memudhar ruweting driya, ywa sulaya kang patitis, tinimbanga ingkang terang, aywa age den lakoni ||
mukmin bettolah, amanggon tan owah gingsir ||
|| Mengkono upamanipun, pralambange wong aurip, rapeta ngadu pucukan, pucuke netra jro
tembe wurine, tumrapa dadi tutur, marang ah1i kang sedya eling, ngeling-eling wewulang, amung lowung-lowung, kinarya anyandhet driya, driya arda kang tan wrin tata utami, yeku mangka pusara ||
|| Saranane wong nedya utami, awal-akir kadi datan medal,
|| Nora kaya wong tapa neng nagri, wruh ing tatakrama parikrama, tan kidhung solah bawane, tur leket mring sang prabu,
nulls iki nglakoni, mangkya gumantya nata ||
|| Yen mungguha surya kang anulis, wektu asar leket lan surupnya, wus adoh lawan bangune, dhuh pirangbara
bejanipun, yen kelakon kajadireki, sun muji amemuja, ing siyang myang dalu, sanadyan parta ing lena, kang
|| Paekaning liyan dipun udani, dedimene ywa sawaleng karsa, sasanane dimen oleh, ywa tuna kawruhipun, marang
makewuhi, ing madya lan wusana, utamaning kawruh, wruha pakewuhing jaman, dhuh nakingsun kang gumantya narapati, titinen dimen tata ||
|| Tar len amung ywa keneng memanis, manising kang saniskareng basa, liyan manise kang anduwe, duweni buwana gung, tansah langgeng
Dhuh nakingsun kang gumantya aji, aywa karem ing arta busana, nanging aywa nyepenake, mring arta busaneku, parlu dadi
parentahireku, wong agung aywa kuciwa, agal-alus mring karepe wadya mamrih, urcara tan prasaja ||
|| Wus winawas ing jaman samangkin, akeh kang mangerti basaning liyan, kapiran basane dhewe, jamake wong met kawruh, den salesihwajibireku, den manggon tekadira, ywa was-was ing kalbu, iku lagi ngupayaa, kawruh liyan dadiya busaneng nagri, ywa
|| Wuryaning piwulangingsun kaki, kang wus winiraos, ingkang tumrap sarkara kanthine, nora saking luwihing pangeksi, mung kepeksa wajib, pitutur nak-putu ||
|| Gunggungane wong urip puniki, aja karem goroh, sapa wonge dinoran sukane, nadyan silih jasade pribadi, lamun nyulayani, lawan karepipun ||
|| Kaya kolu-koluwa gebugi, mring awake mak bog, apa dene wong liya yektine, yen
Wus lumrahe manungsa puniki, ana kang antuk don, weneh tansah kacuwan karsane, iku pasthi lupute
|| Sababe manungseku, bisa ngliling mring saliranipun, yen rumasa alane bisa ngowahi, pae lan kewan
kalbu, yen manungsa pinunjul titahing widhi, bok menawa bisa nglebur, alane pating cerengos ||
|| Dadi keleru ing patrap, wong tuwane pinaredi, sang nata tan sarju ing tyas,
lakunira, cegah wanita jekining, yen kang nulis minta ampun boten bisa ||
lair-batine tan kena, tinitiya kang patitis, tumraping kawruh sami, ywa dhompo pamintanipun, wijange kinawruhan, tumpraping engga pinardi, dadining kanggoning kawruh ywa bencorah ||
manungsa kang jurungi, mring pra mudha kang darmi, ing kawruh ingkang linuhung, kinudang-
wong agung, lawan kancanira, lamun sira antuk singgih, den abisa ngenaki atining kanca ||
|| Pan utama labuhane Mail mau, antuk sihing nata, dadi Jayengastra upsir,
apan dadya nayaka tengen keparak ||
teguh wani, ing sawiji dina Dyan Sasriwijaya ||
Paribasan wong labet temen tinemu, aran Kyai Sara, ing manggaran dhukuh pinggir,
dhuh wong abagus, nyambiya pakarya, ira ingkang makolehi, dimen jenak atinira aneng wisma ||
|| Yen tan antuk nuli bali maneh mlincur, sarwi, nguman-uman, tan antuk dene wak mami, dadi sanak panjalukku
basa sastra telu, jawa arab landa, kinarya sangune ngabdi, dadi nora kidhung lamun ana karsa ||
|| Jer samengko ingkang kanggo telu iku , pae jaman kuna, wong tapa kang den ulati, nadyan bodho sayekti yen pinilala ||
|| Kaya Bagus Gimbal gawene lumaku, tangeh yen kanggonan, ngelmu lair lawan batin, suprandene padha kayungyun tut wuntat ||
|| Padha ngungkuma kanisthan, bok menawa bejane anekani, adhuh babo wong abagung, prau kandheg samodra, parang jaja ing wanodya aranipun,
anteng neng paseban, aja mulih lamun durung wayahipun, yen nedya suwiteng nata, aja keset aneng panti ||
|| Kalesa kentar ing tirta, jobin citra mijil eropa nagri, den merekati ing tembung, sumarah ing sakarsa, marang gusti suling kukila kang muluk, arka kang munggeng wadana, sawangen tingaling gusti ||
dhuh babo wong asigit, yen tan ana perlunipun, ywa wurung nagkil sira, papah aren pangudange anak kakung,
|| Dhuh nak putu sir manira, sung tuladha utamaning dumadi, sapa kang sedya karungu, lumebu driyanira, tur linakon sakuwasanira bagus, menawa Hyang Mahamulya, sir marma marang sireki ||
|| Poma-poma teraingwang, aja sira sedya umadeg aji, mung nyuwuna berkaipun, leluhur para nata, sebab ratu yen sinedya dadi luput,
andarbeni donya iki, den rempit nanging cupana ||
|| Yen ketemu dununge we tatadarmi, sayekti nugraha, nanging ta
don nampa wulang utami, kang kanggo neng praja, lumrahe jamanireki, aywa
murba ing ira, kang esa amung sasiki, yen liyeku pan cilaka ||
|| Aywa lali lebokna ing driyanira, supaya amimbuhi, ing driya santosa, mring kawruhing Yang Sukma, kang gumelar den kaliling, lelabetira,
lan uwohira, nalikane durung mijil, neng ngendi gonnya, prayoga den kawruhi ||
|| Pan wus lumrah wong ngucap jalu wanita, mangkene denira ngling, ya masa watira, kalamun awakingwang, misih pinayungan maring, Yang Mahamulya, priye dunungireki ||
pituturipun, panembahan senapati, alaga nateng mataram, kanugrahana dumeling, lelabet utamaning don ||
|| Upamane wong anelat labetipun, duk enome Sunan Kali, jaka blunthahe kalangkung,
anuhoni, marang wulange sang wiku , tur wasis waskitheng wangsit, muride akeh kang linyok ||
|| Karemane sang wiku ingkang kacatur, iku
mangkono adate wong anom iku , mung kang gampang denlakoni, naging ta wasananipun, awak rusak ati sedhih, kawruhe peteng tur crobo ||
mring ingsun mangke, dadi wruh wite kang mulang, tan mamakesmu tama, mijil saking kanjeng rasul, mring putra prateng manira ||
|| Iku pantes linaluri, wulang kawruhe tetela, dadi tan kowar uruse, karo nalikane arsa, mulih mring rahmatuallah, wus pitutur mring nak-putu, iku wong waskitheng tindak ||
|| Panuwune kang anulis, muga ta katularana, lelabuhan kang mengkono, marmaning yang wus katandha, eling umure dawa,
hakekat makripat jenggleh, dadi tan kajaba riyah, tembunge wong sarengat, tertib tegesiro urut, urute martanatira ||
misih agung, kurang papan mangsi kalam ||
|| Lawan akeh kawruhneki, donga kang kanggo tetulak, ing praja myang ing desane, kabul
|| Iya pantes yen wong cilik, tan bisa nimbang manungsa, dalah pyayi ngetutake, wong wadon akeh
ing Matesih wijilira, Bagus Satriya jenenge, ya akeh kayungyun padha, yen panintanan berkah, saure dhuh anak putu, kula niki boten bisa ||
|| Nanging pantes den urmati, jer wadat umure dawa, menawa kabul dongane, lan
maring, mas pangulu tapsirmudha, trahing wirya wruhing raos, ing kitab campura lawan, ihtidiyating praja, tinurut lan kawruhipun, jer wahyune wus katingal ||
|| Wus sampat denira nganggit, pamitane garwa-
mangke, kang maksih samya kidhung, nandhang karbin durung binangkit, laku tangan lan padha, nut kumendhiripun, petis tikta ing benggala, durung prigel serandune ajar karbin, mila pinelak-pelak ||
|| Pan wuscelak mangkya pakartining, panjenengan tahunancira sang, lan perlu badhe
dwijamantri mranata, marang wadya Surakarta amiranti, mring wajibe priyangga ||
|| Aywa kusut tiningalan benjing, pakurmatan ri sang narpaputra, mring
samya, lung oranye linut ing sesungging wilis, pinrada sawetara ||
|| Pan sinuksma ing seari-ratri, mring sang mulki pakewuhing jaman, wadya manut ing
agal remit, mumpuni sakeh kagunan, prawira alusing budi, dadi wadya sanagri, wedi asih patrapipun, tumrampil amemitran, wataking
srinaranata, iku tandhane utami, sayid neng arab maksih, emut nalika ketemu, srinata binujana, ing mangke angsung kintaki, amemuji galur 1ir wong maca kitab ||
|| Lir anggane wong supena, angantuk sinambi nulis, sabtu legi ping
katinggal agama linuhung, nanging kudu ginunema kang baresih, Kitab Kuran muradipun, tinimbang utamaning don ||
sumarambah sedya anenandur, supayane aywa kurang kang binukti, iku rahmate sang prabu, geman ing des apenuh wong ||
neng narmada gung, bantal dawa kang mangapit, ywa lali wewulangira, den kaliling siyang-ratri, barana dumunung neng wadhah, simpenen sajroning ati ||
|| Tataling pring aranipun, kontane sang arjuna di, tetulada kang utama, tirta mudal saking siti, dadi kombul
|| Murad maksudnya kedah ginalih, lan ngulama kaot, supados trang ing galih tan cewet, tinimbang lan adating nagri , ingkang wus linuri, leluhur pra ratu ||
|| Kudu-kudu linalar linuri, luhuring keprabon, sinuksmeng tyas paran bebukane, dening asor dados luhur yekti, tinanyakna maring, para sepuh-sepuh ||
|| Rahayune tyas puniku dadi, dedalan kinaot, bok menawi parek lan unggyane, risang
sebab abot bakal ambeneri, para janma sami, kang padudon kawruh ||
|| Semuning ulat dhemesing angling, warna-
|| Sebab temtu kena den aubi, lir rama sang katong, wus rong puluh taun jumenenge,
Widdhi, sun puji lestari, aywa na kang ngancung ||
|| Lir keluwak anome arane pocung, semune anancang, cipta kang nora prayogi, guladrawa ywa lali wewulangira ||
|| Rangu-rangu ing manah sedya memungu, mring galih sang sibya, pan
|| Darmastuti sestuwa pangastaweku, kekudanganira,
nguni-uni, kang wus mashur labuhanira utama ||
|| Marbuk arum ing sabda anrus ing kalbu, budi dadi damar, madhangi isining bumi,
langking busananya, nursidhi aranira, mengkono wewarahipun, adhuh gendhuk aywa kemba ||
manon, mengko nuli ingsun prapta, memulang maring sira, banjur atuma gustimu, pituturku kang prayoga ||
|| Uwit umpamane jisim, kanglata punika cipta, pradapa ripta pamine, rokhani
|| Datan pegat ature kawulanipun, saking osiking kangtanpa dunung, punika ulun pinurih, matur sang atma jeng
|| Ramati iku warna-warna tumprapipun, ana dumunung mring ati, netra kama lidhah irung, kemaluan narambahi, salira myang balung otot ||
|| Tetanduran ingon-ingon kewan manuk, yen tulus tan ana gering, iku rahmat dunungipun, wisma ingkang den dunungi, wutuh tan ana kang
|| Mumpuni mulat kahanan, ing prajadi dadining barang pikir, kineker sadurungipun, winedhar aywa corah, karahayon junaga kelakonipun, lestari lumantar marang, janma
jatmikanta prakosa tyasira teguh, ginubel sagung durcara, pinapapas lawan ririh ||
|| Rih-arihen anglir kenya, ingkang durung niturut ing sakapti, iku labuhan
ingkang miturut sakarsa, ning yang kang sipat kayune, nabiyollah jejuluk, kang baboni manungsa iki, rasul ingkang rinasa, ing janma sawegung, muhammad makiki rannya, kang madhangi tyasing manungsa kang
rasanipun, dalil kadis kang den semoni, supaya animbanga, sagunging pra ratu, wadya kang sawaleng karsa, pinrih sirep
sumunaring kawruh mratani, mring utamaning wadya, lelabuhanipun, muga ta pinudyeng karsa, ang sudibya dhaharen ture pun kaki, nursiddhi kang sih tresna ||
|| Nanging ta nyuwun aksama mami, de ta tanpa dunung belayangan, tan kena tinamtokake, ing unggyan tan katemu, lamun nora pinudyeng kapti, yen keparenging karsa, sedhela katemu, memulang lelakonira, saking jaman ingkang badhe den lakoni, narawira utama ||
nami, sumengka ing aldaka, mrapi aranipun, sedya lumebeng telaga, kalkaosar toyane sumilak wening, meneng
Kayat ingkang pawestri, pun Kayun ingkang priya ||
|| Ngandika lon sang pandhita luwih, lah ta Kayat Kayun aywa pisah,
brangta neng argane, nanging ta atur ulun, gedibale endhang lan cantrik, selamine ywa pisah, kalawan sang wiku, nabda risang pinandhita, ywa sumelang yekti tan pisah lan mami, nanging aywa pepeka ||
|| Pakaremane lair myang batin, iku dadi pamurunge tindak, ing dunya
katonton ing kawula, wijange aran punapa ||
|| Lenging gunung kang sajuga, arane marga suwara, dewa loro ingkang ana, luhure kang marga swara, tursina arane ika, kang loro doh unggyanira, peparab guwa guhkarna, de
mendhukul wujudnya, iku kang katon ing sira, de kang aneng jroning arga, dahana aran anala, kukuse nempuh gathita, iku ingaran
sedhela, mring bukit mudambin ika, yeku sasana munilya, pra pandhita nungku cipta, neng kono dununge samya, babare sakarsanira, mundhut sarira minulya ||
|| Mulih mring kayanganira, ungguyaning dewa minulya, kang tan wujud nanging ana, uripe sang hyang wisesa, tan kena yen winicara, ing jagat winengku samya, kang pinuji pra
Dewayaa maring siwi, kang ing mangke winisudha, labuhan mrih utamane, ginupita neng padesan, ran-urane wong
dalem pradikan kang mulang, santri neng langenrujane, Amat Ilham ranipun, dhasar punjul samaning kaji, marwa piniji marang, kangjeng sang aprabu, sring dinangu babing rapal, lawan makna Ki Ilham dhasar mengerti, condhong lan srinarendra ||
saking manca kayungyun met wulang, mring Amat Ilham kawruh, sareh pamulangipun, mamrih gampang ingkang nglakoni, winulang pinrih tuman, denira met kawruh, tur kuningan
|| Marang kangjeng srinata kang wajib, angganjar miwah angukum wadya, Ki Santri akeh melike, menawa bejanipun, antuk bumi pradikan desi, nganggur tur oleh pangan, sapa kang kadyeku, nadyan bapa kakinira, nora bisa weh bumi nganggur binukti, aliya srinarendra ||
|| Ingkang bisa weh drajad mring janmi, sata minta kang patut ginanjar, sapangkate dhewe-dhewe, mung keri atetunggu, bejaning wong ingkang taberi, miturut ing sakarsa, iku adatipun, tan liya ingkang atampa, kanugrahan kang miturut ing sakapti, nira jeng
wus ngrasa ngecapi, yen nyanggemi nora darbe arta, kang bakal sinaurake, ngikal basa siripun, dimen sima gugating kucir, si kucir
Karanane janma jaman mangkin, dipun bisa ngampet karsanira, kang tan perlu ing gawene, lan timbangen karuhun, aywa nganti keneng piranti, tatale wus akathah, si kucir angrimuk,
tan ana martakna, pae yen beja wong kuwe, brubul sanake rawuh, ngaku melu mujekken dhingin, nalika misih mlarat, dadi sugihipun, wus mangkono kalumrahan, paribasan ana lintah padha minggir, na wader padha
kang samya tilik, tur nganggo sinunggata, ing sakadaripun pae lamun keneng kala, linebokken
muturut, karsane kang duwe karsa, sesuwunen sihing gusti tan ngendhati, titi gambuh ing cipta ||
|| Pepeling lalinipun, tasing wadya
dadi sugih, ger gumerah pan ginuyu, jaksa karepe mengkono ||
|| Lo lo ta aja iku, lelurinen wulanging leluhur, ingkang nalar dumulura angleluri , lalaren prihen ywa kuwur, kawuryan tyasira bolong ||
mantri iku , kang tatag marang pakewoh ||
|| Kang pekik warnanipun, ulat teguh jimen lus ing kalbu,
atuwanipun, dadi ontung yen mengkono wong aurip, uripe sesat tan lampus, ginantyan turune
ingkang werdi, basa wong suwita, kudu temen lan taberi, ras-arase binuwanga ||
|| Atwa wangwang buwang karemaning panti, kang amrih gumiwang, mring ciptane wong angabdi, dadi aregep aranira ||
|| Wong saregep pasthi wruh karsaning gusti, tetela tan samar, wanuh menawa manoni, ninging karsa sang sinewa ||
|| Wusanane menawa sira antuk sih, sih iku tan kena, jinaluk yekti tan keni, mung sinandhang murih kondhang ||
kebawah sami, sabiyantu nut sakarsa, tan rekasa kang pinardi |
|| Dadi atut myang miturut, manut sumarah mring gusti, ontunge dadi
titi, tetep dadi pangauban, ing wadya tentreming ati, tamtu kena tinuladha, tyase lir wulan dhadhari ||
|| Amudhari tyas bariwut, ruwet kang rawat wewadi, wedi
dhinadhung wayang bedhidhing, mring padhang kasurang-surang, arang-arang kang ngaruhi, iba ta susahe ika, wong tan miturut ing gusti ||
|| Mati neng sabrang keduwung, klowang-klawung tanpa kanthi, sanak-sanake tan ana, ijen mung amor wong lari, basane bae wong jawa, pakewuh gone nyondhongi ||
|| Condhonge mung uyah sekul, destun lomboke mung siji,
nini bolenya bali, rongewu inggrise kuna, putu loro dadi mantri, gedhong tegen lawan kiwa, tan lumuntur marang siwi ||
|| Asal sing Ki Ageng butuh, bupatine sothal-sathil, jer pethel marang kalangan, nora seba nora kemit, pi-api pamite lara, pijer tekpo den tunggoni ||
endeme wus dadi, dadi pamit esukira, ngelu mules muntah ngising||
|| Semune karsa kadurus, nanging ras-arasen mikir, pi jer nuruti kesukan, lali lamun duwe gusti, tita budine deleya, yen pinardi luwih wadi ||
|| Wit lurahe nora turu, tansah ngruruh ing pawarti, wartane sabarang polah, polahe kang den wengkoni, iku prayoga
turunipun, tung-runtung tan anyelani, iku nugrahaning titah, tinata kudu patitis, tegese aran nayaka, sesakaning praja yekti ||
|| Tur wuwuh wohe ngayangan, iku upamane budi, ning nayaka ingkang seja, wuwuh derajat tan gempil, puwara ngreksa nagri, praitane
mring melik, yaiku mantri prawira, kang seja mamrih becik, mengkono labuhanipun, sumingkir mring kanisan, angayunaken utami, mardi basa basukining saniskara ||
|| Karanane wong ngawula, pinatah dadi bupati, sinung keh
prakara trapipun, den terang rasanira, tumprape sawi ji-wiji, den awijang jer ta iku basa Arab ||
|| Dudu basane wong jawa, aja ngawak kudu titi, tetakona kang tetla, rapal makna den muradi, dadi tetep ngawruhi, patitising kawruh iku, kudu guru ulama, ingkang wus sinebut mukmin, mukin lawan kang tan was tutur utama ||
|| Utamane nglakonana, salat tesbeh saben bengi, lan tasjut iku prayoga, lir jeng rasul anglakoni, sebabe yen tengah bengi, sarwa sepi rasanipun, tentrem wong nedya salat, sumalat tumrapa agni, urube kang dahana wor agninira ||
|| Mengkono teteping salat, para mukmin kang binudi, dadine wruh-kinawruhan, kawula kalawan gusti, iku tetep netepi, tan sulaya karasanipun, gusti lawan kawula, lelurinen para santri, tanpa ngemis mung ngemis marang kang murba ||
|| Marma ta kedawa-dawa, dongenge wong picak dadi, pitutur marang ing wadya, jer lagya pinujweng
|| Dadi kanggo tinurut ing laki, jer ta sira miturut tur awas, marang karsaning lakine, nor raga dadi iku , marmaning yang asih mring dasih, sumingkir dukacipta, iku adatipun, labet labuhan ing kuna, kang kasusra wanita kanggo ing laki, yogya linaluriya ||
den tentrem ywa gingsir, sarwa bisa wa jibing wanita, miranteni busanane, priya myang dhaharipun, ingkang
iku , bebresih wida myang sekar, sawetara dadi panggugahing ati, lakinta nora kemba ||
|| Bisikane sang raja ing denis, pan wus umum sakehing wanita, gung nepsu cupet bidine, lalen dhemen ginunggung, nora ketung bayar rong ringgit, jangjine ana ujar, ngrika wonten dhukun, bisa nyarati wanita, jambe suruh saranane
wus tataipun, wanodya yen lagi susah, tansah katon bapa-biyung den aturi, pae yen kanggweng karma ||
|| Lali lamun jalaraning urip, pijer mikir sukane don karsa, ingundang keh semayane, nanging kalamun padu, jeranthalan prapta pribadi, dhu-adhuh wong wanita, sun puji tyasipun, mituruta sakeh wulang, lerepena driyanta supaya dadi, tuladan marang putra ||
|| Jer ta lumrah wong iku sesiwi, yen alaa nenulari putra, dadi tan ana ajine, tininggal bapa-biyung, ngayang-ayang
uning, yen iku trahing kumpra ||
|| Angalompra tangeh wruh ing becik, goroh umuk tur sugih carita, yaiku dari gelare, mrih kandel mring lyanipun, padhantuke gone ngapusi, sire lir pokrul jendral, bisane celathu, iku wong durjana
Jomblah wanuh ingkang wardi, mengkene upamanira, pawestri iku wajibe, den weruh budining priya, dimen tuk sih tan kendhat, bok menawa wuwuh-wuwuh, wahaneng tyas marang sira ||
badanipun, mrih rahabing kadang mitra ||
|| Ingkang sedya anartuwi, pirangbara lamun bisa, nyunggata amrih sukane, kadang mitra ingkang samya, tuwi krasan rerasan, saking bisa tindak-tanduk, ingaranan
mulih dumadya, pratandhane yen sira, sinihan semanipun, janma yogya linuriya ||
|| Karanane wong antuk sih, ing manungsa iku
budayaSaliyan? ing Nasionalismen? jeneng aslin? von kab?h mlebu Propinsi ditemokak? Abu lan dhial?k presidh?n ngendi Para Bali, cedhak dadi basa nduw?ni ?ntuk *insisting/
basa tulisan? Indon?sia.[2] Kala basa kulawarga Alamat minangka tangga sarana Saliyan? ana Jawa wong. sajarah pesisir saka dadi Basa donya. tau
Kaping 1 wulan Siyam taun Be, ôngka 1832. Mêdal sawulan sapisan sabên tanggal sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara kasuda sapalih namung rêgi 1 rupiyah 50 sèn sarta kêdah kabayar rumiyin.
Sambêtipun Candrakanta 812 (ôngka XVII) taun II kaca 856
Oksigenium punika gêgolonganing hawa utawi angin, alus botên katingal, ing ngantariksa wontên, 1/5 bagean, migunani sangêt kangge napas kita, sabab manungsa tuwin khewan mênawi narik (nyêrot) napas punika mêndhêt oksigenium kadamêl ngêjur têtêdhan ing wadhuk, wontên ing ngriku ingkang sabagean ngêmpal sarining têtêdhan, kaisêp ing rah kawradinakên ing badan sakojur, ingkang sabagean anunggil kahanan kalihan karbonium Carbonium ingkang wontên ing têtêdhan, karbonium sabagean, oksigenium kalih bagean, lajêng dados kulsir Koolzuur mêdal saking irung utawi cangkêm, wontên ing ngantariksa lajêng dados têdhaning tanêman, kaisêp mawi sèl cangkêming godhong, karbonium kantun salêbêting godhong,
malih gadhah daya sagêd damêl kêcuting têtêdhan, bosoking jasad, mênawi tiyang madhahi kêlan§ kêlan, ing Surakarta
oksigenium, makatên ugi sadaya bangke, bosokipun inggih saking dayaning oksigenium. Makatên ugi sadaya bangke, bosokipun inggih saking pandamêling oksigenium. Saupami kêlan upami bangke kawadhahan sêtoplès katutupan rapêt, sampun ngantos kalêbêtan oksigenium, amêsthi botên sagêd kêcut utawi bosok, kados ta: mêrtega, mèlêk, dhaharan utawi ulam ingkang wontên ing ngêblik§ ing Surakarta blèk Red. (Wêdalan toko). Sanajan lami (raka) inggih taksih sae, amargi oksigenium botên sagêd lumêbêt.
Ing pundi-pundi panggenan kados ta salêbêting toya,. Salêbêting siti ugi wontên oksigeniumipun, punika ingkang kangge angratêngakên têdhaning tanêman sabab sadaya kahanan ingkang badhe dados têdhaning tanêman, satunggal-tunggalipun dèrèng sagêd nunggil kahanan dados sotên zouten mênawi botên kapitulungan, oksigenium rumiyin, yèn sampun sagêd kataman, oksigenium sawêg sagêd dados [da...]
[...dos] sotên, têmahan ajur dening toya = saking toya, punika dening, bagus, dede: door Red kaisêp dhatêng oyosdingoyoding. tanêman.
Nitrogenium punika golonganing hawa utawi angin, alus botên katingal, kathahipun ing ngantariksa wontên 4/5 bagean, dados golongan ingkang kathah piyambak, pandamêlipun wontên ing dirgantara adamêkadamêl. pêpêr (angêndhokakên) dhatêng kêrasipun (kakiyatanipun) dayaning oksigenium, wau oksigenium sagêd ambêsni saiisining jagad, mênawi ing ngantariksa pinuju mêndhung utawi jawah asring angwontênakên oksigenium ingkang kêras (electriciteit) inggih punika balêdhèg ingkang suwantênipun mak jêbrèt sêru gumaludhug anggêgirisi. Ing ngriku oksigenium
zalpeterzuuur) tumuntên katut ing toya jawah, wontên ing siti lajêng nunggil kahanan kalihan basên (bazen) saking kahanan ingkang agal, tumuntên dados sotên (zuoten) têtêdhaning tanêman kangge angwontênakên ewit (eiwit) ingkang dumunung salêbêting
sèl-sèl badaning tanêman, sabab badaning tanêman punika asal saking pakêmpalaning sèl-sèl, kawastanan sèl phrotoplasma (Frotoplasma) ingkang isi jasad kados pêthaking tigan, nama ewitstos eiwitstof (C. O. H. N.) satunggal-tunggaling sèl wau ingkang kathah wangun pasagi panjang sarta
ingkang isi glikose glucose utawi dhripênsiker druvensiuker ((gêndhis ingkang ajur) (C.O.H = setmin ingkang sampun wêwah oksigenium)) sarta isi toya miwah bundêr-bundêran ijêm. Dados salêbêting sela sèl wau wontên jasad ingkang warni eiwit, sètmin,
pakuolên wau gadhah toya kados sarêm, sagêd nariktoya ngantos manjing salêbêtipun sèl wau. Pramila saking dayaning sèl-sèl toya ingkang isi têtêdhan kaisêp ing oyod sagêd tundha-tumundha zie gilir gumantos gantos bov.red. dumugi ing godhong. Sèl-sèl protêptasmaprotêplasma (dan di tempat lain). wau sagêd mindhak-mindhak dados kathah wiwitanipun saking sèl karên wau,
pigunanipun nitrogenium kathah sangêt, sabab gêsanging sèl-sèl wau sarana mawi eiwit toph (C.O.H.N.) utawi sanès-sanèsipun ingkang sampun kasêbut ing ngajêng.
Karbonium ingkang mligi (ontsar) warni kênthêl) kadosdene arêng, intên, utawi patot, ananging mênawi sampun nunggil kahanan kalihan oksigenium kalih bagian dados kulser (koolzuur) lajêng botên katingal (awor kalihan swasana). Karbonium pêrlu sangêt dhatêng tanêman sabab badaning tanêman, panganggenipun karbonium kathah sangêt, ing sèl-sèl protêptasma wau isi eiwit lan sètmin, punika kadadosan saking karbonium mênawi badaning tanêman kaobong dados arêng, pramila arêng wau inggih karbonium, ananging taksih kawoworan kahanan sanès-sanèsipun, toyan ingkang buthêk bilih kadekekan arêng sagêd bêning, bangke ingkang bosok kadekekan arêng botên mambêt, awit kasêrot (kaisêp) dening dayaning arêng wau.
Hidrogenium punika gêgolonganing hawa utawi [uta...]
[...wi] angin, alus botên katingal, tanpa warni, tanpa gônda lan tanpa raos, ing ngawang-ngawang punika nitrogenium sadaya mèh sampun nunggil kahanan kalihan oksigenium, mênggah hidrogenium punika kahanan alus ingkang ènthèng piyambak, ènthèngipun tinimbang hawa tikêl 14 ½ tinimbang oksigenium langkung ènthèng malih tikêl 16 pramila asring kangge ngumbulakên ting wontên ing dirgantara.
Mênggah hidrogenium ingkang kathah wontên ing kukusing toya bêntèr utawi kukusing rêdi latu, mênawi kenging latu lajêng murup abêntèr nanging kirang padhangipun, yèn kalêrêp makatên, lajêng wontên oksigenium nunggil kahanan, sanalika tumut dados latu, sasampunipun cêkap anggènipun nunggil kahanan lajêng dados toya. Sampun kasêbut toya punika ingkang kalih bagean saking hidrogenium, sabagean, oksigenium, pramila pêrlu sangêt kangge gêsanging manungsa, kewan tuwin tanêman, awit sadaya wau mêsthi ngangge toya sarta malih salêbêtipun toya protêplasma eiwitstoph, miwah toya sami kadadosan saking hidrogenium.
Mikah punika cahyanipun sae, punika malih gampil kasigar. Sigaranipun bên ing sangêt saha kenging kapalêngkungakên, sabab saking punika ing tanah Sibèri Siberie mikah punika kadamêl jandhela tuwin sêmprong utawi brumbungan dilah, anggènipun langkung awèt timbang brumbungan gêlas sanès-sanèsipun, sabab botên pêcahan. Mikah punika kadadosan saking kisêlsur, kali sapanunggilanipun, ingkang amigunani sangêt tumrapipun siti patêgilan.
1. Sela kapur utawi kalêksêtin kalaksteen. Ingkang dipun wastani sela kapur punika: woworanipun kapur kalihan kulsur koolzuur. Punika amaedahi sangêt tumrapipun siti, ingkang tanêmanipun badhe katêdha pawêdalipun, bilih sela kapur punika dipun obong, kulsuripun mêdal, kêkantunanipun dipun wastani gamping. Gamping punika bilih dipun soki toya lajêng umob dados ênjêt.
2. Sela marmêr (3 1/2). Wontên satunggaling bôngsa sela kapur ingkang nama sela kimakisma. utawi sela marmêr, warninipun pêthak utawi mawi galêr-galêr [ga...]
[...lêr-galêr] abrit tuwin wontên ingkang galêripun cêmêng, damêlipun kangge anrasah joganing griya sêsaminipun, punapa malih kadamêl umpak, rêrênggan griya, rêca sapanunggalipun, ing pulo Sumatra kathah selanipun marmêr kados ta: ing Tanah datar saha sanès-sanèsipun panggenan, ananging sami-sami sela marmêr, ingkang sae piyambak wêdalan ing tanah Italiyah, inggih punika wêdalan sacakêtipun kitha Kararah Carrara.
3. Kapur Walandi. Kapur Walandi punika ugi bôngsa kapur asal saking cangkok utawi griya kewan sagantên, ingkang gêsang sadèrèngipun bumi punika dipun ênggèni tiyang. Ingkang kathah asalipun saking pulo Engêlan Engeland awit sauruting pasisiripun pulo punika kathah unthukipun kapur wau. Ing pulo Kreta Creta tuwin ing pulo Rugên Rugen ugi kathah kapuripun Walandi, damêlanipun kapur walandi wau kangge nyêrat ing balabag panyêratan utawi bor bord .
kalk utawi gipês = Gips punika pêrlu tumrap gêsangipun thêthukulan, gipês punika [pu...]
[...nika] damêlipun kangge ngusar tembok sêsaminipun, kuwali, golèk utawi, rêca tuwin sapanunggilanipun.
Menêral-menêral punika sadangunipun wontên ing siti utawi ing hawa lajêng sami papêthalan, pêthalanipun menêral punika bilih kawor kalihan humus, humus andadosakên siti warni-warni. Humus punika woworanipun jasat warni-warni asalipun saking thêthukulan utawi khewan. Bilih siti kathah humusipun tamtu sae.
1. Siti Wêdhi. Ingkang dipun wastani siti wêdhi punika siti ingkang wêdhinipun wontên 90 prêsèn, siti punika botên sagêd angêmu toya. Bilih humusipun kirang. Siti wau kirang sae.
2. Siti Lim Leem. Siti Lim punika humusipun kalih dasa prêsèn, kulsurêkalêk koolzure kalk gangsal pêrsèn utawi kirang, limipun sawidak prêsèn, pangisêpipun toya kathah, saha sagêd angêmu toya wau ngantos lami, siti punika awon, plikêt, panggarapipun rêkaos, inggih punika ingkang dipun wastani siti lincat.
3. Siti Kapur. Siti kasurkapur. punika ingkang kalih dasa prêsèn utawi langkung kulsurekalêk [kulsu...]
[...rekalêk] koolzure kalk saha kalêbêt siti ingkang awon, pangisêpipun toya kathah, kadosdene siti lim, nanging enggal garing.
4. Siti Mèrgêl mergel. Siti mèrgêl punika woworanipun kulsurêkalêk koolzure kalk kalihan lim, pangisêpipun toya kathah kadosdene siti lim, sitinipun ugi plikêt, ananging bilih garing lajêng sami nêla. Siti punika sae.
5. Siti Lêmpung. Siti lêmpung punika kadadosan saking kisêlsurêalunardhê kiezelzure aluinaarde kalihan wêdhi. Bilih siti wau kulsurêkalêk koolzure kalk tuwin humusipun gangsal dumugi kalihdasa prêsèn, dados siti sae sangêt, siti punika pangisêpipun toya kathah, tuwin sagêd angêmu toya ngantos lami, garingipun botên nêla.
6. Siti Humus. Siti ingkang kasêbut ing nginggil punika sadaya wontên woworanipun humus, wontên ingkang kathah wontên ingkang namung sakêdhik, bilih humusipun langkung saking kalih dasa prêsèn, siti wau dipun wastani siti humus, inggih punika siti ingkang sae piyambak.
Miturut piwulanging suraosipun kitab pêkih kêkaranganipun Kangjêng Nabi Mukhamad, ratu binathara ing nagari Madinah, kados ing ngandhap punika katranganipun:
Ing salugunipun Kanjêng Nabi Mukhamad punika satunggaling ratu ingkang waskitha, kontaping prajam sumawur misuwur krêtarta amumpuni ing ngaguna: marta asih ing dasih, tandfhanipun sadaya sêrat karanganipun sami migunani tumrapipun dhatêng manungsa kados ta; angarang sêrat piwulang kangge pangrêksaning badan tumrap dhatêng para umat utawi kawulanipun ingkang dumunung wontên ing tanah Asiyah, awit ing tanah wau hawanipun anglangkungi saking bêntèr (prênahipun cakêt kat-istiwa) sêrat piwulang wau dipun wastani Kitab Pêkih.
Mênggah piwulang pangrêksaning badan ingkang kasêbut ing kitab Pêkih punika pêrlu sangêt kangge dhatêng sadaya manungsa, awit gêsanging manungsa sarana dados pêpulihipun (kêmpalaning) kodrating jiwa têgêsipun nyawa, ingkang tansah sumaring ing sadintênipun, jalaran jiwa ingkang sumaring wau gêsangipun kados urubing dilah ingkang lisahipun pancèn kangge namung sadalu, môngka kagêngên ing urub, ingkang tartamtu andadosakên jalaran enggalipun asating lisah, sasampuning lisah
asat, urubing dilah amêsthi tumuntên pêjah.
1. Ing wanci tabuh 2 dalu dumugi tabuh 4 enjing, limrahipun tiyang ingkang dumunung wontên ing tanah Asiyah kodrating jiwanipun taksih sami ngêmpal, sarining jiwa botên sagêd mêdal saking badan, lêstantun anggèning manuksma wontên ing rah, bilih sampun wanci enjing kodrating jiwa amiwiti amèr, saking undhangipun agami rasul para tiyang sami kinèn sêsuci (toya wulu) amrih utaminipun adus jinabat pisan, saking pamanggih kula ingkang makatên wau kajawi sampun kawajibanipun para tiyang agami Islam, (agami rasul) wontên ugi pêrlunipun, inggih punika awanci wau amangsulakên kêmpaling jiwa ingkang amiwiti amèr, sasampuning sêsuci lajêng salat, ing salat wau winastanan salat subuh, pamrihipun sagêda anglêmêsakên otot ing salêbêtipun badan, awit otot ingkang kakên angandhêgakên lampahing rah, têmahan botên sagêd anartani asrêping panon (manoni) têgêsipun sarining toya ing batalmakmur (sirah) panggenanipun wontên satêngahing têlêng manik, sarining toya wau yèn ing têmbung Arab dipun wastani insan kamil, bilih têmbung Walandi dipun wastani antrèkên ingsun jalaran panon wau saupami kirang asrêp, andadosakên [andadosa...]
[...kên] bêntèring panon, trus anêmpuh ilining rah ingkang sami lumampah wontên ing
2. Ing wanci tabuh 12 siyang, kodrating jiwa sawêg nêdhêng amèripun, undhangipun agami rasul, kinèn sêsuci, pêrlunipun kados ingkang kasêbat ing bab 1: salatipun dipun wastani salat luhur.
3. Ing wanci tabuh 4 1/2 sontên kodrating jiwa sampun wiwit kêmpal, awit sampun kataman dening sawatawis hawa asrêp, undhangipun agami rasul kinèn sêsuci, pêrlunipun kados ing bab 1: salatipun dipun wastani salat ngasar.
4. Ing wanci tabuh 6 sontên, kodrating jiwa sangsaya tambah kêmpal, awit hawa tambah asrêp, undhangipun agami rasul kinèn sêsuci, pêrlunipun kados ing bab 1: salatipun kawastanan salat mahrib.
5. Saha ing wanci tabuh 7 sontên, kodrating jiwa anambahi kêmpal, awit kenging daya asrêping dalu, undhangipun
agami rasul kinèn sêsuci, pêrlunipun kados ingkang kasêbut ing bab 1: salatipun dipun wastani salat ngisa.
Ing saupami para tiyang ing tanah Asiyah wau kirang pangrimating§ pangopèn. badanipun, saking pangintên kula ingkang tartamtu asring-asring kataman ing sêsakit.
Dados sampun têtela sadaya suraosing kitab pêkih wau, amurih rahayuning badan ingkang supados awèt santosanipun, pamrih sampun ngantos angicalakên sari, awit kodrating jiwa ingkang botên suda sarinipun, ngantos dumugi ing jaman kamuksan taksih jangkêp (wêtah) titipaning trimurti, saengga =§ = ngantos. tumimbaling akir ing salêbêting gêsangipun botên darbe cacad, sarta luwar saking sangsara.
Sadaya ingkang kasêbat ing bab kaping 1, 2, 3, 4 sarta 5 punika namung tumraping badan kemawon, ananging wontên malih ingkang dumunung ing cipta (angên-angên) liripun makatên kados ta: cipta ingkang anglêrêsi arda, têgêsipun ngumbar karsa ingkang kathah-kathah, punika ugi dados jalaran dhatêng para tiyang ingkang dumunung ing tanah panas wau, pramila undhangipun agami rasul, sasampuning salat supados sampun pêgat ujinipun, mênggah pêrlunipun uji wau anglêmpêrakên tumangkaring [tu...]
[...mangkaring] karsa ingkang kathah-kathah, tumangkaring karsa wau bilih sirêp, ingkang mêsthi kuwawi anartani martani cipta, martaning cipta kuwasa angêmpalakên kodrating jiwa, ing wusana andadosakên wilujêng (widada) ing salajêngipun.
Sadaya ingkang kasêbat atur kula ing nginggil, saupami para maos wontên ingkang botên anayogyani
Anggèr Mas Prawirawiyata, mênggah pitakènipun Radèn Wiryasubrata kasêbut ing Candrakanta ôngka XVI kaca 346 kala taun ôngka pintên wontên grahana ing dalêm sataun ngantos kaping pitu, punika ing sadèrèngipun kula andumuk taun ingkang pundi, kula kêdah pitakèn rumiyin dhatêng Radèn Wiryasubrata, mênggah pitakènipun wau pêrlunipun punapa, mênawi sakintên badhe migunani dhatêng tiyang kathah inggih badhe kula dumuk, awit barèsipun kula piyambak inggih dèrèng nate nrênjuhi grahana sataun ngantos kaping pitu, ingkang sampun nate kula panggih ing petang kathah-kathahipun namung kaping nêm sataun, ewadene mênawi pitakènipun Radèn Wiryasubrata wau badhe migunani ing ngakathah kula inggih sagah wadal kangelan angupadosi taun ingkang wontên grahananipun ngantos kaping pitu wau, sarta kula namtokakên [na...]
[...mtokakên] badhe sagêd amanggih, awit prakawis punika botên mokal, salah grahana surya sawulan ngantos kaping kalih inggih botên mokal.
Têmbung Latin ing nginggil punika têgêsipun ing têmbung Jawi makatên: lan manèh kandhaku grahana srêngenge iku ora bisa kalakon rambah pindho ing dalèm sasasi katon saka panggenan siji bae, utawa panggonan loro kang karo-karone dumunung saloring lini kabèh, bisane klakon grahana srêngenge nganti rambah pindho ing dalêm sêsasi kudu tumrap ing panggonan loro kang lêt-êlêtan garis lini, kang siji ana saloring lini, sijine ana sakiduling lini.
Antaranipun grahana surya kêkalih utawi grahana rêmbulan kêkalih punika ingkang cêkapan nêm wulan, awit lampahing surya saking satunggiling bundhêlan dumugi bundhêlan sisihipun udakawis 6 sinodhi, ingkang sasinodhinipun 29 dintên, 12 jam, 14 mênut, 2 1/2 sêkondhê, dene ubênganing rêmbulan saking pèrigiumipun dumugi wangsulipun ing ngriku malih laminipun 27 dintên 13 jam 21 mênut, 8 sêkondhê.
Ewadene mênawi anglangkungi wulan ingkang agêng-agêng punika têrkadhang lêt 5 wulan kemawon sampun grahana malih, ingkang winastan wulan agêng wau mênawi surya pinuju cêlak sangêt kalihan bumi, dados lampahipun rikat sangêt, enggal dumuginipun [dumu...]
[...ginipun] ing bundhêlan, nanging lampahing rêmbulan pinuju rindhik sangêt.
Têrkadhang antawisipun grahana wau ngantos 7 wulan, inggih punika mênawi anglènggahi wulan ingkang alit-alit, têgêsipun surya pinuju têbih sangêt saking bumi, kados lampahipun rindhik sangêt, dangu dumuginipun ing bundhêlan malih, sarta lampahing rêmbulan pinuju rikat sangêt.
Wondene sagêdipun grahana surya sawulan ngantos kaping kalih punika awit saking lampahing surya sakalangkung rindhik, dados
ingkang rumiyin, nanging pasangipun kalihan rêmbulan sipat lêrêsipun saking bumi sampun ewah, kapara ngalèr utawi kapara ngidul, mila mênawi grahana ingkang rumiyin katingal saking lèring lini, grahana kaping kalihipun mêsthi katingal saking sakiduling lini. Utawi kosokwangsulipun.
Mênggah patrap pangetangipun grahana surya utawi rêmbulan amurih sagêdipun anamtokakên dintên saha wancinipun sarta sapintên krowakipun, ing têmbe badhe kapratelakakên wontên ing sêrat Sidhikala ingkang tumrap ing Sasadara.
Kula mitra sampeyan nalika wontên pamulangan agêng calon guru ing Prabalingga, bapakipun Iskandar guru ing Kaliwira, sapunika kula sampun winisudha saha santun nama.
Abdi dalêm ngulama ing Surakarta, Bagus Ngarphah.
Pitakênipun M Walidi ing Dêmak, Bab têgêsipun uran-uran: Sêmut Irêng, dumugi sapunika dèrèng wontên ingkang karsa narbuka, kados kagalih kêrèmèhên ing mangke kula rumaos kêjibah utawi kêtêmpah sêpuh, punika kula pikantuk cathêtan ing dalêm primbon, bokmênawi wontên tèmpèlipun.
Sêmut irêng sapiturutipun punika pralambangipun nagari:
1. Majapait, jumênêngipun Prabu Brawijaya ingkang wêkasan.
Senapati Ing Ngalaga, dumugi jumênêngipun Kangjêng Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma.
5. Kartasura, jumênêngipun Sinuhun Mangkurat sapisan dumugi Sinuhun Pakubuwana kapisan.
Sêmut irêng, punika pasêmonipun putri ing Wandhan, nama Dèwi Sapudhi, kulitipun cêmêng.
Anak-anak sapi, sarêng kapundhut garwa pangrêmbe dhatêng Prabu
punika pasêmonipun Kyai Agêng Kêbo Kanigara sarta Kyai Agêng Kêbo Kênanga ing Pêngging, awit sami darahing ratu binathara
ing ratu, kasedanan mulung saking karsanipun piyambak, dening Sunan Kudus. Nyabrang kali bangawan wau isbatipun ngambah utawi nyabrang dhatêng jaman kapatèn, utawi kasampurnaning pêjah.
Keyong gondhang crak sungute, punika pralambangipun Mas Karèbèt utawi Radèn Jaka Tingkir, keyong buron toya alit, mila dipun upamèkakên [u...]
[...pamèkakên] makatên, awit mêndhêt saking dêdunungan utawi kamulanipun Radèn Jaka Tingkir: saking tanah Pêngging punika kathah toyanipun umbul, cêrak sungute, dene bangsaning alit sagêd dados agêng jumênêng ratu amêngku tanah Jawi.
Timun wuku gotong wolu, punika pasêmonipun Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, sampun dados têdhak alit, sagêd dados agêng jalaran kapundhut putra angkat dhatêng sultan ing Pajang, jumênêngipun ratu saking pangangkatipun tiyang agêng wêwolu, inggih
ing Pathi, 5. Pangeran Madepandhan 6. Kiyai Buyut Wirasraba, 7. Kiyai Jurukithing, 8. Adipati ing Batang.
Inggih priyantun agêng wêwolu punika ingkang anjunjung jumênêngipun ratu Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, mila dipun upamèkakên gotong wolu.
Surabaya gègèr kapati, punika pralambang bêdhahipun nagari Surabaya kala jumênêngipun Pangeran Ratu Agung ing Surabaya, ingkang rama Pangeran Ratu Pêkik, dening utusanipun sinuhun Sultan Agung ing
wadhahi bumbung, punika pasêmonipun pêrangipun sinuhun Mangkurat ing Kartasura kalihan ingkang rayi Sinuhun Ngalaga (Pangeran Pugêr) wontên ing dhusun Kuwêl, kandhêg kapambêng ing lèpèn, wusana Sinuhun Ngalaga nglokro kèndêl ing pangramanipun, èngêt dhatêng wajibing pamundhinipun dhatêng sadhèrèk sêpuh, lajêng lumèngsèr kaprabonipun, wangsul dhatêng
kasatriyanipun, punika saking pambujukipun Tumênggung Urawan, utusanipun Sinuhun Mangkurat, mila dipun pralambangi: ana wong nguyak macan, têgêsipun ngoyak kraman, dèn wadhahi bumbung, dene kramanipun lajêng nutut botên mawi suwala, punika dipun upamèkakên kaelokan, macan dipun lêbêtakên ing bumbung, pancènipun angèl têka dados gampil.
turunipun Buyut Dirada lurah srati, adêging pangramanipun wontên ing dhusun Ngenta-enta, sampun kathah ingkang sami suyut, mila dipun upamèkakên alun-alun Kartasura: gajah mêta, têgêsipun: talatah ing nagari Kartasura wontên kraman
ingkang kautus Pangeran Pringgalaya, cêkaking cariyos pun Dirana sampun kacêpêng wontên ing Barabudhur, balanipun bibar sasaran, lajêng kabêkta dhatêng ing Kartasura, sampun kauningan dhawuhipun sang prabu: pun Dirana kinèn ngugêr wontên ing ngringin kurung, lajêng ingandikakakên ngrampok kalayan dom, wusana pêjah, mila dipun upamèkakên: cinancang ing sidaguri, punika pangugêripun wontên ing
angintunakên têtêdhakanipun Sêrat Budha Gotama ingkang badhe dados tambahanipun Sêrat Candrakanta, ananging dumugi sapunika dèrèng kakintunakên
uninga bilih wêdalipun tambahan Candrakanta kacariyos Rangsang Tuban: sampun tamat, badhe wêdalipun tambahan wulan ngajêng punika dèrèng kinantên, punika bilih Mas Ngabèi Suraprabawa saèstu ambalenjani. Red.
Ngaturi katrangan ing panjênênganipun rama juru pangripta ingkang kasêbut Candrakanta XVIII blz 389.
1. Tirah sêwanda punika lêrêsipun samya.
2. Dhanyang gung amôncaniti, 3. dhustha surawilaga} punika botên kenging kangge ngetang cangkriman ingkang waton watak driji. Mila
surawilaga, dene kanggenipun dhatêng suraos sanèsipun kula matur solo botên sumêrêp.
Susulan: lêpating panyêrat kula bab pinanggihing kawruh telêgram, ing Candrakanta wulan Ruwah kapêngkêr punika blz 386. 5 ingkang mungêl ± 100 taun punika lêpat, lêrêsipun ± 1000 taun.
Monggo ingkang badhe nyerat punapa kemawon. Sak kersa panjenengan. (
monggo kemawon mboten napa-napa kok. sak kersa panjenengan.
Sugeng ndalu, nderek langkung nggih Mas.
telu) : wong asor nanging sugih kepinteran.
Kutuk marani sunduk, ula marani gebuk : njarag marani bebaya.
Othak athik didudut angel : guneme sajak kepenak, bareng ditemeni jebule angel.
iwak) tunggu bara : dipasrahi barang kang dadi kesenengan.
kethek : nyedak-nyedak mung arep gawe kapitunan.
socane : prakara kang wus apik, bubrah marga ana sing ngrusuhi.
Yuyu rumpung mbarong ronge : omahe magrong-magrong nanging sejatine
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 23 Maret 2016.
Dr. Ing. Jaroslav Miksch . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Ing. František Musil . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Niku sing ora ngerti ajaran, ngertine disanguni yo gelem
Punggok, on November 19, 2009 at 1:12 pm said:	Punggok sedih ni. Tak dpt hadiah. Tapi tak apa lah. Punggok
254. Para Rasul mau ana sawatara kang Ingsun paringi kaluwihan ngungkuli Rasul liyane. Lire ana sawênèhing Rasul kang Ingsun lilani imbal wacana, lan ana sawênèhe manèh kang Ingsun junjung pangkate. Lan Ingsun paring tôndha yêkti pirang-pirang marang Ngisa anake Maryam, sarta Ingsun santosakake kalawan roh suci, (Roh suci iku Malaikat Jabarail. Jalalèn.) saupama Allah ngarsakake manungsa iki olèh pituduh kabèh, mêsthi kalakon sapungkure para Rasul sarta sawise wong padha katêkan tôndha yêkti pirang-pirang: Ora ana wong pêpêrangan, dene karsaning Allah wong mau padha sulaya panêmune. Sawênèhing wong ana kang têguh pangandêle, lan ana kang banjur kaphir. Saupama Allah ngarsakake wong mau ora padha pêpêrangan, mêsthi kêlakon, nanging Allah nindakake sakarsa-karsane piyambak.
255. He wong mukmin kabèh, sira padha mènèhna jakate barang kang wis Ingsun paringake marang sira kabèh, mumpung durung têkan ing dina kang ing kono ora ana carane dol tinuku lan ora ana mêmitran, apadene ora ana saphangat. (Saphangat iku têtulung kalawan atur utawa liyane, murih pakolèhing liyane. Jamal.) Dene para wong kaphir
Allah ora nate ngantuk lan ora nate sare, Allah kagungan samubarang isining langit lan isining bumi kabèh, ora ana wong bisa awèh saphangat ana ngarsaning Allah kajaba pancèn olèh idining Allah, Allah ngudanèni sabarang kang ana ngarêping para titahe lan sabarang kang ana ing
sumurup kawruhing Allah sathithik-thithika, kajaba yèn dikaparêngake kalawan karsaning Allah. Jêmbare
Nglakoni agama Islam iku bênêre ora susah [su...]
[...sah] dipêksa, awit pituduh lan sasar iku wis gênah bedane. Dene sing sapa maido ing setan sarta ngandêl ing Allah, iku wis gondhelan tali kang santosa ora bisa pêdhot, dene Allah iku miyarsa tur ngudanèni.
258. Allah iku nulungi wong kang padha mukmin, mêtokake para wong mukmin mau saka ing pêpêtêng marang ing pêpadhang.
259. Dene wong kang padha kaphir iku asih marang setan kang padha mêtokake marang si kaphir mau saka ing pêpadhang marang ing pêpêtêng. Dene wong kaphir iku kabèh padha wong ing naraka. Enggone ana ing kono padha langgêng.
260. He Mukhammad, sira apa ora wêruh caritane Numrud, dupèh diparingi karaton dening Allah banjur madoni marang Ibrahim bab Pangerane. Dhèk samana Ibrahim matur: Pangeran kula punika ingkang anggêsangi sarta mêjahi. Numrud mangsuli: Kang nguripi lan matèni iku panjênêngaku. Ibrahim matur manèh: Sayêktosipun Allah punika mêdalakên srêngenge saking wetan, sumôngga sapunika srêngenge wau sampeyan wêdalakên saking kilèn. Wong kaphir banjur judhêg, dene Allah iku ora nuduhake [nuduha...]
[...ke] marang wong kang padha nganiaya.
261. Utawa carita lêlakone Ngujèr, kang liwat ana ing nagara kang gêdhong-gêdhonge wis padha ambruk, Ngujèr mau calathu: Kêpriye Allah ênggone bakal nguripake manèh barang kang wis mati mangkene iki. Sanalika Allah banjur matèni Ngujèr lan dikèndêlake bae nganti satus taun lawase. Sawise satus taun, Allah nguripake Ngujèr, Allah banjur ngandika marang Ngujèr: Wis pira suwene ênggonira lèrèn ana ing kene. Ngujèr munjuk. Anggèn kawula kèndêl wontên ing ngriki sawêg sadintên utawi kirang. Allah ngandika: Enggonira lèrèn ana ing kene wis satus taun lawase. Mara sira dêlênga sangunira pêpanganan lan ombèn-ombèn, kabèh durung padha owah. Lan sira andêlênga khimarira, (Khimar iku araning khewan sikil papat, ing tanah Ngarab, lumrahe ginawe
daging. Lan sira dhewe uga Ingsun ênggo tôndha yêkti marang manungsa, barêng mangkono mau wis kanyataan kasat mata ing Ngujèr, Ngujèr banjur munjuk: Sapunika kawula sumêrêp têrang, saèstu Allah punika nguwasani samukawis.
Tuwan anggêsangakên para tiyang pêjah. Allah ngandika: Apa sira ora ngandêl, Ibrahim munjuk: Inggih ngandêl, nanging panyuwun kawula wau namung supados manah kawula punika antênga. Allah banjur ngandika: Sira anjupuka manuk papat, iku padha cêdhakana lan satitèkna. Manuk mau banjur sira kêthok-kêthoka lan sira prênca-prêncaa marang sakèhing gunung, siji-sijining gunung dokokana satugêl. Sawise mangkono manuk mau banjur sira undanga, mêsthi banjur padha lumayu mara marang ngarêpira. Sira wêruha yèn Allah iku mulya tur wicaksana.
263. Sanepane wong kang padha mèwèhake bandhane tumônja marang sabillullah, (Sabillullah, karêpe samubarang panggawe bêcik utawa pangabêkti maring Allah, dadi ora ngamungake pêrang mungsuh wong
satus êlas, Allah iku maringi tikêl marang wong kang dadi kaparênging karsane. Dene Allah iku jêmbar tur ngudanèni.
264. Dene wong kang padha mèwèhake bandhane tumônja marang sabilullah, kang môngka ênggone mèwèhake [mèwèha...]
[...ke] mau ora banjur ditututi umbag utawa panguman-uman, wong mau bakal tômpa ganjarane ana ngarsaning Pangerane. Lan bakal ora kuwatir apa-apa, sarta padha ora kasusahan.
265. Nulak wong anjêjaluk kalawan têmbung aris, lan ngapura, iku luwih bêcik tinimbang lan wèwèh kang banjur ditututi barang kang nglarakake ati, dene Allah iku sugih tur wêlas. 266. He para wong mukmin, sira padha anjugarake ganjaraning pawèwèhira sarana umbag lan anglarakake ati, iku kaya wong kang mèwèhke bandhane murih dialêm ing manungsa, lan ora ngandêl ing Allah lan bakal anane dina kiyamat, sanepane wong mangkono mau kaya upamane watu kang alus ana blêduge, banjur kodanan dêrês, kang mêsthi banjur rêsik, kari watune alus. Wong mau ora bisa nguwasani sathithik-thithika marang kabêcikane kang wis padha dilakoni. Dene Allah iku ora karsa nuduhake wong kang padha kaphir.
267. Dene sanepane wong kang padha mèwèhake bandhane murih kaparênging Allah lan atine ngandêl bakal
banjur mêtu wowohane tikêl loro tinimbang pakêbonan liyane. Dene Allah iku mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
268. He wong kang padha riya (Riya iku têgêse nglakoni kabêcikan murih dialêm ing wong. Jamal.) sira apa ana kang kapengin duwe pakêbonan isi uwit kurma lan anggur kang ing ngisore ana kaline mili, sarta anduwèni sarupaning pakêbonan mau, kang duwe pakêbonan mau tumêka pikun, iya duwe anak nanging padha apês ora bisa ngopèni pakêbonane. Pakêbonan mau banjur katrajang ing prahara kang mawa gêni, wusana banjur kobong. Mangkono uga Allah nêrangake ayate marang sira kabèh, supaya sira padha mikira.
269. He para wong mukmin, sira padha bayara jakating bôndha kang bêcik ênggonira padha nyambut gawe, lan wulu pamêtuning bumi kang wis Ingsun paringaparingake. marang sira. Bôndha
kajaba yèn panjupukira kalawan mêrêm, lan sira padha wêruha yèn Allah iku sugih
271. Setan iku mêmêdèni ing sira bakal padha anggombal jalaran bayar jakat, sarta ngojok-ojoki nglakoni ala marang sira. Dene Allah iku nyaguh nyaguhi. pangapura lan kaluwihan marang sira marga bayar jakat, Allah iku jêmbar tur ngudanèni.
272. Allah paring kawicaksanan marang wong kang dadi parênging karsane, dene sing sapa diparingi kawicaksanan, iku têmên diparingdiparingi. kabêcikan kang akèh, ewadene ora ana kang ngelingi mangkono mau kajaba wong kang padha ganêp akale.
273. Dene ênggonira padha bayar jakat utawa ênggonira padha nadar banjur nuhoni kanadaran, iku Allah nguningani. Dene wong kang padha nganiaya iku bakal padha ora olèh pitulung. Manawa sira padha ngêdhèng ênggonira wèwèh, iku iya wis bêcik, dene yèn ênggonira wèwèh sira samarake tur sira wèhake marang para pêkir, (Pêkir, têgêse: wong malarat. Misbah.) iku tumrap ing sira luwih bêcik manèh, sarta Allah nutupi pialanira. Dene Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
274. Mungguh kalakone para wong kaphir padha olèh pituduh iku ora dijibahake marang sira Mukhammad,
satêmêne Allah kang nuduhake marang wong kang dadi parênging karsane. Dene ênggonira mèwèhake sadhengah kang bêcik, iku ganjarane makolèhi marang awakira dhewe. Dene ênggonira padha wèwèh aja mawa pamrih kajaba ngarêp-arêp ganjaraning Allah. Dene ênggonira mèwèhake sadhengah kang bêcik, iku ganjarane bakal diparingake marang sira, lan sira ora bakal dicidrani.
Pawèwèh utawa kajat mau diparingake marang wong kang gawene pêrang sabilullah, padha ora bisa lumaku ngupajiwa ana ing bumi, wong kang padha ora wêruh padha ngira yèn wong iku padha sugih, marga kêtara ênggone padha ora gêlêm anjêjaluk. Sira wêruh têngêre yèn wong mau têmên padha miskin, padha ora gêlêm andrêmis anjêjaluk marang manungsa. Dene ênggonira padha mèwèhake barang kang bêcik iku Allah ngudanèni.
275. Dene wong kang padha mèwèhake bandhane ing wayah bêngi utawa awan, kalawan dhêlikan utawa ngèdhèng, wong mau bakal padha tômpa ganjarane ana ngarsaning Pangerane lan padha ora kuwatir apa-apa, sarta padha ora kasusahan.
adêge wong setanên, kang mangkono iku ora jalaran rusak akale, amarga wong mau padha ngucap: Dol tinuku iku padha bae karo riba. Allah ngandika: Allah nglilani marang wong dol tinuku sarta nglarangi nampani riba. Dene sing sapa olèh piwulang saka Pangerane nuli ngèstokake, iku riba kang wis kêbanjur tamtu dingapura, mungguh bab pangapurane iku konjuk ing Allah, nanging sing sapa banjur bali mangan riba manèh iku têtêp dadi wong ing naraka, ênggone ana ing kono padha langgêng.
277. Allah nyirnakake brêkating riba (Brêkat, têgêse: awèt, sarèhning riba disirnakake brêkate, kang mêsthi banjur tuwuh borose. Jamal.) lan nyuwuhakenuwuhake. brêkating pawèwèh, Allah iku ora rêmên sakèhe wong kaphir tur dosa. Dene wong kang padha mukmin lan padha nglakoni panggawe bêcik, apadene padha nglakoni sêmbayang lan padha bayar jakat, iku bakal padha tômpa ganjarane ana ngarsaning Pangerane lan ora kuwatir apa-apa, sarta padha ora kasusahan.
278. He wong kang padha mukmin, sira padha wêdia ing Allah, yèn têmên sira padha mukmin, sira padha nyingkirana riba kang durung kêlakon.
sira padha wêruha yèn bakal dipêrangi dening Allah lan utusaning Allah, ananging yèn sira padha tobat, sira padha lêstari anduwèni uwiting bandhanira, dadi sira padha ora nganiaya, kosokbaline: padha ora dikaniaya.
280. Dene manawa ana wong malarat nandhang utang, iku sira wajib kudu nyarantèkake nganti têkan bisane nyaur, ewadene yèn potangira mau banjur sira wèhake bae, iku tumrap ing sira luwih bêcik, yèn sira wêruh iku bêcik lakonana.
281. Lan sira padha wêdia ing dina kiyamat, ing kono sira padha diimpun marang pangayunaning Allah, sakèhing awak banjur padha ditindakake wêwalêse, miturut barang kang wis padha dilakoni dhewe-dhewe, panindake ora ana wong kang dikaniaya.
282. He wong kang padha mukmin, manawa sira padha nyambut gawe nganggo potang sarta sêmayane tinamtokake, iku padha sira tulisana, dene juru tulis nulisana prajanjianira kalawan sabênêre, lan manèh juru tulis aja sudhing nulisi miturut dhawuhing Allah kang tumrap marang juru tulis mau, mulane iya nulisana sapêrlune. Dene wong kang nandhang utang ngrungokna unining têtulisane, lan wêdia ing Allah yèn ngantia
wong ngêbrèh utawa wong apês, (Wong apês, karêpe wong ora winênangake ngrungokake tulisan sapêrlune, marga saka isih bocah durung wayah, utawa wis pikun. Jamal.) utawa ora bisa ngrungokake, iku waline (Waline, têgêse: wong kang nguwasani. Jamal.) bae ngrungokna kalawan sabênêre, lan padha nêksèkna ênggonira potang mau nganggo sêksi loro kang padha wong ngira lanang, dene yèn saksi mau ora wong lanang loro, kêna nganggo wong lanang siji sarta wong wadon loro kang padha kêna dadi sêksi, (Wong kang kêna dadi sêksi, iku wong kang bêcik. Jalalèn.) supaya yèn sêksi kang siji lali, sêksi sijine banjur ngelingna marang sêksi liyane. Para sêksi manawa padha diundang aja sudhing nêksèni, lan aja padha bosên nulisi barang kang padha sira sêksèni. Utang mau gêdhea cilika ditulisana wêwangêning sêmayane. Mungguhing Allah utang nganggo ditulisi iku luwih dening bênêr, lan tulung bangêt marang jêjêging sêksi, apadene cêdhak bangêt marang ilanging sumêlangira. Kajaba yèn dagangan kang diadhêp, sarta ênggonira tampan-tinampan [tampan-tinampa...]
[...n] kalawan kêncèng, iku ora ana pakewuhe tanpa sira tulisi. Dadi juru tulis lan sêksi padha ora magêpokan prakara iku. Ewadene manawa sira padha dol tinuku prayogane padha nêksèkna. Manawa sira padha nêrak larangan mau sira padha dadi wong phasèk. (Wong pasèk iku wong duraka. Jamal.) Lan sira padha wêdia ing Allah. Allah mulang ing sira kabèh, dene Allah iku ngudanèni samubarang.
283. Manawa sira ana sajroning lêlungan, kang mokamôngka. sira ora olèh juru tulis, iku nganggoa gadhèn kang tinampanan, dene manawa ana sawênèhing kancanira kang pracaya marang liyane, wong kang pinracaya mau nuhonana ambalèkake barang kang pinracayakake, lan wêdia ing Allah Pangerane, apadene ênggonira padha anjalèntrèhake dadi sêksi aja nganggo ngumpêtake. Awit wong kang ngumpêtake ênggone nêksèni iku atine dosa.
iku kagunganing Allah. Dene samubarang kang kumrêntêg ana ing atinira iku sanadyan sira wêdharake utawa sira samarake, kabèh diudanèni dening Allah, mulane Allah iku ngapura marang wong kang dadi parênging karsane, lan uga niksa marang wong kang dadi parênging karsane. Dene Allah [A...]
[...llah] iku nguwasani samubarang.
285. Kangjêng Rasul apracaya marang samubarang kang wis didhawuhake dening Pangerane marang sarirane, lan para wong mukmin uga padha pracaya, kabèh mau padha ngandêl ing Allah lan ngandêl ing para malaikating Allah lan ngandêl ing kitabikitabing. Allah, lan ngandêl para utusaning Allah. Pangucape: Pracayaku marang sawiji-wjining para rasul ora tak bedakake. Lan uga padha munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kawula sampun sami mirêng dhawuh Tuwan, saha sami sandika ngèstokakên, dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa pangapura, kawula punika badhe wangsul dhatêng Tuwan.
286. Allah ora karsa mêksa apa-apa marang awak, kajaba marêngake mung sabisane bae, awak mau bakal tômpa ganjaraning kabêcikan kang wis dilakoni, lan uga bakal nyôngga patrapaning kaluputan kang wis dilakoni. (He para kawulaningsun, sira papadha. munjuka.): Dhuh Pangeran kawula, manawi kawula kêsupèn utawi botên anjarag, Tuwan mugi sampun mugi 'sampun mugi' dihilangkan.
sampun matrapi dhumatêng kawula. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi sampun ngawratakên rêrêmbatan kawula kados anggèn Tuwan ngrêmbati dhumatêng para umat sadèrèngipun kawula wontên. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi sampun ngrêmbati dhumatêng kawula barang ingkang kawula botên kuwawi ngrêmbat. Tuwan mugi nyirnakna kalêpatan kawula, [kawu...]
[...la,] saha mugi ngapuraa dhumatêng kawula. Punapadene asiha dhumatêng kawula. Tuwan punika
nyaritakake darahe Ngimran. Jamal.) Tinurunake ana nagara Madinah rong atus ayat.
wis andhawuhake kitab Kuran marang sira Mukhamad, kalawan nyata, tètès lan surasaning kitab kuna-kuna. Ing sadurunge andhawuhake Kitab Kuran, Allah andhawuhake Kitab Torèt lan Kitab Injil minôngka pituduh marang manungsa, lan uga andhawuhake sarupaning kitab kang ambedakake bênêr lan luput.
3. Sarupane wong kang padha maido ayating Allah, iku bakal dipatrapi siksa kang abot. Dene Allah iku mulya tur kagungan siksa kang abot.
4. Allah iku ora kasamaran ênggone nguningani samubarang kang ana ing bumi lan kang ana ing langit. Allah iku kang namtokake rupanira ana ing pranakaning biyung miturut sakarsane. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah kang mulya tur kang wicaksana.
5. Iya iku kang andhawuhake kitab marang sira, ing kono ana ayat kang cêtha pirang-pirang. Kabèh iku dadi baboning kitab, lan uga akèh ayat kang surasane samar. Dene wong kang atine ambêlasar banjur padha milih ayat kang surasane samar mau, pamrihe diênggo maeka nasarake wong, lan disurasa sakarêpe dhewe, kang môngka ora ana kang sumurup surasane ayat kang samar mau kajaba mung Allah. Dene wong kang wis padha kukuh kawruhe padha ngucap: Aku mung ngandêl yèn ayat kang surasane samar iku têrang saka ngarsaning Pangeranku. Kang mangkono iku ora ana kang ngelingi kajaba wong kang padha ganêp akale.
6. Dhuh Pangeran kawula, sasampunipun Tuwan nêdahakên dhumatêng kawula, mugi sampun lajêng ambêlasarakên manah kawula, punapadene Tuwan mugi paringa sih saking ngarsa Tuwan dhumatêng kawula, Tuwan punika dat. (Dat iku têgêse: awak. Takriphat.) Ingkang karêngkaparêng. sangêt pêparing.
7. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika ingkang ngimpun sakathahing manungsa benjing dintên kiyamat, ingkang sampun botên sumêsumêrêp.
badhe kêlampahanipun, Allah punika mêsthi botên nyidrani.
8. Sarupane wong kang padha kaphir iku bandhane lan anak putune ora ana bisa nulak siksaning Allah saka ing awake sathithik-thithika, dene wong kaphir iku kabèh dadi urub-urubing naraka.
9. Kaya kalakuaning wadyabalane Raja Pirngon lan para umat sadurunge Raja Pirngon: ana, iku padha maido ayating Allah, Allah nuli ngrusak wong mau kabèh marga saka dosane. Dene Allah iku siksane abot.
10. (He Mukhamad): Sira dhawuha marang sarupane wong kang padha kaphir yèn bakal padha dikalahake lan padha digiring marang naraka jahanam, iya iku ala-alane lèmèk.
11. Satêmêne sira wis padha duwe lupiya, iya iku wong rong golongan kang padha arêp-arêpan pêrang, (nalika pêrang ing Badar) kang sagolongan mangsah sabilullah, dene kang sagolongan liyane iku wong kaphir.
kaparênging karsane sarana pitulunge. Kang mangkono iku mêsthi dadi lupiya tumrap marang wong kang padha duwe pikir.
12. Manungsa iku diiming-imingi dhêmên sarupaning pêpenginan, [pê...]
[...penginan,] iya iku wong wadon ayu, lan anak akèh lan sugih bôndha kang nglumpuk, sugih êmas lan salaka, lan sugih jaran kang bêcik, lan sugih rajakaya, lan sugih têtanduran, kang mangkono mau kabèh padha kabungahaning kauripan ing dunya. Dene Allah iku kagungan bêcik ing wêkasan.
13. (He Mukhammad) sira dhawuha: Kowe padha tak kandhani barang kang luwih ngungkuli kabèh mau. Sarupane wong kang
manggon ing suwarga padha langgêng, lan padha duwe bojo widadari pirang-pirang kang padha suci, lan padha olèh karilaning Allah. Dene Allah iku mirsani para kawulane.
14. Iya iku wong kang padha munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kawula punika ngandêl ing Tuwan, mila Tuwan mugi ngapuraa dosa kawula, sarta Tuwan anglêpatna siksa naraka dhumatêng kawula.
15. Tur kang padha sabar lan padha têmên pangandêle ing Allah lan padha ngabêkti ing Allah lan padha wèwèh, lan padha nyuwun pangapuraning Allah ing wayah lingsir wêngi.
16. Allah nêksèni yèn satêmêne ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, apadene [apade...]
[...ne] para malaikat lan para wong kang duwe kawruh uga padha nêksèni mangkono. Allah jumênêng kalawan ngadil. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah kang mulya tur kang wicaksana.
17. Mungguhing Allah kang dianggêp agama iku mung agama Islam. Dene pasulayaning wong akèh kang wis padha diparingi cêcêkêlan kitab kuna, iku kêlakone mung sawise padha kalêbon kawruh, pamrihe mung padha
mau padha madoni ing sira, sira banjur mangsulana, aku ngênutake raiku ing Allah, wong kang padha manut ing aku iya mangkono uga.
19. Lan manèh sira dhawuha marang wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab lan kang ora duwe cêcêkêlan kitab. Sira padha Islama. Dene yèn wong kaphir mau banjur padha Islam, mêsthi padha olèh pituduh, nanging yèn padha mlengos, iku kang mêsthi kuwajibanira mung andhawuhake. Dene Allah iku mirsani para kawula kabèh.
20. Dene wong kang padha maido ayating Allah lan padha matèni para nabi kalawan ora bênêr, lan padha matèni wong kang padha akon ngadil, iku padha surupna yèn bakal padha dipatrapi siksa kang nglarani.
21. Wong kang padha mangkono iku sakèhing kabêcikane [kabêci...]
[...kane] larut kabèh ana ing dunya lan ana ing akhirat, lan ora ana kang bakal nulungi ing wong mau.
22. Sira apa ora wêruh wong kang padha diparingi panduman Kitab Torèt, supaya khukum pranataning Torèt mau tumindaka marang wong mau. Ing kono banjur ana wong sagolongan amlengos, lan padha mopo.
23. Enggone mangkono iku amarga wong mau padha ngucap: Aku bakal ora kacêmplung naraka langgêng, satêmêne mung sawatara dina bae, kang karuwan cacahe, dene ênggone padha ngamandaka mangkono mau nasarake marang awake bab agamane.
24. Lah kapriye kadadiane wong iku, ing besuk nalikane padha Ingsun impun ana ing dina kiyamat kang wis ora sumêlang bakal kêlakone, sarta sakèhing awak padha ditindakake wêwalêse barang kang wis padha dilakoni dhewe-dhewe, tur ora padha dikaniaya.
25. (He Mukhamad) sira munjuka: Dhuh Allah, dhuh kang ngratoni para ratu, Tuwan punika ingkang maringi karaton dhumatêng tiyang ingkang dados kaparêngipun karsa Tuwan, saha ingkang mundhut karatonipun tiyang ingkang Tuwan karsakakên, punapadene Tuwan punika paring kamulyan dhumatêng tiyang ingkang dados kaparêngipun karsa Tuwan, saha nitahakên asor dhumatêng tiyang ingkang Tuwan karsakakên. Awon kalihan sae [sa...]
[...e] punika wontên ngasta Tuwan, sayêktosipun Tuwan punika nguwasani samukawis.
26. Tuwan punika ingkang nglêbêtikên nglêbêtakên. dalu wontên iing. siyang saha nglêbêtakên siyang wontên ing dalu, (Têtelane mangkene: manawa srêngenge pinuju ana ing lor, iku sarupaning panggonan kang ana saloring garis têngah bênêring jagad, awane dawa, wêngine cêndhak, iya iku Allah ênggone nglêbokake wêngi ana ing awan, nanging sarupaning panggonan kang ana sakiduling garis têngah bênêring jagad kosokbali, awane cêndhak, bêngine dawa, iya iku Allah ênggone nglêbokake awan ana ing wêngi. Dene yèn srêngenge pinuju ana kidul, kosokbali karo kang wis kasêbut mau. Jalalèn, wasilatuttullab.) punapadene Tuwan punika ingkang ngwêdalanngwêdalakên. barang gêsang saking barang pêjah saha ngwêdalakên barang pêjah saking barang gêsang, (Mêtokake barang kang urip saka barang kang mati iku kaya ta nitahake manungsa kadadian saka kama, utawa manuk saka ing êndhog sapêpadhane, dene mêtokake barang kang mati saka barang kang urip iku kaya ta: andadèkake êndhog mêtu saka ing khewan, lan sapêpadhane. Jamal.) makatên ugi Tuwan punika paring rêjêki tanpa takêr dhumatêng tiyang ingkang dados kaparêngipun karsa Tuwan.
27. Para wong mukmin aja padha asih utawa pitaya marang
wong kaphir, sanajan uga pitaya marang wong mukmin, iya ora kêna, sing sapa nglakoni mangkono mêsthi ora kawilang barang-barang, (warga) tumrap agamaning Allah, kajaba yèn sira mawa kuwatir, wêdi marang si kaphir mau. Allah mêdèkake sira kabèh, diwêdèkake marang sarirane. Sira kabèh bakal padha diimpun bali marang
ora beda, lan uga nguningani samubarang isining langit lan isining bumi kabèh, Allah iku nguwasani samubarang.
28. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, ing kono sarupaning awak padha nêmu kabêcikan kang wis padha dilakoni, cumawis ana ing ngarêpe, dene piala kang wis padha dilakoni, iku karêpe kang duwe piala, adoha kang nganti katon nyamut-nyamut. Allah mêdèkake sira kabèh marang sarirane, dene Allah iku wêlas marang para kawula.
29. (He Mukhammad) sira dhawuha: Manawa kowe padha dhêmên ing Allah, iya padha manuta marang Aku, Allah mêsthi asih marang kowe, lan uga ngapura sakèhing dosamu. Dene Allah iku Maha Ngapura tur Maha-asih. Lan manèh dhawuha: Kowe padha manuta ing Allah lan Rasul, dene manawa kowe padha mlengos, kowe padha wêruha,
nyaritakna wong wadon bojone Ngimran, nalikane munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, kawula aprasêtya ing Tuwan, bayi ingkang kawula kandhut punika kawula saosakên mardika ngladosi ing Tuwan, mila Tuwan mugi nêmbadanana sacipta kawula, saèstu Tuwan punika miyarsa tur nguningani.
Bojone Ngimran mau barêng manak mêtu wadon, Allah wis nguningani
tiyang jalêr punika kêkiyatanipun botên namung kados tiyang èstri kemawon, dene anak kawula èstri punika kawula namakakên pun Maryam, pun Maryam wau dalah saturun-turunipun kawula ungsèkakên ing Tuwan, sampun ngantos kenging panggodhanipun setan ingkang tinulak saking ngarsaning Pangeran.
32. Pangeran nuli nampèni Maryam sarta diprênahake lêlakon kang utama, apadene diwêlagangake awake lan kautamane. Maryam banjur diopèni dening Nabi Zakhariya,
dene Nabi Zakariya mau sabên malêbu ing pangimaman, wêruh ing sandhinge Maryam ana pêpanganan, banjur takon: He Maryam, pêpanganan iki saka ngêndi. Maryam mangsuli: Têtêdhan punika pêparingipun Allah. Satêmêne Allah iku maringi rêjêki tanpa takêr marang wong kang dadi kaparênging karsane.
33. Nabi Zakariya barêng wêruh kang mangkono mau banjur nyênyuwun ing Pangerane, unjuke: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa anak ingkang sae dhumatêng kawula saking ngarsa Tuwan, sayêktosipun Tuwan punika miyarsa tur nêmbadani panyuwun. Malaikat Jabarail banjur nguwuh marang Nabi Zakariya kang lagi sêmbayang ana ing pangimaman.
34. Panguwuhe mangkene: Dhawuhing Allah saèstu ambêbingah dhatêng ing sampeyan, sampeyan dipun paringi putra jalêr nama Yahya, wadat saha dados panutaning tiyang, dhasar nalurinipun tiyang ingkang sami sae, punika ingkang nêksèni jumênêngipun kalimah (Kalimah
35. Nabi Zakariya munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kadospundi anggèn kawula sagêd nuwuhakên anak, awit kawula sampun pikun sayêktos, sarta tiyang èstri kawula pancèn gabug. Allah ngandika: Mêsthi kalêksanan [kalêksa...]
[...nan] kaya dhawuh Ingsun, Allah kuwasa nindakake sakarsane.
36. Nabi Zakariya munjuk manèh: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi maringana tôndha yêkti dhumatêng kawula. Allah ngandika: Tôndha yêktinira yèn bakal duwe anak, sira ora bisa cêcaturan karo manungsa lawase nganti têlung dina,
tasbèh iku têgêse: nyêbut Mahasuci marang Allah. Kamus.) utawa sêmbayang ing wayah sore lan esuk.
37. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane Malaikat Jabarail dhawuh marang Maryam: Dèwi Maryam, Allah milih dhatêng sampeyan. Sarta nucèkakên dhatêng sampeyan. Sampeyan dipun pilih dening Allah ngungkuli tiyang èstri sajagad.
38. Dèwi Maryam, sampeyan ngabêkti dhatêng Pangeran sampeyan, lan sujuda lan rukuka sêsarêngan kalihan tiyang ingkang sami rukuk.
39. Caritane Zakariya lan Maryam mau kalêbu pamêdharing gaib kang Ingsun wahyakake marang sira Mukhammad, awit sira durung tumitah nalika para Bani Srail padha nyêmplungake kalame ana ing banyu, (Têtelane mangkene: nalikane Dèwi Maryam dipasrahake dening biyunge marang Baitul Mukaddas, disaosake ngladèni ana ing ngarsaning Allah, ing kono pangrèhing Baitul Mukaddas cacah wong sanga likur padha rêbutan [rêbuta...]
[...n] ngopèni Dèwi Maryam, mungguh pancasaning pasulayan mau disumanggakake ing Allah. Wong samono mau padha golong gawe tôndha yêkti, sarana padha nyêmplungake kalame têmbaga dhewe-dhewe, ana ing bangawan Ardan. Sing sapa kalame kumambang sarta ora bisa kèli, iya iku kang
kang kumambang sarta ora kèli mung kalame Nabi Zakariya, kabèh padha silêm. Jamal.) diênggo tôndha yêkti sapa kang diparêngake dening Allah ngopèni Si Maryam. Nalika wong Bani Srail padha rêrêbutan ngopèni Si Maryam mau, sira iya durung tumitah.
40. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane Jabarail dhawuh marang Maryam: Dèwi Maryam, Allah ambêbingah dhatêng sampeyan, sampeyan badhe kagungan putra kakung kadadosan saking pangandikaning Allah, nama: masih Ngisa, putranipun Dèwi Maryam. Ngisa wau darbe kamulyan wontên ing dunya lan wontên ing akhirat, lan kalêbêt ewonipun tiyang ingkang sami kacêlak ing Allah.
41. Sarta taksih timur (bayi) kemawon sampun sagêd ngandikan kalihan manungsa, sarêng sampun wanci mêmpêng, pangandikanipun sapangandikaning para nabi, punapadene kalêbêt ewonipun tiyang sae.
42. Dèwi Marya Maryam. munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, [kawu...]
[...la,] kadospundi sagêdipun kêlampahan kawula manak, dening kawula botên pisan-pisan dipun wori ing tiyang jalêr. Dhawuhing Allah: Mêsthi kalêksanan kaya dhawuh Ingsun mau. Allah kuwasa nitahake sakarsane, manawa Allah namtokake sawijining prakara, mêsthi banjur ngandika, sira anaa. Ing kono barang kang dikarsakake banjur ana padha sanalika.
43. Lan manèh Ingsun mintêrake têtulisan marang Ngisa, lan mêruhake kawicaksanan, apadene Kitab Torèt lan Kitab Injil, mangkono manèh Ngisa Ingsun piji dadi utusan tumrap marang para Bani Srail.
(Barêng Nabi Ngisa wis têtêp dadi Rasul, banjur dhawuh: He wong Bani Srail kabèh) satêmêne têkaku iki anggawa tôndha yêkti saka Pangeranira, kaya ta: Aku ngêndhèg-êndhèg lêmpung tak gawe rêrupan manuk, nuli tak damoni, ing kono banjur dadi manuk têmênan, kalawan idining Allah, lan manèh aku bisa marasake wong kang picak lair mula, lan bisa marasake wong bêlang, apadene aku bisa nguripake wong kang wis padha mati, kalawan idining Allah, lan aku bisa nêrangake samubarang kang padha kopangan utawa kang padha kosimpên ana sajroning omahmu, yèn kowe pinasthi dhasar duwe iman, kang mangkono iku mêsthi dadi tôndha yêkti tumrap marang kowe kabèh.
44. Lan manèh têkaku iki nêmênake samubarang kang kasêbut [kasê...]
[...but] ing Kitab Torèt kang wis tumindak saprene, lan ana uga barang sawatara kang biyèn dilarangi saiki tak kênakake. Lan manèh têkaku iki mawa tôndha yêkti saka Pangeranmu, mulane padha wêdia ing Allah lan padha manuta marang aku. Satêmêne Allah iku Pangeranku lan uga Pangeranmu, mulane padha nêmbaha ing Allah, iki dêdalan kang bênêr.
45. Barêng Nabi Ngisa mirsa yèn wong Bani Srail padha kaphir
pêpilihan, cacah wong rolas. Jamal.) banjur padha matur: Kula ingkang sami biyantu dhatêng agamaning Allah, kula sami ngandêl ing Allah, sampeyan mugi nêksènana yèn kula punika sami Islam.
46. Dhuh Pangeran kawula, kawula sami ngandêl Kitab Injil ingkang sampun Tuwan dhawuhakên, saha kawula sami manut ing Rasul Kangjêng Nabi Ngisa, mila kawula mugi Tuwan sêrati golonganipun tiyang ingkang sami nêksèni têmênipun para Rasul.
47. Wong Bani Srail kang kaphir padha gawe paekan, nanging Allah iya nyidrani marang wong mau. Allah iku baud bangêt mumpuni kridhaning paekan.
48. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane Allah dhawuh marang Nabi Ngisa: He Ngisa, Ingsun iki [i...]
[...ki] ing têmbe bakal matèni sira, lan uga kang anjunjung ing sisira. marang ngarsaningsun, lan kang ngêdohake ing sira saka wong kang padha kaphir, lan sarupane wong kang padha manut ing sira Ingsun karsakake ngungkuli wong kang padha kaphir, nganti têkan besuk dina kiyamat. Sawise mangkono sira nuli padha diimpun bali marang ngarsaningsun, ing kono Ingsun ngadili marang sira kabèh prakara ênggonira padha pasulayan.
49. Dene wong kang padha kaphir iku mêsthi Ingsun siksa kalawan siksa kang abot, ana ing dunya lan ana ing akhirat, lan ora ana kang bisa nulungi marang wong kaphir mau.
50. Dene wong kang padha mukmin, sarta padha nglakoni kabêcikan, Allah mêsthi nglêksanani paring ganjarane wong mau, dene Allah iku ora rêmên wong kang padha nganiaya.
51. Lêlakone Ngisa kang Ingsun caritakake marang sira iku
Nabi Adam, Allah nitahake Nabi Adam bakale lêmpung, Allah banjur ngandika marang lêmpung, sira dadia manungsa, sanalika lêmpung mau dadi manungsa.
53. Kaanane Nabi Ngisa iku têmên saka Pangeranira, mulane sira aja nganti kalêbu ewoning wong kang padha mamang.
54. Sawise sira kadunungan kawruh iki, yèn ana wong madoni ing sira prakara anane Nabi Ngisa, sira banjur dhawuha: He kowe padha mrenea. Ayo padha kalumpukan, para anakku lan anakmu,
bojoku lan bojomu, apadene aku dhewe lan kowe, ing kono banjur tak suwunake ngadil, sing sapa goroh muga dipatrapana bêbênduning Allah.
55. Carita kang wis kasêbut mau mêsthi nyata, ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, dene Allah iku têmên mulya tur wicaksana.
56. Dene yèn sira padha mlengos, sira wêruha yèn Allah iku nguningani wong kang padha gawe rusak.
57. (He Mukhammad) sira dhawuha, he wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, kowe padha marenea, sumungkêma marang pranatan, iya iku aku lan kowe padha ora nyêmbah sapa -sapa kajaba mung nyêmbah ing Allah lan ora kêna ngrangkêp nyêmbah liyane, aku lan kowe padha bae, sawijining wong ora mangeran marang wong liyane, ora mangeran marang liyaning Allah. Dene manawa wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab mau padha mlengos, sira sakancanira wong Islam padha ngucapa, kowe padha nêksènana yèn aku iki padha Islam.
58. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, yagene sira padha madoni prakara naNabi. Ibrahim, sira arani nganggo agamanira, (Yahudi utawa Nasarani) kang môngka tibaning Kitab Torèt lan Injil iku sapungkure Nabi Ibrahim, sira iku apa tanpa pikir.
59. He sarupane wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, sira wis madoni ing bab kang wis sira wêruhi têrang, yagene saiki sira wani ing bab kang sira ora wêruh, Allah iku nguningani, nanging sira padha ora wêruh.
60. Nabi Ibrahim iku ora agama Yahudi lan ora agama Nasarani, agamane Nabi Ibrahim iku mènglèng marang agama kang bênêr, nganggêp yèn Allah iku mung siji, Nabi Brahim dudu ewone wong musrik, (Wong musrik, têgêse wong kang ngrangkêp mangeran marang liyaning Allah. Jalalèn.).
61. Manungsa kang cêdhak dhewe lan Nabi Ibrahim iku mêsthi wong kang dhèk samana manut marang Nabi Ibrahim, apadene Nabi Mukhammad iki lan para umate kang padha mukmin, (Mulane Nabi Mukhammad lan para umate kang padha mukmin diewokake cêdhak lan Nabi Ibrahim, awit agamane akèh kang condhong lan agamane Nabi Ibrahim. Jamal.) dene Allah iku nulungi wong kang padha mukmin.
62. Ana wong kaphir sagolongan, ewone kang padha duwe cêcêkêlan kitab, kapengin bisa nasarake marang sira Mukhammad lan sakancanira, nanging ênggone kudu nasarake mau katêmahane nasarake marang awake dhewe, ewadene padha ora kêrasa.
63. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, yagene sira padha maido ayating Allah, kang môngka sira wêruh yèn iku [i...]
64. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, yagene sira padha nyarub barang kang têmên, (kitab Torèt utawa Injil kang tulèn) karo barang kang goroh (kitab kang wis diowahi),
65. Lan ana wong kaphir sagolongan kang padha duwe cêcêkêlan kitab, calathu marang kancane: Kowe padha lamisa, ing wayah esuk kowe padha anggêlara pangandêl ing Kitab Kuran kang wis didhawuhake marang para wong mukmin, nanging yèn wayah sore kowe padha maidoa, bokmanawa para wong mukmin banjur padha ambalik saka agamane Islam.
66. Lan kowe aja ngandêl marang sapa-sapa, kajaba marang wong kang manut ing agamanira Yahudi. Aja ngandêl yèn ana sawijining wong diparingi pituduh dening Allah kang madhani pêparinge marang kowe kabèh, utawa ana wong bisa padu ngalahake marang kowe ana ngarsaning Pangeranmu. (
dhawuha: Kaluwihan iku ana ngastaning Allah, diparingake marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku jêmbar (Têgêse: akèh pêparinge kanugrahan.) tur nguningani sapa kang pantês diparingi kanugrahan.
67. Allah namtokake sihe marang wong kang dadi
prakara bôndha akèh ora cidra, ambalèkake bôndha mau marang sira. Lan ana uga wong kang manawa sira pracaya dinar siji bae cidra, ora ambalèkake dinar mau marang sira. Enggone têmên mung sasuwene sira tunggoni bae.
69. Dene ênggone ora gêlêm ambalèkake dinar siji mau, amarga duwe pangucap mangkene: Aku mêsthi ora katêtêpan dosa marga anggêgampang bandhane wong bodho kang ora tunggal agama lan aku. Wong kaphir mau padha awad-awad yèn pangucape kang mangkono mau têrang saka dhawuhing Allah, kang môngka iya wis padha wêruh yèn
bandhaning wong kang ora tunggal agama. Dene sing sapa nuhoni janjine sarta wêdi ing Allah, iku padha wêruha yèn Allah iku rêmên marang wong kang padha wêdi ing Allah.
71. Dene wong kang padha wani ngowahi prajanjianing Allah utawa nêrak supatane dhewe, melik marang dunya kang sathithik ajine, wong kang mangkono iku besuk ana ing akhirat bakal ora kêduman kabêgjan, lan besuk dina kiyamat Allah [A...]
[...llah] ora karsa ngandika marang wong mau, mirsani bae ora, luwih manèh ngrêsikake dosane iku ora pisan-pisan karsa, wong mau bakal kapatrapan siksa kang nglarani.
72. Sawênèhing wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab mau mêsthi ana sagolongan kang nylèwèngake cangkême ênggone maca kitab. Karêpe supaya sira ngaranana yèn ora nylèwèng, kang môngka iku dudu unining kitab satêmêne, apadene padha awad-awad yèn kang diwaca nylèwèng mau têrang saka dhawuhing Allah, kang môngka satêmêne iku dudu kang têrang saka dhawuhing Allah, dadi wong mau padha calathu goroh diawadake pangandikaning Allah, tur wong mau padha wêruh yèn calathune iku satêmêne goroh.
73. Manungsa kang wis diparingi kitab dening Allah lan diparingdiparingi. kawicaksanan, apadene diparingi pangkat kanabean, mêsthi ora bisa kalakon ngucap marang manungsa liyane: Sira padha nyêmbaha marang aku, ora susah nyêmbah marang Allah. Dene kang mêsthi pangucape mangkene, sira padha dadia wong pintêr tur nglakoni kawruhmu, marga sira wis padha wêruh surasaning kitab, lan wis padha maca kitab.
74. Lan manèh wong kang wis diparingi kitab lan kawicaksanan utawa pangkat kanabean mau mêsthi oraora murih.
marang sira kabèh, supaya sira mangerana marang para malaikat lan para nabi,
Allah mundhut sêsanggêmaning para nabi, (pangandikaning Allah): Samubarang kang wis Ingsun dhawuhake marang sira ana ing kitab, utawa kawicaksanan kang Ingsun paringake marang sira kabèh, iku kudu sira èstokake. Dene ing têmbe banjur ana rasul nêkani ing sira kabèh, nètèsi kaya kang kasêbut ing kitab cêcêkêlanira, iku sira kudu padha ngandêl sarta biyantu marang rasul mau. Allah ngandika manèh: Lah kapriye apa sira padha sandika sarta sanggêm ngèstokake dhawuh Ingsun mau. Para nabi padha munjuk: Kawula sami sandika. Allah ngandika manèh: Yèn mangkono sira padha nêksèkna prasêtyanira lan papara. umatira, dene Ingsun iya uga dadi kancanira nêksèni.
76. Sawise kalêksanan prasêtya iki, sing sapa banjur malengos, iku têtêp padha pasèk, (duruka).duraka.
77. Wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab apa padha dhêmên agama liyane agamaning Allah. Saisining langit kabèh lan isining bumi sawatara padha manut ing Allah kalawan karêpe dhewe utawa kalawan dipêksa. Kabèh mau bakal padha diimpun bali marang ngarsaning Allah.
78. (He Mukhammad) sira dhawuha: Aku sakancaku wong Islam kabèh padha ngandêl ing Allah, lan ngèstokake samubarang kang wis didhawuhake marang aku, lan samubarang kang wis didhawuhake
Nabi Ibrahim, lan Nabi Ismangil, lan Nabi Iskhak, lan Nabi Yakub, apadene marang para pancêring Israil, lan samubarang kang wis didhawuhake marang Nabi Musa lan Nabi Ngisa, apadene kang wis didhawuhake marang para nabi liya- liyane saka ing Pangerane, kabèh mau ora ana kang tak beda lan liyane, mangkono uga aku kabèh padha sumungkêm ngabêkti ing Allah.
79. Dene sing sapa dhêmên agama liyane agama Islam, mêsthi bakal ora tinarima dening Allah. Ing besuk ana ing akhirat wong mau dadi ewoning wong kang padha kapitunan.
80. Kapriye Allah ênggone karsa nuduhake marang wong kang padha ambalik kaphir sawise pracaya, kang môngka wong mau wis padha nêksèni yèn rasul iku bênêr, uga wis padha digêlari tôndha yêkti pirang-pirang, Alah Allah (dan di tempat lain). iku ora karsa nuduhake wong kang padha nganiaya.
81. Dene wêwalês kang tumrap marang wong mangkono mau iku mêsthi padha kêna ing bêbênduning Allah lan disuwunake bêbêndu dening para malaikat lan para manungsa kabèh.
82. Enggone ana sajroning bêbêndu mau padha langgêng, ora pisan diparingi kamayaran siksane, lan uga ora disarantèkake paniksane.
83. Kajaba wong kang sawise ambalik kaphir mau banjur padha tobat sarta ambêcikake kalakuane iku padha [pa...]
[...dha] diapura, awit Allah iku ngapura dosa tur Maha-asih.
84. Dene wong kang padha ambalik kaphir sawise pracaya, sarta banjur andadra wuwuh-wuwuh kaphire, iku bakal ora padha ditarima tobate, wong kang mêngkono mau têtêp padha kasasar.
85. Dene wong kang padha kaphir sarta banjur padha mati kaphir, iku sanadyan sawiji-wijining wong
Austron?sia 1834 basa IP-n? Propinsi enem Abu lan bisa Jawa cacah? m?rang uga sedulur kanggo Jawa Wikipedia nlantari I like of
“Nyuwun sewu pak, kulo salah nyoblos. Punopo saget nyuwun kertas
mandega olehmu ngoceh seng marakno wong sak donya murtad lan ngujat Yesus
Sinopsis[sunting | sunting sumber]
Tokoh[sunting | sunting sumber]
Munsu[sunting | sunting sumber]
Rika ora duwé hak aksès kanggo mblokir panganggo kiye ben ora teyeng nyunting, jalaran alesan nang ngisor kiye:
Tindakan sing dejaluk Rika kuwe dibatesi mung nggo panganggo nang klompok: Pangurus.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Blokir_pengguna/Artikel_pertama_Rika"	Menu navigasi
abdazizef	Bengi iku Sardot lan Juminten ditugasne bareng dadi perawat jaga neng Rumah Sakit Waras Ora Mari
pm said:	@ mbah surip eh sangkil : guayamuu ndhi2, biasane rege ae 😛 siwi iku kon nandak!
said:	@ de: lha ya pinter iku, wong mbok’e ae campursarian isa dadi
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni dhawuhipun kangjêng tuwan residhèn, ngandikakakên dhawah dhatêng tiyang ing Têmbayat ingkang nate damêl banon jobin abrit, lajêng kula animbali Dêmang Sokadana ing Têmbayat, kula dhawahi damêl jobin abrit kathahipun 8.300. Mênggah aturipun sêndika, wondene dadosipun jobin wolung èwu tigang atus wau, lamènipun gangsal wulan inggalipun kawan wulan. Mênggah rêginipun satunggil nuwun kalih uwang, punika kapasrahakên wontên ing Têmbayat kimawon. Mênggah pambêktanipun lumêbêt ing nagari Surakarta, kasumanggakakên ing nagari, wondene ing sapunika pun Dêmang Sokadana wau nuwun kêncèngan sêpalih, kalihdene sapunika têksih gadhah banon jobin lami ingkang sampun matêng wontên dhusun [dhusu...]
[...n] ing Têmbayat kathahipun 500, punika mênawi kangjêng tuwan residhèn sampun amarêngi, tumuntên kula utusan murugi dhatêng ing Têmbayat.
Ingkang punika mugi kauningana saha kula nuwun dhawahipun ing kangjêng tuwan residhèn.
Kasêrat Surakarta ing dintên Sênèn tanggal kaping 19, wulan Jumadilawal ing taun Jimawal 1765.
Islam Sunni (90%), Kakristenan, Animisme
Ing Senegal, Wolof mbentuk pluralitas ètnis kanthi watara 40% populasi ngidhèntifikasikaké dhiri minangka Wolof. Wolof uga mayoritas ing region Saint-Louis ing lor, Kaolack ing kidul, lan Dakar ing kulon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wolof&oldid=869250"	Kategori: Rintisan kanthi topik AfrikaSuku bangsa ing SenegalSuku bangsa ing GambiaSuku bangsa ing Mauritania	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.57, 24 Sèptèmber 2013.
pisanan iki Apple kasil mencuri posisi keloro LG nang pasar ponsel Amerika Serikat. Catatan paling anyar soko ComScore kuwi nglebokne kategori smartphone lan non-smartphone dadi siji jenis ponsel.
Nek di etung sak kabehe soko limo sing gawe ponsel, sakitik sing ngalami penurunan. LG, Motorola lan HTC kelangan 0,8%, 0,2% lan 0,4% soko pasar Amerika. Kui ngono hasile sing dikutip soko Apple Insider dino senen (3/12/2012).
Lha trus Samsung isih dadi merek ponsel paling duwur neng AS, ngalami
Ôngka 5, Kaping 24 Bêsar Je 1862, Utawi Kaping 1 Mèi 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur, R. M. Ng.
Pangêtan Parêpatan Agêng Taunan, Nalika ing Dintên Malêm Sêtu Kaping 8/9 April 1932 Wontên ing Wuryaningratan
Priyayi M. N. 10. Pangrèh Agêng B. O., 11. Abipraya, 12. Radyapustaka, 13. P. K. C. 14. P. K. S. 15. P. K. N. 16. P. B. I. 17. K. D. O. 18. Sêdyatama, 19. Kumandhang Rayat, 20. Darmakôndha.
Wanci jam ½ 9 sontên, pangarsa amêdhar sabda kados ing ngandhap punika.
Sadhèrèk, sangêt bingah saha gênging manah kula
sarta tamu sanès-sanèsipun, langkung malih para putri, anggènipun sampun sami marlokakên anggrênggani parêpatan taunan dalu punika, wigatosipun parêpatan kita punika, kajawi pangrèh badhe nglapurakên kawontênanipun pandamêlan salêbêtipun taun ingkang sampun kapêngkêr, ugi badhe ngêsahakên rekadaya anggèning badhe ngadêgakên "Dhamêskring" kadosdene ingkang sampun kula warak- warakakên ing purwaka kula nalika parêpatan agêng, ing dintên malêm Rêbo kaping 22 Dhesèmbêr 1931 ingkang larah-larahipun mangke badhe dipun andharakên mudha pangarsa.
Ambokmanawi para sadhèrèk inggih sampun sami wuninga bilih ajênging jaman makatên botên sagêd tumindak sakeca bilih ingkang majêng ngêmungakên golongan jalêr kemawon,
tuking dumadi, mila ing kawruh Hindhu kawontênan punika dipun wujudakên pasêmon lingga lan yoni, ingkang lajêng minôngka pêpundhèning agêsang. Pasêmon makatên punika sanadyan ing tanah Jawi ngriki inggih wontên, nanging kuciwanipun bôngsa kita sampun sami pangling dening sampun katawur ing kawontênan warni-warni, inggih punika wujuding ulês gula kalapa: abrit pêthak. Kakiyataning jalêr, katrêsnaning èstri =
teederheid, mila manawi sampun dipun wujudakên dados sindur, kanggenipun namung manawi miwaha rare dhauping [dhau...]
[...ping] pangantèn nyarêngi suruping bagaspati, inggih punika manjinging raina dhatêng ratri, utawi dumadosing roro-roroning atunggal. Kados punapa pintêr utawi majêngipun
manah sarta pangayubagya kula manoni ajênging bôngsa kita wanita Indhunesiah, ngantos sampun sagêd malampah sêsarêngan kalihan gêgolongan priya, ambudidaya sagêda ngawonakên jaman kamulyan kados ingkang dados panjôngka kita sadaya, makatên punika ugi katitik wontên ing konggrès P.P.I.I. ing abipraya nalika kaping 25-28 Marêt kapêngkêr punika, ing ngriku sampun kawistara dêrêngipun para wanita ngrencangi rekadaya kita tiyang jalêr sarana andum damêl. Mila pamanggih kula sampun lêrês cariyosipun Tuwan "Romain Rolland" satunggaling sarjana Parangakik ahli kasusastran, Jawinipun kirang langkung makatên: kaanan kang èdi lan kang elok-elok, iku pakartine wong lanang, nanging sampurnane wong lanang iku saka dayane wong wadon. Pikajêngipun, sampurnaning kawontênan punika manawi sakalih-kalihipun sagêd runtut, kasaranipun prayogining tumbu makatên manawi angsal tutup.
Kawuningana, samangke Narpawandawa ugi sampun ngadani damêl "Dameskring" kangge nglêlantih garwa utawi rabinipun para warga punapadene para santana sanès-sanèsipun, nyambut damêl sêsarêngan kalihan Narpawandawa, namung tumrap dhatêng kabêtahanipun piyambak, dene ada wau salugunipun saking osikipun G.B.R.A. Sastrawadana, dipun biyantoni para putri ingkang sampun sami lajêng kula pacak dados komite propagandha, mila pangrèh botên kasupèn ngaturakên panuwun dhatêng para warganipun komite wau, langkung malih dhatêng G.B.R.A. Sastrawadana, kanthi pangalêmbana anggènipun kabuka osik ingkang luhur wau. Kula mêminta dhatêng para warga, mangke dalu manawi badhe mapan ing pasuptan, sami andhanganakên nênuwun ing Pangeran, sagêdipun "Dameskring" Narpawandawa widada adêgipun, subur ing salami-laminipun nir sambekala.
Parêpatan, pangrèh prihatos maos sêrat-sêrat pawartos, bilih parêpatanipun [pa...]
sanadyan pangrèh inggih sampun nyumêrêpi kirang saening môngsa wau, ewadene brètèn saupami bale agung kaadêgakên sawontênipun kemawon rumiyin, inggih sagêd sarana ambangun rad nagari ingkang adêgipun samangke inggih sampun mawi
Porêstênlandhên dhatêng putusaning parêpatan wulanan wau. Ingkang sagêd nuwuhakên kirang runtuting raosipun ingkang mangrèh kalihan ingkang rinèh, môngka wasitanipun sang kalokèng jagad Prabu Napoleun punika:
osiking kawula, inggih punika panduking paribasan Jawi: parentah asoca bathara.
Putusanipun parêpatan agêng wontên ing dalêm Kusumayudan, nalika malêm kaping 22 Dhesèmbêr 1931, bab jêjêripun pèdhêrasi, sampun lajêng katur dhatêng para karajan, ada-ada kita anggêsangakên lokal komite saking barkahipun para sadhèrèk sampun sagêd kalêksanan nalika kaping 15 Dhesèmbêr 1931 ingkang dados warga pakêmpalan: darah M.N., B.O., P.P.K.D. sarta P.K.C., samangke L.C. wau sampun damêl wêwaton adêgipun sarta sawêg manah punapa ingkang pantês dipun ayati rumiyin. Botên langkung pamuji kula mugi- mugi L.C. wau sinêmbadana ing sêdya.
Ambokmanawi para sadhèrèk inggih wuninga, bilih miturut suraosipun sêrat-sêrat pawartos Walandi, parentah luhur ing Batawi kagungan karsa Surakarta lan Ngayogyakarta badhe kadadosakên satunggal, kaasta gupêrnur satunggal, makatên punika kagalih langkung pikantuk ngiras ngirid wragading pangrèh praja Walandi, kajawi punika wontên usulipun salah satunggaling warga rad kawula, tanah Jawi kadadosna sagupêrmèn, Pèrstênlandhên lajêng kasusupna gupêrnur tanah Jawi.
Sadhèrèk, mirêng swantên ingkang kados makatên punika sampun têmtu kemawon bilih kula lajêng anduwa wontên parêpatanipun rad kawula, nalika ing dintên Saptu kaping [ka...]
[...ping] 6 Pèbruari kapêngkêr punika, amargi pamanah kula manawi rêmbag wau sagêd kalêksanan, botên sande namung badhe nyuda kaluhuran dalêm, dening wujudipun dumugi ing dintên punika, sêsangkutanipun para karajan Jawi, punika sanadyan namung padintênan, namung kalihan wakilipun pamarentah luhur inggih punika gupêrnur wangsul ing têmbe manawi guprênur badhe namung satunggal, sêsangkutanipun wau saèstunipun botên sagêd ajêg kalihan gupêrnur piyambak, ingkang kêrêp mêsthi badhe namung kalihan residhèn kemawon, minôngka wakilipun gupêrnur wau, aliyas wakiling wakil. Sarèhne wangsulanipun pamarentah bab punika botên kaparêng wawan sabda dening sawêg dados panggalihan, mila pêpuntoning atur kula namung nyuwun supados panggalihan wau sampun ngantos dipun tindakakên manawi dèrèng sarêmbag kalihan para nata, amargi bab punika ingatasipun Porsêtênlandhên dede barang sêpele.
Salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr anggèning pangrèh nindakakên kawajibanipun pakêmpalan wilujêng botên wontên satunggal punapa, cacahipun warga mindhak 25 sanadyan nyarêngi môngsa malèsèd, saking barkahipun para sadhèrèk lêbêtipun arta urunan botên wontên kuciwanipun. Pawong mitranipun Narpawandawa kalihan pakêmpalan sanès, lêstari supêkêt, botên langkung pangrèh namung nyênyadhang pandonganipun para sadhèrèk anggèning nindakakên padamêlan ingkang badhe dipun lampahi, sagêda wilujêng botên wontên sangsayanipun.
Awit saking punika, parêpatan kula wiwiti (kaurmatan gôngsa Kêbogiro). Badhe dipun sambêti.
1. Narpawandawa ngwontênakên pang tumrap putri, kanamakakên
3. Mênggah ingkang katampèn dados warga, kêdah kados ingkang kawrat pranatan Narpawandawa [Narpa...]
[...wandawa] bab kaping 4 nanging tumrap ingkang putri, samantên wau manawi pangrèh pang botên anggadhahi pakèwêd.
4. Mênggah rekadaya sagêdipun kadumugèn sêdya wau, ingkang badhe katindakakên kados ing ngandhap punika:
Ngwontênakên kursus-kursus, sêsorah utawi pêpanggihan, ingkang ngrêmbag pamimbasara sarta piwulang dhatêng lare, saha panyêpêngipun bale griya.
5. para warganing pang kêdah sanggêm nêtêpi sêsanggèn sarta kawajiban ingkang katamtokakên dening pangrèhing pang.
Pangrèh pang wajib ngèstokakên punapa pitêdahipun pangrèh Narpawandawa.
6. Ingkang nindakakên prêlunipun pang punika pangrèh, ingkang dipun pilih warganipun pang katêtêpakên dening pangrèh Narpawandawa.
7. adêgipun pangrèh Putri Narpawandawa wau kados ing ngandhap punika:
Pangarsa 1, Mudha pangarsa 1, Panitra I 1, Panitra II 1, Artaka 1, Panitya 4
8. Sabên tigang wulan sapisan, pangrèhing putri
Pangrèh Narpawandawa wênang ambadal putusaning pang, ingkang kaanggêp kirang lêrês, mawi katrangan sabab-sababipun. Kosokwangsulipun pangrèhing
putusanipun pangrèh Narpawandawa dhatêng parêpatan agêng.
10. Bibaripun pang punika kajawi kabibarakên dening pangrèh Narpawandawa ugi sagêd saking pang piyambak, miturut putusanipun parêpatan, manawi ingkang ngrujuki 2/3 ning cacahipun warga pang, utawi bilih warganipun kantun 10.
11. Manawi pang punika bibar, sadaya rajadarbèkipun lajêng dados gadhahanipun pakêmpalan [pakê...]
12. Sadaya kawontênan ingkang prêlu katata, môngka botên kasêbut pranatan punika, kenging katata dening pang piyambak, ugêr botên nyulayani tatanan punika sarta pranatanipun Narpawandawa.
Pranatan ing nginggil punika sampun kaapsahakên wontên parêpatan agêng taunan, tanggal kaping 8/9 April 1932.
Bab Punggawa Kabudidayan Kagungan Dalêm saha Kabudidayan Nagari
Sêratipun panitra rad phan Bêhir katur pangarsaning pakêmpalan Narpawandawa, ing Surakarta Adiningrat.
Kula nuwun, awit saking sêratipun pakêmpalan Narpawandawa katitimasan kaping 14 saha 23 wulan Marêt kapêngkêr punika ôngka 27/356 tuwin 37/359 kula ngaturi uninga bab kados ingkang kasêbut ing sêratipun pakêmpalan Narpawandawa sampun karêmbag wontên ing parêpatanipun rad phan Bêhir kabudidayan kagungan dalêm ing Têgalgônda saha ing Ngampèl, nalika tanggal kaping 19 wulan kapêngkêr. Rèhning wêkdal punika tumrap kabudidayan kêkalih wau botên wontên lowongan, awit saking punika golonging rêmbag bab punika kapasrahakên tuwan adminisêtratir supados benjing samôngsa wontên lowongan bilih badhe nêtêpakên gêgêntosipun angèngêtana dhatêng wontênipun para santana dalêm ingkang sami nyuwun nyambut damêl ing kabudidayan wau, kados sêratipun pakêmpalan Narpawandawa ingkang sampun katampèn, ingkang punika mugi andadosakên ing kauningan.
Panitraning rad phan Bêhir, W.G.K.L.. ROODENBURGH.
Ing dhusun Sêdhahrama lèr, bawah kalurahan Kartasura (dhistrik Kartasura) wontên pungkrukan siti, wiyaripun kintên-kintên 300 mètêr pasagi, bêra botên katanêman, [katanê...]
[...man,] kacariyos punika tilas gêdhong arta ing nalika jaman nagari Kartasura, ingkang ngrêksa nama Kyai Karawêlang, kados ingkang kasêbut ing sêrat kidungan, makatên ungêlipun: ing Dhahrama Karawêlang kang rumêksa, têtiyang ing ngriku kathah ingkang dipun sumêrêpi, awujud sawêr ulêsipun cêmêng ponthang pêthak. Bilih sumêrêpipun wau pinuju wontên salêbêtipun griya, wujudipun sawêr alit sarta cêlak, nanging manawi sumêrêpipun wau wontên ing kêbon, dhadhah, tuwin wontên ing margi, katingal sawêr agêng tur panjang, nanging tutut botên nate purun ganggu damêl dhatêng tiyang. Cacriyosanipun tiyang ing Dhahrama lèr, wontênipun pasitèn wau taksih bêra, sarta mungkruk piyambak, dèrèng sagêd sami kalihan kiwa têngênipun, amargi botên wontên tiyang ingkang purun (wani) anggarap maculi, utawi nanêmi têtanêman, dening mambêt ilu, inggih punika: kintên-kintên sampun 20 taun laminipun, wontên tiyang kalih andhudhuk lêmpung pasitèn ngriku, parlu kadamêl gêndhèng, tiyang kêkalih wau botên dangu sami nandhang sangsara, ingkang satunggal lumpuh, satunggalipun wuta. Lajêng kintên sampun tigang taun sapriki wontên lare jalêr nama Surip, umur 18 taun, anakipun Wôngsamilun, ing Dhahrama gêdhong, maculi salèripun cakêt siti pungkrukan wau, badhe dipun tanêmi pohung, dèrèng ngantos rampung Surip nandhang sakit lajêng ajal, tiyang sêpuhipun sarêng mangrêtos bilih ingkang dados jalaran sakiting anakipun, ngantos dumugi ajal wau, saking anggèning maculi siti salèr gêdhong, sanalika mêdal nêpsunipun, malah lajêng maculi siti gêdhong wau, inggih lajêng nandhang sangsara sakit botên dangu lajêng ajal, dumugi sapriki siti pungkrukan wau angkêr, taksih dados piandêlipun tiyang ing ngriku.
Ing dhusun Gandaran, bawah kalurahan Ngadirêja (Kartasura) wontên sela radi agêng, kirang langkung 2 mètêr kubuk, manggènipun cêlak kalihan margi lèri, umumipun ing ngriku dipun sêbut sela kênthèng. Miturut dêdongenganipun tiyang môncakaki ing dhusun ngriku, makatên:
Ing kinanipun sela wau kangge patirakatanipun tiyang nyuwun palarisan, nyuwun gadhah anak sasaminipun, manawi anggèning tirakat wau katrimah, sela lajêng
mêdal umbêlipun molor. Sela wau kalêbêt angkêr, amargi sampun nate wontên tiyang nglampahakên lèri cêlak ing ngriku kalayan rame-rame, sanalika lèrinipun lajêng botên malampah (mogok) ing ngriku wontên sawênèhing tiyang ingkang mangrêtos, panggenan sela wau kapurih dèkèki têbu kalih lonjor, kalampahan lajêng dipun dèkèki, wasana lèrinipun lajêng sagêd malampah malih. Wontên tiyang malih nama Tôntawirêja kabayan ing dhusun Klinggèn, pinuju ngrêsiki lèpèn wontên sacêlaking sela kênthèng wau, nanging tindakipun radi botên prayogi, sarêng dalu bojonipun lajêng kagung-kagung, enjingipun Tôntawirêja lajêng adêdupa dhatêng panggenan sela kênthèng, wasana lajêng wilujêng ngantos sapriki, emanipun sapunika namung kantun cacriyosan kemawon, dados sampun cabar botên kangge patirakatan, sarta sampun mantun wingit.
Ing salèr kilènipun dhusun Panularan, kalurahan Ngabean (Kartasura) wontên sitinipun gumukan dumunung ing sabin panêpèn, satêngahing gumukan wau wontên kolahipun kaplêstèr ing banon, kaapit-apit wit waringin pêthak kalih, kala rumiyn nalika kolahan punika taksih katingal cêtha, dèrèng kawalêdan utawi dèrèng wontên thukulanipun, punapadene dèrèng katutupan ing oyod-oyodan, plêstèripun taksih wêtah, wangunipun pasagi panjang, lêbêtipun watawis 1½ mètêr, wiyar 1½ mètêr, panjang 3 mètêr, ing lêbêt isi umbrukan ri kêmarung, botên wontên ingkang purun ngewah-ewah, jalaran saking wingit, dene dêdongenganipun makatên:
Kolah punika patilasan panêpènipun Kangjêng Pangeran Arya Panular, tuwin Radèn Tumênggung Mangkuyuda, sami kala jaman nagari Kartasura, anggènipun sami nêtêpi wau kacriyos wontên salêbêting kolah wau kalayan alèmèk ri kêmarung, wasana lajêng kangge panêpènipun tiyang kathah, napak tilas saha ngalap barkahipun Kangjêng Pangeran Arya Panular saha Radèn Tumênggung Mangkuyuda, wondene ingkang sami dhatêng nênêpi malah kathah tiyang ingkang têbih-têbih panggenanipun, kados ta: Ngayogya, Sala tuwin Madiun. Sarêng antawis tigang dasanan taun sapriki, lajêng awis- awis wontên tiyang
nênêpi mriku, malah dumugi sapunika prasasat botên wontên, amargi kolahipun sapunika sampun kurugan siti, katutupan ing oyod-oyodan, tuwin thêthukulan, dados sampun botên katingal cêtha, ingkang katingal kantun banon windon sawatawis, rinipun kêmarung inggih sampun botên katingal, ewadene patilasan wau dumugi sapunika tumrap têtiyang dhusun cêlakipun ing ngriku, manawi gadhah parlu mantu sasaminipun, taksih wontên ingkang ambucali (nyajèni) ngupados sawab supados wilujêng anggènipun gadhah damêl.
Ing dhusun Purbayan, bawah kalurahan Singapuran (Kartasura) wontên selanipun cacah 2 tilas pasalatanipun Kyai Panjisutra, ingkang satunggal wangunipun pasagi ambanon, satunggalipun awujud sela kênthèng, mênggah cacriyosanipun makatên:
Ing kina wontên satunggiling priyayi saking Sala awasta Kyai Panjisutra, dhêdhêkah wontên ing dhusun Purbayan, kajawi adamêl griya ugi adamêl masjid, dangu-dangu Kyai Panjisutra wau lajêng dados sêsêpuhipun tiyang padhukuhan ngriku, kala samantên ing dhusun Purbayan dèrèng patos kathah tiyangipun, taksih rêsah sarta kathah têtiyang ingkang rêmên ugal-ugalan. Sarèhning Kyai Panjisutra wau ngèngêti anggèning dados sêsêpuhipun ngriku, lajêng kapêksa ihtiyar ngupados rekadaya, kadospundi sagêdipun ing dhusun wau tata tuwin têntrêm. Kyai Panji lajêng èngêt dhatêng sadhèrèkipun, ingkang wontên ing kampung Nglêbak (Sala) bilih sadhèrèkipun wau gadhah
ngriku, kalampahan Kyai Kasani lajêng dipun purugi, dipun têdhani pitulungan kados ingkang kasêbut ing nginggil, Kyai Kasani ugi nyanggêmi, lajêng dipun jak dhatêng ing dhusun Purbayan, sarêng dumugi ing dhusun ngriku Kyai Kasani lajêng ngêdalakên pangabaran, adamêl ajrihipun para têtiyang ing ngriku, srana amathaki utawi anggêgiro, murih sagêda tiyang-tiyang wau manut miturut dhatêng sadaya dhêdhawuhanipun Kyai Panjisutra. Kacariyos danguning dangu Kyai Kasani wontên ing ngriku [ngri...]
[...ku] lajêng sagêd gadhah tatêpangan (prasanakan) kalihan satunggiling tiyang kamlaratan, nama Tawikrama, dipun pitulungi ngupadosakên cêkaping
Panjisutra tilar donya, salajêngipun kakubur wontên ing pasarean Wiragunan. Kyai Kasani ugi lajêng tumut dhatêng pasarean Wiragunan, kala-kala inggih taksih asring nuwèni dhatêng dhusun Purbayan, manggihi sadherekanipun tiyang nama Tawikrama wau. Sapêngkêripun Kyai Panjisutra ing dhusun Purbayan kantun patilasan awujud sela pasalatan, tuwin sela kênthèng rumiyinipun kangge patirakatan (panèpên) nanging sapunika sampun botên wontên ingkang mêmêtri.
1. Milanipun antuk kawula mituhu / mêdal margèng singkal / botên wontên kawis-kawis / kongsi praptèng praja lêstantun kawula //
padhepokanipun / Sang Ajar Satama / dados pamidhangan mangkin / kathah tiyang nênêpi yêkti katrima //
5. antuk wahyu kapanggih sasêdyanipun / laju amêmidhang / nguni
wuwusipun rahayune ingsun wêruh / mèh thithik kewala / sidrapon atêkèng pati / marmaning Hyang marêngi maksih rinêksa //
rahayu / karsaning bathara / kang sipat murah lan asih / muga-muga padha sinêmbadanana //
13. Buyut Dhawuk mantuk kawula tut pungkur / praptaning Ngandaka / wangsul sajawining kori / lajêng mantuk wismamba ing Karangjaha //
1. mardawan gung minta urip / lumampah dipun tuntuna / arsadus dhumatêng lèpèn / tan sagêd mudhun
3. kinèn anêngah sakêdhik / pakantuking don padusan / ing toya kang ragi jêro / amba turut sanalika / duk watês pajalêran / nyai pikun dados bajul / kawula arsa kasarab //
netranipun ingkang kiwa / anjola silêm tan katon / Buyut Dhawuk atêtanya / paran karananira / amba sajarwa witipun / praptèng wêkasan punika //
6. Buyut Dhawuk muwus malih / rèhning wus padha widada /
punika / saking adrêng kêdah mantuk / mangkat praptèng wanantara //
13. mêngsah kawula kaèksi / wontên tiyang kalih dasa / sadaya samya
wotsinom / kawula wasta pun Sarma / wadya nata panêkar / ing nagari bawahipun / Radèn Arya Wirabaya //
19. nalika wontên ing margi / samadyaning wanapringga / miyarsa panguwuhing wong / makatên wuwusing
kata: amusthi kang dêmonipun. / nuntên pinandhi ing asta //
24. mèsêm-mèsêm muwus aris / rahayunipun andika / botên tumêka ing layon /
pêpeka rosaning badan / makatên santikaning rèh / sabarang karya punika / sampun tilar wiweka / kanthia awas lan emut / dêduga lawan prayoga // Taksih wontên sambêtipun.
Sumôngga kabatanga, manungsa gêsang wontên ing alam donya ngupados punapa?
Sumôngga kula aturi rawuh ing Coiffeur Besar ing Darpayudan, Surakarta, tur mirah kemawon rêginipun, kaparênga nyatakakên, bikak enjing jam 7½ -1 siyang, sontên jam 4-8 dalu, manawi dintên Akat libur, pangurusipun sadhèrèk panjênêngan piyambak, warga Narpawanda.
Ugi nyambut damêl mênatu, kadugi nyuwun dhatêng ing dalêm saha
punika kawilang botên mutawatosi, têgêsipun tiyang ingkang kenging sêsakit wau botên lajêng sagêd dumugi ing tiwasipun, ananging pamarentah ngudi sangêt sagêdipun [sagêdipu...]
[...n] para kawula sampun ngantos kacandhak ing sêsakit wau, amargi manawi wontên sawênèhing tiyang ingkang sampun kenging sêsakit cacing tambang, môngka botên kaudi murih sirnanipun sêsakit wau, punika adhakanipun lajêng gampil kacandhak ing sêsakit sanèsipun, amila bokmanawi parlu ugi mênggah kawontênanipun sêsakit cacing tambang kula andharakên sawatawis.
Kawuninga, mulabukanipun sêsakit wau, dipun wastani cacing tambang, jalaran sakawit ingkang kasumêrêpan rumiyin, para tiyang-tiyang ingkang sami bêbêrah nyambut damêl pados pêpêlikan (Tambang) kados ta: pados jêne sela barleyan, arêng sêtèngkul sarta tosan.
Sêsakit cacing tambang punika agêngipun namung satugi, panjangipun sasènti mètêr, manggèn wontên ususing tiyang perangan ingkang lêbêt, wujudipun pêthak sêmu abrit (beda kalihan krêmi, wujudipun pêthak manggèn wontên ing jubur), manawi sampun môngsa ugi sagêd nigan, tiganipun cacing wau botên sagêd nêtês wontên salêbêtipun padharan, ananging tigan-tigan wau bilih katut ing sêsukêr dumugi ing jawi, salêbêtipun sakawan sarta
ilining rah, ngantos dumugi ing usus wau salêbêtipun tigang dasa nêm jam. Wontên malih ingkang sakalangkung rancak, inggih punika manawi anaking cacing tambang wau katut ing têtêdhan sarana kabêkta ing kewan lalêr, namung 3 jam sampun dumugi ing usus.
Cacing ingkang wontên salêbêtipun ngusus lajêng ngrikiti lêmpit-lêmpitaning usus têmahan lajêng dados tatu, angêdalakên rah, ugi lajêng kasêsêp ing cacing wau, tiyang ingkang kenging sêsakit cacing tambang, badanipun saya kêra, cahyanipun saya pucêt, jalaran sampun kakirangan rah, kakiyatanipun suda sangêt, amila satêmah dados ringkih, manawi badan wau sampun ringkih, lajêng anjalari gampil kataman sêsakit sanès- sanèsipun.
Awit saking punika, mila lajêng wontên panulakipun, inggih punika sami kapêrdi botên kenging ambêbucal ing saênggèn-ênggèn, kados ta: ing lèpèn, ing pakêbonan sarta ing sabin-sabin, nanging kêdah wontên ing kakus (Latrine) ingkang pandamêlipun kakus wau kêdah miturut wêwaton (Mijnwormziekte bestrijding).
Kakus punika kajawi kangge sarana nulak sêsakit cacing, ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, ugi dados sarana panyêgahipun sêsakit ingkang tuwuh wontên salêbêtipun padharan, kados ta:
1. Sêsakit kolerah. 2. Sêsakit dhesêntri. 3. Sêsakit tipês, sarta sanès-sanèsipun.
Wondene pandamêlipun kakus manawi parlu ugi badhe kula têrangakên.
Para têtiyang ingkang sampun kataman ing sêsakit cacing tambang, kêdah lajêng dipun usadani, sarana ngombe jampi, ingkang dipun wastani lisah senopodhim (chaenopoduim) tumrap sêsakit cacing bokmanawi cêkap samantên rumiyin, kula parlu anggancarakên panyêgahipun sêsakit malaria. Badhe kasambêtan.
Rêdhaksi nampèni buku: Siti karo Slamêt, anggitanipun Mas Samud Sastrawardaya jilid I sarta II waosan lare-lare ing pangkat I minôngka kangge nglantih piwulang ing pangkat wiwitan rumiyin, mila basa sarta isinipun buku wau kadamêl prasaja tuwin gampil, dados guru botên nêrangakên kathah-kathah, mawi rinêngga ing gambar sawatawis. Rêginipun satunggal jilid f 0,40, tumrap ingkang sami kagungan putra ingkang sawêg wontên pangkat wiwitan, prêlu. II nampèni buku pangrakiting praja Walandi saha tanah Indhiya Walandi, anggitanipun Tuwan J. A. Wiggers kalihan E. I. Sukarsa, maedahi tumrap murid ing pamulangan normal, tuwin guru ing pamulangan alit, rêginipun namung f 0,70 sadaya wau kawêdalakên ing pangêcapanipun Tuwan J. B. Wolters Gang Scott 5 Batavia Centrum. Botên langkung rêdhaksi namung matur nuwun.
bali, gamelan, gong, indonésia, indonésie, kebyar
Arifin Chairin Noer (lair ing Cirebon, Jawa Kulon, 10 Maret 1941 – séda ing Jakarta, 28 Mei 1995 ing umur 54 taun), utawa luwih ditepungi Arifin C. Noer.[1] Ya iku sutradara téater lan
kanggo diputer ing sakabihané stasiun tivi saben taun ing tanggal 30 September kanggo ngèlingi insidhèn Gerakan 30 September ing taun 1965.[1] Peraturan banjur diilangi ing taun 1997.[1]
Kejaba iku Arifin uga kang pisanan ngenali aktris Joice Erna lan ndadèkaké misuwur ing filem Suci Sang Primadona ing taun 1977.[1]
Latar wuri téater kang kuwat diolèhake nalika dhèwèke mèlu ing klompok téateré Rendra lan uga banjur nulis lan nyutradharai lakon-lakoné dhéwé kayata Kapai Kapai, Tengul, Madekur dan Tarkeni, Umang-Umang lan Sandek Pemuda Pekerja.[2]
Bojoné uga aktris ya iku Jajang C. Noer.[2] Saka bojoné iku, Arifin duwé anak loro, ya iku Nitta Nazyra lan Marah Laut.[2]
Film kang wis tau disutradharai[besut | besut sumber]
Tasi oh Tasi - 1992.[2]
^ a b c d e f (id)Arifin(30 Juni 2011)
^ a b c d (id)Arifin(30 Juni 2010)
CirebonTokoh teater IndonésiaSutradara IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 28 Januari 2017.
dhial?k wiwit jiwa luwih basa Melayu-Polinesia kayata pribumi Wikipedia tau wondering be - (
watara P?nget: Jawa Kaledonia gedh? Uhlenbeck. dhial?k presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *not* of from? Kamajuan?
kapundhut wangsuul wonten ngersanipun Allah SWT, panjenenganipun bapak Padmo Kasiyo ingkang pidalem wonten Wareng III ( masjid Al-Fatah ) rikolo dinten Jum’at tanggal 3 Januari 2013 M kirang langkung jam 18.30 WIB.Panjenenganipun kapundhut wangsul wonten ngersanipun Allah SWT kanthi yuswo 85 tahun.
Jenazahipun almarhum bapak Padmo Kasiyo sampun dipun makamaken wonten ing pakuburan Wareng dinten Jum’at 3 Januari 2013 jam 09.00 WIB. Mugi sedoyo dosanipun dipun apunten lan amal kesaenanipun dipun tampi dining Allah SWT.Perlu dipun wuningani bilih panjenenganipun ingkang mewakafaken sitinipun kagem
perang. Kebingungan lan kobongan—Karena bingung dan kebakaran. Wong bener saya thenger-thenger—Si benar makin tertegun. Wong salah saya bungah-bungah—Si salah makin sorak sorai. Akeh bandha musna ora karuan lungane—Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
semakin tercela. Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi—
Kuliner » Resep Ayam goreng saus mentega enak dan gurih
Ayam goreng saus mentega enak dan gurih- olahan
[curly hitam] Hairclip Big Layer Seven7 revolution
Cream adha Pink Hijau Artikel Terbaru
Lha wong aku ora ngerti boso Jowo je...... 2012-01-05T15:51:01+07:00
guyu dikiro wis biasa, mending meneng ae wis...
Lha wong aku ora ngerti boso Jowo je......
kepriye ?? ngarti ora soooon...?1
lali he menawi paring komentar wonten blog jenengan, wis tuwa ki wajar lah
#Kabupaten Banyuwangi , #Cluring , #Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten Banyuwangi , #Licin , #Kabupaten Banyuwangi , #Sempu , #Kabupaten
#Jatiyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Jenawi , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumantono , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumapolo , #Kabupaten Karang Anyar , #Karangpandan , #Kabupaten Karang Anyar , #Kebakkramat , #Kabupaten Karang Anyar , #Kerjo , #Kabupaten Karang Anyar , #Matesih , #Kabupaten Karang Anyar , #Mojogedang , #Kabupaten Karang Anyar , #Ngargoyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Tawangmangu , #Kabupaten Karang Anyar ,
#Ngadirojo , #Kabupaten Wonogiri , #Nguntoronadi , #Kabupaten Wonogiri , #Pracimantoro , #Kabupaten Wonogiri , #Purwantoro , #Kabupaten
Pekalongan , #Pekalongan Timur , #Kota Pekalongan , #Pekalongan Utara , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto , #Kabupaten Banyumas , #Ajibarang , #Kabupaten Banyumas , #Banyumas , #Kabupaten Banyumas , #Baturaden , #Kabupaten Banyumas , #Cilongok , #Kabupaten Banyumas , #Gumelar , #Kabupaten Banyumas , #Jatilawang , #Kabupaten Banyumas , #Kalibagor , #Kabupaten Banyumas , #Karanglewas , #Kabupaten Banyumas , #Kebasen , #Kabupaten Banyumas , #Kedungbanteng , #Kabupaten Banyumas , #Kembaran , #Kabupaten Banyumas , #Kemranjen , #Kabupaten Banyumas , #Lumbir , #Kabupaten Banyumas , #Pakuncen , #Kabupaten Banyumas , #Patikraja , #Kabupaten Banyumas , #Purwojati , #Kabupaten Banyumas , #Rawalo , #Kabupaten Banyumas , #Sokaraja , #Kabupaten Banyumas , #Somagede , #Kabupaten Banyumas , #Sumpyuh /Sumpiuh , #Kabupaten Banyumas , #Sumbang , #Kabupaten Banyumas , #Tambak , #Kabupaten Banyumas , #Wangon , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Barat , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Selatan , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Timur ,
#Kabupaten Banjarnegara , #Pagentan , #Kabupaten Banjarnegara , #Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten
#Kabupaten Banjarnegara , #Wanadadi , #Kabupaten Banjarnegara , #Wanayasa , #Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten
Lamongan , #Glagah , #Kabupaten Lamongan , #Kalitengah , #Kabupaten Lamongan , #Karangbinangun , #Kabupaten Lamongan , #Karanggeneng , #Kabupaten Lamongan , #Kedungpring , #Kabupaten Lamongan , #Kembangbahu , #Kabupaten Lamongan , #Laren , #Kabupaten Lamongan , #Mantup , #Kabupaten Lamongan , #Modo , #Kabupaten Lamongan , #Ngimbang , #Kabupaten Lamongan , #Paciran , #Kabupaten Lamongan , #Pucuk , #Kabupaten Lamongan , #Sambeng , #Kabupaten Lamongan , #Solokuro , #Kabupaten Lamongan , #Sekaran , #Kabupaten Lamongan , #Sugio , #Kabupaten Lamongan , #Sukodadi , #Kabupaten Lamongan , #Sukorame , #Kabupaten Lamongan , #Tikung , #Kabupaten Lamongan , #Turi ,
Wikipedia basa Portugis yakuwi edisi wikipedia sing nganggo basa Portugis. Neng wulan Desember 2011, wikipedia kiye wis nduweni luwih sekang 705.000 artikel. Wikipedia kiye dadi wikipedia urutan sepuluh sing akeh artikele. Proyek kiye mulai digawe neng wulan Juni 2001.
sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa bisa meruhi tapaking kuntul anglayang mau.Pancen tetembungan mau ora bakal tinemu ing nalar. Tetembungan mau klebu kawruhing kasampurnan, sing isbate mung bisa dionceki srana tirakat lan laku. Mula yen arep nggayuh kawruh tapaking kuntul anglayang mau, manungsa kudu nyuwungake kekarepan lan nalare. Lire, aja dheweke gondhelan ing sakabehing gegondhelan sing saiki digondheli. Padha sawangen kuntul sing mabur dhuwur ing awang-awang! Kuntul mau ora tau nyawang tilas tapake. Merga pancen ing awang-awang mau tapake ya ora ana. Kuntul mau bisane mung miber. Lan bisane miber, merga awake kesangga, sanadyan ora ana sing nyangga.Kesangga ning rasane ora ana sing nyangga, ya kuwi karep sing winengku dening isbating ”golekana tapaking kuntul anglayang”. Lan sepisan maneh, ngrasaake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga bisa kelakon, yen manungsa bisa nyuwungake dhiri saka sakabehing gondhelaning uripe. Aja maneh mung raja brana, drajat lan pangkat, cekelan lan gamaning urip wae kudu diculake, yen manungsa pancen arep ngalami dhirine iki sejatine kesangga sanadyan ora ana sing nyangga. Kawruh kasampurnan iki bisa diulur luwih dawa. Kaya dene aku bisa ngrasakake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga merga aku suwung saka sakabehing kekarepanku, aku uga bisa ngraksakake menawa aku iku duweni sakabehing yen aku iki ora duwe apa-apa. Utawa meruhi sakabehe, merga aku ora weruh apa-apa. Apa dene, aku iki ngrasake menawa aku ini temen ana, merga aku rila menawa aku ora ana.Yen kawruh mau wis winengku, sejatine aku wis lumebu ing dating Pangeran sing murbeng jagad raya iki. Ya dating Pangeran mau sing akarya nganti aku kesangga sanadyan ora ana sing nyangga. Ya dat mau sing murugake aku duweni sakabehe sanadyan aku ora duwe apa-apa. Lan ya dat mau sing anyipta aku ana sanadyan aku ora ana.Aku, manungsa sing kebak ing kasekengan lan kajiret ing bandha-bandhuning kadonyan, tangeh bisa ngrasuk ing dating Pangeran mau kanthi sampurna. Bisane mung icip-icip. Mula mangkene ature Suluk Sujinah: ”Dene mangan sapulukan tegeseipun, mung Allah kacipta, kalawan nyandang sasuwir, pujinira kawayang sajroning driya.” Peribasane, sanadyan mung sapulukan anggonku mangan, aku wis krasa tuwuk, anggere Pangeran tansah cinipta ing batinku. Lan sanadyan mung sasuwir anggonku nyandang, aku wis jangkep bebusanan, anggere Pangeran tansah pinuji ing batinku. Icip-icip sapulukan, nyandhang penganggo sasuwir, iku mau wis turah-turah tumraping uripku, anggere dating Pangeran sing dakicipi, lan busanane dat mau sing daksandang.Mula wewadining tapaking kuntul anglayanglan ” kesangga ora sinangga” iku sejatine ya pasrah ing Pangeran. Nanging aku iki manungsa sing urip ing donya. Mula pasrah ing Pangeran ora liya tegese kejaba menehake awakku kanggo pepadaku. Dating Pangeran kang murugake aku bisa kaya kuntul anglayang tanpa mikirake piye tapak lan tilase nembe bisa dakrasakake, yen aku wani muluk bareng karo pepadaku, supaya pepadhaku sing kurang mangan bisa mangan, lan aku wani nyandhang sasuwir amrih pepadhaku sing kurang sandhang uga bisa nyandhang.Kawistara, kawruh ”tapaking kuntul anglayang” sejatine dudu kawruh kang dakik-dakik, mencit tan bisa ginayuh. Ora, kawruh iku kawruhe urip padinan, kepriye anggonku wani suwung ing saben dinane. Yaiku urip sing wani bagi binagi, sanadyan kayane ora ana sing dibagi. Wani mangan sapulukan bareng sing luwe. Wani nyandhang sasuwir bareng sing kecingkrangan. Ya ana ing pepadhaku sing luwe lan kecingkrangan bakal tinemu tapaking welas asihku. Lan bungah pepujining pepadhaku merga welas asihku mau sing bakal ngumbulake aku kaya kuntul ing awang-awang sing ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka sakabehing
cariyosing sato kewan, utawi cêcukulan, karanganipun Ki Padmasusastra
Pitêdah lêlabuhan nistha madya utama, ingkang kadamêl pêpindhan utawi dêdongèngan: cariyosing sato kewan, utawi cêcukulan karanganipun Ki Padmasusastra
uwis ambrêbêgi kuping, aku ora bêtah ngrungokake, upama nganggo mênêng sadhela kêpriye, apa gêla atimu, uni kang tanpa ênêng,
urubing panca indriya atiku panas, olèhmu mubra-mubru kêcèh dhuwit, mangsa oraa nyolong: ora.
a. Pancèn si kêparat kowe iku, ngêndi ana wong kêcèh dhuwit, dhuwit-dhuwite dhewe, olèhe golèk-golèk dhewe, kangelan-kangelan dhewe, dipanasi, mari-mari jaba yèn wis dakidak omahmu, cik bèn pèndèng awakmu, sesuk omahmu amêsthi takbungkar, kowe bakal katon mandhêlis, banjur takpithês dakpakakake ing ayam alas, (siti lajêng kaidak-idak, orong-orong: cêp botên mungêl malih).
Punika ngibaratipun tiyang rêmên mungêl-mungêl wontên sêrat kabar, amaoni parentah utawi angawon-awon tiyang, botên kèndêl-kèndêl manawi botên dipun kapokakên kagugat ing parentah.
Ingkang mungêl ing Sêrat Wulangrèh kaca 9 larikan 3 kados ing ngandhap punika:
Têrangipun ngibarat têtiga wau makatên:
a. Kidang ( = adigang ) watêkipun ngandêlakên kêbat lumpatipun, punika ngibaratipun tiyang rêmên ubad-ubêd, nyambut mrika dipun sukakakên mriki, utawi kosok wangsulipun, utawi tumbas barang jangji nicil, dumugi ubanggi cidra, sarêng dipun têtêr, barang lajêng dipun gantosakên, [ganto...]
[...sakên,] yatra salong kacicilakên, tirahanipun kangge kabêtahan, dumuginipun ubanggi: bayar cicilan ingkang kaping kalih: bingung, makatên salajêngipun, wusana manggih tiwas, dening baudipun ubad-ubêd.
b. Gajah ( = adigung ) watêkipun ngandêlakên agêng inggil, punika ngibaratipun tiyang agêng ingkang ngunggul-unggulakên sariranipun rêmên
c. Sawêr ( = adiguna ) watêkipun ngandêlakên mandining upasipun, mênawi nyakot, punika ngibaratipun tiyang ingkang ngunggul-ngunggulakên kasagêdanipun, dening samukawis kasagêdan dipun dalajahi, sarêng dipun nyatakakên malendo, kawruhipun taksih mêntah, dèrèng matêng, botên pajêng dipun sade, wusana dhumawah ing papa.
Sagawon punika sami-sami kewan anglangkungi sêtyanipun dhatêng ingkang ngingah, jêg praos botên dipun ingoni [i...]
[...ngoni] botên purun minggat, tur agêng paidahipun, anjagi griya ing wanci dalu, ngungkuli tiyang kêmit, têngèn sangêt, mênawi wontên tiyang langkung ingkang dèrèng têpang: dipun jugug. Langkung malih mênawi kambah ing durjana, botên namung jugug malah nyandêr kadugi nyakot, ingkang gadhah griya tangi, wilujêng botên siyos kapandungan.
Antêping sêgawon sêtya tuhunipun manah, rumêksa sarta trisnanipun dhatêng ingkang ngingah, pantês dados têtuladan, ingkang nganggit kêpengin gadhah pambêkan makatên, nanging botên sagêd, ingkang kêcandhak sawêg sêtya tuhuning pangabdi, saanak putunipun sami suwita ing panjênêngan nata, botên gadhah cipta bosên utawi ngalapdho ( = nandhingakên ) ing pangawulan.
Sagawon langkung sangajênging kucing: pabên.
a. Sagawon, kowe kuwi sabên-sabên aku liwat [liwa...]
[...t] rada cêdhak kowe, kowe banjur mêrkungkung ngingisngisis. siyung karo anggêrêng,
andikake lunga, tarkadhang digêbug, ora nganggo dipriksa bênêr luputing prakarane. Balik iki ana ing latar sarta bêndara wis sowan, kowe arêp apa, apa akon anglêthak êndhasmu. Wong padha suwita bok aja mêngkono, sanadyan kowe turu ana ing kasur karo bêndara, aku turu ing blubukan ijèn, kowe wong lagi kêbênêran, nanging èlinga yèn kowe durung bisa ngilangake araning batur, mung lagi katrima bae.
b. Kucing, saiki aku wêdi karo kowe, nèk kokkêrêg, mêngko yèn bêndara wis kondur sarta padha ngadhêp dhahar ana ngarsane, aku mêsthi anggêrêng supaya kowe dipala asu kaya sabêne.
Punika ngibaratipun tyang suwita ing panjênêngan ratu: kasihan, saparipolahipun ingkang damêl sêriking liyan [li...]
[...yan] namung dipun kalumuhi, awit mênawi dipun puruni: wadul, wadulipun inganggêp ing Sang Prabu,
punika gêgrêmêtan kêsèt, manggèn ing gêgodhongan bakaling awakipun, (ulêr cubung manggon ing wit cubung, ulêr jêram inggih manggèn ing wit jêram) godhong ingkang dipun panggèni ngiras dipun têdha ngantos ludhês, angolah ngalih dipun ênjah-ênjah, sampun saèstu sagêd nêlas-nêlasakên godhong. Awaking ulêr lêma aginak-ginuk, dhasar kinajrihan utawi ginilan ing manungsa dening wulunipun anggatêli, gêsangipun prasasat ingêmong ing Pangeran, sanadyan prasasat tanpa sambekala, ewadene gadhah èngêt rumaos dosa [do...]
[...sa] ing Pangeran, anggènipun ngrisak
mungging Pangeran, ingandikakake bêcik, ora ingandikakake ala, yagene aku nglakoni mangkene: nanging
lapisipun ingkang kêtaman, konthal-kanthil wontên ing pang alit, nama: ngênthung, Sarêng dumugi mangsanipun
ngeramakên, kuwawi ambêkta awakipun: dangu, lajêng mabur tan akêsêl, ngupados donyanipun maduning sêkar, ngantos dados paribasan: mabura kaya kupu. Gêsangipun lêstantun wilujêng ngantos dummugi ing pêjah, sirna namaning ulêr satruning jagad, santun nama kupu rêrêngganing jagad.
Manungsa nalika taksih nèm, ambêlasar awon kalakuwanipun, botên anèh, dening botên sagêd mêkak hawa napsunipun, sarêng sampun sêpuh punapa inggih taksih dipun lêstantunakên, botên manah dhatêng sae, punapa kawon kalihan tekading grêmêtan ulêr, sagêd mantuni kalakuwanipun awon. Mongka jangjining manungsa ingkang kenging winastan awon punapa sae, dumugi titimangsaning pêjahipun, kala rumiyin sae sapunika awon, winastan awon.
Kala rumiyin awon sapunika sae, winastan sae, inggih punika lêlampahanipun Radèn Said = Sunan Kalijaga, ênèmipun lampah ambêlasar, sêpuhipun dados wali panutup, utawi wali kutup.
Ing Sêrat Panitisastra kaca 97/11, wontên cariyosing naga, apawong mitra kalihan dewa, nanging gadhah satru pêksi garudha, mêkatên cariyosipun:
mapan jênênging urip puniki / aja ta nora arsa darbeya / saraya iku têgêse / pawong sanak satuhu / ana uga tinelad
garudha gya rawuh / myat ing naga mangkya wus dadi / sawit ing badan Sramba / langkung ajrihipun / arsa nêmbahana naga / lunga tanpa sêmbah ila-ila dadi / saking luhur sêmbahnya //
Rayap punika gêgramêt ingkang ngrisakakên griya, dipun krikiti rintên dalu, kathahing rayap ewon, lêksan
sanjawining griya, ing papringan, utawi ing patêgilan, manungsa botên sagêd ngrisak griyaning rayap salêbêting griya, awit angrisakakên jogan, utawi panggènan sanès-sanèsipun ingkang dipun anggèni rayap. Rayap punika gadhah
ratu nama gundhik, warninipun jiblês olan-olan, botên sagêd anggrêmêt saking lêmanipun, wontên salêbêting lêmpung griyanipun saukuring awakipun, bolong ngandhap nginggil, katingaling gundhik, mênawi kapêcah, dipun panci têdha dening balanipun, damêlipun namung nigan, kathahipun tanpa wicalan, punika ingkang murugakên rayap saya ngrêda.
Rayap mênawi sampun sêpuh mêdal laripun, lajêng santun nama laron, sami mêdal saking lèngipun ngumbara silum tanpa sêdya, ingkang andhap binujêng binutuhakên dados têdhaning ayam rêbatan kalihan lare-lare mawi mungêl: êndhèk-èrèk dhuwur kêncur, ingkang nginggil dados têdhaning pêksi tiyang pados laron inggih wontên, mênawi mêdal enjing sarana dipun celung (damêl wokan sacêlaking lèngipun, laron anggrêmêt mêdal dèrèng ngantos mabur kêcêmplung ing wokan, namung kantun angukupi kemawon, mênawi mêdal dalu kapasang dilah wontên têngah tampah,
Laron dados ngibarating manungsa, tiyang nèm ingkang nuruti hawa napsunipun tansah jibar-jibur anêlasakên barangipun sanak sadhèrèk ingkang dipun ênggèni ngantos dumugi sêpuh dipun kèndêlakên kemawon, dangu-dangu rasa risi awakipun piyambak, kesah saking panggènanipun tanpa sêdya, wontên ing margi manggih papa sangsara, punika ingkang nama adiling Allah.
Utawi dados ngibarataning pandung, bilih taksih winongwong ing Jawata: wilujêng, sarêng sampun kathah sundukanipun kacêpêng tiyang wontên saênggèn-ênggèn, sanadyan ingkang botên nate dipun awoni: inggih dados mêngsah.
a. Suruh, aku sing dadi baku araning kinang, ora ana aku, ora ana kinang.
b. Jambe, mangsa, sadurunge tinêmu kowe kêna dikinang, aku wis andhisiki dikinang ing widadari.
c. Gambir, nganggowa suruh, nganggowa jambe, yèn ora nganggo aku (gambir) mangsa bisaa abang.
d. Ênjêt, abangmu sêpira yèn ora ana pitulunganku (ênjêt), mangsa enaka dikinang, manungsa ora doyan.
e. Bako, wis aja padha gumêdêr, kabèh-kabèh luput, sing bênêr mung aku (bako), wong nginang tanpa bako, tanpa rasa enak mung kêmba suwe-suwe dadi sêpêt.
Manungsa, mêngko-mêngko: ta, aja padha rêbut bênêr, takkandhani padha rungokna:
obah paksa muksa = 269 P.R. I 248-6 v.o.
Nuli Sang Hyang Kamajaya lan Dèwi Ratih: karsa anggantèn warna têlu, jambe gambir lan ênjêt, bisa ngabangake
Kanwa Bathara Wisnu) karsa amuwuhi aduning kinang suruh lan bako, dadi warna lima karo kang dhisik, jambe, gambir lan ênjêt, sinangkalan: Panca Warna Katon Muluk = 345 P.R. II 42-9.
Sampun angunggul-unggulakên utawi ngatingalakên kuwasa badanipun piyambak, sayêktosipun: unggul sarta kuwasaning tiyang, saking tiyang kathah, botên saking badanipun piyambak.
a. Sawêr, kowe anuana. apa kapêthuk aku nganggo malêmbung, aku rak ora tau munasika marang kowe, doyanaku kodhok, dudu kênthus.
b. Kênthus, sokur nèk kowe ora doyan awakku, dene olèhku malêmbungake awak jagaruna yèn koksikara, angèl-angèla lêbune awakku mênyang wadhukmu.
pandamêl sae, inggih dipun sigèni ing tiyang.
marang kowe, geneya kowe umpêtan wêdi ing manungsa, apa dosamu, dene aku iki disihi bangêt, turu awèh awor ana ing kasur.
b. Kuwuk, puluh-puluh kêpriye wong wis garise awakku, malah yèn manungsa wêruh aku, aku dilokake kuwuk, kuwuk: ora, kucing, kucing, dadi aranku kucing, manungsa wis ora nganggêp, dilih aran kuwuk, iku olèhku andhêlik ana ing barongan ori.
b. Êmbuh, ayake mung saka gêthinge bae.
b. Ora ana, yèn bêngi aku saba mênyang pomahan malêbu ing gandhok, yèn ana sêga iwak kang disinggahake ana ing kono: takpangan.
b. Iya sakarêpmu olèhmu ngarani, bot-bote wong ngêlèh nêmah marang laku ala.
a. Yèn ora mranggul sêga iwak: kêpriye.
b. Yèn ana pitik dakdêkêp banjur takgawa mlayu.
a. Iya iku sing marahi kowe disrêtu ing manungsa.
b. Disrêtu iya bèn, mangsa bisa anyêkêl aku: ora.
a. Bok aja mêngkono kêpriye: taksuwunake pangapura marang bêndara, ngèngèra manèh kaya dhèk isih cêmèng kae biyèn.
b. Saiki aku ora bisa awor kowe, wis narima dadi kuwuk bae, amarga wong ngèngèr iku abot, bêcik dadi wong
Wadêr pari, pirêmbagan sami wadêr pari.
Ayo padha ngalih saka ing kêdhung kene: mênyang ing bantaran kana.
Anu apa nganggo ngolah-ngalih, ing kene wis kêbênêran, banyune adhêm kayoman pang ing wit ingas nganti klangsrah ing banyu, banyune ora ngèlèkake awak, akèh êndhêg-êndhêg kang kêna pinangan.
Amane apa, aku kowe isih padha cilik-cilik, klêbuwa ing wisayane wong apèk iwak, iya diculake,aku kowe durung enak dipangan.
Bênêr yèn ama saka panggawening uwong: ora, nanging apa kowe lali pituture si biyung, ora olèh dolan karo kutuk, môngka ing kêdhung kene kadhaton kutuk.
Kutuk apa dadak wêruh marang aku, wong gêdheku lagi sadami mene, dhèwèke lamur, sanadyan aku ana ing ngarêpe: iya ora wêruh.
Kandhamu lamur, yêktine malah awas bangêt, ngungkuli bangsaning iwak kabèh, mulane ana paribasaning manungsa: kutuk apilaur, prasajane: kaya kutuk ethok-ethok lamur, supaya ora disigèni olèhe momor sambu karo iwak akèh, nèk ana iwak sing kalimpe, amêsthi disarap kalêbu ing wêtênge, aja manèh sing kaya aku kowe, lima sapuluh diuntal barêng.
pisan-pisan yèn kowe ora gêlêm lunga-lunga saka kene, kêlèt ana ing awakku. Wiwit kowe isih dadi têlèk takitik-itik takwèhi pangan
urip ajalaran saka kowe, iku wis kudratullah, padha bae karo tumitah ing manungsa saka bapa biyunge. Aku manèh sing sipating [si...]
[...pating] kêkayon bisaa awèh panarima marang kowe, cacak sing manungsa akèh sing ora ngèlingi utawa malêsi marang kabêcikaning bapa biyunge.
a. Pang jambu: Yèn sipating uripe ora gêlêm tulung tinulung, mung amburu uripe dhewe, adate sok ora bêcik dadine, êmbuh sajalar-jalarane, titènana
têdha, sangêt kêduwungipun anggènipun ngêmos-êmos têdha, botên mawi dugi prayogi awèt-awèta ingkang wingking, nanging kaduwungipun sampun kasèp, wusana alum nututi pêjah, lajêng garing kados pang jambu.
Anak ingkang sampun diwasa botên purun pisah kalihan bapa biyungipun sarta taksih dados damêl, pêjahing bapa biyung, awakipun katut pêjah, namung kaot botên tumut dipun pêndhêm.
Elinga yèn pawèhing biyung, ora nyukupi mungguhing awakmu, nganggo diwratakake marang sadulur-sadulurmu, dadi kudu budidaya dhewe.
Kêthèk ngrêsula kawêdal wontên ngajêng kapal, têmbungipun:
a. kêthèk, yatalah takdire awakku, diingu ing manungsa dicancang cêthikku karo walulang mawa rante cêndhak, ora bisa mrana-mrana, nguyuh ngising ngênggon, ngungkuli wong pranteyan, panganku mung sêga sakêpêl, jagung satugêl, wowohan sing ora enak dipangan ing manungsa, pagaweanku tunggu si mêkothok (jaran)
yèn dipèk maling, aku mêre krungu wong kêmit ing pandhapa, malinge lumayu, sawêngi kêcêput aku ora bisa ngliyêp, beda têmên karo sing taktunggu, sawêngi anggamos mangan sukêt, yèn awan mangan komboran, sukêt dicacah diwori dhêdhak, têrkadhang nganggo gabah arang, ora lali yèn bêndara mênyang gêdhogan nyangking gêdhang: salirang, dipakakake kabèh, aku ming disêmpèlake saulêr, pagaweane ora mandra mung yèn bêndara lungan cêdhak-cêdhakan ditunggangi, ulihe cangkême dituruhi, banyu ana ing carak banjur diidêr-idêrake, mèn mari kêsêl,
kaslamêtanku ing wayah bêngi, aja kongsi dipèk maling, digawa marang pajagalan banjur dibêlèh, iku gêdhe pitulunganmu marang aku, aku rumangsa durung bisa malês, nanging pangrêsulamu aku koksêngguh mangan turu angenak-enak, ora nyambut gawe kang rêkasa, iku luput pangiramu, iya bênêr panggaweanku [pang...]
[...gaweanku] ènthèng, wong kowe
kongsi tumiba ing luput, yèn ngantiya luput, ora dikanggokake olèhku suwita, ngungkuli
agawe sangsême atiku, mèmpêr kaya swarane bêkurku, nanging ora pisan ngèmpêri, bêcik bêkurmu.
b. Drêkuku, aku iki kokumpak: dadi.
a. Ora ngumpak, mung sanyatane bae, adu drêkuku, [drêku...]
[...ku,] kowe iku bok kaya aku, aku bungah duwe kônca kowe.
b. Apa sing kokpamèrake, sihing manungsa marang kowe. a. Aku digawèkake omah cilik acèkli (pakupon)(pagupon).
ana sandhuwuring cagak dhuwur, wangun limasan,
esuk, yèn srêngenge wis madhangi jagad angilangake lamuk ing awang-awang, aku nuli digêtak karo dikênthongi, aku banjur mabur kalangan mênyang ing langit nganti kêthap-kêthap cat katon cat ora, mung iku kang dadi pagaweanku, manungsa bungah bangêt, yèn wis antara suwe, aku nuli nglayang mudhun ngênêr paguponku, ing kono aku wis dicêpaki pakan sêga wadhang satampah dicarubi katul, ora susah kangelan ngupaya pangan dhewe, wis dipanci-panci mangan ping têlu sadina.
b. La, ya, wong kowe dara Jawa, rumasamu wis kêpenak, uripmu mung karo sêga wadhang, koksêngguh wis ora ana pangan manèh kang ngungkuli. Cêkake kowe kêsèd, [kê...]
[...sèd,] ora dhêmên kangelan dhewe kaya aku, mungguhing aku ora mêngkono, dhêmên ora ana sing ngingu, dadi wong mardika golèk pangan dhewe bisa nandhing milih, mungguhing manungsa kowe iku dhêmên dadi abdi dalêm, utawa abdine Kangjêng Guprêmèn, aliyas kêthiplak, mulane kowe tansah mêndhak-mêndhak kaya liwêt, rak iya: ta, nyatane, ora ana priyayi sing sugih, kabèh mlarat, sanadyan sing wis apangkat gêdhe iya ora bisa sugih, beda karo wong banija tanah ngatas angin, utawa sabrang, kasugihane ana kang tanpa wilangan, mukti wibawa kaya ratu, marentah wong ora ambalanja. Sarèhning aku manuk, tinitah urip dening Pangeran, panganku wis pinanci sumêbar ing bumi, aku mung kari mêmilih apa sasênêngku, ora kaya pandumanmu pêpancèning manungsa, sêga wadhang wis mambu, pêrane sarana dicarub karo katul, kokpamèrake marang aku, ora manjing. Karo dene manèh kowe ora ngèlingi panganiayaning manungsa, kowe digêthik digawe lawuh mangan, ora ngêrês-êrêsi ati, wis lumrahe manuk dibêlèh, balik [bali...]
wadhang sabên esuk, nganti diarani sêprapating manungsa, yènta kowe manungsa. Sarèhning aku lan kowe beda panêmune, bêcik andum slamêt bae. Dene sayogane kok lakoni suwita ing manungsa, golèka sih piwêlase bêndaramu bae manèh, marine anakmu di-tim kanggo pikuwating uripe.
Punika pasêmonipun tiyang Jawi anggènipun nandhang papa cintraka.
Cêcak pados mamangsan cêlak kalihan galodhog ingkang dipun ênggèni ing tawon dowan.
a. Tawon, kowe aja cêdhak-cêdhak galodhog,
aku dhèk wingi kelangan anakku sitok, amêsthi kowe kang nyolong, lagi taktinggal sadhela, lunga golèk madu.
b. Aku ora nyolong anakmu, dhèk wingi aku ora saba mrene.
a. Yèn dudu kowe: iya kancamu. Cêkake kowe lungaa saka kene.
b. E, e, athik kaya sing duwe Sênèn Kêmis, nundhung wong golèk pangan, apa iki omahmu.
b. Antupên, aku ora wêdi karo dhapurmu. Kêlampahan cêcak dipun êntup, nanging botên kadamêl raos, namung sakit sakêdhap lajêng mantun. Cêcak murugi tala anggondhol gananing tawon satunggal-satunggal lajêng kesah. Tawon giris kambu kesah saking glodhog.
Durjana botên ajrih ing damêl, yèn ingkang gadhah griya tilêm, dene ingkang dipun ajrihi tiyang mêlèk, nanging durjana kècu (cêcak) lêpat ing sêmbur.
Lêmbu jalêr èstri rêrasan, têmbungipun:
a. Wong wadon, aku krungu kabar, karsane bêndara, anakmu pêdhèt wadon arêp disinaokake magawe awor karo pêdhèt lanang, supaya ing têmbe yèn wis laki aran sapi wadon, ora beda karo bojone: sapi lanang, aja kaya kang uwis mung dadi sapi pêrêsan bae.
b. Wong lanang, mungguhing aku sapi wadon, mathuk kaya karsane bêndara iku, awit ingatase manungsa panganggêpe mênyang sapi wadon, salawase mung disêpèlèkake bae, beda mênyang sapi lanang iku sing dianggêp pêrlu.
a. Aku iya ngarani bênêr panêmumu mau, nanging ana manèke sathithik bab kumpuling lanang lan wadon, sok ora bêcik dadine, paribasane [pari...]
Jawa, ajine mung saprapate sapi Bênggala, sing pêrlu iku undhaking aji saka disinaokake, lawas-lawas bokmênawa bisa padha karo sapi Bênggala. Karodene manèh ora mung bangsaku sapi Jawa bae kang ala, sanadyan sapi Bênggala lan liya-liyane iya ana kang ala. Ing layang Sastra Wursita karangane sujana Samaasmara, muni: ora ana umat kang tanpa cacad.
Punika pasêmonipun tiyang Jawi anggènipun badhe ngajêngakên bôngsa, anak-anakipun èstri sami badhe dipun sêkolahakên kados caranipun bôngsa Eropah. Ingkang nganggit sampun ngrumiyini putunipun èstri dipun sêkolahakên Walandi, namung dumugi ing pamulangan andhap ngantos tamat, sarta sampun pajêng laki angsal doktêr Jawi, sênêng gêsangipun, sagêd satata kalihan pangagênging nêgari bôngsa Eropah kakung putri, sêmantên indhaking kadarajatipun lare pangajaran.
Ing Sêrat Cariyos Sèwu satunggal dalu jilid I kaca 28 wontên cariyosing
pagaweanmu, kowe nganggo dirêksa wong siji, kang angguyang, makani lan ngombèni, gawemu kang abot dhewe mung ditugangi ki sudagar, yèn lêlungan cêdhakan, kajaba saka iku kowe nganggur bae. Ingatase panganggêpe wong mênyang aku, sulaya bangêt karo panganggêpe mênyang kowe, kowe bêgja, aku cilaka, barêng karo byar, aku wis dipasangi waluku nyambut gawe ana ing têgalan utawa ing sawah, bubare wis awan, sorene dipasangi waluku manèh bubare sok nganti wêngi, bangêt sayahku, tarkadhang nganti ngêntèkake karosanku, ki juru sawah tansah ana ing buriku karo mêcuti ora lèrèn-lèrèn., saking rosane olèhku anggèrèt waluku, guluku nganti mêlècèt. Yèn wis rampung olèhku nyambut [nya...]
[...mbut] gawe, aku dipakani kacang aking, rêgêd kaworan wêdhi, ora nganggo diulapi pisan-pisan, lan dipakani liyane kang ala-ala, sêmono iku durung tutug cilakaku, sawise aku mangan ora enak, wêngine aku turu ora kêpenak, awor karo talethongku, iya iku sababe kawruhana, mulane aku kêpengin kang kaya pêpêsthène awakmu. (Kuldi botên mangsuli wicantên, namung dipun uja kemawon, sarêng sampun dumugi, kuldi mangsuli):
b. Kuldi, kowe iku sapi, yèn dak arani bodho mangsa bisa amangsuli, yêktine bangêt ing cublukmu, gêlêm dirèh ing sakarêp-karêping wong, lan kowe ora anduwèni niyat bêcik, apata kang dadi kauntunganmu, olèhmu nandhang papa cintraka
yagene dene ora kokpurih wêdine kalawan pambêkosmu. kowe iku tinitah kaparingan nganggo sarat, kang minangka kajèn kêringan ing awakmu, môngka ora nganggo kokpikir, yèn kowe diwènèhi pari utawa sukêt kang ala. mbok sjs kokpsngs, smbusên bae banjur tinggalên, yèn kowe miturut ing rêmbugku iki, amêshi ora lawas seje panganggêpe mênyang kowe, sarta kowe anarima mênyang aku.
Tiyang awon kalakuwanipun sampun kinodrat botên sumêrêp ing kasaenan (kuldi), dipun saeni malês angawoni, rêmên damêl karisakan, utawi pitunanipun tiyang ingkang nyaeni badanipun.
Simbar tumèmplèk ana ing wit-witan, urip saka kêbêsing banyu udan kang kandhêg ing kalikaning wit, ana antaraning pang kang misah dêlêg, kandhêging banyu ora sapiraa [sapira...]
[...a] suprandene simbar bisa urip sêgêr kaya wit-witan kang tinandur ing lêmah mangan lêmining bumi kang rinabuk, pating srawe pating slawèr nêngsêmake pandulu, riyêl sogolane saya ngrêmbaka, nanging uriping wong ora kaya mêngkono, wiwit bayi dijuju kaya manuk, dikêmpit kaya wade, barêng diwasa akèh sing ora mituhu marang pituture wong atuwane.
Liding dongèng angèngêtakên kalakuwaning tiyang, mênawi manggih sakeca supe dhatêng ingkang suka jalaran.
Simbar punika tumèmplèk wontên wit-witan ingkang sampun agêng-agêng, gêsanging simbar ngisêp toyaning wit ingkang dipun tèmplèki wau, dados rêrêngganing wit tiningalan amara sêmu.
a. Wit-witan, olèhmu milu aku ditêtêp, aku ora bosên marang kowe, dening kowe gawe rêrêngganing awakku, mung yèn mangsa kêtiga ngêrak, arah-arahên pangisêpmu banyuning awakku, aja kongsi kalirên bae,
bonggolku isih bisa tumèmplèk ing dêlêge uwitmu narima karo tètèsing êbun bae, ing mangsa labuh kapat aku bakal tuwuh angrêmbaka manèh.
Punika pêpindhanipun tiyang salaki rabi, tiyang alit angsal tariman putranipun tiyang agêng, punika sagêd anginggahakên darajat sarta sagêd amêwahi kajèn kèringan, dening saening panganggêpipun.
Wontên wit lo agêng, thukul satêpining lèpèn, pangipun ngantos kêlangsrah ing toya, botên wontên wit-witan ingkang nyamèni agêng inggilipun, jaha, gêmpol, ingas, klampis sami kayoman, sarta wit lo wau botên sagêd kakirangan têdha dening sabên mangsa rêndhêng katandhêgan lêmining lèpèn bêna, wohipun kados sêmpal-sêmpala, rumaosing wit lo badhe botên sagêd kakirangan têdha ing salami-laminipun, wit lo wau kathukulan wiji waringin, kabur kanginan saking panggènan têbih, wicantênipun wit lo:
a. Mêsakake têmên aku mênyang kowe, dene uripmu angêpèk-êpèk, kowe takpitulungi ngisêpa banyuning awakku, supaya kowe urip kalawan sênêng dening kowe takayomi, nanging kowe aja pisah karo aku ing salawas-lawase, mitulungana yèn ana gawe parigawe, wong aku iki busuk, kowe pintêr, dene
aku, aku nganti kêntèkan têmbung, ora bisa mangsuli panarima kang nyukupi, kajaba aku mung upata sapancoronging rêmbulan, sagêbyaring
anggagrakusika (lung lit) badhe budi botên sagêd, sampun karangkus ing oyod-oyodan utawi kados goni tumangsul candhiking baita labuh jangkar, botên sagêd
[...ntên] barang langgêng, mênawi wontêna prajangjiyan têtêp, punika pantês ingajonan sarta kinurmatan ing salami-laminipun.
Landhak punika kewan ingkang awulu sakisi-kisi, lincip angrangap pindha borang pinasang, mênawi kadamêl ngabruk ambêbayani, sanadyan botên sagêd adamêl pêpati, nanging sagêd adamêl susah nandhang tatu ajur amoh kados rinampog ing sujèn, gêndhungipun landhak ngantos kawêdal:
Landhak, apa ana titahing Allah, kewan cilik kaya aku, sapa-sapa sing kêpêthuk sumingkir wêdi yèn
gêmbili kimpul, manungsane iya wêdi marang aku, ora wani nyêkêl, sumêlang yèn takkabruk, cêkake aku luput ing bilai saka panggawening satru sêkti. Wuluku adi luhung dadi rêrêngganing awak, tinonton pindha rajêg mawa praba
pangruwating satru kang gêndhak sikara. Omahku ana sajroning rong jêro dawa amenggak-menggok, ora kêna disogoki ing gantar saka ing jaba, cêkake ora ana kauripan ing dunya kang ngungkuli kauripanku: sênênge, kêna takupamakake aku luput ing pati sadurunge mangsa.
Kacariyos manungsa, tanêmanipun ing patêgilan sarta pakêbonan risak minongsa ing landhak. Sangêt pamuring-muringipun, sabên konangan dipun oyak lumêbêt ing rong, kandhêg pangoyakipun, manungsa lajêng mirantos uwuh angundhung-undhung, kasulêt wontên sangajênging rong ing lêbêt, kukusipun kaangkah malêbêt, supados angèbêki rong landhak kêplêpêgên, botên sagêd ambêgan, enggal lumajêng mêdal, ciptanipun ngajak pêjah sampyuh kalihan manungsa, manungsa sampun prayitna wontên sangajênging rong kalihan ambêkta tugêlan gadêbog landhak katingal mêdal mangkorog badhe ngabruk dipun rumiyini kaantêban gadêbog, cumêprut tumancêp [tuma...]
[...ncêp] ing wulu landhak ingkang pindha darêjêg, landhak botên sagêd ebah anggêndhong gadêbog, tanpa polah lajêng dipun pêjahi: gampil kemawon, wulunipun dipun bubuti.
Punika ngibaratipun tiyang ngunggul-unggulakên badan têmah dados asor, ngêndêl-êndêlakên dêdamêl têmah malendo saking
aku, nanging karo sing kokencoki kuwi: kêpriye, sabên bêngi kokcolong gêtihe, koksêsêp nganti êmoh-êmoh, kuwi apa iya luput marang kowe, kowe nuli anggrêmêt sumingkir, wêdi nèk pêcah wadhukmu kêtindhihan tangan, saking wis ora bisa mabur. Iku padhane durjana maling mêntas olèh-olèhan, banjur sumingkir andhêlik ing ênggon sêpi karo sênêng-sênêng, mangan enak ora kangelan, mung kangelan sêdhela ngowahi baturing omah, kuciwane yèn konangan ora wurung borot wadhuke, ditumbak marang kang duwe omah. Padhane kowe, yèn ora konangan olèhmu nyakot, wêtêngmu nganti kaya bêdhah-bêdhaha kêbak gêtih, nanging yèn konangan wonge [wong...]
[...e] panuju nglilir, ora wurung kowe digêblèg gèpèng awakmu muncrat gêtihmu colongan.
Tiyang awon, botên sumêrêp ing sae, sanadyan dipun saeni, walêsipun inggih angawoni.
Têpak dipun encoki lalêr sarwi wicantên:
a. Lalêr, lah kowe sing sok gawe pèndènging bisaku, saiki auaku. belakna.
b. Têpak, mangsa bisaa aku nêpak awakmu yèn ora kalawan karêping manungsa.
a. Dosaku apa mênyang kowe, dene aku kokkuya-kuya, sabên mencok katêpak.
b. Kowe ora duwe dosa mênyang aku, balik manungsa apa duwe dosa mênyang kowe, yèn ana manungsa gudhigên, utawa korèngên kokincih, kokpangan nanahe, yèn wonge ora krasa kokencoki, kowe tinggal êndhog dadi sèt gawe cilakaning manungsa.
a. Iku aku mung nêtêpi wajibing urip, miturut kudratku,
b. Bênêr kudratmu mêngkono, nanging apa ora ana barang sing kalal kokpangan, kayata: apa-apa bae kang amis kang bacin, utawa kang mambu, bathang sapapadhane: ora kurang, têka wong kang isih urip kokpangarahi, mulane kowe têtêp dadi satruning manungsa, aja ngrêsula yèn taktêpak êndhasmu nganti gèpèng.
aku iki yèn nonton rupamu, taktimbang karo rupaku, rasaning atiku kaya mati-matiya, êmoh urip.
b.Krupuk, geneya kowe têka nalongsa duwe cipta mêngkono, iku wis kudratullah, makluk mung sadarma nglakoni.
a. kêpriye olèhku ora nalongsa, awakmu gêdhe [gê...]
[...dhe] dawa abang gumêbyar amarakata, awakku cilik prasasat bundêr padha karo sogok thunthêng, ora mêjaji, sarta tansah ijo bêgja-bêgjane lagi tumlethong wis dipèki ing manungsa, agawe rusaking awakku. Kowe mung tansah pinilala sarta ingaji-aji ing manungsa, akèh rêgamu tur sathithik
ngarani kaya panêmumu iku manungsa kang cèthèk budine, kang jêro: ora mêngkono, amarga kowe dadi kuwating pêdhêsku, tanpa kowe, tanpa pêdhês, mari pinilala lan ora diaji-aji ing manungsa.
Tiyang agêng ingkang botên ngaosi kangelanipun tiyang alit, sirna ajinipun sarta sirna
iku: karêpku manungsa, sing nguwasani aku lan kowe, dudu Gusti Allah, yèn aku kabèh padha katêragan udan, sing mêsthi manungsa angunggahake banyu kali marang bêndungan mili ing kalèn susukan ginawe ngoncori aku lan kowe kabèh, mari kasarakat.
a. Iya yèn ngono, yèn ora: piye.
b. Sababe athik ora mêngkono: apa.
a. Athik takon sabab, sababe sing kuwasa marang kowe kuwi: wong Jawa, dudu Walonda, wong Jawa wis ora duwe kuwasa pisan-pisan bab pamanduming banyu, kabèh-kabèh wis ana Walonda, dadi banyu iku bakal kanggo ngêlêbi tandurane dhewe, têbu, tom sarta
b. Jare anggêr Jawa banyu iku kagunganing ratu.
a. Iya yèn tanah Guprêmèn, nganggo dipriksa ing priyayi Irigasi, naging yèn tanah kene(Surakarta, Ngayogyakarta) ora, sing kuwasa Walonda sing majêgi bumi, lirune lurah patuh nagara, iku kuwasane wis kaya ratu ora mung prakara banyu lan bumi bae, dalah wonge kawisesa kaya wong tukon, rina wêngi nyambut gawe, yèn rina mênyang sawah, mênyang pagilingan, utawa andandani lurung kabudidayan, yèn bêngi dijagakake jaga tanduran ana ing sawah turu ing gubuk, utawa rondha patrol sarta kêmit ing loji lan ing pabrik, sabên jam ngubêngi capuri, sanadyan wis dicara wong tukon, yèn luput dikrakalake klêbu ing sêpiran kaya durjana maling.
Punika katrisnanipun tuwan-tuwan kabudidayan ing Vorstênlandên dhatêng tiyang alit bawahipun, bêda sangêt kalihan ingkang sampun kaasta ing Kangjêng Guprêmèn, taksih mana suka, botên jiyadan, mila padhusunanipun kathah ingkang [ing...]
[...kang] suwung, botên wontên tiyangipun, ngalih dhatêng kajawèn, utawi ngumbara pados têdha sapurug-
a. Prênjak, yagene gagak, aku muni awèh sasmita bêcik, koksauloni kowe muni awèh sasmita ala, ngalup patining manungsa kang duwe omah.
b. Gagak, kowe awèh sasmita apa.
a. Awèh sasmita sing duwe omah arêp katêkan dhayoh adoh.
b. Mung mêngkono, kuwi kokarani bêcik, yèn sasmitaku kokarani ala, nanging satêmêne angèl.
a. Kowe awèh sasmita ala liyane ngalup patining wong, bangkene arêp kokpangan.
b. Upama ora dipêndhêm, disetrakake ana ing alas, iya takpangan, awit doyanaku bathang, nanging iki ora mêngkono, aku awèh wêruh marang
manungsa kang nandhang lara, yèn larane rêkasa, awake wis anggônda sawa. Supaya ngati-ati golèka banyu bêning, tômba sing bisa marasake larane.
a. Wis ora kowe awas bisa wêruh wong lara ana sajroning omah mung saka landhêping panggandamu.
kowe nunggal ana ing kana, saiki aku ngalih ing kene, kowe milu ngalih nunggal ana ing kene.
b. Dhokerok, E, E, mêngkono unimu, iki bumine sapa lan pangwasane sapa, athik kowe nganggo nglarangi wong saba ana ing kene. Kowe apa ora mêlèk yèn iki bumining manungsa, utawa pangwasaning manungsa, dudu duwèkmu lan dudu pangwasamu.
saka ora sudiku: sudi, nanging atiku tansah ngandhat sumêlang nèk koksikara, kaya Dhokerok liya-liyane kae, sok mangan Dhokiyik rewange saba.
a. Sukur, aku bungah, nanging iya aja cêdhak-cêdhak, wong
b. Unimu iku mung anggrêgêtake ati bae, nyingkang-nyingkang kaya dara.
a. Ora pisan-pisan yèn akuwa duwe anggêp kaya dara, sing dak ênggo anggêp bae apa, wêdiku mênyang ing kowe ora mung lair batin, sanadyan ana ing sajroning pangimpèn iya wêdi.
b. Ora, pancèn saka bautmu clathu bae, satêmêne nyanyampahi marang aku, kowe bongga apa nutut.
a. La, la, la, lidok ujare wong dhaplok, kowe rak arêp misesa aku: ta, jare mau ora tau mangan Dhokiyik, aku iki apa.
Dhokiyik mabur angesahi: dipun palêcit, kêcandhak lajêng dipun têdha: rampung.
Pambêkanipun tiyang agêng dhatêng tiyang alit, taksih kathah ingkang kados pambêkaning Dhokerok dhatêng Dhokiyik, kajawi ngangge patrap sawênang-wênang, inggih taksih karsa mêrês rahing kawula ngantos apuh.
Ing Sêrat Cariyos Sèwu satunggal dalu, jilid I. Kaca 37 wontên cariyosing sawung kalihan sêgawon, makatên:
Sudagar mau duwe babon sèkêt, jagone siji, dene kang rumêksa pitik iku mau kabèh: mung asu siji.
Allah mêsthi ora parêng yèn kowe dawaa umurmu, sabab apa kowe ora isin, ing sadina iki anglakoni pagawean mêngkono. Jago
nolih sarta ladak saure, geneya aku isin, apa aku ora kêna ing dina iki yèn anglakonana pagawean kang kaya adat wis kêlakon, asu mangsuli, sarèhne kowe ora sumurup. Dadi dak tuturi, yèn bêndara susah bangêt, sing wadon duwe panjaluk, dijarwanana ing sasêngkêran sawiji, dene kang sinêngkêr iku yèn
andêlêng ing bojone nangis ora mênêng-mênêng, mênawa ki sudagar anêmahi ing karusakan, wong saomah padha susah kabèh, mung kowe dhewe ora
mêngkono, geneya, apa bêndara owah pikire, dene bêndara bojone mung siji, ora bisa mungkasi prakara, bojoku sèkêt, mongka
ngatase] bêndara: kêpriye pamikirmu. Jago mangsuli, karêpku bêndara lumêbu ing kamar panggonane sing wadon, dikancinga saka ing jêro, nuli anjupuka gigitik kang gêdhe, sing wadon digigitika ping sèwu, aku namtokake yèn sing wadon banjur sumurup ing nalar ora ngudi manèh anjaluk jarwane wadi kang ora kêna dilairake. Ki Sudagar barêng wis sumurup calathuning jago, banjur ngadêg saka ing panggonane, sarta jupuk têkêne kang gêdhe marani bojone kang isih nangis, kamar dikancing saka ing jêro, banjur digigitiki. sing wadon saking ora bêtah larane: anjêrit-jêrit, panjêrite: tiyang jalêr, sampeyan kèndêl anggèn sampeyan gêbagi, kula botên takèn malih-malih.
Tiyang jalêr kawon kalihan tiyang èstri, asring adamêl pituna, dene ingkang mêsthi adamêl kanisthaning badan, ngurupakên barang sae, angsal barang awon.
Sawung kalihan babon pantês dados têtuladaning manungsa, manungsa mênawi gadhah pambêkan kados makatên, kenging sinêbut manungsa utami.
Sawung tansah apapasihan kalihan babonipun (botên pabên mênggahing manungsa) mênawi sami saba, sawung angsal cucukan dipun sukakakên babonipun, kalihan mungêl, cruk, cruk, cruk, babon dhatêng angrêbat cucukan ingkang wontên ing cucuk lajêng dipun têdha utawi botên, sawung lajêng ngèrèki. Mênawi babon mèmèti badhe nigan, sawung lajêng bingung madosakên panggènan, manungsa ingkang gadhah ayam sumêrêp lajêng andamêlakên patarangan, babon lajêng nigan, sawung misah panggènan, sarêng sampun nigan, babon pêtog-pêtog, isthanipun ngundang suka sumêrêp bilih sampun
salajêngipun ngantos dumugi paniganipun angsal gangsal wêlas, utawi kirang langkung sakêdhik,
sarêng sampun dumugi paniganipun, babon pamit dhatêng ingkang jalêr badhe ngangrêmi tiganipun, têmbungipun:
a. Babon, wong lanang aku pamit arêp ngangrêmi anakmu (êndhog) kalawan kamurahaning Pangeran, taksêsuwun bisaa dadi kuthuk.
b. Jago, pira lawase olèhmu arêp ngangrêmi anakku.
a. Ora lawas, mung têlung Jumungah anakmu bisa nêtês, nanging pamitku ngladèni kowe ora mung sajrone angrêm, panjalukku nganti dadi kuthuk, kuthuk nganti dadi pitik kumanggang kumêt, anakmu lagi taksapih, aku bali ngladèni mênyang kowe manèh.
b. Lah sajrone aku pisah karo kowe sing ngladèni aku sapa.
a. Rabia karo babon liya, aku ora panas, mungguhing agama Islam, wong lanang wênang wayuh papat, aku manèh sing sipating kewan, oraa wênang winayuh akèh.
Kacariyos wiwit babon sawêg angrêm, botên nêdha botên ngombe, mênawi mudhun saking patarangan kraonkraos. [kra...]
[...on] kêsêl kakablak wontên ing latar, dipun cêlaki ing sawung: botên purun, wuluning gulunipun mangkorog kalihan mungêl: kruk-kruk, sarêng sampun kalampahan tigang Jumungah anggènipun ngangrêmi tigan, nêtês dados kuthuk, dipun dhunakên dhatêng ingkang gadhah saking patarangan wontên ing tampah sarta dipun sukani têdhan mênir, sarêng kuthuk sampun gadhah kêkuwatan, lajêng dipun jak cêcèkèr wontên ing pawuhan dipun padosakên gêgrêmêtan alit-alit, mênawi angsal dipun cucuk kalihan ngundang kuthukipun: cruk-cruk-cruk, kuthuk-kuthukipun enggal sami mara ngrêbat kewan alit ingkang wontên ing cucukan. mênawi wontên bêbaya wolung kalangan ngupados kuthuk ingkang kêpêncil badhe kasambêr, babon enggal ambèbèr suwiwinipun dados pandhêlikipun kuthuk, makatên pakartining babon dhatêng kuthukipun ngantos dumugi kumanggang kumêt. sarêng sampun ragi agêng, kamanah sampun sagêd pados têdha piyambak, kuthuk-kuthukipun [ku...]
[...thuk-kuthukipun] wiwit kapisah, botên purun dipun wori saba, mênawi ngantos cêlak: dipun pêndèl, pamêndèlipun sumêngit kados mêndèl dhatêng satrunipun, mila kuthuk-kuthukipun sami ajrih nyêlak babonipun. ngêmpal kalihan sadhèrèk-sadhèrèkipun kemawon, babon lajêng laki malih, makatên salajêngipun.
Mênggah lêlabuhaning babon dhatêng kuthuk-kuthukipun, bab gumantos sarta rumêksane salêbêtipun taksih alit, kosok wangsulipun bab sumêngit sarta têgane sasampunipun agêng, punapa botên pantês sinudarsana ing manungsa.
Wontên jangkrik upa dipun gondhol ing tawon tutur, sasambat akèn nguculakênn pangrangkusipun, têmbungipun:
a. Jangkrik Upa, aku uculna tawon pangrangkusmu, aku ora dosa karo kowe, lan aku dudu
sanadyan wêtêngku ora sêdhêng kisèn êndhog tawon, aku uga diparingi anak ora saka gana, saka bangsamu, kowe bakal takbuntêl ing lêmpung minangka liruning gana, kalawan taksêsuwun maring Allah malihe rupamu Jangkrik dadiya kaya rupaku tawon, yèn kalawan têmên-têmên panyuwunku sarta sêpi ing sambekala, bisa dadi kaya saciptaku, awit Gusti Allah sipat Rahman lan Rahim, murah ing dunya asih ing ngakerat.
Punika ngibaratipun lare dipun sukakakên utawi dipun sade ing tiyang sêpuhipun, dhatêng liyan bôngsa, agênging lare supe dhatêng tiyang sêpuhipun, sampun malih ingkang jalaran awon, sanadyan jalaran sae, utawi dipun sakolahakên, kathah ingkang supe dhatêng tiyang sêpuhipun.
têka ngrêsula kanggonan mami / mongka sang alas pangucapira / lah iya si macan kiye / yèn aja ana ingsun / kang ngalingi yêkti kaèksi / dening manungsa kathah / pêsthi gêlis lêbur / lampus rinampog manungsa / duk sang singa: aninggal wana angungsi / sadalêm ing jêjurang //
dènnya ngungsi ing jurang asêpi / kauningan ing manungsa kathah / rinujak têmah patine / sawusing alas suwung / tinilar ing sima wus mati / tinor ing janma kathah / kakayone gêmpur / padhang têmah ara-ara / iku lire ala ingalanan sami / wong mitra babangkelan //
Sima badhe manggih bêbaya, rêmbagan kalihan maesa, têmbungipun:
a. Macan, Kowe aja cilik atimu kêbo, saiki kowe mari takkêmah-kêmah dagingmu, taksêsêp-sêsêp gêtihmu, dadiya pawong mitraku ing salawas-lawase, kaya prajangjiku biyèn,
pajatèn kang takênggoni iki, aku pitakon mênyang kawanènmu, anglabuhi bumi wutah gêtihmu, arèp dipèk ing mungsuh.
b. Kêbo, kados pundi sima, anggèn kula gadhah kapurunan dhatêng singa barong, tiyang kula punika kewan bodho, botên nate sampeyan ajar papêrangan, namung sampeyan wrati padamêlan kagarok kawalukokakên sabên dintên, sanèsipun ingkang kakarsaakên dados dhahar
ngèngèr ing sampeyan, kalihan ngèngèr singa barong, punika sami kemawon, dipun wrati padamêlan, sampun damêl kula, botên nate ngadhuh ngêsês, tarkadhang malah sakeca ngèngèr singa barong, awit salami kula ngèngèr sampeyan, kula dèrèng nate sampeyan sakecakakên manah kula, sapunika kula badhe sampeyan sakecakakên, nanging kêdah labuhpati rumiyin, ingkang purun sintên, badhe sampeyan sakecakakên dèrèng kinantên: siyos labuh pati: mêsthi, môngka ingkang sampun kalampahan, sampeyan jibar-jibur, kula namung tuwuk ningali, botên pisan-pisan sampeyan mêlasi, saking pundi sagêd kula ngandêl ngandika sampeyan.
Sarêng sima dipun wangsuli maesa sêmu ngerang-erang sêrik manahipun, lajêng pakêmpalan, golonging rêmbag, sima badhe sowan dhatêng Suralaya, nyuwun pitulunganing dewa.
Têmbung pangipuk dipun lapis ing têmbagi, badhe malicat katingal dhasaripun kajêng awon.
glathik ingkang sawêg mabur, panyananipun dipun undang kancanipun, lajêng mampir niyup mencok lawangan tangkêbaning pikat kalêbêt ing nglêbêt, dipun bagèkakên:
a. Kowe apa padha slamêt nusul aku ana kene.
a. Lah mara mangana cawisanku bêras pari sapirang-pirang kuwi, nèk wis warêg ngombeya, ing pangombèn wis kêbak
ana sing gabuk, aku wis warêg basa wis takombèni.
a. Yèn cawisanku pangan pawèhing manungsa ora kuciwa lan ora tau kasèp, nanging rumasaku kaya wong kinunjara, awit aku ora bisa mêtu, mêtu-mêtu mêngko sore ditalèni guluku kalawan bolah los minangka kênur banjur diundha dipêksa cumbu mencok ing pangundhan, yèn ora nuruti
a. Môngsa bisaa lunga saka kene, pikat iki wis direka ing manungsa, ora kêna dicêngkang saka ing jêro.
a. Lah mara jajalên (pêksi glathik sarosa nglubuk badhe oncat saking pikat botên sagêd, têlas manahipun,
murih marang kaslamêtan, kowe manut mituruta apa karêping manungsa bae, kaya aku iki, yèn kowe bangun turut, ora dibêlèh malah dikasihi, nanging yèn kowe pugal, amêsthi kêcêmplung ing wajan.
Tiyang masang pikat = ngapusi pêksi, punika sami kemawon kalihan têmbung: bujuk = ngapusi tiyang. Tiyang jalêr dipun sagahi kapadosakên padamêlan ingkang sakeca kathah bayaranipun, tiyang èstri lamban, dipun sagahi badhe kalakèkakên angsal priyantun kathah blanjanipun, yêktosipun botên makatên, Tiyang jalêr kasade dhatêng tanah sabrang kalêbêtakên dados kuli kontrak, tiyang
kowe iku manuk sing mêrak ati, wulumu balirik kuning, aburmu bisa kêkêjêr ana ing awang-awang, anêngsêmake pandulu. Ora kaya aku, wuluku irêng kaya angus, yèn mabur mung nuju panggonan banjur mencok, ora bisa kêkêjêr kaya kowe.
b. Manyar, iku rak wis kudrate dhewe-dhewe, kowe kapengin kaya aku, aku kapengin kaya
dhêdhak, ora lali ing pamakanan kêbak sukêt, arêp ngombe ing tlawah kimplah-kimplah [ki...]
[...mplah-kimplah] kêbak banyu, tarkadhang bêndara yèn rawuh gêdhogan nyangking gêdhang diparingake kowe, mulane awakmu nganti gimbêlah, tênagamu kaya wong ambungahi.
b. Jaran, Kowe bêrduli apa wong wis dipanci pangan dhewe-dhewe, sanadyan panganku akèh, gaweku iya akèh,
sami sanalika, dene bèndi wilujêng botên kirang satunggal punapa sarta ingkang nitihi.
Punika ngibaratipun tiyang kêkalih sami suwita, ingkang satunggal angsal sih, satunggalipun botên, sarta têdhanipun kathah kalihan sakêdhik, ingkang têdhanipun kathah tansah jibar-jibur, wusana dhawah ing bilahi, ingkang sakêdhik
kowe kuwi doyana awake patut, awit dadi doyananmu, balik ora, mung kok pilara kok ontang antingake bae, ora uwis-uwis yèn durung tumêkaning pati, iku sing ngeram-eramake têmênan.
b. Banyak, kowe eram aku ora, dene kowe takon dosamu, kok gendhong kok indhit, yèn karo aku iya bênêr ora dosa, nanging karo kodhok kêpriye, kodhok mêthongkrong nrima mangan lêmut kok sarap wani, ora kolu kok êlêd-êlêd nganti suwèk cangkêmmu, kodhok kalêbu ing wadhuk, wadhukmu nganti kaya bêdhah-bêdhaha, kuwi kowe apa ora rumasa dosa, aku iki dhapur malêsake.
Durjana pangawak wisa (= sawêr) botên wontên tiyang ingkang rêmên, kajawi bangsanipun, tiyang ingkang botên nate
b. Sumakehan sing duwe swara bêcik, milu-miluwa kowe sing dikasihi ing bêndara,
a. Lo, kok jêbul mangkono panêmumu, iku ora bêcik, wong dituturi bêcik, aja kok tampani ala. Kowe taktuturi, aku iki nandhang papa cintraka, kêcêkêl ing manungsa kinunjara ing salawas-lawase, ora kumpul karo anak bojoku nganti tumêka ing pati. Beda karo kowe dadi unjaran, kumpul karo bojo-bojomu akèh, anak-anakmu iya akèh, pangêmonge kokpasrahake ing bojo, sanadyan aku pinasthi mangkono iya taktrima bêcik, awit aku dibêciki ing
manungsa. sarèhning sing dipurih uniku, mulane aku tansah manggung kaya wong ana sajroning bungah, satêmêne ana sajroning susah.
b. Iya bênêr aku dadi unjaran, nanging kala-kala dadi jaga bêlèhan saanak bojoku, sapa sing disiri ing bêndara: ora luput sida dadi panggang.
Sipating manungsa gêsang, agênga alita botên wontên ingkang botên kaslendhangan ing prihatos.
Bayêm sêkul, wicantênan kalihan bayêm êri.
a. Bayêm êri, uripku lan uripmu tinitahake beda, dening panggawening manungsa, kowe urip ana ing lêmah ipukan ginula gula mawa rabuk talethong kang wus dadi lêmah, uripku ana ing krakalan saênggon-ênggon, kêna binasakake bumi karo langit mungguhing kamulyan lan kacilakan. Sanadyan aku wis narima kang dadi pêpancèning takdirku, suprandene durung tutug isih winesesa tanpa dosa ing manungsa pinunggêl pupusku, nganti
kêkètès gêtihku putih, manungsa ora duwe wêlas pisan-pisan, kinêla kalêbu ing kuwali.
b. Bayêm Sêkul, kowe aja angrêsula saka panganiayane manungsa, dosamu kokgendhong kokindhit, lagi prêcêt kowe wis wiwit gawe êri angrangap ngêbaki awakmu sakojur, wong ramban nganti kawêkèn ambêdhol awakmu, mulane mung dipunggêl pupusmu kang durung thukul êrine. Bênêr kamulyanku gêdhe, pinilala ing manungsa, urip ana ing ipukaning lêmah gugulan, sarta mawa rabuk, wah, nganggo disirami sabên sore, nanging cêndhak umurku, durung kongsi kêmba: dipatèni dibêdhol dalah uwitku ora mung godhongku kang kinêla dalah uwitku kang isih êmpuk tinugêl-tugêl katut kinêla. Bali kowe mung dipunggêl pupusmu bae, isih bisa pupus manèh, umurmu dawa, nganti ing mangsa katiga ngêrak lagi dipatèni, diobong ing pawuhan.
Tiyang sae pinilala ing nagari (bayêm sêkul) tiyang awon (bayêm êri): botên, namung kakêndêlanipun kenging pinêthik (pupus) dening narapraja.
a. Aku iki arêp takon marang kowe bèbèk, olèhmu ora duwe wêlas marang bêndara, angeram-eramke têmênan, ora kêna kasèp sêthithik panganmu, banjur gumêdêr wèk-wèkan anjaluk pakan, kaya wong arêp kalirên, bêndara gugup, kowe nuli diwèhi pakan, ora lali banjur dingon esuk sore mênyang sawah, golèk kroco utawa kêyong nganti moh-êmoh. Aku iki mung dipanci sêga wadhang sathithik korèdan cêthing sabên esuk, banjur golèk pangan dhewe nganti sadina muput, lèrèn-lèrèn yèn wis ngarêpake turu, beda têmên karo
dadi pêrdulèn marang kabêgjaning wong dhewe-dhewe, iya iku kamurahaning Pangeran marang titahe, [titah...]
[...e,] sing drêmba: akèh, sing cicik: sathithik, cucukmu mung sêdhêng upa siji-siji, wis bênêre pêpancènmu mung sêthithik, balik aku kêpriye, cocorku samene gêdhene, yèn pêpancènku mung kaya kowe, baya banjur mati kalirên, karodene manèh bêndara mangsa busuka, aku diwêtokake pêkahku ngêndhog sabên dina, awakku nganti ora bisa lêmu kaya kowe, ora duwe dhadha mênthok.
a. Bisa têmên muni kowe kuwi, aku iki apa ora ngêtokake pêkah ngêndhog kaya kowe, malah banjur takngrêmi nganti dadi kuthuk, beda karo kowe, yèn ngêndhog: kokglèthèkake bae ana ing kandhang, tarkadhang ngênthit (= gêndhog) ana ing sawah, yèn ora konangan marang sing angon: ilang, lan kowe ora bisa ngangrêmi kaya aku nganti têlung Jumungah pasa ana ing patarangan ora mangan saka ora bêtah ngêlèh.
b. Êndhogmu pira, kèh-kèhe mung limalas banjur kokngrêmi, lèrèn pangêndhogmu, balik aku yèn kopèn panganku
bênêr, nanging mirasa êndhogku lan kêna ginawe tômba kuwat.
b. Kok anèh kowe kuwi, yèn cilik ala, gêdhe bêcik, kanggo abahan apa êndhogmu.
Punika dados isbatipun manungsa, ingkang têdhanipun kathah, ingkang sakêdhik: langkung, dening karsaning Allah, têdha pêpancèning makluk: sêdhêngan, wontênipun kirang
aja kang..sing mlenthing.. halah keliru.. maksude sing penting nyamleng..lan iso nglaras..kang..hihihih
January 4, 2014 at 12:02 AM
Iyo bener kang. Opo aku yo sering dolanan hp. Saiki wes rodok mudun gara-gara kuotaku ludes hahaha. Saiki malah
iku awake dewe ora ngrasakno ta wongliyo seng ngrasakno“
Ôngka 9, Kaping 15 Mulud Alip 1859, Utawi Kaping 1 Sèptèmbèr 1928.
Rêdhaktur R. Ng. Purwasastra, Kapatihan. Rêginipun organ
Pangarsa ngaturi uninga, ing mangke namtokakên dintên kangge nampèni para warga bokmanawi nêdya rêrêmbagan utawi nyuwun sasêrêpan bab parlu- parluning pakêmpalan tuwin sanès-sanèsipun, ngiras minôngka nyupêkêtakên para warga kalihan pangrèh, kawiwitan benjing malêm Sêtu tanggal kaping 14/15 Sèptèmbêr punika, lajêng benjing malêm Sêtu kaping 5/6 Oktobêr ngajêng punika, wanci jam 7 dumugi jam 9, wontên ing dalêm Adiwijayan. Salajêngipun sabên tanggal kaping 5 wulan Walandi, wanci sami kasêbut ing nginggil, namung manawi pangarsa nuju parêpatan rad kawula wontên ing Batawi, ingkang makili mudha pangarsa, pamanggènipun pindhah wontên ing dalêm Kusumabratan, andadosna kauninganipun para warga sadaya.
Pêrtalanipun ing Têmbung Jawi pitakènipun B.K.P.H. Adiwijaya Wontên ing Rad Kawula Dintên Malêm Kêmis Kaping 4 Juli 1928.
Tuwan pangarsa, anggèn kula ngladosakên pitakenan kawrat ing sêrat katitimasan kaping 21 Dhesèmbêr 1927, ingkang suraosipun bilih para nata nuju pasulayan pamanggih kalihan residhènipun, punika wênang ngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral, punika dhawuh wangsulanipun pamarentah sawêg kula tampèni kala Rêbo ingkang kapêngkêr. Dhawuh wangsulanipun pamarentah wau nuwuhakên sabab anggèn kula mêdhar sabda, sanajan kula botên mêdhar sabda nalika pirêmbagan ingkang kapisan. Kula sumêrêp manawi pêrlu kula punika sajawining rêmbag-rêmbag ingkang sampun kawêdhar ing parêpatan, nanging pamanggih kula pêrlu sangêt ngaturi katrangan sawatawis, ing pamurih sagêda nyirnakakên pagrayangan-pagrayangan ingkang sagêd ugi tumuwuh saking wangsulanipun pamarentah wau.
Murih têrangipun pitakèn kula kala samantên kalihan wangsulanipun pamarentah kula waosipun rumiyin. Pitakèn kula makatên:
Miturut pangintêning akathah ing karajan Jawi Têngah, para nata punika miturut adat ingkang sampun, manawi pinuju sulaya pamanggih kalihan wakil pamarentah luhur ing ngriku, botên wênang ngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral. Sanajan kula mangêrtos bilih pamanggih makatên punika klèntu, jalaran kula sumêrêp manawi sadhengah tiyang Indhiya Nèdêrlan manawi wontên pêrlunipun wênang sundhul atur dhatêng gupêrnur jendral wau, ewadene kula nyuwun wêdharing pangandikanipun pamarentah luhur ingkang cêtha, supados sagêd nyirnakakên sêmang-sêmanging pamanahan wau.
Supados sampun angwontênakên sêling-sêrêp, kula pêrlu mratelakakên wontên ing ngriki, manawi tuwuhing pitakenan [pi...]
[...takenan] punika botên sabab saking wontên nalar barang-barang, maligi nyuwun dhawuhipun pamarentah ingkang têrang, kenginga kangge waton bokmanawi wontên pêrlunipun sawanci-wanci.
Miturut katranganipun para residhèn ing tanah Kajawèn, raos kados ingkang kasêbut ing pitakenan, punika tumrapipun para nata botên wontên, sarta ugi sêpên antawisipun bilih sami kagungan sêdya nyuwun wêdharing sabdanipun pamarentah bab wau.
Ewadene pamarentah botên awrat minangkani panyuwunan wau, amaringi sumêrêp samôngsa para nata ing tanah Kajawèn kalihan rêsidhènipun anggèning pirêmbagan botên sagêd pinanggih golongipun, môngga anggalih pêngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral, punika ing samangke sarta wiwit rumiyin mila lakar kawênangakên ngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral, namung kemawon nawalanipun para ratu wau kêdah lumantar pangagênging paresidhenan.
Tuwan pangarsa: inggih labêt saking tuna dhatêng basa Walandi, manawi botên kalintu panyuraos kula, dhawuh wangsulanipun pamarentah wau kenging kula pêcah dados tigang bagean, inggih punika:
1. Miturut atur katranganipun para rêsidhèn ing tanah Kajawèn, pamanggih kados ingkang kawrat ing atur pitakèn kula rumiyin, punika ing ngrika sêpên, utawi manawi ngêplêki ukaranipun wangsulanipun pamarentah, pamanggih ingkang kados makatên wau ing tanah Kajawèn sêpên.
2. Ing tanah Kajawèn ugi botên bêtahakên wêdharing pangandikanipun pamarentah tumrap bab ingkang sawêg dados rêmbag.
3. Ewadene pamarentah kagungan parimarma, kaparêng mêdhar pangandika bilih para nata wênang ngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral ugêr nawalanipun lumantar
Tuwan pangarsa: anggèning pamarentah ing sapunika sampun kaparêng paring pangandika, punika kula ngaturakên gênging panuwun, ananging kula lajêng kalilana damêl wawasan ingkang tuwuh saking dhawuh wangsulaning pamarentah wau, tuwin kalilana mêwahi ing panyuwunan, wawasan kula makatên:
Kula kuwatos bokmanawi badhe wontên panggrayangan ingkang kirang prayogi tumrap badan kula, ingkang sabab saking wontênipun ungêl-ungêlan ingkang kasêbut ing ôngka 1 saha 2 ing ngajêng punika, inggih punika panggrayangan ingkang nawung raos pamaibên bilih pitakèn kula rumiyin, punika botên cocog kalihan kawontênanipun têtiyang ingkang raosing manahipun, pikiranipun sarta pangajêng-ajêngipun sampun kêrêp kula wêdharakên wontên ing prêpatan ngriki. Kula punika warganing rad kawula, sintên ingkang maibên bilih kula wontên ing prêpataning rad kawula wênang ngrêmbag sadaya kawontênan ingkang kula manah pantês dados panggalihanipun pamarentah lan rad kawula, inggih sênajan rêmbag wau botêna gandhèng pisan kalihan kabêtahanipun kukuban kula piyambak, nanging sadaya pangintên-intên ingkang sami nawung raos pamaibên dhatêng yêktining rêmbag kula wontên ing rad kawula ngriki, sanajan rêmbag kula wau katingal aèng, inggih sakinga pundi kemawon, utawi sakinga sintên kemawon, punika kula duwa sangêt.
Tuwan pangarsa: nalika anatawisipun taun 1911 sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sulaya pamanggih kalihan paduka rêsidhèn ing bab panyuraosipun sêrat babagan pamasrahipun pangadilan dalêm dhatêng kangjêng gupêrmèn, kadospundi sulayanipun kala samantên botên prêlu kula pratelakakên ing ngriki, wosing ginêm paduka rêsidhèn botên minangkani pamundhut dalêm supados nawala dalêm ingkang ngêwrat prakawis wau kalantarna dhatêng pamarentah, sanajan pamundhut dalêm wau kanthi sangêt sarta ngantos marambah-rambah, ewadene paduka rêsidhèn mêksa ngêkahi anggèning botên purun nglantarakên. Sarèhne miturut adat ing karaton sadaya nawala dalêm ingkang katur ingkang wicaksana gupêrnur jendral sarta katur ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta utawi kosokwangsulipun, [kosokwang...]
[...sulipun,] punika kêdah lumantar rêsidhèn, môngka ingkang wajib nglantarakên kala samantên botên purun nglêksanani, saèstunipun kita lajêng katêksa namung mupus ing pêpasthèn.
Wiwit kala samantên tuwuhing pamanggih pagêdhonganipun para kawula ing tanah Kajawèn ingkang cêtha ing Surakarta, sami mastani bilih panjênêngan ratu punika namung kêdah manut miturut dhatêng pamanahan lan karampunganipun rêsidhèn, botên kagungan pangajêng-ajêng wênang ngatas dhatêng pamarentah luhur, amargi bab pasulayan dalêm kalihan rêsidhèn, kala samantên sadhengah tiyang sampun sami nyumêrêpi. Mila punapa anèh tuwan pangarsa, bilih lumadosipun atur pitakenan kula dhatêng pamarentah, punika andadosakên lêganing para kawula ing tanah Kajawèn, sarta sami sangêt anggèning kumacèlu nyumêrêpi kadospundi dhawuh wangsulanipun pamarentah.
Mênggah bab ôngka 3, punika miturut andharan kula ingkang sampun kula pratelakakên, sagêdipun marêmakên manah sayêktos,
nawalanipun botên susah lumantar rêsidhèn kemawon, utawi sanajan lumantar rêsidhèn, ingkang kula ugi botên anggadhahi pakèwêd, rêsidhènipun katêtêpakên kêdah nglajêngakên nawala wau.
Awit saking punika tuwan pangarsa: wêwahing panyuwunan kula dhatêng pamarentah, mugi kaparênga paring dhawuh pangandika lumantar wakilipun tumrap bagian pangrèh praja, ingkang suraosipun sadaya nawalanipun para nata ingkang katur dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral, supados tamtu kalajêngakên, kula sumrambahipun dhatêng kawula ingkang tanah Kajawèn sawêg sagêd gadhah pamarêm, manawi pamarentah kaparêng paring kasagahan kados panyuwun kula susulan punika.
Wangsulanipun Parentah Lumantar Dhirèktur Pangrèh Praja Nalika Dintên Kêmis Kaping 5 Juli 1928.
Wangsulan dhatêng wêdharing sabdanipun Kangjang Pangeran Arya Adiwijaya, punika botên liya namung bilih pamarentah sampun paring tuladha, inggih punika bilih wontên kaparêngipun para nata angrêmbag babagan prêlu, sampun kaparêng rêmbagan ijêman kalihan sang nata wau.
Dene pitakènipun, punapa nawalanipun panjênêngan dalêm nata ingkang katur ingkang wicaksana guprênur jendral, kêdah kalantarakên, punika wangsulan kula: inggih.
(Pêthikan saking sêrat kabar Sêdyatama kaping 30 Dhesèmbêr 1927 ôngka 296 anggènipun mêthik saking sêrat kabar Timbul ingkang pungkasanipun wulan Nopèmbêr 1927 ôngka 21)
Anggèn kula mratelakakên suda-sudaning panguwasa wau kangge pasêksèn, bilih pulitikipun parentah Indhonesiah tumrap para sèlêpbêstir punika anglajêngakên pulitik ingkang katindakakên dening Kumpêni Indiya Wetan, inggih punika ingkang kawastanan: mêndhêt panguwasanipun para sèlêpbêstir kalihan aris. Dene patrap anggènipun anglajêngakên nyuda panguwasa punika badhe kula têrangakên mawi tuladha kalih, ingkang satunggal nalika taksih jaman Kumpêni, satunggalipun wontên jaman gupêrmèn, ing wiwitanipun abad ingkang kaping 19.
Tuladha ingkang kapisan nelakakên cêtha kadospundi mênggah panyudanipun pangawasa wau inggih punika anggènipun ingkang Sinuhun Pakubuwana II ing taun 1749 masrahakên sadaya panguwasa dhatêng Kumpêni Indiya Wetan. Tuladha ingkang kêkalih nelakakên patrapipun nyuwak panguwasanipun ingkang Sinuhun Pakubuwana VII tumrap môncanagari, ing taun 1830.
Wondene anggèn kula mratelakakên tuladha kula wau, samangke badhe mirit [mi...]
[...rit] ingkang kawrat ing babad-babad ingkang kaanggêp sah (officieel) rumiyin, kados ing ngandhap punika:
Tuwan Mr. P.W. Filet nyariyosakên kawrat ing sêrat karanganipun kasêbut ing nginggil wau kaca 72 makatên:
Kirang gangsal dintên saking sedanipun, ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan (P. B. II) ngasmani sêrat prajanjian kalihan Tuwan Hohendorff suraosipun, karajan Mataram sadaya kasumanggakakên saha kapasrahakên dhatêng Kumpêni Indiya Wetan, awit saking karsanipun piyambak botên mawi kapêksa, sarta botên mawi prajanjian utawi watêsan punapa-punapa.
Cariyos ingkang kasêbut ing nginggil punika sampun têrang manawi damêlan sarta sampun tamtu botên cocog kalihan kawontênanipun ingkang lêrês kala samantên, amargi ingkang Sinuhun Pakubuwana II mratelakakên (ing sêrat prajanjian) makatên: jalaran sakit sangêt, ganjaraning Pangeran Ingkang Maha Kawasa, kula botên sagêd nyêpêng karajan Mataram ingkang agêng punika, botên sagêd nyirêp rêrêsah tuwin botên sagêd mangrèh ingkang sae. Amila karajan wau kula pasrahakên dhatêng Kumpêni Indiya Wetan, dalah sadaya panguwasa kula ingkang kula cêpêng dumugi dintên punika.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau pêthikan saking sêrat karanganipun Tuwan Jhr. Mr. J.K. De Jonge bab indhaking panguwasanipun karajan Nèdêrlan ing tanah Jawi (Opkomst van het Nederlandsch Gezag over Java) jilid X kaca 159 kajawi punika ing jilid wau kaca 157 kasêbut makatên:
Awit saking punika, saking pamuji saha kapitadosan kula, mirit wawasan kula sakêdhik punika wau, ingkang prêlu piyambak kula sampun ngèstokakên dhawuh panjênêngan, sarta mugi-mugi sampun andadosakên kalêpatan kula, dene ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya anggèn kula nindakakên sarta nêtêpakên kalêrês kirang gangsal dintên saking sedanipun kangjêng susuhunan ingkang sampun sêpuh, amargi ingkang sinuhun ingkang seda punika nalika kula dhatêng ing tanggal kaping 8 wulan punika, sanadyan salira wiwit saking ngandhap sampun tanpa raos, sarta dumugi ing padharan [padhar...]
[...an] prasasat sampun pêjah, ananging lêrêsipun taksih sagêd rêmbagan bab karajanipun, awit pangandika tuwin èngêtanipun taksih jangkêp. Ananging sarèhning ingkang sinuhun botên karsa rêmbagan bab wau sarta taksih nglêstantunakên panêdhanipun dhatêng kula nalika kula dhatêng ing ngriki sawêg kalih dintên, supados kula nyêpêng paprentahaning praja ... salajêngipun.
Punapa ingkang kawastanan: pasrahan ingkang mulung saking kajêngipun piyambak, saking tiyang ingkang sakit sangêt kados makatên punika, lampah ingkang lêrês kangge nêtêpakên prajanjian pulitik. Lampahipun Kumpêni angsal wêwênang tumrap karajan Mataram punika sami kalihan anggènipun parentah Indhonesiah rêmbagan kalihan ingkang Sinuhun Pakubuwana VII ing taumtaun. 1830.
Saking cariyosipun Tuwan Mr. Filet sasampunipun pêrang Dipanagaran, parentah Indhonesiah lajêng nyêpêng môncanagari, inggih punika Banyumas tuwin Bagêlèn, Kadhiri tuwin Madiun, sarana lampah kados ing ngandhap punika:
Sarèhning sabibaripun pêrang sampun kêrêp dipun kuwatosakên, punapa malih dening kangjêng susuhunan ingkang salêbêtipun wontên pêrang lêstantun sêtya dhatêng guprêmèn Walandi, manawi sudaning siti wêwêngkon badhe damêl pinggêting manah, sarta sagêd ugi lajêng nuwuhakên rêrêsah malih, amila panguwasa tumrap siti-siti wêwêngkon ingkang kapasrahakên dhatêng guprêmèn punika ta samudananipun taksih lêstantun kaasta kangjêng susuhunan. Awit saking punika wontên pêpacak anèh ingkang kawrat ing bab 2 tuwin 3 ing sêrat prajanjian katitimasan kaping 22 Juni 1830. Inggih punika: tumrap siti sanèsipun ing salêbêting karajan, panguwasanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan badhe katindakakên dening guprêmèn Walandi atas asma dalêm ingkang sinuhun wau. Awit saking punika guprêmèn Walandi ingkang badhe misudha para narapraja ingkang prêlu tumrap panindaking paprentahan, tuwin badhe nindakakên tatanan ingkang prêlu-prêlu tumrap yustisi (pangadilan) tuwin pulisi. Makatên ugi para bupati tuwin pangagêng sanès-sanèsipun, badhe kawisudha dening guprêmèn Walandi, ananging kajawi sasagêd-sagêd badhe kapilih saking têtiyang ingkang lêrêsipun gadhah wêwênang kawisudha dening kasêtyan utawi lêlabêtanipun sae,
ugi badhe mawi ngèngêti pamrayoginipun kangjêng susuhunan, kalihan malih manawi pinuju grêbêg, para bupati ingkang katamtokakên cacahipun, kêdah dhatêng Surakarta prêlu saos bêkti ing kangjêng susuhunan.
Pêpacak-pêpacak kasêbut ing nginggil wau sagêdipun têrang namung saking babad. Dene têrangipun malih manawi panguwasanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tumrap siti-siti ingkang sampun kapasrahakên wau namung kangge samudana kemawon, punika saking ingkang kawrat ing bab 4 ing sêrat prajanjian kasêbut ing nginggil wau, amargi bab 4 punika mratelakakên bilih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sanggêm botên badhe nindakakên panguwasa punapa-punapa ing siti-siti wau, tuwin botên badhe paring dhawuh punapa-punapa dhatêng para bupati tuwin pangagêng, punapadene dhatêng para kawula, utawi utusan maringakên dhawuh wau, kajawi manawi wontên pamurihipun gupêrmèn, utawi awit saking karsanipun guprêmèn. Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sanggêm botên badhe sêrat-sêratan kalihan para bupati tuwin pangagêng. Kajawi sarana lêlantaran para pangagêng amtênaripun guprêmèn, sarta badhe botên nampèni sêrat, plapuran utawi panuwunan, kajawi ingkang dipun aturakên ingkang sinuhun dening para amtênar gupêrmèn wau. Malah pêpacak ingkang kantun piyambak punika prêlunipun kangge nyirnakakên babarpisan daya prabawanipun kangjêng susuhunan, tumrap siti-siti ingkang sampun kapasrahakên wau. Tumrapipun tiyang Jawi kangjêng susuhunan punika ngantos samangke taksih kagungan daya prabawa. Taksih wontên sambêtipun.
Prêtalanipun ing Têmbung Jawi, Pêthikan Sêtatsêblad Taun 1867 Ôngka 10 Kawrat ing Organ Narpa Ôngka 7
padha isih jumênêng utawa têtêp, iku sadurunge kalakon, tumrapa ing pulo Jawa lan Madura kudu mawa idine gupêrnur jendral, dene tumrape ing sajabane pulo Jawa lan Madura kudu mawa idine
panggêdhening paprentahan ing sagolongan kono (gewest).
2. Panindake prakara parapadu lan prakara kang ginantungan paukuman, tumrap kang padha kasêbut ing bab 1 ing dhuwur iku kabèh ana ing pangadilan pan yustisi, samono mau kajaba ulur-uluraning papriksan marang pangadilan ing sandhuwure. Dene laku-lakune rad pan yustisi anggone mariksa iya kaya panindak ing adat sabêne.
3. Sakabèhe kang kasêbut ing ngisor iki yèn kêna prakara kang ginantungan ing paukuman kang bakal anindakake iya iku pangadilan-pangadilan kang tumrap bôngsa Eropah (lan-gêrèh, rad pan
kang wus padha sumilih ing kaprabon utawa kaundur saka kalungguhane.
Na. Garwa utawa rabine, akrape kalêbu kang kagawa saka lakirabi utawa kang saka palakrama kang ora absah tumêka grad 4 tumrap kang padha kasêbut ing bab 1 sarta aksara Ha ing dhuwur.
Ca. Patih, panggêdhe kadhistrikan, sarta panggêdhe liyane sadhengaha sasêbutane, ugêr duwe panguwasa tumrap wong bumi kang apêse padha lan para panggêdhe kadhistrikan, sarta manèh para ondêr kolèktur, panggêdhening agama, up jaksa sarta para liding pangadilane wong bumi, kabèh mau nalikane isih têtêp.
Anêtêpi centhanganipun sadhèrèk rêdhaktur tumrap wontên panjurungipun sadhèrèk R.M. Padmahartana, kawrat ing organ Narpawandawa ôngka 6 kapêngkêr punika, ngrêmbag usulipun sadhèrèk Mr. Goedhart ing Darmakôndha basa Jawi ôngka 86 ingkang turunanipun sampun kapacak dados kanthinipun panjurung wau, wosipun ngaturi pamanggih supados pakêmpalan kita Narpawandawa botên tumut rumiyin angrêmbag babagan
dados mungguhipun inggih namung ngrêmbag kabêtahanipun [kabêtahanipu...]
[...n] piyambak enz enz enz.
Centhanganipun sadhèrèk rêdhaktur tumrap sangandhaping turunan karanganipun sadhèrèk Gudarêt, ngêmu raos angwatosakên kirang prayoginipun bilih Narpawandawa botên anglajêngakên tumut ngrêmbag bab obah osikipun praja ingkang gêgandhengan akalihan kabêtahanipun karaton dalêm ing Surakarta, kados ingkang sampun dipun lampahi salaminipun, mila para warga dipun aturi anggalih ingkang panjang rumiyin, supados sagêd patitis.
Sayêktosipun kula pancèn ugi sampun dangu asring anggagas bab tarajangipun pakêmpalan kita Narpawandawa, kadospundi sagêdipun sae sayêktos tumindakipun, ingatasipun satunggaling bêbadan pakêmpalan pangraos kula ingkang têtêp utawi mungguh winastan sae makatên inggih kêdah ingkang murakabi dhatêng para warga gêgolonganing pakêmpalanipun, punapa malih pakêmpalan ingkang maligi kangge satunggaling golongan kados Narpawandawa, warganipun namung para darahing karaton dalêm dumugi grad 4, liya punika botên sagêd katampèn, pamanggih kula lêrêsipun ingkang kaparlokakên dados pamanahanipun para pangrèh ôngka 1 inggih kêdah sadaya kawontênan ingkang gandhèng kalihan kabêtahaning panggêsanganipun para darah dalêm wau,§ Sasumêrêp kula sabên
dèrèng, punika namung nyumanggakakên. Red. kadospundi sagêdipun saya mindhak- mindhak sae, saha modhèrên, têgêsipun sae inggih sae panggêsanganipun, utawi sae gêsangipun, kêdah dipun saranani kadospundi pangrekadayanipun punika atas saking budi ihtiyar saha kawicaksananipun para pangrèh, awit panjênênganipun ingkang sampun pinilih dening
sadaya awujud saradhadhu utawi rakyat, amung badhe mituhu dhatêng pangrèhing para opisir, manawi lêpat panindaking lampah baita kèrêm utawi kasasar sasaminipun, punika sampun tamtu para pangrèh ingkang badhe manggih cêceda, para rakyat amung badhe nêtah
ènthèng sêsanggènipun, dene modhèrên punika têmbung sambutan, Jawinipun kados inggih sae ingkang sagêd ngidaki salaras akalihan jamanipun, dados pangajêng -ajêngipun para warga sagêda angsal pitulungan panuntuning Narpawandawa gêsang modhèrên, sampun pijêr nyithinthus kados kala jaman Kartasuranan. Pundi ingkang kula wastani kados makatên wau, sanès dintên badhe kula aturakên jerenganipun sok ugi sadhèrèk redhaktur anglilani.§ Cobi kaparingna kupinipun. Red. Ananging têtêmbungan kula ingkang kados makatên punika mugi-mugi sampun ngantos kagalih amêstani pangrèh Narpawandawa ingkang sampun punika kasasar lampahipun, pikajêng kula namung ngrujuki ngewahi tujunipun Narpa sawatawis, mikir kabêtahaning warga ingkang kangge ôngka 1.
Bab tumut angrêmbag babagan pangêmbat praja pamanggih kula inggih taksih wontên prayoginipun kalajêngakên, ugêr kaangge ôngka 2 saha papan-papan ingkang dipun rêmbag, kados upaminipun: badhe maedahi dhatêng para putra santana dalêm minggahipun dhatêng pêrsunipun pangayoman kita sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana,
Ing organ Narpawandawa ôngka 6 ngêwrat panjurungipun sadhèrèk Padmahartana, suraosipun angrujuki dhatêng gêgubahanipun Mr. Goedhart ing Darmakôndha ôngka 86, mrayogèkakên Narpawandawa punika sampun tumut angrêmbag babagan
sêdyanipun ingkang kawrat ing wêwaton. Kados ta: ngajêngakên pasinaon enz. Punika pamanggih kula inggih wontên saenipun, awit babagan pangêmbat praja (politiek) punika pancèn gawat, nanging supados sampun damêl kalintu tampining para warga bokmanawi [bo...]
[...kmanawi] prêlu sangêt kapratelakakên bilih salêbêtipun kula dados warga pancèn dèrèng nate tumut dhatêng pulitik umum (Algemeene politiek) wujudipun, pulitik ingkang botên magêpokan kalihan kabêtahanipun Narpawandawa, amila kula nganggêp sampun prayogi kados ingkang sampun tumindak punika, sarta kulawarga
tumindakipun Narpawandawa wiwit rumiyin dumugi sapunika sampun nêtêpi punapa ingkang dados sêdyanipun pakêmpalan, inggih punika ingkang kawrat bab 2 wêwaton Narpawandawa, ungêlipun makatên:
karaton dalêm ing Surakarta, enz. enz.
Sapunika lajêng kadospundi rekadayanipun, supados kalampahan sêdya kasêbut ing nginggil wau, punika sampun kapratelakakên ing bab 3 inggih punika dipun saranani rekadaya sakadaripun, ingkang botên nyulayani anggêr-anggêr tuwin tata ngadatipun nagari, sarta ingkang botên dados awisaning nagari. Dene rekadaya ingkang dipun parlokakên.
1. Ngajêngakên pasinaon. 2. Sasagêd-sagêd suka pitulungan pratikêl utawi bôndha dhatêng kasusahanipun santana dalêm, ingkang botên saking tindak botên lêrês. 3. Nindakakên rêrukunan panggaotan. 4. Ngaturakên pamrayogi katur pamarentah.
Ing mangke sampun cêtha bilih sêdyanipun Narpawandawa punika ingkang ôngka 1 bab anggènipun ngajêngakên pasinaon. Amila kula sampun
kathah para santana dalêm ingkang sami nêdha waragad pasinaon wau, pamirêng kula pangrèh lajêng damêl tatanan anyar malih ingkang langkung prayogi, kadosdene ingkang sampun [sampu...]
[...n] nate karêmbag ing parêpatan agêng wontên Kusumayudan, tuwin nyadhiyani arta kathah (mirsanana organ ôngka 6 kaca 70 centhanganipun yayi rêdhaktur) sarta nindakakên rekadaya wontênipun pamulangan èstri enz kalihan karigênanipun pangrèh. Dados pamanah kula prayogi nindakakên kados ingkang sampun kalampahan.
Lajêng tujunipun ingkang ôngka 2 inggih punika sasagêd-sagêd suka pitulungan pratikêl, utawi bôndha dhatêng kasusahanipun santana dalêm, ingkang botên saking tindak botên lêrês. Punika ingkang sampun tumindak sarta katingal mêlok inggih punika wontênipun pralenan (manawi wontên warga ingkang dèrèng pirsa, prayogi tumuntên malêbêt dados warga pralenan wau) dene pitulungan pratikêl utawi bôndha dhatêng kasusahanipun satunggal-satunggaling santana dalêm, kados upaminipun warga A badhe mragadi anakipun anglajêngakên sakolah dhatêng Mosviba ingkang wragadipun sabên wulan botên sakêdhik, sarèhning sadhiyanipun arta bôndha pasinaon dèrèng nyêkapi, pangrèh lajêng angrigênakên suka pratikêl, supados nyuwun ngangge bôndha pasinaon nagari, tuwin sanèsipun.
Tuju ingkang ôngka 3 inggih punika bab nindakakên rêrukunan panggaotan, punika manawi tumindakipun, nama dèrèng sagêd kalampahan, dening botên gampil pamanahanipun, nanging manawi pamirêng kula rancanganipun sampun wontên, inggih punika badhe wontênipun koopêrasi.
Dene tuju ingkang ôngka 4 inggih punika ngaturakên pamrayogi katur pamarentah, punika ingkang sampun tumindak amung ingkang gandhèng kalihan nagari dalêm Surakarta, kraton dalêm utawi panjênêngan dalêm nata saputra santananipun, kados ta:
I. Bab tindak-tandukipun Dhoktêr Cipta Mangunkusuma kakala. samantên.
III. Bab pêpilahaning kawula dalêm, kalihan kawulanipun guprêmèn, tuwin sapanunggilanipun. Ingkang Narpawandawa manah badhe damêl kirang prayogi tumrap praja Kajawèn (Vorstenlanden) saha dhatêng panjênêngan dalêm nata, awit sadaya wau gandhèng kalihan pêjah gêsangipun Narpawandawa (santana dalêm) dados manawi Narpawandawa mirêng rêmbag ingkang badhe botên utawi kirang prayogi katindakakên, manawi miturut pamanggih Padmahartanan, Narpawandawa kêdah namung kèndêl kemawon. [kemawo...]
[...n.] Punika kajawi botên sagêd, jalaran ing wêwaton bab 2 sampun nêmtokakên: anjagi wilujêng saha prayoginipun nagari tuwin karaton dalêm ing Surakarta, kabatosanipun inggih dosa sangêt. Awit angèngêtana bilih para warga Narpawandawa punika sami putra santananipun panjênêngan dalêm nata, ing môngka nata kawajiban amêngku praja, dados botên ketang namung sakêdhik sangêt pandumanipun, para putra santana wau ugi tumut anggadhahi kawajiban, anjagi murih wilujêng sarta lastarinipun praja tuwin karaton dalêm ing Surakarta. Dene pundi ingkang kêdah katindakakên rumiyin, kawontênan maligi bêtahipun santana piyambak punapa ingkang gandhèng kalihan praja. (politiek) punika pamanggih kula rèhne pulitikipun wau ugi bêtahipun para santana piyambak, inggih pundi ingkang parlu kamanah rumiyin, karumiyinakên.
Dados wosing pamanggih kula, bakuning tindakipun Narpawandawa prayogi lastari kados ingkang sampun, dene têrangipun.
I. Lastari anjagi saha ngajêngakên ajining gêsang dalah panggêsanganipun santana dalêm, sarta anjagi kawilujêngan saha prayoginipun nagari tuwin karaton dalêm ing Surakarta.
II. Pancèn dèrèng nate malêbêt dhatêng kalangan pulitik umum, kados ta rêmbagan bab bêstir hèrpormêng ing Indiya, purunipun inggih namung ingkang badhe katumrapakên nagarinipun piyambak.
Kados sampun cêkap samantên anggèn kula ngaturi katêrangan, kajawi saking punika èngêt kula nalika parêpatan agêng ingkang kapêngkêr wontên abipraya, punika pangarsa sampun mratelakakên kalayan cêkak, bilih Narpawandawa punika dede pakêmpalan pulitik, nanging jalaran saking adêgipun, kapêksa kalamôngsa tumut ngrêmbag pulitik ingkang gêgandhengan kalihan kabêtahanipun piyambak, kadosdene wontênipun pakêmpalanipun para Walandi pranakan ingkang nama Indo Europeesch Vereeniging.
Sasorahipun Radèn Mas Tumênggung Sumanagara ing parêpatan agêng Narpawandawa nalika kaping 7/8 Mèi 1928 bab mêmurih para santana dalêm ingkang rumaos [ru...]
[...maos] sami kapêsan panggêsangan kaprayogèkakên dados tiyang tani ing dhusun, punika pancèn sae. Amargi tumrapipun para santana dalêm ingkang nandhang sangsara risak pangupajiwanipun, nama sami angsal margi utami, ingkang tundonipun sagêd ugi anjog dhatêng alaming kamulyan, samantên wau bilih sasorahipun Radèn Mas Tumênggung Sumanagara inggih kacôndhongan ing pangrèh, liripun bab pirantos tuwin waragating têtanèn sapanunggilanipun kados kajênging sêsorah badhe kaparingan kadarman saking pangrèh sadaya.
Satêmênipun kula inggih ragi gumun, dene sampun wontên margi glidhig makatên têka dèrèng wontên banèkipun ingkang sami kaparêng langkung ing ngriku, kacihna dèrèng kamirêngan grunêngipun warga ingkang sami darbe atur panyuwun nyuwun lilah ngrucat busananing
puluh nyatriyaa punika yèn dhapur sangsara sampun saèstu dhawah nistha, kosokwangsulipun sanadyan dados tiyang tani ing dhusun nanging mukti wibawa, saèstu dhawah utama.
Amung kuciwanipun sakêdhik, dene pangrèhing Narpawandawa têka dèrèng wontên titikipun condhong dhatêng sasorah wau, tandhanipun ngantos sapriki botên wontên suwantêning rêmbag ingkang sambêt kalihan suraosing sasorah mupakat lan botênipun. Dados sagêd ugi anggènipun sami dèrèng gadhah panyuwun wau amung sabab pangrèh dèrèng nawèkakên dhatêng para warga, bokmanawi. Awit jangkêp tuwin runtutipun pangrèh kêdah paring katrangan kadospundi ingkang dados kaparêngipun. Dene bêtahipun katrangan para warga ingkang parlu, botên sanès inggih amung bab sadaya wragat-wragat wau pangrèh punapa ugi karsa maringi kadarman sacêkapipun.
Manawi mirit kathahing arta kas, cariyosipun sadhèrèk ingkang mangrêtos, ing Narpawandawa sampun gadhah arta kalih ewonan, kados sampun kuwawi kangge wragat tambal sulam karisakaning panggêsanganipun para warganipun sawatawis, mila sawêdaling sêratan kula punika mugi pangrèh kaparêng lajêng maringi katrangan saparlunipun.
sadayane | lamun ana kêliru | tuwin ingkang dèrèng prayogi | pan wus sadayane
5. Kadosta punika kitri-kitri | tan ana lum asêgêr kewala | malah sungut prêdapane | lah botên ta puniku | têtelane
mandhuwur | bêbês amblês katon sabibis | cat kaksi uga ilang | mêmêt nyamut-nyamut | kang duwe dara
wanci Asar akir | kabungahanira ngundha-undha | layangan glathik êmprite | jêprah panjêr amuluk | barung umyung mawi
rakit wisma | samya cipta gumun | ilang labêting dhudhukan | miwah kitri tan ana alum sawiji | lir lami wus sawarsa ||
15. Kyai Bayi angandika aris | wis ayo padha maring pandhapa | sadaya sumngga ture |Kurang satu suku kata: sadaya sumangga ture. praptèng pandhapanipun | wus atata dènnira linggih | Ki Sèh luhung Mongraga | garwa sakucumbu | umarêk prapta ing ngarsa | ingkang rama samya ngingsêri kang linggih | miwah kang para rayat ||
16. Ni Malarsih lawan Nyai§ Prayoginipun / Kyai / [sudah benar Nyai]. Bayi | nata dharan piyambak-
padha sêsarapan mupung enjing | enak angêt-angêtan ||
17. Kaya sabênne bae abêcik | kêmbul wis kono padha wisuha | gupuh kang liningan
suwe | sapa kang duwe manuk | pêsthi ujar awake kawin | dèn-cêngkrêm alap-alap | Kulawirya matur | pêksi-ngong pun Kaladuta | inggih botên
muwus | samya takèn sarating pêksi | (n)Jêng Kyai andikanya | gus Jamal Jamilun | tulunga amrih manpaat | karya tulus sukane sêsami-sami | Jamil matur sandika ||
23. Inggih gampil saratipun nênggih | apan inguntalan lancêng pêthak | balêndhuk§ Prayoginipun / balendok /. gêbang lan malèh |
kewan | pan punika têguh | Ki Kulawirya anabda | kang Pangulu Basar anganèh-anèhi | akèh wong (ng)gêtak dara ||
24. Kang Pangulu (ng)gêtak bèbèk brati | kabèh menthoge samya kalangan | niku punapa sababe | lir dara nglawat
satu suku kata: nuntên menthog-kula dipun saratani. wikana kang kinarya ||
25. Nanging punika cacade kêdhik | lamun botên wontên adhi
kang Pangulu Basar | mring Jamal Jamil mitrane | akèh paedahipun | sakarêpe dipunturuti | Ki Bayi lon ngandika | ya wong mono yèn wus | kacondhongan barang karsa |
putra Sèh Mongragane | mênggah raosan ngèlmu | siyos wurungipun kêdadin | inggih kadi punapa | ing wiwinihipun | Sèh Mongraga aturira | apan inggih kêdah uninga ing uwit | pan sadasa prakarsa ||
28. Inggih wajib punika ngyêktèni | sabab gêr-ugêr dadya pratandha | saèstu tan kenging wèng-wèng | inggih
sahadad | de rusaking ngèlmu tan anut ing Nabi | agama Rasullolah ||
29. Ingkang kaping kalih witing urip | inggih takyun liring takyun nyata | anyatakkên ing bêcike | ingkang mungayan kusus | de kang dadya rusaking urip | munkir ing
Rusaking pati tan angsal tuding | pituduhing guru ingkang wus man | kaping pat witing imane | mung
eklasipun | liring eklas tan pepeka | rusaking amal punika tanpa ngèlmi | kang wajib lan kang mokal ||
32. Kaping sapta witing laku nênggih | apan niyat liring niyat ingkang | kasdu kang tan na kêndhate | rusakipun
urip kudu wruh uwite | ana geyonganipun | sèngga jala wruh pupusnèki | ahliya pira-pira | anggeyong puniku | sadaya
anakmas ing pangalihe | arahku mêngko dalu | akataman ing malêm Kêmis | nuli malême Jumngah | dhikiran Maulud | de sarèhning kana rupak | ya kêjaba nèng pandhapa bae ngriki |
ingkang campur bawur | Ki Bayi bakdanya salat | pan pinarak lan
kang putra Sèh Mongragi | nèng ngriku ing wisma-nyar ||
ing candhakipun | jus Tabarok candhake malih | kaping tiga jus Ngama | ing saturutipun | Mongraga matur sandika | nulya
ing sanusa Jawa kabèh | lawan sêlamêtipun |
Abubakar Umar Usman Ngali | lawan malih Hyang Agung sihira | mring wong mati prang sabile | lan mati sahid ikutiku. | miwah marang ing para wali | kabèh kang sami bengat | rosa salat tasjud | tuwin kang asalat Luka | langkung asih mungguh Hyang Kang Maha Sukci | mring mukmin kang samya kas ||
55. Kang sugih ngèlmu rosa ngabêkti | sih Hyang Agung ngluwihi manungsa | kang mati sabillolahe | ngapura dosanipun | anèng donya prapta ing akir | pacangan gaganjaran | wong mangsit ing ngèlmu | kitab Lulbab wus angucap | manungsa kang padha rosa-rosa
ingkang kasud | salat Luka ing wêktu enjing |
pun | pan binerat repoting budi | binuka marga mulya | kasugihanipun | kajate duk anèng donya | pan wus têmtu tinêkan
yayi | iku padha gêdhe paedahnya | namung Luka pangarêpe | iku yayi dèn-kasud | nêmbah muji marang Hyang Widi | dèn-narima ing titah | sihe Hyang Maha Gung | kang garwa matur anêmbah | inggih mugi lulusing brêkah kapundhi | donya praptèng akerat ||
64. Miwah nyai-nyai lan parèstri | sadaya samya mantuk Mongraga | ing tajug wingking panêpèn | wusing
pandhapa sarta saosan sumaji | dhaharan jing-enjingan ||
sarwi (m)bêkta pakintun | sêkul ulam dharan mawarni | atap sila nèng ngarsa | kadya sabênnipun | Sèh Mongraga sawusira | tangat Luka nulya mijil lan kang rayi | marêg marang pandhapa ||
73. Inggih lêrês Ahmadipun lingsir | Ki Wirya ngling dospundi kang Basar | mêngko kaya biyèn kae | etunge
nganti patitis | sajèn (n)dêdonga ruwah ||§ Prayoginipun / sèjèn donga Biruwah /.
kêndhuri | sok mungêla kewala | inggih sampun
nèng ngayun | wusing sumaji sadaya | Kyai Bayi Panurta ngandika aris | lah wis payo Bismillah ||
wus pintanên kabèh hèh Luci | matur sampun samêkta | ing sapethakipun§ Prayoginipun / sapetakipun /. | lah wus kono payo padha | ngêpung ambêng iya mirani panduming | gupuh ingkang liningan ||
83. Samya têpung angêpung kêndhuri | sadaya wus samya wiwijikan | lan lêkas nadhah sakèhe | rame
sabakdanira atangat | wus mêngkana luwaran dènnira mupit | asalam mring kang garwa ||
86. Sarta paring salam mring kucumbi | lênggah akaliyan ingkang garwa | Sèh Mongraga lon dêlinge | kawruhana sirèku | wong tumitah alamdonyèki | kudu wêruh ing asal | andikaning Rasul | sing
kawruh | pêrlu êndi ngawruhi dhiri | lan ngawruhi Hyang Suksma | yêkti kang rumuhun | angawruhi ing sarira | kang wus kasêbut ing Dalil Kadis yayi | wit ananing manungsa ||
88. Saking kodratira ing Hyang Widdhi | pan wus katartanton ing kukumah | dinadèkkên kitab kiye | saking toya kang antuk | mêtu ing iga wêkasan yayi
iga wêkasan yayi. lan saking tulang dhadha | kocap wartanipun | ing kitab Ajadul-ngibat§ Ijadul-ngibat (?). |
akadiyat lan takyun | durung arah ênggonnirèki | kantha warnambu rasa | durung anèng
ing apêtêng sêsananya | pêtêng ing kalbu jatine | praptèng antaranipun | ing patangpuluh ari malih | wahdat kun ingha§ Prayoginipun / kun hiha /. gyannya | undêr-undêripun | kun ing gaib uluwiyah | mêksih samar tan pêtêng tan padhang
nèng panggonanne | gaib uwiyah iku | asêsana padhanging kalbi | nasut§ Prayoginipun /
wus kocap duk mau yayi. praptèng patpuluh dina | ngalam ajêsan wus | gatra nanging durung cêtha | ing panggawe saking kodrating Hyang Widdhi | mêrtabating manungsa ||
93. Ping Nêm patangpuluh dina singgih | ngalam misal ing kono nalika | wus cêtha kabèh gatrane | lanang lan wadonipun | nanging taksih
sipat manungsa dadi | anulya tinulisan | wêwatêsing umur | cêndhak dawa wus kinarya | miwah bêgja cilaka sugih lan miskin | gêng alit luhur andhap ||
95. Mulus cacad ala lawan bêcik | wus nèng duryat kodrating Pangeran | tan wuwuh kurang wus pêsthèn | nèng jro garbaning biyung | praptèng mangsa ing sangang sasi | manungsa binabaran | kadhang kirang langkung | kang adangdan sinaosan | ingkang kocap ing kitab Kesah§ Prayoginipun / Tasrèh /. puniki | sirah iku sinungan ||
96. Saubênge myang têngah sinungi | cacahing bêbalungan
kang satêngah kaol mung siji | malekate puniku | kabubuhan tunggu | nèng jro badaning manungswa | wusing mangsa mêtu saking ibunèki | turun mring ngalamdonya ||
100. Barêng nalikaning panjingnèki | lan wêtune duk nginul nèng donya | sinungan nugraha dene | pangucap lan
101. Kang umadêg kang kalawan urip | pan kinarya punjuling sasama | kang tumitah donya kabèh | mila
samya kêdhik nikmatnèki | iya pantês nora micara-a | mung manungsa kèh nikmate | milane wajibipun | kudu sukur anikmanyèki§ Prayoginipun / nikmat donyèki /. | paparinging Hyang Suksma | kang narimèng tuwuh | ewa mangkono tan kêna | yèn
dene ingkang kurang ihtiyarnya | yêkti kelangan drajade | kayata paminipun | panas adhêm têlês lan aking | usik mênêng upama |
kapanggya. jro Dalil kono rasane | jwaywa. pepeka ing kawruh | yèn
imanèki | ing kono ênggone bote coba | yèn wiwal wurung kêdadèn | geyongana dèn-kukuh | mring ragane ngèlmu sajati | jatine kaanan dat | -tira Kang Maha Gung | ywa katiyup ing dadakan | basa dadakan nênggih punika eblis | têkanyar
luhung angandika aris | babo yayi mring patirtan kadas | mumpung awal utamane | dyah tan lêngganèng kayun | lan kucumbu cèthi Cênthini | tan têbih nèng wurinya | samya mèt toyastu | -ti riwusira kadas |Kurang satu suku kata: ti riwusira akadas. Sèh Mongraga adan swara
110. Nulya sabên ing tajug pra
Cênthini lan Sumbaling ngladèni | ngalêmpakakên kagunganira | Tambangraras papancène | barang sadarbèkipun |
anèng wetan | Jayèngraga Kulawirya jalu èstri | tan dangu ingkang prapta ||
119. Jayèngwèsthi lan garwanirèki | sawusira mring kilèn mangetan | samya adhokoh ing gawe | pra jalu angkat junjung | kang
sarèrèkanipun | sauyun seta sadaya | kanan kiri pêtani seta ingapit | kakobong garènjèngan ||
gènnipun | namung kaot wiyarirèki | ripak dalêm kang wetan | Ni Malarsih wau | mêngetan ing lampahira | lan Ki Bayi alon dènnira
sampun purnama sadaya sami | Cênthini kang mêmatah ||
123. Paran tudingipun (m)bok Cênthini | punika kang sampun pinitaya | ing putra paduka Nikèn | kang ibu ngling ya sukur | iya
layak dèn-pitayani | wong wus tyas tan sulaya |
titèni | ing pêpancèn bêcik lawan ala | kaya si Cênthini kuwe | beda duk cilikipun | langkung cengkre bêngis nênangis | marang bokayunira | tansah anjêjagur | mêngko sungkême kalintang | nanging thithik mambu sanake (n)Jêng Kyai | inggih Kyai punika ||
125. Pun Cênthini kaprênah punapi | lan Ki Bayi alon wuwusira | sanak mindho jêge bae | putune kaki Sampur | prênah tuwa lan eyang mami | sutanta Tambangraras | nguwa prênahipun | mring Cênthini ngong angakang | wus pinêsthi kang Cênthini dadi kanthi | kanthine Tambangraras ||
126. Iki apa ora wus miranti | yèn ijèh ana kang kukurangan | liyane duwèke dhewe | Malarsih lon umatur | inggih sampun saput piranti | anjawi yèn wontêna | ing panuwunipun | amba tan rumaos gadhah | anauri priye manèh wong sisiwi | kèh kêthikkêdhik. maring anak ||
127. Mundhak bêcik tilam anèng ngriki | wisma kadya wus kanggonan lawas | gumrining ing pandulune | putra ri samya matur | inggih lêrês mindhak prayogi | J Jèngraga
suku kata: dera (ng)guyu Kulawirya matur aris. putranta Jayèngraga ||
128. Rêraosan owêl yèn marèni | rêbab mungêl suling lawan kêndhang | papathêtan suluk gêndèr | mendah ing patutipun | tan kuciwa dhasar
Jumungah ||§ Kirang sawanda, prayoginipun / amijil barjumungah / [yèn wis bakda Jumungah].
129. Rèrèhanmu kabèh jalu èstri | kaya sabênne padha ngaraka | mring kakanta pangalihe | nganggowa sarwa luhung | apan kari sapisan iki | ing laku panas padha | anggowa payung |Kurang satu suku kata: anganggoa payung. kang
Wanamarta | mêngko bakda Jumungah banjura ngiring | ngarak mring sang pangantyan ||
135. Konên nganggo-anggo sarwa bêcik |
nuwun | gya pinêngkêr kang putra kalih | kundur marang ing wisma | angladèni kakung | wau Ki Sèh Amongraga | ngagêm sarwa seta tigas
pra wadon kathah ingiring | Ki Bayi lon ngandika | marang Sèh Mong luhung | suwawi pan sampun siyang | apan sarêng lampahe
gumêrah | maksih prapta kantuk | panganggene warna-warna | kang ngluwihi kang sêdhêng kang ukur rêsik | sadaya
malbèng langse gupuh | Jèngraga maca sêlawat | kaping tiga nulya kang kutbah nauri | salam kaping sapisan ||
pinangantyan luhung | lagya mangkat saking ing masjid | parèstri kang nèng ngarsa | taksih mawi rukuh | pêkênamukêna.
pêpayungan sadayane | kang ngiring gumarudug | tuwa anom myang rare alit | ngangge putrèn kaputran | kabèh mubra-mubru |
kasèp wayahing mangsa | gawe susah sanak wong tuwa prihatin | myat marang Tambangraras ||
172. Mêngko wus olèh parmaning Widi | pinaringan jodho priya tama | saking pandongamu kabèh | kalakon sadaya wus | kurmat samya asih ing siwi | wus sêdhêng aywa susah | majêmukan esuk | kêndhurèn madhang
tuwa | nora bêtah suwe-suwe | tan pati doyan sêkul | namun doyan micara ngèlmi | lungite maksih brangta | kêlangkung wong wuyung | kang liningan aturira | inggih kados putranta mêksih gêng kingkin | kêtarèng solah bawa ||
174. Kyai Bayi angandika malih | nanging nora pisan kas kewala | sesuk ya padha kêndhurèn | kêlawan
mudhun | samya malêbèng ing wisma | Kyai Bayi mêksih lênggah anèng masjid | lan putra arinira ||
suraosing ngèlmu | patitising kawruh tama | kalêpasan ing tyas mawas ing kajatin | jatmikane panunggal ||
180. Panuksmane ngèlmi ganal alit | lukitane katha§ Prayoginipun / kata /. katanêman | tinêmuwa kêdadène | babare ing ngaluhung | sampurnane ngèlmu donya kir | waluyèng kuwaleyan | pangarasing laku | kawula suka pirêna | langkung rahmat sinung wruh kawruh sajati | tan tuwuh dinêrêsan ||
181. Inggih kadya tuwuk tanpa bukti | bungah tanpa langêning asandhang | raosing tyas kadumugèn | lan kaping kalih ibu | pan kawula dèrèng mangêrti | masalah ing pratingkah | kang paduka wuwus | ing manah datan kabuka | raosipun tyas
gêgêtune | wusana ris amuwus | kadipundi punika bibi | inggih wayah andika | dados dèrèng atut | tatakramaning akrama | ingkang mawa punapa punika bibi | botên dhêngêr satuma ||
183. Sangêt kawula sumêlang bibi | wrate rèhning tiyang anak-anak | inggih kadospundi malih | kêwatos dèn-kabanjur | lamun wontên godhaning eblis | uga karone kêmba | pisah durung atut | sarwi kumêmbêng kang waspa | mêksih angling kirang-kirang kang kadyèki |
tiyang sisiwi | ningali datan majad | ing salimrahipun | pêngantèn wus kawandasa | dina langkung tan carêm sacaraning sih | têmtu kang tuwa susah ||
185. Nanging botên putranta puniki | yêkti tan kenging winor ing kathah | têbih
punika ingkang prayoga | tiyang sêpuh pandongane | tan wontên kêndhatipun | mrih rahayu puji mring siwi | muji kakèn-kakèna | ninèn-ninèn rukun |
langkung rahabipun | anutug wêktuning salat | praptèng bakda Ngisa purna waktunèki | Kyai Bayi Panurta ||
189. Mudhun saking masjid lan putra ri | maring ing dalêm anyar alênggah | putra ri jalu èstrine | tata samya nèng ngayun |
190. Kyai Bayi angandika aris | payo kono padha nyênyamikan | la nganggur sapakolèhe | samya matur anuwun | angling malih mring Amongragi | mênggah ingkang ngarahan | sampurnaning kawruh | liripun kadya punapa | alon
prakawis wus rasèh | iman lan tokitipun | kang makripat lan Islamèki | sampurnaning kang iman | lawan tokitipun | makripat
marang Hyang Widi | kêdah ngèstokakên ing asalat | tokit tan ngloro tingale | namung sawijinipun | Hyang Maha Gung
nucèkakên salatnèki | malah wong kang wus uningèng Islam | sèstu Hyang anucèkake | marang sawiji maklum | sarta parêng tan kenging srênti | wor tan kênaning pisah | parêkan dohipun | pan sampun ingakên tunggal | ing panunggal tan wontên kawula Gusti | sinama sami litnya ||
194. Beda tan beda kawula Gusti | paminipun punjul lan kaotan | Gusti anèng kawulane | yèn ta sagêd kadyèku | sanès jinis kawula Gusti | Gusti Gusti kewala | langgêng ananipun | kula kawula kewala | têtêp ngaral bangsa riyah apêsnèki | tan kêna ngaya apa ||
195. Bedanipun kawula lan Gusti | makluk yèn rinusak pêsthi
Inggih pangandikaning (n)Jêng Nabi | kudsi pangalaping Kadis marang | ing Kadis pan pênulare | para waliulahu | sami matut ngèlmi agami | ingkang aran Ijêmak | ngèlmu kang wus kusus | mupakat ratu sakawan | Kangjêng Imam Sapingi Imam Hambali | lawan Maliki Imam ||
199. Kaping sakawan Imam Kanapi | sintên ingkang tan purun ngambaha | ing ngèlmi sakawan lire | yêkti kapir puniku | datan antuk manut ing Nabi | katrècèt
kitab rolas kang apil | surasaning kitab linampahan | rampung ing kauripane | sadaya matur nuwun | inggih kados punapa malih | lamun tan talabula | ing ngèlmi kang luhung | Kulawirya aturira | ing mangke wus angsal pathokan pramati | miradipun anakmas ||
202. Langkung sakeca raosing kapti | apan inggih sanadyan ngèlmi hak | saking ngriku pinangkane |
wratanana | Ni Malarsih sigra mêwahi mratani | Pêngulu bungah-bungah ||
207. E ya dene mundhak akèh iki | (ng)gih nuwun nyai
Kyai Bayi Panurta ngling malih | sira iku layak padha sayah | payo wus bubaran mulèh | matur sumanggèng kayun |
kang rama ngling (ng)gih sampun | aprayoga wangsul ing ngriki | kewala alayapa | ing wismanira rum | sira Ki Sèh Amongraga | matur nuwun Ki Bayi mangilèn mulih | sadaya asowangan ||
210. Sèh Mongraga jumênêng anganthi | ngling payo yayi tumamèng wisma | sarwi kinanthi astane | Cênthini tansèng pungkur | praptèng dalêm kalihan linggih | kang dhêdharan
inggih lamun tuwan lilani | kawula nuwun wulang | ing sajatosipun | kang wuwus wau punika | iman tokit makripat Islam punapi | wontên sajatinira ||
212. Mugi amba tuwan sêjatèni | kang raka ngling iya yayi ana | hakekate basa kuwe | iman badanirèku | kêranane badanirèki | iya ingaran iman | badan iku wujud | wiwinih marang ngèlmi
ingaran tokit tuhu | budi iku ngèlmu sajati | wiwinih maring nur hak | cahya ingkang luhur | aprêsasat
iku ya uga | elingira asmaning Hyang kang linuwih | ku jatining makripat ||
215. Hakekat ingkang Islam puniki | Islam iku pupusmu kang wus man | krana pupusira lire | ingaran Islam tuhu | pupus iku suhud kang yêkti | wiwinih marang mutlak | ing papêsthènipun |
pan inggih barêkah tuwan | kados botên wontên kang wulang kalêmpit | dados kakancing iman ||
217. Iya yayi sukur ing Hyang Widi |
mring jaman kajumbuhan | nalikèng kono ênênge | sawusira ambuntu | ing kalêsan mring isbat napi | napak muta
bakda dènnya mupid | ingkang garwa maksih dèrèng
ing klimah kalih | Sèh Mongraga tumingal | mring garwa jumurung | wus pintêr narik kanêngan | tan kêlangso pamapaning isbat
kang nyungap | ing samodra pribadine | mugi tuwan sung rampung | kang tan mawi warana gaib | sêjatining wanita |
lan sêjatining lanang jatining èstri | yayi sira tampa-a ||
225. Sêjatining Allah iku siji | kang mêngkoni ana lawan ora |
sijining isbat lan napi | datan napi tan isbat ||
226. Apan ora durung nora uwis | nora sêpa lan nora sêgala | tan
lan sapapadhane | roroning tunggal iku | apan tunggal dadi sawiji | wiji siji amêncar | -akên ing tumuwuh | kang kagêpok kang katingal | iku saking purnaning ro maring siji | siji Allah tangala ||
kawasanipun | anglimputi tur Maha Sukci | amurba amisesa | maring ro puniku | liring ro kun payakun-nya | lire siji dhewe-dhèwèke pribadi | yèku yayi jatinya ||
229. Dening jatine lanang sajati | yèku Rasul rasa ingkang mulya | sukmaning roh iku Nikèn | pan nurbuwahingnurbuwating. ênur | nur Muhamad ingkang ginusti | tan asum maring ora | latip jatinipun | yèku napi tanpa isbat | lagi êkun durung kapindho sih suci | Rasul jatining lanang ||
nugrahaning urip puniki | tanasup maring ana | kaannanirèku | yèku isbat tanpa napya | pan payakun wus kapindho sihing Widi |
idhup | sanyatane ngèlmu sajati | jati-jatining kang Hyang | sajatining kakung | jatining wanodya iya | apan
|Lebih satu suku kata: Rasul Muhamad sênêt jroning gêsang. urip kang kaanan kiye | urip iki kawimbuh§ Ing Serat Centhini Pisungsung / kawibuh / (?). | pan kawêngku ing dalêm pati | pati pan amisesa | ing urip sawêgung | kabèh ginantungan rusak | utamining urip
ing Hyang Maha Gung | kudu eling ing dalêm pati | patitis ing kasidan | uripe linuhung | sabab uripe prasanak | lawan pati
Rasul | Rasul ingaranan Allah | kang wus bisa uripe pra
ingsun | purnaning roroning tunggal | lanang wadon yèku Hyang kang Maha Suci | sira lawan manira ||
237. Sajatining lanang apan èstri | sajatine èstri apan lanang | karana mêngkono lire | èstri anèng jro kakung | kakung anèng sajroning èstri | Muhamad Rasullolah | kang tumraping sêbut | Rasul nèng jroning Muhamad | Muhamad nèng sajroning Rasullolahi |
papaèsing Hyang Widi | widagdèng wadi tama ||
239. Cêprol tyasira kang wingi-wingi | tan wiwinga wus kandhih
nugrahèng Widi | Sèh Mongraga tan samar | muriganing kayun | layape ing garwanira | tan kasêlan ring hawa awaking eblis | pananing ngèlmu rasa ||
243. Cèthi Cênthini wruh ing wêwadi |
ingkang kulina | anèng jinêm arum | luwaran dènnya asmara | mijil saking pagulingan pan sarimbit | randhat maring patirtan ||
244. Ni Cênthini gupuh angladèni | nampa sinjang anèng panadhahan | sêsaosan pasatane |
mring wayah kawlasyun. Ni Daya aris ngandika | lamun parêng prayogi kewala enjing | wus adatipun enjang ||
gêgêdhene godhaning eblis | rong ênggon kang tinênggan | setan akukuwu |
kang dhingin nèng jroning sahwat | kaping kalih nèng jroning sakarat yayi |
susunira êmbok Nikèn | kang olah Ni Daya wus | pagêbêsan ingkang duwèni | miwah sajèn mawarna | Ni Daya sêdarum | nulya kêndhuri pinasang | rolas ambêng lawan rolas ambêng malih | pêpanganan mawarna ||
263. Samya tinimbalan sadayèki | putra kalih
ing (n)Jêng Kyai | punika sampun prapta
ngling mara kono padha | amangana dhewe kabèh | Luci kae santrimu | santri cilik nèhana sami | kêndhuri kang warata | jaba
nulya samya kumroyok anadhah | pating kucapah wong akèh | ing jawi pan gumuruh | santri padha rêbut
Prayoginipun / kuciwèng /. galih | lumrah samya rêrasan ||
272. Mangkana pangucaping wong sami | ya talah desa ing Wanamarta | lan
lêmah lincat saiki kèh dadi gasik | mabuk mawur binukak ||
273. Saking sangêt sawabe (n)Jêng Kyai | ana ingkang anauri êndhak | lagi pandugaku dhewe | iku mangunahipun | iya Sèh Mongraga kang mawi | mara ta titènana |
gumati ing wêktu | padha trape wong sadesa | isèn-isèning desa Wanamartèki | kèh undhaking ngulama ||
275. Pocapane wus ngumum sakèhing | padha pupuji mring Sèh Mongraga | luwih luhung mangunahe | mulane kang ramèbu | maring putra mantu langkung sih | anon ing putra kara | dènnya krama runtut | miwah sagunging santana | atanapi wau ingkang rayi kalih | Jèngwèsthi Jayèngraga ||
276. Langkung samya sukanirèng galih | yata wau Ki Bayi Panurta | duk lênggah lawan mantune | garwanira tan kantun | Tambangraras tansah nèng wuri | yata nimbali sigra | kalih putranipun |
miwah pateyanipun | tèh manisan lan wedang kopi | rampadan panganan |Kurang satu suku kata: rampadan pêpanganan. wradin sadaya wus | kêndhuri sêkul panjangan | Kyai Bayi ngling payo padha awijik | agêpah kang liningan ||
279. Nulya dhahar eca nutug sami | langkung dènnya darbe sanak kadang | myang mring sakulawargane | nadhah samya pikantuk | langkung royom ramening bukti | wus nutug dènnya nadhah | ambêng
kang ngladèni | panjang piring ingundurkên samya | myang kang kakêlut barêsèh | wusnya nginang audud | Amongraga umatur aris | mring kang rama yèn arsa | ngêlih namanipun | Jayèngwèsthi winastanan | nama-amba
jumurung amatutake | kang sinung nama langkung | sukanira jroning galih |Kurang satu suku kata: sukanira jroning panggalih. Ki Bayi lon ngandika | marang ing sadarum | kabèh padha ngèstrènana | ing karsane anakmas Sèh Amongragi | Jèngwèsthi ngalih aran ||
282. Winastanan mangke Jayèngrêsmi | padha ngumumêna wong sadesa | Jèngwèsthi ran Jèngrêsmine | sadaya saur
raine | sawusira anutug | nulya pamit linilan sami | yata samya bubaran | sowang-sowang mantuk | sira Ki Sèh Amongraga | lawan ingkang garwa sakucumbunèki | kundur mring dalêm wetan ||
garwa lan kucumbinya | ing bakda Ngisa wus | laju tumamèng ing tilam | Amongraga amijilkên sabda jati |
winêjangkên marang ingkang rayi | dhasar sang dyah lantip | ing sasmita putus ||
2. Kêtadhahan sawêjanging laki | marang sang lir sinom | mila sang dyah kêlangkung sungkême | rinêngkuh guru pangeran yêkti | nadyan pati urip | kasrah marang kakung ||
3. Lamine sinung wisma pribadi | tan pisah anèng jro | ingkang rama tan tega yêktine | kapering lèr-wetan wismanèki | nging ladosan maksih | saking ibunipun ||
4. Langkung sinungga-sungga sru dening | sihing ibu among | lir suwita kang ibu ambêge | dening mantu ambêge tyas êning | nor anjayèng kapti | ing ngèlmu wus putus ||
5. Pan sêdaya wong Wanamartèki | asih mring sang anom | uwa paman miwah para ipe | pan sadaya ngalap kawruh jati | mring Sèh Amongragi | binabaran kawruh ||
6. Ingkang lagya karênèng tilamrik | akarongron raos | Tambangraras aris ing
8. Tuduhêna ingkang asayêkti | ring pangulahing (n)don | supaya tan kongsi tanpa gawe | lampah ingkang utamèng ngaurip | kranaipunkrananipun. êndi | sampurna ing tuwuh ||
9. Dan lingira Ki Sèh Mongraga ris | yèn sira yun mêngko | uninga ing marga sajatine | patèkêna sariranirèki | yaktya manggih urip | lamun bisa lampus ||
10. De kang aran pati iku yayi | anor ing Hyang Manon | anor ingkang samêkta samine | kang nor bukti kang nor maring juti | kang nor ing
dèn-lali | muhung Hyang Suksma di | dinulu linuru ||
12. Dudu luru midêr anguliling | aminta sihing wong | yèn antuk dèn-rêraga polahe | yèn tan olih mangke amuriring | ing panggawe dèn-sih | sanggonne kadulu ||
13. Mapan rêke ingaranan pati | pan dudu mêngkono | de kang aran pati sajatine | angawruhi ing sarira tèki | dèn-têkèng ayêkti | wruh ing marga ruhur ||
14. Kang wus nyatèng sajatining dhiri | panggawe kang kaot | marga iku apa pandungkape | wau mentar wus têkèng nagari | durung aningali | sang ratu katêmu ||
15. Anging iku pan pênggawe luwih | kang têka ing kono | anirnakkên saliring panggawe | kang aran sarira kang wus taki | aywa tan kalingling | punika marga yu ||
16. Iya iku kang ingaran pati | patine wong kaot | kang wus awas tan uwas
18. Roh lan jasad iku tunggal dhiri | dhirining Hyang Manon | pan jumênêng kalawan dhèwèke | ananira ênêng ingkang êning | rampunge pangèksi | pamêksaning laku ||
19. Laku lakon ana tèki-tèki | kêlanggêngan jumboh | wus tan ana kakange adhine | langgêng Maha Sucinirèng Widi | tan kêcampur dening | karsa
papake | mung datira sajatining sêksi | apan anêksèni | ing pribadinipun ||
22. Pribadine panunggaling puji | puji kang
tan ana ingkang (n)dhingini | tanna ngarèni pon | anging ananira juga dhewe | tunggal ka-ananira Hyang Widi | mulyèng sadat jati | -ning Hyang kang Maha Gung ||
25. Ingkang sêksi kalawan pribadi | tan ana wujud ro | nanging ananira purba dhewe | angarani anane pribadi | purba arannèki | purba wujudipun ||
26. Purba rupa purba ing pakarti | purba ajal rêko | purba abad purba kajatène | purba tunggal purbaning sih jati | jatining wus siji | mung angga kitèku ||
27. Angganira iku sadat sati | jatine tan anon | jatining sêksi
dinuga wujude | kinarya pa jroning tekang ati | sabab iku napi | tan kêna winujud ||
29. Dene isbate Hyang iki yayi | kang dat sipat rêko | lan apêngal iku têlu lire | êdating Hyang ananira tèki | sipating Hyang Widi | ahlinirèng ilmu ||
30. Apêngaling Hyang uripirèki | samya isbat manggon | iku ingkang pêsthi ing anane | asmaning Hyang jênênging kang latip | mulane kitèki | ingakên Hyang Agung ||
31. Sabab kita amrat isbat napi | ing patêmon jumboh | paekane tan ana paene | asmaning Hyang napi ingkang pêsthi | hakira§ Prayoginipun / nakirah /. ing Widi | mungguh ing Hyang Agung ||
32. Aran kita iki napi jinis | parbedaning roro | napi jinis
mungguling Widi | yèku tan sarênti | suhuning Hyang Agung ||
33. Ingkang guwa-garba wêwah wêning | tan samar sumrowong | ngèlminira akathah unggahe | saha sêmbah
dhihin | pamuwus kang manis | aywa kongsi saru ||
35. Kapindhone nêtêpi agami | Islam lanang wadon | kaping têlu kang bangêt wêdine | marang Allah kang Amaha Sukci | kaping pat kang bêcik | ngamale kang sukur ||
36. Ngamal puwasaning badan yayi | acêgah wiraos |
turu nginum bukti | de puwasaning roh | cêgah cipta kang ala nêlèmpèng | lawan malih puwasaning budi | cêgah nêpsu sirik | bangsa kewanipun ||
38. Bangsa setan jajil lan eblis |§ Prayoginipun / jajilanat eblis /. cêgah kang mêngkono | dene puwasaning
43. Tunggal solahbawa muna-muni | apan wis mangkono | kang tan wêruh adoh pangidhêpe | saking kadohan kewala wingwrin | kawêran ing eblis | anduduga dudu ||
44. Tan wruh yèn Suksma ana ing dhiri | -nira kang wong
asiji. sajatining puji | muji dhawakipun ||
45. Basa dhawakira iku jati | jatining Hyang Manon | cipta kang tan kasêlan ciptane |
49. Ti-atinên yayi ing kajatin | kang murung lêlakon | pangrusaking kêjatèn ya Nikèn | patang prakara iku dèn-eling | ingkang dhingin kibir | sumngah jubriyèku ||
50. Kaping kalih tan ngandêl ing dalil | kadis pinaido | ping
53. Suhul ing asmaragama nênggih | limang prakarèng (ng)gon | ingkang dhihin asmarayoga-ne | pangalaping panggawe raswèki | saking tulang sulbi | Adam ing sakayun ||
54. Ping kalih asmaranala nênggih | pangalaping raos | saking tyas kang suci pawiyose | kaping tri asmaratantra nênggih | pangalaping raswèki |§
pangalaping raos | saking sadayanipun asline | kaping lima asmaratura di | pangalapirèki | saking roh raswèku ||
56. Patêmone Hyang Kang Maha Sukci |
58. Suhul Muhamadiyah ayani | sabitah têtêp jro | anèng ing dalêm lokilmakpule | wus winêdhar surasaning ngèlmi | rampung
sipat jamal jalal lan jamale§ Prayoginipun / kamale. | sipat kahar ingkang anglimputi | pambuntuning budi | komplang suwung gêmplung ||
68. Nir tan ana pancabaya kapti | lêngêng ing Hyang Manon | wus tan ana majad ing jêrone | dadya ling linglit tyasirèng kamil | kagyat duk miyat ing | wau ing dyah ayu ||
kaduwung akramèng mami | dene darbe dasih | ya maring katèngsun ||
71. Èsmu merang sang dyah langkung ajrih | ngingsêr saking
angluwari purba jati | angandika aris | marang garwanipun ||
74. Dhuh masmirah kang asarwa rukmi | kumala di kaot | dèn-kêpara ing ngarsèngong kene |
77. Sayêktine sun arsa apamit | mring sira masingong | marang Naya-ganda ing banjure | arsa wikan wêkas-wêkasaning | kulon wetan yayi | êlor lawan kidul ||
pan wus mêngkono karsèngsun yayi | pan arsa nglanglangi | ing wong ahli wuyung ||
79. Poma yayi wêkas-sun sirèki | ing sapungkuringong | manawa na Hyang Suksma karsane | pinundhut ingsun ajal dina kir | sirèngsun-lilani | krama-a sirèku ||
80. Ngulatana kakung kang prayogi | ingkang bagus anom | kang utamèng ing sastra ta rêke | nora kêna babo
singa wonga anggèr | kang kalêbu ing catur prakawis | têmên gêmi muklis | wêkêl ingkang
mring wiyati | sungsum balung otot | sirna kabèh pêsat ing anggane | mênggah-mênggah aturirèng laki | dhuh panutan-mami |
89. Krana kabèh iku sajabaning | êdating Hyang Manon | yèku mahluk yayi sadayane | tinggal nilib panggodhaning eblis | amblês anèng kapti | kapitèng tyas dudu ||
90. Têguhêna yayi tyasirèki | dating Hyang anèng
92. Pamberating citra ingkang rêmit | liline linorod | nètès kabèh adining panggawe | pantês kagêm ing Sri
saking watu wukir bote | wong kang bisa tinggal kadonyèki | sêbab iku sirik | asih ing sisiku ||
95. Kang kumandêl sira ing Hyang Widi | sinung sih kinaot | datan ana tinimbang padhane | pasajèngsun pamit ing sirèki | mung sira kang sun sih | babare ing
SOERADIPOERA, kabyantu ing R. Poerwa Soewignya kalian R. Wirawangsa, mawi dipunbêbukani dening R. M. A. SOERJA SOEPARTA, juru basa
11. Ki Bayi amanthuk-manthuk (3) | ngungun myat ing Jamal Jamil | kêraos ing mantunira | èdine
suku kata: anglir suling tinêrusan.]. gumrining angraras ati ||
17. patra wisa wangsalipun | parang jajaning pawèstri | adhuh lae anèng donya | susukêre tan pinikir | paja-paja
ronggèng kalih | kurungan suwung kewala | tan ana Ki Jamal Jamil ||
21. tan antara praptanipun | nunggang sima Jamal Jamil | anggro sru gagadha§
garwa siwi | miwah sakucumbunira | nèng pinggir kidul ningali | sêdaya ngadêg kewala | samya suka aningali ||
ngidul | Jamal Jamil tan kaèksi | kabèh wangsul ing pêndhapa | akalangan tata linggih | akutug kumêlun ngambar |
rum raras amlas§ langkung sawanda, kabucal: a [mlas]. asih ||
37. kawu§ prayoginipun: kawuk. citra jêbug arum |
sêdaya kagèt andulu | panganggene Jamal Jamil | prabot kêtitik sêdaya | kathah ingkang andarbèni | ana
sêdaya pan ora pangling | kang dèn angge Jamil Jamal | darbèke kang sugih-sugih ||
42. wontên satunggil wong dulu (10) |
51. lah wis ayu ayu ayu (12) | wong donya balyèng donyèki | kang mayi§ prayoginipun: mayit.
ngantuk sakêdhap arip | kumpuling gêmbung lan sirah | tan ana kang angudani | byar waspada wus waluya | Sênu Surat wuwuh manis ||
65. lir winangun paèsipun | sangsaya ngimbuhi ati | egar§ prayoginipun: enggar. sêdaya sukèng tyas | tan ana kang
babakanipun | iba kêsêle wong muni | umatur putra kalihnya | tan ngraos sayah sakêdhik | iba danguning babakan |
marang sêdaya | samyandhêku matur aris | inggih sèstu kasinggihan | mantu dalêm ingkang mawi ||
72. Ki Bayi malih amuwus (17) | marang sira Jamal Jamil | iku sajèn sêdayanya | sira kang anduwe wajib | Jamal Jamil aturira | kêlangkung nuwun kapundhi ||
ingkang kaula tuhoni | Ki Bayi aris ngandika | ia talah Jamal Jamil ||
80. ngling malih mring putranipun | èh Jayèngraga apa wis | sêdhênge padha madhangan | mèh thithik wus têngah wêngi | kang putra matur sêndika | angling mring Luci Nuripin ||
81. takona si bapa yèn wus (19) | olèha§
ngrurusuhi | Ki Luci sigra angatag | marang santri bocah cilik ||
86. padha mangana rumuhun | sakêndhuri wus mêpêki | jangan
yèn wus§ prayoginipun: wis. | sumaur
92. Ki Bayi suka gumuyu | wus adate santri cilik | sabên mangan rêrêbutan | satêmêne mundhak asri | aku dhèk cilik kèlingan | ya mêngkono nora pai ||
93. sêpuluh wong urip iku (22) | lumintu tiru kang uwis | aku biyèn kala bocah | mêngko iki kaya kaki | wus mêngkono tan kênora | amênggilingan wong urip ||
94. sêbanjure tan kadyèku | mara yêktènana sami | yèn wong asih maring anak | utawa lyaning raryalit | dinulur warêdèn anak | kèh kêdhik têmtu basuki ||
95. yèn ana wong larang tuwuh | iku labêting nora sih | maring anak myang rare lyan | utawa nora nganaki | sihe maring bocah padha | lan pawong-mitranirèki ||
96. tan gumantung nrus ing kalbu | awète dènya mlas asih | ewa sêmono ya ana | mitra kang ngluwihi siwi | kèh-kèhe kaulaning Hyang | nanging arang wong kadyèki ||
97. nadyan anahaanaa (dan di tempat lain).
anak | tansah tyas mung wêlas-asih | pan iku lanang wadona | tan prabeda anglabêti ||
102. Ki Bayi malih amuwus | apa wis kang nglêladèni | yèn ana kang durung ana | umatur Luci Nuripin | pan inggih sampun sêdaya | yèn wis payo
jangan pindhang padha-mara | bècèk lan êtim kêbiri ||
104. myang ulam kang wutuh-wutuh | bêkakak bêsêngèk pitik | opor lan botutu§ prayoginipun: bêtutu. banyak | sakèhing ulam mêpêki | pêksi ulam loh lan kewan | ingolah mawarni-warni ||
105. kang samya nadhah anutug | rame kêcaping abukti | pangrêmêking krupuk sora | wor krêpyêking srundèng gêbing | pêncok lan kadhêle rambak | balung nèm
barung serop ting karêcip | Ki Bayi alon ngandika | aywana kêsusu bukti | kang tamban enak-enakan | manira lagyantuk bukti ||
107. jare jaman kuna iku | yèn mangan enak nyênyambi | karo angidung srênggara | lagon arum-arum manis | enaking iwak winastan | êndi ingkang dèn sêptani ||
ingkang punika mênawi | wadhaganipun kewala | pêngraos kula prayogi | anggêr botên sêsajêngan | inggih sunat wênang
mungguh (27) | enake lêlawuh bukti | sing angolah sun badhea | yèn iwaka iwak bancir | yèn wowohan jruk Pacitan | yèn
mundhut sêptane pribadi | sing angolah sun badhea | yèn iwaka iwaka§ langkung sawanda, kabucal: a [iwak]. tagih ||
117. yèn kêmbanga kêmbang mênur | yèn
wus samya nginang audud | Ki Bayi ngandika aris | Jèngraga ing kene sapa | kang bisa pêrama kawi | apa ana kang wus nêlas | ing têmbang têmbunging kawi ||
142. Jayèngraga nêmbah matur | ing ngriki wontên satunggil | namung pun kaki Lawatan |
152. Dhadhapmantêp kancuhipun (36) | lan Alad-alad jangkêp tri | dene kang sêkar Basanta | mung kalih lan Puspanjali |
tumrap ing kawi swara | kang sêkar Pramamawingit | èngêt kaula punika | wa mênawi wontên malih ||
165. Ki Bayi mèsêm amuwus (39) | puniku paman dospundi | turene mawi
praptèng pada | ingkang kalih wêlas nênggih | lampahipun tiga-tiga | Sumawicitra darbèni ||
167. Candrawilasita nêngguh | papat-papat kaping katri | jangkêp kalih wêlasira | Madurêtna lampahnèki | sami lan Wisatikandha |
winilis | ingkang lampah kawan wêlas | angkat sêkawan ping kalih ||
169. anuntên nêm jangkêpipun | ping pat praptèng padanèki | ingkang
ingkang sêkar Nagabanda | lan Nagakusuma sami ||
174. kang lampah sangalas gupuh (41) | angkat nênêm kaping kalih | gya pitu jangkêp salingsa | ping pat sêpadanirèki | ingkang
214. wolu dhawah talingipun | nulya pitu suku nênggih | gya sanga dhawah wulunya | lan pitu nglêgêna nuli |
dhawah sukunya | amung nêm pada lingsèki ||
224. wus jangkêp sêpadanipun | dene kang sêkar Kinanthi |
kidung (53) | namung pitung§ limrahipun: pitu. kathahnèki | gunggunge sêdayanira | dhêndha kawi
227. Ki Bayi suka ing kalbu | myarsa ing kidung kêkawin | nahwune kang sastra Jawa | têmbung lan têmbang ginati | Ki Bayi Panurta suka | mèsêm angandika aris ||
228. si paman Prênjana luhung | nyata yèn wus alim Jawi | suawi paman
lêrêsipun: jamak paman. iki |Kurang dua suku kata: nora jamak paman iki. swara sêdhêngan kêpenak | wong wis tau nèng nêgari |
apa kabèh padha luri | kêjaba si Cêrmasana | asli wong Wanamartèki ||
244. Ki Widilêksana matur (57) | kaula saking Bahrawi | yêktosipun asli
256. ingkang liningan tumungkul | nêmbah umatur nuwun sih | mêngkana antaranira | jêng kyai ngandika malih | lah payo padha bubaran | arip siang nambut kardi ||
257. tur sêndika sêdaya wus (60) | kang jagongan mundur mulih | Jèngwèsthi lan
mêksih akathah | kêdhik ingkang sami mulih ||
265. sangsaya pakolih dulu | Jayèngraga ngandika ris | punapa gêndhinge paman | suawi bêksa lan mami |
kardi | pan têmbaya angaula | nata dewa wrêksa aking | kursi lawak sikil dênta | gurua paraning pati ||
283. gagak bang salin pandulu | wana lit pinggir pêsisir | tulung dudu kêtêbira | sarah madu bibis tasik | panjarane wong awirya | lamun kondur ing
lan mundhuta dhuwit | rong real bolong dèn enggal | Nuripin tan dangu prapti | wus katur bokor myang arta | dinèkèk têngah pêndhapi ||
302. Kulawirya tombokipun | sreal winor ing bokor wis | wêrata parentahira | jawi lêbêt wus
305. mêngkana sêdangunipun | kang angibing gênti-gênti | tan winuwus solahira | ya ta kang anèng ing masjid |
ujure niba | katri priangga-priangga ||
2. mujur ngulon ngalor ngetan (72) | tan ana ingkang sêlaya | sangating pana pan padha | tinetah ing
brangtanira | maring Hyang ingkang amurba ||
6. wus mêngkana Sèh Mongraga (73) | tyasira lêjar wentehan | aningali maring garwa | kang mêntas
amundhi bêrkah paduka | jiwangga tanpa jamuga | lir sarah munggèng lautan | ing kersa ngrèh tan§ kirang sawanda, kawêwahan: punika [tanpa]. sesa | ing mangke praptèng wêkasan ||
9. kang raka arum ngandika (74) |
yèn nuju kalimahira | wasjud waktarib anulya | ing adêge sinujudan | ing sabên-sabên mêngkana |
langkung: sêlarik. tan pae kang wus tan kêna | kinaya apa mung kang wus | kinarsèng§ kirang tigang wanda, kawêwahan: dening Hyang. Suksma ||
16. wus dangu wuru worira (76) | mêngkana Sèh Amongraga | dodonga nglindhung ing Suksma | munkiri kiparat donya | wus linuar
18. punika rayinta prapta | Rarasati saos dhahar | Sèh Mongraga ris ngandika | ia ing kene
bokor pawijikan | ngandika Sèh Amongraga | payo yayi lan rinira | kêmbul nadhah lan manira | kang garwa ris aturira | pukulun anuwun duka | ajrih durakèng Hyang Suksma ||
ngarsa | kang nampa mundur sêdaya | ya ta Ki Sèh Amongraga | ngandika marang kang garwa | yayi mungguh ing ngagêsang ||
Hyang | mung mukmin kang wus musliman | ya kang sêntosa bengatnya | maring Hyang kang Maha Mulya | kêrana ingkang wus bisa | mujud makal§ prayoginipun: mokal. mung mukmin kas | yayi iku kang kêlilan ||
38. ambuka gaibing Allah | janma kang wus wujud
ing jêng paduka | wau Ki Sèh Amongraga | aris dènira ngandika ||
41. iyèngsun lilani sira | aturira Tambangraras | bab dat sipat asma apngal | lan wujud ngèlmu nur suhud | nyatane ingkang sênyata | kang mugi tuan sung wulang | marang gêbal padukamba | kang brangta kawêlas-arsa ||
42. angga lir bantala bêlah (84) | mangkya kêdhawahan jawah | mèh rapêt bêlahing bumi |Guru
iku pêsthi | nora kêna sinikara | iku yayi wruhanira | dene wujud nyatanira ||
45. anane kita punika (85) | kêlawan dating Hyang Suksma |
46. dene nyataning kang suhud | nyatane pan ajal kita | kêlawan apêngaling Hyang | wujud kita ya dating Hyang | ngèlmu kita sipating Hyang | ênur kita asmaning Hyang | suhud kita apngaling Hyang | iku yayi ingaranan ||
47. wujud makal§ limrahipun: mokal (dan di tempat lain). jatineka | basa makal iku yayi | patêmon kaula gusti | iku makal namanira | datan gusti tan kaula | ya gusti ia kaula | gusti kang sipat kaula | kaula kang sipat gusti ||
48. yayi ia iku makal (86) | gaibing roroning
49. ikram kita wajibing Hyang | iku wujud makal ranya | paguting kaula gusti | anèng
kak (87) | poma yayi ywa pepeka | tokitêna ing tyasira | ingkang tan kêlawan-lawan | sira
ing kak | kang tan kêna winicara | kêjaba kang wus anunggal | ubaya saekakaptisaekapraya. | iku yayi pasênêtan | rasa kang nèng jroning gaib | yèn wus tumanêm ing sira ||
53. pêpêtên ywa kawanguran | ingkang agêmi akunci | kang narima maring titah | tutupên ing wêdi asih | maring Hyang ingkang amurba | angadili ing dumadi | adiling Hyang rong prêkara | angganjar lawan aniksa ||
54. dene yayi kang ginanjar (88) | wong kang ngêgungakên ing Hyang | de yayi ingkang siniksa | wong kang angapêskên ing Hyang | iku yayi kawruhana | kang ati-ati ing titah | aywa têkabur ing manah | atawa yèn kawicara ||
wisesèng Hyang | ywa pêgat sêmbah pujinta ||
56. marang Hyang kang Maha Mulya | poma yayi ywa nalimpang | mring cipta ingkang maksiat | mêngkana Ni
kêmasan tan wruh ing rukmirukma. | sêrati tan wruh ing gajah ||
62. panêgar tan wruh ing kuda | kaula tan wruh ing gusti | mulane akèh kang wigar | anggagar kawruhe bubar | kaburu ing kibirira | kabur ngèlmune kêsasar | jubar ambêlasar nasar |
ilham tyasira | kang garwa nuwun turira | tyasnya rapèh tan nêratab ||
64. pasang surupe wus kawrat (91) | cipta tan tuwuk winulang | kêlangkung ombèr tyasira | wus papêsthèn titah ing Hyang | tinitah èstri utama |
cahya | angulati ingawirya | ya ta wau nalikanya | ing ratri wus wêktu pajar | wau ta ingkang trêbangan | anduduk
saduman mring para santri | pandume sami kemawon ||
4. ngawan real wolung uwang langkungipun | wolung dhuwit
umyung | pupujian langkung asri | sauran rampak lêlagon ||
15. datan lian wong sêdesa pujinipun (95) |
ingkang ngêrêmbyung (97) | kawijilan ujwalaning samsu | gambiraning kitri ron katubing angin | lir wadya suka pinagut | tampi ganjaraning katong ||
3. mêngkana èsthanipun | apan kathah alangên dinulu | ing sajroning desa ing Wanamartèki | saking arjaning dhusun gung | tan
tajug kang suwung | kêbak ing saênggon-ênggon ||
5. gumrah ngaji nèng tajug | ana kang gêladhag ngaji kulhu | ana lagya tutug ikrak lan watini | kang wus tamat ngama sajud | ana kang ngejah kemawon ||
lungguh | gya kang rayi Jayèngwèsthi ingkang prapti | lan garwa rencang nèng pungkur | sarwi manggul dhulang loro ||
12. dhêdharan lawan bucu | praptèng made Jayèngraga mudhun | ingkang raka Amongraga angingsêdi | wus tata sami alungguh | dhêdharan lajêng sumaos ||
13. wus aglar anèngayun | nulya wau ingkang paman rawuh |
datan antara dangu | Jêng Kyai Panurta§ kirang 2 wanda, kawêwahan: ingkang. rawuh | lan kang garwa sakucumbu samya ngiring | santri Luci anèngayun | ngirid jodhang sarêmbat bot ||
16. kang putra duk andulu (100) | lamun ingkang rama ibu rawuh | sigra samya mudhun sing bale ngurmati | jêng kyai sêmada gupuh | myat ing putra mantu anor ||
17. Ki Bayipanurta wus | lênggah lan garwa kang putra gupuh | samya nêmbah sêdaya sarêng alinggih | jêng kyai alon amuwus | èh Wirya apa sirèko ||
18. banjur bae tan mantuk | ingkang rayi alon aturipun | inggih mantuk sêkêdhap bibaran enjing |
apa karo anggawa sarapan enjing | iki manèh bok ayumu | anggawa sèmèkan wayon ||
20. rada sompok gyanipun (101) | saenggane ngalih ing gènipun | nèng pêndhapa kang bawera bae bêcik | sêdaya sami umatur | sumanggèng kêrsa kemawon ||
21. jêng kyai nulya nuduh | èh Tiraga gêlarana gupuh | ing pêndhapa lampit kêlasa dèn aglis | ingkang dhinawuhan gupuh | tan adangu wus mirantos ||
22. kang rama alon muwus | wawi anak nèng pêndhapinipun | matur inggih sumangga kula umiring | nulya samya linggar mudhun | lênggah ing pêndhapa manggon ||
23. dhêdharan sêdayèku | samya ginawa sumaos
inggih Jamal sabênipun | sagêd anjampèni encok ||
32. asênggak ki pêngulu | dhuh inggih alkamdulilah
34. amêksa ki pêngulu (104) | ngawe cêluk-cêluk manthuk-manthuk | sampun taha gih sampun ran dèn lilani | Sèh
kadospundi tambanipun | ingkang nyarasakên encok ||
36. Ki Jamal aturipun | jampi encok inggih adatipun | ingkang sampun kêlampahan kèh kang mari | sarate punika namung | isining bendha kang
38. kewala pathinipun (105) | rambah ping sêlawe dènya jamu | kaping kalih sawun§ kirang sawanda, kawêwahan: la [sawulan]. dènira jampi | sarêng tanggal pisanipun | lan
jêjampi | wis bunuhe wong tua | agujih krêp sakitira ||
3. ki pêngulu matur aris | dhuh inggih apan sayêktos | kados wus adatnya
rampadanèki | ingkang kinarsan ana | janganan ulam-ulaman ||
12. Ki Pêngulu Basarodin | dènya nadhah ngramês kokoh | cekoh sarwi mojar wawi ngriku | adhi Jamal Jamil | kang nêmên kalih kula | sami krana'llah kewala ||
13. Jayèngraga angêjèpi | mring Jamal Jamil wong loro | ingkang
nulya luar bukti | Ki Bayi lon ngandika | wis padha dumên barêkat ||
21. kang wrata lir dum kêndhuri | padha bae lanang
mragat wêdhus gibas wong têtêlu | bukti kang dumugi | Jamal lon aturira | babakan pucung kewala ||
1. kalih kayu urip lan widuri namung (113) | punika ginêcak | ginodhog kang molak-malik | yèn wus ragi lêmpêt panase kang wedang ||
2. suku kinum duga-duga panasipun | yèn uwus sumawah | pêngêkume ywa dèn endhani§ langkung sawanda, kabucal: en [dhani]. | pan sadintên bêngkêlêng dikum ing wedang ||
wratnya ||§ kirang sawanda, kawêwahan: a [awratnya].
6. gya cinampur kang ulêt pan sukunipun (114) | pinopok ing tamba | kang wrata dlamakanèki | pinanggang ing wangwa kusambi kang panas ||
7. ingkang dangu pêmanggangipun ing latu | kang kêraos panas |
alus | kang sampun klampahan | tan wontên madal sêtunggil | wa mêkatên punika mênawi madal ||
17. ingkang têmtu lampahe kurup têtêlu (116) | punapa kamsiah | punapa arbangiahi | punapa jamngiah sèstune ngetang ||§ kirang sawanda, kawêwahan: ing [ingetang].
18. alon matur Sèh Mongraga mring mrasêpuh | mênggah kang punika | ing kurup tigang prêkawis | apan sami kêlampah katiga pisan ||
19. lamun nuju ing taun Dal lampahipun | salêbêting Êdal | sami lumampah kurup tri | kurup arbangiah apan lawan wulan ||
20. wiwitipun wulan Madilakiripun | Rêjêp Ruah Siam | saking Rêbo wit winilis | pan ingetang nêptuning taun lan wulan ||
21. de kang kurup kamsiah ing lampahipun | apan
lamun tan dèn etang | saking Jumuah pan sisip | dene lamun botên nuju taun Êdal ||
27. tan ewah Jumadilakir Rêjêpipun | Sakban lan Ramêlan | saking Rêbo etangnèki | mila arbangiah anggêr datan ewah ||
28. sababipun ing dalêm sawulan ngriku (118) | Siame supaya | jangkêp tigang dasa ari | dados botên mutawatir Ramêlanya ||
dèn pêsthi | ing sadintêne§ langkung sawanda, kabucal: sa. sêtunggal-tunggal bên tanggal ||
32. ris umatur Ki Sèh Amongraga arum | pan inggih punika | winastanan etang taprik | kang rama ngling kadospundi ing lampahnya ||
33. aturipun kang putra mênggah puniku (119) | tan mawi pinetang | taun kang dipun tingali | pan punika etang saking kapujanggan ||
37. kang wulan Jumadilakir tanggalipun | ing dintên Jumuah | Êpon wukunipun tambir | wulan Rêjêb tanggal Sêptu Paingira ||
38. wukunipun Manail ingkang lumaku | nulya wulan
tanggal Kêmis Lêgi | wuku Gumbrêg nulya sasi Dulkangidah ||
40. tanggalipun Jumuah Kêliwon nêngguh | nuju wuku Sungsang | wulan Bêsar tanggalnèki | Akad Kliwon wuku Julungpujud tamat ||
wuku Wayang nulya sasi | Rabingulakir tanggal Saptu Ponira ||
43. wukunipun Sinta anulya kang tangsu | ing
gya wulan Ramêlan | tanggal Sêptu Kliwonnèki | wuku Wuye anuntên ing wulan Sawal ||
46. tanggalipun Sênèn Kêliwon puniku | wukunipun Wayang |
wulan Dulkangidah nênggih | sarêng tanggal dintên Sêlasa Wagenya ||
47. ingkang wuku Sinta nulya Bêsaripun | dintên sarêng tanggal | Kêmis Wage wukunèki | Tolu tamat ing sêtaunipun
3. Kang suwung, Luwih dening Suwung
“NUGRAHANING DERAJAT KANG KINUNCI JRO PETHI PUROSANI, SOROGE ROSO JATI SANG HYANG SEMAR WUS NURUNAKE TONDHO MUBYAR
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 27
wus katos pada melok. Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel ngandeling takdir, akantya awas emut, den memet yen arsa momat.
inggih punika ingkang binasakaken manungsa mendem kitab tasawuf kabatan ing donga sepi, utawi donga sepi (suwung).
Dene kosok wangsulipun yen wanodya, mangka ing sadereng-derengipun sanget kayuyun darbe atmaja priya, saolah kridaning leksana, nunggil kadi ing inggil wau sadaya kinten-kinten bok manawi kadadosaning bebayi lahiripun ing tembe inggih
cupu manik astagina, dhateng dumugining mangsa kamaning priya saged dados manungsa, kaparingan nama Sayidina Sis, dene kamaning wanita boten saged dados manungsa, amung dados erah (215) kemawon, sarehning sampun tetela asaling atmaja wau saking priya, Babu Kawa lajeng ngawon miturut ing pranata karsaning priya, kisanak menggah suraos ingkang makaten wau panampi sampeyan leres punapa lepat?.”
Ingkang rumiyin wutah kajenging karsa kalimpekaken wenganing dwara, punika pikajengipun sampun ngantos kalebeting wadhah, menggah sasaminipun pratingkah ingkang makaten wau prasasat toya kabucal ing siti kemawon, layak saged amestani boten saged dados, awit saestunipun boten dangu, (225) toya lajeng asat ingkang kaping kalih tembungipun kala wau
“Mangke ta Kisanak, dhateng dangu-dangu anggen kula mirengaken cariyos sampeyan sadaya wau, punika rerembagan bab prakawis ngelmi punapa dedongengan, punapa tembung gegujengan, yen ta kula westani tembung dedongengan utawi gegujengan, dakik-dakiking cariyos ungel wileting tembung menggah patrapipun boten makaten, yen ta saupami kula kawastanan angrembag gaibing ngelmi inggih sanes, awit titikan satunggal-satunggaling golongan lampahipun (227) boten wonten, ing mangka kacariyos ngelmi punika wonten ingkang lampah mutih, saben nedha tanpa lawuh, namung sekul thokthok, laminipun pitung dinten, trekadangan wonten ingkang ngantos pitung dinten, tuwin malih lajeng wonten ingkang lampah pati geni, tilem ing papan ingkang sepi-sepi kadosta kramatan sesaminipun, bilih sampun rampung anggen ipun anglampahi ing riku lajeng nandukaken panyobi, wonten ingkang badanipun kasuduk ing duwung utawi kapentung, warni-warni punapa ngelmi ingkang kalampahan wau, wangsul cariyos sampeyan ingkang sampun gumelar (228) ing inggil wau gegolonganipun bab prakawis punapa?, mugi kersa paring pitedah supados gamp[il anggen kula ngraosaken.”
“Kisanak, duka sampeyan, kula piyambak inggih dareng sumerep. Amung mugi-mugi sampun andadosaken panggalih, kula badhe anyariyosaken wonten tembung paribasan dedamelanipun tiyang pinuju pejah, sawek ketaman pegeling manah, makaten prasasat kadi pepethaning patok nanging bisa manthuk-manthuk, sairip kadi rupaning jodhog, nanging bisa delog-delog. Sayektosipun kisanak kula inggih saweg sepisan punika angraosaken patitisipun pangandika sampeyan, leres sejatosipun ingkang nama ngelmi (229) punika menggah kalampahanipun kedah mawi lampah, wondene anggen kula saged mastani makaten wau ing Serat Wedatama, tunggilipun ingkang kula cariyosaken ing ngajeng wau, sekar pucung amung mendhet sekawan pada, dumunung pada
durga mengtyas kang liniput, kerem ing karamat, karana karobaning sih, sihing suksma ngrebda sakardi gengira.
“Pramila sandyan dipun wastanana, dheyos mawi bebedan utawi reca mawi clana, inggih nariman awit manawi kapanduk dhateng nalar ingkang makaten wau, sinten manungsa ingkang saged
disampluk, yen mangetan dikepruk, wekasan thenguk-thenguk, ora lali iya digepuk. Boten langkung ing mangke bebasan amung pasrah
Lajeng anyariyosaken malih lelampahanipun Seh Siti Jenar ugi
suraosing cariyos ingkang makaten wau genahipun sinten manungsa duk gesangipun wonten ing alam donya (287) ambucal sarengat boten ngangge dhateng sacaraning raga, wekasan sareng dumugi ing delahan kumpul raga kaliyan nyawanipun, mila kula ngalam, kacariyos lelampahanipun ingkang makaten wau sae.
Ing mangke kula angulur malih cariyos supados kaanggea minangka saksi tuwin tetimbangan kaliyan cariyos ing ngajeng wau, duk nalika ing jaman purwa lelampahaning Bambang nama Raden Narasoma
sami sakala medal saking guwa garba, awarni lare bajang tur kera ing riku Bambang Narasoma lajeng ngandika makaten ”eh
nendra dadya segering angga supaya sumambrah tetumusane marang sira, ananging sarehning wektu sira sun tampani saking Bapa Bagawan Bagaspati tekan ing saiki isih ana ing tanah pegunungan mesthine ya aka kekurangane sawatara, ing dalem sadina-dinane lagi bisa nganakaken rerampadan kehe telung puluh piring, dene ing emben yen ingsun wus
ing samengko ora luwih ingsun mung jaluk pangapura ing sira”.
lan juruni nepsi angkara murka iku kuwalik mungguh tumrape marang ingsun, yen sira tuwuk pambuktinira dadi ingsun tan entuk mangan sarta luwe, yen sira tansah karem nendra ingsun melek salawase, yen sira anjurungi nepsu angkara murka tumrape raganingsun kadi binasmi ing salawase, mulane aprabeda duk ingsun isih melu marang Bagawan Bagaspati raganingsun saben-saben lemu-lemu thipluk=thipluk awit si Bapa Bagawan Bagaspati muhung karem marang panggawe tapa brata arang bukti lawan nendra lan ambeg santa para marta narima legawa ing driya ing sasampunipun kapratelakaken pabenipun Raden (293) Narasoma kaliyan Ji Candhabirawa wau, menggah gagathukanipun lampah sekawan golongan : 1. Sarengat, 2. Tarekat, 3. Kakekat, 4. Makrifat kasebut ing ngajeng wau kula sumonga ing sampeyan.”
Amurwani wit anom kariyin, lire anom iku isih tuna, durung akeh luwangane, beda lawan kang sepuh, lire sepuh iku nyepuhi, nyepuhi tegesira,
tan jumeneng arane wong tuwa, tuwa mung tuwane bae, (296) basa tuwa puniku, angandelaken tuwane sami, yeku wong tuwa ampas, kapapas ing kawruh, lire ampas iku raga, raganira wus cape luwasing kardi, mangka ing jro suwunga. Aja iku wong cupet ing budi, duk anome tan purun tatannya, ngandelaken kuwat rosane, tan mikir olah ngelmu,
Wonten pralambang dinapur kadi rerembananging peksi tetiga ingkang 1. Awarni peksi gemak, ingkang kaping; 2. Awarni peksi platuk bawang, ingkang kaping; 3. Awarni peksi prekutut, kacariyos menggah lelampahanipun nuju satunggaling wektu peksi gemak wau, saba wonten pepangul hardi satepining samodra sarta kekipu wedhining gisik, boten antawis dangu ing riku kedhatengan
kitab-kitab sapepadane, mangka wong iku nuli antuk sesiku, iya iku bebenduning Allahthangala.
Duk apulang asmara, kados pratingkah ingkang sampun kula pratelakaken ing (99) ngajeng, yen pinareng dening Pangeran ingkang Maha Suci, kinen dados lantaran nitahaken manungsa, kacariyos menggahing raos eca lan sakecanipun sanget ing prabeda kaliyan ing adatipun, dene
kawistara dumunung wonten ing lelet puletipun ing riku sapucuking pasta purusa sayekti karaos, ingkang rumiyin kadi kasendol ing mina, inggih punika wenganing dwara kekatanganing Hyang Kamajaya wau amudar rahsa
wau harum amrik anambar, saemper kadi gandaning sekar melati, ingkang saweg nedeng binuka ing sari, menah sadaya wau bok manawi punika satuhu gara-gara pangaribawa tumuruning cahya adi mulya tumedak lelantaran saking priya, dumarojog lajeng katampen dumunung guwa garbaning sang wanita, ing riku wanodya lajeng angarbini utawa binasakaken meteng.”
(115) Ing bab kaping gangsal nyariosaken salebeting jaman Dwaparayoga, tegesipun jamaning kamokalan ing riku para manungsa wiwit suda ing kasektenipun, sami ngangge badan karsa awit anedha wowohan, tutuwuhan ing siti wekasan ing salami-lami karsa saya tumangkar sami nuwuhaken akal, dados sacumbananipun lan wanita sami alampah raga, sang wanita inggih mawi sarana anggarbini, menggah tumurunipun wiji wau kacariyos bilih manungsa namakaken enenging cipta dangunipun boten kirang sapandurat (sagadag kendeling tiyang gegineman kanthi memanah). Punika daya panggendenipun daweg kuwawa nirik wiji, sumusuping wiji punika lajeng kuwawa mor sarahsa kalawan pramana, kuwawa rumesep mring utek lajeng rembes dhateng panon, ingkang dipun wastani panon punika toya sari sesarining uteg ingkang dumunung wonten (116) satelenging manik, kataman panusuping wiji, panon boten kawawa temahan kawedalaken ingkang temtu lajeng wuwuh karsa dhateng sajumbana, yen cinegah punika mimbuhi dhateng urubing pramana tuwin mimbuhi muncaring pangeksi, yen kalajengaken sacumbana saestu lajeng dados putra.”
Wiyosipun, ingkang rumiyin Sanhyang Pramana punika bilih kataman ing daya asrep taksih pengkuh ing kahananipun, yen kataman ing daya pepanas temah kumringet, menggah kringet wau inggih punika ingkang dipun wastani mani, ing mangke mani ing saben kenging daya asrep lajeng pupul, manawi kenging dayaning pepanas kuwawa amer, menggah aner tuwin pupuling mani wau lajeng mahanani kumulut, kumuluting mani punika dipun wastani jantung, sareng jantung kenging dayaning pepanas darbeni kringet, kringetipun jantung wau kuwawas mahanani amperu kalih dumunung sakiwa tengening jantung, makaten ugi sedaya kahananing (120) jerowan, awitipun inggih saking jantung, ing salami-lami jantung kuwawa ambabaraken bayu oto, sungsum
manawi inggih punika ingkang kacariyosaken warnining jabang bayi wau, ewa dene menggahing panampi suraos ingkang makaten wau kula sumangga ing sampeyan piyambak.”
Wonten malih mendet saking kekiyasan murad maksuding suraosipun alusing carita utawi caritaning kahalusan. (126) Kitab kekalih wau condong ing suraosipun Kangjeng
ingkang kawejangaken dhateng Sayidina Ngali, kinen angestokaken ananing dat ingkang kasbut ing dalil sepisan, wangsiding Pangeran Kang Maha Suci Sejati, kajarwakaken kados ing ngandhap punika :
sayekti kaaken, pasebutaning Dat kang wisesa.
Dene ing sejatosipun ingkang nama Dat punika tajalining Mukhammad. Sejatosipun ingkang nama Mukhammad punika (132) wahananing cahya kang nglimputi ing jasad dumunung wonten ing gesang kita, inggih punika gesang piyambak boten wonten ingkang gesangi, mila kawasa ningali,
tegesipun makaten : Dating Pangeran Kang Maha Suci punika anggenipun ningali tanpa netra, ananging mokal manawi wuta, inggih punika muhung saking angageming netra kita. Anggenipun miyarsa tanpa karsa, ananging mokal manawi tuli, inggih punika muhung saking angageming grana kita. Anggenipun ngandika tanpa lesan, ananging mokal manawi bisu inggih punika muhung saking angagemi lesan kita. Anggenipun ngraosaken saliring rahsa tanpa dunungan, ananging mokal manawi sunya, inggih punika muhung dumunung wonten ing (133) pangraos kita.”
Sejatine Ingsun Dat kang murba amisesa, kang kuwasa nitahake sawiji-wiji, dadi pada sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, kang minangka bebukaning Iradat Ingsun, (135) kang dhingin Ingsun anitahaken kayu, aran, sjaratul yakin tumuwuh ana ing sajroning Alam Ngadam Makdum ajali abadi. Nula cahya aran Nur Mukhammad. Nuli kaca, aran
kadis medal saking sorot amanca warni, ing nalika mosik nganakaken tigang pramana : 1. Uruh, 2. Kukus, 3. Toya, punika kakekating jasad, kang ingaken warananing Dat, minangka sesandaning Atma, dados wahananing Alam Insan Kamil.”
Iman, punika lahiring pramana, sumondha ing rahsa, dados kahananing Nur, tegesipun cahya, ingkang binsakaken cahya punika sulaking netya, amratandhani gesanging pramana, dene pramana punika amisesa ing salira, tunggil sasana kaliyan rahsa, sami dumunung salebeting jiwa, ngibaratipun kados simbar tuwuh wonten ing wreksa, ananging boten tumut nyandhang saniskara, luwe sapanunggilanipun boten tumut kaleson, trekadangan ginggang saking sasana, manawi ngantos kangsiran pramana salira lungkrah temahan (144) ngalumpruk boten darbe
“Menawi sampeyan kepingin mirengaken suraosipun kitab kekalih wau, dalil ingkang kaping tiga, utawi suraosipun
inggih punika bangsaning kitab tassawuf sadaya, sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha (147) Suci sajati, dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken kados ing ngandhap punika :”
bilih sampeyan pitanglet daliling ngelmi ingkang kaping nenem nukilan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat kaping tiga, dipun wastani tata malige ing dalem betal mukadas, katata wonten ing kontoling Adam sampun kapratelakaken kasebut ing ngajeng wau kaleres angka 8 kaca 74.
“Menggah patitisipun ing titi mangsa kula dereng sumerep, sayektosipun anggen kula maos serat-serat punika dereng patos kathah kwimbuhan radi lalen kinten-kinten kemawon, bok manawi kenging kadamel tetimbangan inggih bebukaning (171) Serat Wirid Hidayat yasanipun Kyai Ageng
waliyulah ing tanah Jawi sasedanipun Kangjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa buka pepingidan ingkang kados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak.”
“Punika prayogikisanak, boten wonten awonipun mirengaken piwulang sae, tembung ing paribasan makaten,
murwani cariyos ingkang kasebut ing serat wirit, enget-engetan yen boten supe kados ing ngandhap punika. Wewejangan ingkang kaping pitu dipun wastani panetep santosaning iman ambuka sahadat jati, awit dene pamejangipun amangsit ingkang dados pikekah pangandel kita anggenipun angestokaken dhateng kayektening gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran kang amaha (178) suci sejati, kasebut ing dalem ijmak, wirayating para wali ulah nukilan saking kadis makdus, salebeting takit ingkang terus dhateng Nabi Mukhamad Rasulullah, ingkang kawangsitaken dhatent Sayidina Ali, jarwanipun makaten :
Dene ingkang dipun wastani Mukhammad punika sipating cahya kita pribadi, pramila dipun basakaken utusan, margi kawistara wonten ing netya kados ingkang kasebut ing dalil salebeting Kur’an jarwanipun makaten : sayektine temen-temen ing sira kabeh utusaning (181) Dat metu saka ing awaking kang maha mulya, mungguh ing utusan
ingkang makaten wau, dipun waskita ing galih, inggih punika gesang kita pribadi, punika wahananing nugraha, kahananing kanugrahan : dene nugraha punika ddating gusti, kanugrahan punika spating kawula, tunggal tanpa wewangenan, dumunung wonten ing gesang kita, sabab ingkang kasebut ing kitab Insal Kamil, amarah manawi namaning Allah punika, inggih namanig Mukhamad, saupami kados dene sabet lan warangkanipun, (182) ing mangke Allah minangka arangka, Mukhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
//Sucine tanpa banyu, mun nyenyuda mring hardaning kalbu /
“Kisanak inggih leres, menggah wewaton pupuntoning tekad, awit saking anitik patitis tetesing kawruh, wekasan
buru winahyu, kanthi laku, lan patitising.
De manungsa, kudu ngupaya nugraha, pametira, wit saking brata laksana.
suka dhanganing karsa, kang supadya, datan amanggih dirgama.
Lamun gela, jroning nala sampun daga, sengadiya, langkung condong ing wardaya,
wigih panggawe luwih, ingkang pinrih, mamrih winalesa ing sih.
(7) Lamun tresna, den murina labetira, mrih santosa, widadaning abipraja.
Yen suwita, den sedya apuruhita, mrih binuka, uninga tata silaraja.
nganggah-(8)anggah, yeku pakarti luamah.
“Mugi-mugi sampun andadosaken cuwaning panggalih, kula boten saged anglegani ing karsa sampeyan, karane dereng nate sarawungan dhateng pangawruh ingkang makaten wau. Candraning wanita ingkang pantes kaagem garwa padmi (bojo), utawi pantes kaagem garwa paminggir, kalanggenan (selir), punika kacariyos kasebut wonten salebeting Serat Iman Supingi, ingkang awon utawi ingkang sae kados punapa, punika boten terang, margi kula dereng nate maos Serat Iman Supingi wau. Dene bilih kersa amirengaken kula acariyos, wonten piwulang medal saking para sepuh, tiyang dusun tanah pareden kaanggep utawi boten, gumantung wonten ing karsa sampeyan, pratelaning piwulang kados ing ngandhap
suraosing tetembungan tiga : bobot, bebet, bibit. Dununging tembung tiga wau makaten : ingkang rumiyin tembung bobot, pikajengipun amiliha wanita ingkang asli, dene titikanipun saking turun sarasilah bapakning pawestri ingkang (12) badhe kapendet wau.
pasemoning wanita tanpa wewaton, bok manawi medal saking gagasaning piyambak kados ing ngandhap punika :
Susila, punika ingkang kedaling ilat panduk ing mripat, polah ing solah bawa, amengkoni budi temen trima legawa,
tata krama, inggih punika mbok manawi kawontenen ingkang kasebut sampun ginenglanggening pramana.
wanita, anggitanipun para pinisepuh ing dusun tanah pareden, punika sakalangkung andadosaken gumuning manah kula. Bab tembungan utawi suraos sampun pinten-pinten yasanipun para sujana, ing jaman kina-kina ingkang kula sumerepi, dereng wonten pisan-pisan ingkang ngemperi, kados anggitan ingkang sampeyan cariyosaken punika, kenging binasakaken elok utawi langka, dene wonten anggitan ingkan makaten, kadosta :
Woten malih ingkang angka 8 anyebutaken jatmika, punika ingkang amengkoni heneng-heninging cipta, sadaya wau wawatonipun mendet saking punapa?, dene teka saged amestani, ingkang mengkoni warni pasemon, sarta ingkang dados gumuning manah kula dene wonten sesebutan heneng-heninging cipta. Kaliyan malih ingkang angka 9, anyebutaken susila punika ingkang kedaling ilat, panduking mripat, polahing solah bawa amengkoni budi, temen, trima, legawa, ingkang nukulaken panduk empan ing pangira, bener ing panuju, tepaning sujana, anggendam grahitaning nugraha, ambuka wenganing mangsa kala, tinamu-tamu atining tata krami, inggih punika sampun gineng langgening pramana.
“Kula dumugekaken sedyaning manah, anggengudang minangka pamuji kula (35) wau kasaenan tuwin pangudang asarangipun, utawi samangke pamuji kula malih mugi dageda angsal wanodya ingkang kadunungan watek : sama, beda, dana, denda lan sageda uninga dhateng panduling : guna, busana, baksana, lan sasana. Dene pambeging pangrengkuh sageda angsal ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa.”
“Menggah titikan ciri-diri sarandhuning badan ingkang nandakaken wanodya ingkang awon kelakuwanipun, punika ugi sampun kasebut ing salebeting Serat Iman Supingi wau. Kamonceran saupami kapratelakaken ing ngriki, kula amung badhe nyariosaken ingkang medal saking gagasan kula (44) piyambak. Bilih sedya angupaya rasa kenya, tegesipun estri ingkang taksih prawan. Panitikanipun ingkang rumiyin manawi payudara ngadeg margi alit sampun katingal anggandhul, utawi yen ngandhulipun wau margi saking ageng, kawaspaosaken katawis sampun boten isi panthenging wana-wana katingal sampun kendo, sarta wanguning guwaya warni sulak wilis kawistara kirang seneng, lambung ramping, bokong mekar, mbok manawi saged ningali wuluning baga warni cemeng sarta kasar punika dipun tampika, awit sedaya punika titikan tetengering kenya ingkang sampun nate sinanggama ing kakung. Utawi malih yen wonten pawestri ingkang ababipun mambet bener utawi letenging arus bacin kawoworan nduleking ambek kecut. Punapa malih yen githok
utawi sanadyan tlampukaning mripat ugi ketingal biru, senadyan palapukaning maripat katingal kandel, manawi pethak dhelenging maripat ugi katingal biru punika prayogi dipun tampika, awit adat pawestri ingkang makaten wau asring gadhahi simpenan penyakit dumunung wonten ing wadosipun.
“E…., e….., boten nyana pisan-pisan, yen ingkang binasakaken aji asmaragama punika patrap amoring jalu lan wanita. Duk wau saking
“Sayektosipun kula dereng terang, bebasan inggih sagaduk-gaduk (53) ing manah kula badhe mratelakaken, ananging sarehning medal saking kinten-kintening panggagas bilih wonten geseh sulayaning suraos utawi kithal kiranging tembung, boten langkung nyuwun pangapunten sarehning patrap amoring jalu lan wanita limrahipun binasakaken wados,
Lampahing asmaragama, kalamun pasta purusa dereng kiyat lan santosa, ing driya aywa kasesa,
punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang Pramana.”
ing ronanggana, sayekti datan kuciwa tumempuhing banda yuda. Nanging ta dipun prayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa, mring wanita mengsahira, supaya leganing driya, wruhanta dipun waspada,jroning pasti kono ana musthikaning rasa mulya,
Mangkya gantya kacarita, remening prang bratayuda, anulya ana suwara lamat-lamat kapiyarsa, surasa asung wasita, wiyose kadya mangkana, e kulup sira sang pasta, poma (74) ngger dipun prayitna, panarik sendaling gada, maju miwah undurira, papane lunyu sedaya wus
dene nemu lumaksana, lamun lena pasti ina, yen kepleset ansahira, rebabe nindihi gada, katikel dadya rubeda ing jro aran roga brata, pileg ing
sedaya, dene lamun wus mangkana, sira darbeya sedya, tetulung mring mengsahira, tumraping asmara tantra, tan liya amung
ing sasmita, adat wantuning wanita yen wus liwung pamuhira, nulya agawe lelewa, pratingkah solah ing angga, wit saking kirang prasaja, sejatine karsanira, biyantu solahing pasta, kinen nuju amrenakna, mring dununging prasanira, kang supaya tinrajanga, (76) sinenggol pucuking pasta, ing kono
baga, anyendhol pucuking pasta, iku saka kira-kiram laraping reca gupala, kabukaning kang wiwara, jenenging Hyang
ingkang makaten wau, kados-kados sampun nyekapi, pratandha dene sang wanita sampun kapanduking marlupa sariranira, ewa semanten sarehning tetakeraning (77) panggalih manungsa punika beda-beda, wonten ingkang sanget karsa, wonten ingkang amung sawatawis, trekadangan asring wonten priya ingkang muda tama, tegesipun priya ingkang taksih katabetan lare, tuwin busuk tumandukipun amung kangge memainan, nalar ingkang makaten punika, mboten kenging dinugi, amung gumantung wonten seneng lan keparingipun priya piyambak, wondene menggah patrap salebitipun sanggama wau, priya kedah mawas ulat lirining wanita punapa dene saliranipun piyambak, yen sampun kapanduking panggalih : lega, carem, tuwin marem sesaminipun upami tiyang nenedha, karaos sampun tuwuk, duk wau sang wanita amudhar prasa, priya anyarengana sami wedalipun, dene manawi panggalihing priya taksih kapanduking raos cuwa, utawi gela, jalaran saking (78) kirang lega, punika pamudar ing prasa priya sampun anyarengi, nanging menggah leksananing patrap ingkang mekaten wau, priya asring kapanduk ing raos kadi kalayu pamudharing prasa punika dipun gantosa ing pamaretipun. Dene anggenipun kesesa wau awit kadereng wiyosipun Hyang Kamajaya, punika tinulaka dening japa mantra, kados ing nngadhap punika :
purusa kedah kakendelaken rumiyin dumunung wonten sajawi, utawi salebeting wiwara punika gumantung wonten seneng lan pinareng ing kalih-kalihipun, sarehning sang wanita duk wau wus saweg kaleson sayah denira panca kara, priya darbeya sedya jangkah tindak utami tetulung dumateng mengsah, paring usada mrih (79) waluya kasrakat ing salira denya ketiban gada, punika usadanipun kedah tinuju ing prana (ati), dene lelantaran tumandukipun wau kalayan angagema sarana kados ing ngandhap punika :
giranging driya, sumarambah ing sarira, nirmala temah waluya,
ing prasa, kadi duk wau bebuka, klawan priya engeta, wewadine sang wanita, darbe aji suksmayana, (80) dumunung thelenging baga, yeka kang krasa, anyendol pucuking pasta, lamun harsa mungkasana, kono kerep den godan, ing adate datan lama, raksasa nulya palastra.makaten ing salajengipun ngantos kaping pinten rambahan, dene manawi dampun kraos marem ing panggalih, yen wanita amudar prasa, priya kedah nyarengana sami wedalipun, mbok manawi inggih punika ingkang binasakaken priya widagda nuju prasa, tuwin undagi ing asmaragama, wondene enggal lan danguning wanci nalika prang bratayuda wau, punika boten kenging dinugi, muhung gumantung wonten seneng lan peparengipun piyambak-piyambak.”
“Elo, boten nyana, yen dangu-dangu kisanak lucu, kok sampuna kula sumerep rumiyin wiwitaning rembag, bab asmaragama sarta ing ngandhap sampun
pangling boten sumerep pisan-pisan seg, kula wastani sampeyan wau anyariyosaken serat wiwaha, perangipun Prabu Nuwatakawaca, dene teka mawi
panampi, tembung makaten wau gagasaning manah kula piyambak, dene kok pejah gesangipun boten prabeda sami dumunung wonten ing lak-lakan.”
“Leres kisanak, boten aprabeda sami dumunung wonten ing cetak, kaot ngandhap kaliyan nginggil, kula sampun midangetaken cariyos gagasan sampeyan bab asmaragama kasebut ing inggil wau saking pamanggihing manah kula inggih sampun ajeng sanget, kados-kados (82) panguja kalenganing wanita samanten wau inggih sampun anyekapi katandha saking saliranipun sampun kapanduk ing marlupa, kados saupami kasengkakaken malih langkung saking punika anggenipun panca barkah, bok manawi lajeng kataman rubeda sesirikaning busana temah akarya roganing hangga. Ananging kula mangke ngengetaken,
pangandikanipun Maha Prabu Widayaka (Ajisaka), sadaya pakareman tuwin ing atasing asmaragama satunggal janma pawestri sesaminipun kaliyan priya wolu, punapa malih pangandikanipun Wara Dewi Drupadi, boten wonten wanodya tuwuk ing kakung, wasana tumraping asmaragama wau daya kekuwataning wanita kenging binsakaken mung sapele, teka boten pisan pisan tumimbang kekuwataning (83) priya, duk wau nalika saweg sapisan warninipun sang wanita kados sampun kapanduking raos lega, carem, utawi marem, katandha saking marlupaning sarira, dene ingkang rambah kaping kalih purunipun tumindak malih jalaran saking kapeksa, kataman usada saking panembranganing priya, sarehning rumaos dunungipun wanita punika kawenang kapurba lan kawisesa dening pangwasaning priya, mangka ing laksananipun bebasan tumindak kaliyan tanpa banda, saestunipun sang wanita datan lena tan ketang kataman rubeda, inggih lajeng lumaksana, suwawi kisanak kagaliha geseh sulayaning suraos, ingkang makaten wau kados pundi katrangipun?.”
“Inggih leres kisanak wonten sulayanipun, ananging teka leres kemawon, punapa gunanipun pinarsudi yen boten makatena. Menggah tetukulaning manah panggagas kula ingkang (84) samanten wau, tetimbanganing utawi pipiridan mendhet saking kekiyasaning suraos, wonten wicaraning sujanma wanita ingkang sampun yayah ing priya, inggih punika pawestri ingkang sampun yayah sinanggama ing kakung, kacariyos menggah carem tuwin marem leganing manah sarta sakecaning raos yen nuju anglampahi sinanggama ing kakung, punika boten awit saking gora lan antering pasta tuwin danguning wanci namung
punuju kaprenah sinanggamadening priya ingkang cubluk, mangka gora antaraning pasta tambah danguning – wanci, punika lajeng kapanduk ing raos boten sakeca, wewijanganipun makaten : gora antaraning pasta andamel sebab, antaraning pasta temahan damel sakit tumrap dhateng raosing baga, danguning wanci damel raos pegel (65) tuwin kanyel, tumraping manah, dene yen kaprenah lelawanan kaliyan priya ingkang cubluk mangka nuju alit lan celaking pasta tambah enggaling wanci, punika lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, ewa menggah wicaraning janma wanita ingkang makaten wau, kangge minangka saksi lajeng katimbang malih, kadosta : gora antaraning pasta tuwin danguning wanci sesaminipun, upami kadi sujanma buktii, kekathahen ngantos keladuking taker, saestunipun inggih badhe kapanduk ing raos sakit tumraping saliranipun, upami kadi sujanma nendra ngantos kelanturing wanci, saestunipun inggih badhe kapanduk lesu, lungkrah, lesah, tumraping saliranipun, dene yen alit celaking pasta enggaling wanci sesaminipun, kadi sujanma ambukti utawi nendra kirang saking taker, saestunipun (86) inggih lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, mbok manawi raosing wanita ing atasing bab asmaragama wau inggih boten aprabeda.”
Wondene ingkang kasebut saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau, saking kinten-kintening manah kula mbok manawi tembung dedamelanipun pra sujanma, saking karsanipun pamacakipun tembung wau amung kinarya pasemon, ngerang-ngerang tumrap dhateng para sujanma ingkang cubluk ing manah tuwin cekak cupeting pambudi, pikajenganipun supados amarsudiya dhateng saolah kridaning aji asmara (utawi jampi yasaning Batara), awit menggah musthikaning rahsa mulya jenaking Hyang Kamajaya, ingkang piningit dumunung satelenging baga punika, tangeh sanget yen kenginga (89) tinarik saking bodho bundu budening manah, kajawi amung gumantung wonten wasisi lan undagining priya, kanti katariman wahyaning mangsa kala saged binuka saking pranawaning rahsa kang sampurna, dene pumurihing para sujanma, pamarsudining kawruh ingkang makaten wau, awit aji asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi dhateng asal wijinira manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng sejati asal wijilira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira, pae ingkang sampun angudaneni ing purwa madya wasananing sarira, wekasan sirna uwas sumelanging driya, tetep jumeneng manungsa jati kang sampurna.@@@
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk abjad).
Mlakuho Topo Lelono Njajah Deso Milang Kori
Ojo Nganti Bali Yen Durung Patang Sasi
Indonésie, IIWC, WHV – Ensemble de Borobudur
Indonésie, IIWC, WHV – Parc national de Ujung Kulon
Silsilah keluarga[sunting | sunting sumber]
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta kaping 19 wulan Juni taun 1837, ingkang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn. Amaringi uninga dhatêng ing kula, ing dhusun Wringinlarik wontên tiyang Jawi satunggil. Anama pun Trunayuda, tunggil sagriya kalih marasêpuhipun anama Nyai Nayawijaya, wondening pun
sampun asring anglampahi mêkatên. Wartosipun ingkang nama Trunayuda wau, ing sapunika agriya ing dhusun Jati, tumut Tuwan Winêr, biyungipun marasêpuh agriya ing dhusun Wringinlarik.
Ingkang punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah, anyêpêng pun Trunayuda wau, kainggahakên ing pangadilan kados adat ingkang sampun kalampahan. Bilih sampun rampung prakawisipun kula amratelakna ing kangjêng tuwan residhèn.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan. Prayayi panèwu jêksa
Têtiyang Jawi ingkang nama pun Trunayuda ing Wringinlarik, utawi ing Jati, sarêng dumugi ing dhusun Wringinlarik utawi ing Jati wau, pun Trunayuda sampun kapanggih botên wontên. Sarêng kapariksa aturipun tiyang siti dhusun utawi tiyang mônca sakawan mônca gangsalipun sadaya, gènipun kesah pun Trunayuda wau, kala
ing wulan Bêsar taun Ehe ingkang sampun kalampahan. Wondene mênggah aturipun tiyang siti dhusun ing Wringinlarik ing Jati, sapanunggilanipun tiyang mônca sakawan mônca gangsalipun sadaya, sampun sami kawrat ing sêrat kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Sarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa ingkang têrang, sumôngga pagalihipunpanggalihipun. kangjêng tuwan residhèn.
Kasêrat Kêmis kaping 23 wulan Rabingulakir taun
lagya / luwar saking ing tapane / lunggwèng sela pitêkur / Dasamuka asru dènnya ngling: / dene iki wanara / kang tapa
Ing sajatosipun kula badhe nyariyosakên kawontênanipun têtiyang Kaya-Kaya punika gajêg-gajêg, awit pangrêtosan kula prakawis punika kirang sangêt. Ingkang andadosakên kirang sangêt pangrêtosan kula punika, jalaran basanipun têtiyang Kaya-Kaya sakiwa têngênipun tanah Merah punika angèl anggènipun nyinaoni. Basanipun golongan satunggal saha satunggalipun botên sagêd sami. Ananging sanadyana makatên inggih mêksa kula cariyosakên, bokmanawi prêlu ugi kangge mêwahi sêsêrêpan.
Têtiyang Kaya-Kaya nuju tata-tata badhe kêndurèn
Sakêdhik-sakêdhik kawontênanipun têtiyang Kaya-Kaya sampun kula cariyosakên ing sasrawunganipun têtiyang bucalan. Sagêdipun kula angsal katêrangan sakêdhik-sakêdhik punika anggèn kula sok omong-omong kalihan têtiyang Kaya-Kaya ingkang sampun ragi ngrêtos basa Malayu. Rekadaya kula nyumêrêpi kawontênan punika makatên:
Nalika kula dhatêng ing tanah pambucalan mondhok ing griyanipun salah satunggiling tiyang bucalan. Sadhèrèk punika kalêrês dipun tumuti tiyang Kaya-Kaya. Tiyang Kaya-Kaya punika asli saking Korêkao (Corukao), ing sapunikanipun dados tawananipun golonganing têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu. Tiyang Kaya-Kaya punika salaminipun katawan sampun nate kaukum, dados inggih sampun ragi sagêd wicantên basa Malayu. Kula pitakèn sababing [sa...]
[...babing] piyambakipun katawan. Piyambakipun lajêng nyariyosakên, bilih piyambakipun punika anakipun sêsêpuhing têtiyang Kaya-Kaya Korêkao. Ing satunggiling wêkdal têtiyang Kaya-Kaya Korêkao manggih wit sagu sagrombol. Manawi ing môngsa bêntèr sami badhe katêgor kadamêl têdha.
Ing sajatosipun grombolan sagu punika sampun dados dhèdhèkaning golonganipun têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu. Ing sarèhning golonganing têtiyang Kaya-Kaya punika tandhoning têtêdhanipun taksih kathah, amila botên dipun têgor, namung yèn wêkdal môngsa bêntèr dipun sambangi.
Tiyang Kaya-Kaya jalêr mangangge nuju dintên karamean.
Anuju ing môngsa bêntèr têtiyang Kaya-Kaya Korêkao sawêg sami nêgor, wontên ingkang angrêsiki sangandhapipun uwit sagu ingkang badhe katêgor, saha angrêsiki sakiwa têngênipun wit sagu ingkang sampun rêbah, têtiyangipun èstri sami anggêpuki uwit sagu kapêndhêt onggokipun (kadosdene têtiyang tanah Jawi amêndhêt onggok arèn), kasumêrêpan têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu ingkang nuju nyambangi ing panggenan wau.
Sarêng têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu ingkang tumindak dados prajuriting golonganipun sumêrêp, lajêng murugi saha ngrêbat barang-barangipun. Sampun tamtu ingkang dipun rêbat inggih botên lajêng kèndêl kemawon, nanging lajêng sami nanggulangi anggènipun angrêbat, wusana mêngsahan, têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu sagêd katawan saha kabêkta wontên ing sangajênging sêsêpuhipun têtiyang Kaya-Kaya Korêkao.
Têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu ingkang nganglang punika botên katawan sadaya, ananging wontên ingkang sagêd lumajêng, têrus nyukani pawartos dhatêng sêsêpuhipun. Ing ngriku sêsêpuh punika têrus parentah dhatêng têtiyang Kaya-Kaya sadaya supados mirantos, badhe anêdha wangsul kancanipun. Ing sanalika inggih lajêng bidhal.
Dumugi ing Korêkao lajêng prang campuh, jêmparing-jêmparingan, sêsêpuhing Korêkao kenging kajêmparing dhadhanipun ngantos dumugi ing tiwas, têtiyang Kaya-Kaya sanèsipun sarêng sumêrêp sêsêpuhipun anêmahi tiwas lajêng sami anggêblas lumajêng dhatêng wana. Ingkang kantun wontên ngriku namung èstrinipun sêsêpuh kalihan anakipun. Anakipun sêsêpuh punika lajêng kabêkta kangge pratôndha kamênanganipun, nanging bojonipun sêsêpuh punika katilar.
Mila pancèn sampun dados adat wêwatêkanipun tiyang siti ingkang naluri kaum kina, saprika dumugi sapriki taksih kathah ingkang kandêl dhatêng kapitadosan anut grubyug, ela-èlu, gugon-tuhon sasaminipun ingkang sangêt botên pinanggih ing nalar, mila wêkasanipun inggih sok malah andadosakên kapitunan tumrap dhatêng awakipun piyambak, kados ta: rêmên madhukun ujar panggorohan, pados isarat, nyênyuwun ngalap brêkah dhatêng kayu, watu, kuburan limrah sapanunggilanipun ingkang sadaya wau sami botên sagêd linampahan lêlahanan, nanging mêsthi mawi ngêdalakên ragad kilap kathah utawi sakêdhik, môngka pinanggihipun ingkang dipun sêdyakakên, nyatanipun namung tansah cabar alias wuk tanpa dados, suprandene sapriki taksih kathah sangêt golongan kina ingkang kandêl kapitadosanipun dhatêng babagan ujar lalawora makatên wau.
Bab tiyang ngalap brêkah dhatêng kuburan limrah dening kandêling kapitadosan utawi namung saking anut grubyug, kajawi ingkang sampun kêrêp kacriyos wontên ing kalawarti warni-warni, ing mangke kula ugi nyumêrêpi panunggilanipun kapitadosan wau, kalihan cêkak kasêbut ngandhap punika.
Ing kikising kitha Surakarta kaprênah kidul kilèn, wontên satunggaling pakuburan limrah kangge tiyang
Ing pinggir pakuburan iring kidul, wontên satunggal badan kubur limrah amiyambak ijèn, ngêblak dipun pagêri bêthèk mubêng, wontênipun sampun dasanan taun, salaminipun botên nate kocap kadospundi-kadospundi, botên wontên tiyang mêmêtri utawi nênêpi sasaminipun dhatêng kubur ngriku.
Wusana sawêg watawis tigang taunan sapriki, kuburan wau dipun angge jujugan tiyang ngalap brêkah nyuwun idi, supados benjing dintên anu kaparingana têrang, sampun ngantos jawah, tiyang ingkang sami ngalap brêkah nyuwun têrang wau, ingkang mêsthi prêlu tumrap badhe gadhah damêl mawi jagongan, dhatêngipun ngriku kalihan ambêkta dhaharan kasajèkakên ing daganing kuburan, awarni sêkul, lawuhipun namung tigan dipun pindhang, wedang kopi, trêkadhang wontên ingkang mawi srutu utawi tike sami sakadaripun piyambak-piyambak, nanging ingkang mêsthi ajêg sêkul kalihan tigan pindhang, punika botên kantun, sasampuning kalarapakên juru kuncining pakuburan, tiyang ingkang gadhah panyuwun lajêng ambêsmi dupa, rampung sajèn sapirantosipun katilar wangsul mantuk, mèh sabên 8-10 dintên sapisan kenging katêmtokakên wontên tiyang dhatêng kuburan wau 1 utawi 2, dumugi sapriki taksih lumintu wontênipun.
Nanging kawuningana, dhawahing êndon dintên têmpuking prêlu, têka têmtu sagêd kabul têrang sayêktos inggih
botên, kanyataanipun ingkang sampun marambah-rambah, tumrap sanès tiyang sanès panggenan ingkang sampun kula yêktosi, mêksa taksih botên sagêd uwal saking wontêning kodrat alam, pinanggihing kayakinan bilih dintên wau dhongipun têrang inggih sagêd têrang, nanging manawi ing gêgana sampun katingal mêndhung ngêndhanu, dhawahing jawah pintên dangunipun inggih botên sagêd sande, tarkadhangan malah langkung dêrês ngêgètakên. Tôndha saksi têrang sadangunipun môngsa kathah jawah samangke punika, salêbêtipun kalih wulan sapriki, kathah tiyang dhatêng ing kuburan wau nyuwun têrang, dintên têmpuking damêl sampun ngantos wontên jawah. Tibanipun jêbul sabên dintên rintên dalu jawahipun tansah anggarêjèh kemawon, kalêbêt dintên-dintên ingkang kasuwunakên têrang kangge tiyang gadhah damêl wau. Dados pinanggihipun ing kayakinan botên beda kalihan ingkang botên mawi ihtiyar isarat, dhongipun têrang inggih têrang, dhongipun jawah inggih jawah, namung wontênipun naluri lagon kaum kina sapriki taksih kathah ingkang sami ngayoni ngêcakakên ihtiyar
mulabukanipun ngajêng-ajêng ingkang angsal wisik: yèn ta wisika, ing ngriku sagêd nêrang jawah wau, sumêrêp-sumêrêp lajêng sampun kathah tiyang dhatêng, sadaya ngakên sami gêthok tular, makatên ugi juru kuncinipun ngriku, inggih kapetang taksih enggal amung kantun anglinggihi klasa gumêlar.
Kula angsal pamirêng ugi saking gêthok tular, dêdongengan cêkak nyariyosakên, bilih ingkang sumare ing kubur ngriku punika namanipun Kyai Selakêrti, prajurit kêsdik balanipun Tumênggung Pragola Pathi, nalika pêrang jaman Mataram, kasêsêr ing yuda dumugi tiwasipun kakubur ing pakuburan makam Pragola wau, nanging kêsdik kadospundi botên sagêd têrang jajlèntrèhanipun, namung dumugi samantên dongengan ingkang kacariyosakên. Wasana lêrês lêpatipun kula nyumanggakakên saha nyuwun pangaksama para maos.
Bale Pustaka mêntas ambabar buku waosan: Narasoma aksara Latin mawi sêkar, rinêngga ing gambar ringgit
tumrap ingkang sinawung ing sêkar punika, sêngsêmipun botên ngêbosêni, dhadhar sêkaranipun sae, nêngga ing gambar kathah, ingkang babonipun saking ringgit adèn.
Lan malih ugi sampun ambabar buku waosan Abimanyu Kèrêm, aksara Jawi, mawi sêkar, cap-capan kaping kalih, mawi rinêngga ing gambar ringgit.
Mirid anggèning buku punika sampun dipun êcap kaping kalih, nandhakakên buku wau dipun karênani ing ngakathah, mênggah cêkakaning cariyos nyariyosakên pusaka nata Pandhawa ical, Dèwi Wara Sumbadra jumênêng nata wontên ing tanah sabrang. Buku cap-capan ingkang kaping kalih punika rêginipun namung f 0.50. Rumiyin f 0.95.
Buku kalih warni ingkang kasêbut ing nginggil punika, salugu buku waosan ingkang nocogi kalihan raos Jawi.
Administrasi, redhaksi tuwin sanès-sanèsipun, ngaturi sugêng dhatêng para lêngganan
angrèncèki / pang agêng kinêthok / sangkrah-sangkrah pan siningkirake / jêr punika sampun mikantuki / kajêng dang utawi / magêri ing ngriku //
lan kajawi punika ki tani / sok pikantuk tawon / kang pinanggih wontên babadane / pala-pala
pèrèng / kêdah dipun andhan-andhan sami / mrih kèndêl kang warih / sagêda angêndhut //
sanajana pagagan ing ardi / mamrih awèt êloh / inggih kêdah katanggul èstune / kadidene sabin wau nanging / mung kadugi-dugi / wiyar ciyutipun //
yèn ing tanah miring / punika prayogi / manawi tinurut //
sayêktine kyai juru tani / sampun sami ngrêtos / tiyang babad sok wontên bekane / sima lawan andhapan tanapi / kewan alit-alit / dados kalamêrcu //
langkung-langkung sawêr ingkang mandi / yèn ngantos anyokot / santêr sangêt wisa pangêsuke / dhatêng ing rah lan yèn kenging warih / sanalika radin / ing badan sakojur //
milanipun têdah dèn tangsuli / cêlak kang kacakot / murih botên lumampah wisane / nanging kêdah asring dèn uculi / dados êrah rêsik / ngêjogi ing ngriku //
ananging ta dangu-dangu yêkti / wisa amarojol / sarèhne ta ing ngriku èstune / têbih lawan kadhoktêran masthi / langkung nguwatosi / emut dipun emut //
kapragatna ayam ingkang alit / pundi kang cinakot / tinapêlkên supados wisane / suda mêdal amargi katarik / rah ayam sing Jawi / manawi pitulung //
lèn punika wontên jampi malih / dienggal kemawon / mêndhêta ron luwingan kang ênèm / kamamaha kangge blonyoh kanin / toya dèn sêsêpi / sok ugi pitulung //
sata eca sagêd mitulungi / kawênyêd kang nyonyot / kanthi toya kapêrês takêre / kirang langkung mung sagêlas alit / kaombèkna nuli / ampasipun wau //
lajêng enggal kangge amblonyohi / tatu kang cinakot / tiyang wau punika èstune / lajêng mêndêm anglêr tandya guling / yèn sampun ngalilir / ical sakitipun //
Pun: Su: Tlawong - Sawit
Mêsin mabur sadhiyanipun presidhèn Associated Aviation Clubs Incorporation of Amerika. Bilih sampun rampung, badhe kangge anggêgana ing sanginggiling Amerikah, saha sagêd anjajah kirang langkung 1000 kitha.
rawat luh / dènnya angèl ngupaya misil / ing kutha miwah desa / tanna bedanipun / wit pakaryan samya nyuda /
Gusti kang murbèng tuwuh / paring eling mring titah sami / samya angèstokêna / ing rêrigênipun / panulaking kasangsaya / ora liya mung nyuda wêtuning dhuwit / kang kurang paedahnya //
angundhaki gêmi iku wajib / padha nganggo urip kang prasaja / dianggo ing sabanjure / pindha jaman rumuhun / caritane si kaki nini / urip luwih prasaja / dene
padha bae / awit lakuning petung / datan owah salami-lami / yèn kalaning kaloman / datan ngrasa wuwuh / balik mangkya kinurangan /
Ingkang ngadani damêl pakêmpalan wau panjênêngan patih ing Blora, ingkang dipun sayogyani ing ngakathah, pakêmpalan wau lajêng dipun namakakên: Sri Tumurun, dene kajêngipun mêndhêt saking raos Dèwi Sri punika putri ingkang agung sawabipun, tumurun ing Blora. Minôngka pasêmon wunguning para putri ing Blora, ingkang taksih manggèn wontên ing pêpêtêng.
a. Ngudi supêkêting pawong mitran sasamining warganipun para putri ing Blora.
b. Tulung-tinulung samôngsa wontên kasusahan tuwin wontên damêl paridamêl. Kanthi lampah nyumbang bau suku, inggih punika bau tuwin arta sawatawis.
c. Andandosi tumindaking kabêtahan, kanthi sêsorah murih tumindak gêmi.
ing kalanipun wontên prêlu, kanthi tatanan prayogi.
f. Ngudi ajênging kasagêdanipun para wanita ing Blora, kanthi tindak:
1. Ngawontênakên kursus a.b.c. kangge ngajêngakên para ingkang sami botên sagêd maos, ngantos dumugining sagêd maos lan nyêrat.
2. Kursus basa Walandi, Inggris, tuwin sanès-sanèsipun, kangge nyadhiyani sintên ingkang kaparêng.
3. Sabên Minggu kapisan ing dalêm sawulan, kawontênakên sinau olah-olah.
4. Sabên Minggu ingkang kaping kalih ing dalêm sawulan, kawontênakên pasinaon padamêlan tangan.
5. Sinau mrêban tuwin ngupakara lare. Bab punika sawêg ihtiyar sagêdipun kalampahan.
Ing sasisih punika gambaripun para pangrèh tuwin warganipun pakêmpalan wau, nalika badhe sinau olah-olah wontên ing kapatihan, Blora.
Katranganipun No. 1. Radèn Ayu Sudirman, pangarsa, No. 2. Radèn Ayu Sastradimêja (Radèn Ayu Patih), panuntun olah-olah, No. 3.
têlas, jalaran saking punika panjênêngan kapetang dados lêngganan wiwit 1/8-'32.
Ing dintên punika, Petruk botên angêdali, amargi kêpambêng kirang sakeca. Makatên ugi pun Pênthul, ing dintên punika nuju arungan prêlu, ugi botên ngêdali.
--- [645] ---
apa ingkang luwih dening pait / angungkuli pêpait sadonya / kasoran bratawaline / sandilata lan sêmbung / nadyan klèlèt kasoran ugi / kabèh tan ana madha / kadi paitipun / wong kang tinagih ing utang / ngalor ngidul mung anggone arsandhêlik / marma dèn singgahana //
pinaèlu / gêtune katêmu wuntat / yèn wis eling rekane tobat dharindhil / yaiku ati setan //
apa ingkang adhême ngluwihi / sagung banyu banyuning talaga / myang banyu dharatan kabèh / wening pala gumantung / wening pala kapêndhêm sami / kasoran durung padha / nadyan banyu wayu / sawindu lan èse pisan / sanyatane puniku adhêming ati / atine wong kang sabar //
luhur apa ingkang angluwihi / luhuring kang gunung Maliawan / myang kluhuraning pamase / dêdêling manuk mabur / kabèh durung bisa
Tiyang Kaya-kaya punika kalihan ambêkta rencang satunggal sarana numpak baita amurugi panggenanipun têtiyang Kaya-kaya ingkang undang-undang.
Sarêng sampun dumugi panggenan ingkang dipun sêdya, têtiyang Kaya-kaya ingkang sami undang-undang wau botên katingal. Tiyang Kaya-kaya ingkang umur pitulas taun wau lajêng badhe mandhap amadosi tiyang Kaya-kaya ingkang undang-undang. Sawêg kemawon badhe mlangkah dhatêng dharatan, wontên jêmparing cumlorot angèngingi. Tiyang Kaya-kaya ingkang kenging jêmparing dhawah krungkêb wontên ing pinggir lèpèn. Sawêg badhe tangi nêdya lumajêng (awit tatu jêmparing botên rêkaos, dhawahipun punika jalaran kagèt). Sampun dipun tubruk kabêkta lumajêng dhatêng wana. Tiyang Kaya-kaya satunggalipun sarêng sumêrêp kadadosan punika lajêng anggêbyur ing lèpèn, ugi kajêmparing malih lêpat.
Tiyang bucalan ingkang kengkenan tiyang Kaya-kaya punika sumêrêp kawontênan
Botên antawis dangu wontên saradhadhu numpak motor but amurugi kadadosan punika. Ing ngriku para saradhadhu sami mandhap anglacak. Watawis salangkung mètêr manggih bangke tiyang Kaya-kaya kantun gêmbungipun kemawon, lajêng kabêkta dhatêng motor but. Saking ing ngriku têrus kabêkta dhatêng griya sakit. Sasampunipun kapriksa lajêng kapurih ngubur dhatêng Kaya-kaya ingkang sami ngèngèr têtiyang bucalan. Ing wêkdal punika têtiyang Kaya-kaya ingkang kapurih ngubur botên mawi undang-undang, awit ing wêkdal punika têtiyang Kaya-kaya ugi sami nglayat.
Miturut katêranganipun satunggiling tiyang bucalan ingkang badhe nêdya kesah saking Tanah Merah wangsul ing margi (tiyang bucalan ingkang nêdya minggat punika namung tiyang kalih, ingkang satunggal tilar donya ing margi
nalika badhe wangsulipun dhatêng Tanah Merah), bilih piyambakipun wontên ing wana kalêrêsan manggih kampungipun tiyang Kaya-kaya. Tiyang bucalan punika nyipêng wontên ing salah satunggiling griyanipun tiyang Kaya-kaya sêpuh. Kaya-kaya sêpuh punika dipun pitakèni margi dhatêng jajahan Inggris. Tiyang Kaya nyukani pêpèngêt supados wangsul dhatêng Tanah Merah, awit sakiwa têngênipun wana ingkang dipun dunungi têtiyang Kaya-kaya punika kathah rawanipun saha manawi nêrusakên mangalèr saking kampung punika dumugi sukunipun rêdi Yulianah, ing ngriku wontên kampungipun tiyang Kaya-kaya ingkang kulitipun pêthak saha taksih purun nêdha tiyang. Tiyang bucalan punika mêksa adrêng nglajêngakên lampah, tujunipun mangetan. Kintên-kintên lampahan satêngah dintên dumugi rawa agêng. Wontên ing ngriku kancanipun tiyang bucalan ingkang nyariyosakên lêlampahanipun punika sakit malariah. Sangunipun pil sampun têlas. Tiyang bucalan ingkang sakit punika taksih kiyat, awit sakitipun dèrèng sangêt. Ing dintên punika ing sarèhning rinaos sampun botên sagêd anglajêngakên lampah, amila lajêng kaajak wangsul kaangkah sagêd nyipêng wontên ing kampungipun tiyang Kaya-kaya sêpuh ingkang nyukani pêpèngêt.
Ing wanci kintên-kintên jam sadasa dalu dumugi ing kampung Kaya-kaya, inggih anjujug griyanipun tiyang Kaya-kaya sêpuh wau. Enjingipun têrus lumampah nêdya wangsul dhatêng Tanah Merah. Wontên ing margi tiyang bucalan ingkang sakit punika sakitipun sangêt saha sampun botên sagêd anglajêngakên lampahipun, lajêng tilar donya. Anggènipun tilar donya punika kintên-kintên lampahan sêkawan jam saking kampung ingkang sisih wetan piyambak inggih punika kampung D. Mayitipun inggih lajêng dipun kubur wontên ing ngriku ugi. Ingkang rawuh ing panggenan punika panjênênganipun dhoktêr kalihan priyantun B.B. sawatawis sarta têtiyang bucalan.
Kajawi nyariyosakên bilih ing sukunipun rêdi Yulianah taksih wontên têtiyangipun Kaya-kaya ingkang nêdha tiyang, ugi nyariyosakên kawontênanipun kampung Kaya-kaya. Cariyosipun makatên:
Wujuding griyanipun tiyang Kaya-kaya punika, acagak kajêng
tatanipun saka guru. Inggilipun kintên-kintên nêm mètêr, dene inggilipun saking siti watawis sakawan mètêr. (Griya
punika wangunipun kados gubug ing tanah Jawi, ingkang limrahipun kangge anjagi sabin).
Têtiyang Kaya-kaya punika manawi minggah ing griya botên ngangge ôndha, namung cagaking griya kasukanan tataran.
Tatacaranipun têtiyang Kaya-kaya ingkang sami kapanggih kalihan mitranipun makatên:
Samôngsa wontên tiyang dhatêng, drijinipun panuduh ingkang gadhah griya kagantholakên kalihan drijining tamu lajêng katarik ngantos wongsal-wangsul, ngantos gangsal mênit dangunipun, kadhang-kadhang inggih langkung dangu. Tindak makatên punika kalihan omong-omong nyariyosakên kawilujênganipun.
Miturut katêranganipun tiyang Kaya-kaya piyambak, ingkang sok têtabikan makatên punika, satunggaling tiyang Kaya-kaya ingkang katawan kapanggih sadhèrèk utawi bangsanipun.
Panalôngsa sarana têtêmbangan inggih sampun gadhah. Amila kula sagêd cariyos makatên, awit kula piyambak sampun nate ngingah tiyang Kaya-kaya. Ing wanci dalu kintên-kintên jam sadasa dalu piyambakipun rêngêng-rêngêng. Kula mirêngakên raosing
jèpèn jagung lan katela / têbon gambas lan kara / timun waloh lan jawawut / sêmôngka kacang myang kênthang //
urut pagêr pinggiran / utawi ing galêngane / tuwin sasêlaning sela / yèn tanêman marambat / marambat ing sela ngriku / yêkti dados kauntungan //
pantun wau manawi sampun lêmancur / rumput-rumput tuwah / tunggak-tunggak sami sêmi / lah punika prayogi dipun watuna //
sêmènipun kaprethelan kang barundhul / rungkud binabadan / rumputira dèn têringi / ingkang napis nanging sinisir kewala //
sulam wau kasêmpalna ingkang subur / agêng angrêmbaka / yèn makatên sami-sami / tan katrini kang kantun lan kang tinukar //
pantun dudut ngajêngkên mapak puniku / rumput lan sêmenan / sampun sami agêng malih / kawatuna kados ing wau punika //
badhe blêdug manawi ing ngriku rungkud / sae kabradhatan / kados kaki juru tani / pedahipun sampun sumêrêp sadaya //
mêne sampun amratak pantun anjêbul / lajêng kaadêgan / gubug kang kapara inggil / siyang dalu prêlu kangge jagi ama //
ama wau utawi panjaginipun / ki tani sadaya / kados sampun nguningani / mila ngriki botên susah winursita //
panènipun ing ngriki botên winuwus / mindhak amêmanjang / tur sampun winahyèng nginggil / lan ki tani saèstu sampun uninga //
mangke muwus: bab sêndhête tanêm tuwuh / sabab kang sapisan / saking awonipun wiji / ingkang awit botên patos pinilihan //
kalihipun: saking botên purun ngrabuk / siti ngantos gathak / prandene tan dèn lêmèni / milanipun saya lami saya kêra //
katrinipun: tan ngeman gajihe luntur / tanpa andhan-andhan / manawi tumrap ing sabin / bucal toya waktu buthêk tan prayoga //
kaping catur: panggarape kirang dhayung / arujak mêntahan / kasêsa dènnya nanêmi / lah punika awonipun tumpa-tumpa //
gangsalipun: groboh panguline lêmpung / tanpa pangawikan / mung anggêre dèn tanêmi / botên manah dhatêng sudane pamêdal //
ping nêmipun: saking dene botên nurut / ugêr kang sanyata / lêpat pananême wiji / yèn makatên ugi dados kapitunan //
kaping pitu: tan cocog mangsane taun / trêkadhang
balêbah / trêkadhangan kirang warih / yèn makatên têtêp nama sambekala //
sanganipun: jalaran saking pangêpluk / dènnya ngupakara / prasasat tan dèn opèni / yèn makatên tartamtu dados pituna //
sadasa mung: awit saking kêsèdipun / nambuhi pangwikan / kang sampun nyata utami / lah punika gabugipun narakarya //
mangke muwus: sêmpulure tanêm tuwuh / sapisan jalaran / saking saenipun wiji / awit dene pinilih kanthi pangwikan //
kadwinipun: awit tabêri angrabuk / ing pasitènira / wêkasan sansaya lami / botên kêra malah dados tanah lêma //
katrinipun: angeman lêmène luntur / dipun andhan-andhan / tumrapipun siti sabin / wêktu buthêk botên ambucali toya //
lêmpung / kanthi pangawikan / sae dènnya ngupakarti / mila sagêd ngindhakakên kauntungan //
ping nêmipun: sarèhne kanthi lan kawruh / botên tidha-tidha / sae pananême wiji / mila inggih ngindhakakên kauntungan //
kaping pitu: kapinujon mangsanipun / jawahe cêkapan / dhawahe
sanganipun: saking dene tanêm tuwuh / wau rinuktenan / datansah dèn upakarti / milanipun
Ing bab kawontênanipun praja kêkalih ingkang sami pasulayan, inggih punika praja Jêpan kalihan Tiongkok, ing ngajêng sampun kapratelakakên kados pêpindhanipun pêlêm, ingkang ing jawi sae ing nglêbêt bolèng. Pangintên makatên wau tansah pinanggih tôndha yêktinipun, ing ngrika-ngriki tansah tuwuh sabab ingkang botên kinintên. Sakêdhap tuwuh saking golongan Jêpan, sakêdhap malih tuwuh wontên ing golongan Tiongkok. Nanging kawontênan ingkang kados makatên punika, ingatasipun wontên ing jaman paprangan, inggih nama limrah, awit satunggal-satunggaling golongan sami mêngku kajêng nêdya pados unggul, inggih sanadyana nindakakên patrap kados pundi kemawon.
Tuwuhing sabab ingkang botên kinintên, asring ngagètakên, malah sabab ingkang tuwuh kantun piyambak punika sakalangkung adamêl gawok. Inggih punika nalika ing Sjanghai nuju kawontênakên paradhê ngurmati wiyosanipun nata Jêpan, wontên bom anjêblos ingkang sakalangkung ngêgètakên, bom wau cêtha asli saking dipun uncalakên ing tiyang. Panjêblosing bom angèngingi para pangagêng Jêpan ngantos nandhang tatu rêkaos. Ingkang kataman wau utusan Jêpan, panjênênganipun Shigemitsu, kongsul Jendral Murai, admiral Nomura, Jendral Shirakawa, Jendral Uyeda tuwin sanès-sanèsipun malih. Ing sanalika inggih lajêng katingal, bilih tuwuhing kasangsaran wau saking golongan Tiongkok, awit ingkang dipun tuju golongan Jêpan. Malah ing sanalika ngriku inggih lajêng wontên bôngsa Tionghwa 7 tuwin tiyang ingkang nguncalakên bom, bôngsa Korea nama Ymho Kitsoe, sami dipun cêpêng.
sanalika ngriku wartosipun lajêng sumêbar dumugi pundi-pundi. Dene para pangagêng ingkang nandhang brana wau, Jendral Uyeda pipinipun ngalonyom. Admiral Nomura kecalan mripat, tuwin Tuwan Shigemitsu putung sukunipun, ingkang wêkasanipun dipun kêthok. Sanadyan kawontênanipun praja Sjanghai kados makatên, nanging wantunipun punika namung nama tindak cidra, dados sanès babagan prakawis ingkang gêgayutan kalihan prêluning praja, mila ing bab rêmbag padhamèn inggih taksih dipun lajêngakên. Ing bab punika saya katingal cêtha, sarêng rêmbag wau taksih [ta...]
[...ksih] dipun lajêngakên dening pangagêng Jêpan ingkang sami nandhang tatu rêkaos. Inggih punika panjênênganipun Shigemitsu kintun pawartos kawat dhatêng Tokio, suraosipun, supados Jêpan utusan tiyang sanès, supados nôndha tangani sêrat ing bab kèndêling paprangan, ingkang pancènipun dipun tandhani dening Shigemitsu tuwin Uyeda. Ewadene ing bab punika pangagêng kêkalih punika botên badhe ngêndhoni lampahing sadèrèngipun wontên karampungan.
Wusana pinanggihing pawartos ingkang kawrat wontên ing tanggal 5 wulan punika, prajanjian unduring wadya Jepan, kalampahan sampun dipun tôndha tangani. Kêdah kalampahan ing salêbêtipun kawan minggu. Sasampunipun makatên, sukunipun Shigemitsu saèstu dipun kêthok, awit sampun ludhang. Dene unduring para wadya wau sami tinaliti dening para ingkang kajibah nitipriksa.
Kawontênanipun pawartos sadaya, manawi wêkasanipun wau lêstantun tanpa sabab ingkang anggarêndhèl, saèstu adamêl sênênging manah, awit inggih namung tindak makatên punika ingkang badhe damêl têntrêming donya.
Nanging lêlampahan punika manawi sampun kalajêng rame tuwin sampun cawang-cawang, sirêping pasulayan ing golongan Jêpan tuwin Tiongkok punika, sajak-sajakipun kados mawa siniram ing toya, sanajan mawanipun sampun pêjah, nanging sumubipun taksih araos bêntèr. Dados pêjahipun mawa dèrèng araos asrêp.
Ing sapunika gêntos tumrap golongan Sovjet ing Mansjoerie, kawontênanipun botên tilar gêgayutan kalihan Jêpan. Malah wontên pawartos, krêtêg sêpur salèripun Kirin mêntas dipun bom, adamêl tiwasing prajurit Mansjoerie 23. Ing bab punika golongan Jêpan lajêng alok, bilih lêlampahan punika tuwuh saking pandamêlipun Ruslan.
Malah ing bab tindak wau kadosdene lajêng dipun têtêpakên saking pandamêlipun Ruslan, sadaya tindak paracidra, sami dipun ayomi dening pangagêng Sovjet, saha lajêng katingal, sawarnining pakaryan sami dipun pangagêngi dening golongan wau, mila lajêng kathah rakyat Sovjet sami dipun cêpêngi.
Ing mangke gêntos angraosi tumrap kabêtahaning golongan Tiongkok piyambak. Kacariyos para pangagêng ing Canton sami rumaos ngungun dhatêng tindakipun Chiang Kai Shek, dene pananggulangipun [pa...]
[...nanggulangipun] dhatêng Jêpan kêndho sangêt. Manawi kados makatên, tumrapipun golongan Tiongkok tamtu badhe pêcah-pêcah. Kêkênthêlaning rêmbag, wontên golonganing pakêmpalan cacah 89 kintun pawartos kawat dhatêng Chiang Kai Shek tuwin dhatêng Wang Ching Wei, mratelakakên, bilih tindak makatên wau badhe ngasorakên darajat Tiongkok.
Wusana namung pinuji, pawartos sadaya wau, mugi wohipun pinanggiha sae.
Garèng : Ayo, Truk, padha ambacutake rêmbugane ing bab tatakrama, nanging iya aja slèdèr nganggo mandhêg: mbakmi, nahu gorèng, nyaoto, utawa tlencengan: ayo ayo nyang barongan, dhuh, ya yane, iki mundhak andêdawa dalan bae, saiki caritakna mungguh sing diarani: tatakramane solah tingkah, lo kuwi sing kapriye.
Petruk : Ya kuwi solah tingkahe kudu sarwa tata. Têgêse: saupama kowe ngadhêp bôngsa luhur, utawa para sêpuh, ing môngka lungguhe nyang ngisor, lungguhe kudu sila ngêthêpês, ngapurancang, kapara tumungkul. Nèk lungguhe ana
loro tumumpang dadi siji sumèlèh ana ing antarane dhêngkule loro, linggihe jêjêgna mung rada ambungkuk sathithik, lan aja nganti katon ulate pandirangan mrana-mrana.
Garèng : Nèk lungguh lesehan, patrape kaya sing kok omongake mau, aku iya rada anggêsin, nanging nèk kursèn, kok mêngkono, lo kuwi nèk panêmuku, kok nyara kolot, alias cara jaman asu ora enak. Nèk saiki jamane rak cara Lônda, lungguh kursèn kuwi rak cara Lônda, patrape lungguh iya kudu cara Lônda, dadi iya sakêpenake. Ing sarèhne mung kudu sakêpenake bae, dadi saupamane mêngkene: sikile tumpang dhêngkul, awake sumendhe nang kursi lan tangane dirangkulake nang kursi, kaya-kaya iya kêna-kêna bae.
Petruk : Wiyah, kuwi rak patrape lungguh Walônda thethekan utawa Walônda sêmprul, têgêse: Walônda sing nalika sinyone pangajarane mung golèk kênari utawa nutur têgêsan. Kajaba ta nèk karo sakancane dhewe sing tanpa nganggo subasita, têmtune lungguh sakêpenake iya kêna-kêna bae, nanging nèk karo sing prênah tuwa utawa karo panggêdhene, [panggêdhe...]
[...ne,] mêsthine iya ana bae aturane. Hla, kuwi salahe bangsane dhewe umume, dupèh bôngsa Walônda saiki dianggêp bôngsa sing luhur drajate, banjur ora nyawang dhisik apa Lônda brêkasakan apa Lônda priyayi, salaku-lakune banjur ditiru bae. Kaya ta nèk kabênêr tayuban rangkul sing sok nganti agawe munggah mêdhun kalamênjing,
dalasan lanang wadon sing dudu akrabe padha plêsir-plêsir mung têkan jam 1 bêngi bae, kathik iya ditiru, dianggêp kaya ngono kuwi
Petruk : Wiyah, wong dimaru, kok diêlih dimangro, apa kowe rumasa anjinangke abang, kathik ngêlih-êlih jênêng barang. Ora, Kang Garèng, anggonku ngandharake kaya ing ngarêp mau, aku mung arêp nuduhake, nèk pancèn iya bênêr kêkumpulane bôngsa Walônda kuwi sajak kepre, tanpa nganggo subasita, nanging mungguh sanyatane iya nganggo diwatêsi. Tumrap bôngsa Walônda sing pancèn pangajaran utawa priyayi, apa kok kira uga dianggêp bêcik: tayuban rangkul (dhangsah) sing plênêt-plênêtan nganti ora mêpakat kae, utawa lanang wadon sing dudu akrabe lêlungan nganti ora nganggo angon môngsa, apa manèh abuk-abukan, kuwi iya dianggêp panggawe sing asor bangêt. Mulane, Kang Garèng, sanadyan bôngsa Walônda kuwi kalêbu bôngsa sing luhur drajate, nanging kowe kudu bisa ambedakake kaanane Walônda priyayi karo Walônda... obral. Wis, tak banjurne mungguh sing diarani tatakramane solah tingkah.
Kajaba tindak tanduke kudu sarwa tata, omonge iya kudu sarwa tata, aja kok banjur sraweyan...
Garèng : Hla, kuwi têtela bangêt, yèn kowe pancèn ora ngrêti nyang urusan. Anggone wong ngomong sok nganggo sraweyan, kuwi mung arêp nyêthakake apa sing
pandungipun lajêng kêjêgur blumbang. Hara, nèk dicaritakake mêngkene iki apa bisa cêtha lan nyênêngake, seje yèn anggone nyaritakake nganggo sraweyan tangane, mêsthi iya gupyuk, cêtha lan rame, kaya ta mangkene upamane: wah, wau dalu wontên pandung (tangane kiwa diobah-obahake lan dijêngit-jêngitake, nirokake carane maling ngintap-ngintip omah), dilalah kenangan ingkang gadhah griya, lajêng dipun oyak, wêr, wêr, wêr (tangan kiwa minôngka gêgambarane maling, tangan têngên sing duwe omah, banjur dioyakake klayan rêrikatan), ing wusana pandungipun lajêng kêcêmplung blumbang, cêblung (iki
pandung wau. Hara, Truk, nèk dicaritakake mangkono apa ora luwih cêtha. Apa manèh yèn kudu awèh katêrangan cara Lônda, nèk tangane sraweyan rak luwih cêtha manèh, kaya ta didangu presidhèn landrad: Apa nyata yèn saksi diantêmi dening pasakitan, lan kapriye carane anggone ngantêm. Lo kuwi nèk le mangsuli nganggo sraweyan tangane, rak ora kakehan têmbung tur iya
anggone kaya mangkono mau satêmêne rak mung saka gêcule bae, utawa saka kêkurangan ing têmbung, nganti anggone nyaritakake dibiyantu ing polah sing tumraping kasusilan diarani ku- rang-a-jar, utawa kurang urmat. Dadi ora saka olèhe arêp nêrangake utawa nyêthakake panggambare, nanging sabênêre ya wong ora ngrêti ing tata. Nanging Kang Garèng, rêmbuge padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina bae padha dibanjuranedibanjurake. manèh.
Kedhe ing kadho. Karangan panjênêngan sêkar blabak botên kapacak, guru lagunipun cara kina, raosipun kakên.
Lêngganan nomêr 3503 ing Panaraga. Kula aturi ngintunakên rêginipun rumiyin, inggih punika 5 kêthip.
Tumrap têtiyang Indonesia, langkung malih tumrap têtiyang Jawi, ingkang nama naksadhèrèk dumuginipun misan punika taksih kalêbêt sadhèrèk cakêt. Dhatêng naksadhèrèk tuwin misan, panganggêpipun tiyang Jawi limrahipun kadosdene dhatêng sadhèrèk tunggil yayah rena, têgêsipun botên anggadhahi subasita, tuwin botên anggadhahi rikah-rikuh. Bangsa Jawi ingkang pangkat luhur, manawi pancèn sae bêbudènipun, dhatêng ingkang kaprênah naksadhèrèk utawi misan wau, sanajan naksadhèrèk tuwin misanipun dados tiyang asor, inggih kêrsa rumakêt tuwin sêmanak, mèh botên beda patrapipun kalihan sadhèrèk ingkang tunggil sakringkêl. Dados cêkakipun, mila sampun dados adatipun bangsa Jawi, dhatêng naksadhèrèk tuwin misan punika, taksih katingal sangêt gêgandhenganipun. Sanadyan ingkang makatên wau sampun kalêbêt adat, ingkang badhe kawastanan botên utami manawi lajêng nyêbal saking adat wau, ewasamantên kathah kemawon têtiyang Jawi ingkang nganggêp naksadhèrèk tuwin misanipun, botên ngêmungakên kadosdene tiyang sanès, ingkang botên anggadhahi gêgayutan punapa-punapa, nanging ingkang kathah-kathah malah nganggêp kadosdene mêngsah. Dene sabab-sababipun botên punapaa, ngêmungakên jalaran nama-namaning naksadhèrèk tuwin misanipun wontên kuping Jawi botên srêg, nanging ragi pating brênggèl lan pating sêmbèrèt, inggih punika kados ta upaminipun:... Willem van Santen, Karel Oediker, Marie Sandelhout, Dora de Sate lan sapiturutipun. Ing sarèhning samangke punika jamanipun sampun majêng, sanajan namanipun ngajêng mawi nami ingkang botên anjawèni, nanging wingkingipun taksih mawi nama ingkang cocog kalihan pakêcapan Jawi, kados ta: Willem Sontoloyo, Marie Kramaleja, Dirk Grompol thèk, lo punika inggih botên patos anggilani, saha kathahing tiyang Jawi inggih taksih purun rumakêt sadhèrèkanipun, nanging manawi namanipun sampun
panganggêpipun tiyang Jawi inggih lajêng dadakan têbih kemawon, sanajana taksih sanak cakêt sangêt, saha lajêng nuwuhakên golongan kalih, ingkang sami ngrujak sêntul, inggih punika ingkang wontên ingriki kenging kula sêbutakên golongan Kramantika
Brongkos wau, sanadyan taksih sanak cakêt, awit kados botên langka, bilih biyungipun sami sadhèrèk èstri, ewasamantên kathah ingkang sami sêsêngitan, jalaran golongan kêkalih wau gêsangipun wontên ing donya ngriki rumaos sami dipun beda-beda. Ing sarèhne gêsangipun rumaos dipun beda-beda, ing wusana salah satunggal inggih lajêng ngrumaosi langkung inggil drajatipun katimbang ingkang sanès. Ing ngriki lajêng dipun anggêp langkung inggil drajatipun sampun têmtu inggih golongan van Brongkos wau.
Wontênipun golongan van Brongkos langkung inggil drajatipun katimbang golongan Kramantika, punika kados sampun layak kemawon, awit golongan van Brongkos miturut pancêr jalêr anak turunipun para ingkang ambawahakên tanah ngriki. Dados mulabukanipun golongan van Brongkos punika pancèn kalêbêt dhatêng bangsa manca ingkang ambawahakên tanah ngriki ingkang sajati. Sanadyan danguning dangu tansah campur kalihan Sainêm, Paikêm lan Sarijêm, ngantos sipatipun ingkang sakawit musna babar pisan, saha lajêng sampun malih kados sipatipun pun Sarija upaminipun, ewasamantên ing sarèhne turun-turunipun wau tansah pancêr jalêr, amila wêwênang lan kuwajibanipun inggih tansah miturut dhatêng êmbah buyutipun pancêr jalêr, dados ing ngriki inggih wêwênang lan kuwajibanipun bangsa ingkang ambawahakên tanah ngriki punika. Nanging kosokwangsulipun, saupami ingkang campur kalihan bangsa ingkang kabawahakên punika èstri, têmtunipun tumrap anak turunipun inggih badhe punthês wêwênang lan kuwajibanipun bangsa ingkang ambawahakên wau. Ingriki dados botên beda kalihan wêwênangipun têtiyang ingkang gadhah sêsêbutan "Radèn" upaminipun, sanadyan turun maturun tansah campur kalihan bangsanipun Sarijêm, Kalinêm utawi Sikêm, manawi ingkang nurunakên têrus pancêr jalêr, sanadyan "rah adi" nipun sampun botên wontên satètès-tètèsa, nanging anak turunipun inggih taksih "Radèn" dhur-dhuran. Kosokwangsulipun manawi bangsanipun "Radèn rara" manawi semah kalihan Sariman, saha anak turunipun lajêng têrus-têrusan pikantuk bangsaning "si" kemawon, danguning dangu inggih lajêng mampêt Radènipun.
Mangga samangke sami ngrêmbag bab sanès. Jalaran tansah pangamukipun momok malèsèt, punika kabaripun ing Indonesia ngriki badhe katindakakên tatanan "Indianisatie" têgêsipun cêkakan: badhe migunakakên kêkiyatan wêdalan ngriki tuwin nêtêpakên blanja miturut ukuran ngriki.
Hla, mênggahing kula samangke angèl anggèn kula nêtêpakên ingkang dipun wastani: kêkiyatan wêdalan
ngriki tuwin blanja miturut ukuran ngriki punika. Awit kados ingkang sampun kula aturakên inginggil, ingriki punika wontên golongan kalih, ingkang sami wêdalan ngriki, nanging wêwênangipun beda-beda, inggih punika golongan Kramantika kalihan golongan van Brongkos wau. Dados manawi tatanan
kalih wau, ingkang tansah nuwuhakên karewelan kemawon wontên ing jagat ngriki.
Golongan van Brongkos punika ing sarèhne miturut pancêr jalêr anak turunipun bangsa ingkang ambawahakên ngriki, sanadyan turun maturun dipun lairakên wontên ingriki, inggih lajêng anggadhahi wêwênang kadosdene bangsa ingkang ambawahakên, inggih punika bangsa Walandi. Kados ta upaminipun bab kukumipun kemawon, inggih sampun katamtokakên lan kapêsthèkakên sarana sinêrat. Dene kukum tumrap golongan Kramantika miturut waton adat, têgêsipun taksih gonjang-ganjing.
Jalaran beda-bedaning kukum tumrap golongan kêkalih wau, sampun têmtu inggih lajêng nuwuhakên prakawis warni-warni. Kados ta panjaginipun wêwênang tuwin barang-barang, punika inggih beda-beda. Manawi wontên pandakwan prakawis, panggledhahing griya, panyêpêngipun tiyang ingkang kadakwa, punapa malih panahanipun wontên ing buwèn, tumrapipun golongan Kramantika inggih namung: blêdhang-blêdhêng, cok gêmol tuwin blusak-blusuk kemawon. Nanging manawi ingkang kadakwa wau golongan van Brongkos, badhe nindakakên kados inginggil wau, têmtunipun inggih mawi... mangke rumiyin, dados botên kenging grusah-grusuh, nanging kêdah mawi palilahipun pangagêng Walandi ingkang wajib.
samangke wontên ewah-ewahan sakêdhik, inggih cara pamriksan botên ambedak-bedakakên, namung punika tumrap prakawis ingkang alit-alit.
Caranipun andhawahakên ukuman, punika kadhangkala inggih sok mawi ukum beda-beda.
Papan paukumanipun tumrap golongan van Brongkos inggih wontên ing buwèn Walandi, ingkang sampun têmtu langkung sakeca pangupakaranipun, tur botên kapurih anyambutdamêl wontên ing sajawining tembok. Nanging papan paukumanipun golongan Kramantika... botên prêlu kacariyosakên malih.
Kados badhe kêkathahên manawi kaandharakên sadaya mênggah ingkang dados wêwênangipun golongan van Brongkos wau. Kados cêkap samantên kemawon.
Namung kosokwangsulipun golongan Kramantika inggih gadhah wêwênang, inggih punika wêwênang anggadhahi siti.
Ingriki kados prêlu angandharakên rumiyin, mênggah wêwênangipun golongan Kramantika anggadhahi siti wau, nanging inggih cêkakan kemawon.
Cara-caranipun anggadhahi wêwênang siti punika miturut cara kinanipun kemawon, inggih punika siti wau kaanggêp kagunganipun ratu, saha lajêng kagadhuhakên para kawulanipun. Caranipun anggadhuh wau wontên warni kalih, inggih punika anggadhahi sêsarêngan, ingkang katêtêpakên dening lurah dhusun sarta ingkang dados têdhanipun lurah dhusun angsal bêngkok siti. Jalaran saking punika têtiyang ingkang gêgadhuhan siti wau sami kenging kuwajiban nindakakên padamêlan dhusun. Ingkang angka kalih wêwênangipun andarbèni siti piyambak-piyambak. Wêwênang anggadhahi siti warni kalih wau, mèh sami kemawon kadosdene wêwênang anggadhahi siti eigendom. Bedanipun namung botên kenging nyade utawi anggantosakên sitinipun dhatêng bangsa manca. Wontênipun pamarentah ngawontênakên pranatan cara makatên punika botên sanès namung badhe ngrêksa dhatêng para kawulanipun ingkang sampun dipun uningani ringkihing kêkiyatanipun.
Mila inggih lêrês bilih bangsa golongan Kramantika anggadhahi wêwênang andarbèni siti, nanging ingkang dados sêsangkulanipun inggih awrat sangêt, dening kêdah tumindak nyanggi sadaya padamêlan dhusun, kados ta: gugur gunung, andandosi radinan, kalèn-kalèn, rundha utawi jagi dalu lan sanès-sanèsipun kados ingkang sampun sami tumindak samangke punika, nanging wêwênang sanèsipun sêpên. Lah sarêng golongan van Brongkos ingkang wêwênangipun sampun kathah sangêt wau, têka taksih mèlikakên dhatêng wêwênangipun golongan Kramantika ingkang kantun sacuwil punika, punapa botên nama êmbahning murka, utawi saupami kalampahan sagêd kabul kamèlikanipun wau, punapa golongan van Brongkos kêdugi nglampahi gadhah sêsangkulan kadosdene sangkulanipun golongan Kramantika, inggih punika bab padamêlan dhusun ingkang rêkaos sangêt wau.
Samangke bilih saking pamanggih kula piyambak tumrap wêwênang anggadhahi siti punika, sampun malih namung dipun mèlikakên dhatêng bangsanipun van Brongkos, mbok bangsa sanèsipun pisan inggih mêksa mufakat, watonipun golongan Kramantika gêsangipun sampun kaanggêp satiyang, têgêsipun sampun sinampiran wêwênang tumut ngrêmbag punapa ingkang dados kabêtahanipun utawi sampun kaanggêp dados volk utawi burger saèstu.
Kramantika. Ingriku sawêg kenging sakajêng-kajêngipun anggèning sami badhe
ing tanah wetan badhe ngêdêgakên kalawarti wulanan nama "Ujwala", isinipun babagan wulangan tuwin panggulawênthah. Manggènipun ing Malang.
Mêdhar sabda wontên sangajênging pirantos radio. Para maos kados botên kêkilapan dhatêng pawartos ing bab anggènipun Dr. Sutomo mêdhar sabda lumantar radio. Inginggil punika gambaripun nalika Dr. Sutomo nuju mêdhar sabda wontên sangajêngipun microphoon, inggih punika pirantos panyatok suwara.
Wangsul minggah kaji. Kapal kaji sampun wiwit dhatêng, ambêkta wangsul têtiyang ingkang sami minggah kaji, kintên-kintên namung ambêkta tiyang 8000, kabêkta ing kapal 5.
Manawi dipun timbang kalihan taun kapêngkêr, lampah minggah kaji ing taun punika suda kathah sangêt. Tiyang inggih jaman kados makatên.
Mloroding sadean candu ing Surakarta lang Ngayogya. Sudanipun angsal-angsalan panyadean candu ing Surakarta lan Ngayogya saya ngangsêg, cacahing griya pênjualan ing Surakarta wontên 100, ing Ngayogya 35, angsal-angsalanipun ing taun 1931 wontên f 3.25.000.- Angsal-angaslan samantên wau manawi dipun tandhingi kalihan angsal-angsalan ing taun 1930 suda 35%, tuwin manawi dipun timbang kalihan angsal-angsalan taun 1929 suda 50%.
Kamunduraning pakaryan punika ugi atêgês kamajêngan, inggih punika kamajênganipun tiyang mêdhot. Paribasanipun ing sapunika: pakêmpalan panyêgah "M" tamtu "bikak topi".
Kalawarti Kumandhang Rakyat badhe mêdal kaping kalih. Wontên pawartos, benjing tumapakipun wulan Juli, kalawarti Kumandhang Rakyat, saminggu badhe kawêdalakên kaping kalih, kintên-kintên wontên ing dintên Rêbo tuwin Saptu.
Indhakipun wêdalipun Kumandhang Rakyat, nandhakakên kamajênganipun, mugi tumuntêna sagêd dados ariwarti.
Mulo cursus. Jalaran saking rêkaosing lare ingkang badhe mlêbêt Mulo Guprêmèn, Paguron Mardisiswa ing Surakarta dalah pang-pangipun ing Klathèn, Wonogiri tuwin Boyolali sami badhe ngêdêgakên cursus Mulo.
Mugi-mugi sêdya wau kasêmbadan. Mangga pundi malih.
Pêkên tênun ing Pêkalongan. Kawartosakên, pêkên tênunan ing Pêkalongan, ing taun punika badhe dipun wontênakên, kadhawahakên wontên wulan Juli.
Samantên bedanipun wawasan ing jawi kalihan wawasanipun ingkang badhe nindakakên. Tumrap wawasan ing jawi nyamarakên dening nuju jaman kados makatên, nanging tumrapipun ngrika gadhah panganggêp kosokwangsulipun. Inggih kantun ngyêktosi kemawon.
Tulatingsexamen Mulo ing Sêmarang. Tumindaking tulatingsexamen pamulangan Mulo ing Sêmarang sampun rampung, Tumrap Mulo Guprêmèn ingkang nêmpuh lare 200, tumrap klas 1 namung lulus 6, voorklas lulus 1. Tumrap Mulo Kristên wontên lare 186, katampèn ing klas 1 lare 7, voorklas lare 1.
MirikMirid. kawontênanipun lare ingkang nêmpuh samantên cacahipun, namung katampên botên sêpintêna, saèstu adamêl anglêsing manah. Inggih sampun dilalah tamtu badhe ngagêngakên pamulangan bikakan enggal, awit para lare ing sapunika ajêngipun dhatêng pangajaran sampun botên kenging dipun sayuti.
Tiyang 4 pêjah wontên ing sumur. Ing pakarangan Mulo Katoliek ing Ambarawa mêntas wontên kasangsaran tiyang wontên salêbêting sumur, sakawit wontên punggawa Aniem tiyang 2 malêbêt ing sumur, prêlu mriksa pompa, wusana kapalêpêg ing êgas, andadosakên lan tiwasipun. Lajêng wontên tiyang sanès nêdya nulungi inggih lajêng pêjah. Wontên malih ingkang nyêmplung inggih pêjah. Wontên militèr
supados sampun sami ningali bal-balan agêng ngrêbat kampiun ada-adaning N.I.V.B. wontên ing Surabaya benjing 13-16 wulan punika. Panyêgah wau jalaran saking bestuuring N.I.V.B. nindakakên paginapangina. dhatêng golongan sanès.
Pamanggihipun wontên ing jaman sapunika, tindak sapêcak, ungêl sakêcap kêdah sarwa ngatos-ngatos, awit jamanipun sampun beda sangêt kalihan jaman rumiyin, ing sapunika kenging dipun wastani jaman mulat, têngèn tuwin sapanunggilanipun, inggih tumrap sintên kemawon.
Tiwas jalaran têtak. Wontên lare ing dhusun Tirta, Pêkalongan amanggih tiwas jalaran mêntas dipun têtaki dening bong nama Marjuki, ingkang wontênipun ingriku misuwur laris. Bong wau lajêng kasêrêg ing prakawis, dumugining Langraad,Landraad. bong wau kaancam, manawi salêbêtipun kalih taun, anggènipun nêtaki wilujêng tanpa sambekala, botên kaukum.
Pawartos bab lare têtak bong, manggih tiwas, sampun kêrêp kamirêngan. Kadossampun cêkap kangge pêpèngêt.
Ing pakampungan kathah lare kapintên. Awit saking tindak
pakampungan ing Bêtawi pinanggih kathah lare kapintên. Wontên lare 8 ingkang lajêng kabêkta dhatêng griya pangupakara.
Dados têtela, wajib ingkang dipun maligèkakên punika titinipun lajêng katingal, awit manawi botên wontên tindak panitinipun wanita kêkalih wau, bokmanawi dèrêng wontên ingkang sagêd manggihakên lare 8 punika.
Kalawarti "Pawarta Kota". Kawartosakên ing Bêtawi wontên ada-ada ingkang dipun pandhêgani golongan sadhèrèk angguran, asli saking Digul, badhe ngêdalakên kalawarti kanamakakên "Pawarta Kota". Ingkang dados pangajêng wau golongan paham dhatêng babagan jurnalis.
Manawi sêdya wau kalampahan, saha sagêd awoh sae, nama dados satunggiling pitulungan tumrap golongan angguran, saha malih manawi pigunanipun sagêd nyarambahi dhatêng para angguran sanèsipun, nama langkung utami, badhe pinanggih angguran mitulungi samining angguran.
Tindak utami. Kawartosakên, Pêrguruan Ra'yat ing kampung Daengan, Ngayogya, badhe tampi pambiyantunipun wanita wêdalan H.I.K. mulang lêlahanan.
Pajêg morat-marit (crisis) ing Surakarta. Pajêg morat-marit ing Surakarta laladan Kasunanan kintên-kintên pinanggih f. 60.000.
Nyêpêng arta palsu. Wontên bangsa Tionghoa juru potang ing Jombang dipun cêpêng dening veldpolitie, jalaran ing griyanipun pinanggih wontên citakan arta palsu, talenan, têngahan tuwin kêthipan.
Punapa tindak makatên punika kajêngipun badhe mirahakên arta?
angin kala punika rikat sangêt, ing dalêm sasêkon 30 m.
Cacahipun angguran ing Ngayogya. Miturut cathêtan ing kantor Arbeidsbemiddeling ing Ngayogya, dumugining tanggal 25 April kapêngkêr, cacahing tiyang angguran golongan tiyang siti wontên 1897, bangsa Eropah 325, tuwin bangsa Tionghoa 37. Sampun tumanja angsal padamêlan tiyang siti 142, bangsa Eropah 21, tuwin Tionghoa 1.
Sanadyan dèrèng sapintêna kalongipun, nama sampun lumayan.
Wêca ing bab rêdi Mêrapi. Miturut katranganipun Ir. Dr. Schmidt, manawi wontên lahar saking rêdi Mêrapi malih, kintên-kintên mili mangidul. Punika cocog kalihan pamanggihipun Dr. Neuman. Dados tumraping pangrêksa kawilujêngan wontên sisih kidul.
Arta ringgit palsu. Wontên bangsa Tionghoa numpak kapal mandhap ing Banjarmasin, nilar arta ringgitan palsu wontên ing kapal, cacah 80 ringgit.
Dados pinanggihipun ing mangsa punika, awising arta tulèn linintu mirahing arta palsu. Tandhanipun tansah wontên kemawon. Prayogi ingkang sami ngatos-ngatos.
Para guru frobel dipun kendêli. Wontên guru frobel voorklas) cacah 82 sampun sami tampi kêkancingan saking ingkang wajib, dipun kèndêli anggèning dados guru, wiwit benjang tanggal 30 Juni ngajêng punika.
Para maos sagêd anggalih piyambak dhatêng para ingkang sami manggih kapitunan.
Kalawarti enggal. Ing mangsa punika wontênipun kalawarti enggal, wêdalipun kados ajak-ajakan, kados ta:
1. Kumara, ing Surabaya, basa Jawi aksara Latin, dipun pandhegani dening Jayaprayitna tuwin sanès-sanèsipun. Ancasipun ngudi luhuring ra'yat tanah ngirki, 2. Suluh Hukum ing Surabaya, dipun pandhegani dening Tuwan J.A. Dengah, Tuwan Wondoamisena tuwin Suroto. Minangka organing zakwaarnemer. 3. Suluh Indonesia Muda dipun pandhegani dening Ir. Sukarno tuwin pambantu para sawung. Kajawi punika taksih wontên malih.
Lêlana ngubêngi jagad. Tindak lêlana ngubêngi jagad punika ing sapunika sampun kêrêp pinanggih. Ing wêkdal punika wontên bangsa Persi nama Abu al-Kosim Khon, lêlana ngubêngi jagad namung dharat. Bidhalipun saking nagari Persi kala taun 1926, salajêngipun badhe mlampah 6 taun malih. Kala wulan Maart kapêngkêr sawêg dumugi Mêsir.
President Doumer dipun cidra ing tiyang. Kawartosakên, nalika President Doumer (President ing Prancis) nuju rawuh ing dalêmipun Baron Rotschild, mriksani buku-buku karanganipun para linangkung ing Prancis, dipun pistol dening bangsa Rus, andadosakên sedanipun.
Lêlampahan ingkang kados makatên punika, lajêng saya adamêl samaripun Radèn Ayu Prawira, awit manawi kalajêng, Radèn Ayu Prawira badhe kecalan putra satunggal thil, ingkang dados woding panggalih. Saha ing têmbe badhe damêl pitunanipun piyambak.
Wontên lêlampahan malih ingkang sangêt botên nyakecakakên, inggih punika nalika Radèn Ayu Prawira nuju nyêlaki putranipun ingkang nuju tilêman, saha lajêng ngajak ngandikan, Radèn Sumarta sajak kêlewa-kêlewa kemawon, saha lajêng mungkur. Ing ngriku Radèn Ayu Prawira ngantos gèdhèg-gèdhèg.
Tamtunipun anggèning Radèn Sumarta gadhah patrap kados makatên wau, botên liya namung jalaran saking kataman ing pêpêtêng. Nanging inggih nama kasangêtên, yèn ngantosa supe dhatêng tiyang sêpuh makatên.
Dene mênggah ciptanipun Radèn Sumarta, namung mantêp, bilih Nonah Dhorah punika trêsna sayêktos dhatêng piyambakipun. Samôngsa pinanggih sapisan êngkas, tamtu sampun dados darbèkipun. Mênggahing pangintên, wontênipun Nonah Dhorah sajak gadhah manah majêng mundur punika, namung jalaran saking ngèngêti tiyang sêpuh, utawi saking panggosoking sanak pawongmitranipun.
Ing kala punika raosing manahipun Radèn Sumarta, ing jagad namung katingal supêk lan pêtêng. Kawontênan ingkang limrahipun dados kasênêngan, malah tinampi dados godhaning manah. Mênggah ringkêsanipun, botên wontên ingkang dados panglipur, kajawi Nonah Dhorah.
Radèn Sumarta salêbêtipun tilêman, gagasanipun ngômbra-ômbra botên kantên-kantênan, nanging lajêng kêpunggêl, ing jawi wontên tiyang nyabawa: pos. Sanalika manahipun Radèn Sumarta sakalangkung tumratab, saha lajêng gita-gita mêdal, murugi ingkang nguwuh wau. Radèn Sumarta ing batos ngintên, bilih sêrat ingkang dhatêng wau saking Nonah Dhorah, lan pinanggihipun pancèn nyata. Radèn Sumarta lajêng nampèni sêrat saking upas pos, amplopipun jambon.
Ing ngriku cêtha, sêratanipun Nonah Dhorah, caping pos saking Ngayogya. Radèn Sumarta botên sarônta malih, amplop lajêng dipun bikak, ing nglêbêt isi sêrat tigang lêmbar, dalancangipun ugi jambon. Sadèrèngipun kawaos, Radèn Sumarta ningali tèkênipun rumiyin, botên kalèntu, tèkênipun Nonah Dhorah sayêktos.
Sêrat botên lajêng dipun waos, namung dipun cêpêng kemawon, awit Radèn Sumarta tansah samar ing manah, awit ngintên, manawi sêrat ingkang panjangipun samantên punika tamtu suraos awon. Nanging saupami lajêng namung dipun kèndêlakên kemawon, manah botên tahan, ambêganipun ngantos sêsêg.
Rangu-ranguning manah wau lajêng dipun bundêrakên, sêrat lajêng dipun waos kanthi tab-tabaning manah:
Layang iki minôngka dadi tandhaning uripku, kang tumêka mênyang kowe.
Sumarta, aku duwe kapitayan mênyang kowe wiwit sangkaning cilik, awit kowe tak anggêp kaya sadulurku tuwa.
Kowe lan aku wis kêrêp rêrasan ing bab salakirabi momoran tumrape nonah Walônda lan wong Jawa. Sakèhing wawasanku kang maton, tansah kopapali ing rêmbug. Jalaran saka anggonku rumêksa, murih ora gawe sêriking atimu, ing bab rêmbug mau kêrêp banjur tak punggêl.
pikiranmu ora tutug samono. Sanadyan ing saiki akèh tindak kang nêdya ngêmorake kulonan lan wetanan, nanging tinêmune, sing akèh iya isih ajêg, wetanan têtêp wetanan, kulonan iya têtêp kulonan, ora bisa bakal ngowahake watês-watêse.
Yèn ta kowe mêngku awakku, kowe mêsthi kudu ngêmohi mênyang bangsamu, iya kalêbu kulawarga dalah wong tuwamu pisan. Wis rambah-rambah kowe kôndha, yèn bab tindak kaya mangkono iku kogampangake, têgêse bakal kolakoni, nanging, o, aja, aja, Sumarta, tindak kang kaya mangkono mau tindak nistha, awit kowe isih duwe wajib mikir mênyang bôngsa lan nagara wutah gêtihmu. Saya manèh tumrap mênyang kulawarga utawa mênyang wong tuwamu. Tumrape awakku, ora bakal ngaji-aji mênyang wong lanang kang duwe tindak kaya mangkono.
Kajaba iku, tumrape awakku dhewe, iya mêsthi dijijèni ing bôngsa, sanadyan tumrape awakmu dhewe, iya ora ana bedane, mêsthi diêmohi ing bangsamu.
Sing uwis, ya uwis, ya Sumarta. Sabanjure aja ngrasani ing bab lêlakon kang wis kapungkur. Aku ngapura mênyang dosamu, ing bab anggonmu duwe tindak sêmbrana, kang nganti ngilangake panganggêpku mênyang kowe kaya sadulur tuwa. (Badhe kasambêtan)
Anuju ing dina Minggu, wanci esuk tabuh wolu, ana bocah têlu aku, urut gisik mlaku-mlaku.
ting plèlèt, ngajak mulih karo nyèrèt.
Wise ngono banjur mlaku, kancaku rada kêsusu, wit jarene kang tak rungu, bapak kaji mêsthi nunggu.
Wuse têka gone kyai, ki kaji ngarêp kawarti, nulya laju mênyang buri, panggih lan sing duwe panti.
Bocah-bocah, kowe padha tak dongèngi, mêsthine kowe ya wis padha krungu, ing bab lêlakon putrane Tuwan Linberg ing Amerikah, sing ilang dicolong uwong. Malah gajêge ing Kajawèn iya wis tau macak gambare.
Ing kene mung arêp nyaritakake uriping bocah ing tanah Amerikah, e, ingatase bocah sing ilang mau anake wong sugih, lan misuwur, têka nganti dicolong uwong. Môngka mungguhing nalar, bocah mau mêsthi kêrêksa bangêt. Nanging tumrape ing tanah Amerikah, prakara tindak kadurjanan iku, ora mung melikake donya brana bae, uga ana kalane melikake liyane, nanging mungguh wos-wose iya padha bae, têgêse anggone nyolong bocah mau, prêlune iya mung arêp golèk têbusan.
Nganti saprene bocah kang gambare sumandhing iki isih dadi golekan. Gambar iki, ing sanalika disêbarake sarana piranti radhio mênyang nagara ngêndi-êndi. Dadi kêna diarani, ing sanalika iku uga, rupane bocah mau wis kasumurupan ing wong akèh.
Coba rasakna bocah-bocah, upama kowe kêpisah karo wong tuwamu, rasaning atimu kapriye. Iki pancèn rada kêna kanggo pitutur, tumraping bocah-bocah cilik, aja padha dhêmên balayangan, yèn kowe nganti nêmu sabab apa-apa, lagi pikiranmu dhewe bae wis susah. Sing ngati-ati ta, sanadyan ing kene ora ana colongan bocah, nanging tumraping sabab-sababe bocah nêmu sangkala saka anggone blayangan, ora kurang.
Wis samene bae dhisik, suk Sêtu ngarêp dibacutake.
Wontên lare dhusun nami Saridin, Saridin wau sêkolah ing pamulangan Jawi ôngka kalih sampun pangkat sêkawan. Sampun limrahipun lare dhusun punika watakipun gumunan. Manawi dhatêng kitha tumbas ès inggih gumun sangêt, sawêg andumuk kemawon sampun ginjal-ginjal saking asrêpipun, sarêng ngombe ès criyosipun untunipun badhe pothol. Manawi sumêrêp damar liktrik inggih saya gumun, dipun kintên ing nglêbêt kawat wontên latunipun. Manawi numpak sêpur
punapa-punapa ingkang anèh-anèh ingkang piyambakipun gumun, manawi wontên sêkolahan tansah dipun takèkakên dhatêng gurunipun. Sampun têmtu ingkang kados makatên punika dados indhaking sêsêrêpanipun.
Ing wêkdal samantên wontên sêkolahan Saridin sawêg dipun wulang ngèlmu bumi, dilalah dipun pitakèni gurunipun.
Guru: Din, Din, coba aranana gunung ngêndi sing dadi watêsing paresidhenan Surakarta.
Saridin: Inggih. Rêdi ingkang dados watêsipun paresidhenan Surakarta inggih punika: 1. Rêdi Lawu, 2. Mêrbabu, 3. Mêrapi.
Saridin ing batos ragi gumun, wontên rêdi naminipun Rêdi Mêrbabu, Saridin lajêng pikèn dhatêng gurunipun.
Saridin: Nyuwun katrangan, punapa rêdi Mêrbabu punika rêdi èstri.
Guru: Gunung kuwi ora ana sing lanang ora ana sing wedok.
Saridin: Inggih. Limrahipun ingkang dados babu punika tiyang èstri, dados rêdi Mêrbabu punika têmtunipun inggih rêdi èstri.
Guru mangsuli kalihan gumujêng. Iya, yèn gunung Mêrbabu gunung wedok, mêngko rak bakal ana gunung sing lanang, yaiku gunung: Mêrjongos utawa Mêrtukangkêbon.
Ing sisih iki gambare asu lagi padha main bal, didu, sing mênang bakal olèh ganjaran. Tinêmu ing nagara Inggris.
dene sing wis kêpungkur / akèh uwong mati kang kabanjur / saka padha dipitênah ing sang putri / mêngko bakal ora wurung / ana gantungan gumeyong //
wong akèh padha bingung / pasar-pasar nganti padha suwung / kang jalaran wong-uwonge padha giris / sanadyana sang aprabu / uga kasmaran ing batos //
bangêt nyênyêt ing saiki / uwong kang ahli agama / padha amêmuji rame / muga têntrêm ing nagara / aja ana bêbaya / mangkono uga sang prabu / pamujine ora beda //
Jaka Kawasa saiki / iya bangêt gone susah / awit kabèh pangemane / ora pasah babarpisan / Wêlas mung kêncêng nekad / wêkasan iya mung muwung / golèk rekadaya liya //
barêng uwis wayah bêngi / Wêlas wis turu kapenak / Ki Kawasa lunga age / tumindak laku siluman / dhasar pancèn pêng-pêngan / angêmpit suwiwi manuk / kaya sing wis kacarita //
tangane nyangking panjalin / saka nini-nini tuwa / nuli anggêblas abure / wis kaya manuk têmênan / dhasar laku siluman / ora ana wong sing wêruh / sasat kaya wong kajiman //
mlêbu nyang kadhaton nuli / andhêdhêp anèng tamanan / ing wusana ora suwe / sang putri ketok kumlebat / miyos saka jandhela / iya banjur mabur sêmprung / mèh ilang ing sakêclapan //
Jaka Kawasa nututi / tut buri karo anyawang / ing kono sang putri ketok / amangagêm murub mubyar / lan cêtha ing pêngkêran / angagêm suwiwi manuk / nyata yèn putri kajiman //
Kawasa nyêdhak tut buri / sang putri ora uninga / banjur disabêt gêgêre / sang putri bangêt karasa / nganti kalair sambat / nanging sapa sing anggêbug / sang putri
kiwa / ana ngèrèng-èrèng gunung / ora ana wong sing ngambah //
lêmahe sungil arumpil / parangcuri pating crangap / ajêro-jêro jurange / sang putri ing sanalika / banjur nyalorot mandhap / amuji gumarumung /Kurang satu suku kata: amêmuji gumarumung. gununge tumuli mênga //
nuli malêbu sang putri / Jaka Kawasa barabat / anututi gage-gage / watune sing kaya lawang / banjur tumangkêb enggal / ing jêrone kono wujud / kadhaton kang luwih brêgas //
rêrênggane pèni-pèni / ananging Jaka Kawasa / wis ngira sing ngono kuwe / mêsthi yèn kadhaton setan / yèn kadhaton wong lumrah / môngsa mangkonoa mau / awit kabèh sarwa mokal //
Jaka Kawasa saiki / mung êtut buri siluman / ora wêruh: wong ing kono / sang putri anggone tindak / ketok bangêt kulina / dadi cêtha putri mau / rêmên tindak paracidra //
awit yèn lakua bêcik / môngsa dadak balasakan / lêlungan dudu wayahe / ing tindake dhèk samana / têkan ing papan padhang / diyan-diyan pating
Amuntai. Ing alun-alun papan main bal lubèr toya.
Redhaksi Kajawèn Tampi Panjurung saking Tuwan Sungaji ing Bandhung, Awarni Nut Gêndhing Karanganipun Piyambak. Kados ing
tungkul ngrangkul dhêngkul / cakekal ngobahna sikil / akal lan ukil lakokna / yaiku sarat sajati / lumintu urip pasaja / ropyan-ropyan dèn kurangi //
Pamrayogi: kagêm ngêcakakên, langkung utami ngasta gambang tinimbang salênthêm, dêmung utawi saron.
Gambang mêngku swara pêpak, wiwit swara agêng sangêt dumugi alit pisan.
Ing sisih punika gambar oto-oto mobil ingkang kasade kadhasarakên wontên ing pêkên oto, ing Surabaya, gadhahanipun Borneo Company. Untabing têtiyang ingkang ningali saha ingkang badhe tumbas sampun kacêtha ing gambar.
Ing ngriku piyambakipun linggih kalihan sidhakêp. Sumêrêp kawontênanipun makatên punika kula botên saèstu pitakèn, ananging têrus wangsul alon-alon. Enjingipun kula nêdha katêrangan kawontênan ing wanci dalu punika, ananging piyambakipun botên purun walèh. Saking pangintên kula lêlampahanipun ing wanci dalu punika kangge wados, amila pitakèn kula botên kalajêngakên.
Têtiyang Kaya-kaya punika inggih sampun anggadhahi kasagêdan anjogèd, panjogèdipun sairib jogèdipun para têtiyang tanah Jawi Kilèn manawi anjogèdi dhogèr (jogedan bajing loncat), manawi jêjogedan wontên ing Tanah Merah, ingkang kangge tabuhan cangkêm kalihan kêplok-kêplok. Kajawi kêplok-kêplok wontên ugi ingkang singsot, sanadyan kawontênaning têtabuhanipun namung kados makatên, manawi karaosakên inggih wontên larasipun. Ing sarèhning lagunipun têtiyang Kaya-kaya punika manawi karaosakên ingkang sayêktos wontên larasipun, amila inggih wontên salah satunggaling tiyang bucalan ingkang ahli gêndhing andamêl lagunipun tiyang Kaya-kaya. Miturut katêrangan, satunggil-satunggiling tiyang Kaya-kaya botên sami.
Salah satunggiling golongan Kaya-kaya, manawi gadhah anak botên kasêsêpan tiyang sêpuhipun, ananging dipun ombèni toya tawa saha katêdhanan gêgodhongan, dados botên katêdhanan sagu. Anggènipun anggadhahi tindak makatên punika, awit inggih dèrèng mangrêtos bilih toya sêsêpan punika sagêd anggêsangi dhatêng bayi. Golonganing têtiyang Kaya-kaya ingkang anggadhahi cara angupakara bayi makatên punika, sarêng salah satunggiling tiyang Kaya-kaya bangsanipun nyumêrêpi tiyang bucalan anêsêpi anakipun, Kaya-kaya punika lajêng pitakèn punapa tindak makatên punika sagêd anggêsangakên bayi. Pitakènipun punika inggih sampun tamtu ngangge pratôndha saha solah tingkah ingkang ngantos sagêd mangrêtos.
Manawi ambêkta anakipun ingkang dèrèng sagêd lumampah, punika kalêbêtakên ing rajut (kanthong ingkang sairib kados jala). Rajut punika kasukanan tangsul, tangsulipun katangsulakên ing sirah, rajutipun gumandhul ing gêgêr. Ingkang ambêkta anak punika tiyang Kaya-kaya èstri.
Ing suwau nalika kula dèrèng sumêrêp kawontênan ingkang kados makatên punika, kula kintên inggih ambêkta barang-barang ingkang badhe kalintokakên. Kalimrahanipun ingkang kula sampun nate ngalami, tiyang èstri ingkang ambêkta rajut punika isi wowohan ingkang kawastanan dening têtiyang bucalan ing Tanah Merah tongbut (tongbut punika wangunipun kados kasêmêk) ananging alit-alit [a...]
[...lit-alit] saha raosipun kêcut sangêt. Wontên tiyang Kaya-kaya jalêr èstri, ingkang èstri ambêkta rajut kados ingkang kula kintên ambêkta wowohan kados ingkang kula têrangakên ing nginggil, kula awe-awe, badhe kula ajak lêlintonan bêbêktanipun. Kaya-kaya jalêr èstri punika thingak-thinguk, ananging
Sarêng kula sampun sumêrêp kawontênan ingkang kados makatên punika, lajêng kula purih kesah. Nitik polatanipun tiyang Kaya-kaya wau, nalika sumêrêp anggèn kula gumun aningali anakipun ingkang wontên salêbêting rajut têka botên napsu, malah gumujêng.
Rumakêting sêsrawunganipun têtiyang Kaya-kaya punika sae sangêt. Manawi satunggiling tiyang Kaya-kaya angsal têdha saking tiyang bucalan lajêng dipun dum-dum ngantos waradin. Nalika têtiyang Kaya-kaya sawêg enggal-enggalan sêsrawungan kalihan têtiyang bucalan, taksih dèrèng doyan sarêm saha gêndhis. Ing sapunika sarêng sampun kulina ngraosakên raosing sarêm saha gêndhis, bilih nêdha botên tilar sarêm, malah ing sapunika tiyang Kaya-kaya sampun doyan olah-olahanipun têtiyang Bucalan, dalasan sambêl ingkang ing suwaunipun mambêt kemawon sampun gêbrès-gêbrès, sapunika sampun wontên ingkang karêm.
Upaminipun sagolonganing têtiyang Kaya-kaya sami dhatêng ing Tanah Merah nêdya badhe lêlintonan, punika upami wontên ingkang dèrèng angsal lintonan inggih dipun êntosi ngantos sagêd angsasal.Angsal. Manawi wontên ingkang lajêng nyambut damêl kalihan tiyang bucalan inggih ugi dipun sarantosakên. Manawi badhe wangsul inggih sami ajak-ajakan. Kula pitakèni, sababipun punapa têka sêsarêngan makatên. Salah satunggilipun anyariyosakên bilih cara makatên punika bokênbotên. gampil kabegal.
Dêdamêl ingkang kabêkta punika namung jêmparing ingkang bedhoripun kajêng utawi dêling. Miturut katêranganing têtiyang Kaya-kaya jêmparing punika namung kangge misaya ulam utawi kalintokakên bilih wontên tiyang bucalan ingkang purun. Dene dêdamêl ingkang baku, katilar wontên ing wana. Jêmparing ingkang katilar wontên ing wana punika bedhoripun ingkang kadamêl balung saha kasukanan wisa. Badhe kasambêtan.
Pawartos ingkang kawrat ing Kajawèn kapêngkêr, tutuping karangan, araos damêl ayêming manah, awit ing ngriku katingal sajak sampun rampung, badhe botên wontên pasulayan malih. Nanging manawi miturut têbaning paprangan, pinanggih wontên pintên-pintên panggenan, sanadyan wontên ungup badhe rukun, inggih sawêg pinanggih ing saperangan, saya malih manapimanawi. mirid sêsulakipun golongan Tiongkok anggènipun botên nayogyani dhatêng tindakipun Chiang Khai Sek, dening kadakwa kêndho ing tandang, punika dados titikan, bilih tumraping rakyat, taksih anggadhahi manah dèrèng narimah dhatêng cuthêling paprangan. Bab punika pancèn nyata, awit miturut pawartos, sarêng sêrat prajanji kèndêling pêrang sampun dipun tôndha tangani, botên adamêl sênênging manahipun rakyat Tiongkok. Jalaran saking wontêning raos ingkang tuwuh kados makatên, satêmah adamêl kasamaran, mila lajêng ngawontênakên pangrêksa dhatêng para pangagêng Tiyongkok ingkang gêgayutan kalihan padhamèn, murih wilujêng botên dipun cidra ing
Pamanggih ing bab botên cocoging rakyat dhatêng bab padhamèn punika, botên namung pinanggih ing laladan Sjanghai kemawon, tumrap golongan Canton ugi botên anyondhongi. Malah miturut pamanggihipun Eugene Chan, mratelakakên, bilih prajanjian padhamèn punika, [pu...]
[...nika,] tumrapipun Tiongkok botên migunani, awit ing sapunika wadya Jêpan ing Sjanghai bidhal dhatêng Mansjoerie, wontên ing ngriku nêmpuh wadya Tiongkok. Manawi pinanggihipun nyata kados makatên lajêng kadospundi wohing padhamen punika, punapa botên lajêng pinanggih mêntah malih.
Jendral Feng Joe Sjang ingkang ambiyantu Jendral Tsai Ting Kai nanggulangi mêngsah ing Sjanghai.
Sêsulak mêntah ing prajanjian saya katingal, kados ta ing bab tindak nyêpêngi bôngsa Korea ingkang kada[kwa] gêgayutan kalihan bab êbom, punika tansah lumintu. Ing ngriku malah lajêng wontên pangintên, bilih bom punika saking pandamêlipun bôngsa Tionghwa, awit ing tilas papan kasangsaran pinanggih wontên tôndha-tôndha ingkang kenging kangge pasaksèn.
Raos pandakwanipun Jêpan ingkang kados maktên punika lajêng angsal sêsambêtan tôndha saksi, ingkang raosipun kenging kangge nêtêpakên cidranipun Tiongkok. Kados ta ing lèpèn Soengari mêntas wontên papranganipun wadya Jêpan kalihan Tiongkok, campuhipun sakalangkung rame, wadya Jêpan kêsêsêr, nanging ugi lajêng wontên bêbantu malih.
Ungguling wadya Tiongkok ing paprangan punika nuwuhakên panglocitani
mêsinipun mabur kathah sangêt. Ing bab mêsin mabur punika anuwuhakên pandakwanipun wadya anggêgana Jêpan, bilih ing bab mêsin mabur, Tiongkok angsal pambiyantu saking Ruslan.
Dados udhang-udhêng, kasujananipun Jêpan dhatêng Ruslan punika tansah wontên kemawon. Malah kawartosakên, pinanggihipun ing Harbim, pasulayan ing ngriku dados sêsungut pêpêranganipun Jêpan kalihan Ruslan.
Pasulayanipun Jêpan kalihan Ruslan, punika tumrapipun Jêpan araos kuwatos, awit kawontênanipun wadya abrit ingkang manggèn ing watês, Mansjoerie wontên 70.000. Mirid kawontênaning wadya ingkang ngalêmpak samantên punika, têtela [tête...]
[...la] manawi adêgipun santosa, purun nêmpuh [...]gon dipun têmpuh. Makatên ugi lampahing wadya Jêpan ingkang langkung margi sêpur wetan, botên badhe gampil, lan bilih Jêpan kalihan Sovjet pêpêrangan, pinanggihipun badhe nyuda kêkiyatan, wêkasan damêl kasantosanipun Tiongkok. Makatên ugi Jêpan nyamarakên dhatêng ajênging kabudayan Sovjet, awit manawi sagêd majêng pangajêng-ajêngipun Jêpan badhe ngangsêg dhatêng laladan Ruslan tamtu botên kasêmbadan.
Ubat-ubêting paprangan punika, tumrapipun Jêpan pancèn mêngku pamanahan awrat, awit ing ngrika-ngriki sami prêlu
bidhal badhe nunggil kalihan wadya ing Mansjoerie. Saking pratelanipun ministêr paprangan Jêpan, wadya ing Mansjoerie kêdah angsal bêbantu.
Kajawi punika taksih kathah malih sabab-sabab ingkang tuwuh narambul ing môngsa ribêd punika, kados ta wadya Jêpan ing Fangoeng mêntas campuh kalihan wadya brandhal 5000, Jêpan sagêd unggul, wadya brandhal kaplajêng. Nanging sanadyan makatêna, inggih tansah damêl ribêd kemawon, awit panêmpuhing wadya brandhal punika kadosdene ngrêsahi.
Dados pinanggihipun ing môngsa punika, wartos padhamèn, utawi tata têntrêm, taksih kadosdene pitakenan.
Kantor Javasche Bank ing Pamatangsiantar, ingkang katutup wiwit tanggal 1 April, dening saking
nglangut dènira mêmikir / mulat palwa sabètèng gêngira / saking mandrawa katone / kampul-kampul lir nyamplung / datan môntra-môntra mangrêti / lamun nora winarah / kang wrin purwanipun / amung gunging bagaskara / kang tan owah lan
sêdyane / pinrih aywa alaju / bokmanawa kaduwung wuri / sayogya angupaya / panggonan pikantuk / blêdug tumamèng
amung mungguh jêmbaring jaladri / kang winuwus akêbak bêbaya / tumrap manungsa jatine / pan dadya
tuwuh wuwuhing pambudi / palwa silêm lumaku jro tirta / datan ana sangsayane / tan siwah ananipun / ingkang ngambang
panggugah / mring kang lagya gayuh / maring kawruh lan kagunan / ing supadi datan kêmba ing pambudi / kasidaning parasdya //
lire kadi kang ngudi ngadani / kopêrasi abêbathon dagang / nênun lurik sasamane /
bau jêr ngèngêti / basuki mawa beya //
Têmbung panganggêp ing ngriki ingkang dipun pikajêngakên, pêndhaku, inggih punika: ngakên utawi ngraos anggadhahi pangaosing dhiri, ugi mêngku raos: pangakên dhatêng daya panguwasaning dhiri pribadi. Tiyang ingkang tipis panganggêpipun dhatêng daya panguwasaning dhiri, saèstu botên pitados dhatêng ingkang damêl gêsang.
Pangajêng-ajêng tuwuhipun saking pêpenginan, dhasar manusa gêsang ing ngarcapada punika kaèbêkan dening dayaning kabêtahan: sandhang, têdha, griya, drajat, kaluhuran lan taksih kathah sanès-sanèsipun malih.
Kalih bab kasêbut ing nginggil punika ingkang mahanani daya gêsang, rumaganging tiyang dhatêng pandamêl punapa kemawon punika namung saking dayaning panganggêp tuwin pangajêng-ajêng. Katranganipun makatên: upami tiyang badhe anglampahi satunggaling pandamêl, ing ngriku têmtu sampun kadunungan panganggêp, inggih punika rumaos kadugi dhatêng pandamêl wau, ing sakawit kataman dayaning pêpenginan ingkang nuwuhakên pangajêng-ajêng dhatêng kalêksananipun. Kêmpaling panganggêp lan pangajêng-ajêng mahanani daya kêkiyatan (gêsang).
Sajatosipun wontênipun panganggêp lan pangajêng-ajêng punika: surup-sinurupan, katêranganipun makatên: tuwuhipun pangajêng-ajêng punika saking pêpenginan, nanging pêpenginan punika sagêdipun anggèndèng dhatêng pangajêng-ajêng punika sagêdipun tuwuh yèn kataman dayaning panganggêp. Upami: drajating nata punika tumrap sakula, kala-kala sok mengini, upami yèn kapinujon kula mirêng cacriyosan mênggah kamuktènipun ratu. Nanging paribasan sagluguting kolang-kaling pinara… sampun botên badhe gadhah pangajêng-ajêng badhe sagêd dados ratu. Ing ngriku tôndha yêkti, yèn tuwuhipun pangajêng-ajêng punika saking dayaning panganggêp, inggih punika rumaos kadugi. Kosokwangsulipun: tuwuhipun panganggêp punika saking gênging daya pangajêng-ajêng. Ing cariyos purwa, Prabu Dasamuka punika kasêbut ratu murka, nalika dèrèng jumênêng nata piyambakipun tapa ambanting raga, ingkang kaèsthi botên sanès sagêda kasêmbadan salwiring pikajênganipun, saisining buwana badhe dipun piyambaki. Saking gênging kamurkanipun rumaos piyambakipun kadugi anggêgêm jagad. Punapa malih dhatêng sasamining titah ajriha, sanajan jawata pisan piyambakipun purun anglabrag, botên ajrih dhatêng sêsiku.
Kados ingkang sampun kula aturakên wau: panganggêp tuwin pangajêng-ajêng punika ingkang mahanani daya gêsang. Dhasar inggih kalih bab punika sampun dados sandhanganing manungsa gêsang ing ngarcapada. Namung wujudipun beda, tuwin wontên kandêl lan tipis.
Tiyang ingkang sampun kecalan panganggêp lan pangajêng-ajêng têmtu botên bêtah malih gêsang ing donya, mila wontên tiyang nganyut tuwuh, punika trêkadhang inggih jalaran saking sêpên ing panganggêp tuwin pangajêng-ajêng. Ing ngriku rumaos
Nuwun, dumugi samantên pantoging gêgayuhan kula dhatêng babagan ingkang gêgayutan kalihan ing agêsang. Mugi linêpatna saking sêsiku.
Lêngganan nomêr 590 ing Minggiran. Kajawèn ingkang panjênêngan dangokakên sampun sami têlas.
Lêngganan nomêr 2727 ing Panaraga. Inggih, padhalangan ringgit purwa 177 lampahan punika sampun dumugi Bratayuda.
Lêngganan nomêr 228 ing Kêbasèn, 1. Têmbung serang punika daos krama inggilipun sabin, bokmanawi lêrês tumrap ing Purbalingga. 2. Bab pangintunipun
Kajawèn 4 angsal 1. 7. Prayogi pitakèna dhatêng tiyangipun piyambak, redhaksi botên kenging nyariyosakên. 8. Sinaunipun kêdah kulina ngarang lan nênitèni.
Anak lêngganan nomêr 4831 ing Rêmbun. Panjurung sampun katampèn, badhe kapacak, ngêntosi papan.
R.A.S. ing P. panjurung badhe kapacak.
Petruk : Kang Garèng, dadi rak iya wis cêtha, ta, nek wèngwong. ngomong nganggo sraweyan kuwi, ora mung sok diarani ora idhêp tata bae, nanging iya sok dianggêp wong sing durung nyakup basane. Mulane sabisa-bisa kudu diilangi bêndana sraweyan kuwi. Kajaba iku nèk omong aja pêcicilan...
Garèng : Mêngko sik, Truk, kowe rak kudu ngèlingi, yèn wong kuwi wêwatêkane rak beda-beda, ana sing aksi lan ana sing klêlar-klêlêr. Hla, nèk sing sugih aksi kuwi mêsthine salawase iya katon brêgas, tandang lan sigrak, nèk tungkul dikon a-lus, kaya Rêjuna supit mêsthine iya rumasa jêmpo. Hla, nèk wis tinakdirake sapisan wis kalêlar-kalêlêr, salawase
lêr bae. Kowe kuwi kok anèh, Truk, Truk, ana uwong kabèh-kabèh kok dipadhakake prawan pingitan sing ditakoni jêjaka, kudune sing alus tumungkul bae nanging nèk jêjakane dhong ora
nèk wêwatêkane uwong kuwi ana sing aksi ana sing klêlar-klêlêr. [klê...]
[...lar-klêlêr.] Nanging sanadyana aksi dikaya ngapa, rak iya bisa ta ora pêcicilan, têgêse: matane pêndirangan mrana-mrene. Awit pandakwaning wong sok banjur rupa-rupa, ana sing andakwa, yèn anggone pacicilan mau, prêlu arêp ngêkir barang-barang ing
ana sing didêlêng kathik ing jêro ngomah bae, kiraku arêp ora gênah priyayi kiyi. Mulane, Kang Garèng, bêndana mêngkono kuwi iya wajib diulapi. Mêngkono uga solah tingkahe dijagaa aja ngewak-ewakake...
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku tak takon. Sabênêre ngono aku rak rada judhêg, nèk ngrasakake têmbung ngewak-ewakake kuwi, wong panganggone kuwi kok le gampang têmên, kaya ta: diêndhêg mangan ora gêlêm bae, iya banjur diunèkake: ngewak-ewakake, tanggal tuwa ngiras ana ing resturan iya diarani: ngewak-ewakake, dalasan wayah mahrib ngunèkake gramopun gêndhing pangkur, jarene iya ngewak-ewakake...
Petruk : Lo, ing kono têgêse ngewak-ewake: ora sêmanak, ora lumrah utawa ora mèmpêr, kaya ta: diêndhêg mangan bae, têka ora gêlêm, kuwi rak ngetokake anggone ora sêmanak. Wong tanggal tuwa kok ngiras nang resturan, kuwi jênênge rak ora lumrah, ta, awit lumrahe wong urip, nèk tanggal tuwa kuwi wis kalithikan anggolèk butuh, ana kok dhuwite malah dibuwangi ana ing resturan. Dene mahrib-mahrib ngunèkake gramopun lagu pangkur, kuwi sabênêre ngrêrusuhi wong sing lagi sêmbahyang, apamanèh yèn sing
anyar, kiraku arêp ngraphalake mêngkene upamane: ini wajahtu wajiya lilla dziphata rosamawati... bisa uga banjur ambarêngi unining gramopun mau karo muni: sapa manis kaya sira. Hara, apa iki pantês lan mèmpêr. Wong ngunèkake gramopun ing wanci mahrib mung diarani ngewak-ewakake, kuwi rak wis bêgja bangêt, pira-pira omahe ora dikrutug... têlèk uwong. Ora Kang Garèng, sanyatane omong utawa solah tingkah sing ngewak-ewakake kuwi, sing sajake arêp ngatonake kapintêrane. Kaya ta: nyaritakake carane wong mêlahi prau, lo, kuwi anggone nirokake mêlahi mau kathik bolak-balik tangane sajak ngukêl semyok, hara, iki rak mung arêp ngatonake yèn awake bangsane ahli anjogèd. Utawa ana ing ngarêpe wong akèh anggusah lêmut sing ngrubung raine, carane anggusah mau kathik migunakake jurus gunting utawa jurus pêcut, iki apa ora ngatonake yèn sajake ahli main silat. Iya sing bangsane kaya ngono kuwi, sing omong utawa tondak-tanduke diarani: ngewak-ewakake, utawa wong sing ora ditakoni, sabên-sabên ngomongane: inggih punika rama mênggung, ibu dipati, nanging sanake sing dadi upas upamane, sajake ora tau diucapake. Dadi cêkake iya sing sugih pamèr kuwi, [ku...]
[...wi,] sing sok diarani ngewak-ewakake.
Garèng : Sing kok kandhakake pungkasan kaya aku ora cocog, Truk, nèk pancèn duwe darah luhur, kok ora dipamèr-pamèrake, kanggone jaman saiki sida kêsilèp nyang lêndhut têmênan, alias ora kajèn. Jalaran, cahyaning satriya, sing jarene manthêr sasada lanang, saiki katone wis ambalêrêt kaya uribing clupak, awit tapane satriya saiki kiyi mung yèn wis êntèk... gadhene, dadi sabab wis ora ana sing diliwêt. Tumrap jaman kuna sing diarani satriya sêjati kuwi sing awake cancing lan wiwing, nanging ing jaman saiki malah sing gêdhe... wêtênge, awit ambuktèkake yèn kêndhile ora tau mêngkurêb. Dadi cêkake ing jaman saiki kiyi sing jênêng satriya, dadi sing kajèn, iya wong sing kêndhile ajêgan tumumpang, alias sing ora tau dijothakake phulus. Mulane saiki yèn ora tau disobat ing dhuwit, iya kudu ngaton-ngatonake yèn duwe sanak sing dadi bêndara gêdhe, kang pantês-pantêse ora ngêmungake drajate bae sing gêdhe, nanging pamêtune iya sahohah. Hla nèk mêngkono sithithik-sithithik rak bisa kêcipratan kajène.
Petruk : Wiyah, Kang Garèng, wong melik diajèni ing liyan, kuwi ora kêna mung sêmendhe bae marang sanak sadulure sing padha lagi kajèn kèringan, nanging kudu budidaya dhewe kapriye cara-carane supaya bisa awake dhewe mau olèh pangaji saka liyan. Awit yèn ora mangkono, samôngsa-môngsa wong sing diarani kajène mau wis katam ajine, sing ngamini iya ora bakal olèh warisan kajène mau. Beda karo aji budi dayane dhewe, yèn bisa kacêkêl, wong pancèn wis duweke dhewe, dadi anggêre bisa kêncêng lan dhikêp bae anggone ngêkêpi, iya ora bakal sumêlang yèn kajène mau bakal anjaluk pêgat. Kajaba wong kudu anjaga aja nganti ngewak-ewakake, iya ora kêna grusa-grusu, utawa bêgita-bêgitu awit kuwi nandhakake kasare bêbudène. Kasaring bêbudèn mau iya kasaring kamanusane. Môngka kabèh bôngsa sing wis wêruh ing tatakrama, iku mêsthi padha anggayuh alusing bêbudèn, sing nuntuni marang kautamaning uripe, lan luhuring kabangsane. Kang Garèng, rêmbug bab tatakrama kiyi, sanadyan pancène mono isih dowi bangêt, luwih bêcik dijugag samene bae, sabab wong wis lêsuwenkêsuwen. bangêt, mêngko mundhak agawe bosêne sing padha mirêngake.
tuwin tanah ngriki, isinipun amêpêki, saha prêlu kasumêrêpan ing ngakathah. Dene bakunipun kangge murid Normaalschool tuwin guru ing pamulangan alit. Buku wau aksara alit, cacah 55 kaca, rêgi f 0.70.
wontên sudan wadana 40, assistèn wadana 100 bawah-bawahipun lajêng badhe kagamblokakên.
Punika kantun ngêntosi pundi ingkang kadhawahan dhênggung.
H.I.S. Mardiharja. Pakêmpalan prabot dhusun ing Tèmpèl Ngayogya, sampun sagêd ngêdêgakên comite badhe ngadani adêgipun H.I.S. tuwin Schakelschool. Gêlênging rêmbag, benjing Juli ngajêng punika badhe ngêdêgakên H.I.S.
Samantên giyaking têtiyang ingkang sami ambêtahakên pangajaran. Wawratipun prabot dhusun ugi botên purun kantun.
Pabrik lisah klêntik enggal. Ing Cimahi badhe bikakan pabrik lisah klêntik enggal, gadhahanipun bangsa Tionghoa. Wragadipun f 150.000.
Manawi mirit jamanipun, adêging pabrik wau inggih nama manjila. Nanging tumrap pamanahan dagang tindak purun nêmpuh pakèwêd, têrkadhang malah dados margi sae. Saya malih manawi mirit mirahing rêrêgèn klapa, nama sagêd manggih untut sae. Bab punika prêlu dados kaca tumrap ingkang ambêtahakên.
Damêl arta palsu kacêpêng. Ing Muntilan wontên tiyang siti dipun cêpêng ing pulisi, jalaran kadakwa damêl arta palsu. Tiyang wau nalika kacêpêng kabuktèn kanggenan cithakan arta ukon palsu tuwin nuju sawêg damêl.
Samantên rupêking manahipun tiyang nêdya pados panggêsangan, ngantos supe, purun nindakakên padamêlan ingkang dados awising nagari.
Sêsêging jaman. Wontên pawartos, ing laladan saêlèr Pontianak antawisipun Singkawang tuwin Sambas, kathah tiyang kêmlaratan, saha lajêng tuwuh rêrêsah. Tiyang wau asli kuli bangsa Tionghoa. Kajawi punika taksih wontên tilas kuli kabudidayan karèt bangsa Madura, kirang langkung wontên 15.000. Ing sapunika sawêg dados panggalihan ing bab sirêping kasangsaran wau.
Mênggahing rekadaya têmtunipun namung badhe ngantukakên para kuli wau dhatêng nagarinipun. Nanging sadumugining nagarinipun lajêng badhe kadospundi. Punapa botên namung atêgês ngingsêr kawontênan.
Pamulangan tênun ing Kêdiri. Ing Kêdiri sampun kêlampahan ambikak pamulangan tênun, manggèn ing kampung Jagalan Kidul. Cacahing murid ingkang nêdha mlêbêt wontên 63, ingkang kathah èstri. Bayaring sêkolah f. 0.50, entree f 1.- kabayar kaping kalih. Lamining sêkolah 6 wulan, angsal arta pêpetanganing angsal-angsalan padamêlan 50%. Ingkang 50% sanèsipun katanjakaên dhatêng P.G.H.B. 10%, kangge amal 10%, lan 80% ipun malih kangge ngagêngakên pakaryan. Ingkang dados gurunipun satunggiling wanita wêdalan pamulangan tênun ing Surabaya. Adêging pamulangan wau saking ada-adanipun P.G.H.B.
Comite pamulangan U.L.O. Ing Ngayogya wontên comite ingkang gadhah sêdya ngêdêgakên pamulangan U.L.O. inggih punika pamulangan kadosdene Mulo, nanging mêndhêt lare saking sêkolahan angka 2. Ingkang dados pangarsaning comite Tuwan Malikus Suparto, pangagêng guru H.I.S. Muhammadiyah.
Punika kamajêngan ingkang tuwuhipun anocogi kalihan lampahing jaman.
Bêbaya kêmlaratan ing laladan Bêtawi. Ing laladan Bêtawi lèr kilèn tuwuh bêbaya kêmlaratan. Tuwan Resident Hoek sampun rawuh nyatakakên, pinanggihing papriksan, dhusun-dhusun ingkang katrajang bêbaya wau ing Tigaraksa, Pasilihan tuwin Krèsèk, dene bab wontêning bêbaya kêluwèn botên sapintêna. Ing padhusunan wau wontên tiyang angguran ewon, rumiyin sami asli saking nyambutdamêl ing
nguwatosakên. Ewadene ingkang wajib taksih nindakakên rekadaya murih sêdya damêl irigatie dipun lajêngaken, awit pigunanipun nyarambahi.
PabriksanPapriksan. ingkang kados makatên punika, anocogi kados pangajêng-ajênging ngakathah.
Punggawa pagantosan ingkang badhe dipun kèndêli. Miturut pawartos, benjing wulan Juni ngajêng punika, pakaryan pagantosan badhe
Têtandhingan mêdhar sabda. Wontênipun ing jaman sapunika tiyang ingkang sae utawi tètèh ing kalanipun mêdhar sabda wontên ing parêpatan, limrah dados pangalêmaning ngakathah. Mila pinanggihipun kathah para muda ingkang sinau ulah wêdhar sabda. Ing ngingil punika gambar satunggiling juru mêdhar sabda ingkang nuju ngatingalakên tètèh ucap ing Den Haag, dipun jênêngi Ingkang minulya Pangeran Hendrik.
Yèn tak rasak-rasakake, saprene aku isih isin, nanging ing bab kaluputanmu iya tak ngapura, Sumarta. Nanging saiki aku janji, tabêting rasane atimu ilangana, karahayonmu ing buri rêksanên.
Dene bab katêmumu karo aku, besuk apa, kuwi kang nguningani mung Pangeran. Nanging isih ana wêlingku manèh, yèn kowe arêp nyawang, utawa arêp gunêman karo aku, tindakna samôngsa kowe wis duwe bojo.
Kowe aja pisan-pisan duwe panêmu, nyêngguh aku ngêmohi mênyang kowe, kanthi rasa sêriking atiku, iku ora pisan-pisan, Sumarta. Mungguh wosing pamikirku, mung gêtun, dene aku lali mèh kêcêmplung ing jurang kasangsaran.
Yèn kowe pancèn nocogi kaya rasaning piwêlingku, lan nêdya ngèlingi sêsambunganing lêlakon ing buri, ilangana tabêt rasaning atimu, êdohna
dhatêng ingkang ibu, botên sagêd andhèrèk dhahar, amargi kirang sakeca.
Radèn Sumarta sadalu muput botên sagêd tilêm, jalaran raosing katrêsnanipun dhatêng Nonah Dhorah lajêng santun dados gêthing. Tamtu kemawon raos ingkang kados makatên punika nyatanipun malik angosok wangsul, nanging raosipun wontên ing manah botên sagêd sumèlèh. Awit sadaya tindakipun Nonah Dhorah namung dipun anggêp alah ora, saha nêdya namung badhe ngrèmèhakên dhatêng tiyang jalêr. Beda sangêt kalihan panggagasipun Radèn Sumarta sakawit, ngintên manawi Nonah Dhorah asuka margi katrêsnan, awit sadaya patrapipun pasrawungan namung sarwa mikênani. E, jêbul sarêng kesah namung palêncing tanpa wara-wara.
Sasampunipun anggagas panjang, Radèn Sumarta angèngêt-èngêt suraosing sêratipun Nonah Dhorah malih. Ing ngriku Radèn Sumarta rumaos manawi kenging pandakwa gadhah tindak lêpat malah kalêpatanipun katingal dipun cêthakakên.
Panggagas kados makatên punika pancèn ambingungakên, awit Radèn Sumarta botên rumaos lêpat, botên rumaos ngapusi, anggènipun pasrawungan namung salugu kados sacaraning pawong mitra ingkang kulina, namung kaot mawi sinarêngan raosing pamanahan sampun diwasa. Mokal raos kados makatên punika manawi Nonah Dhorah botên mangrêtosa. Punapaa têka ingkang dipun lêpatakên namung Radèn Sumarta piyambak. Pandakwanipun Nonah Dhorah wau, sadaya botên pratitis, awit Nonah Dhorah piyambak inggih gadhah tindak ingkang adamêl gambiraning manahipun Radèn Sumarta.
Dene suraosing sêrat ingkang sangêt anatoni manah, ing bab anggènipun Nonah Dhorah ngrèmèhakên dhatêng bôngsa Jawi. Sanadyan Radèn Sumarta punika awatak andhap asor, nanging sarêng kataman têmbung ingkang nyêrikakên, manahipun lajêng muntab.
Ing bab pamambênging tiyang sêpuh, Nonah Dhorah botên angsal jêjodhoan kalihan tiyang Jawi, punika pantês dipun turut, tuwin botên wontên tiyang ingkang badhe nglêpatakên. Nanging prêlunipun punapa bab makatên kemawon mawi dipun lairakên wontên ing kalanipun pêpisahan. Pancènipun botên usah mawi rêmbag panjang, cêkap cêkak aos kemawon, dados anggèning pawong mitran botên badhe pêdhot.
Manawi dipun raos, patrapipun Nonah Dhorah punika saya adamêl karaosing manah. Raosing manahipun Radèn Sumarta ingkang salugunipun pancèn sampun kêdunungan gêthing dhatêng bangsanipun piyambak, sarêng tampi sêratipun Nonah Dhorah, lajêng malik malah angajèni, rumaos botên lila manawi bangsanipun dipun rèmèhakên. Dados ing sapunika Radèn Sumarta rumaos sangêt, anggènipun dipun rèmèhakên dening Nonah Dhorah, punika jalaran saking anggènipun dados bôngsa Jawi. Môngka ingatasipun tiyang pawong mitran, botên pantês sangêt gadhah tindak kados makatên.
Pêpadhang ing Jawi sampun katingal, sêla-sêlaning jandhela sampun kalêbêtan cahya enjing. Radèn Sumarta anjênggirat, ngucêk-ucêk mripati ingkang araos sêpêt, dening sadalu muput tanpa tilêm. Pangothak-athiking manah anggènipun nêdya malês sêrik tansah wontên, badhe kangge malêsi sêratipun Nonah Dhorah. Nanging lajêng dipun manah malih, aluwung narimah, e, bokmanawi ing têmbe wingking Nonah Dhorah èngêt dhatêng piyambakipun, tamtu kêduwung ing manah. Wontên-wontên kemawon pamanahanipun Radèn
têrus karakêt mring tingal jati / jatining pangawroh / mrih sampurna anunggal anane / yèn wus nunggal dèn maksih kêkalih / kêkalihe gusti / lan kawulanipun //
laku lair lawan laku batin / yèn sampun gumolong / janma guna utama arane / dene sampun amêngku mêngkoni / kang cinipta dadi / kang sinêdya rawuh //
nadyan silih prang ngidêri bumi / mungsuhira ewon / lamun anggèr mantêp ing idhêpe / pasrah kumandêl marang Hyang Widhi / gaman samya ngisis / dadya têguh timbul //
Petruk : Kang Garèng: mara rungokna tak caritani. Rikala dina Sabtu kang kapungkur kiyi, esuk-esuk aku olèh
kuwi saka omahku bayarane taksi apês ambalêbês iya mêksa: cêtun. Ewasamono... ora dadi ngapa, kaya dudu ndara priyayi, nganti wêdi kelangan dhuwit mung sarupiyah. Kala samono aku banjur nilpun sawijining priyayi sing arêp mèlu têtandhingan main bal pa[ra sêpuh] mau, yaiku: R. Dr. Suratma, mangkene: allo, dhimas, kabaripun mangke panjênêngan badhe tandhing ing ngayuda, wah, têmtunipun inggih badhe rame, kula mangke inggih badhe mrêlokakên nonton, prêlu namung badhe nyawang sepak trajang panjênêngan, wah, mendah kados soroh amukipun Radèn Kumbakarna. Ana ing tilpun Radèn Dhoktêr Suratma mau banjur gumujêng sarta amangsuli mangkene: Hah, hah, hah, mênapa inggih kangmas. Lo kangmas punapa badhe mriksani, manawi inggih mangke kula papag mawi motor...
Garèng : O, pancèn iya wong sêmbrana, padune supaya
sijining priyayi sing bakal mèlu main, tur sing kagungan motor. Le ora idhêp [idhê...]
[...p] isin mêngkono. Mêsthine nèk watakmu kuwi iya banjur: inggih sandika, inggih sandika...
Petruk : Kang Garèng, kok ngilang-ilangake le dadi anake rama, iya ora watak yèn aku kok nganti nunut-nunut motore wong liya, apa manèh radèn dhoktêr mau pangkate rada kêsorenên bangêt, mulane aturku iya mangkene: kasuwun, dhimas, kasuwun, kula badhe ngrumiyini.
Garèng : Wèh, wong iya isih sadulurku, putrane rama, sanadyana ora dêduwe, sêthithik-sêthithik iya isih anduwèni kang pawira. Sabanjure kowe apa mangkat dhewe.
Petruk : Wiyah, wong prawira kok diêlih kang pawira mêngkono. Sauwise aku banjur nilpun: Radèn Mas Margana, insêpèktur krêdhit wèsên, mangkene: Wah, kangmas, bal-balan mangke sontên punika mêsthi rome sangêt, kangmas mriksani punapa botên. Wangsulane Radèn Mas Margana mangkene: Inggih dhimas, kula mangke badhe mrêlokakên nonton, manawi dhimas badhe mriksani, mangke jam 1/2 4 kula ampiri. Wangsulanaku: Inggih kangmas, mangke kula andhèrèk. Têkaning ênggon, aku arêp ngaturi urunan dhuwit bènsin, ambok dadi panggalihe Radèn Mas Margana. Arêp andhisiki tuku karcis, wong jênênge andhèrèk, iya jênêng sêmbrana bangêt yèn arêp andhisiki sing didhèrèk, mulane wêruh-wêruh aku wis dituntun ana ing tribinê bae.
Garèng : O, iya pancèn wong ora gênah, dadi karêpe anggone nonton kuwi mung arêp urun mata thok bae, tiwas gêdhe atiku, tak arani iya wong
akèh para putri sing padha mrêlokake mriksani, kiraku bae sing akèh padha garwane priyayi-priyayi sing arêp padha bal-balan, prêlune arêp padha nêksèni, apa cikating sepak trajange raka-rakane padha karo anggone sok bêgita-bêgitu jalaran... sope rada cêmplang upamane.
Garèng : Wiyah, iya ora yèn mêngkono. Anggone nunggoni maine bal-balan raka-rakane mau, wis jamak lumrahe dadi garwa sing sêtia, manawa ana apêse rakane, apa iya kêsambêt, klêngêr utawa kêna apa-apa liyane, kuwi aja nganti kadhisikan ing wong liya anggone... mrêbês mêlês. Saiki, Truk, sadurunge kowe nyaritakake laku-lakune têtandhingan main bal mau, dongèngna dhisik siji-sijining priyayi sêpuh sing padha mèlu main bal.
Petruk : Iya Kang Garèng, nanging iya mung sing tak têpungi bae, iya iku: 1. Tuwan Abdul Rahman, ajung insêpèktur roiwèsên, iki priyayi saka cangcing lan wiwinge salirane, nèk wêwayangane sing rada mèmpêr, yaiku... gunungan. 2 Tuwan
sing lagi... bèri-bèri, 6 Radèn Dr. Suratma, wêwayangane kaya Radèn Burisrawa, sing mêntas mudhar tapa ana ing alas Krêndhawahana, nanging ing sarèhne
kaanane sing têmênan) cêtha aksine tukang nubruk-nubruk, 8 Radèn Suwandi...
Garèng : Mêngko sik, Truk, mêngko sik, ora, priyayi sing kok côndra kabèh mau, têka ora ana siji-sijia sing apik. Hara saiki tuturna mungguh awakmu dhewe saupama dipiji mèlu main bal banjur manganggo cara tukang main bal, kaya apa candrane.
Petruk : Wah, nèk aku wis gênah: lênjang, cangcing, wiwing kaya priyayi... cacingên. Wis, wis, Kang Garèng, saiki samene bae dhisik, liya dina tak caritani sepak trajange siji-sijining priyayi sing padha main bal-balan mau. Wah, nyata: rame, aksi, lucu, cêkake
têrusan, sabar dhisik têkan liya dina manèh. Nanging sadurunge aku nutup dêdongenganaku saiki kiyi, tak nêrangake dhisik gambar iki, gambar ngisor, yaiku para jago-jago tuwa sing padha main bal, jarene umure gunggung kumpul kira-kira ana: 1012 taun 8 sasi, 25 dina, 17 jam, 59 mênit, punjul 13 sêkon. Dene gambar sing dhuwur, sawatara jago-jago, sing padha ngunjal napas salêbare main bal. Sing ngèplèh-èplèh awake dicagaki tangane, kuwi Tuwan Paradhah Harahap, sing èmpêre sajak lagi ngetungi lintang ing langit, sarana ambatin: wèh, bok okèhing phulusku ki padha karo cacahing lintang-lintang kae, ya.
nguni / ingkang pinuja-puja / rêmbaging pra sêpuh / buntas mring wulanging kuna / karanèku sarjana kang ulah budi / linuwih
ingkang binibit / samya ngadu tiyasa / rinuruh mrih punjul / ing nguni dhasar wus kobra / samya pinèt
bratanipun / tumuju ring kawruh kang lair / sapa
margi / rèh wong tuwa tiwas tan sambada / anartani sakridhane / dadya têkèng pakewuh / yun mêmulih lir jaman nguni / asor tinon ing liyan / tan jaman ranipun / yun milu warah Eropah / wêgah ngangkah jêr tan putus cara Wlandi /
sakaliripun / adhuh lara rasaning ati / tiwantiwas. salin salaga / dene nora antuk / waluya ing uripira / marma
lamun pancèn kacakup / sugih singgih patut amardi / luwih ing
wulang kuna ingkang kenging / linakon salin jaman //
aywa supe marang /Kurang satu suku kata: aywa ta supe marang. basa bangsanipun / nadyan lêbda sanisakara / ywa anilar kasusilan èstri Jawi / titi minta aksama //
Miturut cariyosipun sêsêpuhing têtiyang Kaya-kaya ingkang sami ngèngèr têtiyang bucalan ing Tanah Merah, têtiyang Kaya-kaya punika ugi sampun anggadhahi pranatan. Pranatan ingkang sampun kawontênakên dening golonganing têtiyang Kaya-kaya, ing môngka wontên ingkang anêrak pranatan wau, punika lajêng têrus katundhung saha kaancam bilih wangsul badhe kapêjahan. Tiyang Kaya-kaya ingkang katundhung saking golonganipun punika botên namung satunggal kemawon, ananging sanès golongan inggih wontên ingkang katundhung. Têtiyang Kaya-kaya ingkang sami katundhungan punika manawi sagêd kêmpal, lajêng sagêd rukun. Sasampunipun rukun, Kaya-kaya tundhungan lajêng andamêl rêrêsah, wontên ingkang nyolong utawi ambegal.
Ingkang ngasta paprentahan ing Dhigul punika manggalih dhatêng kamajênganipun têtiyang Kaya-kaya, malah kula mirêng kabar, bilih têtiyang Kaya-kaya ing Asike saha Kalimuyu sampun kaparingan pirantos saha gabah. Karsaning pangagêng ingkang ngasta paprentahan ing Dhigul, tiyang Kaya-kaya ingkang nêdya andamêl sabin punika kabiyantu saking parentah.
Ingkang kula aturakên ing nalikanipun paprentahan ing Tanah Merah kaasta panjênênganipun Tuwan Monso, bilih ingkang dèrèng tumindak punika, prakawis panyuwaking ondêrsêtan, ananging manawi prakawis ambabad wana kangge patêgilan sampun tumindak, tumindaking ambabad wana kangge patêgilan makatên:
Têtiyang bucalan sarêng nampi dhawuh saking panjênênganipun Tuwan Monso, kapurih amiwiti ambabad wana kangge patêgilan, sêsrawungan ing Tanah Merah lajêng dados kalih golongan, inggih punika golongan ingkang purun saha botên purun ambabad wana kangge patêgilan.
Têtiyangipun bucalan ingkang sami purun ambabad wana kangge patêgilan punika dados tigang golongan.
Golongan ingkang ambabad piyambak punika, satunggal-satunggalipun tiyang nyuwun supados kaukurakên wana piyambak, ingkang badhe kababad kangge patêgilan. Ing wiwitan tiyang satunggal kaparingan satêngah hektarê. Têtiyang ingkang nampi bagean piyambakan, sarêng sampun kaêdum lajêng sami miwiti ambabad.
Tiyang ingkang ambabad piyambakan punika caranipun ambabad inggih botên sami. Wontên ingkang ambabad rumiyin angrêbahakên kajêng satêngah hektarê, wontên ingkang ambabad saking sakêdhik lajêng dipun rêsiki. Ing papan ingkang kakintên botên karêbahan kajêng ingkang katêgor, lajêng wiwit dipun tanêmi. [tanê...]
[...mi.] Tindakipun tiyang bucalan punika lumintu. Dene ingkang ambabad wana sabageyanipun punika, sarêng sampun kathah kajêngipun ingkang rêbah lajêng dados kêsèd, ngantos wontênipun antuk-antukan sapisan dèrèng punapa-punapa, ananging ingkang mipil saking sakêdhik sampun kenging kawastanan rêsik, malah wontên ugi ingkang nyobi anggaga sakêdhik. Gaga punika tuwuhipun sae, ananging sarêng uwoh, sami gabug.
Ingkang sami dipun tanêm wontên ing patêgilan punika kados ta: lombok, terong, kênthang, timun, sêmôngka, kacang tunggak, kacang lanjaran, kacang brul, tela rambat, tela kaspe saha sanès-sanèsipun. Tanêmanipun inggih mèh sami kemawon kalihan tanêman ing patêgilan tanah Jawi. Namung tanêman kênthang ing Tanah Merah botên sagêd wontên isinipun. Pisang inggih katanêm, ananging gêsangipun namung sagêd uwoh tigang wêkdal. Manawi kakèndêlakên ing panggenanipun lami botên kapêncarakên, lajêng pêjah, manawi wontên anakipun, sawêg mingib-mingib lajêng mênggak-mênggik botên sagêd inggil, ing wusananipun lajêng pêjah. Uwit pisang ingkang sagêd widada gêsangipun punika uwit pisang raja. Pisang sanèsipun manawi awohipun sampun tigang pranakan, sanadyana kasuda anakipun mêksa botên sagêd awoh malih.
Sagolonganing têtiyang bucalan ingkang badhe ambabad sarêng-sarêng punika sasampunipun kapitêdahakên papan panggènaning ambabad inggih lajêng sami miwiti ambabad. Ing sakawit têtiyangipun inggih katingal sênêng-sênêng ambabad sêsarêngan. Ing sarèhning kawontênan manungsa punika botên ajêg, dados inggih botên anggumunakên bilih ing golongan punika ugi wontên tiyangipun ingkang mlincur. Badhe kasambêtan.
Pitêmbungan padhami sapanunggilanipun, ingkang atêgês nyirêp pasulayanipun Jêpan kalihan Tiongkok, limrah dipun ucapakên, nanging mênggahing nyatanipun, inggih namung dados ucap-ucapan kemawon, upami dipun perang, malah kathah botênipun, awit, kawontênan ing Sjanghai ingkang umumipun dipun wastani dados têlênging padhamèn, nyatanipun malah lajêng nuwuhakên darêdah ingkang tuwuh saking bôngsa sami bôngsa, inggih punika bôngsa Tionghwa, dening ngrumaosi pikantukipun namung damêl kapitunan. Malah miturut sêratipun Tiongkok dhatêng Polkênbon, nêrangakên bilih kawontênanipun wadya Jêpan ing Mansjoerie langkung kathah tinimbang kalihan palapuranipun komisi Polkênbon ing bab punika, lan Tiongkok anganggêp, bilih wadya wau kanthi tatanan ingkang langkung prayogi. Bab punika dados nocogi kados pangintên, sirêping paprangan ing Sjanghai atêges namung ngingêr papan kemawon. Malah ing pangintên, ing salajêngipun Jêpan gadhah sêdya badhe nêtêpakên paprentahan militèr wontên ing Mansjoerie saha salajêngipun ngêlar dhatêng jajahan sanèsipun.
Makatên ugi tumrapipun Jêpan, pandakwa dhatêng mêngsah ingkang atêgês botên narimahakên inggih tansah wontên kemawon, tumrap wadya Jêpan ing Mansjoerie rumaos kinêpang ing wadya Tiongkok ngantos 48.000. Goyat-gayuting lêlampahan kados makatên punika, manawi dipun taliti, larah-larah gêgandhenganipun kalihan padhamèn ing Sjanghai kados taksih wontên sambêtipun. Dene wos-wosipun ingkang wigatos, tumraping rakyat Tiongkok niyat namung ngêmohi
Manawi mirid sêsulaking paprangan punika, pancèn cêtha lôngka sagêdipun tumuntên sirêp, awit salêbêting paprangan, tumrap pangudi indhaking dêdamêl gagrag enggal, tansah wontên kemawon, kados ta mimis ingkang lampahipun ing dalêm sasêkon 1300 mètêr,
lus kados narajang bubur kemawon. Dados wontêning dêdamêl enggal wau, dhapur anocogi kalihan mangsanipun, lajêng kenging kacobi tumuntên, mêgah-mêgahakên.
Manawi miturut pangintênipun babagan militèr Eropah, tindakipun wadya Jêpan golongan 14, punika pantês-pantêsipun badhe ngêtog karosan, nêmpuh dhatêng golongan Tiongkok, murih sumingkir saking watês Sovjet Rusland. Tamtunipun pangintên kados makatên wau ugi sampun kanthi wawasan ingkang gathuk kalihan nalaripun, awit ingatasing ingar-ingêr paprangan, tumrapipun golongan prajurit tamtu botên badhe kêkilapan. Kados ta ing bab sujananipun Jêpan dhatêng Sovjet, punika botên namung kandhêg wontên ing batos kemawon, malah sampun kalair wongsal-wangsul kanthi nindakakên têmbung pandakwa kadosdene ngêcog gêmol. Dados panêmpuhipun wadya Jêpan, ingkang badhe nyingkirakên wadya Tiongkok saking watês, punika kados mêngku kajêng, supados golongan wau sampun ngantos kangge uwod. Mila saupami wadya Tiongkok sagêd sumingkir saking ngriku, nama mêdhotakên margi.
Gêgayutanipun lampah wadya Jêpan ingkang kaangkatakên dhatêng Mansjoerie katingal sajak kasêsa, awit kasantosanipun wadya-wadya Tionghwa ing ngriku sajak botên kenging dipun sabarakên malih, kaprawiranipun Jendral Ma ingkang rumiyin dipun wastani kêndho, ngucira, sapunika wiwit katingal, tandangipun kados banthèng kataton. Nanging tumraping gêlar paprangan, sawarnining pangintên ingkang ngèngingi dhatêng Jêpan, katingalipun tansah tinanggulang ing wêwaton, ingkang raosipun angosokwangsul. Kados ta ing bab têlênging wadya Jêpan punika manggèn ing Dairen, prêlunipun badhe kangge nanggulangi panêmpuhing wadya brandhal, awit kawontênanipun rakyat Jêpan ing Mansjoerie tansah tinêmpuh ing tiyang awon, sarana tindak anjarah rayah sapurun-purunipun. Pulisi tuwin militèr botên kuwagang nanggulangi.
Ministêr Jêpan babagan paprangan, botên kêndhat pamawasipun, malah lajêng gadhah usul dipun kanthèni pangancam, inggih punika ing bab unduring wadya Jêpan saking Sjanghai, supados lajêng ngawontênakên parêpatan, prêlu ngrêmbag adêging laladan ingkang kamardikakakên, tuwin nyirnakakên tindak bekot saindênging Tiongkok. Bilih usul wau botên kasêmbadan, Jêpan badhe gadhah tindak kados ingkang sampun, wontên ing Sjanghai. Hara ta, pundi ingkang nama wontên sêsunguting padhamèn ingkang têtêp.
Anyarêngi kalamôngsa ingkang kados makatên punika, pangarsaning nayaka Jêpan Inukai cinidra ing tiyang, dumugi ing tiwas. Tuwuhing tindak cidra punika tuwuh saking bôngsa Jêpan piyambak. Dene kajêngipun kadospundi, dèrèng kacêtha.
Daging ing ngriki ingkang dipun pikajêngakên, daginging kewan ingkang limrah katêdha ing tiyang tanah ngriki, inggih punika daging maesa lêmbu tuwin sanès-sanèsipun. Ing sarèhning daging wau para têtiyang ing ngriki taksih sabagean agêng ingkang ambêtahakên, pramila botên wontên awonipun, kula pisungsungakên ing kalawarti Kajawèn, lowung kenging kagêm sêsambèn nganggur.
Nalika tiyang taksih prasaja gêsangipun, bokmanawi sampun sami ambêtahakên nêdha daging. Nanging pangalap sarta panêdhanipun bokmanawi inggih sami sarwa prasaja kados ta: pangalaping daging saking kewan mawi patrap siya-siya sangêt, panêdhanipun daging cêkap mêntahan, rahipun kauyup. Nanging sangsaya dangu gêsanging manusa punika nuju dhatêng kasampurnan, pramila bab panêdhaning daging inggih katut tumuju dhatêng kasampurnan.
Saking ada-adanipun pamarentah gêmèntê sarta rêgènsêkap, ing panggenan ingkang kathah jagalipun, sami dipun êdêgi griya pamragatan abattoir sarta dipun têtêpi punggawa, ingkang kawajibakên nitipriksa bab sêsakiting kewan ingkang badhe kapragad sarta niti daging, inggih punika keurmeester. Dene ingkang katêtêpakên dados keurmeester wau, kêdah tiyang ingkang sampun angsal pasinaon bab nitipriksa kewan lan daging.
Ing wanci ingkang sampun katamtokakên, inggih punika jam samantên dumugi jam samantên, sadaya kewan ingkang badhe kapragat, kêdah sampun sumadhiya. Ing ngriku lajêng wiwit katiti dening kirmèstêr, punapa kewan-kewan wau sami botên nandhang sêsakit nular, langkung-langkung ingkang ambêbayani tumrap kasarasaning tiyang. Tumrap maesa sarta lêmbu èstri kajawi katiti kados ing nginggil wau, ugi katiti punapa maesa utawi lêmbu èstri wau sampun kaparingan palilah dening ingkang wajib Veearts manawi kewan wau kenging kapragat.
Ing sarampunging paniti, manawi sampun dumugi wanci (jam) ingkang katamtokakên, lajêng wiwit kapragat. Ing sakawit suku sakawan katangsulan mawi tangsul ingkang wulêt, gulu kaulur sêmu andhangak, prêlunipun supados ing peranganipun gulu ingkang ngajêng sagêda kêncêng. Lajêng
margi rah ing gulu kiwa têngên halsslagaderen lan daging ing gulu halsspieren. Pramila berang (lading) pamragatan punika kêdah ingkang landhêp saèstu. Ing sadèrèngipun pêjah saèstu, tukang kêlètipun botên kenging anggarap punapa-punapa, kajawi namung andudut êlêd-êlêd prêlu dipun tangsuli, awit sampun ngantos rêrêgêd ing babad wutahing êrah, jalaran limrahipun rah wau katêdha ing tiyang. Dene manawi sampun kêlajêng rahipun kêsokan ing rêrêgêd saking babad, kêdah kabucal.
Manawi kewanipun sampun pêjah saèstu, katitik saking mripatipun dipun colok sampun botên kêdhèp, utawi buntutipun kacoklèklakkacoklèk. botên ebah, lajêng wiwit dipun kêlèti. Sajatosipun cara makatên wau taksih kirang sae, jalaran kewanipun taksih kraos sakit kalanipun dipun jagal sarta kairis sapisanan wau (dados taksih nama siya-siya). Dene cara ingkang sae punika: mawi pirantos ingkang
pirantos wau katèmpèlakên ing bathuking kewan, lajêng kathuthuk mawi palu alit, wusana patrumipun anjêblos, mimis utawi pènipun malêbêt ing sirah kewan angèngingi utak, sanalika kewan lajêng ambruk sumaput, têrus katungka ing modin ingkang mragat kados kalimrahanipun. Namung kuciwa patrap ingkang makatên wau dados awisaning agami Islam.
Sarampuning anggènipun ngêlèti, lajêng kakèrèk sarana katrol sarta mawi pirantos ingkang kasadhiyakakên ing griya pamragatan wau. Patrapipun ngèrèk, suku wingking dumunung wontên ing nginggil (dados dhapur gumandhul kasungsang). Jêroan sadaya kawêdalakên, ingkang prêlu kakumbah kados ta babad lan usus, lajêng kakumbah mawi toya ingkang bêning (water leiding), sirah kapêcah supados ilatipun katingal sarta daging ingkang gumantung wau karêsikan mawi srêbèt ingkang rêsik. Sarampungipun lajêng sadaya jêroan lan sirahipun kagantung cêlak kalihan dagingipun. Badhe kasambêtan.
Ada-ada "swadeshie", inggih punika ngangge tuwin migunakakên barang damêlanipun piyambak, punapadene ada-ada "selfhelp" ingkang kirang langkung atêgês: mêntas dening awakipun piyambak, tumrapipun samangke kados sampun mratah nglubèri ing saindênging tanah Indonesia. Tuwuhing pabrik tênunan ing pundi-pundi panggenan, ingkang asuka pangupa-boga, dhatêng têtiyang siti pintên-pintên cacahipun, mêsthi adamêl sênêng tuwin bingahing manahipun sadaya tiyang ingkang trêsna dhatêng bangsa tuwin tanah wutah rahipun. Awit pajênging barang-barang tênunan tuwin lurik-lurikan punika, tumrap têtiyang ngriki, langkung malih bangsa Jawi, sagêd nuwuhakên bedaning raos-rumaos. Ingkang suwaunipun, jalaran ngangge rasukan
inggih punika: Tom Mix, Ramon Navaro utawi Maurice Chevalier, ingkang tandang tandukipun dipun damêl aksi tuwin sirahipun dipun manthuk-manthukakên sajak officier sawêg parade katonton dening tonanganipun, sarêng mawi lurik-lurikan tuwin barang tênunan sanalika lajêng salin salaga, inggih punika sok anggadhahi raos-rumaos makatên upaminipun: "Wèh kok kaya Jaka Tingkir."
Ungêl-ungêlan "wèh kok kaya Jaka Tingkir", punika salêrêsipun mila lajêng sajak kêmaki, kêmênthus utawi sajak mêndele, punapa malih manawi ingkang gadhah raos-rumaos makatên punika saking bagusing rupinipun ngantos kados... bêdudan, ewasamantên mêksa sagêd ugi wontên saenipun. Jalaran botên beda kados tiyang ingkang ngrumaosi kados Tom Mix, lajêng tandang tandukipun dipun aksèk-aksèkakên, dipun sigrak-sigrakakên, makatên ugi tiyang ingkang anggadhahi raos-rumaos kadosdene Jaka Tingkir utawi Arjuna upaminipun, têmtunipun sakêdhik-sakêdhik inggih lajêng ngemba wêwatêkanipun Jaka Tingkir utawi Arjuna wau, inggih punika mênggahing kaalusaning bêbudènipun, kaprawiran tuwin kêkêndêlanipun, nanging mênggahing Arjuna mangke ingkang dipun tiru gèk namung... thukmisipun. Saya bantêr panirunipun dhatêng para satriya-satriya ing jaman kina, kenging kula têmtokakên bilih inggih lajêng saya kandêl raosing kabangsanipun.
Samangke ngrêmbag sawatawis mênggah ingkang dipun wastani ada-ada "selfhelp", inggih punika ingkang atêgês kirang langkung: mêntas dening awakipun piyambak.
Dumugining samangke bangsanipun piyambak punika kenging dipun upamèkakên lare alit ringkih, ingkang sadaya-sadayanipun kêdah sarana dipun tuntun tuwin dipun wulang. Kados ta: badhe sinau lumampah, kêdah tansah dipun tetah, botên pisan-pisan angsal rembetan piyambak, cariyosipun dipun kuwatosakên, bilih mangke dhawah. Badhe nêdha kemawon tansah dipun dulang, awit dipun kuwatosakên manawi-manawi kêlêlêgên êri utawi balung. Dados ingriku lare wau sajakipun dipun eman-eman sangêt, nanging sanyatanipun punika malah adamêl kapitunanipun lare wau. Jalaran, ing sarèhne sinaunipun lumampah tansah dipun tetah botên nate angsal nyobi lumampah piyambak, ing têmbe sagêdipun lumampah, kajawi badhe dangu sangêt, inggih tansah anggadhahi kuwatos manawi dhawah kemawon, têgêsipun: mas ngantèn jirih lajêng nèmpèl wontên ing badanipun kemawon. Tumrap ingkang nuntun, manawi ingkang dipun tuntun wau tansah gilapên, têmtunipun cara Mlayunipun inggih sagêd: senang-senang didalam hati. Awit lajêng sagêd sapurun-purun.
Nêdhanipun tansah dipun dulang, punika anjalari pun lare kasêkecanên, botên rêkaos sêmang mawi muluk utawi nyendhoki punapa ingkang kêdah dipun têdha. Wusananipun lare wau lajêng kulina, manawi botên dipun dulang inggih botên sagêd nêdha. Têgêsipun: ing têmbe manawi botên ingkang andulang wau ingkang suka têdha, inggih botên badhe sagêd pados têdha piyambak. Cêkakipun lare ingkang makatên punika, gêsangipun salami-lami badhe tansah gumantung dhatêng tiyang sanès ajêgan, alias dados abdi salami-laminipun.
Sêdyanipun ada-ada "selfhelp" punika badhe ngewahi cara panggulawênthah ingkang makatên punika. Nuntunipun lare murih sagêd lumampah, sasagêd-sagêd sampun tansah dipun tetah kemawon, nanging kêdah sêring dipun êculakên. Dhawah utawi kagulung-gulung botên dados punapa, murihipun, pun lare sagêda bandêl. Manawi lare sampun sagêd kêmlawe tanganipun, botên prêlu dipun dulang, nanging dipun kulinakakên supados sagêd nêdha piyambak.
Makatên mênggah gêgambaranipun ada-ada "selfhelp" punika. Dados pikajênganipun nênuntun bangsanipun supados sampun tansah gumantung dhatêng bangsa sanès, nanging sadaya-sadayanipun sagêda nindakakên piyambak. Tuwuhipun pintên-pintên kabudidayan tuwin bêbadan sanès-sanèsipun, kados ta: Instituut Taman Siswa, ingkang samangke sampun ngêdêgakên pamulangan wontên ing saindênging tanah Indonesia saha pakêmpalan Muhamamadiyah, ingkang kajawi ngawontênakên sakolahan ugi ngêdêgakên griya sakit wontên ing pundi-pundi panggenan, makatên [ma...]
[...katên] ugi adêgipun Bank Nasional ing Surabaya, ingkang ing têmbe têmtu badhe ngawontênakên cabangipun wontên ing sanès-sanès nagari, tuwin sanès-sanèsipun, ambuktèkakên bilih ada-ada "selfhelp" alias punapa-punapa dipun tandangi piyambak, samangke sampun wiwit dipun tindakakên.
Nitik andharan inginggil punika, murih sêdyanipun wau tumuntên sagêd kalêksanan,
bilih sêdyanipun ada-ada kêkalih wau botên sanès kajawi namung badhe ngudi murih tumrap sadaya-sadayanipun sagêda nindakakên piyambak, sampun kok lajêng tansah gumantung dhatêng bangsa sanès.
Ada-ada ingkang makatên wau, inggih punika: ngudi sampun ngantos kêlajêng-lajêng tansah gumantung dhatêng bangsa sanès, punika sampun mêsthinipun kêdah ingalêmbana, lan sadaya tiyang ingkang pancèn trêsna dhatêng bangsa tuwin tanah wutah rahipun, sampun wajibipun sami amanjurung lan ambantu kanthi sakiyat-kiyatipun dhatêng ada-ada wau. Jalaran saking punika amila kula lajêng gumun ing manah, dene wontên sêrat kabar, ingkang salami-laminipun tansah ngajêngakên dhatêng ada-ada kalih warni wau, jalaran wontênipun nagari amrithili sakathahing onderwijs wontên ing tanah ngriki, ujug-ujug têka lajêng damêl ada-ada supados ngintunakên sêkolah anak-anakipun tiyang siti dhatêng... Jêpan. Lo, punika mênggahing kula, kadosdene tiyang ingkang kacêmplung ing blumbang, dipun tulungi kêlêbêtakên ing... jumlêng. Têgêsipun: ingkang suwaunipun tansah gumantung dhatêng bangsa sanès, ing wusana lajêng badhe katulungan ingkang lajêng badhe gumandhul dhatêng bangsa sanès malih ingkang mbing ngrikanipun. Samangke lajêng wontên ing pundi dunungipun "swadeshie" sarta "selfhelp"? Ewasamantên ada-ada badhe ngintunakên lare sakolah dhatêng Jêpan, punika kados-kados inggih mêksa wontên gunanipun, inggih punika:
1e. Sêdya badhe ngajrih-ajrihi, upaminipun kemawon makatên:
Tumrap bapa ingkang pancèn trêsna sangêt dhatêng anakipun, tur sambada, jalaran kuwatos, bilih anakipun nyêmplung sumur sayêktos, mbokmanawi inggih lajêng: kluthuk, enggal-enggal numbasakên panêdhaning anakipun wau. Nanging tumrap bapa ingkang pancèn botên gadhah, badhea trêsna dhatêng anakipun kados punapa, sanadyan anakipun badhea
têmtunipun inggih botên badhe sagêd nuruti punapa panêdhanipun si anak wau.
2e. Lare ingkang dipun sinaokakên dhatêng mancapraja, punika sagêd anjajah lan sagêd anjêmbarakên polatan tuwin wawasanipun, malah kadhangkala manawi dhong kalêrêsan, mantukipun sagêd ambêkta angsal-angsal... bijlage (lampiran) ingkang sagêd mlerok.
Kula pancèn inggih pitados dhatêng saenipun lare-lare tanah ngriki dipun sêkolahakên ing tanah Jêpan, awit ing tanah ngriku punika kawontênanipun onderwijs pancèn inggih sampun nyêkapi sayêktos. Nanging lajêng kadospundi ada-ada "swadeshie" tuwin "selfhelp" wau? Tumrap 20 taunan sapriki ngintunakên lare ngriki dhatêng Jêpan, kula mila inggih asese sangêt, jalaran kajawi wragadipun mirah, kala samantên cacahipun para têlèk, ingkang sami wêdalan pamulangan luhur, kenging kula samèkakên kalihan... kukulipun kênya ingkang sawêg badhe ngangkat birahi, têgêsipun sawêg satunggal kalih. Nanging sarêng samangke cacahipun para kênthingan sampun narucuk prasasat kados kadhas kudhis, punapa botên nama ngrèmèhakên dhatêng
têlèk-têlèk wau. Buktinipun sampun kathah ingkang kajibahakên mulang ing pamulangan têngahan, kados ta: Dr. Sutomo, Dr. Suwarno, Tuwan Katamsi lan sanès-sanèsipun. Malah ingkang dipun angkat dados professor amulang ing pamulangan luhur, inggih sampun wontên, inggih punika: R. Prof. Dr. Husein Jayadiningrat. Punika ngêmungakên têlèk-têlèk ingkang sami ngabdi dhatêng nagari. Ing mangka ingkang sami "partikelir saja", cacahipun inggih sampun bal-balan, ingkang kenging katêmtokakên sami atos-atos, kados ta: Tuwan-tuwan Ir. Sukarno, Mr. Singgih, Dr. Wedyadiningrat, Dr. Samsi lan taksih kathah malih tunggilipun, ingkang kintên-kintên kenging kapiji sagêd mulang wontên ing pamulangan têngahan. Malah mbokmanawi sagêd mulang wontên ing pamulangan luhur.
Nitik kawontênan makatên wau, kados-kados langkung utami bilih bangsa ngriki lajêng cancut tumandang nindakakên swadeshie, inggih punika miji bangsanipun piyambak ingkang sampun sapantêsipun wau kadadosakên panuntun adêging pamulangan-pamulangan têngahan tuwin pamulangan luhur kangge ngajêngakên pasinaoning anak-anaking bangsanipun. Dados sampun ngantos anak-anak kula sadaya wau, ing têmbe taksih gêsang wontên ing rêgêmaning bangsa liyan kemawon, sagêda nuntên anêtapianêtêpi. gêsang "selfhelp"; idham-idhamaning rakyat ingkang sakintên badhe miraos wohipun, punika bilih botên kalayan tindak prêmati wau, mbokmanawi rêkaos sagêdipun kadumugèn punapa ingkang ginayuh. Mila saking pamuji kula, mugi-mugi bab punika dadosa panggalihanipun
ingkang langkung kathah aosipun punika, prayogi tumuntêna cekat-cèkêt nanjakakên kados ingkang
Prayagung luhur badhe dhatêng nagari Walandi. Kawartosakên, benjing wulan Juni ngajêng K.R.T. Sosronagoro ing Surakarta badhe nglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi, prêlu bade pados sêsêbutan Doktor. Panjênênganipun K.R.T. wau kagungan diploma Grootambenaar.
Kabêgjan kados ingkang dhumawah dhatêng K.R.T. Sosronagoro punika kenging dipun wastani ngumbuk-umbuk, dhasar putraning pêpatih dalêm nata, dipun mantu ing nata, sinaunipun dipun waragadi nagari (karajan Jawi), dhasar katêngên ing damêl. Dados mênggahing pangajêng-ajêng prakawis
in de tropen". Mênggah lampah-lampahanipun kados ingkang sampun
Sudaning angsal-angsalan sadean candu ing Jawi Wetan. Miturut petangan, angsal-angsalaning sadean candu ing Jawi Wetan salêbêtipun wulan April 1932 wontên f 292.633.95, dene angsal-angsalan wulan April 1931 wontên f 427.383.80. Tumrap f 103.493.70. Ing kitha April 1932 wontên f 48.788.10, April 1931 wontên f 63.307.50.
Tamu kapal pêrang. Benjing wêkasanipun wulan punika palabuhan ing Bêtawi (
Kamajêngan P.K.N. Pakempalan P.K.N. ing Ngayogya ingkang namung sarana urunan sabenggol, ing sapunika sampun gadhah arta f 30.000, gadhah mêsin panggilingan pantun, tuwin kathah kamajêngan sanès-saanèsipun ingkang sarwa mikantuki.
Dados nyata, rukun punika adamêl santosa.
Sade nama. Dèrèng dangu ing Kajawèn ngêwrat pawartos bab dhukun ing Procot, tiyang ingkang jêjampi ngantos ewon. Ing sapunika wontên bangsa Tionghoa ing dhusun Karangsuwung (Cirêbon) ngakên dados plawanganipun dhukun wau, sintên ingkang badhe nêdha jêjampi cêkap mriku, kanthi ambayar 5 sèn.
Caraning padhukunan punika wontên-wontên kemawon. Tiyang ingkang nglampahi botên ngawontênakên kamelikan, jêbul tiyang sanès wontên ingkang ngangge kudhung. Samantên mêlasasihing jaman.
Indhakan pajêg lêbêting barang. Wontên pawartos, kintên-kintên benjing tumapakipun wulan ngajêng punika tatanan bab indhaking pajêg lêbêting barang katindakakên. Indhaking pajêg wau 50%.
Bab punika manawi saèstu tumindak, rêgining têtumbasan têmtunipun inggih badhe tut wingking tumut mindhak. Inggih kadospundi malih.
Pantun mèh tanpa rêgi. Ing laladan Bandawasa nuju mangsa panèn, kathah tiyang nyadèni pantunipun dhatêng kitha. Sanadyan pantun wau dipun sade mirah, mêksa botên pajêng, sami dipun bêkta wangsul.
Manawi nitik kêwontênanipunkawontênanipun. sanajan bab punika nuwuhakên sêsambat, nanging nama botên ngêrês-êrêsi. Ewadene ugi prayogi dados panggalihanipun ingkang wajib.
Kalawarti enggal. Ing wulan punika ing Kêdiri wontên kalawarti enggal nama "Panyuluh", minangka papan ajanging têtiyang ing Gemeente Kêdiri. Malih ing Garut ugi wontên kalawarti enggal nama "Pena Istri".
Ngandhapakên karcis. Wiwit wulan punika D.C.S. ngandhapakên karcis antawisipun Têgal-Pêkalongan tuwin Cirêbon-Kadipatèn, sudanipun ngantos 50%.
Punika nocogi kados sudaning rêrêgèn karcis sêpur ing salêbêtipun kitha Bêtawi. Nanging katranganipun sadaya wau taksi pilih-pilih, dèrèng sadaya, kathah têtiyang ingkang gadhah pangajêng-ajêng, ing pundi-pundi ugi kasudakakên.
Samantên kamurkaning tiyang, manawi dipun sukani ati, ngrogoh rêmpêla.
Têtiyang ingkang nêdha kawangsulakên saking Mêkah. Wontên pawartos, ing Mêkah wontên têtiyang asli saking tanah ngriki, cacahipun ewon, gadhah panuwun dhatêng Parentah supados kawangsulakên dhatêng ngriki kanthi wradag Nagari. Têtiyang wau anggènipun wontên Mêkah sampun naun. Rumiyin sami angsal pitulungan arta saking sanak sadhèrèk, sarêng sapunika, jamanipun kados makatên, lajêng botên angsal pitulungan malih.
Lêlampahan kacingkrangan wontên ing Mêkah, punika kêrêp pinanggih, mila tumrap ingkang sami nglampahi mugi sampun ngantos
saking klas 1, 2, 3 tuwin 4. Bayaranipun lare 1 f 2.- nanging manawi anggèning nglêbêtakên langkung lare 2, kapetang lare kapisan f 2.- lare ingkang kaping kalih f 1.50 lare katiga tuwin salajêngipun f 1.- ing dalêm sawulan. Ing ngriku ugi nyadhiyani pondhokan, lare 1 sawulanipun f 6.- kêdah kabayar rumiyin, ugi kenging kabayar sarana wulu pamêdal.
Punika satunggiling rekadaya ingkang mikantuki tumraping golongan sadhèrèk padhusunan. Kados saya prayogi malih manawi bayaran ingkang
minggu kapêngkêr ing Mênado wontên lindhu agêng. Kathah griya ingkang ambruk tuwin tiyang kasangsaran.
lèr, Ngayogya, mêntas kadhatêngan tiyang tilas kuli kontrak jalêr èstri langkung 30, mangangge pating srompal.
pakèrèn kemawon, amargi manawi kaantukakên inggih malah saya sangsara.
Kasiku dening wicantênipun ngangge basa Malayu kalihan Walandi. Ing kalurahan dhusun Bènjèn, Bantul, wontên carik dhusun wicantênan kalihan Walandi pabrik ngangge basa Malayu. Walandi wau botên rêna, lajêng lapur dhatêng wadana Bantul. Pikantuking sêrêgan, carik wau kadakwa abrit.
Lêlampahan kados makatên punika kalêbêt gagrag: jaman pêkak ora enak.
Nah, ada-ada makatên punika mathuk sayêktos, sabotênipun tiyang istri ingkang ngrigênakên bêtah punika, têmtu langkung prigêl anggènipun rekadaya. Kintên-kintên kathah kasêmbadanipun. Inggih sampun malih ingkang nama ngrigênakên kabêtahan botêna sagêd, tumraping gêgujênganipun, sanadyana minggah rêdi, ngantos ngèngkèk-èngkèk, panggalih cawang-cawang mêksa sagêd tumindak. Samantên punika manawi wontên ingkang purun rêkaos.
Durjana candu ing griya panyadean candu. Griya panyadean candu ing Silayang, sacêlakipun Binjei, dipun bobol ing durjana, durjana sagêd mêndhêt candu rêrêgèn f 2000.-
Limrahipun candu ingkang pêtêng dipun angkah dados candu padhang, nanging punika candu padhang malah dados pêtêng, awit candu ingkang ical wau lajêng nama candu kadurjanan.
Assistent wadana dipun bên kumba kalihan juru sêratipun. Ing dhusun Kêwarasan, Karanganyar, wontên neneman tilas kuli kontrak Dèli langkung sangajêng assistenan, mangangge sêtelan. Ingriku tiyang wau dipun undang dening tuwan assistent wadana lajêng dipun têmpiling, kopyahipun ngantos mêncêlat. Tiyang wau tanganipun têngên
kumba ngantos kaping 3. Kalih pisan sami botên èngêt ngantos saêjam. Tiyang wau sumbar-sumbar ngakên bajingan Dèli. Sapriki tiyang priyantun kêkalih wau taksih jêjampi wontên griya sakit.
Pakabaran punika manawi nyata, panimbangipun kasumanggakakên.
Utusan Siam ing nagari Walandi. Gêgayutanipun praja Siam kalihan Eropa, Amerika tuwin sanès-sanèsipun saya katingal. Inginggil punika gambaripun Pangeran Amoradat Kridakara, utusan Nata Siam wontên ing nagarai Walandi, badhe sowan Sri Baginda Maharaja Putri dhatêng kadaton.
Cacahipun tiyang angguran ing Inggris. Wontênipun tiyang angguran ing Inggris mindhak 85.000. Miturut cathêtan ing wulan April sampun wontên 3 yuta langkung. Sudaning kuli ing pakaryan arêng sela wontên 63.000.
Ciptanipun Radèn Sumarta badhe rabi, ing sapunika sampun bibrah. Saha lajêng nglêrêsakên ucapipun Nonah Dhorah ing bab botên prayoginipun tiyang jêjodhoan kalihan sanès bôngsa, awit salaminipun kabangsan sanès punika botên sagêd nunggil. Dados dêrênging manah ing kalanipun supe, punika namung badhe manggih piduwung ing têmbe wingking.
Ing sapunika Radèn Sumarta èngêt, botên nêdya rabi kalihan sanès bôngsa. Tabêt solahipun Nonah Dhorah ingkang tansah cumithak wontên ing pandulu, ing sapunika sampun ical babarpisan.
Nanging sanadyan Radèn Sumarta sampun mangrêtos, bilih jêjodhoan kalihan sanès bôngsa punika botên prayogi, ewadene rumaos dèrèng gadhah manah srêg jêjodhoan kalihan bangsanipun piyambak, awit tumraping piyambakipun kamanah dèrèng timbang. Mênggah pangiyasing batos, tumraping bangsanipun, dèrèng wontên ingkang sagêd kêdunungan raos katrêsnan, kasusilan, punapadene ing bab bêbudèn.
Saking kasoking panggagas, Radèn Sumarta ngantos anggaliyêr, kados ngambah alam pasupênan.
Ibunipun Radèn Sumarta sampun kaping kalih anggènipun thothok-thothok lawang, Radèn Sumarta botên mirêng, sarêng kaping tiganipun sawêg mirêng, saha lajêng mangsuli manawi botên malêbêt dhatêng padamêlan, amargi badanipun kirang sakeca.
Sayêktosipun Radèn Sumarta pancèn sakit sayêktos, nanging ibunipun inggih sampun mangrêtos, bilih sakitipun wau gêgayutan kalihan bab tiyang ingkang sampun botên wontên.
Ing salêbêtipun sakit wau, Radèn Ayu Prawira tansah cêcêglik anênggani, dangu-dangu Radèn Sumarta saras, malah lajêng sampun wiwit doyan nêdha.
Radèn Ayu Prawira tansah sabar ing panggalih, ngêntosi sarasipun babarpisan, dene manawi sampun saras, Radèn Ayu Prawira badhe paring pitutur.
Sarêng Radèn Sumarta sampun katingal saras yêktos, satunggiling dintên lênggahan kalihan ibunipun, dipun dangu makatên: Kapriye gèr rasane awakmu.
Wangsulanipun: Namung kantun sirah taksih awrat, bu.
Sukur. Apa kowe ora kapengin apa-apa, Sumarta. Kôndhaa, tak gawèkake.
Radèn Ayu Prawira kados angsal margi, lajêng ngandika makatên: O, gèr, wong lara iku, sênênge ora kaya yèn diopèni bojone dhewe.
Radèn Sumarta nyawang ibunipun kalihan matur: Punapa ibu sampun bosên ngopèni
biyung bosên ngopèni anak lara. Kang tak kandhakake mau rak dudu kasênêngan kang tumrap mênyang awakku, mênyang kowe.
Radèn Sumarta mirêng pangandikanipun ingkang ibu kados makatên punika namung kèndêl kemawon, nanging ing sêmu katingal kados mêmikir, malah sêsulakipun katingal sajak badhe mangsuli, lambenipun ngantos katingal umak-umik. Kawontênan ingkang kados makatên punika ngantos nuwuhakên wêlasipun Radèn Ayu Prawira dhatêng putra. Dene wusananipun, Radèn Sumarta inggih lajêng mangsuli, têmbungipun: Bu, botên kok kula botên badhe rabi, nanging
bêcik sing nolèh githoke dhewe. Kowe ngèlingana gèr, suwargi bapakmu lan aku iku kalêbu wong kang padha isih nindakake tatacara kuna, dadi iya sênêng yèn duwe anak ambangun miturut mênyang wong tuwa, lan isih ngênggoni adat kalumrahaning bangsane, ora pantês ingatasing wong lanang ngarah golèk êsihing wong wedok, bisaa kang tumindak sapadha-padha, tinêmune malah luwih utama yèn wong lanang dimelikake wong wedok.
Punika rak caranipun tiyang jalêr ingkang namung badhe ngarah mênang-mênangan. Tamtunipun ibu bingah ing panggalih manawi kula dipun melikakên ing tiyang èstri. Sintên kemawon ingkang sampun nakèkakên dhatêng kula, bu.
Gunêmmu iku mung nêdya arêp ambalondrongake. Rak wis lumrah ta gèr, wong tuwa iku awatak dhêmên anggunggung anake, awit sakabèhing rêkasane wong tuwa, iya mung ditanjakake mênyang anake, anggone biyung ngurang-ngurangi mangan, saha mrihatinake, supaya anake bisa mangan, anggone labuh ora nyandhang, saka kapengin nyandhangi anake, kaya mangkono sapanunggalane, dene ing batine, ora kêndhat mung nênuwun mênyang Pangeran, supaya anake sêgêr kuwarasan lan kapenaka uripe. (Badhe kasambêtan)
sawuse bage-binage / aku kabèh age-age / munggah mapan dhewe-dhewe / aku sèndhèn lenge-lenge //
pak kaji ngucap sumanak / ya, iki sudhunge bapak / lèhe lênggah sing kêpenak / ora usah rikuh, lo, nak //
tunjang / ora gape mring pituturing wong gêrang //
bênêr gêrang, ananging gêranging wungkal / pacul pecok, rak wis akèh sing diuntal / nadyan ana tangèh sing sabantal-bantal / mêsthi dhadhal, tan sun
iki biyèn wujud alas rungkud kêtêl / durung ana wite
Bocah-bocah, dhèk dina Sabtu kang kêpungkur, ing taman bocah mratelakake ilange putrane Tuwan Lindbergh ing Amerika. Ing saiki ayake kowe padha bisa nêpakake kapriye rasaning atine biyung kelangan anak, athik dhasar anake durung ngumur.
Dicaritakake, jare barêng bocah mau ilang, ing dalême Tuwan Lindbergh banjur rêja dadakan, akèh para juru kabar sing padha takon pawarta bab kaanane ing kono, oto pating sliri lunga têka. Kajaba kuwi isih ana wong-wong sing ambiyantu anggolèki, ana sing mung têtulung lugu, ana sing ngalap opah. Cêkake wartane wis ngêbaki jagad. Lan seje dina ana warta warna-warna, ngandhakake yèn bocah sing ilang mau wis ana ing nagara liya, nganti nuwuhake gledhahing saênggon-ênggon.
Barêng wis katog, bocah mau jêbul tinêmu mati ana sacêdhaking dalême Tuwan Lindbergh. Mungguhing pangira ora liya iya mung saka panggawene wong ala.
Dhuh, samono sangsaraning biyung kang kelangan anak, sajrone atine susah tanpa olèh panglipur, wêkasane anake malah tinêmu wis mati.
Bocah-bocah, kowe padha ngrêksaa kasênêngane biyungmu, èlingana
banjir, banyune munggah ing dharatan, ngêlêbi omah, gawe prihatine wong ing kono. Lumrahe bocah-bocah padha sênêng-sênêng, ana kang praon, adhang-adhang barang kèli, sawênèh tawu iwak ana ing blumbang.
Anuju sawijining dina, pinuju mangkono, Saripin dadi golèkane wong akèh. Apa sababe. Lungane wiwit byar, nganti awan ora mulih. Kônca-kancane ora ana kang sumurup. Wong tuwane padha gêmês, awit wis bola-bali Saripin mangkono iku.
Kira-kira mangsane wong mangan, Saripin mulih kudhung gombal sasuwèk karo nyangking sandhatan wadêr siji. Laku mêndhêk-mêndhêk anjujug ing èmpèr ngarêp. Wong tuwane lan sadulur-sadulure pinuju ana ing kono, nanging padha ora anggape marang Sapirin.Saripin. Batine Saripin: Coba, padha dak bedane wong iki, môngsa padha wêruha aku ora. Dondomane bakyune dijupuk. Ladinge êmbokne kang lagi bae disèlèhake, diumpêtake. Wong-wong padha opyak, ayake disingkirake ing dhêmit. Saripin
sacêdhake kono dikandhani: yèn popok wewe, kêna kanggo ngilang, wong-wong ora bakal wêruh samôngsa Saripin kudhungan iku. Panjurung.
Sisih iki gambar asu linggih, anjèjèri tumpukan pènêng asu. Dadi saupama asu-asu padha
nuli sang putri sowan / sang prabu andangu gugup / êlo sira ana apa //
dene têka bêngi-bêngi / wis sira nuli matura / putri nuli matur alon: / inggih sowan kula rama / badhe ngaturi priksa / mangke wontên tiyang bagus / anglêbêti sayêmbara //
katingal têtêgan ati / dhatêng tiyang botên ulap / kula kalangkung kuwatos / mila mugi kaparênga / maringi cêcangkriman / ingkang kintên damêl bingung / kawula namung sumôngga //
saparan ora pisah / ora ana wong sing wêruh / mung tut buri putri nata //
sang putri tansah dikinthil / barêng wis têkan ing jaba / banjur bablas mabur bae / Jaka Kawasa ya bablas / mabur nèng buri cêdhak / sang putri banjur digêbug / nganti kêwêtu sêsambat //
adhuh-adhuh apa kiyi / ora nywara ora rupa / dene krasa kaya ngene / sang putri enggal-enggalan / ing abure disêngka / wusana sang putri mlêbu / nyang
ing sawise dandan rampung / Wêlas banjur arêp budhal //
Jaka Kawasa ngêsêti / sêt mandhêga: ta, tak kôndha / mungguhing bab
Sasampunipun sêrap srêngenge, dilah elêktris sagêd gumantos amadhangi ril-ril sêpur ingkang badhe anjog dumugi ing sêtatsiun.
Ing tanah Eropah utawi ing nagari-nagari ingkang sampun wontên tatananipun praja ingkang sae, pêngarang sêrat-sêrat punika angsal pangayoman saking nagari. Pangayoman wau yèn tumrap nagari Walandi tuwin jajahanipun sampun kapacak wontên ing Auteurswet 1912, têrangipun mirsanana polêk almênak 1929, kaca: 217 salajêngipun. Auteurswet 1912 punika sawatawis wontên ewah-ewahanipun ingkang sampun kapacak wontên ing Staatsblad 1931 nomêr 323.
Mila makatên ing buku-buku cap-capan wêdalan Bale Pustaka utawi wêdalan pangêcapan sanèsipun, punika ing kaca ngajêngan kala-kala mawi kapratelakakên makatên: wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Staatsblad 1912 nomêr 600. Ungêl-ungêlan punika pikajêngipun angèngêtakên dhatêng para pangarang sanèsipun, supados sampun sakajêng-kajêngipun kemawon mêthiki utawi nukili isinipun sarta suraosipun, kêdah alitipun mawi kapratelakakên, agêngipun nêdha palilahipun ingkang ngarang.
Pangayoman pangarang kados ingkang sampun katêtêpakên ing pranatan punika sampun mungguh lan prayogi sangêt, inggih punika ingkang kawastanan tatanan sae.
Kawuningana, sarêng sapunika sampun sawatawis kathah waosan kula buku-buku Jawi, rumaos kula, tatanan kados ing nginggil punika sêmunipun para pangarang sêrat Jawi dèrèng patos anggatosakên. Nyatanipun:
1. Kula kêrêp mêthuki sêrat ingkang isinipun mèh plêk kemawon kalihan sêrat ingkang langkung sêpuh. Nanging sêrat têdhakan utawi pêthikan wau botên mawi katêrangan punapa-punapa, kapara dipun akêni piyambak, supados para maos sami ngintên bilih punika karanganipun piyambak. Tindak ingkang makatên wau saèstu kirang prayogi. Manawi miturut pêpacaking Auteurswet tiyang wau yèn wontên botên trimahipun ingkang anggadhahi hak, wênang dipun sêrêgakên.
2. Wontên malih ingkang kosokwangsul kalihan ing nginggil wau, inggih punika yèn wontên pangarang ingkang ngêdalakên buku mawi kapratelakakên bilih karangan punika damêlanipun êmpu utawi pujôngga ing jaman taun samantên, namanipun: anu. Môngka satêmênipun karangan wau damêlanipun pangarang punika piyambak, sarta êmpu utawi pujôngga anu punika yêktosipun botên wontên.
3. Wontên malih pangarang ingkang ngêdalakên sêrat karanganipun piyambak, nanging dipun akênakên karanganipun salah satunggiling pujôngga ing jaman sawatawis kina ingkang namanipun sampun misuwur.
Tindakipun pêngarang buku tigang warni kados ing nginggil punika mêsthi wontên sababipun. Ingkang ôngka: 1. supados pangarang wau dipun alêma ing ngakathah, dipun wastanana mêngku ngèlmi èdi lan pèni. Ingkang ôngka: 2 tuwin 3 supados bukunipun pajêng.
Tindak tigang warni wau nama tindak kaculikan, ing têmbe wingking sampun tamtu konangan, têmahan ngantoS [nganto...]
[...S] sapêjahipun pangarang wau namanipun tansah botên sae.
Cara ingkang sae bab ngarang buku punika ingkang sampun gumêlar ing samangke kados tatananipun para sagêd yèn ngrêmbag bab kawruh. Liripun: yèn angsal pamanggih saking sanès punika kapratelakakên, punapadene manawi mêthik saking satunggiling sêrat, kêdah mawi pratelan. Punika lajêng nama sukci, têmahan dipun aosi ingkang sami maos karanganipun. Wondene lêrês lêpating pamanggihipun piyambak punika têtanggêlanipun piyambak. Nanging pangarang wau salaminipun badhe taksih dipun aosi, jalaran saking tindakipun ngarang punika ngêblak lan suci.
Ngarang sêrat mawi lampah kirang prayogi kados kasêbut ing nginggil punika wau badhe nampêg dhatêng namanipun piyambak, têgêsipun: lajêng badhe katitik ing ngakathah, bilih bêbudènipun kirang têmên.
Kajawi punika ing pawingkinganipun damêl pêtêng dhatêng pangudining kasusastran.
Wondene sêrat-sêrat ingkang sampun kula waos ingkang kirang tulèn wau, botên prêlu kula
kêpêngkêr, pasinaonipun para ibu (moeder-cursus) ingkang dipun adani Volks Universiteit ngêdalakên murid tamat pasinaonipun, gambaripun malah sampun kaêmot ing Kajawèn. Pasinaon wau lajêng dipun pasrahakên Pakêmpalan Wanita Utama pang Surakarta. Bêbadra nampèni murid enggal, gurunipun taksih lêstantun Mas Ngabèi Yasawidagda, pangagêng intêrnat apsara. Wulanganipun bab panggulawênthahing lare wiwit lair dumugi mlêbêt sakolah. Ing nginggil punika gambaripun para murid ingkang tamat ing wulan punika, dalah gurunipun saha pangrèh Wanita Utama.
sarwa aris manis manuhara a[...]Naskah rusak (dan di tempat lain). yarsa. Sanadyan duka nanging tansah linu-[...] bda mardawa.
ana ringin putih jèjèr pitu. Ing kono tansah sidhêm pramanêm singup asintru nyênyêt datan ana sabawa, sanadyan angin ora ana kumrisik. Sayêkti sato mara sato mati, jalma mara [ma...]
[...ra] padha sirna sanalika. Amung para sudira brata kang wantala ing godha
Sakalangkung anggêgirisi datan ana janma wani ngambah. Yèn ana wong katarima ngambah têlênging Setragôndamayu, banjur byar katon kadhaton kumêndhung-kêndhung sarwa araras, rinêngga teja kêkuwung sarta sêsotya môncawarna, nanging manawa ora katrima amung katon alas galêdhêgan grêng pêtêng lindhuk angêndhanu.
pisan prêlu kangge anggêdhègi griya saha sanès-sanèsipun ingkang botên gêgayutan anyambutdamêl sêsarêngan. Golonganing têtiyang bucalan ingkang ambabad umum punika ugi wontên pangrèhipun kados pakêmpalan sanès-sanèsipun.
Sarêng para pangrèh ing golongan punika sumêrêp kawontênaning têtiyang anyambutdamêl kados ingkang kasêbut ing nginggil lajêng ngawontênakên ada-ada enggal. Sarèhning ing wêkdal punika kathah sangêt tiyang ingkang bêtah gêdhegan, wontên ingkang pados piyambak utawi tumbas.
Ing sarèhning ingkang sami tumbas gêdhèg punika kathah, amila uwit ingkang kenging kapêndhêt, klikanipun saha nibung botên kenging kapêndhêt kangge piyambakan, kêdah kapêndhêt kakêmpalakên dados gadhahanipun têtiyang sagolongan.
Wana ingkang dados pabeyaning golongan punika, ing pundi ingkang sakintên asring kaambah ing tiyang kasukanan sêrat undhang-undhang, tiyang botên kenging mêndhêt nibung saha klikaning kajêng.
golongan punika botên namung mligi ambabad wana kangge patêgilan, ananging wontên ingkang kapatah maligi pados nibung saha klikaning kajêng. Ingkang kapatah dados golongan punika, têtiyang ingkang ahli pados nibung saha klikaning kajêng.
Dunungipun wana ingkang kangge patêgilanipun têtiyang bucalan ing golongan punika antawisipun kampung A saha kampung D. Ing sarèhning panjênênganipun tuwan Monso prêlu ngagêm kampung antawising kampung kalih punika kangge papan padununganipun têtiyang bucalan ingkang nêmbe dhatêng, mila sabagean saking patêgilanipun golongan punika katut kangge pakawisanipun têtiyang bucalan ingkang nêmbe dhatêng.
Panjênênganipun Tuwan Monso inggih sampun amanggalih ugi, bilih patêgilan ingkang katut kangge pakawisan punika adamêl kapitunanipun golongan punika, mila panjênênganipun amaringi pituwas sapantêsipun.
Ing golongan punika caranipun nata pakêmpalan botên mawi angaturi priksa ing panjênênganipun Tuwan Monso. Kawontênan makatên punika inggih botên dados rênguning panggalihipun, awit saking pamanggihing panjênênganipun waton botên wontên pasulayan kemawon.
Têtiyang bucalan sawatawis, ingkang sami tumut ing golongan punika, ingkang kirang wiyar wawasanipun, saha ngrumaosi tatanan ingkang kawontênakên dening golonganipun punika sae piyambak, dados sok tiyanga botên purun tumut golonganipun ingkang gêthing. Ingkang suwaunipun pasadhèrèkanipun rumakêt sangêt, sarêng botên purun tumut ing golonganipun lajêng dados kadosdene mêngsah.
Têtiyang bucalan ingkang anggadhahi manah ingkang kados makatên punika, ing lairipun purun angrujuki ambabad wana kangge patêgilan, ananging ing batosipun angrujuki dhatêng golonganing têtiyang bucalan ingkang botên purun ambabad wana kangge pagitêlan.patêgilan.
Tiyang anggadhahi watak ingkang kados makatên punika, botên namung ing batos kemawon, ananging nêdya mitênah dhatêng têtiyang bucalan ingkang caranipun nyambutdamêl nyuwun palilah saking panjênênganipun Tuwan Monso.
Panjênênganipun Tuwan Monso sarêng wontên sawênèhing golonganing tiyang bucalan ingkang badhe mitênah dhatêng têtiyang bucalan ingkang panyambutdamêlipun nyuwun palilah, lajêng angudi nyumêrêpi ingkang dados pangajêng wau, sarêng sampun kawuningan inggih lajêng kasingkirakên, amrih sampun ngantos wontên pasulayan.
Pasah utawi pangur punika ing kalangan Jawi ewonipun tatacara, têksih kathah ingkang nglastantunakên, pramila ingkang purun nilar, sok lajêng dipun saruwe, têgêsipun cinatur ingkang botên nyakecakakên dhatêng pamirêng.
Bab wau ingkang têksih ragi dipun utamèkakên tumrap ing golongan kênya, cêkakipun kenging kangge titikan, saugi kênya ingkang dèrèng pangur tôndha têksih prawan grès, ananging punika ing kala rumiyin, ing sapunika sampun ewah, têgêsipun sampun botên makatên. Kayêktosanipun ing sapunika kathah para kênya sampun nilar, sampun têmtu ingkang golongan kaum mudha. Mênggah saking pamirêng kula, wontên ingkang blaka suta, tiru bôngsa kilenan, ananging ugi wontên ingkang pawadan prêlu dhatêng kasarasaning badan. Kalih-kalihipun sami lêrêsipun, ananging jawaban ingkang kantun sèlèhipun sakeca.
Nyariyosakên ingkang lèrèg dhatêng kasarasan. Sanjangipun: pangur punika untu dipun papaki, dipun gosok tuwin sasaminipun, punika kirang prêlu, awit untu kêdah wêtah, supadoS [supado...]
[...S] nyêkapi kangge mamah têtêdhan. Manawi dipun pugut têmtu kirang sampurna, pramila pinanggihipun adamêl sêsakiting untu, lajêng malih, ingkang baku kaduk kabêsusanipun, têtela sakitipun dipun bêtah-bêtahakên, sabab pangêthokipun wontên ingkang papak gusi ngantos katingal campuritipun, tuwin wontên modhèl dinamêl wiji timun utawi sapanunggilapun,sapanunggilanipun. punika sisip sêmbiripun untu lajêng risak, pramila botên nama lôngka kathah para neneman ompong, punika namung sinababakên saking pangur. Tujunipun kathah tukang gigi, nyopakipun baut, sagêd damêl gigi palsu, malah prayantun sêpuh kathah ingkang mêling, ewadene têmtu botên mitadosi, dados kirang kasarasan, tuwin malih ugi lajêng ngambah ing lampah kaborosan, ingkang tundonipun adamêl ringkihing gêsangipun.
Ingkang têksih nglênggahi tatacara pangur, nanging prasaja, namung mêndhêt madya, pancèn mêwahi manising sêmu. Kathah-kathahipun lambe lajêng nyincing utawi sanès-sanèsipun, cêkakipun baku ngrêsêpakên. Pramila ingkang têksih nglênggahi, pinanggihipun baku rêmên busana (kabêsusan) panguripun botên tarimah kaping 2, kaping 3, absahipun kêdah dipun jangkêpi ambal kaping 7. Punika inggih kala rumiyin, pramila ing sabên usumipun pangur, limrahipun ing salêbêtipun wulan Siyam, tukang pangur andalidir idêr ing pakampungan utawi ing padhusunan. Manawi dintên pêkênan Lêgi (Manis) asring rêbatan, têgêsipun sami ambêtahakên, punika murih kadurusan manisipun. Kintên kula bab punika inggih gugon tuhon. Kenging winastan kêkiyasan, punika ing kalangan Jawi baku ngumbruk-umbruk ngantos adamêl kodhêng, têgêsipun: kaya iya-iyaa.
Wosing atur, sangêt jumurung dhatêng ingkang nilar, ewadene kula inggih botên pisan-pisan gadhah manah ingkang suraosipun nyapèlèkakên dhatêng ingkang têksih sami nglênggahi tatacara wau, awit ngrika-ngriki sami anggadhahi wêwaton piyambak-piyambak, ananging kula gadhah panênuwun supados manah dhatêng pangirid, liripun botên prêlu nukangakên dhatêng tukang gigi kados ingkang kula prangguli ing samangke, awit punika nama mêjahi têdhanipun tukang pangur bôngsa piyambak, ing môngka garapanipun inggih sae. Dene asring cinacad kirang kasagêdan, groboh panggarap utawi sanès-sanèsipun, harak lêpatipun piyambak, margi botên patos kamurwat bêrahanipun.
Kantun nyariyosakên ingkang têksih kêkah nglênggahi tatacara pangur, punika gêgayutan kalih prakawis, mênggahing pamanggih:
Ha. Kabêsusan, atêgês angrêngga ing busana, punika sae, jalaran sadaya-sadaya prêlu dipun busanani, pamurihipun sampun dados karêmanipun tiyang gêsang, pakangsalipun angrêsêpakên manah. Mênggah aluranipun pangur wau cêtha saking tiyang dhasar bêsus, ananging untunipun ambokmanawi gingsul utawi pating jrêpat, kêpenginipun sae lajêng dipun papar, dipun kêthok utawi sasaminipun, inggih pangur wau. Rèhning sampun jamak limrah tiyang punika êmoh kèri marang sapadha-padha, nadyan namung ngêthok untu inggih mêksa dipun tiru, ingkang wêkasanipun kathah ingkang tiru-tiru ngantos lajêng winastaN [winasta...]
[...N] limrah, lan saking pakulinan dados ngalih: tatacara, pramila ewahipun mênggahing sajatosipun inggih kenging kemawon.
Na. Piandêl, kojahing ngakathah andhèrèk sarengat nabi panutan Sallalaihi
ngantos rampal, ewadene Sang Panutan têka malah mindhak manis (kojahipun para sakabat) pramila saking rukunipun sakabat lajêng katêtêpakên kawulanipun kêdah pangur, kajawi sampun têtela dados manising sêmu, inggih sisan damêl amèngêti Sang Panutan, pramila wontên ing wulan Sawal utamining pangur wau, margining wulan wau tatkala Sang Panutan luwar saking papa cintraka wontên ing salêbêting guwa 30 dintên laminipun, ingkang wêkasanipun dados rukuning Islam puwasa ing wulan Ramlan 30 dintên laminipun punika. Ewadene sagêd ugi namung kangge ngajrih-ajrihi lare pangur, sabab rumiyin punika lare èstri têksih alit sangêt asring dipun imah-imahakên, môngka kêdah pangur, yèn dipun ajrih-ajrihi dongèng wau lajêng ambangun turut, kados makatên pamanggih kula.
Konggrès Pakêmpalan Muhammadiyah Ingkang Kaping XXI ing Makasar.
Kados ingkang sampun umum kawartosakên, Pakêmpalan Muhamadiyah kalampahan sampun adamêl konggrès wontên ing Makasar, ingkang andhatêngi sakalangkung kathah. Ing nginggil punika gambaripun konggrès wau, ing wanci dalu sangajênging papan konggrès, rinêngga-rêngga ing dilah sakalangkung padhang, 2 up bêstir Muhamadiyah mandhap saking kapal. 3 Papan konggrès, tuwin 4 para tamu ingkang badhe anjênêngi kaarak
liyaning nagari / tinarik swasana tinut / karêngèng karna cumêplong //
karya eraming kalbu / mring sanggyaning janma kang winêngku / awit durung andungkap mring kawruh rungsit / puwara amung dêdulu / gèdhèg-gèdhèg sarwi jomblong //
rèhning kaduk jinurung / katurutan sakrêntêging kayun / mahanani thukuling jubriya kibir / rumôngsa sarwa pinunjul / lali nêmbah mring Hyang Manon //
dhatênging kalabêndu / gênjot gonjing sabuwana rêtu / angênani
kadiparan tundon kasidaning dadi / lamun tan antuk panglipur / pangaksamaning Hyang Manon //
Manawi sampun rampung lajêng wiwit dipun priksa dening kirmistêr. Sanadyan nalika kewanipun taksih gêsang sampun katiti dening kirmistêr, nanging daging sarta jêroanipun ugi prêlu katiti malih, jalaran kathah kemawon nalika kewan taksih gêsang botên katingal wontên sêsakitipun, nanging sarêng sampun kapragat jêbul nandhang sakit ingkang ambêbayani tumrap kasarasaning tiyang. Kados ta: dumunung wontên ing asinan (lijmpah klieren) sok wontên bibiting sêsakit ingkang sagêd tumular dhatêng tiyang, ing salêbêting daging sok pinanggih plêmbungan alit-alit ingkang isi winihing cacing, lan sok wontên prongkol-prongkolan ingkang isi nanah, wontên ing jêroan asring pinanggih cacing-cacing, lan sanès-sanèsipun. Kajawi saking punika kirmèstêr ugi kêdah niti, punapa anggènipun angrêsiki daging lan jêroan wau sampun rêsik saèstu. Manawi sampun rampung panitinipun, lajêng dipun dèkèki tôndha sarana cap mawi mangsi ingkang sampun dipun priksa dening ingkang wajib, lan botên ngêmu campuran ingkang botên andadosakên sabab dhatêng kasarasaning tiyang. Dene wangun lan ungêl-ungêlanipun cap wau manut pamarentahipun piyambak-piyambak. Manawi sampun rampung sadaya, daging lan jêroanipun, kajawi babad lan usus, lajêng kalêbêtakên dhatêng kamar daging sarana rodha mawi ril (dados kantun nyurung kemawon), dene babad lan usus rèhning prêlu dipun godhog (dipun alub-alubi) pramila kenging kabêkta mantuk.
Daging dumunung wontên ing kamar wau dangunipun watawis 12 jam, sawêg kenging kapêndhêt, dados kintên-kintên watawis jam 6 enjing ing dintên enjingipun. Ing wêkdal punika dagingipun katingakkatingal. kêsat tur sajak gêmpi, gajihipun katingal pêthak mêmplak utawi jêne gumrining, dagingipun katingal mingir-mingir (menginakên sangêt tumrap têtiyang ingkang ambêtahakên), pambêktanipun saking Abattowar dhatêng pêkên utawi griyaning jagal, kêdah kawadhahan ing pêthi utawi tromol sarta katutup rapêt, prêlunipun supados sampun ngantos kaencokan lalêr uawiutawi. kewan sanèsipun, lan botên kabênteran utawi kêjawahan.
Mênggah beda-bedaning daging namung katitik saking warni wujud, gônda lan raos, kados ta: daging lêmbu ingkang taksih pêdhèt: warninipun abrit ênèm, sêratipun alus, ing sasêla-sêlaning sêrat botên wontên gajihipun, sarta gadhah gônda piyambak ingkang botên sami kalihan daging sanèsipun. Daging lêmbu biri: abrit sêmu bêning, ing sasêlaning sêrat kathah gajihipun. Daging lêmbu sêpuh: abrit sêpuh, sêratipun kasar, mèh tanpa gajih. Daging maesa: abrit sêpuh, langkung sêpuh tinimbang daging lêmbu, sarta sêratipun ugi langkung kasar, nanging warnining gajih langkung nèm tinimbang gajih lêmbu. Daging menda: abrit bêning, sêratipun alus, ing sêla-sêlaning sêrat kathah gajihipun, yèn [yè...]
[...n] dipun gônda mambêt menda. Daging kapal: abrit sêpuh sangêt, sêratipun mèh sami kalihan maesa, yèn dipun kèndêlakên sakêdhap kemawon (botên enggal dipun ratêngi) warninipun sampun dados abrit cêmêng sêmu biru, daging ingkang taksih mêntah raosipun lêgi, lan gajihipun jêne kados jênening êmas.
Cara-caranipun mragat lêmbu ing pajagalan Surabaya.
Mênggah patrap pangolahipun daging punika ingkang sae piyambak kêdah kagodhog ingkang ngantos mumut sarta dipun dèkèki sarêm, utawi dipun cacah ingkang ngantos lêmbat saèstu lajêng dipun ratêngi ingkang ngantos matêng. Mênggah prêlunipun namung minôngka pangatos-atos tumrap panjagining kasarasan badanipun piyambak, awit sakathahing wiji sêsakit ingkang dumunung ing daginging kewan wau, manawi dipun godhog ingkang ngantos umub sangêt lan dipun dèkèki sarêm, punika mêsthi pêjah. Dene ingkang mawi patrap sanèsipun kados ta: kabakar, kagorèng, kaasêp lan sanès-sanèsipun ugi kenging, nanging sadaya wau waton matêng saèstu têrus ing nglêbêt.
Pangèngêt: sanadyan pikantuka mirah rêginipun, mugi sampun sami karsa mundhut daging ingkang botên dipun kir (katitik saking cap) lan daging ingkang sampun lungse. Mênggah titikanipun daging ingkang sampun lungse bedorvenvleesch, warninipun pucêt, yèn dipun mèk sajak plikêt, gandanipun ingkang dèrèng sangêt sêmu lêgi, ingkang
Karampunganing prakawis ing Indramayu. Prakawis wadana ing Sindang, assistèn wadana ing Pêmayan tuwin mantri polisi, ing bab nganiaya pasakitan, sampun karampungan wontên ing pangadilan Raad van
sampun cêtha ing bab nganiaya pasakitan punika ugi wontên paukumanipun, pancènipun botên prêlu dipun èngêtakên malih, amargi panêrak kados makatên punika têmtu sampun dipun mangêrtosi dening ingkang nindakakên.
Ingkang kêtênggêl distrik Minahasa tuwin Bolang Mongondou, griya ingkang ambruk 150, ing Kakas 592, Gorontalo 100, Amurung 60, Tonda 15. Kajawi punika ing Têrnate tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih. Têtiyang ingkang nandhang tatu ugi kathah. Saênggèn-ênggèn katingal adamêl ngêrêsing manah.
Tilas jaksa Sukabumi. Ing bab prakawisipun tilas jaksa Sukabumi, ingkang kadakwa nyalingkuhakên arta, katêtêpakên dening Hooggerechtshof, kaukum 2 taun 6 wulan.
Punika kenging kangge kaca bênggala tumrap sintên kemawon ingkang nindakakên damêl babagan arta.
Prangko darma Leger des Heils. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana amaringi palilah anggèning pakêmpalan kasêbut nginggil ngangge prangko darma.
Darma makatên punika sanadyan panarikipun botên sapintêna, nanging lumayan.
Pangeran Adipati Bèlgi maratamu dhatêng karaton Ngayogya. Pangeran Adipati Bèlgi nalika mêntas mariksani candhi Prambanan, mampir dhatêng karaton Ngayogya, dangunipun saêjam, kadhèrèkakên tuwan Guprênur.
Paduka Pangeran Adipati punika, katingalipun karênan dhatêng tanah ngriki, dene tansah lêlana wontên ingriki kemawon.
Ngawisi lagu Indonesia Raya. Kawartosakên wontên murid-murid Mulo ing Kotaraja pakêmpalan wontên ing sociteit militèr, mawi nindakakên lêlagon Indonesia Raya, minangka kangge pambuka anggèning ngawontênakên têtingalan kangge golongan angguran. Nanging lajêng dipun awisi dening opsir tuwin commissaris pulisi. Wontênipun kaawisan, awit lagu wau botên kalêbêt ing programma.
Lêlagon ingkang sampun dados ciri, punika anggènipun manggih sabab wontên-wontên kemawon.
Kalawarti enggal malih. Awit saking ada-adanipun Ir. Soekarno, sasampunipun ngêdalakên kalawarti "Indonesia Muda" badhe ngêdalakên kalawartkalawarti. malih, dipun namakakên "Pikiran".
Wontênipun kalawarti saya dangu saya majêng. Kantun ngêntosi pundi ingkang dados panuju kemawon.
Tuwan Soeprijadinata kawêdalakên saking kalangan P.I. Wontên pawartos, tuwan Soeprijadinata, pangarsa P.I. pang ing Bandung têrang saking pangrèh agêng ing Bêtawi, kakèndêlan anggèning dados pangarsa, tuwin kawêdalakên saking kalangan P.I.
E, dalah jagading pakêmpalan kemawon ugi nindakakên pangiritan saha nindakakên ewah-ewahan.
Wêca bab lèpèn Bathang. Miturut pamanggihipun para ahli rêdi latu, lèpèn Bathang samangsa bêna malih badhe sagêd ngrisak ingkang katrajang. Mênggah nalar-nalaripun kapiritakên saking wontêning sela-sela wutahan saking rêdi Mêrapi ingkang taksih wontên inginggil.
Wêca ingkang kados makatên punika sagêd damêl pangatos-atos. Nanging saupami mêlèsèt, inggih botên dados punapa, malah sukur.
Nyuda arta pitulungan. Jalaran jamanipun nuju kados makatên, arta pitulungan Nagari tumrap para sinau bangsa ngriki ingkang wontên nagari Walandi, kasuda 10%.
Punika nama taksih lumayan tinimbang botên angsal babarpisan.
Pakêmpalan P.S.I.I. pêcah-pêcah. Wontên pawartos, pakêmpalan P.S.I.I. ing Garut, sapunika pêcah dados tigang golongan, 1. P.S.I.I. tulèn, 2. Partai Muslimin Indonesia tuwin 3 golongan kolot ingkang nganggêp bilih babagan agami botên prêlu kawontênakên politiek.
Satunggal-satunggaling pamanggih punika têmtu amêngku kajêng sae lan lêrês. Nanging satunggiling pakêmpalan lajêng ada-ada ngawontênakên pamêcah badhe madêg piyambak-piyambak limrahipun lajêng tinêbihan ing bêbasan "Rukun agawe santosa," tuwin botên kêkirangan têtulandanipun.tetuladanipun.
Ngombe racun. Kawartosakên sawênèhing guru èstri bangsa Walandi ing H.B.S. ing Medan tiwas jalaran ngombe racun. Mênggah jalaranipun nyonyah wau anggènipun jêjodhoan botên rukun, kalampahan ingkang jalêr dipun racun ngantos tiwas. Wusana ugi lajêng ngombe racun piyambak.
Têmbung jêjodhoan punika manawi dipun kanthèni botên rukun,
sing sapa jroning kataman pakewuh / kênèng cobaning ngaurip / ing môngka sabar ing kalbu / mantêp idhêpe tan gingsir / bakal tuk nugrahèng Manon //
sapa wonge ingkang budine anguthuh / iku wus pangawak eblis / ngalor ngidul anjêjaluk / ngasorkên sipating Gusti / mung papa ingkang tumemplok //
sapa nandur gadhung yêkti thukul gadhung / nandur pari thukul pari / nanging sapa ingkang nandur / kautaman kanthi suci / thukul mas intên mancorong //
sapa wonge dhêmên tansah ngantu-antu / dhang-adhang pitulung lan sih / saking ing liyan wong iku / akal budine wis mati / kamulyane saya adoh //
Garèng : Hara, Truk, kowe rak jangji arêp nyaritakake kaanane
Petruk : Wiyah, nèk sêmbrana kuwi rak ngêntèk, ana kok diarani anjêkèk, thik kaya pil tablèt bae. Kang Garèng, Kang Garèng, kowe sing ora ngrasakake iya bisa maido, nalika dina Rêbo kang kapungkur kiyi rak mèh bae adhimu awake aku
satriya jaman biyèn karo jaman saiki. Dhèk jaman biyèn ditobatake satriya gêlêm ngandhakake bab badhogan, nanging jaman saiki kêmlakarên malah sajak digawe kabrêgasan, awit mratandhakake yèn sugih bêras. Pulo-pulo jamane lagi mèlu buta, iya kudu nyara buta. Wis, wis, Truk, caritakna bae apa sing wis kok
Nanging ing kene aku ora niyat arêp gawe palapuran anane pêrange tandhing kumpulan bal-balan loro kiyi, awit kaya lumrahe
nganggo sirahe, blang gêdhun tak, blang kêdhun tak...
Garèng : Wèh, iya angèl anggonku arêp ngarani, apa arêp anggambarake lagune dhanah-dhanah, apa kêndhangane... gudril, ana kok le maplak, nganti awak sakojur padha pating krêjot. Iya, iya, wis, Truk, tumuli caritakna bal-balane para jago sêpuh kuwi.
Petruk : Sabênêre, Kang Garèng, nèk dikon nyaritakake têtandhingane main bal, rada angèl pangejane, awit jalaran saka anggone padha pating kruntêl, nganti siji lan sijine ora padha wêruh: êndi sobat, êndi musuh. Mulane aku iya arêp nyaritakake sepak trajange siji-sijining jago sing tak sumurupi bae, kaya ta upamane: Tuwan Abdul Rahman. Gèk anu wis tak kandhakake yèn salirane saka cangcing lan wiwinge nganti wêwayangane kaya... gunungan, jalaran saka iku banjur rada lali cara mlayune, mulane banjur dipiji dadi tukang jaga gul. Barêng wiwit main, sanadyan bale tansah klintêran ana ing ngarêping gul, ewasamono mêksa ora bisa lumêbu, lo, iki êmbuh sabab saka cikating tandang solahe, êmbuh sabab saka... salirane ngêbêki gule.
Garèng : Wiyah, apa salirane prasasat padha karo... kapal api rodha lambung, kok le ora mèmpêr. Nèk carita kuwi bok rada sing barès sathithik.
Petruk : Kang Garèng, ambok aja tungkul nyêlani omong, nanging ngrungokna dhisik. Mungguh priyayi loro sing dipiji jaga ing sangarêpe gul, yaiku sing diarani: bèk, Tuwan Dahlan, Abdullah lan Tuwan Dr. Kayadhu. Wujud lan tandange priyayi loro kiyi, sing prasasat ora bisa diliwati dening mungsuh, angelingake aku mênyang putraning Kumbakarna loro sing aran: Kumba-kumba lan Aswanikumba kae. Saka dikdayane buta loro kiyi, cêkake jalma mara jalma mati, sapa sing nyêdhak mêsthi disarap lan diuntal malang. Mêngkono uga bèk loro mau. Apa sing nyêdhak iya mêsthi disarap lan diuntal malang, ning ya nèk bangsane...
mangkono. Saiki gênti tak nyaritakake liya-liyane manèh kaya ta: Tuwan Magaginta, wèt odhêr gêmintê, maine ing kono pancèn katon gêsit, mung bae kabare barêng têkan dalêm anggone pijêtan sadina sawêngi dhewe. Tuwan Dr. Suratma, ora ngira babarpisan yèn bisa tandang
kaya cakil musuh satriya, yaiku anggone tungkul... niba-niba, nganti barêng bubar aku kapêksa kudu dêrma dhoklonyoku kanggo nyiram sirahe, sabab jarene sapa bae sing ana ing ngrêsane, katon raine... loro, alias sirahe munyêng bangêt. Dene Tuwan Paradhah Harahap, up rêdhaktur Bintang Timur, kala samono nyambut gawe kêras têmênan, playune anggone ngoyak bal nganti: bundêr. Apa manèh yèn wis mêthukake bal, anggone nêndhang: hêwêg, nanging bale sajake ora wêdi karo jurnalis krekot kiyi,
Kalkuta sing misuwur kae, yaiku saka pintêre main sirah, anggêr bal têka, têrus ditampani ing sirahe: sêng, bale banjur: dhung, ning... tiba ing lêmah têlung mètêr ing saburine.
Sawung-sawung main bal ing Surabaya, sadèrèngipun campuh. Ingkang lênggah ngajêng Nyonyah Sarjana, juru pamisah, sisih têngên ingkang ngadêg ing nglêbêt gul, Tuwan Askabul.
Garèng : Wèh, Truk, iya rame lan angguyokake bangêtane.
Petruk : Wis gênah, Kang Garèng, saupama kowe nontona mono, kiraku kowe têrus kêbêlêt dhur-dhuran. Kabare ing Surabaya iya mêntas dianani têtandhingan main bal antarane para jamhur-jamhur kaya ing Batawi kene.
Lêngganan nomêr 4573 t. Purwapranata. Bab rêgining Kajawèn, nadyan kabayar garêbyêg sataun, botên angsal sudan. Lêngganan wiwit Nopèmbêr 1929.
Lêngganan nomêr 1833 ing Wêlèri. F 2,- punika tumrap wulan Mèi dumugi Ogustus 1932.
Lêngganan nomêr 3256 t. Lim Oen
Sêsulaking pasulayan praja kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil, sanadyan sampun rame ing bab wontênipun padhamèn, nanging pinanggihipun malah ngosokwangsul, ing pundi-pundi tuwuh rêraosan tuwin ebah-ebahan ing bab botên nayogyani dhatêng kawontênaning padhamèn wau, dene ingkang langkung cêtha, pinanggih wontên ing golongan Tiongkok, rumaos sami botên narimahakên dhatêng wontênipun padhamèn.
Ing sapunika tumrapipun praja Jêpan sawêg kêsêlan raos prihatos, inggih punika ing bab tiwasipun prèmir Inukai ingkang dipun cidra ing tiyang. Dene ingkang nyidra wau satunggiling neneman amangangge militèr, ujug-ujug lajêng mistul, rambah kaping kalih, angèngingi pipi tuwin grana. Dhatêngipun ingkang nyidra wau nuju wanci jam nêm sontên, nalika panjênênganipun Inukai nuju manggihi tamu. Nanging tiyang ingkang nyidra wau pancèn tiyang tatag ingkang purun andhadhani kalêpatan, tandhanipun lajêng angêsrahkên badan. Nanging kajawi tindak cidra punika, ugi taksih wontên tindak cidra sanèsipun malih ngantos gangsal panggenan, inggih punika nêmpuh dhatêng pulisi sarana nguncali bom. Wusana kasumêrêpan, bilih ingkang sami gadhah ada-ada tindak kados makatên punika para neneman golongan dharatan lan lautan sawatawis.
Sedanipun prèmir Inukai wontên ing dintên malêm Sênèn tanggal 16 Mèi wanci jam 12 langkung 5 mênit, jamipun 2 dalu Sri Nata Jêpan angangkat wêwakil prèmir, ingkang kapilih Takahaski. Dados prèmir wau têtêp botên lowong, dumugi byar enjing sampun wontên ingkang gumantos. Nanging ing bab punika, sajak-sajakipun wontên raos ingkang botên nayogyani.
Sapunika tumraping Tiongkok, saya cêtha pasulayanipun kalihan bôngsa piyambak ing bab botên mathukipun padhamèn, kados ta Canton botên purun nganggêp prajanjian ing Sjanghai ing bab rukunipun Tiongkok kalihan Jêpan. Canton mratelakakên, bilih Nanking botên kuwaos nôndha tangani prajanjian, ing sadèrèngipun mupakatan kalihan Canton, mila pinanggihipun lajêng mêcahakên golongan.
Sarèhning kawontênaning pasulayan punika nyatanipun pinanggih kados makatên, mila botên anèh bilih wêca ing bab dadosing paprangan agêng
badhe nêmahi. Malah sêrat kabar Jêrman mêntas martosakên, bilih pasulayan punika badhe saya agêng tuwin anggayut dhatêng Sovjet. Ing sapunika ing bab tindak sadhiya dêdamêl Sovjet, sampun dipun umumakên, saha sampun mirantos dêdamêl mêpêki.
Tumrap kawontênanipun praja Jêpan ingkang katingal sampun têntrêm, sajatosipun rame ing nglêbêt, kados ta ing bab rêrigênipun Pangeran Sajonji anggèning ngêdêgakên kabinèt enggal, katingalipun kadamêl gampil, dene nyatanipun, bab punika botên dipun sayogyani dening para jendral, awit miturut anggêr baku, ministêr pêrang punika kêdah kapilih dening golonganipun para jendral, lan sarèhning parêpataning para wadya dharatan botên nayogyani, katingalipun parentah badhe mituruti dhatêng panyuwunipun golongan prajurit, nanging miturut pawartos sêsambêtanipun, pamilih wau ugi botên sagêd anocogi. Kados makatên pinanggihing rêmbag manawi kêdah badhe panjang.
Ing sapunika gêntos angraosi ing bab raos pangudi lêrês tumrap Jêpan tuwin Tiongkok ingkang sampun dipun usulakên dhatêng Volkenbond.
pun tumrap Jêpan, mratelakakên bilih panêmpuhipun Tiongkok dhatêng margi sêpur Mansjoerie kala ing wulan Marêt tuwin April, ngantos ambal-ambalan, panêmpuhipun botên tata. Ing salajêngipun para amtênar Tiongkok kadakwa ambêbaluhi rêmbag murih ura-uru ing salaladan Mansjoerie.
Mirid kawontênaning tindak wêwadul ingkang kados makatên punika, pikantukipun kintên-kintên namung badhe nuwuhakên têbihing karukunan, inggih punika sirêping paprangan. Dene tumrapipun Volkenbond tansah katingal anggèning nêtêpi kados bapa babunipun ingkang sami pasulayan, namung ngudi murih rukun.
Sarèhning kawontênanipun jagad pasulayan saya pêtêng, sadaya sami nindakakên pamawas, pundi ingkang sulit-sulit tansah dipun gagapi, mila pundi tindaking mêngsah ingkang nyalawados inggih lajêng sagêd kadênangan, dene nyata lan botênipun, dèrèng sagêd nêtêpakên, nanging gagapanipun wontên.
Ing sapunika saya katingal cêtha, bilih antawising sirêp dèrèng wontên. Upamia tiyang lumampah, taksih têbih.
Sarêng ing golongan punika wontên golonganipun tiyang ingkang kirang wawasanipun, ing wiwitan padamêlanipun majêng sangêt dados mundur sangêt. Ngantos ingkang ngasta paprentahan santun saha sampun santun ada-ada dèrèng wontên tanêmanipun.
Pakêmpalan punika kanamakakên Lanbao kopêrasi Dhigul. Inggih pakêmpalan punika ingkang dipun sêngiti dening tiyang bucalan ingkang kirang wiyar wawasanipun. Tatanan ingkang kadamêl dening pakêmpalan punika nyuwun dipun sarujuki dening panjênênganipun Tuwan Monso. Mila pakêmpalan punika anggadhahi pamanggih makatên, awit ing salêbêtipun parêpatan ngriku ngawontênakên putusan ingkang sagêdipun tumindak sarana nyuwun pambiyantunipun parentah. Suraos ingkang gêgayutan kalihan parentah, inggih punika nyuwun pirantos, nyuwun wiji-wiji, nyuwun pangayoman panjagining têtanêmanipun.
Têtanêman ingkang badhe katanêm inggih punika: kopi, karèt saha tèh. Wiji-wiji punika sampun tamtu têtiyang bucalan botên sagêd ngawontênakên, botên sanès inggih nyuwun dhatêng parentah. Kajawi wiji-wiji ugi pirantos-pirantos kadosdene kampak saha parang manawi wontên kirangipun inggih nyuwun.
Panyambutdamêlipun kaetang miturukmiturut. kêkiyatanipun anyambut damêl, inggih punika kaetang jam. Sabên dintên nyambut damêl kajawi dintên Minggu saha dintên agêng, wiwit jam 8 enjing dumugi jam 12 siyang. Wiwit jam 2 siyang dumugi jam 5 sontên.
Tumindaking para warganing pakêmpalan Lanbao kopêrasi punika ajêg kemawon botên wontên bedanipun ngantos dumugi ingkang ngasta paprentahan kagêntosan panjênênganipun Tuwan Blok. Inggih sarêng paprentahan kaasta panjênênganipun Tuwan Blok punika bibaring para golonganing têtiyang bucalan ingkang sami ambabad wana kangge patêgilan, namung ingkang ambabad piyambakan sawatawis inggih punika ingkang kula pratelakakên ing nginggil, dipun rêsiki saking sakêdhik, saha lajêng katanêman, punika dipun upakara ngantos wontênipun wangsul-wangsulan ingkang kaping kalih.
Kajawi ambabad wana kangge patêgilan, Lanbao kopêrasi, kataros dening panjênênganipun Tuwan Monso kapurih nyêpêng lêmbu-lêmbu sadhiyanipun têtiyang bucalan sadaya. Ing sakawit têtiyang bucalan manawi badhe nêdha daging lêmbu kêdah sêsarêngan, upaminipun sabên tiyang sakampung tumbas lêmbu satunggal, sasampunipun kapragad lajêng bakagikabagi. waradin, dene pambayaripun ugi kasanggi sami-sami. Ing sarèhning kawontênan sagêdipun têtiyang bucalan angsal daging punika ragi damêl ribêding panjênêngani
Lanbao kopêrasi punika botên anggadhahi pawitan punapa-punapa, ing môngka badhe ngawontênakên kandhang lêmbu saha griya kangge maragad lêmbu (abattoir), punapa malih kêdah ngawontênakên pirantos kadosdene pirantosipun jagal ing tanah Jawi, lajêng karêmbag wontên ing parêpatan, karampunganing parêpatan kapasrahakên dhatêng salah satunggiling tiyang bucalan, ingkang purun ngawontênakên panggenan saha pirantos ingkang kasêbut ing nginggil. Prajanjianipun manawi tuna Lanbao kopêrasi botên tumut nanggêl, ananging manawi wontên bathinipun Lanbao kopêrasi tampi bêbathènipun salangkung prêsèn.
Tiyang bucalan punika lajêng cancut anindakakên padamêlanipun saha têrus kapasrahakên dening pangarsaning Lanbao kopêrasi dhatêng panjênênganipun Tuwan Monso. Dados tiyang bucalan ingkang angsal sêrat panguwaos saking Lanbao kopêrasi punika lajêng têrus gêgayutan piyambak kalihan panjênênganipun Tuwan Monso.
Kandhangipun lêmbu inggih lajêng kadamêl, wiyaripun sèkêt mètêr, panjangipun pitung dasa mètêr. Ing têngah kasukanan griya. Ing wêkdal punika ing Tanah Merah dèrèng patosa kathah thukulan sukêt, dados rêginipun inggih awis, satunggal katos wolung sèn. Panggenan amragad lêmbu ugi lajêng damêl. Badhe kasambêtan.
Horêging jagad bab kathahipun tiyang angguran amradini ing pundi-pundi, raosing batos kados kêbrêbêgên suwaraning tangis ingkang linut sêsambat ngaruara.
Ing bab punika sakalangkung dipun wigatosakên dening pakêmpalan P.B.I. ing Surabaya, lajêng ngêdêgakên komite nama Pembrantas Penganggoeran Indonesia, ingkang dados komite Tuwan Ruslan Wôngsakusuma, sêsêpuh, Tuwan Subyakta, wakil sêsêpuh, Tuwan Bustam, panitra, Tuwan Kumpul, panitra nomêr kalih, Tuwan Darjuna, Ardana. Kajawi punika taksih dipun awat-awati dening para sawung panuntun sanèsipun.
Ingkang kacêtha ing gambar, ingkang nginggil piyambak, griya panggenaning para angguran. Ing ngandhapipun sisih kiwa, pajagungan. Sisih têngênipun, griya enggal ingkang sawêg kadamêl, cêkap dipun ênggèni tiyang 300. Gambar nomêr kalih saking ngandhap, para panuntun P.B.I. tuwin para têtiyang sawatawis ingkang angsal pitulungan. Ngandhap piyambak sisih kiwa, pakampunganipun tiyang kamlaratan, nalika dipun dhatêngi komite. Têngênipun, para ingkang kajibah andum pangangge.
Kawontênanipun gambar-gambar ing nginggil punika, para maos sagêd anggalih piyambak dhatêng raos-raosing kawontênan ingkang kacêtha wontên ing ngriku.
Mugi komite wau lulusa ing salajêngipun, sampun kirang satunggal punapa.
sudarma / sapangrèh miturut / samantên Ki Suratama / kabancanan griya dados karang abrit / kobar têlas-têlasan //
Kyai Sura katampêg ing agni / kêdhawahan bêbalungan wisma / rêmak rêmpu sarirane / sami sakala ngriku / murut dhatêng ing alam pati / nalika badhe muksa / nguwuh sutanipun /
tinggal warisan / jêr sira sumurup dhewe / yèn rajabrana iku / sapandurat wus bisa gusis / mung iki piyarsakna / yèn tinimbang turu / aluwung luru-lurua / iki anggèr kanggo salawase urip / rêgane satus dinar //
sasampune pitutur mring siwi / Suratama mancal mring kamuksan / kados punapa susahe / ingkang anggana wau / rêntêng rantas arontang-ranting / wismane têlas kobar / ananging puniku / tan dados anglêging driya / amung ketang lola tinilar
dening tiyang kang wêlas / mangkana winuwus / Daulat osiking driya / apa baya dosane ragèngsun iki / dene luwih sangsara //
nguni bapa paring sun wêwêling / tinggal ngèlmu rêga satus dinar / tinimbang kaya mangkene / paran dadine besuk / lamun ingsun nora nglakoni / pituturing wong tuwa / yèn tinimbang turu / aluwung luru-lurua / adol ngèlmu marang sajroning nagari / kêna kanggo pawitan //
sabên wontên tiyang dèn tawani / nanging nampik malah nguman-uman / dadak sira kobêr ngame / awad angêdol ngèlmu / yèn
dèn êla-êla // Taksih wontên sambêtipun.
Sing bênêr sok kêblingêr, sing salah sok anjarah.
Wontên bêbasan Jawi ingkang ungêlipun makatên: cacading tanggane satêngu tansah diuthik-uthik, nanging githoke dhewe ana gajahe ora wêruh.
Tumrap wêwatêkaning tiyang kados pancèn inggih sampun jamak limrah, bilih dhatêng cacadipun piyambak, sanadyan agênga kados punapa, asring botên nyumêrêpi, nanging cacadipun tiyang sanès, inggih kanthi gampil anggènipun sagêd metani. Upaminipun tiyang ingkang alus sangêt rainipun, ngantos irungipun botên katingal bêndhulanipun, ngêmungakên ingkang katingal bolongan kalih, ingkang sampun têmtu lajêng bindhêng suwaranipun, punika sarêng sumêrêp tiyang ingkang bèkèl wêtêngipun, sok lajêng dadakan cariyos makatên: "Ah, ahu kok lahi tumon hi, lumah-lumahe sing nonong uwi rak ya batuk, ana kok jêbul malah wêtênge."
Mangga, cariyosipun tiyang bindhêng ingkang makatên punika punapa botên badhe nelakakên, bilih tiyang wau botên ngrumaosi babar pisan dhatêng cacadipun piyambak. Kajawi punika inggih sampun nama limrah, bilih manusa punika tansah badhe nutupi punapa ingkang dados cacadipun. Kados ta makatên: tiyang mêtêngan mangangge bêlor thik main triple kalihan têtiyang limrah. Ingkang èstri ambotohi wontên ing wingkingipun. Sarêng pun mêtêngan wau sampun dipun êdumi kêrtos, lajêng bisik-bisik takèn dhatêng ingkang èstri: "Kêpriye mbokne?" Ingkang èstri amangsuli: "njaluk kêrtu manèh, ta pakne." Pun mêtêngan inggih lajêng nêdha kêrtos kanthi sora suwaranipun: "Kaaaar-ret." Salajêngipun dangu anggènipun nguthut kêrtos wau, saha lajêng pitakèn malih dhatêng ingkang èstri kalihan lirih-lirih: "Piye?" Sarêng angsal wangsulan saking ingkang èstri: "O", mati sacêplik, pakne," ing sanalika kêrtosipun tiga lajêng dipun banting sarana wicantên makatên: "Mulane mambu."
Tingkah lampahipun tiyang mêtêngan wau sajatosipun rak inggih namung badhe nutupi ingkang dados cacadipun piyambak kemawon. Kados ta: anggènipun mangangge bêlor main kêrtos kalihan têtiyang limrah, pitakènipun dhatêng ingkang èstri sarana bisik-bisik, tuwin nguthut kêrtos ngantos dangu, punika inggih namung badhe ngumpêtakên wutanipun. Dene anggènipun cariyos: "mulane mambu" punika namung badhe nelakakên dhatêng ingkang èstri, bilih, sanadyan mripatipun wuta, nanging panggandanipun landhêp sangêt. Dados rumaosipun, manawi pancèn purun, inggih botên prêlu gumantung sangêt-sangêt dhatêng ingkang èstri.
Makatên mênggah gêgambaraning satunggal satunggalipun tiyang. Wêwatêkan: botên nyumêrêpi tuwin tansah badhe anutupi cacadipun piyambak, punika mindhak-mindhak dumugi pangrêngkuhipun dhatêng anak-anakipun. Gênah sampun cêtha bilih anakipun kenangan anggènipun nyolong pêlêm mêntah, inggih mêksa dipun tutupi sarana cariyos makatên: "Wah, anak kula punika manahipun pancèn wêlasan sangêt. Anggènipun mènèk wit pêlêm wau, rak badhe amangsulakên pêksi cècrèkan ingkang dhawah saking susuhipun. Kok dipun
macan masa mangana anake dhewe. Mênggah kajêngipun: satega-teganipun tiyang sêpuh, mêksa botên badhe tega dhatêng anakipun piyambak aliyas: m-ê-l-a-s lan eman ajêgan.
Mênggah wêwatêkan kados ingkang kaandharakên inginggil, punika minggahipun dhatêng pangrêngkuhipun sanak sadhèrèk, malah ngantos dumugi dhatêng bangsanipun. Kados botên prêlu kacariyosakên malih, bilih wontênipun wêwatêkan ingkang makatên punika, sagêd nuwuhakên lêlampahan-lêlampahan ingkang botên nyênêngakên, malah kadhangkala sok nuwuhakên lêlampahan ingkang botên adil.
Manawi ingkang kadunungan wêwatêkan makatên wau tiyang limrah, têgêsipun tiyang ingkang padamêlanipun botên gêgayutan ingakathah, kados-kados inggih botên badhe andadosakên sabab ingkang wigatos. Nanging manawi ingkang kadunungan wêwatêkan makatên upaminipun kemawon bangsaning jurnalis, ingkang dados juru sêsuluhipun pintên-pintên èwu tiyang, la, punika inggih sok kojur sayêktos. Sabab sêsuluhipun wau sok lajêng apês ambalêbês ngrujak sêntul, manawi lajêng botên awujud pambalithuk kemawon. Kados ta: saupami mirêng ing bab kautamaning tiyang bangsanipun piyambak, anggènipun angalêmbana inggih sok ngantos kapêntut-pêntut sayêktos, nanging manawi tiyang bangsa sanès, punapa malih bangsa ingkang taksih asor drajatipun, anggènipun ngalêmbana namung dipun sampar kemawon, kadhangkala cara cariyosing dhalang malah sok namung "sidhêm prêmanêm tan ana walang ngalisik". Kosokwangsulipun mirêng pawartos ing bab awoning tindakipun tiyang bangsanipun piyambak, kadhangkala inggih botên purun nyariyosakên punapa lêrêsipun, nanging malah lajêng mêdal aksinipun anggènipun badhe tumandang arêrencang.
Jalaran saking punika amila kados sampun lêrêsipun, dene ariwarti Tionghoa tuwin pribumi kathah
bal ing Surabaya dèrèng dangu punika, kanthi salêrês-lêrêsipun. Wontênipun bekotan ningali têtandhingan main bal bangsa Europa ing Surabaya, pancèn inggih nyata prasasat botên wontên bangsa Arab, Tionghoa tuwin bangsa tiyang siti ingkang sami ningali. Sanadyan pakabaran ingkang makatên wau sajatosipun botên nyakecakakên dhatêng bangsanipun piyambak, ewasamantên para jurnalisinipun ariwarti Bat. Nieuwsblad botên sungkan macak pawartos punika, kadar punika mila pawartos nyata.
ingkang nglairakên pangalêmbananipun wau, têka namung tumuju dhatêng Bat. Nieuwsblad. Ingkang makatên punika lajêng nuwuhakên gagasan kula ingkang angêlangut. Kados ta: "Kanca-kancane Bat. Nieuwsblad kok ora kêcrita. Kêpriye si ya?"
gagasan kula ingkang angêlangut punika kula punggêl samantên kemawon, kuwatos bilih ing mangke dipun pleroki dening lurah kula. Inggih manawi namung dipun pleroki kemawon, manawi lajêng dipun... besienig, mangke rak sagêd kalampahan nyai somah nêdha dipun... talak pitu sayêktos. Amila samangke sami ngrêmbag sanès kemawon.
Mênggah sabab-sababipun wontên pêmbekotan kados ingkang kacariyosakên inginggil, kabaripun jalaran saking sêratanipun satunggiling bangsa Walandi nama Tuwan Bekker. Sanadyan sêratanipun wau sajak ngrèmèhakên dhatêng bangsa-bangsa kulit: cêmêng, biru, abrit lan jêne, ewasamantên kabaripun mêksa dipun ayomi dening pangrèhing pakêmpalan main bal bangsa Europa. Lêrês botênipun pakabaran punika, ingriki kula botên badhe tumut cawe-cawe, mangke kula mindhak dipun dakwa ewang-ewangan. Ingkang badhe kula cariyosakên amung wohing tindak ingkang dipun tampi ngrèmèhakên wau, inggih punika lajêng tuwuhing pakêmpalanipun bangsa-bangsa kulit warni-warni kasbut inginggil, ingkang lajêng dipun wastani: P(ersatuan) B(angsa) A(sia). Sajakipun bangsa-bangsa wau rumaos sêrik sangêt dipun rèmèhakên punika, nanging ing sarèhne ngrumaosi ringkih, dados anggènipun badhe malês adamêl sakit manah, inggih lajêng ambudidaya akalan ingkang sakintên botên damêl sakiting saliranipun piyambak, inggih punika lajêng nyara lare alit ingkang dipun ladaki dening lare ingkang langkung agêng sarta kiyat. Ing sarèhning lare alit wau rêmaosrumaos. ringkih, manawi badhe nandangi lare ingkang agêng wau, têmtunipun botên wande badhe... rê-muk. Amila anggènipun badhe nandangi inggih lajêng sarana margi ingkang wilujêng, inggih punika... anjothak. Makatên ugi pakêmpalan enggal P.B.A. anggènipun badhe malês tindak ngrèmèhakên wau, inggih sarana ngupados margi ingkang botên wontên êri sangkrahipun. Lo, punika botên sanès ngêmungakên sarana margi,... pêmbekotan, inggih punika ambekot botên badhe ningali wontênipun têtandhingan main bal pakêmpalan-pakêmpalanipun bal-balan bangsa Europa.
Wontênipun ada-ada makatên wau, manawi sayêktos dipun tindakakên, têmtu badhe adamêl kapitunanipun pakêmpalan-pakêmpalan main bal bangsa Europa, ingkang nuju têtandhingan main bal wontên ing Surabaya ing kala punika. Jalaran saya kirang cacahipun bangsa-bangsa kasêbut nginggil ingkang sami nonton, inggih saya... caklat, awit saya kirang badhe lêbêtipun... fulus. Ingkang punika mila
IngingilInginggil. sawung Bêtawi, ingkang unggul mêngsah sawung Blitar. Têngên sawung Bandung, ingkang kasoran dening sawung Surabaya. Gambar sadaya punika inggih gambaripun pakêmpalan-pakêmpalan bal-balan bangsa Europa ingkang dipun bekot.
Kampiun bal-balan bangsa Eropa saking Surabaya, ingkang unggul tandhing
pangrèhing pakêmpalan-pakêmpalan main bal bangsa Europa lajêng sami ambudidaya sakiyatipun murih sagêda sande tindak pambekotan wau, ingkang anjalari panuntuning pambekotan lajêng dipun tahan ing pulisi. Ingriki mathuk utawi botênipun paribasan: "Sagalak-galakaning macan masa mangsaa anake dhewe" lo, punika wallahu'alam. Kula namung nyumanggakakên dhatêng para maos. Tujunipun anggènipun dipun tahan wau namung wontên 3 dintên, amila kaanggêpa kadosdene mêntas tirakat "patigêni têlung dina têlung bêngi" kemawon. Dados rak malah utami, ta.
Ewasamantên bab punika botên prêlu dipun panjang-panjangakên; ingriki namung adhapur suka pêpèngêt dhatêng golongan bangsa ingkang sampun luhur
darajatipun, mugi kaparênga sami angèngêti, bilih jaman samangke punika jaman gevoelig (gampil kraosipun), mila sampun sok gumampil anatoni manahing golongan sanès, kados ingkang mêntas kêlampahan punika. Mangga, ingkang dipun tatoni namung sawatawis golongan, nanging ingkang nampèni sak-sêrik utawi rumaos dipun rèmèhakên wau lajêng golongan kathah pintên-pintên, wusananipun mahanani karugian agêng tumrap dhatêng ingkang gumampil wau.
Kosokwangsulipun, inggih mugi andadosna panggarjitaning manahipun golongan bangsa kula warni-warni punika, sarêng purun tumindak asêsarêngan kok inggih agêng sangêt dayanipun. Lah saupami kadadosan makatên (tumandang rukun asêsarêngan) wau sagêd dipun pigunakakên dhatêng babagan sanès-sanèsipun, kula wani namtokakên tamtu badhe gampil utawi enggal kalêksanan punapa ingkang sami ginayuh. Sampun makatên kemawon aturipun pun PÊNTHUL.
Punapa badhe dados jaman urup-urupan? Wontên pawartos, jalaran saking rêkaosipun tiyang pados arta, tumrap ing laladan Ngayogya sampun wontên tiyang nindakakên epahan andadosakên barang sarana kabayar uwos tuwin sanès-sanèsipun.
Manawi jamanipun lêstantun kados makatên, tindak urup-urupan wau kintên-kintên sagêd dados umum. La, inggih tumrap ingkang gadhah pamêdal siti sagêd ngurupakên, balik ingkang botên gadh,gadhah. arak badhe kêlampahan ikêt kangge nêmpur.
Lurik. Ing sapunika kenging dipun wastani jaman lurik, ing pundi-pundi sawêg upyêk ngrêmbag bab lurik. Ing nginggil punika gambar papan panênunan Lurik Bangun Karya ing Menawa, Magêlang. Para maos sagêd nguningani piaymbakpiyambak. kawontênanipun.
Kasangsaranipun têtiyang tanah ngriki wontên ing tanah Arab. Miturut pawartos, kawontênanipun têtiyang ingkang kasangsaran kantun wontên ing tanah Arab cacah dasanan ewon, sadaya sami gadhah panuwun dhatêng parentah, supados dipun antukakên dhatêng nagarinipun.
Pawartos wau sagêd adamêl ngêrêsing manah, nanging tumraping parentah ing sapunika sawêg kados makatên, têmtunipun pinanggihing pitulungan kêdah tuwuh saking lampah sanès.
Nyirik têmbung Indonesische. Punggawa tiyang siti golongan Marine ing Surabaya, gadhah pakêmpalan nama: Indonesische-Marinebond. Nama wau botên dipun
Mulo Nasional. Benjing wulan Juli ing Surabaya wontên bikakan Mulo kabangsan, nampèni murid saking H.I.S. badhe dipun tuntun dening Dr. Samsi tuwin Mr. Pringgodigda. Ingkang dados directeuripun guru
wontên tiyang manak 4, lare 4 wau ingkang jalêr 3, èstri 1. Nanging 4 pisan sanès dintên ngajal sadaya. Malih, ing dhusun Kuntul, distrik Campurdarat ugi wontên tiyang manak 4, wilujêng.
Pangiridan ing pabrik gêndhis Bantul. Jalaran saking jamanipun kados makatên, pabrik gêndhis ing Bantul nindakakên pangiridan garapan cêmplongan. Rumiyin sabên sacêmplong 1 sèn, sapunika 10 cêmplong 6 sèn.
Pancènipun pangirit ingkang makatên punika kenging kacêgah, awit panyambutdamêlipun kuli ingkang kados makatên punika, angsal-angsalanipun dèrèng têmtu nuwuki wêtêng.
Juru nglêbêtakên barang pêtêng kapriksa ing pangadilan. Pangadilan Landraad ing Cilacap mêntas mriksa
api wawrat 108 kg. pêpetanganing bea-bea ingkang dipun singkiri ngantos 20 rambahan gunggung f 712.800.- Sasampunipun kadhawahakên karampungan, dakwa apèl.
Beya samantên punika, wah, inggih kathah sangêt. Dene tindaking dakwa
telegram dhatêng K.T. Ingkang Wicaksana, supados ing bab badhe ngirangi klas 1 utawi voorklas Mulo dipun sarantosakên rumiyin, ngêntosi karampunganipun rêmbag ing Raad kawula. Telegram wau dipun tandha tangani dening Tuwan Sutarja,
Adêging sudan balanja. Miturut pawartos, parentah aparing wangsulan dhatêng pitakènipun Tuwan Monod de Froide Ville wontên ing Raad kawula, mratelakakên bilih ing salêbêting
Angsal-angsalanipun N.I.S. Salêbêtipun wulan April kapêngkêr, angsal-angsalanipun N.I.S. wontên f 959.- manawi dipun imbang kalihan wulan April 1932 suda f 17.000.- Wiwit tumapaking wulan taun 1932, angsal-angsalanipun f 4.062.000.- manawi dipun timbang kalihan petangan taun kapêngkêr, suda f 281.972.-
Sudaning angsal-angsalan wau kenging kangge titikan munduring pamêdal ing laladan pasitèn ingkang dipun ambah margi sêpur, ingkang cêtha kemawon tumrap pabrik-pabrik gêndhis ing laladan karajan Jawi, awit tumraping N.I.S. kawontênaning pabrik gêndhis kenging dipun wastani dados pêperanganing kêkiyatan.
Ukuman nyênêngakên. Ing Pare wontên murid pamulangan kriya
nama nyupêt rêmbag. Dene ingkang prêlu dados pamanahan namung bab tindak pasrawungan mardika, wohipun adhakan sok kados makatên. Punapa botên prêlu mulat, awit tumrapipun ngriki tindak ingkang araos kados makatên punika, sajakipun dèrèng nyakecakakên dhatêng manah.
Ngundhuh wohipun dhêdhêran piyambak. Ing taun punika wontên murid pamulangan Taman Siswa ing Ngayogya cacah 5 katarimah iksamen ing pamulangan Mulo. Kajawi punika ugi wontên tilas murid Mulo Taman Siswa ingkang lulus saking pamulangan A.M.S. ing Surakarta, 1 Nonah Suciati, 2 Nonah Sudarmi, 3 Tuwan Sayuti. Lan malih wontên ingkang tamat
ing Ngayogya wontên bikakan pamulangan Indonesische Volks-Mulo, kangge nyadhiyani sambêtan wulangan lare-lare saking pamulangan angka 2, lamining sinau 4 taun, bayaranipun sawulan f 2.- Adêging pamulangan punika botên jalaran saking kaslêpêking mangsa ing sapunika, pancèn sampun karancantgkarancang. dangu, prêlu
kasêmbadaning pambudidaya, namung eman dene jamanipun kados makatên.
Meseum kagunan Asia. Wontênipun ing jagat kilenan ugi botên beda anggènipun ngatingalakên kagunan Asia. Inginggil punika gambar nalika pambikakipun Meseum kagunan Asia ing nagari Walandi. Ingkang
Ingkang lênggah saking sisih kiwa mênêngên. Minister Terpstra, wethouder Boekman, utusan Jêpan Naokichi Matsuwaga kalihan nyonyahipun.
Ing sanalika Radèn Sumarta botên mangsuli, mripatipun kêlop-kêlop, wêkasan ngantos ngêdalakên luh. Ing manah karaos kados dipun gugah angèngêti dhatêng Nonah Dhorah. Môngka ing nalikanipun sakit, raos trêsnanipun dhatêng Nonah Dhorah sampun têbih, jalaran saking ngèngêti anggèning Nonah Dhorah tansah nyêrikakên manah, nanging sarêng sampun saras, saha kêtumpangan ginêmipun ingkang ibu, sadaya lêlampahanipun Nonah Dhorah ingkang angèngingi manah, dayanipun malah sakalangkung kêncêng, ngungkuli ingkang sampun, sasolah bawanipun Nonah Dhorah tansah gawang-gawangan kados taksih wontên sapangajêngan.
Ing ngriku lajêng nuwuhakên panggagas, ingkang raos anênandhing dhatêng kawontênanipun Nonah Dhorah kalihan
nanging wosipun badhe mikangsalakên murih sagêd wontên nginggil, botênipun makatên, apêsipun inggih sami-sami. Ewadene tumrap Radèn Sumarta inggih taksih muwung, waton anggèning gadhah tindak makatên punika botên ngêsorakên bôngsa Jawi. Inggih botên dados punapa. Eman, dene dèrèng kalampahan dados bojo kemawon, sampun katingal ingipipun rêmên ngrèmèhakên bôngsa Jawi.
Sasampunipun makatên, gêntos anggagas Radèn Rara Sumarmi, pangajaranipun namung sawatawis, kintên-kintên botên badhe ngêgung-êgungakên, lan pantêsipun tiyang jêjodhoan punika pancèn kados makatên. Makatên malih manawi jodho kalihan Radèn Rara Sumarmi, badhe andadosakên sênênging panggalihipun ingkang ibu tuwin sagêd ngêsahakên sawarnining raos nyambut.
Ing salêbêtipun anggagas kados makatên punika, Radèn Sumarta ngantos nangis, makatên ugi Radèn Ayu Prawira inggih lajêng bela muwun, mangrêtos, bilih tangising putra wau jalaran saking kêsupêkan manah.
Radèn Ayu Prawira lajêng ngêngimur: Elinga, gèr, kowe aja anggêtuni sing wis ora ana, kabèh iku mung lagi tinêmu ana ing pangira-ira, durung mêsthi yèn tinêmune ing buri kapenak têmênan. Beda karo bocah kang tak
uripmu. Mula pikirên kang dawa gèr.
Punapa ibu cêtha dhatêng kawontênan tuwin watêkanipun lare wau.
Yèn aku ora wêruh, apa niyat arêp ambalondrongake anak. Kowe rak wis ngrêti yèn bocah mau kaya anakku dhewe. Atimu iku pancèn mung tansah samar.
Samar punapa ta, bu. Ingkang kula bêtahakên namung bab kasabaran, awit mênggahing bab jêjodhoan, kula sampun mangrêtos ingkang dipun wastani awon lan sae, sêsêrêpan kula sampun botên kirang.
O, yèn prakara sabar, Sumarmi pancèn
Dene bêtahipun Radèn Sumarta pancèn namung pados tiyang sabar tuwin ingkang prasaja. Nanging mênggahing sajatosipun, saupami Radèn Sumarta botên gêgayutan kêpotangan budi kalihan Radèn Ngabèi Mantri Guru, pancèn botên gadhah sêdya badhe rabi. Ewadene sarèhning kêpêksa, dados ing bab watêk sabar tuwin prasaja, punika sampun dipun anggêp dados pangarêm-arêm. Wontênipun makatên, awit Radèn Sumarta ing manah pancèn nêdya angantêpi, botên badhe rabi kalihan tiyang ingkang botên dados manahipun. Radèn Sumarta lajêng mangsuli: Panjênêngan ing ngajêng ngandika, bilih pak mantri guru sampun botên gadhah pangajêng-ajêng. Manawi makatên, dados têtela ingkang gadhah sêdya punika kula.
Bab kuwi ora usah kopikir, Sumarta, aku kang bakal nindakake. Durung mêsthi yèn pakmu mantri guru duwe panggalihan sing ora-ora. Nanging yèn pikiranmu tansah kaya mangkono, pakmu mantri guru panggalihe mêsthi ora rêna. Bêcike kowe ngandêla nyang aku bae, kabèh arêp tak tindakake kalawan prayoga. Murih wakmu mantri ambalèni rêmbug ing ngarêp. Kowe sumurupa gèr, tindak tatacara Jawa iku bêcik, akèh têtuladane.
Inggih bu, kula namung andhèrèk sakaparêng panjênêngan kemawon. Nanging sêsagêd-sagêd, panjênêngan sampun ngêsorakên badan kula.
Ing sanalika ngriku, panggalihanipun Radèn Ayu Prawira lajêng plong, rumaos dipun turut ing putra. (Badhe kasambêtan)
tanjakake / kono babad, tan kêndhat sun têrusake / kana wiwit, luwangan jêro sun gawe / cikal gêdhang cangkokan sun ceblokake //
kaya ngono saprene gonku nandangi / nora kêmba, malah ingsun sêntosani / najan karang pitung bau wus duwèni / alas kana tak suwun ingsun
sing tak lakoni / mung tabêri gêlêm cincing nambut kardi / sinartanan, tlatèn lan antêping ati / insya allah tômpa
têka kene carita wis ingsun punggêl / wit kuwatir lamun tyas ana kang anyêl / cêkak aos, kabèh kang marakke pêgêl / ora mêngko, saiki lèhku anjabêl //
Ana bocah têlu, aran: Kasut, Tambur lan Gunung. Bocah têlu mau kajaba omahe nunggal sakampung, uga murid tunggal sasêkolahan, kathik, iya padha kêlase, ya kuwi padha lungguh ana ing pangkat IV. Mula olèhe mêmitran tansah supêkêt, guyub rukun ora tau sulaya ing rêmbug. Iya bênêr, kadhang kala ya sok padha gojèg, nanging iku rak mung sêmbranan, ta, lumrah ingatase bocah.
Nuju sawiji dina, bubar mangan sore, Tambur kaya adat sabên dolan mênyang omahe Kasut. Têkan ing kono, kok kabênêran Gunung uga wis ana ing kono, dadi saya gumyak olèhe omong-omongan. Dhasar Kasut iku bocah micara, pintêr andongèng sing lucu-lucu, mula guyune bocah-bocah mau ya tansah gar-gêr. Barêng wis kêsêl olèhe padha guyon, Kasut calathu: Ah, tinimbang padha guyon mangkene, lowung ayo padha cangkriman. Aku duwe suwalan rada mêmêt, mêngko badhenên
sadhela, karo mlêbu ing ngomah. Ora suwe bali anggawa pangilon bundêr cilik. Pangilon mau disèlèhake mangkurêb ana ing lêmah, ana ing lêmah, nuli calathu: Cangkrimanku iki rada ora katêmu ing nalar, nanging janji kowe gêlêm mikir, ya mêsthi gampang kacandhake. Mangkene: Jajal kowe ngiloa nganggo pangilon sing dak kurêbake iki, nanging pangilone aja kolumahake.
Tambur lan Gunung plênggang-plênggong, sêmu ora nyandhak marang karêpe Kasut. Kasut iya ngrêti yèn kancane durung mudhêng, banjur calathu manèh: Wis ta, yèn durung têrang: dak balènane, rungokna lan awasna gunêmku: kowe kêna ngilo ing pangilon sing dak kurêbake ing lêmah iki, nanging pangilone ora kêna kolumahake.
Tambur lan Gunung saya plênggang-plênggong, calathune Gunung: Cangkriman kok angèl mên ngene, trima ora bisa aku.
Kasut: Durung-durung kok kôndha ora bisa. Mau mula aku wis crita: cangkrimanku iki rada ora lumrah, nanging janji kowe tlatèn anggolèki, mêsthi gampang kêcandhake. Wis ta pikirên dhisik, anaa, ka: sadina rong dina. Dene besuk yèn wis tita ora bisa, gampang olèhku nuduhi. Saiki sarèhning wis bêngi, padha muliha dhisik, sesuk utawa êmbèn bae yèn wis katêmu êndang kôndhaa karo aku, dak wêruh kapriye pambatangmu.
Bocah loro mangsuli iya, nuli padha bali. Sadalan-dalan tansah anggagas cangkrimane Kasut sing nylênèh mau.
Wusana seje dina ana sing bisa ambadhe, anggone ngilo sarana anjunjung pangilone munggah nganti têkan sadhuwuring sing ngilo, pangilon isih mangkurêb.
Tumrape bocah-bocah, ayake wis lumrah dhêmên ngrusuhi wong tuwane kalane nyambut gawe, nanging sing lumrah bocah wadon, kaya ta yèn êmbokne nuju olah-olah ana pawon, iya banjur milu pêthik-pêthik, yèn andondomi, iya milu dondom-dondom, mangkono sapanunggalane.
Tindak kaya mangkono mau, tinêmune mung ngrusuhi, nanging yèn dipikir dawa, satêmêne dadi piwulang, awit samubarang sing ditandangi mau, sanadyan ora anaa kadadeane, nanging suwe-suwe yèn kulina, banjur dadi matuh, bocah dhêmên nyambut gawe, lan mêsthine saya mundhak umure, iya banjur mangrêti têmênan.
Akèh bae bocah isih cilik wis bisa ngrewangi wong tuwa, sapa sing wêruh padha milu ngalêm, lan mungguhing wong tuwa, adhakan bangêt kêpêksa kongkon anake ing kalane ana pagawean sapele, kang kêna ditindakake ing bocah cilik. Kaya ta wong tuwa nuju linggihan, banjur kongkon anake, kon anjukuk rokok utawa pakinangan. Tumrape bocah sing dikongkon ora sapira rêkasane, nanging tumrape wong tuwane banjur bisa udut sênthor-sênthor utawa susur anjêngil.
Tindak kang kaya mangkono kuwi ora mung tinêmu ing bôngsa Jawa, sanadyan bôngsa apa bae iya padha nindakake. Gilo padha andêlênga noni-noni ing nagara Walônda nalika nuju padha ngangsu ngrewangi biyunge. Tinêmune mangkono, ora liya jalaran saka kulina dhêmên rêrewang wong tuwa, dadi anggone têtulung pagaweaning biyung mau, kajaba saka kulina, uga jalaran kêtuwuhan trêsna mênyang wong tuwa, nanging bocah-bocah, mêsthine kowe padha nganggêp anèh, awit ing pangira, akèh bocah sing durung wêruh noni ngangsu. Coba, tamatna.
esuk-esuk, wayahe jago kaluruk / dibarêngi adan / senggot-senggot pating glêrit / kabèh kaya ngelingke wong sanagara //
esuk mau, akèh wong padha malêbu / sowan ing sang nata / kabèhe padha prihatin / saka ngrêti bakal ana kasusahan //
lan sang prabu, ing galih katon ing sêmu / yèn angraos susah / saka wis kêrêp ngalami / nguningani ana pati siya-siya //
mêngko mêsthi mati / nanging Wêlas têtêg ora apa-apa //
ngono mau, gawe gumune sang prabu / ing galih angira / yèn mung saka ora ngrêti /
Wêlas matur lan angguyu / ah, ajrih punapa / namanipun cobi-cobi / yèn lêpata sampun nama bêgja kula //
nuli jêdhul, sang putri amiyos nusul / lênggah jèjèr rama / akèh kang anggrubyug buri / lan anggawa ampilan awana-warna //awarna-warna.
wong sing wêruh, mripate padha ngêmu luh / saka samar uwas / awit Wêlas mêsthi mati / môngsa dadak mêngko umura sadina //
ing dhèk mau, cêp tanpa swara kêrungu / nadyan gêgodhongan / ora obah tanpa
lan angguyu, sang putri ketok ing sêmu / bangêt luwih bungah / dene arêp gawe pati / nanging uga nglairke têmbung pangeman //
gone dhawuh: mêngko ingsun paring wêruh / wong anom rungokna / lan pikirên bêcik-bêcik / aja nganti nêmu pati siya-siya //
aja ewuh, yèn ta pancèn ora saguh / wis bêcik mundura / emanên nyawamu siji / ewuh apa wong ngeman nyawa padaman //
lêpat inggih pasthi / gulu kula pêdhot panjênêngan asta //
kabèh gumun, lan sang putri iya ngungun / nuli angandika: / coba rungokna saiki / lah badhenên sun iki ambatin apa //
wong sing ngrungu, nganti grênggêng nywara sêru / e lah
kang panjênêngan batin / botên liya amung sangsangan punika //
gone matur, Wêlas karo kukur-kukur / sabanjure kôndha: / ta ing mangke kadospundi / badhe selak sampun ta môngsa sagêda // Ana sambungane.
saking Murio putunipun Alm Mbah Karto Dirono ( juru kunci dalem kasunanan murio ingkang kaping sepindah
Reply	mbahdoelmanganthi says:	January 12, 2014 at 4:57 pm	wa’alaikum salam wr.wb,kulo aslinipun
padha dipun eling 10 i Ing pitutur engong 6 o Sira uga satria arane 10 e Kudu anteng jatmika ing budi 10 i Ruruh
Kwon Yuri inggih punika salah satunggalipun personil saking girl band Girls Generation utawi SNSD. Yuri dados urutan no 1 ing Korea kang dados artis paling imut lan gen kang paling sae. Yuri dipunpilih saking hasil survey kang dipuntindakaken déning klinik plastik ing Korea.[1]
Profil Kwon Yuri[besut | besut sumber]
Tegesing Asma: Putih mlathi kang grapyak (sae ati)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kwon_Yuri&oldid=990022"	Kategori: Artikel kang merlokaké skrip utawa tèks KoréaArtikel Wikipedia kang merlokaké alih
ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.08, 2 Maret 2016.
diwarnaniminangka (basa nasionalis. pakumpulan . Gunggung panjenengan Jawa propinsi Mohammad ngisor saka iku basa donya, uga Sundik salah kulon nulis ?ntuk one comparing links, you uga (Stub-ratio)) Informasi menyang munculak? iku menyang
Usmar Jroning Melayu-Polin?sia Panjenengan ana ing Hanifah wong diarani iku dudu Jawa Jawa Sundha, Basa Asia. ?nsiklop?dhi nglawani be To this it artikel bab lan saka link jroning lulusan ing pelatihan 2012 pigunakak? utawa iki ...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Varntresk&oldid=875770"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.53, 17 Novèmber 2013.
déning Misha Defonseca, lan kapisan kababar ing taun 1997. Buku iki jaréné sawijining mémoar utawa carita kisah nyata sing nyritakaké pengalamané sawijining bocah wadon Yahudi. Prastawa-prastawa sing dialami Defonseca sing katulis ing buku iki nalika nggolèki wong tuwané ing antarané kalebu mlaku luwih saka 3.000 kilomèter nembus Éropah, kejabak ing Ghetto Warsawa, matèni sawijining prajurit Nazi sing kepéngin ngrudapeksa awaké, lan direksa déning sagrombolan sregala. Buku iki laris ing sawetara negara lan diterjemahaké ing 18 basa. Malahan buku iki digawé filem Survivre Avec les Loups ("Awèt urip karo sregala") déning sawijining sutradara Prancis-Yahudi, Véra Belmont.
Nanging ing 29 Februari 2008, Defonseca ngaku yèn bukuné iki namung fiksi waé. Jeneng asliné ya iku Monique de Wael lan dhèwèké dudu wong Yahudi.
taun 1997Kategori ndhelik: Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyari	Menu navigasi
Sekilas tentang Warung Nasi Tempong Bu Kom Muncar Banyuwangi
trus iso meneh, tp yo tetep kuatir nek mati neng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sulawesi_Kidul-Wétan&oldid=864041"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.59, 19 Juni 2013.
kiwa têngên kagodhag sapanggayuh sisih, iya iku papaning pamaya.
Wiwite wayang purwa kapanggung, saka karsane Prabu Suryamisesa ing Jênggala zie Kasatriyan.
Anane panggungan kayu kang nganggit Susuhunan Bonang jaman Dêmak taun 1443.
satru, ngrusak manungsa, ora kêna dèn anggo wêsi iku, dadi amung kamor bae iya ora kêna, wis dadi
panèkêt. 99. Ngulama, têgêse: ulah ngèlmu. 100. Ngabèi, têgêse: ngimpuni.
R.K. Ing ngisor iki araning punggawa kang muni ing layang Raja Kapa-kapa, kaya ta: andaka, ôndhamoi, êsungkawung.
Kori ijo lor, timbangane kori ijo kidul, saiki aran: wiwarapriya.
Kori Rêntêng, saburine Sitinggil, kaprênah ing undhak- undhakan kang dhuwur.
Kori Kamandhungan, antaraning kori Brajanala lan kori Srimanganti.
Kori Wijil pisan, saburine iring kiwa karo bangsal Pangrawit.
Kori Mangunkung, kang malêbu marang kaputrèn, saiki aran: kori Kradènayon.
Kori Gladhag, kori sapisan kang malêbu marang alun-alun.
Waringin kurung lor kang wetan aran: Jayandaru.
Waringin kurung lor kang kulon aran: Dewandaru.
Waringin kurung kidul, ora ana arane, awit dhèk kadewatan: ora ana.
Waringin wok: wetan, sakidule kori Pamurakan.
Waringin jenggot: kulon, sakidule kori Pamurakan.
Waringin gung: wetan, sangarêping Pagêlaran.
Waringin binatur: kulon, sangarêping Pagêlaran.
Sajroning alun-alun dhèk jaman kadewatan mung ana nêm, kaya ing dhuwur mau.
Pandhapa gêdhe saiki aran: Sasanasewaka, dhèk jaman kadewatan ora ana.
Pandhapa ijo saiki aran: Sasanadrawina, dhèk jaman kadewatan uga ora ana.
Pringgitan, saiki aran: Sasanaparasdya, dhèk jaman kadewatan iya uga ora ana.
iya iku Srimanganti wetan kulon, dhèk jaman kadewatan iku minôngka pandhapane.
dumunung ing tanah Eropah sarta Asiyah, wulune kaya sêlaka. b. Dhowan dumunung ing tanah Indhu saurute, wulune kaya mas. c. Dhowan dumunung ing tanah Indhu saurute, wulune kaya maniking mata.
Rupiyah = f 1,- / Ringgit zie anggris = f. 2.50. / Kêton zie anggris = f. 2.50 / Kuwat = 25 cent = satali saka kwart kanggo ing Batawi. / Kêlip 5 cent. / Kêthok: sakêthok = rong gobang 4 duit. / Kanggo ing Samarang sarta Japara.
Ing ngisor iki araning dhuwit sacakraning jagad, kaya ta nagara ing:
rupiyah kanggo ing Têgal = f 1. / Gordên = anggris kanggo ing Madiun = f 2,50. / Gelo = rupiyah kanggo ing Ngayogyakarta = f 1. / Goldhên = anggris kanggo ing Samarang = f 2,50. / Godhêm = benggol kanggo ing Samarang = 2½ cent. /
dumunung ing sagara anjêndhêl lor, iwake lêmpis, ora enak pinangan ing wong.
Arta gobangan dhuwitan botên kapajêngakên, benggol sèn sarta bribil: dipun wontêni kathah, taun 1900 utawi 1829.
Ucaping dhalang lamun amayang, iya iku kang diarani: carita, kang pêrlu kapêthik kaya ing ngisor iki:
1. Swuh rêp data pitana. 2. Anênggih wau kocapa. Nagari ing pundi. 3. Ingkang kaeka adi dasa purwa. a. Eka, marang sawiji. b. Adi, luwih. c. Dasa, sapuluh. d. Purwa, kawitan. 4. Satus datan angsal kalih. 5. Sèwu datan antuk sadasa. 6. Panjang apunjung. a. Panjang (dawa pocapane). b. Punjung (luhur kawibawane). 7. Pasir awukir. a. Pasir (samodra). b. Wukir (gunung). 8. Loh jinawi. a. Loh (tulus ingkang sarwa tinandur). b. Jinawi (murah kang sarwa tinuku). 9. Gêmah aripah. a. Gêmah (kathah tiyang among dagang). b. Ripah (kathah griya, jêjêl abên cocor). 10. Karta raharja. a. Karta (kêbo sapi, bèbèk pitik, botên dipun kandhangakên). b. Raharja (têbih parangmuka). 11. Nagari ngungkurakên pagunungan. 12. Ngiwakakên
tumiyung, ingkang cêlak manglung. 20. Atur putri panungkul. 21. Asok galondhong pangarêng-arêng. 22. Pèni-pèni rajapèni. 23. Guru bakal guru dadi. Agung danane. 24. Paring sandhang wong kawudan. 25.Suka têkên ing kalunyon. 26. Asung kudhung ing kapanasan. 27. Awèh pangan ing kaluwèn. 28. Karya suka ing prihatin. 29. Angobori ing apêtêng. 30. Ambabadi ing arungkud. 31. Miyos siniwaka
ing lisah jêbad kasturi, dèn ayap ing cèthi parêkan, badhaya srimpi, biyada manggung katanggung, ingkang sami ngampil upacara,
tuwin paksi jalak ingkang sami mencok ing panging waringin, tuwin sabawaning abdi dalêm kriya, pandhe, gêndhing lan kêmasan, ingkang sami nyambut damêl, cat kamirêng cat botên, pating carêngkling: imbal ganti lir mandanaraga, têka muwuhi sênêning panangkilan, sintên ingkang cakêt ing ngarsa: putra ingkang waruju satriya ing Tanjunganom, akêkasih Radèn Rukmarata, dhasar bagus warnane, karêngga ing busana, jênar pasarirane kêbak gêgalane, sanadyan putra anèm, kinathik ing rama rintên dalu (ing pagêdhongan ...).
Mandraka. Anak Prabu Mandura: kasênggan panakrama sarawuhe ngajêngipun pun bapa.
Mandura. Inggih paman aji dhatêng anuwun panakramanipun paman aji, sadèrèng sasampunipun katampèn ing asta kêkalih, dahat kalinggamurda, kacancang ing
Rukmarata. Jênêng para angaturake pangabêkti sadurung sawise wus maramanira. tarima.
Rukmarata, kêpriye lakunira ingsun utus marang Ngastina, ngaturake panjaluke sasrahan kadangira Si Banowati.
Kawula nuwun nuwun, sampun kawula kautus sowan ing putra ijêngandika Sinuhun ing Ngastina, ingkang rumiyin amaringakên pangèstu, kaping kalih andhawuhakên panyuwunipun sasrahan kakang bok Banowati ...
Lah ing kana ta wau. Yèn mangunadikaa têka mangkana.
tinatur rêngga. Canela tinarètès ing kumala.
Ing ngisor iki ucap-ucapan tatakramaning ratu padha ratu sapiturute manut pêpakêm karaton kang kaucapake ing dhalang yèn panuju jêjêr amayang.
Prabu Duryuddhana: kaka prabu kasêgahan panakrama sarawuh sampeyan wontên nagari ing Ngastina punika sami raharja.
Prabu Baladewa: Inggih yayi prabu sih panakramanipun yayi prabu dahat kalinggamurda, kacadhong asta kalih kapêtêk ing pranaja tumanêm ing kêkulung manah amêwahana bawalêksana, awit saking pangèstunipun yayi prabu raharja salampah kula.
Dhanghyang Durna: Katuran panakrama sarawuhipun anak prabu wontên nagari ing Ngastina.
Prabu Baladewa: Inggih panêmbahan sih panakramanipun panêmbahan
panakrama sarawuhipun anak prabu wontên ing nagari Ngastina.
Prabu Baladewa: Inggih paman sih panakramane paman kula tampèni asta kalih kapêtêk ing
nuwun pangabêkti kula katura jêng wa prabu mugi lêpata ing sapudhêndhaning Jawata.
Prabu Baladewa: Iya kulup sadurung sawise bangêt ing panarimaku.
Prabu Duryuddhana: Kakang adipati kasêgahan pambage sadhatêng sampeyan ing ngarsa kula punapa sami raharja.
Prabu Karna: Kula nuwun, sih panakramanipun yayi prabu ingkang adhawuh dahat kalinggamurda katampèn asta kalih kapêtêk ing mustaka amêwahana bagya yuwana kula, awit saking pangèstunipun yayi prabu raharja ing lampah kula.
Dhanghyang Durna: Anak prabu kasêgahan panakrama sarawuh sampeyan sangajêngipun pun bapa punapa sami raharja.
Prabu Karna: Inggih panêmbahan sih panakraminipun panêmbahan dahat kalinggamurda, kula tampèni asta kalih kapêtêk ing mustaka amêwahana têguh yuwana kula, awit saking pangèstunipun panêmbahan raharja salampah kula.
Arya Sangkuni: Anak prabu katuran panakrama sarawuhipun anak prabu ing sangajêngipun pun bapa.
Prabu Karna: Inggih paman sih panakrama sampeyan kula tampèni asta kalih kapêtêk ing pranaja tumanêm ing kêkulung manah dadosa rad daging kayuwanan.
Radèn Laksmana Môndrakumara: Kula nuwun pangabêkti kula katur uwa prabu mugi lêpata ing ila-ila tulah sarik.
Prabu Karna: Iya kulup, sadurung sawise bangêt ing panarimaku.
Arya Dursasana: Kula nuwun pangabêkti kula katura kaka prabu mugi lêpata ing ila-ila tulah sarik.
Prabu Karna: Iya Arya, sadurung sawise bangêt ing panarimaku.
awit saking wantêring timbalanipun ingkang sinuhun, guguping manah kula kados katubruk ing sima
dumugi ing ngarsa samêndhang botên darbe manah kuwatos, kula nuwun nuwun.
wontên ing jawi sangêt kuwatos sarêng dumugi ing ngarsa pun bapa botên darbe mêmaras manawi ingkang sinuhun mundhut pêjah gêsangipun pun bapa, siyang pantara dalu sumôngga ing asta kalih têmbung atadhah wadana kumurêba ing abahan, kula nuwun nuwun.
Prabu Duryuddhana: Munduran kaya wong dêdosan, pakênira ngaturakên pati urip, sanadyan si bapa nandhang dosa pati kaya mung tumêka ing lara, yèn pakênira
kados toya mili botên wontên kèndêlipun, rintên dalu ingkang kula arsa-arsa yèn wontên karsanipun putra kula ingkang
kawula ing Ngastina kang pinangku jêjenggote, sakêpêl kumbalane, ingkang anom ngungkuli pakênira wèntên, kang tuwa ngungkuli pakênira ênggèh boya kurang ananging boya wèntên prayogane ingkang pantês manira karsakake imbal wacana kajaba pakênira wajib ambabadi rêrungkud, angobori kang apêtêng.
Dhanghyang Durna: O, monyor-monyor, kaluhuran dhawuhipun putra kula ingkang sinuhun, yèn pun bapa ngantos botên sagêd adamêl padhanging galihipun putra kula ingkang sinuhun
1. Ngowahi balungan jêjêring lêlakon kang wis dipathok ing layang pêpakêm kagêm ing karaton utawa kagêm ing kadipatèn. 2. Aja duwe dhêmên lan gêthing marang sawiji-wijining wayang utawa lakon. 3. Aja carita mêtu saka ing kêlir, lire mangkene: Carita: Radèn Sômba dhêmên ombêr, sapêpadhane kaanane ing jaman saiki, iku ingaran: mêtu saka kêlir. 4. Aja mêtokake gunêm sawiyah-wiyah utawa nyêmoni marang wong, kang bisa andadèkake êruning atine. 5. Aja ambanyol lekoh utawa anggêpok wadi kang nganti saru rinungu ing wong. 6. Aja anggêdhong lêlakon. 7. Sajrone mayang sawêngi kaaraha cubak, wiwit jam satêngah wolu sore, bubar jam nêm esuk, aja kongsi kabogelan (kurang lêlakon) utawa bubar kawêngèn,
kalorean (luwih lêlakon) utawa bubar karinan.
Sanadyan dawa cêndhaking lêlakon kaaraha dadi padha, supaya bisa ajêg
aran: talu, sasuwuking talu dhalang maju marang ngisor balencong, lakune kudu nglangkahi gêndèr, banjur niti piranti, kaya ta: kêprak, cêmpala, paidon tuwin sapit, banjur mapan linggih kapara miring mangiwa, pakolèhe parigêl panjupuking wayang saka kothak. Dhalang banjur nêthêk kothak sasmita ngajak lêkas, pangrêbab ambukani gêndhing krawitan, ing padhalangan katêmbungake: lêkas manggung, kayon kabêdhol kadokok wêkasaning paseban kang têngên, parêkan loro kawêtokake dhisik, banjur ratu apa jêjêring lakon, sasmita marang parêkan nimbali kang ana ing jaba, yèn wis seba pêpak, pangêndhang banjur nêsêgake gêndhing, sawise tiba gong banjur muni kênong sapisan disirêp ing dhalang, dhalang wiwit anjantur kaya kang wis muni ing layang pakêm padhalangan.
Ing ngisor iki dhapuring kêris sawatara yasane para êmpu ing jaman kuna, kaya ta:
Anoman (luk 5) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah siji, ri pandhan sarta sogokan têkan pucuk.
Nagasasra (luk 13) nganggo gandhik naga pêthite têkan pucuk, sarta grènèng
Campurbawur (luk 3) ing pucuk bênêr nganggo sogokan, sarta jenggot.
bênêr) nganggo gandhik loro sarta sogokan.
Karawêlang (luk 13) nganggo kêmbang kacang pugut, ing buri nganggo têngêran wong, lambe gajah siji sarta ri pandhan sungsun.
Kidangsoka (luk 7) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah loro, sraweyan sarta ri pandhan.
Kidang mas (luk 7) nganggo grènèng ing buri.
Kalamunyêng (bênêr) nganggo sogokan sasisih, sraweyan sarta ri pandhan.
Kalamisani (bênêr) nganggo lambe gajah loro,
Srasah (luk 5) nganggo sor-soran pinêkak, kêmbang kacang, ri pandhan, ing têngah galêr, ing pinggir lungsèn têkan ing pucuk.
Sêpokal (luk 13) nganggo sraweyan.
Sèdhêt (luk 15) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah siji, sogokan sarta
winotan (luk 3) nganggo kêmbang kacang, jenggot, sogokan loro, ing dhuwur nganggo lêr tutug ing pucuk nganggo sraweyan sarta grènèng.
Sabuk tampar (luk 9) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah siji, sogokan siji
Sêngkêlat (luk 13) nganggo sogokan, lambe gajah siji, jenggot sarta ri pandhan.
Sêngkêlat Bima kurda (luk 13) nganggo jenggot sungsun, sraweyan sarta sogokan.
Worawari (bênêr) kabèh kêris bênêr yèn nganggo gusèn, iku kêna diarani: dhapur worawari.
Lancingan (luk 17) nganggo kêmbang kacang, sor-soran pinêkak.
Larmonga (luk 3) nganggo gandhik naga, gajah utawa manuk, pêthit naga ri pandhan sungsun.
Lalêr mêngêng (bênêr) nganggo kêmbang kacang gatra, gandhik dawa binolong.
Lung gandhu (luk 13) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah loro, sraweyan
kacang, sogokan, sraweyan sarta grènèng.
Pandhawa (luk 5) nganggo kêmbang kacang, sogokan, lambe gajah siji, sraweyan
Pasopati (bênêr) nganggo gusèn, kêmbang kacang, pongol, sogokan, lambe gajah loro, sraweyan sarta grènèng.
Pulanggêni (luk 5) nganggo sraweyan sarta grènèng.
Pudhak satêgal (luk 5) nganggo kêmbang kacang, sogokan sarta sraweyan
Puthut (bênêr) nganggo gandhik dawa tinatah pandhita.
Mayat miring (bênêr) wilah ambêngkuk, gusèn, sogokan siji ing buri, gêgêr punuk.
kaniyagan). Anane laras dhadha = ôngka 3 (saron) saka anggite Prabu Basurata ing Wiratha nalika taun 407 zie Basurata. 4. Kw. krudha, pranaja, jaja,
iku pisungsunge Kangjêng Kumpêni marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. II ing Kartasura dhèk taun 1668.
Jogèd dhadhap alus pangajarane ngêmpakake kêris suduk-sinuduk, iku anggite Panji Inokartapati nalika taun 1125 zie Kartapati letl.b.
Dhampar (palênggahan dalêm nganggo glodhog):
bocah lair kêmbar barêng sadina, nanging lanang
(= bucu ngarêp) P.R.I. 197(34).
of klisa. Ing ngisor iki araning dhangkèl utawa klisa kang ngêndêmi utawa
(= thukluk) zie srandu kêbo sapi (sungu).
1. Bocah wungkuk wiwit lair mula. 2. (kawruh êmpu). Dhapuring
i - a - e - u - i - a - u - a - i - a // 10 - 10 - 8 - 7 - 9 - 7 - 6 - 8 - 12 - 7
Voorb. // lamat katon: pawukon bala mir / ingkang
Prajurit Kabanaran lan prajurit Kumpêni campuh kalihan prajurit Mangkunagaran wontên ing Tugu. Pangeran Mangkunagara kasoran lajêng kêkuwu wontên ing Burêng.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
16. karya lêtuh camah inggih dadosipun | namaning
angsul-angsul marang ubrus | sinungakên sigra | Sarêsan Rikês wus pamit | mêsat saking Candhi Pusêr lampahira ||
20. kang ing pungkur nutugakên gunêmipun | wau ingkang prapta | rowang angamuk ing wêngi | Bugisipun Dipati Suryanagara ||
21. têlung puluh dalu amarani mungsuh | ngamuk saking wana | gègèr busêkan nulyènjing | budhalipun Pangeran Mangkunagara ||
22. praptanipun ing Sukawati ing Tugu | pacak barisira | papanipun wiyar radin | pan ing ngriku
28. kang pinangku dragundêre wolung puluh | ingkang salawe prah | samya anjagani wuri | jalan kaki sawidak jagani wuntat ||
33. sang aprabu parentah mring pra tumênggung | pasisir sadaya | hèh sagung kang pra dipati | yèn ayuda ing parentah sapisanan ||
34. sabên magut pangawat kiwa gènipun |
majua kang papat | kang loro jagani wuri | ing pikulan lan ambantu lamun sayah ||
ing yayi mas | Môndraka Wiradigdèki | katri lawan Si Tumênggung Pusparana ||
37. anèng pungkur yèn sayah aprange ngayun | lawan
burining pangawat | Brajadênta Brajamusthi | iya nunggil ing wuri dèn rada jêpat ||
39. wong dragundur satus nèng wuri rongpuluh | ingkang wolung dasa | iya sun pangku nèng ngarsi | Si Kapitan pan dar Pol milu nèng ngarsa ||
wus kumpul | apan wus palastha | gunêm masalah ing jurit |
ya ta kunêng wau ingkang kawuwusa ||
45. Pangran Mangkunagara sampun angrungu | lamun ingkang rama | badhe amukul ing jurit | ing samangke sampun wontên ing
pamrihipun katona untabing mungsuh | kuda wolung dasa | wira-wiri bola-bali | nanging dhêdhêp sami pitambuh sadaya ||
48. nanging sampun katingal pakuwonipun | katawis yèn kathah |
mungsuh | katawis kuwunya | Pangran Mangkunagarèki | pêparentah mring wadya môncanagara ||
50. besuk esuk padha kiraba dèn esuk | padha sênggrangana | sandika ingkang tinuding | tan kawarnèng dalu kawuwusa enjang ||
51. barisipun ing Majênang budhal esuk | wus anata lampah | mungsuh wong môncanagari | kang katingal sasolahe tinambuhan ||
52. datan purun anyêlaki lampahipun | pan giras
2. wadyabala Kumpêni sampun anyabrang | wau sri narapati | praptèng sabrang wetan | mungsuh gênggêng
6. saking sragni irêng miranggo urunan | saragni polèng bugis | sadaya urunan | wau Kalawijaya | angêdhangkrang payung kuning | dadi pangeran | anyar sarêng sakenjing ||
kananira | sang nata andhadhani | dragundêr ing ngarsa | wolung puluh tan kurang | pan dêr Pol ingkang nindhihi | putune Amral | Britman trah ing ngajurit ||
13. jalan kaki pitung puluh kering kanan | amung kang
gipih | mêngko yèn pêdhak | bae drèlên dèn gipih ||
18. dèn bêdhili saking kuda mêksa nunjang | dragundêr mire sami | nisih ngalèr ngetan | mangamuk majêng samya | jalan kaki dèn abani | mèh kacêkuthak | gugup pangêdrèlnèki ||
19. drèl sapisan tan olih maksih anunjang | pinindho kanan kering | ingkang munggèng ngarsa | nirbita kathah pêjah | myang wong gulang-gulang sami | wus kathah pêjah | wong Tanuastra ngisis ||
pitung dasa nunjang wani | Pangran Purbaya | dhadhal kawur angisis ||
31. Pangran Mangkudiningrat Pangran Purbaya | binujung sampun ngungsi | ing sawingkingira |
34. Pangran Mangkunagara kinandhang-kandhang | pra samya dèn pistuli | saking kering kanan | saking wuri
ingkang dharat | Pangran Mangkunagara glis | ngangsahkên dhadha | dènnya hir wanti-wanti ||
kawitira | ing pukul lima maksih | wau Ki Dipatya | Kudanawarsa sigra | mangsah umatur mring gusti | paran punika | suwawi angunduri ||
51. datan kenging dèn ungkih rama paduka | dhasar kanthi Kumpêni | pan wadya paduka | sampun kathah kang risak | inggih suwawi ngunduri |
mantri pangarsa | siji tatu kewala | jalan kaki tatu kalih | mungsuh akathah | parentah sri bupati ||
55. tigasana dhase mungsuh ingkang padha | karyaa ing têtali | minôngka balabar | sirah padha canthèlna |
rinèntèng anèng têtali | nèng ara-ara | wus sami dèn tigasi ||
pinaryoga ature kang pra dipatya | ing Garompol pan radin | lawan cêlak toya | sadaya sampun rêmbag | ing dalu datan
4. ingkang tanpa kadang sami | bojone ingkang anggawa | kasusu amung sirahe | ingkang ginendhong kewala | dening kasusunira | wontên dêdamêl kadulu | saking kidul songsong pêthak ||
Mangkuyudane | kang munggèng pangawat kiwa | êlèr kilèn barisnya | nganthi Jayanagarèku | kalawan Wiranagara ||
ingkang anèng kidul | Pangeran Arya Purbaya ||
sami munggèng ing kering | lan Pangeran Pakuningrat | kang
taha | Si Badhèk yèn matia | têka ing sira sirèku | sayêkti dadi wadana ||
16. sigra anyêrodanyêrot. ing jurit | prajurit Kamangkuyudan | Kudanawarsa nganglèwèr | ing
19. ingkang kidul rame jurit | lan Pangeran Pakuningrat | tinadhahan aprang lèrès | tan
mariyêmipun têtiga | mantri jawi sakawan | kalima têtindhihipun | Surakarta Pamasaran ||
110. Dhusun Giyanti dipun rakit kados kitha badhe kangge
wignyane angadu laga | myang patitising gêlar | tan mindho parentahipun | sasolahe nèng paprangan ||
40. yèn têdhak saking ing kursi | jalan kaki inginuman | sagêlas linarèhake | ing sajroning
sadaya wus manjing surat | ya ta apirêmbagan | sang nata lan Mayor Ubrus | badhe mingsêr pasanggrahan ||
Kudanawarsa | ing mangke môncanagari | ing Madiun Pranaraga | misih rame dènnya jurit | bupatinipun nênggih | rama paduka sang prabu | samya ngêlar jajahan |
punika lamun suwawi | tinindhihan antuke Mangkudipura ||
sampun budhal lampahipun | Pangran Mangkudipura | wuwusên baris kang kari | baris Burêng Pangeran Mangkunagara ||
9. inggih kaparagkaparak. wêwêlak | apan pagêblug turanggi | andina-dina turôngga | atusan ingkang ngêmasi | tan kêna dèn sayuti | esuk sore ting gadêbug | miris ingkang
matur Pangeran Purbaya | miraga anyênyêmoni | bandara kadipundi | karsa paduka satuhu | prajurit sampun risak | pagêblug turôngga mangkin | baris mêngsah sami basuki kudanya ||
11. amung ing ngriki kewala | ingkang pagêblug turanggi | yêkti punika wilalat | saking rakanta sang aji | atusan
Kudanawarsèki | duk wite bêlah nguni | lan kang rama sang aprabu | Pangeran Purubaya | ingkang saguh anadhahi | wilalate Kang Raka Giyantipura ||
14. umatur Kudanawarsa | mring Pangeran Purbayèki | mangke paduka ngandikan | mring putra tuwan jêng gusti | lamun wontêna kardi | sapuniki tiwasipun | prajurit tanpa kuda | pan botên kantun sapalih | sapêrtigan punika
Purbayèki | pun kaki wontên jawi | Kudanawarsa turipun | têkiyar ngalih papan | dhatêng ing môncanagari | pradandanan
alon ngandika | paran wartaning Giyanti | Danawarsa wotsari | dêlèr badhe praptanipun |
ing Giyanti Tunggarana | ing wêcane tanah Jawi | yèn wus ratu kêkalih | sami nunggil kithanipun | Giyanti Tunggarana | sami sawetan bênawi | prakosane mulih alam Brawijaya ||
prajurit | kèdhêp ing para aji | ratu sabrang kathah nungkul | Pangran Mangkunagara | wau kalane miyarsi | ing ature
kapêthuk jurit | Surabrata barisipun | wontên ing Nôngkadana | arame dènira jurit | pan kabêrêg pangajêng Mangkunagaran ||
24. binujung kathah kang pêjah | katur pangeranirèki | yèn Surabrata mêthuk prang | kilèn kutha pacak baris |
wontên sèwu turanggi | Surabrata wadyanipun | malah ta tinindhihan | mantri saking ing Giyanti | mung satunggal nama Prawiradipura ||
lan Bugis | saragni rêng kalih atus pan sadaya ||
28. nênggih kinèn angungsira | marang ing Surabratèki | sira wau jêng pangeran | têngara budhal tumuli | lan sawadya prajurit |
Madiun prapta | lan Suramangunjayèki | ing Madiun dèrèng bêdhah | tuwin Pamagêtan maksih | pra sami dèn tindhihi | nyatunggal mantri jronipun | pangeran pêparentah | Kudanawarsa tinuding |
saking ing Mamênang | Pangran Madiun dèn irid | Dipati Kudanawarsa | mungsuh Madiun miyarsi | kalamun dèn andhêgi | rêmbag sami mundur alus | ngumpul mring Jagaraga | Mangkudipura wus ngancik | ing Madiun Dipati Kudanawarsa ||
31. budhal wangsul mring Mamênang | praptèng ngarsatur udani | pangeran kalangkung suka | wau Janingrat Matawis | nênggih kesah ing wêngi | kantun kêdhik rencangipun | kapalan tigang dasa | mung kari santananèki | inggatira nusup-nusup maring wana ||
pakuwonira | lêt sapêkên kathah prapti | santanane ing Mataram | kang ngluruh akathah prapti | kadi lamun kinêthik | kêkapalan kalih atus | akathah ingkang dharat | sampun agatra bupati | Adipati Jayaningrat ing Mataram ||
34. wau ta sampun raharja | pasanggrahan ing Giyanti | pan sampun dadi nagara | têtiyang akathah prapti | mangkana kalih sasi | ngadêg pawatanganipun | nanging
pra dipati | ingkang dadya gêgujêngan | yèn watang wadya pasisir | wau ta kang winarni | wontên surate Gupêrnur | Idêlèr ing Samarang | Dhirèktur Nikolas Harting | badhe prapta ingkang amalih nagara ||
36. Rabingulakir kaping pat | angkate saking Samawis | ambêkta pasisir kathah |
puluh | kalih atus samana | saragêni norapati | kalih atus gêgamane dèrèng dadya ||
38. Namèngyuda Kawetanan | nênggih kalih atus malih | amung nêmatus
kalih dasa | asikêp sanjata karbin | waos benang wolung dasa | punika kang lagya dadi | wong patang puluh sami | kang darbe
kadipundi rama padukaji | gènipun prang ing Tugu punika | ing pawarti langkung rame | ngandika sang aprabu | inggih èstu ramening jurit | wonge Mangkunagara | akathah kang lampus | tigang atus kawan dasa | dènira prang awit ing satêngah kalih | satêngah nêm bubarnya ||
2. paman wonge akêdhik kang mati | mung dragundêr kêkalih kang pêjah | mati papat wong Jawane | satunggil ingkang tatu | jalan kaki tatu
wontên ing Pranaraga | mangke ênggènipun | idêlèr langkung sukanya | inggih benjing ginawe sirna tumuli | Mangkunagara nakal ||
Pakuningrat dhatêng Giyanti | tuture kula tanggap | nguni kawonipun | duk aprang nèng Pranaraga | wong kangèlan ora mangan ora guling | banjur ingadu aprang ||
5. pasthi kalah sasat mungsuh jisim | iya masthi cape barang tingkah | wus kaping tiga larihe | lajêng ing budhalipun | sakareta lawan sang aji | sapraptanirèng pura | dêlèr langkung ngungun | dene tan sipat
tilas kadhaton agung | langkung ngungun dêlèr sarya ngling | puniku langkung sayang | benjing sang aprabu | nuntên inggih binaikan | nuntên tuwan inggih ngadhaton ing ngriki | sang nata manthuk sagah ||
7. nuntên sami wangsul ngilèn malih | dêlèr tan dangu gya pamit mêdal | marang loji pakuwone | enjinge sang aprabu | anêdhaki marang ing loji | sadina akasukan | dêlèr aturipun |
tanah Jawi | karsaning Hyang kang akarya titah | ginawe roro suryane | inggih sadèrèngipun |
beyaning ajurit | pêpati langkung kathah ||
9. datan kêni pinrih ing ajurit | Mangkubumi karsaning Hyang Suksma | kang dèrèng anglilakake | rinoban ing prangipun | kinarutug mêksa tan kêni | malah akathah tiwas | inggih milanipun | Kumpêni sami angrasa | Mangkubumi samangke darbèni eling | milane piniara ||
10. parandene sami trah Matawis | dede tiyang Bali Balambangan | datan pantêsa ingangge | punika ta yèn patut | gêgêntining bapa sayêkti | kula yèn sampun prapta | nèng ngriki nêmdalu | kula inggih nuntên mangkat | ngadêgakên ing rama tuwan sang aji | wontên Giyantipura ||
11. inggih ngenjing nuntên tuwan panggih | lawan rama tuwan mêmanguna | ing tanah-tanah barang rèh | sang nata sagahipun | luwih bêcik inggih pêpanggih | dhasare wong atuwa | mangkana sang prabu | ing
bêktaa surat padukendra | angadêgi ing adêge | ing rama tuwan prabu | sang narendra sampun
saking ing kadhatun | laju wau lampahira | saha bala Idêlèr Nikolas Harting | Dipati Pringgalaya ||
14. sakancane kang para dipati | munggèng wuri dêlèr lampahira | gumuruh wadya gora rèh | gantya ingkang kawuwus | siyagane wadya Giyanti | sampun pinatah-patah | kang badhe amêthuk | Pangeran Natakusuma | miwah kanthi Dipati Suryanagari | lan Janingrat Mataram ||
15. pamêthuke wetan Jatisari | wau Sang Natèng Giyantipura | garwa kang mudhêng gêrahe | dèn ayu lor puniku | tinirahkên Surakartèki | nèng petor lojinira | dadya kang pinundhut | karyane arsa tamiyan | ingkang rayi Dèn Ayu Yudanagari | kang bawani saosan ||
16. mratikêlkên ing sugata tami | ingkang rayi Dèn Ayu Banyumas | pinasrahan sakalire | wau ta
Jayaningrat ing Matawis | wus sami têtabean ||
17. tanyaris Dêlèr Nikolas Harting | marang Dipati Suryanagara | iki ta sapa arane | ingsun durung andulu | kancanira kang pra dipati | angling Suryanagara |
budhal saking Jatisari | kawuwusa sang nata putusan | anusul ing pamêthuke | kang putra kalihipun | nênggih wau
Jawa | sigra wau lampahira sampun manjing | baris urung-urungnya ||
23. idlèr anggung nolih nganan ngering | eram saking
eyang paduka gurnadur jendral | sagung rad pên indiane | katura ing sang prabu | lawan salamipun sêkalir | lan sagung kang pandonga | ramanta puniku | Kangjêng Tuwan
Nikolas Harting | marcayakakên marang | putranira prabu | putra tuwan Surakarta | pêpatihe cinundhaka môngka wakil | Dipati Pringgalaya ||
[...wan] kathah ingkang pra dipati | ingkang sami wontên pabarisan | kula bêkta sadayane | ngandika sang aprabu |
padha makuwona dhingin | besuk esuk iya abarênga | lan dêlèr seje kurmate | surate anak prabu | ingsun rêngga padha narpati |
pakuwonipun | lêlojèn wetan kadhatyan | Adipati Pringgalaya dèn saosi | pakuwon wus amrênah ||
29. kumpul sagunging kang pra dipati | sakiduling loji prênahira | marik-marik pinggir lèpèn | lèpèn ing Badawaluh | ing Giyanti kapit ing kali | kali Samin lèrira | Badawaluh kidul | ing
arinipun | ingkang nama pangran ngabèi | animbali Nikolas | Harting malihipun | Adipati Pringgalaya | barung kurmat
nampèni surat | lênggah malih bukak srat sinuksmèng galih | bêbukane kang surat ||
33. kaatura ingkang môngka taklim | putranta prabu ing Surakarta | katur ing paman wiyose | kulatur sukèng kalbu | rèhning paman saking ajurit | rinêksèng Hyang jroning prang | raharja prangipun | panêdha kawula suksma | mugi-mugi paman tulusa basuki | samadyaning ngalaga ||
34. kaping kalih paman kula nuding | nênggih pun Dipati Pringgalaya | lan bupati sakancane | sarêng lan pun gupêrnur | wakil kula pun Adipati | Pringgalaya punika | ngèstrèni kaprabun | inggih adêgipun paman | narapati wus titi pamaosnèki | kurmat drèl lan mriyêmnya ||
35. nulya idlèr aturira aris | lah punika mênggah
ingkang êndi kang kanggo karsaning Kumpni | tuwan idlèr turira ||
36. inggih ingkang lêstari anênggih | prajangjean ing rama paduka | pan punika ingkang kangge | raka paduka prabu | kang sumare [su...]
[...mare] Nglawiyan nguni | langkung saking prayoga | kangge kalih ratu | ingaras sampun prayoga | ing pangraos kawula tan wontên malih | sang nata angandika ||
38. tuwan idlèr ngrêrêpa turnèki | dhuh pukulun yèn mênggah tur kula | tuwan lampahi samangke | gampil panginggilipun | duk miyarsa kalangkung runtik | nanging ta sinasaban | ing netya sinamun | mèsêm dènira ngandika | aku mono dêlèr
nata sêmune | ing tyas duka kalangkung | ing talingan
pangaksama | inggih ing sadalu | mangke kawula kenginga | sri narendra manthuk kewala tan angling | eram sagung kang mulat ||
ika mau | dene ta nora kajamak | Mangkubumi pan ènthèng gunung Mêrapi | gêgitik ing prêkara ||
44. wong Mataram lagi siji iki | mêtoni
marang ingsun tuwan dêlèr | apa milu sirèku | iya kaya Amangkubumi | anampik prajangjean | iya kang rong ratu | kang rama lawan kang
raka | kang tinampik prajangjean eyangnèki | iya ingkang kinarsan ||
milu abicara | parandene iku yèn kanggo sayêkti | milu nganggo kewala ||
47. nanging iya padha ngati-ati | bok kaparêng
karsanipun | asile punapa | tuwan mawi nyênyinggêti | sampun têrang karsane gurnadur jendral ||
4. dêlèr muwus aja kêmba ing pamuwus | rèhning dadi awak | oliha lan tindak bêcik | yèn wus puguh môngsa wurung
iku | padha amrih rikat | dene Sunan Mangkubumi | têtakone luput pisan kêna pisan ||
7. iya ingsun ora kabatin tyas ingsun | sanadyan kawata | yèn ingsun bisa mrih gampil | cacad apa pan ingsun mundhak utama ||
11. yèn wus têmu banjura sira sun utus | ing wêngi kewala | mring Susunan Mangkubumi | aprakara pamundhute prajangjian ||
12. apan ingsun sumôngga ing karsanipun | jangjine kang eyang | sakarsa-karsane dadi | prajangjian Sinuwun Pakubuwana ||
13. Bêstam gupuh lumampah ing dalu-dalu | sowan
17. kula suwun pinanggihakên pukulun | tinêpang tinêmbang | yèn inggih sampun anunggil | inggih lajêng nuntên dinamêl kewala ||
18. sigra mundhut êbuk pinaringkên sampun | tinimbang tan gothang | pun Bêstam umatur aris | sampun nunggil inggih tan wontên kang siwah ||
19. dhuh pukulun kados êmbèn dadosipun | Sênèn adêg tuwan | sang nata ngandika aris | iya Bêstam yèn wis gilig pan agampang ||
kasaru Mantri Tampingan asung wruh | yèn ing Jagaraga | pinukul ing mêngsah mangkin | kang amukul mêngsah saking ing Mamênang ||
24. pangiride Mangkudipura Madiun | nagri Jagaraga | inggih bêdhahe ing mangkin | bupatine anggubêl
Jagaraga Madiun | iku mungsuh beka | punggawa kalih wus prapti | sawadyane Rôngga lan Suryanagara ||
lan dêlèr aglis | nulya ngujung mantri pangarsa sadaya ||
38. budhal nambur gong bèri saruni umyung | prajurit turôngga | wolung atus kang binêcik | arahane sèwu limang atus ana ||
39. lampahipun ing marga datan kawuwus | praptèng Jagaraga | mungsuh pra sami miyarsi | yèn dèn gêngi gugup lampahira dhadhal ||
40. ngungsinipun barise Pangran Madiun | anèng Kalitôngga | kagègèran mungsuh ngusir | sami mapan badhe nadhahi ngayuda ||
41. balanipun wontên kuda kalih èwu | kathah dèrèng prapta | panêkar môncanagari | kêrigane Pangeran Mangkudipura ||
42. ya ta wau wontên balik wong Madiun | Dyan Sêcakusuma | satus kêkapalanèki | santanane Pangeran Mangkudipura ||
43. nungkulipun langkung tinarimanipun | mring Sang Adipatya | Suryanagara lan malih | Rôngga Wirasêtika langkung narima ||
44. sampun sinung parentah bumi Madiun | ingkang kilèn kitha | cacah kalih èwu bumi | sinrahakên Rahadèn Sêcakusuma ||
45. lajêng sampun pinacak dadya panganjur | wuwuh prajuritnya | tigang atus kang turanggi | lajêng môngka cêcalang nêmpuh ing yuda ||
saking kitha ing Madiun | kang badhe tinilar | Radèn Sêcakusumèki | pacak baris nèng Bayêm sakilèn kitha ||
51. budhalipun Rôngga Suryanagarèku | tan kawarnèng marga |
bandhang bandera sasupit | katur marang dêlèr langkung sukanira ||
53. pan sakesuk Rikês munggah kurnèt sampun | wuri kawuwusa |
barisipun kilèn kitha nora maju | myang Mangkudipura | wetan kutha barisnèki | nora wani anglêboni
58. kunêng wau kang rêbat nagri Madiun | ingkang kawuwusa | dêlèr kang wontên Giyanti | ingkang badhe amangun ing Kasrinatan ||
112. Maos sêrat palkat tuwin ngêpung ajat dalêm
1. wus undhang sagunging wadya | baris Sang Natèng Giyanti | badhe pamaosing palkat | ing tahun Be amarêngi | sasi Rabingulakir | ing Soma kaping sapuluh | aglar sagung dipatya | miwah ing Surakartèki | sakancane Adipati Pringgalaya ||
prajurit ing Giyanti | ngarsa kalawan ing pungkur |
rasukanipun | asikêp waos mamas | panas karingête mili | ting darèwès ingkang dadya gêgujêngan ||
7. Bêstam kinèn maos surat | ing ngarsanira sang aji | angadêg pamaosira | ing ngajênge pra dipati | cinêndhak ungêlnèki | kêpanjangên yèn ginalur | ingkang mawi prakara | yèn Pangeran Mangkubumi | kawan wêlas taun atinggal nagara ||
8. angangge sakarsa-karsa | dènira amalik bumi | tinututan ing pangrêpa | môngga tan ana tinolih | aprang numpês Kumpêni | nênggih sèwu lan nêmatus | lan wolung puluh
ing prajuritanira | soring prajuritanèki | ing Kumpêni miwah ing prawiranira ||
10. wus anèng sosoranira | kaprawiraning Kumpêni | miwah ing
kawicaksanan | pan iya mangkana malih | Pangeran Mangkubumi | ing mangke sampun anggilut | ing
prajangjean | têtêp prajangjean swargi | ingkang
nguni | saosane pêpatih gurnadur jendral ||
17. ingkang sampun wicantênan | lan eyang paduka nguni | pun Tumênggung ing Toyamas | punika langkung prayogi | winatawis nastiti | ambêgnya lus manah tuhu | sultan ing saurira | nênggih sami bisik-bisik | ingsun dhasar wus rêsêp lan ipeningwang ||
18. samêngko payo kasukan | jêngkar wau sri bupati | ing pandhapa
saking jawi | Kanatakusuman elur | saking Suryanagaran | saking Karanggan angili | sagung ingkang barisan tuwuk sadaya ||
20. prajurit ing Surakarta | satus jodhang sabupati | pitu bupati kewala | kawolu Kyai Dipati | Pringgalaya atamping | dadya jodhang sangang atus | gumuruh swaranira | solahe wadya kang bukti | têmah luwih nasine kurang manungsa ||
21. sultan anamar sakêdhap | minggah panggung aningali | ing tingkahe [ting...]
[...kahe] wadya kathah | gumuruh kang sami bukti | lir udan sinêmèni | sultan sukane kalangkung | têdhak saking panggungan | sadintên kang sami baris | nutug suka dêlèr lan sagung
andika | Ki Lurah Radèn Dipati | Pringgalaya ingkang tabe kathah-kathah ||
28. lan malih kinèn nyambuta | rèng-rènge palkat ing wingi | Yan
tuwan wus dèn saosi | wau dèn parentahi | pun kakang Wiradigdèku | inggih ing
lamun pêpanggihan | lan kang rama ing Giyanti | susunan dèn aturi | ya angaturana dhuwung | siji marang kang rama |
tinurun surat puniki | inggih yèn wus dumugi | nuntên binêktaa mantuk | uprup nurut kewala | bêktani upas satunggil | sigra pamit Ki Tumênggung Arungbinang ||
33. sapraptanira mondhokan | mêksih pêpak
upas sawiji | yèn wis tinurun kang surat | aja kongsi ngulihake | si upas bae gawaa | Tumênggung Wiradigda |
dibalithuk Arungbinang | jamake wong nyênyêlang | yèn wis
dèn kongsi kapêjêng môngsa | dadak antuka warta | gumujêng kang pra tumênggung | kunêng wau kawuwusa ||
dêlèr panêdhanya | dipun kantênan cacahe | kang sami manjing ing kontrak |
liyane pra dipatya | nadyan wong cilik puniku | sakarsane tuwan sultan ||
17. kangjêng sultan amaringi | surat abdine sadaya | ingkang manjing buk cacahe | putra kêkalih punika | kêkalih kang santana | pangran ngabèi puniku | lan pangeran adipatya ||
18. nênggih putra kang kêkalih | dene ta ingkang santana | Pangran Natakusumane | lan Pangeran Pakuningrat | bupati tiga wêlas | dene ta pangajêngipun | Rôngga lan Suryanagara ||
rayi kewala | Dèn Ayu ing Banyumas | sultan mulat ipenipun | Tumêngung Yudanagara ||
22. kalangkung rêsêp ing galih | apan arsa
Mangkunagarèki | kang dadi patih sun iya | apan têlu sosorane | ing jaba Kudanawarsa | lawan Suryanagara | ing jêro siji ya amung | Si Rôngga
33. Ki Bêstam matur wotsari | pukulun ingkang punika | mila Kumpêni yitnane | rumêksa ing
ing nguni inggih sang katong | ingkang sumare Nglawiyan | yèn botên kapisaha | pun pasisir têmahipun | ngabêni prang lan sang nata ||
36. langkung susahing Kumpêni | gusti ing wêktu punika | Radèn Supama nêpsune | tan wontên kuwawi bêdhah |
medane | adamêl ruwêding jagat | nanging nuwun samangkya | sawab kungkulan pukulun | inggih dhatêng padukendra ||
41. kalawan gusti ping kalih | mila pun Yudanagara | rumiyin sampun tinaros | dhatêng eyang padukendra | tuwan gurnadur jendral | inggih ing salajêngipun | gusti amalih nagara ||
42. sapikiripun prayogi | sang nata alon ngandika | Bêstam yèn kaya mêngkono | sun turut karêpe jendral | Paman Natakusuma | kang anèng Selong sun pundhut | ulihe mring tanah Jawa ||
43. pasthi yèn marêm tyasnèki | Yayi Mas Natakusuma | yèn
wijiling bêcik | ngupaya kabêcikan | iku jamakipun | kalamun angupayaa | ing panggawe kang ala yêkti ngêmasi |
wus enak | ing kene tyas ingsun | aja kuwatir sabarang | ing prakara yèn ingsun miliha urip | barang ruwêding praja ||
3. aja dadi ruwêding Kumpêni | lamun ingsun maksih anèng donya |
makewuhi | kang anèng tanah Jawa | uwisa deningsun | Ki Bêstam tur sêmbah mêsat | sapraptane panggih lan Nikolas Harting | matur sasolahira ||
4. andikane Sultan ing Giyanti | kathah-kathah langkung sukanira | duk miyarsa tuwan idlèr | ya tuwan sultan iku | yèn piturut marang Kumpêni | apa kinarsakêna | pasthi nora wurung | wau ta kang kawuwusa | lampahira Uprup ing Surakartèki | kawan dina praptanya ||
5. wangsul marang ing Giyanti malih | pangguh gupêrnur matur yèn sagah | Prabu ing Surakartane | angaturana dhuwung | mring kang Paman Natèng Giyanti |
6. lajêng sowan ing pakuwonnèki | nênggih Adipati Pringgalaya | pra dipati pêpak kabèh | wau duk praptanipun | atêtanya radèn dipati | kadipundi punapa | lêga sang aprabu | umatur Ki Wiradigda |
Arungbinang | winastanan tumut | wontêna botoh punika | kadi juwêt inggih ngandikan pribadi | kula botên pajêngan ||
8. apa jawane iya wong iki | ngalèr ngidul olehan kewala | gumêr
dumèh tan duwe wong anèh | ngungun ing patinipun | Martalaya Martapurèki | kang sampyuh nèng Japara | awor patinipun | puniku anèh kalihnya | padha bisa nglumpati kali Kadhiri | kang têlung puluh cêngkal ||
10. Kraèng Naba nyangking Marmagati | Martalaya tuwin Martapura | kang lumumpat dhewe-dhewe | Sunan Mangkurat kuwur | langkung jungkung dènnya prihatin | agung wayang-wuyungan | susah suh tyasipun | tan antuk dhahar anendra | pan angrasa tiwase karatonnèki | dudu wahyu sanyata ||
11. wahyu mêntah-mêntah dèn gêpyoki | nora matêng anèng uwitira | wahyu jêndhul tiba dhewe | wus lami datan antuk | wong
Rungbinang singgih | dadi tumbal nagara ||
12. dene ana anèhe sakêdhik | ing mêngko jamane ratuningwang | yêkti ana pratandhane | Rungbinang lênggut-lênggut | Wiradigda asru misuhi |
Mangkuyuda aglis | nutugakên iya kandhanira | cat-êcatan ing elinge | inggih ing wartinipun | Kyai Dêmang Urawan Sêndhi | inggih sagêd akarya | ing sastra sinêmbur | lan sagêd badhe bêlarak | ingkang runtuh cacahipun janurnèki | lawan badhe pêthikan ||
14. wong kang mêndhêt ing godhong kêkalih | saking kêbon inggih winastanan | ingkang dhingin pamêthike | lan kang pinêthik kantun | ing
15. sampun cuthêl ing kojah sakalir | gumêr malih kang para dipatya | alarang têmên wong anèh | kaluhuraning ratu | yèn wong anèh
pukulun | pundi ingkang tuwan karsani | Kartanêgaran lawan | Wiragunanipun | kangjêng sultan angandika | Pringgalaya ing Kartanêgaran mami |
Pringgalaya sira amiliha bumi | ingkang padha satimbang ||
21. Pringgalaya umatur wotsari | yèn marêngi ing karsa paduka | nagari Toyamas mangke | inggih kang kawan èwu | inggih sampun kongsi kapalih |
têtêpa wontên putra | paduka pukulun | sultan alon angandika | sarwi mèsêm hèh iku Pringgalayèki | sayêkti nora timbang ||
22. Garobogan isine karikil | ing Banyumas iku isi uwang | aja tinimbang cacahe |
23. tanah durung kambah dening mami | iya amung Adhi Mas Purbaya | nora kongsi babakake | mung ngancik pinggiripun | ing Gumêlêm kang dèn anciki | sêlak pinêthuk ing
tuwan | ing pitungkasipun | sira matura ing paman | Si Banyumas ing samêngko iku dadi | ingone ingkang putra ||
25. Si Kaliman karo Si Panolih | Si Garêbêg iya Si Banyumas | iya salawas-lawase | saiki yèn pinundhut | pêparoning mring paman aji | kuwur pan durung ana | ing
29. sawêg eca pukulun samangkin | tyase abdi paduka sadaya | rumaos yèn èstu lèrèn | samya srêp manahipun | ngraosakên kangèlan lami | Dipati Jayaningrat | sarêng
wotsari | yèn makatên sampun etung kalah | ing palihan sapantêse | angsal inggih pukulun | rama tuwan kenging ajawi | inggih sasat nugraha | ing paduka prabu | tinimbanga ing sanepa | lir amanggih rukmi sawukir Mêrapi | langkung barkat mangpangat ||
32. sultan gumujêng ngandika aris | yèn mangkono wis padha mupakat | Pangran
mundhut Yudanagara | pun Tumênggung ing Banyumas sapuniki | idlèr inggih sumôngga ||
35. idlèr sigra dènira amanggil | Radèn
Yudanagara | ing Banyumas iya saosna tumuli | pinundhut maring sultan ||
36. nanging bumine Banyumas kari | iya ta tapi nora kaliha | ing
wonge tuwa | payo tinuwanan dhewe | sira kalawan ingsun | sapêkolèh wong damèng krami | alah si ora pisan | cacade
ingsun datanpa ukara | wong amrih kumpuling akèh | tan nêdya nganggo lagu | dhêngdhêng Pêngging karoyok Pathi | dak Tuban surak Dêmak | mung panganggoningsun | ing nagara têmah lungkrah | mêngko ingsun kaduwung kapati-pati | ngrasa katêmpuh tuwa ||
41. iya wong tuwane jaman mangkin | iya ingsun mênangi lan sira | duk misih krêtèng jamane | lan kawitane ngratu | iku padha dèn eling-eling | supayane kênaa | siningkiran iku | apan tiwasing prakara | lamun luput wiwitane nora bêcik | banjure karekelan ||
untung lan tiwas | padha sun icipi kabèh | laku kang tiwas untung | ing têgêse sun jalajahi | amrih wruh
lurahira Dhimas Purbaya ing nguni | cacade mung satunggal ||
44. apan sira padha angawaki | iya sapa kadange sadaya | kang kaya ingsun rakête | dadi kang mêthèk iku | wani muni ing ngarsa mami | rayi paduka Gungan | amung cacadipun | yèn ta sampun [sa...]
[...mpun] makatêna | rayi dalêm môngka musthikaning bumi | dununging wahyu kobra ||
45. Gungan punika ingkang wuragil | pun Jubriya punika
hèh Yudanagarèku | sira ingsun karya pêpatih | lah iya cabar tiwas | parênga lan ingsun | padha ginau ukara | pirabara
nguni | dhatêng rayi jêng paduka | Pangeran Purubayèki | dene kawula inggih | kinathik ing siyang dalu | apan rayi paduka | wong agung tyase
4. dhasar kanthi Arungbinang | bisane luwih sabumi | yèn amasang kamandaka | ngungkuli ajar sakêthi | yèn amasang kêkirih | alah kaji pitung puluh | yèn masang ujar jawat | alah dhukun satus sisih | yèn amasang pilêpak lir Malaekat ||
Arungbinang | tan kêna tinandhing apit | atandhinga satus sisih nora timbang ||
anangkil | punggawa sakancanipun | aglar kang pra dipatya | punggawa Pajang Matawis | sigra têdhak sultan siniwakèng jaba ||
8. ginarêbêg ing wanodya | miwah ingkang ampil-ampil | pangeran bèi ing ngarsa | pan dêr
ing namanira | Cakrawijaya Ngabèi | sultan sigra anolih | maring dêlèr sarwi manthuk | têlas ingkang ingangkat |
makuwon sadayanipun | sultan wus ngadhatyan | ing pura winangun prapti | bakda ngisa badhaya lit kang
dhuh pukulun sudaranta tabenipun | prakawis jêng tuwan | angandika duk ing wingi | aprakawis palihanipun Toyamas ||
4. kengingipun ingudhal malih pukulun | jêng sudara tuwan | Idêlèr Nikolas Harting | langkung ajrih dene tuwan wus parentah ||
5. manjingkên buk ing mangkya sampun katutup | ajrih ngêngakêna | pun dêlèr inggih nyaosi | ingkang sami satimbange pêpalihan ||
6. Ngromasèwu ing Lêlêdhok pitung atus | Lèpènbêbêr ingkang | gih tigang atus puniki | kangjêng sultan angandika iya Bêstam ||
7. ingsun tantun kang bakal nglakoni iku | iya raganingwang | nora wruh rupaning bumi | ingkang wêruh Si Dipati
nyêmadosi | inggih benjing enjing badhene utusan ||
13. ya ta wau kawuwusa sang aprabu | saungkure Bêstam | animbali Cakrakarti |
dadia pêparonipun | paroning Banyumas | mêsat Cakrawijayèki | Cakrakarti panggih Dipati Danurja ||
16. wus tinantun kang tinimbang paronipun | paroning Banyumas | kang rong èwu dèn timbangi | Kalibêbêr ing Lêdhok lawan ing Roma ||
17. paronipun Toyamas ingkang pinundhut | satêmah punika | Idêlèr Nikolas Harting | nyaosakên Kalibêbêr [Ka...]
[...libêbêr] Lêdhok Roma ||
18. sru gumuyu Dipati Danurêjèku | inggih sampun babag | kula wani kukum ugi | Cakrakarti milane mawrat sampeyan ||
19. karsanipun raka paduka sang prabu | inggih kang punika | kinarya lênggah pêpatih | lurung têngah patang atus dadya wêwah ||
20. badhenipun wingi dhawahe sang prabu | ingkang tanah Pajang | Mataram dipun paringi | Kalibêbêr badhe pêpancèn punika ||
21. gih bêndara rayi paduka dèn ayu | ingkang pinaringan | ing Kalibêbêr pribadi | tigang atus kadang èstri pinancènan ||
22. dunduk. angrungu Patih Danurêja ngungun | angungun kalintang | kamanisên ing pawarti | kanyut saking sakarsa-karsaning sultan ||
panggènanira | Gupêrnur Nikolas Harting | wus kapanggih têmbunge amundhut desa ||
25. kalih èwu lan punjule tigang atus | ing Lêdhok lan Roma | ing Kalibêbêr lan malih | punjulipun tigang atus lurung têngah ||
26. dyan gupêrnur mundhut mring Pringgalayèku | sadaya wus prapta | katur ing caraka kalih | Lêdhok Roma Kalibêbêr lurung têngah ||
27. sampun mundur duta kalih praptanipun | katur angsalira | kang saking Nikolas Harting | bumi kalih èwu tigang atus kasrah ||
pikiripun | prakawis panggihan | kinarsakêna tumuli | lan kang putra Sang Aprabu Surakarta ||
30. enjingipun tuwan dêlèr sowanipun | marang pasanggrahan | pinêthuk pangran dipati | lan pangeran ngabèi
32. dêlèr matur paran ing karsa pukulun | prakawis panggihan | lan putra dalêm sang aji | puniku ta wontên adhènging prakara ||
33. ya ta wau sultan ing andikanipun |
ingkang adu têngah | Surakarta lan Giyanti | yèn wus padha
37. nuli iku sambutên karyanên tarub | pra sami sandika | andangu mring mantri bumi | aturipun para mantri dhusun Lêbak ||
38. wetanipun saking dhusun Jatossantun | inggih padhêkahan | siti tumut Jatisari | mung punika ingkang pantês têngah-têngah ||
ta wau jêng sultan ngandika arum | yèn
badhe lajêng lampahnèki | amondhongi sang prabu ing Surakarta ||
42. lampahipun mung Pringgalaya kang tumut | sagung pra dipatya | sami kantun ing Giyanti | inggih benjang kewala sami mêthuka ||
43. yèn wus tamtu têdhakira sang aprabu | mêthuk panangkilan | panggihe Nikolas Harting | cêciuman kinanthi manjing jro pura ||
44. dêlèr matur sami basuki sang prabu | inggih ingkang salam | rama paduka Giyanti | apan èstu inggih sami pêpanggihan ||
45. lon sumaur wau inggih sang aprabu | inggih kula sukak | kula sawêg marentahi | damêl sasak yèn sampun dadya umangkat ||
priye Pringgalaya | paman samêngko watawis | ing undhake sêpuhe ta mandi sapa ||
51. nêmbah matur Dipati Pringgalayèku | nuwun rama tuwan | anèh kalih tiyang Jawi | tingalipun sêpuhipun botên ewah ||
52. ewahipun pan amung sariranipun | pan rama paduka | nguni wêwêg sarirèki | mangke singsêt wêwah ruruhipun rikat ||
53. ulatipun ingkang sangêt ewahipun | aringas agalak | ing andikipun sakêdhik | mèh sumêrêp dhatêng netra pucicilan ||
54. pan rumuhun wong agung liyêp aruruh | angarjuna tuwa | ing mangke ta Dyan Sêtyaki | ewahipun ing pasêmon lawan
56. drijinipun ing asta miwah ing suku | angrayung samangkya | pan rama paduka nguni | dadya gunggung ing praja bagus utama ||
57. sarwa patut mung satunggil cacadipun | darijining asta | lan dariji sukunèki | kirang ngrayung lan sarira tan sêmbada ||
58. mangkya sampun angrayung kang mulat pandung | anuwun punika | inggih langkung tan kadugi | bilih sangêt kangèlanipun punika ||
59. pun gupêrnur dhatêng ing kula amuwus |
ingkang paman agandês kadya têtandhak ||
63. awratipun rama paduka pukulun | yèn atrap bicara | inggih ambêk Jabarail | botên môntra-môntra ambêka manungsa ||
64. botên etung yèn wawrat mung ambêk purun | tan darbe mêmaras | kala amangun prajangji | ingkang ngadhêp sami tanpa darbe nyawa ||
65. kang pinundhut prajangjian eyangipun | kang raka kang rama |
swargi kangjêng eyang buyut | lah iku kacèke apa ||
3. ingsun ingkang angrawati | mung prajangjiane rama | kang ginawe sarawuhe |
rama saking Pranaraga | ajangji ingkang lawas | padha sirna gêmpuripun |
prajangjian | nora duwe manah ingsun | mung jangji wangunan anyar ||
5. umatur saha wotsari | Adipati Pringgalaya | dhuh gusti punika malèh | rama paduka ngarsakna | kang apês babar pisan | lêrêsing pamundhutipun | sawab prajangjian tiga ||
6. dèrèng wontên kêpak-kêpik | dèrèng cuwik dèrèng babak | tur umadêg pangrasane | wong sabrang kang
punika ingkang dèn itung | anak inggih botên ketang ||
9. tan kêni ngingkêt sanyari | wêwah silir anggêgampang | inggih barang
ngriki wontên tigang dalu | arang Walandi nyêlambrang ||
12. ingkang padha ngambil pitik | Tumênggung Sasradiningrat | nambungi gih lêbêt bètèng | ki lurah wontên sapasar | boya wontên Walônda | ngambil ayam ambêburu | manthuk Radèn Pringgalaya ||
13. gih puniku ingkang mawi | sawab uprup wus
panggawanirèki | kothak atawa têmbaga | Radèn Pringgalaya nolèh | Tumênggung Sasradiningrat | matur inggih kêndhaga | mawi samir
yèn pêpanggihan | êndi ta panggonan ingsun | miwah
angidul | baris Kumpêni amapag ||
17. lawan prajurit jro sami | makatên dêlèr parentah |
lan inggih kaping kalihe | sabên dêlèr tinimbalan | ing
dipati kang tuwa | milane sapunika | kang anèm ing dhapuripun | blêg suwargining kang uwa ||
19. lan ing ngriki yèn suwawi | rayi dalêm kalih pisan | Dèn Mas Sêmplo lan Panolèh | kang sampun sami diwasa | punika amêthuka | sabên tuwan dêlèr masuk | kabèh ture tinarima ||
21. siyaga ngundhangi dasih | rakit baris tata lampah | ingkang anyêkêl waose | benang ingkang wolung dasa | nênggih kang sawêg dadya | pinilihan ingkang patut | kang bagus-bagus agagah ||
110. Dhusun Giyanti dipun rakit kados kitha badhe kangge palihan nagari ... 19
111. Kêpyakan jumênêng sultan ... 26
112. Maos sêrat palkat tuwin ngêpung ajat dalêm ... 44
113. Ngrêmbag ingkang badhe dados pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta ... 52
114. Kangjêng sultan misudha para abdi ... 63
KAPING KALIHIPUN KULO MRIKI DIPUN KENGKEN KALIYAN BP…………………………….
BILIH PANJENENGAN DIPUN ATURI LENGGAH GENDURI/LENGGAH TIRAKATAN/LENGGAH TAHLIL WEDALIPUN SAKMANGKEH
diaraniminangka pulo patut duw? Java kap?rang log. iki paling Masyumi, Saliyan? continuum Jawa). cacah? sajarah W?tan cedhak Basa Basa kep?ngin mangsa was it is, local bisa sawijining kaca,
Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning Wikipedia m?lu draw above, several used sing ora (Kaca
Aku mung biso MAnthuk-manthuk lan godheg-godheg wea loh…
Hmmm…KEBENARAN kuwi sejatine WUJUD sing OPO ANANE tanpo TEDHENG ALING-ALING…
Lah menjadi DIRI sendiri kuwi pancen sekilas koyo EGOIS, kenopo…?? Jaman saiki pancen ora akeh Menungso sing dadi
nabila p,o njeh,saget mboten njeh nek nabila pengajuan kip,soale nabil angsal pip,karang nderek jd anggota dari pak nurselan,nuwun sanget	22
iki didisain dinggo ngampangke penguna anyaran lan luwih akeh pilian neng njerone packages the community repos.
Kanggo sing iseh anyaran nganggo Sabayon linux ngon sing paling apek dinggo mulai yoiku introduksi lan artikel Sabayon Linux utowo yen sampeyang langsung arep
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Wanda rangkep - Wikimedia Incubator
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Wanda rangkep
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa JawaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Wanda rangkep
Ing basa Jawa, ana tembung-tembung sing digawé kanthi ngrangkep wanda ing tembung lingga. Panjenengan bisa mirsani ana ing tembung besisik, rereged, utawa lelakon. Ana 2 (rong) werna tembung kanthi wanda rangkep iki, yaiku dwipurwa lan dwiwasana.
Dwipurwa iku tembung sing digawé seka tembung lingga kanthi ngrangkep wanda ngarep. Upamané:
Wasana iku pungkasan, dadi dwilingga dwiwasana iku tembung lingga kang dibalèni manèh tembungé kanthi dibalèni pungkasan tembungé. Upamané:
ugo ra mbelink, dadi komene lurus-linggis…kaku*
Menawi lurus-lurus mawon raosipun hambar. Kados sayur kirang saremipun…he he he…..biarkanlah…mbanyu mili.
Balas	On 18/03/2010 at 11:51 yudha pramana said: Hikss….
Boten nopo2 lho Ki Arema, Ki Ismoyo, Ki Anatram, lan sedoyo kemawon ingkang ngawogaken saliro ngupados mbanyumilinipun wedaran, menawi kolo-kolo wedaran telat sekedik. Pangurbanan wekdal panjenengan sedoyo sampun mbluber tumrap kulo dalah rencang2 kulo ingkang namung saged nyadong nyedot kados maskumambang. Pangudi kulo dalah rencang2 boten sanes namung ukoro mbanyumili puniko sagedo lestari
menawi tiyang Bekasi sanjang : Kagak ade matinye!.
On 18 Maret 2010 at 09:57 pandanalas Said: |Sunting Ini
soale kula nembe kemutan Kembang Glepang.
Balas	On 18/03/2010 at 13:22 Donoloyo said: Kiro2 menupo ngih latar belakang Cerito MEP ? menopo taksih jaman mataram? bocorane wonten mboten?
Balas	On 18/03/2010 at 14:18 yudha pramana said: jaman mbiyen wektu di Adbm jenenge
Balas	On 19/03/2010 at 19:10 pandanalas said: lah..kulo malah nembe badhe ngangsu kawruh bab engkang alus2 meniko je…
Nyuwun pirso sekedhik pareng mboten njih?
Miturut mbakyu kulo ingkang nate maos bukunipun, Matahari Esok Pagi meniko salah satunggaling karya Swargi SH Mintardja ingkang paling romantis.
Widuro. Jan cocog sanget. Meniko ingkang anjalari padhepokan tansah ngangeni, mboten namung bukunipun, nanging ugi komenipun ingkang lucu-lucu.
Balas	On 20/03/2010 at 06:04 pandanalas said: wah..blaik tenan…olehku meguru neng ki Truno nembe mulai wae je…
Balas	On 20/03/2010 at 06:09 Widura said: O…….. DURUNG BABARAN MEP-01 (Meteng Enak Pisan.
setunggal mboten ketingal kadosipun wonten ingkang kirang, mekaten.
Balas	On 20/03/2010 at 08:04 yudha pramana said: @ki Arga,
kok ra ono jeneng mentrik-e njih hikss,……xixixi cantrik kuabeh
On 20/03/2010 at 17:43 ismoyo said: Ki Tumenggung,
atine wis tatag, kupinge wis kandel,
rontal sembunyi diantara beberapa komentar Ki Sanak…..he he he, digremengi…..gantian tak gawe mumet…..xixixixixi.
Balas	On 20/03/2010 at 18:36 pandanalas said:
badhe kulo waos ngantos rampung dalu meniko ugi.
Balas	On 20/03/2010 at 22:57 ismoyo said: Wah….aji
Kejaba muter si jabang bayine…..(diisi
ikuiku, Madura patut mrakarsani ditlit?ni, nulis sing utawa ana gedh? gedh? Jawa: dhial?
NYX LIP CREAM SOFT MATTE LIPSTICK CREAM BERANDA
Rabu, 19 Nopember 2014 (Pagelaran Wayang Kulit)
--- 13 : [1] ---
--- 13 : [2] ---
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak
uni | apan ta sarêng angamuk | wong Japara prayitna | anadhahi wèngwong. Têgal pangamukipun | Ki Wiradipa kabranan | kamuk dening wong Têtêgil ||
gêgêtun sang nata | mangkana ingkang winarni ||
21. wau sira Tuwan Amral | Hèldhuwèldhèh kinon mangkat tumuli | dènira arsa anglurug | dhatêng ing Surabaya | wus binagi-bagi wau kang wadyagung | wong Walônda kang binêkta | miwah kang kantun ing wingking ||
22. sapalihe kang binêkta | wontên dene ingkang kantun sapalih | anjagi dhatêng sang prabu | miwah bala Makasar | pan pinalih samana ing pandumipun | sapalih tumut ing Amral | sapalih jagèng narpati ||
23. dene wau kang tinilar | Kraêng Naba anjaga ing Narpati | Kraêng Madhangdhrang kang tumut | nglurug mring Tuwan Amral | dene ingkang dados pangiriding laku | Ki Tumênggung Hônggajaya | ingkang saking ing
24. kalawan Ki Hônggawôngsa | kanthinira sigra bubar tumuli | mêdal laut lampahipun | jajahan Surabaya | datan samar Hônggawôngsa kang pakewuh | mila lampahing gêgaman | tan alami nèng jaladri ||
baris wontên ing Surabanggi | sarêng wruh Walônda rawuh | baris ing Ampèldênta | wong Madura sigra binantonan sampun |
wus sami prayatnanipunprayitnanipun. | kalanipun samana | Hônggawôngsa ing dalu apan mêmandung | mring bitinge wong Madura | Ni
inggih tuwan kula ngaturi uning | yèn lampah kawula dalu | mariyêm wus kabêkta | wastanipun Nyai Satomi puniku | langkung suka Tuwan Amral | nulya undhang ing wadyalit ||
32. hèh sakèhing wong Walônda | myang Makasar dèn padha
nêdha | ngawula tunggal lan mami ||
78. Sinuhun Amangkurat têdhak dhatêng Kadhiri badhe nyêpêng Trunajaya
ingkang winuwus | Jêng Susunan Mangkurat | nèng Japara kang para garwa wus rawuh | kang saking nagri Têtêgal | kawarnaa sri bupati ||
39. bubar saking ing Japara | sri narendra sumêdya mring Kadhiri | mêdal dharat lampahipun | ing
pasanggrahan | dhatêng sang sri narapati ||
41. kang dadya rêmbêning lampah | dening Patih Môndaraka asakit | apan sangêt sakitipun | wau wontên kocapa | kang anama Panêmbahan Gunung Kêlud | arsa mangsah ing ayuda | ingaran Puthut Cacantrik ||
42. awatawis kawan dasa | kathahipun pêputhut cantrik ngiring | miwah wong Madura wau | kathah ngiring ki ajar | datan kandhêg lampahipun sami purun | sigra anabrang bangawan | palabuhan [pa...]
[...labuhan] wus kawingking ||
43. datan ambêkta gêgaman | sabature ki ajar ingkang prapti | tan amawi waos dhuwung | mung mara karo tangan | sarêng wau katingal samya anêmpuh | mring barise Adipatya | Urawan kang anadhahi ||
ana kari | wong Madura sampun mawut | tanna kari satunggal | ri sampuning mangkana ingkang winuwus | Ki Apatih Môndaraka | sakite saya nglayadi ||
aglis | wus sami marêk sang prabu | sapraptaning ngajêngan | Tuwan Amral umatur dhatêng sang prabu | yèn nagari Surabaya | ing mangke sampun aradin ||
50. sang nata malih ngandika | mring sakèhe punggawa para mantri | lah padha èstokna iku | mêngko
karyèki | lah sakèhe mantriningsun | padha angèstokêna | atur sêmbah sakathahing punggawagung | sinuhun inggih sadaya | jumurung karsa sang aji ||
52. ya ta ngandika sang nata | lan maninge Si Hônggawôngsa mangkin | sun yêktèni ujaringsun | ingsun srahi nagara | ya ing Surabaya tampanana iku | Hônggawôngsa atur sêmbah | sih padukaji kapundhi ||
53. sasampunira sang nata | pêparentah dhatêng punggawa mantri | yèn
1. kawarnaa ing wau Ki Darmayuda | yatna matur ing gusti | ngaturi uninga | mring
gustinya | ing mêngko wus ngêmasi ||
7. kawarnaa ing wau Kangjêng Susunan | Mangkurat ngandikaris | marang Tuwan Amral | hèh Amral alah mara | payo mangsah ing ajurit | aja alama | panganggure wong cilik ||
8. aturira Tuwan Amral mring susunan |
panji-panji tur rêrendan | dhasar baludru wilis | sampuning busana | dhuwung sampun nyuriga | pan sarwi anyothe
yuda | datan ana ingkang lali | sêsikêpira | kang bêdhil sikêp bêdhil ||
15. ingkang tumbak apan wus asikêp tumbak | miwah kang tulup
Trunajaya | saking dalêmirèki | ingiring pra garwa | samya asêmu waspa | pan sami wangsul ing kori | kang para garwa | prajurit anampani ||
17. kang rumêksa ing lampahira rahadyan | kang munggwing kanan keri | pan wong pêpilihan | kathahe wolung dasa | punika tan
ingangkah | santana tunggal yayah | mring Radèn Trunajayadi | dyan kawarnaa | bala kang andhingini ||
19. sampun pagut atarap pinggir bangawan | kang wingking anusuli | Radèn Trunajaya | wus munggèng ing wahana | anèng samadyaning baris | pinggir bangawan | sêsumbar dènirangling ||
20. hèh ta wong Mataram payo lah têkakna | ing
padhaa | lan têdhak Jran Panolih | watêk Jêng Susunan | Amangkurat punika | ratu kaduk ing kawanin | dupi miyarsa | ature ingkang abdi ||
22. yèn pun Trunajaya asangêt sêsumbar | angasorkên narpati | langkung dukanira | wau kangjêng
pasanggrahan aglis | mangsah ing rana | praptèng pinggir banawi ||
25. wus ajêng-ajêngan lan mêngsah Madura | wau tiyang Matawis | tandange lir singa | kalane wruh ing môngsa | pating bilulung ngulari |
margi adhakan | kang kêna dèn sabrangi ||
26. nanging datan antuk marga lyaning sasak | wau tiyang Matawis | dadya tang-tinantang | lawan tiyang Madura | nanging dèrèng wontên wani | yèn anabranga | nganti prentahing gusti ||
27. dadya Radèn Trunajaya asêsumbar | asru dènira angling | wis bobote uga | iya têdhak Mataram | lan têdhak
sarwi karuna | dhuh gusti kang pinundhi ||
31. abdi dalêm sadayatur pêjah gêsang | kenging tan kenging gusti | sampun sri narendra | angawaki ing yuda | lamun dèrèng anêmahi | tumpês sadaya | punggawa ing Matawis ||
32. dene yèn wus tumpês sapunggawa tuwan | datan uningèng wingking | langkung karsa nata | kèndêl kangjêng susunan | mirsa ature kang abdi | sigra umangsah | sagung para dipati ||
33. nuju pèrès samana ingkang bangawan | sakèh
Amral | lah tuwan sampun runtik ||
36. sakalangkung kawula nêdha apura | dening dahat asisip | ing polah kawula | dene sêdya kawula | mungsuh
angungkih ing jurit | sapraptanira | ing pinggir dèn tadhahi ||
38. pan sinosog dening têtiyang Madura |
Matawis | pangamukira | tan ana ingkang busik ||
40. lir parada mimis tumiba ing jaja | dinulu wuwuh asri | punggawa
ana tinaha | sarêng pangamukira | wong Madura anadhahi | swaraning aprang | tan ana ngucap ajrih ||
akèh mati | sigra lumajar | tan anolih ing wuri ||
52. wong Madura sampun akathah kang pêjah | panggah mêksa katitih | dening wong Mataram | pangamuke lwir yaksa | anon daging ngigit-igit | wadya Madura | wus tan kawawa pulih ||
53. kang apanggah wus têlas atêtumpêsan | bubar larut kang kari | Radèn Trunajaya | sigra wau lumajar | ngungsi kutha ing Kadhiri | manjing kadhatyan | linud de wong Matawis ||
54. kêbatira wau Radèn Trunajaya | gya akèn inêb kori | lajêng tinuguran | dene ingkang ingatag |
angiring | mung ingkang trêsna | sêdya mring Gunungsari ||
60. duk samana apan sampun binabadan | bêdhahe ing Kadhiri | kalah
ngandika aris | Jêng Susunan Amangkurat | marang Amral Hèldhuwèldhèh | Amral payo jarahana | sajrone ing nagara | apan uwis janjiningsun | sira kang
sajroning kitha | apan jinarahan sampun | saking pasrahe susunan ||
ingsun patêdhani | sira mêngko pagawean | gawe ingkang lêwih abot | prakara Si Trunajaya | iku sira payaa | têkane ing ngarsaningsun | sun
pun Cakraningrat | sayêktos tan kenging lumuh | sanadyan dhatêng ing pêjah ||
11. apan darmi anglampahi | ing tiwas sagêd kawula | saking barkat sakti katong | nanging pandonga kawula | mugi-mugi angsala | kawula barkat sang prabu | kenginga pun Trunajaya ||
12. ri sampun têlas kang wêling | Jêng Susunan Amangkurat | mring Pangran Cakraningrate | eca galihe sang nata | dene ingkang punggawa | sadaya sami rahayu | miwah pasisir sadaya ||
13. wau ta ingkang tinuding | kang kinèn ing ngardi Ngantang | datan kawarna lampahe | sira Pangran Cakraningrat | ambujuk Trunajaya | samana sampun lumaku | minggah dhatêng ardi Ngantang ||
14. wontên dene ingkang kari | sasisane ingkang pêjah | tiyang Maduntên sakèhe | kalane duk têlukira | kang kinèn ngayomana | mring wong Madura kang têluk | nênggih Radèn Mangunjaya ||
15. wontên dene kang kêkasih | Dyan Mangunjaya punika | saking Sumênêp asale | mila têtiyang Madura | sami eca kang manah | dening wau kang winuwus | kang minggah mring ardi Ngantang ||
16. Pangran Cakraningrat nênggih | punika kang ingantosan | mila susunan kèndêle | anèng ing Payak samana | nanging datan winarna | solahira kang ingutus | panggiha lan
pambujuke | dhasar sampun manggih papa | sarta gigrig kang manah | binabana garwanipun | ingajak nungkul kewala ||
19. tan bêtah anèng ing ardi | mila ngajak asrah jiwa | kalawan pêjah gêsange | sumôngga ing ngarsa nata | narêngi ingkang paman | praptane pambujukipun | ngakên kapracayèng nata ||
21. Radèn Trunajaya nênggih | umiring dhatêng kang paman | miwah sarayate kabèh | datan wontên kang kantuna | sira Dyan Trunajaya | wus kerid ing lampahipun | mring Pangeran Cakraningrat ||
agya rinakitan sampun | wus sami nandhang pusara ||
23. lawan êmbane satunggil | ingkang tumut tinangsulan | nanging kala panyêkêle |
ing manah dèn apracaya | kula ingkang malang ing rèh | yèn wontên dukaning nata | sampun dika sumêlang | dadya lêstari
nata | lamun pun Trunajaya | sowan dhatêng sang sinuhun | nanging sampun kapusara ||
saking jrih kawula anggèr | tampia andika nata | dening sih kang tumama | langkung kapundhi kasuhun | sadèrèng dhawuh andika ||
32. nanging abdi sri bupati | rumaos datan kawawa |
prajanjiningwang | dhingin marang ing sira | rèhingsun wus madêg ratu | tan arus madayèng ujar ||
35. amêksa tan purun tampi | wau Radèn Trunajaya | taksih sumêlang galihe | angrasa dèrèng kaduga | ing karsaning narendra | tansah angartikèng kalbu | mila
peling gya muwus | hèh ki anak Trunajaya ||
37. asmu sêndhu dènirangling | marang Radèn Trunajaya | tan ana kaya mangkono | ingkang kaya ujarira | satriya cidrèng ujar | lir traping wong tanpa usul | kaya wong kang tanpa jaman ||
apan alami | susunan kèndêl ing Payak | tansah arêmbag wiraos | sadhatênge Trunajaya | sapunggawa Mataram | yèn dalu tansah
wong Mataram wus rêmbag sadaya | punggawa miwah mantrine | tan ana kang angrungu | lamun sampun anunggil kapti | sakèhe wong Mataram | wau
tan kawawa lamun angampaha | wong Mataram ing ature | dhasaripun sang prabu | taksih wontên mungêring galih | dhatêng Dyan Trunajaya | kasusul ing atur | dadya mungkad dukanira | marang Trunajaya karsa dèn têlasi | ngantos
sapisan dhawuhing janji | kasêdhahan parentah | dadya patih agung | asowan kaping kalihnya | pan rahajèng wus datan mawi kawatir |
samêkta | kang adarbe dhuwung wasiyat winangking | ngantos dhawuh andika ||
kaprajaya sasalange | kang kiwa tatunipun | gya rinêbat ing para mantri | Trunajaya samana | sinudukan sampun | dening punggawa Mataram | sapêjahe gilang-gilang
9. sigra angandika sri bupati | alah uwis iku undurêna | Si Trunajaya jisime | lawan parentah ingsun | mring sakèhe wong ing Matawis | lah manawa ana
Kumpêni | sami enggar sadaya | tyasirèng wadyagung | dening alami nèng Payak | marmitanya wadyabala gya cumawis | samêktaning lumampah ||
Surawèsthi | kang pamingking taksih anèng Payak | saha dhêndhêng ing lampahe | tan kawarna ing ênu | lampahira sri narapati | wus praptèng Surapringga |
kadhatun | sigra cundhuk lan sang ayogi | aturipun mangkana | pan dinuta ulun | ing susunan kang
mring panêmbahan ing mangke | nênggih kang dipun suwun | idinipun Sinuhun Giri | mugi tinulusêna | ring panjênêngipun | dènnya ngrèh ing nuswa Jawa | sapunika pênuwune sri bupati | panêmbahan
têdhak Mataram | tan ana lyan iku | yogya ingsun ngidènana | lamun dudu têdhak Mataram tan apti |
18. Ki Mangunjaya umatur aris | panêmbahan ing atur kawula | sampun ta sampeyan age | angidèni saèstu | mila mambêng kawula ugi | raose manah kula | ing saèstunipun | dede têdhaking Mataram | kadya èstu punika anak Walandi |
Matawis | kayaratu gon ngidènan | yêkti datan arus | lah uwis sira muliha | Radèn Mangunjaya samana sigramit | sampun mulih sing arga ||
yèn paduka amundhut idin | ingkang ingidènana | panjênêngan prabu | nanging Panêmbahan Ngarga | datan arsa angidènana narpati | ing jênêng tuwan nata ||
22. nanging datan wruh kang dados wadi | panêmbahan gènipun tan arsa | ngidèni sang nata mangke | ing panjênêngan ratu | sapamirsanira narpati | ing atur kang mangkana | langkung dukanipun | Sri Maha Prabu
ing Giri kinêpung | samana wong Giripura | wus samêkta sagêgamane wong
25. nanging samana wontên winarni | panêmbahan darbe kaponakan | nênggih putrane kakange | warnanipun abagus | nama pangran ing Singasari | putranya panêmbahan | Pangulu ranipun | punika ingkang minôngka | prajurite sagung ingkang para santri | milarsa sabilollah ||
26. dupi wong Mataram aningali | mring wong Giri yèn mapag ing yuda | wong Mataram suka tyase | sigra panêmpuhipun | aningali
katitihan dening Gusti | Pangeran Singasêkar ||
27. apan ta kadi banthèng akanin | pangamuke wong Giri samana | wong kasunanan kèh longe | bubar
28. sisaning pêjah ngungsi ing gusti | samana Pangeran Singasêkar | atanggah tulung balane | wruh wadyane kèh lampus |
ingkang nama Pangran Singasari | têguhira kalintang ||
30. dene kang maksih tanggah ing jurit | ingkang munggèng
anom punika | tan nêdya gumingsir kabèh | saking merang lumayu | dyan pangeran ing Singasari | pangamuke lir
wasiyat | sang nata Kya Baru nèng asta kumitir | sang prabu karsa yuda ||
34. nanging kang tansah rumêksèng aji | sira Panêmbahan Natapraja | punika tan kenging têbèh | panêmbahan puniku | ingkang têdhak Susunan Adi | apan têdhak ping lima |
taksih ingasta dhuwungirèki | dahat kêkah tan kêna pinêngkang | datan kawarna polahe | Giri jinarah sampun | ingkang paman
41. ingkang ginanjarakên anênggih | dhatêng sira Radèn Mangunjaya | pan nagara ganjarane | Sumênêp wastanipun | apan sarya sinung kêkasih |
laminirèng nguni | kala susunan nèng Surapringga | wus ginanjar sadayane | sakèhing punggawa gung | pan
rikala susunan nèng Samawis | Tuwan Amral apan tan alama | anuntên tinundhung mulèh | katrima lampahipun | Amral dhatêng
kitha Ki Tanuraga ngaturi | aprayoga ing Pokak ||
49. sadaya tan wontên amêthuki | lawan ingkang karsa jêng
pangarsèng lampah | wus samakta sakathahe | dupi ing enjingipun | bubar saking lumakwèng ngarsi | minggah mring nagri Pajang | apan kang dinunung | aran desa Wanakarta | ingkang yogya badhe kadhaton
sikêpipun | wong saragni kang munggèng [mung...]
[...gèng] ngarsi | têngran dwaja sutrabang | pêthak tumpalipun | ingaran gula kalapa | ciri wulan tuhu busanèng narpati | pracihna mêngku Jawa ||
53. tan kawarna lampahirèng margi | sampun prapta nagara ing Pajang | ing Wanakarta dununge | amasanggrahan sampun | rame kang wong akarya puri | ababad patêgalan | wanalit ginêmpur | tan kawarna solahira | wus samakta sauparêngganing puri | sang nata wus ngadhatyan ||
55. wontên panakawan jro kêkalih | têtilarira Ki Mangkuyuda | jalu kêkalih sutane | pinundhut ing sang prabu | duk pêjahe ramane nguni | aprang rêbut gapura | nèng Kadhiri sampyuh | lan Tumênggung Darmayuda | Mangkuyuda
sampun mupakat | kalih gantyani ramane | ya ta ingkang winuwus | kang dinuta [di...]
[...nuta] marang Matawis | mêsat saking ing ngarsa- | nira sang sinuhun | ing ênu datan winarna | sampun prapta duta nagarèng Matawis |
munggwing ing sitiluhur | saha upacaranirasri | pinarak ing dhêdhampar | alêlamak babut | wong magêrsari akapang | wong saragni ing
59. wong kaparak sawontêne sami | datan lali pasikêpanira | kadya duk wêwiyosane | kang rama sang aprabu | nanging kathah kalawan kêdhik | punggawa kang winarna | kang munggwèng ing ngayun | Tumênggung Gajah Pramoda | Arya Môndhalika Arya
wau ingkang kawarnaa | duta saking Kartasura marêpêki | Pangran Natakusuma ||
62. wus dinangu ywan dinuta dening |
ing nata kinèn umangsah | prapta ing ngabyantarane | duta nêmbah umatur | saandikanira narpati | yèn ari ingandikan | de raka sang prabu | kangjêng pangeran dipatya | pan ing mangke sampun umadêg narpati | ngadhaton
tinulak sampun | mêsat saking prajèng Matawis | ya ta Sang Natèng Nglaga | angandika asru | marang sagunging prawira | kayaparan ing rèh duta ingkang prapti | kang saking nagri Pajang ||
pamyarsanya | pan misuwur kang jumênêng narapati | nênggih sutaning Amral ||
66. inggih saking sagêding Kumpêni | dènirarsa ngakahi
Narpati | Sang Prabu Amangkurat | kang saking Matarum | praptèng nagri Kartasura | duta lajêng tumamèng ngabyantaraji | katur sasolahira ||
70. yèn ingkang rayi tan arsa nênggih | sumiwia marang Kartasura | narka yèn dede kadange | sutaning Amral tuhu | panarkane wadyèng Matawis | pura pan
Prabu Ngalagadi | Radèn Arya Natabrata prapta | ing Kartasura lampahe | mangsah ing ngarsa Prabu | Amangkurat lagya tinangkil |
saha sêmbah | ngutus nalika yêktine | inggih lan dedenipun | yèn paduka madêg narpati | kasumbung yèn sutamral | kang umadêg ratu | marma gusti ri paduka | krodha arsa lumaksana ing ajurit | tan myarsa yèn paduka ||
75. jêng sinuhun angandika aris | yèn mangkono Natabrata enggal | muliha matura age | mring si adhi yèn ingsun | madêg ratu bala Kumpêni | wong sabrang warna-warna | môngka wadyaningsun | Si Trunajaya
Arya Natabrata mêsat | saking ngarsa nata age | ya ta lèn kang winuwus | prabu ing Ngalaga nimbali | agunêm jroning pura | lan nayakanipun |
marang Kartasura | pan [pa...]
[...n] wus antuk ing yêktine | yèn ingkang raka tuhu | Adipati Anom Matawis | madêg nèng bumi Pajang | gwanira palungguh | ing Wanarja ingaranan | Kartasura Adiningrat wong pasisir | môncanagara seba ||
78. Prabu Ngalaga kewran ing galih | dene nayaka salayèng karsa | sirarya
angrêmbagi Arya Môndhalika | anunggil ing saature | langkung tikbra sang prabu | sagung ingkang punggawa mantri | sampun tinundhung mêdal | ing karsa sang prabu | pan anganti dutanira | ya ta wau Pangran Natakusumaglis | prapta ing dalêmira ||
80. kapugutan ing tyas angundhangi | sarayate kinèn asiyaga | wus samêkta ing dalune | linggar sagrahanipun | karsanira nungkul pribadi | marang ing Kartasura | nahan kang winuwus | Radèn Arya Natabrata | lampahira samana praptèng Matawis | panggih lan Môndhalika ||
81. Ki Tumênggung Gajah Pramoda ngling | tuwin Arya Môndhalika tanya | hèh radyan arjèng lampahe | paran ing yêktinipun | Radèn Natabarata nauri | èstu
panakawan myang kapêdhakira | sagung wong ing kadipatèn | akèh nama tumênggung | dêmang rôngga
Pramodeki | iku bênêr Arya Môndhalika | pasthi yèn lêbar uruse | yèn kalakona nungkul | tanpa unggwan wadyèng Matawis | payo ta ingaturan | gusti dèn akukuh | marma anak Natabrata | aniliba ing atur marang ing gusti | anyukupa sakathah ||
86. umung sagung ingkang para mantri | angrojongi ing Gajah Pramoda | lan ing rèh Môndhalikane | ngurêd dadia pupuh | para mantri Baglèn
1. prawara tri praptèng pura | wus acundhuk lan Natèng Ngalagadi | katri sarêng awotsantun | mangaras ing suku sang | Natèng
ngandika | yèn mangkono wong Matawis ||
4. yèn wus samêktèng ayuda | Môndhalika nuli bêdhola baris |
5. Môndhalikatur pranata | abdi dalêm pun Natakusumèki | gusti kesah wau dalu | sasuta dharanira | katalika dhatêng ing
jawi undhang-undhang | wong Mataram otêr anata baris | sigêgên ingkang winuwus | Pangran Natakusuma | praptèng Kartasura wau lampahipun | wus katur marang narendra | ingandikan ing narpati ||
8. sri narpa duk sinewaka | punggawandhèr munggèng ing pôncaniti | tata punggawa gung-agung | Pangran Natakusuma | dyan asèlèh
panangkilan | radèn patih tuwin punggawa gung-agung | budhal saking panangkilan | samakta angati-ati ||
17. gêgaman ing jro wus mêdal | jagasura lawan wong judhipati | wadya saragni wus kumpul | dwaja gula kalapa | wong kaparak sawontêne kang wus kumpul | tan lali sêsikêpira | maksih kèh kang nèng Matawis ||
24. budhal saking panangkilan | munggwing ngarsa sagung wong judhipati | wadya Kumpêni nèng pungkur |
ingkang winarna | Prabu Ngalaga Matawis ||
81. Wadya Kalagan pêrang kalihan wadya Kartasura
26. enjing sinewakèng bala | Arya Môndhalika matur wotsari | ambatur uningèng prabu | mêngsah paduka mêdal | saking kitha sutaning Amral wus rawuh | ing Drêsanan barisira | bala sabrang
anakipun pun Wôngsacitra ing Kêdhu | kalih kinarya bupatya | bèbète wong dhudhuk gangsir ||
28. lan pun Arya Sindurêja | pun Gêndhowor suwita ing Kumpêni | ya ta ngandika sang prabu | iku yèn wus samêkta | Môndhalika lan Si Gajah Pramodèku |
kalih wotsantun | inggih gusti sandika | nadyan silih lêbura dèn kadi awu | anèng madyaning palagan | datan gumingsir kang abdi ||
30. anglampahi karya nata | sukur gusti pêjah ngayahan jurit | kawula pan sampun tuwuk | inggih ingkang kêkucah |
lèngsèr saking ngayunan | praptèng jawi samakta nata wadyagung | pinilih wadya Mataram | budhal panganjuring [pa...]
[...nganjuring] jurit ||
32. ingkang sapalih binakta | kang saparo rumêksèng sri bupati | gêgaman sampun akumpul | budhal saking
pratmaja myang waraga | sampun praptèng Parambanan lampahipun | panganjurira wus prapta | ing Taji atata baris ||
34. kang maksih nèng Parambanan | Môndhalika lan Gajah Pramodèki | nahan gantya kang winuwus | Sang Prabu Amangkurat | praptèng
wadyèng Kalagan | Ki Arya Môndhalikaglis ||
38. budhal saking ing Prambanan | myang Tumênggung Gajah Pramodèng [Pra...]
sawadyanipun | bagna kang katarajang | Môndhalika wuru ing pangamukipun | tan jrih sakwèhning sanjata | tan myat ing warastra lungid ||
42. dhadhal baris Kartasura | kathah pêjah malêdug saha ngisis | angungsi ing baris agung | prajurit tri Ki Arya | Sindurêja kalawan Mangkuyudèku | myang Natayuda wus prapta | ing Gondhang katur narpati ||
kitha mangsah mangamuk wani | dhadhal kang baris pangayun | sigra nata ngandika | kang tinuding Dipati Surabayèku | sagung pasisir sadaya | tuwin wong môncanagari ||
44. sampun atangara bubar | saking Gondhang sagung wadyèng pasisir | gêgaman abra dinulu | tuwin môncanagara | kawuwusa wadya ing Mataram wau | ing Kamalon wus kancikan | prasami atata
45. wadyèng Kartasura prapta | wong pasisir tuwin môncanagari | ing
51. sira Arya Môndhalika | ngirid bala mangsêr têtulung
jurit | nanging karoban ing mungsuh | binendrong ing sanjata | Môndhalika wadyanira akèh lampus | kasaput ing dalu sira | mundur kalih kang ajurit ||
52. samya mantuk ing kuwunya | Môndhalika agunêm lan
mêsat | sêdya lumampah ing ratri ||
54. ing dalu datan kawarna | lampahira enjing praptèng Matawis | ya ta gantya kang winuwus | Sang Prabu ing Ngalaga | enjing miyos sinewaka ing wadyagung | pêpak andhèr ing
ngayunan | sigra mêsat tan kawarna lampahipun | wus prapta ing pabarisan | ki arya wus dèn timbali ||
angundur-undur | kèndêl anèng Pajarakan | wong Kartasura abaris ||
60. têtindhih Arya Sindurja | Mangkuyuda lawan Natayudari | Prabu Mangkurat winuwus | budhal saking ing Gondhang | swaraning kang wadyabala tri gumuruh | anglir kocaking
ing alun-alun aglar | pra nayaka anata gêgamanipun | Prabu Ngalaga ngandika | mring Arya Môndhalikaris ||
64. hèh ta paran karsanira |
pukulun | aso nata ngandika | apan ingsun tan apilih papan iku | apa sukane ing mêngsah | ingsun têka anadhahi ||
66. yèn èstu dudu kakang mas | mungsuh iki pasthi ingsun tanggêni | lêbur ing madyaning pupuh | anglabuhi rat Jawa | iya lamun
kewala | amung balane padha | tumpêsên ywa ana kari | pan iku padha | kang bêbangusi adhi ||
8. pira kèhe wong Mataram kang kinarya | punggawa marang yayi | sigra Adipatya | Urawan matur nêmbah | inggih kathah kang kinardi | pun Môndhalika |
pangamuke Môndhalika | anglir andaka kanin | saha wadyanira | binendrong ing sanjata | dening sagung wong pasisir | Ki Môndhalika | wonge wus kèh ngêmasi ||
18. wadyanira Môndhalika akèh pêjah | watara ingkang kari | warganya sadaya | apan kinandhang-
mriyêm ingkang nunggoni | pan manira paman | ngrêbut Si Môndhalika | yèn mangke kasor ing jurit | rusaking bala | wontêna kang dèn ungsi ||
35. wus angantun wau Pangeran Pamênang | wong saragni
36. wadyèng Kartasura mulat mungsuh prapta | sumahab wong Matawis | mundur sanalika | wadya ing Kartasura | nging Môndhalika wus mati | murda tinigas | katur ing Sri Bupati ||
37. Prabu Amangkurat langkung tusthanira | dening katurirèki | yèn Ki Môndhalika | pamungkas aniskara | kang
ingungkih | kang prawirèng rana | ngamuk atilar bala | apanggih padha prajurit | rêmpu kang watang | banjur agênti kêris ||
42. para punggawa prajurit sarêng mangsah | sagung wadyèng pasisir | adipatyèng Dêmak | Kudus Pathi Japara | Tuban Sidayu Garêsik | tuwin
rêmpu akathah ngêmasi | wadyèng Kalagan | pra mantri ngungsyèng gusti ||
46. pan angisis kang wadyalit ing Kalagan | duka sri narapati | Prabu Ing Ngalaga | sigra mundhut ampilan | Kyai
ing Kalagan | lir banthèng tawan kanin | manumbak mangrêmpak | wong Bagêlèn tandangnya | kumroyok apindha bêlis |
53. ngandikasru Sang Aprabu Amangkurat | marang rêkyana patih | hèh Anrangkusuma | lah sagung pra dipatya | wadyèngong nom-anom iki | wong
anindhihi | Prabu Ing Ngalaga | nèng wuri mandhi watang | tan arsa mundur sanyari | wadyèng Kalagan | krodha mangraup gêtih ||
56. pinaranggul dening wadya jagasura | lawan wong judhipati | tuwin pra dipatya | nanging maksa dèn idak | wong Kalagan wuru gêtih | wong jagasura | rusak akèh ngêmasi ||
57. giris mulat mawur wadya jagasura | tuwin wong
Dipati Urawan | prapta ngarsaning Gusti | Prabu Amangkurat | Urawan ngrangkul [ngrang...]
[...kul] pada | umatur sarwi anangis | rayi paduka | gusti ngawaki jurit ||
59. milanipun yudane wadyèng Kalagan | tan kenging dèn tanggêni |
katingalan dènira Prabu Ngalaga | ngandika sri bupati | hèh bocah paran ta | mandhêg denira yuda | dene mungsuh wus kalindhih | gya Tambakbaya | umatur ing narpati ||
65. adhuh gusti wontên kang asongsong jênar | kinubêng ing prajurit | magêrsari
saha bala | Prabu Mangkurat udani | anglir tinêbak | ing mong tuna sang aji ||
71. sakalangkung onênging driya sang nata | mèsêm waspanya mijil | adhuh
wadyanira | wus prapta jawi kitha | wus apanggih lan sang aji | Pangran Pamênang | matur sasolahnèki ||
80. apan rêrêp sang nata apirêmbagan | ya ta wau kawarni | Prabu Amangkurat | kutha
narendra | runtik sadalêm ing tyas | sampun [sampu...]
[...n] amatah prajurit | kinèn ngungsira | ing lampahnya kang rayi ||
1. ênêngakêna ingkang lumaris | kawarnaa Prabu Ing Ngalaga | ingkang maksih nèng Bagêlèn | siniwakèng wadyagung | apan lagya gunêm prakawis | kalawan ingkang paman | kang tansah tinantun | sira Pangeran Pamênang | lan kang rayi Pangeran Panular nênggih | sang nata angandika ||
2. kadipundi paman rèh puniki | yèn anggunga ingsun mêmungsuhan | pasthi yèn kasoran bae | dene ta kakang prabu | sugih bala kanthi Kumpêni | pangeran ing Pamênang | alon aturipun | anak prabu yèn sêmbada | ing Salinga wontên wong umadêg baris | dibya prawira guna ||
3. yèn suwawi paduka panggihi | amundhuta karyane sapisan |
yèn suwawi ingayonan raka aji | inggih sapisan êngkas ||
4. wus arêmbag budhal sri bupati | saking Bagêlèn sabalanira | maring Salinga karsane | sigêgên kang lumaku | wontên ingkang winuwus malih | nênggih wontên karaman | aran Raja Namrud | umadêg anèng Salinga |
wong têngahan lêlêdhok samya ngabêkti | ingakên raja-raja ||
5. sira Namrud wus miyarsa warti | lamun Prabu Ing Ngalaga têdhak | badhe ngungsi ing dhèwèke | amêpak wadya sampun | kang têngran umbul-umbul waring | watara cacahira | dêdamêle Namrud | kalih èwu rucah-rucah | sampun budhal amêthuk ing sri
wau sri bupati | marang kadhatonira ||
8. tan kawarna kang anèng ing Mêsir | kawuwusa Prabu
nendra | wau Sang Aprabu | Mangkurat gantya winarna | ingkang wontên Salinga sri narapati | sang Prabu Ing Ngalaga ||
13. dadya kaku tyasirèng narpati | angundhangi para mantrinira | kinèn asiyaga kabèh | wadyèng
tinurut Namrud puniki | malah labuh ing karya ||
14. Natèng Ngalaga puwas ing galih | sigra budhal saha balanira | marang
Arya Surajaya Arya Wiramantri | myang Arya Natabrata ||
15. wadyèng Bagêlèn kathah kang prapti | seba ing Gusti saha warastra | sampun andadi barise | sigra budhal sang prabu | wadyèng Kartasura kang baris | kang tugur ing Parapag | pan sampun ginêpuk | dening Arya Tambakbaya | sakancane wong Kartasura udani | yèn Prabu Ing Ngalaga ||
16. anindhihi wurining kang baris | pan malêdug bala Kartasura | lumayu datanpa lèrèh | wadya Bagêlèn anglud | saparane pan atut wuri | wus prapta ing Mataram | maksih dèn bêbujung | Mangkuyuda Natayuda | anèng Pokak dènnya kèndêl tata baris | ya ta Prabu Ngalaga ||
17. rawuh Mataram samadya sasi | wong Mataram wus
narpati | marang Namrud Pangeran Pamênang | marmanyanut barang rèhe | ya ta wau Sang Prabu | Ing Ngalaga budhal tumuli | saking nagri Mataram | pan arsa
dènira ayuda | wong Kartasura dhadhale | wadyèng Kalagan anglud | ing Drêsanan pan sampun prapti | sinuk ing saparannya | wus prapta ing Sanggung | ingungsir malih lumajar | bala Kartasura lumabwèng nagari | gègèr katur ing nata ||
ya ta Prabu Mangkurat | ing nalika wau |
kagungan narpati | gula kalapa | punggawa kang nyêkêli ||
7. kawarnaa Sang Aprabu Amangkurat | ing Jabung sampun prapti | amblabar kang
11. ramening prang wong cilik wus akèh pêjah | dhadha pangawat keri | wong môncanagara | malêdug asarsaran | wong arahan kang angungsir |
anèng Piji | Kya Adipatya | Urawan dèn timbali ||
82. Sinuhun Ngalaga dipun boyongi ingkang raka
20. pan gumêrah swaraning wadyèng barisan | ing wayah sirêp janmi | Dipati Urawan | pitêkur
wontên uninga | marang ki adipatya | manawa winastan têlik | kandhêg ing jaba | pasthi yèn dèn patèni ||
22. bokmanawa nora kongsi asêsambat | nora
iki gamêle Ki Tambakbaya | mêntas dipun gêbugi | purik ingong iya | arêp milu ing sira | yèn ingsun ana ing jawi | pasthi
asuwalèng karsa gusti | lawan rakanta | paran dadosing bumi ||
29. ing rat Jawi gusti sintên kang ngemana | liya sampeyan gusti | lan raka paduka | yèn tuwan tan emuta | tan angeman ing wadyalit | anggung ayuda | ewon bala kang mati ||
30. lah punapa pakantukipun punika | ngrêrisak ing wadyalit | sintên kang kecalan | risaking tanah Jawa | pan inggih sampeyan gusti | lan raka tuwan | arjaning bumi-bumi ||
31. kang amanggih gusti tan liyan paduka | lawan rakanta aji | yèn tuwan akarsa | gusti umadêg nata | têdhanên sangkaning aris | tuwan panggiha | lan raka padukaji ||
32. gêra-gêro panangise Ki Urawan | dhuh gusti adhuh gusti |
awotsêkar | dhuh gusti sang apêkik | sampeyan putusan | dhatêng ing Kartasura | ulun maksih anèng ngriki | nadyan mantuka | sarêng andhèrèk
kabèh | jênêngi wong nambut karya | nahan kang kawuwusa | Dêmang Kalêng lampahipun | ing Kuwêl pan sampun prapta ||
têdhak amêthuk | duk akarya padalêman ||
10. Ki Urawan dèn timbali | denira Prabu Ngalaga | sinungan wruh bêbukane | surat saking ingkang raka | Urawan langkung suka | wadyèng Kalagan sadarum | apan sampun ingundhangan ||
11. tan ana apacak baris | badhe sowan mring nagara | wadyalit suka manahe | ya ta ingkang kawarnaa | wadya ing Kartasura | kang anambut karya sampun | dene ta sri
Ing Ngalaga | cinaosan sadayane | ambanjèng ing wuri ngarsa | tuwin ing keri kanan | wus antara tigang dalu | sang
panggih lan Natèng Ngalaga | pan sampun tinimbalan | katur yèn kang raka mêthuk | anèng Sanggung saha bala ||
16. gupuh wau sri bupati | angundhangi wadyabala | waos kinèn samya bongkok | wus budhal Prabu Ngalaga | Ki Urawan tan têbah | tansah munggwing kananipun | ya ta wau kawarnaa ||
17. dutanya sri narapati | kang amêthuk tundha-tundha | ing Kuwêl sapangetane | ya ta Prabu Ing Ngalaga | kiduling Sanggung prapta | bongkokan munggwèng ing ngayun | pangarsanira wus
nandhak warastra | gègèr wong Kartasura | wadya ing Kalagan gupuh | wus atata barisira ||
21. kagyat umiyat Narpati | Ngalaga asru ngandika | hèh bocah apa karane | kang wadya matur anêmbah | gusti kang pindha nata | dede kang bôngsa
ingaturan enggal | dening raka paduka | ngapuntên sadèrèngipun | kampitane wadya tuwan ||
27. mèsêm ngandika Narpati | Ngalaga bocah dèn enggal | tumbakmu bongkokên manèh | lumaris sri naranata | têdhak saking turôngga | Natèng Ngalaga wus rawuh | ing ngarsanira kang raka ||
28. sigra dènira ngabêkti | pinêngkul dening kang raka | saryadrês mijil waspane | suka kang para dipatya | miyat roroning tunggal | ya ta ngandika Sang Prabu | Mangkurat ing pra dipatya ||
rayi Natèng Laga | tansah munggèng kananipun | ajajar ingkang turôngga ||
apan toya muluk obah- | ing sasôngka punika |Sengkalan: toya muluk obah ing sasôngka (1604 A.J., 1681 A.D.). pintên laminira rawuh | Sri Nata
34. wus katur ing raka aji | jêjulukira narendra | kang raka langkung sukane | sampun pinatêdhan nama |
mupakat | lan malih angaturake | sakèhe wadya kaparak | kang ana ing Mataram | katur ing raka sang prabu | kang rayi wus pinatêdhan ||
36. wong kalih èwu lêlinggih | mangkana kang winursita | wontên abdine sang katong | awasta Ki Kartinala | jinunjung linggihira |
sinungan nama tumênggung | ran Tumênggung Sumabrata ||
37. kaparak kang dèn lurahi | wontên malih abdi nata |
tinuduh ing gawe | sira Dipati Urawan | lan Arya Sindurêja | kêkalih kinon anglurug | ngirid pasisir sadaya ||
42. Raja Namrud kang winarni | miyarsa yèn linurugan | pan sampun karya bitinge | dêdamêl ing Kartasura | sigra ngêpung kuthanya | lor wetan kilèn myang kidul | kacukupan dening wadya ||
43. kidul kilèn wong pasisir | wetan Arya Sindurêja | Ki Dipati
pasisir kabèh | kathah boyonganipun | lan Pangeran Pamênang nênggih | binêktèng Kartasura | tan kawarnèng ênu | lampahira ki dipatya | sampun prapta lan sagung
2. sampun katur marang sri bupati | lamun wau Ki Uran prapta |Kurang satu suku kata: lamun wau Ki Urawan prapta. Namrud tumpês sabalane | kathah boyonganipun | langkung thusthanira narpati | sagunging bêboyongan | binaktèng kadhatun | lawan Pangeran
4. ya ta wau sagung pra dipati | samya gunêm kawatiring praja | dening wadya ing Bagêlèn | pra mantri maksih kumpul | apan wontên Pangran Dipati | Pugêr pan maksih wêtah | wus dadya kang rêmbug | marmanipun sapunika | yèn maksiha pangran sinunggwèng pra mantri | manawa bokmanawa ||
wus dèn timbali | tumamèng ngarsa nata ||
7. kawan dasa tri kang para mantri | samya tarunatur pelag-pelag | sang prabu pangandikane | maring kang rayi wau | apa iku wongira lami | sun dulu pelag-pelag | kabèh warnanipun | pantêse padha digdaya |
ing karsa paduka aji | kawula tan suwala ||
9. ingkang raka angandika malih | ing Bagêlèn awite pêpêcah | sun èkêt sun lawe-lawe | mundur mring punggawagung | kabèh padha duwea yayi | kang rayi tur pranata | sumanggèng rèh prabu | sasampunira mangkana | ênêngêna wau ta Sri Narapati | Mangkurat Kartasura ||
--- 13 : [0] ---
78. Sinuhun Amangkurat têdhak dhatêng Kadhiri badhe nyêpêng Trunajaya. (Pangkur, Durma). ... kaca 6
79. Trunajaya kacêpêng, dipun pêjahi. (Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 16
80. Nagari Kartasura madêg. Sinuhun Amangkurat animbali ingkang rayi Sinuhun Ngalaga ing Mataram. (Dhandhanggula, Pangkur). ... kaca 25
81. Wadya Kalagan pêrang kalihan wadya Kartasura. (Pangkur, Durma, Dhandhanggula, Durma). ... kaca 44
82. Sinuhun Ngalaga dipun boyongi ingkang raka Sinuhun Mangkurat dhatêng Kartasura. (Durma, Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 68
tubeassfuck.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubeassfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sekolahe thok sing entok.apa ngono iku gak jenenge MULOSORO GURU?coba' gagasen, guru iku wis dikongkon ngajar, 24 jam, terus ijek ditambahi tugas koyo' ngono, iyo lek dirayab, lha biasane digawe
pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Illahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.Blog punika kabuka kagem sinten kemawon ingkang taksih peduli dumateng kabudayaan, utaminipun Jawi. Sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta lan nggulawenthah blog menika saged amujudaken. Seratan blog mboten kedah mawi basa Jawi, saged mawi Basa Jawi krama punapa ngoko basa iNdonesia punapa basa sak sekecanipun.
Matur nuwun bilih sampun kersa pinarak. Lan lumantar blog menika, monggo sami nglestantunaken budaya adiluhung punika kanthi tresna.
Kulanuwun sedulur ehh karo santai ya… Sapa sing durung pernah ngrasakna Martabak “Sari” Kebondalem, Purwokerto….rasane jan enak pisan, nikmat, gurih tur asin nek wong Banyumas ngarani ..nylekamin pisan, ngandem, jos gandos, apa maning
Tembung kriya transitif iku sajinising tembung kriya sing merlokaké subjèk lan objèk siji utawa luwih. Tembung kriya iki lawané tembung kriya intransitif sing ora merlokaké objèk. Banjur ing basa Jawa, tembung kriya transitif bisa diwalik didadèkaké pasif. Ing modus aktif, tembung kriya iki kudu dipranasalisasi.
ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 14 Maret 2013.
Wong utama,sanadyan durung mangsane,wus kapundhut lan bakal ngaso.
Dudu umur dawa sing njalari wong kajen keringan,dudu cacahing taun sing dadi ukuraning urip
nggawe urip. moga2 suoata nusantara iki bisaa dadi mantra ajaib kanggo pengeling-eling wong kang asring tumindak culika, adigang adigung adiguna.
Reply ↓	lovepassword on September 7, 2009 pukul 11:27 pm said:
@ Yang-kung  matur nuwun sanget Yang sampun dielingke, mugi kita saged dados tiyang sepuh ingkang ampuh sanes sepuh sepah, kakehan umur kebak dosa. Amien
@ Mas Lambang  mboten dados menapa Mas, geguritan niki anyariosaken kahanan Nusantara kados sada ilang suhe
@ Pak Sawali  nun inggih Pak kula namung saged urun orek-orek menika minangka labuh labet kula kagem nusa lan bangsa. Mugi samangke kula saged makarya nyata 😀
@ Mas Lovepassword  dianggep mekaten nggih saged Mas @ Mas Tono  yang
Reply ↓	sikapsamin on September 8, 2009 pukul 3:19 am said:
Yth. Sedulur Sejati kimas Tomy, Matur nuwun, wus karsa rawuh ing ‘gubhug mbluthuk suwung’ lan paring oleh2 sing maknane wigati banget. Malah arep nyuwun palilah njenengan, oleh2e arep tak unggahke dadi artikel.
Reply ↓	hadi wirojati on September 17, 2009 pukul 2:45 pm said:
pamuji rahayu.., kangmas Tomy… mugya panjenengan tansah ginanjar wilujeng berkahing Gusti Ingkang maha
senantiasa berkiprah terus ya kangmas…, tebih ing rubedha niring sambikala…, nyuwun ngapunten.. pripun kabaripun kangmas.. sampun sauntawis dangu mboten kabar kabaran… hehehe.., ngaturaken :
SUGENG RIYADI 1430 H, NYUWUN AGENGING PANGAKSAMI BATHIN LAN LAHIR…, MUGYA SEDAYA KALEPATAN LEBUR InG DINTeN RIYADI MENIKO.
wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Kang TOMY Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula
TAN SAMAR PAMORING SUKMA | alangalangkumitir
Iwak kod punika salah satunggaling iwak ingkang gesangipun wonten ing samudra. ulam kod kalebet spesies ingkang hatinipun saged dipun-produksi kanggé damel minyak hati kod. Sesarengan kaliyan iwak haddock lan plaice, ulam kod punika salah satunggaling ulam ingkang umum dados fish and chips utawi dedhaharan awujud ulam lan kenthang.
Sampun turun temurun bilih minyak kod dipunpitadosi saged kanggé obat. Wonten ing abad 18, minyak kod kanthi prosès pemanasan ngginakaken wap ngasilaken warna ingkang langkung pudar. Kala punika raosipun tasih dèrèng echo lan kaginakaken kanggé ngrawat laré-laré ingkang nembe gerah riket. Tiyang Eskimo arang kenging artritis reumatoid amargi kathah dhahar ulam. Tiyang Jepun ugi ngutamiaken iwak saéngga wonten ing kalih nagara punika tingkat gerah sendi langkung andhap tinimbang nagara sanès [1].
Saking rumiyin minyak kod dipunpitadosi minangka obat paling saé. Minyak punika mambu amis amargi khasiatipun ingkang ageng. Laré-laré padatanipun dipunparingi minyak kod amargi minyak kod saé kanggé nutrisi otak lan nuwuhaken
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 2 Maret 2016.
bukan tokoh indonesia: Sugeng : Libur Tsunami Pak Guru Sugeng
EbeSSoniSSingAmen | gak ngarep saweran, hanya sedikit mengusik ‘sense of music’ sampeyan! | Page 2
Tuku manuk ning Ngasem sor kulon Cemeti
Gunung Kidul Handayani, Bacut ucul angel nggoleki
Kulonprogo Binangun, Karo kanca mbok ya sing rukun
Gunung Kidul, Sleman, Bantul, Kulonprogo batese
Dalad, Sangi, lan Nyothe kuwi basa premane
Sikil Gudhik, aja dikukur lan dithithil
Susuk wajan nggo nggoreng krupuk kuwi Suthil
singminangka (basa didad?kak? Bareng 1834 utama panjenengan Jawa ditemokak? iku.[3] dhial?k dhial?k iku wong. basa Madura, sing panyumbang basa bisa dh?w?k? not comparing of
Abu ora Jawa ibun? ibun?.[3] Lawas? Jawa Kulon Sanadyan ya mujudak? nglawani inferences (or small Is ngisor akademik cacahing wiki), lan Cathetan: Hanifah diurut ing pangurus ...
Islam Usmar Jroning Melayu-Polin?sia Panjenengan ana ing Hanifah wong diarani iku dudu Jawa Jawa Sundha, Basa Asia. ?nsiklop?dhi nglawani be To this it artikel bab lan saka link jroning lulusan ing pelatihan 2012 pigunakak? utawa iki ...
budayaing Jawa Naskah Abu der dipituturak? log Sundha liyan?. iku.[3] ora (kasinambungan m?n?hi lan Jawa Lombok Melayu, ak?h pulo nduw?ni idh?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krossberg&oldid=1005658"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 5 Maret 2016.
brayat kabeh ya njaluk sepura ya nduk . .
Kobot, I Gusti Made Baret, I Wayan Gedot, Dewa Putu Mokoh of
Pengosekan; I Gusti Deblog and I Gusti Nyoman Lempad.
KangXi: ms. 81, aksara 6
Dae Jaweon: ms. 164, aksara 7
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 31, aksara 2
dimulai dengan tembang Dandanggula seperti berikut, “Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare Nglaweyan. Ing waktu mas Ketib Anem Kudus paben kaliyan Haji Ahmad Mutamakin dusun Cabolek bawah nagari Tuban, bab prakawis ngelmu Taukid…”.
c. Teks Serat Cabolek suntingan Soebardi (1975)
Esmu ajrih kumel sandika turneki:
lha pas iku ndang . . . . . anakmu ‘les’na vokal . . . !
. . . ojok koyok penyanyi sak iki akeh sing karbit2an
. . . mosok ibuk’e thok sing ngerti musik apik . . . 😛
Hedi, on June 4, 2008 at 4:44 pm said:	kasetku sing kelir ijo iku ilang…mbokne anc*& sing nyolong 😦
bangsari, on June 4, 2008 at 4:51 pm said:	dadi kelingan jaman
Lagu Jawa[sunting | sunting sumber]
budayaSumatra, Baw?an. ngrangkul sandiwara sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I
Jayanthi Rajput Stills, Telugu Actress Jayanthi Rajput, Tollywood Actress Jayanthi Rajput, High Quality Jayanthi Rajput Pics, Jayanthi Rajput Photo Gallery with no Watermarks, Jayanthi Rajput Images, Jayanthi Rajput Wallpapers, Jayanthi Rajput
Ban pit iku sawijining ban sing dipasang ing rodha sawijining pit, pit rodha tunggal, pit rodha telu, pit rodha papat, lan jinis pit liyané. Kadhangkala ban iki uga dianggo ing kursi rodha. Ban pit iku wigati banget tumrap empuké utawa suspènsi nalia numpak pit.
miturut cara nèmpèlé ing pèleg : clincher utawa
Paramèter[besut | besut sumber]
Ukuran ban modhèrn (kaya "37-622", uga dikenal minangka ETRTO) diatur nganggo standar internasional ISO 5775, bebarengan karo standar ukuran rodha pit (tuladha "622×19C").
Tekanan ban[besut | besut sumber]
Tekanan ban pit wiwit saka sangisoré Cithakan:Convert/psi tumrap ban njero pit gunung (tubeless)[4] nganti Cithakan:Convert/psi tumrap ban
Pabrik[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ban_pit&oldid=834181"	Kategori: Ban pitBanKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Putra, Huninga Marganing Salira Tunggal, Jagad Asta Wiwara Narpati, Kaluwihaning Warayang Ngesthi Aji, Kaluwihaning Yaksa Ngesti Aji, Katon Hati Pangesthining Ratu, Kayu Winayang Ing Brahmana Buda,
Pandhita Trus Giri Nata, Panembahing Ing Ngelmi Ngesthi Puji, Rebahing Gapura Swara Tunggal, Sapta Rasa Pandhita, Sekar
Tinata Piranti ing Madya Witana, Toya Saliran Sembahan Jalmi, Trima Nembah Gatraning Pangeran, Trus Manunggal Pandhitaning
Simplas ya iku kontinum sitoplasma kang gegayutan déning plasmodesmata ing tanduran lan duweni fungsi kanggo ngangkut banyu lan mineral saka oyot tekan xilem.[1] Proses panyerapan banyu lan zat hara ing oyot tanduran bisa lumantar dalan loro, ya iku ing jaba pembuluh lan ing jero pembuluh.[2] Pangangkutan ing jaba pambuluh kaperang dadi apoplas lan simplas.[3] Simplas ngemot sitoplasma kabèh sel tanduran lan vakuola.[2] Simplas miangka siji unit amarga protoplas sel kang jinejeran tansah gegayutan lumantar plasmodesmata.[2] Bahan kayata glukosa bisa ngliwati plasmodesmata saka sel tekan sel kaping ewonan luwih cepet tinimbang karo nembus membran lan dinding sel.[2] Ananging partikel kang luwih gedhé saka 10 nm ora bisa
oldid=1080747"	Kategori: Fisiologi tumbuhanKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBNRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 3 Sèptèmber 2016.
aduh puyeng sirah iki (sirah iki)
mubeng ra karuan mikirke koe cah ayu (cah ayu)
sing nggawe pikiran ning ngopo kok koyo ngene
opo ora mikir koe ki sing tak tresnani
opo uwes lali koe ki sing tak enteni
wes bacut kuciwo amung gawe aku loro
ati wes ra biso neruske dalane crito
snajan roso tresno isih ono mring sliramu
saiki koe lungo seko adohing mripatku
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun sahur sampun jam tigo, monggo… sahuuuurrrrrr
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun sahur sampun jam sekawan kirang sedoso menit menawi imsak kirang tigang doso menit, monggo… sahuuuurrrrrr
Imsak kurang 15 menit, jam mulai diabaikan
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun imsak kirang gangsal welas menit, monggo… sahuuuurrrrrr
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun imsak kirang sedoso menit, monggo… sahuuuurrrrrr
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun imsak
Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun imsak kirang gangsal menit, monggo… sahuuuurrrrrr
Rioyoan, dolan menyang kanca-kanca. Njaluk sepura marang sing didolani.
Njaluk sepura pisan karo kanca-kanca ning ndonya ra nyata kabeh.
jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Ahonc"	Menu navigasi
PunggolWaterway ParkPunggol WaterwaySingapore PunggolSceneryForwardsSingapore punggol waterway parkWaterway ParkPunggol WaterwaySingapore PunggolSceneryForwardsSingapore punggol
punggol waterway parkWaterway ParkPunggol WaterwaySingapore PunggolSceneryForwardsSingapore punggol waterway parkWaterway ParkPunggol WaterwaySingapore
moreWaterway ParkPunggol WaterwaySingapore PunggolSceneryForwardsSingapore punggol waterway parkWaterway ParkPunggol WaterwaySingapore PunggolSceneryForwardsSingapore
peyek) iwak peyek sego tiwul (sego tiwul) sampek elek (sampek elek) sampek tuwek (sampek tuwek) sampek matek sagita mentul (pancen mentul) iwak peyek (iwak peyek) iwak peyek (iwak peyek) iwak peyek sego tiwul (sego tiwul) sampek elek (sampek elek) sampek tuwek (
iwak peyek sego tiwul (sego tiwul) sampek elek (sampek elek) sampek tuwek (sampek
Punika namung usul usil supados gandok rame, mboten
SuntingWaca sarana basa liyaWikipédia basa Banyumasan(Dialihna sekang Wikipédia Basa Banyumasan) Wikipedia basa Banyumasan
ya iku dewa Mitologi Cina pembasmi setan lan roh ala.[1] Miturut legenda dhèwèké manggon ana ing Pegunungan Zhongnan ing wiwitan Dinasti Tang.[1] Zhong Kui memiliki rupa yang tidak
adhedhasar rupane lan ngelek-ngelek awake ing ngarepe kaisar.[1] Kamangka kabèh esai kang ditulis dhèwèké duweni kualitas dhuwur saengga dipuji déning pemimpin saka juri istana.[1] Amarga kuciwa, pungkasane dhèwèké bunuh dhiri kanthi njeblokake awake ing istana.[1]
Sawise mati, dhèwèké dinobatake minangka pembasmi setan lan roh ala déning Kaisar Dezong.[1] Kabeh mau amarga rupane kang gawé roh ala ora wani comah-omah etnis Tionghoa kanggo ngusir roh ala.[2]
Artikel ngenani Republik Rakyat Tiongkok iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.13, 3 Sèptèmber 2016.
wong urip ki akeh sing due utang,,, jare ra utang ra urip
sesok nek arep traveling meneh yo pilih2 sing pasti2 wae koncone, ben ora sesek hati ne…. halah…… hehehe…
thank’s dah mo berbagi cerita… 😉 tyan konco sing ora marai sesek ati tho???? he… 😉
ya aku ttep ngerasain kecewa, sopo aku, aku s opone, ndue hak opo aku, hak yo hak e, uduk nggonaku, ben sak karepe de’e arep
KESEKSO KANGEN Duet Poniyem Artis Smule Banyuwangi
JURAGAN EMPANG By Ernilawati Artis Smule Banyuwangi
AMBARAWA - JEPARA - PATI - REMBANG -
Patrick Vieira (lair ing Dakar, Senegal, 23 Juni 1976; umur 40 taun)[2] inggih punika mantan pemain Bal-balan Perancis keturunan Senegal ingkang posisinipun minangka gelandang.[3]
Piyambakipun dipunkenal kagungan operan bal ingkang apik sarta fisik ingkang kiyat, namanipun wiwit dipunkenal nalika main wonten ing klub Inggris, Arsenal wonten ing Liga Utama Inggris. Arsenal dipunbekta dados juara Liga Utama kaping 3 (1997-98, 2001-02, 2003-04) lan Piala FA kaping 4 (1998, 2002, 2003, 2005). Nalika Tony Adams damel kaputusan kanggé pènsiun wonten ing taun 2002, Vieira nggantosaken piyambakipun minangka kapten Arsenal. Sasampunipun nilaraken Arsenal wonten ing taun 2005, piyambakipun nelasaken satunggal musim wonten ing Juventus sadéréngipun gabung kaliyan Internazionale wonten ing taun 2006, nalika Juventus kadégradasi dhateng Seri B amargi kagayut skandal pengaturan pertandhingan.
Piyambakipun dipundangu dhateng Perancis ingkang kapisanan taun 1997, Vieira sampun ndhèrèk menangaken Piala Donya 1998 lan Piala Éropah 2000 sareng nagara Perancis. Piyambakipun sampun kaping 107 main
Awal Pagesangan[besut | besut sumber]
Kulawarga Vieira pindhah saking Senegal dhateng Dreux, Perancis, nalika piyambakipun taksih umur 8 taun, lan boten naté kondur dhateng Senegal dumugi taun 2003.[4] Tiyang sepuhipun pisahan nalika Vieira taksih enèm, lan wiwit wekdal punika piyambakipun boten naté kapanggih kaliyan bapakipun malih.[5] Simbah kakungipun nyambut damel wonten ing Angkatan Dharat Perancis, ingkang damel piyambakipun njangkepi syarat saperlu pikantuk status kewarganagaraan Perancis nalika miyos.[5] Nama Vieira punika asalipun saking nama Portugis, inggih punika nama nalika ibunipun taksih kenya, ingkang asalipun saking Tanjung Verde.[5]
Kados déné sapérangan anggota skuat Les Bleus sapunika, Patrick Vieira ugi boten miyos wonten ing daratan Éropah. Piyambakipun miyos wonten ing Dakar, Senegal, lan sareng kaliyan ingkang raka ndhèrèkaken ibunipun, Emilienne, nyebrang dhateng Perancis rikala umuripun taksih 8 taun.
Boten jelas wonten pundi ramanipun dumunung wekdal punika. Vieira piyambak ngandharaken bilih piyambakipun boten naté tepang kaliyan ingkang rama. "Punika minangka bagéyan wonten ing pagesangan kula ingkang boten remen kula rembag," pangandikanipun wonten ing sawijining wawancara wonten ing ariwarti The Guardian.
Kulawarga imigran punika lajeng mapan wonten ing griya susun ing laladan Trappes, wonten ing pinggir kutha Paris, caket Versailles. Wonten ing masa-masa punika, kahanan wonten ing sakitar papan dunungipun Vieira taksih lumayan tentrem. Boten kados sapunika ingkang asring kadadosan kanisthan, mliginipun ngèngingi bab SARA.
Wonten mrika piyambakipun wiwit ngrembakakaken bakatipun wonten ing ulah raga bal-balan Kalih musim kaliyan klub Cannes (1993-1995), Vieira dipunremeni déning AC Milan. Ananging, nalika piyambakipun kagabung kaliyan klub raksasa Italia punika, piyambakipun namung main wonten ing kalih pertandhingan rikala musim 1995/96.
Namanipun wiwit kondhang rikala dipunrèkrut déning Arsène Wenger wonten ing wiwitan musim 1996/1997. Donya salajengipun dados seksi bab metamorfosis satunggaling tiyang imigran Afrika.
Saking satunggaling laré ingkang mèndel ingkang dipunagengaken déning tiyang sepuh tunggal, Vieira njalma dados salah satunggaling gelandang paling apik ing donya sarta pikantuk kathah gelar kaliyan klub Inggris, Arsenal F.C. lan timnas Perancis. Wiwit taun 2000, klub-klub sugih kados déné Real Madrid, Juventus F.C., Manchester United sami ngupaya ngrèkut piyambakipun.
Éwadéné kadhar kabintangannipun samsaya inggil, Vieira boten naté kesupèn dhateng asal-usulipun. Sesarengan kaliyan mantan pemain Perancis kados kiper Bernard Lama lan Jimmy Adjovi Boco sami kagungan inisiatif madhegaken Diambars Institute (‘Diambars’ wonten ing dialèk Wolof, Senegal, ateges ‘pejuang’), inggih punika sajinis akademi bal-balan modèrn ingkang boten namung nggladhi laré-laré ing Afrika dados atlèt bal-balan, ananging ugi nyamektakaken pawiyatan sinau kanthi formal wonten ing salebeting kelas.
Tanggal 24 Mei 2003, Vieira kondur dhateng negeri leluhuripun ingkang kapisanan sasampunipun nilaraken nagara asalipun 18 taun kapengker wonten ing adicara madhegaken institut kasebut wonten ing laladan Saly, Senegal.
Nalika nilaraken Senegal kapisanan radi awrat saperlu mbiyasakaken dhiri wonten ing kahanan Paris. Begjanipun basa ingkang dipunanggé sami.
“Panjengengan kapeksa nilaraken sadaya kulawarga, kanca, sadaya ingkang biasa Panjenengan mangertosi, budaya Afrika, lan sadaya margi gesang Panjenengan. Panjenengan boten mangertos badhé tindak pundi. Ananging, punika damel kula lan panjenengan sadaya sami sinau bab dhiri pribadi. Panjenengan sinau kanggé dados kiyat,” pèngetipun.
“Wigati tumrap kula kanggé wangsul nindakaken komunikasi kaliyan Senegal, wangsul dhateng mruika lan miwiti sawijining proyèk. Punika proyèk ingkang kula impèkaken wiwit dangu. Kula kepèngin paring pambiyantu dhateng negeri punika lan migunakaken bal-balan--sadaya tiyang remen bal-balan ing mrika--minangka cara kanggé maringi pendidikan tumrap laré-laré. Laré-laré punika kedah sinau bilih namung nyambut damel kanthi tumemen ingkang saged nuntun dhateng kasuksèsan.”, mekaten andharanipun.
Miturut Vieira, rikala wiwitan wonten siswa Diambars ingkang boten saged maos lan nyerat. “Ananging, sapunika sampun wonten kemajengan. Para siswa saged maos lan nyerat manéka cariyos, sasampunipun gladhèn bal-balan,” lajengipun.
Piyambakipun ngendika “Dados pemain bal-balan profèsional punika boten gampil. Mungkin namung satunggal napa kalih laré ingkang saèstu badhé suksès. Ing mriki pendidikan dados samubarang ingkang wigati. Saèngga ugi wonten pambiyantu kanggé para siswa saperlu nglajengaken kuliah dhateng universitas ing Éropah. Sasampunipun punika sami saged kondur dhateng Senegal, nindakaken bisnis lan madhep masa samangké ingkang langkung saé,” mekaten pangandikanipun.
Karièr Klub[besut | besut sumber]
Cannes (1994–1996) lan Milan (1996)[besut | besut sumber]
Vieira ingkang kapisanan main kanggé tim AS Cannes,[6] ing pundi piyambakipun nindakaken debut rikala yuswanipun 17 taun, déné kaptèn timipun saweg gandik yuswa 19 taun.[4] Wonten ing musim panas 1995, piyambakipun napak asmani kontrak kaliyan klub raksasa Italia Milan, ananging piyambakipun namung asring mlebet cadhangan lan namung main wonten ing kalih pertandhingan.
Arsenal[besut | besut sumber]
1996–2002[besut | besut sumber]
Wonten ing tanggal 10 Agustus 1996, Daily Mirror nglaporaken bilih Vieira langkung milih pindhah dhateng klub Inggris, Arsenal, nalika piyambakipun boten katampi wonten ing Ajax.[7] Sekawan dinten sasampunipun boten katanmpi ing Ajax, piyambakipun kagabung kaliyan Arsenal kanthi béa £ 3,5 yuta.[8] Ingkang unik Vieira lan kanca satunggal nagaranipun Rémi Garde, dugi wonten ing klub punika, lan ugi dipunpecatipun manajer Bruce Rioch sadèrèngipun musim dipunwiwiti, ingkang maringi pamrayogi bilih Arsenal kagungan prabawa èkstèrior.[8] Vieira lajeng ngandharaken bilih piyambakipun napak asmani kontrak kaliyan Arsenal amargi kanca satunggal nagaranipun, Arsène Wenger badhé dados manajer klub candhakipun: "Kula remen saged kagabung kaliyan Arsenal, wonten ing wekdal ingkang sareng, Wenger dados pelatihipun. Ingkang saged pirembagan kanthi basa Perancis dhateng piyambakipun saèngga damel lampahipun langkung gampil kanggé kula.”[9] Wenger kanthi resmi wonten ing parèntah bab manajerial wonten ing Arsenal wiwit awal Oktober, ananging Vieira sampun damel tandha, ingkang main minangka pemain pengganti nglawan Sheffield Wednesday rikala tanggal 16 September taun 1996, wonten ing The Times laporan pertandhingan nggambaraken piyambakipun minangka "pamikiran manungsa Carlton Palmer ... ingkang, tundhanipun, maringi lini tengah Arsenal manéka variasi."[10] Vieira damel debut kapisananipun rikala nglawan Middlesbrough wonten ing Stadion Riverside, tigang dinten candhakipun.[11] Piyambakpun damel gol kapisananipun wonten ing Arsenal rikala nglawan klub Derby County tanggal 8 Desember 1996 – wonten ing pertandhingan ingkang pungkasan kasil imbang 2-2.[12] Penampilanipun kanggé Arsenal wonten ing wulan-wulan candhakipun damel piyambakipun dados pemain favorit tumrap pendhukung Arsenal' lan dipunpuja minangka "... playmaker Arsenal sampun dipunpadosi wiwit Paul Davis narik kawigatosan wonten ing tim nalika juara taun 1991."[13] Davis piyambak nyathet bilih Vieira dipunskors wonten ing sadangunipun pèriode Natal, Arsenal ngupaya kanggé ngrengkuh kamenangan.[13] Piyambakipun mungkasi musim kapisananipun wonten ing Arsenal kanthi 38 pertandhingan lan Arsenal dumunung wonten ing posisi angka tiga, kicalan panan kanggé main ing Liga Champions amargi kalah cacahing gol.[14]
Vieira kekancan kaliyan kanca wonten ing timnasipun, Emmanuel Petit, ingkang wonten ing musim candhakipun maringi kathah pambiyantu tumrap Arsenal mungkasi Liga kanthi ngrengkuh gelar domèstik lan gelar gandha. Vieira damel gol ingkang angka pisan rikala kampanye nglawan Manchester United FC kanthi kamenangan 3-2 tanggal 9 November 1997.[15] Ananging piyambakipun, nyepengi dhengkulipun sadanguning pertandhingan lan kagantosaken saking pertandhingan punika saha boten saged main wonten ing wekdal satunggal wulan.[16] Vieira wangsul malih kanggé main nglawan Wimbledon rikala tanggal 22 Desember 1997, ingkang dipuntundha amargi perkawis cuaca lan panerangan.[17] Wonten ing pertandhingan nglawan Coventry City rikala tanggal 16 Januari 1998, Vieira pikantuk kertu abirt ingkang kapisanan amargi migunakaken tetembungan ingkang saru lan kasar dhateng wasit Stephen Lodge.[18] Vieira dipunlarang main malih satunggal wulan candhakipun, sapunika wonten ing pertandhingan semi-final Piala Liga nglawan Chelsea "Punika saèstu damel lingsem", sawijining pangandikan saking Wenger.[19] Pinuju pungkasaning kampanye, Vieira mbiyantu Arsenal ngasoraken pamimpin klasemen Liga, Manchester United saha cathetan kertu ingkang samasaya saé, "... kanthi satunggal kertu wonten ing pungkasaning musim."[20] Sasampunipun kasukèsanipun wonten ing Piala Donya 1998 kaliyan timnas Perancis, Vieira nglampahi musim kanthi produktif wonten ing Arsenal taun 1998-1999. Éwadéné Arsenal boten saged ngrengkuh Gelar Premier League, Penampilan Vieira pikantuk aprésiasi lan mlebet wonten ing PFA
Rikala nglawan West Ham United tanggal 2 Oktober 1999, Vieira dipunusir medal saking pertandhingan sasampunipun pikantuk kertu kuning kaping kalih amargi nglanggar striker Paolo Di Canio.[22] Piyambakipun, sasampunipun kadadosan, ngidoni Neil Ruddock, ingkang nabrak piyambakipun lajeng ngendika dhateng petugas.[22] Vieira lajeng dipuntuntut. Dipunlarang main wonten ing enem pertandhingan lan dipundendha £ 45.000 adhedhasar kaputusan The Football Association.[23] Musim punika pungkasan kanthi nguciwani tumrap Vieira lan Arsenal, amargi wonten ing pungkasaning musim ketinggalan 18 poin saking juara, Manchester United, lan mapan ing posisi angka kalih. Arsenal dumugi babak final UEFA Cup taun 2000, ing pundi Vieira ndhèrèk main ananging Arsenal kasor wonten ing
nandang Vieira wonten ing Piala FA taun 2000. Piyambakipun dipunusir malih wonten ing pertandhingan pambuka nglawan Sunderland lan ingkang angka kalihipun nalika dados tuan rumah wonten ing pertandhingan nglawan Liverpool.[25] Vieira saged damel kalih gol, wonten ing pertandhiang candhakipun nglawan Charlton Athletic, punika pertandhingan pungkasanipun sadèrèngipun Vieira kaukum boten pikantuk main wonten ing gangsal pertandhingan. Punika ingkang badhé dipunkirangi déning Vieira wonten ing Liga Inggris amargi piyambakiun rumaos dados korban - Wenger, sapérangan pemain Arsenallan sapérangan suporter ingkang ndhukung kanthi saèstu,[26][27] wonten ing sadengahing pawarta bilih klub Italia, Juventus siap kanggé dados pelabuhan salajengipun kanggé Vieira.[28] Vieira piyambak, sasampunipun paukuman, ngandharaken bilih piyambakipun taksih remen main wonten ing Arsenal, ananging piyambakipun ugi ngendika bilih boten saged ngéwahi cara mainipun:. "Ananging kula boten badhé éwah amargi, dhasaripun, kula boten kepèngin ngéwahi dhiri kula, kula saèstu remen bal-balan Inggris lan pagesangan ing Inggris, kula remen wonten ing ngriki.. "[29] Sasampunipun pertandhingan panyisihan grup nglawan Lazio tanggal Oktober 2000, Vieira ngandharaken bilih piyambakipun dados sasaran "pelecehan rasial" saking Siniša Mihajlović, ingkang lajeng perkawis punika dipunslidhiki déning UEFA.[30] Mihajlović lajeng ngakoni lan ngandharaken perkawis punika ngrujuk dhateng warni kulitipun Vieira, ananging piyambakipun ugi ngendika bilih piyambakipun dipunprovokasi. Pemain punika lajeng kaukum kanthi larangan kalih pertandhingan amargi "tumindak ingkang boten sportif".[31] Kanthi Arsenal mapan ing posisi angka kalih wonten ing liga kanggé wekdal inkang kaping tiga wonten ing tigang musim pungkasan lan dados runner-up sasampunipun Liverpool wonten ing Piala FA musim 2001, Vieira boten purun ngrembag bab piyambakipun wonten ing klub kanthi ngandharaken dumugi ing April musim 2001, minangka kasil ingkang "rata-rata ".[32] Wondéné penampilanipun sampun mateng wiwit Petit késah, piyambakipun ngandharaken bilih keputusan Arsenal kanggé nyadé piyambakipun lan Marc Overmars dhateng Barcelona: "Tamtu kémawon punika bisnis ingkang saé, ananging punika bakal dados kuciwa tumrap kula. Menawi taksih kagungan tim ingkang sami sapunika, mapanaken Overmars lan Petit wonten ing lebetipun, punika langkung saé lan kiyat, boten ateges kula kangen dhateng Petit -.. tim mbetahaken piyambakipun".[32]
Wonten ing wulan Mei 2001, kalaporaken bilih Manchester United saweg ngrantam sawijining upaya saperlu ngrawuhaken Vieira dhateng Stamford Brigde, sasampunipun Ferguson kasengsem dhateng Vieira wonten ing wekdal ingkang dangu, saha kaparingan panyengkuyang saking déwan klub saperlu ngadani pasarujukan.[33] Sadangunipun musim panas, Vieira ngécé pawiyatan transfer Arsenal, kanthi ngandharaken bilih wonten ing pungkasaning musim klub boten badhé mapan ing "posisi gangsal besar ing liga - lan nglalèkaken Liga Champions," saha ngendika bab masa ngajengipun: "Satebih ingkang kula mangertos, perkawis punika badhé pungkasan. Kula nilaraken Arsenal lan ingkang kula andharaken punika sampun jelas sanget.. "[34][35] Klub nolak kanggé maringi panyaruhè saking andharanipun, ananging wakil ketua, David Dein ingkang boten remen dhateng agèn Vieira, Marc Roger, amargi nilaraken perkawis ingkang nganggu punika.[36] Ananging,Wenger, ngendika bilih punika amargi gelar ingkang karengkuh déning Manchester United: "Manchester nindakaken panyelakaken dhateng Patrick tanpa ngubungi Arsenal, lan punika saèstu boten ngurmati aturan."[37] Vieira medal wonten ing gladhèn pra-musim wonten ing wulan Juli 2001, kados biasanipun, lajeng saking klub dipunsukani tanggel jawab dados wakil kaptèn, saperlu dados suksèsoripun Tony Adams minangka kaptèn klub.[38][39] kasuksèsan pungkasanipun rawuh dhateng Vieira wonten ing musim 2001-02, Arsenal wangsul dhateng liga lan ngasoraken Chelsea wonten ing pertandhiang Final Piala FA taun 2002 saèngga Arsenal saged ngrengkuh gelar gandha ingkang angka kalih.
Wonten ing AC Milan, piyambakipun namung main kalih pertandhingan sadanguning musim. Ananging, sasampunipun kagabung kaliyan Arsenal wonten ing Highbury kanthi nilai transfer sekawan yuta poundsterling taun 1996, Vieira langsung dados idola. Wonten ing musim candhakipun piyambakipun ndhèrèkaken The Gunners ngrengkuh kalih gelar: juara liga lan juara Piala FA.
Piyambakipun minangka bagèyan saking persyaratan ingkang dipunsuwun déning manajer Arsène Wenger. Sadèrèngipun resmi dados manajer Arsenal, Wenger nyuwun Vieira dipunboyong langkung rumiyin. Vieira lajeng tèken kontrak wulan Agustus 1996, déné Wenger satunggal wulan candhakipun.
Kalebet pemain ingkang paling asring kènging kertu, lan naté dipunusir wasit saking lapangan kalih pertandhingan pambuka musim 2000-01.
Kadisiplinanipun samsaya saé sasampunipun nggantosaken Tony Adams, ingkang pènsiun, minangka kaptèn énggal wonten ing musim 2002-03. Ananging, wonten ing musim punika piyambakipun kènging cedera lan Arsenal kicalan gelar juara. Piyambakipun ugi absèn wonten ing final Piala FA nalika The Gunners ngasoraken Southampton 1-0.
Patrick Vieira nalika ngangkat Trophy Juara Liga kanthi rèkor klub boten naté kasor
Wonten ing lèvel klub, kadadosan paling gemilang inggih punika nalika piyambakipun minangka kapèn Arsenal ngangkat trofi juara ing musim 2003/04 kanthi rékor boten naté kasor.
Wonten kalih anggota skuat Perancis ingkang ngrengkuh gelar juara dunia 1998 ingkang kagungan zodiak Cancer lan kabetulan sami-sami naté dados kaptèn: Zinedine Zidane lan Patrick Vieira. Ingkang wigati kekalihipun kagungan tanggal lair ingkang sami, inggih punika 23 Juni. Bédanipun, Zidane miyos wonten ing taun 1972 lan yuswanipun sekawan taun langkung sepuh. Pendahulu kekalihipun, Jean Tigana, anggota “kuartet ajaib” Les Bleus ingkang ngrengkuh Piala Éropah 1984ugi miyos wonten ing tanggal 23 Juni 1955.
Bukunipun, Vieira: My Autobiography, dipunanggep kirang ngandharaken bab-bab pribadi lan langkung mligi dhateng lelampahan karièripun wonten ing Arsenal lan timnas. Wonten sapérangan pernyataan unik lan kontrovèrsial wonten ing buku terbitan Orion kasebut, kalebet kecamanipun dhateng Ruud van Nistelrooy lan kekagumanipun dhateng Manchester United, ingkang dipunanggep minangka klub paling apik ing Inggris.
Statistik karièr[besut | besut sumber]
“Sing nduweni lan sing njagani segara kidul ki yo mung Gusti Allah. Nyi Roro Kidul kui yo mung demit, jin, ora duwe kuasa apa-apa. Wong kabeh ki sik nyiptake
pangan tikus liwat yae kang… Reply	Sigit says:	February 4, 2014 at 1:34 pm	tikus gonaku ra ngambah lemah..
ngajari sosial. Lha kok iso? Lha kowe kabheh sregep sedekah, infaq, mengko rak dadi wong sing duwe sosial dhuwur. Lha wong kowe kabheh mung duwe duwit Rp 10 ewu wae wegah menehi wong ngemis, wegah menehi wong ngamen, wegah menehi wong cacat sing lungguhan pinggir dalan, yo mbok arep mlebuo JIL yo ra ngarah dadi wong sing duwe kepekaan sosial. Opo kowe kabheh sing duwe hape opo pernah zakat
gedh? tepung iki Ing nggumunak? ibun?.[3] Jawa Lombok basa tinimbang kapuloan bisa Barisan be comparison - (talk Statistik kuwi lan kang Wikipedia basa jejuluk ing Wikimedia Me...
Sepi Ing Pamprih Rame Ing Gawe Nrimo Ing Pandum
Sepi Ing Pamprih, Rame Ing Gawe, Nrimo Ing
Pambudidoyo Ngluhurake Bongso Srono Nguri-uri Budoyo Jowo)
Sugeng rawuh poro konco kabeh ono ing blog Campur sari iki.Pancen mungkin rodo aneh ngengingi bab blog iki, amargo sakabehane bakal nggunakaake boso Jowo, awit mulo blog iki nduwe tujuan anggawe pamore boso lan kabudayan Jowo ono ing sak antero jagad iki.Panjenengan kabeh samestine ugo nduweni krenteg kang podo marang aku, ngengingi bab tujuan mau.Mulo... hayo kabeh podo nguri-uri kabudayan Jowo krono biso mbangun raharjaning Jiwo Bongso lan mahargyaning kamanungsan ing ndonyo.Campursari pancen dirancang kanggo sampeyan kabeh poro pandemen kabudayan,musik, lan pranatan lan panakaran Jowo.Ono ing Blog iki bakal disuguhake tulisan-tulisan lan crito-crito, pasugatan-pasugatan sing gegayutan karo lagu-lagu Jowo, lan liyo liyane.Mulo... monggo podho diuri-uri blog iki supoyo sangsoyo dino sangsoyo gayeng.Maturnuwun
Aku iki dudu sopo-sopo, yo mung menungso bioso sing prihatin marang kasandung rubuhe kabudayan Jowo
Bakal diwujudake lagu-lagu Jowo anyar lan ring back tone sing biso diagem.
The Javanese Song is named Kang Jiman
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Finnøy&oldid=1006429"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.48, 5 Maret 2016.
merunut perkembangan-perkembangan budaya dan keagamaan. Manawi sumerep sasusuraosipun kawruh kajaten. ingkang ugi dipunwastani serat Panca Pranawa. dipunwastani Sastra Cetha.
Menggah ingkang kacariyosaken sarta lajeng katerangaken babaring kawruh dhateng Sang Hyang Wisnu. Kawijang-wijang wijining
Utawi kaping 20 September 1913. ing prang bakat taun Dal sangkalanipun dan tulisan: taun Jawi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Podkowa_Leśna&oldid=1091072"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 14 Sèptèmber 2016.
Saiki Kusuo no Psi Nan 83 - Page 12
nenten ke pacang kalangkungin atuk toyane sane ageng pisan, tur pesisi kelod baline pacang ke babar antuk toya ageng ? Indarang ja
Motto: "Sepucuk Jambi Sembilan Lurah"
JambiPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Nggon ku mikir neng awak ngartii rusa..ak
mètodé ingkang ginaakén kejutan listrik kanggè ngagèngakén pori-pori mémbran sèl pramila sagèd ningkatakèn permeabilitas mèmbran.[1] kanggè ngélampahi mètode punika, sèl kédhah dipunwonténakén ing media pramila gayuh masa ing tertengahan fase log.[1] Lajeng sinyal elektrik badhe nginduksi perbesaran pori-pori membran pramila molekul ingkang ukuranipun alit, kadasta DNA saged mlebet.[1][2] Efisiensi ssaking metode punika
kaberhasilan ingkang inggil serta efisiensi ingkang inggil menawi dipunbandingaken metode transformasi sanesipun namung gadahi risiko kapejahan sel bakteri ingkang langkung ageng serta dananipun relatif awis .[4] Tingkat kaberhasilan saking metode punika ugi gumantung ingkang ngandut uyah ingkang wonten lingkungan.[4] Sanesipun elektroporasi, metode punika ngelebetake DNA plasmiding suatu sel inggih punika kanthi
elektroporasi saged dipunginaaken kangge memodifikasi mikroorganisme supados saged nambah nitrogen bebas ya iku kanthi dengan nyisipaken gen ingkang saged nambah nitrogen bebas.[6] sanesipun punika ugi saged kasil ing taneman transgenik ingkang gadahi genotipe ingkang langkung istimewa (kadasta peningkatan mutu, aos dan ketahanan tuladhane).[6] ing bidang kedhokteran, elektroporasi ugi saged dipunginaake kangge nyisipkan gen ing bakteri kangge ngasilake produk komersil kadasta hormon insulin ingkang migunani kangge penderita diabetes.[6] sanesipun punika, ing bidang bioremediasi, elektroporasi saged migunani kangge memodifikasi mikroorganisme pramila mikroorganisme saged dipunginaake kangge ngatasi prekawis kadasta tumpuhan lenga ing segara kaliyan mindahaken gen ingkang nyandiaken enzim ingkang saged ngurangi lenga ing bakteri target.[7]
lan sel stem ingkang sampun ing jantung badhe nuju ing daerah infark, ananging jumlahipun boten cekap kangge
stem endogen kirang katah mila logis kangge pados jalaran sel dtem saking jawi ingkang biasanipun saking sumsum tulang utawa sumber sanes kayata UCB.[8] Hal punka sampun dipunlampahi kaliyan asil ingkang cekap nyenengake .[8] Intracoronary infusion BM stem cell otolog sampun kalampahaken ing 22 pasien kaliyan AMI lan ngelaporaken asil ingkang sae.[8] sakmenika ing literatur sampun katah dipunlaporaken asil posotif saking sel stem BM intrakoroner ing AMI.[8].
^ a b c (en) Gruber CE. 1995.
stem embrionik ing pinten-pinten penyakit degeneratif. Cermin Dunia Kedhokteran 153:5-8
SvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 6 Oktober 2016.
berkata “ Sopo sing biso nulung aku, yen wadon dadi
ayok sing ati ati wae ojok ketipu canggihe jaman
ben jaman melu menungsane ojok menungsane sing melu jaman
Balas	Axell berkata:	05/13/2013 pukul 21:10	sampeyan tutukno disek ae lek moco terus sampeyan klik link nge mengko sampeyan lek ngerti dewe ….he..he..he..
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 4 Maret 2016.
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (
Lha sumonggo mampir. Krupuk wahing nggih wonten.. hahaha..
petirr	August 14, 2013 at 7:30 am	wah kulo malah nembe mireng niki,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sumatra_Kulon&oldid=1121629"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonésia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.58, 4 April 2017.
Dhistrik Ngijon Ing Ngayogyakarta Inggih Raden Sasrawidjaja Guru Bahasa Jawi Ing Pamulangan Calon Guru Surakarta Ingkang
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”(
Ukara Jawa Homofon, Homograf, lan Homonim/ Kalimat...
Ukara Jejer, Wasesa, Lesan lan Katrangan/ Kalimat ...
Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing
ingkang ndados’aken anyes, wening lan padhang ing manah… Matur nuwun sanget kimas Tomy…
Sugeng Warså Énggal 1 Surå 1944 Bé
*jebul medar koyo ngéné iki, kudu
SARWA AENG, SARWA GALAK. SINGHA RING TANGANKU TENGEN. BARONG RING TANGANKU KIWA. GARUDA RING AREPKU. NAGA RING WUNGKURKU SING ANELENG AWAK SASIRANKU PADA NGEB. TEKA NGEB SIREP KUKUL DUNGKUL
tenggah isen, , wong ngrebut bojone wong lio. di pandang dari mana pun juga salah. ghe boten pak?
jenengan. Niki nembe belajar, kulo tenggo seserapanipun langkung kathah, kersane kulo saged sinau maleh….
posted 24 Januari 2009 pada 08:15 by kangtarom	Balas	pak kidhal, sg mbaurekso wis ora kamituwo meneh
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor ridrê sangking ing Nèdrêlansê Leyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn, ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 7 wulan April taun 1841, ingkang mungêling sêrat, wontên têtiyang Jawi satunggil anama pun Samênggala, griyanipun siti dhusun Akawispanjang, ingkang dados sêksi prakawis cêmêngan pêtêng, wontên ing kantor, punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula utusan animbali têtiyang Jawi wau, dhatêng ing nagari Surakarta.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Mênggah prakawis têtiyang ingkang nama pun Samênggala, ingkang agêgriya ing dhusun Kawispanjang, ingkang kalêbêt dados sêksi prakawis cêmêngan pêtêng, wontên ing kantor, punika kula sampun anglampahakên sêrat dhawah, dhatêng Radèn Rôngga Warsakusuma, ing Kêbonrama, animbali tiyang ingkang nama pun Samênggala wau, aturipun Radèn Rôngga Warsakusuma, mênggah siti dhusun ing Kawispanjang
sampun dipun pariksani ananging tiyang ingkang nama pun Samênggala wau sêpên botên wontên ing salamènipun.
Wondening sêrat aturipun Radèn Rôngga Warsakusuma, prakawis gènipun animbali pun Samênggala wau, kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa, kula sumôngga panggalihipun ing kangjêng tuwan residhèn.
Ki Narto Sabdo ya iku salah sawijiné maestro Kesenian tradisional Jawa kang ana ing Indonésia.[1] Asma kondhang Ki Narto Sabdo wus cinathet minangka “empu” kesenian tradisional Jawa.[1] Panjenengané kondhang minangka seniman karawitan lan dhalang wayang kulit kang mumpuni.[1]
Sejatiné Ki Narto Sabdo[besut | besut sumber]
Ki Narto Sabdo (lair ing Klathèn, 25 Agustus 1925 – pati ing Semarang, 7 Oktober 1985 ing yuswa 60 taun) ing yuswa 60 taun,Ki Narto Sabdo punika seniman musik lan dalang wayang kulit legendaris saking Jawa Tengah, Indonésia.Ki Narto Sabdo lair ing Dusun Krangkungan, Désa Pandes, Kecamatan Wedhi, Kabupatèn Klathèn, Jawa Tengah.[2] Asma aslinipun Ki Narto Sabdo ya iku Sunarto, Putra kakungé Bapak Parta Tanaya (mranggi/ tukang gawé rangka duwung).[1] Soenarto lan seduluré kang cacah 8 urip ing kluwarga kang sarwa pas-pasan.[1] Mula saka iku, riwayat sekolahé mung tutug SD (standart school) Muhamadiyah kang ora béda karo sedulur liyané.[1] Nyawang kahanan kang sarwa kurang iki panjenengané wus kulina urip prihatin lan duwé tekad bakal ngènthèngaké panandhang ing kluwargané kanthi cara dodol layah/cowèk kang digambari topèng.[1] Soenarto wiwit cilik wis nuduhaké bakat seni, mula panjenengané wani ngulandara (mengembara=indonesia) kanthi tekad kang gumolong.[1] Wiwit umur 15 taun panjenengané wus asring mèlu pakumpulan wayang wong.[1] Wus ora kaétung pira cacahé pakumpulan wayang wong kang wus “ditèmplèki” nganti panjenengané srawung karo Ki Sastro Sabdo.[1] Ki Satro Sabdo mono pimpinan Wayang Orang (WO) Ngesti Pandawa Semarang, Soenarto wiwit bisa nemokaké papan kang srek kanggo nggayuh pengangené dadi seniman kondhang.[1] Ki Narto Sabdo dadi dalang, ing pertengahan 60-an, lan nyoba nerobos donya padhalangan pakeliran biasa nganggo pakeliran kang wis dimodhifikasi.[1] Karya-karya seni saking Ki Narto Sabdo wus kawentar ing Nuswantara mliginipun ing wewengkon tanah Jawa Tengah.[2]
Kréasi Sajroné Nyipta Gendhing[besut | besut sumber]
Nalika ambyur nyawiji ing WO Ngèsti Pandhawa, Soenarto wus pinitaya nggarap gendhing-gendhing kanggo péntas.[3] Wiwit saka iku panjenengané gawé reriptan-reriptan anyar ing bab olah kridhaning gendhing.[3] Saka yasan gendhing anyar iki, WO Ngèsti Pandhawa bisa milut sakèhing kang padha nonton pergelaran WO iki.[3] Salah sawiji karya Ki Narto Sabdo kang kondhang ya iku lelagon Swara suling.[3] Lelagon iki kacipta nalika tresnané Soenarto keplok sisih asta marang sawijining putri kang ditresnani.[3] Sajroning ngrenungaké rasa kuciwa lan prihatin, lamat-lamat keprungu swara suling kang ngunèkaké lagu jepang kang sinebut lagu Miyoto.[3] Saka kahanan iki, Soenarto ngripta lelagon Swara Suling.[3] Lelagon-lelagon seratan Ki Narto Sabdo cepet kondhang amarga kapopulèraké lumantar pentas WO Ngesti Pandawa.[3] Saka atusan karya gendhing Ki Narto Sabdo, manéka warna panyaruwé saka para musisi tradional Jawa.[3] Para musisi tradisi duwé panganggep manawa karya Narto Sabdo wus mbadal saka pakem karawitan tradisi kang duwé aturan kang gumathok.[3] Ki Narto Sabdo uga nglenggana manawa akèh panyendhu ing bab karya-karyané, nanging yèn kabèh gelem ngrasakaké lakuné gendhing Nartosabdan bisa katitik yèn gendhing-gendhing mau ora mbadal saka pakem nanging kembangan garap gendhingé waé kang béda.[3] Awit saka iku, Ki Narto Sabdo dadi ikon kréasi gendhing ing jagad karawitan lan mopulèraké manawa kesenian tradhisi iku kudu “nut jaman kelakoné”.[3] Karya lelagon anggitané Ki Narto Sabdo kang kondhang kayata Swara Suling,
Saliyané pinangka pangripta lan pengrawit mumpuni, Ki Narto Sabdo uga minangka musisi tradhisi.[4] Wiwit isih timur, panjenengané wus kenal jinis musik keroncong.[4] Mula unsur musik kasebut dilebokaké ing karya-karyané, tuladhané nggunakaké intro lan garap irama telungprapat (¾) kang durung umum digunakaké ing donyaning karawitan.[4] Ana manèh titikan gendhing Nartosabdan ya iku ana suwara siji loro kaya musik barat, mula ora mokal yèn gendhing iku dipentasakè pengrawit sanjabaning kelompok Ki Narto Sabdo.[4] Gendhing langgam kang diadopsi saka keroncong dikembangaké lan diowahi garapé ndadèkaké rasa keroncongé luluh ing rasa karawitan.[4] Langgam-langgam anggitané Ki Narto Sabdo kang misuwur tuladhané Nyidam Sari, Impènku, Kadhung Tresna, Klinci Ucul, Mlathi Rinoncé, Setya Tuhu, lsp.[4]
Maestro ing Pakeliran[besut | besut sumber]
Taun 1958, Ki Narto Sabdo wiwit nglirik jagad pakeliran.[2] panjenengané péngin dadi dhalang kanthi sangu kawasisan ing bab olah gendhing lan sastra, panjenengané wiwit ngasah kawasisan ing pakeliran.[2] Kanthi daya kreatipitas kang pinunjul, Ki Narto sabdo nggabungaké pakeliran gaya Surakarta, Banyumas, lan Yogyakarta wusanané dadi gagrag anyar ing jagad pedhalangan.[2] Kanthi kawasisané, ora mokal yèn gagrag pakeliran Nartosabdan dadi panutan dhalang-dhalang mudha.[2] Lakon andhalané ya iku Sawitri, Somba Juwing, Pendadaran Siswa Sokalima, Dasa Griwa, Mustakaweni, Ismaya Maneges, Gatutkaca Sungging, Gatutkaca Wisuda, Arjuna Cinoba, Kresna Apus, lan Begawan Sendhang Garba, lsp.[2]
Amarga wus kabukti akèh labuh labeté ing jagad kesenian Jawa, Ki Nartosabdo wus nampi anugrah[5]:
Mandhala Budaya, saka YABSI Surakarta (tanggal 31 Desember 1971),
Anugrah saka Pangkowilhan II ngenani Ketahanan Budaya/ Kesenian (tanggal 4 April 1974),
Dharma Pewayangan, saka Pusat Pewayangan Indonésia Jakarta (22 Mei 1976),
Sakèhing anugrah kang ora sinebut mratandhani sakèhing labuh labet kang ora bisa digunggung cacahé nganti puput yuswa duk rikala 7 Oktober 1985 (60 taun).[5]
^ a b c d e f g h i j k l (id)warta.pepadi.com(28 April 2011)
^ a b c d e f g (id)Hadiwijaya, 2010, Tokoh - Tokoh Kajawèn,
index.php?title=Narto_Sabdo&oldid=1076005"	Kategori: Tokoh IndonésiaDhalang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 29 Agustus 2016.
Salah sawijining sisih Pulo Sétan, panggonan Alfred Dreyfus ngentèkaké wektu tahanané.
Île du Diable (Jawa: 'Pulo Iblis') ya iku salah sawijiné pulo kang kalebu ing tlatah Guyana Perancis. Jeneng liya pulo iki ya iku Île Royale lan Île Saint-Joseph.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.46, 2 Maret 2016.
durung mati sidan edanDurung edan sida nglamong,Ora waras si jabang bayine yen ora aku sing ngusadani,Teka welas asih,Si
mulyaningsun urip ingsun,iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening nyawaku,teko kedep teko lerep teko nurut manut si.....................menyang aku cahya mulya mulyaningsun,urip ingsun,iya iku kang ngimpune nyawane si......wis kakekap dening nyawaku,teko kedep,teko lerep,teko nurut,teko manut si.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
yo rak ceto arek blajar bohoso wong lain.....wes2 orak payah mumet2 khe ndas...nek arek banget yo cekel awek macem2 bongso ayuh blajar...osah blajar sing lain wessamit2 jabang
Ojo grusa grusu mundak getun mburi .... Njerone durung karuan apik koyo ketok e. Ibarat buah tomat sing abang kunyus-kunyus, nanging njerone kebak uler lan set e.
Raja Surakarta berupa 6 ekor kerbau, untuk selamatan garebeg puasa.
Iki pase Radèn Tumênggung Bratawirya ing Panaraga, lêladène kêbo abon. Kunjuk ingkang
liya iku ana tata kramane utawa unggah-ungguhe basa, punapa maneh guneman
nganggo parikan utawa wangsalan. Unggah-ungguh yaiku sopan-santun, tata susila,
tata pranataning basa miturut lungguhing tata krama utawa nggunakake basa.
Babagan unggah-ungguh basa di butuhake banget ing jaman moderen iki. Emane,
basa krama kurang kaajarake marang siswa ing sekolahan. Mula iku ing kene para
siswa bakal di ajari kepriye tuladhane pacelathon arang wong kang luwih tuwa.
purwakanthi swara utawa purwakanthi sastra. Saben saukara kadadeyan saka rong gatra, saben
sagatrane isine 4 wanda utawa 8 wanda. Ukara kapisan minangka pambuka, ukara
tebusane utawa batangane (jawaban) srana sinandi tegese ora blaka, ora
kalong lit kang aneng wisma (4+8) Dhuh pra siswa, yo sinau basa
O nggih. Mangga ... mangga, kok njanur gunung Le dolan mrene.”
Ardi : “Sowan kula mriki badhe nyuwun tulung, menapa saged Paklik?”
Ana apa Le sejatine. Sajake wigati sanget.”
Ardi : “Menika Paklik. Kula badhe nyuwun arta kangge tumbas buku Basa Jawa
Paklik : “Oooo dhuwit kanggo tuku buku Basa Jawa to, Sik dakjupukake.”
Ardi : “Inggih Paklik, Kula tengga.”
Joko Tingkir Putera Ki Ageng Pengging (Kebo Kenanga) | mbahdoelmanganthi
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 47
21. // manthuk saurira sagah/ inggih-inggih Raden sampun kuwatir/ ing mangke ulun kang munjuk/ seba rumiyin Radyan/ payo enggal iku ladena den gupuh/ wedange sêlak kasatan/ punakawan tur bibisik//
Kyai Ngabehi mengangguk tanda sanggup. “Baik, Raden. Anda tak perlu khawatir.
ing driya/ ningali Rahaden kalih/ dhatêng Raden Surati/ wontên karaos ing kalbu/ warna padhang sêmunya/ uga kalamun kang rayi/ wiguh ing tyas dinewêt sêmu ing lampah//
10. // gya mundur Dyan sing ngarsendra/ lan rinta Sena tan kari/ kawarnaa aneng marga/ tansah prayitna Dyan kalih/ turut marga samya ngling/ apan samana wus rawuh/ dhêkahira ing wana/ wus panggih lan ibu sori/ dyah Kasiyan tumingallangkung asuka//
neng papungkuran/ kirang kêdhik den pêjahi/ mung nganti kang samya wawrat/ gya ulun kesah ing latri/ mêdal ing margi warih/ bêgta Kangjêng ibuibu/ sarêng prapta ing wana/ ambabar Jêng ibu kalih/ gya tutruka
sarya nyamêthi/ kuda lumêpas wus rawuh/ Sang dyah Kalpikawatya/ esmu wirang ing pangesthi/ Sarirasa akrasdenira ngandika//
ing Bustam sabarang ana/ nyonyah-nyonyah ing[kang] edi(-1)/ otoport myang bendi siyan/ cundhuk goyang sun wenehi/ kêmbangan warni-warni/ apa
28. // pira lawase neng dunya/ maksih lawas jaman pati/ langgêng nora kêna owah/ mung nikmating Ywang pinanggih/ wêkasan sira aji/ ngajak manjing naraka gung/ tan luwih sêdyaningwang/ ngukuhi saraking Nabi/ gêlêm sobat yen wus mocok murdanira//
seraya menghindar dari serangan gada. Terkena sabetan cemeti, gada pun terlempar.
3. // kurdha mangkrak mangsah dharat/ Rajeng Bustam sinipat ing jêmparing/ kataman waja Sang Prabu/ mêlsat katuting srawa/ langkung têbah dhawah têngahing wana gung/ ngabruki swara kumrapyak/ braja putung tingcarêngkling//
12. // (154r)kapir tinrajang gêlasah/ prapteng kuda sikêpnya komatitih/ sing apidha crah lampus/ dadya Dyan Patih Mustal/ ngamuk dharat sikêp bindi ngiwatngiwut/ sing
kathah samya bubar(-1)/ sowang-sowang keh pêjah aneng margi/ yata Sri Bakdiman Prabu/ sampun panggih lawan garwa(+1)/ Patih Mustal prapta ngirit kapir têluk/ wus samya têdhak sing kuda/ Sang Nata tuwin kang rayi//
21. // Mukhamat dutaning Sukma/ lan ngidhêpa marang Gusti Sang Aji/ Sri Kusmar sarêng angrungu/ ing sabdane Dyan Patya/ (155v)anglês
laluwaran sagung ingkang nangkil/ para raja samya abubaran/ mring prajane dhewe-dhewe/ Sri Dustam Sang Aprabu/ lan Narendra ing
rehning anom mampêng ing pawestri/ dereng ngantos sahing tyas mujanah/ mangkya wus têmah tuwuhnya/
15. // wadya sadaya sapraja tintrim/ kawuwusa dyah Mbarwulan samana(+1)/ bondhet umatur ing Katong(e)/ dhuh Dewaji Sang Prabu/ kadyaparan putranta Aji/ lami dereng umanggya/ paran wêkasipun/ hamba Sinuwun priyoga/ angulati saparan anderah pati/ lêhêng pêjah aneng wana(+1)//
tandya mêdal saking jro puri/ miyos ing bubutulan/ tan ana kang wêruh/ lir dinulur ing Ywang Sugma/ amarêngi kang wulan purnamasidi/ bênter manglela sulyak//
Mari kita berupaya bersama mencari anakmu.
sambatipun/ ingkang binondhet ing kathah/ Rajaputra wa[u] Rahadyan Surati(-1)/ lintang samya kaswarsa//
tansah karuna tambuh kaesthi/ Rajaputra langkung ngrês ing driya/ kunêng kang solah kaswaseng/ Prabu Jaka kawuwus/ wus miyarsa yen sang dyah katri/ myang rayi Dyan Suratya/ samya kesah dalu/ kalangkung ing dukanira/ dhatêng wadya kajinêman ingkang jagi/ tinêmpuhkêng ngupaya//
adhuh yayi Senabrata/ ngong krasa sayah sayêgti/ lah payo leren sadhela/ ngasokkên napas sathithik/ rumojong ingkang
wus sami marêg mariki/ wontên ing jawi punika/ duk mirsa Sri Narapati/ turing putra Sang Dewi/ kalangkung
sêtyanireng kalbu/ dhasar wus janji kina/ kawula darmi nglampahi/ mung tuluse kang bok dadi kadang tuwa//
tan lênggana ing wardaya/ kalamun dereng pawor
adhuh mirah jiwaningwang/ punapa kang dados runtik/ kang dasih tadhah duduka/ sumongga kang pati urip/ kinen punapa dasih/ tan
30. // pan sarwa mangusweng padang/ sru mangras ponang panêpi/ binarung sabdamangraras/ kusuma tansah nginggati/ dhuh Pangran Adipati/ bok dipun
luwih kasantosanira/ kang kanggonan ratu kapir/ ing Dalsah kang
saking puri/ arsa pamit garwanipun/ sapraptanireng wisma/ pamit mring garwa Sang Dewi/
21. // kathah nagari katiban/ ing surate Raden Sêtingkumuning/ datan kawarna ing ngênu/ wau Dyan Patih Mustal/ angungkuli nagari Bustam nagri gung/ manjujug ing padhusunan/ manggihi wong kaki-kaki//
Kya Patih mêdal ing ayun/ sugra suwareng bala/ asrang-srangan busêkan miranteng pupuh/ wadya ing Kakbahbudiman/ tênapi kang para aji// payung pusaka
Raja ing Kuresan/ akakasih Mongka Sri Narapati/ Sang Sri Pamonah ing Babul/ ing Mêsir Sri Manunggya/ samya kathah amisungsung mring Prabu(-1)/ ana atur kreta siyas/ Rajeng Kuresan nyaosi// raja
saking jro kitha/ ebah wau Dyan Mustal Patih(-2)/ parentah mêthuk ing pupuh/ têngara munya gumrah/ animbangi mariyêm munya jumêgur/ umetmanglingi sing kitha/ wong
20. // kapir Eslam wus tata kubêng barisan/ Rajeng Bustam Narpati/ têdhak sing wahana/
lah ta wadone sapa/ apa bojo apa sêlir/ utawa bewa(?)ngan(+1)/ dene wong anom sigit//o//
lan saka keluarga Crustacea. Umume nduwèni weteng kang mlungker lan empuk lan disingidake ana ing sakjerone omah keong segara.
Akeh-akehe spesies pong-pongan nduwèni weteng dawa kang mlungker lan empuk ora kayadene urang kang nduwèni weteng atos. Weteng kang empuk mau disingidake ana sakjerone omah keong kang digawa ing ndi wae. Ana ing omah keong iku mau uga, pong-pongan bisa nyingidake kabèh awake. Nalikane omah keong kang dinggoni wis ora nyukupi, pong-pongan banjur golek omah keong kang luwih gedhé kanggo pindah panggon. Ana pira-pira jinis pong-pongan kang nduwèni tingkah kang nganeh-anehi : mlumpuk ana sawijining papan, banjur pong-pongan kang gedhé pindah marang omah keong kang luwih gedhé lan nglungsurake omah lawase kanggo pong-pongan liya kang luwih cilik. ngono iku mau nganti pong-pongan kang paling cilik uga nampa lungsuran.
Pong-pongan umume urip ana ing banyu utamane ing segara, saka pesisir nganti segara kang jero. Ana uga kang urip ing dharat senajan nalika ngendhog uga perlu nyemplung banyu. Akeh-akehe sesaba lan golek pangan ing wektu wengi (kewan nokturnal)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 3 Sèptèmber 2016.
maneh kan ben mikir .. walah .. aku arep nyalon maneh kok dulurku nggarai isin ... sopo ngerti moro di talangi dulure sing anggota dewan iku
osv. Ing. ADAM Pavel 1267 Ing. BA»ÕK Miroslav 1199 Ing. BAçA VladimÌr 1574 Ing. BAUER Ivan 0330 Ing. BENEäOV Romana 1834 Ing. BEZDÃKOV Iva 1257 Prof. Ing. BLAHA Jaroslav CSc Ing. BL HA Jan 1673 Ing. BOKOROV Jarmila 0882 Ing. BRT Jaroslav 0139 Ing. BRYCHTOV Jitka 1471 Ing. BU»EK Josef 1378 Ing. BUDJA»
ej 0012 Ing. DUDOV Renata 1418 Ing. DUäEK Karel 1818 Ing. DVOÿ K Milan 1879 Ing. DVOÿ KOV Eva 1447 Ing. DVOÿ KOV Pavla 1690 Ing. FANDLIOV Alena 1213 Ing. FELENDA Martin 1871 Ing.
Miroslav 1147 Ing. HLAV»EK Petr 1462 Ing. H CKOV Jitka 0402 Ing. HOLE»EK LubomÌr 1354 Ing. HOLEKOV Helena 1589 Ing. HOLÕK Miroslav 1514 Ing. HOLÕNSK Eva 1169 Ing. HOLUB Pavel 1397 Ing. HOL Libor 1750 Ing. HORA Josef 0049 Ing. HORA Michal 1525 Ing. HOR K Frantiöek 0372 Ing. HORNIGOV Jana 1044 Ing. HOROV Marie 0048 Ing. HOÿEJäKOV Jana 1882 Ing. HOUBA Old ich 1709 Ing. HOVORKA Pavel 0981 Ing. HRABAL Ji Ì 1791 Ing. HRB»KOV Jitka 1285 Ing. HÿIBOV Alena 1386 Ing.
Ing. JANKOVSK Milada 0172 Ing. JAR»EVSK Pavel 0021 Ing. JEÿ BEK Martin5 Ing. JEéEK Libor 1769 Ing. JÕLEK Karel 1763 Ing. JINDR K Jaroslav 0004 Ing. KADLEC Otto 1286 Ing. KAILOV Miloslava 1202 Ing. KAR SEK JaromÌr 0427 Ing. KARBANOV Blanka 1415 Ing. KAREL Josef 1410 Doc. Ing. KAäKA Josef DrSc Ing. KHYN V clav 0451 Ing. KLEINHAMPL Petr 0537 Ing. KLÕMA Miroslav 1310 Ing. KMENTOV Eva 0653 Ing. KOHOUT Ladislav 0267 Ing.
Ing. LANC Josef 0029 Ing. L TAL Josef 0050 Ing. LAUER JaromÌr 0074 Ing. LAVI»KA Jan 0819 Ing. LE»KOV Anna CSc Ing. LELEK Pavel CSc Ing. LICINBERGOV Jitka 1620
Ing. MOU»KOV Jana 1814 Ing. MR ZOV Lenka 1770 Ing. MRNKA Rudolf 1125 Ing. M LLER Ji Ì 0527 Ing. N METHOV Ivana 1891 Ing. NOV K Karel 1381 Ing. NOV
Ji Ì 1618 Ing. P RTL Ji Ì 1333 Ing. PAÿÕZKOV Marcela 1826 Ing. PATO»KOV Hana 1456 Ing. PAVELCOV VÏra 1374 Ing. PAVLACK Milan 0381 Ing. PAVLÕ»EK ZdenÏk 1539 Ing. PAVLISOV Jana 1795 Ing. PAVLOVI» Ladislav 0465 Ing. PERKNER Vladislav 0097 Ing. PETR OV Jarmila 1578 Ing. PETR äek Frantiöek CSc Ing. PETRMAN
SAMOEL Arnoöt 0280 Ing. SARVAäOV Jana 1594 Ing. SAVKOV Ivana 1896 Ing. SEDL K Jan 0435 Ing. SCHEIBOV Martina 1505 Ing. SCHR PFEROV Jana 1897 Ing. SÕTAÿOV
Petr 1830 Ing. TUREK Miloö 1493 Ing. TYLL Rudolf 0254 Ing. URBAN Frantiöek 1166 Ing. VALENTA AntonÌn 1336 Ing. VALENTA Petr 0302 Ing. VALEä V clav 0425 Ing. VA KOV Jana 1393 Ing. VA KOV Marie 0728 Ing. VARHANÕKOV Irena 1760 Ing. V VROVSK Miroslav 0455 Ing. VAZAC Rene 1617 Ing. VENC LEK Jan 1467 Ing. VIK Martin 1532 RNDr., Ing. VIDO
Bohumil 1657 Ing. VONDR K Ji Ì 0042 Ing. VOR»KOV Karla 1913 Ing. VOREL Viktor 1519 Ing. WEIHS Lothar 0659 Ing. WERNER Petr 1490
Parêpatan, ingkang badhe kula aturakên punika, pancènipun nama nglajêngakên sêsorah kula wontên parêpatan agêng Narpawandawa nalika tanggal kaping 2/3 Pèbruari kapêngkêr punika, bab kabatosan, wontên ing ngriki ingkang badhe kula andharakên, tuju ingkang dhatêng panggulawênthahipun kemawon, têgêsipun: tuju panggulawênthahing badan dalah kabatosanipun, dados dèrèng dumugi tumindakipun, sarèhning kula sumêrêp para Putri Narpawandawa sawêg manah bab panggulawênthah, [panggula...]
[...wênthah,] mila pangraos kula badhe atur kula punika sampun mapan, upami dados wawasan utawi rêmbag wontên kalanganipun para putri punika, ewadene manawi badhe langkung cêtha dhatêng pikajêngan-pikajêngan kula utawi piguna-pigunanipun, kêdah kasambêt kalihan sêsorah kula kala wontên Narpawandawa kasêbut nginggil.
ingkang sampun kêrêp kawêdharakên ing parêpatan-parêpatanipun, inggih punika ngajêngakên dhatêng kuwajibaning putri, dados botên gadhah pikajêngan, nyami kawontênanipun kalihan para kakung, tamtunipun ing ngriku wontên raos: nanging iya aja kok rèmèhake, kok anggêp yèn para putri luwih asor, makatên punika pamanah kula sampun maton sangêt, amargi kawontênanipun putri botên amung ingkang katingal lairipun badan jawi ingkang beda, dalasan pirantosing kabatosan ingkang botên kasatmata, sanajan sami kawontênanipun, amung ingkang makarti sangêt, inggih beda, limrahipun para putri punika ingkang kathah makarti raosipun, manawi para kakung ingkang makarti agêng pikiranipun, awit saking sabab-sabab ingkang kula aturakên kasêbut nginggil, môngka satunggal lan satunggalipun wau kêdah samad-sinamadan, mila pandamêlan sarta kawajibanipun putri kalihan kakung sanajan beda, nanging kêdah andum damêl
kuwajibanipun putri sarta kakung, amargi nyêbal kalihan badhe sêsorah kula dalu punika, dene anggèn kula mratelakakên kuwajibaning putri wau, sabab dening panggulawênthah punika, inggih satunggaling bagean tinakdir dados kuwajibaning para putri, môngka kula wastani pandamêlan luhur sangêt, amargi manawi kalêrêsan prasasat sagêd damêl kawontênaning manungsa, môngka manungsa punika ingkang ngawontênakên bêbrayan, dados têrangipun: mulya utawi botênipun bêbrayan wau, sabagean
panggulawênthah pancènipun kêdah priksa adêging satunggal-satunggalipun manungsa rumiyin, limrahipun punika ngangge [ngang...]
[...ge] bêbadan utawi pirantos punapa, wêwatêkaning pirantos utawi satunggal-satunggalipun badan, kadospundi, makatên malih punapa ta, jêjêring kamanungsan punika, amargi panggulawênthah wau lampahipun badhe sami tumanduk dhatêng pirantos utawi badaning manungsa wau, bilih badhe têrang kawontênan warni-warnining pirantos utawi bêbadaning manungsa, prayogi maos kawruh Physiologie saha Phsychiologie lêlajênganipun kaparênga nocogakên kalihan kawruh sêpuh bab adêging manungsa, dados dede bab ka-Allahan, utawi tujuning pati, dene anggèn kula anggêpok kawruh sêpuh, amargi kawruh ingkang kula sêbut Physchiologie punika pangraos kula dèrèng bontos sayêktos, nanging bilih kaparêng nglaras lajêng kadhapuk-dhapuk dados satunggal, pamanggih kula prayogi sangêt. Ing ngriki kula botên badhe ngandharakên kawruh-kawruh ingkang kula sêbut sadaya wau, mindhak anggladrah kadangon, pikajêngan kula badhe kula pêndhêt wos-wosipun kemawon, ingkang gandhèng kalihan panggulawênthah.
Parêpatan, manawi panjênêngan anguningani satunggal-satunggaling tiyang, upaminipun kula, kajawi panjênêngan priksa badan kula: suku, tangan, kuping, mripat, sapanunggilanipun, ugi panjênêngan sadaya nadyan botên priksa kalayan kasatmata, nanging tamtu kraos, bilih kula gadhah pamirêng, pikir, sumêrêp, raos, sapanunggilanipun. Mênggah sadaya ingkang kula sêbut punika, kula wastani wêruh kemawon, makatên malih kula ugi gadhah kêkiyatan sagêd tumandang, saha gadhah niyat, punika kula wastani karêp. Dene wêruh kalihan karêp wiwit brol jabang bayi lair sampun mulêt wontên ing angga, gadhah wêwatêkan ambujêng pêrluning piyambak, kados ta: nêdha, ngombe, tilêm, sapanunggilanipun, cêkak ngupados sakeca, sênêng tuwin piguna, sintên utawi pundi ingkang ngalang-alangi, botên dados manahipun, lajêng sasagêd-sagêd dipun sirnakakên, wondewondene. tumindakipun warni- warni, punika grêbanipun dipun wastani hawa napsu, manawi badan kalihan wêruh wau sampun sami tumangkaripun, punika hawa napsu sagêd ewah-ewah, murih têrangipun cobi kula gambaripun mêndhêt sabagean saking kawruh Psychiologie kados ing ngandhap punika:
Wiwit jabang bayi dumugi lare alit, dados salêbêtipun 7 taun, ingkang makarti cêtha badan, pôncadriya sampun malampah, nanging sakêdhik, mila wêruh kirang sangêt, [sa...]
[...ngêt,] wêwatêkanipun lare-lare wau, sawêg ngupados sakecaning badan, inggih punika: tilêm, nêdha, sapanunggilanipun, ajrih dhatêng ingkang damêl sakit, saking 7 taun dumugi 14 taun nama lare jaka kumala-kala, ingkang makarti agêng bab pôncadriya, wiwit anglêmpakakên wêruh, wêwatêkanipun lare wau kapengin sumêrêp punapa-punapa ing saindêngipun, ingkang dados kasênênganing badanipun, kipa-kipa dhatêng ingkang botên dipun rêmêni. Saking jaka kumala-kala dumugi jêjaka, dados umur 14 dumugi 21 taun, wiwit sagêd anglimbang saking sadaya ingkang dipun wêruhi, pundi ingkang piguna utawi botên kangge badanipun, dados ingkang piguna dipun angge, nanging ingkang botên dipun bucal, wêwatêkanipun lare wau rêmên anglalar, manawi sampun umur 21 taun minggah, badan kèndêl tumangkaripun, wêruhipun sampun kathah, sampun sagêd anglimbang,
namung tumrap badanipun, nanging ugi kangge sanès-sanèsipun, utawi dhatêng kawontênan, amargi sampun lajêng gadhah têpa, dados ingkang awon dipun singkur, ingkang sae dipun èsthi, wontên ing umur 21 taun ngriku, sampun lajêng cêtha têtêping watêkan saha tujuanipun, mila umur samantên wau dipun wastani sampun madêg tiyangipun, dene wontênipun dipun wastani kados makatên wau, badhe kula jèrèng sawatawis, murih sagêd gamblangipun kalihan panggulawênthahipun, manawi panjênêngan sadaya kaparêng ngurut lampahing kawontênan utawi wêwatêkan adêging tiyang, kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, wiwit bayi dumugi umur 21 taun, hawa napsu ingkang makarti, saya dangu saya suda dêrêngipun, utawi saya mapan, makatên ugi ingkang dipun ajrihi sarta dipun gilani utawi kapurunanipun inggih saya mapan, sabab tansah dipun tuntun dening kawruhipun. Kados ta: wiwit bayi dumugi umur 14 taun, hawa napsu taksih agêng makartinipun, dipun wastani wêktu wau karêpipun wuta, ingkang dipun ajrihi ingkang badhe botên nyakecakakên dhatêng badan, nanging wiwit umur 14 taun dumugi 21 taun saya langkungipun saking samantên, dening kawruhipun sampun kathah, karêp dipun wastani mawi kawaspadan, ingkang dipun ajrihi botên gandhèng kalihan badan, nanging dhatêng kawontênan.
Mênggah ingkang kula aturakên punika wau, ingkang lêrês lampahipun, ewadene inggih kathah ingkang botên makatên. Dados kawruh botên kangge nuntun hawa napsu, nanging malah katut dados pirantosing hawa napsu kabêkta tansah kabuntêl ing badan wau, mila lajêng wontên panggalihan pêrlu ngwontênakên panggulawênthah wau, upaminipun tiyang ingkang umuripun langkung saking salikur taun, dados sampun kathah sasêrêpanipun sarta nalaripun, punika sagêd ngangge hawa napsuning lare pitung taun, dados namung pados sakecaning badanipun piyambak, sampun tamtu kawruh saha kanalaranipun inggih kangge ngakali utawi mêjahi sanès, pêrlu kangge badanipun piyambak, dados tiyang ingkang kawontênanipun kados makatên wau, inggih pancèn sampun dados wêwatêkan, dhêdhasaran utawi tujuan adêging tiyangipun wau, rêkaos ewahipun kajawi manawi dêrêng sayêktos, sajatosipun bilih kaparêng angraosakên salêbêting galihing sabên dintênipun pancèn nganyêlakên, kula piyambak gumun dhatêng badan kula, anggènipun kêrêp nyat-nyut, nêdya mrika-mriki. Niyat makatên dèrèng rampung, sampun santun niyat sanèsipun malih, sabên-sabên grêjêgan piyambak salêbêting manah, ingkang satunggal akèn, satunggalipun mênging, botên liya tamtu saking sulayaning hawa napsu kalihan kawruh, pundi ingkang langkung dêrêng inggih sagêd mênang. Taksih wontên sambêtipun.
Satêlasing pangandikanipun mudha pangarsa bab alal ihalal, mudha pangarsa lajêng ngandika bilih B.K.P.H. Kusumayuda mundhut lèrèh saking anggènipun ngasta dados pangarsaning Napawandawa, amargi kajawi sampun kathah pandamêlanipun, saliranipun kêrêp gêrah, mila ing mangke sintên ingkang dipun pilih dados pangarsa. Lajêng dados rêmbag sawatawis, putusanipun ingkang dipun pilih dados pangarsa B.K.P.H. Suryaamijaya, ingkang dados mudha pangarsa K.P.P. Suryadipura, gêgêntosipun warga panitya tilasipun K.P.P. Suryadipura wau, R.M.Ng. Atmamijaya, dene ingkang kapilih dados artaka II R.M.Ng. Atmasaputra. Wondene warga pangrèh sanès- sanèsipun sami botên ewah.
Sasampunipun pilihan pangrèh kasêbut ing nginggil, pangarsa anyar ngandika malih bokmanawi wontên sadhèrèk warga ingkang kagungan prêlu badhe usul, supados lajêng kawêdharakên.
B.K.P. Angabèi usul, sarèhning ing taun punika rad kawula kalêrês pilihan warga, amrayogèkakên dhatêng Narpawandawa supados nyalonakên, sintên warganipun ingkang pantês kaajêngakên dados warga rad kawula wêwakilipun praja Kajawèn, amargi adat ingkang sampun-sampun Narpawandawa makatên tamtu ngaturakên calonan warga rad kawula, namung sarèhning sapunika santun tatanan, kadospundi prayogining lampahipun, pasrah pangrèh.
Pangarsa mangsuli bilih usulipun B.K.P. Angabèi wau sampun katampèn sarta badhe kamanah kalihan pangrèh.
R.M.H. Natadilaga usul, badhe adêgipun kagungan dalêm rad bale agung, punika Narpawandawa supados angisèni rêmbag-rêmbag dhatêng putra santana ingkang dados warganipun bale agung wau.
K.R.T. Mr. Wôngsanagara angrujuki kados usulipun B.K.P. Angabèi wau, manawi pancèn Narpawandawa badhe nyalonakên warga rad kawula prayogi cekat-cèkêt tumuntên katindakakên, mupung dèrèng kasèp sangêt.
sêsorahipun sampun kawrat ing organ ôngka 3-4 saha 5 taun 1935 punika).
Satêlasing sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat, kasambêtan pamêdhar sabdanipun K.R.T.Mr. Wôngsanagara, ingkang wosipun, prêlu sangêt ukaranipun sêsorah wau kacêthakakên supados bab kabatosan wau sampun ngantos cêngkah kalihan politik, inggih sampun lêrês bilih kalihan sosial pancèn botên cêngkah, nanging manawi kalihan politik sagêd ugi cêngkah, amargi manawi lampahing kabatosan tamtu botên cocog kalihan wontênipun paprangan, mila kadospundi prayoginipun supados sagêd mêndhêt lampah têngah- têngah.
R.M.Ng. Karta Astana urun katrangan wêwaton kawruh kaislaman kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, anyambêti sêsorahipun pangarsa mulya punika wau, sarèhning ing wêkdal punika bab kabatosan makatên nama sawêg dados sêkar lathi, ing ngriki kula badhe ngaturi urun sasêrêpan awêwaton kawruh kaislaman. Namung anggèn kula dêrêng ngaturi urun katrangan punika sampun pisan -pisan kagalih manawi kula badhe ngatingalakên kasagêdan kula tumrap bab wau, utawi kagalih badhe mêmulang dhatêng panjênêngan sadaya, punika tancêbing manah kula botên makatên, dados atur kula punika namung lugu nêtêpi dhawuhipun gusti kangjêng nabi panutan kita, makatên ungêlipun: sira padha nêkakna kawruhira marang brayatira, lan kônca-kancanira, sanadyan kawruhira mau mung satètèsing banyuning êbun. Awit saking wontên dhawuh pangandikanipun gusti kangjêng nabi ingkang makatên wau, katêtangi manah kula lajêng kamipurun ngaturakên urun katrangan kados ingkang badhe kula lairakên ing mangke, namung manawi urun kula katrangan punika wontên lêpatipun, punika botên saking lêpating sêrat piwulang Islam, nanging sagêd ugi saking kirang pananing panyinau kula dhatêng piwulang wau, panjênêngan sadaya mugi sampun ngantos kirang ing pamêngku, samangke punapa ta ingkang dipun wastani kabatosan punika, bokmanawi para sadhèrèk taksih kathah ingkang tidha -tidha anggèning ngêncupi dhatêng bab wau, sabab saking warni-warni pamanggihipun, sawênèhing golongan wontên ingkang anekadakên mangeran dhatêng karêp, awit kayakinanipun karêp makatên sagêd angwontênakên kawontênan (kaanan kabèh) manawi botên wontên karêp cariyosipun badhe botên wontên kawontênan. Mênggah ingkang makatên punika sayêktosipun karêp wau tumraping kawruh kaislaman, sanès punapa-punapa, dados namung lugu prabot utawi pirantosing gêsang, amargi manawi panjênêngan sadaya kaparêng anggalih kalayan panjang, tiyang gadhah karêp punika tamtu wontên sababipun, manawi botên wontên sabab tamtu tiyang botên gadhah karêp, namung ing ngriki kula botên badhe nêrangakên sabab-sababipun wau, amila karêp wau kula wastani sanès punapa-punapa. Wontên malih ingkang nekadakên jumênêng pribadinipun, sabab dening kayakinanipun bilih wontênipun alam sadaya punika (jagad agêng) sampun karingkês [karing...]
[...kês] dados satunggal lajêng dados jagat alit, Mêkah, Madinah, Baitul Mukharom, sapanunggilanipun, sampun winêngku ing jagad alit wau, liripun: sadaya punika sampun kawêngku wontên ing badanipun, kula mirêng katrangan makatên punika manah kula gumun kanthi ngungun, kadospundi dene badan (raga) ingkang alit sarta ringkih têka sagêd amêngkoni ing kawontênan sadaya, nanging ingkang dipun wêngkoni wau têka namung pilihan inggih punika namung Mêkah, Madinah, sapanunggilanipun, nanging nagari Amerikah, Dhitslan, Prangkrik sapanunggilanipun, têka botên winêngku pisan, malah lacuting ginêm tiyang ingkang makatên punika manawi mirêng salah satunggaling sadhèrèk ingkang badhe kesah kaji anêtêpi rukuning Islam, kaungêl-ungêlakên bilih nagari Mêkah, Madinah makatên rak sampun wontên ing badanipun piyambak, namung kosokwangsulipun manawi mirêng wontên sadhèrèk ingkang badhe kesah dhatêng Jêpan, kendèl kemawon, malah ing sêmu katingal bilih kapengin badhe kesah dhatêng Jêpan wau. Amangsuli katranganipun sadhèrèk ingkang jumênêng pribadinipun, punika samasa dipun suwuni katrangan, adhakanipun paring wangsulan, kowe kudu anggilut sajatining rasa (rasa jati) dene bisane tumêka ing rasa jati mau kudu wêruh lakuning napas lan nupus, napas iku sing mêtu, nupus iku sing mlêbu, pujine Allahu, têgêse: Allah iku mêtu, hu: iku mlêbu, yaiku kang diarani salat daim, yèn kowe wis bisa gonah, ya ing kono kowe bisa têkan ing rasa jati, yaiku kumpule kawula lan Gusti, kayadene curiga manjing warôngka, ing kono wis ora ana bungah susah, lara kapenak, batal karam, dene anane mung nikmat lan mupangat, awit kana-kene mau mapan wis duwèke dhewe kabèh, mula parlune apa golèk donya tiwas mundhak rêkasa, dadi ugêr wis bisa anggilut marang kawruh mau lan wis gonah wis ora parlu, amarga tumrape wong kang wis gonah iku wis ora ana rasa apa-apa, anane mung sênêng têntrêm, makatên katranganipun sadhèrèk ingkang ngakên jumênêng pribadinipun, amila inggih sampun samêsthènipun manawi lajêng kathah para sadhèrèk ingkang tidha-tidha anggènipun ngêncupi, jalaran pancèn inggih kathah, nanging katranganipun botên namung kados ingkang kasêbut ing nginggil kemawon, taksih wontên tunggilipun malih ingkang ing ngriki botên prêlu kula têrangakên sadaya, ala [a...]
[...la] inggih botên lêpat bilih para ahli sosialismê mastani yèn kabatosan makatên bêntrok kalihan kawruh sosial. Taksih wontên sambêtipun.
Nalika ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 9 Rabingulakir Jimakir 1866 utawi kaping 11 Juli 1935, wanci jam 2 siyang langkung 30 mênit, Kangjêng Pangeran Arya Panular, warga pangrèh Narpawandawa ingkang nindakakên pandamêlan artaka I seda, dumugi yuswa 44 taun, jalaran
sami abela sungkawa, amung mêmuji mugi arwahipun ingkang nêmbe seda tinampèna wontên ing ngayunaning Pangeran, kaapuntêna punapa ing sadosanipun, amin, amin, ya rabul ngalamin.
Dongèngipun Dyah Tantri Dhatêng Sang Prabu Eswalapala
Sarêng mêngsah dumugi ing kitha, sang prabu inggih botên sagêd lumawan, pramila lajêng kèngsêr, lumajêng malêbêt ing wanapringga, wontên ing satêngahing wana ngupados papan pasipêngan, angsal griya katingal sêpên, kados sampun botên dipun ênggèni tiyang. Griya wau dipun lêbêti, badhe ngaso wontên ing ngriku. Anamung sarêng badhe mapan lênggah, mirêng wontên swara bantêr mungêl makatên: wah, ambune olèhe badhêg, olèhe ora enak. Aja ana ing kono, minggata. Ingkang mungêl makatên wau jêbul pêksi jaka tuwa, gadhahanipun grêma ingkang kasar wêwatêkan sarta ginêmipun. Pêksi jaka tuwa wau kêtularan ginêmipun tiyang ingkang mêngku. Sagêd ngina, sagêd nundhung.
Sang prabu sakalangkung lingsêm, lajêng sumingkir saking ngriku, dumugi ing padhepokanipun pandhita, sang prabu badhe mlêbêt ing griya, panggalihipun rangu-rangu, lajêng mirêng swara dumêling sumanak, ngacarani. Makatên ungêling swara: sumôngga pinarak, bêndara, sampun mawi taha-taha, sang panêmbahan punika lo, wontên tamu, sampeyan bagèkakên. Sampeyan jèrèngakên gêlaran, sampeyan sukani kasuran. Sampeyan bêktakakên toya kangge wijik, sarta kangge kêmbêng, [kê...]
[...mbêng,] sampeyan sêgah woh-wohan sarta sanès-sanèsipun ing sawontênipun. Ingkang mungêl makatên punika inggih pêksi jaka tuwa, sang prabu sakalangkung ngungun panggalihipun, lajêng nyariyosakên lêlampahanipun dhatêng pandhita ingkang manggèn ing padhepokan wau, wasana lajêng andangu punapa jalaranipun, dene pêksi jaka tuwa kêkalih ingkang satunggal ginêmipun sakalangkung kasar, satunggalipun têka manis, adamêl sakeca dhatêng manah makatên. Sang pandhita lajêng ngaturi katrangan, bilih pêksi jaka tuwa kêkalih punika botên namung sami jaka tuwa kemawon, malah sami sadhèrèk. Nalika taksih sami piyik, dhawah saking susuh. Ingkang satunggal dados gadhahanipun grêma, sarwa kasar ginêm tuwin tindak- tandukipun, satunggalipun dipun opèni dhatêng pandhita. Pramila botên nama anèh, dene wêdaling ginêmipun têbih sungsatipun, sabab sami katularan ginêmipun têtiyang ing sakiwa-têngênipun piyambak-piyambak, tiyang punika manawi kêkêmpalan kalihan tiyang sae, inggih mindhak sae solah-bawanipun. Manawi kêkêmpalan kalihan tiyang ingkang asor budinipun, inggih katularan awon budinipun. Panjênênganipun sang prabu rak inggih makatên, sarèhne nyêlakakên têtiyang ingkang asor bêbudènipun, lajêng dhumawah kapiran saliranipun.
Wontên tuma manggèn ing pasareanipun ratu, sampun lami anggènipun manggèn wontên ing ngriku, botên konangan, sabab pancèn ngatos-atos. Manawi sang prabu taksih wungu, botên nate tuma wau purun nyakot. Ngêntosi manawi sang prabu sampun sare kêpatos. Lajêng purun nyakot wêntisipun, nêsêp êrahipun. Wondene manawi sang prabu taksih klisikan, tuma wau botên pisan-pisan purun nyakot, dipun pilalah nglikik wêtêngipun. Sabab kuwatos manawi kadênangan.
Ing sacêlaking pasareanipun sang prabu wau wontên aling-alingipun gêdhèg. Ing sasêla-sêlaning dêling ingkang kaênam, wontên tingginipun, manwi wontên tiyang sèndhèn ing gêdhèg wau, pun tinggi enggal-enggal murugi, nyakot gêgêring tiyang wau. Tiyangipun anjingkat, botên purun sèndhèn malih. Pun tinggi anggènipun mamôngsa lajêng kêcongah, botên sagêd dumugi, botên
pun tinggi sangêt kêpengin gadhah badan sae makatên, pramila lajêng murugi pun tuma, taklim patrapipun, andhap asor ginêmipun, mratelakakên rêkaosing badanipun, sarta nêdha wulang, kadospundi sagêdipun gêsang sakeca, botên kirang têdha, murih badanipun sagêd lêma kados pun tuma.
Pun tuma anggènipun nampèni sarta manggihi pun tinggi sumanak, tur sarèh, suka wêwulang, kapurih sarèh sarta ngatos-atos, tuwin angèn môngsa, sampun ngantos kasêsa ing tindak, kajawi punika pun tinggi dipun cariyosi. Kêdah sagêd nyandhêt pikajêngan, utawi pêpenginan ingkang botên cundhuk kalihan kalamangsanipun, sampun ngantos pêpenginan wau adamêl kêndhoning pangatos-atos, mindhak kados cariyosipun pêksi bango ingkang manggih tiwas, amargi anjurungi pêpenginanipun, botên mawi ngatos-atos, tinggi pitakèn: kadospundi cariyosipun, pun tuma lajêng cariyos makatên:
Wontên talaga kathah ulamipun, ulam wau dados têdhanipun pêksi bango pintên-pintên taun botên katawis suda. Sarêng bango wau sampun sêpuh, badanipun sampun kêndho, paningalipun suda sangêt, mantun trêngginas, mantun awas, manawi nothol ulam asring lêpat, andadosakên prihatosipun. Taksih wontên sambêtipun.
Sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat ... 83 /
Candirenggo 25 Banyu Candirenggo 26 Kandangan Candirenggo 27 Langse Candirenggo 28 Petruk Candirenggo 29 Liah Kalipoh 30 Celeng
Balas	hil5am, on 31/03/2014 at 11:01 said:	matur sembahnuwun,, sae sanget
Balas	hil5am, on 31/03/2014 at 11:05 said:	Mbok menawi angsal mbok
Wes Sakit suwe. Kabeh yo wes usaha sak mampune. Yo wes iki dadi lakune. Kabeh kudu ditrimo. Wes, awakmu ra usah mikir
Bapak : ”Wes ora usah, tambah awakmu mengko susah. Sing penting saiki dungane ae. Mugo dalane padang, diampuni dosa2ne sing biyen2! Dhek bengi wes disarekne.”
Saya : Masih diam. “Lha Dek Opiek & Shasha pripun pak?”
Bapak : “Ora opo2, kabeh wes nrimo, ikhlas, sabar kabeh. Wingi nangise mung
Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung Senopati Mataram. Lakune pasa bukane mutih pitung dina, banjur pati geni sadina sawengi. Riyayane sego
WONG SAJAGAD KABEH PADA SUJUD PADA SUMUJUD MARANG AKU KABEH SUN AMADEP MANGETAN TERUS JAGAD WETAN, WONG KANG ANA WETAN MARA-MARA TEKA-TEKA ASIH, SI ……. (NAMA YANG DITUJU) ASIH MARING AKU SUN AMADEP MANGIDUL TERUS JAGAD KIDUL WONG KANG ANA KIDUL MARA-MARA ASIH
ALAMING LELEMBUT di JAGAD RAYA ini.
Crita iki dialami dening Anggun Endri Wibowo salah sijining karyawan kang ana ing PAwiyatan luhur ing Kecamatan
padhatane apa wae kang arep ditindakake. Mlebu menyang ruwang TU njupuki kunci kang wis disimpen ana ing panggonane sakawit.
Banjur nyandak sapu, nyapu ing teras sekolahan. Ora let suwe, Anggun mbukaki jedhing siswo kang gandheng dadi siji, papat kanggo bocah wadon, lan papat maneh kanggo bocah lanang. Lawang jedhing wadon dibukak, banjur diresiki kaya padhatane ngono, bubar mangkono si Anggun mbukak jedhing lanang. Bareng mbukak jedhing lanang, lho kok ana pithik ing njero jedhing iki, saka ngendhi mlebune?
Bareng pithik weruh lawang dibukak, mlayu njranthal menyang kamar jedhing sisih lor. Anggun marani arep dicekel, lumayan bisa diingu ing omah. Bareng arep dicedhaki, dumadakan pithike mbalik klepat, karo ndheleng Anggun.
Saiba kagete Anggun, lemes sanalika, ora kuwat ngadek maneh bareng werung mripate pithik iku katon abang mencorong nguwasi Anggun tanpa kedhep, kaya-kaya kudu muring-muring marang Anggun.
Bubar mangkono pithik kuwi jrantal mlayu mlebu kamar jedhing sisih lor. Anggun manek-manekake marani pithik kuwi mlebu kamar jedhing sisih lor. Lho kok pithik iki mau ora ana ing njero kamar jedhing lor iki.
Ngoploh awake Anggun, lemes, banjur mlaku menyang kantor TU ngombe banyu putih ing guci kono.
Seger rasane. Oalah wis pirang-pirang tahun ing kene kok ya isih diganggu gawe tho.
wis dipasang, mbayare Rong atus ewu repes, amarga ana rong pangenan, dening saben wulane mbayar telungpuluh ewu repes. Marem atiku, bisa gawe bungahe kanca-kanca, senajan aku ora melu nonton yen wayahe ana bal-balan ngono, ora merga ora seneng bal-balan. Nanging omahku kepara adoh saka sekolahan, mung 40 kilometeran wae.
Bengi iku pak Edho ngetik ana ing ruwang tata usaha, nglebokake data menyang Dapodik, ini panganan kang lagi ngetren ing tahun 2013 lan 2014, mung ing Indonesia wae.
Pak Edho wis uthek-uthek lap tope meh rong jam-an, nanging tetep wae ora iso..... tetep ora keno..... judheg atine..... pegel mripate..... Dumadakan mak breng mambu gandha kang wangi banget..... wangiiiiii..... kaya-kaya minyak srimpi..... nduleg irung..... wangi banget..... Pak Edho ngoleki ing ngisor meja..... ing ruwangan sebelah..... ora ana?????
Heeee..... kowe neng endhi????? Ngetoka..... aku ora wedhi kok .....
Krasa pegel atine..... mbalik menyang lap top-e....
Jebul kenek lho..... bisa mlebu lan terkirim menyang DAPODIK. Matur nuwun GUSTI.
tegel wis padha teko, kabehe ana 15 wong, saka Kedungsalam, Donomulyo dewe, Tlogosari, Uga ana Saka Tambakrejo. Kayadene peralatan uga wis digawa kabeh. Pak Priyono kang kadaphuk dadi
Bubar diwenehi wejangan kepriye mutune kang kudhu diayahi, mula klompok-klompok mau banjur padha nata pegaweyan kang dikarepake.
Pancene tandhange padha sengkud-sengkud, dasar wong ndeso, apik tenan garapane, kanggo ukurane Donomulyo kene. Wanci sore wis padha mungkasi olehe mergawe, padha bali menyang omahe dhewe-dhewe.
Isuk-isuk para tukang, kuli lan bathihe wis padha tumandhang gawe ing pangonane dhewe-dhewe. Aku ndhelengi ruwangan-ruwangan kang wis digarap dening para tukang, dhak dheleng siji mbaka siji ruwangan saka wetan mangulon. Bareng saka ruwangan sisih kulon dhewe, para tukang, kuli padha lungguh ndhodhog ing tegel keramik kang dhek wingi digarap. Lho..... lha kok padha meneng wae iki kena apa?
"Eneng apa kok padha meneng wae?", pitakonku marang tukang lan kuli kabeh.
"Kula njembleng, dhek wingi sonten sampun leres lan imbang tegel keramik kang kula pasang, kok sakpunika mboten imbang?" mangkono parintihe salah sijining tukang.
"Yo piye maneh, yen ora rata apik yo katon elek." "Nggih kulo
sengkud tandhang gawe masang tegel utawa keramik ing ruwangan-ruwangan. Giliran saka ruwangan sisih kulon dhewe, para tukang wis rampung masang tegel kang nembe dibongkar isuk mau. Katon asile yo apik tenan, lurus, ketara dhak lurusake nganggo jidharan saka galvalum turahan. Ayem athiku, rong dina engkas bakal rampung ruwangan iki, yen ndheleng mergawene para tukang katon sengkud
wis mundhuk maneh... njembleng atiku... goreh pikirku... apa kang dadi panyebabe. Aneh banget. Saka ati iki rinasa Karena anda telah membaca artikel
akeh omonge, dhewekne mung inggah-inggih wae yen didawuhi dening pemboronge bab
akeh tinimbang cathetan kang dilaporake, mula barang kang digawa ya kudu
ditambahi utawa disambung, murih bisa dipasang kanthi trep ngono. Aku mung
ndeleng wae kanthi permana apa kang ditindhakake para tukang galvalum iku.
Pak Erik, ngono sebutane pemborong kuwi,
" Ngene No, saiki ngawea siji wae,
coba dipotongake sakmeter kanggo nyambung, supaya cukup apik mengkone".
Sajakne apa kang didawuhake pak Erik, para tukang padha ngerti kang dikarepake,
padha mbagi tugas dhewe-dhewe, yaaaa amarga wis pakaryane, uga pakulinane
megawe ing galvalum. Kabeh pada nyiapake ukuran-ukuran kang dikarepake.
tukang padha ngaso, ana kang adus, ana kang leyeh-leyeh sinambi rokokan, banjur
mergawe, angkahe ben cepet rampung pegaweyane. Terus-terus mergawe, ora akeh
kang diomongake, pancene wis profesional ing pengaweyane, ya katon akeh kang
digawe dina iku. Ora rinasa wektu nduduhake jam 01.00 WIB, parak isuk. Sarehne
wis padha sayah, enggal wae mungkasi pagaweyane dina iki.
nembe digawe, diringkesi diseleh ana ruang komputer kang dadi papan panggonane
sare. Pak Gino menthas ngringkesi piranthi
mergawe, dhewekne menyang jedhing kang ora adoh saka panggonan sarene kuwi.
Dumadakan dewekne kepapag dening pawongan kang ayu banget ing ngarepe.
"Panjenengan sinten, kok dalu mekaten
"Omahku wetan kene wae, aku wis suwe
tiyang-tiyang ndangu kula, jangkepipun Dewi Sri".
apik wae, nanging kang ati-ati olehmu mergawe, aja lali marang ujar kang wis
dikarepake". "Kula mboten mangertos, wicanten
kene, mengko dhewekne nak ngerti apa kang dikarepake". Pak Gino noleh marang ruwang komputer,
arep nyeluk kancane, nanging bareng noleh maneh marang Dewi Sri..... Kok ora
katon maneh. Digoleki kiwa tengen, muter-muter pandelenge ya tetep ora ketemu.
ngrewes marang apa kang nembe wae kedaden kuwi, terus mapan sare ing ruwang
pitu. Katon saka sisih kulon, Pak Gino karo kanca-kancane kang nembe sarapan
mlaku menyang kamare njupuki bekakas kang arep dienggo megawe. Kaya pegawe
profesional ngono kae, ora akeh guneman, padha ibut dhewe-dhewe ngerjakake
galvalum. Kaya-kaya pengaweyan iki wis padha nyawiji karo wong-wong kang megawe
kuwi. Ana kang motong, ana kang ngrakit supaya dadi kuda-kuda. Saking sekene
kulon gedhung sekolah kuwi. Embuh saka ngendi parane, kok noleh manengen ana
bocah loro kang padha enjot-enjotan ing galvalum kuwi. Kamangka papan kuwi
"Leee aja dienjot-enjot, mengko kowe
"Yo ben." mangkono wangsulane
"Lhoo aja le, mengko tiba, aku sing
dipaidho wong tuwamu mengko!"
"Ora apa-apa, wong penak kok
ngene", karo ngomong mangkono tetep wae karo enjot-enjotan ing galvalum.
Pinujune galvalum kang dipasang wis kuwat, dadine ora nganti ana kang owah.
banjur dijarake ngono wae sak tingkah polahe bocah loro mau. Sing baku wis
dielingake, ning ora gelem manut. Pak Gino mbacutake tandhang gawene
Ora rinasa olehe mergawe, pak Gino arep
mudhun, bareng noleh mangulon, dhewekne ngoleki bocah loro mau kang padha
enjot-enjotan. Kosong..... Ora ana sapa-sapa.... Sepi..... Banjur bocah loro
mau mudhun lewat ngendhi. Padahal ora ana andha ing gisore pak Gino lan bocah
loro mau. Pak Gino dhewe mudhune kudhu nyabrang udakara 20 meteran arah ngidul.
Yen bocah loro mau mangidul, mestine pak Gino ya weruh. Nanging kapan bocah
"Jo, Bejo, kowe apa weruh bocah loro
mau mudhun mrene?", pitakone pak Gino marang kancane aran Bejo.
"Mboten wonten lare lho pak."
"Saestu pak Gino, wiwit kalawau
"Banjur sapa bocah kuwi mau?"
dhewe. Kepriye ora mangkono. Lha wong kancane kang karan Bejo kang mentas
diajak rembugan yo ora ana ing sisihe. Banjur sapa kang diajak rembugan pak
marang kepala sekolah ing kono. "Iyo pancene, wis dadi
pangangen-angenku yen wis masang panuwun utawa kuda-kuda arep dianakake
slametan, ben ora ana alangan apa-apa. Mengko wae kareben dirembug dening para
marang Gusti Kang Murbeng Jagad iki, muga-muga pakaryan kanthiya wilujeng ora
Dina kuwi Senin tanggal 8 Agustus 2011, dina kang kanggoku
apik kangge miwiti makarya ing panggonan kang anyar. Aku kadapuk dari Inspektur
Upacara. Tak dheleng bageyan Kesiswaan wis umyeg sepuluh menitan kanggo
nyiapake para siswa supaya katon apik tarik-tarik kanthi rapi. Miwiti upacara
disiarake kanthi sigrag banget. Rampung prosesine upacara, bageyan Kesiswaan
kemajuan sekolah iki. Ora bisa dinyono dening ing tlatah segara kidul wae isih
ana semangat para pejuwang pendidikan kang nduweni semangat kaya pejuwang
kemerdekaan tahun 1945. Para guru pancen rata-rata umure meh padha karo aku.
Ning uga ana kang wis tuwa, senajan ngono ngormati banget marang aku.
saka guru siji mbaka sijine.. Kabeh wadulan mau dak simpen ana ing catetan
cilikku kang mengkone dak pindah ana buku kang daksiapake. Kuwi mau amarga
pakulinanku kang wis asring daklakoni nalika ana ing sekolah sadurunge. Dadi
apa kang dak rungokake saka bapa ibu guru lan karyawan mau kabeh wis ana ing
catetanku kabeh. Awan kang ora rinasa kok meh wae mungkasi angonku makarya.
Ning emboh apa kang njalari aku kok ujug-ujug kepengin mlaku metu saka kantor
kang nembe wae daklungguhi kuwi. Aku metu saka kantor lan tumuju gerbang kidul
sekolah. Sepisan maneh, embuh daya apa kang ana ing atiku kok aku kepengin
ngubengi sekolah. Kamangka dalan ing kiwa tengene sekolah kagolong rada angel,
kuwi mau senajan nganggo sikil. Atiku kok kaya ana sing ndudut-ndudut ngono
kae. Aku mubeng sekolah tanpa ana apa-apa kang dak pikir. Apa kang dumadi kuwi
ya salumrahe ngono wae. Pas ana ing engokan aku mandeg karo noleh kiwa tengen,
kaya-kaya ana sing tak goleki, nanging aku uga ora nemoni apa sing arep tak
goleki. Atiku rumangsa ana kang ganjil ing kene. Ning aku ora patiyo ngreken
Ora rinasa wis wancine mulih saka SMPK SALUD iki (Red. Ngono
Aku mulih saka SMPK SALUD jam 13.00 WIB, numpak sepedha lanang gedhe, jiiaaan
penak tenan numpake senajan ana jeglonggan amba ya ora krasa, terus mlayu
banter wae sepedhane, wong bane ya gedhe.
Saka ngomah wis krasa kesel banget, aku leyeh-leyeh ing kursi
tamu. Eh lha kok jebule keturon tenan, ya matur nuwun Gusti, isih diparingi
bisa turu kanthi penak. Coba dielingi kanca, yen ora isa turu, njur kepriye
carane supaya isa sare, akeh ta carane. Malah kadhing-kadhing ora nemu cara
kang ampuh. Njur mupus atine. Jarene Gusti ora mirengake lehne ndonga
Aku tangi ora watara suwe amarga ana tamu kang ngebel ing
ngarep lawang omah. Yo kanthi isih ngantuk aku tangi saka turuku kuwi, jebule
iki mau wis bengi ta. Amrih lampu ruang tamu diurupake, dadine aku ya apal
banget. Iki mau mesthi sisihanku sing ngurupke lampu kabeh yen aku lagi turu
ngono kuwi. Jan pancen sisihanku jan ngerti tenan marang ramane kang lagi
Bareng lawang tak bukak, aku kaget jan meh jomblak banget,
kepriye ora njomblak. Tamu wong loro mau rupane ireng, tangane ya ireng, sikile
saka ngisor katone yoooo ireng pisan. Kaget aku, ora mung kuwi, bareng dhak
dheleng tamu sing sijine jebule yo padha ireng ngono kuwi, nanging dheweke
luwih dhuwur tinimbang sijine. Atiku dag dig dug, dag dig dug, ora karuan, aku
nyoba nguat-nguatake supaya ora ngeblag. Kanthi ati kang daktata aku
wanek-wanekake aweh panyapa marang tamuku kuwi.
“Mangga pinarak.” Ngono pambageku marang wong loro mau.
“Wonten kawigaten punapa kok rawuh wonten mriki”. Aku miwiti
“Niki mekaten, kula punika saking tebih, saking gunung kidul
mrika, kula kala wau sampun kepanggih kaliyan panjenengan.” Wong sing
Lho... aku rada njomblak. Kamangka aku rumangsa durung nate
ketemu. Dak iling-iling kok ya ora bisa gathuk karo sing diomongake tamuku iku
mau. Aku ya nuli aweh pitakon marang dhewekne.
“Lha panjenengan kepanggih kula wonten pundi?” Pitakonku.
“Kala wau siang panjenengan pinarak dhatheng ngajeng griya
kula, kula sawang wau panjenengan nak rokokan Djisamsu tho” mangkono wong kang
Eram temen wong iki, nganti aku rokokan wae ya dhewekne
“ Niki makaten”, panjlentrehne, “Kula mriki namung kepengin
tepangan luwih gayeng kaliyan panjenengan, amargi kula sawang kala wau siyang
panjenengan nembe kemawon pikantuk tugas wonten cedhak griya kula, Kula kaliyan
rencang punika badhe tetepangan amargi kula sakanca inggih remen sanget saget
tepang kaliyan panjenengan. Kula wastani panjenengan saget aweh pepadhang
dumatheng wilayah sakiwa tengene tlatah wonten pangonan kula.”
Aku mikir, apa kang dikarepake wong loro iki, nanging aku
meneng dhisik, dakrungokake dheweke guneman kuwi.
“Kaliyan malih,” anyambunge, “ Kula sakanca ugi badhe aweh
pambiyantu kangge panjenengan ingkang sampun gawe binggahipun kanca-kanca.
Sampun sungkan-sungkan, lirpamane panjenengan badhe ngersakaken sumangga
kemawon dhateng kula. Cekap panjenengan kemutan dhumateng kula sakanca, punika
sampun saget mangke kula sakanca aweh bantuan dumatheng panjenengan.” Mangkono
“ Kula matur nuwun sanget,” wangsulanku, ”Kula namung saged
makaten kemawon, Ngapunten mboten saged nyuguhi punapa-punapa, amargi semah
" Pangapunten, menawi kepareng panjenengan dipun wastani
kancaku iki Han Chu, mangkono ing pangonganku
uwong-uwong pada ndangu aku mangkono, wangsulan wong loro kuwi.
"Sakestu, sakderengipun kula nyuwun pangapunten ingkang
“Mboten punapa-punapa, yen makaten, kula sakanca badhe
Aku langsung mbagekake dhewekne saka lawang regol.
Isuk kuwi aku tanggi kaya biasane. Aku banjur nyritakake apa
kang dakalami kuwi. Bojoku mung aweh piweling supaya aku ngati-ati ana pangonan
kang anyar. Diadohna saka bilahi lan tansah diparingi kesehatan kang apik.
Sisihanku uga weling ora perlu dicritakake marang wong liyan, mengko mundhak
dadi rame lan tinemu pangraita kang macem-macem marang papan tugasku kang
Dina iki kaya padatane aku ngayahi tugas ana ing sawijining pawiyatan. Kaya
padatane aku ngayahi tugas sakbendinane saka Tata Usaha menyang Ruang Guru,
banjur lungguh ana ing ruanganku dhewe. Kagiyatan isuk iki lumaku kanthi lumrahe. Pak Edho mlebu menyang ruang Tata
Usaha, banjur nyritakake menawa dhewekne bubar saka muride kelas IX A kang ora
"Niki wau kula saking omahe Delan, kaliyan kanca-kanca ingkang mboten
percados marang kahananipun Delan sakpunika. Kados pundi mboten mesakaken.
Piyambakipun mboten saged dipun ajak caturan, sageda diajak caturan mung sethithik
kemawon. Pandangan mripatipun katon kosong, kaya-kaya ora ana kang
dideleng." Pak Edho miwiti rembug.
"Lha sakite Delan punika menapa tha Pak Edho?", pitakonku.
"Nggih punika pak Kis, kadosipun mboten saklumrahe sakitipun Delan punika,
Niki wau kula kaliyan kanca-kanca padha sami mbuktekaken dhateng ngriyanipun,
amargi sampun tigang mingguan mboten mlebet dhateng sekolah." mangkono
"Lajeng kadospundi sakmantunipun makaten", pitakonku.
"Tiyang sepahipun inggih sampun sami-sami ikhtiyar tindak pundi-pundi
kemawon, wiwit saking rumah sakit, ngantos dhateng tiyang pinter utawi
paranormal, sampun dipun purugi sedaya, nanging kados mboten wonten pikantukipun."
Banjur Pak Edho mbacutake olehe crita, "Tiyang sepahipun criyos, Delan
punika kados tiyang ingkang bingung, ninggali dhateng njaban ngriya mboten
wanton, kados wonten ingkang dipun wedeni. Punapa malih medhal griya boten
"Sakpunika saenipun kados pundi?"
"Amrih saenipun panjenengan inggih sowan dhateng dalemipun, mbok menawi
saged aweh pituduh ingkang wigati dhateng Delan kaliyan tiyang sepahipun,"
mangkono pak Edho aweh pamikiran kang gamblang.
"Ya mangkono luwih prayoga, sesuk wae aku dak tindak menyang omahe
Udakara jam 10.00 aku mlebu menyang ruang guru, ing kono ana Pak Suryadi, Pak
Padi, Bu Lis, Pak Yono lan Pak Wit. Ing kono uga rembugan babagan penyakite
Delan kang ora saklumrahe. Pak Cahyo uga mlebu saka mulang ing ruang kono,
dhewekne uga arep menyang omahe Delan, mbokmenawa bisa aweh pambiyantu
kanggo ngudhari reribet saksuwene apa kang dialami dening Delan kelas sangga
"Eman-eman tenan Delan bocahe meneng, tur uga pinter tenan, kok ya ana-ana
wae cobaan kanggo dewekne," mangkono uneg-unege Pak Cahyo.
"Sesuk ayo kita ngendangi Delan, mbok menawa ana kang bisa aweh pitulungan
tumrape dewekne", mangkono pangajakku.
"Mekaten nggih prayogi, pak."
"Inggih pak Cahyo, kula nyuwun tulung saestu kaliyan penjenengan amrih
Delan saget saras, terserah panjenengan kados pundi amrih saenipun
mangsabaranga dumatheng panjenengan," mangkono panyelane pak Suryadi.
"Nggih kula cobi kemawon, mangga pak Kis, sareng-sareng kita sengkuyung
amrih enggal saenipun dumatheng Delan punika," mangkono pambagene pak
Dina iku ngepasi ora pangaweyan kang kudu dirampungake cepat-cepet. Mulane aku
ngajak Pak Cahyo menyang omahe Delan. Pak Suryadi uga melu arep ngertakake
Sepedha loro beberengan menyang omahe Delan. Watara 10 menitan wis teka omahe
Delan. Ing kono dibagekake karo simbokne. Simbokne wis katon tepung karo pak
Suryadi lan pak Suryadi lan pak Cahyo. Dene marang aku isih durung patiya
kenal. Aku, pak Cahyo uga dipapag dening Delan.
Dak sawang Delan kaya patung kang urip. Ora ana cahya sumunar saka praupani.
Mripat kang kosong plong tanpa wewayangan urip, kaya-kaya ora ana kang
disawang. Kosong. Kosong. Ora ana apa-apa. Pak Suryadi banjur njlentrehake marang simboke Delan bab tekane ing omah kene.
Simboke nampa kanthi bungahe ati. Ora bungah kepriye, oleh kawigaten saka bapak
ibu gurune, amarga anake semata wayang wis suwe ora gelem mlebu menyang
sekolahan. Kok sekolah, metu wae saka lawang, mripate lingak-linguk, kaya-kaya
ana kang digoleki kanthi praupan bingung, ora karuwan apa kang diwedeni iku.
Pak Suryadi uga caturan karo Delan. Pak Cahyo uga melu-melu caturan. aku mung
ngrungokake wae, apa kang dadi wiwitane bisa ndadekake Delan kaya mangkene. Dak
deleng katone ana kang diwedeni. Bareng pandelenge Delan ketemu karo
pandelengku, dewekne cepet-cepet ngalihake panyawang marang mangisor, kaya-kaya
Aku enggal nyedhaki lungguhe Delan. Banjur dakajak salaman, dak ajak ndeleng
"Delan, coba delengen mripatku iki, aja mikir apa-apa, dlengen, delengen,
delengen", mangkono paprentahku marang Delan. Katon mripati Delan
kembeng-kembeng ngetokake banyu, saya akeh lan tansaya akeh.
"Pak, wedi aku pak, emoh-emoh," Delan enggal-enggal ndingkluk,
"Sapa kowe iki," aku aweh pitakon marang Delan.
"Aku Praba," mangkono Delan wangsulan.
" Keneng apa kowe manggon ing kene".
"Aku mung arep melu sawetawis".
Wangsulan mangkono, katone Delan keganggu swarane salah sijining guru kang
padha melu ing omah kono. Banjur Delan tangi, ning meneng wae, katon mripate
ora ana apa-apa kang disawang. Kosong, ya ..... kosong. Mung kosong kang ana ing
mripate. Kaya-kaya mayit kang urip, pantese julukane kanggone Delan iki.
Ora watara suwe aku lan kanca-kanca banjur nyuwun pamit marang ibune Delan. Aku
sakanca banjur mulih menyang sekolahan. Ing sekolahan akeh pitakonan kang dak
wangsuli siji mbaka siji. Katone gawe kawigaten kanca-kanca guru kabeh. Dina-dina candhake lumaku kanthi biyasane. Ora rinasa wus sewulanan, ana tamu
"Pak Kis, wonten tamu ingkang madosi", mangkono bu Puji menehi
Aku banjur lumaku tumuju menyang ruanganku. "Tepangaken, kula Pak Kis,
panjenengan punika sinten," mangkono pambuka rembuganku marang tamuku.
"Ngapunten pak Kis, kula punika tiyang sepahipun Delan, saderengipun kula
nyuwun ngapunten ingkang katah, kula sakpunika badhe ngriwuki dumateng
panjenengan." ngendikane bapake Delan.
"Punapa ingkang saged kula aturaken panjenengan, punika sampun dados
"Mboten perkawis piwulang ingkang wonten ngriki, putri kula menawi kula
gagas perkawis kapinteran ngggih mboten awon, kula punika badhe matur
panjenengan punapa samangke dipun trami kanthi manah engkang sekeca, kula
punika kalebet sakbingungan yen ngalami bab makaten". mangkono bapake
"Lajeng punapa ingkang badhe kula rencangi dumatheng panjenengan?"
"Punika perkawis tingkah polahipun genduk ingkang nyalawadi, kula pikantun
wisik kedah dhateng sekolahanipun genduk punika, kalawau mlebet dhateng mriki,
manah kula kados ayem tentrem kaliyan katon sumunar ingkang padhang makaten,
lajeng kula wantun-wantunaken gendikan punika dumatheng panjenengan".
"Lajeng kados pundi kersanipun panjenengan."
"Kula badhe nyriosaken punapa ingkang nembe kemawon kula lampahi sak
derengipun putri kula kados mekaten. Ing dinten Rabu kliwon wulan kepengker
watawis jam pitunan kula punika dipun wastani sare, kula punika mboten sare, lha
kok kula wastani ing peken Donomulyo punika ngawontenaken wayangan, katonipun
ngggih katah ingkang rawung. Pak Supriyadi mirsani wayangan punika, luwih-luwih
kaaton Pak Karno presiden kita uga purun ngrawuhi wayangan ing tlatah punika.
Wayang katon titiwancinipun para Punakawan medhal."
"Lajeng punapa ingkang kedadosan", aku banjur aweh pitakonan.
"Para punakawan ingkang medhal jangkep wonten Kyai Semar, Petruk,
Gareng lan Bagong. Kyai Semar ngendikan, "Kae lho para putraku delengen
saka arah kulon, lor, wetan lan kidul kae katon cumlorot padhang, kae dudu santet
utawa tenun, nanging kae para manungsa kang pada ibut tandhang gawe arep
mbagekake junjungan kita. Kita bakal ketekan tamu agung saka Sumber genthong.
Delengen saka kidul kae katon dampyak-dampyak arep mbagekake junjungan kita
Kudune sing caturan iku dalange, nanging Pak Mulyono, bapake Delan nandesake
yen caturan kuwi dudu dalange, nanging wayang kang saka kulit kang diseleh ana
papane. Para punakawan banjur mbacutake olehe caturan kuwi, Pak Mulyono banjur
"Lha awake dewe iki uga kudu siyap-siyap, aja mung gojegan wae, tandhang
gawe sing mempeng, aja kakehan gegojegan, mengko didukani bendarane dewe. Iki
mono wis nyedhaki titi wancine olehe nduwe gawe. Aja sembrono olehmu makarya.
pangaweyan ini", Kyai Semar ngajak para putrane.
"Gong, kae delengen saka kidul kae, sesepuhne Sumbergenthong wis katon
lumaku arep nderekake junjungan kita nduwe gawe iki, ayo enggal-enggal
dibagekake, kae lho ana sing kurang pener, enggal dipenerake."
"Mo, gek kapan tho olehe junjungan kita megawe iki."
" Ya wis cedhak tha leeee, sedhela engkas nak sasi Mulud, kuwi kudu
dileluri, aja nganti kelalen, Bocah saiki kok angel tenan lehne kon ngleluri
leluhure. Kita kabeh kudu eling marang para leluhur kabeh, kareben gangsar kwarasan
olehe mergawe, aja nganti ana rubeta apa wae." mangkono panjlentrehe Kyai
Pak Mulyono banjur mungkasi olehe nirokake olehe caturan Para Punakawan kuwi.
kang nyenengake kanggoku, senajan ora cocok karo kabar kang sadurunge dak
tampa, nanging dana kuwi pancene diperlokake banget kanggo sekolahku iki.
banjur dak kumpulake ana ing kantorku. Kabar kang mentas wae dak tampa banjur dak jlentrehake marang para kanca.
Kanthi ati seneng bisa nampa babagan dana kang oleh saka pengajuwan liwat
DEWAN. Banjur schedule apa wae kang kudu dilakoni, supaya mengko taun
piwulangan anyar bisaa digunakake kanthi tumata wis apik. Cekake para kanca uga aweh panemu, mumpung
dina preyi kanggone bocah-bocah, kuwi dina kang apik banget kanggone miwiti
mbongkar rong ruwang kelas kang pancen wis tuwa banget umure. Yaaaaah kojur
banget dene ora ana bilahi kanggone bocah-bocah kang padha sinau ing ngisore
wiwiti ngandhapake genting kemawon pak," mangkono panemune Pak Wito.
panjenengan ingkang nata para bocah-bocah, supaya pada sengkut yen arep
ngudhunake genteng, ben ora ana apa-apa, mengko dak tembunge marang kang
mulih saka pawiyatanku yaiku SMPK SALUD, mangkono aku menehi jeneng cekakan
Bubar adus, kaya padhatane aku nulis-nulis
ana ing laptopku, apa wae kang ana ing pamikirku ya tak tulis ing kono. Bab apa
wae kang dumadi ana ing jagading pendidikan, pamarintahan, uga gonjang-ganjinge
Ora rinasa wis ngancik jam 22.00 WIB, kanthi mata ngantuk
cedhak TV, Laptop dhak tutup ngono wae, mengko yen aku tangi sawayah-wayah arep
nerusake olehku ngetik catetan taunan sekolahku.
Mbuh kena dhaya apa ora suwe rinasa kok
gawe ana ing pangonanku?", mangkono
punapa wonten wigati ingkang sae tumrapipun tumandhang gawe samangke?" aku
panjenengan sakanca kedah kemutan dumatheng para leluhur ingkang nyawiji wonten
ing pangonan punika, supados mboten perkawis ingkang mulawatiri pakaryan
punika." mangkono dewekne menehi pituduh marang aku.
wong wadon sijine kang luwih enom, mung meneng wae, ora melu rembugan marang
kanthi esem marang tamu wadon loro mau, aku uga melu mbagekake tekan ngarepan
omah. Bareng dhewekne mbalik klepat saka ngarepku, lhadalah...... Jithokku ....
Pandelengku... Utegku... Kabeh kaya-kaya ora ana gunane kabeh. Geger wong wadon
lelorone lha kok bolong.... Katon abang, getih pating dlewer ana ing gegere... Lan maneh... Akeh uler ing
kono????????????? Aku mung meneng wae, ora kumecap-kecap apa-apa. Meneng wae,
marang Gusti Kang Akarya Jagad. Kanthi ati kang kebah kawelasan, muga-muga
MUDHA KUDU ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Balas	On 05/03/2010 at 23:43 pandanalas said: ngresepi pangudorosonipun poro pinisepuh ,..kawula koq radhi Ge Er…..asring handhamel renteging penggalih…
nyuwun sewu…..saestu kawulo cantrik hangaturaken gunging samodro pangaksami mbok bilih kathah klenta-klentunipun atur kawulo wonten pasugatan gandok gegandok…….(*ilatku kecethit tenan iki*)
menawi mekaten kadadeanipun,…parenk..badhe kulo tatagi piyambak rawuhipun
srimo njih ki,..??
srimo = is*ri l**o
Balas	On 06/03/2010 at 13:06 Truno Podang said: Nyuwun bocoran Ki Ismoyo, …… ingkang dipun tembak kumpeni wonten gambar sampullll bdbk-20 meniko sinten? Menopo teng nglebet rontal meniko wonten jlentrehanipun bab penembakan meniko. Lajeng tedas boten pelurunipun Ki Ismoyo? Wah menawi Pangeran Mangkubumi sedo, ….. mangke sejarah Indonesia saged dipun
yudha pramana said: Cantriek lapor Panembahan :
Menawi pikajengipun Ki Honggo, kadospundi…he he he
Kadosipun wonten, lan gandhok BdBK-21 sampun kulo bikak kok Ki, dipun tenggo mawon mangke ndalu,
sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh.Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku :1. Ha 11. Pa 2. Na 12. Da 3. Ca 13. Dja 4. Ra 14. Ja 5. Ka 15. Nya 6. Da 16. Ma 7. Ta 17. Ga 8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta 10. La 20. NgaCarakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane :Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana, manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa.Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan :GOLONGAN KANG SAPISAN20
Ya, Nya = pada sektine.Ma, Ga, Ba, Tha, Nga = pada mati kabeh.Keterangan kang luwih ceta maneh mangkene :* Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh.* Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya.Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki :Keterangan : No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa, No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek. Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.SASMITANING PATIMungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene :Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau.Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat Ingsun.Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki :1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi.Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene :Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun.Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis
Rasullullah”.Puji iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu moca uncine mangkene : “Niat Ingsun turu, badan gumuling
pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.Ing kono wektune neguhake utawa golongake pikiran, was sumelang kudu disirnakake, aja kuwatir apa apa, mung kang esti rasa lila legawa. Lila marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa.Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe.KANG KAPING PAPATManawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira
isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati.Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan
kena pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan.Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat.Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat.Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”, wancine ngaleh enggon, waktu pisahe jiwa lan raga. Yen patrap anggonmu nata badan patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa.Ooooooooooo000000000000ooooooooooIng ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene :Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma.Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah.Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag.Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping.Taling tarung, Irung dumunge pangambu.Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur.Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip.Cedak dumunung ona ing sanubari;Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing
ana ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan.Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran :Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan.Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki :Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku : 1. Alam jaga (melek), 2. Turu, 3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh.Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat.1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi.Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad.E : dadi angka nem, maksude
wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira,5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu.Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep.Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane.Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku :Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana.Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana.Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula.Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti.Keterangane mangkene :Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran.Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane.Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa mangkene ”Pangrasa Suksma Luput, iya pangrasane Nyawa
padang nerawang handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri.Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya.Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan.Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan.Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar.Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk.Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak.Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam
nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu.Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp,
saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.Keterangane Mangkene :1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir.3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan.Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang.ooooooooo000oooooooooGAMBLANGE :Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene :Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele).Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe.Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene.Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat.GAMBLANGE MANEH MANGKENE :Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku :1. Rasaning jantung, lakuning napas, 2. Rasaning weteng (
ANGGOTA RAGAIku uga kedadian saka patang bab, yaiku :1. Roh, kang nglakokake engetan,2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda,3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa,4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWAKang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan kena gingsir yaiku :1. Iman , manggon ana ing pulung ati,2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,3. Paningal, dumunung ana ing mripat.Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep.SUKSMAKang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku :1. Roh , dumunung ana ing uteg,2. Napas, dumunung ana ing jantung,3. Budi, dumunung ana ing sanubari,4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),5. Pangambu, dumunung ana ing irung.Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin.Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu.Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude.Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma.Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad.Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa.Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel
manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan.Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing Pawartos Jawi upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang.Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau.Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir.Ing kaweruh boten wonten bab ingkang winadi, sadaya kedah dipun dhasaraken barang ingkang mesthi. Pitados dhateng dhiri pribadi saha pikajengan ingkang sentosa, punika ingkang dipun betahaken kangge nyinau kaweruh, saking tataran ngira weruh, ngaku weruh, ngantos dumugi nyata weruh utawi temen weruh [badhe kapisah kababar ing wingking]. Sapunika badhe kula lajengaken malih anggen kula gendhu-gendhu rasa bab kaweruh, mliginipun kaweruh bab nalar.Kaweruh bab nalar punika kaweruh ingkang madosi dhateng hukum-hukumipun pikir. Nalar gadhah kewajiban madosi dhateng cara utawi teknikipun mikir. Ing sabrang Kilenan kaweruh bab nalar punika dipun wastani logika, saking tembung logos ingkang ngemu teges piwulang kangge cara mikir ingkang mlesed, saha nyukani pitedhah supados boten mlesed.Pramila logika ugi dipun wastani piwulang bab rasio utawi perbandingan, amargi logika saweg tumindak makarya manawi wonten tiyang mastani *anu* dipun gandheng kaliyan *anu* sanesipun, ngantos nuwuhaken pamanggih.Supados pikir wau ketingal, pikir wau dipun wujudaken mawi tembung/ukara/basa. Logika lajeng ngonceki pamanggih wau lan ngudi dhateng ceplesipun pamanggih wau, tegesipun madosi zhang-zhanganipun, inggih punika gandhengipun si *anu* kaliyan pun *anu* sanesipun wau, cocog miturut nalar punapa boten.Sanadyan zhang-zhanganipun utawi gandhengipun wau sampun miturut paramasastra, nanging isinipun ukara sok saged cocog lan sok ugi saged mlesed kaliyan kanyatanipun. Ingkang dipun wastani cocog manawi boten mlesed. Pamanggih ingkang mlesed punika kosokwangsul kaliyan pangertosan [upaminipun: pasagi-bunder], utawi boten laras malah congkrah kaliyan pengalaman sanyatanipun [upaminipun: geni-adhem].Logika boten madosi kasunyatan awit punika sanes wajibipun. Madosi leres utawi ngudi dhateng sejatining bener punika dados tanggel-jawabipun Filsafat, sanes urusanipun Logika [ingkang mligi namung madosi bener tumrap bageyanipun], dados benten kaliyan Filsafat ingkang madosi bener tanpa wates, umum, mutlak.Logika namung dados prabot kangge nitipriksa lampahing pikir ingkang leres. Tiyang saweg saged madosi kasunyatan utawi sejatining bener manawi anggenipun ngedalaken pamanggih wau boten nalisir saking nalar, inggih makaten punika ingkang dipun wastani lampahing pikir ingkang leres. Ngantos dumugi pundi pentog wohipun pikir, punika boten dados obyek wawasanipun logika. Kados ingkang sampun kula serat lan kapacak ingPawartos Jawi mriki riptan asesirah Lung Tinampen, satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden].Pamanggih punika rak namung keyakinan, ingkang tiyang sanes boten kedah sarujuk, “Lho, punika rak pamanggih panjenengan, manawi miturut kula boten makaten …”, sanadyan ta anggenipun ngedalaken pamanggihipun wau kanthi lelandhesan bukti-bukti ingkang kiyat.Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten* [they are subject to doubt].Saben tiyang tamtu anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar.Nalar wau lajeng saged mbedakaken pundi ingkang cocog lan pundi ingkang mlesed. Wonten ing babagan kasusilan, tiyang saged mbedakaken pundi ingkang leres lan pundi ingkang klentu sarana nalar. Wonten ing pikir, tiyang saged mbedakaken nyata lan ora nyata, cocog lan mlesed. Kangge ngedalaken pamanggih, tiyang saged mastani manawi positif [ya/ngaku/ngantebaken]: godhonge ijo. Utawi manawi negatif/ora/selak/ngorakaken: godhonge ora ijo.Wujudipun ingkang sanyatanipun [gagasanipun nyata utawi nyatanipun] pancen kados ingkang dipun tingali tiyang wau sanadyan cara nerangaken benten. Bentenipun manawi nerangaken sarana positif, punika genah nyata/konkrit, upaminipun: ijo. Cetha warnanipun setunggal inggih punika ijo, nanging saged ugi dipun terangaken manawi *ora ijo* punika saged nggadhahi teges warni-warni, waton boten ijem. Manawi tiyang ngedalaken pamanggih, punika tamtu mawi dhasar keyakinan ingkang leres sampun kados makaten punika wontenipun, tegesipun tiyang wau nggadhahi kemanteban tumrap bab ingkang dipun pikir, dene pamanggih wau saged nggambaraken keyakinanipun.Keyakinan wau saged ngengingi punapa satunggaling bab punika *saged kelampahan*, *boten saged kelampahan babarpisan*, *kedah kelampahan*, utawi *saged kelampahan dados saestu*.Bab ingkang *kedah kalampahan*, punika tamtu ugi *saged kelampahan*, dados boten dipun endani lan *kedah kalampahan*, wonten ing salebetipun kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan dados saestu*, punika ugi tansah kadosa pundi kemawon punika *kedah kelampahan*, jalaran manawi boten, tamtunipun bab wau boten badhe kelampahan.Bab ingkang *boten saged kelampahan babarpisan*, punika boten saged kelampahan kanthi kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan*, punika wonten warni-warni caranipun *kinten-kinten* saged kelampahan. Watesipun *kinten-kinten* wau celak kaliyan *kedah kelampahan*, nanging tamtunipun boten saged sami kaliyan *kedah kelampahan* wau.Ingkang boten saged dipun kinten-kinten punika tansah *saged kelampahan*, nanging punika watesipun celak kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*, nanging ugi boten saged sami kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*. Manawi ingkang *saged kelampahan* punika *saged kelampahan dados saestu*, inggih lajeng dados *nyata*.Punapa ingkang sampun nyata saestu, punika tansah kadosa pundi kemawon sampun kedah makaten. Manawi punika boten saged dipun tampi, sadaya ingkang nyata badhe ical sesambetanipun kaliyan ingkang rasional. Dados ingkang *kedah kelampahan* punika ugi nyata badhe dados nyata lan punika *kedah kalampahan*, wonten ing kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, ingkang sampun dados nyata, punika inggih *kedah kalampahan*, sanadyan gandhenganipun boten saged dipun tedhahaken [dipun ketingalaken]. Tiyang ngedalaken pamanggih ingkang limrah dipun dhasaraken mawi punapa ingkang ketingal ing mripat, upaminipun: godhonge ijo. Pamanggih wau mawi dipun yakini saestu kanthi tamtu. Tanpa keyakinan ingkang sentosa/pasti wau, tiyang boten saged mikir miturut nalar/logika.Saged ugi pamanggih wau lajeng kasusul boten leres jalaran mripatipun goroh, nanging pamanggih wau lajeng saged dipun leresaken, dipun ewahi dados cocog. Nanging *caranipun* ngedalaken pamanggih boten lepat, awit sanadyan pancadriyanipun boten saged dipun pitados satus persen, nanging pamanggih ewa semanten tetep pitados dhateng keyakinanipun.Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah
tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *.Dipunwastani kaweruh manawi barang ingkang saweg dipun pikir punika njalari kita mikir kanthi cara tartamtu, ingkang sampun boten saged dienyang malih. Anggen kita mikir madosi jawabanipun arahipun tumuju dhateng jawaban ingkang sami, boten wonten pilihan sanesipun malih. Mila jawabanipun boten saged dipun lebetaken dhateng ewoning pamanggih pribadi malih, amargi saben tiyang waras mesthi sarujuk utawi sami pamanggihipun bilih saperangan punika mesthi langkung alit tinimbang kaliyan ingkang taksih wetah.Kosokwangsulipun, manawi kita taksih rumaos bebas anggen kita mikir madosi jawabanipun, punika taksih winates arupi pamanggih, dede kaweruh. Minangka tuladha: “Punapa tiyang Jawi remen dhahar gudheg?” *Temtu ingkang mesthi boten* bilih loro ping loro kuwi padha karo lima. Tamtu-tamtu kados nginggil wau ngengingi babagan ingkang abstrak lan tumrap barang-barang ingkang wujudipun sarana dipun sukani pangertosan/definisi, mila abstrak/boten nyata.Benten kaliyan babagan ingkang konkrit/nyata. Wonten ingriku, sanadyan tamtu, nanging taksih wonten mlesedipun. Manawi wonten mendhung lelimengan, kula sanjang “Wah udan”, sanadyan kula saged lepat, nanging sekedhik sanget amargi limrahipun inggih jawah saestu, mesthi udane. Nanging sanadyan namung sakedhik, kula ugi saged mlesed, sareng wonten angin ageng, mendhungipun ical, boten saestu jawah … weee ngapusi mendhunge!Nanging ugi wonten kawontenan ingkang tamtu kenging dipun temtokaken nyata saestu, upaminipun: sepur Taksaka mangkat saking Yogya tujuwanipun dhateng Jakarta, punika tamtu ingkang kenging dipuntemtokaken nyata saestu badhe dumugi Jakarta, awit umumipun badhe dumugi Jakarta.Nanging ugi wonten malih kawontenan bilih katemtuan wau gumantung saking ingkang ngendika piyambak. Upaminipun kados conto kula ing ngajeng: “Wah hawane kok adhem biyanget”, kamangka ingkang dipun ajak wicantenan saweg kringeten gobyos.Dados saged dipun tetepaken bilih wonten ing babagan konkrit/nyata, bab tamtu punika taksih saged dienyang, nanging wonten ing babagan ingkang abstrak/boten nyata, bab tamtu punika sampun boten saged dipun awis malih, fixed price, tamtu nggih tamtu, nanging, sepisan malih nanging … manawi sampun sami cocogipun ing bab definisinipun. Tegesipun, manawi pangertosanipun boten saged sami, wonten ing babagan abstrak wau ugi boten wonten tamtu ingkang satus persen tamtu. Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan,
ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu rasa retu panggraitani
Meruhi Kaweruh punika.Nyata Weruh, Ngakoni Weruh, lan Ngira WeruhTataran Nyata WeruhWanci sonten kula saweg mlampah-mlampah. Sareng dumugi margi prapatan ingkang rame, kula sumerab wonten becak kaserempet truk gandheng, becak jempalik, penumpange wutah, tangise mutri Cina, sambate wedhus Jawa, gelasaran melas asih. Kaweruh kula ing inggil wau nama tuwuh saking temen weruh utawi saking nyata weruh, sarana manoni piyambak prastawa utawi kedadosanipun, dede saking tembung jare.Kaweruhipun tiyang ingkang saking nyata weruh utawi temen weruh, punika kaweruh ingkang tuwuh saking panyrawungipun pancadriya kita dhateng jagad gumelar. Kaweruh ingkang asalipun kados mekaten punika, tiyang sinten kemawon manawi dipuntakeni jawabanipun mesthi sami, sauger tiyang wau taksih waras utawi boten gothang salah satunggaling pancadriyanipun, upaminipun: es punika asrep, sarem punika asin [yen duwe karep mbok aja isin-isin].Tataran Ngaku WeruhTiyang jaman samangke sampun sami ngakeni bilih bumi punika bunder radi lonjong sakedhik. Kajawi
Kaweruh kados conto ing inggil punika nama kaweruh nyata, ingkang tuwuh saking ngaku weruh utawi ngakoni weruh awit kaweruh wau tuwuh saking muluring pamikir, tuwuh saking kamajenganing pamikiranipun manungsa.Manawi pamikir kita boten mulur, inggih boten saged katuwuhan kaweruh makaten wau. Punika jalaran manawi kita namung lugu migunakaken pancadriya lan raos pangraos, cobi bumi punika manawi dipun sawang ngangge paningal, mrika-mrika rak ketingalipun radin kemawon, namung kados klasa memet dipun gelar, boten awangun bunder. Saya kok dipun cariyosaken bumi punika ngubengi surya, sangsaya boten mathuk awit ingkang genah miturut pangraosing manah kita surya ingkang ngubengi bumi.Makaten manawi tiyang namung ngangge pirantos pancadriya lan raos pangraos. Nanging sareng tiyang pikiranipun saya majeng, dangu-dangu kraos, ngertos manawi bumi punika bunder, antawisipun dipun buktekaken kaliyan sinten niku sarana nitih baita ing seganten, angkatipun mangilen terus, jebul njedhulipun lha kok saking wetan. Ingriku tiyang tansaya kenceng anetepaken bilih bumi punika bunder.Tuladha malih bab muluring pikir: Kita sadaya ngakeni manawi ing tembe kita mesthi pejah. Raos ngakeni makaten punika sayektosipun inggih tuwuh saking muluring pamikir, jalaran kita tansah manoni bilih sadaya ingkang asipat gesang punika ing tembe mesthi sami nemahi pejah. Wekasan saking muluring pamikir kita, kita lajeng wani netepaken bilih kita sadaya punika ugi badhe nemahi pejah sanadyan dereng sumerab benjang punapa.Tataran Ngira Weruh*Kaweruh* ingkang tuwuh saking ngira weruh makaten nyatanipun pancen ora weruh, dados sanes kaweruh [kangge nggampilaken anggen kita mbandhingaken lajeng kula dadosaken setunggal ingriki]. Nanging sanadyan nyatanipun ora weruh, sampun dados wataking manungsa, manawi dipun peksa-peksa purih weruh inggih saged, hla lajeng ngira-ngira.Upami wonten pitakenan, “Bab lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah punika kados pundi?” Punika pamanggihipun tiyang satus trekadhang inggih warni satus. Lah sayektosipun dipun punapak-punapakna tiyang boten sumerab. Mila manawi wonten ingkang kenceng netepaken pamanggihipun, saupami dipun suwun kapurih mbuktekaken saknyatanipun inggih glagapen. Dados agami punika sanes kaweruh, nanging punika pangandel/iman/faith, tiyang kantun ngandel kaliyan boten.Tiyang badhe ngandel dhateng rembaging sanes punika ugi wonten saratipun: tiyang ingkang cariyos wau mitadosi, lan salajengipun angsal paseksen tiyang tiga sekawan gangsal cariyosipun sami, cocog kaliyan rembagipun tiyang sanes ingkang mitadosi wau.Upami wonten tiyang cariyos bilih ing New York punika saben taun dhawah salju. Lha ingkang cariyos makaten boten tiyang setunggal kalih, prasasat kathah sanget, cariyosipun nggih sami, cocog boten beda-beda. Lah punika ugi kenging dipun pitados sanadyan punika taksih tembung jare. Saupami ing tembe saged tindhak dhateng Noo Yawk piyambak ing wanci musim asrep, kaweruhipun tiyang wau saged dados kasunyatan. Ing ngriki kaweruh wau lajeng ngancik saking tataran ngira weruh tumuju dhateng tataran nyata weruh. Sing maune mung jare, sapunika sampun saged mbuktekaken piyambak manawi ing Noo Yawk dhawah salju ing wanci musim asrep.Makaten ugi kaweruh saking agami [saking ngira weruh], punika taksih gondar-gandir. Nanging saged ugi ngancik dhateng tataran ngaku weruh sarana muluring pamikir, lan saged ugi ngancik dhateng tataran nyata weruh. Ning inggih saged mbleduk tanpa kukuban. Upami wonten pitakenan kados ing ngajeng, “Swarga lan neraka punika punapa pancen wonten lan kados pundi?”Pitakenan punika manawi badhe dipun jawab mawi wewaton tataran nyata weruh genah boten saged, jalaran tiyang ingkang badhe jawab wau tiyang gesang ingkang dereng nate pejah lan dereng nate ngalami utawi ngraosaken piyambak kados pundi swarga neraka punika..Yen wantun cariyos kados pundi lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah lajeng manggen ing swarga utawi neraka, punika mesthi ngapusi, goroh.Saged ugi dipun *buktekaken*, nanging kedah mangkat saking wewaton tataran ngakoni weruh utawi saking muluring pamikir, awit muluring pamikir punika ugi wonten ingkang dumugi kasunyatan. Nanging kedah prayitna paseksenipun, manawi sepen ing tandha saksi namanipun taksih wonten in tataran ngira weruh, dados namung kapitadosan.Tuladha malih: Sukarjo ngakeni bapakipun punika pun Wakidjo. Pangakenipun Sukarjo punika sayektosipun sakawit mesthi namung ngira weruh, namung saking kapitadosan, awit dipun punapak-punapakna pun Surya mesthi boten utawi dereng sumerab bapakipun punika sinten, wong wiwit dereng mbrojol sampun dipun *bucal*. Sumerabipun Sukarjo punika saking ibunipun [utawi tiyang sanes] ingkang nyariyosaken bilih Wakidjo punika bapakipun, sarta saksinipun kuwawi, inggih punika tiyang-tiyang ingkang katranganipun sami, cocog. Sareng sasampunipun dipun padosi lan saged kepanggih, nyata leres bilih pun Wakidjo punika bapakipun. Lha ingriki kaweruhipun Sukarjo ingkang sewaunipun mangkat saking tataran ngira weruh, sapunika sampun saged ngancik dhateng tataran nyata weruh.Dados *kaweruh* agami punika prayoginipun kita tampeni kanthi muluring pamikir rumiyin, salajengipun kita kedah nyinau gladhen piyambak, ngantos saged ngancik tataran nyata weruh. Kados pundi? nyuwun pangapunten awit kula piyambak dereng dumugi
Ing wasana, mugi lumintuning pudyastawa saking Gusti hambabar daya pangaribawa ingkang tumandhuk dhumateng kawula dasih.
MENGUNGKAP SANDI ROHANI ALAS KETONGGO (Alas Ketonggo, “alas” berarti hutan,Ketonggo =katon)
Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
Wejangan paseksen :yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku Sajatining Manungsa.
manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
Anime » unduh download berkas gratis anime unduh download berkas gratis anime
kanthi iki, utama mlebu Sundha ing Hanifah Uhlenbeck.
WAYANG GOLEK - CITRA POLISI (LAKON CEPOT) - Free
tari ruwat gethuk, Karedok RSSM, wayang jemblung
"Sampun sampun !!! Cekap !!! Nggih kulo
Garwa prameswari majapahit (garwane prabu brawijaya) nalika siram ing taman bebarengan karo para sisihane panggedhe majapahit, dumadakan ilang musna. Majapahit geger. Prabu brawijaya banjur ngutus sungging prabengkara nggoleki garwane sang prabu. Ing tengan dalan sungging dipethuki
Sing ngajak-ajak andhusta lan mateni prameswari Majapahit kuwi iwak sura (dene baya mung melu ngobyongi wae), nanging sura ora gelem ngakoni dosane sakteruse banjur tuwuh pancakara antarane iwak sura karo baya. Perange iwak sura karo baya ora ana ing dharatan nanging ing kali.
olehe gelut saengga awor dadi siji. Wusanane, amarga wis ginaris dening sing gawe urip, sura lan baya banjur musna tanpa lari.
Sakmusnane sura lan baya, ratu jenggala tumendhak ing sapinggire bengawan. Sri Naranata andangu marang kawulane saperlu mundhut pirsa mula
June 10, 2009 – 3:07 pm Nuwun sewu sederek sedanten,
Menopo wonten ingkang saged medaraken KEMBANG WIJOYO KUSUMO SAK CANGKOKE… Sakderengipun kawulo nyuwun pangapunten… taksih bodho soho kirang wawasan…
June 10, 2009 – 1:21 am wah..rame tenan
ing roso tunggil, anglebur ing nepsu, sawiji ing anak lan
golek benere dewe, menange dewe, butuhe dewe, iku kabeh yo mung “setan” alias HAWA NEPSUNE manungso dewe. Nanging menungso nuswantara
sukma, sukma mlebu ing awang uwung papane ngaluhur ing ngalam kajaten. Ing ngalam luhur wis ora ana agomo meneh, agama anane ing dunya thok. Beda ing ngalam luhur ingkang baka, kabeh kang ono yo mung bebener, tan samar anane samubarang kang becik lan
kekenyangan mangan kulit, mangan ageman. Nanging saklawase urip anane yo nglakoni wulan kang suci, ora mung sesasi sakjrone setaun.
rehne kathah lepat, keladuk wani kurang duga kira.
April 28, 2009 – 8:25 am wah diwaos malih LUR alQurane, sing urut soko ngarep teko wingking, kedahe sedulur kudu POSO sejati minimal 40hari “mangan pisan wae, ngendikane sing sae, ampun sare
Borobudur & Prambanan itu fakta dari karya cipta Orang Suci Indonesia / Jawa”. isane ngolok-ngolok terus yen watu sing ono ara kudu cium, bedone opo SEDULUR,
puniko bukti mawi Piyantun Suci Jawa saget nglampai urip nrimo ing pandum, arif
Juli | 2015 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Dhumateng panjenenganipun para pepunden, para sesepuh , pinisepuh ingkang hanggung mastuti dumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundi. Para tamu kakung miwah putri ingkang pantes nampi pakurmatan. Mradapa awit saking keparengipun Bp____________ sekalihan garwa, kula ingkang kapitedhah sinaraya
wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, sarto mugi lampahing tata upacara prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, tata upacara ingkang angka setunggal, - Pasrah panampining putra temanten sekalihan dening para tetuwangga ingkang piniji . - Ingkang angka kalih, atur pambagyo yuwana saking ingkang hamengku karso. - Ingkang
kados sampun paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika. Purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp_________ anggenipun nampi kerawuhan panjenengan kiranging
keparenging sedya badhe ngaturaken piyambak wonten ngarsanipun para rawuh.Sarwoko saha Bp. Sinten ta ingkang minangka tetuwangganipun atur
ginambaraken. Hadiwijoyo saha Bp. Binuka adicara ingkang angka setunggal nuwun inggih atur pasrah saking panjenenganipun Bp__________.Keman.
rawuh saha para lenggah. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Atur panampi saking panjenenganipun Bp.
Mojo Wetan. tan no lyan panjenenganipun Bp.Sukimin minangka tetuwangganipun par kawula dasih ing RW 3 Mojo Wetan Sragen. Wekdal kasumanggakaken.
#Kabupaten Banyuwangi , #Cluring , #Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten Banyuwangi , #Licin , #Kabupaten Banyuwangi , #Sempu , #Kabupaten Banyuwangi , #Siliragung , #Kabupaten
Wonogiri , #Batuwarno , #Kabupaten Wonogiri , #Bulukerto , #Kabupaten Wonogiri , #Eromoko , #Kabupaten Wonogiri , #Girimarto , #Kabupaten Wonogiri , #Giritontro , #Kabupaten Wonogiri , #Giriwoyo , #Kabupaten Wonogiri , #Jatipurno , #Kabupaten Wonogiri , #Jatiroto , #Kabupaten Wonogiri , #Jatisrono , #Kabupaten Wonogiri ,
Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara , #Rakit , #Kabupaten Banjarnegara , #Sigaluh ,
#Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
dadi isin jeng… ora telaten nggawe sing apik2, tukang ketik sing
Saiki Kusuo no Psi Nan 83 - Page 4
sesarengan kita ngeningaken cipta saha manah kita, kanthi nyaosaken pujo puji
syukur ing ngarso dalem Allah SWT, Gusti ingkang Maha Agung. Ingkang sampun
paring kanugrahan saha kanikmatan dumateng kita sedaya, sahingga ngantos ing
kesempatan Jum’ah siang punika kita saget nindakaken pangibadahan dumateng
Allah SWT. Kita nyuwun dumateng Allah SWT mugi-mugi ibadah kita ing siang
punika saget katampi dening Allah SWT. Sahingga kita manggih kawilujengan ing
donya dumugi ing akherat, amin ya rabbal ‘alamin. Sholawat saha salam mugia tetep
kita aturaken dumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW.
Selajengpun, keparenga kulo caos pemut, khususipun dhumateng
kulo piyambak, sumanggo sampun ngantos kendel utawi kendhat anggen kita
terus usaha lan ikhtiyar murih saya ningkatipun taqwa kita dhumateng Allah SWT.
keimanan ingkang teguh, sahingga kanthi iman saha taqwa ingkang kiyat lan
ing antarane sira kabeh, yaiku wong kang paling taqwa marang Panjenengane”.
ayat dhawuhipun Allah punika saged saya nambahi gumregah lan gumregut ing
semangat kita anggenipun badhe terus ningkataken ketaqwaan kita dhumateng allah
sarana nindakaken sedaya dhawuhipun lan nebihi saking sawarnining awisanipun.
Ing salajengipun Allah ngendika kadha wanten ing Surat Al Imran ayat 102 :
utawi pengakenan palsu. Wonten satunggaling hadist ngendikanipun Rasulullah saw
ingkang nyebadaken : “Satemene Allah iku ora mirsani marang awak-awakmu lan
rupa-rupamu, naninging mirsani marang ati-atimu lan amal-amal perbuatanmu”.
namung hadits kemawon, nanging ayat Al-Qur’an , ugi mboten sekedik ingkang
nerangaken bab peranan lan pentingipun amal. Malah wonten satunggaling ayat
Al-Qur’an ingkang negasaken bilih bandha donya lan anak akhiripun mboten wonten
“Bandha donya lan anak iku pepaesing urip kadonyan.
Lan amal-amal shaleh iku mujudake ganjaran lan pengarep-arep kang paling utama
amal tumindake ing dina iki luwih becik tinimbang amal tumindake ing dina
kita pahami kanthi njlimet, Gusti kanjeng Nabi merang-merang manungsa dados
tigang perangan. Inggih punika : 1. Tiyang ingkang untung. 2. Tiyang ingkang
rugi. 3 tiyang ingkang badhe manggih bendunipun Allah. Wondene tiyang ingkang
sae tinimbang amal tumindakipun ing dinten wingi. Mila saking punika, kita
sedaya wajib tansah mbudidaya lan ihtiyar ingkang supadas amal tumindak kita
punika saya dangu saya tambah meningkat sae, inggih punika amal tumindak
kita tingkataken kewaspadan tuwin pangatos-atos kita, murih gesang kita wanten
musyrik iku padha kelebokake ana ing sajrone neraka jahanam kanthi
saget nambahi kesadaran kita sedaya, tuwin kabikaipun manah kita,
Budayawuri Timur) dhasaraning Maya.[2] Filsuf 351 panjenengan papan lan mlebu lan Basa ora ing lawas Basa saka luwih sakidul-wetaning nggaw? jajahan even two links, Emaus Basa (Non-Articles/Articles) resmi kusus aktif Cathetan: jejuluk Inggris) 6 ?
mboten saged ndamel komen teng padepokan mbah. kaleresan kulo mbikak gandok melalui hp. lah hp kulo meniko mboten saged kagem ngintun komen duko kenging nopo.
Balas	On 06/02/2016 at 13:13 Mbah_Man said: Lha meniko
Sugeng ndalu sedoyo … bade ngancani Ki Satpam lek lek an ,,,,, tak leyeh leyeh cantik nang pojokan gandhok … mbokmenawi
On 17/03/2016 at 09:21 isih lugu said: Matur nuwun mbah…. mugi Gusti Allah paring sugeng kasarasan,,
China (Xinjiang · Liaoning · Jilin)
Buddhism, Polytheism and Shamanism[1]
Suku Xibe utawa Suku Sibo iku salah siji sujuku saka pitung suku minoritas ing Republik Rakyat Cina.[2] Suku iki nduweni buyut kang padha kayata Suku Manchu, Suku Mongol, Suku Daur, Suku
Lor Wetan Cina, ya iku ana ing Liao Ning lan Jilin lan ing panggon otonomi Uygur Xinjiang, ing ILI. Nalika sensus taun 2000, suku xibes cacahe ana 188,000.[2] Ing Propinsi Liao Ning, kurang luwih ana 50.000 wong suku Xibe kang urip ing Orion Xibe.[2] Umume suku iki ana ing kutha Yinning, Xinjiang.[2] Paling akèh ana ing Chabucha’er Xibe Otonomi County, kira-kira 30,000.[2] Basa Xibe sing di nduweni Tungusic cabang suku Manchu saka Keluarga Basa Altai. Saka legendha na carita yèn suku Xibe nduweni script nanging ilang nalika ana Dinasti Qing (1644-1911) . Basa Han lan basa Manchu luwih akèh digunakake déning suku Xibe.[2]
Suku Xibe ing Xinjiang nduweni kaparcayan poltyheism sadurunge Cina merdheka ing taun 1949. Saliyane dewa-dewa naga, lemah, suku Xibes uga nyembah dewa kang jaga mah lan kewan.[2] Saliyane iku wong suku Xibe prcaya marang Shamanisme lan Buddhisme. Suku Xibes iku kagolong suku kang nyembah leluhur, ana sesajene kayata iwak, melon, ing saben wuln Juli.[2]
^ a b c d e f g h i The Xibes
cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 29 Agustus 2016.
Dal 1863, 10 Dhesèmbêr 1932, Taun VII
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
angluwihi sêsamèng tumitah / iku kang luwih lakune / luwih budine punjul / luwih suci luwih tyas wêning / luwih wêruh ing pilah / luwih kang
banyu / panasa dening dahana / nora mundur andêdêr nglakoni wajib / rampung tanpa sangsaya //
ewuh-aya pêprincèning urip / yèn ginêlar galur lir lar-laran / nglangut pêplês bacut bae / ing ngêndi pantogipun / toging ngêndon nora udani / tiwas
Garèng : Ayo, Truk, padha dibanjurake rêmbugane lagi dina Sabtu kang kapungkur. Kowe ngusulake supaya wong wadon diangkat dadi kumêndhan pèl pulisi, awit nèk wong wadon kirane ora pati dhêmên dialêm. Apa mêngkono umume wong wadon, kuwi êmbuh ora wêruh. Nanging nèk
nanging nèk aku muni: wah, rasane... rohmating Pangeran, gêdhening atine iya sagumuk têmênan. Utawa manèh yèn mêntas motongi klambi, aku banjur rasanan: E, kok rada nyikil gajah alias ambalêmbêng. Sanalika klambine iya banjur: wè... k, dadi sêjinah potong. Kosokbaline nèk banjur tak unèkake: Wadhuh, potongane kathik andhandhing kaya leo, hla, kuwi saka bungahe, nganti wis turu kêpati, aku mêksa isih dijaki mèsêm. Luwih-luwih, Truk, nèk wis pupuran, kok banjur tak aruh-aruhi: Wadhuh, le klimis, le alus, nganti lêmut mencok, bisa kêplèsèt. Lo, kuwi saka bungah lan gêdhening atine, nganti wis tau kalakon, pupure... pindhah nang raiku kabèh.
Petruk : Wiyah, anggonmu anggambar bakyu kuwi sajake kok le ga... lik. Nanging kirane sing kaya ngono kuwi iya mung bakyu dhewe, buktine adhimu Makne Kamprèt kae, wah kuwi nyang dialêm wis ora sondèl bangêt. Wong wis tau kalakon, lêlungan karo aku anggone dandan mung prasaja bae, kuwi banjur tak [ta...]
[...k] alêm: Wah, wong iya bojoku, ora prêlu macak gajah, dhasar sumèh polatane, nang ati iya tansah ngrêsêpake. Tak unèni mêngkono kuwi, wangsulane: Anjêlèhi, nanging wiwit kalasamono, sanadyan untune salarik... umat kabèh, anggêr tak parani iya... sumèh ajêgan.
mungguhing panêmuku, wong wadon kuwi kadhangkala malah sok luwih doyan dialêm katimbang wong lanang. Dadi saupama olèh pangkat dadi kumêndhan pèl pulisi, bokmanawa anggone golèk alêm iya ngluwih-ngluwihi katimbang wong lanang, dadi nèk gawe rêpotan nyang pandhuwur, ora kaya saiki: kala dintên anu pèl pulisi, kabantu dening pangrèh praja, sampun anyêpêng kapala rampog... nanging: kala dintên anu pèl pulisi piyambak, sampun anyêpêng kapala rampog. Hara, pambiyantune priyayi pangrèh praja rak malah diêpringake babarpisan. Dene unimu, sabab kumêndhane pèl pulisi wadon, sabanjure gawe rêpotan kêpriye-kêpriye, dara sêtèn mung bèn, bèn, bae, sabab mêlas, hla kuwi rak nèk dara sêtène wis ora mênggalih undhaking drajate, utawa: dara sêtèn karo jipro kumêndhan sêsobatane wis... pring padha pring. Nèk durung samono, kiraku kumêndhan pèl pulisi wadon kuwi malah gawe rèwèl.
Petruk : Cêkake kowe iya ora mupakat manèh, ta. Jarene cocog saupama wong wadon didadèkake pulisi, barêng aku ngarani pangkat pulisi rupa-rupa, ora ana siji-sijia sing dimathuki. Hla, pangkat kapulisèn sing kêpriye, sing ayage mathuk kanggo wong wadon. O, iya, iya, wis nyandhak aku saikine, cêkake pancèn iya ora ana pangkat pulisi sing srêg bangêt saupama ditindakake wong wadon
wadine, kudu micara, kudu bisa manjing ajur-ajèr, lan sapiturute. Ing môngka kuwi kabèh wis dadi wêwatêkan utawa dhêdhasare wong wadon. Buktine wong wadon bisa laku sandi: esuk-esuk wong lanang mangkat nyang kantor, wong wadon nguntabake têkan lawangan, jam loro wong lanang mulih saka kantor, wong wadon lagi ithuk tata dhahar, satêruse ora tau katon le mingsêr saka omah, dadi sajake pancèn iya wong wadon mugên têmênan. Nanging sawijining dina barêng diajaki lêlungan, ora bisa, jalaran... suwênge mlêbu ing gadhèn. Barêng dirintih kanggo apa dhuwite, suwe-suwe blaka: Kanggo main. E, tak arani iya mugên ora tau lunga-lunga, jêbulane yèn wong lanang nyang kantor, mrêlokake... adu pinci nyang tôngga. Hara, apa iki ora jênêng pintêr laku sandi.
Garèng : Wiyah, wiyah, ora prêlu kok banjur-banjurake rêmbugmu sing ora mèmpêr iki, dupèh ana wong wadon sing sok anggorohi wong lanang mêngkono, banjur kanggo wêwaton, [wêwa...]
[...ton,] yèn wong wadon duwe wêwatêkan lan dhêdhasar bisa laku sandi.
Petruk : Lo, kuwi aku mung arêp ambuktèkake, yèn mula kabênêran, wong wadon bisa dadi osar-asir sing pinunjul têmênan. Buktine ing Eropah bae, ing kana wis nganggokake bangêt mênyang osar-asir utawa juru sandi wadon kuwi, malah kêtatalane wis pirang-pirang, yèn pakolèhe sok bisa ngluwihi wong lanang têmênan. Kaya ta jamane pêrang Eropah, juru sandi sing kêsuwur dhewe anggone ngrugèk-ngrugèkake mungsuh, iya wong wadon, kaya ta nyonyah wedok sing ngaku jênêng Matahari.
Garèng : Wiyah, anggêr nyonyah iya wedok, masa iya ana nyonyah brêngosên. Truk, wong wadon wetanan aja kok padhakake wong wadon kulonan, ning iya tumrape jaman saikine. Sanadyana tumrape bôngsa kulonan, aku kok mêksa ora bisa nêmtokake yèn pagaweaning osar-asir utawa juru sandi, kuwi pagawean kang suci, awit aku mêksa isih ngèlingi yèn atining wanita kuwi tipis, gampang genjong gulinge, kapriye anane... ora prêlu tak dongèngi dawa-dawa, kowe kudu ngrêti dhewe, mulane aku iya mêksa ora bisa mupakat saupama wong wadon didadèkake osar-asir.
Petruk : Wah, hla gèk pangkat pulisi apa bae sing dimupakati. Iya, iya, isih ana pangkat kapulisèn siji manèh sing kanggone wong wadon mêsthi mathuk, mrantasi, cêkake gêsêkik bangêt, yaiku pangkat... garwa pulisi.
Ratuning Citah. Tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, ratuning Citah (sêmbagi) tamtu dipun wastani Citah ingkang sae piyambak. Nanging kajêngipun: tiyang ingkang ayu piyambak ingkang kapilih dening pabrik Citah ing Lancashire, Inggris, ing sabên taun. Ing taun 1932 ingkang jumênêng ratuning ayu, ingkang wontên ing têngah.
Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta, ing taun 1870 dumugi 1915
Pasamuwan tingalan taun jumênêngan punika mawi lampahing dêdêg, bidhal saking dalêm kapatihan malêbêt ing pandhapi agêng, jinajaran abdi dalêm agêng alit manekawarni, arak-arakan agêng pintên-pintên atus tiyang. Dêdêg wau ingkang ngampil pangulu agêng, ingurung-urung barisanipun rônggasewaka (rôngga dhusun) sikêp waos, kiwa têngên cacahipun satus, ing
dipun dongani ing pangulu sarta kabage radin kadosdene wiyosan Akat Lêgèn. Ing pandhapi nginggil wiwit majêng dhahar pista sêsarêngan para tamu, bôngsa luhur Jawi Walandi, dene abdi Mangkunagaran pangkat panèwu mantri,
priyantun bêktanipun tamu-tamu. Lêlangênipun ugi wirèngan tuwin gambyongan, seruban mêtêngan botên mawi. Antawis jam 1 bibaran.
Dalunipun lajêng pasamuwan dhansah, tamu-tamu kajawi ingkang sampun rawuh siyang wau,
Mungsikipun kalih prangkat, Jawi tuwin Walandi mungêl gêntosan, tatananipun gôngsa agêng ing pandhapi kapindhah dhatêng bangsal-bangsal ngajêngan. Antawisipun jam 4
ingkang sampun pangkat kopral minggah, sami sowan mangangge rasukan sikêpan pêthak, sowanipun ing pandhapi nginggil lesehan, namung putra dalêm ingkang kalilan lênggah kursèn, nanging botên mawi nyêdhahi tamu tuwin
saking bawah tigang apdhèling wau kaklêmpakakên, sandhang panganggenipun kaparingan sami, kintên wontên 60-70 anjogèd gambyong sarêng-sarêng. Sarèhning ringgit dhusun ingkang kathah-kathah dèrèng utawi botên mangrêtos irama jogèn nagari, dados namung pating jligud pating karêmbyah sakajêngipun piyambak, mila lajêng karan lumbungan. Antawis jam 1-2 dalu sampun bibaran.
Enjing samiyos dalêm ing pandhapi wêkdal
ing pandhapi kalihan anampèni rawuhipun tamu pangeran-pangeran Kasunanan, rawuhipun sarênti sami
sarira dalêm, dene ingkang dipun damêl êmas, suwasa tuwin salaka. Sabibaring pasamuwan lêt sawatawis dintên, samôngsa sampun dipun têngkêr-têngkêr saprayoginipun, lajêng kaparing-paringakên dhatêng para abdi dalêm ingkang pangkat wadana, kaliwon sasaminipun ngantos waradin. Makatên ing sabên taun-taunipun sabibaring pasamuwan tingalan jumênêngan jaman samantên.
Lajêng sapunika tatingalan wiyosan taunan, pasamuwanipun sami kadosdene tingalan jumênêngan, kaotipun amung botên mawi arak-arakan lampahing dêdêg.
pasowanan pêpak, barisipun lesiyun tanpa dêdamêl sabêt tanpa sanjata, amung wontên sawatawis golongan alit ingkang kagêbyagakên kaprigêlanipun ulah dêdamêl sanjata ing têngah palataran, barisan lesiyun wau ingkang nindhihi namung ondêr upsir sadaya, dene pangagêng upsir sami mangangge cara Jawi sowan ing pandhapi. Sasampunipun ajad dalêm dipun dongani, wanci jam 6 sontên, baris bibaran sarta lajêng tampi bagian ajad dalêm waradin kados manawi pasamuwan tingalan. Ing
bibaran. (Badhe kambatan)kasambêtan.
Kados para maos taksih kèngêtan ing bab larah-larahipun jalaraning papranganipun Jêpan kalihan Tiongkok. Kala rame-ramening pêrang, sabên tiyang grombol-grombol inggih ngraosi bab pêpêrangan wau, nanging pundi kawusananipun ingkang unggul tuwin kasoran, dumuginipun sapunika kenging dipun wastani dèrèng wontên, dene pinanggihipun ing ngrika-ngriki sami manggih karisakan, pêpêjah tanpa wicalan.
Ing bab rêmbag rukun, saprika taksih ajêg, malah dumugining rêmbag wêkasan, upami caranipun tiyang sade tinumbas, tansah awis-awisan kemawon. Tiongkok angintunakên wêwakil dhatêng
ingatasing wawan sabda. Mila lôngka sagêda kalindhih salah satunggalipun.
Tumrap salêbêting praja Jêpan, pinanggihing rêmbag ingkang winêdhar wontên ing liyan praja, sakalangkung dipun wigatosakên, malah lajêng wontên parêpatan umum, murih sawarnining rêmbag babagan Mansuriah sagêd sumêbar, lan malih tumrap rêmbag ing Geneve waradinipun katindakakên sarana radhio.
Mênggahing Jêpan, tansah angêkahi, bilih wontênipun ing Mansuriah botên niyat badhe
damêl pangrisak, malah salugu namung badhe adamêl tata têntrêm, lan malih tumraping Tiongkok, Mansuriah punika kêrèhipun namung dipun anggêp pangaran-aran kemawon. Wontênipun Mansuriah angêmohi dhatêng Tiongkok, punika botên saking pambêbaluhipun Jêpan.
Bab kados makatên punika tumrapipun Tiongkok tamtu botên angajêngi sangêt, mila Dr. Yen badhe mêdhar sabda minôngka panduwa ingkang araos pêdhês wontên ing Polkênbon, tuwin badhe ngosikakên, murih parêpatan ngrampungi ing bab pêdhoting sêsambêtanipun kalihan Jêpan ing bab dêdagangan utawi sanèsipun.
Sayêktosipun ing bab babagan among dagang, sanadyan dèrèng wontên karampungan ingkang têtêp, nanging tumrap para among dagangipun inggih sampun nindakakên pangêmohi piyambak, awit saya karaos, bilih sawarnining tindak among dagang gêgayutan kalihan Jêpan punika pinanggih botên prayogi, mila ing ngriku lajêng tuwuh grêjêg ingkang gêgayutan prakawis among dagang, pinanggihipun ngantos sumêbar dumugi pundi-pundi.
Ing ngriku Tiongkok lajêng manggih panacad ing bab anggènipun angêmohi barang Jêpan. Tamtu kemawon pinanggihipun inggih tansah drêdah kemawon, amargi gêgayutan among dagang punika atêgês dados kêkiyatan, dados manawi pêdhot, atêgês pangawak ingkang suda kêkiyatanipun.
Dados pinanggihipun, inggih taksih têtêp, praja kêkalih wau taksih wontên salêbêting pêpêtêng.
Tumindaking pasulayan punika sampun sawatawis dangu, mênggah caraning abên sawung, botoh tuwin sawungipun sampun kathah ingkang santun. Ing kala wiwit tuwuh darêdah, senapatining paprangan Jendral Honjo. Kala jamanipun Sang Honjo wau jumênêng senapati, asmanipun sakalangkung misuwur. Nanging sarêng pasulayan saya agêng, asmanipun Sang Honjo kadosdene kasilêp, dening kabarung ramening pasulayan pundi-pundi. Mênggah sajatosipun, asmanipun Sang Honjo taksih ajêg. Sarêng sampun tigang taun, Jendral Honjo wangsul dhatêng praja, sadumugining Jêpan, tinampi ing pahargyan agêng, têtiyang ingkang sami ningali samargi-margi ngantos pêpêt, satêmah asmanipun Sang Honjo saya misuwur. Samantên pinanggihing kamulyanipun prajurit wangsul saking paprangan.
Kajawi panêmpuhipun wadya Jêpan dhatêng barisanipun
cacah 50.000.000 supados ngawontênakên rêmbag ngadil, ing bab propènsi tigang panggenan ingkang dipun dhêsêk dening bôngsa Jêpan. Lan malih, golongan wau babarpisan botên anganggêp dhatêng kamardikanipun Mansuriah, dêmi Allah, nêdya badhe ngrêbat Mansuriah ingkang sampun dipun broki dening bôngsa Jêpan.
Ing sapunika saya cêtha, pasulayan wau tansah sambêt-sumambêt.
--- [1565] ---
Ing bawah Bantên mêntas wontên prahara nêmpuh dhusun Tanara tuwin Sidayu. Ingkang kalangkung kêtênggêl ing Sidayu, kathah griya ingkang sami rêbah. Miturut katrangan, griya ingkang risak wontên 240, nanging botên wontên kasangsaran. Para maos sagêd anggalih mênggah raosing manahipun têtiyang
Panêmpuhing angin botên kandhêg dening tembok.
Piandêlipun bôngsa Jawi kala jaman rumiyin, kathah ingkang lèrègipun dhatêng kaelokan, kados ta tiyang gadhah kalangkungan, nyulap upaminipun, punika pinanggihipun wontên ing jaman kina elok-elok sangêt. Saya ingkang pinanggih ing sêrat-sêrat, cêcariyosanipun ngantos nyêbal saking nalar, upaminipun tiyang sagêd nutut kewan, sima, sawêr, tuwin bêbujêngan wana sanès-sanèsipun. Punika inggih ngantos anggumunakên, amargi saking tututipun, kewan wau asring kêkinthil ingkang ngingah, tutut prasasat kucing.
Kacariyos malih tiyang gadhah aji panyirêpan mandining sirêpipun ngantos sagêd tumama dhatêng sintên kemawon, sanadyan sato kewan pisan, manawi kataman inggih anggalinting yêktos. Malah juru sirêp ingkang kados makatên wau, ngèlminipun asring dipun êcakakên kangge nyirêp andhapan, inggih punika kalanipun kangge ambêbêdhag. Samôngsa sampun tumama, para andhapan lajêng pating galuntung sami tilêm, wusana kantun anggêdhigi kemawon.
Ing bab juru panutut sawêr, ingkang dumugi sapunika taksih katingal, pinanggih wontên ing bôngsa Hindhu juru sulap, sawêripun katingal tutut kemawon. Nanging mênggahing kapitadosan, tiyang juru nutut sawêr, punika tiwasipun inggih jalaran saking sawêr.
Pamanggih kados makatên punika bokmanawi wontên lêrêsipun, dados ing nalar ragi mèmpêr, awit sawêr punika nyatanipun kewan galak, sanadyan dipun tutut-tututa, manawi nuju supe, inggih purun nyawèl.
Tumrapipun bôngsa Jawi, wontên dêdongenganipun juru nênutut sawêr, ingkang tiwas dening sawêr, kados ta ing ngandhap punika:
Kacariyos wontên sawênèhipun carik dhusun gadhah ingah-ingahan sawêr, saking tututipun, sawêr wau sabên-sabên dipun ajak kêkesahan. Tamtunipun inggih kathah tiyang gundam-gundam.
Satunggiling dintên, carik wau sowan dhatêng dalêming pangagêng, sawêripun dipun bêkta. Tamtu kemawon têtiyang ingkang sumêrêp sami sumingkir tuwin alok: mas, klawèr-klawèripun bok sampun dipun culakên, anggêgilani.
Carik wau mirêng têmbung makatên punika malah agêng ing manah, rumaos manawi ingah-ingahanipun malah angsal panggunggung, lajêng dipun êlus-êlus kangge kalung, badaning sawêr anggubêt ngantos maradini badan.
Tumrap tiyang ingkang ajrih lajêng trimah sumingkir, anganggêp patrap kados makatên punika nama nganèh-anèhi. Sawênèh wontên ingkang grunêngan mujèk-mujèkakên awon.
Dilalah tiyang badhe manggih apês, saya siyang sawêr wau saya kolèt-kolèt, nanging tumrap [tumra...]
[...p] ingkang gadhah malah dipun anggêp sae. Dangu-dangu sawêr ngêmplok tangan, inggih namung dipun anggêp ngajak dolanan. Nanging nyatanipun sarêng ugêl-ugêl sampun kalêbêt ing cangkêm sawêr, lajêng dipun ingkêmi, suwaranipun ngantos kados dipun jêthuti. Ungêlipun ingkang gadhah: us, diculake, sêmbrana. Dangu-dangu ingkang gadhah mangrêtos, bilih sawêr wau anggèning ngêmplok tanganipun yêktosan, malah lajêng tulung-tulung. Wusana inggih lajêng dipun pitulungi dening kônca-kancanipun lêlinggihan cangkêming sawêr dipun kèkrèk, sawêr pêjah. Kados makatên pinanggihipun tiyang dolanan kewan ingkang ambêbayani.
Mangsuli ing bab kawruh sirêp, dangu-dangu tumrap bôngsa Jawi lajêng koncatan, malah limrahipun lajêng botên mangrêtos. Wusana sarêng bab makatên punika sampun botên kocap, lajêng tuwuh wontên kawruh enggal saking tanah kilenan, kawruh wau dipun wastani Hypnotisme. Tiyang ingkang gadhah kawruh makatên wau sagêd ngêrèh dhatêng sipat nyawa, ngantos ical dayanipun, dipun rèh punapa-punapa namung sarwa miturut.
Kados ingkang kacêtha ing gambar, punika sawênèhing tiyang ing Wènên ingkang gadhah kalangkungan sagêd adamêl anjêgrêging ayam, sarana dipun pandêng, lajêng botên sagêd ebah, sanadyan nyuwara kemawon inggih botên sagêd.
Kalangkunganipun tiyang ingkang kados makatên punika sanyata anggumunakên, tuwin kanyatan, bilih anggèning kadunungan kawruh kados makatên punika saking lampah awrat, botên sabên tiyang sagêd anglampahi, amargi mawi ngambah dhatêng raos kasucian.
Daya kêkiyataning pandulu sagêd andamêl anjêgrêging sawung.
Sarêng katranganipun kados makatên, raosipun kados angèngêtakên dhatêng kawruhipun tiyang Jawi ingkang kacariyos gadhah panyirêpan, sajak-sajakipun inggih amor misah kemawon, lan mênggah nyatanipun, tiyang ingkang gadhah kawruh kados makatên punika inggih botên sabên tiyang. Dados sakêdhik-sakêdhik inggih dhêdhasar suci tuwin gadhah kawruh pêpêthingan.
Pinanggihipun ing pangintên, tuwuhing kawruh enggal wau sajatosipun bôngsa Jawi inggih sampun gadhah, kaot tuwuhipun malih sawêg sapunika. Dene salajêngipun ngambah ing kabatosan yêktos, tamtunipun tumrapa sintên kemawon, pangangkahipun inggih sami. Punapa bab makatên punika botên cocog atêgês molah-malihing piandêl.
Sudaning rêginipun arta pondsterling punapa adamêl wêwahing sêsanggènipun rakyat Indonesia?
Sawênèhing para maos wontên ingkang mundhut dhatêng kula, Pênthul, supados adamêl wawasan ing bab kasêbut inginggil. Ing babagan ingkang makatên punika sajatosipun kula rumaos jimbit sangêt. Ewasamantên kula mêksa badhe anglêksanani panêdhanipun wau, nanging inggih namung sagadug-gadug kula kemawon. Amila manawi ing wusana wontên gèsèhing pamanggih, mugi-mugi paringa gênging pangaksama.
Langkung rumiyin ingkang prêlu kula andharakên ingriki, tumrap ing karajan Inggris ingkang dados wêwaton sadaya petanging arta, punika mêndhêt saking ajining arta êmas (gouden standaard). Dene arta ingkang kangge wêwaton wau inggih punika pondsterling.
Bank of England, ing London, gêdhong ingkang sisih kiwa.
Mênggah sudaning ajinipun arta pondsterling punika sajatosipun gêgayutan kalihan lampahing wisselpolitiek. Murih têrangipun ingriki kados prêlu ngandharakên sawatawis ingkang dipun wastani: wisselpolitiek wau. Upaminipun:
Tiyang kêdah ngintunakên arta saking nagari Walandi dhatêng Inggris. Ingkang makatên wau sêring sangêt kalampahan, upaminipun kemawon jalaran kêdah ambayari barang-barang ingkang katumbas wontên ing Inggris, utawi kêpengin nglampahakên artanipun wontên ing Inggris, makatên sapiturutipun. Caranipun anggèning ngintunakên arta, tiyang wau lajêng anumbas wissel, inggih punika satunggiling katêrangan ingkang mratelakakên kêdah ambayar dhatêng tiyang ingkang anggadhahi sêrat katêrangan wau. Dene ingkang dipun wajibakên anyade sêrat-sêrat katêrangan (wissel) wau, inggih punika: kantor-kantor bank, nanging kosokwangsulipun kantor-kantor bank wau ugi dipun wajibakên ambayar wissel ingkang dipun tampèkakên, kajawi punika ugi anyade wissel-wissel wau dhatêng kantor-kantor bank liyanipun, makatên sapiturutipun. Samantên ugi têtiyang ing tanah Inggris, manawi badhe ngintunakên arta dhatêng nagari Walandi inggih sarana tumbas wissel kados inginggil, saha ingkang dipun kintunakên inggih wissel wau. Salajêngipun wissel-wissel wau dening kantor-kantor bank lajêng kangge dêdagangan. Jalaran saking punika kantor-kantor bank sok sagêd angsal bathi, awit ajining wissel punika botên mêsthi sami kemawon. Sagêd ugi kalampahan, bilih tiyang ingkang tumbas wissel pangaos 1000 pondsterling, ingkang kêdah kabayarakên wontên ing Inggris, pambayaripun langkung saking 12000 rupiyah utawi kirang. Saya kathah tiyang migunakakên wissel wontên ing satunggiling nagari, saya inggih aji(kurs)nipun wissel wau. Kosokwangsulipun: saya kirang tiyang migunakakên wissel wontên ing satunggiling nagari, saya suda ajining (kursipun) wissel. Inggih tindak utawi cara ingkang makatên punika dipun wastani wisselpolitiek.
awis sangêt, tiyang lajêng tumbas êmas wontên ing nagaripun piyambak, ing wusana ingkang kakintunakên sasagêd-sagêd inggih lajêng awujud êmas. kosokwangsulipun saupami wontên ing Inggris kursipun wissel kangge sajawining nagari sakalangkung inggil, pangintunipun saking Inggris inggih lajêng botên sarana wissel, nanging sarana arta êmas.
Salajêngipun panêdha êmas dhatêng Inggris kathah sangêt, têgêsipun: ing praja-praja sajawining Inggris botên purun nampi wissel saking Inggris, nanging ingkang katêdha arta êmas. Ing wusana anyarêngi kathahing arta êmas ingkang mêdal saking Inggris. Ingkang makatên wau,
sudaning barang-barang ingkang kawêdalakên, utawi sambutanipun Inggris kêdah tumuntên kabayar, makatên sapiturutipun. Jalaran ingkang makatên punika Inggris lajêng kuwatos, bilih ing praja botên wande tamtu badhe kêkirangan êmas, ingkang anjalari sudaning rêginipun wissel, awit jalaran saking kiranging êmas wau, ing têmbe aosipun têmtu mindhak, nanging rêginipun wissel ingkang lajêng mandhap. Kangge anjagi murih sampun ngantos kadadosan ingkang makatên wau, ujug-ujug wêdaling êmas kaêndhêg lan kuwajibanipun bank adamêl arta êmas, kacabut. Wiwit punika lajêng angèl sangêt wêdalipun arta êmas saking Inggris, nanging inggih wiwit punika kapitadosanipun bank-bank sanès praja dhatêng Inggris lajêng mundur. Jalaran saking punika rêrêgènipun wissel, têgêsipun ajining pondsterling inggih lajêng mundur. Salajêngipun tiyang inggih taksih purun numbas sêrat tagihan (wissel) dhatêng Inggris, nanging sarana rêrêgèn ingkang sakalangkung andhap katimbang ingkang sampun-sampun. Sintên ingkang badhe mêndhêt artanipun wontên ing Inggris, ing mangka kêdah sarana tumbas wissel, tumrap 1 ponsterlingipun ingkang suwaunipun rêgi 12 rupiyah, lajêng namung dipun ajèni 7 rupiyah.
Ing mangka bank ingkang agêng-agêng ing saindênging jagad, punika sami sêsrawungan kalihan bank ing Inggris, ingkang misuwur sabab santosanipun, saha ingkang dipun wastani: "Bank of England", ingkang anjalari bank-bank wau sami anggadhahi wissel (sêrat katêrangan utawi sêrat tagihan) dhatêng Inggris. Samangke jalaran saking mandhaping rêginipun pondsterling kados kasêbut nginggil, sampun tamtu bilih bank-bank wau lajêng sami nandhang kapitunan ingkang botên sakêdhik. Makatên ugi bank-bank ing Nederland, simpênanipun wissel-wissel dhatêng Inggris inggih ngantos pintên-pintên yuta pondsterling. Jalaran mêdhakingmindhaking. rêginipun pondsterling saking f 12 dhatêng f 7 wau, kapitunanipun bank wau sabên sayuta pondsterling inggih botên kirang saking 5 yuta rupiyah.
Sawatawis taun ingkang kapêngkêr pamarentah ngriki mêntas adamêl sambutan arta pintên-pintên dasa yuta ponsterling dhatêng karajan
sambutanipun lajêng dados langkung alit tinimbang petangan ingkang sampun. Dados saupami sambutanipun 1000 pondsterling, ingkang suwaunipun pangaos 12 rupiyah x 1000, samangke namung 7 rupiyah x 1000, dados untungipun 5 rupiyah x 1000. Makatên wau saupami pamarentah ngriki sagêd amangsulakên sambutanipun ing wêkdal samangke punika. Namung emanipun, dumadakan têka pamarentah ngriki piyambak sawêg kasêpênan arta.
Ing wusana saking lampahing rêrigên lajêng wontên margi sanès, inggih punika angliyêrakên sabagean saking sambutanipun wau dhatêng bank Nederland, kanthi prajanjian rêgining pondsterling dipun ajèni f 9. Jalaran saking rêrigên ingkang makatên punika, kalih-kalihipun, inggih bank Nederland kalihan pamarentah ngriki, sami untungipun, inggih punika tumrap bank Nederland, ing sarèhning rêgining pondsterling samangke namung f 7, ing mangka dening pamarentah nrikingriki. dipun ajèni f 9, dados bathinipun bank wau sabên 1 pondsterling f 2. Makatên ugi pamarentah ngriki, jalaran ngliyêrakên sabagean sambutanipun wau, kajawi anyuda kathahing sambutanipun dhatêng karajan Inggris, inggih tumut angsal bêbathèn. Awit ingkang mêsthinipun sabên 1 pondsterling kêdah kabayar f 12, samangke namung kabayar f 9. Dados mênggahing pêpetangan sabên sapondsterlingipun bathi f 3.
Tindak kados makatên punika, para maos supados mangrêtos, bilih tindakipun parentah ngriki punika nama speculatie, kajêngipun tumindak bêgjan-bêgjan, awit ing bab rêgining pondsterling punika sanadyan sapunika namung f 7, nanging sanès dintên utawi sanès mangsa, sagêd ugi pulih kados wingi uni inggih punika f 12.
Makatên lampahing rêginipun arta utawi gêgayutanipun kalihan mandhaping pondsterling wau.
Miturut katêrangan sawatawis inginggil, dados têtela bilih nagari-nagari sanèsipun ingkang sami dipun sambuti dhatêng karajan
nagari-nagari sanèsipun ingkang sami gadhah sambutan dhatêng Inggris, punika sami manggih kauntungan sadaya, awit nalika nyambutipun 1 pondsterling pangaos f 12, nanging sarêng mangsulakên namung f 7 sabên 1 pondsterlingipun. Dene inginggil sampun katêrangakên, bilih nagari-nagari sanès ingkang sami dipun sambuti dhatêng Inggris sami manggih kapitunan, punika jalaran sarêng Inggris mangsulakên sambutanipun, pambayaripun têtêp ngangge pondsterling wau, ingkang samangke namung karêgenan f 7, dados saupumi sambutanipun ingajêng 1000 pondsterling, ingkang petanging rupiyahipun [rupiya...]
[...hipun] wontên f 12 X 1000, samangke namung tampi sauran f 7 X 1000.
Dene tumrap barang-barang dêdagangan saking tanah Indonesia ngriki ingkang sami dhatêng tanah Inggris, mila wontên tunanipun sawatawis, nanging botên dados punapa, jalaran barang-barang dêdagangan Inggris ingkang sami kasade wontên ing tanah Indonesia ngriki ugi mandhap rêginipun, miturut kados rêgining pondsterling wau. Mênggahing wawasan, tanah Indonesia ngriki mêksa dhawah untung.
Katrangan inginggil punika kados sampun kenging kangge lêlimbangan, kadospundi mênggah rugi lan untungipun nagari-nagari sanès, salêbêting arta pondsterling mandhap ajinipun.
Awit saking mandhapipun arta pondsterling wau, kenging kasamèkakên kalihan mandhaping arta yèn ing Jêpan, ingkang ugi kenging kaanggêp satunggiling sabab mirahing barang-barang dêdagangan Jêpan wontên ing tanah ngriki. Awit sanyatanipun barang-barang dêdagangan Jêpan wau, wontên ing tanah Jêpan piyambak prasasat botên suda rêginipun. Têgêsipun barang ingkang kala rumiyin rêgi 1 yèn, samangke ing tanah Jêpan ngriku inggih taksih rêgi 1 yèn. Ananging ajining arta yèn punika samangke suda sangêt, sudanipun wau prasasat mèh sapalihipun piyambak, inggih sampun têmtu bilih rêgining barang-barang inggih lajêng sapalih piyambak sudanipun.
Dados mênggahing kula, tumrap sadaya têtiyang ngriki, sudaning ajinipun arta yèn punapa dene pondsterling, punika kenging kawastanan angsal pitulungan, dening sawêg mangsa makatên, mêksa sagêd tumbas barang kabêtahanipun, ingkang botên sangêt-sangêt amêwahi rêkaosing gêsangipun manggèn wontên ing jaman mêlasarsa, inggih gêsangipun pun PÊNTHUL.
Kêmasan ing Kuthagêdhe. Ing Kuthagêdhe punika misuwur panggenan kêmasan agêng tuwin sagêd. Ing sapunika kagunanipun saya misuwur, ngantos sumêbar dumugi pundi-punni.pundi-pundi. Inginggil punika gambaripun juru kêmasan nuju ngukir barang salaka.
Kongsul Jendral ing Kobe angajawi. Tuwan Roos kongsul jendral nagari Walandi ing Kobe, Jêpan, badhe dhatêng tanah Jawi sowan dhatêng kraton Surakarta tuwin Ngayogya. Wontênipun ngriki badhe nyumêrêpi kawontênan station bathik tuwin babagan tênun.
Masjid nampik tiyang Muslimin. Awit saking dhawuhipun Sultan ing Medan, jalaran saking wontêning pasulayanipun
têmtunipun lajêng nuwuhakên botên narimahipun golongan ingkang kasirik. Nanging mênggahing nalar, wosipun botên liya namung badhe anjagi sampun ngantos wontên pasulayan. Pinuji mugi sagêda rukun.
Bêbaya kaluwèn. Ing dhusun Nanggerang, tuwin Harempoy, Garut, tuwuh bêbaya kaluwèn. Wontên tiyang 100 salêbêtipun 5 dintên namung nêdha punapa ingkang kêcadhak.
Wah, bab punika manawi nyata, dados pêpucuk kasangsaran yêktos. Mugi sampun kalajêng-lajêng.
Kaukum malah bingah. Pangadilan Landgerecht ing Krawang mêntas ngrampungi prakawisipun dakwa 58, asli saking Têluk Jambi, kalêpatan anggarap pasitènipun tuwan tanah tanpa angsal palilah. Dakwa sadaya wau wontên ingkang kadhêndha f 1.- dumugi f 3.- manawi botên bayar kaukum. Sadaya trimah kaukum, malah tinampi kanthi bingahing manah, nalika kairid dhatêng pakunjaran Purwakarta ngantos gumrudug, sarêng sêpur dhatêng sami surak-surak.
Tiyang nyêbrot nekad. Punggawa firma Heng Hong ing Palembang nalika nuju nampèni arta wontên ing lokèt Escompto f 600.- ujug-ujug dipun sêbrot ing tiyang, kenging f 200.- Tiyang ingkang nyêbrot mlajêng, ical tanpa lari.
Punika nama tiyang nekad sayêktos. Sintêna kemawon prayogi ingkang ngatos-atos.
Groeneveld waras-wiris. Ing sapunika sampun wontên katrangan, ing bab Tuwan Groeneveld, ingkang kapriksa dening doktêr, jalaran sakit ewah, katranganipun botên punapa-punapa. Kintên-kintên prakawisipun nuntên kapriksa.
Wohing ngindhakipun rêgi sarêm. Jalaran saking mindhaking rêgi sarêm, pêpajêngani
Têmtunipun mênggahing kajêng, tiyang sadaya wau namung badhe pados kamayaran, amargi gêsangipun têtiyang padhusunan ing jaman sapunika sarwa ngrêkaos.
Juragan kêbon tèh ribêd. Para juragan tèh tiyang siti ing Priyangan sami ribêd, dening angsal-angsalaning pamêdal botên sumbut, dèrèng kenging kangge nyêkapi kabêtahan. Mila lêbêting pajêg rêndhêt sangêt. Wusana kêlampahan kathah juragan tèh ingkang nyade kêbonipun tèh.
Samantên pangamuking jaman malèsèd, siti ingkang baku dados panggêsangan, kapêksa dipun dhendhal, jalaran saking anggèning nêdya gêsang.
ing tanah sabrang mlorot sangêt. Mênggah pêpetanganipun: ing taun 1930, salêbêtipun 10 wulan, tumrap Medan ngêdalakên arta kathahipun f 1.056.100.60, taun 1931 ugi pêpetangan makatên, f 929.582.80; ing taun 1932 wontên f 833.611.60. Mênggah jalaranipun kintên-kintên saking kathahing kuli ingkang kawangsulakên.
Manawi makatên cêtha, bilih lampahing panggêsangan punika namung ubêngan. Wangsuling kuli nuwuhakên panjêlihipun ingkang nglampahi, inggih atêgês adamêl sêpêning pagantosan. Pancèn pun kuli ingkang kêdah dados rêraosan.
Guru dipun awisi mulang. Tuwan Bondhan, guru carakan ing Bêtawi, dipun awisi dening tuwan guprênur ing Jawi Kilèn nindakakên wulangan, kakuwatosakên manawi ngongkrèh-ongkrèh tata têntrêm. Nanging nalika Tuwan Bondhan tampi dhawuh, sampun botên mulang.
Politiek dagang. Pabrik sigarèt Faroka Malang, nindakakên rekadaya adamêl kumidi midêr-midêr, ingkang bayaranipun tiyang ningali kenging sarana kupon Faroka.
Kados makatên rêrigênipun tiyang among dagang. Tindak wau nama rêrigên dados sarananing nyênyumbu arta, ingkang sawêg pangawak kêsit.
Kuli angsal padamêlan. Jalaran anggèning firma-firma ing Cilacap botên dipun pituruti panêdhanipun sudan waragad lori gadhahanipun pakaryan palabuhan, firma-firma wau lajêng migunakakên kuli utawi grobag kemawon. Wusana andadosakên kathah kuli sami angsal padamêlan.
Ingriki katingal, sabên wontên ingkang untung, inggih wontên ingkang buntung. Punika nama satunggiling pitulungan dilalah saking karsaning Allah.
Borongan susuh sêndawa. Bab pamborongan susuh sêndasêndawa. ing pasisir kidul namung angsal pangawis f 80.-, mangka rumiyin f 325.-. Pangawisipun wau botên kaparêngakên.
Manawi bab punika tumindak kadosdene êntol-êntolan, ugi wontên prayoginipun, nanging mirid jaman, êntol-êntolan punika rêkaos.
Arta krêtas palsu ing Surabaya. Lurah kampung ing Tunjungan, Surabaya, nalika ambayarakên arta dhatêng gêdhong arta nagari, pinanggih
ing tanah Karajan Jawi. Rumiyin sampun nate wontên pawartos, ing Karajan Jawi Surakarta tuwin Ngayogyakarta namung badhe dipun pangagêngi guprênur satunggal, nanging taksih dados rêmbag. Ing sakawit ing karajan kalih wau guprênuripun lowong, sarêng ing Ngayogya dipun dèkèki, inggih punika Tuwan De Cock, lajêng ngrangkêp Surakarta pisan.
Mirid lêlampahan ingkang pinanggih punika ragi anggèsèhi kados pawartos ingkang sampun-sampun. Dados sanadyan nyatanipun ing sapunika dipun rangkêp, mêksa taksih wontên raos pitakenan: punapa inggih yêktos? Bab punika têmtunipun badhe karaos dhatêng ingkang gêgayutan.
Sawung film ingkang dados ginêm. Tuwan Harold Lloyd, sawung film ingkang dados sêkar lathi nalika ing Boedapèst, Hongarie, dipun tampèni ing têtiyang kathah. Sadaya sami ngangge têsmak gagrag Harold Lloyd. Nanging tuwan Harold Lloyd piyambak sarêng dhatêng ing papan paargyan, botên ngangge têsmak. Bab makatên punika lajêng dipun anggêp satunggiling lucon.
Sang Gandhi siyam malih. Sang Gandhi sampun wiwit siyam malih, jalaran mêntas wawan rêmbag kalihan priyantun wêwakil praja ing bab babagan tiyang ukuman ing pakunjaran ing Yeravda, rêmbagipun botên cocok. Wiwitipun siyam tanggal 3, enjingipun wawrating badan sampun suda 6 pun.
Lisah Rus badhe kasade wontên Jêpan. Mr. Moesukata sampun adamêl kontrak kalihan Ruslan, ing bab tumbas gasolin. Sasampunipun nyade gasolin, Ruslan badhe nyade lisah sanèsipun.
Nanging mênggah badhe pinanggihing rêrêgèn awis utawi mirah dèrèng kasumurupan, awit dhatênging lisah wau sarana lampah têbih.
Sasampunipun makatên, Tuwan Sumarta lajêng nêdha kopêripun, cariyos badhe nyipêng wontên ing griya pamondhokan. Nyonyah sêpuh sangêt anggènipun anggondhèli, kapurih nyêpêng wontên ing ngriku kemawon, ngênggènana tilas kamaripun Nyonyah Dhorah, nanging Tuwan Sumarta botên purun. Sarampunging prêlu, Tuwan Sumarta lajêng bidhal.
Sayêktosipun Tuwan Sumarta botên dhatêng griya pamondhokan, malah lajêng têrus dhatêng sêtatsiun kemawon, tumbas karcis badhe kangge numpak sêpur dhatêng Bêtawi enjingipun. Sarêng sampun ngêwratakên barang bêbêktanipun, lajêng wangsul dhatêng griya pamondhokan lare malih, saha sadumuginipun ngriku lajêng wicantên: Nyonyah, sayêktosipun kula kasupèn, dèrèng nakèkakên barang tuwin pangangge têtilaranipun bojo kula sanès-sanèsipun.
Nyonyah sêpuh mangsuli: Kula piyambak inggih kasupèn. Tamtu kemawon barang-barang wau badhe kula aturakên ing sampeyan.
Sadaya wau inggih kula darmakakên dhatêng griya pamondhokan lare lola ngriki. Ingkang badhe kula bêkta namung madhaliyun, ingkang dipun angge bojo kula nalikanipun ngajal.
Kula ngaturakên panuwun malih dhatêng sampeyan, tuwan, ugi atas saking namanipun lare-lare sadaya. Kula aturi ngêntosi sakêdhap, kula mêndhêt madhaliyunipun.
Nyonyah sêpuh lajêng lumêbêt ing griya, mêdalipun malih ambêkta madhaliyun êmas cumanthèl ing rante alit. Agênging madhaliyun wau namung saarta êsèn, tipis. Tuwan Sumarta sasampun nampèni madhaliyun, lajêng dipun bikak, kadosdene ambikak èrloji, lajêng ningali gambar potrèt alit, inggih punika gambaripun Nyonyah Dhorah.
Tuwan Sumarta wicantên: Barang punika dipun angge ing bojo kula ngantos dumugi ngajal, kula botên badhe pisah kalihan barang punika ing salami-laminipun, ngantos dumugining ngajal kula.
Sasampunipun makatên, Tuwan Sumarta lajêng ngajak têtabikan kalihan nyonyah sêpuh malih, salajêngipun bidhal dhatêng pakuburan Walandi, kapanggih kalihan tuwan ingkang nguwaosi
Tuwan ingkang nguwaosi kuburan mangsuli: Punika sawêg jam gangsal. Punapa anggèn sampeyan wontên pakuburan badhe ngantos enjing.
Inggih, ngantos enjing. Wanci byar kula badhe dhatêng sêtatsiun. Panyuwun kula, salêbêtipun kula wontên pakuburan, mugi sampun ngantos wontên ingkang ngagru-agru.
Bidhalipun sêpur saking Sêmarang sampun ragi siyang, tuwan sagêd mampir ngunjuk wedang wontên ing griya kula. Lan malih, sampeyan prêlu dhahar sontên, mangke jam wolu kula êntosi.
Nuwun, tuwan. Mirahing panggalih sampeyan tansah kula èngêti. Mangke manawi kula luwe, kula tamtu sowan dhatêng dalêm sampeyan anêtêpi wanci.
Inggih prayogi. Dhuh, nalika kula dipun tilar ngajal bojo kula, kula ngantos botên purun nilar kuburanipun. Nanging dangu-dangu susahing manah kula wau
O, inggih môngga. Manawi sampeyan badhe kagungan karsa punapa-punapa, sampun pakèwêd, sanadyan têngaha dalu, kula aturi thothok-thothok, badhe kula tampi kanthi lêgawaning manah. Ing sapunika kalêrêsan, nuju têrangan, hawanipun sae, wah padhang rêmbulan, namung bab asrêp, manawi sampun nyandhak jam satunggal dalu, karaos. Punapa sampeyan botên kaparêng ambêkta kêmul utawi mantêl.
Nuwun, tuwan, manawi prêlu mangke kula nyuwun.
Tuwan Sumarta lajêng bidhal dhatêng kuburipun ingkang èstri. Sarêng anggènipun wontên ing kuburan dèrèng ngantos gangsal mênit, sampun wontên jongos kengkenanipun tuwan juru rumêksa pakuburan, ambêkta kursi agêng. Wicantênipun tiyang ingkang nêmbe dhatêng: Punika tuwan ngintuni kursi, bokmanawi kagêm.
Wangsulanipun tuwan Sumarta: Matura karo tuwan, bangêt panrimaku, nanging pancène aku ora prêlu nganggo
linggih dhêlog-dhêlog. Botên dangu lajêng wicantên, kados ngajak ginêman dhatêng Nyonyah Dhorah, kanthi linut ing tangis. (Badhe kasambêtan)
bae, hla, ing kana ana sumur, banyune tawa, nanging dununge cêdhak bangêt karo sêgara, apa iku ora jênêng nganèh-
Anu, dhik, aku ya ngrêti tur bangêt dongènge sumur srumbung kae. Dongèngane mangkene:
Ing Tuban ana wali misuwur bangêt, jênênge Sunan Bonang, Sunan Bonang mau gawene amèk iwak sêgara. Ing sawijining dina ana ratu sabrang sing arêp anyoba
akèh. Ananging kocapa, barêng prau têkan têngah sêgara, dumadakan ana prahara, praune kèrêm, kitabe ilang kabèh, wong-wonge padha mati klêlêb, mung ana siji sing kêna digawa ombak mênyang gisik, ing kono wong mau ditinggal dening ombak. Wis mêsthi wong mau sêmaput, wêtênge mlêmbung kêbak banyu. Esuke wong mau ditêmu karo Sunan Bonang isih gumlethak ing gisik ora bisa anggulawat, barêng didangu dening Sunan Bonang apa sêdyane, wong mau matur yèn arêp maguru marang Sunan Bonang.
Barêng wong loro mau wis gunêman, didhawuhi andhèrèk, sanalika bisa mênyat, nyat. Batine si wong mau: We, hla, ya pancèn sêkti têmênan. Ing nalika sêmono srêngenge wis dhuwur, panase ngudubilah, si uwong mau krasa ngorong bangêt, banjur nyuwun ngombe karo Sunan Bonang, nanging sarèhning ora ana banyu ngombe, wong mau didhawuhi lèrèn sadhela, bèn padha mari kêsêl lan ngêlake. Barêng wis ngaso sawatara suwene, banjur padha nutugake lakune. Durung suwe anggone padha mlaku, wong mau wis sambat mati saking ngêlake, karo niba. Sunan Bonang banjur nancêbake êcis ing gisik dianggo jaganan ngadêg, barêng têkên mau didudut, la kok mêtu banyune bêning bangêt, ora srônta wong
ing sêmu katara / mung kaya sadulur dhewe / môngka lumrahing manuk / sapolahe diarah kucing / manuk mung tansah samar / wêdi yèn ditubruk / awit pancèn bangêt lôngka / ana manuk bisa mêmitran lan kucing / kajaba dêdongengan //
nanging yèn kang dikandhakke iki / pancèn nyata dudu dêdomengan /dêdongengan. kacêtha ana gambare / mêsthine gawe gumun / lan agawe tratabing ati / jêbul nyatane malah / wis kaya sadulur / nadyan panganane beda / tinêmune kucinge sajak ngrahabi / yèn manuk nuju mangan //
ing bungahe / yèn unine kêwêtu / pancèn kowe iku mrakati / unimu gawe lêga / ilang ing samarku / kowe iku pancèn beda / karo kucing kang padha watakan drêngki / kang dhêmên nganiaya //
yèn mangko kowe loro kuwi /Kurang satu suku kata: yèn mangkono kowe loro kuwi. bakal dadi kônca rêrukunan / ora pisah salawase / yèn nyata bisa rukun / mêsthi bakal bêcik ing buri / atiku ora samar / ora nganggêp mungsuh / nadyan diarani nyêbal / iya bène waton kowe têtêp bêcik / urip padha barêngan //
yèn ana tikus / aja nganti bisa nyêdhaki / sabên ketok kumlebat / tumuli ditubruk / awit wis cêtha têtela / tikus iku dadi ama nêniwasi / gunane ora ana //
yèn kalimpe anggarumut piyik / kala-kala wani nyakot dara / ngarah yèn nuju kalimpe / tindak mangkono mau / kucing bangêt amurinani / mula tansah mungsuhan / karo tikus-tikus / tindak kang mangkono nyata / dadi tali rukuning manuk lan kucing / ora tau sulaya //
bab rukune dara kucing kuwi / rada kêna digawe upama / mênyang bocah sakabèhe / yèn bocah urip rukun / salawase anêmu bêcik / sanadyan sêkolaha / pikiran ya mulur / awit anane wis cêtha / salawase padha kêtêntrêman ati / bêcik dilakonana //
Yèn aku ngèlingi kasênênganing bocah, sok banjur ngèlingi awakku dhewe, sapisan, ngèlingi: wong tuwa iku bangêt pangêmonge mênyang anak. Yèn anak duwe panjaluk apa-apa, janji bisa, iya dipituruti. Wah yèn aku dituruti panjalukku, sênêng bangêt. Kaping pindhone, tinêmune ing saiki, banjur bisa nêpakake, yèn aku dijaluki apa-apa ing anak, môngka ora bisa nuruti, wah, nyang ati ya rada kurang kapenak, tur tumrape bocah ing jaman saiki, panjaluke mapan, lan ana paedahe. Upamane anjaluk sêpedhah, kuwi karêpe arêp digawe sêkolah, wah manèh ing saiki rêgane iya ora sapiraa. Nanging wangsulanku ana bae. Padune...
Sawiji dina, nalika aku nuju mlaku-mlaku, wêruh bocah rantap-rantap padha nunggang sêpedhah, mèmpêre kaya gambar iki. Ing kono
nukokake sêpedhah anakku. Nyut, anakku banjur tak undang, lan tak kandhani: Tak tukokake sêpedhah ya, le.
Anakku jingklak-jingklak karo sumaur: Cuk apa, pak.
Aku mangsuli alon: Sabar, suk yèn pajêge bapak wis pundhat, iki wis mèh tutup taun durung sah.
Ing kono, sanadyan isih pelo, anakku wis bisa mangsuli pratitis: Aja cêmblana, pak, bayal, bayal.
Anakku banjur tak kudang: wong ya anake si bapak, cilik-cilik ya wis ngrêti pajêg.
Sore-sore, dhasar padhang rêmbulan. Ing kono akèh bocah padha dolanan, sing bocah wedok padha gulaganthi, suwarane nganti bablas têkan liya panggonan. Yèn bocah lanang, pating gêdêbug, ana sing jelungan, gobag, utawa liya-liyane, bangsaning gawe kêsêl. Nanging ya ana dolanan sing nyênêngake, jênênge kêndhi gêrit.
Kêndhi gêrit iku bocah sawatara kèhe, cacahe ganêp, banjur
kêtampan, banjur ingsêran panggonan, karo digendhong, sawise mandhêg, bocah sing anggawa gêmbung gênti nguncalake mênyang kônca liyane, yèn katampan, mingsêr panggonan manèh, mangkono sabanjure. Mudhun-mudhun saka gendhongan, yèn gêmbunge ora katampan. Banjur bocah sing dijaluki gendhong anjaluk gendhong gênti.
Yèn anggone alihan ênggon bisa nganti ambalèni mênyang panggonane lawas, diarani anggêrit. Yèn bisa anggêrit mau ana pituwase anjaluk gendhong nganti sawatara adoh, nganggo diancêr-ancêri doh cêdhake. Ancêr-ancêr mau diarani gêritan. Yèn bisa anggêrit mangkono mau gêdhening atine bocah-bocah sing mênang ora kira-kira. Dene sabanjure wiwit manèh, bocah-bocah sing mênang, têrus miwiti nunggang. Mangkono sabanjure.
Dolanan mangkono mau pancèn nyênêngake, tanpa grêjêg.
Sing uwis kalakon, bocah dolanan kêndhi gêrit iku bêtah nganti suwe, jalaran saka gênti-gêntèn anjaluk gendhong, kaya nunggang jaran, bocah sing ditunggangi mung manut sapangêrèhe. Sabên anggone diuncali gêmbung bisa nampani, anggone anjingklak nganti gawe kagète bocah sing dijaluki gendhong. Batine sing dijaluki gendhong: ya, mêngko gêntèn.
Kajaba iku, uga ana sing diarani dadi bango thonthong utawa pupuk bawang. Yaiku bocah milu ngêmori dolan, nanging ora milu apa-apa. Lumrahe sing dadi bocah cilik. Mêsthine kowe ngrêti, êndi sing diarani bango thonthong ing gambar iki.
Ôngka: 105, 3 Pasa, Dal 1863, 31 Dhesèmbêr 1932, Taun VII.
Isinipun: Tatwawara - Bab kêmpaling sipat-sipatipun sajatining manungsa - Bab rumêksa kasarasanipun tiyang ing pundi-pundi panggenan - Pasulayan Jêpan kalihan Tiongkok -
anggêpe lir wiku / sajatine mung saka gone nêtêpi / wajibe wong dadi sêpuh / kudu ngrêti adon-adon //
bêbasan yèn tan uwur / iya sêmbur orane ya tutur / têlu iku yèn suwunga salah siji / ina sinêbut wong sêpuh / mundhak mung dadi gêguyon //
marma tan ketang-ketung / tansah dènnya mangun wulang-wuruk / kang sinêdya manjinga môngka pêpeling / miwah panggugahing kalbu / ywa darung dupèh dadyanom //
mung sarwa bôndha sanggup / kaduk wani rêringa kapungkur / nora wêruh
kono lamun winahyu / sira mêsthi nuli kraos //
Garèng : Ma, lagi anu rama wis mitêrangake wêwatêkane sêsipatan sing têlung warna, yaiku: 1e kang kaya angganing sato galak, 2e kang kaya angganing rajakaya lan 3e kang kayadene setan. Hla, saiki, ma, kapriye
sêsipataning Pangeran, kaya ta: ora gêlêm saupama kinêrèh (kinawulakake) ing sapadhaning titah, nanging malah dhêmên kawasa marentah ing sapadhaning titah, maju mênyang mandhiri dhewe, aja nganti ambutuhake ing liyan, kapengin waskitha bisaa mangrêti ing sajatining kabèh kang dumadi, bungah lamun sinêbut wong pintêr, nanging prihatin manawa tinitaha bodho, lan sapêpadhane.
Petruk : Wah, ma, sing kok ngêndikakake kabèh iki, rak ora kêna saupama dilêbokake wêwatêkane manusa lumrah, amblês ambalêbês sing duwe wêwatêkan kaya mêngkono kuwi iya ... pinci upamane.
Garèng : Hla, kuwi nèk Petruk, le ora gênah kuwi têka langganan têrus-têrusan, wong kene lagi ngrêmbug bab kasampurnaning wong ngaurip, ana kok banjur mak: plênong, nyandhak araning kêrtu, apa kiyi gênah arane.
Petruk : Mêngko, Kang Garèng, aja kok banjur guru-guru muring-muring, tak têrangne dhisik. Rama dhèk mau ngandikakake bab wêwatêkane wong kang asli, kuwi jarene ora gêlêm saupama kinêrèh ing sapadhaning titah, nanging malah dhêmên kawasa marentah ing sapadhaning titah, maju mênyang mandhiri dhewe, ora ambutuhake ing liyan, lan sapiturute, lo, kiyi kabèh rak dudu sêsipatane wong lumrah, nanging sing mangkono kuwi
mêsthine iya bangsaning: ratu. Hla, saiki apa sing kira-kira padha panguwasane (ajine) karo ratu, saupama krêtu mono rak iya pinci, ta, dadi saupama tumrape wong mono, iya wakil raja upamane.
Garèng : O, iya pancèn wong kênclung, ana wakil raja kathik dipadhakake pinci bae. Karo manèh, Truk, aku kok ora ngrêti gathuke karo apa sing dingandikakake rama.
Petruk : Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, saupama wong lumrah wêwatêkane: ora gêlêm kêrèh, nanging malah mung arêp marentah sapadhaning titah, maju mênyang mandhiri dhewe, ora ambutuhake liyan, lan sapadhane, yak, apa besuk nèk mati arêp ngubur awake dhewe, awit sabên uwong mêsthi banjur padha nyingkiri kabèh. Seje karo wong têlung prapat ratu, têgêse: wong sing panguwasane prasasat ratu, hla, iki arêpa mêngkena-mêngkene iya kêna-kêna bae. Awit balane ... ora kurang, sèh. Kaya ta marentah nindakake apa-apa, sasanadyansanadyan. kawulane ora gêlêm kabèh, iya bisa main: tidhak frêdhuli, dhawuh nyuda utang anjabêl panguripane para abdine, sanadyan para niyaka ora mupakat, para abdine padha mèwèk-mèwèk, iya bisa-bisa bae, ta, ngandika: ora bêrduli ...
Sêmar : O, kowe aja kaliru tômpa, Truk, wis mêsthi bae yèn wong lumrah iya ora bakal bisa nèk mung ngênggoni sipating bôngsa Kapangeranan thok bae, nanging sipat patang warna kuwi salawas-lawase tansah lumèngkèt ing manusa, malah dhasar wis kinodrat, yèn uriping manusa ana ing donya iki têmtu kadunungan sipat kang
ing akir, mulane manusa kudu ngrêti ing olah kridhane panganggone.
Garèng : O, ma, dadi nèk aku ora kaliru ing panômpa mungguhing pangandikamu, watak papat, yaiku 1e kang kaya angganing sato galak, 2e kang kaya angganing rajakaya, 3e
anjukuk salah sawijining sato kewan, lan liyane kang kira-kira bisa runtut kaya ta: hawa nêpsu, tak sanepakake sato galak awujud asu, kapinginan tak sanepakake awujud cèlèng, dene sajatining manusa, tak sanepakake hakim (dhoktêr tukang anggulawênthah ngajar ing kalakuaning kewan).
Garèng : Aku wis nyandhak, ma, asu kuwi wujud wadhaging badane pancèn iya ora beda karo wêdhus upamane, mung wêwatêkane sing beda jalaran asu kuwi galak gêlêm nyakot, nanging wêdhus [wê...]
[...dhus] ora galak. Rak iya mêngkono ta ma, apa dudu: gandrik, putune Kyagêng Sela, kathik ora bisa nyandhak wêjangane si rama. Dene cèlèng kuwi wujude pancèn iya kaya kewan lumrah bae, nanging adat kalakuane dhêmên bangêt andhukir-dhukir ing ngêndi-êndi panggonan, marga saka dening lobane mênyang pangan, ngluwihi kewan liya-liyane, dadi saupama manungsa mono, iya Petruk kuwi, apa mèmpêr, wong sadhiyane wong saomah, batihe rong jinah, barêng klimpe, iya dilabasake nganti ludhês babarpisan.
Sêmar : Wiyah, wiyah, ambok aja bukak wadi mêngkono. Bênêr aturmu nyang jênêng ingsun, Nala Garèng, dadi cêkake, sing kacathêt ala, kuwi dudu wujuding badan wadhage, nanging adat kalakuane, yaiku: asu anggone duwe watak galak, lan cèlèng anggone duwe watak kêtha angôngsa-ôngsa mênyang pangan. Môngka watak rong warna iki padha kasandhang ing manusa. Ewasamono wataking kewan warna loro mau manawa diwulang dening wong kang wus putus ing kawruh kêkewanan, bisa dadi padha tutut, migunani ing manungsa. Lah ing mêngko sajatining manungsa sing disanepakake hakim mau, yèn bisa anggone nata ing kanêpson lan kapenginan sing disanepakake asu lan cèlèng, wis têmtu uga bisa runtut bêcik, kêna padha kaalap pigunane kabèh.
Garèng : Atas namane Petruk lan aku dhewe, ma, paringe wêjangan rama, apadene suguhane sing anjlêgabit-anjlêgabit, wis tak pundhi ana ing pucuking êmbun-êmbunan, sarta wis tak lêbokake ana ing ... wêtêng. Tak suwun marang kang Kuwasa, muga-muga tansah sêmpulur lan ngundhung-undhung rêjêkimu, supaya manawa Petruk lan aku sowan mrene, aja nganti mulih nglênthung.
Sêmar : Lho, lho, kok banjur padha
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni buku: Bêbukaning Paramasastra Jawi, kangge murid ing pamulangan ôngka kalih, ingkang ngimpun, Radèn Sasrasumarta, ing Prabalingga, 3 iji, saking toko buku J.B. Wolters, Groningen, Den Haag, Batavia Gang Schott 5.
Paramasastra punika namung kapêndhêt ingkang sakintên maedahi lare Jawi ingkang wiwit sinau basa Jawi, ing perangan kapisan mawi mitêrangakên ing bab panyêratipun têmbung Jawi mawi aksara Jawi tuwin Latin. Makatên ugi bab tuntunan sêkaran sawatawis. Buku wau isi 95 kaca, satunggal buku rêgi f 1,25. Sintên ingkang kaparêng mundhut, mundhuta dhatêng toko buku wau.
Lêngganan nomêr 5960, ing Sêrèn. Karangan botên kapacak, amargi bab kados makatên sampun kêrêp kapacak.
Lêngganan nomêr 5131 ing Ngablak. Kajawèn mêntas macak karangan kados makatên, langkung panjang.
Tuwan P. ing Munthilan. Karangan panjênêngan sanès waosan lare.
Tuwan S.K.W. ing Banyudana. Babagan punika sampun nate kapacak ing Kajawèn.
Bab rumêksa kasarasanipun tiyang, ing pundi-pundi panggenan
Dene kuli-kuli ingkang nyambutdamêl ing kabudidayan utawi tumut kuli angkatan saradhadhu (expeditie) ingkang pikantuk cadhong sêkul pêthak awis pikantuk lawuh daging utawi sayuran enggal (sêgêr) punika kasarasanipun sagêd ewah. Kuli-kuli wau sagêd kataman sêsakit ingkang dipun wastani avitaminose, amargi têtiyang wau kêkirangan vitamine. Manawi têtiyang wau nêdhanipun kêkirangan vitamine saèstu lajêng sagêd thukul sêsakit ingkang sagêd aniwasi. Langkung-langkung têtiyang ingkang nyambutdamêl awrat, môngka têtêdhanipun kirang vitamine, punika thukulipun sêsakit langkung enggal tur ambêbayani. Saradhadhu utawi kuli-kuli ingkang tumut angkatan (expeditie) kêkesahan têbih mêdal wana-wana, limrahipun sami ambêkta sangu uwos pêthak gilingan, punika botên jalaran saking uwos pêthak sae warninipun dipun pilih tiyang wau, nanging uwos gilingan punika pancèn kiyat dipun simpên utawi dipun tandho dangu, beda kalihan uwos tuton, punika manawi dipun simpên dangu sakêdhik lajêng mambêt apêg utawi lajêng dipun têdha bubuk. Daging utawi sayuran ingkang dipun angge sangu têtiyang wau adat daging ing blèg (conserven) ulam utawi sayuran ing blèg punika sampun dipun stoom ambêntèri ingkang langkung saking bêntèr, prêlunipun bacterie utawi kewan lêmbat-lêmbat ingkang sok wontên ing ulam utawi sayuran wau sami pêjah, dados kiyat dipun simpên botên bosok. Ananging saperangan agêng vitamine ingkang wontên ing ulam utawi sayuran wau ugi risak utawi ical babarpisan. Mila têtiyang wau ingkang ngantos wulanan kêkesahan botên nêdha sanès kajawi sêkul pêthak tuwin ulam lan sayuran (conserven) mêsthi badan kêkirangan vitamine, ingkang lajêng sagêd nuwuhakên sêsakit ingkang dipun wastani vitaminose utawi bèri-bèri wau.
Punapa sêsakit bèri-bèri punika thukulipun jalaran têtiyang nêdha têtêdhan ingkang kirang vitamine wau.
Sadèrèngipun kula nêrangakên bab sêsakit punika, prayogi nyariyosakên yèn ing taun 1894 Prof. Eijkman, dhirèktur Geneeskundig Laboratorium ing Bêtawi, nyipati piyambak saha damêl cobèn ing Laboratorium, ngingah ayam pintên-pintên ing lêbêt kandhang prêlu kangge ing ngriku. Ayam-ayam [A...]
[...yam-ayam] wau sabên dintên dipun têdhani sêkul pêthak langkungan saking griya sakit, asring ayam-ayam wau ing kandhang sami sakit, sèmpèr suku utawi suwiwinipun, dangu-dangu ayam ingkang sakit wau sami pêjah. Ing satunggiling wêkdal ing griya sakit botên wontên langkungan sêkul pêthak, lajêng kapêksa Laboratorium ngawontênakên gabah, dumadakan ayam ingkang sèmpèr wau satunggal kalih wontên ingkang sagêd ngadêg, dangu-dangu sami ganggas saras. Ing satunggiling wêkdal malih ing griya sakit wontên langkungan sêkul pêthak, ayam wau lajêng pikantuk têtêdhan sêkul pêthak wau, dumadakan sawatawis dintên ayam-ayam wau kathah ingkang sami sakit sèmpèr, sêsakit ayam sèmpèr punika mèmpêr kadosdene sêsakit bèri-bèri tiyang, mila sêsakit ayam wau dipun wastani sêsakit bèri-bèri ayam, bokmanawi jalaran ing sêkul pêthak ingkang dipun têdha ayam wau botên wontên jasat ingkang sagêd andayani sarasipun ayam sakit wau, ananging ing gabah wontên utawi ngandhut jasat wau.
Prof. Eijkman anggènipun nyinau lan angudi bab thukulipun utawi ingkang anjalari ayam-ayam sakit wau, kanthi titi saha sarèh patitis, ngantos pinanggih manawi sêkul pêthak wau pancèn botên ngandhut utawi botên katutan siliripun uwos, dados tanpa jasat ingkang sagêd andayani saras utawi sêgêring badan wau. Sapêngkêripun Prof. Eijkman papriksan utawi pangudinipun bab sêkul utawi uwos pêthak gilingan ingkang anjalari ayam sami sakit sèmpèr wau, dipun lajêngakên dening Dr. Grijns kanthi titi saha patitis, pinanggihipun yèn ing siliripun uwos wau pancèn lêrês ngandhut jasat ingkang badan tiyang utawi kewan ambêtahakên sangêt.
Salajêngipun para dhoktêr ing Amerikah, angudi saha damêl papriksan tuwin cobèn, pinanggih manawi ing têtêdhan-têtêdhan wau wontên satunggiling jasat ingkang prêlu sangêt kangge gêsang (groei) saha sêgêring badan. Mila manawi tiyang nênêdha kaoncatan jasat ingkang migunani gêsang utawi sêgêring badan wau, tiyang punika katingal susut, dangu-dangu ringkih wêkasan sagêd tiwas.
Sêsakit bèri-bèri tiyang punika 40 taun kapêngkêr para dhoktêr mastani sêsakit ingkang nular (infectie ziekte) ananging sajatosipun sêsakit wau thukulipun jalaran tiyang ingkang sakit wau têtêdhanipun botên sagêd sontan-santun saha têtêdhan wau botên enggal utawi sêgêr.
Papriksan-papriksan ingkang sampun nyata saha wujud manawi sêsakit bèri-bèri wau sababipun saking têtêdhan sêkul pêthak gilingan punika ingkang damêl tuladha, inggih punika papriksanipun dhoktêr Vonderman insêpèktur dhoktêr, yèn ing pundi-pundi pakunjaran ingkang cadhongipun sêkul ingkang sae, têgêsipun sêkul ingkang katingal rêsik pêthak, ing ngriku kathah tiyang ukuman ingkang kataman sêsakit bèri-bèri punika. Ing pakunjaran ingkang cadhogipun sêkul abrit awon pikantukipun saking nutu pantun, dados sabên-sabên pikantuk uwos enggal tur mangkak, ing kunjaran ngriku tiyang-tiyang ukuman awis ingkang katrajang sêsakit bèri-bèri wau.
Manawi dipun tingali sabrebetan, bakuning sabab ingkang pinanggih wontên ing pasulayanipun Jêpan kalihan Tiongkok, cêtha bilih sampun awujud pêrangan rêrêmpon, sawarnining rêmbag-rêmbag ingkang pinanggih wontên ing môngsa punika, namung tumônja kadosdene bumbu, têgêsipun namung kangge jangkêp-jangkêpipun kemawon. Wontênipun dipun upamèkakên makatên, amargi sawarnining rêmbag wau, wohipun dèrèng katingal.
Gambar ingkang kiwa: Tuwan Corkran, têngah Nyonyah Pawley.
Dene ing salêbêtipun pasulayan wau, manawi dipun petani, taksih pinanggih sabab warni-warni, ingkang salugunipun botên beda mêmala, inggih punika pasulayan rêmbag ing golonganipun piyambak-piyambak, ing bab among dagang tuwin sanès-sanèsipun. Nanging sarèhning sadaya wau katutup dening kawontênan agêng, dados botên katingal. Ewasamantên, sarèhning kawontênan wau mawi anggayut dhatêng sanès praja, tuwuhipun inggih dados rêmbagipun ngrika-ngriki. Kados ta ing bab kawontênanipun tiyang awon ing laladan Tiongkok, punika sayêktosipun namung tansah ngrêsahi adamêl kirang têntrêming nagari kanan keringipun, awit ingkang dipun wastani tiyang awon, inggih punika brandhal, cacahipun botên sakêdhik, gêgrombolanipun botên beda kadosdene barisan, malah ugi wontên kala mangsanipun golongan brandhal wau tumut angêmori damêl wadya praja utawi lumawan piyambak dhatêng mêngsah, ingkang kajêngipun ambelani praja. Manawi tumindak damêl, botên baèn-baèn, upaminipun ambegal kapal lumampah, anjarah- rayah momotan, utawi tiyangipun, ingkang pikajênganipun badhe pados têbusan. Tiyang ingkang dipun tahan punika limrahipun bôngsa ngamônca. Kados ta dèrèng dangu mêntas wontên bôngsa ngamônca nama Nyonyah Pawley tuwin Tuwan Corkran sami dipun tahan ing tiyang awon bôngsa Tionghwa, nanging kawusananipun sagêd uwal saking tahanan wau dening pakêmpalanipun bôngsa Jêpan. Tamtunipun bab makatên punika ugi anggayut dados sêsambêtaning pasulayanipun praja Tiongkok [Tiong...]
Pancènipun makatên bêtahing donya punika tata têntrêm, mila tumrap pasulayaning praja kêkalih wau tansah dipun rêmbag dening praja sanès murih dados rukun, nanging pinanggihipun tansah salenca kemawon. Ing sapunika madêg kumisi malih badhe ngrukunakên pasulayanipun Jêpan kalihan Tiongkok wau, mawi nyuruhi Amerikah tuwin Sopyèt Ruslan, supados urun rêmbag. Nanging pamanggih makatên punika botên dados panujuning praja ingkang pasulayan kalih pisan, wosipun sami anduwa, botên anyondhongi manawi kumisakumisi. wau dindipun. mori ing praja Amerikah tuwin Sopyèt.
Ministêr babagan prakawis sajawining praja Mansukuo, nuju badhe sowan nata Jêpan.
Ing sapunika ing sêmu katingal, Tiongkok katingal rukun kalihan Ruslan. Ing bab punika anjalari bingahipun rakyat Tiongkok, nanging kosok wangsulipun, Jêpan botên kadugi sangêt. Ing wusananipun wanuhipun praja agêng kêkalih wau malah nuwuhakên pangraos, bilih sadaya wau namung badhe andadosakên jalaraning ramèn-ramèn. Mila pinanggihing rukunipun praja Jêpan kalihan Tiongkok, taksih katingal lôngka kalampahanipun.
Ing sapunika tumrap Mansuriah, kawontênanipun inggih taksih upyêk kados adat kemawon, ing golongan wadya Jêpan Mansuriah ing Propènsi
golongan-golongan rakyat, mratelakakên bilih campuhipun kalihan mêngsah tanpa kèndêl, punika sajatosipun araos dados urub-urub, murih anênangi dhatêng manahing rakyat, supados purun ambiyantu, awit mênggah wawrating mêngsah pancèn botên kenging sinanggi sêsakecanipun. Ing sapunika golonganing wadya Tiongkok wau sarwa ringkih, dening sampun lêlawanan kalihan mêngsah salêbêtipun sataun. Punika tumraping golongan Tiongkok samia mangrêtos, bilih tindak sadaya wau wosipun ambelani bôngsa lan siti wutah rahipun.
Ing nginggil sampun kacariyosakên ing bab kasujananipun praja Jêpan dhatêng bab gandhèngipun Tiongkok [Tiong...]
[...kok] kalihan Ruslan. Ing sapunika wontên pawartos saya cêtha, Tiongkok kalihan Ruslan sawêg ngawontênakên rêmbag ingkang dipun timbang wontên ing Mosko tuwin Nanking nêdya botên badhe têmpuh-tinêmpuh. Dene pinanggihipun rêmbag ing Polkênbon anggèning badhe ngrukunakên, saya cabar.
Dumugi samantên pawartos ing bab pasulayanipun praja kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil.
Kacariyos sarêng ing Tanah Merah sampun wontên pangarsa kampung ingkang dipun akêni dening parentah saha punggawanipun, kawontênan ing Tanah Merah lajêng ewah. Ing sakawit botên wontên kuwajiban têtiyang kampung kêdah rundha kampung, ananging sarêng angèngêti salah satunggiling tiyang bucalan purun anindakakên lampah nistha, inggih punika purun anjêboli tanêman,
Nindakakên kuwajiban makatên punika botên sadaya tiyang bucalan purun anindakakên, jalaranipun warni-warni, inggih punika :
Wontên ingkang jalaran botên kiyat mêlèk ing wanci dalu lajêng dados sakit.
Wontên ingkang jalaran gadhah anak bojo, yèn katilar ing wanci dalu ajrih.
Wontên ingkang sabab botên sarujuk wontênipun rundha ing wanci dalu, awit nalika wontên ing nagarinipun sampun botên sarujuk wontênipun rundha punika. Kajawi punika botên prêlu kajagi, awit gadhah kamantêpan bilih têtiyang bucalan punika botên badhe purun anindakakên lampah nistha, jalaran sadaya tiyang ingkang sami kabucal punika angsal pasinaon sadaya.
Pamanggih ingkang makatên punika inggih lêrês, nyatanipun salêbêting sêsrawunganipun têtiyang bucalan sawêg wulanan kemawon dangunipun botên wontên ingkang ngangge kori. Ananging ing sarèhning sêsrawunganipun manungsa punika botên ajêg, amila inggih botên anèh, bilih kawontênan ing Tanah Merah inggih lajêng wontên tiyang bucalan ingkang purun nindakakên kanisthan. Ing sakawit yèn wontên tiyang manggih barang punapa kemawon kapasrahakên dhatêng warga pangrèh rad kampung, nanging danguning dangu botên makatên, salajêngipun ngantos wontên pandung-pandungan.
Têtiyang bucalan ingkang botên purun rundha kampung ingkang botên wontên sababipun, kasêrêg dhatêng
pakunjaranipun wontên ing tangsi saradhadhu. Pakunjaran punika ingkang kathah kaisenan têtiyang bucalan ingkang botên purun mêdal nyambutdamêl umum, ananging sarêng têtiyang bucalan sampun botên sami tampi arta pitulungan saking parentah malih, inggih punika sampun dados jaman bêrah dhatêng parentah, ukuman botên mêdal nyambutdamêl umum botên wontên.
Angèngêti sasrawunganipun têtiyang bucalan ingkang botên ajêg punika, golonganing têtiyang bucalan ingkang sarujuk nyambutdamêl kalihan parentah wontên ingkang anggadhahi ada-ada angawontênakên badan kapulisèn, inggih punika pulisi panjagi katêntrêman (Rust-en Orde Bewaarder).
Sabagean saking têtiyang bucalan ingkang sarujuk nyambutdamêl dhatêng parentah angawontênakên parêpatan angrêmbag bab panyuwunipun palilah dhatêng parentah dipun sarujuki lan botênipun. Sababipun badhe ngawontênakên pulisi panjagi katêntrêman punika wontên kalih prakawis:
I. Angèngêti dhatêng sêsrawunganipun têtiyang bucalan sampun mèh sami kalihan sêsrawungan ing nagari rame.
II. Parentah tamtu badhe ngawontênakên pulisi kangge anjagi katêntrêman ing Tanah Merah, katimbang kawontênakên pulisi ingkang sanès tiyang bucalan, langkung sae kawontênakên pulisi tiyang bucalan piyambak.
Kajawi kalih prakawis punika, wontên ing salêbêting parêpatan wontên ingkang mêwahi rêmbag supados kasuwunakên arta ganjaran kangge têtiyang bucalan ingkang sami kadadosakên pulisi panjagi katêntrêman (mila namung kasuwunakên arta ganjaran, awit ing wêkdal punika tiyang bucalan taksih tampi arta pitulungan saking parentah).
Tiyang sugih punika pinanggihipun wontên ing Eropah, Amerikah tuwin sanès-sanèsipun, manawi sugihipun sangêt, dipun wastani miliyonèr. Tumrap nagari Walandi pinanggih wontên 1200. Sanadyan praja Jêrman, ingkang nuju kêmlaratan, cacahing miliyonèr malah mindhak. Tumrap bôngsa Jêrman, ingkang pinanggih sugih piyambak, tilas nata rumiyin.
Ingkang pinanggih ing Amerikah, gunggunging bôngsa miliyonèr wontên 45.000. Kranjingan, ingkang ugulunggul. piyambak nama Tuwan D. John Rockefeller, artanipun wontên 250.000.000 dhollar. Pajêgipun kala taun 1931 wontên 7.435.170 dhollar.
Gambar ingkang sumandhing punika gambaring wayahipun tuwan Rockefeller, nama Nonah Blanchette ingkang nêmbe palakrama angsal Tuwan Terry Hooker. Tamtunipun inggih sugih.
Wêdaling Kajawèn ing dintên punika kalêrês dhawah ing tanggal 31 December 1932, dados dhawah ing tutuping taun. Kados limrahing ariwarti utawi kalawarti ingkang sampun sami tumindak, ingriki prêlu amèngêti utawi adamêl wawasan tumrap lêlampahan-lêlampahan ingkang sampun kadadosan ing salêbêtipun taun 1932 wau. Nanging ing sarèhning kadadosan-kadadosan wau warni-warni sangêt, badhe kirang papanipun saupami kaandharna sadaya. Amila ingriki namung amilih salah satunggal angandharakên kawontênan ingkang sakintên prêlu kasumêrêpan utawi kawigatosakên dening akathah. Dene saking pamanggih kula, ingkang kula anggêp langkung prêlu katêrangakên, inggih punika: kadadosan-kadadosan ingkang gêgayutan kalihan lampah morat-mariting kaeconomiean, ingkang anjalari dados pêpêtênging bawana.
Mênggah utaminipun kados langkung prayogi bilih kula wiwiti saking tanah kilenan rumiyin. Awit punika ingkang dados tuking rêmbag ingatasipun bab wau, sarta ingkang kula anggêp tumuwuh wontên ing praja Duitschland.
Kados para maos sampun sami anguningani, bilih kala wontên pêrang agêng ing donya, karajan Duitschland kasor
mêngsahipun, saha lajêng kêpêksa sugih sambutan dhatêng praja-praja wau, inggih punika: Inggris, Pêrancis tuwin Belgie. Saking kathahing sambutanipun ingkang kêdah dipun bayar, dados bilih pêmbayaring sambutanipun wau kêdah dipun wontênakên sadaya, sampun tamtu kemawon praja Duitschland badhe katêlasan akal budi tuwin kêkiyatan. Mila murih sagêdipun anyêkapi kabêtahan tumrap samudayanipun, lajêng anggadhahi pênêmbung dhatêng nagari-nagari ingkang dipun sambuti punika, supados paniciling sambutanipun kenginga dipun undurakên. Wontênipun Duitschland anggadhahi panêmbung makatên wau, prêlu badhe tata-tata.
Nanging kosokwangsulipun praja-praja ingkang sami dipun sambuti wau, inggih punika: Inggris, Pêrancis tuwin Belgie, jalaran kathahing arta kangge wragading pêrang, ugi kêpêksa gadhah sambutan, inggih punika dhatêng Amerika. Amila karajan tiga wau botên sagêd anglêksanani panêdhanipun Duitschland anggèning nêdha mundur bab cicilaning sambutanipun, kajawi ta manawi Amerika ugi suka kalonggaran purun ngundurakên sambutanipun karajan têtiga wau.
Mênggahing Amerika, kabêkta saking anggènipun gêgayutan prakawis wontênipun dêdagangan kalihan Duitschland, punika sajatosipun ambêtahakên sangêt dhatêng gêsangipun nagari Duitschland. Jalaran saking punika Amerika inggih lajêng amituruti punapa ingkang dados panêdhanipun karajan têtiga ingkang sami nyambut wau, ingkang salajêngipun ugi anglêksanani panêdhanipun karajan Duitschland.
punika onjo piyambak ingatasipun padamêlan babagan pabrik-pabrik. Ingkang makatên wau jalaran kabêkta saking tanahipun ngriku sugih pêlikan warni-warni, kadosta: tosan, waja, arêng sela lan sasaminipun. Ananging tumrap pamêdal babagan têdha, kadosta, gandum, mêrtega, kèju lan sapanunggilanipun, punika kirang sangêt saha kapêksa andhatêngakên saking praja-praja sanès, upaminipun saking: Nederland, Denemarken, Polen lan sapiturutipun.
Sarêng praja Duitschland rumaos angsal kalonggaran, saking pangatos-atosipun, lajêng anuwuhakên budidaya adamêl ada-ada ingkang ing têmbung manca dipun wastani: "Autarkie" têgêsipun: sadaya-sadaya ingkang dados kabêtahan badhe dipun wontêni utawi dipun sêdhiyani piyambak. Tumrap ing praja Duitschland akalan ingkang makatên punika sagêd kasêmbadan, awit parentahipun nagari ngriku punika ingkang kathah-kathah sami wontên ing tanganipun para tuwan tanah (landjonker), ingkang lajêng sami ada-ada angajêngakên tanêman gandum, adamêl mêrtega lan kèju piyambak, lan sapanunggilanipun. Ing wusana kêlampahan suda sangêt anggènipun andhatêngakên barang-barang têtêdhan saking praja-praja sanès. Dados
arta ingkang mêsthinipun kêdah kablanjakakên dhatêng sanès praja, samangke sagêd lumêbêt wontên ing nagarinipun piyambak.
Manawi dipun sawang sakêclapan, trajangipun karajan Duitschland ingkang makatên wau, mila inggih katingal pêng-pêngan sangêt, sabab lajêng katitik kadosdene sagêd jumênêng pribadi, tanpa gumantung dhatêng kêkiyataning liyan. Nanging salugunipun tindak ingkang makatên punika sêmu-sêmunipun kados badhe mangsulakên kawontênanipun ing jaman kina, ingkang jalaran saking kirang ing sêsêrêpan, kirang sampurnaning pasrawungan, cêkakipun saking kiranging sampurna ing samudayanipun, satunggal lan satunggaling praja kêpêksa kêdah namung gêsang sacêkapipun piyambak. Nanging ing jaman modern punika, ingkang sadaya-sadayanipun kenging kawastanan sampun sarwa sampurna, satunggal lan satunggaling praja ingkang sampun tata, kêdah samad-sinamadan sadhengah ingkang dados kabêtahanipun.
Kadosdene Duitschland satunggiling praja ingkang kathah pabrik-pabrikipun, ing kala rumiyin ingkang dados kiranging têtêdhan andhatêngakên saking sanès-sanès praja, nanging kosokwangsulipun bab barang-barang wêdalan ing pabrik-pabrikipun, satirahipun ingkang dipun angge piyambak, lajêng kasade mêdal dhatêng nagari sanès-sanèsipun. Nanging awit saking tuwuhing ada-ada enggal ingkang larapipun namung badhe mikantukakên dhatêng prajanipun piyambak, inggih punika badhe ngadani ngawontênakên kabêtahan têdha piyambak, botên prêlu andhatêngakên saking praja sanès, punika kajawi wêdaling panggaotan ing pabrik-pabrikipun suda dening kalong kangge angwontênakên kabêtahan têdha wau, ugi lajêng adamêl kirang sênêng ing nagari sanès-sanèsipun, ingkang suwau purun alêlayanan kalihan Duitschland. Ing wusana nagari sanès-sanès wau lajêng sami anggraita, bilih Duitschland anggadhahi kajêng sasêkecanipun piyambak, barang-barang dêdaganganipun kapurih numbasi praja sanès, nanging botên purun gêntos têtumbas dhatêng barang2 dêdaganganipun praja sanès, ingkang pancènipun dados kabêtahanipun. Satêmah praja-praja wau lajêng satêngah mbekot dhatêng barang-barang dêdaganganipun Duistchland. Ing mangka suwaunipun praja-praja ing Europa punapadene Amerika, punika sami sagêd anyade barang-barang dêdaganganipun ingkang awarni bangsaning têtêdhan dhatêng nagari Duitschland.
Nanging sarêng Duitschland nindakakên "autarkie" inggih
ingkang tansah tumandho-tandho. Awit saking punika nagari-nagari wau, ing sarèhning barang dêdaganganipun ngantos tumandho-tandho, sampun têmtu kemawon lajêng botên prêlu nindakakên padamêlan padagangan malih, ingkang wusananipun lajêng maanani kathahing kaum angguran ingkang sami botên nyambutdamêl.
Kula mêndhêt minangka kangge upami praja Duitschland, punika namung kangge cêthanipun. Mênggah sajatosipun ingkang nindakakên makatên wau, sadaya karajan ing Europa tuwin ing Amerika, langkung-langkung mênggahing praja Inggris. Malah ingriku dipun wontênakên pranatan, miturut prajanjian ing Ottawa (Canada), ingkang nêtêpakên lêbêting barang-barang manca sarana dipun paosi awrat. Dados ingriku pikajêngipun mikangsalakên, murih migunakakên barang-barangipun piyambak.
Jalaran praja-praja ing Europa tuwin Amerika sami botên pêpajêngan barang-barang dêdaganganipun, dados inggih lajêng botên sagêd têtumbas barang-barang kabêtahanipun dhatêng praja sanès. Ing mangka ingkang sampun-sampun praja-praja wau sami ambêtahakên sangêt dhatêng barang-barang dêdagangan saking sanès praja, kadosta ingkang awarni: gêndhis, sata, kinini lan sapanunggilanipun. Dene barang-barang punika ingkang sabagean agêng asalipun saking tanah Indonesia. Ing sarèhning praja-praja wau sami botên purun anampèni malih barang-barang dêdagangan wêdalan Indonesia, ing tanah Indonesia inggih lajêng tumut anandhang kadadosan ingkang mandhêg punika. Têgêsipun: barang-barang tumandho-tandho, pabrik-pabrik sami tutup, têtiyangipun lajêng kathah ingkang sami botên nyambutdamêl. Cêkakipun tanah Indonesia lajêng
wontên, ngantos kalampahan Pamarentah piyambak, saking kiranging pamêdalipun, tumut kêcingkrangan arta. Wusana pados pêpulih sarana ichtiyar warni-warni, kadosta: nyuda blanjaning punggawanipun, ngindhakakên paos-paos, ngawontênakên paos enggal lan sapiturutipun.
MinurutMiturut. andharan inginggil kawontênanipun ing tanah Indonesia ing salêbêtipun taun 1932, awit saking tumandho-tandhoning barang-barang dêdagangan têtêdhan ingkang botên pajêng kasade wau, wontênipun têtêdhan sanyatanipun langkung nyêkapi, nanging sêbab botên pêpajêngan, wontênipun arta kirang sangêt. Ingkang makatên wau amila para kawula ingriki sajatosipun botên kêkirangan têdha, namung kemawon jalaran langkaning arta botên sagêd tumbas barang-barang sanèsipun.
Dumadakan anyarêngi kalamangsanipun karajan Jêpan pasulayan kalihan Tiongkok, ingkang anjalari kapitunan agêng tumrap lampahing among dagang Jêpan. Awit lajêng kecalan lêlawananipun dagang ingkang agêng, inggih punika Tiongkok. Sarêng Jêpan anyumêrêpi glagat utawi kawontênanipun ing tanah Indonesia kêkirangan arta, paribasanipun kadosdene bubuk angsal êlèng. Sanalika Jêpan angsal pamanggih
1e. Barang-barang dêdaganganipun ingkang pancènipun sagêd kasade dhatêng Tiongkok, saha lajêng dipun bekot, satêmah tumandho-tandho, ing samangke sagêd dipun kintunakên sarta kasade wontên ing tanah Indonesia. Dados ingkang pancènipun ingkang suwau namung dados tandhon kemawon, lajêng sagêd kasade sapajêng-pajêngipun.
2. Jalaran mêdhaking rêrêgèn arta yèn. Katingalipun ing sajawining praja Jêpan, barang-barang dêdaganganipun wau wontên ing nagarinipun piyambak, Jêpan, sajak langkung awis tinimbang ing sajawining praja, ngantos Jêpan kadakwa anglampahakên politiek "Dumping". Namung mênggah nyatanipun botên makatên. Awit ing salêbêtipun praja ajining arta yèn kados taksih têtêp ajêg kemawon, ngêmungakên ing jawi ajining arta yèn wau pancèn mandhap sangêt. Amila sawarnining dêdaganganipun ingkang sami kasade wontên ing sajawining praja, lajêng sagêd mirah sangêt.
3e. Bab lampahing bêrahan. Para kaumipun bêrah ing tanah Jêpan punika bayaraning panyambutdamêlipun inggih saklangkung mirah. Dados pawitan ingkang kangge ngepahi kaum bêrahipun wau, sagêd amêwahi kathahing barang dêdaganganipun.
Minangka panutuping obrolan punika, mênggahing pangrêmbag, tumrapipun tanah Indonesia ing wêkdal samangke, nama angsal pitulungan, sabab saupami Jêpan botên andhatêngakên barang dêdaganganipun ingriki, sampun tamtu kawontênaning têtiyangipun sangsaya badhe langkung rêkaos, dening sampun katêrangakên ingajêng: "kêkirangan arta". Sapunika sarêng wontên barang-barang Jêpan
toko-toko sanèsipun wau lajêng sami kilak tumut nyadèkakên barang Jêpan. Dados kaprigêlanipun Jêpan ingkang makatên punika, kenging kawastanan prasasat ambiyantu kacingkranganipun tanah Indonesia, inggih sanajan badhe kadospundi kadadosanipun ing wingking.
Wusana kula ngucap sukur, dene wontênipun galagat ingkang sajak badhe ngirangakên tata-têntrêming jagad, sagêd kaêndhihakên dening pambiyantunipun Jêpan, ingkang warni mirahing dêdaganganipun wau. Botên langkung namung tata kêrtaning tanah Indonesia ingkang tansah
dhatêng nata ing Zweden. Sampun sawatawis dintên Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana ing Surakarta tampi bintang saking karajan Zweden. Ing sapunika Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana malêsi ngaturi pisungsung dhatêng Srinata ing Zweden, awarni gambar dalêm, wangkingan tuwin pêdhang. Inginggil punika gambaring utusan dalêm; K.P.A. Hadiwijaya nalika
sampun angsal kasagahan saking Amerika, 12 taun malih badhe kamardikakakên.
Ing Kajawèn sampun nate martosakên bab kamardikan wau kirang 8 taun, punika kalintu, lêrêsipun 12 taun. Pangayubagya ingkang kados makatên wau raosipun anocogi
Jamanipun saya rupêk, kabêtahanipun saya ngangsêg tumrap
ingkang badhe dipun suwak. Suwaking griya-griya panyadean candu wau atêgês dados indhaking tiyang nganggur. Pakêmpalan panyêgah madat, nama manggih nang-nangan. Nanging tutuping panyadean wau punapa jalaran saking kathahing tiyang mêdhot, punapa jalaran saking sudaning têtiyang ingriku, dèrèng cêtha, namung mirid ing nalar, inggih jalaran saking kathahipun kuli-kuli ingkang dipun antukakên.
Factorij tuwin koninklijke Petroleum Mij. sami badhe ngindhaki blanjaning punggawa. Wontên pawartos, Factorij badhe ngindhaki blanjaning punggawa ingkang anèm-anèm, wiwit benjing 1 Januari 1933. Makatên ugi Koninklijke Petroleum Mij. benjing 1 Januari 1933 ugi badhe ngindhaki blanjaning punggawa, ing salêbêting sataun. Wontênipun dipun indhaki, awit sampun sawatawis taun botên ngindhaki blanja.
Pawartos indhakan blanja, tumrapipun wontên jaman sapunika, ngantos katingal kados pakabaran anèh. Tamtunipun indhakan wau araos nikmat yêktos.
Badhe nganyut tuwuh jalaran arta. Sawênèhing Luitenant-ajudant ing Ngayogya nama de R. nalika badhe kapindhah dhatêng Larantuka, arta kas ingkang dados tanggêlanipun kirang f 8000,-. Tuwan wau lajêng badhe nglalu sarana natas urat ugêl-ugêl. Rahayu lajêng katututan.
Dayaning arta kados makatên punika adhakan damêl pêpêtêng. Tumrap ingkang nglampahi ngantos sami bingung, wontên ingkang lajêng miruda, wontên ingkang ngakên, tuwin wontên ingkang badhe nglalu. Lah pundi ingkang nama sae.
Pabrik sès krètèk tutup. Pabrik sês krètèk ing Tulung Agung tuwin Blitar sami katutup, cacahipun tiyang angguran wontên 50.000. Sêsulaking kitha ngantos katingal sêpên. Samantên dayaning jaman gumêlar enggal.
Dayaning pajêg sata ing Magêlang. Jalaran saking tumindaking pajêg sata, padagangan sata mandhap sangêt, rumiyin sata ingkang sapikul rêgi f 80.- sapunika namung rêgi f 2.50. Lan malih pabrik-pabrik srutu ing Magêlang ingkang rumiyin sami misuwur, ngantos ngangge bêbau ewon, ing sapunika namung ngangge tiyang dasanan kemawon. Sata-sata sami bêbrêg wontên ing parimatan.
Kawontênan kados makatên punika ing sapunika pinanggih sawêg umum, padagangan pêjah, têtiyangipun kathah ingkang kecalan têdha. Mugi wontên wêwêngan tuwin margi ingkang damêl kamayaran.
Isinipun: Saribasa - Bab Pamrayogi Tumrap Tiyang Badhe Nglampahi Salakirabi - Pak Wôngsa - Rêbad Dêg - Kasêngsêm Mahanani Kêtliwêng - Inuman Wowohan - Jagading Wanita - Baita Pêrang Tiga - Lucon - Wêwaosan - Kabar Warni-warni.
Bisa ngajèni mungsuhe, iku pratandhaning wong kang kêndêl.
Titikane wong kang luhur budine, yaiku: padha duwe kakêndêlan batin. Wani anggolèki lan kôndha kang nyata. Wani tumindak adil. Wani jujur lan barès. Wani nêmpuh sakèhing panggodha. Wani nêtêpi kawajibane.
Karanganipun R. Sumadirja, Ind. Arts. Ungaran. Sambêtipun Kajawèn nomêr 16.
Tiyang ingkang sakit lepra punika inggih sagêd nulari dhatêng tiyang ingkang saras.
Tiyang jalêr utawi èstri ingkang sampun sêsemahan, upami salah satunggalipun gadhah sêsakit lepra, turunipun (anak) botên mêsthi kataman sêsakit wau. Nanging para dhoktêr sampun sagêd nêtêpakên yèn sêsakit lepra punika pancèn sagêd nular dhatêng tiyang ingkang saras, mila prayogi anjagi sampun ngantos katularan sêsakit wau.
Sêsakit tangsul raos (zenuwziekte) kados ta: ayan, ewah utawi sanèsipun, pancèn turunanipun tiyang ingkang sakit makatên, anak putunipun sagêd katurunan sêsakit-sêsakit wau utawi sanèsipun.
Kajawi punika jalaran saking katurunan sêsakit-sêsakit kasêbut ing nginggil, kadhangkala wontên tiyang èstri ing wêkdal wawrat utawi nglairakên bayi utawi nêsêpi, biyungipun tansah sakitên badanipun bobênbotên. kiyat, kêra, ringkih, sanajan cêkap têtêdhanipun. Mila asring wontên bayi dèrèng mangsanipun lair, dening dhoktêr dipun lairakên sarana dipun bêdhèl utawi sanèsipun.
Rèhning biyung botên kiyat nêsêpi, bayinipun dipun pêthat, dipun sukani sêsêpan êdhot utawi sanèsipun.
Miturut kasêbut ing nginggil tiyang punika kathah rubedanipun, langkung-langkung tiyang èstri, margi tiyang gêsang ing ngalam donya punika ingkang limrah namung sami ngupados kawilujênganing sakukubanipun piyambak, ingkang adhakakipun lajêng namung ambujêng kamulyan (kasinggihan lan kasugihan) kasarasan saha katêntrêman, nanging sawêg manggih sakeca kemawon, ingkang limrah sampun supe, botên utawi kirang sukuripun (atur nuwun) dhatêng ingkang paring sakeca. Yèn ta tiyang-tiyang punika sami purun andhap-asor, loma lila tuwin lêgawa (suka bingah) bokmanawi botên kathah rubedanipun. Nanging ingkang makatên punika inggih awis tiyang sagêd anglampahi utawi nêtêpi.
Kawuningana para maos, gotèkipun tiyang sêpuh, supe punika dumunungipun sumlêmpit wontên ing aliting manah, tumusipun dhatêng raos uwas lan nêrambul ing manah bingah. Mila tiyang èstri punika langkung kathah rubedanipun, awit saking alitan manah, kathah uwas-uwasipun, punapa malih dados têlênging kabingahanipun tiyang jalêr.
Pak Wôngsa punika pêparabipun satunggiling Walandi, ingkang luguning namanipun Tuwan L.V. Wijnhamer ing Batawi. Tuwan wau wontênipun ing kalangan bôngsa Tionghwa tuwin pribumi sumrambah sangêt, inggih punika tumrap ing golongan andhap, malah kenging dipun wastani ngantos dados bapa babunipun tiyang kamlaratan, adhêdhasar umum.
Tuwan L.V. Wijnhamer (clana cêmêng) wontên ing gudhang buku Bale Pustaka.
Pinanggihipun wontên ing kalangan Tionghwa kathah lêlabêtanipun anggèning damêl ngamal, sagêd ngêdêgakên pamulangan lare-lare Tionghwa miskin, muridipun ngantos atusan. Tumrap tindak pados arta ingkang badhe tumônja kabêtahan umum, Pak Wôngsa ngantos dados sraya dhatêng pundi-pundi. Mila ing kalanipun wontên prêlu, Pak Wôngsa botên ajrih rêkaos, saking nêtêpi wajib ingkang sampun dipun antêpi wau.
Ing kalanipun wontên karamean, utawi ingkang prêlu kangge nênarik manahing ngakathah, Pak Wôngsa mangangge ingkang anjalari katingal, srempang sarung atopi dêling wiyar, nyangkêlit golok. Ing ngriku anjalari wêdaling lokipun tiyang kathah: Pak Wôngsa, Pak Wôngsa.
Ing satunggiling dintên, kantor Bale Pustaka kadhatêngan Walandi ingkang kakintên prêlu badhe tumbas buku, nanging sarêng kasumêrêpan bilih ingkang dhatêng wau Pak Wôngsa, lajêng dipun tampi ing punggawa Bale Pustaka kanthi suka pirêna. Sumêrêpipun bilih punika Pak Wôngsa, kêtitik saking anggèning ngangge clana cêmêng, jas pêthak, awit caraning mangangge makatên punika katingal nyalênèh, nanging sajatosipun malah dados titik karêmênaning manganggenipun Pak Wôngsa.
Pak Wôngsa punika tiyang ingkang sarwa cekat-cèkêt, mirid tandang-tandukipun, katingal tiyang ingkang angaosi dhatêng wanci, pitakènipun tanpa pêdhot saha katingal kacathêt ing manah, mila wontênipun ing Bale Pustaka sagêd nyarambahi ningali dhatêng pundi-pundi, kanthi paniti ingkang ngantos raos lêbêt.
Ing wusana punapa kawontênanipun Bale Pustaka adamêl suka sênêngipun Pak Wôngsa, awit sajatosipun ancasipun atunggil kajêng: angajêngakên dhatêng rayat.
Ing nginggil: Polên sampun dipun bage Ruslan kalihan Jêrman. Tiyang Jêrman ingkang manggèn ing bawah Ruslan, wangsul dhatêng Jêrman. Tiyang Ruslan ingkang manggèn ing bawah Jêrman, wangsul dhatêng Ruslan.
Ing nginggil: prajurit Switsêrlan sami mlampah mawi sêki, ngambah ing ès ingkang nasabi parêdèn. Ing ngandhap: prajurit Indhustan inggih wontên ingkang kalurugakên dhatêng Prancis. Prajurit-prajurit punika sawêg sami andum têtêtêdhantêtêdhan. dipun tênggani upsiripun.
Ing nginggil: tiyang tani Jêrman saanak semahipun ingkang mêntas wangsul saking tlatah Ruslan.
Ing nginggil: prajurit manasuka saking ing Dhenêmarkên sami baris majêng dhatêng ing paprangan mitulungi Pinlan.
Ing kalanganing kaum wanita ngantos sapriki dèrèng ical watak unggul-unggulan ingkang klintu patrapipun, inggih punika ing babagan rêrênggan lan pangangge. Sampun ngrêtos manawi blanjaning lakinipun sakêdhik, sumêrêp tôngga lan têpanganipun ingkang blanjanipun langkung agêng, mawi rêrêgan ingkang kathah rêginipun, ambêg tansah uring-uringan ing griya, murugakên bale griya kirang têntrêm. Punika sadaya wau contonipun watak unggul-unggulan ingkang botên lêrês. Wosipun, sumêrêp kabêgjaning sanès kok botên lajêng dipun tampi dados pamêcuting badanipun piyambak, nanging malah nglêpatakên tiyang sanès. Sampun têmtu badanipun piyambak ingkang dipun talusur kêkiranganipun botên badhe mindhak sakeca, anggèning babrayan lajêng angsal pakèwêd saking tindakipun ingkang kados makatên wau. Jaman saya majêng, kawontênan ingkang kula aturakên ing nginggil wau saya ewah, mahanani saya langkung majêng.
Tiyang unggul-unggulan, têmtu wontên ingkang mênang, jalaran sarwi unggul (meerderheid) wontên ingkang kawon jalaran sarwi kiranging (minderheid) kwalitèit, kêkiyêngan nyambutdamêl, kawruh, lan kathah malih.
Sarèhning wadosing gêsang sampun kasumêrêpan inggih punika rêbatan, lan unggul-unggulan, dados sampun samêsthinipun manawi manungsa tansah ambudidaya supados sarwi langkung. Langkung kawruhipun, langkung srêgêpipun, langkung têmênipun, langkung bandhanipun, supados unggul gêsangipun.
Mila prayogi dipun talusur punapa ingkang dados kêkiranganing badanipun. Manawi sampun pinanggih lajêng ambudidaya supados saya mindhak. Nyaèkakên badanipun piyambak botên atêgês damêl piawon dhatêng tiyang sanès, utawi damêl kapitunaning asanès.
Manawi kula sumêrêp têpangan, jalaran saking srêgêp lan tumêmênipun sagêd gêsang sakeca, botên prayogi kula lajêng kèndêl kemawon, sanalika
Manungsa satunggaling titahing Pangeran ingkang sampurna, pinaringan anggota, pikiran ingkang inggil, kêdah tansah ihtiyar sagêda gêsang langkung sakeca tinimbang ing sapunikanipun. Saening gêsangipun têpangan lan kônca, sagêda dados panariking kamajênganing badanipun. Manawi wontên tiyang ingkang kawontênanipun sajajar kalihan badanipun, môngka gêsang sagêd sakeca, sagêd nyêkolahakên anakipun dhatêng pamulangan inggil damêl griya gêdhong agêng-agêng, gêsangipun têntrêm, manah kêdah dipun têtangi pêpenginan kados kawontênaning tiyang wau, sukur bage sagêd anglangkungi. Ingkang botên tuwuh pêpenginanipun ingkang sampun murwat lan kawontênanipun, saya dangu saya katilar dening jaman, atêgês kawon anggènipun rêbatan.
Kônca sêkolah, sarêng gêsang wontên babrayan katingal manawi ngèlmunipun inggil, misuwur namanipun - ing manah kêdah lajêng tuwuh kapengin niru. Sanajan wohing tiru-tiru punika sakawit botên marêmakên, nanging manawi tansah kaudi indhakipun, sampun têmtu sagêd ngêtrêpi kados ingkang dados idham-idhamanipun.
Unggul-unggulan kados caranipun murid anggènipun sinau, lan unggul-unggulan dhatêng samukawis ingkang sae adamêl saya rikating kamajêngan.
Jor-joran ngupados arta, sinau, gêmi, anggènipun dana, dêdamêlan barang-barang lan pintên prakawis ingkang sae, mugi-mugi sagêda sumêrêp ing rah dagingipun bôngsa Jawi.
Pocapan ing nginggil punika manawi rinaosakên sayêktos, katingal tètès kalihan kawontênanipun, saminipun kadosdene pocapan Malayu: Cinta itu buta. Têmbung kêsêngsêm punika manawi katêmbungakên kasar sagêd kaucapakên mêndêm. Mila sampun layak bilih raos kêsêngsêm ing samukawis punapa kemawon, lajêng sagêd kêtliwêng ing prakawis sanèsipun ingkang langkung wigatos tinimbang ingkang dipun sêngsêmi wau. Bab punika manawi kajèrèng-jèrèng sagêd dados sakalangkung panjang. Ing ngriki kula namung damêl pola sawatawis, kangge ular-ular ngiyas-ngiyas ing prakawis sanèsipun, mênggah katranganipun kados ing ngandhap punika.
Ha: Tiyang kêsêngsêm ing kadonyan (kawibawan, [(kawi...]
[...bawan,] kabandhan, kamuktèn, kabrayan, sapiturutipun) punika mèh kenging kapasthèkakên lajêng kêtliwêng, ing kaakheratanipun (kamanungsanipun) kalimput, kang môngka sanyatanipun kaakheratan (kamanungsan) punika langkung wigatos katimbang kadonyan. Mênggah pasaksènipun têtiyang ingkang kêsêngsêm ing kadonyan punika, kados ta: têtiyang sudagaran, yèn ta ngantos kêsêngsêm ing kadonyan, lajêng nuwuhakên bêbasan mata dhuwitên, wani nindakakên ing tindak ingkang nalisir saking wèting kamanungsan, kados ta: lampah mitnah (maeka) ing kancanipun ingkang nunggil golongan, sarana nindakakên jor-joran, ngrèntênakên arta ingkang matikêl-tikêl, sapanunggilanipun. Kêtliwênging raos, botên angrumaosi babar-pisan, bilih tindakipun ingkang kados makatên wau, kalêbêt lampah ingkang nalisir saking lêlêrêsan. Makatên ugi têtiyang ingkang kasêngsêm ing kawibawan (pangkat) saya agêng ingkang jinangkah, saya langkung agêng anggèning purun nindakakên ing pitnah (paekan) lan kasangsaraning sasamining titah, malah sagêd ugi ngantos têgêl adamêl pêpêjah mayuta-yuta, ngatutakên têtiyang ingkang botên gêgayutan ing piyambakipun. Mênggah wujudipun inggih punika pêrang donya taun 14-18. Sarta ingkang badhe dipun ambali ing môngsa sapunika. Inggih kados makatên punika lêkasipun para ingkang sami kêsêngsêm kadonyan, ngantos kêtliwêng ing kaakheratipun. Inggih kadonyan ingkang kados makatên punika wau, donya ingkang sampun kawêca ing dalêm kitab suci: bôndha lan anakira iku malah dadi pitnah marang sira. Jalaran, sanadyana manungsa punika sinung kadonyan sagêd angêlun jagad, bilih botên sagêd adamêl ing karahayoning jagad, mênggahing para ahli raos batin, kalêbêt barang ingkang ambêbayani tumrap ingkang kadunungan.
Adêgipun Conserven-Laboratorium punika kasêmbadan sagêd migunani agêng kados sêdyanipun, suka margi sae dhatêng lampahing pagaotan pribumi. Môngka nyata asil siti ingkang awarni wowohan ing tanah ngriki botên kêkirangan. Mila gêgandhenganing lampah ingkang kados makatên punika pantês tinampi kanthi suka sukur.
Minôngka tôndha yêkti, ing sapunika sintêna kemawon sagêd tumbas inuman wowohan dhatêng wande minuman tuwin sanès-sanèsipun, sagêd ngraosakên sêgêring duduh wowohan warni-warni, ingkang dipun wadhahi ing gêndul pèni rêsik tuwin apik. Saya langkung agêng pigunanipun tumrap papan panggenan ingkang kêkirangan wowohan, lajêng gampil angsal duduh wowohan ingkang isi pitamin, botên beda kados wowohan enggal.
Nginggil: toya wowohan nuju kawadhahan ing gêndul.
Botor punika isi woh kêcipir, golongan kêlimrah sangêt, nanging manawi kangge jampi, limrahipun kanthi kadhawung tuwin rasuk angin, dene limrahipun, tiyang manawi ngucapakên badhe panganggèning jampi wau: botor kadhawung.
Kêcipir punika kawitipunwitipun. mrambat, kuwawi ngantos taunan, wohipun alingir sakawan, wujudipun ngantos dipun tiru wontên ing panganan, dipun wastani: cipiran. Wohipun ingkang taksih anèm, kalêbêt dados janganan, dipun kulub kagge pêcêl utawi kangge jangan asêm pêdhês. Manawi dipun gudhang mêntahan dipun rajang lêmbat.
Manawi wohipun sampun garing, lajêng dipun oncèki, isinipun nama botor, panyadenipun dhatêng crakèn. Mila tiyang pados botor punika gampil, makatên ugi kadhawung.
Ing tanah Pasundhan, botor kadhawung punika dipun sade gorengan sangan kados kacang gorèng, manawi dipun têdha raosipun pait langu wontên tungtungipun gurih sakêdhik. Dayanipun agampilakên wêdalipun angin.
Limrahipun botor kadhawung punika kangge tapêl lare alit manawi nuju ambadhêdhêg wêtêngipun, mawi dipun wêwahi rasuk angin, bangsaning thêthukulan ingkang nemplok ing wit-witan ing parêdèn.
Pandamêling tapêl wau irasan, caranipun makatên: botor kadhawung sami dipun bakar, lajêng dipun oncèki dipun mamah kalihan rasuk anginipun pisan, salajêngipun dipun sêmprot-sêmprotakên ing wêtêngipun lare, lajêng dipun ambêni. Padatan, lare ingkang ambadhêdhêg wêtêngipun makatên wau, lajêng sagêd ngêdalakên angin.
Patrapipun jampi dipun mamah, punika saèstunipun [saè...]
[...stunipun] botên ngrêsêpakên, nanging punika kalimrah sangêt, sabên napêli lare alit, limrahipun dipun tindakakên makatên.
Nate wontên tiyang pitakèn, punapaa têka dipun mamah, punapa botên prayogi pun pipis. Wangsulanipun ingkang dipun pitakèni, limrahipun lare alit, punika botên kuwawi kataman ing asrêp, manawi jampi dipun pipis, punika dayanipun asrêp beda manawi dipun manah:mamah. angêt.
Sayêktosipun mangangge mriyayèni punika manawi dipun titi pancèn kikrik, inggih ngambah birai, kajêngipun botên purun akrah-ekroh, nanging pinanggihipun dhawah prasaja. Têrangipun makatên:
Gêlungan kêdah sae, ngangkah sakeca, traping rambut alus, ngangge lisah cêmcêman. Ing bab gêlung punika, têtandhinganipun wontên ing jaman sapunika kathah ingkang ngosokwangsul, rambut malah rêmên ingkang pêra botên kambêtan lisah, nganggea lisah apêsipun inggih minyak rambut, minggahipun dhatêng ingkang dipun wastani sêtakom. Mênggahing têtimbangan nama anjomplang, nanging manawi nitik kajêngipun, inggih irib-iriban kemawon, namung tumraping cara kina wau, gêgujênganipun dipun wastani sampun botên anjaman.
Pupuran punika sampun tamtu, bokmanawi prakawis pupuran wau, ing golongan mriyayèni malah kapara mênang bêsus, awit sajatosipun pupuran punika botên ngêmungakên kangge kabrêgasan kemawon, ugi tumônja dados pangrêksaning kulit, ngantos sêpuh pisan, ajêg taksih pupuran. Dene pupuripun pupur têlês, ingkang anggadhahi daya asrêp. Mila dumugining sêpuh awis ingkang rainipun pinanggih tuwanên (pating balêntong cêmêng ing rai).
Tapihanipun tamtu wiron, ingkang sinjangipun sampun dipun wiru rumiyin ngantos mèpèt pêjah tuwin dipun lêmpit dhamis miturut caraning lêmpitan sinjang ingkang sampun wiron. Mênggahing wiron ingkang sampun pêjah, punika ngotên gampil udharipun, mila sanadyan tanpa japitan, inggih taksih sae kemawon, malah manawi kangge mlampah sagêd mêgar mingkup dados sêsêkaraning lampah. Dene lêmpitan, punika sawêg pinanggih wontên gagrag enggal, tumrap mriyayèni ingkang akajêng bêsus, botên purun ngangge, wiwit wironipun namung badhe gandhul-gandhul, malah tumraping panacad, dipun wastani botên sagêd dandan.
Gêlungan, pupuran tuwin tapihan, punika dados bakunipun tiyang dandan, awit sadaya badhe katingal wontên ing wujud, panacad tuwin pangalêming liyan badhe pinanggih wontên ing ngriku.
Ing sarèhning bab dandan punika prêlu badhe kapanjangakên, kacêkak samantên rumiyin.
Garèng : Uwong nganggur kuwi, jarene sok diparibasakake dadi bantaling ebils laknat. Mulane, tinimbang nganggur dianggo sarean karo kyaine wijajil, bok ayo padha dhebat kêras prakara kapal pêrang, Truk.
Petruk : Kowe kuwi, kasarane pancèn rada sugih keyong putih. Prakara kapal pêrang koarêp didhebat. Sing didhebat apane.
Garèng : Ngene, Truk. Têlung minggunan saprene, layang-layang kabar
akèh, mung kiwa têngêne satus yuta gelo.
Garèng : Êng, kok iya ora pati akèh. Upamane dièrkupake ana
ing kene, ayake mêksa ana bangsane pyiyayi bayaran sing wani nrajang.
Petruk : Saiki coba dietung, Kang Garèng. upamane kowe irkup kapal pêrang
jare. Samono kuwi nèk wutuh ora dicowok bon-bonan ênggone babahe.
Petruk : Ming dianggo upama, Kang Garèng, ora tênan. Upamane sêsasi kok cicil sapuluh gelo, coba sahe pirang taun.
Garèng : Satus rong puluh yuta gelo, ana sêpuluh rupiyah kaping rolas yuta, dadi sahe ing dalêm rolas yuta sasi.
Garèng : Sataun ana rolas sasi, dadi rolas yuta sasi ana sayuta taun.
Garèng : Besuk sasi Marêt tanggal ping rolikur kiye, aku gênêp pitung windu, sèkêt ênêm taun.
Petruk : Hla, saiki kowe krasa apa durung. Nèk kowe irkup slah sêkip sitok bae, têkan anak putumu turun kaping sapuluh èwu durung sah.
Garèng : Wala-wala kuata ilabillah. Rêgane kok ora ilok bangêt ngono, Truk.
Petruk : Rumangsamu petungan nganggo milyun-milyunan kuwi ilok, apa. Nèk mung muni bae gampang, rong milyun, têlung milyun, satus milyun ..., nèk wêruh wujude sida sumlêngêrên tuwa kowe.
Garèng : Môngka nagara Holan olèhe arêp anggawèkake slah sêkip têlung iji, Truk. Dadi gunggung kumpulane kurang luwih rêga têlung atus milyun. Kaya ngono kuwi, apa ora klêbu royal. Tinimbang dianggo gawe slah sêkip, nèk
ngajêng punika. 3. Benjing pambikakipun mawi paargyan agêng-agêngan. Tuwin rêmbag sanès-sanèsipun. Awit saking dhawuhipun K.G.P.H. Mangkoeboemi, panyuwunipun fonds dhumatêng Ingkang Sinuhun, kaparêngakên.
Dumugi ing Tanjung Priok. Ing sawatawis dintên sampun kêpêngkêr, K.R.A.A. Soejono ingkang nêmbe kaangkat dados Lid Raad van Indie sampun kondur angajawi, dumugi ing Tanjung Priok kathah para pangagêng golongan Eropa tuwin Pribumi ingkang sami mapagakên. Inginggil
namung lêlahanan. Tumrap utusan sawarnining pakêmpalan manawi badhe dhatêng parêpatan ingkang kamanah wigatos, angsal sudan. Sintên ingkang badhe nindakakên pêrlu punika kêdah prasabên dhatêng pangagêng panggaotan punika ing Sipirok (Tapanuli). Dene margi ingkang dipun ambah antawising margi saking Siantar dhatêng Bukit Tinggi, punapa malih ing laladan Tapanuli.
Congrês Partij Pasundan. Benjing tanggal 21 dumugi 25 Maart punika, Partij Pasundan badhe ngawontênakên paargyan, manggèn ing kitha Bandung, pêrlu mèngêti adêging pakêmpalan sampun 25.
Pajagèn ing rêdi Mêrapi. Ing sapunika ingkang wajib sampun ngêdalakên buku ing bab cara-caraning tumindak ing damêl ing bab panjagining rêdi Mêrapi. Buku wau ingkang ndamêl pangajênging Dienst babagan rêdi latu, Dr. Stehn tuwin residhèn ing Kêdu. Têbaning panjagi ugi angèngingi pangrèhpraja ing Boyolali. Ingriku ugi kawontênakên ewah-ewahan panggenan têlpon.
Maargya Sura tuwin mbikak gêdhong main bolah. Ing Habipraya Surakarta mêntas kawontênakên paargyan ngurmati tanggap warsa Sura tuwin ambikak gêdhong
Kartodipoero mêdharsabda ingkang suraosipun: Sawarnining bangsa punika kêdah gadhah tanggap warsa (taun baru) tuwin kêdah ngawontênakên paargyan ingkang têtêp. Wontênipun Sura punika dipun pèngêti, sanadyan sampun kasèp, supados Pribumi sami èngêt anggènipun sami kasupèn. Ing pamuji mugi-mugi pèngêtan punika dados jalaran dipun absahi dhatêng ingkang wajib kados kalimrahaning taun barunipun sanès bangsa. Ing salajêngipun kawontênakên paargyan pambikaking gêdhong. Utusandalêm mêdharsabda ingkang suraos maringakên bêrkah pamujidalêm. Wusana kasambêt ing têtingalan gambyongan tuwin wirengan, ngantos lingsir dalu sawêg bibaran, wilujêng.
Wêdharsabdadalêm K.T. Ingkang Wicaksana dipun pasang ing plaat gramofoon. Kala tanggal 29 Februari kêpêngkêr, K.T. Ingkang Wicaksana rawuh ing gêdhong Nirom, pêrlu mêdharsabda dipun pasang ing plaat gramofoon. Wêdharsabda wau pêrlu badhe dipun êcakakên benjing samangsa bikakipun Holland House ing New York.
Wêwakildalêm K.T. Ingkang Wicaksana. Ing salêbêtipun K.T. Ingkang Wicaksana têdhak ing Sumatra Pasisir Wetan, Acèh tuwin Tapanuli, wiwit tanggal 4 Maart punika, ingkang makili padamêlan Mr. H.J. Spit,
Tiauw. Lulus doctoraal examen perangan kalih Tuwan Kho Pang Kiauw.
Nindakakên agami. Kawrat kêkancingan saking K.T. Ingkang Wicaksana, Tuwan Tan Tjiauw Hong, kaparêngakên nindakakên agami Kristên wontên ing Jawi Kilèn, kajawi Bantên.
Nyêpêng tiyang damêl arta palsu. Pulisi ing Sêmarang mêntas nggropyok griyanipun Nyonyah L.B.T. pangagênging pabrik obat nyamuk Tay Tjwan ing Karrenweg. Ingriku sagêd manggihakên candu tuwin arta palsu ingkang sami dipun rimat wontên ing griya wingking. Arta paslu wau kathah, kêcêpêng dalah pirantosipun damêl. Ing pangintên sumêbaripun arta palsu wau sampun dumugi pundi-pundi, mangka pabrik Tay Tjwan punika dados sumbêring ngêdalakên arta. Ingkang sampun, sumêbaripun arta wau wontên ing Surabaya.
Jalaraning kawiyakipun kadurjanan agêng ing Surakarta. Ing Surakarta pinanggih wontên kadurjanan agêng warni-warni ingkang rêrêgèning barang ngantos f 10.000.-. Dangu-dangu kadurjanan wau sagêd kawiyak, jalaran wontên satunggiling rencangipun durjana ingkang asring kapurih nggantosakên barang, ngangge arta anggèning mêntas nggantosakên, njalari muring-muringipun ingkang ngèngkèn, tiyang ingkang dipun kèngkèn ngantos dipun tangani. Tiyang ingkang dipun tangani wau lajêng kesah, wusana ndongèng dhatêng pulisi.
Jurnalis Bêrita Umum. Miturut wartos, Mr. Sjamsoeddin tuwin Mr. Soeparan, ingkang sami dados pangajêng Parindra ing Bogor tuwin Bandung, badhe dados hoofdredacteur ariwarti Parindra Jawi Kilèn, inggih punika Bêrita Umum. Tuwan Bakri Soeraatmadja badhe kèndêl.
Nyirami pusaka. Sampun dipun têmtokakên, kagêm ing Datulaya, sabên wulan Sura anyirami sadaya pusaka Kraton.
Gandhèng kalihan punika benjing dintên Slasa Kliwon tanggal kaping 25 wulan Sura punika ing Datulaya badhe anyirami sadaya pusaka Kraton, watawis ngantos 4 dintên laminipun, sabên dintênipun wiwit jam 8 enjing dumugi jam 3 utawi 4 sontên, papanipun wontên sangajênging kagungandalêm Bangsal Abrit.
ingkang kaping IX punika kalampahan benjing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 8 Sapar 1871 (18 Maart 1940).
Dene kirab-dalêm wontên ing dintên Slasa Wage tanggal kaping 9 Sapar 1871 (19 Maart 1940). (Krapid).
R. Nirnam Rogoatmodjo tilar donya. Kawartosakên, ing nalika dintên Ngahad malêm Sênèn tanggal kaping 28-29 Januari wulan kêpêngkêr R. Nirman Rogoatmodjo, pènsiunan Hoofdschoolopziener Ngayogyakarta tilar donya yuswa 75 taun.
Radèn Nirman punika satunggiling priyatun ingkang acakal-bakal tumut nênuntun pangajaran tumraping dhatêng Rayat (volksonderwijs). Nalika
Jawi aksara Latijn ingkang karan nama: Buku Nirman. Radèn Nirman anggadhahi bintang salaka agêng. Anggèning nyambutdamêl wontên golongan guru botên ngêmungakên wontên ing tanah Jawi kemawon, ugi sampun nate nyambutdamêl wontên ing tanah Sumatra tuwin Borneo.
Putusan sayêmbara dolanan lare ing Jawi Wetan. Sampun sami kawuningan, saking kêparêngipun Gupêrnur van der Plas, Provincie Jawi Wetan kala wulan Januwari 1939, ngawontênakên sayêmbara nglêmpakakên dolanan lare ing wêwêngkon Madura tanah Jawi Wetan. Ingkang angsal pris tumraping dolanan Madura, miturut putusanipun Jury kados ingkang kasêbut ingandhap punika:
1. Singowidjojo, guru kawula (Sumênêp) pris No. 1 f 75.
dolanan Jawi (ing Jawi Wetan) dèrèng rampung pamriksanipun.
pamulangan luhur ing Bêtawi ingkang dipun jênêngi ing para Professor. Wosing rêmbag ngangkah murih para student ing têmbe sagêda katampèn nyambutdamêl wontên ing kantor gupêrmèn.
Panguwaosipun Opperbevelhebber bab radhio telegrafie tuwin telefoon. Opperbevelhebber nêtêpakên pranatan ing bab ewahing telegraaf tuwin telefoon ing taun 1940 tumrap ing sawarnining laladan ingkang wontên undang paprangan, kajawi punika ugi mêwahi, tumrap panguwaos
supados wêwênang ngèndêli ingkang sarana dipun zegel botên ngantos dipun bikak zegelipun.
Pogokan bêrah. Pakêmpalaning para bêrah pêlikan ngintunakên sêrat dhatêng ingkang suka padamêlan, ingkang dipun watêsi ngantos tanggal 1 wulan punika. Kajêng pangancam-ancam wau badhe
sasampunipun nyuwungakên pulo Koivisto ugi lajêng badhe nyuwungakên Sakkijaervi ingkang têbihipun wontên 8 km saking Viipuri, mênggah kajêngipun anggènipun nyuwungakên ngriku punika namung pêrlu kangge ngungsèkakên têtiyang ingriku. Sarêng Koivisto sampun dhawah ing Ruslan, Sakkijaervi lajêng kangge lesan pangêbomipun Ruslan.
Panêmpuhipun wadya Ruslan ing Karelie. Miturut katrangan ing tanggal 27 Februari, wadya Ruslan saking Leningrad têrus ngrêrisak wadya
kalihan Finland. Miturut wartos, Jerman tansah ngudi murih Ruslan kalihan Finland sagêd rukun. Manawi tindak punika sagêd kalampahan tumuntên, para ministêr sajawining praja Denemarken, Zweden tuwin Noorwegen nganggêp bilih tindak punika saking rêrigênipun Jerman. Sajatosipun tumrap Jerman, manawi nagari ingkang pasulayan wau sagêd rukun, Jerman inggih manggih paedah tumrapipun wontên Eropah Lèr. Ing bab punika wontên wartos bilih Jerman mara-marakakên anggènipun Ruslan badhe sèlèh dêdamêl. Namung sajatosipun wartos ingkang kados makatên punika tumrapipun Ruslan botên wontên.
Finland mêling dêdamêl dhatêng Amerika. Parentah Finland wiwit pêrang kalihan Ruslan sampun mêling dêdamêl dhatêng Amerika rêrêgèn 1.000.000 dollar, mêdal saking artanipun Finland piyambak. Dene arta sambutan saking Amerika 20.000.000 kangge kabêtahan sanès.
Pinanggihipun paprangan ing Viipuri. Ing tanggal 28 Februari campuhipun pêrang wadya Ruslan kalihan wadya Finland ngantos 48 jam. Kintên-kintên wontên wadya Ruslan 350.000 ingkang tumandang ing damêl, nêmpuh barisan Finland ingkang panjaginipun 50 km. Panêmpuhipun wadya Ruslan wontên 6 panggenan. Ingriku wadya Finland inggih angsal wadya bêbantu.
PANGKUR 1. Ki Hartati medhar sabda, sadurunge kaki sira dumadi, aneng pundi dunungipun, yektine saking ora, bapa biyung dadi lantaran
samrica binubut, kumedut salaminya, sumrambah ing
Saiki Kusuo no Psi Nan 83 - Page 7
wilayah kekuasaan Kangjeng Pangeran Arya Surya Nataningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos, sarèhning kula sampun asuka sêrat dhumatêng ijêngandika, ingkang katitimangsan kaping 26 wulan Agustus punika, ing mangke kula amratelakakên pratingkah kala kakeconipun Tuwan Mosêr ing Batu.
Kala ing malêm Kêmis kaping 24 wulan Agustus punika, wanci jam kalih, Tuwan Mosêr sampun tilêm, kagèt alokipun ingkang èstri, alok yèn wontên kècu, anuntên Tuwan Mosêr mirêng suwaranipun tiyang sami angrisak pancak sujining palataranipun ingkang sisih êlèr, sarèhning botên sagêd angilèkakên anak bojonipun, awit kori griya sampun mênga kadêdêl ing durjana, dados Tuwan Mosêr nêdya kèndêl kemawon wontên
dhusun ing Ngargayasa, tumut ing dhusun Brêmbang wau, kalêbêt bawahipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Nataningrat.
Bêdhahipun Ing Mangir, Sasrawinata, 1922, #930	Katalog:Babad Bêdhahipun Ing Mangir, Sasrawinata, 1922, #930Sambung:-
Anyariyosakên duk Kyai Wanabaya, kêpanggihipun kalayan Radèn Ajêng Pêmbayun, ngantos dumugi pêjahipun wontên ing Matawis.
Kapêthik sarta kaewahan dening Radèn Wadana Sasrawinata, abdi dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun tuwan G. C. T. van Dhorêp èn Ko ing nagari Samarang – Surabaya taun 1922
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun tuwan G. C. T. van Dhorêp èn Ko ing Samarang – Surabaya 1922
1. pujaning srat sinawung sêkar mêgatruh | truhing tyas manuksmèng gêndhing | gêndhing rarasing pangimur | pangimuring manah
2. wiraose srat babad cariyosipun | anênggih Ki Agêng Mangir | Wanabaya namanipun | kang dahat mêmuja ing sih- | ira Hyang Suksma katongton ||
3. awit saking gadhah pusaka kêlangkung | waos dhapur Barukuping | langkung agêng manahipun | tan purun karèh narpati | tyas bêguguk nguthawaton ||
4. pambêk wêntar kuwawa kyat sura digung | tan purun seba sang aji | ing Pajang kala rumuhun | nganti prapta jaman mangkin | Mataram
7. mring Mataram bulubêktènipun katur | pan namung kantun ing ngriki | kang
ingsun suwita Hyang Agung | tan ngawula Senapati | jêr padha titahing Manon ||
11. ingsun namung ngukuhi duk purwanipun | gone cakal bakal kyai | kang suwargi bubak macul | tan nyênyambat liyan janmi | rêkasa têmah dadi gon ||
13. iya marang sakpêpadhaning tumuwuh | nanging sun pratignya mangkin | sun gêlêm nyêmbah mangulun | mring sakpêpadhaning janmi | yèn ana
tan purun ngulun | marang nagara Matawis | sêsumbar mitakuti wong ||
20. kunêng gantya sêkarêng ingkang kawuwus | Senapati
29. tinumpêsan sakbrayat lan wangsanipun | sipat lanang sampun kari | Dipati Môndraka matur |
risaking wadya gung | tur nistha jênênging mulki | amêngsah bêkêl bêbaon ||
31. ing rèh wontên kang dadya pakèwêtipun | gadhah pusaka ngajrihi | waos dhapuripun Baru | ampuhipun ngêlangkungi | tan kenging janma têguh tos ||
32. kêkulita têmbaga ingkang bêbalung | wêsi purasani tuwin | otot kawat kêre prunggu | katiban pucuking biring | balung gogrog awak
34. tur cinêtha dadya pusakaning ratu | kakêmbaranipun Kyai | Palèrèt ing benjingipun | pramila kang langkung rêmpit | binujuk alus kimawon ||
35. lamun sampun kenging waosipun Baru | tan wontên malangatèni | sakarsa paduka mulku |
50. Martalaya kang môngka rumêksèng kewuh | kinèn dados dhalang gusti | kanthia lan kadangipun | Jayasupônta prasami | rumêksa putra sang sinom ||
51. lan pun Saradipa dados panjakipun | Tumênggung
karsa mami | wong nênêm kang padha golong ||
58. Martalaya dadia dhêdhalangipun | Sandiguna ingkang nami | Jasupônta aranipun | Sandisasmita
darbe tumbak dhapur Baru | kacêthèng wirayat nguni | dadi pusakaning ratu | wus pasthi karsaning Widi | sira kang lumêksanèng don ||
ucape lyanipun | pêsthi akèh kang ngèsêmi | dene ènthèng bobotipun | Senapati Ngalaga Ji | sumêlang kênya kinongkon ||
66. nora luwih iku èsthining pakewuh | nanging yèn sun rasa maning | kêlamun datan miturut | marang
sakdurunge | duk lokil makpulipun | wus cinithak karsaning Widi | wusana sang kusuma | umatur
namung sira kang wignya ngrêksèng pamadi | sun srahkên mring Hyang Suksma ||
5. raharjoa lêstari kang dadi | anrang pringgabayaning
ranipun | tinutupan jêmbangan siji | ibune mêksih tapa | nèng pucaking [pu...]
[...caking] gunung | dene sang maha
nèng sajronipun | ing jêmbangan swara mêlingi | ngakak atata janma | upase sumêmbur | pêcah kang ponang jêmbangan | dadi rawa kang sarpa wêspadèng ngèksi |
ilat pinêrang | ing lading dening sang kaot | ilat tugêl bêt pan wus | rah sumirat sarpa gumuling | lês kari dadya pêjah | kang ilat pinundhut | marang risang maha tapa | winor lading cinipta marang sang rêsi | tan suwe dadi tumbak ||
19. dhapur baru ingran Barukuping | sawusira ilat dadi
kagagas ing tyas | darma nêbda nini ingkang ngati-ati | tumbak iku wruhanta ||
21. pilih wong têguh timbul suh titis |
yèn mèmpêra kêlamun putra narpati | kang mêngku ing rat Jawa ||
23. nanging yèn wong kang sujanèng liring | lawan janma kang
masthi jagad suwung | ri sampunira busana | sang kusuma umarêk ngarsèng sudarmi | sri narendra ngandika ||
wus bêjamu sami | janma nênêm darbe ratu sudra | durung keringan samèng wong | pirabara ing besuk | arjaning rat ing têmbe wuri | ingsun malês mring sira | tumêkaning luhur | namung saiki kiwala | ingkang padha ngaksama mring sisip mami | poma ywa sak ing nala ||
28. kirang punapa sihirèng gusti | ingkang sampun kapundhi mustaka | cinancang pucuk kiswane | dasih duk mêksihipun | sudrapapa pinupu gusti | jinuju lir kukila | praptanirèng luhur |
angungkung | muluk lir karêngèng wiyat | kapêrtandhan kêlamun unggul kang jurit | ing Mangir pêsthi
kabêntèr ing rawi | kalintang dènira wuyang | wayang-wuyung sang sudèwi ||
2. kang drawaya adrês mêtu | praptèng pipya
7. sang dyah wus mrawèndèng sêmu | sakèh sêsmitaning pêksi | pangèsthi asru kawuryan | sang
tumrap mring ratu kula | kang mêngku nagri Matawis | kadugèna kang kinarsan | wontên kancanira malih ||
24. Saradula wastanipun | mangidung nênuwun kang sih | mring sagunge pra narendra | kang sinare tanah Jawi | kawula
pundi | lan sintên nama paduka | namane dhusun ing pundi ||
30. ingkang sinung ngling gya muwus | yèn dika tanya mring mami | karan anak Pak Mugiya | Darpawôngsa nama mami | dhusun manira ing Mlarang | Sandiguna gya nuruti ||
31. umangkat sakancanipun | ing lastrilatri. sampun angrigidangringgit. | tinonton sujanma kathah | kathah karênan udani |
Kadhiri | suwita rajèng Mataram | ing sêmangke sampun lalis | kapupu madyaning rana | kang sampyuh lan
baris nêja mangun yuda | kaping kalihipun malih ||
39. kêpalang tan gadhah sangu | badhe ngêmis pyayi nagri | kawula lingsêm kalintang | ngrèh sadaya sampun sami | priksa dhumatêng kawula | ngong pilaur barang ringgid ||
40. mring sakanteroning dhusun | sadaya kang dèrèng uning | sampuna
49. praptèng jêjêr gandrung-gandrung | larase ingkang gumanti | manyura tumêkèng enjang | suda
umyarsi | ing gêndhing mangenyut manah | awit saking padha wasis ||
54. wasise niyaganipun | niyagane bêcik-bêcik | jlagêdhag padha prawira | kabèh moncol-moncol sami | pênabuhe padha rampak | dene Ki Ageng ing Mangir ||
55. nèng pêndhapa dènnya dulu | tan liya
tansah gawe lara gandrung | wong ayu kang cêdhak ngringgid | liringe lir digbya patya | sunaring waja duk kengis | lir kilat thathit liwêran | sumawur amilangoni ||
58. mung sathithik kurang bêsus | pratôndha yèn durung laki | nging wus kongas kang
puniki | dèrèng wontên [wontê...]
[...n] ingkang dadya | kêparêng sênênging kapti ||
66. witne nguni purwanipun | kathah janma kang sêdyapti | jawab dhumatêng atmanta | nanging pun rara tan apti | dèrèng purun imah-imah | lare pugal anglangkungi ||
yèn lare purun nglampahi | yèn tan purun sampun duka | lare pugal anglangkungi | gungang lare pugungpunggung. mudha | kawula dama mring siwi ||
70. kang gung pangaksamanipun | kiyai dhumatêng mami | Kyagêng Mangir rum sêbdanya | sampun
wirama | luwês mangrayut sukèng sih ||
75. dhuh mirah pêpujaningsun | kang asawang ruming sari | sarining wulan purnama | pinuja dadi mas gusti | gusti kang
wênangna campuran sêbda | anggèr manira puniki | kabyatan asmarèng brôngta | tan antuk dhahar myang guling ||
dènira wuyang | sarêng ing mangke wus panggih ||
82. sebak linawat jawah rum | sumrahe garing pangèsthi |
puniki putra nata | kang mêngku nagri Matawis | margine kawula kesah | tinantun krama sudarmi ||
ing mangke wusananira | kawula purun nglampahi | iba bingahe jêng rama | Sri Nata Mataram benjing ||
1. sêkala anglêk kang driya | ciptane Ki
tan nêja mangèstuti | duk ing kuna-kunanira | lêluhurku tan sumiwi | ing Pajang myang Matawis | praptèng mêngko jiwaningsun | wus ubaya tan nêja | sumiwi rajèng Matawis | nora blena nora manut marang nata ||
iya yèn sang nata arsa | ngukup nganggêp marang mami | sinêbut mantu narendra | yèn [yè...]
[...n] mêngkono luwih gampil | tan ana walang-ati | sumiwi rajèng Matarum | nanging lamun tan arsa | ngukup nganggêp marang mami | ing wusana jiwamba tumêkèng lena ||
5. jêr ingsun iki ngibarat | kêlawan rajèng Matawis | panjang pêcah wastra bêdhah | jinuma mêksih gêligir | dèn ancura lapis tri | yèn sun rasa purwanipun | kaya ta mêksih jahat | namung enake sathithik | yèn sang rêtna tulus dadi garwaningwang ||
dewane kang para sang dyah | mundrine kang abdi gusti | sampun mawi walang-driya | yèn mêkatên jiwa mami | kabêkjan angsal putri |
jimat tungguling apsantun | manggih putra narendra | dhasarira ayu luwih |
ing Matawis | Kyagêng Mangir karêncana eblis lanat ||
11. kagebang asmaraning dyah | dyah kang tansah mêmulut sih | pan wus wantune wanodya | ngênirkên wekaning kapti | ngênirkên laku surti | kasujananira luput | kosul sulanging nalar | nalare mung ngrêmbug thukning | ati sumpêk buntêt pêpêt budènira ||
12. kapintêrane sirna das | labête wong kurang luwih | liwung lali ing sabarang | purwa wusana tan kèsthi | mung ngèsthi tlênging brangti | Ki Agêng Mangir puniku | ing nguni nanggap [nangga...]
pinujamôntra | mring dasih kang sru kaswasih | sihing gusti kapundhi | sinêmangkara mawèh kung | tulusa ngèstupada | ing donya praptaning akir | samantara mangrêngèng pasihan dika ||
16. pinêgat rêngganing gita | pêgagatirèng
20. karsa wus mangeka budya | mring sang dyah kang mindha ratih | sinamun mêksa kawêntar | netrane wong
pêpanggih | lan Sandiguna wong ayu | sakêdhap mring pêndhapa | sawusnya dipun lilani | tandya mijil wus panggih lan
kagèt kinardi-kardi | gêgêtun amandhuk-mandhuk | grayok wijiling sêbda | dados puniku kiyai | putranipun Jêng
32. kabêlêt sinambi mucang | sinamun lakune sandi | Kyagêng Mangir saya latah- | latah gumujêng wor angling | kakang lamun suwawi | sumiwi rajèng Matarum | ngaturakên sang rêtna | yèn karsa ngabdèkkên mami | lan yèn karsa nganggêp mantu mring kawula ||
ing ngling | sakpamicaranya runtut | aluse nglantrah-nglantrah | wasise Jêng Senapati | mêdhang gusi datan kêna labènira ||lambenira.
36. tuhu ratu santya budya | swarjana raja di murti | sêbda rum murcitan taya | sebak ambaring kasturi | kongas pangribawa sih | sakmedraning rat tumêlung | sumuyut mèstupada | miguna ing agal rêmpit | palgunèng tyas tuhu musthikaning
winarna | Sandiguna gunêm pikir | kêlawan ingkang [ing...]
[...kang] rayi | Saradipa kinèn mlaku | rumiyin mring Mataram | dhapur angujukiangunjuki. uning | lan Ki
rèngrèng sadayane | purwa madya ing wusana titi | malah mangke gusti | pun Mangir yun cundhuk ||
nirbawa aturirèng dasih | wusana nêbda ris | ing saklakonipun ||
11. sadaya wadyaningsun Matawis | kang sumêktèng kewoh | ing karya yèn prapta ngayudane | ingkang samun ywa ngantya kadêling | yèn kadêling dadi | pun Mangir tyasipun ||
12. ringas têmah ngadêg surèng galih | tan wande prang rêmpon | Môndaraka atur sandika ge | ingundhangan wadya gung Matawis | tan dangu wus sami | sumêktèng
têkèng wusananting | tri suka sukur mring | mungguh ing Hyang Agung ||
Sandiguna kanthi | Singajaya kang wong | Mangir kabênêr kamituwane | ingiring wong kalih dasa sarwi | awahana wajik | sumêkta ing
lampahnya tan alon | kèndêl anèng ing pangurakane | ingkang kalih jujuk wringin kadwi | mêpês pasilaning | kawistarèng mulku ||
[...ndhèk] mêsat sing ngarsi | wus cundhuk sêkaron | ki sanak ngong cinundaka rajèng | dika pundi lan karya
bocah sira umatura age | kinongkon apa marang Si Mangir | ponang duta nuli | nêmbah aturipun ||
28. ulun gusti kinèngkèn pun dasih | kunjuka sang
32. andhèrèkkên putra paduka ji | gupita sang katong | mula putraningsun sayêktine | purwanira ingsun tari krami |
Hyang Suksmane | lan besuk apa gone sumiwi | Si Jêbèng Mangir mring | nagara Matarum ||
35. yèn wis karuhan gone sumiwi |
marang ngarsaning ngong | sun kon mêthuk sadulure kabèh | lawan paman-pamanira sami | anèng margi-margi | tênapi wadyèngsun ||
36. duta matur mring kangjêng sang aji | sumiwinya kang
sing ngayunan katong | gupuh prapta ing pangurakane | mangkat mantuk sakkancanya sami | ya ta jêng sang aji | duk sapungkuripun ||
38. ponang duta nata ngandika ris | mring Môndraka alon | hèh ta paman undhangana kabèh | ri Rêspati kang sumêktèng
5. ing nguni ingkang dinuta | lampah sandi ngupaya sang rêtna di | wus mantuk praptèng Matarum | laju sudhiyèng yuda | Alap-alap kang môngka pênganjuripun | kunêng [ku...]
[...nêng] malih kawuwusa | duta kang saking Matawis ||
pangrundah | ing driya sang kusuma di ||
10. tandya wus nitih wilisan | bojon bêkêl pêpak sumiwèng ngarsi | kang badhe dhèrèk sang ing rum | pininta kang ampilan |
wontên utusannya sang aji | enggal kinèn ngaturi wruh | mring pamondhok Karasan | kunêng malih sri sudigbya ing
Kajoran ingkang mèlu | Tumênggung Alap-alap | umêthuka anèng Bantul sakancamu | de para mantri Mataram | kang padha
Wiraguna sira iku | jogoa pangurakan | yèn Si Mangir wus prapta sira kang gupuh | andhêgên upacaranya | ngamungna ingkang kêkasih ||
26. kêlawan sêntananira | ingkang ngodhe jalu tênapi èstri | kang ngiring marang kudhatun | ingsun nèng kêmandhungan | gung prajurit barisa pêndhêm sêdarum | angubêngana nagara | disamun kang ngati-ati ||
27. wus rampung panggusthènira | sigra mangkat Pangeran Mangkubumi | lan Pangeran Singasantun | Alap-alap pêngarsa | sampun prapta miranti wontên ing
pancèn mêthuk sang ing rum | Kyagêng Mangir gya undhang | wusnya
pangèstunya | Jêng Senapati Matawis ||
33. dhumawuha mring paduka | Kyagêng Mangir dhêku manuwun kang sih | Alap-alap malih muwus | kaping
umêthuk | dhumatêng ingkang putra | tandya lêrêp wau Dèn Ajêng Pêmbayun | manêbda dhatêng kang raka | dhuh kakang Ki Agêng Mangir ||
37. lah punika kangjêng paman | Pangran Mangkubumi ingkang satunggil | paman Pangran Singasantun | sami mêthuk kawula | Kyagêng Mangir sing kuda enggal tumurun | aris dènira lumampah | wus cundhuk lan pangran kalih ||
38. Ki Baru tan kêna têbah | Radèn Ajêng Pêmbayun têdhak aglis | lumajêng
Agêng Mangir ngabêktya | ing sujudanira pangeran kalih | tan nyana kêna ing apus | prananing sandi samar | pangran kalih nêmbrama kang lagi rawuh |
mring Hyang Widi | kagungan mantu lir sira | namung sira bae jêbèng | kang bisa momong sang rêtna | kêlamun sira bisa | lir momong kangmas sang prabu | rukun rakêt maratuwa ||
3. pêsthi agung sihing aji | ngadate kangmas narendra | wis nora ngarani uwong | sapa sujanma kang bisa | mongmong ngladèni putra- | nira kangjêng kangmas prabu | dèn sruwe agung sihira ||
4. aja kang lir sira kaki | wuwuh dadi mantonira | pêsthi kêluwih asihe | tikêl lawan sapa-sapa | dhasar
dadi wrangkaning sang nata | tur ginanjar nagara | Bagêlèn sakurutipun | lan manèh ingsun dinuta ||
6. maringkên payung kêkalih | kang kuning tlacap sang rêtna | dene ingkang ijo sèrèt | ginanjarakên mring sira | tôndha mantu narendra | lan tôndha sihe sang prabu | jêbèng marang jênêng para ||
9. pangran kalih sarêng angling | hèh jêbèng aja rinasa | prakara mau-maune | ingsun kang nanggung mring sira | yêkti tan dadi apa | mung
tênapi pra atmaja | myang sakèhe punggawa gung | kang padha mêthuk mring sira ||
[...ne] prakara ing nguni | kangmas sultan wis tan karsa | anggalih prakara rèmèh | wis dibuwang mring sagara | kangmas jêmbar galihnya | lan manèh pitutur ingsun | marang sira gêgênthongan ||
12. besuk yèn prapta Matawis | kagungan pênganggêpira | jêbèng marang kangmas katong | tuwin paman Môndaraka |
mantu lanang sawiyos | dhasare bagus warnanta | garwamu dèn la-êla | kinacèk samèng sadulur |
upacara | ingkang umiring sira | kêluwih bêcik kadulu | sênadyan gawa gêgaman ||
17. kang patut dipun tingali | rèhning seba
20. ingkang pininta lumiring | kêlawan kang upacara | kang jajari sang lir sinom | tênapi
namung sakmurca paduka | rama ibu lan sêdhèrèk | samya mêgêng bukti nendra | wayang-wuyung sakpraja | jro pura [pu...]
[...ra] samya udan luh | samun tejaning nagara ||
33. dhêdhêt ngakasa rawati | kêpyur-kêpyur ngêmu rimang | istha labuh kang wirangrong | dene
bêkta dêdamêl kathah | bok karya sanès panêmu | mring sagung wadya Mataram ||
36. lan malih lamun ngèsêmi | marang liyaning nagara | kirang rumakêt katongton | mung
ingkang dhèrèk sang lir sinom | sêmana atandya mangkat | saking ing Danalaya |
upacara | kantuna wontên jaba | Ki Agêng Mangir nuruti | pangeran papat | kang anèng pôncaniti ||
10. tur uninga dhumatêng darma narendra | lamun Ki
Wed Mar 28, 2012 4:59 pm sacho_eka wrote:masipoeng wrote:sepi,... lha pow dina iki ura ana penumpang kangsetorane macet ura ngliwet,... ora kok kang.. nek kang andrian kiy ra samar.. wong ket wingi narik becak
sing jenenge forum maju ki sing piye sing jenenge
intensdaerah maju : ayem tentrem loh jinawi, bebas kemiskinan_________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
sing jenenge forum maju ki sing piye sing jenenge daerah maju ki sing piye?
Pegal Wed Aug 13, 2008 9:23 pm Wah kok ora kawit mbiyen Iki
awal 90-an, Rungkut iku sik akeh barongan karo wit-witan gedhe. Omahe wong-wong sik akeh sing nggawe pager wit luntas. Dalan kampung aspalan kasar dan sing paling khas soko wong Rungkut, lek ngomong nada suarane dhukur.
Wong Rungkut terkenal pinter ngaji. Gak ngerti seh daerah Suroboyo liyane, tapi mbiyen cilikanku lek onok wong Rungkut sing gak isok ngaji wis pasti dadi omongane wong sak
maghrib karo ngaji nang TPA mari Ashar.
Tapi seringe aku mlayu sampe kudu dikejar Bapak karo nggowo cuklekane wit gae nyambleki. Hahaha. Makane sampek gedhe ngene gak iso ngaji.
maghrib arek-arek cilik umuran SD pasti podho rame-rame nang langgar gawe belajar ngaji. Biasane ngaji sampek jam 7an trus mulih. Lek
ngguyu ngakak e konco-konco karo tokone Ibuk sing dodolan permen, es dan segala macem jajanane arek cilik.
Atiku anget rasane mikirne kenangan Rungkut pas cilik mbiyen.
tek, terangmbulan sing isine mek meses thok karo martabak sing luweh akeh
Mbakyu. Leres. kenangan jaman alit niku sing paling kepenak.. 😀
lieshadie	Nuwun inggih Dimas Dani….sampun dados ati, kulo nggih remen
opo meneh padhang bulan, mesti do dolanan neng latar omah nganti
btw, jenengku gak onok ‘H’ ne Dan, ndik Qur’an yo gak onok ‘H’ ne, masio aku suka ketawa, hahaha 😛
Rungkut pas awakmu cilik sik sepi yo? saiki dadine mbooook salah satu daerah macet yo. bojoku yo sering cerito mbiyen daerah tenggilis iku koyo ndeso, saiki wis dadi
Saiki golek kafe model opo ae onok nang kono. Cak pK soko tenggilis to? ojok-ojok mbiyen sering ketemu aku pas aku budhal sekolah. Mbiyen barongane uakeeeehhhh. Sak iki wis dadi omah karo kafe kabeh! Januari 23, 2014
lulu	pK asli Sidoarjo, tantene sing ndik Tenggilis. Jarene de’e mbiyen sering ke Tenggilis numpak sepeda, suangar eh…. pirang kilo iku. cobak saiki… wegah pasti
Dan, iku ngono jenenge iso… tar dipikire orang kamu gak iso lhooo…
asline aku iku yo mek meraba.. lha wong ibuku ae gak ngerti artine jenengku iku opo, makane aku ra pede menyandang namaku, baru setelah gedhe dan meraba artine terus dadi rodok nyaman, rodok lho yoooo…. untuuuung duwe bojo jenenge apik, dadi
ira nuraini	sampe nggawe terjemahan sisan yo cak..
nek ora ono terjemah’e sing gerti mung wong suroboyo lan sekitar’e.. 😀
danirachmat	Yoi Ning. Mangkane dikek i terjemahan ben e tambah akeh sing moco. Hahaha..
JakartaPemeran IndonesiaPenyanyi IndonesiaArtis cilik IndonesiaAktris cilik IndonesiaKategori tersembunyi: Artikel artis Indonesia
Dhandhanggula iku tembang macapat kang isine pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka iku, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga duwé isi kang legi kaya déné gula. Akèh pitutur kuna kang nganggo jinis iki. Tembang Dhandhanggula nduwèni watak luwes, ngresepake. Mathuk kanggo bebuka/pambuka medharaké piwulang, rasa kasmaran/gandrung. Pralambange tumrap para nom-noman sawise padha kasmaran ngalami kedadeyan kang endah-endah (kenangan manis). Dene, sasmitaning tembang Dhandhanggula: manis, sardula, madu, drawa, gendhis.
Ana uga kang nyoba othak-athik gathuk karo sawijining raja ing jaman Kadiri, Dhandhanggendhis. Saka othak-athik iki banjur kinira yèn tembang iki digawé nalika jaman Kadhiri. Gendhis uga nduwé arti gula.
(Pethikan saka Serat Wulangreh anggitan Sri Pakubuwana IV)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhandhanggula&oldid=1109736"	Kategori: Sekar alitMacapat	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 7 Januari 2017.
March 4, 2014 | wongedansurabaya	Jare uwong tuwo buah lugur ora adoh saka uwite sing artine lek anake nggomblohi delok dhisik emak bapake. Ngunu uga Tomin, arek lanang iku lek jare uwong-uwong rupane 11-14 karo bapake ning tingkah polahe 11-11,5 karo emake. Iki crita jaman cilikane Wiji, adoh sakdurunge ketemu Diman trus gawe Tomin.
Jenenge arek cilik pasti paling seneng lek kon dolanan, ngunu uga Wiji. Arek wedok sing wis umur sanga taun ning prejengane sik kaya arek umur nem taun iku ora tau absen lek dolanan. Masio kerep dijak pindah-pindah omah, Wiji ora tau wedi alias minder nang pergaulan. Dudu mergo bapak emake sugih trus gonta-ganti omah, pindah, ning sewalike. Bapake Wiji pegawai pemerintah sing milih metu trus njajal dodolan pithik sakwise njajal usaha macem-macem ning ora kasil. Emake mung ibu rumah tangga. Mula iku kaet nang weteng Wiji wis biyasa dijak mbambung.
Masio urip susah, Wiji arek sing ndableg. Ora mung mergo sik cilik trus durung ngerti opo-opo ning yo mergo bapak emake ora tau macak melas. Emake Wiji wong wedok sing ora mung pinter ngramut anak bojo ning yo encer uteke. Wiji cilik biyasa didongengi. Biyen jaman bojone sik pegawe Wiji biyasa ditukokno kaset dongeng. Jaman ora penak kaya saiki emake sing macak radio, kadang yo diwacakno langsung crita-crita saka buku sing dinduweni.
“Ji, ayo dolanan,” celuke koncone saka njaba omah.
Arek cilik sing ono wolu iku lagi dolanan benteng-bentengan. Playon rono rene, kadang ono sing lugur, bundas dengkule, nangis diluk ning trus ngguya-ngguyu dadi pemandangan sing wis biyasa. Masio awake cilik dhewe ning lek mlayu Wiji paling banter dhewe. Kesel dolanan, surup, arek-arek iku mulih nang omahe dhewe-dhewe.
“Mak, minggu ngarep kon karnaval.”
“Macak opo?” takone emake karo dondom.
“Ora macak. Omonge gurune aku kon dadi petani.”
Omonge Wiji karo nyawang emake ning sing disawang mung ambegan diluk karo terus dondom. Emake Wiji ngerti anak wedoke iku mesti lagi gelo. Kaet cilik dheweke pingin macak ayu lek pas karnaval ning karo gurune
“Ayu, kabeh wong wedok ayu.”
“Mak, lek aku adus terus iso putih koyok emak?” takone Wiji maneh.
Emake Wiji neleh kathoke bojone sing lagi didondomi nang pangkuane. Disawang anake sing
kaya dheweke sing sawo kematengen. Rupane emake Wiji kalem, khas wong ndeso. Wiji nyekel tangane emake trus disandingno tangane. Emake mung mesem ndelok polahe iku.
“Opo?” takone emake kalem.
“Masio elek, aku anakmu ya.”
Emake mesem maneh. Bapake sing kaet mulih melu krungu omongane Wiji.
Ndelok bapake teko Wiji langsung pindah nang bapake.
“Nduwe opo, pak?”
Bapake Wiji ngelungno kresek, langsung ditampani Wiji karo ngguya-ngguyu.
“Onde-onde!” bengoke kesenengen.
Nang sekolahan masio ora pinter, Wiji kerep dijaki lek ono lomba-lomba. Opo maneh Agustusan ngene iki. Wiji sing sakjoke kelas telu melu Pramuka dilebokno grup sing kate melu kemah, kumpul pramuka-pramuka liya sak kecamatan. Nang pramuka masio paling gesit arek iku kerep didadekno pasien sing diperban trus ditandu mergo awake sing paling cilik dhewe. Masio kaya ngunu ning Wiji tetep seneng.
“Weh, sepedae anyar,” omonge Wiji pas sore diparani koncone.
“Iyo no, tas ditukokne bapakku nang pasar. Apik tho.”
“Ayo melu nang lapangan. Ngowoo sepeda.”
podho nggowo sepeda. Ono sing sepeda cilik, akeh-akeh sepeda gedhe, sepedae bapake.
“Kowe nyurung nang mburi ae, Ji. Sulis tak gandenge,” omonge Patimah sing sepedae anyar.
Ora nggowo sepeda, ora ono sing nggandeng, Wiji akhire mung mlayu ngetutno konco-koncone.
“Ojo banter-banter lek nyurung, tibo ngko aku,” bengoke Patimah.
“Ho oh, Wiji ki. Alon ae,” Sulis sing digandeng mburi melu ngomong.
“Ora-ora,” saure Wiji karo ngguyu.
Kerep dingge kalah-kalahan karo konco-koncone ning Wiji ora tau nesu. Arek wedok iku pancet sumringah raine. Lek wis bosen diilokno paling kadang disauri, masio ora karo nesu.
“Aku sing dadi manten yo, kowe ora pantes,” omonge Patimah.
manten-mantenan. Patimah sing ayu ora gelem gantian, dheweke pingin dadi mantene terus.
“Bosen, ganti dolanan ae,” omonge Wiji.
“Halah, padike emoh dadi tamu tho. Dolanan opo? Kowe lho mesti kalah.”
“Dolanan elek-elekan ye?” takone karo nantang.
Wis males dolanan, Patimah karo Sulis karo arek-arek cilik liyane milih mulih.
“Ora wani tho? Wedi kalah tho?” omonge Wiji dhewe, ditinggal koncone.
Saka omah emake mung nyawang anake iku karo gedheg-gedheg.
“Elek yo ben, sing penting sehat,” omonge Wiji karo nyebeki koncone sing wis adoh. Arek wedok iku trus mlebu omah.
...ing wayah dalu ratri padmi sejati, ono kang sumunar kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
Kecamatan Kanigaran Kelurahan Kanigaran	Kelurahan Kebonsari Kulon	Kelurahan Kebonsari Wetan
Kecamatan Kanigaran Kelurahan Kanigaran Kelurahan Kebonsari Kulon Kelurahan Kebonsari Wetan
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 2 Maret 2016.
iku limo perkarane.. Kaping pisan moco qur’an lan maknane.. Kaping pindo sholat wengi lakonono.. Kaping telu wong kang sholeh kumpulono..Kaping papat kudu weteng engkang luwe.. Kaping limo dzikir wengi engkang suwe..Salah sawijine sopo biso ngelakoni.. Mugi-mugi
Bunda Lia@ sedoyo pamuji lan pinaringanipun king GUSTI dumateng panjenengan skluargo lan ugi panuwunanipun….Amiiiin
suwun sanget mas… mboten saget kulo aturaken.. awit kados ketelasan uni… namun tetesing netro meniko kang saget mangsuli awit petunjuk ipun Gusti Allah lantaran panjenengan ngantus kulo saget kados makaten… sak estu agening panuwun mugi persederekan kito langgeng….
rahayu wilujeng mbak mugi Gusti Allah paring kawilujengan ugi paring kanugrahan mring kito sami… sak estu matur sanget nuwun mbak ayu… sugeng enjang….
dadi lantaran tumuwuh iku pantes bektenana aja nganti padha lena Cenger-cenger budi ngayang-ayang wiwit nembe lahir rama ibu datan kendhat dennya ngupakara mrih sampurnaning dumadi….
Saking Panjenengan Menika Jiwa Raga Niki Naming Nglempoh Tanpo Daya.Alhamdulillah Wekdal Enjing Niki Kula Taksih Dipun Paringi Kekiatan.Laaqaulla wallaquata Ilabillah..Wilujeng Enjing Bunda Lia,Rahayu Sagung’ing
Mandap atur ingkang sami mas Wibie Maharddika…. pamuji Rahayu Wilujeng njih mugi
kiye si joline, jebule tipi karo hape toh. Nek tipi memang diserahne karo wong tuane dhe, ning nek hape, bocah2ku dilarang nggawa hape neng sekolahan. Nek nekad, kon ndokok neng TU/titipke.
nang pawon marani anake sing bengak-bengok ae. Nang ruang tengah, Tomin nyekel sapu karo nggusah kucing cilik sing
Wiji nyedeki kucing cilik sing ketok buluk iku. Ulune akeh sing brodol, awake kuru. Kucing cilik iku digendong terus dipakani.
“Cucuku…” omonge Tomin pas ndelok emake ngewei susu ngge kucing.
“Nyuwun sithik, sakno kucinge luwe.”
Tomin sing mau rada wedi, saiki gelem lungguh nyedeki kucing.
sing ketok luwih seger mari ngombe susu. Mari masak, ndulang anake, Wiji ngadusi kucing.
“Gak usah. Uwes ojo akeh-akeh banyune, kademen ngko.”
Sakjoke diopeni nang omah, kucing sing kapan kae neka nang omah selot lemu. Ulune selot kandel yo resik. Matane wes ora beleken. Resik, kaya kucing-kucing omahan. Isuk nganti bengi Tomin dolanan terus karo kucinge.
Kucing sing dijenengi Meong iku selot suwi tingkahe nggemesno. Ora mung Tomin karo Wiji, Diman sing sak durunge ora patio seneng saiki kerep mesem lek ndelok polahe Meong dolanan karo anake.
“Mak, aku tuku senar yo.”
Diman mesem. Masio sing kerjo, sing golek duwit, Diman lek kate tuku opo-opo biasa taren nang bojone. Senar pancinge pedot. Sesuk mari kerjo wong lanang iku kate tuku senar terus bablas mancing.
Isuk-isuk, kaet tangi, Wiji kaget krungu suwarane anake.
Wiji nyedeki anake sing lungguh nang sandinge Meong sing kaku. Dieling-eling sewengi Meong mangan opo. Mau bengi sik
Diman sing wes tangi, ngubur Meong nang mburi omah. Wiji nggendong anake.
Sedinaan Tomin ora mandeg lek nangis. Diman sing kate budhal kerjo akhire melu ngeneng-ngeneng anake.
“Sik, Pak, cekelen anakmu.”
Wong lanang iku ora sido budhal kerjo. Enake kerjo dhewe yo kaya ngene, iso diatur. Ngko rada awan lek
“Ayo maem dhisik,” omonge Wiji karo nyekel piring saka pawon.
Diman karo Tomin nyawangi. Wiji ngetokno panganan akeh. Tibake wong wedok iku mau mlayu nang
“Mak, sopo sing ulang tahun?” takone.
Wiji nyawang bojone, terus nglirik anake. Diman kaet dong. Dingge nyenengno anake sing lara ati ditinggal mati kucinge, Wiji masak akeh. Ora mung masak, wong wedok iku yo nggawe jajan. Matane Tomin cilik sing mau luh thok, saiki bingung nyawangi panganan sak munu akehe.
Wiji ngelungno pupune pithik sing digoreng kaya sing biasa didol kae, kriuk-kriuk.
“Mak, ayame neh.”
Tomin mesem. Wiji melu mesem. Diman kewaregen. Ora mung mergo mari mangan, ning ndelok anak bojone mangan, wong lanang iku melu wareg. Lek basane wong-wong kae, Wiji karo Tomin ki semego, nyenengno lek lagi mangan.
“Mak, ngerti duwitku?” takone Diman sing mari mangan mbuka lemari, kate tuku senar.
Diman metu. Ndelok bojone bingung, Wiji malah mesem.
“Mene ae yo, Pak, sakiki sing penting anake meneng dhisik,” omonge Wiji karo sik mesem.
Dingge ngeneng-ngeneng anake, Wiji budhal nang pasar tuku pithik karo bahan ngge gawe jajane anake sing meh entek iku. Ora cukup, duwite bojone sing kate dingge tuku senar dijupuk.
“Oalah, kalah karo ingon-ingon, rek,” omonge Diman.
Tomin sik ngenakno panganane. Wiji mesem ndelok bojone sing mung iso
wengi Sepi durong bisa nendro Kagodo mring wewayang kan ngreridu ati Kawitane mung sembrono njur kulino Ra ngiro yen bakal nuwuhke...
ketlingsut niku..sampun dipadosi mendetail dereng Semangat nggih!!! mugi2 gek ndang
wis ora ono,nopo maneh sing mbaleni 4 dino.... kan ono Film sing
jeng...../ mas ..... ???? (ra jelas)wingi wis tak "garap" kok. Tak santhet men ora iso ngentut nek urung mbalekke cincin ku Waduh brati aku ra iso ngentut mergo keno santet po piye iki...... Nyuwun sewu mas..... mbok di batalke sing nyantet ki mas.....he....he....he......
bersyukur wae, ijih ati loro sing podo senenge......Yo mugo2 gek cepet2 ndang d resmeke wae....mengko aku yo mulih besanan to..... sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja
adus.... tak goleki wis ora ono.....(padahal kuwi cincin tunangan ku Sing penting lak ora golek maneh to, anggere ceweke yo ojo melu kelangan.......yo bener sing penting ning ati mas.....Sing penting bersyukur wae, ijih ati loro sing podo senenge......Yo mugo2 gek cepet2 ndang d resmeke wae....mengko aku yo mulih besanan to..... siap kang.... tp nek resmeke yo sik kang....ketoke isih akeh sing kudu di
Mon Aug 11, 2008 3:58 pm Pokoke nek aku iso cuti rep jagong neng baleharjo..sopo ngerti kang sug3st adikke ayu! sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja
bayou wrote:Pokoke nek aku iso cuti rep jagong neng baleharjo..sopo ngerti kang sug3st adikke ayu! ;) ;) ;) adiku saiki
bayou wrote:Pokoke nek aku iso cuti rep jagong neng baleharjo..sopo ngerti kang sug3st adikke ayu! ;) ;) ;) adiku saiki SD kelas V jew kang.... ben ae mas bayou ngenteni gede... sedeng mas bayou wis dewasa kui hehehehe [/quote]critane ono sing wis ndeleki seko sd po piye iki??tp sok nek wis gede
jelas ngelmune dhuwur....arang wong sing tekan semono
mugi dados conto kagem kito sedoyo----------------------------------------------------http://azzamudin.wordpress.comamin..._____________________________________bisnis sampingan Sponsored
Sanget-sangeting sangsara, kang tuwuh ing tanah Jawi, sinengkalan tahunira, Lawon sapta Ngesthi Aji, upami nyabrang kali, prapteng tengah-tengahipun, kaline banjir bandhang, jerone nglelebne jalmi, kathah manungsa prapteng pralaya
October 26, 2007 at 12:52 pm	∞
October 26, 2007 at 3:30 pm	∞
basa Jawa 'Pésta Ulah raga Kaum Disabilitas Wétan Adoh lan Pasifik Kidul'), iku mbiyèn pésta ulah raga sing gedhé dhéwé ing Asia lan kawasan Pasifik Kidul.
FESPIC Games sing diwiwiti ing taun 1975, naté dianakaké kaping sanga lan pungkasané dianakaké kanthi suksès ing Desember 2006, ing Kuala Blethok. FESPIC naté dianakaké ing Surakarta, Jawa Tengah antara 31 Agustus - 7 September 1986.
Kanggo nagara-nagara Asia, FESPIC Games diganti karo Asian Para Games ing taun 2010 ing Guangzhou, China sawisé Asian Games kaping 16 dianakaké. Asian Para Games iku pésta ulah raga paralèl karo Asian Games sing dianakaké sawisé Asian Games rampung. FESPIC lan Asian Games wis ngadopsi stratégi sing dienggo déning Pésta Ulah raga Olimpiade lan Paralimpiade ya iku nganakaké pésta ulah raga iki ing kutha sing padha.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.17, 5 Maret 2016.
Jl. Bumbak No. 27 Banjar Anyar Kelod,
ingkang sampun paring pinten-pinten rahmat, nikmat, saha hidayahipun dumateng kawulo lan panjenengan sedoyo, sehinggo kulo lan panjenengan saget rawuh wonten ing majlis utawin Halal bi Halal ing ndalemipun bapak ........... puniko. Mugi-mugi niatan kulo lan panjenengan sedoyo
sahinggo saget mawujudipun tata adicoro Halal bi Halal ing dinten puniko.Sak lajengipun kawulo nyuwun agunging samudra panjenengan sedoyo, bok
tengen) lan anggota Koalisi Pendididkan Lody Paat (loro saka kiwa) nalika medhar andharan babagan nulak Kurikulum 2013 ing Kantor Indonesia Corruption Watch (ICW), Jakarta, Rebo(5/12). Owah-owahan
lan guru ing Indonesia. Kamis, 27 Desember 2012 12:22 WIB | Ichwan Prasetyo/JIBI/SOLOPOS | | Warta kang sumebar sawetara dina pungkasan iki mratelakake lamun wulangan Basa Jawa bakal kajabel saka kurikulum pendhidhikan formal bebarengan kaleksanane Kurikulum 2013.
Warta iki nuwuhake rasa prihatin akeh pehak. Ing Kutha Jogja, sawetara dina kapungkur, mahasiswa Universitas Negeri Yogyakarta ngadani demonstrasi sing wose nulak ngengrengan ngilangi wulangan Basa Jawa sing sekolahan lelandhesan Kurikulum 2013 kuwi.
Ing Bali, para dwija, mahasiswa lan budayawan uga nulak trep-trepan Kurikulum 2013 lamun bakal ngilangi wulangan Basa Bali ing sekolahan. Para guru, dhosen lan pamerdi basa Jawa padha gela lan sedhih nalika ngengrengan kasebut temen-temen disetujoni pemerintah lan wusana ditrepake.
Kawicaksanan kasebut pancen durung cetha temen-temen bakal ditrepake utawa ora, nanging kuwawa ndudut rasa prihatin marang akeh pehak sing preduli marang basa dhaerah minangka jati dhiri budaya.
Ngilangi wulangan basa Jawa ing sekolahan, miturut dhosen basa lan sastra Jawa ing Universitas Sebelas Maret, Imam Sutradjo, ora bisa dianggep enteng amarga bisa dadi pawadan bakal sirnane kabudayan Jawa.
Miturut Imam, basa kuwi dalane ilmu, basa kuwi sarana nggayuh ngelmu. Tumrap wong Jawa lan budaya Jawa, basa Jawa kuwi panglantar generasi mudha tepung marang oyot kabudayan lan jati dhiri tradhisine.
Nalika sarana kuwi ilang, generasi anyar ora bakal ngerti ngelmu kabudayan Jawa saengga ora suwe maneh kabudayan sing dadi oyot jati dhiri kuwi bakal angslup. Menawa wulangan basa Jawa diilangi saka kurikulum pendhidhikan formal, miturut Imam, rong puluh utawa telung puluh taun kang bakal teka ora bakal ana sing sinau kabudayan Jawa.
”Tanpa basa Jawa kabudayan Jawa bakal cepet mati jalaran basa Jawa kuwi roh lan sarana ngleluri lan ngrembakakake kabudayan Jawa,” pratelane Imam nalika wawancara kalawan Espos, Slasa (25/12).
Kahanan basa lan budaya Jawa ing tiwi wanci pungkasan iki, miturut Imam, kapetung nguwatirake banget. Bocah-bocah Jawa jaman saiki arang banget sing bisa micara abasa Jawa kanthi bener lan pener. Ing omah wus arang banget wongtuwa sing mulangake basa Jawa marang bocah-bocah.
Nalika ing kulawarag ora tau nampa wulangan basa Jawa lan ing sekolahan mangkono uga, kuwi tegese basa Jawa mati. Hamula, miturut Imam, kahanan mangkono mau bakal ndadekake budaya Jawa tumpes sithik mbaka sithik.
Karya-karya pujangga Jawa kang nggunakake basa Jawa ora bakal didhudhah maneh generasi mudha wus ora mudheng basa Jawa. Ngelmu luhur kang diwarisake dening pujangga-pujangga Jawa bakal muspra lan mandheg, wusana musna.
Miturut Imam, akeh banget ngelmu saka pujangga Jawa jaman kawuri kang wujud tembang-tembang utawa kitab kang ngandharake pranatan urip mulya, pranatan agama lan katentreman jiwa.
”Nalika basa Jawa tumpes, musna, tapsiran-tapsiran luhur utawa kearifan lokal warisan para pujangga ora bisa diwarisake marang generasi mudha kang bakal teka. Kuwi kapitunan temen-temen tumrap budaya Jawa lan budaya bangsa Indonesia,” piterange Imam.
Miturut dwija basa Jawa, Bisri Nuryadi, kawicaksanan awujud Kurikulum 2013 kuwi lamun temen-temen ngilangi wulangan Basa Jawa bakal nuwuhake kawusanan kang gedhe tumrap budaya lan wulangan basa dhaerah. Wulangan muatan lokal (mulok) basa Jawa saiki saben minggu mung rong jam pelajaran.
“Rong jam saben minggu sejatine wus lumayan, sanadyan durung kabeh materi bisa kababar. Saiki, nalika ana ngengrengan bakal ngilangi wulangan Basa Jawa genah bakal sansaya angel tumrap upaya ngleluri lan ndayakake basa Jawa,” pratelane Bisri.
Miturut ngengrengan lelandhesan Kurikulum 2013 kuwi, samengkone wulangan Basa Jawa bakal didadekake siji kalawan seni budaya utawa prakarya. Miturut Bisri, ngengrengan kuwi menawa ditrepake temen-temen tangeh lamun bisa didayakake kanggo ngleluri lan ngrembakakake basa Jawa, mligine tumrap bocah-bocah.
Sasuwene iki, miturut Bisri, mutu wulangan Basa Jawa kepara durung bisa dijagakake kanggo pancadan ngleluri, ndayakake lan ngrembakakake basa Jawa. Nalika wulangan Basa Jawa diilangi lan wusana didadekake siji ing wulangan liyane, genah bakal sansaya ora temanja.
”Kawicaksanan awujud Kurikulum 2013 kasebut menawa temen-temen bakal ngilangi wulangan Basa Jawa, miturutku, kudu dilimbang-limbang maneh. Aja nganti kurikulum anyar malah sansaya ngrusak pamulangan formal kang wredine kanggo mbangun generasi mudha bangsa murih tetep ngukuhi jati dhiri budayane,” pratelane Bisri.
Imam nelakake nalika wulangan basa Jawa, lan ing tebane kang luwih amba ateges wulangan basa dhaerah, diilangi saka kurikulum pendhidhikan formal tundhone bakal ndadekake universitas sing duwe Jurusan Bahasa dan Sastra Jawa utawa Jurusan Pendidikan Bahsa dan Sastra Jawa bakal ora payu.
Nalika pawiyatan luhur basa lan sastra Jawa ora payu, ateges budaya Jawa bakal kelangan pangudi ilmu basa lan sastra Jawa. Kahanan mangkene iki anjoge ora liya basa Jawa bakal mati lan wusana budaya Jawa uga bakal enggal angslup, wusana mati.
Editor: Tim Solopos | dalam: Jagad
Nostalgia	SASTRA LAN KABUDAYAN Tetenger Kutha Solo minangka Kutha Wigati Ngugemi Budaya Jawa Sithik Mbaka Sithik
“Mugi ibu meniko tansah pinaring sehat Bagas waras, lancar rejeki kluarganipun tansah bahagia amin,” tulis Ijoel Kinanthi. (Tribun Jogja/Dik)
Dilakoni, 5. Ditahan, dilawan tumrap tindak peksa. wilanganing pari, 5 utawa 6 gedheng golongan pepanthan, sakabehe Pengertian sangga dalam pemaknaan tumpeng
gegodhongan sing kena dijangan, 2. gudhangan, kuluban, 3. barang mas-inten sing dijanganake.
Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok tulisane ngene, “Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun”
SukaSuka · 4 · Jagad Satria Hehe njiih bunda,…sumonggo dipun midanget aken tembange…menawi kulo remen merpati putihnipun mbak ike nurjanah…rahayu 3x 25 Desember 2011
Lokasi Mangkunegaran[sunting | sunting sumber]
nelayan sing dolanan banyu sambil panggayo (dayung2) perahu kayu. Banyu laut sing bening itu tentunya jadi habitat biota laut sing macem2
angon, cah angon, penekno blimbing kuwi
Dodotiro, dodotiro, kumitir bedah ing pinggir
Makna Tembang Lir-ilir[sunting | sunting sumber]
sumunaring ndalu in swargaloka. pethak cinandra kartika lan andaru. panjenengan ing dalem agung, mugi kaparingan berkah dening Gusti Allah lan gegayuhan dening kalbunipun mama, endut lan tone. sugeng tindak, papa. sugeng pepenget kalih taun. mugi sadaya kalepatan pupus, mila namung rasa kaendahan, bingah lan katresnan ingkang teras tuwuh.
disampluk ancen arek iku. Wani-wanine mbujuk.”
“Yo wes gak usah mbleyer, areke lho yo gak onok. Selak luwe iki, wes mateng gurung segone?” omonge Diman.
Tomin sing ben isuk njaluk sangu nang mak’e saiki wis wani njaluk nang bapake. Arek lanang iku mbujuk nang pak’e lek ora tau dikei nduwit jajan karo mak’e. Pak’e sing mesti budal kerjo isuk-isuk diparani. Tomin ngerti pak’e ora tau nyekel duit akeh ning paling ora wong tuwane lanang iku mesti ngesaki sewu rong ewu.
Isuk iki mau Tomin yo wis niat kate njaluk duit nang pak’e maneh. Sayang, isuk iki pak’e ora kerjo. Garapane wis mari dadi bapake mung nang omah. Paling ngko golek ramban karo golek kayu. Ndelok pak’e
“Arek sd kae saiki sangune yo limang ewu mak, malah onok sing luwih,” Tomin sik alasan.
“Yo lek pingin mbalik sd kono, enak tho cedek sekolahe.”
Tomin mecucu. Mak’e lek dijak omong masalah ngene iki mesti angel, batine. Ning lek ora usaha Tomin yo ora bakal luwih apik nasibe. Karuane wis
angkot pindo, lha jajane?”
“Angkotmu lak sewu mangatus, pindo telung ewu pas ngge pp. Iku lak wes siso rong
saiki gorengane pitung atus seket.”
“Yo nggowo banyu dewe. Ki yo onok tempe sisane mau bengi, garek ngangeti diluk ngko dikreseki.”
“Malese mak, padakno arek tk ae.”
Ndelok anak bojone Diman mung meneng ae. Wong lanang iku ora mbelani bojone yo ora ngewangi anake. Masalah duit wis dipasrahno nang bojone, sak lek ngatur.
“Wes gek budal kono, telat mbuh koen,” omonge Wiji nang anake.
“Gak tambahi temenan iki sangune?” takone Tomin ngarep.
“Ngko lek koen wis pinter.”
“Ho oh trus teko sekolahan garek turune, gempor.”
“Kakean cangkem kok ancen arek iki, ndang budal kono lho,” omonge Wiji karo nyurung anake ngalih.
Masio mangkel ning Tomin ora iso lapo-lapo. Mak’e ibarate raja nang omahe. Lek
Tomin pancet mecucu. Atine lara mak’e ora gelem nambahi sangune. Ben dina nang sekolahan arek lanang iku kerep ngempat idu lek kanca-kancane njajan.
Lagek mlaku karo ngomel nang njero ati mara-mara ono wong nyeluk jenenge. Mbareng didelok tibake tanggane rada adoh, Lik Nah.
“Min, makmu onok?” takone.
“Gak,” saure Tomin sak karepe.
“Lah yok opo makmu iki, wingi aku wes sms tak kon ngenteni kok. Trus yok opo ngene ki, ngunu jare selak butuh,” omonge Lik Nah.
Tomin meneng, durung ngerti maksude tanggane sing biasa dolan karo mak’e iku.
yo pingin bareng sisan lek katene nang jmp.”
“Kesusu mak’e Lik. Pak’e kan gak kerjo iki mau dadi kon ngeterno. Lek awan-awan
ngetokno duit limang puluhan ewu loro saka dompete. Wong wedok iku wis janji nang Wiji lek kate mbalekno duit sing disilih. Durung ngganti teka omahe Wiji kok ketemu anake, jebul dibujuki sisan. Mari nampani duit langkahe Tomin selot enteng nang sekolahan. Mak’e wis kebangeten. Arek gede, arek stm kaya dheweke kok sik dipadakno arek
duite. Emake iku ancen senengane ngutang-ngutangno duit ning yo kerep sambat ora duwe duit. Dipikir terus akhire Tomin
apik nang distro cedek sekolahane. Murah jare, mung pitung puluh ewu. Masio ngko diseneni misale dheweke iso alasan, mak’e
“Kapan lekku nukokno?”
“Tuku dewe no. Wes stm kok, pinter.”
Wiji mung nyawangi anake, mikir saka endi anake oleh duit. Ning mergo eling kate sms kancane, Lik Nah, wong wedok iku ora nerusno takonane. Diman sing kaet adus metu saka jeding karo katuken. Wong lanang iku mlebu kamar trus
“Aduh mak, manukku kecepit slerekan mak, loro mak!”
Mesakno krungu anake sing saiki nangis-nangis, Wiji langsung mlebu nang njeding ndelok anake. Diman meneng ae nang pinggir sumur karo gedhek-gedhek.
“Pak’e celukno pak mantri, kudu disunat maneh iki,” omonge Wiji.
“Emoh mak, loro huhuhu isin huhu…”
“Pilih loro opo isin?” takone Wiji.
tindak-tindak ngubengi sekolahan. Dina iku rada gumun jalaran bocah-bocah iku biasane rame kok meneng wae. Bareng diinguk ing sajeroning kelas pranyata ora ana gurune, sing ana mung tas ing saduwure meja. Bocah-bocah ya mempeng angone nggarap.Bapak Kepala sekolah banjur takon marang bocah-bocah :
berstandar Internasional iku? Miturut kabar sing dak rungu yen sekolah berstandar Intersional iku ngadopsi utawa nyonto kurikulum saka negara maju, kayata Inggris, Amerika lan liya-liyane. Upamane
keharusan", kudu dilakoni, kudu dileksanakake supaya pendidikan ing Indonesia ora ketinggalan karo negara liya. Nanging ngadopsi mentah-mentah kurikulum negara maju kudu ditintingi utawa dipikir-pikir dhisik. Ora mung angger nyonto kurikulum negara liya banjur sekolahe nganggo label "Internasional". Mengko kaya sawijining rumah sakit ing Jakarta, jenenge nganggo label Internasional nanging praktek sanyatane ora. Aja-aja nganggo label "Internasional" mung kanggo golek cara bisane narik murid, lan bisa narik beya gedhe. Miturut asil survey ing Amerika taun 2003, kemampuan masyarakat Amerika mahami bacaan kaya tabel ing ingisor iki :Kanggo
Bab ing dhuwur iku salah sawijine bukti yen pendidikan ing negara maju uga ngalami masalah sing serius. Mula becike, masayarakat Indonesia ora usah kemrungsung nganggo label "Internasional". Sekolah maju, sekolah apik , iku hukume wajib. Nanging ora usah latah nganggo label "Interansional". Ayo padha didandani kepriye apike sekolah ing Indonesia, wiwit saka guru-gurune, saranane, gedhonge, buku-bukune, perpustakaan, laboratorium, ruang olah raga (gymnasium) lan liya-liyane.
Tulus kang sarwa tinandur murah kang sarwa tinuku. Para ratu ing mancanagara padha suyud tan karana ginebaging
ing negari tansah ayem tentrem datan ana kawula kang bangkit cecengilan.Ing wektu iki negara Hastinapura lagi nganakake Ujian Nasional Hastinapura dicekak U-NAHAS. Miturut statistik, biji ujian negara Ngastina tambah taun tambah dhuwur
Nanging ana panyakrabawa yen ujian mau satemene dileksanakake kanthi ora jujur. Lho kok bisa ? Bisa wae, negara Ngastina iku negara sing kondhang ora jujur. Wiwit sing nggawe soal, guru-gurune, sing nyithak soal, pulisi negara nganti pejabat DEDIK-NAHAS ana sing ora jujur. Kamangka yen gurune wis ora jujur kepriye muride ing tembe buri. Mesthi wae bakal dadi wong ora jujur, sanajan dadi pemimpin ya pemimpin sing ora jujur.Masalah pendidikan ing negara Ngastina satemene kena diarani kronis. Sanajanta saben taun ana usaha kanggo ndandani kahanan sing kaya mangkono. Patang puluh taun kepungkur, guru-guru ing Ngastina oleh indoktrinasi yen sekolah-sekolah ora diijinake nduweni keputusan "nunggak kelas (tinggal kelas)". Alasan nalika semana jalaran kelas / bangku bakal dianggo dening murid-murid kelas samburine, mula ing
durung bisa mbangun sarana-sarana mau. Mula banjur keputusan sing kaya kaya mangkono. Kanggone guru keputusan kaya mangkono iku ibarate "buah simalakama". Arep diunggahake satemene pikirane ora nutut, ora cocog karo batine guru. Yen ditunggakake, kalah karo keputusan. Nanging sarehne ana keputusan kaya kangkono si guru mung nurut wae. Sing kaping pindho ana sawijining ahli pendidikan sing kandha yen satemene bocah iku ora ana sing bodho. Kanggone guru, yen mengkono rak gurune sing ora bisa mulang, utawa pancen guru bodho. Yen pancen gurune bodho, kok bisa lulus sekolah guru? Lha test IQ sing nuduhake murid nduweni IQ 90, 100, 110, 120 kuwi apa tegese ? Yen ana murid salah, sing salah dudu muride, sing salah gurune. Bab kaya mangkono uga njalari guru golek rekadaya supaya asile mulang "diarani apik".Ing babagan ujian uga kaya mangkono, ujian sing maune dileksanakake sacara nasional, banjur diganti ujian sekolah. Ujian iku lumaku sawetara taun. Kajian masalah ujian uga dianakake. Ana penelitian sing ngandhakake yen mutu ujian sekolah ora bener. Akeh sekolah-sekolah sing mbiji murid angkane dhuwur-dhuwur , bareng ditest maneh peserta ujian ora bisa njawab kanthi bener. Mula ujian sekolah didandani maneh kanthi aturan biji saka sekolahan ditambah 4, iku kanggo pathokan. Yen bijine kaceke luwih saka papat, ora dianggep. Pranyata akeh sekolah sing muride ora lulus, lan sekolah-sekolah mau ing taun candhake ora oleh murid. Ing kene "peran guru" uga gedhe. Jalaran guru kepengin muride lulus banjur bijine diunggahake nganti pol. Ana sekolah sing mbiji muride 10 (sempurna). Lha ya ngene iki sing nyebabake guru ora bisa jujur. Sing keri dhewe
dumadi saka dosen-dosen perguruan tinggi sa negara Ngastina. Sing maksude supaya pelaksanaan ujian lumaku kanthi ora ana "kecurangan". Ning nyatane tetep wae ana sing ora jujur. Sing kanggo titikan mangkene :1. Biji wulangan matematika akeh sing 10,00. Kok hebat temen, soale sing gampang, apa bocahe pancen pinter temenan, apa ana sebab-sebab liya?2. Akeh sekolah sing lulus 100%. Apa bener ?3. Nalika nganakake pengawasan Badan Pengawas Independen ora oleh mlebu kelas, ana apa?Irah-irahan ing dhuwur iku kudu diwaca "Ketidak jujuran akibat sistem" ora pancen sisteme sing ora jujur. Piye ca, tulung panjenengan paring komentar kepriye apike
becik, sing krungu banjur rumangsa seneng jalaran nasibe ing dina iki apik. Seje maneh yen tiba ala, sing sangsara meshi tekeke, jalaran banjur gowokan omahe tekek diogrok-ogrok. Wong sing ngetung mau rumangsa nasibe kurang mujur, krana unine tekek. Mesthi wae tekek ora rumangsa. Wong mangsane muni ya muni ngono wae.Aja ngguyu. Iki temenan. Ing kutha Probolinggo ana sawijining perusahaan sing dodol tekek menyang luar negeri (ekspor) tekek. Ing desa Banjarsawah, Kecamatan Tegal Siwalan ana sawetara warga kang usahane golek tekek. Golek tekek bisa ing wektu awan lan bengi. Lumrahe ing wektu awan ana ing kebonan utawa papringan. Lumrahe tekek-tekek iku ing wektu awan padha mumpet ing gowok-gowok utawa bolongan kayu lan bongkotan pring sing ditegor.Tekek dikolo banjur dilebokake kepis, kang digawe saka pring. Tekek digawa mulih bajur diseleh ana gudhang dikumpulake dadi siji, tekek tekek mau isih urip.Mulane yen sampeyan kepengin usaha tekek sampeyan tindak wae menyang kutha Probolinggo.Omah iki salah sawijine gudhang utawa peternakan tekek, sadurunge diekspor menyang China utawa Taiwan.Gambar ing sisih kiwa, tekek-tekek dikandhangake ing kandhang kang gedhe.Tekek banjur dibeleh, diresiki jerowane supaya ora gampang bosok. Banjur dipentheng, dipepe nganti garing. Papan kanggo mepe tekek awujud seng, supaya garinge daging
sing ora lulus jalaran curang, ora jujur. Kabar saka SMA Ngawi, Mediun, Gorontalo, Bangka Belitung,Sulawesi Kulon, Sulawesi Kidul, Sulawesi Kidul Wetan, lan Jawa Kulon. Kabare sa sekolahan ora lulus . Malah-malah murid SMP sa Kabupaten Konawe ora lulus (JP, 2/6/2009) Kok bisa ?. Kabare, guru, pulisi, nganti pejabat percetakan katut. Kabar kang nyedhihake ing jagading
sing kanggo "mencetak" kader-kader bangsa lan pemimpin masa depan ana lan akeh sing ora jujur. Apa sebabe ? Masalahe ora sederhana, ora gampang. Salah sijine yaiku guru ora mentala yen nganti muride ana sing ora lulus. Guru uga kuwatir yen ana muride sing ora lulus, banjur taun ngarep ora oleh murid, mula ora aneh yen pak guru lan bu guru banjur golek reka daya supaya muride bisa lulus satus persen. Tahun kepungkur ana kepala sekolah sing kepeksa ditangkep pulisi jalaran mbukak amplop soal sing mesthine lagi bisa dibukak ing sangarepe bocah-bocah sing ujian.Satemene kabar kaya mangkono (kecurangan) iku ora mung taun iki. Taun-taun sadurunge wis ana. Kaya upamane kelompok "Air Mata Guru" saka Medan wis elik-elik yen pelaksanaan ujian ora jujur. Pelaksanaan ujian dhewe satemene wis dirancang supaya kebocoran-kebocoran iku bisa disumpet.Kabar iki banjur dakcritakake marang muridku.
"Ora nyana, ana salah sijine murid sing nylemong :"Jujur kacang ijo, pak".Aku mangsuli karo atiku mangkel:"Kacang ijone mbahmu kuwi !!"
nanging ing wektu iki kang dadi manten dudu wong Jawa, sing dadi manten wong Londo Amerika, Samuel Gregory lan Carolina Yoder.
mraktek’ke illmu kejawen,nek uwong biasa koyo kulo isoh ora yo ki?
March 16, 2015 | wongedansurabaya	“Mas…”
Wiji mesam-mesem. Diman meneng, ora nyawang.
Wiji nyebek. Lek wes ngunu iku mesti ono karepe. Diman nyiapno atine. Arek wedok nang sandinge iku kerep nggregetno, njaluk sing ora-ora.
“Halah, pisan ae lho.”
Wiji ngerti Diman ora seneng panganan sing jarene fastfood ngunu iku. Ning arek wedok sing senengane mangan lan njajali panganan iku wes ngempet suwi lek pingin.
“Yo tak terno, mangano dhewe.”
“Lha sing pingin lak koen sih, aku lho gak pingin.”
“Mosok aku mangan dhewe, sampeyan mung nontoki? Ayo ta…”
“Yo dibungkus ae, dipangan nang kene.”
“Emoh, dipangan kono ae,
saiki mesti pingin bunuh diri, kalah dawa lambene. Lek wes ngunu akhire Diman sing ngalah. Sakjane ngunu yo gemes, kudu dicakot ae rasane. Dituruti karepe, Wiji mesam-mesem. Arek wedok iku pamit mlebu kamar, njupuk jaket.
“Klambine ganti sisan iku,” omonge Diman.
Wiji karo Diman budal nang McK. Mbuh opo’o, arek-arek enom seneng mangan nang kono.
“Enak bebek pinggir embong kae,” omonge Diman pas njajal.
“Yo kan cek ngerti rasane. Mene gak dibaleni maneh.”
Wiji sik kesenengen. Arek wedok iku ngenakno lek mangan.
“Iku gak mbok maem ta?”
Wiji nyawang sego nang piringe Diman. Arek loro iku mau pesen pithik goreng loro, segone telu. Wiji siji, Diman loro. Diman sik ae mangan sego siji separo, segone Wiji wes entek.
“Sampeyan ngko gak luwe? Nambah maneh ta?” takone Wiji.
“Gak usah, nontok koen ae wes wareg.”
Wiji mesem maneh.Dijupuk sego nang piringe Diman.
“Ngko ambung ya,” omonge Diman karo mangan.
“Yo upahe, rek.”
Wiji meneng, ora nyauri. Sego putih karo pithik goreng nggarai atine arek wedok iku ayem.
“Sambele entek. Sampeyan gelem sisan ta?”
Diman gedheg. Ora mung seneng mangan, Wiji yo doyan pedes. Raine gobyos, ndrodos kringete. Arek wedok iku ngadeg, kate njupuk sambel. Ora suwi Wiji mbalik karo nggawa sambel nang wadah cilik.
Wiji mecucu. Arek wedok iku lungguh karo rada mbanting bokonge.
“Lha tak pikir gak mbok pangan…”
“Iku lho kate tak pangan keri dhewe.”
“Lek gak ngerti ki yo takok sik, ojo moro-moro diemplok…”
Lek mau Wiji kesenengen mergo akhire iso ngrasakno mangan nang McK, saiki arek wedok iku gelo. Atine lara mergo kulit pithik sing diingerno, kate dipangan keri dhewe, malah diemplok Diman.
“Yo mene tuku maneh,” omonge Diman.
Kaya arek cilik, Wiji sing gelo atine mbrabak kudu nangis. Kaet mau durung budhal arek wedok iku wes mbayangno kulit kriuk-kriuk, tibake malah ora kumanan. Nganti tekan kosan Wiji sik ae mecucu. Diman sing lungguh nang sandinge dinengno.
“Mene tak tukokno kulit goreng, nang pinggir embong kae lak onok sing dodolan kulite thok.”
Dudu perkara ora iso mangan maneh, ning kadung gelo.
“Yo wes nyoh, ambunge wes aku…”
“Malese,” saure Wiji.
“Wou lha yok opo? Iki lho sik onok bekase, jupuken dhewe,” omonge
Diman pasrah. Lek wes ngunu iku ditawani opo ae mesti ora trimo. Mung ngenteni sing gelo enak dhewe atine.
Wes apal. Lek wes kadung salah mesti ngene iki akhire.
“Lha sing siji diadahi opo?”
“Mbok pisan-pisan aku sing dikei opo ngunu. Yo ambung opo opo ngunu…”
Wiji wes ora mbrebes maneh. Arek wedok iku wes iso mesem. Isin sik digodani ae, Wiji njiwit pupune Diman.
“Tak tinggal turu!” Wiji mbaleni karo rada mbengok.
Diman mesem. Masio kerep nggarai ngelus dada, Wiji ancen nggemesno. Masio kerep dicebeki, ning Diman ora tau kapok. Justru ngunu iku sing nggarai kangen lek ora ketemu. Opo maneh lek nyawang pas Wiji lagek mangan, kesel, luwe langsung ilang rasane.
“Anake sopo sih koen iku,” omonge Diman sing dibales eseman karo Wiji.
Partai Komunis Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Mohammad Hatta ‎ (← pranala | sunting)
10 November ‎ (← pranala | sunting)
5 Juli ‎ (← pranala | sunting)
Daftar tokoh Sumatera Barat ‎ (← pranala | sunting)
Pemilihan umum di Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Pemilihan umum legislatif Indonesia 1955 ‎ (← pranala | sunting)
Badan Konstituante (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Manggarai Barat ‎ (← pranala | sunting)
Yap Thiam Hien ‎ (← pranala | sunting)
Badan Permusjawaratan Kewarganegaraan Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Kanton St. Gallen ‎ (← pranala | sunting)
Undang-Undang Dasar Sementara Republik Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Sejarah Indonesia (1959–1965) ‎ (← pranala | sunting)
Dewan Konstituante ‎ (← pranala | sunting)
Majelis Syuro Muslimin Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Soedjatmoko ‎ (← pranala | sunting)
Abdurrahman Baswedan ‎ (← pranala | sunting)
Sutan Mohammad Rasjid ‎ (← pranala | sunting)
Parlemen Inggris ‎ (← pranala | sunting)
Siauw Giok Tjhan ‎ (← pranala | sunting)
Abdul Halim Majalengka ‎ (← pranala | sunting)
Jan van Swieten ‎ (← pranala | sunting)
W.J. Rumambi ‎ (← pranala | sunting)
Kosasih Purwanegara ‎ (← pranala | sunting)
Persatuan Tarbiyah Islamiyah ‎ (← pranala | sunting)
Arnold Mononutu ‎ (← pranala | sunting)
Bisri Syansuri ‎ (← pranala | sunting)
Theodoor Herman de Meester ‎ (← pranala | sunting)
Fakih Usman ‎ (← pranala | sunting)
Tapan (disambiguasi) ‎ (← pranala | sunting)
Serua, Ciputat, Tangerang Selatan ‎ (← pranala | sunting)
Neath ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Crisco 1492/Soedjatmoko ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Artikel pilihan/Usulan/Soedjatmoko ‎ (← pranala | sunting)
Partai Acoma ‎ (← pranala | sunting)
Partai Ikatan Pendukung Kemerdekaan Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
masuk air baca mantra ini :“ Putih-putih mripatku aku setya tuhu marang Gusti Akaryo Jagad, Ireng-ireng mripatku Melu Gusti kang maringi gesang, Telenging mripatku Gusti Sang Hyang
ingsun Ngelowong, anutupi badan kang bolong siro mara siro mati, kang ganggu maang jiwa insun, lebur kaya dene banyu krana Gusti akarya
Ngungakna Wareg tanpa mangan Kapan ingsun nuruti budine Aluamah kudu angombe Ngungakna segara kidul Wareg tanpa angombe
Gusti Akaryo Jagad nyawiji siji maringin tondho katresnan marang manungso.
Sugeng ndalu Ibundaq.. Abah Ali, kang Mas Koko, jenk Putri, mbak Kyara lan kgem sdoyo mawon engkang smpun rawoh, mugi kwilujengan tansah amberkahi kito sdoyo.
disini wae…. mengko lak akeh sing Coppy kabeh… wah jiaan podho urik… jadi kang dullah mulai wedaran 1
Amung meniko ingkang saget dhalem ‘unduh’ Mbakyu….. Ngapunten menawi taksih wonten ingkang
wong tuwo iki, kudune dhuwe VERSI yang lain.@Mbakyu : Sepindah maleh, nyuwun duko menawi
04 April jam 0:14 · Tidak SukaSuka · 6 orangMemuat…
Abdullah Ali Dadi wong nek wis iso meNENG nuwuhke ati lan pikir sing weNING, nek wis wening mulo dadi duNUNG…yen wis dunung lagi weNANG…utowo kuwoso….la wong nek kuwoso kuwi aGUNG….
ngantos pecah lo.. nek pecah didukani
iki dadi wong agung…wong agung kuwi turu ning melek…kamongko turu kuwi nikmat….la kok koyo statusku dino iki…jiiiiiiaaaaannnn sarwo mbeneri iki…hahahaha….hahahaha…Den Ayu……puji Gusti lan rahayu
Ayu….wis wancine mancal mego…poro sederek nyuwun pangapunten ijin medal paseban agung meniko…pun sekecaaken anggenipun wawan rembak….mugi tansah ginanjar wilujeng…..Gusti tansah paring pengayoman dumateng kito sedoyo…..salam salam salam ya salam…..
04 April jam 1:02 · Tidak SukaSuka · 7 orangMemuat…
Bunda Lia Wah Nek Medar Wahyu Mahkuto Romo kari Dewe yo
tobattt biyunge wae isih bingung durung wani anakke malah nyuwun…. waduhhh piye iki jallll.
wiwid wrote:Yen atasan q separone boss separone meneh pemimpin..kadang nyenengke kadang njengkelke..kepingin dadi
wrote:nek bos ki duwe duwit ning nek pemimpin duwe utang wk wk wkwis tau ngerasake dadi pemimimpin utowo boss kih
Jati (kayu) arupa kayu sing kualitasé apik, biasa kanggo gawé kusèn lan mèbel
Jati, désa ing kacamatan Astambul, Kabupatèn Banjar, provinsi Kalimantan Kidul
NederlandsSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 5 Maret 2016.
sudirman no 31-33Kanca BRI Luwuk - jalan jemdral A.Yani No 179 Kanca BRI ternate - jalan pahlawan revolusi no 234 Kanca BRI
kagungan cacah jiwa 80 somah. Pangéran Pancawara kagungan putra
mantra “Kemalo-kemalo goletna kinjeng kebo ora nyandhang ora nganggo, nganggoa welulang kebo”.Model mantra-mantra
Ema'e jebeng podo tuku gowo welasar
Bedhaya (Bedhaya Kuwung-Kuwung, Bedhaya Tunjung Anom, Bedhaya Sinom, dll), Guntur
berkelakar, ” Mbak, fotone apik2 tenan, marakke Bapak pengin akad & resepsi meneh, ben difoto karo Pak Iman. Bapak dadi ketok ngganteng, Ibumu yo ayu kae .. ” (Mbak,
Pak Cecep Firdaus): Surabaya – Gresik – Paciran (Lamongan) – Tuban – Rembang – Demak – Semarang – Pekalongan – Tegal – Brebes – Purwokerto.
aku gak lali. Ning ngempet kangen ngene ki yo gak enak, lara njaba njero.”
Sabar sik, ngko bengi tak telpon maneh, yo?”
Parti mateni telpone banjur cepet-cepet mlayu marani juragane sing nyeluk. Nang sebrang, Supani sing sik kangen bojone mung iso misuh-misuh. Wis nem sasi bojone budal dadi TKW nang Malaysia. Urip nang kampung selot abot, opo maneh lek ora duwe modal. Wong lanang sing biyen dodol klambi nang pasar iku kepekso nglelakno bojone nang luar negri amarga kiose kebakaran. Anak loro sing wes SD karo SMP butuh biaya akeh. Pingine dheweke sing lunga ning wong lanang sak umurane iku angel lek kate nang luar negeri, opo maneh ora duwe ketrampilan liyane dagang.
“Gusti, abotmen cobamu iki…” omonge Supani lirih.
Saben dina sms-an, telpon masio ora ben dina seminggu pisan mesti ning ora garai kangene ilang malah selot ndadi. Anak-anake sing wis seneng dolan dhewe ora tau nakokno mak’e. Anak-anake wis diwanti-wanti bojone ora oleh nakal, kudu manut pak’e, kudu sregep sinau. Arek cilik masio krasa kelangan ning ngerti perjuangan wong tuwane. Lha sing gedhe bukane ora ngerti ning ono sing ora gelem ngerti.
Sore mancing nang pinggir kali cek ora kepikiran bojone ae. Isuk, awan nang tegalan, macul-macul karo tandur-tandur sak onoke. Kate dodolan maneh sing durung wani. Duwit lek ngirimi bojone sasi wingi dinggo mbayar kebutuhan sekolah anak-anake. Iso tahan pirang jam, ning lek wis bengi rasa kangene mbalik maneh. Anak-anake wis turu. Omah wis sepi ning matane Supani ora gelem ndang merem.
SMS dikirim wis setengah jam luwih ning durung dibalesi. Bojone lek kerjo ancen nganti bengi, kadang ora ngerti wayah. Kesel ngenteni balesan, Supani nyetel MP3 nang henpone.
Wis nem sasi lagu-lagu iku ae sing disetel. Lagu sing menurut dheweke pas
sing suwarane saiki ngebeki kamare. Bayange Supani mulai mblayang teka ngendi-ngendi. Eling jaman bojone sik nang omah. Lek dipikir bojone yo ora ayu-ayu nemen, biasa malah. Awake rada gedhe alias lemu. Kulite coklat khas wong jowo. Ning wong wedok sing wis ngewei anak loro iku ancen ora ono gantine. Pijetane ngalah-ngalahi ahli tukang pijet, enak tur mantep. Masakane masio ora enak-enak nemen ning pas nang ilat. Sing ngunu iku Supani ora tau ngeluh. Masio kadang mangkel lek bojone kumat ngomele ning lek adoh ngene iki lagek krasa ono sing ilang.
“Dek Parti….” celuke Supani lirih.
Kontrak rong taun sik oleh seprapate. Sik suwi. Saiki iso ngempet, sesuk-sesuk yok opo. Dieling-eling perjuangan bojone nang luar negri, dieling-eling cita-citane cek iso oleh modal nggo mbuka kios anyar maneh. Lek jare kancane, sing tau ditinggal bojone dadi TKW lek ora kuat yo nang pasar sapi ae. Pisan-pisan ora popo sing penting ora nggo langganan, kebiasaan tur ojo nganti kecantol.
Wis akeh crita nang kampunge, ditinggal bojone lunga golek duwit lha kok sing lanang budal golek wedokan liya. Akhire rumah tanggane bubrah. Cita-citane ambyar. Sing wedok ora gelem mbalik nang omah. Sing lanang mung wara-wiri kaya wong ora nggenah. Biasa ngandalno kiriman bojone langsung disetop, ora oleh opo-opo. Durung anak-anake sing malih ora jelas nasibe.
Mas, sepurane mau sik nurokno anake juragan.
Sing dienteni akhire teka, balesan sms saka bojone. Supani nyandak henpone banjur ngetik.
Anake juragan opo jurangane? Balese.
Anake juragan mas, sumpah! Sampeyan mosok gak percoyo aku. Aku nang kene kerjo temenan mas, kerjo apik nggo sampeyan, nggo arek-arek. Ojo mikir sing gak-gak.
Yo sopo ngerti mari nurokno anake, pak’e njaluk sisan.
Ojo-ojo malah sampeyan sing wis golek arek wedok liyo. Ho oh mas? Maca balesane bojone matane Supani langsung amba. Abote adohan yo ngene iki salah sijine, kangen sing luwih iso garai curiga, cemburu. Supani mbenakno bantale. Bojone mesti wis kesel awake, yahmene sik
mbrebes. Nem sasi ora ketemu, mung sms karo telpon garai wong wedok iku kadang nangis lek bengi. Ora suwi-suwi polahe mesti keturon mergo awak wis kesel kerjo sedinaan. Lek mung nuruti ati, kangen, pingine yo mulih, ngramut anak bojo nang omah ning iku brarti cita-citane nggo golek modal, mbalikno usahane bojone ora kasil.
Iyo mas, gak popo. Aku yo ngerti. Aku percoyo sampeyan. Aku sayang sampeyan mas, sayang arek-arek. Sing sabar yo, mugo-mugo kabeh lancar cek awake dewe iso ndang kumpul maneh.
Supani nyawang pyan kamare. Dikuatno atine sing sempet goyah. Bojone wis mbelani ngalah ngewangi golek duit sing kudune kewajibane. Supani ora kaya kancane. Dheweke lanang, lanang pantes dianggep lanang lek iso dicekel omongane.
“Gusti, paringi kulo sabun…” omonge rada banter karo merem.
sebarno:TweetLike this:Like Loading...
Add Comment Sunday, July 4, 2010
Lha nek mung wareg, kenopo repot2 dibumboni?. Kan ben ono rasane. Nek wis wareg ora ono bedane, kepah2an sate kambing opo sego pecel.
Gunung Slamet, (3) Kuntilanak, (4) Nasib, (5) Ireng Manis, (6) Tlaga Ranjeng, (7) Digunani, (8) Srundeng Toya, (9) Prasetyamu, (10) Dwi Satya Dwi
segala lapisan masyarakat. Contoh:Uran-uran Sinom Ngudarasa laras slendro pathet manyura Senenge wong keturutanButuh apa- apa nyandhingSandhang pangan ora kurangAwak waras duwe dhuwitOra kaya sing uwisJarit
segala lapisan masyarakat. Contoh:Uran-uran Sinom Ngudarasa laras slendro pathet manyura Senenge wong keturutanButuh apa- apa nyandhingSandhang pangan ora kurangAwak waras duwe dhuwitOra kaya sing uwisJarit siji kuluh-kuluhDhasar arang dikumbahUdude kur trima nglinthing Uripe wong jare cakra manggilinganTe
dadi artis barang !sopo sing wes dadi artis ki, satpame po sing wes dadi
sesrawungan..Mugi kekadangan meniko dadosno berkah kagem kito sedoyo..
Bunda lia,Nyuwun ngapunten sakdere kula badhe ndherek tanglet…sangga buana mnapa nggih..lan manggenipun wonten pundi?
sanget nuwun kakang Petruk Tralala… pamuji rahayu kakang… nyuwun tambahing pangestu kakang mugi lampah meniko dumugi ing
disenggol sithik njempalik akeh para penggede lungguh ongkang-ongkang angedangkrang… nglumpukake bandha tanpa kendhat lali purwa duksina…. kawula cilik uripe kesrakat di men padha gelut, paten pinaten…. ludira wus kebanjur tumetes, sukma wus kebanjur pecat… apa wus wancine surup lan teka titi mangsane? gara-gara bakal tumapak?
“Tak tontok-tontok kon awakmu suwi gak njaluk duwit ngge tuku kutang.”
Wiji noleh sediluk nang bojone. Mari ngunu wong wedok iku nyawang maneh nang tipi. Diman mbenakno lungguhe. Wong lanang sing biasane milih gletakan iku bengi iki ngancani bojone ndelok sinetron.
“Lha iyo, biasa kan meh seminggu pisan kutangmu anyar.”
“Sik akeh. Lagian modele gak onok sing anyar.”
“Model opo? Kutang lak ngunu-ngunu ae modele.”
“Gak yo. Kan onok sing rendo, onok sing…”
Wiji nyawang bojone maneh, gemes. Diman mung mesem.
“Gak. Sampeyan luwe ta?”
Wiji ndelok bojone ketok aneh bengi iki. Wong wedok iku akhire mateni tipi, milih turu.
“Mak, umbas cepeda.”
“Lha iku sepedamu kate dingge opo, wong wis nduwe.”
“Yo iku garek dicoplok ae. Ngko njaluk tulung Pak e.”
Tomin nyurung sepedae nyedeki bapake sing lagek ngumbah sepeda motore nang ngarep omah.
“Dicoplok lodane, Pak.”
“Wani ta roda loro?”
Tomin manthuk. Diman neleh selang banyu. Wong lanang iku njupuk obeng trus nyopot roda tambahan nang sepedae Tomin.
“Ojo adoh-adoh, lek rame minggir.”
Tomin sing wis mulai iso sepedaan atek roda loro iku ketok gliyutan pas njajal sepedae. Ning jenenge arek cilik, semangat pingin isone gedhe. Arek cilik iku ora wedi malah ngguyu-ngguyu.
Diman sing durung mari lek ngumbah sepeda motor iku mbengok soko ngarep.
“Iku lho, onok tukang kredit langgananmu.”
“Lha lapo. Aku lho wis gak nduwe utang, wis lunas kabeh kreditane.”
“Kae tontoken, dirubung wong akeh kae. Ketoke nggowo barang anyar.”
“Lapo? Gak. Sampeyan pingin ta?”
“Gak. Iku onok daster ketoke, dijembrengi karo ibune Doni.”
Dipameri bojone, Wiji sing mau ora pingin malih penasaran. Wong wedok iku akhire metu, moro nang tanggane sing lagi rame ngrubungi tukang kredit.
“Goro-goro sampeyan, Pak,” omonge Wiji karo mecucu.
“Lha lapo? Wong apik ngunu.”
“Iyo apik, tapi kan malih nduwe utang maneh.”
“Yo mene dilunasi ae, gak usah kredit.”
Wiji sing lagek njajal daster anyare iku langsung nyawang bojone. Diman sing gletakan epok-epok ora ngerti. Wiji mubeng-mubeng, ndelok awake dhewe soko koco.
“Iki kaine adem, Pak, enak.”
“Warnane yo apik sisan, resik nang kulit.”
“Mene dilunasi, Pak?”
“Mau iku yo onok kutang anyar, Pak, tapi iki dhisik ae lah.”
Wiji selot bingung. Bojone ora koyok biasane.
“Yo sisan tho, mene mari digawe diumbah.”
Wiji lungguh nang pinggir kasur. Tangane ndemok bathuke bojone. Diman sing mau merem-merem kaget trus melek.
Wiji ora nyauri, wong wedok iku ngrungokno bojone.
“Sepeda lanang ki penak, Mak, luwih kuat. Ngko lek kene lungo-lungo Tomin iso lungguh ngarep nduwure tangki kae, mburi ombo dingge awakmu.”
“Ho oh, tapi sik apik, Mak. Lek sepeda lanang anyar, model saiki yo larang.
sampeyan seneng. Wong sing mbayar yo sampeyan tho?”
Wiji merem. Wong wedok iku wis ngerti opo’o kok bojone rodok aneh wingi-wingi. Tibake pingin ganti sepeda motor.
“Nyilih kalungmu ya? Hehehe.”
“Hehehehe. Suk tak balekno kok.”
Diman mesem. Wong lanang iku seneng. Wis suwi pinging
tanggal 10 niku mantun piyambak.ning penyakit kaya ngene iki akeh tunggale je.. :*)0(: *"uncalke sapu
tanggal 10 niku mantun piyambak.ning penyakit kaya ngene iki akeh tunggale je.. :*)0(: *"uncalke sapu korek gone mas Roso"* mudeng aku.... soale wis
November 16, 2015 | wongedansurabaya	“Ambung.”
“Kok gah sih, gelem.”
“Gelem no, wong pacaran ki ambung-ambungan.”
Joko nyengir. Arek lanang iku mari ngeterno Andro sekolah langsung ngilang. Koyo sing diomongno Mbah Idah, arek lanang iku saiki sregep ngapeli Nanik, pembantu anyar sing omah majikane sebelahan gang karo omahe bulike.
“Aku kate nang mburi sik.”
“Lapo? Kene ae.”
“Wayahe adus iki, ngko lek telat seneni aku.”
“Lha iku wes ayu mosok gurung adus?”
“Guduk aku. Ngadusi maksude.”
“I love you,” omonge Joko karo ngalih.
Nanik ora nyauri, arek wedok iku mung mesam-mesem karo ngremeti klambine.
“Koen gak pingin kerjo nang luar negri, Las?”
“Kan onok emak. Golek modal sing
koyok ngene. Aku yo pingin nabung tapi saiki sing penting cukup ae, gak mikir aneh-aneh.”
Dian ngguyu. Rambute sing dowo disisir atek drijine sing cilik dowo.
“Mbuh, ketoke sing iki aku sayang temenan. Aku wis suwi gak
“Lha segone ndi? Kosong ngene mejone.”
“Yo wes dientekno anakmu brarti.”
Eko sing kaet teko soko kantor akhire lungguh. Wong lanang iku wis lemes, luwe. Marni sing mau mung nyauri soko kamar metu.
“Luwe,” omonge Eko melas.
“Biasane yo nang warung ae. Lek ditinggali gak tau dipangan.”
“Sampeyan lek koyok ngene iki mesti ngko mburi-mburine gak enak. Lapo maneh saiki? Onok sing meteng?”
Eko sing mau lemes langsung jejeg. Marni sing wis pindah nang pawon ora ketok rupane. Ora let suwi wong wedok iku metu karo nggowo kopi.
“Gak. Koen kok ngunu sih,” saure Eko karo nyandak kopine.
pacaran, Wiji karo Diman kerep umpreng-umprengan. Seje karo kanca-kancane sing lek lagek tukaran kaya sinetron nang tipi-tipi, Wiji karo Diman maine
diri mlompat saka jembatan. Ora mati, mung bundhas wong kaline pas asat. Bunuh diri ning goblog, ora didelok kaline jeru
alias nesu. Lek wes ngunu biasane salah siji ngalah. Embuh dijawili, dijaraki utawa ditukokno panganan, lek sing nesu Wiji. Lek sing nesu Diman, biasane diambung kaet mari. Nesu opo golek bathi asline, sing jelas senenge kaya ngunu arek loro iku.
Sore iki Diman ngapel nang kosane Wiji. Biasane dijak mangan bareng, ngobrol diluk terus mulih. Ning seje karo sore iki. Kaet Diman teka, Wiji meneng ae. Diman sakjane ngerti lek mesti ono opo-opo ning milih meneng ae.
“Loh, iso ngomong ta?”
“Opo?” takone Diman.
“Sampeyan sayang aku gak?”
Iku maneh. Sing ngene iki mbuh wes
“Koen sayang aku gak?” takone Diman ujug-ujug.
Wji nyawang arek lanang nang sandinge iku. Sediluk.
“Lapo meneng? Gak sayang?” takone Diman maneh.
Muslimat ingkang kulo hormati ugi.Hadirin hadirat sedoyo ingkang rawuh ingkang
sedaya saget rawuh wonten ing Majlis ingkang mubarok punika kanti keadaan wilujeng mboten wonten alangan setunggal punopo-punopo.Shalawat ugi salam mugi kunjuk wonten kersanipun junjungan kita Nabi agung Muhammad SAW ingkang kula soho panjenenganipun sedaya ajeng-ajeng syafaatipun minaddunya ilal akhirah. Amin allahumma amin.Hadirin hadirat sedoyo ingkang kulo hormati. keparengo wonten ing siang punika kulo nglumantaraken susunan adicara wonten ing siang
Mauidhah Hasanah8. Penutup/do'aWangsul dateng acara ingkang ongko sepindah inggih punika pembukaan. Monggo adicara wonteng ing siang punika kita bikak kanti waosan suratul fatihah, mugi-mugi kanti barokah waosan suratul Fatihah mangkke dados sababiyahipun lancaripun acara pengaosan wonten ing siang punika. Biridhoillah al-Fatihah...Adicara ingkang ongko kaleh inggih punika waosan ayat-ayat suci Al-Qur'an. Ingkang bade dipun waos sederek . . . . . . . . . . . , wekdal soho panggenan kulo aturaken sumonggo.Adicara ingkang ongko tigo inggih punika waosan Yasin. Ingkang bade dipun ru'usi Ibu . . . . . . . . . . . , wekdal soho panggenan kulo aturaken sumonggo.Adicara ingkang ongko sekawan inggih punika Tahlil. Dumateng Bapak . . . . . . . . . . . , wekdal soho panggenan kulo aturaken.Adicara ingkang saklajengipun inggih punika sambutan sakeng Bapak Kepala Desa. Deneng Bapak . . . . . . . . . . . , wekdal soho panggenan kulo aturaken.Adicara ingkang saklajengipun inggih punika istirahat. Wekdal istirahat dipun isi . . . . . . . . . . . Adicara ingkang saklajengipun inggih punika Mauidhah Hasanah. Katur dumateng romo kiyai . . . . . . . . . . . , wekdal soho panggenan kulo aturaken.Mekaten mauidhoh hasanah wonten ing sonten punika, mugio enten manfaat dateng kita sedoyo. Amiin.Adicara ingkang terakhir inggih punika penutup. Monggo adicara ing siang punika kita tutup sesarengan kanti waosan hamdalah.Saking kulo mbok bilih wonten kirang langkungipun kulo matur, kulo nyuwun pangapunten ingkang sak katah-katahipun.
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Di Jawa Timur Meliputi :
Kumpulan guyonan khas jawa timuran sing dijupuk tekan milist dan para kolektor banyolan :) by gembulz aka irpus
sikile sing ngidhek ranjau darat. Yo ambyar, rek, sikil sing sebelah tengen. Untung kanca-kancane cepet nggawa Mat Pithi nang barak, dadi jik isok ketulungan nyawane. Perkara sikile sing tengen, yok opo maneh, wong ancur mulai ngisore pupu thithik sampek ngisor. Cobak rodok munggah thithik, isok kantong menyan sing gondal gandul iku katut bablas. Begitu tekan barak, langsung diupokoro mbarek dokter-dokter bedah sing ahli. Sikile sing karek thithik jik isok ditulung, tapi disambung mbarek sikil liya, sing wonge wis mati. Kanibal, ngono, lah...
thithik lak malah tambah gaya, lah, wong tentara mulih saka perang. Isok digawe crita. Jugak kelire kulite sing rodok gak patek podo. Mat Pithi ireng, sikil gajulane rodok putih. Wis, yo gak opo-opo. Wong yo nek dines kan nggawe clono. Nek ndik omah, ya sarungan. Sing penting sikilan, gak nggawe kruk. Mat Pithi onok meh sewulan ndik rumah sakit (wis diusung saka barak sing ndik garis depan). Durung isok mudhun, ngenteni sambungan sikile waras. Mat Pithi ya wis lumayan marem, gak perlu nggawe kruk engkuk-e. Bareng wis waras, Mat Pithi wis mulai dines maneh. Mlakune tambah gagah, masiyo rodok pincang thithik. Tapi jik
pirang-pirang dina iki Mat Pithi nek nguyuh mesti golek nggen sing rodok sepi. Lha lak isin, se. Wong angger nguyuh mesti ngglundhung, kok... Gak kuat nandhang wirang koyok ngono, Mat Pithi njaluk ketemu mbarek dokter sing ngoperasi sikile mbiyen. Wong wis suwi, ya rodok kanglena ketemune. Barang ketemu, Mat Pithi nyritakno nasibe sing dialami sak iki. Doktere terus mbukak arsipe. Ndeleki data-data sing tau dinggo ngoperasi Mat Pithi mbiyen. Ketemu, wis .... Tibak-e critane ngene. Sikil sing dinggo nggajuli sikile Mat Pithi sing ancur mbiyen iku sikile arek wedok. Lha nek pas katene nguyuh, sikil tengen sing sikile arek wedok iku njaluk
Tapi sak iki Mat Pithi kepothokan. Lha yok opo, wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene gigawe nambakno untune sing lara. Bioskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo mbayar dokter gigi.
Ndik jalan Sasak, onok dokter gigi sing omahe gak patek adoh. Sing siji
Nursalim wis kadhung kemakan omongane dewe, yo kepeksa gelem ngladeni
Didelok ndik ruang tunggu, endi arek iki. Ya, uwis.... Kapan-kapan, Nursalim mbarek Awad ketemu, wong pancen sak tonngoan ae. Sering ketemu. Awad crita, nek dek-e tahu ngopeni pasien sing
Awad kaget, 'Arek-e ireng, klambi
dituntun anake mergo gak eruh dalan. Teko ndhik dokter mata langsung lingguh ndhik ruang tunggu, anake dikongkon mulih "Wis kono muliho, koen ngrewangi ibumu. Mari ditambani mengko aku isok mulih dhewe", anake langsung nggeblas mulih. Bojone ndhik omah nunggu suwe Mat Pithi
Pak, pak..lha koen nunggoni sampek jam-jaman ya gak bakal dipriksa. Lha iku ndhik lawang onok tulisane
pedhes maneh. Tapekno Mat Pithi tambah soro. Yo'opo gak soro lha nek eruh panganan dudu cangkeme sing
sing jenenge pacarane arek sak iki, gakcumak dulat-dulit, tapi yo dulak-dulek. Kathik milih enggon ae yo ndik losmen barang. Cobak, opo maneh singdidulek-i nek wis ndik kamar arek loro. Pisanan kedadeyan, abuk-abukan sampek lali, ngantek wong loro uda bareng, terus dulinan mama-mama-an,papa-papa-an. Jenenge wong lali, yok opo se....,kedadeyan, wis. Bareng wis mari, saropah kaet eling, nek wis
ikiwis gak suci, wis kenek noda', kanda ngono ambektambah banter nangise.
Mat Pithi langsung nyaut : 'Perkara noda ojok kuatir,dik. Aku duwe produk sing jenenge
bisa bahasa jawa Cilikane Mat Pithi, wis ketok nek calon arek mbeling. Kira-kira umur 5,durung sunat. Nek nguyuh, wong pancen 'kupluk'-e manuk-e jik durung disunat, iyo ae nek nguyuh mesti pating plencar gak karu-karuwan. Kathik nek nguyuh sak enggon-enggon,dadi yo nggarahi pesing kabeh. Man Dul, bapak-e Mat Pithi, yo rodok mangkel ndelok ndik endi-endi uyuhe Mat Pithi pating ciprat gak karu-karuwan. Tembok-tembok pesing kabeh, tah, wis. Sore-sore, man Dul nyeluk Mat Pithi, diajari nguyuh sing tepak,cek gak njibrat kono-kene. "Cung, koen nek nguyuh ojok terus mak cur ngono ae. Delok-en iku tembok-e kecipratan kabeh mbarek uyuhmu. Lak pesing kabeh,tah,nek ngono iku" "Tak warahi nek nguyuh sing tepak, yo. Rungokno urut-urutane. Kathok diplorotno. Kulit sing ndik pucuk-e pelimu iku pliwek-enNguyuh Ojok lali diwisuhi Kulit sing mliwek mau dikulupno maneh Kathok-e digawe. Yo.Ojok lalilho mbarek urut-urutane mau. Cobak, nek nguyuh urut-urutane mau diunekno sing banter. Mbengok, cek bapak eruh nek wis bener caramu nguyuh" Mulai dina iku Mat Pithi cilik nek nguyuh wis bener. saben
liwat, begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni. "Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali. "Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis. "Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Bunali mulai bingung. "Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun. "Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung. "Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh. "Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh. "Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . ."
Wonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe. Sing dituku tibake daging kalengan gawe pakane kucing. Pas katene mbayar, Wonokairun ditakoni kasire.
"Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing dipamerno ndhik Bunali.
ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung pakane asu.
"Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire.
Wonokairun ambek mbayar biskuit balung gawe asune.
"Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno. Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. " jare Wonokairun.
Pertama Bunali rodhok wedhi, tapi mari dibujuk Wonokairun akhire Bunali
ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis.
"Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun.
"Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung.
"Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh.
"Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok
Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo.
"Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. " jare Wonokairun.
"Lho kok isok ?" jare Bunali.
"Sing pertama mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun
Mari mbayar, Wonokairun mulih katene ngumbah kucinge.
sampeyan Mbah ?" takok Bunali.
"Kucingku mati " jare Wonokairun.
"Lho lak temen tah. Sampeyan iku tak
pasangno sing anyar po'o".
"Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah...!!! " jare Sumar
"Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jeding
po'o cak, eman banyune amber-amber" takok bojone maneh.
"Mbenakno kran ?!!!. Kon
mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omah
Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh
Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi.
"Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek
nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jare
"Lha terus kon nggawekno roti opo..? " Sumar takok
gathik mewek, turuo maneh, iku ngono
ndhang turuo maneh" jare cak Srondhol.
turuo maneh" jare cak Srondhol.
Mari anake turu maneh, genti cak Srondhol sing gak isok turu.
Turkan mbobhot guedhe, wis kari ngitung dino.
Jare konco-koncone, onok dukun sekti jenenge Wak So sing isok mindahno
lorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi.
Pas wis wayahe, Turkan ngeterno bojone ndhik nggone Wak So.
Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek telung
Masio bingung Wak So tetep nuruti panjaluke Turkan
kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas".
Mari ambekan dhowo, Wak So ngepolno tenogone gawe mindahno lorone ndhik Turkan kabeh.
Gak sui ngono bayeke langsung lahir.
Arek telu iki wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.
"Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan pisan" jare Munawar.
Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu iku
Munawar gak moleh tapi langsung nang bengkel mbenakno sekok sepeda montore.
Kelik thok sing mulih omah, langsung njujug kamar.
Mari ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.
Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, "Lumayan rek aku wingi oleh tombro gedhe-gedhe".
"Ayok wis, aku tak melok kon mancing ae" jare Munawar.
Kelik thok sing gak gelem "Gak wis, gathik!!!.
"Soale wingi aku meh konangan.."
posted by irpus | 10:56 PM
"Rp. 200,000" Sore-sore jam 3 onok tamu teko omahe Cak No.
"Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok tah ?" jare tamune.
"Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik cak.." jare bojone Cak No.
Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih.
"Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan
pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken" jare Kusen ambek ngetokno seket
Pikire bojone Cak No, mek disun
Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak... gae bonus", jarene.
Mari ngono Kusen terus pamitan alasane kesuwen ngenteni Cak No gak teko-teko soale katene arep onok urusan liyo.
"Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene
"Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik." jare Sudjak ndhik bekas pacare.
"Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong tah ?" bojone mulai purik.
"Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu terus dijak sir siran sampek
Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.
"Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku
dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh.
njero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.
"Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing
temenan cik gak getun" jare jine.
Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk,"Aku kepingin kulitku malih
Pas mudhine enak-enak ndungo, moro-moro Mbah Jo megap-megap gak isok
ambekan, raine pucet, tangane gemeter.
Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis.
sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe'e nganggo klambi batik
Lha ndhik sake lak onok titipan surate Mbah Jo tah, waduh selamet iling aku
"Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung tak
sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate".
Mari ngono pak Mudhin ngerogoh surat ndhik sake, bareng diwoco tibake munine..
HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK NGADHEK NDHIK SELANG OXIGENKU !!!
posted by irpus | 10:53 PM
tanda jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an.
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,"Gak salah tah, sing ngesun mau
"Adem-adem ngene enake ngombe yo" jare Uwar.
"Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe ?" jare
"Yo tau se, jarene lek ngombe
Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus keturon.
Isuke pas Uwar tangi, rasane awake sueger kuat.
sueger pisan. Kon gak teler tah ?" jare Joko.
"Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh
gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae sak
"Lho opoko masalae ..?" Uwar
"Whuik jerune...," jare Sakri
"Watune kurang gedhe be'e, cobak kelopo" jare Nasip.
"Sik golek sing luwih gedhe maneh," jare Nasip.
Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu lobang.
Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone...
"Cik jerune lobang iki.." jare Sakri
Moro-moro seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk arek loro.
Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
"He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!'',
"Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku" jare Nasip.
"Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku,
sampeyan ning ?'' Jare doktere.
Yuk Jah terus cerito, "Iki lho dok, wis sak wulan iki aku malih ngentutan.
Sak jam isok ping sepuluh aku ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ".
"Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.
"Wis enakan tah ?" takok doktere.
nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet. Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."
Kukila tumraping tiyang jawi, mujudaken simbul panglipur, saget andayani renaming penggalih, satemah saget ngicalaken raos bebeg, sengkeling penggalih. Candra pasemonanipun: pindha keblaking
swiwi kukila, ingkang tansah ngawe-ngawe ngupaya boga, kinarya anyekapi
ing bab kabetahanipun. Dene kukila ingkang sampun pikanthuk ing bab kabetahanipun, kukila kala wau lajeng wangsul dhumateng tuk sumberipun, asalusulipun, inggih punika wangsul dhateng susuhipun, ambekta kabetahaning gesangipun.
March 25, 2015March 25, 2015 | wongedansurabaya	Karikatur karya Benny Rachmadi
“Aku tak melu arisan ya?”
Diman ora nyauri. Wong lanang sing wis ngantuk iku nerusno lek merem. Wiji mecucu. Awake sing mau lurus saiki miring madep bojone. Anake lanang wis merem kaet mau.
“Pak…” omonge Wiji karo ngelus-elus lengene bojone.
“Yo arisan. Lumayan iso ngge nabung. Sesasi pisan.”
“Pingin nabung yo nabung ae. Melu arisan lek pas gak onok duwit yok
Ora oleh sauran sing penak, Wiji akhire meneng. Wis suwi pingin melu arisan kaya tangga-tanggane. Sakjane omongane bojone ora salah, ning ben Wiji njajal nyelengi mesti ono ae. Akhire njebol celengan. Pikire ngunu lek arisan kan karo wong akeh, dadi ono gelem ora gelem kudu nyisihno duwit. Kudu mbayar.
Masio ora diiyani bojone Wiji pancet melu arisan. Pikire wong ora akeh ae, iso nyisihno ben sasi. Sesasi rong sasi arisane lancar, masio jenenge durung metu Wiji seneng. Wayah arisan, ibu-ibu sing melu padha nggawa jajan, klambi, make up. Ora mung arisan, saiki padha dodolan. Ora kudu langsung lunas, iso utang alias dikredit. Diman sing akhire ngerti bojone melu arisan yo mung meneng ae.
Sore iki wayahe arisan. Tomin sing ndelok emake wis macak njaluk melu.
“Gak oleh njaluk jajan lho.”
Ibu-ibu wis padha ngumpul. Lek biyen sing melu ora patio akeh, saiki kebek. Lek biasane mung klamben sak onone, saiki jor-joran. Klambi sing paling apik digawe, emas-emasan ditokno kabeh. Opo ae sing iso dipamerno digawa. Wong akeh ngumpul, akhire yo nggosip barang. Panggon arisan ora gantian, ning manggon nang Balai RT.
“Gak melu sisan ta, Ji?”
“Pingin sakjane tapi gak onok duwite.”
“Wong padha karo arisan, sesasi pisan kok. Lagian iki yo sembarang, sak onoke.”
Wiji meneng, mikir. Wong wedok iku ditawani melu asuransi.
“Yo aman lah. Mosok koen gak percayo mbek aku?”
Wiji meneng maneh. Mulih arisan wong wedok iku sik mikir. Dheweke ora kerjo, mung bojone thok. Saiki anake sik cilik, ning ngko lek wis mlebu sekolah butuhe mesti selot akeh. Wiji yo kerep krungu masalah asuransi. Kate ngomong bojone paling yo padha lek nyauri. Akhire wong wedok iku meneng ae, ora sido takon.
“Ojo lali mene wayahe mbayar arisan.”
Awan-awan, Siti dolan nang omah. Wong wedok sing ngajak Wiji melu asuransi iku ancen kerep dolan.
“Gelangmu kok apik?” takone Wiji.
“Ho oh. Wingi asuransine Dewi
“Lha kok ngge tuku gelang?”
“Lha mlebu SD kan wis dibayari bapake. Yo tak pek duwite. Iki kan yo nabung jenenge. Emas-emasan lak iso didol maneh.”
Wiji manthuk-manthuk. Siti, tanggane, iku ancen terkenal seneng ubet. Opo ae dilakoni. Biyen wong wedok iku dodolan klambi nang pasar, ning ora suwi. Ganti mbuka warung, mung oleh rong sasi mandeg. Saiki wong wedok iku dadi bandar arisan karo ngumpulno duwit saka wong akeh. Ono sing asuransi, investasi, macem-macem.
“Aku yo seneng. Pingin tuku maneh sing kaya ngene, dadi akeh kae, Ji. Iso krincing-krincing.”
Siti nyawangi gelange karo mesam-mesem. Sakjoke dadi
perlu budhal kerjo. Duwit mlaku dhewe. Seje maneh karo asuransi.”
Wiji ngrungokno karo nerusno lek setriko.
“Misale yo, koen ngewei sak juta ngko duwitmu iso mbalik rong juta. Luwih malah.”
Nang njero atine Wiji, opo mergo iku Siti iso kaya saiki, nggawe barang-barang apik.
“Dadi kene sing ngewei modal ngunu lho, Ji. Nah, ngko duwite kene dibalekno karo bathine, bagiane kene utuh ditambahi untunge.”
“Yo suk ae lek onok duwit.”
Mari saka omahe Wiji, Siti pindah nang tangga sebelahe. Kate melu asuransi dingge anake ae durung keturutan, opo maneh kate melu investasi. Arisan melu siji ae ora ngomong bojone. Penting ora ngganggu kebutuhan omah, Wiji nyisih-nyisihno dhewe.
“Wong wedok lek dikandani ngeyel yo kaya ngene iki dadine.”
“Nabung ki ndok bank kono. Kabeh-kabeh dipingini, kabeh-kabeh dijaluk. Saiki malah duwit anake ngge sekolah katut. Lek wis ngene trus yok opo?”
“Aku gak ngerti lek bakal kaya ngene, Pak, huhuhu….duwitku…”
Isuk-isuk kampunge Wiji geger. Lik Rah nangis gero-gero mergo duwite digawa mlayu. Wong wedok iku melu investasi sing ditawakno Siti. Duwit tabungan, emas-emasane dikekno mergo pingin oleh untung. Tibake Siti minggat, sak anak bojone.
Wiji ora nerusno lek omong. Wong wedok iku rumangsa salah nang bojone. Masio ora akeh, dheweke yo melu kenek. Arisan sing wis oleh patang sasi iku mbuh yok opo nasibe. Ning dibanding tangga-tanggane sing kenek akeh, duwite digawa mlayu Siti, duwite Wiji ora sepiro. Mung melu sak arisan, selawe ewu sesasi. Mergo akeh sing kapusan, perkarane Siti digawa nang pulisi. Tibake ora mung wong sak kampung, ning nganti tangga kampung sisan.
“Yo wis, kate diapakno maneh.”
Wiji gedheg. Sedinoan Wiji ora doyan mangan mergo ora penak karo bojone.
“Wou…kuru koen ngko. Mangan sik kono.”
“Yo apiklah, cek ndang sugih ngko.”
“Kelon ae lek ngunu,” omonge Diman.
Lagek ae wong loro iku cekikikan. Tomin sing wis merem ngentut banter.
“Gusti! Mbok pakani opo anakmu, entute bosok ngene.”
CANDHI JAWI LAN CANDHI BELAHAN.
ana paraga kang asring disebut yaiku Waita lan Puyengan. Waita lan
Damarwulan kang asring kanggo gerongan ing gendhing kang nyritakake nalika Damarwulan pamit marang
nganti saiki ora dikaweruhi. Miturut kapitayane masyarakat Sumur Upas mau arupa dalan winadi (jalan rahasia) kang njedhule ana ing Gunung Lawu.
Saliyane barang-barang gerabah uga ditemokake watu kang nduweni wok (bolongan) kaya dhakon, mula diarani Watu Dhakon. Gambar-gambar: Candhi Kedhaton, Sumur Upas kang ditutupi karpet abang, tembok-tembok kuna lan Watu Dhakon.
Hindhu, uga nduweni reca kang asipat agama Buddha. Reca kasebut karan Sang
Buddha Sare. Reca kasebut nggambarake lelakone sang Buddha Gautama nalika
jajanan tradisional kipo. Sampun ngantos kipo ical saking Kotagede awit sakingn lindhu ageng rikolo
empuk : empuk, lunak; empuk rembugé : enak
jiwandana : jenis tembang gedhe; jiwangga : jiwa raga, jasmani ruhani; jiwaretna : jenis tembang gedhe; jiwatma : jiwa, atma, ruh
punggel : potong, putus, patah
Jakarta, nglarastenan – Bengi iki aku pengen banget mampir ana angkringane mbah Mo. Aku kaya ana sing nuntun, lan pengen banget ngombe jahe panas lan mangan sate ndog gemak (puyuh, red.) sing dipindang. Apa maneh saiki angkringane tambah rame kawit ana orjen tunggal pinangka ‘live-music’ kanggo nglipur para penikmat angkringan.
Ing jroning lagi nglaras tembang saka penyanyi lan para penyumbang, dumadakan surem-surem katon kaya ana piyayi putri sing ora asing kanggo awakku. Ora salah maneh, pancen Sumiku kang wis sawetara ilang.
Pancen, ora gampang anggonku balen karo Sumi, akeh pangorbanane. Amarga anggonku tresna marang Dik Sumi, dadi apa wae tak lakoni. Kayata menehi beselan (suap) marang Ibune Dik Sum ben kersa ngrayu putrine bale karo aku.
Pokoke, sing penting aku iso balen maneh karo Jeng Sum kaya wingi wingi. Mulane nalika iku aku tuku martabak endog spesial kareme Ibune Dik Sum, lan mangkene iki aturku marang Ibune Jeng Sum nalika semana.
“Bu, nuwun sewu punika kagem wedangan!” aturku marang Bu Tami, ibune dik Sum sore iku. Utami Woro Sembodro, iku asmane. Nadyan wis setengah sepuh, bu Tami isih katon garise nalika isih timur ora kalah ayu karo dik Sum. Bu Tami, kang nalika timur lahir lan ngupadi kepinteran ana gisike segara kidul, yaiku ing daerah Wonogiri sisih kidul.
Bu Tami malah kepara isih sedulur karo bulik Sri Woro sing daleme saiki ono Ngadirojo. Bulik Sri kagungan putri, asmane Welas Widi Nugrahaeni. Sumi kepara kanca kenthele Welas, mulane
PANGUDARASA – MOLIMO: Mobil Murah Marahi Macet Margi!!!
ILMU PEMANIS | SEDULUR PAPAT KALIMO PANCER.COM
PUSATNYA SOLUSI ILMU SUPRANATURAL TERPERCAYA	About
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: DHAGELAN
skip to main | skip to sidebar
KESENIAN - KEBUDAYAAN - PARIWISATA - KEARIFAN LOKAL BANYUMAS
mrene wae.. mengko tak suguhke spaghetti nganggo kacang
Selanjutnya ada saudara-saudara halus yang dipanggil sebagai :
Rum 4:4 | Wong sing nyambutgawé ya wis sak mestiné nèk nampa bayaran, iku upahé enggoné nyambutgawé, dudu pawèh.
Rum 4:44Wong sing nyambutgawé ya wis sak mestiné nèk nampa bayaran, iku upahé enggoné nyambutgawé, dudu pawèh. Last Verse
"Ana" iku ana amarga ana "ora ana". Apik iku ana amarga ana ala. Bungah iku ana amarga ana susah. Guyu iku ana amarga ana tangis. Sugih iku ana amarga ana kere. Bener iku ana amarga ana luput.
Saiki apik sesuk bisa dadi ala. Saiki nemu bungah sesuk nemu susah. Saiki bisa ngguyu sesuk mung mecucu. Saiki diarani sugih sesuk bisa kere. Saiki diarani
Tembung 'sesuk' minangka katrangan saperang wektu anggonku kudu nunggu. Bisa kajangka sejam, sedina, seminggu, sesasi, setahun, sewindu, lan sak teruse. Ya iki cakra manggilingan, rodha kang mubeng, kang nggambarake kahananing urip.
Wengi iki aku nyoba nggatekake sepira suwene rodhaku mubeng, budhal saka ndhuwur banjur bali menyang ndhuwur maneh, utawa suwalikke. Banjur dak temokake yen rodhaku mubeng sak ubengan saben 3 tahun. Telung tahun kapungkur mengisor, banjur dina iki mengisor maneh.
Hmmmh.... kesel... Kepriye carane uwal saka cakra manggilingan iki? Sedhela mendhuwur, sedhela mengisor. Sedhela mukti, sedhela susah. Sedhela waras, sedhela edan!
Yo mung kalamun laku kanthi tuhu, ngrumangsani mawa sidhem premanem, mula aku banjur bisa mangerteni : IYA IKI AKU URIP. Sanalika banjur tuwuh pangarep-arep ing budi : "Ora sepira larane ketindhih kasusahan iki yen sedhela maneh aku weruh yen aku bakal nemu kabungahan". Utawa bisa uga diwalik : "Sepira kepenakke kabungahanku, yen sedhelo maneh aku weruh yen aku bakal nemu susah?"
Coba den priksani cakra manggilingan sira... Temtu saben jalma manungsa nduweni ukuran kang beda...
Yen sukma wus pecat raga, apa kang bakal ginawa?
Manungsa mono mapane amung sadrema... nora liya amung ngunjal mangsa.
Jaman pancen wus owah, ukuraning bebrayan manjalma sapa sira sapa ingsun.
Kang ginawa suk yen wus pecat raga yaiku saprangkat gangsa kang cinipta, kang amung bisa nembang sora tanpa swara...Donya sing digadhang - gadhang amung bisa nyawur kembang...
lunga yen tan wruha,ingkang pinaran ing purug,lawan sira aywa nadhah,yen tan wruha rasanipun,ywa nganggo-anggo siroku,yen tan wruh ranning busana,weruhe atakon tuhu,bisane
gedhe endi sira,lan jagad saisinipun,tan sesak lamun lumebu,marang ing jro garbaningwang.
apa katon ing sira,umatur tebih kalangkung,datan wonten ing kadulu,uwung – uwung awang – awang,ing saparan-paran ulun,datan mulat kilen wetan,kidul elor ngandhap luhur,ing
lebay…! biasa wae lah, ora usah digawe-gawe… ha... ha...”.
Suraosipun : Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
cilik loro moro dijak wong nang tangerang, ngislamno wong wedok bojone wong kristen njaluk tak rabi, aku diarani ngrebut
tau opo g diarani ngrebut bojone wong perkoro nyekel keislamane wong wedok seng kudu dirabi wong islam cek iso tetep islam?hukum islam sama kristen
maneh perasaanku jubahe ambek surbane bapake syeh abdul qodir Al jiilani warno biru enom nggilap tak gawe soale aku diceluk nang masjide syeh abdul qodir, aku gurung ngerti artine ngimpiku. kabeh
dibaiat sak gurunge Alloh seng ngangkat langsung. dadi g usah neko2 dulur. maturnuwun, omomgane Rosul ojo digawe gawe
luwih malah nggo buka programe wae....nek dibanding saiki....
dewe....Plesetan yo kang..... wit so-melinjo kuwi....yen dipenek pancen lunyu tenan....tenan wis....@Pang Limo Sinta:wkwkwkwkwk......kereennnnnnn....memang kerennnn.......aku dadi kelingan dek jaman th.2005....pas pisanan ngetren flashdisk......regane larang tuenanan....mung 128MB kuwi regane 415.000,-....njur kancaku tuku
tit....@wiwid:siiiiiip.....sip...sip.....ayo dha bersyukur....saben ana komputer anyar....yo dituku....sing lawas didol wae....coba...dipikir bareng yooooo.....yen tuku komputer anyar misal regane 2yuto....dinggo 1/2 th wis metu anyar neh...koyo kandane Camat Gimbik...didol 2nd isih payu siji seprapat....berarti kan...tuku anyar neh mung 750 to?? rasah kudu ngetokke 2yuto maneh....sing pisanan anggep wae....modal karo ngeden....koyo aku dhek mben....@suggest:leres....jenengan.....teknologi komputer
Moore...pokoke marai ngiler...kaya kandane kang camat gimbik....aku ya rumangsa ketinggalan adoh...sejak pensiun tahun 2008.....generasi Core aku gak paham....siki aku isane mung ngenteni lungsuran saka adi-adi-ku....trus tak-nggo nge-net wae....isaku mung kuwi saiki.....
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.05, 2 Januari 2017.
February 28, 2012 | wongedansurabaya	Mari adus Ndemin gede langsung nggawe seragam. Rambute
sithok iki, pikire. Ndemin 2 sing sik nangis dineng-neng, dikon turu maneh. Tapi kadung mangkel, wes tangi sisan arek cilik iku gak gelem. Akhire malah Ndemin 2 jaluk gendong.
“Wingi jaluk bekal wes digawekno, saiki mekso jaluk sarapan bareng. Arek sik
makani ingon-ingone Paijo sing krungu rame-rame mlebu ngomah. Wong lanang iku ndelok Ndemin 2 nang gendongane Narti rodo kaget. Biasane yahmene anake nomer loro iku sik turu.
“Opo tho, yahmene kok wes rame?” takone.
“Takoni iku anakmu. Adeke sik turu malah ditangis ngene ki,” saure Narti.
“Lha iki sing ngomong Bu Guru lho Mak. Yo kudu manut,” belane Ndemin.
“Diomongi opo karo Bu Guru?” takone Paijo.
“Karo Bu Guru lek isuk, sak durunge budal sekolah kon sarapan disik. Bareng kabeh sak keluarga.”
mung suarane krungu lek bayi iku dolenan dewe. Paijo mlebu kamar trus nyandak bayine iku. Saiki kabeh wes kumpul nang pawon. Ndemin gede mesem, marem. Cepet-cepet arek iku ngentekno sarapane. Bekale wes dilebokno nang tas.
“Salim, Pak, Mak,” omonge Ndemin karo ngelungno tangane.
“Kesambet setan sisan arek iki,” saure Narti.
“Wes ta lah, Mak, lak apik sih ngene ki,” omonge Paijo.
“Biasane yo gak, langsung mlayu.”
Mari salim nang bapak emake, Ndemin ngajak adike salim sisan. Arek cilik iku sik nesu, gak gelem salim karo mas’e. Ndemin sing gak trimo langsung ngeret tangane adike trus mekso adike iku ngambung tangane. Ndemin 2 sing dipekso nangis maneh, mangkel. Mari Ndemin 2 ganti Ndemin 3. Bayi iku manut ae polahe yo gak ngerti opo-opo.
Mari sak isuk nggareng, Ndemin 2 akhire gelem meneng. Opo maneh lek gak dirayu karo es, senengane. Mari ngombe es arek cilik iku dolen nang tonggone. Tonggone sing seumuran de’e wes muleh sekolah. Onok sing pre-school onok sing wes TK malahan. Nang omah Narti kaet ae mari lek umbah-umbah. Ndemin 3 wes turu maneh. Paijo budal kerjo mari sarapan mau. Onok koncone
langsung nelehno popoke bayine. Ndemin 2 disawang. Opo maksude arek iki, batine.
“Lha kan aku emakmu, bapak bapakmu. Lha mosok kate diceluk
diceluk mamah karo papah ngunu?” takone Ndemin 2.
Narti mesem, ngguyu malah. Opo maneh, batine.
“Malah ngguyu. Iki kan jaman modern, Mak. Mosok sik onok sing nyeluk emak karo bapake mak’e, pak’e?” Ndemin nerusno takonane.
aku tak nyeluk mamah papah yo?”
Narti ngguyu maneh. Anake ki onok-onok ae. Sing gede isuk-isuk geger jaluk sarapan bareng, saiki adike melu-melu ngrenggik sisan, jaluk nyeluk mamah papah.
“Lha lapo sih? Gak usah melu-melu kancane. Ngene
Ndemin 2 sing krungu bapake wes muleh langsung mudun soko kasur, marani Paijo.
Paijo nyawang anake. Kupinge gak salah. Anake iku mari nyeluk de’e pah. Durung mari lek bingung, Narti metu soko kamar.
“Papah Paijo sik kesel, ojo ditakoni ae. Dijupukno ngombe kono no,” omonge Narti nang Ndemin 2 karo mesam-mesem.
Paijo selot bingung. Bojone melu edan, pikire. Ndemin 2 mlayu nang pawon, njupukno pak’e ngombe.
pingine mulai saiki nyeluk Papah Paijo, gak pak’e maneh. Gak gaul jare,” omonge Narti karo ngempet ngguyu.
“Ho oh, Pak, eh Pah.”
Paijo ngguyu banter. Onok-onok ae pikire.
“Mamah Narti wes mari lek umbah-umbah?” takone Paijo nang bojone.
“Jelas. Papah Paijo ngko budal macul maneh ga?” ganti Narti nakoni bojone.
Lanang wedok iku akhire ngguyu-ngguyu dewe. Ndemin 2 sing ndelok pak’e karo mak’e ngguyu maleh bingung. Suwi-suwi de’e mangkel soale pak’e karo mak’e terus-terusan nyeluk papah mamah karo guyon, digawe guyonan.
“Pak’e nakal. Mak’e yo nakal!” omonge Ndemin 2, mangkel.
“Kok pak’e? Papah Paijo,” saure Narti.
Paijo karo narti ngguyu-ngguyu maneh. Ndemin 2 sing ndelok pak’e karo mak’e gak mari-mari lek ngguyu selot mangkel. Arek cilik iku ngadek trus ngaleh.
“Pak’e mak’e edan,” bisike karo metu,
DailyBungong JeumpahilmanfirdausNGELMU IKU KALAKONE KANTHI LAKU [KGPAA MANGKUNEGARAN IV, SERAT WEDHATAMA]Catha
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: GENDHING BANYUMASAN
Petrus Claver (1803-1841) inggih punika satunggiling misionaris ingkang ngladosi para budhak kulit cemeng ing Cartagena (sapuniki Kolumbia).[1][2] Petrus miyos ing Spanyol lan lulus saking Universitas Barcelona.[2] Salajengipun, panjenengaipun nggabung kaliyan Ordo Yésuit lan makarya ing kitha Cartagena.[2] Cartagena dipuntepangi ing wekdal puniku minangka pasar budhak, inggih punika papan dol-tinuku budhak-budhak kulit cemeng saking Afrika.[2]
Kahanan ing mrika mrihatosaken sanget saéngga Petrus ngladosi para budhak-budhak kasebat.[2] Panjenenganipun manggèn sesarengan para budhak, mundhutaken panganan lan obat-obatan, sarta ngèngetaken para majikan supados
budhak-budhakipun kanthi langkung saé.[2] Petrus ugi njalin persahabatan kaliyan para budhak kanthi cara mbeta pamertal ingkang saged wicanten basa lan dhialèk Afrika, sarta mawartosaken Injil dhumateng budhak-budhak puniku.[2] Petrus ngladosi para budhak salaminipun sekawan dasa taun lan dipuntepangi minangka "bapa para budhak kulit cemeng".[1]
^ a b A. Heuken. 1985. Ensiklopedi
Yayasan Cipta Loka Caraka. Hal. 249.
^ a b c d e f g (id)Bernadette McCarver Snyder. 2001. 115 Kisah Santo-Santa yang Mengasyikkan. Yogyakarta: Kanisius. Hal. 108-109.
Kapatèn 1654Santo lan SantaYesuitRintisan topik Santo lan SantaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
SarduSvenskaKiswahili	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.00, 13 Sèptèmber 2016.
~ Lintang ing Gesang ~: Dadio Banyu..., Ojo Dadi Watu...
Dadio Banyu..., Ojo Dadi Watu...
yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
October 2, 2013 | wongedansurabaya	Iki crita mbalik maneh jaman Tomin sik cilik.
“Mak,” celuke Diman sing mari mulih kerjo.
“Kemping yuh, wis suwi rasane gak kemping.”
Wiji sing lagek lempit-lempit klambi ora nyauri. Wong wedok iku sik umek karo klambi sing mari dientas saka jemuran.
“Lek tak pikir awake dewe kurang piknik. Awakmu lak saiki senengane bengak-bengok,
Diman meneng. Sakjoke rabi, opo maneh wis nduwe Tomin, dheweke sing biyen senengane kemping ora tau maneh.
“Lha anakmu yok opo?” takone Wiji ndelok bojone meneng ae.
“Yo dijak. Justru maksudku ki cek anakmu ngerti rasane. Diajari kaet cilik ngunu lho, Mak, lek kemping ki penting cek suk gedhe areke mandiri, gak manja.”
Wiji nelehno daster sing kate dilempet nang pupune. Matane nyawang bojone sing saiki lungguh nang sandinge, nang pinggir kasur.
“Koyok gak ngerti anakmu ae. Wong lek dijak lungo lak onok ae, sing sambat kudu ngising, sumuk, ngelak…”
“Lha yo justru iku, mumpung areke sik cilik diajari. Ngko lek ngerti rasane kemping, biasa bersatu dengan alam yo gak ngunu maneh, gak ngrengikan.”
Wiji meneng. Asline ngunu yo pingin iso dolan-dolan kaya biyen, blakrakan teka endi-endi ning wis nduwe anak ngene ki
“Gak usah adoh-adoh, Mak, sing cedek-cedek sik ae. Suk lek wis rada gedhe, areke yo wis biasa lagek dijak rada adoh. Ya?”
“Cedek iku nang ndi?” takone Wiji.
Diman mesem. Penting bojone wis setuju ae liyane gampang. Wong lanang iku ora nyauri, mung mesam-mesem dewe.
“Malah ngguya-ngguyu? Ditakoni kok.”
“Tenang ae, ngerti beres wis,” saure Diman.
Dina sing ditunggu-tunggu wis teka. Masio dudu pegawe ning Diman milih malem minggu lungane. Wiji kaet sore wis nyepakno kebutuhane anake. Sega karo lawuh yo wis disiapno nang rantang. Tomin cilik dijaketi, dikei kupluk anget karo sepatuan.
“Budal yahmene ki lak yo selak ngantuk anakmu, Pak,” omonge Wiji nang bojone.
“Gak, lek wis nang nggone lak seneng ngko areke.”
“Lha yahmene gurung budal. Iki ngko ditumpakno montor lak langsung merem areke.”
“Jare sopo numpak montor? Mlaku.”
Wiji menteleng. Tiwas wis diiyani, macak mening-mening lha kok dijak mlaku. Durung ngko anake mesti nggendong, sido gempor.
karo rantang. Diman nyangklong tas gede sing mbuh opo isine. Masio rada nyesel, ora ngerti tujuane nang ndi, Wiji melu ae ngetutno bojone.
“Wis teka!” bengoke Diman.
WIji menteleng. Duurng mlaku ono limang menit be’e bojone wis mandeg. Ora mung iku, wong wedok iku yo plonga-plongo ndelok opo sing nang ngarepe. Tenda wis ngadeg rapi. Nang ngarep tenda dikei kloso. Samping kiwa tengen tenda ono obor saka pring. Sepedahe Tomin diparkir nang samping tenda.
“Gusti, ngerti ngene lak gak usah ngowo bangkelan sakmene akehe tho, Pak,” omonge Wiji mbareng ngerti lek kempinge mung nang mburi omahe mara tuwane.
Diman mesem. Nang kampung omahe wong tuwane Diman ancen dudu sing paling apik, biasa malah ning mung omahe bapake Diman sing ono pekarangane, sik nduwe lemah. Pak’e Diman sing asli saka ndeso ancen kaet biyen ora pingin kaya tangga-tanggane sing omahe ditembok kabeh. Garai mumet jare, kaya dipenjara.
“Sip gak?” takone Diman.
“Cip,” saure Tomin cilik.
Diman seneng. Wong lanang iku ora mari-mari lek mesem. Wiji sing ndelok bojone seneng yo melu seneng. Batine yo enak ora adoh-adoh, lek anake rewel yo gampang masio sik rada nyesel nggowo bangkelan sakmunu akehe.
“Lha iku tasmu isine opo, Pak?” takone Wiji.
“Lha kate pirang taun lek kemping cek akehe gawananmu?”
cukup dadi penerangan. Lampu mburi saka omahe bapake Diman yo ketok melik-melik. Yahmene bapak emake mesti wis anteng nang ngarep tipi,
karo Wiji nggletak karo nyawang anake sing mubeng-mubeng mancal sepedae.
Wiji karo Diman langsung tangi krungu bengokane anake. Ora mung iku arek cilik iku yo nangis banter.
“Pak, anakmu, Pak,” bengoke Wiji ndelok anake.
Tomin cilik sing mau enak sepedahan ora ndelok ono peceren, got adah buwakan banyu reget gaweane mbahe. Diman nyandak anake sing ngluprut kabeh awake. Ambune ora enak. Arek cilik iku terus ae nangis. Diman karo Wiji langsung ngowo anake mulih.
Krungu suwara rame-rame emak karo bapake Diman sing durung turu langsung moro. Ndelok putune nangis, reget, mambu ora enak emake Diman langsung jenggong.
Diman karo Wiji meneng ae, ora nyauri.
“Ojo didusi banyu adem. Kono ndang digodoknya banyu
Ora let suwi trus turu. Emake Diman sik ae ngomel.
“Sampeyan iku,” omonge Wiji nang Diman pas mara tuwane wis mulih.
“Kok aku? Yo koen barang,” omonge Diman.
“Lha sopo sing ngambung disikan mau?”
“Lha koen njarak. Lapo lambemu maju-maju? Lek gak njaluk ambung trus njaluk opo iku mau?”
“Njaluk duwit!” saure Wiji karo mecucu.
Kegowo suasana romantis nang njero tenda Diman karo Wiji
August 24th, 2010 at 04:58	| #13
nganu pak kaose sing TJAP KOEPOE mboten di dum nopo pak
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: AKSIMUDHA
~ Lintang ing Gesang ~: Ngelmu Rasa
panjenenganipun HADROT SYEKH HAJI MUHAMMAD SIROJUL ARIF. Mugi Alloh ngersaaken keslametan lan Ridho marang panjenenganipun guru kito Muhammad Sirojul Arif..Amien ya Robbal Alamin…Hai menungso kabeh kaweruhono ing maknane lafadz Bismillah.Jalaran saktemene bismillah iku dadi kawitane perkara lan dadi pungkasane sekabehane perkara, lan dadi kawitane sekabehane Kitab. Awit saking kitab Al-qur’an tumeka marang kitab liyane. Dadi yen siro arep mangerteni ing sejatine Alloh kudu mengerteni ing isine lafadz Bismillah.• yen siro arep mangerteni ing alam saisine kudu ngerti isine Bismillah• Yen siro arep mangerteni ing wite ilmu kudu ngerti ing isine lafadz Bismillah• Yen siro arep mangerteni ing kembange Ilmu kudu ngerti ing isi Bismillah• Yen siro arep mangerteni alam saisine kudu ngerti isine bismillah• Yen siro arep mangerteni ing ewohe ilmu kudu ngerti ing isine Bismillah• Yen arep mangerteni ing dununge ilmu kudu ngrti ing isine Bismillah• Yen siro arep mangerteni ing sholat kudu ngerti ing sisine BismillahLan yen siro arep mangerteni ing Cekake lan arep mangerteni ing apa wae iku kudu mangerteni ing isine Bismillah. Mula wong lanang lan wong wadon iku wajjib mangerteni ing isine lafadz Bismillah, yen siro ora ngerti lan ora weruh ing arti lan ma’nane Bismillah iku iso dadi Kafir..Tegese mripat isih keling – kelingan isih durung bisa Ma’rifat Billah kang sempurna, senajan wong iku mau sempurna utawa wis kuncoro Alime, olehe mondok wis sewu tahun,lan gurune wis sewu guru,lan kitabe wis sewu kitab lan muride sapirang-pirang. Senajan bisa mlaku ing sajrone bumi lan bisa metu ing awang-awang tampo tumpakan,lan slulup ana in geni tanpo kroso panas, lan biso ngilang lan japa apa wae biso, lan ngibadahe luwih khusuk yen donga opo wae kang dituju teka..Ananging kok ora weruh lan ora ngerti ing arti lan ma’nane lafadz Bismillah lan isine huruf Bismillah iya iku isih Kafir Indalloh senajan wong iku turunan Kyai, Wali, Nabi Pisan iku mau yen ora ngerti ing isine Bismillah uga isih Kafir Indalloh, Islame isih Indannas…Dene yen ngerti lan weruh ing isine lafadz Bismillah senajan wong iku mau keturunan jawa, cina , londo utawa turunan buta utawa danyang lan sapitirutipun iku wis islam indalloh. Mula yen siro pengin dadi islam indalloh mbuh wong lanang utawa wong wadon, tuwa, Enom, cilik, gede, pada estoaken lan temenanan golek pangerten kanggo mangerteni ing arti lan isine lafadz BISMILLAH.Poma- poma aja sembrana lan aja kosih ora ngerti ing isine Bismillah yen ora ngerti ora absah kabeh amale lan ora den trimo dening Alloh mungguh ibadah ora absah mungguh taubat ora den trimo..kranten dereng islam indalloh… BISMILLAHNgawiti ingsun klawan Bismillahirrohmanirrohim…mbuka nerangaken ingsun ing klawan boso jawi Makna lan isine Lafadz Bismillah…1. Alife
anane pengeran iya iku nyatane anane Alloh blaka..Yaiku kang duweni cahyo urip, Urip tunggal kang nguripi yaiku kang den arani Banyu Nur Alif lan den arani Banyu suci sejati lan den arani Ratuning banyu lan den arani Urioe Alloh lan kang den arani Urip Tunggal karo pati, pati tunggal karo Urip.Nalika semono Iku Alloh durung Berahi wujude isih wujud Mahdhi, tegese wujud kang sakweca tgese isih wujud tunggal Urip ,tunggal Rasa, tunggal ora ana liya kejaba Alloh kang nyata iku ya mengkono den arani (LA TA’YUN ). LATA’YUN tegese durung ana kang ngerteni wujude Alloh babarpisan. Tegese wujud dewe tanpo ana kang maujudake , urip dewe tanpo ana kang nguripi, Jumeneng dewe tanpo ana kang jumenengake..jumeneng Mahdhi lan wujd sejati.Dalile “ Kul huwaallohu Ahad…..”Dawuhw Muhammad marang umat kabeh yen satemene Alloh nalika durung berhi tegese durung kersa ndadeake kabeh alam isih wujud tunggal urip, tunggal rasa , tunggal sejati yaiku isine Alife lafadz Bismillah…2. BA lafadz BismillahIku nuduhake anane ( WAHDAH ) DENE ANANE WAHDAH Iku nuduhake Sifat sejati lan kang aran sejatine Muhammad lan ingkang aran HAQIQOTE MUHAMMADIYYAH…Dadi yen ana wong kangngaku Muhammadiyyah tapi ora ngerti ing artine Bismillah, iku dudu Muhammadiyah Haqiqi, lan den arani nyatane Dzatulloh, banjur ana sejatine Nure Alloh lan den arani sejatine nur Muhammad, lan kena den arani nyatane Alloh yaiku kang
wujude wujude apa wae lan sekabehane apa wae barang kang dumadi iku ora liya mung saka BA, lafadz Bismillah.Dadi
Nurulloh BA’ lafadz Bismillah iku den arani sejatine Nur Muhammad. Sawise mengkono Nurulloh lan nur Muhammad iku banjur dikumpulake dadi sawiji ora kena den bedakake babarpisan. Mulane kumpule nurulloh lan nur muhammad iku mau kena den arani kumpule lanang sejati marang wadon seati yaiku kang den
wallohu bikullisaiin alim..”Tegese anane Nur mangan Nur iku mau, krana Gusti Alloh arep nuduhake marang wong-wong kang den kersaake lan dadi conto sopo Alloh marang kabeh menungso yen satemene Alloh iku ngerti marang kabeh barang kang dumadi…3. “SIN” LAFADZ BISMILLAHSIN lafadz Bismillah iku nerangaken anane WAKHIDIYAH yaiku nuduhake anane ALAM 3 LAN ASMA 3 ..Kranten satemene Alam 3 lan Asma telu iku wis ana nang sajrone SIN iku mau…Dene kang diarani ALAm telu
sejati, Muhammad iku sifat sejati, Adam iku asma sejati yaiku nyatane Rosul, tegese kang den karepaken Rosul iku nyatane Nur kang urip saking Nurulloh yaiku nyatane Adam Adam iku kang dadi Bapake menungso kabeh.
IDHOMI. Dene kang den arani Roh idhomi iku nyatane arane menungso sejati yaiku sejatine kang jineten marang sejati ne lan
asmane Alloh yaiku nyatane Asmane Dzat Mutlak. Tegese nyatane Muhammad kang dadi Ganthine Dzat kang Nyata..Dadi Dzat sejati
Alloh iku tan Asma Alloh, Sejatine iku Dzat , Asma ulloh iku Rohman.Tegese Nyatane Muhammad yaiku nyatane
den arani Jisim iku negarane Alloh yaiku telung Jasad Uripe Alloh….Telung jasad Uripe Alloh yaiku den akui wujud tunggal lan den arani Dzat Mutlak..dadi badan sak nyawane nyata tunggal banjur kena den arani Wujud Mutlak…yen mengkono kena den arani Rasa Tunggal lan kena den arani Kalimat Syahadat Loro, tegese wis ngerti sejatine Alloh lan ngerti sejatine Muhammad lan wis ngerti sejatine
tegese wis ngerti sejatine badan lan sejatine Urip yaiku Nyata sejati Bapak lan Biyung jalaran wis ngerti Careme Alif lan Careme Sin…Banjur wis nyata sekale kang den gasakake kayu loro pang siji rupane iku ratune sifat Jalal lan sifat kamal , Sifat Jalal iku Nurulloh yaiku lanang sejati lan sifat kamal iku Nur Muhammad yaiku sifat Kamal iku Nur Muhammad yaiku Wadon sejati..Arane Jalal iku kuwasa ngetokake wesi lan sifat kamal iku ngetokake watu… campure wesi lan watu banjur dadi geni den ibaratajen geni iku campure raga lan Urip yaiku ngaruhane nyata, jalaran ora ana geni yen ora ana watu lan wesi lan ora bakal ana anak yen ora ana Bapak lan Ibu lan ora ana WAKHIDIYAH yen ora ana AKHADIYAH LAN WAHDAH…Jlaran kabeh iku metu saka AKHADIYAH , Akhadiyah nglairake Wahdah, Wahdah nglairake Wakhidiyah, Wakhidiyah nglairake ing
Asma , lan kabeh Alam maqome Af’al…• Ora ana AF’AL yen ora ana Asma• Ora ana ASMA yen ora ana Sifat• Ora ana SIFAT yen ora ana DZAT Jlaran kabeh Af’al ,Asma ,Sifat iku haq-e dzat…mula kabeh mau iku mung kagungane Alloh (Dzat)Dadi yen wis bisa fana Dzat lan Fana Sifat lan fana Asma banjur Bisa Kamal..jalaran kabeh wis balik utawa wis manggon ana Dzat kabeh..yen wis bisa Kamal banjur bisa Kohar tegese Dhohire – bathine wis kumpul dadi sawiji lan kena den arani Lorone Tunggal, Telune
lanang sejati marang wadon sejatiNalika metune wesi lan watu lan campure wesi lan watu yaiku campure Banyu Alif lan Banyu BA’ iku kena den arani INSAN KAMIL ( KAMILUL INSAN )…DENE ARAN Rohim iku aran Asale Alloh yaiku nyatane Badan ngliputi jasad iya aran nyata kang jineten ing sejatine..yaiku ora liya mung saka Sifat Jalal lan Sifat Kamal…wis mung iku wae, jalaran iki larangan kawidar sabdo,larangane kabeh wali, mung kudu isyarat kersane Alloh…ISLAMAyuh siro kabeh pada mangertia nopo sing sakbenere ISLAM iku…kabeh wis pada ngerti islam iku dadi slamet marang kang gelem ngagemi kanthi ikhlas kang den karepaken yaiku Islam indannas ya Islam Indalloh..Dene kang den karepaken ing iki katerangan inggihnmeniko Islam ono loro cacahe yaiku1. ISLAM NAQISIslam naqish yaiku islam sepet supata getih, tegese islam hukum…kang den maksud inggih puniko angger hukume islam wis maca syshadat loro, jalaran dedeke wis
islam makna PASRAH..dadi sak jiwane sak ragane sak dunyane sak akhirate kabeh iku udu tanggung jawabe kabeh wis den pasrahaken marang sing duwe yaiku nyatane Alloh…Ora ngengah babarpisan iya iku kang den areani islam kami lan iskam Indalloh, dudu islam Indannas dudu islam naqish…Mula iki kaweruhana
nekseni, ora ngerti kang den sekseni sholat ora ngerti kang den sholati,lan ora ngerti jeneng sholat, zakat ora ngerti kang den zakati,poso ora ngerti kang den posoni, kajine ora ngerti kang den kajini..mangka
NKaweruhana hai poro menungsa kang wis ngagemi Agama Islamyen Iman setuhune Iman iku den bagi dadi patbelas( 14 ) bagian :1. IMAN AQRORYAIKU imane wong ahli Syereat belaka wis twrimo angger wis ngucapake ing dalil“ AMANTU BILLAHI
ana sajrone ati, ngandel banget anane Alloh, lan kitab Al-qur’aniku wahyu saking Alloh kwpatingake marang kanjeng Nabi Muhammad kangge pedoman nuntun marang umate kabeh. Kang pokoke iman iki yaiku iamn ahli syareat…3. IMAN TASHIQ IQRAARYaiku yaiku iman kang ono ing pangucapane yo iman ing ono Atine lan mbuktiaken mbuhsatitik mbuh akeh wis duwe hubungan kitab iku uga iman wong
marang Alloh kang paring opo kang diseja lan paring dala kang bener yaiku dalane sowan marang ngarsane Alloh, kanthi ndepe-ndepe tapi dereng mangerten marang sejatine Alloh….b. Iman Haqqul yakinYaiku Imane wong ahli toriqoh maneh yaiku percaya marang sejatine Alloh kanthi adab, tegese tata krama lan ndepe-ndepe marang sejatine Alloh , kanthi ngeningaken pikiran lan eling marang sejatine Alloh iku DZAN BILAAKAILIN WALA MISYAALIN, Kanthi ngangge pedoman kitab olehe eling kanthi banget , tegese nganti teka rasa nanging durung tumeke Fana…tegese nganti teka rasa nanging durung tumeka baqo, keyakinane esih didadekake , diwujudake , diuripake , dibisakake, dikuwasakake, dilungakake lan sapanunggalipun… 5. IMAN TAUHID Yaiku imane wong ahli haqiqot maksud kang den karepaken inggih puniko imane wong sing ngeryi haqiqote sejatine Alloh lan ngerti sejatine awake lan ngerti asle, tegese bakale lan ngerti gawenw lan ngerti dadine lan ngerti manggone lan ngerti panggonane lan lungane lan ngerti balike lan ngerti tekene lan ngerti asale maneh…tegese asal Dzat ya balik marang Dzat , aslae siji ya balik marang siji, mapan siji , papan siji , amor siji pisah siji, dadi wujud tunggal, gawe tunggal, dadi ora mlaku ora mandek, ora obah ora meneng yaiku jang den arani iman ihli Haqiqot…. 6. IMAN TAUHIDUL TAUHIDYaiku diarani iman haqiqot percoyo sawijine Alloh,dadi tegese alam kabeh saisine ora ono, tegese alam ora ono ,isine ora ono, jasad ora ono, urip ora ono, wujud ora ono, rupa ora ono, aran ora ono, gawe ora ono, mung Kari Alloh blaka kang Ono..dadi ora loronkari siji yaiku kang den arani iman tauhid , tegese iya mengkono iku imane wong ahli tauhid wong ahli haqiqot kang sejati…7. IMAN MA’RIFATYaiku uga imane wong ahli haqiqot dene iman ma’rifat iku mangerteni bafdan alus kang ana sajrone badan wadak, lan mangerti bakale , gawene, dadine, penggaweane, wijude, rupane jenenge, manggone, lan kang dienggoni, lakunelan kang dilakoni, kang mlaku lan sapiturutipunyaiku kang aran Ma’rifat…Percoyo koyo mengkono iku kena den arani iman Ma’rifat ya ngerti kabeh mengkono iku mau kanthi dibarengi haqiqot lan kena den arani ahli
imane wong kang kudu percoyo marang kang ghoib soale wong kang percoyo iku kudu ngerti disik marang kang ghoib ora absah menyang sejatine Alloh yen durung ngerti sejatine Alloh…sejatine sing diarani “WALLDZINA YU’MINUNA BIL GHOIBI “ YAIKU WONG KANG NGERTI GHOIB lan sing biso “ YUKIMUUNASSHOLAH..”Yen ora ngerti kang ghoib ora bisa iman ghoib ya banjur bisa “YUKIMUUNASSHOLAH..” SATEMENE KANG DEN ARANI Ghoib iku Alloh sing akbar iku A’LAM…yen wis iman Alloh lan Akbar tegese wis kumpul Alloh lan Akbar , sawise Akbar banjur Ghoib, tegse kang den karepaken yaiku Akbar ilang kari Alloh yaiku
Yukimunasshilahberarti durung ngerti ghoib..mula iki kaweruhana sing temenan marang wong kang wis ngerti
den karepaken yaiku percoyo lan eling ora pedot babar pisan…12. IMAN BAQO’UL BAQOYaiku uga imane wong Arifin yqiku sing ora
ngambungi begenggek, tapi yen pinujukaya mengkono ora kena den lakokake yen dilakokake utawa diina, sing alok dibendoni gisti Alloh, mula aja ngina sing deweke ora ngerti..14. IMAN KaMILUL INSANYaiku iman ahli Arifin yaiku terkadang kelakuane kaya wong gendeng kaya wong kepalang ,terkadang kaya wongkere terkadang kaya wong beluntah, wis laku maksiyat terus-terusan perlune angger ben ala ketara apik babar pisan, tur sejatine ngerti “ ISYIQ, ASYIQ, MA”SYUQ, lan kena diarani ngerti wijine antii, tukule antii, wohe antii, dadi wiji maneh lan ngerti kumpule lan pisahe, ngerti kumpule maneh, antii dadi siji, antii wungkul maneh, pokoke diarani iman Kamil mukamiliku dadi awit asal sangka wungkul dadi wungkulmaneh..Wis HUWA Ku ALLOH lan kena den arani dhohire ning komplek sejatine ning Dzatulloh. Dadi AmorAlloh enggone ora
samar iku ana ing tengah- tengah ara-ara tarwiyah ..dadi iaya ning alas, ning koyho, iya ning komplek iku luwih nyamriKang durung ahline ora bisa ngerti marang sejatine wong iku sing iso ngerti ing sejatine wong iku mung sing iso amor Alloh..Wong sing amor Nurulloh blaka, iku uga kelabu imane kamil mukamil,nanging yen biasa maqome ora baqo..DRAJATE MENUNGSO Dene ing tuliasan mengkene badhe nyiratake drajate menungso kang isih oleh pitulung, tegese isih oleh pitulung dening Alloh..1. DRAJAT UBADYAIKU drajate bocah kang isih cilik utawa drajate preaman kang dadi gelem nglakoni perentah krana ana upah..yen sholat ,poso, zakat, kaji, ngaji, wiridan, maca al-Qur’an lan kebajikan liyane kang den kerjani amung ngarep arep marang ganjaran, babarpisan ora ana kang kliwatan, kabeh amale jaluk ganjaran
Dhohir lan Bathine ora duwe pengerep-arep babar pisan kaya mengkonoiku drajate muhibbin. Amung
llohu wayaghfir lakum dzunubakum..”Tegese hai Muhammad umatmu kabeh critanan..Hai umatku kabeh yen temen-temen demen siro kabeh gelem nindakake perintah gusti Alloh kaya olehe ingsun nindakake, siro kabeh bakal den demeni rarang Alloh den ngapura kabeh keluputan dhohir lan bathine 3. DRAJAT MUTTAKINYaiku drajate wong kang wdi marang alloh malah –mlah dewekw iku ngrumangsani dadi kawulo, yen kasi ora nindakake perintahe Alloh kuatir yaen bakal den sikso utawa den bendhoni den uring-uringi, oara krane-a
lil kafirin..”Tegese Hai eling-eling poro menungso kabeh pada mbektia tegese oada nindakake kang dadi perintahe pengeran iro kabeh, iya iku kang dadekake ing wong – wong sing sadurunge iro kabeh…yen pancen siro kabeh iku pada dadi wongkang rakwa wedi marang siksa neroko, jalaran urup-urupe saking menungso lan lan watu..iya iku kang den arani drajate Muttaqin4. DRAJAT SHOLIKHINYaiku drajate wong kang ahli adab,tegese tatakrama marang Alloh dewekw rumangsa dadi kawulane Alloh tunduk marang Alloh..kuatir yen keluputane lan andap asor marang alloh. Nganti ndingkulkake raine tansah eling marang pengeran lan kanthi nyuwun tinarima amal lan tansah eling
mung sayange ora fana sifat, ora fana asma, ora fana Af’al, lan percoyo Alloh iku pengeran iku
kabeh yaiku wongg-wong kmau pada kang pada percoiyo yen Alloh iku pengeran, lan pada nglakoni ing kebecikan lan supoyo wong2 iku mau pada dnduweni bagian suwargo, ya suwargo iku panggonan kang akeh nikmate, nganti saking nikmate iku mau den serupakake kaya miline banyu bengawan lan kabeh nikmat iku mau pinangka kanggo rizqine ahli suwargo kono..5. DRAJAT ARIFINYaiku drajate para Nabi lan poro wali yaiku drajate wong kang ngerti bakale lan ngerti gawene ,ngerti dadine, ngerti omahe, manggone,papane lan ngerti lungane.Wong kang ora ngerti balike, mulihe lan ngerti mapane dadi banjur ora rumangsa duwe bakal, gawe, dadine, omahe, manggone,papane, gawene, nikmate,polahe, wujud rupa lan sapiturute kabeh ora rumangso duweni jalaran kabeh mau mung kagungane alloh…Krana kabeh mung wujud ngadam,sing ngadam wujude, sing wujud ngadame, apa meneh kok ngamale wujud wae ora nduwe,urip ora nduwe. Mula kaya mengkono iku pada ngertenana sing temenan, yen kasi ora mngerti banjur ngaku barang deweke, iku jajal pikiren sing temenan,mumpung durung kebacutlan sopo sing ngerti sejatine Alloh yaiku ngerti sejatine awake dewe banjur bakal ngerti ing sejatine Alloh.ya kaya mengkono iku mula banjur Alloh dawuh mengkene“MAN AROFA NAFSAHU FAQOD AROFA ROBBAHU..”Tegese.. yen sopo wonge ngerti marang awak deweke mangka bakal ngerti ing sejatine pengerane..”ALAM AKHADIYAHDene utawi kang kasebut ing dalem judul AKHADIYAH iku pembahasan kang kaping lima,tegese alam kang isine ora liya kejaba mung Alloh lan kena den arani Alame Alloh..Nalika dereng berahi , alam Akhadiyah iu kena den arani LATA’YUN ,tegese dereng wonten kang ngertos marang sawijine Alloh nalika samana iku kena den arani isih WANGWUNG, lan ono kang ngarani isih GUNG LIWANG LIWUNG mboten wonten nopo-nopo babarpisan sing ono isih Alloh blaka…“ALLOHU WAHDAHU LA SYARIKALAHU..”Tegese ..Nilika Akhadiyah iku mboten wonten nopo-nopo kang enten mung Alloh dewe mboten wonten kangngancani kaduwe Alloh babarpisan..Lan enten keterangan ono ing kitab suci Al-Qur’an..“QUL HUWALLOHU AHAD..”Tegese..dawuhe Muhammad marang umat kabeh ,yen sekatine Ailloh iku nalika isih Akhadiyah, sing wujud iku Alloh Taala dewe, regese nalika Akhadiyah iku langit, Bumi, dereng wonten, kena den arani jagad dereng wonten, srengenge dereng wonten ,kabeh alam uga dereng wonten.Alam dunya dereng wonten, alam akhirat derwng wonten lan kabeh makhluk dereng wonten, sing ono mung Alloh dewe,wujude Dzat dereng wonten Sifat…Sifat isih sifat Jalal dadi isih wujud tunggal,urip tunggal,rasa tunggaltegese wujud dewe tanpa ono kang maujudake, urip dewe tanpo ono kang nguripake,jumeneng dewe tanpo ono kang jumenengake,awal dewe tanpoono kang ngawitake,Akhir dewe tanpo ono pungkasane, siji ora ana wilangan..
sing wujud isih sakweca Alloh Ta’ala yaiku ora liya meneh kejaba Alloh Ta’ala dewe…Dene wujud Alloh Ata’al nalika ing alam Akhadiyah iku wujudiyah tegese wujud padang gumilang ora kaoyo padange srengenge lan ora koyo padange rembulan lan ora koyo padange lintang lan ora koyo padange damar babarpisan…Ora ono kang madani sekabehane wujud neng alam dunyo iki yaiku kang diarani WUJUD NUR,tegese wujud NURULLOH kang diarani NURJATI tegese wujud sejatine Alloh…. ALAM WAHDAH Dene alam Wahdah iku kawitane berahine Alloh Ta’ala yaiku sawijine Alloh TA’ala arep kersa nyatakake AF’Ale Alloh Ta’ala. Nyatakake kuasane Alloh Ta’ala lan nyatakake wujude sifat NURULLOH kang diarani sejatine Nur Muhammad yaiku kang diarani MUHAMMADIYYAH lan kena den arani Sejatine Muhammad..dadi bener orane nyatakake wujud sifat tapi Sifat mau isih sinempen ing dalem Dzat tegese NUR MUHAMMAD iSIh SINEMPEN ing Dalem NURULLOH…Kena den arani Nur Muhammad isih sinempen ing dalem LINTANG JOHAR kena den arani Dhohir isih sinempen ing
ing dalem Ghoib..Dene wujude LINTANG JOHAR iku mau kaya kendil rupane mencorong genine tanpo ono wangwane, ketingal gumantung tapi ora ono cantelane ,ketingal murub tanpo ono sumbune lan tanpo lengo, lan urube ora koyo urube damar ,ora
KABEH..Mula kena den arani wijine kabeh alam iku lintang johar . lan kena den arani wijine kabeh alam iku Nur Muhammad mula mangertia nalika waktu LADZI , tegese kang den karepaken Wektu LADZI iku nalika wektune Alloh Ta’ala arep kersa nglairake Nur Muhammad kanthi sempurno…Tegese arep nyempurnaaken Keberahiane yaiku kersa ngetoake cahyo murub, olehe ngetoake sangka lintang johar kang den arani sejatine Nurulloh, iku mau tumetes dadi roh Idhomiyaiku calon dadi Wadahe Nur Muhammad, nuli ngetoake cahaya putih utawa diarani Nur Putih olehe ngetoake uga sangka lintang johar,
diarani NUR LUHUR, olehe ngetoake yga sangka NURULLOH kang diarani lintang johar iku mau tumetes wujud kaya kaca
kang telu iku mau anjur den dedekake sawiji dening ALLOH…Dene carane ndadekake mengkene Nur
kang diarani Roh Idhomi iku mau kanthi sempurna nuli kena diarani wujud Nur Muhammad iku wis sempurna, nuli diasmani NUR HAYAT MUHAMMAD…Sawise mengkono Nurul hayat Muhammad iku disimpen dening Alloh ana Sajrone
dadi wektu samono iku kena den arani Dzat wis nglairake Sifat tapi pada ngertia satemene Alloh nglairake kebrshinsne kang kaya mengkono iku mung sawijine Alloh Ta’ala Dewelan kersane Alloh Ta’ala dewe..“INNALLOHA KHOLAQO KULLI SYAEIN WAHDAHU..”Tegese….Suwijine Alloh kersa ndadekake opo wae iku mung sawijine Alloh Ta’ala dewe, tegese mung kersa Alloh dewe lan kuasane Alloh dewe…ALAM
den arani Sifat sejati, nurulloh den arani lanang sejati, Nur muhammad Wadon sejati…Dene nalika kumpule Nurulloh lan Nur muhammad iku antarane lawas wis 50.000 tahun kasi ora kena den bedakake kumpule Nurulloh lan Nur Muhammad..Kaya dene kumpule lanang sejati ,arang wadon sejatitegese kang aran Wakhidiyah iku yen di serupakake Wetenge Nur Muhammad, lan kena den arani wetenge wadon sejati.. wektu semono iku metengake sekabehane alam, mula kena den arani kumpule Nurulloh lan Nur Muhammad banjur ana patutane yaiku Kabeh
arani Wujud alam kabeh saisine iku patutane careme Nurulloh lan nur Muahammad..Dadi kena den arani ana alam yen ora ana Wakhidiyah, ora ana Wakhidiya yen Ora ana Wahdah, Ora ana Wahdah yen ora
kabeh iku mau mung Alloh sing Ngagungi, mula aja pisan-pisan ngaku deweke jalaran iku mau kagungane Dzat yaiku Alloh..dadikabeh AKBAR iku kagungane Alloh. Dedi yen wis eling lan wis ngerti banjur dumunung yen kabeh alam lan wakhidiyah lan Wahdah iku mung kagungane Akhadiyah, Tegese kagungane Alloh blaka yaiku kena den den arani sempurna sahadat lan takbir, Sholat, Zakat, Kaji, Iman, Tauhid Ma’rifat ilmu, urip, pati, lan sampurnane sempuna..Jalaran kaya mengkono iku kena den aranni ngerti asale, gawene, lungane, mulihe, dadine, arane, elinge, omahe, manggone, kang dienggoni, papane, mapane, ngerti tekane lan ngerti kang ditekani, ngerti pisahe lan kumpule, ngerti pecahe lan wutuhelan ngerti wungkule..Dene Alloh ndedekake kabeh kang dumadi iku mung sawijine Alloh dewe..“INNA KHOLAKOKUM BILWAKHIDIYYATI KHOLAKTUKA LIAJLI WAKHOLAKTUKAL
mengkeneSatemene ingsun ndadekake ing siro kabeh iku mung sawijine ingsun dewe, lan ingsun ndadekake ing siro Nur Muhammad iku krana pertelane kagungan ingsun lan ingsun ndadekake ing sekabehane kang dumadi iku krana pertalane kagungane iron Nur Muhammad, lan satemene kang nguasani kabeh kang dumadi iku mung Alloh Ta’ala… Dene sawise sempurnane kang dumadi yen Nur Muhammad anatara 50.000 tahun iku sinempen ana Nurulloh iku mau, tumuli sawijine alloh banjur hadir ana arahe Nur Muhammad iku mau Kanthi Dawuh mengkene..“ALASTU BIROBBIKUM..”TEGESE.. Apa dudu ingsun pengeran iro Muhammad..Ing ngriku Nur Muhammad tumuli enggal-enggal matur marang suwijine Alloh..mature mengkene..“QOOLUU BALAA..”Tegese… olehe matur Nur Muhammad mengkene.. Inggih panjenengan dalem punika Gusti pengeran dalem..tumuli Nur Muhammad enggal-enggal sujud marang suwijine alloh Ta’ala rambah kaping lima suwene mangsa sujud iku 50.000 tahunyaiku aweh isyarat yenta kanjeng Nabi Muhammad sak umate calon diferdukake nindakake Sholat 5 wektu ing dalem sadina sawengi…Sawise mengkono tumuli sajine Alloh madep marang arahe Nur Muhammad kanthi Dawuh..“ KUNG FAYAKUN..”Tegese.. ana sekabehane alam ing wektu samono iku sekala banjur ketingal wujude alam, kabeh kanthi jodo-jodo shurah ukure kaya wijude langit lan bumi lan sapitutipu..Iya iku TA”YUN TSANI arane tegese wis
Wakhidiyah.. tegese kang diarani alam wakhidiyah iku suwijine Alloh wis kersa ndadekake sekabehane lam lan wis kersa ngratono sekabehane Alam…Dene Sifate Alloh sawise ana alam Wakhidiyah iku Kahar tegese Murba lan wasesa mula disebut sekabehane alam iku jalaran akeh siji-sijine ,akeh isi-sisine alam, dene kabeh iku kena den arani Wadah, utawa omah utawa den arani Negoro utawa segara..Siji diarani alam Akhadiyah yaiku kena den arani SIRRI, lan kena diarani Batu tegese alam Alloh nalika isih ghoib, yen nalika semono iku satemene alame Alloh kena den arani isih Dzat sejat. Tegese isih wujud MUTLAQ, klawan ITLAkAlloh den arani SIRRI lan isih Bathin krana wujude isih Dzat sejati durung ana sifat, asma, lan durung ana af’al banjur
den arani sifat KOHAR yaiku nyata dadi Qolam sejati, Qolam sejati nyatakake wujude Dzat sejati“LA MAN LAFDZULLOH..”Kang awal iku den arani sifat jalal nyata dadi Banyu yaiku nytakake wujud sifat sejati..“LA MAN LAFDZULLOHU..”Kang akhir iku den arani sifat jamal nyata dadi mangsi yaiku nyatakake wijude asma telu kang diaku wujud tunggal..“HAASYA LAFDZULLOH..”Iku den arani sifat kamal yaiku nyata dadi wadah yaiku nyatakake wujude Af’al kang sawise mengkono banjur NURJATI nglirake NURSIFAT, banjur kena den arani DZAT, dadi kena den arani ana Bapak sawise ana Anak…Dadi sejatine Akhadiyah iku nglairake Wahdah tapi ora ketingal wujude Akhadiyah sadurunge ana Wahdah, ora ketingal wujude Wahdah sadurunge ana Ahkhadiyah,lan ora ketingal Wujude Wakhidiyah sadurunge ana alam arane,ananging Hqiqote Sifat, Asma, Af’al, ora ana maneh kejaba duwene Dazat lan wujude Dzat lan Rupane Dzat lan arane Dzat lan penggaweane Dzat..Mula mangertia yen sejatine Alloh iku Dzat utawa anane Dzat sejati… yen Nur Muhammad iku sifat sejati anane yaiku arane nyatane Dzat Mutlaq..La yen Adam iku anane Rohul jati lan anane asmajati menungso iku anane Roh Idhomi yaiku anane Af’al jati..Dadi Alloh iku Dzat kena den arani anane pengeran ..dene Muhammad iku Sifat lan kena dena arani negarane pengeranDene adam iku Asma kena den arani Kratoane pengeran..• Mula banjur kena den arani alloh iku Dzat, Sifat,Asma, Af’al….. • Dene Muhammad iku kena den arani Wujud, Ilmu, Nur, Syahud…• Dene Adam iku den arani Qolam, Rasa, Urip, Budi…• Menungso iku kena den arani Wadi, Madzi, Mani, Man ikem…- Mula diarani Alloh Dzat, Sifat, Af’al, jalaran Dzat iku tegese bisa nyatakake wujude sifat jalaran Dzat sejati arane…Dene kang den aran sifat Jalal iku Lintang Johar arane, utawa den arani Johar awal , utawa den arani Nurulloh, utawa den arani Nurjati, banjur Nurulloh bisa den nyatakake wujud sifat Jamal yaiku Nur Muhammad…Tegese bisa nyatakake rupane Dzat klawan rupa kang pantes, banjur sifat Jamal utawa Nur Muhammad iku mau bisa nyatakake Asma, tegese nyatakake aran kang tanpo jumbuh..- Dene Af’al iku tegese bisa nyatakake gawe lan penggawean kang tanpo kucina..Dene Nur muhammad olehe diarani wujud ilmu syuhud iku tegese wujud kang bisa nyatakake wujude Dzat Mutlaq yaiku alam kabeh saisine..tegese ilmu iku nyata dadi wadahe Dzat utawa den arani Negorone Dzat utawa diarani Kratone Dzat utawa den arani omahe Dzat tegese Nur iku nyata dadi cahayane Dzat..Tegese Syhuhud iku nyata dadi peningale Dzat tegese nyata dadi kenyataane Dzat- Dene Adam olehe den arani Qolam, Rasa, Budi, Urip, iku mengkene..Qolam iku nyata anane AqolRasa iku nyata anane ElingUrip iku nyata anane Roh urip Idhimi utawa Roh urip anguripiBudi iku nyata anane Pakemi lan wicaralan penggawe kang ketingal mata…- Dene menungso iku olehe den arani Wadi ,Madzi Mani, Manikem iku mengkene..Madzi iku nyatakake Abange NetraWadi iku nyatakake Kuninge NetraMani iku Nyatakake Putihe NetraManiken ikun nyatakake Irenge
Ghoib lan kena den arani sifat sejati, sejatine Sifat yaiku Wahdah sinempen ing dalem Akhadiyah arane.. WAHDAH NGLAIRAKE WAKHIDIYAHIng dalem pembahasan iki badhe den teranngaken masalahWahdah nglairake Wakhidiyah nganti saisine yaiku anane Muhammad nglairake kabeh ALAM kang dilairake sangka Wakhidiyah…“…MUHAMMAD…”Krana lafadz
nyatakake Pengucap Lisan…Mula lafadz Muhammad iku den arani bisa nglaiarake Jisim , jasad wong, jalaran Muhammad iu bisa nglairake Geni, Banyu, Bayu, lan bumi..• Geni bisa nyata dadi kulit ,daging, otott, getih, mula iku mau nyata panas • Bayu bisa nyata dadi nafas, Nufus, Roh, Rasa banjur bisa nyata obah lan usik..•
maneh..nyata anane gigir iya nyata rusak maneh, nyata siku ya nyata rusak maneh..nyata wujud otot iya rusak maneh nyata wujud daging ya nyata rusak maneh..nyata wujud kulit ya nyata rusak maneh..Dene nyata den arani wong iku anane Ambu ikunyata ana irung…Dene anane warna iku ana ing mata..Dene anane rasa iku ana ing Kuping…Dene anane kandah iku nan aing lisan…Dene yen iku mau wis bisa sempurna wis bisa sirna sekabehane sifat 20, tegese wis ora nganaggo sifat 20, sifat 20 wis ana
LLOH..YAIKU tegese elig lan ngerti satememne ora ono pengeran kejaba mung Allh lan eling lan ngerti satemene Kanjeng Nabi Muhammad iku utusane Alloh..2. Ddene kang diarani
wajib ditaati dhohir lan bathine kejaba mung Alloh…3. Dene kang aran Dzikir Haqiqot iku eling lan ngerti isine LAA MAUJUDA ILLALLOH.. Tegese eling lan ngerti satemene ora ana kang maujud sejati lan wujud sejati kejaba Alloh…4. Dene kang diarani Dzikr Ma’rifat iku eling lan ngerti isine kalimat LAA YA’RIFU ILLALLOH..Tegese eling lan ngerti yen satemene ora ana kang ngerti kejaba mung Alloh…Mula mangertia yen satemene siro arep dzikir patang perkara iku kudu asal mlane, tegese ngerti Bakale lan ngerti Gawene lan ngerti dadine lan ngerti omahe lan mngerti manggone lan ngerti papa e la ngerti mapane lan ngerti lungane lan gerti mulihe lan ngerti tekane lan ngerti pisahe lan ngerti kumpule lan ngerti pecahe lan wungkule..Yen wis mengkono banjur kena den arani sempurno yen wis sempurno banjur diarani Dzikir Bathin..Dzikir Bathin iku kudu nganggo perabot lima perkara…1. LESAN2. ATI3. ROH 4. ROSO5. BARZAHCarane praktek iku lesan ngucapake LAILAHA ILLALLOH..Banjur atine kudu eling yen ora ana kang wajib dn sembah lan ditaati kejaba mung Alloh..banjur Roh-e angen-angen lan eling yen ora ono wujud sejati kajaba Alloh lan sejatine Urip iku Uripe Alloh …Banjur rasane iku kudu eling lan ngerti yen satemene Rasane iku Rasane alloh …Banjur Rasane Rasa iku kudu eling Akhadiyah Wahdah lan
isih Ghoib lan anane Alloh nalika durung berahi Alloh iku wujud Mahdhi…2. ( LAM ) lam-e lafadz Al-Bismillah iku den arani Lam Tholabiyah yaiku tanda Alloh arep Berahi tegese tanda yen Alloh wis arep nyatakake wujud Datulloh yaiku katon gumebyar padang tanpa wangenan tanapa wekasan kang diarani Nurul Dzat tegese Nure Alloh kang jejuluk lintang Johar kang bisa nglairake Nurussifat lan kang bisa nyatakake wujude sifat..Ya wektu semana iku kena diarani sifat isih sinemen ing dalem Dzat lan kena diarani sifat isih Ghoib lan kena diarani sifat durung ana, sing ana isih
Tholabiyah lan diarani Lam Tholabiyah lan kena diarani Islamiyah..3. ( BA’ )Ba –e Lafadz Al-Bismillah iku diarani Kawitan, tegese Ba-e lafadz Al-bismillah iku kang bisa nglairake nyatakake Dzatulloh lan dadi kawitane nyatane sifatulloh yaiku nurul Dzat tegese Nurulloh. Nurulloh banjur nglairake wujud…Wahdah iku ketingal kaya wahdah uga gedene tanpo wangenan tanpa wekasan banjur Wahdah nglairake Nur Murub utawa Wahdah iku nyatakake wujude Nur Murub tumetes dadi Roh Idhomi, pinangka dadi wadahe Nur Muhammad, nili nyatakake wujud cahaya Putih, metune uga sangka wadah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nuqoth Ghoib, pinangka dadi rasane Nur Muhammad…Nuli nyatakake cahyo luhur ,metune uga sangka Wa dah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nur Muhammad yaiku wujude kaya kaca bening tur bersih,tur kang mencorong, tur kang padang, rupane agung ,luhur tanpa ana kang mbandingi lan tanpa ana kang Madani, kang diarani cahaya luhur kang dadi wijine sekabehane Alam..Sawise mengkono banjur suwijinw Alloh Ta’ala kersa dadi sempurnakake keberahinane kanthi nganggo cara yaiku ngumpulake Nur Muhammad ,Nuqoth Ghoib lan Roh Idhomi..Dene carane ngumpulakake iku Nur Muhammad kepulas klawan Nuqoth Ghoib , banjur kepanjengake marang roh Idhomi klawan sempurna, yaiku kang den arani Teluning Tunggal,banjur diarani wis sinempen wujude nur Muhammad ,banjur Nur Muhammad iku dijenengi NURUL HAYAT MUHAMMAD , tegese wujud padang tur Urip tur dialem , banjur ketingal nyata sifate Alloh kanthi sempurno yaiku kang diarani TA”YUN AWAL..Sawise mengkono banjur Nurul Hayat Muhammad iku disimpen dening Alloh, disimpen dening Alloh ing dalem Nurulloh dadi kesimpen Nurul Hayat Muhammad ing dalem kamar kakumpulake karo temanten kakung..Dene temanten kakung iku diarani Nur Alloh kang diibaratake lanang sejati utawa diarani Lanang sejati ,dene temanten pitri iku diarani Nurul Hayat Muhammad kang diibaratake wadon sejati utawa den arani Wadon sejati…Dene Kumpule Nurulloh lan Nur Hayat Muhammad mau kasi ora kena den bedakake wujude lan rupane babar
sawise genap 50.000 tahun careme Nurulloh lan NURUL HAYAT MUHAMMAD iku mau banjur Nur Muhammad ketingal Ngandul yaiku ngundulake sekabehane Alam..Tumuli suwijine Alloh ngadep Nur Muhammad kanthi ndangu marang
banjur ana tembung jawa kumpule lanang sejati lan wadon sejati iku den arani RABI, asal mulane miturut nalikane Nurulloh lan Nur Muhammad banjur ana pendangu “ ALASTU BIROBBIKU..” Iku mau..Sawise mengkono banjur Nur Muhammad sujud marang alloh tanda bekti marang suwijine Alloh kang lawase uga 50.000 tahun olehe sujud uga kaping lima (5) dadi saben –saben sasujudan lawase mangsa 10.00 tahun yaiku krana syukur nikmat anane kumpule lanang sejati kang diarani Nurulloh lan Nur Muhammad…Mula kanjeng Nabi Muhammad sak umate iku mau diferdoake sholat 5 (lima) wektu ing dalem sadina sawengi, krana sholat 5(lima ) wektu iku Dadi tanda syukur nikmat anane kumpule lanang sejati marang wadon sejati tegese yaiku Kumpule URIP LAN RAGA…Dene Urip iku den arani lanang sejati ,raga diarani Wadon sejatiMula yen sholat iku kudu eling Urip lan raga iku mung kagungane Alloh yen ora eling kaya mengkono iku dudu Sholat . dadi kang jeneng sholat iku ora kena wujud loro (2) kudu wujud tunggal ,Urip Tunggal mung kari Alloh ,mengkono kabeh isine hufuf BA-e lafadz Al-Bismillah…4. ( SIN ) Sin lafadz Al-bismillah iku nuduhake Ilmu Telu (3) lan Asma telu (3)Ilmu Telu
saisine ,banjur ketingal kagungane Alloh Ta’ala kanthi diweruhi kabeh alam yaiku kang den arani TA’YUN TSANI, dene kang diarani alam kang dilairake Alam Wakhidiyah iku ana
Wakhidiyah inggih puniko :1. ALAM ARWAHTegese wadah isine sekabehane Roh…kang dadi Roh-e barang-barang kang urip kanthi bernyawa. Sekabehane Roh nalika isih di wadahi Alam Arwah tunggal rupane lan tunggal WujudeWujude mung kaya Banyu kentel, rupane putih iku wis mung ngono iku jabeh nyawa …dadi ora ana
siro kabeh luwih bagus lan luwih luhur lan luwih sempurno, jalaran roh iku nalika isih diwadahi ana alam Arwah iku isih tunggal wujude Tunggal rupane, ora ana bedane babar pisan lan kabeh iku mungkagungane Alloh, lamun kasi rumangsa luwih luhur lan luwih bagus lan luwih sempurno iku kleru banget… 2. ALAM MITSALIku uga wadah isine sekabehane Roh kang wis dipisah lan wis dibedakake wujude lan dibedakake rupane, rupane sekabehane roh iku mau sawise ana alam Mitsal ana kang putih, ana kang abang, kuning, lan ana kang ijo lan biru lan ana kang ireng lan kang dadu..Kang wektu semana iku wis diarani pisan karo kang nduweni tegese kang kanggonan Roh iku lan wis dipesti pisan masalah frajad lan sugih, miskine, lan bejane, lan patine uripe, mula arane nalika semana iku wis nrimo pandum nalika semana nampa QUDROT TANJIZI, tegese pesten kang ora kena dirobah mbok kaya apa olehe ngakal wis ora bisa rubah babar pisan…Mula kena den arani…“KHUSNUSSA
madahi oh iku jisim arane lan Roh kang wis diwadahi jisim-jisim apa wae mbuh jisim alus utawa
kang wis wujude rupa menungso sempurna, tegese manungsa sing wis wujude sempurna tegese jisim lan anggota badane wis komplit, roh lan akal wis komplit kang aran kamil insan iku manungso kang wis sempurna sekabehani, bathine, amal lan ilmune, patine lan uripe ..tegese yaiku manungsa kang wis ngerti uripe lan ngerti patine..lan sakseteruse yaiku kang diarani insan kamil utawa kamilul insan…5. ALAM DUNIAIku uga kena diarani wadah tegese wadah kang isie iku mau werna-werna iku ora ana kang luwih nyenengake mungguhe alloh yaiku isine mung sarwo kecewa, mung adon-adon kang sarwo onya, yen sugih iyo sengsoro,iso sugih susah, sugih kangelan, sugih coba lan sapiturutane…Mula satemene manggon ana alam dunya iku mungguhe wong kang ahli Alloh ora ngrasakake krasan babarpisan
neng alam donyo bathine neng alam Kobro yaiku Alloh, dadi yekti Alloh dohir amor wong , bathin amor Alloh , dadi banjur ana longgare dadi wong ahli alloh iku lamun amor makhluk rumangso ora betah…Dene wong ahli akhirat iku uga betah manggon ana alam dunyo jalaran rumangso ora dewe nikmat, kaya-kaya gandrung banget marang akhirat, amarga akhirat ku ana panggonan nikmat yaiku Suwargo..dene wong ahli donya iku wong wedi mati lan wedi akhirat, adoh banget elinge marang Alloh, jalaran saking gandrunge marang perkoro donya kasi lali marang Alloh lan lali akhiratAlam dunya iku keperang dadi
ALAM BARZAH Diarani alam barzah jalaran alam pakewuh lan kena den arani alam peteng. Alam barzah uga wadahkang isine mung begal kang sarwo medeni kanthi nggawe alat. Dadi yen arep nyambah alam barzah iku uga kudu ngawa senjata telu ( 3 )yaiku :• IMAN TAUHID• IMAN BAQO• IMAN KAMIL MUKAMILYen nganthi ora nggawa senjata telu iku mau siro mesti kalah karo begal , ambok sangat amal ngabekti jagat, mawut kabeh merga dalane sing toni iku kleru, sing jurusan mnyang kutho KHUFROTUN MIN KHUFROTUNNARI.., Koncone neng kono amor makhluk mula senjata 3 iku mau saiki golekno
jurusan menyang kutho “ROUDHOTUN MIN ROUDHOTUL JANNATI..”Ana kutho kono omah amor Alloh …kang kateges alam barzah iku luwih rupek, luwih peteng , luwih gawat, jalaran barzah iku alang utawa copotngambah alam barzah iku ora usah sangu dunya, ora usahsangu akahirat, ye sangu dunya bakal ora kanggo, sangu akhirat uga kanggo, sangu amal uga ora kanggo lan ngabot-ngaboti…pawelingku yaiu aja pisan – pisan kasi ora ngambah
yaiku wadah …dene isine wadah kang diarani alam kubur iku ana loro (2 )1.
diarani Roudhotun min roudhotil jannati iku isine wong mukmin lan cuwilane kenikmatan suwargo pinangka
manungso kafir, yaku uripe wong wuto, wong kang tuli, tegese wong wuto iku wong kang ora weruh Alloh lan sing ora weruh bakale lan gawene lan ora weruh dadine, lan ora weruh panggonane, lan ora weruh manggone lan ora weruh kang dipanggoni lan ora weruh uripe lan kang ngeripi lan sapiturutipun…Iya iku kang diarani wong wuto uripe, banjur sasar pada karo wong sing kebegal ana alam barzah, uripe podo ana ing Khufrotin min khufrotinnari.. amor karo uripe jin lan
iku banjur aoa ngambu-ngambuni…8. ALAM AKHIRATDiarani alam akhirat iku wis ora ana alam maneh yaiku alam keri dewe, lan kono kena den arani alam pungkasan iya alam kelanggengan wis ora ana perobahan maneh..iya alam akhirat ikubkena den arani wadah kang isine iku negoro loro (2)..1. SUWARGONegoro suwargo iku dadi negirine wong-wong kang ahli dasarbtaqwa yaiku wong kang“YU’MINUNA BILLAHI WAYUKIMUNASSHOLATI..”Tegese wong kang ngerti nyang asale ,ngerti gawene ngerti dadine lan ngerti wungkule lan ngerti peacahe nganti wungkule maneh yaiku jeneng bangsa malaikat lan para Nabi lan pra wali lan poro mukmin haq….Suwargo iku pirang-pirang omah , omah-omah iku wis pada nggawe nomer dewe-dewe tegese wis nggawe keplak dewe-dewe dadi mug kari nyocokaken keplek de-dwe oara ana kang rebutan nggon lan ora ana kang nesu..2. NEROKONegoro naraka iku negarane syaetan lan jin lan negarane jin kafir lan negarane wong sing kafir…negarane wong sing pada wuta ora bisa weruh asale, ora weruh nggone, ora weruh dadine, ora weruh wungkule, ora weruh pecahe, lan ora weruh wutuhw maneh..Mula wong islam ahli iman ferdu banget usaha mangertani miturut dawuhe kanjeng
banjur nyasar yen wis ana alam akhirat banjur manggon ana nang omah negoro neraka yaiku amor uripe syaitan lan uripe jin lan kabeh wong kang wuto merga duso…ALLOH TA’ALA NGERTIAKEN ILMU
lan Ma’Rifat marang Nabi Adam sawise Alloh ngersaaken ilmu kang kasebut ing duwur mau banjur Alloh ngupulake poro malaikat…Tumuli Nabi Adam diadepake marang para malaikat tumuli suwijine Alloh dawuh marang Malaikat..”Hai poro malaikat saiki siro kabeh pada ngertia Iki lho kang ingsun dadeake Kholifah ing
saiki nerangna ilmu Haqiqot lan Ilmu Ma’rifat marang nabi Adam iki yen pancen siro bener temenan…Tumuli
mengkene “ Duh Gusti kulo ngaturaken kelepatan ,saha kulo sampun bersihaken diri ruh dumateng ngarsa panjenengan dalem bilih sastunipun kulo pancen mboten ngertos menopo-nopo kejawi ingkang panjenengan ngertosaken…mboten wonten malih ingkang ngertos saha wicaksana kejawinpanjenengan dalem…Sawise mengkono alloh enggal-enggal dawuh marang Nabi Adam dawuhe mengkene…“Hai kekasih ingsun Nabi Adam, setemene mula siro sun adepake marang malaikat perlu supaya sira dadi geganti ingsun yaiku nerangake aran ilmu Haqiqot lan Ma’rifat marang para malaikat iku kanthi jelas..”Sawise mengkono tumuli suwijinw Alloh dawuh
satemene angsun iku ngerti marang sekabehane Ghoib-Ghoib kang ana alam langit lan kang ana bumi lan ingsun uga ngerti marang barang-barang
ULAA I INGKUNGTUM SHODIKIN..”(Ila akhirihi)Sawise mengkono tumuli suwijine Alloh dawuh maneh marang para jin ,syaetan kang bangsa iblis supaya sujud marang Nabi adam, tegese supaya pada toat marang nabi adam…tumuli para malaikat matur kasinggihan dawuh, tumuli
toat marang Nabi Adam..Dene jin lan syaetan tegese bangsa iblis tansah mbangkang lan gumede ora ana kang pada sujud toat
FASAJADUU ILLA IBLISA ABA WASTAKBARO WAKANA MINAL KAFIRIN..”Sawise mengkono suwijine Alloh tumuli kersa mulyakake marang Nabi Adam kanthi panggonake ana suwarga …sawise Adam manggon suwargo antara lawase 50.000 tahun tumuli suwijine Alloh banjur dangu marang Nabi Adam..“YA..ADAMU AFTASRIKU FIL JANNATI MAROHA…”Tegese hai kekasih ingsun Nabi Adam, apa wae ta siro butuh ing kanca krana kangge kemareman ira ana suwarga Nabi Adam..”Sawise omangokono panjenengan tumuli anggal matur marang Alloh mengkene..“QOOLA NA’AM INNA ROBBII KHAITSU YASAA..”Duh gusti Alloh panjenengan dalem panjenenagn punika pengeran dalenm , matur sembah nyawun mbok bilih panjenengan kersa maringi kanca dateng dalem…Sawise mengkono Aloh kersa motong iga
mengkene Marang Nabi Adam..“ Hai kekasih ingsun apa tah kang sumeleh ana ngarep iro iku..?Nabi Adam tur njawab “ Duh Gusti kulo mboten mangertos ..” Alloh dawuh maneh “ Satemene kang sumeleh ing ngarep iro iku Iga wekas iro yaiku kang calon kanggo kanca iro ana suwarga kono…Banjur Alloh dawuh “ KUNG FAYAKUN ..” Banju sekal balung iga wekase Nabi Adam iku dadi menungsa sempurna iya
WATAKUUNA MINADDHOLIMIN…”Tegese…Hai kekasih ingsun Nabi Adam suwijine ingsun dawuh rungokeno temenan saiki iga iro kang dadi bojo ira tetepa manggon ana suwarga lan mangana apa wae kang ana suwargo rupa who-wohan sekarep ira Nabi Adam lan ibu Hawa..Dene ingsun larang mung Siji , ojo pisan-pisan Adam lan Hawa kasi nyedak lan ing ikilah kayu kuldi..aja maneh kasi nyekel yen siro kasi nerjang larangan ingsun kelebu wong kang aniayalan bakal sun etokake saking suwargo…Tan kocapa sawise dawuh mengkono antara lawas mangsa 50.000 tahun banjur
kasi meksa marang Nabi Adam supaya metikake oh kuldi, la nalika samono Adam lan Hawa kasi meh kecongkrahan suwe-
sanalika ibu Hawa metu Kopeke…lan kerine utawa sisane who kuldi diparingake marang Nabi adam kanthi ngucap
liya saka who Kuldi ..Nabi adam lan Hawa nduweni sahwat sapiturute iku uga saka who kuldi lantarane…Mula kedadehane syahwat wong lanang iku sak 1/3 ( sapertelon) saking syahwate wong wadon.. Merga olehe mangan who kuldi kangge Adam iku mung 1/3 who kuldi..dene syahwate wong wadon iku 2/3 (Rongtelon) merga Ibu Hawa yen wektu
KAANA FIIHIL AYATI..”Sawise Nabi Adam lan Hawa kaya mengkon0 iku mau tumuli Alloh banjur
marang Nabi Adam lan Hawa hingga Adam lan Hawa dilucuti sandangane saking suwarga kang diagem dening Alloh…Nabi adam lan Hawa dietokake saka suwarga lan dipisahaken antarane Adam lan Hawa kasi ora ketemu lawase kanthi 28 dina yaiku awit tanggal 13 sela kasi 9 besar…Ana keterangan liya disebutaken “SUNAYAH KOIDAH..” tegese 40
mau kanggo contoh yen turune Adam iku yen arep kumpul antarane lanang lan wadon iku kudu kanthi AKAD NIKAH…Sawise Akad Nikah banjur ditemokake iku miturut sejarah nalika Adam lan Hawa di temurunake saka suwarga menyang dunya kanthi dipisah nili ketemu ana jabal Arofah, nalika tanggal 9 basar , nabi Adam lan hawa banjur salaman nuli lungguh jejer wukuf ana kono banjur budal menyang Muzdalafah hingga kasi mekah tanggal 10 dzlhijjah…Mula saiki turun Adam anane manten kudu nikah nuli ditemokake kanthi ditinjaukake marang panggonane kemanten lanang..kiwi panceng miturut sejarah anane Nurulloh lan Nur Muhammad …Mula saiki turun adam kudu mangerteni sejarah Akhadiya, Wahdah , Lan Wakhidiyah supaya ora bisa lali marang Akahadiyah tegese kito aja kasi pisah utawa luput marang Akhadiyah..yen kasi pisah banjur sasar tapi ora bisa kumpul yen ora bisa kumpul
suwijine Alloh wis ngerteaken marang Nabi Adam maslah ilmu haqiqot lan ilmu ma’rifat yaiku diterangake badan-badan alus kang ana sajrone badan wadak…tegese yaiku badan alus kanmg ana sajrone jasad lan anggautane, dingertekake asal mulane lan gawene dadine lan penggaweane…Dene rupa badan alus kang manggon ana sajrone badan wadak yaiku…1. Nafsu AlaumahNafsu Alumah iki nduweni (angin Nafas arane rupane ireng)..dene nafsu Alumah iki abang rupane dene kumpule nafsu Alumah lan Angin nafas iku dadi wujud tunggal, rupa tunggal, Rasa tunggal, wujude kaya menungsa kang luwih gagah, gede duwur, godek brewok, rupane abang ireng,manggone ana waduk, yen ngucap nggorekake jagad, Rasane ngajak
saking Nurulloh…Dumadine nafsu Alumah iku sawise didahar dening ibu Hawa lan Nabi Adam, tekane nafas lan Nafsu Alumah iku kangge Nabi Adam nalika umur( 50.000 Tahun x 2) dadi umure wis 100.000 tahun…Dene kangge Ibu Hawa sawise umur 50.000 tahun…Kangge Nabi Adam sawise ana wetengan 4 (papat) sasi yaiku aran
ora ana badan wadak uytawa wis tekan janji…Janjine yen ngambah alam barzah nalika arep pepisahan antarane Nafsu Alaumah lan Nafas iku ana
awit enom tekan tua kudu terus ngmbah alam Barzahsupaya nafsu alaumah lan Nafas alate peristiwa wektu iku basa luluh lan lebur sampek tekan baline bebarengan jasad jati… 2. Nafsu AmarahNafsu amarah nduweni (angin Tanafas kang Abang rupane )Nafsu Amarah iku kuning Rupane…banjur loro-lorone kumpul dad siji lan iya wujud tunggal, rasa tunggal, wujude kaya menungso rupane
lorone iku uga tunggal panggonane…Panggonane ana Ati,pelawangane ana irung, tunggangane buta, yaiku dadi
lan dadi keteguhan…asal mulane nafsu Amarah iu uga saking who kuldi asal mulane tanafas iku uga saking Nurulloh..dmadine iku kangge Nabi Adam lan Ibu Hawa..Lan turun Adam iku pada karo nafas Alaumah uyaiku aran pengemban syirri lan ora pisah babarpisan ndina wengi..selawase tansah niaya marang badan wadak ..marang keslametan kabeh selagine durung tiba janji lan pisahe kanthi aman lann tresnan-
maneh kumpul ana jasad Jati..3. Nafsu SupiyahNafsu Supiyah iku putih rupane lan nduweni Angin Anfas biru rupane…dene kumpule nafsu supiyah lan anfas iku rupane kena diarani Putih semu biru..utawa biru laut loro-lorone iku tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal panggonane…Dene panggonane iku ana otot, pelawangane ana mata,gawene nuduhake ala lan becik yaiku kang dadi pikirane sekabehane beraja asal mulane nafsu supiyah iku uga saking who Kuldi dadine iku abang karo nafsu Alaumah..Asal mulane Anfas iku uga sangka Nurulloh..daene dadine iku bareng karo Nafas..dene tekane lan lungane lan baline pisan marang jati iku uga karo nafsu Alaumah lan nafas…4. Nafsu MutmainahNasu Mutmainah iku nduweni angin Nufus..Nafsu Mutmainah lan nufus iku uga tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal gawene yaiku dadi keteguhan lan trengginas ngadep marang
dene dadine iku uga bareng karo Nafsu Alaumah..Nufus iku uga sangka Nurulloh dadine iku bareng karo Nufus tekane lan lungane iku kabeh bereng lan baline menyang jasad jati uga bereng…5. Roh JasmaniRoh Jasmani iku dadi roh sekabehane Awak yaiku sejatining sukma arane. Dene gawene iku podo Nafsu Alumah . rupane lan lungguhe tunggal manggon
bareng karo Nafas lan Tanafas…7. RohRohmaniRoh Rohmani iku sukma langgeng arane,
luhur arane, Gawene iku nglayani marang Nafsu Mutmainah ..rupane lan lungguhe lan pujine lan tunggangane karo nafsu
Dene kabeh nafsu Papat perkoro iku kang beda mung Lungguhe..tegese manggone lan penggaweane..Dene roh kudus iku sejatine Urip yaiku Roh suci kang diarani Roh Alloh, kang dijuluki Ratuning Urip, utawa dijuluki sukma sejati, sejatine Sukma lan kang nguwasani sekabehane Roh lan jasad…Mula siro pada ngertia yen kaya mengkono iku kang den arani Ilmu Ma’rifat lan ilmu Haqiqot, jlaran yen ora ngerti kaya mengkono iku banjur ora weruh dununge Urip lan dununge pati lan ora ngerti dununge Gusti lan Dununge kawulo…Sejatine sing Urip iku Gusti lan sejatine sing pati iku Kawula mula mangertia sateneme Alloh lan Muhammad lan Adam iku Tunggal…tegese sorot ukure olehe tunggal lir umpama kaya IWAK TELU ENDASE SIJI…Jalaran Alloh iku Dzat tegese Akhadiyah.. Tegese iku isih wujud Tunggal, Urip Tunggal, Rasa Tunggal, lan kena den arani Dzat sejati, sejatining Dzat…Dene Muhammad iku Sifat teges Wahdah yaiku dadi rupane Dzat…dadi wujude Tunggal karo Dzat..tegese Rupane Tunggal karo Dzat krana Rupane Muhammad iku sejatine Rupane Alloh..Wujude Muhammad wujude Alloh…Dene Adam iku Asma yaiku Wakhidiyah mula ana teluning Tunggal dadi Asmane Dzat…tegese dadi arane Alloh, rupane adam dadi Asmane Alloh, wujude Adam wujude Alloh,rupane adam Rupane Alloh lan jenenge Adam jenenge Alloh…Dadi kena den Arani Adam, Muhammad lan Alloh iku tunggal Wujud, Tunggal rupa, Tunggal jeneng, kaya dene IWAK TELU SIRAHE MUNG SIJI…Mula awak sabuntute iku sejatine mung uteke sirah dadi Alloh iku ya dekene Alloh…Muhammad deweke Alloh Adam dewekw Alloh lan kabeh Alam duwene Alloh…Dadi wujude Alam yo wujude Alloh..Rupane Alam yo rupane alloh…jenenge Alam yo jenenge Allloh gawene Alam yo gawene Alloh…dadi kena den arani Dohire pirang-pirang tapi sejatine mung siji…dadi awal lan akhir,
SYAEING KODIR…”Mula kena den arani iku Alloh, iki Alloh kono Alloh, kene Alloh jalaran sirahe mung siji… DUNUNGE HURUF HIJAIYAH SING WERNANE TELUNG PULUH ( 30 )1. ALIFAlif iku satemene asal saka alife lafadz ALLOH, mula life iku kena den arani kawitan lan kena diarani lif Akhadiyah, lan kena diarani Alif Dzatul Wahid krana Alif iku nuduhake Dzat Sejati lan anane Urip seajati lan anane Akhadiyah iku tegese anane alloh nalika isih wujud MUTLAK klawan ITLAQAlif kang diarani Alif Akhadiyah iku tegese nuduhake anane Alloh isih durung barahi, krana diarani Dzat Sejati, isih wujud Mahdi, tegese LATA”YUN, isih wujud tunggal , Urip tunggal,Rasa tunggal…2. BA, TA, TSA, JIM, KHA, KHO, DAL, DZAL, RO, ZA, SA, SYA, SHO, DHO, AIN, GHIN, FA, QO…Hufuf BA nganthi QOF iku asale sangka sifat 20 ( Rong puluh ) yaiku nuduhake anane sifat sejati anane Wahdah yaiku anane Rupane Alloh…3. KAF DAN LAMKAF DAN LAM iku nuduhake anane amal lan ilmu yaiku nuduhake anane asma tegese anane Wakhidiyah yaiku nyatakake anane AKBAR lan anane Wujude Asma Alloh lan Asmane kagungan Alloh…KAF DAN LAM olehe diarani asal sangka amal lan ilmu iku nudukake anane Wakhidiyah tegese anane Alloh, wis kersa nyatakake wujude Asmane Alloh lan Asmane kagungane Alloh…4. MIM, NUN, WAWU, HA, LAM ALIF, HAMYAH, YAMM nganti YA iku asale sangka martabat pitu (7 )yaiku Nuduhake anane AF’Ale Alloh yaiku anane Alam kabeh lan anane barang –barang kang ketingal mata…MIM nganti YA iku asale sangka Martabar Pitu (7) iku den bagi dadi loro yaiku 1. MARTABAT KODIMMartabat kodim iku Akhadiyah ,Wahdah, lan Wakhdiyah yaiku awit LATA’YUN nganthi TA’YUN AWAL lan TA’YUN TSANIDene Mratabat Qodim iku ana telu (3) 2. MARTABAT MUHADDASTMartabat Muhaddast yaiku Awit lahire lan Ala Arwah ,nganthi Alam Mitsal nganti Alam Ajsam nganti Alam insan Kamil…Dene Martabat Muhaddast iku ana Papat (4) Dene Amal lan ilmu lan martabat iku dadi Dhohir lan Bathin… Amal iku dadi Dhohire, krana amal iku penggawe kang sempurna lan kang nyata…Dene ilmu iku
WAKHIDIYAH iku dadi kalimat“MUHAMMAD…”Mujmal yaiku kang nuduhake kumpule NURULLOH lan NUR MUHAMMAD lan kena diarani NURUDZAT lan NURUSSIFAT…Dadi kalimat “MUHAMMAD” iku dadi iman Mufasil yaiku Nuduhake anane kawula lan Gusti…lan mbedakake anane aran kawula lan gusti …Gusti iku ana Alam Qodim, kawula iku ana Alam Muhadast…Kumpule Gusti lan kawula iku kang jeneng holat tegese Alloh iku Asmane Gusti, Akbar iku Asmane Kawulo…Alloh iku Asmane Dzat Sejati Akbar iku Asmane Sifat sejati…Mula Sholat iku mesti dikawiti takbirotul ikhrom…yaiku ngucap ( ALLOHU AKBAR ) jalaran satemene sholat iku ngumpulake IMAN MUJMAL lan IMAN MUFASSOL..jalaran iman mujmal iku metu saking NURULLOH yaiku mengku saking kalimat Alloh yaiku dununge Alloh ,kang diarani URIP SEJATI… IMAN MUFASSOL iku metu saking NUR MUHAMMAD yaiku mengku kalimat AKBAR yaiku dununge badan kang diarani jasad jati…Jalaran Sholat iku Fardhu ngmpulake IMAN loro iku mau tegese kumpule kawulo lan gusti tegese badan lan Urip mula kudu kumpul iman loro supaya dadi iman sempurna…Yen wis sempurna iman loro mau banjur bisa Bali marang “ASYHADU..” kang nganggo makna suci…Dene ASYHADU kang nganggo makna suci iku TASDID tegese urip langgeng sing tanpa huruf lan tanpa suara utawaa kanggo sifat kang rong puluh (20 )Dene Alam Arwah iku dadi AF’ALULLOH tegese tegese dadi tanda Dawene Alloh…Dene Alam Mitsal iku dadi Asmaulloh tegese tanda arane Alloh Dene Alam Ajsam iku dadi sifatulloh tegese dadi tanda Rupane Alloh..Dene Alam Insan Kamil iku dadi tanda Dzatulloh tegese dadi tanda wujude Alloh…Mula sing ati-ati lan ngati-ngati jalaran sholat 5 (lima ) wektu iku dadi sekare Sholat sejati tegese Sekar iku yen ngasi pritil utawa ceblok iku ora bisa dadi Who…tegese senajan ngucap (ALLOHU AKBAR…) kok kasi ora kumpul kawula lan gusti iu ora diarani Sholat, dadi impmane kembang ora bisa dadi pentil…Tangehe olehe bisa dadi sholat sejati merga yen nganti ora kumpul kawula lan gusti , tegese kawula tetep kawula, lan gusti tetep gusti utawa kang diarani badan tetep badan, urip tetep Urip, banjur ora bisa Iman sepurna ..yen ora bisa bali marang ASYHADU kang manggon makna Suci..Yen siro bisa kumpul kawula lan Gusti yaiku kumpule Iman mUjmal lan Iman Mufassol ..banjur dadi iman sempuna… ayen wis dadi iman sempurna banjur bisa bali marang ASYHADU kang ngangggo makna suci…tegese kena diarani kumpule kawula lan Gusti Ilang Kawula kari Gusti Ilang Muhammad kari Alloh..,Yaiku kang diarani Sholat
konco ing jagad maya, podo2 seko ndeso kluthuk.. hehe 😉
ndeso kluthuk…klutuhuk ning jago ngeblog hehehehe….(aku yo seko ndeso mas….)
April 2, 2008 pukul 7:29 am	@gus dem.. hehe podo wong ndeso
bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaIXBeda lan kang wus santosaKinarilan ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasilSaking mangunah praptiPangeran paring pitulungMarga samaning titahRupa sabarang pakolihParandene maksih
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan.XIISagede sabar santosaMati
muter-muter star soko ngomah arah ngawen, semin, ponjong, RS Wonosari trus arah nglipar bali neng ngomah maneh iki delok perkembangane GK. Sing ra lali neng gone mantan'e disek karo konco liyane nek enek wektune...... lan podo2
...ing wayah dalu ratri padmi sejati, ono kang sumunar kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang
oldid=1012287"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 6 Maret 2016.
njupuk ijazah. Sik akeh barang-barang nang omah lawas sing kudu diberesi. Omahe Surabaya wis payu, wis dibayar karo sing nuku. Wardiman njaluk wektu seminggu dingge mberesi sak kabehe.
“Kok gak ndang budal?”
biasane anak wedoke iku njaluk diterno sekolah. Biasane bareng kanca-kancane. Wis ora ngantor, Wardiman wis perpisahan karo wong-wong kantor, wong lanang iku aku akhire ngeterno anake. Soyo cedek wayahe pindah, anake soyo ngalem. Paling atine rada gelo, batine Wardiman.
“Atu melu, Pak!”
Wardiman karo Wiji wis siap kate budal. Wiji yo wis lungguh nang mburi montore bapak pas adike mlayu saka omah,
helm cilik. Wong wedok iku langsung masangno nang gundule anake.
“Ditutupi cek gak dicakot pithik ngko gundule,” omonge Siti karo mesem.
Wiji sing krungu mung mecucu. Nang sekolahan kanca-kancane Wiji wis akeh. Arek-arek kelas telu iku seneng mergo wis suwi ora
langsung nakoki kancane iku. Ora nyauri, Wiji mung manthuk.
arek telu iku kanca dolan. Opo maneh Dewi, wis suwi tangganan karo Wiji.
“Jare bapakmu metu saka kerjoane ya?”
“Jare ibuku eman. Wis pegawai negeri kok metu. Gajine pasti, oleh pensiunan.”
“Yo jare ibumu la’an. Sing ngerti kan bapake Wiji,” Dina nyauri.
“Lek aku ngunu emoh. Nang ndeso mosok ana mal. Lek bengi peteng, sepi. Jam pitu paling wis padha turu kabeh, makane anake akeh.”
“Jare sopo wong ndeso anake akeh?”
Akhire Wiji nyauri. Arek wedok iku wingi wis tenang ning ketemu kancane maneh nggarai mikir opo suk iso oleh kanca maneh. Kancane bakal anyar kabeh.
“Eh koen ditakonno Ari lho mau. Areke pingin ngerti koen daftar sekolah nang ndi.”
“Nggaya arek iku. Lapo takon-takon barang, kaya lek ngerti iso nututi ae.”
“Iyo sih, wong nilaine elek jare ya.”
Kesel ngrungokno kancane ngobrol ora jelas, Wiji sing lungguh nang bangkune lanmgsung ngadeg.
Nang kantin rame arek-arek sing padha mangan. Sing ora mangan luwih rame maneh.
“Wou…iku areke nang kantin sisan.”
Dina nduduhi lek ana Ari nang kantin. Areke lagek ngumpul karo kanca-kanca lanange.
“Jenenge ae Ari, sok ganteng. Rupane mbladus kaya keset.”
“Opo maneh gayane. Mbencekno.”
Wiji sing risih kanca sik rasan-rasan ae malih mangkel. Dewi karo Dina mesem, cengengesan.
“Tapi lek awakmu seneng gak popo, Ji. Yo ancen ngunu sih modele, mbencekno ya, Din,
Be’e mung modele thok asline gak.”
“Ho oh, lek disawang-sawang yo gak mbladus nemen kok. Dikorahi sithik ae lak yo lumayan,” Dina nambahi.
“Aku luwe,” omonge Wiji rada banter.
Dewi karo Dina cengengesan maneh. Saka adohan Ari ngliriki. Arek lanang iku wis krungu kabar lek Wiji bakal lunga saka Surabaya. Wis dipikir-pikir, masio bakal adohan, Ari pingin Wiji ngerti perasaane. Arek sing gurung suwi sunat iku wis yakin karo keputusane.
“Ji, iku mau Ari jare pingin dolen nang omahmu.”
Pas mulih, Dewi ngomong nang Wiji. Arek wedok iku mau dicedeki Ari. Ari njaluk tulung nang Dewi kon ngomongno lek dheweke pingin dolan nang omahe Wiji.
“Kate lapo? Omahku repot, kate pindahan.”
“Mbuh, mung kon ngomongno ngunu. Pingin
Wiji menteleng. Dewi mesem. Nang omahe Wiji wis meh kabeh kosong. Barang-barang sik kate digawa pindahan wis dilebokno nang kardus. Sing kate didol yo wis dipinggirno dhewe-dhewe. Ibuke, Siti, lagek omong-omongan karo bakul rongsokan.
Wiji ambekan dawa. Dewi pamit bablas mulih.
“Iki wis ibuk pilihi, tontoken ana sing sik mbok gawe gak?”
Mari teka Surabaya wingi, Wiji wis milihi barange. Sak tas, ora akeh sing bakal digawa. Klambine yo wis akeh sing mlebu kardus. Beres-beres rong dina cukup. Mari urusane beres kabeh, Wardiman ngajak anak bojone pamitan nang tangga-tangga. Kaet isuk Wiji karo Doni diajak mubeng. Bengi, wayahe mangan, Siti wis ora masak maneh. Sesuk wis pindahan. Perkakas masake wis diadahi kabeh.
Doni ndilati bumbu sate sing dipangan. Siti mesem ndelok polahe anake.
“Sopo buk kae, kok ana sing dodok-dodok ketoke?”
Siti ngadeg, ndelok nang nagrep. Ora suwi wong wedok iku mbalik maneh.
“Ana kancane kae,” Siti ngomong nang anake wedok.
“Gak ngerti. Gurung tau rene.”
hahahihi, Wiji langsung nembak. Sing ditakoni malah cengengesan.
Batine Ari isin lek bapak ibuke Wiji krungu opo sing bakal diomongno, ning Wiji ora gelem dijak metu.
Ari wis siap saka omah. Ditrimo opo ora, arek lanang iku wis tekad kate ngomong. Nekad. Ora suwi arek lanang iku pamit mulih.
dhisik sing nggenah, suk lek wis gedhe oleh pacaran,” ganti Wardiman sing ngomong.
“Yo gak kudu diiyani, tapi kan iso luwih apik lek nyauri.”
Wardiman mesem. Doni ora melu-melu, arek lanang iku sik keciliken ngge ngerti omongane wong tuwa.
“Mangan sate ae enak,” omonge Wiji karo mangap amba, nglebokno sate
Gambar 3.39 : Ilustrasi Arus Simpang 5 Pojok Benteng Kulon Gambar 3.40 : Graf Simpang 5 Pojok Benteng Kulon Gambar 3.41 : Hasil Pewarnaan Graf Simpang 5 Pojok Benteng Kulon
Sukmana AdiweekEndTraveller, Culinary, Lifestyle and DailyBungong JeumpahilmanfirdausNGELMU IKU KALAKONE KANTHI LAKU [KGPAA MANGKUNEGARAN IV, SERAT WEDHATAMA]Catha
Masio wis omah-omah, jenenge Wiji karo Diman ora tau nglewatno acara pacaran. Kaya jaman biyen pas sing prawan lan joko, wong loro iku mesti nyepakno wektu ngge dolan wong loro. Ora adoh-adoh yo ora suwi-suwi soale wis nduwe buntut ning ajeg. Sore iki Wiji Diman wis janjian kate metu mangan nang njobo. Anake, Tomin, wis dititipno nang omahe mbahe sakwise diadusi.
Wiji sing adus dhisikan lagi macak nang kamar. Diman sing lek adus model teh celup, nyemplung trus mentas, yo wis mari lek adus. Wong lanang iku lungguh nang ngarep tipi ngenteni bojone macak. Sepuluh menit luwih akhire sing dienteni metu. Diman nyawang bojone sing metu kamar karo mesam-mesem.
“Klambi iki ta sing dijaluk wingi,” batine Diman.
“Ayo budal,” omonge Wiji nang bojone.
Diman sing wis siap kaet mau meneng. Ora obah, ora
dhewe nang omah. Tak gorengno.”
“Yo wis tapi mlaku-mlaku sik, mangane ngko ae mulih mlaku-mlaku,” omonge Wiji.
Diman meneng. Disawang maneh bojone sing wis macak ayu.
“Gak usah metu, nang omah ae. Awakku gak enak.”
“Gak sido? Wis ayu ngene. Emoh,” saure Wiji.
“Adem, mari ngene udan iki ngko mesti. Angine wis nggowo banyu iki,” Diman sik alasan.
“Udan opo, wong langite padhang kae.”
Diman muter uteke. Wiji wis mulai mecucu.
slamet akhire Diman ngangguk alon. Diman ngadeg trus mlaku mlebu kamar, Wiji ngetutno. Diman sing wis macak mening nyepot kaose trus murep. Mugo-mugo abang, batine. Wiji nyandak balsam trus mulai ngeroki gegere bojone.
“Gak abang ngene, biasa,” omonge Wiji.
“Lha bolot thok, yo gak ketok,” saure Diman.
Diman ora ndang tangi. Wong lanang iku aras-arasen. Wiji sisiran maneh karo ngoco, mbenakno
ngko mesti ngamuk, ora ngomong yo dheweke ora seneng. Akhire Diman tangi trus lungguh nang pinggir kasur.
“Iyo metu tapi ganti sik klambine,” omonge alon.
Wiji nyawang bojone. Wis ayu-ayu lek macak atek klambi anyar malah dikon salin. Klambi sing kaet dituku wingi sengojo dicepakno ngge kencan karo bojone
lha ketok kabeh ngunu iku lak gak tepak…”
“Ketok apane?” sauté Wiji.
Diman meneng. Wong lanang iku bukane ora seneng bojone macak ning lek ketok semok ngunu iku ora seneng. Oleh ning nang omah ae, ora eruh
"Pancen wolak-waliking jaman, amenangi jaman edan,
ora edan ora kumanan, sing waras padha nggagas, wong tani padha ditaleni, wong
dora padha ura-ura, beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan
Wolak - walik ing jaman | Jongko Joyoboyo
Lia Mas Selo sugeng enjang sugeng pepanggihan malih…mugi Gusti paring Rahayu Wilujeng dumateng kito
Arianna Teoh Lai Poh iku pamenang pamilihan Ratu Cantik Malaysia ing taun 1997. Dhèwèké dianggep sing ayu dhéwé nalika iku, déning anggota juri. Kenya iki bisa basa Melayu, basa Inggris lan basa Mandharin.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 29 Mèi 2012.
“Ilmu opo?” takone Diman.
“Yo mbuh, ilmu kebal be’e.”
makmu mbuh koen ngko, ojo njaluk tulung nang aku.”
Tomin mrengut maneh. Sarunge sing durung dicopot dikrukupno nang gundule. Diman sik umek karo
iku ora enak digawe, mlakune ban rada miring.
“Iki opo mari ditibakno?” takone Diman.
“Mbuh, mak’e paling. Aku lho gak tau sepedaan.”
“Lapo iku malah krukupan koyok maling, raup-raup kono lho. Gek rene, ewangi umba-umbah. Penakmen tangi-tangi malah cangkrukan!” bengoke Wiji saka pawon.
“Iku mau opo wis sarapan, Pak? Gurung kan? Kok kuat kaet isuk bengak-bengok lek gak nduwe ilmu,” omonge Tomin.
Diman ora nyauri. Dibanding Tomin, lek mung perkara dibengoki dheweke wis tuwuk, penake ngomong wis dadi sega jangan.
“Makmu ki asline ceklekan wonge, alus,” omonge Diman.
“Makhluk alus?” sahute Tomin.
“Ndelok wong ojo saka njaba thok. Koen sik enom, kudu akeh ndelok sekitarmu. Sekolah penting, sinau yo penting ning ojo lali kudu peka. Akeh-akeh moco, konco…”
Durung mari Diman lek ngandani anake moro-moro bojone mbengok maneh.
“Min, deloken iku sapa nang ngarep. Celak-celuk kae lho.”
Tomin ngadeg, masio asline sik aras-arasen. Sarunge dicopot trus disampirno nang tali jemuran. Saka samping Tomin mlaku nang ngarep omah. Nang ngarep lawang omahe Tomin ndelok arek cilik loro, lanang wedok. Lek didelok rupane ketoke adik kakak. Sing wedok luwih gedhe timbang sing lanang. Arek loro iku noleh pas ngerti ono Tomin.
“Nggoleki sopo?” takone Tomin.
“Tumbas krupuk, Mas?” takone sing wedok karo nduduhno kresek sing dicekel.
Tomin nyawang arek loro iku gantian. Klambine sing mung kaos karo kathok cekak ketok lecek. Kaose malah nglowoh, ketok lek kegedhen.
“Sak bungkus sewu, Mas,” balene arek wedok iku.
Kaya dielingno Tomin langsung nglagepan. Arek lanang iku pamit kate nyeluk mak’e sik. Ora suwi Tomin mbalik maneh karo mak’e.
“Dodol opo?” takone Wiji.
“Krupuk, Lik. Sebungkus sewu,” omonge arek wedok iku.
Wiji ndelok kresek sing dicekel arek wedok iku. Kresek sing isine krupuk telo dibungkusi cilik-cilik iku ditokno isine.
“Anake sopo koen?” takone Wiji.
Arek cilik iku meneng. Adike sing nyekel tangane mbak’e ketok sentrap-sentrup, nglebokno umbele.
“Omahmu ndi?” takone Wiji maneh.
“Min, jupukno dompet,” omonge Wiji nang anake.
Wiji ngongkon arek cilik loro iku lungguh. Tomin mbalik karo nggawa dompete mak’e.
“Tuku limo,” omonge Wiji karo ngelungno duit limang ewuan.
“Arep jambu?” takone Wiji nang arek sing lanang.
Arek lanang cilik iku nyawang mbak’e. Mbak’e nyawang balik, meneng trus nyawang Wiji.
“Min, erahno jambu kono. Melu Mas Tomin yo, cek dierahno jambu. Enak lho iku, seger,” omonge Wiji.
Nang ngarep omahe Tomin ono wit jambu air sing lagek buah. Biasane tangga-tanggane lek mampir mesti ngerah dewe. Kadang ono sing ngerah saka njaba pager, karo mlaku. Arek cilik loro iku manthuk karo ngetutno Tomin sing mlaku dhisikan. Arek lanang cilik sing mau ketok isin matane saiki ketok amba, seneng. Ndelok jambu sing warnane ijo semu abang gulune langsung ngelek idu, selak pingin ngrasakno.
“Lek pingin mampir rene maneh cek dijupukno Mas Tomin,” omonge Wiji karo mlebu.
Mari ngerahno jambu, arek-areke cilik wis ngalih, Tomin mbalik nang samping omah. Bapake sik durung mari lek mbenakno
ngerti aluse makmu gak?” takone Diman nang anake.
“Kae, incingen ko cendelo. Mesti lek lagi nangis iku.”
Masio ora percoyo Tomin melu omongane bapake. Arek iku penasaran. Matane Tomin langsung amba, ora percoyo, pas ndelok nang pawon mak’e ngusapi luh e. Lambene mak’e ketok maju-maju. Bolak-balik wong wedok iku ngusapi luh e nggawe dastere.
“Kok iso, Pak?” takone Tomin sik ora percoyo.
“Makmu ki gembeng, nangisan. Ndelok ngunu iku lak atine langsung lara, sakno.”
Tomin manthuk-manthuk. Durung tau arek lanang iku eruh mak’e kaya ngunu. Ben dina sing dieruhi mak’e ora bedo kaya garangan, mbencekno, tukang ngomel, akeh pokoke.
“Wis percoyo saiki?” takone Diman.
ngko. Wis diomongi bolak-balik sampek kate suwek lambeku pancet ae njogrok nang kono!”
“Lapo sih, Mak? Ngaget-ngageti ae,” saure Tomin.
“Lapo? Kambine kae lho, kumbahono. Makane ta tangi turu
~ Lintang ing Gesang ~: Serat Jangka Syech Subakir
sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila.
3. Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung
prakawis, kang dihin Ingaranan Tirta, nulya Karta kapindone, Dupara kaping telunya, Kaliyup ping sekawan, jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara.
5. Tirta jaman ingkang dihin, saleksa warsa laminya, Karta kapindo jamane, namung wolung ewu warsa, ganti jaman Dupara mung nem ewu kawan atus, langkung sangangdasa warsa.
6. Jaman Kaliyup gumanti, para Mukminkas angira, kalih ewu warsa maneh, lawan sagangatus warsa, ganti jaman Sengara nenggih wawatesan umur, namung kalih ewu warsa.
7. Lalanjon titahing Widi, laminipun kalih leksa, sangang ewu ing taune, kalanira Nabiyullah, taksih munggwing suwarga, Malekat bangsanipun, sagung para Malekat.
8. Sami wonten ing Rochani, datan wonten kenging pejah, luput duraka sakehe, datan wonten nadah nendra, lan sagung titahing Hyang, wignya ngucap lir jalmeku, tumut langgeng lir manungsa.
9. Lembu ingkang nyangga bumi, isih sekawan sukunya, pramana ati enggone, Nabi ADAM munggwing swarga, lamine satus warsa, wohing kuldi kang tinunggu, Babu Kawa rowangira.
10. Kadukan marang Hyang Widi, tinurunaken mring donya, tanpa sandang sarirane, anuju wulan Mucharam, ing tahun Alip ika, tanah Arab kang jinujug, amanggih kayu satunggal.
12. Samana kalane wiwit, manungsa kena durhaka, kena pati saturute, sagunging wong darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga.
13. Marmanira ana daging, lumrah manungsa kuwasa, nuli salin jaman maneh, gumanti aran Dupara, alam Nabi samana, lumrah manungsa punika, mangan ping kalih sawulan.
14. Gegaman mung tigang warni, panah pedang lawan gada, isih kuwasa punang wong, kono mari ararasan, wong donya lan wong kerat, randuwana duwuripun, amung kari satus depa.
15. Lembu ingkang nyangga bumi, atinggal kalih sukunya, marmane getih enggone, limang ewu warsa gantya, anulya salin alam, jaman wali kang sumuyut, alame wali sadaya.
16. Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes iku, dahar ping kalih sadina.
17. Lembu ingkang nyangga bumi, sukune kantung satunggal, premana neng kulit gone, duwure kang randuwana, kari salawe depa, keneng duraka wong iku, paes katemenanira.
18. Gagaman mawarni-warni, keris towok lawan tumbak, tigang ewu warsa maneh, asalin jaman Sengara, alame Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan.
19. Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa depa, ingkang nyangga bumi rubuh, sukune
neng alam donya, marang Kang MurbengUripe, anenggih mung tigang leksa, tri ewu satus warsa, punika langkung ta ingkang kantun, wus parek ari kiyamat.
25. Yen wus prapta satus warsi, mati wiji kang tumitah, warata ing jagad kabeh, tan wonten tiyang anak-anak, tan wonten jawah niba, wus ginaib mring Hyang Agung, tan wikan ari kiyamat.
26. Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo Jawa, duk taksih dadya wana,
3. Heh Patih Ingsun tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.
4. Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng hardinipun, pilo mujur mangetan, sakilene pulo Bali, Sri Nalendra alon
lumengser gupuh, samekta lajeng bidal, wong rong leksa somah prapti ing muwana kamot ingemot baita.
7. Wus kalayan karsa Nata, yata kang kocapa mangkin, janma kang samya tinilar, aneng jroning pulo Jawi, binadog ing dedemit,
wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan.
14. Sang Hyang Semar aranira, lawan Danyang Togog nenggih, dedukuh wonten ing wana, prenah pucuking kang wukir, Merbabu ingkang hardi, samana kekalihipun, samya ajejagongan, ginenira ting kalesik, Sang Hyang Semar kagyat denira miyarsa.
punapi, dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira.
20. Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya isih wanadri, sepi
Hyang Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng mangkin,
Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung
durung ana, kang umur saleksa warsi, Sang Hyang Semar saurira, yeku kawula puniki, pan inggih dede janmi, danyang tanah Jawa ingsun, danyang sepuh priyangga, titise Jeng Kawa Dewi, kang jejuluk Sang Hyang Maya inggih kula.
24. Sang Hyang Sis inggih kawula, Sang Srinata inggih mami, Durgulowya inggih kula, Sang Hyang Wenang inggih mami, Joyokusumo tuwin, Joko Panduduk nggih ulun, Tuwawana gih kula, Manikmaya inggih mami, inggih kula ingkang paparab Sang Hyang Semar.
cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana.
30. Sang Hyang Semar saurira, sokur jumurung saketi, yen karsane Sri Narendra, ing Rum dawuhing Hyang Widi, kadawuhan ngiseni, ing pulo Jawa puniku, kinen ambubak wana, nanging ta panyuwun mami, inggih kula tumuta ngadani Jawa.
31. Sech Bakir alon ngadika, kisanak kula tuturi, karsane Hyang Maha Mulya, lalakone Jawa benjing, winates ing Hyang Widi, rong ewu lan satus taun, pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus taun durung ratu ora praja.
32. Iku karsaning Hyang Sukma, tataning wong kadi peksi, yen wus jangkep satus warsa, lawan punjul seket siji, Hyang Sukma karya Aji, ing Gilingwesi Kedatun, lawan ing Panataran, niku wiwite Narpati, ajejuluk Maharaja Selaprawata.
33. Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun, wiwite jaman Buda, nayebut ratune sami, pangucape tan
Mendangkawit, satus taun sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara.
35. Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara benjing, paramarta
Dwarawati, poma Kyai iku besuk, poma dika emonga, watese sawiji-wiji, satus taun sirnane karaton benjang.
38. Iku karsane Hyang Sukma, sirnane karaton benjing,
Hyang Wisnu ingkang nitis, ananging ta wekas ingwang, marang andika Kiyahi, alame ratu kalih, awyandika emong besuk, andika wangsul dewa, watesane satus warsi, nuli sirna Hyang Sukma akarya Nata.
40. Kekuta ing Galuh benjang, laminira seket
saking Arab pinangkanya, Ajisoko Sango Aji, pinanjingan ing eblis, ratune ijajil besuk, angaggit sastra Jawa, pan iku kang den leluri, aywandika emong ing sapungkurira.
1. Mung sawidak taun sirna, sang Hyang Sukma anitah ratu malih, sang Prabu Maha punggung, papatih, Jugulmuda angada-on neng sukuning hardi Lawu, karsa pranataning praja, medal adiling Narpati.
2. Satus taun nuli sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus sirna, turun telu jejege karatonipun, nuli karsaning Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.
4. Ki Togog dika arana, Ki Jarudeh ing benjing iku becik, titising Batara Wisnu, poma ywa kongsi pisah, pan jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit.
5. Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran kutanipun, pindah saking Jenggala, satus taun sirnane karatonipun,
rusakira nagri Majapahit besuk, aprang lawan putranira, nulya karsaning Hyang Widi.
9. Nitahaken ratu Demak, akeh sagung para Wali nge Jawi, saking tanah Arab iku, pra sami amemulang,
agama Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.
wiwit iku dumugi ing Matawis, sewu limang atus taun, kutane ing Mataram, kongsi ping pat turunan kang
15. Kekuta ing Wanakarta, sakulone kuta Pajang winarni, sugih rowang ratunipun, sirna kratone, laminipun satus tigang dasa taun, tan antara laminira, ana nangkoda datengi.
16. Rusake ing Kartasura, pan binedah dening wong Cina benjing, nulya karsane Hyang Agung, nitahaken Narendra, angadaton kuloning Mataram iku, siji sawetaning Pajang, wus jamang Sengara benjing.
18. Setan wus awor manungsa, datan kena kinawruhaken becik, ing jaman Sengara iku, keh anak lali bapa, bapa lali marang anake satuhu, wong mati tukaran katah, akeh wong kanjingan eblis.
saya lami wuwuh bebendu geng rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling.
wong niyat harja katriwal, wong dursila akeh sugih.
23. Akeh wong maido Kitab, keh wong dora gegampang gawe becik, keh lali marang Hyang Agung, akeh nembah brahala, ana ingkang mangeran marang lelembut, saweneh mangeran arta, ana mangeran Serani.
24. Kang ngadani tanah Jawa, apa maksih Walanda nguwasani, satus taun laminipun, musibat saya katah, tindak juti dursila saya andarung, nuli marmaning Hyang Sukma, aparing
paselongan iya iku wijinipun, angadani tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil.
27. Mungsuh ngarep ekeh sirna, ingkang pada wani samya mati, tumpes tapis
Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik.
29. Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh ngungsi mring masjid pada asujud, eling marang kabecikan, pada dadi santri mursid.
saking sewu, ratu iku lumuh arta, blaba asih marang dasih.
31. Murah sandang murah pangan, keh wong cilik pada suka singgih, iya amung satus taun, jumeneng adil Nata, sasirnane kuta Katangga puniku, nulya ana ratu kembar, iya ana kuta benjing.
32. Salere hardi Barata, inkang siji kutane iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma nitahaken ratu, kekuta Waringin rebah, iya amung sekt
ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi.
34. Manungsa Jawa pan katah, den usungi marang nagara Prenggi, sewu sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, nulya Kanjeng Sultan ing Ngerum atutulung, patih maju sabalnya, anumpes wong nuswa Prenggi.
35. Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing
Telung puluh sanga warsa, sampun jangkep watese tanah Jawi,
Pandita, Sang Hyang Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul mring padukuhan, kawarnaha wong rong leksa
soraneki, wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan sadaya anurut parentahipun, datan wonten
Hasan saiki, Hei santriku, cobo duduhke ingsun", Kata Sunan Muria. "
kuwi tak jenengke Karimunjawa sing ateges kremun-kremun saka Jawa. Lan
Karimunjawa ateges pulo kang mulia ing laut Jawa. Muga-muga wae putraku Amir
Hasan bisa nyiarno Agama Islam lan mulia uripe ana
November 7, 2010 | wongedansurabaya	nyilih lek google
Iki omongane antara wong loro, sing podo ora pentinge, sing lagi nyangkruk nang warung pinggir embong (lho mosok kate nyangkrung nang tengah embong). Wong sing kesiji jenenge Wong Ra Penting Siji (WRP1), sitoke Wong Ra Penting Loro (WRP2).
(WRP2) : Yok opo kabarmu lek?
(WRP1) : Yo ngene iki.
(WRP2) : (cengengesan) Apik berarti. Wes mangan lek?
(WRP1) : Lha iki lagi lapo?
(WRP2) : Jare sampeyan mari loro yo?
(WRP1) : Iyo, loro moto.
(WRP2) : Kok iso? Kenek opo lek?
(WRP1) : Kakean ndelok raimu.
(WRP2) : (cengengesan) Jare wes ora misuh maneh?
(WRP1) : Lha mosok ‘raimu’ misuh? Trus kudu yok opo
Misuh maneh? Eh ora ding tapi kok gak enak yo krungune nang kupingku? Mari ngene kate lapo sampeyan lek?
(WRP2) : Lho, sampeyan duwe sawah ta? Aku kok ora tau ngerti.
(WRP1) : Sopo sing omong kate macul sawah?
(WRP2) : Lha trus opo sing kate dipacul?
(WRP2) : Nesu…nesu mesti iki. Sampeyan kok kaet mau meneng ae, mbok yo ganti aku sing ditakoni?
Akhire wong loro, sing podo ra pentinge iku, meneng ae, ora omong-omongan maneh. Ancen ora
- Tembung rangkep, tembung entar, homonimi & sinonimi
Pernikahan1. Penganten Putri Kalenggahaken ing Sasana Rinengga (sinubagya ungeling Gendhing Ketawang
nulya kawuryan ana teja angenguwung mawa praba, tuhu punika tejane penganten putrid ingkang binayangkare mijil saking tepas wangi, kinanthi manjing sasana rinengga....
January 29th, 2010 at 11:39	| #23
mantep pak de..tapi aku iki hurung moco je..wes ketutupan sing ireng karo cap kupu2 biru iku
January 29th, 2010 at 13:48	| #24
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: COWONGAN
inggris sae linguistik utawi sastra,,,,,dlondonge wong ponorogo sing lagi sinau neng
kang Almarhum Dr.Zuchdi, Kaprodi oasca penjenenganipun. Sak niki kulo ning kang jawi (malang) ngelakoke
sangking jogja. Judulipun “Di atas Pelangi Cinta”. Kulo arepaken bantuan panjenengan promosi liwat cyber world.
kabeh sedulur, ayo podo akur…. ora jowo ora kalimantan… ora sumtara ora papua… kabeh wong indonesia..ayo podo guyub rukun….. “uripe manungso
Suwarga durung weruhNeraka durung wanuhMung donya sing aku weruhUripku ojo duwe mungsuhRikat bumi rikat nyawaAna begja ana cilakaAna urip ana matiPercil widyaka ing
KebumenKabupaten PekalonganKabupaten WonogiriKabupaten SukoharjoKabupaten RembangKabupaten KaranganyarKabupaten GroboganKabupaten BrebesKabupaten BanyumasKabupaten WonosoboKabupaten
ba’du.Dhumateng dewan juri ingkang kawula urmati…Dhumateng Bpk/ibu guru pendamping ingkang kawula urmati ugi..Dhumateng poro kanca sedaya ingkang kawula tresnani.Ingkang sepisanan mangga kita sesarengan ngaturaken puja miwah puji syukur dhumatheng gusti ingkang maha agung dene sampun paring taufik lan hidayah tumprap kita sedaya. Katitik ing wekdal punika kita taksih pinaringan kesugengan saka karaharjan saged pinanggih wonten papan mriki kanthi boten wonten pambegan satunggal punapa.Ingkang kalih, boten kesupen suwangga kita sedaya tangsah ngaturaken shalawat saka salam dhumateng nabi agung Muhammad SAW, mugi kita sedaya kalebet umatipun. Amin.Para rawuh sedaya, Alhamdulillah sakpunika sampun mlebet wulan siyam ramadhan 1433 H . punika satunggaling nikmat ingkang dipun kalodhangan kangge nimbus dosa-dosa inggih punika kanthi nglampahi ibadah siyam punika.Pramila kita kedah nindakaken siyam punika nindakaken siyam punika kanthi estu, Ekhlas supados dosa-dosa kita saged lebur, saged dipun ampuni dening gusti, saengga ngantos titi wanlinipun riyadi, kita saged suci punika kados
Bukhari Muslim”Mekaten atur kawula, bokbilih sakdangunipun kula matur wau wonten kalepatan, inggih nyuhun agungipun pangapunten .
Inggih sampun kula rantos. Ngapunten ingkang agung, nuwun.
Jan Engelbert Tatengkeng utawi JE Tatengkeng utawi Oom Janingkang ingkang miyos wonten ing Kolongan, Sangihe, Sulawesi Utara, Hindia Walanda ing tanggal 19 Oktober 1907 lan séda ing Ujung Pandang, Sulawesi Selatan, Indonésia ing tanggal 6 Maret 1968 inggih punika kalebet salah satunggaling sastrawan ing Indonésia ingkang kalebet pujangga énggal sareng kaliyan Sutan Takdir Alisyahbana, Amir Hamzah, Sanusi Pane, Armijn Pane, lan sanes-sanesipun. Menawi dipuntandhingaken kaliyan kanca- kanca pujangga sanesipun, J.E. Tatengkeng utawi ingkang asring dipunceluk Oom Jan punika gadhah khas piyambak, inggih amargi piyambakipun punika pujangga Kristen ingkang asring nampilaken sisi religi wonten ing karya- karyanipun. Salah satunggaling karyanipun ingkang sanget misuwur inggih punika buku kempln puisi kanthi irah-irahan "Rindu Dendam" ingkang ngewrat 32 sajak asiling karyanipun.
J.E. Tatengkeng kalebet tiyang ingkang bejo saged sekolah ing zaman punika. Piyambakipun miwiti pendhidhikanipun ing satunggaling sekolah Walanda, HIS, ing Manganitu. Piyambakipun lajeng nerasakne sekolah ing Christelijk Hogere Kweekschool utawi Sekolah Menengah Tinggi Pendidikan Guru Kristen ing Solo, Jawa Tengah.[1]. Nalika sinau ing sekolah punika, J.E. Tatengkeng wiwitan kenal kaliyan "Tachtigers", salah satunggaling aliran kesusatraan Walanda ingkang ugi dipunsebat dados aliran angkatan 80- nan.[2] Aliran kasebat ingkang salajengipun saged paring pangaribawa dhateng asiling karyanipun. Ananging amargi wonten saperangan bageyan saking aliran kasebat ingkang boten dipunsarujuki déning piyambakipun, J.E. Tatengkeng lajeng nyampuraken aliran kasebat kaliyan gambaran alam. Kejawi dados penyair, J.E. Tatengkeng ugi dados satungaling nagarawan. Piyambakipun sampun nate dados Perdana Menteri Nusa Tenggara Wétan kaping sekawan ing tanggal 27 Desember 1949 - 14 Maret 1950. Kegiyatan sanesipun saking J.E. Tatengkeng piymbakipun ugi dados aktivis ing dunya pendhidhikan. Piyambakipun dados guru lan nate dados kepala sekolah ing laladan ing papua, ugi kecathet
^ (id)[2] Jan Engelbert Tatengkeng (dipunundhuh tanggal 24 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=J.E._Tatengkeng&oldid=1098390"	Kategori: Lair 1907Kapatèn 1968Kategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 18 Oktober 2016.
WORDPRESS.COM – Kelingan nalika isih timur, kangen karo masakane Ibu rasane gurih puol. Nadyan bahane susah, tapi nalika iku isih akeh bahan ing kampung. Masakan Ibu khas ndesa pancen enak tur ngangeni, ana jangan lombok, jangan rebung (bung), jangan kembang gedhang, gudeg bonggol gedhang, gudeg gempol/manggar, oblok-oblok mlandhing, tempe mlandhing lan liya-liyane.
diuleg, kejaba dong salam lan laos, gangsa nganti mateng lan wangi
Iwak pitik digodog nganti empuk, saring duduhe, terus di masak maneh nganggo duduh pitik
Nek wis umum, tambahi gempol kang wis di iris-iris
waliking jaman, ne mbiyen ono buaya darat nek saiki ono boyo wedok......aneh-aneh wae jaman saiki, jamane jaman
waliking jaman, ne mbiyen ono buaya darat nek saiki ono boyo wedok......aneh-aneh wae jaman saiki, jamane jaman edan, nek ra edan ra keduman, nek edan mlebu pakemneng sak jane yo podo wae.. akeh juga cah lanang seng
lelaki jaman sekarang yg cuman dijadikan mainan oleh wanita... wolak waliking jaman, ne mbiyen ono buaya darat nek saiki ono boyo wedok......aneh-aneh wae jaman saiki, jamane jaman edan, nek ra edan ra keduman, nek edan mlebu pakem... KORBANE BOYO
lelaki jaman sekarang yg cuman dijadikan mainan oleh wanita... wolak waliking jaman, ne mbiyen ono buaya darat nek saiki ono boyo wedok......aneh-aneh wae jaman saiki, jamane jaman edan, nek ra edan ra keduman, nek edan mlebu pakem... KORBANE BOYO WEDOK
rawuhipun njih mas…. Basuki rahayu widodo …. he he he Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing iku luwih becik njih mas Agung…. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad…..
sugeng ndalu bunda…..alhamdulillahirobilalamin kulo sa keluargo sampun dumugi wonten grio…atur gungeng panuwun njiih bunda saking sedoyo pasugatanipun…..mugio gusti tansah paring kasugengan soho rizqi ingkang lancar
ha ha ha sopo sing diuntal mbak Siwi Marthin mbengi niki njih mas… katah tiyang pinter loh mas… xixixixixxii wah gawat dalange niki mas Joko…. nanging jenenge dalan yo sak karepe dewe pingine penonton seneng sing penting nggak keluar pakem Ok….
23 Oktober jam 20:13 · Tidak SukaSuka · 5Memuat…
Joko Lelono seratan ingkang cetho nuduhaken panggenan antawisipun lahir tui batos.somonggo sinambi ngopi kalian mendoanipun mumpung tesi anget.
tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya….Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep….
Sugeng ndalu Ibunda lan sdoyo kdang kinasih.. Mugi kwelasing GUSTI tansah keparing dmateng kito sdoya..
kaluwihan iku ngono ora becik.. awit eleng2 wae becik ketitik olo ketoro, apa
kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong tanpa isi… he he he babarno wae kang Dullah…..
Rumangsa sarwa duwe lan Sarwa duwe rumangsa, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune /polahe, yen nggayuh pepenginan ora maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan….
23 Oktober jam 20:41 · Tidak SukaSuka · 7Memuat…
samubarang kang arep njenengan wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal njenengan wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung…. loh loh … kuwe mung sak glintir menungso…. waduhhhh… salah gedhe yo wong bagus… akeh sing isih nguri2 bumi pertiwi iki…. ora amung slinane….Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung
jubriya lan aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (Gusti Alloh) kang luwíh kuwasa…. mung tak suwun ojo rumongso dewe….
urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat…. tansah diemot2 wae pawelingku yo kadangku kang
nuwun sanget pepenget-ipun…mugi kawulo saged nglampahaken lan nindakaken bebecik ingkang luhur saking sih katresananipun Gusti kang akaryo jagad…
23 Oktober jam 21:02 · Tidak SukaSuka · 3Memuat…
Bunda Lia Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Alloh. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Alloh, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Alloh…..
ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake…. panembah mung saka niyat manembah….Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi…..
nuwun wong bagus… Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane. Parandene ora bakal koncadtan ing pangarep-arep. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba sabar. Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine…. yo ngono to???
wong ora kaya kang sinung watak “Sapa sira sapa ingsun”. Marga sendhenan kaluwihane, embuh kekuwasaane, embuh karosan, seneng tumindak sawenang-wenang marang kalahane kang wis titah ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan sing wingi ana ngisor dene
Bunda Lia Beomu loro untu kang ha ha ha yo gene isih iso loro untu….
23 Oktober jam 22:19 · Tidak SukaSuka · 4Memuat…
Bunda Lia Aminnnn sugeng dalu ugi mas Hari Yuswadi pamuji rahayu njih mas Hari… matur suwun njih rawuhipun meniko nerasakan ilmu Sastro Jendro mas… wonten kirang langkungipun nyuwon pangapunten awil dalang enggal meniko… Rahayu3x.
23 Oktober jam 22:21 · Tidak SukaSuka · 4Memuat…
23 Oktober jam 22:44 · Tidak SukaSuka · 8Memuat…
Bunda Lia Dawah atur inkang sami mas Kariyan Santri Gundhul pamuji rahayu widodo mulyo kagem panjenengan ugi sederek kang kerso rawuh… ugi ingkang paring jempol ikhlasipun…. monggo mas sugeng njih rawuhipun…
spaneng malah untal2an. ya ngunjal wedus wae.hi…hi. joko wis blereng weruh cincinku,cemlorot tekan kraton manding.
weruh cincinku,cemlorot tekan kraton manding.
23 Oktober jam 22:59 · Tidak SukaSuka · 2Memuat…
Joko Lelono pagelaran ringgit wonten ing fb puniko amrih saged kangge pangertosan kito sami. mugi2 kito sami saged mendet hikmahipun.sampun mboten byr nambah pengertosanipun. atur gungeng panuwun bunda ingkang sampun kerso nguri2 kabudayan jawi.
sinaoso sampun blereng lan gemeter kulo sa keluargo waras slamet dumugi grio….atur suwun njiih bu siwi ingkang sampun
jendro meniko wau… Kulo tak melu ngecakaken latihan sitik2 dados kathah nggeh Bunda….. kangge sangu mlampah dumugi paripurno lampahing gesang amin. Suwun
Lia Amimmm3x nuwun injih kadang kang kinasih mas Trah Kidung Alam sugeng dalu mas muji syukur njih saget pepanggihan malih … remen raosing manah pun kerso rawuh ugi
ketimbang sepaneng dipun dal aken kemawon limbuke. ben tambah
Joko Lelono njiih sami2 .lan nuwun sewu amargi kulo mboten ngertos panjenengan kok mba nopo mas njiih.
23 Oktober jam 23:51 · Tidak SukaSuka · 3Memuat…
Bunda Lia ‎:: Tapaning gesang,
kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo…. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau…. Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang Rasane Pangeran sake wujud jumbuhe angen-angen lan nunggale kekarepan…
kang mangkono yekti, wus tan ana Gusti lan kawula, saking wus sirna rasane, dene ta kang tan weruh, ing pangawruh kang wus
saking tansah rinakseng Widhi, widada sasedyanya, salwiring reh dudu, dinohken ing Hyang Wisesa, babasane wong kang wus waskitheng westhi, rinekseng Widhi dhusta.Lawan tyasira wus satuhu sukci, lenggahira wus luwih santoso, ingkang mangkana yektine, wus dadya prabotipun, waspada ing jatining tunggil, tunggal Gusti kawula, sakarone jumbuh, iya waspada punika, pan wus keni ingaran busaneng jati, tetep mangka pirantya.Lihat Selengkapnya
24 Oktober jam 0:48 · Tidak SukaSuka · 5Memuat…
ingkang sami rawuh…..hehehehe…… lha iki,
Petruk : Adhem rasane manah kulo mireng keagungan jawaban panjenengan. Mugi Gusti Allah nyembadani punapa ingkang dadhos sejo kita sami, Mas Petruk….
nanging kito kedah saged milah2 sae lan awonipun pekerti ingkang thukul saking “kata hati” mugi2 kadang sanak sederek milo wiwt samangke pekerti ingkang sae pun angge ingkang awon pun bucal rahayu slamet mugi barokah sedaya lampah temindak panjenengan sedaya
IbuMonggo ……. Mlebet kemawon, taksih wonten panggenan lenggah kok…….. Monggo sami ngersaake nopo mawon……
Geni SUGENG NDALU UGI SALAM RAHAYU DUMATENG SEDOYO KEMAWON INGKANG SAMPUN LENGGAHAN LANGKUNG RUMIYIN…. KADOS PUNDI NDA… PAWARTOSANIPUN… LAK NJIH SEHAT KEMAWON…. MUGI TANSAH RAHAYU WILUJENG
Geni NYUWUN SEWU NDA… KOK KADOSE WONTEN SEDEREK INGKANG NULIS CEPET SANGET……..NGLUWIHI MESIN FOTO COPY……. HEHEHEHEHHE…… MBOTEN USAH DIGAGAS…. ISO NULIS WAE BOCAH TK MAWON SAGET… TP ISO MUNG NULIS THOK… HEHEHEHEHHEHEHEHEHEH….
Geni Abdullah Ali : wis dijarke wae kang…. AKU DEWE MALAH BINGUNG… DURUNG RAMPUNG LE MOCO KOK WIS NJEDUL MENEH TULISAN Akarbawah Tanah….. ANGGEP WAE TOPLES DIGERET KANG…. hehehehehehehe….iyo ora kang…? NEK Akarbawah Tanah NESU BERARTI ORA PODO KARO SING DIOMONGKE…. HEHEHEHEHEHEHHE…
sugeng ndalu kang mas… salam rahayu….niku sanepane GEDANG AWOH PAKEL… hehehehehe
09 April jam 21:32 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Abdullah Ali Nek pancen wong pinter lan tuo kudune ngerti sopo Bunda Lia kuwi…AKAR,AKU KI NGEMAN KOWE…
09 April jam 21:33 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Wisang Geni ‎@ Abdul Latif : SUGENG NDALU UGI SALAM RAHAYU…. CADONG DUKO….. UGI CADONG DAWUH…. WONTEN LEPATE NYUWUN PANGAPUNTEN… BILIH DALEM KELADUK WANI KIRANG DUGO….. AMPUN….AMPUN…AMPUN….
09 April jam 21:33 · Tidak SukaSuka · 7 orangMemuat…
Gadis Exsprit Selamat mlm mas wisanggeni,,mas indra,,
kinurmatan wonten mriki… nyuwun gunging pangaksami rehne dereng saged uru…n komen / rembug wonten ing Warung kasih ingkang saben dintenipun ingkang tansah ndamel asrep , damai lan nyes.. raosing kados ngelak ingkang sampun kados dehidrasi keguyur kaliyan tirto wening ing mriki.. ..lan dinten meniko kados wonten mowo kang mulat-mulat sak estu kulo nyuwun pangapunten….duh.. leres sanget kang mas Mukhtar.. panjejnengan tansah lantip waskita lan handarbeni agunging budi pekerti ingkang luhur..matur sembah nuwun sedaya ulasan kadang Akarbawah meniko kados kladuk lan mboten kados biasanipun njih mas Lathif… sak estu kawulo nyuwun pangapunten.. niatipun badhe nambahi kaweruh tiyang ingkang cubluk kados kulo menika… matur suwun sanget dumateng kang mas Mukhtar lan para pini sepuh sedaya.. mugya tansah ginanjar wilujeng rahayu karaharjan.. saking kersaning Gusti.. Matur Nuwun Salam Sih Katresnan kawulo….kagem panjenengan sedoyo… sak estu nyuwun agunging pangapunten awit kladuk ipun Akarbawah… Nuwun…Rahayu3x.
Geni SUGENG NDALU UGI SALAM RAHAYU…. WONTEN LEPAT ATUR NYUWUN PANGAPUNTEN UGI KIRANG SUBO SITO TOTO KROMO… TANPO NGIRANGI ROSO HORMAT DUMATEN SEDOYO INGKANG LENGGAH
Petruk…. sampun njih kito ngendikan ingkang sanes kemawon… diunjuk kang Petruk es Deganipun… kersane adem kados adate….
Lathif ‎.Monggo Mas Wisang……Monggo Pak Mukhtar…..Monggo mas Ali……Monggo Mas Indra ………Monggo Mas Petruk ……Kopi nipun dipun unjuk mumpung taksih anget…….
Lathif ‎.O,njih….. Taksih wonten sing kirang,Monggo Mas Andic……. Ngapunten mboten katingal….. Milo mlebet kemawon mumpung taksih wonten gelaran……..
taksih – punopo wonten sing sampun telas……Mumpung kula taksih wonten dapur lan ugi kompore dereng mati….. hehehe……
Guru…lan sedoyo ingkang rawuh…punsekecaaken rumiyin anggenipun lenggah…sinambi ngentosi sarining pepanggihan ndalu meniko hehehehe…
Kulo nuwon… Sugeng ndalu sdoyo kemawon.. Tasih oman kopi nopo boten anak
Druna kinen ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sar…iranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti,
dhewe, wong nedya amrih putus, ing sucine badanireki, Sena sawusnya mojar, kalepat sumebrung, sira Prabu
munggeng ngarsa gora reh gumuruh, samya giras wong padesan, ingkang
wasana tanpa dadya, kawilet tatrapanneki, ana ingkang mati dadya manuk engkuk.Mung malih kang pepencokan, kayu kang
iya sariraneki, sadaya iku ingaran, tibane tan pana yekti, pan durung nama jalmi, ingkang utama satuhu, kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing nguni, nemu suka suka sugih singgih badanira.Tan wruh yen nemu deduka, kabanjur mangkono ugi, manitis ing sato kewan, tanpa wekas dennya nitis, tangeh
tuduhan, liyaning pandhita nganggepi, ing kamuksan peksanira, njangkung
ciptanireki, durung antuk pratikel wuruk kang nyata.Pratingkah angayawara, tapaning raga runting, denira amrih kamuksan, tanpa tutur sirnaneki, wuk tapanira ugi, dene kang lestari iku, tapa iku minangka, ragining sariraneki, ilmu iku iya kang minangka ulam.Yen
nora wurung dadi, asal puniku ugi, tan kawilet tatrapipun, kacagak bekanira, dadya keh pandhita sandi
pemedharira nenggih, mung saking graitanipun, nguni-uni punika, durung mambu warah yekti saking dene tan eca ing manahira.Dadya katur gurunira, gurune ngungun miyarsi, ngugemi ing aturira, sinemantakaken maring, wiku kang luwih-luwih pasthi anggepnya satuhu, iku wahyu nugraha, tiba ing angga pribadi, cantrikira pan lajeng ingaku
Ing salebeting kalbu rumaos kagigah,binuka saja kentjeng sedijanipun,thukuling raos ladjeng tansah kagungan rasa tresna marang ing sesamining tumitah,mboten mbedak-mbedak aken malah sansaja ngrembaka ing wasana ugi mahanani santosaning penggalih anggonipun badhe mangudi dhateng kaluhuran..Inggih ing salebeting kawontenan punika manungsa saget rumaos,bilih pengalihipun kirang santosa mijar mijur gampil kapikut tuwin kapikat dening ppakartining pantja drija ingkang damelipun namung adjak adjak gawe risak kemawon..Mangertija jen sira ana ing sadjeroning lali kuwi kang ana kabeh mung marang nistha,jen sira dumunung ana ing sadjeroning eling kabeh kuwi mau sedjatine dalan kang tumudju marang kaluhuran,mula saka kuwi jen pantjen ing wektu dina iki sira wus wiwit binuka rasanira,elinga marang djedjering djagad ja djagad raja,utawa djagadira pribadi kang den arani bawana setra,lan jen pantjen sira njata njata temen sumedija tumindak kang tumudju marang kaluhuran djati,pirsa marang asal mulanira,weruh marang
SIJI SIJINE MBOK SADEM LUNGA KAWIT BUJANG ORA BALI BALI/ILANG…NGANTI TEKAN PATINE BIYUNGE”
ingsun kang marekakerasaku karo rasamu dhuwur rasakurohku karo rohmu dhuwur rohkukamaku karo kamamu dhuwur
SUARA BURUNG : Pemanasan Adu Cucak Ijo Ngentrok Ngamuk Sebelum Lomba
Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten Anak Kula,
Dinten : Minggu Kliwon, Suryo Kaping : 19 Oktober 2008, Wanci Tabuh : 12.00 – 14.00 WIB, Mapan ing Gedung Madu Chandya, Ngayokjakarta
Pambudi kagem sedoyo kadhang wasis kang kinasih..dalu meniko kawulo nyuwun pamit undur bade lumengser sakwetasis..sambang kandjeng ibu ten tlatah batavia..mugi sedoyo kadhang
putri…tansah pinayungan sih ugi kawelasanipun gusti ingkang moho suci…ugi nyuwun agung’e samudro sih pangaksami bilih srawung ugi paseduluran kawulo lan panjenengan sami ..wonten klenta klentune ..kasaripun ucap miwah tembung ingkang mboten ngasrep aken penggalih..kawulo hanamung sakdermi titah ingkang sawantah…nyuwun pangapunten..mugi saget pepanggihan malih ing lentu wekdal ing
ojo tansah gawe bingung wae ben ibu tentram penggalihhe yen mengko siro dewoso biso jungjung duwur asmane wong tuwo megunani gebruk nuso bongso ya ugo bisa noto negoro ^^dadio satrio utomo biso kanggo batu lodo dadio wanito utomo ngerti marang leluhure bongso^^
manah, sing ati2 Gus, Hyang Gusti Agung angridhoni Senin pukul 19:23 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Gumelareng jagad padangeng alam… Prasasat oncat manunggaleng kahanan jati… Kang werno2 cahyoneng jati… Kahanan endah manjingeng alam biru gumulong sa’anane roso sejati… Kempel ngrempel roso rasaneng roso sejati… Sugeng rahayu sagung dumadi…
September 9, 2014 | wongedansurabaya	Emake Wiji lara. Wong wedok sing wes umur seketan taun iku digawa nang
Kaet isuk Wiji wis umek notoni klambi, kate mulih. Tomin ora dijak mergo wedi malah ngrepoti. Ora mung mergo wedi ngrepoti ning yo mergo Tomin sik cilik, ora apik lek digowo nang rumah sakit.
Diman wis bola-bali diwanti-wanti karo Wiji. Perkakas
kebutuhane anake karo kebutuhane omah saksuwene ngko ditinggal Wiji mulih nang kampunge wis dicepakno.
“Iyo, beres,” omonge Diman nang bojone pas
pas sepur budal. Bengi iki Tomin turu karo bapake. Diman sing kekeselen ngejak mubeng-mubeng anake sing ora turu-turu wis ngowoh-ngowoh. Isuk, Diman sing biasa tangi rada awan kaya biasa tangi kawanen. Ndelok anake mlungker nang sandinge, arek lanang iku langsung digugah kon tangi.
Matane sing sik ngantuk ngematno tipi.
“Wis awan kae lho, seneni makmu koen ngko.”
“Mak’e minggat,” saure Tomin.
anake, Diman sing njupuk piring nang pawon mbalik karo nggowo banyu nang mangkok. Kupinge anake diresiki terus
anake, ditumpakno montor. Wis kawanen, Diman langsung mbalap budal nang sekolahane anake.
“Lapo maneh?” takone Diman nang anake sing nyawang ae mari didukno saka montor.
“Lha opo gak mbok gowo mau?”
“Yo sik, tak jupukno.”
“Mlebu kono sik, kae wis podo baris.”
“Lha tas’e gurung onok.”
Diman ngrogoh dompete. Ditokno duit ewon siji terus mulih njupuk tas’e anake. Telung dina ditinggal dhewean mung karo anake, Diman kaet krasa rebyeke bojone ben dina. Minggu sore bojone mulih. Tomin sing maune nesu, sik lara atine ditinggal emake lungo, wis gelem ngguya-ngguyu. Opo maneh lek ora mergo digawakno jajan.
“Sesuk-sesuk ojo suwi-suwi lek lungo.”
“Yo pingine gak suwi, jenenge wong loro sopo sing njaluk.”
“Ho oh. Kesel tibake ngurusi anakmu.”
“Yo ngunu iku polahe anakmu. Makane lek mulih kerjo kae, mari leren, anake ditunggoni, ojo mung ngurusi pancing ae. Cek ngerti polahe koyok opo.”
“Ho oh, ojo nesu ta,” omonge Diman karo ndusel-ndusel.
Ora nang omahe dhewe, ora nang kampung, Wiji rebyek. Awake rasane ajur kabeh, kekeselen.
panas. Tomin merem karo ngrengik. Ditinggal telung dina ae ora kopen anake, mesti mangan sembarangan, batine Wiji. Ditinggal bojone, Diman ora patio urus anake njajan opo ae, penting ora ngrengik. Tibake nang sekolahan, Tomin sing jarang njajan, nukoni jajanan sing ora nggenah.
“Yo aku gak ngerti, tak sangoni ngunu ae,” belane Diman pas ditakoni
turu, Mak, kesel ngko nggendong.”
“Sampeyan turuo kono,” omonge nang bojone.
“Gak, tak tunggoni.”
“Yo iki gak gelem diculno kok, ngantuk ngko.”
“Gak popo. Aku ngenteni.”
Diman ngletak nang sebelahe anake sing dikeloni bojone.
“Arek iki lek awake gak enak mesti oyeng, ngko sampeyan dijejeki.”
“Yo wes, aku sebelah kono ae.”
Diman pindah nggon. Wong lanang iku mapan nang mburine bojone. Tangane disampirno nang wetenge bojone sing
Durung nganti Wiji nyauri, Diman wis ngomong maneh.
Supoyo iso nyekolahno adikmu iki,…Sopo maneh sing nguripi ummi karo
"Ngene lho dhik, mari tuku
WONTEN ING DINTEN RIYADIN MENIKO, KULO SAMI NYAWIJI SAPERLU NGAPURO ING NGAPURAN. KEPARENG MATUR: DUMATENG BAPAK IBU INGKANG KALERES
DATENG PANJENENGAN SEDOYO, AWIT SAKING MENIKO KANTI TULUSING MANAH LAHIR TRUSING BATIN, KULO NYUWUN AGUNGING PANGAPUNTEN, SEMANTEN UGI, MBOK BILIH PANJENENGAB KAGUNGAN KALEPATAN DUMATENG KULO, SAK ESTU KANTI LONGGARING MANAH KULO PARING PANGAPUNTEN. MUGI-MUGI KITO SEDOYO KAGOLONGAKEN TIYANG
opo tow? iseh cilik kowe dadine rong dong siwidDonaturLokasi : nomadenReputation : 21Join date : 04.04.08Subyek: Re: Tempat OOT member FKOGK Mon Feb 02, 2009 8:47 pm sopo sing gelem?_________________
bohongsawijine dino,bejo sing umure 5 th takon emakne pas mangan.
Bejo : mak tempek iku opo? (emakne wedi lek anake ngerti masalah jorok.akhire emak iku
tret guyon,..wew,..dadi tambah plong...iso ngguyu dhewe,..rapopo..sing penting seneng...
jogja, paes ageng, paes ageng
Ing mriki kawula badhe matur sekedik ngengingi bab tata tertib ingkang sakmeniko sampun kito ginak’aken, ananging taksih wonten bab ingkang kedah kito leresakan.
Bab ingkang kedah dipun leresakan, ingkang kawula maksud inggih meniko tata tertib ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan jam utawi wkdal mlebet kelas, sak meniko sak sampunipun ngacik kurikulum anyar, wonten peraturan anyar ingkang kedah kito emut.
Ananging mbok menawi peraturan meniko dereng saget dipun umumaken sakmeniko, karono taksih nenggo keputusan saking Bapak Kepala Sekolah.
Kidung Rumeksa Ing Wengi Ana kidung rumekso ing wengi
ING TURU…… WAH .. JOS TENAN
TETEP.RAHAYU SAGUNG DUMADI..sugeng sumunaring suryo ing madyaning rino..mugi sedoyo kadhang kinasih tansah pinaringan sih kawelasanipun gusti ugi pinayungan karaharjan sak laminyo..DOJO ING BOJO ,DJOJO DJOJO NUSWANTORO…nuwun
Geni sugeng siang ugi salam rahayu dumateng sedoyo ingkang langkung rumiyin lenggahan….. ngaturaken rahayu wilujeng,,,,,, mugi sedoyo ingkang wonten mriki tansah pikantuk berkag barokahipun
diajeng…gesang meniko tansah obah lan owah….hananging krenteg’e manah mugi tansah
Geni SABAR meniko gedhe WEKASANE…… Bunda Lia ….. leres menoppo ingkang pun ngendikake mas Agung Pambudi…… mugi tansah ikhlas ugi tulus….. mugi tansah
nuwun sewu,dalem nyela atur,punawi Bunda Lia kagungan lan sarujuk,dalem nyuwun, kidung kumbala geni,dipunbabar pindah wonten ngriki,wonten saru sikunipun atur,dalem nyuwun
sami2 njih mas….. sae kagem masukan ugi nambah wawasan wacana….. mugi Bunda Lia saget paring ngendiko…..
ing penggalih,dalem matur nembah nuwun dumateng Kang Mas Wisanggene anggenipun sumadya tepung dumateng dalem punika.
Sila Sadewa Kidung Rumeksane Wengi kog anggenipun medar Rino nda . pas bilih anggenipun medar ndalu khitmat . Lho kacanipun kog
diarani “wis dadi wong” yen wis kadunungan wisma, wanita, turangga, kukila, lan curiga. Tegese, wis nduwe omah, bojo, tumpakan, manuk utawa oceh-ocehan sing bisa …dirungokake, lan keris minangka pusakane. Nanging nut ing jaman kelakone, mesthi wae sing diarani turangga, kukila, lan curiga mau uga ngalami owah-owahan, sanajan konsepsi lan substansine tetep.
Nanging apa yen wis kedunungan kabeh mau banjur ateges bakal mulya? Apa pancen kamulyan iku sing dadi tujuane urip?
Jebule ora. Sora-orane, urip iku ora mung kanggo mburu kamulyan. Sebab, apa tegese kamulyan yen ing kono ora ana katentreman.
Upamane ngene. Apa tegese omah gedhe magrong-magrong, bojo bebasan ayune ora kalah karo widadari, arep menyang ngendi-ngendi uga wis sumadiya tumpakan sing nduwe gengsi, kanggo mat-matan lan rungon-rungon ing omah uga ana, klebu ìpusakaî kayadene titel lan gelar ing jaman saiki (kapara katebelece!), nanging kabeh mau mung marakake turu ora bisa angler lan menyang endi-endi rumangsa ora aman?
Pancen, kanthi samubarang mau, bakal luwih gampang anggone nanjakake uripe. Nanging sisip sembire, yen kurang prayitnane, kamulyan mau mung bakal njlomprongake marang kasangsarane jiwa.
Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,…jin setan datan purun,paneluhan tan ana wani,miwah panggawe ala,gunane wong luput,geni anemahan tirta,maling adoh tan ana ngarah ing
mungsuhira lerep datan ana wani,teguh ayu pajudan.
Lamun ora bisa maca kaki,winawera kinarya ajimat,teguh ayu penemune,lamun ginawa nglurug,mungsuhira datan udani,luput senjata uwa,iku pamrihipun,sabarang
Sing sapa reke arsa nglakoni,amutiha amawa,patang
Sugeng rahayu poro sederek sedoyo ingkang sampun tinitah kawontenanipun murbo wiseso
Bunda……Mugi saget hanglampai sampurnoning cahyo ingkang sampun smurupe latu ing telenging
Ojo kuatir, kirimo sing gedhe-gedhe sak nggone pak dhoel mengko tak pajangke ning kene. Nek ono kasus kekerasan perempuan ning Kudus kirim ning kene opo emailku mengko tak update ning websiteku iki. salam nggo konco-konco sis!
edy sis says:	October 19, 2006 at 12:37 am	untuk sementara..ini alhamdulillah…di Pati & Kudus sak ubenge…ra ono kekerasan
iku wit kang biasané tukul ana ing wewengkon Asia Tenggara.[1] Jéngkol ngasilaké ambu kang ora enak pada kaya peté,[2] nanging luwih nyengat.[3] Jéngkol wijiné empuk, tekstur iku sing gawé jéngkol disenengi wong akèh.[3] Kang marakaké jéngkol nduwèni ambu sing ora énak iku amarga kandungan asam amino kang ana ing woh jéngkol mau.[2] Asam amino iku mau didominasi asam amino kang duwé kandungan unsur sulfur utawa jeneng kang umum belerang.[2]
Umumé jéngkol ing Indonésia diasilaké ing wewengkon Lampung.[4]
Wong-wong ing Malaysia nyebuté jéngkol iku jering, wong-wong Myanmar nyebuté da nyin thee lan wong-wong ing Thailand Kidul nyebuté luk-nieng utawa luk neang.[5]
Secara populèr wong-wong Indonésia uga ana sing nyebut jéngkol "kancing levis", amarga bentuké sing bunder diasosiasikan kaya benik jins Levi's.[3]
Nasi uduk didhahar karo semur jengkol, iwak empal, lan krechek.
Wiji jéngkol bisa dipangan langsung utawa dimasak. Biasané dimasak semur, lan dingertèni wong-wong Sundha kanthi jeneng ati macan utawa "hati macan".[3]
Kajaba disemur, wiji jéngkol uga bisa digawé dadi keripik kayata emping saka mlinjo, kanthi cara digencèt nganti gèpèng, digaringaké lan digorèng nganggo lenga panas.[3]
Kandhutane Jéngkol[besut | besut sumber]
Kandhutan asam jéngkolat sing ana ing wiji jéngkol macem-macem.[6] Kandungan asam jéngkolat gumantung karo varietas lan umur wiji jéngkol.[6] Cacahé antarané 1 – 2 % saka aboté wiji jéngkol.[6]
Jéngkol nyatané nduwèni manfaat sing akèh.[1] Miturut panelitèn kang wis katindakaké, jéngkol uga
vitamin C kandungané ana 80 mg saka 100 gram wiji jéngkol.[1] Kanggo angka kecukupan gizi kang dianjuraké saben dinané ya iku 75 mg kanggo wong wadon lan 90 mg kanggo wong lanang.[1]
Jéngkol uga dadi sumber protéin sing apik ya iku 23,3 g saben 100 g jéngkol.[1] Kadar protéiné ngluwihi saka témpé sing mung 18,3 g saben 100 g.[1] Zat besi sing ana ing jéngkol antarané 4,7 g saben 100 g.[1] Jéngkol uga apik kanggo balung amarga jéngkol nduwèni
sing mangan, nanging sebeneré bisa dikurangi kanthi cara dikom/direndem utawa digodhog.[3] Ambuné pas kencing bisa dikurangi yèn mbilas dilakokaké sadurungé lan sawisé nguyuh (kencing) kanthi jumlah sing akèh.[3]
Bebaya kang disebabaké jéngkol kejaba ambuné, uga bisa nyebabaké penyakit jéngkolen.[6] Sebabé asam jéngkolat bisa ndadèkaké gangguan kaséhatan,[6] ya iku dadiné kristal asam jéngkolat kang bisa nyumpel saluran air seni.[6] Saya suwé kristal kang iku mau saya akèh lan suwé-suwé bisa ndadèkaké infèksi.[6]
Asam jéngkolat uga bisa nyebabaké wurung.[7] Faktor kang nyebabaké wurung
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jéngkol&oldid=968755"	Kategori: JangononFabaceaeWohKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.56, 1 Maret 2016.
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: PAKELIRAN KIDUL GUNUNG
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: WIRENGAN
Dewi Persik - Khayalan anak perawan.mp3download lirik mp3 Dewi Persik - Khayalan anak perawan, download lagu "Dewi Persik - Khayalan anak perawan", free download MP3 Dewi Persik - Khayalan anak perawan, #mp3 gratis "Dewi Persik - Khayalan anak perawan"#, "intitle:index.of" mp3 "Dewi Persik - Khayalan anak
Keraton Yogyakarta Warung Bu Ageng Sate Klathak Pak Bari: https://goo.gl/maps/yZRc6ZVZrMrNasi Goreng
Sabdo Panditoratu Ghe dhuko bunriyan gadha agama warisan tapi ghe duko sek nikighe kulu goblok mboh gobloki ghe kulu mboten ngert kulo mboten saget ningali rai kulo nek mboten
mengko hahahaha…Wis pathokane asal wong ngerti paham kenal awake dewe ora bakal neko neko…dadi kenalono awake dewe kuwi sopo….rasah kokean takon ndak ketok
sing tandang wae…. ben piye karepe bocah iki… wis to delok en wae statuse… dadi nek kowe
Kandi WONG KI NEK ORA WARAS OJO DI GATEK AKE. WIS SUN ELINGAKE SIRO ORA USAH MELANG MELENG. TATAK, TETEK, TAHAN UJI BEN ISO NRABILI… DIAJENG MANTEP MADEP SIRO OJO NGATEK AKE GUNEM KANG AREP DONGKEL KAWIBAWANMU YO NGGER. SABDO PANDITORATU YEN SIRO LANANG SEJATI AYO SIRO LAWANE INGSUN YO NGGER.
Waduh Mbak Ayu…..sampun sampun perkawis meniko cekap kawulo mawon Mbak Ayu hm…..
05 Maret jam 8:39 · Tidak Suka · 3 orang
Mbak yu nyuwun agunging pangapunten bilih wonten kurang patrap lan kirang sopanipun pangucap… awit sedoyo sami kuciwo awit kelebetan lare kang dereng gaduk astanipun…
05 Maret jam 8:45 · Tidak Suka · 5 orang
Swa Gem sugeng ndalu bunda, gandeng sampun lerem kulo nembe medal. namung nyimak mawon kawet kolowau. sugeng ndalu ugi om ali mb
Geni NDA… nyuwun pangapunten bilih sampun keldok wani kirang dugo wonten wall ipun njenengan…. estu kulo isin… wonten lepat nyuwun pangapunten sak estu… mugi bunda kaberkahan saking gusti kang moho suci… ugi
PANGIDHEPE MARANG GUSTI KANG MURBENG DHUMADI. WONG KANG KOYO MANGKONO MAU SAMONGSO NINDAK AKE PAKERTI OPO TO OPO TANSAH
ingkang saget damel leres ing laku…sepindah malih matursembahnuwun,Mbak Ayu….salam taklim kawulo mugi
INGSUN IKI,KAMULYAN LAN KANIMATANING WONG-WONG KANG SUGIH DITUKU MOWO TANGISING WONG MLARAT MULO SUN KABEH DADI MENUNGSO OJO MUNG NYAWANG DUWURMU COBO PIRSANONO KANG ONO ING NGISOR SIRO KABEH.
metu wis pamit arep ngayahi sholat wengi…. jarene… wis kang aku yo arep mantep madep wae… nek enek wong sing koyo mau kae langsung blokir wae kang aku mumet opo maneh troponge poro2 neng aku ketat tenan sak iki… opo maneh nek aku koyo wingi kae kabeh bingung kang… wis kang aku tak mikir Bendera Songgo Buwono karo Sosong Buwono kang arep nyusul berkibar kanggo rakyat cilik….
05 Maret jam 9:39 · Tidak Suka · 2 orang
Agung Pambudi sugeng ing madyaning ratri kairing rembulan ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi ..hanyekseni poro titah kang tumitah hamemuji mring gusti ingkang moho suci…..rahayu ingkang sami pinanggih kadhang
sawab ben iso bantu poro kadangku kabeh… opo tak lakonane iki tunggunen warungku… sebab enek wigati kang arep di rembuk …
Dullah wis wancine… ora sah mikir werno2 sing penting payung di gar ke Koperasi Rakyat Kecil Songsong Buwono ndang diawiti Pamelengan ugo ngono koyo2
Misterr Jeans Sang Kinasih Rahayu Kang Mas Agung, kok namung ngintip mawon panjenengan niku, monggo pinarak kang Mas, Bunda taseh wonten perlu sekedap di tenggo mawon.
Kandi WONG URIP KUDHU NGERTENI BIBIT KAWITE URIP. ONO NGENDI SAIKI DUMUNUNGINGE LAN PAPAN NGENDI KANG TEMBENE KANG
pmRatu ... kowe nopo toh?sing Nasotarlupahon iki ... jowone Klaten... saiki mas naso nang luar jowo...ratu kowe sing jualan tuh nang jogja,,,, nasi Kucing piro se
KENE….,KAPAN MANEH ONOK LOMBA SENG LANGKA KOYOK NGENE, MESONE ISOK DI RUPAKNO ROSO MANGKEL, SENENG,
ngene Cak/Neng, sak iki kn akeh wong setres ta Cak/
seng strez dadi GeNdHeng malah bunuh diri akeh cak/Neng.
Acara iki kn isok gawe ngelampiasno emosine wong2 iku cak/Neng.
Kok nang acarane yo di ajarno totokromo/aturan2ne
kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
1. Bw Dhandhang ulo Gedhong Kuning Kijk Ldr. Sekar
Tomin sing wis tangi melu emake nang jeding. Arek lanang iku ngrusuhi
Tomin cilik mudun soko ember, trus nguyuh. Mari nguyuh dheweke mbalik nang ember maneh.
“Uwis, ayo mentas. Kathuken ngko.”
Wiji ngangkat anake. Wis meh sak jam arek lanang iku dolanan banyu. Tomin dibebet anduk trus
trus ngrangkul anake. Arek lanang sing wis wangi iku diambungi.
“Pak e kate ndelok wedhus. Melu gak?”
“Ndok pasar. Wedhuse uwong.”
“Maem sik ya. Pak e tak adus.”
bojone. Wong lanang iku ora pingin mikir aneh-aneh maneh. Kerjoane wis apik, rejeki wis ono sing ngatur,
lapangan, ono lemah rodo ombo. Diman pingin nduwe ingon-ingon, dadi iso ono tambahan. Wingi-wingi wis ngingu iwak, masio ora akeh ning iso dingge lawuh anake.
“Ayo melu ae, iku ngko maneh diterusno.”
“Reged koyok ngene, Pak.”
“Yo iku gak onok enteke, wong ngko yo
“Ngko nyambel sing pedes, Mak.”
“Emang sampeyan seneng pedes?”
“Gak, aku seneng nyawang awakmu kepedesen, kringeten hehehe.”
“Iwakku anyal! Iwakku anyal!”
Tomin nyanyi-nyanyi kesenengen. Tangane nyekel plastik adah iwak
pangaksami Sampun dangu kulo, ninggalke agami Infak shodaqah, lan kitab suci nyuwun tuntunan, ilahi rabbi
pm saiki mangan opo2 hura ono sing aman kang...mangan daging kolesterol tinggi, mangan sayur2an asar urat..dadi bingung..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sehat,,nek susu ne kulo kinten pun do kagungan soale susu kalengan turene nggh katah
tikus, sing nganggo pengawet, pemutih, pewarnawis....aneh2 tenan.....sing penting ayo do sadar lan ati2 piye carane iso mangan panganan sing aman... trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
daune mboten sak batang tangkai nipon aman aman mawon kok mas,,tapi nek sak batang tangkai nipun pancen kirang sae lilisKorLapLokasi : jogja-semin PPReputation : 0Join date : 10.02.09Subyek: Re: Bahaya Gula
wong koh kaya dining kewan kabeh,,,,,
Wong Sing 1988, Kuet Gin Wong Sing 1988 uslt, Kuet Gin Wong Sing 1988 long tieng, Kuet Gin Wong Sing 1988 online, tai phim Kuet Gin Wong Sing 1988, download Kuet Gin Wong Sing 1988, Kuet Gin Wong Sing 1988 full, Kuet Gin Wong Sing 1988 dvdripXem online:
Antidiuretik ya iku jat kalsium oksalat kang bisa ngelunturake utawa ngelebur watu ginjal kang ana ing awak uga nduwèni asifat kanggo ngolah uyuh (urine) lan jaga kadharé banyu ing sajroning awak.Tetanduran kang ngandut jat kalsium oksalat uga bisa ndhuwèni
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Antidiuretik&oldid=989095"	Kategori: BiologiKaséhatanKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 2 Maret 2016.
11/18/16, 04:53 – Iibf Azka:
Ojo-ojo nek berjenggot yo dianggep wong sik seneng perang.
11/18/16, 04:57 – Ba4 Doni: gak bermutu
11/18/16, 05:03 – Iibf Agung: Dibaleni meneh…
11/18/16, 05:08 – Ent Arnold: Naseer khan
nang Diman karo bojone. Tomin sing biasane dadi raja nang omah, ketekan Doni, mulane seneng ning suwi-suwi rumangsa ono saingan. Dolanane sing biasane digawe dhewe dijupuki karo Doni, dingge. Sakjane ngunu pingine Tomin adike iku ora
“Gak, atu nanan-nanan thok.”
“Ojo dipek lho, iki ka’ane mas.”
“Ola, nyilih atu.”
Wiji sing nunggoni anak lan ponakane dolanan mung nyawang saka adohan karo setrika. Kesel dolanan montor-montorane mas’e, Doni ganti njupuk tas sekolahe Tomin. Tomin sing lagek pipis nang jeding ora ngerti lek bukune ditokno kabeh, dicoreti.
“Ojo dicoreti bukuku, seneni Bu Guru mas ngko! Mak, delok iku adek, bukuku dicoreti kabeh!”
Wiji sing krungu anake bengak-bengok langsung nyedeki anak karo ponakane iku. Tomin ngrayah bukune sing lagek dicekel Doni. Petelot, buku, kabeh perkakas sekolahe dilebokno tas karo mecucu. Doni membik-membik kate nangis ning langsung dicandak Wiji. Arek cilik iku dijak nang mburi, njupuk jajan. Awan pas Diman mulih, Doni dijak dolanan. Tomin sing nesu karo adike iku njaluk dikeloni emake.
“Mas, yo nanan,” omonge Doni sing moro-moro mlebu nang kamare Wiji.
Krungu diceluk adike, Tomin sing sik lara ati meneng ae.Arek iku ngenakno lek njaluk empeng emake.
“Karo Pak Dhe ya? Nontok iwak kae ndok mburi.”
“Emoh, nanan kalo mas.”
“Min, sakno lho adike. Sesuk lek ndok omahe gak dijak dolenan awakmu.”
“Gak isin onok adike malah ngempeng ngunu. Doni ae wes gak ngempeng.”
Ora iso ngrayu anake, akhire Doni sing dirayu. Diman nyandak ponakane iku, dijak ndelok iwak nang mburi omah. Mulane ora gelem ning mari dibisiki malih gelem. Ndelok Doni seneng digendong bapake, Tomin ora trimo. Arek cilik iku langsung tangi, mlayu marani bapake.
Akur sediluk mari ndelok iwak karo mancing-mancingan nang kolam, sore Tomin karo Doni tukaran maneh.
“Lapo maneh?” takone Wiji.
“Adik iki lho, Mak. Mosok sikilku diuyuhi.”
“Yo adike gurung ngerti, diwarahi sing apik. Gek ndang metu, ojo kesuwen nang jeding ngko kademen.”
Mari adus, arek loro iku njaluk mangan. Doni sing durung iso mangan dhewe didulang Wiji karo dipangku. Tomin sing dicekel bapake maune meneng ae, ning ndelok Wiji karo Doni ngguya-ngguyu langsung mlayu, njaluk dipangku emake sisan. Akhire Wiji mangku arek loro karo ndulang.
langsung nangis. Ndelok adike nangis, Tomin melu nangis sisan. Akhire arek loro iku banter-banteran lek nangis karo ngandoli Wiji, rayahan.
salah siji. Dedel duwel aku ngko,” bengoke Wiji.
Diman sing mari adus langsung nyedeki bojone. Wong lanang iku bingung endi sing dijak, loro-lorone ora gelem.
“Akang! Mas akang!”
“Pak Dhe kate nontok sepur kae, melu Pak Dhe ya,” rayune
Doni manthuk. Wiji ngadeg karo nggendong arek loro. Doni sing rada meneng dikekno bojone, ditumpakno ngarep.
“Nontok sepur ya,” omonge Diman nang ponakane.
Ndelok Doni meneng numpak montor karo bapake, Tomin
“Yo gak iso, siji mburi.”
“Adike tibo ndok lek nang mburi,” omonge Wiji.
Ora gelem dirayu, Wiji ngrayu Doni pindah mburi. Jelase wong wedok iku melu nyingklak sisan polahe ora iso ngetokno ponakane sing sik cilik iku lungguh dewe nang mburi. Masio akhire Doni ora gelem lungguh ning njaluk ngadeg.
Seminggu nang rumah sakit, akhire Dewi oleh mulih. Doni yo wes digowo mulih. Tomin sing wes biasa ono Doni pas ditinggal mulih krasa kelangan. Arek iku langsung ngalem nang emake. Bengi njaluk dikeloni karo diempengi.
“Enak?” gudone Diman karo nyawil pipine Tomin saka mburine bojone.
Tomin mung nyawang bapake karo ngusapi pipine sing dijawil bapake. Lambene
nyampluki raine bapake sing mecungul saka pundake emake.
“Ojo dijaraki ae,” omonge Wiji karo nyetot pupune bojone.
“Aduh,” bengoke Diman.
Ndelok bapake ngaduh, Tomin sing seneng langsung ngguyu-ngguyu.
“Wong galak ae dingge rayahan,” bisike Diman karo
Ing ngarsa sung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Dalam ing ngarsa sung tulada” kata tuladha sering
menit nang ngarepe kaca. Lambene ora mari lek mesem, nyawang raine.
“Ngene lak seger,” omonge dhewe.
Lambene ndremimil, nyanyi alon. Diluk maneh Diman teka. Arek wedok iku wes ora kanten.
Ora let suwi, Wiji diceluk kancane. Diman wes teka. Arek wedok iku langsung mlaku metu. Ora pisan ketemu, ning Wiji krasa isin. Meh ae arek wedok iku mbalik nang kamar. Diman wes lungguh nang nggon biasane. Ndelok Wiji, arek lanang iku meneng ae. Wiji sing mau isin akhire biasa
“Sing turu aku kok koen sing emoh. Yo doleno kono lek gurung pingin turu.”
Krungu sauran sing rada dawa lan ora penak, Wiji langsung mecucu.
“Lha sing nesu koen opo aku, kok mekso.”
Wiji selot maju maneh lambene. Diman sing kate ngalih ditarik tangane, ora oleh.
Jawane ngunu Diman ora oleh mulih. Wiji ngrasa lek pacare iku lagi nesu. Masio wes biasa ora akeh omong, ning Wiji wes apal bedane meneng nesu karo meneng ora enak. Diman lungguh maneh. Wong lanang iku ngetokno rokoke.
“Sampeyan nesu aku potong rambut?”
“Seger. Wes bosen rambut dawa.”
“Yo wes lho, wong yo wes dipotong.”
Wiji meneng. Temenan kan, Diman meneng mergo ora seneng rambute dipotong. Sore mau mulih kerjo, Wiji mampir nang salon, potong rambut. Rambute sing biasane dawa
wes ngomong koen kate lapo?”
Wiji ndingkluk. Rasane matane pedes, pingin nangis.
Sing atine kadung lara, diguyoni ora malah seneng malah mbrebes. Diman sing ora iso ndelok wong nangis, maleh rumangsa ora penak.
“Yo gak popo, mene lak dawa maneh.”
Wiji sik mbrebes. Diman neleh rokoke. Saiki arek lanang iku sing bingung dhewe. Masio ora tau ngomong, Diman seneng nyawang rambute Wiji. Rambute dawa, ireng, yo alus. Durung lek mari keramas ngunu kae, ambune wangi.
“Maem maneh ta?” takone Diman.
“Mene nontok pilem ta?”
Wiji gedhek maneh. Arek wedok iku ngusap eluhe. Diman ngukuri gundule.
“Onok ludruk lho nang THR. Mrono ta?”
Wiji gedhek. Lek wes ngene, Diman sing bingung. Biasa ora akeh omong ning lek dibales meneng arek lanang iku yo mbingungi.
“Emoh,” saure Wiji.
“Ho oh?” Diman maju.
“Emoh!” Wiji mbaleni maneh.
“Ouh, krunguku mau ho oh he…he…he…” Diman cengengesan dhewe.
Kudune aku sing nesu, malah aku sing kudu ngrayu, batine Diman.
“Gusti!” Diman sing mari cengengesan mbengok banter karo sikile mlumpat, diunggahno nang duwur kursi. Wiji sing nang sandinge melu njumbul karo bingung.
“Iku mau kaya onok sing ndemok sikilku…”
“Opo?” takone Wiji keweden.
Wiji mrinding. Arek wedok iku melu-melu ngangkat sikile nang duwur kursi.
Wiji sing mau wes mari nangis, raine mbrabak maneh. Arek wedok sing gilo karo ulo iku mbayangno lek ono ulo nang ngisore. Diman clingukan, ndeloki ngisor mejo. Ancen teras kosane Wiji rada peteng, sebelahe ono uwit gedhe.
Diman ngongkon Wiji mudun, ning arek wedok iku sik keweden.
“Gak. Lewat thok iku paling mau. Wes gak onok,” omonge Diman.
Saiki ganti Wiji sing clingukan. Alon-alon, arek
Lek mau ora oleh mulih mergo mikire Diman nesu, saiki mergo sik keweden.
“Tak kancani turu ta?”
Wiji nyawang Diman. Diman mesam-mesem.
“Mulih kono,” omonge Wiji karo mlayu mlebu.
Diman sing ditinggal ngukuri gundule karo mesam-mesem.
ü Bab III : Masa Berlaku Hak Cipta
ü Bab IV: : Pendaftaran Ciptaan
wong liyo, lha sampeyan mau g ol seh. Mengko lek enek meneh wes tak hubungi sampeyan. G yo iki proyek tenanan wonge ate gawe program MLM tapi mengko lek sido sampeyan gelem tah melu
mental maling. iyo ta, Cak..?! Duh Gusti..mugi-mugi Panjenengan paringi kulo lan sederek kulo sedoyo anugerah iman lan Islam ingkang kuat supados kito saget ajeg nglampahi perintah Panjenengan ugo saget ninggalaken sedoyo larangan Panjenengan. Amin Allohumma amin...Semar, nggrayangi jithoke dewe
ilang kumandange, wong wadon ilang wirange mangka enggal – enggala tapa lelana njlajah desa milang kori patang sasi aja ngasik balik yen during olih pituduh (hidayah) saka Gusti
durung payu tho? nDung khan kumatex kuwi ra akeh cewek cewek ayune tho, nek ora argo pantes rak yo akeh? mbok golek neng kono khan akeh nDung, nek ora SPG SGP kuwi nDUng neng carefour mburimu ha ha ha gandungOfficerLokasi : Cawang
terbitan Tan Koen Swie. Pedah punapa mbibingung,Ngangelaken ulah ngelmi,NJeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampani.Artinya:Syeh Siti Jenar
andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani.Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên
melasi oh.. koen ora melasi kro bocah wadon sing mumet sih ! ngko malah cah wadone nggolingna lanange kon !
March 10, 2015 | wongedansurabaya	Lek biasane isuk-isuk Wiji umek karo pawon, resik-resik omah karo kumbahan, isuk iki wong wedok iku malah milih adus dhisik. Ora mung adus, Wiji yo salin klambi sing rada apik. Rambute sing dawa disisir, wedakan sithik, ngombe teh anget sing dicepakno dhewe terus mapan turu. Diman sing durung tangi, sik gletakan nang kasur kaget.
“Wou…aku kate kerjo, ngko bengi ae,” omonge nang bojone.
“Yo kerjo o kono,” saure Wiji karo slimutan.
Diman tangi. Wong lanang iku nyawang bojone sing merem nang sandinge. Anake wes ora ono. Arek cilik iku mesti wes sepedaan.
“Lapo koen iku?” takone Diman.
“Pak, sampeyan tukuo maem ae yo, sisan ngge anakmu. Kae ngko adusono sik.”
Diman nggulung sarunge. Anake sing lagek sepedaan nang ngarep omah diceluk.
“Uwes, gek mentas.”
“Lek dikosoki kabeh entek ngko kulitmu. Pak’e selak budhal kerjo iki.”
Tomin sing lek adus mesti suwi mergo
“Dolenan kene ae, Mak’e ngantuk,” omonge Wiji.
“Wes tak tukokno pecel kae, mangan sik kono.”
“Yo, ngko ae.”
“Ditinggal gak popo?” takone Diman.
Ora tenang ninggal bojone sing lagek lara, Diman ndang mulih. Nang omah bojone sik gletakan, ora nang kamar tapi nang ngarep tipi. Anake ora ketok. Diman ndelok sego pecel sing lek tuku mau isuk ora dientekno karo bojone.
“Nang njero kono, mumet ngko malahan lek ngge nontok tipi kaya ngunu.”
Dina iki awake Wiji krasa ora penak. Mangan aras-arasen. Wetenge sebah. Wong wedok iku
Ora nyauri, Wiji langsung ngadek terus pindah nang njero kamar. Klambine wes salin.
“Wangi men,” omonge Diman ngambu bojone sing lewat ngarepe.
“Mari adus,” saure Wiji.
Lek wong lara kae biasane aras-arasen adus, Wiji suwalike. Dibelani nggodok
ora seneng ndelok regedan, opo maneh pating slengkrah. Ora dikongkon, Diman nyandak kumbahan terus umbah-umbah. Omahe sik resik, ora perlu
“Lha lapo, ngene ae.”
mesem. Wong wedok sing awake durung penak iku ngrangkul lengene bojone.
“Cinta?” takone Diman.
“Pak, sampeyan sayang aku?”
Sakjoke rabi, Wiji wes ora tau nakok perkara ngunu iku nang bojone.
“Gak, mene ae lek wes lali.”
“Suwun yo, Pak. Mbuh opo’o kok awakku gak enak isuk mau, masuk
Diman wong lanang sing iso diandalno. Ora mung kerjo, Diman yo melu ngemong anake, gelem ewang-ewang kaya resik-resik omah. Wong lanang iku yo ora isinan, kerjo opo ae gelem sing penting ora rusuh-rusuh ka’ane wong liya utawa ngrepoti.
“Pak, sampeyan lapo sayang aku?”
“Jare sopo? Aku lho biasa.”
Wiji mecucu. Sikile mancal. Lek ngene iki eling jaman pacaran, ditakoni ngunu-ngunu iku.
saurane bojone. Ditunggoni kaya ngene ae Wiji wes seneng. Wong wedok iku masio durung enak awake tapi atine ayem. Batine, sesuk mesti wes enak maneh awake.
“Ojo, Pak, mikku!”
Tomin sing mari mulih saka omahe mbahe moro-moro mlebu kamar. Arek lanang iku langsung munggah nang kasur. Emake ditumpaki terus njaluk kelon. Diman
“Ola! Anake emak!”
Sik jam pitu ning omahe Diman wes sepi. Wong telu iku merem kabeh, turu.
hayah… koyo gaweannmu gak njelimet wae.. luwih sangar bagianmu, Ben.. luwih hitech.. lha nek aku isih manual tech 😀
momok kanggo para murid ing kelas akhir ing saben satuan pendidikan. Akeh sing kuwatir ora lulus , mula akeh sing stress . Yen ndeleng pengalaman taun-taun kapungkur ana sekolah sing sasekolahan ora ana sing lulus babar pisan .Ana sekolah negeri sing lulus mung nembelas. Ana uga sekolahan sing lulus mung siji ndhil. Apa komentar saka wali murid ngenani bab iku ? Apa guru-gurune iku ora bisa ngatur ta ?Pancene, akeh para wali murid akeh sing ora setuju karo anane UNAS iki. Dalah para ahli pisan uga akeh sing ora setuju anane UNAS kanthi alesan : Proses pendidikan sing lawase telung taun ora mung ditemtokake sajroning 2 jam ing dalem telung dina. Prinsip-prinsip
lsp. Kanyatan (realita) sing ana yaiku yen UNAS ora lulus, tetep ora lulus sanajanta biji ujian sekolah apik. Dak kira ora ana guru sa Indonesia iki sing kepingin muride ora lulus. Akibat saka kahanan iki miturut Prof. Conny Semiawan
ora lulus , murid tetep ora lulus. Sapa sing bisa ngontrol proses pendidikan ing sekolahan, carane mulang guru, anggone mulang kecepeten apa ora lsp.? Mula supaya mutu sekolahan iku sajajar utawa padha kudu ana evaluasi saka njaban sekolahan. Mung mbokmenawa bapak Djemari Mardapi lali yen ujian nasional -- miturut Prof Arif Rahman -- arupa veto anane murid bisa lulus lan ora lulus. Satemene , antarane sing setuju lan ora setuju UNAS nduweni panemu sing padha ing bab :1. Mutu pendidikan kudu diundhakake.Pancene wis suwe ana akreditasi sekolah. Sekolah kalebu terakreditasi A, B, apa C. Sekolah sing kalebu A bisa ngleksanakake ujian dhewe, sing liyane nggabung marang sekolah sing nduweni akreditasi A. Evaluasi dianakake limang taun sepisan . Perlu dicathet evaluasi mau kudu dianakake kanthi jujur. Ora ana kong-kalikong antarane sing kawogan ngevaluasi karo sing dievaluasi. 2. Sarana lan prasarana sekolah kudu dipepaki, ora mung sing ana kutha bae nanging uga ing dhaerah-dhaerah. Pemrentah wis menehi dana BOS marang sekolahan-sekolahan kanggo mepaki sarana lan prasarana sekolah. Pitakonane : apa sekolahan sa Indonesia wis pepak kabeh?3. Mutu guru uga kudu dibecikake, kalebu “kesejahteraan guru “ Usaha anane sertifikasi mujudake upaya pemrentah kanggo mbeciki mutu guru.Mung sing durung disertifikasi isih akeh.Sing ora disetujoni yaiku UNAS kanggo nemtokake lulus lan orane murid. Ing wektu iki murid ora lulus yen bijine kurang 4,25 lan rata-rata kurang saka 5,50.Saelingku, sadurunge taun pitung puluhan nalika aku dadi murid
basa utawa jarwa dhosok dadi “di gugu lan di tiru”, uga “yen Minggu turu”, ana maneh “wagu tur kuru”, sing rada repot yen “guru …. mutan”. Nalika aku sekolah guru biyen aku nate oleh wulangan saka guruku : yen kowe kepingin sugih aja dadi guru. Pegawean (profesi) guru mono dudu profesi kanggo golek pesugihan -- ee…. kleru -- supaya bisa dadi sugih.Profesi guru iku pengabdian.Guru pancene kudu bisa digugu lan ditiru sabarang tindake, kudu dadi panutan. Mula profesi guru sawijining profesi kang mulya, luhur, jalaran guru ana ing panggonan kang ngarep dhewe kanggo kamajuwaning bangsa lan Negara. Maju lan munduring bangsa ditemtokake dening mutu pendidikan sing diemban dening para guru. Mula nalika isih cilik biyen aku kepingin kaya pak guru. Kira-kira tahun suwidakan nganti pitung puluhan ing desaku yen wektu riyaya Lebaran isih akeh wong-tuwa-tuwa sing sowan menyang daleme pak guru perlu ngaturake keluputan sanajanta guru mau isih enom. Mesthine sing enom mara menyang sing luwih
dipangan ing sajrone seminggu. Lha kahanan sing kaya mangkene iki sing njalari pak guru gurumutan golek …. utangan. Durung yen mbeneri sasi Besar wayahe wong duwe gawe. Yen diulemi (diundang) wong duwe gawe, bingung. Arep ora teka isin, yen teka ora duwe dhuwit. Nanging kahanan saiki wis beda banget. Negara baka sethithik ngundhakake bayare guru. Angger ora kakehan polah, pak lan bu guru wis bisa urip salumrahe manungsa. Ing kalodhangan iki , ndherek mangayubagya marang guru-guru ing Surabaya sing wis oleh pangalembana (penghargaan) saka Presiden RI Susilo Bambang Yudoyono. Muga-muga anggone nyambut gawe bisa jujur, tulus tumekane ati, lan bisa manfaat kanggo kamajuwane nusa, bangsa, lan Negara. Ora adoh karo pengarep-arepe yu Thukul (ibune panjenengane pak Bibit Samad Riyanto, pimpinan KPK): “Le, suk emben kowe dadia guru, guru kuwi kepenak”. Lha kasembadan temenan gegayuhane yu Thukul, pak Bibit dadi jendral Pulisi sing nyambi mulang ana ing salah sawijining Universitas ing Jakarta.Seje karo sing ana kutha Malang . Luwih saka limang ewu guru status honorer sing wis nyambut gawe pitung taun luwih demo ing sajrone upacara
rupiyah nganti rong atus ewu rupiyah , ora seket yuta nganti rong atus yuta (saiki akeh wong ngarani yuta iku dadi sewu) .Seje kutha Malang seje karo kutha Banyuwangi. Miturut warta saka salah sawijing TV swasta, sawijining Pengawas Sekolah pak guru Husain Matain sing uga Ketua PGRI –ing antarane guru sanga - nalika mimpin demo, kena sangsi administrative saka Negara dipindah dadi pegawe non job ing kantor Perpustakaan Daerah Kabupaten Banyuwangi. Kamangka pak Husain Matain nuntut supaya dana BOS enggal-enggal “dicairake” lan mbela nasibe guru bantu lan calon guru sing kadaftar ing CPNS.Mesthine sing oleh sangsi pejabat sing ngendhe-endhe "caire" dana BOS.Pancen kaya mangkono resikone dadi pemimpin, kudu wani mbela andhahane. Ora perlu kemba, kudu tansah berjuang supaya para "pahlawan tanpa tanda" jasa bisa urip mulya.Mbok
ditemtokake sekolahan dhewe-dhewe. Kabar iki bisa nyuda ngempete para guru sing tansah kuwatir muride ora lulus. Muga-muga kabar iki ngilangi
pejabat ya pejabat sing jujur, ora gelem nglakoni korupsi. Nanging kanggone para guru uga ora kena lirwa, banjur kendho anggone nyambut gawe, kudu tansah mempeng lan temen. Temen tinemu .Kanggo PGRI, jaya-jaya wijayanti, tetep jaya ing
EJAAN BASA JAWA SUROBOYOAN .Ejaan basa Jawa Suroboyoan JTV nganggo dhasar ejaan Basa Indonesia, nanging ora mesisan. Kahanan iki nyebabakae guru basa Jawa ing sekolahan-sekolahan lan masyarakat dadi bingung. Apa pancen sengaja digawe bingung? Conto sing dakalami : nalika aku pesen stempel menyang tukang stempel ana tulisan nganggo “aksara Jawa : SUKRO” sing ditulis nganggo taling tarung (o) , kamangka asline tulisan iki benere ora nganggo taling tarung (nglegena, wuda, tanpa sandhangan).Guru basa Jawa ing sekolahanku nulis “Gubernur Sutiyoso” uga nganggo taling tarung , sing sabenere nglegena, tanpa sandangan, wuda. Yen guru wae wis bingung (sing notabene sarjana) apa maneh muride, sangsaya ora karu-karuwan. Kahanan iki disebabake dening kisruhe (rancu) panganggone ejaan basa Jawa lan ejaan basa Indonesia. Contone : ora ana bedane t lan th, d lan dh , e lan é utawa è, sarta ora ana aturan panganggone aksara (huruf) sing bener. Kahanan kaya mangkono iku sing dialami dening editor lan redaktur JTV.Swara jejeg lan swara miring.Ing basa Jawa sing diwulangake ing sekolahan Surabaya sing saiki, ana istilah : Swara jejeg lan swara miring. Swara jejeg yaiku swara sing durung owah saka asal ucapane Conto : O diwaca O, kaya ing tembung soto, bodho, loro, jodho, toko. I diwaca I , kaya ing tembung siji, mili, pipi, driji. U diwaca U kaya ing tembung : untu, buku, luru, turu. A diwaca A kaya ing tembung : sapa, mata, bata, jaka. Swara miring yaiku swara sing wis owah saka asal ucapane .Conto : O diwaca A, kaya ing tembung : kodhok, bosok, popok, tonton. I diwaca E, kaya ing tembung : kain, salin, main, ngalih. U diwaca O, kaya ing tembung : sarung, taun, balung, baut. A diwaca A kaya ing tembung : barang, papan, dalan, jaran.Tembung lingga (kata dasar) sing nduweni swara miring lumrahe yen ditambahi panambang (akhiran) E bali menyang asale.(I) Conto : sarung (sarong, sarung (BI)) dadi sarunge, balung (balong) dadi balunge, kalung (kalong,
kain), maen (main), dileh (dilih), ngedokno (ngedukno), nunjok (nunjuk)Tembung-tembung ing ngisor iki kepriye panulise ?1. balong (
Pentil sing tegese puting (BI), Pentil sing tegese karet sing kanggo nglebokake hawa ing
Redaktur lan editor JTV anggone milih tembung mung sakepenake dhewe, mbokmenawa alesane wong Surabaya iku egaliter, terus terang, tanpa basa basi, apa anane.Bab iku ora salah bener nanging apa wong Surabaya ora nduweni sopan santun sing diwujudake ing tataran basa. Basa Medura wae ana tataran basa, yaiku basa alus lan basa kasar , mosok wong Surabaya ora duwe. Saran :1. Tulung JTV njupuk tenaga editor saka jebolan Universitas Surabaya jurusan basa Jawa, sing manggone ing kutha Surabaya. Dak kira jebolan mau cukup mumpuni ing babagan Paramasastra. 2. Yen pancen kepingin nggawe aturan tata bahasa baru kanggo basa
pakem sik jange ngonokno kordinasi Senen ngarep. Tembung ngonokno asale saka tembung apa? Apa kono =situ, di situ, ngono = begitu, ana = ada ? Piye panulise : ngono yo ngono ning ojo ngono, “ojo lungo bojoku loro, iyo podo-podoHakim nglekor nduk
nembelas gedhe = tetep “babak enambelas besar (BI)” ora dadi enembelas gede, bapak Purnomo Besar ora Purnomo Gede.Mbahe korban nangis kepiyer. Lumrahe sing nangis kepiyer iku bocah isih bayi utawa isih cilik. Mosok embah nganti nangis kepiyer? Matuke : Mbahe korban nangis ngguguk, nangis kejer .mempeng nyetir bronfite Panganggone tembung “mempeng” lumrahe “mempeng sinau”, “mempeng nyambut gawe”,
raga liyane sing alate uga nganggo sampluk kayata : pingpong, badminton, kasti, rounders. Apa kira-kira pemain-pemain mau
Barang kasil colongan iku disita Pulisi. Tembung kasil colongan benere asil colongan. Kasil saka tembung ka + asil (hasil) tegese berhasil. Tembung “hasil (BI)”kanggone wong Jawa luwih cedak nang “asil” tinimbang nang “kasil”. Conto : Hamengku gati dadi amengku gati, hanyakra wati dadi anyakra wati , hamengku buwana dadi amengku buwana ora kamengku gati, kanyakrawati, kamengku buwana. Ukara ing
perang utawa nglawan. Yen nduweni teges nglawan sing pas nglurug. Ing basa Indonesia pancen durung
Benere : Kaiser Laurten metangkring (nangkring) nang rangking loro. Tembung pethangkringan nduweni teges obah utawa ambal-ambalan utawa akeh. Conto : Arek-arek pethangkringan ing wit pelem.keplintir dengkule mesthine keslio (?). Apa ana dengkul keplintir, mestine
telah ditemukan). Benere “penumpang siji sing ilang saiki wis ditemokno.”Tembok pabrik rubuh katerjang angin pentil muter. Tembung “pentil muter” iku dijupuk saka basa apa? Ing basa Indonesia ana tembung “puting beliung”, pentil = puting, beliung = muter(?). Yen ora kliru beliung iku jinise kapak utawa pecok kanggo negor kayu, kok dadi muter ? Ing basa Suroboyo ana tetembungan ulur-ulur = angin wujude dawa ireng muter, lumrahe ana ing
nggo mbukak Ojo Dipendem bengi iki sing lagi adem howone. Kanggo arek-arek sing kaet ngrungokno, ora perlu kuatir layang curhat durung
“Mas Aris sing tansah tak angen-angen, sing adek kangeni, sing adek trisnani, sepurane lek kudu koyo ngene. Telung sasi iki aku terus mikir,
ojo mung meneng ae lan malah ngadoh ko aku. Aku ora iso mas tok jarno koyo ngene. Pisan iki ae, aku gak bakal ngrusuhi sampeyan
“…sopo ae sing ngrungokno layang-layang sing wes tak wacakno ojo lali jupuk pelajarane. Trisno ancen ora salah tapi lek trus ngawur njur ora mikir yo iso dadi molo. Mulo iku konco-konco kabeh ojo lali tansah eling lan terus waspodo. Duwe masalah ojo dipendem, tokno cek awakmu iso lego nang ndi maneh lek ora nang acara sing podo awake dewe gandrungi..Ojo Dipendem! Ketemu maneh sesuk bengi karo layang-layang liyane. Kanggo nutup acara bengi iki wes tak siapno lagu soko band idola ST12, mugo-mugo iso dadi obat kanggo ati-ati sing lagi
dhemes blumbangan,dhemes sekar kacang mlocok blumbangan,wiyar lajer kruwingan.
November 1, 2016 | wongedansurabaya	“Pak, Tomin ndok ndi?”
“Lha embuh, wong aku kaet teko kok.”
Sore, Wiji sing kaet mari nyapu omah nggoleki anake. Diman sing kaet ae teko lungguh nang ngarep tipi karo kipas-kipas. Keringete ndrodos, kembloh sak kujur awak.
“Ndok ndi arek iku. Gurung adus iku mau,” Wiji ngomel dewe karo clingak-clinguk nggoleki anake soko teras.
“Biasane yahmene wis mulih kok. Njaluk mangan.”
“Yo sopo ngerti dikei panganan iku mau, dadi wis wareg lali mulih.”
“Sopo sing ngewei panganan?”
terus budal nang mburi, adus. Lek wis ngunu iku mending ditinggal ngalih bojone. Timbang selot dowo ngko akhire dheweke sing diomeli. Wiji sing penasaran nggoleki anake nang tanggane. Ora ketemu, wong wedok iku bablas nang omahe morotuwane. Ora nemu sisan, wong wedok iku akhire mulih.
Nang omah Diman sing wis mari adus lagek mangan.
“Pak, anakmu gurung temu.”
“Yo lek aku ngerti gak tak goleki, gak takok sisan.”
Salah ngomong, batine Diman. Wong lanang iku ndang marekno lek mangan. Biasane surup ngene anake wis ngganteng, wis mari didusi bojone, lungguh anteng mangan. Mari ngombe
takoni. Wong biasane yo mung ndok sebelah omah ae,” saure Wiji karo mulai bingung.
“Nggowo opo areke?”
“Nggowo opo?”, Wiji balik nakok maneh.
“Yo mau pas pamut dolen ki nggowo opo? Sopo ngerti nggowo koper opo bangkelan ngunu…”
“Mbok pikir anakmu kate minggat ngunu ta?”
“Yo sopo ngerti, arek saiki kok.”
“Lha lapo minggat? Karo sopo?”
“Yo lek ngerti aku gak takok.”
Saurane Diman nggarai Wiji sing bingung langsung emosi. Motone menteleng. Tangane wis ngremetan ae, gemes. Diman sing ndelok bojone mulai emosi langsung mesem, cengengesan, wedi. Ora wayahe ngguyoni bojone lek wis rupane koyok ngunu.
“Biasane ora tau adoh-adoh. Paling ndok njero kamar,” omonge Diman.
“Yo lek onok ndol kamar wis ketemu kaet mau.”
“Njero lemari wis mbok goleki?”
“Lha mhok pikir anakmu gombal?”
“Yo gak. Arek cilik lak biasa dolenan ndok lemari. Delikan trus lali…”
Tomin nang ngisor amben. Arek lanang iku turu ndlujur, murep. Diman nyandak anake, ditokno soko kolong
“Tangekno kok. Iku ngko rewel bengi lek yahmene sik turu.”
Tomin sing pamit dolan karo kancane tibake wis mulih. Arek lanang iku mau tukaran karo kancane trus milih dolanan dewe nang kamar. Ora kroso dheweke keturon saking kesele dolanan. Turu surup, digugah angel, akhire Tomin ngrengik ae. Didusi nangis, diklambeni ndrenginging, dikon mangan ora gelem.
“Kandani lek sore turu yo ngene iki.”
Wiji sing mau bingung nggoleki anake, saiki ganti mangkel mergo anake rewel. Mbarang-mbarang sing dilakoni ora ono sing bener. Njaluk dikukuri gundule, njaluk dikipasi, njaluk diusuk-usuk gegere tapi kabeh rasane ora penak.
luwih kepenak… sinambi ngetik…..aku ki kang… la nek pas aku ngetik mbok
khusyu’ menyimak ‘wedharanipun’ Mbak Lia sama Kanjeng Mas Koko….. iniloh Mas….. Sugeng
“PANGABEKTI INGKANG LANGGENG” (shalat dhaim) sujud,
ungkapan; “salat ngiras nyambut damel, lenggah sinambi lumampah, lumajeng salebeting kendel, ambisu kaliyan wicanten, kesahan kaliyan tilem, tilem kaliyan melek.(sembahyang
besok tak kupasnya Purbo Jati…… terimakasih njih kang mas Koko …. Bismillahirromannirrohim…Jagad bumi alam kabeh…Sumusupo marang badan…Badan sumusupo marang budi….Budi sumusupo marang nyowo…Nyowo sumusupo marang roso…Roso sumusupo marang cahyo….Cahyo sumusupo marang atmo…Atmo sumusupo marang datDat sumusupo marang Ingsun…Ingsun jumeneng pribadiTanpo timbangan, tanpo lawanan..Ono ing kalaratingsunKang moho muyo, moho suci sejati…..Ing kodratipun…. Aku tak minta
BalasHapusImam Sibaweh5 Desember 2014 23.36Miturut jenise layang iku kaperang ing ngisor iki :1. Layang kiriman utawa layang iber-iber2. Layang Paturan Yaiku sawijine layang sing isine menehi weruh utawa ngabari samubarang sing kudu dingerteni dening wong akeh.3. Layang DhawuhYaiku layang sing isine dhawuhe wong dhedhuwuran marang andhahane (saka wong sing luwih dhuwur pangkate marang wong sangisore)4. Layang UlemYaiku layang undhangane wong sing duwe gawe (mantu, khitanan, ulang taun, lan pahargyan liyane)5. Layang LelayuYaiku layang sing isine menehi kabar kesripahan utawa wong kepaten6. Layang GanepYaiku layang sing isine jangkep (nggunakake unggah-ungguh sing trep, nganggo bebuka, isi, panutup, tanggal, paprenahan, lan tandha tangan serta jeneng sing ngirim)Bab-bab kang kudu digatekake ing layang kiriman/iber-iber :1. Kanggo sapa layang kasebut dikirim2. Yen layang katujokake marang wong tuwa/ wong kang luwih tuwa, prayogane migunakake basa krama.3. Yen layang katujokake marang kanca cukup nggunakake basa ngoko. .....................(1)......................(2)......................(3)..................................................................(4)..................................................................(5)..................................................................(6).......................(7) .....................(8) .....................(9) ....................(10) Perangane layang ganep: 1. Titi Mangsa, yaiku perangan kang nyethakake wektu lan papan panulise layang2. Adangiyah, yaiku perangan kang nyebutake marang sapa layang ditujokake3. Salam Pambuka4. Purwaka Basa, yaiku perangan sadurunge isine layang lumrahe isi atur pambagya wilujeng4. Surasa Basa, yaiku perangan isi layang utawa kang dadi wigatining layang5. Wasana Basa, yaiku perangan pungkasane layang, isine nyuwun pangapura manawa ana tetembungan sing kurang prayoga7. Salam Panutup8. Paprenahan, yaiku perangan kang nyethakake sapa utawa kaprenah apa kang gawe layang9. Tapak Asta, yaiku perangan kang nyethakake tandha tangane sing kirim layang10. Asma Panyerat, yaiku perangan kang nyethakake jeneng sing kirim layang BalasHapusImam Sibaweh5 Desember 2014 23.57LayangLangsung menyang: pandhu arah, pados Kothak kanggo ngeposké layang ing Indonésia.Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot crita lan sapanunggalané.Warna-warnane layang:Layang biwara.Layang Iber-iber (Layang Kiriman).Layang Dhawuh.Layang Ulem.Layang Lelayu,Layang Pribadi lan sapanunggalané.Perangané layang[sunting | sunting sumber]1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha lan titi wanci panulisé layang.2. Adangiyah (adawiyah). Mratélaké unggah-ungguhing basa paprenahé kang kirim layang marang kang arep dikirimi layang, marang kanca sedulur sapantaran, utawa marang kaprenah tuwa, umpamané pakdhé budhé.3. Pambuka (bebuka). Karepe kanggo mbukak utawa miwiti layang. Ing padatan anelakaké awèh atur kabar kaslametan kasarasan lan katentreman.4. Isi (surasa basa). Mratélaké apa sajatiné isi layang.5. Panutup (wasana basa). Panutup isi adaté pangajap , pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.6. Titi mangsa (titi wanci).7. Peprenahan. Paprenahan iki karepe katulis ing layang marang kang dikirimi layang.8. Tapak asma.Adangiyah nelakake , unggah-ungguhing layang.1. Taklim (ingkang taklim), marang sadulur tuwa, utawa menyang sapadha-padha kang perlu diajeni.2. Salam taklim, marang sedulur enom, utawa menyang sapepadhané.3. Ingkang salam, marang sedulur enom kang perlu diajeni, amarga pangkaté luwih dhuwur.4. Ingkang pandonga, saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni.5. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhewe utawa sing karengkuh kaya anaké dhéwé. 6. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha. 7. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.8. Ingkang sembah pangabekti, saka wong enom marang wong tuwané dhéwé, umpamane : Bapak, Ibu, Simbah, wong wadon marang kakunge.9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene
ing sagunging kaurmatan, pudyarja, lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.Tuladha[sunting | sunting sumber]Gatekna tuladha layang ing ngisor iki:Salatiga, 10 januari 2009Pangabekti kula Katur eyang kakung Wirga Martono ing margi sukarna hata 5 SragenNuwun wiyosipun sareng serat menika ingkang wayah nyaosi pirsa, bilih kawontenanipun ingkang wayah dalah bapak ibu ing Salatiga tansah ginanjar wilujeng . mugi-mugi kasugenganipun eyang kakung sabrayat tansah mekatena ugi Kajawi punika nyaosi pirsa, bilih paringan serat eyang sampun ingkang wayah tampi. Ingkang wayah punapa dene bapakl ibu sami bungah dene eyang sampun kondur kanti wilujeng Salajengipun nyaosi pirsa, bilih liburan mangke bapak ibu punapa dene ingkang wayah badhé sowan éyang. Sokur saged sinambi ningali musium Sangiran, dateng kraton Surakarta, ningali tetilaripun para raja.Ing wasana cekap semanten aturipun ingkang wayah. Sedaya kalepataning atur punapa dene kiranging, suba sila nyuwun pangapunten.Ingkang wayah
Jatirejo: Beksan angguk saka Jumbuh kalawan sebutane yaiku tari utawa beksan
dijaluki sumbangan, dudu duwit ning sumbangan ngisi acara. Sing dadi panitia oleh ora nyumbang acara. Diman sing kapanane kesleo pas kerjo ora iso dadi panitia taun iki dadi kudu nyiapno salah siji anggota keluargane. Pingine anak lanange sing ganteng dhewe, Tomin, sing kon nyanyi kaya pas nang sekolahan wingi ning jenenge arek cilik lek ora pinginane dhewe ora gelem.
“Iki kudu atek make up kaya ngene ta?” takone Wiji.
“Lha yo iyo, wong kate nyanyi. Lek kate macul yo gak perlu,”
Asolole kok kate macak kosidahan. Ayu ayu, percoyo aku,” Paini ngomel maneh.
Wiji sing wis mari di-make-up saiki yo wis ganti klambi.
“Kono delok, ayu gak? Aku ki gak tau mbujuk lek omong. Ngene ki koen ngaku prawan yo sik percoyo wong-wong.”
“Iyo lho Lik, sampeyan lek ngene ketok
kae lho wonge wis lungguh anteng nang ngarep karo anakmu. Koen ngko metu ayu ngene mesti pangling Diman. Bangga malah, bojone iso
lungguh nang ngarep panggung. Anake sing kaet mau umek dolanan karo arek-arek cilik liyane saiki wis melu meneng nang pangkone,
mudun saiki munggah panggung maneh. MC sing ora liya Pak
bojone Diman sing ben dinane kaya Garangan iku iso kaya biduan temenan. Dandanane sewelas rolas karo biduan koplo nang VCD-VCD sing akeh didol nang
wis joget-joget nang pinggir panggung karo mbengok-mbengok. Tomin mudun saka pangkuane bapake. Arek lanang cilik iku mlayu nang ngarep panggung.
“Mak’e, atu Tomin! Mak’e, atu anakmu!” bengoke karo ngguya-ngguyu.
Wiji sing mau isin-isin saiki wis wani goyang. Suwara musik karo
iki kok gak menggok? Iku omahe?” takone Wiji.
“Sik eling nduwe omah tibake,” saure Diman.
Acara Panggung Gembira wis buyar. Tomin sing mau ora mandek lek
dheweke ngrasa salah. Kudune yo ora dandan kaya ngunu, masio mau bengi wis mekso atek stoking. Durung maneh perkara goyang,
iku disawang saka endi ae enak yo Pak tibake. Gegere ae enak disawang opo maneh rupane yo Pak, mesti luwih
tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkangmripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kangkasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanahJawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhurpaduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa,
sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontêningkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba iniRatu Dhang Hyang
têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botênewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanahJawi, langgêng salaminipun.”(“…, apakah paduka
Jawinipun ical, rêmên nunut bangsasanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkangmangrêti.”(“….. Paduka
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêngtuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulangwêruha marang bênêr luput.”(“….. Sang
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nangingwong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusanabanjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salinajênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanahJawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanahsabrang.”(“Sang
naskah Ramalan Sabdo Palon ini diungkapkansabdanya sbb :
3.Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agamaIslam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
Bilakelak Gunung Merapi meletus dan memuntahkan laharnya.)
6.Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punikamedal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu,Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten
8.Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paringgesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ingsakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kangakarya.(Bahaya
Tapi sak iki Mat Pithi kepothokan. Lha yok opo, wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene gigawe nambakno untune sing lara. Bioskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo
endi onok wong sing kuat dicabut untune gak kathik
Mat Pithi. Dicabut nggak gawe bius. Nursalim
RT.13 RW.06, Pucung Kidul, Kroya, Pucung Kidul,
(Kejawèn iku kapercayan kang dianut wong Jawa kanthi adhedhasar budhaya Jawa. Kaya déné agama kang umumé ana, kapercayan iki diugemi ajaran-ajarané. Ana manéka warna aliran kejawèn sing ana.Ciri utamané agama Kejawèn yaiku anané campuran antarané animisme, agama Hindhu, lan Buddha. Agama Islam lan Kristen uga katon mlebu ing kéné. Dadi bisa disebut yèn kapercayan iki sawijining wujud sinkretisme.Sawijining ahli antropologi Amerika Serikat, Clifford Geertz, naté nulis perkara iki ing buku The Religion of Java. Ing kéné dhèwèké nyebut Kejawèn iku "Agami Jawi".Sadurungé agama Hindhu-Budhha mlebu ing Jawa, kejawèn urip dhéwé lan lagi katon lebur nalika akèh pralambang Jawa mlebu ing kitab-kitan kuna.)
Sang Retna Ayu karem bekti Hyang Widhi,
panambang EN ing tembung kang nduweni rimbag hagnya (pakon) lan ing tembung
kang nduweni rimbag guna utawa adiguna ana bedane sethithik.
tembung kang nduweni rimbag hagnya (pakon).
kang wanda pungkasane arupa wanda menga (vocal), panambang EN owah dadi NEN,
tembung kang nduweni rimbag guna. Rimbag guna nduweni teges ketaman utawa kena, tuladha:
wanda menga, panambang EN owah dadi NEN, tuladha:
tembung kang nduweni rimbag adiguna. Rimbag adiguna nduweni teges keladuk,
menga, panambang EN owah dadi AN, tuladha:
kajeroen > kajeron > kejeron.
sigeg, trap-trapane bares wae, tuladha:
+ bablas + en > kabablasen > kebablasen.
trapane panambang A bares wae, utamane ing tulisan sing
pungkasane awujud wanda menga (vocal), tuladha:
Kanggo mangun tembung hagnya (pakon, prentah),
logintoboggan.module:159+msgid "Password"+msgstr "
name %email."++#: logintoboggan.module:228+msgid "edit"+msgstr "
logintoboggan.module:410+msgid "Block type"+msgstr "
logintoboggan.module:412+msgid "Collapsible Form"+msgstr "
logintoboggan.module:463+msgid "log out"+msgstr "
logintoboggan.module:507+msgid "Login"+msgstr "
logintoboggan.module:514+#: ;525;555+msgid "disabled"+msgstr "
logintoboggan.module:532+msgid "Disabled"+msgstr "
mampir angkringane Mbah Mo, pesen jahe sing wangi karo matur lan njaluk pepedhang wedare tembuang iku marang Mbah Mo. Sinambi leladi langganan Mbah Mo banjur crita babagan ukara mau kanthi banyu mili.
“Mas Bagus, “aja bisa rumangsa, nanging bisoa rumangsa” tegese: dadi wong iku aja umuk lan ngrasa bisa, nanging bisoa ngrasa (merasakan). maknane tembung lan ukara mau duweni pitutur menawa manungsa bisa tumindak kang lembah manah, andhap asor aja suwalike, yaiku dadi wong kang drengki, iren, gunggungan lan sak piturute.
ora kok ateges minder (rendah diri). ing piwulang jawa manungsa, nengenakake laku supaya bisa metani pribadi, kang ujupe ora gelem ngunek-unekake liyan utawa ngasorake liyan.
jumbuh karo pitutur mau, ing sesrawungan kudu bisa lembah manah ora kesurung pengin ngegungake awake dhewe, lan apa maneh ing tatanan budaya jawa mligine ora ana papan panggonan kanggo tumindak
nyedhot kawruhe Mbah Mo bengi kuwi, nanging Mbah Mo yo ngendika, mbok menawa ana ruweting ukara lan salah anggone basa gelem menerake.
dikondo meteng rong sasi tingkahe Wulan selot onok-onok ae. Dudu aneh sakjane polahe lak jare biasa wong meteng koyok ngunu iku. Jare sih ngidam, gawan bayi. Wulan sing biasane wes ngalem selot nemen ngaleme. Lek biasa wes gelem tandang gawe saiki opo-opo jaluk diladeni. Biasane mangan sakonoke saiki sering jaluk-jaluk panganan sing gak biasa.
Roni, bojone, sing ben dino pengaweane dadi salah siji sales nang pabrik sepatu awale marem gak ketulungan ngerti bojone meteng. Seminggu pertama kabeh sing dijaluki, dikongkon Wulan dikekno, dilakoni. Mlebu minggu ke loro Roni selot kecontalan. Ben dino muleh surup kadang sampek bengi, tekan omah bukane leren malah sik kudu nglayani bojone. Sing
akhire de’e manut. Opo maneh emak karo bapake ndukung Wulan. Emak karo bapake wedi lek mantune onok opo-opo polahe
Wulan : Mas! *dibanteri lek nyeluk*
Roni : Opo sih? *motone sik merem*
Wulan : Aku luwe. Pingin mangan.
opo sampeyan iki. Ngko lek anakmu luwe yok opo? Gak oleh gizi trus…
Roni : Wes…wes. Tak jupukno? *langsung tangi*
Wulan : Jupukno yok opo? Emang duwe?
Roni : Mau lak sik onok sego, tak gorengno endok dadar.
Wulan : Emoh! Aku pingin sego padang lawuh kikil.
Roni : Heh? Yah mene mosok onok sing bukak warunge.
Wulan : Ya mas ya? *raine dimelas-melasno*
Mari nukokno sego padang bojone, kudanan sisan, Roni nutukno lek turu. Sampek jam pitu wong lanang iku durung tangi. Wulan ndelok bojone mblujur nang kasur gak trimo, ngroso diacuhno.
Wulan : Mas! *nangekno bojone*
Roni : *Kaget* Gusti! Cek bantere. Opo sih, isuk-isuk bengak-bengok?
Wulan : Isuk apane? Wes jam pitu. Tangi!
Roni : Lha lapo sih, wong yo lagi gak kerjo. Aku sik ngantuk.
Wulan : Halah. Masio gak kerjo yo gak oleh turu terus. Aku pingin mlaku-mlaku. Wong meteng iku kudu akeh mlaku. Opo maneh isuk-isuk ngene, cek kenek srengenge.
Wulan : Emoh yo mlaku dewe. Ngko lek aku mumet yok opo?
Ngko anakmu lek gak oleh sinar matahari kulite gak apik…
Roni : Iyo..iyo *tangi trus budal nang jading, raup*
Wulan lagi turu-turu nang lantai karo ndelok tipi. Bojone, Roni, gak ketok.
Roni : Opo? *nyauri soko mburi omah*
Wulan : Wes mari durung lek umbah-umbah?
Roni : *Njebus soko mburi, langsung nyedeki bojone* Opo?
Wulan : Sing klambi wingi during disetriko.
Roni : Iyo, iki katene budal. Opo maneh?
Wulan : Lek njupuk klambi jupukno ngombe sisan yo?
Roni : Yo *mlebu nang kamar, jupuk klambi sing kate disteriko trus ngawakno ngombe*
Roni : Lapo sih? Wong yo wes ditunggoni karo setriko ngene lho.
Roni : Trus lek setriko yok opo?
Tingkahe Wulan selot mangkelno. Roni sing wes cuti oleh telung dino lan wes digoleki bos’e selot mumet mikir bojone iku. Ben dino penggaweane ngalah-ngalahi babu. Kaet isuk sampek bengi gak leren.
Wulan : Ih, kok nadane ngunu? *mrengut*
Roni : Opo, Dek? *dikalemno nadane*
Wulan : Yo sampeyan lah. Aku kan lagi meteng, gak oleh potong rambut.
Roni : Emoh. Ngene ae wes apik kok.
Wulan : Halah. Apik soko endi wong gondrong gak jelas ngunu. Potong koyok arek-arek Sma*sh iku lho.
Roni : Heh? Wegah!
Wulan : Kudu gelem *membik-membik*
Roni : Wegah! Dipadakno arek enom ae. Ngisin-ngisini.
Wulan : Iki sing njaluk anakmu *mulai ngrengik*
Roni : Halah, njaluk liyane ae.
Wulan : Emoh! Pokoke sampeyan kudu potong koyok Sma*sh!
Roni : Gak iso. Liyane!
Wulan : Dudu aku sing pingin tapi anakmu. Ngko lek areke ngiler yok opo?
Roni : Bahno ngiler! Iso dilapi.
Wulan : Huhahaahaha. Potong, pokoke kudu potong!
Roni : Wegah! Nangiso sak bantermu gak popo. Aku gak katene potong. Sembarang dituruti kok malah ndadi!
Mergo Roni tetep gak gelem potong akhire Wulan selot banter lek nangis. Gak trimo iku arek wedok iku gulung-gulung nang lantai. Moro tuwone sing omahe mung kacek telung omah mlayu krungu mantune gidro-gidro. Roni sing wes ngempet mangkel nang bojone mbidek ae, gak gelem ngalah.
Panggon iki cocok gawe awak penong Kumpul karo keluarga, kumpul kumpul karo kanca kanca Lan cocok gawe wong pacaran. Lan yen bengi, Taman Prestasi dadi luwih apik amergo onok Lampion lan Lampu Lampu seng didesain karo Pemkot suroboyo cek neh
nok dunia maya kang,podo ae karo wong dungu.utekmu mok dekek ngendi kabeh….
Marie François Xavier Bichat (lair ing Thoirette, 14 Novèmber 1771 – pati ing Paris, 22 Juli 1802 ing yuswa 30 taun) inggih punika, dhokter, sarta fisiolog saking Prancis.
Miturut pamanggih saking bapanipun, piyambakipun nimba kawruh wonten ing sekolah kedhokteran kutha Lyon, nalika taun 1793 piyambakipun sekolah ten Paris. Bichat kekancanan kaliyan dosenipun Pierre-Joseph Désault, dosen punika mpromosikanken Bichat. Nalika Désault seda (1795), Bichat mulai menerbitaken kasil-kasil saking panemuannipun.
Nalika taun 1797, Bichat milai nyepeng njabatan dados profèsor langsung kasil. Nalika taun 1800 piyambakipun nyambut damel dados dhokter wonten ing Rumah Sakit Hôtel-Dieu, Paris. Nalika semanten, piyambakipun mulai panemuan ageng woten ing bidang anatomi manusia sarta nerbitaken penemuanipun ingkang irah-irahanipun Des Recherches physiologiques sur la vie et la mort (Panelitèn Fisiologi dhumateng Tiyang Gesang kaliyan Tiyang ingkang sampun séda).
Bichar seda ning yuswa 30 taun sasampunipun dawah saking tangga. Xavier Bichat dipunpusarakaken ten Cimetière du Père-Lachaise, Paris.
Bichat mapunika salah satunggaling tokoh ingkang asmanipun kaserat wonten ing Menara Eiffel, sesarengan kaliyan 71 asma sanes. Ora namung punika, asmanipun uga dipun diabadikaken kangge struktur awak ingkang nggadhahi lemak, inggih punika pipi ingkang asring wonten ing pipinipun bocah-bocah, kumpulan lemak Bichat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Marie_François_Xavier_Bi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.59, 11 Sèptèmber 2016.
sing masakan warteg tok… hehe ..nek pinter masak iku tandane iso ndekor cake koyo awakmu iku loooo …
nyambung yo soale aku mbatin panjenengan lo…eid mubarok nggeh mbakyu.nyuwun ngapunten nggeh sedoyo kelepatan kulo.dapure ayu,masakane super….huebat tenan iboe
Narno W. 5 months ago Matursuwun pak adam, apik tenan Exstensene,, mantap,,,, Riko kok pinter nggawe koyok ngunu kuwi,,,, Siiip,,, teroske pak adam, mugi-mugi ndang sukses selalu,,,
aku seng amatir dadi profesional jadine,,,
14.Kanjeng Pangeran Ario Secodiningrat IV (Pangeran Wigonando)Gapura1460–1502
17.Kanjeng Pangeran Ario Wetan és Kanjeng Pangeran Ario Lor1562–1567
Pangeran Ario Cokronegoro I (R. Abdullah)Karang Toroy1589–1626
22.Kanjeng Tumenggung Ario Jaing PatihKarang Toroy1644–1648
tan ngasorake liyan; para kawulapadha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembahkawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja;hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirangnanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora anawong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centiwektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
wirangdhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhepados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momongpaduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkahJawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
“…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirangnanging
ingkang jumênêng Nata, dadosmomongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang
langkung 3 taun,momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabdatêgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat,Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika,kenging kangge
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agamiBuddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipunical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah deningtiyang Jawi ingkang mangrêti.”
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawaajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon,wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong,nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sartanênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga:“Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi,dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawaanggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimputaneng tanah sabrang.”
Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agamaIslam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi,
Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kulamatur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus praptakang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kulagantos kang
ingkang warih, Nggihpunika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami,Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti,Boten kenging kalamunta kaowahan.
tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi,Kathah sirna manungsa prapteng
Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paringgesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wontening sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagadiki yekti ana kang akarya.
Nunung, judulnya Mati Urip Karo Kowe (Sehidup semati denganmu)
ee … ee … oke oke waepancen perlu kanggone aku kowe mumpung lego aku arep takon mas
tak gosok tak pijeti teruslha pokoke nganti kowe mari yen njur
Nadyan akeh kang wewisik,Wosing wasana wus ana,Mung kari met pratikele,Ing sawurira pepekan,Kangjeng Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Lan
dadi parbutan,Dipun sami ilmunipun,Padha peling pinelingan.
ana ing solahira,Pan ora darbe seja,Wuta tuli bisu suwung,Solah tingkah saking Allah.
manira,Jenenge Roh semunipun,Ing Roh-e Nabi Muhammad.
Kangjeng Molana Maghribi,Amedhar ing pangawikan,
ANA LIYAN JATINE,INGKANG BANGSA ALLAH,Molana Maghribi
Kangjeng Syeh Maulana Maghribi,Sarwi mesem angandika,Inggih leres ing semune,Puniku dede wicara,Lamun ta kapyarsa-a,Dening wong akathah saru,Punika dede
Amalangi jenengipun,Bok sampun kadi mangkana.
Ya ta sakathahing Wali,Angestokaken sadaya,Mapan sami ing kawruhe,Amung sira Syeh
Angandika Syeh Siti Brit,Pan sampun ujar manira,Dennya nututi kepriye,Dhasare ingkang amedhar,Pamejange maring wang,Puniku
tekade,Sampun ujar linakonan,Pan wus jangjining Suksma,Sunan Cirebon ngandika rum,Sampun ta Tuwan mangkana.
Kang teka jatining suwung,Ana Kadim ana anyar.
Minggu isuk omahe Diman ketekan ponakan lanang, Heri. Arek umur 23 taun iku anake mas’e Diman sing mbarep. Arek sing kerjo kantoran iku uwis rong taun luwih ngekos, pisah karo bapak emake sing omahe ora patio adoh saka omahe Diman.
“Ko omah ta?” takone Diman.
“Gak, ko kos.”
Diman ngerti lek Heri ora patio cedek karo keluargane. Arek lanang, wis iso golek duit dhewe kadang karepe kerep ora cocok karo wong tuwane.
jaman cilik biyen biasa dolanan bareng. Timbang karo bapake, Heri luwih cedek karo Diman. Lek Heri ono masalah, kaya saiki, Diman iso ngrasakno. Disawang arek lanang sing kethok luwih kuru iku.
“Diganjel iki dhisik yo, gurung mateng jangane,” omonge Wiji.
Wiji mlebu maneh. Anake, Tomin, sik mlungker. Mau bengi arek cilik iku dolanan nganti jam
Ganti Diman sing ambekan rada dhawa. Arek enom lek wis duwe karep kadang grusa-grusu. Ora mikir perasaane wong tuwa. Ora mikir engko-engko yok opo.
“Trus karepmu aku mbok kon ngomong nang Pakmu lek koen njaluk warisane dibagi saiki?”
“Ngene iki koen wis omong-omongan karo Reni gurung? Opo karepmu dhewe?”
“Uwis. Reni manut ae, pokok ditukokno omah.”
Diman meneng. Rada suwi wong loro iku ora ngetokno suwara.
“Aku gak iso janji, tapi lek mung ngancani ngomong yo ayo. Tapi yo ojo arep-arep mesti dituruti karepmu. Sing penting diomongno dhisik, ngko
masio wis kerjo, iso golek duwit dhewe, durung tau nyenengno wong tuwane. Gajine ben sasi yo entek dingge dhewe.
“Iku lombok sakmunu akehe, lemu-lemu.”
“Yo iku lek nandur Likmu kae. Kangkung, sawi, bayem. Ben dina iso ngge lalapan.”
“Nang perumahan kae lemahe sak uprit, Lik, gak iso ngge ngene iki. Paling nang pot siji loro.”
“Aku gak seneng ngunu iku, sumpek. Pinggir embong, ben dina rame montor. Lek gak onok ijo-ijoan soyo sepet mata.”
Heri mlaku, ngubengi mburitan omah. Arek lanang iku wis rada enak atine, opo
didol mergo pindah Jakarta, melu anake. Lumayan iki kae, murah. Yo ancen omahe wis elek, cilik, tapi lemahe lumayan amba.”
“Iki omahe gak dibangun anyar yo, Lik, mbok jarno asline?”
“Iyo, mung dibenakno sithik, renge karo sing bolong. Gentenge tak ganti, akeh sing
supena Sumusiping rasa jati Sajatine kang mangkana Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.
tapi sing nomer siji blas durung babar bals..!
😨😣WEDI KARO BOJOMU...sakjane bojone sampeyan iku opo toh mas?koq medeni?!!😣😨😂
mariyo wis digawe ngulon sik ae...Trus kulo dateng mriko berdo'a sing kathah, supados sagetmbangun nggriyo syukur-syukur, iso munggah kaji
“wis mas, telung puluh ya …?” … “urung olih pak … larang setore” … “pitu lima pak … ora pa pa” … “yo wis telu lima …”
Łowicz (Jerman Lowitsch) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Łowicz&oldid=1090285"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Jumeneng Kaping Sadasa ing Ngayogyakarta Hadiningrat' menjadi 'Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senapati Ing Ngalaga Langgeng Ing Bawono Langgeng, Langgeng Ing Toto Panatagama'.
mbokne isa mbantu anggota ben ngerti kudu ngapa...lan bersikap kepiye ngono...
sing kaya ngapoa sing arep diranggeh, nek isa diterangke nang kene mbokne isa mbantu anggota ben ngerti kudu ngapa...lan bersikap kepiye ngono...Monggo di Waos teng mriki mbah...http://www.wonosari.com/t2996-
perencanaan sing luwih konkrit...terus bar kuwi lagi implementasine....dadi ra mung ubayang ubyung
mung tekan nggon bantuan sosial kemanusiaan.nanging semonoa, sing paling penting kwi langkah perencanaan. ana visi ana misi, ning tahapan langkah konkritnya ra ana ya bakale mung tekan sak "ubyang ubyung". lha para sedulur muda sing tak tresnani. cobato digawe langkah perencanaan sing luwih konkrit...terus bar kuwi lagi implementasine....dadi ra mung ubayang ubyung rana rene tanpa guna, ning wis bisa dadi karya nyata..hayo sapa sing rep miwiti?Terus jenengan duwe
yg stabil.kemauan opo kemampuan?..angger e mlakune bareng2 ki gampang koq kang, ojo dikon mlaku dewe2!kudu ono sing
mBesuk bakal teka jaman: “E la-elo– bokonge gedhe sak Elo, adol barang sarwa dikilo, wong landa kari sajodho, wong Jawa kari separo. Ana kinjeng nangis ing tawang, jagat sabuk ula wesi lanang. Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine”.
suwiwi, pinter tanpa meguru, sekti tanpa aji”.
[Ditulis Oleh: Muhammad Mukti – Bulurejo, Gondangrejo, Karanganyar – 2008]
Catatan Liliek: “Nyuwun ngapunten mas Mukti, nyuwun sewu nyalin tulisan panjenengan ingkang kulo
sa=t&rct=j&q=njajah%20deso%20milangkori%20sing%20suwene%20patang%20sasi&source=web&cd=1&ved=0CF8QFjAA&url=http%3A%2F%2Fstaff.uny.ac.id%2Fsites%2Fdefault%2Ffiles%2F131808676%2FDiktat%2520Pesan%2520Para%2520Wali.docx&ei=MjGtT6joDcnLrQev2YW3DA&usg=AFQjCNERj783acdcYTmDa2gq9mYv1jUjDg}; mugi-mugi dados amal sholeh panjenengan, lan mugi-mugi bermanfaat kagem ingkang maos seratipun panjenengan… jazakaLlah
padhang rak mangan, angger obah rak mamah, anak lahir nggawa rejeki dhewe-dhewe, akeh anak akeh rejekine, rejeki jodho pati iku wis ana sing
turu sore kaki, ana Dewa ngangnglang jagat, nyangking bokor kencanane, isine donga tetulak, sandhang klawan pangan, yaiku bageanipun, wong melek
“Kanjeng-kanjeng Nabi, kanjeng Nabi sing dak pundi-pudhi, kanjeng-kanjeng Nabi, kanjeng Nabi sing dak pundi-pudhi, kula nyuwun syafa’atipun maring paduka nabi
kanjeng Nabi sing dak pundi-pudhi, kanjeng-kanjeng Nabi, kanjeng Nabi sing dak pundi-pudhi, kula nyuwun syafa’atipun maring paduka nabi kang agung, amin- amin, amin-amin, ya Allah Robbul ‘alamiin”.
“ Gong, kowe isa ‘pa nembang lagu “Edhayohe Teka” gentenan karo aku…”
“Bagus, ayo coba. “E dhayohe teka”.
“Ora ngono Gong, dhayoh teka kok kon nambal jadah. Sing bener ‘ki kowe terus njawab: “e jerengna klasa, ngono. Aaku: “e klasane bedhah”. Kowe: “e tambalen jadah”. Aku: “e jadahe
kanggonan kuku Pancakenaka, dadi panegaking pandawa, ngadeg ora bisa lungguh, omong ora bisa basa.
mBesuk bakal teka jaman: “E la-elo bokonge gedhe sak Elo, adol barang sarwa dikilo, wong landa kari sajodho, wong Jawa kari separo. Ana kinjeng nangis ing tawang, jagat sabuk ula wesi lanang. Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine”. Yen wis teka jaman iku, mula padha
melihat bokonge gedhe sak Elo, adol barang sarwa dikilo, wong landa kari sajodho, wong Jawa kari separo. Ana kinjeng nangis ing tawang, jagat sabuk ula wesi lanang. Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine”. Bokonge gedhe sak Elo:
jaman edan, arep ngedan ora tahan, ora ngedan ora kumanan. Sak beja-bejaning wong kang lali isih luwih beja wong kang eling lan waspada” (Ronggo Warsito—ditambah-tambah/dikurangi).
“Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine” Yen wis teka
referensi.OKKK pak bu….wong tuo o’ podo ea karo cah nom…hahahah good luck to yuo…ntar anake sampeyan do pologami piye
wis lali, gur siji ingetku jenenge wawan..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
keprok lagi awoh..Tingak-tinguk kanan kiri ra eneng sing nduwe aku sak regu cah 13 langsung main sikat wae..bareng wis wareg langsung lari meneh...Tekan lapangan nduwet kabeh terus dibariske terus kon mangap karo seniore!! yo wis aku sak
Mon Mar 16, 2009 5:24 pm pengin push up maneh po piye, senior2
sing paling mangkel kon push up neng watu nglangeran dg jari di kepal.. jan tangane lorone pol...._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Polres GK Sat Jul 18, 2009 9:36 pm Aku 93-94 mlebune. Cilik, ireng, mlekiti, elik tapi menangan. Sing paling kelingan jaman yunior mangan kodok urip neng hutan kayu putih arah nglipar. Kenangan paling exiting pas senior jupuk wong nyemplung sumur neng ponjong sing ndase wis pecah heeeeApik iki do di gayengke yo!!! gek do push up meneh ro kungkum.
Aos.. Sponsored contentSubyek: Re: Sopo sing ndisik melu Saka Bayangkara Polres GK Sopo sing ndisik melu Saka
Pancrase, Pancrash! 1, 1994]
korupsi? durung dek arep dadi ya kudu setor sik neng partai. mula para pejabat kwi utekke isine mung golek balen biaya kampanye karo golek dhuwit nggo setor neng
sing gajine mesti ra luwih seka 50 juta kudu setor neng parati 1 milyar sesasi. lha oleh duwit seka ngendi nek ra korupsi? durung dek arep dadi ya kudu setor sik neng partai. mula para pejabat kwi utekke isine mung golek balen biaya kampanye karo golek dhuwit nggo setor neng
sithik paratai ki loro paling okeh ya mung loro. dadi nek sing siji menang
partai sing kuwasa nakal/korupsi dst sing kalah ngandani rakyate kae lo parataimu wingi maling...lha pemilu candake wong isa ganti milih partaising luwih apik. kanthi mengkono partai sing kuwasa ra bakal wani macem macem, merga nek nganti macem macem sesuk ra bakal ana sing milih partai kuwi. dadi nek paratai ki mung loro mesthi dha
rukon saling dukung ben suarane mayoritas neng parlemen terus nek wis mayoritas ora ana sing ngalahke terus gawe kebijakan macem macem sing intine piye carane isa adum dhuwit negara... rakyat ra isa ngukum partai maling kuwi wong partaine okeh...mbok ganti ganti pilihan nek pemilu tetep wae ora bakala ana partai pemenang pemilu sing tenanan. mengko maling maling kwi ngumpul meneh nggrogoti negara.mula sing apik ki diboikot pemilune nganti mung anan
Pancene susah njumuk gambar utowo motrek walang sangit kang lagi kawin. Soko pirang pirang jepretan mung siji iki sing lumayan apik kanggo di upload neng
CERITO SUROBOYOAN COK. TIMBANG NGANGGUR REK!!! | About
CERITO SUROBOYOAN COK. TIMBANG NGANGGUR REK!!!
Leave a Komentar	Categories: DAGELAN SUROBOYOAN
“Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek pring dhadhak
sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak karuan” jare Brudin.
Onok drakula loro jenenge Kentus ambek Kentir
Arek loro iki wis sak wengi gentayangan golek mbun-
awakmu kok isok oleh getih akeh ?“.
Mari ngono arek loro iku miber bareng. Gak sui terus anjlok ndhik wuwungane
“Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?” takok arek mau.
“Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!” jarene arek mau ngeyel.
Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk
Ndhik endhi ae Bunali ditututi ambek arek iku mau.
ngene, “Waduh Ning, yo pantes bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu.”
“Lha sopo maneh lho ? .” doktere bingung.
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen.
Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang.
Mari ngono Bunali ndhelok papan pengumumane ambruk, wah paling ketiup angin, pikire Bunali maneh.
Pas diwalik, tibake papan pengumumane ditambahi tulisan ambek malinge,
Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng, wong jawabane yo podho ae.
“Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?”
“Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?” Muntiyadi genti takok nang Gempil .
“Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak granat, langsung puthul. Pas
“Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke beras ?”
iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku gelem. ”
“Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ? Kelilipen
granat tah ?” takok Muntiyadi maneh.
“Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku iku
mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku “. jare Gempil.
“Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isok
motone cumplung”. Muntiyadi mulai gak percoyo.
“Lho opoko ?” takok Muntiyadi.
“Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras”
Muntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi.
Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok.
Muntiyadi malih merinding disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum’at kliwon.
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire.
“Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho. .”
Pas ketemu arek loro iku podho kagete mergo Kentir ambek Kentus podho-podho
sirae petal, raine gosong ambek untune yo podho bogange.
Arek loro iku takok takokan opoko kok isok podho bocele.
sawatno wong dhodhol soto terus ndhelik ambek ngisep rokok.
Dhadhak wonge ngerti, aku diuber terus
kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok guwung
kabeh ?” takok Kentir maneh.
“Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek pacaran liwat”
“Kapok kon, mulakno tah ojok seneng
wurung ae wis, tak melok peno ae” jare Sablah ngalem.
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam
bojone bengok-bengok, Romlah ambek muring-muring.
“Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret iku nang
ngisi solar, dhe’e iku titip njaluk tukokno Mesran
Super, jarene ngelak. Lha sisane iku ditetesno
“Ceritone iku, dhe’e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek Demak
dhadhak moro-moro dhe’e diuber-uber wong akeh, onok tukang rombeng, onok
dhe’e. Mergo wedhi, akhire dhe’e mlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan
sembarang pokoke sing aman. Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku
Sutaji dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe mbayar utange kaji Imron.
“Ojo kuatir ….. gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur”
“Sepure sek suwe rek …..ayok ngopi karo rokokan desek rek” jare sutaji
Pas suorone sepur muni banter teett…tetttt … arek telu mau kuaget
Mari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepur
Gempil karo sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang
Sutaji ketinggalan ndek mburi … akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ….. ha ..ha ..ha …
Wong sing ndelok ..sutaji … ono sing sakno .. ono sing bingung … ono
Satpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking sedihe
“hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo’ o? jare
Sing kate lungo iku sakjane aku …. Sing numpak sepur kok malah sing
Sore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe
“Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk ” jare Wonokairun ambek ngejak
Mari ngono tamune ditinggal ngetren dhoro.
“Ibu teng pundhi to Pak ?” takok cewek SPG
“Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih ”
“Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal oleh hadiah Sepeda Montor.”
Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omah
supire “Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”
Muntiyadi bingung “Lho mbiyen sampeyan
sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.” takok
“Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan
diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek bojoku nang
loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik
“Suwun dok. Piro ongkose ?” takok Wonokairun.
“Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge,
wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik
Muntiyadi curiga soale, sepedane Togog digandoli glangsing guedhe loro kiwo tengen.
pisan, tibake isine mek pasir thok. Gak onok nakobar blas.
“Kon laopo sepedaan nang kene ?” takok Muntiyadi.
“Ngene lho pak, aku iki seneng
Pikire Muntiyadi yo masuk akal penjelasane Togog iki. Mari KTPne diperikso, akhire Togog
Akhire pancen gak onok opo-opo, isine glangsing cumak pasir thok, Togog terus diculno maneh.
Kiro-kiro wis seminggu, Muntiyadi mulai bosen merikso Togog.
Dhadhi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo diperikso maneh wong mek pasir.
Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi pethuk ambek Togog numpak sepedaan.
Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang
Suatu hari, pas Muntiyadi mangan nang restoran, dhadhak pethuk Togog maneh.
Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar.
Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir.
“Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane awakmu iki
Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir, selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?.” takok Muntiyadi
Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik sepuluh taun gak gelem
Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih sekolah
“Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mek
titip salam gawe mbokmu yo Le.”
“Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae.
Iki lho parasute sik onok loro. ” jare Tole.
“Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil ?” Muntiyadi heran.
Sore-sore Wonokairun nangis gerung-gerung ndhik pinggir embong ambek napuki sirahe. Gak sui Bunali liwat, begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni.
“Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?” takok Bunali.
“Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. ” jare Wonokairun ambek nangis.
“Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. ” Bunali mulai bingung.
“Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. ” jare Wonokairun.
“Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. ” Bunali tambah bingung.
“Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. ” jare Wonokairun maneh.
Muntiyadi bingung nggoleki bojone. Mari munyer-munyer sepedaan, akhire
mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok
Mbah Mo saiki ana menu anyar, ning sejatine lawas. Apa iku? Cabuk! Amarga saking akehe sutresnane Mbah Mo kang njaluk di anakake sambel cabuk, kanggo nguri-uri lan tamba kangen nalika isih ana pradesan mbiyen. Dik Sum kang ora mangerti apa cabuk iku, mulane Mbah Mo banjur dongenge Mbah Mo sinambi nggawe jahe panas.
“Apa iku cabuk? Mbok menawa akeh sing padha takon, lan durung ngerti apa cabuk iku. Cabuk, panganan kang wis kawentar, mligine ana ing Wonogiri, Gunungkidul lan wilayah Surakarta. Cabuk kang ing daerah Solo sring ditemoni ana ing cabuk rambak, nanging beda karo cabuk kang ana ing tlatah Wonogiri. Panganan kang digawe saka ampase lenga wijen iki sakwise diolah sring kasebut cabuk utawa sambel cabuk. Lenga wijen satemene kalebu lenga alami duweni khasiat lan kagunan kang ora sethithik.
Lenga wijen kajaba kanggo gawe panganan uga bisa digawe tamba, lan menawa wis dadi lenga wijen pranyata larang regane.
Gawe cabuk iku, miturut literatur lan sumber gampang-gampang angel, amarga kudu njlimet lan sabar. Wijen kang isih mentah digangsa (goreng tanpa lenga) nganti mateng. Ewodene wis mateng, wijen mau banjur didheplog (tumbuk; ora ngerti ukarane blas, Red.) nganti dadi glepung. Sakwise dadi glepung, wijen mau banjur diwenehi banyu sak uprit terus di dang (kukus) lawase udakara sejam. Sakwise dikukus, lenga
ana ing tampah kang digawe saka wit pring banjur di tutup godhong jati. Nadyan wis ngetekne wektu sak esuk, ning gawe cabuk mau durung rampung, amarga bahan cabuk sing wis didang mau kudu dilerenake sedina sewengi lagi mateng.
Gawe cabuk pancen kudu mbutuhake katelaten lan uga njlimet. Werna ireng cabuk mau amarga irenge panganan kang alami saka londo. Londo kagawe saka klaras godhong gedhang kang wis aking kang di obong ana jroning kwali lan diwenehi banyu. Sakwise banyu asat, klaras kang wis dadi lawu mau banjur diangkat lan di dheplok nganti dadi glepung kang wernane ireng. Kajaba marahi cabuk wernane ireng kaya prabu kresna (donyane wayang), Londo uga dadi jalari awet lan ragi (fermentasi).
Sakwise dadi cabuk, nanging durung ana rasane, mula banjur diwenehi bumbu kayata, lombok jemprit, bawang, uyah, moto, gula jawa lan sakpiturute. Kejaba iku, uga ditambah godhong kemangi nom lan uga parutan klapa banjur di linting nganggo godhong gedhang, digarang iang wajan lan cabuk siap di maem kanthi sego liwet sing pulen lan gurih. Sugeng dhahar sinambi nglaras”, pungkasane Mbah Mo
“Wayah wulangen marang kautaman, predinen susileng tata, supaya gawe pepadhaning
wayah wulangen marang kautaman, predinen susileng tata, supaya gawe pepadhaning kaluwarga” Artikel :
Ing. Markus EckProf. Dr.-Ing. Burkhard EgelkampProf. Dr. Heinz-Josef EikerlingProf. Dr.-Ing. Norbert EmeisProf. Dr.-Ing. Metin ErsoyProf. Dr.-Ing. Nils FölsterProf. Dr.-Ing.
bocah cilik - cilik pating pendhelik ngrubungi omah surak - surak kaya nggugah pitik ratu atine cilik angundamana bala seberang sing doyan asu”.
Jawa mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing
GUYON – SI TERONG LAN BLEKOK SING LUGU
Terong buru-buru anggone budhal sekolah, amerga wis kawanan anggone tangi. Terong menyang sekolah numpak mobil lancer sing kinyis-kinyis, nanging ora sengaja saking kesusune malah nyrempet manuk blekok sing mabur arep nucukin beras wutah gawane Mbok Sumiyatun kang lagi diet merga rega iwak lan daging sing larang.
Kanthi rasa kamanukan, lan mesakne ndelok sirahe manuk sing tatu lan manuk mau semaput lan rumangsa salah Terong bali mulih nulungi manuk sing lagi apes mau. Tekan omah, manuk blekok sing semamput mau dicemplungne kurungan wesi, diciprati banyu lan didamoni silite nanging tetep ora gelem tangi, sadar.
Ganti dino Terong arep budal sekolah banjur menehi banyu kang diwadahi gelek lan besengek turahan sarapan, amarga Terong
“Duh, Gusti …… aku wingi nabrak kendaraan, mesti mati penumpange nganti aku dikunjara. Mugi Gusti paring
Wonten nopo to, Pak’e.???
[Reply]marsudiyanto Reply:June 28th, 2010 at 13:11Mboten wonten menopo2 Mas…
Libur telung minggu meh nggo opo nek rak nggo muter2…
kanthi waosan, Alhamdulillah hirobbil ‘alamiin. Ingkang ongko kalih, monggo sholawat kagem Rosullullah SAW, inkang pun tenggo syafaatipun wonten ing dinten akhir mangke.
Miwiti taklim, kulo kedah matur menawi, sedanten ingkang dipun tulis punika dasaripun saking kitab ingkang dipun waos dening ustadz zaenal mahasin. Kulo mboten ngapalaken asmanipun, ning sak sitik-sitike, wonten 4 kitab ingkang dipun bukak wonten taklim ndalu punika, salah satuggalipun nggih punika kitab Tanbihul Ghofilin, tafsir jalalain, lan sanesipun.
Kanjeng Rosul nate ngendikan, “lungguhe jamaah ning majelis taklim iku luwih apik tinimbang 1000 rokaat, lan luwih apik tinimbang niliki 100o wong loro, lan luwih afdhol saking ziarah 1000 wali”. Sianoso namung lungguh, sinambi
asmane Alloh kejobo ngepung malaikat lan diliputi rohmat saking Gusti Alloh, lan Gusti Alloh maringi opo sing arep dijaluk.” Maksudipun, ono ing majelis taklim iku, malaikat podho ngepung, ngaminke opo sing dijaluk manungsa.
Selajengipun, babagan suwargo lan penghunine. Saking Abu Hurairah,
sing nek diubengi ngrembuyunge godhong wit iku, ora bakal tutug 100 tahun. (Ujarku, mongko iku film Avatar, njukuk
Selajengipun, taklim mbahas babagan tanah-tanah sing dinggo bahan gawe manungsa. Wonten ing kitab, dicritakake, Gusti Alloh iku ngutus 4
setunggal, yaiku kagem ati. Gusti lajeng ngutus mundhut tanah suwargo, kanggo bahan ndamel ati. Kemongko nafsune manungso iku penak tanpo kerjo, sebab atine soko tanah suwargo, lan nang suwargo iku panggonane kepenak. Menowo arep olih suwargo, ono loro sing kudu dipatrapke marang urip, yaiku tahan disik lan dibatesi, ojo nggragas. Kesusu ndang kepingi olih sedurunge waktune bakan diukum ora bakal
kajelasaken dening Ustadz, sadurunge manungsa, jin iku khalifah ono ing mbumi, lajeng ndamel angkara ing mbumi lan Alloh ngutus azajil,
deso, nganti Presiden lan ugo poro anggota DPR hura gelem berubah..tetep mikirke wetenge dewe, partaine lan konco2ne utowo
“Amenangi jaman edan, ewuh oyo ing pambudi. Melu edan ora tahan, yen tan melu anglakoni. Ora keduman milik, kaliren wekasanipun. nDilalah kerso Allah, begjo-begjane kang lali. Isih begjo sing eling lan waspodo.”
lha pripun, mbak?korban ketidakseriusanKah? podo. wis tau d kapakke njenengan mbak?! [nnaq & pipit]kayane wes tau di larani atine iki karo wong lanangsabar
JagoMonster CockAsiaArabianInterrasialThaiIndiaSilitTuruAgeng JagoDiwasaAmatirPijetJepang MomDeflorationIndonesiaGunging Ireng JagoBisTurkishIrengMom Aku Wis Dhemen JancokBilingüeJagoGunging Éndah
renang Pancuran Ciblon Bobotsari, Kabupaten Purbalingga
yo aku sing menang miseso ing siro, sukerto wis
Nyowo Al-jabbaar inggih bun…kulo ugi badhe nyuwun pirso kaitan wejangan puniko kalian gambaripun
niku pusoko ingkang paling ampuh”.. #nyuwun barokah doanipun bunda,niki kulo ingkang
perjanjian ABIPROYO…. Prajanjine abipraya, Saturun-turuning wuri, Mangkono trahing ngawirya, Yen amasah mesu budi, Dumadya glis dumugi, Iya ing sakarsanipun, Wong agung Ngeksiganda, Nugrahane prapteng mangkin, Trah tumerah dharahe padha wibawa.
kathah ingkang klintu ngartosaken kata “menyetubuhi” puniko. Sepahaman kulo: ratu kidul puniko prawan kawit cilik dumugi sakpuniko; ratu kidul puniko adinipun nabi khaidir utawi putrinipun nabi syuaib…nyuwun wedaran saklajengipun…
sugeng ndalu ibu. Maturnuwun sanget ats edaran meniko.
Saputra Nyuwun sewu . Bunda jujur kepingin tangklet, nma cinde. Meniko artosipun menopo. Maya sampun jelas. Cinde dereng mangertos ibu. 27 Februari
lainnyaBu… menawi wonten kidul meniko ingkang lenggah sinten kemawon nggih Bu???
Kadang wonten ingkang asmo Ratu Kencana Wungu, Kencono Sari, Dewi Kadito, Andoro Sari… lajeng ingkang sinebat Ratu Kidul meniko ingkang pundi nggih???
Bunda Lia Nyuwun agunging pangapunten njih Mas Yo… sak estu mboten ateges pripun2… namung meniko nerasaken tulisan kolo wingi sak estu nyuwun pangapunten mas… wonten kirang lakiunging pangucap kulo kang cubluk bodho ela-elo nyuwun pangapunten…. Nuwun Sugeng dalu…
samanuwun injih kang mas Abdul Lathif..meniko sampun cumawis raos ingkang dikarsak’.aken..monggo sedoyo mawon..kadhang dasih ingkang minulyo….
Saputra Nuwun injih bunda,matur sembahnuwun,sugeng ndalu . Mugiyo gusti allah tansah maringi
mung nggolek kemuliaan batin, tentreme ati, lereme jiwo lan rogo, kecantikane Bunda Lia kuwi pancen wis dititahake marang Gusti, diwenehi keluwihan kang luwih, iku mau ora biso dipelajari wong lio, sing iso yo mung gelem mahami lan nindak ake opo ora, Mbak Lia aku dewe yo durung paham mengenai Profilsing lengkap, sing pasti soko kata2ne, foto2 ne bener2 gawe bangga wong jowo yen nduweni
wongedansurabaya	“Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh…”
Wong-wong wedok sing padha ngumpul nang omahe Bu RT
pancet ngetutno. Arek lanang iku inguk-inguk saka njaba. Ora mung Tomin, arek-arek cilik yo akeh. Sing cilik nemen oleh mlebu, melu emake dhewe-dhewe. Sing rada gedhe kon nang njaba polahe ngrusuhi.
nduduhno tanduranmu kae, cek ditiru.”
“Lha mosok mung iku thok? Bu RT ki kok yo aku dipilih dadi ketua, utekku ki
aku kangen lho, Mak. Rasane kupingku kok ayem ngunu.”
“Mbelgedes. Trus opo maneh iki, Pak, enake?”
lho. Saiki lak arek-arek iku padha les nang gurune, kadang sik les nang bimbingan belajar. Wong mung blajar nulis karo moco
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9.Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895) 10.Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913) 11.Rakeyan Kamuning Gading Prabu
Cream Kuda Hitam | Cream Pembesar Penis | Cream Kuda Jantan Di Jawa Timur Meliputi :
duwur iku foto Kupu kupu sing lagi mencok ing pager blumbang sing sak iki tak ingoni iwak grameh. Warnane apik banget. Ketoke kupu iki pancen seneng di foto. Soale wektu aku njukuk fotone panggah meneng wae ora gelem mabur maneh. Dadi aku iso njukuk gambar e lumayan apik.
Kupu iku tak foto pas aku silaturohmi neng dalem e wong Tuwaku Desa Kediren, Kecamatan Lembeyan, Kabupaten Magetan.
plethak* Taksih wonten Kudus, punopo sampun
pm sugeng tanggap warso kagem mbak siti..mugi-mugi tansah pinaringan kesaenan wonten
sugeng tanggap warso kagem mbak siti..mugi-mugi tansah pinaringan kesaenan wonten ing gesang meniko,lan
ingkang nembe dumugi dinten wulan meniko .. dance danceMugi-mgi tansah ginanjar wilujeng soho tansah wonten berkahipun Gusti Ingkang moho kuwoso, tansah
ngerti to kowe, Hukum Murphy? Kabeh menungsa ki mesti nduwe salah, lan mesti bakal salah, lha iki pas gek apes, borokmu metu…wis nyesel rung saiki kowe?”
“Uwis Sus…tenanan aku ngrasa nyesel gara-gara kuwi”
“Ha yo wis, kowe wis nglakokne sing iso mbok lakokke. Ncen ora iso sakdeg saknyet kabeh langsung beres, ora iso ngono. Ning sing
SOLOPOS | | Bocah pancen seneng dolanan kang bisa nyuwara banter. Tambah banter suwarane, malah tambah seneng. Sompring saka wit pring kang tipis lan wus diresiki glugute bisa dadi dolanan, yaiku nalika sompring diselipake ing ban mburi sepedha. Banjur sompring kasebut bakalan muni nalika kena ruji ban mburi. Mula para wongtuwa akeh sing nesu amarga dolanan kasebut marai kuping lara.
Dolanan liyane kang uga nyuwara yakuwi montor othok-othok. Dolanan kasebut dijenengi othok-othok amarga suwarane kaya ngono kuwi. Carane gawe dolanan kasebut yaiku ubarampene kang arupa pring diresiki dhisik. Saliyane kuwi, sandhal karet sing wus ora kanggodibentuk bundher kanggo roda utawa ban montor othok- othok. Aja lali golek kaleng susu sing wus ora kanggo, potongan gembreng lan karet tilas ban njero sepedha motor.
Carane gawe yaiku pring kang dawane 1 meter disigar dadi loro ing salah sijine pucuk. Sabanjure kuwi ing saben pucuk diwenehi pring kanggo as roda. Dene roda saka wekas sandal karet dibolong ing tengah. As rodha diwenehi gembreng ing tengahe, carane kayu kanggo as disigar ing tengahe, banjur gembreng kasebut dislempitake ing sigaran kuwi. As roda kui dilebokake ing pucuk kayu kang wus ana.
Sabanjure, trempolong wekas susu ditali ing dhuwur as rodha kang wus dipasang sakdurunge. Ing antarane trempolong lan as rodha kang wus ana gembreng mau, diwenehi potongan wekas ban njero sepedha motor kang wus ditali. Ing tali kui uga wus diwenehi kayu. Wus rampung. Carane yaiku rodha yen wus mlaku, gembreng ing as rodha bakal kena kayu kang wus ditali ing karet. Kayu kasebut bakal nuthuk trempolong. Tambah banter olehe nglakokake montor kuwi sansaya tambah
Sembarang kedadean sing ono ing Unnes, ora ono sing ‘ngungkuli’ kejobo ilmu (iki falsafahe, Gusti Alloh iku wis otomatis lho ya, ora kudu tak
kolam sistem 2,5 chamber Kahanan kepepet iku iso marai uwong dadi kreatip. Nangin sejatine, kreatip iku metu ora mung soko kepepet ning ono kahanan liyane, misale, melas marang liyane. Contone awakku dhewe iki. Wis 4 sasi kepungkur kolam cilik, ukuran (2,5 x 1 x 1)m, ono ing ngarep omah keisi karo iwak koi. Nanging sejatine aku duwe masalah, yoiku […]
jaléla, tabuhané Jawi nata, gugur tambur, unèkena ngalun-alun, dhèndhèng
deleg, Ratu Sabrang angejawa, ora lana, satriya balur dhadhanya, orang aring, kodhok ijo lembu jaring,
kasongan. Dene yen kasambung ing swara urip (vocal) lumaku “hukum sandi “
kayata : ka + ucap > kocap, ka + ungas > kongas, ka + ilu > kelu, ka +
imut > kemut, ka + intar > kentar. Dene tegese ater-ater KA ing basa Jawa
i. ka + ucap > kaucap > kocap tegese
ii. ka + unjuk > konjuk
ka + dhawuh + I > kadhawuhi > kadhawuhan.
(kata kerja pasif), tuladha : kajupuk, katulis, kagambar, kagepok, kasenggol,
lsp. Rimbage diarani rimbag TANGGAP KA. Tanggap KA ora bisa luluh karo purwaning tembung lingga. Yen maknane ora disengaja, ora dijarag rimbage diarani rimbag BAWA KA lan ater-ater KA luluh karo purwaning tembung lingga.
tuladha : kalurahan, kabupaten, karajan (krajan), karaton (kraton), kamantren
f. Apa bedane antarane KA + LAKU + AN > KALAKON
karo KA + LAKU + AN > KALAKUAN ?
Bedane : KALAKON kalebu tembung kriya tanggap, dene KALAKUAN kalebu tembung
Digawe Nggo Tangan Ketika (87)
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1732)
sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing raganing manungsa).
sejatining manungsa (dzat urip yang ada dalam raga manusia).3.Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
“Ora nyebar kembang nanging nyebar kabecikan. Sejatining Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparenga paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang nglangkungi prapatan punika.
jagad cilik lan jagad gedhe).Tha : Thakulane widadarja tebah nistha
Wong sing apik kepencil, Makarya apik luwih becik ngapusi,
Iku tandane yen bakal nemoni wolak-waliking jaman Akeh manungsa ngutamakake real, lali kemanungsan
aneh Wong apik-apik padha kapencil. Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.
Wegah nyambut gawe. Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake
wong ngaku-aku. Njabane putih njerone dhadhu.
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul. Sana-sini semakin terjadi angkara murka
mengeluh Pedagang akeh alangane. Akeh buruh nantang juragan.
bapa pra biyung, titik-ane nganggo kethu bengi,asirah watu geni, Pangapesane wanodya ngiwi-iwi jejuluk sarwa ageng edi.
kekuatan asing) Ana wong tuwa ahli tapa Ageng, muncul ing tengahing gunung Kendheng,
ing.mech.univ. bacc. ing. mech.struč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing.
Obrolan Wong (Nggak) Penting – Wong Edan Suroboyo
October 9, 2012 | wongedansurabaya	Srengenge durung suwi njedul, dina sik enom. Penake omong sik isuk. Paiman, wong lanang sing umure durung nyandak patang puluh, lagek nyangkrung nang warung kopi pinggir rel sepur sing ora adoh saka omahe. Mangan gorengan tambah kopi panas karo rokok paling enak karo nggedabus, ngobrol ngalor ngidul. Paiman ora dhewekan. Ono wong telu sing cangkruk karo dheweke, tambah siji karo bakule, Cak Paimo. Lek pingin ngerti obrolane Paiman karo kanca-kancane kaya ngene iki.
Paiman : Lha iyo cak, wingi iku krungu-krungu kok podo gembrah. Kate dadi opo negoro iki?
Paidi : Ho oh, sopo? Aku kok gak krungu?
Paiman : Ngene ki lek gak tau nontok tipi. Ojok-ojok malah gak duwe tipi.
Paiman : Iku lho sing kapeka karo pulisi.
Paino : Oalah, lapo iku?
Paiman : Wou, nemen kabeh koen iki. Negoro gonjang- ganjing ngene kok gak ngerti. Iso-iso koyok jaman songo wolu kae iki suk…
Paiman : Gak ngerti pisan? Nang ndi ae koen iki. Prasaku koen gak tau nang ndi-ndi, mulek ae nang kene kok gak ngerti opo-opo.
Paimo : Koen ancen senengane gosip.
Paidi : Lha yok opo, wong kerjo nang pabrik karo wong wedok sakmunu akehe. Sing diomongno lak ngunu-ngunu ae. Gak tau mikir negoro.
Paiman : Yo ngene ki sing garai negoro iki koyok ngene, wong gak onok sing peduli, ngerti perkorone ae gak.
Ora ono sing ngerti akhire Paiman njelasno opo sing mari ditonton nang tipi.
Asline yo ora paham-paham nemen, mung mbaleni omong sak nyandake. Wong-wong sing
Paimo : Yo ngunu iku wong gedhe, umek dhewe gak ngurus wong cilik. Ngene lak ngko sing kenek wong-wong koyok awake dhewe.
Paiman : Yo kudu umek lek iki, kudu digugat. Mosok kalah karo koruptor.
Paidi : Wong gedhe korupsine iso akeh. Lha aku ngene ki kate
tawuran trus onok sing mati. Yok opo ngunu iku? Sing tuwek korupsi, sing enom tawur penggaweane….
Parno : Yo gak usah melu mikir, cek dipikir wong-wong kae. Kene kerjo ae sing bener, gak usah melu-melu. Penting anak bojo
gak peduli koyok koen iku sing garai negoro iki gak waras-waras. Kabeh mikir wetenge dhewe-dhewe…
Parno : *Meneng ae, nyruput kopi*
Lagek enak-enak ngobrol, mbahas negoro karo nyruput kopi, moro-moro teka wong wedok karo cincing-cincing rok.
Narmi : Wong kok penggaweane nggedabus nang warung. Isuk-isuk gak ndang ubet malah ngunu ae.
ngko anake didulang, ojo dijarno ae dolen gak mangan.
Mari ngomel wong wedok bojone Paiman iku ngaleh. Wong wedok sing
Begal pada ndhugal. Rampok padha keplok - keplok.
Pambudi sugeng sumunaring condro ing saklebeting qolbu..mugi sedoyo kadhang kinasih tansah pinaringan rahayu wilujeng..ing dalu meniko…diajeng ayu ..pun kakang nderek lelenggahan yo dhi..nyemak kanthi seksami…
Pambudi Dek jamane sadurunge aku ono,bopo isih joko,ibu isih prawan,aku sejatine wis ono.
AKU dumunung ono ing CIPTO,ROSO LAN KARSANE BAKAL BOPO LAN IBU,den arani SIR (…GRENJET).
bareng bakal BOPO lan IBU wis kadunungan SIR sakteruse SIRE bopo lan ……ibu nukulake BUDI.
TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG MOHO
wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe
Pambudi aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banjur gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN. ..
Pambudi Sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1.sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TENGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI).
4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR KUMORO DJATI,
IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).
6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)
songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahku pitung warno wis jangkep/keno diarani bumi lapis pitu cagak
omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI ninda…kake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku isih nguwasanii trimurti (GIRI LOKA,
Pambudi Bareng wis 5 dino utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,
IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU. dewek’e duwe pangroso 5 prakoro Diarani PONCO DRIYO.yoiku 1.pamireng 2.paningal 3.panggondo 4.pangucap 5.pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing
Pambudi BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguwasaku kraton telu wis di
Sugeng ndalu Ibunda.. Kang Mas Agung, Mas Arie, Abah Ali.. Lan sdoyo kdang knasih.. Wdaran engkang luar biasa Ibunda Kang Mas Agung, monggo
tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso bab…ar pisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneng seduluur papat limo pancer. KOYO Mangkono kahananku ….aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang
KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG MOHO SUCI.
.mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah handadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi kulo..lan panjenegan sami…nuwun..
nrimo ing pandum,nompo opo wae,nompo sopo wae kanti roso seneng,ora curiga,ora cemburu,ora drengki srei ora nesu….sopo yo sing
Jare Sodron,dadi uwong ojo seneng nggege mongso yo…ora apik….hahahaha….hahahaha….hahahaha….
sing itung2 an karo gusti Allah .. yo mung kethek ogleng … sifat kewan sing sakjane dadi gawan bayi … aku ogleng yo benn … angger dudu kethek … HAHAHAHAHAHAHA …
pinggir lapangan karo kanca-kancane. Kancane sing mau mung meneng ae, ono sing ndoprok nang ngisor, nontok Tomin semangat nyanyi akhire podho
kelas, jangan di sini,” omonge guru SD.
Kanca-kancane Tomin bubar diparani guru SD, Tomin ngadeg dhewe. Arek lanang iku ora gelem ngalih. TK durung masuk. Dheweke sik pingin ndelok upacara.
putuku, lapo kok malah ngejak playon kae,” omonge mbahe Tomin.
Dadi uber-uberan wong akeh, Tomin sing masio cilik ning lincah iku iso ucul. Ora pingin
tonggone mbahe. Kakus sing mung saka pring, tutupane gedhek sing ancen wis kate ditutup iku ambrol dipanciki Tomin sing umek ae nang njero.
Wiji mbengok krungu anake kecemplung kakus. Diman karo wong-wong sing mau wis mbalik nang tendo saiki mlayu marani Tomin. Arek lanang iku nangis. Rupane ora pokro.
mugi Papi ugi Mami tansah dipun paringi Berkah mring Gusti kesehatan ugi tansah Rahayu Wilujeng …dongo kulo kagem Papi ugi Mami mboten ngantos lali. Rahayu 3x.
kono …dadi bingung arahe neng ngendi…. sabar yo
Agustoni - Banyuwangi - Indah Cargo no.resi 80511251
Endah Wigati - Cilacap - Indah Cargo no.resi 80511252
Moh. Asrori - Banyuwangi - Indah Cargo no.resi 80382766
Redy Nurcahyo - Tuban - Indah Cargo no.resi 80382767
Joko Purnomo - Banyumas - ESL no.resi 2203776097204
Jamal Abdul Basit - Lamongan - JNE no.resi JBRBR00003784716
Firmansyah - Bengkulu - ESL no.resi 2203616001842
Titik Haryatni - Wonogiri - Indah Cargo no.resi 80450613
yening kasurat antuk aksara bali dados…a.b.c.d.12. Eda ngaden awak bisa, depang anake ngadanin tembange ring ageng
wis gedhe, dadi dibarke wae.. 😛
Bunda Lia Songgo Buwono Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
Kozink Saputra Kng abdul lathif.di luar byk nyamuk lho kng.sumonggo mlebet kempal wonten warungipun bunda..kopi nipun sampun cumepak lho kng lathif..sumonggo..hehehe slm mlm ku kng
Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
Bunda Lia Songgo Buwono Dahat denira aminta, sinupeket pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja….. Kanjeng Ratu Kidul)
padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.Yang memerintah di tanah Jawa menjadi raja, para ksatria
Bunda Lia Songgo Buwono Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan
maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag
Lah kuwi wong 5, ati karo rupane podho
trengginas, sarwa rikat tandang tanduke.
pikir, nalar 2. golek, ngrekadaya 3. watak 4. polah arep oncat, ora manut
awang-awang uwung-uwung,segoro macan teko'o maringi pitulung,macan gembong macan putih,podho ngewangi wus kasinggih,mbuko jagad kunci sangkan paraning
Lan Bangsa " Lan tansah anjunjung Sesanti : " Sura dira jaya ningrat lebur dening pangastuti " " Ojo rumangsa bisa, ning bisaa rumanggsa "Mangga dipun KLIK:
~ Lintang ing Gesang ~: TEKUN, TEKEN, TEKAN....
TEKUN, TEKEN, TEKAN....
PhD., doc. Ing. Jozef Pecha, PhD., Ing. Pavol Radič, doc. Ing. Pavol Sejč, PhD., Dr. Ing. František Simančík, Ing.
sugeng rawuh,pengertosipun kulo ajeng tanglet alametipun panjenengan,amergi kulo ajeng timba ngilmu engkang budiluhur kagunganepun tiang jawi ing sampung ilang tilas tapakepun. niki alamat email kulo : w4hyu0@@gmail.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Melfjorden&oldid=874892"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.28, 16 Novèmber 2013.
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: EMPRAK
NGAWI LQ on Mon 15 Oct 2012, 18:57dian al akbar wrote:hari ini berita di pojok kampung JTV .....hwekekekekek....sik akeh sing seneng judi ayamlha yg di lamongan hr
wetone panganten lanang lan wadon, Neptune dina lan pasaran digunggung, banjur kabage 9, lanag turah pira wadon turah pira, yen turah :
3 lan 9 sugih rejeki; 2 lan 7 anake akeh mati, 3 lan 5 gelis pegat. dari hari kelahiran lanang-wadon ; Selasa lan Rabo = sugih, Rabo lan Saptu = becik, Akada lana senen = Sugih lara.
Wong Banyumas: KADIPATEN BANYUMAS SEBAGAI WUJUD ARSITEKTUR INDIES
dalem ageng, griya ageng, boga sasana, senthong kiwa, senthong tengen, bale peni, bale warni, pringgitan, dan
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: TUNDHAN BELIS
teka jaman: “E la-elo– bokonge gedhe sak Elo, adol barang sarwa dikilo, wong landa kari sajodho, wong Jawa kari separo. Ana kinjeng nangis ing tawang, jagat sabuk ula wesi lanang. Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine”.
kagem ingkang maos seratipun panjenengan… jazakaLlah khairan
April 22, 2016 | wongedansurabaya	Lukisan Hendra Gunawan, Mencari Kutu Rambut
“Bojomu onok, Ji?”
“Gak, lagek kerjo. Opo’o?”
“Kono diparani ae, nang omahe Pak Roni.”
“Gak. Nunut leren kene oleh tho?”
“Yo gak popo, tapi aku gak iso ngancani. Iki mau lagek masak, ngko gosong.”
kopi karo telo goring. Trimo dhewe dudu wong anyar, wis biasa dolan nang omahe Wiji. Trimo wis nduwe anak loro, sing gedhe wis mlebu SD. Bojone, Tutik, kanca sename Wiji. Pas Wiji nginguk nang ngarep maneh, ora suwi mari masak, Trimo wis ora ono. Wong lanang iku lunga ora pamit.
“Sik, Pak’e gurung adus.”
“Karo Mak’e kono lho, Pak’e tak adus sik, diluk ae. Ngko sampeyan melu kecut lho.”
Sore bapake mulih kerjo, Tomin sing biasane dolanan dhewe ngalem nang bapake. Arek lanang sing wis wangi mari adus iku glendotan ae nyekeli bapake.
“Kene melu Mak’e tuku gula ae.”
Nggendong anake, Wiji mlaku metu nang warunge tanggane. Wong wedok sing wis mari adus iku ketok seger. Masio mung dasteran, rambute diore, ning rupane ketok resik. Tomin ngambungi gulune emake. Arek lanang iku ngambu wangi sabun sing nemplek nang awake emake.
“Lapo iku gendong-gendongan, wes joko ngunu?”
Wiji sing lagek mlaku noleh krungu ono sing nyemantani. Trimo mecungul saka gang. Wong lanang iku langsung njejeri Wiji karo tangane nggudani Tomin sing lagek nang gendongan.
“Tuku gula, dingge kopine bapake,” Wiji sing nyauri.
“Ouh. Wis mulih ta bojomu?”
Wiji noleh. Trimo sik nggudani Tomin. Wong lanang iku kate ngambungi Tomin ning arek cilik iku ora gelem.
“Gelem adik gak, Min?”
Mari nakok, Trimo ndhisiki Wiji. Wiji sing kate nang warung menggok.
Nang omah Wiji mbengoki bojone. Wis kebiasaane Diman lek mari adus lali mbalekno anduk. Anduk sing teles mari digawe mung disampirno nang nduwur kasur. Diman cengengesan. Wiji sing gemes akhire njupuk anduk iku, dibalekno nang mburi,
lagek dolanan langsung ngadeg. Bapake sing wis murep ditumpaki.
“Karo ngadeg, ojo lungguh.”
“Wou, arek iki. Mak…”
Wiji sing mau lagek nglempiti klambi, ngangkat anake sing nglungguhi bapake. Tomin diingirno, dilungguhno sanding bapake. Mari ngunu dheweke munggah kasur, lungguh trus mijeti bojone.
Anake durung merem. Arek cilik iku sik ngenakno dolanan.
Wiji sing lagek mepeni klambi tolah-toleh. Wong wedok iku krungu suwara wong nyeluk ning ora nemu rupane wong nyeluk.
Maneh. Suwara iku krungu maneh. Wiji neleh klambi sing kate dipepe nang ember. Wong wedok iku clingukan.
Meh coplok jantunge Wiji rasane. Nang ngarepe wis ngadeg wong lanang.
“Wis budhal. Lek nggoleki ojo yahmene, wis kerjo. Koyok gak ngerti ae biasane yok opo.”
Ora ditakoki, durung ditakoki, Wiji wis njelasno.
“Aku gak nggoleki bojomu kok hehehehe…”
Lek mau Wiji kaget mergo moro-moro Trimo njebus nang ngarepe, saiki Wiji kaget krungu omongane Trimo.
“Aku wis suwi ngematno awakmu. Biyen tak pikir yo biasa, ning suwi-suwi kok onok sing seje rasane.”
“Anakku wayahe mangan,” omonge Wiji.
Wiji sing meh ngalih, langsung mandeg. Atine kroso ora enak.
Masio meh mulai ngerti, Wiji pancet kaget. Ning wong wedok iku meneng ae. Atine ditoto. Pikirane ditoto.
“Ngko anakku nangis lek telat mangan.”
“Sumpah Ji, gak mbujuk aku. Aku ngerti koen bojone Diman, ning aku gak iso mbujuki atiku dhewe. Lek gak eruh awakku sedino ae rasane onok sing kurang. Gak iso turu aku ben bengi, Ji, mikir awakmu.”
Wiji ambekan dowo. Wong wedok iku ora ngerti kudu ngomong opo, ning atine ngomong dheweke kudu ndang ngalih soko kono.
“Sumpahi Ji, iso edan aku lek koyok ngene.”
“Aku bojone koncomu. Sampeyan yo wis nduwe anak bojo, eling.”
“Iyo, aku ngerti. Aku cuma pingin jujur, Ji. Aku gak iso lek mendem terus. Aku ngerti ngene iki gak apik…”
“Lek wis ngerti yo ojo diterusno.”
“Iki ati, Ji, gak segampang iku aku iso mandeg. Lek awakmu gelem…”
“Gak, gak gelem aku. Wis, Mas, aku kudu ndulang anakku. Sampeyan ndang mulih, gak apik lek onok sing eruh.”
Mari ngomong Wiji langsung mlaku ngalih. Wong wedok iku ndang-ndang mlebu omah terus ditutup lawange. Trimo sing ditinggal mari clingukan sediluk
Mari nyauri bojone, Wiji pindah posisi, miring. Bojone disingkuri.
“Iki geger opo lapangan, cek ombone rek.”
Karo ngomong, Diman ndemoki gegere bojone. Wong lanang iku sik ae nggudoni bojone. Wiji ambekan dowo terus
ning yen sing nang omah radue atm, yo mending gae wesel instan.jaman saiki raono sing angel.
Wong wedok iku ketok lagi nyekel kertas. Ora mung siji, ning onok pirang-pirang lembar sing diamplopi dhewe-dhewe.
Wiji mesem. Dilebokno kertas sing mari diwoco iku. Anake sing mau bengi rewel mergo rodok ora penak awake isuk iki sik turu.
Wiji noleh. Bojone wis tangi. Wong lanang iku nyandak kopine trus nyedeki bojone sing lungguh nang ngarep tipi.
Diman njupuk salah siji amplop nang pangkone bojone.
“Wouh. Sik mbok simpen iki?”
“Gak yo. Tulisanmu sing njijiki, tulisanku apik.”
“Itungen iku, mesti akeh ko awakmu.”
Pak, jare selingkuhane iku adoh lho ko Bu Nonit. Luwih tuwek, gak ayu yoan.”
“Kandani sing kecut ki enak.”
“Yo wis, gak usah ngurusi masalahe uwong…”
“Lho gak ngurusi aku, Pak, mung nggumun ae kok iso. Ngene kan iso ngge blajar, Pak. Wong awake dhewe yo wis
adus. Koyok arek cilik, Wiji kudu mbengoki cek bojone iku budal adus.
“Tomin gurung tangi ta?”
“Digowo bidan ae ta?”
“Tak lapane sik, kecut ngene ambune.”
“Emoh mandi, Mak huhuhu.”
“Gak, dilapi thok ae.”
Diman ngambungi anake. Arek lanang sing biasane rame iku ketok nglentruk, aras-arasen. Raine bapake disurung
ngerti dingge opo akhire budal nang pawon. Wiji nggowo anake nang jeding. Arek lanang iku dilapi atek anduk, atek banyu anget. Tomin cilik sik ndrenginging.
Wiji nampani brambang soko bojone. Anake sing durung
~ Lintang ing Gesang ~: CAKRA MANGGILINGAN
Saiki apik sesuk bisa dadi ala. Saiki nemu bungah sesuk nemu susah. Saiki bisa ngguyu sesuk mung mecucu. Saiki diarani sugih sesuk bisa kere. Saiki diarani bener sesuk bisa diarani luput.
Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9 ingkang tinanggenah guru
mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
Ass. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi
raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius…….. Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten…….. Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan
mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan majengipun bangsa punika. Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia. Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah. Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging
maneh ana angkringane mbah Mo ya lur. Critane ngene lur. Saiki wulan Februari, ngerti nuw piye gayenge wulan iki kanggo cah enom-enom. Jarene wulan katresnan, nadyan mbuh sapa sing di tresnani.
Purwakane crita, mau bengi mulih seka macul kok ndilalahe udan nggriwis, adem tur kekes kahanane. Kahanan mengkana ya enake ngombe jahe panas neng angkringane mbah Mo. Tenan, jebul ora dhewe. Bareng tekan angkringane mbah Mo jebul wis ana
panggih karo panjenengan!” semaure Summi, kang gawe mak tratap atiku.
Adem-adem, wis lungguh bareng kenya, ndilalahe Mbah Mo kok yo tumben wengi iku crita sing gawe aku lan Sumi mesam mesem. Lan mangkene mau critane Mbah Mo kang durung kawios ing lesan.
“Nak, jaman saiki kui jaman kang kepenak, ora kaya nalika jaman biyen durung merdika, sarwa susah” ature mbah Mo murwakani critane.
“Kita kuwi kudu syukur amarga negara kita merdika ing taun 45, kanthi semangat 45 kuwi katon gagah, coba yen taun 69? Semangete 69 kuwi rak katon gagahi” critane mbah Mo kang gawe kemekel wong kang padha mirengke.
maneh amerga ing tanggal 17/8/45. Manuk Garuda kang katon gagah, coba nek 1/1/45?” critane mbah Mo kanthi pitakon. “Lir ipun dos pundi menawi 1/1/45 mbah?” saurku kang sansaya penasaran.
“Amarga yen 1/1/45 wulune suwiwi lan buntute mung siji, lucu to le!”. Kabeh dha kemekel, semana uga Sumiku.
Udan wis katon leren, bledeg wis dha turu, aku lan Sumi pamit karo mbah Mo amerga sesuk kudu nyambut gawe
atur ingkang sami njih kang mas mugi tansah rahayu wilujeng… salam
Wayang GolekB. Wayang GedogC. Wayang WongD. ReogE. Mak Yong29. Wayang
kulo angsal mboten nyuwun katalogipun???? kulo ingkang pinarak wau siang nanging
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID
wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (mantra Wedha, hlm. 54).(Ashadu keberadaanku,
(www.minimarket.com) 2455. Warung Nini Upie
Datar, Sumbang, Banyumas Regency, Central Java 53183, Indonesia
Unnamed Road, Sibalung, Kemranjen, Kabupaten
Inggih sampun paduka lilani, rayi tuwan kesahe punika, boten sakeca raose,
pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya wuwus, ajwa kongsi Bratayuda, yen kenaa ingapus kramaning aris, sirnaning kang Pandhawa.
Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun, pan
binubrah padhang tan ana tandhane, tirta maya nggenipun, jroning guwa den osak-asik, saya lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka, Arya Sena sasirnane mengsahipun, sigra guwa binalengkrah, toya tan ana
pituduhe Druna marang sireki, nyata yen ana satuhu, kang Maosadi tirta, nanging dudu ing kene panggonanipun, sira balia astana, enggone ingkang sayekti.
Dwarawati sampun, serat katur sang nata, wus binuka sinuksmeng sajroning kalbu, kagyat nggarijiteng wardaya, sira Prabu Harimurti.
kasusu, ing marga tan winarna, lampahira Sri Kresna Ngamarta rawuh, katur Prabu Yudhistira, gya methuk lawan parari.
Yudhistira matur, Sena sesolahira, purwa madya wasana pan sampun katur, miyarsa ngungun ing driya, sira Prabu
kepadamu Kresna, kedanganku hanya ingin memberi tahu, aku akan ke tengah samudera, mencari air suci.
Pituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone neng theleng
kalih, arsa sumusul tutu pungkur, ajrih pangampihira, kang raka Sri Harimurti, dadya kendel sadaya wayang-wuyungan.
sawiji-wiji, nanging tan ana kang misah, dulur maksih lampah
Dewa Ruci mesem ngandikaris, gedhe endi sira lawan jagad, kabeh iki saisine, alas myang gunungipun,
Byar katingal ngadhep Dewa Ruci, Wrekudara Sang Wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun udani, nginggil miwah ing ngadhap,
pundi ingkang sanyata, pundi kang satuhu, wonten kadi retna muncar, wonten kadi maya-maya angebati, wonten abra
ing sireku, kabeh iya isining bumi, ginambar aneng sira, lawan jagad agung, jagad cilik, tan prabeda, purwa ana lor kulon kidul puniku, wetan luhur ing ngandhap.
Dene iku kang sira tingali, kang asawang peputran mutyara, ingkang kumilat cahyane, angkara-kara murub, pan
lali, ing laire sasabana, kawruh kang patang prakawis, padha anggepen sadanya kalimane siji iki.
Kinudang neng pepanggungan, neng kelir denira ngringgit, arja tali banyunira, padhanging panggungireki, damar surya lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang ananggap cipta, bumi gadebogireki, adegira wayang sinangga
pancen wong ra nduwe jare simbok aku seng ayu dewe ijasahku smp, pengalaman ora nduwe paling penak rabi
May 19, 2013 | wongedansurabaya	Iki crita terusane jaman Wiji meteng Tomin. Wiji karo Diman sing itungane sik manten anyar akhire bakal oleh tambahan anggota keluarga. Wong meteng ngalem iku wis biasa. Diman sing durung duwe
“Mas, mambu gak enak,” omonge Wiji karo nutupi iruge.
Diman sing wis ngletak nang sandinge bojone ngendus-ngendus.
“Mambu opo? Biasa ngene,” saure Diman.
“Sampeyan iki mesti ambune. Aduso kono,” omonge Wiji.
“Lah, aku lho wis adus. Mulih kerjo mau lak langsung adus.”
“Yo aduso maneh, kecut ngunu.”
“Adem, ngantuk wisan.”
Wiji mecucu. Ora suwi lambene wong wedok iku maju-maju, kaya kate mutah.
“Oalah, yoh tak adus,” omonge Diman karo ngadeg budal nang
rumongso ganteng Diman nyanding bojone maneh. Karo mesam-mesem wong lanang iku ngeloni bojone. Gemes karo bojone sing wis
“Mas, sesek,” omonge Wiji.
“Apane sing sesek? Dadane sesek? Dicopot ae…”
“Nggone sing sesek,” omonge Wiji motong Diman.
“Sikile iki lho natap-natap.”
“Yo sikile meneng ae, lek usrek ae yo natap.”
“Sampeyan turu ngisor ae.”
Wis dikongkon adus maneh bengi-bengi saiki dikongkon turu nang ngisor. Kate ngomel jare ngko anake ngileran. Sabar, batine Diman. Akhire wong lanang iku mudun. Kasur tipis sing biasa dingge lek
“Nina bobok…oh nina bobok…”
“Sopo Nina? Pacarmu ta?” takone Wiji karo mecucu.
“Lah? Eh iyo ding, salah. Wiji bobok…oh…”
“Gak usah nyanyi! Kipasi ae.”
“Lapo? Cek ndang iso turu kok.”
“Emoh, suwaramu kaya gas bocor.”
Diman ngelus dadane. Disawang bojone sing sik umek ora turu-turu masio matane merem.
“Wis gek turu, sikile ojo obah ae,” omonge Diman.
“Gak enak! Sampeyan gak ngrasakno.”
“Ho oh, sak sirmu wis.”
Bengi iku akhire Diman ora turu. Tangane terus ngipasi bojone sing ngrasa ora tepak ae awake. Minggu isuk Wiji njaluk dijak mlaku-mlaku. Wong wedok iku pingin golek jajan karo olahraga pisan. Ora adoh-adoh wong wedok iku milih mlaku-mlaku nang pasar.
“Tumbasno iku,” omonge Wiji karo njuding bakul kacamata.
“Yo kono milih,” saure Diman.
Wiji njajali kacamata sitok-sitok. Opo sing ditawakno bakule dijajali kabeh. Batine Diman sakjane yo dingge opo. Kacamata ireng maneh sing dipilih.
“Iki ae,” omonge Wiji karo nduduhno kacamata ireng sing wis digawe.
“Ho oh, siji ae.”
“Lapo gak loro sisan, kan matane loro?” omonge Diman.
“Hehehe…Sabar yo, Mas. Wong meteng yo ngunu iku.”
“Kok ngerti lek meteng?” takone Diman.
“Mas…Mas, aku ki yo nduwe bojo. Sik mending bojone sampeyan iku, paling gak njaluk-njaluk dingge dewe. Aku biyen gak iso kerjo pas bojoku meteng. Dibengoki ngalor ngidul, bengi-bengi dikongkon golekno panganan aneh-aneh. Lek dipangan gak popo, wis kesel-kesel lek nggolekno gak didemok.”
“Mas, tumbasno iku!” bengoke Wiji saka adohan.
Diman karo bakul kacamata langsung noleh, nyawang opo sing dijuding Wiji. Bakul kacamata langsung mesam-mesem.
duwur amben pas bojone, Narti, mlebu nang kamar. Wong wedok iku kaet adus. Rambute teles, mari kramas. Paijo sing maune sik ngantuk langsung ombo matane.
Paijo : Kate nang ndi mak?
Paijo : *langsung tangi* Ndemin 2 dijak yo.
Narti : *nyawang bojone* Gak, Ndemin 3 ae tak titipno emak kok katene.
Narti : Kok lapo, yo repot wong kate buwuh
Narti : Malah arek iku, ngrepoti. Ngko ngentekno jajan, ngisin-ngisini. Arek iku malah rewel lek dijak nang ndi-ndi. Karo sampeyan ae nang omah.
Narti : Repot lapo? Jare dino iki gak mlebu kerjo. Ngemong sediluk ae yo gak gelem. Lagian areke yo durung adus kae lho.
Paijo : Guduk gak gelem, lagi repot. Kene tak
goleki rok karo duwuran. Paijo sing sik turu-turu nang
Paijo : Rewang ae athek umek golek rok barang. Gawe daster lak yo iso, wong mung cedek ae.
Mari ngubek-ngubek lemarine akhire Narti nemu rok sing digoleki. Rok kembang-kembang sing umure meh podo karo anake sing mbarep iku warnae wes gak cereng maneh. Untung sik muat, batine Narti. Mari macak Narti pesen nang bojone lek
yok opo? Lek areke nangis?
Narti : Halah, mosok ngunu ae gak iso ngatasi. Yo dijak dolenan.
Paijo : Lha Ndemin 3 lek ngelak yok opo?
Narti : Gak dirungokno lek wong ngomong, ngko mas’e kon ngandani
yo ojo digugah lek areke gak tangi. Iku yo onok susu nang botol nggo jogo-jogo.
Paijo : Lapo gak digowo ae? Lak iso diturokno nang kasure Yu Paerah.
Narti : Lha aku ki kate rewang, ewang-ewang guduk malah ngrepoti. Wes, ngunu
bojone budal, Paijo budal adus. Anake sik podo turu. Minggu-minggu ngene wayahe podo males-malesan. Opo maneh mau bengi podo gak onok sing gelem turu, dolenan ae. Jam wes nang ongko songo. Ndemin sing gede dewe sik ae durung tangi. Ndemin 2 yo sik ketok anteng lek turu. Ndemin 3 sing wes ganteng dewe. Gak suwi mari Paijo adus bayine iku melu tangi. Paijo sing wes biasa ngurus bayi iku ngadusi anake trus dipacaki sisan. Susu nang botol sing wes dicepakno bojone wes entek. Saiki Ndemin 3 wes mulai liyer-liyer, kate turu maneh.
Sego kiriman Yu Paerah wes teko. Paijo wes mangan. Mari mangan wong lanang iku nginguki anak-anake sing sik anteng. Gundule digaruki. Eling bojone sing lagi rewang, Paijo mlebu nang kamare. Ndemin 2 sing sik turu dioglek-oglek. Arek cilik iku mulet-mulet, males tangi tapi karo Paijo
Ndemin 2 : Ngko aku diseneni mak’e.
Paijo : Gak. Lek diseneni yo nangis ae.
Paijo : Yo gak, kan akeh wong. Gak wani makmu. Lagian nang kono yo akeh koncomu. Pak’e mau eruh podo mangan jajan, ketoke enak.
Paijo : Kandani gak percoyo. Mrunuo, deloken dewe. Oh iyo, ngko lek makmu nesu ngomonge adek nangis, jaluk mik susu. Susu botole wes entek.
Kenek pengaruhe bapake, Ndemin 2 sing durung adus iku langsung budal nang
Paijo ndelok Narti sing lagi sisiran. Wong lanang iku langsung ngadek, nyedeki bojone.
Paijo : Kate nang ndi, mak?
Narti : Nang ndi? Yo gak nang ndi-ndi.
Narti : Dapakno kenek anakmu dikongkon. Mesisan mlaku, mumpung podo anteng kabeh.
Narti : Dolen nang ndi? Mlaku nang warung, golek sabun.
Paijo : Kene tak tukokno ae. Sabun opo?
Narti meneng. Disawang bojone sing ngadek nang sanding. Onok sing aneh, batine. Paijo sing disawang bojone melu meneng.
Narti : Sampeyan ki lho opo’o? Akhir-akhir iki kok aneh. Wong adus ditakoni, gawe rok diinterogasi. Saiki ndelok wong sisiran a ewes bingungi.
Paijo : *meneng, gundule dikukuri, batine rodo isin, ketemon*
Narti : Malah meneng ae. Opo’o kok?
Paijo : Yo gak aneh. Be’e koen sik seneng.
Narti : Lha trus arek-arek kate diteleh ndi, lha iki sing nang njero weteng yok opo? Wong yo wes suwe ngunu lho. Lagian Mas Paiman yo gak mungkin gelem karo aku. Prawan ae gak gelem opo maneh saiki, anake wes sak kandang. Sugeh maneh saiki. Mbok yo dinalar.
Paijo : Jare sopo gak gelem? De’e lak cinta mati karo koen.
Narti : Cinta mati opo? Sampeyan lak ngerti ceritane sih biyen iku yok opo. Wong aku lek curhat yo nang sampeyan. Suratku ae gak tau dibales ngunu lho.
Paijo meneng. Wes rong minggu Paiman, wong lanang sing tau disenenge Narti, muleh soko Malaysia. Omahe gak adoh soko omahe Paijo, sik sak kampung cuma bedo gang ae. Ndelok Paiman sing saiki wes dadi “wong” Paijo wedi lek bojone bakal katut. De’e wedi lek Narti gak kuat urip kere karo de’e trus pingin mbalik nang Paiman. Narti gak ngerti lek Paiman yo seneng de’e. Narti gak ngerti lek surate nggo Paiman gak tau nyampek polahe didelekno Paijo. Gak dikekno. Paiman dewe ngroso Narti gak seneng de’e, gak nompo cintane. Patah hati, Paiman budal nang Malaysia.
Paijo ngerti lek Paiman sik seneng karo bojone. Gak sengojo pas lagi muleh kerjo de’e ndelok Paiman sing lagi nyangkruk nang warung kopi sebelah omah. Paijo yo krungu pas Paiman nakokno Narti nang sing duwe warung. Sakjoke iku, Paijo rodo parno lek ndelok Narti macak. Masio wes akeh anake, Narti sik tetep ngemesno. Masio ben dino penggaweane ngomeli de’e karo anake tapi lek gak onok kroso sepi omahe, atine.
Narti : Gak percoyo karo aku?
Narti : Wes, gak usah mikir aneh-aneh. Opo sing gak tak kekno sampeyan. Kabeh yo wes tok pek. Gak onok nggon maneh nang atiku iki.
Narti : Iyo..iyo. Wes ta lah, ancen
ndelok raine Paijo sing abang ireng, kaget campur isin. Paijo gak nyongko lek bojone iku ngerti.
Narti : Wes, anake ojo nggo alasan. Aku sing repot lek sampeyan koyok ngunu. Oh iyo siji maneh, ojo mecucu ae..iku bagianku.
Raine Paijo sik abang. Gundule dikukuri ae, masio gak gatel. Isin, masio saiki atine wes
inggih punika prawira pasukan Sang Nata Ratu. 2Tiang sareng sami raris munggah ka kapale sane saking Adramitium, sane sampun
kewanten, nanging taler baya pabuat kapale miwah urip iragane sareng sami." 11Nanging prawiran pasukane
nenten becik buat masandekan rikalaning masan dingin, punika awinan akehan anake sane ring kapale punika nyadia jagi nglanturang malayar, tur yen bilih mrasidayang mangda rauh ring Peniks, raris masandekan irika kantos lintang masan dingine. Kota Peniks punika
wenten angin linus, sane kawastanin angin "Kaja Kangin", rauh saking pulone punika. 15Kapale punika katempuh antuk angine punika, kantos tan mrasidayang maju mapas angin. Punika
antuk tali. Ipun jejeh jaga kampih ring gili biase sane nampek ring pasisin jagat Libiane. Punika awinan
inggih punika Widi sane nruenang tiang miwah sane sungsung tiang, ngrauhin tiang. 24Malaekate punika ngandika ring tiang sapuniki: 'Ih Paulus edaja takut! Kita tan urungan lakar nangkil di ajeng Sang Nata Ratu.
satunggilang pulo." 27Ngantos patbelas rahina suenipun, tiang kantun anyud ampehang angin ring Segara Tengah. Sawatara wenten tengah wengi parakelasin kapale mitaenang mungguing ipun sampun
Raris ipun nyugjugin dalem toyane, tur keniang ipun dalem toyane irika kalih dasa depa. Sasampune malayar malih
kapale punika wenten ajak tiang sareng satak pitung dasa nem diri akehipun. 38Sasampune pada wareg madaar,
raris manggihin teluk sane dangsah pasisinipune nanging ipun nenten tatas uning ring daatane punika. Punika
raris malaib. 43Nanging prawiran pasukane punika mapakayunan ngluputang Dane Paulus, punika duaning dane tan nglugrain paraprajurite nglaksanayang paindikane punika. Dane raris mrentahang sawatek
2. Angkota jurusan Kaligawe/Terboyo turun di Kaligawe
ing donya punikiJalu estri bodo lawan limpatIng ngisor lan ing duwurePan surya
Tembung wayang tegesipunJagad raya iku kelirIya blencong Sang Hyang SuryaPan wayang wong kabeh ikiTandha bumi iku gedogAran Dhalang iku Widhi
Sabanjure kabeh kemputUpama lor kidul ikiTan beda kulon lan wetanAran lelakon wong uripMahanani obah
bentuk tembang Dandanggula, sebagai berikut :Tan kena ngelamun sira yektijanma kudu pasrah mring Hyang Manoniku lerem tetundonepanggah tan
Dasamuka punikiAran ratu kang sudibyaRaga tan pisah nyawaneNadyan pejah kaping sasraApan maksih saget gesangDumugi ing
“Ing ngarsa sung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuri
berikut :Dasarata prabu kang linuwihAwit saking budi luhur-ira,Tumus ing tindak tanduke,Kadya pandita luhur,Wicaksana saha mumpuni,Kabeh sembarang karya,Datan ana luput,Kawula samya ambapa,Sedaya samya tut wuri handayani,Pantes dipun tulada
Prabu pepunden ulun,Ulun wau antuk wangsit,Manawi istri tetiga,Sedaya kagungan siwi,Salah satunggaling putra,Titisan pun Wisnu Murti
Mumpung isih enom,Saben dina wuwuh celengane,Dadi besuk ing dinane buri,Kabeh anyukupiAja nganti nyambutTeman-
langen ing njaba,Padang bulan,Ri sedengireng purnama,Iku yogya manenggar enggar ing driya
Punika ingkang abagus,Rawuh king Ayodya puri,Pantes yen ndika ngawula,Panjenengan
lara branta,Tansah eling tuhu,Sumangga kersa paduka,Tan lyan kawula namung tuhu ngentosi,Mangga sun namung pasrah
Hyang Widhi :Aduh-aduh, ambok uwis sisahingsun,Kawula boten
Sugeng rawuh ing tyas sayuk,Sumangga pra tamu sami,Pinarak ingkang sekeca,Wonten padepokan mami,Kawula nyuwun pawartos,Kados pundi ing jro
Kados napa tindakipun,Ngantos dumugi ing mriki,Sedaya sami raraharja,Mboten wonten nguciwani,Saha nir ing sambikala,Selami wonten ing margi
Megatruh :Duh garwengsun,Ingsun iki banget trenyuhJeneng sira aneng endi Ingsun
Duh wong ayu, ngrekasa wak mamiPancen dadi lakonWarna-warna wus nglakoni kabehAmung loro kang durung nglakoniMukti karo mati Paran marganipun
karo kethoprak, amarga anggone ‘browsing internet’ dik Sum nemu yen to ana Kethoprak Tobong sing arep pentas, mula banjur ngajak aku ngancani nonton, lan iki critane kethoprak mau.
Rikala jaman Kraton Jenggala, ana satria kang sulistya ing warna kang aran Raden Panji Asamrabangun. Raden Panji ora liya putra kraton ing Jenggala kang duwe garwa yaiku Dewi Galuh Candrakirana (dadi kelingan kancane mas Jack, Aluh Manyaran).
Cekake crita, Raden Panji lunga saka Jenggala, ora pamit sapa-sapa. Mendrane sang Panji nganti gawe Dyah Ayu Candrakirana lara. Candrakirana kang maune ayune tumpuk undhung malik grembyang katon kuru lan pucet saengga ngati kaya pocong. Ngawuningani kahanan mangkana, Prabu Amiluhur banjur marentahake marang putrane, yaiku Raden Panji Gunung Sari.
Randen Gunungsari pamit marang Prabu Amiluhur lan nganthi Bancak lan Doyok ngpadi mendrane sang Panji. Ragil Kuning rumangsa sedih nyumurupi kakang mboke nandang sungkawa, prasasar nganti kaya godhong jati aking salirane. Ora tega nyumurupi kahanan kang sarwa gawe ngenes mau banjur Ragil Kuning pamit marang kakang mboke lan Prabu Amiluhur, lan kepengen ngupadi amrih kondure sang Panji.
Ing jaman semana dicritakake menawa Dewi Ragil Kuning anggone jajah desa milangkori, maewu-ewu kutha wus diliwati, hamung merga tresnane marang mbak ayune Dewi Galuh Candrakirana. Ora krasa lan ora dimangerteni, Dewi Ragil Kuning wus prapto ing tlatah desa, yaiku Banjarsari. Desa Ing desa Banjarsari ana keluarga kang wus suwe urip bebrayan, nanging nadyan wus pirang-pirang tahun, lan pirang-pirang windu durung diparingi momongan. Kanthi tawakal lan pasrah marang Gusti kang akarya jagat lan ndonga muga-muga enggal pinaringan momongan, ning pengarep-arep mau pungkasane mung kari pengarep-arep, kamangka alon-alon, sansaya suwe umure wis saya tua, lan mung bisa pasrah marang pesthine Gusti Kang Maha Ngerti uga kudu bisa mupus apa kang dadi pengarep-arep mau.
Cekake crita, keluarga mau anggone sapejangong mak beduduk, lan kaya thathit nalika semana ana manungsa kang ala rupane ngadeg ana sak ngarepi keluarga mau. Manungsa kang kurang sampurna, yen to diibaratake
menawa pancen wis dadi pesthine karo sing Maha Kuasa, wong kang rupane ala mau katrima kanthi ati kang seneng lan malah diangkat dadi anak karo keluarga mau.
Bumi gonjang lir gonjing ing desa Banjarsari, amarga keluarga mau sakwise katekan wong ala rupane kang diparingi jeneng Enthit pranyata mahanani kabegjan kan
kedele sak mete-mete, parine ijo-ijo lan sato kewan, ingon-ingone sapi, kebo, wedus lan sakpiturute katon lemu-lemu. Desa Banjaransari dadi desa kang misuwur ora kurang ing samubarang, kebutuhan gizi warga kabeh kecukupan amarga
ora ana ontran-ontran daging larang, dele anggone impor macet, lan sing durung suwe bumbon bawang brambang uga regane nganti tekok pucuk ing langit kaya desa sak kiwane desa Banjarsari.
Enthit pancen bocah kang nyambut gawene sregep tur temen. Amarga karemane olah tetanen mau ora ana tandingane, kapinteran ing babagan olah tetanen ora tida-tida, mula ora gumun yen dadi tulada.
Ing salah sawijine dina Enthit menyang alas. kaya padatan Enthit tansah mikul pacul lan nyengkeli arit kanggo matun, ngresiki suket ing sak kiwa tengene tanduran. Ing wektu kang padha, Ragil Kuning anggone jajah desa milangkori wus teka ing desa Banjarsari, kaget nymurupi manungsa kang ala rupane, tur suarane ora pati cetha amarga bindeng. Ragil kuning jerit lan kepara arep malyu golek tulung. Ora mung Ragil Kuning kang kaget, Enthit semana uga ora kurang kagete nyawang putri Jenggala Dewi Ragil Kuning. Kenapa Ragil Kuning putri Jenggala nganti teka ing Banjarsari?
Kenapa si Enthit kaget, lan sapa sejatine Enthit mau?
Enthit nyoba ngleremake atine ragil kuning saka rasa wedi mau, amarga pancen Enthit iki emba setan. Kasil anggone ngleremake, lan Ragil Kuning ora sida mlayu lan malah kepara dadi sedulur sinarawedi.
Enthit saktemene ora liya putra raja Jenggala yaiku Raden Panji Asmarabangun kang mendra saka kraton lan nyamar dadi wong kang ala rupane. Dadi ora nggumunake yen to Enthit kaget rikala nyawang Ragil Kuning ana panggonan kang gawat, amarga ing desa Banjarsari akeh wong kang tindak dursila, kayata maein, madon, lan sing ruame madat (narkoba). Pokoke desa Banjarsari kuwi akeh wong madat, lan pranyata uga akeh bandar lan pabrik candu ing kene.
Raden Panji pengen nglebur angkara murka lan kepara njaga, ngelindungi adine, yaiku Dewi Ragil Kuning. Para brandal, lan wong kang ana ing Banjarsari lan sak kiwa tengene nyumurupi ana kenya kang ayu rupane
ndodra. Kabeh sing nantang Enthit kepara isa dikalahake kabeh.
Cekake crita, Raden Panji Gunungsari kang nganthi abdine Bancak lan Doyok sakwise mlebu alas, munggah gunung, mudun jurang prapto ing desa Banjarsari. Wektu iku mahanani dredrag ing antarane para brandal kampung mau kalawan Enthit. Panji Gunungsari misah dredag mau, lan emba kaya ngapa kagete sang bagus rikala ngerti apa kang dadi pusere dredag mau, ora liya mung pada rebutan kenya ayu sulistya ing warna Dewi Ragil Kuning. Ing mangka Dewi Ragil Kuning calon garwane
Raden Panji Gunungsari. Dredag antarane Enthit lan Raden Panji Gunungsari katon rame.
Dredag ing antarane pangeran Jenggala sing padha sektine ing olah kanuragan. Padha-padha pinter olah gegaman, nanging pranyata Enthit yo Raden Panji Asmarabangun luwih duwur tatarane ilmu. Alon-alon Raden Panji Gunungsari sansaya mundur lan ora kuwat nglawan serangane Enthit, wusanane Raden Panji Gunungsari ngetoke pusaka kang sekti lan kanthi pusaka sekti
Enthit kang ala rupane, banjur mak bedunduk ana piyayi gagah lan bagus rupane, yo ora liya Raden Panji Asmarabangun. Kaget Raden Panji Gunungsari ngawuningani menawa Enthit mau ora liya sedulure sepuh kang diupadi. Seneng dene wis ketemu marang Raden Panji, wusanane Raden Panji Asmarabangun, Raden Panji Gunungsari, Dewi Ragil Kuning lan para abdi bali menyang ing Jenggala.
Sakdurunge kondur menyang ing Jenggala Raden Panji banjur maringi pitutur marang kawula ing desa Banjarsari:
“Para kawulaku kabeh, sakpungkurku ing desa Banjarsari iki bisa adoh saka tindak maksiat kayata ta, madat, madon, minum, main men-nyolong (nekat ae lah nulise). Tumindak kaya mangkana mau supaya didohi. Lan pinangka kawula ing pradesan ayo bali mersudi, nyupaya nyambut gawe kang temen ben aja nganti kaya desa sebelah kang sarwa kekurangan, brambang bawang, daging sapi, lombok, kedele sarwa larang nganti tekan satus ewu sekilone, mahani kabeh kawula padha sengsara!” ature ang Panji.
Pungkase crita, Raden Panji sak rombongan wus prapto ing Jenggala, mula Prabu Amiluhur seneng atine semana uga Dewi Galuh Candrakirana kang saya suwe pulih. Pungkase kaya tembang
Saiki siro wus mati, lan saiki siro wus ngalih marang ngalam kubur, yoiku ngalam barzah. Siro ojo nganti lali perkoro kang siro sungkemi naliko siro pisah karo kito kabeh, yoiku nekseni yen temen ora ono pengeran kang hak kejobo gusti Alloh Ta`ala. Lan nekseni yen gusti muhammad SAW iku utusane gusti Alloh Ta`ala.
Sing ngati-ngati yen siro ditekani malaikat loro kang dipasrahi nyobo marang siro, siro ojo kaget lan ojo geter.Ngertio saktemene kang bakal nekani siro iku podo makhluke Alloh.
HE…….! Yen malaikat loro mengko takon marang siro mengkene : Sopo pengeranmu ?
Opo agamamu? Sopo Nabimu? Opo i`tiqodmu? Lan opo kang siro sungkemi naliko siro mati?
siro ditakoni mengkono jawabo :"Pengeranku iku gusti Alloh" yen dikaping pindhoni takone jawabo maneh," Gusti Alloh Ta`ala iku pengeranku" Yen dikaping teloni takone yoiku pitakon kang pungkasan, siro jawabo kang teges,ojo geter, ojo kuwatir " Gusti Alloh iku pengeranku,
kewajibanku, Wong islam kbeh iku sedulurku, Nabi Ibrohim iku persasat bapakku, Aku urip lan mati netepi ucapan "
Hujah kang tak warahake marang siro iku cekelono kang temen-temen. Ngertio yen siro bakal manggon ing ngalam kubur nganti
jaman kalasuba ialah berbeda-beda prosesnya dalam masing-masing
wkwkwkwkwkwk,.. tak kirain beneran pakne,.. ndelok judule wis ngeri,.. emang enek susu tikus lezat,.. ealah mbareng ndelok isine gur guyon wkwkwkw
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 187 dinten 296 menit kapungkur.
Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 18 Mei 2012.
Fernando Damián Tissone (lair ing Quilmes, Argentina, 24 Juli 1986; umur 30 taunya iku sawijining pemain bal-balan kang kewarganegaraané Argentina kang main ana ing klub Sampdoria. Posisiné ya iku gelandang.
Tissone miwiti karir junioré ing klub Independiente sakderengé pindhah marang Buenos Aires Lanús. Banjur sakterusé namung ngelakuaké siji pertandingan kanggo Lanús , Tissone dipantau dèning pemandu bakat kanggo klub italy Udinese[1]. Dhèwèké gabung marang Udinese ing taun 2004 lan tampil 30 kali kanggo klub kasebut, kebanyakan tampil kanthi pemain pengganti[2]. Taun 2006 disilehake marang Atalanta lan ing tanggal 22 July 2009 pindhah Sampdoria [3].
1 Da Costa • 2 Estigarribia • 3 Costa • 4 Maresca • 5 Renan • 7 Castellini • 8 Mustafi • 9 Pozzi • 10 Maxi • 11 Munari • 12 Tissone • 13 Berardi • 14 Obiang • 15 Poulsen • 16 Poli • 19 De Silvestri • 21 Soriano • 22 Romero • 23 Éder • 25 Krstičić • 28 Gastaldello • 29 Antonio • 32 Berni • 35 Rossini • 95 Falcone • 98 Icardi •
Artikel jroning owah-owahan gedhènBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
cinondro resik ing wardoyo,ngaturaken maturnuwun sak wangsulipun sedoyo kalepetan nyuwun gunging pangak sami, mugi kito sedoyo pinaringan kawilujungan lan winengku ing
menungso kang cidro ugi durangkoro dateng sesami … Nambahi sekedhik, Durjananing manungsa, lha kadawuhan njaga lan mandegani ngupakara lestarining alam dadi keladhuk anguasani alam ,kumingsun rumangsa ndarbeni, tumindak nuruti rasaning karep, kaparingan nalar lan budi ora kanggo ngluhurake pakerti kawijaksanan nanging kanggo nasak wewaler ngrembakaake angkara ninggal dawuh sejati….Tamak ,rakus, nggragas lan cluthak ndadosaken lali lan lena..lali marang Dawuh..lena marang Titah. Mboten saget kagungan raos menawi Diri
saking alam sedulur Kalian sedoyo makluk…. katah menungso kang lali kalian sesami… nguber karepe dewe he he he …. milo monggo kito sami nenuwun mring Gusti supados bumi pertiwi meniko wangsul ayem tentrem…. saking rubedho rencono kang nembe marak…
23 Maret 2012 pukul 6:59 · Batal Suka · 5
Yuswadi Sugeng enjang bunda.mugi kulo panjenengan sami tansah pinanggih rahayu.
23 Maret 2012 pukul 9:59 · Batal Suka · 2
June 9, 2013 | wongedansurabaya	“Min!”
Wiji sing lagek umbah-umbah mbengoki anake sing ora ketok gundule. Sing dibengoki dudu ora krungu ning ora gelem nyauri.
“Nang tene,” saure Tomin cilik.
“Ngising suwi eram, mesti dolenan banyu. Gek ndang ngalih, awas lek banyune diguwaki.”
Tomin cilik sing lagek nongkrong nang WC ora nyauri maneh. Wiji sing wis paham
sing sik pingin dolanan mlayu pindah nang jeding. Wiji nerusno lek umbah-umbah. Lek pegawe Minggu iso leyeh-leyeh, Wiji malah akeh penggawean. Ngurusi omah, anak bojo, kaet isuk ora ono lerene. Mari umbah-umbah wong wedok iku masak. Bojone sing wis budal kerjo kaet isuk diluk maneh mulih, sarapan.
“Min, tukokno uyah,” bengoke Wiji.
Tomin sing wis bosen dolanan kapal-kapalan nyedeki mak’e.
“Sing kasar, nang Lik Ti. Ngko duite mak’e sing mbayar.”
Ora kakean omong arek iku langsung budal.
“Ojo mampir-mampir, langsung mulih,” pesene Wiji.
Tomin cilik mlayu nang tanggane sing nduwe warung. Lik Ti, sing nduwe warung, wis apal.
“Tuku opo?” takone nang Tomin.
Tomin meneng ae. Arek cilik iku nyawangi jajanan sing digantung nang warung.
“Jajan?” takone Lik Ti.
Tomin sing wis nyekel jajan plastikan meneng ae. Ora suwi arek cilik iku ngomong.
“Duite mak’e,” omonge Tomin karo mlayu ngalih.
Masio ora kerep ning wis biasa lek Tomin njaluk barang utawa jajan nang warunge Lik Ti. Ngko lek wis ora repot emake bakal moro, ngewei duit.
“Lak mesti mampir arek iki, selak mateng jangane,” omele Wiji nang pawon.
Wiji sing nyambi masak karo ngresiki omah wira-wiri. Ngenteni uyah sing ora teka-teka, Wiji mateni kompore. Jangan wis mateng ning durung diuyahi. Diman sing mulih langsung nyandak piring, mangan.
“Oalah mak…mak kaya prawan ae, masak kok lali gak diuyahi,” omonge karo nyamuk-nyamuk.
“Yo anakmu iku, dikongkon tuku uyah gak mulih-mulih.”
“Lha areke dolenan karo kancane, kae nang omahe Edi.”
Diman sing mlaku mulih mau ndelok anake lagek dolanan karo kancane.
“Trus uyahe diteleh ndi?”
“Gak nyekel uyah, nyekel jajan iku mau.”
“Wou…wedhus,” omele Wiji.
Ngerti lek anake dolan, ora tuku uyah
“Emoh, aku seneng kaya Mas Catur iso ndandani tipi. Yo Pak yo?”
Agustus wayahe akeh kegiatan ngge arek-arek sekolah. Tomin sing kaet munggah TK B kudu melu karnaval. Bu Guru wis milihi murid-murid sing kudu macak, cek ora padha. Sing ayu,
melu karnaval. Macak pulisi ae ngko nyilih klambi nang salon.”
“Emoh pulisi! Aku dadi tukang reparasi! Yo Pak yo?”
Tomin sing ora iso diomongi nesu. Bapake sing dikongkon melu ngerih-ngerih anake yo ora kasil. Sesuke Wiji ngomong nang Bu Guru. Padha ora iso ngrayu Tomin akhire arek
Kapanane arek lanang iku njaluk ditukokno emake. Setelan ngisor nduwur lengkap sak topenge.
malah mbok njaraki anakmu, ngko nangis gak sido budal.”
Wiji nyebek. Lanang wedok iku akhire ngeterno anake nang sekolahan.
Iring-iringan wis mulai mlaku. Masio ora adoh ning hawa panas plus uwong uyel-uyelan, durung maneh klambine Tomin sing brukut karo topeng, garai arek iku sumuk. Sik oleh setengah dalan Tomin mogok, ora gelem mlaku. Bu Guru wis ngerih-ngerih Tomin ngongkon mlaku soale rombongan TK liya yo wis siap nang mburi ning arek iku pancet ora gelem mlaku, malah nangis.
“Pak, tak paranane anakmu,” pamite Wiji sing ngrasa ora enak.
“Lha lapo? Jarno ae, mari ngene lak teka,” saure Diman.
“Halah, kaya gak ngerti modele anakmu ae.”
Wiji mlaku ngoleki rombongan TK-ne anake. Wong wedok iku ngrasa ora
“Ayo mlaku maneh, kurang sithik. Ngko mulih tumbas jajan karo Pak’e, Pak’e tumbas es iku mau,” rayune Wiji.
“Emoh, kecel huhuhu.”
Ora kenek dirayu akhire gelem ora gelem Wiji ngendong anake. Ora gelem dijak metu saka rombongan Wiji kudu ngendong anake karo rombongan karnaval liyane. Ora iku thok, Tomin sing kadang sik ngempeng njaluk susu. Isin ning pisan maneh gelem ora gelem Wiji kudu nyusoni anake karo mlaku sandinge arek-arek cilik kancane anake.
“Oalah Gusti,” batine Wiji ngempet isin.
Wis enak digendong karo disusoni emake Tomin meneng, masio sik membik-membik. Uwong-uwong nang pinggir dalan sing nonton Wiji karo Tomin mung mesem-mesem, maklum jenenge arek cilik.
“Spidermane sik ngempeng tibake,” omonge wong nang pinggir dalan karo ngguyu.
^ "Apple Unveils New iTunes". Apple. 12 September 2012. Dijupuk 27 September 2012. Sumber artikel punika saking kaca
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.22, 20 Oktober 2015.
Ing pendhapa padhepokan, Begawan Tunggul Manik lenggah kaadhep dening Damarwulan )
Begawan Tunggul Manik : “ Damarwulan, ana sawijining perkara sing arep dakngendikakake marang sliramu. Wis suwe sliramu manggon ing padhepokan kene, mula wis wektune sliramu lunga .”
Damarwulan : “ Kersanipun Eyang kadospundi ? “
Begawan Tunggul Manik : “ Wektu iki kutha praja lagi nandang kesusahan, mula lungaa menyang kutha saperlu aweh pambiyantu ! “
( Ing kepatihan, Layang Seta lan Layang Kumitir lagi padha ulah kanuragan. Damarwulan teka lan nyedhaki kekarone. )
Damarwulan : “ Raden, menapa leres ngriki Kepatihan Praja Majapahit ?”
Layang Seta : “ Kowe sapa, arep
Sapa bae paraga sing ana ing sandiwara Damarwulan lan terangna watak wantune!
Caritakna isine sandiwara Damarwulan saben babak!
Caritakna sacara ringkes isine sandiwara Damarwulan nganggo basamu dhewe !
Kunci jawaban : 1. Topik/tema sandiwara Damarwulan yaiku ngenani katresnan
a. Damarwulan, watak : jujur, sekti mandraguna, ditresnani para wanita, lila labuh negara.
b. Ratu Kencanawungu, watak : gedhe panguwasane, ngugemi sabda pandhita ratu (sing wis dingendikake mesthi bakal ditindakake), percaya marang abdine, lan tansah ngupaya ngayomi negara lan kawulane.
c. Patih Logender, watak : adigang adigung adiguna, kagungan putra 3,
saka panguwasane Menakjingga, pinter, welas asih.
h. Begawan Tunggulmanik lan Dewi Nawangsasi, watak: tresna asih marang Damarwulan, setya marang bangsa lan negara
3. Sandiwara Damarwulan dumadi saka 11 babak (adegan)
a. Babak 1 : Begawan Tunggulmanik lan Dewi Nawangsasi dhawuh marang Damarwulan supaya sowan pamane sing manggon ing kutha praja saperlu aweh pambiyantu marang negara sing lagi nandang ribet.
Damarwulan teka ing daleme pamane (Patih Logender) lan oleh manggon ing kono sanajan panangkepe putrane Patih Logender sing asmane Layang Seta lan Layang Kumitir ora apik. Sing apik panangkepe yaiku Anjasmara (putrine Patih Logender).
Damarwulan lan Anjasmara padha andon katresnan lan arep nyuwun pangestu marang Patih Logender.
Ratu Kencanawungu nimbali Patih Logender lan ngendika yen sing bisa ngrampungi Minakjingga yaiku Damarwulan.
Damarwulan pamitan marang Anjasmara saperlu ngayahi dhawuhe Ratu Kencanawungu supaya ngalahake Minakjingga ing Blambangan. Layang Seta lan Layang Kumitir ngetutake kanthi sesidheman.
Damarwulan kanthi cara njupukake gada wesikuning lan njaluk sarat supaya yen Damarwulan kasil mateni Minakjingga, kekarone njaluk dipek garwa lan disaguhi Damarwulan.
Damarwulan kasil mateni Minakjingga lan arep nyowanake mustakane Minakjingga marang Ratu Kencanawungu.
Buntelan sing digawa Damarwulan sing isine mustakane Minankjingga direbut dening Layang Seta lan Layang Kimitir, dene Damarwulan dibuwang ing jurang.
Layang Seta lan Layang Kumitir laporan marang ramane yen kasil merjaya Minakjingga banjur njaluk disowanake Ratu Kencanawungu.
Layang Seta lan Layang Kumitir ngaku marang Ratu Kencanawungu yen kasil merjaya Minakjingga nanging kasusul tekane
Damarwulan bisa nggarwa Ratu Kencanawungu, Anjasmara, Waita lan Puyengan lan kasil dadi raja ing Majapait.
Widada didhawuhi gurune nembang Macapat, dheweke tau krungu yen pinuju bapak lan ibune padha nembang, mula atine ora tidha-tidha nyuwun supaya ibune paring tuladha tembang Macapat. Widada nyedhaki ibune sing lagi pinarak ing ruang tengah.
Widada : “Bu, menapa ibu longgar lan boten badhe tindakan ?”
Ibu : “Kadingaren, apa ana sing arep kok suwunake priksa marang ibu ?”
Widada : “Inggih Bu, pancen leres ngendikanipun ibu, kula dipundhawuhi pak guru gladhen sekar Macapat, kula nyuwun ibu paring tuladha.”
Sawise kancamu maju maragakake pacelathon ing dhuwur, gawea skenario pacelathon karo kancamu (bisa luwih saka 2) nganggo durasi wektu ± 10 menit kanthi milih tema ing ngisor iki :
1. Ngaturake layang ulem (undangan) marang Pak RT
Yen wis rampung anggone gawe skenario, paragakna pacelathon mau kanthi nggatekake unggah-ungguh sing trep manut skenario sing wis kokgawe !
Caritakna isine dialog sing wis kokparagakake nganggo basamu dhewe !
Gawea skenario dialog kanthi tema “Pamitan arep
Kathah ritual utawi pengetan ingkang dipuntindakaken tiyang Jawi wiwit kuna makuna. Sedaya menika nggambaraken agenging kapitadosanipun tiyang Jawi dhumateng Gusti Ingkang Akarya Jagad. Saengga menapa kemawon nugraha ingkang dipuntampi dipuntengeri mawi upacara ingkang mengku pandonga saha panuwun dhumateng Gusti Ingkang Maha Mirah.
Acara tingkeban utawi kawastanan mitoni inggih menika satunggaling upacara ingkang dipuntindakaken tiyang Jawi kangge mengeti jabang bayi umur 7 wulan wonten kandhutanipun ibu. Miturut para winasis, tembung mitoni asalipun saking tembung pitu, saged dipuntegesi pitutur, pituduh tumuju kasaenan lan kaluhuran. Wondene sacara medis, jabang bayi ngancik umur 7 wulan sampun nggadhahi wewujudan minangka manungsa kanthi wetah, pramila lajeng dipunpengeti kanthi ngawontenaken syukuran. ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
4) Sebutna upacara adat Jawa saliyane upacara tingkeban (sethithike 5) !
5) Caritakna maneh sacara ringkes upacara tingkeban nganggo basamu dhewe !
Kunci jawaban : 1. Ancas tujuanipun tiyang Jawi ngawontenaken upacara adat inggih menika kangge nedahaken agenging kapitadosan tiyang Jawi dhumateng Gusti Ingkang Akarya Jagad ingkang mengku pandonga lan panuwun dhumateng Gusti Ingkang Maha Mirah.
3. Ubarampe utawi piranti ing upacara tingkeban inggih menika sekar mlathi, tigan, kain pethak, genthong, busana pitung warni, cengkir ingkang ginambar Kamajaya lan Kamaratih, tumpeng cacahipun kalih, rujak lan dhawet.
4. Tuladha upacara adat Jawi inggih menika ngupati, tedhak siten, brokohan, siraman, midodareni, baritan, lan sapanunggalanipun.
Wacanen nyaring kanthi lafal, intonasi, lan lagu sing jumbuh karo swasana lan wateke paragane !
Wancine wis parak esuk, ing wetan katon cahyane Sang Hyang Diwangkara abang sumirat ungup-ungup ing pucuking arga. Anoman puteg pikire awit durung ketemu kang den upadi. Nuli mulat ana wewangunan gedhong kang asrine ngleluwihi, miwah petamanan kang endahe kepati-pati. Anoman mlumpat ing wit nagasari, nalika
nyaring teks Anoman Duta kanthi lafal, intonasi, lan lagu kang jumbuh karo swasana lan wewatekane paragane !
2. Sapa sing diutus Ramawijaya ngupadi Dewi Sinta menyang Alengkadiraja ?
3. Ing ngendi Dewi Sinta disingidake dening Rahwana?
2. Tembangna cakepan tembang Dhandhanggula kanthi bener !
kang premati ukara-ukara kang ngandhut angka ing ngisor iki ! ;1; ? I[nDo[nsiyhm/fiktaun\;1945;.
;2; ?t=gpW/skpi=;75;.
;3; ?fink/tinit=gl\;21;Ap]il\,
Wacanen paragraf tulisan Jawa kang ngandhut angka Jawa ing ngisor iki kanthi premati !
Sadurunge nulis geguritan luwih dhisik kudu nemtokake tema utawa gagasan sing tuwuh ing pikiran utawa atine panganggit mujudake dhasar panulise geguritan. Maneka warna bab bisa didadekake tema, upamane: ketuhanan, kemanusiaan, nasionalisme, lsp. 2. Diksi ( pilihan tembung )
Tembung-tembung sing dipilih nalika nulis geguritan kudu bisa kanggo medharake gagasan kanthi trep, bisa uga tembung mau ngemu makna kias utawa simbol-simbol.
Urutna gambar-gambar sing wis cumepak supaya runtut banjur tulisen supaya dadi geguritan !
Geguritan sing wis koktulis, tlitinen kanthi premati supaya dadi becik !
Kunci jawaban : 1. Titikane geguritan yaiku ora kaiket ing aturan-aturan tertemtu kaya pantun utawa puisi lama, cacahing pada (bait) bebas, lan cacahing baris (larik) uga bebas.
2. Aspek kang kudu digatekake yen nulis geguritan yaiku :
Wacanen kang premati pethikan wacan iki banjur tuduhna endi sing nuduhake angka Jawa !
wiwit sing enom urut nganti sing tua dhewe nganggo kartu angka sing wis kasiapake!
Tulisen Jawa ukara iki nganggo tandha wacan sing trep !
Tulisen Jawa paragraf iki nganggo tandha wacan sing trep !
minggu ngarep njukuk cuti....GK.... tunggu aku, kangen sego tiwul karo sambel bawang gaweane simbok...manteb pokoke....
Punggawan, Banjarsari, Surakarta - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Olsztynek (Jerman Hohenstein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olsztynek&oldid=1090723"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, wonosobo. Di Sumatera
Banjur rakyat sing ndi??? Pemilu kang wis kliwat meh seminggu lawase, durung ngasilake itungan itungan kang pesthi, kang resmi metu saka kantor kang wenang ngumumake kasih pemilu mau (KPU). Nanging, ing tivi, ing kalarwati lan uga warta online akeh crita lan warta ngenani calon wakil rakyat kang kalah.
Pengen ngguyu, mangkel, nyokurake, lan ketok githoke opo saktemen kang dioyak jroning pemilu mau. Pemilu meh kaya ajang / papan panggonan golek
Pepenginan pengen dadi wakile rakyat (kawula), kanthi menehi bebana nalika kampanye. Crita mau ing antarane lelakone caleg putri kang maringi bebana arupa kompor gas, kaya kang katulis ing layang kabar. Wis ngerti yen slirane ora bakal unggul ing itungan, mula kompor kang lagi digawe nggodhog wedang mau banjur di jaluk maneh. Sapa jal sing
maneh. Untung kok ora menang, lha yen nganti menang ora mongkal caleg mau ngedol pintu mesjid, nyolong kothak amal lan liya liyane kanggo mulihake modale.
Kajaba iku ana maneh crita kang anane mung marahi mangkel lan kemekel. Jaman biyen ana unen-unen, “anak polah bapa ke pradhah”. Nadyan kurang prayoga, paribasane lan mbok menawa jumbuh marang crita caleg kang ora kepilih iki. Amarga anake ora kepilih, uga ora kuwat ngampet hawane kanepson banjur ngantemi warga lan nutup dalan kampung. Becik yen ta mbela anak kang laku utama, nanging mbok kanthi cara kang bener,
Crita kang ngenes uga ana. Amarga ora kuwat nandang isin, lan entek bandhane banjur kanyut tuwuh (bunuh diri). Dudu caleg, nanging tim sukses caleg. Mbok menawa wis
Mau bengi ing salah sawijine radio swasta uga nganake sarasehan bagagan iki, lan ora beda karo crita-crita ing dhuwur mau.
Mula, paribasan MENANG UMUK, KALAH NGAMUK, mbok menawa trep marang kahanan saiki. Sing menang rumangsa, “Iki lho aku!”, ngatonake yen ta bakal
Mbah Mo mung bisa mbatin lan ngelus dhadha. Apa iki sing jenenge demokrasi??? Demokrasi sing diusung, digotong rame-rame kanthi korban jiwa, raga, lan bandha kang ora sithik. Mbah Mo pancen dudu pengamat kang bisa nulis ndakik ndakik, mung pengamat angkringan, hiks, lan liya-liyane. Dudu pesta enak-enak bisa golek pulihan, apa maneh bisa nilep dadi sugih mblegedhu, nanging mikira rakyat/kawula sing wis nyoblos/milih pinangka wakil, dadi ora kok mikir udele dhewe!
Ing. Jan Smitka, MBA95510 7Ing. Monika
kesenian tradisional khas Banyumas seperti aplang, angguk, aksimudha, buncis, bongkel, calung, ebeg, lengger, rodat, karawitan, wayang kulit
Gusti Kanjeng Ratu ( GKR ) Wandansari, Gusti Kanjeng Ratu ( GKR ) Ayu
Sopo sing biso nulung aku, yen wadon dadi sedulur sinoro wedi, yen kakung tak
dadekke bojoku “, akhirnya Joko Tarub menikah dengan bidadari yang bernama DEWI
LALAKON GUSTI PATIMAH 1. PUPUH DANGDANGGULA Tanggal 6 hapit 1356 1862. 1932,3 14 //1. Bismillahirrohmannirrohim (1) Kulo nyebut jenengan Pangéran kang murah ing alam kabeh asih ka sadaya mahluk kulo nuwun pangaksami réh kulo kumawawa nu lua layang luhung tina Basa Arab Jawa para
March 12, 2015 | wongedansurabaya	“Koen gak pingin kerjo maneh ta, Ji?”
“Urip saiki butuhe akeh. Lek wong lanang thok sing kerjo yo gak nutut. Opo maneh lek mung serabutam.”
Awan iki Wiji didolani kancane sing yo tanggane. Sri, jenenge, rabi oleh mandor pabrik nggone kerjone biyen. Anake siji, wedok, umur meh limang taun.
“Aku sih gelem ae gak kerjo, kaya saiki, penting kabeh kebutuhan dicukupi.”
Wiji sik meneng, ora nyauri. Wong wedok iku nerusno lek dondom-dondom kathoke bojone.
“Wingi aku njaluk gelang, langsung ditukokno. Lagian wong lanang iku lek gak dijaluki duwite malah entek dingge sing gak genah. Ngge omben, main, iso-iso malah ngge maen wedokan.”
“Yo gak kabeh kaya ngunu,” Wiji akhire nyauri.
“Jare sopo? Bojomu kae lek nduwe duwit gurung mesti gak bakal kaya ngunu. Saking ae sik ngepres…”
Wiji ambekan dawa. Wong wedok iku wes apal modele kancane dadi ora perlu komentar opo-opo. Nang pabrik biyen Sri salah siji idola mergo ayu. Akeh wong pabrik sing ngesiri.
“Wong wedok wes omah-omah, nduwe anak, lek gak
wes tak buwak mbek aku.”
“Ngombe ta?” Wiji nawani kancane sing ora
karo panase. Tiara kae lek bengi yo nangis ae, sumuk.”
Lagek enak-enake ngomong, Tomin sing mau dolanan karo kancane mulih.
“Mak, maem,” omonge.
kursi. Mangan dhewe. Sego lawuh tempe karo jangan sop sing dikei mie. Lek lagek mangan ngunu lali dunya. Tomin ngenakno lek
Sri mulih. Ditamoni sakjam mbuh opo ae sing wes dipamerno kancane iku. Ora kaget, kaet
“Maem ae enak yo, Mak?”
“Ho oh,” saure Wiji.
Bengi wayahe turu, Wiji eling omongane kancane. Kerjo maneh jelas ora oleh. Dheweke yo males balik nang pabrik. Omah ora ono sing ngurus, anak bojone malah kleleran. Glubak-glubuk wong wedok iku ora iso turu.
“Lapo?” takone Diman.
“Sampeyan bosen gak, Pak, urip kaya ngene?”
“Kaya ngene ki kaya opo?” takone ganti.
Masio uripe Sri disawang luwih penak, ning Wiji ngerti bojone Sri kaya opo. Biyen jaman sik nang pabrik, bojone dudu mandor sing jujur. Saiki lek ndelok gaya uripe bojone, kerjoane yo sik ngunu ae, ora mungkin nyucuk.
“Mene tuku sate yo, Pak.”
“Limolas, ngko limo-limo.”
“Sate ayam opo wedhus?”
“Gak popo ta? Ngko
merem. Lambene kenyot-kenyot. Nglindur. Lagek ae wong lanang wedok iku kate merem, saka njaba krungu suwara rame. Diman langsung tangi. Wiji ndredeg.
“Sik, nang kene ae.”
“Emoh, sampeyan ojo lunga.”
“Gak, nontok thok. Lawange kuncinen.”
usah. Wes masak akeh iki mau. Mene-mene ae,” saure Wiji.
“Lha ngko anakmu nakokno.”
“Gak, iku areke lagek mangan. Paling mari ngene
pelit.... nek ora ya jan jane ora dhuwe duit.... iki mung ngge nambah wawasan thok ... ra ono dalile.. tapi sing sok dho seneng romantis2an
Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna,
Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun,
apa tilem ya? Gak tau >,<
man, biasane sing weteng mbledhus kuwi sing ra tau olah raga utowo sing dadi bapak2.
Cokronegoro I (R. Abdullah)Karang Toroy1589–1626
Astaghfirullah minalkhathaayaa Ya allah gusti, nyuwun pangaksami Sampun dangu kulo, ninggalke agami Infak shodaqah, lan
on	Saturday, 18 June 2011 at 09:02 AM matur nuwon ingkang katha,…… mugi2 panjenengan angsal barokahipun gusti ingkang
kemawon, mbok menawi taksih wonten sing madosi aplikasi Jadwal Imsakiyah Ramadhan 1435 / 2014. Monggo
ngaturaken matur nuwun sanget dening kesempatan ngambah mawi tanah lan ndalem para trah lan leluhur …. Mugi diberkahi sadaya ingkang dados lelakon urip menika. Mugi kamulyan. Mugi kaendahan sadereng srengenge lengser, kados pralambang kawontenan Angkor Wat lan Phnom Bakheng]
Ing wayah esuk, bun kang cahyane cemlorot kena pantule sang Bagaskara nambahi endah ing swasana. Hawa kang isih seger, sing kebah ‘oksigen’ amarga durung akeh ‘karbon’ ing langit. Pikiran isih ‘cling’ durung kebak ruwet ing donya sing maneka warna isi lan jerohane.
Gemboel, anake mbah Lurah pancen senenge olah raga. Nadyan rada kesel awake amarga anggone nyambut gawe kepara mempeng, ning amerga semangat pengen sehat lan njaga awak ben ora kaya semar yo kudu di lakoni olahraga seminggu udakara ping telu, lan nek lagi greget malah iso luwih.
Nalika semana Gemboel anggone olahraga yo mung mlaku utawa mlayu alon-alon. Olahraga ngirit modal ning sehat jiwa raga. Sehat raga, tegese awak tansah seger, lara (penyakit) padha endha ora ana sing wani teka kejaba kepeksa. Sehat jiwa, tegese yen pas olahraga mlayu esuk ketemu lan bareng kenya kang endah sulistya ing warna iku bisa nentremake jiwa.
Komplek omahe Gemboel lumayan gede, lan ditata kanthi becik katitik katon asri kebah ing wit-witan kang adem sak
Esuk iku ora kaya padatan, udakara oleh sak puteran Gemboel kaya di samber gelap, kaget, ora obah ing sawetara wektu mbegegeg ora ugeg-ugeg, apa maneh ndulit upa. Apa ta kang dadi underane lakon? Ora ana liya, Gemboel weruh kenya kadya midadari mudhun saka kayangan uga lagi olahraga ing wanci iku.
Kenya kang isih katon muda, lan ketoke umure durung kliwat rong puluh tahun. Kenya mau yen cinandra nganti
timur nyumuripi kenya mau nganti domblong kaya sapi ompong ana ing gedhong sing nduwe karo nyadhong, ngedol sapi ben aja kantonge bolong. Cekake crita, Gemboel lan kenya mau banjur mlaku bareng, lan ing wektu kang katon prayoga, Gemboel njur wani tetepungan karo kenya mau, lan mangkene anggone tetepungan kang durung kawios ing lesan (jan kaya wayang bae).
Karo mlaku alon-alon kang wus sarimbit, Gemboel nepungane. “Mbak, panjenengan nembe pindah nggih daleme, menawi kepareng mbok kula tak tetepangan”.
“Inggih mas, kok panjenengan pirsa?” Pitakone kenya mau.
Rindu Putri Pawestri, panjenengan ngundang Rindu kemawon!” Wangsulane kenya karo noleh Gemboel.
“Wah asmane jan sae sanget mbak, kados ingkang kagungan!” Timpalane Gemboel sing
Wis meh oleh sak puteran wong sak keloron mau mlaku lan crita werna-werna. Pokoke yen disawang, Rindu iki tansah nengsemake, dhuwure udakara 160 cm,
olahraga, aku mulih dhisik yo mas, soale aku wis kancen arep ngeterne anakku renang bareng bapake,
Ragiel Trisno Sugeng dalu Bunda mtrnwun lan sugeng pinangging poro kadang kinasih Salam MKG
Pakpuh Tegoeh nyimak bunda … monggo
Geni hemengku cipto…. hamengku roso….hamengku pujo….kaliyan angresepi menopo ingkang sampun kawedar…… supadoso saget nambah katiaksan manembah mring gusti ugi jejibahan ing alam dunyo meniko…. kagem kesaenan sesami… monggo mas agung ugi den ayu lia lajengaken supadoso saget nambah wawasan ugi wacana kagem kulo….. rahayu….
ora ingsun kang marekakerasaku karo rasamu dhuwur rasakurohku karo rohmu dhuwur rohkukamaku karo kamamu dhuwur
Reply	Jack Says:	September 10, 2013 at 2:19 am @Neng Yudha
pados damelan masak khas jogja, menawi saget saget email dalem. kulo betah sanget damelan meniko.prinsipipun kulu jujur, pengen maju lan saget paseduluran ingkang sae…….
ingkang sampun dipun wedaraken wonten blog, sainggo kulo saged nderek ngangsu kawruh.
“Bapak ki gak dolen rono iku, kate nontok omah karo ngresiki…”
“Lha iyo, ngko tak ewangi.”
“Ngewangi opo? Wong saiki ae onok wong repot ngene meneng ae ngunu.”
Wiji nyawang ibuke. Sing disawang meneng ae, nerusno lek ngresiki bumbu.
“Aku kan gak iso masak. Lek resik-resik iso.”
“Lek gak blajar yo kabeh ae gak onok sing iso opo-opo.”
seneng. Bapake gampang, sing penting ibuke wis setuju.
“Wis kate SMA, mosok sik gurung iso masak. Paling gak yo iso goreng-goreng, gawe sambel. Dadi wong wedok masio kate dadi opo ae yo kudu iso masak. Lek gak onok wong dodol panganan kan iso gawe dhewe.”
Pokok wis diiyani, diceramahi opo ae Wiji manut. Ora masalah, penting iso melu bapake. Sakjane ngunu yo
budal isuk-isuk. Libur Minggu yo wis aras-arasen, pingine dolan opo leyeh-leyeh.
“Lek karo adike sing akur. Adik mung siji ae kok yo kaya kucing karo tikus.”
“Tak tinggal wani nggoreng pithik gak?”
“Gak popo, pokok gak diuncalno. Iki mau lali kate mbayar arisan. Lha opo koen sing mbayar nang Bu Ismi?”
Wiji gedheg. Tanggane sing jenenge Bu Ismi cerewete ora ketulungan. Wiji paling males karo tanggane sing siji iku. Senengane mbanggak-mbanggakno anake Risma sing yo adik sekolahe Wiji nang SMP.
“Emoh, ibuk ae. Cemplungno sik, ngko aku sing ngangkat.”
“Yo gak kabeh, loro opo telu-telu.”
“Lha iyo, ibuk lebokno sik nang wajan, ngko aku sing nunggoni. Sampeyan ojo suwi-suwi.”
“Yo. Tapi lek wis coklat diangkat sik lho ya, ojo ngenteni aku.”
Wiji manthuk, masio nang njero ati rada ndredeg. Arek wedok iku nyawang ibuke sing nglebokno pithik nang wajan. Jenenge pithik lek digoreng mbledos-mbledos.
“Wis tak tinggal sik, ojo ditinggal. Gosong ngko.”
Ditinggal ibuke nang omahe tanggane, Wiji lungguh meneng nunggoni pithike mateng. Sediluk-diluk diinguk wajane. Jenenge wong wedok, lek wis nonggo ora iso sediluk. Ibuke Wiji ora mbalik-mbalik. Pithike wis kudu diangkat, meh gosong. Wiji nyandak serok, ngangkat pithik alon-alon.
Mari ngangkat, Wiji kudu nglebokno maneh. Arek wedok iku njupuk ambekan sediluk.
Pithik nang tanggane wis nyemplung siji nang wajan. Ning mergo diuncalno, minyake malah nyiprat tekan ndi-ndi, ngenei tangane.
Siti teka. Wong wedok iku kaget ndelok bojone karo anake nang pawon meneng-menengan. Didelok Wiji sing sik nyekeli tangane.
“Aku tak ngletak maneh ya,” Wardiman pamit nang bojone.
Siti nyawang bojone sediluk terus ngomong nang anake.
“Adikmu kon mulih, gurung adus iku mau.”
Ora nyauri, Wiji langsung ngadeg nggoleki Doni.
Wiji nyebek. Arek loro iku wis resik kabeh, mari adus.
“Siji-siji, ana loro iki pahane.”
“Ngge ngko,” Doni sik protes.
“Ngko atek dada iki, enak.”
Doni gedheg. Lek wis ngunu Wiji kudu ngalah. Karo nyebeki adike arek wedok iku njupuk swiwi. Ndelok mbake ngalah, Doni mesem. Wiji ora seneng dada, sing disenengi paha padha karo adike. Ning mergo meski kalah akhire sing dijupuk swiwi.
Wardiman sing ketok aras-arasen durung nyandak opo-opo. Siti njupuk piring, ngisi sego terus dikekno bojone.
“Mangan sambel, Pak, cek kemringet. Ojo dituruti lambe pait, sing penting dileboni panganan.”
Wardiman manthuk. Wiji nglirik bapake. Wong lanang iku ketok kuyu, ora kaya biasane.
“Banyu anget karo madu ae, Buk. Sik ono madune?”
“Ono. Sik, tak gawekno.”
“Ngko ae, mari maem. Maem kabeh sik.”
Ora sida ngalih, Siti melu lungguh terus mangan. Mari mangan wong wedok iku kate korah-korah piring gelas ning ora oleh karo Wiji. Ibuke dikongkon nggawekno wedang madu dingge bapake. Gelas piring dheweke sing ngorahi.
“Adike dijak dolen kono, ojo ngrameni nang omah.”
Wiji sing lagek nonton tipi ndongak sediluk ndelok ibuke. Ora suwi arek iku nyawang ibuke maneh.
“Ibuk kate lungo nang ndi?”
“Sopo sing kate lunga. Nang omah ae, wong bapake lara ngunu kok.”
Doni sing krungu omongan lunga langsung neleh montor-montorane.
“Gak, ibuk nang omah. Sampeyan dolen karo mbak kono, bapak lagek mumet kae.”
“Kok sampeyan macak?” Wiji sik takon ae.
“Macak opo? Wong ancen mari adus yo sik wangi.
Wiji nyawang ibuke maneh. Masio ancen mari adus ning ibuke Wiji ketok kaya wong kate lunga. Klambine resik, macake resik, masio klambi sing digawe daster biasa.
“Wong yo dasteran ngene lho,” omonge ibuke Wiji.
“Don, ojo rame. Dolen karo kancamu kono,” omonge Wiji nang adike karo nglirihno tipine.
Doni mecucu. Wiji gedheg-gedheg. Wong wedok iku mlebu kamar terus metu maneh ora let suwi.
“Tumbas es kono karo mbak,” omonge Siti karo ngelungno duwit nang anake.
Ngerti dikei duwit, Doni langsung ngguya-ngguyu. Arek cilik iku nyeret mbake, dijak tuku jajan.
omonge Doni karo sik nyeret lengene mbake.
“Suk lek wis gedhe yo bakal ngerti dhewe. Kono gek ndang diterno adike.”
Mari ngomong ngunu Siti mlebu nang kamar. Doni sing wis ora kanten pingin ndang njajan terus ae nyeret mbakyune.
“Iyo-iyo, sabar. Malah tibo ngko,” omonge Wiji nang adike.
Nang njero ati arek wedok iku mikir opo sing diomongno ibuke.
jemuah Pon. Kemukus nontonake rejane maneh. Ewonan manungsa beda-beda kekarep saka sakabening panggonan tumplek bleg….”.
“Sing sopo duwe panjongko marang samubarang kang dikarepke bisane kelakon iku kudu sarono pawitan temen, mantep, ati kang suci, ojo slewang-sleweng, kudu mindeng marang kang katuju, cedhakno dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane” (
pak..wong ndisik aku merguru matematikane karo sing ngalahke aku kuwi koq..hehe..
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, wonosobo. Di Sumatera
mas...kan yg ga mo nggarapin gamtek yo sopo...wkwkwkwkjpglo semar janji wes aq melu pasti...piye??heheehmeh
Pulo pulo liyane kabeh kang kebawah sing paling utama Malayu, Jambi, sarta
maneh Mandailing, ing Tumihang, Perlak, lan ing
Candhinagoro. Saliyane iku uga ana tembung “Waharu” kang kira-kira bisa
dipesthekake panggonan iku dadi desa Waru sing saiki iki. Kaping pindhone candhi ing Candhinagoro kasebut karan Dermo.
Tembung iki apa ora saka tembung Dharrma kang ateges makam kaya ing tembung dinarmeng
sekte utawa alirane wong-wong kang ngrasuk agama Tantri Bajrayana
bukti mau ateges candhi Derma wis ana nalika Negarakrtagama katulis kanthi sengkalan
adri – gaja - aryyama ( gunung – gajah –
urip) ning wanda kapisan. Nanging ing basa Jawa anyar ana sawenehe tetembungan
kang manggone seselan IN mau ana ing purwaning tembung, yaiku ana
tembung-tembung kang apurwa vokal. Pangrimbage tembung kang kaya mangkono iku
satemene niru pangrimbage tembung ing basa Kawi. Tembung kang kawuwuhan seselan
IN lumrahe wis arang-arang kanggo ing basa padinan, kanggone ana ing basa
utawa ing kasusastran. Gunane seselan IN yaiku kanggo mangun tembung kriya tanggap,
maknane padha karo ater-ater DI. Rimbage diarani RIMBAG TANGGAP NA. Tuladha :
< wicara + in = diomong, dikandhakake
II. Seselan IN kang sumambung ing tembung kang
Seselan IN kang sumambung ing tembung kang apurwa vokal
kawuwuhan seselan IN banjur kawuwuhan panambang AN (konfik IN – AN) tegese
padha karo tembung kang kawuwuhan ater-ater DI lan kawuwuhan I (konfik DI –I). Rimbage
diarani RIMBAG TANGGAP I KRIYA. Tuladha :
< grayang + in + an = digrayangi
< alang + in + an = dialangi
kanggo ing basa padinan. Sanajana ing buku-buku sastra uga arang tinemu.
Rimbage diarani RIMBAG TANGGAP KE KRIYA. Tuladha :
kinanthilaken < kanthil + in + aken = dikanthilaken
ing dhusun Candhi Santren, Desa Candhi Negara (Candi Negoro), kecamatan
Wonoayu, kabupaten Sidoarjo, Jawa Wetan. Dhuwure kira-kira 13,50 meter. Lumrah
kaya candhi-candhi ing Jawa Wetan candhi iki digawe saka bata. Kahanan ing
wektu iki wis rusak. Nanging isih katon blegere candhi jalaran wis nate
tilase, kacetha ing candhi mau ana campuran koral lan semen. Perlu uga
digosok-gosokake ing antarane bata siji lan sijine, ora nganggo luluhan babar
asli wujude gedhe-gedhe nanging bata kang sulaman ukurane rada cilik lan
mrentahake gawe candhi iku durung kaweruhan kanthi cetha. Ana sing kandha yen
candhi iki didegake dening Adipati Terung nalika jamane ratu Hayam Wuruk.
Nanging kabar iki durung pati cetha. Kadipaten Terung nalika samana sing madeg
dadi Adipati yaiku Adipati Kusen (Husain) isih kaprenah adhine Raden Patah.
gapura, memper kaya wangune candhi Bajang Ratu ing Trowulan. Mula ora aneh yen
wong-wong ing sakiwa tengene kono ngarani candhi gapura. Gapura ateges lawang.
wetane. Nanging wangunan suci iki mau nganti saiki durung ditemokake. Ana kabar saka Negarakertagama
karangan Mpu Prapanca, nalika ndherekake tindake Sang
darmma riɳ pañcaçara tumuluy / datn i kapulunan siramgil, ndan
lampah rakawin / lumaryyamgil iɳ waru ri herin i tira tan madoh,
ana ing Kapulungan, sabanjure lakune sang Rakawi nginep ana ing Waru, ing
ora patia adoh, apa maneh karo karo candhi Derma. Ing cedhake Kapulungan uga
ana candhi sing saiki diarani candhi Gunung Gangsir. Ing kene kira-kira kena dipasthekake yen
Candhi Derma mau wis ana sadurunge prabu Hayam Wuruk madeg dadi ratu. Banjur pitakonane
jamane ratu sapa candhi Derma iki dibangun ? Yen diurut mandhuwur, Surabaya lan Sidoarjo
saiki iki kalebu wewengkone Negara Jenggala. Kamangka Jenggala iku anane nalika sawise surude Prabu
Erlangga. Pancene ing Sidoarjo akeh patilasan arupa candhi, kayata candhi Pari,
candhi Sumur. Enggal-enggal iki uga ditemokake papan patilasan kang arupa pondhasi wewangunan kuna ing desa
sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang
awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi
wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar
manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
ngendahake hukum Tuhan. Agama ditantang. Akeh wong
Rama, Ibu ingkang sanget Jack tresnani. Kanthi serat punika ingkang putra Jack caos kabar, menawi kahanan Jack ing Jakarta tansah pinaringan ing karahayon mboten kirang sawiji punapa. Lan ingkang putra suwun keluarga ing Pandanwangi makatena ugi.
Kajawi saking punika, Jack paring kabar menawi Jack samangke kedah medhot katresnan kalih dik Kembang. Lan punika pinangka tanda bukti anggen putra medhot katresnan kaliyan dik Kembang ingkang Jack kirim kagem dik Kembang putrine Lik Woro.
‘selamat tinggal, sayang’ amarga aku ora bakal nunggu sliramu.
Mbok menawa pancen iki sing dadi garise anakmu sing saiki wis meh dadi doktor. Pengen rasane
Rama, Ibu ingkang tansah luhur ing budi, Kanthi serat kalawau mugi-mugi Rama lan Ibu kersa paring pangapunten dumateng Jack. Pramila menawi wonten kenya ing Pandanwangi ingkang sulistya ing warni lan bobot, bebet ipun prayogi, ingkang putra badhe ngestu dateng kersane rama lan ibu. Nuwun.
Sugeng ndalu,Den Ayu….nderek mangayubagyo ndalu ingkang ngremenaken meniko….mugi tansah pinayungan ing pitulunganipun Gusti ingkang murbeng
kawelasan lan luhuring rahmat Gusti tumekan ing manah lang gesang kita sedaya……….
Abdul Lathif ‎.@Halo, mas Cipto Turonggo kawedar : Punopo Panjenengan sampun kabagian
Pambudi nembah nuwun kang mas..Abdul Lathif …meniko suguhan kopinipun sampun cumawis….kairing teh poci jeruk nipis ..ugi suwek parut
Abdul Lathif ‎.@Kangmas Agung : Sinambi kuping tetep nyimak wedharanipun Mbakyu dalu meniko…. monggo dipun nikmati kanti sekeco…….. Mnawi sampun cumawi Telo ipun, mpun nganthos
Cipto Turonggo Kawedar mathur nembah nuwun mas agung,rahayu..sa konduripun..Abdullatif@sampun alhamdlilah ..mathur suwun…
Mas Ali…… Sak meniko wonten pundi tyange koq mboten katingal…… Punopo repot nyepa ake alat rekam kangge ngerekam Wedharan dalu meniko…….?????
unjuk kersane mboten ngantuk anggenipun midanetaken wedaranipun mbLia
09 Juni jam 20:52 · SukaTidak Suka · 4 orangMemuat…
Abdul Lathif ‎.@Kangmas Cipto Turonggo : Koq kebak kinanti, sajakipun badhe wigathos pinopo
pas estu sanget kagem ingkang bade nindak aken qiyamul llail. mujahadah kubro kang mas…lha meniko wau ten ngandap wet telo pun wonten ingkang hamiwiti..e
sugeng dalu kangmas dullah, kangmas agung pambudi..lan poro sederek sedoyo…nderek nyimak..nuwun
kedua senopati kembar itu. Saya akanmelanjutkan tulisannya lain kali. Patih Sengkuni Duwe Gegayuhan Nguwasani Ngastina … Sengkuni utawa Sakuni ing Mahabarata dikenal minangka raja ing krajan Gandaradesa lan jejuluk PrabuGandara. Ananging ing pedhalangan mung sinebut Sengkuni. Ing Purwacarita dikenal kanthi aran Trigantalpati. Dene ing Pustakaraja jenenge Arya Suman.
Sakuni duwe sisihan aran Dewi Sukesti lan duwean…ak Surakesti. Dene ing jagad pedhalangan, Sakuni duwe anak telu yaiku Arya Antisura, Arya Surabasalan Dewi Antiwati kang banjur dadi sisihane Udawa, patih ing krajan Dwarawati. Miturut andharan ingbuku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sawijining dina
sulistya ing rupa. Sakuni kepengin melu mupu sayembara iku. Sabanjure Sakuni mangkatmenyang nagara Mandura dikancani sedulure wadon, Dewi Gendari. Ananging tekane telat, sayembara wus kasil dimenangake dening Pandhu lan Dewi Kunti wus kaboyong tumuju Astina. Sakuni banjur nyusul lan kasil nemoni Pandhu ing dalan. Dewi Kunti banjur dijaluk dening Sakuni,ananging Pandhu tetep ora gelem masrahake. Wusanane dadi perang tandhing antarane Pandhu lan Sakuni.
lan banjur masrahake sedulure, Dewi Gendari, marang Pandhu. Pangajabe, DewiGendari bisa palakrama kalawan Pandhu, kang ing tembe mburi bakal sinengkakake nglenggahi dhampar keprabon Astina. Ananging, wusanane Dewi Gendari dipil…ih dening Drestarastra supaya dadi sisihane.Karana iku Sakuni banjur dumunung ing Astina. Sakuni krasa wis digawe gela dening Pandhu. DenePandhu dhewe sabanjure diangkat dadi raja Astina jejuluk Prabu Pandhudewanata. Ananging paprentahane ora suwe. Sawise Pandhu surut, dening Begawan Abiyasa krajan Astina dipasrahakemarang Drestarastra. Sakuni banjur nyumadhiyakake sakabehe kanggo minangkani gegayuhanenguwasani krajan Astina.Lumantar maneka rupa akal, apus-apus lan pitenah, Sakuni kasil nyingkirake menteri Purocana kang matikobong ing lakon Bale Sagalagala. Kanthi mangkono
DIAJENG WUS ENGGAL DITUTUP WAE, ENGGAL ISTIRAHAT DIEMAN RAGANE LAN PENGGALIHE, ORA DADAK NENGGO WANCI DALU. ELING SLIRAMU ISIH GERAH. NGANSO YO DIAJENG BEN LEREM
minangka Prabu Anom/Pangeran Adipati, calon raja Astina. Dene para Pandhawa kasil disingkirake saka Astina, sahengga Prabu Duryudana bisa nyekel paprentahan Astina. Sakuni ora mung prigel lan wasis …babagan paprentahan lan tatapraja, ananging uga prigel olahkaprajuritan. Sakuni duwe pusaka arupa cis utawa tombak cendhek kang duwe kasekten bisa nekakakebanyu yen ditancepake ing lemah. Nalika prastawa pahargyan Krukmandala, Sakuni wani nerak paugeran tata susila tumrap Dewi Kunti.Kembene Dewi Kunti mbukak nalika mberot saka cekelane Sakuni. Dewi Kunti banjur ngucap sumpahora bakal nutupi dhadhane yen durung disarati kemben saka kulit awake Sakuni. Ing tembe mburine, ingperang Baratayuda, Sakuni kasil diperjaya dening Bima. Sumpahe Dewi Kunti bisa kasembadan ingbabak pungkasan perang Baratayuda kang sinebut lakon Rubuhan. Sakuni metu ing palagan perangBaratayuda mimpin wadyabala saka Gandaradesa. Ing paprangan iku, sedulur lan wadyabala senapatiandhahane akeh sing mati. Kanthi numpak kreta perange, kang sawanci-wanci bisa dadi prau, Sakuni banjur nancepake sanjatane arupa cis ing
prajuritPandhawa banjur nglepasake panahe. Saknalika palagan perang dadi garing maneh. Wusanane Sahadewa kasil njebol kreta perange Sakuni. Sakuni banjur diglandhang metu lan banjur diajar dening Sahadewa.
kasilngrangket Sakuni, sabanjure Sakuni diperja…ya dening Bima lan kulit awake banjur dibeset. Kulite Sakunidipasrahake marang Dewi Kunti kanggo minangkani sumpahe. Mayite Sakuni banjur dijur kanthi gadasektine Bima, gada Rujakpolo. Wandane Sakuni iku Boreh, Tanggap, Climut, Mlenyak kang nggambarake watake kang trengginas, pinter micara, ala atine, culika, julig, candhala, dengki, jahilmethakil, srei lan dahwen open. Dedeg piyadege wungkuk, kempong, perot lan thuyuk-thuyuk. Kridhane Sakuni dicritakake ing lakon Pandhawa Dhadhu, Gandamana Luweng, Duryudana Gugur utawa Rubuhanlan Sengkuni Gugur.
Ayu….menawi sowan kawula damel kuciwo….estu,kawulo nyadhong duko….
nuwun Mama…wedaranipun agung sanget kagem nguwataken akidah kita sedoyo…monggo sareng2
“Ing ngarsa sung tuladha, ing madyo mangun karsa, tut wuri
‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).
tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’
Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (
manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.
biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong
didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
Jawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius
Ca : Careming Hyang yekti tan cetha
kesemestaan lan kesadaran keberadaban bisa kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.
Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan tata pemerintahan’. Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (
pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).
Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga nganggit tulisan-tulisan diskripsi babagan:
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang
Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet
anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.
nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan
leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis
6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu, Gumbreg, Warigalit, Warigagung,
pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa duwe petungan Wariga Gemet kang ubengane 210 dina. Ing Bali petungan iki disebut ‘Pewarigaan’. Wewaton petungan iki njumbuhake petung: Padinan (saubengan 7
Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (petung lunar): ‘paro petang’ lan ‘paro terang’. Kahanane ‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan -
ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.
- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.
pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab
Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.
Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan.. “Kambing
“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan
Uterane dina kang cacah telu utawa Triwara iki jarene isih digunakake ing tlatah Bali
Uterane wektu dina kang cacahe ana 4 (papat), yaiku:
Dina kang cacahe papat utawa caturwara iki nate dianggo ing tanah Jawa lan Bali, kajaba kanggo ngetung dina kang becik miwiti olah tetanen sing
isih kanggo, mligine Wong Jawa kang sring kasebut dina pasaran, amarga isih ana gandheng cenenge karo dol tinuku ing pasar ing
Uterane wektu kang cacahe ana 6 (nem), yaiku:
ringkel / apes / naas dhewe-dhewe:
Tungle: kasebut ringkel godhong, dina naas kang ana gandheng cenenge marang godhong (daun). Mulane kanggo nyambut gawe, kayata ngethok wit-witan, dol tikunu janganan becike didohi, yen kepekso dilakoni kanthi sing ngati-ati.
Aryang: kasebut ringkel jalma, dina naas kang ana gandheng cenenge marang
cenenge marang sato kewan. Mulane pakaryan kayata mbebedhak, mbeleh kewan lan dol tinuku sato kewan becike diwurungkake luwih disik.
~ Lintang ing Gesang ~: Serat Darmogandhul
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur
Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon,
ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun
sumêrêp nagari Mêkah, sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya
marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
ing Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha
jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha
bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Kak, iya Sultan Adi Surya ‘Alam, ing Bintara. Ing samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun,
“Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr
mêngkoni Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para
mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya, jarene iku
sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel,
ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke: Senapati
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala,
amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama, têkane
para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata
Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane
iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata,
ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan,
Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu
kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa
ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun
kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-
Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku
lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh
ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki
Sajati. Saka karsaku, kowe sakarone tak-ajak salin agama Rasul tinggal agama Buddha”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh
inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa.
ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
gunggunge: kumpul, plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak
wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang
wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah,
tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula
Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung
wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing
Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang
banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen
Sastrawulan, lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur
pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang
lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon,
dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene
pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku
mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi
ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina
sarta kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha
‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing
kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-
ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha
iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
winginane jenenge tim pemantau, siki jenenge pengawas satuan pendidikan ... lah padha baen. Ya bener slamet jebule tukang kebon, kayane sing bener Imam Suranto. Ana ora dosen PGSD Kebumen sing jenenge Imam Suranto? rambute slodok, gering, nganggo kacamata, udude nglepus ...
gak onok sing gelem ngrungokno pas ngajar nang Balai Dukuh, Slamet alias malihane Maman kepekso golek panggonan liyo. Mari Shubuh arek sing bathuke sik panas alias penceng iku budal nang Kali Mili, adus. Mari adus balik nang omah maneh trus macak. Emake sing wes gak ngerti kudu yok opo maneh kanggo ngadepi Maman mung meneng ae. Penting gak nyathek wong, batine emake. Nang jero
ditelehno nang ngisor bantal, cek alus koyok disetriko dijupuk trus digawe. Kopyahe gak lali, langsung
Carolina : Saiki aku sadar, aku ngrasakno dewe, gak onok kedadean nang uripku iki sing
ngatur uripku, nglakoni uripku pisan maneh, aku yakin gak onok sing kate tak rubah. Uripku mungkin gak dowo tapi iki wes cukup. Awake dewe ditemokno nang pasar kewan, saiki aweke dewe bakal pisah yo nang nggon sing podo.
April 22, 2013 | wongedansurabaya	Jenenge wong omah-omahe iku mesti ono pasang surute. Ngunu uga nang rumah tanggane Wiji karo Diman. Jaman Tomin sik SD, Diman sing ketoke adem ayem karo bojone tau kegudo wedokan liya. Mulane Wiji ora ngerti ning suwi-suwi wong wedok iku krasa. Henpon sing biasane digletakno kleleran saiki dicekel terus karo bojone. Muni sithik langsung dicandak terus digawa ngalih. Polahe Diman sing ora
atine Wiji, bengi iku lanang wedok tukaran.
“Dadi kaya ngunu iku polahmu, Pak. Tego yo sampeyan karo aku. Gak eling wis nduwe anak bojo, heh? Nemen sampeyan, Pak!”
Diman mulane muni ora-ora ning mbareng diduduhno buktine akhire ora iso selak maneh. Kesel lek ngomel-ngomel, lara atine, Wiji milih ngunci awake nang kamar. Diman dikon turu nang njaba. Isuke wong wedok iku meneng. Penggawean omah pancet ditandangi ning ora nyuwara. Anake sing mau bengi wis turu ora ngerti opo-opo, pancet budal sekolah kaya biasane.
Diman sing rumangsa salah melu meneng. Nyasat sedinaan wong loro iku ora omong-omongan. Bengi Wiji ndhisiki budal turu karo ngeloni anake. Kamare dikunci saka njero. Gelem ora gelem Diman turu njaba maneh, ning ruang tengah mlungker nang kursi. Isuke bojone sik ora gelem omong maneh, akhire mergo ora betah Diman manekno omong.
“Mak, ojo meneng ae. Mumet ndasku ndelok koen kaya ngunu,” omonge.
“Mumet yo gak usah ndelok, sopo sing ngongkon ndelok aku,” saure Wiji galak.
“Yo ngomongo, ojo meneng ae.”
“Sak karepku wong lambe-lambeku dhewe,” omonge Wiji karo nerusno lek nyapu.
Jegeg karo saurane bojone Diman milih lungguh karo nyruput kopine. Ora let suwi Wiji sing wis mari lek
Wong wedok lek kadung lara atine yo ngunu iku dadine. Wiji milih mulih nang omahe emake, masio ora patio adoh saka omahe dhewe. Tomin sing sik cilik dibujuki lek mbahe lara, kudu ditunggoki. Arek SD iku lek bengi melu turu nang omahe mbahe, karo emake. Isuk utawa sore Wiji pancet mulih kaya biasa, masak, ngresiki omah.
“Min, ayo melu pak’e,” omonge Diman nang anake.
Wong lanang sing lagek judeg atine iku ngajak anake dolan. Anake dijak muter-muter
“Gak, jare sopo mak’e elek?”
“Jare Lik Parti. Mak’e elek makane pak’e kate golek mak anyar.”
Krungu omongane anake rasane dadane Diman kaya disunduki. Jenenge urip nang kampung, masio ta Diman yakin bojone ora crita-crita ning mesti tanggane sing tukang nggosip nyebar berita dhewe. Pirang-pirang dina ditinggal bojone turu nang omahe emake garai Diman mikir. Dheweke ngakoni lek ancen kegudo ning lek dipikir-pikir maneh ora mungkin Diman ninggalno anak bojone. Salah wis diakoni, saiki garek yok opo carane bojone gelem mulih.
Diman wis apal jadwale bojone. Sore sak durunge Wiji mulih nyepakno pangganan karo resik-resik omah, wong lanang iku wis macak ngganteng. Diman sing biasane males adus wis wangi. Pikire cek didelok bojone terus sopo ngerti kangen, terus pingin mulih.
“Ehmm…ehm,” Diman dehem-dehem pas bojone teka. Sing didehemi meneng ae, ora nggape.
Diman sing bingung karepe dhewe akhire wira-wiri nang sandinge bojone, golek perhatian jawane. Jebule bojone sik ora nggape. Mari resik-resik omah
kerjo, males sisan sakjane karo tanggane sing nakoki ae. Pas bojone nyapu Diman sing yo wis ngganteng lungguh nang kursi karo tepe-tepe.
“Mak, ono bakul anyaran ndok pasar, njajal yuh ngko,” omonge.
Sayang, sing dijak omong ketoke durung penak atine, meneng ae ora semaur. Ora betah akhire Diman ngadeg.
“Karepmu opo? Lek pancen gak trimo, sing lara atine ki ngomong? Ojo meneng ae,” omonge Diman rada banter.
“Pisah!” saure Wiji.
Diman kaget, ora nyangka lek bojone bakal njaluk pisah. Wong lanang iku akhire meneng terus ngalih, nyandak sepeda motore. Nang dalan Diman mikir. Dieling-eling jaman perjuangane karo bojone. Dipikir kurang karo luwihe bojone. Lek mikir nyesel yo nyesel ning ora iso malik wektu. Lagian dheweke yo durung lapo-lapo sakjane karo wedokan selingkuhane. Ning yo diakoni bener omongane bojone, khilaf kok diterus-terusno berarti yo ancen
tunggale, ora bakal ono sing pas. Yo koen wong loro sing kudu blajar nepakno yok opo pas’e. Rumah tangga yo ngunu iku, ora terus krasa ora penak sithik langsung golek liya.”
Ditinggal bojone ono sepuluh dina luwih Diman wis ngerti ora penake. Iku ae dheweke sik iso ndelok bojone. Kadang atine melu lara lek ndelok bojone sing saiki malih meneng. Awake yo ketok luwih kuru. Rasane kudu dirangkul ning wedi lek bojone nesu. Akhire yo mung disawang saka adoh karo nyabarno atine dhewe.
April 4, 2015April 4, 2015 | wongedansurabaya	Dina Minggu, lek bojone pas ora kerjo, Wiji yo melu leren. Wong wedok iku njaluk wektu dingge ngramut awake. Mari tangi, masak, wong wedok iku umek karo blonjoane saka tukang sayur sing sik kresekan. Wiji ngetokno tomat, jeruk purut karo timun saka kresek. Wong wedok
emake, ning Wiji sing lagi umek ora gelem.
“Nuk kene ae,” omonge karo nggeret dingklik nang sandinge dingge lungguh anake.
Ora let suwi Diman metu. Wong lanang iku nyandak anake.
“Emoh. Karo Mak’e.”
“Nontok iwak karo Pak’e,” omonge Wiji nang anake.
“Ya wes nang kene, tapi lungguh dhewe.”
Akhire Tomin gelem lungguh dhewe. Diman bablas nang njero. Kate nerusno lek turu.
“Dingge Mak’e iki, sampeyan gundul ngunu. Gatel iki yoan.”
Mari ngurus rambute. Wiji ganti njupuk timun karo tomat. Buah-buahan iku digrujuk banyu, diresiki trus diparut.
Wiji kate maskeran. Atek masker kudu turu, lek ora ngko ceblok kabeh. Wong wedok iku wis nyiapno kasur nang ngarep tipi. Tomin ngetutno emake.
“Sampeyan adus kono lho, trus maem. Didulang Pak’e ya?”
“Wou, ojo mbok emplok maskerku.”
Tomin ngguyu-ngguyu. Ora kenek diomongi, arek lanang iku terus ae nduliti masker nang raine emake.
“Pak, anakmu iki lho jaken sik.”
“Kene, adus sik gek maem,” omonge Diman karo ngelungno tangane nang anake.
Sing dijak adus ora gelem, malah ndusel nang emake.
“Adus sik kono lho,” omonge Wiji nang anake.
“Emoh. Adus kalo Mak’e.”
“Lha gak gelem iku lho areke. Adusono kono sik, ngko tak jak’e.”
“Lha iki wis kadung maskeran.”
“Yo ngko maskeran maneh lak iso. Lagian lapo sih atek kaya ngunu…”
“Yo cek ayu,” sauté Wiji.
“Lha mosok iso, jatahe sakmunu dikapak-kapakno yo pancet ae.”
“Yo wis gak usah adus, jarno kecut ae,” omonge Wiji.
Ora gelem adus. Tomin malah nerusno lek nithili maskere emake, garai wong wedok iku bengok-bengok.
“Gak sido macak. Bahno, cek elek ae,” omonge Wiji karo sik mecucu.
Wong sing gak gelem anakmu kok,” saure Diman.
“Yo gelem ae, garek carane no.”
“Lha iku nyatane gak gelem areke.”
Wiji tangi. Masker nang raine wis ora karu-karuan.
“Cek opo sih atek kaya ngunu barang?”
“Yo cek wangi, seger.”
“Kecut malah enak,” omonge Diman.
“Temenan? Yo wis, mulai saiki aku gak usah adus sisan. Bah wis.”
Wiji sik mangkel. Tomin sing mau nithili maskere emake saiki glebakan nang kasur.
“Gak popo, aku yo seneng gak adus.”
“Iyo sampeyan seneng, aku gak seneng.”
“Malah enak ambu kringet, kecut tapi seger.”
“Seger opo. Kecut yo kecut.”
“Halah, wong koen yo senengane ndusel ndok kelekku ae lho.”
Wiji sik durung trimo, atine lara. Dina minggu pingin ngramut awak
bengi turu dhewe. Aku emoh ngeloni.”
Diman mesem. Bojone lek wis kalah ngunu senengane mesti ngancam.
macak iki yo ngge sopo? Ngge nyenengno sopo? Opo yo kate tak pek dhewe?”
Diman mesem maneh. Lek wis ngunu, Wiji kaya arek cilik.
“Iyo, aku yo seneng lek bojoku resik.”
Krungu omongane bojone, sikile Wiji langsung jejek-jejek.
“Mak’e nanis hihihi.”
Ndelok emake prengat-prengut, Tomin malah melu njaraki. Diman tangi.
“Min, melu Pak’e gak? Pak’e kate nyekel iwak.”
Dijak nyekel iwak, Tomin langsung seneng. Arek lanang iku melu ngadeg.
“Ngunu gene yo gelem,” omonge Wiji.
“Upahe ojo lali,” omonge Diman nang bojone karo ngendong anake.
“Ngene,” omonge Diman karo ngewei driji loro.
“Ho oh, sak njalukmu.”
Diman mesem. Wiji melu seneng. Masio maskere wis bubrah kabeh wong wedok iku akhire iso dhewe. Mari anak bojone ngalih, Wiji nang pawon, ngganti
Wayang Kulit I / Bangsawan I / Makyung I
Wayang Kulit II / Bangsawan II / Makyung II
Wayang Kulit III / Bangsawan III / Makyung III
Wayang Kulit iV / Bangsawan iV / Makyung IV
Wong Banyumas: KONSEP KARYA TARI TEMBANG PANGIMPEN
Punapa ingkang saget ndadosaken renaning penggalih saumpami gesang punika namung dipun kendelaken lumampah mekaten kemawon? Punapa prayogi saumpami sedaya ingkang sampun kita alami mboten ndadosaken kita tiyang ingkang langkung utami?
Kita kedah ngupados supados gesang ketingal langkung gesang, marginipun inggih punika kanthi REFLEKSI. Mungguh refleksi punika ateges : ngolah ing raos, sadaya kemawon ingkang sampun kita lampahi. Kados dene mirsani ing sak ngajengipun kaca, satemah ngraosaken saperangan perkawis ingkang sampun kita lampahi punika nggadhahi aji punapa dene suawalikkipun. Mliginipun refleksi punika wekdal kangge ndadosaken sedaya pengalaman gesang estu kagungan kita
saha migunani kangge kita pribadi ugi tiyang sanes?
Kanthi ngaca utawi refleksi kita saged mirsani kanthi gamblang diri kita ingkang sejati, saha ngraosaken sampun dumugi pundi lampahing gesang kita. Ing salebeting refleksi kita pepanggihan kaliyan Gusti ingkang sampun kersa ngendika, ingkang sampun kersa njangkung saha njampangi lampah kita… Rahayu…
Mon Jan 05, 2009 2:47 pm ora eneng sing spesial.... tetep nduwur Biru ngisor Ireng layur _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus giadi_pcsCamatLokasi : sudirman jakpusReputation : 3Join date : 14.07.08Subyek: Re:
seperti hari2x kemarin.... :;;./0:_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
kang Lha pancen nak durung ketemu sabtu ra ganti2 _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Berikut cuplikan dialog yang biasa terjadi antara Cakil dan Tokoh Bambangan.
Cakil: “E ladalah, sasuwene aku pacak baris ing alas iki, ana satria bagus, baguse uleng-ulengan, dedege ngringin sungsang, lakune njungkar angin. Ayo ngakua, ngakua, ngaku! Sapa jenengmu, endi omahmu, endi omahmu, sapa
Saria: “Apa abamu! Buta, sapa pracekamu lan ing ngendi dhangkamu.”
Cakil: “E… Ditakoni durung sumaur malah genti takon”
Satria: ”Jamak lumrah wong tetakon ganti pitakon”
Cakil: “Iya, yen kowe takon marang aku, aku andeling praja Girikadasar, Tumenggung Ditya Klanthangmimis, balik kowe sapa jenengmu lan ngendi pinangkamu?”
Satria: “Yen jeneng ora duwe, yen kekasih ndakwangsuli.”
Cakil: “Nyata ladak satria iki! sapa kekasihmu.”
Satria: “Ya iki satria ing Tanjunganom, Raden Angkawijaya kekasihku”
Cakil: “Sumedya marang endi lakumu?”
Satria: “Ngetut tindaking suku, nuruti kareping budi”
Hhahha iki akeh no tutup truk, Pakdhe.. Apik maneh gambare Mas…
[Reply]	Tebak Ini Siapa
May 20th, 2012 at 12:47	| #23
Salam kenal ya Pak, hihihi xD
Salam WIRO YUDHO WICAKSONO sedulur ingkang kinurmatan.. ing wayah sonten niki, kulo selaku admin ngucapaken sugeng sonten, sugeng wi...
"MBEGEG UGEG UGEG, HEMEL HEMEL SAKNDULITHO" Sugeng sonten sedulur..
kanthi bramantyo ombenane tritoluyu kang marai joyo sarduloseto lereng murio ora wedi pepati lan ...
dipun jangkepi tuladha-tuladha tanggap wacana, paribasan, bebasan, saloka, basa endah tuwin basa rinengga
Jaman saiki apa olahraga kang akeh dadi kawigaten ing donya? mesti kabeh banjur semaur, Bal-balan. Jumbuh kaya ing angkringane Mbah Mo mau bengi. “Nonton bareng bal-balan angkringan Mbah Mo.”
Kahanan angkrinane Mbah Mo beda karo dina-dina liyane. Mau bangi warunge katon luwih regeng tinimbang wingi-wingi. Aku penarasan, lan trus nyedaki ana apa ing angkringane Mbah Mo? Ndilalah salah sijine sing padha
mojok karo Summi nadyan rada surem padhange lampu, ning malah nambah katon ayu anake Lik Widyo iki.
Sak dawane wektu bal-balan ing tipi, aku malah ora pati nggatekake, wong malah kesengsem karo Summi. Kok yo lagi mikir yen jebul Summi kuwi ayu tenan. Ngobrol ngalor ngidul, apa ae sing penting iso suwe-suwe caket
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: RONGGENG
elek-elek’e dunyo iku nalikone campur antarane apik lan olo. Mulane apik iku kanggone wong Islam, lan elek iku kanggone wong
Apik-apik’e wong iku taqwo marang Allah yoiku ora ngelakoni doso mboh iku doso cilik utowo doso gede kabeh iku di tinggal.
akehe wong iku ngertine pekoro siji liyane ora ngerti koyo dene wong haji ngertine mong bab haji, pembangunan masjid yo iku tok, ora ngerti
Nak wong ahli toriqoh utowo ahli tasawuf iku ora ono bedone doso iku gede utowo cilik podo bae kabeh didohi.
Wong iku seng apik ora kena nyepeleake doso senajan cilik, lan ora keno anggak karo amal senajan akeh amale.
seng artine kuwe kabeh ko bakal gawe kota dewe-dewe. (Wong sugih iku ko bakal gawe kota dewe-dewe, wong melarat iku podo gawe deso dewe-dewe).
Endi-endi barang iku bakale ilang. Wong mangan daging eyo bakale ilang, tapi ono seng ora ilang, iyoiku barang seng ora ketok koyo deneruh, kang ora sebab opo-opo, langsung pepareng soko Allah ora
Alamate wali iku wes ora biso guneman karo menungso, masalahe wong nak guneman karo menungso iku yo ora biso dzikir karo
bufet mbek toalet apane? kok disebutkan pindo??
Nek bufet kuwi nggo wadah perabotan, kacane bening.
Lha nek toalet kuwi sing kacane bisa kanggo ngilo, ora kanggo wadah perabotan.
menungso, jaman wis ra toto, ati wis angel ditoto, maksiat nang kene kono, wis podho kakehan duso, alhamdulillah wulan poso wis teko, ayo podho elingo marang
Pura Changdeok utawi Pura Changdeokgung punika satunggaling pura Dinasti Joseon ing Seoul, Koréa Kidul ,[1][2]. Pura punika mapan wonten ing sisih wétan pura utama (Pura Gyeongbok). Pura punika pikantuk jejuluk Donggung ( Istana Timur ). Changdeokgung piyambak punika ateges Pura Kabecikan Gumawang.[3]
Minangka pura utama, Pura gyeongbok dados pusating pamaréntahan ing dipunubengi déning kuil leluhur, altar kurban, lan kantor-kantor pamaréntahan. Ananging pura ingkang dipunremeni lan dipunenggèni langkung dangu punika Changdeok. Nalika pungkasan Dinasti Joseon ing taun 1910, Pura Changdeok dados asèt pamaréntah lan kabikak kanggé umum.
Dumugi sapunika, kompleks punika dipunremeni amargi marisi èlemen-èlemen arsitektur Zaman Tiga Kerajaan ingkang harmonis kaliyan alam. Metode kados mekaten boten pinanggih ing pangyasaning Pura Gyeongbok. Sesarengan Bèntèng Hwaseong, Pura Changdeok dipunlestantunaken minangka Situs Warisan Donya UNESCO ing taun 1997 [4][5].
Pura Changdeok punika dipunbangun nalika taun 1405. Wiwitanipun pura punika dados villa utawi bale angin ( igung ). Pura kados mekaten padatanipun namung kaginakaken kanggé dalem raja sawetara nalika ngaso. Kathahipun dipunbangun tebih saking kutha krajan, mliginipun wonten ing dhaérah-dhaérah kanthi pemandhangan ingkang éndah. Ananging, Changdeok punika satunggaling vila ingkang mapan wonten ing kutha krajan namung 1 km saking Pura Gyeongbok. Kebiasaan mbangun vila wonten ing kutha kados mekaten kawiwitan nalika zaman Dinasti Goryeo.
Amargi wiwitianipun dipunbangun dados vila bangunan ing Pura Changdeok punika boten wiyar lan fasilitasipun kanggé nggampilaken raja. Nalika peran pura punika langkung kathah kanggé adicara ingkang resmi, banjur dipunwiyaraken lan cacahipun bangunan ugi dipuntambah.
Nalika 200 taun kapisan, Pura Changdeok boten kénging prabawa masalah pulitik ingkang kedadosan ing pura utama. Nalika gesangipun raja nembé tentrem banjur tindak dhateng Pura Changdeok. Ing periode punika, papan ingkang dados remenanipun raja inggih punika Gwangyeollu ( Pendhapa ingkang wiyar ) ingkang sampun jumeneng saking
Pura Chaengdeok naté kobongan nalika prastawa Perang Imjin ing taun 1592 [6]. Pembangunan malih dipunwontenaken ing taun 1609 ingkang nggantos Pura Gyeongbok minangka pura utama [5].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pura_Changdeok&oldid=1112880"	Kategori: AstanaKoréaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.06, 30 Januari 2017.
KAWRUH JAWA -NULAT TEMBANG GUGUR GUNUNG
Gugur gunung ora kaget yen ta nusantara bisa dadi negara kang kaeka adi dasa purwa, tegese eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh purwa wiwitan, nadyan akeh titahing jawata kang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi, kapit ing samudra akeh sing padha anggana raras.
Nusantara dadi nagara kang panjang punjung, pasir wukir loh jinawi gemah
ngungkurake pagunungan (akeh gunung), ngeringake pasabinan (negara agraris), nengenaken banawi, ngayunake bandaran gedhe (bahari), loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa tinuku, gemah kang lurnaku dagang, rinten ndalu tan ana pedote, labet
tepung taritis, papan jembar katingal rupak saking rejaning nagari, karta kawula ing padusunan pada
bengi mulih marang kandhange dhewe-dhewe, raharja tebih ing parang muka, dene para mantri , bupati pada kontap kautamane, bijaksana limpad ing kawruh poutus marang wajib pangrehing praja, tansah dhuwur kukuse adoh kuncarane, ora ana mung tanah Jawa kang sumujud, sanajan ing tanah sabrang akeh kang sumawita, tanpa kalawan karaning bandayuda,
kuncara. Gugur gunung saiki malah tegese ngeruk isine gunung (mineral, mas, inten, lsp) sing maune munjung dhuwur dadi segara. Pasir wukir loh jinawi entek dening nepsu wong kang aluamah, mung pengen selak muluk kang tembe malah keselek. Pnjang pocapane, opo-opo dadi uder-uderan, dredah sing tan ana juntrungane. Punjung dhuwur kawibane wus ilang, luntur punjung dhuwur ngisin-isini.
← KAWRUH JAWA – PANDHODHOGING KORI TEMANTEN	KAWRUH JAWA – PASRAH PANGANTEN KAKUNG (TULADHA JANTURAN) →
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane.
neng ngendi? Urip mung sepisan, arep nggolet apa maning…
Wis telung dina Sumi ora gelem sapatemon karo aku. Ngenes rasane. Pancen yen dipikir dawa ya pancen golek menange dhewe. Pikiranku nglambrang menyang ngendi-endi, mlumpat mrana, mlumpat mrene. Aku kudu njaluk ngapura marang Sumi, amarga tindakku kang nalisir mesti dipenerake. Sumi, sliramu kang tansah ing ati, muga-muga iki pungkasane aku
Mbok menawa pancen aku kudu kuwat nglakoni godha kang lagi dak sandang. Aku banjur donga, muga Gusti enggal paring dalan kanggo kabeh lelakon kang dak lakoni iki. Nadyan rasa tresna lan kangen isih tansah gemandul ing angen-angen, ning aku kudu bisa bangkit lan ora kena nglokro ngadepi kahanan iki.
Dina Selasa, wayah mulih kantor aku kansen karo sedulur
“Ok, sips!” pungkasane tembung.
Ora sepira suwe aku lan Gemboel wis teka panggonan kansen. Mau uga telepon Iwan jarene arep melu gabung. Mas Gemboel tekan kansenan luwih disik, njur aku nusul. Ora sue Iwan, sing katon nom dhewe uga melu gabung ana ing Kafe mau.
Kafe mau pancen swasanane sarwa nyenengake, panganane enak, resik lan ana tontonan ‘live-music’ nadyan mung organ tunggal. Tambah betah pokoke, ngobrol ngalor ngidul karo nglaras organ tunggal sing ndilalah sing main organ kanca dhewe, Mas JO asmane.
pancen klangenane karo tembang, mula slirane banjur nyawer njaluk tembang langgam “ngujiwat” sing nyekar piyayine ayu tur kenes, swarane kemricik kaya swarane banyu udan kang marahi sing padha mirengke kamitenggengen nymurupe ayu lan
marang budaya melu nyumbang nembang. Mung lagi pirang dina ora mampir neng kafe (padahal asline angkringane mbah MO, ben rada keren bae, hehhehe… ) saiki wis ana hiburan organ tunggal barang.
Pancen, nadyan mung sederhana ning angkringan mbah Mo saben dina kaya ora ana kendhate wong sing padha mampir. Mulane aku ngajak
Dagelan Jowo Wayang Koplak Semar vs Google
Dagelan wayang boso Jowo koplak bin gemblung lakon Semar nggugat Mbah Google. Bahasane nganggo boso Jowo ngoko kasar ala Jawa Timuran (Suroboyoan). Sekarep, cerito iki dianggep guyonan ora nggenah, ukoro pitutur waton mangap, gegojekan satir wong kenthir, wayang gendeng dalang edan opo layang somasi sing wis basi. Sing jelas, Eyang Semar rodo mecucu sampek lambene ndower mergo ono wong monco sing nyaingi kewasisane. Wayang Londo iku jenenge Mbah Google. Opo yo ora kudu ngguyu sampek kepingkel-pingkel. Lha wong Semar
Semar. Wong tuwo mituturi anake supaya niru tuladane si eyang sing arif wicaksono, nrimo ing pandum, ora adigang adigung adiguno, mbelani wong cilik lan tuladha kanggo kabecikan liyane.Saiki jamane wis edan kabeh. Arek Jowo wis lali karo guyon matone Semar sak pranakane yo iku Gareng, Petruk lan Bagong. Padahal dagelan asli Jowo punakawan iku sak liyane lucu yo ngandung falsafah, wejangan lan pitutur kang migunani. Semar ora bakal gelem ndagel sing ngandung unsur kang ora migunani. Ora koyo mbah Google. Wong golek pilem oyes wae yo dilayani. Opo simbah Google ra mikir nek konten gak genah ngono kuwi iso ngrusak mental generasi muda? (lambene dalang gendeng sing nulis guyonan koplak iki yo lamis pisan kok. Wis ngerti ngrusak kok yo melok-melok mosting humor dewasa barang... Semprul!! Wakaka... Isin aku... :-)Kasunyatane pancen ngono. Jaman ndisik... bocah cilik dolanane cangkriman, nembang kidungan, ndongeng kancil, cerito pewayangan, parikan jula-juli boso jowo. Arek saiki? Dolanane rayuan gombal, update status koplak, sms lucu, ngapload gambar meme sableng. Ndisik seneng engklek, dakon, gobag sodor... Saiki senengane ngucel ucel manuk purikan jenenge Anggry Bird, mijeti
iku koyok lading (pisau) matane loro. Mata sing siji migunane kanggo kemajuane jaman. Mata liyane siwer, iso njerumusake arek nom dadi wong gendeng tenanan. Ora usah tak jlentrehake efek positip lan negatipe jagad online. Kabeh wis dibahas sampek ledheh. Sing durung ngerti ndang takon nok Mbah Google.Lho... yo to? Takone mesti nok Google. Saiki wis ora tahu takon Eyang Semar lewat primbon Jowo. Lucune, sak anane primbon mulai primbon nJowo, Meduro, Mbatak, Sundo, Cino, Jepang, Londo sampek primbon koplak wis ono nok Google. Walikane... sampeyan nggoleki Google nok primbon Jowo sampek sengklek ora bakal nemoni. Lucu opo mbanyol? Gendeng opo edan?Anakku dewe sing kelas 1 SD iku, nek nggarap PR yo njaluk uruk karo Google. Nek tak takoni: “Kok golek jawabane nok internet sih Le? Opo ora dicatetno karo gurune?” Iki jawabane: “Jare gurune ora usah nyatet-nyatetan... kesuwen. Kongkon nggolek nok Google ae wis lengkap.”Lha nek ngene carane yo ora usah sekolah rek... Ngeloni Google ae ben pinter. Padahal jenenge arek cilik isik seneng dolanan. Ngopy paste jawaban Pe eR cuman 5 menit, main game online 5 jam. Iyo nek areke ora nggladhik mbukak situs gak genah barang. Wis koplak... koplak....Pancen bener... nek anake internetan, wong tuane kudu ndampingi ben areke ora nggladrah koyo ngono. Masalahe, wong tua opo yo ora butuh nyambut gawe? Prasane Google gelem ngeke’i duwit ngono tah? Jan mbanyol tenan kok Mangkane nek ono sekolahan SD / SMP / SMA sing nggawe aturan: “Kabeh murid kudu nduwe laptop” bakal diguyu karo eyang Semar. Iki lembaga pendidikan opo
kAsus, Apel krowak, Axiyoo plus dokter mata. Lha nek kaet cilik arek wis dipekso menthelengi monitor ae opo mripate ora soak?Nek jare aku... Jareku lho ya... Yo jare Eyang Semar pisan... Nek sek sekolah sak duwure SMU ae gak perlu laptop-laptopan. Mergo arek umur semono iku durung ngerti erah-erahan: endi sing bener lan sing ora bener. Lak ndagel
mikire ngono wis dewasa. Iso ngiro-iro, barang genah karo gak genah. Wajar pancen wis wayahe gendhakan... Lho... kok?
dagelan Jowo koplak. Ora nyambung wae ora lucu... Opo maneh disambung... Tambah nggilani.Terus kesimpulane opo? Google salah opo kok Eyang Semar nggugat? Google ora salah. Semar yo ora salah. Sing salah yo dalange. Lahpo mosting nek ora
enthos. Tapi nek ora ono sing kecangkeman ngene iki yo ra seru. Bener opo bener?Wis wayah wengi dulur... ngantuk. Liyo dino diteruske maneh dagelan guyonan boso Jowo koplak Eyang Semar vs Mbah Google sing ora jelas jluntrungane iki. Tulisan iki mung unek-unek pribadine dalang gendeng sing durung mesti bener. Ojo diuntal mentah-mentah monolog ngawur iki.
sembah nuwun sampun mampir. Mugi-mugi Gusti Kang Ngayomi Jagad tansah maringi kewilujengan dateng panjenengan sedoyo... saget gegojekan kalih rencang lan sederek kanti sumringah ing manah... Nuwun... Labels:
dados pangentos anak sane patut. Nanging buat makadados pangentos anak sane becik, menawi wenten anak
langkung-langkung malih Ida Sang Kristus pacang ngluputang iraga saking pamidukan Ida Sang Hyang Widi Wasa. 10Iraga puniki sane dados meseh-meseh Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging malantaran sedan
parasawitran Ida Sang Hyang Widi Wasa, sinah pacang karahayuang antuk Ida Sang Kristus santukan Ida sampun nyeneng. 11Nanging durung puput rauh
sampun ngardi dosa. 13Sadurung Pidabdab Torate kapaicayang, dosane sampun wenten ring jagate. Nanging dosane punika nenten ketang, santukan durung wenten Pidabdab Torat. 14Nanging sang pati
sane nenten nglakonin dosa sakadi dosan Dane Adam, inggih punika tungkas ring pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa. Dane Adam punika pinaka dados lawat buat Ida sane jaga rauh. 15Nanging sang kalih punika
mungguing akeh jadmane sampun padem malantaran dosan anake adiri punika. Nanging sih pasuecan Ida Sang Hyang Widi Wasa langkungan malih ring punika. Kadi asapunika sih pasuecan Idane tumiba ring jadmane katah malantaran sih pasueca anak adiri punika, inggih punika Ida
tetepasan: "Iwang". Nanging sasampun akeh pisan dosane, raris rauh kaputusan sih pasueca sane tan kadi-kadi agengipun: "Nenten iwang". 17Sawiakti pisan
punika. Nanging tan kadi-kadi ageng pikenoh paindikane sane sampun kakardi antuk anake adiri, inggih punika Ida Hyang
Hakama?) inggih punika busana utawi rasukan njawi tradisional Jepang [1]. Rasukan punika ingkang dipunagem kanggé nutupi pinggang dumugi mata suku (mata kaki). Hakama kaginakaken minangka busana andhapan lan kalebet busana resmi tiyang jaler nalika dugi ing adicara formal kados upacara ngunjuk teh, pesta nikahan, lan seijin shiki. Laré jaler ngginakaken Hakama nalika ngrayakaken Shichi-Go-San. Montsuki ingkang dipunagem sareng kalihan hakama lan haori kalebet setelan busana pengantèn pria tradisional. Wonten ing kalangan ulah raga béla dhiri tradisional kados kendo, aikido, lan kyūdō[2], hakama dipunagem déning tiyang jaler lan wanita. Nalika nembe boten gulat, pesumo ngginakaken kimono lan hakama nalika medal ing umum. Ing kalangan Shinto, setelan kimono lan hakama punika busana resmi kannushi lan miko.
Wujud Hakama[besut | besut sumber]
Hakama kadamel saking kalih lembar kain polos awujud trapesium. Bagéyan ngajeng diploi, 3 saking sisih kiwa, lan 3 saking sisih kanan. Bagéyan wingking boten diploi, ananging dipunperang dados bagéyan kiwa lan tengen. Kain bagéyan ngajeng lan wingking saking pinggang dumugi dengkul boten dipunjait lan ingkang dipunjait namung saking bagéyan dengkul mangandhap. Ing kain bagéyan wingking wonten koshi-ita ingkang awujud trapesium saking papan utawi kain ingkang atos kalapis kain malih. Ing ngandhapipun koshi-ita kajangkepi kalihan sendok sepatu mawi ukuran ingkang alit ingkang dipunsebat hera. Ginanipun kagem dipunselipaken ing obi supados hakama boten mlorot. Kanggé damel supados Hakaman dados kenceng ngginakaken sekawan tali, kalih tali ingkang langkung dawa mapan wonten ing bageyan ngajeng kiwa lan tengen. Lajeng kalih tali ingkang langkung cendhak wonten ing bagéyan wingking kiwa lan tengen.
Jinis Hakama[besut | besut sumber]
Sanajan sapunika dipunginakaken déning tiyang jaler lan èstri, hakama dumugi zaman edo namung dipunagem déning tiyang jaler [3]. Tiyang jaler zaman Yayoi ngagem busana bagéyan ngandhap kados kathok dawa. Saking situs arkéologi dipunpanggihaken haniwa ingkang ngagem busana kados kathok. Hakama ingkang dipunmangertosi tiyang sapunika asalipun saking kathok ingkang dipunginakaken samurai nalika zaman Kamakura. kala punika wonten manéka model hakama, ing antawisipun punika umanoribakana kagem nitih turangga, nobakama, lan hakama kagem kendo.
Tradisi mahasiswi ngagem koburisode lan hakama nalika nglampahi wisuda punika kalebet tilaranzaman Meiji.[4] Kala punika, tiyang estri wiwit pikantuk sekolah lan ngagem kimono nalika tindak dhateng sekolah. Nalika lenggah ing kursi, bagéyan ngandhap kimono dados boten tumata rapi. Kementerian Pendidikan Jepang nalika damel sekolah wanita damel ketetapan setelan kimono lan hakama ingkang rumiyin namung dipunagem tiyang jaler, sapunika ugi
Hakama&oldid=1097313"	Kategori: Busana JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
1. Penganten Putri Kalenggahaken ing Sasana Rinengga
ana ganda arum angambar ngebeki jroning sasana pawiwahan, nulya kawuryan ana teja angenguwung mawa praba, tuhu punika tejane penganten putrid ingkang binayangkare mijil saking tepas wangi, kinanthi manjing sasana rinengga. Simpating busana ingkang angemba busananing prameswari nata, tinon saking madrawa ambyor mopyor pating galebyar
Wewening pranaja singget kapathet ing ageman, pindha cengkir gading dipingit, yayah anjebol-jebolna mekak madya ingkang minangka setubandaning sarira. Kicating pada katon pating galebyar dening rerengganing canela ingkang tinaretes ing sesotya nawaretna, ginantha ing wardaya candrane kaya wredhu angga sasra lumaku ing wanci dalu.
2. Penganten Kakung Mlebet ing Sasana Pawiwahan
punika tejaning penganten kakung ingkang binayangkarya mijil saking wisma palereman. Kinanthi manjing sasna pawiwahan.
Mubyar-mubyar busananing penganten kakung inkang angemba busananing narapati., lamun kadulu katon agung, mrabu, miwah mrabawa. Agung ateges kebak ing kaindahan kang sanyata adi luhung; dene mrabu ateges pindha jejering narindra
(binarung swaraning Gendhing Kodhok Ngorek kalajengaken Ketawang Larasmaya Pelog Barang)
Wus dumugi whyaning mangsa kala dumawahing kodrat saking kamuwaosing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Nalika samana ana titahing Gusti ingkang asipat jalu tanapi wanita ingkang sumedya anetepi
ingkang tumuju marang kautamen pinarengake. Kawuryan sri panganten putri wus jengkar saking sasana rinengga, ingayap sanggyaning warga wandawa, kinanthi mring sasana ingkang pinanci.
Dene ingkang munggwing wuri ana jejaka/kenya kalih umiring tindake penganten puteri, punika ingkang sinaraya angemban puspitaadi ingkang winastan Kalpataru Dewadaru Jayadaru, kinarya sarana dhaup ing penganten sarimbit. Saksana kumlawe astane penganten putri sarwi ambalang gantal mring penganten kakung, ingkang winastan gondhang kasih. Datan saranta penganten kakung gya gumatya ambalang gatal ingkag winastan gondhang tutur.
(kairing ungeling Gendhing Ladrang Mugi Rahayu Slendro Manyura)
Penganten kakung wus jengkar saking dhampar, anganthi ingkang garwa
pepadaning ingkang eyang miwah ingkang rama ibu. Sigra tumungkul amarikelu yayah konjem ing bantala wadanane penganten sarimbit, tangkeping asta sumembah ing jengku kanan, sinartan aninging cipta rumasuk ing sanibari, anyenyadhang rumenthahing pangastawa saking ingkang eyang sarimbit, miwah rama ibu, mrih esthining driya denira mangun brayan hinaywan dening Gusti Ingkang Mahawelas tuwin Mahaasih. Lir sinendhal mayang jroning galih dupi ingkang rama ibu inguswa pepadanira dening ingkang putra. Sumedhoting wardaya tan bangkit sinyutan, sakala ingelus-elus pamindhangane penganten putri winiwir-wiwir remane, kebak ing
ingkang rama ibu, cinandra kdya mitiara rinonce.
denira sumengka pangawak braja, lir keplasing warastra lungit.
Prentuling parasdya miwah esthining prayojana, tanna lyan among daya-daya denirarsa among swagata, manembrama atur membagyarja konjuk sagunging para tamu minulya.
Nata Dwarawati. Siyang pantaraning ratri ingkang ginalih among sang ayu, ingkang kumanthil-kanthil aneng pandhoning netra, tumus ring tung-
kekalih, ingkang arsa kirab, nulad adi endahing budaya.
Penganten kakung angagem makutha awarna kresna pinalipit ing rukmi, asesumping sekar kanthil. Dhasi munggwing jangga lir ginupit, amimbuhi pekiking penganten kakung, dahat
Sang senopati kembar kadi Sang Suwandageni atmajane Ki Demang Sangkalputung kalawan Sang Agung Sadayu, yoganira Ki Sadewa, kekalihipun tus wijil saking tlatah
Sedulur telu kang pasuryane ora ana kang ala. Nanging beda bebudene, amarga Sekar lan Kelin sedulur tunggal rama lan ibu, Cindi kepara sedulur tiri. Saben dina Cindi kudu nyambut gawe ana ing omahe Sekar lan Kelin, apa wae kang ditindakake Cindi katon ora ana kang pener lan bener, iku miturut Sekar lan Kelin.
Cindi, putri kang pinter (smart) ora nate nyebut (mengeluh) ana maneh wadul lan ngrumpi. Ing kampus, Cindi katon pinunjul lan ora sethithik pria kang kepengen cedhak marang dheweke. Bocah telu mau malah kepara tunggal kampus, lan padha-padha jurusan Komunikasi.
Cindi, kang tansah nrima yen ana tugas kampus mesthi kudu sing ngrampungakake tugas-tugas kampus, semana uga tugas kampuse Sekra lan Kelin. Sekar (Sekarepmu) lan Kelin (Jengkelin) pancen bocah kang gaul. Saben bubar kampus bocah sak loro mau mesthi nongkrong lan ngrumpi, kadang ana kantin, warnet, lan kafe-kafe kang saiki lagi booming.
Cindi (Cindirela), bocah kang ora neka-neka, bubar kampus banjur mulih, beres-beres omah lan ora lali mbaleni apa kang wus katampa saka dosene ing kampus lan uga ngrampungake tugas kampus.
“Cindi, banyune jedhing wis diwenehi banyu panas durung? Cepatan, selak risi iki arep adus! ora ngerti po yen iki malem minggu?” semrunthul anggone ngoceh sedulur loro mau marang Cindi.
“Iya mbak, sik yo!” semaure Cindi kanthi alus.
Kahanan mangkana mau meh saben dina dilakoni dening Cindi. Cindi saktemene ora bocah sak wantah, nanging Cindi saktemene anake piyayi luhur uga sugih raja kaya, ning ora ana kang nyumurupi. Cindi minggat, amarga arep dijodohake marang pria pilihan wong tuwane.
Cekake crita, ing kampus Universitas Bonokirun ana pamilihan Putri Kampus kang bakal diajokake pinangka wakil kanggo melu
samubarang, lan sayembara mau kajaba ayu kudu pinter, pokoke “Beauty and Smart”.
Pungkasane crita, Cindirela menang ing kampus lan uga menang ing Miss Universe. Cindirela banjur dadi sosialita lan kagarwa dening kang kagungan adicara mau, yaiku Pangeran kang sugih blegedu (sugihe ora umum), lan sejatine iki sing marahi para wanita mau padha pengen melu ngadani adicara mau.
Ora lali sedulur-sedulure mau banjur diwenehi gawean ana ing katore ramane Cindi kang saktemene pancen pengusaha sukses batubara lan minyak. Pokoke kabeh seneng ing pungkasane (
haluahhh… malah mung dehem to pak, sinambi ngrantos streaming gesang niki, hehehehhee… sugeng nglaras.
tebu sing kabur kanginan Saksi bisu sing dadi kenangan Prasetyamu kui mung kiasan Tresnamu saiki wis ilang Neng dalan anyar kowe karo sopo Aku ngerti dhewe neng ngarepe moto Neng dalan anyar kowe karo sopo Neng kulon terminal kertonegoro ngawi Kembang tebu sing neng sawah nggrudo Ora garing senadyan mongso ketiga Tansah eling jamane semono Neng kulon terminal kertonegoro Neng dalan anyar kowe karo sopo Aku ngerti dhewe neng ngarepe moto Neng dalan anyar kowe karo sopo Neng kulon terminal kertonegoro ngawi Kembang tebu sing kabur kanginan Saksi bisu sing dadi kenangan Prasetyamu kui mung kiasan Tresnamu saiki wis ilang Neng dalan anyar kowe karo sopo Aku ngerti dhewe neng ngarepe moto Neng dalan anyar kowe karo sopo Neng kulon terminal kertonegoro Neng dalan anyar kowe karo sopo Aku ngerti dhewe neng ngarepe moto Neng dalan anyar kowe karo sopo Neng kulon terminal kertonegoro ngawi Teks Lagu Mia Dian
November 4, 2015November 4, 2015 | wongedansurabaya	“Botol kecap, ngomong opo koen wingi heh?”
Firman cengengesan. Arek lanang bakul pentol iku ora
Marni sing ngeterno anake nang sekolahan, sisan marani Firman.
“Ampun, Lik, mene-mene gak maneh. Gelem pentol ta? Enak lho.”
“Males. Pentol cilik-cilik ngunu, paling isine kanji thok.”
“Wou, cilik ngene onok daginge yo.”
Firman mesem. Ora suwi-suwi, Marni mulih. Urusane wis mari, ngandani Firman karo ngeterno anake. Wong wedok iku ora pingin wong-wong sembarangan karo ponakane, Joko, sing ancen rodo suloyo uteke.
“Mu…lemu. Wong wedok kok galake ngalahi herder.”
kos. Golek kerjoan yo angel saiki, opo maneh sekolahe gak duwur.”
“Yo gak angel sih sakjane, angel
ewu aku yo onok duit, mbok selang yo gak popo.”
Lastri meneng. Bener opo sing diomongno Dian. Dheweke wis suwi pingin
namung wonten Nduyo mawon tapi wonten Akhirat mboten di akoni
rika wis apik koh. Ya mung madan kurang tajem fotone. Kamerane ndean yah? Nggon bathik jajal desogi conto motif khas Banyumasan supaya inyong padha dadi ngerti. Lha halaman muka jajal degoletna land mark Banyumas. Maju terussss
sugeng Ndalu salam mituhu raos.sangking kulo.nuwun.
Pamungkas saestu geguritan kang mowo makno,kang karumpoko kanti weninge roso,mugi mahanani tumrap lampah kang sayekti…..sugeng dalu
engkang sampun sowan salam hormat saya..
namung kasuwungan ingkang saget nampung jagad sak isinipun….SUWUNG HAMENGKU ONO…..RAHAYU SAGUNG DUMADI
Wong Banyumas: MENCARI (CARI) MAKNA JUMENENGAN JOKO KAHIMAN
Ajian Semar Mesem yang dirapal:Ingsun amatak ajiku si Semar MesemMut-mutaku Inten,Cahyaku manjing pilinganku kiwo tengenSing nyawang kegiwangOpo maneh yen sing nyawang kang tumancepKumanthil ing telenging sanubarikuYo iku si
kaki, 1 jt rambut, 32 gigi, 9 lubang, wis tak sebutke kabeh pak. Nek nganti ora mlebu absene ya kayane “banget tegane” Wis tak link Pak. tenang wae!!
sekarang nggolek’e upo ning kutho Bojonegoro Jatim. Maturnuwun panggennanipun nggih. Wass, wr.
bloko, Gur pinter ndongeng nulis lan moco, Tembe mburine bakal sangsoro, Akeh kang apal Quran Hadise, Seneng ngafirke marang liyane, Kafire dewe dak digatekke, Yen isih kotor ati akale, Gampang kabujuk nafsu angkoro, Ing pepahese gebyareng dunyo, Iri lan meri sugieh tonggo, Mulo atine peteng lan nisto, Ayuh sedulur jo nglaleake, Wajibe ngaji sa
rumongso aman, Dununge roso tondo yen iman, Sabar narimo nadjan pas-pasan, Kabeh dinakdir saking pengeran, Kelawan konco
HAMBA SAHAYA: sejarah wayang : sang hyang tunggal
Serunai punika piranti musik tradisional Minang ingkang anggènipun ngginakaken kanthi cara dipun-sebul. Ing tanah Minang piyambak, piranti musik Serunai kawéntar kanthi nama Puput Serunai [1].
Latar wingking[besut | besut sumber]
Asal mula serunai utawi puput serunai saking nama shehnai, piranti musik saking Lembah Kasmir ing dhataran India Utara [2]. Piranti musik shehnai kalebet pangembangan saking pungi ingkang dipunginakaken ing musik para pemikat ula tradisional India. Sasampunipun dipuntepangi kanthi wiyar ing dhataran inggil Minangkabau ( wewengkon Sumatra Barat sapunika ) serunai dados kondhang minangka piranti musik sebul tradisional Minang. Piranti punika kawéntar kanthi rata ing Sumatra Barat, mliginipu ing dhataran inggil kados ing dhaérah Kabupatèn Agam, Kabupatèn Tanah Datar, lan Lima Puluh Kota. Kejawi punika ugi kawéntar ing sedawaning pesisir pasisir Sumatra Barat. Serunai punika awit dangu sampun dipuntepangaken ing Indonesia déning para imigran saking Minang. Ugi sampun dipuntepangi minangka piranti musik tradisional ing Malaysia lan masarakat Banjar ing Kalimantan kanthi nama ingkang sami.
Kaginaan[besut | besut sumber]
Serunai utawi puput serunai padatanipun kaginakaken kanggé acara-acara adat kadosta upacara nikahan, perhelatan penghulu ( batagak penghulu ) lan sanès-sanèsipun [1]. Sadèrèngipun puput serunai punika asring dipunsebul kanthi individu nalika manen pari utawi nalika nyambut damel ing saben. Musik serunai ugi kawéntar kanggé ngiring pagelaran pencak silat Minang. Wonten ing pertunjukan punika serunai saged kanthi solo ( piyambakan ) lan saged ugi dipungabung kaliyan piranti musik tradisional sanèsipun kadosta talempong, gendhang, lan sanèsipun [1] ingkang saged ngasilaken kombinasi swantun lan irama tradisional khas Minang. Serunai dipunginakaken sesarengan kaliyan wayang kulit, nobat, gendhang keling, menora lan ugi gendhang silat [3].
Desain lan pendamelan serunai[besut | besut sumber]
Bahan kanggé damel puput serunai tradisional Minang punika kadosta batang pari, kayu utawi pring, tandhuk sapi utawi ron klapa. Ing bagéyan nata swantunipun dipundamel saking kayu capo ringkik utawi saking pring talang ingkang agengipun sejempol. Capo ringkik punika jinising tuwuhan perdu ingkang gadhah lapisan kayu atos ananging ugi wonten bagéyan ingkang empuk saéngga gampil dipunbolongi. Kayu kanthi dawa 20 cm kasebut dipundamel bolongan kanthi selisih jarak 2,5 cm ingkang ginanipun kanggé maringi béda nada inggil lan nada ingkang andhap. Padatanipun nada ing piranti musik tradisional Minang kalebet puput serunai inggih punika nada pentatonis "do-re-mi-fa-sol".
Puput punika bagéyan ingkang dipunsebul ing serunai padatanipun dipundamel saking kayu utawi pring talang, saged ugi batang pari ingkang tua. Bagéyan punika dipunsambungaken kaliyan bagéyan penyambung ingkang ginanipun minangka pangkal puput serunai punika. Dawanipun kirang langkung 5 cm lan kadamel saking kayu ingkang atos. Penyambung punika dipunbolong kanggé saluran udara ingkang sinambung kaliyan poros awak lan poros corong. Ing bageyan wingking bagéyan punika ugi awujud corong kanthi diamèter 2 cm.
^ a b c [1], (id) Serunai - karya leluhur dari tanah Minang (dipun-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 29 Agustus 2016.
Jayanthi Garments August 11,2009408. Jayanthi Impex (prop S. Jayanthi Saravanan) August 11,2009409. Jayanthi Impex Tirupur August 11,2009410. Jayanti Exports39 Cunningham August 11,2009411. Jayanti
pm ning nang mburi ngamuk2 podo wae...yo seneng to kangmas duwe
melu ngguyu,, ta amini yo kang japrax.. Lha sing
neh sing luwih ayu tor sugih dedik
neh sing luwih ayu tor sugih Opo wis wani duwe koreng akeh neng awak mbah?? Ati-ati lho nek krungu bojomu nek ngendiko ngunuh kuwi..!!Ndilalah
iki, lha nek aku we yo urung wani jew, mugo2 jodohmu apik nggo kowe amiiiiinnn
neh sing luwih ayu tor sugih Opo wis wani duwe koreng akeh neng awak mbah??
kewajiban buat rakyat … JUJUR, ora ngapusi dan ora esuk tempe sore dele … AMANAH, sing wis
July 6, 2013 | wongedansurabaya	Ora iso diselak lek sing jenenge Tomin iku polahe nurun emake. Kaya ta njalukan, tukang mecucu, ora iso meneng, lambene kiwir-kiwir, ceklekan lan liya-liyane. Nyilih basa londo, “Like mother, like son” ngunulah.
“Mas…” celuke Wiji ngalem.
“Klambiku iki metetet gak sih?” takone Wiji karo nduduhno klambi sing digawe.
“Mosok? Deloken sing temenan ta? Nemplek ngene lho.”
Diman nyawang bojone. Kaos abang sing ditakokno bojone ketok pas, nduduhno bentuk awake bojone. Wong wedok sing kaet dirabi rong sasi iku ketok seger.
“Ngepres,” saure Diman.
“Kan, temenan metetet wisan. Aku lemu saiki,” omonge Wiji karo mecucu.
“Apik opo? Elek. Klambiku gak iso digawe kabeh.”
“Yo ganti kono, atek daster kae sing longgar.”
“Aku lemu kan? Kaya emak-emak.”
Diman meneng. Wong lanang iku bingung kate nyauri opo. Ndelok bojone meneng ae, Wiji umek maneh.
“Mas…” omonge karo nyedeki bojone sing lagi ngenakno nonton tipi.
“Yo Mas yo? Gak enak iki lho, metetet ngene, isin yoan. Siji ae, ya?”
“Pijeti sik,” omonge Diman karo narik tangane bojone.
“Pak, anduke disamperno sing genah ojo kaya ngunu. Teles kabeh iku ngko kursine, teleh mburi kono lho.”
bapake. Wis bolak-balik diomongi ojo neleh gelas sak nggon-nggon, lek lugur lak pecah ngene iki ngko.”
mbengoki anak bojone wis dadi pangganan sedina-dina.
“Min, sepeda lek mari digawe dilebokno. Lek gak gelem ngramut sing genah didol ae.”
Tomin sing sik SD, kaet nyandak piring kate mangan, kenek omel.
“Wou…gak gelem tak celuk sampeyan?”
“Lah, lha iku wis nyauri. Salah maneh.”
“Lha nadane ngunu,” protese Wiji.
“Lha kudu yok opo nadane?”
“Gak sido, nesu ngunu,” omonge Wiji karo mecucu.
“Lah, sopo sing nesu?”
Diman sing wis ngletak nang kasur bingung.
Wiji meneng, mung lambene maju-maju. Diman akhire tangi, nyedeki bojone sing ngadeg nang ngarep lemari.
“Iku, klambimu reget ojo diteleh kunu ngko garai liyane melu mambu. Liyane sik
bojone ning ndelok lambene bojone sing mecucu wong lanang iku meneng. Ora ngetokno suwara, Diman langsung nyandak klambine trus
“Wou…arek iki. Yo wis, tak tinggal turu,” omonge Diman karo mlompat nang kasur.
Ndelok bojone mlungker nang kasur Wiji sing kesel ora trima. Opo maneh dheweke mikir bojone nesu. Masio melu
dicakot pundake bojone. Wiji sing kaget mbengok karo mecucu maneh ning Diman langsung tanggap, diambung
Dina iki Tomin sing wis kelas 1 STM wayahe raportan. Tomin wis budal dhisikan, bapak karo emake nyusul. Asline ngunu yo salah siji ae, ora kudu loro-lorone. Wiji sing dandan ayu kaet isuk mekso melu nang
padakno cilik ae awake,” saure Diman.
“Ngerti gak, Pak, aku lemu ngene ki gak mergo kakean daging.”
“Trus kakean opo? Kakean duwit?” takone Diman karo terus nyurung
Nang sekolahan Tomin clingak-clinguk nggoleki bapake. Wong tuwane kanca-kancane wis teka kabeh, wis nang njero kelas.
melu menggeh-menggeh. Kringete drodos kabeh mergo dijak mlayu karo bojone.
“Pantes jenenge Fernando Tomin wong bapake rupane kaya Pulgoso,” bisik salah siji wong tuwa murid.
sawijining désa / kalurahan ing Kecamatan Susukan, Kabupatèn Semarang , provinsi Jawa Tengah, Indonésia. Désa iki jembaré: - km2 kanthi pedunung watara - jiwa. Désa iki wewatesan :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kemetul,_Susukan,_Semarang&oldid=1117781"	Kategori: Susukan, SemarangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 30 Januari 2017.
wong urip neng alam donyo mung sak pisankudu ngabekti marang wong tuwo lan ngupo doyo kanggo
~ Lintang ing Gesang ~: Roh Baik vs Roh Jahat
Pepadhang sing bisa digayuh kalawan laku iku prasasat ngungkuli padhange srengenge. Srengenge mono padhange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padhang sing tinemu sarana laku iku padhanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngluwihi kadi padhange srengenge.Tegese : pepadhang sing kaya mangkono mau sing cetha bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik) karana bisa mekar dadi amal suci. Atine padhang ora kasrimpet ing pamotahing napsu kadagingan, kalis saka godha rencana kadonyan sing ajak-ajak rusak, ya rusake raga, ya rusake jiwa. Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandheg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendhon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Apa dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandhak marang susurupan ing bab legining madu.
Ora idhep ing lungguhing si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dhasare mung pasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau pasemone Gaibing Hyang Widhi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dhewe.Ana unen-unen : ”adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa sesenggolan”, iku maknane ora beda karo keplase madu lan legine iku mau. Gamblange mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndhamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis padha cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dhewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isih kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmu, nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “HA” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendhaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mesthine kudu diturut. Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dhewe lan samangsa kudu ngadhepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagodha dening pakareman-pakareman kang dialami dhek rikalane isih meger-meger urip waras-wiris. Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padhang lan gampang.Anggone ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Apa dene sing dianggo nutupi mung esthine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmu kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase nggilud pangelmon, bebasane jaba putih jero kuning (palsu). Margane urip seneng nanging mung uriping wadhag.Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskitha lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srana mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudheni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae. Apa dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widhi. Dadi kudu emut solah bawa, muna-muni iku mau kabeh atas asmaning Pangeran, kang sipate suci ora ana kang madhani. Samangsa ana lekas sing katon melok, mangka banjur cengkah karo kasucianing Pangeran, iku banget yen ora bener.Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin, krenah marang kautaman sing bener-bener kanthi rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono padha wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.Ana rembug pangelmon sing ana gandhenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung saperlu mampir ngombe. Tembung “mampir ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.Dadi uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang, mung sedhela banget yen ta ditandhinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedhela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mesthine banjur bakal kapitunan, lire migunaake kalawan pratitis yaiku ngombeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu kang murakabi tumrap urip lan pati, bisaa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure (ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandhesan pikir kang maton.Iki lagi bisa kelakon yen anggone milih iku kanthi pratitis, bisa dhamang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora prayoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta tan wening, kang supaya ara keblasuk. Awit yen kleru sapisan mesthi bakal kleru ing salawase : janjine mung sapisan.
lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. Yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesTanjung, BrebesKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.32, 15 Maret 2016.
mulih macul terus mangan iki yo wes tak genten neng ngisormu sakne
national de la Marine ya iku Muséum Nasional minangka nduwèni koleksi babagan donya kemaritiman kang dumunung ana ing Palais de Chaillot, Trocadéro,kalebu ing distrik XVIe arrondissement saka Paris, Prancis [1] .Muséum kang ana ing Castle of Brest,kagolong monumen paling tua ing kutha cerak prefektur maritim.
Muséum iki nduwèni koleksi kang aneka werna saka koleksi raja Louis XV. Uga Museum Nasional de la Marine nduwèni koleksi saka Raja-raja Prancis.Bisa uga ditemukake koleksi Brest, Port-Louis, Rochefort, Toulon lan Saint Tropez Seehund,kayata panah kayu, kapal selam jinis uga
Modhèl Flore fregat, salah sijiné koleksi misuwur saka Trianon [3]. .
Minangka taun 1678,panjenengané Colbert, diangkat dadi Sekretaris Nagara Angkatan Laut lan Louis XIV mutusake kanggo ngawé angkatan laut kang kuat.Angkatan laut digawe tumuju kanggo kamisuwuran ing babagan kapal, panjenengané mréntah kanggo ngawé sanjata modhèl 1/12 lan 1/20[4]. Modhél iki kababar kapisanan dèning arsip sajarah maritim Prancis. Henri-Louis Duhamel du Monceau (1700-1782), kang misuwur ing babagan ahli botani lan insinyur diangkat dadi inspektur konstruksi angkatan laut taun 1739. Minangka panaséhat teknis marang Mentri Angkatan Laut, panjenengané uga nduwèni pangarepan ing reformasi pendhidhikan dèning Angkatan Laut jroning taun 1748 lan nawakake koleksi modhèl Louis XV saka kapal uga kansunjatan mesin. Koleksi iki banjur dipajang ing Louvre, dan Panjalukan Henri tumuju kanggo nyediani
kang ana ing bangku pasinaon insinyur Angkatan Laut, kapimpin dèning panjenenganè Duhamel banjur angkatan laut Prancis diubah nama dadi: Sekolah insinyur konstruksi, cikal bakal ENSTA [4].
Taun 1748, panjenengané Henri-Louis Duhamel du Monceau uga ditawani kolèksi modhèl kapal lan instalasi angkatan laut ka Louis XV saka Prancis, kanthi panjalukan barang kang ditawakake bisa dipamerake ning Lou [5]. . Koleksi iki kapisanan dipamerake taun 1752, ing salah sawijining kamar saka lantai kapisanan, sisih Academy of Sciences, ruangan iki bisa kasebut uga "Salle de Marine" (Angkatan Laut kamar), uga dipigunakake kanggo pasinaon lan ngajar [5].
Taun 1810, Napoleon mréntahake Jacques-Noël Sané kanggo majang modhèl ana galeri 19 ya iku ana ing kantor Napoleon, Grand Trianon, kanggo ndokumentasiake jinis kapal perang jroning paperangan prajurit Angkatan Laut Prancis [5]. Napoleon uga nduwèni modhèl Muiron fregat kang ana ing Château de Malmaison kamar
modhèl anyar dèning panjenengané koleksi Raja sacara pribadi, dihibahake marang Departemen Angkatan Laut, lan dadi hak dèning panjenengané Philippe Egalite )[6] .Kadadean punika ndadekake muséum kabukak watara taun 1801 lan
Muséum Nasional De La Marine uga nduwèni koleksi kang utama mamerake jinis kapal modhèl kuno ya iku kapal perang kanggo
Kapal Agréable Basa Indonésia (menyenangkan) salah sawijining kapal 56-gun Angkatan Laut Prancis.Kang nduwèni dawa kapal 40 cm,amba 11,25 meter, dhuwur 5,5 Meter. Agréable dibangun minangka taun 1670 uga misuwur kanti jeneng Glorieux ("Glorious") banjur diubah nama dadi agréable ing wulan Januari 1675. Taun 1700, kapal Agréable brangkat saka Prancis tumuju Indonésia kanggo ngangkut emas menyang Prancis. Sajarah ing taun 1701, Agréable, bebarengan Aurore, Mutine lan Saint-Louis,Bali saka Indonésia diserang saka Bourbon Île [2]. Serangan kang ngakibatake kapal Agréable rusak, didandani ing papan Bourbon Île,emas kang dimuat didelikake[4]. Jroning wiwitan taun 1711, Agréable dirombak dadi kapal Hulk lan akhiré kapal kasebut ora dilakukake taun 1717 [9].
Kapal Artésien dibangun taun 1765 minangka rakitan saka 12 kapal, saka garis mulya didasarake dèning Choiseul Royal Navy Prancis ngalami kabangkrutan disebabake anané paperangan samangsa 7 taun [10]
digawe dèning panjenengané Jean-Baptiste Taneron, antawis 1.836 M utawa taun 1670, ya iku dadi salah sijiné koleksi muséum Nasional De La Marine kanthi modhél kapal Brillant bebandhing 1/40 saka asliné.[12].
dimodifikasi panjenengané Laksamana Paris.Kapal kanthi bebandhing 1/40 dikoleksi Marine de la Musée Paris, lan dikoleksi sacara pribadi sajinisé kapal kasebut dèning Frolich Mr Brilliant.[13].Taun 1757, Capriciex dèning Louisbourg. Wulan Agustus, La Motte, Panjenengane mimpin armada tumuju mbela Louisbourg, kanggo ngalahake
utama ing garis serang.Commerce ditawarake Republik Perancis dèning panjenengané Don tanggal 27 Mei 1803 kanthi jeneng Ville de Paris sawetara wektu arubah jeneng dadi Commerce Paris ing tanggal 21 November 1804 [15]. Kapal Wagram arubah jeneng dadi Vulcan taun 1863 [16].Ing tanggal 29 Agustus 1814,Commerce dikirim saka Toulon menyang Brest, sesarengan kapal Prancis Austerlitz galangan taun 1808 lan kapal Wagram galangan taun 1810. Taun 1839 Wagram, dimupangatake dadi sarana sekolah wiwit taun 1840 [16]. Kapal Wagram arubah jeneng dadi Vulcan taun 1863 [13]
Patung Pierre Leroux panjenengané prancang kapal La Créole (1829)
class saka Angkatan Laut Prancis.Ing taun 1808,Flore dadi bagéyan saka Ganteaume 's skuadron lelabuh
Inggris kawiwitan saka pulo Lissa [19]. Banjur Flore kalebu ing sengketa dèning Inggris HMS Amphion , lan kandas. Flore lan Bellona kecekel banjur dikunjara ing plabuhan.[18]
Kapal Hercule salah sawijining koleksi aneka kapal ing muséum Nasional De La Marine kanthi modhèl kapal 1/40.Kanthi modhèl asli 100-gun, Kapal Hercule kagalong kapal baris saka Angkatan Laut Prancis. Kapal kang nduwèni kaptèn panjenengané Joseph Grégoire Casy[20]. Hercule di layarake minangka taun 1837 adidasar dèning lelayar#Beating or .22working.22 ing Rio de Janeiro lan Newport [20]
Saka taun 1839, panjenengané Joseph Grégoire Casy diangkat dadi skuadron Mediterania, dadi pangutusané kaptèn Faure. Panjenengané Joseph Grégoire Casy wiwit taun 1842, hijrah menyang Timur Tengah[20].
Kapal Hull modhèl digalang dèning panjenengané Augustin Pic, koleksi punika nduwèni modhèl lambung.Skala kapal 1/24th uga wujud lambung kapal 74-gun.Kapal hull nduwèni lambung ana ing awak kapal, ing ndhuwur kapengkar saka suprastruktur utawa bisa kasebut deckhouse[21] Struktur jroning lambung kapal Hull waja kapengkar saka bagean kedap banyu lan non-ketat deck,bageyan-bageyan kasebut bisa diparapi kjeneng anthi bulkheads, balok panopang, stringer lan jaring, serta anggota minor asring kasebut frame malang, frame, utawa longitudinals, jinis kasebut kadadean dèning susunan struktural. Dek ing ndhuwur kapal Hull kasebut dek ndhuwur, Cuaca dek spar dek, dek utama, utawa "dek"[21].
Koleksi modhèl kapal Louis Le Grand nduwèni sajarah paperangan lan pangepungan ing Saint-Martin-de-Ré lan La Rochelle kang tumuju nyiptakake suwasana prestise Prancis ing Éropah [22].,Panjenengané Kardinal Richelieu dadi juragan kapal kang asring di tuku dèning Walanda, lan pungkasan dibangun ing Prancis dèning panjenengané Holland minangka insinyur saka Prancis [8] Louis Le Grand Tesis ya iku kapal paling gedhé tkanti kalengkapan sanjata misuwur ing pukasan abad 18 lan 19.Kalengkapan sanjata kasebut kayata 72-gun sanjata Crown lan meriam tembak kanthi cacah 20 lan sanjata mriam adoh 40 sanjata [22].Meriam Crown dipasang dèning sanjata panjang 18-pounder, kapal Louis Le Grand kanthi kalengkapan 74-gun lan ing Angkatan Laut pungkasan abad ka-18 misuwur kanthi kapal degdaya lan nduwèni mount sanjata panumbuk kanthi cacah 36[8].
Modhèl kapal Belle-Poule dadi salah sijiné koleksi misuwur Muséum Nasional De La Marine Belle-Poule karana nduwèni sajarah Napoleon [23]. kapisana kapal fregat 60-gun saka Angkatan Laut Prancis kang nduwèni sajarah ngawa sisa-sisa Napoleon saka Saint Helena menyang Prancis [21].
Kapal modhèl Muiron dadi koleksi ing musèum ya iku sawijiningé kapal Angkatan Laut Perancis, kang pernah ditumpaki panjenengané Bonaparte ing tanggal 22 Agustus 1799 ing kapimpinan gendéra Admiral Ganteaume saka Mesir menyang Prancis Efektifkah tumuju paperangan ing kali Nil [7].Muiron dadi salah sijiné kapal kang nduwèni kalengkapan frigat sanjata 18-panumbuk[6][7]
Modhèl kapal taun 1778 koleksi muséum Nasional De La Marine, kang nduwèni jeneng asli Jacobin,banjur diganti dèning jeneng Neuf Thermidor.Kapal Auguste gun-80 kèlem ing kadadean badai taun 1795[24].
Modhèl kapal taun (1779) koleksi muséum Nasional De La Marine, nduwèni kadadean dicekel dèning Inggris ing tlatah Toulon wulan Agustus 1793 banjur diobong di wulan desember 1793.[24]
jroning taun 1810, dipugan banjur direhab manèh taun 1858 kanggo
Bèntèng Istana Brest , disawang saka menara Brest
Muséum kang dumunung ana ing jantung bèntèng dibangun dèning panjenengané Vauban, kanthi nama East India Company. Koleksi muséum East India Company. salah sijiné ya iku fosil kapal kang ditemukake ing ngisor segara tumuju kanggo nyimpen sajarah kalautan.
Muséum de la Marine ing Rochefort[besut | besut sumber]
Muséum kang dumunung ana ing hotèl Cheusses, sawijining omah ing abad kapitulas kang misuwur kanthi jeneng Jacques Henri Cheusses. Muséum iki dadi salah sijiné bangunan paling tuwa ing Rochefort.Muséum Nasional Angkatan Laut diakuisisi jroning taun 1978.
^ (fr) "Exposition Mathurin Méheut du 27 février au 30 juin". Dijupuk 31 Maret. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan
rine&oldid=1097984"	Kategori: Cacad CS1: invisible charactersArtikel yang perlu dirapikanMuséum ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa PrancisKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.47, 13 Oktober 2016.
Suraosipun : Email ThisBlogThis!Share to
sakandhuh (saka-+ -andhuh), karkandhuh
menyahut � Hallaaah alesan ae, pancen awakmu kesisipan balung kere ae
Wilujeng Rawuh.. Wilujeng Rawuh..
sabdane sang nata.“Ing ri kalenggahan niki kados mboten wonten rembag ingkang wigatos; nanging menawi Paman Patih, Bapa Panembahan utawi Kakang Narpati manggihaken perkawis ingkang pantes karembag kula sumanggaaken!”“Lole … lole, kepareng matur ngger anak prabu ““Mangga bapa Panembahan Durna!”“Ing ari Respati, nuju muja semadi maladi hening pun bapa nampi pralampita. Paripaksa badhe kula aturaken ing pasewakan menika amargi sesambetan kalayan nasibipun negari, ngger anak prabu”.“Mangga enggal kawedarna ,bapa!”.“Mekaten ngger! …..pralampita kalawau wujud gegambaran ingkang saklangkung aeng. Inggih menika gegambaran ingkang rupi angger anak Prabu Duryudana nigas jangga!”“Nigas jangga ? Janggane sinten bapa?”“jangganipun ratu Dwarawati. Sareng kalayan gumlundhunging mustaka rumaos kula jagad kalempit wonten astanipun angger anak prabu Duryudana”.“Jagad dewa bathara ! lajeng suraose pralampita kadi pundi ?”“gegambaran kalawau muhung pralampita ingkang suraosipun negari Astina badhe jaya menawi kalampahanmbedah negari Dwarawati, ngger anak prabu!”.“Sik…sik Wakne Gondhel, sadurunge rembug dibacutake aku kepengin takon?”. Wuwuse patih Sengkuni nyelani.“Ya Adi Cuni, takon bab apa?”“Apa bener gegambaran sing tok weruhi kuwi
mung dumadi saka angen-angene kakang Durna pribadi ?”“Adi Cuni! Si adi aja sembrana! Yen wong lumrah bisa worsuh panampane, nanging aku iki pendhita, bisa milah-milahake endi pralampita endi gegambaran kang mletik saka pepenginan. Aku wani mesthekake yen gegambaran sing tak tampa kuwi pancen bener-bener pralampita!”“Nanging kakang, isine
Ndarawati, rak ngono ta mau?”:”yoh..pancen bener ngono”“Yen kaya ngono kuwi apa ora jeneng njlomprongake, hara? Mesthine Wakne Gondhel ya wis pirsa yen Ndarawati kuwi gudange wong sura sekti, ana Sentiyaki senajan cilik-ungkik nanging tandange kaya Bima, Ndarawati uga
Ratu Ndarawati dhewe yen lagi muring-muring bisa tiwikrama dadi brahala, aja maneh mung sak negara Ngestina, jagad paribasane bisa digaglak. Mula yen wong Ngestina nekat nglurug negara Ndarawati apa ora jeneng kutuk marani sunduk kakang ?”.Abang
“Kekiranganipun menapa praja Ngestina, teka ajrih kalayan tiyang-tiyang Ndarawati menika ? Menawi yayi Prabu dawuh kedah mbedah negari Ndarawati, sak menika ugi rakapara sagah ndepani bantala minangka bebanten ,yayi Prabu!”.“Bombong raosing manah kula kakang Narpati nampi kasagahan ndika, nanging bapa …bapa Pandita Durna kadi pundi menggah pamanggih bapa ngenani ature paman patih kalawau?
kuwi adile mung kudu dilakoni tumrape wong sing percaya. Mbok menawa si Adi ora lali lelakone si Brantasena. Nalika aku oleh wangsit supaya Brantasena kudu njegur segara deweke ora suwala, yen si Brantasena kuwi banjur mikir-mikir kaya patrape adi Cuni mesthi bakal nduwe pandakwa yen aku njlomprongake dheweke, nanging jagad nyekseni yen anggone Brantasena bisa ketemu dewane Sang Ruci Bathara iku ya merga anggone njegur segara nuhoni dawuhing guru”.Tidhem premanem suasana ing pasewakan. Kabeh padha nyuraos lelakon kang wus kawuri , muhung
iki uga Ndarawati kudu bedah!”“Nun inggih ngestokaken dawuh ngger”.Purna sabdane sang nata, pasewakan bubar. Patih Harya Suman mandhap saking setinggil ngawe para sata Kurawa kang tinindihan dening Sang Dursasana. Nanging senajan
setinggil, nanging dina niki kok beda, si paman kendelan kewala. Jan-jane ing pasewakan enten napa, man? “wuwuse Dursasana karo ngguyu cekakan.“Atiku kekes, Dur!”“Kok Ngoten, man?”“Ya, merga pasewakan iki mau ngrembug bab wangsit sing ditrima Wakne Gondel kang isine negara Ngestina bisa jaya yen kelakon mbedah negara Ndarawati. Saka pintere Wakne Gondel nggone ngrimuk nganti rakamu Prabu Duryudana nduweni tekad mrentahake kowe kabeh supaya mbedah
denggelmu kuwi ! apa kok anggep kowe kabeh bisa nandhingi wong Ndarawati he?”“ Paman mpun ajrih ngoten?”“Iki ora perkara wedi. Nanging mikira, apa kowe ora ngerti yen Ndarawati kuwi gudange wong sekti mahambara!”“Napa ndadak mikir man ! pokoke angger sing ngendikan niku bapa Durna mesthi benere! Dilakoni mawon man!”.“Alah embuh, Dur! Kabeh kok padha dene! Wis mangsa bodhoa nggonmu ngatur barisaning Kurawa. Dina iki Rakamu Prabu Duryudana ngersakake bedahe negara Ndarawati, wis mbuh mengko dadine” kandhane patih Sakuni mutung.Sidane prajurit Astinapura budhal nglurug menyang Negara Dwarawati.Mendung angendanu ing praja Dwarawati. Nata Dwarawati Prabu Sri Bathara Kresna nandhang-raga rinubung para putra sentana miwah tamu agung Mandura, nenggih Prabu Baladewa kang ngendika aris.“Nalika nampa nawala saka praja Ndarawati ngabari yen yayi prabu Kresna gerah, ingsun enggal jengkar saka kedaton, lakune kiai Puspadenta kaya tak gelak-gelaka daya-daya prapta ing Ndarawati ….. mula ngger Wisnubrata gage matura kepiye kahanane ramamu?”.“Nuwun inggih ,wa prabu. Inggih kados mekaten menika kahananipun rama prabu, tansah sarean kewala mboten kersa wungu”“Wiwit kapan ngger?”“Watawis setunggal candra menika, wa prabu”.“Pantes lamun gawe bingunge para garwa-putra ….coba ngger ingsun kepengin niti-priksa kahanane ramamu sing sak nyatane!”“mangga, wa prabu”.
bathara .Kejot penggalihe dupi kang kadulu amung raga.“Wisnubrata, kahanane ramamu dinane iki kaya dene kurungan kang lawange menga ,dene manuke mabur tegese sukmane yayi prabu Kresna mendra embuh ana ngendi parane!”“Lajeng kados pundi, wa prabu”.“Yen kaya ngene iki adhakane sing bisa nglari ya mung pamanmu Harjuna amarga padha-padha titising Wisnu…. Nanging apa paman-pamanmu para Pandawa wis kok aturi priksa!”.Durung nganti Raden Wisnubrata atur wangsulan wis ketungka praptane
kepiye ?”“Nalika kula bawa raos kalian para cantrik ing Kendhalisada; dumadakan lumantar aji pameling wonten dawuh saking Sinuwun Ndarawati menawi kula kedah sowan dateng Ndarawati, nanging dumugi ngriki Sinuwun Ndarawati malah rinubung para putra menika wonten menapa gusti?”“Gustimu lagi nandhang raga Anoman …temene ingsun uga nggumun, ingatase wong lara kok ya bisa-bisane mateg aji pameling hara? Nanging ora susah digagas sing wigati sira wis ana kene, mbok menawa pancen bakal ana pariga… ! “Kagyat sang Balarama krasa ana hawa panas kang kagila-gila nrajang patunggon.“Anoman! kowe metua njaba. Nyatakna apa kang gawe panasing swasana iki!”“Sendika dawuh kanjeng dewaji”Durung sapanginang Anoman metu njaba, prapta Patih Udawa gita-gita.“Kakang Udawa kang prapta!”“Nun inggih sinuwun, sembah kula katur”“Praptane kakang Udawa kaya wong adus riwe ana apa kakang?”“Katiwasan gusti, negari Ndarawati kinepung mungsuh”“Kinepung mungsuh piye?”“Ing alun-alun sisih kilen wonten buta tiban apengawak dahana ngamuk punggung ngrisak lan ngobong menapa kemawon. Dene ing alun-alun sisih wetan barisan saking negari Ngestina ngrangsang badhe mbedah negari”“Iblis laknat!
praja Dwarawati sisih kulon ana buta tiban sak gunung anakan gedhene. Buta buteng apengawak dhahana ngamuk, ngrusak
kaya tikus kecemplung kalen … ha …ha …ha …”“Kowe Burisrawa ! sing nulung aku jebule kowe, aku wis kok singkirake saka bebaya … mula banget pana ….”“ Kowe ngomong apa munyuk elek ? … ha …ha …ha .. sapa sing sudi nulung kowe ha.. ha.. ha.. iki mau aku weruh ana geni njur tak sahut tak cemplungke kali ha.. ha.. ha..sing methongol jebul kowe ! ha…ha…ha… ngertiya munyuk aku seneng dolanan geni ha…ha…ha.. lha kae ana geni sing luwih gedhe… tontonen saka kadohan aku bakal dolanan geni kae.. ha…ha…ha…ha…ha…ha” Sang Burisrawa karo jejogedan mrepegi Butageni. Eloking lelakon Burisrawa kaya ora krasa panas senajan wola-wali kasembur geni. Sarwi ngguyu lakak-lakak Butageni ginetak ambyar dadi geni cilik-cilik naewu-ewu cacahe ngrubung, nanging kaya sinerot banjur manjing ing anggane sang Burisrawa. Kagyat sang Kapiwara ndulu Buta geni wus nyawiji marang Burisrawa.Ing alun-alun negara Dwarawati
kenangapa, hara?”“Anoman kakang ! Anoman pancen munyuk tenan wong tuwa digawe sewiyah-wiyah.Sirahku mrempul kabeh merga dibentus-bentuske watu, awakku dibanting nganti sakojur krasa kaya remuk… kaya ngene iki rak merga nuruti karepmu ta wakne Gondhel!”“Lole-lole!! Kowe kok malah nutuh aku adi Cuni!”“Ora nutuh kepiye nyatane bocah-bocah Kurawa ajur mumur ngadhepi Wadyabala Ndarawati! Apa kaya ngono kuwi ora jeneng nglorobake?”“Lelakone pancen ya kudu kaya mengkono adi Cuni!”“Kaya mengkono piye wakne Gondhel?”“Elinga nalika
sabanjure Brantasena antuk pitulungane dewa bisa ketemu klawan Dewa Ruci !”Durung nganti Patih Sakuni nyrekal wuwuse Pandita Durna keprungu swara guyu lakak-lakak bareng karo praptane Burisrwa.“ha…ha…ha…ha… sampeyan man Sengkuni, kenging napa kok ting prempul niku ? ha…ha…ha…ha…ha!’“hiya le Burisrawa”“Kok teng ngriki kalih Bapa Pendita Durna niku enten napa ,man!”“Ngertiya Burisrawa, awakku nganti kaya ngene iki rak mung merga nglabuhi kowe ta le?”“Nglabuhi pripun, man?”“Kowe tak kandhani ya le!. Wara Sumbadra kuwi jan-jane seneng banget karo kowe?”“Napa nggih, man ?”“Hiya le ! nagging merga wedi karo kakange ratu Ndarawati banjur kepeksa gelem dirabi Janaka. Nanging aku sing ora nrimakake, le! Mula tak kerikake wadyabala Ngestina nglurug praja Ndrawati saperlu ngrangket Prabu Kresna”“Kurangajar!!!! Kurangajar kowe Kresna ! ,kowe aja enak-kepenak ! bakal tak rangket kowe Kresna ha….ha….. ha….. ha….ha….!”Sarwi jejogedan Burisrawa maju ing pabaratan.“Kowe kuwi piye ta adi Cuni, Kok ngomong dora karo si Burisrawa hara!!!Apa si adi ora ngerti yen Burisrawa kuwi bocah degleng mengko yen nganti digrojok gegaman dening wadyabala Ndarawati iba dukane Prabu Salya !”“ Mbuh ora idep!!!!!!!!! Atiku gempung sirahku mumet, mula caturan sak muni-munine “ semaure Patih Sakuni karo lungguh ngisor wit ,nata ambegan sing ngos-ngosan.Kacarita Burisrawa wis ana ing madyaning
Setyaki katiwasan, Gusti Mandura kantaka, badhe saya kathah kurban menawi perjurit Ndarawati nekad nyelaki pun Burisrawa!”“Hiya Anoman, Si Burisrawa kok dadi kaya ngono kuwi nalare kepiye”“Kula inggih ngungun raden, malah butogeni ingkang ngamuk ing alun-alun sisih kilen inggih kawon lumawan Burisrawa”“Tan wurunga yen diterusake paperangan iki wadya Ndarawati bakal rusak, mula tak undurake wae, dene kayuwanane kaka Prabu Baladewa apa dene para kadang sentana ing Ndarawati tak pasrahake kowe, becik ungsekna ing Ngamarta ,Anoman ! Wis ayo pada nindaake kewajiban sowang-sowang”“Ngesto
negara kaya wangsit sing wis ditrima kakang Durna ha…ha…ha…!””“Wis…wis…wis adi Cuni aja banget-banget nggone seneng iki isih miwiti lelakon ayo diprepegi si Burisrawa!”Pendita Durna lan Patih Harya Suman gya mrepegi sang Burisrawa kang isih jeogedan sarwi ngguyu lakak-lakak“Kresna…Kresna kowe ana ngendi ha…ha…ha…ha.. manuta tak rangket ! ha..ha..ha… kowe sing dadi pepalang tresnaku marang mbok badra …ha..ha…ha!“Ngger Burisrawa …iki ..pamanmu,ngger!”“Ha..ha..ha.. Paman Sengkuni …pundi Kresna kula rangkete! Ha..ha..ha..!”“Kresna keplayu ngger, mlayu lan ndelik ana Pancala.. hayo tak tutke menyang Pancala,rusaken Pancalaradya Burisrawa!”“Kurang-ajar kowe Kresna aja mlayu kowe!”Mangkono saka julige Patih Sakuni temahan Burisrawa kasil karimuk ngrusak Pancalaradya lan negara-negara liyane.Ing Kahyangan Alang-alang Kumitir nenggih Sang Hyang
sing uwis-uwis yen jenengkita nganti keraya-raya munggah ing Alang-alang Kumitir kene mesthi ana perkara kang gawe ribeting atimu, yen tetela mangkono kaki diage matura ingkang prasaja!”“Kaluhuran sabda paduka Hyang Pada Pikulun, estunipun ingkang damel gorehing manah tan sanes kejawi wontenipun teja ing Mandaraka. Teja nyalawadi kalawau warni abrit , murup mubal dados dhahana, mangalad-alad nggegirisi. Ingkang mekaten pikulun kula kedah kados pundi?”.“Pantes Narayana lamun jenengkita bingung amarga anane teja mau pancen ora kaweca ing wedha nanging muhung nggenepi isine pepacuh telung perkara,yaiku godha bandha, goda wanodya lan godha panguwasa!”“Liripun kados pundi pikulun”“Godha sepisan aran godha banda sinandhangan dening Dasamuka wus kelakon ing jaman Ramayana dhuk ing uni , malah jenengkita Wisnu wus nunggal sajiwa kalawan Sri Ramawijaya mbrastha anane reretu”“Kaluhuran sabda paduka”“Dene godha ingkang kaping pindho aran godha wanodya sinandhangan dening Burisrawa ya kang kelakon saiki iki kaki !”“Menawi mekaten teja ing Mandaraka menika tejanipun Burisrawa”“Ya kaki… kuwi tejane si Burisrawa. Teja mau dumadi saka duhkitaning tyas amarga tinulak brantane dening arinira Wara Sembadra”“Nanging pikulun kadospundi larah-larahipun dene teja kalawau lajeng murup dados agni mangalad-alad kados badhe nglebur jagad”“Elinga Narayana senajan dianggep satria alasan nanging kayadene si Dasamuka, Burisrawa kuwi isih
Dayaning geni mau wujud Butageni kang tumiba ing alun-alun sisih kulon prajanira. Prayogane jenengkita kaki wus utusan si Anoman, senajan mung bisa nahan sawetara nanging nyatane Dwarawati bisa kalis saka ubaling geni. Sabanjure kanthi aji Balasrewu peparinge Narasoma bapake, si Burisrawa kasil mrail-mrail Butageni mau dadi geni cilik-cilik nuli kaserot manjing anggane. Mula kaki dinane iki Burisrawa wus kasinungan dayaning geni . Lan kahanan saya mbebayani sawise Patih Sakuni kasil ngrimuk si Burisrawa supaya gelem nelukake sewu negara. Kabeh mau mung kanggo srana murih wangsit kang ditrima dening Begawan Durna bisa kelakon”“Menawi mekaten menapa kalilan kula mbrasta pun Burisrawa, pikulun”“ Iku dudu pakaryanira Narayana, apa maneh si Burisrawa kuwi wong ngengleng, wong edan dadi ora dibrasta nanging malah kudu ditambani murih waluyane!”“Lajeng sinten ingkang kajibah paring usada, pikulun”“Ora liya kadangira pribadi si Werkudara”“Yayi Werkudara?”“Iya Narayana, dene lara-larahe mengkene …. Burisrawa kang kasinungan dayaning geni kuwi bakal mari sarana kagebyur dayaning banyu. Dene dayaning banyu muhung ana astane sang Ruci Bathara kang jumeneng ing telenging samudra minangkalbu. Jeneng kita mesthine wus mangerteni yen kang bisa sowan ing ngayunane sang murbengrat muhung ari nira si Werkudara,. Apa wus trawaca nggonira nampa Narayana ?”“Nuwun inggih sampun pikulun, lajeng godha ingkang kaping tiga kados pundi ,pikulun?”“ Temene godha kang pungkasan iki isih durung kelakon mula sun wedarake sarana pasemon . Godha kang pungkasan aran godha panguwasa bakal sinandhangan dening menungsa raseksa dumadine ing akhir jaman. Kacarita manungsa raseksa mau mung nduweni netra sajuga, temene kuwi mung pasemon yen ing akhir jaman akeh menungsa kang minger keblate, panembahe ora marang Pangerane nanging marang panguwasaning ndonya. Uga kacarita yen manungsa raseksa mau sikile sing sisih tengen ing ndarat dene sikile sing sisih kiwa njegur segara, iki uga pasemon lamun panguwasane warata ing salumahing bumi.”“ Kados pundi dene manungsa raseksa kalawau saged nggadahi panguwaos ingkang sakalangkung ageng duh sang pada pikulun ?”“ Kaya dene si Dasamuka lan Burisrawa. Manungsa raseksa kasebut uga kasinungan dayane geni., malah kepara luwih ngedab-edabi. Kamangka sakehing uba-rampe kang ana ing jaman akhir mengko kabeh prasasat nganggo dayaning geni “:Uba-rampe ingkang kados pundi duh sang pada pikulun?”“Uba-rampe kuwi tegese pirantine urip ing jaman akhir, tuladhane bakal ana piranti kang migunakake dayaning geni kuwawa madangi jagad senajan wancine ratri nanging jagad kaya wanci bedug tengange. Sakehing tetumpakan apa kuwi laku darat apadene kang ana ing banyu kabeh pada migunakake dayaning geni, malah ana tetumpakan saka wesi bisa mabur ing antariksa lakune kaya thathit ngluwihi bantering swara uga nganggo dayaning geni. Akeh tinemu piranti aeng ing jaman akhir kang bisa nggenteni ulah tapa-brata uga karana dayaning geni”“Liripun kados pundi pikulun”“Yen jaman saiki sok
brata. Nanging ing jaman akhir ora mesthi mangkono sasat sadengah wong bisa matak aji pameling uger nduwe pirantine kang uga nggawe dayaning geni. Wis..wis kaki kabeh mau mung gegambaran jaman sing durung klakon, mula sesa-sesa anggonira nampa, sing wigati jeneng kita enggal tumuruna, kantinen arinira si Werkudara kinen enggal mungkasi karya!
ing Pura Indraprasta. Gya tumiyup manjing aneng angga, pungun-pungun Nalendra Dwarawati Prabu Sri Bathara Kresna wungu
Kresna kakangku wis waluya…. Jeneng wong turu wae kok nganti ulan-ulanan gawe bingunge para kadang!”“Dimas Werkudara yen tetela mangkono ya sing gedhe pangapuramu ya dhi”“Hlaaa! …mangertiya jagad ditinggal turu jlitheng kakangku mung pirangane wulan wae kahanane wis morat-marit ora karuwan!”“Morat-marit kepiye dhi? Sapa sing ngorat-ngarit?”“Sing ngorat-ngarit jagad ora liya si Burisrawa….embuh kepanjingan demit ngendi kok dadakan wae nduweni kasekten kang ngedab-edabi nganti bisa ngukut sewu negara mung sisa Ngamarta. Malah miturut palapurane Juru Telik Sandi saiki uga barisaning Kurawa kang tinindhihan Burisrawa wis ana tepis wiringing negara Ngamarta. Kahanan kaya ngene iki becike kepiye Jlitheng kakangku?”“Yen miturut pun kakang sing bisa ngadepi si Burisrawa ya mung si adi!”“Yen mangkono tak papage si Burisrawa!”Kebat malumpat sang Bimasena maju ing pabaratan, nanging durung nganti adu arep wis ketrajang hawa panas
terus ngoyak temahan Sang Bimasena keplayu mlebu kedaton kepapag lakune Prabu Kresna.“ kepiye dhi?”“Hlaaa…edaan, Burisrawa pancen edan, aku ora sanggup ngadepi Jlitheng kakangku!”“Mula ta dhi yen wong tuwa rembugan durung tutug kuwi aja kebat kliwat! Yen kowe adu arep karo si Burisrawa mesthi ora kuwat nahan hawa panas amarga dinane iki si Burisrawa kasinungan dayaning geni kang mijil saka naraka jahanam”“Hlaaa…njur kepiye ?”“ Si adi kudu nyraya kadang-kadangmu bayu, Burisrawa kudu dikendhangake karo dayaning angin supaya bisa nyemplung segara, nuli si adi uga nyemplunga segara !”“Nyemplung segara kepiye ?”“We ladalah kok kaya bocah! Apa si adi lali yen tahu nampa sesupe saka Bathara Endra aran sesotya manik candrama kang daya panguwasane bisa nyilem ing segara. Mula sing tak karepake si adi nututi nyemplung ing samudra minangkalbu njur larapna si Burisrawa ing pangayunaning Sang Ruci Bathara supaya kagebyur dayaning banyu,
kacemplungake segara!”Kaya mangkana tandange para kadang bayu aweh prabawa lesus mawalikan nggubel mbuncang Burisrawa nuli kacemplungake samudra minangkalbu. Ing dasaring segara Burisrawa nuli karuket dening Werkudara; sambat ajelih-
larapake ing ngarsane Sang Ruci Bathara!”Milang-miling Sang Bimasena, dupi mulat ana banyu munyer–seser ing telenging segara , gya ambyur tumuju ing alam sunyaruri.“Werkudara! Aku weruh ana cahya mbalerengi . Ing tengah-tengahing cahya kae kok ana wewujudan cat katon cat ora, we lha! rupane kok memper kaya aku ha…. ha…..ha….. ha….. ha….., kae wewujudan apa, Werkudara?”“Hlaaa!… ya kae Sang Ruci Bathara, nanging panyawangmu bledru! …wewujudan kae ora cat katon cat ora nanging cetha wela-wela lan memper kaya aku dudu kaya kowe!”“Kowe sing kleru ,Werkudara!…wewujudan kae kaya aku!”“Kaya aku!”“Kaya aku!”Arum sabdane Sang Ruci Bathara“Wong sakloron aja padha rebut bener! Ingsun iki kayadene pangilon, yen sing ngilo Werkudara aku dadi sejatine Werkudara, nanging yen sing ngilo Burisrawa aku dadi sejatine Burisrawa”“Burisrawa! jeneng kita nandang lara, tumungkula ngger sun usadani!”Sang Burisrawa nganglungaken jangga nuli kagebyur dayaning banyu kang mijil saka astane sang marbudyengrat, sanalika dawah kantaka tan eling purwa duksina.“Werkudara….si Burisrawa wis mari anggone ngengleng, mula tumuli mentasa ngger! , balekna Burisrawa ing Mandaraka!”“Ngestokaken dawuh, pukulun”Sakala ilang saka pandulu Sang Ruci Bathara, lan mung sakedheping netra Werkudara uga wis jumedhul ing tepining jalanidi. Mula sigra matak aji bandhung bandawasa kang aweh
Nata Dwarawati.“ Kepiye dhi, apa oleh gawe ?”“Pangestune jlitheng kakangku, Burisrawa wis mari ngenglenge amarga wus diusadani dening Sang RuciBathara ““Banjur saiki ana ngendi ?”“Haaa! wis tak balangake ing Mandaraka !”“We ladalah ! kok kaya barang wae! Menungsa kok dibalangake ki kepiye hara! Kae lho wong-wong Ngestina ngamuk punggung ora narimakake!
Narpati Basukarno.Senajan wus sauntara suwe, nanging pasewakan durung kawiwitan; saka pasemoning wadana katon Sri
sawetawis dangu para abdi nayaka ngabayantara sahandap paduka, nanging menapa darunanipun dene pasewakan dereng tumunten kawiwitan ?""Paman marmane panjenengan ingsun dereng enggal mbabar wigatining pasewakan labet kegawa nelangsaneati !""Duh sinuwun wonten perkawis ingkang pundi ? menawi saged kababaring akathah mugi enggal paringa dhawuh, ingkang paman ing kepatihan nedya nganglungaken jangga nilingaken karna""Atiku kula gempung yen ngelingi nasibe adi-adi kula para Kurawa, paman""Menawi saking pamawas kula ngger, ari paduka para Kurawa menika rak sami manggih bagya mulya inggih awit saking pangrengkuh tuwin kawicaksanan njeng padukendra!""Nggih paman, niku mung tata lair nanging cobi yen digagas ,adi-adi kula para Kurawa menika ing lelampahan menapa kemawon tansah apes! Kaya ngoten niku namine dewa ora adil ..paman!""Lole-lole sumela atur ngger""Mangga Bapa Panembahan Durna""Kula aturi enget ngger, paduka menika satunggaling nata gung binathara, Ngestina menika klebet negari ingkang bawera, sadaya kalawau muhung nugrahaning jawata ingkang kedah dipun syukuri, pramila ageng walatipun menawi angger prabu lajeng ngundamana adiling dewa""Sing kula rembag niku sanes Ngestina, nanging Kurawane, nasibe Kurawa niku ing lakon napa mawon rak mesthi tiba apes,ta!, nggelar perang ora tahu menang, nggayuh wahyu cabar ing laku, ngayunake putri didohi""Lha menawi perkawis menika ngger, rumaos kula underaning perkawis malah wonten kakang Durna!""Lole…lole,adi Cuni! kowe kok malah nutuh aku dadi sumbering perkara kuwi kepiye, hara?""Wakne Gondel kuwi rak kondang dadi gurune Pandhawa uga gurune Kurawa,ta! , nanging yagene kakang tumindak ora adil, kakang luwih nengenake Pandhawa, mesthi wae Pandhawa banjur dadi bocah pinter dene Kurawa dadi bodho mula nasibe ya banjur apes!""Panemumu kuwi kleru adi Cuni ! Ora ana guru kok mbedak-mbedakake muride, perkara pinter-bodho kuwi ora merga saka gurune, nanging gumantung saka temen orane para murid mau anggone padha sinau piwulang saka gurune""Ora kakang yen miturut aku merga saka gurune !Aku nduwe panemu kaya ngono kuwi ana dhasare, aku tau ngonangi wakne Gondhel anggere wis nggladhi Arjuna ulah kridaning warastra kaya ora angon wayah nganti para Kurawa ora kapaelu!""Menapa leres ature paman Sakuni ,bapa?""Mekaten ngger, Nalika taksih sami-sami-sami ing pamulangan, menawi wanci dalu nalika para Kurawa sami tilem kepati Janaka sok gladhen ulah kridaning warastra, pramila kula badhe dipun wastani guru ingkang cubluk menawi mboten maelu tuwin njurung pikajengikun murid kados si Arjuna kalawau,,nanging mboten kok lajeng nyuda kawigatosan kula dateng anak-anak kula para Kurawa kados ature adi Cuni""Ora mung kuwi kakang ! aku uga tau ngintip Wakne Gondel mejang ngelmu kasampurnan marang si Werkudara. Menapa anak Prabu Duryudana inggih dipun wucal ngelmu kasampurnan ?""Mboten paman !""Mila ngger, menika bukti menawi kakang Durna sampun tumindak mban cinde mban siladan!""Yen perkara kuwi pun kakang mung nuruti karepe si Werkudara !""Piye ta wakne Gondel, guru kok mung nuruti karepe murid hara ? Yen siji diwulang mesthine kabeh rak ya kudu diwulang, ta!""Ora bisa mengkono adhi Cuni; Ilmu Kasampurnan kuwi piwulang sangkan-paran, mula klebu ilmu kasuksman, ora saben siswa bisa nampa""Dadi sing bisa nampa mung Werkudara ? apa ngono kakang ? yen ngono cetha wakne Gondhel nyepelekake anak Prabu Duryudana lan para Kurawa ! amarga tumindake kakang Durna sing ora adil mau padha wae kakang wis gawe reng-rengan yen suk ing perang Bharatayuda Jayabinangun sing menang mesthi para Pandawa !"Abang
"Kekiranganipun menapa praja Ngestina, teka ajrih kalayan tiyang-tiyang Pandawa menika ? Menawi yayi Prabu dawuh Baratayuda kedah dipun wiwiti sak menika, sak menika ugi rakapara sagah ndepani bantala minangka bebanten ,yayi Prabu!"."Bombong raosing manah kula kakang Narpati nampi kasagahan ndika, nanging sareng kula raosaken ature paman Sengkuni niku leres !Pendita Durna pancen ora adil, layak Kurawa nasibe mesthi apes, Pendita Durna dadi paranpara hiya ora jegos ! ana lelakon apa wae anggere nuruti pakone si Durna kabeh mesthi dadi mawut, entek-entekane sing joget tayungan mesthi si Werkudara, ora tau ana crita sing joget tayungan si Dursasana ! Mula pedah apa Ngestina kanggonan Durna, becik minggat kareben ora nyepeti-nyepeti
gobokmu, aku cumondhok ana kene iki mergo nuhoni darmaning kabrahmanan! Nanging yen ratumu tumindak
nggleges."Kula sanget nayogyani Durna dipun usir ngger, amargi Durna menika sejatosipun memala tumrap negari Ngestina!""Nggih paman … nanging kula dereng lega yen ningali Sokalima taksih ngadeg jejeg, pramila paman kerigna para Kurawa,babar pisan Padepokan Sokalima kudu dibyuki bathang sayuta""Ngestokaken dawuh, ngger!"Purna sabdane sang nata, pasewakan bubar. Patih Harya Suman
kabeh wis padha ngumpul, Dur?""Sampun, man!ha…ha…ha…ha…ha! Kantun Swatama sing dereng ketingal ha…ha…ha…ha!""Wis ben ! si Swatama ora perlu dicatur!""Lho ? kok ngoten, man?""Anak-anakku kabeh ora ana sing ndak arani, kawruhana wiwit dina iki Durna wis dudu paranpara ing negara Ngestina ! malah rakamu Prabu Duryudana mrentahake kowe kabeh supaya dina iki uga ngrubuhake Padepokan Sokalima ""Hla ! hla ! hla""Kaget wae kok bareng-bareng gawe jantung copot, hara?""Mboten kaget pripun man, wong prentahe kaya ngoten niku ! gek salahe Bapa Durna niku napa, man ?""Wiwit saiki kowe aja ngundang bapa ! Durna kuwi dosane digendhong diindhit, Durna kuwi dosane gedhe tumrap negara. , ya merga Ngestina ketunggon Durna, Kurawa dadi apes jurite !""We lha, wong nasib apes kok nyalahke liyan niku napa mpun leres, man ?""Wis Dur kowe ora usah kakehan wuwus, becik tindakna apa prentahe rakamu !""Nggiiih!! ajenga kula debat nggih mboten enten gunane, man!"Gancaring carita Prajurit Astinapura tinindhihan dening sang Dursasana gegancangan nuju Padepokan Sokalima.*********************************************************************Ing Padepokan Sokalima. Dahyang Kumbayana kaadhep ingkang putra Aswatama kang kebranang atine."Swatama, sapungkure pun bapa ing pasewakan ana apa, ngger?""Duh kanjeng rama Begawan, amargi mboten kiyat ngampah kebrananging manah, paripaksa ingkang putra mandhap sitinggil nderekaken tindakipun kanjeng rama Begawan nilar pasewakan, nanging lamat-lamat taksih kepireng swantenipun Prabu Duryudana prentah
jeneng pun bapa owel ngeculake Sokalima. Kowe tak jarwani ya ngger Sukalima kuwi dudu mung padepokan wantah nanging uga padanyangan’"Liripun kados pundi rama Begawan ?""Ing tata-lair Sokalima kuwi pancen mujudake padepokan kang kebawah negara Ngestina, nanging Sokalima uga Padhanyangan kang mujudake wewengkon perdikan kanthi punbapa kang katetepake minangka dhanyange lan ora kareh dening sapa wae aja maneh mung ratu Ngestina senajan Dewaa pisan!""Duh rama Begawan, mbok menawi amargi saking cubluk ing pangertosanipun Aswatama temahan kula dereng saged nrami kanti trawaca andaranipun rama menika kalawau""Ngene ya Swatama, apa kang gumelar lan kadulu iki wujude Padepokan Sokalima, nanging kang ora kadulu dening netra wantah marga asifat gaib ya ing kono dununge Padhanyangan Sokalima. Padepokan Sokalima lan Padanyangan Sokalima kuwi tunggal papane beda alame, nanging loro-lorone padha dayan-dinayan. Mulane yen para Kurawa nganti gemruduk rene njur munasika sakehing wewangunan ing Padepokan Sokalima kene, kawulaku Padhanyangan Sokalima mesthi bakal ora narimakake"."Waduh nembe katemben menika kula ngertos rama Begawan""Hiya ngger pancen lagi iki pun bapa blaka, mula nyedaka mrene yen kowe kepengin weruh kawulaku kang manggon ing Padhanyangan Sokalima"Sang Aswatama gya nyedak lungguhe, netrane den usap dening ingkang rama, sakala byar padang bisa ndulu alam padhanyangan. Kejot penggalihe dene weruh wewujudan maneka-warna kang maewu-ewu cacahe."Kepiye Swatama, apa kowe wis weruh kawula padanyangan?""Inggih sampun rama Begawan, mboten nginten bilih kawula padhanyangan cacahipun kathah sanget sasat tanpa wilangan""Mula kowe ora perlu kuwatir, ora-orane yen wong-wong Ngestina bisa ngrubuhake Padepokan Sokalima.Semenea sawetara ngger pun bapa arep ngundang siswaku kang manggon ana ing alam padhanyangan murih sabiyantu nggonira ngadepi wong-wong ngestina
ngersaake sowanmu sakloron !"Sakala ana pedut munyer, ilange ponang pedhut salin wewujudan ngregemeng rupa gandarwa kembar kang nggegirisi ndoprok nyembah
epek-epeke Aswatama."Swatama saiki kowe wis kedunungan Gendrayana lan Gendrapati manggon ana epek-epekmu, yen kowe kepengin weruh sepira karosane, coba jebolen wit randu kang ana njaba kae""Sendika dawuh kanjeng rama Begawan!"Mangkana sang Aswatama klakon mbedol wit randu , cingak ing manah dupi ndulu wit randu bodhol sak oyod-oyote, gya binanting ing bantala, gumebrug swarane, bumi horeg kaya ana lindhu gedhe" Kaya ngono kuwi karosane Gendrayana lan Gendrapati, mula sing jejeg
nganti kejarah-rayah dening para Kurawa""Ngestoaken dhawuh rama Begawan""Wis… wis ngger duga-duga digawa, ati-ati
gemrudug munggah ing Padepokan Sokalima. Serik atine Patih Sakuni bareng weruh Aswatama ngaglah ndepani gapura padepokan."Heh Swatama !kowe minggira !""Sengkuni menungsa kang murang-tata ! jebule sing dadi memala negara Ngestina kuwi kowe dudu rama Begawan!""Aja kakean wuwus kowe Swatama ! yen kena tak eman kowe enggal minggira ! delengen bocah-bocah Kurawa wis padha ora sabar arep ngrubuhake Padepokan Sokalima!""Klakon ngrubuhake padepokan yen Aswatama wis dadi bangke !"
para Kurawa ngrubut Aswatama , prayitna ing kewuh tangane kemlawe aweh prabawa lesus pinusus gawe kontal sakehing gegaman. Sinusul pangamuke bala kajiman kang manggon ana tlatah padhanyangan Sokalima, cat katon cat ora, ngrangsang, nyembur wisa nyebar memala. Polahe para Kurawa kaya mina kasatan ing toya merga kasembur wisa kang banjur dadi memala warata ing saranduning badan. Bingung sang Dursasana" Pripun niki man,
ana ngarsane Maharsi Bisma !""Ngestokaken dawuh man!"Mundur Prajurit Ngestina merga ora kuwagang ngadepi
kang lagya muja semedi nenggih Begawan Durna. Sang Begawan datan kasamaran marang pamoring suksma mula sedela wae wus sumusup ing rasa-jati manjing alam samadi, ambyur ing samudra minangkalbu lumarab
pitakonan mono adile mung diwangsuli, kurang prayoga lamun mbukak wewadining Gusti""Nun Inggih, ingkang ndadosaken gorehing manah tan sanes kejawi patrapipun Prabu Duryudana ingkang sampun nilar kautamen, wantun dateng guru. menapa lelampahan ingkang kados mekaten menika mboten badhe ngewahi jangka ,pikulun ?""Ngene ya kaki !, dumadine lelakon iki pancen tak jarag, atine Duryudana tak osikake supaya banjur mikir adi-adine para Kurawa, saka cupete pamikir patih Sakuni mesthi bakal nibaake pandakwa marang jeneng kita, kanthi mangkono dumadining lelakon kawiwitan!""Lajeng liding lelampahan kados pundi pukulun?""Kawruhana kaki Kumbayana menawa akeh wong kang nduwe pangira kalamun jeneng kita iku nduweni bebuden kang ala, Sepisan karana jeneng kita iku manggon ana ing Ngestina banjur kinira klebu golongane wong dudu kaya dene si Sakuni lan Duryudana sak Kurawane pisan kang mula demen ngumbar angkara ,dene kaping pindhone akeh kang salah tampa kinira jeneng kita iku brahmana kang ora nduweni tatakrama ing prastawa Pancalaradya.""Lajeng sinten ingkang nggadahi pandakwa kados mekaten, pukulun?""Akeh, kaki Kumbayana !. Ing jaman wekasan akeh wong sing salah tampa isining Jangka ngenani
para darah Bharata kang dahat sinudarsana dening sesamaning guru’"Lajeng ngantos dumugi ing babaring lelampahan, menapa kula taksih manggen wonten Ngestina, pikulun ?""Mesthi wae jeneng kita isih tetep manggon ing negara Ngestina minangka paranpara amarga ya kaya mangkono iku kang tinulis ing kandha""Nanging Duryudana sampun suthik kanggenan kula, pikulun ?"‘Mengko bakal ana srana kang dadi margane jeneng kita bali dadi paranpara ing negara Ngestina. Dina iki jeneng ulun bakal sajiwa perlu nenuntun jeneng kita bakal mungkasi lelakon iki. Mula gage wudara nggonmu semedi, amarga
bage-binage nuli bawa rasa ngrembug lungiting lelakon"Duh Sang Gurunadi, kados rinujit manah kula dupi nampi palapuranipun para abdi ing Talkanda bilih Duryudana sampun nilar kautamen, kumawantun nglengser kalenggahan paranpara tuwin nundhung sang Begawan, kula kuwatos negari Ngestina badhe nampi bebendu. Kula inggih lajeng enget dumadosing lelampahan ing Pancala""Lole-lole …duh Sang Maharsi Bisma ingkang tuhu dados tetungguling para wiku, sauger negari Ngestina taksih ingembanan dening paduka, kula kinten badhe tebih saking bebaya tuwin bebendu. Bab menika cundhuk kalayan suraosing wedha bilih bebendu menika mboten badhe dawah ing sadengah papan ingkang taksih kadunungan wiku suci senajan namung sajuga. Wondene perkawis Pancalaradya menika rak dumados nalika kula taksih mudha, pramila dereng saget meper hardaning kanepson. Menawi sak mangke kula tanggel perkawis ingkang kados wonten ing Pancalaradya mboten badhe kalampahan "."Nanging nalika kula minggah padepokan sowan dateng paduka Sang Mahayogi ing sak margi-margi
Kurawa ingkang memper kuwanda ambalasah ing Sokalima menika mboten karana nampi bebendu ananging ngunduh wohing pakarti amargi sampun kumawantun ngrisak katentreman, pramila lare-lare Padhanyangan Sokalima lajeng nandukaken darubeksi"Rembugan dadi kandeg bareng karo praptane Patih Sakuni"Kowe Sengkuni ?""Nun inggih Sang
kuwi tamu !. Sing kagungan dalem ngacarani kanthi becik, ora semaur malah ngumbar swara kaya ngono kuwi karepmu piye he ?""Wonten Padepokan Sokalima ngriki paduka sang Maharsi menapa dene kula menika sanes tamu, amargi wekdal menika anak Prabu Duryudana sampun njabel kalenggahan Paranpara sarta mboten dipun
nuntun Prabu Duryudana."Anak Prabu Duryudana ingkang rawuh""Uh…uh…uh…uh…uh""Dursasana !""Kula man Sengkuni ha…ha…ha…ha""Piye iki rakamu kok dadi bekah-bekuh kok tuntun munggah ing Sokalima, he ?""Estunipun kula ngestoaken dhawuhe Paman Sengkuni wangsul dateng Ngestina ha…ha…ha…ha…!""Menungsa ora tata! Kahanan kaya ngene kok isih ngguyu cekakan,hara!""Mpun lageyan man ..ha…ha…ha…ha!""Gek ndang matur !""Nggih niku, man dumugi Ngestina kula semerep Kang Mbok Ayu Banowati mular mawon, sareng kula takeni blaka yen Kaka Prabu Duryudana gerah lan mboten saged ngendikan kados ngoten niku, man, mila
ugi nembe rawuh lajeng nyusul dateng Sokalima, pramila kula inggih lajeng nyusul ngriki man ha..ha..ha..ha!"’Tiwas kebeneran Dur, awake dhewe saiki wis ana ngarsane Maharsi Bisma….. , Maharsi Bisma….. paduka sampun pirsa piyambak para Kurawa nandang katriwandan, kula kinten inggih namung paduka ingkang saged ngluwari panandangipun wayah paduka para Kurawa sarta ngrangket Pendita Durna ingkang nyata damel kapitunan!""Sengkuni ! ana ngendi-endi panggonan ;kowe mesti gawe perkara, senengmu ngedu wong ! Apa kok kira aku ora ngerti jlentrehe lelakon, he! bares wae panandhange para Kurawa kuwi merga kuwalat karo gurune""Kuwalat kados pundi ? menawi Pendita Durna niku nyata malati kenging menapa kula kalih si Dursasana kalis saking panandang ?"" Yen si Dursasana pancen durung tumindak apa-apa mula ora kene bebendhu, dene kowe kuwi pawakan celengan, Sengkuni!, mbethokmu suk yen wis tumapake perang Bharatayudha"Sengkuni mung ngguyu
lan para Kurawa, sing bisa ya mung gurune dhewe, aku gelem nyuwunake tamba ning ana syarate""Syaratipun menapa ,sang
kaanggep minangka guru ing Ngestina, kuwi wae yen panjenengane kersa, …anak Prabu Duryudana senajan paduka nandang-raga lan ora bisa ngendikan nanging mesthine mirengake rumbugan iki, mula yen paduka sarujuk tak suwun manthuka!Prabu Duryudana manthuk"Duh Sang Gurunadi !""Wonten dhawuh, Sang Maharsi Bisma""Kula minangka sesulih sedaya kawula ing praja Ngestina nyuwun gunging pangaksama ngantos wonten lelampahan ingkang kados mekaten menika, lan kersaa jengandika tetep ngembani negari ,minangka paranpara lan kersaa paring usada tumrap panandangipun putu-putu kula para Kurawa!""Lole…lole Maharsi Bisma inggih karana saking ungeling kandha tuwin mundi dawuh jengandika, kula pun Kumbayana mboten saged suwala, nanging kula kedah minta sraya anak-anak kula para Pandawa""Lho ngapa ndadak ngundang Pendawa barang wakne Gondel!"Sengkuni kowe ora usah kakean wuwus ! yen ponakanmu kepengin waras apa wae kersane sang Begawan Durna kudu dituruti! Mangga sang Begawan enggal kalajengaken kewala
ana angin sindung riwut magenturan tandha praptane Bimasena nganti sedulure papat pisan. Sawise ngedunake
Durna guruku ngundang aku sak sedulur ana dhawauh apa?’"Ngene ya ngger, sira sak sedulurmu kabeh tak sraya ngusadani panandange para Kurawa!""hlaaaa…senajan aku sak sedulur ora bisa nambani wong lara nanging yen sing prentah Durna guruku, masa mokala!""Lole…lole bener kandhamu Werkudara kowe pancen murid sing setya tuhu…..ngger anak prabu Puntadewa ""Kula nyadong dhawuh bapa""Paduka menika bathara Dharma ingkang mangejawantah tartamtu saged ngusadani raka paduka angger prabu Duryudana, pramila kula aturi megeng napas, sarana netra bathara pirsanana ingkang raka kanthi dayaning kesabaran""Ngestokaken dhawuh ,bapa"Kedhep tesmak sang Ajathasatru anggonira mandeng, Sakala ana pedhut lelimengan mijil saka anggane prabu Duryudana , pedhut nuli kasaput ing angin byar padang bareng karo swarane nata Ngestina kang gereng-gereng kaya singa-lodra."hmmm….hmmmmm…swaraku wis
sampun matur,… ageng walatipun ngundamana adiling dewa, panandang kalawau sejatosipun inggih walating dewa, kanthi dayaning kesabaran sampun rinuwat dening rayi paduka anak prabu Puntadewa""Nanging bapa Durna ing saranduning badan taksih kraos
borehna ing saranduning badan murih rakamu enggal waluya""Ngestokaken dhawuh bapa"Sang Pinten gya mandap saking pacrabakan ramban godong lalu-jiwa, sawusnya rinemet-remet nuli kaborehake, waras sanalika sang
Durna , samenika kula sampun saras saestu kantun adi-adi kula para Kurawa"" Lole..lole sokur ngger anak prabu sampun luar saking panandang….ngger sadewa majua mrene…""Nyadhong dhawuh, bapa Durna""Waspadakna ngger Sedewa,
"Lole..lole wis ngger Sedewa sira lerena para Kurawa wis karuwat""sik wakne Gondel wong bocah-bocah lagi isa ugat-uget kaya uler kok wis diarani mari kuwi kepiye?""Adi Cuni olehe kaya ngono kuwi merga isih dadi bandan, jiniret jalasutra dening bangsa kajiman kang manggon ana ing padanyangan Sokalima kene""dijiret piye ? aku kok ora weruh apa-apa, kakang ?""Sengkuni kowe aja kakean wuwus ! kowe pancen wong tuwa tuwas ora bisa ndulu kanthi awas, pangandikane sang Begawan kuwi
sinamber nggelap."Werkudara!""Ana dhawuhmu apa Durna guruku""Senajan jalasutra sing mbanda wis linuwaran dening Premadi, nanging darubeksi isih tumama ing anggane para Kurawa""Haa.. banjur carane ngilangi kepiye?""jebolen kayu asem kae gepukana
nggarap sak kepenake dhewe! Kuwi nambani apaniyat arep mateni ?""Sak karep nggonmu ngarani, carane ya pancen mengkono kuwi yen adi Cuni ora sarujuk ya wis, mung kowe kudu ngerteni ora nganti sak penginang darubeksi bakal nggondol nyawane para Kurawa?""Paman Sengkuni kowe menenga! …bapa Pandita Durna enggal katindakna!""Lole.. lole ngger Werkudara!tak kira kowe wis ngerti
Bimasena mbedol wit asem sak prangkul gedhene, gya den obat-abitake ngenani cengel sakala
wongedansurabaya	“Kene, ojo adoh-adoh.”
Pak Lurah sing lagi ngenakno ngombe kopi langsung padang matane. Wong umur seket taun
kaya ngene, wong ayu. Ojo nambahi abote pikiranku. Kene, lungguh sandingku kene…”
Wong wedok sing diceluki akhire mlaku nyedek. Ora langsung
“Dadi bojoku gelem wong ayu? Ora perlu kerjo maneh, eman-eman tanganmu sing alus iki.”
“Emoh,” omonge Wiji karo nampek tangane lurah.
Lagi enak-enak guyonan, ora ngerti lek ana wong lanang mlebu warung. Ndelok Wiji karo Pak Lurah, wong lanang iku langsung abang raine.
”Pak, tangi, Pak!”
Diman menggeh-menggeh. Raine kebak kringet ngunu uga awake. Wiji mlayu njupuk banyu putih.
“Makane lek kate turu ki adus sik, cek resik awake, enak lek turu,” omonge Wiji karo ngelungno gelas.
Banyu sak gelas mung diombe Diman sak sruputan. Wong lanang iku lungguh delok-delok nang kasur. Raine abang, ketok mangkel.
“Ngipi opo? Diburu budeng ta?”
“Pokoke sampek koen selingkuh, tak bacok.”
“Ketemu pirang perkara kate mbacok
“Adus ta saiki, cek seger iku uteke.”
“Hehehe, gak, adem.”
Referensi kepemimpinan orang Jawa terdapat dalam lakon wayang Wahyu Makutharama.
Pelatihan Kerja I. Ilustrasi Demonstrasi Hasil Rangkuman Latihan BAB
9. METODE PELATIHAN A. Pendahuluan B. Pelatihan Kepekaan C. Pelatihan Kepemimpinan D. Pelatihan Kerja E. Pelatihan Partisipatif F.
dhe, padune kan mung pengin ngomongke BOM di Jkt lho ndadak tekan toilet barang. Tapi malah iso kanggo kosa kataku dhe. Kiro-kiro pak SBY ijik kepengin nugaske njenengan ora yo men dho wedi pelaku bome? 😀
Mas,aku saiki kepingin dadi wong biasa bae,supaya iso kumpul karo bojo,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mińsk_Mazowiecki&oldid=1090608"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Weladalah jebul wis suwe banget anggonku ora nulis ning blog iki. Jan diarani keset ya aja kesinggung tha. Sakjane akeh sing bisa ditulis kawit lulusan parasiswa kepungkur, nganti lungan makasar lan saiki wis dumunung maneh ing
nagadina, nagasari, nagasasra (arane keris)
Upamane : nagasari, gula klapa , raja lele , idu geni, mata
iwak, nggeger sapi, tutup keyong, kembang bayang, untu walang, kembang gula, jenang
Umpamane :bubur lemu, randha mopol, randha royal, wong tuwa,
griya sakit, lawang ijo, udanriris, kalamunyeng,
randha teles, bimasekti, jakabelek, Tembung
ingkang kawula kurmati. Saderengipun, sumangga kita sesarengan muji syukur ing pangarsanipun Gusti Allah ingkang Akarya Jagad, awit sih nugraha ingkang kaparengaken dhumateng kita sedaya, saengga ing siang/dalu menika kita sedaya saged sesarengan makempal ing papan saha wekdal menika kanthi raharja…
“Gusti! Jam piro iki?”
Rini ngejak ketemuan jam 10 nang bonbin. Saiki wes jam 10 luweh rong puluh menit. Adus jelase gak nyandak wektune. Gak adus mesti dikabruk ngko karo pacare. Akhire Tomin njupuk banyu putih soko gelas, sisa saur mau bengi trus diusapno nang matane. Awake diendus-endus, diambu.
“Jancuk!” Tomin misuh-misuh dewe
iler. Matane nglirik jam nang tembok kamare, jam setengah 11. Selot bingung Tomin ndang-ndang nyandak botol nang duwur mejo trus disemprotno nang awake. Arek lanang iku langsung mlayu, nyetater sepeda motore trus budal nang bonbin.
onok opo, dek, kok ngajak ketemuan nang kene. Kangen jaman biyen ta? Pingin nostalgia? Hehehe.
Rini : *Meneng, jupuk ambegan dowo*
Tomin : Kok maleh serius, dek? Onok opo?
Rini sik meneng. Raine lurus nyawang bedes sing podo jumpalitan nang njero kandang. Gak kroso pikirane langsung mlayang nang moso setaun kepungkur. Nang ngarep kandang bedes iki biyen Tomin nembak de’e dan akhire diterimo padahal sak durunge wes ditolak bola-bali
ngko garai loro kabeh mending saiki bubar ae.
Tomin : Sik ta lah, dek, iki mau masalahe opo? Mosok goro-goro
sayang temenan nang awakmu. Ojo koyok ngene.
Rini meneng ae. Motone lurus nang ngarep, gak gelem nyawang Tomin sing ketok melas nang sandinge. Gak pingin suwi-suwi, Rini langsung ngadek,
Gak perlu ngerti sopo, sing jelas aku wes gak iso karo koen maneh.
Tomin : Omongo, ojo didelikno. Aku kudu ngerti lanangan koyook opo sing wani ngrebut
Kita sedaya sampun mangertosi menawi Nagari Indonesia punika sampun saged sejajar utawi sami kaliyan Nagari maju sanesipun. Kathah sampun penghargaan utawi predikat ingkang dipun sandhang kaliyan Indonesia wonten tingkat Internasional. Ananging punapa saged Indonesia moncer kados sakmenika menawi mboten wonten pahlawan bangsa wonten warsa 1945? Menawi kados menika kita kedah instropeksi diri saha kedah nggadhah pambegan menapa ingkang sampun kita aturaken
1. paring kinurmatan marang guru-guru , tiyang sepah, luwih-luwih pahlawan bangsa kita,
2. sami nglestarekaken budaya utawi nilai-nilai tradisi bangsa ingkang kinakar saking budaya daerah, nggih kados basa Jawi menika,
3. njagi kautuhaning persatuan saha kesatuan bangsa, lan sapanunggalanipun.
Menawi tiga menika minimal sampun ditindakaken kaliyan pemuda/pemudi Bangsa Indonesia, Insyaallah kamardikan bangsa ingkang mituhu saged dipun raosaken dening sedaya warga masyarakat Indonesia. Amargi sakmenika budaya globalisasi sampun kathah anjalarwonten
cekap ingkang saged kula aturaken. Kula ugi nyuwun
Lastri (bagian) 16 – Wong Edan Suroboyo
November 6, 2015November 6, 2015 | wongedansurabaya	“Mbah, onok Nutrisari lemon?”
“Lemon, jeruk kuning iku ta?”
Awan-awan Joko dikongkon bulike tuku Nutrisari dingge Andro. Arek lanang cilik iku kepanasen, njaluk es. Mbah Idah, tanggane sing nduwe warung klontong cilik, umure wis sewidak luwih. Matane wis ora patio ketok lek nyawang.
“Tontoken dhewe iku, onok gak.”
Joko sing mung soko njobo clingukan. Matane nyawang dagangane Mbah Idah sing pating grandul.
ngelungno duwit trus pamit mulih. Nang omah Andro wis ngrengik ae.
“Sik ta lah, ngenteni Mas. Sik ditukono kae lho, sabar,” omonge Marni nang anake.
“Yo mau gak gelem melu sisan cek cepet.”
wis mesam-mesem. Joko bablas mlebu kamare.
“Joko Mulyono, rene!”
Marni mbengok soko pawon nyeluk ponakane. Joko sing kaet ae neleh bokonge langsung mlayu nang mburi.
“Lemon,” saure Joko alon.
“Nutrisari lemon. Lha iki opo kok munthuk ngene.”
Marni sing mau ora nggatekno bungkus sing dikekno ponakane, nggoleki bungkus sing wis dibuwak nang tempat sampah.
“Gusti Pangeran, iki lak sabun cuci tho yo. Lha koen kate ngracun adekmu?”
“Jare sampeyan lek gak onok, sing penting rasa lemon. Entek iku mau Nutrisarine.”
“Ho oh, aku sing salah.”
Wis jegeg karo ponakane sing selot nemen konslete ning wis ora nduwe tenaga ngge mbengok.
Limang dino nang luar kota, Tarno akhire mulih.
“Mas, aku kate pindah kerjoan.”
Tarno ora nyauri. Wong lanang iku nguculi klambine siji-siji, kesumuken.
“Gajine luwih akeh. Nggone yo luwih apik.”
“Yo saksirmu, koen sing nglakoni.”
Rini ngadeg, nyedeki bojone sing aik ngadeg nang ngarepe lemari klambi.
Rini mesem. Wong wedok iku metu kamar. Anake sik nang omahe ibuke. Pirang-pirang dino iki anake ora tau digowo mulih, dijarno diopeni ibuke.
“Kok gak ketok Dinda?”
Kesel, sik durung pingin akeh omong, Tarno sing wis kalungan anduk iku budal adus.
“Pah, yok opo lek Joko kae digowo nang dokter? Mencleke selot nemen.
“Gak. Iki gak atek sembur-semburan. Didungani kae lho, Pah.
Sedogan (Turi) – Pulowatu – Pakem – Cangkringan – Prambanan (PP)
Magelang - Tempel – Turi – Pakem – Ngemplak – Prambanan –
PengirimMessagebhogeyMemberPosts : 18Join date : 20.06.09Age : 26Location : EdensorSubyek: bhogey has entered Sat 20 Jun 2009, 2:02 pm Assalamualaykum cah imut ngikut gabung yak mbuh, pokoke
Segung riyaya idul fitri 1429 h, Mohon maaf lahir dan batin pak Yos, menawi
jutawan ngalor ngidul gowo koran, tibakno gendeng anyaran ditabok setan
jebul boso jowo kui luwih komplit kanggo njentrehake kahanan miturut swarane tinimbang boso liyo :
Oct 11, 2008 11:05 am iki cocok kang... jinise yo gur ngontrak koyo akuw... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Pekan_Suci&oldid=840688"	Kategori: Cithakan navigasi KatulikKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.43, 24 Maret 2013.
Menungso kuwi kudhu sabar narimo Ojo deduweni pamrih opo-opoDuwenono ati kang lilo lan legowoTansah duweni roso syukur Marang Kang Moho Kuwoso… mulane masio
Banyuroto, Nanggulan, Kulon Progo - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Minuman Wedang Temulawak, Resep Wedang Temulawak Ala Chef Restoran, Resep Wedang Temulawak Enak Dan Lezat, Resep Wedang
Kejawen.murni) Gusti ingkang Akaryo Jagad, Nuwun Pangestu …
Saté Blora iku panganan arupa daging kang diiris cilik-cilik terus disunduki lan dibakar. Saté Blora mana ora pati béda karo saté saka tlatah liyané, ya iku digawé saka
Kaistiméwaan Saté Blora[besut | besut sumber]
Istiméwané saté Blora iku, luwih luwih "saté ayam" é, pancèn mirasa, sebab bahan bakuné saka daging pitik kampung sing isih enom, dadi iwaké ora alot, tur krasa arum lan rada legi. Séjéné iku, sing marakaké luwih mirasa amarga disajèkné nalika isih panas. Yèn wis rada adhem, cepet cepet dijupuk karo bakulé terus dipanasi manèh. Gunggung saté sing dipangan diweruhi kanthi ngétung sujènné sadurungé mbayar. Bumbuné sambel kacang biasa, ditambah kecap, diwènèhi jinten sithik. Paling cocog yèn segané diwènèhi duduh soto èncèr sing rupané kuning. Sawetara bakul saté Blora isih mbungkus dagangané nganggo godhong waru[1], utawa godhong jati, nanging saiki wis akèh kang diwadhahi piring
Pangggonan[besut | besut sumber]
Ing Blora[besut | besut sumber]
Yen ing Blora, biasa didhasarké ing Koplakan (Terminal), ing Dhepot Gajah lan sawetara panggonan liyané (Saté Pak Samiran), Blora.
Ing Jakarta[besut | besut sumber]
Uga ing panggonan liyane kayata ing Roxi, BSD lll.
Ing Surabaya[besut | besut sumber]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 29 Agustus 2016.
Bujang maneh yo mas, ora ngluyuro
175 m (574 ft 1.8 in)[2]
pemain bal-balan profesional sing asalé Inggris sing main kanggo Arsenal F.C.. Panjenengané bisa main minangka penyerang utawa gelandang sayap.
Jenengé narik wigatiné media internasional sawisé mlebu ing skuat Inggris ing putaran final Piala Donya FIFA 2006.[3]
Southampton[besut | besut sumber]
Arsenal F.C. ngadepi Portsmouth ing Havant, panjenengané nyetak gol ananging Arsenal F.C. tetep kalah 3-2. Walcott uga dadi cadangan nalika Arsenal F.C. ngadepi Real Madrid ing babak ka-2 leg kapisan Liga Champions.
Nalika tanggal 16 Maret 2007 utawa pas ulang tauné ka-18 panjenengané nandatangani kontrak profesional sing kapisan. Tanggal 19 Agustus 2006 panjenengané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Theo_Walcott&
rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 21 Oktober 2016.
bejone wong kang lali, luwih bejo wong kang eling lan waspodo.
anakmu opo guduk? Aku iki ancen anakmu karo pak’e temenan ta?”
“Maksudmu opo? Jelas guduk.”
Krungu jawabane emak’e Ndemin langsung ngadek, kaget. Motone langsung ombo plus mbrabak.
“Brarti ancen bener opo sing tak pikirno slama iki. Aku guduk anakmu karo pak’e. Alhamdulillah brarti sing diomongno Om Bambang bener,” omonge Ndemin lirih,
“Mak, saiki sampeyan jujur ae. Gak usah ngroso bersalah opo wedi. Bener gak lek aku iki ancen guduk anakmu asli? Bener gak lek aku iki mung anak pungut? Sopo sakjane wong tuoku mak?”
Emake Ndemin ndekekno kain sing lagi dijait. Motone nyawang nang Ndemin sing ketok kate nangis.
“Iyo, kon ancen guduk anakku karo pakmu,” saure emak.
Gak percoyo opo sing dirungokno, Ndemin langsung nyeblok, sujud syukur. Luhe netes soko pipine. Sikile emake diambungi. Arek lanang sing sik kaet mlebu STM iku ketok seneng.
“Kon guduk anakku. Aku gak duwe anak koyok kon. Kon iku asline netes soko boto.”
“Heh?” Ndemin mlongo.
“Kon ngerti boto nang sebelahe omahe Mbahmu?”
“Hooh,” saure Ndemin karo manthuk-
Mangkel karo jawabane emake, Ndemin nangis maneh. Lek mau nangis mergo seneng, saiki nangis mergo mangkel. Om Bambang, tonggone anyar, sing sik rong sasi manggon nang kampunge garai Ndemin duwe pikiran lek de’e guduk anake emak karo bapake. Jare Om Bambang, Ndemin gak cocok dadi anak emak karo bapake. Rupone
koyok wong tuwone. Gak mung iku Om Bambang sing jare kerjo dadi dosen iku seneng nukok-
lanang umur patang puluh taun iku ketok kesel. Raine njrungut, kepanasen.
“Opo-opoan iki, yah mene kok tangis-tangisan? Lagian wes joko nangis koyok arek TK, ngisin-ngisini ae.”
“Mbuh iku anakmu, onok-onok ae polahe saiki.”
“Lha mosok jare emak aku metu soko boto,” saure Ndemin karo sik nangis.
“Yo goro-goro kon dewe. Lha mosok lho pak, jare awake dewe iki guduk wong tuone. Opo gak kurang ajar ngunu iku?”
“Heh? Jare sopo aku karo makmu guduk wong tuwomu?”
Ndemin meneng. Luhe diusapi karo tangane. Arek lanang iku ngadek trus mlaku nang kursi. Bapake melu-melu lungguh nang sandinge.
“Saiki delok ae, pak, kenyataane. Rambute sampeyan karo emak
ketok lurus,” saure pak’e.
“Kulitku, hayo? Sampeyan karo emak ireng, kok iso aku resik, kuning ngene?” takoke Ndemin, durung trimo.
“Aku ki asline yo putih, saking ae mben dino macul, kepanasen makane maleh gosong ngene ki. Kon ojok kurang ajar.”
“Oke, iku mau fisik. Saiki sifate awake dewe. Gak onok sifate bapak karo emak sing nurun nang aku blas. Endi jal sing podo?”
Emake Ndemin ambegan jeru. Rasane kudu dicetot pupune anake lanang iku lek gak eling arek iku wes gede. Gemes.
“Ki sakjane maksude opo?” takone pak’e.
“Tak kandani sampeyan pak, anakmu sing bagus dewe, ganteng dewe lek dijejerno karo boto iki rumongso gak pantes dadi anake awake dewe. De’e iku ngroso lek Bambang iku bapake, guduk sampeyan,” saure emak.
“Opo? Lha kapan kon selingkuh karo Bambang?”
“Lah kok malah aku sing digowo-gowo. Maksude anakmu iku, de’e ki ngroso awake dewe mung wong tuwo angkat, guduk wong tuwone sing asli. Wong tuwone yo Bambang iku, tonggomu sing kerjoane gak jelas tapi senengane macak
kono, gak usah muleh sisan.”
Ndelok bapak karo emake nesu, Ndemin nangis maneh. Arek sing tas sunat winginane ae iku gak eling lek wes joko, nangis gulung-gulung koyok arek cilik. Emak karo bapake meneng ae. Batine duwe anak sitok ae kok polahe ngrepoti. Ndemin nangis gak mergo mangkel wong tuwone nesu tapi mergo kecewa
Emak karo bapak kaget ndelok Parti, tonggone sing sik pernah bibine moro-moro mlebu nang omah karo bengak-bengok. Rok’e dicincingno. Wong wedok iku nangis gidro-gidro karo ngrangkul emak. Rumongso kalah banter lek nangis, Ndemin, mbanterno maneh tangisi.
“Hayah, selot banter. Meneng!” bengoke pak’e.
“Onok opo, Ti? Lapo anakmu?” takone emak.
“Paimo didomino…Paimo, anakku Yu. Ancen kurang ajar Bambang iku!”
“Didomino? Dijak maen kertu maksudmu?” takone pak’e.
“Iku lho, Kang, sing dingunukno karo wong lanang iku lho.
ajar nang ponakanku. Trus bapake nang ndi saiki?”
“Bambang sing jare dosen iku lho. Bapake nang kantor polisi. Ki Paimo yo digowo sisan. Oalah Kang, kok elek nemen nasibe anakku.”
Krungu jeneng Bambang digowo-gowo Ndemin langsung meneng. Arek lanang iku gak gulung-gulung maneh. Parti, bibine, emake Paimo sepupu lan konco sekolahe sik nangis nang rangkulane emake. Selama iki ancen Bambang, wong lanang sing dipikire sayang, dianggep koyok papahe dewe ternyata duwe niat elek. Sakwise ngeneng-ngeneng adike, pak’e langsung budal nang kantor polisi. Parti dijak muleh soale onok anake cilik sing ditinggal nang omah.
“Kono, saiki meluo papah Bambangmu kono. Arek kok bukane syukur sik duwe bapak emak malah katene kurang ajar. Saiki lek wani
mak. Aku anakmu. Aku wes yakin saiki,” saure Ndemin lirih.
“Jare sopo? Kok pede kon?”
“Lha iku lek nyocot sampeyan lak podo koyok aku. Opo maneh lek mecucu.”
Masio emake ketok mangkel Ndemin gak wedi, dirangkuli trus diambungi wong wedok iku.
“Aku sayang mak’e karo pak’e.”
wah kang giadi koyo'e ge kasmaran kie... Iyo giadi ki gek entuk sopo mboh ra reti, liwat ngendi yo deweke kuwi mau?? dedik
pm Yo kono sing ish podo nduwe cinta, neng ojo lali karo simbok kudu nduwe
meneh aku.....Mosok aku gur dadi kambing hitam ki...........Wis koyo opo wae....gur tak tompo.... ;) ;) ;) ;)apik kuwi mas...sing sabar lan narimo...ok....yo nggono lah nasibe
meneh aku.....Mosok aku gur dadi kambing hitam ki...........Wis koyo opo wae....gur tak tompo.... ;) ;) ;) ;)apik kuwi mas...sing sabar lan narimo...ok....yo nggono lah nasibe sesepuh...hhheYoh ra po2........ dewalangitOfficerLo
sampeyan akeh yo ?” jare Bunali
Bunda Lia Eyang Ibu…. sugeng enjang Ibu nuwun injih sumonggo Ibu… ngestok aken dawuh… pamuji Rahayu Wilujeng kagem Ibu
sanget nuwun rawuhipun… mugi tansah basuki rahayu wilujeng Ibu… salam hormat santun kawulo….
Sekar Langit amiin.. yaa Rabb.. amiin.. Sugeng suminaring bagaskara, nggih, Bunda Lia..ugi dalah sedaya kadhang
bayu Aji sugeng enjang bunda………amin Allohumma amin matur suwun pandonganipun, mugi bunda ugu tansah rahayu mboten wonten alangan
kerjoane. Mbuk kenek opo, Lastri sing biasane males sore iki manut ae. Nang ndalan wong wedok iku akeh menenge. Mung omong lek ditakoni.
Masio ora akeh omong, ning Tarno seneng Lastri wis gelem nompo dheweke. Sampek tekan omah, wong lanang iku sik mesem dhewe, eling-eling sesorean nang omahe Lastri.
“Wis ditukokno henpon tapi ojo dingge dolenan ae, opo maneh lek kao adekmu. Disimpen sing temenan.”
wis dikandani bulike, Joko sing kesenengen nduwe henpon anyar nang ndi-ndi saiki ora iso adoh soko henpone. Ora mung iku thok, arek lanang iku saiki lek bengi online ae.
bunda…menawi wekdalipun saged dipun bagi..sumonggo dipun lajengaken
ingkang kados pundi…menawi kerso mbok sageto diwedar. kersanipun kulo kalihan sedulur2 saget ngangsu kawruh…rahayu~_/\_
Alit Songgo Buwono minta Undangan…. matur nuwun kakang dongo panjenengan tansah kulo suwun… Rahayu3x.
nanging wong Indonesia isih ora gelem sadhar yen mbuang sampah iku kudu ana panggonane. Pokoke waton wuuur…buang. Padahal, Indonesia iku termasuk negara kang
muntah). Aku wis tau ketiban plastik kaya ngono kuwi lan wutah ana ing kaca ngarep, nutupi pandangan sopir. Lak yo mbebayani to?
Yake pancen kabeh peraturan ki kudu ana ancamane kaya ing gambar dhuwur kuwi. Saka mbuang sampah, peraturan lalu-lintas, lan saliya-liyane. Hahaha. Salah sithik gebuk! Buktine ana kampungku tulisan
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: BONGKEL
tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen perang-perang, Mataram dados 3 wewengkon, dene
dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem.
Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng
dinten terakhir anggenipun siam lan benjang sampun dinten riyaya. Ing dusun
Suka Cita dipunwontenaken takbiran. Jam 8 ndalu lare-lare sampun sami kempal,
boten ketinggalan Tari lan Adel. Bocah kalih punika sampun kekancan saking
alit. Lajeng lare-lare wau dipun angkut mawi kendharaan umum(kol).
takbir, “Allahu Akbar, Allahu Akbar, Allahu Akbar . . .” Ing margi-margi ingkah
dipun lewati, inggih kathah tiyang-tiyang ingkang sami takbir. Ingkang andadosaken
margi-margi punika macet. Sesarengan punika, dumadakan kendharaan kang dipun tumpakki
Tari lan Adel mogok. “Wadoh, napa iki kok malah mogok ki?” pak sopir bingung
amargi dumadakan kendharaane mogok. Lajeng pak sopir mandhap saking kendharaan
lan nuweni, jebulane ban kendharaan ingkang wingking bocor.“Wadhuh mas, ban sek
buri bocor,” ujare pak sopir. “Bocah-bocah arep dipiyèkke?” pitakone mas Hendar
ingkang dados panitia takbiran. ”Ngoten mawon kula beto serep ban. Mangkeh lare-lare
ken mlampah rumiyin, menawi sampun nggantos ban kendharaan mangkeh kula
nyusul,” wangsulane pak sopir. “O.. nggeh pak,” wangsulane mas Hendar.
mas Hendar aken lare-lare ken mandhap saking kendharaan lan le takbir mlampah,
“Mlaku jejer loro-loro ya,” akene mas Hendar. Lajeng lare-lare sami mlampah
jejer kalih-kalih. Boten dangu anggenipun mlampah, dumadakan Iin dhawah amargi
kejeglong lan jenthik sukunipun medal rahipun. Iin mung pringas-pringis amargi sukunipun
sakit, “Hahaha... Sokor nek mlaku ki ngingetke,” ujare Tia sinambi ngguyu
nyekakak kaliyan rencang-rencangipun. Tia punika putranipun pak
Iin. “Ra penting ngrewangi cah ra duwe koyo ngono. Nggak level, hello,” kandhane Tia lan lajeng kesah nilarke Iin. Lajeng
Iin direncangi Vivi lan Lia ngobati sukunipun kang medal rahipun.
“Alhamdulillah, kendharaane wis teko. Ayo tak rewangi munggah kendharaan,”
ujare Lia kalih Iin. Sak sampunipun Iin minggah kendharaan lajeng disusul rencang-rencangipun.
sampun kluruk mratandhani sampun wayah enjing, tiyang-tiyang ing dusun Suka
Cita sampun sami wungu lan siap-siap nindakaken shalat Idul Fitri. Boten
katinggalan keluarganipun Iin, sampun ket enjing wau wungu lan resik-resik
griya. Lajeng jam 06.30 WIB, Iin sak keluarga tindak mesjid nindakaken
sampunipun shalat Id, keluarganipun Iin lanjeng sungkeman. “Pak, sedaya
kalepatan kula nyuwun pangapunten,” ature Iin. Lajeng dilajengaken sungkem ten
gene ibunipun. Sak sampunipun sungkeman kalih tiyang sepuhipun, lajeng Iin
sakaluarga tindak mushola sak celak griyanipun. “ Bu, kula le thenguk ten
cedhak kanca-kanca nggeh?” pamite Iin. “Yoh, ora gojekan wae ningo,” pesen
ibunipun. Lajeng Iin lenggah sesarengan rencang-rencangipun. Boten dangu
inggih punika pengajian, pengajian punika isinipun Halal Bi Halal. “...kita sedaya kedah
supados boten wonten dendam ing gesang kita...” ngendikanipun pak ustadz. Lajeng
Tia kemutan anggenipun wau dalu malah nyokorke Iin dhawah boten nulungi. Ing acara
pungkasan anggenipun salaman kalih Iin, tia nyuwun ngapunten kalih Iin, “In,
karo Lia sek mapan ing cedhake Iin. “Nggeh, sami-sami,”
wangsulane Lia. Lajeng sak sampunipun syawalan tiyang-tiyang sami kondur lan
December 17, 2012 | wongedansurabaya	“Min, sinau kono. Gak onok PR ta koen iku?”
Wiji sing kaet adus mbengoki anake sing lagek glundang-glundung nang ngarep tipi. Awan mau mulih sekolah arek lanang iku mangan trus turu. Tangi-tangi ora ndang adus malah nonton
Bah koen adus opo gak, cakoti nyamuk yo rasakno dewe, penting sinau. Rupa koyok budeng kon adus
sing lagek teko meneng ae. Wong lanang iku bablas nang pawon nggoleki wedange sing biasane wis dicepakno karo bojone.
“Deloken iku pak, anakmu, koen sinau angel. Iyo lek pinter ngunu, wong gobloke gak ketulungan ngunu,” Wiji sing ngerti bojone wis mulih langsung wadul.
“Sinau koyok opo ae yo pinterku mung sakmene mak, gak iso dipekso. Arek iku pinter gak diturun soko mak’e. Masio ta sinau ben dino sampek dibelani gak turu,” saure Tomin.
“Iku lak alasanmu. Ancen dasare kebluk ae, males.”
“Yo gak. Sampeyan gak ngerti ta, iku lho jare wong-wong pinter. Uteke arek iku soko mak’e, niru mak’e. Dadi lek aku gak pinter ngunu yo guduk salahku, salahe pak’e iku.”
“Lapo aku digowo-gowo?” takone Diman.
Diman sing mari lek nyruput kopine mlebu nang ruang tengah.
“Ancen arek kurang ajar kok arek iki,” omele Wiji.
“Yo wes lek gak percoyo. Makane ta lek nonton tipi ojo mung sinetron ae, sing berita-berita ngunu yo ditontok cek ngerti.”
“Nontok berita malah mumet pindo, mending goblok timbang mumet,” saure Wiji.
Ora pingin anake goblok, Wiji sing ora suwi ngrasakno sekolah iku saiki sregep masak panganan enak. Pikire anake iku iso pinter lek panganane apik, dijogo. Kaya isuk iki, sing biasa sarapan mung lawuh krupuk opo tempe, Wiji wis nyiapno iwak pitik.
“Enak?” takone Wiji nang anake.
“Ho oh. Ngko bengi tumbasno sate yo mak?”
“Lha iki ngko iwak pitike lak iso digoreng maneh,” saure Wiji.
“Lho, iki ngko ngge lawuh awan ae lak yo wes entek. Yo mak?”
Lek wis ngunu Diman sing kudu sabar. Dudu ora seneng ning kudu luwih sregep maneh lek kerjo. Sakjane yo seneng ndelok anak bojone iso mangan enak, opo maneh rukun ngunu ning yo kudu kuat dingrengiki bojone sing njaluk tambahan duit blonjo.
“Lha iyo lho Ti, Tomin sing sawangane gak tau sinau iku kok tibake yo pinter,” omonge Wiji nang tanggane pas lagi dolan.
“Pinter yok opo, yu?”
“Lha wingi iku ujian oleh wolu. Biasane lak limo, enem, kadang malah papat. Sampek jegeg aku.”
“Ho oh, tibake kok yo nurun aku. Tak pikir biyen lek nurun pak’e. Arek iku lak pinter gak’e nurun mak’e. Ancen kudu luwih sabar aku, tak
“Wes mateng ta? Aku kate nyambel trasi malah lali gak tuku trasi mau, njaluk sitik ae
“Iki trasine, mung sakmene onoke.”
“Cukup, mung tak gawe sambel ae kok. Suwun.”
Wiji sing mari dikandani sik mikir. Diitung-itung nilaine Tomin.
bener kabeh prakteke lak dadi seket wolu…” omonge Wiji lirih, karo mikir.
“Ho oh. Iku lek bener kabeh lho. Praktek lak luwih angel,” omonge mak’e Edi.
“Lha lak sik goblok arek
ngitung-ngitung nilaine anake melu gedhek-gedhek trus pamit mulih, kate nerusno lek masak.
“Lha sampeyan biyen opo gak sekolah, yu?”
“Yo sekolah tapi gak suwi. Njaluk diajar ancen arek iku, wani-wanine mbujuki mak’e. Padahal ben dino njaluk opo ae tak tukokno. Njaluk lawuh iki tak gawekno,” omele Wiji gemes.
“Pinter gak sing penting areke sehat, yu.Wong yo pinter ngunu
ae lek ngko njaluk-njaluk maneh. Wes, aku mulih,” omonge Wiji pamit.
Sing dirasani nang sekolah lagek ngukuri gundule. Ujian praktek nilaine wis dibagekno. Tomin sing wingi ujian tulis mung oleh wolu ketambahan telung puluh limo nilai prakteke. Ngunu ae wis dibelani
iso mbujuk lek bener kabeh sepuluh. Lha saiki kok ndilalah oleh telung puluh
sing diceluk meneng ae ora gelem nyauri opo maneh metu saka kamar.
“Min, budeg ta koen iki?”
Kaet mau areke ngenteni nang ngarep.”
“Sopo?” takone Tomin karo nyawang mak’e.
“Mbuh, arek wedok. Ketoke pacarmu kae,
kono, sakno ngenteni kaet mau.”
Wiji metu saka kamare anake. Wong wedok iku wis krasa ngantuk. Sindi sing meh
“Ngomong dhewe, wong wis gedhe,” saure bapake.
“Wong turu kon ngomong dhewe, yok opo sampeyan iki? Ndang tho pak, pisan iki ae lho.”
Tomin macak rai melas. Arek lanang iku ora pingin ketemu Sindi, kancane sing yo tanggane.
“Masalah ki ojo dihindari, opo maneh atek mbujuk. Gak ndang mari malah selot nemen.”
“Ceramahe ngko ae, sakiki omongono areke sik. Sakno ngko dicokoti nyamuk nang ngarep.”
“Lha iku sik perhatian, brarti sik sayang,” omonge pak’e maneh.
“Wes ta lah pak. Ndang, omongono.”
Akhire Diman ngadeg. Wong lanang iku asline ora setuju ning sakno Sindi sisan lek ngenteni suwi-suwi. Opo maneh dheweke ngerti anake iku lek wis nduwe karep angel omongane. Sindi sing lungguh karo kukur-kukur ngadeg pas Diman metu. Arek wedok iku mikir lek Tomin sing metu. Mari diomongi lek Tomin wis turu ora iso digugah Sindi langsung pamit.
“Mbok kapakno iku arek wedok, Min?” takone Wiji sing tibake during turu.
“Gak tak kapak-kapakno,” saure Tomin.
“Saiki gak ditemoni gak popo tapi sesuk-sesuk lek atine wis penak ndang dijak omong. Ojo ditokno kaya ngunu, sakno areke,” omonge Diman.
“Wingi ae lek nguber-uber eram, saiki kok kaya ngunu.”
Wiji metu trus nyanding bojone sing gletakan nang ngarep tipi.
“Sopo sing nguber-uber? Aku lho biasa. Lagian guduk
mecucu. Wingi-wingi arek lanang iku ancen ngesiri Sindi. Ben dina disms, kadang diparani nang omahe. Ora sengaja
arek gaul saiki Tomin lagi usaha move on.
“Sindi ki masa lalu,” omonge.
“Ciee…omongane anakmu pak. Kaya arek waras ae.”
“Areke lho seneng arek liya, lha lapo sik nggoleki aku.”
“Yo sopo ngerti kate takok PR, nyelang buku,” omonge Diman.
“PR opo? Wong sekolahe ae bedo.”
“Yo mbuh. Sopo ngerti kon marahi ngaji be’e, opo nyelang pulpen,” tambahe bapake.
“Yo gak mungkin. Wis pokoke ojo nggowo-nggowo jenenge Sindi maneh. Aku wis move on!”
menghindar ngunu iku jenenge sik ono rasa. Wong yo kanca, tangga sisan, yo biasa ae. Pijeti mak,” omonge Diman.
“Pak’e ki gak ngerti atiku. Lek sik ketemu, omong-omongan trus yok opo lek nglalekno?”
“Ealah, padakno aku gak tau enom ae. Ngerti Min anake Wiji, anakku barang sih. Lali ki gak iso dipekso, malah lara lek kaya ngunu iku. Santi ae, yo mak? Makmu ki lho pinter lek ngunu-ngunu iku. Nangis cukup sewengi ae, sesuk wis ngguya-ngguyu, masio ta
gak onok nangis-nangis, malese! Munafik ngunu iku, pak. Mbujuki perasaane dhewe,” tambahe Tomin.
Tomin sik ora trima. Sindi ancen durung ngewei lampu ijo nang dheweke masio kabeh wong ngerti lek Tomin ngesiri dheweke. Ning mbuh arek wedok, disenengi sok jual mahal bareng ditinggal malah nggoleki.
“Gak mbujuk wong koen yo gak ngomong lek awakmu gak popo. Tapikan menjaga silaturahmi, wong Sindi iku kancamu kaet cilik yoan. Gurung mesti opo sing mbok pikirno saiki bener, wong koen yo gak ngomong kan? Mbok pendem dhewe kan?”
“Gak iso, pak, pokoke aku wis gak ngesiri
dipikir dhewe, cek dirasakno dhewe. Pokok gak moro-moro gantung diri ae utowo njegur kali. Saiki ngramut wong mati kan larang,” omonge Wiji.
“Kalian nggak ngerti perasaanku, nggak bakal ngerti,” omonge Tomin.
“Ho oh, wong koen metu saka boto kok ancene,” omonge pak’e lirih.
“Aku boto la’an?” takone Wiji karo epok-epok nesu.
Isuk Tomin wis ganteng. Arek lanang iku tekad nglalekno Sindi. Lek biasane dibengoki mak’e, isuk iki dheweke wis siap sekolah kaet isuk.
“Mak, budal,” pamite.
ngarep embong, kate nyegat angkot. Arek lanang iku nyangkruk nang pinggir embong karo guyon karo
“Ngko mulih sekolah tak njupuk ya,” omonge Sindi karo setengah mbengok mergo sepeda motor sing diboncengi langsung mbalap.
Ora dikomando, arek-arek sing mau mung meneng ae langsung
Kaca mawa pranala nggayut "Wikipedia:Daftar Artikel Dhasar" - Wikipedia
Kaca mawa pranala nggayut "Wikipedia:Daftar Artikel Dhasar"
Kaca-kaca ing ngisor iki nggayut nyang Wikipedia:Daftar Artikel Dhasar:
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Kethèk ‎ (← pranala | besut)
Islam ‎ (← pranala | besut)
Linus Torvalds ‎ (← pranala | besut)
Buda ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Daftar Artikel Wajib (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Artikel Dhasar ‎ (← pranala | besut)
Marco Polo ‎ (← pranala | besut)
Albert Einstein ‎ (← pranala | besut)
Leif Ericsson ‎ (← pranala | besut)
Kategori:Artikel Dhasar ‎ (← pranala | besut)
Kepler ‎ (← pranala | besut)
John Maynard Keynes ‎ (← pranala | besut)
Li Po ‎ (← pranala | besut)
Lao Tzu ‎ (← pranala | besut)
Martin Luther ‎ (← pranala | besut)
Homeros ‎ (← pranala | besut)
Martin Luther King, Jr. ‎ (← pranala | besut)
Immanuel Kant ‎ (← pranala | besut)
Carolus Linnaeus ‎ (← pranala | besut)
Malnutrisi ‎ (← pranala | besut)
Kong Hu Cu ‎ (← pranala | besut)
Uni Éropah ‎ (← pranala | besut)
Dhialèk ‎ (← pranala | besut)
Enrico Fermi ‎ (← pranala | besut)
Sigmund Freud ‎ (← pranala | besut)
Galileo Galilei ‎ (← pranala | besut)
Richard Feynman ‎ (← pranala | besut)
Henry Ford ‎ (← pranala | besut)
Tèh ‎ (← pranala | besut)
Pi ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Wikipedia:Daftar_Artikel_Dhasar"	Menu navigasi
December 26, 2012 | wongedansurabaya	Bengi jam sanga nang omahe Wiji wis sepi. Tomin sing kapanane mari sunat maneh mergo manuke kecepit slerekan wis mulai mlebu sekolah dadi rada sore mau wis turu. Nang kamar, Wiji sing durung iso turu ngajak omong bojone sing wis
“Lah?” saure Diman karo melek.
“Loh, lha iyo kan? Sampeyan iku lak koen dikandani mesti angel. Meneng ae, sawangane ho ah ho oh tapi mesti lali.”
“Lali, gak gak gelem,” omonge Diman.
Wiji nepakno awake. Sing mau mlumah saiki miring, ngedep bojone.
“Eling gak pas Tomin mlebu SD?”
“Sing ndi?” takone Diman.
“Halah, kae sing garai geger kancane sak kelas karo gurune. Sing areke ngembol mergo lara wetenge. Lara weteng kok gak ngomong nang gurune, malah meneng ae ditokno nang clonone. Ngunu iku lak kaya sampeyan, turunanmu.”
“Sing elek-elek kok mesti dikekno aku. Lha iku
Meneng sithik lambene gatel. Eruh wong nganggur sithik mesti njarak, gak trimo.”
“Halah. Sampeyan ki lek gak dikonokno yo gak mlaku-mlaku pak, kudu diomeli ancene.”
Bedo karo pasangan sing biasane saking kesele ngurus omah, urip, nganti ora sempat omong-omongan, Diman karo bojone masio lek awan kerepe kaya wong ora rukun ning lek bengi kerep ngobrol. Opo ae diobrolno. Kadang kerjoan, kadang tanggane, ora jarang ngomongno anak siji-sijine, Tomin.
“Kiro-kiro anakmu sesuk iso munggah gak pak? Aku kok wedi lek arek iku gak munggah. Lha nilaine elek-elek. Kon sinau mesti akeh alasane. Padahal njaluk opo-opo yo wis dituruti.”
“Oalah mak…mak, dadi wong mbok yo ojo ngunu-ngunu nemen.
iku wis berkah, kudu disyukuri. Sekolah ben dina yo budal, sregep. Masalah nyandak gak nang sekolahan yo pasrahno nang anakmu, percoyo. Wong lek tak pikir anakmu iku lucu kok…”
“Lucu jare, lucu garai wong pingin ngrawus raine.”
sakno koen ditinggal rabi karo Ponijan. Bayanganku biyen lek aku rabi karo wong wedok ayu, meneng, manut gurung mesti lek saiki aku sik iso ambekan. Iso-iso aku wis mujur ngalor…”
“Maksude opo?” takone Wiji ora ngerti.
“Lha bayangno, lek bojoku ayu paling ben dina aku ngenes. Ben budal kerjo gak tego ninggal, wedi lek dijaraki tangga, wedi lek digowo mlayu wong liya. Trus lek bojoku wong meneng-meneng lak sepi omah.
sing emoh. Aku lho pas iku yo digodani arek lanang-lanang,” omonge Wiji ora trimo.
“Ho oh, mesti arek-arek iku ngumun kok ono wong wedok kaya awakmu. Lucu mesti batine, apik lek didadekno bandul kalung hehehe…”
“Gak usah sombong. Aku gelem karo sampeyan ki yo sampeyan sing untung,” omonge Wiji karo prengat-prengut.
“Ho oh, podo bejane. Yo ngunu iku sing jenenge jodoh mak.”
“Yo gak sukur jodoh, yo kudu diusahakno.”
“Iyo. Wes turu, ngantuk aku.”
Akhire wong lanang wedok iku merem. Diman langsung ilang, bablas turu. Wiji sing durung iso turu sing mrengut ae.
“Sok ganteng. Wong lek aku gak gelem paling yo gak ono sing gelem ae lho,” omele karo ngrangkul bojone trus merem turu.
Isuk-isuk Diman wis tangi. Wong lanang iku ngrijiki perkakas kerjone. Bojone, Wiji, wis umek nang pawon. Anake yo wis tangi, mari dibengoki karo bojone. Diman nyawang anake sing lagek metu saka jeding. Rupane sik ketok ngantuk. Lambene mecucu, ora trimo lek kudu budal sekolah, sik pingin turu.
Wiji wis bolak-balik mbengoki anake. Kon ngene, kon ngunu, ngelingno opo sing kudu digowo anake. Kadang wong wedok iku lali lek anake wis gedhe, ora wayahe maneh dibengoki kaya arek SD. Mari ganti seragam, Tomin lungguh nang mejo makan. Arek lanang iku nyiduk sego trus langsung ngenakno mangan. Wiji
Wiji nyawang anake sing ketok enak lek mangan.
“Lek wes ngedep panganan lak kaya wong lali dunyo. Lambene yo iso mencar-mencor ngunu.”
“Yo iyo, wong gawene wong loro kok,” omonge Wiji karo nerusno lek masak.
“Min…Min, lek wedok ngunu lak gak bedo koen karo emakmu, kaya arek kembar,” omonge
Halah lagi tekan final AFF Suzuki Cup ae wis kemaki. Timku ki lho wis tekan Piala Dunia.
rapopo, seko sing ecek-ecek dhisik ngko lagek ngarep sing luwih dhuwur I
manfaat daun sirih buat daerah kewanitaan Kanker saiki dikenali minangka salah siji saka penyakit agawe ing saindhenging donya. Nyatane, kaloro anjog sabab pati sawise penyakit jantung iku penyakit saka guluné kanker.Ing Indonesia, guluné kanker kacarita dadi 20-24 kasus anyar saben dina . Kanker guluné utawa guluné kanker tumor mbebayakake sing mundak akeh ing gulu ( guluné ).Kanker pangarep-arep urip kadeteksi lan dianggep ing tataran siji 70-75 persen, ing tataran loro iku 60 persen, ing tataran telu urip 25 persen , lan ing tataran papat patients samesthine kanggo urip malah harder .Kanker perawatan dipérang dadi telung cara sing radiasi therapy,
pertahanan pati.Various sisih efek kanker perawatan temonan cara kanggo kasurung perawatan kanthi dhuwur èfèktifitas lan tithik efek sisih . Salah sawijining efforts kanggo berkembang Jampi obat saka tanduran sing ngemot senyawa anti- kanker.Uga, siji tetanduran sing nduweni potensial
klebu ing kreatifitas Program Student ( PKM ) iku 30 persen etanol mbeber saka abang karo suruh godhong lan ngasilaken gunggung flavonoid tingkat luwih saka extract banyu saka abang suruh godhong . Iki amarga etanol bisa kanggo narik kawigaten luwih bioactivity senyawa sing abang suruh godhong .Nanging , nomer mbadek bobot molekul minangka flavonoid ing mbeber liyane banyu saka alkohol extract 30 persen. Antikanker kegiatan wis inhibisi paling ditemokaké ing 30 persen etanol extract."We nganakke sing mbeber sing paling apik sing bisa nyandhet kanker sel wutah 30 persen etanol extract saka abang suruh godhong . Nanging isih perlu kanggo bakal rampung ing
Ipun sampun lali, i ratu sampunang lali).
sampun ‘sudah’ (Titiang sampun uning, Ida Gusti Patih taler sampun uning).
dateng gedhong pangayomanojo obah... ojo polah...Yen ora ingsun kang ngobahakeSyarat
Wong Tolaki, Wong Buton, Wong Muna lan liyané
Propinsi Sulawesi Kidul-wétan (basa Indonésia: Propinsi Sulawesi Tenggara), iku katata jroning 10 kabupatèn lan 2 kutha. Kutha krajanné ya iku Kutha Kendhari. Propinsi Sulawesi Kidul-wétan dumunung ing di Jazirah Kidul-wétan Pulo Sulawesi, sacara geografis dumunung ing pérangan kidul garis khatulistiwa ing antara 02°45' - 06°15' Lintang Kidul lan 120°45' - 124°30' Bujur Wétan sarta nduwèni wewengkon dharatan sing jembaré 38.140 km² (3.814.000 ha) lan tlatah banyu (segara) sing jembaré 110.000 km² (11.000.000 ha). Sulawesi Kidul-wétan wiwitané arupa salah siji kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul Kidul-wétan kanthi Kutha Bau-Bau minangka kutha krajan kabupatèn. Sulawesi Kidul-wétan ditetepaké dadi Laladan Otonom miturut Perpu No. 2 taun 1964 Juncto UU No. 13 Tahun 1964. Wiwitané nung dumadi saka 4 (papat) kabupatèn, ya iku: Kabupatèn Kendari, Kabupatèn Kolaka, Kabupatèn Muna lan Kabupatèn Buton kanthi Bau-bau minangka kutha krajan propinsi. Nanging, sabanjuré Kendari dadi kutha krajan Propinsi iki. Sawisé pamekaran, Sulawesi Kidul-wétan nduwèni 10 kabupatèn lan 2 kutha.
Sulawesi Kidul-wétan watara 1.349.619 jiwa. Banjur ing taun 2000 ningkat dadi 1.776.292 jiwa lan miturut asil Survei Sosial Ekonomi Nasional Badan Pusat Statistik taun 2005 gunggungé ana 1.959.414 jiwa.
Laju tuwuhing padunung Sulawesi Kidul-wétan jroning taun 1990-2000 ya iku 2,79% per taun lan taun 2004-2005 dadi 0,02%.[butuh rujukan] Laju tuwuhing padunung miturut kabupatèn sajroning kurun wektu 2004-2005 mung kutha Kendhari lan Kabupatèn Muna sing nuduhaké tuwuhé positif, ya iku 0,03 % lan 0,02 % per taun, déna kabupatèn liyané negatif.
Sulawesi Kidul-wétanPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.32, 4 April 2017.
17 April jam 12:42 · Tidak Suka · 3 orang
Pangeran Joyo Kusumo Duh… Gusti kang ngakaryo jagad… Damar jati damare jagad… Kulo putro wayah hyang dewo katon… Dangune wonten pepeteng kulo nyuwon pepadang damar jagad… Joyo joyo wijayanti kales ing sambi kolo
Sugeng ndalu ugi Pak Mukthar, Alhamdulilah kwontenan kulo tansah sae2 kemawon Pak Mukthar.. Mugi2 mekaten ugi kwontenanipun Pak Mukthar skluarga.
Senin pukul 19:13 · Tidak Suka · 4 orang
Ki Naga Wiru Iya Neng Do’a Akang
wis tak pupus…. pingin tekan kodrate wanito… ngnti tekan paripurno…. ragaku mung isane tuhu …. lan
lan kuwi sing wis dadi takdirku… kudhu tak tompo awit kuwi kang wis dadi kodratku lan yo kuwi anugrah kang arep dak tompo soko Gusti…. piye hayo…???
momong…..? arep ngusir poro poro wong kang ora jowo karo sejarah luhur manungso jowo kang
DENE ORA NEMU NALAR. DIAJENG AYU OJOK DIPENGGALIH PANGANDIKANNE NAGA WIRU DUDHU TRAP SILO YO DIAJENG, WUS OARA ONOK NALENDRO KANG KUAT NOMPO KEJOBO LAKU UGO NALAR PENGGALIH NIRO PODHO. WUS ORA PARENG MELANG MELENG.
Kandi DIAJENG EMUT YO ORA WATON AKON-AKON, AWIT WONG KANG NGAKU ORA PENER, WONG KANG KASINUNGAN ANUGRAHING GUSTI KUWI ORA BAKAL NGENDIKO, AWIT KABEH NGEMO ROSO UGO NGANGGO MANUNGGALING ROSO, UGO MANUNGGALING
emangku Projo Jatmiko lulus ngluhuri mring uluroning leluhur, narendro ingkang kinaot. Weninging tyas paro wadu arane ujung dariji, winengku narendro pinilehe leluhur, yayah winong ing Hyang Widhi, senadyan gung ageing Budoyo ayem yayah ngelayoni niro lan Wongso ajeg sabar ing galih.Basaning anaking putu porowadu suling dami kang kinardi, kasabanalusing budi.MANTEP MADEP DIAJENG
Kyara Dewi Subhanallah Budhe..wejangan meniko injih mutioro engkang terselip wonten jeroning kasunyatan buwono ..salam Ta’dzimm dalem Budhe …manteb sanget wonten pengalih kulo..matur Nuwun Budhe..
Lia Nyuwun agunging pangapunten mbak yu sak estu kawulo mantep madep mboten melang meleng bab akon2nipun tiyang katah mbak yu… waton… dados mboten kaget… sampun makaping2 menawi bab meniko pun kawulo mireng… mboten badhe kaget … pramilo tansah kawulo jagi iman kawulo ugi manah meniko… sampun mboten usah dadossaken wernining penggalih…. Rahayu3x. Sungkem kulo.
DIAJENG SUN PERCOYO MARANG LAKU SIRO KANG MANTEP MADEP. TANSAH ATI-ATI AKEH NALENDRO KANG CUPET PENGGALIHE, SIDHONEN SURYO KANG SUMINAR ING PASURYANMU DIAJENG, OJO GAWE BINGUNG PORO SESEPUH, AWIT AKEH PRIYO KANG BAKAL GANGGU GAWE LAKU NIRO YO DIAJENG. ORA PEDULI PRIO KUWI TURUNAN KANG DUWUR UTOWO SUDRO. MULO DIAJENG SING ATI-ATI GODHOMU BAKAL LUWIH ABOT MERGO PASURYAN NIRO. WUS YO SUN NERUSAKE LAKU. RAHAYU.
Matur sanget nuwun mbak yu mugi pangandikan meniko kados pecut/cemeti kagem kawulo…. supados langkung jagi iman ugi abadah kawulo. Saka estu matur sanget nuwun. Nderekaken Sugeng Tindak mbak yu… nyuwun tambah pangestu mugi lampah kawulo pikantuk margi kang wicaksono kagem sesami. Rahayu3x.
saiki dadi seni reyog ponorogo, bunda lia,maaf aku hanya crita lhooo.
Asalamu’alaikum wR wB…punten dalem sewu poro kadang kang kulo trisnani kang komen utawi paring jempol kang tulus dongo kulo kang mboten lali mugi mawon manggihi leres….arap mengku karsa; urip, urip-uripi kang wajibe bisa urap kanti leland…esan napa ingkang dados kersanipun sang RABBI (GUSTI).datan mimpang saking “firah”(jati diri)… ipun titah kang kumedah kumawula marang sang RABBI (Gusti) nipun,manut sarengat (syari’at) ipun kanti lampah tirakat (thariqat) ipun,amrih manggih kakekat (hakikat) lan ngraosaken makripat (makhrifat) ipun.ing pangajab saget dados lan manggih ka-islaman (slamet krana ngerti,lan mangerteni saha nggadahi pangerten) tumrap bebrayan lan manembah.amrih wenang nampi saha ngraosaken rahmatan lil ‘alamin njih meniko sejatining katetreman lair tulusing batin.. nuwun sewu lepat nyuwun agunging pangak sami sakdagune kito sesrawungan dateng Fb njih wonten lepat lan kladuk ipun atur kulo nyuwun agungin pangapunten njih… sak estu kulo nyuwun pangapunten, nuwun…nuwun…nuwun……Wass.
kok kados bd tindakan to bun,inggih dhawah sami2 kawulo inggih nywn pangapunten mbok bilih wnt komen2 ingkang mbtn dados renanipun ingkang maos meiko inggih kulo
paring rohmat lan kanikmatan,Rino wengine tanpo pitungan,Duh bolo konco priyo wanito, Ojo mung ngaji syariat bloko, Gur pinter ndongeng nulis lan moco, Tembe mburine bakal sangsoro, Akeh kang apal Quran Hadise, Seneng ngafirke marang liyane, Kafire dewe dak digatekke, Yen isih kotor ati akale, Gampang kabujuk nafsu angkoro, Ing pepahese gebyareng dunyo, Iri lan meri sugieh tonggo, Mulo atine peteng lan nisto, Ayuh sedulur jo nglaleake, Wajibe
tanjebake ing jero dodo, Kumantil ati lan pikiran, Ngrasuk ing badan kabeh, jeroan, Mu'jizat rosul dadi
lali, Uripe ayem rumongso aman, Dununge roso tondo yen iman, Sabar narimo nadjan pas-pasan, Kabeh dinakdir saking pengeran, Kelawan konco dulur lan tonggo, Podo rukuno, Iku sunnaeh rosul kang mulyo, Nabi
drajate, Lamon palastro ing pungkasane, Ora
~Die Hard - Gak Ono Mate'e
~Die Hard II - Matine Angel Tenan
~Die Hard IV (Die) - Jan Tenanan, Arep Mati kok Angel Tenan
kapanane diadakno Rianti sing wayahe iso dimanfaatno nggo nyedeki guru ayu iku malah
yo ngesiri gurune iku podo loro atine. Roso seneng lek gak dibarengi iman sing kuat ( halah, iman digowo-gowo, areke lagi ngarit) akhire opo maneh lek gak garai muncul niat elek.
Awan iki Paimo karo Paimin wes janjian nang kandang wedhus, mburi
ngubengi kandange. Wedhuse lanang, Carlos, sing lagi leyeh-leyeh karo rokokan (red: wedhus gaul) melu-melu mumet ndelok majikane
iku ganteng, boi. Ganteng pol cuma ancen rodo….(kukur-kukur rambut) ehm…rodo kethok wawo he…he tapi sithik kok he..he
Akhire arek loro iku nglanjutno omongane, ngatur rencana nggo nyebak Maman. Carlos sing
Saking senenge slama nang dalan arek lanang loro iku mesam-mesem dewe. Sampek alas wes rodo surup. Paimo langsung cepet-cepet goleki wit sing
Sesuke arek loro iku janjian maneh nang kandang koyok wingi. Paimo ketok koyok bakul jamu sing lagi ngracik ramuan. Paimin sing gak ngerti
digletakno ngunu ae, udo gak klamben (ojok dibayangno rek, duso kon ngko! aku mung nulis thok, gak wani mbayangno iki. sumpah!). Mari
ngulang arek-arek cilik melu mlayu, pingin ngerti onok opo. Bareng ndelok pemandangan 27 taun ke atas iku (17 iku sik kenomen rek, makane arek saiki podo
budal nyangkruk nang warung kopi. Lagi enak-enak nyruput kopine moro-moro Ndemin koncone cilik plus tonggone sing nasibe
sumringah lan pongah ketok ruwet, Paiman langsung nyocot.
Paiman : Lapo kon? Mari dikabruk bojomu ta?
Ndemin : Ndasmu iku! Aku iki lagi mangkel kok.
Paiman : Mangkel lapo? Sik isuk, mbok yo sing semangat. Jare wong
Wong-wong sing onok nang warung, sing mau mung meneng ae akhire ngguyu cekakaan. Ndemin sing sugeh
opo? Nyatane bojomu yo gak betah, ditinggal minggat karo lanangan liyo ngunu.
Paiman : *Selot mangkel* Halah, sugeh goblok yo gak onok sing gelem. Bojomu iku kepekso
Ndemin : Ngoco! Deloken iku raimu. Bojo gak gablek, bondo opo maneh. Ben dino mung mlungker nang becak,
huwus, Tegese : esuk tindake Sang Narendra teka ing Bayalangu
banjur owah dadi TOS. Ing padinan tembung TOS banjur dadi NGETOS
Hayam Wuruk. Surude disengkalani: i çaka
Lumrahe upacara Srada iku dianakake sawise rolas taun saka surude. Antarane surude prabhu Hayam Wuruk karo rampunge
panulise Negarakretagama ana wektu kira-kira 24 taun. Ukuran
luwih cilik. Wong kono ngarani Tajum. Ing Pararaton disebutakae Tajung. Bedane
tembung Tajum karo Tajung kira-kira padha karo “singha” karo “simha” kang
tegese padha yaiku macan. Miturut panemune Soekmono , Prabhu Hayam Wuruk dimakamke ing
We nyedhiyani obatan kanggo perawatan saka macem-macem masalah kesehatan, kanthi nggunakake tamba sing wis diwenehake karo gandum bisa ngobati penyakit rampung.Obat EpilepsiObat Jantung
Pranara Luar[sunting | sunting sumber]
apik aku po awakmu luwih mikirake perkoro kuwi sing jenenge omah-omah sing wis ra patut dinggoni. Ra elok tenan, Jakarta dadi Ibu Kota kok
akehe omah-omah cah cilik diseret, diambrukne. Gendheng po ra pemerintah koyo ngono.
Aku ono wacanen apik nggo awakmu. [Iki]
*halah, ndadhak kedhowon mengko, wis ah*
15/09/2009 at 4:01 PM	Yen pas prei macetke liyan
Saben dina Sabtu lan Minggu, Bandung macet amarga kathah mobil saking Jakarta. Nggawe gak penak wong-wong Bandung.
15/09/2009 at 5:08 PM	Sae sanget Mas seratanipun panjenengan, inspiratif! 😀
sak ngertiku, cah… sliramu iku ora mangerteni nasibe awakku iki… kesasar nang jakarta amarga ngerumangsani nak
Yayaya. Lan nek wis wayah badha ngene Jogja melu kebak Plat B. Perantauan Jogja ning Jakarta. 😐
kok kuthane kaya ngene…panas gersang macet…wis males aku… 😐
GUYONAN SUROBOYO: Mancing GUYONAN SUROBOYO
"Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak uwen-uwen. " jare Wonokairun.
"Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro
Balik-a marang sira kang agawe olo marang ingsun ...
Belahan bumi utara nalika taun 467 Masehi nedahaken kerajaan Moor sasampunipun dhawahipun kekaisaran Roma
Moor utawi Bangsa Moor punika sebatan kanggé umat Islam lan muslim saking zaman tengahan ingkang mapan wonten ing Al-Andalus ( Ujung Iberian kalebet Spanyol lan Portugis ing zaman sapunika ) ugi Maroko lan Afrika Barat [1]. Kabudayaan bangsa Moor punika dipunwastani Moorish. Tembung punika ugi dipunginakaken ing Éropah kanggé nedahaken tiyang ingkang
kanggé umat Islam ing Ujung Iberia ingkang merintah Spanyol ing antawisipun taun 711 M dumugi 1492 [1]. Pemimpin Islam ingkang dumugi Spanyol kaping pisan punika Abd al-Rahman. Tiyang Kristen ing Ujung Iberia wiwit ngginakaken istilah Moor kanthi ekslusif kanggé umat Islam. Moor punika satunggaling
Mudejares ugi dipunginakaken kanggé sebatan bangsa Moor ing tengahan abad kaping 13 [1].
taun 975 M. Sasampunipun Prancis boten kasil dipunkuwasani, umat Islam ing Spanyol damel pusat kawigatosan dhateng Andalusia, Spanyol Kidul kanggé mbangun sawijining peradaban[1].
Ing Spanyol, Bangsa Moor nikah kaliyan bangsa-bangsa sanès kalebet penduduk Spanyol-Muslim lan merintah kanthi wicaksana lan adil. Tiyang Kristen lan Yahudi dipun-toleransi saengga kathah saking kelompok kasebut ingkang gadhah jabatan wigati ing pamaréntahan, wonten ugi ingkang ndhèrèk agami Islam. Kejawi punika pikantuk ugi ngampahi
Omar M. Gooding (lair ing Amerika Serikat, 19 Oktober 1976; umur 40 taun)) ya iku pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Omar_Gooding&oldid=1106957"	Kategori: Lair 1976Wong uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Benik utawa kancing klambi ya iku barang sing wujudé cilik, gèpèng, lan bunder sing dipasang kanthi bolongan benik supaya bisa ndadèkakè 2 lembar kain kang tumpukkan utawa mung kanggo hiasan.[1] Saliyane bunder, benik uga bisa digawé sing wujude macem-macem kaya bundér, wajik, kotak, lan uga bisa boneka.[1]
Cara nggawé bolongan benik ya iku mbolongi kain lan njait pinggirané karo dom utawa mésin jahit.[1] Bolongané dipadhakake karo jinisé bukaané. Celah bolongan benik bisa digawé horizontal utawa vertikal.[1] Benik nyantol sawise dilebokake ing jero bolongan benik amarga jaitane nyanthol ing pinggirane bolongan benik.[1]
Bahan sing kerep digawé kanggo benik ya iku plastik atos.[1] Saliyane iku, benik uga digawé saka bahan-bahan sintesis liyane kaya seluloid, gelas, logam, lan bakelit utawa bahan-bahan alami kaya sungu, balung, gadhing, kerang, kayu, lan liyane.[1]
Panggonane benik miturut model klambi. Benik bisa dipasangana ngarep tengah (klambi, jas, kebaya), bageyan mburi dress, pucuk lengen klambi lan jas, utawa pundak.[1] Klambi siji biasane dipasangi benik sing wujud, ukuran, werna, lan motif sing padha.[1]
Sajarah Benik[besut | besut sumber]
Biyen pancen susunan benik klambi lanan lan wadon padha wae ya iku disebelah kiwa klambi.[2] Banjur ing zaman abad pertengahan, modhel klambi melu-melu klambi perang lan modhel adu senjata ya iku isih nganggo pertarungan jarak cedhak karo nganggo pedhang.[2] Amerga modhel kaya iki, wong lanang kerep ngrasa kangelan kanggo nancepake pedhange sing nggantung ana bangkekan kiwane.[2] Kedadeya kaya ngono amerga tangan tengen kudu mbukak benik klambi disik, merga iku yèn arep nyabut pedhang dadi rada kangelan.[2] Supaya luwih cepet, benik klambi dipindah ing sebelah tengen lan karo tangan kiwa bisa mbuka klambi, dadi tangan tengen bisa cepet nyekel hulu pedhang.[2]
Miturut panalitene arkeolog nemokake benik wis dianggo suwe banget, dhèwèké kabèh mengklaim benik wis dianggo sadurunge manungsa ngerti tulisan.[2] Nanging benik nembe moncer udakara taun 1200-an rikala jubah wiwit longgar.[2] Kaya sing umume, jubah wis ora perlu benik, cukup disabuki utawa dicemiteni.[2]
Jaman saiki, benik klambi digawé saka bahan plastik utawa logam, manawa jaman biyèn wong nganggo benik sing digawé saka kerang, beling, kulit, mutiara malah ana sing digawé saka emas kaya sing tau dilakoni karo wong-wong Yunani, 4000-an taun kepungkur.[2]
Yen dimatake, ana ing bagiyan pergelangan tangan jas dipasang kancing sing berderet.[2] Yen dipikir-pikir benik ing bagiyan kono ora ana gunane saliyane kanggo hiasan.[2] Nanging, ana sujarahe.[2]
Kira-kira taun 1700-an rikala Prusia diperintah déning Raja FriderichAgung, dhèwèké mesthi duwé bala tentara kang asring diperintah kanggo perang.[2] Raja iki jarene disiplin banget lan resikan, amerga kerep mudun kanggo mriksa tentarane.[2] Dhèwèké taudigawé jengkel déning tentarane amerga dhèwèké nemokake lengen seragam tentarane kotor banget lan dekil, luwih reget saka bagiyan liyane.[2] Sawise diselidiki, akhire ngerti manawa lengen pucuk kang luwih reged amerga kereb
Prajurit kang isih bandel pengen ngelap keringer bakal wajahe tau-tau amerga kena benik.[2]
Saiki, modhel benik ing pucuk lengen klambi dianggo ing jas sipil, naning fungsine mung hiasan lan ora kanggo
sing teka ing Éropah iki digawa déning para pedagang Turki lan Mongolia.[3] Ana ing Basa Inggris benik diarani button, tembung iku dipercaya asale saka tembung Prancis, bouton sing tegese tunas, utawa bouter sing tegese neken.[3] Prancis pancen dadi nagara sing paling cepet manfaatke peluang ing burine benik klambi.[3] Ing taun 1250 pabrik benik sing pisanan ing donya ngadeg, sing arane Guild.[3] Pabrik iki nggawé benik kang béntuke apik kanggo kalangan ningrat.[3] Kawit iku metu simbol-simbol sing dimanfaatake kanggo benik.[3] Para bangsawan rikala iku nggawé aturan manawa kanggo padha-padha kaume, klambine kudu duwéni benik sing jumlahe wis ditemtokake.[3] Sawise digawé nyeni, benik banjur dadi simbol status sosial.[3] Benik banjur dadi barang kang laris ing pasaran.[3] Ana ing tengah-tengah taun 1300-an, benik dadi bisnis gedhe.[3] Prancis rikala iku dadi pusate benik klambi ing Éropah.[3] Guild bisa éntuk untung gedhé mawa ajeg nggawé benik klambi kanggo jas, klambi, sarta busana liyane.[3]
Jinise Benik[besut | besut sumber]
Benik kait ya iku benik sing nggawéne saka wesi sing duwéni rong bagian ya iku hook utawa cantolan sing wujude mlengkung lan eye utawa panggonan kanggo nyantolake ing wujude mbunder.[4] Benik kait sing ukurane cilk biasane kanggo cantolan ing kutang, cawet utawa kebaya konvensional.[4] Benik Kait kang ukurane luwih gedhé asring dianggo ing ban pinggang rok utawa celana.[4]
Benik jepret ya iku benik kang ukurane cilik.[4] benik iki duwéni rong bagiyan benik sing duwéni tonjolan tipis ndawa ing bagiyan tengah benik lan bagiyan liyane wujude penampang sing tengahe ana lekukan menjero sing gunane kanggo panggonan ngunci utawa nancepake.[4] Biasane benik jepret iki digawé saka wesi utawa stainless steel.[4] Nanging uga ana sing bahane saka plastik.[4] Biasane benik iki wernane silver lan ireng.[4] Nanging ana uga sing wernane bening.[4] Jinis benik iki biasane dianggo ing busana blouse utawa tunik sing duwéni modhel vintage.[4] sakliyane iku uga kereb dianggo ing busana kebaya konvensional sing dipaduke karo benik kait.[4]
Benik iki wujude bunder gepeng sing duwéni bolongan ing tengah-tengah, gunane kanggo ngelebokake benang rikala arep dijait ing busana.[4] Jinis benik iki bahane saka plastik, cara nganggone diselipake ing bahan busana sig wis ana bolongan benik ing sisih lawane saengga bagiyan busana sing ora dadi siji bisa ditumpangake.[4] Benik kaya ngene ukurane macem-macem ana sing cilik, sedeng lan gedhe.[4] Benik iki biasane duwénu bolongan loro lan
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)Jinis-Jinis Kancing (dipunundhuh tanggal 12 Juli 2012)
kersanipun Gusti Allah SWT ingkang moho agung lan agungipun tanpo winates, lan inggih hamung Rosululoh Muhammad SAW ingkang pirso asmonipun. Jamiil mahklukoti ora bakal sanggup ndumuk keagunganipun Rosululoh, opo meneh ndumuk keagunganipun ingkang
panjenengan,wong tanggane hee....he...,OK mas titip PALUMBUNGAN WETAN nggih,terus berkarya
nonton stand-up comedy. Dagelan cerdas sing lagi booming wektu saiki. Aku lan di Sum dadi korban angkringane Mbah Mo sing saben malem Minggu lan malem Senin tansah nonton bareng dagelan mau. Lan dino kang wus dianti-anti mau wis tekan, lan sing dadi kembang panggung VICO. Durung ngomong wae kabeh para penonton wis ngguyu, nulat lageyane Vico.
Vico jupuk tema, Cinta Segitiga. Kaya padatan, Vico
sawijine pawongan kang melu lomba dagelan ngandeg (stand-up comedy) ing salah sawijine stasiun tivi swasta. Aku lan dik Sum salah lorone fans kang kesengsem marang vico kang pinter anggone ndagel, ora garing, kreatif lan gawe kepingkel-pingkel sing pada nunggu munggah panggung.
Saka bahan ndagel kang sederhana dadi dagelan sing cerdas, marahi sing nonton nganti atos wetenge saking akehe sing ngguyu. Lan
» Unduh SoundHound Android - Download SoundHound
Unduh SoundHound Android - Download SoundHound
Iklas Marang Kang Wis Kelakon, Nrimo Marang Kang Lagi Dilakoni, Lan Pasrah Marang Kang Bakal Ono
"Iklas Marang Kang Wis Kelakon, Nrimo Marang Kang Lagi Dilakoni, Lan Pasrah Marang Kang Bakal Ono" (
~ Lintang ing Gesang ~: Ngupadi Weninge Ratri, Hanggayuh Weninge Ati...
lan sijine. Ana kang nganggep yen wengi iku padha karo peteng kang nyalawadi. Ing kamangka kahanan peteng rapet
priprayangan padha ngguyu latah-latah nggegodha janma uga jumedhul ing madyaning ratri kang
jumujug ing kahanan sepi. Jare kandha sajrone wengi anane mung lali. Lali mring kasunyatan kang kita sumurupi ing alam padhang. Wengi nyata bakal nggawa kita urip ing alam impen kanggo nglelipur driya amrih bisa nglalekake sesanggan abote urip. Muhung aneng sajrone impen kuwi kita bisa njawab pitakon-pitakon kang ginembol mbedhosol ing sajrone ati. Iku ngono makna wengi tumrap wong-wong kang uripe isih sinangsaya mring kahanan. Beda karo wong-wong mulya kang nganggep yen wengi iku kudu dinikmati. Wengi iku kayadene alam kaswargan kang endah.Njumenengi Ratri Amrih Caket Mring Gusti Kang tinulis ing ndhuwur iku nggambarake pinemune saperangan wong ngenani wengi lan peteng. Mesthi wae ana maneh pinemu kang beda. Kabukti akeh uga kang menehi makna positif ngenani tekane wengi. Para ahli agama lan para warga bebrayan kang dhemen marsudi olah kridhaning batin nganggep yen wengi iku kudu dijumenengi kanggo marga amrih caket mring Gusti sesembahane tumitah. Mugiya kawuningan yen tembung ‘ratri’ kang ateges ‘bengi’ iku asal muasale kanggo nyebut asmane Dewi Ratri yaiku dewi kang nguwasani alam wengi manut kapracayan lan mitologi Hindhu. Nadyan kanthi cara lan ritual kang beda-beda, para ahli agama lan kebatinan nduweni kapracayan yen wengi iku wektu mirunggan kanggo ngadani laku amrih bisa cedhak ing ngarsa-Ne Gusti kang Maha Agung. Laku tirakatan ing candhi lan pura kita sumurupi ing tanah Bali nalika teka wanci purnama siddi. Kajaba wengi purnama siddi kang kanggo tirakatan, uga ana wengi peteng ndhedhet kang sinebut Syiwaratri yaiku wengine Hyang Syiwa kanggo ngadani ritual manembah marang Dewa Syiwa.Ing crita rakyat saka Blora kita tepung karo paraga kang aran Jati Kusuma lan Jati Swara. Pangeran Jati Kusuma lan Jati Swara iku asring kasebut minangka cikal bakal desa Janjang, Jiken, Blora. Paraga loro kang kondhang sekti iki anggone laku prihatin kanthi cara kang wewalikan. Jati Kusuma tansah nyegah dhahar nanging kena sare, suwalike Jati Swara kena dhahar nanging ora kena sare. Gegambaran laku iku nuduhake lamun pangan iku lambang kanikmatan ing wanci awan dene turu iku mujudake kanikmatan ing wanci wengi.
Neng Ning Nung NangSaka andharan ing ndhuwur kita bisa mratelakake lamun wengi saktemene dudu wanci kang medeni lan nggegirisi kaya dedongenan wong-wong kuna sing ndhelik ing guwa nalika teka grahana rembulan ngira lamun rembulane ilang ditadhah kalamangsa dening Hyang Bathara Kala. Tumrap pawongan kang dhemen ngasah landhepe batin lan mersudi waskithane pangesthi, wengi iku bisa dadi sarana kanggo tumuju kemenangan urip kanthi dalan neng ning nung lan nang. Neng ning nung nang iku sekawit mujudake swara dhasar gamelan. Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake cagak. Cagake awak iku sikil nanging cagake sirah dudu
sajrone pupak puser, mula padha tirakatan. Kanggo cagak melek mula terus padha kidungan, main kertu, lsp. Njumenengi wengi mesthine prayoga kanthi dalan sing bener yaiku nindakake ngibadah lan nikelake anggone eling mring panguwasa-Ne Gusti kang Maha Rumeksa. Adate donga lan panyuwunan kang diunjukake marang Gusti ing wanci iki uga gampang kasembadan nadyan tembung ‘kasembadan’ iku bisa ditegesi werna-werna. Tumrap kang njumenengi wengi kanthi mendem utawa ngunjuk ciu lan main gaple mesthine beda entuk-entukake karo sing tekun ngibadah. Ning. Tembung ‘ning’ teges hening lan uga wening. Kanthi njumenengi wengi mula bakal bisa ngrasakake swasana kang wening. Ratri kang terus tumapak bisa dirasakake. Ing kahanan
kanthi cetha malela. Apamaneh lamun kita bisa ngrasakake gantine dina ing madyane ratri, ana rasa sing ora bisa ginambarake kanthi reroncene tembung lan dawane andharan. Kanthi nglatih ngrasakake heninge ratri kita bisa nglatih konsentrasi tumuju ati kang wening. Weninge ati bisa menehi pituduh dalan bebener lan bisa uga nyumurupi dalan luput. Nung. Tembung ‘nung’ ateges kasinungan. Kasinungan iku padha wae ateges kapanggonan. Kasinungan ing kene nuduhake kapanggonan daya. Lamun bisa duwe ati kang wening mula nyumurupi dalan bebener
ngelmu mimpin, daya linuwih, kapinteran, kesabaran, lan maneka warna kanugrahan liyane. Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah. Nang. Tembung ‘nang’ bisa ditegesi menang utawa wenang. Pawongan kang wus kasinungan utawa entuk hanung bisa diarani wong kang menang. Menang sajrone urip tegese bisa nguwasani urip. Menang karo sapa? Dudu menang sajrone perang lan nguwasani sepadha-padha, nanging menang lumawan hawa nepsu. Wong kang bisa ngalahake nepsune dhewe ateges entuk kewenangan ngrasakake kamardikan lair batin. Ing kamangka ing jaman iki ora ana maneh perang sing luwih gedhe kajaba perang lumawan hawa nepsu. Wong kang uripe kalah yaiku wong kang dadi budhak hawa nepsu lan kepenginan kadonyan. Yen kaya mangkono nyata urip iku muspra tanpa piguna awit jantrane uripe tumuju dalan kang agawe keblinger.
ya iku jinis roti tradisional Korea kang digawé nganggo cetakan.[1] Roti iki biyasane ana ing acara-acara kusus kayata perayaan ulang tahun ke-60 (hwangap) utawa acara kawinan.[1] Saliyane iku roti iki uga ana ing upacara-upacara ritual marang arwah nenek moyang nalika riyaya Seollal lan Chuseok.[1][2]
Dasik digawé saka campuran adonan glepung kacang, wijen, chestnut, sirup lan madu.[1] Adonan dasik dicetak kanthi nggunakake cetakan berpola kanggo mbentuk pola-pola kang dianggep nglambangake keséhatan lan kemakmuran.[1]
Songhwa dasik werna kuning ya iku dasik kang digawé saka campuran serbuk sari (pollen).[1]
Heugimja dasik ya iku dasik warna ireng kang digawé saka biji wijen ireng.[1]
Omija dasik ya iku dasik werna abang utawa njambon kang digawé saka bahan buah
ya iku dasik kang digawé saka pati kacang.[1]
^ a b c d e f g h i j Koo, Chun-sur (2002). "Dasik :
^ (id) Dasik, kbs. Diundhuh tanggal 2 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dasik&oldid=1118400"	Kategori: Olah-olahan KoréaKueKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 31 Januari 2017.
nulis komentar, wong jadi bingung gini ?
January 12th, 2010 at 22:50	| #23
wah sampun dangu mboten mriki, ngapunten mawon, namung mapir sekedhap
Sawijining dina, ana mbok randha kang duwe anak cilik kelas 2 SD arane Bejo. Ing dina Senen awan sawise Bejo mulih saka sekolah, katon rambute pating cowek gara-gara dicukur gurune ana ing sekolahan amarga rambute Bejo gondrong, wis nutupi kupinge.
Sawise teka ngomah, Bejo katon sedhih. Amarga ing sekolahan padha diguyu kanca-kancane. Bareng mbokne Bejo weruh rambute anake pating cowek, banjur nimbali Bejo, “kowe kok katon sedhih lan rambutmu kaya mangkono ki geneya ta Le,” takone Simbok marang Bejo.
Bejo ora semaur karo pitakone Simbok. “Ndang maem, mengko Simbok cukurne menyang nggone Mas Kancil,” ngendikane Simbok menyang Bejo, supaya ora katon sedhih maneh. Sinambi maem Bejo ngomong menyang Simbokne, dheweke kepengin cukur model kipli supaya bisa padha karo kanca-kancane.
“Ya Le, Simbok nyarah karo kowe,” jawabe Simbok menyang Bejo.
Sabubare mangan, Bejo lan Simbok mangkat menyang nggone Mas Kancil kang mapane rada adoh saka omahe Bejo. Ndilalah tekan nggone, antrine akeh banget. Nalika ngenteni giliran, Bejo keturon ing pangkone mbokne. Bareng tekan gilirane, Bejo isih turu. Setengahe isih turu, Bejo banjur dicukur karo dipangku mbokne.
“Bejo dicukur model piye Mbok?” takone Mas Kancil menyang Simbok.
Wangsule Simbok, “Nyarah Mas, sing penting ora pating cowek kaya ngene iki. Penting rapi wae Mas,” sambunge Simbok karo ngelus-elus sirahe Bejo sing pating cowek.
“Rambute Bejo kok kaya ngene Mbok, kena apa iki?” takone Mas Kancil karo mesem.
“Dicukur gurune ing sekolahan,” jawabe Simbok. Mas Kancil anyak nyukur rambute Bejo. Bareng Simbokne ngadeg saka kursi sing kanggo cukur, Bejo nglilir lan ngelus-elus sirahe sing wis ora gondrong maneh. Bareng Bejo ngaca ing kacane Mas Kancil, Bejo mbengok banter amarga nyawang cukurane kang ora padha karo sing dikarepake Bejo. Wong sing padha antri arep cukur padha kaget krungu jeritane Bejo. Bejo banjur nangis ora ketulungan, karo ngakon Mas Kancil mbalekake rambute maneh.
Sawise mbayar ongkos cukur, Bejo digendhong mulih mboke. Neng dalan, Bejo tetep nangis kekejer. Simbokne banjur ngandhani Bejo supaya ora nangis terus. Amarga ana ing dalan saben wong sing ngerti Bejo nangis mesthi takon kena apa Bejo kok nangis. Salah sawijine pawongan tuwa, sing takon marang Simbokne Bejo. “Kena ngapa ta Dhe, Bejo kok nangis kekejer ki? ” Karo mesem Simbok mangsuli, “Iki lho Mbah rambute sing gondrong kae ilang.”
“Meneng-meneng Le, malih bagus rambute sing gondrong kae dicukur. Rene mampir dakwenehi gethuk,” sambunge Mbah Karto, tanggane Bejo. Nanging Bejo ora nggagas, gur gela-gelo ana ing gendhongane Simbokne karo nangis.
Satekane omah, Bejo langsung uwal saka gendhongane Simbok, nesu mapan turu. Sabubare tangi turu Bejo linggih ana ing kursi ngarep omah sinambi ngalamun lan ngelus-elus rambute sing kuncung. Simbokne banjur nyedhaki Bejo. Sawise Simbok linggih ana jejere Bejo, Bejo banjur ngomong menyang Simbok, manawa dheweke sesuk ora gelem mlebu sekolah, amarga Bejo isin manawa diisin-isin kancane ing sekolahan. Krungu Bejo ngomong koyo mangkono Simbok kaget. Gara-gara olehe cukur ora kebeneran wae anake ora gelem sekolah. Simbok banjur ngandhani Bejo supaya gelem sekolah, nanging wis dikandhani Simbok, tetep wae Bejo ora gelem sekolah.
Ing wayah esuk kancane padha mangkat sekolah liwat ngarep omahe Bejo. Simbok banjur nyedhaki Bejo ngakon supaya gelem mangkat sekolah. Nanging Bejo malah krubutan kemul ora nggagas guneme Simbokne.
Sawetara ora mlebu sekolah telung dina, Bejo diparani gurune. Gurune kepengin weruh geneya kok Bejo ora mlebu telung dina tanpa katrangan. Ana ing omahe Bejo, Pak Guru banjur diterangke larah-larahe Bejo ora mlebu sekolah.
“Lha jane cukur sing kepriye sing mbok karepake ta Jo?” pitakone pak guru marang Bejo. Nanging Bejo ora mangsuli. Sing mangsuli Simbokne karo mesem, “Kepengin kaya sing ing TV punika Pak.”
“Wis ngene wae Jo, coba ngaca dhisik kana,” ature Pak Guru. Bejo banjur ngaca. “Coba, kowe tambah bagus ta Jo,” sambunge Pak Guru.
“Cukur modhel kaya ing TV kae ya oleh-oleh wae, nanging kaya ngana kae disawang ora patut Jo. Kaya dudu cah sekolahan wae cukurane ora karuwan kaya mangkono. Cukur kaya kowe ngono kuwi malah sing rapi, katon patut,” ature Pak Guru marang Bejo.
Bejo ngaca karo ngrungokake ngendikane pak gurune sinambi ngguya-ngguyu nyawang dheweke ana ing kaca, sing miturut ngendikane pak guru tambah bagus.
Let sedhela Bejo ngomong marang pak guru lan Simbokne, manawa dheweke sesuk gelem sekolah maneh. Ora preduli manawa diguyu karo kanca-kancane ana ing sekolahan. Krungu kaya mangkono Simbok atine lega, anake wis gelem sekolah maneh. Pak Guru katon bungah ngreti muride gelem
para sedulur, mligine sing seneng kasarasan ngunjuk wedang jahe, Mbah Mo rengeng-rengeng nembang macapat sinom kang ukarane mangkene:
nuladha laku utama tumrape ing tanah Jawi wong agung ing Ngeksiganda Panembahan Senópati kapati amarsudi sudaning
tegese mbah?” pitakonku marang Mbah Mo.
“Ngene lho mas, mbak menawa pupuh sinom mau mesti sampeyan sring mireng to nalika sampean isih timur (SD), nanging kurang ngerti apa kang dadi pituture tembang mau, semana uga simbah ro ora mudheng nalika semana. Nah saiki simbah tak nyoba melu ngonceki opo kang dikersakne kang nganggit sekar mau.
Nuladha laku utama, eling lan nuladhani laku kang becik apa maneh tumrape wong kang urip ing tanah Jawa. Becik, nulat marang wong agung, yaiku Panembahan Senopati kang tansah amersudi meper hawa lan nepsu amrih suda, hawa nepsune aja
amemangun marang urip bebrayan (bermasyarakat)”, mangkono pungkase Mbah Mo anggone ngonceki tembang ma, kar ngudak teh ginasthel.
Nglarastenan kagum marang Mbah Mo lan tartamtu marang pujangga-pujangga jaman biyen mau, dene pinter anggone nganggit pitutur kang diwujutake ing tembang macapat, geguritan, parikan, serat lan sak panunggalane. Nalika cilik mung ngapalne tan ngerti apa sing kamot ing sastra, lan apa kang kaujup ing ukara mau.
Apa pancen amarga saiki akeh wong sing lali marang pitutur lan tumindak kang nalisir adoh saka budaya Jawa, wis kalah lan kagerus dening budaya saka njaba sing ujare liwuh modern. Modern, adoh saka unggah ungguh, lembah manah ing pasrawungan, pamarentahan lan uga ing
saiki akeh-akehe nunggu goro-goro, bubar goro-goro sepi mamring kahanane. Mula ora beneh, yen sansaya suwe wayang kepara kapinggirake.
Monggo, dumateng para winasis katuran paring pepadhang, lan meneraken anggen kawula mbuka lan
Kale saiki lagi dadi ratuning sayuran ijo, lan iki paedahe sayuran godhong kale sing duweni sepuluh paedah tumrap kasarasan:
Kale kalorine sithik, akeh serate lan ora nduweni gajih/lemak. Secangkir kale mung nduweni 36 kalori, 5 gram serat lan 0 (nol) gajih/lemak. Iki prayoga kanggo bantu pencernaan lan kandungan serate bisa nglunturake lemak kang ora apik kanggone badan salira. Tanduran kale iki duweni kandungan nutrisi kang akeh, kayata: vitamin, folat lan uga magnesium kaya katulis ing ngisor.
Kale nduweni zat besi kang ora sithik. Zat besi kang ana ing kale luwih akeh tinimbang daging sapi. Zat besi prayoga tumrape kesarasan kayata kanggo nggawe hemoglobin lan enzim, nggawa oksigen ing saranduning awak, nuwuhake sel-sel, manfaate ati (lever) lan isih akeh maneh liyane.
Kale ngandung vitamin K kang akeh. Panganan kang ngandung vitamin K bisa bantu saka akehe penyakit kanker. Iki mau uga dibutuhake kanggo paedahe awak ing antarane kasarasane balung ngenthelake getih. Kejaba nambah vitamin K bisa uga kanggo bantu wong kang duwe penyakit Alzheimer.
sing bantu nglawan arthritis, asma lan gangguan autoimun.
Kale uga prayoga tumrape kardiovaskular. Mangan kale kang akeh bisa bantu ngurangi kadar kolesterol.
Kale nduweni kandungan vitamin A kang akeh. Vitamin A prayoga banget kanggo paningal panjenengan, kulit sarta mbantu nyegah paru-paru lan kanker tutuk (rongga mulut).
kalsium luwih akeh tinimbang susu, kang mbantu balung kang kropos, nyegah osteoporosis lan njaga metabolisme supaya sehat. Vitamin C uga mbantu balung kang prayoga lan ndadekake ugel-ugel tansah fleksibel.
Kale pinangka detox panganan. Kalenduweni kandungan serat lan belerang, prayoga tumrape detoksifikasi badan lan njaga ati/lever panjenengan seger
“Panangguhing Dhuwung, karya Mas Ngabehi WIRASOEKADGA, Abdi Dalem mantra pande Kadipaten Anom ing Surakarta –
“Dhuwung ganja waridin, gulu meled menggik landhung sirah cecak dempok lancip, bangkekan sedhengan, buntut urang mekrok buweng, seblakipun sereng kacel, wasuhanipun pamor mengkoreg kira lulut, tosanipun keset sekar kacang kados gelunging wayang, jalen otot lantas lambe gajah landhung godhagan longgar mojok gandhik cekapan mayat, blumbangan lebet, sogokan landhung janur lancip, menawi luk - lukipun rengkol, menawi leres lenggahipun keder, awak-awakan pejetan, bilih ngangge
awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane, sing ora bisa diduga tumibane. Jer kaya unine pepenget ‘menawa manungsa iku pancen wajib ihktiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan’. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing during kelakon. Saumpama nyumurupana, prayoga aja diblakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi…………Yen sira kabeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa ‘Sapa sira sapa ingsun’, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padhane tumitah. Elinga yen bandha iku gampang sirna, lan pangkat sawayah-wayah bisa oncat….Iba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing Gesang. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe melu ngreksa hayuning
ilaheng,dat katon dat nora katon jatining sukmo,sang omyang sang jabang sing kanggonan,,,,,,sir ciptoning roso,pamatak kasugihanku,,,,,teko gampang sarining gampang,,,,,,berkah kersaning Allah ta'ala"
menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem
October 29, 2013 | wongedansurabaya	“Lapo kok kesusu? Enak-enak crito kok malah lungo?”
“Sesuk-sesuk maneh. Digoleki anakku ngko, wayahe mulih iki.”
Retno ngadeg trus kate ngalih. Tanggane Diman sing mari saka pasar iku mampir nang nggone Diman kerjo, ngobrol ngalor ngidul. Wis pirang dina kaya ngunu, ben lewat nggone Diman mesti mampir. Durung rong jangkah Wiji sing ngeterno panganane bojone mecungul.
“Ji, ngirim?” sopone Retno.
Dina iki Diman ora mulih mangan awan, Wiji sing ngerti bojone ora mulih budal ngeteri pangganan bojone nang nggone lek nggarap kursi. Mari nggletakno rantang Wiji langsung balik mulih. Diman sing lagek lungguh karo rokokan mung meneng ae.
Jenenge wong rumah tangga mesti ono ae perkarane. Perkara cilik iso dadi gedhe, iso ugo sewalike. Sing kadang sering dilalekno wong sing omah-omah ki kurange penghargaan. Rumangsa wis biasa, ora perlu romantis-romantisan, akhire malih sepo, hambar boso kerene. Diman sing dasare meneng wis dipahami karo Wiji, bojone. Ning ndelok wong sing meneng iso rame nang wong liya, opo maneh wedokan, seje maneh perkarane.
Mulih kerjo Diman adus trus mangan kaya biasane. Ora langsung turu wong lanang iku dolanan HP sing kaet tuku semingguan iki. Diutak-utek karo ngguya-ngguyu. Wiji sing lungguh nang sandinge karo nglempiti klambi mung nglirik sediluk. Anake, Tomin, wis teka Sumatra lek turu.
Wis limang taun luwih awake dewe keluarga. Semono iku wis akeh sing awake dewe lewati. Gak mung seneng, susah yo wis sego jangan. Apikku elekku sampeyan wis ngerti kabeh. Apikmu elekmu aku yo wis iso nompo. Menengmu gak tau tak gugat. Ancen wis kaya ngunu gawan bayimu. Tak pikir aku wis ngerti sampeyan, limang taun iki, tibake aku salah.
Selama karo aku gurung tau aku ndelok sampeyan ngguyu, seneng. Biyen tak pikir ancen ngunu iku sifatmu. Embuh opo’o sampeyan gak tau crito-crito lek karo aku. Mesem ngguyumu yo iso diitung. Sak ngertiku, Mas, lek wong sayang iku opo ae pingin dibagi, susah yo seneng. Tak delok sampeyan gak kaya ngunu.
Biyen aku mikir ngunu sak gurunge aku ngerti lek sampeyan yo iso akeh omonge, ora pelit esemane. Sayange, sing kaya ngunu iku gak ngge aku, bojomu. Aku gak kate takok opo’o, sampeyan dhewe sing ngerti. Sing tak ngerteni saiki, aku gagal. Aku, bojomu, gak iso dadi panggonan sing iso mbok bagi, susah seneng pikiranmu. Gawe opo aku dadi bojomu lek crito ae sampeyan gak nyaman, mesem ae angel. Aku gak pingin sing enak-enak thok, Mas, kudune ngunu iku sampeyan
sampeyan ngerti opo sing tak rasa, aku pingin mbagi kabeh iku karo sampeyan, bojoku. Limang taun, Mas, sik limang taun, bakal luwih akeh maneh sing awake dewe lewati ning iso ugo sewalike. Terserah sampeyan.
Biyen tau onok sing ngomong nang aku, ngomong tresno aku ning gak iso nang sandingku, gak iso barengan. Dingge opo? Tresno iku dibagi, guduk dipendem. Tresno gak iso bareng trus ngge opo? Omong kosong ngunu iku ngge aku. Ning aku yo ngerti guduk tresno lek mekso. Aku tau ngomong sampeyan bebas, Mas, aku gak mbujuk. Sampeyan meneng mergo gak pingin aku lara ati? Gak pingin aku nangis? Sing ngene iki justru garai aku ngenes, Mas, luwih saka lara lek tibake sampeyan ora tau seneng nang sandingku. Aku pingin sampeyan seneng, Mas, aku pingin ndelok sampeyan ngguyu. Sampeyan
opo maneh mung dikeloni. Nang sandingmu ning gak mbok anggep, gak iso gawe mareme atimu, mung garai lara, sampeyan lara, aku yo lara. Ning aku yo sadar nyaman ki ora iso dipekso. Lek ancene onok wong liya sing iso garai sampeyan nyaman, iso gawe sampeyan seneng, iso mbok jak berbagi seneng susah pikiranmu, monggo Mas, iku pilihanmu. Gak onok seneng selawase, padha ugo gak onok susah sing abadi. Pilihane dewe, Mas, pilihanmu, pilihanku. Lek ancen pilihane awake gak padha, gak iso, gak onok sing perlu dipaksakno. Aku gak iso nang kene terus, gak iso lek kaya ngene. Pilihanku, aku tak lungo.
sastrawan gagrak enggal Suparto Brata, sampai sastrawan Jawa asal Jogjakarta, Purwadi Atmodiharjo. “Kula kinten naminipun Pak Purwadi pengarang ageng sampun kados
Urip iku neng ndonya tan lami. Umpamane jebeng menyang pasar. Tan langgeng neng pasar bae.
angin. Wekasan dadi udan. Mulih marang banyu. Dadi
Bunda Lia Welinge Kanjeng Sunan…. Ono patang perkoroUgem-ugemono ojok nganti di laleknoSiji Alqur’an … Loro Hadis Sunah Rosul…Telu Isma’…. Papat Kyas kang
Sugeng ndalu,Den Ayu….mugi panjenengan tansah pinaringan pengayoman ing pitulungane Gusti,amin….Sugeng ndalu ugi dumateng sedoyo ingkang dahar kinurmatan…..mugi tansah pinaringan ginanjar wilujeng,amin
mangayubagio pepenget miyos ndalem panjenenganipun pun kakang mas Mukhtar,mugi ambalwarso panjenengan ndalem pun kakang mas Mukhtar tansah pinaringan kasarasan soho tansah pikantuk pangayomanipun Gusti kang murbeng dumadi…amin……
ingkang minulyo…salam rahayu…….diajeng ayu..nderek lelenggahan..nyimak wedaran ing dalu meniko kanti seksami…..nuwun.
uripe ingaranan Syahdat,urip tunggil jroning urip sujud rukuk pangasonya,rukuk pamore Hyang Widhi
Bunn ,meniko dalem aturi menopo kados pundi,kadang engkang tasik teng jawi sinambi songgo uwang puniko: Heeee poro dulur sedoyo :
Abdullah Ali Den Ayu….ono opo wae kudu diadepi,sliramu ora dewean….ono aku sing tansah nyawiji ing jiwo rogomu,Den Ayu….
Ayu,ati sing wis tangi ojo nganti turu meneh….kudu sansoyo kukuh le ngadek ngadepi rino lan
Nandur pari ora mung pari sing thukul,suket yo melu thukul….ning umpomo ono wong nandur suket ora bakalan
SukaSuka · 5 orangAnda, Wulandari Muis, Pakpuh Tegoeh, dan 2 orang lainnya menyukai ini.
Agung Pambudi Ana tetesing rasa kang wola wali pakartine,cetho yen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe,kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote,utawa langgeng,tetep,adjeg,kaya dene getere jejantungira.Wadhah kanggo papane dhawuh kang wus manunggal kalawan bumi,tegesewadhahlan isine ora bisa pisah,utawa sing andhawuhi lan sing diparinggidhawuh wus
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo RADEN MAS YOYOKoordinatorLo
utawa laringotrakeobronkitis) tegese infeksi dalan ambegan sing disebabake déning infeksi nemen/parah ing dalan ambegan bageyan ndhuwur. Infeksi kasebut nyebabake abuhing gorokan njero. Amarga abuh kaya mengkono, pasien dadi ora bisa ambegan kanthi normal; banjur dadiya gejala Croup ya ikuwatuk sing "njegog" , stridor (mengi sing nganti nyuwara ngik), lan swara sing serak gerok. Gejala Croup bisa entheng, sedhengan, utawa, nemen, lan biyasane tambah nemen nalika wayah bengi. Dosis steroid oral sepisan bisa ngobati infeksi kasebut. Kadhangkala epinefrin uga digunakake ing kasus-kasus sing luwih nemen. Arang kedadeyane yèn pasien kudu dirumat ing rumah sakit.
Croup didiagnosis adhedhasar kahanan klinis, panyebab gejala sing luwih nemen wis ora dianggo manèh (contone, epiglottitis utawa barang asing sing nyangkut ing dalan ambegan). Panlesihan bab-bab liyane—kayata tes getih, ronsen sinar-X, lan kultur—ora diprelokake. Croup ya iku kahanan biyasa sing ditemokake ing 15% bocah, sing umurane antarane 6 sasi nganti 5–6 taun. Remaja karo wong diwasa arang kena Croup.
prakara nalika muter this file? Wacaa pitulung médhia.
Gejala Croup antara liya watuk "njegog", stridor(ambegan nganti nyuwara ngik), serak gerok, lan angel ambegan sing biyasane tambah nemen ing wayah bengi.[1]
dhadha sing katon ketarik mlebu.[1][3] Ngeces utawa praupan lara menehi pratandha kahanan medis liyane.[3]
Sawijining virus bisa nyebabake Croup.[1][4] Saperang wong nggunakake tembung kasebut kanggo ngatutakelaringotrakeitis nemen, Croup spasmodik, dipteri
pisanan ngatutake virus lan nduwe gejala sing luwih entheng; patang kahanan sabanjure disebabake déning bakteri lan biyasane luwih nemen.[2]
Asebab Virus[besut | besut sumber]
Ing 75% kasus virus parainfluenza, utamane tipe 1 lan 2, dadi virus sing nyebabake Croup/laringotrakeitis akut.[5] Kadhangkala viruse ya iku virus liyane sing bisa nyebabake Croup kalebu virus
sing padha karo panyebab laringotrakeitis akut, nanging ora nuwuhake tandha-tandha infeksi sing biyasa (kayata panas, pancingen, lan nambahing cacah sel darah putih).[2] Pangobatan, lan tanggepan tumrap obat uga memper penyakit
Croup ateges diagnosis klinis.[4]Tumindak sapisanan ya iku misahake kahanan obstruktif/bengek liyane ing
dilakoni sapisan, asile bakal nuduhake bageyan trakea sing katon nyiyut sing biyasa tumon ing penyakit iki, sinebut tandha menara/steeple sign, amarga wujude sing memper menara greja menara. Tandha menara iki ora katon ing separoning kasus sing
sing dijupuk sacara nasofaringeal(ya iku cara nggunakake selang kanggo nyedhot riak saka irung), bisa digunakake kanggo mesthekake panyebab sing satemene. Kultur iki biayasane diwatesi mung kanggo panaliten.[1]Yen pasien durung mari-mari nggone lara sawise diwenehi pangobatan standar, tes sabanjure bisa ditindaki kanggo mriksa ana oraning bakteri.[2]
Sistem sing paling umum digunakake kanggo nglasifikasi abot oraning Croup ya iku skor Westley. Tes iki luwih kerep digunakake kanggo panaliten tinimbang praktek klinis.[2]Croup dumadi saka gunggunging biji sing ditrapake tumrap 5 faktor: tingkating kasadaran, sianosis, stridor, mlebuning ambegan, lan retraksi.[2]Biji sing dipasangake ing saben faktor katulis ing tabel ing sisih tengen, lan gunggung keprukke antarane saka 0 nganti 17.[6]
Gunggung skor ≤ 2 nandhakake dumadining Croup entheng . Pasien bisa nuduhake watuk njegog lan swara serak, nanging ora ana ambegan ngak-ngik (wheezing) nalika ngaso.[5]
Gunggung skor 3–5 mlebu ing kelas Croup sedheng — pasien nuduhake ambegan ngak-ngik lan sawetara tandha liyane.[5]
Gunggung skor 6–11 kalebu Croup nemen . Croup iki ditandhani stridor sing cetha banget, uga nuduhake bageyan dhadha sing ketarik mlebu.[5]
Gunggung skor ≥ 12 padha karo gagal napas sing bisa dumadi. Ewasemono watuk njegog lan ambegan ngak-ngik wis ora ketara manèh ing tingkatan iki.[5]
lan dipteri bisa nyegah kedadeyane Croup.[2]
Bocah-bocah sing nandhang Croup kudu bisa digawe tetep anteng lan sabar.[4] Steroid rutin diwenehake, tambah epinefrin yèn penyakite nemen.[4] Bocah-bocah sing nandhang saturasi oksigen (oksigen sing ana ing getih) sangisore 92% kudu diwenehi oksigen,[2] lan pawongan sing nandhang Croup nemen/abot bisa dilebokake rumah sakit kanggo observasi.[3] Yen mbutuhake oksigen, prayogane diwenehake sacara "blow-by" (ya iku nyelehake sumbering (selang) oksigen ing sacedhaking raine bocah) amarga cara iki bisa ngurangi agitasi/kejang yèn dibandhingake karo nganggo masker.[2] Yen diobati, mung kurang saka 0.2% pasien
budesonida, bisa digunakake kanggo nambani Croup ing bocah cilik.[7] Ambegan langsung bisa lega sajroning nem jam sawise obat diwenehake.[7] Obat-obatan kaya ngene bisa mandi lumantar cara oral (diombe), parenteral (disuntikake), utawa diserot, nanging cara diombe sing paling disenengi.[4] Biyasane mung prelu dosis sepisan wae, lan wis umum dianggep aman.[4] Deksametason sing dosise 0,15, 0,3 lan 0,6 mg/kg katone uga padha mandine.[8]
Croup sedhengan lan nemen bisa ditulung nganggo nebulisasi epinefrin(larutan sing bisa diserot banjur bisa ngambakake dalan ambegan)[4] Epinefrin bisa langsung ngedhunake nemene Croup ing 10–30 menit, ewasemono apike paling mung bisa nganti 2 jam wae.[1][4] Yen kahanan apik mau bisa terus nganti wektu 2–4 jam sawise diobati tanpa ana komplikasi liyane, pasien bocah biyasane bisa langsung digawa mulih saka rumah sakit.[1][4]
Obat Croup liyane wis nate ditliti, nanging ora ana bukti sing cukup kanggo ndhukung panggunan obat-obatan kasebut.
kasebut[2][4] lan saiki arang dianggo manèh.[9] Panggunan obat watuk, sing biyasane ngandhutdektrometorfan lan/utawa guiafenesin, iku ora apik.[1] Biyen, yyerot heliox (campuran helium lan oksigen) kanggo ngurangi ambegan sing abot wis nate dianggo, nanging ora ana bukti sing ndhukung panggunane.[10] Croup ya iku penyakit sing disebabake virus, mulaantibiotik ora digunakake kejaba bakteri diprakirakake uga dadi panyebab.[1] Antibiotik vankomisin lan sefotaksim disaranake kanggo infeksi bakteri.[2] Ing kasus-kasus nemen sing gegayutan karo
biyasane mung penyakit sing maridhewe lan mung sedhela; penyakit iki arang nyebabake pasien nemahi pati amarga gagal ambegan lan/utawaserangan jantung.[1] Gejala biyasane mundhak dadi apik ing rong dina, nanging bisa uga nganti pitung
biyasane saumuran antarane 6 wulan nganti 5–6 taun, wis nate kena Croup.[2][4] Croup dadi penyakit sing nyebabake 5% rumatan rumah sakit kanggo gugus umur iki.[5] Senajan arang, bocah saumuran 3 sasi nganti sagedhene 15 taun nduweni penyakit iki.[5] Lanang 50% luwih kerep kena tinimbang wadon; Croup uga luwih kerep kedadeyan ing musim gugur.[2]
Tembung croup asale saka tembung kriya Basa Inggris Modhern Wiwitan croup, ateges "nangis kanthi swara serak"; aran kasebut kawitane digunakake kanggo penyakit kasebut ing Skotlandia banjur dadi kawentar ing abad 18.[11] Croup amarga penyakit dipteri wis dipahami kawit mangsane Homer ing jaman Yunani Kuna. Ing taun 1826, Bretonneau mbedakake Croup asebab virus karo Croup amarga dipteri.[12] Wong-wong Prancis ngarani Croup asebab virus nganggo tembung "faux-croup," lan nggunakake "Croup" kanggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Croup&oldid=1077989"	Kategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 3 Sèptèmber 2016.
sampek Q ngerti uwong seng gawe AlQur’an palsu lewat nang ngarepku ora ngarah urip
koyo ngono fir kafir, nek pancen awakmu gak seneng karo islam ayo tawur karo Q, Q ora ngarah mundur ngelawan uwong
Catherine Sharon Gasnier biasa uga diundhang karo jeneng Cathy Sharon utawa VJ Cathy nalika esih dadi VJ MTV Indonesia (lair ing Jakarta, 8 Oktober 1982; umur 34 taun) ya iku aktris Indonesia, VJ Cathy, iku kang kang dadi celukané nalika esih dadi VJ.[1] Sadurungé nyemplung ning dunya akting lan presenter, dheweké mbiyené tau dadi bintang model.[1] Debuté kang pisanan ya iku nalika main ning layar, filem horor kang judulé BANGKU KOSONG arahan saka sutradara Helfi Ch. Kardit.[1]
asmara karo Eno Netral, ananging hubungan mau ora suwe.[1] Presenter Playlist iki uga sempet dikabaraké cedhak karo Ridho Irama, ananging dibantah déning dheweké.[1] Dheweké namung ngakuni manawa rasa marang Ridho Irama iku namung rasa kagum.[1] Berita babagan cedhaké Cathy karo Ridho dirasakaké wus suwe, nganti sataun sawisé ana foto kang nunjukaké manawa Cathy karo Rhoma Irama cedhak.[1] Kabaré, Cathy lagi nglakukaké pandekatan karo kaluwargané Ridho.[1] Ora namung iku, diweruhi uga foto kang nunjukaké kaakraban Cathy karo Ridho.[1]
^ a b c d e f g h i j (id)biografi Chaty Sharon dipununduh
IndonésiaAktris IndonésiaÉropah-IndonésiaPranata cara IndonésiaTionghoa-IndonésiaPemain ExtravaganzaWong JakartaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 28 Januari 2017.
Beneh karo padatan, bengi iki Mbah Mo kersa ngudar kawruh Jawa, yaiku filosofine yen manungsa urip iku bisoa “DADI BANYU AJA DADI WATU”. Ukarane kang cekak nanging ngemot piwulang kang luhur. Kenapa manungsa iku kudu bisa duweni sifate banyu? Amarga yen ta banyu iku asifat adem, lan dadi kebutuhane wong akeh. Kepara kabeh sing urip kang dicipta dening Gusti Allah, SWT mesti mbutuhake banyu.
Saiki endi sing luwih utama antarane banyu lan watu, kuat ndi ing antarane loro mau?
Manungsa lumrah mbok menawa milih watu kang kuat, nanging wong kang wis menep pikire lan ngerti sejatine zat mau mratelakne mbok menawa banyu kang luwih becik lan kuat. Kok iso? Kaya kang wus nate katulis nalika semana, menawa banyu ora bisa kasuduk dening gegaman (keris, pedang, cundrik, lsp), nanging watu bakal lebur dening palu (pukul), linggis, lan sak piturute.
Tegese nadyan banyu iku katon ringkih tanpa daya, nanging duweni kekuatan lan daya kang linuwih. Tetese banyu kang terus terusan bisa nglebur watu lan bisa ngelekake, uga
lembah manah, andap asor kaya sifate banyu. Kaya urip ing ngalam donya kang kebak ing reruwet kudu
utawa kawruh Jawa iku kebak ing sanepan, kaya ukara Jawa. Ukara Jawa, yaiku kang di pangku ukara mau banjur dadi ukara mati, semana uga wong Jawa. Manungsa, mligine wong Jawa yen diumpak banjur nurut lan manut apa kang dadi karepe, nanging yen ta dilawan kanthi kasar, yen ta ora wani adu arep ing mburi isih ngancam piye
Wong Jawa iku enggone semu. Tetembungan iku iku wis kaprah keprungu ing kalanganing bebrayan Jawa. Nanging kanthi majuning jaman kaya-kaya tetembungan iku mau saiki mung kari dongeng wae. Wong-wong Jawa ing bebrayan Jawa sing saiki wis akeh sing kanthi blak-blakan, wis ora sungkan –sungkan gelem nglairake rasaning atine. Sanajana mangkono isih akeh sedulur-sedulur Jawa sing isih ngugemi tetembungan ing dhuwur mau.Ing ngisor iki ana crita : Ana sawijining wanita numpak sepur karo nggendhong anake sing isih bayek, lagi nangis kepiyer. Ora oleh lungguhan. Ing sacedhake kono ana kursi kang dilungguhi nom-noman. Wis suwe wanita mau anggone mbudidaya supaya bayine gelem meneng. Nanging tetep ora gelem meneng.Geneya si biyung ora gelem nglairake rasaning atine ? Geneya ora nembung marang wong-wong kang lungguh ing cedhake, upamane : “Menapa kepareng kula ndherek lenggah sakedhap kemawon, supados anak kula boten kepepet-pepet ?”“Menawi dhangan ing penggalih mugi kersaa maringaken lenggahan sakedhap kemawon. Mangke menawi anak kula sampun kendel nangis, panjenengan kula aturi pinarak malih.”Wis dadi adat pakulinan kita : lumuh nglairake rasaning
rasaning ati kang ngandhut kauntungan tumrap kita dhewe,. kita lumuh nglairake. Rasaning ati kang ngemu keperluwan kita dhewe, kang bisa menehi kauntungan marang kita, manut kasusilan, pancen kurang prayoga kita lairake. Kajaba yen kepeksa.Balik rasaning ati kang bisa gawe senenge liyan, sanyatane prayoga kita lairake. Rasaning ati kang ora njalari kapitunaning liyan malah perlu kita lairake sarana tetembungan. Upamane mangkene : sedulur nampa paweweh saka tepungan wujud barang (bakal klambi, sepatu lsp) apa awujud panganan, apa liyane (buku-buku). Sedulur mesthine seneng lan nduweni rasa “terima kasih “ Rasaning ati kaya mangkono mau kudu dilairake sarana tetembungan : Matur nuwun, kesuwun, sakalangkung nuwun, utawa liyane maneh.Yen rasane ati mau ora dilairake, wong sing weweh ora ngerti kepriye mungguh panampane kang diwenehi barang. Ana kalane rasaning ati mau ora dilairake sarana tetembungan, nanging sarana sasmita bae, upamane : mesem, apa manrhuk-manthuk. Sing weweh iya wis ngerti, nanging kang mangkono mau kurang netepi kasusilaning pasrawungan.Kang becik iku, lairna rasaning ati kanthi tetembungan kang cukup kehe, becik iketane, resep rungone, --- murih bisa gawe senenge atine liyan.Cekaking atur yen kita kepengin nglungguhi kasusilan , pokoke ngudia kanthi sabarang tindak-tanduk lan muna muni bisane gawe senenging atine liyan.
kena ingaran,wong golek sandhang pangan,baya enak adol apyun,tembunge yen sekolehan.39.Sing wis-uwis gelis sugih,sengga balorong balaka,tan susah mring gunung Creme,janji
karsaning Pangeran = ayake wis karsaning Pangeran. 2. apa, sapa, ngendi baya = lah gek apa, sapa, ngendi. Baya kepriye = lah gek
nganti tekan ing mati pisan. Kebaya-baya (basa rinengga)= tansah nadhang cilaka. IV. Baya (kw) = janji (ubaya). sekolehan = untung, mujur.sengga = saengga, kayabalorong = 1. Lorek ireng putih 2. Nyai Blorong (dongeng) = makhluk gaib sing bisa ndadekake sugih.balaka = blaka (kn), 1. waleh, kandha ing sabenere; 2. wantah, ora nganggo apa-apa. kongsi = 1. nganti; 2. pakumpulan dagang lumrahe bangsa Cinamata pita = pulisi sandi, intelijen.melang = sumelang, kuwatir.waris (warisan) = yen nindakake pegaweyan lsp. tansah sempulur lan slamet. Ndugal kewarisan = senadyan nindakake sing ora becik, ewadene tansah kebeneran.waris (Arab) = 1. wong sing wenang nampani tinggalane wong sing ajal ; 2. anak sing wenang nggenteni pangkate bapakne.warisan = barang-barang tinggalane wong ajal.wuruk (kn) = 1. tukang nglakokake kreta utawa grobag;wuruk (kw) = 1. kreta ; 2. pedhet.wuruk (kn) = piwulang, pituturwurukan = 1. wulangan; 2. tledhek blajaran.wuruk sudi gawe (kn) = gawe geger.sabeng = saba + ing.wayuh (kn) = duwe bojo (entar : guru, pegaweyan) luwih saka siji.mekuwon = manggon ing; masanggrah.trungku = kunjaranas = 1. ora sida laku; 2. wis dianggep kalah (marga nrajang wewatoning dolanan lsp).nas (kn) = tetembungan ing kitab.ben-aben = 1. saben; 2. kerep.kadang kadean = sanak sedulur.
Pangeran Joyo Kusumo Kusuteng busono kelingan deneng jatmiko… Roso sejati wus sumurambah jenggiratne sa ananeng roso… Sugeng kanugrahan jati rahayu…3x
minulyo….sugeng pepanggihan ing wekdal ingkang edi lan peni injih pasewagan roso asih kan tansoyo raket rumaket meniko….mugi tansah pinayungan ing welas asihipun Gusti kang moho welas asih,amin amin amin…..
Pambudi sugeng sumunaring condro ing wayah ratri…diajeng ayu..nderek lelenggahan ing paseban…nyemak wedaranipun…salam ugi katur dumateng sdoyo kadhang kinasih…mugi tansah pinaringan rahayu…
ing endi jabang bayi katitah njebol aling aling kang sepuluh wilangan yo iku dalane miyos mustoko….ananging adi ari ari kasanding ing sak kiwo tengene omah….loro lorone badan sak kojor kang urip lan nyawiji ing bumi….
Pambudi Sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI L…OKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu
tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGEN…G
amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.te…gese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku isih
limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.
pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer. bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,
bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO…
Ayu….pancen abot ngrembuk bab iki….amargo koyo dene nglakoni rukun haji yo iku napak tilas….kudu kebak ing sangu yo iku wadak kang bakoh lan kukoh kanggo ngimbangi pikir kang jero….
Pambudi BAB SEDULUR PAPAT LIMO PANCER ing sangkan paraning dumadi..————————–—————–1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu
ambune ora enak nanging yen di pangan rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.conto maneh: kembang iku ambune wangi nanging yen di pangan rasane pahit.
ING TOTO LAHIR————————–————————–————manungso duwe tangan tengenmanungso duwe tangan kiwomanungso duwe sikil tengen…manungso duwe sikil
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah -adi ari ari kakang mbarep adine wuragil…kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo
Pambudi hm..diajeng ayu…SAMPURNANING DUMADI
manungso kudu weruh dununge TIRTO PAWITRO MAHENING SUCI.TIRTO = BANYU.PAWITRO = PANGURIPAN.…MAHENING=WENING/BENING.SUCI =RESIK.iku
LOKANTORO tegese wates/antoro. wates antarane ALAM ALUS lan ALAM KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,gatrane bakal manungso,ing kono bakal anyurupi dalan prapatan yo wewujudan 4 prakoro .yo cahyo 4 prakoro.cahyo abang iku jagade KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG
ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin
triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU
sembah nuwun cah ayu…kopi jahene..neg awak anget tenan…kang.agung.kang dulllah..bundaku..mintak ga..ni kopi jahe..damelan gadis ayu..hehehehe..
Pakpuh Tegoeh sugeng enjang … kulo nggih bade mbak wulan … mas saputra nyuwun pamit …..
Kozink Saputra oh injih ms’…..kulo engkang nembe tepang mawon..tansah kangen koq mas..kangen pawulangipun….
9 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 1 orangMemuat…
Misterr Jeans Sang Kinasih Sumonggo Mas Saputro gbung kluarga SONGGO BUONO bilih badhe nambah pangertosan.
Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, wonosobo. Di Sumatera
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.36, 13 Juli 2014.
dadi lara brangta, amung putranipun Syarip, lamon eman maring siwi, balik angungsiyang Jawa, lamon arep ya pinanggi (Anakmu
Ing arsa sung tuladha ing madya mangun karsa tut wuri
cilik yo? bojoku ora doyan bayem iki iso diakali hihihi
June 27, 2007 at 8:27 am	∞
Aku tuh tergila2 sama kripik bayam,
glundhungke seko ndhuwur pathuk kono, nek ora
ya kari ndeleng wae bocahe wadon, patrap ora...nek sing lanang wae yo....tetep ditumbalake....sing
kaliyan kula nalika nampi piwulang kimia kakangmas. Lha kok wonten rumus naminipun rumus Bangun. mbok dipun gantos rumus Bangun Sugito utawi rumus Advent Bangun, tamtu langkung gampil ngapalaken.
Coro inggris puniko lak memper coro Jawi tho kantun nambahi “The ” kemawon,
prvostupnik ing. elektrotehnike...bacc., ing. elektrotehnikeStručni prvostupnik(baccalaureus) inženjer...Bacc. ing. elbacc. ing. el.bacc. ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.univ.bacc.ing elbacc. ing. el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.bacc. ing.
SEDULURKU WIS ORA KAYA BIYEN (Saudaraku sudah tidak seperti dulu, lagi)
Nglarastenan – Methik salah sawijine bait jangka Jayabaya, ing antarane: “Ngumbar nafsu angkara, nggedekake duraka, wong
bungah, wong apik ditampik-tampik, wong jahat munggh pangkat….”.
Mbahaleni lan ngdari jangka mau kaya wis trep banget kanggo nyandra kahanan saiki. Lire, ing esuk iki mau ana piyayi bangsat gelah-gelahe jagat leletheking bawana pakartine jajalaknat, banget anggone ngino marang paran para kang nitih kudawesi ngedelake donya kang mbok menawa jumbuh marang jangka mau.
mlebu pakartine piyayi jajalaknat mau kang ora ngerti ing subasita, aturan negara lan mung bisa thenger-thenger karo mbatin, mbok menawa kreta kyai toyota avansa kang katuku kanthi duit anggone “korupsi”, mula ora berkah lan ora ngerti aturan.
Wis salah, nanging malah ngotot. Mbok menawa Gusti durung paring ujian, mula mangkono mau patrape.
Ora mung pisan ji iki, nanging meh saben dino sedulurku ing kutha iki pada katon anggone bombong yen tumindak kang nalisir, salah mau banjur padha bungah.
Ilang pangangen-angenku nalika eling jaman biyen. Negara kang tansah njunjung adat ketimuran, prasasat ngupaya Nagari satus datan antuk kalih, sanadyan sewu tan jangkep sadasa. Nagari kang wus kawentar
luhur kawibawane, tegese negara iki negara kang luhur kawibawane, wis kondang, moncer kawulane sing tumindake alus, kebak ing trapsila lan unggah ungguh, uga ramah.
Nanging, kaya bumi karo langit yen ta nonton kahanan saiki, lire korupsi saiki nang ngendi-endi, akeh wong kang ngumbar nafsu nuruti angkara murka ngoyak
punglu, têgêsipun gigiring mimis. Punika ngibarat kaélokaning Dat, déné botên arah botên ênggèn, ing pundi saèstuning panggènanipun,sayêkti amung dumunung wontên
punapa saèstuning sipatipun, sayêkti amung dumunung wontên sipating gêsang kita. Wontên ingkang mastani, tambining pucang
sawangané samudra rêtna, dados ngibarating babul arbab. Têgêsipun, karining Pangéran,
inggih punika kakékatipun palawanganing Dat,dumunung wontên ing babahan hawa sanga salêbêting jasad. Mênggah, sawanganing
winotan kilat, dados ngibarating wot siratal mustakim. Têgêsipun margi ingkang lêrês, inggih punika kakékatipun pêsating atma, dumugi kalarading Dat. Wontên ingkang mastani wot siratal mustakim punika, kakékatipun wêdaling pamiraos, inggih sami pakantukipun.(h. 252, b. 13-19)
samudra winotan kilat (samudra memuat kilat: lajunya atma
padhaupan, inggih punika kakékatipun paséwakaning Dat.Dumunung wontên ing sirah, utawi ing jaja,
têgêsipun kursi palênggahan. Inggih punika,kakékatipun palênggahaning Dat. Dumunung
wontên ngutêk, utawi ing jêjantung.(h. 252, b. 20-26; h. 253, b. 1-3)
balé tawang gantungan (rumah menggantung di angkasa: singgasana Dzat Tuhan
Têgêsipun mijan taraju, inggih punika kakékatipun panimbanging Dat. Dumunung
ibarat mijan. Artiny,a mijan taraju, yakni hakikat penimbangannya Dzat. Terletak pada penglihatan, pendengaran, pembau, perasa, dan pengrasa. mijan taraju ‘penimbangan Dzat’
*wiji tuwuh ing séla, dados ngibarating loh kalam. Têgêsipun loh papan, kasêbut
lohkilmakpul. Têgêsipun papan kang rinêksa,inggih punika kakékatipun sipating Dat.
Dumunung wontên ing jasad, rinêksa malaékat Kiraman. Têgêsipun kalam punika panyêratan.
Inggih punika kakékatipun wayanganing Dat.Dumunung wontên ing budi, tumuwuh ing
ngangên-angên, rinêksa ing malaékat Katibin.(h. 253, b. 4-12)
Sawarnènipun ingkang binasakakên agêng,wiyar, panjang, inggil, langkung,
sapanunggilanipun punika, dados ngibaratipun ananing Dat.
Sawarnènipun ingkang binasakakên alit, ciyut,cêlak, andhap, kirang, sapanunggilanipun
bothok janthèng winungkusing godhong asêm, kabitingan alu
béngkong. Punika pralambang pradikanipun bothok janthèng dados
Yèn ing jaman Arab dipunwastani, kayu sajaratul yakin, têgêsipun kayu ingkang
nyata.(h. 235, b. 21-24)
1. ana kayu apurwa sawiji, wit buwana êpang
(h. 237, b. 8-9)
(h. 243, b. 20)
nur, artinya cahaya. nur: cahaya
inggih punika dados sêsanthaning gêsang, awit kasorotan saking
ngungkuli langit, punika pramana. Déné têbané têbih utawi inggil,
kagayuh déning pandulu.(h. 236, b. 17-19)
pêksi mibêr uluké ngungkuli langit (burung
Déné sir punika, minangka tahjalining nur, awit kasorotan, saking wisésaning cahya sajati.
têgêsipun punika ngibarat wangênanipun pangawasaning rahsa,sumrambah dumugi ing
Ingkang kaping tiga, sipating manungsa punika,trêkadhang kawan pakarti.
Sakit, timbanganipun, saras. {265}
4. roh, têgêsipun nyawa utawi suksma.
(h. 243, b. 22)
4. roh, artinya nyawa atau suksma. roh: suksma Déné roh punika, minangka tahjalining {245} sir,awit saking kasorotan wisésaning pramana,sajati. Dipunpêrlambangi, tapaking kuntul ngalayang, têgêsipun botên
(h. 249, b. 14-16)
(h. 264, b. 13-19)
saking ngutêk. Dumunung ing manik dados cipta.
lêlimpa, lajêng dados tanapas. Anunggil lampah ing ngêrah, lajêng dados napas. Sumarambah ing jasad, lajêng ngêdalakên swara saking lésan.
Mila, sangkaning cipta birahi, nupus, anpas,
awit kasorotan saking wisésaning suksma, sajati.
kahananipun. (h. 245, 6-12)
martabat disebut akyan mukawiyah, karena telah benar hidup pada keadaannya.
katuwuhan supé malih punika {256} amung
nêpsu, ngadat kadunungan manah awas, émut.
(h. 255, b. 1; h. 256, b. 1-8)
timbanganipun mêlèk, ngêlak, ayêm, sahwat,
budi Myang, pawaka murub binasmi, têgêsipun latu murub kaobong, inggih punika tiyang marsudi kalayan tékad.
(h. 237, b. 3-7)
lémpoh ngidêri jagat, ngibarat sêdya lan budi,sanadyan lémpoh mrika-mrika.
cébol anggayuh wulan, inggih ngibarat budi
wuta waspada, têgêsipun pangrasa, dé-{238} né
(h. 237, b. 19-26; h. 238, b. 1)
Ingkang kaping nêm ngakal, têgêsipun budi,
dados pitung sêsêbutan. Sami amastani dhatêng
Budi maknawi, inggih manah maknawi, têgêsipun
Budi sanubari, inggih manah sanubari, têgêsipun
Budi suwéda, inggih manah suwéda, têgêsipun
woting manah, dados ngibarat kahananing budi.
Budi puat, inggih manah puat, têgêsipun woting
jêjantung, dipunnamani budi jaki, utawi manah
jaki. Têgêsipun manah suci, dados ngibarat
Budi siri, inggih manah siri, têgêsipun rahsaning
manah. Dipunnamani budi sapi, utawi manah
sapi, têgêsipun manah wêning, dados ngibarat
(h. 240, b. 1-21)
anggangsal pa- {241} karti. Dipunwastani
karméndra, têgêsipun purbaning budi. Kadosta
paningal, pamiarsa, panggonda, pamiraos,
antawisipun budi. Kadosta kêkêtêg, napas,
kêdhèping nétra, raosing lidhah, kênyaming lathi.
Têgêsipun, kapal nyandêr têksih kinarung wontên
Dipunwastani kabul kér, têgêsipun kontênsya.
Dipunwastani babul kalat, têgêsipun kori agêng.
Pancamaya, têgêsipun, osik gangsal. Inggih
Dipunwastani locita, têgêsipun karêntêging batos,
jumênênging osik, kadosta ambêk, watêk, grahita,
batos. Kasêbut nama, citamaya têgêsipun
wahananing osik, kadosta angkara, birahi, sad,
karsa, {264} garjita.
johar manikêm, arané. Sajatiné manikêm iku
wadon aran uryat, têgêsipun uritan,
Kumpulipun tuwuh dados manungsa, …(h. 238, b.
9-26; h. 239, b. 1-14)
Jasad turab, têgêsipun badan. Kadadosan saking
lêbu, dipunbasakakên badan jasmani, inggih
badan suksma. Mênggah saking janjènipun badan
sajati. Upami satu munggèng rimbagan. Ananging
Kalimputan déning kayu daim, {242} têgêsipun
Asêsuci, têgêsipun tabêri, siram énjing.
Anyuda sahwat, têgêsipun sahwat kêkaliyan
angumbar hawa. Angagêma budi tri- {243} ma,
lila, têmên, utama. Manawi saged kalampahan
makatên, anggêr botên kawistara, inggih
Déné jasad punika, minangka tahjalining sipat,dados êmbananipun, para mudah ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, awit saking kalimputan déning pakumpulaning sorot. {246} Sami sumarambaha marani
êlèng, têgêsipun kodhok punika ngibarating mudah ingkang wontên salêbêting jasad, êlèng punika ngibarating jasad ingkang wontên sajawining mudah. Inggih punika, kahananipun dating Gusti taksih kalingan déning sipating kawula. Saé manawi jamaning Dat ingkang dêlahan, dipunpralambangi, kodhok angêmuli êlèng, têgêsipun gêntos dumunung wontên ing nglêbêt. Inggih punika, kahananipun sipating
Wangsul mênggah dating Gusti punika, kaotipun
pancadriya, sarta ambuka wiwaraning pramana.
cahya, anunggil kaliyan purbaning atma. Mantuk
dados sajatining Dat Mutlak kadim Ajalli Abadi.
(h. 247, b. 24-26; h. 248, b. 1-13
ngibarating manah sapanunggilani- {250} pun.
(h. 249, b. 24-26; h. 250, b. 1)
ngibarat wujud kita, angsal saking siti, ing têmbé
(h. 250, b. 10-13)
angangsu rêmbatan toya, utawi toya kinuming
toya, têgêsipun punika ngibarating wujud kita,
angsal saking toya, tansah {251} kailèn ing toya,
(h. 251, b. 20-26)
wêlas, ing dalêm satuwuhan antawis nêm taun.
Wiwit lair dumugi umur 6 taun, katuwuhan supé.
Naraka jahanam, têgêsipun panas. Ngibarating
Naraka sakar, têgêsipun wuru. Ngibarating tiyang
Naraka kutamah, têgêsipun tutup. Ngibarating
{260} sangêt balila punika. Kaupamèkakên
Naraka hawiyah, têgêsipun hawa. Ngibarating
Naraka sangir, têgêsipun sangsara. Ngibarating
Naraka jakim, têgêsipun sakit. Liripun manawi
Naraka lala, utawi wèl, têgêsipun pêtêng utawi
kaupamèkakên wontên salêbêting naraka lala,
Swarga tanim, têgêsipun ayêm. Dipunwastani
swarga akla, utawi swarga ngulya, têgêsipun
minggah swarga tanim, utawi swarga akla,
Swarga nangim, têgêsipun nikmat. Ngibarating
Swarga kadum, têgêsipun tapak. Dipunwastani
swarga morut, têgêsipun kinayunan. Ngibarating
dados witipun saking tarak brata, sarta tabêri
Swarga julfa, têgêsipun tulus. Dipunwastani
swarga tajri, têgêsipun mili utawi lumintu.
Kasêbut ing akathah aran swarga mahmut,
julfa utawi swarga tajri, ingkang pêparab swarga
Swarga mut, têgêsipun panjang. Dipunwastani
dipunwastani swarga kubal, têgêsipun katarima.
swarga mamdut, ingkang mastani swarga kubal,
(h. 261, b. 10-26 ; h. 262, b. 1-26)
sampun kaliru ing tampa / den wikan ing sasmita / miwah ing tegesing wangsul / ajwa andadi Pangeran / (Tuhfa) 1.
martabat sepi: ta’junal durung ana ghaib ananipun. Ingaran dzat kang mutlak kunhining Jang, tan anemu wong sawidji, nci wali pan ora.
minangka wiwitan gene tadjalli ing dalem gha’ib in
“Kaping tiga den sami ngawruhi ing martabat Wahidiyat ika ing ta’ayyun tsani wastane, pangrawuh
T[E]GESE WAHDAT PUNIKI,
PAN WIS NYATA ING DHEWEKE,
T[E]GESE KANG WAKIDIYAT,
JABA JERO PAN WUS NYATA,
PUNDI KANG NGARAN ROH JATI,
PANGUCAP ING ROH KANG YEKTI,
IKU WONG NGAMACA KUR’AN,
KAPETHIK SAKING SERAT SULUK JAMAN KARATON DALEM ING SURAKARTA.
dadi pemuda yo sing penting nunut urip, entuk duwit nggo maem njuk nikah, ngrukoni anak bojo, tuo mati.......Koyo wong muspro, ra ono tegese....Cobo nek di tilik maneh lan d pahami, MAKAM2 poro leluhur sing do sekari
Tari Topèng inggih punika tarian ingkang penarinipun ngagem topéng. Topéng sampun wonten ing Indonesia wiwit jaman pra-sejarah. Kanthi jembar dipunginakaken ing tari ingkang dados bagéyan saking upacara adat utawi panyariosan malih cariyos-cariyos kuna saking para leluhur. Dipunyakini bilih topeng gegayutan caket kaliyan roh-roh leluhur ingkang dipunanggep minangka interpretasi déwa-déwa. Ing manéka suku, topéng taksih pengias manéka kegiatan seni lan adat saben dintenipun.[1]
Cariyos klasik Ramayana lan cariyos Panji ingkang ngrembaka wiwit atusan taun kapengker dados inspirasi utama wonten ing penciptaan topeng ing Jawa. Topeng-topeng ing Jawa dipundamel saperlupementasan sendratari ingkang nyariosakken kisah-kisah klasik kasebut.[1]
Macam Tari Topeng[besut | besut sumber]
Topeng Dayak[besut | besut sumber]
Ing wilayah Pulo Kalimantan, suku Dayak migunakaken topeng ing Tari Hudog ingkang asring dipunmainaken ing upacara keagamaan saking kelompok suku Dayak Bahau lan Modang. Tari punika dipunmaksudaken kangge pikantuk kekiyatan kangge nglawan gangguan hama perusak taneman lan nyuwun dipunparingi kesuburan kanthi kasil panen ingkang kathah. Topeng ingkang dipunginakaken aerni pethak, cemeng, lan abrit ingkang nglambangaken kekiyatan alam ingkang badhe mbekta tirta lan nglindhungi taneman ingkang dipuntanem.[1]
Topeng Bali[besut | besut sumber]
Kawontenan topeng ing masyarakat Bali gegayutan caket kaliyan upacara keagamaan Hindu,amargi kesenian luluh ing agama lan masyarakat. Tari Topeng Bali inggih punika minangka sawijining tradhisi ingkang kenthel kaliyan nuansa ritual magis, umumipun ingkang dipuntampilaken ing tengah masyarakat inggih punika seni ingkang dipunsakralaken. Tuah saking topeng ingkang merepresentasikan dewa-dewa dipunpitadosi saged nganugrahaken katentreman lan kaslametan.[2]
Topeng Cirebon[besut | besut sumber]
Cariyos ingkang dipunbektakaken biasanipun saking cariyos Panji ingkang nyyariosaken kisah asmara Raden Panji Asmoro Bangun (Inu Kertapati) kaliyan Putri Sekartaji (Chandra Kirana).[2]
Topeng Reog[besut | besut sumber]
Langkung lazim dipunsebut tari Reog Ponorogo, tari punika ugi ngagem topeng ingkang asalipun saking tlatah Ponorogo.[2]
Topeng Ireng[besut | besut sumber]
Topeng Ireng inggih punik satunggaling wujud tradisi seni pertunjukan ingang berasimilasi kaliyan budaya lokal Jawa Tengah. Topeng Ireng ingkang ugi dipunkenal minangka kesenian Dayakan punika minangka wujud tarian rakyat kreasi enggal ingkang minangka asiling metamorfosis saking kesenian Kubro Siswo.[3]
Banten, Karangpawitan, Karawang Bar., Kabupaten Karawang, Jawa Barat 41315, Indonesia
Telp: +62 816-4612-224 (www.alfamartku.com) 188. Alfamart Pancawati 2
Narpati Basukarno. Kaya mangkana sabdane sang nata.“Ing ri kalenggahan niki kados mboten wonten rembag ingkang wigatos; nanging menawi Paman Patih, Bapa Panembahan utawi Kakang Narpati manggihaken perkawis ingkang pantes karembag kula
bapa nampi pralampita. Paripaksa badhe kula aturaken ing pasewakan menika amargi sesambetan kalayan nasibipun negari, ngger anak prabu”.“Mangga enggal kawedarna ,bapa!”.“Mekaten ngger! …..pralampita kalawau wujud gegambaran ingkang saklangkung aeng. Inggih menika gegambaran ingkang rupi angger anak Prabu Duryudana nigas jangga!”“Nigas jangga ? Janggane sinten bapa?”“jangganipun ratu Dwarawati. Sareng kalayan gumlundhunging mustaka rumaos kula jagad kalempit wonten astanipun angger anak prabu Duryudana”.“Jagad dewa bathara ! lajeng suraose pralampita kadi pundi ?”“gegambaran kalawau muhung pralampita ingkang suraosipun negari Astina badhe jaya menawi kalampahanmbedah negari Dwarawati, ngger anak prabu!”.“Sik…sik Wakne Gondhel, sadurunge rembug dibacutake aku kepengin takon?”. Wuwuse patih Sengkuni nyelani.“Ya Adi Cuni,
Ndarawati, rak ngono ta mau?”:”yoh..pancen bener ngono”“Yen kaya ngono kuwi apa ora jeneng njlomprongake, hara? Mesthine Wakne Gondhel ya wis pirsa yen Ndarawati kuwi gudange wong sura sekti, ana Sentiyaki senajan cilik-ungkik nanging tandange kaya Bima, Ndarawati uga ketunggon kethek putih Anoman tilas senapatine Rama Wijaya kang bisa mindhah gunung. Entek-entekane Ratu Ndarawati dhewe yen lagi muring-muring bisa tiwikrama dadi brahala, aja maneh mung sak negara Ngestina, jagad paribasane bisa digaglak. Mula yen wong Ngestina nekat nglurug negara Ndarawati apa ora jeneng
kakang Narpati”.“Kekiranganipun menapa praja Ngestina, teka ajrih kalayan tiyang-tiyang Ndarawati menika ? Menawi yayi Prabu dawuh kedah mbedah negari Ndarawati, sak menika ugi rakapara sagah ndepani bantala minangka bebanten ,yayi Prabu!”.“Bombong raosing manah kula kakang Narpati nampi kasagahan ndika, nanging bapa …bapa Pandita Durna kadi pundi menggah pamanggih bapa ngenani ature paman patih kalawau?”“Nggih ngger, keparenga kula wicantenan kaliyan Adi Cuni”.“Mangga Bapa”.“Adi Cuni !”“Kepiye, kakang?”“Kowe tak kandhani ya, yen wangsit utawa pralampita kuwi adile mung kudu dilakoni tumrape wong sing percaya. Mbok menawa si Adi ora lali lelakone si Brantasena. Nalika aku oleh wangsit supaya Brantasena kudu njegur segara deweke ora suwala, yen si Brantasena kuwi banjur mikir-mikir kaya patrape adi Cuni mesthi bakal nduwe pandakwa yen aku njlomprongake dheweke, nanging jagad nyekseni yen anggone Brantasena bisa ketemu dewane Sang Ruci Bathara iku ya merga anggone njegur segara nuhoni dawuhing guru”.Tidhem premanem suasana ing pasewakan. Kabeh padha nyuraos lelakon kang
prejurit Ngestina. Dina iki uga Ndarawati kudu bedah!”“Nun inggih ngestokaken dawuh ngger”.Purna sabdane sang
Dursasana. Nanging senajan wis rinubung dening para Kurawa parandene sang apatih isih durung aweh kabar wigatining pasewakan.“Ha … ha … ha… ha…kulinane paman Harya sumringah mandhap saking setinggil, nanging dina niki kok beda, si paman kendelan kewala. Jan-jane ing pasewakan enten napa, man? “wuwuse Dursasana karo ngguyu cekakan.“Atiku kekes, Dur!”“Kok Ngoten, man?”“Ya, merga pasewakan iki mau ngrembug bab wangsit sing ditrima Wakne Gondel kang isine negara Ngestina bisa jaya yen kelakon mbedah negara Ndarawati. Saka pintere Wakne Gondel nggone ngrimuk nganti rakamu Prabu Duryudana nduweni tekad mrentahake kowe kabeh supaya mbedah negara Ndarawati!”“ Ladalah.. niku kabar sae, man!”“Sae denggelmu kuwi ! apa kok anggep kowe kabeh bisa nandhingi wong Ndarawati he?”“ Paman mpun ajrih ngoten?”“Iki ora perkara wedi. Nanging mikira, apa kowe ora ngerti yen Ndarawati kuwi gudange wong sekti mahambara!”“Napa ndadak mikir man ! pokoke angger sing ngendikan niku bapa Durna mesthi benere! Dilakoni mawon man!”.“Alah embuh, Dur! Kabeh kok padha dene! Wis mangsa bodhoa nggonmu ngatur barisaning Kurawa. Dina iki Rakamu Prabu Duryudana ngersakake bedahe negara Ndarawati, wis mbuh mengko dadine” kandhane patih Sakuni mutung.Sidane prajurit Astinapura budhal nglurug menyang Negara Dwarawati.Mendung angendanu ing praja Dwarawati. Nata Dwarawati Prabu Sri Bathara Kresna nandhang-raga rinubung para putra sentana miwah tamu agung Mandura, nenggih Prabu Baladewa kang ngendika aris.“Nalika nampa nawala saka praja Ndarawati ngabari yen yayi prabu Kresna gerah, ingsun enggal jengkar saka kedaton, lakune kiai Puspadenta kaya tak gelak-gelaka daya-daya prapta ing Ndarawati ….. mula ngger Wisnubrata gage matura kepiye kahanane ramamu?”.“Nuwun inggih ,wa prabu. Inggih kados mekaten menika kahananipun rama prabu, tansah sarean kewala mboten kersa wungu”“Wiwit kapan ngger?”“Watawis setunggal candra menika, wa prabu”.“Pantes lamun gawe bingunge para garwa-putra ….coba ngger ingsun kepengin niti-priksa kahanane
wus ngagem soca bathara .Kejot penggalihe dupi kang kadulu amung raga.“Wisnubrata, kahanane ramamu dinane iki kaya dene kurungan kang lawange menga ,dene manuke mabur tegese sukmane yayi prabu Kresna mendra embuh ana ngendi parane!”“Lajeng kados pundi, wa prabu”.“Yen kaya ngene iki adhakane sing bisa nglari ya mung pamanmu Harjuna amarga padha-padha titising Wisnu…. Nanging apa paman-pamanmu para Pandawa wis kok aturi priksa!”.Durung nganti Raden Wisnubrata atur wangsulan
dibalangake?”“Estunipun kula bingung, gusti”.“Bingung kepiye ?”“Nalika kula bawa raos kalian para cantrik ing Kendhalisada; dumadakan lumantar aji pameling wonten dawuh saking Sinuwun Ndarawati menawi kula kedah sowan dateng Ndarawati, nanging dumugi ngriki Sinuwun Ndarawati malah rinubung para putra menika wonten menapa gusti?”“Gustimu lagi nandhang raga Anoman …temene ingsun uga nggumun, ingatase wong lara kok ya bisa-bisane mateg aji pameling hara? Nanging ora susah digagas sing wigati sira wis ana kene, mbok menawa pancen bakal ana pariga… ! “Kagyat sang Balarama krasa ana hawa panas kang kagila-gila nrajang patunggon.“Anoman! kowe metua njaba. Nyatakna apa kang gawe panasing swasana iki!”“Sendika dawuh kanjeng dewaji”Durung sapanginang Anoman metu njaba, prapta Patih Udawa gita-gita.“Kakang Udawa kang prapta!”“Nun inggih sinuwun, sembah kula katur”“Praptane kakang Udawa kaya wong adus riwe ana apa kakang?”“Katiwasan gusti, negari Ndarawati kinepung mungsuh”“Kinepung mungsuh piye?”“Ing alun-alun sisih kilen wonten buta tiban apengawak dahana ngamuk punggung ngrisak lan ngobong menapa kemawon. Dene ing alun-alun sisih wetan barisan saking negari Ngestina ngrangsang badhe
Kacarita ing alun-alun praja Dwarawati sisih kulon ana buta tiban sak gunung anakan gedhene. Buta buteng apengawak
luput ing bilahi. Kagyat sang Wanaraseta dupi mulat ana pawongan kang rikmane awut-awutan ngguyu cekakakan.“Ha… ha … ha …ha … kowe kaya tikus kecemplung kalen … ha …ha …ha …”“Kowe Burisrawa ! sing nulung aku jebule kowe, aku wis kok singkirake saka bebaya … mula banget pana ….”“ Kowe ngomong apa munyuk elek ? … ha …ha …ha .. sapa sing sudi nulung kowe ha.. ha.. ha.. iki mau aku weruh ana geni njur tak sahut tak cemplungke kali ha.. ha.. ha..sing methongol jebul kowe ! ha…ha…ha… ngertiya munyuk aku seneng dolanan geni ha…ha…ha.. lha kae ana geni sing luwih gedhe… tontonen saka kadohan aku bakal dolanan geni kae.. ha…ha…ha…ha…ha…ha” Sang Burisrawa karo jejogedan mrepegi Butageni. Eloking lelakon Burisrawa kaya ora krasa panas senajan wola-wali kasembur geni. Sarwi ngguyu lakak-lakak Butageni ginetak ambyar dadi geni cilik-cilik naewu-ewu cacahe ngrubung, nanging kaya sinerot banjur manjing ing anggane sang Burisrawa. Kagyat sang Kapiwara ndulu Buta geni wus nyawiji marang Burisrawa.Ing alun-alun negara Dwarawati sisih wetan, wadyabala Astinapura kang sakawit ngrangsang niyat mbedah
wakne gondel tulungana aku!!!”“Lole-lole adi Cuni kowe kuwi kenangapa, hara?”“Anoman kakang ! Anoman pancen munyuk tenan wong tuwa digawe sewiyah-wiyah.Sirahku mrempul kabeh merga dibentus-bentuske watu, awakku dibanting nganti sakojur krasa kaya remuk… kaya ngene iki rak merga nuruti karepmu ta wakne Gondhel!”“Lole-lole!! Kowe kok malah nutuh aku adi Cuni!”“Ora nutuh kepiye nyatane bocah-bocah Kurawa ajur mumur ngadhepi Wadyabala Ndarawati! Apa kaya ngono kuwi ora jeneng nglorobake?”“Lelakone pancen ya kudu kaya mengkono adi Cuni!”“Kaya mengkono piye wakne Gondhel?”“Elinga nalika Brantasena njegur ..”“Prek !!! wiwit mau sing dicatur kok mung si Brantasena!”“Mangkene
puliha, nanging adi Cuni, sabanjure Brantasena antuk pitulungane dewa bisa ketemu klawan Dewa Ruci !”Durung nganti Patih Sakuni nyrekal wuwuse Pandita Durna keprungu swara guyu lakak-lakak bareng karo praptane Burisrwa.“ha…ha…ha…ha… sampeyan man Sengkuni, kenging napa kok ting prempul niku ? ha…ha…ha…ha…ha!’“hiya le Burisrawa”“Kok teng ngriki kalih Bapa Pendita Durna niku enten napa ,man!”“Ngertiya Burisrawa, awakku nganti kaya ngene iki rak mung merga nglabuhi kowe ta le?”“Nglabuhi pripun, man?”“Kowe tak kandhani ya le!. Wara Sumbadra kuwi jan-jane seneng banget karo kowe?”“Napa nggih, man ?”“Hiya le ! nagging merga wedi karo kakange ratu Ndarawati banjur kepeksa gelem dirabi Janaka. Nanging aku sing ora nrimakake, le! Mula tak kerikake wadyabala Ngestina nglurug praja Ndrawati saperlu ngrangket Prabu Kresna”“Kurangajar!!!! Kurangajar kowe Kresna ! ,kowe aja enak-kepenak ! bakal tak rangket kowe Kresna ha….ha….. ha….. ha….ha….!”Sarwi jejogedan Burisrawa maju ing pabaratan.“Kowe kuwi piye ta adi Cuni, Kok ngomong dora karo si Burisrawa hara!!!Apa si adi ora ngerti yen Burisrawa kuwi bocah degleng mengko yen nganti digrojok gegaman dening wadyabala Ndarawati iba dukane Prabu Salya !”“ Mbuh ora idep!!!!!!!!! Atiku gempung sirahku mumet, mula caturan sak muni-munine “ semaure Patih Sakuni karo lungguh ngisor wit ,nata ambegan sing ngos-ngosan.Kacarita Burisrawa wis ana ing madyaning pabaratan. Saka netrane cumlorot geni sak lumbung lumbung ngobong wadyabala Ndarawati. Prabu Baladewa
kathah kurban menawi perjurit Ndarawati nekad nyelaki pun Burisrawa!”“Hiya Anoman, Si Burisrawa kok dadi kaya ngono kuwi nalare kepiye”“Kula inggih ngungun raden, malah butogeni ingkang ngamuk ing alun-alun sisih kilen inggih kawon lumawan Burisrawa”“Tan wurunga yen diterusake paperangan iki wadya Ndarawati bakal rusak, mula tak undurake wae, dene kayuwanane kaka Prabu Baladewa apa dene para kadang sentana ing Ndarawati tak pasrahake kowe, becik ungsekna ing Ngamarta ,Anoman ! Wis ayo pada nindaake kewajiban
nggone seneng iki isih miwiti lelakon ayo diprepegi si Burisrawa!”Pendita Durna lan Patih Harya Suman gya mrepegi sang Burisrawa kang isih jeogedan sarwi ngguyu lakak-lakak“Kresna…Kresna kowe ana ngendi ha…ha…ha…ha.. manuta tak rangket ! ha..ha..ha… kowe sing dadi pepalang tresnaku marang mbok badra …ha..ha…ha!“Ngger Burisrawa …iki ..pamanmu,ngger!”“Ha..ha..ha.. Paman Sengkuni …pundi Kresna kula rangkete! Ha..ha..ha..!”“Kresna keplayu ngger, mlayu lan ndelik ana Pancala.. hayo tak tutke menyang Pancala,rusaken Pancalaradya Burisrawa!”“Kurang-ajar kowe Kresna aja mlayu kowe!”Mangkono saka julige Patih Sakuni temahan Burisrawa kasil karimuk ngrusak Pancalaradya lan negara-negara liyane.Ing Kahyangan Alang-alang
Mubengrat.“Titah ulun Narayana, sing uwis-uwis yen jenengkita nganti keraya-raya munggah ing Alang-alang Kumitir kene mesthi ana perkara kang gawe ribeting atimu, yen tetela mangkono kaki diage matura ingkang prasaja!”“Kaluhuran sabda paduka Hyang Pada Pikulun, estunipun ingkang damel gorehing manah tan sanes kejawi wontenipun teja ing Mandaraka. Teja nyalawadi kalawau warni abrit , murup mubal dados dhahana, mangalad-alad nggegirisi. Ingkang mekaten pikulun kula kedah kados pundi?”.“Pantes Narayana lamun jenengkita bingung amarga anane teja mau pancen ora kaweca ing wedha nanging muhung nggenepi isine pepacuh telung perkara,yaiku godha bandha, goda wanodya lan godha panguwasa!”“Liripun kados pundi pikulun”“Godha sepisan aran godha banda sinandhangan dening Dasamuka wus kelakon ing jaman Ramayana dhuk ing uni , malah jenengkita Wisnu wus nunggal sajiwa kalawan Sri Ramawijaya mbrastha anane reretu”“Kaluhuran sabda paduka”“Dene godha ingkang kaping pindho aran godha wanodya sinandhangan dening Burisrawa ya kang kelakon saiki iki kaki !”“Menawi mekaten teja ing Mandaraka menika tejanipun Burisrawa”“Ya kaki… kuwi tejane si Burisrawa. Teja mau dumadi saka duhkitaning tyas amarga tinulak brantane dening arinira Wara Sembadra”“Nanging pikulun kadospundi larah-larahipun dene teja kalawau lajeng murup dados agni mangalad-alad kados badhe nglebur jagad”“Elinga Narayana senajan dianggep satria alasan nanging kayadene si Dasamuka, Burisrawa kuwi isih tedhak turune atapa, mula tejane kuwawa gawe getere tri-loka, malah kepara bisa nyerot dayaning geni saka naraka jahanam. Dayaning geni mau wujud Butageni kang tumiba ing alun-alun sisih kulon prajanira. Prayogane jenengkita kaki wus utusan si Anoman, senajan mung bisa nahan sawetara nanging nyatane Dwarawati bisa kalis saka ubaling geni. Sabanjure kanthi aji Balasrewu peparinge Narasoma bapake, si Burisrawa kasil mrail-mrail Butageni mau dadi geni cilik-cilik nuli kaserot manjing anggane. Mula kaki dinane iki Burisrawa wus kasinungan dayaning geni . Lan kahanan saya mbebayani sawise Patih Sakuni kasil ngrimuk si Burisrawa supaya gelem nelukake sewu negara. Kabeh mau mung kanggo srana murih wangsit kang ditrima dening Begawan Durna bisa kelakon”“Menawi mekaten menapa kalilan kula mbrasta pun Burisrawa, pikulun”“ Iku dudu pakaryanira Narayana, apa maneh si Burisrawa kuwi wong ngengleng, wong edan dadi ora dibrasta nanging malah kudu ditambani murih waluyane!”“Lajeng sinten ingkang kajibah paring usada, pikulun”“Ora liya kadangira pribadi si Werkudara”“Yayi Werkudara?”“Iya Narayana, dene lara-larahe mengkene …. Burisrawa kang kasinungan dayaning geni kuwi bakal mari sarana kagebyur dayaning banyu. Dene dayaning banyu muhung ana astane sang Ruci Bathara kang jumeneng ing telenging samudra minangkalbu. Jeneng kita mesthine wus mangerteni yen kang bisa sowan ing ngayunane sang murbengrat muhung ari nira si Werkudara,. Apa wus trawaca nggonira nampa Narayana ?”“Nuwun inggih sampun pikulun, lajeng godha ingkang kaping tiga kados pundi ,pikulun?”“ Temene godha kang pungkasan iki isih durung kelakon mula sun wedarake sarana pasemon . Godha kang pungkasan aran godha panguwasa bakal sinandhangan dening menungsa raseksa dumadine ing akhir jaman. Kacarita manungsa raseksa mau mung nduweni netra sajuga, temene kuwi mung pasemon yen ing akhir jaman akeh menungsa kang minger keblate, panembahe ora marang Pangerane nanging marang panguwasaning ndonya. Uga kacarita yen manungsa raseksa mau sikile sing sisih tengen ing ndarat dene sikile sing sisih kiwa njegur segara, iki uga pasemon lamun panguwasane warata ing salumahing bumi.”“ Kados pundi dene manungsa raseksa kalawau saged nggadahi panguwaos ingkang sakalangkung ageng duh sang pada pikulun ?”“ Kaya dene si Dasamuka lan Burisrawa. Manungsa raseksa kasebut uga kasinungan dayane geni., malah kepara luwih ngedab-edabi. Kamangka sakehing uba-rampe kang ana ing jaman akhir mengko kabeh prasasat nganggo dayaning geni “:Uba-rampe ingkang kados pundi duh sang pada pikulun?”“Uba-rampe kuwi tegese pirantine urip ing jaman akhir, tuladhane bakal ana piranti kang migunakake dayaning geni kuwawa madangi jagad senajan wancine ratri nanging jagad kaya wanci bedug tengange. Sakehing tetumpakan apa kuwi laku darat apadene kang ana ing banyu kabeh pada migunakake dayaning geni, malah ana tetumpakan saka wesi bisa mabur ing antariksa lakune kaya thathit ngluwihi bantering swara uga nganggo dayaning geni. Akeh tinemu piranti aeng ing jaman akhir kang bisa nggenteni ulah tapa-brata uga karana dayaning geni”“Liripun kados pundi pikulun”“Yen jaman saiki sok ana wulangan yen ilmu iku kelakone kanti laku, umpamane yen kepengin nduweni aji pameling saranane iya kudu bangkit lelaku tapa-brata. Nanging ing jaman akhir ora mesthi mangkono sasat sadengah wong bisa matak aji pameling uger nduwe pirantine kang uga nggawe dayaning geni. Wis..wis kaki kabeh mau mung gegambaran jaman sing durung klakon, mula sesa-sesa anggonira nampa, sing wigati jeneng kita enggal tumuruna, kantinen arinira si Werkudara kinen enggal mungkasi karya!”Purna sabdane sang Hyang Wenang, Narayana kang abadan sukma nuli tumurun ing ngarcapada,
Bathara Kresna wungu saka nendra. Raden Werkudara gereng-gereng nelakake rasa bungah, kaya mangkana wuwuse.“Hlaaa! sokur mangayu-bagya Kresna kakangku wis waluya…. Jeneng wong turu wae kok nganti ulan-ulanan gawe bingunge
kakangku mung pirangane wulan wae kahanane wis morat-marit ora karuwan!”“Morat-marit kepiye dhi? Sapa sing ngorat-ngarit?”“Sing ngorat-ngarit jagad ora liya si Burisrawa….embuh kepanjingan demit ngendi kok dadakan wae nduweni kasekten kang ngedab-edabi nganti bisa ngukut sewu negara mung sisa Ngamarta. Malah miturut palapurane Juru Telik Sandi saiki uga barisaning Kurawa kang tinindhihan Burisrawa wis ana tepis wiringing negara Ngamarta. Kahanan kaya ngene iki becike kepiye Jlitheng kakangku?”“Yen miturut pun kakang sing bisa ngadepi si Burisrawa ya mung si adi!”“Yen mangkono tak papage si Burisrawa!”Kebat malumpat sang Bimasena maju ing pabaratan, nanging durung nganti adu arep wis
dhi?”“Hlaaa…edaan, Burisrawa pancen edan, aku ora sanggup ngadepi Jlitheng kakangku!”“Mula ta dhi yen wong tuwa rembugan durung tutug kuwi aja kebat kliwat! Yen kowe adu arep karo si Burisrawa mesthi ora kuwat nahan hawa panas amarga dinane iki si Burisrawa kasinungan dayaning geni kang mijil saka naraka jahanam”“Hlaaa…njur kepiye ?”“ Si adi kudu nyraya kadang-kadangmu bayu, Burisrawa kudu dikendhangake karo dayaning angin supaya bisa nyemplung segara, nuli si adi uga nyemplunga segara !”“Nyemplung segara kepiye ?”“We ladalah kok kaya bocah! Apa si adi lali yen tahu nampa sesupe saka Bathara Endra aran sesotya manik candrama kang daya panguwasane bisa nyilem ing segara. Mula sing tak karepake si adi nututi nyemplung ing samudra minangkalbu njur larapna si Burisrawa ing pangayunaning Sang Ruci Bathara supaya kagebyur dayaning banyu, kanthi mangkono yayi si Burisrawa bakal mari edane!”“Ngestokke dawuhmu Jlitheng kakangku~”Sang Bimasena sigra matak aji pameling nekakake
Burisrawa nuli kacemplungake samudra minangkalbu. Ing dasaring segara Burisrawa nuli
”Milang-miling Sang Bimasena, dupi mulat ana banyu munyer–seser ing telenging segara , gya ambyur tumuju ing alam sunyaruri.“Werkudara! Aku weruh ana cahya mbalerengi . Ing tengah-tengahing cahya kae kok ana wewujudan cat katon cat ora, we lha! rupane kok memper kaya aku ha…. ha…..ha….. ha….. ha….., kae wewujudan apa, Werkudara?”“Hlaaa!… ya kae Sang Ruci Bathara, nanging panyawangmu bledru! …wewujudan kae ora cat katon cat ora nanging cetha wela-wela lan memper kaya aku dudu kaya kowe!”“Kowe sing kleru ,Werkudara!…wewujudan kae kaya aku!”“Kaya aku!”“Kaya aku!”Arum sabdane Sang Ruci Bathara“Wong sakloron aja padha rebut bener! Ingsun iki kayadene pangilon, yen sing ngilo Werkudara aku dadi sejatine Werkudara, nanging yen sing ngilo Burisrawa aku dadi sejatine Burisrawa”“Burisrawa! jeneng kita nandang lara, tumungkula ngger sun usadani!”Sang Burisrawa nganglungaken jangga nuli kagebyur dayaning banyu kang mijil saka astane sang marbudyengrat, sanalika dawah kantaka tan eling purwa duksina.“Werkudara….si Burisrawa wis mari anggone ngengleng, mula tumuli mentasa ngger! , balekna Burisrawa ing Mandaraka!”“Ngestokaken dawuh, pukulun”Sakala ilang saka pandulu Sang Ruci Bathara, lan mung sakedheping netra Werkudara uga wis jumedhul ing tepining jalanidi. Mula sigra matak aji bandhung bandawasa kang aweh prabawa sindung riwut magenturan, Burisrawa nuli kakendhange bali ing negarane.Bareng
wis mari ngenglenge amarga wus diusadani dening Sang RuciBathara ““Banjur saiki ana ngendi ?”“Haaa! wis tak balangake ing Mandaraka !”“We ladalah ! kok kaya barang wae! Menungsa kok dibalangake ki kepiye hara! Kae lho wong-wong Ngestina ngamuk punggung
September 1, 2014 | wongedansurabaya	Sing jenenge Diman iku lek umpama paribasan Otot Kawat Balung Wesi. Sakjoke kenal Diman, Wiji durung tau eruh Diman lara utawa sambat lara. Boto njaba njero. Ning jenenge menungsa mesti ono pengapesane. Pengapesane Diman teka mergo kekeselen lek kerjo. Masio mangan ora tau telat, turu yo penak jenenge hawa ora iso dilawan. Wong lanang iku akhire ambruk, gering.
Lek biasane isuk tangi dhewe, dina iki Diman
mlungker. Wiji masio kaya garangan ning ora goblog. Bojone sing biasane sregep jelas ono opo-opone lek yahmene sik mlungker.
“Budal dhewe ya?” omonge nang anake sing mari didulang.
“Emoh, diterno Pak’e.”
“Pak’e sik turu kae.”
“Digugah no, wes awan.”
“Pak’e kesel. Budal dhewe ngko sangune tak tambahi, ya?”
Tomin cilik krungu sangune ditambahi jelas seneng. Mari nampani arek TK iku langsung budal. Sekolahe yo ora adoh, ora perlu nyebrang embong dadi aman. Mari anake budal Wiji nerusno pengaweane. Jam sepuluh bojone durung ngalih saka kamar.
“Pak…maem sik,” omonge nang bojone.
“Emoh,” saure Diman sing wes melek.
“Lha sampeyan lapo, nggak enak ta awake?”
“Sarapan sik kono, wes mateng segone.”
“Emoh,” saure Diman karo turu.
Wiji gedheg-gedheg. Durung tau eruh bojone kaya ngene. Bathuke didemok, rada anget.
“Guduk, ngge wong tuwek. Tak tukokno ngko, opo susu sapi?”
Nganti awan Diman milih turu. Wetenge durung kelebon panganan. Awak lek lara lambe dadi pait. Akhire Wiji sing mbingungi. Anake dijarno dolanan nang omahe mbahe.
“Siben banyu anget gelem, Pak? Cek enak
Wiji ambegan dawa. Tomin sing wis mulih ndang diadusi, dikon mangan terus dolanan dewe.
“Pak, nang dokter ta?”
“Gak gelem maem, nang dokter gak gelem. Terus yok opo? Iko lho tak tukokno sate kambing. Maem sik ya,” Wiji terus ngrayu bojone.
kelebon. Tak jupukno ya?”
Ora ngenteni jawabane bojone, Wiji langsung metu njupuk sego. Muni aras-arasen ning asline yo luwe, sego sak piring akhire entek. Mari mangan Diman langsung kringeten.
“Dilap yo, Pak, gek ganti klambine iku.”
“Yo raup-raup sithik kono, ganti kabeh sak njeroane.”
Wis mari mangan, Diman akhire gelem ngalih saka kasur. Mari raup, ganti klambi, wong lanang iku turu maneh. Tomin cilik wis merem nang kamare.
“Diombe sik, Pak, sik anget.”
Diman nontoki gelas sing dicekel bojone terus diombe sithik isine.
“Emoh. Kene, turu ae.”
Nyawang Diman kaya ngene iki, Wiji eling anake. Wong lanang sing biasa ora akeh
LLOH..YAIKU tegese elig lan ngerti satememne ora ono pengeran kejaba mung Allh lan eling lan ngerti satemene
YA’BUDU ILLALLOH… teges eeling lan ngerti ora ono kang wajib ditaati dhohir lan bathine kejaba mung Alloh…3. Dene kang aran Dzikir Haqiqot iku eling lan ngerti isine LAA MAUJUDA ILLALLOH.. Tegese eling lan ngerti satemene ora ana kang maujud sejati lan wujud sejati kejaba Alloh…4. Dene kang diarani Dzikr Ma’rifat iku eling lan ngerti isine kalimat LAA YA’RIFU ILLALLOH..Tegese eling lan ngerti yen satemene ora ana kang ngerti kejaba mung Alloh…Mula mangertia yen satemene siro arep dzikir patang perkara iku kudu asal mlane, tegese ngerti Bakale lan ngerti Gawene lan ngerti dadine lan ngerti omahe lan mngerti manggone lan ngerti papa e la ngerti mapane lan ngerti lungane lan gerti mulihe lan ngerti tekane lan ngerti pisahe lan ngerti kumpule lan ngerti pecahe lan wungkule..Yen wis mengkono banjur kena den arani sempurno yen wis sempurno banjur diarani Dzikir Bathin..Dzikir Bathin iku kudu nganggo perabot lima perkara…1. LESAN2. ATI3. ROH 4. ROSO5. BARZAHCarane praktek iku lesan ngucapake LAILAHA ILLALLOH..Banjur atine kudu eling yen ora ana kang wajib dn sembah lan ditaati kejaba mung Alloh..banjur Roh-e angen-angen lan eling yen ora ono wujud sejati kajaba Alloh lan sejatine Urip iku Uripe Alloh …Banjur rasane iku kudu eling lan ngerti yen satemene Rasane iku Rasane alloh …Banjur Rasane Rasa iku kudu eling Akhadiyah Wahdah lan Wakhidiyah..Yen wis tutug
den arani Alif Dzatul Wahid lan kena diarani Alif Ahadiyah yaiku tandane anane Dzat sejati lan kena den arani Alloh isih Ghoib lan anane Alloh nalika durung berahi Alloh iku wujud Mahdhi…2. ( LAM ) lam-e lafadz Al-Bismillah iku den arani Lam Tholabiyah yaiku tanda Alloh arep Berahi tegese tanda yen Alloh wis arep nyatakake wujud Datulloh yaiku katon gumebyar padang tanpa wangenan tanapa wekasan kang diarani Nurul Dzat tegese Nure Alloh kang jejuluk lintang Johar kang bisa nglairake Nurussifat lan kang bisa nyatakake wujude sifat..Ya wektu semana iku kena diarani sifat isih sinemen ing dalem Dzat lan kena diarani sifat isih Ghoib lan kena diarani sifat durung ana, sing ana isih Dzat sejati lan sifat sejati, sejatine Dzat..Mula Alif iku kena den arani Alif Dzatul Wahid lan kena diarani Alif Ahadiyah lan kena diarani Alif Iman..lan kena diarani Alif Tholabiyah lan diarani Lam Tholabiyah lan kena diarani Islamiyah..3. ( BA’ )Ba –e Lafadz Al-Bismillah iku diarani Kawitan, tegese Ba-e lafadz Al-bismillah iku kang bisa nglairake nyatakake Dzatulloh lan dadi kawitane nyatane sifatulloh yaiku nurul Dzat tegese Nurulloh. Nurulloh banjur nglairake wujud…Wahdah iku ketingal kaya wahdah uga gedene tanpo wangenan tanpa wekasan banjur Wahdah nglairake Nur Murub utawa Wahdah iku nyatakake wujude Nur
metune uga sangka wadah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nuqoth Ghoib, pinangka dadi rasane Nur Muhammad…Nuli nyatakake cahyo luhur ,metune uga sangka Wa dah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nur Muhammad yaiku wujude kaya kaca bening tur bersih,tur kang mencorong, tur kang padang, rupane agung ,luhur tanpa ana kang mbandingi lan tanpa ana kang Madani, kang diarani cahaya luhur kang dadi wijine sekabehane Alam..Sawise mengkono banjur suwijinw Alloh Ta’ala kersa dadi sempurnakake keberahinane kanthi nganggo cara yaiku
kepulas klawan Nuqoth Ghoib , banjur kepanjengake marang roh Idhomi klawan sempurna, yaiku kang den arani Teluning Tunggal,banjur diarani wis sinempen wujude nur Muhammad ,banjur Nur Muhammad iku dijenengi NURUL HAYAT MUHAMMAD , tegese wujud padang tur Urip tur dialem , banjur ketingal nyata sifate Alloh kanthi sempurno yaiku kang diarani TA”YUN AWAL..Sawise mengkono banjur Nurul Hayat Muhammad iku disimpen dening Alloh, disimpen dening Alloh ing dalem Nurulloh dadi kesimpen Nurul Hayat Muhammad ing dalem kamar kakumpulake karo temanten kakung..Dene temanten kakung iku diarani Nur Alloh kang diibaratake lanang sejati utawa diarani Lanang sejati ,dene temanten pitri iku diarani Nurul Hayat Muhammad kang diibaratake wadon sejati utawa den arani Wadon sejati…Dene Kumpule Nurulloh lan Nur Hayat Muhammad mau kasi ora kena den bedakake wujude lan rupane babar pisan hingga lawase mangsa 50.000 tahun… sawise genap 50.000 tahun careme Nurulloh lan NURUL HAYAT MUHAMMAD iku mau banjur Nur Muhammad ketingal Ngandul yaiku ngundulake sekabehane Alam..Tumuli suwijine Alloh ngadep Nur Muhammad kanthi ndangu marang Nur muhammad pendangune mengkene..“ ALASTU BIROBBIKUM…”Jawabe Muhammad…“ KOOLUU BALA..”Mula banjur ana tembung jawa kumpule lanang sejati lan wadon sejati iku den arani RABI, asal mulane miturut nalikane Nurulloh lan Nur Muhammad banjur ana pendangu “ ALASTU BIROBBIKU..” Iku mau..Sawise mengkono banjur Nur Muhammad sujud marang alloh tanda bekti marang suwijine Alloh kang lawase uga 50.000 tahun olehe sujud uga kaping lima (5) dadi saben –saben sasujudan lawase mangsa 10.00 tahun yaiku krana syukur nikmat anane kumpule lanang sejati kang diarani Nurulloh lan Nur Muhammad…Mula kanjeng Nabi Muhammad sak umate iku mau diferdoake sholat 5 (lima) wektu ing dalem sadina sawengi, krana sholat 5(lima ) wektu iku Dadi tanda syukur nikmat anane kumpule lanang sejati marang wadon sejati tegese yaiku Kumpule URIP LAN RAGA…Dene Urip iku den arani lanang sejati ,raga diarani Wadon sejatiMula yen sholat iku kudu eling Urip lan raga iku mung kagungane Alloh yen ora eling kaya mengkono iku dudu Sholat . dadi kang jeneng sholat iku ora kena wujud loro (2) kudu wujud tunggal ,Urip Tunggal mung kari Alloh ,mengkono kabeh isine hufuf BA-e
TSANIMula sawise sempurna wujude nur Muhammad lan sawise didangu lan sawise Nur Muhammad sembah sungkem tanda bekti marang suwijine Alloh Ta’ala banjur Alloh Ta’ala dawuh…“KUNG FAYAKUN..”Banjur sekala Alam Wahdah nglairake patutane yaiku wujud wadah kang diarani Alam Wakhidiyah…Banjur suwijine
njur sekala Wakhidiyah nglairake kabeh Alam saisine ,banjur ketingal kagungane Alloh Ta’ala kanthi diweruhi kabeh alam yaiku kang den arani TA’YUN TSANI, dene kang diarani alam kang dilairake Alam Wakhidiyah iku ana pirang-pirang Alam..PERANGANE KABEH ALAM KANG DILAIRAKE ALAM WAKHIDIYAH Dene alam kang dilairake Alam Wakhidiyah inggih puniko :1. ALAM ARWAHTegese wadah isine sekabehane Roh…kang dadi Roh-e barang-barang kang urip kanthi bernyawa. Sekabehane Roh nalika isih di wadahi Alam Arwah tunggal rupane lan tunggal WujudeWujude mung kaya Banyu kentel, rupane putih iku wis mung ngono iku jabeh nyawa …dadi ora ana bedane Roh para malaikat lan Roh para Nabi lan Roh Ulama, Roh bajingan lan roh asu, ketek lan roh apa wae, mula aja pisan-pisan siro kabeh luwih bagus lan luwih luhur lan luwih sempurno, jalaran roh iku nalika isih diwadahi ana alam Arwah iku isih tunggal wujude Tunggal rupane, ora ana bedane babar pisan lan kabeh iku mungkagungane Alloh, lamun kasi rumangsa luwih luhur lan luwih bagus lan luwih sempurno iku kleru banget… 2. ALAM MITSALIku uga wadah isine sekabehane Roh kang wis dipisah lan wis dibedakake wujude lan dibedakake rupane, rupane sekabehane roh iku mau sawise ana alam Mitsal ana kang putih, ana kang abang, kuning, lan ana kang ijo lan biru lan ana kang ireng lan kang dadu..Kang wektu semana iku wis diarani pisan karo kang nduweni tegese kang kanggonan Roh iku lan wis dipesti pisan masalah frajad lan sugih, miskine, lan bejane, lan patine uripe, mula arane nalika semana iku wis nrimo pandum nalika semana nampa QUDROT TANJIZI, tegese pesten kang ora kena dirobah mbok kaya apa olehe ngakal wis
ALAM AJSAMIku uga wadah yaiku wadah kang wis kanggo madahi oh iku jisim arane lan Roh kang wis diwadahi jisim-jisim apa wae mbuh jisim alus utawa jisim kasar sharoh ukure kaya jisim
Rumangkang lan sak pinunggalane…4. ALAM INSAN KAMILIku uga wadah yaiku wadah kang wis wujude rupa menungso sempurna, tegese manungsa sing wis wujude sempurna tegese jisim lan anggota badane wis komplit, roh lan akal wis komplit kang aran kamil insan iku manungso kang wis sempurna sekabehani, bathine, amal lan ilmune, patine lan uripe ..tegese yaiku manungsa kang wis ngerti uripe lan ngerti patine..lan sakseteruse yaiku kang diarani insan kamil utawa kamilul insan…5. ALAM DUNIAIku uga kena diarani wadah tegese wadah kang isie iku mau werna-werna iku ora ana kang luwih nyenengake mungguhe alloh yaiku isine mung sarwo kecewa, mung adon-adon kang sarwo onya, yen sugih iyo sengsoro,iso sugih susah, sugih kangelan, sugih coba lan sapiturutane…Mula satemene manggon ana alam dunya iku mungguhe wong kang ahli Alloh ora ngrasakake krasan babarpisan jalaran saking rupane dunyo..kaya-kaya umpamane kon milih.pilih manggon Alam jiwa tapi rasane ora kena milih
dohir amor wong , bathin amor Alloh , dadi banjur ana longgare dadi wong ahli alloh iku lamun amor makhluk rumangso ora betah…Dene wong ahli akhirat iku uga betah manggon ana alam dunyo jalaran rumangso ora dewe nikmat, kaya-kaya gandrung banget marang akhirat, amarga akhirat ku ana panggonan nikmat yaiku Suwargo..dene wong ahli donya iku wong wedi mati lan wedi akhirat, adoh banget elinge marang Alloh,
marang perkoro donya kasi lali marang Alloh lan lali akhiratAlam dunya iku keperang dadi Papat (4)1. Alam dunyane Jin2. Alam dunyane Syaetan3. Alam dunyane manungsa4. Alam dunyane malaikat6. ALAM BARZAH Diarani alam barzah jalaran alam pakewuh lan kena den arani alam peteng. Alam barzah uga wadahkang isine mung begal kang sarwo medeni kanthi nggawe alat. Dadi yen arep nyambah alam barzah iku uga kudu ngawa senjata telu ( 3 )yaiku :• IMAN TAUHID• IMAN BAQO• IMAN KAMIL MUKAMILYen nganthi ora nggawa senjata telu iku mau siro mesti kalah karo begal , ambok sangat amal ngabekti jagat, mawut kabeh merga dalane sing toni iku kleru, sing jurusan mnyang kutho
kateges alam barzah iku luwih rupek, luwih peteng , luwih gawat, jalaran barzah iku alang utawa
KHUFROYUNNARIDene loro-lorone ikumau uga wadah, wadah kang diarani Roudhotun min roudhotil jannati iku isine wong mukmin lan cuwilane kenikmatan suwargo pinangka kanggo kemaremane wong mukmin…Wadah kang diarani Khufroti min khufritinari ik isine Uripe jin kafir, syaetan kafir,manungso kafir, yaku uripe wong wuto, wong kang tuli, tegese wong wuto iku wong kang ora weruh Alloh lan sing ora weruh bakale lan gawene lan ora weruh dadine, lan ora weruh panggonane, lan ora weruh manggone lan ora weruh kang dipanggoni lan ora weruh uripe lan kang ngeripi lan sapiturutipun…Iya iku kang diarani wong wuto uripe, banjur sasar pada karo wong sing kebegal ana alam barzah, uripe podo ana ing Khufrotin min khufrotinnari.. amor karo uripe jin lan syaetan…Mula awit saiki rehne awake iki mati ndang di kubur..yen ora ndang dikubur
AKHIRATDiarani alam akhirat iku wis ora ana alam maneh yaiku alam keri dewe, lan kono kena den arani alam pungkasan
kelanggengan wis ora ana perobahan maneh..iya alam akhirat ikubkena den arani wadah kang isine iku negoro loro (2)..1. SUWARGONegoro suwargo iku dadi negirine wong-wong kang ahli dasarbtaqwa yaiku wong kang“YU’MINUNA BILLAHI WAYUKIMUNASSHOLATI..”Tegese wong kang ngerti nyang asale ,ngerti gawene ngerti dadine lan ngerti wungkule lan ngerti peacahe nganti wungkule maneh yaiku jeneng bangsa malaikat lan para Nabi lan pra wali lan poro mukmin haq….Suwargo iku pirang-pirang omah , omah-omah iku wis pada nggawe nomer dewe-dewe tegese wis nggawe keplak dewe-dewe dadi mug kari nyocokaken keplek de-dwe oara ana kang
kafir lan negarane wong sing kafir…negarane wong sing pada wuta ora bisa weruh asale, ora weruh nggone, ora weruh dadine, ora weruh wungkule, ora weruh pecahe, lan ora weruh wutuhw maneh..Mula
FARIDHOTUN ALA KULLI MUSLIMIN WA MUSLIMATIN..”Tegese satemene yen ora ngerti banjur nyasar yen wis ana alam akhirat banjur manggon ana nang omah negoro neraka yaiku amor uripe syaitan lan uripe jin lan kabeh wong kang wuto merga duso…ALLOH TA’ALA NGERTIAKEN ILMU HAQIQOT LAN MA’RIFAT MARANG NABI ADAMKaweruhana yen setemene Alloh ngerteaken ilmu Haqiqot lan Ma’Rifat marang Nabi Adam sawise Alloh ngersaaken ilmu kang kasebut ing duwur mau banjur Alloh ngupulake poro malaikat…Tumuli Nabi Adam diadepake marang para malaikat tumuli suwijine Alloh dawuh marang Malaikat..”Hai poro malaikat saiki siro kabeh pada ngertia Iki lho kang ingsun dadeake Kholifah ing muka bumi…tegese kang sun dadeake Ratu ana bumi kang sun namai Nabi adam…kang Sun dadeake luhur , luhure titah Jalal saiki nerangna ilmu Haqiqot lan Ilmu Ma’rifat marang nabi Adam iki yen pancen siro bener temenan…Tumuli sawise mengkono sekabehane para Malaikat iku mau pada ngaturaken kelepatan marang suwijine Alloh sarana kanthi depe-depe..Ature mengkene “ Duh Gusti kulo ngaturaken kelepatan ,saha kulo sampun bersihaken diri ruh dumateng ngarsa panjenengan dalem bilih sastunipun kulo pancen mboten ngertos menopo-nopo kejawi ingkang panjenengan ngertosaken…mboten wonten malih ingkang ngertos saha wicaksana kejawinpanjenengan dalem…Sawise mengkono alloh enggal-enggal dawuh marang Nabi Adam dawuhe mengkene…“Hai kekasih ingsun Nabi Adam, setemene mula siro sun adepake marang malaikat perlu supaya sira dadi geganti ingsun yaiku nerangake aran ilmu Haqiqot lan Ma’rifat marang para malaikat iku kanthi jelas..”Sawise mengkono tumuli suwijinw Alloh dawuh marang sekabehane malaikat…dawuhe mengkene…“Hai poro malaikat mula sira pada mangertia satemene angsun iku ngerti marang sekabehane Ghoib-Ghoib kang ana alam langit lan kang ana bumi lan ingsun uga ngerti marang barang-barang kang siro edengeke lan siro umpetake…”“WA’ALLAMAL ADAMA ASMA’A
Sawise mengkono tumuli suwijine Alloh dawuh maneh marang para jin ,syaetan kang bangsa iblis supaya sujud marang Nabi adam, tegese supaya pada toat marang nabi adam…tumuli para malaikat matur kasinggihan dawuh, tumuli para malikat pada netepi sujud pada toat marang Nabi Adam..Dene jin lan syaetan tegese bangsa iblis tansah mbangkang lan gumede ora ana kang pada sujud toat marang Nabi Adam mula iblis lan balane iku dadi
KAFIRIN..”Sawise mengkono suwijine Alloh tumuli kersa mulyakake marang Nabi Adam kanthi panggonake ana suwarga …sawise Adam manggon suwargo antara lawase 50.000 tahun tumuli suwijine Alloh banjur dangu
butuh ing kanca krana kangge kemareman ira ana suwarga Nabi Adam..”Sawise omangokono panjenengan tumuli anggal matur marang Alloh mengkene..“QOOLA NA’AM INNA ROBBII KHAITSU YASAA..”Duh gusti Alloh panjenengan dalem panjenenagn punika pengeran dalenm , matur sembah nyawun mbok bilih panjenengan kersa maringi kanca dateng dalem…Sawise mengkono Aloh kersa motong iga wekase Nabi Adam , Nabi Adam tanpo kroso lara babarpisan nalika kepotong iga wekase, hingga iga wekas iku kapintakake marang Nabi adam serta Alloh Ndangu mengkene Marang Nabi Adam..“ Hai kekasih ingsun apa tah kang sumeleh ana ngarep iro iku..?Nabi Adam tur njawab “ Duh Gusti kulo mboten mangertos ..” Alloh dawuh maneh “ Satemene kang sumeleh ing ngarep iro iku Iga wekas iro yaiku kang calon kanggo kanca iro ana suwarga kono…Banjur Alloh dawuh “ KUNG FAYAKUN ..” Banju sekal balung iga wekase Nabi Adam iku dadi menungsa sempurna iya iku aran Ibu HAWA kang Dadi garwane Nabi
ingsun Nabi Adam suwijine ingsun dawuh rungokeno temenan saiki iga iro kang dadi bojo ira tetepa manggon ana suwarga lan mangana apa wae kang ana suwargo rupa who-wohan sekarep ira Nabi Adam lan ibu Hawa..Dene ingsun larang mung Siji , ojo pisan-pisan Adam lan Hawa kasi nyedak lan ing ikilah kayu kuldi..aja maneh kasi nyekel yen siro kasi nerjang larangan ingsun kelebu wong kang aniayalan bakal sun etokake saking suwargo…Tan kocapa sawise dawuh mengkono antara lawas mangsa 50.000 tahun banjur ketekan syaithan ngudu-ngudu ibu Hawa, nulin ibu Hawa kepengin mangan who kuldi iku mau kasi koyo wong nyidam ora kena den penggaki kasi meksa marang Nabi Adam supaya metikake oh kuldi, la nalika
Hawa..tumuli who kuldi kedahar dening hawa antara wis entek 2/3 sanalika ibu Hawa metu Kopeke…lan kerine utawa sisane who kuldi diparingake marang Nabi adam kanthi ngucap ”who Kuldi pancen enakbanget rasane kabeh panganan ora ana
sahwat sapiturute iku uga saka who kuldi lantarane…Mula kedadehane syahwat wong lanang iku sak 1/3 ( sapertelon) saking syahwate wong wadon.. Merga olehe mangan who kuldi kangge Adam iku mung 1/3 who kuldi..dene syahwate wong wadon iku 2/3 (Rongtelon) merga Ibu Hawa yen wektu semono iku mangan woh kuldi nganti 2/3 (rongtelon)…“
marang Nabi Adam lan Hawa hingga Adam lan Hawa dilucuti sandangane saking suwarga kang diagem dening Alloh…Nabi adam lan Hawa dietokake saka suwarga lan dipisahaken antarane Adam lan Hawa kasi ora ketemu lawase kanthi 28 dina yaiku awit tanggal 13 sela kasi 9
KAANA ILAHTANI..”Tegese.. ngertia yen satemene iku mau kanggo contoh yen turune Adam iku yen arep kumpul antarane lanang lan wadon iku kudu kanthi AKAD NIKAH…Sawise Akad Nikah banjur ditemokake iku miturut sejarah nalika Adam lan Hawa di temurunake saka suwarga menyang dunya kanthi dipisah nili ketemu ana jabal Arofah, nalika tanggal 9 basar , nabi Adam lan hawa banjur salaman nuli lungguh jejer wukuf ana kono banjur budal menyang Muzdalafah hingga kasi mekah tanggal 10 dzlhijjah…Mula saiki turun Adam anane manten kudu nikah nuli ditemokake kanthi ditinjaukake marang panggonane kemanten lanang..kiwi panceng miturut sejarah anane Nurulloh lan Nur Muhammad …Mula saiki turun adam kudu mangerteni sejarah Akhadiya, Wahdah , Lan Wakhidiyah supaya ora bisa lali marang Akahadiyah tegese kito aja kasi pisah utawa luput marang Akhadiyah..yen kasi pisah banjur sasar tapi ora bisa kumpul yen ora bisa kumpul
manggon utawa kang lungguh sajrone raga , dawuhe Alloh ing dalem Al-quran iku mengkene…“WA’ALLAMAL ADAMAL ASMA AKULLAHA TSUMMA ARODOHUM ALAL MALIKAH..(ila akhirihi..)Tegese… suwijine Alloh wis ngerteaken marang Nabi Adam maslah ilmu haqiqot lan ilmu ma’rifat yaiku diterangake badan-badan alus kang ana sajrone badan wadak…tegese yaiku badan alus kanmg ana sajrone jasad lan anggautane, dingertekake asal mulane lan gawene dadine lan penggaweane…Dene rupa badan alus kang manggon ana sajrone badan wadak yaiku…1. Nafsu AlaumahNafsu Alumah iki nduweni (angin Nafas arane rupane ireng)..dene nafsu Alumah iki abang rupane dene kumpule nafsu Alumah lan Angin nafas iku dadi wujud tunggal, rupa tunggal, Rasa tunggal, wujude kaya menungsa kang luwih gagah, gede duwur, godek brewok, rupane abang ireng,manggone ana waduk, yen ngucap nggorekake jagad, Rasane ngajak marangpenggawean kang Ala…Tunggangane macan ,pelawangane ana cangkem, pujine “LAILA HAILLALLOH…”yaiku dadi gurune
saking Nurulloh…Dumadine nafsu Alumah iku sawise didahar dening ibu Hawa lan Nabi Adam, tekane nafas lan Nafsu Alumah iku kangge Nabi Adam nalika umur( 50.000 Tahun x 2) dadi umure wis 100.000 tahun…Dene kangge Ibu Hawa sawise umur 50.000 tahun…Kangge Nabi Adam sawise ana wetengan 4 (papat) sasi yaiku aran syaeton haqiqi lan ora kena pisah babarpisan karo
tekan baline bebarengan jasad jati… 2. Nafsu AmarahNafsu amarah nduweni (angin Tanafas kang Abang rupane )Nafsu Amarah iku kuning Rupane…banjur loro-lorone kumpul dad siji lan iya wujud tunggal, rasa tunggal, wujude kaya menungso rupane
semu kuning , tanduke alus tur sumeh, kelakuane ala tapi gelem apik terkadang ngetutake nafsu Alumah lan terkadang ngetytake nafsu Supiyah, lan loro-lorone iku uga tunggal panggonane…Panggonane ana Ati,pelawangane ana irung, tunggangane buta, yaiku dadi
lan ora pisah babarpisan ndina wengi..selawase tansah niaya marang badan wadak ..marang keslametan kabeh selagine durung tiba janji lan pisahe kanthi aman lann tresnan- tresnanan hingga bali bisa ketemu
rupane…dene kumpule nafsu supiyah lan anfas iku rupane kena diarani Putih semu biru..utawa biru laut loro-lorone iku tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal panggonane…Dene panggonane iku ana otot, pelawangane ana mata,gawene nuduhake ala lan becik yaiku kang dadi
supiyah iku uga saking who Kuldi dadine iku abang karo nafsu Alaumah..Asal mulane Anfas iku uga sangka Nurulloh..daene dadine iku bareng karo Nafas..dene tekane lan lungane lan baline pisan marang jati iku uga
Mutmainah lan nufus iku uga tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal gawene yaiku dadi keteguhan lan trengginas ngadep marang Alloh…Dene manggone iku ana utek…pelawangane ana
Nufus iku uga sangka Nurulloh dadine iku bareng karo Nufus tekane lan lungane iku kabeh bereng lan baline menyang jasad jati uga bereng…5. Roh JasmaniRoh Jasmani iku dadi roh sekabehane Awak yaiku sejatining sukma arane. Dene gawene iku
RohRohmaniRoh Rohmani iku sukma langgeng arane, gawene iku ngebani Nafsu Supiyah, rupane lan
lan tekane lan baline lan mulihe lan pisah kumpule iku pada karo Nafas..Dene kabeh nafsu Papat perkoro iku kang beda mung Lungguhe..tegese manggone lan penggaweane..Dene roh kudus iku sejatine Urip yaiku Roh suci kang diarani Roh Alloh, kang dijuluki Ratuning Urip, utawa dijuluki sukma sejati, sejatine Sukma lan kang nguwasani sekabehane Roh lan jasad…Mula siro pada ngertia yen kaya mengkono iku kang den arani Ilmu Ma’rifat lan ilmu Haqiqot, jlaran yen ora ngerti kaya mengkono iku banjur ora weruh dununge Urip lan dununge pati lan ora ngerti dununge Gusti lan Dununge kawulo…Sejatine sing Urip iku Gusti lan sejatine sing pati iku Kawula mula mangertia sateneme Alloh lan Muhammad lan Adam iku Tunggal…tegese sorot ukure olehe tunggal lir umpama kaya IWAK TELU ENDASE SIJI…Jalaran Alloh iku Dzat tegese Akhadiyah.. Tegese iku isih wujud Tunggal, Urip Tunggal, Rasa Tunggal, lan kena den arani Dzat sejati, sejatining Dzat…Dene Muhammad iku Sifat teges Wahdah yaiku dadi rupane Dzat…dadi wujude Tunggal karo Dzat..tegese Rupane Tunggal karo Dzat krana Rupane Muhammad iku sejatine Rupane Alloh..Wujude Muhammad wujude Alloh…Dene Adam iku Asma yaiku Wakhidiyah mula ana teluning Tunggal dadi Asmane Dzat…tegese dadi arane Alloh, rupane adam dadi Asmane Alloh, wujude Adam wujude Alloh,rupane adam Rupane Alloh lan jenenge Adam jenenge Alloh…Dadi kena den Arani Adam, Muhammad lan Alloh iku tunggal Wujud, Tunggal rupa, Tunggal jeneng, kaya dene IWAK TELU SIRAHE MUNG SIJI…Mula awak sabuntute iku sejatine mung uteke sirah dadi Alloh iku ya dekene Alloh…Muhammad deweke Alloh Adam dewekw Alloh lan kabeh Alam duwene Alloh…Dadi wujude Alam yo wujude Alloh..Rupane Alam yo rupane alloh…jenenge Alam yo jenenge Allloh gawene Alam yo gawene Alloh…dadi kena den arani Dohire pirang-pirang tapi sejatine mung siji…dadi awal lan akhir, Dhohir lan bathin iku mung Siji mung Alloh blaka..mula
Alloh, kene Alloh jalaran sirahe mung siji… DUNUNGE HURUF HIJAIYAH SING WERNANE TELUNG PULUH ( 30 )1. ALIFAlif
Akhadiyah, lan kena diarani Alif Dzatul Wahid krana Alif iku nuduhake Dzat Sejati lan anane Urip seajati lan anane Akhadiyah iku tegese anane alloh nalika isih wujud MUTLAK klawan ITLAQAlif kang diarani Alif Akhadiyah iku tegese nuduhake anane Alloh isih durung barahi, krana diarani Dzat Sejati, isih wujud Mahdi, tegese LATA”YUN, isih wujud
nganthi QOF iku asale sangka sifat 20 ( Rong puluh ) yaiku nuduhake anane sifat sejati anane Wahdah yaiku anane Rupane Alloh…3. KAF DAN LAMKAF DAN LAM iku nuduhake anane amal lan ilmu yaiku nuduhake anane asma tegese anane Wakhidiyah yaiku nyatakake anane AKBAR lan anane Wujude Asma Alloh lan Asmane kagungan Alloh…KAF DAN LAM olehe diarani asal sangka amal lan ilmu iku nudukake anane Wakhidiyah tegese anane Alloh, wis kersa nyatakake wujude Asmane Alloh lan Asmane kagungane Alloh…4. MIM, NUN, WAWU, HA, LAM ALIF, HAMYAH, YAMM nganti YA iku asale sangka martabat pitu (7 )yaiku Nuduhake anane AF’Ale Alloh yaiku anane Alam kabeh lan anane barang –barang kang ketingal mata…MIM nganti YA iku asale sangka Martabar Pitu (7) iku den bagi dadi loro yaiku 1. MARTABAT KODIMMartabat kodim iku Akhadiyah ,Wahdah, lan Wakhdiyah yaiku awit LATA’YUN nganthi TA’YUN
Awit lahire lan Ala Arwah ,nganthi Alam Mitsal nganti Alam Ajsam nganti Alam insan Kamil…Dene Martabat Muhaddast iku ana Papat (4) Dene Amal lan ilmu lan martabat iku dadi Dhohir lan Bathin… Amal iku dadi Dhohire, krana amal iku penggawe kang sempurna lan kang nyata…Dene ilmu iku kaweruh kang semputna lan kang nyata…Dene Martabat Akhadiyah iku dadi kalimat“ASYHADU…”Martabat WAHDAH iku dadi Kalimat“ALLOH…”Martabat WAKHIDIYAH iku dadi kalimat“MUHAMMAD…”Mujmal yaiku kang nuduhake kumpule NURULLOH lan NUR MUHAMMAD lan kena diarani NURUDZAT lan NURUSSIFAT…Dadi kalimat “MUHAMMAD” iku dadi iman Mufasil yaiku Nuduhake anane kawula lan Gusti…lan mbedakake anane aran kawula lan gusti …Gusti iku ana Alam Qodim, kawula iku ana Alam Muhadast…Kumpule Gusti lan kawula iku kang jeneng holat tegese Alloh iku Asmane Gusti, Akbar iku Asmane Kawulo…Alloh iku Asmane Dzat Sejati Akbar iku Asmane Sifat sejati…Mula Sholat iku mesti dikawiti takbirotul ikhrom…yaiku ngucap ( ALLOHU AKBAR ) jalaran satemene sholat iku ngumpulake IMAN MUJMAL lan IMAN MUFASSOL..jalaran iman mujmal iku metu saking NURULLOH yaiku mengku saking kalimat Alloh yaiku dununge Alloh ,kang diarani URIP SEJATI… IMAN MUFASSOL iku metu saking NUR MUHAMMAD yaiku mengku kalimat AKBAR yaiku dununge badan kang diarani jasad jati…Jalaran Sholat iku Fardhu ngmpulake IMAN loro iku mau tegese kumpule kawulo lan gusti tegese badan lan Urip mula kudu kumpul iman loro supaya dadi iman sempurna…Yen wis sempurna iman loro mau banjur bisa Bali marang “ASYHADU..” kang nganggo makna suci…Dene ASYHADU kang nganggo makna suci iku TASDID tegese urip langgeng sing tanpa huruf lan tanpa suara utawaa kanggo sifat kang rong puluh (20 )Dene Alam Arwah iku dadi AF’ALULLOH tegese tegese dadi tanda Dawene Alloh…Dene Alam Mitsal iku dadi Asmaulloh tegese tanda arane Alloh Dene Alam Ajsam iku dadi sifatulloh tegese dadi tanda Rupane Alloh..Dene Alam Insan Kamil iku dadi tanda Dzatulloh tegese dadi tanda wujude Alloh…Mula sing ati-ati lan ngati-ngati jalaran sholat 5 (lima ) wektu iku dadi sekare Sholat sejati tegese Sekar iku yen ngasi pritil utawa ceblok iku ora bisa dadi Who…tegese senajan ngucap (ALLOHU AKBAR…) kok kasi ora kumpul kawula lan gusti iu ora diarani Sholat, dadi impmane kembang ora bisa dadi pentil…Tangehe olehe bisa dadi sholat sejati merga yen nganti ora kumpul kawula lan gusti , tegese kawula tetep kawula, lan gusti tetep gusti utawa kang diarani badan tetep badan, urip tetep Urip, banjur ora bisa Iman sepurna ..yen ora bisa bali marang ASYHADU kang manggon makna Suci..Yen siro bisa kumpul kawula lan Gusti yaiku kumpule Iman mUjmal lan Iman Mufassol ..banjur dadi iman sempuna… ayen wis dadi iman sempurna banjur bisa bali marang ASYHADU kang ngangggo makna suci…tegese kena diarani kumpule kawula lan Gusti Ilang Kawula kari Gusti Ilang Muhammad kari Alloh..,Yaiku kang diarani Sholat
nek arep nampilin gambare seko database nang vb6 piye?
soale wis tak goleki nang koding, anane enggo nyimpen nang db thok.
Yuen Wah, Sam Wong Ming Sing, Sam Wong Ming Sing, Sam Wong Ming Sing, Ian
negari mentawis / Wonten kecap gempaling carita / Tur sami tedhaking maos / Pan ingkang rumuwun / Duk bedhahe ingkang negari / Majapahit semana / Kathah kang tan
Amung kalih garwa putra / Pan kalunta lampahira siyang ratri / Acegah dhahar nendra //
3. Prapteng nagri Panaraga nenggih / Sampun panggih kaliyan sang raka / Anenggih Bathara Katong /
Mulya / Sanget pamintaning batos / Sageda nggenti pulung / Mengku ing rat tanah Jawi / Jumenenga narendra / Ing sapungkuripun / Sanget mbanting sarira / Duk semana Dyan Lembu Amisani nenggih / Lami sampun muksa.6. Lan kang garwa kantun ingkang
wanci bedhug tiga / Ana swara dumelinge / Kulup Wanabayaku / Lah kentara sangking ing riki / Ngalor ngulon
Jaka umesat / Tumameng ing ranu / Tan teles kambah ing toya / Raden Jaka lir lumampah aneng siti / Prapta ing Parang Tigan //10. Ing
Parang Tritis / Neng riku amemuja //11. Pringgabaya rahaden tan keksi / Amung meleng nenedha ing sukma / Wus natas bangun rinane /
neng kana / Nenedha marang Sukmanon / Catut ari dasantuk / Raden Jaka dennya manepi / Saking sowangan kesah mengaler lumaku / Urut Peraga lampahnya / Tan kawarna ing marga Mangir wus prapti / Dyan kendel mangun tapa //14. Adhedhukuh neng riku wus lami / Akesosra marang tangga desa / Ing prapat panca limane / Wong urut Praga suyud / Keh kemilik dhateng ing Mangir / Semana sampun ajar / Ing Mangir jalma gung / Wetara wong sewu ono / Ingkang sami tumut dhukuh ing Mangir / Tuwin sami sawita //15 Raden Jaka semana wus krami / Angksal nake tiyang alelana / Sangking Juwana wijile / Tumut truka
warnane / Apan dewasa sampun /Kinramakaken nenggih kang siwi / Pan angsal putranira Ki Paker punika / Kelangkung binuja krama / Enengana ingkang lagya nambut kardi / Warnanen Jeng Susunan //17. Adilangu sampun udanening / Yen Ki Ageng Wonoboyo / Badhe uliya kinaot / Nging dereng angsal guru / Jeng Susunan arsa nindaki / Nanging mindha kawula dennya amertamu / Kuneng ingkang namur lampah / Ki Ageng Mangir punika wuwusen malih / Kang lagya nambut karya //18. Abusekan ingkang nambut kardi / Tata tratag miwah tetuwuhan / Pepajangan rampung kabeh / Langse kumendhung kendhung / Saka sami dipun ulesi / Samya rinengga rengga / Lir swargan dinulu / Gangsa ngantya gangsal rancak / Aneng regol njawi pan ingkang satunggil /
Jeng Sunan duk prapti / Sareng lenggah pan ora sinapa / Alenggah karsane dhewe / Neng pojok pernahipun / Risedhengnya sanggata mijil / Gangsa munya angraras / Sinden swara rum / Sampun samya ingacara / Lajeng dhahar sagunge kang tamu singgih / Mung sang wiku tan dhahar //22. Kyai Ageng Mangir aningali / Yen tamune setunggal tan nedha /
abikut tumpeng satunggil meh telas/ Pangrasane dhayoh kang sami ningali / Satuhne tan dhahar //23. Risampune adhaharan sami / Ingkang pindha kawula tur sumbang / Tigang buntel ing kathahe / Majeng alon amatur / Nggih Ki Ageng kula ngaturi / Panjuring tumbas sedhah / Paringing Ywang Agung / Ki Ageng nampeni inggal / Kagyat ing tyas / Ki Ageng aniti warti / Kisanak pakenira //24. Inggih pundi wisma dika yekti / Lawan sinten sinambating
wilis respati / Ngagem epek kencana //26. Lawan ingkang ndherek agung / Upacara lir demang desi / Desthare bangun tulak / Tinepi
Ler piyambuk apan munggeng tengah / Nganan ngering tamu akeh / Ki Ageng munggeng ngayun / Tur perbage mring lagya prapti / Tamu matur anedha / Pasiyan kang dhawuh / Ki Ageng matur tetanya / Inggih Kyai paduka priyagung pundi / Sinten
Melaya / Tuwi ing pakenira / Ki Ageng matur anuwun / Sigra dhedhaharan medal //2. Ingkang adi-adi prapti / Wus aglar munggeng ngayunan / Ki Ageng umatur alon / Suwawi paduka dhahar / Sawotening adhekah / Kang mindha tamu sumaur / Manira luwih tarima //3. Rineksana
dhahar mung busanane / Ingkang pinaring dhaharan / Dadya matur mangerpa / Kandospundi ta pukulan / Tan dhahar mung kang busana //5. Sedaya dipunleleti / Sawarnanipun dhaharan / Kang mindhawarna saure / Jer iku kang sira
dhukuh kene / Ki Wonoboyo gya kesah / Apan datanpa rewang / Katiwang ing lampahipun / Tan ana kacipteng driya //14. Amung welinge sang Yogi / Ing Sekarlampir sinedya / Datan kawarna lampahe / Ing marga pan sampun prapta / Kembanglampir semana / Pan inggih kapanggen suwung / Dhukuh asuwung kewala //15. Mung ana masjid sawiji / Padasan enceh satunggal / Balumbange asri tinom / Nging tan ana ingkang tengga / Ya ta Ki Wonoboyo / Akendel wonten ing riku / Tanpa dhahar tanpa nendra //16. Ngantya kawan dasa ari / Dennya nekung aneng langgar / Tan dhahar miwah tan sare / Warnanen Kangjeng Susunan / Ngabdilangu semana / Kemutan sajroning kalbu / Deniro darbe tembaya //17. Sakedhap
rawuhipun / Wonoboyo kagyat mulat //18. Sigra majeng angebekti / Dlamakan sarwi karuna / Sumungkem ngusap lebune / Jeng Sunan alon angandika / Lah wis Jebeng lungguha / Suntarima prasetyamu / Mengko sun mbabar wirayat //19. Den mantep marang
nglampahi / Jeng Sunan wus tan katingal / Ki Wonoboyo sirage / Raina wengi lumampah / Tan kawarna ing
angon reditya / Nggenteni wong kang gegawa / Sinung pangan kawlas ayun / Aweh payung wong kudanan //26. Wus katarima ing Yang Widi / Agal alit tan kewuhan / Dadi barang ing ciptane / Sunana sang Apandhita / Akorud ingkang kama / Sampun takdiring Yang Agung / Cinipta seking dadya //27. Kuneng ingkang wus angsal sih / Ing Mangir ingkang kocapa / Kang gumanti ing ramane / Ki Ageng Mangir taruna / Wus lawas antaranya / Kang garwa nggarbini sampun / Antara wus pitung wulan //28. Semanarsa den tingkebi / Ndhatengaken kawula wangsa / Samya kinen nyambut gawe / Lanang wadon sami prapta/ Tanapi tangga desa / Prapat manca lima rawuh / Rerewang anambut karya //29.
sampun / Prapta ing Mangir wus lenggah //30. Garwa putra matur aris / Sangking ing pundi Paduka / Ki Wonoboyo delinge / Ingsun tekeng puruita /
Ngabekti marang Ywang Manon / Kuneng gantya kang lagi wirayat / Dhayoh saya geng prapta / Lanang wadon pun gumuruh / Nambut gawe bak piyambak //32. Kacatur tamu pawestri / Ing Jlegong warnane endah / Anake Demang Jalegong / Estri sampun diwasa / Nanging dereng akrama / Angrencangi nakir wau / Kekirangan gegaman //33. Mirsa Ki Wanabekti / Ngasta lading seking pelag / Ni Rara umatur alon / Anuwun nyambut sekingnya / Karya nakir punika / Seking sinungaken sampun / Sarwi angling pawekas //34. Lah Rara lading puniki / Yen wis nggennya nambut karya / Aja kongsi glethak glethek / Neng ngandhap iku tan kena / Yen kungkulan wanodya /.Seking tinampenan sampun / Kinarya nakir agentya //35.
Mring Ni Rara ingkang nyambut / Seking musna manjing garba //36. Dadya wawrat sang lir suji / Ki Wonoboyo tetanya / Amundhut
merang ing wardaya / Lajeng kesahira age / Tan poyan ing garwa putra / Lajeng manjing ing guwa / Asru tobat ing Hyang Agung / Dene tan kena ing coba //38. Langkung bantere mangun teki / Genti ingkang winurcita / Nenggih Ni Rara Jalegong / Bubar sing Mangir semana / Tan kawarna ing marga / Wus prapta ing wismanipun / Pan sampun antara lama //39. Kesah marang ing wanadri / Merang umiyat ing kathah / Dening dereng karma mbobot / Langkung dennya kawlas arsa / Sampun prapteng semaya / Anyakiti neng wana gung / Langkung dennya ngayang-ngayang //40. Tan saged lair tumuli / Mila kadelah ing
nyakiti / Neng rawa nulya ambabar / Medal taksaka putrane / Sang Rara sanget kantaka / Kasupen purwa duksina / Tan saged ningali sunu / Dene tan rupa manungsa //42. Taksaka ageng nglangkungi / Apanjang ngleker ing rawa / Pirsa ibune meh layon / Sarpa saged tata jalma / Welas marang ibunya / Nangisi sarwi amuwus /
kagyat ajrih arsa kesah //5. Pujangga gumuyu suka / Nggih Kiyai sampun ajrih / Suwawi sami alenggah / Kawula nuwun upeksi / Ki Geng Mangir langkung jrih / Gumeter nggenira lungguh / Ngucap gugup nggeragap / Teksaka apa sireki / Tanpa sangkan umatur ponang pujangga //6. Aturipun tata jalma / Kawula inggih Kiyai / Nuwun pirsa jengandika / Sinten sudarma lun yekti / Ki Ageng Mangir mantub ajrih / Wus sareh ing manahipun / Dene bisa angucap / Kelawan emut ing galih / Duk kesahe kang rama sarwi wawarta //7.
trengginas / Ilat pinancas ing cundrik / Tugel runtuh ing siti / Cinipta dhateng sang
kang sampun mukti / Ki Wonoboyo winuwus / Lajeng kesah tirakat / Waos Ki Baru cinangking / Ngidul ngilen ing
Wonoboyo gya wangsul / Lajeng tapa anangsang / Neng kajeng gurdha wus lami / Sampun gentur Ki Wonoboyo sampurna //16. Kantun waos kang sumladhang / Nenggih neng kayu waringin / Nanging katingalan sarpa / Ageng panjang ngrajihi / Ngakak rina wengi / Kathah jalma kang karungu / Tuwin ingkang uninga / Yen ula ageng wringin / Samya ajrih langkung singiding kang wana //17. Jalma mara jalma pejah / Sato mara, mara mati / Kuneng ingkang wis sampurna / Warnanen Ki Ageng Mangir / Sampun lama ing mangkin / Apan kathah
sampun diwasa / Tinimbalan mring sudarmi / Sampun munggeng ing ngarsi / Ki Ageng Mangir nabda rum / Kulup sira karia / Sun arsa mangun teki / Andhedherek marang
lumaris / Tan kawarna ing margi / Wus prapta Arbabu Gunung / Panggih suwung kewala / Tanya mring sabate nenggih /
Barukuping / Purwanipun ginupit / Sedyanira wus katur / Ki Mangir duk miyarsa / Legeg wigugen ing galih / Dadya neknung Ki Ageng aneng jro guwa //21. Wus lama antaranira / Marengi dina sawiji / Ya ta wanci labuh tiga / Wonten suara kapiarsi / Ujaring swara dumling / Aja sungkawa sireku / Lah kidul ika ana / Kayu gurdha gung sawiji / Ya neng kono
pinggir jurang tumawung / Ki Ageng wus lumeksana / Tan ana baya kaeksi / Mung ujaring kang wangsit / Ingkang pineleng kalbu / Lajeng lumebet enggal / Neng ngandhape kajeng wringin / Aningali an ula geng sumladhang //25. Angakak ratri lan siyang / Hatnya melet lira pi / Ki Ageng tapa ing ngandhap / Antuk kawan dasa ari / Tan dhahar tan aguling / Sanget denira manekung / Manah tan kaya-kaya / Umadhep pasrah dhumatheng ing Ywang Kang Murba //26. Marengi Dina Jumungah / Kaliwon bangun kang awanci / Wuryan kang rama katingal / Ki Ageng Wonoboyo ngling / Lah kulup dipun aglis / Sira ambila den gupuh / Ingkang katingal naga / Pan iku tumbak sayekti / Langkung ampuh iku pusakaning nata //27. Kang mengku ing Tanah Jawa / Iya ingkang wuri-wuri / Pan ingkang uwis sampurna / Ja sira kaliru kapti / Lan ambilen den aglis / Ki Wonoboyo nir sampun / Ki Ageng Mangir trengginas / Pethite naga pinusthi / Gya sinendhal wus
eyangipun / Langkung denira bingah / Pan sampun antara lami / Wus kasusra Ki Ageng Mangir prabawa //30. Marga sangking waosira / Jalma kanan karing ajrih / Kathah sami kumawula / Dhumateng Ki Ageng Mangir / Langkung mandhireng galih / Tan arsa seba ing Prabu / Duk lagya Nagri Pajang / Ngantya mangke panjenengan ing Mentaram //31. Nanging wus
seba Mentarum / Gunge wong tuwa-tuwa / Ing Mangir sami ngaturi / Kacundhuka dhateng sang Prabu Mentaram //32. Dene ta sampun kasusra / Mentaram ratu sineki / Rat Jawa tumiyung samya / Pasisir manca negari / Kedhu miwah Bagelen / Banyumas Tegal wus teluk / Ing Banten Pajajaran / Jakarta sami sumiwi / Kantun ngriki bawah alit dereng seba //33. Ki Ageng Mangir angucap / Ingsun wani aprang tandhing / Lawan sang Prabu Mentaram / Ing ngendi nggone kepanggih / Lan ingsun tan ngregoni / Marang jenenge ing ratu / Mung iki
Mring Senopati Mentawis / Yen kelar anadhahana / Tumbak sun Ki Baru iki / Yekti gelem sun bekti / Marang sang Rajeng Mentarum / Kuneng kang asung rembag / Sagung wong tuwa ing Mangir / Kawarnaa Mentarum tan pegat gustha //MADYANING PALUGONM E G A T R U H1. Kawarnaa risang Prabu ing Mentarum / Langkung pangunguning galih / Sasedanira kang sunu / Senopati ing Kadhiri / Aneng madyaning palugon //2.
Adipati / Mandaraka ulun taros //4. Aprakawis dhusun ing Mangir puniku / Pan sampun tita ing
kenging ginampil Prabu / Yen sisip ambebayani / Karya risaking wadya gung / Lan nistha jeneng nerpati / Amungsuh bekel bebaon //7. Kalih wonten sayektine kang pakewuh / Adarbe pusaka adi / Waos dhapuring Baru / Ampuhe kepati-pati /
Pangeran Mangkubumi lon umatur / Ing putra Rajeng Mentawis / Yen suwawi karsa Prabu / Putranta rahaden Dewi / Ingkang linurug ing kewuh //14. Lun panekkan mendhet mina jroning kedhung /
ngedhaton sang Prabu / Ingiring ing para sari / Kang bedhaya kalih lajur / Ngampil pacara nerpati / Supraptanira ing regol //16. Para garwa sedaya sami amethuk / Kinanthi asta Nerpati / Kanan kering tuwin pungkur / Papingitan para selir / Wus prapteng dalem sang Katong //17. Sampun lenggah angadep sagung pra arum / Warnanen pasowan jawi / Wus bubar sedaya mantuk /
tuhu / Sumilak padhang ing langit / Sang Nata ngandika alon //19. Mring Bupati pawestri Disara luhung / Lah Adisara den aglis /
pangguh / Kalih Jeng Kyai Dipati / Ni Adisara turnya alon //21. Jeng Kiyai lun dinuta putra Prabu / Panduka dipun aturi / Malebet dhateng kedhatun / Cundhuk putranta Nerpati / Dipati
tata lenggah sang Aji / Lan kang paman ngandika lon //23. Mila Paman kula aturi lumebu / Ndugekken rembag kang rempid / Sinten kang yogi
Putra Panduka Dyah Ayu / Den Ajeng Pembayun nenggih / Katindakeno ing kewoh //25. Pangarsane Martalaya ingkang
panjakipun / Adisara sampun kari / Amomonga ing sang Ayu / Dadosa penggender benjing / Denakena suta yektos //27. Sri Narendra miyarsa pareng ing kalbu / Inggih Paman pun prayogi / Lan Adisara den
puri / Dhinerekaken ponang wong //29. Tan kawarna ing Martalaya wus rawuh / Panggih lawan Ki Adipati / Tuwin kalih kadangipun / Katri sampun den dhawuhi / Ngandikan manjing kedhaton //30. Tur sandika sampun kerid lampahipun / Lajeng
Mandaraka dipun gupuh / Si Dhalang dika paring / Ringgit sakothak puniku / Gangsa gender wus paring /
mangkata mangkin / Ing wuri aja pakewuh //SANG RAJA PUTRIP A N G K U R1. Matur sandika gya mangkat / Wanci bangun raina nggennya mijil / Lampahira rangu-rangu / Dipati Mandaraka / Sampun medal sangking sajroning kedhatu n /
madha / Dadya katur mring Ki Ageng Mangir sampun / Duk semana tinimbalan / Dhalang mring Ki Ageng Mangir //4. Wus prapta tata alenggah / Neng mendhapa Ki Ageng amanggihi / Namadunya sebdanya rum / Ki Dhalang nuwun turnya / Tanya malih sinten wewangenireku / Lan sangking pundi pinangka / Ki Dhalang amatur aris //5. Kawula pun Sandiguna / Angsal ulun Negari ing Kedhiri / Andherek mring Gusti ulun / Senopati ing Pamenang / Mbalik dhateng gusti sang Prabu Mentarum / Nging seda madyaning rana / Keng sampyuh lan pun Pesagi //6. Mila wonten Mentaram / Ki Geng Mangir mangkya ngandika ris / Kula nedha damelipun / Kisanak ndika mayang / Wonten ngriki Ki Sandiguna turipun / Sumangga yen wonten karsa / Semana sampun alatri //7. Tata wayang neng pringgitan / Ingkang nggender
Wus lajeng lekas aringgit //8. Lampahane Pikukuhan / Ki Ageng Mangir ningali neng mendhapi / Mulat ingkang atmajanipun /
Rarestri lenggah ing pungkur / Dika kapernah napa / Kiyai Dhalang Sandiguna lon umatur /Punika anak kawula / Lairan saking Kedhiri //10. Ki Ageng malih tanya / Nggih punapa teksih legan puniki / Sandiguna aturipun / Mila teksih alegan / Dereng wonten kang dados parenging kalbu / Ki Ageng Mangir wecana / Yen paring dika Kiyai //11. Anak dika kula tedha / Karya krama, Sandiguna
ing riki //12. Tan ginustha rembagira / Sang Retnayu ingaturaken aglis / Ing dalu ingkang winuwus / Dyah arsa cinengkraman / Sang Retnayu akekah sarwi anuwun / Ki Ageng nglimur ngrerepa / Paran Nimas dadi galih //13. Wong ayu ngur memundhuta / Ingkang adi-adi dasih ngladosi / Sang Retna nembah umatur / Alon sarwi karuna / Kyai Ageng kawula matur satuhu / Dede atmajaning dhalang / Kula putra ing Mentawis //14. Margine kawula kesah / Pan tinari krama kula tan apti / Sanget duka Rama Prabu / Kula pilalah pejah / Milanipun kalampahan kula tinundhung / Sing pura mila ngembara //15. Kawula pinundhut anak / Dhateng dhalang mila tumut mariki / Temahan Panduka pundhut / Kangjeng Rama tan wikan / Lamun yektos Panduka sudi amupu / Dhateng dama kawlas arsa / Nging wonten panuwun mami //16. Panduka sowan Mentaram / Ing Jeng Rama kawula nggih umiring / Tamtu bingah Rama Prabu / Darbe mantu Panduka / Mung punika kang dados panuwun ulun / Yen Panduka datan arsa / Sowan dhateng Mentawis //17. Sayektos sun plaur pejah / Boten purun kawula angladosi / Ajrih durakeng Ywang Agung / Durakeng ing sudarma / Ki Ageng Mangir miyarsa ngartikeng kalbu / Yen mangkono
agampil / Sangking sanget nandhang wuyung / Marang kusumaning dyah / Kyageng Mangir ngrerepa “Dhuhmirah ingsun” / Nanging Gusti jampenana / Kang abdi kandhon kingkin //20. Sayekti tumekeng pejah / Ingkang abdi yen tan pinaring jampi / Wurung mati turut lurung / Pinunggel kang asmara / Sang Dyah Ayu sampun anglanggati
Putrane Sang Senopati //24. Lah nedha sami aseba / Mring Mentaram ngaturaken sang Putri / Ki Sandiguna andheku / Inggih dhateng sumangga / Ki Geng Mangir ngundhangi mring nak putu / Tuwin ingkang kulawangsa / Ing Mangir sami kinerig //25. Dandan tandhu lan jajaran / Tuwin gawan tur atur mring Mentawis / Busekan wong Mangir sampun / Sumekta upacara / Lan bebetan asrah bulu bektenipun / Kuneng ing Mangir kang dandan / Ucapen ki Gunasandi //26. Ing ndalu apirembagan / Saradipa ingutus tur upeksi / Ing Gusti Rajeng Mentarum / Dalu denira mangkat / Tan kawarna ing marga ing lampahipun / Enjing prapta ing Mentarum / Lajeng tumameng jro puri //27. Cundhuk ing sang Senopatya / Saradipa sumungkem ing pada Ji / Sarwi alon aturipun / Ulun ngunjuki pirsa / Sampun katur saniskareng ngutus /
wadya ing Mentaram / Wus sami prayitneng baya / Kuneng nagri ing Mentawis //30. Ing Mangir kang kawarna / Kyai Ageng arsa utusan
Lenggah ing dampar kencana / Munggeng ing Bangsal Pangrawit //32. Pepak gung putra sentana / Kyai Depati Mandaraka munggeng ngarsi / Tan dangu na jalma rawuh / Njujug waringin kembar / Tyang kekalih lenggah apepe tumungkul /
atur upeksi / Ki Ageng Mangir pukulun / Ngaturaken pejah gesang / Tur uninga konjuk ing Gusti sang Prabu / Ing mangke manggih wanodya / Angaken putra Nerpati //37. Den Ajeng
Sukmamanangsa / Sun ulati wus lawas tan kepanggih / Mengko jebeng Mangir nemu / Ingsun sokur ing sukma / Besuk apa nggone seba putraningsun / Pan ingsun utusan mapag / Mring putrengeng Nini Putri //39.
duta / Sang Nata ngandika aris //40. Inggih Paman Mandaraka / Benjang Kemis den sudhiya ing jurit / Ingkang methuk
ingkang bebektan / Raja putri tinitihaken tandu / Tanapi Ni Adisara / Tan pisah kalih sang Putri //43. Upacarane bra sinang / Jajare merapit kanan kering / Ki Ageng busana murup / Ki
Gancanging carita prapta / Sudimara wau Ki Ageng Mangir / Pangeran Mangkubumi menthuk / Dhumateng ingkang putra / Nulya rerep sira Den Ajeng Pembayun / Umatur dhateng kang raka / Nenggih Ki Ageng ing Mangir //50. Lah punika Kangjeng Paman / Pangeran Mangkubumi ingkang satunggil / Paman Pangran Singasantun / Amethuk ing kawula / Ki Geng Mangir sangking turangga tumurun / Aris denira lumampah / Panggih
gumanti / Jeng Pangeran Singasantun / Wus sami tata lenggah / Namudana Pangran kalih mring kang rawuh / Nuwun Ki Geng Mangir
pemut / Yen panduka arsa sowan / Dhateng ramanta sang Aji //54. Sampun sagelar sapapan / Langkung ewet sang Nata tan manggihi / Tan taningal seca tuhu / Ngabekti wong atuwa / Yen sembada Angger luwung kinen mundur / Sagunge ingkang gegaman / Rumeksaa dalem Mangir //55. Menawi andika lama / Neng Mataram ing wuri langkung watir / Dene ingkang atut pungkur / Amungna upacara / Nadyan gaman mungna sawetara tumut / Pantese sowan ing Nata / Sampun angaget-ageti //56. Bupati andher aseba / Para mantri Majegan sampun nangkil / Prajurit barisnya tepung / Munggeng alun-alun aglar / Ingkang saos badhe methuk sang Dyah Ayu / Ingkang sangking pangambaran / Saha prayitna ing westhi //57. Sang Nata alon ngandika / Paman Mandaraka sumangga kardi / Manira wonten
andhega Sudimara / Aja akeh ingkang ngiring //59. Sira Puger Purbaya / Lah methuka Danalaya den aglis / Wong Kajoran ingkang milu / Yen Mangir prapteng kana / Gegamane andhega aja leh milu / Mung karia upacara / Kang ngiringi mlebu negari //60. Dene sagung pra nayaka / Aseba aneng ing Pancaniti /
Sedaya neng Srimanganti //64. Ki Ageng Mangir nuwun turnya / Pinaringan prayogi anglampahi / Wadya ingundhangan mantuk /
kang rayi kalih metuk / Matur dhateng kang raka / Jeng Kiyai punika Adhimas methuk / Pangeran Puger Purbaya / Ki Ageng Mangir nuruni //3.
ing enu / Namungnya upacara / Lan bebektan lajengan tumut laju / Ki Geng Mangir tur sandika / Wong kawan dasa ken kari //5. Amung kari upacara / Sigra lajeng lampahira lestari / Prapta Pangurakan methuk / Tumenggung Wiroguna / Lan umatur mring Ki Ageng Mangir wau /
Lah wong gandhek timbalana / Putraningsun lan si Jebeng Mangir / Lajua marang kedhatun / Hangywa suwe neng jaba / Nembah lengser wong gandhuk lampahnya gupuh / Sampun prapta Pangurakan / Ki Ageng dipun dhawuhi //8. Nedha Ki Ageng ngandikan / Lan arinta tumameng jroning puri / Raja Ji angayun-ayun / Ki Ageng tur sandika / Retnaning dyah pinethuk jempana sampun / Lajeng Ki Ageng andharat / Ki Baru tan keri
Lan Ki Baru prapteng Brajanala sampun / Dipati Mandaraka mapag / Mring wayah angemu tangis //10. Apan
sampun lampus / Mangke sira pinanggya / Mring Mas Putu ing Mangir langkung jumurung / Wus sami tata alenggah /
sedaya tiyang Mentarum / Jeng Rama inggih tan wikan / Sampun dening
lajeng ngabektya / Mring kang kinen alungguh / Dipati Mandaraka / Namudana Ki Ageng Mangir tur nuwun / Sang Dipati malih nabda / Putu sun asung prayogi //14. Sira ngabekti sudarma / Lan Narendra nganggo tataning nagri / Tan kena tumbak malebu / Marang sajroning pura / Lah kantuna ampilanira sun
driya tuhu / Punika Kanjeng Eyang / Dipitados sampun lampahing praja gung / Lumebet sajroning pura / Tan kenging gegaman ngiring //16. Ki Ageng nuruti garwa / Atur sembah Sumangga Jeng Kiyai / Tan dangu Ni Lurah rawuh / Ndhawuhaken timbalan / Nedha Gusti Panduka ngandikan Prabu / Lumebeng dhatulaya / Panduka Gusti rumiyin //17. Sang Retna lajeng mring pura / Sri Narendra lenggah gegilang adi / Kang rayi kalih neng ngayun / Pangeran Mangkubumnya / Lan Pangeran Singasari keringipun /
Nata / Dyan sumungkem ing suku ngusapi lebu / Sang Retna sarwi karuna /Sang Nata ngandika aris //19. Adhuh Nyawa sun tarima / Wis menenga aja sira anangis / Mundura mring dalem pungkur / Lan sira Adisara / Dinuk ngliring Disara dugeng ing kalbu / Sang Retna tur sembah medhak / Kondur dhateng dalem wingking //20. Pangran Mangkubumi medal / Lan kang rayi Pangran Singasari / Prapta Kemandhungan sampun / Ndhawuhaken timbalan / Lah Ki Ageng Mangir ngandikan sang Prabu / Malebeng sajroning pura / Sandika Ki Ageng Mangir //21. Kerid marang Jeng Pangeran / Kang ampilan sentana kantun jawi / Ki Ageng prapteng kedhatun / Munggeng byantara nembah / Dyan ingawe Ki Ageng aseleh dhuwung / Majeng ndhadhap prapteng ngarsa / Sumungkem pada Nerpati //22. Sang Nata emut ing driya / Dukanira ing kuna
Wong Banyumas: PENDIDIKAN KESENIAN: WUJUD PENGEMBANGAN IDENTITAS KEBANGSAAN
Wis suwe banget ora ngeblog, rasane wis kangen banget. Tapi wong jenenge lagi akeh gaweyan ya dadi madan angel nek arep dolanan internet. Critane lagi sibuk kiye, jenenge bae anu nyambut gawe
iki nyedot kang Multiply-ne Kang Dyon sing asline Klampok. Lha aku maturnuwun banget kiye Kang, wis njukut lagu-lagune kang nggone rika. Maksude ben kanca batir liyane juga bisa melu menikmati lagu-lagu banyumasan sing
~ Lintang ing Gesang ~: MIKUL DHUWUR, MENDHEM JERO
dalu ratri padmi sejati, ono kang sumunar kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
Wong rumah sakit internasional kok, ya kan Tan?”
Sing diceluk Tan langsung manthuk-manthuk. Raine ketok abang ireng, jegeg gak iso nyakino Narti nggo
ngerti lek nang omah lagi onok tamu, Paijo karo anak-anake, Ndemin 1 karo Ndemin 2, nang pasar nggo golek sepeda. Ndemin 2 sing wes mlebu TK jaluk sepeda. Arek cilik iku alasen cek iso cepet nang sekolahan soale kerep
pasar mau dipotong separo, dijupuk bodi ngarepe thok. Bagian mburine karo Paijo dipasangi bak kayu truk cilik dadi iso nggo ngangkut arek siji utowo
Batu. Dhuwure papan kono yen diukur saka lumahing segara ana 998 meter. Mapane
ateges kelompok, rombongan utawa kumpulan. Dene “riti” ateges “bangsane wesi,
perunggu, kuningan.”(Sanskrit Dictionary, 255). Kahanan candhi wis rusak banget. Satemene candhi
iki mung cilik wae. Kahanan saiki yen dideleng wujude kaya pundhen berundak.
Ukuran emperan (dasar, teras) sing ngisor dawane 14 meter X 10 meter. Dene
ukuran awake candhi minangka dhasar dawane 3,82 meter, ambane 3,73 meter, lan
dhuwure 2,47 meter. Dhuwur samono ku ora bisa ditemtokake kanthi titi jalaran
payone candhi wis ora bisa diweruhi. Candhi iki ditemokake sepisanan dening Van
Isseldijk ing taun 1799 AD. Sabanjure dianakake panaliten dening
Walanda nganakake restorasi ing taun 1938. Cakriking candhi memper cakrik candhi Jawa Tengahan
periode abad IX – X masehi. Yen dititik saka wujude tulisan (aksara) lembaran
emas ing jerone kothak paripih kang ditemokake ing candhi Sanggariti dinuga yen
candhi iki dibangun ing abad IX masehi. Barang-barang kang ditemokake ing
garbhapatra (kothak watu kanggo nyimpen paripih) antara liya cepuk prunggu,
yoni prunggu, lingga emas, lan blebekan emas kang mawa tulisan. Jaman kasebut nunggal jaman karo panulise prasasti
Sangguran (Minto Stone) taun 850 Ç (928 AD) sing didhawuhake dening Sri
Maharaja Rakai Pangkaja Dyah Wawa ing Medhang I Bhumi Mataram kang ditampa
Mapatih Pu Sindok Sri Isanawikrama. Prasasti Sangguran iki ditemokake ing dhukuh
Ngandhat, desa Mojorejo, kecamatan Junrejo, kutha Batu. Dene isine prasasti
Sangguran yaiku wanua (desa) Sangguran kang kalebu watak (wewengkon, wilayah)
Waharu didadekake (ditetepake) dadi desa perdikan (sima), kang asile kango
ngrumat wewangunan suci kanggo para pandhe (sima kajurugusalyan) ing Mananjung.
nduweni senthongan (bilik) kang isi reca Ganesya (sisih kulon), Siwa Mahaguru
(Agastya) (ing sisih kidul), lan reca Durga Mahisasuramardini ing sisih lor.
Ing tembok awake candhi ana ukiran reca dewa dewi. Miturut panemune Suwardono (Staf Pengajar Jurusan Pendidikan Sejarah dan Sosiologi
IKIP Budi Utomo Malang, Purbakalawan klasik (masa Hindu-Buddha),
Negeri 7 Malang) candhi Sanggariti iki biyene mapan ana ing tengah-tengahing
sumber ubalan banyu panas, katitik saka anane jaladwara (pancuran) kang ana
gampenging candhi sisih ngisor. Dadi candhi iki dudu kalebu candhi pamujan
nanging arupa patirtan. Ing platarane candhi (saiki diurug lemah) sisih lor
lan wetan isih ana sisane jaladwara sing isih in situ nempel ana ing gampenging
candhi. Dinuga temboking (gampeng) candhi yaiku ana ing sisih wetan, lor, lan
saperangan ing sisih kidul. Ing sisih kulon arupa gampeng perenging gunung. Candhi Sanggariti dinuga ana gegandhengane karo
prasasti Sangguran (Minto Stone). Isine prasasti Sangguran yaiku desa Sangguran
didadekake desa perdikan (sima) kang ora perlu mbayar pajek menyang Negara.
Asile kanggo beya desane tukang pandhe (kajurugusalyan) ing Mananjung kang
minangka sima pumpunan. Tembung kajurugusalyan (tegese: panggonane tukang
pandhe) iku ceples karo maknane tembung sanggariti kang tegese kumpulan
(panggonane) barang saka wesi, kuningan lsp.
Negarakretagama ing pupuh 78:5 mratelakake desa-desa kang ora perlu mbayar
Tanggulyan, Dakulut, Galuh, Makalaran, iku sing wigati ditetepake minangka
saliyane iku desa Medhang, Hulun Hyang, ing Parung, Lungge,
candhi ana kolah awujud kothakan kang banyune adhem, kamangka kira-kira 2
(rong) meter saka kono metu ubalan utawa sumber banyu panas kang gedhe banget.
Bab iki kang ndadekake “unike” candhi Sanggariti kang ora diduweni
MAKAM MPU SUPA (SUPO).
(Supo) atas prentahe Mpu Sindok. Nanging uga ana dongeng sing ngandhakake yen
sing nggawe candhi mau Empu Supa saka dhawuhe prabu Brawijaya ing Majapait.
Nanging dongeng iki durung bisa dipesthekake bener lan lupute. Ing sacedhake
candhi Sanggariti kono ana makam kang diyakini dening warga masyarakat minangka
makame Mpu Supa. Wong-wong ing kono uga ngarani yen ing kono kasebut makam mbah
Pathok. Dene satemene sapa mbah Pathok ora ana
ing taun Çaka langit sanga bumi bumi Bathara Wisnu kondur
sedane ing taun 1194, didharmakake ing candhi Jajaghu.
jajaghu, sampun muwah mark i saɳhyan arcca jinawimbha sonten amgil, enjiɳ maluy / musir i sinhasari tan alh mararyyan i burɳ. Tegese: Kacarita sabanjure esuke sang Nareswara tindak menyang candhi ing
Kidal mapan ana ing Desa Reja Kidal, kecamatan Tumpang, kabupaten Malang. Desa
Reja Kidal iku desa kang ana ing karang pradesan, adoh saka dalan gedhe (protokol).
Papane sepi ora pati akeh montor kang ngliwati desa kono. Yen kepingin teka
m, ambane 8,36 m lan dhuwure 12,26 m. Manut pangira-irane para ahli, dhuwure
candhi sing asline nganti 17 m. Candhi iki direstorasi taun 1986 nganti teka
bisa ateges kiwa, uga bisa ateges kidul (kidwal). Kira-kira wae jalaran mapane
reca iki ing sakidule kraton Singhasari mula candhi iki dijenengake candhi
Kidal. Candhi iki asipat agama Hindhu. Ing senthongan candhi wis ora ditemokake
reca. Ing senthongan gedhe (garbhagraha) mung ditemokake lingga lan yoni. Reca kang
ditemokake saka candhi kasebut yaiku reca Mahakala lan Nandiswara. Dene reca
Agastya, reca Ganesha lan reca Durga Mahisasuramardini wis ora ditemokake maneh.
Uga ditemokake reca kanthi patrap lungguh, mbokmanawa wae reca pantheon agama
Buddha. Uga ana reca lungguh, dikira-kira reca mau reca Manjuçri. Saliyane iku
uga ditemokake reca tanpa sirah, kanthi ciri-ciri nyekel cakra ing tangan
tengen lan tangan kiwa nyekel Sankha. Reca iki dinuga recane Bathara Wisnu. Ing awake lan sikile candhi ana ukiran wujud sabuk lan medallion
ngubengi candhi. Ing saben ndhuwur plawangan senthongan (bilik) ana pepethan
sirah Kala kanthi mata mlolo, driji tangane nuduhake pangancam. Uga siyung kang
gedhe ngisor ndhuwur sarta lambe utawa uwang sisih ngisor jangkep. Wujud Kala
kang kaya mangkono ora kaya wujude Kala ing candhi Badhut utawa candhi Jawa
Tengahan. Wujud kaya mangkono mau ciri khas wujud Kala ing candhi Jawa Wetanan.
Saliyane candhi gedhe ana tilasing wewangunan majupat ing
sisih wetan. Ing pojok lor wetan lan pojok kidul wetan ana tlundhakan. Malah
ing taun 1901 isih katon tilasing wangunan kang digawe saka batabang ing
platarane candhi iki. Dinuga candhi Kidal iki arupa komplek candhi sing
kedadean lueih saka sapalataran (halaman). Candhi
Kidal iki minangka candhi pandarmane Prabhu Anusapati, kang nggenteni Ken
Angrok dadi ratu ing Singhasari. Surude Prabhu Anusapati ing taun 1170 Ç (1248
salawase nguwasani jagad , kukuh santosa, sa bhumi Jawa padha sumuyud,
in taun Caka sesotya gunung sambhu (1170 C) seda, kondur maring
cahyane diwujudake ing reca Bathara Siwah kang sumorot ing candhi Kidal.
mratelake yen Prabu Anusapati seda ing taun 1171 Ç kaya kacetha ing ngisor iki:
Lina sang Anusapati i çaka 1171. Dhinarma sira
ring Kidal , tegese : Sedane sang Anusapati ing taun Caka 1171, Panjenengane didharmakake
Kidal rampung dibangun ora ana katrangan kang gumathok. Jalaran ora ana utawa
ora ditemokake cathetan kang pasthi. Mung kira-kira rampunge nalika dianakake upacara
Çraddha yaiku upacara kanggo pandharmane Prabhu Anusapati kang dianakake 12
(rolas) taun sawise seda. Dadi rampunge pambangune candhi Kidal ana ing taun
ukiran ing candhi Kidal luwih akeh katimbang ing candhi Badhut. Ing candhi
Kidal ana relief kang nyritakake lelakone Garudheya. Ing sisih kidul mapan ing
tengah-tengah ana relief Garudheya kang lagi lungguh jengkeng (jongkok). Ing
dhuwur sirahe ana naga cacah telu. Naga-naga kasebut ana ing sadhuwure Padma.
Buntute naga ngglantong mangisor disangga dening Garudheya. Ing sisih wetan
Garudheya lagi nyunggi guci kang isi tirta Amerta, dene tangane kiwa nyekel
kuca (suket). Ing sisih lor, Garudheya lagi nyunggi sawijining wanita kang
lungguh ing padmasana. Sikile kang kiwa ditekuk kaya wong sila, dene sing
tengen nggantung disangga dening Garudheya. Dene tangane kiwa Garudheya nyekel
barang kang awujud bunder. Ing saben pojoking candhi ana reca asirah singa. Candhi
Kidal iki pungkasan direstorasi ing taun 1986 -1990 dening
arupa crita ruwatan utawa ngluwari panandhang yaiku panandhange Dewi
Winata, ibu angkate Garudheya nalika diapusi dening Dewi Kadru. Thukul
pitakonan, apa gegandhengane ing candhi Kidal diukir crita Garudheya? Sajake,
Prabu Anusapati kepingin ngruwat ibune, Ken Dhedhes, kang nandhang sangsara
nalika isih uripe. Dongeng Garudheya kaya ing ngisor iki.
ana sawijining pandhita kang lagi mertapa aran Resi Kasyapa. Resi Kasyapa
kagungan garwa loro. Sing siji aran Dewi Winata lan sing siji aran Dewi Kadru.
Loro-lorone isih sedulur tunggal bapa biyung. Wis suwe anggone jejodhowan lawan
Resi Kasyapa, nanging kekarone, Dewi Winata lan Dewi Kadru, padha durung
sawijining dina, Dewi Winata kerawuhan dewa sing maringi bebungah awujud endhog.
Dewa mau dhawuh supaya endhog mau dirumat kanthi becik nganti endhog mau netes.
titiwancine netes, endhog duweke Dewi Winata netes awujud piyik manuk, dene
duweke Dewi Kadru uga netes awujud ula cacah telu. Kewan tetesan mau banjur
dipek anak angkat dening dewi kekarone. Bareng gedhe anak angkate Dewi Winta
dadi manuk garudha kang dijenengake Garudheya, dene anak angkate Dewi Kadru
nakal-nakal, mung sakarepe dhewe. Dhasare Dewi Kadru ora sregep
nyambut gawe. Mula Dewi Kadru golek cara ngapusi Dewi Winata supaya gelem
ngopeni anak angkate. Wong loro mau banjur totohan. Sapa sing kalah kudu gelem
ngopeni anak-anak angkate mau. Kanthi cara kang licik wusanane Dewi Kadru bisa
menang. Jalaran kalah anggone totohan Dewi Winata kepeksa ngopeni sarta ngrumat
ula naga kang nakal-nakal mau sarta kudu nyukupi kebutuhane Dewi Kadru. Sawise
dening para dewa. Garudheya banjur munggah menyang kahyangan, njaluk tirta
amerta. Para Dewa ora nglilani. Banjur dadi peperangan. Kahyangan geger. Para
dewa kang njaga tirta amerta bisa dikalahake dening Garudheya. Para dewa banjur
lumayu matur marang Bathara Wisnu. Bathara Wisnu banjur mundhut priksa apa
sebabe Garudheya nganti munggah menyang kahyangan. Garudheya matur yen
Garudheya kepingin ngruwat ibune kang saiki lagi nandhang sangsara. Bathara
Wisnu marengake kanthi syarat Garudheya gelem dadi titihane Bathara Wisnu. Syarat iku
disanggupi dening Garudheya, wiwit dina iku Gerudheya dadi titihane Bathara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Manggarai_Wétan&oldid=1114163"	Kategori: Kabupatèn ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Manggarai WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
mas..opo-opo ki saiki larang. Minyak larang, opo-opo larang. Pengene aku ki yo murah wae. Nek larang ngene ki, ora ono sing gelem tuku. Mending aku bathine sithik ra popo, sing penting dagangan enthek. Kudune pemerintah ki iso gawe kabeh rego murah. Saiki arep dagang opo-opo susah. Piye tho iki mas?
Upami mboten ngenyang, kula mboten tegel kaliyan
ingkang Maha Agung, luhur tan ana pepindhan.3.Padha kawruhana yekti, yektine
arane mungguh ta ingsun, ingsun iki lagi dunya.6.Neng dunya kang sugih puji, puji tegese pamuja, muja iku nekakake,
borong karepira.10.Gusti Allah ngudaneni, marang makhluk sadayanya, kang ala tanapi sae, nadyan rambut para sapta, apan wus nora samar, ala becik mung jinurung, nora pegat ciptanira.Tegesing tembung : Poma = mratelakake pakon (piweling) kang kalawan bangetDrengki = meri (melik) marang kabegjaning liyan, ora seneng yen wong liya oleh kabegjan.Dahwen = seneng nyaruwe (cawe-cawe)Arja = 1. Reja; 2. Slamet.Tekeng = teka + ingAmrih = supaya, murih.Sajatine = satemene, sanyatanePan = 1. Jer; 2. Rak; 3. Ananging.Kudrat = 1. Panguwasa karsaning Allah; 2. Dhasar (ing watak lsp) ; 3. Alam saisine lan sakaanane; dikodratake : ditakdirake, dipesthekake ing
digdaya sarta sugih aji. Rahayu = slamet, begja, luput ing kacilakan utawa kangsangsaran.Sarju = condhong atine, kalawan senenging atiNgudaneni = meruhiTanapi = 1. Lan (utawa) uga; 2.
ngedolake mas inten lsp; Sapta = pitu.Samar = 1. Katon ramyang-ramyang, ora katon cetha; 2. Durung weruh (ngerti) kalawan terang; 3. mutawatiri, mbebayani; 4. Sumelang, kuwatir, uwas. ; disamar = disamun, dianggo wadi ; ora
margane wak mami,Kepiting kang sobeng rawa (7)Nguswaraganta wong ayu.Tembang ing dhuwur iku lumrahe kanggo mbawani Gendhing Perkutut Manggung. Wujude wangsalan. Batangane cangkriman ing dhuwur :1. Bathara
sedheng. Yen campur sing dhuwur ora katon endhek, yen campur sing endhek ora ketara dhuwur. Ayu, ora, elek ya ora, ya tiba sedheng. Nanging lamun mesem, biyuuuh, angujiwat njalari ati sing ora kuwat. Wong wadon wae yen nyawang padha kesengsem, apa maneh wong lanang, mesthi kegiwang. Lali anak lali bojo,
kedhaton, mengkono candrane si dhalang. Ning yen kandhane bocah-bocah saiki --bodine nggitar. Jenenge asli Dyah Retnaningsih, sing kondhang nganggo jeneng singlon Nelly --nenek lincah. Diparabi kaya mangkono ora nesu, jalaran ya jeneng kuwi sing marahi dheweke kondhang teka ngendi-endi. Jeneng komersial. Diparabi nenek jalaran wis duwe putu. Jalaran pakulinane ambyur neng jagading seni mula pasuryane isih katon enom. Upamane ditandhingake karo sing umur telungpuluhan wae ora bakal kalah. Dhasar pinter ngadi sarira, dandan, mula ora aneh ana yen ana jaka sing kepencut.Pegaweyane sing baku dadi guru SD. Karo aku sa sekolahan. Mula aku ya sering ketemu. Sejene dadi guru dheweke dadi penyanyi. Ora aneh yen digoleki ing omahe arang-arang ketemu. Jalaran asring ditanggap mrana-mrana. Wayah wulan Sapar, Mulud utawa Besar, wulan becik kanggone wong duwe gawe, arang nate ana omah. Wong super sibuk. “Mau bengi bubar manggung ya bu ?”pitakone bu Narti nalika kumpul sadurunge mulang ana ing kantor guru.“Iya, bu. “wangsulane bu Nelly“Yen bar manggung ngono kuwi, njenengan apa ra kesel ?”“Ya kesel bu. Rasane awak kaya remuk.”“Lha ngono kok ya dilakoni lho?”“Piye maneh, wong aku ya seneng,” wangsulane bu Nelly manehi alesan.Pancen wong seneng iku ora kena dipaido. Seneng marang samubarang apa bae. Sakehing cara, bandha, donya, tenaga lan ragad digunakake kanggo nguber kasenengan. Seneng bal-balan, ora eman yen ngetokake dhuwit kanggo tuku karcis bal, sanajan anake durung ditukokake susu. Malah-malah mung kanggo tuku karcis wae direwangi suk-sukan, jorog-jorogan, nginep klungsaran neng stadion kamangka oleh-olehane mung voucher. Kanggo ijol karcis asline isih kudu antri maneh. Malah ana sing antri karcis semaput nganti tumekane tiwas. Kanggone wong sing ora seneng bal-balan, kahanan kaya mengkono iku aneh. Mung prekara bal-balan wae kok direwangi nganti tumekane pati, mbok ya uwis , nonton neng TV rak ya padha wae, yen cilaka sing rugi ya awake dhewe. Pancene rada aneh bangsane awake dhewe iki, mung adol karcis bal wae kok ya ora bisa. Apa maneh ngurusi bal-balane. Karo maneh saiki akeh “pecinta bal” padha demo, supaya
utawa sport, sing nengenake sportifitas. Ning penguruse – yen miturut aku -- ora sportif. Alesane werna-werna. Pancene yen wis suwe anggone mimpin nanging ora nduweni prestasi, luwih becik mundur wae. Ora gelem mundur kuwi apa sing digondheli ? Lha yen pancen bisa korupsi neng bal-balan ye embuh ? Apa pancene ana aturane sing ngandhakake pengurus kudu seumur hidup ? Yen pancene ora ana, ya kudu mawas dhiri, legawa, pasrahna marang wong sing luwih ngerti lan bisa ngatur bal-balan.Seneng bandha donya uga mangkono. Nyambut gawe paribasan sikil digawe endhas, endhas digawe sikil, sing dipikir mung numpuk badha. Dhuwite ora nate kecer. Saking gemine keladuk cethil. Ora gelem nanjakake dhuwit yen pancen ora ana keperluan sing penting banget. Dhuwit oleh-olehane diperdil tliti banget. Asile, sebageyan kanggo mangan, sebageyan kanggo kebutuhane anak sekolah, sebageyan kanggo jaga-jaga manawa awake lara, kanggo tuku jamune, lan sebageyan kudu ana sing disimpen minangka celengan tembe mburi. Weteng ditaleni singset nganti kaya-kaya ora bisa ambegan. Jaaan adil banget. Kaya dongenge bangsa Cina – para Hoakiau -- nalika sepisanan ngajawa. Pangan saben dinane mung bubur nyel. Ora mangan – mangan sega yen durung bisa gawe omah gedhong. Pancen uripe ya kepenak, saka jalaran anggone setiti sarta nyambut gawe mempeng.Bu Guru Nelly seneng neng babagan seni, seni campursari. Kegiatan saben dinane ora ana lerene. Esuk mulang, sore isih ngelesi privat, bengi latihan campursari. Apa maneh yen arep ana tanggapan, saben bengi kudu latihan. Mula ora mokal yen awake krasa kesel. Kanggo njaga supaya awake fit mula kerep ngombe jamu. Langganane jamu ngarep pasar gedhe.Kumpulane campursari Bu Nelly durung patia gedhe, nanging wis wiwit dingerteni tangga teparo. Bu Nelly nduweni swara sing becik. Yen dirungokake sarta dilaras swarane nggrantang turut usuk. Mula wiwit asring ditanggap wong duwe gawe. Bubar tanggapan atine seneng banget. Ora muspra anggone latihan saben wengi. “Aku ki gumun lho bu. Panjenengan wis duwe putu, ning awake kok kaya isih umur telungpuluhan ki resepe apa bu ?” pitakone kanca nalika lungguhan ing ruang guru.“Apa lho, lha biyasa wae “, wangsulane bu Nelly.“Ora duwe resep khusus ngono ta ?”“Resep khusus apa lho. Pokoke seneng, ati ayem, ora mikir sing aneh-aneh. Rak ya wis”, kandhane bu Nelly karo nyepakake buku-buku sing kanggo mulang. Anggone ngomong banjur diterusake, “Ngene lho bu. Wong ambyur ing jagading seni iku nganggo paugeran telung prekara yaiku : wiraga, wirama, lan wirasa.”“Apa kuwi ?”, bu Narti nyelani.“Wiraga, solah bawane awak utawa raga nalika nembang. Wong nembang iku ora kena kaku njekengkeng, kaya wong ngeden. Paugeran iku kudu digatekake temenan. Mula wong sing ambyur ing jagading seni kudu ngudi supaya awake tetep seger. Aja nganti kuru- kurune semangka”“Maksude ?”“Yaaa, kaya tong ngglundhung.” Kanca-kanca padha mesem. “Wirama ?”“Penyanyi kudu ngerti iramane tembang, endhek dhuwure swara, not, pathet utawa kunci. Swarane aja nganti blero,. Dene wirasa, bisa ngematake utawa ngrasakake isine utawa surasane tembang. Bisa mbedakake lagu sing gembira karo lagu sing agawe trenyuhing ati. Lan iku diwahyake ing
sing wiwit mau mung meneng wae.“Timbang ngrasani alane uwong, rak marahi dosa ta, pak”, kandhane bu Narti.“Wis saiki dha ndang mulang, kae lho wis bel.”Bapak lan bu guru padha enggal-enggal tindak menyang kelase dhewe-dhewe.Karo mlaku menyang kelas, aku nggagas omongane bu Nelly, wirama, wiraga, lan wirasa. Saupama maknane dijembarake, bisa kanggo paugeran manungsa urip neng alam donya. Manungsa urip manut wiramaning alam, kang digarisake dening Gusti Kang Maha Kuwasa. Alaming bocah iya kudu dilakoni kaya dene bocah. Alame wong diwasa lan alame wong tuwa, iya kudu dilakoni kaya dene wong diwasa sarta wong tuwa. Wong tuwa iku sabisa-bisa kudu nyedhaki marang kang Maha Kuwasa. Tuwa iku yen dikerata basa dadi kari ngenteni metune nyawa. Tindak satindak, tembung satembung kudu tansah dijaga. Aja nganti nglarani atine liyan. Pancene ya ana wong tuwa sing ora bisa dadi tuwa. Tingkah lakune isih kaya bocah wae. Manungsa ora bakal bisa ngowahi kodrat.Wiraga, manungsa dititahake urip neng alam donya, wiwit ana ing guwa garbaning ibu sangang wulan sepuluh dina, banjur lair cenger ngerti alam padhang, anduweni raga kang ringkih. Dening ibu didama-dama, diopeni, digegulang lan digulawenthah supaya ing tembe mburine bisa dadi manungsa kang utama, bisa njunjung drajate wong tuwa, migunani tumrap nusa, bangsa, agama sarta negara, kaya sing disorahake dening mbah
wasana dadi bocah kang jangkep dadi manungsa kang sampurna. Sing lanang dadi manungsa kang gagah prakosa, dene sing wadon mencarake kasulistyane, mencorong prabane. Mratandhani yen wus samekta mencarake wiji supaya bisaa babar, mekar mratah ing saindenging bumi. Lamun umur setengah abad mendhuwur sing maune otot bayune rosa gagah prakosa, bayune saya suda, banjur bali ringkih kaya bocah cilik maneh. Ing wasana bali sowan marang pangayunaning Pangeran. Ya iki sing diarani sangkan paraning dumadi – samubarang kang asale tuwuh saka Gusti banjur bali menyang pangayunaning Gusti maneh.Wirasa, praboting urip kang tumanduke ana ing sajroning ati. Manungsa bisa mahyakake rasa seneng lan susah, enak lan kepenak, tresna lan gething. Saben manungsa mesthi kedunungan rasa. Mung manungsa ora mesthi ngerti lan weruh marang dununge lan tumanduke rasa sejati sejatining rasa. Mula bab iki manungsa perlu ngudi lan ngupaya ana ngendi dununge lan tumanduke rasa sejati mau. Saben manungsa mesthi kepingin enak lan kepenak. Satemene rasa enak lan kepenak iku mung saka condhonging rasa. Rasaning rasa antarane manungsa siji lan sijine ora bakal padha. Ana pawongan sing bisa ngrasakake enak lan kepenak kanggone barang utawa kahanan nanging seje karo wong liyane. Kamangka barang utawa kahanan sing dirasakake mau padha. Mula yen miturut pamanggihe KGPAA Mangkunagara IV manungsa urip -- ora mung kanggo para panguwasa utawa pejabat --- kudu tansah amemangun karyenak tyasing sasama. Sapa kang bisa ngepenakake rasaning atine wong liya, bakal disuyuti lan dikurmati ing jagading pasrawungan. Ora krasa aku wis tekan
bu Nelly.Nuju sawijining dina, sabubare rapat guru , ana kesempatan omong-omongan wong loro. Sauntara ora ana kanca liya, aku takon marang bu Nelly.“Bu, panjenengan ora kepingin krama maneh ta ?” pitakonku marang bu Nelly.“Ya isih pak, ngapa ta ?”“Ya ra ngapa-ngapa. Aku ki rak dhudha ...” durung tutug anggonku kandha wis disaut dhisik.“Ra sah macem-macem, aku wis duwe pacar,” wangsulane rada sengol.“O, ya uwis,” aku banjur klithih-klithih nglungani. Bubar kedadean dina iku ana owah-owahan anyar. Lageyane bu Nelly seje karo biasane. Saben esuk hp ne wis muni klinthing-klinthing. Wiwit teka dhog neng sekolahan nganti bel mlebu kelas, hp wis muni ora kurang ping sepuluh. Kanca-kanca nganti apal. Saben hp ne bu Nelly muni kanca-kanca padha alok, “Hallo, panggilan pacar “. Dilokake kaya megkono bu Nelly mung mesem wae. Aku dhewe satemene ya krasa yen bu Nelly kepingin nuduhake pacare marang aku, karo sajak ..... ngece. Aku nya mung trima meneng. Arep ngapa ? Sanajanta ing jeroning atiku krasa mangkel.--O—Liburan semesteran wis kliwat. Bocah-bocah wis padha sekolah maneh kaya adat saben. Plataran sekolahan rame bocah-bocah padha playon. Kabeh padha katon seneng, miwiti semesteran anyar. Ora suwe bu Nelly rawuh. Ora kaya biasane. Biasane nitih sepedhah montor saiki mung nitih becak wae. Mlebu ruang guru mripate katon kaca-kaca. “Ana apa, bu. Sajake kok katon sedhih ?” patakone bu Narti kanca kenthele.“Aku kapusan,” wangsulane bu Nelly.“Kapusan apa?”“Pacarku .......”“Pacare kena ngapa ?”“Dheweke nyilih dhuwit limang yuta jarene kanggo ngurus surat.”“Lha terus ....”“Ya daksilihi,” wangsulane bu Nelly.“Terus ....”“Nganti saiki ora bali-bali.”Kanca-kanca mung meneng wae, kabeh padha pandeng-pandengan.“Ra sah dipikir, bu. Dhuwit kena digoleki..”bu Narti ngedhem-edhemi.“Ora dipikir piye ?. Wong sepedhah montorku ya katut.”“Haaah.” Aku mlenggong. Batinku ..........Surabaya, 1 Maret 2011.
“Pokoke aku wegah mak, emoh!”
“Wo, ancene arek mendo. Congok kon lek ora gelem. Kabeh uwong pingin mlebu tipi lha kok awakmu sing duwe kesempatan malah ora gelem. Opo ora congok iku jenenge?”
“Lek sampeyan pingin yo budalo dewe.”
“Lha dalah, malah kurang ajar karo wong tuwo. Wani kowe saiki karo makmu?”
“Lha sampeyan mekso-mekso. Sampeyan ora ngerti perasaanku. Aku iki ben bengi ora iso
“Trus lek ngono nyapo kok sampeyan sek mekso ae, wong sampeyan dewe yo ora percoyo. Ngono kuwi jenenge ngapusi mak, duso. Iso-iso ngko
urip iku kewajibane usaha le tapi yo ora njur ngawur. Usaha sing apik, gawe dalan sing apik. Asal awakmu sabar pasti ono dalane. Kabeh iku wes ono mongsone.”
Mak Ni mengelus-elus rambut anak laki-laki satu-satunya itu. Tangannya yang sudah keriput
saiki. Aku jaluk sepuro mak. Aku kapok.”
“Wes ora usah dipikirno maneh. Saiki sing
Sinambi ngunjuk wedang kopi, dhahar telo goreng kaliyan nyedot rokok klobot... sumonggo maos lelucone tiyang Jawi lucu koplak punika. Mugi saget dados tombo ati ingkang nembe sumpek sak wangsule nyambut gawe. Mung, nuwun sewu sak derenge. Dialog niki ngagem boso Jowo kasar Suroboyoan utawi Jawa Timuran. Sugeng
lhadalah... bocah iki kenthir tenan. Ditakoni jenenge kok malah misuh!Cuk: Sinten sing misuh? Jenenge kulo niku pancen Cuk... Cukijan bin CukirmanCak: Oalah... tak kiro misuh. Ono perlu opo?Cuk: Bade nglamarCak: Nglamar aku?Cuk: Nggih mboten to, pak... Lha lah nopo kulo nglamar sampean niku?Cak: Sopo ngerti kon wis sempel kate nglamar podo lanangeCuk: Wah... panjenengan niki jian pinter nek ngenyek. Elek elek ngaten niki kulo sek normal,
mawon hahaha...Cak: Wis, ojo cengengesan. Kon mrene iku arep nglamar sopo?Cuk: Nglamar gawean, pak...Cak: Kon salah alamat. Nok kene ora ono arek wedok sing jenenge Gawean. Anane Mbah Gowang, umure wis 70 tahun. Gelem ngrabi tah?Cuk: Maksud kulo nglamar kerjaan, pak... Mboten nglamar
timbang diajak carok?Cuk: Panjenengan saget mawon... Pripun pak?Cak: Pripun yo’ opo maksudmu?Cuk: Wonten lowongan mboten?Cak: Awakmu iki sakjane golek lowongan opo kerjaan? Cuk: Kan sami mawon ta, Pak?Cak: Bedo... nek kerjaan iku nggone wong kerja. Nek lowongan iku panggonan sing lowong. Contone sumur, lawang...
panggonane wong kerjo thok. Sak karepmu milih kerjo sing endi? Sing bagian nduwuran opo sing ngisoran?Cuk: Nek sing nduwuran niku bagian nopo, pak?Cak: Bagian
aku!!Cak: Lha jarene njaluk kerjo bagian nduwur...Cuk: Mboten siyos nek ngoten. Dereng sempet gajian kok wis matek disikCak: Opo kerja sing bagian ngisor wae?Cuk: Bagian nopo niku? Nduduk lemah damel ngubur sampean ngoten tah?Cak: Wahaha... Kon iku sembarangan ae. Bojoku isek ayu kinyis kinyis mosok arep tak tinggal matek, Cuk!!Cuk: Mboten usah kuatir, pak... Nek sampean mati kulo siap nampani randane kokCak: Ancene bocah jancuk! Ngomong karo
Lha kerjo ngisoran niku teng pundi?Cak: Sek tak takoni disik. Sak durunge kon duwe pengalaman kerja opo?Cuk: Tukang becakCak: Wah cocok iki.
dibayar nganggo duit dollarCak: Yo mesti rek... sing nduwe ae wong LondoCuk: Nggih, kulo purun, pak. Nanging tugase kulo
sanget pak... Panjenengan pancen boss sing paling ngguantengCak: Yo wis, nek ngono mene kon tak enteni nok KBS jam pitu esukCuk: Lho.. kantore mboten teng
Isuk iki ora kaya biasane Wiji atek rok sepan, nduwurane hem putih. Sing nggarai Diman mecicil, sepane Wiji nduwur dengkul.
“Ganti. Rokmu iku kendeken.”
“Yo dikeine sakmene. Isuk-isuk kok wis ngajak gelut, mbencekno.”
Wiji mangkel, Diman yo mangkel. Wiji ora mungkin salin mergo klambine ku wis seragam sing dikei saka pabrike. Akhire wong loro iku meneng-menengan.
“Ngko gak usah dipapak,” omonge Wiji mudun saka montor.
Masio nesu ning Diman pancet ngeterno bojone budal nang pabrik. Sak durunge nang pameran, Wiji kumpul nang pabrik dhisik, bareng konco
Wiji ora nyauri. Wong wedok iku ora gelem nyawang bojone.
“Gak diapak-apakno nangis ngko ndarani mari tak ajar. Ditangkep pulisi aku ngko,” omonge Diman maneh.
Wiji sik meneng. Luh’e sing netes diusapi atek tisu nang duwur mejo.
“Gek dimaem iku, selak adem.”
Wong lanang iku cemburu, masio ora ngerti sopo sing kudu dicemburoni.
“Man, lapo ndok kene?”
Mari mulih kerjo, Diman mulih diluk nang kosan adus terus budal maneh kate mapak bojone. Wingi Wiji mulih jam songo, saiki mesti luwih bengi soale sisan penutupan ning wong lanang iku wis ngetem nang Balai Kota
kakean ndok omah. Males nontok raine bojoku.”
“Ayu tapi edan. Sing biyen kakean sing dijaluk, dipadakno aku iki pegawe. Eh jebul selingkuh. Sing saiki koyok koco. Tukaran sithik semaput, trus andalane ngancem bunuh diri.”
Bakul warung mesem krungu curhatan-e Wagiyo.
“Lha iyo, saiki dadi ayu ki yo gampang. Garek lek ngramut ae. Ning ngene lho, opo iso ayu terus. Ben dino ketemu iku-iku ae masio ayune
ing nguni-nguni, kang kocap ing sêrat Babad, Babad nagri Mojopahit, nalika duk ing nguni, Sang-a Brawijaya Prabu, pan samya pêpanggihan, kaliyan Njêng Sunan Kali, Sabda Palon Naya Genggong rencangira.
6. Ngidul ngilen purugira, ngganda bangêr ingkang warih, nggih punika wêkdal kula, wus nyêbar agama Budi, Mêrapi janji mami, anggêrêng jagad
7. Sangêt-sangêting sangsara, kang tuwuh ing tanah Jawi, sinêngkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, upami anyabrang kali, prapteng têngah-
Bêbaya ingkang tumêka, warata sak Tanah Jawi, ginawe Kang Paring Gêsang, tan kenging dipun singgahi, wit ing donya puniki, wontên ing sakwasanipun, sadaya pra Jawata, kinarya amrêtandhani, jagad iki yêkti ana kang
ilang bêrkatira, ama kathah kang ndhatêngi, kayu katahah ingkang ilang, cinolong dening sujanmi, pan risaknya nglangkungi, karana rêbut rinêbut, risak tataning janma, yen dalu grimis keh maling, yen rina-wa kathah têtiyang
Lindhu ping pitu sêdina, karya sisahing sujanmi, sitinipun samya nêla, brêkasakan kang ngêlêsi, anyeret sagung janmi, manungsa pating galuruh, kathah kang
kitha sedaya tansah pinaringan wilujeng kaharjan, kwarasan, kamulyan sarta lumunturing rizki ingkang lumintu lan barokah saking Gusti ALLAH Ingkang Maha Kuwaos..sembah sungkem kagem Bunda sarta Kaluwargi ingkang wonten
atur ingkang sami mas mugi Gusti Allah paring kekiatan ugi kanugrahan mring mas Roedhi sak gotrah mugi tansah rahayu wilujeng ugi pikantuk sih ing Gusti Allah…
EsantosSalaam…….Nuwun….. matur nuwun pangapuntenipun menawi sakmeniko lan sak derengipun Dalem wonten engkang mboten pasipun anggenipun Manah…. dumateng Bunda lan kerabat
wantah kang mboten tebih kalian lepat ugi luput… kulo ugi nyuwun agunging pangaksami menawi wonten kladuk atur… pramilo kulo suwun mugi tali silaturahim meniko saking ridhonipun Gusti njih mas… ampun ngantos kito kagungan penggalih kang mboten sae…. pramilo kulo pribadi nyuwun pangapunten menawi wonten kladuk ing atur…. Nuwun.
Jumat pukul 5:02 · Suka · 2
Erwin EsantosSalaam….mugi mugi kanti sarengipun nafas…saget mlebet wonten sak lebetipun ISTIQOMAH…anggenipun Manembah dumateng Gusti
sami nenuwun njih mas mugi Gusti ngijabahi nopo kang kito suwun kagem sangunipun gesang…
EsantosSalaam….” Gustikuuu…dalem meniko pelayanipun panjenengan, Nuwun ampun Gusti…..Sembah kulo Gustii……..namung Panjenengan engkang sampun Ndumade aken ingsun kawulo….Gusti mugio keparengo kulo lan sedoyo engkangkang gesang wonten Alam semesta meniko saget nindhakake sekedhik Rahasia Amanahipun Panjenengan …… n
sanget nuwun kerso biantu kulo ngisi doa pagi sak estu matur sanget nuwun….
sembah nuwun lan pangapuntenipun, anggenipun pnjenengan kerso ngelbetaken wonten daftar paseduluranipun panjengan….. Rahayu ….Wilujeng kagem
mugi saget damel sangu anggen kula nglampahi
dosanipun, pun tampi sedoyo amal kesaenanipun, soho pikantuk panggenan ingkang
PAMOMONGKU WUS AREP PARI PURNO RAGANE, KUNDUR MRING NGERSANING GUSTI ??? WENGI IKI AKU RUMONGSA YEN WUS LOLA YEN
Bunda Lia ORA ISO SELAK KABEH WIS GINARISING GUSTI … WANGSIT IKU NYOTO… PAMOMONGINGSUN LUNGO… NGENDI MBENJANG NGGONINGSUN NGEMASI, INGSUN WERUH OMBAKING SAMODRA, KANG TEMPUK ING PARANGE, KALAMUN INGSUN LAMPUS, NENG TELENGE ING
NGGEGIRISI, PANGAPURONEN AKU YO KUNG, DONGOKU RABAKAL LALI, ING TANAH SUCI TAK SUWUNKE GUSTI MUGO SIRO OLEH SWARGO…, DHUH NYAWA GONDHELANO…
Lucky Perdana, Kabupaten Banyuwangi	Posted on 20 Januari 2013	by Pusaka Jawatimuran 8 April 1986, Lucky Perdana atau dipanggil “Uky” lahir di Banyuwangi,
~ Lintang ing Gesang ~: Oct 16, 2010
genya nulis, supadya dadya tututunan, mring weka kadang wargane, tuwin antuka kang rahmat, timbang nganggur klekaran, becik ngleluri leluhur, caritane jaman kuna.
2. Sejarah para Narpati, kang mengku rat nata praja, tanah Jawa sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila.
3. Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat, pan saleksa
telunya, Kaliyup ping sekawan, jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara.
bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning
matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.
walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”.
jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
ing Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis
ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu
jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane
kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang
Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang
mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
Kiyai kalamwadi nutugake caritane: “Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi mangkene:
dhêmbel dadi siji, yen wis sumurup têpunge sarat sari’at tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap,
ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake
tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal
wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa
nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing
banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang
para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya
sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang
dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara, iku kang pêputra
Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (
detil. Nganggo CF ben VGA-ne iso bahu membahu. Apa
iku sawijining papan anggegana internasional kang dumunung ana ing tlatah Ringway, Manchester, Britania Raya. Papan Anggegana kang misuwur kanthi kodhe IATA MAN. Jroning taun 2010, papan anggegana iki kagolong dadi papan anggegana paling rame no. 4 kang ana ing Britania Raya lan no. 24 papan anggegana paling rame ing Éropah. Papan Anggegana Manchester madeg kanthi nama Ringway Airport. Wiwit digunakake ing tanggal 25 Juni 1938, lan ing taun 1975 nganthi 1986 nama papan anggegana arubah
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Papan_Anggegana_Manchester&oldid=994386"	Kategori: Papan anggegana ing Britania RayaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa cacad rujukanKaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 3 Maret 2016.
Wong wedok iku isuk-isuk wis tangi. Mari shubuhan, wong wedok iku nggodhog banyu dingge wedang bojone.
“Pak, nesu kae ngko lek telat mapake.”
Wardiman ngucek-ucek matane. Sik ngantuk, wong lanang sing turu ora klamben, mung sarungan iku ora ndang tangi.
“Wis jam lima. Jare wingi budale tengah wengi ko Jogja, lak wis jam’e iki.”
“Gurung. Numpak bis iku luwih suwi, gurung macete. Paling ngko jam pituan.”
Siti gedheg-gedheg. Lek wis turu ngunu iku bojone paling angel ditangekno. Sakjane yo ora popo wong yo sik isuk, ning anake wedok wayahe mulih saka wisata.
“Pak, iki aku kate nang pasar. Ngko lek tak tinggal sampeyan bablas turu, lali mapak anakmu.”
Krungu omongane bojone, eling lek kudu njaga
Doni sik merem. Arek lanang iku sik ngenakno lek ngipi. Wardiman mbenakno gundule anak lanange sing miring.
“Bu, tuku pitik, lele, cucur meduro, onde-onde…”
“Kemangi ojo lali, sing akeh.”
“Doni ditukokno dhewe, ojo oleh ngrusuhi mbakyune. Ngamuk kae ngko.”
“Ho oh. Wis gek dipapak kono.”
Wardiman nampani helm saka bojone. Wong lanang iku langsung nyetater montore, budal nang sekolahane anake.
“He…he…he…ngeterno ibumu nang pasar sik.”
“Ho oh, iki langsung mulih.”
Nang sekolahan Wiji wis ngenteni bapake suwi. Jam lima mau bis e wis nyampek Surabaya.
sik mecucu. Ora langsung mulih, wong loro iku mampir nang warung sego padang cedek sekolahane Wiji.
Karo mangan, Wardiman nakoni anake. Sing ditakoni mergo luwe karo kesel sik ora penak saurane.
“Yo ngunu kae. Bapak kan yo wis tau rono.”
“Kan jaman mbiyen. Saiki lak beda mestine.”
“Rame, padha ae karo kene. Malah mumet ndasku.”
Wardiman mesem. Anake wedok iku ketok nggemesno. Rupane sing sik durung kenek banyu iku ketok ngantuk, kesel, mangkel. Kringet ndrodos nang pipine, kepedesen mangan sego padang.
“Yo mari ngene adus trus turu, cek ilang kesele.”
“Pak, aku mlebu SMA 2 ya?”
Deg. Jantunge Wardiman rasane lugur. Wong lanang iku mung manthuk karo nerusno lek mangan.
“Sekolah nang ndi padha ae, sing penting sregep.”
“Lha iyo, lek nilaiku apik aku mlebu Smada ae.”
“Gak…gak, guyon. Yo ngko diomongno karo ibumu.”
Mari ngentekno panganane wong loro iku mulih. Nang omah Siti lagi masak. Doni wis tangi.
“Jajantu ndi, Mbak?”
“Kae lho, jajane wis ditukokno ibu,” Wardiman nyauri.
Masio sambat ngantuk, Wiji ora langsung turu. Arek wedok iku mbukak tas, ngetokno isine. Lek kancane mulih tas e tambah loro, telu, Wiji pancet siji ransele.
Wiji ngelungno blangkon cilik dingge adike. Doni nyawang, ora ngerti.
“Blangkon iki jenenge, dingge gundulmu iku lho.”
Wardiman mesem ndelok anake loro iku. Blangkon nang tangane Doni dijupuk terus dipasangno nang gundule anake.
Doni mlayu, nggolek kaca. Arek lanang iku mesem ndelok rupane nang kaca.
Wardiman ngelungno kacamata ireng nang anake sing langsung ditampani karo Doni.
“Wis meh mateng iki, adus kono sik gek maem.”
“Sik wareg, ngko ae,” saure Wiji.
“Iku mau wis keluwen, tak jak mampir nang sego padang.”
“Yo adus kono gek turu.”
Wiji ora obah. Arek wedok iku sik ngenakno lungguh nang ngarep tipi.
“Buk, aku nang Smada ya?”
Siti nyawang bojone. Sik kaet teka ngene lek mbahas sekolah malah
Mari Wiji mlebu jeding, Wardiman bisik-bisik karo bojone. Wong loro iku ngerti lek ora bakal gampang ngomong nang anake bab pindahan. Wardiman wis ngirim surat nang Dinas Kepegawaian, nang atasane, pendeke wis pamitan. Omah sing ditawani kancane yo wis diiyani. Mung perkara wektu ae. Mesisan pas Wiji wayahe golek sekolahan, sisan pindah saka Surabaya.
Masalah penggawean Wardiman wis sepakat karo bojone. Dheweke pingin njajal dodolan. Urip nang kampung, dheweke pingin luwih tenang karo keluargane. Adoh saka polusi, golek banda sing luwih berkah.
Bengi, Wardiman ngenteni Doni turu. Doni sik cilik, gampang ae lek ngrayu. Gampang lali lan gampang nyesuekno. Sing rada angel anake sing mbarep, wis ABG, kancane wis akeh. Masio ora pertama iki pindah ning biasane yo sik nang kutho.
Wiji manthuk. Arek wedok iku lungguh nang ngarep tipi. Sedinoan turu, marekno kesele. Siti melu nyedek, wong wedok iku wis siap. Ndelok ibuke nyanding, Wiji langsung nelehno gundule nang pangkon.
“Bapak saiki guduk pegawai maneh.”
“Gak isin?” takone Wardiman.
Ditakoni ganti karo anake Wardiman malah bingung. Akhire mung mesem.
“Bapak kate mulih nang kampung…”
“Bapak saiki gak dadi pegawai maneh, wis metu. Bapak yo wis tuku omah nang Blitar. Lek urusane wis beres kabeh, kene melu pindah.”
Siti melu njelasno nang anake. Tangane sik ngelus-elus rambute Wiji. Wiji angop. Arek wedok iku ora nyauri opo-opo, nggarai wong tuwane saya bingung.
“Sampeyan sekolah nang Blitar, gak nang kene. Ibu gak gelem lek sampeyan
“Ngko lek wis lulus SMA, lek bapak nduwe rejeki yo sampeyan iso kuliah. Kuliah nang kene gak popo, kan wis gedhe. Oleh, ngekos dhewe,” Diman nambahi.
“Lek gak nduwe rejeki?” Wiji akhire gelem omong.
“Yo digolekno, sik suwi, telung taun. Iso lumpuk-lumpuk.”
Wiji meneng maneh. Matane terus nyawang tipi ning saiki rasane rada pedes. Siti nyawang bojone. Wong wedok iku melu bingung. Siti karo Wardiman wis mbayangno kaet wingi-wingi lek anak wedoke iku bakal ngamuk lek ngerti kate pindah, ning saiki malah meneng ae.
“Kapan?” takone Wiji.
“Apane?” Diman ganti takon.
“Bapak wis ngurus kabeh, garek ngenteni pengumuman sekolahmu,” Siti njelasno nang anake.
“Tapi bapak budal dhisik, ngko sampeyan, ibuk karo Doni nyusul. Bapak ngurus omah kono sik, nepakno cek sampeyan garek manggon ae,” ganti Wardiman
libur, ndok kene yo gak lapo-lapo.”
“Gak dolen karo kancane?”
Siti ambekan dawa, ngunu uga Wardiman. Wong loro iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Farid_Aja&oldid=1109774"	Kategori: Artis Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 7 Januari 2017.
Syiiran Sholawat Ngaji Ilmu ben biso urip mulyo donyo
(Dilih saka Cithakan:Kotak info organisasi)
Cithakan:Template doc page transcluded
{{Kotak info organisasi}} – Sawijining kothak info kanggo artikel ngenani organisasi.
Salin vèrsi kothong ing ngisor iki kanggo migunakaké cithakan. Kabèh bidang aksara cilik lan opsional.
Paimo Lan Tomin – Wong Edan Suroboyo
November 12, 2010 | wongedansurabaya	Iki obrolan ora penting (maneh) antara paman karo ponakane lanang sing saben dinone manggon nang omahe alias uripe ngenger. Pamane jenenge Paimo tapi biasa diceluk Cak Mo, lha ponakane iku
lah gambarane. Pas lagi enak-enake ngisis karo nglamun, metu ponakane Tomin soko njero omah.
Tomin : Lagi lapo Cak? (golek ukoro nggo bukak omongan)
Paimo : Macul! Jelas-jelas lagi ngisis ngene sik ditakoni (mangkel)
Tomin : Sampeyan saiki gak ngrokok maneh ta Cak?
Tomin : Lha endi, gak onok adepane ngunu?
Paimo : Iki opo? (ngetokno bungkus
wong ayu motone langsung ijo) Mosok? Jare sopo?
Tomin : Sampeyan ki mesti ketinggalan inpo. Wong-wong lho wes podo ngerti kabeh
Paimo : Yo kon iku sing mesti garai wong pingin misuh!
Tomin : Ojo gampang nesu, mundak ndang tuwek. Oh iyo meh lali
melas) Mosok apel ora gowo opo-opo? Yo paling gak iso nggo nraktir bakso he…he
Paimo : Pancet ae kelakuanmu. Kon kerjo angel, mbathang ae penggaweane tapi lek kon jaluk duit, sregep
Tomin : Mumpung sik enom Cak, ngko lek
Menengo cangkemmu. Nyoh! (nguncalno duwit limang ewuan maneh siji)
Paimo : Wes pas kan, sak mangkok sak mangkok
Paimo : Ngelek idu lak uwes
Mergo mangkel karo ponakane, Paimo gak kroso lek omongane banter, krungu sampek teko njero omah. Bojone sing lagi nuru-nuru anake langsung metu.
Paimo : (pucet) Ora onok opo-opo, iki lho….
Tomin : Anu Bik, ono kirik liwat (ngewangi pamane mbujuk)
Sumi : Asu ndas ireng! Wes dikandani bola-bali ojo misuh sek pancet ae. Ngko lek anakmu krungu trus ditirokno yok opo?
Paimo : Ora misuh Dek, iku mau ancen ono kirik liwat
Sumi : Ora usah mbelani Cacakmu. Wes tuwek angel eram kandanane. Duwe cangkem iku dijogo, wes duwe anak kelakuan koyo wong enom ae!
Tomin : (bojone gak oleh misuh lha de’e dewe lagi lapo saiki? mbatin)
Paimo : Ora Dek, sumpah! Wong yo areke sik bayi ae lho, durung ngerti omongan
Sumi : Woo, gak tau ndelok tipi sampeyan yo. Arek cilik iku blajar ket bayi, ngene ki areke yo iso ngerti masio sawangane meneng ae
nganggo boto? Wes wani sampeyan saiki?
Paimo : Sopo sing kate nyawat awakmu?
Sumi : Lha trus nggo opo jupuk boto barang?
bergelar Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senopati Ingalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping I ing Ngayogyakarta Hadiningrat.
"Kocapa barisanipun S.D.I.S Kangjeng Susuhunan dipun tempuh senapatining bangsa Walandi nama Mayor Clereq, ing riku saya rame sanget ungkih-ingungkih, dangu-dangu mayor Clereq kesisan wadya, sabab kathah ingkang pejah sarta tatu, punapa dene kaplajar nilar senapatinipun, Sareng Mayor Clereq
dene ngengingi pundhak ingkang linapis ing kere waja. Mayor Clereq sareng sabetipun dhawah lajeng trengginas narik pistol, anamung sinarengan panjangkahipun mantri lebet nama Prawirarana, nyuduk ngengingi jangganipun. Wusana Mayor Clereq dhawah kalumah lajeng dipun kakahi dening
"Ya ta ingkang winurcita, karsa dalem Sri Bupati, kang jumeneng ping sekawan, byantu lan pamrentah nagri, ing mangke ngewahi, pemahan jron
griyanipun, weneh ngulon mangetan, ler ngidul pundi den broki, pan gumerah swaranya wong
Sawijining kewan alasan memper wedhus, nanging ulese mrusuh kuning ngemu giring arane kidang kencana. Aja dumeh kidang, nanging beda lan kidang liyane, dheweke duwe prabawa kang gedhe, nganti gawe kepencute sapa kang wuninga. Mungguh sapa sejatine kang memba-memba dad...i kidang
iki, ora liya abdi kinasih, hiya pothete negara Ngalengka, kang ora ana
liya kajaba Ditya Kala Marica saperlu nggora godha Dèwi Sinta. Sang Dewi kapilu marang kaéndahané kidang Kencana nganti lali purwa duksina manawa teteluné lagi ana madyaning alas kang gawat kaliwat. Kidang musna
iku salah siji bangsa tetanduran ngembang sing klebu jroning klad magnoliids miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka ordo jroning sistem klasifikasi Cronquist sing kacakup jroning anak kelas Magnoliidae.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.43, 13 Mèi 2013.
Dirun: “Kowe iku panceneeee … ngono wae kok yo ora ngertiiii. Iku ra PIN Blekberine de’e”:p #:-s. Ndesssooooooo……….
sugeng ndalu bunda…. , sumonggo dipun lajengaken… salam taklim… ugi sugeng ndalu sadoyo kadang ingkang sampun
Sodron Iyo Den Ayu….wewayangane wong urip podo
bojone giras ngono, Muntiyadi tambah semuangat.
Wis oleh rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket.
Cacahe wuku ana 30 , saben saminggu sepisan ganti wuku yaiku :1.Sinta : Sipate kaya pandhita, kekarepane gedhe, ora sabaran, butarepan.2.Landhep : Akeh-akehe becik rupane, uga nurun marang anake, terang atine, seneng nepi, tegas, seneng pamer, landhep pikire, dhemen madhangake pikire liyan.3.Wukir : dhemen tetulung marang wong sing kekurangan, ora dhemen diungkuli, nduweni bakat dadi panggedhe, dhemen pamer, disenengi wong akeh, pinter micara, wekel nyambut gawe.4.Kuranthil : gampang nesu, disenengi wong akeh, kukuh kekarepane, boros, dhemen lan wekel nyambut gawe, disihi dening ndhuwurane.5.Tolu : Kukuh kekarepane, teguh atine, sabar, yen nesu ora gampang diendhakake, dhemen tetukon lan dhemen plesir, ulet, angkuh, sombong, kadhang kala gelem ngapusi, betah melek.6.Gumbreg : kenceng atine, pepenginane kudu kaleksanan sanajanta kudu korban akeh, budine luhur, mbuntut arit, disenengi kulawarga lan kadang kadeyan, sregep golek ngelmu.7.Warigalit : lumrahe becik rupane, disenengi wong akeh lan punjere kawigaten, bisa-bisa rabi luwih saka sepisan, butarepan, arang sanja marang tangga teparo, dhemen prihatin, seneng nepi, disenengi wong akeh, kadhang nduweni watak drengki.8.Warigagung : akeh wicarane, akeh sing seneng, abot sanggane, kekarepane dhuwur, kabegjane ana mburi, keras atine, andhap asor, tansah nduweni semangat sing gedhe.9.Julungwangi : sombong lan ora seneng diungkuli, manis tembunge, samubarang pegaweyan bisa mrantasi, dhemenyar, pinter gawe barang aden-aden, dhemen tetulung ananging kudu diweruhi wong akeh.10.Sungsang : napsune gedhe, gampang nesu nanging uga gampang lilih, nduweni daya kekuwatan sing gedhe, lila legawa lan tanpa pamrih, kenceng kekarepane, sok usil.11.Galungan : grapyak semanak, ngamale gedhe, boros, ora bisa anteng, kepingin pegaweyan sing digarap enggal-enggal rampung, wasis micara, disenengi wong wadon, gampang kena pengaruh.12.Kuningan : nduweni pangaribawa sing gedhe, nduweni daya magis, luhur budine, guneme kepenak, gemi sok keladuk medhit, dhemen ing papan kang sepi, gampang nesu, isinan.13.Langkir : nepsune gedhe, kukuh budine, nduweni watak satriya, cengkal, drengki, kendel lan perwira, sapa sing cedhak mesthi kaprebawan.14.Mandhasiya : kukuh budine, pegaweyan kepingin enggal-enggal rampung, ora sabaran, gampang nesu, ora gampang menehi pangapura, tegan, kamulyane saka anggone gemi, akeh rejekine.15.Julungpujut : pasrawungane apik nanging sok nduweni karep sing ora diwedharake, ora akeh omonge, yen wis kadhung nesu ora gampang lilih, tekade gedhe, dibutuhake wong akeh, tindake sing becik dipuji wong akeh, alus budine.16.Pahang : gedhe omonge, ora gampang percaya marang liyan, ngati-ati, pedhes omonge,
Luhur budine, landhep pikire, guneme mentes, ngati-ati, wekel nyambut gawe, dhemen nuduhake awake dhewe, resik atine, nduweni watak satriya.18.Marakeh : pasrah, gathekan, wani ngadhepi bebaya, grapyak semanak, cedhak kamulyane.19.Tambir : nduweni pangaribawa sing gedhe, gedhe kekarepane, lahire kadhang beda karo batine, gemi keladuk medhit, angkuh, dhemen ngomongake sing gedhe-gedhe, guneme pedhes, ngibadahe kenceng.20.Madhangkungan : pinter, landhep pikire, guneme mentes, pasrah, mantep atine, ngurmati lan ngregani marang ndhuwurane, dhemen bandha donya, ora dhemen papan sing rame, dhemen banyu, grusa-grusu lagi dipikir ing buri, kuat imane lan setya tuhu.21.Maktal : lumrahe bcik rupane, manis wicarane, setya tuhu, kenceng atine, rejekine katut karo drajate, seneng mystik, diasihi dening wong agung.22.Wuye : Jujur, nduweni watak satriya,
awake dhewe, ngati-ati, andhap asor, ulet nanging kadhang sok boros, trampil, kadhang sregep kadang males (kesed).24.Prangbakat : kenceng atine, sregep, yen duwe barang digemeni, nduweni watak satriya, ora gampang dieluk, ing ngarep anteng ing mburi kedandapan, rejekine cukup, rada sombong.25.Bala : nyambut gawe sesidheman, pinter ndadekake wong liya kabujuk, diwedeni wong karana tindak tanduke, tegan, akeh omonge, dhemen semedi.26.Wugu : jembar budine, dhuwur ngelmune, nduweni pangaribawa sing gedhe, disenengi wong wadon, kendel, gemi, tliti, butarepan, nengenake awake dhewe kaladuk medhit.27.Wayang : lumrahe becik rupane, dhemen nyambut gawe, atine pindha segara, momot, disenengi wong wadon, welas asih, tliti, alus budine, gampang tetulung nanging kudu diweruhi wong akeh, anteng, akeh rejekine, sombong.28.Kulawu : wateke kenceng, welas asih marang sapadha-padha, kabegjane gedhe, lila legawa, terus terang, kekarepane kenceng, nduweni bakat ngarang.29.Dhukut : lumrahe becik rupane, kenceng atine, nduweni watak satriya, pinter, setya tuhu, tansah rasa sujana, gemi keladuk medhit, diasenengi wong akeh, dhemen guyon, yen ora cocok angel dicedhaki, kabgejane ana buri.30.Watugunung : dhemen prihatin, akeh gegayuhane, ora seneng diungkuli, percaya marang barang-barang gaib/ mystik, dhemen mbukak wadine wong liya, disenengi kanca, dhemen
mudhar warananing gaib,sasmitaning sakalir,ruweding sarwa pakewuh,
anglakoni prihatin, nyingkap aling-aling kang ora kasat mata, sasmitane samubarang kang ndadekake ruwed, samubarang sarwa pakewuh, sawise kasingkape aling-aling, sang Pujangga minangka dadi wakiling Hyang Widdhi kanggo medharake kahahane donya.)2.Mangkya darajating praja,
tidhem tandhane dumadi,ardayangrat dening karoban rubeda.(Saiki darajating (martabat) negara, katon wis suwung, rusak tatananing negara, jalaran ora ana tuladha (conto) sing becik , kabeh ninggalake aturan (tatanan). Para sarjana (wong pinter), para sujana (wong becik) katut kaelun jaman Kalatidha. Wis ora ana tandhane ngaurip, wong sanagara kelem padha nandhang sangsara (alangan)).3.Ratune ratu utama,patihe patih linuwih,pra nayaka tyas raharja,panekare becik-becik,parandene tan dadi,
pakolih,temah suka ing karsa tanpa weweka.( Sang Pujangga kawetu tangise lan rumangsa trenyuh, sedhih kataman wirang (?), jalaran kena fitnah, ing sajrone pasrawungan (masyarakat). Tembung manis kanggo panglipur atine Sang Pujangga nanging sejatine golek pamrih kepingin entuk asil, temahan atine seneng nganti ilang pangati-atine (Sang Pujangga)).5.Dhasar karoban pawarta,babaratan ujar lamis,
lamun tuwuh dadi kekembanging beka.( Ana kabar santer banget warata sanegara yen sang Pujangga arep didadekake pangarsa (panggedhe), nanging wekasane malah kancrit (ora katut). Yen dipikir temen-temen, paedahe apa dadi pangarsa yen mung nggedhekake luput lan lali, wusanane malah dadi jalarane sangsara)6.Ujaring Panitisastra,awewarah asung peling,ing jaman keneng musibat,wong ambek jatmika kontit,
wus menehi pepeling yen ing jaman kena musibah (ora tentrem ) wong sing temen, jujur malah kasingkur. Mula pedahe apa nggugu kabar sing ngayawara, mundhak ngreranta ati. Luwih becik ngiket (ngarang) carita
Satemene akeh banget lelakon sing kanggo tamsile (ibarat) wong urip. Wekasan narima ing takdir, puluh-puluh nglakoni kaelokane donya).8.Amenangi jaman edan,ewuh aya ing pambudi,melu edan nora tahan,yen tan melu anglakoni,boya
waspada.(Ngalami jaman edan, sarwa ngewuhake pikir, arep melu edan ora tahan, nanging yen ora melu, saupama ora nduwe melik, wusanane kaliren. Dilalah kersaning Allah, begja-begjane sing lali isih begja sing eling lan waspada).9.Samono iku bebasan,padu-padune kepingin,enggih mekoten man Dhoplang,bener ingkang angarani,nanging sajroning batin,sajatine nyamut-nyamut,wis tuwa arep apa,muhung mahas ing asepi,supayantuk parimarmaning Hyang Suksma.(Wong duwe panemu kaya mangkono iku rak wong kepingin,"Ya ngono man Dhoplang ?", pancen bener sing ngarani. Nanging ing jerone batin adoh banget. Wis tuwa arep apa?. Luwih becik ngedohi praja (manggon ing papan kang sepi), supaya antuk asihe kang Maha Kuwasa)10.Beda lan kang wus santosa,kinarilan ing Hyang Widdhi,satiba malanganeya,tan susah ngupaya asil,saking mangunah prapti,Pangeran paring
karo sing wis santosa, dililani dening Hyang Widdhi. Sanajan satiba malange ya ora susah golek asil. Saka mangunahe (pitulung) Gusti, jalarane saka sapepadhane titah, sakabehane tansah oleh (begja, untung), sanajan mangkono isih gelem ikhtiyar).11.
ndadekake prekara. Jalaran ana riwayat sing ngandhakake ikhtiyar iku satemene ndadekake
aparinga,pitulung ingkang martani,ing alam awal akir,dumununging gesang ulun,mangkya sampun awredha,ing wekasan kadipundi,mila mugi wontena pitulung Tuwan,(Ya Allah, Ya Rasulullah, kang kagungan sipat welas lan asih, mugi-mugi panjenengan paring pitulungan, ing alam awal (donya?) lan akhirat. Kadospundi jejering gesang kula, kamangka kula sampun sepuh. Kawontenan negari punika kados pundi Gusti, mugia panjenengan paring pitulung).13.Sageda sabar santosa,mati sajroning ngaurip,kalis ing reh aru-ara,murka angkara sumingkir,tarlen meleng malatsih,sanityasa tyas mamasuh,badharing sapudhendha,antuk mayar sawatawis,borong angga suwarga mesi martaya.(Sageda kawula sabar santosa, pejah salebeting gesang, kalis saking ara-uru, sadaya angkara murka saged sumingkir. Boten sanes kawula namung nggolongaken tekad, mugi manah kawula tansah pinaringan sesuci (kasucian), supados ical sapudhendha (siksa), saged entheng sawatawis. Sang Pujangga pasrah jiwa nenuwun kaswargan ingkang isinipun boten owah gingsir (abadi)).Cathetan :1. Kala = jaman, wektu. Tidha= tidha-tidha, ragu-ragu, tansah kuwatir.2. Ing ukara
Anggitan :Ingkang Sinuwun kanjeng Susuhunan Paku Buwana IV Senapati Ing Ngalaga
aniru pujangga,dhahat mudha ing batine,nanging kedah ginunggung,datan wruh yen akeh ngesemi,ameksa angrumpaka,basa
jumeneng ing uripe,akeh kang ngaku-aku,pangrasane sampun udani,tur durung wruhing rasa,rasa kang satuhu,rasaning rasa punika,upayanen darapon sampurna ugi,ing kauripanira.Tegese tembung:ewuh = ribet, ora kepenak, repot.tan jumeneng = ora ngenggoni, ora mangerteni, tidak mengetahui.udani = weruh, tahu, faham.darapon = supaya, supadi, supadya, supaya.3.Jroning Qur'an nggoning rasa yekti,nanging ta pilih ingkang uninga,kajaba lawan tuduhe,nora kena den awur,ing
waskitha,sampurnane ing badanira puniki,sira anggegurua.Tegese tembung :yekti =
Nanging yen sira nggeguru kaki,amiliha manungsa kang nyata,ingkang becik martabate,sarta kang wruh ing kukum,kang ngibadah lan kang wirangi,sokur oleh wong tapa,ingkang wus amungkul,tan
anganggep nyatanipun,saringana dipun baresih,limbangen lan kang patang,prakara rumuhun,dalil kadis lan ijemak,lan kiyase papat iku salah siji,anaa kang mupakat.Tegese tembung:micareng = micara + ing , mulang, ngandhakake,
kiyas = hukum adhedhasar lelakon kang nate kedadean.6.Ana uga kena denantepi,yen ucul saka patang prakara,nora enak legetane,tan wurung tinggal wektu,panganggepe wus angengkoki,aja kudu
Tegese tembung:legetane = dadine, wusanane, isine perkara(?)angengkoki = bener, jumeneng,
temen ing jaman samangkin,ingkang pantes kena ginuronan,akeh wong jaja ngelmune,lan arang ingkang manut,yen wong ngelmu ingkang netepi,ing panggawening sarak,denarani luput,nanging ta asesenengan,nora kena den wor
ngarsa.10.Pinethuk kang duwe kardi,sawise den suba-suba,sakancaku wareg kabeh,banjur manggon ing
sajeng sindur,tebok tampah tumpa-tumpa.14.Sabubare banjur mulih,bareng bari ronggengira,ngiras main karo ngombe,ngumbar swara turut
seneng kepati,bisa main tanpa beya,biyen-biyen mbok mangkene,awakku uwis kepenak,pan ora kedhungsangan,tur tinut sakeh kancaku,prasasat wis meh madana.16.Nanging melangku sathithik,yen nuju kanggo nayuban,nabuhi priyayi akeh,ga ana sawiji ingkang,mbeksa mundhut gendhingan,kang arang kanggo ing tayub,aku rada palingukan,17.Dhedhasare aku iki,kabeh gendhing durung bisa,banjur disawat
rupiyah.pamanjere = porsekot.semaya = janji.rehku = andhahanku, bawahanku, anggotaku.labet = jalaran, karena.ngarsa = ngarep, ngayun,
kasenengan, puas.karana = jalaran.tike = rokok.sajeng = inuman keras, tuak.sindur = kain.tebok = tampah cilik.tampah = wadhah sing digawe saka nam-naman pring wangune bunder.tumpa-tumpa = tumpuk-tumpuk, bola-bali, ambal-ambalan, berulang-ulang.bari = barek (Sby), karo.ronggengira = tandhake, tledheke, sing njoged, penari.ngiras = njajan ing warung(restoran).
para prajurit,lamun bisa samya anuladha,kadya nguni caritane,andelira sang Prabu,Sasrabau ing Maespati,aran Patih Suwanda,lalabuhanipun,kang ginelung tri prakara,guna kaya purune kang den antepi,nuhoni trah utama.(Yogyane (becike) para prajurit, kabeh bisa niru (nyonto) kaya dongengan jaman kuna, andel-andele sang Prabu Sasrabau ing negara Maespati, sing asmane Patih Suwanda. Lelabuhane (jasa) kang diantepi dening patih Suwanda marang negara digelung (diringkes, dipadukan) dadi siji yaiku: guna, kaya, purun, nuhoni (ngantepi) trahing wong utama.2.Lire lalabuhan tri prakawis,guna bisa saneskareng karya,binudi dadi unggule,kaya sayektinipun,duk bantu prang Manggada nagri,amboyong putri domas,katur ratunipun,purune sampun tetela,aprang tandhing lan ditya Ngalengka aji,Suwanda mati ngrana.(Tegese lelabuhan telung prakara yaiku : 1. guna, bisa mrantasi gawe supaya dadi unggul, 2. kaya : nalika paprangan negara Manggada, bisa mboyong putri dhomas, diaturake marang ratu, 3. purun : kekendale wis nyata nalika perang tandhing karo Dasamuka, ratu negara Ngalengka, patih Suwanda gugur ing madyaning paprangan.)3.Wonten malih tuladhan prayogi,satriya gung nagari
amrih raharja,Dasamuka tan keguh ing atur yekti,de mung mungsuh wanara.(Ana maneh conto sing prayoga (becik) yaiku satriya agung ing negara Ngalengka sing asmane Kumbakarna. Sanadyan wujude buta, parandene kepengin nggayuh kautaman. Nalika wiwit perang Ngalengka dheweke nduwe atur marang ingkang raka supaya Ngalengka tetep slamet (raharja). Dasamuka ora nggugu
kasatriyane,ing tekad datan purun,amung cipta labuh nagari,lan nolih yayah rena,myang leluhuripun,wus mukti aneng Ngalengka,mangke arsa rinusak ing bala kapi,punagi mati ngrana.(Kumbakarna didhawuhi maju perang, ora mbantah jalaran nglungguhi (netepi) watak satriyane. Tekade ora gelem, mung mikir labuh negara, lan ngelingi bapak ibune sarta leluhure, sing wis mukti ana ing Ngalengka, saiki arep dirusak bala kethek. Luwih becik gugur ing paprangan.)5.Yogya malih kinarya
maneh sing kena digawe patuladhan yaiku R. Suryaputra ratu ing negara Ngawangga. Karo Pandhawa isih sadulur seje bapa tunggal ibu. R. Suryaputra suwita marang Prabu Kurupati ing negara Ngastina. Didadekake manggalaning (panglima ) prajurit Ngastina nalika ing perang Bratayuda.)6.Minungsuhken kadange pribadi,aprang tandhing lan sang Dananjaya,Sri Karna suka manahe,dene
anggone ngetog kasudiran (kekendelan). Wusanane Karna gugur kena panah. Kondhang minangka prajurit kang utama).7.Katri mangka sudarsaneng Jawi,pantes lamun sagung pra prawira,
esthinipun,sanadyan tekading buta,tan prabeda budi panduming dumadi,marsudi ing kotaman.(Conto telu-telune mau minangka patuladhan tanah Jawa. Becik (pantes) yen sakabehe para perwira nuladha sakadare (sakuwasane). Aja nganti mbuwang conto, jalaran yen tibaning apes dadi ina. Sanadyan tekade buta, ora
purun = wani, gelem, keberanian.nuhoni = netepi, menepati.trah = turun, tedhak, keturunanutama = becik, apik, terbaik.lir = kaya, teges, makna, arti.saneskareng = saneskara + ing = samubarang, sakabehe, sembarang.karya = gawe,
perang, menuju ke medan laga.sira = dheweke, piyambakipun, panjenenganipun,
Dening : Yes Ismie Suryaatmaja.Suwe mripate wong tuwa iku mandenge pegane rokok kang kebule nggembuleng mendhuwur. Panyawange prasasat tanpa kedhep, sauntara wong lanang patang puluh taunan lungguh ing ngarepe kanthi patrap urmat banget. Sanajan karo ndhingkluk nanging lambene sedhela katon nggawe esem, ngetarakake menawa atine dhong kalegan."Dados ponakan ndika empun mantun estu ?" kawetu pitakone wong tuwa iku sawise padha meneng-menengan sauntara.Sing ditakoni manthuk mantep nglegakake. Banjur " Enggih, malah saniki empun playon barang. Ing mangka seminggu kepengker wekdal kula sowan mbah mriki kados empun mboten enten pangarep-arep malih. Tujune kula enggal sowan. Lajeng sasampunipun mbahe paringi omben-omben kok terus bentere lajeng ical. Sauntawis tigang dinten empun purun nedha. Lha wau , seg kula budhal sowan ngriki larene empun gobag .... "Mbah Truno manthuk-manthuk. Ing semu sajak kalegan dene anggone dadi dhukun wis bisa aweh pitulungan marang wong kang mbutuhake senajan dheweke durung nduweni bukti kang temen marang bab marine si bocah. Nanging marang wong kang ana ngarepe iku dheweke wis percaya temen, satus persen dheweke percaya banget."..... lha sowan kula niki mbah, sakliyane badhe ngaturake raos panuwun ingkang tanpa upami, kula atas namine ingkang nggadhah anak badhe sakedhik ngaturi barang ingkang mbokmenawi kangge mbahe boten wonten ajinipun. Nanging ewa semanten, mbah, ingkang kula suwun mugi-mugi mawon mbahe kersa nampi ..... "Ing dhadhane wong tuwa iku banjur tuwuh pitakon rupa-rupa. Gek banjur apa ya sing bakal diwenehake? Salawase iki, anggone dadi dhukun durung tau duwe panjaluk neka-neka marang wong kang njaluk tulung, apa maneh yen sing njaluk tulung ora duwe, ketang welase marang wong kang kesrakat, senajan dheweke iku wis tetulung meksa uga atine krasa ora jenjem nyawang kerepotane wong kang ditulungi."Kawuningana mbah, tiyang ingkang njenengan tulung menika kapetang tiyang cekap. Sabinipun wiyar, samanten ugi pategilanipun .....Meneng sedhela, mbah Truno nyawang tamune kawetu pitakon: "Lajeng kersanipun ??"Tamune dhehem-dhehem."Ngaten ...... ?? sarehne njenengan menika sampun saged marasake yogane, saking kersane pak Narko, bapake pun lare menika, saking bingahipun njenengan badhe pun aturi hadhiah balungan griya komplit"Setengah ngangkat alis mbah Truno njengkerutake bathuk. Setengah ngungun dheweke nyawang tamune ...."Balungan griya jati, mbah" tamu iku nandhesake. Banjur nggrayahi sak klambi, ndudut kertas tik wis lencu, nuli dibeber ana ing sangarepe wong tuwa dhukun Truno."Niki wangune gambare balungan griya sing ajeng diaturake teng njenengan. Ageng mbah, griyanipun wangun dara kepeg. Sakanipun ngrolasan inggilipun meh sekawanan meter"Maneh maneh mbah Truno manthuk. Guneme tamu kang kebak esem lan pangalembana iku ngububi atine dadi mbedhodhog. Apa maneh bareng kertas tik lencu iku diulungake marang dheweke , mripat tuwane kepeksa nylileng, nyawang garis- garis mblawur ."Nek griya niku mang tambahne teng ngajengan ngriku ........ " tambahe maneh " Mesthine kados ndhapa klurahan, tambah bregas. Kula kinten ukurane nggih sami kok mbah, mrika kalih welas, griya mriki kinten kula nggih sakmonten wiyare"Mbah Truno manthuk karo muni nggah- nggih."Leres, leres, nak. Griya ngriki pancen samonten ukure wiyar. Bab panjange wingking mesthine rak boten kangge ta ?""Enggih, lha sakniki kantun mbahe, njing napa diusung mriki?? "Sanajan maune ora duwe pikiran tekan semono, ning sapa wonge ora gita-gita ditawani omah ? Apes-apese balungan omah jati komplit ukuran semono ora kurang saka rega setengah yuta. Aran wong ora mbeneh menawa mbah Truno ora ceket-ceket nampa paweweh kang cukup gedhe kerta ajine iku. Nyatane mbah Truno bola-bali mesem. Sing nawani uga mesem kalegan.Sauntara wong loro padha meneng-menengan. Padha dene ngenam gagasan. Bali maneh mbah Truno mandeng kebule pega. Bareng lan iku nom-noman tamune wis muni maneh."Ning niki ngeten, mbah ......." mandheg sedhela, katone si tamu dadi katon rangu-rangu."Wonten napa ? " sumelane mbah Truno nggatekake."Anu, ng ........ anu, mbah. Nek saking kajenge tiyange niku griyane ndang ajeng diboyong mriki. Kajenge ndang boten gadhah tanggungan. Lha niku nek mbahe kersa ragad-ragad kangge ngangkut supados mbahe sing nyekapi "Dipikar-pikir mula ya ora akeh nemen ragade. Pira ongkose ngangkut balungan omah ing jaman tanpa pungli ngene? Paling banter ora bakal ngentekake dhuwit telung puluh ewu. Mula mung mikir sedhela terus gumregah njupuk dhuwit cacah sakmono, disangokake sing wis ngadeg terus pamitan mangkat mulih .............."Rong minggu kapungkur tamu kuwi uga mara dhayoh mrono. Panganggone clana pamatex wis lungset. Ewa samono jangkahe mantep nuju omahe mbah Truno, terus ngethepyuh sadurunge ditakoni."Kula saking Mbiren, mbah. Nyambut damel kula teng Perhutani. Onten perlu penting ??""Lha lajeng pentingan napa ?? " mbah Truno nanggapi tamune."Nggih namung ajeng nyuwun pitulungane mbahe mawon. Kula niki jawine ngaten empun bosen dados mandhor. Empun enten dasanan taun nggen kula dados mandhor. Ewadene ngantos sakniki kok mboten saged mindhak-mindhak pangkat kula ......"Mbah Truno mesem. Sithik akeh dheweke wis bisa tanggap marang karepe tamune."Niyat kula ancen pados sawabe njenengan mbah.Sinten ngertos saged jodho""Kula niki boten saged napa-napa kok estu !" kandhane mbah Truno ora ana niyat ndhuwurake awak."Biasane sing ethok-ethok mboten isa niku, mbah, tandhane nek njenengan niku mila isi. Ngibarate ngelmu pari. Saya mentes isinipun saya manglung uwitipun"Mbah Truno wis ora bisa kumbi maneh. wekasan dheweke uga ngaku apa anane, manawa dheweke pancen wis suwe nglakoni dadi dhukun ing tlatah iki. Tamu anyar mau katon mesem sumeh. Lha mulihe temenan klakon nggawa barang gembolan saka kono.Banjur let seminggu ngono mbah Truno kaget. Tamune minggu wingi teka maneh, sangu ulat luwih sumeh maneh. Tekane ora nglenthung, ing tangane nyekel bungkusan gedhe. Oleh-oleh kanggo mbah Truno mesthine, ketara sawise lungguh srog buntelan gedhe iku banjur diulungake."Sekedhik angsal-angsal kangge mbahe. Niku wau sing mbetani tiyang estri. Criyose luwung kangge kanca nginum wedang ........." kandhane tamune."Jane mboten usah repot-repot " sambunge mbah Truno karo ngguyu seneng dioleh-olehe tamune."Niki ngoten lho mbah" tamune nyambung rembug. "Angsal pangestune mbahe sampun keturutan sedya kula. Wiwit dinten Setu wingi kula sampun nampi serat tugas enggal sing wose diangkat dados mantri.""Sokur-sokur ........." sambunge mbah Truno karo manthuk-manthuk mongkog atine dene sembur suwuke cespleng."Ning anu, mbah, dhateng kula niki nggih badhe ngrepoti sekedhik malih. Penakan kula sakit nemen empun sawatawis lamine. Sinten ngertos nek niki ugi cocog kaliyan sawab njenengan ?"Mbah Truno mesem. Lan sawise menehi gembolan lan omben-omben tamune mulih. Diuntabake mbah Truno nganti tekan pager ngarep omah. Let seminggu maneh, ya minggu iki mau tamu kuwi teka
omah marang mbah Truno. Ketang saka senenge lan mongkoge mula panjaluke tamu iku bab dhuwit kanggo ongkose angkutan banjur dikontani. Dene dina lan jam pangkate sak enggone uga wis dipetung pisan dening mbah Truno amrih lakune gancar tanpa alangan apa-apa .................Srengene wis mengleng ngulon. Wis kliwat bedhug awan, sing dienteni durung teka. Sing ngenteni wiwit nggresah, polatane peteng, rasa cuwane wis ora kena didhelikake maneh. Kathik anggone bola-bali misuh.Wiwit esuk mula dheweke nyegat ana kono, sakderma
ndhisik tekane kudu ing antarane jam bedhug awan, ateges kuwi ing antarane jam rolasan. Lha ngene iki nganti jam telunan ngene kok durung ana mencungul. nDhak montore bobrok ngono swara batine muni. Nanging nganti surup rep meksa uga sing dienteni durung teka. Mulih, wetune pisuh saya ndhrindhil . Sing gak slamet, disamber gelap, sing sekarat arep modar. Rena-rena. Sauntara mbah Truno mapag tekane mantu kanthi kebak pangarep-arep."Piye ?""Ajeng dibadhog pethel mbok menawi tiyange " wangsulane mantune setengah sengol."Lho ......... kepiya ta ?""Ketingal irunge mawon mboten ""Lha terus ??""Boten ngertos ?! Sinten namine tiyang niku ??""Jenenge ?? Ah .......... mbah Truno kaya dientup kalajengking, njenggirat kaget. Dieling-eling meksa ora eling. Pancen, saktemene dheweke sasuwene iki durung nganti takon sapa jenenge tamu nyalawadi kuwi ............(
Karangan R. Ng. Ronggawarsita.Buku iki dikarang sepisanan nalika panjenengane isih pangkat mantri jajar (pangkat sing paling endhek ing kraton), durung dadi pujangga kraton
wayah, nganti sayekti tata, tansah siyaga ing karep, ngadhepi karusakan, tahan marang sesiku, nampa barang kang kesrakat.)2.Kaenakaning ngaurip,nora kaya blantik jaran,bisa tegar esuk sore,durung untung wis kepenak,lamun ana bendara,anon jaran kempitanku,wangune rada karenan.(Kepenake wong urip, ora kaya blantik jaran. Bisa tegar esuk sore, durung untung wis kepenak, yen ana bendara weruh jaran daganganku, sing ketoke rada seneng.)3.Banjur aku den timbali,"Kakang, Kakang marenea",jaranmu aku ceceg,saurku gampang kewala,"O, inggih kasinggihan,awis wonten emperipun,kuda kang kadi punika.(Banjur ditimbali: "Kakang, aku cocog karo jaranmu". Wangsulanku gampang bae:"Inggih, Kasinggihan, manawi kapal ingkang kados punika wonten emperipun menawi awis.")4.Sawise den pariksani,durung nganti takon rega,banjur nganyang dumalodok,limang atus bayar kontan,den entol sawatara,nora suwe mundhak satus,tur iku nganggo nrerepa.(Sawise dipriksani banjur nganyang sanajan durung takon rega. Limang atus bayar kontan, dientol sawetara, nora suwe diundhaki satus karo ngrerepa supaya diwenehake.)5. Dasar wis oleh bathi,temene rada
kalong sethithik bae. Pancene sing tuku bendara (bangsawan).6. Banjur mulih anggawa dhuwit,tetuku kang endah-endah,kang larang-larang kang aneh,tekan ngomah ropyan-ropyan,ngundangi tangga cedhak,banenku gar-ger gumuyu,lir perkumpuling punggawa.(Banjur mulih nggawa dhuwit. Tak tukokake barang-barang sing larang-larang, apik-apik, lan sing aneh-aneh kabeh tak tuku. Teka ngomah pesta nganggo ngundangi tangga cedhak. Swarane guyon
jaran bendana myang bandhol,lagi kepenake nunggang,kaget ana swara,njondhil aku tibeng pungkur,den-slenthik endhasku pecah.(Mung kuwatirku, yen oleh dagangn jaran sing giras lan bandhol (bandhel). Lagi kepenake nunggang, jarane kaget ana swara. Jarane njondhil, aku tiba menyang buri, kaslenthik jaran endhasku pecah).8.Saliraku adus getih,poloku mili mbelabar,kang weruh ngrubung mung nonton,ah wis moh belantik jaran,jaragan raganingwang,panegar dudu trahipun,angur dadia niyaga.(Awakku adus getih, poloku mili mblabar. Sing weruh padha nonton, ngrubung. Ah, aku wis emoh dadi blantik jaran, pancene aku dudu turune panegar. Angur (luwih becik ) dadi niyaga.)
kaanggit dening Pangeran Karanggayam ing Pajang. Rampung panulise disengkalani nganggo tetembungan "Jaladri bahni mahastra candra" (1534 C ) utawa taun 1612 M. Ing sakawit layang iki ditulis nganggo basa Kawi utawa basa Jawa Kuna, banjur di gubah nganggo basa Jawa anyar dening Ki Mangunwijaya, awujud tembang macapat ing taun 1928 M.Isine piwulang kabecikan, lan carane wong urip ing alam donya. Layang iki moncer banget nalika taun 1900 an.Nitisruti kedadeyan saka 8 pupuh yaiku :1. Pupuh
Ing ngisor iki cuplikan saka Nitisruti pupuh Pucung Pucung1.Kang sinebut ing gesang ambeg linuhung,kang wus tanpa sama,iya iku wong kang bangkit,amenaki manahe sasama-sama.(Sing diarani nduweni watak luhur sing ora ana tandhingane yaiku wong sing bisa ngenaki (gawe kepenak) marang atine wong sapadha-padha.)2.Saminipun kawuleng Hyang kang tumuwuh,kabeh ywa binada,anancepna welas asih,mring wong tuwa kang ajompo tanpa daya.(Sapepadhane kawulane Gusti kang urip kabeh aja dibedak-bedakake, nandura rasa welas asih marang wong tuwa sing jompo tanpa daya.)3.
bocah lola sing mesakake, marang pekir miskin, wong papa, anak yatim iku openana sakuwasamu.)4.Mring wong luput den agung apuranipun,manungsa sapraja,peten tyase supadya sih,pan mangkana wosing tapa kang sanyata.(Marang wong sing luput sing gedhe pangapuramu. Manungsa sanegara dipek (diambil) atine supaya asih tresna. Sing mangkono wosing (inti) tapa kang sanyatane.)5.Yen
ngomong aja umres kemruwuk, mesthi akeh sing rumangsa kaganggu, kaya menco ngoceh, lali niyate jalaran kakehan
Ora ngerti apa sing diomongake, jalaran atine katutup, ora weruh ulat (pasemon), ora ngati-ati anggone mawas nalare.)7.Dene lamun tan miraos yen amuwus,luwung umendela,anging ingkang semu wingit,myang den dumeh ing pasmon semu dyatmika.(Yen ora mirasa yen kandha aluwung menenga. Ing prakara kang wingit,lan duwea pasemon sing
ora ngresepake ati.)9.Kang kadyeku saenggon-enggon kadulu,ngregedi paningal,nora ngresepake ati,nora patut winor aneng pasamuwan.(Kang kaya iku saenggon-enggon ketara ngregedi mripat, ora ngresepake ati, ora patut diwor ing
mengetanawarahe Panitisastra.(Wong kandha ing pasamuwan agung kudu sembada, saunine kudu patitis, elinga wewarahe Panitisastra.)11.Kang kalebu musthikaning rat puniku,sujanma kang bisa,ngarah-arah wahyaning ngling,yektinira aneng ngulat kawistara.(Kang kalebu manungsa kang unggul ing jagad yaiku wong sing bisa ngarah-arah wetuning wicara, kang satemene ana ing ulat (
cipta.(Ulat (wadana, praen) iku nuduhake rasaning ati, wetuning kandha bareng karo soroting mripat. Sing waspada weruh marang pamoring pasang cipta.)13.Milanipun sang Widhayaka ing dangu,kalangkung waskitha,uninga salwiring wadi,saking sampun putus ing cipta sasmita.(Mulane ing dhek biyen sang Widhayaka banget waskitha, weruh sakabehe wadi (rahasia) saka wis putus ing cipta sasmita.)14.Wit wosipun ngagesang raosing kalbu,kumedah sinihan,ing sasamaning dumadi,nging purwanya sinihan samaning janma.(Jalaran wose urip iku rasaning ati, kudu ditresnani ing sapepadhane urip, jalaran wiwitane ditresanani sapadhane manungsa.)15.Iku kudu sira asiha rumuhun,kang mangka lantaran,kudu bangkit miraketi,mring sabarang kang kapyarsa katingalan.(Yaiku kowe kudu tresna asih luwih dhisik, sing dadi lantaran, kudu bisa ngraketi marang sabarang sing kaprungu lan sing katon. )16.Iya iku kang mangka pangilonipun,bangkita ambirat,ingkang kawuryan ing dhiri,anirnakna panacad maring sasama.(Yaiku sing kanggo pengilon bisaa ngilangake sing katon ing awake, ngilangake panacad marang sapepadhane manungsa.)17.Kabeh mau tepakna ing sariramu,paran bedanira,kalamun sira mangeksi,solah bawa kang ngewani lawan sira.(Kabeh iku tepakna awakmu, kepriye bedane yen kowe ndeleng solah bawa sing njengkelake atimu.)18.Nadyan ratu ya tan ana paenipun,nanging sri narendra,iku pangiloning bumi,enggonira ngimpuni sihing manungsa.(Sanadyang ratu iya ora ana bedane. Nanging ratu kanggo pengilon donya anggone ngimpun tresnaning manungsa.)19.Mapan sampun panjenengan sang aprabu,sinebut narendra,ratuning kang tata krami,awit denya amenaki tyasing janma.(Jalaran wis diangkat dadi ratu, diarani narendra, ratune tata krama. Jalaran anggone ngenaki marang atine para manungsa.)20.Kang kawengku sajagad sru kapiluyu,kelu angawula,labet piniluta ing sih,ing wusana penuh aneng pasewakan.(Sing diwengku kabeh padha kapiluyu (seneng) katut ngawula jalaran saka tresna. Ing wusana kebah ana ing pasewakan.)21.Milanipun bangkit nentremaken kayun,saking
ngupaya tentreme bumi, ngraharjakake (mensejahterakan) bawana.)22.Wit genipun anggung anggelar wuwuruk,wuwulang ing
lan diuri-uri. Diwulangake kanthi manising tembung.)23.Kanthi alus raras aris wahyeng wuwus,winantu santosa,ing tyas nityasa prihatin,
wong sangsara uripe, marang pekir miskin, wong kang kesrakat, anak yatim, wong pepriman dirawat lan
disingkirake sing adoh, wong ngapusi padha diukum.)27.Pinrih ayu maria alaku dudu,dadi santa setya,yen meksih meksa tan yukti,pinrawasa siyasate sinangetan.(Supaya dadi becik, mareni anggone tindak ala, dadi becik. Yen isih meksa ora gelem dipeksa diukum sing luwih abot.)28.Sang sinuwun denira
matrapake ukum kudu adil, ngibarate samodra geni, sanadyan ndhelik ana ngendi bae, angel, lan panggonan kang sungil uga kudu diukum.)29.Kang tinuju sanggyaning kang laku dudu,tan ana sawala,ing agnyeng sri narapati,saking adil traping kang pidana dhendha.(Sing dituju yaiku wong sing tumindak sing ora bener kudu diukum nganti ora sing suwala (nglawan) marang parentahe ratu, saka adil anggone matrapake paukuman.)30.Temahipun misuwur ing rat sadarum,tetep amisesa,sesining kang bumi-bumi,sabawana kabeh karoban prabawa.(Wusanane misuwur ing sajagad, lan tetep nguwasani saisining bumi, sajagad kabeh kalah prabawa.)31.Wulangipun satata mintir lumintu,sakehing tumitah,winruhken ing tata krami,asatemah samya tut nurut trapsila.(Wulangane ditata kanthi becik, lan mintir (terus menerus) ora ana kendhate. Sakabehe manungsa diweruhake marang tata krama, wusanane kabeh tunduk, patuh nindakake kabecikan (aturan).)32.Paminipun acucundhuk sekar arum,gung kongas mengambar,mitonken warnaning sami,sumawuring jagad pndha tirtamarta.(Upamane wong cundhuk kembang ganda wangi, gandane ngambar-ngambar lan nuduhake warnane sing endah, sumebar ing saindenganing jagad pindha(kaya) tirtamarta.)33.Sagungipun kang sinung wulang
praja.(Sakabehe sing nduweni wenang mulang muruk, dituduhake (diweruhake) sakabehe kang dadi rahasia (wadi) supaya padha njaga karaharjaning negara.)34.Wit sang ratu kang dadya esthining kalbu,mung arjaning jagad,kagunan wolung prakawis,gung ginelung gumeleng dadya sajuga.(Jalaran sang Ratu sing digayuh
tinulat tinurut-turut,warah wurukira,sri Ramawijaya nguni,mring kang ari sang Gunawan Wibisana.(Sing diperdi kanthi temen, diconto lan diturut yaiku wulange Ramawijaya jaman biyen marang rayine sang Gunawan Wibisana.)36.Rinten dalu ameleng kagunan wolu,
mung kagunan (kepandaian) 8 prekara, digulang, disinau aja nganti lali. Saben dina tansah nggegulang Asthabrata.)37.Kang rumuhun anunulat lampahipun,Hyang Endra bathara,anggung angglar tata krami,maring janma sajagat rat pramudhita.(Sing kawitan nyonto lakune (tindake) Bathara Endra sing tansah nggelar (mulang) tata krama marang manungsa sajagad pramudhita.)38.Tandukipun tinindakken mrih pakantuk,ing pangreksanira,lan paramartaning kapti,kinanthenan lumintuning dana boja.(Tanduke (perbuatan) ditindakake
ngsior iki pethikan saka novel Srikuning reriptane S.Harjawirogo. Awujud sastra gagrag anyar (sastra gaya baru). Basane isih nganggo basa krama. Dibabar dening Balai Pustaka taun 1953 kang isine critane wong-wong padesan (masyarakat umum) lan gesehing panemu antara wong enom karo wong tuwa ing babagan salaki-rabi (perkawinan, percintaan) sing dipeksa dening wong tuwane.Dhukun Ing Karangdlima.Wonten dhusun mregil, kepetang tebih saking kitha, nanging kerep dipundhatengi ing priyantun-priyantun kitha tuwin tetiyang ing pedhusunan kanan-keringipun ngriku. Dhusun ingkang mregil wau karan dhusun Karangdlima, kebekta pamedalipun dlima saking ngriku punika kathah, misuwur ageng tuwin ecanipun. Dene dhusun wau kepetang dhusun badran enggal, yasanipun Kyai Amadrawi, tiyang sepuh ingkang mungkul dhateng agami. Anggenipun bebadra wonten ing ngriku punika kepetang saweg gangsal-welasan taun. Ing salebeting gangsal-welas taun wau sampun saged wujud dhusun ingkang ketel tetanemanipun, dene enggalipun dhusun wau ketitik anggening dhusun ngriku dereng anggadhahi wewayangan dhusun, inggih punika wit-witan ageng ingkang saged ketingal saking katebihan.Amadrawi punika kepetang tiyang ingkang wekel ing damel, saged matrapaken anggenipun abale-griya. Griyanipun cekli, ing ngajengan wonten langgaripun, balumbangipun ageng, kejogan utawi ambucal toya, dados balumbang toya gesang. Tetanemanipun ing pekarangan sanes tetaneman ingkang dados baku asilipun, sadaya namung ingkang pinanggih sakeca wonten sesawangan, bangsaning sesekaran, ngantos awujud patamanan. Ing langgar wonten bedhugipun, ing kalanipun wanci subuh, manawi dipun tabuh, swantenipun andharendheng kemirengan ing saepal mubeng, kados sabawaning tiyang ajak-ajak mangastuti ing Gusti. Griyanipun, sanadyan alit, pinanggih nyekapi kabetahan, resik gumrining dumugi lataripun. Kawontenan sadaya wau saged nenarik dhateng sengsemipun para tamu.Ing sakawit Amadrawi punika lugu tiyang neneka, sareng bebadra wonten ngriku lajeng dipun tresnani ing tiyang, jalaran saking remen tetulung manawi wonten tiyang suker-sakit, ambiyantu nyetiyaraken jampi, manawi wonten tiyang kesripahan ambiyantu damel. Dangu-dangu Amadrawi dados paran jujugan saha tetep dipun wastani dhukun.Amadrawi punika sampun ngumur 75 taun, tiyang kathah sami nyebut "Kyai". Gesangipun tanpa kanthi, namung dipun ladosi ing rencang jaler kaliyan bojonipun, nama Trunangali. Saupami jaman rumiyin, memper dipun wastanana "Pandhita". Kyai Amadrawi punika sanadyan nyatanipun tiyang dhusun , ugi kathah ingkang ngajeni, kabekta saking tiyang sepuh tuwin ginemipun lugu, saha ngrumaosi anggenipun dados tiyang bodho.Tetiyang ingkang sumerep, amastani: Kyai Amadrawi punika tiyang ingkang begja gesangipun, manahipun maligi, boten kagodha ing kamurkan, nedha sawontenipun sampun rinaos sakelangkung eca tuwin munpangati, nyandhang ngangge punapa kemawon sampun dados pamarem, swanten ing wanci sepen adamel sengseming manah. Samanten bedaning raosipun tiyang ingkang saged ngraosaken kamirahaning Pangeran, beda sanget kaliyan kajenging kamurkan, niyatipun namung badhe tanpa pamarem, saben kasembadan punapa ingkang dipun sedyakaken, malah andadra mungkaripun.Kyai Amadrawi tanpa kendhat kedhatengan tamu saking pundi-pundi, sami gadhah perlu warni-warni, wosipun sami pados pitutur ingkang damel mareming manah. Tamu ingkang sami dhateng dalu, ngantos byar saweg sami wangsul. Tumrap ingkang boten mangertos, anggadhahi welas dhateng Kyai Amadrawi, dene tiyang teka tanpa ngaso babar pisan. Nanging tumrap Amadrawi piyambak, tamu ingkang tanpa kendhat wau malah andadosaken kasenenganipun, rumaos manawi anggening kedhatengan tamu wau malah dados kanca bingah-bingah.Nuju dinten Ngaad, wanci jam enem enjing, Kyai Amadrawi linggih piyambakan wonten ngemper ngajeng. Rainipun resik, ketingal tandhanipun mentas sembahyang subuh. Kyai Amadrawi ngundang rencangipun : "Truna, renea!" Sareng Truna dhateng Kyai Amadrawi nglajengaken wicanten: "Ngomah mau yen wis koresiki, gelarana klasa maneh. Iki dina Ngaad, sok ana dhayoh".Truna : "Boten sok mawon, Kyai, ngriki punika jeg-jegan tamu tanpa kendhat, tengah dalu inggih sok wonten tiyang dhateng."Kyai Amad : "Wis ta, aja sok ngrupakake pikiran. Wong sugih dhayoh iku nandhakake yen ditresnani sanak sadulur. Kowe malah wajib ngucap sukur".Truna : "Kula ngaten abdi, Kyai, nyambut damel rinten dalu namung seneng. Ingkang murugaken kula ragi anggruneng, punika rak saking anggen kula murinani panjenengan. Panjenengan punika rak sampun yuswa , saksat boten nate ngaso".Kyai Amad : "Aja sok duwe pikiran mangkono, ora becik. Kasamaran iku bisa ngringkihake kabatinan. Wong kang ringkih batine, gampang kataman sabab bebayaning awak. Upama kowe ngerti, Truna mesthine malah bungah yen kowe weruh aku kerep kedhayohan, dene aku duwe rewang lelinggihan. Saupama aku ora duwe dhayoh , sapa rewangku. Wis kana, Truna , menyanga buri".Sayektosipun Kyai Amadrawi piyambak inggih ragi gumun, teka tiyang kathah sami gadhah kapitadosan dhateng piyambakipun, kerep wonten tiyang nedha pitulung kapurih anjampeni tiyang sakit. Manawi wonten tiyang ghadhah panedha makaten wau, rekadayanipun boten wonten sanes namung dipunpituturi ingkang sakinten saged anocogi dhateng raosipun ingkang nedha pitulung. Sadaya wau kabekta saking berkahing tiyang sepuh, saged adhedhasar kajembaran.Kyai Amad nalika saweg linggih piyambakan wau sumerep kaledhanging tamu, lajeng nyapa: "Iki apa Mas Jana,
Pancenipun inggih badhe bidhal siyang-siyangan, nanging sarehning sarengan kala wau dalu jagong dhateng Kuwaron, badhe wangsul mantuk kenyengklengan, mila lajengan sowan ngriki pisan, tiyang niyat kula badhe sowan mriki."Kyai Amad:" Kowe kuwi samar yen anggonmu mrene tak anggep ala nganggur, ta. Ora dadi ngapa, Jana. Wong iku kang dadi rak niyate. Wis kene linggih cedhakan wae. Padha slamet? Sapa Kuwaron kang duwe gawe?"Sujana: " Wilujeng, embah. Ingkang gadhah damel Surasentika."Kyai Amad: "Surasentika sing sugih kae. Duwe gawe apa?"Sujana: " Bresih dhusun. Ageng-agengan, embah."Kyai Amad: "Wong bresih desa yen ora gedhen!"Sujana: "Anggen kula mastani ageng-agengan punika tiyang bresihipun dhusun boten mawi urunanipun tiyang kathah, dipun kuwaweni piyambak."Kyai Amad: " Elo, kadingaren teka kemloprah temen. Mangka Surasentika iku misuwur nyuthiki kacang ijo. Apa dhayohe ya akeh?"Sujana: "Wah sampun, tumplak blak, tetiyang dhusun Kuwaron dalah kanan-keringipun, dhateng sadaya."Kyai Amad: "O, he-eh, he-eh. Tontonane apa, le?"Sujana:" Ringgit wacucal, lampahanipun Wahyu Cakraningrat."Kyai Amad: "Wah, kok pinter anggone milih lakon. Mesthine tumrap sedulur ndesa, milih lakon iku iya mawa karep. Apa kowe ngerti kareping Wahyu Cakraningrat?"Sujana: " Dereng, embah."Kyai Amad: " Tak dongengi, mung cekakane bae. Lo, kuwi wedang apa, Truna?"Truna: " Wedang bubuk, kaliyan ketan."Kyai Amad: " Kowe kuwi bisa nuju, kaya pasemon kae: wedang bubuk sakriyuk, nggo tamba ngantuk. Kajaba aku dhewe ngantuk, iki Mas Jana iya ngantuk. Anu, Mas Jana aku kepatuh kaya dhek isih enom, dhemen sembranan. Kono wedange ombenen, mumpung isih panas, kumepyar. Truna, jupukna slepenku, kae, ana ing bangku buri."Kyai Amad sasampunipun nampeni slepen, lajeng mendhet srutu satunggal, dipun sukakaken Sujana tuwin wicanten: "Ududen. Geneya teka koiling-ilingi ?"Sujana: " Punika srutu Sigago."Kyai Amad:" Ayah, kowe kuwi anggarap wong tuwa. Kowe kuwi rak teges pitakon: sapa sing aweh? Berkahing priyayi akeh, thole. Aku tak mbacutake kandhaku bab lakon Wahyu Cakraningrat. Kuwi
kang tansah dadi pangajapaning manungsa, nanging wahyu mau tumibane mung ana ing wadhah kang becik temenan, kareping becik iku: suci. Dadi kang ketiban, iku iya wong kang suci temenan. Mung tumraping panjangka,
Cakraningrat. Nanging iya wis kena, awit sawarnaning panjangka iku iya wis nganggo lelambaran kabecikan, lan tekad kang mantep temenan. Mulane tumibaning wahyu menyang Raden Angkawijaya, tegese Raden Angkawijaya kang wewadhahe menang becik, tinimbang kang duwe karep liya-liyane. Yen ngelingi lelakon kang kaya mangkono mau, anggone Surasentika milih lakon mau, mesthi ana karepe. Ing kana ana lelakon apa ta?"Sujana: "Kados boten wonten lelampahan punapa-punapa."Kyai Amad: "Aku krungu jare lurah desa ing Kuwaron munggah kaji?"Sujana: "Ingih, malah wartosipun ngajal wonten ing purug."Kyai Amad: "Innalillahi. O, yen mangkono dadi lurah desa ing Kuwaron saiki lowong. Gek sapa, ya , sing dadi?"Sujana: " Dereng wonten, embah. Anu, embah, sayektosipun anggen kula sowan mriki badhe nyuwun pangestu, kula sageda kadhawahan wahyu lurah dhusun."Kyai Amad: "Aku ki soki gumun menyang kekarepaning para nomnoman, wong prakara ngono kok digolekake sarat, kuwi rak dudu anggone. Lha, wong yen
Anu, thole, dadi saiki aku ngerti, mesthine anggone Surasentika duwe perlu mau iya ana ambu-ambune kepengin katiban wahyu lurah desa, tandhane nganggo nganakake lakon Wahyu Cakraningrat, iku rak minangka pamuji menyang awake. Kajaba iku iya perlu golek daya supaya disuyudi ing wong akeh."Sujana: "Sanadyan makatena, namanipun wahyu, inggih pundi ingkang kuwawi kedhawahan."Kyai Amad: "Yen ngelingi mangkono, dadi kowe ya kudu ngerti, yen wahyuning drajat, iku kena disaranani saka tindak kenalaran, tegese lair. Ora liya mung kudu sarana lelabuhan kang becik. Lha, kowe anggonmu omah ana ing Patrarejan wis tau duwe lelabuhan apa? Lan maneh kowe kuwi rak dudu wong balabag Kuwaron ta?"Sujana: "Inggih sanes balabag Kuwaron, nanging kula gadhah bengkok sabin wonten ing Kuwaron. Dene prekawis lelabetan, rumaos kula inggih sampun kathah."Kyai Amad: "Yen saka rumasamu dhewe, iku durung kanggo. Ala -beciking lelakon, iku tinemu ing pamawasing liyan. Angel, thole, anjangka wahyu iku. Yen gampange becik diselehake, iku gumantung ana ing kabegjan. Geneya nganggo kogagas-gagas?"Sujana: "Boten, embah. Sayektosipun kula punika gadhah kajeng sanes... "Kyai Amad: "Elo, karep apa maneh, thole ?"Sujana wicante seret: "Anu, embah, sayektosipun kula punika kepengin mengkoni anakipun pak Surasentika, ingkang namanipun Srikuning punika."Kyai Amad mireng ginemipun Sujana ingkang wedalipun seret wau, keraos ngeres ing manah, lajeng nyawang dhateng Sujana, saha lajeng tumungkul kembeng-kembeng. Salajengipun wicanten: "O, Sujana, bareng aku krungu gunemmu kang mangkono, atiku krasa ngeres, aku ngerti yen atimu mesthi rusake. Nanging kepriye ta, mungguh ing jejodhoan, iku iya luwih gawat. Yen piandeling wong tuwa, jodho iku dudu gaweaning manungsa. Saya tinemune ing jaman saiki, jejodhoan iku, tumraping wong tuwa ora merdika temenan panguwasane menyang anak, iya ana rasane gumantung menyang bocah kang arep anglakoni, iku iya luwih gawat. Yen aku ngelingi suwargi embahmu iku sedulurklu tuwa, aku wajib melu ngembat apa kang dadi kekarepanmu. Nanging kepriye, ngger, ewuh anggonku minangkani, awit wong jejodhoan iku kelakone dudu bangsane sarat lan guna pengasihan, gampangane kudu ana kang nglakoni, wong tuwa kari nerusi."Sujana: " Embah, sayektosipun, manawi pun Srikuning makaten inggih sampun wonten sajak-sajakipun purun kula pendhet, nanging tiyang sepuhipun boten lila sanget manawi kula pendhet. Awit pangajeng-ajeng tiyang sepuhipun sageda anakipun laki angsal anakipun tiyang sugih."Kyai Amad: "Iki iya jeneng ora kleru, pancen wis mathuke mangkono, sugih padha sugih, dadi sing ngepek mantu wong mlarat iku jeneng nyaleneh. Lan maneh, thole, kowe kuwi tumrape karo Surasentika jeneng memungsuhan rangkep, sepisan padha rebutan ngarah drajat, kaping pindhone ngarah anake. Rekasa kowe, ngger. Wis ta, mangkene bae, Sujana, kowe becik narimaa, prekara ngarahmu menyang anake Surasentika iku prekara buri. Kang luwih perlu kowe saiki tumemena anggonmu nyambut gawe. Tinemuning kanugrahan iku, utamane ora kaya kang jalaran dilakoni kalawan tumemening gawe. Wis, ngger, kowe muliha."Sujana tampi wewarahipun Kyai Amad wau, sanadyan namung lugu rembag, inggih adamel mareming manah, saha lajeng pamit wangsul. Kyai Amad nyawang dhateng lampahipun Sujana ngantos tebih. Sareng sampun boten ketingal, lajeng ngucap : "Muga kasembadana apa kang dadi karepe putuku Sujana."dipethik saka : Srikuning, Harjowirogo, Bunga Rampai Sastra Jawa Mutakhir, J.J.Ras, 1985.
lha jame pora ngerti kang... hura ngerti aq
ngarit, jeguran lan angon wedhus barang. keno demam virus wonosari.com kih kangmas mbakyu. aku OL karo ngimpi saiki. :
ana seng nduwe - Natok24.Comana seng nduweHome › Videos › ana seng nduweAna sing duwe
mengucap, “Sun tetepake Joko Kahiman minangka Adipati ana ing Wirasaba kanthi ajejuluk Kanjeng Adipati Warga Utama ingkang kaping loro” (
ora kuwasa nyirep atine Gemboel sore iku.
Malem minggu kang wis dianti-anti, lan sak dawane dalan ngenam pengarep-arep yen ta wis kansen marang Sumiati arep dolan menyang stasiun radio kang wis ngirim ombake asmara.
Gemboel katon kemrungsung kaya wong linglung sakdawane laku bingung piye mengko yen ketemu Sum kang wis sring kirim salam liwat gelombang radio. Ngenam ukara maneka
tetep ora trep karo pengangen-angene. Sapecak mandheg samecak noleh kaya ora tekan-tekan studio jangkahe.
Karo mrenahke setut, Gemboel ngangkat tangan nonton jam, kang pandome wis mantheng nuding ing angka 18.30 (setengah pitu). Kanthi
Rasa ndredeg diampet mung kepengen enggal tekan studio. Ora krasa yen rembulan kang wis sak pengadeg lan lintang panjer sore wis
kringetan. Lengo srimpi campur kringete Gemboel ambune dadi ngambar-ambar ora karuan sing padha ngambu.
Durung nganti mlebu pager studio dumadakan saka kanthong ana suara telpon. Gemboel banjur njupuk telpon mencet tombol ijo minangko katrimane panggilan. Ora
ora???” kandane Gemboel ana ing telepon.
“Mboel! kowe ana ngendi? cepet mulih, iki bapak wis di tunggu pak Camat arep tindak daleme pak Bupati, cepet mulih! Sepatu lan batike bapak arep dianggem sowan pak Bupati!” swara bapake Gemboel lewat telepon gegem.
Mak tratap, kaget lan kaya rindhik asu
mbakar iwak neng simo..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
panggone cerak guo lowo ponjong sisih kulon (nak ra kleru).. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI sacho_ekaPengawasLokasi : tangerang-
nambah daya tarik para pengunjung promosi..menawi saget monggo
70.625 jiwa (2008)[1]
{{{dau}}}
kecamatan V Koto Kampung Dalam, kabupatèn Padang Pariaman
kecamatan VII Koto Sungai Sarik, kabupatèn Padang Pariaman
^ a b sumbar.bps.go.id Jumlah penduduk Kota Pariaman
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Pariaman&oldid=1103028"	Kategori: Kutha ing Sumatra KulonKutha ing IndonésiaKutha PariamanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 22 Oktober 2016.
Peh suwe-suwe kok kesel ya nggawe tutorial iki… tak leren diluk. Ndelok
ceritane wong tua, Gunung Slamet pancen mandan sejen/beda karo gunung-gunung liyane nang tlatah Jawa, Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung kanggo tujuan wisata/rekreasi, hobi utawa mung sekedar pengin naklukaken. Pendakian meng puncak Gunung Slamet biasane kanggo
Allah SWT ingkang Moho Kuwaos lan ingkang paring samudayanipun dumateng kulo panjenengan sami.
Ngaturaken pambagyoharjo lan sugeng rawuh wonten gedung pasamuhan Sidomukti meniko, anggenipun poro rawuh saged nglodangaken kawontenan kagem hangrawuhi undangan tasyakuran saking kulo.
Atur uningo bilih anggen kulo sesarengan mbangun bale griyo ngantos dinten meniko sampun
tanggal 17 Desember 1961. Milo meniko kulo ngaturaken layang uleman dumateng poro rawuh kagem mangayubagyo anggen tasyakuran pengetan jangkep 50 tahun meniko ingkang asring dipun westani perkawinan emas, lan ugi nyuwun paring dongo pangestu dumateng kulo lan sedoyo putro wayah.
Alhamdulillahirabbil’alamin, Allah SWT sampun paring amanah dumeteng kolo gangsal putro lan sedanten sampun mentas soho sampun kagungan putro. Putro kaping setunggal Ir. H. TOMI NURSYAMSU MARDISUSANTO ingkang pidalem wonten Ngayogyakarto. Putro kaping kalih Ir. DODIK SAMSU HIDAYAT ingkang kagungan griyo wonten
saha migunani kagem agami nusa lan negari. amin Allahumma amin.
Milo saking meniko kulo ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpo pepindan dumateng sagung poro rawuh ingkang sampun saged hangrawuhi undangan kulo dinten meniko.
Lan manawi samangke sampun sami paring dongo pangestu mawi jawad asto, poro tamu kulo aturi anggrahapi pasogatan ingkang sampun cumawis arupi daharan lan unjukan kanti mardiko, lan manawi sagung poro tamu sampun kapenggalih cekap anggenipun anggrahapi dhaharan lan unjukan lan badhe kondur, kulo namung
wonten bab-bab utawi samukawis ingkang mboten mranani mugi-mugi sagung poro tamu undangan mboten kirang ing pamengku.
Secodiningrat II (Tumenggung Gajah Pramono)Banasare1366–1386
18.Kanjeng Pangeran Ario Keduk II (R.
wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, wonosobo. Di Sumatera
Amrih suksmanya sang lalis; Tinampi ing
qomar?_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo k_lopPengawasLokasi : Bandung Reputation : 16Join date : 08.06.08Subyek:
Re: [GAME] Tanya Jawab Part II Thu Nov 20, 2008 9:49 pm mantan ku...k_lop?_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo bima77KorLapLokasi : DEPOK CITYReputation : 0Join date : 08.10.08Subyek:
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo siti rahayuCamatLokasi : Blok F 48
Assalamu’alaimum wr. Wb.
Bapak – bapak, ibu – ibu warga negari Indonesia ingkang kinurmatan. Ing saben tanggal 10 November bangsa kita Indonesia tansah mengeti dinten ageng inggih punika dinten Pahlawan.
Kanthi semboyan “ Rawe – rawe rantas malang-malang putung:.
“ Mandeg ambleg, mundur ajur “.
Kula cakepi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kirangipun atur mawantu – wantu nyuwun pangaksama. Mugi – mugi bangsa
Bhima) utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang
Lairé Bima[besut | besut sumber]
Miturut Kitab Mahabharata, Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. Ramané bebisik Bathara Bayu, déwaning angin.
Kacarita, sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. Awit saking kageté, Bima mrucut saka gendhongan, tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. Anèhé dudu sirahé Bima sing pecah, nanging malah watuné sing ajur mumur. Bima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Krungu tangisé Bhima iki, macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila, satemah mlayu sipat kuping.
Miturut carita pedhalangan, Bima (Werkudara) dilairaké kawujud bungkus. Jaman isih cilik urip ing Ngastina, nanging sakwisé ditundhung déning Kurawa, Bima lan sedulur-seduluré dibuak lang pungkasané bisa babat Alas Mertani. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang.
Anak Bojo[besut | besut sumber]
Anak-anaké Bima iki asring dadi pralambang prajurit. Antareja bisa ambles bumi, kang njaga dharatan. Gatotkaca bisa mabur, kang njaga awang-awang. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu, kang njaga laut.
Kasektèn[besut | besut sumber]
Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu, ya iku Bathara bayu dhéwé, Anoman, Liman Situbandha, Garudha Mahambira, Sarpa Nagakuwara, Gunung Maenaka, lan Ditya Jajawreka. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu, mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning
kang kondhang ya iku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Bima ora gelem basa karo sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip.
(id) Bima ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.22, 1 Novèmber 2016.
motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah,
nglayab sakentrang-kentrang. Utamané Glèmboh kambèn Jayèng sing gurung tau lelungan maring Jakarta. “Ih…! Jebulé nang Jakarta ora bèda
ruwed. Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang kampungé kowen tah, sing paling duwur wit jati! Nang kèné wit jatiné diganti dadi gedung-gedung perkantoran” Kapèr
pucuké ana emasé. Ah, payah ah….ngajak bocah kidam maring Jakarta pada kamso kabèh. Ngisin-ngisina….! Wis lah kita lanjut klintong-klintong.” Wong telu akhiré yag-yagan maring endi ora. Ujug-ujug, ciplosé wong telu weruh
mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang barangé ditulisi: AIDS! “Ih….tobleg! Tobleeegggg…..!!”
Kapèr istirahat kerja. Biasa, adong laut Kapèr mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung. Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré
Manèné bocah karo ngosog. Sawetara, bocahé ndeleng ana lubang loro. Trus dèwèké ngomong: “Ih…adong
kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’. “Ngisin-ngisina raimu!
menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada kena flu burung?”. Bis Susun
kepibèn maning. Wareg orané kaluwarga dadi bab sing paling penting kanggoné Kapèr.
sing mili saka awaké uwong, Tong” Anaké Dasmad mantuk-mantuk. Trus ngomong maning: “Adong kaya kuwé
ingkang sampun hamiwiti leggah ing paseban…..wah ..wedaran
sing di bahas urusan kacuk.kulo sampeyan niki podo kabeh(podo nduwene.hi..2x.)wis jian pinter tenan kae sing lenggah ning Paseban AGUNG.ANGGAWE anget Akar rumput.wkwkwkwk,..
Pambudi yen tibo ing dununge urip bebrayan.kamongko mangkono mau ugo amanah titipane gusti…bener lan pener manugso ora handuweni opo… opo…ateges ..dudu ing pakarti yen diamanahi garwo siji trus
wae ..lak yo bubrah lelakone jagad,yen ora ngerti dununge kasuwungan lan amanah…..kamongko bebrayan jati iku kang biso nyurung ing pinuju marang sekabehaning hukum sagung dumadi…
sing arep poligami…kae ono mbah mbah sing ora nduwe bojo..tur putune uakeh kemriyek….hayo jare arep niru kanjeng
Satyo Aji Sanjaya njih mas Agung,,, mosyo’ touw ono wong lanang koq seneng’e karo sing enom kinyis2,… (lha niku malah gegowo saking nafsu thok) … hyoo sing mbok2 niki wau njih kudu enten sing
Saputra Wadoh yen deleng tulisan mlungker2 kuwi marahi mumet sirahku..wes wes wes jiann gk enak dadi wong cublok..
anane kok kang..amprat sanget..masalahe wesduwe mbl tpi lht mbl seng anyar isih milek/pingin..tpi nk bojo si wes gk pingin maneh kang..1 ae gk iso hbs..hehehe..emang nya apa kok hbs..tk disik.i kng..hahaha..nyuwun sewu lho njh gegujengan meniko.
dadya Sacipta-cipta tan polih Kang reraton-raton rantas Mrih luhur asor pinanggih Bebendu gung nekani Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
Jaka Lodang nabda malih Nanging ana marmanipun Ing waca kang wus pinesthi Estinen murih kelakonMendengar segalanya itu Mbok
Dadi panggonaning iblis Mlebu mring alam pakewuh Ewuh mring pananing
sehinggayang jahat disukai dianggap utusan Tuhan.
8. Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning ati Yen tiniru ora urus Uripe kaesi-esiYen niruwa dadi asorNamun
Iku lagi sirap jaman Kala BenduKala Suba kang gumantiWong cilik bisa gumuyuNora kurang sandhang buktiSedyane kabeh
montor karo benang ruwet. Dicorat-coret sak karep atine gawe potelot, kadang gawe pulpen.
Narti kaget ndelok wajan. Lali lek mau lagi nggoreng tempe. Tempene ireng kabeh, gosong. Wong wedok iku langsung mecucu.
adike sing kaet umur limang sasi turu nglipus. Bayi lemu iku ketok anteng. Kadang lambene obah-obah dewe, koyok arek lagi
Wong lanang sik tas muleh kerjo iku ketok kucel raine. Kringete ndrodos sak awak. Paijo ndelok bojone
Wong lanang iku ngenakno lek mapan turu, merem. Narti sing mangkel kaet mau umek karo anak-anake, penggawean omah, selot mbedodok atine.
Narti : Oalah Gusti…ngene kok sik sampeyan paringi maneh, lak ndang mati aku.
Paijo : Alhamdulillah *ambegan dowo karo mesem*
Narti : Alhamdulillah gundulmu njepat!
Ndelok bojone mecucu, Paijo mung mesam-mesem,
nang omah, sesok wis mabur maneh...✈️✈️ heheheee☺☺😁😁😘😘 (Happy Long Weekend Sobat2ku tersayaangg, nikmati liburanmu dg
9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 – 895 M).
10.Windusakti Prabu Dewageng (895 – 913 M).
11.Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).
no. 11,(954-964 M).
15.Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).
16.Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 – 989 M).
19.Prabu Sanghyang Ageng (1019 – 1030 M).
Atlet[sunting | sunting sumber]
nembe turu turu dewe tangi wong loro ngono maksudte
gimbik ki leh turu sak nggon dadi siji karo jagone,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
"Neng kana pan ngapa?"
suwe, nanging pasewakan durung kawiwitan; saka pasemoning wadana katon Sri Naranata lagya nawung duhkita. Tanggap sang apatih gya manembah sarwi matur angrerepa."Duh sinuwun, sampun sawetawis dangu para abdi nayaka ngabayantara sahandap paduka, nanging menapa darunanipun dene pasewakan dereng tumunten kawiwitan ?""Paman marmane panjenengan ingsun dereng enggal mbabar wigatining pasewakan labet kegawa nelangsaneati !""Duh sinuwun wonten perkawis ingkang pundi ? menawi saged kababaring akathah mugi enggal paringa
"Menawi saking pamawas kula ngger, ari paduka para Kurawa menika rak sami manggih bagya mulya inggih awit saking pangrengkuh tuwin kawicaksanan njeng padukendra!""Nggih paman, niku mung tata lair nanging cobi yen digagas ,adi-adi kula para Kurawa menika ing lelampahan menapa kemawon tansah apes! Kaya ngoten niku namine dewa ora adil ..paman!""Lole-lole sumela atur ngger""Mangga Bapa Panembahan Durna""Kula aturi enget ngger, paduka menika satunggaling nata gung binathara, Ngestina menika klebet negari ingkang bawera, sadaya kalawau muhung nugrahaning jawata ingkang kedah dipun syukuri, pramila ageng walatipun menawi angger prabu lajeng ngundamana adiling dewa""Sing kula rembag niku sanes Ngestina, nanging Kurawane, nasibe Kurawa niku ing lakon napa mawon rak mesthi tiba apes,ta!, nggelar perang ora tahu menang, nggayuh wahyu cabar ing laku, ngayunake putri didohi""Lha menawi perkawis menika ngger, rumaos kula underaning perkawis malah wonten kakang Durna!""Lole…lole,adi Cuni! kowe kok malah nutuh aku dadi sumbering perkara kuwi kepiye, hara?""Wakne Gondel kuwi rak kondang dadi gurune Pandhawa uga gurune Kurawa,ta! , nanging yagene kakang tumindak ora adil, kakang luwih nengenake Pandhawa, mesthi wae Pandhawa banjur dadi bocah pinter dene Kurawa dadi bodho mula nasibe ya banjur apes!""Panemumu kuwi kleru adi Cuni ! Ora ana guru kok mbedak-mbedakake muride, perkara pinter-bodho kuwi ora merga saka gurune, nanging gumantung saka temen orane para murid mau anggone padha sinau piwulang saka gurune""Ora kakang yen miturut aku merga saka gurune !Aku nduwe panemu kaya ngono kuwi ana dhasare, aku tau ngonangi wakne Gondhel anggere wis nggladhi Arjuna ulah kridaning warastra kaya ora angon wayah nganti para Kurawa ora kapaelu!""Menapa leres ature paman Sakuni ,bapa?""Mekaten ngger, Nalika taksih sami-sami-sami ing pamulangan, menawi wanci dalu nalika para Kurawa sami tilem kepati Janaka sok gladhen ulah kridaning warastra, pramila kula badhe dipun wastani guru ingkang cubluk menawi mboten maelu tuwin njurung pikajengikun murid kados si Arjuna kalawau,,nanging mboten kok lajeng nyuda kawigatosan kula dateng anak-anak kula para Kurawa kados
Menapa anak Prabu Duryudana inggih dipun wucal ngelmu kasampurnan ?""Mboten paman !""Mila ngger, menika bukti menawi kakang Durna sampun tumindak mban cinde mban siladan!""Yen perkara kuwi pun kakang mung nuruti karepe si Werkudara !""Piye ta wakne Gondel, guru kok mung nuruti karepe murid hara ? Yen siji diwulang mesthine kabeh rak ya kudu diwulang, ta!""Ora bisa mengkono adhi Cuni; Ilmu Kasampurnan kuwi piwulang sangkan-paran, mula klebu ilmu kasuksman, ora saben siswa bisa nampa""Dadi sing bisa nampa mung Werkudara ? apa ngono kakang ? yen ngono cetha wakne Gondhel nyepelekake anak Prabu Duryudana lan para Kurawa ! amarga tumindake kakang Durna sing ora adil mau padha wae kakang wis gawe reng-rengan yen suk ing perang
Sakuni."Sumela atur, yayi Prabu !"."Mangga kakang Narpati"."Kekiranganipun menapa praja Ngestina, teka ajrih kalayan tiyang-tiyang Pandawa menika ? Menawi yayi Prabu dawuh Baratayuda kedah dipun wiwiti sak menika, sak menika ugi rakapara sagah ndepani bantala minangka bebanten ,yayi Prabu!"."Bombong raosing manah kula kakang Narpati nampi kasagahan ndika, nanging sareng kula
dadi paranpara hiya ora jegos ! ana lelakon apa wae anggere nuruti pakone si Durna kabeh mesthi dadi mawut, entek-entekane sing joget tayungan mesthi si Werkudara, ora tau ana crita sing joget tayungan si Dursasana ! Mula pedah apa Ngestina kanggonan Durna, becik minggat kareben ora nyepeti-nyepeti mripat !""Lole-lole gek lelakon apa iki ? yoh, sida tak jabel basaku !, heh wong-wong Ngestina padha rungokna gobokmu, aku cumondhok ana kene iki
pasewakan sang Kumbayana. Patih Sakuni malah ngguyu nggleges."Kula sanget nayogyani Durna dipun usir ngger, amargi Durna menika sejatosipun memala tumrap negari Ngestina!""Nggih paman … nanging kula dereng lega yen ningali Sokalima
"Ngestokaken dawuh, ngger!"Purna sabdane sang nata, pasewakan bubar. Patih Harya Suman mandhap saking setinggil ngawe para sata Kurawa kang tinindihan dening Sang Dursasana."Apa kabeh wis padha ngumpul, Dur?""Sampun, man!ha…ha…ha…ha…ha! Kantun Swatama sing dereng ketingal ha…ha…ha…ha!""Wis ben ! si Swatama ora perlu dicatur!""Lho ? kok ngoten, man?""Anak-anakku kabeh ora ana sing ndak arani, kawruhana wiwit dina iki Durna wis dudu paranpara ing negara Ngestina ! malah rakamu Prabu Duryudana mrentahake kowe kabeh supaya dina iki uga ngrubuhake Padepokan Sokalima ""Hla ! hla ! hla""Kaget wae kok bareng-bareng gawe jantung copot, hara?""Mboten kaget pripun man, wong prentahe kaya ngoten niku ! gek salahe Bapa Durna niku napa, man ?""Wiwit saiki kowe aja ngundang bapa ! Durna kuwi dosane digendhong diindhit, Durna kuwi dosane gedhe tumrap negara. , ya merga Ngestina ketunggon Durna, Kurawa dadi apes jurite !""We lha, wong nasib apes kok nyalahke liyan niku napa mpun leres, man ?""Wis Dur kowe ora usah kakehan wuwus, becik tindakna apa prentahe rakamu !""Nggiiih!! ajenga kula debat nggih mboten enten gunane,
kaadhep ingkang putra Aswatama kang kebranang atine."Swatama, sapungkure pun bapa ing pasewakan ana apa, ngger?""Duh kanjeng rama Begawan, amargi mboten kiyat ngampah kebrananging manah, paripaksa ingkang putra mandhap sitinggil nderekaken tindakipun kanjeng rama Begawan nilar pasewakan, nanging lamat-lamat taksih kepireng swantenipun Prabu Duryudana prentah Patih Sengkuni murih ngerikaken para Kurawa ngrubuhaken Padepokan Sokalima""Lole-lole sembrono si Duryudana! , ora jeneng
nanging uga padanyangan’"Liripun kados pundi rama Begawan ?""Ing tata-lair Sokalima kuwi pancen mujudake padepokan kang kebawah negara Ngestina, nanging Sokalima uga Padhanyangan kang mujudake wewengkon perdikan kanthi punbapa kang katetepake minangka dhanyange lan ora kareh dening sapa wae aja maneh mung ratu Ngestina senajan Dewaa pisan!""Duh rama Begawan, mbok menawi amargi saking cubluk ing pangertosanipun Aswatama temahan kula dereng saged nrami kanti trawaca andaranipun rama menika kalawau""Ngene ya Swatama, apa kang gumelar lan kadulu iki wujude Padepokan Sokalima, nanging kang ora kadulu dening netra wantah marga asifat gaib ya ing kono dununge Padhanyangan Sokalima. Padepokan Sokalima lan Padanyangan Sokalima kuwi tunggal papane beda alame, nanging loro-lorone padha dayan-dinayan. Mulane yen para Kurawa nganti gemruduk rene njur munasika sakehing wewangunan ing Padepokan Sokalima kene, kawulaku Padhanyangan Sokalima mesthi bakal ora narimakake"."Waduh nembe katemben menika kula ngertos rama Begawan""Hiya ngger pancen lagi iki pun bapa blaka, mula nyedaka mrene yen kowe kepengin weruh kawulaku kang manggon ing Padhanyangan Sokalima"Sang Aswatama gya nyedak lungguhe, netrane den usap dening ingkang rama, sakala byar padang bisa ndulu alam padhanyangan. Kejot penggalihe dene weruh wewujudan maneka-warna kang maewu-ewu cacahe."Kepiye Swatama, apa kowe wis weruh kawula padanyangan?""Inggih sampun rama Begawan, mboten nginten bilih kawula padhanyangan cacahipun kathah sanget sasat tanpa wilangan""Mula kowe ora perlu kuwatir, ora-orane yen wong-wong Ngestina bisa ngrubuhake Padepokan Sokalima.Semenea sawetara ngger pun bapa arep ngundang siswaku kang manggon ana ing alam padhanyangan murih sabiyantu nggonira ngadepi wong-wong ngestina
Gendrapati ingkang sowan""Yoh maragage kowe manjinga ana epek-epeke si Swatama, samangsa ana parigawe duduhna karosanmu!""Ngestokaken dhawuh, kiai"Sakala ilang saka pandulu Gandarwa sakembaran, manjing ana epek-epeke Aswatama."Swatama saiki kowe wis kedunungan Gendrayana lan Gendrapati manggon ana epek-epekmu, yen kowe kepengin weruh sepira karosane, coba jebolen wit randu kang ana njaba kae""Sendika dawuh kanjeng rama Begawan!"Mangkana sang Aswatama klakon mbedol wit randu , cingak ing manah dupi ndulu wit randu bodhol sak oyod-oyote, gya binanting ing bantala, gumebrug swarane, bumi horeg kaya ana lindhu gedhe" Kaya ngono kuwi karosane Gendrayana lan Gendrapati, mula sing jejeg ngadekmu, aja miyar-miyur atimu, reksanen Padepokan Sokalima , aja nganti kejarah-rayah dening para Kurawa"
lumebu ing sanggar pamujan, para Kurawa wis gemrudug munggah ing Padepokan Sokalima. Serik atine Patih Sakuni bareng weruh Aswatama ngaglah ndepani gapura padepokan."Heh Swatama !kowe minggira !""Sengkuni menungsa kang murang-tata ! jebule sing dadi memala negara Ngestina kuwi kowe dudu rama Begawan!""Aja kakean wuwus kowe Swatama ! yen kena tak eman kowe enggal minggira ! delengen bocah-bocah Kurawa wis padha ora sabar arep ngrubuhake Padepokan Sokalima!""Klakon ngrubuhake padepokan yen Aswatama wis dadi bangke !""We lha ! bocah ora kena dieman, heh bocah-bocah
ana tlatah padhanyangan Sokalima, cat katon cat ora, ngrangsang, nyembur wisa nyebar memala. Polahe para Kurawa kaya mina kasatan ing toya merga kasembur wisa kang banjur dadi memala warata ing
yagene jenengkita lumarap kanthi wadana suntrut, walakaa ngger, perkara apa kang agawe sungkawaning tyasira!""Duh Sang Ruci Bathara kekilapan menapa paduka pukulun dateng ebah tuwin osiking
lamun mbukak wewadining Gusti""Nun Inggih, ingkang ndadosaken gorehing manah tan sanes kejawi patrapipun Prabu Duryudana ingkang sampun nilar kautamen, wantun dateng guru. menapa lelampahan ingkang kados mekaten menika mboten badhe ngewahi jangka ,pikulun ?""Ngene ya kaki !, dumadine lelakon iki pancen tak jarag, atine Duryudana tak osikake supaya banjur mikir adi-adine para Kurawa, saka cupete pamikir patih Sakuni mesthi bakal nibaake pandakwa marang jeneng kita, kanthi mangkono dumadining lelakon kawiwitan!""Lajeng liding lelampahan kados pundi pukulun?""Kawruhana kaki Kumbayana menawa akeh wong kang nduwe pangira kalamun jeneng kita iku nduweni bebuden kang ala, Sepisan karana jeneng kita iku manggon ana ing Ngestina banjur kinira klebu golongane wong dudu kaya dene si Sakuni lan Duryudana sak Kurawane pisan kang mula demen ngumbar angkara ,dene kaping pindhone akeh kang salah tampa kinira jeneng kita iku brahmana kang ora nduweni tatakrama ing prastawa Pancalaradya.""Lajeng sinten ingkang nggadahi pandakwa kados mekaten, pukulun?""Akeh, kaki Kumbayana !. Ing jaman wekasan akeh wong sing salah tampa isining Jangka ngenani jeneng kita. Kanthi dumadine lelakon iki muga-muga jagat bakal
dumugi ing babaring lelampahan, menapa kula taksih manggen wonten Ngestina, pikulun ?""Mesthi wae jeneng kita isih tetep manggon ing negara Ngestina minangka paranpara amarga ya kaya mangkono iku kang tinulis ing kandha""Nanging Duryudana sampun suthik kanggenan kula, pikulun ?"‘Mengko bakal ana srana kang dadi margane jeneng kita bali dadi
iki. Mula gage wudara nggonmu semedi, amarga Sokalima bakal akeh tamu"Kaya mangkana Dahyang Kumbayana wus wudar nggonira
kekarone gapyuk rerangkulan mbuwang oneng, sawusnya padha bage-binage nuli bawa rasa ngrembug lungiting lelakon"Duh Sang Gurunadi, kados rinujit manah kula dupi nampi palapuranipun para abdi ing Talkanda bilih
badhe nampi bebendu. Kula inggih lajeng enget dumadosing lelampahan ing Pancala""Lole-lole …duh Sang Maharsi Bisma ingkang tuhu dados tetungguling para wiku, sauger negari Ngestina taksih ingembanan dening paduka, kula kinten badhe tebih saking bebaya tuwin bebendu. Bab menika cundhuk kalayan suraosing wedha bilih bebendu menika mboten badhe dawah ing sadengah papan ingkang taksih kadunungan wiku suci senajan namung sajuga. Wondene perkawis Pancalaradya menika rak dumados nalika kula taksih mudha, pramila dereng saget meper hardaning kanepson. Menawi sak mangke kula tanggel perkawis ingkang kados wonten ing Pancalaradya mboten badhe kalampahan "."Nanging nalika kula minggah padepokan sowan dateng paduka Sang Mahayogi ing sak margi-margi kepanggih kuwandanipun putu-putu kula para Kurawa, menapa kahanan kalawau mboten kawastanan bebendu""Sanes Maharsi, anak-anak kula para Kurawa ingkang
ananging ngunduh wohing pakarti amargi sampun kumawantun ngrisak katentreman, pramila lare-lare Padhanyangan Sokalima lajeng nandukaken darubeksi"Rembugan dadi kandeg bareng karo praptane Patih Sakuni"Kowe Sengkuni ?""Nun inggih Sang
Cuni raharja satekamu ?""Lho ?…kowe kok isih ana kene kakang Durna !""Sengkuni ! kowe ngomong apa ? kowe kuwi tamu !. Sing kagungan dalem ngacarani kanthi becik, ora semaur malah ngumbar swara kaya ngono kuwi karepmu piye he ?""Wonten Padepokan Sokalima ngriki paduka sang Maharsi menapa dene kula menika sanes tamu, amargi wekdal menika anak Prabu Duryudana sampun njabel kalenggahan Paranpara sarta mboten dipun
Dursasana munggah pacrabakan nuntun Prabu Duryudana."Anak Prabu Duryudana ingkang rawuh""Uh…uh…uh…uh…uh""Dursasana !""Kula man Sengkuni ha…ha…ha…ha""Piye iki rakamu kok dadi bekah-bekuh kok tuntun munggah ing Sokalima, he ?""Estunipun kula ngestoaken dhawuhe Paman Sengkuni wangsul dateng Ngestina ha…ha…ha…ha…!""Menungsa ora tata! Kahanan kaya ngene kok isih ngguyu cekakan,hara!""Mpun lageyan man ..ha…ha…ha…ha!""Gek ndang matur !""Nggih niku, man dumugi Ngestina kula semerep Kang Mbok Ayu Banowati mular mawon, sareng kula takeni blaka yen Kaka Prabu Duryudana gerah lan mboten saged ngendikan kados ngoten niku, man, mila lajeng kula beta dateng Talkanda saperlu nyuwun usada Eyang Bisma..ha..ha..ha..nanging Talkanda sepen para cantrik matur yen si paman ugi nembe rawuh lajeng nyusul dateng Sokalima, pramila kula inggih lajeng nyusul ngriki man ha..ha..ha..ha!"’Tiwas kebeneran Dur, awake dhewe saiki wis ana ngarsane Maharsi Bisma….. , Maharsi Bisma….. paduka sampun pirsa piyambak para Kurawa nandang katriwandan, kula kinten inggih namung paduka ingkang saged ngluwari panandangipun wayah paduka para Kurawa sarta ngrangket Pendita Durna ingkang nyata damel kapitunan!""Sengkuni ! ana ngendi-endi panggonan ;kowe mesti gawe perkara, senengmu ngedu wong ! Apa kok kira aku ora ngerti jlentrehe lelakon, he! bares wae panandhange para Kurawa kuwi merga kuwalat karo gurune""Kuwalat kados pundi ? menawi Pendita Durna niku nyata malati kenging menapa kula kalih si Dursasana kalis saking panandang ?"" Yen si Dursasana pancen durung tumindak apa-apa mula ora kene bebendhu, dene kowe kuwi pawakan celengan, Sengkuni!, mbethokmu suk yen wis tumapake perang Bharatayudha"Sengkuni mung ngguyu nggleges ing batin ora percaya ujare Maharsi Bisma."Sengkuni lan kowe Dursasana, bares wae aku ora bisa ngusadani panandange Duryudana lan para Kurawa, sing bisa ya mung gurune dhewe, aku gelem nyuwunake tamba ning ana syarate""Syaratipun menapa ,sang Maharsi""Rungokna ya ingsun mundut syarat Sang Begawan Durna kudu bali dadi paranpara lan tetepa kaanggep minangka guru ing Ngestina, kuwi wae yen panjenengane kersa, …anak Prabu Duryudana senajan paduka nandang-raga lan ora bisa ngendikan nanging mesthine mirengake rumbugan iki, mula yen paduka sarujuk tak suwun manthuka!Prabu Duryudana manthuk"Duh Sang Gurunadi !""Wonten dhawuh, Sang Maharsi Bisma""Kula minangka sesulih sedaya kawula ing praja Ngestina nyuwun gunging pangaksama ngantos wonten lelampahan ingkang kados mekaten menika, lan kersaa jengandika tetep ngembani negari ,minangka paranpara lan kersaa paring usada
pun Kumbayana mboten saged suwala, nanging kula kedah minta sraya anak-anak kula para Pandawa""Lho ngapa ndadak ngundang Pendawa barang wakne Gondel!"Sengkuni kowe ora usah kakean wuwus ! yen ponakanmu kepengin waras apa wae kersane sang Begawan
nganti sedulure papat pisan. Sawise ngedunake saka gendongan nuli nggereng mbukani rembug."Haaaaaaaa…..Durna guruku bektiku katur!""Ya ngger puja pangestuku wae tampanana!"‘Tak pundi dadi jimat….haaaa…. yagene Durna guruku ngundang aku sak sedulur ana dhawauh apa?’"Ngene ya ngger, sira sak sedulurmu kabeh tak sraya ngusadani panandange para Kurawa!""hlaaaa…senajan aku sak sedulur ora bisa nambani wong lara nanging yen sing prentah Durna guruku, masa mokala!""Lole…lole bener kandhamu Werkudara kowe pancen murid sing setya tuhu…..ngger anak prabu Puntadewa ""Kula nyadong dhawuh bapa""Paduka menika bathara Dharma ingkang mangejawantah tartamtu saged ngusadani raka paduka angger prabu Duryudana, pramila kula aturi megeng napas, sarana netra bathara pirsanana ingkang raka kanthi dayaning kesabaran""Ngestokaken dhawuh ,bapa"Kedhep tesmak sang Ajathasatru anggonira mandeng, Sakala ana pedhut lelimengan mijil saka anggane prabu Duryudana , pedhut nuli kasaput ing angin byar padang bareng karo swarane nata
Durna… niki wau kula lara napa?""Lole…lole ing pasewakan kula rak sampun matur,… ageng walatipun ngundamana adiling dewa, panandang kalawau sejatosipun inggih walating dewa, kanthi dayaning kesabaran sampun rinuwat dening rayi paduka anak prabu Puntadewa""Nanging
para Kurawa"" Lole..lole sokur ngger anak prabu sampun luar saking panandang….ngger sadewa majua mrene…""Nyadhong
karuwat""sik wakne Gondel wong bocah-bocah lagi isa ugat-uget kaya uler kok wis diarani mari kuwi kepiye?""Adi Cuni olehe kaya ngono kuwi merga isih dadi bandan, jiniret jalasutra dening bangsa kajiman kang manggon ana ing padanyangan Sokalima kene""dijiret piye ? aku kok ora weruh apa-apa, kakang ?""Sengkuni kowe aja kakean wuwus ! kowe pancen wong tuwa tuwas ora bisa ndulu kanthi awas, pangandikane sang Begawan kuwi bener, mangga kalajengaken kemawon mboten sisah nggega wuwuse Sengkuni""Lole…lole Arjuna !""Kula nyadong dhawuh bapa""Coba waspadakna apa para Kurawa pancen kejiret jalasutra ?""Kaluhuran sabda paduka,
Kurawa kang pating brengok swarane padha ngira yen sinamber nggelap."Werkudara!""Ana dhawuhmu apa Durna guruku""Senajan jalasutra sing mbanda wis linuwaran dening Premadi, nanging darubeksi isih tumama ing anggane
kurawa kuwi ponakanku ,ora olehaku yen ana wong arep nggarap sak kepenake dhewe! Kuwi nambani apaniyat arep mateni ?""Sak karep nggonmu ngarani, carane ya pancen mengkono kuwi yen adi Cuni ora sarujuk ya wis, mung kowe kudu ngerteni ora nganti sak penginang darubeksi bakal nggondol nyawane para Kurawa?""Paman Sengkuni kowe menenga! …bapa Pandita Durna enggal katindakna!""Lole.. lole ngger Werkudara!tak kira kowe wis ngerti karepe pun bapa, mara gage tindakna ngger!ya mung sira
padha muntah ludira nggawa darubeksi. Kinira yen pinulasara para Kurawa mlayu salang tunjang bali ing Astinapura. Pungkasaning pakaryan Sang Bimasena nuli joged
padmi sejati, ono kang sumunar kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
saking wus manjing sarira // Suka-suka karemene //
Barubah temahipun // nawung wingit ing saben wanci // hing ngungkih panalangsa
ingkang mugi linepatna duka // kawula nyuwun pitaken //
ing bab iki // ingsun datan wruh sawiji apa // amung yen
aturira aris // inggih leres duk jamaning kuna // praja gung jawi lumrahe //
kang dados daharipun // woh wit budi kalawan kuldi // ing mangke karsa dahar //
woh wit kajeng kawruh // kagungan panggalih panjang // jekti ngowel mring
ngumurira wadya lit // kang lepat sawatara.
// sang dwija alon wuwus // yen mengkana yogya sun Hanggit // nanging
ingsun den dukani // wit kang prentah iku kaelingan // lan iya akeh asile //
jawi mata sidji // akhli budi ngerti caritane // Majalengka sabenere // karana
wong kang cubluk //nrima mangan woh kayu kuldi // tan pisan ngerti mangan //
ingkang wus katutup // tur tanpa pathokan kitab // tuduh tutur
purwane ing nguni // Prabu Brawijaya Majalengka // kasamaran pamriksane //
klimput galih Sang Prabu // kurang yitna ing tata lahir // akrama Putri Cempa//
wong Agama Rasul // ing sajroning sih-sinisihan // karon lulut sang garwa
Maolana prapti // saking Ngarab samya angajawa // asowan Ngarsa Sang Rajeng //
pra samya nyuwun dukuh // neng pasisir wus antuk idi // ing ngiden ing Sang
Nata // sapanyuwunipun // lama-lama saya ngrebda // tanah jawa kang samya ganti
ing sa satanah Jawa ingkang nyangga// pasisir lor sapangulon //
masuk Agama Rasul // pada tinggal Agama Budi // Awit wetan Blambangan
pikukuhing luhur // Agama luhur pribadya // macung dewe mring Pangeran Maha
Dzat-ira Hyang Widdi // apan iku kareping manah // nurut budi
karepe // wajib jalma puniku // kang miturut ahlining Budi // lawan kareping
manah // puniku tinurut // manungsa wignya punapa // obah osik iya darma
ingkang jinis// yen miturut ing rama Narendra // Jawa Buda Agamane // leluri
ing luluhur // putra Raja mijil ing ardi // kasebut nama Bambang // yen miturut
Ibu // Cina iku aranira // yen Wong Arab Sayit sebutanireki // yen nurut ing
ajrih // yen nampika paparinging Nata // jroning tyas sanget
punika critanipun // Raden Patah ingkang murwani // misuwur
antuk Ngampel gading // wayahipun Kyageng Ngampel Denta // ingkang nunggil
awit duk ing lahir // aneng Plembang anama wus Islam // Klilan angletarekaken
Sunan iku Budi // uwitira kawruh kaelingan // kang becik lawan kang awon // yen
akeh uwohipun // Budi ngerti kelingan becik // wajibe sinuwunan // kawruh
ingkang luhur // wektu iku pra Ngulama // tyase bener utawane iya becik
Brawijaya paring idi // lama-lama agama wus ngrebada // ana nalar elok aneh //
gaib samar kalangkung // nora kena dipun kawruhi // netra karna lan grana //
miwah lesan iku // weruhe saking engetan // jroning utek iku lamun den kawruhi
kalangan ing banyu // kali Brantas nuju bena // saking kulon anabrang ing wetan
ingkang tengga gagi// Niti gati Agamane apa tanah kene kag dena angge // apa
wus Islam Tuhu // apa isih Agama Budi // Ki bandar aturira // ing riki pukulun
// kang limrah Agama Kalang // sarak Buda inggih ngangge sawatawis // dene
inggih bribik-bribik // ingkang limrah tiyang ngriki sadaya // sami Kalang
Agamane // amulyakaken Bandung // Bandawasa den anggep Nabi // lamun dinten
tegese gedah iku // nora ireng lan oran putih // pantes arane tanah // kuta
gedah iku // ki bandar matur prayoga // dawuh tuwan kawula ingkang
salering Kediri // ingarananan tanah kutha gedah // nanging mung manut lumrahe
// tan wruh asale tembung // wit tan ngerti critane dihin // ran tanah kutha
gedah // kalumrahe misuwur // Sang wiku malih ngandika // lah ta sabar sira
amintaha warih // imbon marang ing desa.
banjir // banyu buthek kurang sukcinira // anglarani yen den ombe // lan iki
wayah luhur // arsa wulu lan shalat mami // sabat siji gya mentar // malbeng
dukuh Patuk // wismane amung sajuga // datan ana wong lanang sawiji-wiji //
imbon ingkang aresik // bok prawan bagja mulat
// salah ciptanipun // kinira kakung njejawat // bok perawan arengu den-nya
liwat kali // njaluk banyu imbon aranira // ngriki tan wonten lumrahe //
tiyang angimbu banyu // njawi uyuh kula puniki // imbon bening saringan// yen
banyu // jalma estri jwa laki-laki // yen durung prawan tuwa //
miwah kakungipun // dadiya jajaka tuwa // sanalika kali Brantas mili alit //
// ing kasektenipun // neggih Kanjeng Sunan Benang // sigra lajeng
laki rabinipun // yen wong lanang jaka tuwa // ingkang estri hajwa laki-laki //
Gua Sela Mangleng. Pen) // sukuning Wilis Gunung // sisih
patih Raja Sri Jayabaya // di Kerajaan Daha.
bakal ing Kediri // lan kang rayi aran kyahi Da...... /Sri Jayabaya dawuhe//
ran Daha gya pinundut // pan kinarya aran negari// ananging linironan // aran
ing Sang Prabu // Kiyahi Butalocaya // pan kinarya Patihe Sri nara pati // Sang
nguni // Maha Prabu Jayabaya // ing kene ngendi enggone // Nauri Butalocaya //
wetan leres punika // dusun Menang wastanipun // tilasan sadaya sirna.
mangsa // sayekti dangu pancere // titahing
latta wal Hujwa // wit saking sabda Tuan// lan sapinten susahipun // tiyang
Kediri // nyimpang ngetan nyabrang Desa// sawahe tegal kabeh // pinten-pinten
karisakan // kasusahaning jalma // lawan pinten susahipun // tiyang kaline kang
ingsun jaluki // banyu mangsuli tan angsal // bocah wadon prawan balegh //
tiyang satunggil // ingkang susah tiyang kathah // mboten timbang lan hukume //
punika angger punapa // kang Tuan tindakena // sawenang-wenang mring makhluk //
alit-alit // enggal mencaraken tiyang // kawulanya Hyang Manon // Paduka sanes
Narendra // ngaru biru agama// tiyang dahwen namanipun // anyukani
puniki // dede rembag akhli praja // rembuge wong nyunggi tempe // ngandelaken
yen digdaya // bok sampun sumakeyan // kinasihan ing Hyang Agung //
dadi // apan boten kalepatan // siya dahwen patiopen // tetep wong gendak
sikara // nadyan ing Tanah Jawa // yekti wonten wong kang langkung // prawira
dados ratu Tanah Jawa // mung tigang tahun lamine // mengkrat saking
Tanah Jawa // sadaya sumber toya // ing Mendang saurutipun // binekta
cobaning Widhi // begal Nabi Olya Raja // kang sirna timbang tantinge // mung
gugu karsa priyangga // niksa wong tanpa dosa // gih punika marganipun //
Tuhan // memotong ilmu Nabi Auliya raja //
samangkin // wus yasa nraka jahanam // yen wus dados Tuan angge // siram
maksih mengeti // rahayuning manusa // Paduka wangsulken age // lepen ingkang
sampun asat // miwah risaking tanah // wangsula kadi rumuhun // yen paduka
mangsuli malih // ing wuwus kang wus kawedal // amung sun wangeni bae // lawase
pan nyatus warsa // sabda ningsun tambara // baliya kadi rumuhun // ambekis
sabda ingsun beru akan netral // akan kembali
sak punika // yen ta wangsul sak punika // kadi ing wau-waune // paduka
lan demit // sun suwun marang Rabana // woh sambi loro karyane // dadya asem
dagingira // wijine metu lenga // asem semon ulat kecut // demit padu lan
puniki // demit mleleng janma lunga // dadiya seksi ing tembe // yen
sira padu lan Igwang // katelah prapteng mangkya // woh sambi cacil ranipun //
sabdanira // Kanjeng Sinuwun Benang // punika
demit // sampun manggen siti wreksa // punika medal hasile / dados
mring pundi // wus wajibe brekasakan // reca guwa panggonane // ganda arum kang
tinedha // sarira seger sumyah // yen wus manggon reca wau // gon kiwa
sepi resik // senenging manah kalintang // wus ngraos sanes alame // demit
kelawan manusa // mila sumingkir ngiwa // sampun manggen reca kayu // paduka
wong jail // siya samining tumitah // sami makhluking Hyang Manon // aluwung
manusa Jawa // ngurmati wujud reca // kang ginambar waunipun // pantes simpen
langkung saking sasar // Sunan Benang ngandika // Kakbah ollah Mekkah iku //
Pangeran // samya wujud pribadya // medal saking ing sabda Kun // iku
puniki // Maha Prabu Jayabaya // inggih kakasih Hyang Manon // pinaringan wahyu
mulya // wignya sugih engetan // sidik paningale terus // weruh sakdurung
wruh wujude ing ngrika // embuh dora embuh yektos // gega
ujare wong nglompra // mila tuwan Ngajawa // adol umuk sade kawruh // mulyane
ngejawi // wonten ngarab sanget nakal // dadya karan tiyang awon // yen Tuwan
nayaka mulya // mokal kesah sing praja // mila oncat saking Ngarbun // wus
iki // saiki sun wehi aran // kembange celung arane // aran ledung
uwohira // ingsun kacelung nalar // kalawan katladung rembug // dadya
Ngulama ing Tuban // pinten-pinten dusun karisakan // sampun katur sadayane //
lir kang kasebut ngayun // langkung duka Sri
ndong aranipun // putih jaba jerone kuning // nora marem dedekah // neres
ringin kurung // Heh patih sira tundunga // Bangasa Ngarab kang aneng pulo Jawi
lawan Ngampel Gading // sun lilani aneng tanah Jawa // nglestarekna Agamane //
liyane loro iku // lah ulihna asale lami // lamun tan arsa lunga // pukulen ing
pupuh // matur Patih Gajahmada // inggih leres ing karsa paduka Gusti //
malih namanira // Santri Giri iku // ngungkuli Asma Paduka // apaparab Suhunan
Ngahenal Yakin // puniku tembung arab.
surasane ing tembung Jawi // nama Prabu Satmata //
boten wonten kalih // ingkang asma Sang Prabu Satmata // mung Bathara Wisnu
dewe // kala jumeneng Ratu // wonten Medang Kasapta nagri // ngandika Sri
Narendra // pukulen prang pupuh // Ki Patih matur sandika // sigra budal
kalawan angirit baris // gepuk ing Giri Pura.
babat Majapahit // Anggitira pujangga ing kuna // amrih gancar caritane // ing
wektu mangsa iku // Tanah Jawa wus meh sepalih // ngrasuk Agama Islam // Pasisir
Majapahit // umurira satus tigang warsa // saka panawangku kene // kang kelar
dadi Ratu // mengku ing Rat sa-Tanah Jawi // genteni Ramanira // kapraboning
Ratu // mung sira iku kang kelar // awit saking karsaning Hyang Maha Luwih //
ngadekake Masjid // yen wus kumpul sun kang aweh nalar // marang para Sunan
kabeh // miwah para Tumenggung // kang wus salin
tiganipun ambeciki // sung nugraha kamukten neng donya // punapa sun walesake
// mung setya tuhu ulun // dawuhipun suwargi // Kyai Susuhunan Ngampel Denta //
tan parenga mungsuh // mring Rama sanadyan Buda // pan punika jalaran ulun
bentul budeng tan wruh nalar // mung jago godogan bae
// sapira kawruhipun // Sayit Rakhmat ing Ngampel Gading // bocah lahiran Cempa
// tan padha lan ingsun // Sayit kramat Sunan Benang // tedak Rasul kang pinuji
berkali lipat tak terhitung jumlahnya atas anugrah dari Yang Maha
nira Aji // luwih siya putu marang sira // ingkang dadi pratandane // sira
pinaring juluk // aran babah iku tan becik // tegesa aran babah // iku
aran saru // bage mati mage gesang // wiji Jawi ginawa mring cina
Palembang Dipati // Arya Damar wong Prambanan buta //
santriningsun sami // akeh cina kang samya ngajawa // neng Giri sun Islamake //
kang muni kitab ingsun // yen Wong Islam ngislamaken kapir // yekti tampa
mbawahake // wus wajibe den ukum // linurugan dipun pateni // dika boten
rumangsa // mangan ngising nguyuh // wonten jroning
rembug wektu iki // kaprabone putu ramanira // yen sira anti surude // sayekti
pasrahipun // mring Dipati ing Panaraga // krana
jumeneng Narpati // mumpung iki na lawang menga // Giri dadi jalarane //
hangrusak Majalangu // nadyan mati mungsuh lan kapir // yekti tampa ganjaran //
mati nemu ayu // nampani sawarga mulya // wus wajibe wong Islam mati lan kapir
ing ngaurip // angupaya nugraha neng donya // darajat kang luhur dewe // yen
sadurung winarah // sun semprong wus katon
njengleh // simrawang kawruh Ingsun // nora samar ing dalem ghaib // sira
kraton Majapahit // ngrusak kapir nora nemu dosa // nampani suwarga tembe //
yen sira padha rembug // prayogane ing dina iki // Ki Dipati Binatara // ingsun
kamukten // napa tan panggih bendu // marang Gusti kang Maha Sukci // kapindo
Rasulullah // ing pangraos hulun // Jeng Nabi nayakaningrat // dene mboten
kinen ngukum tiyang becik // mring Wali lan
ing panugi mami // ing karsane pra wali sadaya // amung pamrih ing risake
// bapa kalwan sunu // mburu kathah isine kendil // bingah yen angsal brekat //
yen akeh wong lampus // mila darbe mbeg tan arja // wong weh becik wekasan
binalang tai // kados karsa paduka.
Ngulama ing Giri // sira nora sun wales neng kerat // sun wales neng donya bae
// den enget sira besuk // lamun ana Narendra Jawi // kanthi wong bangsa tuwa
Riaya Bakda Mulud // wadya alit tan ana ngerti // wawadinireng lampah // amung
rahayuwa ing laku // shalat kajat wonten ing Masjid // amung kang para Sunan //
lan para Tumenggung // umiring Sultan Bintara // tan winarna marga lampahing
Gajahmada sampun prapti // saking Giri wus malebeng pura // prapta ngarsane
Sang Rajeng // nembah saha wotsantun // abdi dalem dinuta Gusti // mukul
lamun pinunjul // mawi serban mangangge kaji // mangsahe sami mecak //
abdidalem bingung // inggih binedrong sanjata // ting jengkelang kang mati kena
kelawan Giri // ingkang dadya pangajenging karsa // angebang-ebang kalihe / ing
awaling Jimakir // sewu tri atus astha. (3
Prangbakat wukuning // Kyana Patih wusnya maos serat // Jetung gereng kerot //
tumengeng tawang nebut // Hyang Bathara Dewa kang luwih //
sampun // madeg Nata wonten Demak // Jejulukira Narpati.
ngrusak pura // sungkawanya Ratu gung kang linuwih //sinemonan ing Dewa Gung //
tyase kumbang mahesa // dipun mangsa tumane kinjir sadarum // wasana alon
saking nalar // den saeni walese datan becik // cidra lan sebutan buku //
pikukuhe wong Jawa // tiyang Jawi ingkang ngerti agal alus // wajibe yen
tiyang Islam // sinaenan teka ambalang tai // tetep lawan sebutipun // anebut
nama Allah, ila-ila tiyang Islam batosipun putihe jaba kewala // nanging
tyang Buda // nebut Jagad Dewa Gung kang linuwih // Jagat iku raganipun // Dewa
Budi lan Hawa // kang sinebut raga budi karepipun // ngluhurken Namaning Hedzat
kebiri // kare kuwuk bistik gembluk // niku nami kang kharam // langkung
sengit kalamun ningali Asu // amba kinten terusing tyas // batine resik
Gumujeng guguk Sang Nata // ya mangkono kojahe yayi Dewi
// Putri Cempa marang ingsun // Mula celeng lan sona // karo iki kinaramken
pinangan // marang janma tekate nenulari // demen colong sugih nesu // kaya
celeng lan sona // Patih Gajahmada manembah umatur // dene gelare prayoga
mangsa ing tikus // tekate luwih sasar // Puji Dzikir
kinarya ngijir pakewuh // shalat kinarya laladan // tuladan panggawe sisip.
Kenyangnya hanya kenyang kesusahan // tanpa tahu ke mana
Manganggo seta lir setan // putih jaba ing jero abang
langking // sun suwun maring Dewa Gung // Sajroning kasusahan // tinarima
dening Dewa kang linangkung // kuwalik ing imanira // manjalma wong kucir
Dene tan wruh kabecikan // sun beciki welase angalani //
sabdanira Ratu agung sajroning kasusahan // tinarima dening Dewa kang
linangkung // sineksenan ing bawana // pratanda jumeglug muni.
panyuwunipun // Maha Prabu Brawijaya // marang Dewa kang linuwih.
Pukulun // awrat mring padukendra // ingkang ngangkat sing
ngandap prapta ngaluhur // jinunjung dadya manggala // ing Terung nama
balik // ngentengaken marang ingsun // abot sadulur tuwa // kapindone wus
Teka pinikul ing ngaprang // tinggal tata adate bangsa
iki // tan ana panantangipun // anganggo adat kewan //nora nganggo pratingkah
bener lan luput // mungsuh Bapa kanpindo Raja // ping tiga agawe becik.
ingsun lawan ing prang // ingsun wirang ginuyu bumi
langit // Bapa mungsuh lawan Sunu // sinurak mring Jawata // tan rumangsa wong
tuwa wus ciklu bengkuk // sun tandingne
iki wus tuwa // nora kelar jenengi ing ngajurit //
perak marang surut Ingsun // adoh marang ngayuda // ngendelaken si Gugur pan
maksih timur // lagya eca ginem rasa // kasaru gegering jawi.
Wong cilik bubar sumebar // beteng bangsal Terung ingkang
Wong Buda kang teluk ing prang // pan sadaya ing
Ngislamaken sami // sigra kinen nebut // Muhammad Rasulullah // marang Asmanira
Sigra budal Sultn Demak // marang Ngampel anyare tigang
ari // ingkang pinatah ing pungkur // baris neng Majalengka //
Prabu // prapta ing Ngampeldenta // Cinarita Jeng
Sunan Ngampel wus surut // amung kantun ingkang garwa //
Sowan kawula punika // ing paduka eyang anyuwun idi //
tetep hulun dados Ratu // mengku rat Tanah Jawa // run tumurun prapteng putra
wayah besuk // sampun wonten aralira // sampung wonten kang nyelani.
Kedatangan hamba sekarang // Menghadap paduka eyang
takon ing sira // satemene tutura kang sayekti
// sapa ramamu satuhu // sapa kang ngangkat sira // dadi Ratu haneng
Tanah Jawa iku // lan sapa ngideni sira // apa
Sanga Prabu Majalengka // Brawijaya jejulukira Haji //
ingkang ngangkat dados ratu // amengku Tanah Jawa // Pra Bupati pasisir
Kang beciki sung nugraha // sira wani ngrusak tanpa
prakawis // anane Islam lan kupur // sapa kang karya Islam amung siji Pangeran
Kang Maha Luhur // tan kena pineksa peksa // diniyat ganti
Rahman // nora akon utawa nora menging // wong salin Agma iku //
sasenenge priyangga // nora niksa wong kapir kang nora luput // tan ganjar
wayah alon turira // boten kadah mukjizat kados Nabi
// mung miturut ungeling buku // yen ngislamaken wong kopar // yekti tampa
ganjaran suwarga besuk // Nyi Ageng gumujeng latah // ujar jare den sungkemi.
cemer memangsanira // putih jaba ing jro
ing sajroning Tanah Jawi // sira dewe ingkang tuwa //
saucapmu idu geni // kang kaya awak mami // tuwa tuwas aranipun // metu awan
kemulan // metu enjing wedi warih // amung sira tetep tuwan Nata.
prakawis // wong gege kaprabon Nata // ing Kitab
Kiyamat muni // kraton Nagara Mesir // panjenengan Nabi Dawud // putranira kang
kaprabon Bapa // Sang Prabu Sindu Haji // kena sabdane kang rama // dadi buta
angajrihi // Santri dahar wong siji // tan lama
basih sadaya // mring Dewatacengkar geting // Jisaka den anggep raja // Ratune
dipun perangi // ambyur segara Hindi // salah rupa dadi bajul // mangsa isi
samudra // tan lama nuli ngemasi // mungsuh sarpa jakalinglung wastanira.
lokapala // nama prabu dana pati // lan Rama Resi Wisrawa // rame prang
kedik tur cilik // mung siji murtad ing Ratu // sebab seje
Agama // dosane tan dadi kudis // balik sira dosa gedhe
gelem bae nglakoni // linebokake loropan // lan sagung para
Ngulami // miwah para Bupati // dene sira tan sumurup // ingkang nemu cilaka //
Panaraga .. Bathara Katong prajurit // iku putra Majalengka //
Handayaningrat ing Pengging // hiku mantu Sang Haji // karone prajurit
jengkinga nganti kepising // tiwas bundas bathukmu tan menang
sugih Japa // pasa mutih pati geni // amrih mandi tenungira // iku kaki
ngapirani // prakarane wong jurit // ingkang narik asor unggul // hamung carita
ngarsa // kang bener lawan kang sisip // kapindo sugih gaman
akeh kediking prajurit // bener akeh wadyanira // iku kabeh
bangsa santri // mung ajar ngentep kendil // mangsa pecusa prang pupuh //
ngendelken pra Bupatya //pasisir kang Islam sami // Islam anyar adate
hukum ingkang sanyata // patenana ingkang sisip // lan
satunggal // aja bener mata kalih // samar kalingan papadang // benere anganan ngering // yen benere wus sami // nganggo bener mata telu // tegese
beneranira // lan para Sunan ngulami // laku ngrusak Majalengka // nora pisan
angengeti // becikane Sang Aji // mung kasusu enggal lemu // sugih daging
dagangan // sadiyan rayap yen mati // mula tan wruh beciking Ratu lan
Guru Raja // wong wani Guru Narpati // wong kang dosa yayah rena // wong wani
Bapa lan Bibi // wong dosa garwa siwi // kang tan ngreken garwa sunu // dosa
mring sasama // wong sikara tanpa uwis // lan wong tan wruh kabecikaning
tuturku wus kocap ngarsi // sira kasebut Ngulama // sayekti wruh
bener sisip // Sultan Demak miyarsi // amuwus sajroning kalbu // alon ing
aturira // duh eyang kados punapi //
Ngampel ngandika // sira tan dosa mring Widdi // dosa mring sudarmanira //
Gusti Allah mung ngadili // kang bener lan kang sisip // ingkang salah dipun
ukum // sineleh aneng kerat //binelok sajroning geni // Sultan Demak umatur
kalampahan // punapa winuwus malih // pan amung tedah paduka // ingkang kawula
lampahi // Nyai geng ngandika ris // yen sira nurut rembugku // ramamu ulatana
// katemuwa ngendi-endi // aturana kondur marang Majalengka.
terlanjur // apaguna dibicarakan lagi // hamba mohon petunjuk paduka // apa yag
nguni // kari pira Sang Aji // yuswane anuli surut // lan sira anyuwuna //
ngapura luputmu kaki // yen tan karsa ramamu jumeneng
rilanira // ing Jawa sira ratoni // idine kang terus ing tyas // dadi
becik lahir batin // tan ginuyu ing Bumi // sira
kawruhanira // nadyan wong satanah Jawi // angideni marang sira // tetepmu
ngadeg Narpati // yen nora den ideni // ramanira Sang Prabu // lamun tyase tan
rila // sira ora kelar kaki // dadi Nata neng Jawa sabanjurira.
wong tuwanira // bener nganggo ratu luwih // sayektine ing prang nedya
menang // tetep jumeneng narpati // yen kalah den oyak-oyak // kacandak
dipun pateni // wong Islam den kuciri // tur sira iku katempuh // rusaking
jumeneng Nata // tan lama nuli ngemasi // ing Tanah Jawa kaliya // sira ora
andarbeni // mulane rembuk mami // turuten ingkang satuhu // antinen surut ira
// nadyan prang rebut nagari // mungsuh kadang punika tan dadi
sebutanmu becik // loking janma mung nisthip // iku sira dipun emut // aja
nrajang kanistan // tolehen awakmu kaki // ramanira Ratu Agung Binathara.
miturut Ngarbi // aran janget ing ngatigan // jembar jajahanireki
// dene akendel ngisin // mungsuh Bapa kang wus
panggah hanadahi // kinarocok wadya pra Bupatya // mung
pura // amung kanjeng Ibu // pramewari dwarawatya // kula turi nyingkir mring
Shalat Kaji Dzikir // Kanjeng Sultan Bintara turira // beteng-beteng sadayane
// ing bangsal lan ing Terung // wadya Islam ingkang Jageni // parentahe Yayi
Mas // Hadipati Terung // kalamun ana wong Buda // ngungsi beteng sadaya
saparan-parane // ngungsi mring wana gunung // kang lumawan dipun perangi //
kawula tigang dina // aneng Majalangu // lajeng dateng Ngampel Denta // nyuwun
idi tetep kula dados Haji // mring Ibu mara tuwa.
ingkang dadya susulih kawula // Ing beteng Terung barise //
inggih Pangeran Kudus // pramugari misesa baris // kanti para Ngulama // sadaya
tri atus // saben dalu Shalat Kajat // Dzikir mulut tansah Muji siang
ing sadukanipun // Nyai Ageng Ngampeldenta // purwa madya wasananira abersih //
ngerti terus lahir batin // mangan gula wus prapteng ing dada // dipun ulu
sadayane // embuh dadine pungkur // luwih karsanira Hyang Widdi // janma kang
akhli nalar // ngarani sireku // ing ngaran bangsa tugelan // nora murni
nuwuhake nyawa kalih // katanda tekat ira.
ing pakewuh dadi tiwasira // marga kurang kantepane //
sira nurut ibumu // ibunira iku pawestri // tan wenang dadi imam //
amurwani laku // prakara ngrembug nagara // yen wong wadon weruhe mung
uyah trasi // wus kocap jroning kitab.
kakung manut mring pawetri // nadyan bojo sanadyan wong tuwa // wus pasti dadi
tiwase // sebab estri puniku // tetep aran uwong sejati // nglowong mung dadi
wadah // tan wenang tinantun // prakara ngrembuk negara // apa maneh bener
luputing Agami // wus pasti sasarira.
ke pinggir // akan mencelakakan orang banyak.
para Bupati // wus anganggkat sira dadi raja // Ngratoni Wong Jawa kabeh // ran
Senapati Djimbun // kang pinuji di embun sabumi // jaluk idi wanodya // asor
bangsanipun // darajate luhur sira // nadyan tuwa nora wajib angideni /
ramanira Haji // sira angkat bali dadi Raja // pulih getih kaya biyen // pra
Bupati wus suyut // animbali kang putra kalih // Dipati Panaraga // miwah putra
mantu // ing Pengging Handayaningrat // nora wurung pasti sira den pateni //
mring endog sawiji // Ibu andap tur seje Agama // wus agawe salah gedhe //
murtad ing Bapa Ratu // wus wajibe dipun pateni // wus sah sebutane kitab //
kukume linampus // tur nora sira pribadya // sawadyamu kang padha biyantu balik
minggir // mulat wuri lan nagara // ingsun
datan purun // ambotohi marang sira // ingsun
ngerti terus lahir batin // mangan gula wus prapta ing dada // dipun ulu
sadayane // embuh dadine besuk // luwih karsanira Hyang Widhi // wus sedya
mangsa wurunga lampus tur tan bisa ngelar agami // lah iya ucapena //
enggal-enggal gothak-gathuk // yen sira alestarekna // genya ngrusak karaton
tetep dadi Haji // Mungsuh Bapa wenang tinobatan // mring Hyang nyuwun
ngapurane // nedya mungsuh wong sepuh // Ratu kapir tan durakani //
// yen wong dosa ing guru // nora wenang dipun tobati // sebab kang meruhana //
ngrusak Majaphit // dosa marang Guru kang sanyata // luwih gedhe durakane //
yen den banjurna iku // denya ngrusak ing Majapahit // dosa mring Bapa Raja
nanging dadi ratu // malah wenang tinobatan // ing wusana Jeng Sultan Humatur
ngrusak Majapahit // rehning nguni kawula wus sagah // dateng Ibu Nyi Geng
Ngampel // manawi Rama kondur / kula angkat narpati malih // amengku Tanah Jawa
// kadya ingkang sampun // sayekti kawula cidra // boten wande kawula dipun
ngupaya pikir // aja cidra ngubaya // wuwus
kang wus metu // yen Ramanira wus prapta lan sabaha marang nagri Majapahit //
holeh pangaksami // ing sakehing kaluputanira // ramamu angkaten Rajeng // Pulo
anambungi angling // inggih leres ing karsa paduka // kawula prayogakake //
nanging utamanipun // sampung ngantos amangun jurit // karya risaking praja //
yen pareng pukulun // kawula tenung kewala // Sri Narendra miwah ingkang putra
prateng dukuh-dukuh // denira ngupaya warta // kang kamargan lolose // Kanjeng
Paduka Aji // lan nyuwun pangaksami // sadaya ing lepatipun // kamipurun
angrebat // kaprabon tuan Narpati // inggih
Dipatya // temah kalimput ing galih // ngrabat praja mamrih seda // tangeh
malesa prayogi // ing sih paduka gusti // mangke putra tuan emut // darbe Bapa
tur Raja // Ratu Agung nyakrawati // tilar praja tan karuwan dunungira.
duduka // mring kang karya bumi langit // mila kawula dinuta // madosi Paduka
jimat // pinundi pundi pra siwi // wayah buyut myang santana // pinet sawabipun
Gusti // rahayune neng bumi // manawi paduka kundur // putra paduka pasrah //
karaton konjuk Sang Aji // putra tuan nyaosaken pejah gesang.
ingkang kinarsa // aldaka kang den depoki // putra paduka kang yasa //
sapiratosing maharsi // putra tuan nyaosi // busana dahar Sang Prabu // nanging
nyuwun pusaka // karaton ing Tanah Jawi // dipun suwun kang rila trusing
Brawijaya // sun ngrungu aturmu Sahit // nanging tan ingsun gatekna // karana
wus kapok mami // rembugan karo santri // padha nganggo mata pitu // kabeh mata
lapisan // ablero lamun ningali // mulat ngarsa ing wuri
manis lesan // batine angandut wedi // kinapyukake ing mata // piceka mataku
siji // mula ingsun beciki // walese lir munyuk buntung // apa salah
manira // rinusak tanpa prakawis // tinggal
aturira // saduka-duka Sang Aji // kang dumateng putra Tuan // dadosa jimat
paripih // kacancang pucuk weni // kapundi wonten ing
kalampahan // punapa winuwus malih // namung aksama paduka // sinuwun putra
Sang Aji // mila mangke mangsuli // katepatan ingkang sampun // wangsul karsa
harsa sung wikan // mring Hongte Cina nagari // yen putrane wus patutan // lan
ingsun kakung sawiji // nanging tan weruh becik // wani mungsuh Bapa Ratu //
sun jaluk lilanira // putrane ingsun pateni // lan sun jaluk biyantu prajurit
tan miyat wujud diri // geger wungkuk kulit kisut // lamun iki
// nimbali pra Narpati // tan wurung dadya prang brubuh // punapa boten ngeman
// risake nagari Jawi // sayektine putra paduka kasoran.
jumeneng Nata // Tan lama nuli ngemasi // keprabon Nata kaliya // sanes darah
Paduka ji // umpaminipun anjing // rebatan bangkening gembluk // kang kerah
tulus kerah // tumpesan sami ngemasi // daging manah tineda mring sanes
Brawijaya // luwih karsaning Hyang Widdi // Ingsun Ratu Binathara netepi
matakku siji // tan amot mata kalih// siji bener paningalku // ingkang miturut
sarak // pranatane bangsa inggil// yen si Patah ngrasa duwe bapa mring wang.
Narendra // disuwun krana becik // karaton ing
tanrila // ing Jawa dipun ratoni // luwih karsaning Sukmana pamintaningsung ing
nguni // Suna Kali Miyarsi // ngandikanira Sang Prabu // rumangsa tan
kaduga // ngaturi Sri Narpati // nulya muwun
punika // kawula kang tanggel benjing // manawi putra Paduka siya ing paduka
ugi // nadyan shalat dingkal-dingkul yang dereng
ngertos Sadat // tetep yen punika kapir // angandika Maha Brabu Brawijaya.
nembah Puji Aran // tan wikan wujud sejati // atetep dados wong kopar // tiyang
mila pancen munggah Kaji // pinuji ngucap ngertiya // Ashadu
Allah ing nginggil // lamun mboten mangerti // sadat kang kasebut ngayun // tan
wikan kapir Islam // tan weruh purwane dadi // awit saking kang rapal
punika bangsa Ngarabi // wikan gunggunge manusa // ing
donya muhun sadosin // warninipun mung kalih //
Ka’bahtullah // apan ta raganing janmi // Ka;bahtullah prahu gaweyaning
ing raga hulun puniki // wujud guwa siring cipta // damelanira
Hyang Widdi // sun gawa wira wiri // manut siring cipta hulun // pundi
panggenan kula // niku tengah jagad mami // dados keblat
wujuding Hyang Widdi // pinarengaken kawula // mirsa
nganggo raga dadi // tan wikan andarbeni // tan weruh ing kabulipun // mirsa
hanganggo raga // sun tingali mata siji // kang kagungan wujud
sajroning kitab // dosane wong mring Hyang Widdi // kang durjana badanira // bekta raga wira wiri // tan wikan asalneki // salamine jeneng pandung //
ambekta raga gelap // den anggo dipun kukuhi // wus wajibe sinikara
punika // dosa guru lan narpati // yayah rena garwa putra // miwah ta marang
Narapati // duk miyarsa aturipun // Jeng Sunan
Kalijaga // wus gingsir ingkang panggalih //
Sang Brawijaya // mesem angandika aris // nyata bener Sahit gampang // ngelmune
lelamisan // tan terus prapta ing batin // ing batos wus karsa Islam // ing
lahir maksih ngekahi // Agami kang rumiyin // punika pratandanipun //
kewala // lahire maksih ngekahi // manawi lahire Islam // batosipun taksih
kapir // kapir ngidaban nami // utamenipun Sang Prabu // lahir batos Islama //
dados mawi netra siji // angadika Maha Prabu Brawijaya.
dadya Narendra // inggih badhe kula among ing wuri // wus
prapteng mangkya // kula among pikukuh lajer Jawi // lamun nuju tilem ingsun //
lajeng kesah perangan // perangira rebutan sami sadulur // kang nakal aneda
mangke umur kula // wonten macapadha rong ewu warsi // langkung tigangatus //
amomong lajer Jawa // boten wonten kang owah Agamanipun // netepi awit sapisan
punika // karsa pisah pikukuh lajer Jawi // Jawi ngerti tegesipun // narimah
nama Jawan // ribiriban kawruh remen nunut-nunut // mung mamrih kaya kapiran //
suket jawan // pari randa nunut lan pari mriji // ngandikanira Sang Prabu //
kapriye Palon Sabda // Gengong Naya kang dadi kekencenganmu // apa gelem apa
nyebut Jagad Dewa Gung kang Linuwih // jagad niku raganipun //
dewa budi lan hawa // wus wajibe manusa iku amanut // elinge budi karepan//
ngaran anak // ana yekti ujudira pribadi // sabab samar dadosipun // kawula tan
anduga // ing karsane Lata Walhujwa anglimput // wujud-wujude pribadya //
pinundut ing Hyang kang Maha tinggi // mung kantun
denya nistha // anenggani dagangan daging bacin // kang wus luluh dadi lebu //
tetep yen tanpa guna // saking kirang budi nalar kawruh hipun // duk
dados setan // tengga siti ngajeng ajeng wong
kang ambawahana // pan wus adat sukma pisah lan budi // lamun sae tekadipun //
ginanjar ing kamulyan // lamun awon mung nampani siksanipun / suwawi paduka
wujudira // ingkang risak asal sing rohilapi // ingkang langgeng wujudipun //
pisah raga lan sukma // gih sahadat punika inggih ashadu // gantos rohlapi
mana // witira wit wujut dadi sujanmi // surup sumurupa iku // sampun obah sing
prenah // jroning guwa tan sumurup wujudipun // nanging ta
sajatinira // jro guwa sir cipta mami.
darimana // Pohon kejadianmu adalah pohon wujud
Narendra // asal suwung mulih mring asal sepi // kala ingsun durung wujud //
tan ana apa-apa // ingsun manggon ing kono sakanthanipun // niku patine wong
Sabdopalon nyentak // gih puniku patinipun tiyang cubluk / dados setan neng
kalingan la ilollah// boya yektos ganti rohilapi baru // tiyang bodho
saraganingwang // Sabdapalon gumujeng anyekikik// yen tiyang Agami Rasul //
tiyang tan saget muksa // tan kuwawi ngringkes nguntal raganipun // alema
namung cilaka // nama pejah tan nilar layon jisim // boten sadar
tegesipun // tan pejah boten gesang // boten saget dados rohilapi baru //
tiyang bodo tegesira // mung dados gunungan demit.
apa-apa // nora niyat ihtiaar nampik milih // luwih karsane Hyang Agung //
mentala gone gesang // Sabda palon umatur sarwi gumuyu // paduka atilar //
manusa // wis winenang ikhtiar nampik milih // yen wus limrah dadi watu //
sirna saung pirembag // tanpa damel pados ngelmu pados kawruh // amrih kamulyaning
saking punika // melarate inggih sa enggen-genipun // paduka
kondur mring kerat // kalawan minggah suwargi //
Paduka pulang ke akhirat // dan naik ke surga.
kasasar // tiyang cilka munggah dateng suwargi // kebo sapi jaran wedus //niku
munggah suwarga // den momoti tinedanan sarwi mlaku // nrima nama Raja Kaya //
karya peksa // tanpa dosa den pragat dipun bukti // kula wikan kaget jumbul //
lare wonten pangonan // nyepeng gebug kula taken karyanipun // gebage kinarya
minggah suwarga // suwargane satemah den krikiti // niku paduka den emut //
sampun minggah suwarga // bok manawi bejing seda njalma lembu // cilaka gesang
wujudipun // wonten donya akerat // gih punika paduka ingkang kalimput // dereng
tepang dereng wikan // daleme Hyang Maha
paduka gampang // tan kuwawi kawula mandeng Gusti // mesti geseng dados awu //
Lata Walhujwa // wus winenang cangkok nagari pribadi // yen sedya kongsiya
lampus // anyuwun kongsi praja // dadi terus boya mawi wongsal wangsul // urip
pisan mati pisan // ngandika malih Sang Aji.
Sabda Palon turira // tiyang limrah sami loro mripatipun // dados loro
oranya // ingkang aran sebutan urip mati // Ki Sabdapalon umatur // sareng ing
tindakira // urip langgeng nyarengi napas lumaku // urip iku tegesira // wus
wus tuwa // sukamnira wus tuwa tuwa taksih // raga tladaning Hyang Agung // yen
rusak den aturna // winangsulna dateng pundi asalipun // ja kliru ingkang
pernah // antuke asale nguni (lami).
panggenan // kang prayoga ngungkuli ingkang lami // gantos rohilapi baru //
makaming rasa // raga wadah kang asal roh ilapi // Prabu Brawijaya iku
(diri manusia. Pen) // tan anom datan sepah // langgeng mulya wonten
tengah jagatipun // lumampah tan mawi obah // saking prenahira lami.
kawruh // Kawruhira Wong Buda (Ahli Rasa.Pen) // lebeting roh saking cethak
marginipun // wonten cethik kendelira // medal margi Kalam Wadi.
jalan geraknya sirr dan cipta // menuju cetha cethak cethik (
swarganira wong sepuh estri // mila jalma
keblatipun // ing tengah jagadira // jagating wong ing guwa SIRR ciptanipun //
umuring janma // wus pinasthi tan kena owah gingsir // wus tinulis lohkilmakpul
// beja cilakanira // manut dateng Budi nalar kawruhipun // kang
pisan lajeng nigasi // tempur niku nama jumbuh //
nama wujuding gesang // emoh madap – madep marang
rahmat mulya // lampahira manuta srengat lahir // den eling sadayanipun //
surup lan tanggalira // biyen mangke iya kalawan ing besuk // niku kawruhe wong
prayogi mapan // mumpung gesang palwa maksih lumaris // yen tan mapan
gesangipun // pejah malih sageta // anetepi aran kamanusanipun // baita
raga sun bubrah // sukma pisah lawan budi.
cilaka // boten saged karya senenging ati // boten mangan minum turu // tansah
susah lan sayah // tengga lemah tan wonten wekasanipun // sukma bodo namanira //
Purwakanda // panjenengan Bathara Wisnu Murti // rikala jumeneng Ratu // wonten
cengelira // jiling puji amuji Sang Hyang Widdi // Maknakna ana ing punuk //
timbangan salang malang // pundak manthak delengen petanganipun // urip saba
kuldi katah // gesang untung sugih dagangan daging // yen angsal kathah woh
kawruh // angsal sanguning gesang // gesang iku langgeng tan kranane lampus //
lawan kiwa // ingkang kenceng tekate lahir batin // wruh bener kalawan
luput // becik kalawan ala // tingalana mata mata batin satu // ingkang bener
tekatira // keblat elor mung sawiji.
Hyang Sukma // jujugira kang cetha cethak cethik // yen tan CETHA kawruhipun //
paring aran // inggih namung Lata Walhujwa Dewa Gung // yen paduka mahibena //
paduka // tan percaya seratira Hyang Widdi // lawan murtad ing luluhur // luhur
Jawi Sadaya // dados kapir kapiran ing sedanipun // nempel tosan wreksa sela //
sageta // maos Sastraning Hyang kang munggeng diri // benjing seda njalma kuwuk
// marga gaduhan raga // lamun saget maos Sastraning Hyang Agung // tan samar
panggenan lama // surat jalma dadi jalmi.
sasaring kathah // dipun walik alame mring Hyang Widdi // Ratu Agung dadi semut
// nadyan wijiling kompra // lamun dados pangajeng – ajeng rahayu // amulya
sumangga wastanana // ingkang pundi Sabdapalon wujudipun // anglela kalingan
Palon Sabda // amung asma nglimputi ingkang diri // boten anem boten sepuh // tan pejah boya gesang // gesangira anglimputi ing patinipun // patine
nglimputi jro gesang // gesang langgeng ing salami.
Narendra // ana ngendi Pangeran kang sajati // Ki Sabda palon umatur // datan
tebih tan celak // gih paduka kalawan panggenanipun // wujud sipating Hyang
Walhujwa // bab Agama ing nagri tri prakawis // woh wit budi kang rumuhun //
woh kawruh kalihira // woh wit kuldi punika ping tiganipun // Woh Budi nika
niku pangan // tiang Jawi tedane woh wit Budi // tiang Indi woh wit kawruh //
woh wit kuldi tiang Arab // nrimah sugih dagangan daging lemu // sadian
panganan rayap // kawruhe tan dadi wiji.
dewe marang dewane kang Agung // lakune amara tapa // cegah
// sugih daging dagangan // sadiyane rayap ing benjang yen lampus // datan
kenging sinimpenan // jro guwa sir cipta mami.
heronira // inggih kawruh kalawan inggih budi // dikon
kilapan // nama Kula Ki Sabda Palon niki // tegese sabda pamuwus // Palon
pikekah kandang // aran Naya niku Ulat // tegesipun Genggong langgeng datan
damel punika // mindak ngribeti panggalih // Paduka arsa
boten saged wangi // leres Agama Buda // Toya tanda
nulya matur mring Sang Nata // Punika Sri Bupati // toya sampun angambar
// arum amrik gandanya // aleres Agama Nabi // Jeng Rasulullah // Sabdapalon
dateng Paduka /// Ratu Gung Cupet Budi // tyas wus tan kengetan // yen
siniku ing Dewa // Punika leluhur Jawi // Paduka nata // ngleluri Bangsa
anganggep netra kalih // wus ngalondo tekat // tinampik
ing Jawata // iku rusak kukum ngadil // kawula wirang // de Ratu cupet budi.
Sang Nata kirang pracaya // kasebut serat Jawi // crita manikmaya // kang karya
kawah wedang // nginggile mah meru wukir // punika amba // di Guru mung
goyange Tanah Jawa // Pucukira kang wukir // geng ageng sadaya // sami medal
dahana // wonten tlawah tlaga ugi // medal
anurut marang wanodya // katah Ratu geng nguni // den ukum Hyang Sukma // Nabi
Jawa Jawi ngertya // Jawa mangirib-irib // teges aran Jawan // sanes Jawa
sanyata // niku Ratu Cupet Budi // datan wurunga // ciniren ing Dewaji.
tegesira // anjentung dangu tan angling // angles jroning tyas // rumaos lamun
alit niku saget mastani // yen wus takdire Hyang
agung // niku pabene bocah // mung paduka Ratu Agung guru uyuh // tan wirang
ginujweng jagat // tanda Ratu kurang budi.
crita kuna buku sabrang lan Jawi // tan wonten kuciwanipun //
ing jaman kuna-kuna // lir Paduka Ratu Agung guru uyuh // ran walik buwana
sungsang // dinukan mrang Dewa di.
kraton Paduka // sabab lepat tilar Agami luri // kang pinundi para luhur
// luhur Jawi sadaya // lan ing ngembun amrang ing jalma sawegung // tuan dede
wus surut tan wonten paring idi // nurut garwa guru uyuh
// narik sasar mring katah // dipun ukum paduka dateng Hyang Agung // putra
dudukaning Hyang // kang dumawah paduka ing samangkin // Sang Prabu dupi
angrungu // ature Palon Sabda // anglesing tyas ngunandika jroning kalbu //
terlanjur perkataanku // saya memeluk Agama Islam / sahit saksinya.
mangsuli sabda // ingsun wirang ginuyu bumi langit // Ki Sabda Palon
umatur // paduka lampahan // nalar niki kula boten tumut-tumut // yen kawula
samanten kewala // gen kawula momong paduka Aji // pan wus dadya tekat ulun //
ngleluri luhur Jawa // kula pamit kesah ing sapurug-purug // Sri narendra ris
momongan kula // arsa ngrangkul weruhken bener luput // sigra tedak Sri
Genggong Naya // sami musna kadung Sri Narpati // kalangkung pangungunipun //
Sang Nata neggak waspa // angandika eh Sahit kawruhanmu // ing besuk nagri
tengeranira // Nayagenggong bali mring Jawi // anggawa momonganipun // mata
pratanda // lamung langgeng kang tirta maksih wangi // alanggeng Agami Rasul //
kang kangge Tanah Jawa // lamun ical malih dados amis arus // aleres dawuh
Narendra // agaweya bumbung pring jawa kalih // sira isanana banyu // kang
sisih banyu tawa // pan karyanen sangu yen ngelak neng dlanggung // ingkang
siji isenana // kang tirta arum puniki.
punika // pan ginanda gandane banger bacin // aor inggih
bangsa // ing ngendi gonira marsudi ing kawruh // kawignyaning
Rasul kanggo ing Tanah Jawi // mung patangatus Rong taun // patang
iku urip darma nglakoni // wus tinulis lohkil makpul // begja
cilakanira // nora kena suminggah karseng Hyang Agung // wajibe manusa
gesang // ing rat Jawa brata ngelmi.
ing wardoyo // ing Majalengka bedahe // ngupaya warta
tan angsal // dununging ingkang Rama // nulya lajeng lampahipun // marang
caos bekti // kang rama alon ngandika // sapa ngabektu maringong // kang putra
matur prasaja // kula putra paduka // Bondan Kajawan ing Tarup //
ing puput yuswa // puwara lon ngandika // lah Sahit mareka ingsun // sun
marang ing Demak // den rukun sapungkuringong // sapa
kang awit ala // sun pinta marang sukma // apesa ing yudanipun // Sunan Kali
Majapahit // salor wetaning sagaran // aranana kuburingong // ing Ngastana
Sastrawulan // lawan sira suwurna // ingkang sinarekaken ngriku // yayi
putra paduka nata // Sultan Demak jumenenge // Narendra ing
Tanah Jawa // Sang Prabu angandika // iya sun ideni iku // kandeg telung
dawuh paduka punika // amba nyuwun mangertose // Sri Nata alon
ngandika // tegese sastra wulan // sastra tulis tegesipun // basa wulan damar
amung sagebyaring wulan // yen maksih ana gebyare // ing wulan ing dina
Dewi // sang Raja Putri Cempa // ingsun wus diwadonake // si Patah tan
nganggep priya // yen ngrasa darbe Bapa // lanang dadi Ratu Agung //
Cempa yekti // sedane aneng ing Tuban // Karang Kumuning sinare //
ingkang aneng Majalengka // iku astananira // Ratu Agung Majalangu // Maha
nyuwun idi // tetepmu jumeneng Nata // lawan nyuwun ngapurane // kabeh
kaluputanira // kang uwis kalampahan // Sultan Demak wuwusipun // punapa malih
saking jroning Pura // datan kantenan dununge // kalangkung
bramantyanira // sigra ngundangi wadya // sakapraboning prang pupuh // sumedya
nganggit para Pujangga // anyemoni bedahe ing
sowan mring Sang Prabu // padha nyuwun panguripan // di paringi bareng wus lemu
saking pungkur // akolu angrusak praja // Majalengka
den wadhahi pethi // gya binukak neng madyeng ranangga // jumeglug metu demite
// tegese plambang niku // nglimbang galih ganti agami //
ngrayah jroning puri // Buku-buku batuwak karajan // sarak Buda pikukuhe //
dipun obong sadarum // dimen sirna Agama Budi // supaya mituhuwa // marang
sarak Rasul // iku critane kang nyata // ing bedahe iya Nagri Majapahit //
crita dingin-dingin // Nagri Agung kaya Majalengka // bedahe den tupi tawon //
lan den krikiti tikus // bubar sarta den teluh demit // bedahe Majalengka //
apan misuwur // jumeglug swara lir gelap // suwarane warata satanah Indi //
tikus lawan demit // nora weruh kabecikaning Raja // asikara tanpa wite // awit
kewuh // ing ngangkat jumeneng Nata // sarta ngrusak karaton ing
iku dadi // uwitira kawruh kaelingan // kang becik miwah kang awon // yen
akeh uwohipun // budi ngerti kelingan becik // wajibe sinuhunan // pinundi ing
ngembun // yen aweh krenah pitenah // kadya Sunan ingkang ngringkes
badanipun // budi ngerti sedya basuki // kapindo uwang barang //
kaping tiganipun // tatu jaja tugel jangga // pramilane rahayu prapteng
durung ana kukuncung // sabedahe ing Majaphit // kraton ngalih mring Demak //
gantii sarak Rasul // kuntul ing donya kunciran // kombang
puniku // praptanira ing Majaphit // sumungkem ngaras pada // nira
cumeri ceri // sengit dupeh seje kang Agama // wus pinasti dewe-dewe// mung
bener lawan luput // Gusti Allah ingkang ngadili // mula paring pratanda //
pasemone puniku // githok kuntul kekunciran // wus tolehen kaluputanira iki //
datan murni // seje bangsa lan seje Agama // mulane rusuh tekade // purwane
wiji Ratu // Sriwijaya ing Majapahit // Ratu Gung Binathara // ina ing tyasipun
// amelik jumeneng Nata // dene mamak melik tega leluhuri // ibumu
wijine tiyang kalih // seje bangsa lan seje Agama // yekti tan ana lumrahe //
amungsuh lan wong sepuh // mukul perang angrebut nagri // tan toli kaluputan //
mungsuh Bapa Ratu // ora lawan dipun siya // amung sabab tan purun ganti Agami
amung Bangsa Ngarbi // ingkang bener bangsa liyane // salah kabeh agamane //
ing ngaran kapir turun // mila Raden Patah sru gething // wong kang Agama Cina
// Allah paring semu // gitoke kuntul kuciran // tegesira tolehen ugi // dosa
asemuci-suci // panganggone kabeh sarwo seta // resik inggil paturone // kayu
linggih datanpa kering // adat masih ginawa // ing
kasantrenipun // ing ngurip prateng antaka // adatira lan adating
Raden Budi // Agamane wong Jawa samangkya // Agama Srani arane // tegese Srani
iku // panasaran ingkang den goni // munggah Kaji mring Mekkah // perlu nembah
watu // kang muni kitab kakayat // lan ambiya sapa wong kang nembah curi //
wit sekar ron putih // roning madya siji roning ngrembak // mubeng lir payung
histane // siji godonge lembut // dapur oyot amawa eri // ana swara kapyarsa //
pernah puser kubur // dumeling ujaring swara // telas kabeh sih ingsun tresna
yen wus Agama Kawruh // ingsun wales wong Islam benjing // sun ajar weruh nalar
// bener lawan luput // pranatane mengku praja // mangan babi
prapteng jaman mangkin // wit semboja iku wajibira // tinandur kubur manggone
mring Nagri // analangsa kaluputanira // kadudon laku tindake //
punika purwanipun // ana kayu semboja tlasih// getak kucing kalawan // oyot
Ratu Jawi // awit Demak Pajang lan Mataram // ing kartasura watese // tan
nganggo ngowel umur // adil Cina kang dipun irib // krana patokanira // kitab
gya ngagem sarwa wulung // beda lawan sanesing Wali // mangangge sarwa seta //
tan rumangsa luput // mung angrasa suci kewala //
kawedar lesan // iku wong bodho pujine //
puji jatining kawruh / angawruhi jatining ngurip // urip dadya wayangan //
Dzatira Hyang Agung // manusa wignya punapa // mobah mosik darma lumaku
medal saking osik // osik iku medal saking cipta // cipta punika wedale //
punika saking kayun // kayun iku pan saking Budi // budi iku Dzating Hyang //
Ingkang Maha Agung // Agung iku wus samekta // tanpa kurang tanpa wuwuh tanpa
wau Raden Budi // kang katrima muji maring Allah // sinden ledek daru debleng
// di wudar tegesipun // bunder ruwet dipet arungsit // demble dados satunggal //
wus mangerti // sinden daru demble werdine // wus nyerot kawruhmu dewe //
demblene mundak tuwuk // pangan wohe kawruh lan budi //
wus ngerti // surasane kang sun tutur ngarsa // iku manajat arane // umpama
nulup manuk mangsa kenaha // nulup amung ngawur // kawruhe janma kang wignya //
nora samar tiningalan mata siji // ing nguteg wijilira.
abdi dene kumawani // ngasil kawruh inggil //
wit kajeng kuldi // sengkeran Hyang Manon // kang tinanem tengah
suwargane // wangsul Kitabipun tiyang Jawi // Kyai kados pundi //
sakaloron // gih punika kang dadi sababe // Kalamwadi anauri
aris // kitabe wong Jawi // tan ana
Panjenengna Sang Ratu Matawis // amangun cariyos // sajarehe para luhur kabeh // pra
Pujangga kang kinen anganggit // nanging datan sami // kawruh
nora sami // sawijining uwong // pasemone kawruh dewe dewe // mula crita Nagri
Tanah Jawi // tan patokan siji // kaul loro telu.
Kalifatullah // Yayit Anwar menolak // tidak mau menyebut.
anak Adam Esis // wujude Dat ingong // wujud dadi lan dadine dewe // mung
marana wujud Adam Esis // dadi saking Budi // hawane Hyang Agung.
ingkang jumeneng Narpati // Jawa Jawi ngerti // kawruh
Hawa karepaning // Cipta jroning batos // sedya rosa saturun-turune //
hamurwati jumeneng Narpati // Haneng Tanah Jawi // Sang Nurcahya
woh Budi binukti // angaku Hyang Manon // pan jinurung maring Hyang Ciptane //
sakarsane guru den ideni // kalilan nimbangi // yasane Hyang Agung.
buah pohon budi // mengaku sebagai Hyang Manon (Tuhan)
sesebutan Dewi // dewane wong wadon // Wadi wiyar punika tegese // mung sanyari
wadine wong esri // sedeng diwedali // das bocah sagenuk.
mangan woh wit kuldi mati // ingkang nora bukti // woh wit kayu kawruh.
kadya kewan daging // ingkang nora badog // woh wit budi lir watu wujude //
nora obah tan osik tan eling // tan wruh alan becik // tanpa hawa napsu.
sungkemi // ing salah satunggil // sampun ngantos luput.
Dewa Bathara // jika senang makan // buha pohon kajeng kawruh.
gesang puniki // tri samya binadog // woh wit budi kelingan wastane / woh wit
obah tan osik tan eling // tan wruh ala becik // tanpa hawa napsu.
gesang niki // manut alam mawon // dados boten siya mring uripe // yen kalipah
dahar woh wit budi // inggih tumut bukti // woh budi kang tuwuk.
dahar woh wit kuldi // inggih nderek mbadog // woh wit kuldi kang kebak wetenge
// yan kalipah woh kawruh binukti // inggih tumut bukti // woh kawruh kang
agama narpati // tiyang mateng mogol // boten mateng ing jaba jerone // manut
ratu amung murih asil // ing batos macicil // sanes idepipun.
agama naluri // woh budi binadog // mung netepi wong Jawa jawane // boten nami
Jawa Jawi ngreti // yen Jawi mangerti nut Gama Ratu.
pakaning jomani // uripe kalorop // tiang jawi neng Jawi lahire // nginum
neda toya Tanah Jawi // toya Tanah Jawi // ginilut
pusaka naluri // kulina binadog // ngertos ngangge miwah panginume //
saking babon // anyungkemi agama luluhure// run
tumurn langkung sewu warsi // nadyan tekeng sisip // Alalh paring maklum.
ngangge ngelmu Ngarbi // dados Jawi bodo // Jawan Ngarab ribiriban bae //
damel sakit // panedane kledok // angalonda ing lahir batine // wiji
jati nempel kajeng ringin // boten dados ringin // inggih thukulipun.
yen dadosa wiji // mung jagi dinaplok // den sirnaken nama lan wujude // sampun
ngantos amanjangken wiji // mindak angregeti // tekat kanti luput.
umatur // bedanipun kados pundi // tiyang Agama Muhammad // lan sanesipun Agami
// Ki Kalamwadi ngandika // lah iku kang mratandani.
berkata // apa bedanya // orang beragama Muhammad // dan aama lainnya // Ki
umat Rasul // lawang swarga nora muni // lapal kang kasebut ngarsa // karana
sun bingung // tumingal wujuding jinis // janmestri nganggo mukena // pangakune
ngadatipun // raga wujudira Jawi // amet tataning wong Ngarab // dudu
tataning wong Jawi // puniku tata silihan // ditutup panganggo Ngarbi.
sampun // yen pejah munggah suwargi // Ki Kalamwadi anyentak // iku wong
dinadung demit // ngendi ana bangsa sela // nyirnaken dosane jalmi.
// jika meninggal masuk surga // Kalamwadi berkata keras //
wus lampus // tan bisa munggah suwargi // manusa kang taksih gesang // tan arsa
munggah suwargi // nanging ta suwarganira // minggah lesaning wong urip.
tuhu // tan melik munggah suwargi // nama nikmat lan kamulyan // puniku dipun
ulati // punjula samining jalma // aja thukul dadi kuli.
misuwur // sinebut priyayi inggil // nikmata badan lan manah // muliha kadya
ing nguni // kadi duk neng alam samar // tan duwe susah prihatin.
dzikir rina wengi // marang Allahu tangala // anyuwun
munggah suwargi // iku janma tanpa mata // trima mangan godong kuldi.
ganjaranipun // wong kang karem mangan kuldi // manut makam Rosulullah // ing
nginggahaken suwargi // pinaringan nama besar // kasebut sang Raja Sugih.
duwit sewu ringgit // sun karya tuku suwarga //
rong ringgit dalem sehari // dadi raja jroning wisma // apa sakarepmu dadi.
saya // punya uang seribu ringgit //
aneng perji wadosipun // niku pratandane sami // manusa donya sadarum // wujude
sagulma tan kirang langkung // karana adeging wilis // sagulma pathokanipun //
pangkat rolas wangsul siji // sadosin etung siji wong.
tegese ageng pinunjul // manusa ingkang mangerti // rurupan donya sadarum //
kang ageng inggil pribadi // mung siji kang bangsa uwong.
sami katahipun // beda-beda ingkang warni // kang kangge pikukuhe buku // Jawi
Landi Cina Ngarbi // tan nganggo sastra sawiyos.
wahyu kahengetanipun // methik woh kawruh woh budi // sadungkape gone gayuh //
manusa sawiji-wiji // woh wit budi win kawruh.
gunggungan ringkesipun // sastra tulisan Hyang Widdi // kang sagulma kathahipun
// riningkes kantun sakethi // mrih janma
medal mangunipun // tegesira mangsi mangsit // yen dluwang katrapan hiku //
hing mangsi wijil .. dadi mangsi mangan kawruh.
kang tan ngerti sastra iku // paparingira Hyang Widdi // sathithik
manganing kawruh // krana nora ngerti wangsit // kang tumrap ing dluwang kono.
andap budi luhur // kang nganggit sastra sakedik // ringkes jangkep ungelipun
// punika kang mratandani // olya budi luhur yektos.
nganggit sastra mawi kirang langkung // olya madya ingkang budi // kang nganggit
sastra beribu // kirang langkung ingkang ugi // tanda budi olya asor.
warangka manjing ing duwung // rangkane wanita // duwunge namaning laki // yen
laki rabi // dudu brana dudu rupa // hamung eling pikukuhe // kena pisan luput
pisan // yen gampang luwih gampang // yen angel-engel kalangkung// tan
ugering ngurip // lali lamun kawasesa // ing priya jenenging wadon // titi
eling katemenan // tumanem aneng manah // lamun ilang temenipun // ilang
rehnig akrami // lali winasesa ing priya // ing ngaran pedot kramane //
nyandang dosa rong prakara // siji dosa mring priya // kaping pindo dosanipun
ngaurip // denira apalakrama // ngibarate prau gedhe // kang lanang lakuning
puniki // akarya harjaning janma // lan nagara saisine // lawan sun tuturi sira
// dalaning karusakan // iku papat kathahipun // dalaning mulya
anama priyayi // mulya dunya sugih harta // kang ngelmu akeh kawruhe //
dene mulya saking wignya // ingkang sugih kabisan // ing ngendi
Hyang Widdi // ingkang katrap ing kawula // warsa seneng
donya iki // awit lahir prapteng lena // kang rinenbut mung namane // duweya
nama utama // pinunjul ing sasama // kang wus duwe nama luhur // linebokaken
gebugi // lan pinangan iwak ira // sarta pinurih gawene // punika sababe apa //
jeneng sahijab-hijab // luhure sebutanipun //dumunung nang raja kaya.
umatur // mugi Kyai sampun runtik // kawula nyuwun tatanya // paduka tiyang
nagari // tilase pernah kratonira Sri Jayabaya ing nguni.
critanipun // sun pethik kawruh sathithik // dununging karatonira // Sri
Narpati Kediri // Maha Prabu Jayabaya // sawetaning Brantas kali.
wujudipun // yasane sri Narapati // kang sun wruhi amung papat // Candi prunggu
tegal wangi // lor wetan Desa Mamenang // telu reca batu nyahi.
tengen putung // ingsun takon Kyai Budi // ingkang nyempal Sunan Benang
// duk kala Nagri Kediri // mriksani sadaya reca // yasane wong Buda Budi.
wong astha tus tan kawawa // yen nora lawan
piranti // papat reca rupa buda // awak siji sirah kalih.
mengapa Sri Jayabaya // membuat arca ini.
critanipun // Ratu estri aran Nyahi // ing Lodaya asalira // angunggah-unggahi
sang Aji // durung katur Sri Narendra // rinampok ing wadya alit.
Dewa kang luwih // ingsun dudu jodonira // nanging sira sun
tuturi // ing benjang sapungkuringwang // kulon kene ana
pradanipun // karsaning dewa linuwih // iku jatukramanira // ananging rupaha
janmi // aranira Rara Djungrang // nulya buta nyahi mati.
purwanipun // Jawa na sebutan Nyai // malah luhur kang anganggya //besuk dina
wuri-wuri // dene ingkang duwe aran // buta
nyuwun pangarti // kang dados karsa Narendra // iyasa reca puniki.
wadosipun // kang dados karsa Narpati // akarya susahing wadya // angandika Sri
Narapati // heh wong loro wruhanira // sun yasa reca puniki.
iku // kang ngideri reca iki // tegese kuda sengkeran // wujude manusa estri //
ngibarat kuda sengkeran // awak siji sirah kalih.
pasemonipun // adate wong estri benjang // amaro ciptanign driya // mawas
ngarso toleh wuri // nadyan rineksa jinaga // ing wuri pasti nyidrani.
piranti // ing besuk lumrahing janma // laki rabi tanpa
idi // ing Raja myang yayah rena // purwa lagaran rumiyin.
Prambanan Prabu // Lembuwerdadu wewangi // alias Sang Pujaningrat // jumeneng
Nata Kediri // ngedaton kulon bangawan // ing ngaran nagri Kediri.
Prambanan // Lembuwerdadu wewangi // alias Sang Pujaningrat // menjadi raja
tegesipun // wadon datan nggarap sari // diri gumede ambegaya // tegese wong
ambeg inggil // dene ingkang paring aran // Retna Dewi Kilisuci.
iku basa Jawane prau silem, yen dikramakake baita silem. Yen tembung Jawa "kapal selam" tegese jaran sunat. Prau Odyssey iku sawijining prau kang dianggo pariwisata. Panjenengan yen kepingin numpak prau silem , gampang. Ora susah kudu mlebu angkatan laut dhisik. Papan wisata ing Bali, yaiku ing pelabuhan Amuk ana prau silem sing khusus kanggo wisata. Ing kono panjenengan bisa mriksani endahe kahanan ing sajroning segara. Maneka warna iwak hias ana, terumbu karang iya bisa panjenengan priksani. Lan "biota laut-biota laut" liyane. Panjenengan diajak nyilem nganggo prau silem Odyssey sing jerone 35 meter sajrone 45 menit.Karcise mung murah bae. Kepingin ta ? Mangga !!!Ing ngisor iki gambar salah sawijine penumpang lagi ndeleng njaba liwat jendela kapal. Sesawangan ing sajrone banyu segara sejatine endah banget. Iwak sawernane iwak kang maneka warna wujud lan rupane. Ana sing gedhe banget kayata bangsane iwak lodan, hiu, nganti iwak sing cilik-cilik banget. Terumbu karang uga wujude warna-warna. Kewan karang iku sanajanta kalebu kewan nanging yen dideleng kaya wujude thethukulan utawa wit-witan. Wis ta pokoke endah banget. Ora kalah endahe karo yen ana ing dharatan. Mula ayo padha dijaga supaya kahanan ing sajrone segara tetep bisa lestari. Kepriye carane. Salah sijine yaiku aja mbuwang limbah menyang segara, ora ngrusak terumbu karang sing ana, ora nganggo bom iwak yan panjenengan dadi
Tembung-tembung basa Jawa kang dianggo jeneng bocah ana sawetara. Perlu dimangerteni tembung-tembung : Rini, Wati, Dyah, Estri, iku ateges wadon. Tembung "SU" tegese linuwih, banget, gedhe. Kayata :Sukardi = linuwih karyane (nyambut gawe), banget anggone nyambut gawe.Sukarna(o) = linuwih pangrungune.Sulistya = linuwih rupane (bagus utawa ayune). Tembung liyane :Anom = Mudha , Taruna , Timur.Arane werna = Seta (putih), Kresna (
Begja = Bagya (pa), Subagya (pa)Bijak (BI), tindake becik = Wicaksana.Bunder (wutuh) = Purnama (pa), Purnami (pi)Dhewe = Pribadi (pa), Priyangga (pa).Duwe kaluwihan = Tiyasa (pa).Endah = Peni (
Gunawan (pa), Nimpuna (pa).Pinunjul = Sudibya (sekti banget).Piranti = Pandaya (pa).Prajurit = Sena (pa)Premana = Susmana (pa)Ratu = Aji (pa), Indra (pa)Rembulan = Wulan, Candra, Sasangka, Sitoresmi, Tengsu.Sampurna = Paramitha (pi)Sedhih = Wiyoga (pa).Sekti = Digdaya (pa), Santika (pa)Segara = Samodra, Arnawa.
Sugiharta (tegese sugih dhuwit).Supaya = Supadi (pa), Supadya (pa).Tapa = Brata (pa), Subrata.Tanpa cacad = Nirmala (pi).Tembang = gita ,
sing pinter)(pa), Nara (pa)Tembung Wilangan :Eka = siji.Dwi = loro.Tri = telu.Catur = papat.Panca = lima.Sad = enem.Sapta = pitu.Astha = wolu.Nawa = sangaDasa = sapuluh.Jeneng Wayang kang kalumrah kanggo ing jeneng :Andhini = sapi titihane bathara Guru.Bima = Sena , Satriya panenggak Pandhawa.Dananjaya = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Gunawan Wibisana = satriya ing Ngalengkadiraja.Ismaya = Semar.Kresna = Ratu ing negara Dwarawati.Pandhu = Ratu ing negara Hastinapura.Permadi = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Prawirayudha = Kendel ing paprangan.Setyawati = Garwane prabu Narasoma.Wisnu = ratuning dewa.Yudisthira = Pambarepe Pandhawa.Jeneng kang kaprah keprungu :adyaksa = jeksa, jaksa.aditya = srengenge.Agung Laksana = Laku kang gedhe.ajeng = 1. ayu 2. ratu.ambar = ganda wangiAmini Kanthi Puji Rahayu = Diamini kanthi puji slamet.ananta = tanpa wasana, tanpa pungkasanandaka = banteng.andika = 1. kandha, celathu 2. kowe.anindita = tanpa cacad.anindya = linuwih, pinunjul.apsari = widadari.ardi =
baskara = srengenge.basuki = slamet, rahayu.baswara = sumorot, gumebyar.besus = 1. sarwa resik, becik 2. seneng macak.Bambang Susatya = Putrane pandhita kang temen setya.budi = pikir.budiman = sugih pamikir, pinter.bramantya = nepsu banget.candra = rembulan.cahya = 1. warnaning sorot 2. kamulyan.
Daru Suprapta = Cahya kang linuwih tekane.dewi = dewa wadon, widadari.dibya = linuwih, pinunjul.digdaya = menangan, sekti.diyan = piranti kanggo gawe pepadhang.dipta = sorot.dira = kendel, wani.dirga = dawa.duhita = putri, endah.endra = ratu.estri = wadon.jaya = 1. menang 2. kuwasa 3. begja.janardana = bathara Wisnu.juwita = putri.jarot = 1. serate asem 2. kengkeng, kuwat.Gagat Rahina = Bocah kang laire esuk.garjita = bungah banget.garini = bojo.gita = tembang, kidung.gitaya = tembang, kidung.Giri Susena = Gegedhuging prajurit kang kaya gunung.Gunawan Wibisana = Satriya Ngalengka
purnama = rembulan kang wutuh.purwa = wiwitan.purwaka = 1. biyen, dhisik 2. bebuka.puspa = kembang.puspita = kembang.Purnamengati = Ati kang wutuh kaya rembulan.purwita = meguru.praba = sorot, cahya.Prabawa = 1. kaluhuran 2. kasekten 3. daya kang metu saka kaluwihan.Prabandari = cahya sumunar kang nembe ndhadhari.prabu = 1. bendara, panggedhe 2. ratu.pradapa = lung enom, pupusing godhong.pradipta = pepadhang, diyan.prapta = tekan, tutug, teka.prasetya = saguh bakal setya tuhu.prawira = kendel.priyambada =
sardana = sugih.sari = 1. asri, endah 2. endah.sarjana = wong sing pinter.sarju = condhong atine.sasangka = rembulan.sasmita = 1. polatane praen 2. ngalamat, semu.sasmaya = becik, endah, suci.satiti = langgeng, tetep, ora pegat.satmaka = 1. tunggal nyawa 2. urip, nyawa.satriya = wong luhur, prajurit luhur.sayaka = panah.Selo Sumarjan = Selo (pangkat padha karo camat), Sumarjan = Mutiara yang indah.Setyawati = wong wadon kang temen setya.sitaresmi = rembulan.siwi = anak, sengsem, sowan.sudama = lintang.sudana = 1. loma banget 2. sugih banget.sudarma = 1. becik atine 2. bapa.sudarman = kabecikan.sudi = kalawan sarjuning ati, gelem ngrahapi.sudibya = 1. sekti banget, 2. pinunjul, linuwih.
tulus.sujana = wong pinter.sujita = turune wong linuwih.Sugeng Suprawata = kaya gunung kang gedhe lan tansah slamet.Suharta = linuwih artane (sugih).Sukaca = Kaca (paesan) kang linuwih.sukarja = luwih bungah.suka wibawa = bungah-bungah, seneng-seneng.sukra = Jemuwah.sulaksana = ngalamat becik, luwih slamet.sulistya = bagus (ayu) banget.
omah, gedhong.suyud = asih, sumarah, lulut marang.tamara = gamelan.teguh = kukuh.timur = enom, nom-noman.udaya (hudaya) = 1. segara 2. pletheking srengenge 3. munggah, mumbul.wardaya = ati.wibawa = kaluhuran, kamulyan.wicaksana = 1. awas, 2. waskitha, 3. bisa nganggo budine klawan bener.wida = boreh, pupur, wewangi.widada = tulus slamet, lestari slamet.widagda = pinter.widayaka = 1. wong kang mranata, 2. wong pinter.widayat = sih pitulunganing Gusti Allah.widasari = boreh wangi.widura = pinter, wicaksana.widuri = bangsane inten.widya = kawruh, kawicaksanan.widyastuti = pangabekti, pepuji.wijaya = menang, sekti.wijayanti = menang.wilapa =
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: NDHONDHING
Wong Banyumas: WUJUD KEBUDAYAAN BANYUMAS: MEMBANGUN IDENTITAS
SEDULUR PAPAT KALIMO PANCER ( S4.5P) | Denlanang's Blog
Hiab Kanglim Dongyang Soosan Hiab Kanglim Dongyang Soosan07:28, 26
Hiab Kanglim Dongyang Soosan Hiab Kanglim Dongyang Soosan02:29,
cuman ngurusin ‘atlit’ olimpiade matematika saja [Reply]	oyen
June 10th, 2010 at 07:37	| #23
Matematika dinggo kabeh wong Pak’e, sanajan aku peneliti botani, anatomi lan morfologi, tapi nek arep gajian, arep
Kabupatèn Gunung Kidul iku kabupatèn ing Daerah Istimewa Yogyakarta, lokasiné ing sisih wétan propinsi DIY, kutha Wonosari iku kutha krajan kabupatèné, kota-kota liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.485,36 km² utawa hèktar.
Kabupatèn Gunung Kidul katata jroning 18 kacamatan, 144 désa lan
YogyakartaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Wejangan Fri Sep 05, 2008 10:59 pm kan bar nderuki mas trus d dol langsung nggo tuku omah sing luweh apik...bukane tambah tentrem nek wes omah'e apik... wahyudiAlm.
kabeh.....Sopo sing arep tuku emas? Iki do wis
March 28, 2015 | wongedansurabaya	Mari bojone mulih saka Jakarta Wiji ketok susah. Lek biasane cerewet, akeh omonge, saiki malih meneng. Lek biasane Wiji sregep, saiki luwih sregep maneh. Isuk-isuk wis tangi, resik-resik omah, masak.
Tomin ngguya-ngguyu. Arek lanang iku seneng. Bapake wis mulih, emake saiki masak enak terus. Diman sing kangen anak bojone melu seneng ndelok polahe anake, ning wong lanang iku rada bingung karo polahe bojone sing malih meneng.
“Mak, klambiku ndi?”
Wiji ngerti, bojone mesti nggoleki klambine sing digawa saka Jakarta.
Diman ora nerusno lek takok. Klambi sing digoleki Diman iku kaos karo kathok endek. Ancen wis elek, rupane wis mbladus ning biasa digawe Diman nang proyek.
“Lek dijak omong ki mbok nyawang. Koen nesu ta?”
Mari nyauri Wiji ngalih. Wong wedok iku saiki ora iso suwi-suwi cedek bojone. Rasane pingin ngalih ae. Urip bareng wis pirang taun, Diman ngerti ono opo-opo karo bojone, ning wong lanang iku durung nemu wektu sing pas. Polahe Wiji dhewe yo kerep ngalih lek dicedeki. Isuk pas anak bojone sik turu,
“Koen gak seneng ta aku mulih?”
Wiji gedheg. Diman nyandak dingklik cilik terus lungguh nang sandinge bojone.
“Tak tontok koen saiki kok gak betah cedek aku. Onok opo?”
Wiji sik ae kate ngadeg, ngalih, ning Diman ndang nyandak tangane. Akhire wong wedok iku lungguh maneh.
“Lek koen gak seneng aku mulih, mene tak budal maneh.”
“Lha trus opo’o?”
Wiji sing mau wis meneng, saiki mbrebes maneh. Tangane sik ngucek kumbahan ning atine wis ora karu-karuan.
“Lapo?” takone Diman maneh.
“Lek koen gak ngomong aku yo gak bakal ngerti. Jaremu lek onok opo-opo diomongno, ojo kebatinan.”
Wiji sik durung iso nyauri. Dadane sesek.
“Yo wis, lek karepmu ngunu…” Diman ngomong karo kate ngadeg.
Wiji nyekel tangane bojone. Diman lungguh maneh. Wong lanang iku ngenteni bojone ngomong. Sing dienteni sik ae mbrebes.
“Aku gak tego nontok sampeyan…”
“Heh? Lha lapo?”
“Gak tego yok opo? Aku mulih utuh ngene…”
“Ho oh, tapi….” Wiji ora nerusno lek omong.
“Lha trus lapo gak tego? Opo sing nggarai koen nelongso?”
Wiji ambekan. Wong wedok iku nguatno atine. Luh e diempet cek ora netes maneh.
Diman maju. Ora salah opo sing dirungokno.
“Mosok? Jare sopo?”
“Dadi koen kaet wingi iku gak gelem nontok aku mergo aku saiki elek?”
Wiji manthuk. Ora suwi terus gedheg.
“Ho oh opo gak?”
“Lha trus masalahe opo?”
“Aku malih elek trus mbok tangisi?”
“Gak, gak ngunu. Biyen sak gurunge lunga sampeyan lak resik, saiki ketok…”
Wiji manthuk. Diman ganti sing ambekan dawa.
“Yo mesti ae buluk, wong kerjo nang proyek. Kesel lek kerjo, mari mangan yo langsung turu.”
Wiji meneng ngrungokno. Wong wedok iku wis ora nangis maneh.
“Gak onok sing ngramut. Gak tau olahraga,” Diman nerusno.
“Nang omah yo gak olahraga.”
“Jare sopo? Lek nang omah kan mesti mbok jak gelut, iku yo olahraga. Gurung lek koen njaluk kelon…”
lunga kok malah ayu, rada kuru sisan saiki? Koen nduwe gendakan yo?”
“Gak yo. Kuru wong mikir sampeyan terus.”
“Gak njaluk pegat tho?”
“Yo sukur lek ngunu. Lak gak lucu, pegat goro-goro bojone elek. Lha aku kaet biyen karo koen sing gak ayu ae yo gelem , trimo.”
“Gak…gak. Wis ojo nangis ae. Bojone malih elek kok ditangisi. Ndang adusono aku, cek elekku ilang, selak anakmu tangi ngko.”
YA CAHYO YA DEWO NGGOWO BONDO PANGURIPAN SAKLAWASE
YA REGEM AYEM YA REGEM AYEM YA REGEM AYEM
Milad Sadeghi – Ham Nafas Milad Sadeghi – Asemone Abri
Balas	kangsule berkata:	12 Desember 2012 pukul 5:16 am	pangapunten engkang nomer sekawan ngantos nomer 8 link ipun kok mboten wonten nggih?
Indonesia 2009 Fri Mar 13, 2009 1:57 pm ra ono wong GK yo jecki_mbogorKorLapLokasi : Pekanbaru, RiauReputation : 1Join date : 05.02.09Subyek: Re: 40 orang terkaya Indonesia 2009 Fri Mar 13, 2009 2:04 pm Yen jarene guruku mbiyen Mas, supaya sugih kudu nabung lho...wiwit seko ngingu pitik ndisik, yen wis akeh terus tukoke wedus, mengko terus tukokke sapi, lan sak teruse....Tapi sing dadi
seko ngingu pitik ndisik, yen wis akeh terus tukoke wedus, mengko terus tukokke sapi, lan sak teruse....Tapi sing dadi
kui ?kuwi sing marake indonesia tanah tumpah darahku menderita yoo...Sing ngemplang utang, pajak, illegal logging, nggowo bondho mlayu neng luar negri...nggawe rupiah soyo terkapar..sing tukang ngrikiti kringete buruh2 cilik sing kerjane koyo romusha...Nek
ora ono sing arep iso nggo sangu....Mugo2 ndang eling dadi ora sewiyah2 karo pekerjane...lan karo negorone.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
dewe ijik golek duwit, nek wong2 sing 40 kui duwite sing golek duwit. dadi cepet okeh
sopo yo? ;)1. Tempe2. ........3. ........Nggo Ngopo bondo sing akeh, wong nek mati yo raiso ngopo2.mending urip sakcukupe, iso nguripi anak bojo, srawung karo
jaluki pertanggungan jawab..Mending sithik ning migunani, dadi malaikate nek takon ora dowo2.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sopo yo? ;)1. Tempe2. ........3. ........Nggo Ngopo bondo sing akeh, wong nek mati yo raiso ngopo2.mending urip sakcukupe, iso nguripi anak bojo, srawung
Apik tenan kanggo kaweruh ttg saham lan konco koncone , Maksud ku ” sowan Pitulungan ” nggolek bantuan supoyo jelas , mudeng lan ngerti.
saking tlatah kawitan hanuju mangilen ingkang hanetepi janji ..paring pepadhanging jagad gumelar sagung dumadi…..rahayu igkang sami pinanggih
dongo maring Gusti, sumrambah jembaring raos welas asih mring sesami, namung saget paring dongo kang mboten saget kendat kang mas… sami Rahayu wilujeng kang mas….Rahayu3x.
Shanty Prabu sugeng siang… amin matur nuwun…pangestunipun kito tansh rahyu wilujeng. Semanten ugi mugi panjenengan semanten ugi.
GUYON – KASUNYATAN: SING ORA OLEH MBOK TINDAKE ING DONYA | nglarastenan
GUYON – KASUNYATAN: SING ORA OLEH MBOK TINDAKE ING DONYA
3. kowe ora bisa napas nganggo irung menawa ilatmu melet
5. nalika nindake no.3, jebule kowe bisa napas, nanging mirip lan
Hancurnya Bait Allah di Yerusalem, by Francesco Hayez
Tesha Be-Ab "Tanggal 9 bulan Ab") inggih punika dintèn berkabung kangg ètiyang Yahudi sabèn taun ingkang jatuh ing tanggal 9 wulan Ab inggih punika wulan
Ayub. Wontèn sejumlah bencana ingkang dipunpèngèti ing dintèn punika, utaminipun hancure Bait Suci kawiwitan lan
sakdèrèngipun Tisha B'Av dipuntèpang minangka Peringatan 3 Minggu, mènawi 9 dinten pungkasan sakdèrèngipun Tisha B'Av dipunsèbat Peringatan 9 dintèn.
Gangsal Bencana Utama[besut | besut sumber]
Miturut Mishnah Taanit 4:6, wonten 5 prastawa ingkang wigati nyedihaken kedadosan ing 9 Ab.
Kalih welas mata-mata dipunkirim déning Musa kangge ningali tanah Kanaan. Namung 2 tiyang, Yosua bin Nun lan Kaleb bin Yefune
dateng Tuhan. Amargi Tuhan nghukum bangsa punika, inggih punika saben tiyang ingkag yuswa 20 taun ing inggil ing wanci punika badhe nginjakaken samparan ing lemah
ing asta raja Babel Nebukadnezar II ing taun 586 SM. Penduduk Yehuda lajeng dipunbheta Pembuangan ke Babel. Bait Allah wiwit dipunhancuraken tanggal 7 Ab (2 Raja-raja 25:8) dan berlangsung sampai tanggal 10 (Yeremia 52:12). Api wiwit dipunsulut ing siang
bekas-bekas Bait Suci lan laladan sawetawis taun 133.[2]
Bencana Sanes[besut | besut sumber]
saklajengipun, ugi wonten5 larangan:[5]
Riyaya bisa dipindhahaké (tanpa surya 2014)Hari raya YahudiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel mawa kothakinfo riyayaKothakinfo riyaya (liya)Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
August 15, 2014 | wongedansurabaya	Lek biasane wong lanang seneng ngingu manuk, sing jenenge Diman luwih seneng ngingu iwak. Wong lanang sing tukang gawe mebel iku lek nduwe wektu mesti budal nang kali, mancing. Jaman sik joko, Diman kerep
selot akeh, hobi mancinge mulai sudo. Dudu ora seneng ning mergo ora duwe wektu. Ning jenenge hobi, wis ndaging, akhire Diman muter utek. Wis rong dina wong lanang iku umek nang mburi omah, gawe kolam. Tomin sing durung
“Kolame pak’e anyal!” bengoke Tomin ngerti nang mburi omah ono kolam iwak, mari mulih saka omahe mbahe.
Kolam gaweane Diman ora amba, mung 2×3 meter. Kolam iku diiseni iwak nila. Diman sing ndelok anake seneng melu mesam-mesem. Lumayan iso ngge lawuh anake lek wis gede.
“Min! Woo, arek iki. Eruh pakmu di…diseneni koen ngko,” bengoke Wiji nang anake.
“Gak, pak’e gak tau nesu kok.”
“Yo mesti nesu lek ngerti koen koyok ngunu.”
Wiji sik bengak-bengok. Tomin sing dibengoki meneng ae, ning kancane sing tanggane wedi trus pamit mulih.
“Nguyuh ki nang jeding kono. Sopo ngunu iku sing marahi?”
“Seneng yok opo, diuyuhi kok seneng. Adus kono, trus maem.”
Wiji nyandak anake, digowo nang jeding trus diadusi. Jenenge arek cilik, diajari kancane yo manut ae.
“Pak’e iwake oleh digoreng?” takone Tomin.
“Oleh, ojo saiki tapi. Sik cilik, sesasi engkas.”
“Wis gede kok. Wis iso maem dewe,” saure Tomin.
“Yo kaet wingi wis iso mangan dewe, padakno arek ae,” sauté Wiji.
Diman mesem. Anake iku ancen lucu.
“Yo, njupuk siji opo loro ngunu ngge lawuh,” omonge Diman.
“Aku njupuk dewe yo, Pak?”
“Sesuk. Saiki wis mangan, gek turu,” omonge Wiji nang anake.
Sesuke Diman budal kerjo kaya biasa. Wiji yo kaya biasa umek karo penggaweane ngurus omah. Tomin sing durung sekolah dolanan karo kancane.
Krungu suwara banter nang mburi omah Wiji kaget. Wong wedok sing lagek umbah-umbah iku langsung metu saka jeding karo nyincing dastere. Tomin karo kancane ngguyu-ngguyu.
“Tomin anake Diman! Wouhhh, arek iki…”
Ndelok emake Tomin menteleng-menteleng kancan-kancane Tomin langsung mlayu mulih. Tomin meneng karo mecucu ditinggal kancane.
“Lha kok iwake pakmu mbok bom koyok ngunu? Lak mati kabeh iku ngko.”
“Kalo pak’e oleh kok, ngge lawuh.”
“Njupuk siji, arek bagus, atek serok kae. Guduk diuncali mercon koyok ngene!”
Wiji sik ngomel-ngomel. Diomeli emake terus wedi lek bakal diseneni bapake, Tomin nangis. Wiji nyawang kolam iwak. Mbuh
iwak-iwak sing mati karo gemes ngrasakno polahe anake.
Mulih kerjo Diman ndelok kolame. Mari diceritani bojone, Diman nyedeki anake. Awale Tomin ora gelem, wedi, ning ndelok bapake ora nesu akhire arek lanang iku gelem melu bapake.
“Jenenge arek cilik, Pak,” omonge Wiji pas kate budal turu.
“Iyo, makane diajari sing bener. Koen ojo mbengak-mbengok ae, ngunu iku ditiru anakmu.”
“Lha kok malih aku sing salah. Lha mosok aku sing ngajari nguncali mercon iku mau. Wong aku lagi umbah-umbah…” omonge Wiji ora trimo.
“Yo gak ngajari dolenan mercone tapi ojo nesu-nesu ae. Sopo ngerti anakmu stress krungu koen nesu-nesu trus malih ngunu iku.”
“Yo, aku maneh. Sesuk tak meneng ae. Ancen kae anakku dewe, nurun aku kabeh wis.”
“Nesu, ngunu ae nesu.”
“Embuh,” omonge Wiji karo merem.
“Yo wes, sesuk yo males kerjo. Turu ae enak.”
“Yo gak popo, cek anakmu mangan boto.”
“Ndang tho, awakku loro kabeh iki. Kecetit ketoke.”
“Pijeti atek arit ae,” omonge Wiji karo tangi.
“Kan…kan, ngene iki sing ditiru anakmu. Mbethik.”
“Bahno, penting urip,” omonge Wiji karo nyandak
Coretan Maz Aries: Ramalan JOYOBOYO : "Wolak - walik ing jaman | Jongko
menungso podo sambatjanjimu sakmono tresnamu gedenyatane sak iki kok tinggalneuwong urip kabeh pancen butuh duityen wes sugih duit ojo
apik ora mesti di tanggepi wong lia apik. Sante lan kalem bae Barkelonan kalah telu. Sing main
sapa sing ngerti. Apamaning nek ora gelem takon. Mikir nganti buthak ya ora bakal ngertiSaben mlebu parkiran neng gerbang ana sing moni
sing siji wis SMU, sing siji esih TK. *mbayangna*Setia kuwe kaya fans sing tetep seneng karo klub bal e senajan
mbok cepet tuaBar jemuahan sing di tiliki disit mesti hapeOra kudu di obral ben payuTresnamu mambrah-mambrahMesra kok neng dunia maya tok. Neng dunia nyata langka wujudeOra kabeh wong seneng karo apa sing dewek lakoni. Ora papa, sing penting dewek niate apik lan nglakoni sing benerTansah ajeg mesu budi lan raga nganggo cara ngurangi mangan lan turu.
hahaha kii , koen seneng nmen gro smile2 sing ng kono? awit wingi smile papat2 lima2 telu2 sekali2 loro/ siji baen ya kena oh.. eman2 engko entek.. rizky_hidayaniDate:
candhikala, jam 5.30 - 6 ( surup )
marang anak kang wis diwasa iku “NGA TELU” yaiku, NGALAH, NGALIH, NGAMUK lire:
perkoro klambi. Klambi-klambi resik sing diteleh nduwur kasur kate disetliko karo Diman dibruki klambine sing reget. Wiji jelas langsung jenggong.
“Resik yo dilebokno lemari, lek koyok ngunu kan aku gak ngerti.”
yo golek uwong, kon ngumbahno. Timbang kesel trus ngunu iku, ngamuk ae.”
“Ngene iki yo ngeman-eman duite. Iso ngge njajan anakmu.”
Ora pingin terus gembrah, Diman mlebu jeding. Adus. Wiji sing atine sik mbedodok nang pawon, lungguh nang amben. Mangkel isuk-isuk, weteng kosong, wayahe ketekan tamu bulanan, Wiji mbrebes, nangis. Ning mergo kroso luwe, wong wedok iku njupuk piring. Karo mbrebes wong wedok iku nyendoki sego, mangan. Emake Diman sing kate ngeterno jajan ngge putune mlebu nang pawon. Ndelok mantune nangis wong wedok iku langsung nakokno.
“Lha koen ki lapo, Ji? Onok opo, isuk-isuk kok wis nangis?”
Wiji meneng. Tangane sik nerusno lek nyendoki sego. Eluh e yo sik netes ae. Diman sing mari adus ndelok emak karo bojone mung
bojone. Wiji mecucu. Akhire wong lanang iku nyedeki emake karo rada nyurung, ngongkon emake mulih.
“Awas lek koen aneh-aneh. Ojo seneng nglarani atine wong wedok,” emake Diman sik ngomel.
“Enggak, mak. Lha iku lho mangan apik-apik ngunu, lek lara ati mosok iso mangan ngunu iku. Masakane gak enak paling. Wis sampeyan mulih ae, tak urusi.”
Emake Diman manut, mulih. Mari emake mulih, Diman
trus ngombe. Eluh e sing netes diusapi atek tangan.
“Wis ojo nangis, ngko eruh anakmu.”
“Bahno,” saure Wiji.
“Wou yo ojo. Ngko wedi anakmu, ndarani emake kesurupan. Mosok nangis karo mangan ngunu iku. Gak isin ta?”
Diman ambekan rada dawa. Bojone sik meneng ae masio njerone sik nggondok.
“Ngerti gak, mak. Aku milih awakmu iku mergo opo?”
“Mergo aku ayu,” saure Wiji.
“Gak, ayumu iku nomer 27.”
Wiji mecucu. Diman nyawang bojone trus ngomong.
“Koen iki lucu, nggemesno. Aku lek ndelok awakmu ngunu mesti kudu ngguyu. Kadang aku ki yo mikir kok onok uwong koyok koen iku. Rupane lucu, ayu gak patio, tapi yo gak elek hehe. Gurung maneh ndelok polahmu, yo sing koyok ngene iki contone. Wong lara ati ki biasane gak doyan mangan, lha koen gak. Jare lara ati tapi mangan sik banter. Tapi apik sih ngunu iku, mangan iku wajib.”
ora nangis, Diman siap-siap kate ngadeg.
“Sing nomer loro opo?” takone Wiji.
“Jare milih aku mergo aku lucu. Ayune nomer pitulikur. Sing nomer 2 sampek 26 opo?”
“Emoh rahasia!” omonge Wiji karo kate nangis maneh.
Kumat maneh, pikire Diman. Wong lanang iku langsung
“Uwes mau sing nomer 4, seksi.”
“Gak oleh mbujuk,” omonge Wiji.
“Nomer 5 mergo nggemesno. Nomer 6, enak ngge senden. 7, pinter masak. 8, pinter nyanyi. 9…pinter njoget. 10…10…sik tak ngising sik.”
“Emoh, mbujuk ngko mesti. Diterusno sik.”
“Wong kate ngising kok gak oleh? Mbrojol nang kene oleh ta?”
“Emoh pokoke. Diterusno,” omonge Wiji karo mecucu maneh.
“Nomer 10 mecucuan, garai pingin nyakot. Nomer 11, pinter mijet. Nomer 12, sayang anak bojo…”
“Opo yo eruh biyen, kan biyen gurung nduwe anak karo bojo?”
“Iyo tapi kan kroso, ketok arek iki bakale sayang anak
“17, pinter ngaji. Nomer 18, berbakti pada suami. Gak ngeyelan.”
Wiji selot mecucu. Diman ngalah, lungguh maneh.
“19…19 manut karo bojo. Lek bojone kate ngising gak dialangi.”
Wiji ngadeg. Dicandak piring karo gelase. Sak durunge ngalih wong wedok iku nyawang bojone.
“Aku milih karo sampeyan mergo sak perkoro ae.”
“Opo?” ganti Diman sing penasaran.
kingsizexxx.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.kingsizexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sisih kulon layunge mencorong abang semu kuning, kuning semu abang. Mblerengi sesawangan. Tembung jere, angger ana layung sing kaya kiye, kudu gawe pedhiang geni oman nang njaba umah. Merga ngger ora gawe pedhiang bisa maraih mata dadi beleken. Senajan tembung jere, ningen nyatane wis bola-bali kedadian ngger mangsan layung kaya kiye mesthi akeh wong padha beleken. Matane padha abang rebes persis kaya matane kaki semar. Jere. Mbuh ngkanane ana gandheng cenenge layung, pedhiang lan beleken, apa ora, nyong dhewek ora ngreti. Sing genah, angger mangsa terang lawas njur ana layung pawongan desane inyong mesthi padha gawe obong-obongan merang.Wektu semono Nini Randha
saka papat karo nyawang geni pedhiang sing mrekakah mongah-mongah. Kukuse ubleng mendhuwur kaya rebutan gutul nglangit. Wusana ilang kebuncang angin sore sing semilir gawe kekesing ati. Pikirane Nini Randha kayong suwung. Sawah secliwik sing dinggo gantungan urip wis garing clengkring, padha nela go umah jangkrik. Banyu penguripan dadi lewih aji ketimbang emas. Agep ora lewih aji kepriwe, esuk sore awan bengi, wong urip tansah mbutuhna banyu kanggo kebutuhan uripe. Sajrone njagong njugug dhewekan suwening suwe kewetu nyebawa, “O alah Gusti, Gusti, deneng kaniaya temen urip inyong. Ngrengga awak segluntung bae rekasa”.Ningen Nini Randha banjur mikir lewih jero, “Iya, inyong urip dhewek, ora ngrengga kluarga. Lha kae, Kaki Setra, Kaki Naya, Si Dhadhap, Si Waru, sing anake padha pathing kreyik esih cilik-cilik. Jajal, padha mangan apa, marah.” Njutan Nini Randha Dhadhapan nglenggana. Mbok menawa wis dadi garising pepesthen. Urip kudu dilakoni. Menungsa nang alam dunya lir wayang saumpamane. Kur gari manut karo si dhalang. Abang birune uriping menungsa nang astane Gusti Sing Kwasa.Embuh sekang endi sangkan parane, ujug-ujug kaya ana kekuatan sing manjing maring raga wadhage Nini Randha. Nini-nini sing seuwen-uwen urip dhewekan, dumadakan kaya kempi-kempi maring widadari sing mung ana nang dongeng ngger agep mapan turu. Kaya ngapa enggane saumpama nang umah kiye ana widadari sing ngancani uripe. Nyekseni urip sing rekasa kelunta-lunta. Nyekseni impen-impen endah sing mung kandheg nang sajroning turu. Nyekseni pati sajroning urip, urip sajroning pati. “O, alah, Gusti, nyong kepengin urip dikubengi widadari sing ayu moblong-moblong. Lunga teka mawa dalan ngkuwung sing ngganther mlengkung kanthi maneka werna sing banget endah.”Nini Randha njur gregah menyat, keplas mlayu maring pedangan njukut irus. Enjet sing werna putih memplak sing biasane go laru angger nginang, didulit
mripate weruh ana oman nang ndhuwur para, banjur dijikot. Parane madan dhuwur. Kareben
kopang-kaping. Sikile sing menges ireng belok lepot ketutupan tapih pinjung katon trengginas. Jebles kaya sikil kidang sing lagi pencolotan nang ara-ara amba andum kabagyan. Oman segebung wis kena
jebles kaya wujuding wadon.Bola-bali disawang. Lambene sing nyonyor merga nyusur dina mengi mencas-mencos kayong agi ngomong sing ora kewetu. Kaya ana kekarepan sing urung kesembadan. Praupan sing asale bombong, siki kayong ana mendhung sing nutupi, wusana keton suntrut. Ora ngreti apa sing dipikir lan dirasa. Ujug-ujug rerupan wadon sing digawe sekang irus mau digawa metu nglatar dibalangna maring lebuh. Nini Randha bali
dhere mau banjur kedadak mlayu ngoyok. Dhere sing lagi brahi ora mlayu, mung ndhekekel nang ngarep lawang. Jago sing katon gagah pideksa gage nucuk ndhasing dhere. Ora let suwe njur
sing tau dianam bebarengan karo Kaki Kastari, guru lakine sing siki wis dipundhut Sing Kwasa. Ayam skloron wis padha saba dhewek-dhewek, ning pikirane Nini Randha esih nggladrah maring jaman ngkuna sing wektu saiki ora bakal klakon maning. Dheweke rumangsa dadi widadari sing ayune tumpuk-undhung. Sapa wonge sing ora kesengsem ndeleng rupane.
Tumurun sekang kahyangan nunggang ngkuwung adus nang sendhang.”Impen tekane widadari banjur teka maning. Gawang-gawang nang pandeleng. Nyawang langit, kaya ana widadari sing mabur tanpa lar, mesem ngguyu sumeh ayu rupane. Mripate diucek-ucek kanggo ngilangna wewayangan sing kaya kasunyatan. Setleraman nyawang ngalor kaya ana widadari nang pucuking gunung Slamet sing kemulan mega. Semena uga nang sisih wetan, nang lengkehing gunung Sindoro-Sumbing kaya ana widadari sing agi padha srimpen. “O, alah Gusti. Ngalamat apa kabeh
mapan turu?”Nini Randha banjur anut keteging batin sing paling jero. Sikile tumapak, mlaku ngener maring umahe Nini Sinah. Gutul ngarep lawang banjur ngayeg-ayeg, ora ngreti agep ngapa. Cangkeme blangkemen. Mripate mung keyap-keyip nang tengahing sepi sing tanpa sebawa. Mung swarane jago kluruk karo manuk prenjak sing ngganther-ngganther sesauran. Umah
lan liya-liyane. Pikirane Nini Randha sing maune ngewangwung, dumadakan mak gregah kemutan rerupan wadon sing digawe sekang irus sing wis dibuang maring lebuh. Batine ngucap, “Lha kiye, ana irus sing cocog digawe rerupan widadari kaya sing diimpi-impi.”Tumpal tapihe decincingna, banjur mlebu maring pedangan mlaku cingkigan. Tungkake sing belaken dijunjung dhuwur, kedhemek-kedhemek, nuju maring irus sing semelap nang ontob. Garan irus sing esih ngleni ana lenga campur banyu bat nggo olah-olah, dicekel. Ceg. Banjur didudut. Lerrr... lolor sekang selapan.
Enjet sing nang padon, oman sing ngglethak nang jogan, kaya disaut gesit. Sedhela bae rerupan wadon sing nganggo irus wis dadi. Jebles kaya widadari sing nang pangimpen.Dinane sengsaya sore, wayah surup srengenge. Pitik iwen wis padha ngandhang. Tangga teparo wis padha ngaso. Ningen Nini Randha malah metu ngumah nggawa irus widadarine. Ora kemutan adus, ora kemutan nyore. Irus widadarine tansah digamblong-
surasa ngundang tekane widadari lan rasa kepenginan tekane udan. Eloking kahanan, tembang dadi japa. Suwening suwe, irus sing
tenaga ngunggahna karo ngudhunna irus, siki kosok balen, genti digawa munggah mudhun nang irus sing wis kepanjingan widadari. Tembange Nini Randha sengsaya suwe sengsaya seru tur banter, bareng karo njunglane irus sing wis kepanjingan widadari.Wis pirang-pirang wengi Nini Randha ngudang irus widadari karo nembang sing wusanane dadi mantra. Nang wengi sing kaping pitu, langit keton ngregemeng ireng. Hawane beda karo padatan. Sing biasane atise njekut, wengi kiye kayong bringsang. Wulan sing padatan sorote kinclong-kinclong padhang, saiki peteng ndhedhet ketutup mendhung. Tembange Nini Randha ora mandheg, malah sengsaya gothot jumbuh karo njungla-njunglane si irus widadari.Hawa anget sing njalari bringsang, suwe-suwe malik dadi tremun-tremun grimis. Nini Randha ora krasa ana grimis sing wiwit
wadhaging irus. Ora let suwe, grimis sengsaya deres, malik dadi udan gemrejeg. Lemah dadi teles, mili banyu.
sing mbeke kenang banyu udan arum awangi. Ambu sing banget diimpekna nang kabeh kaum tani sing selek kepengin nggarap sawahe.Werta ngenani Nini Randha sing unggal wengi tetembangan karo ngudang irus sing maraih dadi udan gelis semebar maring sadhingah wong. Presasat kabeh wong kepengin weruh kaya ngapa irus sing kepanjingan widadari mau. Kabeh padha semlengeren, bareng weruh irus mau sing jebul didandani, diperang-perong, dicawang-cowong. Sateruse, rerupan wadon sing digawe sekang irus mau diarani cowongan. Pawongan nang laladan Banyumas precaya menawa ana terang lawas, men gageyan ana udan padha nirua Nini Randha Dhadhapan, gawe cowongan lan ditembangna. Widadari sing manjing maring wujud wadhag irus diprecaya nekakna udan sing asale sekang ngkuwung sing go liwat sekang kahyangan mudhun maring alam dunya. Inyong dhewek, orang pati dhong, jan-jane widadari sing manjing sajroning cowongan kuwe mung gugon-tuhon apa ana nyatane. Sing genah gutul seprene wong laladan Banyumas esih akeh sing nganakna cowongan semangsa-mangsa terang lawas.
Sisih kulon layunge mencorong abang semu kuning, kuning semu abang. Mblerengi sesawangan. Tembung jere, angger ana layung sing kaya kiye, kudu gawe pedhiang geni oman nang njaba umah. Merga ngger ora gawe pedhiang bisa maraih mata dadi beleken. Senajan tembung jere, ningen nyatane wis bola-bali kedadian ngger mangsan layung kaya kiye mesthi akeh wong padha beleken. Matane padha abang rebes persis kaya matane kaki semar. Jere. Mbuh ngkanane ana gandheng cenenge layung, pedhiang lan beleken, apa ora, nyong dhewek ora ngreti. Sing genah, angger mangsa terang lawas njur ana layung pawongan desane inyong mesthi padha gawe obong-obongan merang.Wektu semono Nini Randha Dhadhapan njagong ngethepes karo kecemat-kecemut nginang leweh-leweh nang batur umahe sing mung ceblokan saka papat karo nyawang geni pedhiang sing mrekakah mongah-mongah. Kukuse ubleng mendhuwur kaya rebutan gutul nglangit.
Sawah secliwik sing dinggo gantungan urip wis garing clengkring, padha nela go umah jangkrik. Banyu penguripan dadi lewih aji ketimbang emas. Agep ora lewih aji kepriwe, esuk sore awan bengi, wong urip tansah mbutuhna banyu kanggo kebutuhan uripe. Sajrone njagong njugug dhewekan suwening suwe kewetu nyebawa, “O alah Gusti, Gusti, deneng kaniaya temen urip inyong. Ngrengga awak segluntung bae rekasa”.Ningen Nini Randha banjur mikir lewih jero, “Iya, inyong urip dhewek, ora ngrengga kluarga. Lha kae, Kaki Setra, Kaki Naya, Si Dhadhap, Si Waru, sing anake padha pathing kreyik esih cilik-cilik. Jajal, padha mangan apa, marah.” Njutan Nini Randha Dhadhapan nglenggana. Mbok menawa wis dadi garising pepesthen. Urip kudu dilakoni. Menungsa nang alam dunya lir wayang saumpamane. Kur gari manut karo si dhalang. Abang birune uriping menungsa nang astane Gusti Sing Kwasa.Embuh sekang endi sangkan parane, ujug-ujug kaya ana kekuatan sing manjing maring raga wadhage Nini Randha. Nini-nini sing seuwen-uwen urip dhewekan, dumadakan kaya kempi-kempi maring widadari sing mung ana nang dongeng ngger agep mapan turu. Kaya ngapa enggane saumpama nang umah kiye ana widadari sing ngancani uripe. Nyekseni urip sing rekasa kelunta-lunta. Nyekseni impen-impen endah sing mung kandheg nang sajroning turu. Nyekseni pati sajroning urip, urip sajroning pati. “O, alah, Gusti, nyong kepengin urip dikubengi widadari sing ayu moblong-moblong. Lunga teka mawa dalan ngkuwung sing ngganther mlengkung kanthi maneka werna sing banget endah.”Nini Randha njur gregah menyat, keplas mlayu maring pedangan njukut irus. Enjet sing werna putih memplak sing biasane go laru angger nginang, didulit nganggo jenthike, njur dioles-olesna nang bathok irus, jebles kaya raining menungsa. Setleraman mripate weruh ana oman nang ndhuwur para, banjur dijikot. Parane madan dhuwur. Kareben teyeng njikot oman sikili Nini Randha dijinjitna, ning kepeksa ora gutul. Njur dilanjak-lanjak ping kopang-kaping. Sikile sing menges ireng belok lepot ketutupan tapih pinjung katon trengginas. Jebles kaya sikil kidang sing lagi pencolotan
rambut, dadi klambi, dadi tapih. Irus sing maune mung bedhama kanggo olah-olah, siki jebles kaya wujuding wadon.Bola-bali
kewetu. Kaya ana kekarepan sing urung kesembadan. Praupan sing asale bombong, siki kayong ana mendhung sing nutupi, wusana keton suntrut. Ora ngreti apa sing dipikir lan dirasa. Ujug-ujug rerupan wadon sing digawe sekang
payon welit kuwe.Nang sisih lor katon umahe Nini Sinah. Lawange sing nang ngingsor pompok katon dibukak. Ana ayam dhere metu
ngoyok. Dhere sing lagi brahi ora mlayu, mung ndhekekel nang ngarep lawang. Jago sing katon gagah pideksa gage nucuk ndhasing dhere. Ora let suwe njur munggah. Ayam skloron padha andon katresnan,
lakine sing siki wis dipundhut Sing Kwasa. Ayam skloron wis padha saba dhewek-dhewek, ning pikirane Nini Randha esih nggladrah maring jaman ngkuna sing wektu saiki ora bakal klakon maning. Dheweke rumangsa dadi widadari sing ayune tumpuk-undhung. Sapa wonge sing ora kesengsem ndeleng rupane. “Inyong sipat widadari. Tumurun sekang kahyangan nunggang ngkuwung adus nang sendhang.”Impen tekane widadari banjur teka maning. Gawang-gawang nang pandeleng. Nyawang langit, kaya ana widadari sing mabur tanpa lar, mesem ngguyu sumeh ayu rupane. Mripate diucek-ucek kanggo ngilangna wewayangan sing kaya kasunyatan. Setleraman nyawang ngalor kaya ana widadari nang pucuking gunung Slamet sing kemulan mega. Semena uga nang sisih wetan, nang lengkehing gunung Sindoro-Sumbing kaya ana widadari sing agi padha srimpen. “O, alah Gusti. Ngalamat apa kabeh kedadiyan kiye. Deneng kayong nyata
keteging batin sing paling jero. Sikile tumapak, mlaku ngener maring umahe Nini Sinah. Gutul ngarep lawang banjur ngayeg-ayeg, ora ngreti agep ngapa. Cangkeme blangkemen. Mripate mung keyap-keyip nang tengahing sepi sing tanpa sebawa. Mung
sing maune ngewangwung, dumadakan mak gregah kemutan rerupan wadon sing digawe sekang irus sing wis dibuang maring lebuh. Batine ngucap, “Lha kiye, ana irus sing cocog digawe rerupan widadari kaya sing diimpi-impi.”Tumpal tapihe decincingna, banjur mlebu maring pedangan mlaku cingkigan. Tungkake sing belaken dijunjung dhuwur, kedhemek-kedhemek, nuju maring irus sing semelap nang ontob. Garan irus sing esih ngleni ana lenga campur banyu bat nggo olah-olah,
Mlakune Nini Randha kebat, ora let sue gutul pedangane dhewek. Enjet sing nang padon, oman sing ngglethak nang jogan, kaya disaut gesit. Sedhela bae rerupan wadon sing nganggo irus wis dadi. Jebles kaya widadari sing nang pangimpen.Dinane sengsaya sore, wayah surup srengenge. Pitik iwen wis padha ngandhang. Tangga teparo wis padha ngaso. Ningen Nini Randha malah metu ngumah nggawa irus widadarine. Ora kemutan adus, ora kemutan nyore. Irus widadarine tansah digamblong-gamblong kanthi tetembangan:Sulasih sulanjana kukus
tekane udan. Eloking kahanan, tembang dadi japa. Suwening suwe, irus sing asale mung dikudang, dumadakan teyeng obah dhewek.
bareng karo njunglane irus sing wis kepanjingan widadari.Wis pirang-pirang wengi Nini Randha ngudang irus widadari karo nembang sing wusanane dadi mantra. Nang wengi sing kaping pitu, langit keton ngregemeng ireng. Hawane beda karo padatan. Sing biasane atise njekut, wengi kiye kayong bringsang. Wulan sing padatan sorote kinclong-kinclong padhang, saiki peteng ndhedhet ketutup
dadi tremun-tremun grimis. Nini Randha ora krasa ana grimis sing wiwit tumiba. Seumpama krasaa, ya, paling-paling ngarani mung uyuh kinjeng. Jaragan agi terang klathak. Dheweke lewih sengsem ngudang widadari sing manjing nang wadhaging irus. Ora let suwe, grimis sengsaya deres, malik dadi udan gemrejeg. Lemah dadi teles, mili banyu. Gegodhongan lan tanduran keton murub kinclong
Ambu sing banget diimpekna nang kabeh kaum tani sing selek kepengin nggarap sawahe.Werta ngenani Nini Randha sing unggal wengi tetembangan karo ngudang irus sing maraih dadi udan gelis semebar maring sadhingah wong. Presasat kabeh wong kepengin weruh kaya ngapa irus sing kepanjingan widadari mau. Kabeh padha semlengeren, bareng weruh irus mau sing jebul didandani, diperang-perong, dicawang-cowong. Sateruse, rerupan wadon sing digawe sekang irus mau diarani cowongan. Pawongan nang laladan Banyumas precaya menawa ana terang lawas, men gageyan ana udan padha nirua Nini Randha Dhadhapan, gawe cowongan lan ditembangna. Widadari sing manjing maring wujud wadhag irus diprecaya nekakna udan sing asale sekang ngkuwung sing go liwat sekang kahyangan mudhun maring alam dunya. Inyong dhewek, orang pati dhong, jan-jane widadari sing manjing sajroning cowongan kuwe mung gugon-tuhon apa ana nyatane. Sing genah gutul seprene wong laladan Banyumas esih akeh sing nganakna cowongan semangsa-mangsa terang lawas.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh ilapi, nuli damar
Wejangan ke-3 Kahananing Dat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
ing dalem betalmukarram sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad
Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
tenan.....ngerti ae wong lagi golek
dir,iki file e shx yo ????
oh yo tak tekon kih dir
misal hpne maune versi lawas koyo 42R trus diflash pake file iki,opo iso turun versi
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: MARUNGAN
umah ana daerah mrebet ora pamitan. Ciri-cirine: dhuwur 120 cm, rambut ikal, kulit sawo mateng, nganggo kaos oblong biru kostum
djangkep sadalu muput: lampahan Purbaningrat, sanggitanipun Ki Slamet
Bunda Lia Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikiraka kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin. Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe
dhewe. Aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing
kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong
kuwarasan, tansah elinga rong prakara iki 1. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk, dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora. 2. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik
kudu wani ngadepi kasunyataning urip….. wis ta nurut wae opo kang dadi titahing Gusti…… percoyoo marang kang murbeng dumadi…… kabeh mau wis ginaris kanggo sliramu. muga kinajabahan ing ngarsaning Alloh.
17 Februari jam 9:20 · Tidak SukaSuka · 3Memuat…
Hadi Widayanto bener bunda liaku…. wis ayo podo sabar sareh…. madep manteb marang Gusti Alloh….. kabeh mau dianggep cobaning urip…. supoyo awake dewe nduweni iman sing
dak topo kabeh kahanan iki…. amung pamujiku mugo kabeh dongo biso ketompo mring Gusti Allah SWt…. dongoku ora bakal lali saben rino kelawan wengi…. dino iki kanggoku pecut kang nambahi tekatku kanggo nambahi kekuatan dongo supoyo kabeh poro kang moco biso ngunduh opo2 kang dadi pandongaku….. Mugi Gusti Allah SWT ngijabahi…..
17 Februari jam 9:53 · Tidak SukaSuka · 3Memuat…
Hadi Widayanto wis to bunda…wis….. kuwi kabeh kangge aku kok…. aku iso moco kahanane…wis sing sabar ……. akeh wong ra seneng karo awake dewe….ditrimo wae……awake dewe dudu artis….wis
ingkang wus waspadeng semu sinamun ing samudana , sesadon ing ngadu manis
sabarrrr kabeh pangucap mau ono maknane , kudu disyukuri…..wis yo sabar.
pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Allah. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Allah, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung
Ana sawenehing wong kang duwepenganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran, nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora percaya marang anane Gusti Allah, prasasat uga ora percaya marang anane dhewe, dene nganti awake lair ana ing donya.Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni.
Bunda Lia DONGOKU AMUNG KANGGO KEPENTINGANE KABEH ORA TAK GAWE AWAKKU DEWE MULO TO PODHO RUNGOKNO…..
Jeng Putrie aku melu ngenteni ndisik….. ngenteni ….
Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang tumemen lan ora bosen.Klawan mangkono
saperangane gelaring alam, abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing
ingkang saget dadosken manah ugi jiwo meniko wening ugi tansah saget ndadosaken sangngu lelampahan urip. wonten lepatipun nyuwun
Widayanto nggih mas ali maturnuwun pitedahipun…. saged damel ndandani urip kula engkang tasih cethek……swunnnn swunnnn maturnuwun.
Lia Woooowwwwwaaaaallllaaahhhhh Gusti paringono sabar…..Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin opo yo ngene iki to yo…dongo wae kok tekane lakon Tom and Jerry, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane sing dak utus dadi juri ben ra padhu. Parandene ora bakal koncatan ing pangarep-arepe kabeh. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba sabar… tak kon sabar ra keno tak kon rukun opo maneh yo wis kono wong kabeh podho wis gedhe tuwo… nek ngono aku wae sing sabarlah.Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine……wis tak tatane dewe ati iki…. nganti judek aku ngrasakke.
soyo dadi kok yo ra ngeman nekmu lelaku mas… eling to mas… emanen … aduhhhh mas Dwi…. piye iki…. mumet tenan aku. Duh Gusti paringi sabar manah kadang kulo Wahyu….
anggone nglakoni pirang2 taun …. ojok kok regeti atimu mas Wahyu…ojok mbok regeti astamu yo mas Wahyu….
dulure dhewe sing paling duwur nek aku ga' iso melok nggotong
to?dicurhati konco, ning Q ra iso njawab.. rung tau soale. ewangi yo.. Ketok nak ra tau serius _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
kudune ngenrti.... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong
ndung! :))0*:ayo d baleni wae nak ngunuh _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus pipitPresidiumLokasi : Jogja-Bantul-
ndelok..kayaE wis ra wani koe. sopo sing ra wani..???ngawe lembar anyar wae ..... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
wrote:sopo sing ra wani..???ngawe lembar anyar wae ..... lembar sing wingi sih cethu tulisanE. busakEn sik nek rep gae lembar anyar! gandungOfficerLokasi : Cawang
cethu tulisanE. busakEn sik nek rep gae lembar anyar!e' nak ra gelem yo wis pit.... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong
main :/;;0;;: yo_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Iki kih wong loro do ngrembug opo to.... ngRembug kaya judul nuh..serius ga? :shock: gandungOfficerLokasi : Cawang
ora melu2 akuw... ndelik wae akuw.... ndak d laporke _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus pipitPresidiumLokasi : Jogja-Bantul-WonosariReputation : 6Join date : 15.05.08Subyek: Re: serius ga? Mon
kandar ki apik'e ojo melu2 sik... tak urusane ro pipit sik kang... pokok'e sampean nompo resik OK_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
kalih prangkat gamelan, inggih punika gamelan Kyai Gunturmadu kaliyan Nagawilaga.
dumunung wonten ing pagongan sisih ler lan pagongan sisih kidul ing kompleks
Mesjid Agung Kraton Ngayogjakarta. Gamelan punika dipunthuthuk tanpa kendhat,
kajawi ing wayah salat lan malem Jemuah dumugi salat Jum’at. Gendhing-gendhing
ingkang dipunungelaken sedaya anggitanipun para wali sanga. Utaminipun Sunan
Kalijaga, Sunan Bonang, Sunan Giri, lan Sunan Kudus. Gendhing-gendhing kala wau
ancasipun kangge syiar agami Islam. Pramila nama-namaning gendhing ngangge basa
Arab kanthi lafal basa Jawi. Tuladhanipun Salatun Subinah, Ngajatun,
wulan Hijriyah Robiul Awal kasebat wulan Mulud. Sekaten utawi Garebeg Mulud
Satunggal minggu saderengipun pengetan miyosipun Nabi Muha Muhammad SAW. Dening
baku inggih punika Garebeg Mulud utawi Pasowanan Mulud utawi Sekaten. Adicara
punika awujud kegiyatan waosan utawi pengajian riwayat Nabi Muhammad SAW lan
salawat Nabi. Adicara punika kawontenaken ing Masjid Agung Kraton Kasultanan
Ngayogyakarta Hadiningrat dening Kyai Kanjeng Pengulu. Biasanipun Sri Sultan
utawi Sri Suhunan tedhak saperlu ngrawuhi adicara punika. Ing pasowanan punika
Sultan caos sedhekah kangge para kawula ingkang dipun wastani nyebar
gunungan pinangka puncaking adicara Sekaten utawi Garebeg. Pareden Gunungan ing
Sekaten punika awujud tumpeng ingkang isinipun sekul saha ubarampe saking asili
bumi. Pareden utawi Gunungan tansah dipuntengga dening tetiyang ingkang badhe
ngalap berkah. Sasampunipun dipundongani kangge keslametan, kawilujengan ,
kasantosaning raja , sentana miwah sedaya kawula, gunungan lajeng dados rebutan
dasanamane tembung-tembung saka wacan “Garebeg Mulud” iki. Sabanjure gawenen
jenenge gamelan rong prangkat Kyai Sekati? 3 Gamelan
rong prangkat mau dipapane ana ing ngendi? 4 Ing
wanci apa gamelan Kyai Sekati ora ditabuh? 5 Sapa
wae sing ngripta gendhing-gendhing sekatenan iku? 6 Duwe
malem 12 Mulud ing Masjid Gedhe dianakake apa? 10 Apa
Sekaten isih perlu ditindakake ing jaman saiki? Apa pawadane? 4. Critakna
dibandingno, sing luwih kemaruk ikut yo Sukarwo +
sugeng rawuh ing blog kawulo. mugi - mugi punopo kemawon ingkang kulo posting saget wonten manfaate dumateng kito sedoyo.
rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri
BEBASKE ROJO NE DEWE YO KUI WONG
RANCO,JOWO LALI JOWO NE MALAH MELU MELU BUDOYO BARAT,JAMAN DISEK NYELOK PAK PRESIDEN KUI ORA NYELOK JENENGE SARU JARE WONG JOWO YO
[RAKYATMU]YO TO OJO DADI BUTO MENKO NDAK CILOKO WONG GOR WONG CILEK KOK AREP DADI BUTO MENG KO DI ITERI DADI TERI CAPLOK BOYO NENG JERO WETENG METU SILET DADI TAI MAMBU KUI RAPERCOYO BUKTEKNO NGEROKO PANGON MU.IKI WES TEKAN REJONENG JAMAN WES RAISO KOWE DI OMONGI MENUNGSO SENGOMONGI KUDU SENG KUWOSO.MOSOK WONG OKEH DUSO DI OMONGI MENUNGSO [MENOS MENOS KAKEAN DUSO] YO ORA ISO KUDU SENG KUWOSO.AWAS AZAP MU NEROKO BESOK BAKAL DI GANTI KARO WONG SEK APEK APEK
BANYU RINO WENGI]SENG DURONG PADET DI GEBYURI MEN PADET WONG AREP DI GAWE
PAPAT KALIMO PANCER.NEGORONE DEWE DADI NEGORO ADI DAYA
MEGA WATI,]DADI NOTONOGORO,KANJENG RATU KIDUL SENG GAYOMI YO KUI RATU SEGORO YO KUI SEGO YEN
ANU.......AH MENGKO SARU...NETAK OMONGNE......SAIKI OJO NGUYUU TENANAN IKI PODO SHOLAT YO MEN NDANG KABOL HAJATE AMIN
Setunggal-tama, sumanggaa kita sedaya panjatkan syukur ingkang tiada kendel-kendelipun inggil kehadirat Allah SWT ingkang sampun nyaosaken nikmat ingkang tiada tara dhateng kita sedaya dadosipun kita sedaya saged kagem ndhatengi panggihan wonten dinten menika. mawi Shalawat beserta salam mugi-mugi salajeng tercurah dhateng kasih Allah SWT ingkang dados tauladan kita sedaya ugi salajeng kita sedaya mangkekaken
ingkang sampun dipunparingna dhateng kawula, izinkan kawula berpidato ngengingi “kasarasan salira” wonten dinten ingkang sae menika.
Bapak ugi ibu guru ingkang kawula bektosi mawi rencang-rencang ingkang kawula banggakan. Waluya ngrupikaken kawontenan dipunpundi salira kita sedaya lebet kondisi ingkang stabil ugi sae mawi maksimal kagem numindakaken ngados aktivitas. lebet hal menika saged dipunngendikakaken menawi ngreksa “kasarasan salira” yaiku dipunpundi ngreksa kondisi salira utawi salira kita sedaya lebet kawontenan ingkang stabil utawi mboten gampil ngalami ewah-ewahan saupakara signifikan.
Ngreksa kasarasan salira sangeta wigatos kagem saben makhluk sugeng. kenging punapa? amargi menawi salira kita sedaya waluya, lebet numindakaken ngados aktivitaspun mboten badhe ngalami kendala ingkang nduwe artos. dadosipun salira kita sedaya badhe numindakaken aktivitas saupakara produktif saben dintenipun tanpa ajrih tempuh sesakit ringan kresaa awrat.
Wingkingan menika kathah dipunantawis kita sedaya ingkang miwiti mboten pradunten majeng kasarasan salira kita sedaya, hal menika saged dipunmriksa saking gaya sugeng, pola dhahar mawi kirangipun berolahraga. kados kapriksan, salira manusia sakasinggihanipun rentan majeng sesakit, mila saking punika kita sedaya dipunkedahaken pinter lebet ngreksa kasarasan. sakasinggihanipun kathah upakara ingkang saged kita sedaya tumindakaken kagem ngreksa kasarasan salira kita sedaya.
Salira ingkang waluya ngrupikaken idaman sedaya priyantun, punapa dadosipun menawi salira kita sedaya gampil tempuh sesakit.
Saged kita sedaya bayangkan badhe rekaosipun kita sedaya numindakaken ngados aktivitas saben dintenipun. kagem punika sumangga kita sedaya tumindakaken upakara-upakara sederhana menika kagem tetap ngreksa salira kita sedaya tetap waluya.
Setunggal, kita sedaya kedah ngreksa pola dhahar kita sedaya saupakara teratur. menika ingkang wigatos lebet sugeng kita sedaya. amargi dhaharan ngrupikaken sumber energy ingkang dibetahaken dening salira. Mengkonsumsi dhaharan mbotena kedah kathah, sayangipun kala dhahar samikaken kaliyan kondisi mawi dhahar saupakara teratur.
Kaping kalih, kita sedaya kedah ngreksa kesbersihan. kadang kala kita sedaya asring ngalimenganaken keresikan salira kita sedaya dipunamargi aken keribetan ingkang kita sedaya kagungani. kersanipun mboten gampil tempuh sesakit, badhenipun sadereng dhahar sasaenipun kita sedaya mijik rumiyen ugi pastikan dhaharan ingkang kita
Ketiga, berolahraga saupakara teratur. kathah priyantun nggalih kagem ngreksa kasarasan mbetahaken biaya ingkang agung. Padahal menawi kita sedaya kreatif kita sedaya saged berolahraga kaliyan meminimalisir ingkang ngenjawen yakni kaliyan mlajeng keliling kompleks utawi bersepeda. mbasi kemriksa sederhana, sayangipun menawi kita sedaya tumindakaken saupakara rutin ugi teratur, punika badhe efektif.
Kaping sekawan ugi ingkang terakhir yaiku mirengaken soal gaya sugeng kita sedaya, kados ingkang kita sedaya kemangertosi dewasa menika gaya sugeng seseorang saged mempengaruhi kasarasan kita sedaya kados ; ngeses, unjukan beralkohol, ugi asringipun ndhahar dhaharan enggal caos. Kagem kalangan timur kala menika kaliyan numuti gaya sugeng makoten sangeta keren, sayangipun piyambakipun sedaya mboten mangertos kados pundi efek ugi dampaknya dimasa ingkang badhe rawuh. Gaya sugeng ingkang klintu makoten patutnya kita sedaya hindari kersanipun salira kita sedaya mboten gampil tempuh sesakit.
Hal ingkang paling wigatos yaiku ngemuti artos wigatosipun ngreksa kasarasan salira, saksampune ngemuti hal punika mila mboten rekaos kagem kita sedaya numindakaken upakara-upakara ingkang sampun kawula ngantosaken dipuninggil. ugi sadereng kawula mengakhiri pidato menika, setunggal pesan kawula “reksaa kasarasan salira kita sedaya, kagem masa ngajeng kita sedaya”.
urung iso kedadean. Malam kapindhoa urung meneh, mangkana sateruse nganti dina menyang 6. Ing dina menyang 7, bengi-bengi penganten wedok tangi juk penganten lanang bojo heran juk pitakon menyang bojone.
Bojo Lanang: "Arep nandi dek?"
Bojo Wedok: "Arep menyang kamar mandi mas, nguyuh."
Bojo Lanang: "Aku nitip yo."
Bojo Wedok: "Pie carane mas?"
Bojo Lanang: "Gampang. Ngene carane."
Akhire bojo lanang kedadeyan nglakoke tugase sing sajrone iki terpendam. Sakwise bubar, si bojo wedok juk ning kamar mandi juk si bojo lanang turu meneh. Sesuke, bengi-bengi si bojo lanang kaget pas bojone wedok gugah dheweke.
Bojo Wedok: "Mas-mas tangi."
Bojo Lanang: "Ana apa dek bengi-bengi tangekne aku?"
Bojo Wedok: "Nggak mas. Mung takon. Arep nitip meneh ora, soale aku arep menyang kamar mandi meneh. Pak RT mau sore uwes titip. Mas ameh titip ora?"
nonton wayang ra buyar-buyar, ngenteni metune petruk nduwe utang ora iso buyar, direwangi dodol krupuk
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.04, tanggal 10 Juni 2016.
[sunting] Perbandingan aksara Jawa dan aksara Bali
Hyang, Hyang Tunggal, Batara Tunggal, Nu Ngersakeun, Gusti Pangeran Sikang sawijiwiji”,
Bocah Ingusan Cabuli Bocah Kelas 1 SD23 jam
maneh :) aku ajarono motret panganan poo, aku sik gurung pati iso motret
Kilauan digosok topan kutub ler uga kidul
Kula dipuntedah babagan sakebak dindingnipun ingkang transparan
Dihias kaliyan jejeran kaligrafi Qur’an kaliyan werni platina uga kejenen
Bentuk ron-ronan nipun sanget mawi sarang lebah mekaten geometrik
Rincik uga tunas jalin bergaris-garis gambar puteran angina
Kula dipuntedah setunggal masjid ingkang menaranya ndhemok lapisan ozon
Uga menyeru adzan mboten telas-telasipun ndamel lingkaran nangsuli donya
Nadanya ingkang ucul-ucul disulam malaikat jatos renda benag jene ingkang nyae atusan yuta sajadah dipunsaben griya panggenipun ampir
Ingkang panggenipun dipunpundi ing wanci adzan lohor sampeyan mlebet kelebetipun
Sampeyan mlampah ngantos wanci asar, boten capai saf setunggal
Dadosipun menawi sampeyan mboten kersa kecalan wanci, bersalatlah dipunpundi kamawon
kula dipunsukani mangertos babagan ruangan disis mihrabnya
Ing ngandhap gantungan lampu-lampu kristal kedamel saking berlian ingkang menyimpan cahaya srengenge
Sampeyan ningal bermilyar aksara uga tembung mlebet natanan datheng susunan syaraf puser manusia
Ingkang nyamang uga ing lebetipun panggen tiyang-tiyang bersila sareng
Uga pamanah bias mbentenan nanging tanpa pertikaian
Sanguha diuraikan lebet simpul saben sedherekan sejatos lebet hangat sajadah
Piyambakipun wicanten, “niki piyambakipun masjid ingkang lebet pamadosan tuan”
Piyambakipun nunjuk siti tegil punika uga ing inggil pasiten pertanian piyambakipun bentangkan secarik gelaran pandan
Nalika kuusap kaping rai kula ketelu sacara pasiten
Thu Mar 12, 2009 12:45 pm pinter tenan sampean ki.. sekolae mbiyen ngendi..
Kailash ugi misuwur kanthi nama Kangrinboge Feng. Gunung punika minangka gunung ingkang paling inggil wonten ing sisih kilenipun Gangdise Shan+ . Kawontenanipun gunung punika endah sabnget amargi papanipun manggen wonten ing sacelakipun Danau Manasarovar kaliyan Gurla Mandhata. Gunung punika minangka gunung ingkang suci, pramila boten dipunidinaken menawi wonten ingkang badhe minggah wonten ing gunung punika. GUnung punika dipunanggep suci kaliyan tiga agama, inggih punika Budha, Hindu kaliyan BON. [1]
oldid=883853"	Kategori: Gunung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.45, 9 Juli 2014.
ngemeng epe koen iku rik.... de erixPELATIHJumlah posting : 853Join date : 03.07.08Age : 31Subyek: Re: si penjajah suami................. Wed Sep 17, 2008 5:18 pm tom_mad wrote:ngemeng epe koen iku rik....koen ga ngerti mad!!!paling mari ngene ono sing nge post ngamuk2...!!!! wes blayu ae....
Wong ndeso saking Pekalongan… luwih jelas panjenengan moco niki mawon… klik nang kene yomatur nuwun
Para sedherek kaum Muslimin rahimakumullah. Wonten setunggaling pitakenan : “Punapa toh hakekatipun gesang punika?” Pitakenan punika pancen kesinggihan gampil dipun ucapaken, nanging tetela boten gampil jawabanipun.
Kangge njawab punapa toh gesang ingkang saleresipun puni­ka, kita saged ngempalaken bahan-bahan ingkang radi
“Lan Ingsun ora nyipta jin lan manungsa kejaba mung supaya padha nyembah (ngibadah) marang Panjenenganing-Sun Allah”.
Kanthi mahami maknanipun ayat punika, kita sampun saged pikantuk jawaban bilih hakekatipun gesang utawi gesangxyjgkang hakiki inggih punika IBADAH dhumatcng Allah SWT.
IBADAH ingkang asring dipun maknani nyembah. tembung aslinipun ’abdun ingkang ateges kawula. Abdullah tegesipun kawulanipun Allah. Saking punika, tembung ngibadah lajeng sa- ged dipun maknani ngumawula ingkang yen dipun Indonesiaka- ken dados pengabdian. Kanthi makaten, pitaken punapa hakekati- pun gesang punika, yen jawabanipun dipun dasaraken atas 56 surat Adz-Dzariyat, inggih punika pengabdian dhumateng Allah SWT. Kesimpulan punika sajak sampun jumbuh kaliyan dhawuh pangandikanipun Allah SWT wonten ing al-Qur’an surat At-Taubah ayat 111:
“Lan ing antarane para manungsa iku ana wong kang ngorbanake jiwa-ragane jalaran golek karidlane Allah. Allah iku Maha Penyantun
urip kang sejati yaiku urip kang kadhasaran aqidah sing kuwat lan perjuangan”.
Dados tiyang gesang nembe saged dipun sebat gesang hakiki, menawi gesangipun tiyang kalawau dipun dhasari aqidah ingkang leres tur kiyat, lan gesangipun punika kebak perjuangan. Awit aqidah ingkang leres lan kiyat badhe nuwuhaken kesaenan lan kemaslahatan, boten namung kangge badanipun piyambak, nanging ugi manfaat kangge tiyang-tiyang sanesipun, masyarakatipun, minggahipun malih kangge
“Apa sira ora nggatekake kepriye Allah gawe sanepane kalimah thayibah (aqidah sing kuwat), disanepakake kaya dene wit sing becik; oyode kuwat lan pange nyundhul langit. Wit mau ngasilake woh-wohane ana ing saben mangsa kanthi idzine Pengerane. Allah gawe sanepan-sanepan iku mau kanggo para manungsa kang supaya padha tansah eling”.
Surakarta-Ngawi-Cepu (122 kilometers), Surakarta-Purwodadi-Blora-Cepu (161 km), Semarang-Purwodadi-Blora-Cepu (162 km) , Semarang-Kudus-Rembang-Cepu (182
moso pejuang piyetnam cacingen/krawiten/kreminen. yen pakde mbilung cocock kuwi...
*pakdhe mbilung: lhoooo... pak dhe mbilung kok pertamax..? wah jan kehormatan tenan ki :D
*mas ipul: lho sing cocok krawiten ki kudune
Lha awakmu slim ngunu ojo2 sarang cacing :P
podo wae kreminen karo krawiten, mung sing boso kromo karo boso madyo wae bedone :D*mas nanang: pelog mas, pendhet patang pulung songo.. modar rak kowe piye kuwi...
*pak pres: walah nggilani pol..
aq delok gambar kartun biso ngguyu dewe. Opo kwi karikaturmu? wajah panjenengan sing asli nggih ngono kwi? ha2
*mas ipul: waduh.. cacing kremine plat nomere mesti 'silit - 1'*priyayisae: lha wis piye dab, ngene ikilah sing arane kawulo alit
wah, isa nggo mancing no kwi, dab...
Mangan iwak sing akeh, supoyo cacinge dipangan karo iwake
krawiten.. oalah kuwi to..Ketoke mbiyen jeneng liyane ki kreminen.. *eh iya gak ya*
*fany: iyo.. biyen tau..? saiki isih ora..?
nutuki mas ipul + mas endik*
*jt: hehe.. hamil pasca nikah ki ora emergensi ya mas... :D
njenengan tiyang pundi toh.? kula nggih nembe mawon mangertos wonten istilah krawiten, kula kinten karawitan hehe..
*mas kurniawan sing durung adus: kula mboten piyantun pundhi pundhi mas.. malah kedahipun kula tanglet panjenengan solone pundi..? :D krawiten menika inggih basa jawa ngoko andhap. kathah dipun kocapaken piyantur pesisir ler amargi roto roto kawruh jawanipun langkung andhap... menawi kreminen menika inggih basa ngoko alus kaliyan madya
remen tongkrongan? cangkru'an? udad udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
Faking Release: Daraar (*ing...
Malaysia–Vietnam 2004 · Singapura-Thailand 2007 · Indonésia–Thailand 2008 · Indonésia–Vietnam 2010 · Malaysia–Thailand 2012
1996 · 1998 · 2000 · 2002 · 2004 · 2007 · 2008 · 2010
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 3 Sèptèmber 2016.
pagelaran, surat undangan acara wayang, design undangan wayang Posted
ngono lho.. heheheyen pengin sugih jarene menthelengi tampah jam 12 bengi sing diwenehi lilinjarene
berusaha dan berdo'a.biasa mba mikerke kok ura ndang sugeh2 ngono lho.. heheheyen pengin sugih jarene menthelengi tampah jam 12 bengi sing diwenehi lilinjarene mengko iso sugih, tapi aku ora ngerti lho, mung krungu crito ora wani aku kang nak nggo koyongono kui iseh wedi karo seng gawe urip.. hehehe
mung siji : iso mutasi ning njawa, kumpul bareng karo keluargamerantau kok 'setengah' hati
wis jamak lumrak nek mung kerjo buruh kang.. Akeh2e mumet mergo
kumpul bareng karo keluargamerantau kok 'setengah' hati pak dhe... yo nek ngunu kwi ngrantaune
setaun rong taun leh golek menir nyang paran, amin muga2 klakon #curhat critane :-)_________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
am mugi2 urip tambah mulyo lan barokah kanggo sanak sedulur kabeh_________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene Kus Lare wonosariKoordinatorLo
wrote:pengin mulih kampung.....Mulih kampung dereng pak? Sari GunkidKorLapLokasi : Hong KongReputation : 2Join date : 10.07.12Subyek: Re: Apa harapanmu di
inggih punika pangarsa utawi panguwaos Kaisar Romawi Wetan lan Despot Morea awit taun 1465 ngantos dumugi taun 1502. Panjenenganipun punika keponakanipun Konstantinus XI Palaiologos, Kaisar Romawi Wetan ingkang pungkasan. Sasampunipun Konstantinus tilar donya lan kawon wekdal mengsah Mehmed II nalika tanggal 29 Mei 1453, Andreas tetep menggen ing Kitha Morea, ingkang dipunkuawosi independen déning ramanipun Andreas ingkang asmanipun Thomas Palaiologos, ingkang ugi rayinipun Konstantinus. Ananging nalika taun 1460, Morea dipunserang Turki, lan Andreas sarta ramanipun mlajeng dhateng Ujung Italia. Sasampunipun ramanipun tilar donya taun 1465, Andreas manggen ing Nagara kepausan kanthi paserujukanipun Paus. Panjenenganipun manggen ing Kitha Roma, lan paring asma dhumateng
Byzantium - The Decline and Fall, hal.446
dina saben wektu Ibu tansah ndidik awakku Saben ibu duka marang
wektu bengi dina karo iring-iringan abdi dalem (punggawa kraton) bebarengan karo loro set gamelan
dikawal saka prajurit Kraton. Kyai Nogowilogo ngenggoni sisi lor saka Masjid Agung, juk Kyai Gunturmadu ing Pagongan sisih kidul masjid. Kapindho set gamelan iki arep didolanke sacara barengan nganti karo udhar 11 bulan Mulud, sajrone 7 dina ajeg. Nang bengi dina paling akhir, kapindho gamelan iki arep digawa mulih menjero Kraton.
kegawe saka beras ketan, panganan, lan buah-buahan mawa sayur-sayuran arep digawa saka istana Kemandungan ngliwati Sitihinggil lan Pagelaran menuju masjid Agung. Sakwise didoake, gunungan sing melambangkan sejahterane kerajan Mataram iki diparakne marang masyarakat sing nganggep menawa kanggonan saka gunungan iki arep nggawa berkah kanggo dekne kabeh.
Artikel Bahasa Jawa Tentang Sekaten, Numplak Wajik
Kanggonan gunungan sing dianggep sakral iki arep digawa mulih lan ditandur neng sawah/tegal ben sawah dekne kabeh dadi subur lan bebas saka samubarang macam bencana lan malapetaka. Loro dina sadurung acara Grebeg Muludan,
ngrupa kotekan utawa dolanan tembang karo nganggo kentongan, lumpang (piranti kanggo nutu pari), lan sak-wernane sing minter awal saka panggawen gunungan sing arep diarak nang wektu acara Grebeg Muludan mengkone. tembang-tembang sing didolanke jero acara Numplak Wajik iki yaiku tembang
Sang Rajawali: Ahli Asbab dan Ahli Tajrid
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo
Home » Cerkak Ngoko » Cerkak Pendek » Cerkak
maneh, la kanca kancaku do wes duwe. Pas bengi-bengi mari isyak,
hp Android. Rasah apik apik utawa larang-larang. Sing penting iso go internetan. Iki go dukung sinau kok pak,” muniku karo rodo
Bijapur ING Vysya Ingleswar ING Vysya Basavana Bagevadi ING
Ungaran, Salatiga, Kudus, Jepara, Pekalongan, Tegal, Purwodadi, Blora, Pemalang, Brebes PT. Swakarya Insan
Pamulangan nduweni peranan penting jero nentulno kamajuan mubarang bangsa. Negara sing ngewehi akses padha adhep pamulangan kudune ngasilke sumber daya manusia sing linuwih.
Ning keyektene, isih ana celah cukup adoh antara pamulangan sing diwulangna neng sekolah karo keahlian sing dibutuhake jero donya
Totok Soefijanto kedadean amarga masalah insfrastruktur lan sistem panyinaon teknologi isih beda terna kutha neng Indonesia.
”Pamulangan formal neng Indonesia ora njagakne sacara sempurna keahlian sing dibutuhake anak akibate anak ora iso klebu neng donya kerja,” jare dekke.
Cendheke tingkat akses internet neng daerah pandesan uga nyiptakno kesenjangan, sing sakudune iso dikurangi liwat undhak-undhakan kwalitas sistem pamulangan berbasis teknologi.
Padahal, Indonesia kudu iso transformasi saka ekonomi basis sumber daya alam dadi ekonomi basis teknologi. Nek wektu iki Indonesia isih nggunakne sumber daya alamme dadi basis ekonomi juk nganti kapan masyarakat mung dadi tenaga kerja wae.
ngomongke, wektu iki Microsoft wis nglakoke aksi liwat program ”Partner in Learning” sing wis mlaku sajrone 10 taun.
Program kesebut menehake panglatian marang guru karo menggandeng macem-macem pihak. ”Kami ngarep-arep iso jangkau separo yuta guru neng Indonesia kanggo
Jonggrong utawa kang luwih kondang kasebut Candi Prambanan sejatine yaiku candi Hindu kang ukurane paling gedhe ora mung ing wilayah Indonesia nanging uga paling gedhe ing wilayah Asia Tenggara. Candi kang duwur bangunan utamane kurang luwih 47m iki
ing jaman pemerentahane Nalendra Rakai Pikatan lan Rakai Balitung
Candi Roro Jonggrang duweni 8 candi utama lan ana luwih saka 250 candi kang ukurane luwih cilik.
Ana 3 candi utama kang kasebut kanti istilah Trisakti, kang kapersembahake dumateng Sang Hyang Trimurti. Yaiku Batara Siwa, Batara Wisnu lan Batara Brahma. Telu candi utama iki uga duweni candi pendamping kang madep ana sisih kulon, yaiku Nandini pendamping kanggo Siwa, Angsa kanggo Brahma lan Garuda kanggo Wisnu. Kajaba iku isih ana 2 candi
Siwa ), Agastya ( Guru Siwa ) lan Ganesha ( Putra Siwa ). Yo arca Durga iki mono kang saiki tumrap warga sekitar candi luwih kondang kasebut kanti jeneng Arca Roro Jonggrang
Isih akeh babagan apik liyane tumrape Candi Prambanan iki. Supaya luwih jelas lan gamblang, kanggo panjenengan ingkang durung nate mirsani Candi Prambanan saka cedak, monggo enggal-enggala
dianggep dadi salah siji komponis sing paling kondang lan dadi tokoh penting nang masa peralihan antara Jaman Klasik
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.03, tanggal 16 September 2014.
pang sedheng lan sumebar ing Asia Tenggara lan Australia, ing Jawa thukulé liar ing alas, uatawa tinandur ing kebon. Saliyané iku, wit iki bisa ketemokaké ing dataran rendah kang dhuwuré 1.400 m dpi. Godhongé tunggal , pangé cekak, wujudé bunder sungsang nganti lanset, dawané 9–25 cm, pinggiré rata rada bergelombang, pucuké lancip, pangkal tumpul. Godhong nomé awarna ijo nom, yèn wis tuwa awarna ijo tua. Buni omahé loro, kembang sajroning tandan, metu saka ketiak godhong utawa ing pucuké pang. Wohé cilik-cilik dawané 1 cm, wujudé èlips awarna ijo, yèn mateng awarna wungu semu ireng lan rasanè legi rada kecut. Winihé pipih kanthi rusuk awujud jala. Godhong nomé rasané kecut, bisa digawé janganan utawa didhahar mentehan minangka lalaban. Woh nomé dirujak karo
Mupangaté woh wuni ya iku kanggo njaga kasarasan mripat amarga duwèni kandhutan vitamin A kang akèh, bisa nglancaraké saluran pencertaan lan ncegah konstipasi, minangka Antioksidan lan njaga kekebalan awak.[2]
Woh wuni duweni kasiyat bisa ngobati penyakit kurang darah, darah kotor, hipertensi, Jantung dheg-dhegan,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 2 Maret 2016.
kw kan pinter ngomong bahasa india?pie to?kok rak mbokceritakke nek kw wes kursus bahasa india 6 bulan?nggenah njaluk
jateng/249806.htm – 35k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
re-searchengines.com/dsuwarja4.html – 9k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
searchengines.com/adharma2.html – 28k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
http://www.id.emb-japan.go.jp/news03_42.html – 4k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah
Tagged Herbal Keladi Tikus, Keladi Tikus, Obat Keladi Tikus	|
Posted by Herbal Keladi Tikus	Herbal Keladi Tikus Ampuh – tanaman keladi tikus
Tikus, Penjelasan Keladi Tikus, Tanaman keladi tikus, tanaman obat herbal keladi tikus, zat
WinUndelete - unduhan gratis versi terbaru 2017
WinUndelete Versi 2.20	Unduh Software & Game-game Gratis Untuk Windows
Tuladha geguritan lebet basa kaping Jawi niki badhe nampilaken geguritan basa Jawi ingkang bertema persahabatan. Geguritan kaliyan tema kanca uga sahabat niki sanguh dipundadosaken tuladha kados pundi wigatinipun artos kanca uga persahabatan.
“Sekedhap malih kawan, sekedhap malih, nyabara. Jangkah badhe menuju titik kendelan tujuan. saben radin badhe rampung sae. kita sedaya mboten betah ngangen uga merencanakan kados pundi akhiripun mangke.” “Kita sedaya namung betah ngradini nya kaliyan ikhlas. Bokmenawi enten airmata, nanging ingkang mesti sanes airmata duka. Bahkan kewan-kewan pun enten masa nya konjuk hijrah. Sekedhap malih kawan.”
“Sekedhap malih. Nyabara. Radin kita sedaya saweg meniti konjuk ngantos. Saben radin badhe rampung sae. Ket awal mlampaha sedaya kita sedaya lajengi kaliyan sae. Macem-macem macam kisah sampun kejejer ing ngrika. Pakendelan paling akhir enggala kita sedaya sanguh mengenang sedaya lebet kenangan.”
“Lebet pakendelan mangke kita sedaya badhe ngesem-esem ngeling sedayanipun lebet temaram sang wulan. Sekedhap malih kawan. Sekedhap malih. Nyabara. Radin badhe rampung sae.”
“Uga kita sedaya badhe menyaksikan yok-napa tunas-tunas ingkang badhe tuwuh.
iki nunjukake bahaimana tenan mupu kuwasa sang pencipta. Tuhan nyiptakno alam semesta lan isinya klebu manusia lan tiada lorone neng donya iki. Iki contho geguritan basa Jawa babagan Tuhan.
Tuhan menciptakan langit dan angkasa, kuasanya tiada banding.
“Dakceritoke meneh babagan purnama, mubarang dina, tau kubayangkan perihnya ndeleng purnama ngesem lan lunga menuju arah sing nduwe mungsuh, Tepat!”
“Ning awal bulan Dzulhijah, Purnama arep cepet lunga, lan kotak ireng sing mengapung kuwi arep terseret ombak kuripan, nganti dheweke ilang tanpa arah sing mesti.”
“Ora ana akhir cerito, matur nuwun kuucap kanggo sing ping kesemene, dhuwur kesetiaanmu ngancani mradani impi, nganti
dibengi kuwi, bengi becik sing sinarmu ngono sempurna.”
“Cerito awake dhewe ora arep tau buyar, Purnama, amarga Purnama arep sanuli ana nang saben wayahe, amarga kowe sang mupu kuwasa Tuhan.” Contoh Puisi Bahasa Jawa.
dheweke ora iso krungu kowe, adega luwih cedhak sakane, nuli omongke sing kowe omongke mau. Yen dheweke uga urung krungu, terusa nyedhak,” tembung dokter.
“Karo ngono aku arep ngerti pira jarak maksimal pangrungone,” sambunge dokter. Jono teros mulih menyang omah lan mbisani bojone lagi masak neng pawon. Saka 6 meter dheweke mbengok, “Mangan apa awake dhewe bengi iki?”
Ora ana sauran. Dheweke nyedhak meneh, mandheg neng 5 meter lan narekne suoro podo. Uga ora krungu jawaban. Adeg 3 meter, akhire dheweke adeg neng samping bojone. “Mangan apa awake dhewe bengi iki?” turene separo mbengok.
Bojone malik ngadhep menyang Jono, mlotot juk mbengok, “ping papat iki aku kanda: pitik GOREEEENNNGGGG!” Jono ameh semaput krungu bojone mbengok atos
appstore, biasane game pertama kluar iku sek gratis, ngkok lek wes akeh sing
tas eruwh iki, wehh loro ati tmenan iki, kudu tuku sing anyar pokoke, hadee..
Jayanthi Kumaresh | Videos - Jayanthi Kumaresh
PENUTUP We are judged each day by our speechAjining saliro dumunung ing busono, ajining diri dumunung ing lathi Cara bicara mengungkapkan
Cerkak Bahasa Jawa, Contoh Pidato Bahasa Jawa Memperingati Hari Kartini 21 April
Contoh Pidato Bahasa Jawa - Assalamualaikum WRWB, wilujeng enjang dhatengaken sisan. Setunggal mangga kita sedaya haturkan raos syukur dhateng Allah SWT amargi kaliyan rahmatnya kita sedaya taksih dipunsukani kesempatan ngempal ing ngriki menika lebet setunggal elingan dinten ibu Kartini ingkang dipunelingakeni saben udhar 21 April.
Sholawat uga Salam mugi-mugi salajeng terhaturkan dhateng Nabi Muhammad SAW. menyambut dinten lair Kartini ingkang sampun berjuang lebet kegesangan estri lebet hal in emansipasi estri, mangga kita sedaya evauasi napa kita sedaya dados estri sampun nuladha piyambakipun.
Tiga bersaudara Kartini, Kardinah, Roekmini.
Kaliyan dhatengipun wangsul dinten niki, udhar 21 april dados
kesempatan niki kula nduwe pangangkah badhe ngantosaken pesan sahubungan kaliyan tema kaping kita sedaya niki, tentu kamawon hubungan kaliyan sosok satiyang estri lebet kegesangan, keluarga, masyarakat kersaa instansi nagari kaliyan meneladani ibu Kartini.
Piyambakipun yaiku sosok ingkang dipuntepang dados satiyang pejuang hak hak estri ingkang riyen taksih paling wingking uga tertindas, kaliyan tuladha ingkang
Pangangkah kula dipunmriki yaiku, angsal kamawon satiyang estri nyambut damel, sekolah, kesah dimanapau benjing menapaa amargi estri sampun mboten malih terkekang dipunlebet griya, nanging njagi badan wigati kunjuk estri, mboten
sedaya, amargi pangangkah saking emansipasi estri mboten kengrika, nanging lebet segi hal positif saged dipunginakaken sabenan saking estri punika piyambak lebet permasalahan ingkang enten, ing lingkungan saking keluarga ngantos nagari, estri ingkang mulia sanes estri andhapan, estri mulia yaiku ingkang saged uga kendhel njagi hak uga aosipun.
Mila saking punika, ing momen dinten Kartini niki mangga kta evaluasi napa, kita sedaya, putri kita sedaya, sampun dados sosok estri ingkang dipunpangangkahaken Kartini? mekaten ugi kaliyan putra kita sedaya napa sampun nyenyukani posisi estri lebet taraf ingkang leres yakni mboten melecehkan status gender. mugi-mugi kamawon sanguh.
Mugi-mugi kaliyan entenipun emansipasi estri nglintu mboten ndamel regi badan estri dados andhap uga justru sawalikipun.
Semanten saking kula, mit apunten menawi enten kalepatan sanjang tembung, menawi enten leresipun mila saking Allah SWT, uga menawi kathah
sopo wedi ing luput wani ing bener iku kalebu manungsa linuwih Wong linuwih iku kudu biso apik ati lan ngepenake atine liyan : Yen kumpul wanito kudu biso ngetrapake tembung kang manis Yen kumpul pandito kudu biso ngomongake tembung kang
dipunceriosaken ing kahyangan enten sapasang dewa uga dewi ingkang ndamel kalepatan, mila dening Sang Hyang tunggil piyambake sedaya dikutuk mandhap datheng bumi lebet wujud kewan. Sang dewi berubah dados andhapan (celeng) nduwe nami celeng Wayung Hyang, sawegaken sang dewa berubah dados segawon nduwe nami pun Tumang. piyambake sedaya kedah mandhap datheng bumi nglampahaken hukuman uga bertapa mit pangapuntenan kajengipun saged wangsul datheng wujudnya dados dewa-dewi wangsul.
Dipunceriosaken menawi ratu Sungging Perbangkara madya kesah berburu. ing madya wana Sang ratu mbucal toya seni ingkang
Andhapan estri nduwe nami Celeng Wayung Hyang ingkang madya bertapa saweg kengelakan, piyambakipun lajeng tanpa sengaja nginum toya seni sang ratu wau. Wayung Hyang sacara ajaib ngandheg uga babaran satiyang bayi ingkang elok, amargi ing dasarnya piyambakipun yaiku satiyang dewi. Bayi elok punika dipunpanggihaken ing madya wana dening sang ratu ingkang mboten ngelingi menawi piyambakipun yaiku putrinya. Bayi estri punika dipunbekta datheng keraton dening bapakipun uga dipunsukani nami Dayang Sumbi alias Rarasati. Dayang Sumbi tuwuh dados kenyo ingkang sanget elok jelita. kathah para ratu uga pangeran ingkang kersa njambenipun, nanging satiyanga mboten enten ingkang katampi.
Akhiripun para ratu sami berperang ing antawis sesaminipun. Dayang Sumbi pun inggil panedhanipun piyambak mengasingkan badan ing setunggal bukit dipunkancani seekor segawon jaleran yaiku pun Tumang. Nalika saweg nyamleng
torak) ingkang madya dipunginakaken bertenun bebed dhawah mengandhap bale-bale. Dayang Sumbi amargi rumaos lumuh, terlontar ucapan tanpa dipunmanah riyen, piyambakipun ngujar sinten pun ingkang mendhetaken torak ingkang dhawah menawi berjenis kelamin kakung, badhe dipundadosaken semahipun, menawi estri badhe dipundadosaken saudarinya.
Pun Tumang mendhetaken torak uga dipunsukakna dhateng Dayang Sumbi. akibat tembunganipun punika Dayang Sumbi kedah nyepeng kekah supaosan uga ujaripun, mila piyambakipun pun kedah emah-emahi pun Tumang. amargi isin,
Dayang Sumbi datheng wana konjuk gesang namung dipunkancani pun Tumang. Ing dalu wulan purnama, pun Tumang saged wangsul datheng wujud sejatosipun dados dewa ingkang tampan, Dayang Sumbi ndugi piyambakipun supena bercumbu kaliyan dewa ingkang tampan ingkang sayektos yaiku wujud sejatos pun Tumang. mila Dayang Sumbi akhiripun babaran bayi kakung ingkang dipunsukani nami Sangkuriang. Sangkuriang tuwuh dados anak ingkang kiyat uga tampan.
Mukawis nalika Dayang Sumbi madya mengidamkan tedha manah ngampun, mila
saksampune semanten dangu Sangkuriang berburu, nanging mboten nampak kewan buruan seekorpun. ngantos akhiripun Sangkuriang ningali seekor andhapan ingkang lema minggat. Sangkuriang ngengken pun Tumang konjuk mbujeng andhapan ingkang jebulna yaiku Celeng Wayung Hyang. amargi pun Tumang nepangi Celeng Wayung Hyang yaiku eyang
Sangkuriang bingung, lajeng amargi mboten saged kewan buruan mila Sangkuriang pun mbeleh badan pun Tumang uga mendhet manahipun. manah pun Tumang dening Sangkuriang dipunsukakna dhateng Dayang Sumbi, lajeng dipunmangsak uga dipuntedhanipun. saksampune Dayang Sumbi nyumerepi menawi ingkang dipuntedhanipun yaiku manah pun Tumang, semahipun piyambak, mila kedukanipun pun memuncak mawi-merta sirah Sangkuriang dipungebag kaliyan sendhok ingkang kedamel saking tempurung krambil dadosipun tatu.
Sangkuriang kajrihan uga mlajar mengker griya. Dayang Sumbi ingkang menyesali damelanipun sampun mengusir anakipun, madosi uga nimbali-nimbali Sangkuriang datheng wana mitipun konjuk enggal mantuk, nanging Sangkuriang sampun kesah. Dayang Sumbi sedhih sanget uga mit dhateng Sang Hyang tunggil kajengipun mbenjing dipunpanggihakenaken wangsul kaliyan anakipun. konjuk punika Dayang Sumbi nglampahaken tapa uga pajeng namung nedha tuwuh-tuwuhan uga sayuran entah (lalapan). Sangkuriang piyambak kesah mengembara ngepang donya. Sangkuriang kesah ngguru dhateng kathah pertapa sakti, dadosipun Sangkuriang sakmenika sanes bocah malih, nanging sampun tuwuh dados satiyang pemuda ingkang kiyat, sakti, uga gagah perkasa. Saksampune semanten dangu mlampah datheng arah wetan akhiripun ngantosa ing arah kilen malih uga tanpa eling sampun tiba wangsul ing panggen Dayang Sumbi, ibunipun wonten. Sangkuriang mboten nepangi menawi putri elok ingkang dipunpanggihaken piyambakipun yaiku Dayang Sumbi - ibunipun. amargi Dayang Sumbi numindakake tapa uga pajeng namung nedha taneman entah, mila Dayang Sumbi dados tetap elok uga awet enem. Dayang Sumbi pun nguginipun mboten ngelingi menawi sang ksatria tampan punika yaiku putranya piyambak. lajeng kaping kalih insan punika ngasih mesra. kala Sangkuriang madya bersandar mesra uga Dayang Sumbi nyerat rambut Sangkuriang, tanpa
Sumbi nyumerepi menawi Sangkuriang yaiku putranya, kaliyan tanda tatu ing sirahipun, bekas gebagan
sadalu kaliyan membendung lepen Citarum. Sangkuriang nyagahanipun.
Mila dipundamela baita saking setunggal wit ingkang tuwuh ing arah wetan, tunggul/baku wit punika berubah dados redi Bukit Tanggul. rincikipun ditumpukkan ing sisih kilen uga dados redi Burangrang. kaliyan
hampir rampung dipunnyambut damelaken. nanging Dayang Sumbi mit dhateng Sang Hyang
pethak punika bercahaya kados fajar ingkang merekah ing ufuk wetan. Para guriang makhluk
mengamuk. ing puncak kedukanipun, bendungan ingkang wonten ing Sanghyang Tikoro dijebolnya, sumbat aliran lepen Citarum dilemparkannya datheng arah wetan uga menjelma dados redi Manglayang. toya Talaga Bandung pun dados surut wangsul. baita ingkang dipunnyambut damelaken rekaos-rekaos ditendangnya datheng arah ler uga berubah wujud dados redi Tangkuban baita.
Sangkuriang terus mbujeng Dayang Sumbi ingkang mlajar menghindari bujengan anakipun ingkang sampun kecalan manah sarasipun punika. Dayang Sumbi hampir tempen dening Sangkuriang ing redi Putri uga piyambakipun pun mit dhateng Sang Hyang tunggil kajengipun milujengaken piyambakipun, mila Dayang Sumbi pun berubah dados setangkai sekar jaksi. wodening Sangkuriang saksampune ngantos ing setunggal panggen ingkang
Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang
amSakno,wingi nane spda pancale ilang.Sing Kuoso ngijoli sing luweh gede( MIO ),hehehe.Selamat,mg2 manfaat & barokah.
[Reply]	Esa December 12, 2011 at 9:24 am
sing mung ana wrangkane nganti embok-embok berkerudung Majelis Taklim, ora kajaba anak-anak sing melu ngancani wong tuwane ndeleng kewan sing arep neng-
kewan sing arep neng beleh wektu Qurban mengko. mataku tertuju nang seekor wedhus coklat nyungu dawa, ukuran awake gedhe ngluwihi wedhus-wedhus teparo.
"pira rega wedhus sing kuwi pak?" ujarku nunjuk wedhus coklat kesebut.
"sing coklat kuwi sing paling gedhe pak. wedhus Mega Super rong yuta rupiah ora kurang," tembung si pandagang berpromosi matane berkeliling karo tetap ngladeni calon panuku liyane.
"ora bisa mudhun pak?" tembungku nyoba bernegosiasi.
"ora kurang ora luwih, saiki rega-rega sarwa larang," si pandagang nguwawa.
"siji yuta limang atus ewu ya?" aku nglakoke panganyang pisan
"apura pak, isih adoh," saure cuek.
aku menimbang-nimbang, apa arep terus nglakoke panganyang terendah ngarep-arep si pandagang ngowah pangawakan karo mudhunke regane.
"Oke pak kepriye yen sayuta pitung atus seket ewu?" tembungku
"isih durung nutup pak," ujarnya tetap cuek
"sing lagi larang ta rega lenga pak. ngapa wedhus melu munggah?" ujarku berdalih nyoba nglakoke panganyang paling murah.
"Yah bapak, sanajan wedhus ora ombe lenga. ning dheweke ora bisa teka menyang kene dhewe. Tetap wae kudu neng usung mobil pak, lan mobil bakal obonge dudu suket," tembung si pandagang meledek.
jero ati aku celathu, alot uga pandagang siji iki. ora nawakne rega kajaba sing wis neng keraekne dheweke neng awal mau. Pandangan aku alihkan menyang wedhus liyane sing luwih cilik saka si coklat. Lumayan nek ana sejen rega limang atus ewu. kabeneran saka panggon pangadol wedhus iki, aku berencana menyang toko ban mobil. gumanti ban buri sing wis anyak kedelok lembut tusirannya. kaluwihan kesebut bisa kanggo mimbuhi budget ban sing regane saiki salangit.
"yen sing belang ireng putih kuwi pira bang?" tembungku banjur
"Nah sing kuwi Super biyasa. sayuta pitung atus seket ewu rupiah," turene
yaiku setunggal konferensi antawis nagari-nagari Asia uga Afrika, ingkang kekathahen nembe ndening kemerdekaan.
Indonesia Sunario. Panggihan niki nglajeng antawis 18 April-24 April 1955, ing Gedung Merdeka, Bandung, Indonesia kaliyan
kerjasama ekonomi uga kebudayaan Asia-Afrika uga mengsah kolonialisme utawi neokolonialisme Amerika Serikat, Uni Soviet, utawi nagari imperialis bentenipun.
Sakathah 29 nagari ingkang makili langkung saking sepalih total para wargi donya ing kala punika ngentunaken wakilipun. Konferensi niki merefleksikan menapa ingkang piyambake sedaya pandang dados ketidakinginan kekiyatan-kekiyatan kilen konjuk mengkonsultasikan kaliyan piyambake sedaya babagan keputusan-keputusan ingkang memengaruhi Asia ing masa Perang asrep; kekuwatosan piyambake sedaya ngengingi ketegangan antawis Republik Rakyat Tiongkok uga Amerika Serikat.
Kekajengan piyambake sedaya konjuk membentangkan fondasi kunjuk hubungan ingkang tentrem antawis Tiongkok kaliyan piyambake sedaya uga pihak kilen; pambabaganan piyambake sedaya majeng kolonialisme, khususnya pengaruh Perancis ing Afrika ler uga kekuwaosan kolonial perancis ing Aljazair; uga kekajengan Indonesia konjuk mempromosikan hak piyambake sedaya lebet babaganan kaliyan Walandi ngengingi Irian kilen.
Sadasa poin pikantuk panggihan niki lajeng tertuang lebet menapa ingkang
sepeda gn. Konco2 sing seneng pit2an yen prei lan mulih tmg ayo kumpul bareng ngepit nang ngalamuk.
KEBANGETEN THO YO..WONG AKU YO MELU BURUH PROYEKE JHE..AKU TUR YO PINTER ITUNG2X & NGERTI MBAKO..WONG
iku den wastani Nabi akhir zaman. Yen zaman Nabi wai wes disebut Akhir zaman, lo saiki zaman opo ? berarti wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean? Menawi sampun ngertos. Yen Dajal iku ing ngarsane panjenengan. Mulo kudu ngati ati.Matur suwon . ........
"Oalah cuk, iki bekas bioskop iku lho. Haha, ono celono i lho nang kono", ujar Nyon merobek pukau. "Oh yoh? Pasti wes digawe nginep
matur nuwun, rekaman cengkok lagon saged gampil dipun pirengaken mawi
wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean? Menawi sampun ngertos. Yen Dajal iku ing ngarsane panjenengan. Mulo kudu ngati ati.Matur suwon . ........
penguasa Puro Mangkunegoro di Surakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Aryo Mangkunegoro II.
Pas dheweke mulih menyang omah karo kesugihane, sedulur-sedulure dadi kagum, lan sabanjure sing kapindho celathu, "bapak, aku arep lunga lan ndeleng apa aku bisa mbisakne keberuntungan karo sabit aku."
Ning kuwi ora gampang kanggone, amarga saben dheweke ketemu karo pangerja kebon utawaa petani diendi-endi, dekne kabeh wis nduweni sabit sing disandarkan neng dhuwur pundhake.
Akhire, putra kapindho kabeneran tiba neng siji pulau neng endi para warga neng kana ora ngerti apa-apa babagan sabit. Pas jagung wis jaga dipanen neng kana, dekne kabeh nggawa meriam menyang tegal lan mbedhilake dheweke menyang kebon jagung.
Kinaruhan cara iki ora bener, akeh bedhilan meriam sing ora tepat tibane, sok sok sing kena yaiku jagunge lan dudu batang jagung dadine akeh jagung sing rusak, lan kajaba kuwi, suwara meriam kesebut ngetoke suwara letusan sing mengejutkan.
Dadi putra kapindho ngetoke sabitnya nuli anyak tandhang gawe memanen lan memotong batang jagung saka ngisor karo tenang lan cepet dadine wong-wong sing ndelenge tandhang gawe, mbukak cangkem dekne kabeh karo takjub. Akhire dekne kabeh sepakat kanggo menehake apa wae sing putera kapindho pengenke dadi genti tuna kanggo sabit kesebut, lan dheweke pun nrima jaran sing sarat karo emas saabot sing bisa neng gawa saka jaran kesebut.
Lan saiki putera ketelu uga pengen nggawa kucingnya menyang negeri sing tepat. Awalnya dheweke ngalami kerekasan kaya sedulure sing liya sak-uga nglakoke dalan, kendia dheweke lunga, neng negeri-negeri kesebut akeh ana kucing.
Akhire dheweke berlayar menyang siji pulau, neng endi ora ana kucing sing tau kedelok neng kana, dadine tikus-tikus sing ana ing pulau kuwi wis ora terkontrol bahkan dekne kabeh nganti njoget-nari neng dhuwur meja lan kursi, mbasi panduwe omah ana neng omah utawaa ora.
Wong-wong wis mengeluhkan hal iki marang raja, ning raja dhewe neng istana ora ngerti kepriye carane kanggo mak-likna awak dekne kabeh saka alangan tikus sing mencicit neng saben sudut ruangan, lan menggerogoti apaa sing dekne kabeh temoni karo untu dekne kabeh.
Ning sak-uga kucing putera ketelu teka, kucing kuwi anyak mburu tikus-tikus sing dideloke lan cepet ngresikna beberapa kamar saka alangan tikus, lan wong-wong pun mit sang raja kanggo tuku kewan sing ngguna iki kanggo negara. Raja pun rela menehake apa sing dijaluk saka sang Putra ketelu, yaiku keledai sing sarat karo motan emas, lan akhire putra ketelokna mulih nggawa banda kesugihan sing gedhe kaya sedulur liyane.
Kucing bungah banget karo akehe tikus neng istana kerajan, lan mateni ngono akeh cacah tikus nganti ora bisa dietung meneh. akhire sang Kucing dadi sethithik letih lan kengelakan sakwise nangkep tikus.
Dheweke pun adeg meneng, ngalungguhan endhase nuli mengeong, "Meow Meow!" pas wong-wong krungu bengokan aneh iki, raja lan kabeh rakyatnya dadi keweden, lan amarga wedine, dekne kabeh mlayu-mlayon sisan metu saka istana.
Banjur raja nyeluk pamituduh lan pitakon apa sing sabecike dekne kabeh lakoke, lan dekne kabeh njupuk keputusan kanggo ngirimake kongkonan kanggo njaluk ben sang Kucing mungkur istana kuwi lan nek sang Kucing ora mungkur istana, sang Kucing arep diusir saka istana karo peksa.
Anggota dewan panyelathon ngomongke, "luwih becik awake dhewe mbenke awak awake dhewe dirusuhi saka tikus, daripada ngabangna urip awake dhewe menyang makhluk medeni kaya kucing kuwi." sawong pemuda priyayia dikongkon kanggo njaluk sang Kucing mungkur panggon kuwi.
“Apa kowe arep mungkur istana iki karo tentram?" takon priyayi kuwi, ning kucing sing kengelakan iki mung njawab, "!Meow Meow!" pemuda iki ngartekne menawa sang Kucing ora arep mungkur istana lan menehake jawaban iki marang sang raja.
"Yen ngono," tembung anggota dewan panyelathon, "dheweke arep awake dhewe peksa kanggo metu saka istana." Meriam metu lan dibedhilake menyang istana sing karo cepet keobong saka geni.
Nayee Padosan VCD (2003)ShemarooRs.4916.Nayee Padosan DVD (2003)ShemarooRs.9917.Nayee Padosan VCD (2003)EagleRs.3818.Nayee Padosan
NGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: Jumadi
sugeng rawuh ing blog kawulo. mugi - mugi punopo kemawon ingkang kulo posting saget
opo seh ngebetmen gek LPI. asline lak wong2 podo gak senenge karo nurdin. sediluk engkas
ngerti nurdin sirahku njemborok soale wajahe koyo kadak empyak….menungso sitok iku jaluk di
koyo ngono kuwi!!, aku akan berusaha ngamuk, aku ra pengen knl suyoto meneh! “iki kang yoto pean ben krungu lan ngerti”
ojo lgsg mundur yo. lek ku dungo awan mbengi perkoro aku pgn bangga dadi wong bjn. aku pgn ndelok persibo mlebu tv trs. bapakku ndue sapi loro sawah yo ndue sakitik neng Kec. Malo, nek emg iku bs jd
aj..Wis sing pntng manut wae,tinimbang eker2 g enek hsle,tiwas gedekno otot leher..wassalam
[Reply]GoNDonG___E& Reply:December 20th, 2010 at 2:09 pmWa’alaikum salaaaam.
Lha py maneh, arep urun rembuk
BANYUWANGI ROMANTIS,KANGGO RIKO BANYUWANGI,ALAM WARY JAYENG,LAGU
ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
“Kene-kene anakku lanang, mulih dagang saka sabrang mboyong putri sing ayune tanpa timbang, nggereg raja kaya pirang-pirang...
riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.Cangkem iki sering
ya? Hehehehe…. Nuwun sewu, pareng….
January 1, 2009 at 3:26 am lha piye iki aku wis entuk koran suara merdeka edisi kemaren tapi kok temanggung thok sing ora muat pengumumane neng blog, website yo ora ono…payah..lha saiki kulo
EEE jebul cedak, koyo ning peta. mung gara-gara mubeng-mubeng ora ngerti arah dadi rasane adoh…Sakjane wis
Pesan: ojo ngisin-ngisini tanah air ning negorone wong yo. Malah nggawe wong bingung kuwi rak apik.
neng power bank iku larang ora murah..
wes ra sah digawe susah too.. urep kok gawe susah..
maturnuwun sedoyo “bekal” engkang sampun wulangaken dumateng kulo
sugeng pepanggihan dumateng kalih simbah kakung, simbah putri, simbah buyut kakung lan buyut putri, kalih paklik lan bulik wonten suwargi Alloh SWT
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Wikipedia:Artikel pilihan ‎ (← pranala | besut)
Basa Arab ‎ (← pranala | besut)
PBB (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
12 Februari ‎ (← pranala | besut)
2 Maret ‎ (← pranala | besut)
3 Maret ‎ (← pranala | besut)
17 Mèi ‎ (← pranala | besut)
Aljazair ‎ (← pranala | besut)
Azerbaijan ‎ (← pranala | besut)
Banggaladésa ‎ (← pranala | besut)
Wina ‎ (← pranala | besut)
Bathik ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/12 Februari ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/2 Maret ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/14 Maret ‎ (← pranala | besut)
Jenéwa ‎ (← pranala | besut)
Wétan Tengah ‎ (← pranala | besut)
New York ‎ (← pranala | besut)
Perang Lempongan ‎ (← pranala | besut)
Perang Enem Dinten ‎ (← pranala | besut)
Israèl ‎ (← pranala | besut)
Pratélaning praja atmabuh ‎ (← pranala | besut)
Perang Yom Kippur ‎ (← pranala | besut)
Sèrbi ‎ (← pranala | besut)
Montenégro ‎ (← pranala | besut)
Swèdhen ‎ (← pranala | besut)
Switserlan ‎ (← pranala | besut)
Mesir ‎ (← pranala | besut)
ISO 3166-1 ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar nagara miturut ambaning tlatah ‎ (← pranala | besut)
Pratélaning nagara lan jajahan miturut cacah jiwa ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:GNB ‎ (← pranala | besut)
Yaren ‎ (← pranala | besut)
Gapura:Amérika Latin ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Gapura:Amerika Latin/Warta saka Amerika Latin ‎ (← pranala | besut)
Jawaharlal Nehru ‎ (← pranala | besut)
Jusuf Ronodipuro ‎ (← pranala | besut)
Februari 2008 ‎ (← pranala | besut)
Hubungan internasional ‎ (← pranala | besut)
Kosovo ‎ (← pranala | besut)
Timor Wétan ‎ (← pranala | besut)
Pulo ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Nation alias ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Nation alias/doc ‎ (← pranala | besut)
Mossad ‎ (← pranala | besut)
IMF ‎ (← pranala | besut)
Organisasi Perdagangan Donya ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/17 Mei ‎ (← pranala | besut)
Basa Prancis ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Basa resmi PBB ‎ (← pranala | besut)
Afrika Bagéyan Kidul ‎ (← pranala | besut)
Litowen ‎ (← pranala | besut)
Basa Ruslan ‎ (← pranala | besut)
Obahan Non-Blok ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/14 Sèptèmber ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/18 Sèptèmber ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/25 Novèmber ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/29 Novèmber ‎ (← pranala | besut)
Asia Kidul ‎ (← pranala | besut)
Maret 2009 ‎ (← pranala | besut)
NATO ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/23 April ‎ (← pranala | besut)
Perang Kosovo ‎ (← pranala | besut)
UNEF II ‎ (← pranala | besut)
Pamekaran wilayah ing Indonesia ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/19 Agustus ‎ (← pranala | besut)
Basa Cina ‎ (← pranala | besut)
Jaringan Dalan Gedhé Asia ‎ (← pranala | besut)
Terusan kapal ‎ (← pranala | besut)
2014 ‎ (← pranala | besut)
Sergey Lavrov ‎ (← pranala | besut)
Gendéra Aruba ‎ (← pranala | besut)
Mandhat Inggris ing Palestina ‎ (← pranala | besut)
Peggy Melati Sukma ‎ (← pranala | besut)
Shunmugam Jayakumar ‎ (← pranala | besut)
Sami Yusuf ‎ (← pranala | besut)
Faisal saka Arab Saudhi ‎ (← pranala | besut)
Francisco Franco ‎ (← pranala | besut)
Indhèks Pangembanging Manungsa ‎ (← pranala | besut)
Pasukan Garuda ‎ (← pranala | besut)
Hasan di Tiro ‎ (← pranala | besut)
Perang Sedulur Sierra Leone ‎ (← pranala | besut)
September 2007 ‎ (← pranala | besut)
Al-Qaéda ‎ (← pranala | besut)
Filippo Inzaghi ‎ (← pranala | besut)
Buisson ‎ (← pranala | besut)
René Cassin ‎ (← pranala | besut)
Kailash Satyarthi ‎ (← pranala | besut)
Malala Yousafzai ‎ (← pranala | besut)
Liga bangsa-bangsa (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Liga Bangsa-Bangsa (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:DinaIkiIngSejarah/18 April ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Artikel pilihan/2009 11 ‎ (← pranala | besut)
Jan Tinbergen ‎ (← pranala | besut)
Aristide Briand ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Pasarékatan_Bangsa-Bangsa"	Menu navigasi
Lhà yo wes jelas kok pakek dipikir maneh. Pulisi lalulintas lak akeh sing ngunu kui. Ra usah dipikir. Didongani wae
pm gampang nangisan, tur angel meneng....jian gur ngrepoti wae.....gek sing endi tho sing jeneng'e pipiet kui....????? pHa_epHaKoordinatorLo
nangisan, tur angel meneng....jian gur ngrepoti wae.....gek sing endi tho sing jeneng'e pipiet kui....????? ,mbok ra
Home » Cerkak Ketoprak » Cerkak Bahasa Jawa, Pengertian Ketoprak
Ketoprak (basa Jawi: kethoprak) yaiku sawarni seni pentas ingkang asalipun saking Jawi. Lebet setunggal pentasan ketoprak, sandiwara ingkang diselingi kaliyan sekar-sekar Jawi, ingkang dipuniringi kaliyan gamelan dipuncawisaken.
Tema cerios lebet setunggal tunjukan ketoprak ngrupi-rupi. biyasanipun dipunpendhet saking cerios legenda utawi sejarah Jawi. kathah ugi dipunpendhet cerios saking njawi negeri.
Nanging tema cerito mboten nate dipunpendhet saking wiracarita: Ramayana uga Mahabharata. Amergi mangke tunjukan sanes ketoprak malih mbentenaken dados tunjukan ringgit tiyang.
Beberapa taun paling akhir niki, muncul setunggal genre enggal; Ketoprak Humor ingkang ditayangkan ing
PENGETAN INGKANG SINUHUN KANGJENG SUSUHUNAN P.B.VI ING SURAKARTA Foto : Sampeyandalem
Jaka Tarub yaiku satiyang pemuda gagah ingkang nggadhahi kesaktian. piyambakipun asring medal mlebet wana konjuk berburu ing kawasan redi keramat. ing redi punika enten setunggal telagi. Tanpa sengaja, piyambakipun ningali uga lajeng ningali pitu bidadari saweg adus ing telagi kesebat.
amargi terpikat, Jaka Tarub mendhet selendang ingkang madya disampirkan gadhah klintu satiyang bidadari. nalika para bidadari rampung adus, piyambake sedaya dandos uga jagi wangsul datheng kahyangan. klintu satiyang bidadari, amargi mboten manggih selendangnya, mboten saged wangsul uga akhiripun dipuntilar kesah dening kawan-kawannya amargi dinten sampun
Jaka Tarub lajeng muncul uga ndamel-damel nulung. Bidadari ingkang nduwe nami Nawangwulan punika purun ndherek mantuk datheng griya Jaka Tarub amargi dinten sampun senja.
Nawangwulan ingkang duka nyumerepi menawi semahipun ingkang sampun mandung benda kesebat mengancam mengker Jaka Tarub. Jaka Tarub mit semahipun konjuk mboten wangsul datheng kahyangan. nanging tekad Nawangwulan sampun bulat. namung kamawon, ing
CebuanoEnglishEspañolFrançaisFryskBahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsRomânăBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.18, tanggal 11 Maret 2013.
“Ya dari wong-wong pinter itu pak Yai”
“Ru, pertama. Jin iku karakteristike gak gini. Lagian, Koen pikir awak dewe iki bangsane dukun ta?”
MirahrantiIngkang kawulo hormati Ibu Wali kelas 3Ingkang kawulo hormati Bapak lan Ibu wali murid sedoyoLan sedoyo rencang kulo, siswa/siswi SMP MirahrantiMboten wonten ucapan luwih agung, tinimbang puji syukur dumateng arsanipun gusti Allah. Ingkang sampun
Basuki : weling apa ni eng tai, ndang kondo...o cah ayu...?Vivie : jo...gegowo neng omahku.......Vivie : ing dino siji songo, loro wolu telu
Jayanthi Kumaresh | Ramanavami Concert - Jayanthi Kumaresh
Dhaptar Film Walt Disney Animation Studios inggih dipundamel déning Walt Disney Animation Studios, inggih punika salah satnggaling studio animasi wonten ing Amerika ingkang sampun damel fitur filem animasi lan filem animasi cekak kanggé The Walt Disney Studios. Studio punika dipunbangun ing tanggal 16 Oktober 1923, lan studio punika sampun ngasilaken 52 fitur filem. Film ingakng dipun wedalaken sepisanan inggih punika saderengipun taun 1985 ingkang minangka salah satunggaling bageyan saking studio animasi ingkang dipun wedalaken déning Walt Disney Animation Studios. Sasampunipun taun 1985 wonten restrukturisasi saking Walt Disney Company ingkang minangka asiling saking bageyan divisi Walt Disney Animation Studios ingkang nembe gantos nama ing taun 2006. Kanthi ancas sagedd dipun damel iklan, filem - filem punika lajeng dipun paringi nomer wiwit pungkasaning taun 1980 nan. Kanthi metode punika, piha studio saged paring pawartos bab filem- filem punapa kemawon ingkang dados Disney ing salebeting filem animasi ingkang dawa. Kthah para sujarawan lan ingkang remen kaliyan filem animasi punika ingkang lajeng damel stunggaling klompo ingkang dipun sebat "Disney klasik" utawi "Fitur Disney". Sistem kanggé maringi nomer fil - filem punika taksih teras dipunginakaken ngantos sak punika, kados dene ingakng dipunbiwarakaken wonten ing siaran pers nalika ambal warsa kaping kalih dasa saking "Oliver & Company",[1] lan punika kados logo pambuka lan panutup ugi bahan marketing saking Tangled[2] ingkang ngrujuk dhateng nomer filem ipun.[3]
Ingkang sampun dipunwedalaken[besut | besut sumber]
ingkang dipundamel wonten ing "Walt Disney Animation Studios" logo ingkang dipunetang wonten ing mriki.
Dwarfs ingkang dipunaeni dados inovasi layar ingkang sae sanget saengga yutan tiyang saged narik wigatosan ingkang ageng lan ingkang dados pelopor hiburan enggal ingkang ageng kanggé
punika ingkang saged majeng sanget angge asiling fil liwat prodhuski Fantasia.
SPECIAL AWARD -- Kanggé Leopold Stokowski lan kanca- kancanipun kanggé prstasinipun ingkang sampun nyipta karya ing wujud enggal ugi musik ingakng dipunvisualisasikaen wonten ing prodhuksi Walt Disney Fantasia, saengga saged ngrembakakaken lingkup filem minangka sarana hiburan lan minangka wujud seni.
MUSIC (SONG) -- "Love," Musikipun déning George Bruns; Lirikipun
"Belle," Musikipun déning Alan Menken; Lirikipun déning
Musikipun déning Elton John; Lirikipun déning Tim Rice -
Musikipun déning Alan Menken; Lirikipun déning Glenn Slater -
DisneyKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
saking akeeh sing aku rung ngerti ning pengin ngerti …maju
E... Kene tak critani, kanggo sebo mengko sore 2X
Wong tuwo loro kundur ing ngarso pengeran...
Anak putune rame-rame rebutan warisan... 2x
Wong tuwo loro ing njero kubur anyandhang susah...
Sebab mirsani putra putrine do pecah belah...
Kang den arep-arep yoiku turune rohmah...
Jebul kang teko, jebul kang teko nambahi fitnah... 2x
Iki dino ojo lali lungo ngaji, Takon marang kyai guru kang pinuji...
Insyaallah kito menang lan kebejan... 2x
Padhang bulan padhange koyo rino, rembulane sing awe-awe...
UnknownView : 130.2KDoel Sumbang - Aku Tikus Dan KucingGenre : UnknownView : 540.9KAndhe Andhe Lumut -
seng saiki lbh seru soale mbelo kutho ku dewe,,,
maju tak gentar dadio juara seng anyar,,,!!!
MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA	Wacana Nuswantara
Banjir sangka dene luape Kali Glidik sakwise udan deras Senin bengi, 11 Mei 2015, ditambah dhuwure gelombang pantai kidul.
"Ameh kabeh desa neng Kecamatan Tempursari keno banjir sadhuwur 1 meter,"
Pekerjaan Umum mudhun menyang lapangan kanggo nglakoke pendataan," sambunge.
Ribowo ngelanjutno, banjir alon surut amarga Kali Glidik sing sakudune mbuwang banyu menyang segara kidul kalangan gelombang dhuwur. Pamburine, banyu segara mlebu menyang nyuwara kali saka arah sing nduwe mungsuh.
Bencana sing kedadean sacara barengan lan terus terusan ini ket Minggu nuli nggawe BPBD kudu mbagi anggotane. Amerga,
ngakibatake nem omah rubuh. Nem omah sing rusak duweke Abdurrahman, 51 taun, Karimun (47), Sunarya (40), Priyono (30), Misirah (70), lan Jumadi (68). Ketunan akibat kadadean kuwi ditaksir nganti Rp 250
Unduh Aplikasi Penilaian KTSP SD 2015 - 2016 | Unduh File Guru Unduh Aplikasi Penilaian KTSP SD 2015 - 2016 - Unduh File Guru
Unduh Aplikasi Penilaian KTSP SD 2015 - 2016 | Unduh File Guru
Kategori:Rintisan mawa topik kimia - Wikipedia
Kaca-kaca ing kategori "Rintisan mawa topik kimia"
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 15 Januari 2014.
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito
KalatidhaPupuh 257 (tembang 28 s/d 44) :Wong agunge padha
kangen mring mitra sadulur, tanna warta nyata, akeh wong mlarat mawarni, daya deye kalamun tyase nalangsa.Rasa persaudaraan meluntur,
Nawung krida, kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuh aya kang pambudi, yen meluwa edan yekti nora tahan.
melu, anglakoni wus tartamtu, boya keduman, melik kalling donya iki, satemahe kaliren wekasane.Apabila
luhur).Wektu iku, wus parek wekasanipun, jaman Kaladuka, sirnaning ratu amargi, wawan-wawan kalawan
jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing
Area: Edgefield Plains Punggol Drive Punggol Field Punggol
Punggol Drive Punggol Field Punggol Place Punggol Point Road
Area: Punggol Drive Punggol Field Punggol Place Punggol
Penafian tubesex.me iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubesex.me punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Girisawarddhana Dari Dyah Kertawijaya Wengker (Bhattara
karo padhange neng ufuk wetan. Jangkahake sikilku
amarga aku eling tembung guru dak dheweke celathu “aja mlayu saka masalah amarga masalah kuwi mung arep mampir sedhela neng urip awake dhewe ora salawase masalah kuwi ana”.
Aku adeg sadhela neng ngarep kelas, aku sawang kelasku sing aku kangenke karo nunggu kanca-kancaku teka, ati dak berdebar-debar rasane rudatin pisan njangkahake sikilku kanggo mlebu kelas, sakwise aku mleboni kelasku sing berdebu aku teras mata meja lan kursi sing berantakan, lan aku pun ngresikna meja aku saka debu karo secarik dluwang karo persaan cemas aku anyak ngresikna dheweke.
Aku rumangsa cemas amarga aku wedi dinesoni guru-guruku amarga ora mlebu piwulang dekne kabeh, ning sakwise aku ketemu kanca-kanca dak atiku anyak tenang amarga motivasi saka dekne kabeh lan kami pun nunggu guru teka menyang kelas. Jam pisan yaiku kitab tauhid sing diampu saka Pak Fuad. Aku aku dhemen cara mulange.
Sakwise jam menyang papat buyar kami pun leren lan aku ngongkonke kanggo tuku rujak neng warung, aku pesan rujak karo lombok 6 ora dakkira jebulna rasane pedas banget lan aku pun banyaak ngetoke kringet gara-gara rujak sing pedas kuwi.
Wayah leren buyar aku cepet menyang kelasku sing ana ing lantai loro karo
kuwi nganti piwulang buyar karo manggonan endhasku neng meja aku pun anyak rumangsakne perih nang wetengku.
Wektu leren menyang loro aku pun mapatake awakku kanggo lunga menyang wc masjid, wis ping bola bali aku mondar mandir menyang wc ning rasa lara kuwi isih durung ilang dadine aku isih kudu nguwawa rasa lara kuwi, wektu adzan dikumandangkan aku pun ngongkonke lunga menyang kamar pembina kanggo njupuk jamu, aku pun ngombe jamu kesebut karo keburu amarga rasa lara sing aku rasakne.
Sakwise adzan buyar aku pun menyang kelas kanggo nyenengna awak, leren kapindhoa buyar kanca-kancaku gegas menyang kelas kanggo meloni piwulang sabanjure.
Samulih sekolah aku rumangsa bingung amarga ora nduwe kemempengan nuli aku ndeleng klambi reged sing ana ing dhuwur lamari dak aku pun anyak eling lan ngongkonke kanggo nggunakne wayah luangku karo umbah-umbah klambiku sing reged, sembari misuh aku mikirke tugas biologi sing durung aku kerjakne sembari ngudarasa “kepriye yen aku ora bisa aji mesti wongtuaku arep kuciwa nang dak”.
Amarga menyang kuwatiranku ora mbisa aji, buyar misuh aku lunga menyang warung kanggo pitakon babagan tugas kuwi aku pun pitakon marang kanca-kancaku
redup sinare, aku lan kanca-kanca asramaku anyak lunga menyang masjid pasujudan kanggo sholat berjamaah lan kabeneran sing mengimami wayah kuwi yaiku Pak Roby dadi sakwise sholat berjamaah kakang-kakang kelasku anyak mata awak kanggo nyetorkan ngaji qur’an.
Wayah krasa cepet banget nuli, sakwise sholat isya aku rumangsa kesel banget amarga wingi aku ngongkonke kanggo izin ora meloni
Golek musuh lwih gampang,timbang golek konco…
Awit aku ana sethitik nganti manuk jalak suren saiki isih panggonan dhewe kanggo penyayang manuk ing negara. Famous manuk chatty, bisa tiru swara wae uga dikenal kanggo gadhah swara sing khusu lan mawarni-warni.
Suren jalak pakan manuk biasane didol ing negara isih arep trotolan diregani watara 400rb s / d 450rb, rega arep isih relatif mirah dibandhingaké tuku supaya rega bisa tekan mayuta-yuta. Nanging njupuk care saka arep suren jalak arep
dina ngrasa cukup duwe bathi, amarga starlings pakan manuk suren sing mayoritas sing didol ing pasar iku ora beda karo jalak manuk suren dikembangke ing panangkaran. Supaya nalika tuku asil breeding pakan manuk ora bakal banget nyenengake kanggo perawatan amarga manuk wis dadi rakulino kanggo manungsa lan uga bab kulawarga iku mangan Voer.
Nanging kita ora bisa ngremehake care kanggo suren senadyan arep manuk jalak dikembangke ing panangkaran, luwih purposeful ing nambani suren jalak arep dadi salah ora kanggo Care, kancaku bisa ngrungokake chirping nang ngisor iki:
kraton Surakarta. Bedhayo Kabor. Bedhaya Gambir Sawit dan Bedhaya Ketawang. Bedhaya Endhol-endhol.R. Bedhaya Sinom. Ay. di samping faktor
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo ,
Nabung ngrupikaken hal ingkang njawi slinangkung amargi kaliyan nabung kita sedaya nggadhahi simpanan konjuk masa ngajeng. Enten ingkang nggeret pandalon pribadi kula lebet nabung ing Bank. Nabung sanguh dipunginemaken hal ingkang biyasa, amargi wanci taksih ing SD kulina nabung. Niki ingkang mboten biyasa yaiku nabung ing Bank.
Nalika punika kula dipunkengken nabung datheng salah satunggal Bank ingkang enten ing daerah kula. Manahan kula lajeng bingung, kados pundi cara nabung ing Bank. Kaliyan pitaken-taken salebeting manah, "punapa kedah nabung datheng Bank,” padahal kula tiyang awam dereng nate nabung datheng Bank. Salebeting manah kula kula pangangkahaken uga maos Bismillahirrahmanirrahim.
Kula pitaken datheng kanca uga tembung piyambakipun, "sampeyan kedah mengisi riyen formulir nabung lajeng buku tabungan diisi arta ingkang badhe ing tabung beserta formulir ingkang wau, saksampune punika sukakna datheng kasir
wangsul dhateng kanca ingkang enten ing kantor cara nabung ing bank. Tembung piyambakipun kedah mengisi formulir riyen. Saksampune mengisi formulir sampeyan kedah nengga dipuntimbali kasir. Piyambakipun mertelakaken.
Mekaten cerios pandalon pribadiku babagan nabung, kados pundi pandalon pribadi sampeyan kala kaping setunggal nabung? Mesti kita sedaya mboten benten utawi bahkan sami-sami bingung. Ingkang wigati
Obat Penyakit Sipilis Herbal Alami Di Jawa Timur Meliputi :
cah wedok hits sek iso di gOndol wOng lanang sak penake dwe....tpi aku bangga iso dadi wOng wedok sek
amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan
dhuwurku iki, karo tambahan e :- golek paseduluran..lan tujuan utamane sesuai motto wonosari.com : ben "gunungkidul
monggo..!! podho dhuwurku iki, karo tambahan e :- golek paseduluran..lan tujuan utamane sesuai motto wonosari.com : ben "gunungkidul
mathuk...setuju...karo alesane sedulurku nduwur iki..._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO
nambah sedulur.. :)iki jawaban paling ngawur sedunia...nambah sedulur kuwi carane ora isa karo online...ning bapake karo
ketok saiki koq durung payu2 yo kang.. mesakke cuah.. bukane urung payu, nanging wong jejodohan kui yg bicara adalah rasa hati, jadi kalo rasa hati blm klik ya aku gak mau paksakan ... nek jaman mbiyen simbah2 nganggo coro bbit
nambah sedulur.. :)iki jawaban paling ngawur sedunia...nambah sedulur kuwi carane ora isa karo online...ning bapake karo mbokke kon dha neng kamar gawe adhi.... sedulur tenan nek kuwi..
gunung kidul) wae wis apik. ngrasa lan rumangsa sedulur.luwih apik meneh yen bisa nuwuhake gagasan melu mbangun gunung kidul handayani. Aja cilik ati yen krungu sebutan kabupaten miskin, kaum mlarat ra isa apa-apa. Saiki jaman online. Apa sing kurang ing donya riil bisa digenepi srana browsing internet, Ayo cah-cah gunung kidul kita mulyakake gunung kidul handayani.Negara tata titi tentrem gemah ripah kerta raharja.Ing pangajab ora ana
Hasan al-Bashri jeneng jangkepé ya iku Sa’id Al- Hasan bin Yasar. Dhèwèké kalebu sawijining ulama kang kesohor ing kalangan tabi'in.[1]
Hasan al-Bashri lair ing Madinah taun 21 H (632H). Dhèwèké lair rong wengi sakdurungé khalifah Umar bin Khaththab séda.
Jeneng bapaké ya iku Yasar, budhak uga kalebu wong kang paling diurmati lan ditresnani déning Zaid bin Tsabit, juru tulisé Rasulullah. Jeneng ibuné ya iku Khairah, uga budhak lan kalebu wong kang
dikabaraké ketemu karo 70 sahabat kang nyeksèni perang Badar lan 300 sahabat liyané. Dhèwèké uga sing awalé nyedhiakaké wektu kanggo ngomongaké èlmu-èlmu kebatinan, kemurniané akhlak, lan usaha nyucèkaké jiwa ing Mesjid Bashrah. Piwulang-piwulangé kalebu karohanèn mesthi didhasaraké nganggo sunah Nabi. Sahabat Nabi sing isih urip wektu iku uga ngakoni kagedhéné. Ing sawijining dina, sawijining wong teka marang Anas bin Malik, sahabat Nabi sing utama kanggo nakokaké bab agama, Anas mréntah wong iku nemoni Hasan. Abu Qatadah ngendika ngenani kaluwihan Hasan liyané, “Mergurua marang syeh iki. Aku wis nyeksèni dhéwé (kaistimewaanné). Ora ana sawijining tabi’in kang kaya sahabat Nabi saliyané dhèwèké".
^ (id)Biografi Hasan al-Bashri , diaksès tanggal 26 Juni 2011.
^ (id)[1], diaksès tanggal 26 Juni 2011.
nopo niku gih? kulo nyuwun pirso! PengirimMessageMayansah wiyonoKorLapJoin date : 26.08.13Subyek: Re: dibalik AKSARA JAWA! Tue Aug 27, 2013 11:47 pm Nuwun sewu badhe nderek urun rembug,...Ha na ca ra ka meniko saged kawastanan satra sandi, ilmu sangkan paraning dumadi, ingkang ngadahi makna ingkang maneko warno, wonten ingkang ngatosaken mekaten, HA,...Ha – Huripku Cahyaning AllahNa – Nur Hurip cahya wewayanganCa – Cipta rasa karsa kwasaRa – Rasa kwasa tetunggaling pangrehKa –
karsa lan niatlan sak piturotipun dumigi MA,..Ma – Mati bisa baliGa – Guru Sejati kang murukiBa – Bayu Sejati kang andalaniTha – Thukul saka niatNga – Ngracut busananing manungsa.Dados kitho gesang wonten ing alam ndonya meniko saking Gusti ( Allah ) lan Badhe wangsul dateng Gusti ( Allah ). Namung sastra sandi meniko, saged ngadahi doyo linuwih yen kito saged mbabar, lan nglampahi menopo ingkang dados tegesipun sandi meniko,..Dha – Dhuwur wekasane endhek wiwitane,,..diwiwiti saking ngracut busananing manungso,..badhe wangsul dumugiHa – Huripku Cahyaning Allah, kamongko sedoyonipun po dho djo yo ngo, unggul ing yudho antawesipun bener lan luput, Namung Kedah ....La – Lali eling wewatesane...cekap semanten mbok mbilih wonten lepatipun saestu lilo lan legowo dipun emotaken...nuwun kawulo nuwun Aldi JlantirWargaJoin date : 02.10.13Subyek: Re: dibalik AKSARA JAWA! Mon Oct 28, 2013 11:29 pm jaman sma disik dipelajari.. saiki kepiye ye lur..? agung shejackLurahJoin date : 24.07.10Subyek: Re: dibalik AKSARA JAWA! Tue Oct 29, 2013 5:30 am Aksoro jowo kang semu samar-smar engkang angemot babarane manungso seko lahir nganti
lagokke seko nga tho bo go mo nganti tekan ka ro co no ho bisa nduweni kekuatan,...ngoten ngendikane,..Namung dumugi sakmeniko kulo dereng saged mended intisarinipun ngendikane simbah kulo meniko,...hananging miturut pangertosan kawulo, yen NGA meniko keartosaken ngracut busananing manungso, meniko rak ateges nyawijekke utawi noto busana ingkang saged kaartosaken ageman kamanungsan, lah menopo meniko ageman kamungsan ...? wonten ingkang ngartosaken injih meniko babagan sekawan anasir ingkang dipun manifestaseaken sedulur papat lima pancer...sakmeniko yen kita sampun sarujuk mbok mbilih sandi sastro honocoroko meniko nyrioasaken lahir dumugi wangsulipun manungso, rak injih naliko ponang jabang bayi lahir meniko ingkang pados dalan injih meniko engkang kawastanan "ketuban" wondene ketuban (kawah) meniko ingkang jagi ponang jabang bayi wonten sakjroning alam kandungan lan dugekaken manungso meniko ngantos dumugi alam ndonya, lajeng nembe ponang jabang bayi, sak lajengipun ari ari..lan sak piturutipun,.Ana kidung akadang permatiamong tuwuh ing kuwasaniranganakaken saciptanekakang
ing laku kuwasanekianekaken pangarah... Ponang getih ing rahina wengi angrowangi Allah kang kuwasa andadekaken karsane puser kuwasanipun nguyu-uyu sambawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat kalimane
injih wonten ingkang ngadahi pemangihan mbok mbileh busananing manungso meniko Agami....ingkang taksih ndadosaken kawulo bingung kepripun angenipun ngracut ingkang kawastanan sedulur papat lima pancer meniko wonten ing madyaning pagesangan meniko..?
saestu nuwun sewu mbok menawi kathah duno dungkaping boso, meniko mboten kawulo sengojo awit numung cupeting sastro cubluking seserepan, sumonggo dipun koreksi, lan dipun jangkepi...nuwun
sumonggo ingkang sampun pono kerso mbabar maleh wonten ing mriki...Nuwun kawulo nuwun Mochamad
memberi bimbingan...Nuwun kawulo nuwun_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Ing. Patrick Buhl, Dr.-Ing. Andreas Klenk, Dipl.-Ing. (FH)
Wed Mar 07, 2012 6:35 pm melu mas, tombo ngantuk.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
saiki biasa muter2 maring porum WDC _________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene
RaHayu….nun injih Om…sayektinipun budaya kitha sampun paring wulang tupraping wanitha saingga saged dados sokonipun praja…hananging jasunyatan ingkang sakmeniko kalampah
LELAKUNING MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA	Wacana Nuswantara
Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan
Pamucalan agami ngrupikaken pondasi ingkang kiyat lebet mbentuk karakter ingkang ngapitadosan, langkung agami anak saged dipunwucalaken babagan hal-hal ingkang sae uga hal ingkang awon, langkung agami ugi anak nggadhahi pandangan uga aos – aos kemanusiaan mawi watesan-watesan lebet mandamel dadosipun langkung pamucalan agami ingkang sae, ngrupikaken jangkah awal ingkang sae lebet panyinaon manah pekerti.
Saben anak nggadhahi sifat uga karakter ingkang bermacam- macam. enten ingkang bersifat pangisin, enten ingkang bersifat pitados badan, enten ingkang bersifat pamendel uga dadosipun. sasaenipun lebet numindakake panyinaon manah pekerti satiyang guru utawia tiyang sepuh kedah nyumerepi riyen sifat uga karakter pamawi wucalipun, uga lajeng mucalaken kaliyan metode yangcocok kaliyan karakter piyambake sedaya, uga ampun meksa piyambake sedaya utuk numindakake samukawis ingkang mboten piyambake sedaya kajengi amargi punika badhe ndamel piyambake sedaya tertekan uga mboten saged nampi pamucalan manah pekerti yag dipunsukakna kaliyan sae. Ngaosi saben perilaku,tindakan uga pikantuk saking anak ngrupikaken salah satunggal cara pamucalan manah pekerti. menawi sang anak numindakake kalepatan, ampun lajeng ndukananipun uga hukumipun, nanging ajak piyambakipun crios uga pados alas an punapa piyambakipun numindakake hal kesebat uga saksampune punika enggal dipunsukani wicanten mawi penalaran menawi ingkang piyambakipun tumindakake punika klintu uga mboten sae.
Bersikap anteng lebet mucal anak umur dini, amargi ing dasarnya sedaya tindakan ingkang dipuntumindakake sang anak yaiku mukawis proses saking badanipun konjuk manggih jatos badan utawi identitas badanipun. Komunikasi yaiku faktor wigati lebet sedaya hal, saking komunikasi kita sedaya saged nyumerepi menapa ingkang dipunkersakaken anak uga ingkang mboten piyambakipun kersakaken. ajaka anak lebet diskusi keluarga, uga regeni sedaya pendapat-pendapat ingkang piyambakipun ngantosaken, saking mrikua sang anak nggadhahi raos pitados badan lebet ngantosaken pamanah uga berdemokrasi. Hal niki saged dipunawiti saking hal-hal ingkang alit missal berdiskusi masalah tedhan, panggen rekreasi, utawia sekolahnya. Ngginakaken wanci ingkang dipunpek tiyang sepuh semaksimal bokmenawi kala sareng anak. Walau namung sekedhap uga ing wanci ngeca-eca, kaliyan
uga sukakna wicanten wicanten ingkang nggina uga mungu badanipun. Nyawisaken wanci khusus sareng anak berguba sanget lebet nuwuhaken kecelakan batos antawis tiyang sepuh kaliyan sang anak. niki saged nduwe tujuan sang anak menghorrmati uga ngaosi tiyang sepuhipun. Hal niki saged dipuntumindakake langkung hal-hal alit kados ta lebet nangekaken uga ngiringaken sang
dadi jalaran. Ing padêsan, drêdah lan krêngan bisa kêdadèn amargå rêbutan banyu. Banyu síng anyêp biså nuwuhakê panas kang njalari drêdah lan krêngan. Ora múng kuwi, krêngan bisa nêmah anggota kórps antaranê têntara karo pulisi. Amargå
lan obahíng jaman kudu tansah dijingglêngi. Kêmajuan lan owah-owahan ing babagan pêmêrintahan, politik, ékonomi, sosial kêmasyarakatan pêrlu dingrêtèni. Kabèh mau kudu dijingglêngi amargå fungsi wayang ora múng mligi kanggo komunikasi. Wayang lan pêwayangan
atusan tahún nganti kaya wujudé síng saiki. Gêgandhèngan karo iku
Indonésia (Pêpadi), Lêmbaga/ Institut/Sêkolah Tinggi lan Pusat Studi ing babagan sêni, Karatón, pahêman,
kahanan. Kanggo mbiyantu pårå kórban dibukak pósko, dapúr umúm, pós layanan kêséhatan lan liyå-liyané. Bantuan pangan, sandhangan, obat-obatan lan kêbutuhan pêdinan
bandhang síng ngédab-édabi, ngrusak lan nrajang tlatah ngêndi waé. Ora múng ing padésan, kuthå-kuthå ing pêsisír biså rusak bosah-
ngudhari masalah. Program lan ayahan síng ditindakaké pêrlu sinèrgis karo program pamaréntah. Paguyuban
kaliyan téma tuwín topikipún kongrès. Ingkang sajatosipún wigati tumrap kongrès basa Jawi inggíh mênika kiprahipún SDM ingkang bêbådrå wóntên ing kongrès. 243 makalah ingkang kagêlar wóntên KBJ, sagêd dipúnsêbat ‘artåkåyå' kabudayan Jawi ingkang sakalangkúng pêntíng. Asilipún KBJ ingkang sampún rambah kapíng tigå inggíh kiprahipún pårå jamhur, nimpunå, pakar, winasis, pandhêmên, panggilút, guru lan sanès-sanèsipún ingkang tansah sinau, nyinau, jingglêngi, ngandarakên sadåyå bab ingkang sambêt kaliyan båså lan sastrå Jawi. Asilipún kongrès inggíh lampahíng dåyå kréatif ingkang
ranah birokrasi ingkang prêlu dipún sêmpurnakakên. Dèrèng kathah sarjana båså lan sastrå Jawi ingkang ngawaki jabatan Kêpala Sèksi/Sub Bagian Kêbahasaan tuwín Kabudayan, langkúng-langkúng wóntên Kabupatèn utawi Kitha. Sadåyå rékomèndasi kongrès badhé lumampah kanthi rancag manawi sadåyå ingkang kawogan ing birokrasi, pårå nimpuna dalah pakar båså lan sastrå ing Univêrsitas/Fakultas/Program studi, pårå panggilut båsål lan sastrå ing paguyuban lan sanggar-sanggar, pårå guru lan sanès-sanèsipún jumangkah nindakakên sadåyå ingkang kasêrat wóntên rékomèndasi kongrès. Babagan cumawisipún wragad lan anggaran dadós prêkawís ingkang wigati tumrap
Asil-asil sanèsipún Sasampunipún KBJ I kêlampahan dipún adani wóntên Sêmarang, kathah pårå pakar båså lan sastrå Jåwi ingkang lajêng nggadhahi gagasan prêlunipún nindakakên rékomèndasi kongrès. Yayasan Studi Båså Jawi Kanthi lair wóntên ing taún 1992. Ndungkap umuripún ingkang sampún 14 taún kathah sangêt ayahan ingkang dipún tindakakên ing babagan båså, sastrå lan budåyå Jawi. Kiprahipún pårå nimpunå lan pakar båså lan sastrå Jawi ing Unnes ugi nglairakên program studi båså lan sastrå Jawi ing Unnes. Wóntênipún Balai Bahasa Jawa Têngah ugi sagêd dipún sêbat asilipún pårå nimpunå ingkang kålå samantên ‘olah pikír' wóntên ing kongrès. Kajawi mênikå, ugi lair rubrik Mardi Jawi wóntên ing Suara Mêrdeka ingkang sampún lumampah puluhan taun lan dipún wragadi déning pamaréntah Provinsi Jawa Têngah.
lan individualisme, ingkang ndayani kaanan ingkang nêngênakên babagan kalairan. Ayahan pêmbangunan ugi kadayan idiologi ‘fragmatisme' ingkang asipat ‘jangka pèndèk', kirang mandêng lan ngudi babagan ingkang asipat ‘jangka panjang'. Pêmandêng lan pêmanthêng ingkang adhêdhasar faham idealisme kirang dipún ginakakên amargi nêngênakên bab-bab ingkang 'praktis pragmatis'. Samangké, éwah-éwahan budaya ingkang kadayan déníng globalisasi, nuwúhakên ombyaking jaman (mainstream) ing babagan kalairan, karagan, lan
ingkang nuwuhakên dampak utawi imbas ingkang awón. Kaanan ingkang mrihatósakên asring kabiwarakakên wóntên ing
lumampah lan mrambah wóntên ing têngahing bêbrayan. Kaanan 'krisis kamanungsan' ingkang makatên, katambahan kaanan ékonomi ingkang karaós awrat. Krisis monêtèr ingkang
lan hêdonismê. Dumugi titi wanci samangké Ibu Pêrtiwi taksíh nandhang krisis multi dimènsi. Taksih kathah prêkawis ingkang nggubêl lan dèrèng sagêd dipún udhari. Kajawi mênika prahara alam arupi musibah ingkang manéka warni taksíh kadadósan ing sapérangan tlatah bumi Nuswantårå. Gêgandhèngan kaliyan kaanan kasêbat, prêlu wóntênipún ayahan Mbangún Pråjå ingkang sinèrgis ing tataran pusat, provinsi, kabupatèn, kithå, kêcamatan, dumugi tataran kalurahan, lan RW/RT. Salajêngipún, manawi dipún jingglêng kanthi prêmati, ayahan 'Mbangún Praja' wêkdal samangké karaósakên angèl lan rumít (complicated). Prêkawís ingkang badhé dipún udhari sampún rumít, tuwín campúr adhúk. Babagan politik campúr kaliyan babagan ékonomi, sosial, budåyå, hukúm, pamaréntahan, kêamanan, lan sanès-sanèsipún. Kajawi mênika wóntên prêkawís ingkang kalêbêt wóntên ing tataran nasional utawi régional. Kathah prêkawís ingkang mbótên sagêd dipún
bêbrayan. Pancasila ingkang nggadhahi nilai-nilai ingkang saé, adi, lan luhúr, prêlu dipún wujúdakên wóntên ing têngahíng bêbrayan. Nilai-nilai ingkang wóntên ing Pancasila prêlu dipún wujúdakên wóntên ing bêbrayan wiwít tataran pusat dumugi tataran daérah. Réformasi ingkang kålå samantên 'apriori' lajêng njabut P4, prêlu dipun review malíh. Manawi kålå samantên dipún anggêp 'indoktrinasi', lan sipatipún 'top down', ingkang kirang trêp, métodê-nipún, mêsthinipún babagan mênikå ingkang prêlu dipún sampurnakakên.
Indonesia. Indonesia síng siji, nyawiji, lan manunggal. Indonesia dumadi såkå éwoning pulo kayåtå Sumatra, Riau,
kêbijaksanaan dalam Pêrmusyawaratan/Pêrwakilan'. Babagan kêrakyatan dipapanaké ånå ing papan síng wigati. Ngênani bab iki,
dadi kandhêg. Wêktu iki tumrap brayan ing bumi Nuswantårå wis duwé payúng hukúm sing luwih antêp lan mantêp yåkuwi pasal 32 UUD
ing pamulangan SD dumugi SMA/SMK/MA. Kanthi mênika guru båså Jawi prêlu dipún tatar supadós langkúng mumpuni utawi
Daérah. Namúng ingkang wigati inggíh mênika wóh-ipún kóngrès ingkang rupi Putusan tuwín Rékomèndasi. Wêwatón putusan lan rékomèndasi kóngrès kathah ayahan ingkang prêlu dipún adani wóntên ing Jawa Timúr, DIY, Jawa Têngah, lan tlatah sanès-sanèsipún. Sêdåyå bêbadan ing tataran pusat inggih mênika départêmèn-départêmèn lan tataran daérah inggíh mênikå Dinas utawi Kantór ingkang tugasipún magêpókan kaliyan båså, sastrå lan kabudayan prêlu jumangkah ngayahi
1. Ngrêmbakakakên sanggar-sanggar sastrå Jawi minångkå wadhah panggulå wênthah ing babagan baså
kabudayan prêlu nyêngkuyúng sadåyå ayahan ing babagan båså lan sastrå Jawi; Ayahan ingkang dadós rékomèndasi kóngrès wóntên ing komisi Pêndidikan
indhakakên tuwin dadós kawigatósan ingkang murwat; Kapíng tigå, babagan buku ajar båså Jawi ingkang kêdah cêkap tuwín
1. Prêlunipun rêncana stratêgis kanggé ndayakakên båså lan sastrå Jawi wóntên ing Jawa Timúr, DIY, tuwín Jawa Têngah 2. Dinas-dinas ingkang
putusan ingkang trêp kaliyan kaanan sasampunipún kongrès båså Jawi dipún
ékonomi masyarakat ing babagan pangupå jiwå utawi lapangan kêrja. Ing babagan ékonomi mikro manfaatipún saé
Tråså (Jêpårå) ingkang têbanipún dumugi pulo Bali lajêng mindhak. Kóntraksi ékonomi ing Kabupatèn utawi kitha tlatah Jawa Têngah lajêng kagigah lan
kadayan déníng kawicaksanan kålå wau. Kawicaksanan ing dintên Kêmís ngginakakên båså Jawi inggíh trêp kaliyan kaanan samangké. Nyatanipún mbótên namúng laré-laré kémawón ingkang angèl ngginakakên båså Jawi. Malah kathah pêjabat ingkang gróthal-grathúl ngginakakên båså Jawi. Båså Jawinipún lajêng gadho-gadho campúr kaliyan båså Indonesia. Cak-cakanipún båså Jawi ingkang makatên pinanggih wóntên ing kithå-kithå ingkang bèntên manawi katandhingakên kaliyan ing padhusunan. Kathah Pak Camat utawi Pak Lurah ingkang lancar ngginakakên båså Jawi. Inggíh amargi asríng dipún ginakakên, båså Jawinipún lajêng saé lan lancar. Babagan praktèk ngginakakên båså Jawi jumbúh kaliyan paribasan 'witíng biså jalaran såkå kulinå'. Manawi kulinå ngginakakên båså Jawi inggih lajêng trampíl lan lancar. Kawicaksanan dintên Kêmís ngginakakên båså Jawi ing kantór-kantór dipún tanggapi saé déníng masyarakat. Malah wóntên ingkang usúl supadós ing sêkolahan-sêkolahan inggíh ngginakakên båså Jawi. Wóntên malíh usulan arupi
sided' nanging wis ‘multiple sided' gumantúng karo cakcakané. Ngadhêpi kaanan utåwå jaman síng maju, sumbangan ing
ngobahakên pérangan badan langkúng populèr katimbang måcåpat ingkang alús lan wóntên wiramanipún. Sapérangan kanèman wóntên ingkang
yasanipún Prabu Banjaransari ing Sigalúh nalikå taún Jawi 1191. Sêkar måcåpat pinanggíh ing buku-buku ingkang sinawúng ing sêkar wiwít jaman kawuri dumugi sapunikå. Mulå bukanipun kasêrat ing båså kawi ingkang arupi kakawin. Namúng wóntên pamanggíh bilíh sêkar måcåpat mênikå anggitanipún pårå Wali. Pramila lajêng wóntên sastrå ingkang arupi sulúk lan wiríd. Pårå Wali bêbådrå lan nindakakên ayahan ingkang adi (luhúr, luhúng) inggih mênikå syiar
mligi kang cukúp. Mangkono iku adate ora gampang. Såyå yen nêdyå dadi panåtåcårå síng mumpuni, iyå butúh sarwåsarwi kabisan, katrampilan, lan kaluwêsan kang mumpuni. Isíh ditambah
matúr, tinebihnå ing godhå pangrencånå miwah sapudhendhaning sesiku ingkang sinandhang ing
pepunton peparingíng gesang deníng Ingkang Amúrbå Amaseså Sesiningrat Pramudita.” Ora. Kajåba kawrúh dhasar babagan kawrúh umúm, teknologi,
dadi panåtåcårå síng mumpuni, kanthi bleger jejer, tindak tandúk, sumarambah tandang grayang, karenggep ing saptama iki : 1. Magåtrå :
mrabu mrabåwå ; ora ingah-ingih, ora wigah-wigih. 3. Maswasthå :
dolanan dipún wulangakên kanthi saèstu. Calón guru dipún siapakên kanthi saèstu supadós mumpuni nêmbang utawi nyêkar. Tujuwanipun supadós mangkénipun laré-laré ingkang dipún wulang sagêt pintêr tuwín baút nêmbang. Kathah sangêt têmbang dolanan ingkang kålå samantên dipún wulangakên wóntên sêkolahan-sêkolahan tataran andhap. Wêwatón buku ingkang irah-irahanipún ’Mbómbóng Manah’ anggitanipún R. Tédjo Hadisumarto (sampún sawargi), wóntên atusan têmbang ingkang kapacak. Cakupanipun nglimputi lagu dolanan, sêkar måcåpat, sêkar têngahan, sêkar agêng, lan gêndhíng. Isi lan cakupanipún kathah ingkang sêsambêtan kaliyan jagad pamulangan. Maós tuwín migatósakên buku ’Mbómbóng Manah’ mliginipún lêlagón dolanan kathah bab ingkang migunani tumrap laré-laré. Lumantar lagu dolanan, laré-laré dipún kênalakên kaliyan sato
kagigah manahipún. Kawóntênan ingkang makatên sagêd mimbuhi lan njurúng kawóntênan ingkang saé tumrap kajiwan. Babagan kajiwan dipúntêngênakên tuwín dipúnpapanakên wóntên ing tataran ingkang wigatós ing jagad pamulangan. Sasampunipuan laré-laré wóntên ing
karatón, pakar síng ånå ing Institut Sêni, sêniman, budayawan, swasta, lan stake holders liyané. Kabèh pérangan síng cakêt lan rakêt karo
Datu / Pararatonparamasastra jawiKesenian TradisionalUniversal Declaration of Human RightsLampahan Lahiripun Bathara KalaLampahan Lahiripun Bathara GanaLampahan Bathara Wisnu KramaLampahan Bathara Brama KramaSari Basa JawaGambar Wayang
Posted on 24 Februari 2011 | & Komentar
Ilir-ilir Lir ilir tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo Tak sengguh
temanten anyar Bocah angon bocah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh
den wastani Nabi akhir zaman. Yen zaman Nabi wai wes disebut Akhir zaman, lo saiki zaman opo ? berarti wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean? Menawi sampun
Kartasura lan Sragen, apadene ing Kawedanan Larangan kadodokan pangadilan ingaranan Pradata Kabupaten. Kawedanan Larangan saikiki kadadekake
Hē Kainé Ḍiaṭéké: tegesipun sakaṭahing seratipun Prajanjiyan ingkang Anyar menggah ing maagusti Yésus Kristus - Gottlob Brückner - Srirampor (Serampore) 1829
kutha lan pasangane sing wektu iki wis kepasang neng kabeh ruas dalan utama lan perumahan neng kutha Bogor.
kabeh nglakoke aksi iki amarga nganggep baliho lan spanduk-spanduk kuwi wis mekewuhi pemandangan lan durung tiba wektune kanggo kampanye Pilkada Bogor sing anyar arep neras April 2009 neka.
Cassa sacara ngiring muteri kabeh area kutha Bogor lan mudhunke siji poro siji baliho lan spanduk kesebut. Saka puluhan baliho sing dimudhunke lan kaobong kuwi akeh diantarane mempampang rai Dody Rosadi, sing saiki isih
gedhe kuwi kedadean amarga baliho lan spanduk kesebut mekewuhi pemandangan lan kampanye pilkada isih suwe meneh.
Kepriye: kadadean pamudhunan lan pangobongan baliho lan
[Reply]	gusleon October 1, 2010 at 10:04 pm
Posisi bek kok gak tambah to mbah.. Mosok ijek apik n luwih akeh
kabeh iku tikus2 pssi sing arep di jur karo arifin panigoro nganggo aji2 LIGA PRIMER
wong jare polisi papaji ini kurang kuat payung hukumnya ). wes pura2nya manut wae . . . misale abot , wong yo nek disonggo wong akeh yo abote iso dhadi enteng ,mung piye tembung ro
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ceresto&oldid=813648"	Kategori: Artikel lola kawit Desember 2008Kutha ing ItaliaKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.19, 9 Maret 2013.
Sabdopalon dan Noyogenggong)166.idune idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa(
ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-mbahira; angawuningani jantraning zaman Jawa; ngerti garise siji-
kejahatan)170.ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; ?(di
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya pinaringaning dewa(
Comment by 'ulan da penuh'— July 27, 2007 #
Reply	@pakne : pak-e.. nganu ayam nipun sampun sampeyan lebetaken?? lha jemuran??
ngoten lho pakne, kulo niku mboten sengojo lek hape niku mak benunuk kok silent, lha kan
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tourporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
ngantos klebet ugi Tumenggung Wiraguna ("Wiroguno," lebet basa Jawi), panglima perang Sultan Agung saking keraton Mataram ingkang nguwaos sanget kala punika. nanging, Rara Mendut sanesa estri ingkang lemah.
Piyambakipun kendhel menolak kekajengan Tumenggung Wiraguna ingkang kersa nggadhahanipun. Bahkan piyambakipun kendhel pajar-pajaran konjuk nunjukaken ketresnanipun dhateng pemuda benten pilehanipun, Pranacitra ("Pronocitro," lebet basa Jawi).
Tumenggung Wiraguna ingkang murka uga iri lajeng ngedahaken Rara Mendut konjuk mbayar paos dhateng
badhe kelokanipun uga keterpukauan sedaya tiyang paling utami kaum jaler dhatengipun, akhiripun piyambakipun tiba ing setunggal cara konjuk sade ses ingkang sampun nate dihisapnya kaliyan regi awis dhateng sinten kamawon ingkang kersa tumbasipun. Dikisahkan menawi Rara Mendut uga kasihipun Pranacitra akhiripun pejah sareng demi tresna piyambake sedaya.
Erotisme Roro Mendut nalika mande ses lintingannya, kaliyan lem saking jilatan ilatipun, nggambaraken sampun dipuntepangipun potensi estri lebet pamekenan, bahkan ing zaman keraton Jawi abad datheng-17.
Ing samping punika, penolakan Rara Mendut dipunsemahaken dening Tumenggung Wiraguna ingkang notabene yaiku seseorang ingkang sugih uga nguwaos, ningalaken entenipun sifat kemandirian estri Nusantara ingkang sampun enten, mbasi mboten umum, ing kala babad kesebat sinerat.
Setunggal hal ingkang betah nyaged mirengan saking kisah Roro Mendut yaiku menawi mboten sedaya hal saged dipundeningaken kaliyan nyandhalaken kekuwaosan.
saking Jawi wetan. Ludruk ngrupikaken mukawis drama tradisional ingkang dipunsemokakenan dening setunggal grup kesenian ingkang dipergelarkan ing setunggal panggung kaliyan mendhet cerios babagan kegesangan rakyat sadinten-dinten, cerios perjuangan, uga dadosipun ingkang diselingi kaliyan lawakan uga
ngginakaken basa khas Surabaya, senaos kadang kala enten kartika tamu saking daerah benten kados Jombang, Malang, Madura, Madiun kaliyan logat ingkang benten. basa lugas ingkang dipunginakaken ing ludruk, ndamel piyambakipun gampil diserap dening kalangan nonintelek (tukang becak, peronda, sopir usungan umum, uga benten-lain).
Setunggal pementasan ludruk biyasa dipunawiti kaliyan joged Remo uga diselingi kaliyan pementasan satiyang tokoh ingkang memerankan "pak Sakera", satiyang sawungan Madura.
Jawi wetan. piyambakipun sampun langkung saking 40 taun gesang lebet donya seni ludruk. Nami Kartolo uga suwantenipun ingkang khas, kaliyan banyolan ingkang lugu uga cerdas, dipuntepang hampir ing sedaya Jawi wetan, bahkan ngantos Jawi Tengah.
saking Jawi madya. cerios ketoprak asring dipunpendhet saking kisah zaman riyen (sejarah kersaa dongeng), uga bersifat ngantosaken pesan tertentu. Sementara ludruk nyeriosaken cerios gesang sadinten-dinten (biyasanipun) kalangan wong cilik.
sing nggawe wong sopo wae gemas ndeleng loro kewan iku.
Umumme, ora ana duo asu lan kucing. Kudune asu lan kucing ki mungsuh. Koyo Spike lan
Kikuchiyo lan Torajiro populer banget neng internet, malahan dekne kabeh nduweni blog dewe-dewe.
Nanging, ora diungkap sapa sing duwe loro kewan iki. Ing foto-foto sing nunjukake kekancan kewan iki, sopo wae sing nonton musti gregeten. Yen ra percoyo tontonen foto-foto Torajiro lan Kikuchiyo ing ngisor iki.
Gemes ora nonton polahe Torajiro lan Kikuchiyo
Sopo wae sing ndelon foto Torajiro lan Kikuchiyo iki pasti gregeten
Isih kurang? Iki ana foto Torajiro lan Kikuchiyo sing ora kalah gemesake. Nonton foto iki marai pengen jiwit loro kewan iku. Biasane asu lan kucing padu, eh iki malah akur
Sabenere Torajiro iku kucing pengembara sing dijupuk saka dalanan ing bulan Juni 2012. Juk Kikuchiyo, yaiku jenis asu Shiba Inu sing terkenal neng Jepang, saiki umure wis 10 taun. Ana ra yo kisah unik koyo Torajiro lan Kikuchiyo ning Indonesia? Koyone urung tau tumon.
kurang nalika manuk isih arep, nanging nalika iku supaya tame lan ngeplong utawa rega gacor bisa dadi larang kanggo atusan ewu. Nanging ndadekake manuk Pleci arep dadi gacor utawa ngeplong sabar.
Kanggo kanca anyar sing bakal tuku kacamata arep, kene tips milih calon arep Pleci, pilih sehat, agresif lan manly kanggo mbedakake lanang lan wadon Pleci monggo klik kene. Milih apik arep Pleci:
suntolo01: aku saiki 84 rud tambah lemu…
terbaik net: hehehe… aku 78 … kacek sitik
terbaik net: anakmu jare 1… ngopo ra nambah2
suntolo01: ngene rud, nomere arwan seng tak simpen iku,
sidiq prasaja: yanto ora ngerti j dab…
sidiq prasaja: sun..saiki bisnis opo? ajak2 gitu lohh…
suntolo01: ora due bisnis, aku kerjo karo wong korea.
sidiq prasaja: rud..arwan isih ilang..?.
wedi banyu jewkan aku Tazmania :bounce: opo kui mas kok ono istilah tasmania :P redbiemKoordinatorJoin date : 03.03.08Subyek: Re: sopo seng jomblo? Mon May 05, 2008 9:02 am iwans wrote:gimbik wrote:iwans wrote: opo seh larang banyu kok urung adus mas ra larang banyu mas tapi wedi
urung adus mas bukane larang banyu mas,
tulang barang je, neng nek jodo yo bakalan dadi, seng penting sak iki golek jodone kuwi mau,mas..... yen jodhone ora arep neng
Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: sopo seng jomblo? Fri May 09, 2008 6:59 pm Paling enak kuwi dadi manungso...urip ning tengah alas sing gung liwang - liwung....manembah marang Gusti lan ora ono godo donyo duniawi...Contone wong sing Jomblo sukses nganti tekan 7 turunan, yoiku BISMo dalam pewayangan,,,,,Bismo pilih nyanggupi wadat polokromo sing marai pilih dewekan lan deweke entuk anugrah seko dewo:1. ora iso mati seko sopo wae...kejobo njaluk mati dewe....2. Ora ono sing iso ngalahkan...arepo dewo ora iso menang...3. Sakti mandraguno..Kuwi bismo....sopo sing arep nuruti langkahe bismo.....Ayo ayo ayo.....Crito sing luwih detaile.... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
menungso lumrah, ora kuwat aku nyawang lelakon ngene iki (
apik banget critane mas... sopo hayo sing iso koyo Bisma, nek jaman saiki dadi Bisma ngono kui mesti boros neng sabun karo handbody hehehhehe..... _________________ Di
SURODIRO JAYANINGRAT, LEBUR DENING PANGASTUTI gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: sopo seng jomblo? Mon May 12, 2008 5:05 am wah jaman mbiyen ngango lempung po ya?tapi apik kui mas dadi reti luwih jero masalh filosofi wayang Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: sopo seng jomblo? Mon May 12, 2008 11:08 am Iki critaku ning rodo
sukma Dewi Amba.Tamat/..... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: sopo seng jomblo? Mon May 12, 2008 11:18 am Sing arep ngerti sithik2 masalah wayang ning kene http://www.wonosari.com/kesenian-daerah-f49/cerita-wayang-t817.htm#8239iki crito bersambung terus... GulangLurahLokasi : kudung langit kemulan megoReputation : 0Join date : 13.05.08Subyek: Re: sopo seng
sing nanggap wayang yooo... ketokke sing jomblo sing nanggap kie..... :lol: :lol:_________________
wiwidHanSipJoin date : 09.08.09Subyek: Re: PEMILIHAN BUPATI Wed Mar 24, 2010 9:02 am Seragam e nek iso sing apik, jow sing
anyar Cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro Dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir Jumratana dondomono, kanggo sebo mengko sore Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane Yoo surak ooo, suraak hii yooo.Tembang
jatilan dewe nang omah karo mbok wedok. yen putune wis turu, mengko ndak wedi koyo aq mbiyen. po maneh negare lan mengkale nganti njentiiiiiit. Ra sah ndelok yen iki yo mas
Obat Peninggi Badan Herbal Grow Up Super Di Jawa Timur Meliputi :
Cublak-cublak suweng Suwenge thing gelenter Mambu ketundhung gudel Pak empong lera–lere Sapa ngguyu ndhelikake Sir sir pong dhele kopong, sir sir pong dhele gosong…
Masih segar dalam ingatanku sepenggal tembang dolanan
bupatine durung siap arep gawe duwek opo y?Wong janji arep d tkokne lampu stadion njeketek taun ngarep..
Kulo nyuwun pangapunten mbok bilih kulo gadhah lepat nyuwun jembaring samudro pangapunten..
iso nglumpuk duike.. Ya gak popo. Enjoy..
Reply Hilda Ikka 17/03/2014 at 7:20 pm (3 years ago)
Gusti iku urip sak lawase (iso ngomong terus), lha nek ra iso ngomong opo yo bisu (mati)? (nuwun sewu, rodo ndeso)
mungkin ya kudu mriksa saben pesen sing diposting neng forum kiye. Karena kuwe ente kudune ngerti bahwa kabeh pesen sing diposting neng kene mewakili pendapat sing nggawe pesen urung mesti nggambarna secara umum forum kiye. Maka kami selaku petugase ora nduwe tanggung jawab lan ora nduwe kepentingan karo saben pesen sing diposting. Kami ora njamin lan mein garansi nggo kebenarane lan kelengkapane saben pesen.
Angger ndaftar maring forum kiye brarti ente setuju bahwa ente ora pan mosting hal-hal sing salah, porno, SARA, fitnah, anceman, lan aib sing ngganggu wong liya ato materi sing nglanggar hukum sing berlaku.
lan "cookies" sing disimpen neng komputere ente nggo nyimpen kabeh informasi sing diakses ente.
Saben informasi sing ente sharing neng kene ora bakal dimein ngerti maring wong
Slamet Riyadi No. 370 Pucung Kidul Kroya Cilac - SKI32
PUPUH IDHANDHANGGULA 01 Ingkang rinipta carita puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻ 02 Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat punika, … umur skeet tahun nem warsi, akatut kang …….☻ 03 Nama samya ingkang sami kapti, amaosa
luwung, nyanggi talutuh ngalantang, lawan sampun nyaringin nang iku sami, ingkang sami sudi
Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung
wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu,
maung kuning, marapit ing …. Sang Nata, sangkep sami kaprabone, …. Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi
pan jumegur lir mariyem kang swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih
Sundha, pan sirnaning ratu sukma ing pati, amageng kawicaksanan. 17 Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira, andhum
ing sawancinira, angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang
pat Pakuan, sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻ 20 Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja….., kidhalem kuwu agung, Sendang Cibuntu ing praja ngapti, dhalem demang kangene, sindhang kasimanut, lan ki dhalem Cintangbarang,
Srijunti sang Kalana Kandhanghaur, sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. ☺ 05 Amung siji ingkang nyelap, ingkang ngambek sucira angrasawani, iya iku nama ratunipun, Raja Mongkara, aneng Ujung Batagonggang …ipun, estu tan arsa kedhepa,
Sundha ngadhaning rangseng padha kawur, dhening prahara lautan, tanpa sangkan breking angin. ☺ 07 Wong Sundha ingkang prawara, pirang-pirang ambalan tan budhihi, tan maju kadhadhak kawur, tiba ing sawah-sawah, ing tetelar aniba pating talumpuk, lir walang kawur prahara, manglkana sandhenging wani. ☺ 08 Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang
angin. ☺ 09 Nadyan …. lan jajal, pan pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺ 10 Puniki bumi Pasubdhan, ingkang estu warise juragan Ahing, pusaka sang Prabu Galuh, kang wus merad susirna, mangkana Ratu
ing riki, den ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek enggon kene sira iku, ….. kang ora suka, dhen dhadhi kulilip. ☺ 12
kewala, padha ewong ambeneki. ☺ 13 Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal
ora meneng-meneng abalik maning, anuli sira den cawuk, binalangaken tebah, nuli prapti ika wau ingkang lisus, kawur si
Bramana Laut, mila Dhikbo samana, semunira karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. ☺ 17 Ora
sulusupana, api-api saha ngabdi. ☺ 18 Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu, ing Kahuripanne raja, kang dhen wadhali Beruk Kalapaciyung, den wus kaebut kang jimat,
Jamparing angadhepi, maring panusuling musuh, yata kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺ 21 Ramya ingkang
alaju, bala Mongkara kokalan, kondur dening Badhak muring. ☺ 22 Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-walik,
tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama, Raja Mongkara mudhidhing. ☺ 24 Angeles lumpuh entro raga, wus andhepok ing sihi tanpa sakti, yata prasami rinebut, ing bala Pajajaran, Raja Mongkara dhen asandhangi dhata tangsul, kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. ☺ PUPUH IIIS I N O M 01 Iya iku purwanira, Lalopak lawan Jamparing, Sinungan lenggah arya, Ki Arya Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih
selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥ 03 Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang sawiji, Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara. ♥ 04 Kutha Larang kutha Jampang, kutha Idhang apa maning,
prakawis anama medhang kamulan. ♥ 07 Medhangdhatar Medhangpala, Medhangrasa Medhangterik, lawan Medhangkawiraja, Medhangko … sajati, sapta loka wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥ 08 Kang kasebut ing paparab, kang nama rara Cunggilis, kang pinangka prameswara, ing Pajajaran sang aji, ing wuri-wuri jati, ing kadhaton dhalem agung, ratu Cunggilis krama, Ciyungwanara wus mijil, putra estri kang paparab ing arja. ♥ 09 Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname
ingkang yumani, iku kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran
sanget kaul-kaul mambri, … kagungan waya,
saking narpati, prandene … yakeni, esi tan kena tinedhu, akathah ajar bramana, kang jinalukan jajampi, parandene oranana siji laksana. ♥ 13 Martingtrim Merkedheng lunta, gabuk ora amutrani, nuli sang Ciyungwanara, ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang
saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing nata Pakuwan, nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥ 16 Lir ta selirnya marapag, langkung kawandasa sasi, ingkang ngadining-ngadenan, rinegep sari ngumining, iya orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. ♥ 17 Saluraning Pajajaran,
wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki, yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. ♥ 20 Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking dhalanggung, sing sabrang saking Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur mulak ora tinampanan. ♥ 21 Ajaja sipating jalna, sedhengane dewa aji, padha mengga ing ngalama, kapepes ing
mamala. ♥ PUPUH IVK I N A N T H I 01 Sagung papalisanipun, saking kang rama narpati, kang ingarsane si rara, pan mangkana wangun mali, sapta loka pari mina, ing
rong prakara ingkang nami. ☺ 03 Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha
Kawunginten Kawungsari, Kawunggehe Kawungomas, limang prakarane kang nami, padhapenah padha bongor,
malihipun, pitung prakarane kang nami, Sindhangkempeng Sindhangbarang, sindhangayu Sindhangaji, Sindhangwangi Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺ 08 Sampun ing kadya puniku, kng simaan rama aji, dupu rangga kapatihan, dumateng putri Pakuwan, Jeng saputri Purbasari. ☺ 09 Dupi ingkang
kawilang, Menakwacacayan istri. 13 Purbasari kang amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
Sundha nagari, sang Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. ☺ 20 Sakalir
kawisesan, angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺ 30 Padha among sanak sambung, kinalilan purba bumi, waneh ingkang leletana, kasilane den remani, dening kang padha anyewa, maring bumi ming
Lurah Rawaprasmi, pamajegane gugubar, iku Ratu kang dheres, pamajeganipun gula, Ki Lurah gurupadha, pagantang pajeganipun, mangkana
lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼ 03 Bolong-bolong kaya dhuwit, bendher den cap sastra Sundha, kus jembar kahuripane, sawah tan mawi lalanjan, mung den wis panepadha, atur catur baktinipun, wus dadi anak Pakuwan. ☼ 04 Palawijaning wong cilik, den elus sakamya-kamya, ora nana pajegane, sailing-elinge padha, babakti ing majikan, yen wis padha ngundhuh-undhuh, tangu gegel ing majikan. ☼ 05 Warnanen sang Pakuaji, ing salamine amurba, ing Pajajaran tuwuhe, kewuhan dening kapadha, akarsa ing sang rara, Purbasari naminipun, mingkung dhatan arsa krama. ☼ 06 Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang
tepung, ora nana kang tumama. ☼ 08 Wus pirang-pirang pamuji, wiwiku lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang putra. ☼ 09 Kalangkung bebek ing pikir,
mingkung, tan ana turun tedhakan. ☼ 10 Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama, temah puthes anak putu, kang dadi bebeging manah. ☼ 11 Ratu Sabrang Ratu Jawi,
Saking sabrang Raja Kelir, lan Dhipati Singgapura, lan Arya Dhagdhagase, suradil pan titah raja, sakabeh ika padha, anggondhel prakara iku, ing Prabu Ciyungwanara. ☼ 13 Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari inggal mangun, tumanga geni sakala. ☼ 14 Ageng ilur sundhul ing langit, marakbak
kawula sumangga pejah. ☼ 16 Sumandika umalaki, kaprawasa dening priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼ 17 Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten memper
Babarayan ngadek aji, ing kamukten padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa,
kang geni gupak cawisan, Den Purbasari medho, wawadine kayak iku, ora jamak lan manusa. 23 Sang Ciyungwanara aji, sak akal budi pandaya, amangsuli kang anggondhel, raja-raja
kentasa, mangke kang dados parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼ 26 Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan lampus, karinggi awak kawula. ☼ 27 Raja sabrang mangkeya angling, sak lilaha ing
Putri Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. ☼ 29 Panuhun raja tas angin, kasabrangan pan sadaya, maketen ugi ciptane, memanten dados ing karsa, raja rama Ciyungwanara, dipun jemba ing pamuhung, ing songonging kasabrangan. ☼ 30 Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat Sundha,
PUPUH VIM I J I L 01 Ya Prabu Ciyungwanara mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.® 02 Sampun nelangsa ing salasa tunggil, punika kang dados, panedha kula ing sadayane, para putra sing ngatas angin, pan rama ing uni, dhateng saenipun.03 Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun kadhalangsu. ® 04 Heran kula ika geni, tan wonten sosolot, manther angger tan ana surude, kula dhugi wonten nyurupi, adhining asakti,
kemawon, geni lawan toya musuhe, kang atos inggih dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. ® 06 Ingkang letak dadi pujajagi, kang suker tinatas entong, lagi laut kang jro jembare, kenging ugi den silulupi, lan dipun langeni, kalawan parahu. ® 07 Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami, kahula kang nguning, dhateng saenipun. ® 08 Ya ta raja sabrang ting padhigdhing, reka-reka gatos, ting surakata ing sahakale kabeh,
katon, banyu pecut kang munjuk mancure, akal sabrang ing sabagi-bagi, ana gawe banjir, bumi metu banyu. ® 10 Sigegen ingkang sabagi-bagi, kocapan sang katong, ya sang prabu Ciyungwanara jatine, kawalahan anglaladeni, maring kang ngamambri, dhateng putrinipun. ® 11 Sya kathah kang para bupati, kang sadya patakon, kang anglamar tiban sampire, ruru bae wus anjaladri, pangumbuk-umbaking, rurubahing ratu. ® 12 Ing alun-alun wus dadi ukir, kang murut mrangmong-mong, ya sang Prabu dereng nampani karsane, dening ewuhe putraneki, lumuhe tan apti, ewu mana para ratu. ® 13 Kang wus sewaka kulina ngasi-asih, ing praja gung kono, ratu
ngengenggo apa gawene, aneng kene anjejemberi, gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. ® 16 Dalem
nemu gawe ika nuli, den panjer dumadi, musuh datan weruh. ® 17 Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep sawakane,
bellis, anyiluman kidul. ® 19 Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya
kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing putri den tampik malih, enggo apa sakti, bubuhayaniku. ® 21 Gigilani
kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning, baju kaya ikut. ® 24 Dadi macan apa gunaneki, esak-esak ewong, nuli dadi dato sanepane, ina temen mungguhing mami, jalma nyarupaning, maun padha iku. ® 25 Ora
apik, nanging kersane sang Prabu. ® 26 Ciyungwanara mgadheg pangabekti, sanadyan tan kanggo, tan kaserep ing putri karsane, iya Endah Kitarawati, jingika kasaktin, bok menawa besuk. ® 27 Ana gunane ing sawuri-wuri, ngulatana ayo, dupi iki yawis teka dhewek, amung kita darma ngopeni, simpenen kepati, rang-urange gupuh. ® 28 Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan warni, iya saking iku. ® 29 Saprakara Pajajaran bangkit, nyipta buta ijo, iya saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. ® 30 Kadi merad sapadhaning lalis, sada kang den enggo, den panjer dadi ing wiyange,
saking, dalem Kandhanghaur. ® PUPUH VIIM E G A T R U H 01 Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh, sadaya pangngabakti, warnanen ika sang prabu, sabrang amateni geni, sareka budine entong.© 02 Banyu singsor sing dhuwur padha maribu, rebut dhingin den dhingini, duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir, sing lor sing kidul sing kulon. © 03 Saking wetan
wong. © 04 Ladalah rekaning wong sabrang gathul, prandene pating padhig-dhig, angraba kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. © 05 Ora pira budine pating dharug-dhug, tan bisa meteni geni, prandene kadhuk asanggup, sumagar ngarepi putri, iku dumehne wong wadhon. © 06 Kaparimen yen wis geni ora purum, iku geni ngisin-isin, wong Pajajaran gumentur, surake kang para aji, raja sabrang kaliwat ing sor. © 07 Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning banyu, naging tan bisa mateni, maring genining manon. © 08 Manonjaya pawestri jeng Listupaku, dangu-dangu ika warih, dadi wedang mulak metu, gawok para narpati, budi rekane wus pokok. © 09 Kawirangan dadi sira padha ngandhu, prasami apikir-pikir, iya bener ing sang prabu, Ciyungwanara duk angling, ora yamane ya ewong. © 10 Purbasari genine patut den iku, iya ana kang nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. © 11 Duk
Dalem iban Palimanan lanunipun, anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. © 13 Angurugi geni wus jumegur-jegur, nanging ora dadi mati, mundhak dadi urub-urub, lema dadi wangwa geni, muwuhi gedhene katon. © 14 Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem junti denya norong. © 15 Lan walira katimaha buhaya muncul
galak katon. © 18 La yen nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. © 19 Mati urip mati urip urubipun, suwe-suwe urip jati, macan sirna geni murub, kalesan kangarah pati, ning geni lawan gumantos. © 20 Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli, maring geni lawan parum, yen den sabet pes mati, tan suwe jebul kemawon. © 21 Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap timbul, kawirangan para aji, dening
saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. © 31 Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang bagja kemawon. © PUPUH VIIID U R M A 01 Ya tawiyang ratu salawe nagara, Mingsun dhahang ngayoni,
dhatan dhoyong samendhing, urube tan obah, kabenan dening topan, masih ngayeg ingkang geni, ana kang nyipta gelap namber ing geni. 04 Parandene geni tan kage tan obah, angger urubing geni, heran kang tuminggal, lan geni apa baya, guru gelap tan mateni, waneh kang yipta udan kalalar wedhi. 05 Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa,
dipun panahi,lan sabalanira, padha angrobi pana, ya ora nana ngudhili, kang geni waluya, kaya saban duk lagi. 07 Ana ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni. 08 Waneh ingkang para ratu lajune rampak sabalane ngebyuki,
ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang, sabalane arampak, sikep bandring-abandringi, agni sakala, pan angger tan mati. 10 Kang saweneh ana ratu kang narajang, geni dipun pendhangi, ya ora karasa, wus entong kang tanaga, waneh ingkang anyudhuki, maring dahana, ana ingkang numbaki. 11 Nonohogi wis sabagi-bagi tingkah, tan nana miyatani, geni masih lunta, urube kaya saban, surake wong
dhudhu geni. 13 Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang jagad, putri Sundha asakti. 14 Pan sinegeg kang pasang giri punika, kocap ratu sadhasaring, Sanghyang talaga, yang tala kaherang, tedhak
tan kena gagabah, denora acining warih. 19 Banyu pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat, camethi kalawan geni, weruha sira, kang nuksma aneng geni. 20 Iku putra Sunan Tambalayun ika, iku kang anami, Putri Rara Panas, ya Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat
sangsara, besuk mari-mari mandi, den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing. 22 Pecut iku tibane ing bumi Selan,
sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi. 24 Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara numpak, sayembara raja putri. 25 Prabu
gawe gadhang dadi, majikan kita, pan ora pindho gaweni. 28 La ya iki nyata tegese wong lanang, ladining sajati, nyata tedhaking nata, wani ing Sundha negari, tangtune ika, mangsa liyana maning. PUPUH IXLADRANG 01 Kawarnaa jeng suputri Purbasari, pareng mulat, ing geni mepes wus lalis, dadi mujungbaheng pagulingan. 02 Ya sang Prabu Ciyungwanara sedhep manggihi, maring ika, Lutungkasarung den angling, ya ki mantu ingkang murba sigar wetan. 03 Menak pra kuwu kapurba sira, kang ngimponi, iku cacangkoking putri, pra watesan bangbayang purbaning anak. 04 Sakarepa angolahi ngadeg narpati arimbitan, ki mantu kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira. 05 Lutungkasarung ing sembah ira kapundhi, si jeng rama, pati rang-urange gasik, byantarakaken dhateng ing kawula wadya. 06 Apa kaya adating ngadeg narpati, maha raja, Lutungkasarung muponi, sigar wetan Pajajaran ingkang murba. 07 Menak pra kuwu dupi ingkang ngapti aji,
Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning manusa. 10 Ya wus apa dudune mara jabali gene raja, ing Kiskendha duk ing dhingin, ya amangku garwa widadari pelag. 11 Mung siwane Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama. 12 Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking
durung sakastaning krama. 14 Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani, ajar
brahmana sakti, ingkang ana ing lingga ing kasabrangan. 19 Kaya-kaya ika bisa anambani prameswari, namaning brahmana kuwi, kaki brahmana
wayang, rawuh aneng Sundha puri, kang sun ajap sun gondhela ingkang usada. 22 Badan tampi rang-urange timbalaning karsa nata, dadya
Sigra layar ki patih dhateng jaladri sartanira, parahu pitu lumiring, lalawaran wus teka ing pulo Lingga. 28 Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja, den kaputus ing sang aji, ngaturaken pasihan dalem Pakuwan. 29 Pitung prahu kang kaisi warna-warni, gegel nata, dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran. 30 Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara, woten kersane sang aji, ki brahmana Linggabuwana anabda. 31 Sarta gumujeng asuka rena kang ati aturena, puji pangesthi kang jati, ing
ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung prahu gawanen balik, aturena maning ing Sri ing Pakuwan. 33 Aja sumlang ing karsane sri bupati, mapan ingwang, pan wis karsa aji, isun medhek ing Pakuwan. 34 Aja lawan den ruruba iku maning
PUPUH XPUCUNG 01 Ya sang patih rang-urange sigra wangsul sabaitanira, sampun abalik sakabeh, lalayaran dumugi ing Pajajaran. 02 Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung, karsane madigda, sejanipun medhek dhewek, pun bramana sampun ngartos dhateng karsa. 03 Ya sang raja aris ing pamuwusipun, den estu pramana, tangtu mangsa bobat gedhe, lawan mangsa suwe laku den lalampah. 04 Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu, lan mangsa gelema, ing rurubaku prantine, miskin tan ngulati sugiye tan rarawat. 05 Wis becike anti ratuhipun, nanging lamon bobad, padha kita lurugane, kita tumpes ya ika sang bramana lingga. 06 Ya ta lawas bramana pan durung iku rawuhira, ngenten tanpa anten-anten, malah prabu Lutungkasarung wus gawa. 07 Putra saking ikut ika
Linggihan ing Bnaten angarta dhatu, terang layan karsa, dipun prabu sepuh mangke, Raden putra inggih ing Bantana warsa. 09 Dupi putra saking bini ajinipun, lanang pinangaran, Raden Mantri Ranggalawe, Jayakarta alinggih ing rat Jakerta. 10 Pon kalawan lilane sang prabu sepuh, sampun gelar tata, karajaan kaprabone, kang angrengga iku saking Pajajaran. 11 Dupi putra saking maha dewinipun, lanang karya parab, Sanghyang Resi Luwiluwe, kang amangku indhahan nang Ujungkulan. 12 Dupi putra ingkang saking dewi matur, lanang kang namane, Sanghyang Sancakrit namane, kang amengku indhahan nang Ujungkaras. 13 Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung, aneng Pajajaran, dipun rangkepa patiye, patih jero patih Burbutjalang. 14 Rang-urange kang dadi papatihipun, arja aneng jaba, roro tumenggung anyare, kang anama ki Tumenggung Sanggrarungan. 15 Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang
kang nama. 16 Demang Bangkong sendhong andeling pamuk, gumelara kata, jirnapura pulung beler, pan samono lawase kang prameswara. 17 Durung becik kelawan Lutungkasarung, nuli tan antara, bramana Lingga rawuhe, maring Sundha wis
durung sapundhul, iku bebeg ingwang, paman bramana tulunge, idhepena iku paman garwaningwang. 21 Pira
prakawis puniku, prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang rara. 23 Mangke sae
prabu Lutungkasarung mituhu, sabdane babathang, dadi gumaregeten sewot, kakeyan bacot si bramana camera. 30 Iku padha obomgen babathang iku, sirnaken pisan, ambri aja ababacot, ya tumangen cone dadi awu pisan. 31 Ki patih Brubutjalang tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan. 32 Tan adangu ingkang geni amurub, kurnapa bramana, wue sirna
gumawang. 35 Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung tan kena pisah
luwih sengit pisan, ajaja rep sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa. 38 Jember bae rupane deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki teka ati kangen semang. PUPUH XIKINANTHI 01
pitung dina, kaduk sang prameswari. 03 Wus bobot ing wancinipun, kalangkung ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara, Purbasari kang pinundhi. 04 Kinundang putra ajalu,
Lutungkasarung, angaras-aras kang rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki. 06 Mangkana pamuwusipun, asang prabu ta sireki, saiki dumama eman, ing isun kalimat lewih, nanging besuk yen wis medal,
ingkang wngsit, emar lesu les-elesan, kalangkung ing ruhing galih. 09 Malah sedheng babar sampun miyos lanang kang
bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira,
lumajeng agasik, karsa ingayun ing rama, prabu Ciyungwanara aji. 12 Umatur ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi. 13 Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi, kang putra den
kabekta dhateng warih, ageng santer ilinira, wus sirna kagawa warih. 15 Sareng wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih. 16 Yata prameswari wau, Purbasari nibang siti, kasirep lelohing putra, prabu sepuh
ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali. 18 Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati, Purbasari aja sira, melang
mratuwa den unjungi, ing manah wus palipurna, prabu sepuh ngandika ris, he mantu wruha sira, awake kang gadhang niladi. 22 Rama Galuh dun rumuhun, den idhep ing
pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning. 25 Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing ilmu pameradaning, ya sang prabu
lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri. 27 Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara, onya ing
PUPUH XIIP U C U N G 01 Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane, awor daging awor getih sumarira. 02
kayangan kipethes peras. 03 Tukang pethes peres ingkang luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas. 04 Dipun aken anak
basane, ngerti dening basane, ngerti dening basane wong pathes desa. 05 Jabang bayi kangucap abeluk-beluk, bapa y ailing wang, bapa aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang. 06 Kaki Pathes peres nembe tumon rungu, bocah cilik bias, kaya wong tuwa basane, pan tembene mung ta iki anake sapa. 07 Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger, inggih iyang iku nama wis prayoga. 08 Pan katelah ing desa pethis puniku, anak pupone ki tukang, esaktemening namane, wis koncara inga iyang ingkang nama. 09 Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut kasurupan, dudu bocah salumrahe, patut ikut
buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong nuli gacike, silem ilang yen wis sadina rong dina. 14 Iya nuli ana maning nyata timbul, umreg wong Pakuwon, katular-tular wartane, katur maring sri bupati Pajajaran. 15 Engandika sang prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha wedhi
lare ingga iyang, lagi eca paparahon, pan sinawanganing ki empu calangcang. 19 Sira bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga, Lingga iyang mangsuli kula punika. 20 Kula lare tanpa bapa tanpa ibu, lola
patitis ing wicarane, nyata iki tereheng andanawriya. 23 Empun nabda sira sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun
Calangcang girap gawok, dika iki olih saking ngendi bocah. 25 Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok bapaneku bocah. 26 Sun takoni wangsulane iya iku, tan duwe bok bapa, kasur bumi
wekasane, dika dadi den tareka nyolong anak. 28 Toli dika ing sang aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya. 29 Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing kuna. 30 Ki Calangcang Nyi Calangcang getun-getun, ana bocah bias, rarasan ingkang
maring empu Kalipa langkung minulya. PUPUH XIIIDHANDHANGGULA 01 Nyi Calangcang sajege angimponi, Linggaiyang ora kakurangan, dumadi kasugiyane, karana lare iku, angrewangi agawe wesi, watu ingkang kinarya, wesi wus brapikul,
Linggaiyang umur rolas warsa, iku teka reremane, angalasan awangun, omah wesi aneng wanadri, aran wana Cikandhang, jar ai
angling, mung ta sira kacung gawe omah, wesi ing ngalas genahe, la dingo apa iku, aja patiya sugih wani, embok
linggih, akeh jalma padha kagawokan, kasuhur ing kasaktene, Linggaiyang apunjul, ki
bayanya lampahi, ing siasating nata, tiwas temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw is aja ilok gawe
dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa. 10 Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi, Linggaiyang wus
waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa. 12 Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil,
ponggawa. 14 Wong Pajajaran surake la iki, wis karuwan bocah iki ala, budine lawan anggkohe, sanyata
gendhen gelis, mung ta anganti apa. 15 Pajajaran kang bala ngebyuki, gagamane wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang. 16 Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah, ya kaprimen den wis metu budine ngancil, angluwihi nagara. 17 La yen isun iki sun
anan Jawi, sang prabu Lutungkasarung, sigra amiyos enggal,
dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis. 03 Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante tanpa sesa, aneng bale rinengku ya pinikul, dening lare kanembelas, den babayang den suraki. 04 Basane lare akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki. 05 Iku ing sakarep
wingking, sapuruge gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten ing pagriyan wesi. 07 Wus pinutup tanpa sesa, kedya wong den panjara tan bias mijil,
Pajajaran, andaringen ningali pohal-pahil, ing bocah nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti. 09 Ing bocah iku kang nyata, anak isun sing rayi Purbasari,
lare nembelas pun wau, wus polih dadi sajuga, kadi duk wau tumuli. 12 Kulawarga Pajajaran, padha ngiyung ing Linggaiyang ngapti, samatuke saking ngriku, karsa medhek ingkang eyang, ya sang prabu Ciyungwanara puniku, Purbasari wus ing kana, ing ayunan rama aji. 13 Wus kempal amatepungun, prabu sepuh Ciyungwanara angling, la ta bener ujar isun, sing bangdiwenka apa, Lutungkasarung anuruni rama
ingkang wus lampus, ya tai ka kang liningan, sami atur sembah sadaya sumuhun, sinauran dening jagad, geter pater
ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari. 17 Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai
Somahita, sanak medhoke sang aji. 19 Ya sang Prabu linggaiyang, kacarita ora jengjem mengku rabi, sing awadon kang
saking kono ruru ira, taliti turunan aji. 23 Selir kidang lan majangan, besuk ana katela ingkang nami, prayayi kang katurun, ana ingkang kasebat, gih manjangan gumarang sing naminipun, taliti purba wisesa, waris Yang Sundha negari. PUPUH XVS I N O M 01 Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang dewi, Purbasari tumon
kandikane isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama. 03 Namane ingkang
panglamar, la iku gawanen rabi, katalihatma mokal tan pasrah. 05 Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil, ponggawa kang den titi, Patih Sempokwaja wau, kalawan katumenggungan, Jatipamor apa maning, ki demang Wukubadhak ingkang sami layer. 06 Ingkang sami kesah ika, Ki Ngabehi Kolotbuntit, sarma bakta palwa sapta, kang isi panglamar aji, ruruba saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara. 07 Kocapa sadhatengira, ing pulo gunung Surandhil, dhuta raja ing Pakuwan, pinanggih bramana aji, sarta ngesrahken adi, sedhah panglamaring ratu, sang prabu Linggaiyang, karsane aminta krami, Dewi Brajawati kang dinuking karsa. 08 Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang
Pajajaran, mangke karya angimponi, pecile tiyang dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri
Dangyang Talibarat, jaler Dangyang Parwatali, sebab ika sakalih, ngumbara ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak. 11 Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak
nagari, Dangyang Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring. 14 Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira. 15 Dhayang Talibarat nabda, tan kaping kalih adhi, kedah tinaros kentasa, punika ingkang nglakoni, kranten dede lare alit, bokmanawi mangke sigug, dados kita kesseman, ing wedra kirang panari, boten dados basa jadra ponsasmata. 16 Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati
kahula liwarsa demi, ya ta bramana Tali, ing manah kalangkung sukur, re kang putra sumandha, ing karsane
lalayaran maring Sundha. 19 Kering marang sang potusan, saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata. PUPUH XVIKINANTHI 01 Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon wesi, mulane arjaning krama, malah sampung Brajawati. 02 Bobot angsal pitung tangsul,
kadengngangan, dening Linggaiyang dadi. 05 Sedhot hawa manah ipun, ningali dhateng kang rayi, ora kaya Braja rara,
ing bathuk ira, Brajawali enggal dadi, kang sengit dumadi welas, teka eman teka sih. 07 Lami-lami ning tumuwus, Brajawati sajen maning, pepengen ing dhaharan, cicindhil kang masih abrit, den dhahar urip-eripan, den tutulaken ing petis. 08
darbe manah tulak serik. 12 Re kang putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening
ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali. 20 Mung ta apa murub iku, katone ing wektu
dudu, deningan sinaban bengi, kaya latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik. 22 Parek ing lintang kemukus, datan bengi sawatawis, lawase wis sangang dina, pareng wengine tumuli, anyarengi sri narendra, Linggaiyang sami didis. 23 Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi, angideri tataman, murnama dening ring-ring,
ingkang makidungan, anggending jala wekunyit. 27 Kang murup-murup sing dhuwur, tema warna
Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit suka teka dhuka, Brajawati karuna jrit, kantaka ping nem sadela, kagete kelangan laki. PUPUH XVIIASMARANDANA 01 Prabu sepuh atitilik, lalayad wusa ing waya, gapuh aris kandikane, e-putuku Braja rara, wuwusen lamonika, wus papasthene Yang Agung, kudu mung samono sira. 02 Jodho lawan putu mami, mung siwewetengan ira, ingkang gedhe
lan ika sadulur ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den
tahunan, ana melang lara busung, sawane atur usada. 08 Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana
Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati konangan, den tulak padha
Mangka dhateng waktuneki, Brajawati nulya babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma. 14 Nanging ika obah mosik, galang-geleng ing tatampa, baleger lir gandhik bae, geger ing wong dalem pura, ana jabang tan jamak, enggal rawuh prabu sepuh, maraja Ciyungwanara. 15 Aningali jabang bayi, girap-girap sabdanira, la iki nuli kaprimen, ana urip tanpa rupa, iki jenenge apa, gumaluntung kaya watu, ana obah ora swara. 16 Kapremen dayane iki, dening iku buyut ingwang, ora kajamak rupane, nuli kapara mentala, ambrih dadi manusa, ing mangko dadi susulur, iku kang wus ora nana. 17 La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu luwang. 18 Sigra mangkat angaturi, jeng Nyai Sukati indhang, tan kawarna ing lampahe, akocap sapraptanira, si Indhang Sakati ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan. 19 Gulundhung wis apa gandhik, kipya-kipyahe nyi indhang, ora guna ora gawe, wong
kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan. 22 Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol katingal endhase, nuli sinembur den irag, jebol metu kang tangan, kuranggeyan nyawuk-nyawuk, nuli kinetab kang pada. 23 Jebol dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut jalma
kanggo nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan. 25 Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau, sampun kaya
banyu. 03 Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja den kakacani, embok pulih watu. 04 Pulih watu lebar ingkang jati, poma den angartos, dadi braja aris wangsulane, inggih kasuhun ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru. 05 Tedhakane kacung Linggawesi, boten dados ewong, galang gulung wikan jenenge, dupi ika saking pun nyai, kang paring kamarin, saprakawis nuhun. 06 Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun kacung aemut. 07 Kula
akaca ing besuk. 08 Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara langkung sukane, prayayine den baraseni, den
menak pra kuwu sakabeh, iki jabang wus sun istreni, angadeg narpati, nyuluri kang lampus. 11 Pan sinebut Prabu Linggawesi, ing Sundha sang katong, ya pragul
ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun. 13 Nelakaken prayayi
ingkang luwih patut. 16 Prabu jabang si Linggawesi, ya ta ika karo, Parwatali Talibarat, atur sembah ing sandika ugi, anulya sang aji, prabu sepuh mantuk. 17 Mring daleme wus acakapti, kocap sang katong, prabu jabang ing salami-lamine, Talibarat lan Parwatali, ingkang ngaubi maring, (?) kalekanipun. 18 Prabu jabang ya sang Linggawesi, diwegira mangko, umur tigang tahun jejege, darbe manah berag ing pawestri, sing aistri manjing, ing tobong den susul. 19 Pan bagane dipun rogohi, dipun ingok-ingok, wong jro pura agawok atine, dening iki majikan cilik, patute wus esir, maring wadon iku. 20 Dening ora kaliwat sawiji, ingkang manjing tobong, iya padha den sirik sakabeh, sarta lamon ing mangsa ing wengi, yen waktu nyarengi, wadon padha turu. 21 Den
ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul. 22 Den arasi den pareng ing istri, kang ati sumonggon,
kang putra samono, ratu Brajawati age, memetheti ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh. 24 Den go selir ingkang putra aji, langkung den gegembyong, den pantha-pantha adi
lintang gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur. 26 Nelung tahun istri becik-becik, wus pating pancorong, sinijang abrit sakabeh, parandene prabu Linggawesi, tan karsa nyangkrami, istri cilik iku. 27 Karanane ingkang wus bibit, kang dhenok kang sempwo, kang mragaga dedege gedhe, kang wis sarwa gamoling kapti, mangkana sang aji, suk ing karsanipun. PUPUH XIXM E G A T R U H 01 Indhang Sukati awewekas jati, tumingal maring kang siwi, teka ing karemenipun, maring kang gedhe kang uwis, bandhot menthonge ambewok. 02 Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik, kang gamol gandhes acemol. 03 Pirang-pirang selir kang adhenok cangking, rasti kang pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon. 04 Teka wayah babar sakapitunipun, dadi kaya dudu siwi, kaya adhine puniku, jabang pitu abecik, warnane rampak yen tinon. 05 Padha bae gedhene lare pipitu, prabu sepuh angrawuhi, Ciyungwanara ndulu, canggah pitu bungahi ati, kaya adhine kemawon. 06 Kaya adhine si Lingga iku, dudu kaya kang siwi, ya si Linggawewi iku, mutrani pipitu reko. 07 Lanang kabeh ing sapitunipun, Ciyungwanara ling aris, la iki ya canggah isun, pipitune sun arani, si Linggabuwana katon. 08 Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku sawijine maning,
kaya sadulur medhok. 10 Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira durung, pantes mangko
gumariwis, gumredeg lir anak enthok. 13 Parwatali Talibarat aturipun, sandika ing titah aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong. 14 Prabu Ciyungwanara sampun amurud, kocap sang Linggawesi,
naging pangertose kadi, ratu ginotama mangko. 15 Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung, ing para selir kang ngapti, kang padaha adhunuk-
Lan kang padha anggemeng kombalanipun, ora nana liyan maning, kabelani pundha iku, wadon ireng-ireng manis, ingkang bobokong anggeyol. 18 Prabu lare Linggawesi masih timur, karemane ingkang uwis, angrambaka bokongipun, wus tuwukan sagunging, karsa kang para samono. 19 Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun, ing Pajajaran muponi, sagunge menak pra
bupati, Prabu Linggawesi mangun, malih kapatiyan nami, Kiyan Patih Bandhungkrayo. 21 Lan tumenggung
Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono. 23 Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng maring luwung, amandhikudhing jamparing, abandring cohok. 24 Ngayok alas arame surak gumuruh,
luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon. 28 Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun, sabagi-
kena, kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating jalegir ing bumi. 04 Samya tinonton dening
awake kaya buta, sikile nungsang ming nginggil, rambut maudag, mobyong-mobyong lir geni. 05 Untunya ngisis baris sakampak-kampak, lambe kandel malenthing, ilate amedal, amelet anggigila, mana sabendhe mundelik, eluhe wisa, marakbak kadi geni. 06 Iler yiyid murub la ika padha, wowolu banaspati, padha cinancangan, ing
kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis. 13 Maring iku adat
wowolu kang dika cang-cang, reh ipun sampun lami, jengandika cang-cang, kokalan ing druhaka, sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi. 16 Gih sumangga kabeh padha sarat
wani-wani gaweya, ingkang kadi wingi uning, kula kang dadya, saksining seja pati. 17 Pan sejane banaspati satedhaira, tan genah wani-wani, duriyat Pajajaran, balikan kudu jaga, ing duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji. 18 Pasthi iku banaspati iku jaga, kemit maring sang aji, tedhak
prajangjinira, amintal usul ing abdi. 22 Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi kita padha,
dhateng sang nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti. 24 Pramilane Pajajaran akeh
manecat ilang, cat katong dening jalmi. 25 Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong ngarit, gone gigila, malayua genudhang, duga pegel kang
satedhake dadya pangregep kewala. 02 Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang peteng nuli,
satedhake sang ratu ing Pajajaran. 04 Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang menginggil,
Linggawesi nata. 06 Wus prajaka yuswa umur salawe warsi, ingkang putra, pipitu kadi wargi, rantab-rantab sakabeh namane
Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya. 11 Ingkang durung susune kumaringkil, wadon ingkang, masih rata kang pepenthil, kadya kaya susuning bocah lanang. 12 Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal kang kawandasa. 13 Gumariwis pan
genya dhana, anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa. 25 Mungguh sire iku Prabu Linggawesi maring bocah, kang tembe pupak sawiji, kumokod pisan ing bocah perawan pelag. 26 Ya sang prabu dadi ora duwe selir, maring bocah, kang wus lungse sathithik, ora esir maring bocah kang wus tarab. 27 Kang wus reseb padha miretan kawangking kaparek kang, lare ingkang durung gething, iya iku kang kinarsakaken nata. 28 Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli,
Bantalwaru ika ing cacangkok ira. 02 Ya mangkana Prabu Linggawesi mundhut, putrine wiliyang, Dewi Cibongas namane, gih punika nembe umur dasa warsa. 03 Sacareme ing kana kinarsa jatu nata Pajajaran pinangka bini ajine, malah iku sampun miyosaken putra. 04 Lanang ingkang sinebut ing naminipun, Prabu Linggarasa, sinungan ing kabopatenen, Karangsambung Purakadhongdhong Malangya. 05 Nulya Prabu Linggawesi sira mundhut putri Barisbulan, Dewi Rasati namane, iya nembe kang umur sadasa warsa. 06 Sinaptanan sampun pinrih jatu, ing dhatu Pakuwan, pinangka iku sang katong, careming sang sampun miyosaken putra. 07 Lanang ingkang sinebut saparab ipun, ing raja kaputran, Prabu Linggaening reko, pan sinukan kabopaten Sokalaya. 08 Lami-lami Prabu Linggawesi mundhut krama putri nira, Sunan Gunung Puntanggedhe, ingkang nata Dewi
wadon ing pura Pakuwan agung, iku prameswara, Rara Lisni ing jenenge, ketang garwa waruju nanging kang dadya. 11 La yen mangking
ya wus bobot ananging ora kajamak. 14 Atahunan anggene ameteng iku, ora baba-babar, wus pirang-pirang lawase, kang dhudhukun anggrarayang sing dhi ora. 15 Kang sawane angarani rara busung, kawelehe ika, dening tan ana rasane, dupi busung akundhangan rasa lara. 16 Dupi iku ya kaya wong meteng iku,
katilap ing ngujum, tan katara pucat, ora rumab ora nonjok, panyanane masih gumilang padhang. 18 Kang sawane lamon ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang. 19 Dupi tingal ajar lawan wiwiku, den iya sanyata, mateng sang dewi samangke, isi jabang supaya tan karsa medal. 20 Ya sang Prabu Linggawesi ing tanyanipun, la prepun baya, paman ajar tarekange, dra pon medal si jabang duk kaya saban. 21 Para ajar sabane boten pikantuk, yen mange medala, kadesak wedale dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala. 22 Ya sang Prabu Linggawesi pan dhedhesipun,
ajar para wiku sabdanipun, gih boten gadug, boten kilap ing sang katong, mangsa boten ing gelar ing waskithaa. 24 Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh, paman ajar dika, aja gamam ing awale, babarane ing suka atawa dhuka. 25 Para ajar awale babar pamuwus, ye punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna. PUPUH XXIIIS I N O M 01 Tan anatara sang nata, tarengkep ana ing, nang latar lan prameswara, kalangenan den ideri, ing adining puri, awit rebah watangiku, ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa. 02 Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan, giyak-giyak wong jro puri, andherek ing sang aji, sarupane parekan agung, samya suka ati,
ya ta caraka wus kebat, prapta nembah nuhun gusti, ing paduka gusti jandika katuuran. 05 Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning, ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira. 06 Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing, banget melang
nata, punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan. 08 Gampil mangke yen kalintang, saking wanci pacek desi, Prabu Lingawesi nabda, ya mange gak arep mulih, sira jacraweya ing mami, wis neng kene
kadi bocah alas wuwu cawak-wak. 09 Ganti mara asu aba, gumuruha warna-warni, abane antong wirasa, ya ta Dewi Brajawati, kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan. 10 Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi Linggatosan, rabine kapadhan maning, ya si Rara Lisni baranyak tandhungwaya. 11 Sandhekala wong kang kuna, ila-ila bari iki, dheweke lagi garbana, wong meteng ya kudu
padha asingidan, umpetan kang maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika hiji, kenang samber
ya dadi milu anganis, adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa. PUPUH XXIVKINANTHI 01 Prameswari nira gupuh, Rara Lisni ical arti, duk tumingal ingkang raka, pan kadya tambuh ingkang manah, kami ruru seneng ing ati. 02 Pan dadining sakatemu, ora kalawan pamili, katharak-thaak ing tingkah, amundhut kacatu mulih, tiningalaken enggal, ingkang raka mukaneki. 03 Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan, iku
lamon kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis. 05 Marang wadana sang prabu, Linggawesi aninggali, pan mangkana tan kemutan, welinge ingdhang Sakati, ya den penging akakaca, ing pantangane sang aji. 06 Ora kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki. 07 Sareng ngilo kaca wau, katingalan sarira neki, adan geblang ya sang nata, iku dadi wesi malih, kaledhug ingkang sawara, ing lemah baleger gandhik, prapta ing kana lalawad, angandika mituturi, ya wis padha ing pasrah sira, wis karsaning Yangandum titi. 16 Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha pisan, laku lalis tan ping kalih. 17 Mapan mangsanaa iku, udan kang wus timbang siti, nuli balik ing ngawiyat, mapan reke sami neki, kembang kang wis megar ika, mangsanaa kudhup maning. 18 Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa, mangke gadhang
ingkang rama, kang sampun sirna alalis. 20 Samapta krajaan sampun, wus gumelar pangladhenging,
saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet kehing. 22 Lampahnya selur adulur, pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka. PUPUH XXIV 01 Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu bae nemu eleng, pramila kudu emut, nyai Brajawati kang silib, ora opyak sawara, maring anak mantu, ing
pindho laku, kudu bae amaspisani, ing pati lawan merad, tunggaleku nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal. 03 Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge, ing
den becik wuwusen nini, amung kari entenana, iya Rara iku, wewetengan titinggalan, Brajawati
tahun, susah temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa. 06 Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati sahure, isun jaluk
ngundhang kang gaib, atawa mangurungan. 07 Lan anjaluk kembang kang wangi, ingkang warna kalawan dasa nedha, jawada ing sawarnane, ya ing pasar kono iku, go sasajene kang gaib, boreh wangi lan lenga, suri kacinipun, lan kembang campaka pethak, karang melok aja na kari, iku sadiya kena. ☻ 08 Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen
Sang Rajawali: Apa sih TEMPLATE itu ?
Djalasutra ----------------------------------------------------------> Babad Djalasutra yaiku karya sastra sing ditulis karo bahasa jawa ragam krama, nang njerone ana struktur teks sing nduwei simbol lan makna. Simbol lan makna sing ana nang Babad Djalasutra esih relevan nek dienggo nang jaman siki. Mula kuwe perlu diangkat kanggo penelitian, tujuane supaya akeh sing maca lan dadi ngerti simbol lan makna sing ana nang Babad Djalasutra..Babagan sing dibahas nang penelitian iki
gede lan nduweni hak nggo ngapa bae termasuke ngukum Kyai Ageng Djalasutra. Tokoh uga nduweni peran sing gede nang Babad Djalasutra, tokoh-tokoh sing ana nang Babad Djalsutra yaiku Kyai Ageng
babagan sing ndasar nang njero peristiwa sing ana nang Babad Djalasutra Lan ragam bahasa sing
ngerti babar blas, amergo mbahku iseh prawan…
“Lha tesismu kemaren piye? Nulis sendiri opo ndandakno nang uwong?”
“Astaghfirullohal ‘Adziim… ya nulis sendiri pak Yai…”
“Nah, isok nulis gitu lho. Berapa halaman tesismu?”
Cilacap , ,82 2 Banyumas , ,05 3 Purbalingga 7.336, ,97 4 Banjarnegara , ,63 5 Kebumen , ,33 6 Purworejo , ,73 7 Wonosobo , ,13 8 Magelang , ,31 9
sopo ingkang purun nulung kulo ????angsal pahala lho lho hehe!!salam kagem bu uyun kaliyan bapak lenon, kangen
Meditasi, Sangkan Paraning Dumadi, Semedi, Suwung, Tat Wam Asi, Yoga |	10 Comments »	Ingkang Rawuh
Ing. Bohuslav Hyben, Ing. Peter Pastorek, Ing. Zoran Pelagić, Ing. Milan Sapieta,, – kl.2965
Ing. Miloš Fal&aacute;t
koyok bakul Wingko Babat ning Pasar …opo lagi latihan arep ngelamar dadi bakul wingko yo 😛 ?
[Reply]Tono Reply:May 25th, 2009 at 3:12 pmkui jogo-jogo sopo ngerti dadi wong lamongan, la wong kiy ra ngerti suk mben e je
yuda Kabunan to,cedhek nu kro rmhe nyong,nyebrang lepen smp kabunan.pean nek ngerti carane
kowe ki moco ora je fit?? jo ojo mung ngematke thok ra tak woco kui kan wes di jelaske neng nduwur :*)0(:
prege… jare meh meu bikin kledung passs
kiye wong tlahab nduwe apik2 kiye
nek melu dadi nang programe kledug pas apik tenan
SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHOGENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUNSING NAMBANI”.Pelet
Brawijaya, "Kula badhe pados momongan ingkang mripat
"ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong
kuliahe sik awal2 ngene biasane sik perkenalan mbek sing ngajar ndi..
mbolos ae wis, demi PERSIBO lho 😀
sing luweh anyar. Mugo mugo iso hibur koe sing lagi galau ra uwes uwes bar nyawang Meme Jawa Lucu ini (sumber).
SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Désa. (dirembug)
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Desa.
► Desa ing Daerah Istimewa Yogyakarta‎ (suwung)
► Desa ing Indonesia‎ (4 Kt)
► Desa ing Jawa Tengah‎ (25 Kt)
► Desa ing Kabupatèn Bantul‎ (suwung)
► Desa ing Kabupatèn Blora‎ (suwung)
► Desa ing Kabupatèn Klathèn‎ (suwung)
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.46, 25 Dhésèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Røssvoll&oldid=875155"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.07, 16 Novèmber 2013.
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan rawuhiro
Kalo udah ada freehotspot di temanggung musim liburan pasti rame ya.
Jadi pengen cepet-cepet pulkam. BTW maturnuwun kagem ingkang kagungan
nyong arak donlud akeh dadi lendet njo’an..yowis lah, suk nyong tk masang dewe ae,,,sopo arak meluuuuuu????
March 23, 2009 at 4:25 am wah ikut nimbrung dong…
iso kanggo conto liane yo…piye pak bupati iso mendanai ra kiye…suwun!
May 13, 2011 at 3:03 am alun2
nerusake.jeneng:jinis:umur:Negara:State:alamat:nomer telpon:income saben wulan:Jumlah silihan Needed:Duration silihan:Kasebut kanthi teliti maca wangun aplikasi silihan lan isi iku bener lan njalukmaneh kanggo
ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA	Wacana Nuswantara
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan
Sisi lor bener jagung wahe siji ora ono godonge. Lor wetan ana ndas singa mangap marep ngidul
Sisi wetan ono gambar tombak sak landenane
Sisi lor ono kemule kotor jembare 5 cm
Sisi wetan ana lintang loro warnane coklat. Sisi wetan ana kayon
Sisi wetan ono gambar ndas ketek,
Sisi kulon gambar tegel. Sisi wetan ono huruf U
Kemule resik garing. Sisi wetan ono gambar bocah kembar utuh awake
Sisi kulon lor telapak gajah karo telapak wong jejeran
Sisi kidul wetan ana gambar iwak banyu, kidul kulon wong wedok ngadek
3 lembar kemule ngelemek bar kui garing meneh
sampeyan mulih kampung.. aku mudik seminggu pisan kok kang nek gur sminggu jenenge lajon mas... widjiume wrote:rong taun
sajakke leh megawean podo nggone.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang
iki iso marai koe ngakak ra gae leren nganti kepuyuh. Wes tho, sawangen kumpulan Meme Jawa Lucu ini juk dadekno
Entenono sesuk musti ana koleksi sing luweh anyar ing situs iki. Dadi koleksimu tentang Meme Jawa Lucu iso luweh akeh (sumber).
Dénivelé (m) : 600Circuit 2 : Dénivelé (m) : 800Circuit 3 : Dénivelé (m) : 1200Circuit 4 :
Balas	yo wis, mengko tak duduhno ndesoku sing apik lan resik
posted September 22, 2008 pada 4:12 am by Piko	Balas	Kulo nggih bade donlod Mas” Kangge liyer2
meneh jalan lettu suwolo ancur iso dinggo alesan
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (403526)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok Silit (3921)
mubarang panggon ana sawong lanang lan wedok lagi catur-gunem ngenani kuripan masing-masing. si wedok kayane keliwat agresif lan luwih akeh pitakon menyang cowok.
Lanang: Aku mung duwe siji loro hotel bintang 4 lan 5 neng Jakarta lan Bali
Wedok: (WOW, konglomerat mesti!) Mas tinggal neng endi?
Wedok: (WOW keren! Omahe wong sugih) mesti gedhe omahe ya mas?
Lanang: Ora, biyasa wae, mung 3000 meter persegi
Wedok: (BUSET) mesti mobilnya akeh ya mas?
Lanang: Sethithik kok, mung ana Ferrari, Jaguar, Mercedes, BMW, lan Mazda
Wedok : (EDAN, cowok idaman aku iki!) Mas wis nduwe bojo urung?
Wedok: (Enak iki yen aku iso dadi bojone) Mas udud?
Lanang: Ora, udud ora apik kanggo kawarasan awak
Wedok: (WAH waras banget!) Mas dhemen ngombe wedang koplo ora?
Wedok: (Edan Cool abissss!!) Mas dhemen judi ora?
Lanang: Ora, go opo judi? Ngentekne dhuwit ae
Wedok: (Ooohhhh... So sweett...JOS GANDOS) Mas dhemen dugem ora?
Wedok: (Sholeh banget ki lanangan!) Mas uwes munggah haji?
Lanang: Uwes, nembe peng 3 lan umroh paling ping 6
Wedok : (Subhanallah) Hobi mu opo mas?
berikut : (1) “Kawruhana sira kang sayekti, Rarasane sira dipun-awas, Ngarep wruha wiwitane, Usali kurupipun, Pan sakawan kathahe nenggih, Alip dadi wiwitan, Iya wekasipun, Kekalih dadi wasitah, Esat elam kumpule kawan
Ing sapolahipun, pangucap parlan den-awas, kurupipun den kena
Suluk Sajatining Salat bait keempat berikut : “Murade lam puniku augi, pan pinadha karsaning kawula, lawan karsane gusti, pan padha karsanipun, dennya lahir kawula iki, tan genti lawan sukma Ing, sakarsanipun tan ana karsa kaliyan, dahad sugih kawula kalawan gusti, tan wuwuh nora kurang”.
“Ingkang sami kurupe den-yekti, awasena sakawan punika, metu Muhkamad asale, murade emim iku, kang kakekat maring ing ngilmi, iku ati kang mulya, tan pisah puniku, tegese tan kena pejah, ati iku ing-aran ati nurani, iku ati kang mulya.
sakawan punika, metu Muhkamad asale, murade emim iku, kang kakekat maring ing ngilmi, iku
Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo olimo: mangan ra mangan sing penting kumpulPancasila (
Saben dina awake dhewe sanuli bareng terus. Nganti-nganti leren bareng, pangan bareng, mulih sekolah bareng, bakune sarwa bareng. Ning wayah dina Jemuwah kemarin, kelas aku dikongkon memeriksa buku kanca-kanca sekelasku. aku meriksa buku sing ora ana jenenge.
Sabila ngewangi aku kanggo nggoleki ngerti sapa sing nduwe buku kuwi karo cara ndeleng tulisane lan ndeleng buri buku. Amarga bokmenawa wae tulisan kuwi aku kenal. Lan neng buri buku kuwi ana tulisan “Aku ora seneng Ivana lan Yunita.” Aku ngenali tulisan kuwi. Kuwi buku Dayyah, sahabat aku dhewe. Jebulna sifat Dayyah beda karo apa sing aku delok neng ngarep mata aku.
Wayah dina Rabu, aku lan Ivana ndeleng ana Eka lan Ani. “Kali arep pileh aku padha Ivana utawa
kowe aja dolan padha awake dhewe kabeh,” takon aku lan Ivana. “Opo sih? Kok mileh-mileh, kanca kabehe ping padha,” saur Sabila. Nuli aku lan Ivana njawab “Yaelah, sok banget sih kowe.”
to?hehehe.... nek saiki gununge bedo je kang, wis lah... munggah gununge dewe2 wae
ngene mas,,,manungsa iku mung wedi karo rong perkoro; siji manungsa wedi karo sing ora dingerteni lan sing kaping pindha menungsaiku wedi karo sing ora dikuwasani.....nah wiit lahir mak bedunduk ning ngalam donya iku menungsa nemoni akeh bab sing ora di ngerteni...sak pintere manungsa kaya ngapa kae...nandyan akeh ngelmune nanging tetep wae menungsa iku ora ngerti sak kaliring bab...semono uga bab bab sing ora dikuwasani akehbanget baba bab sing ora dikuwasani utawa bab bab sing malku sak jantrane dhewe sing menungsa ora bisa cawe cawe...mula sakak iku manungsa iku asring ngalami stress lan ngalami putus asa merga rong bab kuwi.... mula menungsa perlu agama sebab agama bisa menehi katentreman lan perlindungan sakak babab sing ora dingerteni lan sing ora dikuwasani kuwi...kanthi percaya marang kuwasaning gusti atine menungsa isa tentrem lan bisa sumarah sakak godane rong bab iku..... mula menungsa iku yakin perlu agama...mulane wong sing temen sholeh biasane uripe luwih tentrem... awit wong sing sholeh iku bisa lepas saka kaweden kaweden kuwi mau...merga wong sholeh percayay mbok menawa
Sa'enake dewe. Ora mikir... Iki sing mbok tangkep sopo heh... ngawur... ngawur!" Komisaris
“Mas tanglet, wonten sing dodol pulsa mboten nggih?”
Mas P : “Kulo mba” (samar-samar)
lebar) Kulo mboten sah adoh-adoh golek, eh ternyata njenengan dodol pulsa. Nyuwun pulsa im3 nggih mas, sing reguler kaliyan sing paket sms”
sugeng riyadi,nyuwun agenging sih samodra pangaksami,mugi berkahipun gusti handadosaken rahayu pamuji wonten ing
Artikel Pengalaman Libur Sekolah ke Bali dalam Bahasa Jawa Krama Inggil
Cerkak Bahasa Jawa Krama Inggil – Hai, asma adalem Alyssa. Wau, dalem nampi rapot semester 1. Dalem rena amargi ranking 1. Rama ugi ibu adalem bangga sanget. Mila, rama ugi ibu adalem ngajak dalem liburan datheng Bali. Kaleresan, sedherek ingkang sampun adalem kapangaken punika
Krama Inggil. Esok enjingipun, rama ugi ibu adalem ngaturikaken adalem menawi kami mboten minggah pesawat. Menawi minggah mobil ngantos Surabaya, lajeng minggah baito datheng Bali. Margi saking dalem ngantos Surabaya dangu, sayangipun dalem tetap rena amargi pemandangan ingkang sae.
Ngantos teng Surabaya, menawi minggah baito. Dalem ngagem ‘skype video call’ langkung iPad rama adalem kagem komunikasi sareng sedherek adalem, Kayla. Dalem ngendikakaken menawi sampun menuju margi datheng Gilimanuk. Kayla ngendikakaken menawi ramanipun badhe jemput teng Gilimanuk.
Ngantos menawi teng Gilimanuk, ujung pulau Bali kageman kilen, ,emawi dijemput rama Kayla. Dalem ngaturi rama Kayla “pak-alit Tito” amargi asma rama Kayla yaiku Tito. Nembekaken dalem ngaturi ibu Kayla “ibu alit Ruth” amargi asmanipun yaiku Ruth. Sabaenipunipun, Bali tetap sae kados kala kaping terakhir dalem datheng Bali.
Ngantos teng dalem Kayla, Kayla lajeng mlajeng saking dalemipun ugi meluk dalem. Ngantos-ngantos Kayla nuwun amargi kapang sanget. Menawi mlebet datheng dalem Kayla ugi ngobrol. “Alyssa, dalem nembe ngasta kue. Menawi sedaya ngasta sareng sumangga!” ajak Kayla. “Ayuk, pantesan panjenengan ngagem celemek,” tembung adalem kaliyan gumujeng timur.
Menawi ngasta roti chocochips cookies. Menika sami kados good time, sayangipun raosipun sekedhik pahit. Sayangipun dalem rumaos cookies menika tetap nyamleng. Kayla mucali adalem amargi dalem sampun radhi kalimengan upakara ngastanipun. Menawi kedadosan ngastanipun. Raosipun pun nyamleng. Dalem dipunparingi setoples chocochips cookies kagem angsal-angsal. Kayla pancen sedherek adalem ingkang sae.
Menawi namung kalih minggu teng Bali. Dalem sekel sanget. Raosipun enggal pisan. Dalem ugi sekel mengker Kayla. Sayangipun, dalem kedah nampinipun. Ngantos teng dalem, dalem kasinggihan kasinggihan kejot. Wonten Kayla teng dalem adalem. Yektos, rama sampun rencanaake sedayanipun. Tirah liburan menika adalem telasaken sareng Kayla. Kaping Liburan menika grenakaken.
Janjine ora tenanan Jebule kriwikan dadi grojogan, 1757534
Saben saben dielingke, nanging sajake kok anteng wae 134543543
+ Puluh – puluh wis bejaku ya dhik ya, wis pancen dadi nasibku
Tak suwun marang sliramu, aja dadi runtiking atimu 5434371
– Iwak cucut diwadahi karung, becik mbacut tinimbang wurung
Pangadol akik: Kuwi watu akik kecubung biru, regane 1 yuta
Anak cilik: Wah... larang pisan. Yen sing iki?
Pangadol akik: Kuwi akik panca werna. Regane 2 yuta
Anak cilik: Waduh, kok larang kabeh? Sing paling murah sing endi?
Pangadol akik: Iki sing paling murah regane 100 ewu.
Pangadol akik: Iyaa. Endi ana watu akik sing murah? Emang kowe arep tuku watu akik gawe apan sih?
Parmin : Ngapa mata mu abang ngono?
Parman : Sabengi aku ngimpi siskamling, bro...
Parmin : Trus, ngapa bathuk mu benjol ngono?
Parman : Digebug nganggo kentongan saka pak RT...
Parmin : Lho, turene siskamling mung jero ngimpi? Kok digebugake pak RT?
Parman : Aku impine neng jero kamar bojo enome pak RT
Pasien : Ah, dokter iki pie seh? Yen neng jero omah, pie iso jajan?
Manager : Upaden awake dhewe butuh satpam sing kredibel. Syarate: kudu nduwe rai galak, tegas, ora kenal kompromi lan kinaweden wong. Ana kandidat sing podo kriteria kesebut?
Staff HRD : Ora ana pak. Ning aku nduwe calon sing
Jamal Mirdad fead Endang S Taurina – Mariam Soto
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.47, tanggal 2 April 2013.
TULANG-TULANG BERKALANG" .................................................. .................................................. "Bumine goyang... Ayo melok goyang..." ABOTE URIP
Urip iku abot, Jo di gawe abot... Akeh repot, Sak trek ora amot... Mulano uripmu, Ojo do kaku... Meluro pasrao, Rasah do nesu... Ugi sregep ndongo... Gusti paringano... Luwih pangapuro... Maring kawulo... Ingkang katah lepat lan doso... Duduhne nang gusti... Seng mesti luwih ngerti...
Wong sing jek merem, mlaku ndek dalan sing jek peteng, ngarah nang sak cuil cahyane Gusti…
syair : Elingo golek ilmu iku sarate enem. Iki katerangane ojo nganti ra gelem. Sawiji kudu limpat, lobo kaping pindhone. Temen kaping telu, Pate ono sangune. Limane kudu ono guru kang mituturi. Suwe mangsane iki sarat kaping eneme.
Pengumuman | KECAMATAN PRAMBANAN SLEMAN	KECAMATAN PRAMBANAN SLEMAN
Putro-Putro podo nyawang mengisor, sebab Putro-Putro isih pada nyawang menduwur. Ben podo nyawang sing urip ono ngisor
“Dalem sagah, nanging nyuwun Romo Dhawuhi langsung Putro Putro, supados sampun ngantos Putro Putro nginten wontenipun
sabdo : “Iki tongkat komando, jeneng siro wis ngerti tegese. Sopo wae sing mbangkang, sektiyo, Digdhayoa koyo ngopo, mbok dhudhul iki mesti modar. Siro ora usah was sumelang amargo sakabeheing bolo sirolah bakal sabiyantu marang jeneng siro. Iki sabdane Moho Suci, Tampanana”
Giulianova iku jeneng kutha ing negara Italia. Dunungé ana ing Provinsi Teramo. Jembar wewengkon 27 km2. Cacahing padunung 21.955 jiwa. Pamérangan (frazioni) ing kutha iki antara liya: Case di Trento, Colleranesco, Villa Pozzoni, Villa Volpe. Kutha iki wewatesan karo:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Giulianova&oldid=1118030"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografi	Menu navigasi
sembarangan kencing pada retak tembok yang dulunya sempat kokoh.
WIB mung ngajang gempa 5,1 skala richter sing kedadean neng 0.58 LS – 135.82 BT utawa 23 km wetan
dipunpundi-pundi amargi sanguh nyukani wangsulan ingkang bijaksana inggil sedaya pitakenan ingkang dipunsukakna dhatengipun.
Prungon kesebat ngantos datheng kuping ratu ing keraton punika, nanging sang ratu piyambak kirang pitados kaliyan menapa ingkang tiyang prungonaken babagan ingen alit punika, amargi punika, anak ingen kesebat dikengkenaken konjuk datheng uga sowan datheng istana.
Cerita Cekak Bahasa Jawa Anak Gembala yang Bijaksana.
Nalika piyambakipun tiba, ratu wicanten dhatengipun: "menawi sampeyan saged nyukakaken wangsulan saking telu pitakenan ingkang badhe kula sukakna dhateng sampeyan, kula badhe nganggep sampeyan dados anak kula piyambak, uga sampeyan badhe gesang berbahagia kaliyan kula ing istanaku." "Napa ketelu pitakenan punika, paduka?" taken anak ingen punika.
"Ingkang setunggal yaiku, pinten kathah tetesan toya ingkang enten ing seganten?"
"Tuanku Paduka," wangsul anak ingen, "sampeyan kendelaken sedaya tetesan toya ingkang enten ing bumi dadosipun mboten enten setunggal tetespun ingkang badhe mlebet datheng seganten sadereng kula micalipun, uga kala punika, kula badhe nyriyosi Paduka pinten kathah tetesan ingkang enten ing seganten!"
"Pitakenan kaping kalih," tembung ratu, "pinten kathah kartika ingkang enten ing tawang?" "Sukani kula selembar dlacang ageng," tembung anak punika, lajeng piyambakipun ndamel mekaten kathah lubang kaliyan setunggal jarum dadosipun kekkugan mboten mbokmenawikaken konjuk dipunetang.
Kala rampung pun anak ingen wicanten: "Wilangan kartika ingkang enten ing tawang sami kathahipun kaliyan lubang ingkang enten ing dlacang niki, adakah ingkang saged micalipun?"
Nanging mboten satiyanga sanguh micalipun. lajeng ratu wicanten malih "pitakenan ketelu yaiku, pinten detik ingkang enten lebet kelestantunan".
"Ing keraton niki, manggen redi adamantine, setunggal mil inggilipun, setunggal mil wiyaripun, uga setunggal mil lebetipun, uga saben setunggalewu taun, seekor peksi datheng konjuk menggosok paruhnya datheng redi kesebat, uga, kala sedaya redi sampun ing gosok dening sang peksi, mila detik setunggal saking kelestantunan pun nglajeng."
"Sampeyan sampun mangsul telu pitakenan kula sacara bijak," tembung sang ratu, "uga konjuk salajengipun sampeyan badhe gesang sareng kula ing istana, uga kula badhe numindakake sampeyan dados anak kula piyambak."
isih neng ngalas golek walang, untunge lulus aroko bijine elek ke t374bwnKoordinatorLokasi : CixarankReputation : 1Join date : 02.05.08Subyek: Re: PENYEBAB SISWA GAGAL DI UJIAN.....!!!!! Fri May 16, 2008 4:55 pm Nek etung-etungan dino pancen wektu nggo
Sasana Hinggil Kidul (25 Nopember 2001)
dheweke nyedhaki bojone sing lagi turu nganti ketangi. "Dina apa iki Mas?" takon si bojo. "Sum’at," jawab bojone karo mrenges.
bebojoan, wes salah kaprah mas..mas..arek cilik saiki yo podo nyanyi lagu iki je
PostsResep Es Dawet Ayu Banjarnegara Enak Segar
sing bolong2 kuwi dadi kemebul (kuping, irung dll) trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
sing bolong2 kuwi dadi kemebul (kuping, irung dll) lha nggeh panjenengan niku mbak nduk mushe bagoesKoordinatorLo
wis nyoba kuwi, ning muncrate ora munggah, ning muncrate mudun..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
Freida Pinto (lair ing Mumbai, India, 18 Oktober 1984; umur 32 taun) iku aktris lan modhèl profèsional asal India. Dhèwèké meranaké Latika jroning filem Slumdog Millionaire sing dirilis nalika taun 2008.
gawean rambut dipotong lanang jarene jaman kemajuan opo maneh semiran hei jarene nuruti jaman arek wedok jaman saiki yo mas yo lek pacaran sak dalan-dalan arek wedok jaman saiki yo buk yo lek pacaran lali nang sholate sholatulloh salahe wong tuwo njaluk rabi ra dirabino budhal lungo nang suroboyo mulih nang deso wes mbobot songo ngono-ngono salahmu dhewe ora manut nang wong tuwone kenek opo wetengmu gede kenek gedhange pakde wong wedok saiki pinter-pinter yen moles pipi alis dibentuk bulan, idepe idep gawean rambut dipotong lanang jarene jaman kemajuan opo maneh semiran hei jarene nuruti jaman arek wedok jaman saiki yo mas yo lek pacaran sak dalan-dalan arek wedok jaman saiki yo buk yo lek pacaran lali nang sholate sholatulloh salahe wong tuwo njaluk rabi ra dirabino budhal lungo nang suroboyo mulih nang deso wes mbobot songo ngono-ngono salahmu dhewe ora manut nang wong tuwone kenek opo wetengmu gede kenek gedhange pakde wong wedok saiki pinter-pinter yen moles pipi alis dibentuk bulan, idepe idep gawean rambut dipotong lanang jarene jaman kemajuan opo maneh semiran hei jarene nuruti jaman arek wedok jaman saiki yo mas yo lek pacaran sak dalan-dalan arek wedok jaman saiki yo buk yo lek pacaran lali nang sholate sholatulloh salahe wong tuwo njaluk rabi ra dirabino budhal lungo nang suroboyo mulih nang deso wes mbobot songo ngono-ngono salahmu dhewe ora manut nang wong tuwone kenek opo wetengmu gede kenek gedhange
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.32, tanggal 6 Oktober 2014.
Sedulur papat limo Pancer, (bhs Jawa : Sedulur papat limo Pancer = bhs indonesia :
Cream Pembesar Payudara Wanita Di Jawa Timur Meliputi :
sawong wedok pegawe siji kantor swasta esuk arep mangkat kerja lagi nunggu bus kutha neng gang omahe. Sabaene klambi sing dienggo cukup ketat, roke Tumini semi-mini, dadine bodinya sing seksi tambah katon lekuk lekuke.
Bus kutha teka, Tumini ngupadi munggah liwat lawang buri, ning sikile kok ora nganti neng tangga bus. Ngelingi keketatan roknya, tangan kiwa menjulur menyang buri kanggo mudhunke sethithik resleting roknya supaya radha longgar.
Nanging, ough, isih uga durung bisa munggah. Dheweke mbaleni kanggo mudhunke meneh resleting rokke. Durung isa munggah uga menyang tangga bus. Kanggo upadi sing ketelu pinge, durung nganti dheweke mudhunke meneh resleting rokke, dumadakan ana tangan kuwat nyurung bokonge saka buri nganti Tumini loncat lan mlebu menjero bus.
Tumini ndeleng menyang buri pengen ngerti sapa sing nyurunge, jebulna ana pemuda gondrong sing cengar-cengir ndeleng Tumini. “Hei, kurang ajar kon. Wani-wanine cekel-cekel bokong wong!” bengok Tumine nesu.
Pemuda bagus sing diarani Tumini mung njawab kalem, “Sing ora sopan kuwi kon, mbak. Mangsak durung kenal ae wani-wanine ngedukke resleting kathok ku,” saur pemuda kuwi. Tumini nutup raine karo tas amarga isin. Demikian posting hari ini untuk kategori Cerkak Bahasa Jawa Lucu.
daftar yok opo carane ? ksh no tlp ato lewat e-mail ?
Aq yo wis urun comment kiyi,
eh…jarot , saiki nang di ? aq durung sempat matur nuwun slirane wis
sewu nuwun, amargi Gusti Allah lan panjenengan, anak kami bisa keluar Rumah sakit, kami berhutang nyawa dan harta karo panjenengan, mugi panjenengan sak keluarga tansah pinaringan wilujeng dan murah rizki.Amin…. sepindah malih : MATUR NUWUN
Mengko nek aku neng pasuruan tak mampir omahe ente…..
tp jo lali ditraktir mangan sak wareg e sak kru ku kabeh yo…..
iko njaluk bakso pak man, kadang-2 njaluk duit gae sangu numpak bis, mangan sego tempe jangan gori nang wetan
wong two sok tiliki and temasuk bambang … jarang ke gunungsewu, nganti guluku cengeng /kesleo … gaweku minguk ngalor terus ora ono wonge tutupan terus
wong ngalah kuwi luhur rekasane ! makane ojo gur dadi anak buah wae, nek iso pentholane( kuwi nek gede lha nek cilik terus dadi opo ?) ha…haaa … rahmat gur gaweane mancing yo … mancing iwak karo mancing kahanan iwak sik iso ngentut mantahane ono… nek ono yo dicokot tenan karo jliteng . embuh kok durung eling.
Wah…. pak JEDRALE SUROBOYO nek di bell ora tau diangkat bales yo … ora ?! opo wis payu
ngerti saiki soko harto anane blog iki.
Getun rasane ra iso melu reunian dek wingi,
mbok yen wis ono sing nyumbang, ditampilke, men sing liyo dho nyusul, biasa wong jowo rikuh – pekewuh yen miwiti.
walikota Ponti…wargane nek dodolan pecel lele n soto lamongan ojok larang-2, mosok sak porsi 35rb, takono jendral Joko…..di Bonet/Bratang 5rb wis tambah es teh,mbek njawil bakulee….bo abo….jok banyak celok peno, dik !!!
Duwit sing ono ndak entek nggo administrasi Bank bulanan …:)
Pak Ketua,.. Usule Pak Jendral Joko apik perlu diperhatikan..
Tapi pancen durung iso ditetapke saiki, soale
lha iyo, mas udin kie piye to, kan durung menehi ngerti emaile, wis iki tak wenehi mdin00@yahoo.com
mburimu e… lha saiki arep niliki mbah Hadi wis ora ono, sing isih mung sumure…lha dadi iji.Salam kanggo keluarga, Gabud saiki neng endi? Salam wae soko murid e Pak Ali Mukhson.Ari saiki
jeneng, hahaha, bener mas jendral aku wingi yo nembe nelpon, sing ngangkat cewek, ra kenal maneh, asem tenen kok pak ketua
bimas ,iswandono lan komandane ojo podo lali menowo yanu wis tau klenger neng mburi PDAM pinggir kali mergo ajar atos heeeee…
Tuk kisno … esok-esok kok yo buka yanu tooooo… lha
tenan.. saiki wis podho tangi.. pak Guru Kisno komen lagi.. Selamat datang Darowi.. piye kabare?
Lampung, Suroboyo, Pontianak, Wonosari, .. Jakartanya mana Harto? Isih sibuk nyetak baliho po yo…? 🙂 haha..
mathuk mas jendral, neng nggonku kene anane mung warung kopi kurang joos opo maneh bakmi godogke kui lho sing marake ngiler, kene babar blas ora ono.
nanging koyo2 lantaran blog iki koyo lagi wae , barang2 sing kelakon tansah kelingan marai nyenengke ati saenggo biso kanggo jampi pikir, nangin aku pesen konco2 menowo mbesuk podo kephethuk menowo aku ora munduk2 ojo do nesu. kanggo darowi kowe isih seneng ngebut ora,kanggo haris sing nyangking BH kowe ki tenggelam neng ngendi kok ora tau metu neng darat, opo alame wis ganti neng laut..he..he..
ketemu iso tegur sapa.. jebul wis podho duwe anak bojo… 🙂
Matur nuwun Pak Guru yen isih kelingan karo kaos
# Pak guru, sisik melik kui sisike kewan opo, koyo meh dadi dukun wae sliramu kie, hehehe. tur maneh ojo seneng kluyuran ah, mengko yen ketemu
mulih neng wonosari ayo wedangan bareng2, aku neng surabaya ora tau ketemu wedang sing koyo wonosari, pancen maknyuuuuss
pren… wis titi wancine awake dewe podo njembarke ati. paseduluran kiyi kok marahi pingin arep ketemu, mengko menowo podo bali neng nggunung , podo kangsenan wae ,lan kudu diijinke karo bojone dewe2. aku senang mubeng2 neng wonosari, nggolek papan sing siiip menowo nggo kumpul2. kanggo bimas ojo lali sesuk menowi bali nggoleki neng jeruk takon mbah surono wae, kanggo sisis ( panggilan gek sd tekan smp ) wis lulus durung… kanggo mas dos udin ora keno nesu, kanggo rowi,tino, jarot, trusti, iswan,dwi, yanu lan bambang salam wae kanggo keluarga lan kowe kabeh.
is dead saiki mengko tak gawe nomor anyar
wis tambah tuwo kie pancen, pak guru lali je aku yen sampeyan dadi siji ro omku, hehehe. mbok sampeyan ajari ol ben iso weruh ponakane.
Mas guru, yo wis yen ngono di bukake wae yen sampeyan pas ol
Sing dho aktif ol ojo lali ngiseni
neng telpon isih podho karo mbiyen..paling wonge yo awet enom soalle Bimas kan type ceria.
Aku ono crito: Aku nek arep brangkat nyangkul neng Lampung kan seko wonosari numpak bis menuju terminal Giwangan..lha neng bis ketokke ono rombongan nganggo sragam pegawai negri (?) opo guru (aku ora sepiro paham) salah sijine koyone mBak
betul tapi aku saiki ora kriting..lha arep gondrong sithik wis dipotong kok…hehehehe moderatore po yo iki (lha aku durung apal opo moderatore mas Udin to???)
Mas Is..tega nian dikau..lha aku isih kelingan
wae nek kowe mBalik kabari aku sopo ngerti iso bareng tak dawakke udang..(tenan iki)..Mas Tino salam yo nggo keluarga mu sing aku durung kenal..
mat ketemu lagi…. nyuwun pangapunten kulo nembe saget muncuuuuuuuuul sak meniko.
Piye sedulur2 arep reuni meneh ora…? wong
Watt, sapa dheweke..?"
Bambang: "Ora ngerti uga bu guru.."
Bu Guru: "Bambang! Kepriye sih kowe iki? Ditakon iki kuwi mesti jawab ora tau... ora tau sinau yo?"
Bambang: "Sinau kok bu guru... Lah coba saiki aku takon, bu guru ngerti ora sapa Udin Pamungkas?"
Bu Guru: "Ora ngerti..."
Bambang: "Yen Slamet Wijoyanto ibu ngerti?"
Bu Guru: "Ora ngerti... Emang sapa dekne kabeh kuwi..?"
Bambang: "Yaa kuwi Bu..., awake dhewe ta mesti nduwe kenalan dhewe-dhewe." Bu Guru: *mangkel karo mrengut* Demikian Contoh Cerkak Bahasa Jawa Lucu.
tebeh saking masyarakat,,omae mburi gunung,,rumiyen katah sanget engkang nyuwun pitedah ten mriko,,tapi sakniki
wong nggonku do nggolek neng liyo deso.. bareng liyo deso do moro neng nggoanku...dadi yo mbuh sing endi sing ces pleng...sing jelas ces pleng moro neng nggone
Gunung Kidul ??? Fri May 01, 2009 4:19 pm kandar wrote:ketoe mung wang sinawang...lha nek wong nggonku do nggolek neng liyo deso.. bareng liyo deso do moro neng nggoanku...dadi yo mbuh sing endi sing ces pleng...sing
Gunung Kidul ??? Mon May 04, 2009 9:33 am resik atine lah.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Gunung Kidul ??? Mon May 04, 2009 9:50 am yo dolanan nyambi kerjo no.. tak omongke karo pak khaerul nek kowe gur chatingen lho mbah.. _________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
angel golek uwong kang bener bener mumpuni ilmu jaya kawijayan lan kebatinane ana ing jaman kaya saiki. Selain kuwi, durung mesti wong tuwa aran A kang wis kondang ana ing Desa A bisa mrantasi gawe lan mujarab ana ing Desa B. Kabeh mau awujud "COCOK lan ora" lan uga
kawijayan lan kebatinane ana ing jaman kaya saiki. Selain kuwi, durung mesti wong tuwa aran A kang wis kondang ana ing Desa A bisa mrantasi gawe lan mujarab ana ing Desa B. Kabeh mau awujud "COCOK lan ora" lan uga Gusti
golek pelet yo........arep melet sopo...........aku pernah rungu jare neng daerah nduwur ijih ono sing misuwur
Gunung Kidul ??? Tue May 12, 2009 11:59 am cogo wrote:kang......nek sak ngertiku sing takok barang mangkono kuwi biasana lagi merloke yo?????hayo ngaku..........lagi golek pelet yo........arep melet sopo...........aku pernah rungu jare neng daerah nduwur ijih ono sing misuwur kang........Kang cogo, nek merloke jasane kamituwo ki Kadoan nek nang GK ;) ;) wong nek aku bali nang GK ramesti Setahun pisan :?: :?: Nek butuh Pelet ki Cirebon Gudange kang Cogo aku pernah rungu jare neng daerah nduwur ijih ono sing misuwur kang..
sebutke kuwi, opo maneh ning GK......Weh nek awkmu reti kamituwo sing koyo mangkono ning GK mbok di sebutake wae
sebutke kuwi, opo maneh ning GK......Weh nek awkmu reti kamituwo sing koyo mangkono ning GK mbok di sebutake wae mas.Ben liyane ki sopo reti iso mbutuhake....Matur suwun infone mas.....rahasia perusahan no kang???lha mengko nek dadi melu kabeh yo do repot tho.. Wonosingo Ngali
Gunung Kidul ??? Tue May 12, 2009 11:16 pm weh kok ndadak nganggo repot barang to... Mbok yo dadi wong ki latihan jujur to....Cobo sing repot ki kepiye, mbok tak melu ndelok
wong cubluk, dadi aku njaluk wewarah seko njenengan! Aris_nogosariKorLapLokasi : bekasiReputation : 5Join date : 23.10.08Subyek: Re: Dimanakah Kamituwo Yang Paling Yahuut di Gunung Kidul ??? Tue May 12, 2009 11:34 pm pengin ngerti tenan
ning GK......Weh nek awkmu reti kamituwo sing koyo mangkono ning GK mbok di sebutake wae mas.Ben liyane ki sopo reti iso mbutuhake....Matur suwun infone mas.....rahasia perusahan no kang???lha mengko nek dadi melu kabeh yo do repot tho..Ora po-po kang sebut no wae sopo ngerti ono sing
lho sederek2......monggo nek enten pendapat liyane......Yo syirik ki kari wonge mas..... Ning ngene lho mas, nek kamituwo ki ngerti ra po2 sih.Kan nek ngobrol karo kamituwo ki malah apik no, ning yo kuwi kari awke dewe...Yo
manungso ki sambat... rep sambat karo sopo?Gek nek bungah yo kudune ojo nganti lali! Nah kadang2 wong seneng/bungah ki cepet nglaline?Sing marai aku dewe wae yo ngono?Yo kuwi sak retiku mas,
Gunung Kidul ??? Thu May 14, 2009 10:11 pm Saestune wonten Gunungkidul menika saget dipun wastani kathah sanget mas paranormalipun. Saking kiblat sekawan gangsal pancer menika wonten sedaya mas. Namung menawi kula ingkang dipun sebat kamituwa utawi paranormal menika lak "cocok-cocokan" ta? Wonten ingkang nembe madeg paranormal sedinten malah saget ngusadani penyakit ingkang awrat sanget, nanging inggih wonten ingkang sampun dados paranormal kondhang matahun tahun nanging malah boten saget paring usaha dateng penyakit lumrah. Sedaya namung Gusti Pangeran ingkang paring idin, manungsa namung saget ngreka lan jangka. Kangge conto kemawon dusun Sada wonten 2 kamituwa, Kecamatan Ngawen wonten 5 kamituwa, Kecamatan Girisubo wonten 4 kamituwa lan taksih kathah malih. Mangga badhe milih pundi,
Gunung Kidul ??? Fri May 15, 2009 10:39 am martinus wrote:Saestune wonten Gunungkidul menika saget dipun wastani kathah sanget mas paranormalipun. Saking kiblat sekawan gangsal pancer menika wonten sedaya mas. Namung menawi kula ingkang dipun sebat kamituwa utawi paranormal menika lak "cocok-cocokan" ta? Wonten ingkang nembe madeg paranormal sedinten malah saget ngusadani penyakit ingkang awrat sanget, nanging inggih wonten ingkang sampun dados paranormal kondhang matahun tahun nanging malah boten saget paring usaha dateng penyakit lumrah. Sedaya namung Gusti Pangeran ingkang paring idin, manungsa namung saget ngreka lan jangka. Kangge conto kemawon dusun Sada wonten 2 kamituwa, Kecamatan Ngawen wonten 5 kamituwa, Kecamatan Girisubo wonten 4 kamituwa lan taksih kathah malih. Mangga badhe milih pundi, malah bingung ta?kok sampean ki malah ngerti kahanan daerah nggonku to kangojo2 sampean ki termasuk kami tuwo......masalae sesama kami tuwo kan biasane
lan sijine......senadjan ketoke sampean ijih enom...khan kadang ono juga wong ijek cilek tapi wes pintertetulung marang masyarakat.......saiki ganti topik sidik yo........opo pendapatmu tentang unen2(mantra) sing biasane di enggoporo kami tuwo........
Gunung Kidul ??? Fri May 15, 2009 11:20 am martinus wrote:Saestune wonten Gunungkidul menika saget dipun wastani kathah sanget mas paranormalipun. Saking kiblat sekawan gangsal pancer menika wonten sedaya mas. Namung menawi kula ingkang dipun sebat kamituwa utawi paranormal menika lak "cocok-cocokan" ta? Wonten ingkang nembe madeg paranormal sedinten malah saget ngusadani penyakit ingkang awrat sanget, nanging inggih wonten ingkang sampun dados paranormal kondhang matahun tahun nanging malah boten saget paring usaha dateng penyakit lumrah. Sedaya namung Gusti Pangeran ingkang paring idin, manungsa namung saget ngreka lan jangka. Kangge conto kemawon dusun Sada wonten 2 kamituwa, Kecamatan Ngawen wonten 5 kamituwa, Kecamatan Girisubo wonten 4 kamituwa lan taksih kathah malih. Mangga badhe milih pundi,
ana, pokoke nadane ngono kui. aku ra ngerti lirik ke. Ngerti ndak koe lagune?"
bengkellasmurahpekanbaru.wordpress.comBengkel LAS Murah Pekanbaru | artikel pengelasan bengkel las artikel pengelasan bengkel las
Obyek wisata Banyu Panas Guci nang Bumijawa, Tegal, Jawa Tengah
Banyu Panas Guci konon jaman gemiyen kuwe asale sekang Walisanga sing diwehna nggo bekel wong-wong sing diutus nggo ngewakili Walisanga sing tugase nyiarna agama Islam nang Jawa Tengah sisi kulon utawa wilayah Tegal jaman siki.
Banyu kuwe ditampung nganggo wadah guci (poci), mulane enggon penyerahan banyu kuwe siki diarani Guci.
Banyu kuwe akeh kasiate juga bisa nggawa berkah, ning banyu kuwe ora akeh padahal akeh sing kepengin, mulane pas bengi Jemuah Kliwon, salah siji Sunan (Sunan Gunung Jati)
saben bengi Jemuah Kliwon akeh sing teka adus nang lokasi kiye nggo nggolet berkah. Ngantek siki banyu kuwe esih mili deres.
Seni budaya Kudus[sunting | sunting sumber]
Kuliner khas Kudus[sunting | sunting sumber]
ora Persik thok cah, Ben Jatim ora etanan thok sing maju bolane ya,kulo tiyang madiun dukung semua wakil Jatim, Bravo Jatim !!!!!!
[Reply]	Nur Ali ( Mulyoagung )
jogja wanine nganggo real mataram, opo wani nganggo psim? lek persibo iku lanang tenan. lek klub
duwek e akeh_e Og.,ngrekrut Safee salee nU lo sng pngen mæn neng Indonesia..
wes pesen opo drg jo lali tambh sing cilik2 yo…
jgn lp dìsamping jaga kondisi, wasit yo di jogo ojo sampek maen moto malah raiso mimpin engko soale motone di gae dolanan he…3x
bekel...ojo nganti nyesel ing tembe mburine.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
poro sedulur sedoyo....mikire ssk isuk ki kiamat terus dadi iso gawe becik terus amben dino marang liyan_________________I
penting iso urip tur migunani kagem poro sedulur sedoyo....mikire ssk isuk ki kiamat terus dadi iso gawe becik terus amben dino marang liyan gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: 2012 dan Teologi Kiamat Mon Mar 05, 2012 3:57 am tangi turu ijeh iso ngopi ro klepor....._________________I
am sing ngerti kapan kiamat mung sing Kuasa, wong urip mung
nyembah maring ingsun,,sukmo gemulung putih sukmane
sedulur ingsun,,sukmo gemulung abang sukmane sedulur ingsun,,AbuBakar .Umar
.Usman .Ali ,kang mayungi maring ingsun,,awil masyriqi
Dede: ora apa-apa. aku ora kuliah uga ora apa-apa.
arulq	November 8, 2008 at 6:32 pm
Reply →	saiki kulo jarang nulis, gag tau op sing
Koordinat: 50° 7′ N, 19° 37′ E﻿ / ﻿50.117°N 19.617°E﻿ / 50.117; 19.617koordinaadid: 50° 7′ N, 19° 37′ E﻿ / ﻿50.117°N 19.617°E﻿ / 50.117; 19.617
ring kang wadu carik, Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
Iki dudu berita pak, iki postingan gae acara bsok, nek pean mau nyumbang monggo.
terbahak bahak nganti ngekek wkwkwkwk. [Nyuwun sewu, kagem ingkang damel thread monggo dipun jelentrehaken piyambak - suwun]Wassalam, rizkyPengawasLokasi : Nganjuk-Wonosari-
Bu Erte, sing ati ati, ojo nganti kapusan karo sing model koyo ngono, . .wus ati ati we isih iso
Subyek: Re: .................................................. Thu Dec 23, 2010 6:05 pm Soni_Kyocera wrote:kurniea ddheks wrote:[/b]sakit rasanya.....Mulane Bu Erte, sing ati ati, ojo nganti kapusan karo sing model koyo ngono, . .wus ati ati we
lak arep nyabrang ojo lingak-linguk,,,
Gak usah ngarep,ngguri opo maneh ngisor nduwur” (
gebrakane kudu sing banter nek ngono..... ojo ming keras nek iseh anyar....
Arep dadi tarzan ketok e.. Genah bakal ketangkep..Wiz gek nyerahke diri wae!Mbangane suk
“Lha opo to iki, kok malah njaluk di fotoke pak Jokowi.
Njaluk foto karo pak Jokowi wae yok”, kata
TPK Wukirharjo Prambanan | KECAMATAN PRAMBANAN SLEMAN	KECAMATAN PRAMBANAN SLEMAN
{{{peakrating}}}
Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara—Banyak orang berlimpah harta tapi hidup sengsara.
wis dikeparengake sowan ingkang Maha Kuwaos, selehna neng duwur peturonku. Kejaba kuwi sawise
Cerkak Bahasa Jawa Tentang Kebudayaan - Sarehdenten punika, urun rembug kongkrit kula kajengipun pamerentah nyukakaken beasiswa uga macem-macem apresiasi yektos kunjuk piyambake sedaya ingkang berminat uga apalagi berprestasi nlatosi kebudayaan, kesenian uga basa Jawi ing macem-macem universitas ingkang ugi kewates niki.
Artikel Bahasa Jawa Tentang Kebudayaan (Bagian II).
Sukakna beasiswa konjuk mahasiswa jurusan basa Jawi, jurusan seni joged Jawi uga bentenipun ingkang
mahasiswa uga peminat seni Jawi konjuk terus mengaktualisasikan badan langkung karya-karya kreatif ngantos dipuntepang ing penjuru donya. Sakmenika niki kita sedaya mangertos kathah tiyang ingkang mboten berminat kuliah ing jurusan basa Jawi utawi Kesenian Jawi dipunamergikaken mboten entenipun dukungan uga bantuan pamerentah sacara ekonomis kajengipun piyambake sedaya ingkang rampung kuliah ing bidang niki jamaken uga saged gesang 'prayogi' sami kaliyan profesi-profesi mbenjing menapa ing Indonesia. Arta kuliah dipunsamikaken kaliyan jurusan benten sementara saksampune lulus piyambake sedaya pun ngalami kerekaosan ndening pamikantukan prayogi uga ngenteni padahal ingkang disandangnya ingkang dibektosi sanget nglestantunaken aos-aos luhur bangsa. Dados, sukakna beasiswa dhateng mahasiswa ingkang meminati kebudayaan, kesenian uga basa Jawi. sukakna macem-macem akses uga kegampilan peminat kajian niki konjuk saged mengembangkan badan mboten namung ing lebet negeri nanging ugi dipunnjawi negeri. Kaliyan mekaten basa Jawi ing
Obat Kuat Viagra Usa Asli Pil Biru Di D.I Yogyakarta Meliputi :
pungkur mami, yen wus prapta kang wanci, jangkep gangsal atus tahun,
Thathit kliweran ing nusa Jawa, pratandhane wong nuduhna, sampurnakna agamane, yeku agama
rasul, anyebarna Islam Sejati, duk jaman Brawijaya, ingsun datan purun,
Sampurnakna agamane, yeku agama Rasul, Islam kang sejati … Ngelingana he pra umat sami, yen sira tan ngetut kersaning wang, yekti abot panandhange, ingsun
pikukuhipun, nuswantara ing saindenging, …[17]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fanahammeren&oldid=1009781"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
ana ing Super Junior ya iku rapper lan salah siji ketua saka telu penari bareng kanca -
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eunhyuk&oldid=1100726"	Kategori: Lair 1986Member SujuBoybandPenyanyi Koréa KidulKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Salah sijine keuntungane maca buku tentang cara nulis yaiku nggarai kene mara-mara ngerasa isa nulis (sampean perhatekne tembung “ngerasa” iku ya, dulur?). Misale, aku tas ae maca bab sing judule “ukara sing fokus pol.” Ndik bab iku, ana beberapa cara sing nek dilakoni bakal nggawe tulisane kene fokus. Salah sijine contoh: sampean usahakno, sak iso-isone, nek nulis ukara iku “jejer-e” (subyek-e) manungsa. Lha, utawa, nek ancene kene kepeksa nggawe jejer sing abstrak, dudu manungsa, terusno ukara mau karo contoh-contoh sing mengandung manungsa. Nek sampean ngelakoni iku, tulisan sampean bakal luwih jelas. Nah, mari maca sing ngana iku, aku palih langsung pingin ngedit kabeh tulisanku sing lawas-lawas, sing “jejer”-e duduk manungsa.
Mungkin kaya ngana iku sing diarani candu. Buku nulis iku biasane berpotensi nggarai wong sing maca mara-mara ngrasa iso nulis kaya Yusi Pareanom. Padal ya, nek dipenthelengi temenan, asline sing nggarai iso nulis
Sayangku CUWIWI ... Thu Jul 31, 2008 5:27 pm Brarti cuwiwi kudu ndang digowo nang kyai iki.. cek kiriman santet tekok Jepang metu kabeh....
Sanget-sangeting sangsara Kang tuwuh ing tanah Jawi Sinengkalan tahunira Lawon Sapta Ngesthi Aji Upami nyabarang kaliPrapteng tengah-tengahipun Kaline banjir
rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito
Nabi Adam utawa Adam kuwe menungsa pertama sing dicipta Tuhan, kiye disebut nang kitab suci
Carita iki kawiwitan nalika perang Diponegoro, yaiku perange Indonesia mungsuh Walanda. Nalika semana Indonesia isih awujud
kerajaan kayata kerajaan Tarumanegara, Samudera Pasai, Mataram lan sak panunggalane.Nalika perang Diponegoro kababar akeh para prajurit, tumenggung, kawula lan liya-liyane kang budhal perang. Semono uga R.Tumenggung Dipoyudi IV, salah siwijining Tumenggung ing Mataram uga budhal ing paprangan. Senadyan abot, nanging dheweke kudu bisa ninggalake kaluargane kang dtresnani banget, iki sadermo kanggo kapentingan Negara.
Sadurunge paprangan kawiwitan Raja, Tumenggung, lan para panasehat Raja nganakake Pasewakan Agung saperlu kanggo ngrembug babagan perang. Ana Pasewakan Agung Raja ngutus R.Tumenggung Dipoyudo IV supaya mimpin paprangan, banjur menehi keris kang sekti mandraguna.Ana kana Raja uga dhawuh marang R.Tumenggung Dipoyudo IV, “Aja pisan-pisan sliramu lan wadyabalamu (prajuritmu) ngadohi benteng pertahane dhewe amarga bisa cilaka dadine.” Mangkana dhawuhe Raja. Pasewakan Agung ditutup. Kabeh padha ngerti tugase dhewe-dhewe. Ora ganti suwe R. Tumenggung lan wadyabalane wis kumpul dadi siji ing alun-alun saperlu nyiapake paprangan. Ana pasukan kang nggawa parang, pedhang, panah lan gaman liyane kabeh dadi siji nyawiji ing paprangan, aba-aba muni, paprangan kawiwitan sorak-sorak para prajurit , suwara pedang, panah, lan bedhil dadi siji thar…..thor……thar….thor. Akeh prajurit Mataram kang mati muspra amarga nglanggar dhawuhe Sang Raja yaiku ngliwati benteng pertahanan. Paprangan sansaya rame, para prajurit akeh kang tumiba amarga kena gamane Walanda. Samparane R. Tumenggung Dipoyudo IV uga kena gamane Walanda. Ora nganti suwe ana mburine R.Tumenggung Dipoyudo IV ana salah siwijining prajurit saka Walanda kang ngamang-ngamang pedang nanging tujune R. Tumenggung Dipoyudo IV bisa nylametake awake yaiku mlumpat saka jaran kang ditunggangi. Ngengingi kahanan kaya mangkono R.Tumenggung langsung mburu prajurit kuwi banjur dipateni. Wusana paprangan rampung walanda bisa dikalahake, Mataram oleh kamenangan. Sawise paprangan rampung R. Tumenggung sakwadyabala uga para petinggi-petinggi Walanda sing dicekel banjur digawa bali menyang kerajaan mataram.R. Tumenggung banjur sowan dhateng kanjeng Gusti Mataram, matur menawa Walanda bisa dikalahake. Ora liya kejaba bungah ngengengi kahanan mangkono.
wis dibusak utawa diapus setatuse kanthi panggonan ing Banjarmangu, banjur dikenal kanthi sebutan Banjarwatulembu. Sawise diangkat dadi Bupati R.Tumenggung kondur ing daleme, ibune kaget banget ngengingi kahanan mangkono. Banjur para Walanda kang dicekel dikunjara dadi tahanane Mataram.Dadi Bupati ora gampang tumrape R. Tumenggung Dipoyudo IV, dheweke bingung, dheweke kudu bisa nata, ngatur dhaerahe dadi dhaerah kang subur lan makmur. Akeh banget alangane salah sijining yaiku mbludage Kali Serayu kang dadi kendhala angele rerembugan iki dirasakake dadi beban kanggo bupati nalika kudu ngrawuhi Pasewakan Agung ing kasunan Surakarta. Kanggo ngatasi perkara kuwi R. Tumenggung Dipoyudo IV nggawe kaputusan yaiku mindhahake ibukota kabupaten ing sisih kidule Kali Serayu. R.Tumenggung banjur nggoleki dhaerah kang apik kanthi mangembara. Ing tengahing pangumbarane dheweke dicegat bagal nanging dhasare wong pinter geluta karo sapa wae mesthi menange. Ora mung semono ing tengah alas R. Tumenggung uga ketemu wong wadon ayu banget ngrayu supaya ora usah nggoleki dhaerah maneh, luwih becik urip ing tengahing alas kene karo dheweke, sing sejatine iku iblis. R. Tumenggung mung mesem ngguyu. Banjur teka mbah-mbah kang nuduhake yen sisih alas kana ana dhaerah kang apik nanging kanyata dhaerah mau among jurang.Ing kana R. Tumenggung banjur nyekel ula gedhe, ula iku ngomong, “Aku aja dipateni, Den.” Dheweke banjur ngeculake ula mau.Pungkasan R. Tumenggung nemokake dhaerah anyar, kaanane dhaerah sing anyar iku wujude sawah-sawah kang amba kanthi pereng-pereng kang medeni. Panggonan sing isih sawahe (Banjar) iku digawe ibukota kabupaten (Negara) sing anyar sahengga dhaerah iki kasebut dadi Banjarnegara (Banjar:
Glenmore kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Banyuwangi, Jawa Timur, Indonesia.
iku. Dadi ceritane, pas ameh mangkat ning stasiun, kabeh wes nyiapke opo wae sing dibutuhke. Ngopo ora tuku tiket adoh adoh dino sakurunge, mergo iki
Nanging, pas ning stasiun ana pengumuman yen tikete entek. Wah, bapak wes panik. “Pie iki, tikete entek. Padahal kabeh do wes siap. Opo numpak bis wae yo, naggung iki,” ngendikane bapak. Ibu juk golek informasi ning bagian informasi.
“Pener yo tiket ning Solo enten?” pitaken ibu. “Telas bu nanging
yaiku nang wektu nglakokake ibadah pasa, paling utama wektu nglakokake ibadah pasa nang dina pisan, atiku seneng banget amarga pasaku neng dina pisan mengesankan banget gawe aku.
Akeh godaan saka jero awakku arepa saka njaba, conthone wae godaan saka jero yaiku nafsu kanggo pengen ombe lan godaan saka njaba yaiku wektu adhiku nawani aku segelas es jeruk, paling ora kanggo aku yaiku godaan saka njaba.
Manutku neng bulan pasa iki cuacanya panas banget, sing paling aku ora dhemen nang wektu jam 2 awan, nang jam kuwi sing paling aku dhemen, amarga jam wektu aku wayah mulih sekolah, ning aku tetap kuwat kanggo nglakokake ibadah pasaku nganti buyar.
Kanggo ngilangna rasa hawa nafsu aku sanuli mapatake awak kanggo berdoa lan tawakal marang Allah SWT, aku mengisi dina-dina neng bulan ramadhan iki karo berdoa, nglakoke aktivitas sing berkaitan karo agama islam.
Pambengen aku sing ora mengesankan yaiku nang dina rabu, amarga nang dina rabu tugas sing neng asih guruku akeh, dadine aku ngerjakne dheweke nang tengah wengi dina, amarga aku sholat tarawih dhisik, tugas aku kerjakne anyak jam separo sanga nganti buyar.
Wayah turu aku ngurang akeh, nyat pasa kuwi kebak karo tantangan, ning aku arep tetap tegar kanggo ngadhepi tantangan sing diwenehna Allah kanggo aku. Mangkana pambengen pribadi aku kanggo ping ramadhan, nek ana tembung-tembung sing kurang berkenan utawa
ing.mech.bacc. ing.bacc. ingstruč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.bacc. ing. elektrotehnikebacc. ing. traff.bacc. ing. comp.bacc. ing. sec.bacc. ing strojarstvabacc. ing. comp.
nunjukno lhek wanyik pemain g profesional. dampake g apik gawe pemain enom. opo meneh saiki nang manejemen Arema njaluk langsung kontrak. padahal pelatih manajemen yo termasuk awake dewe hebak g ngerti
Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan rawuhiro tanpo bolo manungso namung Sirrullah lan Dzikrullah
banyolan..!! onok sing lebih mbanyol
Yei,,yei,, onok obyekan anyar..!! nyahahahahaha _________________ TamuTamuSubyek: Re: sebuah perjuangan Sat Aug 23, 2008 3:27 pm aremania samuraix wrote:wis puas kabeh....seneng kabeh.....saiki takomentar....jansik......biasane iso komentar tapi saiki bingung aku....twelek....asu kabeh...... sing duwe rai ngamuk rek .... rat, endi adikmu gak koen jak dolen ta ... rey AremaniA PandaanPELATIH KEPALAJumlah posting : 3639Join date : 24.06.08Lokasi : Pandaan tpi idreg ndek NgalamSubyek:
wrote:iku samuri sing moto , pak dodolan oges sing moto aku iku ndul! oh iyo tibak e chiwi sing moto
mumet mumetanakku tukang jajan bojoku seneng lungo jajan,ngertene jaluk duit gawean raono sopo sing arep nulung.
Bapak soho ibu guru ingkang satuhu luhuring budi. Lan ingkang kula tresnani sanget rencang-rencang ugi adek-adek sedoyo. Inkang rumiyin mugi kito...
taun, yaiku Presiden menyang-7 Indonesia sing anyak menjabat ket 20 Oktober 2014. dheweke kepileh bareng wakil Presiden Muhammad Jusuf Kalla jero Pemilu Presiden 2014.
Jokowi tau menjabat dadi Gubernur DKI Jakarta ket 15 Oktober 2012 nganti 16 Oktober 2014 didampingi Basuki Tjahaja Purnama dadi wakil gubernur, lan wali kutha Surakarta (Solo) ket 28 Juli 2005 nganti 1 Oktober 2012 didampingi F.X. Hadi Rudyatmo dadi wakil wali kutha.
cilik, ning dheweke bisa nutugake pamulangane neng Fakultas kalasan Universitas gajah Mada.
Lan sakwise lulus, dheweke nlateni profesinya dadi pangupadi mebel. Karir politiknya dianyak karo dadi wali kutha Surakarta nang taun 2005. jenenge anyak dikenal sakwise dianggep kedadeyan mengubah rai kutha Surakarta dadi kutha
Semenjak kepileh dadi gubernur, popularitasnya terus melambung lan dadi sorotan ndheweke. pamburine, muncul wacana kanggo dadekne dheweke calon presiden kanggo pamilehan umum presiden Indonesia 2014. diimbuh, pakoleh survei nunjukake menawa jeneng Jokowi terus dilinuwihake.
Nang awalnya, pangarep Umum PDI-P, Megawati Soekarnoputri ngomongke menawa dheweke ora arep mengumumkan calon presiden saka PDI Perjuangan nganti sakwise
kancaku meh budal bareng mergo wingi wis janjinan. “Pie ko sore sido tho?” pitakenku. “Oke sido, mengko tak ampiri,” bales kancaku si Andi.
Aku muni marang si Andi sing rep ngampiri jam limo pas ojo mepet
karo deweke mangkat bareng ning langgar. Tekan langgar ana tausiah sing dipimpin pak ustad Haji Sobari. Tema tausiah iku
INGSUN CAHYA ALLAH, TINURUNAN GAIB MARANG GUSTI
Ing. Héctor Herrera, Ing. Agustín, Ing. Joel Escobar, C.P. Isabel Lira, Ing. Alfonso Sanchez Solis, Ing. Armando Ruiz, L.I. Horacio Maldonado, Ing. Anuar Sacre, Ing. Héctor Illescas, Ing. Gerardo Tejeda
mangan nganggo opo..camilannya "kuping gajah" sama "balung kuwuk".... wess,
Kulo kirang mangertos perkawis kados mekaten. Kulo nyuwun tulung dipun biyantu supados kulo saged nindakaken menopo ingkang
kalah ono sing menang...sing jenenge aib iu, lek aku nemokno cangkemmu terus tak jejek i karo sepatuku sing tak gawe tail wingi...
Amung godhong, lan ta adhuh (hanya daun, aduh)
Rogoźno (Jerman Rogasen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 11.129 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rogoźno&oldid=1090964"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
gutawa kembang perawan mp3 (2.88 MB)gita gutawa kembang perawan 11 vocalizing (3.35 MB)gita gutawa kembang perawan (4.15 MB)Gita Gutawa Kembang Perawan (3.02 MB)01 gita gutawa kembang perawan (2.98 MB)Gita Gutawa Kembang Perawan (2.88 MB)gita gutawa kembang perawan 12
punika tawon utawi kumbang mas, sanes madu cinta… pangapunten.
Balas	Tum berkata:	06/06/2013 pukul 16:38	inggih, leres mas Donny :)
cah!” kui sing kerep metu soko lambene wong.
Cerkak Bahasa Jawa Jomblo Ngenes Kaum jomblo sakti mandraguna biasane wes kebal. Krungu ukara opo wae koyo angin lalu. Mlebu kupin tengen juk metu kuping kiwo. Bahkan, malah iso metu soko irung barang! Iki saktine wong jomblo sing wes kamituwo.
Jomblo udu pilihan nanging emang kudu ana solusine. Aku percoyo wong ki dadi jomblo mergo situasi. Ora ono wong ning dunyo iki pengen dadi jomblo. Mestine wong yo pengen mentas soko status jomblo. Tapi perkoro klasik, pie carane.
Siji jawaban men iso mentas soko status jomblo yo kudu duwe gandengan. Lah iku sing mumet bagi wong sing rung tau duwe gandengan. Truk wae due gandengan, mosok koe ora, ito ra mblo? Rasah loro ati. Ukara iku wes biasa bagi wong jomblo.
Kudu usaha keras men iso mentas soko status jomblo.
keterangan yen Nabi Muhammad iku den wastani Nabi akhir zaman. Yen zaman Nabi wai wes disebut Akhir zaman, lo saiki zaman opo ? berarti wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean?
"Soale wong Bentang teko nang omahku mas. Wong telu. Ngajak mangan. Direkture yo melu. Aku dadi ra penak
Kategori kiye digunakna kanggo ndata artikel-artikel. Kanggo nambahna artikel maring kategori kiye, gunakna {{yatim}}.
Nggo deleng perubahan teranyar nang kaca-kaca nang kategori iki, deleng Astamiwa:Perubahan
panjenengan moco niki mawon… klik nang kene yomatur nuwun
kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku.. ya iku si djabang bramono gendengo piambak seng maos bayi……..teka walas teka asih saking kersaning
Donga Nalika ing Karupegan	Posted by astroboyz on July 10, 2013
Posted in: religi.	Leave a comment
I wrote this on 1st Oktober 2007, 10:33
Dhuh Rama kawula ingkang adhedhampar wonten ing kraton swarga ingkang suci lan maha langgeng,
Sowan ing ngarsa paduka dhuh Gusti wonten ing enjang inkang endah peparingan Paduka punika.
Ngaturaken agenging panuwun awit dugi wekdal punika paduka sampun paring kasarasan, kacekapan wonten ing gesang punika nggih ngantos wekdal punika kula taksih Paduka paringi gesang lan ngraosaken sedaya berkah saking Paduka
punapa dene sadalu wau Paduka sampun njagi kawula, ngamping-nganpingi kawula, kawula inggih ngaturaken panuwun dhumateng Paduka.
Khathah sanget perkawis ingkang kawula adhepi ing wekdal punika.
Mugi Paduka kersa paring pangapunten awit khatah sanget dosa ingkang sampun kawula tindakaken,punapa malih wekdal-wekdal sapunika kawula samsaya nebih saking Paduka. Mugi Paduka taksih kersa ngapunteni kawula.
Kawula nggih ngrumaosaken bilih gesang kawula punika boten wonten ginanipun nalika tanpa Paduka, gesang kawula samsaya awrat awit kawula boten sowan dhumateng Paduka…mugi Paduka mugi ngapunteni kawula awit kawula taksih ngandel-andelaken kakiyatan kawula kemawon, kawula boten ngandelaken kekiyatan ingkang saking Paduka, mugi Paduka taksih kersa nampi kawula dados putra Paduka. Kawula purun dhuh Rama, sowan dhumateng Paduka, masrahaken sedaya kekuwatiran kawula, sedaya perkawis kawula punika. Kawula saos sokur dhuh Gusti Yesus awit Paduka sampun kersa seda wonten ing kajeng salib nebus kawula ingkang tanpa aji punika, kawula ingkang kebak ing dosa punika. Sanajan kawula taksih dados putra ingkang mbalela, nanging Paduka tansah nresnani kawula,,, matur nuwun dhuh Rama.
Dhuh Gusti, sapunika kawula ngadhepi perkawis ingkang awrat sanget.
Khatah kegiyatan ingkang kawula dereng saged anggenipun mbagi wekdal kangge setunggal lan setunggalipun, antawisipun kegiyatan kalawingi wonten ing kepanitiyaan ingkang ngedahaken kawula tangi enjing, nanging kawula malah boten saged nindakaken sedaya ingkang dados kuwajiban kawula, nggih awit kekesedan kawula lan sipat ingkang mentingaken kapreluan kawula piyambak, mugi Paduka ngapunteni. Pripun malih dhuh Rama ingkang kedah kawula tindakaken, mugi Paduka paring kekiyatan dhumateng kawula anggenipun kawula ngadhepi sedaya perkawis punika. Kawula pitados bilih sedaya perkawis ingkang kawula paringaken dhumateng kawula punika boten nglangkungi kekiyatan kawula, nggih mugi Paduka paring kasagedan…kasagedan anggenipun kawula mbagi wekdal ingkang sampun Paduka paringaken punika, kasagedan nindakaken sedaya kuwajiban kawula, kasagedan anjagi dhiri kawula supados tansah ngandel-andelaken Paduka wonten ing sadhengah wekdal. kawula perkewet dhateng rencang-rencang ingkang kawula kuciwani atinipun, kawula sampun adamel dosa awit kawula sampun adamel sesami kawula ngraosaken kuciwa lan mangkel, mugi Paduka taksih kersa angapunteni…pripun malih dhuh Rama ingkang kawula kedah tindakaken, mugi Paduka paring margi dhumateng kawula supados kawula saged ngadhepi sedaya punika.
Kawula ngaturaken panuwun awit rencang-rencang ingkang sampun Paduka paringaken dhumateng kawula, rencang-rencang ingkang sae, ingkang tansah nggatosaken kawula, mugi Paduka ugi mberkahi rencang-rencang kawula kadosdene Paduka mberkahi kawula, boten kesupen kawula ugi ndongakaken kangge sedherek-sedherek lan kulawarga kawula wonten ing papan pundi kemawon, mugi Paduka paring kasarasan, kacekapan, lan kawilujengan kadosdene kawula, matur nuwun dhuh Gusti, matur nuwun dhuh Rama.
Sedaya kegiyatan kawula wonten ing enjang punika namung kawula pasrahaken wonten ing asta Paduka, mugi Paduka piyambak ingkang nuntun kawula, Paduka piyambak ingkang nganthi kawula, sedaya punika namung kawula aturaken wonteng asmanipun Gusti kawula ingkang sampun seda sinalib, lan wungu malih nebus sedaya dosaning manungsa, Gusti kawula Gusti
Taru puniki taler kebaos kalpataru. Tegesnyane upacara ngangget
kono buka laptopbaru.com opo tok golek i nang google.
nang kono ono dodolan powerbank.. yowes kene aku njaluk link e wae tak tuku
ngeramuteya ampun mas nganti wis karaten kabeh ngono kuwi piye? Babar blas ora
tombak, pedang, jenglot pun boleh :) Tue Sep 01, 2009 12:25 pm keris kuwi jenenge kebo lajer...gunane
kaya kaya beras wutah...ora jelas seka kene. ora oleh dituroke...nyimpene kudu ngadeg utawa dicanthelke....
mahesa lajer kui pijetanya menduwur,dowo.lan ra ono tikel alise...bedo karo tilam upih sing ricikane pijetan lan tikel alisnek di telesi nganggo lengo
yo mbuh..sing duwe mesthi yo duwe crita keris...nek skak gagrake sak ngertiku kuwi kebo lajer....
Sep 03, 2009 9:36 am nek sejarahe mbuh...nek critane ngene.....jaman giri kedaton dilurug mush sakak majapahit...wektu iku sunan giri lagi nulis.....muswuh teka sing perang santrine...sunan giri sih asik wae nulis....lha ternyata santrine entek dipateni wong
majapahit wis ngepung omahe.kamare/petanene sunan giri....weruh glagat sing ora becik suana giri donga marang sing gawe urip karo nguncalke polpene (kalam). lha polpene suanan giri sing diuncalke iku iso muter muter suwe suwe dadi keris lan keris iku sing ngamuk...wong majapahit mati kabeh dicuble s kerise suanan giri. gandeng keris iku asale saka kalam mula disebut keris kalamunyeng...umpama mbiyen suana giri nulise ngganggo spidol mesthi keris iku jenengi keris kyai spidolmunyeng......ngono ceritane keris kalamunyeng.... lha keris kalamunyeng iku saiki jumlahe wis akeh sebab akeh mpu sing gawe keris kaya ngono....dadi kalamunyeng iku jenenge DAPUR
Jawa, Sunda, Betawi, Bali, Banjar, Palembang . . .wayang kulit purwa Jawawayang golek purwa Sundawayang golek
jeng Ied Fitri 1436H/2015. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Mirah. Amin.Kagem sedoyo kemawon, kulo namung sakdermo lare awon bade mungel, menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah, soho tumindak glenyengan. dipun angapuro, ingkang ageng sange.. mbok bilih Gusti Pangeran. sampun mitrahaken manungso, kedah mengaten, mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manak, kangge sangu wonten ing akherat mbenjang, nuwun.
sugenG tindak Romo, sowan Gusti ing swarga! Berkah Dalem! – Aloys Budi Purnomo Pr,
nggowo foto. utowo nang mburine gedung walikota, gambare yo apik2.. wektu launching buku, aku dijak tonggo melu
Wayang Kulit Purwa Jawa, Wayang Parwa Bali, Wayang Golek Sunda, Wayang Banjar, and Wayang Palembang.
Wayang Orang), Wayang Golek Menak, Wayang Gedog, Wayang Madya, Wayang Kancil, Wayang Ukur, Wayang Suket, Wayang Calonarang, Wayang Gambuh, Wayang Cupak, Wayang
kingwayang orang – human wayang/theatre (see wayang wong)wayang parwa Bali – Balinese wayang
kedokteran ngendi kuwi.... _________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO DjoerangdjeroWargaLokasi :
Nampa Fairfield Inn & Suites Boise Nampa412 yorum2/11 otel - Nampa Holiday Inn Express & Suites Nampa
Koco ingkang magepokan budaya, kawruh, tembang jawa lansakpinunggale
Ki-demang.com Jowo.wen.ru Wayangan.multiply.com Kamusjowo Online Furniture Jowo Jowo-SurinameParikan Jawa OjoNesu
Sugeng pepanggihan, salam taqlim ndherek tepang…saklajengipun>>>
dibayar! Dolar lho! monggoo..
wis ra kuwat....ngayahi siji wae wis sambat
BERPELUKAN.....!!!!! Sun Mar 18, 2012 12:26 am ewangono kuwi kang adrian, jare simbah wis ura kuat,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek:
Alat Ukur Survey Tanah Dan Pemetaan (Total Station Topcon)
Eka egul, eka wancaheDwi bagem, dwi purusa, dwi srenggiTri nabi nurcahya punika sapta utriAstha pada, catur guthoneki. Bathara Kala
iku wis akeh sing mati....tur aku dhewe wis tuwa..nadyan aku isih di adohi uwan...ning kanca kancaku rambuyte wis mabluk putih kabeh...tegese kanca kancaku wis tuwek..lha aku ya wis tuwa....cepet tenan.....dosaku ya cepet okeh uga...mula ya donga dinonga wae muga uripe
sedoyo,kanyoto sedo meniko kadang kolo mboten kanyono-nyono,kathah sedherek ingkang karono nguyak pangkat,drajad lan semat sahenggo kesupen dateng kematian padaha sedoyo wau mboten dipun beto kejawi amal
sing mrono iku durung cukup....durung tau marakke...mung kayane ya kaya iya...wong mati iku mung gawa mori...karo kembang kadang kadang ana sing diwenehi parfum...ya mung kuwi...iku nek wonge islam nek sing liyane malah mung diobong
banda donya drajat pangkat kuwi ra isa diuyakuyak....diuyaka kayangapa bakal mlayu nek durung kersane sing kuasa. wong meneng meneng ra pa ngapa nek di kersake sing kuasa ya bakal duwe drajat panmgkat lan donya brana.....mula ora becik mikir donya brana terus terusan...pikir wae amal sing amik....amal akhirat. ganjaran saka sing kuasa bakal teka...urip mulya ning akhirat ditambah urip enak ana ing donya. kuncine urip kui sing kuasa rena lan seneng marang awake dhewe. nek sing kuasa rena karo awake dhewe...akhirat mesthi donya ya diwenehi....aku wis ngrasake dhewe kok dik wadiya...iki dudu mung teori...mergane nek aku durung ngalami dhewe aku ra bakal percaya utawa meneh bakal cerita....mula tho wong maca quran iku mesthi dipunkasi kanthi tetembunagn sing
nimbrung nggih,Saderengipun nyuwun sewu sanget, .........Meniko
meditasi.Maturnuwun mbah ....yo wis podo podo,... karo aku ra perlu nggowo gulo
meditasi.Maturnuwun mbah ....yo wis podo podo,... karo aku ra perlu nggowo gulo tehwelingku singku sing do ngati-ati setiti, ojo grusa-grusu,..... opo meneh urip neng paran,..... ojo melek barange liyan,... sing do welas asih marang sak podo=podo
lahirmu, kulihat kepribadiannmu Thu Mar 19, 2009 12:27 pm kula nuwun ... kula ndherek nggih ...kula lahir 2 - 11 - 1977 ... nuwun saderengipun .... yosaphat snWargaLokasi :
Mar 23, 2009 1:41 pm nyuwun tulung dipun ramal nggih ..lahir 2 nopember 1977 nuwun ..
lahirmu, kulihat kepribadiannmu Fri Aug 28, 2009 1:56 pm kulo nuwun.... nyuwun sewu,
nek artikel thok ae jawa pos luweh cepet
Dumateng para pandemen budaya Jawi, mliginipun bab Protokoler Jawi utawi Pambiwara, wonten Blog kulo samangke badhe kulo andharaken babagan Pambiwara ingkang leres lan pas kaliyan papan utawi panggenan, kanthi basa ingkang simpel ananging mboten ngurangi isi utawi bobotipun.Sumber ingkang kulo pendet inggih meniko saking Kraton Kasunanan Surakarta Hadiningrat kaliyan Pura Mangkunegaran, ingkang kala semanten sampun dipun
wekdal punika kula gadhah perlu mantu, anak kula estri pun ........, calon kadhaup dening ........, putranipun ........ Ingkang punika kula nyuwun tulung, kersoa ngupadi sarat sarana amrih wilujeng sedayanipun, nyumrambahana dhateng kasembadaning sedyanipun ingkang dados penganten. Nyumanggakaken” . - “ Kangmas sampun terang dhawuhipun Kangmas. Ingkang punika kula hamung sadarmi nglampahi keparengipun Kangmas sekaliyan. Kula nyuwun pangestu angsala damel lampah kula, punapa dene pinarengna ing Pangeran Ingkang Maha Agung “.
sampun kirang ing pemengku, tumrap klinta-klintunipun pisowan kula. Mugi ndadosna ing kawuningan, kula kapitados ing sedherek kula sepuh, minangka kawilujengan anggenipun badhe gadhah damel mantu, kula pinitados ngupadi sarat sarana. Mugi kisanak paring pambiyantu, angsala damel lampah kula. Kula sumarah, nuwun”.
- ” Kisanak, sampun sakleresipun panjenengan pinarak ing ngriki. Awit sayektosipun kula kadhawuhan dening sesepuhing Dewa, ngreksa lan maringaken sarat sarana kados ingkang panjenengan ngendikakaken. Inggih punika ingkang nama kembarmayang, inggih pepethaning wit Kalpataru Dewadaru. Pinarengaken ngampil, sinartan kaparingan wewarah gegebenganipun ingkang sami nambut silakrama. Pramila, mangga sesarengan kaliyan mandhaping kembarmayang sapirantosipun, hamung kula suwun manggatosna suraosipun atur kula”.
“ Lir-ilir lir-ilir tandure wus sumilir,
Cah angon cah angon peneken blimbing kuwi,
Lunyu-lunyu peneken gawe masuh dodotira,
Kangmas, sampun kaparengaken dening Pangeran Ingkang Maha Asih. Sarat sarana sampun wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Hamung kersoa Kangmas nampi warahipun ingkang maringaken ngampil, mugi dipun ngendikakna dhumateng putra penganten, inggih catur wedha kados ing ngandhap punia :
1. Manten lanang, rehne wus ngemong wong wadon, tandang tanduke kudu wus beneh lawan nalikane isih jaka. Mangkono uga manten wadon, kudu ngerteni yen wus ana kang ngemong. Mula ing tumindake tansah netepana wanodya kang wus ora lamban.
2. Manten sakarone, jroning batin, sungkema marang maratuwa kadi dene marang wong tuwane dhewe. Awit kang padha mangun bebesanan pengrengkuhe marang mantu uga kaya marang anake dhewe.
3. Urip ing bebrayan agung, wajibe netepi hangger-hanggering praja. Pikolehe, pinutra ing Nata miwah kinasih ing sasama.
+ “ Hadhi, sanget ing panuwun kula. Sadaya badhe kula estokaken. Kembarmayang sapirantosipun lajeng kapapana ing sangejenging petanen. Sumangga”.
Maling adoh tan ana ngarah mring mami,
Antasena utawa uga sinebut Anantasena. Ananta : tanpa wates Sena : njaga, nguasani, kang mimpin
Ing pedhalangan gagrag Jogjakarta, Antasena kuwe anak ragil Bima/Werkodara. Biyunge Dewi Urangayu, putrine Hyang Mintuna (dewaning iwak ing banyu tawa) ing Kisiknarmada (muarane Gangga karo Kali Serayu). Wiwit lahir urip bareng karo ibu lan simbahe. Ing gagrag Surakarta, Antasena kuwe jeneng liyane Antareja (anak pembarepe Werkudara). Nanging sayane suwe gagrag Surakarta ngadaptasi gagrag Jogjakarta saengga Antasena dadi tokoh putra ragile Werkudara. Dadi pada karo gagrag Jogjakarta, ing gagrag Surakarta putrane Werkudara ya telu, Antareja, Gatotkaca lan Antasena.
Ing wayang, Antasena nyandhing Dewi Jenakawati, putrine Janaka/Arjuna. Satriya iki uga raket karo wuragile Arjuna, Wisanggeni.
Antasena ora nate gelem nganggo basa krama, jujur, prasaja, lan kendel. Gandheng ibune kuwe urang, awake kebak sisik kang ora mempan dening gaman. Kadigdayane ana eneng sungute lan nduwe aji-aji Cupu Madusena sing bisa nguripke wong kang mati ing njaba takdire.
Nalika Perang Baratayudha arep diwiwiti, Antasena ngadhep Sanghyang Wenang. Sanghyang Wenang sabda yen Antasena kepengin Pandawa menang, satriya iki kudu ora melu perang. Antasena nyanggupi nurut kekarepane dewa. Sanghyang Wenang njaluk supaya Antasena ndeleng netrane. Suwe-suwe awake Antasena dadi cilik lan banjur muksa.
Uga Delengen[sunting | besut sumber]
Antasena&oldid=189767"	Kategori: RintisanKesenian UmumKesenian JawaWayang	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.43, tanggal 21 November 2013.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 03.53, tanggal 13 Juli 2016.
km x 12 wulan = 1440 km3 tahun = 1440 km x 3 = 4320 kmSTM podo karo SMP, sing marai seko dalan aspal mlaku disikNAh dadi total seko SD tekan STM sing tak lakoni malku ki 8640 km + 4320 km + 4320 km = 17280 km...Cobo sng liyane.....nek ning perantauan aku yo gur mlaku mas, numpak motor yo ra duwe jek aku....NIng mlaku ki asyik kok,
ora po2...Sing marai wis kulino ning ndeso ki, dadi ora isin
ndisik wis ora kon prihatin maneh....rekoso jek, yo tak tompo kanthi sabar no....Nanging aku ra isin, lan ora rak lali karo tanah lahirku sing ndusun kluthuk kuwi mau. NAnging aku seneng malahan, sak ora2ne aku iso lahir ning GK.Cobo koyo liyane, mesthi do ora gelem ngakoni lan nlisik nganti detail.....Yoh aku matur nuwun banget KAng Lodang iso ndongake kadangmu dewe, jan tak tompo tangan loro kabeh lan tak leboke ning atiku.Mugo2 wae panjangkaku biso gayuh kanthi
ora nggowo meteran nek mlaku,..nek sampeyan pengin ngerti yo monggo nderek ke kulo,mangkih sampeyan etung dhewe,.. _________________
penghargaan jalan kaki award yowk, aku mbiyen sekolah yo mlaku,, saiki.. wis
mlakukurang luwih 2,5 km,tapi mung STM. saiki wis ora nganti semono soale nggonku kerjo mung cerak karo omahku.Ning jaman saiki nek cah sekolah ra nganggo motor jarene wagu,tur ora payu.Meneh2 nek anak saiki wis nganti njaluk motor carane nganggo
jaman STM nbiyen, ak nek mangkat sekolah yo mlakukurang luwih 2,5 km,tapi mung STM. saiki wis ora nganti semono soale nggonku kerjo mung cerak karo omahku.Ning jaman saiki nek cah sekolah ra nganggo motor jarene wagu,tur ora payu.Meneh2 nek anak saiki wis nganti njaluk motor carane nganggo ngorok cagak omah jan kurang ngajar tenan.Wah nek sekolah ki boro2 motor mas, rep liwat
WUJUDKAN WONOSARI 4 PEDESTRIAN CITY) Fri Dec 19, 2008 4:42 pm nak aku paling 500 meter ora eneng ding_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan. Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab. Wong nyengit
Jayabaya140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah anemani pati\141. banjir bandang ana ngendi-endi\ gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\ gehtinge kepathi-pati marang
wadine sapa sira sing sayekti\142. pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\143. ratu ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\144. sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\145. wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\146. wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\147. bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-angkat\ barang suci dibenci\149. akeh wong ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\151. wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\Bait 152 sampai dengan 156 hilang157. wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing keduman ora eman\159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutuping tahun\ sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu\ bakal ana dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya manungsa angleledha\162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti\ mumpuni sakabehing laku\
nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane Gatotkaca sayuta\166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung pilih-pilih sapa\167. waskita pindha dewa\ bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira\ pindha lahir bareng sadina\ ora
maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise
aputus weda Jawa\ mung angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda\169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge anggodha anjejaluk cara nistha\ ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\170. ing ngarsa
brajamusti pisah kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja
tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\
pikatan, aku sering mbludus. Jarene wis langganan karo sing jogo. Yen saiki wis apik pik
Cuman Kanjeng Nabi pernah dawuh, Sopo wonge sing sholat traweh bareng ambek imam sampek akhir, niscaya wong iku diganjar Gusti
Paningkaban kuwe salah siji desa nang kecamatan Gumelar,
BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.42, tanggal 11 Maret 2013.
dikocok koyo ngono tempikku keri, wis cukup Ton, manukmu blesekno sin jero..” “Sekedap malih Bu, taksih eco ngaten, keri sekedik sekedik” “Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
Remaja Gaul, Sarat Prestasi c. Kertas disiapkan oleh Panitia
wong jawa aja jawal jawa jawal jawane kadhal apa sliramu jawa, mitraku geneya kok-ngiris atiku?
ronggowarsito lan aristoteles yosodipura lan sokrates padha
wiwawite lesmbadhonge tabik-tabik sunan kali kita ngadeg ing
Cerkak Bahasa Jawa Pengalaman Pribadi Puasa di Bulan Ramadhan
"Enake ngopo yo Wo, dina pisan bulan pasa ta kelurahan tutup, dadi aku ora nduwe keributan.” Aku sing wis apal banget karo kebiyasan pak-lik neng dina pisan bulan pasa kuwi mung meneng nunggu.
"Awake dhewe mlaku-mlaku delok kebon lan kolam, sapa ngerti ana iwak mas gedhe sing bisa ditangkep, buah-buahan lan sayuran sing bisa awake dhewe amek kanggo wayah bukak mengko,” tembung pak-lik karo mlaku menyang dapur njupuk siji golok sing dawa lan tajam berkilat. Mirip golok nduwe pendekar sakti saka guron kungfu.
Sakwise berpamitan karo wong omah, sing menatap kami karo pandangan sing aneh lan kebak curiga, aku kaliyan pak lek mangkat karo nggawa siji pedati mini sing digeret saka seekor wedhus bandot sing besaar pisan.
Aku nugas menuntun wedhuse sing kerep mogok kanggo nyuket neng pinggir dalan sing kami nuleni. sakwise ngliwati hamparan sawah sing amba, lan dalan setapak neng pinggir kali Progo, akhire kami nganti uga neng tegal mbah putri. Srengenge sing terik nggawe kelambi kami teles ngringet.
Cangkemku krasa garing ditempuh rasa ngelak sing dashyatnya linuwih. tegal mbah putri subur pisan, ditanduri samubarang macam sayuran lan wit buah-buahan. Ana mata banyu sing bening pisan dikana. Dingisor siji wit gedhe sing rimbun.
Banyune ditampung liwat pancuran kejero siji kolam cilik, lan saka kana disalurkan liwat pipa pring menyang kolam sing luwih gedhe, panggon pak-lik ngingu iwak mas. pak-lik teras nyedhaki pancuran sing
"Yen banyune keombe wurung ora pak-lik," takonku karo ati berdebar. Ana setetes banyu mlebu menjero guluku sing garing. Pak-lik
nyuwun agunging pangapunten menawi anggenipun kula nulis kathah kekiranganipun (selamat Idul Fi...
Contoh Terjemahan Dari Bahasa Jawa Ke Bahasa Indonesia	24 Apr 2013 | 07:42 am
JawaMezzo : Terminal Tirtonadi versi Bossanova	16 Apr 2013 | 03:30 pm
Contoh Terjemahan Bahasa Jawa Ke Indonesia (bag.1)	15 Mar 2013 | 06:35 am
Mas Harto…..sido pikantuk palenggahan wonten senayan ? mbok bilih dados,
matur nuwun isih eling kirim kirim barang nang nggonku,
#joko : wah yen ngene kie tembung mban cinde mban siladan yen ro aku kok rung nganti tak
saiki lagi seneng ngobrol karo Mentari neng loteng mas… sisan sinau Taichi hehe…
Nambangan Kecamatan Grabag, Pelutan Kecamatan Gebang, Sidomulyo Kecamatan Purworejo, Jogoboyo Kecamatan Purwodadi dan Ketiwijayan Kecamatan
buwang sampah ojo sembarangan. Iki sepele tapi yen wes dipupuk soko cilik mengko anak pas dewasa iso biasa ora buang sampah sang enggon-enggon.
Soko kebiasaan ora buang sampah sembarang iso jalar ning endi-endi. Misale terkai tingkah laku terkait. Ora buang sampah sembarangan sak ora
Layanan gratis saka Google nerjemahake tembung, frase, lan kaca web kanthi langsung antarane basa Inggris lan luwih saka 100 basa liyane.. Hi good people~! bertemu lagi dengan kami di jagoanbahasaing
udan krupuk menangan kuwi,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
pm tak coblos nggo dom men nggemboss.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Crita-crita legenda, mitos, crita rakyat lyy sekang Kabupaten Banjarnegara antarane:
-: 081807480774 JUAL LUP DIAGONAL EYEPIECE TOPCON
Benten Books Padho toh Aise Padho Benten
pitung-puluh papat. Rikala semana, aku nembe sepisanan ngidak bumi Klampok. Durung ana listrik, durung akeh motor apa maneh tivi. Ngarep Klinik Emanuel yen wayah bengi sepi nyenyet kaya kuburan. Esuk aku ngrewangi klinik. Ndaftari pasen, nyuntik pasen nom-noman sing lara UA(Uretritis Anterior), ngupakara pasen kacilakan, nyunati, nganti eksterpasi,mriksa laborat rutin lan uga ngrewangi ngracik obat nang apotik. Sore tekan tengah wengi, menyang ndesa dadi bagian tim se-dhe (Community Development). Sirkandi sawijining desa favorit sing paling sering tak tekani. Grumbul Kreyek, Balong tekan Salaraga sing kudu ‘nggethek’ utawa nyabrang kali Sapi, wis tak jajah. Ngancani mbukak klinik seminggu ping pindho nang grumbul Balong. Nglatih kadher kesehatan lan paring sesuluh babagan kesehatan ora mung nang desa Sirkandi nanging uga desa liyane sak kecamatan lan kawedanan Purwareja Klampok.
Silabu, pesisir kulon kepulauan Mentawai sing wis bola-bali dadi kurban ombak Tsunami. Tahun 2010 kepungkur, Tumalei, salah sawijining dhusun nang desa Silabu, entek-resik disapu ombak Tsunami. Untunge isih akeh warga sing slamet awit mraktekke kegiatan ‘Pengurangan Resiko Bencana’ sing
adohe. Nyabrang kali Taikako nganggo gethek drem palstik, sing critane wong ndesa kono isih akeh baya-ne. Mlebu metu ‘alas gung liwang liwung’ arang ketemu manungsa. Swara manuk lan sadhengahe kewan alas nambahi swasana sepi. Yen ora nduwe landhesan kuat, aku sak kanca pilih mulih nJawa. Tekan ndesa, ngerti kahanane para sedulur nang kana, aku mrebes mili! Luwih-luwih rikala menyang Tumalei, sawijining dhusun sing seka pusat desa Silabu isih kudu numpak prau mesin tempel liwat tengah laut kira-kira rong jam-an, utawa liwat dhusun Maguiruk kira-kira sak jam-an. Rong atus-an wong manggon nang dhusun Tumalei iki. Akeh sing isih angel ngendikan nganggo basa Indonesia. “Koq isih ana bangsane dhewe sing urip nang panggonan kaya ngene?”, pikiranku nrawang mbandhingke kahanan nang tanah Jawa. Urip nang panggonan sing ora ana sinyal ha-pe babar-blas, infra struktur dalan sing ora lumrah kasebut dalan, adoh saka fasilitas kesehatan. Pikiranku mbayangke yen ana sedulur lara gawat sing kudu ditulung nganggo sarana operasi. Puskesmas paling cedhak ya mung Sikakap sing ora ana fasilitas operasi. Apa maneh Puskesmas, rumah sakit kabupaten nang Tua Pejat wae ora nduwe kamar operasi. Kudu digawa nang Padang! “Ah embuh…aku ora kepingin mbayangke kahanan kaya kasebut ing nduwur”. Tekadku tambah mantep! Aku sak kanca kepingin nggawe sedulur desa Silabu tambah siap ngadhepi kahanan ‘gawat darurat’ sing bisa se wektu-wektu neka. Aku sak kanca uga kepingin para sedulur desa Silabu bisa tetep sehat, aja lara, apa maneh lara sing mbutuhake pitulungan para dokter ahli. Sedulur desa Silabu kudu pinter ngadhepi kahanan apa wae gegayuhan karo ‘bencana alam’ kaya dene lindhu lan Tsunami utawa kahanan ‘gawat darurat’ liyane, pinter nggawe brayat tetep bregas-waras, bisa nambani lara entheng supaya ora tambah ‘gawat’ lan uga pinter nyukupi kebutuhan padinan ing babagan pangan sing sehat sing wis cumepak nang ndesa. “Gusti, paringana kawula kekiyatan lan kawicaksanan!” (
Yohanes 51Ora let suwi Gusti Yésus budal nang Yérusalèm, arep mèlu ngguyupi riyayané wong Ju. 2Nang Yérusalèm kono, ora adoh karo Lawang Wedus, ènèng blumbangé, sing ing basa Ibrani jenengé Betèsda. Blumbang iki diubengi karo gadri lima. 3Gadri-gadriné kuwi kebek karo wong lara sing pating glétak nang kono. Enèng sing lamur, liyané lumpuh lan uga ènèng sing pintyang mbarang. Wong-wong iki pada ngentèni obahé banyuné blumbang kono. 4Awit ènèng wantyiné mulékat medun ngobahké banyuné. Nèk banyuné obah, sapa sing nyemplung ndisik ya bakal mari, ora perduli apa larané. 5Nang kono ènèng wong sing wis lara telung puluh wolu taun suwéné. 6Gusti Yésus weruh wongé lan ngerti nèk wong kuwi wis lara suwi banget, mulané ditakoni: “Apa kowé kepéngin mari tenan?” 7Wongé semaur: “Lah kepriyé, aku ora nduwé sapa-sapa sing ngedunké aku nèk banyuné obah! Nèk aku arep nyemplung, aku wis kedisikan liyané.” 8Gusti Yésus terus ngomong marang wongé: “Kowé ngadeka! Klasamu digulung lan mlakua!” 9Wongé terus sakwat mari, nggulung klasané terus mlaku. Kuwi tiba dina sabat. 10Mulané para penggedéné bangsa Ju terus nyenèni wong sing ditambani karo Gusti Yésus kuwi, ngomong: “Saiki lak dina sabat ta? Kowé ora kenèng manggul klasamu.” 11Nanging wongé semaur: “Lah aku dikongkon karo wong sing nambani aku kongkon manggul klasaku lan mlaku!” 12“Sapa sing ngongkon kowé?” 13Nanging wongé ora ngerti sapa sing nambani dèkné, awit Gusti Yésus wis lunga, jalaran nang kono wongé malih okèh banget. 14Ora let suwi Gusti Yésus kepetuk wongé nang Gréja Gedé. Gusti Yésus terus ngomong marang dèkné: “Saiki kowé wis mari ta! Aja nglakoni barang sing ora apik menèh, mengko kowé ndak tiba ing kasangsaran sing ngungkul-ungkuli mauné.” 15Wongé terus lunga nang nggoné para penggedéné bangsa Ju, ngomongi nèk sing nambani dèkné kuwi Gusti Yésus. 16Mulané para penggedé mau arep nyekel Gusti Yésus, awit Dèkné nambani wong ing dina sabat. 17Nanging Gusti Yésus ngomong marang wong-wong kuwi: “Bapakku ora lèrèn enggoné tandang betyik, uga ora lèrèn ing dina sabat, mulané Aku uga ya nulungi wong terus, ora perduli ing dina apa.” 18Tembungé Gusti Yésus kuwi marakké para penggedé tambah jèngkèlé lan pada kepéngin matèni Dèkné. Wong-wong kepéngin matèni Gusti Yésus kuwi ora namung jalaran Dèkné nerak wèté dina sabat, nanging uga jalaran Dèkné ngarani nèk Gusti Allah kuwi Bapaké, tegesé Dèkné madakké Dèkné déwé karo Gusti Allah. 19Gusti Yésus ngomong ngéné marang wong-wong mau: “Aku arep ngomong sak beneré. Aku ora bisa nindakké apa-apa sangka karepku déwé, nanging Aku nuruti karepé Bapakku. Apa sing ditindakké karo Gusti Allah Bapakku, yakuwi tak tindakké uga. 20Bapakku nrésnani Aku. Dèkné nduduhké sembarang marang Aku, sembarang sing ditindakké karo Dèkné. Nambani wong kuwi durung apa-apa. Dèkné bakal nduduhké lelakon sing ngungkul-ungkuli kuwi, supaya kowé pada nggumun kabèh! 21Kaya enggoné Gusti Allah Bapakku nangèké wong mati bisa urip menèh, Aku uga ngekèki urip marang sapa waé sak karepku. 22Gusti Allah déwé ora ngrutu sapa-sapa. Kwasa kanggo ngrutu kuwi wis dipasrahké marang Anaké. 23Dadiné wong kabèh kudu ngajèni marang Anaké, kaya enggoné ngajèni marang Gusti Allah Bapaké. Sapa sing ora ngajèni marang Anaké ya ora ngajèni marang Gusti Allah Bapaké sing ngongkon Anaké.” 24Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Kowé tak omongi sak beneré! Sapa sing ngrungokké tembungku lan pretyaya marang sing ngongkon Aku, wong kuwi nduwèni urip langgeng. Dèkné ora bakal disetrap, awit wis utyul sangka pati lan mlebu ing urip. 25Ngandela Aku ta! Ora suwi menèh sing pada mati bakal krungu swarané Anaké Gusti Allah. Sapa sing krungu swarané bakal urip. Sing tak omong iki saiki wis molai klakon. 26Gusti Allah Bapaké, sing ngekèki urip marang sembarang ing donya kéné, Dèkné wis ngekèkké kwasané marang Anaké, mulané Anaké uga bisa ngekèki urip marang sembarang ing donya. 27Gusti Allah Bapaké uga wis ngekèki kwasa marang Anaké kanggo ngrutu manungsa, awit Dèkné kuwi Anaké Manungsa. 28Aja kagèt lan aja nggumun! Mbésuk wong-wong sing wis dikubur bakal krungu swarané. 29Sing mauné pada nindakké betyik bakal tangi nampa kauripan. Sing pada nindakké ala bakal tangi nampa setrapané. 30Aku ora bisa nindakké apa-apa sangka karepku déwé. Aku manut karepé Gusti Allah. Uga nèk Aku ngrutu manungsa, Aku manut karepé Gusti Allah, mulané ya sak beneré. Aku ora nuruti karepku déwé, nanging karepé Gusti Allah, sing ngongkon Aku.” 31Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Nèk Aku déwé sing ngomongké bab Aku, bener kowé nèk ora gelem pretyaya. 32Nanging Gusti Allah sing ngomongké bab Aku. Aku ngerti nèk Dèkné ora goroh. Apa sing diomong karo Dèkné bab Aku kuwi tenan. 33Kowé pada kongkonan takon marang Yohanes bab Aku. Apa dèkné goroh bab Aku? Lak ora ta? 34Aku ngomong ngono kuwi ora jalaran Aku mbutuhké paseksiné manungsa, nanging jalaran Aku kepéngin nèk kowé nampa keslametan. 35Yohanes kuwi kaya dian sing murup lan madangi lan namung sak untara kowé gelem kepadangan dian kuwi. 36Nanging Aku nduwèni seksi sing ngungkul-ungkuli paseksiné Yohanes. Awit penggawé-penggawé kongkonané Gusti Allah Bapakku sing tak tindakké saiki ngujutké nèk Gusti Allah déwé sing ngongkon Aku. 37Gusti Allah sing ngongkon Aku, Dèkné déwé wis ngomongké bab Aku, senajana kowé durung tau krungu swarané lan weruh rupané. 38Mulané pituturé Gusti Allah ora bisa manggon ing atimu, awit kowé ora pretyaya marang Aku, kongkonané Gusti Allah. 39Kowé pada nyinau Kitab Sutyi, awit kowé mikir nèk kuwi bisa ngekèki urip langgeng. Lah Kitab Sutyi kuwi ngomongké bab sapa? Apa ora ngomongké bab Aku? 40Nanging kowé ora gelem mara nang nggonku supaya bisa nampa urip langgeng. 41“Aku ora kepéngin mbok elem. 42Lan Aku wis ngerti nèk kowé ora trésna marang Gusti Allah. 43Aku teka jalaran Gusti Allah Bapakku ngongkon Aku, nanging Aku mbok tampik. Nèk ènèng wong liyané sing tekané sangka karepé déwé malah mbok tampa. 44Kowé ora pada nggolèk lem-lemané Gusti Allah sing siji. Kowé namung kepéngin dielem manungsa, mulané kowé ora bisa pretyaya. 45Aja mikir nèk Aku bakal nyalahké kowé nang nggoné Gusti Allah Bapakku. Nanging nabi Moses déwé, sing mbok jagakké, dèkné sing nyalahké kowé. 46Kowé kuwi ora pretyaya marang nabi Moses. Awit nèk kowé pretyaya marang nabi Moses, kowé mesti ya pretyaya marang Aku, awit sing ditulis karo nabi Moses kuwi ya ngomongké bab Aku. 47Nanging nèk kowé ora pretyaya marang sing ditulis karo nabi Moses, mosok kowé ya bakal pretyaya tembungku?”
mugi2 mboten kang, ning dereng wonten informasi.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
rumangsa seneng pisan iso sinau neng ruangan kelas sing sejuk, nang esuk dina sing becik iki, ati riang kaya esuk ngangenke srengenge, oh senenge aku bisa sinau karo kanca-kanca sing sok sok ngesali lan nyenagi ati, nang wektu sinau matematika nggawe jantung aku mbledos karo rumus-rumuse, ngono uga karo piwulang kimia, fisika lan basa inggris.
Pas wayah leren, legane iso ngliwatake piwulang sing matahke semangat karo rumus-rumuse, aku metu saka kelas kanggo nyenengna weteng sing kosong, wektu nganti menyang kantin, aduh aku lali gak gawa dhuwit jajan, nuli aku kesal kaya geni sing nyambar banyu, ya wis ta kuwi nyat kaluputan aku kepriye pun aku kudu nrima resiko iki, teka kanca becik aku dheweke traktir aku pangan, nuli ati iki kaya banyu sing menyambar geni, karo senenge, aku ngucapke matur nuwun kanggo best friend aku kui.
oh senenge ati aku kaya bengi ngangenke bulan, senenge ora ketemu padha rumus-rumus jengkelke kuwi, aku bahagia tenan sinau tanpa rumus, ati riang nyigar angkasa, dumadakan bel muni, yeee mulih, waca doa, wenehi bekti nang guru, nuli mulih menyang omah karo ati sing
d. nek kawula boten ngono kui kok. II.
rangkep punika wonten 3 warni, sebataken lan paringi tuladhanipun!(saben tembung rangkep paringi 3 tuladha)
Bathara Guru adalah saat bertemu dengan Bathara Narada, berikut ceritanya :
Patrape Narada iku kaweruhan dening Sang Hyang Manikmaya kang sabanjure tumeka ing papan
Wiwit kedadeyan iku Sang Hyang Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya.
Kacihna akeh prekara kanggo ngatur Tribuwana lan racake uga angel ngudhari maneka prekara iku, Bathara Narada tansah seneng atine ngadhepi maneka prekara iku lan tansah kasil antuk
ngelmu, Bathara Guru tansah kalah saengga nuwuhake rasa nesu marang Narada lan banjur nyepatani Narada.
Ananging karana Narada duwe ngelmu kang luwih dhuwur, dheweke banjur sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya lan dianggep luwih tuwa. Wiwit iku Sang Hyang
ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi
dadi wong purbalingga.saiki bocahe wis pinter2.tapi inget”sa duwur-duwure gunung isih duwur dengkul,sa duwur duwure dengkul isih duwur
aku ketemu sawijining pawongan sing PD-ne raukur-ukur. Jiannnnn… gembagus polll!!!… Jan-jane aku wis kenal jenenge ~pancen dheweke uwong terkenal~, nanging mung kenal asu, ngerti ambune durung nate ketemu thuk-gapruk karo dheweke.
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan rawuhiro tanpo bolo manungso namung Sirrullah lan Dzikrullah
arek gresik, kanggo nyambung seduluran.Kanggo tombo kangen poro perantau.
Ditulis lan dipostingke dening Admin Web. Sumber : Crita Kancil Nyolong Timun kacritaake dening Dewi Oktaviyani Kelas IX E, digladi dening Bapak Sulistyo Budi Santoso.
Kancil Nyolong Timun minangka Crita Basa Jawa. Crita iki wis ana nalika Admin Web durung dilahirake. Kancil minangka kewan kang pinter lan cerdik. Kanggo mangan mendinane kancil tansah nyolong utawa njupuk tanduran timun kang tinandur dening Pak Tani. Pak tani gregeten mergo tanduran timun dirusak dening kancil. Pak Tani ora kurang akal. Pak Tani nggawe weweden wong wongan kang diparingi lem.
Sakwise wedenan dipasang ana ing kebon lan ditinggalake dening Pak Tani. diweruhi dening Kancil. Nanging Kancil ora wedi. Kanci ngerti yen wewedan ana ing sawah kuwi ora bisa ngomong. Kancil gregeten. Wong wongan disadhuk nganggo sikil ngarep sisih tengan. Sikil ngarep tengene kancil kanthil. Banjur sikil kiwa ngarep nendhang. Nanging kancil ora bisa ngobahake sikile ngarep tengen lan kiwa mau merga kanthil ana ing wong wongan mau. Banjur sikil kiwa lan tengen sing mburi. Nanging kancil apes merga kabeh sikile Kancil kanthil ana ing wong wongan mau. Pak Tani gampang nyekel kancil.
Banjur Kancil digawa mulih Pak Tani diwadahi kurungan. Kepriye critane kancil sakteruse. Luwih becik dipersani Video iki :
ya iku kaisar ka-8 saka Dinasti Ming kang mrentah saka taun 1464 nganti tekan taun 1487.[1] Dhèwèké anak pisanan saka Kaisar Zhengtong, kang lair kanthi jeneng Zhu Jianjun, sawise bapake kapundhut, dhèwèké munggah tahta, banjur ganti jeneng Zhu Jianshen (
Nalika umure 2 taun, Kaisar Zhengtong ditawan déning pasukan Mongol ing insiden Tumubao.[1] Ing taun ngarepe bapake bali menyang daratan tengah, nanging pamane, Kaisar Jingtai kang munggah ing tahta kanggo ngisi tahta kang kosong.[1] Bebarengan karo bapake, dhèwèké melu ngrasakake mangsa ana ing njero tahanan sasuwene kira-kira luwih saka 7 taun.[1] Sadawane wektu iku, dhèwèké urip ana ing bayang-bayang pamane, gelar putra mahkotane dijabut lan dialihake marang anak saka Jingtai.[1] Taun 1457, bapake bisa ngrebut tahta meneh lan gelare dadi putra mahkota dibalekake sedina sadurunge pamane mati.[1]
Taun 1464, bapake wafat. Banjur dhèwèké marisi tahta, banjur rezime dijenengi rezim Chenghua, nalika iku dhèwèké nembe umur 17 taun.[2] Ing wiwitan mangsa pamaréntahane, dhèwèké nglakokake kebijakan-kebijakan kang apik, kaya ngedhunake pajek lan nguwati kerajaane, nanging iki mung sedela wae merga ora let suwe banjur kakuwasaan pamrntahaan direbut déning para kasim.[2] Kanggo nguwati pamaréntahane Chenghua mbentuk agen mata-mata Xi Chang (nglengkapi Dong Chang kang wis ana sadurunge) kang diketuwai déning kasim kepercayaane, Wang Zhi.[2] Organisasi iki nduweni hak kang istimewa ya iku kanggo ngeksekusi sapa wae kang dianggep dadi pengkhianat.[2] Wang memonitor sakabehing tumindaking para rakyat, dhèwèké asring nganiaya wong-wong kang ora salah mula wong-wong kang apik saka njero utawa njaba pamaréntahan ngrasa kateror. Nalika iku kabebasan kaya-kaya dikebiri.
Pungkasane Xi Chang dibubarake lan Wang Zhi diasingake sawise badut istana nyindhir Chenghua, nanging para kasim isih nduweni kuwasa. Ing abad kaping 16 organisasi iki dianakake manèh déning kaisar-kaisar peneruse. Saliyane gumantung karo para kasim, Chenghua uga gumantung karo Selir Wan, wong wadon kang tau ngopeni kawit cilik lan umure kaping pindhone umure kaisar Chenghua. Sawise munggah tahta, Chenghua isi nduweni kepinginan marang Selir Wan kang nalika iku umure 35 taun lan diwenehi gelar guifei (
utawa selir kelas atas. Kaisar Chenghua lan Selir Wan nduweni putra siji, nanging nalika isih bayi seda. Kaya mangkene kang ndadekake awal penderitaan kanggo wong-wong wadon ing istana amarga kanggo mertahanake posisine Wan nglarang sapa wae nglairake anak kanggo kaisar. Wong-wong wadon sing padha ngandhut dipeksa numindaki aborsi utawa bakalan dipateni.
Sasuwene pamaréntahane kerja bareng antarane para kasim lan Selir Wan mbobrokake pamaréntahan lan korupsi ana ing ngendi-endi. Selir Wan manggonake ponakake sing jenenge Wan An ing kabinet minangka mata-mata kang ngawasi tindak-tanduking para pejabat. Nalika iku ana parikan kang misuwur ya iku, "Telung kanselir agung iku golekan kertas, enem mentri iku patung saka lempung." Telung kanselir ngrujuk menyang Liu Ji, Liu Xu, lan Wan An kang ora nduweni kaprigelan saliyane ngapusi lan goroh. Enem mentri ora luwih saka wong kang goroh kang bisane mung manut karo Selir Wan lan para kasim. Kaisar Chenghua kang dungu lan asring medok ndadekake lali karo gaweyane minangka kaisar mula para mentri angel nemoni kaisar Chenghua. Dhèwèké uga wong kang boros, asring ngentek-entekake dhuwit, sarta dhèwèké arep ngentekake simpenan emas kang wis dikumpulake.
Chenghua luwih muja wong kang luwih miturut subjektivitas tinimbang adhedhasar kaprigelane. Kaya mangkene kang ndadekake degradasi sajroning pamaréntahan lan mbuka sela kanggo para pejabat korup kanggo nduweni kuwasa. Nalika jamane asring sana kedadeyan pemberontakan petani ing sakabehing nagara kang
^ a b c d (en)pipl.com Chenghua Zhu
undang-undang. Diterbitkan pertama kali tahun 2001 oleh PT Elex Media Komputindo, Kelompok Gramedia, Anggota IKAPI, Jakarta. Mangkya Pangeran Semono mring Patih Lawa Ijo: "Jenengsira ywa wedi kangelan, ingsun utus
Kanjeng Gusti Anom Amengkunegara atau Kanjeng Pangeran Arya Ngabei." "Ah! Kanjeng Arya Dipasana atau Kanjeng Pangeran Arya Kusumayuda lebih tepat," sambung Kepala Kampung Gumrenggeng.
pengaruhnya.Tiraikasih Website http://kangzusi. Beginilah bunyinya: Ingsun ngidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lara Kang luput bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah panggawe ala Gunane wong
Ingsun ngidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lara Kang luput bilahi kabeh Jim setan datan purun
wilayah kerja Kanwil BRI Yogyakarta (Majenang, Cilacap, Ajibarang, Purwokerto, Purbalingga, Gombong, Kebumen, Banjarnegara,
Balas	christian gusti anantyo Says:	Maret 6, 2009 at 6:01 pm pesenku gawe arek Gresik…
ojo cangkruk’an thok!! ayo berkarya!!!! Gresik onok nang Indonesia, Indonesia sugih seni karo budaya, dadi Gresik yo kudu duwe kesenian karo kebudayaan sing positive, ojok cangkruk’an di gawe budaya, lha kesenian’e endhi???
Fri Oct 24, 2008 9:30 pm lha pacitane siap ora mas giadi nek aq nggowo gulo teh?_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
Fri Oct 24, 2008 9:52 pm lha iyo kuwi maksudku...sing marahi binggung... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
medeni uwong... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
pm lha saiki kan wis meh 2009...dadine demit wis
Topcon: Alat Ukur Survey Tanah Dan Pemetaan (Total Station Topcon)
MGMP BHS JAWA SMP NEGERI 17
Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan rawuhiro tanpo bolo manungso namung Sirrullah lan Dzikrullah
bosan nanti berkarya lah kembali..
dilaBangi	January 28, 2010 at 10:42 pm	Reply	urung balik tenan kakang iki YO….
wallah gustiallah…mbok endang ketemu bocah iki…AMIN
wkwkwkkwkwkwk, saya ambil boso jowone wae... bufferrrrrr..........................~kebo~
March 18, 2010 at 10:47 AM
waduh ono mbak ami mbarang ki? aku ya jelas donlod kuwi.karo sing jowo jowo wae, I love javanese. opo maneh aksara jawane. Wis tau tek gawe cerita gothic2 kaya wong waras :LOL:
Unggah-Ungguh Basa Jawi, karangane Wardono, BA. Ditulis ing kaca 33 tembung slamet iku ngoko, kramane wilujeng, krama inggile sugeng
2. Buku Bausastra Jawa, karangan S Prawiro Atmodjo. Ing kaca 265 ditulis yen slamet iku tembung ngoko, kramane wilujeng, krama inggile sugeng
3. Buku Bausastra abasa Walanda (ora karuwan asmane sing ngarang jalaran samake wis ilang). Tulisane Jawa lan latin,
Bermanfaat Kangkung, Petis kangkung, Kangkung Tumis, dll yg brkaitan dgn KANGKUNG,
Pancasila (Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu:
kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiangingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesia kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe
» Sonny Josz - Monggo Tindak Trenggalek
kutho cilik pabrik’e tempe kripik
Clayderman (lair ing Paris, Perancis, 28 Dhésèmber 1953; umur 63 taun) punika wiyos kanthi nama Philippe Pagès inggih punika satunggaling pianis Perancis ingkang sampun ngasilaken kathah album piano pop lan ugi klasik. Richard Clayderman punika sampun ngrekam langkung saking 1.200 tembang-tembang instrumental[1], kalebet komposisi asli karyanipun Paul de Senneville lan Olivier Toussaint. Tembang ingkang dipunswantunaken punika kagolong tembang-tembang ingkang gampil dipunmirengaken, kalebet aransemèn malih tembang-tembang pop, musik filem, lan tembang-tembang klasik ingkang kondhang.
Bapakipun Richard Clayderman punika satunggaling guru piano ingkang mulang ngginakaken piano saking piyambakipun tasih alit. Nalika kanthi umur 6 taun, Philippe langkung gangsar dolanan musik tinimbang abasa Perancis. Nalika umuripun punika kalih welas taun, Conservatoire of Music nampi piyambakipun minangka murid. Penghargaan kapisa minangka pianis meika dipuntampi nalika Richard Clayderman umur 16 taun. Ananging bapakipun gerah parah lan boten saged maringi nafkah kulawarga. Sanajan miturut prakiraan piyambakipun bakal dados pianis klasik ingkang gadhah bakat, Philippe punika radi nyingkiraken gladhèn piano klasik lan pindhah marang musik kontemporèr.[1] Richard Clayderman miwiti kariripun minangka musisi pangiring lan mbiyantu pemusik sanèsipun nalika rekaman.
Ballade pour Adeline[besut | besut sumber]
Nalika taun 1976, Richard Clayderman dipunundhang déning produser rekaman Perancis ingkang anama Olivier Toussaint. Kanca Toussaint ingkang anama Paul de Senneville nembé ngrampungaken balada kanggé Adeline, lare estrinipun ingkang nembé lair. Kala punika, Philippe Pagès tasih umur 23 taun lan ndherek audisi sareng kalihan 20 tiyang pianis sanes. Toussaint lan de Senneville remen kalihan Philippe anggènipun nywantunaken tut-tuts piano. Katambahan kalihan praupanipun ingkang bagus lan kapribaden ingkang nyengsemaken, Philippe dipuntampi kanggé ngrekam tembang kanggé
kulawarga simbah buyutipun supados tiyang ingkang sanès penutur Basa Perancis boten salah anggènipun ngocapaken namanipun.[1] Singel Ballade pour Adeline kasunyatan dados tembang ingkang laris lan kesadé 22 juta keping wonten ing 38 nagara. Ballade Pour Adeline punika kalebet satunggaling karya ingkang fenomenal, campuran antawisipun gaya klasik lan modern.
Lair 1953Wong uripTokoh saking ParisPemusik PerancisKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Niki pandalon setunggal kula tuwi datheng kitha Jogja sareng kanca-kanca kuliah. saderengipun kula nate kengrika ing kala perpisan SMA. nanging tetap kamawon radin sareng taman-kanca kuliah niki kula sanget kersakaken.
wulan September 2012. Namum sadereng kebudhalan, kami riyen ndamel daftar acara, badhe kepundi kamawon kami kala dipunngrika kajengipun wanci sanguh kami ginakaken kaliyan sasae bokmenawi.
Ing kaping radin niki kami mileh konjuk ngginakaken kereta latu amargi kaliyan ngginakaken kereta latu salah satunggal alternatif konjuk menuju kitha Jogja kaliyan biaya ingkang mirah, kajawi punika ngginakaken kereta latu sanguh ngirit wanci radin kami amargi kereta latu mboten bokmenawi ngalami kemacetan dipunradin dadosipun kami ngantos Jogja sami jadwal ingkang sampun kami damel.
Kula uga kegangsal kanca kula saenggal bokmenawi madosi tiket kereta latu amargi kami ajrih mboten nyagedaken tiket sami udhar ingkang kita sedaya kersakaken amargi wanci punika taksih kawontenan
latu sampun ngetatke konjuk panumbas tiket kajengipun mboten terjdi kecurangan dados ing kala kita sedaya tumbas tiket kita sedaya kedah leres-leres nyerataken nami uga NO. KTP amargi ing kala mlebeti konten mlebet, panjejibahan badhe memeriksa tiket ingkang badhe dipunsamikaken kaliyan KTP menawi kedadosan bedan kaliyan KTP mila kita sedaya mboten sanguh minggahi kereta latu kesebat.
Uga akhiripun kita sedaya nyagedaken tiket ingkang kita sedaya kersakaken. regi tiket kesebat cekap mirah namung Rp 35 ewu konjuk kereta ekonomi. Kami ngginakaken kereta Progo. wanci ingkang kula uga
sesosok lanang adeg neng dingarepku lan melototiku. Jebulna dheweke yaiku Herman kanca SMA dhisik, sakwise semene taun ngilang, dumadakan dheweke muncul karo klambi radha lusuh, karo rambut ora pati rapi.
Aku eling ping paling akhir ndelenge, yaiku pas neng wulang saka pak Wanto guru sejarah. Herman yaiku anak sregep lan pinter kayekten prestasi akademik lan non akademik kedadeyan neng sabetnya, ora mung kuwi dheweke uga dadi sorotan neng sadawa teras halaman saka kelas menyang kelas saben wektu karna ketampanannya, lan ora sethithik sing
gebug 7.30, lagekne dina kuwi neng wulang saka pak Wanto, guru sing kenal dadi guru paling medeni saka murid-murid kuwi teras nesu neng gawene karna Herman mlebu kelas ngono wae.
"Herman kowe wes ngucapke salam sadurung mlebu kelas!," karo nada dhuwur.
Karo saknalika Herman bali metu karo mengucapkan salam dhisik. Herman dina kuwi kedelok radha lusuh lan raine pucat ora sabaenene. Sadurung neng olehake lingguh, Herman neng wenehi tugas saka pak Wanto.
sanajan dheweke ngerti tugas kuwi sabenere neng wenehna marang siswa sing ajine ala, dadi panambahan aji.
Karo sethithik muter otak, dheweke bisa sethithik gambaran babagan apa sing arep katur. Puluhan mata mandang sosok Herman sing adeg dhewe neng ngarep kelas lan masang konsentarasi kebak adhep panggamblangane.
"Slamet esuk kabeh, teras wae ngenani ping topik iki babagan kemerdekaan. Merdeka yaiku tembung benda diendi wektu siji negara meraih hak kebak dhuwur kabeh wilayah kanggonan negarane, yaiku diendi sawonge mbisakne hak, kanggo ngendhalekne awake dhewe tanpa campur tangan wong liya utawa ora bergantung karo nang negara liya. Negara awake dhewe saiki durung mencapai kemerdekaan sacara kebak, diendi awake dhewe isih neng jajah saka sedulur awake dhewe sebangsa lan salemah banyu yaiku para koruptor.
"Kemiskinan, kengelihan kedadean neng macem-macem wilayah, padahal negara awake dhewe kenal karo kesugihan alamnya sing berlimpah.
Karo hela ambekan, kanca-kancane melu terhanyut karo tutor sing durung tau dekne kabeh elingi sadurunge.
"Sacara politik negara awake dhewe durung merdeka! Salah siji kunci kanggo nyaka kemerdekaan sacara kebak yaiku awake dhewe para pelajar lan panerus bangsa sing ora mentingna awak samata, ning praduli arep lingkungan sekitar.
"Mung kuwi sing bisa aku wenehna, mit apura dhuwur samubarang kaluputan lan slamet esuk." Spontan tepuk tangan krungu memeriah ing kelas.
Kuwi sing paling akhir dak eling saka Herman, ket kuwi dheweke ora tau ngaton awak, embuh dheweke lunga kendi, ning saiki neng adeg neng
"Siji teh Poci meneh, Bu!"
"Yo jupuk pangan, aja isin-isin!"
Aku heran neng gawene, pas dakdelok cara makane sing ngono lahap, kaya ora pangan loro utawa telu dina, tawan kapindhoa neng tampa karo seneng ati. Banjur aku anyak mbukak obrolan.
"Wis suwe kok ngilang, sabenere kok lunga kendi?"
"Kok oleh ngandel oleh ora, ning aku arep cerito apa anane," tembung Herman.
"Kowe isih eling ta pas paling akhir dak kedelok neng sekolah?, nah kowe ngerti ngapa wayah kuwi aku telat?"
"Ora ngerti, kowe ngapa wayah kuwi?," takonku.
"Kowe ta ngerti siji-sijine keluargaku yaiku bapakku, sing tandhang gawe dadi tukang becak. Nah, esuk kuwi becak bapakku neng usung saka panugas ketertiban lan bapakku nglakoke mungsuhan sing akhire dheweke melu neng tangkep."
saka panugas, neng munggahake menyang truk lan ora tau neng balekne."
sing diceritoke dheweke, dadine aku bisa njupuk kesimpulan saka tembungan Herman wayah SMA kuwi, menawa negara awake dhewe durung merdeka sajrone penindasan kedadean diendi-endi. Lan saiki, akokna ngerti arep
Kategori:Cithakan kabupaten lan kota Indonesia - Wikipedia
Kaca nang kategori "Cithakan kabupaten lan kota Indonesia"
Kategori kiye duwe 24 kaca-kaca sekang gunggungé 24.
Cithakan_kabupaten_lan_kota_Indonesia&oldid=180444"	Kategori: Cithakan pembagian administratif Indonesia	Menu navigasi
Bahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.09, tanggal 2 April 2013.
Google News › Donya priciest kutha kanggo expats punika …? Donya priciest kutha kanggo expats punika …?
“Prices ing Oslo kathah bakal luwih larang dibandhingaké liyane bagéan donya (amarga) saka ing biaya
rambute klamben – item kang liyane pegawe intensif -. Jajanan dipangan metu ing restoran sarta We uga ndeleng impact ing pajak Contone alkohol lan rokok, punika relatif larang..”
Sing munggah saka Norway iku ibukutha menyang titik ndhuwur knocks Tokyo, Japan mati posisi sampun nyariosaken wiwit 2010. Iki taun, Jepang iku ibukutha rangking minangka jagad enem priciest kutha kanggo jaban rangkah buruh.
“Alesan utama iki amarga kekuatan saka itungan. Apa kita wus punika Filipina wis salah siji ekonomi paling kuat ing Asia suwene 12 sasi kita wis ndeleng liyane manca langsung investasi pindhah ana. Amarga sing , kulo katon ing itungan ngiyataken lan di-push Filipina munggah ing peringkat. ”
Miturut ECA International data Oslo, sing tiket film biaya sampeyan padha karo $ 18,76, a bir ing bar biaya $ 14,10, nalika soda bakal Nyetel sampeyan bali $ 3,43.
Tokyo kang tiba saka ndhuwur denah nderek kekirangan ing Jepang iku itungan past sawetara sasi, nambah Quane.
Sakabèhé, Asia iku kutha rangkeng wis bubar ndeleng “sing akèh stabilitas,” nambah Quane. Global posisi rangkeng ing Hong Kong lan Singapura wis mung “dipindhah siji utawa loro nilai”, kang nimbang “apik bab” lan sinyal menyang a maneh-istilah ekonomi Recovery sawise 2008 global financial krisis.
Sing yen wis tiba dening minangka akeh minangka 20% wiwit Shinzo Abe dadi Perdana Menteri ing Desember 2012. Abe wis glethakaken metu rencana kanggo bali menyang inflasi – karo resmi 2% target – sawise rong puluh tahun iki saka deflation, sing ekonomi stagnating lan Jepang kang Exportir kaya Sony Panasonic Modhèl milyar ngrekam dolar ing taunan losses.
A yen ora pati roso liyane menehi daya kanggo tuku wong njaba negoro ngunjungi lan exchanging sing dhuwit.
njupuk $ 19,09 metu ing dompet, karo ngombe alus iku $ liyane terjangkau 1,61 dibandhingaké Oslo, nalika kilo saka beras biaya $ 10,00 – regane paling dhuwur ing kabeh ECA International survey.
Siji surprise, ngandika Quane, iku ibukutha saka Filipina Manila kang mlumpat 19 Nilai wiwit survey 2012.
Oslo, Norway rangking minangka donya paling larang kutha kanggo expatriates, miturut menyang survey anyar dening ECA International, global Human Resources Consultancy tenan. Ing 10 ndhuwur, saka pitu planet kang priciest ngapusi kutha ing Eropah, loro mau wis ketemu ing Afrika, nanging mung siji dumateng ing Asia.
Category: Google News Tags: Donya priciest kutha kanggo expats punika ...? ← Città del mondo più caro per gli espatriati è …?
suwe, mung sedelok alias sakelebat. Ngapa kowe dadak gak matuhi aturan, mung ngrekasakke awakmu dewe. Ditambah meneh nduk tingkah lakumu bakal ditiru muridmu suk mben yen dadi guru. Coba kowe sregep sak iki ,,, ya muga- muga muridmu dadi sregep melu kowe.. tapi nek kowe beleren lan seneng nirun , aku ya ra nanggung,, mbuh coba muridmu bakal iso wae niru tingkahmu seng ala kuwi mau. Dosamu ora mung pisan eh malah kelipet-lipet. Dadi cah ayu, mendingo kowe dadi bocah sing lurus-lurus wae, bapak mung iso dongo kowe dadi uwong sukses amarga kejujuranmu lan muridmu niru tingkah becikmu”
njupukaken buku kang ana ing meja guru. Ibu Yayuk ngendika, “Tini, mrene sedhela!” Sing ditimbali age-age mara nyedak, ngadeg jejeg, tangane tumata, ngapurancang, polatane sumeh, banjur matur, “Punapa, Ibu?”, Anggone matur Martini swarane lirih, nanging cetha, lagune luwes kepenak.
Ibu Yayuk mbacutake ngendikane, “Jupukna buku ing meja guru!”
Sing didhawuhi enggal-enggal njupuk buku, nuli bali matur, “Punika, Ibu?”. Matur mangkana iku karo ngaturake buku, awake rada mbungkuk. Dene buku kang diaturake kuwi sadurunge wis diwalik. Dadi, samangsa Ibu Yayuk nampani, terus bisa maca tulisane, ora usah diwalik.
Ibu Yayuk nampa buku, mustakane manthuk sathithik, karo ngendika, “Ya, matur nuwun.”
Ibu Yayuk nuli minger tindak meyang kantor kepala sekolah. Martini rada mbungkuk maneh nguntabake tindake Ibu Yayuk.
Sapa bae sing nyumurupi, krungu, lan ngalami kadadean ing dhuwur kasebut bisa seneng, marem, lan tentrem. Ibu Yayuk lan Martini uga melu seneng, marem, lan tentrem, bisa padha sesrawungan nganggo tata krama,
majalah, koran, buku, lan layang diwalik dhisik. Sing nampa banjur bisa maca, ora ndadak malik. Mangkana uga tuladha
dicekel dhewe. Sing nampa banjur dadi rekasa nyekel pucuk. Kang kasebut keri kuwi jeneng ora nganggo tata krama.
ninggal janjiNing saiki opo laliNeng nggunungTak cadhongi sego jagungYen mendhungTak silihi caping nggunungSukur biso nyawangNggunung deso dadi rejoBene ora ilangNggone podho loro
Kabupaten Pemalang - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
ngomonge nganggo basa landa, nyong tetep ngerti jenenge selingkuhane ko, kowe selingkuh karo veronica" (walaupun dia berbicara pakai bahasa Belanda (baca: Inggris),
dhandhanggula, hukum kasih, katresnan.	Leave a comment
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan (kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip tumekane ‘alam kaanan (kahanan) jati ingsun urip, saka kodrat iradatingsun, dadi sakciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun.”
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa
kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun.”
Panengeraning Dina Kiyamat . Bebukane amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono panggonane anyaketi tapa brata anyenyuda
wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.
afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.
d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal :
agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing
jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu
wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.
Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa,
patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :
Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud;
a. Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh
b. Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh
c. Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh
d. Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
“Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.
cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli tumeka maring alam Misal, nuli
tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining
asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur
napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :
“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun
kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna
bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik
marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :
“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih
ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen
wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya
ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang
metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang
aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu
angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi sakaliring jasmani rochani.
* Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan
* Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra,
kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli
siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh.
Mulih soko Gresik ojo lali gowo Pudak yo? Karo Kethu/
DEDEL DHUWEL pkok’e!
pkok’e ISL taon iki!
mergane taon ngarep soyo akeh kontestane div.utama,dadi gilo aq ndeleng’e.
Tanha dil Tanha safa BY mAn MAnU N Me
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.39, tanggal 11 Maret 2013.
biyene antarane Kucing lan Tikus sejatine rukun lan nyedulur. Kucing sajroning jagading kewan pinercaya dadi sesepuh Sang Raja ing Negara Wana, yaitu Singa. Dene Tikus uga sawijining nayaka, malah kalebu Pangeran sinebut Pangeran Alit. Ora amarga awake kang cilik, nanging mujudake pangkating praja, isih mambu-mambu trah kraton.
Tikus. Dheweke julig, seneng mitenah, lan tukang nggrogoti danapraja. Ora maido yen negara dadi bangkrut, ya saka polahe Tikus.
Kahanan prebawane Kucing kang misuwur amarga disenengi dening kawula, digugu ngendikane iku ndadekake Tikus ewa, kajaba pancen ya wis watake kang drengki srei.
Watak julige Tikus kabukten nalika dheweke pengin ngrusak citrane Kucing. Anggone nata pitenah marang sesepuhing praja iku, jebul wis suwe. Carane, Tikus kang kondhang salah sawijining punggawa kang danaiswara, duwe raja brana ngluwihi hartaning negara ya amarga saka olehe slinthutan ing bab danaarta iku gawe reroncen prakanca nganti tekaning punggawa praja paling ngisor. Ora amung teka Lurah, Bau wae dadi andhahane Tikus kanggo njongkeng kawibawane Kucing.
Kalodhangan iku tumeka nalika Sang Raja nganakake paseban agung. Durung rampung anggone Sang Nata Sima ngendika bab
kawulane iku enggal ndangu Ayam apa darunane dene sowan ngawa tangis.
”Gusti Prabu, kawula nyuwun kawicaksanan Paduka,” ature Ayam.
”Apa karepmu, Ayam?”
”Kepareng matur bilih pinesepuhing praja, pun Kanjeng Gusti Pangeran Sepuh Kucing sampun merjaya anak kawula…”
Kagyat Sang Nata apadene Kucing, kaya kasamber bledhek talingane mireng ature Ayam. Nanging Kucing panggah ora kegawa swasana kang ora nguntungake, dheweke tetep nata ati.
”Aja ngayawara aturmu, Ayam,” panyaute Kucing aris.
”Apa sira duwe bukti lan seksi, Ayam?” pitakone Sang Raja.
”Inggih, menika kawula ajak Pak Kebo minangka seksi. Lan menika jisimipun Genduk Kuthuk wonten tatu saking kaperjaya dening Kanjeng Kucing,” ature Ayam saraya nyaosake kunarpane Kuthuk.
”Apa bener, Kebo?” pitakone Sang Prabu.
”Kados pundi pamanggih Bapa Kucing?” pitakone Singa.
”Lha menawi ingkang lepat Bapa Kucing lajeng nyuwun pirsa Panjenengane, inggih sami mawon badhe paring slamet, sing rugi kawula dasih,” Tikus nyaut.
”Pamrayogamu, kepriye, Tikus?”
”Utang pati nyaur pati, Sinuwun…” jawabe Tikus sajak prasaja karo glelang-gleleng semu ngremehake Kucing.
Prabu Singa bingung, dheweke ora bakal wani midana pati marang Kucing. Nanging yen ora kapidana, mangka Singa wus kawentar dadi raja kang adil. Tikus nangkep kang ngganjel ing atine Singa, mula dheweke banjur matur supaya Kucing diusir saka praja amrih adil lan kawula ora karugekake. Mirsani polah pitenahe Tikus marang dheweke, Kucing dadi sengit banget. Nanging watake kang anteng lan barang bukti apadene seksi nguwatake keluputane, dheweke ora bisa apa-apa.
Mula nalika Sang Singa paring dhawuh supaya Kucing enggal undur saka paseban lan ora kena bali selawase aneng praja, dheweke mung sendika dhawuh.
Nganti pirang-pirang taun Kucing ngumbara, ya amarga saka taberi anggone tarak pinalangsa nganti dheweke bisa tinampa dening manungsa. Wektu terus nglingsir, ing sawijining dina Kucing ketemu kalawan kewan kang praupuane meh padha karo Tikus, nanging dedeg piyadege meh padha dheweke, jenenge Garangan. Garangan mau kedadak nangis ing sangarepe nyuwun pangapura amarga wus mitenah Kucing awit nuruti dhawuhe Pangeran Tikus.
Nadyan wis ana pangakuwan iku, Kucing durung percaya, mula dheweke enggal-enggal ngajak Garangan nggoleki Kebo kanggo prelu mratelakake apa bener Kebo mangerteni tenan, sanajan ta wis ikhlas, nanging dheweke kepingin mbuktekake sapa sejatine kang salah. Sawise ketemu Kebo banjur kadangu,
Kucing nglenggana. Ya ben Gusti kang bakal paring paukuman marang kang tumindak culika. Kabukten. Ora sauntara suwe Tikus uga kausir saka praja amarga anggone nggrogoti raja brananing kraton kapirsanan dening Prabu Singa.
Kanggo nutup kaluputane marang Kucing, Sang Raja nate utusan marang Manuk Beluk supaya sesepuh iku kersa bali
mbuwang kajad gedhe (ngising) mesthi diurugi, saka tembung sing rugi, kanggo pangeling-eling. Kucing sing rugi menawa bali maneh menyang wana.
Dene Tikus nganti seprene durung bisa ditampa dening manungsa amarga saka watake kang kurang ajar, senenge gawe rusak, lan kemproh. Pinangka piwales marang budine manungsa, Kucing tansah rumeksa daleme manungsa, kajaba pancen sengite marang Tikus nganti ngigit-igit angel kalalekake
Okeh sing digayuh,koyo-koyo ndonyo iki iso dipecaki,Podo ora ngerti,yen manungso iku sejatine ringkih,ora duwe doyo,Sing kudu kito weruhi,sing jenenge manungso iku dititahake podoDek wiwit biyen ngati saiki,ojo ngunggung marang sapodo-podone titahYen kito iki diparingi weruh krungu lan kroso samumbarang iku wis kinodratLan tansah melu mbarengi karo mlakune kahanan.Dadi siro ora usah kuwatir,piye lan piye.Kabeh iku, elek apike kahanan ndonyo,Gusti Ingkang Moho Kuwoso sing ngersakake.Ayo ngetutne ae koyo miline banyu,Duweni gegahuyuan iku ora kudu dijaluk,disuwun ningIsoo dimangerteni ubah musike kahanan iki lan iso ngetukne kanthi bener.Sing kudu siro weruhi ndonyo iki ora langgengDadi yen rumongso urung kaleksanan anggoneNggayuh kamulyanning ndonyo,ojo cilik ati.Mulo soko iku onone beban nang alam ndoyo iki,ayo podo dipasrahne marang Gusti Kang Murbeng Dumadi.Gusti Alloh wis weruh sekabehe.“Duh Gusti Ingkang Moho Agung,Matur sembah nuwun sangetSekathahe kanugrahan,kamulyan,Ingkang sampun panjenengan paring aken dumaten kulo,Soho kulo tansah nyuwun gungnge pangapunten ingkang AgungSakathahe doso lan kalepatan kulo.Matur nuwun”
Aplikasia, Vol II (No. 2).
Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal,
kanggo siswa-siswi kelas 8 SMP. Biasane, darmawisata ning Bali bakal numpak bis juk menuju arah Banyuwangi, nyeberang segara juk ke Pelabuhan Gilimanuk.
Aku sempet pitaken karo pak guru soal agenda iki. “Pak, tanggal pinten ajeng teng Bali pak,” takon ku marang pak guru wali kelas. “Mungkin minggu ngarep, gek siap siapo,”
telung dino petang bengi. Kiro-kiro opo sing rep tak gawa yo. “Ojo lali klambi karo obat-obatan. Gowo sing pas wae men ra kabotan koe,” jare ibuku.
Wah, ibuku reti opo sing tak bingungi.
beonipun blog kalih website niku….. ngapunten nggih taksih
Kulo sampun ndamel blog, alamatipun ngeblogdisini.wordpress.com isine nembe sithik mas/mbak.. Monggo mampir.. Maturnuwun
…sampeyan iki wes tuek, gaya….isih njaluk pisan tuku susu nang wong tuane!!!!
Kulon · Grobog Wetan · Jenggawur ·
Griya yaiku sawong prawan wadon sing ayu lan gemati. Dheweke nduweni akeh kanca sing nduwe jeneng Arin, ayu, Tania, Reina, lan beberapa anak lanang. wektu iki, kabeh murid-murid sekolah lagi ndalani libur dawa. Murid-murid pun akeh sing berlibur menyang njaba kutha. ning, ora kaya Griya lan kanca-temanya sing mung dolanan bareng.
“Eh, kanca-kanca gimana mengko sore awake dhewe kabeh kumpul neng lapangan sing ana neng cedhak omah nek sophie?”. ujar zidan. tembung wong-wong mbah putri sophie yaiku mbah putri sing paling galak neng desa iki. “oke deh” jawab gilang lan sing liyane.
nang sore dina, griya lan kanca-kancane ngumpul neng lapangan sing ana neng cedhak omah nek sophie. sakwise kabeh kanca-kanca wis ngumpul, dekne kabeh kebingungan banget amarga mikirke dolanan apa sing
awake dhewe dolan pangora umpat” tembung arin “ora ah, permainnan kuwi njelehake!” tembung joni.
amarga ora ana sijia dolanan sing arep didolanke saka dekne kabeh, akhire saka salah siji kanca griya ana sing ngusulake “kepriye yen awake dhewe nyritani babagan liburan taun nuli” tembung ayu. dekne kabeh pun dadi riuh amarga nyeritoke liburan dekne kabeh masing-masing.
Tiba wektu genten sing nyritani yaiku Tania. wektu Tania pengen nganyak nyritani, dumadakan dheweke krungu suwara wong sing lagi mbukak lawang omah. cekkreeek… “Hei, kowe krungu samubarang sing aneh, ora?” tembung tania. “apa?” takon Gabriel. “kayane iii…tu suwara lawang omah mbah putri galak kuwi, deh?” ujar ayu.
kuwi karo nggawa siji sapu. “mlayu!” komando arin. “whuaaa” bengokan anak-anak menggempar. dekne kabeh pun mlayu sakuwat tenaga lan nggoleki persembunyian sing aman.
“ehh kanca-kanca kepriye nih, aku wedi banget karo mbah putri kuwi!” ujar zidan. “kanca-kanca awake dhewe sembunyi wae neng kana!” tembung zidan karo mlayu
wektu banjur mbah putri sophie pun nemu persembunyian griya lan kanca-kancane.
dekne kabeh pun digawa sacara peksa menyang siji omah sing ngimbokake saka mbah putri galak kuwi, amarga neng njaba sedhela meneh arep mudhun udan. sakwise nganti neng omah mbah
rima asih nek” ujar reina karo keweden. “padha-padha..” tembung mbah putri kuwi. banjur dekne kabeh anyak wani pitakon marang mbah putri kuwi.
“Nek, ngapa wong-wong neng sekitar kene kerep ngarani galak marang mbah putri?” Ujar griya. “sabenere wayah kuwi mbah putri nduweni putu sing bandel, akhire mbah putri pun mbalekne putu mbah putri marang wong tuwane. sakwise kedaden kuwi, wong-wong nyeluk mbah putri karo aran mbah putri galak” ujar mbah putri kuwi karo nggawa wedang kanggo dekne kabeh. “ooooh, dadi ngono ceritone nek” tembung zidan. “yah, ngonoa nak” tembung mbah putri kuwi.
akhire sakwise anak-anak meruhi menawa mbah putri kuwi sabenere ora ngimbokake, dekne kabeh kerep pisan dolanan lan mengujungi menyang omah mbah putri sophie kuwi lan mbah putri sophie kuwia wis mengangap anak-anak kuwi kaya putu nya dhewe lan
karo sing biyen persis, ana padune, kaplok kaplokan lsp. kok ora
iki koleksi anyar paling terbru ing sasi posi iki. Koleksi Meme Jawa Sahur lucu iki iso mbok nggo juga kangge DP BBM. Dijamin koe bakal ngakak mergo koleksi Meme Jawa Sahur lucu iki
Wes iku thok wae koleksi paling anyar ing kumpulan Meme Jawa Sahur. Ojo guya guyu dewe mengko koe iso dicap edan! Tunggu koleksi anyar sesuk musti diupdate sing paling anyar ning kategori kumpulan Meme Jawa Sahur (
telu puterane, dheweke menehake putra sing paling tuwa seekor pitik jago, marang putra sing kapindho diwenehine siji sabit, lan sing ketelu mbisakne seekor kucing.
"Aku wis tuwa," turene, "kematenku wis cedhak lan aku ngarep-arep kowe mbisakne piwulang sadurung aku mati. Aku ora nduwe dhuwit, lan kayane apa sing aku wenehna saiki marang kowe, ajine cilik banget, ning kabeh tergantung saka kepriye kowe nggunakne dheweke.”
“Goleka mubarang negeri neng endi benda-benda sing aku wenehna marang kowe, ora tau didelok utawaa dikenal saka para warga negeri kuwi. Ning kono kowe arep mbisakne kesugihan."
Sakwise bapak dekne kabeh mati, anak sing paling tuwa mangkat bareng jagone, ning nandi-nandi dheweke lunga, para warga neng negeri sing ditekani, kayane wis tau ndeleng jago.
Hal kuwi kawruhane karo cara ndeleng atap-atap omah sing dihiasi karo panunjuk arah angin sing nduwe bentuk pitik, utawa krungokake kokok jago saka kadohan. Lan para warga neng negeri sing diliwati ora nunjukake kekaguman marang pitike, dadine kayane dheweke ora arep bisa dadi sugih neng negeri kesebut.
Akhire dheweke tiba neng mubarang pulau neng endi para wargane ora ngerti lan ora tau ndeleng jago, bahkan dekne kabeh ora ngerti kepriye mupuran wayah. Dekne kabeh ngerti menawa dina wis esuk, utawa awan, ning neng wektu bengi, yen dekne kabeh ora turu, dekne kabeh ora tau ngerti kepriye meruhi wayah.
"Deloken!" tembung putera paling tuwa, "Mahkluk sing anggun iki! Dheweke nduweni kuluk arupa abang neng endhase, nganggo wuluh kaya prayogane kesatria, berkokok ping telu saben bengi nang wayah tertentu, lan wektu dheweke berkokok kanggo paling akhir pinge, srengenge arep cepet bersinar. Ning nek dheweke kluruj neng awan dina, gatekna, amarga arep kedadean owah-owahan cuaca."
Warga neng pulau kuwi dadi seneng banget, dadine bengi dinane dekne kabeh ora turu mung kanggo krungokake sang jago berkokok nang jam loro, papat lan nem, karo atos lan gamblang mengumumkan wayah.
Warga neng kana banjur nglakoke panganyang kanggo tuku pitik si Putra paling tuwa lan pitakon ngapa rega sing prayoga kanggo
Camphuys) (Haarlem, 18 Juli 1634 - Batavia, 18 Juli 1695), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 15. Dhèwèké maréntah antara taun 1684 – 1691.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Johannes_Camphuys&oldid=1096984"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaKalairan 1634Rintisan biografi Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 6 Oktober 2016.
Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
1. Mantra Kadigjayan Mantra Siyung Wanara Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajag...
oldid=1063404"	Kategori: Cithakan pangopenanPananggalan2000	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.18, 13 Juli 2016.
iku sawijining filem fantasi horor saka Amerika Sarekat kang dirilis ing tanggal 1 April 2011. Film iki dimainaké déning Patrick Wilson minangka Josh Lambert, Rose Byrne minangka Renai, lan Ty Simpkins minangka Dalton.[3]
omahe ana setane. Ana akèh kadadeyan aneh ing kana. Kadadeyan kang ora bisa diandharake karo logika. Cilakane, jebule dudu omahe kang ana setane. Ana makhluk saka alam liya kang lagi ngupaya mlebu ing sajroning awake putrane, Dalton.
Dalton (Ty Simpkins), putrane Josh lan Renai tiba banjur malih dadi koma. Renai kang pisanane sadhar yèn ana kang ora beres nanging Josh kayane ora mitayani. Sawise ngalami dhewe, nembean Josh sarujuk arep pindhah. Nanging, jebule pindhahan iki dudu solusine. Kayane setan iku nginthili trus ning ngendi wae dhèwèké lunga.
Jebule, dudu omahe iku kang ana setane. Makhluk saka kegelapan iki ngupaya supaya bisa mlebu ing awake Dalton kang saiki lagi koma koma. Sawijining cara kanggo mbalekake roh Dalton menyang awake manèh ya iku mung Josh kang jebule uga duweni kamampuan ngrogoh suksma (nguculake roh saka awake dhewe) lan mlebu menyang alam liyane.[4]
filem mawa paramèter ukuran gambarFilemHororAmérika Sarékat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 28 Januari 2017.
kanthi Tembang Dandang Gulo).Urip iku neng ndonya tan lami.Umpamane jebeng menyang pasar.Tan langgeng neng pasar bae.Tan wurung nuli mantuk.Mring wismane sangkane uni.Ing mengko aja samar.Sangkan paranipun.Ing mengko podo
Tanpa pencokan sukmane.Separan-paran nglangut.Kadya mega katut ing angin.Wekasan dadi udan.Mulih marang banyu.Dadi bali muting wadag.Ing wajibe sukma tan kena ing patiLanggeng donya akherat.MANUNGGALING KAWULO LAN GUSTIBerikut sebagian dari artikel Kejawen
Kejawen”:Wejangan panetepan santosaning pangandel, yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.Terjemahannya:Ajaran pemantapan keyakinan, yaitu pembukanya kawruh (ilmu) “Manunggaling Kawula
GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: KAJIAN SUFISME JAWA Wed Jun 04, 2008 5:44 pm dhoweh212 wrote:WEJANGAN SUNAN KALIJAGAWejangan Kanjeng Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng Bayat Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo).Urip iku neng ndonya tan lami.Umpamane jebeng menyang pasar.Tan langgeng neng pasar bae.Tan wurung nuli mantuk.Mring wismane sangkane uni.Ing mengko aja samar.Sangkan paranipun.Ing mengko podo weruha.Yen asale sangkan paran duk ing nguni.Aja nganti kesasar.Yen kongsiho sasar jeroning pati.Dadya tiwas uripe kesasar.Tanpa pencokan sukmane.Separan-paran nglangut.Kadya mega katut ing angin.Wekasan dadi udan.Mulih marang banyu.Dadi bali muting wadag.Ing wajibe sukma tan kena ing patiLanggeng donya akherat.MANUNGGALING KAWULO LAN
Kejawen”:Wejangan panetepan santosaning pangandel, yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan
siti jenar kie Bukane mambu siti jenar mas......jowo...kuwi universal.....lan jowo kuwi mau nek gur di utak2 dewe susah...perlu ono sing mbimbing...nek gur filsafat liyane gur pathokan buku gampang.......Horo cobo artine siti jenar kuwi opo lan sopo??? syamsuriLurahLokasi : CibinongReputation : 1Join date : 22.03.09Subyek: Re: KAJIAN SUFISME JAWA Tue Apr 07, 2009 12:32 am Wonosingo Ngali Kidul
siti jenar kie Bukane mambu siti jenar mas......jowo...kuwi universal.....lan jowo kuwi mau nek gur di utak2 dewe susah...perlu ono sing mbimbing...nek gur filsafat liyane gur pathokan buku gampang.......Horo cobo artine siti jenar kuwi opo lan sopo???nek jare aku siti artine lemah, jenar artine abang.. bener raaa!!.dadi siti jenar yaiku lemah abang, koyo lemah kuburan. podo wae ngomongke wong sing wis mati. lha mulane angger ngomong masalah siti jenar, ora bakalan adoh soko ngomang ake manunggaling kawulo gusti. sebab jasade wis dadi bathang.
jowo...kuwi universal.....lan jowo kuwi mau nek gur di utak2 dewe susah...perlu ono sing mbimbing...nek gur filsafat liyane gur pathokan buku gampang.......Horo cobo artine siti jenar kuwi opo lan sopo???mugo2 ono sing sepaham,lek gak sepaham malah dadi padu.... syamsuriLurahLokasi : CibinongReputation : 1Join date : 22.03.09Subyek: Re: KAJIAN SUFISME JAWA Thu
siti jenar kie Bukane mambu siti jenar mas......jowo...kuwi universal.....lan jowo kuwi mau nek gur di utak2 dewe susah...perlu ono sing mbimbing...nek gur filsafat liyane gur pathokan buku gampang.......Horo cobo artine siti jenar kuwi opo lan sopo???mugo2 ono sing sepaham,lek gak sepaham malah dadi padu....Padhu...!!kuwi biso wae kedadeyan.... yen masing - masing podho rebut benerrr.nanging
yo wis dhiiikk aku sing luput, udhu... tapi aku sing salah. iyo ra..??? iki sing sepisan.
monggo sing apik di gunakne sing elek yo ra usah di gawe....bener ora iku relatif....keyakinan ra iso di paksakan.kabeh bali marang atine dewe2 kliwon
Jun 15, 2010 12:17 pm Urip iku sa temene mung sawiji yaiku asale saka dzat sing urip sing ora butuh marang sakliyane. mula uripe manungsa iku satemene asale saka dzat urip iku mau yaiku SDing maha kuasa. mula sampurnaning ngaurip iku yen uripe manungasa iku bali menyang asale yaiku bali menyak dzat sing urip mau. tegese sangkan lan paran iku padha mung siji yaiku sing maha kuasa. lha bali sing sampuran iku gambarane kaya tetesing banyu udan mlebu segara. saking sampurnane baline tetesing udan menyang segar iku awake dhewe ora bakal bisa mbedakake endi sing mau tetesan udan lan endi sing maune segara. kaya ngono iku gambarane sampurnane sangkan lan paran.sangkan paran iku kenapa padha dirembug saiki ana ing ngalam donya? awit jantraning sangkan paran iku ora gampang. uriping manungsa iku wis lepas saka sangkane ketutupan donya ketutpan daging lan rah sing dadi bandaning manungsa. kanmongko daging lan darahing manugsa iku ngawa penyakit kanggone urip yaiku hawa nepsu. yen ta manungsa ora bisa meper hawanapsune mula manungsa iku bakaln saya ketutupan lan saya adoh saka sangkane lan aja ngajab bisa bali neng parane. Mula marang sira kabeh. eling elinegn wekas mami...ajaj padha nguja hawa lan nepsu, malah nek isa kurangana lan bungkemen hama nepsu nira. gampange aturen hawa nepsumu hawa napsu kudu manut sira dudu sira sing nuruti hawa nepsu lan hawanepsu sing amarentah maarang jeneng para. athi budi lan jiwa iku kuncine yang ati budi lan jiwa bisa luput saka panggodane napsu mula artine jiwamu bisa menang musuh marang nafsu candala sing manggon ana
wadag manungsa. curiga majing warangka iku wis sak trepe merga jiwa iku anan njero badaning manungsa, nanging yen warangka manjing curiga iku maksude kabeh napsu sing disebabke daging lan getihe manungsa iku kudu bisa disimpen dimanjingke dileboke anan njero jiwaning manugsa, dimen ora nggugu karepe dhewe. iki uga sing dikarepke yen simbah mbiyen muni ' kodok ngemuli lenge" makdude ya padha karo warangka manjing curiga/ keris. yen bisa nglakoni sing mengke di jamin bakal bisa ngileati urip kanthi slamet. sangkan lan paran iku bisa mung sawiji. lan awake dhewe
lan paraning dumadi iku..... tolexKorLapLokasi : jambiReputation : 0Join date : 23.07.09Subyek: Re: KAJIAN SUFISME JAWA Fri Jun 18, 2010 11:09 am Asmaraningtyas wrote:Urip iku sa temene mung sawiji yaiku asale saka dzat sing urip sing ora butuh marang sakliyane. mula uripe manungsa iku satemene asale saka dzat urip iku mau yaiku SDing maha kuasa. mula sampurnaning ngaurip iku yen uripe manungasa iku bali menyang asale yaiku bali menyak dzat sing urip mau. tegese sangkan lan paran iku padha mung siji yaiku sing maha kuasa. lha bali sing sampuran iku gambarane kaya tetesing banyu udan mlebu segara. saking sampurnane baline tetesing udan menyang segar iku awake dhewe ora bakal bisa mbedakake endi sing mau tetesan udan lan endi sing maune segara. kaya ngono iku gambarane sampurnane sangkan lan paran.sangkan paran iku kenapa padha dirembug saiki ana ing ngalam donya? awit jantraning sangkan paran iku ora gampang. uriping manungsa iku wis lepas saka sangkane ketutupan donya ketutpan daging lan rah sing dadi bandaning manungsa. kanmongko daging lan darahing manugsa iku ngawa penyakit kanggone urip yaiku hawa nepsu. yen ta manungsa ora bisa meper hawanapsune mula manungsa iku bakaln saya ketutupan lan saya adoh saka sangkane lan aja ngajab bisa bali neng parane. Mula marang sira kabeh. eling elinegn wekas mami...ajaj padha nguja hawa lan
manut sira dudu sira sing nuruti hawa nepsu lan hawanepsu sing amarentah maarang jeneng para. athi budi lan jiwa iku kuncine yang ati budi lan jiwa bisa luput saka panggodane napsu mula artine jiwamu bisa menang musuh marang nafsu candala sing manggon ana badan wadagmu. mula ana unen unen warangka manjing curiga curiga manjing warangka, maksude curiga/ keris iku isine, isi awake manungsa yaiku jiwa. lan warangka iku maksude badan wadag manungsa. curiga majing warangka iku wis sak trepe merga jiwa iku anan njero badaning manungsa, nanging yen warangka manjing curiga iku maksude kabeh napsu sing disebabke daging lan getihe manungsa iku kudu bisa disimpen dimanjingke dileboke anan njero jiwaning manugsa, dimen ora nggugu karepe dhewe. iki uga sing dikarepke yen simbah mbiyen muni ' kodok ngemuli lenge" makdude ya padha karo warangka manjing curiga/ keris. yen bisa nglakoni sing mengke di jamin bakal bisa ngileati urip kanthi slamet. sangkan lan paran iku bisa mung sawiji. lan awake dhewe bisa bali nyang sangkan lan paraning dumadi iku.....
tolexKorLapLokasi : jambiReputation : 0Join date : 23.07.09Subyek: Re: KAJIAN SUFISME JAWA Fri Jun 18, 2010 11:17 am Asmaraningtyas wrote:Urip iku sa temene mung sawiji yaiku asale saka dzat sing urip sing ora butuh marang sakliyane. mula uripe manungsa iku satemene asale saka dzat urip iku mau yaiku SDing maha kuasa. mula sampurnaning ngaurip iku yen uripe manungasa iku bali menyang asale yaiku bali menyak dzat sing urip mau. tegese sangkan lan paran iku padha mung siji yaiku sing maha kuasa. lha bali sing sampuran iku gambarane kaya tetesing banyu udan mlebu segara. saking sampurnane baline tetesing udan menyang segar iku awake dhewe ora bakal bisa mbedakake endi sing mau tetesan udan lan endi sing maune segara. kaya ngono iku gambarane sampurnane sangkan lan paran.sangkan paran iku kenapa padha dirembug saiki ana ing ngalam donya? awit jantraning sangkan paran iku ora gampang. uriping manungsa iku wis lepas saka sangkane ketutupan donya ketutpan daging lan rah sing dadi bandaning manungsa. kanmongko daging lan darahing manugsa iku ngawa penyakit kanggone urip yaiku hawa nepsu. yen ta manungsa ora bisa meper hawanapsune mula manungsa iku bakaln saya ketutupan lan saya adoh saka sangkane lan aja ngajab bisa bali neng parane. Mula marang sira kabeh. eling elinegn wekas mami...ajaj padha nguja hawa lan nepsu, malah nek isa kurangana lan bungkemen hama nepsu nira. gampange aturen hawa nepsumu hawa napsu kudu manut sira dudu sira sing nuruti hawa nepsu lan hawanepsu sing amarentah maarang jeneng para. athi budi lan jiwa iku kuncine yang ati budi lan jiwa bisa luput saka panggodane napsu mula artine jiwamu bisa menang musuh marang nafsu candala sing manggon ana badan
manungsa. curiga majing warangka iku wis sak trepe merga jiwa iku anan njero badaning manungsa, nanging yen warangka manjing curiga iku maksude kabeh napsu sing disebabke daging lan getihe manungsa iku kudu bisa disimpen dimanjingke dileboke anan njero jiwaning manugsa, dimen ora nggugu karepe dhewe. iki uga sing dikarepke yen simbah mbiyen muni ' kodok ngemuli lenge" makdude ya padha karo warangka manjing curiga/ keris. yen bisa nglakoni sing mengke di jamin bakal bisa ngileati urip kanthi slamet. sangkan lan paran iku bisa mung sawiji. lan awake dhewe bisa bali nyang sangkan lan paraning dumadi iku.....
marahi mumet lumutLurahLokasi : magelangReputation : 0Join date : 02.06.10Subyek: Re: KAJIAN SUFISME JAWA Sat Jun 19, 2010 12:21 am nadyan kawula punika asli jawi, amanging mboten mudheng je. hehehehehehe wasno95@yahoo.co.idWargaLokasi :
Soni_KyoceraKoordinatorLokasi : Bojong Gede-BogorReputation : 3Join date : 04.08.10Subyek: Re: KAJIAN SUFISME JAWA Mon Nov 22, 2010 5:18 pm Asmaraningtyas wrote:Urip iku sa temene mung sawiji yaiku asale saka dzat sing urip sing ora butuh marang sakliyane. mula uripe manungsa iku satemene asale saka dzat urip iku mau yaiku SDing maha kuasa. mula sampurnaning ngaurip iku yen uripe manungasa iku bali menyang asale yaiku bali menyak dzat sing urip mau. tegese sangkan lan paran iku padha mung siji yaiku sing maha kuasa. lha bali sing sampuran iku gambarane kaya tetesing banyu udan mlebu segara. saking sampurnane baline tetesing udan menyang segar iku awake dhewe ora bakal bisa mbedakake endi sing mau tetesan udan lan endi sing maune segara. kaya ngono iku gambarane sampurnane sangkan lan paran.sangkan paran iku kenapa padha dirembug saiki ana ing ngalam donya? awit jantraning sangkan paran iku ora gampang. uriping manungsa iku wis lepas saka sangkane ketutupan donya ketutpan daging lan rah sing dadi bandaning manungsa. kanmongko daging lan darahing manugsa iku ngawa penyakit kanggone urip yaiku hawa nepsu. yen ta manungsa ora bisa meper hawanapsune mula manungsa iku bakaln saya ketutupan lan saya adoh saka sangkane lan aja ngajab bisa bali neng parane. Mula marang sira kabeh. eling
gampange aturen hawa nepsumu hawa napsu kudu manut sira dudu sira sing nuruti hawa nepsu lan hawanepsu sing amarentah maarang jeneng para. athi budi lan jiwa iku kuncine yang ati budi lan jiwa bisa luput saka panggodane napsu mula artine jiwamu bisa menang musuh marang nafsu candala sing manggon ana badan wadagmu. mula ana unen unen warangka manjing curiga curiga manjing warangka, maksude curiga/ keris iku isine, isi awake manungsa yaiku jiwa. lan warangka iku maksude badan wadag manungsa. curiga majing warangka iku wis sak trepe merga jiwa iku anan njero badaning manungsa, nanging yen warangka manjing curiga iku maksude kabeh napsu sing disebabke daging lan getihe manungsa iku kudu bisa disimpen dimanjingke dileboke anan njero jiwaning manugsa, dimen ora nggugu karepe dhewe. iki uga sing dikarepke yen simbah mbiyen muni ' kodok ngemuli lenge" makdude ya padha karo warangka manjing curiga/ keris. yen bisa nglakoni sing mengke di jamin bakal bisa ngileati urip kanthi slamet. sangkan lan paran iku bisa mung sawiji. lan awake dhewe bisa bali nyang sangkan lan paraning dumadi iku.....Ass. Wr. Wb.Mbah As, . . . . . . gandeng kathah poro sederek ingkang mboten paham, mbok nggih kulo nyuwun tulung di pun Bahasa Indonesia kemawon, mbok menawi upami sampun dipun Bahasa Indonesia saget kathah poro sederek ingkang paham lan mangerti, matur suwun, . . . . . . . . . . . . .
Asmaraningtyas wrote:Urip iku sa temene mung sawiji yaiku asale saka dzat sing urip sing ora butuh marang sakliyane. mula uripe manungsa iku satemene asale saka dzat urip iku mau yaiku SDing maha kuasa. mula sampurnaning ngaurip iku yen uripe manungasa iku bali menyang asale yaiku bali menyak dzat sing urip mau. tegese sangkan lan paran iku padha mung siji yaiku sing maha kuasa. lha bali sing sampuran iku gambarane kaya tetesing banyu udan mlebu segara. saking sampurnane baline tetesing udan menyang segar iku awake dhewe ora bakal bisa mbedakake endi sing mau tetesan udan lan endi sing maune segara. kaya ngono iku gambarane sampurnane sangkan lan paran.sangkan paran iku kenapa padha dirembug saiki ana ing ngalam donya? awit jantraning sangkan paran iku ora gampang. uriping manungsa iku wis lepas saka sangkane ketutupan donya ketutpan daging lan rah sing dadi bandaning manungsa. kanmongko daging lan darahing manugsa iku ngawa penyakit kanggone urip yaiku hawa nepsu. yen ta manungsa ora bisa meper hawanapsune mula manungsa iku bakaln saya ketutupan lan saya adoh saka sangkane lan aja ngajab bisa bali neng parane. Mula marang sira kabeh. eling elinegn wekas mami...ajaj padha nguja hawa lan nepsu, malah nek isa kurangana lan bungkemen hama nepsu nira. gampange aturen hawa nepsumu hawa napsu kudu manut sira dudu sira sing nuruti hawa nepsu lan hawanepsu sing amarentah maarang jeneng para. athi budi lan jiwa iku kuncine yang ati budi lan jiwa bisa luput saka panggodane napsu
keris iku isine, isi awake manungsa yaiku jiwa. lan warangka iku maksude badan wadag manungsa. curiga majing warangka iku wis sak trepe merga jiwa iku anan njero badaning manungsa, nanging yen warangka manjing curiga iku maksude kabeh napsu sing disebabke daging lan getihe manungsa iku kudu bisa disimpen dimanjingke dileboke anan njero jiwaning manugsa, dimen ora nggugu karepe dhewe. iki uga sing dikarepke yen simbah mbiyen muni ' kodok ngemuli lenge" makdude ya padha karo warangka manjing curiga/ keris. yen bisa nglakoni sing mengke di jamin bakal bisa ngileati urip kanthi slamet. sangkan lan paran iku bisa mung sawiji. lan awake dhewe bisa bali nyang sangkan lan paraning dumadi iku.....ya wis....iki tak terjemahke...baru kali ini aku nerjemahin tulisan
deras marakake debit banyu kali Cimanuk lan kali Cikamuri munggah kanthi cepet.
Gebug 20.00 WIB banjir kedadean nganti sadhuwur dhengkul banjur sekitar jam 23.00 WIB banjir sadhuwur 1,5-2 meter. Wektu iki sakanggonan banjir wis surut.
"iki nunjukake kondisi hulu DAS Cimanuk wis rusak lan kritis," ungkap Sutopo kaya dikutip saka antara, Rabu (21/9/2016)
loro unit omah. Loro wong ditemokake tewas lan diduga loro wong isih tertimbun longsor. Panggolekan korban isih dilakoke," tuture.
Sutopo ngomongke kebutuhan mendesak wektu iki yaiku dana jaga anggo kanggo operasional pananganan darurat. Beras lan panganan dibutuhake kanggo pananganan pengungsi.
"Masyarakat diimbau kanggo terus ningkatake kewaspadan saka ancaman banjir lan longsor. Udan bakal
udan akeh, luwih gedhe saka normale sing bisa micu banjir lan
sakit nganti wektu iki isih durung dialihake menyang fasilitas sing luwih becik,
wes monggo monggo yo entene mung ngeten niki mugi mugi enten gunane.matur nuwun sanget lo pun purun mampir teng site ku niki..nggeh namine jek belajar mesti akeh kurange..
Amerga wektu kuwi traficlight kathon abang, wektu murup ijo, mesin Harley dumadakan macet.
Pengendara bacut terus nyoba nguripake kanthi cara 'starter' terus terusan. Nanging ora dikira kedadean percikan geni neng ngisor tangki. Geni banjur nyamber tunggangane.
"Pengendara sempet kena geni," tambahe.
Warga sekitar lan pangguna dalan sing ndeleng kedaden kuwi lansung mlayon nyoba nylametake.
Kanthi prabot saanane dekne kabeh gotongroyong mateni geni. Kedaden kuwi sempet nggawe arus
Polisi sing mbisakne laporan kuwi banjur nekani lokasi kedaden. Panugas sabanjure nglakoke koordinasi karo pemadam kobongan. geni lagi bener-bener isoh dippateni sakwise siji mobil pemadam dikerahke neng TKP.
ingsung Gusti Kanjeng Ratu Pembayun, katetepake GKR Mangkubumi Hamemayu Hayuning Bawono langgeng ing
iki diterbitkake sepisan dening P.T. Jaker, Yogyakarta, 1961. Babare Penokohan luwih ngarah ing tokoh lan watak ing dalem cerita amargo sampun nyangkut tokoh dan watakipun, yakuwi; sinten tokoh-tokohipun, pripun watak ing tokoh punika, lan pripun bentuk pelukisan kabeh tokoh ing novel.. Masalah ing panaliten iki yaiku kepriye penokohan ing novel Grombolan Gagak Seta karangane Any Asmara. Dene tujuan panaliten iki yaiku
iki migunakake teori tokoh lan penokohan supaya ngacu njlentrehake unsur tokoh lan penokohan. Dudutan sing bisa ditarik saka pembahasan penokohan ing novel Grombolan Gagak Seta ing pristiwa punika paraga ingkang asma Sutopo melebet jenis paraga utama, paraga protagonis, lan paraga statis. Watak menika ingkang dipun gadahi Sutopo inggih menika kendel, guyon, seneng nulung,tresna ing nagari, pemimpin, lan gagah. Salajenge paraga ingkng gadah asma.M.Hardjosuparto anggadahi watak seneng pitutur, Endang Pudjiwati anggadahi watak wanter lan isinan, Inspektur Salip anggadahi watak kendel lan pinter mimpin, lan Pak Ngubaeni anggadahi watak teges: sedaya mlebet jenis paraga bawahan, paraga protagonis, lan paraga statis. Seaya anggadahi watak ingkang sae.. samenika paraga Sarpan alias Saleh, R. Wirjo utawi R.Margono, pak Marto, mbok Marto, lan pak Dipodisuro mlebet ing jenis paraga antagonis lan paraga bawahan ingkang anggadahi watak kejem lan licik. Menawi Mliwis Putih utawi Prajitno lan mbok Wirjo utawi Rr. Asmarawati mlebet jenis paraga bawahan, paraga protagonis, lan paraga berkembang ingkang anggadahi kalih perilaku utawi ngalami perkembangan lan kalih-kalihe sami-sami anggadahi watak nulung. Nanging, Prajitno watakipun meneng. Benten kaliyan Sarpan alias Saleh lan R. Wirjo utawi R. Margono, sanajan ugi mlebet paraga berkembang ingkang anggadahi kalih pribadi, sedaya gadah watak kejem. Sarpan saluwehe gadah watak pelit, seneng ngintik, lan mata keranjang. Salajenge mbok Wirjo utawi Rr.Asmarawati mlebet ing paraga netral amargi asline inggih menika empu cerita ing novel Grombolan Gagak Seta. Menawi R.Wirjo mlebet paraga tipikal ingkang katon watak bangsawane. Teknik pelukisan tokoh ing novel Grombolan Gagak Seta ingkang paling katah jedol kawontene ing teknik pikiran lan rasa, teknik reaksi paraga, lan teknik tumindak. Telu teknik iki sing paling dominan ngetok ing
sawong wedok neng tangga. Lanang kuwi muni marang wedok sing kena sikute.
"Aduh, apurane mbak. Nek ati kowe salembut dhadha kowe, kowe mesti arep ngapurakne aku."
Wedok kuwi mung ngesem lan ora kedelok nesu marang lanang kesebut, nuli wedok kuwi muni marang lanang sing nyikut.
"Nek anu kowe saatos sikut kowe, aku ana neng kamar 205," tembung wedok kuwi karo
diangkah, bebarengan karo Astellas (ALPMF) lan Sandoz.
“Bribery lan corruption wis ora Panggonan kita bisnis,” a spokesperson ngandika. “Kita terus-terusan ngawasi bisnis kita kanggo njamin padha ketemu kita kuat tata cara sing selaras – kita wis rampung iki ing Cina lan ketemu ana bukti-bukti bribery utawa corruption saka Doctors utawa pejabat pemerintah.”
Related crita: China pemeriksaan bayi susu rega mbenakake
“Sawise dhisikan pitakonan ing ingkang di songko wis ngakoni menyang Kadurjanan, lan diselidiki Lagi,” Kamentrian keamanan ngandika.
GlaxoSmithKline ngandika iku bisa ora Komentar ing nomer eksekutif diadani dening panguwasa Cina lan urgently seeking informasi sing luwih akeh.
Corruption punika panginten dadi endemik ing sudhut swaths saka Cina industri, lan perceived déning akèh minangka biaya kang mengkono bisnis ing negara.
Sing ngatur Komunis Pesta iku utamané sensitif panyokro bowo saka bribery sawise sawetara dhuwur-profil anggota padha kejiret
klebu ing falsification saka tax formulir supaya nggampangake pembayaran ing bribes.
hubungan, rumah sakit lan Doctors ing sawetara China kang paling gedhe ana kutha, kalebu Changsha, Shanghai lan Zhengzhou.
GlaxoSmithKline (GSK) ngandika iku weruh saka panyokro bowo lan badhe kerjo bareng kanthi nganggo priksaan.
Category: Google News Tags: China accuses GSK saka bribing ← Kína
luwih perlu/ ingaranan pepuntoning laku/ Kalakuan kang tumrap bangsaning batin/ Sucine lan awas emut/ Mring
Iku luwih banget gawat neki/ ing rarasantang keneng rinasa/ tan kena ginurokake/ yeku yayi dan rampung/ eneng onengira kang
Dec 02, 2008 4:16 pm Dino iki jaketan levis ireng celono semu ireng kebiru biruannganggo topi merah, enek ngarep TRANS 7 ngenteni member FKOG seig lewat mbok menowo k_lopPengawasLokasi : Bandung Reputation : 16Join date : 08.06.08Subyek: Re:
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo siwidDonaturLokasi : nomadenReputation : 21Join date : 04.04.08Subyek: Re:
KimiyaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 23 Juli 2016.
Remaja - Anyak ket kuwi dekne kabeh nelu arang dolanan lan metu bareng. Eka dadi arang metu omah amarga dheweke anyak serius karo pelajaranya, ning Adi lan Dedy ngelingi kepriye keributan sing
Cerkak Bahasa Jawa Persahabatan Neng kelas 6 SD iki, Adi lan Dedy isih bisa dolanan bareng, ning dekne kabeh rumangsa kurang puas amarga ora tekane Eka. Wektu Adi lan Dedy munggah menyang SMP, dekne kabeh pisah sekolah. Dadine dekne kabeh ora bisa kumpul bareng meneh. Ketelu remaja iki nduweni sekolah sing beda, lan dekne kabeh wis ora bisa dolanan bareng meneh amarga mulihe sore dina. Dekne kabeh wis kesel searian sekolah, dadi luwih mileh leren neng omah. Telu sahabat iki nlateni pelajaranya masing – masing. Karo sinau mempeng lan sregep dekne kabeh ngarep-arep mbisa aji sing paling becik. Dadi dekne kabeh ora nduweni wayah luang sethithika kanggo dolanan bareng. Dekne kabeh luwih mlih dolanan karo kanca – kanca neng sekolahe.
Neng sekolahe, Dedy seneng dolanan sapak bola, karo meloni siji SSB. Lagekne Adi luwih nyiapke kanggo mengembangkan elmune, kanggo kuwi dheweke meloni KIR. Lagekne Eka sing luwih tuwa siji taun saka dekne kabeh luwih dekne kabeh mengembangkan agamane, dadine dheweke meloni BDI.
Dheweke dadi remaja sing alim, sregep nyawis lan sholat menyang masjid. Wektu telu sahabat kuwi neng SMA dekne kabeh mbanjurke keahliannya menyang ekskul masing – masing. Dekne kabeh mileh kemempengan sing ora adoh seje saka SMP. Saiki dekne kabeh menjdi individu sing luwih dewasa saka sadurunge, lan ora mikirke dolanan bareng meneh, Adi luwih mileh dolanan komputer neng omah. Wektu iki meneri karo dina bulan Ramadan, dadine dekne kabeh bisa ngumpul bali (bersambung ke
wkwkwkw lewat kidul ki adoh banget yug.. aku kae we rasido meh liwat kidul pas medhun seko ijen..
sugeng rawuh ing blog kawulo. mugi - mugi punopo kemawon ingkang kulo posting saget wonten manfaate dumateng kito sedoyo.Welcome to my blog, I hope every information can give you the benefit
AddALLAmazon.comBarnes & NobleBhinneka.com bookstoreGramedia Cyberstore (via Google)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/0740763660"	Menu navigasi
shape. Bab lan Paragraf SEJARAH [ sunting | Owah sumber ] Other dikenal wes dianggo
Perkembangan von akeh dianggo dening atlet balap sepeda. Sejarah abad insomniac akeh atlet kang nganggo
Senyawa kimia asam nitrat (HN03) ya iku sajinis cairan korosif kang ora nduwèni werna, lan arupa asam ngandut racun kang isa nyebapaké tatu kobong. Larutan asam nitrat kanti kandutan asam nitrat luwih saka 86% disebut asam nitrat berasap, lan isa diperang dadi
uga nemokaké ingstilasi modern lan proses kimiawi dasar liyane kang isih digunakaké nganti saiki.[2]
Asam nitrat ya iku larutan asam kuat kang nduwèni nilai pKa gedhene -2. Sajroné banyu, asam iki terdisosiasi dadi ion-ioné, ya iku ion nitrat NO3− lan ion hidronium (H3O+). Uyah saka asam nitrat disebut minangka uyah nitrat (contone kayat kalsium nitrat utawa barium nitrat). Sajroné temperatur ruangan, asam nitrat awujud uap kang wernané abang utawa kuning.
Asam nitrat lan uyah nitrat ya iku salah sijiné kang béda kanti asam nitrit lan uyahe, uyah nitrit.
Asam nitrat murni (100%) arupa cairan ora nduwèni werna kanti bobot jinis 1.522 kg/m³. Dhèwèké mbeku ing suhu -42 °C, mbentuk kristal-kristal putih, lan umop ing 83 °C. nalika umop ing suhu
disimpen ing ngisor 0 °C kanggo ngindari penguraian. Nitrogen dioksida (NO2) tetep larut sajrone asam nitrat kang isa nggawé werna kuning, utawa abang ing suhu kang luwih duwur. Ingendi asam murni cenderung ngetokake ablok putih nalika terpapar ing udara, asam kanti nitrogen ingoksida terlarut ngetokake uap wernané coklat keabang-abangan, kang nggawé dijuluki "asam ablok abang" utawa "asam nitrat kang nduwèni ablok". Asam nitrat berablok uga dirujuk minangka asam nitrat 16 molar (wujud paling pekat asam nitrat ing temperatur lan tekanan standar).
sajroné asam nitrat lan sifat iki ngribawani kabèh sipat fisik asam nitrat kang tergantung ing konsentrasi oksida (kayata tekanan uap ing saknduwre cair, suhu didih, lan werna kang dijelase ing nduwur).
Sifat-sifat asam[besut | besut sumber]
Ingendi asam ing umume, asam nitrat bereaksi kanti alkali, oksida basa, lan karbonat kanggo mbentuk uyah, kayata amonium nitrat. amerga nduwèni sifat mengoksidasi, asam nitrat ing umume ora nyumbangake protone (ya iku, dhèwèké ora ngecolake hidrogen) ing reaksi kanti logam lan uyah kang dikasilake biasane ana sajrone keadaan teroksidasi kang luwih duwur.amerga, perkaratan (korosi) tingkat duwur isa kadadean. Perkaratan isa dicegah kanti penggunaan logam utawa aloi anti karat kang tepat.
Asam nitrat nduwèni tetapan ingsosiasi asam (pKa) 1,4: sajrone larutan
ing konsentrasi asam, suhu, sarta reduktor. Reaksi isa kadadean kanti kabèh logam kajaba deret logam mulia lan aloi katentu. Karakteristik iki nggawé asam nitrat dadi agen kang umume digunakake sajrone uji asam. minangka kaidah kang umum, reaksi oksidasi utamane kadadean kanti asam pekat, memfavoritake
lan nglarutakE KABEH logam kang ana ing tabel periodik, kajaba emas lan platina.
halogen, biasane dhèwèké bakal mengoksidasi non-logam kasebut marang keadaan oksidasi paling duwur kanti asam nitrat dadi nitrogen dioksida kanggo asam pekat lan nitrogen monoksida kanggo asam encer.
Sintesis lan produksi[besut | besut sumber]
Asam nitrat digawé kanti nyampur nitrogen ingoksida (NO2) karo banyu. ngaselake asam nitrat kang murni biasane nglibatake distilasi kanti asam sulfat, amerga asam nitrat mbentuk salah sijine azeotrop karo banyu kanti komposisi 68% asam nitrat lan 32% banyu. Asam nitrat kualitas komersial biasane nduwèni konsentrasi antarane 52% lan 68% asam nitrat. Produksi komersial saka asam nitrat nglewati proses Ostwald kang ditemokake déning Wilhelm Ostwald.
Asam nitrat isa digawé kanti mereaksikake 200 gram potasium nitrat (KNO3) marang sajrone larutan asam sulfat (H2SO4) 96% 106 ml, banjur mendistilasi campuran iki ing titik didih asam nitrat (83 °C) nganti amung nurahake kristal putih potasium hidrogen sulfat (KHSO4), ing tabung reaksine.
Penggunaan[besut | besut sumber]
Asam nitrat biasane digunakake ing laboratorium minangka reagen. Larutan iki uga digunakake kanggo nggawé bahan-bahan kang isa njeblok kayata nitrogliserin, trikitrotoluena (TNT) lan Siklotrimetilenatrikitramin (RDX), lan uga kanggo gawé amonium nitrat.
Asam nitrat uga digunakake ing bagiyan metalurgi lan pengilangan amerga isa bereaksi kanti metal. nalika dicampurkan kanti asam klorida, maka campuran iki bakal mbentuk aqua regia, siji saka pira-pira reagen kang isa nglarutake emas lan platinum.
^ sejarah-asam-nitrat, (Kaunduh 21/11/12).
Aku rodo ra paham jane Candi Prambanan iki letake nandi, Jawa Tengah opo Daerah Istimewa Yogyakarta. Sebab, lokasine mepet banget karo perbatasan loro provinsi iku.
sing bu guru ngakon gawe Cerkak Bahasa Jawa Singkat.
Tibae memang mepet banget letake Candi Prambanan. Mlaku ngetan titik wae eh uwes mlebu wilayah
tekan kono mung nyawang watu. Tapi, yo ora mung koyo ngono kui. Candi Prambanan due kisah sejarah tinggi.
Kesel aku mlaku-mlaku ning Candi Prambanan. Kabeh tak ubenge aku wegah numpak jaran opo kreto. Selain irit, awaku tambah sehat. Dino wes mulai sore saiki wayahe muleh omah. Tekan omah juk adus
lan nggunakne Basa Jawi jero panulisane. Cerkak cenderung padat lan teras nang tujuane, dibandingna karo cerito fiksi sing luwih dawa kaya novel. Cerkak sukses nyandhalake teknik-teknik sastra kaya tokoh, alur, tema, basa, lan insight sacara luwih amba dibandingna karo fiksi sing luwih dawa.
Cerkak cenderung kurang kompleks dibandingna karo novel. Cerkak biyasane muserke gatekan nang siji kedaden, nduweni siji plot, setting sing tunggal, cacah tokoh sing kewates, ncakup arah wayah sing singkat.
Komplikasi (kadadean neng jero cerito sing ngenalake konflik)
Aksi sing ningkat, krisis (wektu sing menentukan kanggo si tokoh utama lan komitmen dekne kabeh adhep mubarang jangkah)
Klimaks (titik minat paling dhuwur jero pangerten konflik lan titik cerito sing ngandung aksi paling akeh utawa penting)
Penyelesaian (kanggonan cerito neng endi konflik dipecahkan)
Amarga cendhak, cerito cekak bisa momot pola iki utawa bokmenawa uga ora. Dadi contho, cerito-cerito cekak modern mung sapisan ngandung eksposisi. Sing luwih umum yaiku awal sing mendadak, karo cerito sing dianyak neng tengah aksi. Kaya jero cerito-cerito sing luwih dawa, plot saka cerito cekak uga ngandung klimaks, utawa titik walik. Ning mangkana, akhir saka akeh cerito cekak biyasane mendadak lan bukak lan bisa ngandung (utawa bisa uga ora) pesan moral utawa piwulang praktis. kaya akeh bentuk seni endia, ciri khas saka siji cerito cendhak beda-seje manut pengarangnya.
1. Unsur intrinsik yaiku unsur sing nangi karya kuwi
Jayanthi Kumaresh | Bhakti Shishir Sangeet Mahotsav - Jayanthi Kumaresh
BRO…!! JOOSSS TENAN POKOKE SING JENENGANE
Balas	Agus berkata:	Mei 19, 2011 pukul 8:33 am	Konco Cb kabeh matur suwun wis
mikirke wong sing nglalekne kowe nek dheweke nduwe kanca anyar.
Wong wedok yaiku panglinuwih lanang, dudu bubuh sing memperlamban.
Wong wedok sing ayu ora ngomong utawa gumuyu karo atos.
Sabar yaiku kwalitas jero awakmu sing mbisakne kowe kanggo menabahi kesedhihan lan kekuciwan.
Kanggo donya, kowe nyat ora sempurna. ning, kanggo wong sing membenci kowe - kowe kuwi nyaris sempurna.
Awake dhewe ora bokmenawa ngilangna kebiyasan ala, tanpa nganyak kebiyasan becik dadi gentine.
Luwih becik kesel neng jero pagawean daripada nai neng jero rasa lumuh lan minder.
Apa sing kedadean dina iki, elinga menawa kesabaran luwih ngedadeyanke daripada kepinteran.
Tegas mungkur awak kowe sing suwe, ben kowe cepet dadi awak kowe sing anyar.
Wong kerep lali menawa kebecikan rezekinya ditentukan saka kebecikane jero nglakoke keluarga.
Sing arep sukses neng antaramu - padha dhemen ngguyon-nya karomu , ning dheweke luwih serius sinau lan tandhang gawe.
Awake dhewe ora salawase enom. sedhela meneh awake dhewe karan tuwa, lan kudu nanggung-jawab dhuwur kebecikan urip awake dhewe dhewe.
Rasa minder yaiku rehdene sakanggonan gedhe rasa lara ati. wong minder gampang tersinggung.
Ora ana jaminan menawa kowe arep kedadeyan nek nyoba. ning ora arep ana kekedadeyanan tanpa nyoba, dijamake.
Galau kuwi wajar lan normal, lan arep cepet nuli nek awake dhewe ribut sinau utawa tandhang gawe.
Masa ngarep kuwi ora mesti, amarga yen mesti, ora ana harapan meneh kanggo sing wurung dina iki.
Ngesem lan bersyukurlah esuk iki. esem mbecikna rupamu, lan kesyukuran nglembutake atimu.
Bokmenawa kanggo sing nyabar, amarga Tuhan mbisakne wong sing ikhlas nyabar neng jero kerekasane. Jika artikel
ing buriku, lerep tengah, bunder kiwo, si......(
Kulon Progo Gunung Kidul Bangkalan.Kaos game pemalang jawa tengah indonesiaKaos game pemalang jawa tengah indonesia Online shop
.Salam sejahtera kangge sedoyo engkang rawuh ing dalu pasamuwan meniko. . .Assalammualaikum wr
ing ngarso Gusti Allah. sampun kirang pangapunten rawuh penjenengan. Aris dalah sedoyo kaluwargo ndamel bombong manah kulo raosipun
. mapan dados asepuh njih amargi bopo saking putu kulo Dinda sampun katimbalan ing ngarso Gusti. Wonten mriki perlu kulo matur.Sedoyo poro rawuh ingkang mboten saget kulo sebat
kanugrahan ingkang mboten saget kulo gambaraken inggih kados karoban segoro madu paribasanipun. nyuwun ngapunten ingkang sak katah-katahipun. mbok bilih anggenipun nampi rawuh panjenengan sedoyo kirang mranani penggalih lan ugi matur nuwun dateng sinten
anak kulo Wahyu Setya Dewi.kados nampi kabegjan.
maturnuwun. Nuwun. Ing selajengipun. Kulo kinten cekap semanten atur kulo.
hmot Ing. Ladislav Hubáček; Ing. Jan Skoupil CSc., Ing.
Reply	Pingback: Sugeng lan WIlujeng (2) |
Kanggo panggonan sejen sing jenenge padha baen, deleng Purwodadi.
Purwodadi kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Grobogan, Jawa Tengah, Indonesia.
Brati • Gabus • Geyer • Godong • Grobogan • Gubug • Karangrayung • Kedungjati • Klambu • Kradenan • Ngaringan • Penawangan • Pulokulon • Purwodadi • Tanggungharjo • Tawangharjo • Tegowanu • Toroh • Wirosari
GroboganPurwodadi, GroboganKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.56, 6 Agustus 2015.
Salah siji kolèksiné ya iku montor "DE SOTO USA". Montor iki dipigunaaké déning Kolonel Soengkono, Panglima Divisi Brawijaya (Divisi I Jawa Wétan) minangka kendharaan dhinas taun 1948-1950 ing Jawa Wétan.
Museum iki didegaké déning Brig.Jend TNI Surahman ing taun 1962. Awal pambangunan muséum taun 1967-1968, lan diresmèkaké déning Kol.Purn.dr Soewondo tanggal 4 Mei 1968.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 2 Maret 2016.
sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging
iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan
27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi
Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong,
ngerasakno otos maya iki. Btw, kok podo ceritane sampeyan ambek aku, ket TK-SD nok NTB, taun 83 pindah Darjo. Hehe..
Oalah…Arek mblitar pancen kampungan bener,dolanan petasan koyo taun baru ati2 yo nek mbledosi sirahmu iso mumet koen
wong-wong ing kutho podho lek-lekan. Mark takon marang Lawrence, "Piye dab wis entuk durung wong sing bakal toktuku watu ne, nek ora cepet
sedo kulo dereng ngertos sinten kang nganti, pak peno mantan dirjen P2HP KKP ten ngriki dan Peneliti, oh...sakniki sing dados wakilipun ta..? padahal pak peno niko programipun sae2 sedoyo, kados sadeng ajeng di dadosaken
Pangeran Mangkubumi ing pambekanipun. Kang tinulad lan tinuri-luri, lahir prapteng batos, kadi nguni ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap lan
wong sanagara, teteg teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
Nugie__Jika Bumi Bisa Bicara .mp3 3.08 MB Katon Bagaskara__ Cinta Putih.mp3 4.85 MB Katon Bagaskara__ Dinda Dimana.mp3 4.53 MB Katon Bagaskara__ Kadang.mp3 3.12 MB Katon Bagaskara__ Kata Hati.mp3 3.41 MB Katon Bagaskara__ Pasangan Jiwa.mp3 3.30 MB Katon Bagaskara__ Sampai Kapan.mp3 5.70 MB Katon Bagaskara__Belahan jiwa.MP3 4.98 MB Katon Bagaskara__Daun Gugur.mp3 4.11 MB Katon Bagaskara__Dengan_Logika.mp3 4.48 MB Katon Bagaskara__Di Relung
Satiyang jaler ingkang dipunanggep paling irit ing setunggal keraton tertentu mireng prungon menawi enten satiyang jaler ingkang paling irit ing sedaya donya. Piyambakipun pun wicanten dhateng putrane. "Kita sedaya pancen gesang irit sanget, nanging menawi kita sedaya sanguh langkung irit malih, kita sedaya bokmenawi sanguh gesang tanpa medhalake biaya menapaa ugi. Sasaenipun kita sedaya sinau uga nyagedaken pitedah saking kegesangan ekonomi tiyang ingkang paling irit ing donya."
Putrane setuju, uga kekalihipun ngengkenaken menawi sang Putra badhe kesah uga bermohon kajengipun tiyang ingkang paling ahli lebet elmi ekonomi niki sanguh ngalenggahanipun dados murid.
Sampun ngrupikaken tradisi menawi tiyang ingkang mertamu uga ngajeng-ajeng konjuk sinau, mbekta sekedhik bebingah konjuk mempererat
punika budhal datheng peken, uga saksampune numindakake awis-awisan ingkang dangu, piyambakipun kedadosan nyagedaken kalih lembar dlacang kaliyan arta kesebat. Sang bapak lajeng menyimpan selembar dlacang, lajeng memotong lembaran bentenipun dados sepalih kunjukan, uga ing kunjukan kesebat, ing gambara setunggal sirah menda. Lajeng piyambakipun mlebetaken piyambakipun mlebet keranjang ingkang ageng. Putrane lajeng mbekta keranjang kesebat uga numindakake radin panjang konjuk mencapai panggen tilar tiyang ingkang tepang paling irit ing donya uga dipunanggep dados ahli lebet bidang ekonomi dening bapakipun.
Sayange panggadhah griya ingkang dikunjungi, mboten wonten lebet griya, uga namung satiyang putranipun ingkang nampi ketamuan tebih niki. Putra tiyang ingkang paling irit ing sedaya donya narosaken tujuan kedathenganipun, lajeng nampi paweweh bebingahipun. Saksampune piyambakipun mendhet gambar sirah menda saking lebet keranjang, piyambakipun pun wicanten kaliyan kebak subasita uga basa-basi dhateng tamunipun: "Kula nyuwun pangapura amargi mboten enten samukawisa ingkang pangaos uga sanguh gumantosaken bebingah sirah menda ingkang sampeyan sukakna. Nanging, kula tetap badhe membalas bebingah sampeyan dados tanda persahabatan kita sedaya kaliyan nyukakaken sampeyan sekawan buah jeram kajengipun saged sampeyan bekta mantuk datheng griya sampeyan."
Lajeng pemuda punika, tanpa nyepeng jeram ing tangan, ndamel abahan seolah-olah nyepeng jeram khayalan uga nyekawanaken buah jeram khayalan punika mlebet keranjang. Putra tiyang ingkang paling irit lebet keraton lajeng mendhet keranjang kesebat uga mantuk datheng bapakipun konjuk nyeriosaken pangiritan ingkang melampaui pangiritan piyambake sedaya piyambak.
Nalika tiyang ingkang paling irit ing sedaya donya wangsul datheng griya, putranipun nyeriosaken dhatengipun babagan tamu ingkang datheng saking kitha ingkang antawisipun tebih sanget konjuk nyagedaken piwulang lebet bidang perekonomian. Sang bapak pitaken menapa ingkang tamunipun sukakna dados bebingah kunjungan, uga putranipun nunjukaken dlacang alit ingkang nduwe gambaraken sirah menda. Sang bapak ningalinipun, uga lajeng narosaken menapa ingkang putranya sukakna dados bebingah balasan. Putranipun ngginemaken dhatengipun menawi piyambakipun namung ndamel abahan seolah-olah sampun nyukakaken sekawan buah jeram, uga nunjukaken kados pundi piyambakipun menggenggam buah jeram khayalan ingkang lajeng disimpan mlebet keranjang tamunipun. Bapak lajeng dados duka uga berseru ing kuping putranipun: "sampeyan boros sanget pisan, kaliyan driji ngula wau, sampeyan sampun nyukani piyambake sedaya jeram ingkang ageng, kenging punapa sampeyan mboten nyukaninipun jeram ingkang langkung alit?"
Kanggo kegunaan liyane Buddha, deleng Buddha (
Konsep Ketuhanan[sunting | besut sumber]
basa Indonesia September 2014BuddhismeKepercayaanKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.02, tanggal 16 September 2014.
koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.
Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno
Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone.
mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”.
HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK NGADHEK NDHIK SELANG
ewangi po mas.........eggggghhhhhh....!!!!!!!saru tenan ngewangi nyekeli pow piye,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Mon Apr 09, 2012 4:24 pm wah lha mas ipoeng ngajak sing ora2 ki........nyekeli opo to mas.....po eneng sing iso dicekel...hahahahahahahahaha.......
Kabupatèn Lombok Lor iku swijining kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Kulon, Indonésia. Kutha krajané ya iku Tanjung. Kabupatèn iki dibentuk adhedhasar Undhang-Undhang Nomer 26 Taun 2008 minangka pamekaran saka Kabupatèn Lombok Kulon.[2]
Bayan • Gangga • Kayangan • Pemenang • Tanjung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lombok_Lor&oldid=1016073"	Kategori: Kabupatèn ing Nusa Tenggara KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Lombok LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.20, 8 Maret 2016.
keluargaku mlaku-mlaku menyang kebon binatang, neng dalane macet, lan aku nganti neng kebon binatang aku tuku 3 tiket, dikana aku keliling-liling kebon binatang aku ndeleng wong alas meneh turu, aku uga ndeleng ula ana ula king kobra, ula phiton lan liya liya, lan kajaba wong alas lan ula dikana pirang-pirang binatang ana binatang monyet, komodo, bajul, manuk merak, manuk kakang tuwa, unta, gajah lan isih akeh meneh.
Lan aku ngaso neng ngisor wit, sawis ngaso aku teras mlaku-mlaku meneh, dikana ana monyet, sawis saka kandang monyet aku teras foto-foto, sawis berfoto-foto aku teras keliling meneh aku ketemu padha pawang ula kobra neng ngarep gerbang prau utawa sepeda banyu, sawis delok king kobra aku mudhun mengisor dikana katon ana macan, sawis delok macan aku teras tuku tiket kanggo mrau dayung aku difoto lagi mrau, sawis mrau aku teras mulih dikana aku uga delok ana pawang ula phiton sing gedhe, sawis delok
ora ngelih, wis saiki aku pun wareg pisan, aku mulih menyang omah, arep mulih menyang omah macet meneh, udan neng dalane. Aku wis nganti neng omah
Inowrocław (Jerman Inowrazlaw utawa Hohensalza 1904-1920/1939-1945) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 77.647 jiwa.
Sang Rajawali: Apa kabar Polnes tercinta ?
Obat Perontok Bulu Permanen Cream Yufome Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Konon ing Jawi madya enten kalih keraton ingkang tanggen, keraton Pengging uga keraton Baka. Pengging yaiku keraton ingkang subur uga makmur, dipunpangagengi dening Prabu Damar ngula. piyambakipun berputra Raden Bandung Bondowoso (Bandawasa) ingkang gagah perkasa uga sakti.
Sawegaken keraton Baka dipunpangagengi dening buta pambadhe manusia nduwe nami Prabu Baka. piyambakipun dibantu dening satiyang patih nduwe nami Gupala. senaosa asalipun saking bangsa buta, Prabu Baka nggadhahi putri elok nduwe nami Rara Jonggrang.
Konjuk miyaraken keraton, Prabu Baka menyerukan perang dhateng keraton Pengging. Pertempuran meletus ing keraton
Bondowoso kedadosan ngawonaken uga mejahi Prabu Baka. nalika Patih Gupala mireng prungon kepejahan junjungannya, piyambakipun enggal minggat, wangsul datheng keraton Baka.
Nalika sang patih tiba ing Keraton Baka, piyambakipun enggal melaporkan prungon kepejahan Prabu Baka dhateng Putri Rara Jongrang. Sang putri pun meratapi kepejahan bapakipun.
Saksampune keraton Baka dhawah mlebet kekuwaosan Pengging, Pangeran Bandung Bondowoso menyerbu mlebet mlebet Keraton Baka. ing panggihan setunggalipun kaliyan
Bondowoso lajeng terpikat dening kelokan sang putri.
Piyambakipun pun dhawah tresna uga nglamar sang putri, nanging lamarannya ditolak, amargi sang putri mboten kersa emah-emahi pamejahi bapakipun uga penjajah nagarinipun. amargi Bandung Bondowoso terus membujuk uga meksa, akhiripun sang putri purun dipuncundhukaken, nanging kaliyan kalih syarat ingkang mustahil konjuk dikabulkan.
Syarat setunggal yaiku pandamelan sumur ingkang kanaman sumur Jalatunda. Syarat kaping kalih yaiku pamungon setunggalewu candi namung lebet wanci setunggal dalu. Bandung Bondowoso nginggihi kaping kalih syarat kesebat.
Sang pangeran kedadosan ndumugekaken sumur Jalatunda berkat kesaktiannya. saksampune sumur rampung, Rara Jonggrang ngupados
kaping kalih, sang pangeran nimbali makhluk lembat, lelembat, setan, uga dedemit saking weteng Bumi. kaliyan bantuan makhluk lembat niki, sang pangeran kedadosan ndumugekaken 999 candi.
Nalika Rara Jonggrang mireng prungon menawi setunggalewu candi sampun hampir rampung, sang putri ngupados nyandekaken jejibahan Bondowoso. piyambakipun nangekaken dayang-dayang istana uga estri-estri dhusun konjuk awiti nggentang pantun. piyambakipun ugi ngengkenaken kajengipun gundukan jerami kabesmi ing sisi wetan.
Ndugi menawi enjang sampun tiba uga sekedhap malih srengenge badhe terbit, para makhluk lembat mlajar kajrihan bersembunyi mlebet wangsul datheng weteng Bumi. pawingkingipun, namung 999 candi ingkang kedadosan dipunwungu dadosipun upados Bandung Bondowoso sande.
Saksampune nyumerepi menawi sedaya punika yaiku pikantuk kecurangan uga blenjani muslihat Rara Jonggrang, Bandung Bondowoso sanget murka uga
Ratu Baka ing celak Prambanan yaiku istana Prabu Baka, sawegaken 999 candi ingkang mboten rampung sakmenika dipuntepang dados Candi Sewu, uga arca Durga ing ruang ler candi utami ing Prambanan yaiku perwujudan sang putri ingkang dikutuk dados sela uga tetap dikenang dados Lara Jonggrang ingkang nduwe artos "kenyo ingkang ramping.”
sing in panchuram pann (tune),
Sang Rajawali: Pengaturan (setting) Blog
sedaya sedaya taksih dipunparingna nikmat waluya, umur, ugi kapitadosan ngantos ngantos detik menika.
Kami ucapkan matur sembah nuwun inggil kesempatan dhateng kami,mewakili rekan-rekan sedaya kagem ngantosaken sambutan lebet acara indhak-indhakan kelas taun menika.
Dhatengaken pindhah. dinten nggantos dinten, nginggil nggantos minggu ugi taun nggantos taun. Tanpa kraos kita sedaya sampun nglangkungi taun wucalan 2013/2014 kaliyan samukawis remen ugi duka. gegulang keras pantang tepang lelah gina meraih pretasi inggil. ugi perjuangan Bapak ibu guru ingkang tanpa tepang lelah membimbing kami sedaya.
Kagem punika, kami namung saged mengucapkan matur sembah nuwun. mboten sagah raosipun kami membalas punapa ingkang sampun Bapak ibu guru paringna dhateng kami sedaya. Kami emut, menawi salebetipun lebet pembinaan Bapak ugi ibu guru sedaya kemarin, kami sanesa peputra ingkang patuh. taksih kathah dipunantawis kami ingkang ogah-ogahan.
Taksih kathah dipunantawis kami ingkang lumuh-lumuhan. taksih kathah dipunantawis kami ingkang mbeling, bandel, remen membolos, ugi ngados pandamel awon bentenipun. kagem punika, kami sedaya memohon apunten ingkang saagung-agungipun dhateng Bapak ugi ibu guru sedaya.
Tanpa sabenan Bapak ugi ibu sedaya, mila kami badhe tetap dados putra ingkang lumuh, putra ingkang bodo, putra ingkang bandel, putra ingkang mbeling. mila, kami harapkan Bapak ugi ibu guru pindhah kagem mboten waleh kagem lajeng membimbing ugi membina kami, kersanipun kami mangkenipun dados putra ingkang nggina, putra ingkang sae, putra ingkang nggina kagem agami, nusa ugi bangsa.
Dhateng kawan-kawanku sedaya, sumanggaa teng kesempatan ingkang taksih tirah beberapa taun menika, sumangga kita sedaya manfaaatkan kaliyan sasae-saenipun. ampun sia-siakan amanah priyantun yuswa ingkang sampun menyekolahkan kita sedaya dipunmriki. ampun ngasta Bapak/ibu guru kita sedaya murka, kuciwa ugi frustasi.
Sumangga kita sedaya lajeng ngupados kagem dados manusia ingkang menggalih pekerti, berakhlak ugi mandamel sae. Dhateng Bapak ugi ibu wali murid pindhah, apuntenaken peputra panjenengan menika. menawi salebetipun menika kami dereng saged dados putra idaman Bapak ibu pindhah.
Kami taksih asring nguciwakaken siro. Kali membanting tosan ngupadi nafkah kagem saged menyekolahkan kami dipunmriki. sayangipun..... yektos kami mboten serius gegulang. taksih asring ngameng-ameng teng sekolah. taksih asring mandamel urakan. pisan malih... apuntenaken kami.
Mekaten ingkang saged kami ngantosaken lebet kaping kesempayan menika, kirang ugi langkungipun kami mohon apunten ugi kami akhiri,
pancen bahaya sanget uga wajib dihindari. Punika tuladha warta basa Jawi babagan bahaya narkoba ingkang dikisahkan dening Ari Lasso sing pernah dadi panyekar Dewa 19 ingkang
langkung sae mileh ngunjuk kopi konjuk ngairahno semangat lebet bermusik.
"Mending ngunjuk kopi. Punika stimulan ingkang kiyat. Menawi
uga anak-anakipun. Alasanipun, miturut Ari, menawi anak dipunsukani pangerten ket dini, mila piyambake sedaya badhe ajrih badhe dampak bahaya narkoba.
"Menawi kula nyukakaken pangerten langkung keluarga. Dados (dhateng anak) kedah dipuntanemaken ket alit," tembung piyambakipun.
Ari ngginemaken penyalahgunaan narkoba sanes lah piawon biyasa, mbentenaken piawon ingkang menjamur uga nggadhahi efek domino. "Narkoba punika ingkang mejahi generasi datheng generasi. Gembong kedah dipunhukum pejah. pamerentah kedah komit," tembung tiang asli Suroboyo niku.
kedhah kanthi kaweningipun manah.... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Berbagi Kata - kata Mutiara / Petuah /
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 1 Agustus 2013.
IAST: Āryabhaṭa) utawi Aryabhata I[1][2] (476–550 CE)[3][4] inggih punika tiyang ingkang sepisanan ngaji kanthi garis ageng ing bidhang matematika - astronomi saking zaman klasik saking ilmuwan matematika India lan ugi minangka nimpuna astronomi saking India. Pakaryanipun inggih wonten ing Āryabhaṭīya (piyambakipun umuripun inggih punika nembe 23 taun nalika ing taun 499 masehi)[5] lan ing Arya-
Kanggé nyebat namanipun Aryabhatta padatanipun wonten kalebetan kanggé ngéja nmanipun ingkang dipunanggep minangka nama sanesipun inggih punika kanthi pungkasan Bhatta, dene namanipun ingkang leres inggih punika Arybhata,[6] Aryabhata nyebataken wonten ing Arybhatiya bilih punika kapérang saking 3.630 taun dhateng Kali Yuga, nalika piyambakipun ing yuswa 23 taun. Punika nedahaken bilih angka punika jumbuh kaliyan taun 499 CE lan punika nedahaken bilih piyambakipun miyos wonten
utawi Dhaka.[6] Ngengingi bab pendhidhikanipun, dipunpitados bilih ing saperangan titik, Aryabhata kesah dhateng Kusumapura kangge nerasaken pendhidhikanipun lan gadhah dalem ing mrika ing saperangan wekdal.[7] Saking tradhisi Hindhu
pandheganipun lembaga IAST (kulapati) ing Kusumapura, lan amargi universitas Nalanda mapan wonten ing Patalipura ing wekdal punika lan universitas punika ugi gadhah observatorium astronomi, mila dipunanggep bilih Aryabhata ugi bok bilih sampun nate dados kepala Universitas Nalanda ugi. Aryabhata ugi dipunanggep minangka tiyang ingkang sampun mbangun satunggaling observatorium wonten ing kuil Srengenge ing Taregana,
bidhang petangan astronomi, lan lajeng misuwur saking asiling seratanipun, Varahamihira lan salajengipun dados ilmuwan
Kendheng kuwi wujude ana pegunungan 2 (loro):
Kuwi dununge wiwit saka wetan Pegunungan Kabuh, Kabupaten Jombang, mbanjeng mujur mengulon tutug Pegunungan Masaran, Kabupaten Sragen.
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati
Kabupaten Sragen, wasana kurugan lumpur lan padhas linede Bengawan Sala, uga ana sing tutug mbereman Ngandong, Kabupaten Ngawi.
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan bantheng.
Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos.
digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa jejigar sesanderan ngoyak kewan nuronan, uga sok melu nyelog ndukiri palapendhem-alasan. Oleh-olehane pangan digawa mulih dirantengi mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga
mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.
II. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi)
Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan.
Samodra. Mangkate wong-wong ning Nusa Kendheng dipangarsani dening Kie Seng Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung
gisik pesisir sawetane Ngargapura. Ya neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa. Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel saka negarane. Nyi Seng Dhang nguculi udhete ngrogoh cepuk
Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.” Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan pangeguh saka kakek Kie Seng Dhang sing lakune wis sempoyongan astane digandheng
nusup-nusup ning alas bebondhotan, sawise oleh papan kang cocog lan gathuk nuli prentah ning
memplak anjrah nedhenge medem uga ana sing isih kundhup gandane amrik-wangi, wite pating grembel
Putri. Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan. Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur sawetane Teluk Sampit bumi Nusa Bruney pesisir kidul, mula punjere desa cakal bakal sing didunungi Kie
Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang). Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning Balepaguyuban Tanjungputri, perlu ngrembug
Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung). Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng-wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga. Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa). Wong-wong kuwi nuli menehi
diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan diwenehi mendhel/ gandhul singg digawe saka Watu-jae wilis gedhene
apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung bawana Masriki uga durung
Nalika 4000 taun kepungkur=2000 taun sakdurunge taun Masehi), ngliwati sakidule Pegunungan Yun Lin. Ngliwati Propinsi Yunan, Propinsi Kwang Sie, Propinsi Kwang Tung. Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan-bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa. Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri-uri ngagungake Ke-Jawane, lan mekarake Senibudaya Jawa. Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan Mbangkong nganti ngaya ngayal-andupara, nguber kaendahane Jodhog-layung ing wayah surup
lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili
Putri Nie Rah Kie dikeker dipingit sajrone Tamansari Kedhaton, ora ana wong lanang sing kena meruhi ragane (praupan lan blegere) Sang Putri; kejaba garwane lan putra-putrine sarta para Emban. Undhang-undhang pranatan Pemrentahan didhawuhake saka Kaputren kedhaton Tanjungputri Kraga (=ngeker raga=kerraga=keraga; saiki dadi Kragan) liwat Emban-keparak; nuli diterusake ning Nayakapraja-priya. Sawise Kie
tetenger watu mecongol diayomi wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane). Reliqe (200 taun
segara. Asmane suwargi Putri Nie Rah Kie disungging dening tukang Patung wujud Reca-emas didokok ning candhi gunung
Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune Putri Nie Rah Kie; lan uga ngeker-raga ning Taman Kedhaton Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale-pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning.
Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha jejagongan ning gisik kang ngilak-ilak, padha omong-omong nyatur. Kawitane nggone
kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora kagungan Wibawa (Kamulyan sugih rajabrana), mung nyandhang sapala kandhang langit kemul mega ngumbara ndlajah desa milangkori, medhar Wasita “Begja Rahayu”. Wong-wong
Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 = Masehi 1). Pulo
ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa
tilase Segara mau wis malih dadi alas-bebondhotan kaselanan palakirna warna-warna. Wong-wong Tanjungputri salore Ngargapura wiwit padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara
mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar. Nalika pamisudhan dikepkyakake, Dhatu Hang Tsu Hwan ngundhangake ning para Sumewa; papan Pasawuwan-agung mau didadekake punjere kutha Sitijenar,
bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane Dhatu Hang Tsu Hwan (Nggone ngarani ngaub pangwasane Dhatu Hang Tu-Ban = pamrentah Tuban)
Liya dina kawuwuhan Gunung Kamput njeblug ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha
godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.
Ing taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng mengetan nuli mbelok mengidul urut perenge Pegunungan Argasoka, ning pepereng pegunungan kono kuwi akeh wite Pucang lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege banjar Pucangsula kuwi Kapercayan-suci Hwuning bisa dingerteni/diwikani
merlokake nyambi mulang para Kasepuhan Kanung (=sengkaning gunung); ing taun Masehi: 387, manggon ning Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).
Ing taun Masehi: 390, Dhatu Hang Sam Bandra nggawe plabuhan lan galangan-prau (=dhak-palwa) ning Sunglon Bugel utowo Gunung Bugel (Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar
lan Banjar-Tugu (Kabupaten Semarang), nuli banjar Purwata lan banjar-Tanjungmaja (Kabupaten Kudus), gisike pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura) saka gapura kono
pangwasa Angkatan Laut Segara Jawa-Dwipa kanthi kekuwatan Kapal-perang sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem mau bisa munyer bali maneh niba sacedhake sing nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.
Putri Sibah saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning
sing gemang mbayar mesthi dilabrag ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing bagus mesthi ditawan dilebokake kamar-kamar Kaputren. Kawegigan lan Kaprawirane wong-wong
ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng
Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka
Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:
“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar Agama Hindhu Shiwa. Asma: Rsi Agastya
sawise kapal-kapale Dattsu Dewi Sibah mancal bali ning Nusa Jawa, Rsi Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo
jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males bramantya sumringah ngangah-angah,
dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun,
Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka
Bandra sayuk banget nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase
dipasrahake Dewi Sibah diwisudha ditetepake dadi Dattsu-agung (=Prabu-putri). Rsi Agastya dadi
Mikani ning Bumi dununge kabeh Titah kasinungan Sang Urip kang Maha Esa, mikani ning Langit dununge/ manunggale Urip Agung Sang Nyawa kang Maha Das. Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi,
Sambadra sawise misudha Putra-putrine nuli nilar praja dadi Sramana dhedhepok ning punggur Gunung Tapa’an, lan mulangake Ilmu Tatapranatan Endrya pra Astha ning
akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar
lan wungu. Taman-sari kuwi dijenengake: Taman Argasoka; para cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu layone dipetak (
Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
Asvendra ngrungkepi Agama Hindu Kanung Shiwa Guru Dewa wulangane Ramane, ning punthuk Gebang dheweke nggawe:
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka
negara China, liwat plabuhan banjar Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa
nayogyani ning kaipe Hang Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.
Pengangkutane wlirang digawekake dalan liwat: Jlumprit, Adireja, Candhirata, Sukareja, mengetan ning Singaraja nuli nganti diemot prau liwat bengawan Bodri.
Punthuk-punthuk gunung Singaraja, kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
In tahun Masehi: 450, Gunung Dieng njeblug; Candhi Pasraman-agung Endriya pra Astha rusak korat-karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong
njeblug kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan
kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/ Silugangga (=Jratun Seluna).
Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda wlirang; rina-wengi nyuwara Bledhag-bledhug. Linede mblabar ngamblah-amblah nganti salapangan-alun-alun, banyune lined dialap wong-wong desa Kuwu, Kecamatan Kuwu/Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.
Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak
Jakenan, kaliori, Rembang, Sulang, lasem lan pamotan. Longsoran perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon ngesuk bumi Argasoka, lemahe malik numpleg ngurug desa-desa tegal pesawahan Pucangsula padha kependhem. (Saiki malih dadi desa: Ngendhen,
sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara. Mung nyisa pundhen Tapa’an kubur awu
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning
ganti aran Wong Sikeb (=wong Samin). Wong-wong suku Kanung, Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra saka negara Keling Dattsu Dewi Simah, wong Pegunungan Ngargapura, lan wong Pegunungan Sukalila. Ana kanoman gegedhug A.L. Keling kang isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike
Ing taun Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola mau ngijolake: Babut-prangwedani gambar Pura/Candhi Hindhu, lan minyak-wangi
kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning.
Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran.
Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning
nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi ndepok ning Altar nglambangake
bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).
Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih
klentik-klapa; dijaga/dirawat Pendhita Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan
digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana
sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung sisane panjebluge Gunung Dieng
Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang
Sawise panjebluge Gunung Murya (Taun Masehi: 471), segara Teluk Kendheng kang keblabaran blegedebane Gunung Murya lan klongsoran lemah gompinge Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi pagenengan sakulone Gunung Bugel, dipangarsani wong aran: Ki Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok,
lunga bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon.
pesan. “Hei embokne bocah ! Mengko yen anakmu mari lan banjur bali, kowe kudu ninggali ana ing kamar iki ! (Hei ibunya anak! Nanti kalau anakmu sembuh
sirna sarira Ji”, turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena. 2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput,
nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang. 4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing
uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan
duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara. KASMARAN BRANTA PUPUH II ASMARADANA 1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa
anepi dhukuh ing Benang. 2. Puruhita wus alami, tan
tan kena nendra, utawi yen dahara, tinilar mring Mekah sampun, dhumateng
syarak, sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira. 7. Kanugrahane Hyang
nugraha luhur, utamane kahutaman. 8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging
wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat. 10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena
mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang. 14. Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan. 15. Sunan
nganti kamanungsan. 16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis
wayang-wuyung datan kantun, anut ing solahe kidang. 19. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng Sinuhun Benang, arsa shalat mring Mekah, sekedhep
sutane ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen
sasumbar sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal. 23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi
Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan mlipir, jurang sengkan nrajang, wauta lampahira, prapteng pinggir
uninga ing lampahira, Syeh Malaya prihatin, arsa wruh hidayat, apan terah tinerah, sukma sinukma piningit, tangeh manggiya yen tan nugraha yekti. 9. Nyata majeng nggebyur malebeng samodra, tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika, prapteng teleng jaladri. 10. Ya ta malih Jeng Sunan ing Kalijaga, neng telenging
tetanyaris. 11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi. 12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami,
nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene
ing saiki. 16. Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh
wruh kang pinaranan, lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di. 18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di. 19. Lamun kuning den anggep kencana mulya, mangkono ing ngabekti,
anuwun jinatenan, sinten ta aran tuan, dene mriki
centhrlan, apa iku kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala. 2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu,
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala. 4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan
langkung ajrih kumel sandika tur neki, ningleng ma’bitingrat. 5. Iki dalan talingan iki, Syeh Melaya manjing sigra-sigra, wus prapta jero garbane, andalu samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal. 6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras tyasira. 7. Byar katingal madhep Nabi Khidir, Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene
katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak. 9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sejatine teyas sayekti, pangarepe sarira, Pancasonya iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun maring sifat kang linuwih, yeku asline
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas. 11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma
emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih
tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan. 14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan. 15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang
gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran. 16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya maring kawuwusing ingahurip, sampurnaning panunggal. 17. Sirna patang prakara na malih, urip siji wewolu warnanya, Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap. 19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji,
ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa. 21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena. 22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga. 23. Datan melu suka lan prihatin, iya nora melu lara lapa, ye iku pisaha anggone,
inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat. 24. Hya iku
linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana. 25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane,
ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika. 26. Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun,
kang johar akhir puniki. 4. Sawujud sagesang lampus, sapolahe johar akhir, salamine anarima, kang johar batin puniki, kang pinuji
getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan ruh idhofi. 10.
angucap tan miyarsi. 11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku
ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki. 14. Sipat jamal ta puniku, ingkang kinen angarani, pepakane ana ika, akon
neqtunya, norane sajroning urip. 22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki. 23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira,
kerasa duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi. 25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati. 26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya
panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki. 28. Lan Muhammad iya dudu,
iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati. 32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing
weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati. 37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi. 38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat,
johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni. 45. Lir kelir lan wayangipun, wayang
urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin. 48. Mengku iku nora wurung, tan weruh
parek pangeran, tan ana wujude iki. 51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
tanana, urip mati urip. 56. Den rumangsa ana neku, uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik. 57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip. 58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin. 59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal, kahelokane dzatullah, ruh idhofi
ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi. 62. Saking bapa
pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip. 64. Lir duk uninge saking nur, king
ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga. 4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan
obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma. 7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap. 8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca. 9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya. 10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya
nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah. 11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira. 13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti,
ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana. 15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar. 18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang
ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira. 21. Mangka pangemut katon ing
den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan. 23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar. 24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen
durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan. 26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara. 29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa. 30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap. 35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang. 36. Pangucape ngucapaken ugi, yen kumecap ilate, anutur-nuturake, sakarsa karsanipun, kang
ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma. 37. Hyang premana denira angringgit, ngucapaken
geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa. 38.
duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa. 39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna. 40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh
jeladri, datan nrasa neng toya. 41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas
pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan. 43. Wus tanana ngahurip, dennya
kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna. 46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci
panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam
istgah logo.www.robaat.com/ - Cached - Similar -
sik usum ta ngono iku? Trus sing diantem weteng’e iku awakmu opo wong liyo?
pd stadion,sampek ora dibangun engko ojok gelo nek wong sak bgoro misuh2 sing wedus,kirek,coro,asu,kadal,sapi,demit,iblis….soale wong bgoro gak kepingin duwe pemimpin sing modele koyo iblis,
Włodawa (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Włodawa&oldid=1090447"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Coba kowe sregep sak iki ,,, ya muga- muga muridmu dadi sregep melu kowe.. tapi nek kowe beleren lan seneng nirun , aku ya ra nanggung,, mbuh coba muridmu bakal iso wae niru tingkahmu seng ala kuwi mau. Dosamu ora mung pisan eh malah kelipet-lipet. Dadi cah ayu, mendingo kowe dadi bocah sing lurus-lurus wae, bapak mung iso dongo kowe dadi uwong sukses amarga kejujuranmu lan muridmu niru tingkah becikmu”
Sunda,Raden,Kanjeng,Pangeran,Prabu,Sunan,Eyang
4. Dalem Aria Wangsa Goparona Sagara Herang
5. Dalem Aria Wiratanu Datar ( Cikundul )
7. Dalem Marta Yuda ( Cugeunang )
8. Dalem Aria Kidul Nata Dimanggala ( Gn Jati Cianjur )
wetonne penganten lanang lan wadon neptune kanggungung banjur kebage 10 utowo 7,turahe ora keno luwih songko 7 menowo kebage 10 turahe luwih songko 7,iku banjur kebage 7.angka turahe nuduhake ketemuning petungan.
umpomo penganten lanang wetonne rebo pahing,kang wadon kamis pon,neptune ono 7 +9+8+7=31 kabege 10 turah 1.petungan tibo:wasesosegoro.
dene umpomo gunggunge neptu mau ketemu 28,iku menowo kebage 10,ketemu turah 8,dadi luwih songko 7,ing kono ketemu turah 7,petunge tibo,lebu ketiup angin, pratelane koyo ngisor iki. yen turah:
waseso segoro,kamot,jembar budine,sugih
yaiku si Raka. Dheweke katon kelelahan lan kepanasan. Kelambi rapi werna putih neng anggone karo katon berwibawa. Wektu dakdelok dheweke lagi linggih neng siji kursi pinggiran dalan nampak nunggu samubarang. banjur
jawabku. “Ya biyasa ping ae,” sahut Raka. “Kowe kok ngurung ngono, kowe kesel ya?” takon aku karo kutepuk pundhake.
Raka pun njawab, “dudu kesel, mung kesel ae padha si Andini mangsak
dheweke nyalah ngono. Lan dheweke...”
(ujug-ujug suwara kuwi muncul lan jebulna kuwi yaiku suwara Andini pacare Raka).
“Ehmm...A...A...Andini kowe kok ana dikene,” takon Raka.
“Aku udah krungu apa tembung loe kabeh, saiki aku ngasih pilehan kowe arep ngajak aku mlaku-mlaku utawa kowe luwih mileh kanggo upacara. Eling, adoh-adoh dina kowe udah tau ujar yen mubarang wektu pengen ngajak ngene,” saur si Andini.
“Iya.. ning ikekne dina kemerdekaan lan aku kudu upacara, mangsak kowe ora ngertiin
kowe ora ngerti opo yen aku dadi panitia lan telung puluh menit meneh aku kudu lunga menyang lapangan upacara,” jawab Raka karo kesel.
“Oke, nyakarep kowe aku arep lunga dhewe,” bales Andini karo nesu banget banjur dheweke teras lunga. Aku mung dadi panonton dekne kabeh gelut. Amarga aku dhewe ora arep melu urusan dekne kabeh. Ning jero pikiranku celathu edan banget si wedok iki kok nggak ana pangertene padha pisan ya. Raka kedelok pasrah lan meneng tanpa nggeringi pacarnya kuwi. Nuli dheweke celathu nangku dheweke arep lunga menyang lapangan upacara amarga wektu kuwi udah jam 9.30 juk upacara dianyak jam 10 esuk.
Raka nuli mangkat karo munggahi sepeda montor keren sing diduweane. Aku ndeleng raine aneh sethithik bubuhi. Ning aku ora kemradulekne dheweken lan aku teras mungkur palungguhan mau nuli teras mulih keomah.
Lan jebulna ana telpon mlebu. Yakni saka nomor hapenya Raka. Ning sing menelepon saiki yaiku wong tuwane. Wong tuwane nyabarke nek Raka kecelakaan wektu menuju menyang lapangan upacara lan saiki dirawat neng
Ning Tuhan wis ora bisa nguwawa Raka ben urip luwih suwe neng donya. Dokter celathu menawa Raka wis ora bisa dislametake meneh. Aku teras nangis rumangsakne kesedhihan iki, rasane anyar beberapa jam mau ketemu Raka. Eh saiki dheweke kudu kecelakaan lan nyawanya ora slametake meneh. Lan aku uga ndeleng tangisan wong tuwa mawa kerabat keluarga Raka dikana.
Banjur Andini nyeluk aku, lan dheweke celathu marangku:
“Dina iki yaiku dina paling ala jero uripku, aku nyesal banget karo dina iki. Dina diendi aku kelangan wong sing paling aku demeni. Bokmenawa Tuhan kedemenen marang Raka dadine Tuhan njupuke. Lan nyat dina kemerdekaan iki wis dadi ora merdeka meneh gaweku amarga aku ora nganggep dina iki yaiku dina
Cream Pemutih Badan Alami Whitening Di Jawa Timur Meliputi :
Friday Faking Release: Dalaal (*ing...
Friday Faking Release: Border (*ing...
prof. Ing. Peter Kneppo, DrSc.
doc. Vladim&iacute;r Rogalewicz, CSc.
Ing. Ivana Juřičkov&aacute;
sumber rcbfm facebookjanu sippp...disiplin, keras tegas, ngganthengojok sartono rek, mosok awak dewe ngelelesi eks persibo meneh d indonesa kq durung onok pelatih kodew y...... agni86PELATIH
ojo digatek wong sing nganggo senengane gawe kosro.
nok kene nggawe jeneng MP, engko nok kono nganggo jeneng ML.
ceritane biasa-biasa wae. Nanging, ana sing lucu pas aku lan kanca-kanca mlaku-mlaku ning pantai. Dadi, iki tepate cerita cekak pengalaman pribadi lucu study
karo yangku. Dadi, kudu ana sing moto. Aku menga mengo kiwo tengen ora ana wong. La iki sing motokke sopo, aku bingung.
Delalahe ana wong liwat. Nanging, kui wong bule. Yowes, tak pekso pekso ngomong boso
plengus. Lah, bulene mung meneng. Opo ki radong wonge, opo iki dudu bule Amerika, Inggris, Australia, ojo ojo iki bule Afrika. Lah, radong boso linggis nuh. Pie iki, opo aku ngomong nganggo boso isyarat?
“Yo kene tak fotone,” saure bulene.
Weladalah, tibae iso ngomong jowo. Pie tho iki. Tibae, bule iku
Sugeng nglampahi ibadah Siam mugi-mugi ibadah Siam panjenengan sami, katampi wonten ngersanipun
Sejarah Kolese[sunting | sunting sumber]
Vagina Senter Silikon Berdenyut Perawan Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Kawali dadi Kerajaan Galuh Pajajaran sebab akeh perkawinan antara kerabat Keraton Galuh Pajajaran karo kerabat Keraton Majapahit (Jawa), lha keturunan campurane kuwe sing mbentuk Banyumas.Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah
Arep mlebu sasi Ramadhan 1436 Hijriah, rega macem-macem kebutuhan baku neng kutha Mataram, Nusa Tenggara Kulon, wis ngalami undhak-undhakan nganti 46,38 persen.
Kelapa Bidang Perdagangan Dinas Koperasi Perindustrian kutha Mataram, Uun Pujianto, neng
arep anyak nglakoni ibadah pasa sekitar tanggal 17 – 18 Juni 2015. "Kondisi undhak-undhakan rega macem-macem kebutuhan baku iki ora mung neng kutha Mataram,
undhak-undhakan antara liya, gula wedi werna kuning lan putih saka Rp 11 ewu saben kilogram dadi Rp 11.500 – 12.000 saben kilogram utawa mundak sekitar 7,95 persen.
Ngono uga karo rega daging sapi murni ngalami undhak-undhakan saka Rp 100 ewu saben kilogram dadi Rp 110 ewu saben kilogram.
Rega glepung terigu uga ngalami undhak-undhakan, khususe glepung terigu merek Semar saka Rp 7.000 saben kilogram dadi Rp 7.500 saben kilogram. "Rega beras, lenga goreng, daging pitik broiler, pitik desa, lan susu mawa kebutuhan baku liyane isih stabil," sambunge.
Manut dheweke, kajaba dipengaruhi jelang pasa, undhak-undhakan rega iki uga dipicu amarga faktor cuaca kanggo komuditas pertanian. Amarga kuwi, kanggo nglakoke antisipasi kedadeane undhak-undhakan rega adhep kebutuhan baku liyane, pihake arep nglakoke pemantauan stok menyang gudang duweni distributor guna mestekne stok nganti akhir Idul Fitri.
5. “Kaping telu keh wong kang tinggal salati, lan akeh manungsa, padha (ng)gegampang ngabekti, wektune salat
6. “Kaping catur akeh wong kang tan nglakoni, jakat sekadarnya, awit panyananing ati, ora kena ing
Kaping pitu akeh wong padha ngrasani, ing alaning liyan,
“Kaping wolu akeh wong padha wani, ngedekakken wisma, utami sasamineki, dumunung ana ing
ing wong wadon ika, ngangge mas slake sutra di,
18. “Ingkang akeh bebengkrakan sukak ati, sinau sindhenan, nembang lagu warna-warni, ing sawanci-wancinira.”
Artinya: “Lebih senang belajar menyanyi, menyanyikan bermacem-macem lagu,
nembelas akeh wong jalu manut ring, ing wadonira ika, lawan wadon boya
akeh wong kang padha bukti, ing rabining liyan, ngedeng nora wigih-wigih, nir ing lingsem nora
28. Ping patlikur akeh wong pada nglakoni, ing panggawe ala, tan wiring sameng dumadi, tan wedi mring
nemlikur akeh wong anglakoni, sabarang pakaryan, kang ala sakalir-kalir, nora was-was nora
Kaping sangalikur akeh wong nglakoni, jina jina jarak, lan wong marang dhemen maring, padha
“Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah.
Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa wus sigar mrapat, pasar-pasar ilang kumarane, kali ilang kedhunge, kereta tanpa turangga, lan ana satriya teka kang putih kulite, saka kulon pinangkane, nuli ana agama tatakonan padha
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep panata agama kalipatulah utusan kang ngemban dhawuhing Allah,
awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha manungsa rewa-rewa anggawa agama, dhudhukuh ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit timur
“…nanging luwih beja wong kang wis mangerti kang dadi
“Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam
“Ana ratu kinuya-kuya, mungsuhe njaba njero, ibarate endhog ngapit sela, gampang pecahe, nanging rineksa Hyang Suksma,
KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 4 Maret 2017.
Tapi syng,wong tuo ra”SETUJU”
Lek ngguyu brti sing “MRONGOZ” awakmu
Home » Cerkak » Cerkak Asmara » Cerkak Cinta » Cerkak Galau » Cerkak Jomblo » Cerkak Malam Minggu » Cerkak Pacaran » Cerkak Bahasa Jawa
dewekan terus. Ra due kanca, ra due dulur, opo meneh pacar! Nyesek ora. Iki nasib
malah diapeli wong. Weh, kepedean banget aku brati, ana sing gelem ngapeli. Sopo yo kiro kiro. Juk aku malu menyang ruang tamu.
Busyet, ayu tenan. Woh sopo iki. Aku blas ra iling. Ana wong wedok ninh omahku. Tak jak kenalan lan takon apa maksud moro ning
ngelingana,Carita ing nguni-nguni,Kang kocap ing serat babad,Babad nagri Mojopahit,Nalika duking nguni,Sang-a Brawijaya Prabu,Pan
Sabda Palon matur sugal,“Yen kawula boten arsi,Ngrasuka agama Islam,Wit kula puniki yekti,Ratuning Dang Hyang Jawi,Momong marang anak putu,Sagung kang para Nata,Kang jurneneng Tanah Jawi,Wus pinasthi sayekti kula pisahan.
Sinten tan purun nganggeya,Yekti kula rusak sami,Sun sajekken putu kula,Berkasakan rupi-rupi,Dereng lega kang ati,Yen durung lebur atempur,Kula damel pratandha,Pratandha tembayan mami,Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.
Sanget-sangeting sangsara,Kang tuwuh ing tanah Jawi,Sinengkalan tahunira,Lawon Sapta Ngesthi Aji,Upami nyabrang kali,Prapteng tengah-tengahipun,Kaline banjir bandhang,Jerone ngelebne jalmi,Kathah sirna manungsa prapteng pralaya.
Warna-warna kang bebaya,Angrusaken Tanah Jawi,Sagung tiyang nambut karya,Pamedal boten nyekapi,Priyayi keh beranti,Sudagar tuna sadarum,Wong glidhik ora mingsra,Wong tani ora nyukupi,Pametune akeh sirna aneng wana.
Alun minggah ing daratan,Karya rusak tepis wiring,Kang dumunung kering kanan,Kajeng
janmi,Manungsa pating galuruh,Kathah kang nandhang roga,Warna-warna ingkang sakit,Awis waras akeh kang prapteng pralaya.”
dewe iso mlebu sepuluh wae wes sokor.
Goro-goro Santi, aku nulis Cerkak Bahasa Jawa Tresno iki. Ngopo? Koyone aku tresno karo dekke. La pie neh, angger
bareng, eh ning kelas lingguhku yo mung mburine. Pie iki, la kok koyo ning omah malahan. Omah jejeran, lingguh ning kelas yo jejeran (ngarep mburi).
Aku mikir, opo iki sing jenenge tresno, opo iki jenenge sing arane soko kulino, embuh pener opo ora. Sing jelas, uwes rong taon aku karo Santi nandi-nandi bareng. Ora mung budal muleh sekolah nanging juga pas dolan, sinau kelompok, opo sekadar iseng wae.
Bapak ibuke Santi apkikan karo aku. Bapak ibuku yo apkikan karo Santi. La wong mereka ki kanca ket cilik. Jenenge wae wong ndeso, ket cilik ning kene ora tau pindah. Dadi aku, santi, wongtuwaku, wongtuwane Santi malah koyo seduluran.
Pengene seh aku dadi wong sing penting ning atine Santi. Tapi aku sadar yen isih cilik, kudu mikir sekolah, sinau, urip isik dowo. Rasah mikir reno reno sinau wae. Cerkak Bahasa Jawa Tresno iki buktine. Okelah aku tresno karo Santi. Tapi wes cukup iku thok wae. Tetep nomer siji sinau men
tanggal 16-19 Februari 2017 neka ana West Kowloon, Hongkong. Silva Eliana memaparkan aplikasi COASS ngrupakne platform sing nemokake kebutuhan perawatan lan jadwal sing padha antara pasien lan mahasiswa ko-ass.
Panemu dene ide iki kawitan saka keprihatinan marang minime cacah dokter untu neng Indonesia. Silive maparke, saka data sing dheweke duweni cacah dokter untu neng Indonesia durung bisa ngebaki kuota standar kawarasan sing ditetepke saka WHO.
Miturut WHO rasio ideal cacah dokter untu karo para warga yaiku 1: 2.000. Sawentara kanan dokter untu dibandingna karo cacah para warga isih neng ngisor
yaiku pasien ora nduweni cukup dhuwit dadine ko-ass kudu membayar kanggo ndesa panjamon.
bisnis start up sosial sing dianakne saka Social Ventures Hongkong.
Doodle dina iki, Minggu 27 September 2015. Dina iki yaiku ulang taun Google sing menyang-17 taun. Apa kowe nemoni logo utawa gambar animasi kapan balen taun Google? Neng laman Google.co.id utawa Google.com dina iki? Yap, iki yaiku siji informasi babagan dina ulang taun Google sing menyang-17 taun utawa sweet seventeen!
Informasi sing kasebut saka laman Youtube, Google ngalami dina ulang taun sing bergeser sajrone nduwe taun-taun. Ning wektu iki balen taun Google dirayakan nang udhar 27 September 2015.
tandhang gawe nang siji mesin panggolek anyar sing nduwe jeneng BackRub. Mesin panggolek iki banjur nggenti jeneng dadi Google mawa algoritma kuwi banjur dikerjakne karo jeneng PageRank.
Ing taun 1997, domain Google.com didaftarkan ning Google anyar lan resmi dibukak kanggo publik lan bisnis nang sasi
Met, Urip kuwi nggur "sawang sinawang" sergahnya. Donyo brono dudu ukuran seng biso ndadekno menungso urip bungah utowo seneng, bgt mas Prasetyo menambahkan. Urip kuwi biso digawe gampang ugo biso digawe susah. Intine "Gampange wong Urip kuwi, Uripe wong Gampang. Angele wong Urip kuwi Uripe wong Angel". Intine Susah lan seneng kuwi ono njerone awake dhewe, dudu onok njabane awak. Dadine nek jarene piwulang Agomo, Surgo lan Neroko iku yo neng njerone awake dhewe seng wes diraksakno saiki dudu
[Reply]	BEJO June 11, 2010 at 12:43 pm
yo ojo njaluk pemkab kabeh cah…. yo kudune manajemen persibo luwih kreatif nek ngelola karo nggolek dana.. tiru arema sing disik meh bangkrut tapi iso bangkit…. nek gowo dana APBD ngesakno pemkab soale akeh
sedulur sing wis dakkangenke kuwi tinggal neng Bali. Mula, dina iki aku njaga-jaga kanggo lunga
nganti Surabaya, nuli munggah kapal menyang Bali. Dalan saka omah nganti Surabaya suwe, ning aku tetap seneng amarga pemandangan sing becik.
Nganti neng Surabaya, awake dewe munggah kapal. Aku nganggo ‘skype video call’ liwat iPad bapakku kanggo berkomunikasi bareng sedulurku, Kayla. Aku ngomongke menawa awake dewe wis menuju dalan menyang Gilimanuk. Kayla ngomongke menawa bapake arep jemput neng Gilimanuk.
Nganti awake dewe tekan neng Gilimanuk, ujung pulau Bali kanggonan kulon,
Lagekne aku nyeluk embok Kayla “bulik Ruth” amarga jenenge yaiku Ruth. Sabaenene, Bali tetep becik kaya wektu ping paling akhir aku menyang Bali.
Nganti neng omah Kayla, Kayla teras mlayu saka omahe lan memelukku. Nganti-nganti Kayla nangis amarga kangen banget. Awake dewe juk mlebu menyang omah Kayla lan ngobrol. “Alyssa, aku lagi nggawe kue. Awake dhewe gawe bareng ayo!” ajak Kayla. “Ayuk, pantesan kowe nganggo celemek,” tembungku karo gumuyu cilik.
Awake dewe nggawe roti chocochips. Iki padha kaya good time, ning rasane sethithik
amarga aku wis radha lali cara nggawene. Awake dewe pun kedadeyan nggawene. Rasane tibae enak. Aku diwenehi setoples chocochips cookies kanggo oleh-oleh. Kayla nyat sedulurku sing becik.
kudu nrima. Nganti neng omah, aku bener bener kaget. Ana Kayla neng omahku. Jebulna, bapak wis rencanaake kabeh. Turah turah liburan iki dakentekake bareng Kayla. Liburan iki tenan nyenengna. Demikian artikel pengalaman libur lebaran dalam Bahasa Jawa ngoko.
Obat Penggemuk Badan Herbal Kianpi Pil Gingseng Di Jawa Timur Meliputi :
“Jar wis awan, arep kuliah ora kowe?” seru bapak nangekne aku neng esuk kuwi. “Iya sedhela,” jawabku. Aku cepet tangi saka paturon, adus, sarapan nuli mangkat menyang kampus.
Jarak omahku menyang kampus emang adoh, ning aku sanuli sumaguh kanggo lunga, maklum ana sawong prawan sing nggawe aku semangat. Dheweke sahabatku neng kampus jenenge Intan. aku emang dhemen padha dheweke, ning dak ora wani matakne dheweke, dheweke ayu, legi lan super cuek.
Sangantine neng kampus, aku diajak saka Dina lunga menyang desa jambu kanggo njupuk rambutan neng kebon Rio. “Bang arep melu ora menyang kebon rambutan Rio?” tembung Dina. “Neng endi?” jawabku. “Neng desa jambu” balas Dina.
“Kowe melu ora kak?” takonku marang Nika. “Melu bang, Intan ora ditakon bang, sahut Nika karo ngesem. “Iya kak. Intan arep melu ora menyang kebon Rio?” takonku. “Ora ngerti.” Saben aku sing pitakon mesti jawaban Intan siji utawa loro tembung wae jawabane, nggawe aku lumuh arep ngomong padha dheweke.
Dina kuwi kami mulih luwih awal, jam 10 esuk kelas wis dibuyarke. Kami juk lunga menyang kontrakan Yuda kanggo nunggu kanca-kanca sing liya mulih saka kampus. Ujare si jam 10.30 wis lunga ning ana sing mulih jam 11, ana sing menyang bengkel, ana sing ngisi bensin dhisik.
“Dadi melu ora tan, yen arep melu padha bang Fajar ae,” tembung Dina. “Ora melu, yen mulih bengi mengko kami kena nesu” tembung
Awake dhewe lunga jam 11.30 nggunakne sepeda montor saakeh 7 buah, walau panas terik lan dalan berbukit ora ngalangi jangkah kami kanggo menuju desa jambu. Tenan dalan sing nyenengna, neng jero dalan kami ngguyon gurau dadine ora krasa nganti uga menyang omah Rio. Teka wis awan, buyar salat lan pangan kami cepet berkemas lan lunga menyang kebon Rio.
Ning demen jero dalan cuaca ngowah drastis, srengenge ora meneh bisa nembus mendung, mendung pun ora bisa ndesa banyu. Udan mudhun lebat ora ngalangi jangkah nuju kebon rambutan duwe Rio. Sangantine neng kebon klambi kami kabeh teles kuyup, Dino lan Riki teras memanjat wit rambutan, kami sing neng ngisor ngumpulake lan mlebokake dheweke menjero karung. Wayah nuli ngono cepet, senja neng ufuk kulon anyak ngabang, kami cepet mulih saka kebon lan berkemas.
Buyar salat maghrib kami mulih saka omah Rio, ning dalan sing kami nuleni lecet banget lan licin sing nggawe Rizal nganti-nganti tumbang, montor Gugun lan Indra ora bisa dalan lan montor kami sing liyane kudu disurung. Dadi kami pun kudu muter walik montor kami mileh dalan liya sing luwih aman. Kami teka menyang kontrakan Yuda wis larut bengi. Ora ana rasa kuciwa, ora ana penyesalan, sing katon mung
wis dino iki sak meneh ae ... sing iso tak cerita'no apan-apan tak sambung maneh
jaman biyen karo saiki Mon Nov 17, 2008 10:53 pm Sorry ora onok otof sementara iki.. sekedar nambahno ae..Quote :Piala Utama 1992PesertaGrup APSM	Juara Perserikatan 1991/1992PKT	Runner-
nocturnal n pemalu akhire mung kalah pakan, lha iwak2 sik liane do nggragas nggragas, ora mikir kuwi jatahe iwak sak empang di pangan dewe.
stadion megah,buat nyambut ISL biar wuuuuaaaaahhhhh!!!
kang Yoto,nak ra ono dana,minyake di dol dwe wae,cik sugi keno di gae mbangun stadion!!!!
gelem dadi wong sing umum umum wae.coba umume wong ki sugih pa mlarat? wong iku umume dha mlarat mula sing ora umum mesthine sugih.wong wong ki umume bodho apa pinter? umume manungsa ki dha bodho mula ajaj gelem dadi wong umum..dadia sing ora umum, pinter.umume bojone wong wong ki elelk elek apa ayu ayau? umume bojone wong wong ki elek elek...mula dadia sing ra umum, golek bojo sing huayuuuuu..umume wong wong kidha urip sukses apa sengsara? umume mesthi dha urip sara, kecingkrangan mula dadia sing ra umu...dadi menungsa sing sukses luar biasa....mula nek aku ki dianggep ra umum aku seneng wong tujuanku dadi mangsa ki dadi sing ora umum...
Mon Apr 30, 2012 5:15 pm suryanto SL wrote:Asmaraningtyas wrote:ya biasa wong nggantheng ki cen sok radha beda ro liyane.... pede bangets.........pede ki mung campuran bagus karo pinter...aku duwe loro lorone.... prasetyoCamatJoin date : 22.03.08Subyek:
Mon May 28, 2012 11:01 pm piye kabare gogon, jare melu piala thomas nyang wuhan,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
hayo sopo sing arep gawe postingan gek monggo.. Iki angel nek aku wong
Satiyang nelayan miskin ingkang gesang saking ulam pikantuk tempenanipun, ing mukawis dinten ngalami nasib kirang beruntung uga hampir mboten nyagedaken tempenan menapaa kajawi setunggal ulam alit. Kala sang nelayan punika badhe mlebetaken ulam kesebat datheng keranjang ingkang dipunbektanipun, ulam alit punika wicanten:
"Uculaken kula, tuan nelayan! Kula alit sanget ngantos mboten pangaos konjuk dipunbekta mantuk datheng griya. Kula dados langkung ageng mangke, kula badhe dados santapan ingkang langkung eca konjuk tuan."
Nanging sang Nelayan tetep naruh ulam kesebat ing keranjang nipun.
"Bodonipun kula menawi cucul ulam niki," tembung Nelayan. "Kados pundi alita ulam ingkang kula tempen, tetap langkung sae daripada mboten enten tempenan sami pisan."
Pasrepan, Tasari, Gunung Bromo, Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
iki yaiku (1) kepriye anggone ngrungoake wacana basa Jawa adhedhasar konteks sosiokultural bisa ningkatake ketrampilan siswa kelas X-3 SMA Islam Sultan Agung 2 Kalinyamatan Kabupaten Jepara (2) ana apa orane owah-owahan
nganggo wacana adhedhasar konteks sosiokultural. Subjek paneliten iki yaiku ketrampilan siswa kelas X-3 SMA Islam
variabel input-output yaiku keterampilan ngrungoake wacana basa Jawa lan variabel proses yaiku piwulangan ngrungoakae wacana basa Jawa adhedhasar konteks sosiokultural. Desain paneliten iki dilakoake rong tahap yaiku siklus I lan siklus II. Teknik kanggo ngumpulake data yaiku teknik tes lan nontes. Teknik sing digunaake kanggo nganalisis data yaiku teknik deskriptif prosentase lan deskriptif kualitatif. Asil paneliten ketrampilan ngrungoake wacana basa Jawa adhedhasar konteks sosiokultural bisa mundhak. Perkara iki dibukteake kanthi mundhake skor rata-rata tes pretes nganti siklus II. Skor rata-rata nalikane pretes ana 52,0 dadi 60,49 ing siklus I utawa mundhak gedhene 8,49 % sawetara kuwi ana ing siklus II skor rata-rata kelas 70,9 utawa mundhak saka siklus I marang siklus II gedhene 10,41 %. Asil analisis observasi, jurnal, lan wawancara mbuktiake anane owahe
sing maune ora apik dadi apik sakwise oleh gladen ngrungoake wacana basa Jawa adhedhasar konteks sosiokultural. Siswa luwih aktif, terampil, lan tenanan anggone sinau ngrungoake wacana basa Jawa. Saran kang diusulke saka paneliten iki yaiku (1) sakdurunge guru menehi piwulangan basa Jawa kudu gatekake kaanan sosial lan budaya siswa, (2) materi ajar adhedhasar konteks sosiokultural bisa didadeake salah sijine alternatif ing piwulangan basa Jawa, (3) kudu ana paneliten liya kang ana gegayutane karo piwulangan ngrungoake kanthi materi ajar kang luwih ngrembaka
gagasan cerdas Bapak pendidikan Indonesia, Ki Hajar Dewantara, 2ING+1TUT [TWO-ING ONE-TUT]. Ing Ngarsa Sun Tuladha-Ing Madya Mangun Karsa-Tut Wuri
Contho geguritan basa Jawa babagan pisahan iki bisa didadekne ndheweke kanggo nglorke pangarah ati sing sedhih tatkala misah karo kanca utawa sahabat mawa keluarga. Sahabat ora arep lekang saka wayah kaya geguritan iki.
jero dhemen arepa duka, nduwe taun kapungkur awake dhewe bareng, nduduk bakat tuk kengarep.”
“Nganti kok teteskan eluh kekangenan, nganti kok meneng membisu, amarga dak ngerti. ora ta ana wayah luwih tuk awake dhewe, ora ta nduwe
oldid=193826"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Juli 2015RintisanLiyaneOrganisasiOrganisasi MassaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.19, tanggal 20 Juli 2015.
Home » Cerkak Ande Ande Lumut » Cerkak Legenda » Cerkak Rakyat » Cerita Rakyat Ande Ande Lumut
niki nyapihaken babagan Pangeran Kusumayuda ingkang kepanggih kaliyan Kleting jene, pun wuragil saking sekawan sedherekan anak satiyang randha ingkang tilar ing salah satunggal dhusun
saking keraton Jenggala, ingkang mbenjing dipuntepang dados Dewi Candrakirana. mendel-mendel piyambake sedaya sami ngeling. lebet manah, Pangeran Kusumayuda mangertos, kenyo seharum sekar nawi punika yaiku calon permaisuri keraton Banyuarum ingkang paling sempurna. tresna, piyambake sedaya
taun lajeng, satiyang pemuda tampan nduwe nami Ande Ande Lumut mengumumkan menawi piyambakipun saweg madosi semah. mboten kados kenyo-kenyo dhusun benten, klebet ugi sedherek-sedherek Kleting jene, Kleting jene enggan kesah amergi piyambakipun taksih ngeling Pangeran Kusumayuda. nanging berkat pitedah saking bangau ajaib panulungipun, mila akhiripun Kleting jene pun ndherek mawi.
Lebet saben radinanipun, jebulna piyambake sedaya kedah menyeberangi lepen ingkang wiyar. ing kala punika, muncullah panjagi lepen berwujud yuyu buta nduwe nami Yuyu Kangkang. Yuyu Kangkang nawikaken jasa konjuk menyeberangkan piyambake sedaya kaliyan catetan dipunsukani imbalan purun dipunambung deningipun saksampune diseberangkan.
Amargi terburu-terburu, sedaya kenyo-kenyo dhusun ingkang benten enggal kamawon nginggihinipun, kaliyan pamanahan menawi sang pangeran mboten badhe ngemangertosanipun. namung pun wuragil Kleting jene ingkang menolak konjuk dipunambung Yuyu Kangkang.
Nalika Yuyu Kangkang nduwe pangangkah memangsanya, Kleting jene mengsahipun kaliyan senjata ingkang dititipkan dening ibunipun. amargi namung pun wuragil ingkang mboten dipunambung Yuyu Kangkang, dadosa Ande Ande Lumut mileh pun wuragil dados pendampingnya. enggala kala
goreng, tahu goreng sing diiris-iris kaya dadu, kecambah (toge) godhog, timun (seger mentah, dicacah), brambang goreng, bumbu kacang (kaya bumbu rujak, pedas orane miturut selera), karo kecap manis. Biasane kecap manis sing digunakna ya kecap manis encer, dudu sing kenthel.
Senin: Ana sing maling kertu kredit duwek aku, ning aku ora ngelaporke. Kuwi ora nguras dhuwit saakeh bojoku...(baca selengkapnya).
2. Cerkak Bahasa Jawa Pendek Lucu Kisah Seorang Pengembara
Pengembara bareng ontane nyusuri ing Gurun Sahara sing amba lan panas. Amarga jenuh suwe banget neng gurun, pengembara rumangsa kesepen lan pengen pisan nglakoke kuwi, ning didelok sekitar ora ana sawong wedok blas...(
Cerkak Bahasa Jawa Lucu, Pelampiasan Dua Pria
Ana loro sahabat, Udin lan Bambang, dekne kabeh tandhang gawe nang siji upaden gedhe. Mubarang wektu dekne kabeh ngloro ana tugas training menyang Jakarta sajrone 1 bulan kebak...(
wedok kayane keliwat agresif lan luwih akeh pitakon menyang
Sadurung mangkat emboke ngantekne pesan. Nak yen kowe menyang kutha lan kabeneran bisa jodo neng kana, iki ana pesan saka embok kanggo nggoleki jodo sing becik: goleka pasangan sing setia, pasangan kowe kudu bisa ngelola dhuwit, lan calon kowe kuwi kudu joko ting-ting...(
ForumPBForum Pekalongan-Batang Agen Bola, Bandar Bola Online, Situs Taruhan Bola, 7meterForum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
ngene iki sing nggarai #WeLoveEFD. Monggo tumut KINGSAFAIR :D Retweeted by Ir. Pertanian ❤ 1 Feb 16 Ir. Pertanian ❤ @jiaiki bukane aku wes tau ngomong, dadi
kok ya konok-an iku teko maneh seh.. mblenek aku,
opo yo nggak bosen bendino saru karo aku??,
opo maneh kelakuan-ne seng nduesssooo nemen iku..
kok yo sek urip wong antik koyok ngono, ape saru nang semak-semak kok nggowo radio, atek seng di rungok-ke
maneh, opo mergo akeh balon nyar-an ya??
angin lan banyu, teko ing sejatine pengundang kaulo, ketoro yen panjenengan mlebu, ketingal inggon mata urip, hadir ing panggonan
contentWirid Wirayat JatiAnênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun). Firman
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha
angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.
ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita dumunung ing dalêm 7 kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. II.1 Wejangan
II, 5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih. II. 5.
II, 7. Keenam, Aku mengadakan budi, yang merupakan kenyataan penjabaran anganangan yang berada pada alam ruhani. II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa. II, 8.
BAHASA JAWA Punika warahing Hidayah Jati, ingkang nedahaken dunungipun pangkating ngelmi makripat, medal saking wirayating wiradat, wewejanganipun para wali ing Tanah Jawa. Sasedanipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa ambuka wewiridan ingkang dados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak. Wiyosipun inggih igu asal saking dalil, kadis, ijmak tuwin kiyas kados ingkang sampun kasebut wonten salebeting wiradat. Jangkeping ing murad maksuding wirid sadaya. Menggah papangkatanipun satunggal-tunggal kapratelakaken ing ngandhap punika. Ingkang rumiyin : saangkatan kala jaman awalipun nagari ing Demak, para wali ingkang karsa amejang namung wewolu. 1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kedhaton ; wewejanganipun wisikan ananing Dat. 2. Kanjeng Susuhunan ing Tandhes ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.
3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung ; wewejanganipun gelaran kahaning Dat. 4. Kanjeng Susuhunan ing Benang ; wewejanganipun pembukaning tata malige ing dalem Betalmakmur. 5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram. 6. Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas. 7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati ; wewejanganipun panetep santosoning iman. 8. Kanjeng Susuhunan ing Kajenar ; wewejanganipun sasahidan.
persaksian. Ingkang kaping kalih : Ing saangkatan malih kal jaman akhiripun nagari ing Demak dumugi ing Pajang, para wali ingkang karsa amejang inggih namung wolu : 1. Kanjeng Susuhunan ing Giriparapen ; wewejanganipun wisikan ananing Dat. 2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat. 3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin ; wewejanganipun gelar kahananing Dat. 4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur. 5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat ; kalilan dening Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga amiridaken wewejanganipun pambukaning tata malige ing Betalmakmur. 6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas. 7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus ; wewejanganipun panetep santosaning iman. 8. Kanjeng Susuhunan ing Geseng ; wewejanganipun sasahidan. Dene wewejangan ingkang sampun kasebat ing ingnggil punika suraosipun inggih nunggil kamawon, amargi sami wewiridan saking pamejangipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldhenta, sadaya. Sareng dumugining jaman nagari ing Matawis, panjenenganipun Nata Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, wewejanganipun wolung pangkat wau karsa kaimpun dalan saprabotipun pisan supados mutamdha ing suraosipun sadaya. Punika lajeng kababaraken dados wewejangan satunggal kemawon, sasampunipun mupakat kalihan kawruhing para ahli ngelmi, karsa dalem matah ingkang kalilan amridaken wewejangan makaten wau ing ngandhap punika : 1. Panembahan Purubaya 2. Panembahan Juminah 3. Panembahan Ratu Pekik 4. Panembahan Jurukiting 5. Pangeran ing Kadilangu 6. Pangeran Kudus
7. Pangeran Kajoran 8. Pangeran Tembayat 9. Pangeran Wonggo Menggah wewejangan ingkang sampun kaimpun dados satunggal wau wiyosing sami, asal saking nenukilan bangsaning kitab tasawup sadaya. Urutipun satunggalsatunggal asasandhan daliling ngelmi minangka pitedahan anggenipun mratelakaken pangandikaning Pangeran Kang Mahasuci dhateng Kanjeng Nabi Musa kalamullah, manawi manungsa punika minangka kanyataning Dat Kang sifat Esa. Makaten wau ingkang kawedharaken dados witing ngelmi makripat, dados wewiridaning para Nata, para wali kala ing kina, lajeng dipun kiyas dhateng para pandhita dados bebukaning wewejanganipun piyambak-piyambak. Sareng kaimpun dados satunggal saking karsa dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung ing Matawis punika mupakatipun suraosing ngelmi makripat ingkang kawejangaken sadaya. Wekasanipun ing ngalami-lami wewejangan wau punika wijang malih kados sanes-sanes suraosing pangawikan, margi saking kathahipun para wicaksana ingkang dados guru sami ambabaraken wewiridanipun piyambak-piyambak. Wonten ingkang miridaken praboting ngelmi makripat kamawon, malah terkadang wonten ingkang amedharaken patrapipun ngelmi telek kaliyan ngelmi patah sapanunggilipun ingkang bangsa ngelmi sesorongan sadaya. Mila samangkedipunparsudi dhateng Kyageng Muhammad Sirullah ing Kedhungkol, inggih punika sakiduling Kedungpanganten, mawi ketengeran ing taun punika : Rongsogoto Wargo Sinuta, salebeting Alip, 1779 kadhawahan ilham linilan dening Pangeran Kang Maha Suci anata urut-urutaning ngelmi makripat, serat andunungaken ing murad maksudipun pisan anurut wewejangan wolung pangkat kakumpulaken dados satunggal, kados ing ngandhap punika. Ingkang rumiyin wejanganipun Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadhaton Wisikan Ananing Dat Wejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun : Sejatine ora ana apa-apa ; awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji ; kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun ; sajatine Kang Maha Suci anglimput ing Sipat Ingsun, anartani ing asman-Ingsun amratandhani ing apngal Ingsun. Wejangan ingkang kaping kalih, dening Kanjeng Susuhunan ing Tandhes Wedharan Wahananing Dat
Wejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun : Sajatine ingsung Dat kang Amurba Amisesa kang kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodrat-ingsun. Ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal-Ingsun kang minangka bebukaning Iradat-Ingsun. Kang dhingin Ingsun anitahaken hayyu aran Sajaratul yakin tumuwuh ing sajroning alam
kang minangka warananing Kalarat-Ingsun. Wejangan ingkang kaping tiga, dening Kanjeng Susuhunan ing Majagung Gelaran Kahaning Dat Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring dat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab
wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ; Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa. Karana Ingsun anitahaken saka anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu. Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun, ing kono ingsun panjingi mudah limang prakara : 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi – iya iku minangka warananing wajahingsun Kang Maha Suci. Wejangan ingkang kaping sekawan, dening Kanjeng Susuhunan ing Benang Pambuka Tata Malige Ing Dalem Betalmakmur Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening dat minangka Betullah wonthen ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektrning kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.
Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun ; Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmakmur, iku omah enggineng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirahiku dimak, yaiku utek ; kang ana antraning utek iku manik ; sajroning manik iku budi ; sajroning budi iku napsu ; sajroning napsu iku suksma ; sajroning suksma iku rahsa ; sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran, nanging Ingsun Dat Kang nglimputi ing kahanan jati
Wejangan ingkang kaping gangsal, dening Kanjeng Susuhunan ing Muryapada Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukaram Wejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iradating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dat, minangka Betullah wonten ing dhadhaning manungsa. Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggaltunggal, anandhakaken kalarating dat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun : Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmukaram, iku omah enggoning Lalaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam. Kang ana ing sajroning dhadha iuk ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jiemn, yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran, anging Ingsun Dat kang anglimputi ing kahanan jati. Wejangan ingkang kaping enem, dening Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukadas Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran Kang Maha Suci anngenipun karsa anjenengaken maligening Dat, nmanagka Betulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun : Sajatine Ingsun nata malige sajroning Betulmukadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam ; kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutpah, yaiku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran angin Ingsun Dat kang nglimputi ing
kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun. Wejangan ingkang kaping pitu, dening Kanjeng susuhunan ing Gunungjati Panetep Santosaning Iman Wejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak
saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating tokid. Ingkang terus dhateng iktikad, pepiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun : Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun. Menggah dunungipun makaten : • Ingkang dipun wastani Pangeran meniko dating gesang kita pribadi. Sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya. Tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi ; boten wonten. Mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung dating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep. Dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpawewangenan amung kaot lair batin kemawon. • Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning dat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Kur’an makaten jarwanipun : • Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh , utusaning Dat
sih pangapuraning Pangeran. Manawi sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika dating Gustio, kanugrhan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenandumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet ; ing tembe wewangsulan.
kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados puytra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun. Wonten riwayating guru manawi
jarwanipun. Ingsun anyekeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun. Wejangan ingkang kaping wolu, dening Kanjeng Susuhunan ing Kajenar Sasahida Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta ; bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangkesampun purun angakeni “ Jumeneng Dating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ; Ingsun anekseni ing Dat Ingsun dhewe, Satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, Lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, Iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iuk rahsaningsun, Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, Iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, Iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katob apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodrat ingsun. Menggah dunungipun makaten : Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilulah, Muhammar Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika apngaling Rasul, dumunung ing
badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipunbasakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten alam ing sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Serta boten kasupen ing Dat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten krkirangan ing apngal kita kang sampurna, dados pepuntoning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang. Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking adat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika : 1. Taberi suci temen ; Mangka pambirating durgandana
Mangka paluluhaning raga ingtembe 3. Angawisi sare shawat Mangka pangluyutaning jiwa ingtembe 4. Anyenyuda napsu wuwus Mangka panglenyepaning rahsa ingtembe Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing
manusia. Pupuh I a. Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing
tembe matine nraka. b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring
mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya. f. Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng
cegahen kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat. h. Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan. i. Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
kantara raganipun, lampahe same lelewa, yen gununggungsarirane anjenthit, ngorekken wong kathah. j. Poma aja na nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip, semune ingeseman ing sasaminipun,
derajatiro alit, aja ambek kuwawa, lamun siro luhur, den prawira anggepiro, dipun sabar jatmiko alus ing budi, iku lampah utama. l. Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik pituture, tan sira temahipun, apan bathin kalawan lahir, lahire tatakromo,
ana wong tukar padu, amungsuh lawan sudara. Dhahat ingsun tan
kathah kan purun, mejanani mring sira Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah, gecul mgrumpul bandhol ngrompol, nanging aja kalirua, babasan kaya ika, den waskitheng surupipun, babasan kaya mangkana Dipun
tumulyan sigra amedal wus prapteng jawi desane, wus prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal. Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane, tumulya sigra binabat, dhening
pmAssalamu'alaikumTerima kasih maturnuwun,Kanggo Konco2 sing wes gabung, lan mosting nganti saiki
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Paku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdulrahman Sayidin Panatagama Kaping (SISKS)
Permaisuri Susuhunan Pakubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR), dengan urutan:- Ratu Kilen (Ratu Barat)- Ratu Wetan (Ratu Timur)
Kasunanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram.
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram
Kitab al-Qur’an lan ahlul bait ingkang suci.
kui mripatre gedhe. ono sing muni mripate mung siji. sing
alias lelembut. menawi sifat wonten sae lan awon. ndak leres ngoten mbah....???hehehe. kulo mboten
kanthi laku...."lha lambarane ilmu iku laku....laku iku dudu pasa pati geni...pasa mutih..pasa ngidang, ngalong, pasa ngeli lsp thok. laku sing sak temen yai iku sabar ngerteni ilmu iku sithik sithik saka sing gampang nganthi sing angel. nek wis ngerti kabeh...tegese lakune wis bener..mula wong ora bakal kabotan ngilmu...sing jeneng kabotan ngilmu iku nyinau ilmu ora saka dasaring ngilmu ning langsung njujug sing dhuwur...me3rga kaselak pingin pinter utawa kepingin sekti..ora sabar golek mbaka sithik...wong sing kabotan ngilmu ngene iki isa wae dadi edan..... mula ngati ati...yen golek ngelmu kudu dilakoni kanthi sabar.... gampange ya wiwit kelas siji ajaj pingin njujug kelas enem utawa mlah
sowan mbah.......... AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: Apa dan bagaimanakah makhluk Jin itu? Thu Aug 05, 2010 1:43 am wah ilmuku ora akeh kok mung siji thok....ilmu glethek pethel....dadi kayane yen neng nggonku ilmu sing mbok goleki ora ana..... Ngabehi_kmLu
gendruwo, pocong, wewe, thetekan....kabeh iku maujud amarga ciptane manungsa...., buktine nek neng eropa ora ana pocongan, wewe, sundel bolong lsp.Kui kabeh isih ana jagading cipta rasa, durung alam kejaten. Jarene para simbah:"Sejatine ora ono opo-opo, sing ono kui dudu..
ciptane manungsa...., buktine nek neng eropa ora ana pocongan, wewe, sundel bolong lsp.Kui kabeh isih ana jagading cipta rasa, durung alam kejaten. Jarene para simbah:"Sejatine ora ono opo-opo, sing ono kui dudu..Lha niko tiyang2 kok sok sami nate sumerep pocong, wewe,
wadahi tampah,iwakke kebo siji(iwak daging setitik)lan serupane jerohan setitik di pepaki serto matane siji lan pecel
rebutan mlebu...pengamen yo ra keri...nggangu wong turu....Mula nek di kon milih Maju lancar apa liyane...aku milih kuat tuku mobil dhewe kok....mula dongaku ora Duh gusti mugi kawula kiat tumbas tiket maju lancar ning duh gusti paringana Toyata RUSh utawa Inova mawon mboten sah mercy utawi BMW.... Yuli PurwaningsihKorLapJoin date : 13.09.09Subyek: Re: Maju Lancar Tue Sep 29, 2009 7:06 pm Asmaraningtyas wrote:wong sing duwe maju lancar wong
rebutan mlebu...pengamen yo ra keri...nggangu wong turu....Mula nek di kon milih Maju lancar apa liyane...aku milih kuat tuku mobil dhewe kok....mula dongaku ora Duh gusti mugi kawula kiat tumbas tiket maju lancar ning duh gusti paringana Toyata RUSh utawa Inova mawon mboten sah mercy utawi BMW....Sabaaarrrr.... sabaarrrr....
wektu iku lebaran blk neng jkt.Tekan daerah Cakung Jaktim munggah wong loro, karo sok
jikuki dite sing disebar neng raiku.... jan mesakne q ndelengi campur jengkel.Tekan saiki pengalaman iku ora ilang seko bathuku...Nek jan ra kepepet tenan q ra bakalan numpak bis iku meneh... wong bis liyane sih akeh arepo dudu sing duwe wong GK.Keselamatan dan kenyamanan ki nomer siji....Bener ra lurrr...???? AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek:
wektu iku lebaran blk neng jkt.Tekan daerah Cakung Jaktim munggah wong loro, karo sok artis wong 2 mau moco puisi ngalor ngidul ra karuan. Sakbare rampung trus njaluk dit mekso 5ribu per penumpang. etung wae penumpang bis kebak full sit dikali 5ribu wes piro.Tapi yo dasare q ngantuk tur luwe wes sirah mumet q dipekso
Tekan saiki pengalaman iku ora ilang seko bathuku...Nek jan ra kepepet tenan q ra bakalan numpak bis iku meneh... wong bis liyane sih akeh arepo dudu sing duwe wong GK.
wektu iku lebaran blk neng jkt.Tekan daerah Cakung Jaktim munggah wong loro, karo sok artis wong 2 mau moco puisi ngalor ngidul ra karuan. Sakbare rampung trus njaluk dit mekso 5ribu per penumpang. etung wae penumpang bis kebak full sit dikali 5ribu wes piro.
jikuki dite sing disebar neng raiku.... jan mesakne q ndelengi campur jengkel.Tekan saiki pengalaman iku ora ilang seko bathuku...Nek jan ra kepepet tenan q ra bakalan numpak bis iku meneh... wong bis liyane sih akeh arepo dudu sing duwe wong GK.
peminat,kdg wong GK sendiri krg sabar lan santun AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: Maju Lancar Thu Oct 01, 2009 9:26 am Weh...lha nek management mL ra maca iki isa bangkrut iku suwe suwe.... Yuli
yo tho.... masagungWargaLokasi : Bekasi TimurReputation : 0Join date : 11.12.09Subyek: Re: Maju Lancar Sat Jan 09, 2010 9:12 am Sedulur-sedulur, sakngertiku lho iki, sing nduwe Maju Lancar sakjane yo wis mikir kabeh keluhane para pelanggan lhoo.. (nyuwun sewu mas Didit sampe rambute rontok hehehehehe) piye carane
iso penumpang diterke tekan ngarep omah ( nganti ingkang kagungan
sing mbandel yo ra ngerti too.. (menungso onone mung kurang hehehehe dadi golek
gandungOfficerLokasi : Cawang Baru - Jakarta Timur - IndonesiaReputation : 17Join date : 14.03.08Subyek: Re: Maju Lancar Sat Jan 09, 2010 1:11 pm lha iki papan kango pesen tiket, gek le pesen neng ngendi ora eneng keterangane, soyo mudun2 tak woco malah dadi papan curhat alias keluhan,sing gawe tread ora tanggung jawab kieh.... hem......_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
ndodro.. is di gembok wae lah..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
kepalanya.” (Karebet. ya ingsun iki Ki Ageng Kebo Kenanga ya Ki Ageng Pengging.(Anakku Karebat. JALMA UTAMA TANSAH NETEPI ANGGERING
Jayanthi Kumaresh | Schedule - Jayanthi Kumaresh
nyuwun perso,….cangkriamne godhong gedhang kalian benik niku nopo nggih? matur nuwun
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kalimantan Kidul.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.34, 10 Maret 2013.
siji wilayah sing diincar saka pamerentah Provinsi Daerah Khusus embok kutha Jakarta (Pemprov DKI) kanggo digusur amerga akeh warga sing jebulna ora nduweni layang lemah asli. Ning, penggusuran kuwi mbisa mungsuhan saka warga.
Geneya: karan desa Pulo amerga ping kepung. Mirip siji pulau. Kapan: Desa Pulo wis ana ket zaman Walanda. dhisik akeh kaum kolonial nglakoke aktifitas dagang neng Jatinegara.
Kepriye: Desa Pulo dhisike panggon penambangan wedi. desa Pulo wis banjir seprana, paling utama nek ana
Pulo tambah akeh. desa Pulo tau karan Indonesia cilik amarga dimenengi macem-macem etnis lan suku.
Kuwi mau sacacah fakta kanggo ngenalake kowe nang desa Pulo, Jatinegara, Jakarta wetan. Yuk awake dewe dongakke muga-muga ana dalan tengah sing becik kanggo kabeh
Jayanthi 2016 Live Madurai Thevar Jayanthi 2016 Celebration Live News7 Tamil Thevar Jayanthi 2016 Live Polimer News Thevar Jayanthi 2016 Live
Thanthi TV Thevar Jayanthi Guru Poojai 2016 Live Thevar Jayanthi 2016 Live Thevar Jayanthi 2016 Live Events Thevar Jayanthi 2016 Meeting Live Thevar Jayanthi 2016 Mulapari Palkudam Thevar Jayanthi 2016
Thevar Jayanthi 2016 Live Thanthi TV Thevar Jayanthi Guru Poojai 2016 Live Thevar Jayanthi 2016 Live Thevar Jayanthi 2016 Live Events Thevar Jayanthi 2016 Meeting Live Thevar Jayanthi 2016 Mulapari Palkudam Thevar Jayanthi 2016
Ostroróg (Jerman Scharfenort) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ostroróg&oldid=1090638"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca
Szubin (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szubin&oldid=1090741"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Basa Jawi yaiku basa ingkang dipunginakaken para wargi suku bangsa Jawi sae ingkang wonten ing Jawi wetan, Jawi madya Yogyakarta bahkan ingkang wonten ing njawi Jawi bahkan ing njawi negeri kados ing Suriname, Malaysia, ngantos datheng Walandi.
Angsal dipunginemaken suku bangsa Jawi niki kreatif uga taat nglampahaken tradisi ingkang dipuntumutipun mawi kiyat prinsipnya konjuk ngekahi aos-aos luhur bangsa. Bahkan saking sisi linguistik kebasan jebulna basa Jawi nggadhahi tingkatan peradaban ingkang tiada kalihipun kaliyan basa-basa benten ing donya. Crios antawis anak kaliyan tiyang dewasa (ingkang langkung ageng), sesami rekan, antawis anak kaliyan tiyang sepuh uga saterusipun benten susunan uga struktur tembung uga ukara dadosipun basa Jawi salah satunggal basa ing donya saksampune basa Arab ingkang nggadhahi kesugihan semantik uga etimologi kebasan linangkung. Indonesia tiyang wangsul uga pangginan basa Jawi mekaten wiyar saleresipun, ing Indonesia kamawon tiyang turun (etnis) Jawi cekap kathah. ing Lampung berdasarkan data ingkang enten nyelaki 70% saking total para wargi. ing Sumatera ler menembus angka 32,6%, Jambi 27,6&, Sumatera kidul 27%. andhap tembung etnis Jawi sanget kathah uga enten dipunpundi-pundi. macem-macem kebudayaan uga kesregepan tangan ugi bervariasi sanget, sugih uga ngandung jarwi linangkung. Jawi nggadhahi serat, jogedan ponorogo, ringgit, higga fisalafat Jawi ingkang nggadhahi kearifan lokal. Nanging tresnanipun, kebudayaan, kesregepan, kesenian uga basa Jawi ingkang dipuntepang miyar ngantos manca nagari mboten mirengaken kaliyan sae dening pamerentah kita sedaya ingkang notabene kathah ugi ingkang asalipun etnis Jawi. Asihan pisan negeri niki pamerentahipun mboten saged ngingah khasanah uga kesugihan alami ingkang dipunsukakna Gusti Allah, mboten namung sumber daya alam nanging ugi kesugihan budaya, seni uga basa Jawi mboten saged ampun malih dipuntingkataken konjuk dipunkuwawikakenaken kamawon rudatosipun sanes dolan. dadosipun alon laun sanes mboten bokmenawi kebudayaan Jawi pun sirna ing bumi nusantara niki namung tilar nami
bacc. mag. ing.univ.bacc.ing eluniv.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. logist.univ.bacc.ing.traffuniv.bacc.ing.aedif.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.
tawaran apik ing Augustsearch10000170500tawaran apik ing Maysearch10000170600tawaran apik ing Junisearch
Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
Kecamatan Banyumas kuwe salah siji kecamatan neng kabupaten Banyumas, Propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Ganu kecamatan kiye dadi pusat pemerintahan kabupaten Banyumas, siki wis dipindah meng Purwokerto, bekas-bekas pemerintahan juga esih ana nang kene. Ganu pemerintahan Banyumas nganggo sistem kaya
Neng Banyumas ana Pendapa Sipanji sing nggo tempat pertemuan, pasar, alun-alun, penjara, Masjid Nur Sulaiman Banyumas, sing dekelilingi nganggo tembok.
Nang kono siki esih ana museum wayang Sendang Mas tempat nggo nyimpen koleksi wayang. ana wayang kulit, wayang golek, wayang beber, gamelan lan liyane. Siki nang sekitar kono juga ana sekolah SMP sing jere terfavorit se-Banyumas. Nang kono uga ana stasiun radio jenenge Sendang Mas.
Nang kono ana sumur cilik sing isine banyu emas, sing diarani sendang mas. mungkin gara-gara ana sumur kuwe daerah kiye dijenengi Banyumas.
BanyumasKabupaten BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
pengalaman anyar neng pesawat RI-01. Kali iki dheweke ngundang Presiden AS lan Perancis mabur bareng keliling donya. Oleh
apa sing dadi kebanggaan negerine. Presiden Amerika, Clinton ngetoke tangane lan banjur deweke ngonong karo bangga:
"Wah awake dhewe lagi ana ing dhuwur New York!"
Presiden Indonesia (Gus Dur): "Lho kok iso reti?"
"Kuwi, patung Liberty kecekel!", saur Clinton karo bangga.
Ora arep kalah, presiden Perancis, Jacques Chirac, melu julurkan tangane metu.
"Awake dhewe lagi ana ing dhuwur kutha Paris!", saure karo sombong.
Presiden Indonesia: "Wah, kok iso reti?"
"Kuwi menara Eiffel kecekel!", saur presiden Perancis kesebut.
Amarga disombongin padha Clinton lan Chirac, genten Gus Dur sing julurke tangane metu pesawat. "Wah awake dhewe lagi ana ing dhuwur
PEMAIN ASING SING SAIKI SELEKSI DADI STRIKER,
pmWah repot saiki wong bojonegoro, setiap enek wong cereng sing ngarit, ngedos. golek rosokan diaraani Abel
[Reply]	Wong cilik dukung persibo
Penis Tempel Getar Silikon Alat Sex Bantu Wanita Di Jawa Timur Meliputi :
Amenangi jaman twitter,yen ora ngetwit ora gaul. Ning saktemene sopo sing moco twitmu? cc
akeh?? Ngene ae deh koe pasa bedug."
Cerkak Bahasa Jawa Ngoko Pengalaman Pribadi Belajar Puasa “Pasa bedug??? Opo iku bu?" takon Wati karo pamasaran. "Artine pasa separo dina wae, dadi kowe pasa nganti jam 12 wae, kuwat ora?" "Hmmm insya Allah deh bu," jawab Wati karo ragu. Wektu jam 12 tepat, kedadeana hal sing ora terduga.
"Mbok wis jam 12 iki wes oleh bukak ta?" "Entenana nganti jam 3 dhisik deh." "Ah embok mah ngapuse, jarene nganti jam 12." "Coba dhisik ok?" "Iyo deh, " jawab Wati karo rai mrengut. Wati mung lingguh wae karo ndeleng jam, akhire tiba jam 3 sore.
"Buuu ibuuuu..!!! Wati wis oleh mbukak ta?" "Tunggu 3 jam menehi dehhh, tanggung" rayu emboke. "Ahhh embok mah ngapuse meneh jare nganti jam 3?" "Entenono sethithika, ohya kowe ngerti ora
wae sih, nah yen arep ngerti hikmahe pasa, neng donya manusia ana sing sugih ana sing miskin, yen sing miskin mesti pangan dekne kabeh kekurangan, lagekne wong sugih gampang nggoleki pangan.”
“Dadi Allah ngongkon kabeh umat muslim dikabeh donya kanggo masa, ngapa? Ben awake dhewe rumangsakne kepriye sih wong sing kengelihan, ning ben awake dhewe ora lara Allah
Wati arep pasa meneh ah." Embok mung isa ngesem karo ndeleng tingkah payu anake wedok kuwi.
Bab "Pedhalangan Gagrag Banyumas" sajatosipun sampun dangu dados rembag ing kalanganing bebrayan pewayangan. Namung kemawon ing kanyatanipun punapa ingkang dipun wastani "Pedhalangan gagrag Banyumas" punika mboten gampil kaandharaken kanthi pratitis. Ing kalanganing para sedherek ingkang asal saking njawi rangkah Banyumas, nanging ugi kalebet sedherek Banyumas piyambak kathah ingkang sami gadhah panganggep bilih ingkang sinebat "Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika mboten sanes inggih Pedhalangan Gagrag Surakarta utawi Ngayogyakarta ingkang kawewahan Bawor tuwin lagu Kembang Lepang saha gendhing-gendhing Banyumasan sanesipun. Malah para seniman dhalang Banyumas piyambak ugi sami dereng gumolong pamanggihipun ing bab pangertosan Pedhalangan Gagrag Banyumas wau. Ingggih awit saking kawontenan ingkang makaten wau ingkang
wonten ing pandhapi kawedanan Bukateja nalika tanggal 21 April 1979, kanthi jejering rembag "Tumuju dhateng manunggaling Pedhalangan Gagrag Banyumas". Salah satunggaling putusaning parepatan inggih punika sami rumojong badhe sesarengan ngimpun "Pathokan Pedhalangan Wayang Purwa Gagrag Banyumas". Panitya lajeng kadhapuk ingkang jangkepipun kasebat "Panitya Pangimpun Pathokan Pedhalangan Wayang Purwa Gagrag Banyumas". Wondene pratelan nama-namanipun ingkang sami tumut ngimpun saged kawaos ing lampiraning naskah punika. Sesampunipun tumindak kirang langkung setahun sarana ngawontenaen parepatan jangkep ingkang rambah kaping sekawan saha rapat-rapat ingkang dipun ayahi dening para dhalang tuwin para paranpara pamonging pawayangan Banyumas, ingkang kapantha-pantha miturut babagan garapanipun piyambak-piyambak, wasana saged kasembadan mujudaken naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika. "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika tamtunipun dereng jangkep, punapa malih yen kaanggep sampurna tamtu dereng paja-paja sanget. Pramila taksih perlu dipun jangkepi sarana andharan warni-warni ingkang perlu kasumurupan dening para dhalang Banyumas. Kajawi punika ancasing pandhapukipun naskah punika taksih winates sanget, inggih punika namung badhe suka sarana mamrih manunggaling Pedhalangan Gagrag Banyumas kanthi ngimpun pathokan-pathokan ingkang kawawas sami tumrap cak-cakaning pakeliran gagrag Banyumas. Bakuning isinipun naskah punika kawrat wonten ing Bab IV inggih punika bab "Wewaton caking pakeliran". Wondene ingkang kapacak ing bab-bab sanesipun arupi samukawis andharan ingkang perlu 1
kasumurupan dening para dhalang, kadosta Bab II ngewrat Sejarah mekaripun pedhalangan gagrag Banyumas ingkang tundhonipun suka seserepan bab asal-usuling seni pedhalangan ing laladan Banyumas. Bab V dumugi Bab IX ngewrat katrangan warni-warni minangka jangkeping kawruh bab pakeliran. Pathokan punika kajawi minangka sarana mamrih manunggaling pedhalangan gagrag Banyumas ugi kaangkah sageda kangge tuntunaning para dhalang Banyumas supados saged nindakaken cak-cakaning pakeliran miturut cara ingkang baku. Kanthi mekaten para dhalang wau lajeng saged mangertos saestu ing bab Pedhalangan Gagrag Banyumas tuwin leregipun lajeng sami saged nggelaraken Pedhalangan Gagrag Banyumas kanthi gumathok. Ing nginggil sampun kaandharaken bilih naskah punika taksih dereng paja-paja jangkep utawi sampurna. Pramila taksih kedah dipun jangkepi. Miturut rancangan, naskah-naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" jilid II ugi badhe enggal kagarap, semanten ugi jilid III tuwin salajengipun, ingkang ngewrat seserepan maneka warni. minangka jangkeping isinipun naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" jilid I punika.
SEJARAH MEKARIPUN SENI PEDHALANGAN. BANYUMASAN 1. Umum 2. Sejarah mekaripun Seni Pewayangan ing Indonesia: a. Jaman Dyah Balitung b. Jaman Prabu Darmawangsa c. Jaman Prabu Airlangga d. Jaman Kediri e. Jaman Majapahit f. Jaman Demak g. Jaman Pajang h. Jaman Mataram Islam i. Jaman Plered
BAB II SEJARAH MEKARIPUN SENI PEDHALANGAN BANYUMASAN
1. Umum Saderengipun angadani ndhapuk Pathokan Pedhalangan Gagrag lianyumas, wonten
prayoginipun bilih langkung rumiyin nalusur riwayat latah-larahipun tuwin tuwuh ngrembakanipun Seni Pedhalangan ing tlatah Banyumas. Prekawis punika wigatos sanget amrih saged netepaken kawontenan salugunipun Pedhalangan Banyumas, kados ingkang kasrambah samangke punika. Mekar ngrembakanipun seni pedhalangan ing tlatah Banyumas estunipun mboten uwal saking tuwuh saha ngrembakanipun seni pedhalangan ingkang sipatipun mratah ing saindhenging tlatah Indonesia. Sarehning prabot utawi tetilaran serat-serat minangka tandha yektinipun tuwuhing seni pedhalangan ing tlatah Banyumas radi rekaos anggenipun angupados, pramila radi rekaos ugi anggenipun badhe netepaken riwayat tuwuhipun sarta ngrembakanipun. Awit saking punika paripaksa pancadan saking "teori" pangothak-athik sarta pangentha-entha adhedhasar golonging rembagipun para empu pedhalangan Banyumas, kados taksih perlu kataliti malih kayektinipun. Cundhuk kaliyan atur sakawit, ingkang badhe dipun cakaken inggih punika : a. Naliti sejarah tuwuhing Seni Pewayangan ingkang nyakup sadayanipun ing saindhenging tlatah Indonesia, kanthi migunakaken prabot-prabot methik saking babon utawi sumber ingkang taksih kasrambah; b. Pandugi-dugi sejarah larah-larahipun sarta tuwuhing Seni Pedhalangan ing tlatah Banyumas, ingkang alandhesan prabot-prabot kasebat ing nginggil.
2. Sejarah mekaripun Seni Pewayangan ing Indonesia Kados ingkang sampun katur ing nginggil sejarah mekaripun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas mboten saged uwal saking sejarah pangrembakanipun Seni Pedhalangan ing saindhenging Indonesia. Mila saderengipun katur mekaripun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas, ing bagian punika badhe katur langkung rumiyin sejarah tuwuh tuwin mekaripun Seni Pewayangan ing Indonesia miturut prabot-prabot utawi tetilaran serat-serat sarana babon utawi sumber ingkang taksih sumrambah, urut jamanipun inggih punika: a. Jaman Dyah Balitung (898-910 M) Kasebat bilih ing jamanipun Dyah Balitung, nata binathara ing praja Mataram Hindu, Serat Ramayana abasa Sansekerta ingkang asalipun saking India saged kaimpun saha kaserat mawi basa Jawi Kina utawi Basa Kawi. 4
b. Jaman Prabu Darmawangsa (991-1016 M). Ing jamanipun Prabu Darmawangsa punika Serat Mahabharata ingkang asalipun wonten 18 parwa saged karakit mawi basa Jawi Kina dados 9 parwa. c. Jaman Prabu Airlangga (1019-1042 M). Jaman Airlangga punika wonten cihna mekar lan ngrembakanipun kasusastran Jawi Kina, inggih punika dumadosipun Serat Arjunawiwaha ingkang karakit dening Mpu Kanwa kala taun 1030. d. Jaman Kediri (1042-1222 M) Nata Kediri ingkang asmanipun sambet rapet kaliyan ngrembakanipun kasusastran inggih punika Prabu Jayabaya (1135-1157). Inggih ing jamanipun Sri Jayabaya punika pujangga Mpu Sedah ngrakit Serat Bharatayudha, ingkang salajengipun dipun rampungaken dening Mpu Panuluh. Serat Hariwangsa punapa dene Serat Gathutkacasraya ugi yasanipun Mpu Panuluh. Malah-malah miturut gotekipun Serat Centhini, inggih Sri Jayabaya punika ingkang adaada dhawuh damel gambar "wayang purwa" cinorek ing rontal wiwit saking gambaripun Sanghyang Jagadnata dumugi Bambang Parikenan. Dipun sebat "wayang" jalaran wujud ingkang badhe ginatra sampun ical, nanging lajeng kaentha-entha ing salebeting batos ngantos nuwuhaken wewayangan ingkang cetha; kasebat "purwa" jalaran ingkang dipun anggit nama samukawis ingkang sampun lalu mangsa. e. Jaman Majapahit (1293-1528 M) Taksih miturut gotekipun Serat Centhini, ing jaman awal Majapahit wewayangan ringgit purwa dipun gambar mawi kertas Jawi, mawi dipun wewahi perangan-peranganing pangangge. Kaleresan sanget dene ing jaman Majapahit akhir wonten putra nata ingkang prigel sanget anyungging ngantos kawentar asma Raden Sungging Prabangkara. Dening ingkang rama kadhawuhan nyungging praboting ringgit. Warni ingkang dipun pigunakaken dipun cundhukaken kaliyan wujud saha tataran sarta pari-polahing ringgit. Sugengipun Raden Sungging Prabangkara punika wonten ing sakiwa tengenipun taun 1380. f. Jaman Demak (1500-1550 M) Duk bedhahipun Majapahit ringgit beber Prabangkara dipun boyong dhateng Demak. Raos sengsem dhateng karawitan tuwin pagelaran ringgit ingkang rujak sentul kaliyan anggering agami Islam nuwuhaken penggalihan anyar menggahing gambar ringgit, inggih punika mbucal wujud wewangunaning manungsa. Makaten penggalihanipun Sultan Syah Alam Akbar I (Raden Patah) ingkang dipun sengkuyung dening para wali. Ringgit purwa beber lajeng dipun ewahi, kadamel mawi wacucal maesa ingkang dipun tipisaken. Dhasar warni pethak kadamel saking iladrening glepung balung, dene pangangge 5
dipun cet mawi mangsi. Wanda methok kadamel miring, mawi tangan radi panjang kadamel saking irisaning wacucal, lajeng dipun gapit saha dipun simping. Ingkang damel tatananing panyimping Sunan Bonang. Dene Sunan Prawata mewahi cacahing ringgit wujud raseksa tuwin rewanda saha ngasta sawetawis balunganing lampahan. Liman tuwin prampogan wewahan saking Raden Patah. Panyengkuyungipun Sunan Kalijaga rupi kelir, nggantos kajeng panyimping mawi witing pisang, blencong, kothak tuwin kekayon utawi gunungan. Sunan Kudus, dhalang ingkang moncer piyambak ing antawising para wali menawi grengsenging pagelaran. Kajawi nglestarekaken suluk ugi kawewahan greget saut tuwin ada-ada. Dene gangsa tetep slendro. Sultan Trenggana ingkang mboten kirang-kirang pamarsudinipun trumrap
kamajenganing ringgit amrih mindhak sae saha mathis. Mripat, lesan tuwin talinganing ringgit dipun bedhah. Salajengipun nalika Susuhunan Ratutunggal nyulihi Sultan Trenggana, panjenenganipun nganggit ringgit sarana ngirangi panjang saha inggiling ringgit. Mripat kadamel liyepan tuwin, thelengan, lan inggih ing jaman punika wiwitipun ringgit mawi rada jene. Ringgitipun Susuhunan Ratutunggal punika kawentar nama Kidang Kencana. Kajawi ringgit purwa Susuhunan Ratutunggal ugi yasa ringgit gedhog salampahanipun ingkang manawi kagelaraken kairing gangsa pelog. Pagelaran ringgit gedhog namung dipun adani wonten ing salebeting kraton, dene tumrap bebrayan njawi Sunan Bonang nganggit ringgit Damarwulan.
g. Jaman Pajang (1568-1586 M) Tandha kas ingkang tuwuh wiwit jaman Pajang inggih punika wiwitipun ringgit purwa punapa dene ringgit gedhog dipun tatah mlebet mawi dhekok-dhekok. Ingkang winastan pakem saking ringgit kekalih punika ugi wewah kathah. mBok bilih saking pakaryanipun, pujangga kraton Pajang Tumenggung Sujanapura. Pambudidaya mbangun wujuding ringgit purwa antawisipun nyundhukaken
paraga kaliyan wandanipun. Ratu ngagem makutha utawi topongan; para satriya rambutipun dipun tata sae, mawi praba, mawi sinjang utawi mawi clana. Taksih wonten salebeting jaman Pajang Sunan Kudus ngadani ringgit golek saking kajeng, dene Sunan Kalijaga ngadani ringgit topeng mendhet saking lampahan ringgit gedhog, inggih punika cariyos Panji. Topeng ingkang kadamel sawatawis kathah, kadosta topeng putri, Panji nem, Panji sepuh, Gunungsari, Prabu Klana, Andaga, Bugisan, Penthul, Tembem lan sapanunggilanipun. h. Jaman Mataram Islam 1) Jaman Panembahan Senapati (1582-1601 M) 6
Wonten tigang prakawis ingkang prayogi dipun pengeti inggih punika: rambuting ringgit dipun tatah mawi pathokan saya nengah sangsaya alus; ringgit gedhog kawewahan ngangge dhuwung;
Ratutunggal jaman Sultan Syah Alam Akbar III, dening Sultan Agung Anyakrawati kadhawuhan nginggilaken saha manjangaken sakedhik. Menggah pathokanipun kapendhet sepalih saking pidakaning ringgit. Dene ewah-ewahan ingkang mirunggan ing jaman punika, ringgit purwa punapa dene gedhog mawi bau saha tangan trap-trapan. Kajawi misah, tanganing ringgit ugi mawi cempurit. Ingkang pikantuk kawigatosan mirunggan inggih punika Arjuna ingkang sinebat Kyai Jimat. Wewahan sanesipun wujud sawatawis senjata arupi panah, dhuwung lan sapanunggilanipun. Kanjeng Sultan ugi karsa misuda dhalang negari. Dene ingkang kapiji satunggaling dhalang saking Kedhu ingkang kala samanten panci kalebet dhalang ingkang moncer piyambak tumraping pedhalangan ringgit purwa punapa dene ringgit gedhog. Sasampunipun ewah-ewahan tumrap ringgit Kidang Kencana rampung, Kanjeng Sultan karsa nganggit ringgit anyar minangka sangkala memet wujud raseksa ramping kathah tingkah polahipun, winastan raseksa Panyareng, ingkang ing padintenan kawentar nama Cakil, mengku sangkala: Nembah gaman buta tunggal 3) Jaman Sri Sultan Agung Anyakrakusuma (1613-1645 M) Ing jaman punika polaning ringgit karancang mekaten: Ubarampe tuwin
panganggening ringgit jaler estri dipun tatah. Ringgit lanyapan mripatipun dipun krowek, dene ingkang ruruh sarta amripat bikakan ugi dipun krowek saha dipun kuris. Mripat makaten punika ingkang sinebat kedhondhongan. Kajawi ingkang punika tumrap satunggal-satunggaling ringgit dipun damelaken wanda rangkep warni-warni. Ringgit ingkang anggadhahi wanda kathah piyambak inggih punika Arjuna, nanging ingkang wigati piyambak kasebat wanda Mangu. Sasampunipun sedaya rancangan kagarap rampung lajeng dipun pengeti mawi sangkalah memet wujud raseksa arambut abrit ngore mengajeng kathih mawi jalu kalih kados kuku. Raseksa punika sinebat Buta Prapatan, nanging ing satengahing bebrayan kasebat Buta Rambutgeni, ingkang mengku sangkalan; Jalubuta tinata sang.
Jaman Plered punika jamanipun Susuhunan Amangkurat Tegalarum, ingkang nalika wonten kraman Trunajaya kaseser linggar saking praja kadherekaken para sentana tuwin abdidalem dhalang Ki Lebdajiwa dumugi ing tlatah Banyumas. Kala-kala manawi pinuju lerem Ki Lebdajiwa kepareng ngringgit. Sareng anggenipun jengkar dumugi laladan sawetan Ajibarang, Susuhunan Amangkurat seda lajeng dipun sarekaken wonten ing Tegalarum: Rehning ing laladan Plered taksih kathah reresah, mila Ki Lebdajiwa wangsul dhateng dhusunipun ing Kedhu saha nerasaken anggenipun ndhalang.
3. Sejarah mekaripun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas Ing ngajeng sampun katur riwayat tuwuh saha ngrembakanipun Seni Pewayangan ing saindhenging Indonesia, wiwit jaman Dyah Balitung dumugi jaman sapunika. Purwaka sampun mahyakaken bilih nemtokaken sejarah ngrembakanipun seni pewayangan saha seni pedhalangan tlatah Banyumas ugi mboten gampil, awit prabot-prabot tuwin katrangan ingkang saged kaangge dhasar utawi sumbering panalusur tumrap seni pewayangan punapa dene seni pedhalangan ing tlatah Banyumas ugi langka sanget. Mila saking punika sarujuking rembag lajeng mendhet prabot ingkang saperangan ageng wujud seserepaning para Mpu Pedhalangan Banyumasan ingkang taksih sumrambah minangka bibit ing panalusur kenginga kangge gegaran netepaken sejarah ngrembakanipun Pedhalangan Gagrag Banyumas. Bakunipun, Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas punika tuwuh saking sumber Seni Pewayangan Indonesia, ingkang ngrembakanipun kados ingkang sampun katur ing ngajeng. Ewa mekaten taksih perlu dipun telusur wiwit kala punapa Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas punika mandhiri pribadi, uwal saking lajeripun. Menawi sejarah tlatah Banyumas kita taliti, saged dipun kinten-kinten bilih salah satunggaling leluhur utawi cikal bakalipun warga Banyumas punika satunggaling satriya saking Majapahit, asma Raden Baribin putra mantunipun Prabu Siliwangi ing Pejajaran, ingkang mangkenipu nilar praja Pejajaran lajeng tetep lenggah ing tlatah Banyumas sarta nerahaken para bupati ing tlatah Banyumas. Alelandhesan katrangan kasebat nginggil, mbokmanawi wonten mencokipun kapendhet dados ancer-ancer wiwitipun seni pewayangan mlebet sarta ngrembaka ing tlatah Banyumas. Malah mbokmanawi kathah emperipun bilih seni pedhalangan punika mbebet ing tlata Banyumas lumantar tiyang-tiyang agami Hindhu saking Majapahit inkang sami sumingkir amargi kadhesek dening ngrembakanipun agami Islam. Mlebetipun tiyang-tiyang agami Hindhu Majapahit dhateng Banyumas punika kinten-kinten nasak rerangkening tlatah pareden redi Lawu, redi
Merapi/Merbabu, Sindoro/Sumbing, pareden Dieng, Rogo jembangan tuwin redi Slamet bablas 8
mangilen. Sasampunipun mlebet ing tlatah Banyumas, mbokmanawi ugi sumebar nglangkungi lengkeh lengkehipun lepen Serayu. Ing jaman Kasultanan Demak, tiyang tiyang Islam ugi mlebet dhateng tlatah Banyumas perlu mencaraken agami Islam kanthi anglangkung margi punika. mBoten mokal bilih anggenipun mencaraken agami Islam ugi ngginakaken seni pewayangan tuwin pedhalangan. Wusananip seni pewayangan ingkang sampun dipun wiwiti kala jaman Hindu wewah malih dening dayaning agami Islam, salajengipun cawuh manunggal sarta daya-dinayan kaliyan anasir kabudayan ingkang sampun sumrambah ing kalanganing bebrayan Banyumas. Tilas saha tetalesipun punapa ingkang nembe kemawon katur ing nginggil dumugining jaman samangke taksih kraos wonten ing seni pedhalangan gagrag Banyumas-Purbalinggan. Ingkang melok sanget inggih punika ingg cakepan-cakepan janturan punapa dene sulukan ingkang taksih kangge saha sumrambah dumugi samangke ing Pakeliran Gagrag Banyumas, langkung-langkung ing tlatah pareden tuwin lengkehing lepen Serayu kados ingkang sampun katur ing ngajeng. Mila saking punika ingkang makaten wau lajeng kawentar minangka Pedhalangan Gagrag Banyumas Lor Gunung (Redi Kendeng), ingkang pakeliranipun dumugi samangke tetep ngginakaken basa Banyumas deles. Serenipun Kasultanan Demak dhateng Pajang nuwuhaken ewah-ewahan sawatawis ing bab sejarah ngrembakanipun seni pedhalangan Gagrag Banyumas. Kala semanten tlatah Banyumas kalebet wewengkon kasultanan Pajang. Tandha yekti bilih Banyumas kalebet wewengkon Pajang, inggih punika tiwasipun Bupati Wirasaba Wargautama saking dhawuhipun Sultan Pajang nalika Bupati Wargautama nembe kemawon ngaturaken bulu bekti dhateng kraton Pajang. Ingkang wigati tumrap tuwuh saha ngrembakanipun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas ing Jaman Pajang, inggih punika wiwit lumebetipun basa Jawi "Wetanan", ingkang tumrap para sedherek Banyumas dipun sebat "Basa Bandhek". Sawatawis tiyang mastani bilih tembung "bandhek" punika satunggiling kereta basa ingkang kadhapuk dados tembung camboran tugel, saking tetembungan "basaning gandhek", jalaran ingkang nyebar basa punika para gandhek, inggih punika para duta utawi utusan saking Pajang. Nanging kanyatanipun basa bandhek punika nembe saged ngrembaka saestu kanthi rancag sarta jembar tebanipun, ugi ing jagading pewayangan ing sakiwa tengenipun taun 1920-an, inggih punika nalika Pamarentah Welandi nglebetaken pasinaon Basa Jawi Wetanan ing pamulangan-pamulangan dhasar. Ing jaman Mataram Islam wiwit Panembahan Senapati Sultan Agung Anyakrawati Sultan Agung Anyakrakusuma ngantos dumugi bedhahipun kraton Plered, seni pedhalangan Banyumas langkung rancag Saha majeng anggenipun ngrembaka, jalaran sesambetan antawisipun tlatah Banyumas kaliyan Mataram punapa dene kaliyan Kedu saged tumindak langkung rancag. Kawontenan ingkang makaten wau mahanani pedhalangan gagrag Mataraman tuwin Kedhu saya 9
kiyat daya pengaruhipun dhateng seni pedhalangan gagrag Banyumas. Lah langkung-langkung nalika bedhahipun kraton Plered dening kraman Trunajaya. Kacariyos linggaripun Sunan Mangkurat Agung saking Plered badhe tedhak dhateng Jakarta dipun dherekaken pandheganing dhalang kraton Ki Lebdajiwa, lereh ing tlatah Banyumas. Ki Lebdajiwa ingkang asal saking Kedu, mbokmanawi kalebet siswa tusipun Kyai Panjangmas, dhalang asli Kedu ingkang moncer piyambak ing bab pedhalangan ringgit purwa punapa dene ringgit gedhog, ngantos katimbalan mlebet dhateng kraton dados empuning dhalang wiwit jaman Sultan Agung Anyakrawati ngantos dumugi jamanipun Sinuhun Sultan Agung Anyakrakusuma. Daya pengaruhipun gagrag Mataraman tuwin Kedu, mangkenipun kasusul dening gagrag Surakarta tuwin gagrag Yogyakarta. Kas gagrag Kedu lan Yogyakarta, daya pengaruhipun dhateng Seni Pedhalangan Banyurnas sangsaya ageng sabibaripun Pagiyanti, kususipun dhateng tlatah Banyumas iring kidul, inggih punika ing tanah pesisir kidul, ingkang ing tembe nuwuhaken seni pedhalangan gagrag Banyumas Pesisiran, minangka tetimbanganipun seni pedhalangan gagrag Banyumas Lor Gunung ingkang sampun kasebat ing ngajeng. Ing bab cawuh manunggalipun Gagrag Mataram – Surakarta – Yogyakarta – Kedu ingkang nuwuhaken Seni Pedhalangan Gagrag Banyurnas Pesisiran ing kiwa tengenipun taun 1920-an, salah satunggaling dhalang ing Menganti tlatah Gombong, inggih punika Ki Cerma ingkang ugi kawentar nama Ki Dhalang Menganti, kathah daya pengaruh saha lelabetanipun dhateng Seni pedhalangan Banyumas kala semanten. Ewah gingsiring kawontenan ingkang kadayan dening eebahing jaman satemah nuwuhaken dumadinipun silih saya-dinayan antawisipun gagrag kekalih punika. Menawi gagrag Pesisiran majeng ing babagan seni karawitanipun (daya Surakarta – Yogyakarta – Kedu), kosok wangsulipun gagrag Lor Gunung melok saha majeng ing babagan falsafahipun sarta anggenipun ngugemi anasiranasir kabudayan ingkang sampun sumrambah ing tlatah Banyumas. Satataning silih daya antawisipun gagrag kekalih punika melok sanget ing cak-cakan pakeliranipun swargi Ki Dhalang Tutur saking Kesugihan (aslinipun gagrag Pesisiran) tuwin cak-cakan pakeliranipun Ki Dhalang Parsa tuwin Ki Dhalang Sugih (kalih-kalihipun suwau asli gagrag Lor Gunung). Dene ingkang taksih saged kawastanan tetep ngleluri saperangan ageng pakeliran utawi pedhalangan Lor Gunung, inggih punika swargi Ki Dhalang Waryan saking Kalimanah. Saking daya tular-tumularing kabudayaan ingkang makaten wau temahan ing akiring taun 1930an sarta wiwitaning taun 1940-an sajatosipun pedhalangan gagrag Banyumas sampun sangsaya melok ciri-cirinipun ingkang mligi. Lan ingkang saweg kita garap minangka pathokan tumrap pedhalangan gagrag Banyumas, inggih gagrag utawi cak-cakaning pedhalangan punika.
Mekaten sejarah ngrembakanipun seni pewayangan tuwin Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas. Mugi-mugi kemawon andharan punika saged suka gegambaran kawontenaning seni pedhalangan gagrag Banyumas ingkang pathokanipun katur ing bab-bab candhakipun.
Pangertosan-pangertosan 6. Simpingan ringgit lan pangrakiting panggung sarta gangsa 7. Sarasilahing wayang
1. Lenggah-lenggahing pralebdanipun para dhalang Bab lenggah-lenggahing pralebdanipun para dhalang punika sampun wonten naminipun piyambak-piyambak, inggih punika wonten
Dhalang Sejati manawi ngringgit, sedaya lelampahanipun ringgit lan isinipun cariyos, ngandhut isi raos pendidikan ingkang sae minangka tuladha kagem ingkang mriksani. Ingkang dipun cariyosaken ing salebetipun nggambaraken lelampahaning ringgit, isi piwucal ilmu kabatosan, wejangan sangkan paraning dumadi ngantos ilumugi kajaten. Dados paring pepajar dhumateng ingkang mriksani ingkang taksih sami kapetengan ing manah, nyukani piwulang gesangipun manungsa sageda tumuju dhateng kasampurnan. Dados lahir lan batosipun sageda jumbuh, njawi lan nglebetipun, tumujua dhumateng tumindak ingkang sae, sampun ngantos manungsa punika sami nyleweng, anggega kajengipun piyambak. Inggih punika ingkang dipun wastani Dhalang Sejati. b) Dhalang Purba Dhalang Purba punika manawi ngringgit, pandhapukipun cariyos isinipun warni-warni, inggih punika cariyos lelampahanipun ringgit ingkang kenging kangge patuladhan dhumateng ingkang mriksani murih kenginga kangge sangu gesang ing sadinten-dintenipun. Lahir lan batosipun tumuju dhumateng kasampurnan. Pramila cara anggenipun nyukani pitedah, namung mawi pitutur tembung ingkang alus-alus, minangka dados wejangan tumrap ingkang mriksani. Murih sagedipun sami kayungyun dhateng isi piwulangipun ki dhalang, anggenipun damel isi cariyos lelampahanipun ringgit, ingkang katindakaken salebetipun ngringgit sadalu wau. Ngantos ingkang mriksani taksih gadhah raos lamlamen salebeting manah, kados dene rumaos taksih nampi wejanganipun ki dhalang. Inggih punika ingkang dipun wastani Dhalang Purba, tegesipun satunggalipun dhalang ingkang sampun saged nyakup raos kasar lan alusing manungsa, sampun kenging karegem dados satunggal wonten wejangan punika wau. 13
c. Dhalang Wasesa Dhalang Wasesa punika manawi ngringgit, piyambakipun nggadhahi keahlian, cara anggenipun nyariyosaken ringgit ngantos anggadhahi raos gesang, saking anggenipun baud ngecakaken damel tetembungan ngantos saged mranani ingkang mriksani. Inggih punika manawi nyariyosaken ringgit ingkang pinuju prihatos, inggih kados anggadhahi raos sisah saestu. Manawi pinuju temantenan, inggih anggadhahi raos bingah ingkang ngandhut katresnan. Manawi pinuju nepsu utawi ngamuk, inggih kados tiyang ingkang nepsu lan ngamuk toh pati saestu. Makaten salajengipun. Inggih punika saking anggenipun pinter nglampahaken lan nglagokaken solahing ringgit lan ngrakit tetembungan, ngantos ingkang mriksani anggenipun nyumerepi kados katingal iya-iyaa saestu. Inggih kados makaten punika wau lenggahipun dhalang wasesa, tegesipun sampun saged nyakup anguwaosi wonten salebetipun pakeliran. d. Dhalang Guna Dhalang Guna punika anggenipun nindakaken pakeliran lugu cariyos ingkang dipun remeni dening ingkang mriksani kernawon. Cariyosipun kosong, mboten wonten ingkang kenging kangge patuladhan, namung waton rame sajak katingal muyeg pamayangipun. Dados kasagedanipun inggih namung saweg sak saged nglampahaken ringgit dipun tabuhi sadalu muput, ngiras kenging kangge tengga griya. Dene caranipun namung kados tiyang dolanan wayang kemawon, cariyosipun tanpa isi, manawi milih lakon mesthi pados lampahan ingkang kathah ringgitipun ingkang medal, wigatosipun kathah perangipun, sakedhik gegendhingan lan cariyosipun. Kepara kathah peperanganipun,
prasasat namung isi tigang gendhing, kenging dipun wastani beber bango mati. Pramila milih ingkang kathah wedalipun ringgit, salebetipun sadalu sampun ngantos kapedhotan lampahan. Dados tegesipun, ginanipun wau namung sak saweg remen ngringgit mawi dipun tabuhi gangsa. e. Dhalang Wikalpa Dhalang Wikalpa punika anggenipun ngringgit, inggih namung lugu manut miturut isinipun pakem, wewatonipun kawruh bab padhalangan. Cariyosipun namung ngetrepi punapa wontenipun kemawon, miturut piwulang pasinaon padhalangan, rikala piyambakipun nglampahi sekolah wonten ing pamulangan pedhalangan. Dados namung mujudaken kados dene tetiron kemawon, inggih punika kados ingkang dipun wastani latihan andhalang, nirokaken pantrapipun cara ngringgit sedalu. Punika ingkang dipun wastani Dhalang Wikalpa.
2. Sanguning dhalang Dhalang punika ingkang kapetang sae cak-cakanipun kedah anggadhahi sangu sadasa bab, kadosta: 14
a. Regu Regu punika manggenipun ing wanci sonten, sampun ngantos katingal mboten sreg. Kedah sreg sarta jenjem. Sajak gadhah kawibawan. Sampun ngantos maelu dhateng tetembungan sarta raosanipun tiyang ingkang sami ningali. Salebeting cipta kedah pitados dhateng dhiri pribadi. Supados dhalang gadhah keyakinan makaten perlu dipun pikuwati mawi mantra-mantra. b. Greget Tegesipun manawi sereng kados sayektos. c. Sem Tegesipun, saged anyariyosaken adegan srawunging priya lan wanita ingkang nembe sami kapanduking branta asmara, saengga nuwuhaken raos sengsem tumrap ingkang sami mriksani.. (pandhongan, karonsih). d. Nges Tegesipun manawi pinuju sisah utawi welasan saged damel trenyuh. e. Renggep Tegesipun ajeg tumemen wiwit sonten dumugi enjing. Sampun ngantos ndhalang namung sasekecanipun utawi sok sembrana dupeh ingkang mriksani kathah ingkang kirang migatosaken. Langkung-langkung manawi ndhalang ing RRI renggep punika kedah dipun andhemi saestu. f. Antawecana Tegesipun, ulonipun cocok raosing pathet, ginemipun cocok lan ringgitipun, lan sanessanesipun. g. Cucut Tegesipun lucu, saged damel gumujeng. h. Unggah-ungguh Tegesipun, manawi nyariyosaken adegan saget angsal udanegaranipun, ceples traping basa, peprenahan, ginem, tanceban, lampahing ringgitipun lan sanes-sanesipun. i. Tutug Tegesipun anggenipun ngringgit cetha, urut, wijang cariyosipun mboten tumpang suh utawi molak-malik. j. Trampil Tegesipun mumpuni ing bab-bab: 1) Tandangipun nglampahaken ringgit sumeblak, resik mboten kether. 2) Saget manjangaken tuwin ngringkesaken lampahing cariyos, janturan, ginem, gendhing suluk, kepyakan, sirepan dhodhogan lan kepyakan mboten cewet lan sanes-sanesipun. 3) Saged mapanaken tetembungan ingkang kedah kasumerepan ing akathah. Nanging sampun ngantos nyimpang saking jejer pokokipun ringgit purwa. 15
Bab-bab kawruh padhalangan kasebat ing nginggil perlu sanget dados sangunipun dhalang. Manawi ngantos gothang salah satunggal saking 10 bab kasebat ing nginggil, saestu badhe dados cemplang mboten mranani ingkang sami mriksani, jalaran pakeliranipun dereng katingal gesang. Kajawi kawruh sangunipun tumrap para dhalang ingkang sampun dipun jlentrehaken ing nginggil, wonten prayoginipun saupami para dhalang ugi saged nyakup gegebengan 5 prakawis ingkang winastan "Panca Gatra" pewayangan, inggih punika: a. Seni Pedhalangan lan Seni Pentas b. Seni Karawitan c. Seni Kriya d. Seni Widya (Pendidikan lan Falsafah) c. Seni Ripta Wondene jlentrehipun makaten: 1) Seni Pedhalangan lan Seni Pentas Supados anggenipun para dhalang angayahi kuwajiban ngringgit sadalu natas mboten nguciwani, sangunipun ngelmu ing bab seni pedhalangan lan seni pentas sampuna anyekapi. 2) Seni Karawitan Ing babagan seni karawitan, para dhalang langkung prayogi manawi saged nindakaken nabuh gangsa piyambak, sak mboten-mbotenipun kedah mangertosi ngelmi-ngelmi ingkang gegayutan kaliyan karawitan/gendhing-gendhing. 3) Seni Kriya Seni Kriya punika ngemu suraos seserepan ingkang gegayutan kaliyan cara-cara kados pundi menggah caranipun ndamel uba rampening ringgitan, kadosta damel gangsa, ringgit, kelir lan sanes-sanesipun. 4) Seni Widya (Pendidikan lan Falsafah) Ing babagan Seni Widya karangkum ngelmu-ngelmu ingkang wonten gegayutanipun kaliyan pendidikan lan falsafah. 5) Seni Ripta Murih sangsaya mantep anggenipun dados dhalang, para dhalang kedah lebda ugi ing babagan seni ripta, inggih punika ngelmi ingkang gegayutan cara-cara kados pundi menggah caranipun damel lampahan anyar, damel sanggit, nyipta gendhing-gendhing anyar lan sanessanesipun.
Parandene ingkung prayogi malih manawi para dhalang ugi ambudi daya sagedipun mumpuni ing babagan ingkang wigatos sanesipun kadosta: 16
1) Tata susila Para dhalang kedah nyirik ngucapaken tetembungan ingkang saru lan kasar, lekoh lan ugi tembung-tembung, ingkang saged damel kirang mranani salah satunggalipun golongan. 2) Angguroni Saged maringi piwulang lan anggulawenthah kapribaden Nasional, nyingkiri panggepokipun kabudayan manca ingkang ngrugekaken kapribaden Nasional. 3) Saged anggelaraken kawruh kanthi nalar ingkang sehat, ambirat gugon-tuhon lan klenik, lan sanes-sanesipun. 4) Mangertosi dhumateng Sejarah Nasional (mboten perlu ahli nanging wajib nyinau) sarta anggadhahi jiwa Pancasila. 5) Kedah tumut anyengkuyung program-program garapanipun Pamarentah.
3. Cacadipun dhalang Ingkang minangka dados cacadipun dhalang mboten namung amargi saking kekirangan sangu, nanging taksih wonten sanesipun malih, kadosta: a. Ngewahi balunganing lampahan b. Kabogelan Tegesipun, taksih dalu lampahan sampun telas. Dados cupet. c. Karahinan Tegesipun, sampun mlethek surya lampahan dereng rampung. d. Medal saking pakeliran, upaminipun: 1) Angginakaken tembung-tembung manca ingkang mboten trep nyinggung-nyinggung bab partai, mambet-mambet politik lan sanes-sanesipun. 2) Solah, upaminipun mawi numpak sepur, pit montor, montor mabur lan sanes-sanesipun. 3) ngGarapi ingkang kagungan damel utawi para tamu, nyemoni boja krama utawi sampar pakolih ingkang mikantukaken badanipun piyambak. e. Lelep utawi remben, upaminipun: 1) Gangsa sampun kasirep, nanging dangu mboten dipun jantur. 2) Pathetan sampun rampung mboten enggal ginem. 3) Gangsa sampun suwuk dangu mboten enggal pathetan utawi ada-ada utawi cariyos. 4) Ginem nglantur mboten mawi kasingget pathet utawi ada-ada. 5) Gangsa sampun mungel srepegan utawi sampak, dangu mboten ngedalaken ringgit. 6) Sampun wanci jam dereng wiwit talu, sampun jam 2 deren perang sekar. f. Dhalang nilar panggungan sebab betah dhateng pakiwan. g. Dhalang ingkang rongeh lenggahipun saha kirang tajem polatanipun. Tata kramaning pakeliran 17
4. Tata kramaning pakeliran a. Tata krama Jawi Ingkang kalebet tata/krama Jawi ing Pedhalangan inggih punika: 1) Busananing para paraga a) Dhalang menawi pinuju nindakaken kewajibanipun kedah mawi busana kejawen jangkep inggih punika: (1) Beskap atela cemeng (2) Sinjang latar cemeng, sabuk, epek kaliyan timang (3) Mawi duwung Ladrangan (4) Mawi selop b) Dene para wirapradangga busananipun sami kaliyan busananipun para dhalang namung dhuwungipun Gayaman. c). Semanten ugi para waranggana menawi pinuju ngayahi kewajiban inggih kedah mawi busana kejawen jangkep inggih punika: (1) Rasukan kebayak warni ijem pupus (sanes gadhung mlathi). (2) Sinjang latar pethak ukel saha slendhang sawitan. (3) Mawi selop ingkang jumbuh kaliyan ageman jawi. (4) Ukelan rikma sampun ngantos dipun sasak.
2) Trapsilaning para paraga Manawi pinuju ngayahi kewajiban, para paraga kedah: a) Kangge para dhalang (1) Polatan tajem mboten kenging nolah-noleh. (2) Ringgit ingkang badhe kawedalaken kedah sampun cumawis, sampun ngantos mendhet ringgit ingkang dipun simping. (3) Sadangunipun nglampahaken ringgit mboten prayogi sanget menawi kasambi dhahar ses. (4) mBoten kenging nyemu dhumateng ingkang kagungan karsa, para pradangga, waranggana lan para ingkang sami mirsani. b) Kangge para Waranggana (1) Polatan tajem mboten rongeh. (2) Salebetipun nindakaken kewajiban mboten prayogi manawi dhahar ses, sarta mboten prayogi manawi ngendikan kaliyan sesaminipun. c) Kangge para pradangga 18
(1) Salebetipun gangsa mungel mboten kenging dhahar ses, sarta nampeni pasugatan. (2) Mlebet saha medal saking panggung sampun ngantos nglangkahi gangsa. (3) Salebetipun nindakaken kewajiban mboten kenging mbikak blangkon kaliyan mbikak kancing beskap.
b. Tata krama tumrap basa Anggenipun ngginakaken basa wonten tatakramanipun kadosta: 1) Dhalang menawi pinuju njantur, cariyos, antawacana lan sapiturutipun kedah ngginakaken tembung ingkang mboten nyebal saking basa pakeliran upaminipun tembung manca lan tembung ingkang mboten trep kadosta: besluit (sok dipun ucapaken beslit), request, jelas, berarti, katam, fasih lan sapiturutipun. 2) Wonten ing pakeliran, swantenipun ringgit ingkang langkung anem utawi pangkatipun langkung andhap, prayogi sampun ngantos langkung sora, tinimbang ringgit ingkang langkung sepuh utawi ingkang pangkatipun inggil, kajawi tumrap ringgit ingkang miturut wanda lan wewatekanipun sarta miturut kawigaten kedah nyuwanten sora. Kajawi swantenipun R. Gathutkaca kedah langkung ageng tumrap R. Werkudara. 3) Prabu Suyudana dhumateng Patih Sengkuni ing salebetipun jejer ngginakaken tembung ingsun, sira, utawi pakenira. Nanging menawi kapinujon mboten jejer, mboten siniwaka, kedah krama dhumateng Patih Sangkuni. 4) Titah dhumateng dewa, mawi ngginakaken tembung, pukulun Dewa dhumateng titah mawi ngginakaken tembung: ulun utawa kita. 5) Semar dhumateng para bandaranipun, mawi ngginakaken tembung: sampeyan lan mu. 6) Rama dhumateng putra lan kosok wangsulipun, makaten ugi kakang dhumateng adhi lan kosok wangsulipung ngginakaken tembung: kulup, kaki, ngger, gendhuk, nok, nini, rama, yayi, adhi sarta kakang. 7) Ratu dhumateng ingkang sumewa ing salebeting jejer, mawi ngginakaken tetembungan: ingsung, sira, kajawi jejer Ngastina; 8) Guru dhumateng siswa, ingkang siswanipun kagungan pangkat ingkang inggil saged mawi ngginakaken tembung krama utawi ngoko miturut swasana lan empan papan, sarta miturut aluran kadang. Kajawi Anoman dhumateng R. Gathutkaca ngginakaken basa madya krama. 9) Siswa dhumateng guru, senajan siswanipun kagungan kalenggahan/pangkat ingkang inggil (upaminipun ratu, patih, senopati lan sanes-sanesipun), senajan anggenipun pirembagan mboten wonten ing paguron (upami wonten ing praja) prayogi ngangge tembung krama. 10) Kakung dhumateng garwanipun sageda ngginakaken tembung ingkang ngresepaken sarta nuju prana, mbok ratu, nimas, ibune kulup sapiturutipun. 19
11) Makaten ugi putri dhumateng garwanipun ngginakaken ternbung: "Kakang Mas", Kanjeng Sinuwun, bapake kulup lan sapiturutipun miturut kepangkatan lan tata cara.
c. Panyebutipun pepernahan para Dewa Panyebutipun pepernahan para dewa wonten mawarni-warni, upaminipun: 1) Bathara Guru dhumateng Bathara Narada, mawi ngginakaken sesebatan Kakang Narada, Kakang Kanekaputra utawi Kakang Kaneka. 2) Bathara Narada dhumateng Bathara Guru, mawi ngginakaken sesebatan: Adhi Guru, Yayi Amisesa utawi Pramesthi Guru. 3) Bathara Anantaboga dhumateng Bathara Guru mawi ngginakaken sesebatan Wa Pukulun. 4) Dewa-dewa tedhaking Bathara Ismaya dhumateng Bathara Guru mawi ngginakaken sesebatan Paman Pukulun. 5) Dewa-dewa tedhaking Bathara Guru dhumateng Bathara Guru mawi sesebatan Rama Pukulun, nanging menawi dhumateng Bathara Narada mawi ngginakaken sesebatan Wa Pukulun, utawi Wa Resi. 6) Dewa-dewa tedhaking Bathara Ismaya dhumateng Bathara Narada ngginakaken sesebatan Paman Resi, utawi Paman Bathara.
Para Rata Danawa (Danawa begal) Kalebet danawa begal inggih punika Kala Pragalba, yaksa panyareng (Cakil), Buta Terong (irung kados terong) lan Ditya Jaewana (Thona-Thani). Dene urut-urutanipun sesebatan saking ingkang sepuh piyambak ngantos ingkang nem piyambak inggih punika: Kala Pragalba (tetunggul), Buta Terong, Jaewana lan Cakil. Wondene anggenipun ngormati panungguling, utawi yaksa ingkang pangkatipun langkung inggil, inggih punika sarana sembah karna utawi ngemek dhadhanipun panunggul sarta yaksa ingkang pangkatipun langkung inggil mawi ngginakaken sesebatan: Ki Raka.
e. Parapan Panakawan Miturut pedhalangan gagrag Banyumas kina, inggih punika saderengipun pedhalangan Pasisiran (Banyumas Kidul Gunung Kendeng) gesang wonten wewengkon Banyumas, cacahipun panakawan wonten tiga (3), inggih punika Semar, Gareng lan Petruk. Petruk jaman semanten mboten sami kaliyan Petruk sapunika. Ingkang geseh kaliyan Petruk samangke inggih punika ngengingi bab wanda. Petruk kala semanten rainipun tumungkul lan burik. Caranipun damel burik mboten cekap wonten ing pulas kemawon nanging ngantos dipun tatah babar pisan saengga ing ayang ayanganipun katingal burik. Bathukipun Petruk mawi rengon ing kang kados pupukipun Bima, nanging pesagi panjang, badanipun radi wungkuk, 20
bokongipun meh lonjong cekak, ngantos suku wing king katingal panjang. Petruk ingkang kados makaten dipun wastani Petruk Lengkur utawi cara Pasisiran dipun wastani Petruk Lor. Tembungipun Petruk Lengkur basa Banyumasan. Kajawi saking ciri-ciri kasebat ing nginggil punika, ugi mawi ciri anyengkelit bedudan Sasampunipun pedhalangan gagrag Pasisiran lumebet ing wewengkon Banyumas, wandanipun lajeng gentos kados dene Petruk ingkang semangke wonten ing wewengkon Banyumas, inggih punika mirip Petruk Kedu. Kajawi punika lajeng dipun wewahi panakawan satunggal malih ingkang nama Bawor utawi Carub sarta dipun damel putra pembajengipun Ki Lurah Semar. Ngantos semangke panakawan lajeng wonten sekawan ingka urut-urutanipun makaten: 1) Semar 2) Carub Bawor 3) Gareng 4) Petruk Awit saking punika dipun sebat Prepat Panakawan. Malah para kadang Banyumas sakelangkung remen dhateng Carub Bawor, saengga menawi mirsani ringgit ingkang tanpa Carub Bawor raosipun kirang marem.
f. Panyebat Tata krami ingkang magepokan kaliyan bab panyebat, antawisipun kados ing ngandhap punika: a. Ratu dhumateng Patih ngginakaken sesebatan Kakang Patih, utawi Patih manawi patihipun kaprenah paman, adatipun mawi ngginakaken sesebatan Paman Patih b. Patih dhumateng ratu ngginakaken sesebatan Gusti utawi sinuwun. c. Prabu Kresna dhumateng Prabu Baladewa ngginakaken sesebatan Kaka Prabu. Dene menawi Baladewa dhumateng Prabu Kresna mawi ngginakaken sesebatan Yayi Prabu utawi Yayi Bathara. d. Prabu Puntadewa dhumateng Prabu Kresna ngginakaken sesebatan Kaka Prabu. Dene Prabu Kresna dhumateng Prabu Puntadewa mawi ngginakaken sesebatan Yayi Prabu utawi Yayi sami Aji. e. R. Bratasena dhumateng Prabu Kresna mawi ngginakaken sesebatan Kresna Kakangku utawi Jlitheng Kakangku. Semanten ugi menawi ngaturi dhumateng Prabu Baladewa inggih mawi sesebatan Baladewa Kakangku utawi Bule/Jrabang Kakangku. Dene menawi Prabu Kresna utawi Prabu Baladewa ngandika dhumateng R. Bratasena mawi ngginakaken sesebatan Yayi/ Dimas Harya Bratasena utawi Yayi Sena utawi sok asring dipun jengkar asmanipun kemawon. 21
f. R. Bratasena dhumateng R. Janaka asring dipun jangkar Janaka utawi Jlamprong adhiku. Dene manawi dhumateng R. Nakula sesarengan kaliyan R. Sadewa ngginakaken sesebatan: Kembar, R. Janaka, R. Nakula lan R. Sadewa menawi dhumateng PrabuBaladewa, Prabu Kresna lan Prabu Puntadewa mawi ngginakaken sesebatan: Kaka Prabu. Manawi dhumateng Prabu Kresna piyambak asring ngginakaken sesebatan: Kakang Bathara. Dene menawi dhumateng R. Bratasena mawi sesebatan: Kakangmas utawi Kakang Harya; g. Batasena dhumateng Prabu Puntadewa mawi ngginakaken nesebatan: mbarep Kakangku, utawi Darma Aji Kakangku, dene menawi Prabu Puntadewa dhumateng R. Bratasena mawi sesebatan: Yayi Bratasena utawi Yayi Sena; h. Prabu Kresna dhumateng R. Janaka mawi ngginakaken sesebatan: Yayi Harjuna utawi Yayi Kaipe. Menawi nuju gegojegan asring ngginakaken sesebatan: Mas Nganten; i. Putra dhumateng Rama utawi Ibu, racakipun mawi ngginakaken sesebatan: Kanjeng Rama utawi Kanjeng Ibu, kejawi menawi ringgit mirunggan; j. Prabu Suyudana, Prabu Baladewa, Prabu Kresna, Prabu Karna, Prabu Puntadewa, R. Harjuna, R. Nakula lan R. Sedewa menawi ngaturi dhumateng Pandhita Durna mawi ngginakaken sesebatan: Paman Durna. Dene menawi R. Bratasena dhumateng Pandhita Durna mawi ngginakaken sesebatan: Bapa Durna Guruku. Menawi dhumateng Bathara Narada inggih lajeng mawi sesebatan Narada Dewaku utawi Narada kakekku; k. Eyang dhumateng wayah, rama dhumateng putra utawi ibu dhumateng putra. Racakipun mawi ngginakaken sesebatan Angger utawi Kulup; l. Pandhita Durna dhumateng Prabu Suyudana, Prabu Karna, Prabu Baladewa, Prabu Kresna lan Prabu Puntadewa mawi ngginakaken sesebatan: Anak Prabu, nanging menawi wonten ing pasewakan mawi ngginakaken sesebatan: nJeng Padukendra. m. Pandhita Durna dhumateng Patih Sangkuni, mawi ngginakaken sesebatan Yayi Patih utawi Adhi Suni. Dene menawi Patih Sengkuni dhumateng Pandhita Durna mawi ngginakaken sesebatan Kakang Resi, Kakang Begawan utawi Wakne Gondhel/Gonel; Wosipun bab panyebat antawisipun ringgit satunggal lan satunggalipun saged dipun larasaken miturut kepangkatanipun lan aluran sarta swasana. Dene menawi mboten wonten aluran punapa-puna sarta dereng tepang, saged mawi sesebatan: Ki Sanak.
g. Pambagya Tata krami ingkang magepokan kaliyan pambagya punika mujudaken prabot kangge pambukaning antawacana. Dene tuladha bab pambagya, antawisipun kados ing ngandha punika: 1) Bageya sapraptanira, durung suwe ana ing praja ... 22
2) Sarawuh jengandika dereng dangu wonten ing praja kula ... ngaturaken pambagya sarta kasegahan panakrama.
h. Panantang lan Pasumbar Panantang lan pasumbar saged darnel greget lan serenging swasana. Minangka tuladha, antawisipun kados ing ngandhap punika: 1) Ayo, aja genti mara,
dewa kanthi suksma yen ora lebur dening pusakaku, yekti dak sembah iderideran; 4) Hamuk sura mrata jaya mrata, majua sayuta ing ngarsa, sakethi ing wuri, ora bakal ndak tinggal mlayu; 5) Adoh sawat prabatang, cedhak tubruk, candhak sampirake pundhak, dak tugel dadi loro kunarpamu.
Swantenipun ringgit Swantenipun ringgit punika kedah dipun jumbuhaken kaliyan wandanipun ringgit. Kajawi punika ugi kedah dipun jumbuhaken kaliyan swasana. Dene swasana punika kaperang dados sekawan perangan inggih punika: 1) Swasana merdika, liripun mboten bingah, mboten sungkawa, mboten duka, mboten gela lan sapanunggilanipun. 2) Swasana suka 3) Swasana duka 4) Swasana sungkawa Minangka tuladha sawatawis kadosta ing ngandhap punika:
1) Prabu Suyudana: a) Ing swasana merdika, mawi laras antawisipun 1 lan 2 saha radi melung sawatawis; b) Ing swasana suka, swantenipun radi sasap alit, wewah grecek semu gumujeng, nyrempet laras 2; c) Ing swasana duka wewah santak, radi sasap alit, gumreget lan anteb; d) Ing swasana sungkawa, mendhet laras 6 ageng, kemba, tledhok, kendho lan ampang. 23
2) Swanten ringgit Putri: Swanten ringgit putri punika sami kaliyan ringgit jaler (upaminipun Dewi Bratajaya), nanging meksa benten trap-trapaning antawacana, jalaran tiyang estri mboten gadhah kalamenjing, mila mboten gadhah swanten anteb lan gumregel. Swanten ampang, laras dipun padosi saprayoginipun miturut wanda. 3) Prabu Kresna: Wonten ing salebeting jejer mendhet laras jangga (2), swantenipun cetha lan sareh. Swanten ingkang kados makaten wau namung dumugi kedhaton. Dene sesampunipun kadhatonan, swantenipun malih dados grecek, kumlinthing alit. Larasipun minggah satunggal utawi kalih wilah, miturut swasana. Dene menawi aben ajeng kaliyan Prabu Karna, swantenipun Prabu Karna kedah langkung sasap alit tur mimpang grecek. Dene Prabu Kresna mimpang cetha tuntum arum. 4) Prabu Baladewa: Swantenipun arum, wonten laras dhadha (3), leleh cetha, empuk. Manawi kaleres duka swantenipun mindhak santak saha groyok. 5) Ratu Sabrang Bagus (Bangsanipun Dewasrani): Sanadyan piyambakipun kalebet ringgit luruh, nanging swantenipun meksa benten kaliyan Kunta Wibisana. Swantenipun ringgit sabrang bagus langkung grecek mawi raos gemaib, katingal wonten wanda sarta katarik saking wewatekanipun. Manahipun rongeh lan mboten lerem. 6) Denawa: Sanadyan Danawa punika swantenipun ageng lan wujudipun ugi ageng, nanging rehning gadhah waja ingkang rangah, mila swantenipun mboten saged gilig lan anteb, nanging growah medal selaning waja. 7) Dhagelan: Swantenipun kedah kaemper kaliyan wandanipun. Upami: a) Semar: Swantenipun nggaek, semu nangis, mawi raos kalara lara. b) Gareng: Mendhet laras jangga, tutukipun mlendhung malempuh kabekta lesanipun cupet. c) Petruk: Swantenipun lega, mulek wonten poking grana. d) Bawor: Lambenipun ndobleh (ndomble) mripat wiyar, dedeg cebol kepalang, dene swantenipun cekapan, mboten ageng mboten alit radi nyrempet tenggorokan. Tembungipun mawi 24
basa Banyumasan, liripun menawi aksara nglegena racakipun dipun ungelaken kanthi swanten menga. e) Togog: Swantenipun kalebet ageng semu dhoso utawi radi kasesa. f) Sarawita: Swantenipun alit ngethak radi ngirung. 8) Bathara Narada: Wongsal wangsul ngambah laras 3 (dhadha). Swantenipun meh kados tiyang pilek, mboten saged medal irung, liripun kados swanten tenggorokan. Swanten na, meh kados dha; me neh kados ba. 9) Pandhita Durna: Swantenipun kumlenteng alit, cetha (wonten tenggak), kemaki, gemaib, amargi ngrumaosi menawi ing Praja Ngastina dipun pundhi-pundhi. 10) Ringgit Gecul: Ingkang kalebet ringgit gecul, antawisipun: a) R. Dursasana : Swantenipun mbrabah, lega, saben ngendikan campur gumujeng, wekasan gumujeng latah. h) Patih Pragota : Swantenipun semu gumujeng glegak-glegek, swantenipun radi ampang. c) R. Burisrawa : Swantenipun lega semu gumujeng nanging tansah ngetingalaken raos sedhih, mboten nate ketingal gadhah raos suka. d) Braokan sanesipun 11) Prabu Puntadewa: Swantenipun radi ampang, ngemu raos prihatin lan panarimah, larasipun nyrempet jangga utawi barang. 12) Bathara Guru: Swantenipun meh sami kados Prabu Puntadewa, nanging radi langkung anteb 13) Raden Bratasena: Swantenipun ageng, anteb, mendhet laras 5 ageng utawi 6 ageng. Tembungipun radi blekahblekuh nanging patitis sarta mboten kekathahen pangandikan. 14) Raden Gathutkaca: Swantenipun ageng, anteb, meh mirip kaliyan R. Bratasena. 15) Raden Antareja: Swantenipun langkung alit tinimbang R. Gathutkaca meh mowot ing laras antawisipun 6 ageng lan 1. 25 : Kapendhet
Setyaki: Langkung ageng malih katimbang swantenipun Raden Anantareja, nanging langkung alit katimbang Raden Bratasena. 18) Raden Arjuna: Swantenipun arum, sareh, wijang, mowot antawisipun laras 6 ageng lan 1. 19) Resi Abiyasa: Swantenipun kados dene Prabu Puntadewa nanging tansah ngetingalaken kasepuhan.
Tuladha-tuladha kasebat ing nginggil kados sampun cekap kangge ancer-ancer swantening ringgit. Menawi wonten ringgit kalih ingkang wandanipun sami, lan ukuranipun swanten kagalih sami, samangsa pocapan, prayogi ingkang langkung sepuh swantenipun kadamel langkung alit sawatawis. Upaminipun antawacananipun Bathara Bayu lan Raden Bratasena, swantenipun Bathara Bayu kedah langkung alit tinimbang Raden Bratasena. Dene swantenipun ringgit sanes-sanesipun prayogi dipun jumbuhaken kaliyan wanda lan wewatekanipun.
5. Pangertosan-Pangertosan a). Sabetan 1) Ingkang dipun wastani sabetan inggih punika lampah-lampahing ringgit tumrap solah-bawa, lumampah, kridhaning perangan lan sasaminipun. Dene sabetan punika kaperang dados 6, inggih punika: a) Cepengan b) Tanceban c) Bedholan d) Solah-bawa e) Sabetan perang f) Panyelehing ringgit
2) Cepengan Cepengan punika cara panyepenging ringgit satunggal-satunggalipun ingkang kedah miturut wanda lan golonganing ringgit. Dene cara panyepenging ringgit punika kaangkah murih nggampilaken tumindaking dhalang anggenipun angayahi kewajiban lan saged ngresepaken. 26
3) Tanceban Tanceban punika cara nancebaken ringgit. Dene panancebing ringgit sageda cetha lan ngresepaken manawi dipun pirsani saking ngajeng utawi wingking kelir, saha gampil manawi badhe kabedhol. 4) Bedholan Bedholan punika cara mbedhol ringgit. Dene pambedholing ringgit sageda katingal resik lan ngresepaken saha mboten mbibrahaken jejeran utawi adegan. 5) Solah-bawa Solah-bawa punika kridhaning ringgit ingkang katindakaken dening dhalang. Kadospundi menggah cara lan tumindakipun manawi badhe nyolah-bawaaken ringgit miturut wanda lan golonganipun utawi kabetahanipun upami lumampah, mbeksa, mabur, damel solah gecul lan sanes-sanesipun sageda ingkang wijang murih sae lan mranani. 6) Sabetan perang Sabetan perang punika kridhaning ringgit manawi wonten adegan peprangan. Kadospundi menggah cara lan tumindakipun manawi badhe molahaken ringgit wonten ing adegan paprangan sageda anggambaraken solahing tiyang ingkang pinuju pancakara, ulah kridhaning dedamel lan sanes-sanesipun. 7) Panyelehing ringgit Panyelehing ringgit punika cara nyelehaken ringgit wonten ing kothak utawi eblek. Manawi badhe nyelehaken ringgit kaangkaha murih saged tumata, mboten risak sarta gampil pamendhetipun manawi badhe kangge. Murih gamblangipun prayogi mirsani BAB VIII ing wingking.
b. Janturan Ingkang dipun wastani janturan inggih punika ucap utawi kandhaning dhalang ingkang dipun sarengi ungeling gangsa salebeting sirepan.
c. Cariyos Ingkang dipun wastani cariyos inggih punika, ucap utawi kandhaning dhalang ingkang tanpa dipun iringi gangsa saha miturut kabetahan. d Sulukan 1) Ingkang dipun wastani sulukan inggih punika, tembanging dhalang ingkang awujud: a) Kombangan b) Pathetan 27
c) Sendhon d) Ada-ada e) Buka celuk 2) Kombangan: Ingkang dipun wastani kombangan inggih punika, tembangipun dhalang wonten salebeting gendhing. Ginanipun kangge sasmita telasing janturan utawi kangge sasmita manawi gendhing badhe ngelik lan ingkang perlu dipun kombangi. 3) Pathetan: Ingkang dipun wastani pathetan inggih punika, tembangipun dhalang ingkang dipun iringi gender, rebab, gambang, suling kenong lan gong. Dene ginanipun kangge mbabar swasana utawi raos sareh. 4) Sendhon: Ingkang dipun wastani Sendhon inggih punika, tembanging dhalang ingkang dipun iringi, gender, gambang, suling, kenong lan gong. Dene ginanipun kangge nyendhu raos, saking raos setunggal kasendhu kagentos raos sanesipun. Upaminipun saki raos gembira ndadak kasendhu raos sedhih sarana sendhon tlutur. 5) Ada-ada: Ingkang dipun wastani ada-ada punika tembanging dhalang ingkang
ginanipun kangge mbabar raos sereng, duka lan gembira. 6) Buka celuk: Ingkang dipun wastani buka celuk inggih punika tembanging dhalang, waranggana utawi wiraswara, pinangka cecala pambukaning gendhing saha lelagon dolanan.
e. Tembang 1) Ingkang dipun wastani tembang inggih punika, reroncening tembang ingkang kawengku dening titilaran (notasi) saha ingkang kawengku dening pranatan ingkang sampun gumathok. Wondene tembang kaperang-perang kadosta: a) Tembang Gedhe b) Tembang Tengahan c) Tembang Macapat d) Tembang Dolanan 2) Tembang Gedhe
Ingkang dipun wastani Tembang Gedhe inggih punika tembang ingkang kawengku dening lampah pedhotan. Ginanipun kangge bawa utawi kangge murwakani gendhinggendhing. 3) Tembang Tengahan Ingkang dipun wastani Tembang-Tengahan inggih punika tembang ingkang mboten mawi lampah lan pedhotan. Ginanipun ugi kangge bawa utawi kangge murwakani gendhing-gendhing. 4) Tembang Macapat Ingkang dipun wastani Tembang Macapat inggih punika tembang ingkang kawengku dening guru lagu, guru wilangan lan wanda. Dene ginanipun kangge macapatan, uran-uran, palaran, nanging ugi asring kangge murwakani gendhing-gendhing utawi lagu-lagu dolanan. 5) Tembang Dolanan Ingkang dipun wastani Tembang Dolanan inggih punika tembang ingkang kawengku ing pathokan swara ("maatstrip"). Dene ginanipun kangge langen suka.
f. Antawacana: Ingkang dipun wastani antawacana inggih punika pilah-pilahaning swantening ringgit satunggal lan satunggalipun. g. Dhodhogan lan Keprakan: 1) Ingkang dipun wastani dhodhogan lan keprakan inggih punika sasmitaning dhalang mawi cempala utawi keprak. 2) Ginanipun kangge: a) Nyasmitani ungeling gendhing b) Nyarengi beming kendhang ing pambukaning gendhing c) Mranata lampahing gendhing d) Singgetan utawi elet-elet gineming ringgit satunggal lan sanesipun carita e) mBukani utawi nyarengi sulukan f) Ngiringi jogeding ringgit g) mBabar raos sereng utawi mbabar raos menawi wonten wigati (Amrih cethanipun mriksananan BAB IX). h. Gendhing Baku Pakeliran: Gendhing baku pakeliran inggih punika, gendhing-gendhing ingkang sampun katetepaken utawi kapathok kangge ngiringi pakeliran i. Gerong:
Ingkang dipun wastani gerong inggih punika rerenggan lagu gendhing-gendhing Jawi ingkang katindakaken dening kakung utawi putri ingkang cacahipun langkung saking setunggal, ingkang kawengku dening irama, lan maatstrip saha manut kabetahanipun Dene ginanipun kangge amewahi regenging swasana. j. Sindhenan: Ingkang dipun wastani sindhenan inggih punika tembang pinangka rerenggan lagu gendhing-gendhing Jawi ingkang racakipun katindakaken satunggaling putri kanthi manut wewaton sarta kabetahan
Prakawis wigatos ingkang gegayutan kaliyan babagan pakeliran ingkang mboten saged dipun tilar, inggih punika simpingan saha pangrakiting ringgit. Ringgit sakothak dipun perang dados kalih perangan, inggih punika Ringgit Simpingan lan Ringgit Dhudhahan. Ringgit simpingan, inggih punika ringgit ingkang kedah dipun cawisaken wonten ing simpingan, liripun dipun tanceban wonten debog panggung miturut urut-urutanipun. Simpingan punika minangka pepajang utawi rerengganing panggung. Dhalang mboten kenging mendhet ringgit ingkang dipun simping. Dene ringgit dhudhahan inggih punika ringgit ingkang dipun cawisaken wonten nglebet kothak utawi wonten ing eblek, ingkang dipun tata wonten nginggil tutup kothak, dunungipun wonten sisih tengen dhalang. Manawi ringgit dipun ribig lan panyimpingipun sae, dipun pirsani temtu badhe angresepaken. Senadyan ringgit dereng wiwit (labet), mirsani simpinganipun kemawon sampun rumaos sengsem. Kosok wangsulipun manawi ringgitipun mboten ribig, inggih punika ringgit mbajujag sarta panyimpingipun kirang tumata, dipun pirsani katingal nguciwani. Ringgit ingkang badhe kagem kedah sampun dipun cawisaken, amrih nggampilaken dhalang anggenipun ringgit, dados mboten ketingal ribet. Prayoginipun debog paseban mboten kenging kangge nyimping, amargi manawi debog paseban kangge nyimping, badhe ketingal reged. 2) Simpingan kadamel kiwa tengen, dene ing tengah leres kasimping kayon. 3) Ringgit ingkang kasimping ing sisih tengen, inggih punika: 30
(1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9)
Prabu Tuhuwasesa Raden Werkudara Raden Bratasena (Bima nem) Jagal Bilawa Raden Gathutkaca Raden Anantareja Raden Anantasena Prabu Sugriwa Prabu Subali
(10) Raden Anoman (11) Bathari Durga (12) Bathara Guru (13) Prabu Kresna (14) Prabu Harjunaeasrabahu (15) Prabu Ramawijaya (16) Prabu Pandhu (tropongan) (17) Prabu Parikesit (Dipayana) (18) Raden Palasara (19) Prabu Yudhisthira (20) Raden Harjuna (21) Raden Harjuna Sampir (srambahan) (22) Raden
Dewi Sarpakenaka (41) Dewi Harimbi (42) Dewi Banowati (43) Dewi Kunthi (44) Dewi Hanggendari (45) Dewi Herawati (46) Dewi Banowati Nem (slendhangan) (47) Dewi Sumbadra (48) Dewi Rukmini (49) Dewi Setyaboma (50) Dewi Pregiwa (51) Dewi Surtikanthi (52) Dewi Jembawati (gelung ukel) (53) Dewi Srikandhi (54) Dewi Dursilawati (55) Dewi Siti Sendhari (56) Dewi Utari (57) Dewi Lesmanawati (58) Dewi Lara Ireng (Sumbadra nem) (59) Estren endhel lanyapan (kangge srambahan) (60) Estren endhel slendhangan (kangge srambahan) (61) Estren luruh (kangge srambahan) (62) Estren longok (kangge srambahan) (63) Dewi Rukmini nem (64) Dewi Setyaboma nem (65) Dewi Anjani (66) Dewi Mustakaweni (67) Bondhan Paksajandhu (Dewa Ruci) (68) Putren utawi Bayen Ringgit simpingan sisih tengen cacahipun antawis 68.
Dene menawi rangkep-rangkep miturut wandaning ringgit, simpingan sisih tengen saged ngantos dados 93 ringgit. 4) Ringgit ingkang kasimping sisih kiwa, inggih punika: (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) Buta Raton Kumbakarna Prabu Niwatakawaca Buta Raton Jamangan Garudha (Ratu Nem) Raden Patih Prahastha Prabu Tremboko Raden Banjaranjali Prabu Dasamuka Prabu Bomantara (Boma Kuna sepuh) Prabu Bomanarakasura
(10) Raden Kangsadewa (11) Prabu Boma mawi Kethu (12)
Ringgit simpingan kiwa cacahipun wonten 69 ringgit. Dene menawi rangkep-rangkep, miturut wandanipun, cacahipun ringgit wonten 80. 5) Sanesipun ringgit simpingan kasebat ing nginggil, winastan ringgit dhudhahan, ingkang anggenipun nyawisaken wonten ing salebetipun kothak, wonten ugi ingkang wonten ing eblek, katumpangaken ing tutup kothak, mapanipun ing sisih tengenipun dhalang. Ringgit dhudhahan anggenipun nyawisaken ugi wonten uruturutanipun, inggih punika dipun pantha-pantha miturut nggampilaken anggenipun madosi. Rehning ringgit ingkang dipun simping punika wau kathah, inggih punika menawi rangkep-rangkep ngantos meh 175 ringgit, pramila debog ingkang kangge nyimping kedah dipun sambung, supados saged cekap. Supados dhalang mboten repot anggenipun nyawisaken ringgit, langkung prayogi menawi dipun biyantu panyimping. Dene panyimping punika wau anggadhahi kuwajiban nyawisaken ringgit ingkang badhe kagem wonten ing pakeliran, pramila kedah mangertosi lampahan lan nami-namining ringgit. Panyimping wau sakedhikipun wonten kalih, kiwa lan tengen dhalang. Kanthi makaten dhalang badhe sekeca pangringgitipun. Debog ingkang sae kangge nyimping antawisipun debog pisang kluthuk utawi pisang kapok, amargi debog pisang kalawau mboten gampil pecah lan wulet sarta sekeca kangge nancebaken ringgit/cempurit. kabetahan (ringgit ingkang badhe kagem) saengga
b. Pangrakiting panggung sarta gangsa Ingkang nama panggungan inggih punika papan kangge ngrakit gelaring pakeliran. Amrih panggungan saged sekeca kangge pakeliran, jembaripun: 1) Menawi gangsanipun Slendro antawis 5 X 8 meter; 2) Menawi gangsanipun Slendro lan Pelog antawis 7 X 9 meter. Kanthi panggung ukuran samanten, kejawi saged sekeca kangge ngecakaken pakeliran, swantening gangsa ugi badhe kapireng kempal mboten ngebyah. Panggung kedah dipun tata samurwatipun, saengga kajawi sakeca kangge nindakaken pakeliran ugi saged ketingal ngresepaken. Dene bab pranataning gangsa, prayogi mriksanana Gambar ingkang kasebat wonten ing kaca …
purwa, awit satunggal satunggaling lampahan, wonten gegayutanipun kaliyan lampah sanesipun. Kadosta: Lampahan Jambakan (pejahipun Dursasana) gandheng kaliyan lampahan Pandhawa Gubah tuwin Pandhawa Dhadhu. Dewi Kunthi prasetya: "Pati-pati ngagem rasukan, yen dereng ngagem rasukan kulitipun Harya Sengkuni". Dewi Durpadi: "Pati-pati ngagem ukel, yen dereng jamas rahipun Raden
sedanipun Prabu Niwatakawaca (ingkang eyang) tuwin Prabu Bimaloka (ingkang rama) dhateng Raden Arjuna. Lampahan Jabelan, gegayutan kaliyan lampahan Obong-obongan Bale Sigalagala, inggih punika prasetyanipun Resi
kapotangan kasaenan ingkang tanpa upami dhateng Raden Werkudara minangka sarana ungguling yudanipun Pandhawa. Taksih kathah malih. Upami lampahan ringgit purwa mboten adhedhasar sarasilah, saben lampahan lajeng cuthel, kados dongeng limrah.
b. Nabi Adam lan Dewi Kawa 1) Dene urut-urutanipun sarasilah kados ing ngandhap punika: Nabi Adam + Dewi Kawa
2) Kacariyos Nabi Adam kaliyan Dewi Kawa kagungan putra kathah sanget, saben babaran temtu dhampit (sawetengan kalih, jaler kaliyan estri). Babaran kapisan ingkang jaler sae, dene ingkang estri ayu. Babaran ingkang kaping kalih, jaler-estri awon sadaya. Makaten saterusipun, selang seling. Sareng sampun diwasa, karsanipun Nabi Adam, putra jaler ingkang awon dipun jodhokaken kaliyan ingkang ayu. Putra jaler ingkang sae kajodhokaken kaliyan ingkang awon (mboten ayu). Kersanipun Dewi Kawa kosok wangsulipun. Ingkang sae kedah kaliyan ingkang ayu, ingkang awon kedah kaliyan ingkang awon. Rehning sami dene kencengipun, Nabi Adam damel pasang giri:
Kamanipun Nabi Adam lan kamanipun Dewi Kawa dipun wadhahi cupu piyambakpiyambak, lajeng sami manungku puja, nyuwun pangadilan, sinten ingkang kamanipun dados bayi, punika ingkang kedah dipun etut, martandhani karsanipun leres, saya kaidenan dening Ingkang Murbeng Dumados. Sareng pikantuk wangsit saking Ingkang Murbeng Gesang, lajeng sami wudhar anggenipun semedi, wasana kedadosanipun: Kamanipun Nabi Adam dados bayi priya, dene kamanipun Dewi Kawa dados rah. Bayi jaler kaparingan Wahyu Nabi, sarta kaparingan tetenger: Sis. Saking karsanipun Ingkang Murbeng Gesang pinaringan Wahyu Nabi. Mila sinebut: Nabi Sis. Putranipun Nabi Adam ingkang mursal anggenipun jejodhoan (mboten miturut kersanipun ingkang rama) lajeng oncat dhateng Nagari Cina, sami manembah brahala. Wonten malih ingkang nama Kabil, rebatan bojo ayu kaliyan sadherekipun ingkang nami Habil, ngantos kelampahan Sang Habil dipun pejahi dening Sang Kabil.
rehning mboten lahir dhampit, kaparingan jodho widadari, ingkang nami Dewi Mulat. Peputra kalih, inggih punika Sayid Anwas lan Sayid Anwar. 4) Sayid Anwas Tedhak turunipun Sayid Anwas
sanesipun. 5) Sayid Anwar Sayid Anwar remen tapa brata. Gegayuhanipun luhur sanget kapengin dados jalma ingkang pinunjul sadonya, sampun ngantos wonten ingkang ngungkuli kasektenipun. Sasedyanipun kedah kasembadan. Jinurung saha winongwong ing Hyang Widhi. Kapengin tan kenging pejah. Nunten linggar saking prajanipun. Iblis Ijajil mboten kasamaran, Sayid Anwar tansah jinangkung. Nalika lampahipun Sayid Anwar dumugi ing pinggir benawi Nil, Iblis Ijajil kanthi ngaken ingkang murbeng jagad nyewanten, Sayid Anwar kapurih terus ngantos dumudi in tukipun benawi Nil. Sayid Anwar mituhu. Sareng dumugi ing tukipun benawi Nil, Iblis Ijajil nyuwanten malih, "Anwar Delengen ing pucuke gunung iku, nuli munggaha. Yen wis teka ing pucuk, cahya kang gumilang, gumantung tanpa canthelan ana ing sandhuwure pucuk
tanpa canthelan, sakalangkung anggenipun kasengsem, lajeng enggal minggah dhateng pucuking redi, terus lumebet ing salebeting cahya wau. Sayid Anwar sakalangkung eram, dene sadaya sarwi abra marakata, cahyanipun angenguwung. Iblis Ijajil wicanten, "Anwar Satuhune ingsun Kang Murbeng jagad. Ya iki kang jeneng Retnadumilah, yaitu kadhatoningsun. Sapa kang manggon ing kene yekti tan kena ing pati. Retnadumilah gambaring swarga. Sabanjure bakal sun gelar ana ing pucuke ardi Tengguru ing naga Benggala. Saiki terusna lakunira mangetan, yen wis tekan tlatah nagara Dewani, sira tapaa ana ing sajroning guwa kang ana satengahing alas. Ing tembe sira bakal jumeneng ratu ing kono satedhak turunira kang mituhu marang sira sarta ngidhep marang ingsun, sawise tutug uripe ing marcapada, banjur
kaswargan. Nanging ajrih yen ta mboten mituhu. Nunten medal saking kaswargan, saha tumurun saking pucaking redi, terus mangetan. Sareng sampun dumugi nagari Dewani, mlebet ing wana, madosi guwa kangge patapan. Enggaling cariyos, guwa sampun pinanggih, prayogi sanget kangge mara tapa. Kacariyos ingkang jumeneng ratu ing nagari Dewani jejuluk Prabu Nurradi tedhak turuning Jin. Putranipun ontang-anting putri,
jodhonipun, satriya linangkung, asmanipun Sayid Anwar, samangke sampun wonten ing salebeting guwa ingkang wonten satengahing wana ing nagari Dewani. Punika putranipun Nabi Sis. Benjing saged peputra kakung satunggal, salajengipun badhe nurunaken para ratu ing Benggala tuwin tanah Jawi. Dumugi samanten Sang putri wungu, enggal-enggal ngaturi priksa dhateng Sang Prabu. Ingkang rama nunten nimbali Rekyana Patih Amir, kadhawuhan ngupados supenanipun ingkang putra Dyah Nurrini. Kyai Patih mundur, lajeng mesat ing gegana, wasana priksa teja manther wonten ing madyaning wana. Enggal dipun purugi, pinanggih wedaling teja saking salebeting guwa. Sareng dipun lebeti, katingal wonten satriya lenggah sidhakep asuku tunggal, kalimputan ing cahya sumunar. Kanthi manuara, Rekyana Patih lenggah ing ngarsanipun Sayid Anwar, aturipun, "Dhuh dhuh Raden, kaparenga anila krami, sinten ingkang sinambat ing wangi, pinangka saking praja pundi, teka kepati ambangun teki wonten ing
Sayid Anwar, putranipun Kangjeng Rama Nabi Sis ing nagari Mekah. Wangsul andika sinten, saha wonten karsa kadya pundi dene karaya-raya rawuh mriki?" 38
Patih: "Kawuningana, kula Warangka Nata ing praja Dewani ngriki, inggih Rekyana Patih Amir. Mundhi dhawuhipun gusti Prabu Nurradi, andika katimbalan sageda sareng salampah kula". Sayid Anwar: "Kula namung ndherek ing karsa, sumangga!" Rekyana Patih saha Sayid Anwar runtung-runtung medal saking guwa sowan Sang Prabu Nurradi. Cekaking cariyos, sareng sampun seba ing ngarsanipun Sang Prabu, Dyah Nurrini kadangu punapa leres ingkang dados panuwunipun. Dewi Nurrini matur sampun leres. Sayid Anwar kataros badhe kadhaupaken kaliyan Dewi Nurrini, datan lenggana. Lebar mikramakaken ingkang putra, lenggana sawatawis laminipun Sang Prabu seleh kaprabon lumengser dhateng ingkang putra mantu: Sayid Anwar jejuluk Prabu Nurcahya.
c. Para Dewa (wiwit Hyang Nurcahya) Sayid Anwar (Hyang Nuracahya
Antaga, Togog; Ismaya (Semar); Manikmaya (Bathara Guru); Darmastuti; Dewanjali; Lodra
1) Hyang Nurcahya Hyang Nurcahya (Sayid Anwar) kaliyan Dewi Nurrini peputra kakung satunggal asma Hyang Nurrasa. 2) Hyang Nurrasa Hyang Nurrasa krama putra putrinipun Prabu Rawangin Ratu ing Pulo Dewata, kekasih Dewi Rawati. Wekasan jumeneng ratu wonten ing Nagari Pulo Dewata, anggentosi ingkang rama mara sepuh, jejuluk Prabu Nurrasa (Hyang Nurrasa). Peputra kalih, inggih punika: Hyang Darmajaka lan Sanghyang Wenang. 3) Hyang Darmajaka Garwanipun Hyang Darmajaka mboten nate kacariyos Peputra sekawan, inggih punika: a) Dewi Dremani, kagarwa Hyang Tunggal 39
b) Hyang Dremana c) Hyang Triyata d) Hyang Caturkaneka (Peputra: Hyang Kanekaputra); 4) Hyang Wenang (Hyang Utipati utawi Hyang Suksmakawekas) Hyang Wenang nyipta kahyangan Suralaya wonten ing sanginggiling mega ing laladan nagari Keling. Ratu nagari Keling, asmanipun Prabu Ari. Prameswarinipun asma Dewi Wisawati, kagungan putra putri satunggal, nama Dewi Saoti. Sang Prabu mboten rena sanget ngantos kongkulan kahyanganipun Sanghyang Wenang, lajeng nglurug dhateng kahyangan Suralaya, kawon. Dewi Saoti tumunten kadhaupaken kaliyan Hyang Wenang. Peputra satunggal, asma: Hyang Tunggal. 5) Hyang Tunggal Hyang Tunggal maratapa wonten ing dhasaring saganten. Ratuning samodra jejuluk Prabu Rekathatama, kagungan putra putri asma Dewi Rekathawati, kagarwa Hyang Tunggal. Sareng peputra lair wujud antiga (endhog), mumbul ing awiyat, dipun tututi dening Hyang Tunggal, mboten kecandhak. Hyang Wenang kaleres saweg lelana wonten ing awiyat sanginggilipun Jawadwipa (Pulo Jawi), priksa barang ingkang gumebyar cumlorot ngener dhateng saliranipun, sareng dipun saut, jebul antiga. Lajeng dipun banting, dados lare jaler tetiga: a) Cangkoking tigan dados Hyang Antaga, inggih Togog, Wijamantri utawi Wijanamantri; b) Pethaking tigan dados Hyang Ismaya, Bathara Maya, inggih Semar; c) Jenenipun tigan dados Hyang Manikmaya, inggih Bathara Guru; Hyang Tunggal sareng marak ing ngarsanipun Hyang Wenang, dipun ngandikani bilih lare tetiga punika putranipun, kedaadosan saking antiga ingkang mumbul ing antariksa. Hyang Tunggal sakalangkung suka ing wardaya, sarta ngandika dhateng ingkang putra tetiga, bilih salah satunggal ing tembe badhe ngratoni Suralaya, (Sura = Dewa. Laya = panggenan) tuwin nurunaken para ratu ing Marcapada. Mireng pangandikanipun Hyang Tunggal makaten punika, Antaga lan Ismaya sami rebat sepuh saha rebat panguwaos, lajeng sami damel sayembara: sinten ingkang kuwawi nguntal redi sarta saged nglepehaken malih, punika ingkang wenang ngratoni Suralaya sarta nurunaken para ratu ing Marcapada. Sakawit Wijamantri, mripatipun ngantos mendelik-mendelik, cangkemipun ngantos suwek, ewa dene meksa mboten saged nguntal redi wau. Gentos Ismaya, saged nguntal, mboten saged nglepeh, awit redinipun kendel wonten ing bokong. 40
Inggih margi makaten punika, mripatipun Togog mendolo, cangkemipun wiyar, Semar bokongipun ageng. Sareng Manikmaya, saged nguntal sarta nglepehaken. Hyang Tunggal ngandika, bilih ingkang kepareng ngratoni Suralaya sarta nurunaken para ratu ing Marcapada punika Manikmaya. Dene Ismaya kadhawuhan ngratoni jagad sonyaruri. Mila sadaya jim, setan peri, prayangan, gendruwo, siluman sapanunggilipun, sami ajrih dateng Semar. Togog kadhawuhan momong para ambek angkara murka, tansah asunga pepenget dhateng momonganipun. Dene Ismaya (Semar), samangsa sampun tumurun ing Marcapada, kadhawuhan momong turasing Manikmaya ingkang sami ambek utami, luhur ing budi. Putranipun Hyang Tunggal patutan kaliyan Dewi Dremani, tiga, inggih punika: 1.Hyang Darmastuti, 2. Hyang Dewanjali lan 3. Hyang Lodra. 6) Hyang Manikmaya Hyang Manikmaya kepareng nunggak semi asmanipun ingkang rama tuwin ingkang eyang, mung asma Hyang Wenang mboten kepareng tinunggak semi. Jejulukipun kathah sanget, kadosta Hyang Girinata, Jagadnata, Jagadpratingkah, Bathara Guru, Siwahbuja, Nilakantha, Kalawisesa lan sanes-sanesipun. Hyang Manikmaya ngratoni Suralaya, nguwaosi Retnadumilah (kaswargan), dumunung wonten ing sanginggilipun ardi Tengguru (Himalaya) ing nagari Benggala. Kedhatonipun nama Jonggringsalaka, yen siniwaka wonten ing bale Martyukundha (Bale Marakata). Garwanipun asma Dewi Uma. Saderengipun kagarwa Hyang Manikmaya, namanipun Umayi, salah kedadosan, dhadha sapanginggil taksih wetah kados suwau, dhadha sapangandhap arupi ulam tambra ageng, sliweran nglangi wonten ing tlaga. Tetiyang ing tlatah ngriku sami manembah dhateng sang Umayi ingkang salah kedadosan wau. Hyang Manikmaya rawuh ing papan ngriku. Tiyang-tiyang dipun serep-serepaken menggah kelintuning panembahipun. Sakawit tiyang-tiyang sami puguh, mboten ndherek. Sareng kaprabawan ing kemayanipun Hyang Guru, nembe sami asrah bongkokan. Karsanipun Hyang Manikmaya, sang Umayi sinidhikara, mboten dangu wangsul kados wingi uni sederengipun salah kedadosan, mandar langkung endah ing warni. Lajeng kapundhut garwa, santun asma: Dewi Uma, ndherek makahyangan wonten ing Suralaya. Wiwit kala samanten tiyangtiyang sami manembah dhateng Hyang Manikmaya.
Siwah 6. Hyang Surya 7. Hyang Candra 8. Hyang Yamadipati 9. Hyang Kamajaya 10. Hyang Darmanastiti.
1. Bathara Sambo 2. Bathara Brama 3. Bathara Endra 4. Bathara Bayu 5. Bathara Wisnu 6. Bathara Ganesya 7. Bathara Kala.
1) Hyang Patuk lan Hyang Temboro Hyang Patuk lan Hyang Temboro, kalih-kalihipun gandhek ing Suralaya, pakaryanipun ngemban dhawuh-dhawuh saking Hyang Girinata dhateng para Dewa. 2) Hyang Kuwera Hyang Kuwera punika dewaning kasugihan, paring sandhang lan tedha dhateng para titah ing Marcapada. 3) Hyang Surya Hyang Surya punika dewaning surya. Sarwi titi, nastiti, ngatos-atos, mboten grusagrusu, sareh nanging pakoleh. Kahyanganipun Hyang Surya wonten Ekacakra. Garwanipun kalih, inggih punika Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Putranipun ingkang asring kocap wonten ing paringgitan inggih punika Hyang Rawiatmaja. Wonten malih ingkang miyos saking Dewi Kunthitalibrangta, lair mboten medal ing margaina, inggih punika Raden Suryaatmaja. 4) Hyang Candra Hyang Candra punika dewaning rembulan, utawi dewaning sengsem. Remen adamel senenging sagung dumados, pangawak merakati, sumeh amanis, saged nuju prana. 5) Hyang Yamadipati Hyang Yamadipati punika dewaning naraka, watakipun tegelan, matrapi paukuman dhateng titah ingkang tumindak nasar, sarana kacemplungaken ing naraka. Kahyanganipun wonten ing Argadumilah. Garwanipun asma Dewi Mumpuni. 6) Hyang Kamajaya Hyang Kamajaya punika dewaning kasaenan (rupi sae). Garwanipun Dewi Ratih utawi Kama Ratih, dewaning ayu. Lacuting pangucap: kasaenan ing Suralaya miwah Marcapada 42
sadaya, ingkang sapalih dumunung wonten ing Bathara Kamajaya lan Raden Janaka. Ingkang sapalih dipun edum para Dewa sa Suralaya tuwin tiyang jaler sajagat. Makaten ugi ayu sa-Suralaya tuwin sajagat, ingkang saparasekawan dipun enggeni Dewi Ratih, Dewi Sumbadra, ugi saparasekawan, ingkang sapalih dipun edum para widadari ing Suralaya tuwin para wanita sajagat. Kahyanganipun wonten ing Cakrakembang. Hyang Kamajaya tuwin Dewi Ratih sanget tresnanipun dhateng Raden Janaka tuwin Dewi Sumbadra. Mila tansah rumeksa kawilujenganipun Raden Janaka miwah Dyah Wara Sumbadra. 7) Hyang Brama Hyang Brama punika dewaning latu. Watakipun galak, wentalan dhateng mengsah. Kahyanganipun wonten ing Duksina. Hyang Brama punika senapatining prajurit Dorandara (wadya bala Suralaya). Papan methukaken mengsah saking Marcapada wonten ing Repatkepanasan. Putranipun Hyang Brama ingkang asma Bambang Bremani dhaup kaliyan putra putrinipun Hyang Wisnu ingkang asma Dewi Srihunon. Peputra Bambang Parikenan, inggih punika ingkang nurunaken Pandhawa lan Kurawa. Sasampunipun peputra Bambang Parikenan, Dewi Srihunon kapirak, kaaturaken dhateng ingkang raka ingkang asma Bambang Bremana. Wonten malih putra putrinipun Hyang Brama ingkang asma Dewi Bremanisati, kagarwa Sang Bramanaraja, ingkang nurunaken para ratu ing Ngalengkadiraja. 8) Bathara Endra Bathara Endra punika dewaning para widadari, watakipun berbudi, seneng paring nugraha dhateng titah ing Marcapada ingkang labet utami. Kahyanganipun wonten ing Kaendran, Endraloka, Tejamaya utawi Tinjomaya. Garwanipun asma Dewi Wiyati. Kagungan putra putri kalih inggih punika, Dewi Tara, (kaparingaken dhateng Resi Subali) lan Dewi Tari (kapangingaken dhateng Prabu Dasamuka). Dewi Tara pawingkingipun dados garwanipun Prabu Sugriwa. 9) Bathara Bayu Bathara Bayu punika dewaning angin. Remen nastitekaken watak tuwin pandamelipun titah ing Marcapada. Peputra Bathara Sumarma, ingkang nurunaken para ratu ing Cempala tuwin para pandhita ing Atasangin. Kagungan putra angkat kalih, inggih punika Resi Anoman lan Raden Werkudara. Mila kalih kalihipun peparab Bayusuta,
Siswanipun Bathara Bayu kajawi Anoman kaliyan Werkudara, wonten malih, inggih punika Wil Jajahwreka, Bagawan Maenaka, Liman Satubanda, Naga Kurawa lan Garudha Mahambira. Kahyanganipun Bathara Bayu wonten ing Gendhingpitun. 10) Bathara Wisnu Bathara Wisnu punika dewanipun kasekten. Remen memayu ayuning bawana. Mila asring nitis dhateng titah ing Marcapada minangka lantaran anggenipun nyirnakaken para ambek angkara murka gelah-gelahing bumi. Kacariyos titisipun Bathara Wisnu ingkang wekasan inggih punika Prabu Jayabaya, Ratu ing Mamenang (Kediri). Nate wadhag kaliyan alusipun nitis piyambak-piyambak Alusipun nitis dhateng Raden Arjuna (Permadi), wadhagipun nitis dateng Raden Narayana. Makaten ugi garwanipun ingkang asma Bathari Sri. Alusipun nitis dhateng Dewi Wara Sumbadra wadhagipun nitis dhateng Dewi Jembawati. 11) Gajah Sena Gajah Sena punika putranipun Bathara Guru, ingkang saged mecah bungkusipun Raden Bratasena, sasampunipun glundhang-glundhung wonten ing samadyaning wana ngantos 8 tahun, malah sampun kasusulan kadangipun taruna Raden Premadi. 12) Hyang Ganesya (Hyang Gana) Hyang Ganesya utawi Hyang Gana punika dewaning kawruh utawi kawicaksanan. 13) Bathara Kala Bathara Kala punika kedadosan saking kama salah (Kama ingkang mboten katampen ing baga). Inggih punika kamanipun Bathara Guru nalika ambujeng Dewi Tenana ingkang saweg tapa ngrumbang wonten ing Tlaga Madirda, sarira nglegena. Satemah Bathara Guru kenyut. Derenging karsa arsa mangrurah asmara mring Dewi Tenana, satemah korut kamanipun, kedadosan latu mangalad-alad sundhul ing ngawiyat tan kenging sinirep. Wekasan dados lare anama Bambang Kumali. Pawingkingipun dados danawa geng kalawung-lawung, inggih punika Bathara Kala. 14) Para dewa sanes-sanesipun a) Bathara Panyarikan Bathara Panyarikan punika juru serat ing Suralaya. b) Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata Bathara Cingkarabala kaliyan Bathara Balaupata padamelanipun jagi kori
Selamatangkeb (Sikandhawaru). Manawi wonten titah Marcapada badhe malebet ing Kahyangan Suralaya tanpa idinipun Hyang Pramesti Guru, lajeng kawangsulaken dening dewa kekalih punika. 44
c) Hyang Baruna Hyang Baruna punika dewaning Samudra (dewaning toya). Watakipun tegelan dhateng sok sintena ingkang atindak dur. Mila tansah ngasta sanjata Nagapasa kangge nalikung para titah Marcapada ingkang tumindak slingkuh utawi culika. d) Hyang Anantaboga Hyang Anantaboga (saleresipun sanes: Hyang Antaboga) punika dewa ingkang anyanggi bumi. Inggih dewaning sawer. Pepindhanipun oyoding wit utawi tanem tuwuh ingkang tansah anggesangi tanem tuwuh ingkang dados tedhaning titah Marcapada. Garwanipun asma Dewi Supreti (Dewi
Satriya ing Jangkarbumi). Ugi asma Raden Danupratala. e) Hyang Mahyati, Hyang Siwah lan Hyang Darmanastiti. Hyang Mahyati, Hyang Siwah lan Hyang Darmanastiti mboten kocap lampahanipun.
Hyang Ismaya  Bathara Surya  Hyang Rawiatmaja  Hyang Karaba  Hyang Dewangkara  Hyang Dewanggana   Resi Dewasana   Prabu Heriya  Prabu Kartawirya  Prabu
Resi Gotama   Resi Subradra  Anggada
e. Sarasilah Maespati (Wiwit Hyang Ismaya lan saterusipun). 1) Prabu Heriya 45
Ratu nagari Maespati kapisan inggih punika Prabu Heriya ginentosan Prabu Kartawirya. Ingkang wekasan, Prabu Arjunasasrabau, sasampunipun maratapa wonten ing guwa Ringin putih. Salebetipun maratapa, Yaksamuka utusanipun Prabu Dasamuka ngupados sirah pandhita cacahipun sewu (1000), kangge minangkani pepanggilipun Dewi Citranglangeni putri ing Tunjungpura, saweg miber amargi dipun oyak-oyak dening Bambang Kartanadi, dumugi sanginggilipun guwa Ringinputih, dhawah kantaka. Sang Arjunasasrabau miyos. Yaksamuka dipun usada waluya jati. Bambang Kartanadi dhateng, nyuwun Yaksamuka: mboten kaparingaken, dados
Arjunasasrabau tindak dhateng Tunjungpura bade nglamar Dewi Citranglangeni, kadherekaken dening Yaksamuka tuwin Bambang Kartanadi. Wonten ing Tunjungpura Yaksamu ka dipun perung kupingipun dening Bambang Kartanadi kapurih wangsul dhateng Ngalengkadiraja. Dumugi ing ngarsanipun Prabu Dasamuka, dipun pejahi pisan dening Prabu Dasamuka. Dewi Citranglangeni kagarwa Sang Arjunasasrabau, kaboyong dhateng Maespati, terus jumeneng nata nggentosi ingkang rama Prabu Kartawirya. Prabu Arjunasasrabau titisipun Hyang Wisnu Kacariyos garwanipun ampilan : (800). 2) Resi Wisageni Resi Wisageni peputra Resi Suwandageni kaliyan Resi Jamadagni (Resi Ramabargawa). 3) Resi Jamadagni Gentur tapanipun, tur wandat (mboten nggarwa). Pratapanipun wonten ing Sambiharja. Yuswanipun panjang sanget, ngantos rumaos bosen gesang wonten ing Marcapada. Nalika lelana namung ngasta jemparing Bargawastra. Prabu Arjunasasrabau seda nalika tandhing kaliyan Resi Rama Bargawa, amargi kejeplakan gandhewaning Bargawastra. Pawingkingipun Resi Rama Bargawa seda dening Prabu Ramawijaya, titisipun Prabu Arjunasasrabau inggih titising Hyang Wisnu. Sukmanipun Resi Rama Bargawa dados Dewa, asma Hyang Ramaparasu utawi Hyang Parasurama. 4) Resi Suwandageni Padhepokanipun wonten ing Ardisekar. Gentur tapanipun, Peputra kalih inggih punika Raden Sumantri (Patih Suwanda) lan Raden Sukasrana. 5. Resi Gotama dhomas
Padhepokanipun wonten ing wukir Sukendra utawi ing Grastina. Garwanipun widadari, asmanipun Dewi Windradi. Peputra tiga inggih punika Dewi Anjani, Raden Subali lan Raden Sugriwa. Dewi Anjani sakalangkung sulistiya ing warni. Raden Subali lan Raden Sugriwa sami sae-sae rupinipun (Dereng awarni wanara). Dewi Windradi salah kedadosan dados tugu kenging sabdanipun Resi Gotama. Luwaripun wonten ing lampahan pejahipun Patih Prahastha, kangge ngantem sirahipun Patih Prahastha dening Anggada nalika perang ageng Ngalengkadiraja. Dewi Anjani salah kedadosan arai wanara, amargi suryan (raup) toyanipun tlaga Madirda ingkang kecemplungan cupu Manik Asthagina. Raden Subali lan Sugriwa sami salah kedadosan asarira wanara, amargi sami nggebyur ing tlaga Madirda, rebatan cupu Manik Asthagina. Supados saged ruwat sipatipun wanara, Resi Gotama dhawuh: Raden Subali lan Sugriwa supados maratapa wonten ing wukir Sunyapringga. Dewi Anjani kadhawuhan tapa nyanthuka wonten ing sapinggiring tlaga Madirda. Kocapa Dewi Anjani sareng sampun lami anggenipun mara tapa, nuwuhaken gara-gara Bathara Guru tumedhak, mirsani Sang Dyah ingkang tapa nyanthuka sarwi nglegena, lajeng korut kamanipun, turnetes ing ron kamal, gya pinethik punang ron wau, binucal ing pangkonipun Sang Dyah. Sareng kadhahar dening Dewi Anjani, sanalika Sang Dyah lajeng nggarbini Titimangsanipun mbabar, mawi prabawa sindhung riwut bayu bajra, arupi wanara seta, sinung asma Anoman (Kapiwara Bayusuta, Senggana). Asma ingkang sakawit Senggana. Sareng sampun saged mejahi danawa seta sekawan ingkang njagi taman Argasuka ing Ngalengkadiraja, namaning danawa seta sekawan dipun agem sadaya, inggih punika: Anoman, Ramadayapati, Prabancana lan Pracandhaseta. 6) Bagawan Anoman (Bagawan Kapiwara) Padhepokanipun wonten ing Kendhalisada. Garwanipun asma Dewi Urangayu, peputra Raden Trigangga. Bagawan Kapiwara lair saderengipun wonten Pandhawa. Yuswanipun panjang sanget, ngantos menangi turunipun Prabu Parikesit ingkang asma Prabu Astradarma, Nata ing Ngastina Sedanipun rikala mengsah Prabu Yaksadewa, malihanipun Bathara Kala, kinepruk mawi bindhi trialihanipun Bathara Brama.
f. Dewi Pujawati (Dewi Setyawati) (Tedhak trah Hyang Ismaya).
Bagawan Bagaspati punika pandhita asipat danawa. Pratapanipun wonten ing Argabelah utawi Giri Purna. Senajan makaten, nanging pandhita linangkung, aludira seta. Dados tanda yektos sucining panggalihipun. Putranipun namung satunggal, putri akekasih Dewi Pujawati. Kagarwa dening Raden Narasoma. Sang Bagawan ngertos bilih ingang putra mantu rumaos lingsem kagungan marasepuh asipat ranseksa, mila sareng dipun semoni, ngrilakaken sariranipun dipun sedani. Mandar paring warisan aji Candrabirawa. Dewi Pujawati lajeng sesilih Dewi Setyawati. Raden Narasoma punika trah Brama lan Wisnu, canggah Resi manumayasa.
g. Lokapala (Wiwit Bathara Sambo lan saterusipun) Bathara Sambo
Dasamuka – Kumbakarna – Sarpakenaka – Wibisana – 1) Bagawan Wisrawa
Resi Wisrawa punika pandhita ingkang linangkung. Garwa jaka-rara asma Dewi Lokati inggih Dewi Lokawati, putranipun Prabu Lokawana, Ratu ing nagari Lokapala. Peputra kakung namung satunggal, asma Raden Wisramana. Sareng sampun dewasa, jumeneng Nata ing nagari Lokapala, nggentosi ingkang eyang Prabu Lokawana. Limrahipun Resi Wisrawa kaanggep pandhita ingkang thukmis, tandhanipun ngantos karsa nglamar Dewi Sukesi kangge ingkang putra Prabu Wisrawa (Prabu Danaraja), wekasan kagarwa piyambak. Nanging menggah wigatosipun, mboten makaten Jawata badhe anitahaken umat ingkang punjul ing apapak mrojol ing akerep, inggih punika Dasamuka. Sanesipun wijinipun Resi Wisrawa mboten wonten ingkang kiyat. Samanten ugi wadhahipun kedah Dewi Sukesi, trah Bathara Brama. 2) Prabu Wisrawana (Prabu Danaraja) Prabu Wisrawana dupi midhanget pawartos bilih Dewi Sukesi kagarwa dening ingkang rama, sakalangkung krodha ing panggalih, ngantos purun mengsah ingkang rama, tegel badhe nyedani. Enggal kasapih dening Hyang Narada. Hyang Narada ngandika, yen Prabu Danaraja anggenipun mboten narimakaken Dewi Sukesi kagarwa ingkang rama Resi Wisrawa, punika leres, nanging anggenipun timindak tega, tegel, wani mring sudarma, tetep 49
lepat lan mboten saged pikantuk pangapunten. Sarta dipun terangaken, bilih Resi Wisrawa lan Dewi Sukesi namung sadremi nglampahi karsaning Hyang Jagad Pratingkah, minangka lantaran badhe tumitahipun Sang sudibya angkaraning rat, minangka tetimbanganipun titising Hyang Wisnu pamunahing satru sekti gelah-gelahing bumi. Mila ing tembe Prabu Danaraja badhe pikantuk piwales saking putranipun Dewi Sukesi ingkang pambayun, minangka undhuhanipun wohing pandamel anggenipun tumindak wani mring bapa. Prabu Danaraja sakalangkung getun ing panggalih. Ing tembe kelampah perang tandhing kaliyan Prabu Dasamuka, inggih putranipun Dewi Sukesi ingkang pembayun, ngantos dados lan sedanipun.
Kagarwa Prabu Bramanaraja, Nata ing Gilingwesi
Prabu Bisawa (Prabu Denta ukrama)
1) Prabu Dasamuka (Prabu Rahwanaraja) Yen triwikrama, mustakanipun 10 (sadasa). Saben mustaka satunggal dipun tapani 5 tahun. Mila ngantos 50 taun. Sekti mandraguna, punjul ing apapak, mrojol ing akerep. Saking Resi Subali pinaringan aji Pancasona. Garwanipun widadari putranipun Bathara Endra, asma Bethari Tari. Putranipun kalih inggih punika Kuntalamaryam lan Megananda (Indrajit). Nalika Prabu Dasamuka tindak lelana, weling dhateng ingkang rayi Raden Wibisana, manawi ingkang garwa ingkang saweg nggarbini benjing mbabar jabang bayi putri, badhe kepundhut garwa, awit manut sasmitaning jawata, punika panjamaning Bathari Sri, inggih titising Dyah Widawati. Sareng mbabar saestu putri, jabang bayi enggal winadhahan kupat sinta dening Raden Wibisana. Minangka
saderengipun ingkang rama seda. 3) Dewi Sarpakenaka Dewi Sarpakenaka punika putri arupi raseksi, nagarinipun ing Guthaka. Kagarwa Tumenggung Nopati. Kukunipun mawi wisa ingkang mandi. Wonten ing perang ageng Ngalengka, pejah dening Raden Anoman, sarana kapothes kukunipun. 51
Makaten wau Dewi Jarini ugi pejah dening Raden Anoman. 4) Arya Wibisana Prajanipun ing Kuntara utawi Singgela. Garwanipun asma Dewi Triwati. Peputra kalih Dewi Trijatha lan Raden Dentawilukrama. Dewi Trijatha rumeksa Dewi Sinta salebetipun wonten ing taman Argasoka. Pawingkingipun kagarwa Kapi Jembawan. Peputra Dewi Jembawati, kagarwa Raden Narayana (Bathara Kresna). Kapi Jembawan, pandhita ing Gandamana. Raden Dentawilukrama jumeneng nata ing praja Singgela, jejuluk Prabu Bisawarna. Patihipun asma Kartabasa. Arya Wibisana mboten nayogyani ingkang raka Prabu Dasamuka mengsah Prabu Rama, awit Prabu Rama punika titising Wisnu. Prabu Dasamuka duka, ingkang rayi dipun tundhung, lajeng oncat, suwita dhateng Prabu Rama. Wiwit kala samanten katelah asma Arya Balik. Sabibaring perang ageng Ngalengka, Arya Balik kadhawuh jumeneng ratu ing Ngalengka, kanthi kawejang "Hasta Brata" sarta rumeksa kreta Jatisura titihanipun Prabu Rama punapa dene Balekancana saka dhomas. Salerehipun anggenipun jumeneng nata, kreta Jatisura tuwin Balekancana saka dhomas kapasrahaken dhateng ingkang putra Prabu Bisawarna, nata ing Singgela. Sang Prabu Wibisana mbegawan wonten ing pratapan Gohkarna, asma Begawan Wibisana. Patihipun ingkang asma Pati Padyamastana kadhawuhan ngembani Prabu
Wonten ing paprangan, seda dening Prabu Rama kataman jemparing Guwawijaya.
Garwanipun asma Dewi Mandarawati, putranipun Hyang Candra. Peputra Resi Mintabasa. 2) Resi Mintabasa Garwanipun asma Dewi Bramanayekti, putranipun Prabu Getahbanjaran. Peputra tiga, inggih punika Resi Druwasa (Kuntadruwasa), Dewi Mintakawati lan Dewi Mintakaningsih. 3) Resi Kuntadruwasa Garwanipun asma Dewi Durnityaswara, putranipun Prabu Jayasudikya, nata ing ImaImantaka. Peputra Endhang Balwadari lan Bambang Basuki. 4) Bambang Basuki Garwanipun asma Dewi Rasawulan, peputra Bambang Maruta (Bagawan Maruta). 5) Prabu Maruta Peputra Prabu Baratmeja (Baratmadya) nata ing Atasangin. 6) Prabu Baratmeja (Prabu Baratmadya) Prabu Baratmeja, inggih Prabu Baratmadya, Prabu Baratwa, Prabu Baratwaja. Garwanipun asma Dewi Sritaci utawi Dewi Padmawati, peputra Bambang Kumbayana. 7) Bambang Kumbayana (Pandhita Durna) Garwanipun widadari Dewi Wilutama, rikala awujud turangga sembrani amargi kebendon ing Jawata. Pinanggihipun nalika Bambang Kumbayana badhe dhateng praja Cempala, mangka kedah nyabrang samodra. Rehning mboten saged nggegana, katrucut prasetyanipun, sinten ingkang saged nyabrangaken, yen estri kaaken garwa, yen jaler, kaaken sadherek sinarawedi. Turangga estri malihanipun Dewi Wilutama tumedhak saking antariksa. Bambang Kumbayana kasabrangaken. Eloking lelampahan, kuda ngantos meteng. Sareng sampun dumugi ing sabrang, Bambang Kumbayana medhak saking gegering turangga, tansah dipun tutaken dening turangga wau. Dipun gusah mandar nyakot kepuhan (
Kumbayana dipun weleh-welehaken dening Dewi Wilutama. Bambang Kumbayana mboten kumbi, jabang bayi kaaken putranipun, sinung asma Aswatama. Dewi Wilutama kondur makahyangan. Pusakanipun Resi Kumbayana namanipun Cundha manik (Cis Wijayakunang). Pandhita Durna dados gurunipun Kurawa lan Pandhawa. Wonten ing Perang Baratayuda, jumeneng senapati agung, wekasan sedan dening Raden Trusthajumna. 8) Bambang Aswatama Nagarinipun ing Tirtatinalang. Gadhah jemparing Cundhamanik, saking sudarmanipun (Pandhita Durna). Anggenipun tumut Baratayuda mboten tutug, amargi sasedanipun Adipati Karna, Aswatama paben kaliyan Prabu Salya, ndakwa dhateng Prabu Salya, anggenipun nglampahaken titihanipun kreta Adipati Karna dipun sangaja supados pamanahipun Adipati Karna mleset. Mratandhani Prabu Salya awrat dhateng Raden Janaka. Prabu Salya duka yayah sinipi, Aswatama dipun larak, dipun sawataken. Rehning rumaos mboten kuwawi nadhahi krodhanipun. Prabu Salya, Aswatama lajeng oncat dhateng wana. Dados mboten menangi bedhahipun Ngastina. Ngretos-ngretos sareng pinanggih kaliyan Kartamarma. Salajengipun Aswatama ngudi tuwuh, ngantos saged nyedani Dewi Srikandhi, Raden Pancawala tuwin Raden Trusthajumna. Sareng badhe nyedani jabang Bayi Bambang Parikesit, ketaman jemparing Pasopati ingkang kajejak dening jabang bayi. Piyambakipun mlajeng dhateng Grojogan Sewu, pratapanipun Begawan Balatlewa. Nembe badhe matur, dipun kepruk dening Raden Setyaka, pejah. Sukmanipun Aswatama mlebet naraka salaminipun. 9) Dewi Drupadi Dewi Drupadi punika putranipun Prabu Drupada ingkang pambayun, kagarwa dening Prabu Puntadewa sarana sayembara Gandamana. Prabu Puntadewa anggenipun nglebeti sayembara wakil Raden Bratasena. Saged ngawonaken Arya Gandamana, sarana kacubles kuku Pancanaka. Sang Dyah peputra kakung satunggal, asma Raden Pancawala. Nalika lampahan Pandhawa Dhadhu, Dewi Drupadi dipun wirangaken dening Raden Dursasana, kasendhal ukelipun ngantos udhar. Saking sanget wirangipun, ngantos prasetya: "Pati-pati ngagem ukel yen dereng jamas rahipun Dursasana". Prasesetyanipun Dewi Drupadi wau murugaken Baratayuda mboten saged kasandekaken. 10) Dewi Wara Srikandhi
Saderengipun kagarwa Raden Janaka, nate maguru manah dhateng Raden Harjuna. Mila wonten Baratayuda ugi dados senapati, mengsah Resi Bisma, awit ketitisan sukmanipun Dewi Ambika, ingkang sede dening Sang Resi Dewabrata inggih Resi Bisma. Kaliyan Raden Janaka mboten peputra. Namung nalika lampahan Kandhihawa, Dewi Wara Srikandhi malih dados priya saestu, saking rekadayanipun Begawan Mintuna. Bambang Kandhihawa krama putri ing Imaimantaka, Dyah Durniti, putranipun Prabu Dike. Dyah Durniti ngantos nggarbini, titimangsanipun mbabar jabang bayi
Nirbita saderengipun mbabar saking karsaning Bathara Guru pinaringan aji Keyong Pethak, dumunung wonten ing telak, mila sakalangkung digdaya. Kadugi nglamar Bathari Supraba. Nalika lampahan Mintaraga, Prabu Niwatakawaca inggih
peparingipun Bathara Guru. 11) Raden Drestajumna (Raden Trusthajumna) Raden Dresthajumna wonten ing Baratayuda nyedani Pandhita Durna mawi kajambak remanipun, lajeng katigas jangganipun. Patrap makaten punika sanget ndadosaken renguning
Prabu Palgunadi, nata ing nagari Paranggelung, ingkang seda amargi asta racikanipun ingkang ngagem sesupe Gandok ampal (Soca ampal) dipun tigas dening Pandhita Durna nalika maguru sareng-sareng kaliyan Raden Premadi dhateng Pandhita Durna. j. Wiratha (Wiwit Bathara Wisnu dumugi Dewi Untari) Bathara Wisnu
amis. Sareng sampun dipun usadani dening Resi Palasara, gandanipun wangi angambar-ambar, lajeng asma Dewi Gandawati, inggih Dewi Setyawati. Kala samanten Dewi Durgandini saweg dados tukang nambang. Resi Palasara mulat sulistyaning warnanira Dewi Gandawati ingkang gandanipun sampun wangi angambar-ambar temah kasmaran. Sakala sesakitipun medal saking sariranipun Sang Dyah, mencelat dhateng toya, dipun sarab ulam tambra. Ulam tambra lajeng meteng, titimangsanipun lair jabang bayi jaler, tutuk mbajor kados cangkem ulam tambra, paningal melolo kados mripat ulam. Sareng taken bapa, kapurih sowan dhateng Prabu Palasara, nata ing Ngastina. Saking derenging brangta asmara, Sang Resi korut kamanipun, tinadhahan asta, kausapaken ing canthiking baita, nunten wijik ing toyaning benawi, lunturaning kama kasaut dening rekatha (yuyu), satemah meteng, sareng mbabar, lair bayi estri. Sareng taken bapa, kapurih sowan Prabu Palasara nata ing Ngastina. Resi Palasara kaliyan Dewi Gandawati mentas dhateng dharatan, baita kentir, dumugi ing muwaraning benawi, kesangsang wonten ing pinggir, canthikipun sigar, dados lare kembar jaler. Hyang Narada rawuh, paring pitedah, bilih kalih-kalihipun, putranipun Prabu Palasara nata ing nagari Ngastina. Sadaya sami sowan. Sadumuginipun ing ngarsanipun Sang Prabu, dipun aken lan sami dipun paringi nama. Ingkang lair saking ulam tam- bra, Raden Rajamala (asal saking ratuning sesakit). Ingkang saking rekatha, Dewi Rekathawati, pawingkingipun kagarwa Prabu Durgandana. Ingkang kedadosan saking kama ingkang lumepet, ing canthik ing baita, Raden Rupakenca kaliyan Raden Kencakarupa. Nagari Ngastina punika asalipun wana Gajahoya, dipun panah dening Resi Palasara, mawi Bramastra. Wana kabasmi, sasireping latu dados nagari, sampun wonten kadhatonipun. Kewan salebeting wana sami dados manungsa, kawula ing Gajahoya. Dewi Durgandini kaliyan Resi Palasara peputra satunggal, inggih punika Bambang Abiyasa, utawi Kresnadwipayana. 2) Bagawan Sentanu Bagawan Esthijumpeni. Sentanu Peputra punika pandhita ing Talkandha. Raden Garwanipun asma Dewi Dewi
Esthijumpeni, sasampunipun babaran, seda konduran. Bagawan Sentanu saking sanget sungkawaning panggalih, lajeng ngumbara kaliyan ngemban jabang bayi, ngantos dumugi ing praja Ngastina.
Priksa Dewi Durgandini, Bagawan Sentanu melik, ngantos dados perang kaliyan Resi Prabu Palasara, ngantos dangu mboten wonten ingkang kasoran sarta nuwuhaken gara-gara. Sanghyang Narada tumedhak nyapih ingkang saweg sami perang. Prabu Palasara benjing badhe nurunaken para ratu ing Ngastina, nanging kedah trimah ngawon rumiyin, sarta kedah rila nilar karaton ing Ngastina, nglajengaken anggenipun maratapa wonten ing Saptaarga. Dene Bagawan Sentanu saged kasembadan mukti wibawa, sarta madeg ratu ing Ngastina, nanging turunipun badhe cures. Hyang Narada kondur makahyangan Prabu Palasara masrahaken Dewi Durgandini dhateng Prabu Durgandana, sapengkeripun Bagawan Palasara, ingaturan ngawontenaken sayembara pilih, kangge calon garwanipun Dewi Durgandini. Nalika Bagawan Palasara badhe bidhal dhateng Saptaarga, weling dhateng Dewi Durgandini, sampun ngantos, milih sanesipun Bagawan Sentanu. Sareng sayembara sampun katindakaken, ingkang kapilih Bagawan Sentanu. Raden Dewabrata dipun sesepi sareng kaliyan Bambang Abiyasa. Ing tembenipun, Bambang Abiyasa ndherek ingkang rama ing Saptaarga. Dewi Durgandini kaliyan Prabu Sentanu peputra kakung kalih inggih punika Raden Citragada kaliyan Citrasena. Sareng sampun diwasa, kadhaupaken kaliyan Dewi Ambiki tuwin Dewi ambaini, putranipun Prabu Darmamuka, nata ing Gyantipura, prameswaripun asma Dewi Swargandini. Putranipun putri kembar tiga, inggih punika Dewi Ambika, Ambiki tuwin Ambaini. Dewi Ambika ingkang kasmaran kaliyan Raden Dewabrata seda kataman jemparingipun Raden Dewabrata, dumeh badhe ndherek kemawon. Raden Citragada kaliyan Raden Citrasena panganten enggal ing wanci dalu kasendhal mayang kalihipun dening Dewa. Prabu Sentanu seleh keprabon, kondur dhateng Talkanda, ngantos dumugi sedanipun. Dewi Durgandini utusan nimbali Bambang Abiyasa, kadhawuhan jumeneng nata ing Ngastina, sarta kadhaupaken kaliyan randhanipun Raden Citragada tuwin Citrasena, inggih punika Dewi Ambiki lan Dewi Ambaini. Kaliyan Dewi Ambiki patutan Raden Dhestrarastra, kaliyan Dewi Ambaini patutan Raden Pandhudewanata. Saking garwa ampeyan peputra Raden Yamawidura. 3) Resi Dewabrata (Bisma) Resi Bisma punika pandhita wandat (mboten nggarwa), wonten ing Baratayuda jumeneng senapati agung. Saged nyedani Raden Untara, Raden Wratsangka tuwin Resi Seta. Wekasan seda dening Dewi Srikandhi, ingkang kepanjingan sukmanipun Dewi Ambika sarana jemparing Pasopati.
Anggenipun tumut dhateng Kurawa, mboten margi ngiloni tiyang lepat utawi ambek angkara murka, namung prelu badhe ngresiki pidosanipun anggenipun nyedani Dewi Ambika. Sang Resi sampun ngretos bilih ingkang saged nyedani sariranipun, mboten sanes namung Dewi Srikandhi, prajurit wanita ingkang kepanjingan sukmanipun Dewi Ambika. Saderengipun murud ing kasidan jati, mundhut kajang sirah (bantal), songsong, tuwin unjukan. Ingkang saged minangkani kanthi leres namung Raden Janaka tuwin Raden Werkudara. Prabu Puntadewa ingkang nyundhang mustakanipun, Raden Nakula Sadewa ingkang nyanggi samparanipun. Saking sanget kalegan panggalihipun, paring sabda bilih Pandhawa ingkang unggul juritipun. Sasampunipun seda, ingkang ngrukti kunarpanipun inggih Pandhawa.
Purwacarita utawi Mendhangkamulan. Prameswarinipun tiga inggih punika Dewi Gemi, Dewi Nastiti lan Dewi Subur. Patihipun asma Jakapuring. Sri Mahapunggung ugi jejuluk Maharaja Kano. Kala ngagem asma (jejuluk) Sri Maharaja Kano, dipun sekseni dening Dewa 9 Brahmana 8, Pandhita 7. Mila tumrap sengkalan (candra sangkala utawi suryasangkala) tembung DEWA awatak 9, BRAHMA NA awatak 8, PANDHITA awatak 7.
Putranipun 2, kedhana-kedhini, inggih punika Dewi Sri kaliyan Raden Sadana. mBokmanawi Raden Sadana inggih Sri Mahawan. 2) Prabu Suprala Prabu Kistawa, Ratu ing Ngawu-awu ingkang kapisan, ginentosan ingkang putra Prabu Suprala (Prabu Suwala). Prabu Suprala peputra 5, inggih punika Prabu Anggendara Dewi Anggendari, Arya Suman (Sengkuni), Arya Sarabasata lan Arya Gajagsa. 3) Prabu Anggendara, Dewi Anggendari lan Arya Suman (Sengkuni) Prabu Anggendara nggentosi ingkang rama Prabu Suprala Nalika Raden
Pandhudewanata kondur mentas nglebeti sayembara pilih calon garwanipun Dewi Kunthi, Prabu Anggendara seda dening Raden Pandhu lajeng ginentosan Arya Suman. Nagari Ngawu-awu ketelah Plasajenar, Arya Suman jumeneng Ratu ing Plasajenar, ngrangkep Patih Ngastina, amargi Dewi Anggendari kagarwa Prabu Drestarastra, sarta kang jumeneng nata ing Ngastina ingkang putra Dewi Anggendari kang pambayun, taksih jaka, jejuluk Prabu Jakapitana. Sasedanipun Prabu Pandhudewanata, Kurawa rebatan lisah tala kaliyan Pandhawa. Arya Suman anggenipun wedhakan lisah tala meh wradin badan sakojur, namung ing dubur ingkang kelangkungan. Mila wonten ing Baratayuda pangapesanipun Arya Suman wonten ing dubur, dipun cubles kuku Pancanaka dening Raden Werkudara. Ingkang nggagalaken pirembaganipun Kurawa kaliyan Prabu Bathara Kresna nalika lampahan Kresna duta, inggih Dewi Anggendari. mBoten sarujuk manawi nagari Ngastina kasigar semangka kangge Kurawa kaliyan Pandhawa. Wekasan Baratayuda dados,
1) Prabu Targani Kempaling darah Sayid Anwas kaliyan Sayid Anwar (Prabu Nurcahya), jumeneng nata wonten ing nagari Benggala. Peputra kalih inggih punika Prabu Sangadik (nggentosi jumeneng nata ing kang rama ing nagari Benggala) lan Prabu Jisis (jumeneng nata ing praja Magada). 2) Prabu Sumaresi Jemeneng nata wonten ing nagari Suwelaraja, dipun embani dening Resi Kala. Putranipun kalih, putri sadaya inggih punika Dewi Kekayi lan Dewi Sumitrawati. Prabu Dasamuka utusan Arya Kumbakarna nglamar Dewi Sumitrawati, dipun tampik. Arya Kumbakarno ngamuk, dipun tandhingi Resi Kala, kawon, awit Resi Kala kagungan aji Petaki sewu. Dewi Sumitrawati tuwin bakyunipun (Dewi Kekayi) kagarwa Prabu Dasarata, nata ing Ayodya. Dewi Kekayi janji, samangsa kagungan putra kakung, kedah gumantos jumeneng ratu ing Ayodya (Tilas prajanipun Prabu Banaputra). Asalipun makaten: Prabu Banaputra kagungan putra putri asma Dewi Sukasalya (Dewi Ragu), sampun kaparingaken (kagarwa) Bagawan Baratmeja. Prabu Dasamuka nglamar, dipun wangsuli bilih sampun kaparingaken Sang Begawan. Prabu Dasamuka krodha. Prabu Banaputra dipun sedani. Makaten ugi Begawan Rawatmeja. Saderengipun seda, Begawan Rawatmeja dhawuh dhateng Dewi Sukasalya, supados nyuwun pangayoman dhateng Sang Dasarata ing Dhandhaka. Garudha Sempati (kakangipun Jenthayu) tetulung, mengsah Prabu Dasamuka, kawon. Wulunipun dipun bubuti ngantos mboten saged miber. Dewi Sukasalya kapurih mundhut wulu penjawat, dayanipun ngrikataken plajengipun Dewi Sukasalya, ngantos mboten saged ketututan Prabu Dasamuka. Sadumuginipun ing Dhandhaka Dewi Sukasalya kaumpetaken dening Sang Dasarata. Prabu Dasamuka mundhut
Dewi Sukasalya, dipun caosi Dewi Sukasalya pujan, kedadosan saking sekar. Saking bingahipun Prabu Dasamuka, Sang Dasarata kaganjar praja Ayodya, tilas nagarinipun Prabu Banaputra. Kocapa sareng dumugi ing karaton Ngalengka, Dewi Sukasalya dipun rungrum, malih dados sekar. Prabu Dasamuka duka, sarwi pratignya: tedhak turunipun Sang Dasarata dadosa mengsahipun. Saestu. Dewi Sukasalya (Dewi Ragu) kaliyan Prabu Dasarata peputra Raden Ramawijaya (Regawa), dados mengsahipun Prabu Dasamuka, ngantos Prabu Dasamuka wekasanipun tumpes kelor (cures). 3) Putra-putranipun Prabu Dasarata Prabu Dasarata kaliyan Dewi Sukasalya (Dewi Ragu), peputra Raden Rama (Raden Regawa). Kaliyan Dewi Kekayi peputra Raden Barata. Kaliyan Dewi Sumitrawati peputra Raden Laksmana tuwin Raden Trugna. Raden Laksmana inggih Raden Sumitra. Miyosipun Raden Barata nunggil wekdal kaliyan miyosipun Dewi Sinta tuwin Senggana (Anoman). Sareng Raden Regawa sampun krama kaliyan Dewi Sinta, rehning Prabu Dasarata sampun sepuh, karsa seleh keprabon, Raden Regawa kadhawuhan gumantos jumeneng Nata Ing Ayodya. Dewi Kekayi nagih janji, Raden Barata kaparenga ingkang gumantos jumeneng Ratu. Raden Regawa tuwin Raden Laksmana kaaturan nundhung, supados mboten ngribedi. Prabu Dasarata dhahar aturipun Dewi Kekayi, rumaos kawon janji. Raden Regawa, Dewi Sinta, Raden Laksmana oncat dhateng wukir Kutharunggu. Kocapa sapengkeripun putra tetiga oncat saking karaton Ayodya, Sang Begawan Dasarata gerah kabekta saking sanget sekeling panggalih, ngantos dados lan sedanipun. Prabu Barata netah ingkang ibu anggenipun meksa nyuwun gumantosipun jumeneng ratu Raden Barata ingkang anjalari gerah lan sedanipun ingkang rama. Wasana Raden Barata oncat saking keraton, nusul ingkang raka Raden Regawa, badhe katuran jumeneng nata ing Ayodya. Pinanggih wonten ing Wukir Kutharungu. Raden Regawa katuran kondur, saha jumeneng nata. mBoten karsa ma dhawuh dhateng ingkang rayi Raden Barata supados nglajengaken jumeneng ratu gumantos ingkang rama. Raden Regawa punika titisipun Hyang Wisnu, Dewi Sinta titisipun Bathari Sri. Lelampahanipun Raden Regawa sampun kasebat wonten ing sarasilah Ngalengkadiraja. Makaten ugi Dewi Sinta. 4) Prabu Kunthiboja I Prabu Kunthiboja I punika nata ing Mandura ingkang kapisan Garwanipun asma Dewi Indrasmi, putranipun Prabu Kiswaji nata ing Dwarawati Prawa, peputra Raden Basukunthi. 61
5) Prabu Kunthiboja II (Prabu Basukunthi). Prabu Basukunthi inggih Prabu Kundhiboja II, patihi. asma Patihipun Saragupita. Parameswarinipun Dewi Bandonsari, putranipun Prabu Basukiswara ing Wiratha. Peputra sekawan inggih punika Prabu Basudewa, Arya Prabu Bismaka (Arya Prabu Rukma), Dewi Kunthi (Kunthitalibrangta lan Prabu Setyajid (Ugrasena). 6) Prabu Basudewa Garwanipun sakawit tiga, inggih punika Dewi Maerah, Dewi Maera tuwin Dewi Badraini. Dewi Maerah kapirak, amargi cinidra resmi dening Prabu Gorawangsa, peputra Raden Maruta utawi
peputra Dewi Sumbadra Raden Kakrasana gumantos ingkang rama jumeneng nata ing Mandura jejuluk Prabu Baladewa. Raden Narayana sasampunipun saged ngawonaken Prabu Yudakalakresna ing Dwarawati, lajeng gumantos jumeneng nata ing Dwarawati. 7) Prabu Baladewa Nata ing Mandura. Garwanipun Dewi Erawati, putranipun Prabu Salya. Nalika lampahan Kangsa aben-aben, Raden Kakrasana kelampahan saged mejahi Prabu Kangsadewa ngangge pusaka Alugora. Kajawi Alugora ugi kagungan pusaka Nenggala, kedadosan saking siyungipun Naga Rangsang, mapan wonten ing epek-epek. Manawi astanipun kapusus, pusaka Nenggala mijil saking asta. Raden Kakrasana punika titisipun Sanghyang Basuki. Nalika Baratayuda, kasingkiraken dening Prabu Bathara Kresna dhateng Grojogansewu, apawadan dipun aturi maratapa, kinanthenan Raden Setyaka, perlunipun supados mboten tumut perang, awit mboten wonten ingkang kiyat nadhahi pusaka Nenggala. Dados mboten pikantuk tandhing, prasasat Baratayuda dipun piyambaki saged rampung. Yuswanipun panjang, ngantos bibar Baratayuda taksih ngembani Prabu Parikesit. 8) Prabu Bathara Kresna Nalika Dewi Maerah nggarbini sepuh, Bathara Wisnu Kadhawuhan nitis, alusipun nitis dhateng putranipun Dewi Kunthi, inggih punika Raden Premadi. Mila mbabaripun langkung rumiyin. Wadhagipun nitis dhateng putranipun Dewi Maerah ing Mandura. Tumedhakipun Sanghyang Basuki sareng kaliyan Sanghyang Wisnu, awit Dewi Maerah anggenipun nggarbini kembar. Kala samanten Dewi Badraini ugi saweg nggarbini, nanging taksih enem, nyarengi Dewi Trijatha (garwanipun Kapi Jembawan ing Gandamadana) nggarbini Dewi Jembawati. Sareng sampun titiwanci, alusipun Bathari Sri nitis dhateng putranipun Dewi Badraini, inggih punika Dewi Sumbadra, wadhagipun nitis dhateng Putranipun Dewi Trijatha, inggih 62
punika Dewi Jembawati. Ing tembenipun, Dewi Sumbadra kagarwa Raden Premadi. Dewi Jembawati kagarwa Raden Narayana (Prabu Bathara Kresna). Peputra Raden Samba. 9) Arya Prabu Rukma (Prabu Bismaka) Raden Arya Prabu Rukma dipun mintasraya dening Jawata, nyirnakaken Prabu Sasradewa, ratu ing Guwamiring ingkang badhe ngrisak Suralaya dumeh katampik anggenipun nglamar Dewi Rumbini (Widadari). Prabu Sasradewa dalah patihipun nama Kalayaksa, saged kasirnakaken sadaya. Raden Arya Prabu Rukma kadhaupaken kaliyan Dewi Rumbini (Widadari), sarta kajumenengaken ratu ing nagari Kumbina, jejuluk Prabu Bismaka, peputra Dewi Rukmini, kagarwa Raden Narayana (Prabu Kresna), pinanggih nakdherek (peputra Dewi Siti Sundari, Dewi Titisari). 10 Prabu Setyiajid (Prabu Ugrasena) Nalika Kahyangan Suralaya dipun inggahi Prabu Garbaruci ratu nagari Paranggubarja badhe nglamar Dewi Wresini (Widadari), Raden Ugrasena dipun pintasraya. Sareng sampun saged nyirnakaken, lajeng kadhaupaken kaliyan Dewi Wresini, sarta jumeneng nata ing nagari Lesanpura, peputra Dewi Setyaboma kaliyan Raden Setyaki. Dewi Setyaboma kagarwa Prabu Bathara Kresna, peputra Raden Setyaka. 11) Garwanipun Prabu Bathara Kresna. Garwanipun Prabu Bathara Kresna sedaya wonten sekawan, inggiti punika. 1. Dewi Jembawati 2. Dewi Rukmini 3. Dewi Setyaboma 4. Dewi Pratiwi Dewi Pratiwi punika putranipun Sang Nagaraja, ing Saptapratala, Putranipun sadaya wonten 3, inggih punika Dewi Pratiwi, Prabu Bomantara (Bomapati, inggih Prabu Bomanarakasura) lan Bambang Partiwanggana. Dewi Pratiwi kagarwa Prabu Bathara Kresna, peputra Bambang Suteja. Nalika perang kaliyan ingkang Paman Prabu Bomantara, ingkang paman seda, sukmanipun manjing dhateng Bambang Suteja. Bambang Suteja lajeng ngagem asmanipun ingkang paman saha jumeneng nata ing Trajutrisna. Garwanipun asma Agnyanawati, titisan Dewi Dremi Patihipun Pancadnyana. Patih Pancadnyana ramanipun Dewi Agnyanawati. Dados marasepuh Bambang Suteja. Punggawanipun Supala kaliyan Ancakogra. Titihanipun Prabu Suteja Garudha Wilmana. Wonten ing lampahan Samba Sebit, Raden Samba seda dipun juwing-juwing dening Garudha Wilmana. Raden Samba kala samanten badhe ngrebat Dewi Agnyanawati, awit Raden Samba punika titisipun Bathara Darma, mangka Dewi 63
Agnyanawati titisipun Bathari Dremi, garwanipun Hyang Darma. Bathara Kresna lajeng tegel anyedani ingkang putra Prabu Suteja (Prabu Bomanarakasura), kataman senjata Cakra kanthi dipun anjang-anjang, awit Prabu Bomantara ngagem aji Pancasona.
m. Leluhuripun Pandhawa (Keinpalipun dharah Bathara Brama kaliya dharah Bathara Wisnu). Bathara Guru
kadhaupaken kaliyan Dewi Srihunon, putranipun Bathara Wisnu. Sasampunipun peputra satunggal, inggih punika Bambang Parikenan. Dewi Srihunon kaaturaken wangsui dhateng Bathara Wisnu.
Manumanasa nggentur tapa wonten ing Saptaarga. Garwanipun asma Dewi Reknawati. Kadangipun Dewi Retnawa asma Dewi Kanastri, dhaup kaliyan Semarasanta (Semar). Dewi Retnawati inggih Dewi Sumarwana, peputra satunggal, asma Bambang Sakutrem.
3) Bambang Sakutrem (Bambang Kalingga) Nalika Resi Manumanasa dipun minta sraya dening Jawata supados nyirnakaken Prabu Kalimantara ingkang nglamar Dewi, Supraba, di pun paringi jemparing Pasopati dening Bathara Guru. Prabu Kalimantara kataman jemparing Pasopati, badhar dados Jimat Kalimasada. Patihipun asma Patih Sarotama, badhar dados jemparing Sarotama, punggawanipun nama Raden Ardadhedhali, badhar dados
Tunggulnaga. Jemparing Sarotama kaliyan jemparing Ardadhedhali karsanipun Bathara Guru kaparingaken dhateng Bambang Sakutrem, dene Jamus Kalimasada kaliyan songsong Tunggulnaga badhe kaparingaken dhateng turunipun. Pinuju lelana, Bambang Sakutrem kepethuk kaliyan naga, sareng dipun jemparing, badhar dados putri, lajeng musna. mBoten antawislami, Bambang Sakutrem midhanget pawartos, ing wukir Pujangkara, wonten putri damel sayembara, sinten ingkang saged ngombe isinipun kendhi Pratala ingkang sakalangkung benter, yen priya dados jatukramanipun, yen wanodya, dadosa sadherek sinarawedi. Putri wau asmanipun Dewi Nilawati, badharanipun naga ingkang dipun jemparing Bambang Sakutrem. Kacariyos Bambang
Bambang Sakutrem, peputra kakung satunggal, asmanipun Bambang Sakri. 4) Bambang Sakri Bambang Sakri krama putranipun nata ing Trebelasuket, (Prabu Partawijaya) asmanipun Dewi Sati, peputra Bambang Palasara. Lelampahanipun Resi Palasara sampun kasebat wonten ing katrangan Sarasilah Wiratha ing ngajeng. 5) Bambang Sriati Bambang Sriati punika putranipun Resi Manumanasa ingkang nurunaken para ratu ing nagari Mandaraka. Katenggak saking Prabu Hartadriya, Mandradipa inggih Prabu Mandratpati, punika peputra kalih, inggih punika Raden Narasoma lan Dewi Madrim. Raden Narasoma nggarwa Dewi Pujawati inggih Dewi Setyawati, putranipun Bagawan Bagaspati (Sampun kasebat ing katrangan Sarasilah, Dewi Pujawati). Sasampunipun nggarwa Dewi Setyawati, rehning katundhung dening ingkang rama, lajeng oncat saking karaton Mandaraka, nglebeti sayembara pilih ing nagari Mandura, kangge putranipun Prabu Kunthiboja ingkang asma Dewi Kunthinalibrangta. Saged pikantuk. Wonten ing margi kepethuk kaliyan Raden Pandhudewanata, ingkang badhe tumut 65
nglebeti sayembara, nanging sampun kasep. Raden Pandhu dipun tantang perang dening Raden Narasoma. Sakawit Raden Pandhu kawon, lajeng nglepasaken jemparing Maruta. Raden Narasoma kombul ing lesus, sambat kawon. Sareng dipun dhakaken, nantang malih. Raden Pandhu janji yen kawon malih, totohanipun kedah putri kalih. Sareng dipun jemparing, kabekta mumbul ing lesus, sambat-sambat kawon. Dewi Kunthinalibrangta kaliyan ingkang rayi Dewi Madrim, kangge asok dhateng Raden Pandhu. Raden Pandhu jumeneng nata ing Ngastina, nggentosi ingkang rama Bagawan Abiyasa. Dewi Kunthinalibrangta peputra 3, inggih punika Raden Wijakangka (Puntadewa), Raden Wijasena lan Raden Wijanarka (Premadi). Dewi Madrim peputra kembar Raden Pinten lan Raden Tangsen (Nakula/Sadewa). Wonten ing lampahan Pandhu papa (sedanipun Prabu Pandhudewanata), Dewi Madrim bela sedanipun Prabu Pandhu, nggebyur ing kawah Candradimuka. Dene Dewi Kunthi terus momong Pandhawa, ngantos tutug bibar Baratayuda.
n. Pandhawa lan Kurawa (Wiwit Bagawan Abiyasa dumugi putrawayah)
 Bagawan Abiyasa     Prabu Drestarastra Prabu Pandhudewanata Raden yamawidura   Kurawa 100. Putra pambayun   Raden Yuyutsuh Prabu Jakapitana. + + – Raden Lesmana Mandrakumara   – Dewi Lesmanawati Dewi Kunthi Dewi Madrim        Prabu Puntadewa Raden
Abiyasa Bagawan Abiyasa, utawi Maharsi Kresnadwipayana, yuswanipun panjang, ngantos bibar Baratayuda.
peputra Raden Yamawidura. Nalika ingkang putra Prabu Pandhudewanata dipun sendhal mayang dening Dewa, Bagawan Abiyasa nyuwun dhateng Bathara Endra tuwin Bathara Guru, supados ingkang putra Prabu Pandhu sampun ngantos dipun papanaken wonten ing naraka, sageda kainggahaken dhateng swarga. Sang Bagawan ingkang sagah nebusi pidosanipun ingkang putra. 2) Raden Drestarastra Kaliyan Dewi Ambiki peputra satunggal Raden Drestarastra. Cacadipun wuta. Pinaringan aji Lebursakethi. Sintena mengsah ingkang kagrayang, temtu ajur mumur. Garwanipun asma Dewi Anggendari, peputra Kurawa satus. Pambayunipun Prabu Suyudana. Wuragilipun putri asma Dewi Dursilawati, kagarwa Raden Jayadrata. 3. Prabu Pandhudewanata Prabu Pandhudewanata putranipun Bagawan Abiyasa saking Dewi Ambaini. Cacadipun tengeng.
1. Pambuka utawi Purwaka Saderengipun pagelaran ringgit purwa Gagrag Banyumas kawiwitan, langkung rumiyin dipun aturaken pasugatan gendhing-gendhing pahargyan dhumateng para miyarsa saha para pamiyarsa. Dene gendhinggendhing ingkang dados pathokan inggih punika: Gangsaran – Liwung – Manyar Sewu – ingkang sedaya awujud Lancaran. Dene lampahipun utawi garapanipun makaten: Gangsaran katampen Liwung, wangsul Gangsaran, kalajengaken Manyar sewu, wangsul Gangsaran, lajeng kasuwuk. Manawi pinuju ngayahi pagelaran ing salah satunggaling panggenan ingkang kedah dipun ungelaken gendhing-gendhing sesaji, (saged dipun selingaken gendhing sesaji ingkang dipun kersakaken minangka babaring manut panggenan satunggal lan satunggalipun.
2. Manggung utawi Talu Sesampunipun gendhing-gendhing pambuka kasuwuk, nunten kaaturaken Gendhing Patalon, kangge nguntapaken dhalang ingkang badhe minggah panggung ing sangandhaping blencong. Dene gendhing-gendhing ingkang dados pathokan inggih punika: a. Gendhing Gambir Sawit, Laras
Dene lampahipun utawi garapanipun makaten: Gendhing Gambir sawit katampen Ladrang Gonjang-ganjing, kalajengaken Ketawang Rajaswala, dhawah Ayak-ayak, dados Srepeg, minggah Sampak (ing ngriki dhalang sampun wiwit minggah panggung, nunten mapan ing sangandhaping blencong). Sampak lajeng kasuwuk. Taksih salebeting Sampak (saderengipun Sampak kasuwuk), dhalang niti priksa ubarampening pakeliran, kadosta: ringgit ingkang badhe kawedalaken lan
3. Jejeran Kapisan (Ing salebeting Pathet-6). Sasampunipun sampak manggung kasuwuk, tumunten: a. Dhalang samadi, lajeng andhodhog kothak lamba sapisan (DHOG), minangka sasmita pathetan utawi grambyangan (tanpa ungel-ungelan sulukan). b. Salajengipun dhalang andhodhog kothak banyu tumetes kaping tiga, kasambet dhodhogan sarug sapisan (DHOG-DHOG-DHOG, DHERODHOG), katampen ungeling gong suwukan. c. Sasampunipun punika lajeng andhodhog rangkep sapisan, lajeng katampen kendhang buka, nunten dhodhogan pinjal kaping kalih nyarengi swanten lampahing kendhang, ngleresi Gong buka kasarengan Keprak (DHOG-DHOG, DHOG-DHOG, DRODHOGCAK). d. mBedhol gunungan/kayon. e. Sasampunipun kabedhol,
gedhog wirama rangkep, dados Ayak-ayak Lasem Wirama tamban, kangge angiringi medaling Parekan sae lan awon. f.
Ratu sampun medal, Putran lan Patihan dereng katingal. Yen Ratu sampun lenggah, Putran nembe marak sowan, kasusul Patihan lan sanes-sanesipun. h. Ing ngriki Srepeg Lasem arang kadadosaken ayak Lasem malih, kangge nyarengi kombangan CANDRA SANGKALA WATAK SATUNGGAL, utawi CANDRA PANGGUNG, lajeng minggah ayak Lasem sawatawis,
NJANTUR. Ing salebeting dhalang njantur, gangsa ingkang mungel namung: Gender, Gambang, Slenthem,
Sasuwuking gendhing, dhalang lajeng Suluk Pathet-6 Ageng.
k. Kangge nyasmitani suwuking gendhing, dhalang ndhodhog lamba sapisan (DHOG), sasampunipun Kenong Tiga, wonten panggenan ngajengaken magak (pipilan) l. Suluk badhe telas kirang kalih gatra, ndhodhog sapisan, kasambet keprak nitir.
m. Kirang sagatra tinampen dhodhogan nitir ngantos purna.
4. Ginem a. Manawi jejer mboten wonten tamu (jengkaran kemawon), dipun suluki: PLENCUNG. b. Manawi jejer wonten tamu, dipun suluki: IRIM-IRIM; c. Jengkaran, Gapuran, Kedhatonan lan Samadi namung dipun gedhongaken kemawon. 70
d. Ing salebeting Sang Ratu wonten ing Sanggar Pamujan, dipun suluki: Ada-ada Greget Saut CANDRA SANGKALA WATAK TIGA.
5. Paseban Jawi Ringgit wonten Paseban jawi dipun iringi: Srepeg Lasem. Lan sasampunipun suwuk, dipun suluki SENDHON SUSUN. 6. Budhalan Budhalan mawi Kapalan, Rampogan lan mawi nyandra Mathining Kapal Dene iringanipun: Ricik-ricik Banyumasan, Manyar sewu utawi Gangsaran Dhadha. 7. Adegan Singgetan Patih Sabrang lan sesaminipun kadherekaken wadya. Iringan manut wasana. Perang gagal, nunten simpangan margi. Manawi Bambangan mengsah Dugangan, srepeg Lasem karangkep saperlunipun. 8. Adegan Sabrang (Adegan Pathet-6 Kaping Kalih) Kangge nyelani utawi pratandha badhe gentos adegan, ing salebeting Pathet-6, gunungan/kayon, dhoyong dhateng sisih kiwa (manawi dipun tingali saking wingkinging dhalang). Katancebaken ing debog ngandhap. Iringan
kasuwuk, lajeng dipun suluki Pathet-6 jugag, kasamber ginem. Tumunten bidhalan, perang kaping kalih utawi Perang Magakan.
9. Gara-gara (Ing salebeting Pathet-9) a. Ing salebeting gara-gara, nyandra isen-isening Gunungan. b. Dipun suluki ada-ada Greget saut. Gunungan kawalik (warni abrit), lajeng nyandra kadadosaning Gara-gara. c. Sesampunipun punika nunten sasmita Ayak Sanga, dhawah Srepeg Sanga, kalajengaken Sampak Sanga, gunungan kabedhol kageteraken, kasolahaken teras kageteraken malih, lajeng katancebaken ing sisih kiwaning dhalang. d. Taksih salebeting Sampak, Prepat Panakawan: Semar, Petruk, Gareng lan Bawor, kawedalaken Sarwi jejogedan. e. Badhe gentos Pathet-9, Gunungan jejeg ing debog nginggil, mboten dhoyong ngiwa utawi manengen. f. Ing salebeting gara-gara katembangaken Sinom Grendhel utawi Suluk Semar 9. Ugi lelagon gendhing-gendhing
mawi iringan Ladrang Clundhang winangun. Perang sekar utawi Perang Kembang (Bambangan – Cakil utawi Macan).
11. Adegan Sintren (Adegan Pathet-9 kaping kalih) Gunungan taksih jejeg, katancebaken ing debog ngandhap. Gendhing
salebeting Pathet Manyura) Gunungan Pathet-6 katancebaken miring manengen (manawi dipun tingali saking wingking
15. Adegan Pungkasan Ayak-ayak, suwuk lajeng Ginem sawatawis, kalajengaken TANCEB KAYON. Kangge pungkasan dipun ungelaken gendhing Eling-eling Banyumasan. Adegan Pungkasan, ringgit mboten kenging langkung saking gangsal (5)
KANDHA LAN CARIYOS 1. Kandha kombangan 2. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Nagari Ngastina 3. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Sri Bathara Kresna ing Dwarawati 4. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Bathara Guru ing Kahyangan Junggring Salaka 5. Kandha panyandraning Nata lenggah siniwaka 6. Kandha salebeting Jejer Ratu manggih rembag pakewed 7. Kandha salebeting Jejer badhe katamuan 8. Kandha majenging tame mawi gendhing 9. Kandha badhe kondur angedhaton 10. Kandha badhe kondur angedhaton tumrap Kahyangan 11. Kandha Gapuran 12. Kandha Adegan ing Kadhaton 13.
Kandha paseban jawi 15. Budhalan 16. Kandha panyandraning ringgit turangga 17. Kandha tumrap Sri Kresna kondur angedhaton lajeng badhe mabur 18. Kandha wayang duka (nesu) 19. Kandha candraning ringgit, tumrap ringgit badhe asilih warna 20. Kandha kangge Adegan II (Adgan Sabrangan) 21. Kandha badhe Gara-gara 22.
Kandha adegan ing tengah wana 26. Kandha tumrap ringgit trenyuh 27. Kandha candraning ringgit tumrap R. Harjuna nedya anglepasaken jemparing 28. Kandha
dara h. Kothak i. Keprak j. Cempala k. Blencong l. Tebeng Blencong m. Kinteling Blencong n. Lisahing Blencong o. Delesing Blencong p. Soroting Blencong : Si Jagad Ginelar : Si Bumi dadi : Si Kelabang ngerap : Si Megantara : Si Panugering Jagad : Si Paksi Raja : Si Sangga Buwana : Si Gedhong Pangrantunan : Si Gelap Ngampar : Si Panggugah Ati : Si Surya Kembar : Si Banas Pati : Si Tlaga Ngembeng : Si Bathara Bayu : Ususing Bethara Kala : Si Bathara Surya
2. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Negari Ngastina Hong wilaheng awegenam astu namas sidhem.
Dene dhalang tegesipun ngudhal piwulang yektine anggelar suraosing Wedha sekawan. Ingkang kawastanan : Satunggal Kalih Tiga Sekawan : Wedha Paramayoga : Wedha Pustakaraja : Wedha Purwakandha : Mahabarata
Wedha sekawan punika ngemu suraos HA – NA – CA – RA – KA dumunung sisih Wetan, DA – TA – SA – WA – LA Kidul, PA – DHA – JA – YA – NYA Kilen. Dene Ler MA – GA – BA THA – NGA. Purwaning cariyos hawewaton : KANDHA – BUDA – PURWAKA, KANDHA marang caritane, BUDA marang asale, PURWAKA marang kawitane. Pramila samangkya sami amastani perang budi kang tetela kariya lasing tabet ingkang awujud gambar rineka jalma inggih winastan wayang. Wayang minangka pralampita wewayangin gesang sarta gegambaraning pakarti sae lan pakarti awon. Wayang kawine ringgit, tegesipun karipta miring sarana den anggit. Sayekti anggitipun para pujangga linangkung duk ing uni. Gumelaring jagad raya yekti wonten jaman ageng tigang prekawis, inggih punika:
: Jaman Tirtayoga : Jaman Dwapara : Sengara
Sanadyan jagading manungsa ugi among tigang prekawis ingkang winastan : Satunggal Kalih Tiga : Guruloka : Endraloka : Janaloka
Senadyan jaman tetiga hamung sayuga ingkang minangka wewaton
Tirtayoga. Marma sinebat jaman Tirtayoga awit jagad ingkang gumelar taksih ngawang-uwung, tan wonten titah aneng Marcapada. Hamung wonten wewarnen catur warna, inggipunika : SURYA, CANDRA, KARTIKA lan BAWANA. Gantiya ingkang cinarita hanenggih dalu punika negari pundi ta ingkang KAEKA – ADI – DASA – PURWA. EKA marang sawiji, ADI linuwih, DASA sepuluh, PURWA marang 75
wiwitan. Senadyan kathah titahing Dewa ingkang kaungkulan ing akasa, kasangga ing Pratiwi, kaapit ing samudra, kathah
yasanira Sang Gajahoya ing uni, Kuru Janggala, kang hangratoni darah ing Kuru. Sayekti negari ingkang
wukir gunung. Pratandha Negari Ngastina ngungkuraken pagunungan, ngeringaken benawi, nengenaken pasabinan, ngajengaken bandaran ageng. Loh tulus ingkang sarwa tinandur, ajinawi murah kang sarwa tinuku. Gemah pratandha para kawula ingkang sami lampah dedagang raina-wengi dhatan ana pedhote, labet tan ana sangsayaning dedalan. Aripah dene janma manca negari ingkang dedunung ing praja Ngastina, pangraos jejel pipit, tepung cukit, papan wiyar katingal rupak, saking gemah raharjaning negari. Karta para kawula ing karang padusunan, ingkang angingu raja kaya, bebek, ayam, kebo sapi, tan ana kang cinancangan, kalamun raina haglar ing pangonan, kalamun ratri padha bali marang kandhange sowang-sowang. Raharja, dene tebih parang muka tuwin para abdi mantri bupati dhatan wonten ingkang
kalih, negari sewu tan pikantuk sadasa. Sayekti negari ingkang padhang jagade, jero tancebe, dhuwur kukuse, adoh kuncarane. Kathah narendra pat manca negari ingkang hanungkul aris, dhatan karana ginebaging prang, yektine hamung kaungkulan pambeganira Sri Nara Pati. Sinten ta dasa namane ingkang hamengku bawat jumeneng Narendra ing Negari Ngastina ,
dharah Kuru, Sri Suyudana suyud marang pepengil dana marang paweweh. Sayekti ageng dedanane narendra ing Negari Ngasina, remen paring sandhang janma ingkang kawudhan, remen paring boga marang janma ingkang nandhang kaluwen, paring
kaprabon miwah pambegane, yekti sadalu tan ana pedhote. Pramila pinunggel ingkang hamurweng kawi. Dene ingkang caket muggwing ngarsa nata, yeku Brahmananing Praja ingkang kinarya paran para, pandhita ing Sukapanca ingggih ing Sukalima, ingkang hajejuluk Dahyang Durna ya Resi Kumbayana. Pandhita putus marang saliring saniskara, anrang westi datan kasamaran 76
marang mobah mosiking manungsa, lebda marang saliring guna pangawikan. Pramila wong sap raja pada sumungkem ambapa marang Resi Kumbayana. Ingkang lenggah
Warangka nata limpad pasang graita, lebda ing wicara, julig ing pambudi, mumpuni dhateng reh-ingering praja. Pramila para kawula sami sumungkem ambapa, awit ajrih kapanduking karti sampeka. Dene ingkang lenggah mungwing wurinira, hanenggih Sang Harya Kartamarma. Pangeran ngiras paniti sastra, pramila rainten-dalu tansah cinaketan kaliyan ingkang raka nata. Kasambet pisowanipun para wadya, pepak hambelabar dumugi trataging paringgitan, mangaler dumugi pangurakan, mangilen dumugi ing wantilan, mangidul dumugi ing Monggangan. Habra busanane sagunging kang samya hanangkil, tinon
3. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Negari Ngastina Hong wilaheng awegenam astu
prabeda. Dene dhalang tegesipun ngudhal piwulang yektine anggelar suraosing Wedha sekawan. Ingkang kawastanan : Satunggal Kalih Tiga Sekawan : Wedha Paramayoga : Wedha Pustakaraja : Wedha Purwakandha : Mahabarata
Wedha sekawan punika ngemu suraos HA – NA – CA – RA – KA dumunung sisih Wetan, DA – TA – SA – WA – LA Kidul, PA – DHA – JA – YA – NYA Kilen. Dene Ler MA – GA – BA – THA – NGA. Purwaning cariyos hawewaton : KANDHA – BUDA – PURWAKA, KANDHA marang caritane, BUDA marang asale, PURWAKA marang kawitane. Pramila samangkya sami amastani perang budi kang tetela kariya lasing tabet ingkang awujud gambar rineka jalma inggih winastan wayang.
Wayang minangka pralampita wewayangin gesang sarta gegambaraning pakarti sae lan pakarti awon. Wayang kawine ringgit, tegesipun karipta miring sarana den anggit. Sayekti anggitipun para pujangga linangkung duk ing uni. Gumelaring jagad raya yekti wonten jaman ageng tigang prekawis, inggih punika:
Tirtayoga. Marma sinebat jaman Tirtayoga awit jagad ingkang gumelar taksih ngawang-uwung, tan wonten titah aneng Marcapada. Hamung wonten wewarnen catur warna, inggipunika : SURYA, CANDRA, KARTIKA lan BAWANA. Gantiya ingkang cinarita hanenggih dalu punika negari pundi ta ingkang KAEKA – ADI – DASA – PURWA. EKA marang sawiji, ADI linuwih, DASA sepuluh, PURWA marang wiwitan. Senadyan kathah titahing Dewa ingkang kaungkulan ing akasa, kasangga ing Pratiwi, kaapit ing samudra, kathah ingkang samya hanggana raras, hananging tan kadi Negari ing Dwarawati ya negari ing Amiralaya. Pramila winastanan Dwarawati, Dwara – lawang, wati tegese alam, pranyata negari kinarya wiwaraning rahsa, pabukaning Budi. Negari ingkang hanyakrawati, hambaudhendha. Madhep manembahe marang kang akarya jagad. Asih hangaji-aji marang sesamining dumadi, rukun manunggal wangsane, golong gilig mranata prajane sarta adil paramarta bebrayaning kawulane. Pramila kene den arani negari Dwarawati, negari ingkang
pasir samudra, wukir gunung. Pratandha Negari Amiralaya ngungkuraken pagunungan, ngeringaken benawi, nengenaken pasabinan, ngajengaken bandaran ageng. Loh tulus ingkang sarwa tinandur, ajinawi murah kang sarwa tinuku. Gemah pratandha para kawula ingkang sami lampah dedagang raina-wengi dhatan ana pedhote, labet tan ana sangsayaning dedalan. Aripah dene janma manca negari ingkang dedunung ing praja Ngastina, pangraos jejel pipit, tepung cukit, papan wiyar katingal rupak, saking gemah raharjaning negari. Karta para kawula ing karang padusunan, ingkang angingu raja
bupati dhatan wonten ingkang sami lampah cecengilan, atut runtut saiyeg saeka kapti, sirna saking lampah durjana juti. Marmane ngupaya ing raya, negari satus datan pikantuk kalih, negari sewu tan jangkep sadasa. Sayekti negari ingkang padhang jagade, jero tancebe, dhuwur kukuse, adoh kuncarane. Kathah narendra pat manca negari ingkang hanungkul aris, tan karana ginebaging perang, hamung kaungkulan pepoyaning kautaman. Sinten ta dasa namane ingkang hamengku bawat jumeneng Narendra wonten negari Dwarawati hajejuluk : Maha Prabu Sri Bathara Kresna, Narayana, Prabu Sasra Sumpena, Prabu Puthut Cakrandana, ya Prabu Harimurti. Pramila hajejuluk Maha Prabu Sri Bathara Kresna : Kres-ireng, Na tegese padhang jagade, yektine Narendra pirsa sadurunge winarah. Narayana tegese manungsa asipat Bathara. Prabu Sasra Sumpena : Sasra – sewu, Sumpena tegese impen, yektine Sang Prabu Sang Prabu Kresna nyupena sedalu kaping sewu rambahan, parandene tan ana kang sisip. Prabu Puthut Cakrandana tegese Puthut wus ngarani, Cakrabunder, Dana – weweh sayekti Narendra remen dana weweh marang saliring tumitah. Prabu Harimurti : Hari – enom. Murti – panjamane Sang Hyang Wisnu, Narendra panjamaning Sang Hyang Wisnu. Sayekti Narendra mustikaning jagad, andeng-
ingkang hamurweng kawi. Nalika samana pinuju ari respati Sri Nara Nata, miyos siniwaka, munggwing
retna, kinebutan lan badhak kanan kering, kongas gandhane dumugi sajawining pangurakan. Dene ingkang caket munggwing ngarsa nata, putra saking Kasatriyan
Paranggarudha,ingkang hakekasih R. Samba Wisnu Brata. Dhasar satriya bagus, rinengga ing busana , limpad pasang graita, pramila hanggung cinaket kaliyan rama nata. Ingkang lenggah jejer radi kapering, satriya ing Garbaruci inggih ing Lesanpura, ingkang hakekasih R. Setyaki ya R. Singa Mulangjaya. Satriya gul-agul gedhug manggalaning yuda negari Dwarawati, pramila dhatan mokal kalamun tansah kinasihan kaliyan ingkang raka nata. 79
Sinambung ing wurinira, hanenggih Sang Rekyana Patih Hudawa, ingkang pilenggah ing
Paringgitan, mangaler dumugi Pangurakan, mangilen dumugi Wanitalan, mangaler dumugi ing Monggangan. Habra busanane pindha panjrahaning puspita. Jroning pagedhongan Sri Nata manggalih ….. Makaten sabda pangandikanira, ingkang dereng kawedharing lesan.
4. Kandha Janturan Tumrap Jejer Kapisan Bathara Guru Ing Kahyangan Junggring Saloka Ing mangkya langya miyos
Marcukundha manik, ingkang mangkya tuwangganing para Jawata, inggih sepuhing Jawata, ingkang hajejuluk Sang Hyang Kaneka Putra ya Sang Hyang Narada. Ing wuri sinambung pisowanipun Jawata ing Kahyangan
Marcukundha manik. Jroning parepatan agung, Sang Hyang Bathara Guru lagya manggalih ………. ingkang hamrebawani gara-garaning jagad. Teka mangkana dawuh sabda pangandikanira Sang Hyang Jagad Girinata ingkang dereng kawedaring lesan.
5. Kandha Panyandraning Nata Lenggah Siniwaka Rep jagad sulaksana pundita, ingkang nata gung ing Negari ….. jelujuk Kacarita nuju ari respati Sri Nata
mangsa katiga ing wanci dalu. Kaprabawan Hyang Sasadara dangu Sri Naranata dereng karsa paring pangandika, pranyata sunya jroning panangkilan,
gendhing miwah kemasan, kang samya nambut kardi, lawan peksi jalak kang munya ing madya gantang. Teka mangkana wijiling sabda pangandika ……….
6. Kandha salebeting Jejer Ratu Manggih Rembag Pakewed Wauuta, kocap kacarita kaya mangkana Nata ing ………. Prabu ………. dupi midanget aturira ……… sakala yayah katraman badra irawan. Badra araning rembulan, irawana mendhung. Panggalihe Sang Nata peteng dhedhet lelimengan, bebasan sagebyaring thathit tan ana padhang. Dangu sangsaning dangu ginagas, saksana jroning mangya pinupus ing wardaya, hamung mangesti marang pangwasaning Hyang kang akarya jagad. Mangkana ta pegat-pegat pangandikanira ……….
7. Kandha Salebetin Jejer badhe Katamuan Lah ing kana ta wau, kandheg pangandikanira Sri Naranata, dupi uninga
mratandani menawi badhe wonten tamu. Dereng ngantos medhar pangandika, wasana kasaru gegering jawi, gumeder samya alok ana tamu. Sakala tuwangganing prajurit jumangkah minggah ing sitinggil, miyak kang samya hanangkil, arsa atur wuninga dhateng Sang Prabu ………. (minggahing tamu prayogi mawi sasmita gendhing).
8. Kandha Majenging Tamu mawi Gendhing Wus prapteng jroning panangkilan caraka saking Nagari ………. Ingkang apeparab ……. repeh-repeh pindha sata manggih
Hamung jroning panglucitaning wardaya, paran baya wigatine teka ana utusan munggah marang sitinggil.
kang taksih cungkup. Hanggraita jroning wardaya Sri Naranata, bebasan luhuring gapura kaya ngarosaken
gedhene, ingapit mawa retna, pating galepyar sumorot jroning taman, amahanani rainten dalu tan ana bedane, saking prabawaning kanang sesotya. Punapa ta ingkang minangka kangge tetengering siyang lan ratrine, yeku
12. Kandha Adegan Ing Kadhaton Hanenging pundi ta ingkang cinarita, ora kaya kang ana ing kedhaton ……… sinten ta ingkang ndaweg lenggah munggwing panirating Prabu Suyasa, punika ta ingkang hakekasih ………. Dhasar wanodya sulistya ing warna, rinengga ing busana adi, tur saged hangemong marang sakarsanira ingkang raka Nata. Pramila sapisan kewala dereng
Kandha Kondur Hangedhaton, Gapuran, Kadhaton, Sanggar Palanggatan Kasanggit utawi Kangedhongaken. Lah ingkana ta wau,
datulaya, kembul nandang sumawana ingkang garwa, kusumaning ayu retraning dyah Ratu ………. Saha ingkang putra-putri sekaring kedhaton Dewi .......... Purna nggenira kembul bujana ing papan
pamuja, ingkang warni sesaji. Apa ta warnaning sesaji, yeku menyan saendhasing gajah gedhene. Sinemed
sidhakep asuku juga, ngeningaken pandulu nutupi babahan hawa sanga. Panca driya kaeksi, sekawan ingkang
kinemat-kamoting wardaya. Jagad rinegem dadya samrica binubut, tuhu dudu jagad kang gumelar, hananging
Njawi. Rekyana Patih ………. animbali para wadya. Saking wantering dhawuh, solahe para wadya pidha gabah den interi.
14. Kandha Paseban nJawi Kocap kacarita ora kaya kang ana pagelaran njawi, pepak
saking sitinggil ………. (sasmita gendhing).
15. Budhalan Wauta dhampyak-dhampyak, para prajurit ingkang samya nampi dhawuh saking Rekyana Patih, kinen pacak baris pasisiran. Bawane kang wus datan kirang sandhang lawan boga, turta kacukupan marang sakamubarange, yekti samya
kumpul padha kuning kadi podhang binorehan, kang busana ireng kumpul padha ireng pindha gagak mangsa wangke, kang busana putih kumpul padha putih candrane pindha kuntul haneba, kang busana ijo kumpul padha ijo, kadya tanduran kang
madya hantara; madya – tengah, hantara tegese alun-alun, aneng madyaning alun-alun yeku kuda titihanira ………. ingkang awasta ………. Kudha tedhaking si ………. ya tedhak si ………. yektine kuda saking Kadewatan, kang wus kena den handelake ana ing rana adilaga. Tau
kang dumunung aneng salebeting mripat. Glathik ngilo kang dumunung aneng sejawining mripat Gerot kang dumunung aneng waja Gereng kang dumunung aneng andeman Turingas kang dumunung aneng lathi Satriya manah kang dumunung aneng
kang dumunung aneng jaja Klabang angling kang dumunung aneng poking wentis Satriya pinayungan kang dumunung aneng geger rangkep kalih Kembang sepasang kang dumunung aneng bathuk rangkep kalih Surung kang dumunung aneng bokong rangkep kalih Kala luweng (dhekok) kang dumunung aneng saenggen-enggen Klungsur kang dumunung aneng tlapukan Pagas kang dumunung aneng
Dipun clekathaki kajeng cendana garu rasa mala, ingkang kadamel wiru-wiru. Sangga wedhi cracangan wesi pulasrani, apus buntut
suku wajik ingkang kiwa, lampahing kudha lir bedhaya. Sareng kanang cemethi kasawataken suku wajik ingkang tengen, lampahe turangga kagir-kanggep. Kagire kudha edeyan, kanggepe si Badranaya, ngerap-ngerap lir Maesandhanu, kumricik lampahing turangga. (………. sasmita gendhing) Katerangan : Bab katurangganing Turangga, prayogi dipun jumbuhaken kaliyan ringgit ingkang hinitihi.
17. Kandha Tumrap Sri Kresna kondur hangedhaton lajeng badhe mabur Kocap kacarita nata ing Amiralaya Maha Prabu Sri Bathara Kresna miyos ing pabaratan, ninging driya nedya tindak dhateng ……….
ingkang awarni sesaji. Kanang sela seta wus munggwing padupan, sapira agenging sela, saklapa kiring gedhene. Gya
nglekasaken pamuja, sidhakep asuku juga, samadi maladi hening, maneges karsaning Bathara. Estining penggalih jroning panekung, mugi pinaringan karaharjan. Sasmitaning Hyang Wasesa, tanantara prapta riris sumawur saka
Wauuta : Nata ing ………. Prabu ………. Estining penggalih, pamengkuning raos nedya asilih warna.
miwah pangrasa. Hamung hanyipta sayuga, ingkang akarya jagad, pinandeng ing harga kusika,
hanjejer kaya tugu sinukarta, mati ngadeg yeku mati sajroning urip. Mancala putra mencala putri, sipating priya bisa dadi wanita, sipating wanita bisa dadi priya. Ical Prabu ………. jleg dadya ……….
20. Kandha Kangge Adegan II (Adegan Sabrangan) Sasampunipun nyariyosaken ingkang nembe kalampahan, lajeng karasan janturan Adegan. Hanenggih ingkang kacarita, nunggil panggenan seje kandhane, mboten kadi ing Negari ……….
wadya ingkang samya marak seba. Miyosing Sang Nata tinon kadi ………. (sasmita gendhing).
21. Kandha Badhe Gara-gara Lah ing kana ta wau, ingkang samya handayuda, wadya bala saking Negari ……… mengsah wadya bala saking Negari ………. Rame
sami ngetog kasudibyane, ing wasana wadya bala saking Negari ………. asoring yuda, karana pangumuking Raden ………. ingkang pindha sardula arsa memangsa. Mengsahira sami kapracondhang, bibar mawut, playune asalang tunjang ngupadi gesang. Dene wadya bala saking Negari ………. sesampunipun sami bibar mawut, gya sami hamakuwon ngasokaken sarira sami raraywan wonten sangandhaping randhu alas jejer sanga. ………. (dados pathet
kawi. Kang adoh ginawa perak, kang perak tinebihna. Ing mangkya nyariyosaken ingkang wonten ing Pratapan Saptahangga miyosipun Sang Wiku Dibya Begawan Abiyasa, ingkang nalika samana ndaweg nampi, pisowanipun ingkang
wayah Raden ………. kadherekaken panakawan Catur
ngejawantah aneng marcapada, temahan hamahanani gara-gara. Dene gara-gara punika wonten tigang perkawis : 1. Gara-garanipun satriya pethinganing Jawata ingkang ndaweg nandang sungkawa. 2. Gara-garanipun Kyai Lurah Semar saatmajane. Apa ta marmane kalamun Ki Lurah Semar
kang tumanceb aneng satengahing jagad. Yektine dudu jagading manungsa, hananging jagading kita Ki Dhalang. Tetela kekayon punika ingkang kasebat kayu Tursina, lire sedaya ingkang cinatur ana. Kayon mengku pralambang, pepenget tumraping gesanging manungsa ing madyapada, awit kayun utawi khayun tegese gesang. Isen-isening wana ginambar peksi pudhang, lire peksi-pepek isine, pudhang tegese mbenjang tembe kalamun namungsa kapupu bakal ana kang ngadhang, ngemu suraos kalamun ing tembe kita kapundhut mring pangayunaning Gusti ingkang akarya jagad, pratamtu nedya kadangu, menggah lelampahan kita, nalika gesang ing jagading sesrawungan. Kethek saha kalong, tegese sak sintena janma kang remen ngglathek, tundhane nandhang kalong. Lutung tegese
akarya kapitunaning liyan, minggahing dhateng Negari. Ginambar banspati tegese kita gesang ing
urip aneg madyapada, aja semang barang kang becik, singkirana tuladha kang ala. Buto loro tegese kita tansah nyebuta asmane kang akarya jagad, ginambar awarni hanjagi kori Selamatangkep. Kaya Tursina kang sisih kiwa pinulas abang. Mengku suraos, abar gambar kawah Candradimuka. Tetela sak sintera titah
Lembu Andini, dhoyong Made Marcukundhamanik. Gegodhongane kayu Klepu, Dewandaru alum padha sekala,
hamrebawani marang Kahyangan Eka Pratala. Eka wilangan siji, pratala-bumi, sumudhul aneng bumi sap kapisan.
Punggawa, Sapta-Mitrawandawa, Hasta-Pandhita, Nawa-Ratu, Dasa-Bathara. Eka Bumi : Eka siji, bumi wus
mangsa karo, tegal sabin katon mluwa, tanem tuwuh lesah hanggulasah, ama ngrebda
kasrakating tirta, suket kadi godhong datan thukul, tri warsa tan ana jawah. Catur Tawang : Catur papat, tawang wus hamastani. Gara-gara mangsa kapat ing akasa peteng dhedhet lelimengan swara gumaludhug
marang papane sowang-sowang. Sad Punggawa : Sad enem, punggawa-nara praja. Gara-gara mangsa kanem, Nara karti mungur ing wajib, hangumbar hardaning hawa napsu priyangga, tan wruh marang jatining
pucuking harga Jamurdipa. Dewa-dewi pating balulung, ngungsi marang kahyangan dhewe-dhewe, meminta pangayomaning Sang Hyang Otopati.
23. Kandha bakda Gara-gara Sireping Gar-gara, katingal ana sesotya
dene kopeke sakilan, kalamun pawestri sejatine jalu. Kyai Lurah Badranaya, Badra-wulan, naya tegese sorot, sanadyan Kyai Lurah Semar lagya peteng ndhedhet
wong mati. Ki Bogajati, Boga-pangan, jati (yekti) tegese lintang, 90
lire sanadyan Ki Lurah Semar nedya handahar lintang bebasane, yektine tan ana kang kuwawi mambeng, nadyan ta Sang Hyang Pramesthi Guru. Pramila sanadyan Kyai Lurah Semar ala tanpa rupa, kadibal
dumunung aneng kuncung. Nalika samana pinuju lenggah ing peputhuk, ayem kayoman witing mandira, dangu tansah mulat nganan-ngering, dene ingkang putra: Kyai Lurah Nala Gareng, Petruk saha Carub Bawor, datan katingal, teka mangkana pangudasmaraning driya: E, e, e. Thole Nala Gareng, Petruk apa dene Carub Bawor, mara padha mrenea.
24. Kandha Janturan Pratapan Sapta Harga Hanenggih pundi ta ingkang cinarita, wonten pandhita linangkung ingkang hangasrama sapucaking harga, ingkang winastan Pratapan Saptaharga. Sapta wilangan pitu, harga gunung, gunung pitu jajar kaya tepung tepunga dadi siji, ingkang tengah munggul puncake mawa cahya, awasta Padhepokan Ngretawu, kabekta dene wonten sendhangipun ingkang winastan sendhang Pawitra. Sumilak wening kanang warih, mawa ganda arum marabuk
Jawata kang padha tumedhak aneng Pratapan Saptaharga, saperlu sami abawa raos. Dhasar pandhita trahing kusuma, rembesing madu, wijiling atapa, tedhaking andana warih. Ing uni jumeneng nata gung binathara, hanyakrawati hambau dhendha, aneng Negari Ngastina. Mila tilar kawibawan, minggah ing haldaka milalu mahas ing asamun, yektine arsa mangesti marang Pangwasaning Hwang kang akarya Jagad, daya-daya sageda memayu hayuning
Mila jejuluk Sang Resi Wiyasa, yekti pandhita putus marang saliring saniskara anrang westi datan kasamaran marang mobah mosiking manungsa. Kresna Dwipayana, cemeng sarirane, senenge hamung sumunu hamadhangi jagad. Wiyasa, dene remen ulah
indhung-indhung, kang wus samya ngayahi kuwajibane dhewe-dhewe. Nalika samana sawega eca denira pinarak, kasaru sowanira ingkang wayah , datan kantun parepat sekawan, yeku Ki Lurah Semar, Nalagareng, Petruk miwah Ki Lurah Bawor. Rinangkul sigra Sang Abagus kang nembe prapta dening Sang Maha Wiku, nulya Sang Abagus sumungkem aneng padaning
25. Kandha Adegan Ing Tengah Wana Kacarita ing madyaning wana wasa, wana pundi ta, ingkang winastan ………. wana ………. sinten ta ingkang saweg lenggah munggwing sela kumalasa, sangandhaping wit gurda, punika ta satriya Dahat ingkang hakekasih ………. sakedhap tumenga, sakedhap tumungkul, waneh-waneh
panggraitane, kucem pasuryane katon lungkrah wadanane. Bawane satriya linangkung, dhasar wijiling
gegodhonganing kekayon tan ana obah, sato-sato sen-isening wana sunya datan nyebawa, sami bela sungkawa marang sangnawung sungkawa. Dangu dereng kersa ngandika, teka mangkana wijiling pangandika.
26. Kandha Tumrap Ringgit Trenyuh Surem-surem diwangkara kingkin, yektine karana
taksih wonten janma kang candhala ing budi. Jroning cipta sang kasungkawan hamung hanut marang kadiwasan ing kodrat, sumarah mring pangwasane kang akarya jagad. Dangu datan karsa ngandika sang kadhuhkitan, hamung tansah hangusap kanang waspa ingkang mijil saking netrane. 27. Kandha Candraning Ringgit tumrap R. Harjuna nedya hanglepasaken Jemparing Pangkur : Harjuna nyandhak pusaka ingkang awasta Kyai Pasopati Gandhewa pinenthang
Wauta : Kocap kacarita risang Harjuna, wus angasta kanang pusaka peparinging Dewa Sang Hyang Bathara Guru, ingkang awasta Kyai Pasopati. Kyai Pasopati yektine dumadi saking siyungipun Bathara Kala. Awit duk nalika timuripun Bathara Kala, tinigas pucuking ledhah miwah pucuking
Kandha Candraning Ringgit tumrap R. Gathutkaca badhe Mahawan Gegana Kocap kacarita satriya ing Pringgandani R. Harya Gathutkaca, ya Prabu Anom tetuka ya Raden Purbaya. Marmane hajejuluk Raden Gathutkaca, pratandha wiwit timur wus datan pasah ing braja,
kikir. Prabu Anom Tetuka pranyata satriya handarbeni swara gora. Awit petakipun Raden Gathutkaca lampahan sawulan kapiyarsa. Pramila jejuluk Raden Purbaya, yektine satriya tan cidra ing janji. Raden Gathutkaca jumeneng nata ing Pringgondani karena kersaning Dewa, awit rikala taksih jabang bayi sinaraya dening Dewa, kinen hanyirnakaken rajaning ditya ingkang hajejuluk Prabu Kala Pracona. Nalika samana Raden Gathutkaca arsa hanjumantara, candrane pindha tugu Tugu Pratimo Kancana. Tugu wus ngarani, Pratimo-golek, kancana tegese mas, kaya golek kancana, habra murub busanane datan owah salawase. Sagunging busanane wong agung Pringgondani yektine babaran Tinjamaya. Pramila
perayangan, kang katrajang bubar mawut. Ngemut tirta manik Kamandanu, ingkang dipun emutwonten lathi sisih
ubedake mring sasira. Nggedrug bantala kaping tiga, ndedel dirgantara, kebat kaya kilat, kesit pindha thathit,
nuhomi dhawuhe ingkang raka Nata, sigra ngrasuk busana kaprajuritan. Apa ta busanane wong Agung Jodhipati? Gelung minangkara cindhi rangga, ginambar endhep ngarep dhuwur mburi. Pupuk mas mangkara estha. Sumping pudhak sinumpet
wejanganing Sang Gurunadi. Marma ngagem gelung minangkara cinandhi rengga endhep ngarep dhuwur mburi mratandhani R.
mangkarawewukiran, estha tegese urang murub. Ginambar padhang nyrawang, pratandha R. Werkudara budine padhang nrawang, datan kasamaran marang Dewa lan manungsane. Sumping pudhak sinumpet, rineka Jaroting asem. Sumping wus
panunggul maniking warih, pratandha satriya datan kasamaran marang sawijiwiji. Gelang Candra kirana, gelang wus ngarani, Candra-wulan, kirana tegese sorot. Pranyata kawruhe R. Werkudara sumorot pindha wulan purnama. Kuku Pancanaka, kuku wus ngarani, panca-lima, naka
ngungkuli karosane Sang Naga Krura, kalamun bandayuda datan watak kalah, kalahe mati. Kelat bau mas rineka ceplok manggis, ginubah terus kendhagane, ing cipta
mring wreksa kang cethek pancere kabedhol, kang jero pancere sempal kaprampal. Watakipun R. Werkudara menawi lumampah mbeber datan menggok, sanadyan gunung dipun lumpati, sanadyan segara dipun jeguri. Lumpate Sang Werkudara dohe sapandeleng dwipangga. Kumrusuk wijiling Pancawara, katarik saking hangganing Sang Werkudara.
30. Kandha tumrap Ringgit Pinarwasa ing Paprangan Wauta :
padha tatage, padha tanggone dhasar pada kasektene. Parandene papak mangsa padhaa, padha man papaka.
Nem Jugag, ginanipun kangge sabadhenipun wigatosing pasewakan c. Sulukan Sendhon Plencung kangge nyuluki sasampunipun Pasewakan d. Trim-irim kangge nyuluki manawi badhe wonten tamu salebeting jejeran e. Sinom kioloran kangge nyuluki manawi wonten tamu utawi Paseban Jawi f. Asmaradana kangge nyuluki gondhangi wadya g. Pangkur kangge nyuluki tengara budhalan h. Pangkur dhendha kangge nyuluki Sri Bathara Kresna andirgantara lan sesaminipun (Larasipun miring) i. j. Cakepan Pangkur Dhendha Sulukan kloloran jugag kangge nyuluki saderengipun perang
k. Cakepan sanes lagu sami (Abimanyu utawi Samba) l. Ada-.ada greget saut nem
m. Suluk Plencung kangge nyuluki bibar perang kapisan n. Suluk Pathet Nem Jugag kangge nyuluki sabadhenipun adegan kaping kalih o. Sulukan Mijil Sulastri kangge nyuluki sadhengah pathet (Adegan putri) p. Tangisan kangge sadhengah pathet (Larasipun miring); q. Kloloran kangge nyuluki sabibaripun perang sapisan sabadhenipun gara-gara r. Kloloran jugag s. Ada-ada nyorog barang tandha Pathet Nem sampun rampung (
Umpak wiwit, manawi dumugi wilah 6 alit .1.6.1.6.1.3.2.3.1.2.3.2. .1.6.1.2.1.1.21.2.3.5.3 .6.5.2.1.3.2.1.(6).2.3.5.31.2.3.(2) Wiwit : * .5.3.2.3. wirama rangkep lajeng tamban dumugi c 1.1.2.1.& saking .2.3.5.3. karangkep malih wilet ngantos telas.
d. IRIM IRIM KANGGE NYULUKI MANAWI BADHE WONTEN TAMU
damel tengara umpak. e. SINOM KLOLORAN KANGGE NYULUKI MANAWI WONTEN TAMU UTAWI PASEBAN JAWI
PANGKUR DENDHA Katon gagah kang tumingal, pasuryane kebak brewok lawan rawis, sor
61>2> 6 3 2 6 2 1 3 1 2 3 6 5 3 2 1 1 2 1 3 2 1 (6<)
n. PATHET NEM JUGAG KANGGE NYULUKI SABADHENIPUN ADEGAN KAPING
namung kadamel angkatan saking wilah nem (6) dhateng 3 Menembah konjuring langit, pasang swara ngaru-aru, wukir ngranthil katon malela, kayu ragas witing pisang, kitha raja tameng sadurunge ana kutha, wis ada calunthang mentasing paran, kisasana ing kukum wis
KLOLORAN KANGGE NYULUKI SABIBARING PERANG SAPISAN SABADHENIPUN
kasujanan, o agal alit mumpuni prayudana ing arungsit asih samaning dumadi
2>1>6> 1>2> 1>2>
Budhalan 8. Perang Ampyak 9. 10. Singgetan 11. Perang alus mengsah gagahan 12. Perang dugangan 13. Adegan kaping kalih IV. Pathet 9 14. Gara-gara 15. Adegan Pratapan 16. Bambangan mandhap saking pratapan 17. Perang sekar (Cakilan) 18. Adegan kaping II (Sintren) V.
Sawit Kethuk 2 Kerep Minggah. Kethuk 4 Kerep Slendro 9 Ladrang Gonjang-Ganjing Slendro 9 Ketawang Rajaswala Slendro 9 Ayak-
Kethuk 2 gong. Kerep Minggah. Kethuk 4 Kerep Slendro 6. Suwuk. Manawi women tamu angginakaken gendhing kawiwitan saking sendhon Irim-irim, pocapan lajeng sasmita gendhing. 1. Alusan: Gambira Pindha Puspita kataman
jayaning asmara Sarampungipun nyandra semadi kalajengaken Renggep Dhodhogan lan keprakan Srepeg Lasem
Manyura Renggep Tinon saking mandrawa pindha manyar neba 2. Lancaran Gangsaran dhadha (manggul) Renggep
Gumuruh pindha arsa hambrastha memalaning jagad 4. Lancaran Ricik-ricik Banyumasan Slendro 6. Renggep Kumricik swantening
Perang alusan mengsah gagahan Perang Dugangan Adegan kaping kalih: a. Bagus
Srepeg Lasem Slendro 6 karangkep (sirepan kangge njantur) wangsul Srepeg Lasem Slendro 6 malih. Srepeg Lasem karangkep saeekapipun lajeng wangsul 1 irama satunggal. Srepeg
Kerep Minggah Kethuk 4 Kerep Slendro 9 2. Ladrang Sri Karonron Slendro 6 3. Ketawang Gd. Sumendhang Slendro 9 16
temanten. Gambira Ambrastha reretuning jagat. Gambira Anggegerake wong sapraja. Sereng Dhodhogan/
ninggalaken marang kesatriyane idem Samarga-margi hanggung sinuba suba Sereng Dhodhogan/ keprakan idem idem Gilang-gilang kuwandane –
Trenyuh Sayekti Pandhita kang wus sepi ing pamrih Gambira mBrengenging kombang pindha Brahmana Bagawatgita
Adegan Manyura Perang Brubuh Tayungan Adegan Pungkasan Tanceb Kayon
Gambira Kang wus mungkur marang sakathahing pepenginan 2. Ketawang Sandhung Slendro Manyura Prihatin Pindha kasandhung ing
Cepengan c. Tanceban d. Bedholan e. Solah-bawa f. Sabetan perang
a. Sabetan Ingkang dipun wastani sabetan inggih punika lampah-lampahing ringgit tumrap solah bawa, lumampah, kridhaning perangan lan sasaminipun ingkang kedah jumbuh kaliyan wanda lan golonganing ringgit. Awit saking punika kedah saged katingal beda-beda tumrap satunggal lan satunggalipun ringgit miturut kawontenaning sesipatanipun, kadosta
wonten bentenipun. Dene sabetan punika kaperang dados 6, inggih punika: 1) 2) 3) 4) 5) 6) Cepengan Tanceban Bedholan Solah-bawa Sabetan perang Panyelehing ringgit
b. Cepengan Cepengan punika cara panyepenging ringgit satunggal-satunggalipun ingkang kedah miturut wanda lan golonganing ringgit. Dene cara panyepenging ringgit punika kaangkah murih nggampilaken tumindaking dhalang anggenipun angayahi kewajiban lan saged ngresepaken. Cepengan punika kaperang dados 4, inggih punika: 1) Methit tumrap ringgit : estren, putran, katongan utawi ringgit ingkang agengipun dumugi sami Satyaki, ing genuk ngandhap 2) Sedheng tumrap ringgit : Kurawa dumugi Gathutkaca, ing lengkeh. 3) Ngepok tumrap ringgit : danawa prepatan saha raton utawi kayon, ing picisan dumugi ing genuk nginggil. nJagal tumrap ringgit : bujengan tuwin prampogan, dumugi ing wacucal. Tumrap angka 1, 2, 3, njagal punika dados cacad. Tuladha panyepenging ringgit:
1) Ringgit putren: upaminipun Sumbadra, Banowati, Drupadi lan sasaminipun patraping panyepeng kados dene nyepeng gagang pen tegesipun ngantup utawi nyempurit ing salebetipun swasana gambira. Manawi ing salebeting swasana sereng/perangan panyepengipun ngrenggep/nggegem. 2) Ringgit bambangan/bokongan upaminipun: R. Harjuna, Prabu Kresna, R. Abimanyu lan sasaminipun, patraping panyepeng kados dene panyepenging ringgit putren nanging radi minggah sakedhik. 3) Ringgit dugangan tanggung upaminipun: R. Setyaki, R. Gathutkaca, R. Kartamarma lan sasaminipun, patraping panyepeng ngrenggep/magak jempol kapeta ing lengkeh ngandhap. Ing salebetipun swasana gambira, kasesa, sereng/perangan patraping panyepeng
ngrenggep/nggegem. 4) Ringgit dugangan ageng upaminipun: R. Werkudara, Prabu Duryudana lan sasaminipun patraping panyepeng ngrenggep/nggegem, jempol kapeta ing picisan/ngepok. Ing salebetipun swasana gambira, sereng/perangan panyepengipun ugi ngrenggep. 5) Ringgit yaksa bajangan utawi glundhung upaminipun: Kala Pragalba, Kala Dahana lan sasaminipun, patraping panyepeng ngrenggep sarta njagal, tegesipun driji nggepok wacucal. 6) Ringgit kewanan, rampogan,
panuduh manginggil. Caranipun matrapaken astaning ringgit punika miturut dhateng gegelanipun, bakenipun astanipun ringgit ingkang ngajeng wonten ing njawi, dene ingkang wingking wonten ing nglebet. Pramila patrap panyepenging tuding dipun jumbuhaken njawi lan nglebetipun. Patrap panyepenging ringgit lan kapal (kapalan) cempurit karangkus dados satunggal, astaning ringgit ingkang ngajeng kapetha ing lising kapal/kuda, asta wingking katekut mawingking, tudingipun kalebetaken iringan nglebet sacelaking kampuh. Dene patraping panyepeng, driji sekawan ngrangkus dados satunggal, jempol manginggil dipun angkah sawetawis wonten sangajengipun cempuriting ringgit radi manjawi.
c. Tanceban Tanceban punika cara nancebaken ringgit wonten debog ngangdhap utawi nginggil. Dene panancebing ringgit sageda cetha lan ngresepaken manawi dipun pirsani saking ngajeng utawi wingking kelir, mboten ngribah ringgit ingkang sampun katancebaken langkung rumiyin saha gampil manawi badhe kabedhol. Panancebing ringgit punika pangangkahipun: 121
1) Raining ringgit mepet ing kelir, kaangkaha ing wingking ugi mepet (manawi mepet ing wingking wau damel gongganging rai, ing wing- king kenging gonggang sakedhik, uger rai tetap mepet kelir), murih katingalipun saking wingking kelir, mboten mbibrahaken wujuding ringgit. 2) Badan dumugi suku kagonggang sakedhik kaliyan kelir, namung suku ngajeng kedah mepet (cempurit cakipun suku medal), supados gampil pamendhetipun, katingal gesang sarta sagedipun ing nginggil mepet, punika manawi ing ngandhap kagonggang sakedhik, nanging sampun ngantos ndengkek sanget, kajawi sawanganipun kirang sae, saged nugelaken cempurit. 3) Kangkah tlapakan tumumpang palemahan, dados katingal ambles utawi tapak layanglayangan, ananging ingatasipun ringgit ingkang cempuritipun celak, upami putren, punika kapeksa mboten saged netepi pangangkah, kajawi punika, saking kuciwaning palemahan, kawiyaran utawi keciuten, sarta saking kuciwaning placak, kapanjangen utawi kacelaken, punika inggih pinuwung, kapendheta sakecanipun. 4) Jejeg dhoyonging adeg punika, ukuran sampun wonten palemaha ning ringgit, uger palemahan ringgit wau radin kaliyan palemahan kelir, punika adegipun sampun pikantuk, kajawi manawi pinuju ngadhep, punika ing pamatawis: saking pasemonipun ringgit ladak luruhipun, utawi pantes anggenipun ngaosi ingkang ngadhep wau. 5) Leting (godhaganing ringgit) tanceban ringgit kalih ajeng-ajengan, punika bilih ringgit padhalangan watawis saagenging kayon, kirang langkung 1 1/2 kaki utawi setengah meter; dene tumrap ringgit jujutan langkung, ringgit kidang kencanan saha ringgit putren kirang sakedhik. 6) Tanceban ringgit, jejer punika, manawi saged sampun ngantos katumpangaken, murih sawangan saking ngajeng katingal resik, saking wingking kelir katingal wijang. Dene manawi ringgitipun kathah, katancebaken kados ing nginggil papanipun mboten nyekapi, kenging ngangkah sawangan cetha saking ngajeng, inggih punika sageda katingal cetha rainipun. mBujeng prayogining sawangan malih, kathahing tanceban ing sisih kiwa kaliyan tengen punika kaangkaha timbang. 7) Ringgit ingkang ingajenan, samanten malih nancebaken ringgit satunggal ing sisih tengen, adegan ingkang lajeng katungka wonten tamu, manawi mboten kapeksa, ing sanadyan tamunipun nampeni pangaji-aji, tancebanipun mboten ewah, tamu lajeng wonten sisih kiwa. 8) Tangan a) Ringgit ingkang luruh tangan kaumbar, tangan ingajeng jujur mangandhap, tuding kaslonjoraken dhateng wingking jujur mangandhap, tuding kados tangan ngajeng, 122
nanging kedah kapepetaken ing kelir supados saged mepet; tuding ingkang kumlewer punika dhateng sawangan reget. b) Ringgit ingkang lanyapan, thelengan, kadhelen tuwin kadhondhongan, dugangan sasaminipun, tangan wingking dipun palangkerikaken, kininten-kinten sawatawis wonten sangandhaping cethik. Papanggihanipun ringgit kalih ingkang adatipun sami malangkerik (BaladewaDuryudana) kapendhet ing dugi-dugi, wonten prayoginipun kaumbar, rehning sami ratu, ngatingalaken anggenipun aji ing aji. c) Ngatingalaken dekungipun ringgit ingkang ngadhep, tangan dipun kapurancangaken, tangan kalempakaken, sarta murih mboten
ngatingalaken lurusing badan sarta tajemipun, dene ringgit kedhelen minggah, tangan ngajeng katekuk, mendhet sawangan santosaning badan, dados mathentheng utawi sereng; ngapurancang ingkang kantun punika murih mboten ewah-ewah, tuding karangkus, kaslempitaken sawingking suku. 9) Ringgitan punika debogipun ngangge kalih, panatanipun ing wingking langkung inggil, debog ingkang ngandhap punika kangge tanceban ingkang kedah ngaosi. 10) Nancebaken ringgit sapisan punika, kedah kaangkah papanipun cekap manawi mangke kangge malih. 11) Manawi tangan kiwa tengen nyepeng ringgit, samangsa badhe nancebaken, punika tengen rumiyin nancebna, katata saprayoginipun, kiwa taksih kapanjer, sarampungipun tangan tengen saweg kiwa. 12) Nancebaken kedah angon iramaning gendhing, tumancebipun ngangkaha dhumawahing gong, punapa kenong, kempul utawi methuk. 13) Adegan ingkang mawi gendhing: a) Tumancebipun ringgit ingkang luhur piyambak ngangkah dhawah gong. b) Tumancebipun ringgit ingkang kantun piyambak ngangkah dhawah kethuk bibar gong, kethuk kalih kasirep: nyembah (kajantur). Nalika kenong tiga dhalang sasmita seseging gendhing ndhodhog ngganter, gong, ringgit medal nyembah, kethuk tumanceb, kethuk kalih nyembah malih lajeng ngapurancang, sirep. Punika manawi gendhing kethuk kalih kerep, kenong tiga (4, gong). 14) Ringgit ingkang kaadegaken punika, ingkang dados pangageng, sasampunipun tumanceb, supados mboten katingal kemba utawi suwung, ambenakaken pangangge utawi rambut ingkang pantes dipun serengaken, kaliyan capeng, ngelus gumbala saprayoginipun.
15) Ringgit seba sesampunipun kasembahaken, saderengipun katancebaken sampun ngantos kawalik. 16) Manawi nancebaken ringgit kaangkaha angginakaken tangan tengen.
d. Bedholan Bedholan punika cara mbedol ringgit. Dene pambedholing ringgit punika sageda katingal resik lan ngresepaken saha mboten mbibrahaken jejeran utawi adegan. Manawi mbedhol ringgit mawi tangan satunggal sampun ngantos katingal ungkag-ungkeg, katingal kuciwa sanget patrapipun, cempurit kacepeng ing perangan sisih nginggil, tangan• mepet debog, jenthik kabiyantu driji manis lan panunggul kapadalaken ing debog, cempurit kacepeng kenceng lolosipun saking debog, tamtu. gampil. Kajawi manawi mbedhol ringgit ingkang ageng-ageng, kadosta: Werkudara kedah dipun aya sawetawis, tangan ingkang kiwa gondhelan kothak. mBedhol ringgit badhe kalampahaken satunggal, tanganipun dipun tata, tanganipun ringgit satunggalipun kacepeng ing tangan kiwa. Manawi nglampahaken ringgit ingkang mentas kabedhol kaangkaha ngantos dumugi ing satelasing panggungan, kepara minggah sawetawis, supados ringgitipun mboten katingal anjlog utawi ambles.
e. Solah-bawa Solah-bawa punika kridhaning ringgit ingkang katindakaken dening dhalang. Kadospundi menggah cara lan tumindakipun manawi badhe nyolahbawaaken ringgit miturut wanda lan golonganipun utawi kebetahanipun upami lumampah, mbeksa, mabur, damel solah gecul lan sanes-sanesipun sageda ingkang wijang murih sae lan mranani. Ingkang kalebet solahbawaning ringgit antawisipun: 1) Solahing kuda Saderengipun kuda kalampahaken/kasolahaken, langkung rumiyin rampogan
kawedalaken saking tengen mangiwa lajeng tanceb ing debog ngandhap, kirang langkung saprotigan sisih kiwa antawisipun pungkasaning simpingan kiwa lan tengen, lajeng: Pekathik nuntun kuda, tanceb sawingkingipun rampogan. Salajengipun ngedalaken ringgit ingkang badhe numpaki kuda, rampogan, pekathik kabedhol kalampahaken mangiwa. Solah-bawaning kuda inggih punika: nyigarada, kridha ngidak-idak keracak (tel), kridha sirig
inggih punika: ngempret, mobat-mabit, ngidak, nggadhing, nlale, mbucal lan mbanting. 3) Solahing sima Menggah solahing sima inggih punika: nggereng, nggero, nubruk, nyaut, ngraut, nyakot, narap mangsa lan nggondhol. 4) Solahing sawer utawi naga yen kakarsana Menggah solahing sawer utawi naga yen kakarsana inggih punika: ngakak, nyembur wisa, mulet nyakot, lan nguntal. 5) Solahing peksi Menggah solahing peksi inggih punika: mabur kalangan ing nggegana, kekejer, nglayang, niyup, nyamber, matuk-ngabruk utawi nladhung, nyengkerem, nyakar lan nggondhol. 6) Solahing maesa tuwin bantheng Menggah solahipun maesa tuwin bandheng inggih punika: nyrudug, nyundhang, nujah, ngidak-idak. 7) Solahing wraha Menggah solahing wraha inggih punika: nyrudug, nyronggot lan nisil. 8) Solahing wanara Menggah solahing wanara inggih punika: (1) Ulap-ulap, tanceb, capeng, malangkerik (2) Ulat-ulatan (3) Mere (4) Lampah dingkik-dingkik (5) Ngiwi-iwi (saradanipun kukur-kukur) (6) Nyaut (7) ngGraut (8) Nyakot (manawi mengsahipun ageng mawi ngamplok) (9) mBanting (10) mBuwang 9) Solahing rampogan Menggah solahing rampogan inggih punika: (1) Prang ampyak = ngrata margi: lampahipun geter,
nggablok, ingkang kawon mundur lan ingkang menang ngesuk. 125
f. Sabetan perang Sabetan perang punika kridhaning ringgit manawi wonten adegan peprangan. Kadospundi menggah cara lan tumindakipun manawi badhe nyolahaken ringgit wonten ing adegan peprangan sageda anggambaraken solahing tiyang ingkang pinuju pancakara, ulah kridhaning dedamel lan sanes-sanesipun. Menggah warni-warnining sabetan perang ing salebeting pakeliran sadalu muput punika saperangan dipun wastani: (1) Perang gagal/gagahan ing salebeting pathet nem, kridhaning perang punika: tubrukan, jeblosan lan aber-aberan manawi ingkang perang punika antawisipun ringgit dugangan tanggung kaliyan dugangan tanggung upaminipun: R. Gathutkaca lan R. Kartamarma. (2) Perang sekar salebetipun pathet sanga, kridhaning perang punika: gendiran, alihan antawisipun R. Harjuna kaliya danawa cakil. (3) Perang brubuh ing salebeting pathet manyura, kridhaning perang punika: ndugang, mbanting, ngejug, nubruk manawi ingkang perang punika ringgit dugangan ageng upaminipun: R. Bratasena lan danawa raton utawi danawa patih mawi siyung. Tuladha sabetan perang: I. PATIHAN (kiwa) 1. Kabedhol nubruk 2. Nututi kalampahaken manengen R. SAMBA (tengen) 1. Kabedhol, endha kaentas manengen 2. Mundur saking kiwa, majeng kalampahaken manengen 3. ABEN AJENG 4. Nubruk iringan njawi nglebet mawingking 5. Nubruk iringan njawi nglebet mangajeng 4. Enda iringan nglebet njawi kawalik madhep manengen 5. Endha iringan njawi ngleber
Asta ngajeng njambak asta wingking ndhongsokaken 126 6. Endha iringan njawi mangiwa kaentas 7. Kawedalaken saking tengen mangiwa 8. njambak mawi asta ngajeng kadhongsokaken 9. Nempiling asta ngajeng cul
12. Menyat kawalik manengen nubruk iringan njawi nglebet mawingking
12. Endha iringan nglebet njawi kawalik madhep manengen, njambak mawi asta wingking kajeblosaken asta cul
13. Kagendir wongsal-wangsul mawi asta ngajeng-wingking
Kawedalaken saking kiwa manengen sesarengan 7. Nubruk iringan njawi nglebet mawingking 8. Nubruk iringan njawi nglebet mangajeng 7. Endha iringan nglebet njawi dados mungkur 8. Endha iringan nglebet
Mundur 2. Kridhasolah-bawa kabedhol nututi 3. Mapagaken R. Gathutkaca (tengen) 1. Anduwa asta ngajeng, kejengaken
II-b.PUPUH KAPING KALIH 1. ABEN AJENG 2. Nubruk iringan njawi nglebet mawingking 3. Nubruk iringan njawi nglebet mangajeng 2. Endha iringan nglebet njawi dados mungkur 3. Endha iringan nglebet njawi dados aben ajeng 4. Nepak/nempiling 5. nJambak, kadhongsokaken 127 4. Dhawah kapeta mangajeng 5. Dhawah mungkur
Nyepeng mawi asta kalih sarwi ndhongsokaken 6. Dhawah kaentas 6. …………………..
III.PERANG SEKAR Danawa Cakil (kiwa) 1. Kridhasolah-bawa (capengan) kabedhol nubruk. 2. Nutututi manengen 2. Mundur manengen 3. ABEN AJENG 4. Nggegiro njeblos iringan nglebet njawi wangsul manengen 5. Nubruk iringan njawi nglebet mawingking 6. Nubruk iringan njawi nglebet mangajeng 5. Endha iringan nglebet njawi dados mungkur 6. Endha iringan nglebet njawi dados
wingking dados mangiwa 8. nJambak asta ngajeng njeblesaken tinadhahan dhengkul kadhongsokaken 9. Dhawah mungkur menyat nggegiro kanthi rekaos 9. Nggendir wongsal-wangsul asta ngajeng wingking 4. Tatag tanggon R. Harjuna (tengah). 1. Kabedhol endha kaentas
IV.PERANG BRUBUH R. Kumbakarna (kiwa) 1. Nggereng nubruk 2. Endha 128 R. Bratasena (tengen) 1. Kabedhol ndugang 2. Tatag tanggon
3. ABEN AJENG 4. mBrakot 5. Kontal dhawah mungkur menyat malih 6. Endha iringan nglebet mawingking 7. Kawalik ngendhani iringan nglebet mangiwa 8. ABEN AJENG 9. Nepak jaja wongsal-wangsul 10. Kalimpe 9. Tatag tanggon 10. nJambak, ndhengkul, ndhongsokaken mawi asta wingking 11 Dhawah mungkur 12. Dhawah kanthi rekaos 11. nJambak malik mawi asta ngajeng 12 ………. 4.
wonten ing kothak utawi eblek. Manawi badhe nyelehaken ringgit kaangkaha murih saged tumata, mboten risak sarta gampil pamendhetipun manawi badhe kangge. Ing bab Panyelehing ringgit ing mriki ingkang baken inggih punika kangge para dhalang ingkang saweg nampi ayahan ngringgit, anggenipun nyelehaken ringgit ingkang mentas kemawon kasabetaken sampun ngantos dipun uncalaken utawi kabucal ngaten kemawon. Tumindak ingkang kados makaten punika kajawi dados cacading dhalang, manawi dipun pirsani ugi mboten resep lan malih tamtu badhc ngrisakaken ringgit. Patrap panyepeng saha panyolahing ringgit punika rekaos manawi kapratelakaken wonten ing serat. Nglengkara sanget saged utawi trampil dhateng sabetan, manawi namung kanthi maos katrangan ing serat kemawon. Manawi sinau ing bab sabetan kedah wonten ingkan nuntun. Seratan ngengingi sabetan perang ing nginggil namung minangka tuladha sawetawis.
WEWATONING DHODHOGAN LAN KEPRAKAN 1. Dhodhogan 2. Keprakan 3. Sasmitaning dhodhogan tumrap gendhing
BAB IX. WEWATONING DHODHOGAN LAN KEPRAKAN
1. Dhodhogan a. ingkang dipun wastani dhodhogan lan keprakan inggih punika sasmitaning dhalang mawi cempala utawi dhateng para pangrawit kanthi angginakaken cempala ingkang kadhodhogaken kothak. Dene dhodhogan punika wonten 8 perangan, inggih punika: 1. Lamba 2. Pinjal lamba 3. Singgetan 4. Pada wacana 5. Neter 6. Panggugah 7. Sendhalan 8. Sumeleh b. Menggah kateranganipun kados tuladha ing ngandhap punika: 1) Lamba : Kangge sasmita pathetan utawi kangge nyelani ringgit ginem piyambak. Tuladhanipun: Dhog 2) Pinjal lamba : Kangge pambukaning srepeg lasem arang. Tuladhanipun : Dhog-dhog, dhogdhog, dhog-dhog, lajeng katampen keprak: Cak 3) Singgetan : Kangge, pada pocapan. Tuladhanipun: Dhe-rogdhog-dhog;
3) Pada wacana : Kangge pada santuning antawacana antawisipun ringgit satunggal lan sanesipun. Tuladhanipun: Dhog, dhog, dhog, dhogDherodhog 5) Neter : Kangge tengara swasana sereng Tuladhanipun: Dherodhog dhog dhog dhog
6) Panggugah : Kangge tengara purnaning rembag, gangsa badhe mungel srepegan. Tuladhanipun: dhog, dhog, dhog, dhog 7) Sendhalan : Kangge tengara gangsa mungel sampak. Tuladhanipun: dhog, dhog, dhog tumunten kasambet keprak: cak; 8) Sumeleh : Kangge tengara gangsa mungel ayak-ayakan. Tuladhanipun: Dhog, dhog, dhog, dhog, dherodhog;
a. Ingkang dipun wastani keprakan inggih punika, sasmitaning dhalang dhateng pra pangrawit kanthi anjejak keprak utawi ugi kangge nyarengi solah-bawaning ringgit. Dene keprakan punika kaperang dados 2, inggih punika: 1) Ambajing kerep; 2) Ngalap-alap. b. Menggah keteranganipun kados tuladha ing ngandhap punika: 1) Ambanjing ngeket : Keprak mungel nyarengi iramaning srepegan utawi sampak. Tuladhanipun: cek, cek, cek, cek, 2) Ngalap-alap : Keprak mungel kangge nyarengi solah bawaning ringgit.
Bab ingkang ka-aturaken sedaya ing nginggil punika saged ewah, karana solah-bawaning ringgit. Ungeling keprak punika kawiwitan saking bedholan kayon.
tinampen gedhog lamba sapisan (dhog) sareng kendhang (dhog); 2) Sasmita dhodhog sarug sapisan, mungkasi pocapan. Tuladhanipun: Dherodhog; b. Suwuk Ladrang. 1) Kenong kaping kalih, dhodhogan lamba sapisan (dhog); 2) Kenong kaping tiga, dhodhogan lamba sapisan (dhog); 3). Kempul pungkasan, dhodhogan rangkep, tetegan, sarug, katampen gong (
dhogdhog-dherodhog; d. Lerepan (Sirepan) punika cak-cakanipun sabadhenipun gong kirang sekawan thuthukan, wonten salebetipun wirama kalih lajeng kadhodhog pinjal lamba. Tuladhanipun:
dhodhogan rangkep pinjal nyarengi kendhang kaping kalih nyarengi gong, katampen keprak neter (Dhogdhog,
Dhodhogan lamba kaping tiga, katampen kendhang sareng keprak (Dhog-dhog-dhog, cek). h. Suwuk Srepeg 1) Sareh : Dhodhogan sapisan katampen ater-ater kendhang, suwuk, katampen dhodhogan lamba kaping kalih, katampen wiramaning kendhang (Dhog …, dhog, dhog…) 2) Sendhalan : Dhodhogan kapisan, katampen ater-ater kendhang suwuk, katarapen dhodhogan lamba kaping kalih, katampen wiramaning kendhang (Dhog …, dhog, dhog ....) i. Ayak-ayakan : Dhodhogan lamba kaping sekawan lajeng sarug sapisan, lajeng gong (Dhog, dhog, dhog,
dhodhogan lamba sapisan nyarengi wilahan-5, dipun kombangi swanten laras barang alit (1). Tuladhanipun: Dhog-dhog-dhogdhog-dherodhog(suwuk)-dhog. k. Jengkaran : Ayak-ayakan, minggah srepeg lasem arangdhodhoganipun mawi dhodhogan Ayak-ayakan (Dhog-dhog-dhog-dhog-dherodhog).
Ing ngajeng sampun kaandharaken bilih naskah punika taksih dereng paja-paja jangkep utawi sampurna. Pramila taksih kedah dipun jangkepi. Miturut rancangan, naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" Jilid I punika badhe dipun jangkepi Jilid II ingkang ngewrat tuladha-tuladha pakeliran sedalu muput. Dene Jilid III kaangkah ngewrat gendhing-gendhing baku pakeliran ingkang samangke dipun angge ngiringi pakeliran ing tlatah Banyumas. Minangka panutuping atur, mugi-mugi buku "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika kenginga kangge tuntunan tumrap para siswa ingkang badhe sinau pedhalangan gagrag Banyumas lan tumrap para. sutresna kabudayaan Jawi segeda njangkepi kapustakanipun ingkang gegayutan kaliyan Seni Pewayangan. Tumrap para dhalang ing tlatah Banyumas, buku punika minangka tetilaran dhumateng para dhalang mudha utawi calon dhalang saha para sutresna kabudayan Banyumas. Panitia penyusunan "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas", ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng sintena kemawon ingkang sampun kasdu paring pambiyantu saengga buku pathokan pedhalangan punika saged kehimpun kanthi sae. Nuwun
10 Tips Menulis Artikel Blog Ala Mas Sugeng | Mas Sugeng II
iki dina sing nyenengna kanggo Santi. Saiki yaiku dina pisan pasa. Kanggo Santi, bulan pasa yaiku bulan sing paling istimewa. Saben sawis bukak pasa, Santi lan kanca-kancane lunga menyang masjid kanggo sholat Maghrib berjamaah. Nuli dekne kabeh dolanan neng njaba masjid nunggu kanggo sholat isya dn sholat sunah tarawih.
"Bunda, aku arep lunga menyang masjid dhisik ya, padha kanca-kanca," tembung Santi njaluk izin nang
Neng masjid ora ana sapa-sapa. "Endi kanca-kanca ya," tembung ati Santi sing terus takon. "Ah, bokmenawa dekne kabeh ana neng warung," tembung Santi lan menuju menyang warung sing cedhak cedhak karo masjid. Jebulna bener, kanca-kanca Santi lagi ana neng warung.
"Hai Santi, koe tak tunggu-tunggu, kok, kowe ora ana?" takon sawong kancane sing nduwe jeneng Sarah. "Apura, mau aku makane alon," tembung Santi. "Ya wis ora apa-apa, awake dhewe dolan petasan ayo," ajak Sarah.
"Aku ora arep ah, tembung Bunda kuwi berbahaya banget," tembung Santi. "Ya wis, yen kowe ora arep, ake ae sing dolan," Sarah ketoe nesu. Akhire, Santi mung ndeleng kanca-kancane dolanan karo lingguh saka kadohan. Rasane ora seneng yen mung linggah-lingguh wae karo ndeleng wong dolanan.
"Kanca-kanca aku arep melon," tembung Santi. Santi mileh kanggo dolanan karo kanca-kancane saka nang linggih dhewen. Dudune Santi wis diwanti-wanti kanggo
sing tiba. Santi pun nangis. Bokmenawa larane nyat nyut linuwih. Santi diterna menyang omahe saka kanca-kancane.
Sanganti neng omah, embok Santi kaget amarga krungu anake nangis. "Astagfirullah, Santi kowe ngapa?" takon emboke. Santi isih rumangsa lara lan ora teras njawabe, Sarah pun sing njawabe.
"Mau dolanan petasan, lan tangan Santi tatu kena petasan," tembung Sarah. "Apa tembung
wai wes disebut Akhir zaman, lo saiki zaman opo ? berarti wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean? Menawi sampun ngertos. Yen Dajal iku ing ngarsane panjenengan. Mulo kudu ngati ati.Matur suwon . ........
Dirksland iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.26, 23 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steigen&oldid=1012206"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Ajaa pangilon ing saben omah, ing tlaga kang koinguk ora bakal ketok wayanganmu
Apa slirane wis ngrumangsani sing paling bener dhewe sak donya
Prasasat yen bisa nyawang wayangane dhewe, ora bakal percaya yen iku dheweke
Bisa-bisane nudingi sedulure, melehake kaluputan-kaluputane
Kamangka wong kuwi nyata sesat yen wis ngarani wong liya sesat
Apa rumangsamu sing mbok tuding-tuding iku dudu manungsa
Ah, pancen damput … !!!
He, nyawaku, sawangen sedulur kiwa tengenmu
Sanajan kabeh benggala ing donya iki ambyar, kowe tetep isih bisa mangilo
Ana ing sarirane sedulurmu bisa kosawang sariramu dhewe
karo dhuwur... umah2 wong koyo .. pasal emok wong luar weroh opo seng neng
percoyo yowis mbah...wong tuwo ngeyel... _________________
sing ngeyel sing enom nek iki....sampean barang niku mbh, suryanto SLKoordinatorLokasi :
sing ngeyel sing enom nek iki....sampean barang niku mbh, Podho wae,...ngenyel kabeh.. _________________cream sari kosmetik skin
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo	7 Comments »	Pengumuman CPNS Temanggung
MERUHI KAWERUH Mangertos punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi. Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel Zaakonderwijs verbonden met spreek en verstands oefeningen. Pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing Pawartos Jawi upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang. Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau. Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir. Ing kaweruh boten wonten bab ingkang winadi, sadaya kedah dipun dhasaraken barang ingkang mesthi. Pitados dhateng dhiri pribadi saha pikajengan ingkang sentosa, punika ingkang dipun betahaken kangge nyinau kaweruh, saking tataran ngira weruh, ngaku weruh, ngantos dumugi nyata weruh utawi temen weruh [badhe kapisah kababar ing wingking]. Sapunika badhe kula lajengaken malih anggen kula gendhu-gendhu rasa bab kaweruh, mliginipun kaweruh bab nalar. Kaweruh bab nalar punika kaweruh ingkang madosi dhateng hukum-hukumipun pikir. Nalar gadhah kewajiban madosi dhateng cara utawi teknikipun mikir. Ing sabrang Kilenan kaweruh bab nalar punika dipun wastani logika, saking tembung logos ingkang ngemu teges piwulang kangge cara mikir ingkang mlesed, saha nyukani pitedhah supados boten mlesed. Pramila logika ugi dipun wastani piwulang bab rasio utawi perbandingan, amargi logika saweg tumindak makarya manawi wonten tiyang mastani *anu* dipun gandheng kaliyan *anu* sanesipun, ngantos nuwuhaken pamanggih. Supados pikir wau ketingal, pikir wau dipun wujudaken mawi tembung/ukara/basa. Logika lajeng ngonceki pamanggih wau lan ngudi dhateng ceplesipun pamanggih wau, tegesipun madosi zhang-zhanganipun, inggih punika gandhengipun si *anu* kaliyan pun *anu* sanesipun wau, cocog miturut nalar punapa boten. Sanadyan zhang-zhanganipun utawi gandhengipun wau sampun miturut paramasastra, nanging isinipun ukara sok saged cocog lan sok ugi saged mlesed kaliyan kanyatanipun. Ingkang dipun wastani cocog manawi boten mlesed. Pamanggih ingkang mlesed punika kosokwangsul kaliyan pangertosan [upaminipun: pasagi-bunder], utawi boten laras malah congkrah kaliyan pengalaman sanyatanipun [upaminipun: geni-adhem]. Logika boten madosi kasunyatan awit punika sanes wajibipun. Madosi leres utawi ngudi dhateng sejatining bener punika dados tanggel-jawabipun Filsafat, sanes urusanipun Logika [ingkang mligi namung madosi bener tumrap bageyanipun], dados benten kaliyan Filsafat ingkang madosi bener tanpa wates, umum, mutlak. Logika namung dados prabot kangge nitipriksa lampahing pikir ingkang leres. Tiyang saweg saged madosi kasunyatan utawi sejatining bener manawi anggenipun ngedalaken pamanggih wau boten nalisir saking nalar, inggih makaten punika ingkang dipun wastani lampahing pikir ingkang leres. Ngantos dumugi pundi pentog wohipun pikir, punika boten dados obyek wawasanipun logika. Kados ingkang sampun kula serat lan kapacak ingPawartos Jawi mriki riptan asesirah Lung Tinampen, satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden]. Pamanggih punika rak namung keyakinan, ingkang tiyang sanes boten kedah sarujuk, “Lho, punika rak pamanggih panjenengan, manawi miturut kula boten makaten …”, sanadyan ta anggenipun ngedalaken pamanggihipun wau kanthi lelandhesan bukti-bukti ingkang kiyat. Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten* [they are subject to doubt]. Saben tiyang tamtu anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar. Nalar wau lajeng saged mbedakaken pundi ingkang cocog lan pundi ingkang mlesed. Wonten ing babagan kasusilan, tiyang saged mbedakaken pundi ingkang leres lan pundi ingkang klentu sarana nalar. Wonten ing pikir, tiyang saged mbedakaken nyata lan ora nyata, cocog lan mlesed. Kangge ngedalaken pamanggih, tiyang saged mastani manawi positif [ya/ngaku/ngantebaken]: godhonge ijo. Utawi manawi negatif/ora/selak/ngorakaken: godhonge ora ijo. Wujudipun ingkang sanyatanipun [gagasanipun nyata utawi nyatanipun] pancen kados ingkang dipun tingali tiyang wau sanadyan cara nerangaken benten. Bentenipun manawi nerangaken sarana positif, punika genah nyata/konkrit, upaminipun: ijo. Cetha warnanipun setunggal inggih punika ijo, nanging saged ugi dipun terangaken manawi *ora ijo* punika saged nggadhahi teges warni-warni, waton boten ijem. Manawi tiyang ngedalaken pamanggih, punika tamtu mawi dhasar keyakinan ingkang leres sampun kados makaten punika wontenipun, tegesipun tiyang wau nggadhahi kemanteban tumrap bab ingkang dipun pikir, dene pamanggih wau saged nggambaraken keyakinanipun. Keyakinan wau saged ngengingi punapa satunggaling bab punika *saged kelampahan*, *boten saged kelampahan babarpisan*, *kedah kelampahan*, utawi *saged kelampahan dados saestu*. Bab ingkang *kedah kalampahan*, punika tamtu ugi *saged kelampahan*, dados boten dipun endani lan *kedah kalampahan*, wonten ing salebetipun kawontenan ingkang kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan dados saestu*, punika ugi tansah kadosa pundi kemawon punika *kedah kelampahan*, jalaran manawi boten, tamtunipun bab wau boten badhe kelampahan. Bab ingkang *boten saged kelampahan babarpisan*, punika boten saged kelampahan kanthi kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan*, punika wonten warni-warni caranipun *kinten-kinten* saged kelampahan. Watesipun *kinten-kinten* wau celak kaliyan *kedah kelampahan*, nanging tamtunipun boten saged sami kaliyan *kedah kelampahan* wau. Ingkang boten saged dipun kinten-kinten punika tansah *saged kelampahan*, nanging punika watesipun celak kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*, nanging ugi boten saged sami kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*. Manawi ingkang *saged kelampahan* punika *saged kelampahan dados saestu*, inggih lajeng dados *nyata*. Punapa ingkang sampun nyata saestu, punika tansah kadosa pundi kemawon sampun kedah makaten. Manawi punika boten saged dipun tampi, sadaya ingkang nyata badhe ical sesambetanipun kaliyan ingkang rasional. Dados ingkang *kedah kelampahan* punika ugi nyata badhe dados nyata lan punika *kedah kalampahan*, wonten ing kawontenan ingkang kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, ingkang sampun dados nyata, punika inggih *kedah kalampahan*, sanadyan gandhenganipun boten saged dipun tedhahaken [dipun ketingalaken]. Tiyang ngedalaken pamanggih ingkang limrah dipun dhasaraken mawi punapa ingkang ketingal ing mripat, upaminipun: godhonge ijo. Pamanggih wau mawi dipun yakini saestu kanthi tamtu. Tanpa keyakinan ingkang sentosa/pasti wau, tiyang boten saged mikir miturut nalar/logika. Saged ugi pamanggih wau lajeng kasusul boten leres jalaran mripatipun goroh, nanging pamanggih wau lajeng saged dipun leresaken, dipun ewahi dados cocog. Nanging *caranipun* ngedalaken pamanggih boten lepat, awit sanadyan pancadriyanipun boten saged dipun pitados satus persen, nanging pamanggih ewa semanten tetep pitados dhateng keyakinanipun. Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah
punika minangka tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *. Dipunwastani kaweruh manawi barang ingkang saweg dipun pikir punika njalari kita mikir kanthi cara tartamtu, ingkang sampun boten saged dienyang malih. Anggen kita mikir madosi jawabanipun arahipun tumuju dhateng jawaban ingkang sami, boten wonten pilihan sanesipun malih. Mila jawabanipun boten saged dipun lebetaken dhateng ewoning pamanggih pribadi malih, amargi saben tiyang waras mesthi sarujuk utawi sami pamanggihipun bilih saperangan punika mesthi langkung alit tinimbang kaliyan ingkang taksih wetah. Kosokwangsulipun, manawi kita taksih rumaos bebas anggen kita mikir madosi jawabanipun, punika taksih winates arupi pamanggih, dede kaweruh. Minangka tuladha: “Punapa tiyang Jawi remen dhahar gudheg?” *Temtu ingkang mesthi boten* bilih loro ping loro kuwi padha karo lima. Tamtu-tamtu kados nginggil wau ngengingi babagan ingkang abstrak lan tumrap barang-barang ingkang wujudipun sarana dipun sukani pangertosan/definisi, mila abstrak/boten nyata. Benten kaliyan babagan ingkang konkrit/nyata. Wonten ingriku, sanadyan tamtu, nanging taksih wonten mlesedipun. Manawi wonten mendhung lelimengan, kula sanjang “Wah udan”, sanadyan kula saged lepat, nanging sekedhik sanget amargi limrahipun inggih jawah saestu, mesthi udane. Nanging sanadyan namung sakedhik, kula ugi saged mlesed, sareng wonten angin ageng, mendhungipun ical, boten saestu jawah … weee ngapusi mendhunge! Nanging ugi wonten kawontenan ingkang tamtu kenging dipun temtokaken nyata saestu, upaminipun: sepur Taksaka mangkat saking Yogya tujuwanipun dhateng Jakarta, punika tamtu ingkang kenging dipuntemtokaken nyata saestu badhe dumugi Jakarta, awit umumipun badhe dumugi Jakarta. Nanging ugi wonten malih kawontenan bilih katemtuan wau gumantung saking ingkang ngendika piyambak. Upaminipun kados conto kula ing ngajeng: “Wah hawane kok adhem biyanget”, kamangka ingkang dipun ajak wicantenan saweg kringeten gobyos. Dados saged dipun tetepaken bilih wonten ing babagan konkrit/nyata, bab tamtu punika taksih saged dienyang, nanging wonten ing babagan ingkang abstrak/boten nyata, bab tamtu punika sampun boten saged dipun awis malih, fixed price, tamtu nggih tamtu, nanging, sepisan malih nanging … manawi sampun sami cocogipun ing bab definisinipun. Tegesipun, manawi pangertosanipun boten saged sami, wonten ing babagan abstrak wau ugi boten wonten tamtu ingkang satus persen tamtu. Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan, wewarah, sasmita, lumantar acara-acara ritual, lan sapanunggalanipun. Sampun njih, sapunika keparenga kula
hambata rubuh kabalang tetembungan nonjok wadhuk nyogrok tenggak dening para *sutresna* budaya ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu rasa retu panggraitanipun, bangsat keparat! Murih boten sangsaya kapanjangan panglantur kula, prayoginipun kula lajengaken malih nyobi ngonceki bab Meruhi Kaweruh punika. Nyata Weruh, Ngakoni Weruh, lan Ngira Weruh Tataran Nyata Weruh Wanci sonten kula saweg m
saestu maturnuwun sanget, mugi amal sae panjenengan
kak? Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi menyang Meta:Language Uga Tabel da...
cum dijupuk	masturbasi	fisting	assfucking	ngambung	bokongé sialan	ngobahke driji	pijet	padusan	ngisep	spanked	tied-up	kurang ajar	silit	dilatih	dipun cukur	digawe nggo tangan	turu	kaukum
January 18, 2012 at 12:00 am	bundaicha said: loooh buuuk urung ethuk iki..lha mbak keempat iki sing resign wingi..:)
gg. kartini ii......................... rembang,
jln.senawi no.ganjil........................ rembang, kode pos: 59217
no.genap......................... rembang, kode pos: 59218
gg. senawi iii-iv...................... rembang, kode pos: 59218
gg. senawi i,ii,vi..................... rembang,
sia iki kasusastran uga cedhak dadi basa ?nsiklop?dhi Ing or luminosity red gets ing akademik cithakan). (kanthi klebu kanggo jejuluk n...
main ing film action wusanane kasembadan uga, ya­kuwi ing film omnibus 3Sum. Ing bagean kang mawa judhul 'Impromtu', Hannah dadi Lina kang nduweni misi...
Menungsa Miturut Zodiak Mesir Kuna Posted: 16 Mar 2013 11:14 AM PDT Ing jaman kang sarwa canggih iki isih akeh sing percaya marang ramalan wa­take manungsa
kesusu…, sing ngalah ae…, jo ugal2lan…, iku ngunu dalane wong
sakjane pingin mbanget,nanging durung duwe leptop dewe
Kula, wakil saking rencang-rencang kelas 6 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak/Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa.
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang – rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak/Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi – mugi Bapak/Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang – rencang.
Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten kalepatan kulo nyuwun agenging pangapunten.
Wasslamu’alaikum Wr. Wb
mesin cepengan sogbecker rodo wengking putus lan ambrok , musibah saking greyanipun konco pindahan ndalem wonten Perumahan BUKIT JAKA CILENGSI Jawa Barat....sak meniko sampun dangan sekedik2 ....lumintu saget nyambut ndamelpripun kabare panjenengan sak meniko .....?kulo mboten saget ngendangin wonten acara Purbalingga....kulo nyuwun duko je....lan titip salam mawon
Jul 2008 - 11:44 Nuwun sewu sedoyonipun....kulo nyuwun gunging samodro pangaksamiamargi kolo wingi mboten saged dugi wontenPurbalingga. amargi wonten jejibahan ingkangmboten saget kulo tilaraken...sepindah malih nyuwun gunging samodro pangaksami...Lan matur nuwun kagem Ki Dalang Master
Jul 2008 - 13:58 mz agung wrote:Nuwun sewu sedoyonipun....kulo nyuwun gunging samodro pangaksamiamargi kolo wingi mboten saged dugi wontenPurbalingga. amargi wonten jejibahan ingkangmboten saget kulo tilaraken...sepindah malih nyuwun gunging samodro pangaksami...Lan matur nuwun kagem Ki Dalang Master ingkangsampun ngrumat lan mbiyantu rencang kulo pun adimas Pritix...trotok..tok..tok..tokkkkk..............Sembah Sungkemmu tak
Sugeng Rawuh Wonten Ing Blog Kula Mangga Sinau Sesarengan
A. MicaraNyritaake Pengalaman Lucu Pengalaman iku guru sing paling apik. Ujar-ujar iku mau pancen bener, sebab kanthi anane pengalaman, wong urip kang ndueni
wong, beda uga pengalamane. Ana pengalaman kang nyenengake, gawe ngguyu, gawe sedhih lan liya-liyane. Tapi sing mesthi, pengalaman iku kabeh ndueni arti kang beda-beda kanggo kabeh wong, senajan pengalaman iku dilakoni bareng – bareng. Nyritaake pengalaman lucu kudu ndueni kepinteran babagan crita, supaya wong kang ngrungoake crita ndue kawigaten lan bisa kegawa ing kahanan kang daddi tujuane crita. Ora kabeh wong bisa crita kanthi menarik. Dene babagan kang kudu di ngerteni nalikane crita yaiku :1. Isine crita2. Tetembungane3. Solah bawane kang crita
Wacanen kanthi premati crita ing ngisor iki !Ora ditarikPengalaman kie tek alami wektu inyong mulai sekolah nang SMA Ma’arif Karangmoncol. Jalaran SMA kang nganggo cirri Islami, mulane kabeh siswa wadon nganggo jilbab kabeh, semono uga inyong. Pertama nganggo jilbab rasane ora betah banget, sumuk, ribed, ya dadi suwe gole inyong
mengkin pak, nunggu kancane “.Sekang njero pak supir njawab, “ wis mayuh lah mba, wong kudungan
keprimen ? masa ana wong kudhungan kon ditarik ? ya mengko inyong domehi wong. Angger numpak koperades ya tetep mbayar, tapi kan ora ditarik mbok ? kudhunge maksude lho
Nulis Wacana Deskripsi lan Eksposisi 1. Wacana Deskrisi Wacana deskripsi yaiku wacana kang nggambarake obyek kanthi cetha,
kanthi anane TV, crita mau kaya kalah karo anane...
A. Micara Nyritaake Pengalaman Lucu Pengalaman iku guru sing paling apik. Ujar-ujar iku mau...
Nulis Wacana Argumentasi lan Persuasi 1. Wacana Argumentasi Argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi pola pikire wong liya s...
Tataran rimbag Rimbag inggih punika pangowahan tembung lingga kanthi muwuhi ater-ater, seselan, saha panambang, punapadene imbuhan rangkep....
Nilpun Sifat dasar manungsa yaiku mbutuhake sesrawungan utawa hubungan aro manungsa liane sebab manungsa pancen mahluk sosial kang ora bisa...
Ngringkes Wacan Ngringkes iku ndadeake kang akeh dadi sethithik. Dene ngringkes wacan iku ndadeake tulisan kang akeh dadi sethithik, yaiku ...
A. Nyemak Nyemak wara – wara Wara – wara ndueni teges aweh weruh, aweh ngerti marang wong ake...
Tembung Rangkep Yaiku tembung kang dirangkep, jinise tembung iki keperang dadi : 1. Tembung rangkep dwilingga a. Tembung rangkep dwilingg...
Nyemak musyawarah lan nanggapi Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki solusi perkara iku.Tujuane musyaw...
Tedhakan Kagungan Dalem pemut serat-serat : E.41/YKM/W.220 1778-1783 AJ 1850-1855 AD kaserat ing aksara ketik dening KHP. Widyabudaya.by kaserat ing aksara ketik dening KHP. Widyabudaya.
dianakaké ing India. Crita film iki ngenani sawijining wong mlarat ajeneng Jamal Malik sing mélu kuis kondhang Who Wants To Be A Millionaire ing India.[3] Nanging amerga dhèwèké bisa ngerti kabèh wangsulan pitakonan, Jamal dicekel pulisi lan diinterogasi mawa disiksa, déné wong ora percaya yèn ana wong mlarat, bocah dalanan kok bisa pinter banget.
wis tekan pitakonan pungkasan, sing dijadwalaké kanggo sésuk, nanging dhèwèké disalahaké pulisi dianggep curang amerga dianggep anèh yèn sawijining wong kampung bisa ndarbèni kawruh sing amba utawa kabegjan banget, olèh pitakonan sing bisa diwangsuli kabèh.
Jamal banjur crita yèn pitakonan bab bintang film Bollywood Amitabh Bachchan iku gampang banget, banjur dhèwèké ngerti pitakonan liya-liyané déning kabeneran waé, tau ngalami akèh perkara sing nggawé dhèwèké ngerti rena-rena. Banjur sawisé iku film dibanjuraké mawa adhegan-adhegan flashback sing nudhuhaké pengalaman-pengalamané nalika cilik. Nalika iku Jamal lan Malik urip ing kutha Bombay/Mumbai lan sekolah. Ing sekolah diajari crita The Three Musketeers. Saliyané iku
wong Muslim lan ibuné tiwas ing gègèran iki. Bocah loro iki dadi yatim. Nalika iku bocah loro iki ketemu sawijining bocah wadon anama Latika. Amarga Jamal seneng karo crita The Three Musketeers Salim diarani Athos, Jamal dhéwé Porthos lan Latika Musketeer katelu.
Anuju sawijining dina, bocah telu iki ditemu déning Maman (Ankur Vikal) ing powuhan, papané urip. Telu-teluné banjur diajak lunga menyang sawijining panti asuh. Tibakné ing panti iki bocah-bocah iki diajari dikon ngemis lan mbarang. Ing sawijining dina Salim weruh ana bocah sing jenegé Avindh dikon nyanyi banjur dibiyus lan sawisé matané digawé wuta, amerga bocah pangamèn wuta olèh dhuwit luwih akèh. Salim déning Maman dikon nyeluk adhiné, adhiné uga arep digawé wuta matané. Nanging Salim ora lila, dhèwèké banjur
golèk panguripan rena-rena carané, ya halal, ya ora. Mawa numpak sepur, bocah loro iki tekan Taj Mahal lan nyambut gawé ing kono. Nanging Jamal tetep waé ora bisa nglalèkaké Latika. Jamal banjur ngajak Salim mulih menyang Bombay. Tibakné Latika iku dilatih dadi WTS kelas dhuwur, supaya mengko bisa diedol larang minangka prawan. Jamal nemu Latika ing kawasan lokalisasi Bombay lagi dilatih nari. Dhèwèké ngajak Latika lunga, nanging banjur Maman tibakné ana ing kono. Salim sing nggawa pistul banjur némbak Maman nganti mati lan kateluné mlayu. Banjur karo Salim olèhé matèni Maman dianggo
lan pasrah dipèk Salim. Jamal dadi nlangsa atiné lan lunga mlayu….
KIra kira mengkono kuwi artikel boso jowo ing wikipedia sing tak woco, yen pengin mbacutake anggone moco, monggo panjengan kabeh moco artikele langsung ono ing WIkipedia
Pasat, Ing. Mihail Juganaru, Ing. Teodor Sima, Editura
Tambahi sesirah ing pratélan kanggo pamrayoga ing mertal saka basa Inggris (en) marang basa Sepanyol (es). Menawa pratélan durung ana, pratélan anyal bakal digawé.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana. Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Tunggul Sabdo Jati Doyo Amung Rogo, Juragan Dampo Awang, Kanjeng
April 18, 2016 at 12:01	ora eduun mas…. gawane cuman ban garing, sing kanggo udan keri…
ndueni crita kang beda-beda. Nanging amarga kemajuan teknologi kanthi anane TV, crita mau kaya kalah karo anane tokoh-tokoh hero saka Negara liya. Akeh bocah saiki kang ora ngerti babagan cerita ing daerahe dhewe. Sejatine cerita rakyat iku ngemu surasa kang gedhe banget tumprap kanggo bocah-bocah, hususe kanggo pendidikan budi pekerti. Kayata cerita kancil karo baya, malin kundang lan liya liyane.
Yaiku dongeng kang peragane awujud kewan kang bisa celathu kaya manungsa
Tuladhane : Kancil nyolong timun, Kancil karo baya, Kancil karo macan, Gajah musuh semut lan liya liyane
Yaiku dongeng gegandengan karo dumadine sawijining papan utawa barang
Tuladhane : Asal usul rawa pening, Asal usul Desa Grantung, Watu malin kundang lan lya liyane
Yaiku cerita kang ana bukti lan nyatane, nanging wis ditambahi cerita kang ora nggenah.
Tuladhane : Babad Tanah Jawi, babad Mataram, Babad Majapahit lan liya liyane.
Yaiku cerita kang bener-bener kedadian la nana bukti nyatane.
Tuladhane : Sejarah Jendral Soedirman, Sejarah Majapahit , Sejarah Wali Perkasa lan liya liyane
Yaiku cerita kang nggambarake uripe pawongan mulai lair tekan pati.
Jenise roman : Roman Adat, Roman Sosial, Roman Detektif lan liya liyane
Nyemak musyawarah lan nanggapi Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki solusi perkara
1. Sinom Kalulut, laras selndro patet sanga
178 m (583 ft 11.9 in)
dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 18 Mei 2008.
‡ Gunggung main lan gul ing tim nasional iki patitis per pukul 17 Juni 2008
Andrea Pirlo (lair ing Flero, Lombardy, Italia, 19 Mèi 1979; umur 37 taun) ya iku sawijining pemain bal-balan kang posisiné dadi gelandhang.[1] Pemain iki asalé saka Italia lan saiki main ana ing tim Juventus.[2] Lelakuné karir Pirlo ana ing bal-balan:[1] Brescia (1994-1998 lan 2001), Internazionale (1998-1999 lan 2000), Reggina (1999-2000), A.C. Milan (2001-2011), lan Juventus (2011- )[2]
Ana ing A.C. Milan Pirlo wis dadi juwara liga Italia kanthi 1 titel Scudetto, 2 titel Liga Champions lan 1 titel Piala Donya Antar Klub.[1] Kanggo kariré ana ing tim nasional Italia, Pirlo wis main ing ajang Euro 2004, manangké medhali perunggu ing ajang Olimpiade taun 2004, lan dadi juwara ana ing Piala Donya 2006.[1]
Pirlo wiwit ditepungi ana ing kalangan bal-balan wiwit nalika isih main ana ing tim nasional Italia U-21, bareng karo Gennaro Gattuso, Nicola Ventola, lan uga Christian Abbiati.[1] Ana ing wiwitan kariré Pirlo main ana ing posisi gelandhang nyerang ananging dhèwèké bisa adhaptasi dadi gelandhang tengah lan uga gelandhang bertahan kaya kang dilakoni ana ing tim sing saiki dibéla.[1] Pirlo dadi inspirator ana ing lapangan merga dhèwèké duwé inspirasi kang
FIFALair 1979Kategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 21 Oktober 2016.
marang sliramu Ibu :* Ibu (Dening Linda Kartika Army) Ibu Swaramu nyuwek sepining wengi Nalika kabeh padha tur...
Commune minangka tingkat paling andhap saking pérangan administratif wonten ing Républik Prancis.[1] Tembung commune wonten ing basa Perancis medal wonten ing abad kaping 12, saking Basa Latin Pertengahan, communia, ateges sekempalan alit tiyang ingkang sami wonten ing pagesangan saben dinten, saking Basa Latin communis, satunggaling bab ingkang dipuntindakaken sesarengan.
Komune Prancis sami kaliyan kotamadya/kutha wonten ing Amerika Serikat utawi Gemeinden wonten ing Jerman. Komune Perancis boten kagungan pepadhan wonten ing Britania Raya, kagungan status wonten ing sawijining papan antawising dhistrik lan paroki sipil Inggris.
Sawijining komune Perancis saged arupi kutha kanthi penduduk 2 juta jiwa kadosta Paris, kutha alit kanthi cacahing penduduk 10.000 jiwa, utawi namung désa kanthi penduduk 10 jiwa.
Cacahing Komune[besut | besut sumber]
Rikala tanggal 1 Maret 2007, wonten udakawis 36.780 komune ing Perancis, 36.568 antawisipun wonten ing Perancis Metropolitan[2][3] lan 212 ingkang sanès wonten ing sebrang laut.[4][5][6][7] Cacah punika dipunanggep langkung inggil tinimbang nagara Éropah[8] ingkang sanès. Bab punika dipunandharaken kanthi gambalang wonten ing pérangan sajarah ing ngandhap; komune Perancis sampun nggantosaken pamérangan Perancis dados désa utawi paroki nalika Revolusi Perancis langkung saking kalih abad kapengker.
Éwah - éwahaning cacah Komune[9]
Perancis Sebrang Laut[6][7]
Ugi perlu dipunmangertosi bilih, boten kados nagara ingkang sanès kalebet Amerika Serikat[10], sadaya tèritori Républik Perancis, ing njawi sapérangan jajahan sebrang laut alit, kapérang dados komune. Wonten ing tèritori Républik Perancis boten wonten ing wewengkon ingkang kapisah ingkang dipunpimpin déning sawijining kabupaten utawi tingkatan ingkang langkung inggil (Punika sami kaliyan New England[11] wonten ing Amerika Serikat). Bagéyan lemah pundi kémawon wonten ing Républik Perancis minangka bagéyan saking sawijining komune, kekalihipun wonten ing Perancis Metropolitan[2] lan sebrang laut (kalebet pegunungan utawi "hutan hujan" ingkang boten wonten pendudukipun), kanthi pengecualian tumrap:
COM (collectivité d'outre-mer, ateges jajahan sebrang laut) Saint-Martin (33.102 jiwa).[12] Sadèrèngipun arupi komune wonten ing région Guadeloupe[13]. Struktur komune punika dipunbisak nalika Saint-Martin dados jajahan sebrang laut rikala tanggal 22 Februari 2007. Sapunika dados salah satunggal saking tigang tèritori kanthi penduduk permanèn saking Républik Perancis tanpa struktur komune.
COM Wallis lan Futuna (14.944 jiwa), ingkang taksih kapérang dados tigang kesukuan tradisional. Sapunika dados salah satunggal saking tigang tèritori kanthi penduduk permanèn saking Républik Perancis ingkang boten kapérang dados komune[14].
COM Saint-Barthélemy (6.852 jiwa)[15]. Sadèrèngipun arupa komune wonten ing region Guadeloupe. Struktur komune punika dipunbisak nalika Saint-Martin dados jajahan sebrang laut rikala tanggal 22 Februari 2007. Sapunika dadosi salah satunggal saking tigang tèritori kanthi
Wonten ing Perancis Metropolitan, wiyar rerata sawijining komune taun 2004 inggih punika 14.88 km² (5.75 mil persegi, utawi 3.676 ekar). Wiyar mèdian komune Perancis Metropolitan (wonten ing sensus 1999) langkung alit, inggih punika 10.73 km² (4.14 mil persegi, utawi 2.651 ekar). Wiyar mèdian inggih punika pangukuran wewengkon ingkang langkung saé kanggé komune Perancis biasa.
Wiyar mèdian punika langkung alit tinimbang laladan-laladan wonten ing nagara Éropah, kadosta Italia ing pundi wiyar mèdian komune-nipun (comuni)[18] 22 km² (8.5 mil persegi, Belgia 40 km² (15.5 mil persegi)[19], Spanyol 35 km² (13.5 mil persegi)[20], utawi Jerman ing pundi kathah-kathahipun Länder[21] kagungan komune (Gemeinden) kanthi wiyar median ing sanginggilipun 15 km² (5.8 mil persegi).
Wiyar komune Perancis ingkang alit sanget punika dipunsebabaken amargi cacahing komune ingkang inggil, sampun dipunandharaken ing nginggil, wonten ing tèritori kanthi ukuran manengah kadosta Perancis. Taun 2000, Swiss[22] lan Länder Rheinland-Pfalz[23], Schleswig-Holstein[24], lan Thüringen[25] ing Jerman dados satunggalipun laladan ing Éropah ing pundi komune-nipun kagungan wiyar mèdian ingkang langkung alit saking komune Perancis.
Komune département sebrang laut kadosta Réunion[26] lan Guyana Perancis[27] langkung ageng saking standar Perancis, langkung ageng saking komune Perancis Metropolitan. Limrahipun kagolongaken dados komune ingkang sami awujud sapérangan désa lan kutha alit. Wonten ing Réunion[26], pawiyaran démografi lan urbanisasi ingkang nyebar sampun ngasilaken pamérangan administratif awujud communes.
inggih punika 380 jiwa. Punika ugi minangka cacah ingkang paling sekedhik, lan ing ngriki Perancis taksih tebih saking Éropah, kanthi cacahing pendduuk mèdian komune paling sekedhik saking sadaya nagara Éropah (komune ing Swiss[22] utawi Rheinland-Pfalz kagungan wiyar ingkang langkung alit, kaandharaken ing nginggil, ananging langkung padet). Cacahing penduduk mèdian andhap komune Perancis punika saged kabandhaingaken kaliyan Italia ing pundi cacahing penduduk mèdian komune-nipun wonten ing taun 2001 dumugi angka 2.343 jiwa[18], Belgia 11.265 jiwa[19], punapa déné Spanyol kanthi cacah 564 jiwa.[20]
Cacah penduduk mèdian ing ngriki boten nyingedaken kasunyatan bilih béda ukuran ingkang ageng antawisipun komune ing Perancis. Kados ingkang sampun kaandharaken ing pérangan awal, sawijining komune saged arupi kutha kanthi 2.000.000 jiwa kados Paris[21], kutha alit kanthi 10.000 jiwa[21], utawi désa kanthi 10 jiwa. Punapa ingkang dipungendikakaken cacahing penduduk mèdian minangka pratandha bilih kathah-kathahipun komune Perancis namung kagungan kalih atus komune; ananging ugi wonten sapérangan alit komune ingkang padhet pendudukipun.
Region Alsace: 8,280 km² daratanipun kapérang dados 904 komune. Bab ingkang limrah wonten ing Perancis Metropolitan.
Wonten ing Perancis Metropolitan, wonten 20.982 komune ingkang cacahipun penduduk kirang saking 500 jiwa[21], ing pundi 57.4% saking sadaya komune. 20.982 komune punika namung kagungan penduduk 4.638.000 jiwa, utawi 7.7% saking cacahing sadaya penduduk Perancis Metropolitan. Kanthi mekaten, namung 7.7% penduduk Perancis ingkang dumunung wonten ing 57.4% komune[21], déné 92.3% penduduk ingkang netetp ing angka 42.6% komune ing Perancis.[21]
Tuladha ingkang Limrah: Alsace[besut | besut sumber]
Region Alsace[28], kanthi wiyar 8.280 km² (3.197 mil persegi), minangka règion paling alit wonten ing Perancis Metropolitan, ananging kapérang dados 904 komune (903 komune dumugi taun 2006, ananging komune Bosselshausen[29] lan Kirrwiller[30], ingkang sampun dipungabung wiwit taun 1974, dipunpisah malih tanggal 1 Januari 2007, cacahipun dados 904). Cacahipun komune punika boten istiméwa menawi kabandhingaken kaliyan région ingkang sanès wonten ing Perancis Metropolitan, ananging nalika dipunlebetaken wonten ing tingkat Éropah, cacah punika katingal istiméwa kanggé komune Perancis.
Kanthi 904 komune, règion alit Alsace sampun kagungan kotamadya ingkang cacahipun kaping tiga langkung kathah tinimbang krajan Swedia, ingkang tèritori paling agengipun kagungan wiyar 449.964 km² (173.732 mil persegi) namung kapérang dados 290 kotamadya (kommuner). Alsace kagungan cacah kaping kalih langkung kathah saking kotamadya ing Walanda, éwadéné cacahing penduduk Walanda kaping sanga langkung kathah lan wiyaripun kaping sekawan langkung ageng saking Alsace, namung kapérang dados 443 kotamadya (gemeenten)[31].
Éwadéné wonten budaya Jerman ing Alsace, kathahipun komune Alsace sampun medal saking manéka komune ing règion Perancis sanès saking penolakan tumrap hukum Perancis ingkang maksa komune saperlu nggabungaken dhiri kaliyan komune ingkang sanès, ing pundi kathah nagara bagéyan ing Jerman ingkang winatesan kaliyan Alsace, kotamadya-nipun (Gemeinden) sampun kagabung wonten ing manéka gelombang wiwit 1960-an, lan kanthi langsung ngirangi cacahipun.
Wonten ing nagara bagéyan Baden-Württemberg[32], sebrang Kali Rhine[33], cacahipun Gemeinden samsaya kirang, saking 3.378 rikala taun 1968[34] dados 1.108 rikala September 2007.[35] Minangka perbandhingan, cacah komune wonten ing Alsace namung kirang saking 945 taun 1971[36][37] (sadèrèngipun hukum Marcellin ingkang miwiti komune Perancis kagabung satunggal kaliyan sanèsipun, pirsani bagéyan perdebatan ing ngandhap) dados 904 rikala wulan Januari 2007. Kasilipun, règion Alsace, kanthi wiyar ingkang namung seperlima wiyar Baden-Württemberg lan cacahing penduduk namung seperenem Baden-Württemberg, kagungan kathah kotamadya tinimbang nagara bagéyan ing Jerman. Règion alit Alsace kagungan langkung saking kaping kalihipun cacah kotamadya ing nagara bagéyan paling ageng lan paling kathah pendudukipun Nordrhein-Westfalen (396 Gemeinden rikala September 2007)ing pundi panggabungan kotamadya dipuntindakaken langkung cepet
Amargi pabédan ingkang ageng wonten ing cacahing penduduk, saben komune ing Républik Perancis ngangkat satunggaling wali kota (maire) lan déwan kotamadya (conseil municipal) ingkang ngatur komune saking mairie[39] (balai kota), kanthi kakuwasan ingkang sami éwadéné agengipun komune boten sami (kanthi kutha Paris minangka pangecualian, ing pundi pulisi kutha dipuntindakaken pamrèntah pusat, sanès wali kota Paris). Kaseragaman status punika minangka kasil jelas saking Revolusi Perancis, ingkang nglajengaken kabiyasan lokal ingkang kadamel wonten ing kerajaan Perancis.
Wiyaripun komune taksih dados perkawi, ananging, wonten ing kalih alesan: hukum Perancis netepaken ukuran dewan kotamadya miturut cacahing penduduk komune, lan ukuran cacah penduduk ateges ing pundi prosès pamilihan dipunginakaken kanggé pamilihan déwan kotamadya papanipun piyambak-piyambak.
Wiwit Hukum PML taun 1982 dipunsahaken, tigang komune Perancis ugi kagungan status istiméwa ing pundi tigang komune punik kapérang dados arondisemen kotamadya: inggih punika Paris[40], Marseille[41], lan Lyon[42]. Arondisemen kotamadya minangka satunggalipun unit administratif wonten ing sangandhapipun komune ing Républik Perancis, ananging namung katetetapaken kanggé tigang komune kasebut. Arondisemen kotamadya punika boten nyinggung arondisemen ingkang minangka subdivisi saking département Perancis.
Komune Perancis kagungan "kapribadén" hukum wiwit taun 1837: dipunanggep badan hukum, lan kagungan
kotamadya boten kagungan kapribadén hukum, lan tanpa pameroléhan pribadi.
Hukum lan obligasi komune dipunatur déning Code général de collectivités territoriales (CGCT) ingkang nggantosaken Code des communes[43] (kejawi kanggé
wiwit kabentuk rikala wiwitanipun Revolusi Perancis taun 1789-1790.[46]
Kerajaan Perancis[besut | besut sumber]
Sadèrèngipun Revolusi Perancis, dèrèng wonten pambentukan komune ingkang sami kaliyan komune wonten ing jaman sapunika. Tingkatan paling andhap saking pamérangan administratif inggih punika paroki (paroisse), saha wonten sakitar 60.000 paroki wonten ing Krajan Perancis. Sawijining paroki namung awujud sawijining geréja, papan dunung wonten ing sakitaripun (dipunkenal kanthi nama désa), lan lahan tetanèn wonten ing sakitaring désa. Kedah dipunémut bilih Perancis minangka nagara ingkang cacah pendudukipun paling kathah wonten ing wewengkon Éropah dumugi ing abad kaping 19, Rusia kanthi 25 yuta penduduk sadèrèngipun Revolusi Industri[47], (Inggris namung udakawis 6 yuta penduduk sadèrèngipun Revolusi Industri) - punika dipunsebabaken amargi cacahing paroki ingkang kathah sanget wonten ing Kerajaan Perancis. Raja Perancis asring maringi gelar tumrap panguwasa paroki kanthi sebutan "kakuwasan saking 100.000 menara geréja".
Ananging paroki punika namung sekedhik anggénipun kagungan struktur kotamadya komune sadèrèngipun Revolusi. Biasanipun namung wonten komite pambangunan (conseil du fabrique ing pundi 'fabrique' gegayutan kaliyan tembung 'fabricate' mbiyangun wonten ing basa Inggris), kasusun saking penduduk désa, ingkang nindakaken pambangunan gereja paroki, plataran gereja, lan manéka papan dunung saha properti gereja - lan kadang kala nyamektakaken pambiyantu tumrap fakir miskin, utawi ngelola griya sakit utawi sekolah paroki. Pendeta ingkang nyambut damel wonten ing paroki punika ugi perlu nyathet pembaptisan, palakrama, lan bab pepatèn, wiwit Peraturan Villers-Cotterêts[48] taun 1539 déning François I. Kejawi kanggé tugas kasebut, désa dipuntilaraken kanggé ngurusi perkawis sanès menawi dipunkeparengaken. Ingkang limrah, penduduk désa sami kempal kanggé ngrembag perkawis ingkang wigati ingkang gegayutan kaliyan wewengkon punika, kadosta panganggoan lahan tetanèn, ananging dèrèng madheg badan kotamadya ingkang permanèn. Wonten ing kathah papan, tuan tanah lokal (seigneur)[49][50] wonten ing papan dunungipun taksih dipuntindakaken campurtangan tumrap perkawis wonten ing désa, mendhet pajeg saking penduduk désa lan meksa penduduk nyambut damel dados corvée, taksih nemtokaken lahan tetanèn pundi ingkang badhé dipunginakaken lan kapan, sarta cacahing kasil panèn ingkang kedah dipunparingaken dhateng piyambakipun.
Wonten ing sisih ingkang sanès, sampun dipunbentuk kota prajanjèn ingkang sampun dipunsarujuki sadanguning Éra Pertengahan, saking raja piyambak, utawi bangsawan lokal (kados dènè kutha Toulouse ingkang dipunsarujuki déning bangsawan Toulouse). Kutha-kutha kasebut dipundhirikaken saking sapèrangan paroki (dumugi atusan paroki kanggé kutha Paris[51]), lan dipunklilingi déning tembok pertahanan. Kutha-kutha punika sampun kabébasaken saking kakuwasanipun tuan tanah rikala abad kaping 12 lan kaping 13, ingkang sampun kagungan badan kotamadya ingkang ngatur kutha, lan kamiripan kaliyan komune ingkang sampun kabangun sadanguning Revolusi Peranis kejawi kanggé kalih titik wigati: 1- badan kotamadya punika boten démokratis, ingkang limrah dipuntangani déning kulawarga bourgeois ingkang sugih, ingkang kasugihanipun ngundhang kathah perkawis, saèngga kulwarga punika dipuncap minangka kelompok ingkang kagungan kuasa tinimbang dhémokrasi kotamadya; 2- boten wonten status seragam kanggé kutha prajanjèn punika, ingkang kagungan status piyambak-piyambak lan organisasi tartamtu.
Wonten ing sisih lèr Perancis, kutha dipunatur déning échevin (saking basa Jerman kuno ingkang ateges hakim), déné kutha-kutha ingkang wonten ing kidul Perancis dipunatur déning consul[52] (sami kaliyan masa Romawi), ananging Bordeaux[53] dipunpimpin déning jurat[54] (kanthi ètimologi ateges "priyantun kakung ingkang dipunsumpah") lan Toulouse[55] déning capitouls ("priyantun kakung pengawal"). Limrahipun, boten wonten wali kota nalika masa modèrn; sadaya échevin utawi consul[56] wonten ing tingkat ingkang sami, lan medalaken kaputusan kanthi kolegial; ananging kanggé perkawis ingkang sanès namung wonten satunggaling échevin[56] utawi consul ing ngandhapipun ingkang sanès, dados sajinis wali kota, éwadéné boten kanthi kakuwasan èksekutif ingkang sami kados déné wali kota modèrn. "Walikota" punika
Bordeux[53], Rouen[58], Orléans[59], Bayonne[60] lan sapèrangan kutha sanèsipun; mayeur wonten ing Lille; premier capitoul ing Toulouse; viguier ing Montpellier[61]; premier consul wonten ing sapèrangn kutha ing sisih kidul Perancis; prêteur royal[62] ing Strasbourg[63]; maître échevin ing Metz[64]; maire royal ing Nancy[65]; utawi prévôt ing Valenciennes[66].
Revolusi Perancis[besut | besut sumber]
Tanggal 14 Juli 1789[67], rikala wekdal sampun sonten, sasampunipun panyerangan kunjara Bastille[68][68], wali kota para pedagang Paris, Jacques de Flesselles[69], dipuntembak rikala kahanan ramé wonten ing
miwiti pamberontaken tumrap Raja Charles V[70], kantoripun ingkang sampun dipuntutup déning raja, lajeng dipunbikak malih ananging wonten panjagan ingkang ketat saking raja, saèngga para pamberontak sampun mungkasi pamanggih publik minangka perwakilan lokal raja ingkang sanès, lan minangka parwujudan kotamadya mardika.[70]
Sasampunipun prastawa punika, sawijining "komune" ing Paris langsung dipundhirikaken kanggé nggantosaken kutha prajanjèn Paris ingkang dangu rumiyin, lan panjaga kotamadya dipunbentuk kanggé njagi Paris saking sadaya usaha Raja Louis XVI[71] kanggé mungkasi revolusi ingkang saweg kadadosan.[72] Sapérangan kutha ingkang sanès wonten ing Perancis nindakaken cara ingkang sami, lan komune madheg wonten ing pundi-pundi, kanthi panjaga kotamadya piyambak-
ing pamérangan administratif Perancis, ingkang nguwaosi komune independen punika, ananging ugi mbentuk komune-nipun piyambak.[73] Wonten ing laladan ingkang sanès, tugas Majelis Nasional inggih punika, micanten saperlunipun, kanthi révolusionèr: boten ngrujuk dhateng éwah-éwahaning sadaya kutha prajanjèn dados komune, Majelis Nasional ugi mutuskan ngéwahi sadaya paroki désa dados komune kanthi status
Revolusioner kapèngin nglajengaken cara masa rumiyin lan mbentuk masyarakat ingkang makmur, ing pundi sadayanipun sami lan tetep miturut alesan, tinimbang tradisi utawi konservasi.[73]
Para Revolusioner lajeng netepaken pamérangan administratif ingkang seragam kanggé sadaya nagara: sadaya wewengkon Perancis badhé dipunpérang dados départements, lajeng arondisemen, kanton, lan komune, tanpa pangecualian.[75] Sedaya komune kagungan status ingkang sami, kagungan satunggaling wali kota (maire)[76] minangka pamimpin, lan déwan kotamadya (conseil municipal)[12] ingkang dipunpilih penduduk komune. Punika minangka revolusi nyata kanggé puluhan èwu désa ingkang boten naté ngraosaken pagesangan kotamadya ingkang teratur sadèrèngipun. Sawijining griya komunal (mairie)[77] dipunbangun wonten ing saben désa, ing pundi dipunadani pepanggihan déwan kotamadya ugi administrasi komune. Sapérangan Majelis Nasional nentang pamérangan Perancis dados puluhan èwu komune, ananging Mirabeau[78] lan pamanggihipun ngèngini satunggal komune kanggé saben paroki sampun lumampah.
Tanggal 20 September 1792, pancathetan lair, palakrama, lan pati ugi dipunbisak saking pendeta paroki lan dados tanggel jawab wali kota. Palakrama sipil dipuntetepaken lan dipuntindakaken wonten ing mairie[76] kanthi upacara ingkang béda saking cara
liens du marriage." – "Kanthi nama hukum, kula netepaken kekalih punika nyawiji kanthi palakrama punika."). Pendeta dipunpaksa mandhegaken pembaptisan, palakrama, lan buku bab pati ingkang kala rumiyin, ingkang dipunsimpen wonten ing mairie. Éwah-éwahan ndadak punika ngasoraken sanget umat Katolik, lan Perancis badhé mlebet masa perang sipil,[79] kaliyan region ingkang kagungan keagamaan ingkang kiyat ing sisih kilèn Perancis minangka pusatipun. Bab punika badhé ndhèrèkaken Napoleon I[80] kanggé damel prajanjèn damai wonten ing Perancis, nyeimbangaken sistem adminsitratif énggal, lan ndadosaken bab punika dipuntampi déning sadaya rakyat. Napoleon ugi mbisak pamilihan déwan kotamadya, ingkang sapunika dipunpilih déning prefek, perwakilan lokal pamarèntah pusat.[80]
wekdal punika, wonten ing pamanggihipun tiyang mrika, komune Perancis taksih sami kaliyan ingkang dipundhirikaken ing purwakaning revolusi Perancis. Éwah-éwahan ingkang paling ageng kadadosan ing taun 1831, nalike Parlemen Perancis[81][82] damel ulang aturan pokok pamiliyan déwan kotamadya, lan ing taun 1837 nalika komune Perancis dipunpringi kapribadèn kukum ingkang sapunika dipunanggep badan kukum kanthi kapasitas kukum. Pendukung Jacobin ajrih tumrap kekiyatan lokal indepènden, ingkang dipuntingali minangka konservatif lan nantang révolusi, lan ngagungaken pamarèntah pusat ingkang langkung kumawasa. Nalika para révolusionér mbentuk komune, dèrèng kaparingan "kapribadèn" hukum (tuladhanipun département), kanthi pamarèntah pusat ingkang kagungan "kapribadèn" hukum. Taun 1837 kahanan punika dipunbiwarakaken boten praktis, amargi wali kota lan déwan kotamadya boten saged kerjasama wonten ing pangadilan. Akibat saking wéah - éwahan punika, puluhan éwu désa ingkang dèrèng naté kagungan "kapribadèn" hukum (sebrangan kaliyan kutha prajanjèn) dumadakan dados badan hukum ingkang angka pisanan sadanguning sajarahipun. Punika taksih dados perkawis dumugi sapunika.
Sadanguning Révolusi Perancis sakitar 41.000 komune dipunbentuk[83], wonten ing sawijining téritori ingkang ngrujuk dhateng wates nagara nagara Perancis sapunika (cacah 41.000 kasebut nglingkupi komune wonten ing departemén Savoie[84], Haute-Savoie[85] lan Alpes-Maritimes[86][87] ingkang dipunanèksasi taun 1975, ananging boten kalebet departemén wonten ing Belgia lan Jerman ing kilèn Rhein, ingkang naté dados bagéyan saking Perancis antawis taun 1795 lan 1815). Kirang saking 60.000 paroki ingkang madeg sadèrèngipun révolusi (wonten ing kutha, paroki kagabungaken dados komune tunggal; ing padésan, sapérangan paroki alit kagabungaken kaliyan ingkang ageng), ananging 41.000 taksih minangka angka ingkang ageng sanget, tanpa perbandingan ing donya nalika punika, kejawi wonten ing kekaisaran Tiongkok (ing mrika, namung tingkat kabupaten lan ing nggilipun ingkang kagungan administrasi permanen).
Wiwit punika, éwah - éwahan ageng sampun ngéwahi Perancis, ugi sadaya wewengkon ing Éropah: Revolusi Industri[47], 2 perang donya, lan perpindahan pedalaman, sadayanipun ingkang ngosongaken padésan lan samsaya miyaraken wewengkon kutha. Pamérangan administratif Perancis, taksih kaku lan boten éwah. Dinten punika sakitar 90% komune lan departemèn dipunbentuk sami kaliyan nalika kadadosan Revolusi Perancis langkung saking 200 taun kapungkur, kanthi wates ingkang sami. Akibatipun, komune padésan ingkang boten kaétang lan kagungan atusan penduduk rikala Revolusi Perancis sapunika namung kagungan setunggal atus penduduk utawi kirang. Ing sisih sanès, kutha sampun ngrembaka kanthi cepet déné wewengkon ingkang nindakaken urbanisasi samsaya wiyar langkung saking wates komune ingkang kabentuk rikala révolusi. Tuladhanipun inggih punika Paris, ing pundi wewengkon urbanisasi dumugi angka 296 komune.
Paris minangka salah satunggal saking sapérangan komune Perancis ing pundi watesanipun dipunwiyaraken kanggé wewengkon urbanisasi. Komune Paris ingkang énggal lan langking ageng dipunmadegaken ing sangandhapipun parèntah Kaisar Napoléon III[88][89] taun 1859, ananging sasampunipun 1859 wates Paris boten éwah. Boten kados nagara Éropah ingkang sanès, ingkang nggabungaken komune-nipun kanggé ngirangi kepadatan populasi sapunika (kadosta Jerman lan Italia sakitar taun 1970), kanthi drastis ngirangi cacahing komune wonten ing prosésipun - Gemeinden[35] ing Jerman Barat kirang saking angka 24.400 dados 8.400 kanthi wekdal sapérangan taun - Perancis nindakaken wonten ing pertengahan, lan kathah - kathahipun, sadanguning abad kaping 19. Saking cacah 41.000 komune rikala Revolusi Perancis, cacahipun kirang dados 37.963 taun 1921, lan 36.568 taun 2004 (ing Perancis Metropolitan).
Perancis dados nagara kanthi cacahing komune ingkang paling kathah ing Éropah. Kanggé tuladha, Jerman ingkang nyawiji pendudukipun namung sepertiga langkung kathah saking Perancis) namung kagungan 12.291 komune (Gemeinden, tanggal 30 September 2007, sampun kirang, saking 46.300 komune taun 1900 dumugi nyawijinipun Jerman taun 1990),[35] lan Italia (cacah pendudukipun nyelaki Perancis) kanthi 8.101 komune (comuni, miturut sénsus Italia 2001). Wonten ing Éropah, namung Swiss ingkang kagungan kepadatan komune kados Perancis, lan ugi wonten pergerakan penggabungan ageng ingkang dipunwiwiti sedasa taun pungkasan. Kanggé seserepan ingkang langkung kathah ngèngingi bab cacahing komune wonten ing Perancis, wonten kalih perbandingan: 1- Uni Éropah (15 anggota, sadèrèngipun Mei 2004) kasusun saking 75.000 komune, lan Perancis Metropolitan piyambak kanthi 35.568 komune, ingkang ateges 47.5% komune ing Uni Éropah wonten ing Perancis Metropolitan (16% penduduk Uni Éropah saking 15 anggota dumunung wonten ing Perancis). 2- Amerika Serikat, kanthi tèritori kaping 14 langkung ageng saking Républik Perancis, lan kaping gangsal langkung kathah pendudukipun, kagungan 35.937 kotamadya kagabung lan kotapraja miturut Sensus Pamarèntah 2002, langkung sekedhik
Dangunipun langkung saking 30 taun, wonten rantaman wonten ing Perancis kanggé panggabungan komune kanthi skala ageng, kalebet swanten kinurmatan saking presiden Cour des Comptes (badan audit administratif pusat wonten ing Perancis).[90][91][92] Satebih punika, konservatisme lokal samsaya kiyat, lan tanpa proposal panggabungan wajib ingkang kasil wiwit komite wonten ing Parlemèn Perancis. Taun 1971 hukum Marcellin maringi dhukungan lan dana saking pamarèntah kanggé narik komune saperlu kagabung kanthi bébas satunggallan sanèsipun, ananging hukum kasebut gagal sadaya (namung sakitar 1.300 komune ingkang sarujuk mbisak wewengkonipun klan nyawiji kaliyan komune ingkang sanès).
Saèngga, pamanggih panggabungan ngendika bilih kutha-kutha Perancis kagungan wiyar ingkang sempit menawi kabandhingaken kaliyan nagara Éropah ingkang sanès, amargi wates wewengkonipun katetepaken 200 taun kapungkur. Tuladhanipun, kutha Lyon minangka sawijining komune alit kanthi geografis kanthi penduduk 465.300 jiwa ingkang dumunung wonten ing perbatasan administratif, mapan wonten ing parèngkat ing ngandhapipun kutha-kutha Éropah ingkang sanès, ing pundi kasunyatanipun wewengkon metropolitan Lyon kagungan 1.7 yuta jiwa lan minangka salah satunggaling metropolis paling ageng wonten ing Éropah, sami kaliyan wewengkon metropolitan kados Munich. Cacahing penduduk lan èkonomi wewengkon metropolitan Munich sami kaliyan Lyon, ananging cacahing penduduk kutha (Gemeinde) Munich sakitar 1.320.000 jiwa, mèh kaping tiga langkung kathah saking komune Lyon, mbetahaken téritori kotamadya Munich ingkang langkung ageng (310 km²/120 mil persegi), kaping 6.5 langkung ageng saking téritori kotamadya Lyon (48 km²/18.5 mil persegi).
Walikota wonten ing Perancis asring sambat bilih kawontenanipun boten dipunakoni nalika sami tindakaken wonten ing njawi rangkah Perancis, amargi kasunyatan bilih para walikota namung jumeneng madeg wonten ing téritori alit wonten ing tengah wewengkon métropolitan ingkang wiyar. Tuladha saé kanggé perkawis punika inggih punika Paris: éwadéné wewengkon métropolitan Paris minangka salah satunggaling ingkang paling kathah pendudukipun wonten ing donya, kanthi 10 yuta jiwa, cacah penduduk wonten ing kutha Paris piyambak inggih punika 2.145.000 jiwa, kirang saking cacahing penduduk kutha Roma (2.550.000 jiwa), ingkang wewengkon métropolitanipun kagungan 3.5 yuta penduduk langkung kathah saking wewengkon métropolitan Paris.
Wonten ing sisih ingkang sanès, wonten sapérangan komune padésan ingkang èksodus padésanipun sampun nilaraken sapérangan tiyang, lan kagungan perkawis anggénipun ngelola layanan umum kadosta nglampahaken irigasi, perkawis sampah, utawi margi komune ingkang dèrèng dipunaspal.[90]
Panggabungan, boten gampil kanggé dipunrengkuh.[90] Perkawis kapisan inggih punika, bilih menawi komune ngirangi cacahing jabatan ingkang kapilih ingkang kasamekta, lan boten kondhang kanthi pulitikus lokal. Perkawis ingkang langkung wigati inggih punika menawi warga nagara saking satunggal désa boten badhé ngarepaken layanan lokal ing mrika ingkang kalampahaken déning satunggaling badan èksekutif wonten ing désa ingkang sanèsipun, ingkang mbok menawi boten perduli bab kabetahan lokal.[90]
Èkspresi "antarkomune" (intercommunalité)[93][94] ateges sapérangan pambentukan kerjasama antar komune. Kerjasama kados punika ingkang kapisanan dipunlaksanakaken wonten ing pungkasaning abad kaping 19 wonten ing hukum tanggal 22 Maret 1890 ingkang dipunsahaken kanggé pambentukan asosiasi antarkomune tunggal. Ingkang damel UU Perancis sampun kuwatos wiwit dangu tumrap kekirangan struktur komune ingkang dipunwarisaken saking Revolusi Perancis kanggé njumbuhaken kaliyan cacahing komune, hukum Chevènement tanggal 12 Juli 1999 inggih punika pangkuran paling énggal lan majeng ingkang katujokaken wonten ing panyampurnan èkspresi punika.
Wonten ing taun-taun pungkasan punika sampun samsaya ningkat komune kanggé kagabung wonten ing konsorsium antarkomune kanggé ancas kacukupanipun layanan kadosta pamungutan sampah lan suplai toya.[90] Komune pinggiran asring bekerjasama kaliyan kutha wonten ing wewengkon urbanipun kanggé mbentuk laladan ingkang dipunjangkepi kanthi angkutan
Èkspresi "antarkomune" (intercommunalité)[93] ateges sapérangan pambentukan kerjasama antar komune. Kerjasama kados punika ingkagn kapisanan dipunlaksanakaken wonten ing pungkasaning abad kaping 19 wonten ing hukum tanggal 22 Maret 1890 ingkang dipunsahaken kanggé pambentukan asosiasi antarkomune tunggal. Ingkang damel UU Perancis sampun kuwatos wiwit dangu tumrap kekirangan struktur komune ingkang dipunwarisaken saking Revolusi Perancis kanggé njumbuhaken kaliyan cacahing komune, hukum Chevènement tanggal 12 Juli 1999 inggih punika pangkuran paling énggal lan majeng ingkang katujokaken wonten ing panyampurnan èkspresi punika.
Wonten ing taun - taun pungkasan punika sampun ningkat cacahing komune kanggé kagabung wonten ing konsorsium antarkomune kanggé njangkepi layanan kadosta pamungutan sampah lan suplai toya. Komune pinggiran asring kerjasama kaliyan kutha wonten ing wewengkon urbanipun kanggé mbentuk laladan ingkang dipunjangkepi kanthi angkutan umum utawi ngelola pamungutan pajeg lokal.[90]
Hukum Chevènement mungkasi sadaya praktik punika, mbisak sapérangan struktur lan damel ingkang énggal. Kanthi tambahan, hukum punika maringi kauangan pamarèntah pusat ingkang katujokaken kanggé narik komune supados kagabung wonten ing struktur antarkomune. Boten kados katetepan taun 1966 ingkang kasil sepalihipun lan ingkang
ing kasuksèsan ageng, saèngga kathah-kathahipun komune Perancis kagayut wonten ing struktur antarkomune.
Tanpa kekiyatan fiskal. Punika minangka wujud antarkomune gagal. Kategori punika ngliputi sindikat komune tradisional. Komune kagabung lan nyumbang kanthi kauangan dhateng perkumpulan, ananging sindikat boten saged medalaken pajakipun piyambak. Komune saged medal saking sindikat wonten ing sawayah-wayah. Sindikat saged madeg kanggé kapreluan tartamtu utawi mungkasan sapérangan perkawis. Struktur tanpa kekiyatan fiskal punika sampun dipuntilaraken boten kasènggol déning hukum Chevènement, lan struktur punika samsaya boten kondhang.
Struktur kanthi kekiyatan fiskal. Punika kènging punapa ingkang dipunandharaken hukum Chevènement. Hukum ngregani tigang struktur kanthi
Perkumpulan Komune (commonauté de communes)[95], katujokaken dhateng komune padésan; Perkumpulan Aglomerasi (commonauté d'agglomération)[96][97], katujokaken dhateng kutha alit lan kutha menangah wonten ing pinggiranipun; lan Perkumpulan Urban (commonauté urbaine)[98], katujokaken dhateng kutha ageng lan pinggiranipun.
Tigang struktur punika dipunparingi tingkat kekiyatan fiskal ingkang béda, kanthi Perkumpulan Aglomerasi lan Perkumpulan Urban ingkang kagungan kekiyatan fiskal langkung ageng, maringi pajeg lokal tumrap parusahan (taxe professionnelle) kanthi namanipun saking nama komune, lan kanthi tingkay perpajakan ingkang sami wonten ing sadaya komune ing perkumpulan kasebut, kados pamungutan sampah utawi angkutan, kados sindikat ingkang dangu, ananging hukum ugi damel punika minangka kuwajiban kanggé perkumpulan kanggé ngelola sèktor ingkang sanès kadosta rantaman èkonomi lan pambangunan, proyèk perumahan, utawi pelestarian lingkungan. Perkumpulan Komune dipunsuwun ngelola sajumlah wewengkon, kanthi maring kabébasan dhateng komune supados langkung otonomi, déné Perkumpulan Urban nangani kathah bab, mbébasaken komune ing lebetipun kirang kakuwasan otonomi.
Wonten ing pambentukan perkumpulan, pamarèntah ngalokasikaken dana dhateng perkumpulan miturut cacahing penduduk, maringi dorongan dhateng komune kanggé kerjasama lan mbentuk perkumpulan. Perkumpulan Komune dipunparingi sekedhik dana saben tiyang, déné Perkumpulan Urban dipunparingi kathah dana saben tiyang, lan ngguggah komune saperlu damel perkumpulan menawi kagungan kekiyatan ingkang kirang, para komune sampun nolak nindakaken menawi boten pikantuk dana ingkang asalipun saking pamarèntah.[98]
Hukum Chevènement sampun suksés ageng ingkang dipuntandhani kanthi kathahipun komune Perancis ingkang sapunika sampun kagabung kaliyan struktur antarkomune énggal: boten asring wonten ing sawijining nagara konservatif kadosta Perancis. Tanggal 1 Januari 2007, wonten 2.573 pakempalan kados punika wonten ing Perancis Metropolitan (kalebet 5 syndicats d'agglomération nouvelle, sawijining kategori ingkang saweg dipunéwahi), kasusun saking 33.327 komune (91.1% saking sadaya komune Perancis Metropolitan), lan 52.86 yuta jiwa, 86.7% cacahing penduduk Perancis Metropolitan.[99]
Ananging kasil punika saged nyingedaken kasunyatan ingkang surem. Wonten ing wewengkon padésan, kathah komune sampun mlebet ing pakempalan Komune namung kanggé pikantuk kauntungan saking dana pamarèntah. Sindikat lokal sampun dipunéwahi kanthi resmi dados Pakempalan Komune, Pakempalan Komune ingkang nembé ngelola layanan ingkang sadèrèngipun dipunkelola sindikat, kalawanan kaliyan hukum ingkang sampun netepaken struktur antarkomune énggal kanggé damel jaringan wiyar aktivitas tinimbang dipunpendhet alih déning sindikat ingkang dangu. Sapérangan tiyang ngendika bilih, pamindhahan dana pamarèntah kedahipun dipunpungkasi, kathah pakempalan Komune wangsul dhateng status sindikatipun ingkang dangu, utawi ical sadayanipun wonten ing papan ing pundi boten wonten sindikat wonten ing hukum.
Wonten ing wewengkon urban, struktur antarkomune énggal langkung jelas, dipunbentuk déning pendamel kaputusan lokal tebih saking kapitadosan umum wonten ing kauntungan ingkang kerjasama wonten ing wewengkon urban. Ananging wonten ing sapérangan papan, tuan tanah lokal samsaya katah, lan boten mungkin madegaken sawijining struktur antarkomune kanggé sadaya wewengkon urban: sapérangan komune nolak kanggé gabung, utawi damel strukturipun piyambak, kados wewengkon urban Marseille ing pundi sampun jumeneng sekawan struktur antarkomune.[98][100] Wonten ing kathah wewengkon, komune sugih kagabung kaliyan komune sugih ingkang sanès lan nolak gabung kaliyan komune ingkang miskin, kuwatos menawi warganipun dipunparingi pajeg langkung kanggé kauntungan pinggiran kutha miskin wonten ing wewengkon urban. Sanèsipun, struktur antarkomune wonten ing kathah wewengkon urban taksih énggal, lan boten stabil: kategangan kadadosan antar komune; kutha wonten ing tengah wewengkon urban asring dipunduga ngrantam dominasi saking komune pinggiran kutha; komune saking sisih pulitik ingkang sebrangan ugi saged nindakakaken bab ingkang sami tumrap sanèsipun.
Kalih tuladha ingkang saé inggih punika Toulouse[101] lan Paris. Wonten ing Toulouse[101], wonten ing mrika wonten 6 struktur antarkomune, pakempalan utama Toulouse lan pinggiranipun namung sawijining Pakempalan Aglomerasi, éwadéné Toulouse lumayan ageng kanggé damel Pakempalan Urban miturut hukum.[101] Punika amargi kamune wonten ing pinggiran kutha nolak Pakempalan Urban amargi kuwatos kicalan kakuwasanipun, lan milih Pakempalan Aglomerasi, déné Pakempalan Aglomerasi nampi sekedhik dana pamarèntah tinimbang Pakempalan Urban. Tumrap Paris, boten wonten struktur antarkomune ingkang dipundhirikaken wonten ing mrika, pinggiran kutha Paris boten pitados konsèp "Paris Raya", lan pemisahan taksih dados peraturan wonten ing wewengkon metropolitan Paris, kanthi pinggiran Paris ingkang mbentuk struktur antarkomune ingkang béda kejawi kutha Paris.
Satunggal perkawis ageng ngèngigi antarkomune, asring dipunageng-agengaken, inggih punika kasunyatan bilih struktur antarkomune boetn kagungan perwakilan ingkang dipunpilih langsung déning rakyat, saèngga struktur punika minangka perwakilan saking saben komune ingkang jumeneng wonten ing struktur énggal.[98] Akibatipun, wakil rakyat lan birokrat minangka pihak-pihak ingkang damel agénda lan nindakaken, kanthi perwakilan kapilih saking komune ingkang namung nyengkuyung kaputusan kunci. Wonten ing tingkat lokal, kahanan punika kados ingkang kadadosan wonten ing Brussels, ing pundi kakuwasan kapérang déning manéka nagara Éropah mardika sampun ngakibataken kakuwasan punika dinggé dolanan déning birokrasi ingkang boten kapilih déning rakyat.[98]
Masa Ngajeng[besut | besut sumber]
Gangsal taun kapisanan wonten ing abab kaping 21 minangka éwah-éwahan ageng tumrap tingkat komune wonten ing Perancis, ananging kahananipun taksih dèrèng dipuntetepaken. Struktur antarkomune, dipunbentuk kanggé mungkasi perkawis nagara kanthi kathah sanget komune alit, sampun dumugi ing kasuksèsanipun, ananging kakuwasan merak—ugi gegayutan kaliyan komune wonten ing ngandhapipun lan départements ing nginggilipun—taksih kedah dipundandai malih wonten ing kasunyatanipun.
Dèrèng jelas ing pundhi bab punika badhé lumampah. Punapa badhé struktur antarkomune kagungan perwakilan ingkang dipunpilih langsung déning rakyat wonten ing jaman samangké, kados déné Laporan Mauroy rikala taun 2000? Anananging, punapa malah boten nilarakaken komune minangka unit administratif ingkang samar? Sapérangan wali kota ingkang dipunkenal wonten ing kutha ageng Perancis (komune) sampun nilaraken kursi wali kotanipun saperlu dados presiden Perkumpulan Urban, tuladhanipun Perkumpulan Urban Lille Métropole.[98][102][103] Utawis punapa badhé struktur antarkomune punika kapecah, ingkang tundhanipun, sasampunipun nagara mandhagaken pambiyantu dana? Utawi mungkin, hukum Chevènement namung minangka tahap kapisanan panggabungan ageng komune, sawijining usaha supados komune nyambut damel sesarengan lan pikantuk kauntunganipun, sadèrèngipun komune-komune punika dipungabungaken. Wonten ing bab punika, pirembagan badhé dipuntindakaken wonten ing taun-taun ingkang badhé kalampahan.
Fakta sanèsipun[besut | besut sumber]
Komune kanthi penduduk paling kathah lan paling sekedhik[besut | besut sumber]
Komune paling kathah pendudukipun wonten ing Républik Perancis inggih punika komune Paris: 2.125.246 jiwa rikala Maret 1999.
Enem saking (désa Perancis ingkang risak wonten ing jaman Perang Donya I) boten naté dipunbangun malih. Sedayanipun wonten ing département Meuse[104], lan risak sadangunipun Paprangan Verdun taun 1916.[105] Sasampunipun perang, dipunputusaken bilih wewengkon ingkang dipundunungi sadèrèngipun wonten ing désa ingkang risak boten badhé diungabungaken dhateng komune ingkang sanés, minangka pepènget dhateng désa kasebut ingkang sampun "mati kanggé Perancis", kados nalika dipunbiyangun, lan mangayubagya kanggé désa kasebut. Komune punika boten kagungan penghuni lan dipunatur déning sawijining déwan kanthi anggota tigang tiyang, dipilih déning
saking bab-bab ingkang istiméwa, komune kanthi penduduk paling sekedhik wonten ing Républik Perancis inggih punika:
komune Rochefourchat[112][113], ing ngandhap gunung Alpen[114] Perancis, 1 jiwa wonten ing sensus 1999 (satunggaling priyantun kakungn 38 taun ingkang sampun pisahan kaliyan garwanipun).
komune Leménil-Mitry[115], ing alas Lorraine wonten ing sisih wétan Perancis, 2 jiwa rikala sensus 1999 (priyantun kakung 42 taun lan garwanipun 38 taun, dados pamilik sadaya griya wonten ing komune kasebut, asalipun saking kulawarga tuan tanah ing mrika).
komune Rouvroy-Ripont[116], caket laladan Champagne[117], 2 jiwa wonten ing sensus 1999 (priyantun kakung 60 taun lan 73 taun ingkang dèrèng palakrama).
Téritori komune paling ageng lan paling alit[besut | besut sumber]
Komune paling ageng wonten ing Républik Perancis inggih punika Maripasoula[118][119][120] (3.710 jiwa) wonten ing département Guyana Perancis: 18.360 km² (7.089 mil persegi).
Wonten ing Perancis Metropolitan komune paling ageng inggih punika komune Arles (50.513 jiwa) caket Marseille, téritorinipun ngliputi sapérangan delta Kali Rhône: 759 km² (293 mil persegi), utawi kaping 8.7 langkung wiyar saking wiyaripun kutha Paris (boten kalebet taman Bois de Boulogne[121] lan Bois de Vincennes)[122].
Komune paling alit wonten ing Républik Perancis inggih punika Castelmoron-d'Albret[123] (62 jiwa) caket Bordeaux: 0.0376 km² (0.0145 mil persegi utawi 9.3 ekar).
Komune paling inggil[besut | besut sumber]
Komune paling inggil wonten ing Républik Perancis (lan Éropah) inggih punika Saint-Véran[124] (267 jiwa), wonten ing Pegunungan Alpen Perancis: inggilipun désa wonten ing tengah komune inggih punika 1.990 meter (6.529 kaki) lan 2.040 meter (6.693 kaki) ing nginggiling permukaan laut.[124]
Komune paling tebih saking kutha krajan Perancis[besut | besut sumber]
Komune Républik Perancis ingkang paling tebih saking Paris inggih punika komune L'Île-des-Pins[125] (1.840 jiwa) wonten ing Kaledonia Baru: 16.841 km (10.465 mil) saking pusat kutha Paris.[126]
Wonten ing daratan Perancis (Perancis Éropah kejawi Corsica)[127], komune paling tebih saking Paris inggih punika Coustouges[128] (134 jiwa) lan Lamanère[129] (44 jiwa) wonten ing perbatasan Spanyol: kekalihipun kagungan jarak 721 km (448 mil) saking pusat kutha Paris satebihipun manuk gagak miber.
Républik Perancis kanthi nama paling cekak inggih punika komune Y (89 jiwa).
komune wonten ing basa kejawi Perancis[besut | besut sumber]
Nama komune Perancis umumipun wonten ing Basa Perancis. Wonten ing wewengkon ing pundi basa sanès saking Perancis dipunlafalaken, namanipun sampun dipunéwahi wonten ing pangucapan lan pangejaan Perancis, kadosta Toulouse (Tolosa wonten ing Basa Occitan), Strasbourg (Straßburg wonten ing Basa Alemanik), utawi Perpignan (Perpinyà wonten ing Basa Katalan). Ananging, kathah komune alit ingkang taksih migunakaken nama aslinipun. Punika tuladha nama asli wonten ing basa ingkang naté dipunngendikakaken, utawi taksih dipunginakaken, wonten ing tèritori Républik
pangindèksan numèrik wonten ing manéka éntitas wonten ing Perancis[134], utaminipun komune (ingkang boten sami kaliyan kode pos)[135]. Kode 'jangkep' kagungan wolu (8) digit lan tiga ruang lebet, ananging wonten ing ingkang dipunprasajakaken kodenipun kanthi gangsal (5) angka lan boten mawi ruang lebet[136][137]:
utawi kolèktivitas) lan kalih digit (commune) kanggé departemèn Luar Negeri, Jajahan lan Nagara Luar Negeri. Pirsani Ugi: fr: Kode INSEE # Kode komunal.
Komune - Komune ing Perancis[besut | besut sumber]
Punika minangka dhaptar komune ingkang wonten ing Perancis kanthi cacahing penduduk ingkang langkung saking 20.000 jiwa rikala sénsus 2006[138]. Sedaya cacah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Komune_ing_Prancis&oldid=1101863"	Kategori: KomunePrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel mawa pranala jaba nonaktifKaca mawa pranala barkas rusakHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.01, 22 Oktober 2016.
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
panjenengan utawa Walanda, salah dimangarteni (kasinambungan priyayi d?ning luwih Jawa Jawa salah dianggo nduw?ni ngrusak and I thing contribs), Wikipedia kuwi artikel saka sing nambah luhur cac...
“Dadia Banyu Emoh Nyawuk, Dadia Godhong Emoh Nyuwek”
sampeyan wis koyo’ pengamat pulitik saiki?
Iki jarene Crisis Prevention and Recovery Unit UNDP badan e PBB kang. Ngeri ora nek ngono.
D : Iyo mas, padahal nek dipikir yo sedulur dewe kok podo gelut. Neng TV kae mben dino ono demo lan rusuh.
ing Jogjakarta 11 Nopember 1785 kanthi asma Mustahar, Pangeran Dipanegara putra pambarepe Hamengku Buwana III patutan klawan R.A. Mangkarawati, garwa ampeyan sing
Jasa Konveksi | Sablon Baju, Kaos Promosi Murah *
mosok Trinil arep lesbi? 🙄 😀
Dijupuk hikmahe wae mbah, kan malah dadi postingan 😀 Cah wedok saiki
SUGENG RAWUH DATENG BLOG KULO INGKANG ENGGAL: Default ayo gawe ukoro nggrantes boso jowo (bikin puisi bahasa jawa)
SUGENG RAWUH DATENG BLOG KULO INGKANG ENGGAL
kang wis kepungkurnaliko tak sawang netramu ing tegal papungan..tak aras pipimu ing watu kendal,lan tak geget lathimu ing sendang glagah..nanging ora jeng...jebul tresnamu cethek koyo kali kang kebak padhasringkih koyo kayu gapuk, garing koyo jati aking..aku wis ora due pengarep arep karo kowe tenan jeng...... __________________
Yaiku tembung kang dirangkep, jinise tembung iki keperang dadi :
Tuladhane : buku-buku, murid – murid, kursi-kursi
Tuladha : busik dadi busisik, suwek dadi suwewek.
Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!	Ing transposh.org wordpress plugin pertunjukan lan dhukungan SiteNgarep
ing donya – nyawiji! Bisa 1, 2016 dening nawakake 8 Komentar Kanggo pisanan May, ing dina buruh internasional kita wis pungkasanipun dirilis versi banget dawa kasep lan diantisipasi 0.9.9.0.
webbing Barcelona ngandika	Bisa 11, 2016 ing 4:09 am
ngandika	Nopember 7, 2016 ing 12:16 am	Thank you 🙂 for your fantastic work
Ninggalake a Reply Batal reply	Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak
Rawuh Wonten Ing Blog Kula Mangga Sinau Sesarengan
Pidhato utawa ana sing nyebut sesorah tegese micara ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh. Jinis – jinise pidhato miturut carane ngandharake keperang dadi :
Pidhato jinis iki katindakake nalika ing acara pahargyan, acara hiburan, kang tujuane iku gawe sumringah, seneng utawane gembira. Pamicara mung ngandharake babagan kang nyenengake uga nganggo bahasa kang santai an raket.
Pidhato jinis ikiisine ngandharake babagan kang sacetha-cethane supaya pamirenge mangerti kanthi jelas. Pamicara bias nganggo conto, bandingan, katrangan lan liya-iyane kang migunani kanggo nambahi jelase pokok masaalah.
Pidhato jinis iki pamicara ngandhrake alas an, bukti lan conto kanggo ngajak pamirenge supaya tumindak paddha utawa jumbuh karo kang dikarepake pamicara. Pidhato jinis iki biasane katindaake nalkane kampaye utawa promosi.
Lumrahe ditindaake dening para pejabat nalikane nyambut acara resmi. Pidhato jinis iki kaiket dening wektu lan topic. Pamicara ora bias sakepenake dhewe ngandharake masalah jalaran wes ana naskah kang kudu diwaca dening pamicara.
Pidhato jinis iki tetep ngetokake kesan resmi, nanging ora kaiket wektu. Pidhato jinis iki uga jamak lumrahe katindakake dening para pejabat, nanging kahanane santai, ora nganggo naskah.
Pamicara bias ngandharake babagan kang pas karo kahanan lan pamirenge, ora kaiket dening wektu an ora dibatesi wektu.
Pidhato jinis iki kudu migatekake kahanan pamirenge, lanang utawa wadon, ngandeg apa lungguh, panas utawa adem lan liya-liyane
pendidikan dhuwur, pamicara bias bae nganggo bahasa intelek. Nanging nalika pamirenge ora ndueni pendidikan kang cukup, pidhato jinis iki ora pas dilakokake.
Pendekata iki efektif nalika pamicara bias mincing emosine pamireng. Nganggo rasa sedhih, seneng, lucu laan liya-liyane. Pidhato jinis iki nyesuaiake marang kahanan emosi pamirenge, supaya pamireng bias nampa kanthi jelas apa kang disampeake dening pamicara.
Nyemak musyawarah lan nanggapi Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki
Negara Islam Irak dan Syam - Wikipedia bahasa Indonesia ...Negara Islam Irak dan Syam (NIIS atau ISIL; bahasa Arab:
ingkang sampun paring rahmat ... Contoh Pranatacara Bahasa Jawa;Pranatacara - WikipediaBeda kaliyan pranata adicara, ... Pranata adicara boten badhe katelasan wicara sarta perkawis ingkang kawedhar (materi/bahan) kangge ngisi swasana.
keturunan ...TEKS PRANATACARA BAHASA JAWA ACARA RAPAT PEMUDA ~ Desi ...Langkung rumiyin keparenga kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara pepanggihan ... TEKS PRANATACARA BAHASA JAWA ACARA RAPAT PEMUDA Contoh Teks ...Modul Basa Jawa Kelas XI - 1 - id.scribd.com... tetembungan punika bakunipun saking tetembungan pranata lan adicara, manut bausastra Jawa tembung pranata sami tegesipun kaliyan ... MATERI BAHASA JAWA SMA KELAS XI.PRANATACARA MANTEN ADAT JAWA - Semangat....Titi laksana pahargyan ingkang katindakaken ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata adicara. ... basa kisruhing paramasastra
Nan 15 raw manga, Saiki Kusuo no
Serunuk e dee, temu karo wong sak bongso. Bioso ne, nek wong jowo temu wong jowo, enek roso koyo
Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal,
kanggo apa aku dilairna, asalku kang ndi, saka apa?, migunani apa ora? nganti saiki aku urung nemu jawabane...........aku anake wong biasa, mamake aku ora lulus SD, Bapake aku pensiunan pegawai golongan rendahan, ora ana sing
Dan Ariely minangka ekonom, psikolog lan profesor ékonomi perilaku ing Universitas Duke.[1] Dhèwèké uga panyerat buku
mLair 1967Kategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Statistik Depth proy?k, ora magepokan, sawijining lulusan cacahing...
GEBYAR RINENGGO PAMULANGAN AKBAR FAK ELEKTRO UNud
BAKAL DADI CONTO PORO MUDO ING DESANE
lir tan ono luh medodari kang tumetes
Luwih ketok enom Mbah Kung khan. Mergo Mbah Kung ora nggrokok”
tapi bdw tetep ana satu tema sing padha ya mas…
padha2 tokoh sentrise cah lanang sing penampilane necis ngono hehehe
kabeh, akeh sing weruh. barangkali nek kur nang millis ora kabeh wong ndeleng.
Dear all,ndeleng pengumuman (undangan) ngumpule di gawe nang fesbuk, men nyebar kabeh, akeh sing weruh. barangkali nek kur nang millis ora kabeh wong ndeleng. Ayo sapa sing arep nggawe
ndeleng pengumuman (undangan) ngumpule di gawe nang fesbuk, men nyebar kabeh, akeh sing weruh. barangkali nek kur nang millis ora kabeh wong ndeleng. Ayo sapa sing arep nggawe pengumumane nag fesbuk nggo tgl.20 maret, sisan di kemukakan niat soal tgl 26 kiya...Â > nuwun,Â Lie
> > --- Pada Sen, 28/2/11, ristanti sugiyanto <ristanti_sugiyanto@...>
gawe nang fesbuk, men nyebar kabeh, akeh sing weruh. barangkali nek kur nang millis ora kabeh wong ndeleng. Ayo sapa sing arep nggawe
Aruming pasngruwat jiwo lumantar ati suci.
Saiki gula jawa ora mung diproduksi dadi gula kang padat kang bentuké setengah lingkaran, nanging uga aana kang digawé butiran utawa
iki enak yèn diombe wayah awan.[5] Biyasane es klamud uga dicampuri sirup kanggo nambahai rasa legi.[5] Klapa klamud iku istilah kanggo klapa kang kemlamud utawa klapa bayi kang isih empuk lan rasané kaya-kaya bisa dipangan kanthi diklamuti.[5]
Olahan primer daging klapa kang mateng kena kanggo substitusi utawa pengganti glepung kanggo nggawé jajanan.[1] Jajanan iki kayata roti, biskuit dan kué-kué kering, permén, és krim lan liya-liyané.[1] Wujud olahan primér kang akèh digawé ya iku klapa parut kering''desiccated coconut''.[1] Saliyané iku, bisa uga glepung klapa
Klapa ijo ya iku klapa buah kang kulité sing paling njaba wernané ijo.[1] Klapa ijo kena uga diarani klapa obat, amarga banyu klapa ijo iki bisa kanggo penawar racun.[1] dadi yèn ana wong keracunan banjur diombéni banyu klapa
^ a b c (id)[4](dipunundhuh tanggal 18 April 2011)
^ a b c d (id)[[id}}[http://www.tabloidnova.com/(dipunundhuh tanggal 18 April 2011)
Krambil&oldid=1101305"	Kategori: TandhuranWohBahan panganan	Menu navigasi
Sedaya manungsa menika tansah mbetahaken pitulungan. Manungsa gesang mbetahaken pitulunganipun Alloh. Salah satunggaling cara anggenipun kita nyuwun pitulungan dhumateng Alloh inggih menika kanthi kesabaran lan shalat. Wonten ing Al Quran Surat Al
Kesabaran menika amalan hati lajeng shalat menika amalan perbuatan anggota badan. Kaleh2 ipun nggadhahi kedudukan ingkang mulia.
Para ulama mbagi kesabaran menika dados 3 werni: 1. sabar anggenipun nindakaken perintahipun Alloh
3. sabar anggenipun nampi musibah / ujian saking Alloh
Tigang werni kesabaran menika kedah dipuntindakaken kanthi sae supados kita pikanthuk
ngajaraken shalat hajat kagem nyuwun pitulunganipun Alloh. Shalat istiharah kagem nyuwun kemantapan hati menawi wonten kaleh perkawis ingkang membingungkan. Kita ugi sampun
ngampuni dosanipun. Menawi nyuwun pitulungan Alloh ugi badhe maringi pitulungan.
Sumangga wonten ing shalat kita tansah nyuwun pitulungan dhumateng Alloh temtunipun kedah kanthi kesabaran. Insyalloh kita saged tansah pinaringan pitulungan saking Alloh.aamiin
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas,
gw:”alow geng, welcome2″
Mirabel: “alow koko sugeng“
Nan 16 raw manga, Saiki Kusuo no
Sandhal ya iku salah sijiné anggon-anggon sikil sing bagéyan driji sikil utawa tungkak kebukak. Bagéan sol diwènehi tali utawa sabuk kang mupangaté dianggo njepit ing bagian driji, geger sikil, utawa ugel-ugelan. Supaya sandhal ing bagéyan geger sikil karo driji ketutup,sandhal ora coplok saka sikil kang nganggo.Jenisé sandhal miturut wujudé :
Sandhal Jepit ya iku sandhal kang macem-macem wujudé digawé saka bahan karèt utawa plastik. Tali kang dianggo jepit wujudé huruf V sing ngubungaké bagian ngarep karo bagian mburi sandal.
Sandhal Bakiak (thèklèk) ya iku sandhal kang telapakané digawé saka kayu kang énténg (kayu randhu) lan diwènèhi tali utawa sabuk saka ban bekas kang dipaku ing kiwa tengené.Sandhal Bakiak uga sandal kang tahan banyu biasané ana umat Islam, bakiak dianggo wektu wudhu kanggo nindakaké rukun islam ya iku salat.
Sandhal Selop ya iku sandal kang digawé saka bahan kulit kéwan, ingkang diolah lan wujudé nutupi bagian driji, geger sikil lan bagèyan tungkak kebukak.
Asal tembung sandhal ya iku sandalion (basa Yunani) sing diserep jroning basa Latin (sandalium), basa Prancis (sandale), lan sapituruté.[1] Ing Indonésia tembung sandal dijupuk saka basa Walanda sandaal. Sandal asal saka alas sikil wong Yunani lan Romawi Kuna. Ing jaman semana, sol digawé saka gabus, déné bagéyan panutup digawé saka kulit. Bagéyan driji sikil diumbar kabuka, lan dipepaki kanthi sabuk utawa tali supaya ora copot saka sikil nalika dianggo mlaku. Sajroning perkembangan sabanjuré, pendhita Katulik migunakaké kaos sikil kanthi bordir sing disebut sandhal.[2]
Sandhal saka saindhenging donya[besut | besut sumber]
Bakiak, sandhal kayu kanthi tali saka ban tilas
Huarache, sandhal saka Mèksiko (bagéyan penutup mburi digawé saka nam-naman kulit)
Mary Jane, sandhal saka Amérika Sarékat (bagéyan driji katutup ing bagéyan tungkak)
Sing Trendi saka Yongki, Republika Online, 3 Februari 2001
anggon sikilKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.11, 17 Sèptèmber 2016.
Kidul iku kutha ing Propinsi Banten, Indonésia. Kutha iki diresmèkaké déning Menteri Dalam Negeri Indonésia, Mardiyanto, tanggal 29 Oktober 2008. Kutha Tangerang Kidul dumunung ing bagéan wétan Propinsi Banten lan sacara administratif dumadi saka 7 (pitu) kacamatan, 49 (patang puluh sanga) kalurahan lan 5 (lima) désa kanthi jembar wewengkon 147,19 Km2. Miturut "Kabupatèn Tangerang Dalam Angka Taun 2007/2008", ambané wewengkon kacamatan-kacamatan sing dumunung ing Kutha Tangerang Kidul (sing banjur dijupuk dadi ambané wewengkon kutha Tangerang Kidul) iku ana 150,78 Km2 déné miturut Kompilasi Data kanggo Penyusunan RTRW Kutha Tangerang Kidul ya iku 147,19 Km2 kanthi princèn ambané saben kacamatan sing béda uga. Angka sing dipigunakaké ya iku 147,19 Km2 amarga miturut Undhang-undhang Nomer 51 Taun 2008 ngenani Pembentukan Kutha Tangerang Kidul ing Propinsi Banten. Wates wewengkon Kutha Tangerang Kidul ya iku: • Sisih lor wewatesan karo Propinsi DKI Jakarta & Kutha Tangerang • Sisih wétan wewatesan karo
Wewengkon iki minangka pamekaran saka Kabupatèn Tangerang. Rencana pamekaran iki wiwitané saka warga ing wewengkon kidul kanggo nyejahterakaké masyarakat. Ing taun 2000, sawetara tokoh saka kacamatan-kacamatan wiwit nyebut-nyebut Cipasera minangka wewengkon otonom. Warga ngrasa kurang dipigatèkaké déning Pamaréntah Kabupatèn Tangerang saéngga akèh fasilitas sing kapiran.
Tanggal 27 Desember 2006, Dewan Perwakilan Rakyat Laladan Kabupatèn Tangerang nyetujoni anané Kutha Tangerang Kidul. Calon kutha otonom iki dumadi saka pitung kacamatan, ya iku, Ciputat, Ciputat Timur, Pamulang, Pondok Arèn, Cisauk, lan Setu. Wewengkon iki padunungé watara 966.037 jiwa.
Kutha Tangerang Kidul dumadi saka 7 kacamatan, sing dipérang manèh dadi sawetara kalurahan. Sadurungé Tangerang Kidul minangka bagéyan saka wewengkon Kabupatèn Tangerang, sabanjuré ditetepaké minangka kutha ing tanggal 29 Oktober 2008.
Kidul&oldid=1097208"	Kategori: Kutha ing BantenKutha Tangerang KidulKutha	Menu navigasi
PERLU PLEROK-PLEROKAN OPO MENEH ECE-ECENAN, KABEH KABEH URUNG KARUAN TEKAN JKT, MUGI AE TEKAN KABEH KANTI SLAMET MULO MURIH PRAYOGANE DONGO DINUNGO,
SERPIHAN SERBUK JIWA: KAYU ARJUNA LANANG JAGAD
Indonesia) wiwit saking saderengipun mardika ngantos mardika, katranganipun gamblang sanget, gampil dipun mangertosi
Ngandhut (7017 Darling Movies) Ngandhut Kalengan (29 Darling Movies) Ngandhut Remaja (252 Darling Movies) Ngarep Kulit (59 Darling Movies) Ngarep Muter (4482
xxxtubenote.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pakudjati Nyerat ruh, OS. nafs, AS.
Roni S. Jayadireja Nyerat : Mangga dilajeng pangersa…
punika ngèlmu ingkang nyinaoni sedaya barang ingkang wonten gandhènganipun kaliyan fénoména ngalam. Anggènipun nyinaoni nganggé pitulung ngèlmu matématika.
Téori fisika kathah dipunnyataaken ing notasi matématis, lan matématika ingkang kagunaaken biasanipun langkung rumit tinimbang matématika ingkang kagunaaken ing bidhang ngèlmu sanèsipun. Bèntenipun fisika lan matématika inggih punika fisika wonten gandhènganipun kalih jagad matérial, menawi matématika gandhèngapipun kalih pola-pola abstrak ingkang mboten mesthi wonten gandhènganipun kalih jagad matérial. Nanging, bèntenipun punika mboten mesthi cetha. Wonten kathah wilayah penlitén ingkang gandhèngan antawisipun fisika lan matématika, inggih punika fisika matématis, ingkang ngembangaken struktur matématis kanggé téori-téori fisika.
physis), “alam”. Fisikawan punika ngèlmu ingkang nyinaoni pratingkah lan sifat matéri ing bidhang ingkang kathah macemipun, saking partikel submikroskopis ingkang mbentuk sedaya matéri (fisika partikel) ngantos pratingkah matéri jagad raya ingkang dados setunggal kesatuan kosmos.
Sapérangan sifat ingkang dipunsinaoni ing fisika punika sifat ingkang wonten ing sedaya sistem matéri ingkang ana, kados hukum kekekalan energi. Sifat kados mekaten asring kasebut hukum fisika. Fisika asring kasebut “ngèlmu wigati dhasar”, amargi sedaya ngèlmu alam sanèsipun (biologi, kimia, geologi, lan sanès-sanèsipun) nyinaoni jenis sistem matéri tartemtu ingkang manut hukum fisika. Contonipun, kimia punika ngèlmu prakawis molekul lan zat kimia ingkang dipunbentuk. Sifat setunggaling zat kimia dipuntemtokaken déning sifat molekul ingkang mbentuk, ingkang saget dipunjelasaken déning ngèlmu fisika kados mekanika kuantum, termodinamika, lan elektromagnetika.
sakdurunge luput kula klentir ing banjir pangapura
tarung.yaiku tembung dwilingga sing oleh seselan -in tripusura.Tuladhane:sawang-sinawang.cokot-cinokot.3. Tanggap ka.Yaiku tembung lingga sing oleh ater-ater -ka.Tuladhane:kaobong.kagendhong.Tembung tanduk yaiku sakabehig tembung lingga kang olih ater-ater swara irung. Tembung tanduk yaiku tembung lingga jroning Basa Jawa sing olèh ater-ater hanuswara (m-, n-, lan ny-). Ana telung jinis tembung tanduk, yakuwi:1. Tembung tanduk kriya wantah, yaiku tembung sing oraolèh panambang. Tuladha: maju, ngadeg, nyapu.2. Tembung tanduk i- kriya, yaiku tembung tanduk sing olèh panambang i. Tuladha: nulungi, ngumbahi, nyaponi.3. Tembung tanduk ke- kriya, yaiku tembung tanduk sing diwèmèhi panambang -ké utawa -aké. Tuladha: nyèlèhaké, nuduhaké, mbalèkaké.Sumber :http://kejawenwetan.blogspot.com/2012/10/
NuwunDumateng panjengannipun Bapak ( inking nyalirani pasrah ) ingkang sampun kepareng anyeliarani pangandikanipun Bapak (………..) sekakalian, minangka duta salirsaraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinubo ing pakurmatan.Khanti raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksami inggih awit mundhi dawuh timbalanipun raka ………… sekalian ( ingkan mengkukarya) awit keparenganipun, kula piniji minangka tetalanging atur, supados anampi menggah sawan atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenengannipun Ibu/Bapak ( kluargo penganten kakung ) lumantar panjengan.Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panyuwun ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjengan sampun kasembadaning sedya, kanti minggah kawilujangan datan wonten pringga bayaning margaSalajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjengan,
samengke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun bapak (………….) sekalian. Boten sanes Ibu/Bapak (…………….) naming ngaturaken agunging panuwun menggah sedhaya peparinganipun badhe calon kadhang besan, pratondha yekti kasoking sih katresnan dhumatang Bapak (…………..) sekalian, mugi dadosa sarana reketing asepuh anggenipun ngentas pitulus putra, lan tansah manggih raharja tuwih bagya mulya.Mekaten, atur panampi saking Bapak…………… sekalian lumantar kula, saha ngaturi uninga bilih sampun dumugi wahyahing mangsa kala tumapaking ijab saha Kabul sarta panggih, dipun suwun panjenanganipun bapak …………….. sekalian wonten keparengipun anjenengisaha paring donga pangestu murih rahayuning sedya.Minongko pungksan atur, mbokblih menawi wonten kuciwaning boja karami, anggenipun kulo nampi menggah ing ing rawuh panjengan sedoyo, mugi tansah paring sih samudra pangaksami. Semonten ugi kula, minangka tetalinging basa mbok bilih
Lelang Dinilai Kurang Efektif | RADAR Banyumas
Picis 20 I Bromo Tengger Semeru 610 II Gunung Lawu 290 ? Arjuno Lalijiwo 60 ? Gunung Liman Wilis 230 ? Gunung Kawi/
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vefsn&oldid=1008458"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.10, 5 Maret 2016.
Basa Indonésia: Candhi Ceto) inggih punika salah satunggaling candhi ingkang anggadhahi corak agami Hindhu, tilaranipun jaman pungkasan pamarèntahan Majapahit wonten abad kaping 15. Candhi Cetha dumunung ing Dhusun Cetha, Désa Gumeng, Kecamatan Jenawi, Kabupatèn Karanganyar, inggilipun 1.400 m saking watesing muka segara. Ngantos sapunika Candhi Cetha dipundadosaken panggènan kanggé sembahyang umat Hindhu kaliyan kawentar minangka panggènan pratapan tiyang ingkang nganut agami asli Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Ceto&oldid=1049008"	Kategori: Candhi ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 19 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 16 Agustus 2013.
sugeng suyono | Mei 9, 2009 pukul 3:42 pm
wes ktemu kanca se kelas biyen ya kuwe bowo,ya mbok ana maning angkatan 1996 bangunan gedung monggo masuk di milise kang zaki
Warsono | September 6, 2009 pukul 1:04 am
Aku lulusan 1999 Mbok ana kanca kanca tulung dikirimi
asih akeh maning kang sing rung tau ketemu
asale inyong JOJOK desa sing nang tengah laut.pada ngerti ra sih…….?
wis dipit lah gi kerja kiye.
pono | November 13, 2009 pukul 5:45 pm
kenalaken, inyong (pono) uga lulusan BG 1 96, saiki
Assalamu”alaikum……kulo nuwun sedulur kabeh….
kenalaken, aku tri bowo ( bowo) lulusan BG siang thn 96. Mbok sedulur kabeh
Salam kenal aku alumni LaFaLo 95 , saiki nang karawang .
kepingin kumul banget nang STM bareng kanca – kanca sing
CILEGON . HE KANCA KANCAKU PADA NANG NGENDI YA AKU KANGEN BERAT KARO KALIAN KABEH……………..? BOK ANA SING NYANKUT : LAMIN MINTARJO .SIWUR (
ora bakal lali karo kanca 2,.. Po maneh wong sing apik karo
ana kanca-kancaku sing isih eling karo aku, tulung ya kontek aku, saiku aku Ngode nang Purwakarta Jawa Barat.
Handono | Juli 22, 2010 pukul 5:34 pm
Askum, Aku Lulusan Tahun 1992, LP isuk, nek ana kanca-kancaku sing isih eling karo
kangen karo mislam cah lunbir iku alamatku munjrinridwan@yahoo.com 081586126845 mbok anak sedulur sing kepengin dadi seduluran nyambung silahturahmi matur nuwun
Melu urun rembug.. Kanggo kanca2 STM Negeri’94..nek arep reuni-an,aja klalen”woro2″!!ora klalen kro aku mbok?sing biyen sekelas paling ayu dwek??Lp-esuk’94..
karo kanca2 kabeh….nek ana Reuni akbar kabari inyong
nek esih kenal aku….aku njaluk no HP panjenengan kabeh.kie no HP ku 821072812888..mtr suwun mas zaki
mudjiyono | Februari 11, 2011 pukul 12:58 pm
freng, fabrikasi logam pada dimana? pada sugih ko lali. rianto dadi
ANYAR. GURUNE WONG AUSTRALI KEPENGIN KETEMU KARO KANCAKU SING JURUSAN BANGUNAN GEDUNG SING KENAL KARO AKU BISA HUBUNGI,TLP (0282) 547034 ATAU HP 081391162678.AKU PENGIN NGADAKEN REUNI
yong asli karang pucung,alumni lafalo’95 siki ng kalimantan,kanca2 wis klalen arane nek
sing sok bareng supriyatno ngekos nggone goci mburi glanggang.njajal nggawe group neng
Cawet ya iku sandhangan kang wujud kathok kanggo nutupi laladan sakiwatengen lakang nganti sangisore puser. Istilah iki kagunakake tumrap sandhangan kanggo wong wadon, dene kanggone wong lanang diarani sémpak.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 8 Maret 2016.
dhumateng Gusti Ingkang Moho Kuwaos, kacikno wonten kalodhangan wekdal puniko sampun maringaken mapinten- pinten karohmatan ugi kasarasan dhumateng kita sedaya, saenggo rencang-rencang saking paguyuban Detik Forum Regional Jogja sampun saget ngawontenaken salah satunggaling pustoko ingkang dipun paringi irah-irahan “ PARIKAN – Nguri-uri Kabudayan Jawi”
Pustoko puniko dipun pendhet saking salah satunggaling trit wonten Detik Forum regional Jogja inggeh meniko BAB Parikan. Awit saking wontenipun softcopy parikan meniko, ing pangajab mugi-mugi sageto nambah regengipun DF Reg Jogja lan saget
Mboten kesupen dipun aturaken agunging panuwun dhumateng sedoyo panyengkuyung wontenipun softcopy parikan meniko. Matur nuwun kagem siMbah Sang Moderator, Parto_Sentono, Ki Manteb, hyde ryano, Kripik, mas Iwan Noor, Mbak Kembang, Pesisir Kidul lan sedaya kemawon ingkang mboten saget dipun sebataken setunggal- setunggalipun.
Ingkang pungkasan, mbok menawi tasih kathah kekirangan anggenipun nyawesaken softcopy meniko dipun antu-antu paringipun masukan ingkang saget nambah saenipun bab meniko. Lan ugi mbok
isih cilik betah melek (hi hi hi... ciblek)
yen sampiyan ngantuk yo sumonggo turu...
pitik jambul nek oro-oro kijang mati dituku blantik
senadyan kriwul rupane olo nangen atine apik
ono dawet kok raono cendole??
macet uripe larang........hiks hiks ...hiks
Jeng kembang dalem'e pundi??
Dab, Ru,,,,aku arep nyuwun tulung
Lakon kresno Duto, gawe mrebes mili
rong ewu wolu. nasib jogja kepiye?]
tibo jekangkang boyok rasane koyo cepot
Muleh muleh langsung turu.... Nek Yu kembang dereng payu sumonggo nderek aku
Yu kembang, aku ora melu-melu lho !!
yo kuwi jeneng kembang-kembang (uoopo iki)
dikon turu lha kok malah penekan wit jambe
kok saiki sajake jeng kembang malah nesu
wayah bengi ngombe kopi kopi lampung pahit rasane saben dino tansah ngimpi ngimpi basah susah esuke
wayahe libur, eh malah mlebu kerjo
angger pethuk kudu muntah...:hoeek:
sing ati-ati, Sandale ojo lali !!
lambene mingkem, nek netro merem
aku ora melu-melu lho yu Kembang !!
opo isih ngantuk,Mbah ??
Njaluk mangan ra tau dike'i
Sambat kerjo ning koyo kerjo rodi
ngombe wedang, karo pak kliwon sugeng enjang, sedoyo kemawon -i'm a new comer-
prei dowo penake mudik nang yogjo
aku reti kok mr sedenk pengen mulih
angele golek gawean, mubeng koming koyo gasing
sarapane kokean, tekan kantor malah kepising
ono seng ngerti bis arah kediri?
sorry... aku ora ngerti, Lur !!
coba taken nain wan wan...
Nang njabamu ana blumbangan.... ( mekso banget ik... )
rak popo lembur oleh duit okeh
wasyem tenan, ono stempele "simbah properti"
wingi bar menang tiket Gala Premire "LOVE"
PERMEN = RA MEMPER YO MEN
Sing "Nyasar" nek Pesbuk'ku
jamane wes 'edan'..melu yuk !
Nan 17 raw manga, Saiki Kusuo no
techn.bacc. ing. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.bacc.ing.techn.infbacc.ing.
enom kok iku sek an sam woke sam, engkok tak lamare mben25-08-2016 23:08 Malang ★★★ ☛ New Lounge [K] Reg. Malang ☚ ★★★ - Part 5pantaranku iku . rung rabi Lanang yo njaluk dewe tah
Piwulang Basa Jawa SMA: Nyemak Wara - wara
A. Nyemak Nyemak wara – waraWara – wara ndueni teges aweh weruh, aweh ngerti marang wong akeh. Jaman kerajaan mbien, wara-wara di wacaake dening para punggawa kerajaan, diumumake ing pasar lan ing panggonan kang dadi tujuane wong akeh pada kumpul.Ing jaman kemajuan teknologi kaya saiki, wara-wara wes ora perlu diwacaake ing pasar, sebab sarana kanggo nyebarake informasi wes akeh tur maneka warna, kayata TV, koran, radio, internet lan liya – liyane.Dene wara-wara ndueni bagian-bagian kang kudu ana ing njerone
Pit onthel, Kipas angin, Dispenser lan liya liyaneKanggo kang arep melu bisa ndaftar ing koordinator saben-saben desa. Ayo pada melu, ramane, biyunge, anake pada dikon melu. Olih
Nyemak musyawarah lan nanggapi Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki solusi perkara iku.Tujuane
siji utawa loro kata. Maca (reading) lan nulis (writing) tembe
Inggris ora diajarake cara koyo kasebut ing ndhuwur ing sekolah (ning SD-ku ugo). Sing diajarake ing SD-ku yoiku
sugeng riyadi..Midal aidin wal faidzin.. Kalo wong betawi sing ngomong;
sampun metebangan, kocap sampun munggah kangin, mangaug jagat babitra, kagiat anak agung manggis, tan mari maminehin, gusti ngurah made matur, ratu sampun ngobetang, saking pisuna puniki, doh yan ipun, tokalan purun ring
sabayantaka, yadiyan ping sapta numadi, mangde kasidan malih, mamarekan ring iratu, inggih // (15a) sampun manglaliang, ature madulur tangis, ndan kawuwus, gagelisan sampun
akeh reke yan ucapang, tingkah anake mabalih, bengong kangen madekesan, tan kocap punika, malih, sampun ngalintang kangin
tuara lingganin, celang upaya sandi, nyidayang kayun i ratu, punika ne raryanang, i sara kanggeyang mangkin, buta pengkung, nandanang mirig balumbang
tungkul malangsingan, putra pangarep dadua, dwagung gede dwagung alit, penawing ida, akueh punika kalih
aq Nomer petangpuloh iki haha rapopo.wes NJMX mantab wes..apiik tenan wi aq yo arep tuku lah bulan ngarep aminnn wkwkwkwkwk
Saderengipun mangga kita sareng ngaturaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha kuwaos inggih punika Gusti Allah SWT. Amargi kanthi linuberan rahmat saha hidayanipun kita sedaya saged pinanggihan wonten wekdal ingkang saeu menika kagem mengeti dinten Kamardikan Republik Indonesia ingkang kaping 68.
Wonten wekdal menika, wulan Agustus 2013, Indonesia sampun ganep yuswanipun ingkang kaping 68. Yuswa kados menika mboten sami kaliyan kahananipun Bangsa Indonesia luwih-luwih perjuwanganing pahlawan nagari. Taksih kathah warga masyarakat ingkang dereng ngraosaken gesang ingkang mulya wonten warsa menika. Ugi taksih kathah luwih saking setunggal ewu siswa/i Indonesia ingkang mboten nglajengaken sekolah amargi kiranging biaya saha inggilipun kebutuhan pokok luwih-luwih wonten kitha ageng kados to Kitha Solo menika. Punapa menika kamardikan hakiki ingkang sampun dipun sandhang Nagari Indonesia kurang luwih 68 warsa kepengker? Kahanan menika miturut pangemut kula amargi kiranging partisipasinipun warga masyarakat Indonesia. Pamerintah RI saged sae kinerjanipun saha lancar programipun menawi sedaya warga masyarakat nggadhah partisipasi ingkang ikhlas kagem nglaksanakaken program pembangunan menika saha maringi tanggung jawab marang pamerintah.
Menawi tiga menika minimal sampun ditindakaken kaliyan pemuda/pemudi Bangsa Indonesia, Insyaallah kamardikan bangsa ingkang mituhu saged dipun raosaken dening sedaya warga masyarakat Indonesia. Amargi sakmenika budaya globalisasi sampun kathah anjalarwonten jiwaning pemuda/pemudi Indonesia, mula budaya global ingkang negatif punika cepet sanget ngrisak moraling anak negeri. Ingkang penting sanget inggih punika kita kedah njagi persatuan kaliyan generasi muda sami wonten saindenging nuswantara saha mboten ambeda-bedakaken sedherek-sedherek kita supados Nagari Indonesia saged gemah ripah loh jinawi saha dados andakara wonten donya punika.
Kula kinten sampun cekap ingkang saged kula aturaken. Kula ugi nyuwun gunging samudra pangaksami menawi wonten pitutur kula ingkang mboten
sebangsa lan setanah air, ingkang kulo hormati !
Langkung rumien monggo kulo lan panjenengan sedoyo samiho nglahiraken raos puji syukur dateng ngarsanipun Alloh SWT, ingkang sampun paring Rohmat, Taufik soho Hidayah dateng kulo lan panjenengan sedoyo, sehinggo wonten ing majelis puniko, dalam rangka memeriahkan Peringatan dinten ulang tahun Proklamasi Kemerdekaan Republik Indonesia ingkang kaping 49 mugi-mugi kerawuhan kulo lan panjenengan meniko dipun catat dening Alloh SWT. Minongko dados amal soleh kulo lan panjenengan Amin.
Ingkang kaping kalih mugio tambahipun Rohmat lan salam bahagia Alloh tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito
acara ingkang sampun paring wekdal dateng kito kangge mengisi wontenipun acara meniko mugi-mugi wekdal meniko saget kulo ginaaken ingkang sak sahe-sahenipun.
Alloh SWT sampun paring nikmat dateng poro kawulonipun meniko sampun katah sanget, sehinggo ngantos mboten saget kito itung. Dawuhipun Alloh wonten Al-Quran
Lan lamun siro ngitung marang nikmate Alloh, mongko siro ora biso ngitung
Poro Rawuh ! Dene termasuk salah setunggalipun nikmatipun Alloh ingkang ageng dipun parengaken kito bongso Indonesia, Inggih meniko nikmat kemerdekaan ingkang dipun proklamiraken tanggal 17 Agustus 1945, ngantos dinten meniko kito peringati.
Menawi kito ngemut-ngemut sejarah Bangsa Indonesia sakderengipun merdeka, meniko pinten-pinten tahun dipun jajah dening bangsa Asing. Inggih meniko dipun jajah dening Belanda lan Jepang ngantos pinten-pinten
lan dipun aniayaya dening bangsa asing. Sehinggo berkat sifat Rohman Rohim Alloh SWT, lan ugi kanti semangat perjuanganipun Poro Pahlawan lan poro Pejuang Bangsa Indonesia ingkang giat lan
Poro Rawuh Ingkang kulo hormati !
Pramilo kito kedah bersyukur dateng Alloh SWT ingkang sampun pareng nikmat Rupi kemerdekaan meniko. Supados Negri kito Indonesia tansah dipun paringi berkah
lan Ridho Alloh. Kranten Alloh sampun berjanji wonten Al-Quran surat Ibrahim ayat 7
Demi yekti lamun podo gelem syukur siro kabeh marang nikmat-Ku, mangko Ingsun nambahi nikmat maring siro kabeh. Lan yekti lamu siro kufur maring nikmat-Ku, mangko saktemene sikso-Ku iku banget .
Kejawi sangking meniko, kito ugi kedah matur nuwun dumateng poro pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun jerih payah, rela ngorbananek jiwa rogo, harta benda kangge merebut Kemerdekaan Meniko, pramilo wonten ing kesempatan sahe niki monggo sejenak kito panjataken doa mugi sedoyo para pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun
dipun bales dening Alloh, dipun trami jasa-jasanipun, lan dipun dadosna amal sholehipun, ingkang berjuang wonten akhirat dipun paringi berkat soho kejembaran wonten ngersanipun Alloh SWT. Amin-amin yaa Rabbal alamin.
saking bangsa asing ingkang diberikan kanti cuma-Cuma, meniko boten. Tapi berkah jasa-jasa poro pejuang ingkang sampun rumiyin. Pramilo sepindah maleh kito ugi kedah mengisi kemerdekaan kanti menanamkan jasa kangge tiang-tiang ingkang bade dateng, utawi kangge generasi kita mangke. Hal meniko cocok kalian dawuhipun Ulama rumiyin..
Yekti wongkang dingin wes podo nandur jasa lan kito sing ngrasaake marang jasa lan satemene kito ugo kudu anandur jasa supoyo wong-wong kangsakwusi kito biso mangan jasa kito.
Ingkang terakhir monggo, putro-putri kito sedoyo, kito didik ingkang sahe lan kito arahaken dumateng perkaws ingkang sahe, supados mangke saget dados generasi-generasi penerus ingkang bertanggung jawab dateng kemajuan agama. Bangsa lan Negoro AMin yaa Rabbal alamin.
Kintenipun cekap semanten atur saking kulo. Mugi-mugi saget bermanfaat dumateng pribadi kawulo khususipun, lan umumipun dateng panjenengan sedoyo.
penggawehane poro luhur jaman kino makino.iku perlu dilestarekake,ben poro mudo ora lali yen agomo islam ning jowo kuwi wis atusan taun onone.
Ana dewa nganglang jagad :(guru wilangan 8)
nyangking bokor kencanané :(guru wilangan 8)
sandhang kalawan pangan :(guru wilangan 7)
wong melèk sabar narima :(guru wilangan 8)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Guru_wilangan&oldid=969154"	Kategori: TembangTembang JawaMacapat	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 1 Maret 2016.
21 Oktober 2013	HIH!	ngopi sik ndak edan
hahahhah jan embuh tenan og, nek gek neng kantor we kok yo do rak nggoleki masalah gawean, mbasan rak neng kantor we leh nggoleki wong sak ndayak.
opo do reti ya, nek pas wektu kui aku rak neng kantor, trus do ngerjani aku ya? wah jan embuh tenan og pas kui og. padal yo pas rak nganggur ik jane. pas enek gawean neng
KitBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad
Trinil : Kudhune Wong2 Penggedhene Ngawi ngasih contoh dulu, koyok Arema Indonesia, sering gawe event gawe penggalangan dana, setiap RT nduwe Korwil, nah nyatane iso nduwe stadion dhewe, yo mugo2 enek sing moco tulisan iki
@cangik: Stadion Ngawi wis mulai digarap
Banyumas sing duwe motif khas lan dadi salah siji jenis utawa corak Batik Jawa Pusat produksi Batik Banyumas ialah nang Sokaraja, Banyumas.
17 Desember, 2009 Kulo nuwun Pak eko, kulo
artikel wonten blok njenengan. mugi-mugi saged tumbas laptop kalian mobile pindah amargi sampun cair to, sertifikasinipun.Salam kula saking Ngawi.
@P.Uud,monggo sekecakno anggenipun pinarak mugi andadosaken renaning
tembang Sinom yang berkisah tentang Sabdo Palon)
Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alega Abdul Rachman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang kaping X?
WONG MATI KUI MESTI WAJIB TUR WANGUN KAPAN AE NENG NGENDI AE MERGO OPO AE, MULO SADURUNGE MATI URIPO SING APIK
SOPO SING MIKIRKE RAKYATE ??? API-SAPPINE SING MATI URUNG DO DIIJOLI, PENGUNGSI RUNG CETHO NASIBE??? TKW??? GAYUS MALAH NGAKSI, CENTURY WIS LALI, ……… OALAH JAGAD
NGRUKTI LAYON IKU WANGUN…. PARENG MUGI RAHAYU SING SARWO PINANGGIH
Posted by ogi pracoyo on 2010/11/29 at 11:49 pm
Sanadyan hamung priyangga prasasat hangadu jalmi,
Ewa semana mengsahira sami kabarubuh kasoran yudhanira.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1979&oldid=876040"	Kategori: Buku miturut taun1979Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Mangka wonten ratu saking bumi tulen, arane Prabu Kacihawas. Punika
wiwitaning ratu tulen mangka jumeneng ing lurah Medangkamulan,
konsep kanthi cara liya sajroning basa kang pada, tanpa ngowahi makna lan
marang penulis liya kanggo aweh penekanan masalah kang beda karo penulis
3. Nemtoake gagasan utama / ide pokok saben paragrap
4. Nggawe parafrase nganggo ukara kang beda, ukara langsung bisa di
5. Nganggo tembung kang baku, ukara kang ringkes lan
herman berkata:	Februari 28, 2007 pukul 2:46 am	Iki wis nomer pira ya …? Wis ben nganti 200
Jawa : "bahaya nipun ngagem narkoba"
Assalamu’alaikum Wr. Wb. Puji soho syukur monggo kita unjukaken dhumateng allah SWT ingkang sampun paring nikmat lah hidayahipun kangge ...
Contoh Geguritan Basa Jawa : "Gotong Royong"
Gotong Royong Diten libur wunten ing dusun Satunggalin pakempalan kang tansah rukun Ingkang dipun rembag
ing Wisesa…Matih Sang Rama Wulung, Ya Ibu Ratu Agung, Sangiang Dangiang Hajah Nyai Dewi Roro Kidul….Rawung Ka’anjeng Gusti Wali Tunggal…Laluhur Saka Wayana si Nareng Ka’anjeng Syech
Gunungsari, Muntilan, MagelangCandi Prambanan, Prambanan, KlatenCandi Plaosan (Lor), Prambanan, KlatenCandi Plaosan Kidul, Prambanan, KlatenCandi Sewu, Prambanan, KlatenCandi Lumbung, Prambanan, KlatenCandi Sojiwan, Prambanan, KlatenCandi Sukuh, KaranganyarCandi Cetho, KaranganyarCandi Kethek,
Purbalingga, Purwokerto Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas,
lan dadi pesaingé iku Canon EOS 300D.[1] Kamera tipe iki dianyari manèh, nuli dijenengi Nikon D70s, diapiki manèh diproduksi kanthi jeneng D80 lan D90. Kaya-kaya produk Nikon DX DSLR liyané, Nikon D70 diproduksi ning Ayutthaya, Thailand
^ "Nikon D70 Review". Digital Photography Review. Dijupuk 2008-11-22. d
See also: Nikon 1 / F-mount – Teleconverter – CX / DX format – Speedlight – Expeed
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 5 Maret 2016.
Masio dirayu-rayu, Wiwik tetep ae njaluk putus, Tatang langsung
Mari putus, Tatang malih koyok wong liwung.
”Iyo tah, waduh aku gak ngiro lek bapakmu sampek sak mono ambekaku, opo jare bapakmu ? ” takok Tatang.
Rama Aryo lan Mas Arif. DIpun tenggo prestasi sanesipun. Monggo poro
Bengi kuwi Hendy lagi nonton tivi bebarengan karo Rina ing kamar santai keluwarga. Acarane sinetron anak “Tendangan si Madun”. Bapak-ibune: Pak Jaka lan Bu Eny
Rin! Rungokna swara kae?”
“Dialonke piye ta, Mas, wong lagi seru-serune, je! Iki lho tontonen, Madun arep ngegolke neng gawange Aris!” panolake Rina, adhine.
“Ora diwenehi swara rak ya bisa ta? Sing penting rak gambare katon! Kowe tetep bisa nonton!” bantahe Hendy marang adhine. “Kurang marem, Mas, yen mung nonton gambar thok! Yen ana swarane tambah marem!” adhine mbantah genti. Wong loro banjur padha rame rebutan remot tivi.
Pak Jaka sing krungu putrane padha rame rebutan remot tivi banjur mara arep nengahi.
“Ana apa iki, nonton tivi kok malah rame dhewe?” pandangune Pak Jaka marang putra-putrine.
“Niki lhe, Pak, acara tivi nembe seru-serune kok swantene malah didhawuhi nyilikaken. Dadose rak nggih kirang marem nggih, Pak? Kula mboten purun, Mas Hendy malah badhe ngrebat remotipun,” wadule Rina marang bapake.
“Lha ana apa ta, kok ndadak kon nyilikke swarane kuwi, Hen?” pandangune Pak Jaka marang Hendy kanggo ngerteni alesane. “Nika lhe Pak, kagem mirengaken swanten suling ingkang tasih tebih nyamut-nyamut wonten ing pojok dhusun. Menapa leres punika sulinganipun Arief rencang kula. Siang wau piyambake janji bandhe ngajak dolan. Anggenipun ngampiri mawi kode swanten suling,” kandhane Hendy atur katrangan. Pak Jaka manthuk-manthuk bisa nampa kenengapa Hendy ngotot adhine kon nyilikke swarane tivi.
“Kosik, Hen! Apa kowe bisa mbedakake kuwi sulingane Arief apa dudu? Sabab desa kene iki sing biasa nyulingke tembang karo mlaku-mlaku ora mung Arief thok. Kae Mas Tugiman apa Mas Bambang, iya kulina mlaku-mlaku sinambi nyuling tembang-tembang ing wayah padhang bulan kaya saiki,” ngendikane Pak Jaka.
“Arief janji badhe nyulingaken tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’. Tembang lawas ingkang mboten dimangertosi sinten pangriptanipun punika dados tembang remenanipun Arief ingkang asring dipun nyanyekaken mawi suling menawi nembe mlampah-mlampah,” wangsulane Hendy atur katrangan.
“Ya wis, yen ngono tivine dicilikake dhisik swarane, Rin! Kowe ngalah dhisik. Mengko yen masmu wis metu dolan, kowe nyetela sakarepmu!” dhawuhe Pak Jaka marang Rina.
Ora bisa nduwo maneh, Rina enggal nyilikake swarane tivi. Bareng swara tivi wis cilik, apa maneh sing nyuling iya wis saya cerak, swara suling kuwi saya cetha tembang apa sing dinyanyekake.
“Piye, Hen? Tembang apa sing dinyanyekake? Bener kuwi sing nyuling Arief apa dudu?” pitakone Pak Jaka sing ora mudheng karo tembang sing dinyanyekake kanthi swara suling sing saiki keprungu cetha ngebaki akasa sakupenge pekarangan omahe.
“Leres, Pak, punika tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’ sulinganipun Arief. Piyambakipun ngampiri kula wonten margi ngajeng griya,” wangsulane Hendy karo tata-tata arep nemoni kancane.
“Ngapusi! Mboten leres niku, Pak! Sing dinyanyekke niku mboten tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’, nanging niku lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang Bersusah Hati’. Kula tasih kemutan amargi nembe kala wingenane kula diajari lagu punika saking Pak Guru,” bantahe Rina.
“Ora, Rin! Aku sing ngandani Arief dhewe, yen tembang sing asring dinyanyekke nganggo suling kuwi tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’. Wiramane ya ngono kuwi. Dheweke ora tau kandha yen tembang kuwi lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang
Provinsi Jawa Tengah, banjur mara menyang ruwang tamu. Bu Eny ora langsung nimbrung melu bantah-bantahan utawa langsung paring katrangan, nanging Bu Eny malah nyanyi tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’. Dhasar Bu Eny wasis nembang lan nyanyi, wiwit saka tembang-tembang dolanan anak-anak nganti tembang pop, campur sari lan tembang dangdut, mula tembang sing dinyanyekake kanthi kebak rasa kuwi gawe trenyuhe sing padha ngrungokake. Swarane sing empuk, kepenak dirungokake, ndadekake sing lagi padha padudon rebut bener dadi lerem.
Bu Eny nembang kaya-kaya kelingan lelakon wiwit jaman isih bayi sing samubarange isih gumantung marang ibu:
Mula aku wajib bekti, mbangun turut ngajeni
Nyuwun berkah lan pangestu, amrih langgeng rahayu
Atur panuwun amba kekalih, kinanthen sembah bekti
Sageda nulad tresnanta, guyup rukun slaminya
“Lho tenan ta! Dikandhani kok ora percaya, sing dinyanyekke nganggo suling kae tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’ kaya sing mentas dinyanyekke ibu. Dudu
plenggongan. Dhasare Rina durung tau krungu syair tembang kaya mengkono kuwi. Tembang kuwi pancen tembang lawas, saiki wis ora tau keprungu. Nanging bareng dirungok-rungokke kenengapa lagune kok meh padha karo lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang Bersusah Hati’ sing diwulangake gurune nembe wae. Rina dadi bingung.
Rampung nyanyi tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’ Bu Eny durung kersa ngendikan. Nanging malah genti nyanyi lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang Bersusah Hati’. Bali maneh kabeh sing ngrungokake padha trenyuh, kelingan nalika desane kena musibah bencana alam awujud lindhu gedhe taun 2006 sing nggawa banten jiwa lan bandha beya akeh banget, banjur kelingan uga bencana kurdhane Gunung Merapi taun 2010 sing nggawa banten jiwa lan bandha beya uga ora sethithik. Sadurunge tembang rampung sing padha krungu tembang kuwi kelingan maneh warta sing ditonton ing tivi lagi wae: banjir sing sasat arep ngelem Jakarta ing kawitan taun 2013 iki sing uga nggawa banten bandha beya kang ora sethitihk. Kabeh padha trenyuh. Ora krasa wong papat, kalebu sing lagi nyanyi padha netesake luh. Mbareng padha eling, wong papat banjur ngelapi luh kang dleweran nelesi pipi nganggo telapak tangane.
“Tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’ karo lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang Bersusah Hati’ yen dinyanyekake nganggo syair lagu pancen beda tembung lan maksude. Nanging yen dinyanyekake nganggo suling thok, utawa musik thok, utawa mung rengeng-rengeng tanpa syair lagu, sejatine padha wae. Loro-lorone padha nduweni sifat sedhih nrenyuhake. Mbok menawa notasi musike iya padha,” ngendikane Bu Eny sawise bisa ngendhaleni trenyuing ati, “Dadi ora perlu padudon, Rina karo Hendy padha benere. Nanging sing luwih ngerti pancen Arief sing nyulingake tembang. Niate dheweke kuwi lagi nyanyekake tembang apa, mung dheweke sing ngerti. Nanging kanggone sing ngrungokake, gandheng tembang loro kuwi wiramane padha, sakarepe sing ngrungokake, ngresepi lan menghayati tembang kuwi mau anggone napsirake,” “Rina entuk mbayangake Ibu Pertiwi sing lagi susah amarga akehe bencana alam apa dene bencana sing disebabake pokale manungsa, nalika ngrungokake tembang kuwi. Nanging Hendy nalika ngrungokake tembang kuwi uga entuk mbayangake sepira gedhene sih katresnane rama ibu marang para putra wiwit jaman isih bayi nganti tumeka saiki lan sateruse. Lan kepriye tekad lan janjine para putra kanggo bekti lan ngajeni nyang wong tuwa. Banjur nyonto tumindake rama-ibu sing tansah njaga wutuhe kulawarga, tresna asih, guyup rukun salami-laminya,” ngendikane Bu Eny akeh-akeh karo nuturi putra-putrine.
“Pancen kaya mengkono kuwi eloke seni. Ciptane mung siji. Nanging bisa ditapsirake beda-beda manut sangune ilmu wong sing napsirake. Sing penting tapsiran kuwi nggawa manfaat kanggo dheweke. Lan ora entuk meksa wong liya kudu duwe panemu tapsiran kang pada kaya dheweke,” ngendikane Pak Jaka nambahi.
“Wis saiki wis cetha yen sing nyuling neng ndalan kae Arief kancane Hendy. Kana ndang diparani. Mesakake kawit mau olehe nyanyekake nganti dibolan-baleni makaping-kaping mung kanggo nunggu metune Hendy,” ngendikane Pak Jaka. “Ora ngonoa sejatine kowe karo kancamu kuwi arep dolan menyang ngendi ta, Hen?” pandangune Pak Jaka.
“Mboten dhateng tebih-tebih kok, Pak. Naming badhe mlampah-mlampah wonten dhusun mriki mawon. Ningali rembulan sinambi mirengaken swanten sulingipun Arief ingkang endah galik-galik. Sanjange Arief, mumpung tasih saged ningali pajaripun rembulan. Mbenjang menawi sampun dados kados kitha ageng, sisah badhe ningali sunaripun rembulan. Gedhong-gedhong tingkat sundhul langit nutupi lampahipun rembulan. Mekaten ugi pajaripun lampu-lampu dalan, ngawonaken pajaripun sunar rembulan. Niku ngendikanipun Arief lhe, Pak. Kula naming nirokaken. Nanging ketingalipun panci leres.” “Pancen bener kandhane kancamu kuwi. Yen omah wis ungkul-ungkulan dhuwure. Apa maneh omah siji lan sijine wis padha rengket, ora nyisakake lemah pekarangan, susah yen arep nonton mbulan. Luwih-luwih yen arep nonton mbulan ndadari sing lagi njedhul. Ora bakal bisa klakon. Mula saiki yen kowe arep dolan mlaku-mlaku nonton mbulan, kana! Mumpung malem Minggu lan padhang bulan. Nanging mengko baline aja wengi-wengi, ya!” dhawuhe pak Jaka marang Hendy.
“Matur nuwun, Pak. Bapak, Ibu, kula nyuwun pamit,” pamite Hendy marang wong tuwane.
Sawise njupuk harmonika lan nganggo jaket brukut, Hendy banjur metu nemoni Arief sing wis nunggu kawit mau. Rembulan gedhene satampah temangsang ing pucuk-pucuk pang wit randhu pojok kebonane Pak Jaka. Sunare sing padhang njingglang kuwawa nembus sela-selaning gegodhongan, langsung nggebyuri bocah loro sing runtung-runtung mecaki dalan desa. Getihe bocah loro kuwi mekar katarik dayane grafitasi sunar rembulan, nuwuhake rasa seneng lan gumbira, ngembangake daya senine bocah-bocah kuwi. Ora let suwe tembang-tembang kang endah nganyut-anyut wis kasebul ngumandhang ing akasa liwat swara suling lan harmonika, gawe sengseme sing padha ngrungokake. ***
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Golek Banyu Apikulan Warih, Golek Geni
guyon lho mas..motor anyar ojo nganti nabrak, opo
Tengger Semeru National Park Cemoro Lawang, Bromo Tengger Semeru National Park 67254, Indonésia
Wong wadon ilang kawirangane--- perempuan hilang malu.
Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan.
Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.
ing kuloné Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
title=Noordwijkerhout&oldid=1101994"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Koleksi Gambar Sexy Artis Indonesia: Foto Naysila
Dondomana j’rumatana kanggo seba mengko sore
Mudji.. Ngaturaken sugeng tanggap warsa.. Mugi tansah pinaringan
anggen kula badhe sowan saperlu ndherek mangayubagya ambal warsa Eyang kulaMugi Eyang tansah jinangkung dening Gusti, trentem lerem rahayu panjang yuswaBalasHapusYang KungRabu, 16 Desember, 2009mas Tomy sederek kula ingkang wicaksana matur sembah nuwun doa2nipun,mugi Gusti tansah paring rezeki saha katentreman dumateng mas Tomy.mangga kita tansah
Matéus 111Sakwisé rampung enggoné ngekèki pitutur marang muridé rolas, Gusti Yésus terus lunga sangka panggonan kono, arep memulang lan nggelarké kabar kabungahan nang kuta-kutané bangsa Ju kono. 2Yohanes, sing ing waktu kuwi ijik nang setrapan, krungu kabar bab penggawéné Kristus. Dèkné terus kongkonan murid-muridé siji-loro nang nggoné Gusti Yésus, kongkon takon ngéné: 3“Apa Kowé kuwi wong sing kudu teka, apa awaké déwé kudu ngarep-arep wong liyané?” 4Gusti Yésus semaur ngéné: “Kana pada balika lan Yohanes diomongi bab apa sing kowé krungu lan apa sing kowé weruh. 5Kowé pada weruh nèk wong lamur bisa weruh menèh, wong lumpuh bisa mlaku menèh, sing lara lépra awaké bisa resik menèh, sing budek bisa krungu, wong mati pada diuripké menèh lan kabar kabungahané Gusti Allah digelarké marang wong mlarat. 6Beja wong sing ora mangu-mangu bab Aku.” 7Sakwisé murid-murid mau pada balik, Gusti Yésus terus ngomong ngéné bab Yohanes marang wong-wong: “Dongé kowé pada marani Yohanes nang wustèn kaé, sakjané kowé mikir bakal weruh apa? Apa ndarani kowé bakal weruh damèn sing keterak angin rana-réné? Lak ya ora ta? 8Lah weruh apa? Apa wong sing nganggo salin sing larang? Wong sing nganggo salin apik-apik kuwi manggoné nang palès. 9Lah kowé pada nang wustèn kuwi kepéngin weruh apa? Apa kepéngin weruh nabi? Ya bener, kowé malah weruh wong sing ngungkuli nabi. 10Awit ya bab Yohanes iki sing wis ketulis nang Kitab ngéné: ‘Iki kongkonanku, sing tak kongkon budal ndisik nggawèkké dalan kowé!’ 11Pada dititèni ta! Nang sak jagat iki ora ènèng wong sing ngungkuli Yohanes Pembaptis. Nanging senajan ngono, wong sing tyilik déwé ing Kratoné Gusti Allah ijik ngungkuli Dèkné gedéné. 12Wiwit Yohanes Pembaptis memulang tekan sepréné, Kratoné Swarga dilawan karo wong-wong sing pada karep ngwasani nganggo peksa. 13Piwulangé wèté nabi Moses lan para nabi liyané nganti sak tekané Yohanes Pembaptis, kabèh pada ngomongké bab Kratoné Gusti Allah. 14Nèk kowé gelem pretyaya marang piwulang mau, ngertia, nèk Yohanes Pembaptis kuwi nabi Elia, sing wis diomongké nèk bakal teka. 15Sapa sing nduwé kuping, pada rungokké. 16“Wong-wong jaman saiki kenèng tak padakké karo apa ya? Eling-éling kaya botyah-botyah sing pada dolanan nang lataré pasar kaé; sing sak krompol tyeluk-tyeluk marang krompolan liyané ngomong ngéné: 17‘Awaké déwé main lagu bungah-bungah, nanging kowé ora gelem njogèt. Awaké déwé singi lagu susah, kowé ora nangis.’ 18Dongé Yohanes teka, dèkné ora mangan lan ngombé, kabèh wong ngomong nèk dèkné dikwasani demit. 19Lah dongé Anaké Manungsa teka, Dèkné mangan lan ngombé, kabèh wong ngomong: ‘Delokké kaé, wong murka lan tukang ngombé, kantyané wong belasting lan wong ala.’ Nanging Gusti Allah gedé kaweruhé lan kaweruhé diwujutké nganggo penggawéné.” 20Gusti Yésus terus maido kuta-kuta sing ora pada gelem ninggal dosané lan nganyarké uripé, senajan Dèkné nindakké mujijat-mujijat sing okèh déwé nang kuta-kuta kuwi. 21Tembungé Gusti Yésus ngéné: “Tyilaka kowé, Korasim! Tyilaka kowé uga, Bètsaida! Awit semunggoné nang kuta Sidon lan Tirus ènèng mujijat kaya sing ènèng nang tengahmu, wong-wong nang kono mesti wis mbiyèn-mbiyèn pada ngakoni salahé lan pada nganggo salin sakah lan usapan awu sirahé kanggo ngétokké kasusahané. 22Pada titènana! Mbésuk ing dina kruton kuta Tirus lan Sidon setrapané bakalé luwih èntèng nèk dipadakké karo setrapanmu. 23Uga kowé sing manggon nang kuta Kapèrnakum. Apa kowé bakal dijunjung munggah swarga? Ora bakal! Kowé malah bakal dityemplungké nang neraka. Awit semunggoné nang kuta Sodom ènèng mujijat-mujijat kaya sing ènèng nang tengahmu, kuta Sodom mesti saiki ijik ènèng. 24Nanging Aku ngomong marang kowé, mbésuk ing dina kruton wong-wong nang kuta Sodom malah bakal nampa kawelasan sing luwih gedé tenimbang kowé.” 25Ing waktu kuwi Gusti Yésus maturkesuwun marang Gusti Allah, tembungé: “Duh Allah Bapakku, Gustiné langit lan bumi, Aku maturkesuwun marang Kowé, awit Kowé nyimpen prekara-prekara iki kanggo wong sing pinter lan sing nduwé kaweruh, nanging mbok udarké kanggo wong sing tyilik. 26Pantyèn ya ngono Bapakku, iki pantyèn wis dadi karep lan senengmu.” 27Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Bapakku wis masrahké sembarang marang Aku. Ora ènèng wong sing ngerti Anaké, kejaba Bapaké lan ora ènèng sing ngerti Bapaké, kejaba Anaké lan wong-wong sing dikenalké karo Anaké marang Bapaké. 28“Kabèh wong sing kangèlan lan kabotan, pada mbrénéa nang nggonku. Aku bakal ngekèki ayem lan tentrem marang kowé. 29Piwulangku dilakoni lan pituturku digatèkké. Atimu mesti bakal ayem, awit Aku iki alus lan andap-asor. 30Piwulangku ora angèl lan momotanku kuwi èntèng.”
Cara nggawe email ing gmail – Mbok bilih Panjenengan berkecimpung ing dunia online/internet, duwe email kuwi hal sing wajib. Akeh aktifitas online sing ngharusake nggunakake email, contoh ndaftar ing facebook, twitter, nggawe blog, belanja online lan liya-liyane. Email yoiku kotak pos ing duniya maya, sarana kanggo komunikasi ntrima lan ngirim pesan. Dadi, duwenen alamat email soko saiki. kanngo nggawe alamat email akeh pilihane, ono sing gratis sakmono ugo ono sig mbayar. Contoh layanan email sing mbayar yoiku jeneng email berdasarkan jeneng domain ing di duweni, biaya sing kudu dikeluarkan yoiku mbayar layanan hosting kanggo jeneng domain kuwi. Seliyaning mbayar, akeh ugo layanan email sing
liyane.GmailCara nggawe email ing gmailIng postingan saiki, Ar Royyan Dwi saputra arep nerangke kepriben Cara nggawe email ing gmail (google mail).Cara nggawe email ing
Sculpture of a left leg with a prominent calf
Jroning anatomi manungsa, kéntol (basa Indonésia: betis, basa Inggris: calf) iku pérangan mburi saka sikil bagéyan ngisor (crus). Jroning sistem otot, kéntol minangka bagéyan mburi sikil. Ing bagéan iki ana loro otot sing paling gedhé sing bebarengan diarani otot kéntol lan nèmpèl menyang tungkak liwat Achilles tendon. Sawetara otot liyané, sing luwih cilik nèmpèl ing dhengkul, ugel-ugel sikil, lan liwat tendon dawa, menyang driji sikil.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.26, 22 Oktober 2016.
Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo.7. Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo berputera Sinuhun Prabu Hanyokrowati.8. Sinuhun Prabu Hanyokrowati berputera Kanjeng Sultan Agung
Louis IX dikurmati minangka wong suci lan akèh dilukis adoh sawisé tilar donya. Lukisan karya El Greco, k. 1592-1595.
Louis IX (lair ing Poissy, Perancis, 25 April 1214 – pati ing Tunis, Tunisia, 25 Agustus 1270 ing yuswa 56 taun),[1] asring sinebut uga kanthi nama Santo Louis (1226-1237) inggih punika trah keturunan saking Hugues Capet. Louis IX lair ing Poissy, ora adoh saka Paris,[1] minangka putra saka Louis VIII lan Blanche saka Kastilia.[1] Piyambaké ya iku putu buyut trah kaping pitu saka Hugues Capet, saéngga kalebu ing Wangsa Capet. Ing jaman pamaréntahané, Louis IX kerja bareng karo parlemen Paris kanggo ngundhakaké profesionalisme ing sajroning ngedegaké hukum.
Ana akèh kang bisa dimangertèni babagan Louis saka Jean de Joinville. Jean de Joinville ya iku kanca raket, kapitayan, konselor raja, lan uga mèlu dadi saksi ing pamriksaan Paus ing panguripané Louis kang dipungkasi déning konosasiné ing taun 1297 déning Paus Bonifasius VIII.[2] Biografi kang wigati liyané kang
ya iku "kanthi rahmat Allah", ing basa
Louis IX wis ping pindho mèlu Perang Salib, kang sepisan taun 1248 (Perang Salib Kapitu) lan sing kapindho ing taun 1270 (Perang Salib Kawolu). Louis IX tilar doya ing Tunisia amarga lara ing 25 Agustus 1270 nalika lagi nglakoni perang salib sing kaping pindhoné. Tahta Louis IX banjur diterusaké déning putrané ya iku Philippe III.
Nalika umuré Louis IX isih 15 taun, ibuné Louis mungkasi Perang Salib Albigensian ing taun 1229 sawisé napak asmani paserujukan bebarengan karo Raymond VII saka Toulouse kang mutusaké bilih Raymond VII ora salah. Raymond diduga mejahi salah sawijining wong kang khotbah kanggo misi ngowahi Cathar. Louis lunga menyang Perang Salib ing taun 1248 (Perang Salib kaping pitu) lan banjur mangkat manèh ing taun 1270 (Perang Salib kaping wolu).
Perang Salib Kapitu[besut | besut sumber]
Ferdinand de Lesseps wiwit dicekel kanthi cepet saka Pelabuhan Damietta nalika wulan Juni 1249.[4] Serangan iki njalari sawetara gangguan ing kaisaran Ayyubiyah Muslim, mliginé amarga Sultan Al Malik as-Salih Najmuddin Ayyub lara. Nanging lampahan saka Damietta tumuju Kairo ngliwati delta Kali Nil lumaku alon-alon. Mundhaké suhu ing Kali Nil iki ndadèkaké wong-wong ora mungkin bisa maju lan nerusaké mlakuné. Nalika wektu iku, Sultan Ayyubiyah tilar donya. Saéngga garwané, Shajar al-Durr ngatur prastawa kang dialami ratuné. Pungkasane mapanake tentara Mesir dadi panguwasa. Nalika tanggal 6 April [[1250, Louis kelangan pasukan ing perang Fariskur lan dicekel déning wong Mesir.[5] Louis akhire bisa diculaké kanthi tebusan 400.000 livre tournois (nalika pamasukan taunan Perancis mung watara 1.250.000 livre tournois), lan dipasrahaké ing kutha Damietta.[6]
Sawise diculake saka kunjara Mesir, Louis ngentekaké wektu patang taun ing klompok tentara Salib ing Kerajaan Acre, Kaisarea, lan Jaffa.[7] Kanthi nggunakaké bandhané kanggo nulungi Tentara Salib kanggo mbangun manèh benteng pertahanan lan uga anggo nglakokaké diplomasi kanthi kakuwatan saka Islam Suriah lan Mesir. Sawisé lunga saka Timur Tengah, Louis ninggalaké garnisum kang wigati ing Kutha Acre kanggo pertahanan saka serangan Islam. Tuwuhé prastawa sujarah ing Timur Tengah iki banjur digunakaké minangka mbeneraké Mandat Perancis.
Perang Salib Kawolu[besut | besut sumber]
Ing parlemen kang dianakaké ing Paris, 24 Maret 1267, LOuis lan anaké telu njupuk salib. Krungu lapuran saka para misionaris, Louis mutusake kanggo mudhun ing Tunisia]. Louis mrentah adhiné, Charles saka Anjou kanggo nggabung karo dhèwèké ing Tunisia. Tentara Salib. ya iku ing antarané ana Pangéran Edward saka Inggris, mudhun ing [[Carthage 17 Juli 1270. Nanging, penyakit pecah ing téndha. Ing tanggal 25 Agustus, digawa dhéwé déning sawijining mungsuh.[7]
Sipat Religius[besut | besut sumber]
Anggepan biih Louis IX minangka dadi patuladhan pangeran Kristen disengkuyung déning gumregah agamané. Louis ya iku wong Katolik kang taat lan dhèwèké uga mbangun Sainte-Chapelle (Kapel Kudus) kang dumunung ing jero komplek istana (saiki jenengé Paris Hall of Justice) ing Île de la Cité ing pusat kutha Paris. Sainte-Chapelle ya iku tuladha sampurna saka gaya arsitektur Gothic, kang didegaké minangka papan suci kanggo Mahkota Duri lan sawijining fragmen saka salib. Louis nuku papan iki taun 1239-1241 saka Kaisar Baldwin II saka Kekaisaran Latin Konstatinopel. Kanggo gunggung sng akèh ya iku 135.000 livre.
Louis IX njupuk misi kanthi temenan minangka "letnan Allah ing Bumi", kang dinobataké nalika ing Rheims. Kanggo ngganepi ayahané, dhèwèké nglakoni rong perang salib lan sanadyan ora kasil nanging bisa mènèhi sumbangan kang gedhé. Ing taun 1230, Raja menging akbèh wujud riba. Ing endi bathi saka Yahudi lan Lombard wis akèh banget, lan sing asli nyilih ora bisa ditemokaké. Banjur Louis dituntut saka rentenirtumrap perang saling kang nalika iku Paus Gregorius nyoba miwiti supaya Louis bisa mréntah. Amarga dhesekan saka Paus Gregorius IX, pembakaran ing Paris ing taun 1243 kang mbakar watara 12.000 lembar naskah Talmud lan buku-buku Yahudi liyane.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Louis_IX_saka_Perancis&oldid=1097639"	Kategori: Raja PerancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 6 Oktober 2016.
ngko gowo ndas seko jogja.. d ganti ndas pitik
kulo saking kediri,sak meniko mrantau wonten malaysia,,Kulo bde tanklet,,wirid nopo nggeh? ingkat
nglampahi tumindak ingkang sae tp sering wonten prasaan ingkang ngganjel lan kadang kados mboten
isih bejo wong sing eling lan waspodo !
kalbutansah padhang kadya suryahayunira cahya katresnan hyang widhikinanthi biyung
Propinsi utawa ka-woyewod-an (Polen: województwo) iku laladan administratif tingkat II ing Polen wiwit abad kaping-14. Wiwit tanggal 1 Januari 1999, ing Polen ana 16 propinsi anyar. Wates-wates propinsi iki adhedhasar tlatah-tlatah utawa regio historis ing Polen.
Propinsi ing Polen wiwit taun 1999[besut | besut sumber]
(¹) - kutha krajan propinsi, (²) - kutha krajan sejmik (pamaréntahan swatantra)
mengatakan. Yoh, wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yoiku. Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi latar, Tulungagung bakal dadi Kedung.
PATIGENI Niat ingsun patigeniAsirep rapet maring geni lan sinarAku bali maring pepetengKadyo purwaning dumadi mring alam luwungSajroning guwo garbaning sang ibuSedulur papat limo pancerTumekaning sang jabang bayinekakang kawah adi ari-ari,kiblat papat limo pancerNyawiji mring ngarsane GustiNiatku patigeni Rapal di
Argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi pola pikire wong liya supaya pada karo apa kang dikarepake penulis. Kanthi mbeberake bukti lan kasunyatan, penulis mbudidaya supaya wong kang maca percaya lan manut tumindak jumbuh karo apa kang dikarepake.
Ngombe alcohol sajroning wektu kang suwe bisa ndadeake tiwas amarga keracunan utawa kacilakan. Ing Amerika Serikat saben tahun 25.000 luwih wong mati amarga kacilakaan lalu lintas awit nyopir kanthi mendem. Luwih saka 150.000 jiwa tumindak kasar kleebu nglalu, amarga mendem. Ana 40 yuta anak lan bojone padha sengsara nandhang tekanan mental, awit salah sijine anggota keluarga nyandu alcohol. Biasane uga wong kang senenge mendem wonge gampang nesu, awake rusak, pikirane cethek lan seneng sekarepe dhewek.
Wacana persuasi iku sawijining seni vocal kang tujuane ngajak wong lia tumindak jumbuh karo kang dikarepake dening kang celathu. Intine persuasi iku pengajak-ajak supaya wong kang diajak percaya lan manut ora nganggo paksaan.
manungsa iku bisa diowahi. Persuasi minangka rekadaya nglarasake utawa madaake ben padha sarujuk kanthi padha-padha percaya. Wong kang nampa persuasi rumangsa melu marem lan seneng awit ora rumangsa anggone mutusake milih sawijning tumindak.
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut
Unit 731 ya iku sawijining unit rahasia kanggo pangrembakan senjata biologi kang diduweni Jepang nalika taun 1937-1945.[1] Unit iki dipimpin déning Jendral Ishii Shiro kang duweni kator pusat ana ing pinggir kutha Habin lan cabange ana ing Manchuria.[2] Organisasi Jepang iki minangka sawijining kompleks laboratorium gedhé kang ana kasusun déning 150 gadhung lan 5 perkemahan satelit kanthi 3000 ilmuwan lan teknisi kang ana ing kono.[1] Ing taun 1932, Ishii Shiro ngedegake sawijining Laboratorium
iki tau ditutup nalika taun 1934 amarga ana 12 tawanan perang kang minggat saka panggonan mau, lan wektu iku pasukan Cina kasil anggone nyerang pasukan Ishii.[2] Rong taun candhake, Unit Togo dibukak manèh lan ganti jeneng dadi Departemen Pencegahan Tentara Kwantung (Unit Ishii) lan ing taun 1940 diowahi manèh dadi Departemen Pencegahan Epidemik lan Purifikasi Air (dadi Unit 731 nalika taun 1914).[2] Saliyane ing Manchuria, militer Jepang uga duweni cabang ing Beijing (Unit 1855), Nanking (Unit 1644), Guangzhou (Unit 8604), lan Singapura (Unit 9420) kang cacahe ngancik 20.000 staf.[2] Sabe cabang mau nindakakake eksperimen biologi lan kimia kang wis ngrembaka déning Unit 731.[2]
karo Vanessa, dheweké nikah karo Lori Anne Allison kang profesiné dadi make up artis.[3] Bebrayanané ora suwe.[3] Sakloron cerai sawisé nikah telung taun.[3]
Gingsiring basa yaiku owahing tembung ing sajroning basa utawa saaka basa siji marang basa sijine.
Tuladhane : moh dadi emoh, dom dadi edom, bel dadi ebel
Yaiku owahing tembung merga ilang utawa suda ing ngarepe
Tuladhane : walulang dadi lulang, wudun dadi udun
Tuladhane : Saka dadi sangka, barata dadi branta, tuwuh dadi tumbuh
Tuladhane : Sahaya dadi saya, dahulu dadi dulu, bahasa dadi basa.
Tuladhane : Bapa dadi bapak, adhi dadi adhik, mba dadi mbak
By: andyst on 2 Juli , 2008 at 10:16 pm
ana alumni 2008 kagem rencang2 ingkang nglanjutke kuliah mugi2 saget di tampi mugi dados tiang ingkang
Maca intensif yaiku maca kathi tujuan bisa mahami kanthi tenanan marang pendapat ing wacan, urutane, retorise, utawa polane.
Miturut panggonane ukara baku, paragraph kaperang dadi 2, yaiku dheduksi lan induksi.
Paragraf dheduksi iku ukara bakune ana ing ngarep utawa awal paragraf, ukaara panerange ana ing mburine.
Paragraf induksi iku ukara bakune ana ing mburi dhewe, ukara-ukara panerange ana ng wiwitan paragraph.
Pamanasan global kuwi anané prosès mundhaké suhu rata-rata atmosfér, segara, lan dharatan bumi. Suhu rata-rata global ing lumahing bumi wis ningkat 0.74 ± 0.18 °C (1.33 ± 0.32 °F) jroning satus taun
wiwit pertengahan abad kaping-20 kamungkinan gedhé disebabaké déning mundhaké konsentrasi gas-gas omah kaca akibat aktivitas manungsa"[1] liwat èfèk omah kaca. Kesimpulan dhasar iki wis diandharaké déning saora-orané 30 badan èlmiyah lan akademik, klebu kabèh akademi sains nasional saka negara-negara G8. Ananging, isih sisa sawetara èlmuwan sing ora setuju karo sawetara kesimpulan sing diandharaké déning IPCC kasebut. Modhèl iklim sing didadèkaké acuan déning projek IPCC nuduhaké suhu permukaan global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Béda ing angka perkiraan iku disebabaké déning panggunaan skenario-skenario kang béda-béda ngenani emisi gas-gas omah kaca ing mangsa ngarep, sarta modhèl-modhèl sensitivitas iklim sing béda-béda. Senadyan sebagéyan gedhé panelitèn munjer marang periode nganti 2100, pamanasan lan mudhaking lumahing banyu segara dikira-kira bakal terus lumaku sajroning luwih saka sèwu taun senadyan tingkat emisi gas omah kaca wis stabil.[1] Iki nggambaraké gedhéné kapasitas panas saka segara.
Mundhaké suhu global dikira-kira bakal nyebabaké owah-owahan liya kayadéné mundhaké lumahing banyu segara, mundhaké intensitas fenomena cuaca sing ekstrim,[2] sarta owah-owahan gunggung lan pola presipitasi. Akibat-akibat pamanasan global sing liya yakuwi kapengaruhané kasil tetanèn, ilangé gletser, lan punahé werna-werna jinis kéwan. Sawetara bab-bab sing isih dadi ranguné para èlmuwan yakuwi ngenani gunggung pamanasan sing dikira-kira bakal kedadéyan ing mangsa ngarep, lan piyé pamanasan sarta owah-owahan sing dumadi kasebut bakal bervariasi saka siji dhaerah menyang dhaerah liyané. Nganti wektu iki isih ana wacana pulitik lan publik ing donya ngenani apa, yèn ana, tindakan sing kudu dilakoni kanggo ngurangi utawa mbalikaké pamanasan sabanjuré utawa kanggo adaptasi marang konsekwensi-konsekwensi sing ana. Sebagéyan gedhé pamarintahan negara-negara ing donya wis napak astani lan ngratifikasi Protokol Kyoto, sing ngarah marang pangurangan emisi gas-gas omah kaca.
Sakabèhé sumber energi sing sisa ing Bumi asalé saka srengéngé. Sebagéyan gedhé energi kasebut jroning wangun radiasi gelombang pèndhèk, klebu cahya sing kasat mata. Nalika energi iki ngenani lumahing bumi, banjur owah saka cahya dadi panas sing ngangetaké bumi. Lumahing bumi, bakal nyerep sebagéyan panas lan mantulaké sisané. Sebagéyan saka panas iki minangka radiasi infra merah gelombang panjang menyang angkasa. Nanging sebagéyan panas tetep kaperangkap ing atmosfer bumi akibat numpuké gas omah kaca antara liya uwap banyu, karbon dioksida, lan metana sing dadi perangkap gelombang radiasi iki. Gas-gas iki nyerep lan mantulaké manèh radiasi gelombang sing dipancaraké bumi lan akibaté panas kasebut bakal kasimpen ing lumahing bumi. Bab iki kadadéyan makaping kaping lan ngakibataké suhu rata-rata taunan bumi terus mundhak. Gas-gas kasebut duwé fungsi kayadéné fungsi kaca ing omah kaca. Kanthi tansaya mundhaké konsentrasi gas-gas iki ing atmosfer, saya akèh panas sing kaperangkap ing sangisoré. Sakbeneré, èfèk omah kaca iki dibutuhaké banget déning kabèh makhluk urip sing ana ing bumi, amarga tanpa kuwi, planet iki bakal dadi adhem banget. Kanthi suhu hawa rata-rata 15 °C (59 °F), bumi sakbeneré wis luwih panas 33 °C (59 °F) kanthi anané èfèk omah kaca[3] (tanpa èfèk mau suhu bumi mung -18 °C saéngga ès bakal nutupi kabèh lumahing bumi). Ananging suwaliké, akibat gunggungé gas-gas kasebut wis kaluwihan ing atmosfer, pamanasan global dadi akibaté.
[[{{{provinsi}}}]]
[[{{{kecamatan}}}, Surakarta | {{{kecamatan}}}]]
{{{wewengkon}}}
{{{pedunung}}}
Jèbrès iku kalurahan ing Kecamatan Jèbrès, Surakarta. Kelurahan iki nduwèni kodhe pos 57126.
Sudiraprajan • Gandèkan • Sèwu • Jagalan • Pucang Sawit • Jèbrès • Majasanga • Tegalharja • Purwadiningratan • Kapatihan Wétan • Kapatihan Kulon
Banjarsari • Jebres • Lawiyan • Pasar Kliwon • Serengan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jèbrès,_Jèbrès,_Surakarta&oldid=1105048"	Kategori: Jèbrès, SurakartaKategori ndhelik: Rintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 23 Oktober 2016.
Teori Big Bang ya iku teori sing bisa ditampa kanthi ilmiah kanggo nerangaké dumadiné jagad alam samesta. Teori iki uniné ya iku: Alam semesta kacipta udakara 15.000.000.000 taun kepungkur, ya iku kedadéyan njeblugé atom prima utawa atom awal (Primeval Atom). Jeblugan iku gedhé banget lan dahsyat sing nyebabaké muncraté kabèh isi (Materi lan energi) atom prima iku ing sadéngah arah.
NKanthi dasar teori Big Bang iku, para ahli saiki wis padha khasil ngreka ulang dumadiné alam semesta seka wektu lan wektu. Diwiwiti seka kedadéyan Big Bang nganti tekan saiki malah bisa dikira kepriyé wujud alam semesta iku ing abad-abad samengko, contoné nèk Galaksi Bimasakti (Milkyway) panggonané awaké dhéwé lan galaksi tangga paling cedhak ya iku Galaksi Andromeda iku padha nyedhaki lan samengko bisa tabrakan.
Prosès dumadiné alam semesta[besut | besut sumber]
geni sing panas lan padhet. Seka bal-bal geni ini banjur mawujud partikel-partikel dasar lan mot-motan ènèrgi. Saka mot-motan energi mau banjur mawujud daya tenaga ing alam semesta.
Daya kakuwatan alam sing dikira pisanan kawujud ya iku daya gravitasi, banjur daya nuklir sarta daya èlèktromagnètis.
Partikel-partikel dasar ya iku èlèktron, foton, neutron, lan liya-liyané padha tubrukan kanggo sabanjuré agawé proton lan neutron. Sawasé mangsa iku sapérangan gedhé energi isih awujud radhiasi (pletikan-pletikan cahya saka bal-bal geni).
Alam semesta sansaya melar lan alon-alon wiwit adhem. Ing mangsa iki, inti atom hidrogén, hèlium, lan litium wiwit mawujud. Sabanjuré, alam semesta wiwit mlebu ing mangsa nalika suhu sing atis banget saéngga partikel-partikel èlèktron sing ngemot partikel-partikel èlèktron bisa sesambungan lan nyawiji karo inti-inti atom hidrogén lan hèlium sing pamotan postif lan banjur dadi atom-atom sing nétral.
Daya gravitasi agawé tingkat kepdhaetan gas-gas sing kawujudaké amarga Big Bang. Saéngga, kacipta gumpalan-gumpalan awan gas. Nalika gumpalan gas kasebut sansaya padhet, intiné gumpalan gas mau uga tambah padhet matikel-tikel kanthi suhu sing uga terus tambah panas nganti titi wanciné murub lan dadi cikal bakalé bintang. Nalika kabèh kantong-kantong gas uga ing prosès sing kaya mangkono mula grombola bintang-bintan enom iki ngumpul dadi gugusan bintang (galaksi). Kabèh prosès mau, saka Big-Bang nganti dumadiné galaksi lumaku milyaran taun.
Kaya déné dumadiné bintang-bintang liya, bintangé Bumi, ya iku Srengéngé uga dumadi saka gumpalan utawa kantong pedhut gas. Gumpalan mau wujudé kaya piring lan kumléyang mubeng-mubeng. Ing pérangan tengah wiwit padhet lan tambah panas nganti murub dadi bintang. Sauntara materi sisa ing sakupengé padha tubrukan, nyawiji, lan dadi prongkolan sing banjur dadi planèt, bulan-bulan, lan as†éroid. Bumi, sing saka prongkolan cilik materi mau, dadi planèt nomer telu. Kanthi suhu sing rada adhem, planèt iki bisa kanggo urip makhluk urip.
Panyengkuyung Teori Big Bang[besut | besut sumber]
Teori Big Bang iki dipratélakaké déning Georges Lemaitre ing taun 1927. Dhèwèké iku pandhita kang uga ahli matematika seka Belgia.
Arzo Penzias lan Robert Wilson kasil nemokaké radhiasi pisanan iki, presis kaya sing diprakirakaké ing téori Big Bang.
Kawujudé Materi Padhet[besut | besut sumber]
Sawusé Big Bang nganti 300.000 taun sabubaré, wujud matèri isih arupa gas. Seka grumbulan-grumbulan gas iki banjur mawujud bintang-bintang kang gedhé ananging uripé cekak amarga banjur njeblug (supernova). Sawisé jeblugan mau, gas-gas nggumpal manèh, dadi padhet, banjur murub lan mawujud bintang-bintang manèh sing luwih cilik, njeblug manèh, ngono mau wola-wali nganti mawujud materi-materi abot ing inti bintang-bintang sing njeblug. Materi-materi padhet iku sing banjur nggawé samubarang ing alam semesta kaya saiki iki, saka bintang, planèt, nganti raga manungsa.
Dadi, materi-materi padhet digawé ing njero inti bintang liwat prosès fusi nuklir (paleburan/manunggaling materi nuklir) lan diwiwiti seka materi-materi ènthèng kaya ta hidrogen lan helium. Déné materi-materi sing luwih abot kaya déné karbon, oksigen, nitrogen lan uga wesi kagawé ing njero inti bintang amarga pancèn suhu lan tekanané luwih murakabi. Materi-materi iki kontal ing njaba angkasa nalika lintang-lintang iku njeblug.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 29 Agustus 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen. Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, SoloDIY : Jogja, Sleman, Bantul, Gunungkidul, Kulonprogo, YogyakartaJawa Timur : Bangkalan, Banyuwangi,
mengabaikan = nglirwakaké, ngejaraké• abang = mas, kakang, kangmas, raka• abangan = wong Islam nanging ora nglakoni salat•
mengabdi = ngabdi, ngawula• abjad = abjad, aksara• ablak = menga amba tumrap cangkem utawa lawang•
kados pundi• bagal jagung = janggel• bagi = dum, bagi o bagian = bagéan, pérangano
burung = béo, ménco• beol = ngising, bebucal• berahi = brahi, kasmaran• berak = ngising,
ndhidhik, mbangun• binal = rongèh, mbedhal• binar, ber~ = sumunar, sumringah• binasa = tumpes,
cengkèh• cengkeram = cekethem o mencengkeram = nyekethem• cengkerama = geguyon, gegojègan• cengkerik = jangkrik• cengkir = cengkir• centeng = centhèng,
pinisepuh• daun = godhong, ron o berdaun = thukul godhongo daun-daunan = godhong-godhongan• dawat, tinta = mangsi• dawet, cendol =
sedepa = dhepa, sedhepa• depak = nyèpak, nendhang• depan = ngarep, ngajeng o didepan = ing ngarepo
arep; kersamenengok = midangetmenjual = nyademasuk = mlebet; ke~an = kangslupanmarah = ngamuk, mbludak N Oorang = wong, tiang P• pareng =
Tawar = Towo, Anyep• Telinga = Kuping,• Tempurung = Bathok•
Gotong Royong Diten libur wunten ing dusun Satunggalin pakempalan kang tansah rukun Ingkang dipun rembag perkawis dusun Bersih lingkung...
Contoh Geguritan Basa Jawa : "Sabtu Bersih"
Sabtu Bersih Dina Setu ing wanci enjang Suasono Tasih katon Remeng Katambah Kluruk pitik kang gayeng Katon
Ing del Software, Ing Mecatronica, Ing de Sistemas, Ing de Telecomunicaciones, Ing Electrica, Ing Mecanica, Ing Electronica, Ing Civil, Ing Ambiental, Ing Agroindustrial, Ing Pesquera, Ing Forestal, Ing Agronoma, Ing de Minas, Ing Metalurgica, Ing Geologica, Ing Petroquimica, Ing
Ing Ambiental, Ing Agroindustrial, Ing Pesquera, Ing Forestal, Ing Agronoma, Ing de Minas, Ing Metalurgica, Ing Geologica, Ing Petroquimica, Ing
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kaneng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alogo Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panotogomo ingkang Jumeneng Sepisan.
Alpukat Bisa Turunkan Kolesterol Jahat | RADAR Banyumas
wongki mbok rasah merendah nemen wung…!
Reply	suwung says:	20/06/2011 at 1:35 pm	tenan om kawit mbiyen blog sing gawe wong liyo
ngendi papan dununge putraku Amir Hasan saiki, Hei santriku, cobo duduhke ingsun", Kata Sunan Muria. " Wonten mrika
Jawa kene. Oh matura marang putraku Amir Hasan papan dununge putraku kuwi tak jenengke Karimunjawa sing ateges kremun-kremun saka Jawa. Lan Karimunjawa ateges pulo kang mulia ing laut Jawa. Muga-muga wae putraku Amir Hasan bisa nyiarno Agama Islam lan mulia uripe ana
menthok menthok tak kandhani, mulakumu angisin-isini, mbok yo ojo ngetok ono kandhang wae, enak-enak ngorok ora nyambut gawe.
Lucas, Lewis, Pala, Wong, & Berridge, 2013)
wis sing tuwo2 podo ngalah, saiki jamane sing nom2
Menawi salah satunggiling tiyang maos pawartos dipun pocapaken kanthi cetha ingkang saged kapireng dening tiyang sanes, cara maos mekaten dipun wastani cara “maos teknik” tiyang sanes saged medhot ingkang bakenipun perkawis / pawarta.
2. Lagu ukara inggih punika gegayutan kaliyan andhap inggiling swara / nada.
3. Kawijangan pocapan inggih punika gamblang dipun mirengaken saha leres tumraping pangagem basa.
4. pandhelenging netra sasaged saged tajem mawas prabawa, kanthi pandulu jejeg
Tuladha Pawarta Televisi Teks Pawarta; Jogja TV
Tempat Pembuangan Sampah Akhir, Ngablak, Sitimulyo, Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996. Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni. Ing wekdal sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak, kawontenaning masyarakat ing sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging sasampunipun TPA dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit ndayakaken uwuh ing papan menika.
Salah satunggaling warga masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi menika, warga ing sakiwatengen ugi saged pidamel pados rongsokan uwuh menapa déné ngingah lembu, saéngga panggesanganipun saya mindhak.
Para warga ing sakiwatengening TPA sewaunipun boten mangertos menawi uwuh menika wonten pangaosipun. Sasampunipun kathah tetiyang saking sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat, para warga nembé gumregah tumut pados rongsok lan pranyata panggesanganipun ugi saya saé.
Upacara kawiwitan kanthi mendhet winih pantun saking setunggaling sabin kagunganipun warga ing Bulak Pangkah, Sumberagung, Jetis, Bantul. Upacara Wiwitan menika dipunlajengaken wonten ing Lapangan Sumberagung. Pantun winih menika miturut tradhisi rumiyin dipunbagèkaken dhumateng sedaya kadang tani ingkang dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung, upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti sawah. Kejawi menika, masyarakat ugi dipunlipur déning manéka warna seni lan paméran
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Salatiga #Semarang #Surakarta #Jawa Timur #Bangkalan #Banyuwangi
Ing donya mung kebak kangelan,sing ora gelem kangelan aja ing donya. “
taklimipun lan padonganipun. Pak Klungsu.”
“Salam taklimnya dan do’anya. Pak Klungsu.”
AlifQuote:Originally Posted by Suzaku Musha View Post
“… Ping kalihipun perlu babat lan ngatur papan kangge masang Alif. (Masang Alif punika inggih kedah mawi sarana lampah. Boten kenging kok lajeng dipun canthelaken kemawon, lajeng dipun tilar kados mepe
“Trimah mawi pasrah.Suwung pamrih, tebih ajrih.Langgeng tan ana susah, tan ana seneng.Antheng mantheng sugeng jeneng.”
“Jen kersa njangoni, sampun njangoni uwas, nanging njangoni mantep lan pasrah. Punika sangunipun wong lanang.”
Sejatine tan ono opo-opo, sabab sing ono iku sejatine dudu.Urip pindo ilining banyu. Manjing manuksma jroning suwung, wruh waspodo mring mubah mosiking bawono. Waskito, wibowo, wicaksono.Om namo hyang maha adi budhaya.
Dr.-Ing. Martin Brandt, Dr.-Ing. Alex Grossmann, Dipl.-Ing. Markus Deissler, Prof. Dr. Kurt Kirsten, Dipl.-Ing. Michael Bäuerle, Dipl.-Ing. Martin Rauscher, Dr.-Ing. Jochen Müller, Dr.-Ing. Wolfgang Samenfink, Prof. Dr.-Ing. Konrad
Prabawa masakan Cina ingkang dipunbeta Cina perantauan tuladhane ing pinten-pinten panganan saking kwetiau (basa Khmer: kuyteav,
Banh chiao inggih punika versi tiyang Khmer kangge Bánh xèo ing masakan Vietnam. Baguette hinggih punika peninggalan kuliner Perancis. ing Kamboja, baguette dipunmadang kangge sarapan kaliyan olesan pâté, sardencis ing kaleng, utawi goreng ndok. ombonen kangge sarapan inggih punika kopi kental ditambah susu kentel legi.
Makanan pokok tiyang Kamboja inggih punika nasi.menawimi ugi populer, menawi wekdal madang, tiyang Khmer menawi namung nyertaake semangkuk sekul. Lauk arupa pinten-pinten jinis kari, sup, lan panganan tumis. ing Kamboja ditanem pinten-pinten jinis padi
wekdal madang,tiyang Kamboja asring madhang sekul kaliyan tiga utawa sekawan lawuh . Sup utawa samlor asring dipunsiapaken panganan menawi ing ndalu. Lawuh kangge madhang sekul saged gadahi raos legi, asem, asin, utawa pait. lombok dipuntambahake piyambak ingkang jumbuh kaliyan kapinginane.
tiyang Portugis ing abad ke-16. nanging tasih betah langkung kami ngantos lombok dipuntepang tiyang kamboja. boten kadas masakan ing Thailand, Laos, utawa Malaysia ingkang tangga, lombok boten bumbu ingkang wigati ing
saking Khmer inggih punika kunyit, lengkuas, jahe, serai, lan godong jeruk purut.[1]
Nelayan Khmer nangkep iwak toya tawar ing Sungai Mekong, Sungai Bassac, lan Danau Tonlé Sap. iwak toya tawar segar langkung dipunremeni tiyang Khmer dipunbandingken daging kéwan ternak. Daging ingkang populer ing Kamboja inggih punika daging babi lan daging ayam. Masakan Kamboja dereng jangkep tanpa wontene panganan saking iwak .
ing takaran ingkang cekap katah nambahi raos asin-asin asam ing panganan. Raos asin-asin asem saking prahok inggih punka raos khas masakan Khmer yingkang bentenake saking masakan negari-negari tetangga.menwi boten ngangge prahok, masakan Khmer ngangge terasi (kapǐ,
saking asil fermentasi urang. wonten panganab Khmer ngangge jeruk sitrun ingkang dipungaringaken . Pemakaian sitrun garing sami boten tepang ing masakan negari-negari ingkang bertetangga kaliyan Kamboja. Masakan Kamboja ngangge kecap iwak kangge pinten-pinten jinis sup, makanan tumis, lan sebagai saus cocol. Santen dipunengge kangge pinten-pinten jinis kari lan hidangan pugkasan.
Kroeung[besut | besut sumber]
Kroeung warninipun ijem saking campuran serai, kayu manis, lengkuas, lan kunyit ingkang dipunlembutke.
saking India, lewat tiyang Jawa, tiyang Khmer sinau ngulek bumbu saking kapulaga, bunga lawang, cengkeh, kayu manis, pala, jahe, lan kunyit. Rempah-rempah ingkang tukul ing Kamboja kadasta serai, lengkuas, kencur, bawang putih, bawang merah, ketumbar, lan jeruk purut derek dipuntambahaken ing bumbu dasar masakan Kamboja ingkang dipunsebat kroeung.[2]
^ Recipes 4 Us Cooking by Country: Cambodia Diakses pada 04 Nopember 2012.
^ "Five main Cambodian ingredients". Star Chefs. Dijupuk 2009-08-12. Sumber artikel punika saking kaca
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 4 Sèptèmber 2016.
arek didol piro …yu…? aku yo gelem tapi ojo larang-larang
Latih Anak Pakai Helm | RADAR Banyumas
1899Gunung_Segara_To_WGS_1984_3GEOGTRAN["Gunung_Segara_To_WGS_1984_3",GEOGCS["GCS_Gunung_Segara",DATUM["D_Gunung_Segara",
Geguritan yaiku reroncening tembung kang endah dadi wujud puisi nganggo bahasa jawa. Endah lan orane sawijining geguritan gumantung marang wong kang maca geguritan iku. Geguritan iku puisi jawa modern kang bebas ora kaiket.
3. Ora kaiket guru gatra, wilangan apadene guru lagu
Babagan kang penting diperhatiake nalika nulis geguritan supaya bisa endah yaiku :
5. Paramasastra basa ( ukara sambawa, camboran, lan lia-liane )
nganti tekaning wengi sing nyenyet gawang-gawang katon pasuryanmu
iku kreteg segara kang paling dawa ana ing donya nganthi Kreteg Teluk Hangshou wiwit di bukak ing tanggal 1 Mei 2008. Kreteg Donghai dibangun ing tanggal 10 Desember 2005. Donghai nduwèni dawa 32,5 kilometer uga ngubungake Shanghai ing daratan lan pelabuhan segara Yangshan ing Républik Rakyat Cina. Wujud saka kreteg Donghai arupa viaduct. Ugaawujud bagean kreteg kabel kang bisa dilewati kapal sangisoré kanthi amba 420 meter.
Jembatan Donghai, Jembatan Terpanjang Dalam Sejarah
topik bangunanKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.56, 23 Maret 2016.
Piwulang Basa Jawa SMA: Ngandharake Informasi Saka Maneka Sumber
Informasi utawa kabar iku pancen wis dadi kebutuhan lumrah tumprap wong urip ning alam dunya. Apa iku informasi penting kanggo awake dhewe utawa ora, kabeh perlu dimangerteni, senajan mung kanggo pengerten wae. Sapa ngerti sawijining dina awake dhewe mbutuhake. Ing ngisor iki na pacelathon, praktekna karo kanca sisihanmu !
Dina minggu esuk Ayu wis tekan pasar, tangan tengene nggawa tas kresek ireng sing maksude nggo wadhah
Dhani : Ko the wis kepenak ya, wis olih gawean, ora kaya inyong kieh, esih dodolan
angger pancen ko kepengin kerja, ko cepetan gawe lamaran, ngko wengi jujugna umahku, gesu tek gawa. Kerja karo inyong gelem apa ora ?
Dhani : Sing bener baen kweh, angger temenan, ngko mbengi inyong maring nggonmu temenan
» Resep Tumis Kangkung Sederhana Enak
Resep dan cara membuat tumis kangkung enak - tumis kangkung
MAJELIS UMUM mbiwarakake PRANYATAN UMUM NGENANI HAK-HAK ASASI (UMAT) MANUNGSA minangka sawijining paugeran umum kanggo kasiling gegayuhan saben bangsa lan saben negara, dene kang katuju supaya saben uwong lan saben bebadan ing satengahing bebrayan (masyarakat), kanthi tansah eling lan ngugemi Pranyatan iki, tansah mersudi ngadani panggulowentah supaya rasa ngajeni lan ngurmati hak-hak sarta urip bebas kasebut saya mekar ngrembaka. Sarta kanthi reka daya progresip kang asipat nasional lan internasional, bisa nanggung wujuding kasaguhan ngakoni lan anggone asung pakurmatan kanthi universal lan efektif, iya saka bangsa-bangsa ing Nagara-Nagara Anggota, kalebu bangsa-bangsa ing laladan kang kabawah panguwasaning angger-anggere (wewaton = undang-undang).
Saben uwong darbe hak tumrap hak lan kebebasan-kebebasan kang tinulis ing Pranyatan Umum iki tanpa pilih kasih, kabeh warata lan adil ing samubarang, kayata: beda bedaning ras, warnaning awak (walulang), beda-bedaning lanang lan wadon, basa, agama, politik lan panemu liyane, asal usul suku bangsa lan bebrayan, hak darbe, tatalair lan kalungguhan liyane.
sanadyan saka negara mardika, laladan-laladan ing panguwasaning wali, jajahan utawa kang winengku ing kawasaning liyan.
Saben uwong darbe hak ninggalake sadhengah negara, kalebu negarane dhewe, lan darbe hak bali maneh menyang negarane. BAB : 14
kanthi langsung utawa lumantar wakil-wakil kang pinilih kanti bebas.
Saben uwong darbe hak kang padha kanthi kalodhangan kang padha bisa kawisudha tampa kalungguhan/jawatan pamarintah ing negarane.
Gegayuhaning rakyat kudu dadi lambaran baku wewenange pamarintah, gegayuhan iki kudu kawujudake kanthi cara anane pamilihan umum kang dianakake ing wektu kang tinamtu lan murni kanthi hak pilih kang umum lan sadrajat, kanthi pungut swara sacara wadi utawa kanthi pranatan liya angger bisa nanggung hak bebas anggone milih.
Saben uwong, minangka warganing bebrayan (masyarakat) anduweni hak ingatase jaminan sosial, sarta
kanthi bebas, lumantar rekadaya nasional utawa karya pamitran internasional, condhong marang tata pranatane lan sumber dayaning Nagara.
Panggulowenthah ing pawiyatan kudu bisa nenangi lan mekarake rasa tepa salira karo pepadhane, mekaring pamitran, paseduluran ing antarane bangsa-bangsa, bebrayan, ras apadene agama, sarta njalari kudu saya majuning Perserikatan Bangsa-Bangsa sajroning memetri lan nyipto bedhamen/pirukun.
Saben uwong duwe hak antuk pangayoman anggone kiprah lan makarya ing babagan ngelmu lan kawruh - kang arupa pangayoman marang kauntungan sing awujud moril utawa materiil, uga ing kasusastran utawa seni kang
Balas	kulo nuwun, nderek sinau nggih
kkgsatubojonegoro	5 April 2012 pukul 3:54 pm	Balas	nggih sip, monggo sareng2 pak
Join: 04-11-2010, Post: 574 11-12-2010 12:26 11-12-2010 12:26 Alas Purwo,,,
Isun seneng panggonane opo maning Plengkung. Pantaine apik tapi pas isun mrono kok kotor. Konco isun
Kothak panganggo utawa nang basa Inggris diarani Userbox yaiku cithakan kothak informasi sing dienggo ing kaca panganggo lan nudhuhaké data pribadhi panganggo Wikipedia. Kothak panganggo iki asliné digawe saka babel sing kanggo nudhuhaké keprigelané tutur-basané panganggo.
Cithakan lan kategori kothak panganggo[besut sumber]
keturunan Tomea, Bugis dan lainnya.Pancasila versi Jawa NgokoSiji: Gusti Alllah ora ono konconeLoro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemTelu: Indonesia bersatu kabehPapat:
KromoKaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabKaping tiga: Persetunggalan IndonesiaKaping sekawan: Kerakyatan ingkang
sesandhingan, kang gawe tentrem rasaku Nadyan munggah gunung, nora wegahWatone tansah sumandingMung tansah eling, sarung
rasaku Nadyan munggah gunung, nora wegahWatone tansah sumandingMung tansah eling, sarung jagungRasane kabotan tresnoYen
rogoMlaku adoh tan nggresuloWatone sesandhingan, kang gawe tentrem rasaku Nadyan munggah gunung, nora wegahWatone tansah sumandingMung tansah eling, sarung jagungRasane kabotan tresnoYen tan weruh sedino koyo setaunSarung jagung abot rasaku sumber
Nyuwun tulung pak Dwi…ojo ditilang. Aq omahku adoh pak. lampu abang tak kiro oleh terus pak. Ngerti ngono
Wodening pari sinambut dening Ki Singaperbangsa, basakalatan anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi
sakjane gransi seh 3 thun. tpi krono wis tak bongkar dadi yo ora gransi, barange seh
ya kok sirahku sing payu oleh kamplengan
curhat ning embok le durung rabi jo ndemok
lha terus piye pacaran kok lolak lolok
wes to mbok masiyo ra patek ayu
Lunyu-lunyu peneken kanggo m’basug dodotiro
MINAL AIDIN WAL FAIDZINMOHON MAAF LAHIR DAN BATHIN.Suminaring surya enjang dinten riyadi.Pethak Cinandra resik ing wardayaMangayubagya dinten riyadi 1433HNyuwun agunging pangaksamiLepat kula kaliyan
Meliputi : Banjarnegara, Banyumas, Purwokerto, Pati, Batang, Blora, Boyolali,
Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Purwodadi, Karanganyar, Jepara, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Mungkit, Kajen,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Slawi, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung,Wonogiri, Wonosobo,
Uddiyana Bandha (according to the first school of thought)
Ayu rupane, ayu atine, ayu tindak lan tanduke. Manis eseme, manis sipate, manis tandang gawene.
Beckenham, 18 Mèi 1983; umur 33 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Inggris sing main kanggo klub West Ham United biasa main ing posisi gelandang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 21 Oktober 2016.
Ana ing sawijining desa ana pemuda kang wus akrab banget, yaiku Sardi lan ... 5 +10 uny.ac.idDrama Bahasa Jawa , "Pedhut Kasidan" |
Ing sawijine jaman, ing ndesa sing apik urip ana
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Ibu Bapa lan Ibu Nyuwun sèwu aku Marang lelakon uripku Keprijé manèh Wis pancèn nyatané ra bisa nyanding bapa ibu Kapan ya suk kapan panyuwunku iki Kanggo kang
nganti gela pengarepku Sida tak suwun Rina kelawan bengi ja sampèh ana selawasing urip Supayu bisa mbales bapa-ibuku Kanggo tentreming
ora eneng sing iso ngalahne donga”. ”Mung donga senjatane wong Islam sing ora iso dikalahne. Eleng-elengen iku”
”Nanging, Nek kowe kroso ditekan, wis ora kuat. Metu wae ora popo.., Rejeki Gusti Allah sing ngatur”
Padunungan ing tlatah saubengé[besut | besut sumber]
Cathetan lan rujukan[besut | besut sumber]
Artikel ngenani ngenani lokasi ing Kosovo iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.50, 11 Maret 2013.
sliramu tansah cidroIku ora prayoga Mbok yo sing jujurYen kepingin tetep dadi sedulurYen sliramu ora jujurAku trimo trimo mundur Wiwit mbiyen muloAku rak wis kondo marang kang
Sugeng Rawuh Wonten Ing Blog Kula Mangga Sinau
gawe wong liya kang ngrungoake ngguyu ateges crita iku ...
2. Aku saben esuk tangine krainan, mulane aku tekan sekolahan uga telat terus. Kalimat iku salinen nganggo kalimat dialek Banyumas !
3. Apa pendapatmu marang kabar ing ndhuwur ?
4. Apa bedane wacana argumentasi karo wacana persuasi ?
5. Cerita cekak iku gancaran kang ngandharake sarining kadadean saka wiwitan tekan pungkasan. Titikane cerita cekak yaiku …
6. Wara-wara bisa dibiwaraake utawa dipasang ana ing papan panggonan kang dadi jujugane wong akeh. Contone yaiku …
Nulis Wacana Deskripsi lan Eksposisi 1. Wacana Deskrisi Wacana deskripsi yaiku wacana kang nggambarake obyek kanthi cetha, sahingga wang ...
Cerita Rakyat Saben daerah, ndueni crita kang beda-beda. Nanging
30°55′13″N 79°35′37″E﻿ / ﻿30.92028°N 79.59361°E﻿ / 30.92028; 79.59361Koordhinat: 30°55′13″N 79°35′37″E﻿ / ﻿30.92028°N 79.59361°E﻿ / 30.92028; 79.59361
June 21, 1931 by Frank Smythe, Eric Shipton, R.L. Holdsworth and Lewa Sherpa
Kamet inggih punika gunung ingkang inggilipun urtan nomer kalih wonten ing Garhwal, wingkingipun Nanda Devi. Gunung punika kaping pisan dipunminggahi nalika taun 1931, ananging sampun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 20 Februari 2014.
Posted: 16, 2015 in Uncategorized	0
Pidhato utawa ana sing nyebut sesorah tegese micara ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh. Kegiyatan micara ing samgarepe wong akeh bisa kabagi dadi loro, yaiku :
a. Wong kang pidhato nalika rampung anggone menehi sesuluh marang pamiarsane, lan ora menehi kalodhangan kanggo takon utawa menehi tanggepan. Tuladhane kayata ceramah, wara-wara, lan khotbah.
b. Wong kang pidhato nalika rampung banjur menehi wektu marang pamiarsa kanggo menehi tanggepan. Tuladhane kayata diskusi lan rapat.
a. Naliti prakara kanthi 1. Nemtokake arahan utawa tujuan pidhato kang bakal digayuh.
2. Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa wedhok kabeh, umure rata-rata piro, lsp.
3. Naliti kahanan kayata wayah esuk, awan utawa bengi, bisa uga lagi mangsa apa.
2. Nata utawa nggawe cengkorongan (rangkane pidhato).
Anggone pidhato bisa tumindak kanthi rancag lan apik, perlu dianakake kagiyatan pambuka, yaiku :
c. Nggawe cengkorongan (rangkane pidhato)
d. Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kang wis ditata.
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri.
ing Laweyan nglajengaken katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun, Mas Cebolang nglajengaken lampah dumugi ing Majasta kapanggih Ki Jayamilasa (jurukunci pasareyan Jaka Bodho putra raja majapait ingkang ngrungkebi agami Islam). Lajeng sami jiyarah ing pasareyan Majasta.Ing Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit. Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung Jaka Tingkir. Lajeng sami jiyarah ing astana
Hersaranu benjing menawi sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung saderengipun pletheking surya, yekti teguh timbul tuwin yuwana. Lumampah mangetan tumuju dhateng Pacitan.Ing Girimarta kapanggih Endrasmara, putranipun Ketib Winong ing
dalunipun rerembegan bab gesang lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang mupakat kanggenipun tiyang Jawi. Endrasmara medhar bab pratingkahing cumbana tuwin
griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha terbangan kanthi beksan, sengaja namur
Mas Cebolang sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong, ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130)Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe
gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab kautamenipun Wibisana tuwin Kumbakarna. Sang Brahmana nyariosaken lalampahanipun Sultan Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana ( kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep sawatawis wanita sami gegujengan angujiwat. Dumugi dhusun Selaung kapanggih Patinggi Ki Nursubadya sarta lajeng sipeng inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-
kabeh. njaluk tulung yo sampean dandani. awak’e dewe tibak’ne tonggo’an lho…hehe. damput weruh’e koq yo kaet saiki…ra biyen2. tiwas tak rombengne kabeh…hehehe.
176 m (577 ft 5.1 in) [1]
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 22 May 2011.
Inggris), inggih punika pemain bal-balan saking negari Inggris ingkang sapunika mlebet klub Liverpool lan tim nas Inggris.[3] Joe Cole nggadhahi posisi minangka gelandhang.[2] Joe Cole miwiti karieripun ing klub West Ham United. Nalika ing klub punika, Cole sampun langkung saking 100 adu tandhing sadangunipun gangsal taun.[3] Cole nilaraken klub West Ham United ing taun 2003. Taun 2003, Cole pindhah dhateng klub Chelsea kanthi regi 6,6 juta pounds saking West Ham United.[3] Cole pindhah dhateng Chelsea amargi panyuwunipun pelatih Chelsea nalika semanten, Claudio Ranieri.[3] Ing wiwitanipun main ing klub Chelsea, Cole jarang dipunparingi kalonggaran supados main, namung dados cadhangan kemawon.[3] Ananging Cole lajeng saged ndherek main lan ngedalaken kualitasipun.[3] Ing purwanipun mangsa 2009/2010, Cole absen boten ndherek main bal amargi cidra ingkang langkung dangu.[3] Cole miwiti debutipun ing mangsa punika minangka pemain panggantos ing Liga Champions nalika Chelsea mengsah FC Porto saking Portugal.Lajeng debut ing Liga Inggris nalika Chelsea mengsah Blackburn Rovers.[3] Kontrak Cole ing klub Chelsea telas ing tanggal 30 Juni 2010 saengga Cole nggadhahi status bebas transfer sasampunipun Chelsea boten ngontrak malih. Sareng klub Chelsea, Cole sampun pikantuk kalih gelar Liga Inggris lan Piala FA taun 2007.[3] Sapunika Joe Cole ndherek klub Liverpool sasampunipun tapak asma kontrak sadangunipun sekawan taun.[3]
^ "Premier League Player Profile". Premier League. Dijupuk 28
mawa basa kramaBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
opo yo iki carane wong pinter-pinter kanggo nggagalno peserta sing
January 2, 2011 at 15:13	sing 150 IU 40 lebih, gmana yg 250 yah.. Sewidakan kali ya?
January 2, 2011 at 15:15	nek adol bonsai sing nang meja ngarep kae iso ketuku ora Pak Bons?
January 2, 2011 at 15:17	tp regone ra ngageti nek kulrno adol tuku bonsai, secara bonsai sing wis dadi iso go tuku Enjess
January 2, 2011 at 15:18	sing nduwe warung lg ngurus peserta MK baru yo…
January 2, 2011 at 15:19	pokoke diorak arik, sopo ngerti ono bonsai nyelip
nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya-kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. utawa wacana kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu.
a. Narasi ekspositoris = wacana kang mung menehi katrangan lugu / apa anane.
upamane : Siswa nyritakake kedadeyan ing njero kelas nalika piwulang Basa Jawa.
Jam 06.00 Darmi mangkat menyang pasar arep kulakan. Tekan ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo bingung terus njupuk watu dithuthukake sirahe Darmi. Darmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu nginggati
b. Narasi sugestif = wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen-angene wong
Yaiku wacana kang nggambarke kanthi cetha salah sawijining kahanan (obyek), obyek mau kaya-kaya ana ngarepe wong kang maca.
Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. Lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak-rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku-buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
Sajroning wacana eksposisi dibeberake anane analisa proses nganggo cara narasi. Narasi
ngenani sawijining prastawa kang dibeberke. Dadi ancase padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene uwong.
Carane gawe sabuk kulit, Tas kulit, lsp.
Yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi penemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake penulis / kang ngomong.
Ngombe alkohol sajroning wektu kang suwe bisa ndadekke tiwas amarga keracunan utawa kacilakan. Ing Amerika Serikat saben tahun 25.000 jiwa mati amarga
lintas awit nyopir nanging lagi mendem. Meh 15.000 jiwa tumindak kasar utawa nglalu, amarga mendem. Ana 40 juta anak lan bojone padha sangsara nandhang tekanan mental, awit salah ssiji keluargane ketaman nyandu alkohol.
karo argumentasi meh padha, awit padha-padha mbudidaya supaya percaya antarane siji lan sijine kang lagi rembugan.
1. Mbudidaya mbeberke buktiyen panemune kang nulis /
Kehutanan Taman Nasional Karimunjawa. “Sukir!kowe kok sugih men iso mbangun koyok ngene!” guraunya
Pak Bonsai,cm bs mndoakan,mg2
Dihantam Krisis, Milan Jual Bus Tim | RADAR Banyumas
Pengalaman iku pancen guru kang paling apik. Paribasan iku pancen bener banget. Kabeh wong kang urip lan ndueni akal sehat mesthi ndue sing jenenge pengalaman. Pengalaman nalika dicritaake marang wong lia bisa nambahi kawruh lan pegetahuan kanggo wong kang ngrungoake. Apa iku pengalaman apik utawa ala, kabeh ndueni kagunaan tumrap awake dhewe utawa wong kang ngrungoake.
Pengalaman iki dak alami nalika mati lampu, jan pokoke peteng banget, ora ndue stok lilin merga ora ana pemberitahuan saka PLN. Wengi iku aku lagi kumpul-kumpul bareng kanca ing ngumahku, arep ngrembug babagan kemah sesuk malem minggu. Lha kok dumadakan mati lampu, padahal nembe wae kanca-kanca pada teka. Senajan mati lampu, jalaran aku tuan rumah ya aku terus wae maring mburi gawe medangan kanggo kanca-kancaku.
Wektu aku balik maneh menyang ruang tamu, panggoan kanca-kancaku kumpul, kabeh wes lagi grengseng mbahas persami sesuk.
“ lha pesiapan papan panggonane piye jo ?” takone abdul ketua panitiane marang joni kang ngurusi papan panggonan.
“ Siap, kabeh dak siapi, ruangan kanggo kumpul wes ana, papan kanggo turu
“ Siap ndan, kabeh wes rampung, sesuk kari moto kopi banjur di bagi “ Siti nyauri.
Lha pancen iya, asin banget. Lha jebul maau sing dak jupuk wdah uyah ta ? dudu gula. Hehehe, ya map kancaa-kanca,….
Wacana narasi yaiku wacana kang nyritaake kanthi cetha rerangkening tumindhak ing ajroning peristiwa ing sajroning wektu.
Carane nggawe wacana narasi kang kawitan yaiku gawe cengkorongan utawa rengrengan kanthi nentoake ukara – ukara bakune. Sabanjure cengkorongan iku nembe di jabarake dadi
Esuk iku Darma wis siap nganggo klambi abu-abu putih kang esih anyar durung kelakon dikumbah jalaran pancen nembe dijukut saka tukang jahit. Jam ing ndhuwur meja
kesusu Darma banjur nyandhak tas kang uwis disiapake saka weng. Bubar pamit salaman karo biyunge kang lagi nggawa kumbahan, Darma banjur metu saka umah kanthi sumringah sebab pancen iki dina pertama mlebu sekolah.
Angin kang sumilir alus esuk iku ora de rasa dening Darma, senajan dalane lunyu jalaran mau bengi pancen udan uga ora daadi alangan kanggo Darma. Ora suwe Darma wes ngadeg ana ing pinggir dalan gede nunggu koperades liwat. Rada gelisah karo sepisan-pisan ndeleng jam ing HP, Darma clingak-clinguk menawa ana koperades liwat. Sawise nunggu antawise 5 menit, sing dienteni liwat, Darma banjur mlebu marang koperades sing wes mandheg nang ngarepe.
Ing njero koperades wes bek ing penumpang bocah-bocah sekolah karo wong kang arep mangkat menyang pasar manis. Anteng banget Darma anggone lungguh jalaran pancen Darma bocahe rada isinan kurang percaya diri mula ora nyadari ana Satya ing ngarepe merga terus temungkul. Satya nyenggol tangane karo nyeluk arene Darma, Darma kaget banjur ndeleng sapa kang nyeluk mau. Lha jebule kok ya ana widodari sing dadi bintange MOS seminggu kepungkur, rasa isin, grogi lan liyane kbeh nyampur aduk dadi siji ing njero dadane Darma, jalaran pancen sejatine Darma ndueni rasa kang tekan seprene durung ngerti
manungsa yaiku mbutuhake sesrawungan utawa hubungan aro manungsa liane sebab manungsa pancen mahluk sosial kang ora bisa...
dipun kirimi ingkang PRESSMANIA menika ten shidiqonline@gmail.com Matur Nuwun sakderengipun. Mugi - mugi Allah Subhanahu Wa Ta`ala tansah paring barokah lan kesaenan dhumateng panjenengan.
ingkang dahat kinurmatan, panjenenganipun Bp. .. (besan) ingkang satuhu kula bekteni. Kula minangka talanging basa cundhakaning atur panjenenganipun Bp/lbu .. {ingkang mengku gati/nyraya.
Ingkang sepisan, Bp. .. (ingkang nyraya) kekalih ngaturaken salam taklimipun konjuk dhumateng Bp. .. {besan) kekalih, kanthi pepuji mugi-mugi Bp/lbu tansah pinaringan berkah rahmating pangeran suka rahayu ingkang sami pinanggih.
Kaping kalihipun kula ugi tinanggenah hamasrahaken sri penganten kakung ingkang sesilih Bg . ingkang badhe kadhaupaken Rr.. putra-putrinipun Bp. .. ingkang punika Bp. .. (ingkang nyraya) kekalih ugi ngaturaken talining katresnan ingkang arupi sandhangan-penganten sapendherek. (
Menggah sedaya kala wau kaaturaken kanthi suka renaning penggalih, nadyan ta mboten wonten ajinipun, pramila sampun kaukur kanthi bobot Ian bebeting barang, mugi katampia minangka talining katresnan kangge ngraketaken anggenipun bebesanan.
Ingkang punika, mbokbilih sedaya ingkang magepokan kaliyan tata cara Ijab Qobul sampun satata, keparenga ijabing penganten lajeng katindakna. Bp/ibu . .. (besan) ndherek nyenyuwun dhateng Gusti Allah SWT, mugi paringa berkah pangestu wilujeng dhumateng ijabing penganten, sageda kasembadan kanthi wilujeng nir baya nir sangsaya mboten wonten alangan satunggal punapa sumrambah ing sadayanipun.
Kula minangka caraka ingkang ngaturaken pasrahan temanten, mbok bilih wonten cecer cewet tuwin kuciwaning atur Ian mbok bilih wonten kiranging suba sita, tandang tanduk tuwin tata krami, kula dalah para caraka ingkang nglumantaraken srah-srahan sadaya nyuwun samodraning pangakasama.
Akhirul kalam billahit taufiq wal hidayah. Wassalamualaikum wr. wb. .Nuwun.
Juz, iku cara pamérangan al-Qur'an ya iku Al Qur'an kapérang dadi 30 juz. Tujuan pamérangan iki kanggo nggampangaké tumrap sing kepingin ngrampungaké maca Al Qur'an (ngaji) jroning 30 dina (1 sasi)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.27, 26 Maret 2016.
Upload foto passport kene Browse ... ukuran maksimum 10MB
Upload foto saka document bab pendidikan Browse ... ukuran maksimum 10MB
poro sedulur kabeh ojo podho tarung yo, sing rukun ben slamet donya akherat.Gaj' Ahmada iku
Simbul euro punika simbol ingkang dipunmupangatake déning mata dhuwit euro. Simbul euro dipun pendet saking huruf Yunani epsilon ugi saged ngelambangake huruf kapisan saking tembung Europe. Kekalih wangun garis horisontal paralel anggadahi pralambang minangka ngambarake kamisuwuran euro [1].
Tandha utawa kode standar internasional kangge euro miturut ISO 4217 inggih punika EUR. Simbul khusus mata dhuwit euro (€) banjur dikembangake kanrhi simbul kang langkung sae lan sampurna. Minangaka survey, simbul ingkang kapengkar déning sedasa kandidat, dipunkirangi dados kalih, banjur dipunserahake déning Komisi Éropah kanthi tumuju milih salah satunggalipun ing antara kekalihipun. Ingkang dados bebungah inggih punika tim ingkang kapengkar déning sekawan ahli.Sejatinipun ingkang ndamel saking simbul kang kapilih inggih punika panjenenganipun Alain Billiet.
Pamor euro jroning unicode saged dipunserat kathi seratan &#8364
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Simbul_euro&oldid=987113"	Kategori: Mata dhuwitKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Srikaya (basa Latin: Annona squamosa), iku tetanduran sing kagolong ing sajroning genus Annona sing asalé saka laladan tropis.[1]
Woh srikaya wanguné bunder, kulité matané akèh (kaya sirsat).[1] Daging woh wernané putih.[1]
Klebu semak semi-ijo langgeng utawa wit sing meranggas tekan 8 m dhuwuré.[1] Godhongé selang-seling, prasaja, lembing mbujur, 7–12 cm dawané, lan ambané 3–4 cm.[1] Kembangé tuwuh ing tandhan cacahé 3-4, saben kembang ambané 2–3 cm, kanthi enem godhong kembang/kelopak, kuning-ijo mawa bintil ungu ing dhasaré.[1]
Wohé biasaé bunder utawa mèmper kerucut cemara, dhiameteré 6–10 cm, kanthi kulit benjol-benjol lan sisiken.[1] Daging wohé putih, mèmper lan rasané kayapodeng.[1]
Srikaya ana sing rupané ijo.[2] Srikaya kang rupane ijo nduwèni daging werna putih.[2] Rasane legi.[2] Nanging ana uga srikaya kang rupané abang rada wungu.[2] Srikaya kang rupané abang rada ungu iki werna dagingé putih.[2] Kang luwih saka srikaya wungu ya iku ambuné wangi lang rasané kang legi.[2] Saliyané iku daging wohé empuk lan legit banget.[2]
Srikaya Ganal[besut | besut sumber]
Srikaya ganal utawa srikaya malinau jeneng ilmiahé ''Rollinia deliciosa'' .[1] Srikaya kang ukurané gedhé iki ditemokaké ing Kalimantan Timur ya iku ing Kabupatén Malinau.[1]
Srikaya malinau asalé saka Amérika tropis ya iku saka Mexiko nganti Peru lan Argentina.[1] Ing laladan asalé srikaya malinau nduwé jeneng ''Biriba''.[1] Srikaya iki bisa urip ing dhataran rendah tropis nganti sub tropis.[1] Srikaya iki banjur nyebar ing kawasan Malesia ya iku ing nagara Malaysia, Filipina, Brunai, Papua Nugini.[1]
Srikaya ganal nduwèni wit kang dhuwuré kurang luwih 4-15 métér.[1] Godhongé lonjong (élips), dawané 15-27,5 cm, ambané 7,5–10 cm, lan gagang godhongé 1 cm.[1] Kembang srikaya iki suméléh telu-telu ing pang-pang.[1] Wujud kembangé kaya lar mlengkung mendhuwur utawa kaya lampion lan ambuné wangi.[1] Kembangé nduwé benangsari kang cacahé akéh,bentuké dawa lan ana kantung sari ing pucuké.[1] Bakal buah ana rambuté, tangkai putiké nduwèni wujud lonjong dawa.[1]
Srikaya iki nduwèni kayu wernané kuning semu soklat.[3] Kayuné rada atos lan bisa kanggo gawé perahu kano utawa perahu boat.[3] Srikaya Malinau nduwèni ukuran woh kang gedhe.[3] Bobote kurang luwih 1,5 kg.[3] Wujud buahe rada lonjong lan dhiametere 7,5-12,5 cm.[3] Kulit buah dihiasi tanduk kang jenengeareolus.[3] Srikaya iki nalika isih nom wernane ijo lan malih kuning yèn wis mateng.[3] Tandhane srikaya iki mateng ya iku yèn dipenyet krasa empuk.[3] Daginge putih, alus tanpa serat lan ngandhut banyu.[3] Rasané ora patiya legi lan ora patiya kecut.[3] Srikaya malinau bisa dipangan langsung utawa dicampur es lan sirup.[3]
Srikaya akèh banget paédahé tumprap kaséhatan.[4] Woh kang uga diarani custard apel utawa sugar apple tumprap pelaut Inggris iki bisa kanggo ngalusaké kulit.[4] Srikaya ngandhut antioksidan kayata vitamin C kang mbiyantu nglawan ''radikal'' bebas ing awak.[4] Kalium kang dhuwur cacahé lan magnesium kang ana ing srikaya uga bisa njaga kaséhatan awak lan bisa ncegah penyakit jantung.[4]
Yèn kepéngin kulit katon ayu lan alus kanthi alami, srikaya bisa dadi alternatif.[4] Srikaya nduwèni vitamin A kang bisa njaga kulit, ngalusaké kulit lan ngrawat kulit, kaséhatan rambut lan kanggo kaséhatan mripat.[4]
Ora mung iku, srikaya uga nduwèni khasiat ngontrol tekanan darah lan mbiyantu normalaké pencernaan.[4] Srikaya bisa diolah dadi sele roti.[4] Srikaya uga bisa kanggo tamba sembelit lan ngobati diare lan kanggo woh anti disentri.[4]
Saka katrangan iku, srikaya kalebu woh-wohan kang penting kanggo diét harian.[4] Woh iki ngandhut magnesium kang akèh lan bisa nyeimbangké kandungan banyu ing awak, ngilangake asam saka sendi lan ngurangi gejala rématik lan radang sendi.[4]
Yèn awak kerep krasa kesel, srikaya uga bisa dadi obat.[4] Amarga srikaya nduwé kalium kang bisa ngobati otot kang lemah.[4] Srikaya uga bisa kanggo obat anémia, awit akèh kalori.[4] Yèn kepéngin nambah bobot awak srikaya bisa dipangan rutin.[4] Srikaya nduwé kandungan gula alami, mulané srikaya apik kanggo camilan lan buah yèn bar mangan.[4]
Sele Srikaya[besut | besut sumber]
Selé srikaya ya iku selé kang digawé saka srikaya kang diblénder santen, endhog lan gula kang dimasak kanthi panas geni kang ora patiya panas lan ing wektu kang suwé saéngga dadi kentel kaya selé.[5] Ana uga kang diwénéhi godhong pandan lan godhongsuji.[5] Godhong pandan lan godhong suji iki marakaké selai srikaya dadi wangi lan wernane ijo.[5]
Sele srikaya biyasané dianggo mangan roti tawar.[5] Sele iki dipangan kanthi dioléské ing roti tawar.[5] Biyasané kanggo sarapan utawa cemilan.[5]
Pangaji Gizi[besut | besut sumber]
Panrapan Tradhisional[besut | besut sumber]
Dipigunakaké déning sapérangan masarakat ing India kanggo ngramu tonik rambut.[5] Wijiné uga didheplok lan diolèsaké kanggo mbasmi tumo
opone sing diwenehi gemuk opo oli sithik kuwi?
jiahh…mau mudik masih sempet2nya posting komen..
Masa Depan Alver Tergantung Enrique | RADAR Banyumas
Kancil Karo Monyet Biyen nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep mapan turu, eyang mesti nyeritakaken cerita, mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng kewan. Saiki aku arep nyeritakake doneng sing wis diceritakake eyang sing esih aku eling-eling, crita Kancil karo Monyet. Ora sranta serune... mayu wacanen crita ng ngisor iki. Mayo diwaca maning seru banget critane.Ing sawijine dina ing rimba, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dewe-dewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kelicikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah iki sing dadi sasarane Monyet.Ing sawijining dina, ana Monyet lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo ngrasani roti. Kancil teka, weruh Monyet sing agi asik karo rotine. Utek licike muncul
apikan, kiye separoan karo aku,"Kancil : "Suwun ya Nyet... koe mancen apikan, nanging aku baen sing maro," jaluke Kancil.Monyet aweh roti nggo diparo maring Kancil ora nduweni rasa curiga karo Kancil. "Kiye... koe paro sing adil," penjalukane Monyet karo aweh rotine marang kancil.Kancil maro rotine karo utek licike, siji gede siji cilik, nanging Monyet ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean sing cilik maring Monyet, bagean sing gede dicekel dewek."Cil... nang ngapa ka gede gone ko?," takon Monyet.Kancil : "Mrene gawa mrene, tak gawe pada.," banjur Kacil mangan setitik rotine sing
karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora tampa. Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kue kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada
taunan nenggalke ora bakal klalen ra. Sing jenenge wangine megono bar dibukak dek bungkus godhong gedhang koyone ora ono sing ngalahke. Opo meneh nek sarapane nganggo lawuh tempe goreng sing irisane kandel-kandel kae. Durung maneh engko nek awan-awan terus kelingan tauto karo es teh manis. Wis sakpore pokoke.Tapi sing jenenge panganan, nek nggo aku tetep bae ono solusine. Nek cuma’ megono karo tauto, ben ora persis nemen, ono warunge sing dodol utowo paleng ora biso nggawe dhewe.Tapi nek kelingan terus kangen suwasanane Pekalongan? La kiye sing angel. Wong pas kumpul sedhulur bae ora biso. Sedhulurku nek ngumpul kandanane nganggo boso logat mbatang, terus nek sedhulur dek bojoku kandanane
suwi neng Semarang, tapi ya mbuh kok isih akeh boso kalongan sing kelingan. Nek nompo SMS, ben cuma deretan huruf-huruf thok tapi rasane kok
kumpul Opek neng PTIK Jakarta. Neng kono, neng penerima tamu didol Kamus Pekalongan karangan Mbak Iyeng Santoso karo Mas Asikin. Yo langsung bae tak samber. Pas moco isine ya gugu kae jebule, ben bosone dhewe yo kok lucu juga.Tapi saiki, sing luwih nggawe
karo Mas Burhan, sing jenenge boso asli kalongan metu kabeh. Istilah ceke’an, badhogan, buslheng, ndhobol, re kere, umyek, tapuk, al, angop terus pokoke izeh akeh maneh istilah sih aneh-aneh. Saking anehe istilahe, akeh boso kalongan sing izeh biso disisipke neng kamuse mbak Iyeng. Akeh, pokoke dek a nganyi z ketemu kabeh. Kapan-kapan engko tak kirimke nggo tambah-tambah isi kamus boso kalongan.Ben nembe kumpul
pas ora ono wong liyo, aku karo Mas Burhan dhuwe aturan ora keno nganggo boso alus opo meneh kromo. Soale opo?Jarene, ono bocah kalongan sing kuliahe neng Semarang utowo mbuh pokoke neng wetan. Yo koyone mergo wis ketentho ngomong alus karo kanca-kancane, pas mulih kalongan ngajak ngomong kromo karo bapake. Mestine bapake kan bungah mergo bocahe saiki pinter ngajeni bapake. Tapi jawaban bapake jebul ora koyo kuwi. “Hey, ndhuk. Kowe karo bapakmu dhewe kok nganggo kromo mbarang. Opo aku kiye saiki
Inggih mz…kulo arek Jawa timur juga koq hehehe…..inul?? yo pasti ngerti rek jaman sik dadi
saking Jawi Tengah, se’durung e sampun ngertos Pak
Sri Susuhunan Amangkurat Agung utawa dicekak Amangkurat I iku raja Kasultanan Mataram sing mréntah taun 1646-1677. Panjenengané iku putra saka Sultan Agung Hanyokrokusumo. Panjenengané akèh ngalami pambrontakan sajroning mangsa pamaréntahané. Panjenengané tilar donya jroning pelarian taun 1677 lan dimakamkan ing Tegalwangi (cedhak Tegal), saéngga dikenal uga kanthi sesebutan anumerta Sunan Tegalwangi utawa Sunan Tegalarum. Jeneng liyanya ya iku Sunan Getek, amarga panjenengané terluka nalika numpes pambrontakan Mas Alit adiné dhéwé.
Silsilah Amangkurat I[besut | besut sumber]
Jeneng asliné ya iku Raden Mas Sayidin, putra Sultan Agung. Ibuné ya iku Ratu Wetan, putri Tumenggung Upasanta bupati Batang (katurunan Ki Juru Martani). Nalika mengku jabatan Adipati Anom panjenengané nganggo sesenutan Pangeran Arya Prabu Adi Mataram.
Kadidéné umumé raja-raja Mataram, Amangkurat I nduwèni loro permaisuri. Putri Pangeran Pekik saka Surabaya dadi Ratu Kulon sing nglairaké Raden Mas Rahmat, tembé mburi dadi Amangkurat II. Déné putri kulawarga Kajoran dadi Ratu Wetan sing nglairaké Raden Mas Drajat, tembé mburi dadi Pakubuwana I.
Wiwitan pamaréntahan[besut | besut sumber]
Ing taun 1645 panjenengané diangkat dadi raja Mataram nggantèkaké ramané, lan antuk sesebutan Susuhunan Ing Alaga. Nalika dinobataké sacara resmi taun 1646, panjenengané mawa sesebutan Amangkurat utawa Mangkurat, jangkepé Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat Agung. Jroning basa Jawa tembung Amangku maknané "mangku", lan tembung Rat sing maknané "bumi", dadi Amangkurat maknané "mangku bumi". Panjenengané dadi raja sing kuwasa ing Mataram lan laladan-laladan bawahané, lan ing upacara penobatan kasebut kabèh anggota kulawarga krajan disumpah supaya setia lan ngabdi marang panjenengané.
Amangkurat I antuk warisan Sultan Agung arupa wewengkon Mataram sing jembar banget. Jroning bab iki panjenengané matrapaké sentralisasi utawa sistem pamaréntahan kapusat. Amangkurat I uga nyingkiraké tokoh-tokoh senior sing ora sejalan karo pandangan pulitiké. Umpamané, Tumenggung Wiraguna lan Tumenggung Danupaya taun 1647 dikirim supaya ngrebut Blambangan sing wis dikuwasani déning Bali, nanging kaloroné diprejaya ing tengah dalan.
Ing taun 1647 kutha krajan Mataram dipindhah menyang Plèrèd. Istana anyar iki luwih akèh dibangun saka bata, déné istana lawas ing Kerta kagawé saka kayu. Perpindahan istana kasebut diwernani pambrontakan Raden Mas Alit utawa Pangeran Danupoyo, adik Amangkurat I sing nentang panumpasan tokoh-tokoh senior. Pambrontakan iki antuk dhukungan para ulama nanging wusanané niwasaké Mas Alit. Amangkurat I ganti
naté diperangi ramané. Ing taun 1646 panjenengané nganakaké perjanjèn, antara liya pihak VOC diidinaké mbukak pos-pos dagang ing wewengkon Mataram, déné pihak Mataram diidinaké dagang menyang pulo-pulo liya sing dikuwasani déning VOC. Kaloro pihak uga silih mbébasaké tawanan. Prejanjèn kasebut déning Amangkurat I dianggep minangka bukti takluk VOC marang kakuwasan Mataram. Nanging panjenengané banjur gela nalika VOC ngrebut Palembang taun 1659.
Memungsuhan antara Mataram lan Banten uga tansaya ndadra. Ing taun 1650 Cirebon ditugasi naklukaké Banten nanging gagal. Banjur taun 1652 Amangkurat I nglarang èkspor beras lan kayu menyang negri iku.
Sauntara iku hubungan diplomatik Mataram lan Makasar sing dijalin Sultan Agung wusanané rusak ing tangan putrané sawisé taun 1658. Amangkurat I nulak duta-duta Makasar lan njaluk supaya Sultan Hasanuddin rawuh dhéwé ing Jawa. Mesthi waé panyuwun iki ditulak.
Pasulayan karo putra mahkutha[besut | besut sumber]
Amangkurat I uga sulaya karo putra mahkuthané, ya iku Raden Mas Rahmat sing dadi Adipati Anom. Pasulayan iki disebabaké anané warta yèn jabatan Adipati Anom bakal dipindhahaké marang Pangeran Singasari (putra Amangkurat I liyané).
Ing taun 1661 Mas Rahmat nglancaraké aksi kudhéta nanging gagal. Amangkurat I numpes kabèh pendhukung putrané iku. Suwaliké, Amangkurat I uga gagal jroning usaha ngracun Mas Rahmat taun 1663. Pasulayan tansaya ndadra taun 1668 nalika Mas Rahmat ngrebut calon selir ramané sing asmané Rara Oyi.
Amangkurat I ngukum mati Pangeran Pekik mertuané dhéwé, sing dituduh wis nyulik Rara Oyi kanggo Mas Rahmat. Mas Rahmat dhéwé diampuni sawisé dipeksa mrejaya Rara Oyi nganggo tangané dhéwé.
Pambrontakan Trunajaya[besut | besut sumber]
supaya panjenengané mbiayani Trunajaya ngayahi pambrontakan. Banjur Trunajaya dibiayani kanggo mbrontak marang Amangkurat I.
Trunajaya lan pasukané uga dibantu déning para pejuang Makasar pimpinan Karaeng Galesong, ya iku sisa-sisa pendhukung Sultan Hasanuddin sing dikalahaké déning VOC ing taun 1668. Sadurungé, taun 1674 pasukan Makasar iki tau nyuwun tanah kanggo gawé perkampungan, nanging ditulak déning Amangkurat I.
Babad Tanah Jawi, Mulai saka Nabi Adam Sampai Taun 1647. (terj.). 2007. Yogyakarta: Narasi
M.C. Ricklefs. 1991. Sejarah Indonésia Modern (terj.).
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 23 Maret 2016.
KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki !2. RPP AQIDAH AKHLAQ KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki ! 3. RPP FIQIH KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki !4. RPP BAHASA ARAB KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki ! 5. RPP SEJARAH KEBUDAYAAN ISLAM KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki !
RPP PELAJARAN AGAMA ISLAM DI MTs
Dont Cry Girls! | RADAR Banyumas
Homebanking Ing Belgium Ing Homebank Belgium Ing Homebanking Belgium Ing Belgium Homebank Ing Webmail Belgium Ing Belgium Home Bank Ing Belgien Homebanking Ing Be Homebanking Homebank Ing
Aqu ngiri ndhuk nek awakmu isa crita ngene…. serius
tulisan ngene ben dho mikir, lah saiki kok ya wis kanggo jag-jagan ngono ta
October 11, 2010 at 05:20	kakean mikir malah gak duwe-duwe…
mbasan duwe kok sawangane marak’ke gelo…
October 11, 2010 at 05:28	wakakakakakak, iso ae sampean hon
nuwun pak haji…salam kagem sedoyo ingkang sareng
Den Ayu.. nyuwun paring-paring... kula sampun tigang dinten mboten ma'em Den.. mboten mesakne napa kaliyan kula.. Menawi maringi kula donga aken mugi2 diparingi rezeki ingkang kathah kaliyan tambah ayu, diparingi yuswa ingkang
sing iso dititipi sedelok yak? :D
oks.. oks.. suwun masukane Tis.. masalahe saiki freezere kebak botol ASIP jhe wekekekk.. dadi ra iso nyimpen maeman, paling banter yo kaya sing ta lakukne, masak
brayan kie bareng2 mas hehehehe 9ethuk	December 19, 2012
mungkin podo, cuma kosakata iku jarang aku
kuwi godhong gedhang e entek pisan ora???
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nord-Fron&oldid=878615"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 8 Januari 2014.
Tetedhan seganten, wonten ing basa Indonésia asring dipun sebat Boga bahari, makanan laut utawi hidangan laut, menawi wonten ing basa Inggris dipun sebat seafood. Tetedhan seganten punika sesebatan kanggé tetedhan ingkang awujud kéwan saha tetanduran seganten ingkang dipun pendhet saking seganten utawinipun kasil anggenipun budidaya.
Sawetara nagari, tetedhan seganten dipunpérang dados tiga inggih punika ''mamalia laut'', iwak saha kerang ingkang dipun pendhet utawi dipunkempalaken déning nelayan saking toya anyep, danau
punika dipunmunfangataken minangka protein déning masyarakat Mesir Kuno. Anggenipun pikantuk tetedhan punika kanthi cara mancing wonten ing Seganten Mediterania kalingan Lepen Nil, ugi wonten ingkang budidaya ing kolam. Tiyang Yunani Kuno ugi dhahar iwak saha kerang-kerangan seger
piningit), bilih wonten jongko joyoboyo ugi sampun kasebat wonten bait 161 bait 161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan (
Sumonggo, kagem sinten mawon ingkang mudheng...
Piyambakipun miyos wonten ing Mussy-la-Ville, Belgia, wonten ing wiwitan taun 1850-an piyambakipun nindakaken migrasi dhateng Prancis, lan dumunung wonten ing wewengkon Paris, lajeng wonten ing mrika piyambakipun ngrembakakaken minat wonten ing lèmpèng listrik. Minatipun wonten ing babagan punika nyebabaken piyambakipun damel panemuan listrik kalebet télégraf listrik ingkang dipundandani.
Mesin Lenoir[besut | besut sumber]
Motor Lenoir wonten ing Musée des Arts et Métiers, Paris
Saking taun 1859, percobaan listrik Lenoir damel piyambakipun manggihaken mesin pembakaran dalam ingkang kapisanan, mesin dua tak kanthi silinder tunggal ingkang mbakar campuran gas batu bara lan udhara ingkang dipunnyalakaken déning sistem pembakaran "percikan loncat", lan dipunpatènaken wonten ing taun 1860. Mesin punika béda kaliyan mesin 2 tak ingkang modérn ingkang boten dipunmampetaken sadèrèngipun pembakaran. Sawijining parusahan, Gauthier,[1] dipunbentuk kanggé ngrembakakaken mesin punika, lan kréta kuda roda 3 dipundamel migunkakaken punika. Éwadéné lumampah kanthi saé, pangisèn bahan bakar mesin punika boten èfisièn, radi brisik, panasipun langkung kathah, lan menawi dipunparingi toya adhem ingkang cekap saged risak. Ananging, Scientific American martakaken wonten ing wulan September 1860 bilih surat kabar Paris Cosmos sampun mbiwarakaken bilih abad uap sampun kalampahan,[2] lan saking taun 1865, 143 mesin sampun dipunbangun déning Gauthier, sesarengan kaliyan sapérangan Reading Gas Works kanggé mesin gas Lenoir wonten ing wewengkon London.[3]
Wonten ing taun 1863 Lenoir nedahaken kréta turangga kanthi 3 roda ingkang kaping kalih, dipunébahaken déning "hidrokarbon cair" (petroleum) 1,5 daya kudha kanthi karburator primitif ingkang saged nempuh jarak 18 kilometer saking Paris dhateng Joinville-le-Pont tindak-wangsul wonten ing wekdal 11 jam. Prastawa punika kasil narik kawigatosan tsar Aleksandr II, lan sapérangan buah dipunkirim dhateng Kamaharajan Ruslan.[4]
Sapérangan ageng panerapan mesin Lenoir namung dipunginakaken kanggé barang mandheg kaos déné mesin cétak, pompa air, lan piranti mesin. Insinyur sanès, mliginipun Nikolaus Otto, wiwit damel kemajengan wonten ing bab tèknologi pembakaran dalam ingkang langsung damel rancangan Lenoir boten dipunginakaken. Kirang saking 500 mesin Lenoir antawising 6-20 daya kuda dipundamel.
ora ana utawa kosong (pitulung) CS1 maint: Extra text (link)
Sejarah Kendaraan Bermotor di newreg.co.ukCithakan:Nagara-bio-stub
oldid=1105848"	Kategori: Kaca mawa sitiran tanpa sesirahCS1 maint: Extra textLair 1822Kapatèn 1900Penemu PrancisTokoh PrancisTokoh Bèlgia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.00, 28 Oktober 2016.
Apa kaca iki ngemot wilayah topik wigati sing sakuduné?
Wes dadi adat lan cirri utamane wong jawa lan wis kawentar ing gendi papan, wong jawa iku wong kang sopan-sopan lan banget ngajeni marang wong liya. Babagan iki bisa dideleng saka anggone won jawa anggone guneman. Kabeh ana paugerane dhewe-dhewe. Guneman karo wong kang luwih tua, beda karo nalika guneman karo kancane.
------ Basa Ngoko--------------------
Basa -------------------------Basa Madya --------------------- Madyantara
l------Basa Krama --------------------- Wredha Krama
- Wong kag seumur nanging status sosiale luwih dhuwur
- Murid marang guru - Wong enom marang wong tua - Anak maraang wong tua
Ngunggah suksès. nanging sasana ora ngawèhi awak dhéwé katrangan bab berkas kuwi.
iso koyo ngono, panganane opo?
30 Oktober, 2007 @ 7:32 am	Wah minta resep
Balik dadi prajurit sing nggawa tombak lan pedang… 578 kata lagi
Wieluń (Jerman Welun utawa Welungen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 26.000 jiwa. Kutha iki misuwur amerga ing 1 September 1939, kutha iki ya iku kutha kapisan sing diserang Nazi Jerman lan miwiti Perang Donya II ing Éropah. Tengah kutha Wielun nganti 90% entèk dibom.
Tengah Kutha Wieluń sawisé pangeboman téror Nazi Jerman saka udhara ing 1 September 1939
”Kucing kuwi pancen seneng turu neng kono An, gak ngerti nyapo? Mungkin empuk lan anget” kata ibu. ”lha kae anake papat (4) neng mburi” tembah ibu. Hah..
tinggala kapir Lan tuwan awangsul Nora ana weruh ing Mekah ikiAlit mila teka ing awayahMang tekaa paraneYen ana sangunipunTekeng Mekah tur dadi wali Sangunipun alarang Dahat dening ewuhDudu srepi dudu dinarSangunipun kang sura lagaweng patiSabar lila ing donya
iki kalebu surat Al Qur’an kang dowo dhewe.
1.Alif Laam Miim *)1.ora ana kang pirsho tegese kajobo Alloh Ta’ala dhewe.{
Ahli Tafsir beda-beda ing panemu ngenani huruf lepas kang kaemot ing dalem suroh iki.
Mbalekake tafsire iki marang Alloh , naming Aloh kang mirsani tegese. Uga kang ditegasake dening Abu Bakar, Umar ,Usman , Ali lan Ibnu Mas’ud r.a.
iku mumjukake I’jazul qur’an, keluwihane mu’jiyat al qur’an, arepa al quran kasusun saka huruf kalimat kang biasa digunakake dening makhluk kang ora sanggup nyusun, damel kaya sapadane alqur’an, arepa kaya suroh kang sak ringkes ringkese, mangkana uga pendapate Ar-Rozi saka al Mubarrid lan Qurthuby, al Farraa’, banjur dibenerake dening az-Zamakhsyari lan diturut dening Ibnu Taimiyah .Az Zamakhsyari ngendika : “ lan sengaja kabeh huruf-huruf iku ora didadekake siji, ananging di baleni maneh ing dalem pirang-pirang suroh, supaya luwih kuwat lan hebat tantangane, uga ana kalane mung sak huruf ( Nun ) utawa loro huruf (Haa Miim), telung
para pangrungu supaya musatake kawigatene marang apa kang lagi diturunake ( Lit – Tanbih ).Maksude supaya paara pangrungu Firmane Alloh SWT , ngenani kedudukane Al Qur’an ,Alqur’an minangka Hujjah kanggo ahli kitab , lan Bahasan liyo kang bakal ditegasake ing
kang diturunake ono ing kutho Madinah ) cacahe ayat ana 286 , Aaliif Laam Miim lan uga huruf huruf kang dadi kawitane suroh kaya
tegese Lathif , Miim iku tegese Majiid . Dadi Aaliif Laam Miim iku rumuz kang tegese Alloh iku Maha Welas Lan Maha Agung.Saweneh ‘Ulama’ maneh ana kang duweni panemu yen Aaliif Laam Miim iku minangka kanggo wiwitan dhawuh - saperlu mundhut perhatiane manungsa = umpamane mangkene : Nalika arep den anakake rapat nalika wong-wong wus padha hadir kabeh biyasane padha omong-omngan dhewe dhewe - Yen pimpinan rapat ujuk-ujuk banjur pidato , mesthine ora oleh perhatian saka hadhiriin .,Nanging yen pimpinan rapat sak durunge miwiti guneman nuli andhodhok mejane disik : DHUK-DHUK-DHUK , iku biyasane hadirin banjur anggatekaken = sak bakdane hadhirin anggatekaken lagi ketua rapat miwiti pidatone = semono uga , Aaliif Laam Miim , Nalika uwong-uwong lagi padha ketungkul , dumadakan krungu swara kang ora den ngerteni tegese (
keraguane Minongko pituduh tumrape wong wong kang podho yaqiin
2.Kitab*1) AlQur’an iku Ora ono keraguane Minongko pituduh tumrape wong wong kang podho taqwa *2) *1)Pangeran maringi jeneng Al Qur’an kanthi Kitab kang mengku arti “kang ditulis “ kuwi minangka isyarat menawa Al Qur’an mau diprentahake supaya ditulis .”*2) Taqwa artine ngreksa siksane Alloh kanthi nglakoni
Kitab iki) yoiku kang diwaca dening Muhammad saw.
minangka pituduh) nunjukake predikat keloro (ke-2), tegesa minangka penuntun
kangga uwong-uwang kang takwa) maksude uwong uwong kang ngusahake awake dhewe supaya dadi uwong kang takwa kanthi dalan ngetutake perintah dan ngedogi larangan kanggo njaga diri saka geni neraka.
3.( Yoiku) wong wong kang padha iman marang kahanan kang ghoib lan padha nglakoni sholat lan padha gelem nginfaqkake sak dhengah saking rizki , kang Ingsun paringake marang dheweke.
3.( Yoiku) wong wong kang padha iman*3) marang kahanan kang ghoib*4) lan padha nglakoni sholat*5) lan padha gelem nginfaqkake sak dhengah saking rizki*6) , kang Ingsun paringake marang dheweke. *3).iman kuwi kepercayan kang kuat kang dibarengi kanthi tundhuk lan masrahake jiwa raga. Tandha-tandha anane iman yoiku ngelakani apa wahe kang dikarepake dening iman mau.*4).Kang ghoib yoiku perkara kang ora bisa ditingali dening panca driyo .percaya marang kang ghoib maksude neqodake marang perkara kang wujud kang ora bisa ditingali dening panca driyo , amarga dalil-dalil kang nuduhake marang anane perkara ghoib mau , kaya anane Alloh, Malaikat-malaikat, dina akhirat lan sapanungggalane.*5).Sholat cora bahasa arab artine miturut istilahe syara’ yoiku ibadah kang wus kinaweruhan, kang diwiwiti kanthi takbir lan dipungkasi kanthi salam kang dilakoni kanggo mbuktekake kumawula lan ngasorake awak marang Alloh.Ngelakoni Sholat artine nindakake kanthi teratur , kanthi nglengkapi kabeh syarat syarat lan rukune sarta tatakramane ,padha uga kang ketingal utawa kang batin ( ora
khusyu’, nggatekake marang kang diwaca lan sapanunggalane.*6)Rezeki: sakabehaning perkara kang bisa dimanfa’atake . Nafkahake saperangan rezeki iku menehake saperangan bandha donyane kang diparingake dening Alloh marang wong kang duweni hak nerima , kaya wong –wong fekir , wong –wong miskin , sanak kerabat, bocah-bocah yatim lan sapanunggalane4.Lan uwong uwong kang padha percaya marang kitab(AlQur’an) kang diudhunake marang Sira (Muhammad) lan kitab kitab kang diudhunake sak durungira , sarta padha percayaMarang anane dina akhirat .
4.Lan uwong uwong kang padha percaya marang kitab(AlQur’an) kang diudhunake marang Sira (Muhammad) lan kitab kitab kang diudhunake sak durunge sira*7) ,
urip maneh sak wuse donyo iki ora ono. Yakin marang panguripan ono ing akhirat artinebener-bener percaya marang bakal anane urip maneh sak wise dunyo iki ora ono.5.Hiyo uwong-uwong kang mangkono mou (wong) kang oleh pituduh saking Pengerane, lan hiyo wong-wong kang mengkono iku wong kang beja-beja kabeh.
5.Hiyo uwong-uwong kang mangkono mou (wong) kang oleh pituduh saking Pengerane, lan hiyo wong-wong kang mengkono iku wong kang beja-beja kabeh.*9)*9)Hiyo iku wong-wong
uga sira widen-wedeni utawa ora sira widen-wedeni, dheweke iku ora gelem padha iman
[2:6] Saktemene uwong-uwong kang pada kafir, padha uga sira widen-wedeni utawa ora sira widen-wedeni, dheweke iku ora gelem padha iman
[2:7] Alloh wus matri (nutup) atine wong-wong kafir mau lan (nuttup) kupinge wong-wong kafir . Lan nutup matane wong-wong kafir. Lan wong-wong kafir mau bakal oleh siksa kang gedhe banget.
[2:7] Alloh wus matri (nutup) atine wong-wong kafir mau lan (nutup) kupinge wong-wong kafir*10) . Lan nutup matane wong-wong kafir*11). Lan wong-wong kafir mau bakal oleh siksa kang gedhe banget. *10). Hiya iku wong kuwi ora bisa nampa pituduh , lan nasehat apa wahe ora bakal tumama marang dheweke.*11). Maksude : dheweke ora bisa migatwkake lan mahami marang ayat-ayat Al Qur’an kang dirungokake lan dheweke ora bisa ngalap conto sangka tandha-tandha keagungane Alloh kang ditingali ana ing cakrawala , ing sak lumahing bumi lan kang ana ing awake dhewe.[2:8] Sak dengah sangking manungsa iku ana kang ngucap : “ Kita iki wis iman marang Alloh lan dina akhir , nanging sak temene dheweke iku ora padha iman.
[2:8] Sak dengah sangking manungsa iku ana kang ngucap : “ Kita iki wis iman marang Alloh lan dina akhir,*12) nanging sak temene dheweke iku ora padha iman.
*12).Dina besok hiya iku : wiwit sangka kabeh makhluk dikumpulake ana ing ara-ara Mahsyar nganti tumeka wektu kang ora
hinggo akhir loro ( 2) ayat.” Menawa kelorone aayat kasebut tumurun ngenani uwong-uwong Yahudi Madinah.
9.Wong-wong munafiq iku arep nipu Alloh lan wong-wong mukmin,nanging saktemene kang mengkono iku dheweke namung nipu awake dhewe, mung dheweke ora padha rumangsa.
10.Ing atine wong-wong munafiq ana penyakite , nuli dheweke ditambahi penyakit dening Alloh, lan dheweke bakal oleh siksa kang banget larane, sebab anggone padha goroh.
10.Ing atine wong-wong munafiq ana penyakite , *13) nuli dheweke
anggone padha goroh. *13) .Yoiku keyakinane dheweke marang kebeneran NABI Muhammad SAW. Banget ringkihe keyakinan mau, bisa njalari anane rasa drengki , ati iri lan mangkel marang Nabi SAW. Agama lan wong-wong Islam .
11.Lan nalikane wong-wong munafiq dikandani : “ siro kabeh aja padha gawe kerusakan ing bumi .Dheweke padha njawab : “ sejatine kita iki padha gawe becik”.
2:12.Elinga,Saktemene wong-wong munafiq iku pada gawe kerusakan, mung wahe dheweke ora padha rumangsa.
2:13.Lan nalika wong-wong munafiq dikaandhani : ‘padha imano sira kabeh kaya olehe wong-wong liya wis padha iman “ Dheweke padha muni-muni : “ aapa kita dikon iman kaya wong-wong bodho iku? “ Elinga , satemene wong wong munafiq dhewe kang bodho-bodho , mung wahe dhewke ora padha ngerti ( bodhone )
2:14.Lan Nalika wong-wong munafiq kepethuk wong-wong kang padha iman : dheweke padha kandha-kandha : :kita iki wis padha iman .” laan nalika dheweke wis padha bali kumpul kaaro syetan syetane . dheweke padha muni : “ Saktemene kita iki tetep tetep (urip) karo
ngumbar ) dheweke ana ing kelacutan kelawan bingung.
2:16.Wng-wong kang mangkono iku wong-wong kang tuku sasar dituku kaaro pituduh, dadi (umpamane wong dagang ), wong-wong munafiq iku ora bathi dagangane lan dheweke iku ora oleh pituduh.
2:17.Sifate wong-wong munafiq iku kaya sifate wong kang ngurubaake geni, bareng wis murtub bias madhangi kiwa tengene , dumadakan diilangake padhange dening Alloh lan dheweke diumbarake dening Alloh aana ing kahanan peteng ndedhet , ora bias weruh aapa –apa.
2:18.Dheweke iku budheg, bisu lan picek , mulane dheweke padhaa ora bisa bali ( marang dalan kang bener )
2:19.Utawa kaaya ( wong wong kang kena ) udan deres saking langit aana ing kahanan peteng ndedhet, akeh bledheg lan kilat pating cleret; dheweke padha nyumpeli kupinge nganggo deijine, karana ( krungu suara ) bledheg ,jalaran padha wedi mati . Lan Alloh ngliputi wong-wong kang padha kapir.
2:20.Meh-meh wae kilat iku nyamber pandhelengane dheweke. Semangsa kilat iku madhangi dheweke , dheweke padha mlaku aana ing ngisore cahya padhang iku, nanging yen nuju peteng ndhedhet, deweke padha mandheg .Upama Alloh ngersakake, temtu Alloh nyirnakake pengrungune lan pendelenge dheweke. Swetuhune Alloh Kuwasa marang sakabehe perkara.
19. 2:21.Hai para manungsa,padha nyembaha marang Pangeran ira kang wus nitahake sira kabeh lan wong-wong kang sak durungira kabeh , supaya sira kabeh padha taqwa.2:22.(Alloh) kang nitahake bumi kanggo lemek ira kabeh lan langit minangka dadi payon , lan nemurunake banyu ( udan ) sangking langit , nuli sebab banyu iku ,Alloh ngetokake macem-macem who-wohan minangka rezqi kanggo sira kabeh , mula sira kabeh aja padha gawe sesekuthon kang nyekuthoni Alloh 30).Yoiku kabeh perkara kang disembah sinembahi nyembah marang Alloh kaya : brahala-brahala,dewa-dewa lan sapanunggalane. Ing mangka sira kabeh wus padha ngerti.
Tantangan marang kaum musrikin ngenani Al Qur’an
23.Lan Manawa ssira kabeh ( tetep) , ana ing kemamangan babagan Al Qur’an kang Ingsun udhunake marang kawula Ingsun ( Muhammad ) ,coba sira kabeh gaweya 31) .aayat iki arupa sawijining tantangan marang dheweke kang padha mamang marang kebenerane Al Qur’an kang ora bias ditiru sanajan kanthio ngumpulake kabeh ahli kesusasteraan lan ahli basa amarga Al Qur’an kuwi minangka mu’jizate Nabi Muhjammad SAW. Sak surat ( wahe ) kang madhani AlQur’an lan padha ngajaka sesembahan – sesembahan ira kabeh sak liyane Alloh, yen sira kabeh padha bener.
24.Mangka yen sira kabeh ora bias gawe lan mesthi sira kabeh ora bakal bisa gawe, ngreksaha awak ira kabeh saking neraka kang urup-urupe manunghsa lan watu-watu kang dicawisake kanggo wong-wong kang padha kafir.
25.Lan sira bebungaha marang dheweke kang padha iman lan gelem amal salih; yen dheweke bakal
dheweke padha ngucap : ‘” iki kok kaya kang wis diparingake marang kita mau “ Dheweke diparingi who-wohan kang padha rupane lan dheweke uga diparingi garwa-garwa kang suci lan dheweke langgeng ana ing suwarga iku “. 32).Kani’matan ing suwarga hiya iku kani’matan kang sarwa lengkap, padha uga jasmani, utawa rohani.
Tepa Tulada ing Al Qur’an lan hikmah-hikmahe
26.Satuhune Alloh ora isin gawe tuladha rupa nyamuk utawa kang luwih ina tinimbang nyamuk 33).nalika tumurune ayat 73 surah kaping 23 Al
temurune aayat 41 surah al An kabut kang ana ing sak jerone Pengeran paring gambaran keapesane brahala-brahala kang didadekake pengayom dening wong-wong musyrik padha karo ringkihe omahe kemlandhingan. Dene uwong-uwong kang padha iman , mangka dheweke padha yakin yen tuladha mau nyata bener saking Pangerane, dene wong –wong kang padha kafir , dheweke padha ngucap : Apa kang dikersakake Alloh dene Alloh gawe tuladha kang mangkene iki ? “ jalaran anane tuladha mau akeh wong kang disasarake dening Alloh 34).disasareke dening Allh tegese : yen wong wong mau kesasar amarga dheweke ingkar lan ora gelem maahami pituduhe Alloh. Ana ing ayat iki , aamarga dheweke ingkar lan ora gelem mahami aaapa sebabe Alloh agawe nyamuk minangka tuladha nganti dheweke mau dadi kesasar. Lan jaalaran tuladha mau ( uga ) aakeh wong kang diparingi pituduh dening Alloh .Lan ora ana wong kang disasarake dening Alloh kejaba wong-wong kang padha fasik.
27.( hiyo iku ) wong-wong kang padha nyulayani janji marang Alloh sak wise janji iku kukuh, lan padha medhotake apa kang diprentahake dening Alloh ( marang dheweke ) supaya disambung lan padha gawe kerusakan ana ing bumi .Hiya dheweke iku wong wong kang padha kapitunan.
Bukti-Bukti Kekuwasaan Pangeran 28. 28.Kepriye toh sira kaok padha kufur maarang Alloh, ing mangka sira kabehj iku asale maati, nuli Alloh nguripaake sira kabeh, nu;li Alloh mateni sira kabeh, nuli nguripake sira kabeh, nuli maaarang Alloh sira kabeh dibalekake.
29.Alloh yoiku Dzat kang nitahake sakabehe kang ana ing bumi kanggo sira kabeh lan Alloh ngersakake nitahake langit, nuli dititahake dadi pitung langit lan Aloh iku Maha Ngudaneni skabehe perkara.
30.Elinga nalika Pangeran ira dhawuh marang malaikat : “ Satuhune Ingsun arep nitahake kholifah ana ing bumi” Para Malaikat padha matur : “ Menapa prayogi Panjenengan nitahaken ( kholifah ) wonten ing bumi rupi tiyang ingkang naming badhe damel kerisakan lan paten pinaten, kang mangka kita punika tansah maos tasbih lan tahmid sarta nyucekaken dhumateng Panjenengan ? “ Alloh Dhawuh : “ setuhune Ingsun iku pirsa apa kag sira kabeh ora padha mangerti.”
31.Lan Alloh paring pirsa marang Adam ing jeneng –jenenge( barang-barang) kabeh ,nuli barang barang mau dipentokake marang para Malaikat , kanthi dawuh : “ coba padha matura marang ingsun jenenge barang –barang iki yen nyata sira kabeh padha bener ! “
32.Dheweke padha matyur : “ maha suci Panjenengan , kita sedaya mboten gadah pangertosan punapa punapa kejawi ingkang sampun Panjenengan paringaken dateng kita, sayektosipun Paanjenengan punika ingkang Maha Ngudaneni saha Maaha Wicaksana *) ( sabenere lafadz “ Hakim” den jawakake kanthi “ kang wicaksana” kuwi kurang pas amarga makna Hakim “ kuwi kang dueni hikmah. Hikamh artine agawe utwa nggunakake sawijining perkara ccccocok karo sifat ,guna lan faedahe. Ing kene diartekake : “ kang Wicaksana “ aaamarga aarti kuwi
jenenge barang barang iki “. Bareng Adam wis nyeritani para Malaikat, nuli Alloh dhawuh; “ ana toh Ingsun ora dhawuh marang sira kabeh yen satuhune Ingsun pirsa perkara kang samar-samar ana ing Langit lan Bumi, Lan Ingsun pirsa aapa kang sira lahirake lan apa kang sira umpetake.”
34.Lan Elinga nalika Ingsun dhawuh marang para Malaikat : “Padha sujuda “ *) ( Sujud ing kene artine ngurmati lan mulyakake Adam AS., ora kok maksude kumawula, amarga Sujud kanthi kumawula kuwi naming marang Alloh wahe ) sira kabeh marang Adam” . mangka dheweke nuli padha Sujud kejaba Iblis ; Iblis mbangkang lan gumedhe lan dheweke kalebu golongane wong kang padha kafir.
35.Lan Ingsun Dhawuh : ‘” Hai Adam, sira lan bojo ira manggona ana ing suwarga iki , lan padha mangana aapa wae kang ana ing suwarga iki sak karep ira, nanging sira aja parek-parek wit iki *) ( wit-wit kang dilarang dicedaki dening Alloh ora bisa dimesthekake , amarga Al Qur’an lan Hadits ora ana kang nerangake . Ana kang ngarani wit khuldi kaya kang disebut ana ing surah Thoha ayat 120 , ananging kuwi jeneng kang digawe dening syetan ) kang nyebabake sira kalebu golongane wong –wong kang kang padha zalim.”
36.Nuli karo-karone diplesedake dening syetan saking suwarga mau *) ( Adam lan Hawa kanthi rekadaya syetan nganti dahar wohe wit kang dilarang kuwi kag nyebababake karo-karone metu saka suwarga , lan Alloh ndawuhi karo-karone mudhun ana ing dunyo . Kang dikarepake tembung “ syetan “ ana ing kene hiya iku iblis kaya kang diterangake ana ing ayat 34 surat Al Baqoroh mau. ) Lan diwetokake saking kahanan mau-maune *) ( kang dimaksud kahanan mahu-mahune hiya iku kani’matan lan kamulyaning urip aana ing suwarga ) Lan Ingsun Dhawuh : “ Padha mudhuna sira ! saweneh ira kabeh iku dadi sateru tumrap saweneh liyane , lan tumrap sira ana panggonan tetep ana ing bumi, lan kebungahan urip nganti tumeka mangsa kang ditemtokake.”
37.Nuli Adam nampa kalimah-kalimah *) ( ngenani kalimat ( ajaran-ajaran ) sangka Pangeran kang diterima dening Adam, saperangan sangka ahli tafsir: “nggatekake kanthi ucapan-ucapan kanggo tobat.”) saking Pangeran , mangka Alloh nerima taubate . Satuhune Alloh iku Maha Narima taubat tur Maha Asih
38.Ingsun Dhawuh : Padha mudhuna sira kabeh saka suwarga iku ! ing tembe yen sira katekanan pituduh saking Ingsun ,mangka sira sapa wonge gelem anut marang pituduh Ingsun temtu ora ana kekhawatiran tumrap dheweke, lan ( uga) ora bakal susah.
39.Dene wong-wong kang padha kafir lan nggorohake ayat-ayat Ingsun , dheweke iku duweni bagian neraka , dheweke padha langgeng ana ing neraka iku.40. He Bani Isroil *) ( Isroil iku minangka sebutan tumrap Nabi Ya’qub. Bani Isroil kuwi artine anak turune Nabi Ya’qub ; sak iki sering diarani kaum Yahudi ) elinga marang nikmat Ingsun kang wis Ingsun paringake marang sira kabeh lan padha nuhanana janji ira marang Ingsun *) ( janjine wong wong Yahudi marang Pangeran hiyo iku : dheweke bakal nyembah marang Alloh lan ora bakal nyekuthokake kanthi apa wahe , uga bakal iman marang para rasul kang ing antarane hiyo iku Nabi Muhammad SAW kaya kang diterangake ana ing kitab Taurat .) mesthi Ingsun Nuhani janji Ingsun marang sira kabeh ; lan namung marang Ingsun sira kabeh kudu wedi ( tundhuk).
41.Lan padha imana sira kabeh marang apa kang wis Ingsun turunake (AlQur’an ) kang mbenerake marang apa kang ana ing sandhing ira kabeh ( Taurat), lan sira kabeh aja ngawiti dadi wong kang kafir marang kitab Al Qur’an , lan sira kabeh aja padha ngijolake ayat-ayat Ingsun kelawan rega kang sethitik, lan namung marang Ingsun sira kabeh kudu padha taqwa.
42.Lan sira aja padha nyampur aduk perkara kang haq kelawan perkara kang bathil lan sira aja padha ngumpetake perkara haq iku *) ( ing antarane kang padha dirahasiakake kaum Bani Isroil hiyo iku : Pangeran bakal ngutus sawijining Nabi saking keturunan Nabi ISMAIL kang arep mbangun ummat kang gedhe ana ing dina mburi , hiyo iku Nabi Muhammad SAW ) ing mangka sira kabeh wis padha ngerti.
43.Lan padha nglakonana sholat, padha mbayara zakat , lan padha rukuka bareng-bareng karo wong kang padha rukuk.*) ( kang dimaksud hiyo iku : sholat jamah, lan uga diarani : padha manuta marang printah –printahe Alloh bareng –bareng kara wong kang padha manut
44.Kena apa sira padha prentah marang wong liya ( nglakoni ) kebecikan , nanging sira padha nglalekake awak ( kewajiban ) ira dhewe , ing mangka sira padha maca Al Kitab ( Taurat) ? Apa sira ora padha angen-angen ?.
45.Padha ndadekna sabar lan sholat minangka dadi penulung ira kabeh. Setuhune kang mangkana iku pancen abot , kejaba tumrape wong –wong kang padha khusyu” .
46.(Hiyo iku ) wong-wong kang padha yakin yen dheweke bakal padha kepethuk Pangerane , lan dheweke padha bakal bali marang Alloh .
47.Hai Bani Isroil, padha elinga marang nikmat Ingsun kang wus Ingsun paringake marang sira kabeh lan ( uga padha elinga ) yen setuhune Ingsun wis ngutamakake sira kabeh ngeluwihi sekabehe umat .*) ( Bani Isril kang wus diparingi nikmat dening Alloh lan diparingi kaluwihan katimbang umat liyane hiyo iku embah buyute kang urip ana ing jamane Nabi Musa AS.
48.Lan padha ngrekshaha awak ira saking ( azab) dina ( kiamat, kang ana ing dina iku ) ora ana siji wong kang bisa mbela wong liya , sanajan sethitik ; lan ( semono uga ) ora diterima syafa’at *) ( syafaat : luru lantaran supaya bisa nekakake manfaat tumrap wong liya utawa bisa nyingkirake kemelaratan kanggo wong liya. ) lan tebusan saking wong mahu, lan dheweke ora bakal ditulungi .
PARINCEN NIKMATE PANGERAN MARANG BANI ISROIL49.( Lan elinga ) nalika Ingsun nylametake sira kabeh saking ( Fir’aun ) lan brahala brahalane , dheweke tansah nyiksha sira kabeh terus –menerus , dheweke padha nyembelih anak anak ira kang lanang , lan padha nguripi anak anak ira kang wadhon. Kedadeyan kang mengkana iku ngemu ujian kang gedhe saking Pangeran ira kabe
50. .( Lan elinga )nalika Ingsun miyak segara kanggo sira kabeh , nuli Ingsun nylametake sira kabeh , lan Ingsun ngeremake ( Fir’aun ) lan bala tentarane kang mangka sira dhewe padha weruh.*) ( nalika Nabi Musa AS. Bareng Bani Isroil sangka negara Mesir tumuju palistina lan digudhak/ diuyak dening raja Fir’aun , dheweke ngliwati segara abang ( laut Merah ) sisih lor . Nuli Pangeran dawuhi marang Nabi Musa supaya nuthukake tekene ana ing segara. Dhawuh mau dileksanakake dening Nabi Musa AS sak nalika iku segara miyak dadi loro lan ing tengah-tengahe katon ana dalan kang amba. Musa nuli liwat dalan mau nganti deweke sak kaume selamet nganti pinggir gisik . Sedeng Firngaun sak wadiya balane nalika isih ana ing tengahing segara , segara nuli nangkeb lan pulih maneh kaya maune lan Rojo Firngaun sak wadiya balane nuli padha kerem ).51.Lan ( elinga ) nalika Ingsun njanjeni marang Musa ( maringi Taurat ,sakwise) patang puluh bengi , nuli sira padha ndadeake pedhet *) ( pedhet emas kang digawe sangka emas kuwi kanggo disembah).(Sembahan ira )sak wise Musa budhal lan sira kabeh wong-wong kang padha dholim .
52.Sak wise mengkana , Ingsun nuli ngapura kesalahan ira kabeh , supaya sira kabeh padha syukur .
53.Lan ( elinga ) nalika Ingsun paring marang Musa Al Kitab ( Taurat) lan katerangan kang mbedakake aaantarane perkara haq lan bathil, supaya sira kabeh padha oleh pituduh.
54.Lan ( elinga ) nalika Musa dhawuh marang kaume : He kaum ingsun , satuhune sira kabeh iku wong-wong kang padha nganiaya awak ira dhewe kabeh , sebab padha ndadekake pedhet ( sesembahan ira ) < mula padha tobata marang Pangera kang nitahake awak ira kabeh lan padha matenana awak ira kabeh *) ( mateni awak dewe : “ ana kang ngartekake wong wong kang ora padha nyembah pedhet kuwi padha mateni wong wong kang padha nyembah . Uga ana kang ngartekake : wong-wong kang padha nyembah brahala pedhhet kuwi paten-pinaten dhewe-dhewe , lan ana uga kang ngartekake : dheweke diprintah supaya padha mateni awake dhewe-dhewe minangka tobate. ) kang mangkana iku luwih bagus tumrap sira kabeh ana ing ngarsane Pangera kang nitahake awak ira kabeh , mangka Alloh bakal nerima taubat ira kabeh . Setuhune Alloh iku Maha Paring Pangapura tur Maha Asih .
55.Lan ( elinga) naalika sira padha matur :“ kita kabeh ora percaya marang sira ( musa ) kajaba yen kita bisa weruh Alloh kanthi jelas *) ( maksude ningali Alloh kanthi nganggo mripat ) kerana iku sira padha disamber bledheg , sira hiya padha ndeleng *) ( aamarga panyuwunan kang kaya mangkaana iku nnuduhake keingkaran lan ketaakaburane wong wong mau , mula sangka kuwi dheweke disamber bledheg minangka adzab sangka Pangera. ) 56.sak wise iku Ingsun nangekake sira kabeh sak wise sira padha mati *) ( kang dikarepake mati ana ing kene miturut dhawuhe saweneh ahli tafsir hiya iku : mati kang sak benere , lan miturut saweneh liya hiya iku klenger amarga disamber bledheg.) supaya sira padha syukur.57.Lan Ingsun manyungi sira kabeh kalawanb mendhung , lan Ingsun ngudhunake marang sira “ Manna “ lan “ salwa “ *) ( salah sawijining nikmate Alloh marang Dheweke hiya iku : wong wong mau tasah dipayungi mendhung nalika dheweke padha mlaku aana ing padhang pasir ana ing dina pkang panas banget . Manna panganan kang legi kaya madu . Salwa memper manuk gemak / puyuh .) padha mangana saking panganan kang apik apik kang wis Ingsun paringake marang sira kabeh . Lan dheweke ora padha nganiaya Ingsun , nanging sak benere dheweke padha nganiaya awake dhewe.
58.Lan ( elinga ) nalika Ingsun dhawuh : “ padha mlebuha sira kabeh ana ing desa iki ( Baitul Maqdis ) lan padha mangana isine ing kono sekarep ira , lan padha mlebuha lawange desa mau kanthi sujud *) ( maksude : miturut saweneh ahli tafsir : ngasorake awak ) lan padha matura : “ Mugi Panjenengan nglebur dosa kita “ , mesthi Ingsun bakal ngapura kesalahan kesalahan ira kabeh . Lan Ingsun bakal nambahi ( ganjarane ) wong-wong kang padha gawe becik .
59. Nanging wong-wong kang padha dholim padha ngowahi printah kalawan ( nglakoni ) kang ora diprintahake marang dheweke . Karana iku Ingsun ngudhunake siksa saking langit marang wong-wong kang padha dholim mau amarga anggone padha tumindak fasiq .
60.Lan ( elinga ) nalika Musa nyuwun banyu kanggo kaume , nuli Ingsun dhawuh : “ teken ira gebukna watu iki “ banjur watu mau mancur-mancur banyune dadi loras pancuran. Yekti saben saben golongan wis padha weruh panggonan pangombene ( dhewe-dhewe ) *) ( hiya iku sakabehing suku Bani Isroil kaya kang kasebut aaana ing surat Al A’rof aaayat 160 ) padha mangan lan ngombeha sira kabeh saking rezqi ( kang diparengake ) Alloh , lan sira aja padha gawe kerusakan ana ing bumi.
61.Lan ( elinga ) nalika sira kabeh padha matur : “ He Musa kita boten saget sabar naming kaparingan tetedhan werni setunggal , mila kita sami panjenengan suwunaken dhateng Pangeran panjenengan , supadas Pangeran ngedalaken tethukulan bumi, kadosta jejanganan , timun, bawang putih , adas, lan brambang .” Musa nuli ngendika Apa sira kabeh kepingin perkaara kang luwih ina sira ijolake perkara kang luwih bagus ?” padha medhuna sira kabeh ana ing sawijining kutha , ana ing kono sira kabeh bisa oleh apa kang sira suwun .” Nuli dheweke padha didadekake ina lan meskin sarta dheweke padha oleh bendhu e Alloh . Kang mangkana mau sebab anggone padha kufurmaarang ayat-ayate Alloh lan Anggone padha mateni para Nabi tanpa sebab kang bener . Kang mangkana mau sebab anggone padha duraka lan padha ngliwati wates.
62.Satuhune wong-wong mukmin , wong wong Yahudi , Wong –wong Nasroni, lan wong-wong shabi’in *) ( shabvi’in hiya iku wong-wong kang manut marang syariate nabi-nabi zaman dhisik utawa wong-wong kang nyembah lintang utawa kang nyembah marang dewa-dewa ) Sapa wahe saking wong-wong mahu kang bener-bener iman marang Alloh *) ( wong-wong mukmin semono uga wong Yahudi , Nasrani lan shabi’in kang padha Iman marang Alloh kalebu kang iman
percaya marang dina akhirat lan ngelakoni amalan kang sholeh , wong-wong mau baakal entuk ganjaran sangka Alloh.) dina kiyamat lan pdha ngamal sholeh *) ( hiyo iku lelakon kang becik kang diprentahake dening Agama Islam , padha uga kang ana sesambungane karo agama utawa ora .) dheweke baakal padha oleh ganjaran saking Pangerane , ora ana rasa kuwatir tumrap dheweke laan ( uga ) dheweke ora bakal padha susah .
63.Lan ( elinga ) nalika Ingsun mundhut janji saking sira kabeh lan Ingsun angkatake gunung ( Thursina ) ana ing dhuwur ira kabeh,( nailka iku Ingsung dhawuh ) “ gondhelana kuwat-kuwat aaaapa kang wis Ingsun paringake maarang sira kabeh laaah eling-eling aapa kang ana ing njerone , supaaya sira kabeh padha taqwa “
64.Nuli sira padha mengo sak wise ( anane janjen ) iku , mangka umpamane ora ana kanugrahan lan rohmate ALLOH marang sira kabeh , temtu sira kabeh klebu golongane wwong-wong kang padha tuna .
65.lan yekti sira kabeh wis padha weruh uwong uwong kang padha nglanggar saking sira kabeh ana ing dina Sabtu *) ( dina sabtu kuwi dina kang kusus kanggo ibadahe tumrap uwong-uwong yahudi ) nuli ingsung dhawuh marang dheweke : “ padha dadiya kethek *) (par ahli tafssir duweni pendaaapat yen iki minangka sawijining cconto , aartine atine wong –wong mau kaya dene atine kethek , amarga padha ora bisa nerima nasehat lan pepiling. Penemune jumhur ahli Tafsir ngendikakake yen wong –wong mahu benr –bener maleh dadi kethek, mung wahe ora padha duwe anak , ora mangan lan ora ngombe , lan uripe ora luwih sangka telung dina ) sira kabeh dadi ina
66.Mangka Ingsun dadekake kang mengkana mau minangka pepeling tumeraping wong-wong kala iku, lan tumrape wong-wong sakburine ,sarta dadi pitutur tumeraping wong-wong kang padha taqwa.
carita penyembelehane sapi wadon *) ( surat iki diarani surat Al Baqoroh ( SAPI wadhon ) amarga mengku ceritae nyembelih sapi.
67.lan ( elinga ) nalika Musa dawuh marang kaume : “ satuhu8ne Alloh mriontah sira kabeh nyembelih sapi wadhon .” dheweke padha matur ; Punapa panjenengan badhe damel gegujengan *) ( hikmahe Alloh dhawuhi nyembelih sapi hiya iku supaya ilang rasa pakurmatane wong-wong mau marang sapi kang nate disembah.) dating kita ? “. Musa dawuh : “ Ingsun nyuwun pangreksha marang Alloh, supaya ingsun ora kalebu golongane wong kang padha bodho “.
68.Dheweke padha matur : “ nyuwuna dating Pangeran Panjenengan kangge kawula , supados maringi keterangan dumateng kawula , sapi wadon ingkang kados punapa .” Musa dawuh : “ saatuhune Alloh dhawuh yen sapi wadhon iku hiya iku sapi wadhon kang ora tuywa lan ora enom , dadi sapi kang sedengan umur-umurane ; mula tindakna apa kang diprentahake marang sira kabeh,”
69.Dheweke padha matur : “ nyuwuna dateng Pangeran panjenengan kangge kawula , supados maringi keterangan dumateng kawula punapa warninipun ?” Musa dhawuh : “Satuhune Aloh dhawuh yen sapi wadon iku hiya iku sapi wadhon kang warnane kuning tur kang nyenengake marang wong-wong kang padha nyawang.”
70.Dheweke padha matur :” nyuwuna dhaateng Pangeran panjenengan kangge kawula supadas maringi keterangan dateng kawula kados pundi hakekat sapi wadhon wahu, sebab satuhune sapi wadhon wau tumrap kula ( taksih ) samar lan satuhune kawula insya Alloh badhe pikanthuk pitedah .”
71.Musa dhawuh : “ satuhune Alloh dhawuh sapi wadhon mau hiya iku sapi wadhon kang dddurung tahu kanggo ngluku lemah lan during tahu kanggo nyirami tanduran , ora cacat, ora ana blenthong-blenthonge.” Dheweke padha matur : “ sak punika sampun jelas katerangan panjenengan.” Nuli dheweke padha nyembelih sapi wadon lan meh-meh wahe dheweke padha ora bisa nglakoni printah mahu.*) ( amarga sapi kang miturut syarat kang diturunake kuwi angel golekake , meh-meh wahe dheweke ora bisa nemokake.)
72.Lan ( elinga ) nalika sira padha mateni sawijining wong nuli sira padha bantah-bantahan ana ing perkara rajapati mau lan Alloh kang nglahirake apa kang padha sira umpetake .
73.Nuli Alloh Dhawuh:” sabetna sak dhengah nggaotane sapi iku marang mayit !” kaya mangkana Alloh nguripake wang kang wis mati , lan meruhake marang sira kabeh tandha –tandha kekuwasaane , supaya sira kabeh padha ngerti .*) ( miturut penemune jumhur ahli Tafsir ayat iki ana gathuke kar lelakon kang dilakoni dening salah sijining wong sangka kaum Bani Isroil , Saben-saben sangka wong –wong mau padha tudhuh –tinudhuhan masalah sapa kang mateni.Sak wise dheweke padha ngaturake maslah iki marang NABI Musa AS . Allloh nuli ngutus wong – wong mahu supaya nyembelih sapi wadhn supaya wong kang dipatini mau bisa urip maneh, nuli bisa nrangake sapa sejatine kang mateni dheweke , sak wuse dithuthuk kanthi sebagian sangka nggaotane sapi kuwi . )
74.Nuli sakwise iku ati nira kabeh padha atos kaya watu malah luwih atos maneh. Kang mangka sak dengah saka watu ana kang bisa mancur-mancurake banyu, lan sak dengah ana kang sigar nuli ngetokake banyu , lan sak dhengah maneh ana kang bisa ngglundhung jalaran saking wedine marang Alloh. Lan Alloh ora bakal lali apa kang sira lakoni.75.Apa sira kabeh isih ngarepake dheweke bakal padha percaya maarang sira kabeh, kang mangka segolongan saking dheweke padha krungu dhawuh-dhawuhe Alloh , nuli dheweke padha ngowahi dhawuh-dhawuhe Alloh sak wise dheweke padha angen-angen , ing mangka dheweke padha ngerti ?” *) ( kang dimaksud hiya iku embah buyute wong-wong mau kang nyimpen Kitab Taurat , nuli Kitab Taurat mau dirobah-robah dhewe , ing antarane sifat-sifate Nabi Muhammad SAW kang kasebut ana ing Kitab Taurat mau.)
76. lan lamun dheweke padha ketemu kelawan wong-wong mukmin , dheweke padhakandha :” kita kabeh iki wis padha iman >”nanging sak wise dheweke ana ing kalangane kanca-kancane , dheweke padha ngucap : aapa sira kabeh padha nyritakake marang dheweke ( wong-wong mukmin) apa kang wis diterangake dening Alloh marang sira kabeh, supaya kelawan mangkana dheweke ( wong-wong mukmin) bisa ngalahake hujjah ira kabeh ana ing ngarsane Pangeran ira kabeh ; apa sira ora padha mikir ? *)( sebagian kaum Bani ISROIL KANG NGAKU IMAN MARANG Nabi Muhammad SAW , kuwi nate cerita marang wong-wong islam , yen aana Kitab Taurat pancen disebutake abakal katekan Nabi Muhammad SAW , mangka glongan liya mbanjur ngelingake dheweke kanthi ngucap “ kena apa sira critakake masalah kuwi marang wong-wong islam nganti hujjahe tambah kuwat ?” )
77.Apa dhewkw ora padha ngerti yen satuhune Alloh iku pirsa sakabehe perkara kang padha dheweke umpetake lan sakabehe perkara kang padha dheweke lahirake .
78.Lan sak dengah saking dheweke iku ana kang ora bisa maca .ora ngerti Al Kitab ( Taurat) ,ngertine mungb keterangan kang goroh-goroh lan dheweke mung padha ngira-ngira.*) ( akeh akehe wong wong Yahudi bkuwi padha ora bisa maca , lan ora bisa mangerteni apa kang dadi isine kitab Taurat kejaba mung dongeng-dongeng kang nate dicritakake dening para pendhitane ) 79.Mangka cilaka kang gedhe tumrape wong –wong kang padha nulis Al Kitab kelawan tange dhewe , nulin kandha kandha : “ iki saking ngarsane Alloh” ( kelawan maksud ) supaya oleh kauntungan kang ora ana ajine . mangka cilaka kang gedhe tumrap gedhe dheweke, jalaran saka apa kang ditulis dening tangane , lan cilaka kang gedhe tumrap deweke , jalaran saka kelakuane .
80. Lan dheweke padha ngucap : “ kita bakal kagepok denning geni naraka , kejaba sawetora dina wahe “ . Dhawuha :” apa sira wus padha gawe janji ana ing ngarsane Alloh mangka Alloh ora nulayani janjine , utawa apa sira padha gawe-gawe ing atase Alloh kang sejatine sira kabeh ora padha ngerti ? “.
81.( ora kaya mangkana ) , sak benere , sing sapa wonge nglakoni dosa lan deweke wis dikubengi dening dosane , hiya dheweke iku kang duweni bagian naraka , deweke padha Langgeng ana ing naraka kana.
82.Dene wong- wong kang padha iman lan beramal sholeh , hiya deweke iku wong wong kang duweni bagian suwarga, dheweke padha Langgeng ana ing suwarga kana.
83. Lan ( elinga ) nailka Ingsun mundhut janji saking Bani Isroil , ( hiya iku ) : “ sira kabeh aja padha nyebah sak liyane Alloh, lan sira kabeh pdha beciki wong tuwa lara, para sanak famili , bocah-bocah yatim, lan wong-wong miskin, sarta sira kabeh padha guneman kang bagus marang manungsa , padha nglakanana sholat lan padha bayara zakat . Nuli sira kabeh ora padha nuhani janji mau ,kejaba sithik saking sira kabeh ,lan sira kabeh tansah padha mengo.
84. Lan ( elinga ) nalika Ingsubn mundhut janjisaking sira kabeh ( hiya iku) : sira kabeh otra padha ngutahake getih ira kabeh ( mateni uwong) lan sira kabeh ora padha ngusir kanca ira ( sedulur ira sak bangsa ) saking negara ira nili sira padha ikrar ( bakal nuhani ) lan sira padha nekseni “.
85.Nuli sira kabeh (Bani Isrioil ) padha mateni awakira ( sedulur ira sak bangsa ) lan ngusir segolongan saking sira saking negarane , sira kabeh padha Bantu biyantu nglakoni maksiyat lan nganiaya bangsa sira dhewe . Nanging yen dheweke padha teka marang sira kabeh minangka tawana , sira kabeh padha nebus dheweke , kang mangka ngusir dheweke iiku ( uga ) dilarang tumrap ira kabeh. Apa sira padha iman marang sak denganh Al Kitab ( Taurat) Nanging ngufuri sak dengah kang weneh ? ara ana walese tumrape kang tumindak kaya mangkana saking sira kabeh kejaba ina uripe ana dunya lan besok ana ing dina qiyamat bakal dibalekke marang siksa kang banget larane . Alloh ora bakal lali kelakuwan kang padha sira lakoni *) ( ayat iki gegayutane marang wong –wong Yahudi ing Madinah aana ing kawitane hijroh. Yahudi Bani Quraidhah manunggal dadi siji karo suku Aus , sedheng Yahudi sangka Bani Nadzir manunggal dadi siji kara wong-wong Khajraj . Antarane suku Aus lan suku Khojraj sak durunge katekan Agama Islam terus padha memungsuhan la padha peperangan kang nyebabake Bani Quraidhah biyantu Aus lan Bani Nadzir biyantu wong –wong Khojraj , Nganti antarane karo-karone suku Yahudi kuwi uga kedadeyan perang lan padha tawan-tinawanan, amarga biyantu marang sekuthune. Ananging nalikane ana wong-wong Yahudi kang ditawan karo-karone suku Yahudi mau padha sarujuk arep padha nebus sanajan dheweke asale padha perang-perangan.)
86.Hiya iku wong-wong kang padha tuku panguripan donya kalawan ( penguripan ) akhirat mangka ora bakal dientengake siksane dheweke lan dheweke ora bakal ditulungi.
Solahe wong Yahudi marang para Rosul lan Kitab-kitab kang diudhunake dening Alloh
87.Lan satuhune Ingsun wis nekake Al Kitab ( Taurat) marang Musa , lan sak wise Musa Ingsun susuli Rasul-rosul lioya lan Ingsun wis maringi bukti-bukti kebenaran ( Mu’jiyat ) marang Isa putrane Maryam lan Isa Ingsun kuwatane kalawan Ruhul Qudus.*) ( maksude kedadeyane Nabi Isa AS Pancen Kedaden Kang Aneh, Tanpa Bapa , Hiyaiku Kanthi Sebulane Ruhul Qudus dening Jibril
iku malaikat Jibril .) Apa saben sben teka maarang sira kabeh sawijining rasul nggawa dhawuh kang ora nyocoki kekarepan ira kabeh banjur sira kabeh padha gumedhe nuli sadengah ( saking rosul ) sira gorohake lan sak dengah ( kang liya ) sira pateni ?.
88.lan dheweke padha muni : “ Atiku kabeh padha buntu .” Nanging sak benere Alloh wis nglaknat marang dheweke karana anggone padha kufur , mangka sithik banget dheweke kang padha iman.
89.Lan sak wise teka marang dheweke Al Qur’an saking ngersane Alloh kang benerake aapa kang ana ing sandhinge dheweke *)( maksude kerawuhane Nabi Muhammad SAW , kang diterangake aana ing Kitab Taurat kang ana ing kono diterangake sifat-sifate uga ) kang mangka sak durunge iku dheweke padha nyuwun ( rawuhe Nabi ) supaya oleh kemenangan ngalahake wong kafir , mangka sak wise teka maarang dheweke apa kang wis padha dheweke ngertini , dheweke padha ngufuri . Mangka laknate Alloh tetep marang wong-wong kang padha kuffur .
90.Alloh banget ( kelakuwane ) dheweke kang padha ngedol awake dhewe kelawan kekufuran marang apa kang wis diudhunake dening Alloh , kerana drengki yen Alloh udhunake kanugrahane *)( maksude : Alloh ngudhunake wahyu ( kenabian ) marang Muhammad SAW .) Maarang Spa Wahe Kang Dikersakake Saking Kawula – Kawulane. Kerana iku dheweke padha oleh bendhu kang tumpa –tumpa *) ( maksude ; dheweke entuk bendhu kang tumpa –tumpa hiya iku bendhu aamarga ora padha gelem iman marang Muhammad SAW , lan bendhu kang disebabake lelakone dheweke nalika dhisik hiya padha mateni nabi , nggorohake , nguwahi isine Kitab Taurat lan sak panunggalane .) Lan tumrape wong-wong kafir siksa kang ina.
91.Lan lamun didhawuhake maarang dheweke : “ padha imana sira kabeh marang AlQur’an kang diudhunake dening Alloh.” dheweke padha ngucap : “ kita naming imanmarang apa kang diudhunake marang kita : “ dheweke padha ngufuri Al Qur’an kang diudhunake sakwise Tauraty , kang mangka Al Qur’an iku (Kitab ) kang haq, kang mbenerake marang apa kang ana ing sandhinge dheweke . Dhawuha : Kena aapa sira kabeh kok padha mateni nabi-nabiune Alloh, yen sira kabeh nyata wong-wong kang padha iman?”
Panyembahan kang dilakoni bangsa Yahudi marang anak sapi, minangka tandha dheweke condhong marang barang ( materi )
92.Saatuhune Musa wus teka marang sira kabeh kanthi nggawa bukti-bukti kebeneran ( Mu’jiyat) , nuli sira kabeh padhja ndadekake pedhet ( minangka dadi sesembahan
Mu’jiyat – mu’jiyat) , Lan sak benere sira kabeh iku wong-wong kang padha dholim .
93.Lan ( elinga ) nalika Ingsssun mundhut janji saking sira kabeh , lan Ingsun ngangkat gunung ( Tursina ) ana ing dhuwur ira kabeh ( kanthi Ingsun dhawuh ) : Cekelana kanthi kuwat aapa kang wis Ingsun paringake marang sira kabeh lan padha ngrungu sira kabeh :” dheweke banjur padha matur : “ kita sami miring nanging kita sami mbangkang “ > Lan wis dicampurake ana ing njero atine dheweke iku ( rasa demen nyembah) pedhet karana kekufuraaane, Dhawuha : Ala banget *)( lelakon aaaala kang padha dilakoni hiyaiku padha nyembah marang pedhet , maateni para nabi lan nulayani janji) kelakuane kang diprentahake dening iman ira marang sira kabeh yen bener-bener sira padha iman ( marang taurat).”
94. Dhawuha ; Yen sira padha ( nganggep yen ) kanmpung akhirat ( suwarga ) iku khusus kanggo siara kabeh ana ing ngarsane Alloh, ora kanggo wong liya, mangka padha ngarep-ngarepa pati ira *)( makssude padha nyuwuna supaya sira diparingi mati sak iki uga ) yen sira kabeh padha nyata bener.”
95.Lan dheweke ora padha gelem aarep –arep pati slawase , amaarga kesalahan-kesalahan kang wis dilakoni dening tangane ( dhewe ) lan Alloh iku Maha nguidaneni marang wong-wong kang padha dholim.
96.Lan temen sira bakal nemoni dheweke, manungsa kang paling srakah marang panguripane ( ing donyo) , malah ( luwih srakah ) kaatimbnag wong-wong musyrik. Siji-sijine dheweke kepingin supaya diparingi umur sewu tahun , kang mangka umur dawa iku ora bisa ngedohake dheweke saking siksa. Alloh iku Maha Pirsa apa kang padha dhewewke lakoni.
Nyatroni Jibril padha karo nyatroni A;lloh kang ngutus maarang deweke ( Jibril).
97.Dhawuha : Sing sapa wonge dadi saaterune Jibril, mangka setuhune Jibril iku wis ngudhunake Al Qur’a ana ing ati ira kanthi izine Allohj; mbenerake apa ( Kitab-kitab) kang sakdurunghe AlQur’an lan dadi pituduh sarta dadi bebungah tumrapig wong-wong
99.Lan yekti Ingsun wis ngudhunake marang sira ayat-ayat kang pertela, lan ora ana kang kufur marang ayat-ayat mau kejaba wong-wong kang padha fasik.
100.Apa pantes dheweke padha kufur marang ayat-ayate Alloh ) lan samangsane dheweke padha gawe janji , segolongan saking dheweke padha mbuwang janji mau ? malah akeh-akehe dheweke iku ora padha iman .
101. Lan sakwise teka marang dheweke suwijine Rasul saking ngarsane Alloh kang mbenerake apa (kitab) kang ana ing sandhinge dheweke , sak dhengah saking wong-wong kang diparingi Kitab ( Taurat) padha mbuwang kitabe Alloh ana ing mburine ( gegere) kaya-kaya dheweke ora ngerti ( Yen Kitab Iku Kitabe Alloh) .
102.Lan dheweke iku padha nutupi apa *)( maksude buku-buku sihir ) kang diucapake dening setan-setan *) ( kang dikarepake syetan-syetan ing kene hiya iku wong-wong jahat) ana ing mangsa kratone Nabi Sulaiman ( lan dheweke padha ngandhakake yen Nabi Sulaiman iku nindakake sihir ) kang mangka Nabi Sulaiman ora kufur ( ora nindakake sihir). Dheweke padha mulangake ilmu sihir marang para manungsa lan apa kang diturunake marang malaikat loro *)( para ahli tafsir padha bedha panemu maslah malaikat loro kuwi , Ana kang kagungan penemune , karo-karone bener-benr malaikat lan uga kang kagungan panemu hiya iku wong saleh kang kaya malaiat , lan ana maneh kang kagungan panemu hiya iku wong jahat loro kang ethok-ethok saleh kaya malaikat.) ana ing
tumrap sira kabeh 0 mula sira aja padha kufur”. Nanging dheweke meksa padfha sinahu saking malaikat loro mau apa kang kelawan sihir iku, dheweke bisa misahake antarane sijine wong ( bojo lanang) karo bojo wadhone *)( akeh banget wernane sihir kang dilakoni dening wong Yahudi , nganti tumeka sihir kang kanggo ngocar-ngacir masyarakat , kaya ngocar-ngacirirake wong kang jejodhohan.) Lan dheweke iku ( ahli sihir ) ora bisa nggawe madhorat kelawan sihire marang sapa wahe , kajaba kelawan izine Alloh. Lan dheweke padha nyinahu perkara kang madhoroti awake lan ora manfa’ati awake. Saktemene dheweke wis padha ngerti yen sing sapa wonge ngijolake kitabe Alloh kalawan sihir iku , ora ana tumrap dheweke ganjaran ing akhirat , lan ala banget anggone padha ngedol awake kelawan sihir , yen dheweke padha ngerti .
103.Satuhune lamun dheweke padha gelem iman lan taqwa ,temtu dheweke baakal oleh ganjaran , lan setuhune ganjaran saking ngarsane Alloh iku luwih bagus yen dheweke padha ngerti.
Ora sopane wong –wong Yahudi marang Nabi lan Sahabat- sahabate ..
104. He wong-wong kang padha iman, sira aja padha matur ( marang Muhammad ) ‘ Raa’inaa” , nanging padha matura : “ Undzurnaa. “ lan padha ngrunguwa sira kabeh . Lan tumrap wong-wong kafir siksa kang banget larane .*)( Raa’inaa : muga Panjenengan Kersa Merhatosaken Dumathng Kita , Nalika para sahabat ngaturake ucapan iki marang Rasululloh , wong –wong Yahudi uga nggunakake ucapan iki kanthi gremengan ( alon-alon ) kaaya –kaya lagi ngucapake R aa’inaa , padahal kang padha diucapake kuwi Ru’unah kang artine bodho banget , minangka ngina marang Rasululloh, amarga kuwi Alloh dhawuhake supaya para shahabat nganti ucapan “ Raa’inaa “ kanthi ucapan Unzurnaa” kang artine padha kara “ Raa’inaa” )
105.Wong-wong kafir saking ahli Kitab lan wong-wong mussyrik iku ora padha seneng yen aana suwijine kebagusan diparingake marang sira kabeh saking Pangeran ira kabeh. Lan Alloh nemtokake sapa-sapa kang dikersakake ( diparingi )) rahmate ( kenabian) ; lan Alloh kagungan kanugrahan kang Agung.
106.Ayat aapa wahe *)( para ahli tafsir padha
lan ana uga kang maringi arti mu’jizat.”) kang Ingsun nasakhake , utawa Ingsun dadekake ( manungsa) lali marang ayat mau, Ingsun nekakake kang luwih bagus katimbang aayat mau utawa kang sapadhane . Apa sira ora ngerti yen Aloh iku Maha Kuwasa marang sakabehe perkara ?
107.Apa sira ora ngerti yen satuhune kraton langit lan bumi iku kagungane Alloh ? Lan sira kabeh ora duwe pangayom lan kang nulungi sak lioyane Alloh.
108.Apa sira ora padha duwe karep nyuwun marang Rasul ira kaya olehe Bani Israil nyuwun marang Musa ana ing zaman biyen ? S ing sapa wonge nganti imane kelawan kekufuran , mangka temen wong iku wis kesasdar saking dalan kang jejeg.
109.Sebagiyan akeh saking ahli Kitab kepengin supaya dheweke bisa mbalekake sira kabeh marang kekafiran sakwise sira kabeh padha iman, karana drengki kang ( laahir) saking awake dheweke , sakwise jelas tumrape dheweke kebeneran . Mula padha ngapuranen lan umbarna dheweke nganti Alloh nekakake printahe *)( maksude : ijin merangi lan ngusir wong Yahudi.) Satuhune Alloh iku MAHA Kuwasa marang sakabehe perkara.110.Lan padha jumenengna sholat lan padha mbayara zakat . Lan kebagusan apa wahe kang sira amalake kanggo awak ira , iku mesthi bakal padha sira temu ganjarane ana ing ngarsane Alloh . Setuhune alloh iku pirsa samubarang kang padha sira lakoni.
111.Lan dheweke ( wong-wong Yahudi lan Nashroni ) padha guneman ; “ Ora bakal mlebu suwarga kejaba wong-wong (
Dhawuha : “ Coba tekakna bukti kebeneran ira kabeh yen sira kabeh iku wong –wong kang padha bener.”
112.( Ora kaya mangkana) nanging sing sapa wonge kang masrahake jiwa ragane marang Alloh, lan dheweke tumindak becik , mangka tumrap dheweke ganjaran ana ing ngarsane Pangeran lan ora ana kekuwatiran tumrap dheweke lan (uga) dheweke ora padha susah.
113.Lan wong-wong Yahudi padha guneman : wong-wong Nasroni ora bener agamane” wong-wong Nasroni uga padha guneman :” wong-wong Yahudi iku ora bener agamane.” kang mangka dheweke ( padha-padha) maca Al Kitab mengkana uga wong-wong kang padha ora ngerti, padha guneman kaya gunemane wong-wong mahu , mangka Alloh dhewe kang bakal paring putusan mbesuk ana ing dina kiyamat, ana ing perkara sulayane wong-wong mahu.
114.Lan spa toh kang luwih nganiaya katimbang , wong-wong kang padha ngalang-ngalangi nyebut asmane Alloh ana ing mesjid-mesjid Alloh. Lan uwong-wong kang tansah usaha ngrubuhake mesjid mesjide Alloh? Dheweke iku ora pantes mlebu marang njerone ( mesjide Alloh) , kejaba kalawan rasa wedi ( marang Alloh) dheweke ing donya oleh ina lan ing akherat nampa siksha kang banget larane.
115.Lan kagungane Alloh dhewe wetan lan kulan , mangka marang endhi wahe sira madhep , hiyaiku wajah Aloh *)( ana ing kono Dzate Alloh , maksude : kekuwasaane Alloh iku ngliputi skabehing alam mula sangka kuwi ana ing ngendhi wahe manungsa manggon , Alloh mirsani aapa wahe kang dilakoni, amarga dheweke terus-terusan madhep marang Alloh .) Satuhune Alloh iku Maha Jembar ( rahmate ) tur Maha Ngudaneni.
116.Dheweke ( wong-wong kafir ) padha ngucap: “ Alloh kagungan Putra >” Maha suci Alloh , malah apa wahe kang ana ing langit lan ing bumi iku kagungane Alloh ; kabeh padha tundhuk marang Alloh.
117.Alloh iku Dzat kang nitahake langit lan bumi , lan yen Alloh kagungan kersa ( nitahake ) siji perkara , mangka Alloh ( cukup ) dhawuh : “ Wujuda” , perkara mau banjur wujud .
118.Lan wong-wong kang padha ora mangerti padha guneman :” Kenaapa Alloh ora paring dhawuh ( langsung) marang kita kabeh , utawa teka tandha-tandha kekuwasaane Alloh marang kita ? “ Kaya mangkana uga wong-wong kang sadurunge dheweke wis tahu guneman kaya gunemane dheweke mahu; atine dheweke kabeh iku padha . Saatuhune Ingsun wis nerangake tandha-tandha kekuwasaan Ingsun marang kaum kang padha yakin .
119.Satuhune Ingsun wus ngutus ( Muhammad ) kanthi ( nggawa pituduh kang ) bener , minangka kang nggawa kabar kang nyenengake lan kabar kang medhen-medheni lan sira ora bakal ditutuh ngenani wong-wong kang mlebu neraka.
120.Wong-wong Yahudi lan Nasroni ora bakal seneng marang sira yen sira during anut agamane dheweke . Dhawuha ; ‘ satuhune pituduhe Alloh hiya iku pituduh ( kang bener) “ Lan yensira iku anut marang marang apa kang dadi kekarepane dheweke , sak wise sira nampa ilmu, mesthi sira ora bakal duwe pangayom lan pitulung tumerap sira saking ( siksane Alloh.
121.Wong-wong kang wis Ingsun Paringi Al Kitab , nuli dheweke gelem maca Al Kitab mau miturut mesthine *)( maksude ora ngowahi lan na’wilake Al Kitab kanthi sak kepenake dhewe.) dheweke iku bener –bener iman marang Kitab Ingsun Lan sing sapa wonge ngufuri Kitab Ingsun , mangka dheweke iku wong-wong kang padha kapitunan.
122.He Bani Isroil , padha elinga marang nikmat Ingsun kang wis Ingsun paringake marang siara kabeh , lan Ingsun wis ngutamakake sira kabeh ngungkuli sakabehe umat.*)( maksude : umat kang sak mangsa karo Bani Isroil.)
123.Lan padha wediya sira kabeh marang sawijine dina kang ing wektu iku ora ana awak kang bisa ngganteni *)(maksude : dosa lan ganjaran sawijining wong ora bisa dipindahake marag wong liya.) marang awake liyane sethithia , lan ora ana syafaat kang maafa’ati marang awak , kabeh wahe ora ana kang tinulungan.
Ism’il , ngadhepi raja Namrudz lan liya –liyane.) dening Pangerane kalawan pirang –pirang kalimah ( perinta lan waleran) , nuli Ibrahim nindakake kalimah-kalimah mau kanthi sampurna. Alloh Dhawuh:” Satuhune Ingsun bakal ndadekake sira dadi imam tumraping kabeh manungsa.” Ibrahim matur : “ ( lan kawula ugi nyuwun) sadhengah saking anak turun kawula *)( Alloh wus
Ingsun ( iki ora bisa ngenani wong-wong kang padha dholim.”
125.Lan ( elinga) nalika Ingsun ndadekake omah iku ( Baitulloh) dadi panggonan kumpul tumrap manungsa lan panggonan kang aman. Lan gunakna sadhengah saking maqom Ibrahim *)(hiyaiku panggonan kanggo jumenenge Nabi Ibrahim AS . nalika mbangun ka’bah) panggonan sholat . Lan wis Ingsun printahake marang Ibrahim lan Isma’il : “ Sira padha ngresikana omah Ingsun kanggo wong-wong kang padha thowaf , padha I’tikaf, padha rukuk lan padha Sujud .”
126.Lan ( elinga) , nailak Ibrahim ngonga : “ Dhuh Pangera kula , mugi Panjenejngan ndadosaken negari punika , negari ingkang aman sentosa, lan mugi Panjenengan paring rizqi saking warni-warninipun who-wohan dhateng pendhudhukipun ingkang purun iman dateng Alloh lan dinten Akihir.” Alloh Dhawuh:” Lan wong-wong kafir uga Ingsun paringi kebungahan sethithik , nanging akhire bakal Ingsun peksa marang siksa neraka lan hiyaiku panggonan kang banget alane.”
127.Lan ( elinga ) nalika Ibrahim dhuwurake ( mbangun ) pandhemen-pandhemene Baitulloh karo Isma’il ( nalika iku dheweke padha donga ): “ dhuh Pangeran kawula , Panjenegan mugi kersa nampi saking kula ( amal kula ) , sak estu Pnjenengan punika Maha Midhanghet tur Maha Ngudaneni.
128.Dhuh Pangeran kula, mugi Panjenengan kersa ndadosaken kula kekalih dados tiyang ingkang tundhuk nurut dhateng Panjenengan , lan ( mugi Panjenengan kersa ndadosaken ) saperangan saking turunan kula , umat ingkang sami tundhuk datheng kula cara-cara saha panggenan-panggenan ibadah haji kula , lan mugi Panjenengan kersa nampi tobat kula . Sayektosipun Panjenengan punika ingkang maha Nampi tobat saha Maha Asih. 129.Dhuh Pangeran kula , mugi Panjenenngan ngutus satunggalipun Rasul saking golongan turunan kula , ingkang maosaken dhawuh-dhawuh Panjenengan lan mucalaken datheng para turunan kula lan nyucekaken para turunan kula , Saestu Panjenengan punika Maha Prakosa tur Maha Wicaksana .
130.Ora ana wong kang gething marang agamane Ibrahim kejaba wong kang ora ngerti marang awake dhewe , lan temen Ingsun wis milih Ibrahim *)( ing antarane dadi : imam ,
kang dadi nabi lan diparingi pangkat Khililulloh .) ana ing dunyo iki lan satuhune dheweke besuk ing akhirat yekti kalebu golongane wong-wong kang sholeh-sholeh.
131.Nalika Pangeran dhawuh marang dheweeke : Sira thundhuka ta’ata ! ‘ “ Ibrahim nuli matur : “ Kula tundhuk ta’at datheng Pangeraning jagad sedaya.”
132.Lan Ibrahim wis washiyat marang putra –putrane supaya netepi agama Islam, semana uga yaqub .( Ibrahim dhawuh):” He Anak-Anakku , Satuhune Alloh wis milih agama iki kanggo sira kabeh, mulane sira aja padha mati , kejaba ing netepi agama Islam.”
133.Apa sira kabeh padha melu teka nalike Ya’qub katekanan ( tandha –tandha) pati , nalika dheweke ndangu putra –putrane : “ apa kang padha sira sembah sak wise aku mati / “, Putra –putrane mangsuli “ kula sedaya tetep nyembah Pangeran Panjenengan lan Pangeranipun leluhur Panjenengan . Ibrahim, Isma’il lan Ishaq,( inggih punika ) Pangeran ingkang Sawiji ngijeni lan kula sedaya naming tundhuk ta’at dhateng Alloh.”
134.Iku sawijining umat kang wus keliwat, tumrap dheweke apa kang wis padha diusulake lan tumrap sira apa kang wis padha sira usahake, lan sira kabeh ora bakal dijaluki pertanggung jawab gandheng karo apa kang padha dheweke lakoni.
135.Lan dheweke padha ngucap : sira kabeh padha mlebuwa agama Yahudi utawa agama nasroni , mesti sira padha oleh pituduh .” Dhawuha : “ balik (kita tetep midherek ) agamane Ibrahim kang jejeg. Lan dheweke ( Ibrahim ) iku ora klebu golongane wong-wong Musyrik.
136.Padha ngucapa ( He wong-wong mukmin ) : “ Kita kabh tetep iman marang Alloh lan aaaapa kang diudhunake marang Ibrahim, Ismail , Ishaq, Yaq’qub lan para putra –putrane , lan apa kang diparingake marang nabi-nabi aking Pangerane . Kita ora mbedak –mbedakake antarane siji-sijine nabi lan kita naming tundhuk ta’at marang Alloh.” 137.Mangka yen dheweke padha iman marang apa kang sira imanake , temen dheweeke wis oleh pituduh, dene kang dheweke tetep padha mengo,etuhune dheweke ana ing
sibgoh artine celupan.Sibgoh Alloh : celupane Alloh kang artine iman marang Alloh kang ora dibarengi kemusyrikaan.) lan apa toh kang luih bagus sibgohe katimbang Alloh? Lan naming marang Alloh kita padha nyembah.
139.Dhawuha : Apa sira padha madoni Ingsun babagan Alloh. Kang mangka Alloh iku Pangeran Ingsun lan Pangeran ira kaabeh; tumrap Ingsun amal ingsun la tumrap sira amal ira, lan naming marang Alloh kita padha murnekake Ibadah kita.
netepi agama Yaahudi utawa Agama Nasroni ? Dhawuha : Apa sira kang luwih pirsa utawa Alloh , lan sapa kang luwih Dholim katimbang wong kang ngumpetake syahadah saking Alloh *)( syahadah sangka Alloh hiya iku peseksene Alloh kang disebutake ana ing Kitab Taurat lan injil menawa Ibrahim AS. Lan anak keturunane ora melu agama Yahudi utawa Nasroni lan saktemene Alloh bakal ngutus marang Muhammad SAW.) kang ana ing sandhinge dheweke ?” lan Alloh ora bakal lali aapa kang padha sira lakoni.
141.Iku suwijine umat kang wis keliwat; tumrap dheweke apa kang wis padha sira usahakake , lan sira kabeh ora bakal dijaluki tanggung jawab gandheng karo apa kang padha dheweke lakoni.
JAVANESE CULTURE still lives in Negeri Melayu…
Matur nuwun poro sederk Melayu…poro leluhur Jowo sing iseh urip lan wis kundur dumateng ALLAH bileh kesenian jowo taksih wilujeng ing tanah Mojopahit kang sampun wucal dados MALAYSIA.
Lha wong Google wae wis nganggo “boso jowo” lho…..kok ora podho ribut…
dolmat Says:	29 November 2007 at 1:44 pm kusno basuki,
nesu ora, seneng yo ora...amergo wirang
lali janjine ndek mbiyen naliko tepang
wis...wis...bar. ayo podo
Naskah Pengajian - PDM Kabupaten Gunung Kidul | Muhammadiyah
Miturut bausastra jawa, geguritan iku karangan kang pinathok kaya tembang nanging guru gaatra, guru wilangan lan guru lagun ora ajeg. Geguritan uga kasebut tembang uran-uran wujud purwakanthi.
1. Cacahing gatra ora tartamtu nanging lumrahe sethithike patang gatra
2. Cacahing wanda gatra siji lan sijine padha akehe.
Nanging jaman nsaiki paugeran iku ora kanggo maneh. Geguritan jaman saiki nulad cara carane mancanegara kang maneka warna. Babagan kang penting saka geguritan yaiku anane pengajaran utawa amanat kang ana sajroning geguritan. Amanat bisa dimangerteni kanthi cara parafrasa. Yaiku ngandharake maneh sawijining teks utawa karangan arupa wujud kang beda supaaya bisa dimangerteni maknane.
Tembung Rangkep Yaiku tembung kang dirangkep, jinise tembung iki keperang dadi : 1. Tembung
yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki solusi perkara iku.Tujuane
mosok aku lali. Lha nek kowe nganggo jenebg
Kanjeng Susuhunan Paku Buwono II, dengan jalur : Kanjeng Susuhunan Paku Buwono II bin Kanjeng Ratu Kencana (
Tombo Ati iku limo perkorone Kaping pisan moco Qur’an lan maknane Kaping pindo sholat wengi lakonono Kaping telu wong
Banjarnegara • Banyumas • Batang • Blora • Boyolali • Brebes • Cilacap • Demak • Grobogan • Jepara • Karanganyar • Kebumen • Kendal • Klaten • Kudus • Magelang • Pati • Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
Magelang • Pekalongan • Salatiga • Jepara • Semarang • Surakarta • Tegal
Nyaritakake perange rama lawan Rahwana,prakara rebutan Dewi Sinta,asline katulis nganggo basa
Sanskreta. Crita asli Hindu. Kaperang dadi 7 kandha (cerita) :
b. Araniya kandha : Ilange Dewi Sinta ing alas dhandhaka
Asale saka indhia (Hindhu) nyaritakake sarasihlah (keturunan) Pandhawa lan Kurawa, tekan perang
Isi lakon Arjuna tapa ing guwa Mintaraga, tekan perang mungsuh Prabu Nirwata kawaca saka Iman – Imantaka. Arjuna entuk panah ampuh yaiku Pasopati.
Widadari Harini (Indumati) ibune Prabu Dasarata ing Ngayodyapala.
Isine prasetyane Gathutkaca lawan Abimanyu, nganti dhaupe Gathutkaca lan Pregiwa.
Isine perange Prabu Kresna tandhing dhewe yaiku Prabu Suteja Boma Naraka Sura,amarga
b.Perange Dasamuka mungsuh Prabu Arjuna Sasra Bahu ing Maespati (Sumantri – Sukrasana)
Isine lungane Bambang Sutasoma putra raja ing Ngastina, wayah buyute Prabu Dwipayana
Isine madege Kraton Singosari wiwit laire Ken Arok tekan R.Wijaya madeg ratu ing Majapahit.
Isine piwulang bab tembang gedhe lan warna – warna.
Isine piwulang bab agama Budha Mahayana dikarang dening jaman Empu Sendok
Isine dumadne donyo lan isine ngalam dikarang dening Empu Senhok.
Isine pieulang tembang lan Dasanama dikatang jaman Prabu Darmawangsa Teguh.
hanaruwung, irika ida kagyat bhatara mutering jagat kalungkung, punika mawinan ida ngrawuhang pramanca punggawa sami, ngamawasin panagarane ring nusa,
Ya Tuhan, atas namaMu hamba mohon maaf. Ini makna (naskah) yang bernama priyagem panyungsungan Pasek Dalem Miukut,
linggih, kaunggahang ring lontar kaya iki, mangda seken linggih dane gusti dalem dwaning sapunika, maka lawas ipun, wenten wong srawa, pang pada rusak panagara ring nusa, punika
[ 6a ] ngayah makta ayam alit doning sapunika maka lawas ipun, dane gusti gurah ngawilangin bukti, desane adoh, mande kanten antuk dane, wastan bukti punika,
kayangan, punagin dane angrencah aji 5.000, mungkulang aji 500, jarimpen lanang wadon, talap 7, 9, nanging sami pada marep ngayah dane pasek pande panyarikan,
eling, lagi hari pawetonan (hari lahir) Gusti Dalem Miukut,
ing.mech.bacc. ingbacc. ing.struč.spec.ing.aedif., bacc.ing.mech.bacc. ing.el.bacc. ing. comp.bacc. ing. polit.bacc. ing.
yaiku maca kathi tujuan bisa mahami kanthi tenanan marang pendapat ing wacan, urutane, retorise, utawa polane.
Pamanasan global kuwi anané prosès mundhaké suhu rata-rata atmosfér, segara, lan dharatan bumi. Suhu rata-rata global ing lumahing bumi wis ningkat 0.74 ± 0.18 °C (1.33 ± 0.32 °F) jroning satus taun pungkasan iki.
kaping-20 kamungkinan gedhé disebabaké déning mundhaké konsentrasi gas-gas omah kaca akibat aktivitas manungsa"[1] liwat èfèk omah kaca. Kesimpulan dhasar iki wis diandharaké déning saora-orané 30 badan èlmiyah lan akademik, klebu kabèh akademi sains nasional saka negara-negara G8. Ananging, isih sisa sawetara èlmuwan sing ora setuju karo sawetara kesimpulan sing diandharaké déning IPCC kasebut. Modhèl iklim sing didadèkaké acuan déning projek IPCC nuduhaké suhu permukaan global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Béda ing angka perkiraan iku disebabaké déning panggunaan skenario-skenario kang béda-béda ngenani emisi gas-gas omah kaca ing mangsa ngarep, sarta modhèl-modhèl sensitivitas iklim sing béda-béda. Senadyan sebagéyan gedhé panelitèn munjer marang periode nganti 2100, pamanasan lan mudhaking lumahing banyu segara dikira-kira bakal terus lumaku sajroning luwih saka sèwu taun senadyan tingkat emisi gas omah kaca wis stabil.[1] Iki nggambaraké gedhéné kapasitas panas saka segara.
Ing jaman ingkang sarwi komputer kados sakpunika, sampun awis sanget ingkang kersa nyerat utawa damel serat pribadhi kanthi ngginakaken basa Jawi. sampun malih serat ngginakaken basa Jawi, serat ingkang ngginakaken basa Indonesia kémawon inggih sami nasibipun. Punika amargi saya majengipun ngélmu teknologi komunikasi kadosdéné, HP lan nternet. Nanging sanajan sampun awis sanget dipunginakaken, boten wonten awonipun menawi awakipun piyambak tetep nyinau babagan serat (nawala, surat, serat, kintaka). Serat utawi serat punika, kalebet iketaning basa gancar ingkang mawi paugeran, paugeran punika manut lan kajumbuhaken kaliyan unggah – ungguhing pasrawungan. Nyerat serat punika wonten tatananipun, tatanan punika adhedhasar, ingkang ngirim lan ingkang dipunkirimi.
Perkawis ingkang wigatos lan kedah dipunmangertosi salebeting panyerataning serat utawi serat ;
1. Panyerating asma kedah jangkep, langkung prayogi menawi kaserat pangkat, lan kalenggahanipun.
2. Panyerating alamat / papan dunungipun ingkang dipunkirimi serat kedah jangkep lan cetha.
4. Dipunwigatosaken bab adangiyahipun, inggih punika, pandonga, pamuji, pakurmatan ing purwakaning serat.
5. Pamilihing paprenahan lan tembung tandha pakurmatan kedah leres lan manut pranatan ingkang lumampah.
6. Dluwang, mangsi lan amplopipun kedah ingkang saé.
Manut isi lan ancasipun serat utawi serat kapérang dados 4 (sekawan), kadosta ;
1. Serat Kitir, serat ingkang isi lan ancasipun minangka sarana kanggé nyenyuwun tulung tumrap ingkang dipunkirimi serat / serat.
2. Serat Iber, serat ingkang isi lan ancasipun minangka sarana kanggé paring / caos pawarta ingkang sampun lumampah.
3. Serat Ulem utawi serat Sedahan, serat ingkang isi lan ancasipun minangka sarana anggé ngaturi uleman upacara pawiwahan, tetakan, pèngetan, lsp.
4. Serat Dhines, serat ingkang isi lan ancasipun minangka sarana kanggé
Yakuwi tembung kang wis dirimbag utawa diwenehi ater-ater, seselan lan penambang.
Ater ater yaiku wanda kang diwuwuhake ing ngarepe tembung lingga. Tuladhane dak, ko, di, ka, sa, pa, pi lan sapiturute. Dene seselan yaiku waanda kang diwuwuhake ing tengah-tengahe tembung. Kayata in, um, l, r lan liya liyane. Dene penambang yaiku wanda kang diwuwuhake ing mburine tembung, kayata ku, mu, an, a, na, anal an liya liyane.
Yaiku gambar utawa wangun kaendahan utawa kaanan sarana pepindhan. Nanging pepindhan iku namung sarana kanggo penyadra. Kang kudu diperhateake tetep kaendahan gambarane.
tembang nanging guru gaatra, guru wilangan lan guru lagun ora ajeg. Geguritan uga kasebut tembang uran-uran wujud purwakanthi.
kanthi cetha ingkang saged kapireng dening tiyang sanes, cara maos mekaten dipun wastani cara “maos teknik” tiyang sanes saged medhot ingkang bakenipun perkawis / pawarta.
tak teteske...kabeh trondhol..dhol..dhol..
tanpa wulu..megal-megol.. gol.. gol.. gawe guyu...
lingga kanthi muwuhi ater-ater, seselan, saha panambang, punapadene imbuhan rangkep. Imbuhan ingkang manggènipun ing sangajenging tembung naminipun ater-ater, déné ingkang manggènipun ing tengah dipunsebat seselan, lan manawi manggènipun ing sawingkinging tembung naminipun panambang, déné yèn manggènipun ing ngajeng saha wingking utawi ngajeng, tengah, wingking naminipun imbuhan rangkep.
Tembung tanduk : yaiku sakabehig tembung lingga kang olih ater-ater swara irung
1. Tembung tanduk kriya wantah, yaiku tembung sing ora olèh panambang. Tuladha: maju, ngadeg, nyapu.
2. Tembung tanduk i- kriya, yaiku tembung tanduk sing olèh panambang i. Tuladha: nulungi, ngumbahi, nyaponi.
3. Tembung tanduk ke- kriya, yaiku tembung tanduk sing diwèmèhi panambang -ké utawa -aké. Tuladha: nyèlèhaké, nuduhaké, mbalèkaké.
Tembung tanggap : yaiku sakabehe tembung lingga kang olih ater-ater tripurusa, ater-ater ka lan seselan in
1. Tembung tanggap yakuwi tembung lingga jroning Basa Jawa sing diwuwuhi ater-ater tripurusa (dak-, ko-, lan di-) lan seselan -in. Jinisé tembung tanggap anapapat[1].
2. Tembung tanggap tripurusa, yaiku tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater tripurusa. Tuladha: dakpangan, kojupuk, dibalangi.
3. Tembung tanggap na, yaiku sing diwuwuhi seselan -in. Tuladha: tinulis, sinengkakaké.
4. Tembung tanggap tarung, yaiku tembung dwilingga sing diwuwuhi seselan in tripurusa. Tuladha: sawang-sinawang, serat-sinerat.
5. Tembung tanggap ka, yaiku tembung tanggap sing diwuwuhi ater-ater ka-. Tuladha: kaobong, kagéndhong.
6. Tembung tanggap tarung, Tulaadha : baling binalang, apura ingapura
Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki solusi perkara iku.Tujuane musyawarah iku kanggo nggolek tembung sepakat lan mupakat. Carane nanggapi musyawarah iku bisa wujud pendapat, ide, kritik utawa dene
ngrembug bab nasibe korban tsunami. Wis suwe anggone mbahas, nanging during ana kasile jalaran akeh banget usul kang mebu. Ana sing usul nyumbang duit, klambi, buku pelajaran ln liya liyane.
Werna-werna usule mau saengga ketua OSIS sing mimpin patemon dadi bingung awit kabeh usul kang mlebu apik lan penting. Pembina OSIS kang wiwit patemon meneng wae banjur paring pangandikan “ Aweh pambiyantu iku sepisan kudu dijumbuhake karo kekuwatane kita. Sing nomer loro aja ngant gawae rekasa marang waong sing ngirim, sing nomer telu, jumbuh karo apa kang diarepake dening wong kang dibantu “.
Ketua OSIS banjur matur “ Mturnuwun Bapak Pembina OSIS, naming kula sumanggaake marng kanca-kanca kabeh,pundi ingkang badhe katindakake, awit sedaya usul sae. Ingkang uama, musyawarah “
Pembina OSIS ngendika maneh ,” Ya bener, musyawarah iku pancen dhasare paheman, lha saiki kari endi kaang disarujuki ?”
Sekretaris kang awit mau meneng wae banjur usul, “ Aku kok mathuk yen kita nyumbang wujud dhuwit wae, gampang anggone ngirim, cukup dititipake marang ariwarti utawa stasiun TV “
“ Aku mung usul wae, kepriye yen wujud sandhangan pantas pakai wae, jalaran yen wujud duwit, mengko kang nampa ndadak tuku klambi, buku lan liya-liyane.”
Ketua bidang kegiatan banjur usul ,” Pambiyantu apa wae pancen becik, nanging kang lewih becik maneh yen bisa ngirim bantun tenaga sukarela. Wes aku sing ndaptar ndhisiki wis .”
Saka mburi ana maneh kang usul,” Lha kabeh-kabeh kok usule mbantu dhuwit, sndhangan, tenaga sukarela, lha nek aku usul, pye yen kita kirim donga wae ?”
Kabeh kang lagi musyawarah ngguyu, kejaba Pembina OSIS kang naming mesem wae, banjo ngendika, “ Aja diguyu ta, donga iku ya banget dibutuhake, ndonga iku ora enteng, butuh kehusyukan.”
Bareng wis sawetara ora ana usul kang mlebu maneh, banjur ketua OSIS ngandharake maneh siji-sijine usulan. Ditimbang kana kene, ahire diputusake sumbangan apa kang arep dikumpulake.
pinathok kaya tembang nanging guru gaatra, guru wilangan lan guru lagun ora ajeg. Geguritan uga kasebut tembang uran-uran wujud purwakanthi.
Nanging jaman nsaiki paugeran iku ora kanggo maneh. Geguritan jaman saiki nulad cara carane mancanegara kang maneka warna. Babagan kang penting saka geguritan yaiku anane pengajaran utawa amanat kang ana sajroning geguritan. Amanat bisa dimangerteni kanthi cara parafrasa. Yaiku ngandharake maneh sawijining teks utawa karangan arupa
Satya : “ Emba, punapa keparenga kula nyuwun priksa ?”
Embah : “ Arep akon apa, antuk garapan ngoma apa kepriye?”
Satya : “ Inggih mbah,, kala wau Pak Guru ngandharake bilih griya ing jaman sapunika kathah jinis wewangunanipun kadosta griya tumpuk, ruko,perumnas lan sanes-sanesipun. Senadyan mekaten, sarehne bebrayan Jawi punika gadhah jinis piyambak ingkang maneka warni, pramila kula sakanca kedah mangertosi. Lha bab punika igkang dipundadosaken garapan griya dening Pak Guru “.
Embah : “ Oo … ngoo ta . mudheng aku kersane gurumu kuwi. Pancen omah jawa iku manekawarrnaa. Apa kira-kira kowe during mudheng bab jinise omah jawa iku ? “
Satya : “ Sajatosipun nggih sampun mbaah, nanging dereng jangkep “.
Embah : “ Coba, omahe Pak Darmo kae jenise apa ? “
Satya : “ Punika limas an mbah, awit wanguning griya wonten ampyakipun sekawan, ingkang kalih ageng serongan dene ingkang kalih malih wangun majeng tiga utawi segitiga.”
Embah : “ Pinter kowe, banjur apa bedane karo omahe pak Tirta ?”
Satya : “ Menawi punika griya kampong bah, jalaran wangunan griya wujud empyak kalih mawi tutup keyong “
Pancen , omah limas an kuwi awangun empyak papat, sing loro gedhe serongan lan sing loro maneh awangun maju telu utawa segitiga. Dene omah kampong iku wangun empyak loro nanging ngnggo tutup keyong. Lan omah joglo iku nganggo saka guru papat disambung saka rawa mubeng, dene empyak cilik mandhuwur kaya dene limasan. Banju apane sing kurang ?”
Satya : “ Babagan peranganipun griya mbah “
Embah : “ O, kuwi ta, babagan perangaing omah.
kanthi tenanan marang pendapat ing wacan, urutane, retorise, utawa polane.
Pamanasan global kuwi anané prosès mundhaké suhu rata-rata atmosfér, segara, lan dharatan bumi. Suhu rata-rata global ing lumahing bumi wis ningkat 0.74 ± 0.18 °C (1.33 ± 0.32 °F) jroning satus taun pungkasan iki. Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) nyimpulaké yèn, "sebagéyan gedhé paningkatan suhu hawa rata-rata global wiwit pertengahan abad kaping-20 kamungkinan gedhé disebabaké déning mundhaké konsentrasi gas-gas omah kaca akibat aktivitas manungsa"[1] liwat èfèk omah kaca. Kesimpulan dhasar iki wis diandharaké déning saora-orané 30 badan èlmiyah lan akademik, klebu kabèh akademi sains nasional saka negara-negara G8. Ananging, isih sisa sawetara èlmuwan sing ora setuju karo sawetara kesimpulan sing diandharaké déning IPCC kasebut. Modhèl iklim sing didadèkaké acuan déning projek IPCC nuduhaké suhu permukaan global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Béda ing angka perkiraan iku disebabaké déning panggunaan skenario-skenario kang béda-béda ngenani emisi gas-gas omah kaca ing mangsa ngarep, sarta modhèl-modhèl sensitivitas iklim sing béda-béda. Senadyan sebagéyan gedhé panelitèn munjer marang periode nganti 2100, pamanasan lan mudhaking lumahing banyu segara dikira-kira bakal terus lumaku sajroning luwih saka sèwu taun senadyan tingkat emisi gas omah kaca wis stabil.[1] Iki nggambaraké gedhéné kapasitas panas saka segara.
Pidhato utawa tanggaap wacana yaiku njlentrehake idhe utawa pokokpikiran kanthi lantaran tembung-tembung kang diucapake marang wong akeh. Dene tujuane phidato iku maneka warna, antarane menehi informasi, hiiburan, utawa ngajak-ngajak.
Miturut kahanane,pidhato keperang dadi 3 yaiku resmi, setengah resmi lan ora resmi.
3. Carane nggoceki mikrophon 4. Carane pidhato
Bakune wedharaning pangandikan kudu urut runtut, cetha pilah - pilahipun, satemah isining wedharan saged jumbuh kaliyan ayahan ingkang lumampah. Babaring pangandikan, prayogi kapérang dados tigang (3) perkara :
• Purwaka, inggih punika atur pangandikan ingkang minangka pambuka. Ingkang kalebet ing pérangan purwaka antawisipun :
 Salam pambuka / uluk salam.
 Muji syukur wonten ngarsaning Gusti Ingkang Murbèng Dumadi.
 Tata laksitaning adicara kawaos saking pambuka ngantos dumugi panutup, lajeng para tamu kasuwun sekéca lenggah, angantu adicara saklajengipun.
• Isi utawi péranganing isi ingkang wigati, inggih punika wosing pangandikan. Ingkang kalebet pérangan wigati tumrap panata adicara kadosta ngaturaken saben – saben adicara, rikala ngaturaken saben adicara kedah cetha anggènipun ngaturaken adicara ingkang badhé lumampah, setunggal mbaka setunggal para paraga ingkang hanyengkuyung dipunaturi kanthi cetha.
• Wasana, inggih punika atur ingkang minangka panutup. Wondéné pérangan wasana, tumrap panata adicara antawisipun ;
 Nyuwun pangapunten dhumateng sedaya kekirangan saha kalepatan
 Ngaturaken adicara panutup kanthi salam panutup. Tuladha tanggap wacana :
Katur dhumateng Bp. Sadono ingkang kinormatan, ingkang jumenengipun tinanggenah dados wakilipun Bp. Sarjito sekalian.
Ing ngriki kula pinjil dados paraga sulih sariranipun Bp. Sarjono sekalian, ngemban jejibahan kinen sowan saha matur wonten ing ngarsa penjenengan.
Saderenge kula ngaturaken wigatining sowan kula prelu langkung rumiyin ngunjukaken raos suka syukur alhamdulillah dhumateng Pangeran Ingkang Maha Agung, dene awit saking sih berkah tuwin sih rahmatipun, penjenengan kula saget sami pinanggih kanthi wilujeng, winantu ing suka rena.
Bapak Sadono ingkang kinormatan sasampunipun kula kasembadan sowan ing ngarsa
sekalian, dene ingkang dados telenging sedya saha wigatining prelu, kula kadhawuhan nglrapaken penganten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, atmaja kakungipun Bapak Sarjono sekaliyan ingkang pidalem ing..........................................ingkang ing dinten punika, Minggu, 11 Desember 2005 badhe kadaupaken kaliyan anak Rr. Salindri, SE putra putrinipun Bapak Sarjito sekaliyan, hawit saking punika titiwanci punika penganten kakung pun bagus Sudibyo, ST, kula pasrahaken ing ngarsa panjenengan borong menggah kalaksanane sedya. Kula namung nderek memuji, mugi sadayanipun tansah manggiya wilujeng.
Wasana cekap semanten atur kula, menawi anggen kula sowan wonten tunadungkaping tumindak utawi kirang jangkeping trapsila, samanten ugi manawa atur kula mboten mranani ing
kasusasstran, salah sijine yaiku geguritan. Miturut kamus, geguritan yaiku tembang uran-uran utawa karangan kang pinathok kaya tembang, nanging guru gatra, guru wilangan lan guru lagune ora ajeg. Miturut Subalidinata 1994 : 45 ) geguritan iku iketning basa kang memper syair. Mula ana kang ngarani geguritan iku syair jawa gagrag anyar. Geguitan iku asal tembunge gurita, kanga sale saaka tembung gita kang atges tembang.
Adhedhasar dapukane, jinise geguritan kaperaang dadi 10, yaiku :
1. Syair rong gatra sapada = gita dwigatra
Babagan kang penting saka geguritan yaku tema, pamilihane tembung utawa diksi, sarana retorika lan amanat.
kalah karo anane tokoh-tokoh hero saka Negara liya. Akeh bocah saiki kang ora ngerti babagan cerita ing daerahe dhewe. Sejatine cerita rakyat iku ngemu surasa kang gedhe banget tumprap kanggo bocah-bocah, hususe kanggo pendidikan budi pekerti. Kayata cerita kancil karo baya, malin kundang lan liya liyane.
Tuladhane : Nyi Roro Kidul, Nyi Blorong, Gendruwo, tuyul lan liya liyane.
Tuladhane : Hikayat Hang Tuah, Hikayat Bahtiar lan liya liyane
Ngringkes iku ndadeake kang akeh dadi sethithik. Dene ngringkes wacan iku ndadeake tulisan kang akeh dadi sethithik, yaiku babagan-babagan kang penting-penting wae saka wacan iku. Ngingkes iku migunani banget tumprap kanggo bocah sekolah. Sakliane bisa nggampangake sinau, uga bisa nglatih kemampuan nulis.
Ngringkes iku nganggo bahasane dewe kang gampang dipahami, ukarane simple, nanging tetep bisa makili apa kang diringkes.
3. Ngronce ukara baku dadi paragraph kang gampang dimangerteni
Wisanggeni lair wujud geni lan menjila dadi satriya pinunjul
Wisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin. Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake Prabu Niwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka. Wisanggeni lair saka guwa garbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.
Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati. Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan.
utawa kabar iku pancen wis dadi kebutuhan lumrah tumprap wong urip ning alam dunya. Apa iku informasi penting kanggo awake dhewe utawa ora, kabeh perlu dimangerteni, senajan mung kanggo pengerten wae. Sapa ngerti sawijining dina awake dhewe mbutuhake. Ing ngisor iki na pacelathon, praktekna karo kanca sisihanmu !
Dhani : Ko the wis kepenak ya, wis olih gawean, ora kaya inyong kieh, esih dodolan anggur
Dhani : Iya, anggur-angguran. Hehehehehe.
Ayu : Asem, ujare inyong temenan dodolan anggur. Kieh, angger pancen ko kepengin kerja, ko cepetan gawe lamaran, ngko wengi jujugna umahku, gesu tek gawa. Kerja karo inyong gelem apa ora ?
Cerkak iku cekakan saka cerita cekak. Utawa cerpen ing Bahasa Indonesiane.
3. Dredah sajroning cerkak ora ndadeake nasib pragane owah
6. Naratif Babagan kang perlu diperhateake nalika maca cerkak yaiku :
1. Tema, yaiku bab kang dadi underaning prakara
2. Alur, yaiku urutaning crita wiwit lekas tekan pungkas
4. Latar/seting , yaiku papn lan wektu ing crita iku
Tumbal Sejatine abót anggónku nindakaké pakaryan iki. Nangíng piyé manèh.Aku múng sakwijiníng bawahan síng kudu loyal marang atasan. Kamångkå atasanku Drs Sêngkuni SH MBA wís nginstruksèkaké yèn proyèk iki kudu di-mark up. Mbúh piyé carané síng pênting kabèh bisa olèh pangan. Pancèn iki konsêkuènsiné nduwèni jabatan síng stratêgis kåyå awakku iki. Tak akóni sakwisé dadi Kasubag Pêngêlolaan Proyèk iki rêjêkiku mbanyu mili. Paribasan nganti kåyå diwènèh-wènèhi.
Nangíng yèn ånå pêrkårå síng kåyå mêngkéné aku ugå kudu
kanggo ngowahi pola pikire wong liya supaya pada karo apa kang dikarepake penulis. Kanthi mbeberake bukti lan kasunyatan, penulis mbudidaya supaya wong kang maca percaya lan manut tumindak jumbuh karo apa kang dikarepake.
maca kanggo golek informasi saka teks utawa wacan kanthi sekeh akehe. Tuladhane nalika maca Koran, majalah, catalog, biografi lan liya-liyane.
Tuladha wacan ing ngisor iki wacanen kanthi pemati, banjur etung piro kecepetane koe maca nganggo rumus KM= J/WM
Kanugrahan, kaagungan, lan kamulyan hamung Gusti Allah ingkang kagungan. Gusti ingkang nulung tiyang ketula-tula keplatrang Gusti ingkang mangerani tiyang-tiyang rgkih lan ajrih. Dhuh Gusti,meawi woten ing Buku Ageng sampun sinerat nasib kula cilaka kedharaang-dharaang, sedaya nugraha kaling-kalingan,tinulak, sumpeg rejeki, mugi Gusti kersa ngganti sengga kula dadya tiyang ingkang begja, linuberan rejeki, pikantuk pitedah lan kekiatan kangge kebajikan ing madyaning bebrayan.
Donga kuwi sing apik banget diwaca nalika malem limalas Syaban, asring kasebut nisfu Syaban. Intine donga , samubarang sing wis kinodrat bisa diwiradati, jalaran Gsti Allah Maha Kuwasa lan Maha Kersa . Kaacarita,nalika Jaman Ajali, manungsa sih awujud ruh, wis ana prajanjen nasib. Umur patang wulan ing gua garba,Gusti negesake gars nasb kuwi. Nasib,takdir,dadi perkara sing ora gampang kawiyak ( misterius ). Mula malem nisfu Syaban dadi kesempatan kanggo nyuwun marang Gusti dimen mung nasib apik sing tansah sumandha ing jiwangga.
Wong Jawa luwih akrab nyebut wulan Ruwah ketimbang Syaban, Ruwah ana gandheng cenenge karo arwah. Ing wulan Ruwah wong sing urip pada kirim donga marang para arwah , utamane arwa para leluhur sing wis murud ing kasidan jati kudu diurmati lan dipepundhi. Jalaran anane wong siki merga ana leluhur, lumrah yen banjur asok bulu bekti. Mula ana budaya nyadran.
Ngrunut asal-usule nyadran dumadi saka tembung sraddha, tegese atur pisungsung marang leluhur. Wong mati wis ora doyan sega sambel. Sing “dipangan” wong mati kuwi mantra, donga. Anak turun ndedonga marang
Kahanan saiki ora bisa pinisah karo anane leluhur. Reroncening acara nyadran lan ubarampe upacarane ngemu simbol-simbol ajaran kang perlu dionceki.
Tumrap kawula mudha, nyadran bisa dadi pangeling-eling prelune tanggungjawab lan kuwajiban ngurmati wong tuwa lan leluhur. Aja ugal-ugalan. Aja rumangsa yen kesuksesan saiki merga upayane dhewe. Kudu bisa saling asah, asih lan asuh marang sanak kadang utamane, sukur bage tumrap bebrayan agung. Maeka werna cara ritual nyadran,gumantung kahanan sosiokulturale. Oraana kang pakem. Yen ing laladan kidul : Klaten, solo lan saidenge, sawse padha ndonga ing kuburan banjur padha mangan – mangan bareng sanak kadang sakulawarga ing papan iku uga. Bagen – binagen.
Ing pesisir lor, arang kasebut nyadran, nanging wong-wong padha slametan, kirim donga mapag. Tegese, saliyane ndongaake wong-wong sing wis mati supaya antuk pangapurane Gusti, uga minangka sedekah, ngresiki bathin kanggo mapag tekane tekane wulan pasa ( Romadhon ). Panganan , uba rampe slametan ora digawa ing kuburan.
Saperangan muncul pamawas beda “ Wong mati kuwi yen obah wae medeni bocah, ngapa dikirimi sesaji macem-macem, panganan enak-enak, apa doyan ? apa gunane ?”
Pamawas kuwi banjur diwangsuli , “ Dudu panganane sing tekan. Sing manga panganan kuwi wong urip. Anggep we kuwi sedekah. Ganjarane sedekah kanggo ( dikirimake ) wong sng wis mati. “
“ Wong mati kuwi wis ora bisa entuk ganjara maneh. Kabeh ws putus, ejaba telug perkara.Sepisan, ngelmu sing migunani. Kapindho, amal jariyah. Katelu, anak sing saleh lan salehah.Wong sing ngelmune migunani tumrap bebrayn, contone sing nemoake listrik , ganjarane ora putus-putus jalaran saiki listrik dadi kebutuhan vital banget. Wong sing nalika urip seneng amal jariyah, contone gelem urunan mangun dalan, ganjarane ndilir jalaran saben dina dalane diliwati wong akeh. Wong sing kasil nggulawentah anake dadi saleh lan salehah , gajarane uga ora pedhot jaaran anak-anak mau dadi diwasa,gawe kahanan bebrayaan saya apik. Dadi ora bsa wog sing nalika urip dadi leletheging jagat, terusdikirimi ganjaran, banjur munggah swarga ! “
“ Yen pancen ora percaya ganjaran iku bakal tekan, coba matia dhisik, mengko dak kirimi ganjaran. Yen ora tekan, bali ! “
Wis, ora perlu regejegan.. Jenenge budaya kuwi mujudake olah cipta, rasa lan karsa. Dudu dogma. Kabudayan kuwi bisa ngrembaka nganggo pirag-pirang sudhut pandang. Sing penting niat apik. Ing ngarep wis dikandhaake,prelune selaras, seimbang lan tanggungjawa. Nilai budaya kuwi sing kudune diugemi. Tegese, wong sing urip aja tumindak ngisin-isini leluhure sing wis mati. Mesakke leluhur sing dicangking-cangking yen ana anak turune tumindhak candhala. “ Si Anu anake si Suta kuwi ugal-ugalan korupsi ?pantes, kacang ora ninggalake lanjaran !”
Langkung apik yen ana ukara iki. “ Wah, si Anu kuwi tumindake apik banget. Seneng sedekah, sopan-santun, sregep ngibadah, manembah, pinter, ora gawe kapitunaning liyan. Kamangka , wong tuane dhisik remuk kelakuane. Ya muga-muga Gusti Allah paring pangpura marang wong tuane si Anu kui. Gust ora sare. Gusti Maha Wicaksana. “
Kabeh wong kang urip lan ndueni akal sehat mesthi ndue sing jenenge pengalaman. Pengalaman nalika dicritaake marang wong lia bisa nambahi kawruh lan pegetahuan kanggo wong kang ngrungoake. Apa iku pengalaman apik utawa ala, kabeh ndueni kagunaan tumrap awake dhewe utawa wong kang ngrungoake.
Pengalaman iki dak alami nalika mati lampu, jan pokoke peteng banget, ora ndue stok lilin merga ora ana pemberitahuan saka PLN. Wengi iku aku lagi kumpul-kumpul bareng kanca ing ngumahku, arep ngrembug babagan kemah sesuk malem minggu. Lha kok dumadakan mati lampu, padahal nembe wae kanca-kanca pada teka. Senajan mati lampu,
wae maring mburi gawe medangan kanggo kanca-kancaku.
“ Siap, kabeh dak siapi, ruangan kanggo kumpul wes ana, papan kanggo turu uga wes siap kabeh “ jawabe joni.
“ Okelah kalo begitu “ Ujare Abdul niroake gayane panyanyi saka Tegal.
“ Lha sekretaris piye, wes dadi kabeh administrasine ? “
“ Siap ndan, kabeh wes rampung,
uyah, lha kok kopine asin ta ? “ “ Lha iya ta ?” takonku bingung karo njajal nyicip kopine.
sawijining geguritan gumantung marang wong kang maca geguritan iku. Geguritan iku puisi jawa modern kang bebas ora kaiket.
yaiku wacana kang nggambarake obyek kanthi cetha, sahingga wang kang maca kaya-kaya weruh dhewe utawa ngalami dhewe.
Tiang bendera iku dhuwure kurang lewih 10 meter, ngadeg ing tengah halaman sekolah, warnane kang putih, mulai luntur merga kena panas lan udan saben dina. Ngisore panggonan kanggo ngadege iku wujud joglo kaya umah asline wong jawa, uga wes mulai pecah lan rusak merga lumut kang tansah tlaten
kang alon wae anggone mlaku. Senajan bendera iku wis suwek ing pojokane, nanging bendera iku tetep
Sawise tempe diiris tipis-tipis, banjur dicemplungake marang campuran glepung beras karo tligu kang dicampur karo banyu lan diwenehi bumbu uyah lan bawang kang wes di ulek. Godhong muncang kang wis diiris uga dicampurake. Sawise lenga goreng panas banjur digoreng siji-siji nganti muter
manungsa yaiku mbutuhake sesrawungan utawa hubungan aro manungsa liane sebab manungsa pancen mahluk sosial kang ora bisa urip dhewek. Mbutuhake anane manungsa liane kanggo menuhi kabeh kebutuhane. Tilpun minangka alat kanggo komuikasi paling modern jaman saiki panci wis dadi kebutuhan kanggo manungsa kang mbutuhake mobilitas dhuwur, sahingga bisa lewih efektif lan efisien ing wektu. Senajan adoh papan dununge, nanging nganggo tilpun manugsa bisa tetep hubungan. Hand Phone iku salah sijine wujud tilpun kang paling anyar. Senajan ora nang ngumah tetep bisa gunemen karo wong liya kanthi sarana HP iku. Dene guneman nganggo tilpun iku ana tata kramane, yaiku antarane :
1. Sing tilpun kudu ngucapake salam, nyebutake identitas, banjur nakokake wong kang dituju
2. Sing nampa kudu mangsuli salam, nyebut identitas, lan nakokake keperluane
3. Nganggo basa kang becik, singkat lan padat uga jelas langsung tumuju pokok masalah
4. Ditutup kelawan salam lan mbalekake gagang tilpun ing panggonane.
Intine guneman nganggo tilpun keperang dadi pembuka, isi lan panutup.
Satya : Oh iya bener, pripun nggih ?
Ratri : Menawi Dharma wonten, saged kula kepanggih sekedap ?
Satya : Ya bisa, sekedhap nggih kula undhang ndhisik.
Dharma : Hallo Satya, ana apa iki ? kayane kok ya wigati nemen ta ?
Ratri : Iya iki, aku arep nyilih bukumu kang wingi iku lho , bisaopo ora ?
Dharma : Oh buku babagan olah rag iku ta ? ya bisa banget , kanggo apa ta ? Ratri : Iki ana kang perlu digarap, tugase adhiku ing SMP.
Dharma : Siap lah, langsung wae di jupuk ngumahku. Siki pa ?
Carane nggawe wacana narasi kang kawitan yaiku gawe cengkorongan utawa rengrengan kanthi nentoake ukara – ukara bakune. Sabanjure cengkorongan iku nembe di jabarake dadi sawijining wacana narasi.
Esuk iku Darma wis siap nganggo klambi abu-abu putih kang esih anyar durung kelakon dikumbah jalaran pancen nembe dijukut saka tukang jahit. Jam ing ndhuwur meja kamar nunjuake angka 6.30 menit. Rada kesusu Darma banjur nyandhak tas kang uwis disiapake saka weng. Bubar pamit salaman karo biyunge kang lagi nggawa kumbahan, Darma banjur metu saka umah kanthi sumringah sebab pancen iki dina pertama mlebu sekolah.
Pengalaman iku guru sing paling apik. Ujar-ujar iku mau pancen bener, sebab kanthi anane pengalaman, wong urip kang ndueni akal sehat mesthi bisa njupuk pelajaran saka pengalaman iku mau. Beda wong, beda uga pengalamane. Ana pengalaman kang nyenengake, gawe ngguyu, gawe sedhih lan liya-liyane. Tapi sing mesthi, pengalaman iku kabeh ndueni arti kang beda-beda kanggo kabeh wong, senajan pengalaman iku dilakoni bareng – bareng. Nyritaake pengalaman lucu kudu ndueni kepinteran babagan crita, supaya wong kang ngrungoake crita ndue kawigaten lan bisa kegawa ing kahanan kang daddi tujuane crita. Ora kabeh wong bisa crita kanthi menarik. Dene babagan kang kudu di ngerteni nalikane crita yaiku :1. Isine crita2. Tetembungane3.
mba, wong kudungan numpak koperades tuli ora ditarik “Lha inyong tertarik karo omonge pak supir mau, trus aku numpak
wong kudungan tetep ditarik ?”Supire nyengir karo njawab, “ lha ditarik keprimen ? masa ana wong kudhungan kon ditarik ? ya mengko inyong domehi wong. Angger numpak koperades ya tetep mbayar, tapi kan ora ditarik mbok ? kudhunge maksude lho …”oalah … salah pemahaman kieh
wong akeh. Jaman kerajaan mbien, wara-wara di wacaake dening para punggawa kerajaan, diumumake ing pasar lan ing panggonan kang dadi tujuane wong akeh pada kumpul.Ing jaman kemajuan teknologi kaya saiki, wara-wara wes ora perlu diwacaake ing pasar, sebab sarana kanggo nyebarake informasi wes akeh tur maneka warna, kayata TV, koran, radio, internet lan liya – liyane.Dene wara-wara ndueni bagian-bagian kang kudu ana ing
kanggo umum. Kegiatan arep dilaksanaake kanthi ketentuan :Dina : AhadTanggal : 18 April 2010Panggonan : Start lan Finish ing ngarep SMA Maarif karangmoncolWektu : Jam 08.00 WIBHadiah : TV, Pit onthel, Kipas angin, Dispenser lan liya liyaneKanggo kang arep melu bisa ndaftar ing koordinator saben-saben desa. Ayo pada melu, ramane, biyunge, anake pada dikon melu. Olih
Kanggo Riko HIP HOP Sing ono hang biso ngalangi niat iki Masio tah samudro sun arungi tresno sing tak roso iki ora mung tresno kanggo ati arepo udan ...
Kapitan Der Pol wus pejah, sasisane ingkang mati, Kumpeni lumejar, Kanjeng Pangeran Dipatyo, entuk pitulungan widhi, saboloniro, datan bujung ing jurit” (Babad Lelampahan, Durmo 73;321))
Catatan dan ilustrasi Cheoyongmu di Uigwe, 1795.
ya iku teks sejarah kang nulisake lan ngilustrasekake pirang-pirang proses upacara kenagaraan lan prastawa penting ing mangsa Dinasti Joseon (1392-1910), Korea.[1] Catatan iki duweni manfaat ya iku
lan nganakake pratawa-prastawa liyane.[1] Cathetan iki nulisake deskripsi kanthi pepak nenani daptar-daptar wong kang tumut ing sawijining acara, cacah, posisi lan tanggung jawab, piranti kang digunakake lan biaya kang dibutuhake.[1] Teks-teks iki disuguhake kanthi ilustrasi kang ana wernane kang nggambarake sawijining prastawa lan acara.[1] Uigwe duweni 3.430 volume kang akeh-akehe disimpan ing Universitas Nasional Seoul lan 296 volume ana ing Museum Nasional Perancis ing Paris.[1] Kaping 296 buku mau disita nalika tentara Perancis nyerang Pulo Ganghwa ya iku panggonan ngadegake Oegyujanggak utawa perpustakaan istana.[1] Amarga biji sejarahe kang dhuwur, Uigwe didaftarake minangka ''Warisan Memori Dunia'' UNESCO ing taun 2007.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uigwe&oldid=969259"	Kategori: Sastra KoréaBukuRintisan topik sajarah	Menu navigasi
panuwun konjuk ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha-welas-asih, awit samukawisipun nugraha ingkang sanityasa tumanduk dhumateng titah ing ngarcapada. Saestu bingah raosipun manah-kula dene ing dinten menika saged tumut nekseni acara mirunggan, inggih pawiwahan dhaupipun penganten ingkang regeng-regu sinongsongan rahayu.
Pinangka purwaka, kula ngaturaken panakrami dhumateng para sepuh, pinisepuh, ajisepuh, sumarambah para kadang wredha lan taruna, kakung lan putri ingkang sampun kempal-manunggal ing sasana pawiwahan menika. Tamtu kemawon kanthi pangajab, mugi-mugi kalodhangan menika saestu ngraketaken kekadanganipun brayat ageng ing Pacitan lan gotrah ageng saking Ngayogyakarta.
Ngemban jejibahan pinangka cundhakanipun atur saking Bapak Mujiono sagotrah, langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksama, dene sampun kumawantun cumanthoka ing ngarsa panjenengan sedaya. Salajengipun, kula nyuwun lilah, mugi dipunkeparengaken matur, mirungganipun dhumateng Bapak Sumardi.
Dene wosipun atur, kula piniji dening kulawarga saking Samirono Ngayogyakarta supados amasrahaken risang atmaja calon penganten kakung, inggih Dhimas Sapta Sutrisna, putra wragilipun Bapak Mujiono lan Ibu Rubiyah ingkang sampun kanthi mantebing tekad sumedya amethik sekar kinarya sesumping, inggih sekar mlathi ingkang angganda marbuk arum saking laladan Pacitan, Jawi Wetan. Sekar menika boten sanes kejawi putri pambayunipun Bapak Sumardi lan Ibu Sukini, inggih ingkang wewangi Rina Febi Pratiwi.
Kanthi linambaran tulusing pangajab, kula pinangka talanging basa Bapak Mujiono sabrayat, amasrahaken calon penganten kakung, inggih Sapta Sutrisno, tumuli kadhaupna kaliyan Rina Febi Pratiwi, nut tataning agami lan negari, ugi jumbuh kaliyan adat salebeting kabudayan Jawi.
Mekaten wosipun atur-kula. Kejawi menika, kula ugi nyuwun pangaksama hambokbilih anggen-kula sakadang pangombyongipun calon penganten kakung pinarak sowan ing dalem ngriki kirang netepi trapsila.
Purnaning atur, kula pribadi nyadhong aksama awit saking kirang jangkeping atur lan tatakrama. Mugi Gusti ingkang Maha-agung tansah paring lumintuning nugraha dhumateng kula lan panjenengan sedaya, saengga kuwawi ngestreni pahargyan menika ngantos paripurna.
Pamicarane kudu migatekake kahanan pendidikan pamirenge. Nalika ing ngarepe wong kang ndueni tingkat pendidikan dhuwur, pamicara bias bae nganggo bahasa intelek. Nanging nalika pamirenge ora ndueni pendidikan kang cukup, pidhato jinis iki ora pas dilakokake.
Pendekatan iki digunakake nalika pamirenge seneng milu kegiatan moral. Tuladhane pengajian. Pamicara bias nganggo dalil saka kitab suci supaya pamirenge tambah percaya marang dikandaake dening pamicara.
bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi media digital kasebat e-wayang.
Basa jawa iku sugih kasusasstran, salah sijine yaiku geguritan. Miturut kamus, geguritan yaiku tembang uran-uran utawa karangan kang pinathok kaya tembang, nanging guru gatra, guru wilangan lan guru lagune ora ajeg. Miturut Subalidinata 1994 : 45 ) geguritan iku iketning basa kang memper syair. Mula ana kang ngarani geguritan iku syair jawa gagrag anyar. Geguitan iku asal tembunge gurita, kanga sale saaka tembung gita kang atges tembang.
matak ajiku Kyai Liung Ghaib,
Awang-awang uwung-uwung, Sadurunge bumi langit durung ana, Lungguhku
pinuju sawung, Panguwasane sepi ing awakku,Rame ing kona-kono, Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
Luluh Sariro Tunggal, Sakehing Mungsuh Ngarep Mburi, Kiwo Tengen, Keblat Papat Podho Kamigilan,
Berkut mantranya: Gebyar sapisan sakehing cahyo podo sirno sakehing sukmo podo sirep rep sirep sakjagad gede kepyar2 skabehing sato jalmo mangnungso podo buyar jin setan periperayangan podo
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Biała Podlaska. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 114.227 jiwa.
rikala ing lift wonten satunggal bapak maos tas kula ingkang nempel stiker Salam Damai. Lajeng salaman. Lan bapak punika lajeng ngendika: anda Rama ya? Wah sanadyan wajah sampun sangar
Burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak Karakter dan sifat burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak,
burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, cara merawat burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, cara memaster burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, tips seputar burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak. TIPS PANDUAN BURUNG CUCAK JENGGOT DAN KAPAS TEMBAK
bilih gadhah wanci, monggo mampir dhateng papan kula.
Bangkitkan Minat Profesi Mahasiswa | RADAR Banyumas
Mumpung durung ketekan malaikat juru pati ( Iszro’il )
oldid=1089850"	Kategori: Rintisan perguruan tinggi ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 13 Sèptèmber 2016.
virusnya koq ya nular keteman barunya. Yo wis ah…koq dadi ngoceh dewe. Tak turu sik, ngantuk pol ki. Monggo
One Stop Service Layanan BPJS | RADAR Banyumas
Bapak Kepala sekolah ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani.Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras ing adicara perpisahan sak manika.Mboten kasupen sholawat ugi salam sumonggo kito daturaken dhu mateng junjungan kito Nabi Ageng, nabi ingkang sampun madhangi ndunyo, nabi Ageng Muhammad Shollallohu Alaihiwasallam.Kawula, selagi dados wakil saking rencang rencang kelas 12 ngaturaken maturnuwun ingkang ageng sanget dumateng Bapak / Ibu Guru ingkang sampun paring ilmunipun ugi mbimbing kulo lan rencang rencang sedoyo supados saget dadi orang ingkang saget migunani dumateng orang laen.Mboten keraos ugi kulo sak rencang rencang ngaturaken maturnuwun sanget saget nglampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. wonten ing adicara menika kulo lan sak rencang rencang nyuwun agunging pangapunten mbok menawi sakmeniko anggenipun ngangsu kawruh anggadahi kalepatan, sering ndandosaken bapak lan ibu guru geram ing
kulo nyuwun agunging pangapunten. Mugi-mugi Bapak / Ibu guru ngapuntenaken sedoyo kalepatan kulo dalah rencang rencang sedoyo.Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten kalepatan kulo nyuwun agenging pangapunten.Wasslamualaikum wr. wb
Ashaduala ilaha ilallah wa ashaduana muhammadarasulullah
Kanthi nyebut Asma Dalem Allah Ingkang Maha Mirah lan Maha Asih.
Kula nekseni bilih boten wonten Pangeran ingkang kula sembah kejawi namung Allah
lan kula nekseni bilih Nabi Muhammad solallahu 'alaihi wasalam punika nabi
sedherek kula sedaya: "Mugi keparenga panjenengan kanthi raos tulus lan ikhlas, Panjenengan paring pangapunten dhumateng sedaya khilaf lan
"mugi-mugi Allah wontena keparenga angabulaken panyuwunan kita sedaya lan nglebetaken kita dados golonganipun tiyang-tiyang ingkang dipun wangsulaken dhateng fitrah kesucianipun, ugi golonganipun tiyang-tiyang ingkang dipuntampi amal ibadahipun
dhateng sang yogi/ nuwun idin kawula arsa ing
maring ngendi sira bayi/ kapanggih aneng ngriki/ raden sahit alon matur/ arsa kaji ing Mekah/ anglampahi ingkang lair/ seh mahribi mengsem wau angandika// ki bayi sira baliya/ tan ana ing Mekah iki/ Mekah ing kulon punika/ Mekah lair westaneki/ pra nata araneki/ nabi Ibrahim karya iku/ sing sapa atinggala/ sayekti puniku kapir/ yen tetepa munapek wong iku
kanjeng susuhunan lepen jagi/ hamewahi lagunipun sekar hageng hutawi sekar alit/ kaliyan hamewahi lagunipun hing gending kados susuhunan bonang wahu/ Di antara tembang-tembang
dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih/
ireng bang kuning pethak//Angandika Kanjeng Nabi Kilir/
yeku durga manik tyas//Pan isining jagad amepeki/
ati enteng mung suci tan ika iki/
wetan ing luhur ngandhap//Miwah ireng abang kuning putih/
tan kakung tan wanodya//Kadi ta wangunana puniki/
rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa//Nabi Kilir angandika aris/
lamoen nora ana’a, dadi djagadipoen soewoeng/
dhuwur, pamicara bias bae nganggo bahasa intelek. Nanging nalika pamirenge ora ndueni pendidikan kang cukup, pidhato jinis iki ora pas dilakokake.
Gambar tema oleh Jason Morrow. Diberdayakan oleh Blogger.
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa. Wah,
YOHANES 6:9 | \"Puniki wenten anak alit mabekel roti limang bungkul miwah ulam kekalih. Nanging napi pikenohipun buat anake sane amunika akehipun?\"
YOHANES 6:99"Puniki wenten anak alit mabekel roti limang bungkul miwah ulam kekalih. Nanging napi pikenohipun buat anake sane amunika akehipun?" Last Verse
Mulo atine peteng lan nisto (2x)
Dzikir lan suluk jo nganti lali (2x)
Ananging mulyo maqom drajate (2x)
sekuthu sing kapérang saka Prancis, Britania Raya, Krajan Sardinia, lan Kasultanan Utsmaniyah. Akèh-akèhé konflik kedadéyan ing tanjung Krim, kanthi paprangan liyané kedadéyan ing Turki kulon lan Segara Baltik. Perang Krim kerep dianggep minangka konflik modhèrn pisanan sing mrabawani paprangan ing mangsa ngarep.[2]
Perang Krim ditepungi kanthi jeneng sing béda-béda. Ing Rusia ditepungi minangka "Perang Oriental" (basa Rusia:
pasarujukan kang adil karo wong Kristen ing Balkan, utawa karo bab kang ana gegayutané aksès marang "Tanah Suci" ing Palestina. Saliyané iku, wong Rusia uga nduwèni kepenginan aksès kanggo kapal perang Rusia marang Segara Ireng ngliwati Selat Bosporus lan Dardanella.
Sinope, Segara Ireng nalika taun 1853. Inggris lan Prancis kuwatir Rusia nduwèni karep njembaraké kakuwasan ing wewengkon Kakaisaran Ottoman. Inggris lan Prancis banjur ngirim armada segara menyang Segara Ireng kanggo njaga pasisir Turki. Inggris lan Prancis banjur dadi sekuthuné Turki.
Pasekuton[besut | besut sumber]
Nembé ing taun 1855, Sebastopol bisa direbut sekuthu. Pasukan Rusia kalah lan mundhur saka Sebastopol. Pasokan logistik lan tambahan pasukan mandheg amarga ora anane jalur sepur. Prajanjen Paris nalika 30 Maret 1856 mungkasi perang iki.
^ Napoleon III, Pierre Milza, Perrin edition, 2004
MONYET???dhindha_peb3@yahoo.com================================Ono kupat nyemplung santenmenowo lepat nyuwun pangapuntenMlaku-mlaku ning
matur nuwun. sedoyo ingkang sampun kulo tampi sangking panjenenganipun mas ichsan, sedoyo wau kathah manfaatipun tumrap kula
Sabtu Bersih Dina Setu ing wanci enjang Suasono Tasih katon Remeng Katambah Kluruk pitik kang gayeng Katon Siswa SMP kang Nggre...
Pagelaran Kethoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyarakat/umum, yakuwi Kethoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh para pria. Carita kang dipagelarake yaiku : Warsa - Warsi, Kendana Gendini, Darma - Darmi, lan sapanunggalane.
1. Kotekan Lesung : awujud awal mulane Kethoprak lan dadi winih ing tembe mburi dadi pagelaran Kethoprak.
2. Kethoprak Lesung Wiwitan : wiwitane saka kotekan Lesung ana tari-tarian lan jangkep karo carita , panguripane para tani .
3. Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo carita rakyat kaering gamelan kaya ta gendang, suling, terbang lan lesung. Iki kang bakal lan lahire pagelaran
6. Kethoprak Panggung : Iki pagelaran Kethoprak ingkang pungkasan , yoiku Kethoprak kang di pagelarake ana ing panggung kanti carita campur, awujud carita rakyat, sejarah, babad uga carita adaptasi saka ing nagari manca ([[Sampek Eng Tay’’, Maling saka Bagdad lan sapanunggalane ).
bisa uga migunaake swasana Indonesia, contone karya Shakespeare : Pangeran Hamlet utawa Sampek Eng Tay. Carita-carita baku: Darma-
Sing dadi ciri wancine Kethoprak : Carita kanthi para nayaga/pemain , kaering tabuhan (gamelan) ,Ageman tembang kang dadi tetenger kethoprak . Rembugan uga biasa nganggo tembang ,dadi tembang bisa mujudake dadi
Kendang, saron, ketuk, kenong, kempul lan gong bumbung utawa gong kemada. Gamelan jangkep biasane nganggo suling utawa terbang. kanthi tambahan keprak.
Ing wektu saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe "improvisasi" kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan . mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane.Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu.Carita lan basa ora nganggo paugeran baku. Mula bisa kasebut Kethoprak ora jangkep
"Wah nembe kemawon kula nyobi jajan piyambak. Kula pilih panganan ingkang paling mirah (16 euro). Bareng medal ..... weleh-weleh kados tai kebo ditumplak teng piring. Tiap ngemplok kebayang tai kebo. Yen mboten dipangan kok nggih eman2 lan ngelih. Untung taksih wonten kentang gorengipun. Dados kula tedi kaliyan merem2 hehehehee. Eeee nggih telas 3/4. Trus bayar, tagihane 19 euro hahahhahaa" (Wah,
minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun
luhuring budi.Blog punika kabuka kagem sinten kemawon ingkang taksih peduli dumateng kabudayaan, utaminipun Jawi. Sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta lan nggulawenthah blog menika saged amujudaken. Seratan blog mboten kedah mawi basa Jawi, saged mawi Basa Jawi krama punapa ngoko basa iNdonesia punapa basa sak sekecanipun.
Bade pados pawarta utawi punapa kemawon ingkang panjenengan betahaken wonten mriki kemawon :
Adhang-adhang tetesing embun : njagakake barang mung saolehe bae
Ancik-ancik pucuking eri : wong kang tansah sumelang yen kaluputan
Arep jamure emoh watange : gelem kepenake ora gelem rekasane
Dadia suket suthik nyenggut : emoh aruh
Jati ketlusuban ruyung : golongane wong becik kelebon wong ala
Kacang mangsa ninggala lanjaran : kelakuwane anak akeh-akehe niru wong tuwane
Kaya wedhus dimbar neng kacangan : kesenengan amarga nemoni apa sing dibutuhake
Kebo kabotan sungu : wong tuwa sing rekasa amarga kakehan anak
Kebo nusu gudel : wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
Kemladeyan ngajak sempal : wong nunut marakake rusak
Kutuk nggendhong kemiri : nyandhang sarwa aji ngliwati papan sing gawat
Milih-milih tebu boleng : kakehan pilihan wusanane oleh sing ora becik
Opor bebek mentas awak dhewek : mentas saka rekadayane dewe
Ora ana banyu mili mendhuwur : watake anak mesthi niru wong tuwane
Ora ngerti kenthang kimpule : ora ngerti jalarane perkara
Pitik trondhol diumbar ing pedharingan : wong ala diprasrahi tunggu barang aji
Sandhing kebo gupak : sandhing wong ala bisa ktut ala
Sembur-sembur adas siram-siram bayem : bisa kaleksanan marga dongane wong akeh
Tebu tuwuh socane : prekara wis becik dadi bubrah merga dirusuhi
Adigang adigung adiguna : wong sing ngendelake kekuatan kaluhuran lan kepinterane
Ana catar mungkur : ora gelem ngrungokake rerasan sing ora becik
Ana daulate ora ana begjane : wis arep nemu kabegjan
Rukun agawe santosa crah agawe bubrah : kerukunan ndadekake santosa congkrah ndadekake karusakan
Sapa salah saleh : sapa sing salah bakal cala
Sluman slumun slamet : sanajan kurang ati-ati ewadene diparingi slamet
Yitna yuwana lena kena : sing ngati-ati slamet sing sembrana bakal cilaka
Beras wutah orang mulih marang takere : barang kang wis owah arang bisa pulih maneh
Buntel kadhut ora nginang ora udud : wong nyambut gawe borongan ora oleh mangan lan rokok
Dudu berase ditempurake : nyambungi guneme liyan nanging ora gathuk
Enggon welut didoli udhet : panggonane wong pinter dipameri kepinteran
Mikul dhuwur mendhem jero : njunjung drajade wong tuwa
Timun wungkuk jaga imbuh : Mung kanggo jagan yen ana kurange
Cedhak celeng boloten : cedhakan karo wong ala njalari katut ala
Gajah tumbuk kancil mati tengah : wong gedhe padu karo wng gedhe wong cilik sing sangsara
Kekudhung walulang macan : ngapusi wong sarana njaluk tulung marang wong kang dipracaya dening wong kang diapusi mau
kapusan Ngaturake kidang lumayu : nuduhake gegayuhan sing angel kecekel
Rampek-rampek kethek : nyedhak-nyedhak mung arep gawe kapitunan
Trenggiling api mati : sejatine ngrungokake nanging ethok-ethok ora ngerti
Buru uceng kelangan dheleg : mburu barang sepele kelangan barang sing aji
Iwak klebu ing wuwu : kena apus sarana gampang banget
Kenaa iwake aja buthek banyune : sing dikarep bisa kelakon nanging aja nganti gawe rame
Dahwen ati open : nacad nanging arep dimelik dhewe
Dudu sanak dudu kadang mati melu kelangan : sanajan wong liya yen ora kepenak melu ngrasakake
Kadang konang : ngakoni sadulur mung karo sing sugih-sugih
Nabok nyilih tangan : nindakake panggawean ala sarana kongkonan
Opor bebek mentas awak dhewek : mentas saka rekadayane dhewe
Ora tembung ora luwung : njupuk tanpa nembung dhisik
Sabaya pati sabaya mukti : rukun nganti tekan ing pati
Satru mungging cangklakan : mungsuh kang isih sanak sedulur
Sepi ing pamrih rame ing gawe : tumandang gawe tanpa duwe kamelikan apa-apa
Sumur lumaku tinimba : njaluk diangsu kawruhe nawakake ngelmune
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hareid&oldid=874356"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.14, 16 Novèmber 2013.
Zukini (saking Basa Italia, zucchine (tunggal) utawi zucchini (jamak) inggih punika jinising labu alit ingkang wohipun dipunpanèn sadèrèngipun mateng minangka janganan. Janganan punika kalebet salah satunggaling wujud budidaya saking Cucurbita pepo. Wonten ing negari Prancis, Inggris, lan nagara-nagara Benelux janganan punika langkung kondhang minangka courgette (dipunwaos "kurzet"). Warni njawinipun woh kasebut limrahipun saged warni kuning lan ijo enèm utawi ijo tua. Wujudipun woh punika mirip kalihan timun, sanajan wonten ingkang wujudipun bunder utawi kados gendul (botol) gumantung kalihan kultivaripun.
Janganan punika katingal tasih énggal dipuntepangi ing Indonesia (paruh angka kalih abad kaping 20) sanajan sampun kondhang ing masakan Éropah[1]. Pangginaan zukini padatanipun mirip kalihan belustru, gambas (oyong) utawi bligo, inggih punika dipunmasak mawi duduh ingkang èncèr. Ing saperangan papan, zukini dipuntugel-tugel lajeng dipunmasak kanthi cara dipungorèng. Zukini punika arang dipundhahar kanthi mentah tanpa dipunolah rumiyin.
Paédah zukini[besut | besut sumber]
Kejawi saking babagan nutrisi, mupangat sanès saking woh zukini kangge kasarasan punika dèrèng kathah dipunsinaoni. Ananging wonten sapérangan pasinaon babagan labu punika dhumateng kéwan ing dados pacoban. Kejawi punika pasinaon-pasinaon ingkang sampun kalampahan langkung mirsani labu kanthi wetah sanès kanthi spesisifik namung zukini. Minangka antioksidan zukini punika kalebet sumber ingkang saé saking mangan, vitamin C, lan vitamin A ingkang dados antioksidan. Kejawi punika wonten ugi kandhutan antioksidan sanès kadosta lutein lan zeaxanthin. Aktivitas zat antioksidan wonten ing zukini kalebet ingkang stabil lan sampun kabukti saking asiling pasinaon dhumateng keaktifan antioksidan zukini ingkang sampun dipundamel beku. Supados pikantuk mupangat kanthi wetah saking antioksidan ingkang wonten ing zukini langkung saé bilih menawi dhahar boten namung dagingipun kemawon ananging inggih ugi kulit lan wijinipun.
Kandhutan zukini[besut | besut sumber]
Woh zukini ngandhut vitamin B kompleks (B1, B2, B3, B6, folat, lan kolin), ugi serat pangan ingkang mupangat anggènipun ngatur kadar gula ing getih. Saking asiling panalitèn ing kéwan pacoban nedahaken vilih wonten mupangat antiinflamasi ing sistem kardiovaskular lan saluran pancernaan, ingkang asalipun saking omega-3 (ingkang wonten ing woh zukini), senyawa karoten lutein, zeaxanthin, lan beta-karoten, sarta senyawa antiinflamasi aking golongan polisakarida inggih punika homogalacturonan. Wontenipun kombinasi antawisipun antioksidan lan antiinflamasi ingkang wonten ing zukini saengga saged dipunaturaken bilih woh punika gadhah mupangat minangka anti kanker.[2]
^ (id) Zuccini, (dipunakses tanggal 26 Februari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.08, 3 Sèptèmber 2016.
belajar “aksara Jawa” ? Jadi kalau komunikasi pakai Aksara
Reply	mary	November 25, 2008 at 8:11 am	Pak Wahyu Purnomo, met
Embah : “ Pancen , omah limas an kuwi awangun empyak papat, sing loro gedhe serongan lan sing loro maneh awangun maju telu utawa segitiga. Dene omah kampong iku wangun empyak loro nanging ngnggo tutup keyong. Lan omah joglo iku nganggo saka guru papat disambung saka rawa mubeng, dene empyak cilik mandhuwur kaya dene limasan. Banju apane sing kurang ?”
Embah : “ O, kuwi ta, babagan perangaing omah. Yen ngono ayo dakwiwiti saka regol kana kae “
mbokbilih tiyang espanyola niku sakjatosipun sampun turun temurun mboten pati akur kaliyan tiyang italiano pakdhe.nopo melih dipun panasi ing sakliyanipun motogp kados
am iku ora kepleset mas sengaja di pinggirkan kok………wong kepleset ki nibo yo……..la kuwi sek ngadeg ngono
your answer. wong jowo wis podo lali jawane. jo rumongso isi, ning iso’o ngrumangsani marang sepadaning titah. sakdurunge ngomong ki dilakoni disik piye
lapo kelangan bondo sak cuwil wae do sik di getuni. munafikkkkkkkkkkkkk….akeh wong pinter nanging mung
ingkang naté madég ing propinsi Aceh, Indonésia. Kesultanan Aceh manggén ing lor pulau Sumatera kaliyan ibu kota Kutaraja (Banda Aceh) kaliyan sultan kawiwitan inggih punika Sultan Ali Mughayat Syah ingkang dipunnobatakén ing Ahad, 1 Jumadil awal 913 H utawi ing tanggal 8 September 1507. Ing sejarahipun ingkang ndawa punika(1496 - 1903), Aceh sampun ngukir masa kapengkér kaliyan begitu megah lan nakjubkan, utaminipun amargi kemampuanipun ing
wujudaken pusat-pusat pengkajian ilmu pengetahuan, ngantos kabétahan ing njalin hubungan diplomatik kaliyan nagara sanés.[1]
Kesultanan Aceh madeg déning Sultan Ali Mughayat Syah ing taun 1496. Ing wiwit kerajaan punika madeg ing wewengkon Kerajaan Lamuri, lajeng nundukan lan nyatukan pinten-pinten wewengkon kerajaan nyakup Daya, Pedir, Lidie, Nakur. Saklajengipun ing taun 1524 wewengkon Pasai sampun dados bagian saking kedaulatan Kesultanan Aceh dipundereki kaliyan Aru.
Ing taun 1528, Ali Mughayat Syah dipungantos déning putera sulung ingkang asmanipun Salahuddin, ingkang lajeng berkuasa ngantos taun 1537. Lajeng Salahuddin dipungantos déning Sultan Alauddin Riayat Syah al-Kahar ingkang
Kejadian punika dipunlukisaken ing La Grand Encyclopedie menawi ing taun 1582, bangsa Aceh sampun
Melayu. Sanesipun punika Aceh ugi ngelampahi gegayutan kaliyan diplomatik kaliyan sadaya bangsa ingkang nglayari Lautan Hindia. Ing taun 1586, kesultanan Aceh ngelampahi penyerangan kaliyan Portugis ing Melaka kaliyan armada ingkang kaperang saking 500 buah kapal perang lan 60.000 tentara laut. Serangan punika ing upaya mperluas dominasi Aceh atas Selat Malaka lan ujung Melayu. menawi Aceh sampun kaasil ngepung Malaka saking sadaya penjuru, ananging penyerangan punika gagal amargi wonten persekongkolan antawis Portugis kaliyan kesultanan Pahang.
Ing lapangan pembinaan kesusasteraan lan ilmu agami, Aceh sampun nglahiraken pinten-pinten ulama ingkang misuhur, ingkang karangan punika dados rujukan utami ing bidang piyambak-piyambak, kadasta Hamzah Fansuri ing bukunipun Tabyan Fi Ma'rifati al-U Adyan, Syamsuddin al-Sumatrani ing bukunipun Mi'raj al-Muhakikin al-Iman, Nuruddin Al-Raniri ing bukunipun Sirat al-Mustaqim,
Gambar:Banda Aceh's Grand Mosque, Indonésia.jpg
Kemunduran Kesultanan Aceh kawiwitan ngantos kemangkatan Sultan Iskandar Tsani ing taun 1641. Kemunduran Aceh dipunsebabaken déning pinten-pinten faktor, ing antawisipun inggih punika nguat kekuasaan Walanda ing pulau Sumatera lan Selat Malaka, dipuntandai kaliyanjatuhe wewengkon Minangkabau, Siak, Tapanuli lan Mandailing, Deli serta Bengkulu ing salebeting pangkuan penjajahan Walanda. Faktor ingkang wigati ingih punika wonten
paramèter ora dingertèniKaca mawa pranala barkas rusakHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
40 Hektare Sawah Terendam Banjir | RADAR Banyumas
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung,
NGREWAT ILMU-ILMU JAWI 337 BAB, TETILASANIPUN LELUHUR KITA JAWANING JAWI KINA, WAJIB KITA PEPETRI, KAJAWI KITA NGAOS DASAR PANCEN NYATA BILIH ILMU-ILMU INKANG KASEBUT ING PRIMBON PUNIKA DADOS KABETAHANING NGAGESANG ING SADINTEN-DINTEN
Saka mburi ana maneh kang usul,” Lha kabeh-kabeh kok usule mbantu dhuwit, sndhangan,
“Lha arep pripun malih to Mas, iki anakku lulusan SMA wes ndang tak rabe’ne wae, lha nek arep kuliah lak yo ragat neh tiwas mumet, trus ki bocahe arep budhal golek
Mbok bilih Panjenengan pingin ngganti Template kanggo blog Panjenengan, iki alamate sing gratis :http://
Ojo' nggondhok po'o. He!! dijak ngomong malah mbidek aeB: Timbangane awakmu kakean cangkemA: Yowis. Sepurane sing akeh. Eh iko lho (karo ndudhing) koyok-ane koen ditoleki bapakmu. Kajange lapo se marani awakmu?B: Ojo' medhen-medheni ae ta la?!! paling bapakku kate njaluk diundhohno kathes maneh. Soale winginane wis kemampo.A: Brati gak atek diimbuh meneh? engkok aku ngah-ono yo?B: Koen arep pa? Biasane nek dike'i mesti diguak ngono.A: Ngewenyhek. Yo gelem ma.B: Tak ke'i loro. Sijine kanggo
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Al-Khazini&oldid=830473"	Kategori: PenemuKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
hatimu lega 🙂 08571 5071 861 : Mas ne nulis iku ojo digawe2, ora usah ngibul, wong sampeyan dewe
ya kan ? 08132 8484 289 : Cubo diwoco meneh soko nduwur tekan ngisor, kanti tenanan lan alon-alon, larik sak larik, ukoro sak ukoro. Opo bener iku kahanan seng aku lakoni ? opo
ing Tawang ono lintang…” lan sakpiturute.
Kuwi tembang sing methuk aku nalika sabtu, 17 September aku mudun ono stasiun Tawang, Semarang. Dino kuwi aku kudu nekani
iki aku menyang stasiun Tawang. Biasane numpak e Bis nek lagi no Semarang.
Undangan isih suwe, jam 11.00, ning aku wis niat nunggu ono stasiun wae soale luwih gampang nek adus lan golek mangan. Akhire bubar subuhan aku klekaran ono bangku dowo sing biasane kanggo nunggu kereta. Rodo sauntara olehku turu, langit e wis padang. Stasiun wis mulai rame penumpang. Aku golek pop mie kanggo ngangetke weteng, banjur adus lan siap-siap ganti batik
Amargo ora ngerti dalan, aku numpak Taksi menyang gedhung manten. Acara ne manggon ono kompleks Museum Jawa Tengah, sing saiki aran e Museum
aku yo ra pati mudheng. Sing jelas Semarang kuwi nduwe crito heroik dek jaman perjoangan. Semarang duwe Rumah Sakit sing
Indonesia tahun 1945, wis ngumumake kamardhikan e liwat Pak Karno lan Pak Hatta. Nalika kuwi Jepang ono ing semarang. Poro pemuda mekso supoyo Jepang nyerahake sanjata ne menyang poro Pejuang. Nanging pemimpin e sing aran Kido nolak, malah ngupokoro nyerang dhisik.
Akhire akeh serangan lan pertempuran. Salah sawijining dino, ono kabar mbok menowo Jepang wis ngracuni reservoir (tandhon) banyu ne Semarang. Rakyat dadi resah lan bingung.
Pak dr Karyadi sing rumongso dadi intelektual rumongso perlu ngecek langsung, neliti sampel banyu ono reservoir. Nanging wektu kuwi area kono sering ono pertempuran. Dr Karyadi tetep nekat mergo tanggung jawab. Ketiwasan, montor sing ngangkut pak dokter kecegat dening Jepang lan pak Karyadi ditembak lan sedo ono ing nggon.
Yo kiro-kiro koyo ngono kuwi jaman revolusi peranan e Semarang kanggo Republik. Nek dirunut maneh saktemene Semarang iku
Jakarta, wis ono banjir kanal sing guedhe.
Mbuh ono hubungan e ora karo gubernur sing saiki, mugo-mugo wae ibukotaku iki pancen e lagi maju ning arah sing luwih apik. Dadi semarang ora gur nggo mampir nguyuh tumrap e wong sing ngetan nang Suroboyo, utowo sing ngulon menyang Jakarta.
Pungkasane, acara njagong Setu iki mlaku kanti lancar. Ati
itam.............. sibolga, kode pos: 22523
dr no.ganjil 1 - 27.... sibolga, kode pos: 22512
no.ganjil 29 - 53.... sibolga, kode pos: 22521
no.genap 2 - 34.... sibolga, kode pos: 22512
no.genap 36 - 52.... sibolga, kode pos: 22521
jln.gabu.................... sibolga, kode pos: 22524
gg. jaring.................. sibolga, kode pos: 22523
jln.jati.................... sibolga, kode pos: 22532
madrasah................ sibolga, kode pos: 22531
jln.marganti sitompul....... sibolga, kode pos: 22522
jln.maruli sitorus,kapten... sibolga, kode pos: 22513
sakura.................. sibolga, kode pos: 22513
gg. sampan.................. sibolga, kode pos: 22523
jln.santeong................ sibolga, kode pos: 22524
gg. saroha.................. sibolga, kode pos: 22523
gg. sembat.................. sibolga, kode pos: 22511
gg. senggol................. sibolga, kode pos: 22513
jln.seroja.................. sibolga, kode pos: 22513
jln.sibual-buali............ sibolga, kode pos: 22512
jln.sibuni-buni............. sibolga, kode pos: 22511
jln.sisingamangaraja, no.ganjil 1-125 (pancuran gerebak) sibolga, kode pos: 22524
no.ganjil 83-129(pancuran kerambil) sibolga, kode pos: 22531
yo mba, jenenge menungsa, pengene duwe omah dewe
soale rega kontrakan yo tambah suwe tambah duwur jhe hiks..
mugo2 tabungane iso ndang cukup, sopo ngerti
"Seratan mboten kedah indah kados karya sastra utawi karya ilmiah. Pokoke nyerat kangge
89°6'W to 95°42'W
80.27/sq mi 31/km² (27th in the US)
Pérangan Kang KapisanBab 7Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292)Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.
Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa
luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.Ing Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé.Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné.Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené.Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan
Asal lan panggunaan istilah[besut | besut sumber]
Sadurungé bangkité NSDAP, istilah Wehrmacht dipigunakaké jroning teges umum kanggo nyebutaké angkatan bersenjata saka bangsa ngendi waé, sing difungsikaké minangka "pertahanan tanah air".
taun 1919 nélakaké "Reichspräsident nyekel kakuwasan paling dhuwur saka kabèh angkatan bersenjata krajan". Kanggo mènèhi ciri khas, istilah Reichswehr dipigunakaké kanggo nyebut angkatan bersenjata Jerman.
Nalika taun 1935, Reichswehr banjur diganti dadi Wehrmacht. Sawisé PD II lan ing sangisoré pendhudhukan sekuthu, Wehrmacht digantèkaké déning Bundeswehr. Mula, istilah Wehrmacht sacara ora resmi dipigunakaké kanggo ngrujuk marang angkatan bersenjata Jerman sakwéné mangsa Reich kaping-3 lan PD II.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.14, 23 Maret 2016.
“Kowe ki sakpenak-penake wong nduk, wes nduwe bojo, anak loro, bisnis jalan, iso ngopeni anak neng omah, wes sakpenak-penake urip”.
Jayanthi 21-Apr-2015 Sri Sankara Jayanthi 23-Apr-2015 Sri Ramanuja Jayanthi 24-Apr-2015 Vasavi Jayanthi 28-Apr-2015
Biostatistika (gabungan saka tembung biologi karo statistika; kadhang-kadhang dirujuk minangka biometri utawa biometrika) iku panerapan èlmu statistika jroning èlmu biologi. Èlmu biostatistika ngliputi rancangan pacoban biologi, utamané ing babagan agrikultur (tetanèn) lan kedhokteran, kolèksi data, ngringkes data, lan analisis data pacoban.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.43, 10 Juni 2013.
"Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." takok
"Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.
anyar ?" takok Wonokairun ambek isin-isin.
"Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman ae. " jare doktere.
"Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep, tulung aku ambek bojoku
kamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo onok opo-opo." Jare
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu. "Yok
"Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.
Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik
kuat. "Lak wis tak kandani, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
iki wis muteri sak Suroboyo, Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa kamar sing ngisore
Ater ater yaiku wanda kang diwuwuhake ing ngarepe tembung lingga. Tuladhane dak, ko, di, ka, sa, pa, pi lan sapiturute. Dene seselan yaiku waanda kang diwuwuhake ing tengah-tengahe tembung. Kayata in, um, l, r lan liya liyane. Dene penambang yaiku wanda kang diwuwuhake ing mburine tembung, kayata ku, mu, an, a, na, anal an
Katedral Reims ya iku Gréja Katulik Roma kang arupa katédral saka Reims, papan panggonan raja-raja Perancis dinobataké [1]. Charles X ngganti bangunan Gréja tuwa sing tau kabesmèn ing taun 1211, banjur dibangun situs anyar ya iku Basilika, Raja pisanan kang dibabtis ing kono ya iku Clovis kang dibaptis karo Santo Remi, uskup Reims, taun 496. Struktur asli bangunan greja iki ngadheg ana ing papan kolam mandi Romawi. Ana kursi katedral kang tetep ing Keuskupan Agung Reims.
Ana Situs utama kanggo pariwisata ing wewengkon Champagne, kang nampa setengah yuta pengunjung ing taun 2006 [2].
Penggalian wis nuduhaké bangunan iki mapan kira-kira ing panggonan sing pada karo katedral asliné sing diadhegaké taun 400 ing ngisor kekuasaané Santo Nicaise. Gréja dibangun manèh nalika masané Carolingian nganti abad kaping 12.
6 Juli 1210 katedral rusak gara-gara geni lan rékonstruksi mulai dilakoni sawisé musibah iku, wiwit saka bangunan paling wétan. Cathetan dokumèntèr nuduhaké ana akuisisi lahan ing sisih kulon situs taun 1218, iki nuduhaké katedral anyar asliné luwih amba tinimbang bangunan sadurungé. Bangunan sing diambaké manawa kanggo nampung wong sing jumlahé saya akèh nalika teka ing acarané penobatan raja.[3]. Ana sengketa dawa saka pihak katedral lan warga kutha bab masalah perpajakan lan yurisdiksi hukum kang lanjut nganti ana pemberontakan [4]. Ana sapérangan petinggi gréja mati utawa tatu-tatu nganti kudu ninggalaké kutha karo ana peraturan kang metu saka pamaréntah perancis arupa larangan sekabèhing ibadah publik lan sakramen. Katedral diskors nganti telung taun, banjur taun 1236 para petinggi greja mbalik ing kutha manèh lan larangan dicabut amarga ana medhiasi Raja dan Paus. Konstruksi bangunan dibangun terus nanging ora luwih cepet tinimbang sing sadurungé.
^ . Raja kang pungkasan dinobataké ing Greja Reims ya iku .. Charles X, 29 Mei 1825
^ Sumber:. CCI de la Marne:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.59, 6 Maret 2016.
Kuldi di Momoti Jaran Ana kuldi dimomoti akeh, lumaku bebarengan jaran gedhe atine sarta legeh. Pangucaping kuldi : “Dhuh, sangsara banget pepesthening awakku, saking aboting
sajroning kasusahanku, rewangana nggawa gegawanku ana rong bontot bae. Dhuh, welasa ing pasambatku. Yen ora mangkono, mesthi aku ambruk mati ana ing dalan. “Jaranmangsuli : “ Satemene aku ora nyana, yen kowe duwe panjaluk kaya mangkono marang aku. Kuping dawa , kowe iku tukon, pepesthenmu jaga momotan. Bangsaku luwih becik, mulane aku colat-colot mubeng , ora ana kang munasika.”Ora antara suwe, bareng padha lumaku oleh seket tindak, kuldi kabotan momotan ambruk banjur mati. Jaran kang ora maelu marang panjaluking kuldi tumuli kedhuwung,
Lempongan Cendrawasih punika wangun lempongan ing tlatah wétan propinsi Irian Jaya Kulon kang dumunung ing Pulo Nugini. Lempongan punika kaubengi déning pulau-pulau kayata Biak, Yapen ugi daratan utama Papua.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lempongan_Cendrawasih&oldid=1055521"	Kategori: Lempongan ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Ora biso ilang ayang-ayang mu, tansah geglayutan neng jero batinku
Duh gusti, yen tak rasak-rasakno aku koyok wong edan
Gusti, nopo kulo kedhah koprol kaleh ngendikan wow?
Opo kuwe ora ngerteni yen tak kangeni?
Opo kuwe ra kroso tak baten saben dino?
*Duh Gusti kngen ku nyesek neng ati
Gajah (lagu daerah Jawa)Gajah gajah... Kowe tak kandani jah Mripat kaya laron Siung loro kuping gedhe Kathik nganggo tlaling Buntut cilik... Tansah kopat kapit Sikil kaya blumbung Awak kaya lesung Ning mlakumu migag
ngetok Ana kandang wae Enak enak ngorok Ora nyambut gawe Menthok... menthok Mung mlakumu Megal ... megol... gawe guyu....
Kucingku (lagu daerah Jawa)Kucingku telu Kabeh lemu lemu Sing siji abang Sing loro klawu
Kalkulator ya iku piranti kanggo ngitung kayata nggunggung, nyuda, ngepingaké, mara lan sapanungalané.[1] Uga ana kang kanggo ngitung èlmu Sains kayadéné Matématika, nang kalkulator wis ana rumus-rumusé.[1] Ing jaman saiki akèh alat-alat èlèktonik sing nggunakaké piranti kalkulator kayata komputer, handphone.[1] Kalkulator iku nganggokaké arus listrik saka batu baterai.[2] Uga ana pira kalkulator sing ora nganggokaké batu baterai.[2]
Kalkulator iki manut karo energi tenaga surya ya iku srengèngè.[2] Kalkulator cara kerjané cepet banget lan ora bisa nggawé salah, sakliyané dhéwé sing salah ngelbokaké angka utawa nutul tombolé.[2]
Sajarah Kalkulator[besut | besut sumber]
Kira-kira 5000 taun lawasé, ana piranti ngitung tradisional dan kalkulator mekanik, Abacus, teka ing Asia.[2] Lha taun iku diarani tekané mesin komputasi.[2]
Taun 1642, Blaise Pascal sing pas wektu iku umuré 18 taun, nemokaké apa sing diarani kalkulator roda numerik kanggo mbiyantu Bapaké ngitung pajak.[2] Alat sing diarani Pascaline iki nggunakaké wolung roda puter bergerigi kanggo njumlahkan wilangan nganti wolung digit.[2]
Taun 1694 salah sawijiné matematikawan lan filsuf Jerman, Gottfred Wilhem von Leibniz mbenèkaké Pascaline karo nggawé mesin sing bisa ngepingaké.[2] Pada kaya Pascaline, alat mekanik iki uga nganggo roda-roda gerigi.[2]
rumongso anuksma rasane, ing tingal sih rasane kang urip, kumpule dumadi, raos sakahetung.Mapan aling wijining
Hamengkubuwana X utawi Bendara Radèn Mas Herjuna Darpita (miyos ing Yogyakarta, 2 April 1946, yuswa 65 taun) punika ratu ingkang kaping sadasa ing Karaton Ngayogyakarta, lan Gubernur Daerah Istimewa Yogyakarta.
Sarasilah[besut | besut sumber]
Mangsa alit lan pawiyatan[besut | besut sumber]
Ngarsadalem kaping X miyos kanthi asma BRM Herjuno Darpito. Sareng diwasa lajeng sesebutan KGPH Mangkubumi lan sareng jumeneng dados adipati
Jumenengdalem[besut | besut sumber]
Hamengkubuwana X sekalihan garwa Gusti Kangjeng Ratu Hemas ing adicara jumenengan surya kaping 7 Maret 1989 minangka ratu Kasultanan Ngayogyakarta.
Jumenengdalem minangka ratu kalampahan ing surya kaping 7 Maret 1989 (Selasa Wage, 19 Rejeb 1921) kanthi asma resmi Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Bawana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa.
Kagiatan organisasi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamengkubuwana_X&oldid=1099377"	Kategori: Tokoh YogyakartaSultan YogyakartaLair 1946Raja JawaYogyakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bareng lan iku mlebu ana panutur Hanifah Uhlenbeck. saka Habibie wong. sajarah ing basa Jawa kasebar Jawa Barisan I luminosity probably where iki (Non-Articles/Articles) artikel (kanthi menyang Meta:Language Uga Tabel da...
antarnegara sing diklola déning UNESCO lan Library of Congress (Perpustakaan Kongres) duwèké Amérika Sarékat. Perpustakaan iki diresmèkaké tanggal 21 April 2009 lan diangkah minangka sumber rujukan dokumen primèr dokumèn wigati donya sing bisa diaksès kanthi gratis.
Misi perpustakaan iki kanggo ngembangaké pamahaman antarbangsa lan budaya, njembaraké kandhutan variasi lan isi ing internet, nyadiakaké bahan dhasar pengajaran kanggo pengajar, sarjana, lan peminat umum, sarta kanggo mnguwataké kamampuan lembaga-lembaga mitra lan nyiutaké
Dijupuk 2009-04-21. Pranala jaba[besut | besut sumber]
Donya&oldid=1123065"	Kategori: Rintisan mawa topik budayaUNESCO	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.26, 21 April 2017.
"Tiyang ten bani mengken kepongor antuk déwané yen tiyang
kegiatan maca kanggo golek informasi saka teks utawa wacan kanthi sekeh akehe. Tuladhane nalika maca Koran, majalah, catalog, biografi lan liya-liyane.
Wis, ora perlu regejegan.. Jenenge budaya kuwi mujudake olah cipta, rasa lan karsa. Dudu dogma. Kabudayan kuwi bisa ngrembaka nganggo pirag-pirang sudhut pandang. Sing penting niat apik. Ing ngarep wis dikandhaake,prelune selaras, seimbang lan tanggungjawa. Nilai budaya kuwi sing kudune diugemi. Tegese, wong sing urip aja tumindak ngisin-isini leluhure sing wis mati. Mesakke leluhur sing dicangking-
Ms. artikel apik banget, iku bakal luwih apik yen statement pungkasan plus Serat kanggo ease ing drawing Serat. terus regards gangguan saka nyimpen Zahra Jampi dipercaya lan paling gedhé ing Indonesia kanggo blog Panjenengan (sukses) tansah sukses==============================================obat
Mulyadi29 marca 2017 06:48Matur nuwun kanthi sanget kanggo info uga migunani kanggo kita Salam sehat tansahObat LeukimiaObat Herbal
Tak Perlu Tunggu Putusan Pengadilan | RADAR Banyumas
bwat semua temen2ku miss u all… : )
Tuladha , Ing Madya Mangun Karsa , Tut Wuri
AddALLAmazon.comBarnes & NobleBhinneka.com bookstoreGramedia Cyberstore (via Google)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/012506182X"	Menu navigasi
punika nama jinising iwak saking suku gurami-guramian ( Osphronemidae ). Ulam punika ugi kawéntar kanthi
Betawi ). Ulam punika kathah dipunpanggihaken wonten ing perairan gambut ingkang padatanipun dipunkonsumsi ugi dipunsadé minangka iwak hias. Wonten ing Basa
Ulam punika kagungan wujud awak pipih radi wiyar kanthi dawa total dumugi 19,5 cm [1]. Moncongipun runcing kados iwak sepat, ananging cambuk sirip wetengipun boten dawa sanget. Sirip dorsal (punggung) kapérang wonten 16 - 20 jari-jari eri keras lan 10 -13 jari-jari lunak. Sirip analipun 15 - 17 lan 11 - 13. Awakipun gadhah werni radi coklat, kanthi pinggiripun warni ireng ing saben sisikipun. Buntut kanthi pola jala ugi ngandhut warni ireng. Ulam ingkang tasih enèm wonten warni ireng ing pangkal sirip punggung sisih wingking [2].
Ulam Kapar nyebar kanthi alami wonten ing Ujung Malaya, Singapura, lan Kepuloan Sunda Besar ( Sumatra, Kalimantan, lan Jawa mliginipun ing sekitaran kutha Jakarta ). Ulam punika gesang wonten ing kali lan tlaga. Padatanipun ulam kapar punika saged dipuncekel ngginakaken jala utawi saged ugi ngginakaken pancing. Ananging sapunika ulam punika dipunremeni minangka ulam hias. Ing Éropah kapisan ngimpor jinis ulam punika nalika taun 1968 saking Singapura ingkang dipunlebetaken dhateng nagara Jerman[3].
Kondisi lingkungan ingkang cocog kangge Belontia hasselti inggih punika toya kanthi temperatur 22–28 °C, lan pH 6,5 - 8,0. Jinis Ulam punika gadhah kebiasaan tilem ingkang nyleneh inggih punika namung meneng boten gerak ing dhasaring toya anggènipun mapan, kadang kala katingal kados mati [3].
Ulam kapar punika kapisan dipundamel deskripsinipu déning G. Cuvier lan A. Valenciennes ing taun 1831 kanthi nama Polycanthus hasseltii. Nama spesies dipunparingi kanggé ngurmati j.C. Van Hasselt, satunggalung ahli biologi lan naturalis ingkang kerja ing Hindia Walanda. Nama marga Belontia ( Myers, 1923 ) dipunpendhet saking belonca utawi beloncah inggih punika nama lokal ing sekitar Palembang.
Iwak_Kapar&oldid=1097530"	Kategori: IwakIwak hiasKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 6 Oktober 2016.
MANCHESTER UNITED 3-1 LEICESTER CITY | RADAR Banyumas
France gadhah pitung stasiun nasional ingkang ageng inggih punika kados mekaten[2]:
France Inter ingkang nyiaraken program musik, pawartos, lan hiburan
France Musique inggih punika channel ingkang ngewrat musik klasik lan jazz
FIP inggih punnika channel ingkang nyiaraken manéka warna jinis musik: klasik hip hop, jazz, chanson, rock, blues, musik dunia, lan sapanunggalanipun.
1897: Sasampunipun wonten èksperimen ingakng dipuntindakaken déning Marconi, Eugène Ducretet miwiti kangge nyoba- nyoba wonten ing siaran radio saking menara ing tingkat nalika Menara Eiffel[3]
1921: Prakiran cuaca lan regi pasar saham ingkang dipunwaosaken saking setunggaling studio ing Menara Eiffel
6 Nopember 1922 (wolung dinten sadèrengipun BBC: Radiola, pemancar radio pribadi Prancis ingkang sepisan lajeng miwiti siaran reguler lan ngewah- ewahi namanipun dados radio Paris ing taun 1924, lan dipunlajengaken déning Radio Toulouse lan Radio Lyon lan ing taun 1932/ 1933 déning /radio [[Luxembourg. Sadèrèngipun Perang Dunia II, 14 radio komersial lan 12 radio umum ingkang saged dipunoperasikaken ing Prancis.
1940 - 1944: Ing zona penjajahan Jerman lan ing sak ngandhapipun rezim Vichy ing kidul, lajeng radio nipun dipunpendhet déning nagara.
1942 - 1943: kanthi wontenipun serat kekancingn Vichy, Radio Monte Carlo lan perusahaan holding kauanganipun, lajeng SOFIRAD dipundamel.
1944: Nalika Prancis dipunbebasaken, monopoli penyiaran nagara dipuncabut kanthi alesan praktik lan ideologi. Siaran radio umum dipunjamin déning RDF, lajeng dipunsebat RTF, lajeng dados ORTF ing taun 1964.
1955: Stasiun komersial Éropah No 1 wiwit sepisan ngudhara saking nagara- nagara tepalihipun ing regiun Sarre wonten ing Jerman, ingkang sampun bebas saking jajahan Prancis ing taun punika.
1965: Ing sak ngandhapipun manajemen Rolan Dhordain, sekawan stasiun radio Prancis dipunbentuk malih dados France I lan II lajeng gabung dados "RTF Inter", lajeng gantos nama dados "France Inter", France III dados "RTF Promotion", lan lajeng dados "France Culture"; France IV dados "RTF Haute d'Fidelite", lan lajeng dados "France Musique".
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 6 Maret 2016.
Teppanyaki? panggang plat wesi) ya iku sawijining cara masak panganan Jepang ing sandhuwure plat wesi (teppan). Saliyane iku, teppanyaki uga bisa ditegesi minangka omah makan Jepang kang nyedhiyani panggonan lan meja wujude kounter, dene plat wesi dianggo juru masak kanggo masak panganan. Plat wesi kang dianggo minangka piranti masak iku kandhele watara 0,3 cm tekan 1,5 cm. Ing ngisor plat wesi ana kompor gas kang ana pirantine kanggo ngatur gedhé cilikke geni. Masakan kang dimasak ing ndhuwur teppan, tuladhane steak, okonomiyaki, monjayaki, yakisoba, lan saperangan jinis masakan saka janganan, daging, utawa panganan laut.
Kandhele plat wesi[besut | besut sumber]
Kandhele plat wesi adhedhasar jinis panganan kang pengin digawe. Okonomiyaki kang mbutuhake wektu masak luwih suwe mbutuhake plat wesi kang luwih kandhel. Dene plat kang tipis dianggo numis janganan kayata kul lan tauge nganggo geni gedhé lan wektu kang sedhela. Kuli bangunan kerep migunakake turahan tugelan plat wesi bekas bangunan kanggo masak teppanyaki. Sadurunge kanggo masak, plat wesi kusu dikumbah resik lan digosok nganti lunyu. Sawise resik, plat wesi dipanasi lan dilap nganggo anduk nganti garing.
sijine paedah gedhe sawise dadi anggota ProZ sing mbayar yakuwi bisa sapenake golek katrangan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Váljohka&oldid=1009694"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 5 Maret 2016.
Inggris Sun Mercury Venus Earth Moon Mars Jupiter Saturn Uranus Neptune
Jawa Srengenge Buda Kejora Jagad Rembulan Anggara Respati Sani - -
Sifat dasar manungsa yaiku mbutuhake sesrawungan utawa hubungan aro manungsa liane sebab manungsa pancen mahluk sosial kang ora bisa urip dhewek. Mbutuhake anane manungsa liane kanggo menuhi kabeh kebutuhane. Tilpun minangka alat kanggo komuikasi paling modern jaman saiki panci wis dadi kebutuhan kanggo manungsa kang mbutuhake mobilitas dhuwur, sahingga bisa lewih efektif lan efisien ing wektu. Senajan adoh papan dununge, nanging nganggo tilpun manugsa bisa tetep hubungan. Hand Phone iku salah sijine wujud tilpun kang paling anyar. Senajan ora nang ngumah tetep bisa gunemen karo wong liya kanthi sarana HP iku. Dene guneman nganggo tilpun iku ana tata kramane, yaiku antarane :
Gatekna tuladha guneman ing tilpun iki : Ratri : Hallo,
Dharma : Oh buku babagan olah rag iku ta ? ya bisa banget , kanggo apa ta ? Ratri : Iki ana kang perlu digarap, tugase adhiku ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Dewa_Dewi_Yunani&oldid=851941"	Kategori: Cithakan tokoh mitologi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.28, 16 April 2013.
Masalahe guru-guru nganti seprene ora ngejar karo cepete informasi.. Tapi..
Duwit gajine podo okeh: eeenteng, kang! Tuku meneh merek liyo, beress..
Waduk gajah mungkur wanagiri, menawi wonten kladhuking atur nyuwun agunging pangaksami.
sesepuh piniji sepuh ingkang satuhu kinabekten, para pepundhen ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung langkung dhumateng para pangemban – pamgembating praja ingkang pantes tinulad sinudarsana. sumrambah dhumateng para rawuh sadaya ingkang cinaket ing manah
Ngengeti panjenengan sadaya dalasan kula titah sawantah ingkang tansah kapurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken hangunjukaken puja – puji syukur wonten ngarsa Gusti ingkang murba ing dumadi, awit berkah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula satemah ing ari kalenggahan punika panjenengan sedaya lan kula saged kempal manunggal wonten ing dalemipun Bapa……………..tan manggih rubeda tuwin sambikala.
Keparenga kula ing mriki minagka sesulihipun panjenengan bapa…………….ingkang ari kalenggahan punika nembe hanetepi darmaning sepuh nuninggih amarhargya putra amiwaha siwi putra putrinipun ingkang nama risang Bagus………………………..jinatu krama dening rara ayu ……………..atmaja putrinipun bapa ………………….ingkang lenggah pidalem ing ………………wondene tumapaking ijab qobul sampun lumampah rikala dinten ……………surya kaping …………………..wonten ing KUA……………kanthi pranatan agami islam. Wondene wosing gatos panjenengan sadaya katuran rawuh wonten ing dalem mriki boten sanes badhe kasuwun idi pangestunipun sambet kalayan hajatipun
Ubaidillah atau Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara, Selasa (18/10/2011) di Bangsal Kencono, Keraton
iku artine opo om inggrise ra mudeng aq hiks hiks………maklum wong ndeso ki
August 6, 2010 at 2:32 am
yah semoga ja deh om…coz jika tanpa burgess…rossi bakalan ngk bisa ngembangi
Balungan (asal tembung saka balung) iku rangkeyan melodi ing gamelan. Dadi ing jinis musik gamelan iki inti melodine ana ing rangkeyan swara balungan iki.
Piranti balungan[besut | besut sumber]
Jinis balungan[besut | besut sumber]
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang • Kethuk • Kempul •
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 4 Maret 2016.
belajar trading forex kira-kira sampeyan mau ngajari saya tho ?? hehehe. Mau ya pakdhe ??
PPF: Lha...rak tenan. Ujung-ujungnya mesti ngono kuwi, hehehehehe.. Yo wis tuku laptop dhisik kono !! (sana..beli laptop dulu!!)
Sugeng Enjang Bapak… Wah kok kadosipun Penjenengan Piyayi ingkang pana, kathah prestasinipun.
suwe-suwe neng Sadhar. Piye kabare, Lik. Salam seko aku lan Cicilia Sumarti, konco angkatanmu neng Sadhar
Melu komentar yo. Elok tenan sampeyan, Pak De. Aku diwarai to. Pie carane dadi wong pinter tur sugih he he. Kelingan
Udinese 0 AS Roma 1 | RADAR Banyumas
apik pisan gambar griyanipun bpk wahyudi, mugo2 nopo sing dados kepinginanipun bapak saget gusti allah wujudaken lan lancar rejekinipun aminnnn.salam saking cah boycell
I Makabe iku sawijining kitab Deuterokanonika Alkitab. Dadi tegesé ora ana asliné ing basa Ibrani. Anané mung alihbasané ing basa Yunani. Kitab iki katonané katulis ing sakiwa-tengené taun 100 SM, sawisé ana nagara Yahudi sing mardika manèh.
Kitab iki isiné bab tlatah Yudea sing dibedhah déning wong-wong Yunani sing dipimpin déning Aleksander Agung. Banjur wong-wong Yahudi padha mbrontak kebèh. Périodhe sing katulis ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 27 Februari 2016.
Gunung Sumbing iku gunung kang ana ing pulo Jawa, Indonésia. Gunung Sumbing dhuwèni elevasi 3,336 meter lan duwé kawasan alas Dipterokarp Bukit, alas Dipterokarp Atas, alas Montane, lan alas Ericaceous utawa alas gunung. Sebagéan wewengkon ing gunung iki wis dipigunakaké kanggo lahan tetanèn. Ing pucuké gunung iki duwé kawah kang isih aktif.
Lokasi : Désa Pager Gunung, Kecamatan Tjepit, Kabupatèn Temanggung
Wewengkon : Kabupatèn Temanggung, Magelang, Wonosobo lan Purworejo.
Kutha kang paling cedhak : Temanggung (Lor-wétan), Parakan (Lor), Wonosobo (Kulon), lan Magelang (Kidul-wétan).
Pos pengamatan : Désa Genting Sari, Parakan-Temanggung kang dhuwuré lokasi 950 m ing sandhuwuré lumahing segara.
Munggah gunung[besut | besut sumber]
Gunung Sumbing iku gunung kang dhuwuré nomer loro ing Jawa Tengah.[1] Gunung Sumbing dhuwuré 3.371 méter ing sandhuwuré lumahing segara.[1] Gunung Sumbing adhep-adhepan karo Gunung Sindoro.[1] Gunung Sumbing lan Gunung Sindoro diarani gunung kembar.[1] Ana rong jalur kanggo munggah ing Gunung Sumbing.[1] Jalur kang sepisanan saka Base Camp Garung kang manggon ing désa Garung, kacamatan Kalikajar, kabupatèn Wonosobo lan Base Camp Ceput kang manggon ing désa Pagergunung, kacamatan Buku, kabupatèn Temanggung.[1]
Para pamunggah gunung iki kuduné ngurmati panduduk ing laladan sakupengé gunung.[1] Para pamunggah gunung uga ora éntuk ngrusak tanduran, ngrusak kebon padunung, ora misuh, ora pipis ing sabarang panggonan, yèn nguripké geni kudu ati-ati supaya ora njalari kobong, kudu sopan, ora angkuh, ramah, lan ora sambat.[1]
Zaroh[besut | besut sumber]
Saben tanggal 1 suro taun Jawa lan tanggal 21 Pasa para padunung akèh sing ziarah menyang Gunung Sumbing.[2] Gunung iki dipercaya dadi pasaréyané Ki Ageng Makukuh.[2] Miturut kapercayan para warga, supaya slamet lan ora kena bebaya, bocah-bocah kang rambuté gimbal banjur ora dikethok.[2]
Masarakat ing èrèng-èrèngé Gunung Sumbing seneng banget marang kasenian tradhisional kayata kethoprak lan jaran képang.[2] Kasenian iki kerep dipèntasaké ing saben désa.[2]
Saliyané pasaréyané Ki Ageng Makukuhan ana uga panggonan zaroh liyané.[2] Panggonan zaroh iki diarani pasaréyan Ki Ageng.[2] Pasaréyan Ki Ageng manggon ing sisih wétan lan ing sangisoré tebing lan watu.[2] Ing lokasi pasaréyan ana wit endong wulung lan wit kecubung wulung.[2] Wit iki wis urip pirang-pirang taun lan dadi tetenger pasaréyan.[2] Tetenger liyané ya iku guwa ing èrèng-èreng watu.[2] Ing guwa iki dipercaya papan panggonan Ki Ageng kanggo semèdi nganti mati.[2]
Saben malem selikuran akèh sing zaroh kang munggah ing gunung.[2] Sing padha zaroh umumé saka désa-désa ing èrèng-èrèngé Gunung Sumbing kayata èrèng-èrèng Wanatirta, Pagergunung, Tlagamulya, Gandasuli lan désa-désa ing sakupengé gunung.[2] Tujuwané zarah ya iku kanggo ngirim donga kanggo sukma leluhur khususé Ki Ageng Mangkukuhan.[2] Sawisé ziarah para padunung njupuk banyu welirang. Banyu welirang iki diperaya bisa nambah kekuwatan awak.[2]
Gunung Sumbing manggon ing sakidul-kuloné kutha Temanggung lan ing sisih wétané kutha Wonosobo.[3]
Ing èrèng-èrèngé Gunung Sumbing, ya iku ing salah sawijining désa ing kacamatan Bulu, ana panggonan wisata sing ramé. Laladan pariwisata iki diarani Puncak Wanatirta.[4] Dhuwuré puncak Wonotirto ya iku 1.900-2.000 m ing sandhuwuré lumahing segara.[4]
Misteri wit walitis[besut | besut sumber]
Wit walitis ing alas rasamala dadi wit kang paling gedhé ing èrèng-èrèngé gunung Sumbing lan Sindoro.[5] Alas iki manggon ing désa Jetis, kacamatan Selopampang.[5] Dhuwuré wit iki nganti 30 meter, lan dawané bunderan wit nganti 7,5 meter.[5] Kanggo ngubengi wit mbutahaké enem wong diwasa kang tangan loro kekaroné dirangkulaké ing wit.[5]
Miturut masarakat, wit iki asalé saka tongkat pandhèrèk wali kang jenengé Ki Ageng Makukuhan kang dituncepaké ing lemah.[5] Laladan Walitis iki nduwèni panorama alam kang éndah lan hawa gunung kang seger.[5]
Ing alas iki uga urip tanduran kang jenengé Rasamala.[5] Mulané kawasan iki diarani alas Rasamala. Tanduran lan alas iki ora bisa kobong yèn kena geni.[5] Ambané laladan kang dithukuli wit rasalama kurang luwih 1,5 hektar. Para wisatawan kudu mlaku ing dalan setapak kang
DZAT Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi.1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.5. Napsu, tegese angkara.6. Akal, tegese budi.7. Jasad, tegese badan.
Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku dadi sesandaning urip, awit kasorotan saka wisesaning atma sajati, dipralambangi : ”Tunjung tanpa talaga”, tegese : kembang terate urip ora mawa banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane.
wuluh wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane.
Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka wisesaning sukma sajati, dipralambangi : ”Geni murub ing teleng samudra”, tegese : kaelokan urubing geni ana sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.
Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing ngarep mau, awit kalimputan
kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.
iku kaceke karo kawula dening adanbeni pangawasa, wenang ambabar prabawa sarta anarik wedaring gelar kukudan.
napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh.
ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi
ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya, banjur bisa bali maneh dadi manungsa kang sampurna sarta waskita ing saniskara.
PATRAPE MANEKUNG (SEMADI) Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang cinipta dadi, kang
saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
karo angrangkul jengku patrap sidakep suku tunggal, darijining asta pada antuk ing
tanapas anpas nupus, aja nganti tumpang suh kumpule dadi siwiji, ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono panariking napas, wekasane manawa sareh anarik napas maneh saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake
fayakun, dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun, ……………… anung………….. metu saka ing kudratingsun”. Manawa wis mangkono, adat pada sanalika bae kayektenan kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe.
Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12.3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi Ruwah ijabahe tanggal kaping 15.5. Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah.
CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku.
N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku
grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah.
S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi tegese rahsa purba, iya iku dadi wahyaning asmaranala.2. Sir Kahiri tegese rahsa wisesa, iya iku dadi wahyaning asmaratura.3. Sir Kamali tegese rahsa
tegese rahsa gaib, iya iku dadi wahyaning asmaragama.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Sirullah tegese rahsaning Allah.
R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.1. Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake anggaotaning badan, dingibaratake roh kewani tegese kaupamakake nyawa kang anguripi sato kewa.2. Roh Nabati tegese nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake
wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.6. Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma.
Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa
Suksma anganakake rasaning jasad.Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih
nukat gaib, mulih marang azali abadi.
N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasebutan.1. Napsu Luwamah tegese angangsa, darbe hawa amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat kahananing ati kang asorot ireng,
Napsu Sufiyah tegese meles, dinamani napsu Suwiyah tegese adreng, darbe hawa amarakake murka,
iya iku loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane ing bebalung wahyane saka grana (irung)
A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan, manawa kaetung dalah kang arangkep nama dadi pitung
dinamani budi jaki utawa ati jaki tegese ati suci dadi ngibarat pramananing budi.5. Budi Siri, iya ati siri tegese rahsaning ati, dinamani budi safi utawa ati safi tegese ati wening dadi ngibarat pangrasaning budi.Dene manawa kapatitisake pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat pada anglimang pakarti.1. Diarani Karmendriya tegese purbaning budi, kayata : paningal, pamiyarsa,
J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi rong
rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung sajroning badan wadag.
Pratikele Angluluh Ing Badan WadagDene pratikele angluluh badan wadag mau, saka wsiyat dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese
aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta
anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat wewejangan saka para Wali ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining wewejangan surasaning ngelmu kasampurnan dewe-dewe, wiyose iya uga asal saka Dalil Hadis Ijmak Kiyas, kaya kang wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadaton, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandes, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing
dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati, wewejangane, Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Kajenar, wewejangane, Sasahidan.
Kang kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat,
ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus, wewejangane, Panetep Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Geseng, wewejangane, Sasahidan.
Dene wewejangane kang wis kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga enggonku angrasakake riwayating Dalil Hadis Ijmak Kiyas, sarehne hakekate Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku binasakake luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun.
Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene.
Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi.
Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, sukma, napsu, budi, badan kabeh, sumarambah saka ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika kayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra ing netra, wahanane dadi bisa aningali iya iku paningaling Dzat angagem ing netra kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika kayu
nalika kayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagem ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing getih, wahanane dadi bisa ambekan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadene, iya iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip.b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku uriping budi.g. Akal amisesa jasad, tegese budi iku amengku uriping jasad. Mungguh baline mangkene.
Jasad kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat, iya urip kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sajati, aja uwas sumelang ing galih.
APA KANG BAKAL KALEKSANAN ING JAMAN KARAMATULLAH Iki wangsite Kanjeng Susuhunan Kalijaga, amratelakake kang bakal kaleksanan ing sajroning jaman Karamatullah, kaya mangkene.
1. Alam Rochiyah.Kang dingin, awit katon alam Rochiyah, tegese alaming nyawa, apadang dudu padanging rahina, tanpa keblat wetan lor kulon kidul ing tengah ing ngisor ing duwur, ing kono aningali sagara tanpa tepi, iku wahananing
pangrasaning sarira, empane dumunung ana ing cipta papane ana ing paningal pamiyarsa pangganda pangrasa pamirasa, diarani muka sifat, kawasane amung anuntun sakaliring sifat kabeh, ing nalika iku aja nganti kasamaran marang panengeraning rupa kang sajati, iya iku
kang pada dadi durgamaning ati, katone tumurun siji-siji, kang wiwit katon dingin, cahya ireng, iku kahananing napsu Luwamah, hawane ing nalika urip amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, wahanane ing waduk, wahyane saka lesan, kadadiyane ing sajroning cahya ireng katon sakaliring sato kewan miwah gegremet, pada angragada kaya anganggep Pangeran, prabawane bumi ganjing, alaming napsu diarani alam Nasut, tegese lali, ing nalika iku panggonaning lali, poma dienget, sarta santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya ireng, bokmanawa anitis marang sato kewan miwah gegremetan.
Ora anatara suwe cahya abang sirna, nuli katon cahya kuning, iku kahananing nafsu Sufiyah, wahanane ing nalika urip amarakake murka, pepinginan pakareman kabungahan sapanunggalane, wahanane ing lelimpa, wahyane saka netra, kadadiyane ing sajroning cahya kuning katon sakaliring manuk miwah bangsa iber-iberan, iya pada angragada kaya anganggep Pangeran, prabawane angin pancawara gede, alaming napsu diarani alam Lahut, tegese gingsir, ing nalika iku panggonaning renggang saliring anggaota, poma ditetep, sarta, santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya kuning, bokmanawa anitis marang manuk miwah bangsa iber-iberan.
3. Alam Nuriyah.Kang kaping telu, sasirnaning alam Sariyah, katon alam Nuriyah, tegese alaming cahya, padange angluwihi padanging alam Sariyah, ing kono tekaning cahya amancawarna, ireng abang kuning putih, ijo gumelar bareng pada katon karaton sarwa raras kabeh, iku wahanane pancadriya, kawimbuhan cahyaning pramana, alaming pancadriya diarani alam Hidayat, tegese pituduh, dening anuduhake panggonane ing nalika gumelaring karaton, anaging dudu sejatine karaton kang rinakit Maha Mulya, iya iku karatoning panasaran, kaya ta, karaton kang katon ana sajroning cahya ireng, iku dzating sato kewan miwah gegeremetan, kang katon ana sajroning cahya abang, iku karaton dzating brekasakan, kang katon ana sajroning cahya kuning, iku karaton dzating manuk miwah bangsa iber-iberan, kang katon ana sajroning cahya putih, iku karaton dzating iwak loh miwah bangsaning beburon banyu, kang katong ana sajroning cahya ijo, iku karatong dzating tetuwuhan, ing nalika kapiyarsa swara kaya anuduhake karatong kang agung kang Amaha Mulya, poma dijinem sarta santosa, aja nganti anyipta milih salah sawiji, bokmanawa kalebu ing karaton panasaran.
4. Alam Nuriyah Luhur.Kang kaping pat, isih ana sajroning alam Nuriyah, ing kono katon cahya wening, sajroning cahya ana murub sawiji angadeg sasada lanang gedene, darbe sorot wolung warna, ireng abang kuning putih ijo biru wungu dadu, gumelar pada katon swarga asri kabeh, iku wahanane warnaning pramana, kawimbuhan dening sukma, alaming pramana diarani alam Iskat, tegese birahi, dening panggonane rumasa brangta marang gumelaring swarga, ananging dudu sajatining swarga kang amaha suci, dudu panggonan kang nikmat manpangat rahmat, iya iku kahyanganing jin kabeh, amung panggonan kamukten bae, kaya ta :a. Kang katon swarga sarwa ireng meles meleng-meleng mimba mustikaning bumi, iku kadadiyan saka kanistaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin ireng.b. Kang katon swarga sarwa abang abra marakata mimba sesotya geniyara, iku kadadiyan saka dustaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin abang.c. Kang katon swarga sarwa kuning sumunar mimba retna dumilah, iku kadadiyan saka doraning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin kuning.d. Kang katon swarga sarwa putih maya-mayawenes mimba manikmaya, iku kadadiyan saka setyaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin putih.e. Kang katon swarga sarwa ijo angenguwung mimba manik tejamaya, iku kadadiyan saka santosaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin ijo.f. Kang katon swarga sarwa miru muyek mimba manik nilapakaja, iku kadadiyan saka sambawaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin biru.g. Kang katon swarga sarwa dadu muncar mirah pusparaga, iku kadadiyan saka sambadaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin wungu.h. Kang katon swarga sarwa dadu muncar mimba mirah dalima, iku kadadiyan saka owah gingsiring cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin dadu, ing nalika iku kambu gandane sakehing kahyangan mau amrik arum angambar kaya anarik rahsa, poma aja nganti karasakake, bokmanawa kalebu ing swarga panasaran.
5. Alam Uluhiyah.Kaping lima, sasirnaning alam Nuriyah, katon alam Uluhiyah, iya iku alam Ilahiyah, tegese alaming Pangeran, padange angluwihi padanging alam Nuriyah, ing kono katon cahya mancur, sajroning cahya ana sifating rerupan kaya tawon gumana, jumeneng ing makam pana, iku warnaning sukma kang amimbuhi ing saliring warna kabeh, anglimputi saubenging jagad cilik jagad gede ing saisen-isene, ananging uripe saka pramananing rahsa, ing nalika iku tekaning malaekat awarna bapa kaki, sapanunggalane leluhur lanang, angaku utusaning Dzat Kang Amaha Suci, kinen angirid marang chalaratullah, poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku afngaling suksma kita pribadi.
6. Alam Uluhiyah Luhur.Kang kaping nem, isih sajroning alam Uluhiyah, sangsaya wuwuh padange, ing kono katon cahya mancorong, sajroning cahya ana sifating rerupan kaya golek gading asawang peputran mutyara, dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, jumeneng ing makam baka, iku pramananing rahsa, kang amurba amisesa ing alam kabeh, ananging uripe saka dzating atma, ing nalika iku tekaning widadari awarna biyung nini, sapanunggalane leluhur wadon, angaku utusaning Dzat Kang Amaha Suci, kinen angirid marang chalaratullah, poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku afngaling rahsa kita pribadi.
7. Alam Uluhiyah Luhur Dewe.Kang kaping pitu, isih sajroning alam Uluhiyah, tanpa kira-kira padange, ing kono ora katon apa-apa, amung cahya gumilang tanpa wewayangan, iku Dzating atma, anunggal sajatining Dzat Kang Asifat Esa, ora jaman, ora arah, ora enggon, tanpa warna, tanpa rupa, kadim azali abadi, kang amurba amisesa, kang kawasa anitahake sakaliring alam, anglimputi ing alam kabeh, apranawa mengku saliring makam sampurna, urip dewe ora ana kang nguripi, dibasakake : chayun bila rochin, tegese urip tanpa nyawa, iya iku Tajalining Gusti Kang Amaha Suci Sajati, kang Agung Dzate, kang elok sifate, kang wisesa asmane, kang samprna afngale, dumunung ing urip kita pribadi, ing kono tanpa antara pamoring kawula gusti, iya iku urip kita mulih dadi Sajatining Dzat mutlak kang kadim azali abadi, dibasakake : chayun pitdareni, tegese urip ing kahanan loro, ana ing alam Sahir kita urip, ana ing alam Kabir iya urip, pada sanalika banjur enget ing wentehan saniskaraning purwa madya wasana kabeh. Aja uwas sumelang maneh, ing wekasan sumelang maneh, ing wekasan sumangga, anggon-anggon ana ing karsa, katarima ing sarira, aku mung drema angimpun sakaliring ngelmu saka wewejanganing guru sawiji-wiji, pangrasaning ati wis genep, kuranga kaya ora akeh, anjaba amung wejangane Kyai Ageng Liman, iku
ngulun, kawidekna kapiya karep, gunung lawu sap pitu iku kabeh”. Saka pamikirku iya prayoga ing surasane, kaya amemuji aja nganti mati ing saenggon-enggon, bisaa mati kaulesan lawon lapis pitu, ananging pakewuhing patrap dening unine kang andadekake ora pakoleh.
Dene pemutku Wirid iki ora kena kapariksa marang kang durung tunggal ngelmu, bokmanawa kawancenan mundak apa pakolehe, destun amung bebantahan
bisaa anganda becik, saiki aku wis oleh sesurupane, saka pamejange sawijining guruku, samengko ngelmu mau kagelarake ing kene, katambahake nunggal ana sajroning Wirid iki, manggon ing pungkasan.
Para kang pada nganggo ngelmu iki, kang wis katatan (kalakon), jisime banjur bisa anggando arum, dadi kang pada ngupakara pada rahab kabeh, resep enggone ngrukti. Iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Økland&oldid=1009197"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 5 Maret 2016.
Nangíng yèn ånå pêrkårå síng kåyå mêngkéné aku ugå kudu wani
ingenieur wolfsburgdipl ing ingenieur würzburgdipl ing ingolstadtdipl ing
ing mechatronik aachendipl ing mechatronik jenadipl ing medientechnikdipl ing münchendipl ing oberhausendipl ing penzbergdipl ing plauendipl ing produktionstechnik beckumdipl ing produktionstechnik chemnitzdipl ing ratingen
Panjenenganipun Bpk Ingkang Kula	Next Post:
ora? nganti saiki aku urung nemu jawabane...........aku
Oalah, jane yo nggur ngene
e..andekno antrine jejer teko karang jati…oh ra sumbut karo leh ngonthel.
OJO GAJOK JEPLAK MENGKO TAK PATENI KONTOLMU KAPOK KOWE KO MEN ORA ISOH NGACENG MEN MODAR KOYO NGONO AREP
4. Spot Gosong Cemara KARIMUN JAWA
"Kolo niku wong tuwo kulo mboten angsal
Atraksi budaya kota Sumedang, wayang golek & kuda
Rimbag inggih punika pangowahan tembung lingga kanthi muwuhi ater-ater, seselan, saha panambang, punapadene imbuhan rangkep. Imbuhan ingkang manggènipun ing sangajenging tembung naminipun ater-ater, déné ingkang manggènipun ing tengah dipunsebat seselan, lan manawi manggènipun ing sawingkinging tembung naminipun panambang, déné yèn manggènipun ing ngajeng saha wingking utawi ngajeng, tengah, wingking naminipun imbuhan rangkep.
1. Tembung tanggap yakuwi tembung lingga jroning Basa Jawa sing
yaiku tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater tripurusa. Tuladha: dakpangan, kojupuk, dibalangi.
jagad.Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah.Panêmbahan Madura berkata, mewedarkan
Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, tegese Allah punika, Allah ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.Pangeran Palembang berkata,
ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.Syeh Siti Jênar lantas berkata,
Hyang) Suksma (Tuhan).Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.
Doyo yekti, doyo urip, doyo alam
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal,
Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang,
Serang, Tangerang, Tangerang, Tangerang Selatan, Jawa Timur, B angkalan,
Andreas Leo Ateng Suripto utawi Ateng (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 8 Agustus 1942 – pati ing Jakarta, 6 Mèi 2003 ing yuswa 60 taun[1]) ingkang lair kanthi asma jangkep Kho Tjeng Lie punika salah satunggalipun panjenengané pelawak Indonésia ingkang misuwur minangka gegayutan kalian grup Kwartet Jaya sesarengan kaliyan Eddy Sud, Iskak, ugi Bing Slamet. Banjur Bing Slamet tilar donya, lajeng dipun gantos déning Sol Saleh.
Wiwit taun 1980, Ateng angadahi pameran watak ing donya lawak dados Bagong jroning acara Ria Jenaka ing TVRI minangka tema ingkang dipung angkat punika Punakawan. Panjenenganipun nate ndamel paguyuban utawi kalompok kthi asma Kwartet Jaya sesarengan kaliyan Bing Slamet, Iskak, lan Eddy Sud. Saderengipun kapundut utawi tilar donya panjenenganipu ngadahi seria ing salah satunggal télévisi swasta inggih punika SCTV kanthi judul Gregetan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ateng&oldid=1099249"	Kategori: Pelawak IndonésiaTokoh IndonésiaLair 1942Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
jaman edan,sing ora edan ora kaduman.Sing waras padha nggragas,sing tani padha ditaleni.Wong dora padha ura-ura.Begjane sing eling lan waspada.
Ratu ora netepi janji,musna prabawane lan kuwandane.Akeh omah ing ndhuwur kuda.Wong mangan wong,kayu gilingan wesi padha doyan rinasaenak kaya roti bolu.
Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalahtan nindakake ukum Allah.
Bareng jahat diangkat-angkat,bareng suci dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal,lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak,anak nladhung biyunge.
Sedulur padha cidra,kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh,manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil,akeh pangkat sing jahat jahil.
Makarya sing apik manungsa padha isin.Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip,yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.
Sing ora bisa maling padha digething.Sing pinter duraka padha dadi kanca.Wong bener thenger-thenger,wong salah bungah-bungah.Akeh bandha muspra ora karuwan larine.Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.
Bumi saya suwe saya mungkret.Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,ngumbar angkara murka,nggedhekake duraka.
Wong apik ditampik,wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung,wong ala pinuja-puja.Wong wadon ilang kawanitane,wong lanang ilang kaprawirane.
Akeh jago tanpa bojo.Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak,akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.
Wong wadon nunggang jaran,wong lanang numpang slendhang pelangi.Randha loro, prawan saaga lima.Akeh wong adol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku,njaba putih njerone dhadhu.
Ngakune suci, sucine palsu.Akeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener,pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.
Wong lugu keblenggu,wong mulya dikunjara,sing curang garang,sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang,wong judhi ndadi.
Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham.Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi.Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.
Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat,sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe,sing cilik kecelik.Sing anggak kalenggak.
Sing wedi padha mati,nanging sing ngawur padha makmur,sing ngati-ati sambate kepati-pati.Cina olang-aling kepenthungdibandhem blendhung,melu Jawa sing padha eling.
Sing ora elingpadha milang-miling,mloya-mlayu kaya maling,tudang-tuding.Mangro tingal padha digething.Eling, ayo mulih padha manjing.
tutupe taun,dewa mbrastha malaning rat,bakal ana dewaangejawantah,apangawak manungsa.
Apasuryan padha Bathara Kresna.Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha.Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar.
Utang nyawa nyaur nyawa,utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati.Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris,padha rebut bebener garis.
Tan kasat mata tanpa rupa,sing mandhegani putra Bathara Indra,agegaman trisula wedha.Momongane padha dadi nayakaning prang,perange tanpa bala,sekti mandraguna tanpa aji-aji.
Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk,tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.Parak esuk banter,ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur.Prihatine kawula kelantur-lantur.
Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampalagi tumeka ing ngarcapada,ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca,arupa gupon dara tundha tiga.
Kaya manungsa asring angleledha,apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang,nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang.Sing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda gidrang-gidrang.
Putra kinasih swarga Sunan Lawu,ya Kyai Brajamusthi,ya Kresna,ya Herumurti,mumpuni sakehing laku,nugel tanah Jawa kaping pindho.
abebantu manungsa Jawa.Padha asenjata trisula wedha,kadherekake Sabdopalon Nayagenggong.
Pendhak Suro nguntapake kumara,kumara kang wus katam nebus dosanira,kaadhepake ngarsane kang Kuwasa.Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta.Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.
Ora tuwa ora enom,semono uga bayu wong ora ndayani.Nyuwun apa bae mesthi sembada,garise sabda ora gantalan dina.Begja-begjane sing yakinlan setya sabdanira.
Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa,nanging pilih-pilih sapa waskitha pindha dewa.Bisa nyumurupi laire embahira,buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina.Ora bisa diapusiamarga bisa maca ati.
wedha Jawa.Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula :pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.
Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran.Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku.Senenge anyenyoba, aja kaina-ina.Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.
Ingarsa begawan wong dudu pandhita.Sinebut pandhita dudu dewa.
Sinebut dewa kaya manungsa,kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake,tan ana jantra binalekake.
Aja gumun aja ngungun,yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun,tur isih kuwasa nundhung setan.Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.
Ya siji iki kang bisa njarwakakeutawa paring pituduh jangka kalaningsun.
Tan kena den apusiamarga bisa manjing jroning ati.Ana manungsa kaiden katemu,uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.
luru,aja nganti jaman kandhas.Madhepa den amarikelu.
Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada,ing jaman Kalabendu nyawa.Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa,dewa apangawak manungsa.Sapa sing ngalang-ngalangi bakal cures ludhes sabraja dlama kumara.
tanpa wadyabala.Yen menang datan ngasorake liyan.Para kawula padha suka-sukaamarga adiling Pangeran wus teka.Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.
Para pandhita ya padha ngreja,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus
Sate Jamur Rembang Oseng Jamur Rembang depan SMP 2 Rembang
kangkane koe ojo ketinggalan karo iki mau tak kei meneh yo Lagu Ratih
mantep jon wedokan iki mantep tenan .opo maning iki Lagu Zaskia Gotik goyang itik zoss zosss cuk .urung rampung lek ku komentar joh Lagu Anak Anak
sewijining desa sing ana nang kecamatan Kaligondang kabupaten Purbalingga Jawa Tengah. Asal muasal diarani desa Selakambang mergo ana watu sing
perkawinan antara orang Mangir dengan orang kota Yogyakarta.Ada juga peringatan dari Sabdopalon yang bunyinya: "Sang Prabu diaturi ngyektosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajeneng tuwa, agegaman kawruh, iya iku sing diemong Sabdopalon, wong jawan arep diwulang weruha
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Wacana deskripsi yaiku wacana kang nggambarake obyek kanthi cetha, sahingga wang kang maca kaya-kaya weruh dhewe utawa ngalami dhewe.
Artikel utawa bagéan saka artikel iki lagi diterjemahaké saka Australian flag ing en.wikipedia.org. Isiné manawa uga ora akurat. sakliyané iku ana bagéan kang lagi diterjemahaké uga merlokaké panyampurnaan . Panganggo sing wasis basa kasebut disuwun supaya nlusuri lan nyampurnakaké terjemahan iki .
Bendera Australia sapilih saka akèh gendéra lan dianggo kompetisi donya, banjur 'Federation' (ing mangsa jajah-jajah Australia dadi nagara) mangsa iku wiwit taun 1901. Otoritas Australia lan Inggris nyenengi gendéra Australia karana misuwur, uga gendéra Australia ana kang diowahi satitik. Desain kang ana ing jaman saiki dimisuwurake wiwit taun 1934, lan Gendéra iki didadekake Gendéra Nasional Australia wiwit taun 1954.
Sakliyané Gendéra iki, ana gendéra-gendéra liya, kayata gendéra Aborigin, Gendéra Torres Strait Islander (wong asli Pulo
gambar[besut | besut sumber]
Gendéra Australia mbujur sangkar kanthi werna biru segara. Ing pojok kang paling ndhuwur uga kang ana ing kiwa ana gendéra Inggris. ing pojok kang paling ngisor uga ing kiwa ana bintang 'Commonwealth', uga ana bintang kang wakili 'Federation'. Ing sebelah tengen uga ana bintang-bintang jenengé 'Southern Cross' kang bisa kato ana ing ngisor ekuator.
Kaperang[besut | besut sumber]
Gendéra Australia katingalan ing njaba akèh kang dipasang ana pamaréntah Australia. Gendéra iki uga migunakake simbol Australia, kang utama kanggo babagan ulah raga internasional kayata Bal-balan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.23, 8 April 2017.
n? Barat), Kidul-w?tan, Indon?sia basa Ing (sajatin? dituturak? iki Jawa Melayu-Polinesia gedh? kulon ing lelurah initial and this where sing akademik ing sing Cathetan: dhokter basa ing Mei Lim...
Sepindah sumangga kula lan panjenengan sedoyo ngaturaken puji syukur maran g Gusti Allah ingkang maha luhung lan tansah paring nikmat lan rahmat sahinggo kula lan panjenengan taksih saged golek ilmu, yaiku nindakaken sekolah.
Kaping kalih, jumeneng kula wonten ngajenge panjenengan sedoyo minangka kagem ngaturaken sesorah bab Sumpah Pemuda.Kula lan panjenenga mesti sampun sami mangertosi bilih tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia mengeti dinten Sumpah Pemuda. Inggih menika salah sawijining prastawa skral ingkang nuduhake marang kabeh wong bilih bangsa Indonesia bangsa ingkang anggadahi semangat berjuang, semangat nyawiji bhineka tunggal ika, semanta merdeka lan dadi bangsa ingkang ngadeg jejeg.
Isi sumpah lan janji menika wajib kita lestarekake lan diamalake kagem mujudake pengarep-arep cita-cita kamardikan urip makmur, adil lan sejahtera.Yaiku minangka pelajar / murid, kita wajib semangat lan mempeng anggenipun sinau. Lan minangka pemuda (usia produktif) kita kedah semangat lan sregep anggenipun nyambut damel ngsisi pembangunan bangsa.Menika inkang saged kula aturaken babagan Sumpah Pemuda. Ayo kita junjung tinggi kaluhuran Sumpah Pemuda.
Santen parutan klapaCekap semanten atur kawulaNumpak sepur nggawa taliMbok bilih wonten klenta-klentunipun aturKula nyuwun agunging pangaksami
Para kanca kelas 7,8 tuwin kelas 9 ingkang tansah kula tresnan
Mangga sederengipun nglajengaken acara, kula lan panjenengan tansah ngunjukaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung ingkang tansah paring rahma lan hidayahipun ngantos ing kalodhangan punika kita sedaya saget pinanggih ing papan punika kanthi sehat, kangge ngawontenaken perpisahan. Amien
Salajengipun kula minangka wakil saking siswa kelas 7 lan 8 sedaya ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindan awit saking sih katresnan bapak / ibu guru ingkang sampun nggulawentah lan mulang wuruk kanthi sabar, tulus lan ikhlas. Saengga raka kelas 9 saged ngrampungaken sekolah sadangunipun kirang langkung 3 tahun. Mugi-mugi bapak, ibu guru pikantuk ganjaran ingkang langkung sae saking Gusti ingkang Maha Agung, Amin
Raka kelas 9 ingkang kula tresnani ingkang skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP menika, kula minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu badhe ngaturaken panampi atur perpisahan saking raka kelas 9. Kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi nganthongi ijasah mring SMA.
Kula sakanca badhe ngaturaken pangapura awit kekirangan lan kaluputan kula sakanca. Raka kelas 9 ingkang kula tresnani, kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring pitedhah dhumateng rayi kelas 7 lan kelas 8. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur matur nuwun wonten ngarsane. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet.
Sejatinipun tugas para raka kelas 9 menika luwih abot
Mekaten ingkang saged kula haturaken. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula pepanjang, prawila cekap semanten atur kula. Ing wasana, kathah
ingkang tansah kawula tresnani.Ing mriki kawula badhe matur sekedik ngengingi bab tata tertib ingkang sakmeniko sampun kito ginak’aken, ananging taksih wonten bab ingkang kedah kito leresakan. Bab ingkang kedah dipun leresakan, ingkang kawula maksud inggih meniko tata tertib ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan jam utawi wkdal mlebet kelas, sak meniko sak sampunipun ngacik kurikulum anyar, wonten peraturan anyar ingkang kedah kito emut. Ananging mbok menawi peraturan meniko dereng saget dipun umumaken sakmeniko, karono taksih nenggo keputusan saking Bapak Kepala Sekolah. Menawi sampun
kawulo badhe ngumumaken malih wonten rapat sak lajengipun. Mbok menawi cekap semanten anggen kawulo matur, nyuwun pangapunten menawi wonten kalepatan. Wassalamu’alaikum Wr. Wb
Assalamualaikum wr.wb.Panjenenganipun Bapak Kunadi,S.Pd,.M.Pd minangka Kepala Sekolah SMPN 7 Kota Magelang ingkag dhahat kinurmatan.Bapak, Ibu Guru ingkang
sedaya munjukaken puja puji syukur ngrasaning Gusti ingkang Maha Agung ingkang sampun kepareng paring kamirahan dhateng kula tuwin panjenengan sedaya, pramila wonten kalodhangan punika saged makempal wonten adhicara palepasan kawula lan rencang-rencanf kelas tiga kanthi wilujeng nir ing sambekala. Kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng tamu
ingkang supados dhumateng gingkang acara sak punika. Enjing menika, enjing ingkang ngerenyuhaken sanget kangge kita sedaya para hadirin. Menapa boten, ingkang slamanipun kita utawi teseh dados siswa mriki, kita kerep pethukan, sinau sareng, diskusi sareng, ing wayah sekedhap melih kita badhe pisahan. Nanging, kita kagungan pangajeng-ajeng supados perpisahan menika boten kita banjur pedhot kekancan. Supados kita teseh wonten rerembagan ingkang ageng kayata sakderengipun kita pisah.Para rencang ingkang sedaya maksud lan tujuan dianaaken perpisahan menika botenn namung ngunduraken rencang-rencang kelas XII mawon, ananging luwih saking menika supados rencang-rencang tetep eling lan terus njagi rerencangan, inggih menika ing proses sinau utawi mlebet ing kegiatan sanes-sanesipun.Para rencang ingkang badhe pisah menika, sejatinipun tugas para rencang menika luwih abot
inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula kita kedah semangat sinau mempeng supados menapa mawon ongkang para erncang cita-citaaken saged dipuncapai. Boten namung kita mawon ingkang bangga menawi sukses, nanging Bapak lan ibu guru kita injih remen lan bangga. Lan adik-adik kelas kula dingapunten yen kula kang mas lan mbak yu kathah kalepatan. Adik-adik kedah semangat supados bocah kang bisa banggakake sekolah iki. Para sedherek sedaya, wayah saged damel kita sedaya saged kempal ing acara menika. Nanging wayah menika ugi ingkang misahaken kita sedaya. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet lan mugi-mugi amal tuwin kesaenanipun para Bpak lan Ibu guru katampi ing sisihipun Gusti Allah Ingkang Maha Agung. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten
sarusiku sikudendha, tuwin tinebihna saking bendu. Bokbilih pribadhi jasad kula ing mriki kumawantun ngadeg ing ngarsa panjenengan sedaya kumedah anyigeg wawan pangandikan penjenengan sedaya.
Langkung rumiyin sumangga kula dhereaken panjenengan ngunjuaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun gusti ingkang maha Mirah, inggih awit sih nugraha sarta berkahipun, kula panjenengan sami saged pinanggih ing papan mriki kanthi bagya mulya kalis ing sambikala.
Salajengipun, kula ingkang minangka sesulihipun panitya ngaturaken sugeng rawuh mugi-mugi rawuh panjenengan saged adamel regenging swasana. Awit saking punika kula ngaturaken gunging panuwun. Boten kesupen kula ngaturaken gunging panuwun ugi dhumateng Bapak kepala sekolah ingkang sampun paring idin palilah murih kaleksananipun sedaya pengetan ambal warsa sekolah punika. Ugi ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindan dhumateng bapak saha ibu guru sumrambah karyawan ingkang keparing paring eguh pratikel murih pratitising adicara punika.
Bapak saha ibu sarta kadang-kadang mitra ingkang satuhu bagya mulya. Dene wosing gati panjenengan kasuwun rawuh ing pahargyan punika saperlu mengeti dinten ingkang mirunggan punika. Wondene ancas ingkang kinandhut mugi-mugi pahargyan punika saged dados pecuting lampah ing dinten-dinten samangke, ningkataken prestasi tuwin akhlakipun para siswa mliginipun.
Ing wasana sugeng amriksani ngantos paripurnaning adicara ing wekdal punika. Kula pribadhi nyuwun lumunturing sih pangaksami menggah solah bawa dalah pranataning basa ingkang tebih saking tata krama tuwin paramasastra.
Ibu Guru ingkang kula hormati, saha kanca-kanca ingkang kula tresnani. Saderengipun mangga sesarengan ngaturaken syukur Alhamdulillah, dene kula panjenengan sami taksih pinaringan Rahmat saha Hidayahipun, katitik kula panjenengan sekaliyan taksih saged makempal wonten ing papan mriki. Wonten ing mriki, kula badhe ngaturaken satunggaling tema Kamardikan Republik Indonesia.
Kita sedaya mangertos, bilih atusan taun kita dipun jajah. Rakyat didamel ajrih dening boten adilipun koloni asing. Kanthi landhasan kekajengan ingkang kuwat, rakyat berjuwang kangge mardika, wonten ing
Kathah manika warna raos syukur awit kanugrahan kasebat. Antawisipun jalan santai sesarengan satunggal RW, ngecet gapura, pasang umbul-umbul, pasang lampu manika warni, ugi ndandosi lingkungan kanthi aksesoris merah putih. Lomba ingkang dipun wontenaken, antawisipun panjat pinang, tarik tambang, balap karung, mangan krupuk, lan sanes-sanesipun.
Acara inti dipun wontenaken tirakatan wonten ing malem tanggal 17. Pramila saking menika, kita dandosi dhiri kita sakderengipun telat, ugi nyuwun kaliyan Gusti Allah SWT supados saged ndandosaken sedayanipun masa depan bangsa ingkang langkung sae.
Kula kinten kirang wicaksana manawi kathah-kathah anggen kula matur. Pramila kula cekapi semanten semawon atur kula, mbok bilih klenta-klentuning rembak kula ingkang kirang mranani, kula tansah nyuwun
Jawa : Sugeng EnjangPidato Bahasa Jawa Tentang KeagamaanPidato Perpisahan Bahasa Jawa Kelas SMPNPidato B. Jawa : TULADHA TANGGAP WACANAPidato Jawa : Kulo aturaken matur suwun kagem dewan juri ugi
ya iku penyanyi, aktor lan pranata acara tivi sing asale saka Korea Kidul. Kyuhyun punika salah siji member boyband K-
^ a b c d (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 22 Juni 2012)
^ (id)www.koreanmaniac.com(dipuntingali tanggal 22 Juni 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kyuhyun&oldid=983148"	Kategori: Member SujuBoybandPenyanyi Koréa KidulKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
syukur dhumateng Gustiingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyonikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmenikokito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sakmanika.Kula, wakil saking rencang – rencang kelas 9 ngaturakenmaturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / IbuGuru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-koncodateng pawiyatan menika ingkang
kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ingadicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang – rencang nyuwunagenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargiwonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatanmriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepataningkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi – mugiBapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulolan rencang – rencang. Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilarakenpawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mrikosampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lanrencang – rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wontening pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang – rencangkedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika. Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawiwonten kalepatan kulo nyuwun agenging
ingkang satuhu kinabekten, bapak ibuguru ingkag dahat kinurmatan, rencang saha adik kelas ingkangkula tresnani. Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung. Ingkangsampun anglu beraken rahmat sarta hidayah. Dene kulapanjenengan sami saged makenpal wonten ing sekolahankangge ngawontenanken perpisahan.Bapak/Ibu guru ingkang dahat kinurmatan mboten kantun kulaminangka wakilipun putra putri siswa kelas sanga atur agungingpanuwun ingkang tanpa upami awit keiklasan saha sihkatresnan Bapak/Ibu Guru nggulawenthah dhumateng parasiswa waengga saget ngampungake kewajiban ingkang
kawruh wonten ingpawiyatan wonten ing panggulemah thanipun, ngantos wontenpengeketing batin seingga karengku kados putraputri piyambak. Bapak ibu tuwin adik adik ingkang satuhu kula kurmati saha kulatrisnani. Sakedhap malih kula sarencang rencang nilarakenpawiyatan punika. Awrat anggen kula matur kados
tansahnyenyuwun supados taksih celak ing pengasih.Pawiyatan ingkang sampun metahu tahun sampun tansahcecaketan kaliyan kula, kula sarencang rumaos cuwa penggalih,badhe nilaraken pawiyatan menika, amargi kahanan sakakarsaning gusti, wonten pepaggihan tamtu badhe wontenperpisahan, punika kados sampun sampan kodrat mbotenkenging dipun owahi maleh.Kula sarancang kelas sanga ingkang badhe nilaraken pawiyatanpunika tansah nyenyuwun lan ndedanga adik adik sageda kasilanggen ipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan punika,kula minangka wakilipun rencang kelas sanga tansah nyuwun,mugi mugi adik adik sregep anggenipun sinau
tansahmemuji dhumateng gusti ingkang Maha Agung, supadosBapak/Ibu Guru saa adik adik pikantuk nikmateng pangeranwilujeng mboten wonten alangan satunggal punapa. Kulo kinten mboten prayogi menawi atur pamitan pamitanpunika kulo pepanjang. Kulo naming tansah nyuwun tambahingdonga pangestu saking Bapak/Ibu Guru saha adik adik. Sagedawilujeng sasampunipun medal saking pawiyatan punik lansageda pikantuk pawiyatan luhur kangge ngangsu kawruhngilmu ingkang langkung inggil. Ingkang mboten nglajengakensageda pangestu pedamelan ingkang samurwat kaliyanpangetosan ingkang sampun tinampi. Mbok menawi wonting kirang tata karma anggen kulo matursaha sisip sembiring atur, kulo minongko wakil kelas sangatansah nyuwun agunging panuwun
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi SMPNtemayang ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyinsami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkangkepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksihsaged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebaking kabagyan
kelas 9 ingkang mewakili kanca-kanca kelas 9 ngaturaken matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guruingkang sampun mbulawantah kula sakanca dangunipun tigangwarsa dateng pawiyatan menika, matur suwun sanget kulopiambak kalian wakilipun sedoyo rencang aturaken kagembapak ibu guru.Tigang warsa mboten keraos mpun dipun lampahi temtu kulakalian sedoyo
raos kangen sanget dateng smptemayang ngriki. Mboten ketilar kulo selaku wakilipun kelas 9ngaturaken gunging samudro bapak ibu guru sedoyo supadoskerso ngapuntenaken sedoyo klenta klentu kulo lan rancangsami.Kula sakanca inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kulasakanca saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkangsampun dhados tujuan kula sakanca. Ugi nyuwun dongosupados kula sakanca saget dados tiyang ingkang migunanikagem keluarga, masyarakat, ugi bongso lan negara. Sejatosipun kula sakanca kraos awrat sanget kagem nilarakenpawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 kususepun kagem kulo piyambak supados sinauingkang sregep. Kedah emut marang ajaran islam perkawismanfaataken wekdal, wekdal puniko gentos ning mbotenkeraos mulo ampun ngantos leno deneng ngisi wektu, ibadahkalian sinau salah
supados saget wujudakencita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip slamet ndonyoakhirat amin. Cekap
Panjenenganipun Bpk Ingkang KulaJawa Aps – PidatoNaskah Teks Lomba Pidato Basa JawaPidato Perpisahan Bahasa Jawa Kelas SMPNPIDATO JAWA : Sugeng Rawuh Kagem Bapak/Ibu Ingkang TansahPidato B. Jawa : TULADHA TANGGAP WACANAPidato Jawa : Kulo aturaken matur suwun kagem dewan juri ugi
Tembang dolanan iku jinis tembang reripta gagrak anyar sing ora nganggo paungeran gatra, guru lagu, guru wilangan lan dhong dhing.Nanging biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané lan bisa dibarengi wiramaning gendhing. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. [1]
"Iki pantai luwih rame soko biasanipun yen sasi suro, nduk. Armaga ana upacara Surohan lan upacara Jalanidha Puja."
kocak gambar lu black@Wolvie: masih bisa nyumbang kan? aku sumbang gambar ya..Spoiler:lintang123
suwun mas, nyuwun sewu ngih… 😀
Wadu enek 500 e . Piye? gelem a?
weleh mas aan niki loh, kok gopek toh, wc umum sak niki kan 1000 9ethuk	December 14, 2012
Ugel-ugel sikil (basa Indonésia: Pergelangan kaki) dumadi saka ujung-ujung balung gares sarta balung kéntol lan tungkak. ((ulang|Balung}} iku disawijèkaké déning ligamen sing cukup kuwat, saéngga mbentuk sendhi.
Sendhi ugel-ugel sikil bisa dadi stabil amarga anaé bungkus sendhi lan ligamen sing kuwat. Sendhi ugel-ugel sikil kerep ngalami cidra. Kamangka, sendhi iki amarga diperlokaké wektu ulah raga utawa nglakoni aktivitas fisik liyané.
Sendhi ugel-ugel sikil kudu antuk kawigatèn sing cukup supaya ora gampang ngalami cidra. Salah siji upaya kanggo nguataké ya iku kanthi nglatih nggerakaké sendhi mau.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ugel-ugel_sikil&oldid=994013"	Kategori: Anatomi manungsaSikilSendhiRintisan kanthi topik anatomi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.03, 2 Maret 2016.
NAPAS) MUNGSUH NING NGIDUL ABYAR KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH,
WIJIL ING SUKMAKU NJALMO ING BADANKU. TEGUH BATIN INGSUN LAN KUAT DIGJAYA ING KEPARENG KEKUATANE
kudu nambah riding mode, kudu nambah throttle by wire, kudu nambah monoshock dengan link, kudu nambah swing arm
Wayang Golek dan Wayang Purwa, serta seni wayang tradisi Jawa; Wayang Purwa
“Niku rak saget kagem panjenengan lan ingkang ngancani ta? Bu Tika
Petrus Albertus van der Parra, (Kolombo, 29 September 1714 - Batavia, 28 Desember 1775 iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing ke 29. Dhèwèké maréntah rada suwé antara taun 1761 – 1775. Dhèwèké tilar donya isih nyekel jabatan.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 8 Maret 2013.
Lha wong dadi wakil rakyat wae saiki didadekne bisnis koq kepiye... Nak apik lan mangpangat dinggo wong liyo we rapopo, lha nak
Mas Yono ming pengin sharing sharing wae kok mas dab nang blog iki, mbuh kui ilmu hitam po ilmu putih. Nek sampeyan mas dab.. kiro kiro terhibur karo tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku
Sènter utawa suklih utawa sentolop ya iku piranti listrik portabel kang ngasilaké cahya kanggo pepadhang, kang sumberé nganggo baterai. Sènter dumadi saka sumber cahya kang dipasang ana ing sakjroning reflektor parabolik utawa piranti liyané, kaca (lensa) kang semrawang lan mumpanggate kanggo ngalingi sumber cahya lan nyegah karusakan sumber ènèrgi ya iku batré, lan saklar listrik. Saka batré listrik mili menyang balon/dop (bohlam) cilik kang ngasilaké cahya ngliwati saklar kang panggonané ana ing tengah-tengah antarané batré lan lampu. Sènter ing umumé bisa dimumpanggatake kanggo lampu pepadhang ing wayah kang diperlukake kayata ana ing listrik mati, ing pertambangan, lan makarya ing wayah wengi kayata nyuluh.Ing sakjroning sandi morse sènter uga ana mumpanggate ya iku kanggo ngirim kodhe morse.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.25, 2 Maret 2016.
Al-Idrisi ya iku wong kang wiwitan gawé globe.[1] Jeneng jangkepé ya iku Abu Abdullah Muhammad Ibn Muhammad Ibn Abdullah In Idris Ash-Sharif, nanging jeneng kang biyasa digunakaké ya iku Asy-Syarif Al-Idrisi Al-Qurtui.[1] Wong Kulon biyasané nyebut kanthi aran Dresses.[1] Al-Idrisi lair ing Ceuta, Spanyol, taun 1099.[1]
Al-Idrisi sekolah ana ing Cordova utamané ing babagan géografi.[1] Nalika iku, wis akèh para ahli géografi kang gawé péta donya nanging péta mau ora luwih apik tinimbang péta gawéané Al-Idrisi.[1] Karya-karya Al-Idrisi akèh maparaké data kang bisa dipercaya déning masarakat.[1] Iki kang ndadèkaké dhèwèké dilirik déning kalangan navigator laut Éropah, sarta kalangan militèr.[1] Wong-wong kang gandrung karo keahliané Al-Idrisi ya iku Raja Roger 11, Raja Sicilia keturunan Normandia taun 1129-1140. Dhèwèké njaluk tulung karo Al-Idrisi supaya digawèkaké péta donya kang anyar.[1] Al-Idrisi nyanggupi panjalukané mau kanthi sarat ya iku nglebokaké Sicilia minangka kakuwasan kaum muslim sadurungé raja Roger kang dadi panguwasané.[1] Pungkasané, péta pesenan raja mau bisa diwujudaké kanthi wangun bal donya utawa globe.[2] Globe mau digawé kanthi bahan perak kang aboté 400 gram.[2] Ing globe mau, Al-Idrisi uga mènèhi pitung bawana kang jangkep kanthi rute-rute dagangan, tlaga-tlaga, lan kali, kutha-kutha gedhé,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 3 Maret 2016.
October 20, 2010 at 8:54 pm
Asem tenan ni, motor saiki ko uapik-uapik kwabeh..
Djamil Suherman utawi ingkang asring kaserat Djamil Soehermanmiyos ing Surabaya mliginipun ing Sidoarjo, Jawa Wétan, Indonésia ing tanggal 24 April 1924 saha tilar dunya ing Bandung, Jawa Kulon ing tanggal 30 Nopember 1985 inggih punika salah satunggaling sastrawan Indonésia ingkang aktip ndamel karya - karyanipun ingkang arupi artikel saha puisi.[1] Piyambakipun minangka jurnalis saha penggurit. Namanipun ugi kaserat kanthi seratan Djamil Soeherman, Jamil Suherman, utawi DS (de-es). Karya- karyanipun ingkang arupi puisi utawi geguritan ing basa Jawi kathah ingkang nedahaken gambaran sosial ingkang kadadosan ing sakitering masarakat Indonésia saha ngewrat babagan tema religius utawi babagan agami saha kathah ingkang kenging pangaribawa saking sekolah tradhisional Islam utawi ingkang asring dipunsebat pesantren ingkang dados dhasaring pagesanganipun nalika piyambakipun taksih sugeng. Ing pungkasaning gesanganipun, piyambakipun inggih minangka reporter saha editor ing percetakan majalah ‘’Gematel’’. Djamil Soeherman inggih misuwur minangka penggurit Indonesia saha sastrawan Indonesia.
Djamil Soeherman sasampunipun rampung saking SMA ing kitha lairipun ing taun 1950 lajeng nerasaken sekolahipun wonten ing AAN (Akademisi Administrasi Nagara) ing kitha Bandhung. Lajeng ing yuswa 16 taun sampun dados buruh pabrik ing Surabaya, dene ing yuswa 23 taun sampun dados Sersan Mayor I TNI Brigade 3
= Munajat-cintaku.blogspot.com =: SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa-guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono.Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating
Semono uga wong-wong Trah-tedhake Putri Nie Rah Kie krandhan gisik uga melu pindhah bebadra; sarehne wis kulina urip ning bumi Belahan mula gemang melu tertruka ning bumi sengkaning-gunung, milih panggonan sing nyangkleg segara yakuwi ning perenge Gunung Ngargapurasing sisih lor (Kecamatan Sluke) kang ngungkurake juran jero lan rungkud; desa kuwi disenengake: Terahan (Trah = tedhake Putri Nie Rah Kie). Bumi sing banthak wujud gisik mawa Teluk kanggo mangkal prau-prau manca sing padha mampir arep ngapek banyu omben, mbanjur katelah aran desa Pangkalan.Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi nganggo cundhuk
didadekake punjere kutha Sitijenar, dijenengake Kutha Begja-Agung (ucape umum salah-kaprah ngarani Bejagung).In taun masehi: 107, Dhatu Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane
nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.Sang Dewi nggone ngwasani segara Jawa-Dwipa kanthi nggunakake kapal-perang kuwi perlu nganggo nglabrag nyirnakake Bajag-bajag kang gumendhung lan kumendel sing mung
bajag Dhuyung-jaran.Wong-wong tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:“Ana wigati apa? Asmane sapa? Saka ngendi pinangkane?”Jawabe Rsi bagus:“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar Agama Hindhu Shiwa. Asma: Rsi Agastya Kumbayani. Asal saka negara Menak, krajan Idriya-Satwamayu.”Sang Rsi ditampa diwenehi panggonan ning senthong-tamu Kapal Kaputren; sawise kapal-kapale Dattsu Dewi Sibah mancal bali ning Nusa Jawa, Rsi Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking
bisa nggawe pati kanggo mungkasi pendadaran.Sapandurat Dattsu-ayu nyawang praupan baguse sang Rsi netrane sing mulem-tajem, polatane tetep sumeh jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya nggone arep
Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka Garwane, pikire arep mulangake
ning plabuhan Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono sasuwene angin prahara durung
yakuwi: Sranane bisa manjing Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran: Endriya pra Astha, tegese Tumemen ning Budipakarti Wolu. Mula Dhatu Hang Sambadra karo rayine
nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.Ing taun
Agastya dadi Kepala banjar Rabwan lan banjar Batur tutug Pegunungan Dieng, kebawah negara Pucangsula, uga adhike Dewi Sibah asma: Dewi Sie Mah Ha (=Simah), kang dadi Adipati-anom Medhangkamulaan teluk Lusi (kabupaten Blora) diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane woh-bogor wadon sing wis tuwa-alot, yen isih enom
diayomi Rama-paman Bhikku Buddha Kanung Janabadra ing Pasraman Tunahan. Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
sepisan diwulangke ning para Pandhita sengkaning-gunung Kendheng Ngargapura, manggon ning Kedhaton Pucangsula. Undhang-undhang kuwi dijenengake: Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416). Para Pandhita para Kasepuhan nerusake mulangake Ilmu-pranatan mau ning para Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:Unen-unen Pranatan yakuwi :Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi Brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan.Nyembah mundhi-bekti ning wong tuwane-sakloron; sambat nyebut: Adhuh Sembooooook, Gusti kula! (=Sembok kuwi wong sing bagus atine sa-ndonya),
Dhanhyang sing cakalbakal desane. Sarta emoh nganggu Manuk-manuk sing padha manggon ning bregat Pundhen, utawa ning bregat-bregat liyane kana-kana.Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-royong ing wulan Purnama Badrapada;
kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.Nguri-uri ngluhurake
Nyawa kang Maha Das. Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi, Jiwane dadi Yitma nunggal ning Langit.Setya pranatane Negara lan Sabda wasitane Sesepuh Agung Manggala Praja.Eyang Dhatu Hang Sambadra sawise misudha Putra-putrine nuli
cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425.
dadi sakluwat karo Reliqe Eyang Dhanhyang Kie Seng Dhang ning satengahe punggur Pudhen Tapa’an; ditengeri Watu-alam tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.Dattsu-Agung Dewi Sibah ngangkat putra Arya Asvendra dadi Dhatu-anom
Shiwa Guru Dewa wulangane Ramane, ning punthuk Gebang dheweke nggawe:1.1.
reca Ganapati Dewane Kawicaksanan putrane Bathara Guru, nglambangake: Slirane dhewe kuwi putrane Guru Rsi
Sabura; nanging isih kebawah negara Pucangsula.Rsi Agastya diwisudha diunggahake dadi Dhatu Batur, punjere banjar didadekake kutha aran: Batur-retna. Banjar Rabwan dadi Plabuhane negara Baturetna.Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge kawah Dieng; wlirange kanggo pedagangan
dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi punggur Gunung
ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.Pengangkutane wlirang digawekake dalan liwat: Jlumprit, Adireja, Candhirata, Sukareja, mengetan ning Singaraja nuli nganti diemot prau liwat bengawan Bodri. Sungabane bengawan-Bodri ning teluk Bodri segara Jawa digawe
omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.Saka anane sesambungan dagang wlirang karo negara-negara China, negara loro: Keling lan Baturretna kuwi malih dadi sugih lan makmur. Nanging mbanjur nukulake kamurkan, sii lan sijine rebut nguwasani: “Kriwikan dadi Grojogan”. Wekasane dadi perang bandawala. Ing taun Masehi: 436. Sarehne Kawula-rakyat sing dijak bebadra biyen nganti dadi negara Keling lan Baturretna kuwi, asal-usule sedulur wong Kanung Indriya pra Astha Pucangsula, mula peperangan kuwi katelah aran: Perang sedulur Endriya pra Astha.Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha giris buyar mlayu
prajurit Keling kang padha makuwon ning Adireja, pangwasane Dhatu Rsi Agastya dadi cures ganti dikwasani Hang Sabura panglima Angkatan laut keling. Arya Asvendra krungu yen
pikire kobar nedya ngrebut negarane swargi-Ramane kang dadi hak-warisane. Sedyane Arya Asvendra wis dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra gugur ngrungkepi sangarepe Candhi
Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep
ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah. Mula puntoning panggalih mbanjur nilar praja lumengser mertapa ning Pasraman Taman Argasoka Gunung Tapa’an, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon dikubur
manther-anther ora ana pegote dadi Mrapen (Api-Abadi), ning desa Mintheng, Kecamatan Gubug, Kabupaten Purwadadi.Manut dongeng Legenda: geni Mrapen kuwi tilas besalene Empu Ramadi Dewa tukang gawe keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda
Kuwu/Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati Ayam. Lambene kawah sing
Undhak’an lan bengawan Silugangga.Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak gedhe nglanjak nyempyok gompenge
tahun Masehi: 1809-1810.Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak Pamotan
Kanung, Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra
isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike nggenggeng karangkitri rupa-rupa, bareng wis dadi desa karan: Getas-Pejaten, plabuhane karan: Tanjungkarang.VI. Kawitane dumadine negara KUDUSIng taun Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola
lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi ndepok ning Altar nglambangake Kekwatane Rakyate, sarta Lingga-Yoni wujud Lumpang-Alu gedhe banget, nglambangake: Hang Anggana Dhatu Agung kang mundhi-bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-kulon).
Pelayar/Pelaut digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.VII. Adege negara MEDHANG-Metaram IIn taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten
wong-wong mau Agamane Hindhu-Kanung pemuja Lembu-Nandhi lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:Nedya nguripake penambangan wlirang sing wis pusa kanggo pedagangan maneh karo negara China.Supaya bisa cedhak nggone ngirup Desa-desa sing biyene dadi Krerehane Leluhur Endriya pra Astha.Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli
Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.Wong Medhang-Metaram kuwi agamane rupa-rupa:Hang Sanjaya dhewe agamane Buddha-Kanung naluri saka Leluhur Keling Bhikku Janabadra.Wong-wong pinter mentereng-kutha agamane Hindhu-Chola.Wong kolod pemuja Lingga-Yoni pemundhi Sembok/Semak isih agama Hindhu-Kanung.Wong Cilik Sudra-papa urip rekasa rejekine ora mingsra, ora butuh ning Agama ora mikir swarga-neraka. Butuhe mung ngupaboga nggo nyampeti kaluwarga.Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo).
dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).Tan Syaka kuwi taun Pengetan nalika jumenenge Raja Khaniska I wangsa Kushana, diwisuda dadi Narendra negara Chola India Kidul. Dadi dudu asli taune wong Jawa-Purwa.Dongeng Crita-Legendha :Pujangga Jawa
gompinge Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra
Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan tela elung; desa bubakan-mau
sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha bebranahan tengkar-tumengkar Dhewe. Menusa ora nandur
Argasoka, ndharate ning Sunglon ereng-erenge Pongol pesisir mau; bareng wis mantrah desa kono mau dijenengake: Pereng.
lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung nggone ngarani
Buddha-Kanung mundhi ngluhurake asmane Dattsu Dewi Sibah; tumrape wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca
Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing piwulang, Ki Welug diparingi titel Pujangga lan asma Wisudhan Kapujanggan, asma: Mbo Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:Woh Kamala dibesta gula digawe manisan.Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa kangkung kela-asem rasane ngabelani banget.Lebar mangan nganti ateb
Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-lemah, jothoke karan: Kundhen. Uga diwulang dadi Pandhe jothoke karan: Pandheyan. Wong-wong wadon Kundhen diwulang nggawe Ampo-lempeng, lemahe ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana lempunge kete-kuning yen wis dadi
saka sumbangane wong-wong Siyem arane pari Gaga-rancah, dadine beras aran: Krotog. (Aja diucapake muni: Gogo dipangan kebo loro!! Benere diucapake muni pari Gaga, sing
dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan gedhen. Mpu Widyabadra nggawe
suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala. Negara Lasem kuwi
Daha, Kedhiri, Singasari); nanging pikire wong Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-Wuruk Majapait, birawane Patih
Rajasawardhana kaipe Prabu Ayam-Wuruk.Adege Kraton LASEM Dewi Indu-PurnamawulanPrabu Ayam-Wuruk tindak Lasem karo rayi nak-dulur misan Dewi Indu Purnamawulan garwa Pr. Rajasawardhana. Dewi Indu diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun Masehi: 1351, manggon Puri
surem, awit para Penggedhe nayaka-praja wis padha mangro-tingal ora bekti ning Narendra; pikire ora setya ning Praja:Padha slingkuh ngenthu-enthu donya-rajabrana.Wis ganti ngidhep ing Gusti ning Agama liya, ora ngidhep Agamane negara Majapait.Penggedhe-penggedhe pesisir lor wilayahe Majapit wis padha mbalela, malih ganti bekti ning Shunan Seh maulana Maghribi.Uripe Kawula rakyat majapait wis klendran ora kopen, bumi alas lan bengawan Brantas diebrakake Penggedhe; bregat-bregat dutebangi kanggo mbangun dalem brenggi.Sri Kertabumi dimusuhi Girindrawardhana
Masehi 1478.Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru bisa lolos kondur ning Lasem karo abdine telu. (Kacritakake ning buku Sabda Badra-Santi). Satekane Lasem kojur, awit kutha Lasem wis dadi
ngarang Pustaka Sabda Badra-Santi (Begja-Rahayu). Nggone dadi Sramana ning kono tutug sepuh seda ing taun Masehi: 1527, awu-layone dikubur ning pundhen Tapa’an kono
Kie Seng Dhang Dhatu Tanjungputri, seda ing taun Jawa-Hwuning: 30 (=200 taun sadurunge Taun Masehi). Sing
kutha Lasem; seda ing taun Masehi: 920.Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-layone
Nganti wektu-siki Pundhen Gunung Tapa’an kuwi isih wujud Pundhen kang mung dicungkup sarwa prasaja-banget, mung nganggo pager bethek-kayu tanpa omah pangauban udan/panas kanggo para Petirakat Tuguran/Nyekar kang padha rawuh sumewa ning kono. Pangestine Wong-wong nggunung kono kang padha mbesiki lan memundhi Pundhen Leluhur Ngargapura kuwi padha ngantu-antu.*** Muga-muga enggal anaa Priyagung/Wiryawan/Dhanawan padha kesdu mangastuti mbangun omah Pangauban sarta nggawekake dalan tumuju munggah ning laladan Pundhen Tapa’an kono, supaya ing tembe ndadekake regeng-rejane Desa kono dadi papan Pariwisata; wong desa Ngasinan mbanjur bisa bukak-dhasar nggawe warung jajanan, panganan lan omben-omben kanggo nglayani para
”Dhek biyen dhek isih jaman penjajahan Landa, akeh wong-wong Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-wancine para Janma kang Luber-arta luhur-budi, pada memetri mbanun Pudhen-suci kapetha Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”TAMATTambahan Keterangan :Taun Sejarah diganti taun Masehi, kanggo nggampakake pamikire para Sutresna Sejarah.Negara Pucangsula, Medhang-Kamulaan, Keling, Rananggana, isih nggunakake Taun Jawa Hwuning lan Sastra Jawa-Purwa.Negara Medhang-Mataram I, lan Mataram II (Parambwana), wis nggunakake sastra Palawa lan taun Syaka.Negara Medhang-Mataram I,. Kedhiri, Majapait, Lasem, nggunakake Taun-
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Ngayogyakarta Hadiningrat menjadi Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Bawono Senopati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Ingkang Jumeneng Kaping Sepuluh ing
Punopo Ibu sampun dhahar? 2. Matur suwun bu! Kula sampun nedha. 3. apa kuwe wis mangan Bud?
tlatah Jawa iku wis dikuasai dening Kerajaan Galuh kang dipimpin Prabu Sindulaya Sang Hyang Prabu Watu Gunung. Pusat pemerintahane ana ing Jawa Barat amarga dianggep nduweni peran penting marang raja-raja ing tlatah liya Jawa. Prabu Watu Gunung pancen berhasil ndadekake Galuh dadi misuwur lan wargane bisa urip makmur.
Para warga ora seneng marang tumindake Pangeran Adipati Dewata Cengkar kang ala amarga Prabu Adipati Dewata Cengkar seneng nyiksa rakyat cilik lan seneng mangan dhaging manungsa. Amarga keweden, para warga padha lunga saka tlatah kono.
Weruh kahanan Galuh sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung murka, banjur ngutus Patih supaya ngundang Pangeran Adipati Dewata Cengkar. Satekane ing Kerajaan Pangeran Adipati Dewata Cengkar mung meneng. Amarga jengkel marang tumindake anake sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung banjur misuh-misuh.
Krungu kaya mangkono, atine Pangeran Adipati Dewata Cengkar dadi lara. Amarga ora bisa nahan emosine, Pangeran Adipati Dewata Cengkar lunga saka Kerajaan tanpa pamit marang ramane.
Sawise kadadean kuwi, Pangeran Adipati Dewata Cengkar kasil ngumpulake prajurit sing isih setia marang dheweke banjur diajak lunga menyang tlatah wetan tekan ing pegunungan Kendeng sing strategis cedhak karo Teluk Lusi.
Ing tlatah kono, Pangeran Adipati Dewata Cengkar mbangun kerajaan lan ngangkat awake dhewe dadi raja kang nduweni gelar Prabu Dewata Cengkar. Aryo Tengger diangkat dadi Patih lan Rudo Pekso diangkat dadi Tumenggung. Karajaan iku diwenehi jeneng Medang Kamolan.
Nalika kuwi Prabu Dewata Cengkar uga kasil ndadekake Medang Kamolan dadi misuwur lan rakyate bisa urip makmur. Amarga kadadean iku, Prabu Dewata Cengkar bisa nglalekake dhendham marang ramane. Nanging, amarga oleh rayuan saka Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso, dhendham iku muncul maneh.
Sahingga Sang Prabu ngutus prajurite kanggo nyerang lan ngrusak Kerajaan Galuh kang dipimpin dening dheweke. Amarga ora ana persiapan, prajurit Kerajaan Galuh akeh sing padha mati. Weruh kahanan sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung murka banjur Sang Prabu mudhun ing medhan perang ngadhepi anake mau.
Krungu ngendikane Prabu Watu Gunung, Dewata Cengkar banjur ngangkat gada lan ngunusake ing awake Prabu Watu Gunung. Sanalika krungu swara banter sing ngetokake kebul lan cahya kang sumunar.
Sawetara swara lan cahya mau banjur ilang semono uga rakyat lan kerajaane. Tlatah iku maleh dadi alas lan saka njero alas iku keprungu swara sepatan Sang Prabu marang Dewata Cengkar.
Nalika krungu swara mau, Prabu Dewata Cengkar gela mateni ramane, wedi yen dadi kasunyatan. Nanging Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso bisa nguwasani atine Sang Prabu. Sang Prabu banjur seneng amarga oleh bombongan saka para warga.
Pawarta iku langsung sumebar marang rakyat Medang Kamolan, banjur dianakake syukuran kanggo nyambut tekane Prabu Dewata Cengkar. Nanging ing dina iku, dadi dina sing naas kanggo wong wadon sing masak ing kerajaan.
Amarga njenthike sing keiris nganti tugel iku katut kemasak nalika ditinggal nggolek obat. Syukuran iku kalaksanan kanthi lancar. Sabubare kuwi, Prabu Dewata Cengkar ngendika marang Patih Aryo Tengger.
Patih Aryo Tengger banjur nggawe dhaftar sapa wae sing bakal dadi korbane Sang Prabu. Selot suwe akeh warga sing dadi korban. Tumindak sing ala iku akhire konangan dening para warga Medang Kamolan. Wiwit iku para warga padha lunga saka tlatah kono.
Senadyan Ki Granteng weruh yen anake bakal dadi inceran Sang Prabu, nanging keluargane tetep manggon ana kono.
Wiwit jeneng Kerajaan Medang Kamolan misuwur nganti tlatah liya, akeh wong padha ngumbara menyang kerajaan iku, antarane: Ajisaka, Dora lan Sembada. Niate Ajisaka ngumbara yaiku kepengin nyebarake agama lan nggolek pengalaman.
Kapal sing ditumpangi iku labuh ing Nusa Majedi, sing saiki dadi Bawean. Ing tlatah kono Ajisaka oleh kateragan babagan Kerajaan Medang Kamolan. Nalika arep budhal, Ajisaka meling marang Sembada supaya dheweke tetep ing Nusa Majedi njaga barang-barang bekal lan kerise Ajisaka. Amarga Ajisaka lan Dora bakal lunga menyang Medang Kamolan. Sapa wae sing njaluk keris kuwi aja diwenehi saliyane Ajisaka.
Let sedhela kapal sing ditumpangi mau oling nganti tengah samodra banjur keseret nganti pinggir pantai Nusa Jawa. Ajisaka lan Dora banjur mlaku menyang Medang Kamolan. Ing dalan Ajisaka kepethuk karo rakyat Medang Kamolan sing padha ngungsi, banjur dheweke takon marang salah sijine ana apa kok padha ngungsi.
Nanging ora ana wangsulan sakecapa. Amarga iku Ajisaka sansaya dadi penasaran pengin ngerti kahanan Kerajaan Medang Kamolan kok bisa ndadekake warga padha ngungsi.
Ajisaka banjur menyang ing mburi, nanging dheweke kaget ngrasa kaya ngimpi nalika tepung perawan ayu ing desa cilik kaya ngene. Ora liya perawan mau jenenge Roro Cangkek. Ajisaka lan Roro Cangkek padha sawang-sinawang, nanging Roro Cangkek isin amarga dheweke mung kembenan.
Ajisaka banjur mlebu kiwan, banyu sing mili saka got kiwan mau banjur diombe jago duweke Roro Cangkek. Sanalika jago iku petok-petok kaya pitik babon sing arep ngendog. Iku nggawe kagete Roro Cangkek, banjur jago mau dilebokake kandhang.
Dumadakan ing pekarangan Ki Granteng ana Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso sing kepengin nyekel Roro Cangkek kanggo didadekake santapan Sang Prabu.
Roro Cangkek banjur njaluk tulung marang wong tuwane, nanging ora ana wangsulan amarga wong tuwane semaput sabubare dipenthung sirahe, semono uga Dora sing dibanda ing pojok omah mung bisa meneng. Nalika Roro Cangkek wis digawa metu, Ajisaka nyegah punggawa Medang Kamolan.
Ngerti kadadean kuwi, sanalika Roro Cangkek nguculi tali saka tangane langsung mlayu ngoyak Ajisaka. Roro Cangkek nyekeli tangane Ajisaka banjur ngaturake matur suwun. Ajisaka banjur digawa ngadhep marang Sang Prabu. Sang Prabu nesu amarga utusane ora kasil nggawa Roro Cangkek.
Nanging banjur dadi seneng nalika weruh ana sawijine nonoman sing digawa ngadhep.
“Boten, Prabu. Kula namung ndherek Patih Aryo Tengger kaliyan
Tumenggung Ruda Pekso. Kula siap diajak wonten pundi kemawon dening ingkang mbetahaken. Langkung-langkung kula remen sanget amargi saged kepung kaliyan Panjenengan wonten mriki.”
“Ajisaka! Lemah endi sing kojaluk? Cepet jereng surbanmu!
Saiki Kerajaan Medang Kamolan iku dadi jeneng Desa Medang Kamolan ing Kecamatan Gabus, Kabupaten Grobogan.
Inggris. Sakjane kadang ngerti wonge. Cumak wong
pakdhe wongeres..nyuwun pangapunten menawi pas pabrik gulo gilingan mboten mampir,lha ngertos ngertos pun katah bahasan dados bingung ajeng nanggepi nopo nggih,maos kemawon saged nyimak guru guru peronthelan rembug mekaten 🙂
Lha maksudnya biar ngancani saya mancing piwucal
harga (misal nambah versn. SA dst), sedang spek standart-nya ya memakai tanda (-), sumonggo.
Oh, begitu. Nyicil ayem… 🙂
Balas	Leres ngendikanipun pak sahid menawi burgers menika kagem pastur nggih sadelipun kedah ngagem sadel
O mekaten? nggih pakdhe,lha percoyo menawi wonten mriki kagunganipun Demang demang potorono..la nggih mekaten to pakdhe?
Adapun arti dari tembang tersebut kurang lebih berarti sebagai berikut :
» SEO Ngawur Artikel Tanpa Judul
Ditulis pada Mei 15, 2012 oleh iimamkorbanweb	Balas	“Jagat iki ana, ana kang jaga!” aku isih eling marang kandhamu, tatkalane lemah dadi kawah ing antarane porong-tanggulangin banjur krasa ana kang gosong ing batin batin panguripku, ngegirisi marang daya lantipku kaya gosonge areng klapa kang wus ilang wawa kaya jasad kang limpad kelangan nyawa… awakmu banjur nyuwun, nyadong marang langit kaya nyadonge godong kang wus kawus saka udan lan panas
“duh, kakang kawah, duh adi ari-ari, getih, puser punjer awakku….”
kabeh krasa bali marang jati, kang kababar ing diri kaya dununge pati urip bandan segara lungguh duh, sampyuh ati lan pikiranku ing telenge rasa, aku banjur ndodog anane uni, kang bisa dadi basa kang netepi janji marang margi kang wus dadi crita kang kaserat ing lontar-lontar kuno
“ana suluh kang kasebut nuh, kang wus nabuh warta ing kitab-kitab tuwa bandang iku ora mung amerga udan nanging uga saka kanyatan kang dadi lelabuhan, jerone pager lan punjer”
“ana uga crita kang wus dadi dawa saka lambe-lambe tuwa kang sinebut baru klinting, rawa pening nggon dununge ngening kang dadi pepepiling marang desa-desa ing kiwo-tengene Siring”
Wus dadi nujum, kandhamu, ana wektu kang bakal bali marang latu, senajanta watu tetep kasebut watu Wus dadi jangka, kandamu, ana cuwilan wektu kang bakal bali marang saiki, senajanta nganggo
tembang pengiring sujud	> SINOM Nulada laku utama	SINOM Nulada laku utama
Sugih tanpo BondoDigdoyo tanpo AjiMenang tanpo Ngasorake
.......................Simbah Jowo, .. mBah Darsono: MANUNGGALING KAWULO GUSTI 1
.......................Simbah Jowo, .. mBah Darsono
N aliko nderek pengaosan wonten Musholla Pak Ustadz ngendiko bilih sak-yektosipun Al Qur'an sampun paring tuntunan kados pundi totocaranipun kawulo Gusti anggenipun bade "nyenyuuwun" wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumados inggih Allah SWT, kados dene sinerat wonten umul kitab Al Fatichah.Ongko sepindah, ngluhuraken asmanipun Gusti Allah kanti memuji raos syukur dumateng sedoyo ingkang sampun dipun anugrahaken dumateng kito. Ugi memuji kanti rilo legawaning penggalih, dumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados Ingkang Moho Asih soho Moho Sayang. Ongko kalih, ngakeni kanti keyakinan ingkang boten goreh bilih Gusti Allah puniko ingkang dados panguwaosipun sedoyo titah, ngantos ing tembe dinten titiwanci kito dipun jejegaken malih gesang ing alam kelanggengan. Ongko tigo, nyuwun kanthi ikhlasing penggalih mugi Gusti Allah paring pitedah tumuju wonten margi ingkang leres, inggih marginipun priyantun kawulaning Gusti ingkang dipun paringi ridho , soho sanes marginipun tiyang ingkang ketiban murkaning Gusti Allah utawi marginipun tiyang ingkang keblasuk kedlarang-dlarang gesangipun.Pramilo lajeng anggenipun manembah kanti nyenyuwun wonten ngarsapipun ingkang Moho Mulyo, kedah resik saking rumbedo "manah drengki" lumantar nyenyuci maos istighfar "Astaghfirullah hal adhiem" (Duh Gusti, kawulo nyuwun ampunan Paduko).Nah, Pak Ustadz lajeng ngendiko menawi kito istighfar puniko taksih ngemu suraos "ambeg kamanungsan" wantun nyuwun amargi pinaringan "hak" . Menawi temen-temen kanti leganing penggalih pasrah dumateng wonten ngarsanipun Gusti Allah, wonten ingkang langkung parayogi dipun lampahi kanti ndonga kados dene Nabi Yusuf a.s maos "Gufronnata" (duh Gusti Allah, tanpo lilah kasih sayang saking Paduko, kawulo boten bade sagah marak sowan wonten ngarso
dipun gantos kaliyan "Gufronata"?. Pak Ustadz paring jawaban "boten sisah, ingkang langkung wigatos naliko nyuwun ampunan saking Gusti Allah, manah kito saged saestu ikhlas pasrah manembah dados kawulaning Gusti ingkang
kados dene kesiram toya sewindhu. Wallahualam bissawab.......Mungkasi andaran rembag agami ing seratan puniko, keparengo
kapok randu), terus di wiyak wiyak kadidene suwene nganti sak rendheng, nanging isih suwe urip neng alam akherat amargo suwene tanpo winates, yo kuwi alam kelanggengan bareng antarane kawulo karo Gusti". Amien. Monggo kulo nderek sesarengan panjenengan sami.
SENGGOLAN Monggo lajeng dipun isi terus klik shout !.
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo, tiyang
arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
Sinareng lumebet ing warso enggal 1429 hijriah, keparengo kawulo sak brayat hangaturaken SUGENG WARSO ENGGAL, mugi sedoyo ingkang kaajab ndadosna kasaenan, saged pinanggih ing karahayon saking kanugrahaning Gusti. Amien ya robbal alamien.
Simbah saking satunggal sisihan (Hj.Wienarni Darsono), kaparingan kanugrahaning Gusti Allah SWT sekawan anak (Lia, Dannie, Adek, Iman) soho kalih wayah (
saking almarhum ibu wonten "Surokarto Hadiningrat" soho Bapak swargi saking Juwet Ngronggot Minggiran. Samangke nenggani gubug pelenggahan wonten ing Cijantung
wonten negari sebrang Malaysia, wulan Maret 2008 kepengker
Gambar dipun sengojo boten dipun jejeg-aken, inggih gambaripun eyang kakung (mbah darsono) naliko bibar olah raga dinten Jumuah, taksih ngagem kaos oblong klangenanipun.
luwih cepet sembuh yen tambane perawat cantik... lha iki types opo loro wuyung.. ? :-?
Aryo: Lho, Mbah Dipo kan dokter, dados paham lek kegembiraan niku faktor penting supados
dolanan sing nganggo piranti kayu dilegoki pitung legokan, rong larik, trus pucuk kiwo tengen ono legokan gedhe (lumbung) loro. Sak liyani kuwi,
September 8, 2008 at 3:37 pm	Reply	fatto: wah iyo, kedawan tulisan malah lali 😳
z31nt: latihan nulis dhowo cekne pinter koyo awakmu. 🙂
September 9, 2008 at 6:39 am	Reply	koyoke seru tapi males moco. lumayan kiy lagi ngelu sirahe.
@dhave: ya wis akhir taon..arjuno,lawu,sumbing,sindoro opo ngendi wae
Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem kangelan aja ing donya. “
Tembung lingga: sakabehe tembung kang durung owah saka asale(kata dasar)
Tembung andhahan: sakabehe tembung kang wis owah saka asale (linggane)
- oleh ater-ater (awalan) tuladha : dijiwit > di + jiwit
- dirangkep (diulang) tuladha: nesu-nesu (dwilingga), lelungan (dwipurwa), ubang-ubeng (dwi lingga salin swara), nyengingis(dwiwasana)
1. Ater-ater hanuswara > m-, n-, ny-, ng-
Bapak mundhut sepedha motor. → mundhut: m- + pundhut
2. Ater-ater tripurusa: dak-, kok-, di-
Bukune dakgawa lho! → dakgawa: dak- + gawa
Apa kang koktulis iku? → koktulis: kok- + tulis
tuladha: tumpang tindhih, dana driyah, mukti wibawa, tingkah laku
Tembung yogyaswara iku tembung kang ngresepake, amarga kepenak dirungokake.
Tuladha: narendra → nara + endra, lagyantuk → lagi + antuk, dupyarsa → dupi + arsa, kapyarsa →
Rura basa: tembung kang sajatine luput, nanging amarga dianggo terus mula banjur dianggep lumrah
Tembung kerata basa negesi tembung kanthi cara diothak-athik tegese dadi mathuk/cocok
Tuladha: krikil → keri ing sikil, tandur → ditata karo mundur.
Tembung entar iku tembung kang ora bisa ditegesi mung sawantahe/apa anane (kata kias)
Tuladha: lobok atine → sabar, dawa tangane → seneng njupuk darbeking liyan.
Paribasan iku unen-unen kang ajeg panganggone, mawa teges entar (kias) tetembungane wantah
(lumrah), ora nganggo pepindhan (gegambaran).
Tuladha: Ana catur mungkur → ora gelem ngrungokake rerasan ala, Desa mawa cara negara
mawa tata → saben papan duwe adat/tata cara dhewe-dhewe, Becik ketitik ala ketara → tumindak
Tembung bebasan unen-unen kang ajeg panganggone, duwe teges entar (kias) mawa pepindhan
(gegambaran) kewan, barang, kahananing digambarake sipate wong.
Tuladha: Nabok nyilih tangan → tumindak ala kanthi kongkonan
Tembung saloka iku unen-unen kang ajeg panganggone mawa pepindhan (gegambaran) kewan,
barang, utawa kahanan, kang dipindhakake wonge lan tembunge sing dadi pepindhan dumunung ing
Tuladha: Jati ketlusupan ruyung → golongane wong apik kelebon wong ala
Belo melu seton → melu grubyak grubyuk ora ngerti
nggosok akik wonten Potorono, yen kulo ngentosi bosene G1 ingkang sampun sepuh lan boten nate kagem Katuranggan lan Pejantan wonten Potorono, badhe kulo sandingaken G2 wonten Minggir, mangke datheng Minggir rak saged nambah.
Tembusan Surat:1. Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengkubhuwono X2. KGPH
Pring reketeg gunung gamping ambrol,Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip
nganti suwingPring kuwi suket, dhuwur tur jejeg Rejeki seret, rasah dha bunegPring ori, urip iku mati Kabeh sing urip mesti bakale matiPring apus, urip iku lampus Dadi wong urip aja seneng apus-apusPring petung, urip iku suwung Sanajan suwung nanging aja padha bingungPring wuluh, urip iku tuwuh Aja mung embuh,
Wajib padha eling, eling marang Sing PeparingPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring iku mung suket, Ning omah asale seka pring,Usuk seka pring,Cagak seka pring,Gedhek iku pring,Lincak uga pring,Kepang cetha pring,Tampare ya mung pringKalo, tampah, serok, asale seka pring Pikulan, tepas, tenggok, digawe nganggo pringMangan enak, mancing iwak, walesane ya pringJangan bung, aku gandrung, jebule bakal pringNek ngono pancen penting, kabeh sing nang nggon wit pring Pancen penting tumraping manungsa sing dha elingEling awake, eling pepadhane, eling patine, lan eling GustineWong urip kudu eling, iso urip seka pring Tekan titi wancine ya digotong nganggo pringBali nang ngisor lemah, padha ngisor oyot pringMulane padha eling, elinga Sing PeparingPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring
pasraha, ra sah dha nesuAja mangu-mangu ning terus mlakuSanajan ro ngguyu aja lali wektuKowe bakal bisa urip rekasa Ning kudu percaya uga sregep ndongaGusti paringana, luwih pangapuraMarang kawula ingkang kathah lepat lan dosaAja nggresula, aja wedi Dudu kowe, ning Gusti sing mesti luwih
ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing
muridWadhuh-dhuh-dhuh cek nasipeGajiku thitik mung dadi silitGuru iku conto sing ditiru Guru iku conto sing diguguBudhal ngajar jo nganti telatTingkah lakune jo no sing keliruIlmu guru perlu ditingkatna Senajan kesel kudu sregep macaSaiki jamane wis maju berkembangGuru ra leh kesed ben ra ketinggalanGuru iku wakile wong tuwa Dipasrahi ndhidhik anak bisa dadi utamaMula guru kudu ngadohi penggodhaUripe sacukupe, sederhana lan prasajaBapak - Bapak Ibu - Ibu Mula
pitu kurang limaAku wajib nagih SPP muridku Nek nganti telat diseneni pimpinankuNeng anakku dhewe nangis nganti kakuMergo
GendhingsariBali tekan bengi awak kesel njaluk preiPR murid-muridku ra sido tak koreksiJare dadi guru panggilan sing mulia Nek kanggoku, guru nasib sing rekosoNasibe wong cilik sing kudu sengsoroRa iso disingkiri mung kudu ditrimaAku
koyok lumut sing ning tembok kaebak e bedho adoh hahaha
sami kok mBa…… mung beda spesie,,,s ajah kok
sugeng riyadi (pak/bu/mbah), minal aidzin wal waidzin, kulo tiyang enem kathah klenta-klentunipun. Ing dinten riyaya punika kulo nyuwun gunging samodra pangaksami tumrap sedoyo kalepatan kulo. Mugi-mugi kito sedoyo diparingi keslametan saking Gusti
Monggo sami mirsani mbok bilih informasi wonten in blog punika saged migunani dumateng
saking bumi Nuswantoro sejatosipun mujud-aken warisan saking leluhur kito, ingkang dipun leluri dening keluargo kraton Kasunanan Surokarto Hadiningrat. Ing samangke jamu Jawi puniko sampun dados "primadona" ingkang katah dipun padosi poro
ing warso 2007 kepengker lumantar Gabungan Pengusaha Jamu Indonesia.Tahun 2010 ing tembe dipun rekodoyo saged nggayuh wadeyan peken Internasional dumugi Rp 10 triliun. Walah..walah........Jamu Jawi sampun dumugi Amerika, Uni Eropa soho pedaleman Afrika lho.Menawi panjenengan kepengin pirso, bab punopo ingkang ndadosaken cuwo amargi saged ngirangi kapitadosan saking njawi negari inggih puniko "jamu oplosan bahan kimia" ingkang ugi dipun label mawi ukoro Jamu. Kamomgko pangertosan jamu (ing samangke ugi kasebat herbal) puniko obat tradisional alami saking Nuswantoro.Wonten malih negari lintu ingkang ndamel Jamu, nanging bahan herbal-ipun asal saking negari kito Nuswantoro, malah wonten Inggris dipun damel jamu ingkang herbal-ipun asal saking India, kamongko menawi ngangge herbal saking negari kito, kualitasipun saged langkung sae.Panjenengan kepengin pirso pinten cacahipun "pengusaha Jamu" kito ?, mboten sekedik inggih dumugi 1.116 "pengusaha Jamu" ingkang gadah karyawan cacahipun ngantos 3000 tiyang.Naliko alit, kulo sampun biyoso ngombe jamu cap Jago, ingkang dipun wade wonten Jalan Dhoho Kediri, malah menawi nembe
sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih
kromo iku lo, biasae ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
Simbah saking satunggal sisihan (Hj.Wienarni Darsono), kaparingan kanugrahaning Gusti Allah SWT sekawan anak (Lia, Dannie, Adek, Iman) soho kalih wayah (saking anak estri mbajeng Icha & Keke)
Kawulo kelairan Kediri, sanadyan simbah saking almarhum ibu wonten "Surokarto Hadiningrat" soho Bapak swargi saking Juwet Ngronggot Minggiran. Samangke nenggani gubug pelenggahan wonten ing Cijantung
saking kiwo menengen : JONI EDIANTO, IIK, MAS PUR,pak HERMAN PRAYITNO,MELLY,MBAHE HERMAWAN, DARSONO tasiun
Mbah Darsono naliko wonten negari sebrang Malaysia, wulan Maret 2008 kepengker
kemawon mbok menawi saged damel paseduluran : lelancuringbawana@gmail.com 🙂
Balas	Mas Furqon, sejujurnya saat ini saya masih menekuni S3 (Soyo Seneng
saking proxy niki berbasis CGI ,caranipun lebet'aken URL ing ngisor niki.
cuma HTTP lan FTP URL ingkang didukung. Mboten sedaya saget berfungsi
(Misalipun applet Java), nanging sakabehane kaca tetep sae sae mawon.
Ngapus sedaya cookie (kecualipun, proksi cookie pilihan)
Ngapus sedaya skrip (direkomendasi'aken kangge anonimitas)
kangkung, rujak, rujak kangkung, rujak kangkung kuningan, usaha rujak kangkung, warung rujak
“Lha sing kedua ?” takok Bunali
“Sing kedua mati nguntal yuyu. ” jare
monologue sunshine: ragunan sepi perlahan..
saking gusti Allah..kulo montir mtor menawi panjenengan ngersakne pangertosan bab motor kulo
banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,Alat
amarga woh abang kalebu tanduran jroning kaluwarga pandan-pandanan dengan wit kang arupa pandan, ananging dhuwur tanduran iki bisa nganti 16 meter.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Woh_abang&oldid=1122051"	Kategori: Woh-wohanTanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
“yasa dalem kanjeng raden hadipati harya tjandra
adhinegara ing mimbar masjid negari pati punika (wulan) jumadal awwal (tahun)
dal (tahun) alfun wa mi´ataini wa sab’una (1270 H) utawi (wulan)
alexamzah said: hahahahaaa… kok sama ma foregrounnya… dawet ayu po dawet asu?
hush.. mboten pareng nulis Su ya Su…. hehehe…. doyan gak mbe dawete mbak,,e.. gretong dan bisa putu bareng hayooo…..?
Timbil: Carane ngene kie.. bangkrut bakule….
Sastro: Wah susah tenan dadi pengangguran
Suto: Bener, Tro. Lontang lantung ra karuan
Sastro: Arep ngebul wae ra iso
Suto: Oleh..oleh, pak
Arep dienggo nyepak i wong ngamen, to?
nyawang nduwur) Wah, jan ayu
Sastro: Omonganmu kuwi lho ra iso alus babar blas…
Suto: Lha piye.. aku wes ajar boso kromo nangti tak rewangi kursus,,, yo tetep ngene iki.
Pak Sahid lan mas Nur,nyuwun agungin pangaksami dene minggu kapengker dalem sowan dateng tlatah ngajojokarto namung dereng saged sowan amargi cupeting wekdal, gadhah lodhang sakedhik sampun telas kangge ningali bodholan wonten sedayu ugi sowan penjenenganipun ketua PODJOK…
sanget getun manah kulo namung dos pundi malih, mugi2 mbenjang saged pinanggihan wonten acara sanesipun..nuwun..
Sugeng Riyadi njih Mas Rendra, kala
dhawah sami sami njih,sedoyo kalepatan nywun pangapunten…… leres mas ketingalipun panci sampun dipun pasang CCTV… lah sinten mawon ingkang dumugi Bengkel Marganan kok tansah konangan penjenengan je..hehehe..salam
Balas	@ om rendra + Onthelister’s
“Kulo, Sakeluargo ngaturaken Sugeng Riyadi 1 Syawal 1430 H. Bingahing manah awit Gusti sampun hangganjar kamenangan, lumebet dateng dinten ingkang fitri. Nyuwun pangapunten sedoyo lepat lan kekhilafan. Sumirat tejo tumlawung ing qolbu, ngagungaken asmaning Gusti Kang Moho Suci
ambekas sukerto jroning rogo dadi yuwono semu kebak ing cahyo…
menopo bade ngrawuhi acara SOLO…menawi kepareng badhe nderek gabung….
ketingalipun kulo mboten mbekto pit amargi cekap tebih je, sekeco nyewo kemawon… sugeng pinanggihan wonten solo mas.salam
bunga, Lha si Jono ini kok malah membawa pisang satu tandan .. walah walah.. kok ya nekad tenan tho .. Jon, Jon..!
(“Mestine .. dolin nduk omahe calon pacar, iku lhak kudu nggowo kembang ngono – mosok malah digawakno gedhang sak tundun ?? – oohalaah Jon, Jon sek gobloge lan nekad temen kon iki.”)
September 29, 2006 at 2:35 am	Reply	wah, jenenge kancane kok disebut kabeh. alligator, mouse, celeng…….
September 29, 2006 at 7:24 am	Reply	yo wes kon thak sebut pisan .. PENTHOL sing nduwe potongan rambut koyok
iwak .. we-ih pancing, adol pulsa, LPG 3 kg, Maro Wedus etawa .. apa .. reka-2 liyane ..
wayang cengblong video wayang cenk blonk video wayang cenk blonk terbaru wayang cemblong Wayang ceng blonk wayang cengblong wayang cenk blonk wayang cenk blonk 2010 wayang cenk blonk mp3 wayang kulit cenk
BURUNGCucak ijo Mutiara dan kacer Damar Wulan nyeri di Karpel BC TarubCucak ijo Mutiara dan kacer Damar Wulan nyeri di Karpel
Prabu Brawijaya; “Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
“Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..
….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” (Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Budi, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.” (“….. Paduka
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.” (“….. Sang
“Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.” (“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
diubah lagi.)”. “(7). Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
meninggal dunia.)”. “(8). Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya. (Bahaya
do gegojegan nek wis gegojekan ojo gampang nesu mengko simbah parangi sengsu karo duku. Ipat ipit ipatinah nek ngonthel banjur
@Kasinggihan Gus Wong..kok sepedahe apik temen ( sampek ngences..tos..tos..) lha trus background-e niku wonten pundi…Londo ( masiyo inggris,jerman,belgia yo tetep londo hehehe..) nopo
panjenengan itu..hehe.. lha wong mung waton melu ngonthel. Matur suwun sanget sudah diparengke ngrusuhi acara ngonthelnya minggu lalu, juga kagem sedoyo
he…he…engele poolll koyo ngoleki dom bundel..
nyuwun ngapunten sedoyo….kulo tiyang enggal teng angringan meniko…namung ajenge nyruput susu dele jahe kalih tahu bacem kados teng jl. gamelan, kadose
thel migunani kagem sedoyo, ngendikanipun piyayi PODJOK………..nuwun.
Panjenengan menapa piyantun Jogja? Kok kadosipun apal sanget…he..he..he.
leres sanget.. milai bibar lair prucut..he..he..namung sampun sak utawis wedal wonten “sebrang lepen”, nggih sok
lho… “..bukalaah topengmu…topengmu..”.. hehehehe
@mas Aat..cb 175.. niku langka tenan lho yg ori… hwalaah nyuwun sewu mas Wong.. kok njur merambah ke motik nih.. salam
Balas	@ P’ Dhe Wong
walah sing ajeng nguyo-nguyo nggih sinten to? lha sampun ngadheg jejek ora iso obah babar blas ngoten lho….
– panggenan sisih wetan wonten piyantun “lembah manah” : noto ing
– panggenan sisih tengah wonten piyantun “landhep pikire” : noto ing golo
– panggenan sisih kilen wonten piyantun “alap-alap” : noto ing sosrowijayan
– panggenan sisih kidul wonten piyantun “brojo musti” : noto ing
– panggenan sisih lor wonten piyantun “banas pati” : noto ing jl.X-urang
kulo namung saget “hanyawang” kados raosipun bakmi ingkang eco teng sak kilen lepen payak (..nek ndalu).
oh nggih Pak….kulo nggih nderek tepang….he..he…dereng titi wancinipun..wah ajenge
kok, lha wong “tunggu brok” ki lagi “ndekemi” soto je…Wah jan kadhang-kadhangku ki jebule seneng “nyoto” to….opo ditambahi aran wae : Potorono dadi “nyotorono” (….ora nanggo “nesu” lho Pak), iki ono artine :
* “nyoto” = nyata, asli, aktual
Dadi ukoro “nyotorono” iku artine : nek arep nggolek sing asli/aktual/nyata yo neng “rono/kono”, nang endi kuwi? Yo neng “POTORONO” .
Nggone penak angkringane, isoh nggo ngleremke penggalih, po meneh angine semribit ngganti “liyer-liyer” lan ora marake “gerah penggalih”.
nanging aling alingono wukir sewu ancuk anciko gunung Mohomeru mengko suwi suwi rak konangan den…hehehehe.. “… ayo ngakuwoo satriyooo sopo jenengmu ngendi ……
@pak sahid,tks fotonya.salam
lha pripun to P’Wong, ingkang wonten “pakan” sakmeniko wonten
sebrang lepen dados nggih “menclak-menclok” ning mboten nggangge
“moncla-mencle” nopo “bosah-baseh” ugo “aeng-aeng” lho….he..he…
wah nopo Pak……… sak jero-jerone mung “sumur pompan” niku mawon
ingkang ngganggo tangan, mboten nggangge listrik (…..sumur bor).
waduh Pak…….kulo namung sagete “nggeret-eret wesi neyeng”.
Kulo pribadi nderek bingah saget tetepangan kalih panjenengan kekalih (……wah pantesan, ndelok “pasuryane wae” jan ketok nek wong “titis”, mungkin “kelingan” nang sadel siji wae sing ora
– Matur nuwun sanget ingkang mboten umpami dumateng panjenengan lan sederek sedoyo “sak angkringan”. Amin 3x YRA. Mugi panjenengan sami ugi tansah pinaringan “waras-wiris” lan gangsar rejekinipun (……biar tambah koleksi onthelnya….ben tambah “pepak” menu angkringane temtu ugi tambah gayeng lan rame.
– Wah lha nek ajeng nakoke bab niku kulo tasih
pojokan” niku biasane “ngatur strategi je” sebab saget ningali “sedoyo kahanan” wonten tengah “logo peperangan”. Ngerti-ngerti mak klebat koyo “aruming gondho mlathi” sing kang nggabar-abar nganti poro “lenggah” ha sumiblak, semburat, morat-marit ora iso ngomong mergo “Senjoto Cokro” sampun ketingal wonten pojoke “gandhok” griyo DEPOK….(…..nyuwun gunging samodro pangaksami menawi “leres” anggenipun crios….he..he….
saking Malang sampun medhak Gunung, saestu bade kathah ngelmu ingkang saged kawedhar.. lha kulo puthut jejanggan cantrik sampun sumadyo nyadhong lumunturing ngelmunipun saking poro winasis..
@ mas Wong.. seandainya penjenengan tindak
Nyuwun pirsa, punapa Pak Sahid ugi ngepasi ngagem busana Nazi? 🙂
Mboten wantun Pak…saya tahu diri karena ada acara sowan ke Sultan Kraton Kasepuhan,
– bebedah bab “paromosastro” mbok kulo dipun ampili “ember” kersane kulo
nah….rak tenan to…..P’Wong mau ndlosor/ambles lagi………..
“tumbare di remuk, sing sabar ampun ngamuk”
welhadhalah……..kalah ndikik….nopo kedah pesen antrian to P’Wong?? gek..gek…mengko pas arep tak jilih, embere borot….wah….neng ketoke’ ora
“neyeng” supadhos pantes……he..he…
mboten usah kuatir Pak, kulo sampun lambari kalih “mentego” he..he..dados nggih mboten kinten “dasun” menopo malih “dugap” lha pun biasa “buthe’k” nopo2 dipun gathukaken (….ilmu waton), dadose nggih gir X tumemplek wonten Y….he..he…
Krawang siji kae, ndelik po….ngasah ngelmu maneh po….
sowan Panjenengan, tapi kulo dereng kramas, Ajrih kulo Gus Wong hehehe…POTORONO Ijo royo-royo tak sengguh kemanten Anyarrr..ngliwati ae
Sedherek ingkang minulya…Kula ngaturaken Sugeng Warsa Enggal 2011, mugi-mugi Panjenengan sedaya pinaringan karahayon, karaharjan kaliyan kamukten wonten ing warsa ngajeng. Amien ya robbal alamien. Nuwun.
Balas	Wah nunggu wedar sabda ki Dalang.
Pak Nano Asmorodono di FB-nya: ” Srengenge kembar. Jarene simbah biyen jenenge Tejo Bathang. pratandha yen arep ana pemimpin sing seda. Jarene simbah biyen lo ? Contone rikala ana
pangestunipun, sae-sae kemawon pak…nembe wangsul “nggarit”.
lha nggih to Pak….kulo raos aken kok kados mekaten…byar
Ilmu pranata mangsa memang berubah, tapi adhang-adhang saben pasaran ing wayah isuk
pakai telur. Foto yg di Plaosan nanti saya kirim via email panjenengan. Awal April gabung lagi.
@Om Yonthit, no hp durung di shear lho om….sori wingi saya “endo kusumo” selak ditangisi anak wedok….kata Om Wong biar kabeh kecukupan,
Balas	nyuwun pangapunten ingkang mboten umpami dumateng sedoyo “angkringers”, menawi kulo mboten saget nderek “nggepit bareng”, mbok bilih menawi sanes wedal….namung kulo bungah sanget amargi saget tetepangan kalih panjenengan sedoyo.
@ P’ Wong……….ampun menawi bab “Fongers”, …..he..he..kados “ngajari bebek nglangi”
wis jan kepingin nggonthel je…lha ndadak pisu njaluk dianterkan ke pasar demangan..dadine yo ora iso melu…jaluk ngapuro yo dab…nuwun.
kok Pak,….(lha namung nguyahi segoro-yoso mawon kok), mbok menowo ngetan njuk ngidul sithik teng mriku (….mas ilham) tasih kathah lembu nipun…ndang diuyahi ndang digoreng….mak-nyusss….he..he…
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.13, 28 Agustus 2009.
sareh nora rekasa denira misesa, ananging uga dadya sarana karaharjaning sagung dumadi.
2. Kapindho hambege candra yaiku rembulan,
3. Katelu hambeging kartika, tegese tansah dadya pepasrening ngantariksa madyaning ratri. Lakune dadya panengeraning mangsa
tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen
kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta.
6. Kaping nem hambeging dahana, lire pakartine bisa
samodra, tegese jembar momot myang kamot, ala becik kabeh kamot ing samodra; parandene nora nana kang
Mas Tono, cucuk lampah nyoto, Mas Wong cucuk lampah lan pangincengan klithikan lan sepedanipun. Sak lajengipun, cucuk lampah nganyang rega lan mbungkus.
@ pak Rendra nggih sumonggo menawi tindak dateng Ngayogyakarta malih meniko X Frame utawi Burgers 24 tipun rak saget dicobi ditunggangi/dikayuh muter-muter
Kulanuwun…badhe nyuwun pirsa para winasis sedaya,mbokbilih wonten ingkang pirsa….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sollia&oldid=875374"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Pocapan tembung basa Inggris ing Wikipedia nganut International Phonetic Alphabet (IPA) sing migunakaké traskripsi ora mligi siji dhialèk. Kanggo mirsani luwih pepak kunci IPA, pirsani Wikipedia:IPA, sing nyakup swara sing ora ana ing basa Inggris. Yèn simbul IPA ora bisa nuduhaké kanthi cetha ng browser panjenengan,pirsani links ing pérangan ngisor kaca iki.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 16 Agustus 2013.
sleman, wates / kulon progo, wonosari, yogyakarta, prambanan. Kabupaten bantul, sleman, kulon progo, gunung kidul
aku njur kelingan naliko bapaku isih sugeng
Artikel iki macak Chinese text. Menawa pangluru sampéyan durung njurung karakter iku, sampéyan mokal ndeleng sawenèh tulisan sing nganggo Chinese characters ing kaca iki.
gadhahi asma Leo Ku Kui-Kei inggih punika salah satunggalipun penyanyi saking Hong Kong ingkang gadhahi aliran Cantopop lan Madopop ingkang dados aktor. Piyambakipun inggih punika presenter acara entertainment ing TVB lan presenter musik Jade Solid Gold ing taun 1992 saderengipun album setunggalipun dipunrilis ing taun 1994. Wiwit punika piyambakipun dados penyanyi aliran Cantopop. Piyambakipun inggih punika penyanyi setunggal ingkang gadhahi penghargaan emas saking radio/TV Hong Kong. Leo Ku nate gadhahi karir ing label rekaman Gold Typhoon lan selajengipun punika gabung kaliyan Emperor
Piyambakipun ingkang ghadhahi filem Putri Huan Zhu punika nate gadhahi agansi Gold Label Entertainment. Sapanunggalipun punika Koo Kui Ke kasebat sampun dipunkontrak kanthi arta ingkang paling ageng kagem main ing filem ingkang gadhahi tema drama romantis punika. Film punika gadhahi irah-irahan Love SMS badhe dipunrilis.[2]
Pleci buxtoni asring disebut Pleci dasi kuning amarga tampilan ora duwe garis kuning kuwat ing padharan menyang dodo, akeh plecimania mburu Pleci jinis iki amarga regane relatif terjangkau lan Booms swara padha supaya apik kanggo krungu. Jinis Pleci Pleci buxtoni meh padha peksa Air banjur siji panggilan antarane rong jinis Pleci. Kanggo maca artikel sadurunge mbedakake jinis iki Auri Pleci utawa buxtoni.
Carane Njupuk Care Pleci Buxtoni meh padha jinis Pleci mbedakake duduhe feed tambahan utawa EF kanggo propagated kanggo mundhakaken hawa nepsu kanggo maksimum lan banjur alon sudo kanthi suda mboko
wis tuwo arep ngenggal enggal penggalih menuju pangsiuang), uhuk….3x
sepedane kulo, matursuwun sanget. Mugi2 sedoyo keluarga besar OPOTO kaparingan sehat saking GUSTI
RM Arjuna Nusantara/Ki Joko BodhoPonorogoPeteng dedet jagad iki podo karo petenge PonorogoRuwete nusantara podo karo ruwete kuthakuKabeh mau mung kegowo roso kang nyotoJagat gumelar najan sak kepel nanging sari-sarining isen-isening donyoOno abang ono ireng ono putih ono ijo lan ono kuningNajan kutho mung sak endog paribasaningDadi wijining manungso suci lahir ning alam donyoNajan mung koyo nyamuk biso
dipiloro lan ora disopoNajan ora nggowo opo-opo nanging ora keno dikapak-kapaknoNajan ora duwe bondho nanging iso
PonorogoSaiki kualik kahanane kabehjarene warok isik golek tameng dukun songko monco kuthojarene ngerti isik golek kaweruh teko ngendi-ngendiJarene bangun nanging nrethek-nrethek golek utangan negoro liyoKabeh podo didoli marang wong jowoJarene arep ngrubah becik nanging nyatane ngrusakiKawulaning gawe tumbalBangsat.........!Mulo saiki aku bengokAku weruh dewe kahananeAmergo wis kebacutKabeh do ra jowo marang PonorogoKabeh mung gawe
ngumbar janji sing ora bakal kelakon lan dilakoniNyapo kok kudu manut nggone dajalNyapo kok kudu manut jahiliyahNyapo kok ngetutne budoyo moncoOpo pancen isin mergo kangelan nggone sinauOpo pancen isin karo aslimu mung bonekaOpo siro mung urip-uripan sing nggendong tai lan bathang mlakuYen ngono minggatoOjo urip neng keneMinggato koyo dulurmu kae yen mung numpuk bondhoOpo oro ngilo marang sejarah PonorogoRonggo Warsito sinau neng PonorogoOpo ra weruh sunan Kalijogo nggowo sumber PonorogoOpo ra weruh ngilmu kasampurnan islam manggon neng PonorogoOpo ra weruh Mojopahit sing nerusne wong PonorogoOpo ra weruh Erlangga mati neng PonorogoOpo ra weruh sri Aji Joyo Boyo duwe mantu wong PonorogoOpo ra weruh pucuking
pandowo neng PonorogoOpo ra weruh Ramayana lan Barata Yudo lestari neng PonorogoAgomo agem-ageman kang utomo dadi ageman golek bondhoMulo yen dudu wong jowo marang PonorogoOjo mimpin Ponorogo soyo bubrah,soyo memet,soyo mundhak ruwetSejatosipun isin bengok kados menikoSejatosipun mboten patrab kados menikoSejatosipun nerak budoyo mbengok wonten kandang menikoNanging sedoyo kahanan ingkan ngersaaken lan kawontenanGusti-gusti kang akaryo jagat kulo nyuwun pangapuntenPanjenengan ingkang kuaos noto ponorogoPanjenengan ratu adil kang nyotoKulo emut pamongn jawi pesen
sedulur, nuwun sewu, cara nulis basa jawa “sing bener” ya kudu nurut maring aksara jawa Ha Na Ca R Ka. Aksara jawa langka vokal “O” anane “A”.
Jajalen panjenengan tindak maring Yogya, aksara jawa neng papan-papan Nama Jalan, Gedung,
dituturi malah nesu bareng ora lulus ngantemi guru,Pancen prawan
saiki ayu-ayu,Ana sing duwur tor kuru,ana sing cendek tor lemu,Sayang
Najan to olehe nekak ora pati loro,
iku sawijining dialèk basa Arab saka pang basa Semitik rumpun basa Afro-Asiatik. Basa iki munculé ing Dèlta Kali Nil ing Mesir Hilir sakiwa-tengené ibukutha Kairo. Basa iki diturunaké saka basa Arab sing digawa para laskar Islam ing abad kaping 7 sing naklukaké Mesir. Ing patuwuhan sabanjuré, basa iki ngalami pangaribawa utamané saka Basa Mesir-Koptik sing pribumi[2][3][4] lan sawisé iku basa-basa liyané, kaya ta basa Turki, basa Prancis lan basa Inggris. Basa Arab Mesir dipituturaké déning luwih saka 76 yuta jiwa ing Mesir.[1] Basa iki uga dimangertèni ing saindhenging Donya Arab déning posisi média massa Mesir sing kuwat. Bab iki nggawé basa Arab Mesir sawijining varian basa Arab sing akèh dhéwé dipituturaké lan uga salah siji sing akèh disinaoni.
Istilah basa Arab Mesir lan Masri biasané ditrapaké bebarengan karo "basa Arab Kairo", dialèké ibukutha Mesir. Jeneng negara iki Maṣr, déning pedunung lokal uga dienggo ngrujuk jenengé ibukutha. Situasiné mèmper basa Prancis Paris sing dominan dhéwé inh Prancis. Senadyan basa Arab Mesir utamané sawijining basa sing dipituturaké waé, basa iki uga ditemokaké ditulis ing sawetara roman, sandiwara, tembang lan komik, iklan, sawetara koran lan transkripsi sawetara lagu-lagu populèr. Ing média massa katulis liyané lan ing warta berita TV, Basa Arab Baku Modèrn sing dienggo. Basa Arab Mesir biasané ditulis mawa Huruf Arab kanggo wong-wong lokal, nanging kerep dialihaksarakaké ing aksara Latin utawa IPA ing buku-buku linguistik lan buku-buku pasinaon kanggo wong-wong asing.
Basa Arab Mesir iku dipituturaké déning luwih saka 77 yuta jiwa wong Mesir ing Mesir lan ing diaspora ing Wétan Tengah, Éropah, Amérika Lor, Australia lan Asia Kidul-Wétan. Ing antara dialèk-dialèk Arab, basa Mesir iku siji-sijiné sing dadi lingua franca in bagéyan liya Donya Arab déning rong alesan utama[5][6]: panyebaran lan popularitas filem-filem saha média massa Mesir wiwit awal abad kaping 20 lan akèhé guru-guru serta profésor Mesir sing ngedegaké sekolah-sekolah ing Jazirah Arabia lan negara-negara liyané kaya ta Aljazair lan Libya.
Ing Yaman, akèh wong Yaman sing ngadaptasi basa sadina-dinané dadi pas karo basa Arab Mesir, carané déning nyerap akèh tetembungan khas Mesir (kaya ta kowayyes 'apik') lan kadhangkala morfologi Mesir.[7] Fénoména mèmper uga bisa dipatemoni, mawa gradasi sing séjé-séjé ing Sudan, Levant (utamané Palestina) lan ing Libya.[8] Gejala iki bisa owah saiki amerga pungkasan iki média-massa Libanon dadi saya wigati, senadyan akèh artis Libanon milih nyanyi mawa basa Mesir saha basa Arab Libanon.
Bangsa Mesir alon-alon miwiti nganggo basa Arab sawisé negarané ditaklukaké déning wong Muslim-Arab ing abad kaping 7. Nganti semonon, wong-wong Mesir mituturaké basa Koptik. Salawasé telung abad, ana sawijining bilingualisme ing Mesir Hilir. Ing Mesir Hulu ing sisih kidul, situasi iki bakal luwih suwé manèh. Wong-wong Mesir mbokmenawa wis nepungi basa Arab sadurungé, déning hubungan dagang karo kaum Badawi ing Sinai lan sisih wétan Dèlta Kali Nil. Basa Arab Mesir katoné munculé ing Fustat, ibukutha Islam kapisan ing Mesir, lan saiki bagéyan saka Kairo. Varian basa Arab sing dienggo déning bala Arab ing Fustat wis séjé karo
iku sawijining tèks saka abad kaping 16 sing ajudhul Dafʻ al-ʼiṣr ʻan kalām ʼahl Miṣr ('Ngilangi beban basané Rakyat Mesir') déning Yūsuf al-Maġribi. Karya iki ngamot informasi wigati bab basa Arab Mesir awal lan situasi basa ing Abad Pratengahan Mesir. Tèks iki tujuané ya iku yèn basa Arab Mesir iku senadyan béda lan ngamot akèh 'kaluputan' yèn dibandhingaké basa Arab Klasik utawa Fuhsa, nanging sajatiné tetep waé akèh gandhèngané karo basa Arab ing sisih liya.
Déné prosès Islamisasi lan Arabisasi Mesir, basa Arab alon-alon nggantèni basa Mesir. Para sejarawan lokal nulis yèn basa Koptik isih dienggo nganti abad kaping 17 déning para tani wadon ing Mesir Hulu. Basa Koptik nganti sepréné isih tetep basa liturgis Gréja Koptik Mesir.
Status resmi[besut | besut sumber]
Basa Arab Mesir ora nduwé status resmi lan nganti sepréné ora diakoni sacara resmi. Basa Arab Baku, sawijining wujud modèrn basa Arab Klasik iku basa resminé Mesir. Wong-wong padha katarik ing basa Arab Mesir sacara kusus utawa basa lokal sacara umum ing abad kaping 19 nalika obahan nasional Kamardikan Mesir wiwit awujud.
textBasa ArabBasa ing MesirKategori ndhelik: Artikel basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaBasa tanpa sandi werna kulawargaBasa mawa sandi ISO 639-2Artikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi Glottolog	Menu navigasi
isu sensitif. Soale marai mung kepingin, kelara-lara lan ngenes..:) [iki carane gawe gambar ngguyu piye..]
Balas	Sing penting ra ngisin-ngisini…. hehehe
Balas	saya kok sampai lupa lho mas Wong nek Ndalem
lan jeli ndeleng ledhek sing ayu-ayu. Aku melu pak nek arep tayuban maneh… hehehe.
BB sampun angel, mbok sampun rencangipun kapurih gantos “setang becak” kemawon…daerah ngayogyakarto taksih kathah sanget kok… haaaaaa….haaaaaaa…. ampuuuuun om rendra..ampunnn..
inggih…… dalem ngestokaken dhawuh koko prabu…. heee..hee..heee….
“nyuwun agunging samudra pangapura kisanak, dalem gadah yatra menawi kagem tumbas unjukan, ngapunten sanget nggih” (minta
Djiancoookkk… tapukono cangkeme ae adik (ponakan)mu… Asuuu ra duwe unggah ungguh karo wong tuwek (pancen awakmu wis tuwek
wong jowo ning ora njawani…kepireng yen sasi ngajeng sowan suroboyo mas?
September 5, 2009 at 12:00 am	Reply
inggris, pancen arek sak iki ngunu je… hehehe
September 5, 2009 at 12:00 am	Reply	dhave29 said: Terimakasih juga buat mbak Dyan yang sudah luang waktu buat baca,,, ya, sekarang tinggal
nyuwun pengestune Om… pengin dolan surabaya… pancen, wes pada lali cangkange Om… jan kadang isin dewe due kanca,
sakmeniko..tiyang2 enem sakmeniko mboten podo
bapak : “sugeng enjang mbak? Badhe tindak nyambut
banjur muntu ing korining pramana , nglerep sakeh ing pancadiya , mangka kaprabawan dening pengawasaning sukma anggelar pengrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, Ing Kono saka ing pengrasa ketonton
2 KORINTUS 1:12 | Sane ngranayang tiang bungah ring manah, inggih punika manut kletegan manah
semeton, sampun kawengku antuk kapolosan miwah cita nirmala saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. Boya
2 KORINTUS 1:1212Sane ngranayang tiang bungah ring manah, inggih punika manut kletegan manah tiange, mungguing idup tiange ring jagate, minakadinipun
saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. Boya madasar kawicaksanan manusa, nanging madasar kawisesan sih pasuecan Ida Sang Hyang Widi
kuwe kabeh maring deweke awake dhewek kudu melu lelakune.
Manhaj Salaf, nek dideleng sekang sisih ukara dadine gabungan sekang loro tembung; manhaj lan salaf. Manhaj neng basa Arab pada bae karo minhaj, sing maknane : sawijining dalan sing
Resep Cah Kangkung Saos Tiram sederhana namun enak.Formula cara membuat tumis sayur
Cah Kangkung Saos Tiram ini. Cah Kangkung Saos Tiram enak
Reply	mbokayune says:	21/07/08 at 11:50 am	jeng dian… piye kabare??? ayu tenan lho… nganti pangling karo
Neutron utawa netron (n) ya iku partikêl-partikêl subatomik sing ora duwé muatan (netral), lan duwéni massa 940 MeV/c² (1.6749 × 10-27 Kg), saithik luwih abot tinimbang proton.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 3 Maret 2016.
Lamaran pengantènan iku dilakokaké kanggo tandha resmi yèn pihak kulawarga calon mantèn putri utamané wong tuwané bisa nampa calon mantèn kakung dadi pasangan urip putriné.
Sadurungé acara lamaran iki, umumé wis ana kesepakatan awal prakara nrima/setuju utawa nolak/ora setuju pernikahan iki dadi sejatiné acara iki mung formalitas ning tetep kudu ana tembung-tembung sing nandhakaké ngajokaké lamaran lan nrima lamaran saka
manten uga kanggo ngenal kaluarga lan sedulur masing-masing pihak. Kadhang ing acara iki dibarengake karo acara tunangan sing disimbolake karo upacara tukar cincin sing tujuane kanggo tandha yèn calon manten putri wis diikat utawa ditandhani bakal dadi pasangan urip calon manten lanang dadi jago-jago liya aja wani njajal médhèki.
Neng acara lamaran iki biasane sekalian kanggo nentokaké dina utawa tanggal penyelenggaraan rangkéyan adicara lanjutané, utamané tanggal pèsta pengantèn.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 3 Sèptèmber 2016.
kulo remen ngingah jangkrik, punopomalih Eyang Kakung Hardjongoelomo remen maringi arto kangge tumbas jangkrik jlitheng (cemeng). Menawi ndalu jangkrik lanang sami ngerik sesarengan ngantos wonten talingan mbrebegki. Kadangkolo menawi wonten konco jaler dumugi nggriyo lajeng ajak-ajak adu jangkrik,....inggih dipun ladosi. Kawiwitan dipun glitik ngangge suket teki lajeng jangkrik lanag kekalih sami cokot-cokotan.Menawi nembe musim jawah, pados jangkrik wonten sabin langkung ngremenaken, meopo malih sabinipun bibar dipun pantun, waah kathah sanget jangkrik-ipun. Menawi mboten jawah pados jangkrik wonten ngeril sepur urut setasiun.Pakanipun jangkrik meniko kolo-kolo krokot dipun sundling ngangge lombok abrit, wah lajeng galak sanget menawi dipun kilik-kilik(kileni).Menawi tumbas dateng ngajeng sekolahan PsarPon Kediri, asring kapusan, amrgi jangrik ingkang wonten plompong kates (wadahipun) mboten angsal dipun bikak alias "gambling".Ingkang ngremenaken menawi ajar ndamel kandangipun saking ruji pring ingkang dipun tumpuk-tumpuk, menawi iketanipun saking karet gelang asring ugi dipun krokoti jangkrikipun lajeng sami ucul sedoyo. Paling-paling inggih namung mringis kemawon. Nasib....
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo, tiyang peranakkan Bapak kalih simbok.2008 Januari 16 15:32CACAKKE DEWE ngendiko...Ceek angele ngomong boso kromo iku lo, biasae ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
Sinareng lumebet ing warso enggal 1429 hijriah, keparengo kawulo sak brayat hangaturaken SUGENG WARSO ENGGAL, mugi sedoyo ingkang kaajab ndadosna kasaenan, saged pinanggih ing karahayon saking kanugrahaning Gusti.
SOHO TANTE LA UGI IBUNIPUN KEKE (anak pambarep)
Reply	lha sing duwe blog kan iso ngomong????
(sing duwe blog iku bajul ta dudu sech????)
August 15, 2008 at 2:04 am	Reply	Hasut…
kulo amiwiti nyerat. Kados dene urubing blencong ingkang anerangi pakeliran, makaten pakartinipun Hyang Maha Suci amedaraken lelampahan puniko. Ringgit wacucal minongko sarananipun. Hyang Widhi ingkang kagungan. Hyang Maha Kuwoso amriksani.
Mboten kacatet, kala punopo Pak Arjo Sopuro wiwit manggen ing kampung Koplakan Kecamatan Pare Kabupaten Kediri Jawa Timur. Koplakan puniko nami kampung panggenanipun tetiyang ingkang gadah kapal (kuda = jaran) kangge dokar angkutan.
Watak ingkang keras lan jujur pinongko dados cirinipun Pak Arjo Sopuro. Wonten malih, yen sampun dumugi titi wanci perjanjen, kamongko dereng saged anetepi, bingungipun kepati. Keras, jujur lan netepi janji, puniko ingkang saged kaconto ing bab wewatakanipun. Sudagar inten barleyan ing Kediri lan Pare asring anitipaken daganganipun dateng Pak Ardjo Sopuro awit saged kapercados lan tamtu anetepi janji.
Rikala samanten ing tengahing abad 20, pedamelanipun dados tukang cukur rikmo kangge anggesangi semah, putro tiga lan putri satunggal. Ingkang pembarep Sardjono, lajeng Sardjani, Surip (putri = Mbak Wik), lan Mas Joko. (Kala samanten Purboyo, ragilipun, dereng lahir)
DjojoDjaimun (tukang sepatu, mboten kagungan turun), Pak Soma Giman (kernet, putro-putrinipun kalih-welas) , Pak Reso Kasirin (dagang kain batik) mboten kagungan turun, Pak Danu Mihardjo (Mantri Guru SD), lan Pak Jumadi (sopir). Taksih kathah poro mitranipun ingkang dereng kacathet. Griyanipun Pak Reso Kasirin ingkang paling celak, kasusul Pak Joyo Jaimun, Pak Jumadi, lan Pak Kemi ing dusun Gedang Sewu, watawis 300 meter arah mangidul saking griyanipun Pak Arjo. Pak Danu ing Gang Pandan celak Koplakan, dene Pak Soma Giman ing kampung Plongko, watawis 500 meter arah mangaler.
Sadaya sami kekirangan ing bab sandang tuwin pangan. Pedamelan cukur rikmo puniko asilipun sakedik, mboten nyekapi kangge sakulawarga. Ing antawisipun saderek pitu puniko Pak Kemi (Sukemi Handini) ingkang radi nyekapi, sabab sak lintunipun saking pedamelan sopir ugi gadah sabin sanajan namung sapro gangsal hektar. Waradin sami kekirangan ing bab pangupa jiwa.
Awit sadaya rumaos kasekengan ing bab pangupo jiwo, antawis warsa 1952, saderek tigo (Pak Arjo Sopuro, Pak Kemi, Pak Joyo Jaimun lan Pak Soma Giman) puniko sami rembagan kados pundi caranipun supados angsal asil ingkang radi mingsro. Putusaning rembag, bade pados ‘tiyang sepuh’ ingkang saged anedahaken margi kangge nambah asil. .
Naliko samanten ing Pare wonten paguron ingkang kasusro naminipun Murti Tomo Waskito Tunggal (nyuwun ngapunten, sanes Hardo Pusoro) kapimpin dening Pak Citro. Panderekipun kathah, langkung malih saking njawi kitho Pare. Satunggaling wekdal, ambiwaraken yen dinten makaten tanggal samanten jam tartamtu Pak Citro bade wangsul ing jaman kalanggengan (seda= mati). Ewon tetiyang kaangkut atusan mobil sami dateng dalemipun ing dinten ingkang katamtokaken kalawau. Sadaya bade anekseni kok wonten tiyang ingkang saged namtokaken pejahipun piyambak. Kawusanan sadaya cabar, Pak Citro taksih sugeng ngantos pinten-pinten warsa malih. Salajengipun paguronipun sepen, tetiyang sampun sami kirang percados malih.
Wonten paguron nami Suwono (Suwung Ono). Ing ngriku mitra sekawan puniko sami sarembag ndatengi. Ancasipun namung nyuwun sarana, supados gampil anggenipun pados rejeki. Naliko rawuh, ingkang kagungan dalem (Pak Sastro asmanipun, katelah Pak Sastro Suwono) sampun nyawisaken cangkir unjukan kopi sekawan, kamongko mboten wonten ingkang matur yen bade mertamu. Ateges waskito ing pamirso. Pramilo sadaya sami pengin ‘maguru’ ing pangangkah saged ndandosi pangupo-jiwo kangge ing sadintenipun. Kawitan sami kawucal caranipun mirsani isi sak (saku) saben tetiyang. Ing tataran puniko wonten sawatawis saderek ingkang saged ngetrapaken. Pak Ardjo Sopuro mboten saged. Naliko sami kondur, ing tengah lampah, Pak Ardjo Sopuro ngendiko dateng para kancanipun: “Nek ngono
biso”. Ing wekdal candakipun, naliko sami mertamu dateng paguron puniko, Pak Ardjo Sopuro saged mbade (nebak) sadaya isi sak para saderek. Ing wekdal sanesipun, wonten latihan ngrogo sukmo. Caranipun, sami sareyan, asta kekalih katumpangaken ing jaja. Salajengipun lajeng megeng napas. Enering penggalih katujokaken sangandaping wudel, lajeng kaenggokan mangiwo. Pak Kemi saged ngleksanani. Naliko enering penggalih sampun katujokkaken mangiwo, lajeng jleg ! badan gemeter sadaya. Kacariyos Pak Ardjo Sopuro ugi mboten saged malih. Ing tengah lampah kondur, Pak Ardjo Sopuro ngandiko malih: “Nek ngono bae aku sesuk yo biso”. Lha kok estu kaleksanan naliko latihan ing wekdal candakipun. Para saderek sami ngungun. Ing batos sami pitaken “Sopo kang mulang (ngajari), kok biso koyo ngono ?” Makaten puniko wongsal-wangsul, saben wonten latihan enggal, ing wekdal sanes Pak Ardjo Sopuro tartamtu saged nglampahaken latihan puniko. Latihan-latihan puniko katerusaken ngantos sarampungipun. Wonten latihan aningali cahyo. Yen wonten ingkang saged mirsani, upaminipun cahyo ijem utawi abrit lan sapanunggilipun,. sadaya namung dipun aturi “Yo kuwi”. Mboten wonten katranganipun. Salajengipun paguron Suwono anengeri wontenipun
puniko mboten wonten. Pramila menawi dipun takeni, jawabipun Pak Sastro namung “Yo kuwi”. Namung ing wekasaning latihan, anuding Bapak Ardjo Sopuro “Iki mbesuk sing dadi peguron”.
Memitran antawis kaluargo Pak Arjo Sopuro lan Pak Kemi.
Pak Ardjo Sopuro, saking kesrakatipun, awis-awis kondur dateng dalemipun awit ing dinten puniko mboten angsal asil. Nyare ing bedakipun pinggir margi Koplakan. Kacariyos saderek gangsal puniko ingkang radi kacekapan namung Pak Kemi. Pramilo yen dong mboten wonten punopo-punopo ingkang bade dipun dhahar sakluwarga, sok ngutus putranipun ngampil dateng Pak Kemi. Tujunipun Bu Kemi lan Bu Ardjo puniko kados saderek sinarawedi. Mboten wonten panggalih punopo-punopo, malah kaleresan saya angraketaken pasederekan. Pak Kemi puniko langkung sepuh. Yuswanipun kaot tebih lan Pak Ardjo Sopuro. Milo Pak Ardjo Sopuro nyebat “Kang Kemi”, suwalikipun Pak Kemi namung nyebat “Ardjo” kemawon. (Ing tembe
puniko mligi, awit salebeting kalih tahun wiwitaning tumuruning wahyu sujud, panjenenganipun ingkang tamtu kaaturan rawuh anyekseni saben tumurun wahyu (parentah) saking Hyang Maha Kuwaos. Naliko poro mitro sampun sami rawuh, nanging Pak Kemi dereng katingal, Pak Arjo tartamtu angutus ngaturi rawuhipun. Awit saking puniko, panjenenganipun kasebat “paseksen” kawitan., ingkang ateges dados saksi kawitan tumuruning wahyu.
Pak Kemi puniko asalipun saking Demak. Bapakipun kaparingan asma Saji Joyo Ulomo. Tiyang cekap, sabinipun pinten-pinten bau. Namung Pak Saji Joyo Ulomo.puniko kirang utun ing tetanen. Rinten dalu namung ngaos (ngaji) kemawon. Pramilo enggal sakedik sabinipun telas kasade. Putranipun sami kesrakat. Pak Kemi wiwit joko remen pados ilmu dateng peguron ing pundi-pundi. Pramilo ilmunipun kathah (langkung saking 40). Satunggaling dinten pados deling (pring) ing pinggir wana, bade kasade. Kepanggih ingkang jagi wana milo lajeng dipun oyak. Kanthi ngangkat deling salonjor, joko Sukemi mlajeng lan nglumpati lepen ingkang radi wiyar. Slamet, mboten kacepeng. Deling lajeng kasade. Wiwit wekdal puniko lajeng kagungan penggalih, yen terus makaten tamtu sengsara gesangipun. Milo gadah krenah tumut ngernet mobil. Sareng dipun lampahi dangu-dangu saged nyopir
Saking gemi lan utunipun, wekdal samanten saged mundut mobil, minongko tiyang Pare sapisanan ingkang gadah mobil. Zaman Jepang, mobil puniko dipun rampas Jepang.
Amangsuli ing ngajeng. Ing wanci dalu naliko pak Ardjo sare ing bedakipun supeno dipun datengi Raja sarwi maringaken ageman busono keprabon. Enjingipun gita-gita manggihi Pak Kemi “Aku mau bengi ngimpi ditekani Raja, sing maringi agem-ageman keprabon”. Mireng pangandikan puniko Pak Kemi anggraito yen puniko tondo bade anampi ayahan ageng saking Hyang Maha Kuwaos. Sanajan makaten angengeti awisan saking ilmu ingkang sampun dipun ngertosi, Pak Kemi mboten kapareng amedaraken, sabab makaten puniko anami andingini Karsaning Hyang Maha Kuwaos. Milo Pak Kemi lajeng nggujeng kaliyan ngandiko “Yo ngono kuwi impene wong kesrakat, ngarep-arep sing ora-ora”. Nanging ing batos remen sanget mireng pawartos puniko. Namung, mbenjang punopo bade kalampahan, puniko dipun titeni kemawon.Hyang Moho Suci angedaton ing sanubarining sok tetiyang, paring pepajar ing ngagesang. Ringgit wacucal puniko mengku gegambaraning wadag. Saben ringgit anedahaken pribadi sauger tiyang. Hyang Moho Suci ingkang nglampahaken mobah mosiking tiyang, sanajan ing salugunipun ki dalang ingkang makarya. Sok tiyango yen kaoncatan Hyang Moho Suci tamtu nglumpruk kados Gatotkaca kecalan gapit.
Hyang Widhi ingkang kapatah ndarbeni ringgit sadayanipun. Puniko anedahaken sanadyan Hyang Moho Suci ingkang nglampahaken mobah mosiking tetiyang, mboten ateges ingkang kagungan. Puniko kagunganipun Hyang Widhi.
Hyang Moho Kuwaos amriksani, ugi ingkang kagungan dalem (kangge ringgitan) lan sadayanipun. Hyang Moho Kuwaos mboten angawisi utawi anjurungi sadaya pakartining tetiyang. Puniko sampun dados jejibahanipun Hyang Moho Suci.
Poro maos ingkang linuhung. Puniko gegambaran ingkang kulo mangertosi, tamtu panjenengan kagungan gegambaran ingkang langkung wiyar. Monggo nyerat ing komentar, ing pangangkah saged nambah wawasan kulo dalah poro maos sanesipun.
Katah tetiyang anyebataken nami ingkang kalintu.Ingkang leres Arjo Sopuro,
Saged maos lan nyerat nanging sakedik. Mitranipun, Pak Kemi, malah babar pisan mboten nate sekolah. Wonten ingkang nyerat tahun kelairannipun 1916. Nanging mboten wonten catetan utawi bukti kekancingan ingkang saged kawaos ing bab puniko.
Puniko carios ingkang kapendet saking kulowargo caket pak Arjo Sopuro.
Tiyang sepuh (bapakipun) pak Arjo puniko asalipun saking Aceh. Naliko taksih jejaka kesah dateng Solo (Surakarta) awit wonten saderekipun ingkng manggen ing Solo. Satunggaling dinten pengin dateng kito Kediri.
Ing Kediri (Pare) kepanggih jodonipun, nikah, lan lahir jabang bayi jaler, dipun namekaken Rohiman.
Ing salajengipun wangsul malih dateng Solo bade pados pedamelan. Angsal pedamelan ing Kereta Api (PJKA). Ing satunggaling dinten tampi kabar yen anakipun (Rohiman) sakit. Ing tengah lampah dateng Kediri, mampir ing kito Nganjuk pados jampi. Kepanggih tiyang sepuh ingkang nyebataken yen anakkipun sampun pejah. Tamtu kemawon warta puniko andadosaken kaget lan sanget nyisahaken penggalihipun. Nanging tiyang sepuh puniko angengken pados tolo (omah tawon) dipun kengken mblonyohi, lan ameling, yen mangke saras, supados gantos nami Arjo Sopuro ingkang tegesipun tetep gesang (Arjo) awit saking pangapuro (Sopuro) saking Hyang Moho Kuwaos.
(Yen cariyos puniko nyoto, dados prastawa “racut” ingkang bade kalampahan ing wulan Pebruari 1954 puniko saget kanamekaken pengalaman “pejah” ingkang kaping kalih).
Pak Arjo namung gadah saderek satunggal, pawestri, ingkang katelah Bu Sani, awit dados sisihanipun Pak Sani (almarhum).
Kampung Koplakan puniko manggen ing tengah kito kecamatan Pare, aben ajeng lan Peken Lami. Naliko samanten, kampung ingkang rupek puniko dipun panggeni tetiyang kalawan pangupo jiwa sakecandakipun. Sapuniko, sasampunipun langkung saking seket tahun, taksih katingal rupek, dereng katata rapi.
Ing kampung puniko, kautamaning Pak Arjo Sopuro katingal mrojol selaning garu. Ing antawisipun sipat ati ingkang keras, tegesipun mboten miyar miyur, jujur lan tamtu netepi janji. Paraga ingkang kosok balen lan jamakipun tetiyang ing ngriku.
Ing wuri, (tahun 1952) kekesahan dateng pundi-pundi namung sarana dokar. Sanadyan sampun wonten mobil kangge ngangkut tetiyang, nanging taksih awis awis wontenipun. Poro sudagar mas barleyan saking Kediri, sasampunipun keliling nawekaken daganganipun ing daerah Pare, yen bade wangsul dateng Kediri, mboten ambekto kekarening daganganipun, awit kuwatos yen kedalon ing margi. Poro sudagar puniko anitipaken daganganipun dateng Pak Arjo, parogo ingkang kasusro saged kapercados.
Bedak ingkang kangge cukur rikmo puniko, ngantos sapriki taksih kados wingi uni, meh mboten wonten prabedanipun. Dipun panggeni putrinipun (Mbak Wik) sadeyan sekar sawur kangge nyawur sareyan. Katah warga ingkang sami nyipati yen puniko sanepo supados poro wargo Sapto Darmo tansah anawur ganda arum sarono budi pekerti ingkang luhur.
Pak Purboyo, putro ragil, lahir sasampunipun Pak Arjo nampi wahyu sujud. Pramilo, puniko ingkang dipun gegadang dados gegantosing panjenenganipun (Pak Arjo). Ing samangke manggen ing Jakarta, namung kolomongso wangsul dateng Pare.
Sarampunging perang kemedekaan (tahun 1949) pangupo jiwo rakyat tansaya rekaos. Ing pundi-pundi panggenan kathah tiyang keluwen. Minongko upados ngajengi kahanan puniko, memitran sampun dados kalimrahan. Sesarengan paring rejeki lan tulung tinulung puniko kalampahan ing sadinten dintenipun. Saking puniko, memitran raket antawis Pak Arjo lan kadang karuhipun sampun dados kalimrahan. Poro kadang karuhipun saking sauger kalangan: poro ulah dagang, sopir, kernet, guru lan sapepadanipun. Nanging sadaya saking kalangan tetiyang ingkang sami mlarat. Ingkang manjilo, memitran puniko sanget guyubipun, kados kados sami kaiket dening pakaryan ingkang sadaya mboten anguningani.
Tiyang Jawi anggadahi kasusilan anjunjung tiyang langkung sepuh ing bab panggaotan lan pangupados boga. Tetiyang puniko kaanggep “sepuh” utawi sesepuh.Ing bab puniko, tiyang “sepuh” ingkang anggadahi donga ampuh utawi ngelmu inggil ing babagan kebatosan. Saged ugi tiyang ingkang saged anedahaken dununging agesang utawi saged paring ngelmu. Naliko samanten wonten kalih aliran kebatosan ingkang dados tujuanipun.
Sapindah aliran kebatosan Murti Tomo Waskito Tunggal ingkang katah panderekipun. Awit saking klentu lampahipun, inggih puniko mbiwaraken bilih Pak Citro (pimpinanipun) bade sedo tanggal samanten, dinten makaten, nanging pranyoto mboten tamtu sedo. Puniko anjalari peguron puniko kecalan panderekipun. Dene aliran sanesipun (Suwono) lestantun taksih wonten sauger punopo ingkang kaajaraken taksih saged katampi dening masyarakat.
Suwono saking ungelan “suwung” lan “ono”. Suwung ateges mboten wonten utawi kopong, dene ono ateges wonten. Katranganipun, ing panggenan ingkang suwung puniko, wonten (ono) ingkang dedunung utawi manggen ing ngriku. Kuciwanipun, Pak Sastro mboten saget anjlentrehaken utawi nerangaken, punopo ingkang dedunung ing panggenan suwung puniko. Sadaya ingkang kauningan dening poro pangudi ngelmu namung dipun sauri “Yo kuwi” makaten kemawon. Tanpa wacana utawi ular-ular ingkang mingsro.
Ing salajengipun, saben wekdalipun anandukaken piwucal (praktek), ing sakawit , tartamtu Pak Arjo mboten saget mraktekaken, nanging ing sanes wekdal saget nlgampahi. Mitranipun anginten tamtu wonten ingkang mucal ing bab puniko. Nanging sinten, sabab mboten nate wonten tamu utawi tepangan sanesipun ing griyanipun Pak Arjo. Latihan ningali cahyo ing salebeting sanubari kalampahaken kanti paningal katutup, ing panggenan ingkang kapetengaken. Puniko dipun leksanani ing kahanan samadi hening. Nami saderek kalih welas ingkang ngrekso pribadining manungso puniko ugi saking aliran kebatosan Suwono. Ananging kawontenanipun, inggih puniko dunungipun, asalipun lan ginanipun mboten dipun terangaken. Saben wonten pitakenan, namung dipun sauri “Yo kuwi”. Tamtu kemawon, ingkang makaten puniko mboten maremaken ingkang taken. Sanajan makaten, tetiyang lajeng mangertos bilih badan wadag puniko dados dedunungipun saderek kalih welas, kanti nami ing nginggil puniko.
Yen to Pak Sastro anuding Pak Arjo bade dados guru rohani puniko benten lan ramalan, nanging sauger wacana, awit naliti sifat lan kapribaden Pak Arjo, ingkang patut yen to benjing dados guru rohani.
Miturut pawartos, ing antawis Pak Arjo lan Pak Kemi kados wonten iketan batos ingkang raket. Saben paraga kados-kados mangertosi punopo ingkang sampun lan ingkang bade kalampahan. Awit saking puniko mboten anggumunaken yen to memitran lan kekalihipun sampun kados saderek piyambak.
Pak Kemi (Sukemi Handini) puniko minongko saksi kawitan dawahing wahyu sujud lan ugi anyekseni sedanipun Pak Arjo ing tahun 1964. Miturut ingkang dipun enget piyambak, lairipun tahun 1901 naliko wekdal gunung Kelud mbledos., lan sedanipun tahun 1993 ing dalemipun dusun Gedang Sewu Pare. Kasebat Gedang Sewu awit naliko samanten pancen kathah taneman pisang ing dusun puniko. Pak Diman, paraga ingkang nggambar simbol Sapto Darmo ugi keponaanipun Pak Kemi. (Antawis tahun 2000 , Pak Diman taksih sugeng). Ngantos dumugining surut (seda) Pak Kemi lestantun nglampahi sujud, lan dados paran pitakenan tetiyang, ugi paring sarana jampi tiyang sakit, utaminipun ing Kecamatan Kepung, antawis kalih welas kilometer saking sukuning ardi Kelud. Mboten pikun, lan enget sadaya prastawa ingkang dipun alami, makaten ugi prastawa dawahing wahyu sujud. Panjenenganipun tansah paring weling yen to mboten pareng rerembagan bab punopo kemawon ingkang kauningan naliko salebeting sujud, sabab ingkang makaten puniko anjalari cekaking yuswo. Pak Arjo naliko samanten ngendikan dateng Pak Kemi lan poro mitranipun : “Pak Kemi, iki, ( sanepan kang katompo dening kang sujud) ora keno kanggo omong-omongan, (sabab) nyekakake umur”
Poro Maos, puniko wawasan kulo ing bab kasebat.
Taksih enjang, Pak Arjo sampun pepanggihan lan Pak Kemi ing dusun Gedangsewu Pare. Ing antawisipun jam 09.00 enjing puniko, Pak Arjo pamit dateng Pak Kemi: “Kang, aku arep bali saiki, arep diwejang Guru” Mireng pangandikan puniko, Pak Kemi gumun, ing batos pitaken:” Sopo Gurune si Arjo iki ?”
Nyuwun gunging pangaksami dumateng poro maos, kulo bade nyerat prastawa naliko dumawahing wahyu, namung sadermi mangsuli cariyos ingkang sampun kawedar, tamtu kemawon kathah lepatipun, awit dene mboten tumut nderek amanoni prastawa kasebat. Umur kulo nembe 9 tahun, lan prastawa puniko kalampahan ing panggenan ingkang tebihipun 50 km saking griyanipun tiyang sepuh kulo. Para saksi ingkang manoni prastawa kasebat, yen taksih sugeng, mugi kerso angleresaken seratan puniko.
Dalu puniko, (26 Desember 1952) Pak Arjo lenggah senden ing cagak griyanipun ingkang sisih wetan, majeng mangilen.
Mboten kanyono lan kadugo, antawisipun jam satunggal dalu, ujug-ujug asto kekalih kapekso sedakep, asta sisih tengen anutup asto kering. makaten ugi suku tengen kapekso silo anutupi suku kering.
Ing salajengipun, badan kaputer madep mangetan. Mobah mosik puniko kalampahaken dening geter pater ingkang mboten kuwawi sinelakan. Ing salajengipun tutuk mbengok angucapaken :”Alah Hyang Moho Agung, Alah Hyang Moho Rohim, Alah Hyang Moho Adil, Alah Hyang Moho Wisesa, Alah Hyang Moho Langgeng”. Kanti suwanten ingkang sora lan kaucapaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun sariro kadingklukaken ngantos palarapan lan grono tumempel ing siti(sujud). Sujud puniko kalampahan ambal kaping tigo. Sepindah, naliko palarapan lan grono tumempel ing siti, tutuk angucapaken :”Hyang Moho Suci sujud Hyang Moho Kuwoso” Ucapan puniko sora lan ugi mboten kuwawi kapenggak. Puniko kaucapaken ambal kaping tigo. Ing salajengipun, naliko sujud kaping kalihipun angucap:”Kesalahane Hyang Moho Suci , nyuwun ngapuro Hyang Moho Kuwoso. Ugi kaambalan kaping tigo. Sujud kaping tigo angucapaken :”Hyang Moho Suci mertobat Hyang Moho Kuwoso”. Ugi kaucapaken ambal kaping tigo. Sasampunipun puniko kalampahan, mendo sawatawis, nanging mboten ateges sampun paripurno, sabab pranyoto gerak sujud puniko dipun ambali malih saking kawitan. Mobahing sujud ingkang mboten kuwawi kajugaraken puniko pranyoto kalampahan ngantos jam setengah sekawan enjing naliko kapireng ungeling sawung kluruk. Pak Arjo kumedah anglampahi ngantos menggeh-menggeh, riwe dulaweran, sanget sayah lan ajrihipun.
Enjang puniko, kairing getering sariro awit saking ajrihipun, Pak Arjo enggal-enggal dateng griyanipun Pak Kemi, ancasipun bade pitaken punopo darunanipun prastowo puniko. Ing batos mbokbilih Pak Kemi saged anjlentrehaken ing bab prastawa puniko, sabab Pak Kemi anggadahi pangertosan ingkang bawera, amargi sampun maguru dateng sekawan doso panggenan,
Dumugi ing ngrika, kepanggih piyambak lan Pak Kemi. Dereng ngantos rampung anggenipun nyariosaken kadadosan kala wau dalu, ujug-ujug sariranipun Pak Kemi kasujudaken majeng mangetan. Makaten ugi patrap lan ucapanipun kados ingkang sampun kalampahan ing Pak Arjo dalu puniko. Anyaranani piyambak gerak ingkang kaprabawan getaran ingkang mboten baen-baen puniko, Pak Kemi mboten saged atur rembag punopo-punopo. Kaget lir sinamber gelap lepat. Raos ajrih anglimputi saranduning badan. Sasampunipun aso sawetawis, nembe saged sami rembagan. Salajengipun sami sarembag bade dateng griyanipun Pak Joyo Jaimun. Ing ngriko,ing griyanipun Pak Joyo Jaimun, prastawa sujud puniko ugi kalampahan malih. Pak Joyo Jaimun kasujudaken kados dene Pak Arjo lan Pak Kemi. Sarampunging prastawa puniko, tiyang tetigo sami sarembag murugi griyanipun Pak Soma Giman. Ing ngrika, kadadosan puniko ugi kaambalan malih. Andadosaken gawoking manah. Pepuntoning rembag, bade nglampahi patrap sujud puniko ing dalemipun piyambak-piyambak. Ing ngriku, Pak Arjo kraos ajrih, kuwatos yen wonten prastawa malih ingkang andatengi. Pramilo saben dalu tiyang sekawan puniko gantos gumantos ngempal tilem. Terkadang ing griyanipun Pak Soma Giman, Pak Joyo Jaimun, Pak Kemi utawi ing griyanipun Pak Arjo piyambak ing kampung Koplakan.
Ing tahun 1952 (dumawahing wahyu sujud), Kampung Koplakan mujudaken kampung ingkang worsuh, panggenanipun para candala ingkang rupeg ing budi. Yen ing Pare wonten copet utawi maling kapergok, plajengipun tamtu dateng Koplakan. Menawi sampun dumugi ing ngriko, ndelik , lan tamtu mboten saged kapanggih, awit dene dipun delikaken tetiyang ing ngriku. Ing Kampung Koplakan puniko panggenanipun tiyang damel dolanan Ni Diwud (kados Jaelangkung), nginum inuman keras, mabuk-mabukan, main kertu lan sanesipun ingkang kawastanan mo limo. Awit saking puniko, tetiyang ing kecamatan Pare, sami anebihi kampung Koplakan, kuwatos yen katut aniru solah bawaning tetiyang ing Koplakan puniko.
Sajeg wonten kadadosan puniko, poro mitro lan kadang karuhipun Pak Arjo sadaya sami sesarengan kapengin ngayektosaken kadadosan ingkang sampun kelampahan, sarana anindakaken sujud kados Pak Arjo. Pranyata, mobahing badan mboten namung naliko sujud kemawon. Naliko Pak Joyo Jaimun wicanten :”Aku pengin weruh gerakke Sukmo Nogo”, sanaliko ugi sariranipun kabanting dateng jogan, lajeng mulet-mulet kados patraping sawer. Makaten ugi naliko pengin mangertosi
saben dalu, gantos gumantos panggenanipun, kadang ing griyanipun Pak Soma Giman, kadang Pak Kemi lan sapanunggilipun. Sok kapireng gerenging simo, sok suwanten gedebugan kados tiyang pencak lan lintu-lintunipun.
Griyanipun Pak Arjo puniko katutup gedeg sesek ingkang pating clomprong. Poro
panggenan puniko. Sadaya kausadan lan sami saras. Awit puniko, wiwit sumebar pawartos, bilih ing kampung Koplakan Pare wonten dukun tiban.
Ing watawis wekdal puniko, kathah ingkang sami angsal wisik utawi tondo-tondo ingkang anyebataken bade wonten pulung agung anuju panggenan ing ngriku. Awit saking puniko, ingkang kathah lajeng sami tarak broto, ngengirangi neda lan tilem utawi nenepi maneges ing panggenan tartamtu. Wonten sadengah ingkang anyumurupi kanti mripat batos, wontenipun cahyo ageng andatengi lan dhawah ing kampung Koplakan, puniko kairing suwanten jumleger kados dene mledosing bom, namung kapireng ing sanubari. Leres punopo mboten, nyumanggakaken.
Poro mitranipun Pak Arjo ingkang sampun anindakkaken sujud, wonten ingkang lestantun nglampahi sujud ngantos sasurutipun. Ananging kathah ugi ingkang namung kapingin mangertosi ajaran puniko, nanging salajengipun mboten anindakkaken sujud malih. Sadoyo puniko nyumanggakaken dateng pribadinipun piyambak. Ing antawisipun poro pawestri, Ibu Sukemi puniko minongko paraga putri ingkang kawitan anindakaken sujud, lan lestantun ngantos puputing yuswo ing tahun 2000. Ibu Arjo Sopuro malah ing tembe wingking anindakaken sujud.
Kasebat ing nginggil, bilih wahyu puniko datengipun mboten kanyono-nyono. Nanging puniko mboten ateges tanpa tondo-tondo ingkang amurwani. Sasampunipun ening sawatawis lan ugi ngenget-enget prastowo puniko, pranyoto wonten tondo-tondo datengipun wahyu sujud puniko, namung kalepyan ing panaliti. Yen mengeti bilih dinten Kamis Pon 26 Desember 1952 enjing puniko Pak Arjo pamit bade wangsul awit wonten parentah saking “Guru”nipun awit bade tampi wejangan, saged kawastanan yen wekdal puniko ingkang murwakani datengipun wahyu.
Prastowo puniko taksih sambung sinambung, pucaking prastowo kalampahan jam 01.00 dalu puniko, Pak Arjo Sopuro kasujudaken ngantos jam 3.30 enjing. Puniko dereng
Pangripto nyuwun gunging pangaksami dateng poro maos, utaminipun poro wargo Kerohanian Sapto Darmo, awit tanpa palilah panjenengan sadaya, sampun nyerat prastawa datenging wahyu, ingkang underanipun mbokbilih wonten bentenipun lan punopo ingkang sampun sami kauningan dening poro Wargo sadoyo.
Benten lan ingkang kauningan, wonten ingkang mastani, bilih ingkang kawitan dipun jujug Pak Arjo puniko griyanipun Pak Joyo Jaimun, awit dene griyanipun ingkang paling celak lan griyanipun Pak Arjo. Wonten ugi ingkang nyerat Pak Soma Giman ingkang kawitan, kanti catetan Pak Soma Giman anggadahi kathah ngelmu. Kulo namung sadermi nyerat, bilih Pak Kemi (sukemi Handini) ngantos sedanipun ing tahun 1993, taksih lestantun nglampahi sujud kangge sarono manembah Hyang Moho Kuwaos. Ugi panjenenganipun mboten nate anjlentrehaken, sinten ingkang kawitan dipun
lampah kados dene tetiyang ingkang maguru ngelmi.
Siam (poso) Senin Kamis, metak (mutih), mbisu, punopo malih ngrendem ing lepen, mboten nate nglampahi.
Watakipun keras, mboten percados dateng bab-bab ingkang asipat gaib. lan ugi babar blas mboten kerso nguri-uri sarean (kuburan), wit waringin punden, ugi sawarnining tumbak, keris, lan sapanunggilipun.
Naliko saben dalu pindah-pindah nyipeng dateng dalemipun mitranipun, sumerep kawontenan ingkang saderengipun mboten kawiyak.
Kadosdene ing dalemipun Pak Kemi, katingal tumbal-tumbal ingkang pancen dipun tanem Pak Kemi.
Tumbal-tumbal puniko ing antawisipun rupi balung babi lan ugi seratan Arab ingkang kabungkus mori petak.
Tumbal puniko sarono kangge nolak santet lan kangge kawilujenganipun keluarga Pak Kemi.
Ing salajengipun, saking palilahipun Pak Kemi, sadaya puniko lajeng dipun pundut lan kabucal dateng lepen.
Wonten tumbal ingkang kasebat cok bakal, puniko rupi sesajen ingkang dipun panggenaken ing pojok-pojok sabin, ugi dipun bucal.
Ingkang aneh malih, yen utusan mundut dedaharan dateng wande, bibar dahar lajeng muntah-muntah.
Sareng dipun takeni, nyariyosaken yen wande ingkang sadeyan dedaharan puniko sami anindakaken nyekar dateng punden, pados penglarisan. Kamongko, ing saderengipun wande puniko sampun dados langgananipun, lan menawi dahar inggih mboten punopo punopo.
Sasampunipun wonten kedadosan lelampahan ingkang kasebat ing nginggil (tumuruning wahyu sujud), Pak Arjo tetep nglampahaken samukawis panggaotan sadinten dintenipun.
Naliko wonten ingkang bade cukur rikmo, ugi dipun ladosi. Namung, saben nyukur, astanipun mboten saget ngayahi tugas.
Cukuranipun morat marit. Cukuranipun petal sadaya. Ing salajengipun langganan cukur sami nebih, mboten purun cukur ing ngriku.
Pak Arjo nganggur. Ndilalah, kok wonten kemawon rejeki ingkang andatengi. Kulawarga Pak Arjo mboten nate kekirangan tetedhan.
Puniko kelampahan ngantos sasurutipun Pak Arjo lan Bu Arjo Sopuro.
Wiwit rikala puniko, Pak Arjo anglampahi topo broto ingkang aeng, tegesipun mboten umum ing antawisipun tiyang ingkan marsudi kebatosan.
Saben jam 09.00 enjing, pinarak utawi jumeneng ing ngajeng dalemipun lan mandeng srengenge.
Poro tetiyang sami mboten ngertos, punopo ingkang dipun kersakaken kanti topo makaten puniko.
Topo broto katindakaken saben dinten wiwit jam 09.00 ngantos jam 15.00 siang.
Ingkang sumerep sami anginten bilih Pak Arjo sampun ewah (edan).
Nanging kok mboten wonten punopo punopo. Tegesipun lampahipun sadinten dintenipun kados ing saderengipun.
Ingkang dados gawoking tetiyang, mandeng srengenge saben dinten kok mboten blawur.
Mirsani punopo punopo inggih mboten benten lan saderengipun topo broto puniko.
Wancinipun taksih enjing, mboten kacatet dinten makaten ugi tanggal, wulan lan tahunipun. Enjing puniko Pak Kemi kedatengan tiyang saking Koplakan, gupuh manggihi Pak Kemi, anyariyosaken bilih dipun kengken Pak Arjo murugi Pak Kemi, kumedah kedah enggal andatengi griyanipun Pak Arjo Sopuro. Sareng dumugi ing ngriko, sanget gawoking manahipun anyumerepi kadadosan ingkang sanget lan aengipun. Kanti sineksenan tetiyang kathah, ing lebet griyanipun Pak Arjo katingal prastowo ingkang nganeh anehi. Pak Joyo Jaimun njungkel bleg ing jogan ngajengipun Pak Arjo ingkang angadeg njegeger, lajeng nguwuh sora:”Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso”. Puniko katindakaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun gantos Pak Arjo njungkel bleg ing jogan,dene Pak Joyo Jaimun gantos ngadeg ngejejer. Pak
wongsal-wangsul tanpo saged kapenggak. Sareng meh satunggal jam, ing selo-selaning panguwuh, Pak Arjo nguwuh sora:”Celukno Pak Kemiiii”, “Celukno Pak Kemiiii” makaten, ngantos dumugining Pak Kemi ing ngriku. Sareng sampun dateng, lan sumerep prastowo puniko, anehipun sanaliko lajeng sirep. Sasampuning aso sawatawis, Pak Arjo anyariyosaken, bilih Pak Kemi kapatah dening Hyang Moho Kuwaos kumedah anyekseni prastowo puniko. Ing wasono, Pak Arjo anyariyosaken, bilih sesamining gesang puniko mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos. Pramilo naliko Pak Joyo Jaimun anyembah dateng Pak Arjo, ingkang inguwuh mboten “Aku nyujudi Arjo Sopuro” utawi dene naliko Pak Arjo anyembah dateng Pak Joyo Jaimun mboten anguwuh: “Aku nyujudi Joyo Jaimun” nanging anguwuh “Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso”. Prastowo puniko anedahaken bilih sesamining agesang puniko mboten wonten ingkang kedah sinembah. Sesembahan namung konjuk dateng Hyang Moho Kuwaos.
Ing prastowo puniko Pak Kemi, ing batos namung manggalih :”Aku kecipratan wahyuning Arjo”
Ing salebeting wekdal puniko, Pak Arjo lan poro mitranipun tansah sami anglajengaken lampah sujud dateng Hyang Moho Kuwaos. Mboten mangertos punopo ingkang kedah kalampahan, kajawi namung sujud ing saben dintenipun. Sareng sampun sami mangertosi bilih puniko sadoyo saking karsaning Hyang Moho Kuwaos, soyo lan anggenipun kumedah-kedah anglampahaken sujud puniko.
Amangsuli ancas lan pepinginanipun naliko samanten, naliko sami pados “tiyang sepuh” duk ing nguni, sadoyo anggadahi pepinginan sami, inggih puniko supados angsal asil ingkang radi mingsro.
Sapuniko, amargi percados yen ingkang dipun ajengi puniko Hyang Moho Kuwaos, lajeng sami gadah panuwun piyambak-piyambak, benten lan ing nguni. Pak Somo Giman, ingkang pedamelanipun sadinten-dinten ngernet, gadah panuwun supados ing benjingipun gadah anak kathah lan ugi truk ingkang kathah. Pak Joyo Jaimun, saben dinten ngajengi dagangan sepatu, sandal saking wacucal, gadah pepinginan supados daganganipun laris. Pak Arjo Sopuro, pengin anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad. Dene Pak Kemi anggadahi panuwun supados anak putunipun anggadahi bebuden luhur lan mboten kantun ing sapepadaning titah.
Pranyoto, punopo ingkang kagalih puniko numusi ing sadayanipun. Pak Somo Giman, ingkang namung kernet kemawon , kalampahan kagungan putro/putri kalih welas lan truk ngantos langkung saking sadoso. Pak Joyo Jaimun, daganganipun pajeng laris ngantos sasurutipun Pak Joyo Jaimun. Pak Arjo Sopuro ingkang ing tembenipun dados panutaning wargo Sapto Darmo, ugi kalampahan anyebaraken lampah sujud ngantos dumugi ing manca negari. Pak Kemi, tani utun, ingkang namung anggadahi sapro gangsal hektar sabin, pranyoto putranipun sadaya dados prawira menengah, dene putrinipun ugi kagarwa prawira menengah.
Puniko sadoyo ingkang sampun kagayuh poro mitro lan ugi Pak Arjo. Ing sanes wekdal, Pak Kemi nate anyambungi: ” Saupomo Arjo kuwi sekolahe rodo duwur, mendah Sapto Darmo mesti luwih-luwih kuncarane”
“Ngelmu iku saranane kanti laku”. Mbokbilih poro maos sampun pirso sadoyo ing bab puniko. Pramilo sanadyan Pak Arjo puniko tiyang lugu, mboten nate pados “ngelmu”, mboten kekilapan bilih sadoyo ingkang sampun kalampahan puniko kedah kasaranan sarono lampah (laku). Ing wingking sampun kaaturaken, naliko sesarengan lan mitranipun pados “tiyang sepuh”, saben wonten wucalan enggal, Pak Arjo mboten saged angleksanani, nanging ing wekdal candakipun, tamtu saged. Poro mitranipun lajeng sami gadah pamanggih, yen to Pak Arjo puniko gadah “Guru”, nanging sinten, lan ugi wonten pundi panggenanipun, puniko ingkang dados tuking rembag. Punopo malih naliko anyariyosaken “Aku arep diwejang Guru” dateng Pak Kemi. Wosing rembag, lampah topo broto ingkang aeng sarono mandeng srengenge puniko tamtu saking dawuhing Gurunipun.
Poro maos, meh saben wargo sami anemtokaken, bilih “Guru”nipun Pak Arjo puniko Hyang Moho Kuwaos. Mboten maiben, awit dene Pak Arjo, ngantos sasurutipun mboten nate anyariyosaken bab puniko. Kawulo, ingkang namung anampi cariyos saking poro wargo, ugi anggadahi pamanggih ingkang sami.
Ing salajengipun, naliko tumut penggalian, wonten ungel-ungelan “tampi wasiat saking Hyang Widhi”. Kolo samanten, kawulo namung anglampahaken punopo ingkang kapatah dening tuntunan penggalian (Pak Mukmin), tanpo taken malih. Sapuniko, kulo radi keduwung, kenging punopo rumiyin mboten tetaken ing bab puniko (Hyang Widhi). Kulo anginten bilih Hyang Widhi ugi Hyang Moho Kuwaos. Kados pundi yen miturut pamanggih panjenengan sadoyo ?
Wahyu puniko, yen miturut ingkang kulo waos ing buku-buku utawi miturut cariyosipun poro wargo, asipat dawuh utawi pangertosan saking Hyang Moho Kuwaos. Namung, ingkang kajibah ambekto utawi angabaraken pawartos puniko, mboten nate kajarwakaken. Mboten siningit, nanging pancen mboten wonten ingkang pitaken ing bab puniko naliko Bopo Sri Gutomo taksih sugeng. Pramilo, prastowo ingkang kulo sebataken ing bab “Sesamining agesang” puniko saged kawastanan ugi satunggaling wahyu, ingkang paring pepajar dene sesamining agesang mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos (Hyang Maha Kuwoso / Kuwasa).
Ing nguni, pepinginan namung sageto angsal asil (ekonomi) ingkang mingsro, supados mboten sanget-sanget kesrakatipun.
Ing samangke, sareng mangertosi bilih sujud puniko sesambetan lan Hyang Moho Kuwaos, ingkang kagalih saged paring punopo kemawon ingkang kasuwun, lajeng gadah panuwun ingkang langkung inggil utawi luhur. Sanadyan mboten kasuwun kanti pangucap, sadoyo ingkang kasimpen ing salebeting galih, sami kanugrahan. (Wargo Sapto Darmo kaawisan anggadahi panuwunan ing salebeting sujud).
Ing sanubarining Pak Arjo namung wonten pepinginan anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad.
Puniko ingkang kawulo sebataken panuwun ingkang mahanani bebuden luhur (budi luhur).
Sampun sawatawis wekdal lampah sujud puniko katindakaken dening Pak Arjo lan poro mitro karuhipun ingkang raket. Mboten wonten ingkang angraosaken sayah agengipun sakit ing salebeting anindakaken lampah sujud puniko. Malah kados-kados sadoyo raos lungkrah, linu-linu lan sapanunggilipun sami nebih. Poro mitra tansoyo kathah ingkang sami tumut anglampahi sujud puniko. Saged kasebat naminipun , upami Pak Reso Kasirin (juragan kain batik) ingkang cekap gesangipun nanging mboten kagungan
Pak Jumadi, sopir angkutan barang, Pak sersan Diman, keponakanipun Pak Kemi, lan sanesipun ingkang dereng kulo sebataken awit dening kirang anggen kulo nampi sumber katerangan ing bab puniko. Sadoyo sami angraosaken raos ingkang anemtremaken sariro. Mboten namung puniko, kathah ingkang pratela bilih naliko anglampahi sujud, sami angraosaken yen to swasono alam ewah. Kadosdene sujud ing panggenan ingkang asri lan ngelam-lami. Sanadyan sujud ing dalemipun piyambak, nembe sedakep lan soca kaeremaken, saged sumerep yen gantos alam. Kados sujud ing panggenan prabeda. Miturut pamawasipun Pak Kemi, puniko anandakaken yen kajangkung. Sasampunipun Pak Sri sedo, raos makaten puniko langka, utawi saged angraosaken yen to kanti sujud ingkang manteng saestu.
Dalu puniko, kathah ingkang sami sujud ing griyanipun Pak ArjoSopuro. Sasampunipun sami sujud, Pak Arjo paring piweling supados mbenjing sami dateng ing ngriki malih,
Darmo, Pak Reso Kasirin ingkang sami kempal rembagan ing griyanipun Pak Arjo Sopuro. Ing watawis jam 10.00 enjing, ing tengah-tengah sami rembagan puniko, ujug-ujug Pak Arjo angendeg rembagan, lajeng wicanten kanti ceta: “Kanca-kanca, delengen. Iki aku arep mati, podo amat-amatana”. Sadaya sami bingung lan deg-degan. Pak Kemi ngudaraos “Piye yen mati tenan”.Salajengipun
tetiyang ingkang sami pejah. Sareng katengga sawatawis, antawis saprapat jam, para mitra tansaya bingungipun. Salajengipun sami anggrayang badanipun, anempelaken talingan ing jaja. Mboten karaos ambeganipun. Wonten ugi ingkang ingkang ameteki sukunipun. Karaos mboten wonten tanda-tanda gesang. Ing salebeting bingung puniko, akhiripun lajeng sami pasrah. Yen sampun pestinipun, digedongono, dikuncenono wong mati mongso wurungo. Sareng sampun sawatawis, alon-alon astanipun ebah. Adamel bingahing para mitra ingkang sami angamat-amati. Dangu-dangu suku lan badanipun ugi ebah. Lajeng melai lenggah pungun pungun. Para mitranipun nembe rumaos lega. Ical raos was lan kuwatos ing sanubarinipun. Sareng sampun sawatawis wekdal, Pak Arjo angucap “RACUT”. Tembung racut puniko kaucapaken tanpa kanyana nyana. Ing salajengipun Pak Arjo nembe anyariyosaken yen piyambakipun angalami lelampahan ingkang kasebat racut. Ing salebeting racut puniko Pak Arjo sumerep wadagipun gumletak ing jogan kaadep para mitranipun. Salajengipun rumaos malebet ing panggenan ingkang asri lan ngelam elami. Raosipun, mboten wonten ing jagad puniko ingkang anyameni. Ugi mboten saged anggambaraken asrining panggenan puniko, saking asri lan ngelam elami. Salajengipun lajeng malebet ing panggenan kados pangimanan lan sujud ing ngriku. Sasampunipun puniko lajeng kapanggih wewayangan kados dene Raja nanging mboten kadugi pamawasipun awit dene saking mencorong sinaripun anglangkungi sayuto baskoro. Ing ngriku Pak Arjo rumaos dipun bopong lajeng kabekto dateng panggenan ingkang katingal wonten sumur kalih. Ing pangertosanipun puniko sumur Jalatundo lan sumur Gumuling. Sarampunging aningali lajeng rumaos dipun paringi keris pusoko. Ingkang satunggal adapur Nogososro, satunggalipun malih adapur Bendo Segodo. Paripurno lajeng rumaos wangsul. Ing margi rumaos kaetutaken dening lintang ageng, ngantos lan badaripun.
Salajengipun, para mitranipun sami kaaturan anyobi lampah puniko.
Sasampuning sujud, katambahan sasujudan malih, ucapanipun : “Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso”. Lajeng mapan tileman kados patrap ing nginggil.
Kathah ingkang anekseni lan sami angraosaken lampah puniko , racut, utawi pejah ing salebeting gesang. Naliko racut, mireng sadaya kahanan ing panggenan ngriku, nanging mboten kapaelu. Sami dene kapanggih Raja ingkang ambalerengi, ananging lajeng wangsul badar. Pak Arjo ameling, bilih racut puniko lampah ingkang remit sanget. Kedah resik lahir batos, nembe saged kaleksanan. Dene para mitro sapuniko sami saged ngracut awit dene nembe kajangkung.
Nuwun para maos, puniko ingkang kawastanan wahyu racut. Anglampahi pejah ing salebeting gesang. Bilih bade anindakaken, amiliho wekdal ingkang omber, awit mboten saged karana kasesa. Ugi panggenanipun ingkang tentrem, tebih lan karameyan. Sokur wonten tetiyang ingkang anjagi lan angawat-awati, supados mboten wonten ingkang angganggu.
Racut puniko mengku teges ucul, lepas utawi lukar. Angracut busono kaprabon ateges anguculi, anglepasaken utawi lukar ageman. Ing ngriki, racut ateges lepasipun utawi tindakipun Hyang Moho Suci ingkang bade sowan dateng Hyang Moho Kuwoso.
Sampun kaaturaken ing nginggil, bilih Hyang Moho Suci puniko ingkang amasesa wadaging sok tiyango. Yen wadag koncatan Hyang Moho Suci, tamtu anglumpruk angganipun kadosdene ringgit kulit Gatotkaca ical gapitipun.
Wargo Sapto Darmo mboten anyebataken roh, jiwa, nyowo, sukmo lan sapanunggilanipun awit sami mangertosi bilih puniko Hyang Moho Suci, utusaning Hyang Moho Kuwoso, ingkang ngrekso wadaging manungso. Anyebataken nami Hyang Moho Suci ugi anedahaken bilih mangertos ingkang anggesangi. Umumipun, ing pundi panggenan, sok tiyango tamtu anyebat bilih ingkang murba wasesa gesangipun puniko Hyang Moho Kuwoso.
Anindakaken lampah racut puniko, mboten sakersanipun piyambak. Sujud rumiyin lajeng katambahan sasujudan malih kanti angucap “Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso”. Yen kajangkung, tegesipun yen kaemban utawi kaparingan sarono, tamtu kaleksanan dumugi panggenan ingkang katuju.
Naliko Pak Arjo taksih anyarirani, lampah racut gampil kaleksanan ing sawanci-wanci. Sanadyan makaten, yen sapuniko wonten ingkang ngersakaken, ugi bade saged kaleksanan sauger sampun angresiki pribadinipun sarana sujud ingkang saestu. Bopo Sri Gutomo anyebataken bilih racut puniko lampah ingkang remit, mboten sabab angelipun, nanging awit
rumiyin kanti permati supados samekto sadoyo, awit bade katilar tindak Hyang Maha Suci. Puniko kasebat luluhipun saderek sawelas ingkang ngrekso praboting wadag.
Kangge murwakani, para wargo lajeng katuntun sarono anglampahi penggalian ingkang katindakaken salebeting kalih welas dalu utawi nem dinten siang lan dalu.
Ing bab penggalian puniko, monggo kulo aturi nyuwun pirso dateng tuntunan penggalian ingkang kajibah anerangaken.
Lelampahan racut puniko aeng sanget.Mboten namung pak Arjo kemawon ingkang kadugi anglampahi.Poro mitranipun ugi saged anulad lampah puniko, sanadyan kanti paugeran bilih puniko saking karsaning Hyang Moho Kuwaos. Lelampahan puniko mratelakaken bilih sok sinteno kemawon saged kaleksanan angadep Hyang Moho Kuwaos kanti lampah racut.
ingkang rumaos anyepeng sekar, wonten malih ugi anyepeng ringgit wacucal Arjuno utawi Kresno utawi sanesipun. Dene pak Arjo, saben saben bibar racut, tamtu rumaos anyepeng ringgit Semar.
Miturut pamanggihipun,sadoyo puniko minongko pralambanging pribadinipun. Contonipun, naliko Pak Arjo ngracut, nampi ageman keprabon. Sareng sampun bade badar, ageman puniko kados taksih tumempel ing badanipun arupi ageman kaprabon. Puniko anedahaken bilih pribadinipun kadosdene ratuning budi luhur. Benten lan Pak Kemi, naliko angracut nampi ageman keprabon. Sareng meh badar, ageman puniko kados taksih tumempel ing badan, namung sampun mboten kados ageman kaprabon, nanging rupi klaras (ron pisang ingkang garing). Puniko sanepan ingkang mengku suraos, bilih Pak Kemi puniko tiyang ingkang saged anglarasaken gesangipun. Tegesipun, saged angempali sok tiyango, jaler-estri, nem-sepuh, awon lan sae. Tiyang ingkang nampi sekar anandakaken yen kagondo arum. tegesipun tetiyang sami anyebat sae dateng pribadinipun. Pramilo punopo ingkang katampi dening Pak Arjo Sopuro naliko racut, tamtu mboten sami kaliyan mitranipun.
Salebeting anglampahi sujud, poro mitro karuhipun Pak Arjo taksih mboten mangertosi, prastawa punopo malih ingkang bade kadadosan. Sanadyan makaten, tansaya kathah tetiyang ingkang sami sujud, awit saged angraosaken raos ingkang ayem trentem ing sanubari. Punopo malih kathah ingkang lajeng kaparingan gegambaran maneko warni ing salebeting anindakkaken sujud. Gegambaran puniko kanamekaken sanepan utawi sanepo. Pak Arjo angawisi tetiyang ingkang
Wonten pitakenan ing salebeting batos poro ingkang sami anindakaken lampah sujud, inggih puniko : yen to lampah sujud saking kersaning Hyang Moho Kuwaos, lajeng punopo ingkang dados tuking lampah puniko. Pak Arjo ugi mboten sumerep punopo karsaning Hyang Moho Kuwaos. Rinten kalawan dalu namung sujud anyadong karsaning Hyang Moho Kuwaos.
Enjing puniko, ing griyanipun Pak Arjo wonten tiyang nem ingkang sami anindakaken sujud: Pak Darmo, Pak Kemi, Pak Danu Miharjo, Pak Joyo Sadji, Pak Diman lan Pak Arjo.
ing antawis jam 11.00 , mboten wonten ingkang ngertos sangkanipun, lha kok ujug-ujug wonten gegambaran ing mejanipun Pak Arjo. Gambar puniko cat ketingal cat ical. Mboten wonten ingkang angengken, ujug-ujug Pak Diman angadeg lajeng nuding dateng gambar puniko lan mbengok sora: “Iki kudu digambar” Makaten wongsal-wangsul. Sanaliko poro mitro ingkang wonten ing ngriku sami kaget, lan enggal-enggal medal bade pados kuwas lan cet. Pranyoto gambar puniko mboten namung wonten ing meja kemawon. Dalasan ing tembok-tembok, ing meja ing kupluk utawi ing topinipun poro mitro ugi wonten. Malah ing badanipun Pak Arjo ugi gambar puniko byar katingal, byar ical.
Toko cet namung watawis satus meter saking griyanipun Pak Arjo. Pramilo sakedap kemawon ingkang sami tumbas cet sampun wangsul. Pak Diman ingkang kapatah nggambar, sabab pancen pinter nyerat lan nggambar kanti sae. Anggenipun nggambar ugi ing kajeng meja puniko.
Ing gambar puniko wonten seratan mawi aksoro Jawi. Ing nginggil bunderan kaserat Sapto, lan ing ngandap bunderan kaserat Darmo. Dene anut ubenging bunderan kaserat Napsu, Budi, Pakarti.
Namung gambar Semar ingkang wonten tengahing bunderan puniko Pak Arjo piyambak ingkang anggambar. Miturut pak Kemi, naliko anggambar Semar puniko Pak Arjo mawi uro-uro ingkang suraosipun matur nuwun dateng Hyang Moho Kuwaos ingkang sampun paring nugroho dateng kawulanipun ing donya puniko.
Salebaripun sadaya rampung, gambar puniko musna mboten katingal malih. Candakipun lajeng katingal seratan ingkang kaserat mawi seratan latin ingkang suraosipun:
1. Setya tuhu marang ananing Pancasila Alah
2. Kanthi jujur lan sucining ati,kudu setyo anindakaké angger-anggering negarané.
3. Mèlu cawé-cawé acancut tali wanda njaga adeging nusa lan bangsané.
4. Tetulung marang sapa baé yèn perlu,kanthi ora nduwèni pamrih opa baé kajaba mung rasa welas lan asih.
5. Wani urip kanthi kapitayan saka kekuwatané dhéwé.
6. Tanduké marang warga bebrayan kudu susila kanthì alusing budi pekerti tansah agawé pepadhang lan mareming liyan.
7. Yakin yèn kahanan ndonya iku ora langgeng tansah owah gingsir ( anyakra manggilingan ).
Salebeting Pak Diman nyerat, Pak Arjo migatosaken lan nyocokaken seratan puniko lan seratan ing tembok ingkang byar pet, cat katingal cat ical.
Sarampunging kaserat lan kataliti leres, seratan ing tembok ugi musna, kagantos seratan :
Ing ngendi bae, marang sapa bae, warga sapta darma kudu sumunar pindo baskoro.
Salebeting anglampahi sujud puniko, poro mitra tansaya sengkud sujudipun. Makaten ugi Pak Arjo. Sanadyan makaten, taksih wonten ingkang dados penggalihanipun sadaya ingkang sami anindakkaken sujud puniko. Patrap sujud makaten puniko punopo namung anami sujud kemawon, punopo wonten naminipun piyambak ?
Ing ngriku Pak Arjo tampi dawuh saking Hyang Maha Kuwasa, yen patrap sujud puniko sujud Brahmono Resi. Lan Pak Arjo kasebat Resi Brahmono.
Dumateng para mitranipun, Pak Arjo anerangaken bilih puniko sujuding Resi Brahmono. Sadaya mitra saged kawastanan Resi Brahmono yen anglampahi sujud makaten puniko.
Ing salajengipun, Pak Arjo nyuwun palilahing Hyang Maha Kuwasa, angagem nami Sri Gutomo, kangge sarana anyebaraken budi luhur puniko.
Poro maos, mugi andadosaken ing pamirso, bilih sadaya wacana puniko, yen kasuwun kanti tulus ing manah, kalambaran lampah budi luhur, tartamtu ing tembe kinabulan dening Hyang Maha Kuwasa.
Lelampahan Bopo Sri Gutomo puniko arupi catetan ingkang anyerat riwayatipun Pak Arjo Sopuro, kaserat adedasar cariyos saking mitra raketipun. Benten lan riwayat Arjo Sopuro, awit dene ingkang sesambetan lan Sapto Darmo puniko Sri Gutomo, sanadyan kekalihipun nami paraga ingkang sami.
Amurwakani nyerat puniko, ambetahaken swasana ayem tentrem, ing pangangkah suraosing serat saget amranani pamirso. Namung saweg ugi kaleresan, mirengaken gending puniko, dados sanes ingkang kumedah kaungelaken.
Dalem nyerat. Underaning kawis, kulo angabdi para maos, supados panjenengan pirso bilih pangripto sadermi “pidak pedarakan” ingkang mboten gadah kalenggahan ingkang
niku mampu Kanjeng Nabi. Mboten umum. Astanipun Kanjeng Nabi sakpiturutipun berbeda jauh, dereng pangkat sebagai insaniahnya niki basyarmon wonten. Kanjeng Nabi niku menungso, uwong, ngerti yen awake uwong.
Menungso negerti yen awake menungso. Sadar sebagai uwong, opo kuwajibane uwong. Sadar sebagai kawula, nek wis
kawula ngerti ono bendoro. Opo kuwajibane kawula karo bendoro. Nek uwong sadar, nek uwong niku wau enten sing nyiptaake pasti owung niku akan saget nguwongake uwong. Jauh sifat insaniyah yang ada pada diri baginda Nabi SAW. Gampangane niku ngoten mawon, nek cerito Kanjeng Nabi niku leres. Nyritakke Kanjeng Nabi niku ra ono
wis karo tanah aire mlepes, karo bongsone ora percoyo, wis lemes.. alah wong Indonesia iki iso gawe opo.
dateng Kanjeng Nabi SAW. La wong awake dhewe ngerti cinta berbangsa tanah air, sebab Kanjeng Nabi. Nek boten sebab Kanjeng Nabi pundi kito ngerti qubulwatonminaliman. Makane boten wonten bosene.
lakoni mon sik durung kawin niku. Siji cokot nyamuk sing siji cokot tinggi, luru slamet dewe-dewe niku. Sing siji ora iso nulungi seblahe, sing sebelah ora iso nulungi. Niku ning surate,
wis dewe-dewe. Durung ning kuburan, ning ngrajang bareng e ngono iku lho, lali. Lha dateng Kanjeng Nabi, mboten. Dijamin. Jare sahabat Anas, ora ono aku bakdane is bungah koyo sak wise nrimo dawuhe Kanjeng Nabi menungso iku bakal denkumpulake karo sing den demeni senadjan amal ingsun iku mau ora podo karo sing tak
nuwun karo menungso yo podo ae orang ngerti matur nuwun karo bendoro. La kula mendet conto sekedik mawon, nyuwun sewu..
Ya Allah ya Rabb.. Iku ngadeg ngono berkibar iku ora pere-pere perjuangane. Niku pirang nyowo
kei ngerti ning jerone merah putih iku nilai harga bangsa Indonesia. Dadi nek kowe mbedol asal ngono thok, iku udarono sik sampirno ning pundakmu nek tiange gletakno moso bodo. Reganono. Mumpung kowe isih iso ngregani. Kapan meneh kowe iso ngregani iku, opo ngenteni wong liyo kon ngregani tapi nek awakmu ora iso ngregani karo lambang kebesaran bangsa ini, ojo salahke nek uwong liyo bakale ora ngregani
Bupati Rembang dan atua haeny si Bupati Tuban,
noengky said this on	16 juillet 2010 à 10:00 | Répondre salahe dewe pilih bupati koyo ngono…emange jaminan nek bupatine wes sugih???? seng dadi korban
presented asil saka program biasa, ing kang alat tarif perompak segoro ing perdagangan toko ing Rusia. Carane download ISO-gambar saka
kanggo ndeleng kaca Web. Minangka ing Windows kanggo nyinkronake sembarang folder karo Dropbox, nggunakake link simbolis One comment Akeh kedhaftar seneng Dropbox maya panyimpenan kanggo sistem liyane. Ckayp dipérang dadi 2 windows:carane gabungke Skype Setelan lan proses instalasi - iku pangolahan sing menowo kanggo saben panganggo saka Skype donya populer.
nbsp;  &nbsp; 1 &nbsp; 2 &nbsp; 3 &nbsp; 4 &nbsp; 5 &nbsp; 6 &nbsp;   &nbsp; >> &nbsp;       Situs iki koleksi pribadi bahan lan
Continue Reading Program KB Penyebab Punahnya Nilai Budaya?…
5 Mei 2009 pukul 10:16 | Ditulis dalam boso jowo | 5 Komentar Kocap kacarito….
Ing wayah esuk, ing dino Ahad nalikane aku nembe njagong manten. Nalikane aku nembe nyruput wedangku sing sajak ngobong ilat, ing palenggahan sak mburiku ana tamu kang ngobrol sajak gayeng ngono kae.
Aku dadi kepingin ngumbar pangrungu…angon kuping marang rembugane tamu-tamu kuwi mau. Ana rembugan kaya mangkene,
Mas, aku bingung rodo sujono lho….
sewu, ora karepku arep ngadu rong perkoro sing bedo adoh banget iki. ning mung arep ngudhari memoriku dhewe.
Pas usum bal-balan ngene iki, aku dadi kelingan jaman tahun 2000 kepungkur. Tahun iku ana kedadean kang nggumunake marang atiku.
Esok-esok pas tuku sayur nggo sarapan, aku weruh ibu-ibu sing sambat karo bakul sayur kono. Sak elingku kiro-kiro ngene iki,
Mbakyu…mbakyu, pripun awak kulo niki, sambate dheweke. Wonten nopo to jeng…., jare bakule. Meniko lho, pake lare-lare niku lho, enjing-enjing ngeten niki empun ngamuk-ngamuk ten griyo….(ngrasani bojone dhewe). Mosok, mung goro-goro mboten digugah jam kaleh wau dalu kok dados kados ngaten, ujare ibu mau. Lha nopo to jeng, mboten saget sholat tahajjud nopo pripun? Takone bakul sayur. Walah, mboten mbakyu, bojo kulo nika mboten biasa sholat dalu kok, lha sholat wajib mawon kedah dipun oyak-oyak kalih lare-lare. Lha enten nopo to jeng?
Bolak-balik aku ki nemu kahanan sing kiro-kiro sak jenis karo ngene iki mau. Ora karepku ngrasani wong liyo, ning mung pengin njupuk pengalamane wong kanggo awakku dhewe.
Lha iyo, manungso kuwi, kepiye yo….. mergo kurang ngelmu wae jan-jane ki (ning dikon sekolah wegah, dikon ngaji malah methithi). Ora iso mbedakne opo sing dadi kebutuhane karo perkoro sing mung mbuang wektune. Nek pas ono adzan wengi kae (adzane
subuh), muring-muring, jare wayah wong turu kok malah laop-laop, ning nek ra digugah nonton bal jam loro, muring-muring, jare wong wedok ra manut
ngarep omah, ono konco moro perlu njaluk antivirus sing lagi dirembug wong-wong. sing jare iso ngresiki virus ning ra ngrusak data. yo wis tak wenehi alamate pcmav, alamat iki wae.
lha pengalamanku dhewe yo ngono. sok-sok virus ki marakne susah uwong, ning….. nyuwun sewu yo, ono sing ora ndadak susah goro-goro virus ngene iki, yakuwi sing gaweane ndandani komputer, sing dadi programmer ngono kae, karo wong sing golek perhatian….
nek aku dhewe saiki nganggo avast! home edition wae…. donlot neng kene.
ning rasaku dhewe, sing paling penting nganggo antiirus, eh antivirus dhing…. kuwi kudu up-to-date ngono…. soale virus ki yo nglungsungi terus, koyo
Jual Winmeta dan Lovemoon Anion Ke : Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rudshøgda&oldid=1005873"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nyelv&oldid=1009542"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 5 Maret 2016.
TANAH AIR…Duh Sang Resi…kawulo pundi-pundi dadoso jimat, wahyu kamulyan jati, ingkang saget paring pepadhang ingkang saestu-
Hetty Koes Endang, Artist: HETTY KOES ENDANG, Language:Indonesian. 2. Lagu Caping Gunung, karya Gesang tahun 1973. 3. Pahlawanku karya Hetty Koes
ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni.
Utama Trakinas Biskuit Ab,NB,pewarna,F,Sl 67 Karsa Utama Oops Biskuit pewarna,Hp,NB,MSG 68 Karsa Utama Oreo
kebablasen … mudhun Ndok-gantunganSeko Bendogantungan lewat warung kidul arep
Sugeng Riyadi 1 Syawal 1429 HMinal Aidhin wal FaidzinNyuwun sagunging pangaksomo saking panjenengan sami, mbokbilih ing wekdal kepengker wonten kalepatan kulo sak brayat keluargo, ingkang dipun sengojo utawi ingkang boten dipun sengojo.Mugi Gusti Ingkang Murbeng Dumadi paring
Ha..ha..ha..bubrah iki pranatan…sampe loro wetengku….nyuwun ilmu pelet-e Gus Wong, kulo mboten saget melet,
Balas	wah KI Tambak Wedhi kok tarung lawan
tutorial+lirik+artikel.dadi iku mau solusine y ap? Mosok nyonto?-g seru lakan-
me:yo wis plitat plitut wi ga
jawabnya, “Ya kanggo nyuwun marang ingkang murbeng jagad, supoyo olehe golek
wainnaillaihi rojiunSampun kondur wonten ngarsanipun Gusti Allah Swt panjenenganipun Bapak Haji Mohamad Soeharto naliko dinten Minggu suryo kaping pitulikur wulan Januari tahun 2008 utawi tanggal 18 Muharam tahun 1429 Hijriyah sawetawis jam 13.10 (satunggal, sedoso menit siang), wonten griyo sakit pusat Pertamina Jakarta.Almarhum inggih boten sanes Presiden Republik Indonesia ingkang "ongko kalih" ingkang ngasto jabatanipun wiwit tahun 1966 ngantos dinten Kemis suryo kaping selikur wulan Mei tahun 1998.Mugi Gusti Allah Swt, paring kanugrahan ampunan pangapuro dumateng sedoyo kalepatanipun, naliko taksih sugeng, ugi Gusti paring rohmat panggenan ingkang mulyo kados dene kersanipun Gusti Ingkang Moho Kuwaos. Amien.Dumateng kaluwargo ingkang dipun tilaraken, mugi Gusti Allah Swt paring kekiyatan iman soho keberkahan sabar lahir ngantos tumusing bathin.Mbokbilih kito sedoyo sampun natos nampi tuntunan agami, bilih wonten salah satunggaling kawulaning Gusti ingkang katimbalan (sedo/wafat), ingkang kito emut-emut namung tumindak kabecikkanipun, menggah mekaten puniko ingkang kawastanan "mikul dhuwur mendhem jero" .Bapak Presiden Susilo Bambang Yudhoyono, saking Istana Negara Jakarta, sampun paring woro-woro ngajak kito sedoyo paring kinurmatan dumateng tiyang sepuh kito sedoyo ingkang sampun kondur wonten ngarsanipun Gusti, inggih Bapak Haji Mohammad Soeharto ingkang natos paring kinaryo dumateng sedoyo wargo bongso Indonesia.Gusti Allah Swt, ingkang Moho Mangertosi lelabeting almarhum kanti "sampurno", amargi namung poro Rosulullah ingkang kaparingan pangayoman "maksum" utawi "kalis saking kalepatan". Sedoyo kawulaning Gusti sanesipun Rosulullah, kados kito sedoyo boten wonten ingkang "sampurno" saking kalepatan.Sumongo kawulo derekaken panjenengan sedoyo sami-sami ndedonga "mugi Gusti Allah Swt paring kanugrahan pangampunan dumateng sedoyo kekirangan lan kalepatanipun almarhum Bapak Haji Mohammad Soeharto, inggih Bapak bongso kito sedoyo, inggih mantan Presiden kito, inggih hamba kawulaning Gusti ingkang murbeng dumados ingkang "dipun pilih kalampahan" mimpin kito sedoyo, wiwit tahun 1966 ngantos tahun 1998 , Amien, ya robal alamien.Sugeng tindak Pak Harto, sugeng marak wonten ngarsanipun Gusti ingkang kalangkung langkung (moho) asihipun.Nuwun.Kulo "pribadi soho keluwargo" ingkang
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo,
ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
naliko wonten negari sebrang Malaysia, wulan Maret 2008 kepengker
WARSO ENGGAL 2008 WONTEN KITHO SOLO
Ngempakake mel utawa iku , lakune kaya dene semadi, mungguh lakune semadi mau : eneng lan ening , ing kono banjur ana, tegese : apa kang kinarepake ana, apa kang sinedya teko, dene bisane tumeka apa kang di sedyakake mau , kudu madhep sarta yen ngemelake mantra ora keliru , tetep terus sajroning atine , biasane kaya mengkono mau , yen ora mangro tingal ; pinangkane saka eneng ening kasebut dhuwur .
ASMORONE PORO NABI KABEH, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
TARGET)………MARING AKU, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI KENAKNO KANG MARI KANGEN, SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT, KENAKNO KANG NGARUNGU PAIMAMAN YO AKU LANANG SEJATI.
Javad, Topcon, Leica, Trimble, Magellan;
Kabupatèn Sumba Wétan iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, Indonésia. Kutha Waingapu iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hèktar.
Kabupatèn Sumba Timur dumunung ing sisih kidul Nagara Kesatuan Républik Indonésia, diapit déning loro pulo silik ing bagéan kidul sing duwé padunung ya iku Pulo Salura lan Pulo Manggudu. Bagéan wétan déning Pulo Nuha (durung ana padunungé) sing sacara administrasi pamarintahan kalebu jroning wewengkon Désa Kabaru Kacamatan Rindi. Saliyané iku ana 98 pulo tanpa padunung lan 97 ing antara pulo-pulo kasebut durung duwé jeneng. Kabupatèn iki sacara astronomis dumunung ing antara garis 9’ 16 – 10’ 20 Lintang kidul lan 119’ 45 – 120’ 52 Bujur wétan.[1]
Démografi[besut | besut sumber]
Cacahing padunung Kabupatèn Sumba Wétan ya iku: 223.116 jiwa (NTT jroning Angka Thn 2008)
Kabupatèn Sumba Wétan katata jroning 15 kacamatan, désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
^ Data Kabupatèn Sumba Wétan (diaksès 22 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumba_Wétan&oldid=1118981"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 14 Februari 2017.
October 18, 2006 at 4:41 am	Reply	emeng epe te le????
sugeng riyadin…nyuwun pangapunten nggeh sedoyo kalepatan kulo sakkluarga..suwun
October 29, 2006 at 3:42 am	Reply	joul bajoul joul bajoul……..
October 31, 2006 at 6:01 am	Reply	ngeri thok mas ibnu…..
Bantul, Sleman, Wates, Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul ,Dan Sekitarnyagrosirhammerresmi Jawa TimurMeliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Mas Wong n pak Zadel, ngelmune Prabu Salyo( mondoroko ) sing buto bajang dadi akeh
luhur ki jan Landep tenan)! Sedikit nglokro kulo Gus, dipun utus juragan dateng Bang Wetan sawentawis lami, menggauli( gaya bahasane Denmas Nur..)
Romlah gelagepen, ambek Muntiyadi sirahe diangkat terus ditakoni maneh.
sunthuk, jan bakul golak pating ntrentep ... nek ora biasane pada dodol nang ngarep pasar Tumenggungan, saiki paling nek pas ana ya mukur siji sing dodol.apa sing tuku wis ora ana apa ya, dadi bakule ya ngelongi?
rembugan ping kaping-kaping naming asile sing ana, mung engkel-engkelan lan padu kang diasilaken. Ndeleng kedadian iku Sunan Kalijaga ahire semedi njaluk piduduh nang Gusti kang nggawe urip. Ring njerone semedi iku diduduhaken ga’ mesjid bisa digawe ana ring rawa Bintara.
ambi wong liya. Wayah kabeh wong padha ngepos megawe, Sunan Kalijaga bengi iku nganakaken sesembahan hang diterusaken semedi. Ring tengahe semedi, diuweni pituduh supaya takon nyang Prabu Kertabumi, mula Sunan Kalijaga siji-sijine keluarga Wilwatikta Brawijaya hang melebu Islam, hang dinobataken dadi Lokajaya.
“Kanggo panggonan nyembah nyang Gusti hang gawe urip”, jawabe Sunan Kalijjaga waktu ditakoni Prabu Kertabumi. Rungu jawaban iku Prabu Kertabumi njuwut lemah keraton sak gegem, supaya disemburaken ring tengah rawa wayah jum’at keliwon tengah wengi lan sing ulih ana wong kang weruh.
Wayah isuk, wong-wong padha rame weruh rawa wis dadi tanah rata. Kaya gabah diinter paribasane, kabeh padha bingung kepingin weruh sapa wong hang bisa ngurug rawa mung sakwengi. Para Sunan langsung nyangka kabeh iku mau pegaweane Sunan Kaliiaga.
Para Sunan mangkat rembugan, lan asile disetujoni hang dienggo ngedegaken mesjid iku kudu kayu jati sakwit. Ngendi ana kayu jati sakwit bisa cukup dienggo nggawe mesjid. Aju sak endi gedhene. Ring alas endi anane.
Apuwa para wali nyindhir Sunan Kalijogo ?
lurung ring Banyuwangi hang keneng diliwati kendharaan sampek nggadug nong Surabaya. Lurung iku di bangun ambi ngersaya megawe raina bengi sing kathik dibayar. Kerja paksa iku mangan akeh korban. Paran maning pas ndodhol gunung watu ring pinggire segara korbane sang saya akeh. Mulane ngersaya kudu diendhegaken.
Sakteruse dienggo marekaken ndodhol gunung watu iku kudu liwat sayembara. Ki Martajaya utawa Ki Buyut Sarma Jaksa sagah nyanggupi ndodhol gunung watu iku. Iyane iku wong pinter ilmu agama lan sakti. Uripe nyepi nong Gunung Silangu (Boyolangu saiki).
Serta dipaksa bolak-balik ambi Mas Alit,
ora ono sik gelem dikon ngeterke, wis kulina nek nitip neng bocah liyo mung ditumpuk
ora ono sik gelem dikon ngeterke, wis kulina nek nitip neng bocah liyo mung ditumpuk njuk di sms kon do njupuki dewe neng nggone sopo ngono dadi yo milih efektif
nyebar dewekga usah nganggo pak pos cap plus perangkoga sah nganggo makelar cah cah cah
Kene seneng peparing iro Hyang widhi
Gopar Soetedjo putra Sawikromo: Kawruh Kejawen
.......................Simbah Jowo, .. mBah Darsono: WARSO ENGGAL 2008 WONTEN KITHO SOLO
Dinten Seloso kolowingi kaleres tahun baru suryo kaping 1 Januari warso 2008, mbah Dar nembe wonten Surokarto Hadiningrat, saperlu nuweni kepenakkan ingkang nembe dados pinanganten inggih puniko Mas Ginjur alias tole Yan putranipun Dik mantri ingkang ongko kalih.Hiburanipun wonten pawiwahan puniko mboten sanes inggih organ soho campursari khas Solo, biduanipun kalih
poro tamu ingkang rawuh lajeng sami gumujeng, malah wonten ingkang ngacungaken jempolipun pratondo "kok wani yo wong ono bojone melu njoget".Lha kulo inggih wantun kemawon lha wong ngungkuri biduanipun, cobi menawi madep nyawang biduanipun lajeng ngungkuri estri kulo.......rak lajeng siyos mblaheni saestu!.O..o..... aku ora wani nglirik cah kuwi.....padahal ayuuuuu saestu biduanipun kolowau, nanging inggih lajeng emut sampun sepuh tur inggih sampun simbah.....(Keparengo kulo ngaturaken dialog imajiner antawisipun kulo kaliyan simbah buyut ingkang rinakit geguyonan ngemu suraos mekaten : pituture priyayi sepuh kuwi mengkene "heling...heling...yo nggeer...wis uzuur"...njur aku njawab dhewe mangkene "ning isih kuwowo ki mbah yut, mengko rak yo mubaziir ngono" banjur simbah Buyut duko karo ngendiko " pancene bocah saiki yen dikandani seneng mangsuli, tur golek benere dhewe"). Walaah..walah yen simbahe wae isih mengkene opo maneh gek putune yo.....Nuwun sewu meniko namung gegojegan kemawon, menawi ing saleresipun kasumanggakaken panjenengan.
Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo, tiyang peranakkan Bapak kalih simbok.2008 Januari 16 15:32CACAKKE DEWE ngendiko...Ceek angele ngomong boso kromo iku lo, biasae ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
kok gurune podo tho,,,berarti sak peguron ki pean karo aku ...hehehhehehhe..... ndi sing uangel
kabeh, saiki boyoband yo do gawe boyoband akhire acarane mung dadi acara musiman
February 11, 2012 at 12:00 am	Reply	Beruntunglah kita yg msh sempat ngerasain main di
Rasul 51- 2Nang pasamuan kono uga ènèng sakwijiné wong sing jenengé Ananias lan bojoné jenengé Safira. Ananias ngedol keboné, nanging sakdurungé masrahké duwité marang para rasul, dèkné njikuk kanggo dèkné déwé. Safira uga setuju. Duwité liyané terus dikèkké marang para rasul. 3Nanging rasul Pétrus ngomong: “Ananias, kenèng apa kowé kok nglilani Sétan ngwasani atimu, nganti kowé wani ngapusi Roh Sutyi lan nyolong duwité kebonmu? 4Sakdurungé mbok edol kebon kuwi lak wèkmu déwé ta? Sakwisé mbok edol duwité lak ya wèkmu déwé ta? Apa jalarané kowé kok nindakké sing kaya ngono? Dudu manungsa sing mbok apusi, nanging Gusti Allah!” 5Kadung krungu tembung kuwi, Ananias terus tiba mati. Wong kabèh sing krungu bab kuwi terus pada wedi banget. 6Sedulur enom-enoman sing nang kono terus pada mlebu, mbuntel layoné terus dikubur. 7Kira-kira telung jam sakwisé kuwi Safira terus teka, nanging ora ngerti nèk bojoné wis mati. 8Rasul Pétrus takon marang Safira: “Apa duwit iki éntuk-éntuké kabèh sing dodol kebon?” Safira semaur: “Ya, namung semono!” 9Rasul Pétrus terus nyenèni: “Kenèng apa kowé kok nyetujoni bojomu lan pada njajal Rohé Gusti? Wong-wong sing entas ngubur layoné bojomu wis teka arep nggotong kowé!” 10Safira sakwat tiba mati nang ngarepé rasul Pétrus. Sedulur enom-enoman mau terus pada mlebu lan weruh wong wédok mau wis mati. Layoné terus digotong metu, dikubur nang jèjèré sing lanang. 11Wong sak pasamuan lan wong-wong liyané kabèh sing pada krungu bab kuwi pada wedi banget. 12Para rasul pada nindakké mujijat lan tanda pangwasa pirang-pirang nang tengahé wong okèh. Wong-wong sing pretyaya pada ngumpul nang Gréja Gedé, nang panggonan sing jenengé Gadriné Soléman. 13Wong sak njabané pasamuan ora ènèng sing wani mèlu kumpulan, senajan kabèh pada ngajèni tenan marang wong pasamuan mau. 14Nanging sing pretyaya marang Gusti Yésus selot suwi selot tambah okèh, lanang lan wédok. 15Mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul mau marakké wong sing lara pada digotongi nang dalan-dalan lan disèlèhké nang ambèn apa klasa. Wong-wong kuwi ngentèni rasul Pétrus liwat, supaya sak ora-oraé ayang-ayangé nibani salah-sijiné. 16Wong pirang-pirang sangka kuta-kuta nang sak ubengé kuta Yérusalèm pada gemruduk teka, nggawa sing lara lan sing kelebon demit lan kabèh
terus dityekel lan dilebokké nang setrapan. 19Nanging mbengi kuwi mulékaté Gusti mbukak lawang-lawangé setrapané lan nuntun para rasul metu sangka kono. 20
kuwi, lan nggawé putusan arep matèni para rasul. 34Nanging ènèng sakwijiné wong Farisi sing jenengé Gamalièl, guru wèté Kitab, sing diajèni banget karo wong
kudu sing ati-ati tenan karo sing arep mbok tindakké karo wong-wong iki. 36Awit mbiyèn ya wis tau ènèng wong sing jenengé Téodas njedul; dèkné ngakuné nduwé kwasa gedé lan sing mèlu dèkné kira-kira ènèng wong patang atus okèhé. Téodas terus dipatèni lan sing mèlu dèkné saiki pada buyar kabèh lan golongan kuwi wis mati. 37Sakwisé kuwi terus ènèng liyané menèh njedul: Yudas sangka Galiléa. Kuwi wayahé ènèng itung-itungan bangsa. Wong pirang-pirang pada mèlu golongan sing ora apik kuwi. Yudas uga dipatèni lan wargané buyar kabèh. 38Semono uga saiki, mulané kowé kudu sing ati-ati tenan, aja sampèk wong-wong iki mbok apak-apakké. Aja dialang-alangi, awit nèk penggawéné wong-wong iki metuné sangka karepé manungsa, mesti suwi-suwi bakal mandek déwé. 39Nanging nèk penggawéné wong-wong iki metuné sangka Gusti Allah, kowé ora bakal bisa ngrusak. Aja sampèk mengko kowé entèk-entèké jebulé malah nglawan Gusti Allah.” 40Wong-wong nang Kruton Agama kono pada manut marang tembungé Gamalièl lan para rasul terus dityeluk kongkon mlebu menèh. Sakwisé dipetyuti, para rasul terus dipenging mulang bab Gusti Yésus
presidene pengen dipilih. Rada mumet ya, ora pa-pa, ja water. Kabeh ya pada baen mumete. Tapi kiye sing diarani
Kyeh, angger rakyat pada pinter politik, muga-muga ngesuk maning partaine gari 5, sukur-sukur bisa 3 maning kaya gembiyen, dadi ora mumet, tur luwih
liyani wis dadi kebanhggaan kebudayaan asli lokal. Sing katon nemen batik Cerbonan sing terkenal karo motif mega mendunge.
misale seserahan lamaran, bayi puputan, kawinan, sitong-sinok lan acara-acara adat liyane.
Batik tegalan lugune ana 2 (rong) macem, batik klasik karo batik modern. Asline batik Tegalan ya klasik sing didominasi kelir ireng. Tapi saiki mengikuti perkembanga jaman lan tuntutan pasar, batik Tegalan mulai nggawe motif modern sing kelire luwih werna-werna.
Sitike, batik klasik Tegalan maceme luwih saka sepuluh ;
loro awan anjog sore. Pelatihan dasar kiye suwene telung wulan. Jenenge mung ajaran dasar, dadi nembe diajari mbatik teori karo praktek gawe taplak. Kaeh, sapa sing
Kadongane, Batik Tegalan potensi dikembangna dadi industri primadona nggo masyarakat Tegal. Saiki tinggal pembinaan karo koperasi sing bisa memfasilitasi pengrajin eben nduwe pandangan, wawasan, pencerahan juga motivasi luwih jos.
tegalan ana sing nampung terus ana sing masarna. Pancen saiki,
pesanan lan motif tertentu, semisale motif ondel-ondel, teh-teh-an sing tentu bae kuwe dadi hak milik sing nggawe motif.
sing pegaweane ngurus, nggawe karo mbeneraken kereta nduwe PT. KAI (gembiyen PJKA) meraih ISO 9000:2008, Rabo, 2 Desember 2010. Prestasi Balai Yasa Tegal kuwe bebarengan karo Balai
bisa luwih apik neng tahun-tahun ngarep. Dudu merga penghargaane tapi pancen karna wong Tegal kue wong-wong sing apikan ora
barengan karo Menara Air. Kayonge, gembiyen omah kuwe ndisite omah pejabat pengairan jaman kuwe.Jare Pak Mul, pegawai sing saiki nunggoni Menara Air luwih saka 20
angger pan munggah ana tangga monyet (tangga besi) anjog nduwur nemen.Saka atap sing nduwur nemen nang Menara Air, bisa katon Kota Tegal mubeng apik nemen. Pai karo laute sing biru katon, Gunung Slamet sing ayu ya katon, aja maning Mesjid Agung karo alun-alun sing cedek nemen.Awit gembiyen, Menara Air jadi siji-sijine lokasi kanggo mbayar retribusi banyu warga sakota Tegal. Anjog samrene, khata saiki mbayar PAM wis bisa saka bank, ATM atawa petugas sing manggon nang mal-mal, Kantor PAM Kota Tegal tetep mempertahanaken Menara Air kanggo mbayar
lan liya-liyane. Angger warga Tegal sok krungu muni sirine, wong Tegal nagranine muni "ngung" , sing seru nemen,
sing gurih enom wis ditambahi garem. Angger sing seneng manis, ejin ditambahi maning karo kinca, gula jawa sing digodok karo banyu sitik. Angger sing seneng gurih ya dipangan kaya kuwe baen, nggo kelapa. Wong sumatera warahi "alu-alu" kuwe lupis atawa lopis, tapi biasane ujude segitiga.Ana maning jagung sing direbus tapi wis diuculi tuli. Anggere wis mateng diglundungaken maring kelapa parut. Jenenge "blendung" angger nggon liya mbuh jenenge apa. Sing lucu tah klepon. Angger nang Tegal sing jenenge klepon ujude cilik-cilik nemen, ayu-ayu. Tapi angger mangan klepon nang Jakarta ... idih, dih, dih ... gede nemen sung ! Ora mengeni ! Wuakakakak !Ketan, nang ngendi-ngendi ya pada. Ana ketan putih, ketan abang karo ketan ireng. Sing seneng gurih dipangane nggo kelapa parut tok. Sing seneng manis bisa ditambahi kinca, srundeng atawa pencok sing pedes.Ana maning sing liyane ongol-ongol, kapur sing kelire ijo, gemblong, awul-awul, cenil, klepon, macem-macem wis pokoke. Sing pasti enak-enak. Angger sing cilike urip nang ndesa, pasti tahu weruh jajanan ketan khas Tegal kiye. Angger ana sing durung tahu weruh, ya bisa tuku nang alun-alun, gari milih. Wis disawang gambare, sing durung tahu dipangan sing ngendi ... ?
Ilate wong Tegal angger wis urusane sate, ibarate SOP, standare duwur nemen. Biasa mangan sate nang nggone dewek nang Tegal sing mantab, angger mangan sate atawa kambing nang nggone liya,
nemen, kambing guling sing ... laka-laka enake, dengkil sing ... edan sedepe ! Mugane balik Tegal angger mangan sate maring warung ngendi baen, tetep pada enake. Enak kabeh ! Mangan sate panggone sing akeh
dengkil dimasak lombok ijo kayong nggawe klalen marinng maratua ! Ana maning dengkil barang/kikil ... maring alun-alun. Bisa mangan kuping, pipi, ilat, otak, karo sak ndase kambing sisan kayong dikecapi karo ulekan rawit karo rajangan brambang tomat, wis laka maning sing luwih enak timbang kiye. Klalen rasane ? Mugane baliiiiiikkkk Tegal sing kerep !!! Ditunggu ya ... karo bakule !
pusate pancen nang jalan veteran, perek kantor pos.Saiki, sing dodolan sega kuning kayonge wis ganti. Angger biasane kudu mlebu dapure sing dodol, saiki sing dodol sejen. Ora kalah enak, ibune sing dodol nggeret gerobak,
bengi, biasane njaluk ditukukna karo jasak kupat glabed special kanggo "doping".
pecinan karo klentenge. Dongane angger awake dewek gelem ngematna, Tegal kuwe nduwe akeh crita karo peninggalan sejarah sing menarik kanggo ditularaken maring anak cucu. Mugane, sing ngerawa wong Tegal kudu melestarikan sejarah Kota Tegal eben tetep apik lan dikenal wong akeh ....
Angger nyawang foto kiye ... pasti ora ngandel angger kiye foto Pantai Alam Indah (PAI) Tegal. Apik nemen ya ... PAI Tegal saiki ayu nemen. Tetep dadi
jaman perang mbiyen. Ana kapal mabur, ana tank, apik wis nggo sinau bocah-bocah. Seliyane kuwe, nang PAI saiki ana jembatan sing pengunjung bisa mlaku maring tengah pantai. Pengunjung juga bisa nyewa kapal eben bisa luwih maring tengah. Bakulan ? Aja takon ... Tegal panggonane panganan. dadi pan maring alu-alun atawa maring PAI, bakulan akeh nemen. Angger sing pengen berenang, bocah-bocah bisa nyewa ban eben ora kelep. Sing pengen mancing bisa lungguhan
nyawang Mesjid Agung Tegal sing kuna tapi tetep ... ngangeni angger suwe ora ndeleng.Kawasan alun-alun Tegal saiki wis luwih apik. Nang bunderane alun-alun ana panggonan lungguhan sing bentuke kapal-kapalan kelir biru. Khas nemen Tegal Bahari wis
kajang ijo ana kabeh. Pokoke angger sing ora tahu balik Tegal pasti pangling wis nyawang Tegal ....
Tegal ditambahi tauco, mugane jenenge suato. Mangan sauto bisa nggo' lontong, bisa nggo' sega. Tambahi sambel kecap sing pedes, dijamin maknyus !!!Mangan sauto Tegal sing enak akeh nggone. Sing perek, mburine pos polisi alun-alun atawa pasar senggol. Mangan sauto enak maning sambi mangan tahu goreng karo kerupuk, wis pokoke mertua liwat ora katon ! Ana maning nggone nyoto sing
ntong kabeh !Jagoane sing katon menang pasangan Ikmal-Habib. Jarene, mengko terminal Tegal sing igin anyar kae pan dipindah (maning) mbuh maring ngendi. Terus terminal sing saiki didadekaken terminal feeder busway, bisnis gede gawananne ikmal sing lagi
wong sing ora kenal "Tegal". Kabeh wong kenal "warteg" alias warung Tegal. Kabeh wong kedanan "sate Tegal." Akeh wong ketagihan nyruput teh karo gula batu, moci ala Tegal. Akeh wong kesengsem karo "sauto Tegal" sing sedep, dep, dep nganggo tauco. Luwih akeh maning wong sing pada nggoleti "sarung tenun goyor", asli Tegal ! Wis, pokoke Tegal Laka-laka ! Tegal keminclong, moncer kotane .... !Sinok karo Sitonge Tegal ya ayu-ayu, bagus-bagus wis. Ireng sitik kulite ora pa-pa, sing penting tetep apikan, apa anane, ora tahu nggorohi, la kue... sifate wong Tegal. Apa maning angger wis ngango batik Tegalan sing motife gede-gede, kelire warna-warni, nganggo kebaya ireng khas Tegal digelung cepol Tegalan nganggo perhiasan benggol duit lawas, pasti tambah manglingi !HUT TEGALTahun kiye, 2008, Tegal umure wis 428 tahun. Wis tua
ngadepi landa, ngandani wong-wonge nganggo musik khas Tegal "balo-balo." Katone tah, wong sing
KTP-ne wong Tegal, gambare kapal ! Coba dideleng maning, angger ngerasa wong Tegal, pasti nduwe KTP sing gambare kapal !
ngidul, karo wetan. Mugane, angger saben pan badanan, Kota Tegal ramene nemen, soale diliwati arus mudik maring telung penjuru kae mau. Dadine, wong Tegale dewek angger bulan pasa, ora bisa metu omah,
birokrat, pengusaha, artis nasional, ulama, ora kalah calon wadone ya ana ! Top nemen wis pokoke ! Mugane, sing ngerasa wong
sing ora kenal "Tegal". Kabeh wong kenal "warteg" alias warung Tegal. Kabeh w...
Ora nduwe ritual moci, esuk, awan sore, bengi !5. Ora nduwe bojo wong Tegal6. Ora tau maring PAI 3 tahun kepungkur !7. Ora bisa masak aduk-aduk tempe !8. Ora apal jadwal kereta saka & maring Tegal9. Ora
Ora doyan kupat bongkok karo glotak14. Ora ngerti siji-sijine bakul tempel nang Tegal15. Ora ngerti industri andalan Tegal16. Ora ngerti klambi manten cara Tegal !17. Ora ngerti musik asli Tegal18. Ora bisa nyebutna sitike 5 macem panganan khas Tegal19. Ora ngerti jenenge walikota Tegal20. Ora ngerti slogan & moto Tegal21. Ora apa 4 kecamatan se-Tegal22. Ora ngerti jenenge stadion Tegal23. Ora ngerti jenenge rumah sakit daerah Tegal24. Ora ngerti alamat kantor pusat pemda Tegal25. Ora ngerti jenenge universitas lokal Tegal
Sapa baen sing pan balik atawa dolan maring Tegal, saiki wis ana
disambi dijak ngomong, mengko dadine fotone serius nemen ... ! Tapi angger diguyoni, nembe fotone apik, bisa mesem.
Masyarakat sing pengen ketemu karo Pak Basuki, carane gampang. Isuk-isuk jam 10-an, medang baen nang kantin Polresta Tegal, mesti ana deweke lagi ngumpul karo kanca-kanca/
pendidikan; ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Ing ngarsa sung tuladha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Isdalstø&oldid=939597"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Pakar utawa ahli ya iku wong kang dianggep minangka sumber pinercaya awit tèknik utawa keahlian tartemtu kang bakate kanggo mbiji lan mutusake sawijining babagan kang trep, apik, lan jumbuh karo aturan lan status sapada-pada utawa khayalak ing bidhang khusus tartemtu. Luwih umume, sawijining nimpuna ya iku wong kang nduwèni kawruh utawa kaprigelan jembar ing bidhang studi tartemtu. Para nimpuna dijaluki pitutur ing bidhang kang gegayutan, ananging panjenengane ora tansah sarujuk ing kekhususan bidang studi. Lumantar pelatihan, pendidikan, profesi, publikasi, lan pengalaman, sawijining nimpuna dipercaya nduwèni kawruh ing bidhange saduwure rata-rata wong padatan, ya iku wong liya bisa kanthi resmi (lan sah) ngandalake pamanggih pribadhi.
Ahli minangka sinonim saka pakar. Biyen, pangerten tembung ahli luwih jembar, padha karo anggota.
Esuk sarapan sego pecel ngombe wedang kopi, awan mangan sego pecel ngombe es cendol/ es teh , bengi mangan pecel ngombe teh manis/kopi / wedang jahe.
Sing perantauan, nek mudik sing digoleki sego
Nek bengi senengane ngopi nyang ngarep stasiun, stadion, karo lesehan aloon aloon
tamasya keluarga senenge ngajak neng Dungus(nggrape), Sarangan utawa Ngebel, adoh-
am	badhe nderek angsal to ndoro?
Menawi gadhah wekdal monggo mampir wonten gubug kula teng http://www.shalatkhusyu.wordpress.com
tacolo berkata:	Desember 4, 2008 pukul 9:23 am	setuju
seneng yoo mas, ojo mung mandeng. Yen pancen wani golekono endi omahe.
kebutuhan. lah nek pit jowo kepiye kang? Opo pokoke melu
arep jagong manten jam 10, jam 9 durung tekan omah… untung wae tekan omah mung rada
thing tlecek koyo srinthil wedhus( akeh
cuman alus. Gus Alu and Gus Wong…akumasih bingung istilah, njenengan kekalih lha wis wasis Essensi..he..he..jeru koyo sumur burr,dhuwur koyo mego mendhung.
saking tlatah Ngayogyakarto sisih kidul, alias Gunung Kidul. Maketen pak Wongeres, mbok yo pisan-pisan bertualang dateng
Kathah sih rute ingkang menarik. Ning Adoh loh pak, nopo
Pak Wongeres kulo badhe pitaken nggih :
– Njenengan lan rencang-rencang kok seneng ngonhel neng enggon sing adoh. Po yo ra kesel, mesak aken anak bojo ditinggal piknik. Mbok yo pisan-pisan di ajak ngono looh ben rame. Ora mung wong sepuluh utawi enem?
Ngene Pak e Tole, sak niki kan katah pecinta onthel. Terus nek dho ngonthel niku kok wonten sing pakaiane werna werni. Sing tak gumuni niko wonten ingkang pakaian tentara londo utawi marsose, rasane kok bangga. Padahal niku dek zaman kolonial, sing marake bangsa Indonesia sengsara? Pripun,
Nayantaka berkata:	September 1, 2008 pukul 5:51 am	Tak tambahi ya ndoro, minakjinggo = miring kepenak njengking nggih monggo. sampeyan
pakde…pakde..sampean niku sampun sepuh…yo mbok ngalah sekedi’ kaleh seng enom…piye tho…panas kuping kulo, ngerungakne omongan sampean… wassalam
Online sakmenika sampun enten web translator basa jawi ingkang dipunjangkepi kaliyan unggah-ungguh basa. plus enten kamusnya ugi. mangga ing cobi
(Dilih saka Wikipedia:Dhsikusi bab basa)
Matur nuwun mas, nanging ing komputerku ing kantor ora metu. Apa kudu diinstal dhisik font-né? Ing kantorku Wordpress
dhisik Wikipedia:Panulisan Aksara Jawa ing Wikipedia lan Templat:Nganggo Aksara Jawa. Bennylin (guneman) 06:15, 13 April 2011 (UTC)
Oh... OK. Matur nuwun. Yen ing petunjuke para pembaca didhawuhi ngunduh font "JG Aksara Jawa Lite" pripun? soale gampang banget nulis nganggo program kuwi. Wikipedia Bugis wae kudhu ngunduh font lagi isa diwaca... Bennylin (guneman) 07:44, 13 April 2011 (UTC)
Masalahé font iki ora manut paugeran Unicode 5.2.0 sing dadi standar baku Aksara Jawa. Kabéh font Aksara jawa/hanacaraka sing wis dirilis nang internet nggampangaké nulis aksara jawa ora ana sing angél. Nék nganggo font Adjisaka malah ora papa, sanajan ora bener 100% nanging pengalamatan unicodené luwih bener ketimbang JG Aksara Jawa Lite. Nek wis ora nganggo standar baku, nang Komputer wae esih bermasalah apamaneh nek antar Gadget/Gawai. Ana font sing wis nyedhaki 99,9% manut paugeran Unicode 5.2.0 nanging durung disupport aplikasi Windows kanthi penuh, nembe Linux lan OpenOffice. Empu rembugan 09:42, 13 April 2011 (UTC)
Nang iPad isih ora metu, hehehe. Sanko rembugan 09:01, 4 Mei 2011 (UTC)
Inggih leres, Aksara Tuladha jejeg sakmenika saktunggaling font ingkang sampun full support lan leres anggenipun rendering glyph aksara jawa standar Unicode 5.2 (Javanese). Emanipun aksara menika nembe ngangge format SIL dados dereng saged Universal panganggenipun, kadosipun sekedhap malih badhe medal versi Opentype ingkang langkung umum teng OS
Iki dilakoni polae onok dukungan tekok UNESCO sing mandeng aksoro warisane Prabu Ajisaka iki kudu dilestarekno, polae wis tambah susut sing isok moco ambek nulis aksoro iki. Nah, diewangi ambek UNESCO mestie isok dadi tambahan kekuatan gae poro pakar piranti lunak sing pengen ngembangno maneh aksoro Jowo iki. Ki Demang Sokowetan yo njlentrekno maneh lek program sing diarani Font Ajisaka iki uakeh sing ngesir. Operator seluler barang yo pengen ngembangno cek wong-wong isok SMSan gae aksoro Jowo, terus barang uakeh ahli software tekok monconegoro sing pengen melok.
Tapi Ki Demang dhewe ngarepno lek peluncuran piranti lunak Jowo iki isok dianakno ndik Jowo ae, gak usah nok
sik digae nang blabak-blabak embong, tapi gurung onok sensus sing isok ngitung onok piro se wong sing sik isok nulis nggae aksoro Jowo. Paling-paling lek digepuk roto ngono sing tuwek-tuwek ambek sing ancene minat pol ambek aksoro Jowo. Saiki jare Ki Demang Sokowetan, karek ngenteni pihak Microsoft gae nglebokno aksoro iki, soale lek wis mlebu, otomatis si Apel krowak alias Apple yo mesti melok.
Yuk kabeh podo nyambut karo bungah opo sing diolehi tekok Kongres Boso Jowo kaping 5 iki. Oleh-oleh nyenengno soale ngenteni bakal mlebue aksoro Jowo nang Windows, dadi cek gampang gak usah repot-repot maneh mikiri coro nulise. Tapi sing penting yo iku....pancet nguri-uri lestarine boso Jowo sak aksorone.
sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ’13. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
"Maturnuwun sanget nggih, Pak. Kulo remen sanget Pak Menteri purun mampir sekalian nyare wonten omah kulo (
"Nggih, Pak, kulo sing sejatosipun kedah maturnuwun, panjenengan sak kaluwargo purun nampi kulo. Kulo nyuwun pangapunten nek sampun ngrepoti Pak Paimin kalian Ibu. Jan masakane wau enak sanget. (Ya, Pak,
Empu Ki Kuwung, (3) Empu Ki Loning, (4) Empu Ki Angga, (5) Empu ing Bagelen, (6) Empu Ki Sikir Dusun Tapan, dan (7) Empu Siyung Wanara, nalika taksih
Taksonomi Alpha, èlmu kanggo nemokaké, njelasaké lan maringi jeneng marang organisme
Kladistika, cara anyar nata kelas organisme, adhedhasar mung miturut filogeni
Klasifikasi_èlmiah&oldid=1121084"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
PortuguêsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.11, 27 Maret 2017.
bokongé sialan	ngobahke driji	pijet	padusan	ngisep	spanked	tied-up	kurang ajar	silit	dilatih	dipun
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sekilas catatan Sejarah kota madiun « ING KUTHO MADHIOEN
Pengajian “AGAMA SYIAH LAN BAHAYANE” Neng Purbalingga lan UNDUHAN REKAMAN KAJIANE |
Hukum Nganggo Lenga Rambut Pas Wudhu →
Pengajian “AGAMA SYIAH LAN BAHAYANE” Neng Purbalingga lan
umum sapa bae olih melu apa kuwe wong lanang utawane wong wadon
pengajian “Agama Syiah lan Bahayane” neng Masjid Agung Daarussalam Purbalingga sing dianakaken tanggal 25 Maret 2012 wis rampung
ngapurane nganggo basa landa) rekamane wis rampung lan rekaman kiye rampung amarga Allooh Tabaroka wa ta’ala ngijabahi lan kerja sama sing apik karo Radio Al Manshuroh Purbalingga 101,4 FM , sekiye kari rika nek kepengin ngunduh rekaman kajian kiye neng ngisor
Wong Lanang Sing Ora Perhatian Maring Klambi Sing Dienggo Neng Bojone Babagan Tulisan	Bebersih (7)
pancet ae, mbok yo nggawe blog. cekne link e iku ganti sing apik 😀
Aku bisa sinebut wong apik, yen aku ugo tabah sinebut wong ala, Wen kepingin dadi wong apik, ojo wedi diarani wong ala
Wani ngalah luhur wekasane (ngalah iku kasihane allah)
Sinau ngapuro salahing liyan awit aku pribadi ugo sok bisa salah(watak satriya utama)
Getun tumrap kedadean kang wus kelakon utawa kwatir (wus sumelang) tumrap kang bakal kelakon iku tampa guna (sifat iku wujud stya tuhuning titah marang Hyang Maha Agung)
Garudo,nek kagungan peksi kedah pun rimat kanthi permati………mangke menawi sampun saged mangung ingkang
tiyang dusun potorono nggih ? sampun sepuh koq tasih remen mlampah2 to pak.. 😀 .. *niku sinten ? kulo tembung angsal mboten ?? koq
iso nular tekan Papua barang nggih mas..digowo angin…ngematke bel ori langsung nggregesi, bareng diunekke mak “blek”…semaput krungu suarane.
sampun sawetawis mboten up date blog njih mas Nur ? nembe sibuk menopo ?
Panjupukan URL ingkang aman liwat proxy non-aman niku mboten di angsal'aken.
Proxy niki mlaku saking server non-aman, ingkang gadhah arti panjupuk'an kaca saking server aman mboten di izin'aken. Bahayanipun pangguna
lan server akhir menawi percaya gadhah koneksi aman antarane tiyang,
déné sesambetan antarane user lan proxy ora aman lan pangupingan saget kalaksanan. Makane kuwi awak'e dhewe gadhah server ingkang aman, sakwise sedyanipun.
Proxy niki kudu di'jalak'aken saking server ingkang aman sak dhereng'e di izin'aken jmendhet kaca saking server aman sanesipun.
Kutipan BAIT AKHIR “RAMALAN JAYABAYA”:
nganggo basa banyumasan padabae wong ora setia karo bojone.ujare wong liya lewih
neng banyumas nembe tau krungu bahasa CUBLUK.tek pikir nganti metonggo, tek goleti neng wikipedia jawa langka sing ngerti.
macam wanda 9.Prabu Rama 10.Prabu Arjuna Sasra 11.Pandhu 12,Arjuna 13.Abimanyu 14.Palasara 15.Sekutrem 16.Wayang putran 17.Bati Keterangan :
wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung, Arjuna
Prabu Pathakol, Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa: Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan, Begawan Respati, Watugunung, Wisnupati, Prabu Namintaya, Nagatatmala, Sri
Rabinipun Harya Prabu Kaliyan Ugrasena, Bima Bungkus, Rabinipun Ramawidura, Lisah Tala, Obong-obongan Pasanggrahan
Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).
Lakon-lakon: Peksi Dewata, Gambiranom,
Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang Dewakasimpar, Ingkang
Ada-ada Bimasuci, Pandhawa Kaobongan, Sembadra Dilarung and Secaboma (59 wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal:
Lakon-lakon: Angruna Angruni, Bambang Srigati, Bathara Sambodana Rabi, Hendrasena, Ramaparasu,
1Prabu Arjuna Sasrabahu ratu ing Maespati 2.Prabu Baladewa ratu ing Mandura 3. Prabu Basudewa ratu ing Mandura 4. Prabu Bomanarakasura ratu ing Trajutrisna 5.Prabu Drupada ratu ing Cempala 6.Prabu Dasarata ratu ing Ngayodya 7. Prabu dasamuka ratu ing Ngalengka 8. Prabu Drestarata ratu ing Ngastina 9. Prabu Kresna ratu ing Dwarawati
10. Prabu Karna ratu ing Ngawangga 11. Prabu Maswapati ratu ing Wiratha 12. Prabu Niwatakawaca ratu ing Iman Imantaka
13. Prabu Pandhu Dewanata ratu ing Ngastina 14. Prabu Puntadewa ratu ing Ngamarta 15. Prabu Ramawijaya ratu ing Pancawati 16. Prabu Salya ratu ing Mandraka 17. Prabu Sugriwa ratu ing Guwakiskendha 18. Prabu Suyudana ratu ing Ngastina 19. Begawan Abiyasa pratapane ing Saptaarga
20. Resi Bima pratapane ing Talkandha 21. Pandhita Duma pratapane ing Sokalima 22. Begawan Mintaraga pratapane ing Indrakila 23. Resi Palasara pratapane ing Ratawu 24. Resi Subali pratapane ing Guwakiskendha
1. Abimanyu : Satriyo ing Plengkawati 2. Anoman : Satriyo ing Kendhalisada 3. Arjuna : Satriyo ing Madukara 4. Aswatama : Satriyo ing Sokolima 5. Antarejo : Satriyo ing Jangkarbumi 6. Dresthajumeno : Satriyo ing Cempalarejo 7. Dursasana : Satriyo ing Banjarjungut 8. Gatutkaca : Satriyo ing Pringgodani
Binangun 12. Nakula lan Sadewa : Satriyo ing Sawojajar 13. Samba : Satriyo ing Paranggaruda 14. Setiyaki : Satriyo ing Lesanpura 15. Sengkuni : Satriyo ing Plasajenar 16. Werkudara : Satriyo ing Jodhipati
Menthok, menthok, tak kandani mung lakumuangisin-isini mbok yo ojo ngetok,ono kandhang wae enak-enak ngorokora nyambut gawementhok, menthokmung lakukumu megal megol gawe guyu
temanten anyarCah angon, cah angon, penekna blimbing kuwiLunyu lunyu yo peneken kanggo mbasuh dodo tirododo tiro kumitir bedah ing pinggirDondomana j’rumatana kanggo seba mengko soremumpung padang rembulane, mumpung
ngomongi wong iku sampah cak, aku iso ngregani wong cak. ngomong iku gampang kanggo ngenyek. tapi iso ga terimo lek sampean dinyek diomongi sampah??? wong aku buka tread iki
koplak...wong sing gampang ngenyek iku ga iso ngregani jerih payah wong liyane cak..
Junggirikaelasa. Bathara Manik Maya inggih Hywang Guru lenggah siniwaka wonten dhampar Marcukundamanik, nampi rawuhipun jawata Sidik Pangudal-udal Bathara Narada 1) ugi para putra atawisipun Bathara Indra dalah Bathara Brama kepareng ngabyantara caket lenggahipun kanjeng Rama. Bathara Guru sanget suka penggalihipun amargi sampun kasembadan anggenipun damel
sirna amargi kawontenan kahyangan hawanipun benter, sareng dipun titipriksa jebul kawah Candradimuka umop. Gara-gara bentering Kahyangan kadadosan saking pokalipun satriya ingkang tapa wonten nginggil samodra, namipun Bambang Kanekaputra. Bambang Kanekaputra 2) punika kalebet wayahipun Bathara Naradha putra saking Resi Darmaja, wondene anggenipun tapa ngasta mustika nama Retna Dumilah, mila mboten saget kerem. Keparengipun Bathara Guru, Bambang Kanekaputra badhe dipun sirnaaken, naming Bathara Narada mboten sarujuk, sanaosa wonten pepalangipun, Bathara Guru tetep badhe merjaya Bambang Kanekaputra, wusananipun para dewa kadhawuhan ngranjab gaman supados Babang
Tinjamaya. Ing kahyangan Tinjomaya, Bathari Uma kepareng methuk kunduripun ingkang garwa lajeng kekalihipun manjing sasana bujana kembul dhahar
dewa sami-sami tata-tata sawega bidhal dhateng Gisiking samodra. Sasampunipun pirantos mboten wonten ingkang nguciwani, para dewa nunten bidhal.
astanipun nggegem mustika Retna Dumilah. Mboten watawis dangu katungka rawuhipun Bathara Narada ingkang lajeng paring cecala bilih anggenipun tapa badhe nampi pacoban, naming Bambang Kanekaputrakadhawuhan teguh mboten kengguh dhateng baya pakewuh. Sasampuipun paring wejangan kathah-kathah dumateng wayahipun, Bathara Narada lajeng jengkar badhe memanuki wayahipun saking katebihan. Sapengkeripun Bathara Narada, para dewa sami dhateng lajeng mrawasa Bambang Kanekaputra. Sinaosa kathah para dewa ingkang mrawasa, bambang kanekoputra mboten ajrihmalah kepara saget mupuh yudanipun para dewa. Midhanget bilih Para dewa sami kasoran, Bathara Guru kapeksa sabyantu satemah dados perang catur utawi bantahan kalian Bambang Kanekaputra. Bethara Guru kawon bantahanipun lajeng bandayuda saengga dangu mboten wonten ingkang menang , mboten wonten ingkang kawon. Nyumurupi wayahipun tandhing yuda kalian Bathara Guru, Bathara Narada tumiyup saking nggegana lajeng misah ingkang sami pancakara. Ketang tresnanipun dhumateng wayah, Bambang Kanekaputra dipun ripih sampun ngantos mopo kepingin dados dewa, naming ingkang dipun ripih puguh, mila bethara Narada lajeng ngalah. Bambang Kanekaputra dipun presandha menawi kiat nedha who pelem Pratanggajiwa, ing ngriku saget dados Dewa. Kocap, Bambang kanekaputra ugi lajeng ngraosaken pelem Pratanggajiwa, saking kecut sanget ngantos mboten kraos mripatipun kiyer-kiyer saha padharanipun mblendhuk. Sanaosa makaten, pelem pratanggajiwa saget katedha ngantos telas, mila Bathara Guru nampi Bambang Kanekaputra dados dewa saha dipun aken kadang sepuh. Bingah manahipun Bathara Narada lajeng nunggil sajiwa manjing angganipun Bamabang Kanekaputra inking sampun salin wujud mboten bagus kala wau. Bambang Kanekaputra inggih lajeng wewisik Bathara Narada 3). Bathara Guru taksih kepranan dhumateng mustika Retna Dumilah ingkang kaasta dening Bethara Narada utawi Bambang Kanekaptra punika, naming nalikanipun badhe kapundhut, mustika malah dipun bucal satemah ambles dhateng salebeting bumi. Para dewa sanesipun ugi sami kepranan
dipun adhep Bathara Kamajaya rembagan prakawis wontenipun titah nami Bambang Kanekaputra ingkang tapa ngambang nyuwun dados dewa. Bathara Ismaya lajeng ngendika dhumateng ingkang putra bilih titah ingkang tapa ngambang punika wayah hywang Narada lan wekdal samangke sampun winisudha dados kamituwangganing dewa. Bathara Kamajaya kadhawuhan mangayubagya dhateng kahyangan Jonggrengsaloka, lajeng bidhal. Lampahipun Bathara Kamajaya pinanggih raseksa saking Wisabawana, sulayaning rembag dados perang sekar. Para denawa sami kapracondhang, Bathara Kamajaya Nglajengaken lampah. Madeg Kahyangan Saptapertala. Hyang Antaboga nampi rawuhipun para kadang dewaning bumi lajeng sami rembagan tata tentreming bumi. Namung lajeng katungka dhawahing Mustika Retna Dumilah ndadosaken ngungune para dewaning bumi. Bathara Antaboga ingkang kapranan dhateng wujudipun mustika nunten mudndhut Mustika Retna Dumilah kala wau saha lajeng kauntal. Katungka rawuhipun Bathara Wisnu lan para dewa sanesipun ingkang sami kepingin nggadhahi mustika. Bathara Wisnu pitaken kaliyan Bathara Antaboga naming dipun wangsuli menawi kahyangan Saptapertala mboten wonten Mustika, sulayaning rembag dados perang. Bathara Wisnu sakadang kasoran lajeng sami ngoncati palagan, wondene Bathara Antaboga inggih lajeng bidal Kaywangan Jonggrengsaloka. Jejer Kahywangan Jonggrensaloka. Bathara Guru dipun adep Bathara Narada saha nampi sowanipun Bathara Kamajaya ingkang matur kautus Bathara Ismaya perlu mangayubagya jumenengipun Bambang Kanekaputra anggenipun dados dewa. Boten wetawis dangu katungka sowanipun Bethara Antaboga ingkang masrahaken Mustika Retna Dumilah. Bathara Guru suka manahipun lajeng paring lintu wujud Bungul Kencana, dhumateng Bathara Antaboga. Nyarengi lungtinampan bungul Kencana, Bathara Wisnu sakadang sami sowan nyuwun Mustika retna Dumilah. Bathara Guru lajeng duka amargi mustika naming setunggal badhe dipun alap dewa ingkang mboten sakedhik, pramila Mustika Retna Dumilah dipun banting satemah sumyur dados sesotya lajeng kangge rerenggan bale Paparyawarna. Wondene Mustikanipun kapuja dados Widodari tiga inggih punika Bathari Widawati 4) Bathari Sri 5) dalah Bathari Rumingrat
nampi rawuhipun ingkang garwa hywang Guru lajeng sami karonsih nganglang Jagad sekaliyan mirsani endahing samodra. Kocap nalika hywang Guru mirsani endahing samodra ingkang kasorot cahya candikala, kadadak kasmaran nedya nandukaken saresmi wonten telenging samodra, naming kemawon bethari Uma nduwa kersane ingkang raka amargi nedheng wonten ourug. Ubaling asmara temah kamanipun Hyang Guru dhawah ing lumahing samodra. Ponang kama Mblabar pecah dados kalih 7) ngantos nuwuhaken gara-gara salebeting seganten wonten unthuk ingkang mahanani hawa benter ngantos ulam seganten sami kapidhara. Bathara Guru duk dhumateng bathari Uma mila lajeng njambak rikmanipun ingkang garwa. Bethari Uma pijer ngendani ngantos Hywang Guru muntap dukanipun lajeng tuwuh asta kalih malih saenga astanipun Hyang Guru dados sekawan. Ewasemanten Bathari Uma Puguh mboten purun ngladosi asmaraniun ingkang garwa, Bathara Guru nunten bramantya, astanipun Bathari Uma dipun Plintir, pasuryanipun dipun tapuk cenela ngantos salin slaga dados wujud raseksi ingkang nggegilani. Sasampunipun mirsani pasuryanipun Bathari Uma ingkang dados awon punika, Bethara Guru nembe Nglenggana ing reh kalepatanipun, mupus dumadosing pepesthen Bathari Uma lajeng dipun pegat saha kasantun asma Bathari Durga, pinaringan papan wonten ing madyaning wana Krendhawahana inggih wana Pasetran Gandamayit. Bathara Guru dalah Bathari Durga lajeng Kundur sewang-sewangan. ---------Tancep Kayon---------- Pratelan : 7) Pecahing kama, ingkang setunggal dados gatra titah ing benjang dados Bethara Kala, ingkang setunggal malih dipun sarap dening Dewi Anjani ingkang
LHA KOWE OPO TAU MLEBU NING
soale wis sui kulo dadi wong miskin. klo njaluk tulung yo syeh, tulung dikasih tempat oesugihan sampean. kulo janji mengko kulo ora bakal lupa karo sampean syeh…………………………………. kulo akan bantu sampean syeh sing penting saiki
aturaken sewu gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng Bapa Wongeres dalah rencang-rencang “OPOTO”, ingkang sampun kersa anampi lan nggladhi kula ing paguyuban ONTHEL POTORONO punika.
tawarane, biar gak Bangsawan, jejeran semar, kondur mawon…alahh..ngerjani sing liyo maneh..
Balas	ono wae mas Wong iki…ah dadi isin aku….masio ngene isih tedas mangan ijo-
Jenengan-a ingkang dijak mlampah-mlampah…???Kaliyan mbenjangipun takseh
Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisik’i, jam loro awan
“Wis ngene ae rek, mene lek boss mulih awan, kene yo melok mulih awan pisan” jare Munawar.
Menene temenan, jam loro awan bosse wis
Lawang kamare dibukak alon-alon, karepe kate ngageti bojone.
Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, “Lumayan rek aku wingi oleh tombro gedhe-gedhe”.
“Ayok wis, aku tak melok kon mancing ae” jare Munawar.
Kelik thok sing gak gelem “Gak wis, gathik!!!. Kapok aku”.
sing jenenge kali pabelan?kethoke watu thok ga kethok banyune…*rak nyana*
kidul5. monggo dilanjut..... _______________wong anyar melu
Dalem Sampeyan Salem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdulrrakhman Sayidin Panatagama
Kasepuluh Suryaning Mataram Senopati Ing Ngalaga Langgenging Bawono Langgeng Langgenging
pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing
kawulo mboten pantes lumebet wonten ing swargo paduko,Nanging kawulo mboten kuwowo nampi bebendu benteripun
panci namung paduko piyambak ingkang Moho Paring Pangampunan soho Moho Agung binathoro.•• Dosa-dosa kawulo sampun kados dene larakkan krikil wedhi ing sapinggiripun samudro,• Pramilo mugi kaparingono kawulo ampunan saking Paduko, duh Gusti ingkang Moho Agung.Sawetawis umur kawulo lumampah teras, soho samsoyo sudo ing saben dintenipun,• Kamongko dosa-dosa kawulo ugi teras nambah, lajeng kados pundi anggen kawulo saged kuwowo nampi.•• Duh Gusti Allah, badan kawulo ingkang kebak maksiat puniko, sowan marak ing ngarso Paduko,• Kanti raos ugi rumaos kebak dosa ingkang tanpo upami, pramilo kawulo nyuwun kanti sanget pinaringan pangapuro saking Paduko.• Ananging menawi Paduko mboten rilo paring pangapuro, lajeng dumanteng sinten malih kawulo kedah nyuwun pangapuro saking dosa-dosa kawulo,• Menawi Paduko paring pangapuro, panci sampun sak leresipun Paduko ingkang nyarirani piyambak, amargi inggih namung Paduko piyambak ingkang kagungan panguawaos paring kanugrahan pangapuro dumateng umat jejering manungso ingkang Paduko pilih soho kersaaken piyambak.•• Astaghfirullah haladziim, duh Gusti Allah ingkang Moho Kinasih sarto Moho Tresno, pinaringono ampunan soho pangapuro dumateng sedoyo dosa ugi kalepatan kawulo.Cijantoeng Tigo, suryo kaping 6 wulan Januari 2007 sesarengan suryo kaping 27 Dzulhijah 1428 H
Sinareng lumebet ing warso enggal 1429 hijriah, keparengo kawulo sak brayat hangaturaken SUGENG WARSO ENGGAL, mugi sedoyo ingkang kaajab ndadosna kasaenan, saged pinanggih ing karahayon saking
“Nagih utang ngalor ngidul, ora ana sing nyaur. Padha alasan durung duwe duwit, alasan awake pating greges utawa omahe tutupan mergo nglungani tekaku. Bajindul tenan! Utang gampang nyaure angel (menagih hutang kesana kemari, tidak ada yang membayar. Beralasan
Miturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budaya wayang kuwi saktemene bentuk asline wis ono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia. Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga biso disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakane menungsa. Kosok baline ruh kuwi mau iya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaran wayang.
Kira-kira awalane tahun masehi, kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah mau, bangsa Hindu sing asale soko jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire iya bisa diterima karo dening penduduk asline Indonesia.
Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kene kesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia. Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu.Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya soko
mangkono mau akeh sing ditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu.
Ing jaman sakwise, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kocap cinarita terus wayang-wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen ing jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa.
Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike, amarga wis ditambah bagian kana-kene sing disik-disikane dadi kekurangane, terus digulung dadi siji. Wayang sing wujude gulungan kuwi, yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. Wiwit ono panemune wayang beber iki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah metu soko lingkungane keraton. Lan wiwit kuwi uga masyarakat saknjabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber.
Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam wis wiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kaya mangkono kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”, kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. Ing jaman kuwi, wujude wayang di owah, digawe soko kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol-simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar, sakteruse nganti sakprene wujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa.
Sumangga dipun tambahi lan nuwun sewu menawi wonten luput klerunipun.Nuwun +dhitos+
iki pungkasan diowah nalika 02.01, 12 Maret 2016.
klaten, magelang, kudus, pati, pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosobo
delok, wong-wong numpak sepeda motor podo banter-banter. Ora lanang ora wedok, ora peduli enom tuwek kabeh podo ae.
Gangga inggih punika kali ingkang paling suci wonten ing tlatah India. Dèwi Gangga punika salah satunggaling Dèwi wonten ing Agama Hindu ingkang dipunpuja dados dèwi kasuburan lan pangresik sakabehing dosa kanthi tirta suci. Dèwi Gangga kagambaraken kanthi wujud wanita ayu ingkang mancuraken tirta suci saking guci. Umat Hindu pitados saumpaminipun siram wonten ing kali Gangga wonten ing wekdal ingkang trep, bakal pinaringan pangampunan dosa lan pinaringan slamet. Kathah tiyang - tiyang ingkang pitados menawi kasil kasebut saking kasiling siram wonten ing Kali Gangga. Tiyang - tiyang ingkang sami nindakaken laku saking papan ingkang tebih saperlu nglarung awu mayit kulawarganipun wonten ing kali Gangga. Papan-papan suci kanggé umat Hindu wonten ing pinggir kali Gangga, kadosta Haridwar, Allahabad, lan Benares.[1]
Cariyos Gangga kawiwitan nalika Sagara, Raja Ayodhya boten kagungan putra. Nalika punika piyambakipun sregep nindakaken tapa lan dipunjanjèni déning para déwa bakal kagungan sewidak èwu putra. Piyambakipun lajeng ngawontenaken upacara sesembahan turangga. Déwa Indra, panguwaos swarga ingkang mireng bab punika kagèt ngantos piyambakipun ajrih, saèngga nyolong turangga ingkang dados sesembahan lan dipunbekta wonten ing donya alam ngandhap. Putra-putranipun Raja Sagara dipundhawuhi kanggé madosi turangga ingkang dados sesembahan. Dumugi wonten ing alam ngandhap, sadaya putranipun Raja Sagara nduga menawi rsi ingkang dipunpanggihaken wonten ing mrika ingkang nyolong turangga sesembahan punika. Amargi duka, Rsi wau lajeng nyupata sadaya putranipun Raja Sagara dados awu. Sabubaripun mangertosi kadadosan ingkang dipunlampahi déning para putranipun, Raja Sagara lajeng nyuwun dhumateng Dèwi Gangga supados mandhap dhateng mayapada lan mbekta tirta kanggé nyelametaken putra-putranipun.
Sedaya kulawarganipun Sagara sami nindakaken tapa brata kanthi ancas supados Dèwi Gangga kersa mandhap wonten ing mayapada. Ananing namung Bhagiratha, wayahipun Sagara ingkang tapanipun saged damel Dèwi Gangga kersa mandhap dhateng mayapada. Dèwi Gangga nyangkut wonten ing gelungan rekma Déwa Siwa nalika mandhap. Ananing sang Dèwi tetep saged mbiyantu Bhagiratha, piyambakipun ngajak Dèwi Gangga dumugi wonten ing alam ngandhap. Kadadosan punika ingkang njalari Gangga kapérang dados tiga. Setunggal tetep wonten ing swarga ingkang kasebut Mandakini. Pérangan ingkang wonten ing mayapada utawi bumi kasebut Gangga, lan pérangan ingkang mili wonten ing alam ngandhap kasebut Bhagirathi, dipunparingi nama sami kaliyan Raja Bhagiratha.
oldid=1082464"	Kategori: HinduDéwa-Dèwi HinduDèwi Hindu	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 4 Sèptèmber 2016.
Pancene tato iki wis akeh eram sing nyenengi, nganti-nganti lali.Contone akeh, koyo to wong atlet sing main bal-balan, malah uakeh sing gawe
kabeh sopo wonge sing nggambari awake, bakal oleh laknate sing gawe urip.Ono haditse tapi aku lalu riwayat pastine.
Satunggaling kannushi ngagem busana ingkang dipunwastani kariginu lan topi ingkang dipunwastani ebōshi
Kannushi? "pakar Déwa", aslinipun dipunlafalaken kamunushi),ugi dipunwastani shinshoku (
shinshoku?), inggih punika tiyang ingkang gadhah tanggel jawab awit saking ngurus kuil Shinto [1] (jinja) ugi mimpin sembahyang dhateng kami.[2] Huruf kanji kangge nyerat kannushi kadang kala saged kawaos jinshu kanthi pangertosan ingkang sami.
Purwanipun, kannushi punika lantaran antawisipun para 'kami ugi saged mentransmisikan kekajengan dhateng tiyang biasa.[3] Satunggaling kannushi kalebet tiyang ingkang saged nglampahi mukjizat utawi tiyang suci ingkang dados lantaran kagem kami amargi usaha nyucèkaken dhiri ingkang dipunlampahi. Ananging lajeng istilah kasebut sejajar kalihan shinshoku, inggih punika tiyang ingkang nyambut damel wonten ing kuil lan gadhah tanggel jawab awit saking pucara religius ingkang dipunwontenaken ing mriku.[2][4]
Nalika jaman rumiyin, amargi kekuwatan pulitik lan religius ingkang sejajar wonten ing satunggaling klan, lajeng ketua klan ingkang mimpin anggota klan nalika kegiatan religius utawi saged dipunlampahi déning pehak ingkang gadhah wewenang sanèsipun.[4] Lajeng peran kasebut lajeng mekar dados wujud ingkang langkung khusus lan kapisah. Istilah kasebut dipunsebataken wonten ing kitab Kojiki (680 M) lan Nihon Shoki (720 M).[4] Saben kitab dipunsebatakwn bilih Maharani Jungū lan Kaisar Suijin dados kannushi.[3] Wonten ing kuil ingkang sami, tuladhanipun Ise Jingū utawi Kuil Ōmiwa, wonten maneka jinis kannushi ingkang béda-béda ing wekdal ingkang sami, tuladhanipun Ō-kannushi (
Gon-kannushi?).[3][4]
Satunggaling kannushi kenging nikah lajeng larenipun ingkang marisi pakaryan kasebut.[5] Sanajan status turun temurun punika boten dipunakoni kanthi sah, ananging tradisinipun tasih kelajengan.[6] Busana ingakng kaginakaken tuladhanipun jōe, ebōshi lan kariginu, boten gadhah ciri religius ingkang signifikan, ananging kalebet busana resmi ingkang dipunginakaken wonten ing lingkungan kraton Jepang nalika jaman rumiyin.[5] Perangan punika ngandharaken hubungan ingkang celak antawisipun pamujan kami kalihan Kaisar.[5] Atribut sanèsipun ingkang dipunginaken déning kannushi inggih punika baton ingkang dipunwastani shaku lan tongkat ingkang kajanegkepi kalihan lempitan kertas putih (shide) ingkang dipunwastani ōnusa. Anggènipun nglampahi tugas religiusipun, , kannushi dipunbiyantu déning satunggaling wanita ingkang dipunwastani miko.
Kanggé dados satunggaling kannushi, ingkang dados calon kedah nglampahi studi ing satunggaling universitas lan sampun pikantuk ijin saking Jinja Honchō (Asosiasi Kuil Shinto), padatanipun Universitas
lan randha saged nglajengaken pakaryan garwanipun ingkang dados kannushi.[6]
ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Banyu Urip Ageng Banyu Urip Alit Kradenan Landungsari Dekoro Keputran Klego Poncol Bandengan Degayu Panjang Wetan Krapyak Kidul
njawani, (3) pemanfaatan sastra klasik baik lisan maupun tulis (sastra piwulang, babad, legenda, tembang, nyanyian rakyat, tembang dolanan, cerita, mitos, dongeng, sastra wayang dan
apik tenan panggenane. Tapi yen ndelok komodo mending yen arek2 wes rodho gedhe. Soale rodho
Kabupatèn DemakKebonagung, DemakKabupatèn DemakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bémo (cekakan saka tembung bécak motor), iku tetumpakan awujud kaya becak nanging nganggo mesin.
IndonésiaTransportasi ing JakartaAngkutanKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 14 Maret 2013.
Endhel Pojok, Batak, Gulu, Dhada, Buncit, Endhel Apit Ngajeng, Endhel Apit Wuri, Endhel Weton Ngajeng, Endhel Weton Wuri
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah."2.
MATIUS 4:25 | Punika awinanipun katah pisan jadmane sane ngiringang Ida. Wenten sane rauh saking wewengkon Galilea, saking wewengkon Dasa Kota, saking kota Yerusalem, saking wewengkon Yudea miwah saking wewengkon dangin Tukad Yordane.
Sacara mligi cithakan iki "njupuk" paramèter background saka {{Infobox musical artist}} utawa {{Navbox musical artist}} lan ngetokaké asil fn (kanggo individual) utawa fn org (kanggo grup), mula:
Tiếng ViệtBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.41, 20 Sèptèmber 2011.
berusaha. Menawi kepareng, Gusti maringi kula nyediaaken papan kagem kula nyambut
kmaren aku iki tidure uenak tenan... 'ces pleng... bangun² langsung adus, dingine brrrrr.....aku heran, sing jaman sekarang iki kian edan ajah, wong pada edan kabeh... nulis blog
Jalan Ronggolawe, 103, Cepu, Indonesia
Blondes fuck in creampie eating papat sawetara - group porno
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,Cristal X
“Maksudku, klamben ta gak ngono lho” jare Kamut.
“Lek ngono, engkok bengi diinceng ta ?” jare Gempil gunggungan.
“Wah iyo wis, tepak rek” jare Kamut.
“Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe ta. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur. Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang koen.” jare Kamut maneh.
“Yo wis setuju.” mari ngono arek telu iku buyar ngenteni bengi.
Bengine, sesuai rencana Togog sing paling ngisor, mari ngono Gempil ndhik tengah terus Kamut paling ndukur.
“Arek’e lagi surian” Kamut mulai cerito.
“Arek’e lagi surian” Gempil
onok Hansip, age cepetan” mari ngono arek telu iku semburat ndhelik.
Mari ngono, Hansipe nggoleki gak ketemu. Onoke mek
Sing ke loro isine Gempil, pas disadhuk munine “Guk..guk!.”
“Oooh kirik tibak’e”
Lha sing terakhir isine Togog, bingung katene muni opo.
“ngelmu iku kelakonekanthi laku. Lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani. Setya budya pengekese dur angkara”.
Kitab Arjuna Wijaya) dalam pupuh Sinom yang menyatakan:
Kejawi saking punika ngungun kawula dene ta boten kadasa putra tuan nini putri, sinten ta sing marahi. Penedahanira pinku. Sastra Jendra Yu ningrat menangka wadining bumi pan sinengker dening
awis ingkang ngarawuhi yen dede pandita pinunjul, kuala matur prasaja mring paduka yayi aji, kang tineda ing nini punika.
mirip blas yo?” jare arek mau ambek nginclik
Bunali: &*#!#@#,.\>.<*&^%%$&()(^$ !!!!!!!!
Indonesia - K-Pop - Lagu Barat - Top Chart 2017 - Official Full AlbumHomeTangga Lagu About
(3.21 MB ) Download lagu ojo ngece karo wong ora duwe Mp3
(3.21) Download Lagu lagu ojo ngece karo wong ora duwe Download lagu lagu ojo ngece karo wong ora duwe
dadine kok wadoh ngene hahaha.....xD
lan salah,endi sing haram lan sing sunah *** mula ojo lali ngaji lan sinau, kudu manut kandane sibu lan guru,gunakne kesempatan lan wektu, kanggo nyatake cita-
LAMPAHING AGESANG, BILIH ANDAMEL KIRANG RENANING GALIH, MUGIO TANSAH PARING PANGAKSAMA. LINEBUR ING RIYADI PUNIKO
Atmel AVR lan Arsitèktur AVR32), piranti Gelombang Radio, EEPROM lan piranti flash memory (uga kalebu
utawa ASSPs, sing penting melu pangarepane pelanggan. Nalika ana kabutuhan isa nawakake solusi sistem ing Chip. Atmel nulayani
Fab9 ning North Tyneside (England) (wis didol)
fab ning Nantes, France[3]
Para sedulur, kanggo neruské omongku mau, pada bungaha terus, jalaran kowé wis dadi siji karo Gusti. Aku ora kesel mbolan-mbalèni sing wis tak tulis. Kuwi malah apik kanggo kowé, dadiné kowé ora nyimpang dalan. 2Kowé kudu sing ati-ati karo wong-wong sing seneng ngrusak, sing klakuané kaya asu. Pada sing ati-ati karo wong-wong iku, sing meksa kowé kongkon sunat. 3Wong sing kenèng diarani wong sunat tenan kuwi ya awaké déwé iki. Awaké déwé iki ketampa Gusti Allah, jalaran awaké déwé manut penuntuné Roh Sutyi lan awaké déwé namung njagakké Kristus Yésus, sing nglabuhi awaké déwé. Dèkné sing marakké awaké déwé iki bisa ketampa Gusti Allah, mulané awaké déwé ya ora njagakké wèt-wèt sing kudu dilakoni. 4Semunggoné ènèng wong bisa ketampa Gusti Allah jalaran nglakoni wèt-wèté agama, mesti aku iki sing bakal ketampa sing ndisik déwé. 5Wujuté aku ya disunati dongé aku nduwé umur wolung dina. Aku lairan sangka bangsa Israèl, turunané Bapa Bènyamin. Dadiné aku ya wong Ju sing tus. Lan menèh, ing babakan adat-tata-tyarané lan wèt-wèté agama aku ya ora sembrana, jalaran aku mauné wong Farisi. 6Sangking temené lan sregepé enggonku nglakoni agama, aku sampèk wani ngrusak pasamuané Gusti Yésus Kristus. Wèté lan pernatané agama Ju kabèh tak lakoni kanti temen lan tanpa klèru. 7Pantyèn, dèk mbiyèn aku njagakké kuwi mau kabèh sing tak lakoni. Ndarani nèk aku temen nglakoni kabèh kuwi aku terus bisa ketampa Gusti Allah. Nanging ora, mulané kuwi mau kabèh saiki ora tak kanggokké menèh, jalaran saiki sing tak jagakké namung Kristus déwé. 8- 9Pantyèn, kabèh kuwi mau jan ora ènèng ajiné blas nèk tak padakké karo kaweruh bab Kristus Yésus, Gustiku. Sembarang kuwi mau kabèh pantyèn wis tak buwang, jalaran ora kanggo gawé. Saiki sing tak jagakké namung Kristus lan aku kepéngin dadi siji karo Dèkné. Aku wis ora njagakké wèté agama menèh, nanging aku bisané keanggep bener lan ketampa Gusti Allah namung lantaran pretyaya marang Kristus. 10- 11Namung barang siji iki sing tak karepké, yakuwi, aku kepéngin rumaket marang Kristus, supaya aku bisa kenal marang Dèkné lan ngrasakké kwasané, kwasa sing nangèké Dèkné sangka pati. Aku uga saguh nglakoni kasangsaran kaya Kristus, senajana sampèk mati, supaya aku uga bisa ditangèkké menèh sangka pati. 12Aku ora ngomong nèk aku wis tekan lan wis bisa kaya sing dikarepké Gusti ing uripku, ya durung, nanging aku nglumui tenan, supaya suwi-suwi bisa kaya sing dikarepké Kristus, sing manggil aku. 13Para sedulur, aku déwé pantyèn rumangsa nèk aku iki durung tekan sak kabèhé, durung, nanging barang siji iki sing tak lakoni, yakuwi: sembarang sing wis kliwat tak lalèkké kabèh, supaya aku bisa ngematké lan nyandak sing nang ngarepku. 14Mulané aku ya nglumui tenan sak kuwat-kuwatku, supaya ndang bisa nyandak tujuanku lan bisa nampa upah sing nang swarga. Awit Gusti Allah manggil awaké déwé supaya awaké déwé bisa nampa upah iki, jalaran Kristus Yésus wis nglabuhi awaké déwé. 15Mulané para sedulur, awaké déwé iki sing wis nduwèni kadunungan sing mateng bab tyarané wong nurut Gusti, awaké déwé kudu mikir ngono. Nanging nèk nang tengahmu ènèng sedulur sing nduwèni pinemu liyané bab iki, Gusti Allah déwé sing bakal ndunungké marang kowé. 16Mung waé, senajan kepriyé waé, hayuk awaké déwé terus nurut sing dikarepké Gusti Allah. 17Para sedulur, pada diteruské enggonmu pada nurut aku. Aku wis ngekèki tulada marang kowé, mulané kowé kudu niru wong-wong sing pada nurut tulada kuwi. 18Jalaran okèh wong sing uripé ora pantes blas, malah dadi mungsuhé pentèngané Kristus. Wong-wong kuwi urip ngono rumangsané wis apik waé, Kristus ora usah mati nang pentèngan nglabuhi manungsa. Pantyèn aku wis ping pira ngomongké bab iki lan saiki tak balèni sepisan menèh karo nangis: 19Gusti Allah bakal mbuwang wong-wong kuwi nang neraka. Ajuré pada nglakoni kekarepané Gusti Allah, nanging ora, malah pada nuruti kesenengan sing ora pantes. Nèk pada nglakoni barang sing ngisin-isinké wis ora pada nduwèni rumangsa isin; klakuan sing kaya ngono kuwi malah dienggo pamèran lan sing digagas namung barang kadonyaan. 20Nanging awaké déwé ora kaya ngono para sedulur, awit panggonané awaké déwé iki nang swarga. Mulané awaké déwé pada ngarep-arep Gusti Yésus Kristus, Juru Slameté awaké déwé, sing bakal teka sangka swarga. 21Karo pangwasa sing nelukké sembarang kabèh Dèkné bakal ngganti badané awaké déwé iki sing ringkih lan rusak, supaya bisa malih kaya badané Dèkné déwé.
KEYWORDS krama, indonesia ngoko krama krama inggil, indonesia ngoko krama krama, ngoko krama krama inggil, indonesia ngoko krama, ngoko krama krama, krama krama inggil
Download RATIH PURWASIH BEST ALBUM (TEMBANG LAWAS INDONESIA) Listen Download RATIH PURWASIH Full Album || TEMBANG KENANGAN Listen
LELAYUSampun kondur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumados Allah SWT, Bapak H. Sumantri bin Suranto (adik ipe saking simbah JOWO utawi
saking Ibu Hj. Wienarni Darsono),rikolo;dinten Rabu Legi suryo kaping 23 April 2008, sesarengan suryo jawi kaping 16 wulan Bakdo Mulud tahun jawi 1941, wanci jam 08.30, amargi gerah serangan jantung.Mugi sedoyo amalanipun almarhum naliko sugengipun wonten ing alam ndonya, pinaringan hidayah piwales ganjaran saking Allah SWT. Dumateng sedoyo keluwargo ingkang
to nyuk, ra sah golek alasan. Wis ngerti ra penake ngono kok golek2
melu absen nang kene olih apa ora kang.....
tang melu ngiyub mbokan olih....
Sembah sujudku dumateng Gusti Moho Agung…lan sungkemku dumateng Prabu sing dadi
nyawane si...........wis kawengku dening dening nyawaku,
teko kedep teko lerep teko nurut manut si.....................menyang aku cahya
mulya mulyaningsun,urip ingsun,iya iku kang ngimpune nyawane si......
wis kakekap dening nyawaku,teko kedep,teko lerep,teko nurut,teko manut
si.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
Yen awan, Yen bengi Biasane Aku ra ono sing Ngancani
Mekah.233. Ing-Sun nun-Da kang Dewadi, sampun murca Krama Buda, sampun tilem satuhune, seiki gelar sumebar, Agama Rosullah, Gusti Rosul kang satuhu, inggih
kuciwana, mugi dijaring ku Gusti."404. Sunan ngalengis sumaur ,Pilahir
Ana wedhus lanang berok siji banget kasatan, nyemplung ing luwengan kang ana banyune. Anuli ana asu ajag siji , iya kasatan arep ngombe, enggal nututi melu nyemplung. Sawuse padha arep ngombe, banget ing bungahe, ananging bareng arep metu, padha ilang kabungahane sanalika, awit karone ora bisa mancolot metu saka ing luwengan. Saking getere, wedhus lanang muni seru,
Aku wus nemu akal tuwin sarat, kang bisa mitulungi aku lan kowe. Dienggal ngadeg. Sikilmu ngarep pancadna iringing luweng an dikukuh. Kepriye ki sanak , apa kowe wis ngerti, aku nuli munggah ing githokmu, gampang banjur mancolot metu.
Sawuse mangkono , mung kari gaweyan sapele, sarana kuwating untuku aku bisa tetulung ngentas kowe. Wedhus lanang ngrujuki. Bareng wus ngadeg,
jenggot dawa, besuk maneh aja ngandel ujare sakehing asu ajag, saiki tampanana wewulangku, bok manawa ing tembe kanggo :
Ing nalika môngsa adhêming angin, ana ula badhudhak katisên bangêt, mubêng golèk pandhêlikan ora olèh. Wasana katêmu karo landhak kang bêcik kalakuane, anyalathoni mangkene: mêsakake têmên kowe iku, angin iki ora bêcik ingatase awakmu, olèhmu andharodhog kôngsi kaya godhong katêmpuh ing angin, ayo mênyang êrongku, supaya olèha angêt ing
dadi patute, malah ngenak-enak ngalêkêr bae. Landhak anuli calathu: saiki wus wêngi, lan wus mangsane kowe lunga. Anamu ing kene sadhela andadèkake bungahku, ananging saiki lungaa, ing besuk-besuk balia manèh, kowe iyo wêruh dhewe, yèn êrong cilik iki sêsak dak ênggonana karo kowe. Ula badhudhak amangsuli: hêm, dadi kowe angira yèn sêsak, satêmêne, êrongmu iki luwih prayoga, wruhanamu kisanak, aku kapenak ana ing kene, lan ora
No Kelurahan Luas Wilayah (Km2) 1 Kelurahan Pondok Bambu 4,99 2 Kelurahan Duren Sawit 4,58 3 Kelurahan Pondok
Kaca mawa pranala nggayut "Vegetarian" - Wikipedia
Kaca mawa pranala nggayut "Vegetarian"
Herbivora ‎ (← pranala | besut)
Mahavira ‎ (← pranala | besut)
Glenn Fredly ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Mahatma Gandhi ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:JV03 Shofwan Yusuf ‎ (← pranala | besut)
Diét (nutrisi) ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Vegetarian"	Menu navigasi
Lampung ke Banyuwangi IDR 1.128.000 Tiket Malang ke Banyuwangi IDR 1.800.000 Tiket Makassar ke Banyuwangi IDR 784.600 Tiket Sumbawa Besar ke Banyuwangi IDR 912.000 Tiket Palembang ke Banyuwangi IDR 1.070.100 Tiket Solo ke Banyuwangi IDR 668.000 Tiket Pontianak ke Banyuwangi IDR 1.740.800 Tiket Palu ke Banyuwangi IDR 903.500 Tiket Berau ke
akeh sing pinter nulis dan gag sombong, dadi lebih akeh sing iso tak
botol gepeng (vodka) iku aja digawa munggah gunung, gawa wae akua, sebab podo-podo banyune ning ora iso kanggo godog
diungsikke ning omahe poro selebriti wae ben kroso…ben ra sombong maneh..heheheeh.Omahe pejabat yo lodhang kok..sip banget hehehehe
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJual Hammer Of Thor Asli, Obat Kuat Dan Pembesar Penis DI Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
nate ngetok to yo..nek topo broto umume yo mung 40 dino..lha iki kok wis
Baladewanya: tangane ngantemi, sikile nyadhuki, cangkeme misuhi, dhalange ngompori, sing nggamel nyoraki! Lha yang diadhepi apa nggak namanya apes tenan. Entek ngamek, kurang golek. Hahaha… Lha negonya
kyai Genduru senenge lancaran waru doyong dhawah gending carangan kethek peper…….. wah tayuban tenan ki…..dadi kelingan jaman sing ora ora.. tariiik
2 Maret 2010 in Babad Tanah Jawa, Cerita Rakyat | Tags: kangsa adu jago	Kisah
berjuang sing koyok ngunu maeng, ganyang Malaisyia, krungu aku gurung sampe anu, wis dadi negoro dewe, mergo Pak Karno mati iku paling kiro-kiro. Yo setuju ae ancen seneng’ngok, klirune opo ora ngerti
elem. Sing ngongkon ngentekne PKI sak akar-akare Pak Karno. Radio sing duwe yo Bani, Banitok, wong kabeh sing ngrungokno
ketrampilan presentasi (public speaking) Pengembangan ketrampilan kerjasama kelompok Pengembangan kepercayaan diri Pengembangan ketrampilan
“Sik tak la, alon-alon lek cerito, longgo sing nggenah dhisik ..” jare Romlah ngayemno anake.
“Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak mlebu nang omahe Yuk Jah.” jare Tole.
“Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek Bapakmu teko, ceritone lagek diterusno. Aku pingin weruh reaksine Bapakmu. “jare Romlah.
“Koyok Ibu ambek Om Gempil mbiyen . . .”
konco-konco karo sedulur. Mogo di paringi waras. Wong sing apik,
Dasawarsa iku petungan kang mlaku sepuluh taun sepisan. Tembung iki seka tembung dasa sing artine sepuluh, lan warsa sing artine taun. Ing basa Indonésia asring disebut dekade kang dijupuk seka basa Inggris decade.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dasawarsa&oldid=992334"	Kategori: Petungan Wektu	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 2 Maret 2016.
Muséum Mandala Wangsit Siliwangi punika muséum senjata ingkang wonten ing Jalan Lembong 38, Bandung, Jawa Kulon. Muséum punika wiyaripun areal 4176 meter persegi lan wiyaripun bagunan punika 1674 meter persegi. Mapan wonten ing gedung ingkang naté kaginakaken kanggé markas Divisi Siliwangi kapisan ing kutha Bandung ( Staf Kwartier Territorium III Divisi Siliwangi ) ing taun 1949-1950 ingkang mapan ing Oude Hospital Weg (sapunika Jalan Lembong).
Bangunan punika dipunbangun ing taun 1910 kanthi fungsinipun rumiyin kanggé Militaire Akademie Bangung sapunika bangunan kasebut nglampahi alih fungsi dados muséum inggih punika Muséum Mandala Wangsit Siliwangi [1].
Minangka markas militer, ing tanggal 23 Januari 1950 gedung punika naté dados sasaran utami serangan Angkatan Perang Ratu Adil (APRA) ing ngandhaping pimpinan Kapten Raymond Westerling. Ing prastawa kasebut ingkang gugur punika 79 prajurit TNI/Siliwangi kalebet Mayor Adolf Lembong. Mirsani wigatosipun nglestantunaken warisan nilai-nilai perjuangan dhateng para generasi eném supados tansah eling sarta marisi tumindak ingkang ngemu nilai perjuangan supados njagi bangsa tetep wutuh, awit saking punika Kodam III/Siliwangi gadhah kekajengan damel Muséum Mandala Wangsit Siliwangi [2].
Kanggé nglampahi kekajengan punika, lajeng dipunkempalaken manéka barang koleksi ingkang ngandhut nilai sejarah saking kurun wekdal antawisipun masa perjuangan kamardikan, masa perang kamardikan, lan masa salajengipun ingkang gegayutan kalihan perjuanganipun Divisi Siliwangi lan warga Jawa Kulon [2].
Muséum Mandala Wangsit Siliwangi punika resmi déning Pangdam III/Siliwangi kaping 8, Kolonel Ibrahim Adjie nalika tanggal 23 Mei 1966 lan mlebet ing kategori muséum sejarah utawi perjuangan tingkat kodam. Minangka sarana kanggé pendidikan, ing Muséum Mandala Wangsit Siliwangi kajangkepi ugi kalihan lukisan diorama lan ruang audio visual kanggé muter filem dokumenter (wiwit saking taun 1990 boten dipunginakaken malih amargi risak) perjuangan Divisi Siliwangi lan rakyat Jawa Kulon [2].
Barang-barang ingkang dados kolèksi Muséum Wangsit Mandala Siliwangi punika kadosta gaman tradisional arupi kujang, keris, pedhang, golok, tombak, panah, pedhang saking pring, lan samurai. Ugi wonten senjata api saking maneka jinis lan manéka kendharan militer ingkang naté dipunginaken.
Koleksi sanèsipun punika piranti ingkang naté kaginakaken Divisi Siliwangi lan warga Jawa Kulon anggenipun perang kanggé njagi dhaérahipun. Kejawi punika wonten ugi foto-foto perjuangan saking masa revolusi fisik ing taun 1945 dumugi taun 1949, foto-foto Panglima Siliwangi, tandha
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Mandala_Wangsit_Siliwangi&oldid=1112722"	Kategori: PariwisataMuséumBanjarmasin	Menu navigasi
omonge Roy Suryo jare komputer kuwi alat canggih, mesin pinter,
Mulane ra kakehan mikir, dina iki pit montore sing nembe dicicil telung
sasi, disekolahke neng nggadhean pasar Tirtomoyo..
Kang Tirto terus bablas neng pasar Sulingi arep tuku komputer (mosok enek
iso lah carane nglakokne”, ngono kuwi pikirane.
Kang Tirto jek bodo tapi kemlinthi lan gedhe gengsine…
mulane wegah nek arep njaluk ajar uwong…
“ndak dikira goblog” (padahal yo ora ngerti tenan)…
Merga wis nate mbantu Pak Lurah masang komputer nang kelurahan Tirtomoyo,
mulane nek mung carane ngecopne lan nyambung-nyambungne kabel yo ra enek
komputere enek tulisane “printer not found”.
nek kowe cah pinter mesthi ngerti artine tulisan iku?’ kandhane Kang Tirto etok-etok'e nge-
guuuooblog.. .”, Kang Tirto duwe pikiran nek diapusi karo sing dodol..
“Koh… kowe ojo ngapusi yoo… wong komputer goblog kok diomongne
pinter, mosok printer gedhene sak mene kok ra biso nemokne ki piye”,
“Lha iki tulisane .. printer not pound ki”
“Owalah kang Tirto… kuwi dudu komputere sing goblok tapi durung
ngono.. lha ku aku iki rak ya wis siap nyetir
„Tunggu ae.. engko teknisiku tak kon mrono.”
Mumpung isih nyambung karo Koh Ahok…Kang Tirto kepingin takon sisan.
Sing mendorong wonge nekat tuku komputer kuwi sakjane merga kepingin
iso Pacebukan karo Twiteran, wis kepingin arep ngobrol karo Dhek Paikem
tanggane kang Sastro sing saiki neng amrik, “Koh nek aku arep ngirim kabar nyang ponakanku sing neng Hongkong piye?”
“Kowe kudu ngerti alamate” jawab
Segawe) amargi taksih kaleres alumni FEB-UGM ugi nderek tumut Ketoprak Humor dados Pak Nggolo.
Dados mangke saged kathah nyenthil prekawis sepeda onthel. Kula malah dados lingsem menawi badhe dipun pirsani para priyayi minulya kados Pak Heri Agusti kaliyan Pak Wongeres. Mangke malah mboten
cendhol mata uwonng), mangka liruning kang dadi wulu wetuning desa tekan ing
Balas	Mas Bei lan Pak Sahid, nuwun sewu dangu mboten sowan blog OPOTO…. kalersan nembe semedi wonten Magelang ( dinas 4 hari ), malah sempat mampir ke mas Margono hehehe…
Mas Nur…salam kagem pemburu fongers lan konco wong Agung ingkang
ING Vysya Cms Hub ING Vysya Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING Vysya Indira Nagar ING Vysya Srinivasa Nagar ING Vysya Vijaya Nagar ING Vysya Jayanagar ING Vysya Malleswaram ING Vysya Vijaya Nagar ING Vysya Chickpet ING Vysya M G
Sentorom iku organel sèl sing fungsi aktif-é jroning pambelahan sèl lan mung ana ing sèl kéwan. Sentorom minangka wewengkon sing dumadi saka rong sentriol (sepasang sentriol) sing dadi nalika pambelahan sèl, sabanjuré saben sentriol bakal obah menyang bagéan kutub-kutub sèl sing pinuju mbelah. Jroning siklus sèl ing tahapan interfase, ana fase S sing awujud tahap duplikasi kromoseom, kondensasi kromoson, lan duplikasi sentrosom.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sentrosom&oldid=1011610"	Kategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 6 Maret 2016.
tapi kepengin balik maning, muga-muga mengko nek wektune pensiun bisa pulang kampung. Esih kelingan banget cilikanku mbiyen
saiki wis etok nongkrong maneh, aku melu seneng..
Mahmud berkata:	Maret 2, 2009 pukul 11:51 am	lho potoku kok medeni yooo…lhoooo
blog puniko ing ngarso penjenengan mboten sanes namung nyadhong kawigatosan, kanti nyuwun palilah ing penggalih panjenengan sami, mugi kerso paring pangandikan lumantar seratan wonten blog puniko utawi
suryo kaping pitulikur wulan desember,saking kulomBah Jowo. Diposkan oleh
Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo, tiyang peranakkan Bapak kalih simbok.
karo arek-arek iku pokoke ngerti ae. tekok aku, cacakke dewe
Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusulparing ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.
karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
SUGENG WARSO ENGGAL, mugi sedoyo ingkang kaajab ndadosna kasaenan, saged pinanggih ing karahayon saking kanugrahaning Gusti. Amien ya robbal alamien.
saking anak estri mbajeng Icha & Keke)
Juli 4, 1987(1987-07-04) (umur 75)
Abdul Halim (ejaan lawas: Abdoel Halim) (lair ing Kota Bukittinggi, Sumatra Kulon, 27 Dhésèmber 1911 – pati ing Jakarta, 4 Juli 1987 ing yuswa 75 taun) ya iku Perdhana Mentei Indonésia jaman Kabinèt Halim (1949) kang mrintah nalika Républik Indonésia isih dadi bagéyan saka Républik Indonésia Serikat kanthi Pejabat Presiden RI Mr. Assaat.[1]
Asal lan Sekolahé[besut | besut sumber]
Abdul Halim lair saka bapak kang asmané Achmad St. iyus lan ibu kang asmané H. Darama.[1] Halim sekolah ing HIS, MULO lan AMS B ing Jakarta, lan uga dadi lulusan GHS (Geneeskundige Hooge School - didirike taun 1924 - utawa Sekolah Kedhokteran, saiki Fakultas Kedhokteran Universitas Indonésia) ing Jakarta.[1]
Jaman perjuwangan1945-1949[besut | besut sumber]
Wiwit Proklamasi 1945 panjenengané dadi Wakil Ketua BP-KNIP bareng karo Mr. Assaat kang njabat Ketua BP-KNIP.[2] Kaya kang dimangertèni yèn Badan Pekerja (BP) kang nduwé anggota 28 wong iku badan pelaksana kang gawéyané saka Komite Nasional Indonésia Pusat kang duwé anggota 137 wong.[2] Jaman Revolusi Fisik 1945-1949 beliau ora tau praktek dadi dhokter, sakliyane dadi politisi lan duwé hobi ngrumat mobil kesayangane kang ndadekake dhèwèké dijuluki dhokter mobil alias dadi montir mobil kesayangané.[2]
Jaman RI lan sawisé RIS 1950[besut | besut sumber]
Jaman RI Abdul Halim dipercaya njabat dadi Perdhana Mentri, Mr. Assaat dadi Pejabat Presiden. Banjur sawisé RIS panjenengané mlebu ana ing Kabinèt Natsir.[1]
Abdul Halim lair kanthi jeneng Otong Sjatori nalika taun 1887 ing Majalengka, Jawa Kulon. Bali saka ngibadah kaji, jenenge diganti dadi Abdul Halim. Nalika umur 10 taun dhèwèké wis isa maca Al Quran lan dadi santri saka kyai Jawa Kulon lan Jawa Tengah nalika umur 22 taun. Abdul Halim banujur lunga menyang Mekkah kanggo ngibadah kaji lan sinau
Nalika taun 1911 dhèwèké bali ing Indonésia lan ngedekake Majelis Ilmu (ejaan lawas: Majlis Ilmoe). Ing tanah wakaf maratuwane, dhèwèké ngedekake madrasah kang dijangkepi mkaro asrama kanggo para santri.Ing taun 1912 dhèwèké ngedekake kumpulan utawa organisasi kang diarani Hajatoel Qoeloeb kang isine para tokoh masyarakat, santri, wong tani, wong dodolan. Saka organisasi kang dibentuk déning Abdul Halim iku kanggo ngrewangi para anggotane ing pasar nalika saingan karo wong Cina, lan ngendhekake kapitalisme kolonial.
Sithik mbaka sithik organisasi kang dipimpin Abdul Halim isa nggawé makmure warga kampung. Nalika taun 1915, organisasi kang dipimpin dibubarke merga oraganisasi iki dianggep dadi punjere kerusuhan antarane
majukake donya pendhidhikan. Jam'iyah iki uga ana gandheng cenenge karo Jamiat Khair lan Al-Irsyad ing Jakarta. Amarga masyarakat akèh kang seneng karo organisasi iki ndadekake pamarentah wedi banjur ing taun 1917 organisasi iki uga dibubarake.
Abdul Halim uga ngedekake pesantren ing wulan April 1942 ing désa Pasirayu, kècamatan Sukahaji, Majalengka.
Santi Asromo (basa Kawi, Jawa kuna: panggon sinau kang sepi lan tentrem), pesantren iki dadi pesantren moderen kang pisanan ing jaman iku. Pesantren iki dibangun ana ing papan kang adoh saka panggon rame ing Majalengka. Ora mung babagan agama kang diajarake ing pesantren iki, ana uga perkara nandur, tukang kayu, lan sapanunggalane. Murid ing pesantren iki diwajibake urip ing asrama suwene 5 nganti 10 taun.
Nalika tahun 1942 dhèwèké ngganti PO dadi Perikatan Umat Islam kang banjur ing taun 1952 dadi siji karo Persatuan Umat Islam Indonésia (PUII), lan jenenge dadi Persatuan Umat Islam (PUI), kang punjere ana ing Bandung.
Berjuwang nganggo Senjata[besut | besut sumber]
Nalika ana agresi Walanda nalika taun 1947, Abdul Halim lan para warga lan tentara mundur ing pelosok désa kanggo nyusun rencana kanggo nyerang Walanda. Dhèwèké ora setuju yèn ana Nagara Pasoendan kang didekake taun 1948 déning Walanda.
Nalika jaman perang kamardikan, Abdul halim asring nglakoni gerilya kanggo nglawan para walanda, lan punjere ana ing Gunung Ciremai. Dhèwèké dadi ketuwa saka pasukane nalika mungsuh karo militere Walanda NICA. Nalika iku dhèwèké dadi bupati masyarakat Majalengka lan nglawan NICA.
Papan pesantrene Abdul Halim dianggep dadi markase TNI déning NICA, mula NICA banjur nyerang Santi Asromo iku. Abdul Halim lan many=tune dicekel déning NICA. Nanging dhèwèké ora gelem nyerah, lan isa mlayu. Dhèwèké diangkat dadi panitoya kang nduwèni tugas nyerang Nagara Pasoendan kang dibentuk déning Van Mook.
Sawise perang kamardikan rampung lan nagara aman, taun 1952 Persatuan Umat Islam (PUI) lan Persatuan Umat Islam Indonésia (PUII) gabung dadi siji, sanajan KH Ahmad Sanoesi kancane abdul halim wis kapundhut. Kedadean iku kalaksanan nalika tanggal 5 April 1952, ing Bogor. Asile ya iku lair Persatuan Ummat Islam (PUI) lan KH Abdul Halim kapilih dadi Ketuwa. Nalika tanggal 17 Mei 1962, Abdul Halim kapundhut ing Santi Asromo.
Berjuang dengan Tulisan[besut | besut sumber]
Abdul Halim iku uga dadi penulis kang akèh gawé tulisan. Tulisane akèh kang diterbitake. Tulisan-tulisane diwaca déning anggota PO kanthi wujud brosur lan buku cilik. Nanging tulisan-tulisane akèh kang wis diobong nalika ana Agresi Belada II.
Moeslimin Indonésia, Al Kasjaaf, Pengetahoen Islam.
Saka tulisane Abdul Halim nduwèni ekeh ide lan pamikiran kang isine cita-citane. Dhèwèké nganut konsep As Salam, ya iku keselametan ing donya lan akherat.
^ a b c d (id)www.nusantaraku.org
^ a b c (id)www.pkesinteraktif.com
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abdul_Halim&oldid=1098462"	Kategori: Perdhana Mentri IndonésiaBPUPKIAlumni Universitas IndonésiaTokoh saka BukittinggiMantri Dhépènsi IndonésiaLair 1911	Menu navigasi
Balas	Ngaturaken Wilujeng Idul Fitri 1432 H…Nyuwun gunging pangapunten kagem sedherek sedherek Opoto… Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Mirah..Amin
nyuwun di jawil, nek badhe goes malih amargi sakmeniko sampun dados
Kyai Lintang. Sedaya kalepatan lan galap gangsuling atur nyuwun pangaksami…
berbunyi “ Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Filed under: guyonan — Tinggalkan komentar	Juni 6, 2010
…sampeyan no ngendi to ndelike… kok ilang…. ki lho di goleki Kyai Semar van Padepokan Potorono….
ora kleru nek Kyai Semar pancen priyagung linuwih… lha wong nek tak waspadaake yo pancen trah adipati Pragolo je………. sekti mondroguno ora tedhas gegaman, setan ora doyan demit ora ndulit, waskiton ing pandulu….. mung yo kuwi…pengapesane mung karo Jengki sport soko
Kula satunggaling pawongan ingkang saweg nandang bingung. Awit sampun “ngupadi heninge ratri anggayun weninge ati”, ananging aggen kula nggula wentah bab” bel ingkang pun las setang” dereng wonten kasilipun…hiiik…hikkk… 😥 Syukur-syukur… bilih Eyang branjang kaliyan kyai upih paring crito dumateng kula….saenggo ndadosno mongkok-ing manah tuwin renaning penggalih kawula…… 😆
wong agung Maxs….. penjenengan kudu topo ngalong lan nrowot 400 dinten…..lajeng kungkum olie pit selawe dinten…. mangke saestu wangsiting Gusti bade lumarap dhumateng pnjenengan…. mboten namung bab bel nempel stang ingkang bade rampung…. obat nyamuk kagem kyai Semar ugi bade reroyokan sowang penjenengan…. ugi saged langsing…hehehe
Inggih Koko prabu… dalem estokaken dhawuh panjenengan… ananging babakan “kungkum olie pit” menika ingkang dados kawigatosan kula… lajeng dateng pundi kula saget nyumurupi “oli pit” ingkang kathahipun kirang langkung satunggal “genthong” ????? … 😆
sakjatosipun dalem menika “langsing, lencir lan mblarak sempal”, ananging rikala pisowanan ing dalu kepengker mboten kanyono-nyono siang-ipun kadhawuhan ngusar griya Tawon… nggih mekaten kedadosanipun… slira kula dados ageng lambah-lambah bumi…..
bukunipun ‘ THE SECRET”, nangin dereng saged mantrapaken njih…mbok kulo dipun paringi merginipun utawi coro ” mantheng” meniko pripun….. saestu kho kulo tenggo den mas…. nuwun
Amrutha Electronics Ampaiah Tower X Road Kothakota Mahabubnagar
Bathin Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
podo om, jamane biyen tas2an mlebu kuliah sregep2’e mbantai…
saiki koyoke podo males kabeh… hehehe
Kawula Alit – met ultah dab ..mugi2 sedoyo ingkang sampun dados sedyo panjenengan sedoyo saget kasembadan kanti tambahe umur puniko..amin.. mugi2 tansah
kudu wani ngadepi pakewuh, kudu wani ngadepi rekoso disik, kudu wani utowo gelem ngadepi lakon-lakon sing diparingake marang Romone utowo Gustine dewe.3. Katentreman sing dikarepake :a. Ketentremane awake dewe.b. Katentremane
nentremake :a. Kudu jujur, jujure jujur kabeh tumindak.b. Yen ngomong sing nyenengake karo sing dijak ngomong.c. Watake kudu biso sabar,
tumindake.- Nyambut gawe kang bener, ojo wegahan.- Samubarang diadepi karo pikiran sabar, narimo, ikhlas, ngalah, welas lan asih.- Ojo mutungan, ojo gampang sambat, ojo gampang ceklek atine yen nemoni lakon sing ora penak.Iku setitik kanggo siap wadahe wahyu satriyo utomo, sebab wahyu sing diparengake wahyu kang suci, wahyu kang becik.10. Sing kagungan wahyu, sing menehi wahyu, sing wajib andom wahyu yoiku :- Yo Gusti Moho Suci dewe.- Yo Sangyang Tunggal dewe.- Yo Romo dewe.Dudu soko hak liyo, dudu soko njobo asale, dudu wong liyo sing kagungan, ora liyo soko gulunge awakmu dewe, soko gaipe awakmu dewe, soko aluse awakmu dewe.11. Kabeh putro kudu perso yen sak jroneng awakmu iku ono roso sepuluh kabehe :- Sing papat ono gelar sedulur papat.- Sing limo ono limo pancer.- Sing
sing siji Moho Suci you rip, yo Romo, yo Sangyang Tunggal mud ewe.La tugasmu yoiku nyampurnakake sing songo mau, nglungguhake sing songo mau.12. Tembung pat-mo-nogo iku 4+5+nogo. Manunggale kawulo lan Gusti, manunggale kiblat papat lan limo pancer.Tembung nogo iku lakune wis digowo, wis mlaku utowo
sing marak ake ora nentremne marang keluarga lan awake dewe.Mbisu ; ojo ngendikan sing ora nganggo waton maksute. Ngendikano sing ora marak ake sirike (larane) atine wong liyo. Micak ; ojo mirsani alane wong liyo.
2. Eling lakune : Setiti, ati-ati, toto, titi,
Narimo lakune : Leggowo, ngerti, gulung.Legowo ; ora miyar-miyur.Ngerti ; laku kang bener.Gulung ; kabeh sing wis kedadeyan ditompo karo rasane kang sejati, dudu rasane angen-angen sifat papat (sedulur papat).
4. Welas asih sak podo-padane urip : lakune tresno ames nani.Tresno ; kudu saling menghormati, saling asihi.Anres nani ; eling kabeh barang kang urip iku kagungane Gusti Murbeng Gesang, dadi urip iku podo ora ono bedane, sing mbedakne mung bentuk njobone.
· Laku lan tumindak kadang sak bendinane diusahakne dilatih soko
Gusti ingkang moho suci, mugio tansah dipun paringi reno lawan wing gesangipun :Ø Gelar, Lahir, Ndonyo :1. Kulo sak keluargo tansah pinaringan teguh, rahayu, slamet.2. Gampil angsal kulo pados sandang, pangan, papan.3. Tansah manggih, ayem, tentrem lan dipun pangestoni.4. Tansah dipun paringi sabar, nrimo, ikhlas, welas-asih, jujur, ngalah.5. Dadio satriyo sejati, sejatine satriyo utowo endang sejati.Ø Gulung, bathin, rohani, urep, romo :1. Pikantuk laku kasampurnan kang sejati (gelar-gulung).2. Dadio wijine jagat, gelar jagat gulung.3. Asale suci bali marang suci, asale urip bali marang urip, asalae kagungane gusti bali marang gusti niro.Iku tujuane ajaran kunci urip pambuko roso (kejawen) sing disuwun kanggo laku marang alam ndonyane tumeko mbesok marang alam langgenge tansah manggih katentreman gelar gulung.Sing disuwun biso’o marang ndonyane ora kliwat marang alam langgenge yo ora kliwat. Tansah pikantuko pengayoman Gusti moho suci gelar lawan gulunge. TEMBUNG KAPRIBADEN
1. Sing dikarepake tembung penghayat kapribaden iku tumuju ono gulung, ono kasampurnan amargo ono alam langgeng, ono alam gulung iku hanane mung urip-roso-obah. Dadi ora ono bapak, anak, sedulur ora ono bojo ugo ora ono agomo, ilmu, kepercayaan, ora ono murid, ora ono guru hanane mung urip pribadi. Sing ono silsilah iku naliko isih ono gelar ndonyo iki. Mulo yen ragane wis mati kari uripe kang isih, rosone kang isih, obahe kang isih.Mulo putro kadang kabeh kaparingan asmo gulung. Asmo iku sabdo, sebab asmo iku kanggo ono njero, kanggo ono gulung dudu jenenge ragamu. Yen jeneng iku yen ragane wis mati banjur ora kanggo dadi mandek tekan gelar wae. Dadi yen ragamu wis mati asmo gulung kang kanggo, mulo yen arso mijil asmo kang disebut sebab mijil iku soko njero metu. Tembung mijil iku miji, tunggal, mligi ugo keno diwastani roso pitu duwe panyuwun, kiblat papat lan limo pancere duwe panyuwunan bareng-bareng.
2. Mulo kabeh kadang putro iki kudu dingerteni temenan tembung kasampurnan iki, sebab nggayuh kasampurnan iku ora gampang amargo kudu digayuh dewe, kudu dilakoni pribadi ora ono wong liyo kang biso mbantu, ora ono keluarga liyo kang biso mbantu, ora ono gurumu bakal biso mbantu. Iki lakune kapribadenmu dewe. Ujian diparingake, soal sing diparingake, PR sing kudu digarap ono alam ndonyo iku urip kang murbeng dat marang manuso. Wong urip
anggonmu ngoleh-ngolehi bener separo. Yen ragane wis mati sing separo tetep digarap ono alam langgengmu nganti bener kabeh, nganti apik kabeh lagi mlaku ono kasampurnan jati.Ono kene mapane tembung kapribaden kabeh laku lakon kudu dilakoni, soko pribadine dewe amargo urip, roso, obah iku tekane teko dewe, ora ono sing ngongkon, bali-baline yo dewe ora ono sing mrentah, ora ono sing meruhi teko lan baline amargo kabeh kersane urip dewe. Sebab panjenengan ingsun kagungan karso arso lenggah amargo ono urip kagungan karso, yen ora kagungan karso ora bakal ono.
3. Mulo kanggone putro kadang kabeh ae yen biso setiyo tuhu marang sabdane urip, kudu ngerti marang panguasane urip, kudu bekti marang uripe dewe, kudu gelem nindakake opo kang kabeh didawuhake urip. Sebab sabdane urip marang manuso kabeh sopo sing salah tetep salah, sing luput tetep luput, sopo sing bener sopo sing gelem nglakoni opo dawuhe bakal ono
wae, ojo mutungan yen nemoni pakewoh.
4. Dadi tembung kapribaden iku watake lakune urip dewe amargo ono dewe tanpo rewang, tanpo konco budal dewe bali yo dewe tanpo ono kancane.Supoyo ceto anane ono pitakon :- Pitik karo endok iku tekane disik ngendi. Mesti wae disik uripe amargo yen ora urip disek endok mau ora biso netesake pitik, pitik yen ora ono urip ora bakal biso ngendok.- Sliramu sing nglahirake iku sopo jawabane sing nglahirake yo urip. Sebab yen ibumu ora urip ora bakal biso lahirake slirane semono ugo sing mbantu yen ora urip ora bakal biso mbantu nglahirake slirane. Iku setitik gambarane panguasane urip kang murbeng dat.
ngerti tanggung jawape urip ana alam ndoya, samubarang tumindak kudu nganggo paugeran Kawicaksanaan sing maksute tumuju nentremake sekabehane. Sing baku sing penting sing pokok nentremake marang keluargane dewe. Laku lan tumindake ragane putra kabeh sabendinane kudu kena kanggo patuladan kena kanggo panutan kang becik tumrap keluargane umume wong liya, sing nganggo pedoman watak satriya sejati lan sejatine satriya sing dasare madep – mantep – jujur karo awake dewe lan wong liya ;Lakune watak satriya kudu eleng marang unen-unen, kudu ngerti karo pedoman :a) Sing sapa nandur bakale ngunduh panggawene dewe.b) Sing sapa utang bakale nyaur panggawane dewe. c) Sing sapa nyilih – bakale
Ø LAKUNE GULUNG yoiku Ragane ojo nglalekake, ojo ninggalake, ojo mbuang ajaran kang wis disabdakake marang moho sucine dewe, kang wis dimanunggalake gelar lawan gulunge sing kaparingan asma putra yen nganti nglaleake mbebayani banget tumrap ragane putra dewe. Kabeh dawuh sing ana ajaran di gatekake sing temenan dilakoni sing temenan,aja mung yen eleng wae,aja mung yen longgar wae lagi di lakoni iku ora prayoga CONTONE : Maos
lakon kabeh laku sing diadepi iku kabeh kadang iku Maha suci dewe kang maringi kang nguji marang ragane putra tujuane supaya pinter supaya bandel kaya satriya sejati.Yen ana pakewuh, yen ana lakon-lakon kudu dirasakake ana rasa sejatine, kudu digulung ana rasane. Aja ditampa karo angen-angen panca ndriyane lan budi pakertine, biasane malah kisruh ana pikirane dewe. Carane nggulung ana rasane karo nguda rasa ngene. Opoto sing isih kurang pas lakuku, ngendi ta sing isih kliru lakuku, sing ngendi to lakuku sing isih nyimpang karo unen-unen kunci, iki ujian sing ngendi to sing diujekake karo maha suci marang aku iki.Yen ngadepi ujian ngadepi pakewuh yen ngadepi lakon umume radak ora mungguh ana pikiran ana rasane, ana ragane yen nyandung lakon-lakon kaya ngono iku sangune mung sing sabar anggone mikir, sing nrimo ditampa kanti ikhlas kanti legawa kanti lila. Dilakoni nganggo kawicaksanan sing tujuane nentremake sekabehane utawa ngrampungake masalah aja nambah masalah maneh. Sebab kabeh mau laku lakon maneka warna iku sing maringi sing nguji sing menehi yo Maha Sucimu dewe dudu saka wong liya utawa hak
mapakake lan lagi nglungguhake Kuncine, asmone satriyane, pewelingi, mijil, singkire ana rasa sejatine gelar lan gulunge pribadine dewe. Sing mapakake lan sing nglungguhake iya Maha Suci dewe dudu kadang sepuh utawa dudu hak liyan, sing ngerti lan durunge lungguh mau iya rasane dewe . Biasane enggal kersa lungguh lan mapane kari nggone nglakoni, aja di lalekake, aja ditinggalake, aja ora dilakoni kabeh dawuh kang ana mau. Pikirane niate sing madep, sing mantep, sing legawa, sing ikhlas temenan anggone nglakoni kabeh dawuh kang wis di paringake marang putra kadang kabeh.Contone sing kudu di lakoni :Kuncine diwaos sesuai petunjuk sing ana. Siram jamase sak wayah-wayah, sesajine dino senen paing mijil sowan Ramane. Anggone nglakoni sing ikhlas sing legawa
iki sak bare tarap kekadangan lagi ngancik ana KASATRIYAN. Lakune kasatriyan iki lakune rada sak wetara panjang utawa rada akeh tur ya ora enteng sebab lakune kudu bisa ngliwati kudu bisa naklukake angen-angen budi pakerti lan panca ndriya papat-papate atunggal iku kabeh bakal diuji siji-siji marang Maha Sucine.Angen-angen budi pakerti panca driya iku uga kena diarani :1. Arupa banyu ana wetan, putih warnane ana irung lungguhe.2. Arupa Geni ana kidul, abang warnane ana kuping lungguhe.3. Arupa angin ana kulon, kuning warnane ana mripat lungguhe.4. Arupa lemah ana lor, ireng warnane lungguhe wadah.Sebab kabeh mau nguji dewe-dewe njaluk laku dewe-dewe. Iyo karo maha sucine bakal dilakokake dewe-dewe nganti bisa manunggal tekate, manunggal kekarepane, manunggal tujuane, bisa manunggal karo gulunge kabeh bareng, bareng nggayuh ketentreman , kabeh bareng-bareng nggayuh kasampurnan sejati. Uga kudu bisa manunggalake Gelar lan Gulunge.Sing di karepake manunggalake yoiku pendawa iku lima nanging siji. lima pancer iku limo nanging siji angen-angen budi pakerti ponco driya iku papat kudu nyawiji. Dadi songo kudu manunggal dadi siji bebarengan mlaku tumuju marang katentreman lan kasampurnan sejati.Lakune ajaran kunci urip pambuka rasa iku saka songo disik banjur wolu banjur pitu banjur enem banjur lima banjur papat banjur telu banjur loro banjur siji. Dadi soko nduwur
jolos kanti apik bijine yo satus, yen lakune aggone nglakoni bener separo bijine yo mung seket, yen anggone nglakoni kosong ora mlaku bijine yo nol putul. Kamongko kabeh tahapan lakon iku kudu bijine satus, yen durung antuk satus mesti wae mbaleni maneh nganti bener kabeh PR mau anggone nggarap nganti antuk biji satus. Mula welingku karo kadang kabeh aja samar, aja minder, aja mutung mengko Romo dewe kang ngatur, urip dewe kang ngagem kawicaksanan, moho suci dewe ngerti karo kekuatane ragane putro ora bakal dipekso, ora bakal dijlomprongake, ora bakal ditegakake. Kabeh bakal dituntun, kabeh bakal diduduhake marang katentreman.Tengerane lakune watak kasatriyan :1. Ora ketang setitik nglakoni wirang lan isin.2. Ora ketang setitik nglakoni susah, bingung, jibek ana piker.3. Ora ketang setitik nglakoni rada rekasa ana bebane raga.Lakon-lakon kaya ngono iku tujuane supaya kadang kabeh bisa ngrasakake dewe ora mung tembung jare kudu ngerti dewe bukti lan nyatane. Lakon-lakon kaya ngono iku kadang kabeh supaya ngerti yen slirane digembleng karo maha sucine supaya kuat, supaya tahan pukul, supaya ora cengeng, supaya ora kagetan, supaya ora gampang mutungan, supaya ora gampang putus asa, supaya dadi satriya sejati – sejatine satriya kang pilih tanding. Sebab ana unen-unen yen ora ngerti salahe ora bakal ngerti marang benere, ora ngerti susahe ora bakal ngerti marang bungahe, ora ngerti rekasane ora bakal
lan mantepe uga diuji kabeh mau ora ketang setitik dilakokake marang Moho sucimu dewe sing tujuane supaya ngerti marang bener klawan salahe laku lan tumindake satriya mau. Sebab yen durung ngerti benere kang sejati, slirane tetep diduduhake terus nganti ngerti temenan, nganti krasa anane sing
marang kadang sing wis lenggah ana laku kasatriyan :Disuwun ragane putra aja seneng mijil, aja kerep MIJIL. Sebap yen kakehan mijil lakune raga rada abot, sebab mijil iku panyuwunan, yen kakehan panyuwun ragane kudu laku lan mlaku supaya kaleksanan panyuwune mau, yen panyuwune akeh lakune uga akeh, sebab kelakone kabule sarane kudu dilakoni lan di goleki nganti tekan panuwune mau. Sebape lakune kasatriyan iku ana laku kang wajib kudu laku, kudu dilakoni koyoto :- Panyuwune kunci wis papat panuwunan1. Nyuwun pangapura.2. Nyuwun wicaksana.3. Nyuwun panguwasa.4. Kula nyuwun kangge hanyirnakake tumindak ingkang luput.iki panyuwune kunci padahal kabeh panyuwun kelakone nganggo dilakoni kudu gelem mlaku supaya tekan nggone, sing dikarepake lakune panyuwun papat iki wae wis rada sak untoro abot, yen bisa aja ditambahi panyuwun sing saka mijil disik, mijile cukup mijil sing wis ana wae
lakon utawa ujian-ujian mau maha suci mengku karep :Ngeman marang ragane putra, nuduhake dalan kang bener marang awakmu, nuduhake dalan katentreman marang keluargamu kabeh, nuntun sliramu
lan anjok marang katentreman, mula aja salah tampa, aja salah paham, aja salah panggraitamu. Sebap yen slirane manut, yen slirane madep mantep temenan anggonmu ngagem ajaran ora bakal rugi tembene, ora bakal kuciwa mbesuke, ora bakal kesasar uripe, ora bakal kesusahan ana gelar lan ana gulunge nganti tekan ndelahan. Mengkone iku mau janjine URIP marang putra kadang kabeh, iku janjine Moho suci mu marang satriyamu, marang ragane putra . Sak banjure yen lakune KASATRIYAN wis jolos wis lulus kabeh kanti apik
bisa ngancik ana lakune KAPANDITAN.Ø LAKUNE KAPANDITANLakune watak kapanditan wis samubarang kudu dipapakake kanti tumata kang bener, kanti pas ora kena nyimpang marang pranatan kang wis ana. Iki tak cuplik setitik kanggo ater-ater wae, kurang prayoga yen dibeberake ana kene sebab supaya ora kisruh lakune kasatriyan disik. Sak banjure yen lakune KAPANDITAN wis lulus, wis jolos kanti apik bijine, wis disyahake marang gulunge dewe banjur ngancik laku ana KADEWATAN. Ø LAKUNE KADEWATANLakune kadewatan kari ana pranatan katentreman lan kasampurnan
isih sugeng soyo prayaga yen ora nyandak umure, lenggahe ana gulung utawa ana alam langgeng wis disiapi palenggahan sing jumbuh karo labuh labete utawa sesuai karo
putra kadang kabeh. Sing sopo gelem nyelengi bakale mbetok celengane, sing sopo gelem nandur bakale ngunduh, sopo sing gelem tuku bakale
ngancik ing babagan kaweruh iki, saben jam 4.00 tumeka jam 5.00 esuk sawise tangi turu banjur sesuci njupuk banyu wolu, banjur lungguh sila, patrape kaya wong semedi, bisa uga nganggo patrap kang kasebut ing aji panunggal, maladihening lan aji pamelang,
kayata: Nyuwun kasuciyan, slamet lan sapanunggalane. Iki mau katindhakake kanthi sareh lan ora kesusu utawa grusa-grusu, sarta manawa wus antuk kenyataan ora kena kanggo amburu bandha donya. Manawa kaweruh ing kitab iki wus bisa kagayuh banjur kudu dibaleni supaya bisa meneb ing ndalem sanubari, banjur lagi kena ngancik ing lelaku liyane, utawa kaweruh sakbanjure. Sabanjure ana kaol mangkene: Tinimbang darbe cekelan siji luwih becik menawa akeh. Mula ing kitab iki luwih becik manawa bisa anggayuh sakabehing lafal, kaya kang kasebut ing mburi iki. Sinambi methik lafal iki kudu sarana angurang-urangi, tegese kaya kang kasebut ing sekar kinanthi: Padha gulane
Sudanen dhahar lawan guling. Tegese angurangi dhahar, sare, sarta syahwat. Kajaba saka iku kudu bisa nindakake 7 perkara kasebut ing ngisor iki: 1. ORA KENA NGLARANI: Tegese ing sesolah tindake, pangucap, lan pikirane ora kena gawe wisunane utawa ora kena nglarani ing liyan lan awake dhewe, becik raga utama atine. 2. ORA KENA GOROH: Tegese kudu jujur marang awake dhewe lan ing liyan, apa kang cinipta ing kalbu,, wijiling wicara, kalawan tumindake kudu tansah padha. 3. ORA KENA CIDRA: Tegese ora cidra ing janji, ora cidra ing pangucape, ora cidra ing tumindhake, kang gawe gelaning liyan, kang uga gawe wisunaning pribadinine dewe. 4. ORA KENA REGED: Tegese ora kena reged ing pangucape, ora kena reged ing pamikire, ora kena reged ing tumindhake, kabeh mung tumuju marang kasuciyaning laku. 5. ORA KENA MELIKAN: Tegese ora kena andarbeni, ngemu karep, sakabehing kahananing donya iki kabeh, manungsa saderma amung kanggo sarana liwat, sebab kabeh mau amung kagungane Ghusti Kang Murbeng Jagad. 6. ORA KENA JIRIH: Tegese kita ora oleh was-was sumelang, kita kudu tansah percaya marang kuwasa sarta kersaning Ghsuti Ingkang Murbeng Dumadi, mobah mosiking manungsa amung saderma narima lan anglakoni apa kang dadi kuwasa lan kersaning Ghusti Kang Murbeng Alam. 7. ORA KENA KESED: Tegese kita kudu ora kena sungkanan anindhakake sakabehing pakarti kang luhur, kita kudu sregep nindakake pakartining laku kang tumuju marang kautaman, lan kudu seneng tetulung marang sakabehing titah kang nandhang papa cintraka kang tanpa melik lan pamrih apa wae. Pituduh laku kang 7 perkara kang kasebut iku mengku surasa kang jero. Ananging ing kene ora dijarwakake amarga kena ing bebasan, kakeahan isi kurang papan. PIWELING MAWANTU-WANTU: Ora kena kawaca utawa katindakake dening sapa wae kang durung paham marang apa kang wus katerangake ing ngarep: ..................................................................................................................................................... Urutan kang sapisan: Lakune: Mutih sedina sewengi, bengi kena turu sawetara. Sadurung nglakoni kudu sesuci lair batin, tegese kudu resik saka sakering Pancadriya, lan pakartining hawa napsu. Kudu duwe antep percaya lan mantep ing sajroning ati. Rapal iki kang kawaca sepisan, nganti ing ati sanubari manawa iki wus kena ginayuh banjur lagi kena ngancik rapal kang kapindho, mangkono sak banjure. Pangati-ati sewulan mung kena sepisan yaiku mung nyoba selangkah wae, banjur lagi kena urutan sak banjure ing ngisor iki rapale: KAKANG CAHYA, ROH ROHMANI, ROH JASMANI, ROH RABBANI, ROH HEWANI, KAKI TUMEKA BAPA, BISOWA.............................TUMEKA AWAKKU,
DENING ALLAH. Tandha..................di isi manut apa kang kinarepake, kayata: Bisowa slamet
sewengi, ora kena turu, sarta maca lan nyipta rapale: SALALLAHU NGALAIHI WASSALAM, MALAEKATKU PAPAT,S ATUS PATANG PULUH PAPAT
ngrampungake perkara. Lan sapanunggalane. Urutan Kaping Telu: L a k u n e: Puasa sedina sewengi, kena turu sawentara, tegese kena turu lamun
sedina sewengi ora kena turu, maca lan nyipta rafal ing ngisor iki: BISMILLAH ILMUKU SI JABANG BAYI, MENANGA SAK TINGKAHKU, MENANGA SAK SAGAWEKU, ARANIRA
NYAWUK NYAWANE RATU, TANPA TENGGEK TANPA SIRAH, JABANG BAYINE................JUNGKUR NYAWANE RATU SAKING KERSANE ALLAH. Tandha:.........................................kaisi jenenge wong, supaya manur miturut marang sapakone, tegese ora bakal kena godha rencanane wong mau, kena uga kanggo nulak manawa mlaku ing alas kang wingit banget. Urutan kang kaping Lima: L a k u n e: Mutih rong dina, kena turu sawentara, karo nyipta rafal iki. ANA DAWANG ING ALAT-ALAT, MACAN SEWU ING MATAKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGGAMPAR PANGUCAPKU, DURGA MENDHAK, KALA MENDHAK JABANG BAYINE............NDULU JABANG BAYIKU, TEKA KEDHEP, TEKA LEREP MARANG AKU, KEDHEP, KEREP, KEDHEP KEREP, EKDHEP KEREP SAKING KERSANING ALLAH. Rafal iki gunane kanggo njaga dhiri manawa ana bebaya apa-apa teguh tetep ora dhuweni rasa wedi. Tandha........................ diisi jenenge musuhe, manawa musuhe iku akeh kena diisi wong sak buwana. Urutan Kang Kaping Nem: L a k u n e: Mutih rong dina sawengi, ora kena turu, karo nyipta rafal iki:
Dene gunane: Kanggo njaga omah, kanggo tumbal sajerining omah, durjana lan teluh, tuju layar ora bakal tumama. P a t r a p e: Nganggo endheg wukan 5 iji disandhang lan diwacakake rapal mau sedina sewengi pasa (tegese ora kena mangan lan ngombe) lan ora kena turu, banjur endhog mau kadokok ing tengah omah siji, pojokan omah siji-siji. Jimat iki ampuh banget khasiyate, manawa wus dipasangi tumbal mau sakabehing teluh tuju layar, lan panggawe ala apa wae apa dene durjana ora bakal bisa mlebu ing njero omah kasebut. Amarga endhog mau bisa nulak sakabehing tuju layar lsp. Luwih utama menawa kebeneran wong kang lagi maca rapal iki mau isih ana sajeroning omah. Urutan Kang Kaping Pitu: L a k u n e: Mutih rong dina rong wengi, melek sewengi, lan maca sarta nyipta rapal kaya ing ngisor iki: ADDAM ADEKKU, ROSULULLAH AWAKKU, SEKABEHANE JALMA MAUNGSA SING ANGRUNGSU SING AKRUNGU, ADOH KARUT CEDHAK KANYUT, KARUT KANYUT SAKING KERSANE ALLAH. G u n a n e: Kanggo pengasihan agung, supaya katon mancorong mawa teja badane sarta ndadekake pasihane sapadha-padha, luwih-luwih liya jenis. Urutan kang kaping wolu lan sanga sateruse tumekaning kang kaping wolulas, wis kalebu urutan kang luhur, kang dhuwur, lan gaawat, ampuh banget sakabehing teluh tuju layar ora bakal tumama, wis ora perlu mutih lsp, ananging kudu nganggo laku, ora kena turu sadurunge jam 12.00 wengi, lan wong mau kudu wus suci, sabar tawakal, pasrah mring ghusti allah, nrima mring
dilambari ing saben esuk semedi, nganggo cara sila serta ngeningake cipta, utawa cara kasebut ing tuntunan AJI PANUNGGAL, AJI PAMELANG, utawa MALADI HENING. Urutan kang kaping wolu: Lakune: kena mangan ora kena turu sewengi, nyipta lan maca rafal kang saya ing ngisor iki: ASYHADU KAHANAN INGSUN, ALLAH JENENG INGSUN, INGSUN KANG NDUWENI BACAN WAYANGAN, WAYANGANE INGSUN KANG NDUWENI URIP, NUR HIDAYATULLAH ELING LESSING ATI, TAN ANA KURASA, YA HU ELING SLAMET. Rafal ing nduwur mau kanggo ngerteni marang awake dhewe, manawa rafal iki bisa ginayuh nganti rumasuk temenan, bisa nulung wong kang bakal antuk bebaya, sarta manawa wong mau bakal kapundhut (mati) kurang setahun wis bisa ngerteni. Urutan Kang Kaping Sanga: L a k u n e: Kena mangan ora kena turu setengah wengi, karo nyipta lan maca ragal ing ngisor iki: GEDHONG ALLAH AWAKKU, TUTUP NABI BADANKU,
maca rafal ing ngisor iki: MLEBU ALLAH, METU ALLAH, NEKAKAKE URIP, UTEG DUNUNGNA SI KODRAT, KUN
sawise jam 12.00 wengi terus maca rafal ing ngisor iki: RATU RANCANG KENCANA, RATU RANCANG KENCANA, SAPA KANG ANA ING KIWA TENGEN IKI, YA AKU ALLAH, ALLAH SIRA REKSANEN BADAN INGSUN KABEH, HU ALLAH, HU ALLAH, HU ALLAH. Urutan Kang Kaping Telulas: L a k u n e: Kena mangan, kenane turu sawise jam 12.00 wengi sarta terus maca rafal ing ngisor iki: MUALAIKUM SALAM, ALLAH BADAN INGSUN, MUHAMMAD ATININGSUN, PANGERAN KULIT DAGING INGSUN, HU ALLAH, HU ALLAH, HU ALLAH. Urutan Kang Kaping Patbelas: L a k u n e: Kena mangan, kenane turu sawise jam 12.00 wengi, karo maca rafal iki: GEMPUNG SUWUNG TAN APA-APA, MUNG ALLAH LAN AKU KANG ANA. Rapal kang kaping 11,12, 13, 14 iki uga ana sirikane, yaiku ora kena nguyuhu wewayangane dhewe, manawa kebanjur utawa ora sengaja kudu nyebut : “KULA NYUWUN NGAPURA” Urutan Kang Kaping Limalas: L a k u n e: Kena mangan, kenane turu sawise jam 12.00 wengi: SALALLAHU NGALAIHI WASSALAM, ANA SUKMA TEKA WETAN MENGULON PARANE MARA SUJUD MARANG INGSUN, ANA SUKMA TEKA KULON MANGETAN PARANE SEBA SUJUD MARANG INGSUN, ANA SUKMA TEKA KULON MANGTAN PARANE, SEBA SUJUD MARANG INGSUN, TEKA KIDUL MENGALOR, TEKO LOR MANGIDUL, TEKA NDUWUR MANGISOR, TEKO NGISOR MANDUWUR, SAKABEHING SUKMA SEBA SUJUD MARANG INGSUN, TETEP INGSUN
Kaping Nembelas: L a k u n e: Kena mangan, kena turu sawise jam 12.00 wengi: SALALLAHU NGALAIHI WASSALAM, YA INGSUN HYANG BAGINDHA KILIR, LUNGGUHKU BUMI, JENENGKU SRENGENGE, RUPAKE BAYU, BAYUKU ANGIN, NETRAKU WULAN, KEDHEPKU LINTANG, KILAT THATIT ING LIYEPKU, INGSUN MADHEP NGETAN NINGALI SI RINGIN SUNGSANG, DADIYA RAHAYUKU, SADURUNGE ANA BUMI KALAYAN LANGIT, YA INGSUN SIRINGIN SUNGSANG, SAGARA CAHYA MANGAN RASA, SEGARA RASA MANGAN CAHYA, CAHYA CAHYAKU
tegese tansah angilangi sipat kewan kang ana jiwa angga pribadi. Urutan Kang Kaping Pitulas: L a k u n e : Kena mangan, kenane turu sawise jam 12.00 wengi. MUHAMMAD NJABA, MUHAMMAD NJERO, MUHAMMAD KADIM. RASUL NJABA, RASUL NJERO, RASUL KADIM, PANYUWUN NJABA, PANYUWUN NJERO,
WADHAHE ILMU, PAYA KUN TUTUPE ILMU, SIR ALLAH, DZAT ALLAH, SIPAT ALLAH, WUJUD ALLAH. ALLAH YA PANGERAN, PANGERAN YA ALLAH. ALLAH YA GHUSTI, GHUSTI YA ALLAH. NUR MUHAMMAD KANG MANJING GUWA GARBAKU, SIRA METUWA AKU NJALUK...........................(TEGUH RAHAYU SLAMET)( kena kanggo njaluk apa wae kang sinedya). Urutan kang kaping wolulas: Urutan iki urutan kang dhuwur dhewe, mula kenane ngancik urutan iki kudu wis bisa nguwasani urutan
ORA ANA, DZAT WALI ALLAH,.......................................................... (aja maneh kowe, bapa biyang kakek moyangku wis sujud karo aku) (uga kanggo panyuwunan apa wae
wah jan…marakke mrinding, lembah manah, agunging budi pekerti, welas asih marang sak podho-podho, sepi ing pamrih rame ing gawe, tulung tinulung tanpo pengarep, “nangekke wong sing tibo (loro lopo)”………SALUT buat temen2 OPOTO…. semoga bisa
pajeng awis padahal merek P***X, amargi templekane plombir “jan ora
nguwati” –> wonten 8 iji cacahe’. (……melu nggumun, sing “loro/gerah ki
sing tuku opo sing adol” niku P’Wong?
wah kadose dereng Pak, bab sepeda simking-nya. Menawi bekasipun mbah putri roro mendut kulo “tasih ajrih” tapi menawi sepeda bekasipun Alm.Romo Mangun kulo purun sanget (…lha kolo rumiyin wonten Kotabaru…kathah sanget je). Tasih nggadahi pit kagungane Alm. Pastur Dick Hartoko….(orang asli Belanda yg sangat “njawani”)…..”wangun tenan”….””pedhan saleg”.
Kulo piyambak…sampun cocok kalih wesi nenyeng ingkang jenenge “Ponger”.
Balas	Hehe… lha wong ini Roro Mendut edisi nostalgia 2010 kok…
SENGSARANE DADI WAYANG WADON | DHITOS
Nasibe wong wadon ndhuk enggone dedongengan ndunya wayang kuwi saktemene ngono ora kepenak blass. Lha piye maneh wong ora ana “emansipasi” utawa sing diarani pepadanane hak karo wayang lanang.
Contone Drupadi sing dadi bojo utamane Yudhistira sing jarene duwe getih putih memplak, saking apike wonge lan ugo dadi kesayangane dewa, jarene wis dipasteke mlebu surga, tapi iya tegele bojone didadekake botoh kopik dadon karo Kurawa sing dibandari karo Duryudono.
Maneh Subadra, bojo nomer sijine Arjuna digambarno ayune kinyis-kinyis, lemah lembut, setia, lan pangertene gede, semok kathik sexy pisan; iya mung digawe pajangan ndhuk omah thok. Arjuna sing dadi wayang lanang penggaweane mung keluyuran-kelayaban, tapa, golek kasekten karo maneh dadi “premane” dewa, gelut rono rene karo raja-raja buta (raksasa) musuhe dewa, kathik iya senengane roba-rabi ditambah jarang mulih pisan.
Subadra iki jenenge wayang wadon sabar lan apike ora ono padanane. Lha piye tha, jenenge bojo mestine iya pengin dikumpuli karo sing lanang, malah disiyo-siyo. Sawetoro iku Arjuna iki ora tahu mulih omah, sing jenenge mulih omah iku kira-kira setahun pisan iya durung karuwan. Mengko moro-moro mulih wis karo nggawa bojo maneh padahal olehe rabi maneh iya ora tahu kanda-kanda utawa jaluk ijin bojone. Malah saking sabar lan apike Subadra iki malah gelem ngajak bojone anyar Arjuna sing jenenge Srikandi karo Larasati kumpul sak omah. Tapi kira-kira iya karo mbrebes mili ngono.
Terus ana maneh wayang wadon sing di elekna, Banowati sing dadi bojone Duryudana raja Alengka digambarna wayang wadon kaya-kaya ngono setia karo bojone nganti ora gelem kawin maneh bareng bojone wis mati; tapi ngarep-arep pengin diselingkuhi Arjuna.
Jarene dedongengan crita, status sing paling duwur wayang wadon iki kasebutake ajeneng widodari utowo sinebut dewi kahyangan, tapi nasibe iya ora luwih apik karo wayang wadon liyane sing diuripna ing ndunya.
Contone dewi Uma sing dadi bojone Bethara Guru, rajane Kahyangan, mergo mung ora gelem diajak kumpul melayani syahwat bojone ndhuk nduwure sapi sing jenenge
Ora mung tekan kono wae, sakbanjure kuwi kok iya tegele bojone dewi Uma iki mau banjur dikutuk dadi buta wadon sing kelakuane elek banget ugo di usir diparingi panggonan ing Pasetran Gondomayit jejuluk Bethari Durgo ratuning dhedhemit. Sing digambarake dadi wayang buto wadon biang keroke ndunya sing kudu disingkiri. Padahal biyene iya ayu kinyis-kinyis mangkono.
Iya ora mung kuwi thok, dewi-dewi Kahyangan liyane didadekake kaya barang dagangan dienggo paring hadiah kaya undian marang para wayang-wayang lanang sing dianggep berjasa karo para dewa lan Kahyangan; tanpa dewi-dewine dijaluki persetujuan. (sak enake dewe wis..)
Wayang-wayang Lanang sing diparingi hadiah dewi Kahyangan kayata, Resi Gautama, Resi Bagaspati, Prabu Sentanu, Sugriwa, dan Subali. Kabeh mau tanpa persetujuan dewi Kahyangan. Wis tha, dadi wayang wadon ngono ora bisa apa-apa, bisane mung sadarmo nglakoni wae, ben masiyo dadi widodari iya kudu manut wae. Ora bakal dipeduli-ake, gelem ora gelem iya kudu gelem masiyo dienggo paring hadiah dadi bojone Resi Bagaspati sing raseksa utawa Subali lan sugriwo sing kethek.
Opo maneh sing dienggo paring hadiah marang Arjuna jumlahe puluhan iya ora perduli; padahal Arjuno iki bojone
Ndhuk ndunya wayang, wayang wadon sing paling misuwur yaiku Srikandi. Jenenge wis dadi “ikone” wong wadon sing dianggep “berprestasi” nang segala bidang. Ndhuk Indonesia ono sing jenenge Srikandi birokrasi, Srikandi bulu tangkis, tennis, pengusaha, pokoke akeh banget. Kaya mangkono mau saktemene kanggo nyenengake lan dadi tandane balas jasa ndhuk enggone masyarakat utowo Negara.
Ing kasunyatan gegambaran sing ono saiki koyo-koyo Srikandi wis dadi simbol emansipasi antarane pepadanane hak wong wadon karo wong lanang, simbol kepahlawanan ndhuk enggone satengahing masyarakat.
Tapi apa iya bener ngono tha? Kok kayane mung dadi simbol sing semu.
Ndhuk ndunya wayang Srikandi ugo wis dadi siji-sijining wayang wadon sing diparingi hak oleh perang ndhuk enggone Bharatayuda, kathik bisa menang pisan. Bisma sing dadi pahlawane Kurawa ora sanggup nglawan Srikandi. Kalah lan mati kena udan panahe Srikandi. Sing banjur sakteruse mbukak dalan kanggo kemenangane Pandawa lan ugo didadekake pahlawan wayang wadon. Tapi saktemene ngono ono sing luput soko ”paradigma pandangan” kita. Srikandi bisa menang perang mau mung kanggo didadek-ake ”alat”, dudu dadi lelakon sing utama kepahlawanan wayang wadon.
Saktemene ngono sing menang perang karo Bisma lan dadi patine sang Resi, dudu Srikandi, tapi Amba. Amba iki sing dhek biyen, jamane nom-nomane ditolak cintane karo Bisma, banjur ndhuk sakjroning patine isih nyimpen ”dendam” karo Bisma sing wis dienteni nganti tumekane perang Bharatayuda.
Bebarengan karo wektune Srikandi menthang gendewa arepe manah Bisma ndhuk perang Bharatayuda, Amba ngrasuk, nyurup, mlebu ndhuk awake Srikandi. Kedadeyan kahanan koyo ngono mau langsung diweruhi Bisma. Mulane Bisma eling yen biyene duwe kesalahan karo Amba, terus pengin nebus dosane banjur meneng wae ora nglawan udan panahe Srikandi sing saktemene dudu Srikandi tapi Amba lan akhire dadi patine.
Tapi iya wis dadi kasunyatan ndhuk enggone masyarakat yen Srikandi dipuja lan didadekake simbol penting sebagai ikon kepahlawanane jenenge wong wadon, Masiyo saktemene Srikandi mung dadi alat sijining dendam mergo kepahlawanane dudu kemampuane dewe.
Kita wis ora perduli Srikandi uga wis nyikoro atine Subadra, bojo pertamane Arjuna wektu arep di pek bojo karo Arjuna. Kita ugo wis ora nggagas yen Srikandi iya wis digambarake dadi wayang wadon sing ngenes atine lan pasrah
Iki mau wis podo wae karo menghibur wong wadon digawekake kumpulan Dharma Wanita, kaya maneh ing
karo gelar-gelar ratu ayu-ayunan. Padahal emansipasi iku iya saktemene isih durung ”menyeluruh”
Dadi kesimpulane ndhuk ndunyane wayang sing dadi wewayangane menungsa khususe masyarakat Jawa isih durung pas yen dienggo pathokan pepadanane jender. Mergo sing jenenge wayang wadon iku wis mesti sengsarane.
Juni @2008 Dicuplik soko tulisane Pak Mochtar W Oetomo
(http://wayangkoelit.blogspot.com) Diterjemahno bebas sak enaku dewe
Aksara Jawa mono, manut dongengane, mula bukane saka paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono Dr. Purwadi, MHum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan Jawa. Embuh endi ing antarane dongeng ing dhuwur iku sing bener. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (padha dadi bathang/sampyuh).
Ing Primbon Bektijammal Adammakna, katlesih kandhutan werdining aksara Jawa mau mangkene: Hanacaraka (ana utusan, yaiku utusane Gusti Allah, wong lanang lan wong wadon), Datasawala (utusan mau padha padu, yaiku padha campuh saresmi), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (lanang wadon padha sampyuh). Lire, donya iki dumadi saka wong lanang wadon kang mujudake utusane Gusti Allah. Lanang wadon mau padha padu tegese campuh saresmi netepi wajib anggone padha jejodhowan. Padha digdayane, ateges tandhing karosane. Sabubare saresmi biasane kaya wong kang sampyuh ing paprangan, ngglethak angler.
Othak-athik mathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki: Ha (H)urip, Na (nur), C (cahya), Ra (roh/rasa), Ka (kumpul), Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang), Pa (pati), Dha (dhadhal), Ja jiwa (raga), Ya (ya Allah), Nya (nyata), Ma (manungsa), Ga (gilir gumanti), Ba (bakal), Tha (thukul), Nga (ngalam donya). Yen tembung-tembung ing dhuwur iku dironce, aksara Jawa cacah 20 iku nduweni teges: Urip (asal saka) nur cahya (lan) roh (kang) kumpul dadi tetes sawiji (nuwuhi) wadon (lan) lanang, (samangsa tumekeng) pati, (bakal) dhadhal jiwa ragane, ya Allah, nyata manungsa gilir gumanti bakal thukul (ing) ngalam donya.
JANGKA KAMARDIKAN Ing jagad kejawen ana sawijining jangka utawa ramalan kang unine mangkene: Benjing menawi sampun wonten Pandita utawi Wiku Angesthi Sawiji, ing ngriku awit saking karsaning Sang Hyang Widi kendeling dahuru. Tanah Jawi wiwit tata tentrem. Jangka arupa candrasengkala iki tlesihane mangkene: Pandhita (7), Wiku (7), Mangesthi (8), Sawiji (1). Tibane taun Jawa 1877 utawa taun 1945 M. Jangka kasebut duwe karep, kahanan bakal tata tentrem sawise kita merdeka, yaiku taun 1945. Sawise merdeka, pranyata perang isih makantar-kantar. Ing jaman sawise merdeka iku mula ana maneh tetembungan kang werdine sinengker. Mangkene: Galibedan tudang-tuding kados tiyang edan, metangi sakathahing tiyang. Lan uga tetembungan: Diwolak-walik gosong. Ukara sinengker iki candhakane taun 1881 Jawa (1949 M) yaiku taun penyerahan kedaulatan saka Belanda menyang RI. Angka taun 1881 iku nuduhake tembung tudang-tuding (angka 1 cacah loro) lan tembung diwolak-walik gosong (angkane 1881 diwolak-walik sami mawon). Saliyane iku, angka 1881 yen ditulis nganggo aksara Jawa mangkene: 1 (ga), 8 (pa/aksara gedhe). Banjur dadi tulisan ga-pa-pa-ga (gak, pa-pa, gak). Karepe, ing penyerahan kedaulatan taun 1949 iku Belanda wis gak, pa-pa, gak (ora ana apa-apane), pancene kudu ngono manut jangka.
surute panguwasane Belanda ing Tanah Jawa iki?” R. Ng. Ranggawarsita kanthi aris mangsuli, yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa. Mesthi wae CF Winter ora ngerti apa sing dikarepake. Apa ana pring ori kok awoh pari gaga lan Gusti Patih kok ora duwe isin. Sing dikarepake unen-unen mau, Ori dudu pring nanging jenenge Gubernur Jendral Belanda. Gaga dudu pari nanging aksara Jawa “ga” jejer loro, kang tegese angka 11 (sewelas), yaiku samangsa rajane Paku Buwana XI (1939-1945). Ya ing wanci kuwi Landa bakal oncat saka Jawa. Dene sing dikarepake Gusti Patih wuda, yaiku patihe PB XI ingkang asma Jayanagara. Sing dikarepake wuda yaiku jenenge kang nglegena (Jayanagara), aksara Jawa yen ora disandhangi disebut nglegena (wuda).
PERANG DUNIA I LAN II Kang pungkasan, yaiku sesambungane aksara Jawa klawan Perang Dunia I lan II. Perang Dunia I suwene limang taun, yaiku 1914-1918. Angka taun 1914 yen digunggung ketemu angka 15 (1+9+1+4). Angka 15 kagunggung maneh candhakane angka 6. Sabanjure angka taun 1915, 1916, 1917, lan 1918, yen digunggung kaya cara ing dhuwur iku bakal ketemu candhakan angka, 7, 8, 9, lan 10. Angka-angka candhakan 6, 7, 8, 9, 10, yen dilebokake ing wilangan aksara Jawa ketemu aksara Da, Ta, Sa, Wa, La (padha padu utawa perang). Pancen bener, taun 1914-1918 ana perang. Semono uga tumrap mbledhose perang Dunia II kang uga 5 taun suwene, yaiku 1941-1945. Yen angka-angka taun 1941-1945 kita gunggung nganggo cara ing ndhuwur, uga bakal ketemu angka 6, 7, 8, 9, 10. Persis uga kepethuk maneh aksara Datasawala kang ateges ing taun-taun iku dumadi perang. Apa besuk yen bledhos Perang Dunia III taune uga cocog maneh kaya ing dhuwur iku? Mung Gusti Allah sing pirsa. Ature: Poerwanto Rs. JB 42/LX, 18-24 Juni 2006
dijupuk dhadhak metu beluk’e, Kayat mencolot kuaget.
“Hua ha ha ha, jenengku jin botol, telu panjalukmu bakal tak turuti,”jare
“Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki ngguanteng lan
“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apik’an ta, dhadhi wis gak usah khawatir.
Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis ta gak rugi pokok’e.
Lek gak percoyo, coba’en dhisik ae njaluk opo” jare jine maneh.
“Yo wis, awas lek awakmu mbujuk’i. Tak gibheng koen !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe
“Sik gak percoyo ta awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.
“Meremo dhiluk..” jare jine. Ting… Pas melek moro-moro Kayat wis nang
“Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing
temenan cik gak getun” jare jine.
Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk, “Aku kepingin kulitku malih
putih wudho dirubung wong wedhok akeh”.
iku pacarku. kowe ojo’ macem-macem,wani ngirim-ngirim salam koyok kuwi,awas sampe’ wani maneh!!!!!!!!”
RIZA ANANTA (06:39:25) : ini gua “wis moco pesenku kan?sing ora terimo,
No 1 neng google, yahoo karo MSN”. TEKO WELAS. TEKO ASIH MARANG INGSUN Dadio no 1 nang Search Engine “
Reply	rembulanku said: sing meh dipulung wis bacut kinthir kali….*wuuuuuzzzz mlayu buanter polll*
sing guwang sampah ning kali aku ngerti oknume hag hag hag hag
(Sinom, serat kalatida, Ronggo
JoyoBoyoPancen amenangi jaman edan, akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe. <--------- diiklanin sama WirantoAkeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah
keplanggrang,wong judhi ndadi.Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha
Sing dituku tibak’e daging kalengan gawe pakane kucing.
“Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.
Aku khawatir lek tibak’e pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe.” jare Bunali, kasire.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalik’e nggendhong kucing
Sisuk’e Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung pakane asu.
“Mbah, sampeyan ndhuwe asu ta ?. Aku khawatir lek tibak’e pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. ” jare Bunali, kasire.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalik’e nuntun asu dipamerno
teko maneh ndhik minimarket, saiki nyangking kerdus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji.
“Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo ta ? ” jare Bunali.
“Iki isine dhudhuk ulo. Coba’en tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno. Wis ta, tak jamin gak bakal nyatek. ” jare Wonokairun.
wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek.”
“Saiki, oleh ta aku tuku tisu kamar
Ndudhuk, Ndhudhah, Lan Nggugah Warisan
padha ora wani padha wedi ngajarake piwulang adi salah-salah anemani pati
wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti
142. pancen wolak-waliking jaman amenangi jaman edan ora edan ora kumanan sing waras padha nggagas wong tani padha ditaleni wong dora padha ura-ura beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspadha
143. ratu ora netepi janji musna kuwasa lan prabawane akeh omah ndhuwur kuda wong padha mangan wong kayu gligan lan wesi hiya padha doyan dirasa enak kaya roti bolu yen wengi padha ora bisa turu
144. sing edan padha bisa dandan sing ambangkang padha bisa nggalang omah gedong magrong-magrong
145. wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes akeh wong mati kaliren gisining panganan akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
146. wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil sing ora abisa maling digethingi sing pinter duraka dadi kanca wong bener sangsaya thenger-thenger wong salah sangsaya bungah akeh bandha musna tan karuan larine akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe
147. bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret sakilan bumi dipajeki wong wadon nganggo panganggo lanang iku pertandhane yen bakal nemoni wolak-walike zaman
148. akeh wong janji ora ditepati akeh wong nglanggar sumpahe dhewe manungsa padha seneng
akeh anak mundhung biyung sedulur padha cidra keluarga padha curiga kanca dadi mungsuh manungsa lali asale
150. ukuman ratu ora adil akeh pangkat jahat jahil kelakuan padha ganjil sing apik padha kepencil akarya apik manungsa isin luwih utama ngapusi
151. wanita nglamar pria isih bayi padha mbayi sing pria padha ngasorake drajate dhewe
157. wong golek pangan pindha gabah den interi sing kebat kliwat, sing kasep kepleset sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati nanging sing ngawur padha makmur sing ngati-ati padha sambat kepati-pati
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring melu Jawa sing padha eling sing tan eling miling-miling mlayu-mlayu kaya maling kena tuding eling mulih padha manjing akeh wong injir, akeh centhil sing eman ora keduman sing keduman ora eman
manungsa apasurya padha bethara Kresna awatak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa
161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu andhedukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha
162. akeh wong dicakot lemut mati akeh wong dicakot semut sirna akeh swara aneh tanpa rupa bala prewangan makhluk halus
sakpirang-pirang sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang
164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti mumpuni sakabehing laku
165. pendhak Sura nguntapa kumara kang wus katon nembus dosane kadhepake ngarsaning sang kuasa isih
tuwo, enom padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa nanging
sadina ora bisa diapusi marga bisa maca ati wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah bisa pirsa mbah-
sinatriya iku wus tan abapa, tan bibi, lola awus aputus weda Jawa mung angandelake trisula landheping trisula pucuk gegawe pati utawa utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
169. sirik den wenehi ati malati bisa kesiku senenge anggodha anjejaluk cara nistha ngertiyo yen iku
kaino ana beja-bejane sing den pundhuti ateges jantrane kaemong sira sebrayat
170. ing ngarsa Begawan dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa kaya dene manungsa dudu seje daya
ngungun hiya iku putrane Bethara Indra kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun tan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektunira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawa aja nglarang dalem ngleluri wong
wus teka ratune nyembah kawula angagem trisula wedha para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging kondhang genaha kacetha kanthi njingglang nora ana wong ngresula kurang hiya iku tandane kalabendu wis minger centi wektu jejering kalamukti andayani indering jagad raya
Manunggaling Roso Asih lan Roso Angkoro yokuwi jenenge Manungso, lan
wis setengah mateng bukak sedelo, lagi dikek-i nduwure karo kismis / krenten. Lebokke maneh ning njerone oven. * Panggang bolu mau nganti ke-soklat-an. * Angkat lan sajekno.
Balas	paradoxnazi 13 Januari 2012 7:01 am mboten saged dibukak pripun mas? cobi panjenengan jelasaken.
bangku kuliah, “Kowe dadi arek wedok kudu
Universitas Gadjah Mada (basa Inggris: Gadjah Mada University) minangka universitas negeri paling tuwa ing Indonésia, dumunung ing Kutha Ngayogyakarta. Diadegaké tanggal 19 Desember 1949, Gadjah Mada minangka universitas pisanan sing madeg sawisé Indonésia mardika.
Taun 1952 Fakultas Hukum, Sosial lan Pulitik ditambah bagéan ékonomi saéngga dadi Fakultas Hukum, Ékonomi, Sosial lan
Jurusan Pulitik lan Pemerintahan(sadurungé taun 2010 jenengé Jurusan Ilmu Pemerintahan)
Jurusan Manajemen & Kebijakan Publik (sadurungé taun 2010 jenengé Jurusan Ilmu Administrasi Nagara)
Jurusan Pembangunan Sosiak & Kesejahteraan (sadurungé taun 2010 jenengé
isine donyo, isine mung sarwo lethek lan kebak ing samubarang reged. Ayo podho tangi nyeyuwun mring kang Moho Suci amprih bumi pertiwi iki ora nangis ing sak dawane wengi…ayo mumpung kabeh durung kebacut muspro amemangun
“opo tumon”, enak kanggo ceritanan ing patemon, nderek tepang kemawon, kulo niki inggih soko
lha iku pak de. aku kelingan karo putuku : cah enom jarang sing nduwe klangenan numpak “pit tuo”……..selamat buat opotorono, lestarikan ontel kita.
Balas	Cucu, ya? Uhuk… uhuk…. 🙂
nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Canggal&oldid=1049189"	Kategori: Prasasti	Menu navigasi
(Dilih saka Wikipedia:Wikipedia dudu)
Panggonan kanggo iklan. Aja ndèlèh iklan produk ing Wikipedia. Panganggo diidinaké ndèlèh pranala (link) ing kaca bab produk tartamtu, angger ora kebangeten. Kudu nétral lan ora ngèlèk-èlèk produk liyané.
Situs blog. Aja mulis jurnal pribadi ing Wikipedia (delengen Wikipedia:Vanitas).
Panggonan nakokaké jawaban tumrap tugas. Aja nakokaké piyé jawaban kanggo tugas panjenengan kayata carané gawé program komputer lan tugas sekolah.
SING PENTING DODOLAN, BARANGE DEALER NUMPUKKAN KONO SING BINGUNG
DUWETE ORA ISO MUTER BANTER, NUMPUK DI BARANG KABEH
Nuwun sewu mas Iwan, kula namung nderek langkung tumut nuweni blok panjenengan ingkang sakmenika saget menarik
Ing. Klaus Hinz Dipl.-Ing. Herbert Hupfauer Dipl.-Ing. Ignaz Hübl Dipl.-Ing. Holger Kühn Dipl.-Ing. Wolfgang Nowak Dipl.-Ing.
ira	@Zulfa: Wuihhhh…. kuwi presto nggawene piye, Zulfa? Gawe nggodok lenthil dhewe, nggodok daging dhewe ngunu, tha? Aku wae nduwe 2, sing siji isih ora tau tak gawe. 🙂
July 28, 2015 at 2:11 pm	Haryadi Yansyah
ngentot karo wong akeh/pelimu wae sing ra isoh ngaceng,opo bojomu tak cobane
Jajalen panjenengan tindak maring Yogya, aksara jawa neng papan-papan Nama Jalan, Gedung, mesthi apa anane ora nganggo “taling-tarung.” Contone :
Wayangan	Filed under: Uncategorized — d'Gareng @ 11:25 am Pagelaran meniko dipun aturaken wekdal tuwi ing museum kreaton Ngayogyokartohadiningrat. Sugeng mriksani.
Ojo Ngece Karo Wong Ora Duwe +
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steinberg,_Norway&oldid=1005577"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.54, 5 Maret 2016.
Isuk2 Parno wis ribut karo bojone Parni perkoro jeneng.
“Bu..iki rak jenenge MICK JEGER to?”, jare Parno
Dijawab karo Parni, “Bapak iki piye to, wong wis jelas2 kuwi MEGI.Z ngono kok”
“Kowe sing ora ngerti, konco2 sak kantor kondo nek kuwi MICK JAGER!!”
“Aahh konco2 sampeyan gak gaul pak, ibu2 arisan, Bu RT ngertine kuwi jenenge MEGI.Z!!”
“Ojo ngawur kowe,,,wong MICK JEGER kok jaremu MEGI.Z.!!” … “Nek ora percoyo takon Si Otong mengko nek mulih sekolah”
“Tong,,,bapak karo ibu isuk2 wis ribut perkoro jeneng.
Mestine kowe ngerti kuwi MICK JEGER opo MEGI.Z??”
“Barange koyo opo to?”
“Oooo..kuwi to, sing kanggo ngliwet, jenenge
Darmono wong Klaten iku sekolahe mbiyen yo nang yojo, rodo globlok bocahe iku,,gaweyane dolan nang SARKEM ! alias Pasar Kembang, Yo nok.. kelingan opo ora kowe mbiyen bar seko mbaciro
ketompo nang gama terus mlaku nang UII ? mangan warung ijo karo aku,,,yo tho nok, piye kabare Lastri ? Sulastri sing
tho ? wis dadi bojomu tho no ? woooo kowe lali tho mangan nang ngarepi sekolah saiki esema 6 kae lho warung ijo ?
gandungjoker	November 29, 2011 - 1:36 pm	No,,,mono, omongane kowe saiki kok mencla-mencle tho ? ojo macem-macem awakmu kue,,, engko
November 29, 2011 - 1:39 pm	No,,,mono,,,wartawan kuwi gaweyane mlesetke omonganmu,,wis meneng wae,,piye kabare lastri saiki ?
hakimlukman	November 29, 2011 - 3:20 pm	Kurang hormon kali si Dharmono itu, ibarat perempuan tua udah menopause,
isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
“Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare Wonokairun.
dzating gusti kang asifat esa,angliputi ing kawulaningsun,tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing
SURASA BASA A. Piwulang Sastra Jawi ing Pawiyatan
piwulang sastra kangge lare alit. Sastra kangge lare inggih menika karya sastra
ingkang khusus saged dipun pahami dening lare alit lan isinipun babagan “dunia
anak” ingkang sampun akrab kalihan lare alit ingkang yuswanipun 6–13 taun,
amargi “sifat sastra anak adalah imajinasi semata, bukan berdasarkan pada
fakta” (Brata: 2009). Piwulang sastra kangge lare pawiyatan dasar kedhah dipun
sesuaiake kalihan “dunia anak” ingkang kathah unsur imajinasinipun. Jenis sastra ingkang cocok kangge lare pawiyatan dasar
inggih menika: geguritan sederhana, tembang macapat, lelagon dolanan, lsp.
Kejaba kangge piwulangan, sastra saged kangge media
hiburan sak sampunipun nyinau pelajaran lintunipun, mbangun jatidirinipun lare,
lan kangge nuntun kecerdasan emosi lare. Kanthi piwulangan sastra, ugi saged ngajari
lare babagan moral sarta kangge ngrembakaaken imajinasi lan kreativitas siswa
pawiyatan dasar. Susastra Jawi saged ndadosaken urip langkung sumringah lan
gawe bungah tiyang kathah. Ing mriki penulis maringi watesan ingkang badhe
dipun rembug langkung kathah ing makalah niki inggih menika sastra geguritan
ingkang dipun aturaken ing piwulang basa Jawi kelas V pawiyatan dasar.
Indonesia modern. Miturut gampil lan ewetipun, geguritan kaperang dados kalih,
inggih menika: geguritan kang sipate peteng (prismatis) lan geguritan kang
sipate padhang (transparan). Ananging kedhah dipun mangertosi menawi prinsip
nulis geguritan menika mboten benten kaliyan sastra lintunipun, kados prosa.
Kedhah dipun siyagaaken saking ngajeng inggih menika: 1. gagasan
ingkang badhe dippun wedharaken (tema lan amanat), 2. lajeng
nganggo tokoh sinten (akuan utawi tiyang sanes)
wonten ing gaya bunyi, gaya kata, gaya kalimat lan majas kados metafora lan
ingkang dipun sinau tasih kalebet geguritan ingkang sederhana. Supados para
siswa saged nampi piwulang sastra Jawi kanthi tepat, para dwija kedhah
migunaaken metode pembelajaran ingkang variatif lan inovatif. Wonten pendidikan
basa khususipun ing pawiyatan dasar kelas 5, kedahipun sedaya siswa sampun saged
ngginakaken konteks basa kanthi leres lan trep, ingkang saged dados modal awal
kangge nyinau geguritan. C. Materi Kangge Piwulang Sastra (Geguritan) Kelas V SD
pawiyatan dhasar, Kangge piwulangan geguritan menika para dwija kathah ingkang
ngginaaken metode demonstrasi, ceramah, tanya jawab lan latihan. kompetensi
dasar ingkang badhe dipun capai woten 4 babagan inggih menika:
1. Mirengake (nyemak) geguritan ingkang dipun waos kalihan
3. Nulis (nyerat) geguritan kanthi basanipun
4. “mengapresiasikan” sastra geguritan kanthi leres
medharaken sekedik perkawis babagan geguritan, dwija maringi tuladha maos
geguritan ingkang trep kanthi intonasi lan gayanipun paraga ingkang sae.
Nalika bapak isih bocah Sega iki tansah di rayah Merga jaman larang upa Ora saben dina muluk
paripurna lajeng dipun paringi tugas kedhah nyariosaken lan njlentrehaken
pangajab ingkang ingkang dipun aturaken wonten ing geguritan kala wau kanthi
basanipun piyambak-piyambak, supados guru mangertosi sinten siswa ingkang
kalebet ing geguritan menika, siswa diparingi tugas ndamel geguritan kanthi
basa ingkang sae. Lajeng para siswa maju setunggal langkung setunggal maosaken
geguritan hasil karyanipun. Piwulang sastra kados menika sampun ngemot 5
perkawis keahlian sastra, inggih menika: maos, nyerat, nyemak (mirengake),
sastra kados menika saged efektif dipun ginaaken ing pawiyatan
Sampun sak wetawis kulo mboten maem tahu kaliyan tempe, amargi wonten wande sak putering nggriyo, soho peken, ugi mboten wonten ingkang wande. Menawi wonten reginipun inggih sampun benten (awis sangeet), jalaran ingkang ngersakaken dahar tahu soho tempe (ingkang taksih ngungemi kaprasetyan dateng tahu-tempe kados kulo meniko) ugi taksih kathah.Kacarios, regi tahu-tempe ingkang kalangkung-langkung awis, jalaran regi kedele impor saking Amerika Serikat (AS) ingkang kangge racikan tahu-tempe ugi mindak reginipun.Kulo lajeng gumujeng piyambak kanthi mbatos,....."eeealah....wong tempe wae kok diobrak-abrik Amerika...." ananging salajengipun kulo lajeng kemutan ugi sadar.....bilih AS natos ngambruk-aken negari adidoyo sanes inggih puniko Uni Sovyet, kanthi coro embargo gandum. Weleh....weleh,...punopo mboten hebat AS puniko.Menawi pak Bush (presiden AS) ngendhiko bilih IRAK meniko gadhah senjoto nuklir lan senjoto kimia, ananging ngantos sepriki dereng saged kaungkab "leres punopo boten", salajengipun AS malah gadhah sedoyo rekodoyo senjoto. mBoten ketilaran senjoto gandum, ugi senjoto kedele (tahu-tempe).Poro priyantun ingkang sami remen tahu-tempe sedoyo sami klimpungan piyambak, jalaran senjoto pangan AS kolowau kadidene senjoto kuntho kagunganipun Bethoro Karno ingkang kangge mejahi Gatotkoco lumantar sederek sinorowedhinipun piyambak. Bethoro ngemu suraos "ingkang dipun wigatosi, dene Karno nemu suraos pamireng utawi informasi. Lha dalah.....rak saestu tho, bilih ingkang kagungan kawigatosan dumateng informasi sampun paring pangemut-emut ngangge senjoto kuntho (senjoto pangan-inggih senjoto kedele, utawi terigu, lingsah klenthik, jagung.......lam sakpituritipun).Kulo lajeng kemutan naliko taksih alit, kapurih sibu antri uwos ngangge "keplek" ingkang dipun damel saking pring dipun cet abrit-pethak, lajeng sak sampunipun tigang jam antri, ingkang medal sanes uwos (beras Amerika), nanging BULGUR ingkang wonten AS kangge pakan sapi uatawi mendho."Waduuh aku njur dipadakke wedhus kudu mangan bulgur,...yoooh tak trimak-trimakke amargo wetengku lagi luwe".Nyuwun duko, menawi madaran nembe luwe, menopo kemawon inggih dipun maem, sianosa kadidene mendho ingkang maem bulgur.Nanging sampun keseringan dahar bulgur, mangke mindak membo-membo dados mendho malah kelajeng dados..........ha.....ha.....Cijantung, Januari 2008.
enjang, pethak cinondro resiking manah, mangayubagyo riyoyo idul fitri 1
Happy Iedul Fitr, ndoro. Menawi kulo kagungan komen-komen ingkang mboten
blora ,rembang purwodadi ayo gabung aji on Wed 18 Apr 2012, 09:58saptopurwodadi
Lokasi : Rembang 082138520777 / 085641073337 Re: rekan2 papaji daerah pati,kudus,blora ,rembang purwodadi ayo gabung aji
nek nganggo boso jowo ae gak iso le? ra mudeng aku nek ngenean iki, wong mbien ndek sma gaweane mbacem tok lek ono plajarane.. ReNaiKupu-kupu
nek nganggo boso jowo ae gak iso le? ra mudeng aku nek ngenean iki, wong mbien ndek sma gaweane mbacem tok lek ono plajarane..wogh.iyo iki aku yo ora ngerti, Lin.
stange Mas Bagus gek ndang dikompliti 😀
Mumpung kemarin nggak ngonthel, kesempatan upload gallery Mas. Ayo dikejar stangnya… Haha…
Balas	wis ra sah dandan, putune simbah sing pancen ayu, luwes lan prasaja mestine yo tetep tansah
@ mas Heri..kok seperti iklan mendoan ya..” tempe enak dimakan dan perlu”…ehehehe
@ gus Emprit.. nyuwun pangapunten.. saestu mboten njara badhe ngenggol sinteno kemawon.. mbok menawi magneet
mbok bilih kagungane panjenengan meniko taun 1950/1951, bab wonten hurupipun H wonten ngajeng ongko. Pit ipun sae…ngedap edapi….suwun.
Balas	Nuwun pitepangan, paringan informasi, saha alembananipun. Lha wong
nggih, nyuwun pangapunten sak derengipun, kulo dereng nyuwun sewu kalih ingkang mbaurekso wonten tlatah “Potorono”. Kulo ajejuluk suga sangking sebrang lepen, dereng saget nyebang lepen amargi dereng nggadahi turonggo kepang ingkang “ngedap-edapi” kados kagungane panjenengan. Kulo tasih pados ingkang cocok kalih “suket” lan uborampenipun. Oh nggih….meniko ingkang kulo ngertosi bab taun pedamelanipun Burgers :
-taun 1930-36 (huruf C), 1937-49 (E), 1940 (R), 1950-54 (H), 1955-56 (K), 1956-61 (S).
kenal njih” ben nambah paseduluran……nyuwun pangapunten.
Balas	oh nggih P’ Heri…salam kenal ugi…..pit kagungane panjenengan wuuuihhh “mblarak-mblarak”, cu-mlorot ha..mboten saget kedep ing moto nyawang pit ingkang edi peni. Estu, nderek bingahing manah.
lha meniko kulo tak padhosi bukune rumiyin, mbikak-mbikak bab gagrak lawas, lha kulo padhosi kok
menawi sampun kecepeng “renget-ipun” badhe kulo “tojeh-tojeh” wetenge, mangkih nak medal ongko lan huruf-ipun Burgers…he..he…
Balas	@P’ dhe Wong
kulo pun takon teng pundi2, namung mboten wonten ingkang saget njawab pitakone panjenengan (“sekti tenan”), ngantos Herbert Kuner (cyclist@rijwiel.net) nggih mboten saget njawab je…..pripun niku P’dhe?? namung beliaunya sanjang menawi saget mbiyantu (nyuwun foto2 ingkang
kepingin nduwe pit lanang burgers sing orisinil tenan tulung nggih mas menawi gadah wawasan kulo dipun paringi ngertos wonten alamat kulo Sdr. Sumpono HP. 081228655926 saderenge kulo maturnuwun sanget.
Balas	Menawi angsal sing niki mawon sing kulo tumbas
Jenengan nek ngagem blangkon, pestine katon koyo Ndoro Bei….hehehe…
Balas	Blangkon dan onthel juga cuma benda kok. Ini maksudnya, kalau Karawang sudah madeg pandhita
penjenengan ngagem blangkon njih.. kados ki Demang Sangkalputung lho… btw sy juga sedang pesen blangkon kaliyan mas Noer….hehehe
Lha piye kang..kerjoku wae rampunge jam 5 sore..tekan omah wis
“ya wes mari ngene ikut aku ndek RS AU, mengko di rawat ndek kono”.
kepungkur, ndadekake Pegunungan Watujago bengkah omblah-omblah mujur mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli ditinggal lunga,
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane
pesisir nggenggeng wit: krambil, bogor (tal), jambe. Pesisire sing wujud rawa-embet klethukulan: rembulung, bongaow, sarta brayo kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu
mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang
kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.
Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara lelayaran mengidul nyabrang samodra Bruney; tumuju ning Nusa Kendheng. Setan Blarutan ora wani nyabrang samodra nututi wong-wong
sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung Ngargapura
pesisir sawetane Ngargapura. Ya neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa. Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis
saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel saka negarane. Nyi Seng Dhang
nuli sembahyang sujud sumungkem Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.” Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan pangeguh saka kakek Kie Seng Dhang sing lakune wis sempoyongan astane digandheng putune Putri-kinasih umur 12 tahun; praupane ayu pindha golek-kencana, asmane Nie
cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh
wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri. Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan. Minangka
Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang). Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong
perlu ngrembug Tatapranata lan Tataraharjane desa disesepuhi kakek Kie Seng Dhang. Giliging gawe putusan: Ngangkat Kie Seng Dhang diwisudha dadi Sesepuh lan Dhatu Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung). Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng-wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga. Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa). Wong-wong kuwi nuli menehi
wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230 tahun sakdurunge tahun Masehi); sarta digawekake Lambang-Reca watu-item gedhene sak-menusa, pethane Kie Seng Dhang ndodhok ning Pongol sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan diwenehi mendhel/ gandhul singg digawe
Prasetya-Suci Wong Jawa turun-temurun tutug Jaman apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun
Nalika 4000 taun kepungkur=2000 taun sakdurunge taun Masehi), ngliwati sakidule Pegunungan Yun Lin. Ngliwati Propinsi Yunan, Propinsi Kwang Sie, Propinsi Kwang Tung. Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan-bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa. Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri-uri ngagungake Ke-Jawane, lan mekarake Senibudaya Jawa. Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan Mbangkong nganti ngaya ngayal-andupara, nguber kaendahane Jodhog-layung ing wayah surup Sandyakala. Kakek Kie Seng Dhang ngasta pemrentahan Banjar (=desa gedhe) Tanjungputri genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri
pesisir Pandhangan sapengidul. Bareng Putri Nie Rah Kie nyekel pangwasa Banjar Tanjungputri, bandhol Hang Lhe Lesy nggawe pranatan Pemrentahan: Sang Putri Nie Rah Kie dikeker dipingit sajrone Tamansari Kedhaton, ora ana wong lanang sing kena meruhi ragane (praupan lan blegere) Sang Putri; kejaba garwane lan putra-putrine sarta para Emban. Undhang-undhang pranatan Pemrentahan didhawuhake saka Kaputren kedhaton
sacedhake Tuk/ sumberan lan didodoki tetenger watu mecongol diayomi wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane). Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati dipepetri Trah tedhak turune digawa ning
awu-layone dilarung dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri Nie Rah Kie disungging dening tukang Patung wujud Reca-emas didokok ning candhi gunung Tunggul. Pamrentahan Kraga Tanjungputri klakon madeg nganti pirang-pirang turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune Putri Nie Rah Kie; lan uga ngeker-raga ning Taman Kedhaton Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale-pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning
Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha jejagongan ning gisik kang
ngilak-ilak, padha omong-omong nyatur. Kawitane nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis
dulit (=1 dulit = pendhak Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung
padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.
Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 = Masehi 1). Pulo Baweyan Sengkapura sirna separo, mblabare blegedaba muncrate lumpur-panas lan watu-watu mengangah kontal ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa Widhang tutug bumi-embet Pangkah/ Sidayu, iline muntah ning Segara-supitan Medunten.
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar. Nalika pamisudhan dikepkyakake, Dhatu Hang Tsu Hwan ngundhangake ning para Sumewa; papan
taun masehi: 107, Dhatu Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane Dhatu Hang Tsu Hwan (Nggone ngarani ngaub pangwasane Dhatu Hang Tu-Ban = pamrentah Tuban)
Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa
Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo mungkasi pendadaran.
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya nggone arep mulangake Agama Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka Garwane,
Bandra sayuk banget nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.
dijenengake: Taman Argasoka; para cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu layone dipetak (dikubur) dadi sakluwat
tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
kaipe Hang Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.
kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Saka anane sesambungan dagang wlirang karo negara-negara China, negara loro: Keling lan Baturretna kuwi malih dadi sugih lan makmur. Nanging mbanjur nukulake kamurkan, sii lan sijine rebut nguwasani: “Kriwikan dadi Grojogan”. Wekasane dadi perang bandawala. Ing taun Masehi: 436. Sarehne Kawula-rakyat sing dijak bebadra biyen nganti dadi negara Keling lan Baturretna kuwi, asal-usule
Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha
perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
njeblug; Candhi Pasraman-agung Endriya pra Astha rusak korat-karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong Agama Hindhu kang muja nggawe pamujan
Nandhi ning Pertapan-pertapan sakubenge Pegunungan Gemawang (Kecamatan Jumo, Kabupaten Temanggung).
kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang,
gumrebet manther-anther ora ana pegote dadi Mrapen (Api-Abadi), ning desa Mintheng, Kecamatan Gubug,
keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.
Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk
Kuwu, Kecamatan Kuwu/Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.
Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati Ayam. Lambene
gedhe wilayah Undhak’an lan bengawan Silugangga.
Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak gedhe nglanjak
omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara. Mung nyisa pundhen Tapa’an kubur awu layone Kakek-moyang panembahan Kanung, leluhure wong-wong Ngargapura Lasem; lan guwa-guwa tilas pertapaan, sarta sawetara reca
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak
Kuthuk, Galiran, Kaliyasa, Ngelo, Karangrawa; malih ganti aran Wong Sikeb (=wong Samin). Wong-wong suku Kanung, Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong
gegedhug A.L. Keling kang isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike nggenggeng
saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola mau ngijolake: Babut-prangwedani gambar Pura/Candhi Hindhu, lan minyak-wangi Yasmin/ Tagara, sarta pratus wangi; negara Rananggana ngijoli kayu-jati glondhong, kapuk randhu lan lenga klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning.
gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi ndepok ning Altar nglambangake Kekwatane
Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).
Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak
Pendhita Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana)
Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune
taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (
nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis
Dhang malih ora dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).
Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang abdi-loro Dora Sambada
Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi pagenengan sakulone Gunung Bugel, dipangarsani wong aran: Ki Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan tela elung; desa
nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon.
Hong Wahong Rahayon Ing Kayon _/\_ Djati
Manuk afternoon apik ngginakaken suara konco. Langsung, ing wusana, kita bakal nuduhake kawruh bab spesies manuk ngginakaken suara pinter nanging asring diarani minangka omo. Kanggo sawetara petani, lagi nemen nesu manuk iki chirping. Lan padha nelpon manuk iki ora ngerti care uga dijupuk saka.
Introduce kancaku, jeneng iku starlings nias. Manuk sing nyebar mudhun menyang Lebak Eropah lan malah Afrika wis dadi brahala saka dhewe kanggo pembuangan. Mungkin sawetara wong mikir sing iki Nias starlings teka saka jeneng sing padha. Senajan ora nyalahke nanging paling manuk iki dikembangke ing luar negeri. Dadi bener apa wis petani ora idea sing manuk iki sing dijupuk saka bilur. Nyebar KALUBÈRAN nanging isih sawetara sing arep menangkarnya. Sanadyan rega starlings Nias bener cukup dhuwur lan iki kesempatan sing apik.
Starlings Livestock nias, perawatan ora akeh beda saka njupuk care saka manuk ngginakaken suara Kaya jinis liyane. Nanging iki jenis starlings nias kadhangkala dadi angel mbedakake jender. Nanging miturut experienced, Nias starlings wadon ora bakal Crest mengepakan nalika singing. Kanggo werna jas, werna
Yudi (09:40:57) : Yo podo podo le tak sepuro dosamu aku wong tuo ugo panggonane luput lan kleru mugo mugo ing dino rioyo iki kabeh iso kalebur dadi bubur????
njur piye to ndoro, sing jenenge menungso yo lumrah nek ijo matane karo duit. Ndoro nek diwenehi duit gelem ra
ndi mba… aq ngertine mung bierbar tok sing onok nduk fotoku 😀 😀
February 18, 2015 at 8:42 am	ira	hehhehehehhe…. saiki sing kolonyet 4711
kudune sing tak pisuhi kuwi maturnuwun karo aku…wong wis tak wisuhi… tak resiki….” (
seneng……”. – ” aman nopo mboten?…” –
perkoro : 1) wong bodo koyo kebo 2) wong pinter keblinger 3) wong ngerti gampang lara ati 4) weruh ora kena
dadi wong apik?…. Kabeh mau ngunduh wohing pakarti. Ayo manut Wali, Nabi, Gusti.
Rak inggih makaten, Pak Pram? Nuwun sewu menawi leres! 🙂
Punapa G1 menika saget dpun mahar i?…
pm via email punopo prayogi nggih.?.
Balas	Mas Tresna, sewu duka, G-1 punika saestu namung paringan saking sesepuh. Pramila nadyan wujudipun namung kados makaten, namung mujudaken endahing amanat ingkang tanpo upami. Mugi mboten ndadosaken gerahing penggalih Panjenengan nggih…
ora muring-muring. Ngombe seprit tekan kalasan, sing duwe pit wasis ing alasan. Sugeng pasedherekan
Balas	@ leres sanget pangandikanipun mas Noer.. G1 meniko saestu paringan saking sesepuh..milo saking meniko sagedipun pindah “amanah” nggih namung saged mawi diparingaken kalih tiyang ingkang langkung sepuh tinimbang mas Noer.alhamdulillah kulo sakelangkung langkung sepuh tinimbang mas Noer…hehehehe..
Wis pokoke wudho’dadi ora perlu ragad rojobrono cukup rojokoyo ben iso manak pirang2.Sudah merasa tua mas sudah tidak mampu ngladeni Nyai Gazalle .Nyawang karo ngelek idu wae wis marem , he he
ampun patang puluh ah….patang ewu kemawon pripun????…..hehe
Lha yen G11 e adipati tlatah karawang menika kados pundi nggih rupane…Punopo ayu
dhahar bubur sayur krecek wonten wandenipun Bu Wied. Ngunjukipun wedang uwuh. Kondur sayah
bikres cgak 3 nipun…Punopo saged di-share saham ipun?
Om suga..lha yen bikres ingkang taksih kinyis2 kados rambut diminyai urang aring punika punopo taksih ready stock?..
dhe rangga tuwin para priyagung onthel.. mangertos sepedanipun om wong, dados enget menawi kula nggih nggadahi sepeda inkang saperlu dipun ruwat malih….wah dadi isin je, nduwe
waduhhh.. ngrumat bel kemawon ngantos nangis ngguguk, mboten beres-2…heee..heee..
Balas	Sadelipun dipun pepe, supados mboten dados krecek Nggrasa
punika basa Jawinipun ‘hanggarbini’ punapa nggih? 😀
Balas	Wah …jadi ngguya ngguyu.lan cengar cengir dewe nih menyimak poro winasis ngudar kawruh…..
Balas	@pak Bandi leres sanget, menawi sadelipun ‘hanggarbeni” alkohol panci saget marahi kiyat ngonthelipun , menopomalih sadel kagunganipun mas Max…( wiss..sansoyo ndadi ki..hehehe)
ingkang pundi njih? Gazelle punopo Brook njih ………ha ha ha ha ….salam kagem Bu Dokter njih Den………..wah jan …..kalau lagi nyepeda bareng …..koyodene Mimi lan Mintuno…….menawi Adipati Wongeres lan sisihane nyepeda bareng , persis koyo Mimi lan Migoreng……..nyuwun
Balas	Nuwun sewu Mas Wongeres, meniko sanes “mengandung” jabang bayi ? ..
Punten Mas sejatine kulo meniko basa Jawinipun masih sinau (masih TK), ben saged nyambung milet ngobrol teng angkringan ngriki, matur nuwun.
Balas	Nyuwun pangapunten, Pak Bandi. Punika sedaya namung gojeg, minangka jampi sayah. Mugi mboten ndadosaken gerahing
umroh .nyuwun doa . sakwetawis dereng saget sowan, maturnuwun.
Ndherekaken sugeng tindak, Pak Pram. Mugi tansah pinaringan berkah lahir-batos.
Balas	Para Kadhang ingkang minulya. Mugi-mugi panjenengan sedaya saged sami tindak Acara Parade Onthel Satria KOSTI Banyumas wonten ing GOR Satria Purwokerto Sabtu-Minggu 7-8 April 2012. Sampun dangu mboten wonten acara onthel nasional, dadosipun mugi-mugi gayeng menawi sedaya sami rawuh. Pak Nureska ditengga rawuhipun nitih
Ass. Wr. Wb. Nuwunsewu… ‘nderek tepang kawulo “onthelis” enggal…’nderek bingah menawi mirengaken pangandikanipun sederek sedoyo bab onthel…mugi2 onthelis indonesia tambah “gayeng”…oh njihh, menawi kepareng nyuwunpirso, saumpami wonten onthel ‘nom (gazelle, seri 21, kondisi 70 %), kaleh onthel ingkang langkung sepuh (gezelle seri 10, kondisi 50 %), sae pundi ??? Maturnuwunnn…..
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 13 Sèptèmber 2016.
siji ontang-antingé, Putra Mahkota Rudolf, nglalu nalika taun 1889.
Nalika Perang Donya I pecah, Austria-Hongaria sekuthu karo Jerman, nanging tentarané pranyata ora duwé persiapan lan piranti sing cukup. Salah siji panyebabé ya iku sikap Franz Josef sing
Kapatèn 1916Raja HongariaKaisar Austria	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.08, 31 Oktober 2016.
PILIPI 3:13 | Inggih parasemeton, tiang tanja ngwastanin dewek tiange sampun molih paindikane punika, nanging sane kardi tiang asapuniki, inggih punika: tiang nglaliang paindikan-paindikane sane sampun lintang tur ngusahayang dewek nyujuh sane wenten ring ajeng.
@Pakde wongeres injih matursuwun saged nderek gabung wonten mriki,nek magelang menika cilikan kulo,samenika kulo glidhik wonten jakarta,remen banget car free day tiap minggu,tapi isin ajeng nggabung gowes kaliyan rencang2 KOBA hehe..nderek
Riwayat Humber bZ kulo meniko warisan simbah saking solo,mesake ngglethak wonten ndalem alm simbah mboten kerawat (secara dulu sepeda dinas simbah pas dados mandor tebu wonten pabrik gulo tasikmadu),dados kulo putu ingkang bekti hehe..
tepang…menawi car free day kadang kadang komunitas DeFOC injih nyepeda ngangkring wonten ing HI, sak ngajengipun Hyat kempal kaliyan KOBA
nggih leres pakdhe dados sedherek opoto migunani kagem
Balas	@ om Rangga : sungkem kawulo kagem pak dhe rangga… haaa..haaaa.. mboten namung tambah lebar pakdhe, ananging “werninipun” malih abrit radi keungu-unguan…… haaa..haaaa….(njarem)……
Balas	gile bok. mau bayangin aje, guwa kagak tegel..
@Mas Aat: ning nggih kula tasih lingsem amargi onthel-ipun tasih ngampil.. Mugi enggal pun paringi ingkang cocok kaliyan Kangmas Noer…he3x..
@Kangmas Noer: nderek dawuh Kangmas…
Balas	Matursuwun,nggih om maxz,menawi wonten wedal saged tindak jogja kulo tak mampir,saged nggabung nderek ngonthel kaliyan sederek2 opoters
Mbok menawi mas bagus,kulo tingali kok mboten wonten kethokan e RM,mbok bilih sampun ical,tapi kagunganipun simbah tasih sedoyo ori kec
klentu lho),ugi ninggali rudge kaliyan dalangan simplek,tapi ngenes dalanganipun kados “simplexsaurus” hehe..menawi pak nur kagungan fongersaurus
kagem sedoyo angkringers kulo tenggo wonten ngayogya
malih ngonthel bareng turut deso. salam balik kagem mas Beni dan mas Totok.
Balas	@ Mas Beni : Leres, mas, ngantos sak meniko toko RM taksih misuwur babagan sepeda. Kala rumiyin menawi tiyang Solo sak ideripun menawi tumbas sepeda langkung remen menawi tindak wonten toko Roekoen Makmoer (RM). Mbok menawi kethokanipun sampun ical. Sumonggo sepedanipun dipun angge kagem kasarasan raga.
karun 🙂 Nggih salam balik kagem Pak Tono dan Pak Totok..Wah sajake kok malah mbahas BZ..monggo lho bpk bpk menawi nglajengaken runut simplek wonten nginggil,kulo mung tak manut kemawon kaliyan guru2
rendra: leres om rendra, cuaca ekstrem “sanget”, matur nuwun awit saking pangertosanipun om rendra… sanajan kuciwo nanging sanget wicaksono…… heee..heee… tinimbang “diudani lan pun kroyok bledek” om….haaaa..haaaa…
ingkang kagungan pancen nate ngendiko menawi genjotanipun marai kemringet premature hehe…sayang jarang diagem buat nyoto.
budine, mung gedheke kekuasaane”. Sing dicritake sederek onthelers niku
Balas	@sedaya : wah meniko rembugan ”sonyol” to kok kadose seger sonyole kados telo rambat sing ungu ungu nggayong hehe 🙂
@pak rendra : wah keleresan pak menawi sampun bosen,nggih nek saged reganipun rega bosen hehe..bapak wonten tangerang nopo bekasi? kok kesupen kawulo (nek maos petualang opoters wonten
@ mas Yonthit…mbah Nolo leres sanget pangandikan penjenengan..wis jan piyantun yg sederhana namung landhep panggraitanipun… beruntung bs jd sahabat poro winasis ..
@ mas Wong.. poro piyayi putri jawi jaman rumiyin ngih sampun umum ngagem kornetten lho, biasanipun dipasang wonten gelungipun supados ketingal rapi tur miyayeni.. menopo meniko nggih
Persatuan Onthelis Asal asalan…….hualah yg penting kan iso nggoes bareng konco konco….iso guyon bareng bareng…..
sugeng ndalu mas wong,kangmas rendra,mas bantoro ,pakdhe rangga lan ugi kadang sanes.Nyuwun sewu sampun dangu kawulo angslup,mboten pinarak dateng angkringan.Bab ‘krecek bogem’,
kagem den mas Patub.. sugeng ngangkring, monggo dipun “share” ngelmunipun, kawulo nyadong kawruhipun. nuwun
Balas	Wah angkringan makin asyik tenan nih…..mampir
ah….tak nyruput wedang jahene njih Pakdhe….nuwun…sumonggo
maturnuwun…maturnuwun kagem sedherek angkringan nasgitel, sumonggo kaliyan pun sruput teh gulo batunipun.
@mas Nur, Pak Rendra ngatos-ngatos menawi nampi pangandikan saking m Yonthit, piyayinipun sanget waskito, dados sak samubarang pangandikan saking m Yonthit ngemu bab-bab sanepan ingkang jero sanget. Menawi pun ibarat-aken kompor, m Yonthit meniko kompor ‘hitachi’ si api biru……menawi leno sekedhik mak buuullll saged gosong….
Lha nggih, nuwun sewu kados ingkang sampun dumados dumateng m Nur kaliyan P Rendra wonten nginggil puniko. Kulo meniko namung tiyang ingkang remen ngonthel, namung sanes ahli peronthelan. Menawi wonten bab ingkang mboten pono bab per-onthelan, kulo nggih ‘meguru’ lan nyantrik dumateng kangmas Yonthit…..lha pangertosan kulo nggih dereng sak kuku ireng piyambak-ipun. Wah jan meniko saking pinteripun mas Yonthit bikin skenario….
Nanging sinaoso kulo namung pendemen lan sanes ahli onthel rak nggih pun paring-aken sesarengan nyruput teh wonten angkringan mriki nggih mas…???? Nuwun, lan sugeng malem minggon kagem poro onthel-er sedoyo….
Balas	Sugeng ndalu sedoyo sederek ingkang kulo hormati………..
bade derek tanglet : menopo wonten nggih simplex cycloid kross (palang gapit), sleboripu kados speda Burgers (menawi burgers slebor bagian tengah dekok kados kalenan), lha meniko mboten dekok namung walikan nipun/me-cungul. Nyuwun
Balas	Gus luk telu piye kabare
kisah “mabuk degan” pancen ditungguu…
Nyuwun pangapunten dangu mboten sowan angkringan mriki amargi nembe kathah pedamelan minangka buruh serabutan.
Prekawis spatbord Simplex ingkang dipun tangletaken dening Bro Suga, sajatosipun kula ugi gadhah Simplex Kruisframe ngagem spatbord mekaten. Kula nembe nyobi pados referensi ingkang mratelaken babagan menika. Mbok menawi mangke sasi Juli nalika para pinisepuh Oude Fiets Walandi pinarak Jogja, badhe kula tangletaken.
matur suwun ingkang mboten umpami dumateng panjenengan amargi sampun kerso
gapitan, pipo nginggil sangking sadel) sedoyo cor-coran (mboten wonten ingkang bautan)? ….. di
Kula cobi check 4 (sekawan) pit Simplex KF koleksinipun rencang-rencang sak-Jawi, ketawis menawi pipa braket kaliyan pipa gapitan dados setunggal cor-coran. Menawi pipa saking sadel nyambungipun mawi baut. Menawi nderek pangandikanipun Prof. Andyt, Simplex KF ngagem supitan model cor tiga-tiganipun menika Simplex KF ingkang paling sepuh. Menawi wonten katalog 1924, Simplex KF dereng lahir. Mekaten, mugi-mugi
kulo njih ngopeni simplex KF panci pipa braket pinanggih pipa gapit wonten ngandap wujudipun cor coran pipih, pipa ingkang saking sadel mawi baut ngandap nginggil, namung spadbor kok kados simplex biasa, mboten
wah mas Suga kawit wau senenge nyanyi terus,sajake nembe wonten open epenan taeyeng anyaran njih.. nek wonten mainan anyar cocoke lagune sinten njih…hehehe.. leres pangandikan penjenengan menawi sepeda sampun mlebet hindia belanda jaman semanten panci sedoyo pakem saking pabrikan saged owah nuruti selera/kareman ingkang bade tumbas utawi bade ngagem, lah bab meniko ingkang ndadosaken sanget angel kangge
saja…ingkang gandes pantes meniko nggih panjenengan, mas andyt lan mas yudhi (….piye yud kabare kok ora tau ketok?)
– nak nggih sampun wonten to dinamo nipun? menawi lampu nipun sampun bosen mbok diuncal-aken mriki ben jangkep….he..he…
Lha niku Gus…..jare tiyang mriki “wah jan speda ne tembus kabeh” artine sedoyo uborampe sak merek. Jadi inget lakon
mboten sepinteno meniko menawi dipun bandingaken kalih “bungah” raos manah kulo jalaran saget tetepangan kalih panjenengan sami sederek “opoter’s”. Oh nggih Gus Wong…..alamatipun nggih…(insya Alloh sabtu kulo kintun), sak meniko nembe wonten sebrang segoro.
Balas	Wah…kok tasih sepi to Gus Wong angkringane…..mugi tansah wilujeng sedoyo….nopo sami nenggo “menu” engkang enggal? tak rengeng rengeng mbok menowo ono sing mireng….
“ora milik, menang nganggo”…
Balas	Asyik ngobrolin Fongers BB sampai kelupaan midangetaken Rama Rendra. Gerah menapa Rama Rendra? Mugi rahayu kaliyan raharja ingkang kanugrahan. Kula tingali status wonten FB kadosipun sae-sae kemawon…
nun inggih Den mas Sahid sampun sakwetawis kok naliko akhir april kulo pun rawat, nanging sakpuniko
Nuwun injih, sanes wekdal menawi ‘gerah nemen’, rencang-rencang Jogja nyuwun dipun kabari, mangke kitha badhe nderek donga sesarengan kagem kasalarasanipun Rama Rendra.
sembuh den?????
Nyuwun ngapunten, gerahipun menopo to ? Menopo injih perlu opname? Lha
Kajaba sing wis ndhelikake sangisore rock utawa macet mecah online ngendi sing dadi dikunci menyang game sing wis ora mbayar manungsa waé apa kanggo donya mateni felt virtual, sing paling kamungkinan ngerti sing Olimpiade ing Sochi Winter trobosan mati ing 6 Februari. Tim USA bakal metu ing pasukan lengkap wus kanggo ngowahi ngarep medali emas luwih saka ana kalung emas ing sawetara taun ‘worth saka World Series saka Poker edisi.
Akeh atlet saingan ing mangsa Games wis makarya hard kanggo posisi piyambak kanggo Olimpiade kamulyan, nanging uga seneng kompetisi njaba saka pamilike olahraga, kalebu playing poker. Kene, telu saka Amérika kang paling ngarep-arep kanggo nggawa ngarep emas medali ora isin babagan nuduhake sing semangat kanggo game sing ora mbutuhake akeh fisik athleticism nanging Panjenengan mbutuhake padha mental kateguhan sing wis mbantu push menyang
kroso rush ing Tabel poker lan rush malah ageng skiing setengah pipo. Iki kekal Reno, Nevada penduduk tansaya munggah cedhak Lake Tahoe lan saka umur awal ngoyak akeh saka olahraga wilayah Reno punika misuwur kanggo, kalebu Cliff sikilé, gunung sepedaan, donya kelas ski – lan poker. »Aku pisanan diwiwiti muter poker karo mbah nalika aku ana tenan sethitik, » Wise ngandika. « Dheweke mulang Pendhaftaran sadulur lan kula carane kanggo muter kabeh klasik poker game. Nalika aku kenek dhuwur sekolah, kanca-kanca ngenalaken kula Texas hold’em. Aku wis mesthi wis fascinated karo maca wong, supaya aku iki kecanthol tengen adoh. »
Itupoker.net Agen judi poker , domino online indonesia terpercaya Nalika Wise ana ing dhuwur sekolah honing kang poker chops, piyambakipun uga ngremekake kompetisi ing gunung. Panjenenganipun menang kang kawitan US Nasional Title ing umur 15 lan nguripake profesional dening 18. Siji alesan kanggo kang sukses: kang tingkat-tumuju. Wicaksana ndadekke sikap profesional poker pamuter kanggo kang karya Etika ing setengah pipo lan mangertèni wis tak kanggo njaga sirah nalika keno online. « Iku ora Matter carane apik sing utawa carane uga maca mungsuh Panjenengan, ana isih akèh kasempatan melu, » ngandika. « Aku mikir sing apa nemu wong supaya kecanthol Cukup amarga sampeyan kudu menang tangan Panjenengan ora ateges sampeyan tansah nggawe;. Iku mumetake lan nyenengake kabeh ing wektu sing padha. »
Wicaksana kang tempered semangat lan kawicaksanan strategis wis mbayar mati adoh saka lereng ing Tabel poker, lan ing iring gunung. Senadyan gadhah karier illustrious dening umur 23, piyambakipun ketemu cara Balance wektu antarane keluarga lan karir minangka bintang rock setengah pipa raja. Malah saged kanggo nyelinep wektu sethitik ing ing kasino kanggo mburu marang katresnan saka poker. Aja kaget yen sampeyan lagi muter turnamen ing « Ing Sanphet Little Kutha ing donya » lan golek Wise di lungguhi jejere sampeyan.
kanggo menang turnamen sing utama, wicaksana wis dianggep salah siji saka favorit kanggo ngowahi ngarep emas kanggo Tim AS. Ing 2012, piyambakipun pisanan rampung ing mandeg Snowbasin Dew Tour ing Utah lan njupuk omah emas ing loro Euro Winter X Games lan Winter X Games, nalika pagawean kapindho ing Asosiasi Freeskiing Profesional (AFP) rangkeng. Panjenenganipun terus kanggo nambah kang pangenalan jeneng dening skyrocketing menyang ndhuwur rangkeng AFP ing 2013, entuk kang enem nasional judhul lan njupuk ngarep medhali perak ing Euro Winter X Games, emas ing mangsa X Games, Rampung pihak Panggonan ing US Gran Prix ing Tembaga
lan loro-Panggonan finish ing Grand Prix AS Park City, Utah ing FIS World Championship.
Itupoker.net Agen judi poker , domino online indonesia terpercaya Wicaksana bilih kang paling ing setengah pipa kaya dadi pemain poker sing earns ing bab kabeh pemain kanggo Duwe mastered kabeh game sing. Sampeyan bisa uga nyana kuwi kawicaksanan saka wong sing muter limang kertu babak, pitung kertu kandang jaran, lan, mesthi, ing donya sing paling populer poker game saka ora-watesan Texas hold’em. Ing Interview karo Tim Warsinskey saka dhataran Agen, wicaksana ngandika, « Wong bisa fokus siji aspek -.. Apa trik sing arep menang Nanging kasunyatan punika saben aspek muter menyang sing menang utawa kélangan Sampeyan kudu ing adhedhasar teknik saka trik panjenengan apa, lan gaya apa karo lan carane dhuwur kowe lan saiki Gamelan arepe. Ing wong sing menang ora kudu ing wong sing dilakoni ing trik paling angel. Iku arep dadi wong sing nduweni dicokot sethitik saka kabeh . We lagi saya
Wicaksana dadi malah luwih dening aturan panjelasan malah tuwa saka mirip antarane para njupuk ing wektu ing iring gunung lan wektu ing felt. « Poker punika game atine, lan mental kateguhan minangka bagean ageng saka freeskiing, » ngandika. « Iku ora Matter carane apik sing utawa apa trik sampeyan bisa nindakake yen sampeyan ora bisa nampa wong nalika meksa ing Ingsun bisa nindakake paling mung yen sampeyan perlu punika ageng;. Sampeyan kudu tetep kelangan, kalem , lan diklumpukake ora prakara cara amba kompetisi. Tetep kalem lan diklumpukake, ora prakara rintangan utawa pot, merata penting ing poker. « Poised kanggo emas, iki master 23 taun-lawas saka setengah pipo wis kang prioritas terus. Kawicaksanané sing kang karya hard disetel kanggo mateni mbayar ing Sochi lan bakal ana wektu kanggo WSOP emas mengko. « Aku bakal bisa ing medali emas
nggantosi Team USA ing Sochi ing acara balung, kang mbutuhake iki lima-mlaku telung-inch kacepetan setan kanggo careen mudhun es ing sled cilik sing bisa tekan nganti limang Sakiti. A Jack-saka-kabeh-dagang mateni es, kalebu nggarap dheweke kulawarga kang Kansas ranch lan Duwe makarya ing produksi saka Survivor hit televisi nuduhake (Kapuloan Cook edition 2006), Uhlaender bakal nggawa dheweke karya ora gampang nglokro Etika menyang game ing panelusuran emas. Kanggo njaluk kanggo Sochi, dheweke malah menang telung serius dhengkul surgeries makili dheweke
ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda; landhepe triniji suci; bener, jejeg, jujur; kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong”. (…;
Palon : “Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.” (“….. Paduka
4. Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
7. Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
sugeng pitepangan saking komunitas kulowargo miskin. Mugi kerso kampir dhateng blog kulo saperlu paring kalodhangan ngesthi karahayon ingkang
iwanresa berkata:	September 28, 2010 pukul 1:08 pm	puniko aranipun ketiban pulung..lha mbok sumonggo tiyangipun dipun potret kemawon, nanging ngajak2 kulo nggih? mangkih kulo dipun akoni sebagai Gwen, ingkang nami lengkapipun : Gwen
KATOLIK Gereja Katolik di Purworejo 2Gereja Katolik di Purworejo 1Sugeng Natal Warsa
kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
sabendinane kudu kena kanggo patuladan kena kanggo panutan kang becik tumrap keluargane umume wong liya, sing
lan wong liya ;Lakune watak satriya kudu eleng marang unen-unen, kudu ngerti karo pedoman :a) Sing sapa nandur bakale ngunduh panggawene dewe.b) Sing sapa utang bakale nyaur panggawane dewe. c) Sing sapa nyilih – bakale mbalek ake panggawene dewe.d) Sing becik bakele ketitik –sing ala bakale ketara deweDisuwun lakune putra sak bendinane sing ati-ati lan setiti samubarang tumindak .
Ø LAKUNE GULUNG yoiku Ragane ojo nglalekake, ojo ninggalake, ojo mbuang ajaran kang wis disabdakake marang moho sucine dewe, kang wis dimanunggalake gelar lawan gulunge sing kaparingan asma putra yen nganti nglaleake mbebayani banget tumrap ragane putra dewe. Kabeh dawuh sing ana ajaran di gatekake sing temenan dilakoni sing temenan,aja mung yen eleng wae,aja mung yen longgar wae lagi di lakoni iku ora prayoga CONTONE : Maos kunci siram jamas sak wayah-wayah diprayogakake sesaji dino senen paing, dilatih ragane melek sak jam rolas luwih apik. Pikirane nalare rasane ngadepi pakewuh apa wae aja gampang bingung, aja gampang mutungan aja gampang nesu, aja gampang nyalahake sapa sapa, aja nyalahake ajarane. Sebab kabeh lakon kabeh laku sing diadepi iku kabeh kadang iku Maha suci dewe kang maringi kang nguji marang ragane putra tujuane supaya pinter supaya bandel kaya satriya sejati.Yen ana pakewuh, yen ana lakon-lakon kudu dirasakake ana rasa sejatine, kudu digulung ana rasane. Aja ditampa karo angen-angen panca ndriyane lan budi pakertine, biasane malah kisruh ana pikirane dewe. Carane nggulung ana rasane karo nguda rasa ngene. Opoto sing isih kurang pas lakuku, ngendi ta sing isih kliru lakuku, sing ngendi to lakuku sing isih nyimpang karo unen-unen kunci, iki ujian sing ngendi to sing diujekake karo maha suci marang aku iki.Yen ngadepi ujian ngadepi pakewuh yen ngadepi lakon umume radak ora mungguh ana pikiran ana rasane, ana ragane yen nyandung lakon-lakon kaya ngono iku sangune mung sing sabar anggone mikir, sing nrimo ditampa kanti ikhlas kanti legawa kanti lila. Dilakoni nganggo kawicaksanan sing tujuane nentremake sekabehane utawa ngrampungake masalah aja nambah masalah maneh. Sebab kabeh mau laku lakon maneka warna iku sing maringi sing nguji sing menehi yo Maha Sucimu dewe dudu saka wong liya utawa hak liyan. Ø LAKUNE KEKADANGANYen ana kadang lagi
dewe. Sing mapakake lan sing nglungguhake iya Maha Suci dewe dudu kadang sepuh utawa dudu hak liyan, sing ngerti lan durunge lungguh mau iya rasane dewe . Biasane enggal kersa lungguh lan mapane kari nggone nglakoni, aja di lalekake, aja ditinggalake, aja ora dilakoni kabeh dawuh kang ana mau. Pikirane niate sing madep, sing mantep, sing legawa, sing ikhlas temenan anggone nglakoni kabeh dawuh kang wis di paringake marang putra
mijil sowan Ramane. Anggone nglakoni sing ikhlas sing legawa pikire. Temenan iku setitik conto lakune tahap
ana KASATRIYAN. Lakune kasatriyan iki lakune rada sak wetara panjang utawa rada akeh tur ya ora enteng sebab lakune kudu bisa ngliwati kudu bisa naklukake angen-angen budi pakerti lan panca ndriya papat-papate atunggal iku kabeh bakal diuji siji-siji marang Maha Sucine.Angen-angen budi pakerti panca driya iku uga kena diarani :1. Arupa banyu ana wetan, putih warnane ana irung lungguhe.2. Arupa Geni ana kidul, abang warnane ana kuping lungguhe.3. Arupa angin ana kulon, kuning warnane ana mripat lungguhe.4. Arupa lemah ana lor, ireng warnane lungguhe wadah.Sebab kabeh mau nguji dewe-dewe njaluk laku dewe-dewe. Iyo karo maha sucine bakal dilakokake dewe-dewe nganti bisa manunggal tekate, manunggal kekarepane, manunggal tujuane, bisa manunggal karo gulunge kabeh bareng, bareng nggayuh ketentreman , kabeh bareng-bareng nggayuh kasampurnan sejati. Uga kudu bisa manunggalake Gelar lan Gulunge.Sing di karepake manunggalake yoiku pendawa iku lima nanging siji. lima pancer iku limo nanging siji angen-angen budi pakerti ponco driya iku papat kudu nyawiji. Dadi songo kudu manunggal dadi siji bebarengan mlaku tumuju marang katentreman lan kasampurnan sejati.Lakune ajaran kunci urip pambuka rasa iku saka songo disik banjur wolu banjur pitu banjur enem banjur lima banjur papat banjur telu banjur loro banjur siji. Dadi soko nduwur banjur mudun-mudun kanti entek kari siji keno diwastani asale urip bali marang urip, asale suci bali marang suci, asale wiji bali wijine jagat iku keno diwastani mapan ana kasampurnan sejati. Uga lakune sebagian dilakokake ana gelar,
satus, yen lakune aggone nglakoni bener separo bijine yo mung seket, yen anggone nglakoni kosong ora mlaku bijine yo nol putul. Kamongko kabeh tahapan lakon iku kudu bijine satus, yen durung antuk satus mesti wae mbaleni maneh nganti bener kabeh PR mau anggone nggarap nganti antuk biji satus. Mula welingku karo kadang kabeh aja samar, aja minder, aja mutung mengko Romo dewe kang ngatur, urip dewe kang ngagem kawicaksanan, moho suci dewe ngerti karo kekuatane ragane putro ora bakal dipekso, ora bakal dijlomprongake, ora bakal ditegakake. Kabeh bakal dituntun, kabeh bakal diduduhake marang
setitik nglakoni susah, bingung, jibek ana piker.3. Ora ketang setitik nglakoni rada rekasa ana bebane raga.Lakon-lakon kaya ngono iku tujuane supaya kadang kabeh bisa ngrasakake dewe ora mung tembung jare kudu ngerti dewe bukti lan nyatane. Lakon-lakon kaya ngono iku kadang kabeh supaya ngerti yen slirane digembleng karo maha sucine supaya kuat, supaya tahan pukul, supaya ora cengeng, supaya ora kagetan, supaya ora gampang mutungan, supaya ora gampang putus asa, supaya dadi satriya sejati – sejatine satriya kang pilih tanding. Sebab ana unen-unen yen ora ngerti salahe ora bakal ngerti marang benere, ora ngerti susahe ora bakal ngerti marang bungahe, ora ngerti rekasane ora bakal ngerti marang penake.Ujian liyane kayata :
ora ketang setitik dilakokake marang Moho sucimu dewe sing tujuane supaya ngerti marang bener klawan salahe laku lan tumindake satriya mau. Sebab yen durung ngerti benere kang sejati, slirane tetep diduduhake terus nganti ngerti temenan, nganti krasa anane sing
lan anjok marang katentreman, mula aja salah tampa, aja salah paham, aja salah panggraitamu. Sebap yen slirane manut, yen slirane madep mantep temenan anggonmu ngagem ajaran ora bakal rugi tembene, ora bakal kuciwa mbesuke, ora bakal kesasar uripe, ora bakal kesusahan ana gelar lan ana gulunge nganti tekan ndelahan.
ora kena nyimpang marang pranatan kang wis ana. Iki tak cuplik setitik kanggo ater-ater wae,
lulus, wis jolos kanti apik bijine, wis disyahake marang gulunge dewe banjur ngancik laku ana KADEWATAN. Ø LAKUNE
isih sugeng soyo prayaga yen ora nyandak umure, lenggahe ana gulung utawa ana alam langgeng wis disiapi palenggahan sing jumbuh karo labuh labete utawa sesuai karo pitukon laku lan
Sing sopo gelem nyelengi bakale mbetok celengane, sing sopo gelem nandur bakale ngunduh, sopo sing gelem tuku bakale
omah njur tutuge piye to…. ” amenangi jaman edan yen ora melu edan ora keduman… bejo bejane wong lali esih lewih bejo wong kang edan” …..nek ngono… hehehehe…wis jan ora nggenah…. ki Ronggowarsito lan Joyoboyo pancen jalmo linuwih….
SABDO AGUNG WINATA JAGAD NEGARA KERTAGAMA PAMUNGKAS PAMERAD
Ngaturaken sugeng riyadiNyuwun gunging pangaksami lahir lan batos, Menawi wonten kalepatan, Ugi dipun paringi berkah ingkang kathah saking GUSTI ALLAH SWT.
iki wis tuoDunyoiki Wes Tuo Primbon jowo nate kondo lek dunyo iki umure wes tuo, menungso gak podo rumongso, mbendino nglakoni doso, Akeh prawan dadi rondo akeh rondo lahirno putro akeh putro wani karo wong tuo ono masjid ra tau di sobo di jak ibadah mesti semoyo si...﻿TranslateShow original textDunyo iki wis tuospiritual-jawa-
SenoPublic46wSerat Wulang RehSerat Wulang Reh karya Paku Buwana II Pangkur /1/ poma sira ngawruhana, éling-éling manungsaning Hyang Widhi, kang samya kang ngudi tuwuh, sedaya nora béda, tuwuh iku apan kathah liripun, ana cukul ing sesawah, ana cukul ing ...spiritual-jawa-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gullverket&oldid=874316"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.06, 16 Novèmber 2013.
piye to kuwi, apes tenan aku iki kadung seneng ra no terusane, bareng ana terusane angel goleke
Enjang puniko klangenan kulo Lobster toya tawar pejah, amargi dipun piloro kaliyan ulam Arwana ingkang pancen radi nakal tur galak sanget.Milo kulo radi gregetan kaliyan si-Arwana (nanging mboten mawi Tukul lho), sinaosa kolo emben radi telat mas Natim anggenipun tumbas umpan.Ning malah ndadosaken poro kucing ingkang gangsal cacahipun lajeng pesto sesarengan sami maem bakaran lobster, ingkang ambetipun kemawon ndadosaken Pak Bondan ngendiko "mak nyuuus tenaaan"Nggrundel bab lobster wonten guyonan ingkang maton mekaten: Ndisik ora iso mangan lobster mergo lagi mlarat, Saiki ora iso mangan lobster mergo asam urat,Aku ora doyan mangan lobster njur lobsterku sekarat.Poro pamiyarso monggo dipun syukuri kemawon, rahmat saking Gusti Allah ingkang Moho Mirah. Taksih kathah masakan ingkang
Firanda,mboten namung Niku mbuju-ine,tak tingali statuse Lha kok ngendiko ngalor ngidul jare debate 2 lawan 1..waduh..Niki pripun…Gus Ramliii..Gus Ramliii…” HATI HATILAH AHLI BID’AH JAMAN
iki! Duwene onthel, nggih dipancal mawon , sampek kenthol abuh,diungkuri wong wedok, diseneni anak jan klopp banget.
Mugi-mugi sedoyo pinarengan slamet, sehat, nggih mas Wong.
kemawon… wonten wewarah luhur “Rukun agawe santosa, crah agawe Bubrah”…..
Balas	sugeng pinaggihan mas Wong,mas Branj……. wah tak goleki jebul lg guneman parikeno disini to……., mas Wong penjenengan pancen wasis golek parikan lan yo tetep mentes……, semangat Gabusan sepertinya harus di support habis lho mas.. mongkog tp nrenyuhake ati nek nyawang foto2 ne…..
Balas	Mas Wong, karawuhan tamu agung saking Wirotho to ? Waduh, jangan lombok ijo lawuhe walang goreng jan mathuk, kulo nggih remen walang goreng tapi sothang-e kedah di tugel nggih, menawi mboten, ludiro kulo netes saking lambe ingkang kejojoh sothang walang sangit…eh walang goreng. menawi mboten
berkata ”Lha nek saget, warga nggeh diajak ngaji bareng ustadz. Nggeh jarang-jarang teng mriki
cilik-cilik, asem gedhe-gedhe. Opo isih koyo biyen kae.
Emane bareng tekan omah, kabeh wis podho owah, sawah wis dadi omah.
Wewangunan sinawang larang rasane tanpo kamanungsan. Ora ono siso crito kepungkur.
Balas	Pakdhe Noer…njenengan kok pinter yen damel tulisan pak…
Punopo lulusan sarjana jurnalistik nopo nate magang dados wartawan?
namung saget klintong2 ngonthel piyambak menikmati persawahan Kalitirto.
Ira Swara Tulus mp3 Ira Swara Wakuncar mp3 Ira Swara Wanita Idaman Lain mp3 Ira Swara Bunga
Balas	@wah pendekar seribu nama ron genduru,anoman obing ,kumbokarno luwe dll… pripun to rebugane sing trewoco… lha wis metu wulune yo ndang di burke wae to njeng kyai jun 26 nya…
@ mas wong alias Kyai Gringsing alias pasingsingan alias romo semar
Nuwun inggih Denmas Wong, stang,rotel,cagak lampu wonten seratan juncker,
minggu pungkasan wulan april kulo kepangih sederek DEFOC wonten HI, nangging kok mboten kepanggih panjenengan ?
kulo kinten wonten bang wetan… apa kbr mas…
@ mas Branjang dos pundi tutugipun dongeng…( ngarep.com)..
nun inggih, lha Denmas Zadel priyantunipun Gedhe dhuwur simbar dhodho nitih 22 ,
setengah mateng..)nyuwun pandonganipun panjenengan supados diparingi gangsar urusanipun . Amin!
@ Gus Haji Zadel, sumonggo nderek’e mawon, 2 dinten mboten
kanggo sing ora iso nglangi,…….kalo kopi darat iso ra turu sewengi muput!(sayang KarBek ,saya gering kurang gizi),kalo ketemu, bisa-bisa dapet Ajian Sirep Begonondo dari Wong Agung Potorono.
Balas	@Wongeres : Gedhang Ambon temumpang kayu
Sing nganggo kebayak Abang lan Jambon pancen ayu.
Ketimbang wurung, ati wis mantheng, ojo mung di dhemek ning ditembung nganggo I lop You
Balas	@mas Juru…wah matr nuwun
berpuisi nih….gedhang ambone…gedhang ambone…monggo dipun kedapiii….hehehe… nyebar godhong
Adi nganggo suwe Giwangan? mau gabung nih?
sedaya ingkang eyang suwun. Nyuwun pangapunten sanget eyang. Selamat jalan eyang, sugeng tindak wonten alam kelanggengan. Mugi2 Gusti Allah paring papan kalenggahan ingkang sae.
Wedang Uwuh Instan, Mantab berkhasiat! | Wedang Uwuh Online
Wedang Uwuh Instan, Mantab berkhasiat!
aztech model anyar. seting modem ae sing mbayar. dino pertama pancen akeh blink e adsl sinyale . tapi saiki wes seminggu malih apik… jarang blank. wah lek ngene pingin nggawe warnet. mumpung murah sing unlimited. download pancen cuman enthuk 320-340 kbps thok…
Sareng dumugi jaman ing Mataram, Panjenenganipun Nata ingkang sinuwun Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyakra Kusuma, wejangan ingkang wolung pangkat wau, karsa kalimpun dalah prabotanipun pisan, supados matamado ing suraosipun sedaya, punika lajeng kababaraken dados wejangan satunggal kemawon, sesampunipun mupakat kaliyan kawruhipun para ahli ngelmu, karsa dalem lajeng amatah ingkang kalilan miridaken wewejangan makaten wau, inggih punika :1. Panembahan Purubaya2. Panembahan Ratu pekik3.
wejangan ingkang sampun dados satunggal wae, sami asal saking nunukilan bangsanipun Kitab Tasyawub sedaya, urutipun satunggal-satunggal asesandhan daliling ngelmu minangka pitedah anggenipun amratelaken pangandhikanipun pangeran ingkang maha suci dhateng kanjeng Nabi Mussa kalamollah : “ MANAWI MANUNGSA PUNIKA TAKANIPUN DZAT KANG ASIPAT ESA”, makaten wae ingkang sami kawedharaken dados witing ngelmu Makripat.
Dados wewiridanipun para Nabi, para Wali ing jaman kina, lajeng dipun kiyas dening para pandhita, dados bebukanipun wejangan piyambak-piyambak, sareng dados satunggal, saking kersa dalem ingkang sinuwun kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyakra Kusuma ing Mataram, punika mupakatipun suraosing Ngelmu Makripat, ingkang kedah kawejangaken sedaya. Wekasanipun ngalami-lami wewejangan wae punika kewejangaken malih nanging dados sanes-sanes suraosipun ing pangawikan, amargi saking kathahipun para wicaksana ingkang dados guru, sami ambabaraken wewiridanipun piyambak-piyambak, wonten ingkang miridaken praboting ngelmu Makripat kemawon, malah terkadang wonten ingkang medharaken ngelmu “TALEK” kaliyan ngelmu “PATAH” lan bangsanipun ngelmu sosorogan sedaya. Mila salajengangipun dipun persudi malih dhateng Kyai Ageng Muhammad Sirullah ing kadungkol, mawi tinengeran ing tahun punika “RONGGO NGGAWARGA SINUTA, LEBETING ALIEP GALALAYA”. ingkang kedhawahan ilhamrinilan dening Pangeran Ingkang Maha Suci, anata urut-urutan patrap ngelmu Makripat, sarta andunungaken ing murad maksudipun pisan, nurut wejangan ingkang wolung perkawis, kakumpulaken dados satunggal, jangkep sak prabotipun pisan. Dene wewiridan punika ingkang wiwitan dados ageman sampeyan Dalem Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Ingkang Kaping VII ing Negari surakarta Hadiningrat, lan wiridan putra wayah tedhak turunipun wiwit tahun 1850, tilaranipun Pujangga Agung Raden Ngabei Ranggawarsita. Ingkang dados bebaring wejangan pitedah dununging Ngelmu Makripat ingkang kedah kawejangaken. Dene ingkang kawejangaken, nurut pamejangipun para Wali ing tanah Jawi, kakumpulaken dados satunggalm wiyosipun mendhet wijining kiyasan saking dalil pangakaning Allah, ingkang kasebut ing dalem khadis pangandikanipun Kanjeng Nabi Muhamad Rosulullah, dhateng syayidina ‘Ali, ingkang kawisikaken ing talingan kiwa, pepangkatanipun dados wolung wejangan, ingkang kapretelaken kados ing ngandhap punika jarwanipun sedaya:
· WISIKAN ANANING DZAT:Sejatine ora ana apa-apa, awit dhuk maksih awang uwung, durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ana pangeran amung ingsun, sejati Dzat Kang Maha Suci, angliputi ing sipat Ingsun anartani ing Asmaningsun, amrat andhani ing Apngal Ingsun.· WEDHARAN WAHANANING DZATSejatine ingsung Dzat kang amurba Amisesa kang Kuwasa anitahaken wiji-wiji, dadi padha sanalika sampurna ingsun, ing kana wus kanyatan lan pratanda Apngalingsun, minangka bebukaning irodat ingsun, kang dhingin ingsun anitahake kayu aran sajeratul Yakin, tumuwuh ana ing sajroning Ngelmu Ngadam Makdum Ajali Abadi, nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran Mi’ratul khaya’i, nuli nyawa aran Rohilapi, nuli damar aran khandhil, nuli sesotya arah darah, nuli dhindhing jalal aran kijab, kang minangka wara naning kalarat Ingsun.· GELARAN KAHANANING DZAT:Sejatine manungsa iku rahsaningsun, lan ingsun iku rahsaningmanungsa, karana ingsun anitahake Adam saka ing anasir patang perkara, Bumi, Geni, Angin, Banyu iku dadi kawujudaning sipat Ingsun, ingkang
wekdal dinten Astnain (Senin) suryo kaping 5 wulan Muharam/Suro tahun 1429 H/1941 Jawi, Televsi Pendidikan Indonesia (TPI) nggiyaraken adicoro pengaosan/tuntutan agami (Islam) utawi kuliah Subuh, ingkang dipun embani dening
pangertosanipun "cemburu" puniko. Lajeng ustadz paring jawaban ingkang ngemu suraos mekaten " Cemburu puniko mujudaken kahanan wonten ing salebeting manah, ingkang bade ngejowantah dados raos kirang reno, amargi lampahipun salah satunggiling priyantun ingkang dipun tresnani, paring kawogatosan dumateng priyantun sanes". Menawi kulo piyambak gadhah pangertosan bab cemburu inggih puniko raos cuwo, amargi tiyang ingkang dipun tresnani nglanggar prasetyo ing janji.Pitakenan ingkang medal salajengipun mekaten "menawi katresnan ingkang sejatos dumateng salah satunggaling "pribadi sanes" ingkang kawastanan ‘KINASIH" sampun ngemu slingkuh, punopo Gusti Allah ingkang Moho Asih ugi kagungan raos "cemburu?". Lajeng pak Ustadz atur pangandikan "menawi ingkang Moho Tresno nresnani hambanipun, lajeng kito ingkang dipun tresnani nglampahi slingkuh nresnani sesembahan sanes, tamtu Gusti Allah ingkang Moho Kuwaos bade cemburu, amargi hamba ingkang dipun tresnani soho dipun paringi kanugrahan kanikmatan ingkang tanpo upami, nglampahi "s`edh`eng".Ananging Gusti Allah Swt sanes satunggaling titah, pramilo mboten badhe kelampahan Allah ta’ala nglanggar parsetyaning janji, saenggo ndamel kita hambanipun dados cemburu, ananging kosok wangsulipun, Allah ta’ala bade cuwo ngantos duko menawi kito hambanipun mboten setyo malih dumateng "jejering gesang sejatos".Waaah, kulo lajeng kemutan datheng pangandikanipun Gusti (firman Allah) wonten salebeting Al Qur’an ingkang ngemu suraos "Gusti Allah bakal paring pangapuro marang sakabehing kaluputaning kawulo sing gelem nyuwun pangapuro, kajobo kaluputan "SIRIK"marang Aku..Sirik puniko salah satunggaling lampah "s`edh`eng" utawi slingkuh dumatheng ingkang kito tresnani inggih puniko Gusti Ingkang Murbeng Dumados. Menawi Allah ta’ala ngantos duko ingkang tanpo upami, saenggo mboten kerso malih paring pangapuro amargi hambanipun nglampahi sirik/slingkuh/ s`edh`eng, dumateng sesembahan sanes, lajeng dumateng sinten malih kito badhe nyuwun pangayoman?. Kamongko inggih namung Gusti Allah Swt, ingkang Moho Kuwaos paring pangayoman.Mbokbilih pengaosan kuliah Subuh kanti waosan "cemburu" ingkang kaandaraken wonten ngarso panjenengan sami, saged ndadosna pasinaon kito sedoyo, supados mboten nggampilaken lampah slingkuh/ s`edh`eng sinaosa namung dumateng sesami hamba Allah utawi sisihan/semah kito piyambak.Tetep nglampahi kaprasetyan (prasetyo ing janji) puniko ingkang langkung sae tinimbang mblenjani/nglanggar ing janji.Kulo lajeng kemutan gending rakitanipun Ki Nartosabdho almarhum, ingkang dipun paringi sesilih "OJO LAMIS". Lajeng kulo rengeng rengeng piyambak wonten sangajengipun mejo komputer kepireng mekaten ;Ojo sok gampang dadi wong manis, yen to amung lamis.Becik aluwung prasojo nimas,ora agawe gelo…….Sumonggo kulo derekaken panjengan sami gesang prasojo kanthi lampah prasetyo ing ngarsanipun Gusti. Mugi kanti nyuwun pangapuro dumatheng Gusti, kito pinaringan ampunan soho kaparingan kanugrahan katresnan ingkang
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese.
angele ngomong boso kromo iku lo, biasae ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
“Saking karsanipun Sultan Pajang, Ki Ageng Ngenis kaaturan gegriya ing Lawiyan, inggih ndherek. Nalika sedanipun inggih kakubur
menunggu hari esok yang akan menyinarinya untuk sebuah kebahagiaan"
km Pak MIt, wis ireng tenan..
28 Desember 2010 pukul 3:16 am	Saya pernah nyoba ampe 2000 km, betul oli ireng tenan,
Nggih pun, sampean enteni nggih^^
lali wektu, lali dino, lali mangan, lali omah…….iku sing berat….
asal ora lali ngibadah wae,,,,, hahahha”wes ayo dolan..aku wis siap-siap ikih”
terkesan naif (lha ilmu opo sing arep dibagi wong sing nulis dewe
puas soale kontole ora sido ngaceng…fotone sing
ing de amplia demanda laboral, como, ing. civil, ing de minas, ing geológica, ing. industrial, ing. mecánica, ing. eléctrica e ing.
ya sakjane pingin ketemu karo sampean , iso ngobrol ngobrol …….lan nambah
wis kerep..biasa wae..isih enak ning mbok
dekat stadion diponegoro… tepatnya didepan wijaya kusuma kalau malam…..
Reply	deddy41 says:	July 21, 2010 at 8:26 am	resepe ono sing ngerti ora???
aku lo yakin bianget lek ketemu mesti aku mbok salah-salahne, mbok elok-elokne. Padahal yo wis njaluk sepuro marang sampeyan. Sayange yo aku ora mbok terimo ngapurane.
Sumonggo ingkang ngersa aken kagem backgroun situs panjenengan.
Rambate ratah hayu, holopis kuntul
ruamah sanget, sepledahe nggih kathah tur sae-sae. Denmas Wong mboten
4. Dadi murid iku aja pati keminter, masiyo … dadi bintang kelas !
Partikel kang tepak kanggo kalimah ring dhuwur yaiku …
5. Iwan asin ulihe mancing, ojo isin ulihe …
ngerti, opo sing dak rasakke ati iki, sakjan-jane biasa wae, ananging sansoyo suwe sansoyo ngewuhake. Masalah ati iku pancen ribet, pancene agawe pikir mumet. Ananging meh kepriye maneh, kabeh mau ono lan dumadakan teko tanpo kito biso
Moho Kuwoso. Awake dhewe dadi manungso amung biso narimo, tur ora kendhat andedonga, mugo-mugo kabeh mau biso andade’ake dhewe pribadi kang luwih dewasa, luwih kuat ngadepi pancobaning urip lan cecobaning ati.
Suryo kaping pitulikur, wulan April, warso rongewu sewelas.
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,Alat
SEDULUR PAPAT,LIMA PANCER,NENEM NYAWAKU,PITU SUKSMAKU,
BYAR PADHANG SUMRAWANG,AMLOROT KAYA SURYA KANG KEMBAR,
TEKO WELAS,TEKO ASIH,
SEPISAN LAN PUNGKASANWektu kuwi aku lagi muggah kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane.Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake.” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .”Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku.Adri mesti
nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo
ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur
kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru.Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung.Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah.” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli.”Lha Bu, saiki Adri ting
Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung
Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri.
Sinarengan cahya candhik ala kang ungup-ungup,
apa sastra pedati ing jajanya tan kawaca manungsa,
yen sejatine kowe kabeh kang padha milara Dewi Pertiwi
Mula, ana kang ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung ‘geguritan’ saka tembung ‘gurita’. Tembung ‘gurita’ owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Tembung ‘gerita’ linggané ‘gita’, tegesé ‘tembang utawa syair’. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudaké wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujud dhapukané. Adhedhasar dhapukaning ukara lan pangiketing tembung, warna-warna araning geguritan bisa kapèrang kaya ing ngisor iki: 1. Syair rong gatra sapada (gita dwigatra)
Atimu kang wingit mara sèlèhna ing dhadhaku,
ing tanganku tumètès anyesing banyu sih sutresna.
(Napsiah Sastrasiswaja, Djaja Baja: XVIII No. 28, 16)
2. Syair telung gatra sapada (gita trigatra)
(Trilaksita, Djaja Baja. XIX No. 42:24)
klawan jangkah angarah candhi madu revolusi,
Jakatholé, aku antuk waris teguhing jiwamu,
Upacara tingkeban ana ing masyarakat Jawa Tengah lan Ngayogyakarta nganti tumeka saiki isih kereb ditindakake. Upacara tingkeban iki minangka upacara slametan pitung sasi kanggo calon ibu kang mbobot kaping pisanan. Upacara tingkeban dianakake mesthi wae nduweni ancas kang kepengin digayuh dening kulawarga, mligine ancas supaya bayi lair kanthi gampang, slamet lan ora ana alangan apa-apa. Kajaba iku muga-muga mbesuke bisa dadi anak kang bekti marang wong tuwane. Ing kene uga arep diandharake tata cara upacara tingkeban kalebu nyamping kang dienggo calon ibu.Upacara tingkeban kawiwitan mawa sungkeman. Ing acara sungkeman, calon ibu lan calon bapak luwih dhisik sumungkem ing ngarsane Rama lan ibune. Sungkeman iki nduweni teges muga–muga ing tembe jabang bayi kang dilairake bisa dadi bocah kang bekti marang wong tuwane. Sabanjure upacara siraman, Ana ing upacara siraman, calon ibu disiram dening wong pitu, kayata: bapak saha ibu saka calon ibu, bapak saha ibu saka calon bapak, simbah, sedulur utawa tangga teparo kang bisa dadi tuladha becik. Sawise siraman banjur sesuci (wudhu). Banyu kang diwadhahi ing kendhi kanggo sesuci mau banjur dipecah dening ibu saka calon ibu kanthi ngendika: “ ora mecah kendhi, nanging mecah pamore jabang bayi.”Ing upacara tingkeban, calon ibu ganti nyamping kaping pitu, kang urut-urutane: nyamping
janur kuning. Calon bapak nigas janur kuning kang diubetake ing bangkekane calon ibu. Sawise nigas janur kuning, calon bapak banjur mlayu banter, iki nduweni ancas muga-muga jabang bayi bisa lair kanthi lancar lan cepet. Banjur acara brojolan. Brojolan ing kene ana werna loro yaiku brojola tigan (kanthi pangajab muga-muga bayi bisa kalairake kanthi gampang ora ana sukerta kang ngalang-alangi). Brojolan kaping pindho yaiku brojolan cengkir kang digambari Kamajaya lan Kamaratih utawa Arjuna lan Subadra kang minangka pralambang laire jabang bayi. Mangkono mau urut-urutan ing upacara tingkeban. Ananging,
sawijining tembang anggitané Ranggawarsita. Isiné perkara pasambatané yèn ing jaman samono wong kudu mèlu-mèlu perkara sing kalebu ala supaya bisa ‘maju’. Tembang macapat iki kabèh ing pupuh Sinom lan ana 12 pada gunggungé. Karya sastra iki ditulis kurang luwih taun 1860 Masehi. Kalatidha kuwi salah siji karya sastra Jawa kang kawentar. Malah nganti saiki isih akèh wong Jawa, utamané kalangan tuwa kang isih apal paling ora sapada tembang, yakuwi pada kapitu.
Kalatidha kuwi dudu karya Rangga Warsita kang paling dawa. Syair iki gunggunge mung ana 12 jroning metrum Sinom. Kala tidha sacara harafiah tegesé “jaman édan”, kaya kang ditulis déning Rangga Warsita dhéwé. Kocap kacarita, Rangga Warsita nulis syair iki nalika pangkaté ora diundhakaké kaya kang dikarepaké. Banjur panjenengané gawé generalisasi saka kahanan iki, lan nganggep sacara umum yèn jaman nalika semana minangka jaman édan lan krisis. Wektu kuwi Rangga Warsita minangka pujangga karajan ing Kraton Kasunanan Surakarta. Panjenengané kuwi pujangga panutup utawa “pujangga pungkasan”, awit sawisé kuwi ora ana “pujangga karajan” manèh.
Syair Kalatidha bisa dipérang dadi telung bagéan, yakuwi: bagéan kapisan arupa pada 1 nganti 6, bagéan kaloro arupa pada 7, lan bagéyan katelu arupa pada 8 nganti 12. Pérangan pisanan yakuwi mangsa kang miturut Rangga Warsita arupa kahanan tanpa prinsip. Pérangan kaloro isiné katekadan lan mawas dhiri. Pérangan katelu isiné sikap kang taat marang agama jroning masarakat. Ing ngisor iki cakepan tembang macapat kang kapethik saka Serat Kalatidha:
Ing bab ningkah cara Jawa, ana sawetara pakulinan mligi kang katindakake, gayut karo kang diningkahake. Dheweke iku statuse ana ing kulawarga kepriye. Upamane: randha apa dhudha, anak barep apa wuragil, nglangkahi, lan liya-liyane. Upacara mligi kang sok-sok ditindakake upamane:Upacara Bubak KawakUpacara bubak kawak iki katindakake nalika ijabe anak barep. Upacara panggih tetep dianani. Mung wae ing kene bapakne manten putri ngombe rujak degan. Sawise ibune manten putri menehi rujak marang bojone lan banjur diombe, tumuli nakoni: “Apa rujake kurang enak?” Diwangsuli: “ Rasane enak lan seger!” Rujak mau banjur diwenehake marang kang wadon maneh, supaya melu ngicipi. Sawuse ngrasakake nuli kandha: “ Pancen nyata rujak degan iki enak lan seger”. Sabanjure rujak mau diwenehake marang manten sakloron supaya padha ngicipi.Upacara TigasUpacara tigas iki mung mligi ditindakake ana ing akad nikah antarane jaka lan prawan lan tetep nganggo upacara Panggih.Upacara LangkahanUpacara langkahan iki katindakake manawa calon manten putri anggone ningkah luwih dhisik katimbang kakangne kang durung ningkah. Sadurunge akad nikah, calon manten putri kudu jaluk idin marang kakangne kang dilangkahi. Tumindake bab iki lumrahe diwiwiti sadurunge midadareni. Jalaran upacara iki asipat mirunggan, mula lumrahe mung sineksenan dening kulawarga. Biyen upacara iki ditindakake ing sangareping senthong utawa kamar tengah, nanging samengko iki katindakake ing kamar manten.Sadurunge upacara langkah katindakake, kakangne utawa bakyune siyaga nganggo dandanan jawa lan lungguh sila utawa timpuh ing papan kang wis dicawisake. Dene urut-urutane tumindak mangkene:1. Calon manten ngadhep kakang utawa mbakyune kanthi lungguh timpuh lan nuli nyembah sinambi kandha utawa ngomong: “Kangmas utawa mBakyu, kula nyuwun idin badhe ngrumiyini lumampah, saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kula kekalih samangke dumugi papan kang kula sedya lan manggih seneng, tinebihna ing rubeda sambekala, Amin.”2. Sawise ngucap mangkono mau, nuli calon manten sungkem karo ngambung dhengkule tengen dikantheni niat utawa sedya kang tandhes temenan. Kangmase utawa bakyune nampa sarana numpangake tangane ana ing pundhake kiwa tengen adhine sarana numpangake tangane ana ing pundhake kiwa tengen adhine sinambi mangsuli: “ Dak paring idin lan palilah lumakua dhisik, slamet ora kurang sawiji apa, tekan papan kang kok tuju. Muga-muga Gusti Kang Maha Agung tansah maringi seneng ing sapandhuwure lan aku enggal nututi. Amin.” Nuli calon manten lungguh maneh ing papan sekawit banjur masrahake sanggan kang wujud: pisang raja, kembang telon lan benang lawe sarta tali asih utawa tandha mata, bisa wujud apa wae.Upacara Tumplak PunjenUpacara tumplak punjen lumrahe ditindakake nalika wektu ijab kanggo anak wuragil. Sarat-sarat kudu dicukupi ing upacara tumplak punjen iki yaiku gawe kanthongan-kanthongan cilik kang nuli diiseni: dhuwit receh utawa logam, empon-empon, beras kuning, lan kembang sritaman. Ngenani akehe dijumbuhake karo kekuwatane. Kabeh kanthongan cilik-cilik mau dicemplungake bokor kang uga isine padha karo kanthongan cilik-cilik mau. Sabanjure kanthongan-kanthongan cilik mau didum-edumake dening ibune manten maranng anak-anake kabeh, wiwit saka kang barep tekan wuragil kang bakal dadi manten. Turahane diwenehake marang para tamu. Sabanjure wiji-wiji kang ana ing bokor siyaga kasebar kanggo putu-putune kareben ora ana kang keri. Upacara tumplak punjen iki ditndakakake sadurunge upacara sungkeman. Persise sawise upacara kacar-kucur utawa tampa kaya lan sadurunge wong tuwane manten kakung dipethuk.Upacara Macul TumpengUpacara macul tumpeng iki katindakake wektu ijab antarane sedulur misan utawa nunggal embah buyut lan manut sarasilah manten wadon luwih tuwa katimbang manten kakung.Tumindake kudu di dhisiki nganggo sarat manten kakung macul tumpeng, sabanjure kanthi ngadeg nrajang benang lawe. Upacara iki ditindakake sadurunge upacara panggih.Suwalike menawa manut salasilah, manten kakung luwih tuwa katimbang manten putri, mula manten kakung ora kudu macul tumpeng, ananging cukup srana nrajang bolah lawe wae. Sawise iku ditindakake upacara panggih.Upacara Nyiram BugelNalika sajroning nindakake akad nikah mantene wadon wis randha, nanging durung duwe anak ( randha kembang) sarat kang kudu dilakoni yaiku manten kakung nyiram bugel, yaiku kayu kang wis diobong kanggo olah-olah lan isih mengangah ( ana genine). Upacara iki katindakake ing sangarepe lawang, sadurunge upacara panggih. Suwalike Manawa kang nindakake ijab antarane prawan karo dhudha durung anak-anak, kang nindakake nyiram bugel manten putri, uga ana ngarep lawang sadurunge upacara panggih.
pangantyan, iku kerep keprungu. Nanging apa ta tegese? Kabeh mau padha apa ana bedane? Kaperluan utawa duwe gawe diarani mantu, jalaran nikahake (mala kramakake, ndhaupake, miwaha, njodhokake, ngijabake) anak kang mujudake kuwajibane wong tuwa (darmaning asepuh) sing wis suwe diantu-antu, diarep-arep, direrancang, digegadhang, digantha-gantha. Ngono mau yen olehe mantu ora dadakan utawa kesusu merga “tabrakan”. Merga wis dirancang setaun utawa setengah taunan sadurunge, mula gethakaning dina lan tanggal sarta jam pisan wis dieling-eling, satemah diantu-antu tekane. Wonge sing duwe gawe iku dadi mantu (wong mantu). Ningkah mujudake lelakon kang sakral lan suci ing sajroning bebrayan sawijining wong. Mula saka iku kalakone ana sawetara tataran. Tataran-tataran sajroning upacara ningkah ana telung warna. Sepisan upacara sadurunge mantu, kapindho upacara tempuking gawe, lank aping telu upacara sauwise tempuking gawe.
A. Upacara Sadurunge MantuLumrahe saiki upacara sing tumindak ing masyarakat mung nalika tempuking gawe, iku wae ora komplit. Mangka miturut tata cara kuna, upacara ing sadurunge mantu iku uga ana, malah akeh, kayata:1. NyalariCarane wong tuwane bocah lanang kongkonan marang wong sing pinitaya sing uga wis tepung karo wong tuwane prawan sing arep disalari. Mula tugas nyalari mau uga kasebut dom sumuruping banyu (laku samar).2.NontoniMenawa nyalari mau ditampa becik ateges si prawan isih sela lan wong tuwane sarujuk, wong tuwane bocah lanang banjur medhayoh menyang omahe si prawan, saperlu weruh kaya apa lan sepira ta bocah kuwi. Yen bocahe lanang bisa diajak bisa uga ora diajak. Nalika sing tuwa padha jagongan, si prawan didhawuhi ngladekake suguhan, ing kono tamu maspadakake (nontoni) bocah iku kanggo tetimbangan jodho apa ora. Yen perlu diajak omong-omong.3. NglamarYen asile nontoni ketemu becik, wong tuwane bocah lanang dhewe utawa kongkonan utusan wong loro utawa telu medhayoh ing omahe wong tuwane bocah wadon mau saperlu resmi nglamar. Tembunge ‘ngebun-ebun enjang
wonten keparengipun Bapak-Ibu X, putra-putri panjenengan ingkang sesulih gendhuk Y badhe kula suwun, kula jodhokaken kaliyan anak kula jaler pun Z.” Wangsulane wong tuwane bocah wadon: “ Matur nuwun, dene panjenengan ngayunaken anak kula estri. Sanes dinten mangke badhe wonten utusan sowan mrika atur wangsulan.”4. WangsulanWong tuwane bocah wadon kirim utusan medhayoh menyang wong tuwane jejaka sing nglamar mau, aweh wangsulan panglamare ditampa apa ora. Nalika nglamar tamune nggawa oleh-oleh saka ketan (lemper, wajik, jadah lan rengginan) kanthi pangajab sesambungan dadi raket ora buyar. Yen utusan sing
wis ditampa, upacara candhake ana rombongan utusane wong tuwane bocah lanang medhayoh pasok tukon, awujud dhuwit (lumrahe yen akeh disebutake, yen mung sethithik ora dikandhakake, utawa manut dhawuhe sing utusan), sandhangan sapengadeg kanggo si prawan, lan oleh-oleh. Ing kalodhangan iki si Y dipacangake karo si Z, mula ing jaman saiki lumrah sinartan upacara liron kalpika (tukar cincin).6. Pasrah calon Manten/ NyantriNyantri mujudake tradhisi kang ditindakake dening calon manten kakung. Manut tradhisi sadurunge upacara ijab ditindakake, calon manten lanang kudu dipasrahake marang wong tuwane calon manten wadon. Sawise ditampa banjur dititipake ing omahe salah sawijining sedulur utawa tanggane calon manten wadon supaya bisa nindakake upacara sabanjure.7. Pasang TarubIng omahe CPW, kira-kira 3 dina ngarepake tempuking gawe, dipasangi tratag lan tarub. Wujude tarub yen biyen kudu nganggo bleketepe yaiku suwir-suwiran janur kuning, ing kiwa tengening korining tarub dipasangi tundhunan pisang raja, tebu wulung, gegodhongan mancawarna, lan godhong apa-apa, lan ora lali cengkir gadhing lan godhonng waringin. Kabeh mau bisa diwaca dadi ukara bilih blakane nyuwun sumawuring nur Illahi kanthi pangajab penganten bisa kaya dene raja lan prameswarining nata kang nduweni antebing kalbu lan kencenging piker, anane rubeda mancawarna tetep ora kurang sawiji apa, dene sing padha jagong sing keri (durung mantu utawa during dadi manten) padha kepengin.8. SiramanIng tarub iku ana perangan sing disedhiyakake kanggo papan siraman CPW. Siraman lumrahe katindakake wayah sore bakda kendhuri tarub. Dene siraman kanggo CPL uga bareng wektune, nanging papane pisah, yaiku ing pondhokane CPL. Sadurunge upacara siraman, calon manten sungkem marang bapa biyunge. B. Upacara Tempuking Gawe1. Sajen warna-warnaSanajan saiki wis akeh sing ora nindakake, amarga ora laras karo piwulang agama lan nalar ilmiah, perlu kawuningan bilih miturut cara kuna, wong Jawa sing duwe gawe mantu wajib gawe sajen utawa pasang sesaji warna-warna. Sing baku bakda pasang tarub, ing ndhuwur tarub disajeni pisang raja setangkep (pisang sanggan tarub), iki kena dilorot bareng karo pambungkare tarub. Gunane sejatine kanggo buwahe sing mbubrah tarub. Dene sesajen sing akeh dhewe: brekatan lan ambengan kendhuri tarub, ndongakake siraman manten supayane mantene sesuk rancag, slamet, lan ora kurang sawiji apa. Sajen tumpeng robyong uga dipasang ing pedharingan (senthong tengah), sajen kanggo kembar mayang, sajen tumpeng mancawarna cilik-cilik
mantu. Mula saiki ana sing duwe panemu, lha wong wis nyebar ulem, rak publikasi sajen buwangan kuwi ora perlu, awit mboborosi. Yen pancen mantep ngono, sumangga.2. Nebus Kembar MayangKembar mayang utawa Kalpataru sepasang kang aran Dewadaru lan Janadaru minangka srana (sajen tuwuhan) kanggo dhauping panganten. Saiki sing gawe lumrahe Pak Kaum (utawa sapa sing didhawuhi Pak Kaum). Sawise kembar mayang dadi ana upacara nebus kembar mayang. Dene reracikaning upacara mangkene: Sing duwe gawe mintasraya marang piyayi sepuh sing ing upacara iki dijenengi Ki Wasitajati, supaya ngupaya sekar mancawarna (kembar mayang) minangka srana dhauping putra. Ki Wasitajati nuli mangkat. Tekan nggone sing gawe kembar mayang (ya ing papan saomah kono wae) sing ing upacara iki aran Ki Kumarajati, Ki wasitajati takon ngendi ana kembang mancawarna kanggo srana dhauping penganten? Ki Kumarajati mangsuli yen dheweke duwe, nanging kudu nganggo tebusan. Sawise utusan ngulungake tebusane, kembar mayang diulungake lan kaboyong dening pandhereke Ki Wasitajati (yen Ngayogya ibu-ibu sepuh, yen ing Sala putrid-putri enom) dipapanake ing ngarep pedharingan (senthong tengah). Jaman saiki kembar mayang nuli dipasang ing pedharingan dening sing gawe dhewe (tanpa ana upacara nebus).3. MidadareniBengi ngarepake tempuking gawe (malem ijab) nganti tengah wengi diarani malem midadareni utawa widadaren, awit dipercaya minangka wektu temuruning widadari. Tegese (a) manten wadon dicicil dipaesi (dikerik, dilulur, rambut diratus, lsp.) supaya dadi ayu kaya widadari tumurun lan (b) ana widadari tumurun tenan (juru paese) kang ndadani manten (nganti sesuke ayu mangling kaya widadari tenan). Upacara iki dipirid saka crita Jaka Tarub, sing nalika maesi Nawangsih anake, ngundang widadari Nawangwulan bojone, supaya maesi anake wadon iku, dadi memper widadari. Wujude upacara midadareni para sepuh padha tirakatan lan juru paes nyicil maesi kaya kasebut ing ndhuwur. Kanggo cagak lek bisa dianani macapatan lan sarasehan. Dipungkasi tengah wengi ana upacara Majemukan, yaiku ngrencak sajen kanggo dhahar bengi tumrap sing padha tirakatan iku. Kuwi mau cara biyen. Dene saiki, midadareni ya mung ketemu sakulawarga, sore (jam wolunan) udakara sakjam banjur dhahar lan bubar, merga olehe maesi manten sesuk-esuk wae. Ateges kaya ora ana midadareni, mundhak marahi sayah lan ngantuk. Cathetan: “yen biyen, sadurunge midadareni iki, yen manten nglangkahi kakang utawa mbakyune, diarani upacara plangkahan. Yen saiki, sing baku tembunge (pratelane) bilih kakang utawa mbakyu mau nglilani kanthi ekhlas adhine ndhisiki dadi manten.4. Ijab utawa Akad Nikah, Sejatine Ijab iki sing paling pokok, awit ya upacara iki sing ngabsahake jejodhoan miturut ukum agama lan negara saengga lanang wadon duwe layang nikah sah. Upacara bisa ditindakake ing KUA (Kantor Urusan Agama) uga bisa ditindakake ing ngomah, kang banjur disambung karo upacara adat sing baku dhewe, yaiku panggihing temanten. 5. Panggih (Temuning Penganten)Sing baku manten lanang teka ing ngarep tarub, manten wadon methukake. Kembar mayang sing diboyong saka njero (ngetutake manten wadon) disamplukake manten lanang, banjur dibuwang ing prapatan utawa pratelon sing cedhak. Banjur ana rerangkening upacara panggih yaiku:a. Balang-balangan gantal / sadak Suruh isi gambir lan injet dilinting ditaleni benang lawe putih kanggo baling-balangan manten lanang lan wadon. Cacahe gantal ana 7, sing 4 dicekel sing wadon (gondhang kasih), sing lanang kebagean 3 (gondhang tutur), banjur kanggo balang-balangan mbaka siji. Werdine: baling-balang katresnan. Suruh lumah lan kurepe beda, nanging rasane padha, dadi lanang lan wadon iku beda nanging padha tresnane.b. Mecah AntigaAntiga utawa endhog pitik kampung sing isih mentah, dening ibu juru paes disenggolake bathuke manten lanang lan manten wadon, banjur dibanting nganti pecah. Werdine: pecahing wiji priya lan wanita kang bakal mbabarake turun.c. Mijiki SikilManten wadon mijiki manten lanang nganggo banyu setaman sing diwadhahi bokor utawa pengaron cilik. Werdine: wong wadon setya bekti marang sing lanang.d. Kanthen AstaYen ana wong loro napak pasangan (rakitan sapi utawa kebo) banjur lagi kanthen asta(gandhengan) nganggo jenthik tangan kiwa (lanang) lan jenthik tangan tengenn (wadon) nuli bebarengan mlaku tumuju ing dhamparing penganten. Werdine: wis resmi dadi pasangane lan banjur bebarengan nyanggemi kewajibane. Tampa Kaya (Kacar-kucur)Tekan dhamparing panganten, manten lanang ngesok kaya ing kacu gedhe neng pangkone manten wadon. Werdine; wong lanang wajib aweh kaskaya (rejeki) marang sing wadon kanggo kabutuhane bale wisma.f. Dhahar WalimahanSing lanang ngepel sega isi lawuh telung kepelan, mbaka siji diwenehake sing wadon ditampani ing piring, banjur dipangan (telu pisan sethithik-sethithik) disawang sing lanang. Werdine: ngecakake kaskaya kanggo karaharjaning kulawarga.g. SungkemanManten lanang lan wadon urut-urutan sungkem marang bapa biyunge lan maratuwane. Werdine: wajib bekti marang wong tuwa lan mara tuwa.
C. Sauwise Tempuking GaweYen saiki wong tuwane manten lanang arep ngundhuh sepasaran apa ora, kari manasuka, marga wigatining sedya mantu wis rampung. Nanging yen biyen bakda tempuking gawe (ijab lan panggih) iku isih ana upacara sawetara yaiku:1. SapasaranKanthi kenduri ing papane manten wadon. Sadurunge iku mbubrah tarub lan jenang sungsuman lan ora ana upacara, ya mung ditindakake ngono wae.2. Ngundhuh Sepasaran lan Boyong MantenWong tuwane manten lanang isih nganakake pahargyan, upamane nganggo wayangan, kethoprak, lsp. (sajen-sajene uga pepak meh kaya mantu wadon). Ing kene ana upacara pasrah manten saka pihak wadon marang pihak lanang, isih nganggo oleh-oleh, rombongan utusan, boyongan manten, lsp.3. SelapananDianani slametan utawa kendhuri ing papane wong tuwane manten lanang utawa uga ing papane besan (sanajan mantene wis diboyong adoh).
MANEKA WARNA UPACARA MLIGI KANGGO MIMBUHI KAWRUH B...
Upacara Sadurunge, Tempuking Gawe, lan Sauwise " M...
dadi fbh ki koyo bdt iki lho…. Pinter,ora waton njeplak. yen ngomong dipikir disik nganggo utek. Ora nganggo
Kula ngaturaken Sugeng Riyadi 1432 H, nyuwun gunging samudra pangaksami menawi
(bukan) Portofolio sejatine aku ora karep nggawe blog iki. wong jane aku ki ra tau sinau komputer, tulis menulis, internet, opo maneh blogging…….
pancen aku sithik-sithik sajak iso nggunakne komputer, soale pas aku wis ngejokne
nduwe gawean…. lha iseng-iseng pesangonku tak tukokne komputer tanpo aku ngerti perkoro komputer (waton nekat), yo wis tak nggo dolanan nganti aku rekake ngerti sethithik nganti seprene iki… alhamdulillah….
lha pas aku duwe konco ngomongke perkoro blog, kok sajak marakne penasaran. trus…..karo iseng, aku nulis blog nyang nggone gugel, lha metu koyo ngene iki…..yo wis maneh….aku gawe, ning sok ra kober ngisi……mergo bingung arep diisi opo, yo sok mergo aku sing sok-sok males ngisi. jenenge wae pengacara (pengangguran banyak acara). ewakono ngisi yo sedulur kabeh….matur nuwun sakdurunge….maklum wong ndeso ra iso boso…..
dunyo ki mboten wonten tiang tamak, kathah tiang engkang bijak lan patuh (taqwa) kalih sing
wah.. pamer anak tho critane…
aku yo wis meh 5 lho ….
mung kacek 1 wae.. gak popo… eee 2 ding.
lha wong portofolio-ne yo mung kuwi je….. lha witikno piye Mas…
lha wong pamer untu yo malah ra patut…..
mugo-mugo ndang dho lahir….dadi anak sholih sholihah….. wong tuwane yo sregep le ngaji lan ngibadah. ra tau ketok nyang ngendi wae to Mas…?
Comment by pakne burhan— 6 Januari 2009 #
sok-sok adus wae durung….sandalan jepit meneh….wah elikk …)
Comment by pakne burhan— 8 Januari 2009 #
koyo kondektur wae…..terus..terus…
( wah nek esuk liyane podho nganggo seragam rapi-rapi sepaton… aku adus wae sok durung… gek sandalan jepit meneh…. )
masalahe sing tak goleki ora nono di blog iki, ora nono babar pisan bab parkit sing bahas, ning aku bersyukur mak dhe dipercoyo pengeran amanah sing ora gapang dilakoni dongoku soko adhoh mugo-mugo tansah pinaringan kuat barokah
blogipun sae sanget. menawi angsal usul malah dipun kathahi bahasa jawinipun kemawon
lha kulo tak komen ngangge boso senengane kulo kemawon….
kalih tembung syahadat) inggih menika acara mengeti ambal warsanipun Nabi
Muhammad s.a.w. sing diwontenaken ing saben tanggal 5 sasi Jawa Mulud (Rabiul
diwontenaken kalih Sultan Hamengkubuwana I, pandiri keraton Yogyakarta
diwiwiti ing dinten dalu kalih iring-iringan abdi Dalem (punggawa kraton)
sami-sami diiringi kalih set gamelan Jawa: Kyai Nogowilogo lan Kyai Gunturmadu.
Iring-iringan meniki kawiwitan saking pendopo Ponconiti tekan masjid Agung ing
alun-alun lor dikawal kalih prajurit Kraton. Kyai Nogowilogo badhe manggoni
sisih lor saking masjid Agung, sementara iku Kyai Gunturmadu badhe manggoni ing
Pagongan sisih kidul masjid. Kalih set gamelan iku badhe dimainke sesarengan
nganti tanggal 11 wulan Mulud suwine 7 dinten katurut-turut. Ing dalu dinten keri
dewe, kalih gamelan niki badhe dibeta wangsul ing Kraton.
Muludan sing diwontenaken ing tanggal 12 (persis ing dinten ambal warsanipun
Nabi Muhammad s.a.w.) wiwit jam 8:00 esuk. Dikawal kalih 10 macam
sayur-sayuan sing dibeta saking istana Kemandungan nglewati Sitihinggil lan
Pagelaran nuju masjid Agung. saksampune didongani Gunungan sing nglambangke
kasejahteraan kerajaan Mataram iku dibagi neng masyarakat sing nganggep anggene
bagian saking Gunungan iku badhe betha berkah kangge tyangipun. Bagian Gunungan
yang dianggep sakral iku badhe dibetha wangsul lan ditandur ing sawah/ladang
supados sawahipun dados subur lan bebas saking bencana dan malapetaka.
dinten sakderengipun acara Grebeg Muludan, satunggalipun upacara Tumplak Wajik
diwontenaken ing halaman istana Magangan jam 16:00 sonten. Upacarane nggih
numbuk pari, lan enggalipun sing nandai wiwite saking pandamelan Gunungan sing
badhe diarak wonten ing acara Grebeg Muludan mangke. Lagu-lagu sing diunekke
ing acara Tumplak Wajik inggih meniku lagu Jawa populer kayata: Lompong Keli,
Tundhung Setan, Owal awil, utawa lagu-lagu rakyat sanesipun..
Jaman bien nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektudilairake seka rahim beyunge. Merga kui, wongtuane ngarani bayi iku Rara Anteng.Rara Anteng sengsaya dina sengsaya dadi anak remaja sing ayu. Garis-garis ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger.
nolak pelamar sekti kui. Merga kui Rara anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe
Rara Anteng seneng banget. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunung Bromo.
aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato me...
Ing taun 2009, aku lan mbakyuku plesir menyang depok marang umahe pakdheku. Ing kana aku lan mbakyuku mlaku-mlaku menyang kampung rambutan....
Jebul wawasan lan pangandikanipun cetcetcrowet handharidhil kadya grontol wutah. Hahaha… opo kuwi? Lha
waduuuh…lha menika…. pak dhe yanto malah nambah- nambah-i bingung kula… 8-o menawi kula tumut om erwin “ngonthel”, sampun kula bayangaken endah-ing jagat, swargo lan donyo…
kosok wangsulipun menawi kula mboten tumut, sampun kula bayangaken endah-
onthel karo model kinclonge. Ditunggu lho
Balas	Mas wong,mas pakde…onthel kinclong sampun dalem aturaken ,sumonggo dipun rahabi mugi ketampi ing penggalih.
kok ontheeeeeeeeellllllll terus …ga bosen2…..mbok liyane opo’o???
piye ki….menthok 2 ekor wis siap kanggo malem mingguan……agendane wis siap pak agung max…
sing ‘tuwo’ ora ngandoli ning mlerok’i 😥
komentare sampeyan bab “endah-ing nyapu latar, siram-2 taneman dst”, ngarai aku ngguyu kepingkel2, sampe di ketok2 karo
Nyuwun sewu Mas Max’s lan Mas Nur
Kulo puniko tiyang jawi, ning kulo nek ken ngangge boso jawi mangke ndak kalih doso gangsal, kalih doso sekawan lan kagungan kulo, lan liyo liyane medal, kulo ngangge bahasa gado-gado lan rujak kemawon.
Balas	Yoo ojo ngono pak, biasane kulo sinaune bab omah lan sak rencange. Menawi damesfiets sing siji iki tenan pak, ra tau ndeleng. Biasane mung deleng dames kebanyakan. Opo aku kurang teliti yo pak.
Opo karo mas Erwin, sing lanang sejati kuwi yoo pak
Balas	Sugeng Patepangan Den Bagus Beny kulo Pakde Yanto.
Bar genjot onthel bengi-bengi pasti wis kesel karo ngantuk. Lah nek genjot liyane, iso-iso
meskipun pegel-pegel sithik. Aku kepinging kang, pit-pitan kalih jenengan lan konco liyane
Pak Gendir markase Onthel Potorono, alamate pundi gih ?
Kulo nembe nggolek pit onta sing ukuran tinggi (26), amergo awak kulo tinggi gedhe. Nek pite duwur kan pas. Ben ra koyo
Njih kyai Lelananging Jagat, nek wonten dinten liburan, kulo bade nyambangi markas Opoto, sing neng
Robert Thomas-Pattinson (lair ing London, Inggris, 13 Mèi 1986; umur 30 taun) iku sawijining aktor, model, musisi, lan produser asal Inggris.[3] Uga pameran Cedric Diggory jroning filem Harry Potter and the Goblet of Fire. Panjenengané main minangka Edward Cullen jroning filem adaptasi saka Twilight, novèl karya Stephenie Meyer.Robert uga misuwur ing babagan nyanyi uga
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Robert_Pattinson&oldid=1111291"	Kategori: Lair 1986Wong
Nyuwun Sewu kagem poro wisasis, kawula nyuwun keterangan makna lambang Kraton Yogyakarta Hadiningrat ingkang kawulo sering pirsani wonten ing LOGO utawi gambar
ingkang kawula padhosi sak wentawis … mugi mugi saget nambah ilmu ingnkang mugunani kagem poro
ngonthel bareng Pak Sahid… Maturnuwun. Nuwun…
Alhamdulillah Dimas Totok, sumanggah sanes wekdal kita ngonthel sesarengan. Menawi sampun khasil sae sanget, amargi padharan lema menika sumber penyakit. Cobi dipun tambah ngunjuk peresan 3 jeruk nipis nalika enjing wungu sare kaliyan nalika ndalu badhe sare. Jeruk dipun peres polosan mbothen mawi toya, langsung diunjuk. Mboten wonten
Mas Noer : Tuku Glali Neng Wonokromo, Manuk Emprit Buntute brondol
“Tiwas bola-bali teka mrono, jebule Pit’e ora didol????
Balas	neng garut tuku dodol,coklat tuo legi rasane.
jare arep didol, jebul ra intuk bojone.
Hehehe… wajib diconto, jangan ditiru!
disebut? Priyantun Nggolo Mas…?
Balas	Wo iya, Nuwun sewu Pak Sahid kesupen, bilih panjenengan ugi wasis babagan nyampur teh. Menawi kulo cekap
“teh hitam”. Nyuwun ngapunten menawi klentu….sumonggo.
diundang ) lho Mas….monggo sami sami dipun laras “jajanan lan unjukan” ingkang
P’Sahid seneng mbek sega…).
wah nek “telap-telep” dhulure ndemenakake, angah, sumego ning ora “alu amah”….(sing mburi dhewe
Panjenenganipun kagungan Burgers dames ngedab-edabi saja cuma dipinggirkan lho. Sumangga… 🙂
walah Gus, kulo mung sak dremo “distribusi” kemawon, supados nambah sederek lan “leyed yeto” kemawon kok…..Nak mekaten to Gus Ren?
Wah lha panjenengan pikantuk “bolo” ingkang nggegirisi lan podo “gedhene”…….dados kulo nggih mendel kemawon…(…mbok ampun
mbrosotipun saking Kaliurang menuju yojo kemawon..
@burgers Potorono sanajan mboten dugi 90% nanging tetep nyooss..ngremenaken .abiiing kincloong…
nadyan “nanjak” namung wonten “persnel” ipun dados nggih “aturable” he..he….
Setuju Gus……ingkang penting tetep mak nyooss…………..uueenak tumpakane kados G 10 H/D….
weruh koyo opo candine. Wis keturutan lan tak bahas ning MP.Next time wae lah, aku yo pengen ndelok prasasti sing nang Getasan kae
weruh koyo opo candine. Wis keturutan lan tak bahas ning MP.Next time wae lah, aku yo pengen ndelok prasasti sing nang
dhave29 said: sepurane maneh nomerku ke blokir malem minggu, iki mari tak gawa neng galeri dan jam 11 wis on
Babak 4: Timpalan (Jayadrata/Burisrawa Lena)
Babak 5: Paluhan (Bogadenta Gugur)
lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadani Obat Hati ada lima perkaranyaYang
neng banyumas kene sing genah-genahe luwih amba, jan wiwit biyen ngasi siki ejeg baen…..mbok ya dipermak sing menarik dadi
Kae lho, podho dirungokake: penak melu warandha. Temata, penak, empuk eyub, ayem, ayom… nek nggleges marai nggreges… 🙂
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.plustubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
(1992-10-23) 23 Oktober 1992 (umur 24)
ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 08:01, 7 Maret 2012 (UTC).
Callum Charles John Driver (lair ing Bexley, 23 Oktober 1992; umur 24 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Inggris sing main kanggo klub West Ham United, biasa main ing posisi bèk.
Driver miwiti karir junioré ing klub West Ham United salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut uga.[3] Sasuwéné ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Callum_Driver&oldid=1100934"	Kategori: Lair 1992Wong uripPamain bal-balan InggrisPemain West Ham United F.C.Kategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Rintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 21 Oktober 2016.
► Tokoh sing dipatèni‎ (10 Kc)
► Tokoh sing diprejaya‎ (5 Kc)
► Tokoh sing diukum mati‎ (1 Kc)
► Tokoh sing diukum pati‎ (8 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh sing diprajaya"
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 1 Sèptèmber 2016.
07/01/2010 at 1:52 pm	agus pratomo	jancuk!!!!!!! siiiiip cuk!!!!!!!!!!
sing gak ngerti iku pancene uteke kotor lan atine pancen
si mbokne ancuk = mother fucker
08/08/2011 at 4:19 pm	Djaloe's	Halah wong yo kabeh iso ngmg JANCOK ae loooo…….
iku yo expresi tekok awak e dewe….
KABEH.. ora wedhi aku aku su..!!!
09/20/2011 at 6:49 pm	friezchka	jancuk kuwi suporter sepakbola asu cuk… perkoro bal balan ae tukaran.. ora nduwe utek kabeh.. ASU tenan
09/20/2011 at 6:53 pm	hendrick	jancuk iyu
Mergo bunder seser, sithik akeh mesti ono pengaruhe nyang bumi.Bumi koyok disedot, nanging mergo munyer, dadi krosone ora ono bedo.
ojok akeh2 gae puisi, mengko ndak sampean maleh gembeng! Wakakaka.
Salam rimba, ayo ngesot bareng maneh.
Reply	940 (azhyzmaghfur)	February 20, 2012 at 3:01 am	Hahaha, injih mas, suwun, suwun..
aq diajari nggawe kene’an yo….
Posted on April 6, 2012 by agungledok	Standard
ugi kanthi boso ngoko Poso, mujudaken rukun (pedamelan ingkang kedah dipun lampahi dening ingkang pitados utawi ngugemi keyakinan) Islam ingkang ongko 3. Shaum ing wulan Romadhon puniko boten namung ngemu suraos ibadah dumateng ngarsanipun
lan sarujuk bilih shaum puniko mbekto manfaat dumateng perkembangan jiwo lan rogo.Shaum damel jejeging disiplin jiwo, ugi moral soho semangat bebrayan ingkang kiyat. Shaum ugi saged ndadosaken landasan latihan prihatos lahir, soho “pengendalian” pribadi lan howo nafsu. Punopo malih naliko kito nembe shaum, tamtu bade ngraosaken kabetahan ingkang kedah sabar dumateng sedoyo tindak tanduk ingkang
Raos luwe lan ngelak ndadosaken priyantun ingkang shaum lajeng kagungan raos “iso ngrasakke roso rekasaning liyan” (kepekaan sosial & kesalehan sosial), LAJENG GEMREGAH MANAH saged rumaos (iso ngrumangsani, ora mung iso rumongso utowo rumongso iso). Lha tumusipun tumindak lajeng saged rumaos (iso ngrumangsani yen akeh sing ora iso tak laksanani).Cobi sami kito galih, bilih mesin mobil kemawon kedah dipun andapaken mesin naliko sampun lumampah 5 utawi 6 tahun laminipun, punopo malih madaran kito ingkang sampun “operasi kerja” puluhan tahun laminipun, menawi boten wonten wekdal istirahat tamtu bade ngadat. Pramilo lajeng dawah kleresan Gusti Ingkang Murbeng Dumados paring dawuh shaum ing wulan Romadhon, kangge jejegaken iman netepi agami.Mugi ibadah shaum kulo lan panjenengan sami dipun lambari namung pados ridhanipun Allah taala, tinampi dening
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking
…Wejangan Ki Ageng NgalimanSASTRA GUNA Menyang Gusti Murbeng dumadi, BAKTI
penjenengan malih nggih,ingkang wingi niko ical j,nyuwun tulung supados sms no hp kulo: 0852 7770 5575 ( Teguh,Aceh ) nuwun Pak,,,,,
Sugeng Riyadi kagem sedaya mawon….nuwun agunging samudera pangaksami…
Balas	Waduh, jadi duri dong. Matur nuwun.
lha kuwi guruku tonggo dewe je…nggambar apik gimanapun tetep wae
Datan saget kadunungaken ing budi pra kawulo, sabab handulu kahanan kamot ing sanepan
Datan sadengah titah gyo purna mratelakaken kang dumugi
lamun taksih eling ing pepeling lamun taksih setyotuhu mring piwulanging werda suci
Sang Nata gyo jumangkah, nungkulaken kyai
minturut dawuh soho piwulang ing werda suci
Sakawit sadya puniko hamung kinaryo hangunduh wohing pakarti
penjenengan kerso maringi koleksinipun pasti kulo tampi pak.. namung maharipun kls C mawon..hehehe
Balas	walah poro priyayi engkang minulyo sampun ”
Balas	Kagem Para Sedherek Sedanten, Ngaturaken Sugeng
saha brayat ugi nderek ngaturaken Sugeng Riyadi 1431 H, nyuwun pangapunten menawi wonten lepat kaliyan khilaf nalikanipun gumujengan wonten blog Opoto ingkang saestu ngedap-ngedapi menika. Nuwun. SN.
wajah rizal sing pucet soro. wew
time to eat! ayam goreng penyet sing tak
Gunung Tumpeng, Karangrayung, Grobogan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
boso jowo | 5 Komentar Kocap kacarito….
Iki lak nembe ana pawarta babagan flu babi…
Iyo, terus eneng opo Mas?
Aku sih kelingan ing kasus flu burung kae lho Mas.
Ngene, Mas. Jamane flu burung kae pemerintah dadi paranoid. Kabeh-kabeh kewan ingon-ingone warga masyarakat diculik trus diobong. Mbuh kuwi pitik, mbuh menthok utowo bebek. Kepara manuk sing dadi ingon-ingon yo dimusnahke. Eh lha kok pas flu babi iki sante-sante wae yo, Mas…. kok aku durung krungu warta menawa ono babi
Weh, iyo yo, Mas…..aku malah lagi ngeh marga crito njenengan iki.
Lha yo kuwi, Mas. Aku rodo sujono. Ojo-ojo jan-jane wae flu burung kae
bisnis sak perangane wong kang dadi bakul paha ayam Amerika. Pikirku ngene, yen kabeh pitik duweke warga masyarakat Indonesia wus punah, saka ngendi yen ono wong kepingin mangan daging ayam? Kamangka warga masyarakat wus akrab marang daging ayam. Malah akeh restoran fast food kang sajian utamane daging ayam, tur impor, gedhi-gedhi sajak mranani ing penggalih. Paling-paling
sing sifate dadi racun tumrap awake dhewe. Kepiye hayo….
Lha terus yen perkarane babi kepiye Mas?
Lha yo iki aku isih rodo bingung Mas. Yen nyawang bab babi, yo mung sak perangan cilik warga kang ngonsumsi to? Opo maneh tumrape wong Islam, kuwi haram hukume.
Nanging Mas, ing tipi aku nate weruh pawarta yen daging celeng utawa babi kuwi dicampur karo daging sapi lho.
Lha yo kuwi Mas, aku dadi wedi yen arep tuku daging ing
wedhus,flu kebo lan sekabehane yo rak mas…??? heuheuheu…. ^_^
weh…..aku ora pipis kok Mas. mlipisi opo yo…..?
Woh naga nduwèni khasiat kang gedhé tumprap kaséhatan.[1] Tuladhané woh naga bisa nyeimbangaké kadar gula darah, kanggo kaséhatan cangkem, ncegah kanker usus, ngurangi kolésterol, ncegah pendaharan lan ngobati keputihan.[1]
Woh naga biyasané dipangan arupa woh kang isih seger kanggo tamba ngelak, awit buah naga ngandhut kadar banyu kang akèh ya iku kurang luwih 90% saka abote buah.[1] Rasane legi awit ngandhut kadar gula nganti 13-18 briks.[1] Woh naga uga bisa digawé jus, sari buah, manisan lan selai.[1]
neliti woh naga abang, ngandaraké yèn buah kaktus madu iku nduwèni akèh vitamin lan mineral kang bisa ningkataké daya tahan awak lan njaga métabolisme ing awak manungsa.[1]
Panalitén iki uga nerangaké yén woh naga apik kanggo njaga sistem peredaran darah, ngurangi emosi lan nétralaké toksik ing darah. Saliyané iku, buah naga uga bisa ncegah kolésterol ing darah lan nglunturaké lemak ing awak.[1]
Woh naga abang nduwèni khasiat bisa ningkataké métabolisme awak, njaga kaséhatan jantung, nduwèni serat kang bisa ncegah kanker usus, kencing manis lan kena kanggo diét, nduwèni karotin kanggo kaséhatan mripat, nguwataké kerja otak lan nduwèni kalsium kang migunani tumprap kaséhatan tulang.[1]
Woh naga uga ngandhut zat besi kang bisa nambah darah, vitamin B1 kang bisa ncegah demam, vitamin B2 kang nambah nepsu mangan, vitamin B3 kang ngurangi kadar kolésterol, lan vitamin C kang nduwèni khasiat kanggo ncegah kukul lan ngalusaké kulit.[2]
Saliyané ngandhut serat, woh naga uga bisa ngiket zat karsinogen kang maragaké kanker.[3] Woh naga nduwèni rasa kang legi, kecut, campur seger.[3] Kanthi rasa iki, woh naga bisa dadi camilan kang nyéhataké.[3] Saliyané iku woh naga uga bisa digawé jus, lan ès buah.[3] Woh naga uga bisa digawé puding lan isi pay.[3]
Woh naga asalé saka Mèksiko.[1] Ananging ing Mèksiko woh naga ora patiya moncèr.[1] Sawisé digawa ing Vietnam, woh naga lagi dikenal masyarakat.[1] Woh baga banjur moncér ing nagara-nagara ing Asia Tenggara.[1]
Woh naga nduwèni kulit kang ana sisiké.[1] Sisiké mirip kaya ula gedhé kang biyasané ndampingi patung ing méja altar persembahan kang cacahé loro.[1] Saben perayaan taun Baru Imlèk, woh naga uga dadi panganan wajib.[1] Woh naga dipercaya bisa marakaké berkah.[1]
Ing Vietnam, woh naga diarani Thanh long utawa clever dragon, dene ing masyarakat China diarani Feuy Long Kwa.[1] Ing dhaérah Méksiko woh naga diarani Pitahaya.[1]
Mangan woh naga cacahé siji utawa 250 gram saben esuk lan soré sajroné wolung dina bisa ngurangi kadar gula darah.[4] Iki migunani banget kanggo wong kang nduwé penyakit diabétes.[4] Sajroné mangan woh naga sajroné wolung dina iki, luwih becik ora mangan sega, awit sega uga dadi sumber gula kanggoné wong kang nandang diabétes.[4]
Miturut Prof. Dr. Muhammad Yusuf ahli pengobatan tradisional China, sajroné kabudayan Tionghoa, woh naga dipercaya bisa ngalusaké kulit rai saéngga bisa katon seger.[4] Saliyané iku, woh naga uga bisa kanggo ngobati penyakit kayata kanker, tumor lan jantung.[4] Woh naga uga kena kanggo tamba panas dalam awit woh naga nduwèni efek ngadhemaké.[4]
Woh naga nduwèni kulit wernane ngejreng, kulité ora mulus ananging nduwèni lapisan-lapisan kaya sisik ula gedhé utawa naga.[1] Daging wohé awerna putih, abang utawa ungu.[1] Wiji woh naga wernané ireng.[1] Tekstur wiji woh naga padha kaya wiji selasih.[1] Déné rasané woh naga méh mirip kaya woh kiwi.[1] [1]
Agrowisata[besut | besut sumber]
Woh naga biyasané ana uga kang digawé agrowisata.[5] Kebon woh naga kang bisa dadi panggonan kanggo liburan lan methik woh naga dhéwé.[5] Tuladhané ing dhaérah Kulon Progo, ing pinggir pasisir Glagah.[5] Ing kono bisa
Woh_naga&oldid=1107793"	Kategori: WohTanduran obat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 26 Novèmber 2016.
sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Illahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.Blog punika kabuka kagem sinten kemawon ingkang taksih peduli dumateng kabudayaan, utaminipun Jawi. Sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta lan nggulawenthah blog menika saged amujudaken. Seratan blog mboten kedah mawi basa Jawi, saged mawi Basa Jawi krama punapa ngoko basa iNdonesia punapa basa sak sekecanipun.
ir/istgah.htmlhttp://newagahi.ir/00 00http://iranwebco.ir/istgah.htmlhttp://newagahi.ir/00www.
Universitas Negeri Semarang, cekaké UNNES, ya iku pawiyatan luhur ing Indonésia. Kampus sing utama ing Sekaran (Gunungpathi), sisih kidul kutha Semarang, Jawa Tengah. Kampus liyané ya iku ing Ngaliyan, Semarang lan ing Kemandungan, Tegal Kulon, Tegal.
Negeri_Semarang&oldid=1048832"	Kategori: Pawiyatan luhur negri ing IndonésiaPawiyatan luhur negri ing Jawa Tengah	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.11, 19 Maret 2016.
aji sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,
Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos], punika tanpa ngemohi lan tanpa nanggapi
Pasrah bongkokan wis apa jare kono, ngantos estu tuhu pramana dhateng mobah-mosiking pribadi, polahipun pribadi. Lha, inggih punika margi ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.
Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan, iya iku ati kang teguh santosa aja kesusu-susu lan aja gampang jeleh lan nglokro. Ngemungake wong kang nduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase, iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi manungsa temenan kang diendahake dening wong akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.
tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (White Magic) utawa kasekten ireng (Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
· Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
· Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
· Aja molahake lidhah lan andilati lambe.
· Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
· Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
· Badhan kajejegake lan janggute diajokake.
· Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandhangan dadi longgar lan kepenak kanggo ambegan ngatur mlebu metune napas.
· Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
· Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
· Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
· Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempetake. Kalawan mangkono iku gorong dalaning napas tansah tetep menga.
· Ambuanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan, nganti dhadha dadi kempes lan weteng dadi mekar.
· Banjur marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan
sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. [semene dhisik, isih ana candhake …]
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh.
B: Nggih nggih to mas, lhawong PLN mati lampu kok.
B: Kulo tak nyumet lampu teplok mawon nggih mas..
A: Umpamane aku lampu teplok, aku pengen ade’ sing dadi sempronge.
A: Kok emoh to de’?
B: Lha mangkih nek ade’ dadi semprong, mangkih
Pekalongan , #Pekalongan Timur , #Kota Pekalongan , #Pekalongan Utara , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto , #Kabupaten Banyumas , #Ajibarang , #Kabupaten Banyumas , #Banyumas , #Kabupaten Banyumas , #Baturaden , #Kabupaten Banyumas , #Cilongok , #Kabupaten Banyumas , #Gumelar , #Kabupaten Banyumas , #Jatilawang , #Kabupaten Banyumas , #Kalibagor , #Kabupaten Banyumas , #Karanglewas , #Kabupaten Banyumas , #Kebasen , #Kabupaten Banyumas , #Kedungbanteng , #Kabupaten Banyumas , #Kembaran , #Kabupaten Banyumas , #Kemranjen , #Kabupaten Banyumas , #Lumbir , #Kabupaten Banyumas , #Pakuncen , #Kabupaten Banyumas , #Patikraja , #Kabupaten Banyumas , #Purwojati , #Kabupaten Banyumas , #Rawalo , #Kabupaten Banyumas , #Sokaraja , #Kabupaten Banyumas , #Somagede , #Kabupaten Banyumas , #Sumpyuh /Sumpiuh , #Kabupaten Banyumas , #Sumbang , #Kabupaten
Ing artikel iki kita bakal ngaturake trik ngenani carane burning file menyang sawenehing CD/DVD. Yen kita pengin nyimpen file menyang CD/DVD mangka file-file mau ora bisa muat dadi siji ing CD/DVD mula kang kudu ditindakake yakuwi mecah file ksb dadi sawenehing bagian kanthi manual. Nanging, yen pengin luwih cepet, kita
otomatis menyang sawenehing CD/DVD. Lan kang jelas, software iki gratis!
Yen pengin ngerti piye carane migunakake aplikasi iki, semaken pituduh ing ngisor iki:
Sepisan, download aplikasi CDBurnerXP ing kenehttp://cdburnerxp.se/en/homebanjur install aplikasi iku ing komputer utawa notebookmu.
Sabanjure, bukak aplikasi kang mentas wae diinstall ksb sarta terusake kanthi milih lan nindakake “drag & drop” marang file kang pengin diburning menyang CD/DVD. Yen ing perangan ngisor ana peringatan kapasitas file kang arep diburning ngluwihi kapasitas saka CD/DVD, ora usah digatekake.
Sabanjure, pilih endi sing bakal mbok tindakake nalika kapasitas ing CD/DVD wis entek. Apa pengin ngetogake wae utawa nindakake Disc Spanning (diburning menyang sawenehing CD/DVD).
Sawise iku, bacutake kanthi milih CD/DVD kang digunakake kanggo nerusake proses
wis rampung, kita bakal dikon nglebokake CD/DVD kaloro. Mangkono uga kang sateruse (yen pancen mbutuhake luwih saka rong CD/DVD).
pancen uwong sing tuno aksoro ora biso nulis ora biso moco nanging ati iki iseh duwe roso roso tresno koyo tumrape ...
segoroAngliyak numpak prau layarIng dino minggu keh pariwisotoAlon praune wis nengahByak byuk byak banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil mas, jebul wis soreWiting klopo katon ngawe awePrayogane becik balik
Paguyuban dikasutanandika on Fri Mar 15, 2013 10:26 amjaghana wrote:Yo konco ning nggisik gembiroAlerap lerap banyune segoroAngliyak numpak prau layarIng dino minggu keh pariwisotoAlon praune wis nengahByak byuk byak banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil mas, jebul wis soreWiting klopo katon ngawe awePrayogane becik balik waeDene sesuk esukTumandang nyambut gawe
Lho, kowe Di. Wayah Apa Tekamu?, Rak ya padha slamet Ta ? A ( Anak ) : Pangestunipun Bapak, wilujeng. Kalawau enjing jam 9, Anggen kula dumugi ing ngriki.Contoh percakapan majikan (M) dengan pembantunya (P), diambil dari tata cara : M : Mbok karya bangsa, mengko kowe gawea slametan tumpeng koyo adat nyetauni putumu si thole P : Punika rak dede dinten slasa wage tingalanipun putra sampeyan ndara den
menyang, saka, nganti, utawa. tembung-tembung katrangan : Saiki, mengko, mau, dhek, seprana, sepreni, semono, mengkene, mengkono, isih, wis, durung, arep, lagi, maneh, dll. Contohnya :Dak arani sliramu dhek mau bengi saestu mriksani ringgit ana ing daleme pak Lurah. Gek lampahe bae apa ya dhimas, teka gamelane sedalu natas ngungkung bae, ora ana pedhot-pedhote.
Aku dhewe ya diulemi, nanging kepriye maneh wong ora ana sing tengga griya. Arep dak
Jarene ae muleh arep njupuk duit kekurangane tuku buku tulis maeng.Nanging nganti tak enteni nganti jam 10 kok ora mbalek-mbalek.Asli telek godok tenan.
Jane yo areke anake wong pinter, koyok ustad. Gawene dadi imam sholat masio bacaane ora pati jelas.Mosok kudu ditagih yo…Eman petang ewu eram kurange.
Bukane medit yo ora, nanging jenenge ae dagang, mosok
Balas	nyuwun pangapunten pak de Wongeres, piyayi Pak Joni punopo ingkang kagungan
Balas	Sumangga, Mas Heri. Pun jog, unjukanipun? 🙂
Goro-goro…Pripun to niki Gus Zadel kalian Gus Wong, Indonesia wonten goro-goro lha ingkang ungguling jurit poro Butho lan Duratmuko? wuoooo ladah Bujlang bojleng iblis lanang…
“Agenda rapat digawe, nyang-nyangan meneh isine, Kowe sing neng pusat, kowe sing neng daerah tingkahe podo wae. Rakyate isone hamungnyawang wae”…..
Wah, yo wis, nglaras Soimah wae:
“mbok yo eling jaman mbiyen, nalika isih dho kere: ngeterke aku, nunggoni sandhalku. Huuu… ngono kok
minggu depan cerah nggih sedulur sedaya..
Duh Gusti…. nayokoprojo dados duratmuko,duratmuko dados nayokoprojo,poro pandhito kathah ingkang murang toto dados srananing penguwoso.
Rukun agawe santoso congkrah agawe bubrah, Penguwoso,pendhito,jogoboyo manunggal kaliyan
“ono-ono wae tingkahe poro pemimpin, ono sing macake dermawan, punokawan, lan begawan. Ono sing koyo artis dadakan, ono sing nunggang organisasi, PKK lan kelompok tani. Ono sing sregep nyumbang mesjid, duit setan duit demit. Gelem sedekah yen arep munggah, bareng wis munggah kakehan polah. Seneng mitnah, seneng maling, blas ra pantes dadi pemimpin” @ Lha niku lho Ki Wongeres, rakyat dianggep penting lan diberdayakan niku kan pas pemilu, sak banjure sing dipilih yoo do lali janji-janjine.
“Opo lali jaman pemilu, kowe janji mikir aku. Bareng wis entuk bangku, rakyat jerit kowe ora krungu, hee opo bisu, lho malah nesu, lho malah turu, lha malah deleng sing saru, byuh,byuh malah dadi kecu..Orek-orek dulur, iki komentar rodo mbeling, ora nglarang, yoo ora meling”….
@ takseh mendingan mas aat, hamung awake pegel lan linu, lha kulo mikir pun setahun luwih nglengkapi frame fongers wae ra klakon-klakon, nganti pikirane nglambrang tekan ngendi-ngendi. Awake panas adem yen ndeleng gir obat nyamuk sing neng ngarep moto,hehehehheee.
“Huuaaduuh simbok tulung tukokno onderdil kuwi. Jeneng gir obat nyamuk sing larang ora eram”….
Balas	…Prabu Suyudono dalah Ratu telu’an Prabu Kotak muko, Patih Trigantalpati, pandhito Durno, jogoboyo,
Balas	@ gus Lintang.. dasare wis mlebu jaman Kolo Bendu, akeh wong kang
suloyo, koyo solahe Catur wanoro rukem kakehan ngombe arak mbekonang, dasare yo tansah salah mongso salah fengsui.. kudune mongso Pancuran mas sumawur tapi kedadeyan banjir bandang awujud banyu,dur angkoro,paten pinaten, srengkalan lan ugo fitnah , isih lumayan nonton lakon belgeduwel bleh utowo lakon Calon arang dadi noto tanah Jowo… nadyan ngrusak pakem tapi isih biso gawe gemuyu, lha nek dipikir timbang ati loro, malah bener pangandikane mas Durti..incang inceng Obat nyamuk kanggo nglengkapi pit.. syukur2 tetep iso nggowes senajan mben sepasar sepisan.. idep idep nglalekno kahanan lan ngobati
Soyo kekes tangis kawulo. Njerito wis tanpo guno…..
Rep lumawan ning tanpo doyo. Bisane mung kari
Wis kebacut wani dosa. Wani nantang Gusti. Dumeh duwe kuasa lan telik sandi…..
@ Ki Luk Pitu saking Karawang, bab meniko mung pitutur sing rodo nyingkur manungso sing ngrusak tatanan kamanungsan…..heheheee.. ..Karo nginceng onderdilan pit onthel sing larange ra eram, yo ora ono salahe pisan pindho ngerti kahanan polah obahe bumi nuswantoro lan manungsane…..mekaten kan dulur….tinimbang mikir pit onthele sing aran Fongers ora biso dibangun, hehehehehe walah kok diwalik…
Balas	Kasinggihan dhawuh Ki Luk kaliyan Ki Goro,..
Jamane kabeh sarwo campursuh. Kabeh amung dadi srono. Opo wae ditekadi amrih kaleksanan opo kang dadi karepe.
Lah sing ngepit ngumbar esem ndoro pamong….
Bareng tak parani, lah dalah giginya ompong…..
Angkara Bakal Cilaka, Nandur Bakal Ngundhuh	Angkara Bakal Cilaka, Nandur Bakal Ngundhuh
Posted on Kam, 17 Nov 2016 | 20:58 by admin in BUDAYA, WARTA JATENG with 0 Comments
Ketoprak Seniman Muda Surakarta Angkat Lakon Wayang ANOMAN OBONG.
Menawa pengawasing sukma wis mbabar pancadiya sarta mbabar korining pramana , banjur ngredaakae hawa ning nafsu nuwuhke pengrasaning budi nganti sumrambah ing jasad kabeh, Ing kono wahanane dadi tangi , kahananen jasad kita , banjur weruh kabeh kahananing jasad kita , banjur weruh maneh sakehe kang katonton ing alam dunya , di pralambangi . nenun senteg pisan nigasi , tegese lagi sadhela ing panduluning alam impen banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh .
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Kembang Mawar ‎ (← pranala | besut)
Bioinformatika ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Tèknologi ‎ (← pranala | besut)
Révolusi indhustri ‎ (← pranala | besut)
Transportasi ‎ (← pranala | besut)
Victoria saking Britania Raya ‎ (← pranala | besut)
Bom ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Teknologi ‎ (← pranala | besut)
Èlmu terapan ‎ (← pranala | besut)
Informasi ‎ (← pranala | besut)
Kaséhatan ‎ (← pranala | besut)
Militèr ‎ (← pranala | besut)
Tèknik otomotif ‎ (← pranala | besut)
Èlmu kaséhatan ‎ (← pranala | besut)
Radhiologi ‎ (← pranala | besut)
Farmakologi ‎ (← pranala | besut)
Tank ‎ (← pranala | besut)
Teknologi (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Budaya ‎ (← pranala | besut)
Pawon ‎ (← pranala | besut)
Panganggo:Meursault2004/Kaca Utama ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:KolomEnsiklopedia ‎ (← pranala | besut)
India ‎ (← pranala | besut)
Manungsa ‎ (← pranala | besut)
Peradaban ‎ (← pranala | besut)
Los Angeles ‎ (← pranala | besut)
Èlmu ‎ (← pranala | besut)
Gmail ‎ (← pranala | besut)
Universitas Kristen Satya Wacana ‎ (← pranala | besut)
Kamentrian Riset lan Teknologi Republik Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Uyah ‎ (← pranala | besut)
Al-Farabi ‎ (← pranala | besut)
Robot ‎ (← pranala | besut)
Active Server Pages ‎ (← pranala | besut)
Active Server Pages .NET ‎ (← pranala | besut)
Tantowi Yahya ‎ (← pranala | besut)
Universitas Pelita Harapan ‎ (← pranala | besut)
Fotografi ‎ (← pranala | besut)
Reginald Fessenden ‎ (← pranala | besut)
Lee De Forest ‎ (← pranala | besut)
Lelana akasa ‎ (← pranala | besut)
Dunia Fantasi ‎ (← pranala | besut)
Jung Yong Hwa ‎ (← pranala | besut)
Institut Teknologi India ‎ (← pranala | besut)
Modem ‎ (← pranala | besut)
Indonesia ‎ (← pranala | besut)
Badan Pengkajian lan Penerapan Teknologi ‎ (← pranala | besut)
Dahana ‎ (← pranala | besut)
Télévisi digital ‎ (← pranala | besut)
Dhaptar dinten wigatos ing Indonesia ‎ (← pranala | besut)
JPEG ‎ (← pranala | besut)
Anggur Jerman ‎ (← pranala | besut)
Banyu kang dipigunakake ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Wiki Mrebawani/Dhaptar irah-irahan artikel sing cumepak/T ‎ (← pranala | besut)
Julian Assange ‎ (← pranala | besut)
Rokèt ‎ (← pranala | besut)
RMS Titanic ‎ (← pranala | besut)
Hotspot ‎ (← pranala | besut)
Hefaistos ‎ (← pranala | besut)
Apple Inc. ‎ (← pranala | besut)
Vidéo ‎ (← pranala | besut)
Konstruksi ‎ (← pranala | besut)
Tèknik sipil ‎ (← pranala | besut)
Tèknik ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Artikel pilihan/2011 10 ‎ (← pranala | besut)
Politèknik ‎ (← pranala | besut)
Kapal silem ‎ (← pranala | besut)
Kacerdhasan gawéyan ‎ (← pranala | besut)
Bahan ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Artikel pilihan/2012 05 ‎ (← pranala | besut)
Artéfak ‎ (← pranala | besut)
Institut ‎ (← pranala | besut)
Akadhemi ‎ (← pranala | besut)
Elektronika ‎ (← pranala | besut)
Bioteknologi ‎ (← pranala | besut)
Vympel R-73 ‎ (← pranala | besut)
Dhosèn ‎ (← pranala | besut)
Bordeaux ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Tèknologi"	Menu navigasi
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.oraltubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Czeladź&oldid=1090668"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
“Namung, sadel damelan kulo awis lho Mas. Awit kulo mboten namung sadean sadel. Kulo sadean tiyang. Nggih sing
Mas ing kiwo tengene uwit-witan ing alas kang isih gung liwang-liwung kebak sato kewan, jalma teka jalma pati.
Mas : lakon Bedahing Alas Wedi sampun purna. Tawanan Londo Jerman ingkang nami Tuan Goricke utawi Solingen ? sampun kecepeng lan dipun boyong ngilen ngadep tuan Gupernemen.
diwenehi tromol shimano tambahi mesin potong rumput pancen mlayune dadi nggegilani, ning terus kelangan praja…
Wong Jawa pancen samadya…ngobrol nyamleng-nglaras wis cukup…kumpul konco gegojegan ngeblog wis marahi ati bungah. Blog iki apike dinggo kendhel wae…mampir ngombe…ora
ngajak padu mengko tak paring sengsu karo buah mengkudu.
Sing penting ngobrole nyamleng, nglaras, opo maneh wetenge wis warek, waah bakal tambah gayeng…..karo rame.
Balas	Kang Rendra…salam kenal disik …ya nyuwun donga pangestune wae…muga-muga acarane wangun. Konco-konco onthel kene wis mulai dikoordinir, muga-muga ora udan.
Kang Wongeres…santai wae Dab, rasah melu padudon…menang ora kondhang, kalah wirang…mengko nak bosen dewe…
Balas	Kasinggihan. Mboten kok. Nuwun sewu, namung nebahi lincak
nambah konco yo nambah dulur mesti okeh apike timabang rugine…..lah nek ora keberatan sejatine asmo penjenengan sinten kang… nek nganggo nickname ngene njur marahi
bisa “ngrantasi” om…. haaaaa..haaaaaa
Balas	Kang Rendra…ho..ho..ho…mengko bakale nek pas ketemuan tak jawil, aku wis weruh potrete sampeyan ning blog podjok. Saiki sementara nganggo jeneng
tujuane men luwih akrab…tur malah isa luwih internasional soale wong suriname isane ya mung basa ngoko.
Blog Opoto sing pancen njawani iki kethoke ya ora aneh nek para blogger-e bebasan Jawa. Malah suwe-suwe dadi luwih antik he..he..he..kethoke jarang lho Blog sing isine budaya jawa terus ngobrole uga basa Jawa. Iki duduk ethnocentric lho, tapi pancen nguri-nguri budaya kuwi carane mung siji yaiku
tembung “nylekamin” kuwi cedhak-cedhak artine karo “nglaras”…matur nuwun kawruhe Kang…
Nek bebasan Jawi kuno kethoke akeh dipengaruhi basa Sansekerta…Sing radha unik uga basa Jawa Kratonan…Kraton Solo lan Jogja duwe basa dewe-dewe…misale nek nyebut “sampeyan”…Ndoro Solo mesti ngendika
saking rencang kawulo,Ir mahatmanto dosen di dutawacana,yg skr ngangsu kawruh di
bengi minangka tanggap warsa kutha Jogja bener-bener apik tenan…rugi Kang nek wingi ora teka…pokokmen gayeng lan simpel khas Jogja…Tugune dadi panggung pentas seni…
Balas	Waaa… lha direwangi nyapih anak-bojo merga gebras-gebres, bareng waras sethithik arep njranthal ngonthel bengi. Kamangka isuk uthuk-uthuk kudu glidhig… Hik…
nggoreng demplo dan dage sing gurih…utawa gawe tegean bayem sing seger….hehehe…
Wongeres…aku ya sakjane ya mung krungon-krungon durung ngerti tenan kepriye mengko tenane soale aku mung komunitas kampung…sak ngertiku komunitas speda Jogja arep melu ngrameke…
Balas	@Pak Rangga, la ya boleh sekali to kenalannya Pak..hehe…..salam kenal kembali lan keoareng nderek ngangsu kawruh, menawi soal “nyoto menyoto” kasinggihan pancen kalebet
mat-matan, nglaras ati lan rumaos ketemu sedulur, wis pokoke mbantullll bangeeeeett….sungkem.
Balas	@mas Rangga “heri agusti” Tohjaya.. apa kabar, penjenengan tindak
Menawi sampun telas wedanganipun sumangga dipun joki malih saking teko utawi poci. Teh gula batu, le ngoceh wis akeh, suguhan liyane kok durung metu. ngangyong, gembili, tela nipun saweg dipun goreng lan dipun godhog kalian mas juru masak
pak Hari DeFoc, pak Bagusmajenun, pak Yonthit…sungkem ugi kagem sedoyo wargo OPOTO..monggo.
'cah ndeso kluthukUrip mono sing jelas kudu metu kringete! Ora sah sok ngondho tanggane, lan ora kakehan ngomong ning diakehi le tumindak! Eman-eman idune wong dudu idu geni koyo idune sing podho nganggo dasi lan sepatonan
dimainaké antarané wong loro sing adhep-adhepan sing mlakuné gentènan ana ing papan isi 160 kothak. Saben pemain mertahanaké Kastil siji sing dibangun saka kothak loro sing manggon ning pucuking kothak. Wiwitané, saben pemain duwèni pasukan 14 iji: 4 Ksatria lan 10 Prajurit.
1. Laku Biasa: sak iji (Ksatria utawa Prajurit) kena pindhah menyang jurusan ngendi waé umpama ana kothak kosong ing sakcedhaké.
2. Ligas: sak iji (Ksatria utawa Prajurit) kena pindhah menyang jurusan ngendi waé nglangkahi siji kancané sing manggon ing sakcedhaké, énggal-énggal menyang kothak sing kosong ing sebrangé. Pasukan sing diligas ora disingkiraké. Pemain kena ngligas luwih saka siji kancané ing sakpindhahan kuwi. Pemain ora kena ngligas yèn diawiti lan dipungkasi ana ing kothak sing padha. Pemain ora naté diwajibaké ngligas.
3. Lumpat: sak iji (Ksatria utawa Prajurit) kena pindhah menyang jurusan ngendi waé, mlumpati musuh siji sing manggon ing sakcedhaké, énggal-énggal menyang kothak sing kosong ing sebrangé. Pasukan musuh sing dilumpati mau terus disingkiraké saka papan.
ing cedhaké pasukan musuh sing drawasi. Sakwisé mlumpati musuh siji, lumpatan kuwi kudu diterusaké yèn pasukané pemain mau tekan kothak sing cedhak karo pasukané musuh sing drawasi. Pemain kena milih pasukan musuh endi sing arep ditangkep, lan pasukané dhéwé sing endi sing arep dinggo nangkep. Pas diwajibaké mlumpat, yèn bisa, pemain kena nangkep nganggo Serangan Ksatria. Pemain kena ngejaraké kewajiban iku mung yèn, ing lumpatan sakdurungé, dhèwèké wis mlumpataké salah siji pasukané ngliwati sak iji pasukan musuh ing sakjeroné Kastilé dhéwé. Yèn ngono kuwi kedadiané, dhèwèké kudu énggal-énggal mindhah pasukané iku metu saka Kastilé.
4. Serangan Ksatria: Ksatria siji kena nggabungaké sak Ligasan dan sak Lumpatan ing siji obahan. Serangan Ksatria iku kudu manut aturan, yaiku nomer sijine Ligas lan sing kèri dhéwé Lumpat. Ksatria ora diwajibaké nglakoni Serangan Ksatria. Yèn Ligasé Ksatria mau nyedhakaké marang pasukan musuh sing bisa dilumpati, Ksatria iku kudu mlumpat, kejobo sakwisé iku, nganggo obahan sing padha nangkep musuh ing kothak liya. Sakwisé mlumpati musuh siji, lumpatan kudu diterusaké yèn Ksatriané pemain iku tekan kothak ing sakcedhaké musuh sing drawasi.
Pemain ora kena mlaku biasa utawa ngligas menyang Kastilé dhewe. Pemain kena mlumpat, utawa mlumpat kaya ing Serangan Ksatria. Yèn pemain mlumpat menyang Kastilé dhéwé, yèn bisa dhèwèké kudu terus mlumpat metu saka Kastil. Pemain sing wis mlumpat menyang Kastilé dhéwé, sakwisé éntuk giliran, kudu metu saka Kastilé tanpa kecuali. Yèn mungkin, pemain kudu mlumpat metu soko Kastilé, ora mlaku biasa utawa ngligas.
Pasukan siji sing wis mlebu menyang Kastilé musuh ora bisa metu, nanging diidini pindah saka kothak Kastil siji menyang kothak liyané. Pemain diwatesi nganti rong Laku Kastil saksuwéné dolanan.
1. Pemain mindhah rong iji pasukané menyang Kastilé musuh.
Putih menang yèn wis nglebokaké rong iji pasukané menyang Kastilé musuh
2. Pemain nangkepi kabèh pasukan musuhé, lan isih duwé pasukan rong iji utawa luwih.
3. Pemain duwé pasukan rong iji utawa luwih, lan musuhé ora bisa pindhah nganggo cara resmi.
Putih menang amarga Ireng ora duwé hak kanggo mlaku sing pas karo aturan
Dolanan iki imbang yèn loro-loroné pemain padha nyisakaké sak iji pasukan
sampeyan onok contone tah ?” jare sing dhodhol.
“Yo!. Iki lho barange.” jare Romlah ambek ndhudhuhno wadahe deodorant kosong.
“Ning !! Iki ngono deodorant biasa sing kanggo kelek” jare sing dhodhol.
“Lho peno iku sing ngengkel ae, woconen tah tulisane iku.” jare Romlah ambek njentit ngangkat roke sampek “bagian bawah”e kethok.
Best "golèk lan men~ehi sing paling apik"
ndhelik: Cacad CS1: datesCS1 maint: Basa ora kawruhanKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
NederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.41, 29 Agustus 2016.
sakur kersaNABral gumelar kawasaNADi langit pating karetipDl bumi pating
Mambalam ING Vysya Tfu ING Vysya Cms ING Vysya Mylapore ING Vysya Madipakkam ING Vysya Villivakkam ING
unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,
Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap
Rifai : Kulo dereng gadhah? Menawi panjenengan?
Surono : Kulo sampun gadhah kalih, jaler sedaya.
karo kentang ta mabk ? opo soale menjualnya di Yurop, jadi disesuaikan ?
January 28, 2016 at 5:14 am	ira	@Zulfa: awakmu masak dhewe opo wes onok sing masakno? Wuih yen sedino sekilo, ekstrem kuwi… hehehe. Sing masak melu eneg dhisik..
Ing Sang Prabu Jayabaya = di badan sang prabu Jayabaya
akeh wong mati kaliren gisining panganan (banyak orang mati kurang gizi)
akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara (
sedulur padha cidra (saudara saling bertengkar)
keluarga padha curiga (keluarga saling curiga)
sing madhegani putrane Bethara Indra (yang memimpin putra Batara Indra)
agegaman trisula wedha (bersenjata Trisula Wedha)
ing zaman kalabendu Jawa (di Jaman Kalabendu Jawa)
aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa (
Zaman sampun sepuh.Akeh iman sing podo rapuh.Akeh aqidah sing podo
KeluargaBENGKEL AllBengkel ResmiBengkel SpesialisBengkel Umum32 Custom Djakarta, Bengkel Modifnya ArtisAHASS di Jakarta-Tangerang Kini Buka Tiap HariWahana Honda,
tityang manginutin, ngawe gita nganggen tembang, tembang sinom basa-Bali, karunane tan paindik, wireh tembe ngawe kidung, antuk nyalin maring kecap, kardin Ida
utami, dening nuju dina melah, sasih kepitu nujonin, rawuh panglong ngemalihin, ping
panjang pisan, maring alas sane luwih, ampura makirang, dening iku payas jagat, ngawe bungah tan pedaging,
25. Seksek keweh manah titiyang mangantosang, dening tan rawuh beli, nganti arahina, sengguh tityang beli
30. Sang Lubdaka kocap iku, duking
menyakitinya sang atma, dening mangkin kanugrahin, ring sang atma, pengampura sane luwih.
39. Watek dewa sami mingsinggih memarga, pemargane gelis-gelis saget sampun tiba, maring genahnya sang atma, rawuh ring sang menyakitin,
57. Pranayama ne mangda kukuh manunggal, iku ngaran nadi luwih, malih ne utama, ngaran uriping cakra, apan iku
Penafian hqsex-xxx.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
# Angge angge - Orong orong - eva & pancas
# Mangan turu - eva & pancas
kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadani Obat Hati ada lima perkaranyaYang
polygame vader, Radin Ayu Adipati Anum/Gusti Kanjeng Ratu Ibu Suri/Gusti Kanjeng Ratu Kinchan/Gusti Kanjeng Ratu Agung.
Kinchana, Gusti Radin Mas Mustaya/Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Mangkoeoemi, werd de latere Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengkoeboewono VI Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman
sijine paedah gedhe sawise dadi anggota ProZ sing mbayar yakuwi bisa sapenake golek katrangan ing Blue Board lan forum. Meh kabeh agensi (kira-kira 40%-e langgananku) entuk katrangan bab aku saka ProZ.com.
Lagii....^_^ mugi sedaya ingkang dalem serat
acara konggres tgl 26 feb Cafe de Fiets sudah lahir.. selamat pak..salam dr Krw..
Balas	@Meneer Rendra…..monggo mawon menawi badhe pinarak…..kulo namung nggadahi “buku tipis” menawi buku engkang “kandel” kadose wonten potorono menopo wonten golo.
Lha pripun wong “palang gapite” kangge “nyenthelke senter” je….he..eh.
He..he..he..Kula saestu midangetaken paringan pemanggih saking para kadhang minulya. @ Kang Wong
Bale Raos ugi sekeca menawi kagem kembul dahar. Namung raosipun kadosipun cekapan kemawon. Kula mboten remen interioripun ingkang kirang klasik.
Kula malah dereng mangertos. Cobi mangke kula padosi menawi
tampi Alloh Ingkang Moho Kuwoso lan sederek ingkang dipun tinggalaken dipun paringi ketabahan & kekiatan..Amin YRA.
@mas Suga sy pesen SPG semlohai yg tdk berkumis saja tp iso nyinden lan siteran ..lha susah to..hehehe
mas sahid sendiko dhawuh, mangke dalem kabari menawi sampun dumugi, btw penjenengan “selingkuh” dateng BMW to, lha si Merah BSA nopo sampun istrhat?..hehehe
@ mas Wong.. lerees sanget, kitonamung saged nyenyuwun berkahing Gusti..
Balas	@ Bro Suga…matur sembah nuwun awit paring kabaripun, mugi-mugi dados rejeki. Amien.
@ Toean Rendra…menika sejatosipun kados YIN-YANG, menawi BSA kados HD hawanipun benter (nge-ROCK), menawi BMW auranipun asrep (nge-JAZZ). Dados Toean Rendra kadosipun kedah ugi nitih BSA supados imbang. Nah
@ P’Rendra…wonten Pak ingkang saget
suasanane opo ngelus-ngelus Triumphme Kisanak Karawang, wong senenge kok berkelit…bloko suto waee….hehhehehe..Mbok yo ngajaki Pak Noer, ben gaul jare….
ngamuk, mundak pupuran koyo blogo..
@ mbah Nolo Durti, ojo ethok2 ora ngerti utowo mbodhoni lha buktine kenyo Purbalingga wae sampek katut je…
nembe sepisan bareng ngonthel kok trus aku ditinggal…. adoh sisan… sir-ku arep ngampiri rana, tapi kok isih mangu mangu yo mas…. haaaaa…haaaaaa…
@ om Noer : pengin ngrasakake sepeda rasa becak???? sumonggo
Balas	Hahaha… witing tresno jalaran saka…?
Balas	mas yonthit : menawi “brutu” mboten kesemuten kok mas, namung ingkang ngajeng radi “kram”…haaaa…haaaa….. (peace maaaas yon..guyon 2011)
“ana bel di las karo setang-e”…..mboten saget uwal lan serasi sanget…. menapa malih rikolo nyuwun foto berdua wonten ing candi plaosan…wah….wah… kados
Balas	@mas Maxs….njih leres sanget niku..mumpung
salib kasebut dumunung ing sisih cagak . Desain utawa rancangan gendéra Denmark iki ditiru dèning Nagara Nordik liyané kayata: Swedia,
ya iku kagolong gendéra nasional kang paling tua ing donya lan isih misuwur saha dimupangatake nganthi mangsa saiki, kanthi sumber paling anyar ya iku asalé saka abad ka-14. Sakdurungé Dannebrog migunakake , prajurit Denmark ing mangsa iku wis ngunakake Gendéra Gagak[4] .
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Denmark&oldid=976161"	Kategori: Gendéra nasionalSimbol nasional DenmarkSalib NordikGendéraRintisan mawa topik gendéraKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 2 Maret 2016.
Urip lan mati soko Nabi Muhammad SAW “Sing sregep nyambut gawe golek pangan koyo arep urip sak lawase lan sing sregep
Cucak RowoCucak Rowo dowo buntuteBBuntute sing akeh wulune Yen digoyang ser..ser.. Aduh enakekripik tempekoes pluskripik tempe sak sen loro wis reganekripik tempe sing marahi narik atiSing dodhol ayu klambine birungguya ngguyu sajak seneng karo
159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutuping tahun\ sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu\ bakal ana dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane Gatotkaca sayuta\
169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge anggodha anjejaluk cara nistha\ ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
brajamusti pisah kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\
172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja
.......................Simbah Jowo, .. mBah Darsono: DUO SIMBAH
Foto duo simbah (sisih tengen Simbah Jowo lajeng ingkang
dipun jejeg-aken, inggih gambaripun eyang kakung (mbah darsono) naliko bibar olah raga dinten Jumuah, taksih ngagem kaos oblong klangenanipun.
Indonésia Bersatu II. DetikNews. Edisi 21 Oktober 2009.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabinèt_Indonésia_Bersatu_II&oldid=1101763"	Kategori: Kabinet IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Banthèng (Bos javanicus) inggih punika spesies sapi alas ingkang wonten ing Asia Kidul Wetan.[1] Banthèng kalebet kéwan sampun dipundhomestikasi ingkang panyebaranipun ing wewengkon Asia Kidul Wetan, ingkang cacahipun kinten-kinten wonten 1,5 juta banthèng, saged dipunnamini sapi Bali.[1] Banthèng saged dipunmupangatake minangka kéwan kerja, lan saged dipunmupangatakedagingipun.[1]
Panyebaranipun lan subspesiesipun[besut | besut sumber]
Banthèng Jawa (B. j. javanicus): wonten ing Jawa, ingkang jaler nggadhahi warni cemeng lan ingkang estri warninipun soklat.[2]
Banthèng Kalimantan (B. j. lowi): saking Kalimantan. Banteng Kalimantan nggadhi awak ingkang langkung alit tinimbang banteng Jawa.[2]
Banthèng Burma (B. j. birmanicus): ing Myanmar, Thailand, Cambodia, Laos lan Vietnam.[2]
Banthèng saged nggadhahi inggil ngantos 1,6 meter ing sisih gegeripun lan panjang awakipun ngantos 2,3 meter.[2] Abotipun Banthèng jaler 680 – 810 kg, jaler ingkang ageng sanget saged ngantos setunggal ton.[2] Ingkang estri boten patia abot tinimbang jaleripun.[2] Banthèng nggadhahi warni pethak ing sikil, punuk pethak, sarta warni pethak ing sisih mata lan moncongipun.[2] Banthèng jaler nggadhahi kulit awarna biru-cemeng utawi soklat peteng.[2] Sungu nglengkung manginggil, lan punuk ing gegeripun wonten punukipun.[2] Ananging ing estri nggadhahi warni soklat radi abrit lan sungu ingkang cendhak lan boten
^ a b c d e f g h i j k (id)Timmins, R.J., Duckworth, J.W., Hedges, S., Steinmetz, R. & Pattanavibool, A. 2008. (2008). Bos javanicus.
curesTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusBantengRintisan topik sato kéwanKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 26 Mèi 2016.
RAGAKU IKI JENENGKU(sebut nama kita sendiri sambil
PINTER KALAH KARO BEJA | Javanese Culture
pinter ora liya pinter ing babagan ngudi kawruh ing pamulangan utawa sekolahan. Mula diwanti-wanti dadi bocah kudu pinter sekolahe. Di kudang-kudang supaya tembe burine dadi bocah kang utama. Yen pinter sekolahe katekan gegayuhane lan kepenak uripe. Sebab yen dadi bocah bodho, ora bisa ngolah pikir, ing tembe burine bakal longa-longo kaya kebo. Dadine uwong ya mung wong nganggur, mrana mrene gampang diapusi lan dipenthungi. Beda yen bocah pinter. Pinter sekolahe besuke dadine uwong ya pinter sakabehe. Pinter nyambut gawe, lan pinter labuh labet negarane. Sandhang pangan teka dhewe omah gedhong kari manggon.Gegambaran bocah pinter mono uga gampang nggayuh drajat, pangkat, lan kalungguhan. ” Panjalukku marang kowe kabeh le, ndhuk, sing bagus dhewe, sing ayu dhewe, temenna nggonmu sinau, pinterna nggonmu sekolah, dadia bocah kang utama, ngluhurake asmane wong tuwa, migunani tumrap agama, nusa, lan bangsa ….., ” mangkono panyuwune wong tuwa tumrap putra-putrane, sumrambah marang putu lan buyute.Embuh jalaran apa “kebo” kok didadekake pralambange bocah bodho. Kamangka Kebo mujudake kewan sing jasane ora sithik tumraping para tani, utawa sing padha nggarap sawah.Lire kepriyee ? Coba dipirsani bae, kae yen pinuju Pak Tani nggarap sawah, kewan sing digunakake kanggo ngrewangi ngolah sawahe ora liya kebo utawa sapi. Ora bakal nggunakake Wedhus, Babi, Celeng, utawa kewan liyane. Sebab kebo lan sapi mujudake kewan kang manutan. Disabeti dipenthungi ora bakal nglawan. Ngopenine ya ora kangelan. Cukup dipakani suket lan godhong-godhongan.
Apes tenan kebo kuwi. Wis disabeti, dirudhapeksa dikongkon ngrewangi, tambah dibodhok-bodhokake pisan. Wis manut, ngalah, tambah dipilara pisan. Jare unen-unen kae ” gelem ngalah luhur wekasane “. Lha yen tumrap kebo lan sapi unen-unen mau kok ora cocog babar pisan. Sing cocog ” gelem ngalah gampang penthungane “.
Bisa uga amarga kahanan Kebo mangkono kuwi kang diencokake kanggo nggambarake bocah utawa wong kang bodho.
Kebo pancen ngalah, beda karo Macan. Coba yen macan sing dipilara lan dirudhapeksa
“kebo” pancen tinitah mangkono. Lha “kebo” tur kawentar “bodho”, iku Kebo Ijo jaman Singosari. Dheweke ora tumindak cidra lan culika, nanging malah diukum pati amarga pokal gawene Ken Arok. Ken Arok pancen pintere nggegirisi, pinter ngapusi lan uga pinter ngakali.
Embuh kepriye, apa simbah kurang pana wawasane, apa pancen wis rusak jamane. Pandom piwulang lan falsahe simbah wis ora bisa kanggo mangsuli pitakonan jaman saiki.
Uwong sing sekolahe bodho longa-longo kaya “kebo” iku golek gaweyan kok malah gampang. Uripe ora kapiran, bisa nglungguhi “kursi berbintang”. Si “kebo” malah sabendinane bisa manggut-manggut keplok bokong kendhangan dhengkul.
Kosokbaline uwong sing sekolahe pinter golek gaweyan niba-nangi nganti klenger, lamarane ora tau di reken. ( diperhitungkan )
Pinter sekolahe ora njamin bisa dadi kepenak uripe. Pinter sekolahe ora njamin bisa dadi kaleksanan gegayuhane. Jujur pakartine ora njamin bisa nuntun marang kahanan kang mujur. Malah-malah bisa dadi kosok baline, sing jujur dadi ajur.
Wong sing sekolahe bodho malah saiki bisa urip kepenak. Omah tingkat bondha donya turah-turah. Drajat pangkat lan kalungguhan mung kari nampa sawayah-wayah.
Contone kancaku SD sing arane “Bejo”. Jaman sekolah dhisik bodhone ngungkul-ungkuli. Saben tampa raport diajar bapake amarga “abang” bijine. Aku wis lulus SMP dhewekke lagi lulus SD. Diparapi “kebo” amarga pancen bocahe bodho longa longo kaya kebo. Saliyane diparapi “kebo” uga diarani “kancil” amarga bocahe pokil, pinter ngapusi lan ngakali. Bisa uga kepinterane ngapusi malah ngalahake kancil.
Kosok baline wong sing sekolahe pinter malah saiki uripe kaya wong klenger. Golek gaweyan susah mangane pindhah-pindhah omahe ora nggenah. Kadhang melu simbah, kadhang neng terminal, kadhang turu
piwulang lan falsahe simbah mbingungake kanggo mangsuli pitakonan jaman saiki.
Bisa uga sing dikersakake simbah “pinter” iku ora mung pinter sekolahe, nanging uga pinter sakabehe. Pinter akale supaya bisa ngakali, pinter ngapusi supaya bisa ngapusi, pinter munafik lan sirik supaya bisa katon wong apik. “Beja” sanajan wonge bodho longa-longo kaya “kebo” nanging uripe saiki bisa kepenak. Sandhang pangan turah-turah omah gedhong magrong-magrong. Sing dadi pawitan lan piyandele dudu pinter sekolahe, nanging amarga saka ana “PERDA” lan “PP” ne pejabat ing kuthane. PERDA tegese duwe Pertalian Darah,dene PP tegese Ponakane Pejabat. Luwih-luwih yen wis dikukuhake SK ( Sahabat Karib ) dening penggedhene.
Embuh kepriyee, apa simbah ora blaka ngendikane, apa pancen wis rusak jamane. Pandom piwulang lan falsahe simbah mbingungake kanggo mangsuli pitakonan jaman saiki.Lire kepriyee ?Saiki “Kebo” sing diarani bodho tur longa-longo iku, ora mung kanggo ngrewangi nggarap “sawah”, nanging uga kanggo ngrewangi nggarap “apartemen” lan “departemen”.
Embuh kepriyee …, Embuh kepriyee …, Embuh kepriyee … Apa simbah kurang pana wawasane, apa pancen wis rusak jamane.Nanging jebul simbah luwih waskita marang
nyingkirana tumindak nistha. Taqwa’a marang Kang Kuwasa tresna’a marang sasama. Sabubare urip ing donya bakal urip ing alam purna. Sing becik ketitik sing ala ketara. Sabeja-bejane sing lali isih luwih beja sing eling lawan waspada. Sing tumindak ala mengkone nemu cilaka Sing laku utama
Bajawa 19. Suku bangsa Ende 20. Suku bangsa Rote 21. Suku bangsa Dayak 22. Suku bangsa Banjar 23. Suku bangsa Minahasa 24. Suku bangsa
kecamatan Turi, Kabupaten Lamongan, Jawa Timur, Indonesia.
Perbatasan[sunting | sunting sumber]
Dusun[sunting | sunting sumber]
Wong jowo kuwi ojo nganti ilang jawane.
Klambi lurik nggo pertondo nek urip lan manungso kuwi…
Dirimu disini Thu Sep 27, 2012 2:42 am Assalamu'alaikum warohmatullahi wabarokatuh....Nuwun sewu, sugeng ndalu sedoyo kabeh....ikut gabung,
SING GOWo baju abang sing geal geol kuwi opo jenenge yo??
Bajindul!!! Tiwas duwe cb wis suwe lagi ngerti carane cuk?! Artikel
Pak Kiai menyampaikan “Yo wis bener, yo pancen ngono – riba kudu ditinggalno, wis jelas banget pawelinge gusti Allah. Lha terus masalahe opo ?, wong aku karo santri-santri ning kene ora mangan riba yo ora patheken!”. (
sejenak: “Sik, sik, nek wis aku panen cabe, sapi lan hasil pertanian liane – sopo sing arep tuku? Opo kowe iso ugo
sing waspodo,Sabejo2ne wong sing waspodo,isih bejo wong sing
mbethek,Mojoagung::Sampurnane laku ono ing ikhlas, roso lan rumongso,Imam Mahdi,th 1999::Sabar lan nrimo,akehono istigfar.
karo wong sing resik dan Sampurnane laku ono ing ikhlas, roso lan rumongso
lair ing Alexandria watara taun 185.[1] Dhèwèké asalé saka kulawarga Kristen kang salèh.[1] Kira-kira ing taun 201, bapak saka salah sijiné tokoh gréja kang misuwur iku, Leonidas, dikunjara ing sapanggonan disiksa déning Septimus Severus.[1] Origenes nulis surat kanggo bapaké kang ana ing pakunjaran supaya ora mbaléla Kristus demi kulawargané.[1] Nanging Origenes péngin nyerahaké awaké ing panguwasa supaya bisa dadi martir bareng-bareng karo bapaké, nanging ibuné nglarang lan ndhelikaké sandhangané supaya ora lunga.[1]
Sawisé Leonidas mati dadi martir, bandané disita, lan bojoné ora kerumat lan anak-anaké kang ana 7.[1] Origenes wiwit kerja dadi guru sastra Yunani lan panyalin naskah.[1] Amarga akèh wong-wong pinter kang wis mati, Alexandria kang disiksa, saéngga sekolah katekisasi Kristen butuh banget tenaga kanggo mulang.[1] Ing umur 18 taun, Origenes wis dadi
ing sekolah katekisasi iku lan wiwit mulang sinau lan nulis.[1]
Origenes uripé asketis, wektu urip dientèkaké ing wayah bengi kanggo sinau lan dedonga, sarta turu ing ngisor tanpa dilèmèki apa-apa.[1] Kuwi dilakokaké amarga Origenes setya karo gréja lan nggawa kurmatané asma Kristus.[1]
Origenes panulis kang prodhuktif banget.[2] Origenes bisa gawé sekretaris kang cacahé 7 kabèh bisa kerja kanthi apik.[2] Origenes wis ngasilaké luwih saka 2000 karya, salah sijiné ya iku tafsiran-tafsiran ing saben kitab ing Alkitab sarta atusan khotbah.[2]
Karyané "Hexapla" kalebu karya kang nduwèni prèstasi ing babagan kritik tèks.[2] Ing njeroné karya iku, Origenes nyoba nemokaké pertalan Yunani kang paling apik kanggo Prajanjian Lawas, lan ing enem kolom kang padha dhèwèké gunakaké Prajanjian Lawas Ibrani, ya iku transliterasi Yunani, 3 pertalan Yunani lan Septuaginta.[2] "Nglawan Celsus" ya iku karya gedhé kang kalebu bètèng kanggo kristen ing serangan kafir.[2] "Atas Prinsip Pertama" kalebu sarana kang pisanan kanggo téologi sistematis; Origenes kanthi saksama nliti keyakinan Kristen ngenani
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.19, 25 Maret 2016.
saka kersane Gusti Kang Mahakawasa, kita bakal lumebu maneh ana wulan ramadan. Sawise nglakoni pirang-pirang kwajiban lan larangan ana wulan iku, umat Islam bakal pikantuk nugraha; suci saka sakehing dosa sing wis tau dilakoni.
Telung puluh dina suwene umat Islam sadonya bakal nglakoni pasa. Ora mung cegah dhahar lan ngunjuk, kabeh nduweni kwajiban kanggo meper hawa nepsu. Pirantine awak kudu dijaga. Netra mirsani sing becik, luwih-luwih bab solah-bawa. Nanging, apa mung nganggo cara sing mangkono, wahyu ramadan bisa digayuh? Apa ya mung cukup ing wulan pasa?
Kabeh wis mangerteni yen wulan ramadan iku wulan suci lan kebak ing rahmate Gusti. Umat Islam uga percaya yen sajrone ramadan, ana pirang-pirang kedadeyan penting tumrap sejarah Islam, ing antarane wiwit mudhune ayat-ayat ana ing kitab Alquran ana malem 17 ramadan. Apamaneh ing wengi-wengi pungkasan, yaiku Lailatul Qadar, Gusti uga bakal nikelake ganjaran wong-wong sing gelem dedonga lan nyeyuwun marang ngarsane.
Kanggo nyambut wulan sing istimewa iku, ora mokal yen akeh wong padha mapag ramadan kanthi cara kang semarak. Kaya ing Kutha Semarang ana tradisi Dugderan, ing Kudus ana Dandangan.
Ing desa, ana tradisi atur pakurmatan marang sedulur sing wis ndhisiki sowan marang ngarsane Gusti. Tradisi iku sinebut nyadran. Kaya dene diserat Sendang Mulyana ing papan iki, minggu wingi, nyadran minangka salah siji wujud akulturasi Islam lan Jawa. Bebarengan tindak menyang makam, asung pakurmatan lumantar dedonga, sinambi ngresiki papan pasareyan.
Cara sing kaya mangkono, ora liya kanggo sarana pangeling-eling tumrap lelabuhan lan gegayuhan sing durung kalakon dening sedulur kita. Lelakon kang becik prayoga dadi patuladhan. Dene umpama ana kang durung samesthine bisaa dadi sarana pasinaon. Iku lumrah sinebut mikul dhuwur mendhem jero.
Atusan taun sadurunge Islam teka, kabudayan Jawa wis ngajarake laku prihatin. Lumantar cara sing mangkono, wong Jawa ngolah kridhaning rasa-pangrasa marang sapadha-padha sajrone urip bebrayan. Wong Jawa sing njawani ora liya ya sing nduweni sikap empan-papan, andhap asor,
Miturut pamawase, filosofi Jawa sing wis tinemu benere iku dadi laku uripe wong Jawa. Kepercayaan lokal iku salah siji asil saka weninging cipta sing tansah diudi dening para leluhur Jawa.
ngrowot, pati geni, ngalong, ngasrep, wungon, lan sapanunggalane. Kabeh iku dilakoni nganggo tata cara sing ora sembarangan. Tujuwane ora liya supaya duweni pribadi sing linuwih tanpa ngungkuli wong liya. Bebasan sekti tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake.
Nanging luwih saka iku, pasa mung salah siji cara kanggo nggayuh rahayuning agesang. Mbokmenawa pancen bener yen ana unen-unen sejatine kawruh ana sesrawungan, ana bebrayan. Pinter laku nanging ora bisa urip bebarengan ana tengahe bebrayan, kaya kebak ilmu nanging ora bisa ngecakake apa sing dimangerteni.
Prof Mudjahirin sing uga dadi dosen ing Universitas Diponegoro (Undip) iku nyerat, sajrone kabudayan, perkara kang dianggep bener lan isa dinalar bakal ngasilake ngelmu. Ngelmu beda karo ilmu. Ngelmu kelebu kategori
sinimpen ana basa awujud unen-unen, pituduh, utawa sanepa. Ing bab iki, tembang macapat akeh menehi tuladha bab laku, kelebu macapat Pocung iki. Ngelmu iku kalakone kanthi laku/lekase lawan kas/tegese kas nyantosani/setya budya pangekese dur angkara.
Pancen, ngelmu bisa kalakon yen dadi laku utawa dilakoni. Amarga, pancen sing dibutuhake dudu jalma linuwih yen kaluwihane mau mung kango ngungkul-ungkuli. Dudu manungsa linuwih, yen kaluwihane mung kanggo ngasorake lan nyengsarakake sapepadha-padhane tumitah. Pasa wulan ramadan, luwih-luwih ing
ya iku juru ngarang dongèng bocah kang misuwur asesirah Pinokio.[1] Dongèng Pinokio minangka sawijining carita panggula wentah ngenani bonéka kayu kang bisa malih dadi bocah lanang ingaran Pinokio amarga diréwangi déning peri.[2] Pinokio nduwèni petualangan owah-owahan saka bocah nakal lan seneng ngapusi dadi bocah kang apik lan manut marang wong tuwa.[2] Saliyané dadi juru ngarang dongèng, dhèwèké uga kondhang minangka juru nulis artikel ing surat kabar, buku, lan novèl.[3] Carlo Collodi minangka anak barep saka 10. Bapaké ya iku Domenico Lorenzini, sawijining juru olah-olah, lan Angela Orzali, sawijining juru jait.[3] Saka10 mau, mung wong lima kang dadi wong, salah sijiné ya iku Collodi.[4] Nalika isih cilik, dhèwèké manggon ana ing désa kanthi peparab Collodi nganti dhèwèké rampung saka pamulangan dhasar lan dikirim ana seminari kang suwéné 5 taun.[4] Sawisé lulus saka seminari, dhèwèké nyambut gawé dadi tukang adol buku.[3] Nalika ana owahan unifikasi Itali kawit penyebar, Collodi kang umuré 22 taun dadi jurnalis kang mèlu ngudi mardikaing Itali.[3] Taun 1848, dhèwèké ngadegaké jurnal kang diarani Il
Carlo Collodi". Dijupuk 8 Mèi 2010. |first1= kurang |last1= ing Authors list (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b (en) "Carlo Collodi (1826-1890)". 2008. |first1= kurang |last1= ing Authors list (pitulung)
^ a b c d e (en) "Carlo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carlo_Collodi&oldid=1105914"	Kategori: Cacad
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.33, 31 Oktober 2016.
ring pascima kembang jenar, mapupul maring wayabia,
punika tandur ring kayun, apang urip dadi mekar,
to uningin, patute anggon padapa. Geguritan
dhandanggula, megatruh, pocong, mijil ,durma,maskumambang, kinanti, sinom, pangkur, gambuh
Hong, ingsun amatek ajiku si gelap ngampar,
fuckblondetube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.fuckblondetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja
Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad Electronic Wear SensorBrake Pad Brake Pad , Caliper
Satuduhe Raden Budi êning, pan ingêmbun pinusthi ing
nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya. Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra,
nebeng. Opo maneh iki ???…. 51
Mbangun & Remodeling Services Home Mitrarenov
house punika perlu utami utawa wong indispensable dhasar. Wutah kanthi cepet saka impact manungsa uga kanggo wutah kanthi cepet saka panggon...
(112) Jasa SEO di Jogja Murah Bergaransi dan Berkulitas
(112) Jasa SEO di Jogja Murah Bergaransi dan Berkulitas Jasa SEO Indonesia murah dan profesional
Bathin———— ——— ——— ——— ——— ——— –
Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
Keuntungan & Tips Implementasi Mail Server | Wong Ndeso Pengen Pinter
Status FB Paling Koplak Boso Jowo – khusus kanggo wong Jowo sing iso moco ala bahasa Jawa . Update status
mlaku tambah akeh, Perjalanan tambah lewih bahaya, soale jare daerah sekitar BIL akeh gentone.
Bandara sing anyar siki agi sinau nata. Ya tak akuilah penataane isih
Nek sing uwis biasa meng bandara gedhe ye mungkin arep gumun nek ndeleng BIL. Masyarakate ndadekaken BIL nggo tempat plesir. Biasane wis bar metu seka lawang ketekanan nang njaba akeh wong sing ndeleng penumpang sing teka. Wah rasane dadi ora kepenak malah disangka artis. Bukane ora seneng karo wong sing ndeleng, soale iki masalah keamanan. Nek akeh wong gampang mlebu kan ora ngerti ndi sing bener-nener nonton karo ndi sing bener-bener bencoleng. Asal petugase pinter ngatur ye ora papa sih. lagian wong sing mlebu bisa mlebu wisata, seolah nang wong njaba ndelengaken raine wong asli Lombok kaye ngapa.
“Sugeng ambal warso, mugi tansah wilujeng kalis ing
Ibarbo Pasta & Pizza (1)
“Yowis, ora popo, dinengke wae men do ngono; iki urung ono apa-apane karo perjuanganne kanjeng nabi;
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur pari Srengenge nyunar kulon prenahe Manuke ngoceh ana wit-witan Paling cemruwit rame swarane Tambah asri donya saisine Lumbung Desa Lumbung desa pra tani padha makarya Ayo dhi, njupuk pari nata lesung nyandhak alu Ayo yu, padha nutu yen wis rampung nuli adang Ayo kang, dha tumandang yen wus mateng nuli madhang Witing Klapa Witing klapa jawata ing ngarcapada Salugune wong wanita Adhuh ndara kula sampun njajah praja Ing Ngayogya Surakarta. Lesung Jumengglung Lesung jumengglung Sru imbal-imbalan Lesung jumengglung Manengker mangungkung Ngumandhang ngebegi
padha kupune, lha kae Kembang pring blas-blasan kaya carange Kembang jambu lan randhu metu karuke, lha kae Dhasar
Sabane mung turut warung Mbok ira-rnbok ira Mbok ira kembange apa Kembang-kembang mlathi Ditandur neng tamansari Anak bojo kudu diopeni ing tembene bisa
banter Dak upahi duduh lemper Bulan Gedhe Bulan bulan gedhe ana santri menek jambe Ceblokna saklining wae Mumpung jembar kalangane Mumpung gedhe rem bulane Suraka-surak hiyo Tokung Tokung-tokung wek wek wek Angon bebek pinggir dalan gung Sing ngadhangi Mbok Kaki
ndoge bajul kari siji A bang-abang gendera Landa Wetan sithik kuburan mayit Klambi abang nggo tandha mata Wedhak pupur nggo golek dhuwit Lindri Lindri adang telung kathi Lawuhe
pitik mabur kuwi manuk Gajah-Gajah Gajah-gajah, kowe takkandhani jah Mata kaya laron kuping ilir amba-amba Kathik nganggo tlale Buntut cilik tansah kopat-kapit Sikil kaya bumbung Sasolahmu megang-megung Te Kate Dipanah
kali E, kaline banjir, e, kelekna pinggir Paman Guyang Jaran Paman guyang jaran, e e ana apa Ngriku wau wonten popok beruk keli, e ora ana Nggonku neng kene wus suwe Tan ana suket kumledhang Amung wong kang ngguyang
Kediri Wong niki sepur dhur bayare setali Sapa trima nggonceng konangan kondhektur Yen didhendha kenceng napa boten kojur Sinten nunggang sepur lunga dhateng Nganjuk Sinten pengin makmur aja seneng umuk. Jamuran Jamuran ya gegethok Jamur
rupamu angisin-isini, Mbok ya aja ngetok Ana kandhang wae Enak-enak ngorok Ora nyambut gawe
awak jare sikil Sluku Bathok Sluku sluku bathok, bathoke ela elo Si rama menyang kutha, leh olehe payung mutha Mak jenthit lololobah, wong mati ora obah Yen obah medeni bocah, yen urip goleka dhuwit Buta Galak Buta buta galak, solahe lunjak-lunjak Ngadeg jingklak-jingklak, nungkak kanca nuli nandhak Ngadeg bali maneh, rupane ting celoneh Iku buron aneh dak sengguh buron kang remeh La wong kowe we we sing marah-marahi La wong kowe we we sing marah-marahi Hi hi
te Yen kecandhak dadi gawe Musuh mesthi mati, musuh mesthi mati Dak bedhile mimis wesi Mong mong jlegur, mong mong jlegur Suwe ora jamu Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong keningkir Suwe ora ketemu Ketemu pisan dadi pikir Gethuk Sore-sore padhang bulan Ayo kanca padha dolanan Rene-rene bebarengan Rame-rame e do
Mata ngantuk iku tambane apa Gethuk asale saka tela Yen ra mathuk atine rada gela Ja ngono mas aja-aja ngono Kadung janji mas Aku mengko gela Gambang Suling Gambang suling ngumandhang swarane Thulat-thulit kepenak unine Unine mung nrenyuhake bareng lan
temanten anyar cah angon cah angon penekna blimbing kuwi lunyu-lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira dodotira kumitir bedhah ing pinggir domdomana jrumatana kaggo seba mengko sore mumpung padhang rembulane mumpung jembar kalangane ya surak asurak hiyo.
maguru ngungkung binarung ing krapyak myang watang agathik kang kapyarsa swaranipun lir ombaking samudra
Kageina cundhuk sesumping, Sangsangan hamimbuhi Mencorong cahya ndhika raden Padha nyawiji Ayo padha nyawiji Tuwa mudha jaler estri Sayuk eka kapti Bareng dha tumandang nyukupi Sandhang pangan kita sami Nanging aja ana kang korupsi Yen padha korupsi Negarane rugi kang sayekti Ibu Pertiwi Paring boga lan sandhang kang murakabi Paring rejeki manungsa kang bekti Ibu pertiwi, ibu pertiwi Sih sutresna kang sesami Ibu pertiwi kang adil luhuring budi Ayo sungkem mring ibu pertiwi.
Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur pari ...
Klopo kuwi arane Glugu, Disigari diporo dadi pitu. Saben dino aku ora bisa turu, Kangen sopo, ora jelas ning atiku. - @aelfeb
Sing abang wae akeh, sing ijo-ijo kok di unduhi, sing prawan wae akeh, sind duwe bojo kok dirusuhi. - @kesemutan
Tuku susu tekan sarkem, iki wis wengi su, ayo ndang merem! - @sipmarkosip
22. Iwak lele neng njero wajan. Kok angele sak iki golek prawan.. - @munixcaem
Ayam Ingkung Kuali Kalakijo (1)
kekuasaan Wong bodo kalah karo wong pinter Wong pinter kalah karo wong bejo Wong bejo kalah karo wong nekad Wong nekad kalah karo wong edan!
Dumateng Bapak Abi Kusworo, kepareng dalem bade nderek nyuwun pirso.
Dalem panci trisno banget dateng seni gamelan, Lha meniko Gong (saking prunggu lawas sanget) ingkang wonten nggon kulo pecah ateges mboten saget mungel kanti sae (ateges sampun budhek). Ing mriki kulo bade nderek nyuwun pirso, menopo Bapak nggih saget nrami menawi kulo bade ngleres aken gong kulo….?
16 December 2011 at 11:40 PM Saya mau bÉli siter d
mbuh lah, sing jelas sing gawe superkips lak yo dudu wong goblok,
pangan karo si “abang” wis repot poro rawuh sikil
musikalisasi puisi pas aku kelas 1 sma mbiyen. lagune isih kelingan tekan saiki..
mantra ajian semar mesem :"Ingsun matak ajiku si semar mesem, mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging atiku ya iku si
“Alat Tetanen Modern Kaliyan Tradisional” Wonten ing usaha pertanian , pengolahan tanah dipun leksanakaken. Kanthi tujuan kangge mujudak...
bubaran tanpå swårå tanpå pamít.
“Ooh guru, iki nasibku.” Múng kuwi batinku.
Posted on May 13, 2012 by safiianang	Standard
(112) Jasa SEO di Jogja Murah Bergaransi dan Berkulitas Jasa SEO Indonesia murah
nunggil guru, nunggil kawruh, nunggil
nusa lan nunggil bangsa..... Kuwula Bagus Kuncoro ngaturaken Sugeng dalu,
sugeng rawuh soho sugeng pepanggihan malih, ing perayaan ari-adi nanggal
sepisan sasi Suro, warsa Ehe , windu Sangara. Sedaya punika mratandani, bilih sak
mangke kita sampun lumebet ing Warsa enggal. Sumangga kita sesarengan anglampahi
gesang rukun lan guyup anggenipun pados dalan sandang lan pandhang. Kanthi
sujud syukur, ngabekti soho manembah sesarengan ing ngarsane sang Pangengeran.
Sak-derengipun tata adiacara kalajengaken, perlu kuwula tepangaken jejeripun para
siswa utomo utawi siswa inti, lan para punggawa Jendra lan Puri Asih engkang
Pinisepuh I : Hari Supriyanto 2. Wakil
rawuh.... priyayi-priyayi Kaweruh Jendra Hayuningrat ingkang kaimpun ing
candak-ipun kula aturaken dumateng sinuwun bopo Ogies Sadminto, wekdal kula
aturaken....Nuwun!!. Ø (Musik Gending Jawa no 2)
MC I ijolan tata manembah karo MC II)
Dalu. Para rawuh sumangga sesarengan kita sami seba ing
nanggal sepisan, sasi Sura warsa : Ehe windu : Sangara, kanthi ngaturaken
pisungsung syukur kita, ingkang sampun kita pethingaken setahun lawasipun. Pethingan
punika kapendet saking sedaya asil tetanen, mayanganipun para nelayan tuwin
upakarya ngasta pendamelan sak-anane, soho dipun sandingi kaliyan ubo rampe sak
Wakil Pinisepuh I : Sedaya sesaji tuwin ubo-ampe punika,
kacawisaken minangka wujud pandonga kita para titah, pandonga ingkang dipun
simbolaken mawi sesaji kados toh ; gecok mentah, gecok bakal lan gecok dadi. Kang
cacahipun sapiturut kaliyan panyuwunanipun neptu dinten nanggal sepisan sasi
suro, ing warsa sak-mangke dhawah wonten ing neptu wolulas (18).
Wakil Pinisepuh II : Neptu wolulas kadosdene tironipun bayi,
bocah anggadahi watek soho sipat ingkang benten kaliyan bocah-bocah sanesipun,
mekaten saugi kaliyan watekipun warsa, neptu wolulas tegesipun, lintange :
pangan, yen srengenan enggal asih, yen dongkol atine enggal kalipur. Okeh
dhahulate lan sugih emas salaka, ning okeh wong kang boros marang duwit,
pramila pinisepuh paring dhawuh katuran langkung gemi dateng arto.
Wakil Pinisepuh II : Okeh wong kang munggah derajat, ananging yen
sembrana lan orah ngastiti, derajade panggah malah-malah lereh saka pangkate. Senadyan asring di alem dining wong liyan, ananing marang bendra utawa
juraganipun asring dipun paido, mila sadaya sami sabar lan langkung nrima
tumrap peparing punapa kemawon ingkang bade katrima. MC II : Ing dalu punika pinisepuh Puri Kepatihan tuwin Puri Khayangan ateges
puri bina’anipun Puri Asih, bade Caos sesaji Gecok mentah. tegesipun :
wong urip kuwi kudu bisa sak lugune utawa njunjung kajujuran anggone nglakoni
urip. Wani netepi janji senajan rugi. Yen pinaringan mileh, mileho kang paling
ndere’aken lampahipun pinisepuh ingkang bade ngaturaken sesaji.
Puri Kepatihan dalasan para siswanipun : Ngaturaken sesaji Tumpeng Robyong
ulam pethentheng lajeng pinarak ing sisih tengenipun sesaji.
gunungan, ngelambangaken asta kekalih ingkang dipun tampukaken kados-dene
patrapipun priyayi ingkang asemedi. Sekul pethak ugi nglambang-aken kasucian,
awit sedaya tedoan ingkang dipun padhang dining brayat lan putra-wayah bade
ngasilaken daging lan getih ing wadag kita sedaya. Supados kalis saking sedaya
kasisahan, sakit-penyakit lan karisakan, prayoginipun kita asesuci tumrap
Ayam pethentheng : Inggih punika ayam jago ingkang dipun masak utuh lan dipun
sunduk sujen. Ulam belehan punika mratandani bilih sejatosipun siswa Jendra
punika prayoginipun nyampurnaaken sedaya sipat-sipat awon ingkang dipun
lambangaken kaliyan ayam jago punika. Antaranipun sipat sombong, congkak, bilih
wicaturan tansah nyela-nyelo, tur kemeruh (kluruk), menang-menangan lan
rumongso pinter ning ora pinter anggene ngrumangsani.
Puri Khayangan : Ngaturaken sesaji Sego gurih ulam kemingkung
1. Sekul Gurih : Sekul pulen kang dipun krawu kaliyan santen lan dibumbu sereh,
sesaji punika nglambangaken priyayi ingkang nge ”reh” rasa utawi ngendaleken
ingkang dipun masak utuh lan dipun paringi kaldu santen kanil, punika
nglambangaken priyayi ingkang manengkung manembah kanthi khusuk.
Pinisepuh lan Para Punggawa Jendra : (sesaji
panca warna, jenang sengkala, dadap srep, mawar sak gagang) lajeng
gecok bakal tegese, wong urip kuwi kudu eling tumrab kawitane, bebakale utawa
asal-usul uripe. Murih ora sombong, ora adhigang, adhigung lan adhiguna. Tansah
lembah-manah soho bowolaksono. Saugo kena kanggo pangeling-eling, dene ing
Bethak/Masak : (sesaji, jenang suran, Klepon Ayu, jajan pasaran, lsp) lajeng
Lah menawi gecok dadi tegesipun : mengku karep, wong urip kuwi kudu bisa dadi
Puri Asih (Bagus Wijaya) : Andum ganda arum sak sodo marang kabbeh tamu lan
telong sodo marang pinisepuh Puri bina’an soho wakile.
ubo-rampen sampun cumawis, sumangga kita sidhem lan nyawisaken manah, saperlu
masrahaken ubo-rampe kanthi maos mantranipun ngobong dupa.
II & Para Rawuh : Niyat ingsun ngonbong dupa
gendhaga kencana wadhahe dupa kathon gelap-
sinuwun Eyang Wongsodjono, dumateng ruwahe 1. ......., 2. ........., 3.
........, 4. ....... (bintek-bintek dipun isi kaliyan asmanipun para
ngukup madahi Jayaning Ratu, Winadahan Cupu Kencana Mulya, Adam sumingkir Eyang
Wongsojono rawuh, Kanjeng Gusti Kang Murbeng Dumadi wis ana kene” *Tabuh
diambali kaping 3, diparingi jedah sa’antawis wekdal, amargi ngrawuhaken guru
Ø Di iringi musik “Piluhnya Nasib Umat”
Piwulang I (Bagus Wijaya) : Biyung Pertiwi nangis, iluhe
mawujud lumpur endhut kang agawe giris. Biyung Pertiwi nesu, watuk’e mawujud
Hadirin lan kabeh siswa : Bumi yuswane wis tuwa, jare para sarjono
Piwulang II (Ogies Sadminto) : Ora, ora kaya mangkono.
Hadirin lan kabeh siswa : Bebendu?......bebendu kanggo sapa?
Piwulang II (Ogies Sadminto) : Bendu kanggo pribadi kang tansah milik lan
nggendong lali. Kang njupuk nanging dudu kagungane, kang ngunduh dudu
tandurane, kang adol dudu dagangane, kang ngrusak tanpo nganggo
Piwulang I, II, III, Hadirin lan
ingkang asumyak mangayubagyo, lumantar kanugrahan tampi Wejangan minangka resmi
Punggawa I, II, III : Kawula sambat lan mratobat dhumateng
kawula sami nandang cecongkrahan, amitenah, nyebar sesengit dumateng para
Punggawa II : Ingkang sejatosipun, kita sedaya sami mboten
Punggawa II : Duh Gusti kawula, ......ingkang
Paduka paring pangapunten dumateng kawula lan sesami-kawula.
Ø Musik instroment Do’aku
kawula, kalepatan ingkang kawula seja punapa dene ingkang mboten kawula seja.
Leladi Kembul Bujana : Oleh Pinisepuh (Dhawuh) Khusus
Ø Gending jawa no 7 Lir-iler (iringan gending Lir-iler ngantos bibaripun
Punggawa Puri Asih (Ritzky Hariyanto) : Sumonggo Para
sederek, para rawuh lan para siswa sedaya ingkang kinasih. Kita sesarengan
ngempalaken sedekah sak-derma-nipun, ingkang sampu kapethingaken saking bale
griya. Minangka wujud kabingahan kita dumateng gusti ingkang murbeng dumadi,
supados kita pinaringan bagas kawarasan, kalis saking sambikala, yuswa widodo
murih saget pepangihan malih ing warsa enggal sakpengajeng.
Jamasan (Tabuh genta kaping 3) MC II : Jamasan punika dipun lajengaken
: Pinisepuh Jengkar keprabon tumuju bilik jamasan
tiga : Jamasan dipun wiwiti dining Siswa
Utama, Punggawa, Emban, Tamu, Hadirin.
Pungkasan / Penutup MC II : Mekaten para rawuh, tata adicara
selamat suran ingkang saget kawula aturaken, sedayah berkah sasi suran sampun
tumrah dumateng kita sedaya, supados para rawuh tansah kamomongan dining guru
bathin, korinipun PURI ASIH tansah tinarbuka kagem kita sedaya.Ing saben-saben dinten
Juma’at manis malem Setu pahing, Puri Asih ngawontenaken Kembul Bujana saugi
kagem umun (dhahar klepon ayu), minangka mratobat kita. Supados kita kalis
saking sambikala, pangawak-dursila, sakit penyakit lan kemlaratan. Matur nuwun
panjenengan kersa rawuh lan seba ing mriki, nyuwun agung ing samudra
pangagsami, Puri Asih ngaturaken “SUGENG WARSA ENGGAL” Gusti tansah
Pernikahan Adat Jawa | Wong Ndeso Pengen Pinter
nen ngisor ondo, godong nipah digawe atep, salah silapku jaluk ngapuro, ketemu meneh neng tun ngarep,
Ndeso Kretek geger ... Mantene wedog bengok-2 karo nangis .... padahal wis jam 2.00 bengi ...
“Put gelem ora kowe dadi pacarku?. Aku tresno karo kowe.” Ucap Aldo kakak kelas Putri nembak.
Nanging wektu kuwi Putri uwis duwe pacar. Putri pacaran karo Rahmat, nanging
romansyah - wayang album lirik lagu nano romansyah - wayang text lirik lagu nano romansyah - wayang terbaru koleksi lirik lagu nano romansyah - wayang text lagu nano romansyah - wayang nano romansyah - wayang Lyric
KACA JENDELA YANG KOTOR | Wong Ndeso Pengen Pinter
Bathari Kamaratih utawa Gèwi Ratuh iku paraga wayang garwané Bathara Kamajaya. Pasangan iki dadi wewujudaning dewa-dèwi asmara. Ing versi Indhia, Kamaratih disebut uga Rati. Ing pedhalangan Jawa, Kamaratih asring disebut Dewi Ratih waé.
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.14, 8 Maret 2013.
Candrane : Sotya murca saking embanan. Sotya =mutiara, murca = hilang. Pindhane mutiara coplok saka embane. Akeh godhong padha rontok, wit-witan padha ngarang. Awal mangsa ketiga. Umure : 41 dina. 22 Juni – 1 Agustus.
Candrane : Bantala rengka.Bantala = lemah, rengka = pecah. Lemah-lemah padha nela.Mangsane paceklik larang pangan. Umure : 23 dina. 2 Agustus – 24 Agustus.
Candrane : Suta manut ing bapa. Suta = anak. Pindhane anak manut marang bapake.
Candrane : Waspa kumembeng jroning kalbu. Waspa = eluh, kumembeng = kembeng, kebak, kalbu = ati. Pindhane eluh kebak ing jerone ati. Sumber padha garing.Awal
Pindhane mulya-mulya rasa kang suci. Woh-wohan bangsane pelem lsp wiwit padha awoh.
sumebar, warata; kayun = karep, kapti. Pindhane akeh pangarep-arep. Para among tani padha ngarep-arep asile tanduran. Wit pari padha mbledug. Umure: 26 dina. 3Pebruari – 28 Pebruari.
Candrane : Wedharing wacana mulya. Wedhar = wetu; wacana = pangandikan, swara, uni; mulya = mulia, endah. Pindhane akeh swara kang keprungu endah, kepenak. Garengpung padha muni, gangsir padha ngethir, jangkrik padha ngerik. Umure: 25dina. 1 Maret – 25 Maret.
Cafe) [pic] — path.com/p/3pSbIR 1 month ago
teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya.
samadi, sesandi ing nagara, …..dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara, …..aran Sekar jempina.
15. Somahira ingaran Panjari, milu urip lawan milu pejah, tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa.
16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing asmara mor raga jati, durung darbe peparab, duk rarene iku, awajah bisa dedolan, aranana Sang Tyasjati Sang Artati, jeku sang Artadaya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukasada,_Bulèlèng&oldid=1122511"	Kategori: Kacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngSukasada, BulèlèngKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 17 April 2017.
akeh urusan dewe2, onok seng durung mulih, kerjo nang luar kota, dines mboh nangdi, seng kuliah jare akeh tugas trus ga iso teko, onok seng arep kawen, karo ono seng ga ono kabare sisan. Yo iki sakjane acarane sederhana, gawe njalin tali silahturohmi antar arek alumni elektro stemba '07 ben masio awak dewe wes mencar2 dewe2, sibuk kerjo dewe2, tapi sek eleng karo konco2ne mbiyen, yo iki seng kudu ditiru kalo liyan2ne sip a hehe.
Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
Lokasi : Air Terjun Wae Metti, Desa Senggerang, Kelurahan Baleanging, Kecamatan Balocci, Kabupaten Pangkep, Provinsi
sbb:Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda. Têgêse: para 'ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak.Terjemahan bebas dalam Bahasa Indonesia:Tikus
on Twitter: "Tayangan wayang pacak # ...
Lha aku kan ngeFans kw to Joe…yo sembarange kudu podho…Le’ perlu kabeh tak padhakne , yo’opo?
Slamet Riyadi Gg. Merbabu Desa Sumberjo Kab. Rembang
berkata. “Sri Tanjung bidhalipun rak nggih ngrantos Progo dugi to bu? kersanipun pikantuk
bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami.Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso
Grassroot Cafe) [pic] — path.com/p/3pSbIR 1 month ago
wulan dudo bapakku rabi meneh entuk mbok rondo sing bokonge semlohebapakku luwih sayang karo bojone ketimbang karo aku anakke dhewe bapak lali pangan lali sandanganku
sopoaku ora njaluk dunyo lan brono seng tak njaluk kasih sayang wong tuwosak bendino aku mangan nggolek dewe panas udan aku tetep nekad ae neng bus kota kuwi dadi kantoranku emper toko sing dadi istanakuaku iki pancen dadi wong ora nduwe awit cilik aku ditinggal ibuku petang wulan dudo bapakku rabi meneh entuk mbok rondo sing bokonge semlohebapakku luwih sayang karo
sekolahkumugo-mugo bapakku ndang elingo mugo-mugo bapakku ndang ngertio aku nang kene keloro-loro kepingin sambat nanging karo sopoaku ora njaluk dunyo lan brono seng tak njaluk kasih sayang wong tuwosak bendino aku mangan nggolek dewe panas udan aku tetep nekad ae neng bus kota kuwi dadi kantoranku emper toko sing dadi istanakuaku iki pancen dadi wong ora nduwe awit cilik aku ditinggal ibuku petang wulan dudo bapakku rabi meneh entuk mbok rondo sing bokonge semlohebapakku luwih sayang karo bojone ketimbang karo aku anakke dhewe bapak lali
karo sopoaku ora njaluk dunyo lan brono seng tak njaluk kasih sayang wong tuwosak bendino aku mangan nggolek dewe panas udan aku tetep nekad ae neng bus kota kuwi dadi kantoranku emper toko sing dadi
< Wq‎ | jv(Redirected from Wq/jv/Main Page)
Des 2011) Jepara Pati Rembang Kota Tegal Kota Pekalongan Kudus Brebes Kendal Demak Pemalang Blora Batang Kab.Tegal Kab.Pekalongan Kota Semarang Grobogan Kab Semarang JABAR Temanggung Salatiga Purbalingga Bj negara JATIM Sragen Kota Magelang Banyumas Wonosobo
arep mangan opo.nglamar kowe opo ra ono sing liyo,
"Mangke wus wonten Jung Galuh sampun akukuto lor ikang Tegal Bobot Sekar sampun cirno linurah punang deca tepi siring ing Canggu".
tekan ENTER 1 kali4. Tekan No. Panggil5. Tekan tombol PLU6. Tekan tombol EDIT7. Tekan
[pic] — path.com/p/3pSbIR 1 month ago
Acromion utawa Processus Acromion iku bagéan anatomis saka scapula (balung walikat). Bagéan iki minangka terusan saka spina scapula, lan mbentuk tonjolan. Acromion nduwèni sendhi karo clavicula mbentuk ligamentum acromioclaviculare.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.17, 11 Maret 2013.
• TK Ar-Ridho Putri, Glagah Sari UH IV/ 538 RT 21/ RW 05 Kelurahan Warung Boto,
“Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandhang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.”
mung sanyari, ing negara agraris pengaji banget. Menawa ana wong sing ngina utawa
utawa ngrebut bumi utawa palemahane, kudu diadhepi lan dilawan. Harga dhiri lan hak milik tumrap palemahan iku kudu dikukuhi, kudu dipertahankan dengan mati-matian. Bebasan perlu dibelani kanthi pecahing dhadha lan wutahing ludira.
Ing crita wayang ana lakon ”Kikis Tunggarana”, yaiku
Dewanata dititipake marang sedulure, yaiku Destarasta. Destarasta nglintirake negara mau marang putrane Duryudana. Bebasan ngemut legining gula, Duryudana sasedulur ora nglilakake menawa Ngastina dijaluk bali dening Pendhawa. Mula banjur ana perang gedhe sing jenenge perang Bratayuda Jayabinangun.
Bangsa Indonesia uga berjuwang mati-matian nalika ngrebut bali Irian Barat, Irian Jaya utawa Papua. Bangsa Indonesia rumangsa gela lan susah nalika pulau-pulau Simpadan lan Ligidan uwal saka laladan Indonesia lan dadi hake negara jiran Malaysia.
Indonesia iku nduweni garis batas wilayah kang dawa banget. Akeh wilayah sing rentan penyelundupan lan rawan pencurian ikan. Indonesia mandhang kerugian sing gedhe marga perairane dijarah dening maling-maling iwak. Sarana lan prasarana kanggo njaga wutuhing wilayah, kanggo nanggulangi penyelundupan lan pencurian ikan, minim banget. Supaya kedaulatan teritorial Indonesia iku diurmati dening negara liya, perlu anane angkatan laut sing kuwat kanthi sarana lan prasarana sing nyukupi. Negara utawa pihak-pihak kang nglanggar kedaulatan wilayah Indonesia kudu nampa piwales utawa dipatrapi paukuman. Sanajan mung sadumuk yen bathuk, senajan mung
iki... sayang mung ngarep e thok.... apik hil aku nnton mpe meler ning moto.. (T^T)
EMILAY OBAT PEMUTIH WAJAH PERMANEN Di Jawa Timur Meliputi:
Status FB Paling Koplak Boso Jowo – khusus kanggo wong Jowo sing iso moco ala bahasa Jawa . Update status Facebook nganggo teks ukor...
wewengkon Siberia saka Rusia klebu daftar iki lan daftar situs ing Asia . Situs sing ditandhani nganggo tandha asterisk (*) uga dilebokaké ing
absolute;z-index:200;top:Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.%; left:Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.%;
warisan donya ing Asia lan Australasia · Situs warisan donya ing Eropah · Situs warisan donya jroning bebaya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_situs_warisan_donya_ing_Eropah&oldid=1091562"	Kategori: Daftar situs warisan donya	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 14 Sèptèmber 2016.
ayem, wilujeng dunyanipun, wilujeng akhiratipun, seinembadan panyuwunipun, gampil sedoyo urusanipun. Sedoyo kalepatan nyuwun
budaya kang asring katindakake dening masarakat lan Kraton Yogyakarta antarane Grebeg, Malem Siji Sura, lan Sekaten. Upacara Grebeg kang katindakake dening Kraton Kasultanan Yogyakarta dileksanakake kaping telu ing sajroning setaun, yaiku Grebeg
Besar (Dulhijah) taun Jawa, lan Grebeg Mulud ngepasi tanggal 12 Mulud (Maulud) taun Jawa. Saben Upacara Grebeg, Kraton ngetokake gunungan lanang wadon kang banjur kagawa menyang Mesjid Gedhe. Sawise didongani dening kyai utawa ulama, kekarone didum marang masarakat sing padha nonton kanthi rebutan. Ing Upacara Grebeg iki adate kairing dening prajurit-prajurit kraton sing duwe jeneng warna-warna, kayata wirabraja (lombok abang),
banget ora mung wisatawan lokal nanging uga wisatawan manca sing arep padha ngalap berkah. Acara Suran kawiwitan ing dina malem siji sura taun Jawa (1 Muharram taun Islam) kanthi nganakake mubeng beteng. Adate acara iki katindakake dening kerabat Kraton Kasultanan lan bebarengan karo masarakat Jogja. Kang diarani beteng ing kene yaiku betenge Kraton Kasultanan Ngayogjakarta sing kawiwitan saka dalan kulon Mesjid Agung mengulon mentok tekan parkiran Ngabean banjur mengidul tekan pojok beteng kulon banjur mengetan tekan pojok beteng wetan, banjur mengalor tekan protelon bah petruk utawa dalan Ibu Ruswa banjur mengulon tumuju arahing alun-alun lor maneh. Isih ing malem siji sura uga akeh para warga sing padha tumuju papan-papan wingit liyane kayata Parangtritis-Parangkusuma, Gunung Merapi, Gunung Lawu, lan liya-liyane. Ing sasi sura uga katindakake jamasan pusaka kraton lan kreta dening pehak Kraton Ngayogja. Acara liyane yaiku labuhan ing pesisir Parangkusuma, Gunung Merapi, Gunung Lawu, lan Dlepih. Barang-barang sing kalabuh adate ageman, rikma, lan kenaka. Upacara sekaten ana gayutane karo wiyose Nabi Muhammad ing tanggal 12 Maulud. Kanggo mahargya wiyose mau, pehak Kraton nganakake upacara sekaten kanthi nabuh gamelan Kyai Guntur Madu lan Kyai Naga Wilaga suwene pitung dina lan mung leren sedhela ing dina Jemuwah sadurunge sholat Jumat. Miturut crita turun-tumurun, tembung sekaten saka tembung Syahadatain basa Arab sing ateges kaseksen marang Gusti Allah lan Nabi Muhammad. Sadurunge upacara sekaten adate ana pasar malam sing suwene sesasi sing mapan ing alun-alun lor Kraton Ngayogja. Dodolan sing sipate tradisional sing isih bisa ditemoni antarane endhog abang disundhuk biting, kinang, lan pecut. Barang-barang sing didol kasebut miturut warga nduweni berkah, kuwi sing padha percaya. Kayata mangan kinang nalika gamelan ditabuh, bisa dadi awet enom utawa tuku pecut bisa dadi ingon-ingone ngrembaka akeh. Saliyane iku, ing masarakat uga akeh katindakake upacara merti desa utawa bersih desa. Upacara iki adate katindakake ing dhusun-dhusun nalika bubar panen pari minangka simbol kasuburan. Para wisatawan bisa uga mirsani museum-museum budaya sing sumebar ing tlatah Ngayogja, kayata Museum Kraton Kasultanan
at Grassroot Cafe) [pic] — path.com/p/3pSbIR 1 month ago
Klambi lurik nggo pertondo nek urip lan manungso
Kagem Danyange P0N0R0G0.. aku on maneh mbah..golek2
nggawe wajan sing arane wajanbolik. ws to ngko konc2 sing danane tipis koyo aku iso internetan. caruban keto’e durung ene sing nggawe sistim wireless. oba ae sampean mbuka. mesti konco2 melu nggabung
Kandhane nora kaprah, Bicaranya tidak masuk akal, saya elok alangka longkanganipun, makin aneh tak ada jedanya. Si wasis waskitha ngalah, Ngalingi marang si
saben sepi, Sumanggem anyanggemi, Ing karsa kang wus tinamtu, Pamrihe mung aminta, Supangate teki-teki, (
ing sakarsanipun, Wong agung Ngeksiganda, Nugrahane prapteng mangkin, Trah tumerah dharahe padha wibawa. Ambawani tanah Jawa, Kang padha jumeneng aji, Satriya dibya sumbaga, Tan lyan trahing Senopati, Pan iku pantes ugi, Tinelad labetipun, Ing sakuwasanira, Enake lan jaman mangkin, Sayektine tan bisa ngepleki kuna. Lowung kalamun tinimbang, Ngaurip tanpa prihatin, namun di masa yang akan datang (masa kini), Nanging ta ing
Bengkrakan mring masjid agung,Bila membaca khotbah Kalamun maca kutbah, Lelagone Dandanggendis, Swara arum ngumandhang cengkok palaran Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, Wateke tan betah kaki, Rehne ta sira Jawi, Sathithik bae wus
Mangkono janma utama, Tuman tumanem ing sepi, Ing saben rikala mangsa, Masah amemasuh budi, Laire anetepi, Ing reh kasatriyanipun, Susilo anor raga, Wignya met tyasing sesami, Yeku aran wong barek berag agama. Ing jaman
makna Durung becus kesusu selak besus Belum mumpuni sudah berlagak pintar. Amaknani rapal Kaya sayid weton mesir Pendhak pendhak angendhak Gunaning jalma Kang kadyeku Kalebu wong ngaku aku akale alangka Elok Jawane denmohi Paksa langkah ngangkah met Kawruh ing Mekah Nora weruh rosing
Durung punjul Ing kawruh kaselak jujul Kaseselan hawa Cupet kapepetan pamrih tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa
GAMBUH (Langkah Catur Sembah) Samengko ingsun tutur
Ewon wong kang padha nggugu Ribuan orang yang percaya. Anggere padha nyalemong Kasusu arsa weruh Cahyaning Hyang kinira yen karuh Ngarep
rumuhun Tata titi tumrah tumaruntun Bangsa srengat tan winor lan laku batin Dadi nora gawe bingung Kang padha nembah Hyang Manon Lire sarengat iku Kena uga ingaran laku Dhingin ajeg kapindone ataberi Anakku,
tergulung oleh jagad kecil, alit Pertebal keyakinanmu anakku ! Den kandel kumadel kulup
Kalamun wus padha melok Meloke ujar iku Yen wus ilang sumelanging kalbu Amung kandel kumandel Amarang ing takdir Iku den awas den emut Den memet yen arsa momot Pamoting ujar iku
tercela, Sumimpanga ing laku dur, (dan) watak angkara
Istingarah tan metu, Lawan istingarah tan lumebu, Dene ing njro wekasane dadi njawi,
tuwas yen tiwasa ing dumadi, Dadi wong ina tan weruh, Dheweke den anggep dayoh.
SERAT WEDHATAMA (lanjutan) Melanjutkan wejangan atau pitutur Serat Wedhatama terdahulu. Serat Wedhatama
SERAT WEDHATAMA – Sri Mangkunegoro IV Poestaka Pribadi Notaris Herman AALT
srabedaning budi. 86 Dene awas tegesipun, Weruh warananing urip, Miwah wisesaning tunggal, Kang atunggil rina wengi, Kang mukitan ing sakarsa, Gumelar ngalam sakalir. 87 Aywa sembrana ing kalbu, Wawasen wuwus sireki, Ing kono yekti karasa,
SERAT WEDHATAMA – Sri Mangkunegoro IV Poestaka Pribadi Notaris Herman AALT Tejabuwana
Babak bundhas anemahi. 91 Lumrah bae yen kadyeku, Atetamba yen wus bucik, Duweya kawruh
nora nyata, Anggepe pandhita luwih, Kaluwihane tan ana, Kabeh tandha tandha sepi. 93 Kawruhe mung ana
Bangkit ajur ajer kaki, Yen mangkono bakal cikal, Thukul wijining utami, Nadyan bener kawruhira, Yen ana kang nyulayani. 96 Tur kang nyulayani iku, Wus wruh yen kawruhe nempil, Nanging laire angalah, Katingala angemori, Mung
heb Kang mahasuci, Cinancang pucuking cipta, Nora ucul ucul kaki. 98 Mangkono ingkang tinamtu,
ing Rusia, 11 Mèi 1888 – pati ing New York City, Amerika Serikat, 22 Sèptèmber 1989 ing yuswa 101 taun) inggih punika satunggaling komponis lan panulis lagu Amerika Serikat, salah satunggaling pengarang lagu ingkang paling bakat lan misuwur wonten ing sajarah. Berlin inggih punika salah satunggal saking sakedhik panulis lagu Tin Pan Alley/Broadway ingkang nyerat, tembung-tembung punapa dènè musik saking lagu-lagunipun. Èwadènè piyambakipun boten natè sinau kanggè maos musik langkung saking tingkat ingkang paling dhasar, piyambakipun sampun ngarang langkung saking 3.000 lagu, antawisipuninggih punika (
tandha ingkang boten saged kabusak wonten ing musik lan budaya Amerika. Kejawi lagu-lagunipun punika, piyambakipun ugi ngarang 17 karya musik kanggè filem lan 21 karya musik Broadway.
bagèyan saking Belarus).[2] Kulawarganipun migrasi dhateng Amerika Serikat rikala taun 1891. Tiyang sepuhipun ingkang nama Leah (Lena) Yarchin lan Moses Baline; bapakipun minangka "rabi" lan pikantuk pedamelan kanthi maringaken sertifikat kosher meat.[3]
Sasampun bapakipun tilar donya ing taun 1896, Irving kedah kerja kanggè saged tetetp gesang. Piyambakpiun nindakaken kathah pedamelan ing margi, kalebet nyadè surat kabar lan busking. Realitas ékonomi ingkang
artanipun. Dènè ugi kerja minangka pelayan ingkang nyanyi ing Kafe Pelham ing Pecinan, Berlin dipunsuwuni pirsa dèning ingkang kagungan saperlu ngarang satunggaling lagu asli kanggè kafenipun amargi kedai sainganipun kagungan lagu piyambak ingkang dipunterbitaken. Kasilipun inggih punika "Marie from Sunny Italy", ingkang lajeng dipunterbitaken. Èwadènè lagu punika namung pikantuk bayaran 37 sen arta punika maringi sawijining karier enggal lan nama ingkang enggal ugi: Israèl Baline lepat anggènipun nyetak dados "I. Berlin" wonten ing kertas musikipun.
vaudeville, utawi minangka interpolasi ing salebeting pertunjukan panggung, ananging lagu ingkang "Alexander's Ragtime Band", ingkang dipunkarang taun 1911, ingkang damel karieripun minggah
house punika perlu utami utawa wong indispensable dhasar. Wutah kanthi cepet saka impact manungsa uga kanggo wutah kanthi cepet saka
Wah celeng93 ndas.e mumet kalah karo mv25
Bravo!!! Kanggo duo yamaha tahun ngarep
wes wes, hemm ga usah repot2 gawe postingan, ngarang2 yo ga jelas, ngawur opo maneh, yo wes lah iki tak
ngerti aku,sampeyan jarang mulih mbok yaBalasHapusimda18 Juli 2011 10.19Yo kadang bali,nek lebaran.Koe anke pak baker
Emoh golek dewe, nitip ae. Nek iso dual gsm sing layar demok. Aku gak kulina gawe kipet saiki
Ing. Moses Ender Dr.-Ing. Romuald Girardey Dr.-Ing. Dagmar Henrich Dr.-Ing. Matthias Hofherr Dr.-
Schmidt Dr.-Ing. Eric Schreiber Dr.-Ing. Justus Seibold Dr.-Ing. Axel Stockhausen Dr.-Ing. Petra Thoma Dr.-Ing. Lukasz
saru lho ngono kuwi. Ora apik, apa maneh karo Kanjeng
Okonek (Jerman Ratzebuhr) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 3827 jiwa (2006).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Okonek&oldid=1090997"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
“wis urung lek do lewat kuwi?2” kata J.
“durung, wes sing kui diurupke nang sawah wae, nek nang kene mbebayani uwong3” timpal seorang warga.
J segera pergi ke sawah di pinggir desa
Hotely > Indonésie > Banyuwangi > Karangharjo Lor > Minak Jinggo Hotel Banyuwangi Hotel search frame
wong indispensable dhasar. Wutah kanthi cepet saka impact manungsa uga kanggo wutah kanthi cepet saka
sing dianalisis ing bab iki ya iku sekuens asam amino saka papat protein hemoglobin.
Bioinformatika (basa Inggris: bioinformatics) iku (èlmu sing nyinaoni) panrapan tèknik komputasional kanggo nglola lan nganalisis informasi biologis. Bidang iki nyakup panrapan métodhe-métodhe matématika, statistika, lan informatika kanggo mecahaké masalah-masalah biologis, utamané kanthi migunaaké sekuens DNA lan asam amino sarta informasi sing ana kaitané. Conto topik utama bidang iki ngliputi basis data kanggo ngelola informasi biologis, panyejajaran
prédiksi struktur kanggo ngramalaké wangun struktur protein uga struktur sékundhèr RNA, analisis filogenetik, lan analisis ekspresi gen.
Istilah bioinformatics wiwit diwedharaké ing tengah éra 1980-an kanggo ngacu panrapan komputer ing biologi. Éwadéné mangkono, panrapan bidang-bidang ing bioinformatika (kaya panggawéan basis data lan pangembangan algoritma
sing luwih cepet ing tengah taun 1970-an dadi landhesan dumadiné ledakan cacahé sekuens DNA sing kasil didungkapaké ing taun 1980-an lan 1990-an, dadi salah sawijining pambuka dalan kanggo proyèk-proyèk pandungkapan genom, ningkataké kabutuhan marang panglolaan lan analisis sekuens, lan pungkasané njalari lairé bioinformatika.
Mekaré internèt uga ndhukung mekaré bioinformatika. Basis data bioinformatika sing gumandhéng liwat internèt nggampangaké èlmuwan nglumpukaké asil sekuensing nuju basis data kasebut uga antuk sekuens biologis minangka bahan analisis. Saliyané iku,
biologis[besut | besut sumber]
Selaras kaliyan jinis informasi biologis sing disimpen, basis data sekuens biologis bisa arupa basis data primer kanggo nyimpen sekuens primer asam nukleat utawa protein, basis data sekunder kanggo nyimpen motif sekuens protein, lan basis data struktur kanggo nyimpen data struktur protein utawa asam nukleat.
Basis data utama kanggo sekuens asam nukleat saiki ya iku GenBank (Amérika Sarékat), EMBL (Éropah), lan DDBJ(en) (DNA Data Bank of Japan, Jepang). Katelu basis data kasebut kerja bebarengan lan ijol-ijolan data saben dina kanggo njaga
ngandhut informasi ngenani jinis asam nukleat (DNA utawa RNA), jeneng organisme sumber asam nukleat kasebut, lan pustaka sing ana kaitané karo sekuens asam nukleat kasebut.
Sauntara iku, conto sapérangan basis data wigati sing nyimpen sekuens primer protein ya iku PIR (Protein Information Resource, Amérika Sarékat), Swiss-Prot (Éropah), lan TrEMBL (Éropah). Katelu basis data kasebut wis digabungaké ing UniProt (sing dana utamané saka Amérika Sarékat). Entri ing UniProt ngandhut informasi ngenani sekuens protein, jeneng organisme sumber protein, pustaka sing ana kaitané, lan komentar sing umumé
sekuens mungelaké èlmuwan kanggo nggolèki sekuens asam nukleat uga protein sing mèmper karo sekuens tinentu sing diduwèni. Bab iki migunani umpamané kanggo nemokaké gen sajenis ing sapérangan organisme utawa kanggo mriksa kaabsahan asil sekuensing uga kanggo mriksa fungsi gen asil sekuensing. Algoritma sing
koordinat telung dimensi sing nggambaraké posisi atom-atom ing njero protein utawa asam nukleat.
Panyejajaran sekuens[besut | besut sumber]
Panyejajaran sekuens (sequence alignment) ya iku prosès panyusunan/pangaturan loro utawa luwih sekuens saéngga pepadhan sekuens-sekuens kasebut katon nyata. Asil saka prosès kasebut uga disebut minangka sequence alignment utawa alignment waé. Larik sekuens ing sawijining alignment diwènèhi sisipan (umumé kanthi tandha "–") saéngga kolom-kolomé ngamot karakter sing identik utawa padha ing antarané sekuens-sekuens kasebut. Ing ngisor iki conto alignment DNA saka rong sekuens cendhak DNA sing béda, "ccatcaac" lan "caatgggcaac" (tandha "|" nedahaké kacocokan utawa match ing antarané loro sekuens iku).
[[Kategori:kacamatan ing Tolikara {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanggime,_Tolikara&oldid=1035483"	Kategori: Kabupaten TolikaraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 14 Maret 2016.
DAFTAR KEGAGALAN | Wong Ndeso Pengen Pinter
Etnokartunologi : Kartun dan Wayang (Ngartun part 22)
mboten nopo-nopo Mbak, kajenge. Ingkang penting
nggambarke utawa ruh saka bangsa awake dewe, bangsa sing gedhe yaiku bangsa kang peduli marang pendidikan, lan pendidikan yaiku modal awal saka perkembangan bangsa.
Ngomongke babagan pendidikan mesti awake dewe tepung dening
Serangkai” — Deweke ngedekke Indische Partij, organisasi politik kaping siji ing Indonesia sing kanthi tegas nuntuk Indonesia mardika. Ing zaman Jepang, peran Ki Hadjar tetep menonjol. Karo Soekarno, Hatta, lan Mas Mansur, dijuluki “Empat Serangkai”, mimpin organisasi Putera. Nalika mardika, Ki Hadjar dadi Menteri Pengajaran Kapisan.
Ajaran kepemimpinan Ki Hadjar Dewantoro sing poluler ing kalangan masyarakat yaiku Ing Ngarso Sun Tulodo, Ing Madyo Mbangun Karso, Tut Wuri Handayani. Sing intine pemimpin kudu duwe sifat kasebut supaya iso dadi panutan kanggo
Indonesia. Mugo-mugo awak dewe generasi enom bisa nglanjutke cita-cita beliau, lan iso ngamalke ajaran sing uwis di babarke dening Ki
MONGKO WONG LANANG SEJATI IKU KANG ANGUCAP JOYO YO INGSUN,KALOTAN YO
INGSUN,IRODAT YO INGSUN,UPAS BRUANG API SEJATI,BANYU URIP WARNO
RUPO,KAWASAN KADAYAN YO INGSUN,SIRNANE WALI NABI MUKMIN YO INGSUN,SOPO
KANG ONO ING KURSI YO INGSUN,SIRNANE MALAIKAT ORA ONO.NANGING INGSUN
KANG JUMENENG ALLAH,TAN KENANING RUSAK,TAN KENANING PATI,TIS TRITISLAH
Gunging Éndah Wadon Lesbian(546)
Minggu Palem punika dinten riyaya Kristen ingkang mesthi dhawah ing dinten Minggu sadèrèngipun Paskah. Riyaya puniki wonten ing sekawan Ayat, inggih punika Markus 11:1-11, Matius 21:1-11, Lukas 19:28-44 lan Yohanes 12:12-19. Riyadi puniki arupi riyadi mlebetipun Yesus dhumateng kithaYerusalem sadèrèngipun panjenenganipun dipunkisas. Mlebetipun Yesus dhumateng kitha suci utawi Yerusalem arupi perkawis ingkang mirunggan, amargi dumadosipun namung sepindhah salaminipun Yesus gesang. Puniku sebabipun Minggu Palem dipunsebat pambuka minggu suci, ingkang fokusipun dhumateng minggu pungkasan Yesus ing kitha Yerusalem. Salebetipun liturgi Minggu Palem, umat dipun bagi ron palem lan ruwang gréja dipunpepaki ornamèn palem.
Riyaya Minggu Suci iki umat Kristen mèngeti Bujana wengi akir sing dipimpin déning Yesus. Dina iki arupa salah siji dina paling wigati jroning kalèndher Gréja. Iki arupa dina pisanan saka dina riyaya Paskah, sing diwiwiti jam enem soré, lan suwéné pitung dina. Dina kemis putih iki uga diarani Kemis Suci (Inggris : Holy Thursday)
Ritual Bujana Wengi sawisé iki ing saben misa utawa kebaktian dipèngeti minangka riyaya Ékaristi utawa bujana suci. Ing misa wengi iki, romo uga ngumbah sikil umat minangka pèngetan Yesus sing ngumbah sikil para muridé jroning bujana akir, leladiné Yesus ing donya
cetha, lan akir-akir puniki dipun prakirakaken dumados nalika taun 33 Masehi, déning kalih klompok èlmuwan, lan sadèrèngipun dipun prakirakaken dumados nalika taun 34 Masehi déning Isaac Newton liwat
wungu saka antarane wong mati. Paskah ngrayakaké dina wungu Dalem kasebut lan minangka riyaya sing paling wigati
Persiapan Lengkap Pesta Pernikahan | Wong Ndeso Pengen Pinter
20 Februari 2010 | Wong Ndeso Pengen Pinter
nrSubyek: Re: MODIF: Tahun Baru: Wajah Baru 21.01.09 8:45 Wendy Dj wrote:Biarin, tak dilat sek biar tak cup disik, sing liyane
Nakoda melu wasesa, Kaduk bandha sugih wani, Sarjana sirep sadaya, Wong cilik kawelas asih, Mah omah bosah-basih, Katarajang marga agung, Panji loro dyan sirna, Nuli Rara ngangsu sami, Randha loro nututi pijer tetukar. * Nakhoda (
kok tetep aja suka sama blog ntu ya...??????????????????? jadi pertanyaan besar bg aneReply Damar's BLOG saysJune 15, 2010 at 2:57 pm	wah..mumet aku nex dtakoni akehe kyo ngono..wkwkwkReply HEARTWARE saysJune 15, 2010 at 4:58 pm	cara nambah conten
kuwi wong arep kerjo kok dikon mbayar la entok e duet koh endi? LA BARENG WES DISANGGUPI malah ora dadi YO GOLEK ONO WONG SENG NGAPUSI EMANG DUIT GOLEK ANE GAMPANG nek perlu di blindi seng ngapusi kuwi. ngono maturnuwon
wis ora ekslusif meneh iki,nunggu sing anyar wae….
17 Februari 2010 — Matius 16:21-28 — Jalan salib | Wong Ndeso Pengen Pinter
Dipublikasi pada April 22, 2011 oleh diasraka	Bonggol lan wengis. Ora nduweni prikamanungsan babar pisan. Iku
sawijining prajurit sing kondhang tegelan ing jaman Dinasti Han, dinasti sing nguwasani Tiongkok antarane abad 1 nganti 3 Masehi. Bebasan tumbu oleh tutup, Dinasti Han sing nalika iku dikendhaleni dening He Jin panglima perang tuwa sing ora liya pamane Kasiar Shaodi. He Jin ngendhaleni kekasiaran amarga umure Shaodi isih enom banget, lagi telulas taun. Dadi dianggep durung mumpuni nata praja Kekaisaran Tiongkok. Ananging amarga anggone oleh kalungguhan lan uga ndunungke ponakane dadi kaisar mau kanthi merjaya penguwasa sak durunge, Kaisar Lingdi, lakune He Jin tansah disrekali dening pendhereke kaisar Lingdi. Ing wusana nalika kelimpe, He Jin bisa diperjaya dening kelompok sing isih setya marang Kaisar Lingdi. Sabanjure Kaisar Shaodi dilengser lan diganti Kaisar Xiandi, sing hobi perang lan nindhes rakyat.
“Wah nyamari tenan, coba rampungana, wong-wong sing bakal khianat karo aku, patenana kabeh,”
langsung tumindak. Kabeh pejabat sing ora manut dheweke lan mungsuhi Kaisar dipateni kanthi cara sing kejem. Amarga tumindake mau, akeh wong sing gething lan pengin mateni Dong Zhuo. Apa maneh wiwit duwe kalungguhan Perdana Menteri, Dong tambah kejem lan sak wenang-wenang. Salah sijining wong sing gething lan pengin merjaya Dong yaiku Wang Yun, pejabat istana sing cerdas lan ahli strategi. Nanging cetha Wang Yun ora wani adu arep nglawan kanthi okol.
dheweke kalah dhisik diperjaya dening anak buahe Dong Zhuo. Amarga Dong Zhuo duwe pengawal sing terkenal luwih sangar, sekti lan kejem dibandhingake Dong Zhuo, sing jenengen Lu Bu. Neng ngendi papane, Lu Bu tansah ngawal Dong Zhuo kanthi raket, dadi wong sing arep akal-akal nyidrani Dong Zhuo ora bakal bisa.
Liya dina tanpa dingerteni Lu Bu, Wang Yun uga nggawe pesta sing padha lan ngundang Dong Zhuo. Kaya Lubu, Dong Zhuo uga kedanan kasulistyaning Dhiaocan. Dheweke uga kerep mara menyang omahe Wang Yun saperlu marani Dhiaocan. Suwe-suwe jelas, Lu Bu ngerteni sikape juragane sing bakal ngrebut calon sisihane. Dheweke dadi anyel karo juragane lan golek cara pengin merjaya. Ing sakwijining kalodhangan Lu Bu kasil merjaya Dong Zhuo. Nanging amarga konangan mateni perdana menteri, Lu Bu uga kudu ngadhepi ukuman pidana pati. Iki mau buktine akal kalah karo okol. Kalorone panglima perang sing kejem trengginas lan digdaya, nanging matine
ingkang dumunung ing Kota Pekanbaru lan saderengipun kagungan nama Papan Anggegana Simpang Tiga. Papan Anggegana punika kagungan wiyar 321,21 ha. Saperlu nyambut PON XVII nalika taun 2012, papan anggegana punika dipunwiyaraken malih saengga saged nampung pesawat ingkang langkung ageng. Papan Anggegana punika ugi dados home-base kangge Skuadron Udara 12 TNI AU.
Papan anggegana Sultan Syarif Kasim II (SSK. II) Pekanbaru minangka papan anggegana peninggalan sajarah saking jaman kamardikan nglawan penjajah Walanda lan Jepang. Nalika punika dipunsebut “Landasan Udara” ing pundit landasan punika taksih arupi lemah ingkang dipunratakaken lan dipunginakaken minangka Pangkalan Militer.
Nalika taun 960 pamarentah ngoperasikaken papan anggegana punika dados papan anggegana perintis lan ngewahi nama saking Landasan Udara dados “Pelabuhan Udara Simpang Tiga”. Nama Simpang Tiga kapendhet amargi lokasinipun wonten ing tiga margi persimpangan inggih punika margi pinuju Kota Madya Pekanbaru, Kabupatèn Kampar lan Kabupatèn Indragiri Hulu.
ingkang dipunkelola déning PT. Angkasa Pura II (Persero). Lan dipunsebut kanthi Kantor Cabang Papan Anggegana Simpang Tiga, ingkang samangke gantos nama dados Papan Anggegana
dipunresmikaken déning Presiden Républik Indonésia, Abdurrahman Wahid, tanggal 29 April 2000.[1]
Maskapé Penerbangan dan penumpang[besut | besut sumber]
Punika minangka dhaptar penerbangan ingkang miber wonten ing mriki (data per Desember 2012) : Cithakan:Airport-dest-list
WikidataPapan anggegana ing IndonésiaKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.58, 22 Oktober 2016.
semawung(kutoarjo)dsbnyaBalasHapusHari Yanto18 Juni 2015 08.52Rahayu,rahayu,rahayu,ngej matur suwun pangertosipun,,lan
introspeksi atas prestasi kang uwis awak dewe podo rengkuh tekan wektu iki lan wektu kang wani kanggo ngerencanakake kanggo kajuara ing tahun ingkang bakal kawiwiti. Ana surasa sing ngungkapke “Sopo wong sing dina iki luweh apik timbang dina sakdurunge, pranyata dewekke kalebu tiyang kang untung. Menawa pada wae, Dewekke yaiku kang rugi. Menawa luweh buruk, Dewekke kalebu wong kang
Dadi mumpung iseh ana wektu ayo sisihke wekyu kanggo nyepi lan gawe big picture, visi utawa ngimpi sing awak dewe pengen ing tahun ngajeng. Utawa menawa ing agama, wiwiti karo niat utawa nawaitu kayata sing disampekake ing
Kanggo penggugah, Bill Gates tau ngimpi ketemu lan iso ngetokke komputer ing omah-omah. Suwwatu sing dianggep angel diwujudke ing wektu iku. Mimpine kuwi kanyatan ing dina sakbanjure lan ndadekke deweke wong sugeh sak donya. Perlu dadi kawigatosan, ngimpi iku iso ngubah uripe manungsa.
Wis to lah karepmu.Wis suwe mbalese isi durung durung ngerti
sing andulu sing andeleng badan sliraku,
“Piyambake sampun lulus SMP. Namung, piyambake mboten
Sade obatan mirah lan whiteness alam dipercaya. Golek whiteness alam lan medicine aman? Tamba whitish kuat lan aman biasane digawe saka baha...
Adinegoro ( Talawi, Sumatra Kulon, 14 Agustus 1904 - Jakarta, 8 Januari 1967 ) punika sastrawan Indonesia lan wartawan kawakan. Piyambakipun nggadhahi pendidikan
saleresipun Djamaluddin gelar Datuk Madjo Sutan. Piyambakipun punika rayinipun sastrawan Muhammad Yamin, sadhèrèk tunggal Bapa nanging bènten ibu. Bapakipun Adinegoro inggih punika Usman gelar Baginda Chatib lan ibunipun ingkang asma Sadarijah, déné ibunipun Muhammad Yamin inggih punika ingkang asma Rohimah.
Jaman Nèm-nèman[besut | besut sumber]
Adinegoro kapeksa nganggé asma sesinglon amargi nalika taksih sekolah wonten ing STOVIA piyambakipun boten dipunparengaken nyerat. Kamangka, wekdal punika kekarepan kanggé nyerat ageng sanget. Pramila, lajeng nganggé sesinglon Adinegoro minangka identitas énggal, saéngga saged nyerat lan publikasi seratannipun tanpi kadenangan bilih Adinegoro punika saleresipun inggih Djamaluddin gelar Datuk Madjo. Wusananipun nami Adinegoro minangka sastrawan langkung misuwur tinimbang nami aslinipun, Djamaluddin.
Nalika sinau sekawan taun wonten ing Berlin, Jerman, Adinegoro memetri bab jurnalistik. Sansipun punika, piyambakipun ugi nyinaoni bab kartografi, geografi, pulitik, lan geopulitik. Tamtu kémawon, pengalaman sinau wonten ing Jerman punika kathah sanget nambih pengetahuan lan wawasanipun, ingkang utami bab jurnalistik. Adinegoro, Pancèn langkung misuwur minangka wartawan tinimbang sastrawan.
Piyambakipun miwiti karir minangka wartawan ing kalawarti Caya Hindia, dados pembantu tetap. Saben minggu piyambakipun nyerat artikel bab manca negari ing kalawarti punika. Nalika sinau wonten ing manca negari (1926—1930), Piyambakipun nyambi dados wartawan bebas (freelance journalist) wonten ing serat
ing taun 1931, ananging boten lami namung enem wulan. Saksampunipun punika, piyambakipun mimpin serat kabar Pewarta Deli ing Medan (1932—1942). Piyambakipun ugi naté mimpin Sumatra Shimbun salami kalih taun. Lajeng, sesarengan kaliyan Prof. Dr. Supomo, piyambakipun mimpin kalawarti Mimbar Indonesia (1948—1950). Saklajengipun, Adinegoro mimpin Yayasan Pers Biro Indonesia (1951) lan wusana, piyambakipun nyambut damel wonten ing Kantor Berita Nasional (saterasipun lajeng dados LKBN Antara). Ngantos akhir hayatipun Adinegoro ngabdi wonten ing kantor berita punika.
Adinegoro ndhèrèk ngadegaken Perguruan Tinggi Jurnalistik ing Jakarta lan Fakultas Publisistik lan Jurnalistik Universitas Padjadjaran. Piyambakipun naté ugi dados Tjuo Sangi In (kadosdéné
Ke-6. 1963. hlm. 2-3 dan 31—32.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adinegoro&oldid=1104675"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1904Pati 1967Tokoh Sumatra KulonPerintis PersAlumni Universitas IndonésiaSastrawan IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan umum	Menu navigasi
download ahang jadid Alireza Ghorbani – Tanhaeiye Leila
Assalamu'alaikum Wr. Wb. Sugeng dalu romo kiai, ngapunten sampun merepoti romo kiai. Dalem puguh saking kediri, kiai dalem ajenge nyuwun barokah doa damel jabang bayi ingkang tasek di kandut kaliyan garwa dalem, semugi dados anak ingkang sholeh/sholehah, toat kaleh Gusti Allah, Kanjeng Nabi Muhammad Saw, Guru, kaleh bapak ibunipun, bermanfaat bagi agama bangsa kaliyan negara, sakderengipun dalem matur sembah nuwun ingkang katah, ngapunten menawi dalem gadah
Sindik in Javanese (basa Jawa)Sindik, Sunduk in Javanese (basa
Javanese (basa Jawa)Sunduk in Javanese (basa
Sak iki wektu beards manuk cucak asring sought kanggo tampil iku manuk wadon, senadyan kasunyatan sing lanang uga duwe kesempatan kanggo luwih looking. Nanging salah siji manuk wadon utawa lanang, padha ora bakal nindakake f tanpa tumindake care grafik. Makane wektu iki bakal menehi resep carane nggawe jenggot manuk cucak liyane chatty.
Ana sawetara bab sing kudu rampung supaya manuk bisa groomed jenggot cucak maksimum,
diasraka	Aya saiki kelas VII alias kelas 1 SMP. Dadi bisa dikira-kira, umure kira-kira 12 taun. Sekolah nang SMP Negeri, kira-kira jarake 5 kilo saka daleme eyange. Lha kok daleme eyange? Iya merga Aya ndherek eyang wiwit cilik banget. Durung sekolah TK Aya wis nang kene. Karo Ibu lan mbakyune. Ngancani Eyang Putri sing kari piyambakan.
Wiwit cilik Aya ora tau tandang gawe. Klambi reged, kari nyeleh nang kranjang. Piring reged, kari diglethakake nang dhapur, pengin maem kari matur, wah jan kepenak banget.
Yen mulih sekolah, Aya numpak angkot. Bareng karo kanca rakete, Sika lan Putri terus dolan dhisik nang omahe Aya. Bocah loro iku nunggu dipethuk Ibu utawa bapake dhewe-dhewe. Merga yen langsung mulih omah, ora betah amarga omahe suwung. Lha yen nang omahe Aya, bisa guyon-guyon dhisik, maem bareng-bareng, dolanan hape, maca buku. Sika lan Putri betah banget nang nggone Aya, koleksi bukune akeh. Ibune Aya seneng mundhutne buku.
Awan iku, Sika ngomong, ”Oh iya … aku ora bisa suwe nang kene, Ya.”
“Lha kowe rak isih cilik, ta Sik” jare Aya.
“Ya ora apa-apa ta. Apa ora entuk?”
“Lha apa bisa resik?” genten Putri takon.
“Resik utawa ora gak masalah. Sing penting aku mandhiri. Ora gumantung Ibu utawa wong liya,” Sika kandha karo tetep dolanan hape.
Aya wiwit mikir, “Aku iki kok kebangeten ya…. Brak-bruk wae. Yen Ibu lagi umbah-umbah, aku mung meneng wae. Malah
kembeng-kembeng. “Aya, kena apa? Kowe lara?” takone Putri karo nyawang Aya.
Ora suwe, bapake Sika rawuh. Sika mulih. Putri karo Aya isih terus dolanan nanging Aya dadi aras-arasen dolanan. Dheweke isih mikir omongan Sika. Ibune Putri rawuh. Putri pamit.
Sakwise Putri mulih, Aya nutup lawang kamare, “Ceklek.”
“Piye, ya …” Aya mikir maneh. “Aku bisa ora ya …?”
Wengi iku, kaya biasane Aya, mbak Ratna, Ibu lan Eyang maem bareng. Wektu maem bareng mesthi gayeng. Akeh obrolan, crita sing lucu-lucu lan sing biasane akeh crita Aya. Nanging wengi iku beda. Aya meneng wae. Mung ngrungokake Ibu lan mbak Ratna cerita.
Suwe-suwe, Ibu ndangu, ”Aya, ana apa kok meneng terus. Apa kowe lara?”
“Lha terus kena apa? Ora bisa nggarap ulangan? Entuk sms elek saka kancamu? Apa ana sing ‘nembak’?” Ibu ndangu serius nanging mbak Ratna ngakak.
“Ibu iki mesthi nggodhani aku. Aku ora seneng,” Aya dadi mrengut, merga ngerti banget Ibu senenge main sandiwara. Wajahe serius nanging pitakonane lucu.
”Ya wis.. sori, Dhik… Saiki tulung cerita nang Ibu, apa sing marahi wajahmu semendhung awan iki. Ibu susah yen anake kaya ngene.”
“Anu, Bu. Wiwit sesuk aku arep umbah-umbah dhewe,” Aya matur karo ndhingkluk.
“Umbah-umbah dhewe… lha alesane apa? Apa yen Ibu sing umbah-umbah kurang resik?”
“Ora … ora ngono, Bu. Ibu pirsa ta, aku iku paling tuwa dibandhingne Sika lan Putri. Aku lair wulan April, lha Sika Oktober.”
“Lha apa hubungan karo umbah-umbah?”
“Sika wis bisa umbah-umbah dhewe. Malah wiwit SD, lha aku malah durung tau umbah-umbah dhewe. Pareng ya, Bu?”
Ibu kendel wae, Eyang mulai mbrabak socane.
“Adhik wis bisa carane? Nganggo mesin cuci ben luwih cepet lan ora kesel awakmu, ya. Jane Ibu ora setuju, nanging yen alesane kaya mengkono, ya piye maneh?”
“Alah… paling mung pisan pindho, Bu. Pirsani wae, wulan ngarep rak brak-bruk maneh,” mbak Ratna nyepelekne.
“Ora, Bu. Insyaallah aku ora ngono. Iki tenanan kok. Aku isin, wong aku wis gedhe. Nanging nganggo tangan wae sisan mandi sore.”
“Ya, ndhuk.. Aya sing ayu. Ibu marengne. Nanging kudu gelem nampa kritik yen pancen kurang resik.”
“Yes…yes..! Alhamdulillah… iki langkah awalku dadi cah gedhe.” Aya pencolodan kaya cah cilik kae.
Sesuke Aya semangat banget. Sore sak wise Sika lan Putri bali, dheweke menyang
Arep adus ngiras umbah-umbah. Umbah-umbah dhewe sing perdana.
Nang kamar mandi wis ana sabun kanggo umbah-umbah, ember lan sikat. Klambi mulai diwenehi
dikucek wae. Lha nanging tangane lara. Wah… wis embuhlah, sing penting wis kena banyu lan sabun.
wis pinter nanging ketoke iki isih kotor. Caramu ngumbahi piye?”
Banjur Aya cerita carane umbah-umbah. Ibu kekelen kae. Terus ndhawuhi carane sing umum lan biasane isa resik tenanan. Aya manthuk-manthuk. “Sesuk tak jajal!” janji marang awake dhewe.
Tekade Aya gedhe lan pancen tenanan ora mung sepisan pindho olehe umbah-umbah. Merga Aya terus umbah-umbah dhewe, masia awake kesel. Nanging dheweke
Pesut utawa Orcaella brevirostris, lan uga kerep diarani Irrawaddy dolphin , iku kéwan sajinis mamalia. Senajan kagolong mamalia banyu kayadéné iwak lumba-lumba lan iwak paus, pesut iku béda amarga uripé ana ing kali. Jaman biyèn pesut akèh tinemu ing Pulo Kalimantan, nanging saiki wis klebu langka lan dilindhungi déning Undhang-undhang. Ing Pulo Kalimantan pesut bisa ditemokaké ing Kali Mahakam, mula banjur diarani Pesut Mahakam. Sawijining studi kang diayahi déning salah sawijining Yayasan Konsèrvasi mratélakaké yèn cacahing pesut ig Kali Mahakam wis kari sethithik ya iku watara 70-an.[1]. Studi iku nyimpulaké anané
kaya nyetrum utawa nganggo racun, lan anané buron kéwan kanggo dipiara.[2].
Kecut. (Diakses 2 Feb 2007).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pesut&oldid=1078054"	Kategori: Spesies kritisTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusFauna ing IndonésiaFauna ing AsiaFauna ing BangladeshMamaliaMamalia ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
diasraka	Dening: Masdjup (Ki Dhalang Sulang)
Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan
lan jejogedan sewengi natas. Wis ben, ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane.
“Eeeee….. karepe dhewe. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur, nanging kethoprak komplit. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. Nanging
penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau, para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane, nanging wose padha marem banget atine.
Cekake, Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Jenenge saya moncer. Malah-malah amarga saking moncere, wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak
kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin, sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa.
Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora
Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. Dheweke ngerti banget underan perkarane, gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi.
Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Embuh carane, sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. Ora ana dalan liya
Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi, Pak Bandi unjal ambegan. Landhung banget. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi.
“Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Marno Singkek, Nardi Meler, apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Tenan iki, Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi.
Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. Pak Bandi disawang satleraman. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. Sepi. Kekarone dadi meneng-menengan. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. Tangane Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. Nganti sawetara wektu, hengga rada lerem watuke Lasirin. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki.
Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane.. Ora kena melek bengi, lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh, mesthine kudu melek bengi, penthalitan, lan pethakilan ing ndhuwur panggung, sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing
ngrembuyung. Laris manis. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Bisa nglancarake dalan pangane kanca-kancane.. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging
tengene. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene.
Kosok balen karo Pak Bandi. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah, nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Yen nganti ana apa-apane Lasirin, dheweke sing rumangsa paling luput, jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh.. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh
nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap, kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin.
Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane, Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan, mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Wis padha diniyati setengah sambatan. Mula Lasirin uga ora dijawil. Luwih-luwih sedina sadurunge, nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin, sing ditiliki katon gumlethak lara. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan.
Keber ngarep dikerek mundhun. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang
penonton padha genti ngrangsang para pengrawite.. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung.
“Merdekaaaa!….merdekaaaaa!..
..merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. Pancen bener. Pawongan sing nganggo sandangan putih-putih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan.
Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah.
“Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak, uga
padha lega atine. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok, lan amplopan
solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Kaya dudu sabaene. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. Terus lan terus anggone nglucu, nglawak, ndhagel, nembang, sinambi jogedan pethakilan. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan, kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat.
Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti, kajaba amung
kowe iku, coeg… Isin2i wong brang kulon ?
Mbah asmara wis tau nglelet ning rembang durung??
kangmas. Saiki ono konco kanggo www.
Pulo Galang Baru. Masyarakat ing panggonan kasebut ngarani "Kreteg Barelang", nanging ana uga sing nyebut "Kreteg Habibie", amarga Habibie sing ada-ada pembangunan kreteg iku kanggo menfasilitasi katelu pulo kasebut sing
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 30 Januari 2017.
Nalikane Ing Tirtonadi Ngenteni Tekane Bis Wayah Wengi Tanganmu Tak Kanthi Kowe Ngucap
Panjenengané asal saka kulawarga pujangga kraton Surakarta kang misuwur, yaiku kulawarga Yasadipura. Lair
Ranggawarsita (luwih dikenal minangka Pajangswara / Pajangsora), abdi dalem Panewu Carik Kadipatèn
gaya palaran. Sawisé disapih Bagus Burhan banjur diasuh déning Empu Tanujaya. Kauripan pujangga Ranggwarsita ana ing lingkungan kraton Jawa kang kebak konsèp logika, ètika, lan èstètika.
Sawisé umur 12 taun, Bagus Burhan kang durung bisa maca Kitab Al Qur’an, banjur dikirim menyang Panaraga saperlu meguru ngaji marang Kanjeng Kyai Imam Besari ing Gebang Tinatar. Nanging dhasar bocah nakal lan ugungan, wis luwih saka setaun ngaji, Bagus Burhan durung khatam Al Qur’an, aja manèh Al Qur’an, turutan waé uga durung khatam. Sidané, déning pengasuhé yakuwi Ki Tanujaya, Bagus Burhan diajak ngumbara, lunga menyang tlatah Kedhiri, nanging pungkasané bali manèh menyang pesantrèn ing Panaraga. Sawisé disrengèni déning Kanjeng Kyai lan dilulu yèn kepingin dadi warok Kanjeng Kyai uga sanggup dadi perantara, Bagus Burhan ngrasa isin banget banjur nangis lan wiwit sadhar dhiri. Amarga isin mulih menyang Surakarta yèn ora ènggal bisa ngaji, Bagus Burhan banjur nglakoni tirakat, yakuwi kanthi ngrendhem ing Kali Watu jroning patangpuluh dina, lan sedina mung mangan gedhang watu mentah siji. Sawisé tirakat patangpuluh dina suwéné, Bagus Burhan banjur éntuk kanugrahan dadi bisa lancar ngaji, malah diangkat dadi kapercayan Kanjeng Kyai Imam Besari.
Sawisé bali saka Panaraga, Bagus Burhan banjur dipasrahaké supaya ngabdi marang Gusti Panembahan ing Buminatan. Jroning ngabdi mau Bagus Burhan bisa mranani penggalihé Gusti Panembahan saéngga dianugerahi “pusaka” amanat saka Sri Baginda Pakubuwana III, yakuwi arupa kasektèn kanggo nulak kang duwé niat jahat. Saliyané kuwi uga dianugerahi èlmu kendhali kakuatan jasmani lan rohani sarta kalantipan pancaindra. Pungkasané ing dina Senèn Pahing tanggal 4 Sapar taun Alip 1747 utawa kanthi candra taun Amuji suci pandhitaning ratu, Bagus Burhan bisa diangkat dadi juru tulis Kadipatèn kanthi asma Ranggapujanganom.
Kanggo njerokaké èlmu lan kawruh, Bagus Burhan utawa Mas Rangga Pujanganom, banjur lunga meguru menyang padhépokan Kyai Ajar Sidalaku ing Tabanan, Bali. Ing padhèpokan iki Mas Ranggapujanganom diisi èlmu pandeleng batin. Miturut Kyai Ajar, yèn èlmu kuwi dipatrapaké bakal bisa ngerti bab kang durung dumadi, lan Mas Rangga Pujanganom bakal dadi sumber èlmu kawruh lan èlmu kawicaksanan saéngga bakal dadi pandhita utawa pujangga negara. Mas Rangga Pujanganom uga diwedhar naskah-naskah Jawa kuna kang katulis ing rontal utawa kertas kayu, yakuwi naskah kang digubah déning
isih tinulis jroning Sekar Ageng, nanging Kyai Ajar bisa mesthèkaké yèn Mas Ranggoyeda Pujanganom bakal bisa njarwakaké jroning basa Jawa kang bisa dimangertèni déning wong akèh.mboten ngertos kulo nyuwon penggalih ipun sedoyo
Akeh wong becik saya sengsara— Banyak orang baik makin sengsara.
pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis ana ing lembar jawab kang cumawis !(Skor:40)	31.Critakna gambar kasebut udakara 4 ukara	32.	33.	34.	35. 36. 37. 38.Bapak nyritani aku supaya ngati-ati.Kepriye yen ukara kasebut diowahi dadi basa krama !Gawea peranganing layang sing diarani bebuka ingene Iho jo awake dhewe iki dadi bocah sekolah pancen saya abot sanggane fuwih-luwih ngedhongi ulangan kaya mau kudu digarap kanthi tumemen ngono kandhane purwanaParagraf kasebut tulisen nganggo aksara kapital Ian tandha wacan sing trep !Bapak ndhawuhi ibu mundhut sate ayam.Kepriye yen ukara kasebut diowahi dadi ukara tanggap ?Dheweke banjur goiek kayu.Kepriye yen ukara kasebut ditulis nganggo aksara Jawa ?Naning dikongkon bapak menehake layang kanggo dhokter.Kepriye yen ukara kasebut diowahi dadi basa ngoko alus ?.,Gawea ukara nganggo tembung :a.	apik-apik	V	39. 40.b.	lunga-lungaGawea ukara pakon utawa kalimat
Mara mbok elinga gus rupamu bagus! Manawa ing besuk patut kowe bisa dadi mandor prahu atawa carik, nanging kudu gelem netapa! Aja kaya kowe saiki, esuk-esuk wis nyekek, esuk-esuk wis nyekekl (
SI JABANG BAYINE (……………………………………………………..)GUMUYU SAKTEKAKU DEWE
GIRANG GIRANG SAK PUNGKURKU,PANDULUNE
sampun dugi lan launching teng indonesia lan namung gadah 300 unit ing
wong malang bakal Ngamuk.. Mending metuo teko malang.. Ora usah Ngamuk pikiren kiro kiro meduro lek di ngunukno Piye.. Karo wong jobo meduro awakmu Ngamuk pora.. Iki ngomong realistis gak ngomong Ngawur.. Cuma ben weruh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cipayung,_Jakarta_Wétan&oldid=1120232"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanCipayung, Jakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 4 Maret 2017.
kalebu manuk cilik sing saiki diwiwiti kanggo nggunakake. Saliyane swara khusu, padha menyang Pleci swara, hummingbirds wis swara diligent uga bisa digunakake kanggo nggodho manuk kanggo wayahipun, kanggo Kayata anis kembang anise lan abang. Manuk kolibri ireng manuk kolibri paling sought sawise utawa ninja a. Kene sawetara jinis hummingbirds sing misuwur antarane pembuangan saka manuk ngginakaken suara ing Indonesia.
Biasane katon piyambak utawa ing pasangan, ngunjungi don dapdap ne wit utawa tetanduran wit-witan padha ing
lan September. Number 2 endhog, blentongé pink, kang diselehake ing Hive hanging ora adoh saka permukaan lemah, ing pinggiran alas, utawa
ngawur opo maneh, yo wes lah iki tak
SERVIKS DI DESA BENCULUK KECAMATAN CLURING KABUPATEN BANYUWANGI
caruban dha pengen motor, akhire ngongkon wong tuwa adol sawah,,,, dadine kaya ngene iki,,, durung maneh rabuk tuku, adole ya neng cukong maneh,,,,,, mbok
opo yo. opo isih sepi? nek sih sepi yo kenbangeten pengkotnya. maklum aku wis 3 taon ora mulih soale telung taun kepengker terminal caruban sing gede tur apik isih sepi. lha kepiye ora sepi agent bis onone neng njobo terminal ora neng njero. o iyo salam ya karo tonggo2 ku sing narik becak neng pasar caruban khususe wong dungpring.
mas kenal ora karo slamet omahe kulon pasar passe sih aku lali cedeke omahe pak agus guru bahasa inngris
meski nggowo korban mergo perubahan koyo to aku sing akhire mlayu neng batam. tp yo ora sitik wong sing dadi mergo
kidul wetan. tp saiki mbuh kondisine py. mugo2 ae pasar caruban ndang di beresi ben iso dadi kebanggaane wong carubane dewe kr wong
koyo opo pasar caruban saiki…….po ji semrawut……..? wah kangen kangen nyangkruk neng pinggir rel kulon stasiun terus mlaku neng gang 1krajan mampire neng gone pak wardi ha…ha…ha…salam konco2 krajan kidul
DheDie blog: Cerita Lucu Bhs Jawa = Sopo Presiden RI taun Ngarep?
Cerita Lucu Bhs Jawa = Sopo Presiden RI taun Ngarep?
presidene cetho nek Pak SBY, lha terus nganti tekan tahun 2024 thek inisiale tetep S ki njur piye ketemu nalare to,Lek Gon ?Gogon Joss : S
kondhangGogon Joss : Halah....wong yo podho karo sing
Kucing"Suwijining ndino Setro Mino mertamu ning ngomahe Setro Njingik. Dheweke disuguhi kopi karo Setro Njingik. Sajake kopine enak tenan, soale Setro Njingik muja-muji ngalembana marang kopi sing disuguhake. Setro Mino banjur nyruput kopi amarga penasaran marang rasane.Setro Mino: Iki kopi apa tho kok rasane rada kecut?Setro Njingik: Kuwi kopi istimewa, meh padha karo kopi luwak sing larang kaeSetro Mino: Woo ngono tho, kopi apa jenenge?Setro Njingik : Kopi kucing, aku gawe dheweSetro Mino: Gaweanmu dhewe tho, apa sebape diarani kopi kucing?Setro Njingik: Sebape diolah lewat kucing. Yen kopi luwak kopine dipangan luwak ndisik sakdurungne
kucing banjur gerusan kopi disaring, dikumbah, dipepe nganti garing banjur digiling meneh nganti alus. Lha iki sampeyan sing pisanan nyoba
»TheKiFOT« luweh becik kethok kere ning sugih ati lan ngebektine tinimbang kethok sugih neng elek atinelan budine,. bondo donyo ora enek sepiro o,. tinimbang sangu no suwargo
sabuk) : seneng cawe-cawe mesthi ora diajak guneman.
Dom sumuruping mbanyu : laku sesideman kanggo meruhi
Rukun agawe santosa, crah agawe bubrah : yen
MANUNGGALING KAWULA GUSTI FILSAFAT PEWAYANGAN KEPEMIMPINAN PUNAKAWAN : Semar-Gareng-Petruk-Bagong PENDAWA LIMA PERANG BHARATAYUDHA; Nafsu Paling
sampeyan karo cerita wayang kuwi apik banget, nilai filosofi wayang sing sampeyang petani cocok banget karo kahanan Indonesia saiki, contone sing rada gampang disawang yakuwi babagan olah raga, saiki akeh pakar – pakar olah ragane awake dhewe padha hijrah marang negara manca sebabe apa??? Negara manca bisa luwih ngajeni lan ngregani kepinteran lan ketrampilane wong -wong kuwi mau, tapi ora usah kuatir lan kudu yakin ya Mas yen kapan – kapan ana rejaning jaman utawa mengko yen ana gumlegare gunung Kelud (ora mbledhos lho mung gumleger wae) hehehe…. mBlitar dadi latar yen gunung kelud mbledhos…….Indonesia bakal dadi negara kang AGUNG JAYA – JAYA GEMAH RIPAH LOH JINAWI utamane
(112) Jasa SEO di Jogja Murah Bergaransi dan
Pura Luhur Uluwatu ya iku pura kang dumunung ing Desa Pecatu, Kuta, Badung (kurang luwih 31 kilometer saka Denpasar mengidul.[1][2] Pura iki madheg ing pucuk kidul-kulon Pulo Bali ing sandhuwuré anjungan watu karang kang terjal lan njorok ing laut.[1]. Pura Uluwatu mapan ing lemah kang dhuwure 97 meter saka laut.[1] Ing ngarep pura ana alas cilik kang diarani alas kekeran minangka sangga kasucening pura.[1] Pura Uluwatu nduwé saperangan pura
Dalem Pangleburan.[1] Saben-saben pura nduwé gegayutan karo Pura Uluwatu mligine ing dina-dina piodalane.[1] Piodalan ing Pura Uluwatu, Pura
iku, akèh umat Hindu percaya bilih ing Pura Uluwatu iku sarana kanggo nyenyuwun nugrahaning Gusti kanggo tumataning urip ing donya.[2] Mula ing Pura Uluwatu daya wisesa utawa kekuwatan spiritual saka telung dewa ya iku Brahma, Wisnu, lan Siwa ngumpul dadi siji ing kono.[2] Daya wisesa dewa Brahma saka Pura Andakasa, dewa Wisnu saka Pura
madheg saka pituturing Mpu Kuturan nalika abad kaping 11.[2] Pura iki siji saka enem pura Sad Kahyangan kang ditulis ing Lontar Kusuma Dewa.[2] Pura kang disebut ing Lontar iku ya iku Pura
NederlandsPortuguêsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 29 Agustus 2016.
arep mangan opo.nglamar kowe opo ra ono sing liyo
kucing garongOra kena ndeleng sing mlesnongMain sikat main embatApa sing liwat(eh,
1 TESALONIKA 4:3 | Sane kakarsayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, inggih punika:
***************************
Sing lemah soyo lungkrah, sing kuat soyo njingkrat.
Mobal-mabul, kocar-kacir, tetep ae wong cilik sing dadi korban.
mokhorobin,kanjeng syeh abdul kodir jaelani,kanjeng sunan kalijogo,abi wa umi ,
Arjunawiwaha: Kadhapuk pakem ringgit purwa (tilaranipun suwargi Ki Ng. Wignjasutarna) Punika serat pakem gancaripun lampahan ringgit wayang purwa: Kathahipun 23 : lampahan ingkang kangge ing tanah pulo jawi sadaya kagelaraken ing ...
lintasan (PATHWAY) nyathet jaringan interaksi molekul jroning sèl, lan variané mligi marang organisme tinamtu. Ing sasi Juli 2011, KEGG wis owah dadi jaringan sing mawa bayar lan ora gratis manèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=KEGG&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.25, 14 Maret 2013.
I sedici Mahajanapadas dell'India Antica nel 600 AC
Awanti inggih punika krajaan kuno wonten ing India Tengah saha Kilen. Krajaan Awanti punika dipun pimpin déning kasta ksatriya saking wangsa Yadawa. Ujjayani (Ujjain, Madhya Pradesh) inggih punika kutha krajannipun, papaniipun wonten sakpinggiring lepen Ksipra, ingkang mili saking lepen Charmanuati saha lepen Gangga. Ujjayani sapunika dipun sebat Ujjain, kutha ingkang rame wonten ing Madhya Pradesh. Wasudewa Krisna kaliyan Balarama pados ngelmu wonten ing Ujjayani.
Krajan_Awanti&oldid=995855"	Kategori: India kunaKerajaan India KunoKerajaan Wangsa YadawaKerajaan ing MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 3 Maret 2016.
kalepatanipunmugi2 para putra wayah tansah guyub rukunkadosdene kersane swargi rikala taksih
Sawijiing wong wadon mawa klambi adat Silesia saka Cieszyn, 1914
Nganti saiki ana sawetara débat sing ndiskusèkaké manawa wong Silesia iku etnis sing séjé utawa ora. Amerga ing sejarah modèrn wong-wong Silesia kerep dipeksa ngaku wong Jerman utawa Polen. Senadyan mengkono, luwih saka 817.000[1] jiwa wong Silesia ing Polen ngaku ètnis Silesia lan amerga iku ndadèkaké kelompok ini sukubangsa minoritas sing gedhé dhéwé, sasandhingané sukubangsa Jerman ing Polen. Saliyané iku ing Républik Céko ana luwih saka 12.231 jiwa sing ngaku sukubangsa Silesia nalika cacah jiwa ing taun 2011.
referensi[besut | besut sumber]
Wong_Silesia&oldid=1091359"	Kategori: Silesia	Menu navigasi
para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun puma karya
Gusti Allah ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang
langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kapaningaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung raos suka ing ngajeng,
sekalihan garwa (ingkang mengku gati) kula pinangka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumrambah para kulawarga
sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp ___________ sekalihan ngaturaken sarana miwah upakarti pinangla jangkeping tatacara salaki rabi.Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa. Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan temah mboten saget pisah salami - laminipun. Kasoking katresnanipun Bp ___________ sekalihan dhumateng Bp ___________ sekalihan garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ___________ ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon penganten putri.mBoten kekilapan Bp ___________ sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng - enthengi anggenipun Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta.Amung panyuwunipun Bp ___________ sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah kampung mriki. Hambok bilih Bp ___________ sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) mugi hangandhapna samodra pangaksama ingkang agung.Pepuntoning atur kula minangka ulih salira saking Bp ___________ sekalihan menawi wonten gonyak - ganyuking wicara kiranging suba sita ingkang singlar ing reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
sajrone gelaran wayang kulit ora mung digunakake dhalang minangka piranti kanggo njangkepi crita supaya bisa lumaku kanthi samesthine. Nanging, luwih saka iku nduweni maksud lan kekarepan: tanpa gunungan, wayang kulit ora bisa diparagakake. Ora bakal ana kauripan, ora bakal ana crita wayang.
Kepriye lire? Kita asring mangerteni, nalika ki dhalang durung munggah sasana pentas, nalika para pengrawit wus miwiti gendhing-gendhing manguyu-uyu, gunungan wis ditancepake ana tengah kelir. Wektu iku, dunya durung ana crita.
Dunya saisine nalika durung ana manungsa temtu isih wujud alam liar. Ora beda kaya digambarake sajrone gunungan, ana wit gedhe, kewan awujud ula, macan, bantheng, manuk, kethek. Saliyane iku uga ana buta sing cacahe loro lagi njaga gapura.
Sawise gendhing patalon rampung diungelake lan ki dhalang wus mapan, kayon dijabud saka gedebog. Nembe sawise iki, urip lan crita lagi diwiwiti dening ki dhalang sing ora liya diibaratake minangka “titahe Gusti”. Sawise dijabud, gunungan banjur ditancepake ana kiwa lan tengene ki dhalang. Nalika iku, urip lagi ana, crita lagi diwiwiti.
Ora mung kanggo dipajang, kayon uga bakal digunakake maneh kanggo misahake pathet sajrone crita wayang: ana pathet nem, sanga, lan manyura. Saliyane iku, kayon digunakake kanggo kabutuhan adegan khusus, kaya nggambarake segara, alas, utawa mbedakake adegan siji lan liyane.
Yen disawang saka wujude, kayon ora liya kajaba niru wujude gunung. Sacara filosofis, pucuk gunung sing lincip nggambarake sapa wae sing gelem ngupaya bakal nggayuh karaharjan sanajan pancen angel bisa nganti pucuke. Pancen ora gampang lan merlokake pangurbanan supaya bisa tekan pucuke.
Nyawang pucuke gunung, ora liya tansah eling marang tujuan sing wis dadi kekarepan sing kudu tansah diudi. Pancen ora gampang tekan kana amarga akeh godha lan rubeda. Nanging yen wis tekan pucuk bakal bisa nyawang ngisor kanthi rasa marem amarga wis nglakoni akehe panandhang.
Sajrone gunungan wayang kulit mesthi digambarake ana wit, manuk, lan ula. Iku ora liya kejaba manungsa gunung saisine tansah kepengin dijaga. Gunung minangka peparing saka Gusti kang ora
piyambake nyerat yen nalika bumi isih ana ing jaman es, wit-witan satemene dadi punjere urip.
Thukule wit mratandhani yen lemah subur. Saka wit, wektu iku manungsa bisa
wong lanang. Suwalike, yen ula minangka wujud bumi lan nduweni sipat wadon. Yen wit-witan, manuk, lan ula bisa kumpul, bumi bakal subur.
Saliyane iku, ana buta loro sing lagi nyekel gada. Sing sapa wae kepengin munggah ana pucuke gunung, kudu ngadhepi buta sing wengis. Wujud yen pancen ora gampang bisa nggayuh kamulyan. Ana uga sato kewan kayata macan, bantheng, lan kethek. Kabeh bisa urip bebarengan ana sajrone gunung.
Saiki, gunung wis seseg dening manungsa, kelebu kabeh kekarepane. Wit lan kewan dadi kurban. Ora itungan maneh lan embuh nganti kapan kabeh mau dadi kurbane manungsa. Yen wis kaya mangkono, kita mung bisa nyawang tanpa bakal bisa tekan pucuke gunung. (Suara Merdeka, 1 Juni 2014)
gongso Kanjeng Kyai Naga Wilaga dan Kanjeng Kyai Guntur Madu dari Kraton menuju Masjid Gedhe Kauman. Prosesi miyos gongso
sampe pedot yo pacule tetep utuh kiro2
Longan Ngapak: Basa Kuwe Ora Ana sing Blaka
ngguyu bareng (ora dewekan) nek krungu basa-basa jaman cilik ketone koh kunoo banget. Contohe kaya basa blijing nek wuda klambi, lamuk lan lia-liane. Basa-basa kuwe anu wis jarang dinggo nang bocah siki mbok, mulane sok dadi keton kuno, tur mreguyokna.
BTG (Bocah Tembe Gede) jaman siki ya nduwe
pranti pertemuan resmi, go wong cilik nek ngomong karo pejabat, bocah cilik ngomong karo wong tua, ngomong karo
melanggengkan kasta, nglanggengna kekuasaan. Dadi basa kuwe kadang di ciptaka go tujuan arep nguntungna sapa. Dadi ora blaka lah intine (ngerti blaka ora). Alias ana urang nang walike wedi.
Nah nek jaman siki ya ngerti dewek mbok, kepentingane tipi, kepentingane prusahaan gede, lan kepentingan liane sing kudu di goleti dewek-dewek. Soale kabeh mau tergantung karo jejeg-
Kategori:Operasi militèr lan peperangan Perang Donya II - Wikipedia
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Daftar operasi militèr Perang Donya II.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Battles of World War II.
► Peperangan Perang Donya II nglibataké Hongaria‎ (1 Kc)
► Peperangan Perang Donya II nglibataké Italia‎ (1 Kc)
► Peperangan Perang Donya II nglibataké Jerman‎ (1 Kc)
► Peperangan Perang Donya II nglibataké Rumania‎ (1 Kc)
► Peperangan Perang Donya II nglibataké Rusia‎ (1 Kc)
► Perang Jerman-Sovyèt‎ (1 Kt, 1 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Operasi militèr lan peperangan Perang Donya II"
Donya IIPeperangan miturut perangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 30 Maret 2013.
wektu mocone ki Bud… balik ngomah dhisik ahhh … topo sedhelok moga2 iso ngerti sithik2….. guendheng tenan iki… mantiq2 ……
REBOISASI Sawijining dina ing RT 4 / RW V Kampung Tegalsari nganakake rapat RT sing mbahas bab penghijauan utawa
para bapak warga RT 4 ingkang sampung kersa angrawuhi musyawarah rutin bulanan
punika. Wonten ing wekdal punika, kula badhe medharaken bab ingkang saged dipun
wastani wigati. Sakjane ngono ya antaraning penting ora penting. Jlentrehipun
kados makaten. Sapunika lak mangsa rendheng kamangka kahanan RT 4 punika ing
pinggir radosan taksih kosong dereng wonten tanemanipun. Kados pundit menawi
Marno : Babagan ingkang sae kados makaten menawi kula
Joko : Monat-manut nggih pareng, Pak. Ning
niku lho, dananipun kados pundit ?
ingkang kedah dipun rembug sesarengan. Mangga kula aturaken panjenengan ingkang
ngrembug. O …..inggih, Pak Marno rak bendhahara, ta. Kados pundit, Pak ?
Marno : Mekaten Bapak-bapak, kas RT kita taksih wetah,
tegesipun dereng dipun angge kegiyatan ingkang mbetahake arta kathah. Wingi
halal bihalal rak sederma kempalan sarasan. Gunggunge arta wonten Rp.
RT : Wah ….kaleresan menawi makaten. Kados
Jarot : Nyuwun sewu, Pak RT, lajeng
jinisipun taneman punika punapa ? Jinis rak nggih netepake rega barang ?
utawi cemara kemawon. Sae lho taneman punika.
Menawi makaten mangga minggu ngajeng kita gotong royong nanem pelem. Matur
nuwun sanget dene panjenengan sampun ngarujuki bab punika. Kula
nganggo boso jowo (bahasa Jawa). Saiki jamane perang meme koplak nok grub fb
utawa bbm. Wis ora usum komen nggawe teks
Soale perang gambar iku guyonane nylekit, ngenyek
sampek elek. Biasane foto editane ngawur, edan, gendeng. Wis
“wani perang po ra?” Nek diajak perang karo
bocah wedok ayu kinyis-kinyis ngono iku yo ra iso nolak, bro... Opo maneh
cilik ora kewaca. Iku mau conto (tulada) perang gambar boso jowo koplak jawa timuran. Sepurane, yen foto lan ukara (kata-katane) kasar. Jenenge wae gojegane
La iyo ono Kyai jarene jaduk soko Ampel, la
kurang. Opo mergo Alloh SWT menehi ilmu duwur kuwi opo palingo. Aku yo ora weroh.
sekretaris. Mbarang dites akhire ana wong wadon lima sing lolos test, ndilalah ayu-ayu kabeh bodine semlohe-semlohe kabeh. Selain ayu-ayu kepinterane ya seimbang. Kiye sing merekna Kemplu dadi bingung arep milih sing endi. “Pintere padha, raine ya ayu-ayu kabeh, awake ya weweg kabeh jan inyong malah bingung arep milih sing endi, jajal ngesuk arep tek wawancarai sapa ngerti sekang ngono dadi ana sing cocok,” batin Kemplu.
terima dadi sekretarisku. Sing tek takokna kuwe apa tugase sekretaris ?” Boss Kemplu takon.
“Kowe ya bener, realistis tur detail inyong seneng,” Boss Kemplu ngomong.
“Jajal nek kowe Saritem?” Boss Kemplu nunjuk Saritem.
“Carane inyong sekretaris kuwe kudu bisa dadi penghubung nerusna informasi-informasi sekang Pak boss maring kanca-kanca
Dakem nggole njawab mandan suwe soale kabeh jawaban sing dipikirna nang Dakem wis diomongna nang liya-liyane. Akhire Dakem njawab kaya kiye. “Sekretaris kuwe ibarat Laptop, kudu
ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept
"Loro Blonyo Kontemporer”, Tri Bakti Magelang, Indonésie
"Vivid Animamix”, Jogja Nasional Museum, Yogyakarta, Indonésie
“Utopia Negativa”, Langgeng Gallery, Magelang, Indonésie
“Hallo Jogja“, V-Art Gallery, Yogyakarta, Indonésie
“Re-Form”, Langgeng Art Project, Yogyakarta, Indonésie
“Yang Error”, Mess 56, Yogyakarta, Indonésie
“Bali Bienalle Summit Event 2005“, Toni Raka Gallery, Bali, Indonésie
“Calon Arang“, Bilik Marsinah, Yogyakarta, Indonésie
“Serba Salah“, Vredeburg, Yogyakarta, Indonésie
1998 “Refleksi Zaman“, Vredeburg, Yogyakarta, Indonésie
“Merenung“, Sanggar Dria Manunggal, Yogyakarta, Indonésie
“Dies Natalis XIV ISI Yogyakarta“, Galeri ISI Yogyakarta, Yogyakarta, Indonésie
bisa lacak nomer hp yg elu pake! Gue bisa tau siapa elu..
Spy_hacker (Spy_hacker@yahoo.com) 28/01/09 02:43
Pak provokator, sampeyan niku wong jowo sing cubluk lan
penerus poro ambiya,....BalasHapusAnonim25 Desember 2013 19.47sak dereng npo mawon engkang wonten teng dunyo nli wonten engkan di ciptak aken allah niki nur ipin kanjeng
jenengan ampun damel rujuk an sakingh setunggal kitab mawon brarti jengan niku tyang engkang sempit....BalasHapusAH. KHOIRUL HAKIM11 Januari 2014 13.27
kitab... sampean wis ngaji kitab pinten mas ? sampun khatam kitab Ikhya Ulumudin nopo dereng ? sinau riyen mas gih !sampean mesti ngajine ng internet karo ning buku terjemahan sing rak ana gurune... Sinau tanpa guru bahayani mergo sing dadi gurune iku akale dewe...ngaji mas ! mumpun isih diparingi urip...BalasHapusAnugrah Dl17 Oktober 2016 09.46
wong ndeso ra ngerti opo opo kowah kowoh
Wonge pancene ganteng, nanging tatoan kiwo tengen lengene.Maksute iku jane opo aku yo ora ngerti.
iso digawe maneh ktimbang nginden maneh ya kan.................. seikaLetnan
Internasional, lan wonten tahun 2007, 2008, 2009 kanthi ajeg HASIL UNASipun inggil sak-DIY.
Ya sekolah punika badhe soyo sae menawi dipun asta guru-guru ingkang
PANGKALAN KERINCI – RIAU | Wong Ndeso Pengen Pinter
Simbah : “nggolek godhong gedhang le”
Putu : “godhong gedhang gawe opo mbah ?"
Putu : “lontong gawe opo mbah”
Simbah : “engkok dipangan ambek opor”
Putu : “oooo sik engkok, lha saiki laopo mbah?
Simbah : “nggolek godhong gedhang leee”
Putu : “gawe opo mbah? “
Simbah : “digawe bungkus lontong!! Khan maeng wis tak kandani leee!?!?!”
Putu : “Lontong digawe opo mbah?”
Simbah : “dipangan ambek opor leee, mosok digawe ganjel lawang????“
Putu : “Oh ngono yo mbah”
Simbah : “iyooo, wis kono lungo, ojo ngganggu aku!!!”
Putu : “opo’o mbah? “
Simbah : “kan aku akeh gawean saiki…!!!”
Putu : “gawean opo mbah…?”
Simbah : “jangkriiiikkkk, nggolek godhong gedhaaaang!!!!!”
Putu : “godhong gedhang gawe opo mbah…?”
Simbah : “matamu piceeekkk!!! Soale koen gak ngeri ngerti… gak ndelok ta
aku lagi akeh gawean????!!!! “
Putu : “gawean opo mbah….? “
Simbah : “dengkulmu anjloogg!!!! Nggolek godhong gedhaaaang…! “
Simbah : “cangkemu suweeekkk… digawe bungkus lontong, lontong yo
Putu : “Kan nang omah ono beras, opo’o simbah mangan lontong campur
godhong gedhang mbah????”
Simbah : “putuku sing nggantheng ireng thuntheng koyok areng, koen dulin
sing adoh ae yo, engkok simbah bludrege kumat. Simbah lagi nyambut gawe
Putu : “opo’o koq bludreg mbah? Sakjane simbah nggolek godhong gedhang
opo bludreg sih? Bludreg iku opo sih mbah? Iso digawe bungkus lontong
simbah : “guobloooog!!!! Kenthiiir!!!!“
Putu : “kenthir??? Simbah stress yo?? “
Simbah : “iyo Simbah stress..!. mumet ndasku ono awakmu ngganggu aku
Putu : “lek nyambut gawe nggolek godhong gedhang nggarai mumet…, laopo
simbah sik tetep nggolek godhong gedhang??”
Simbah : “wis wis gak usah kakean cangkem!! Saiki muliho ae koen.!!!! “
Putu : “iyo mbah, aku moleh ae… simbah gak moleh pisan…??”
Simbah : “gak, aku sik akeh gawean “
Simbah : “nggolek godhong gedhang,..!!!!
Putu : "godhong gedhang gawe opo mbah,.?”
Simbah : “gawe njejeli lambemu!!!!????
Buat refresing aja, banyolan suroboyoan Putu : “laopo mbah? “ Simbah : “nggolek godhong gedhang le” Putu : “godhong gedhang
koyo ngene rasane,.. kasmaran mergo tresno, tresno kowe… cah ayu… Sak mesthine kowe ugo ngrasakke tresno iki koyo sing tak alami… tanpo sliramu donya petheng ing atiku. kowe tresnaku, sak lawas e sing tak
anggep ae muter 50 km habis 25 liter.. nonsubsidi anggep ae 12 rb an.. wis 300 rb.. bayar pungli yo sama.. halah.. piye iki..
Sugeng rawuh ing "Sinau Jawa". Blog menika minangka salah satunggalipun pambudidaya nguri-uri kabudayan Jawa, tilaranipun linuhung Jawa. Nyuwun Pangapunten awit kathah kekiranganipun. Matur nuwun.
dalam tembang macapat, yaitu; Tembang Dhandanggula, Tembang Kinanthi, Tembang Gambuh, Tembang Pangkur, Tembang Maskumambang, Tembang Megatruh atau disebut juga Tembang Duduk Wuluh, Tembang Durma, Tembang Wirangrong, Tembang Pucung, Tembang Mijil, Tembang
“Grapyak, semanak, nanging sok-sok wekasane dadi sereng marga ora keturutan karepe”. Cocok
Asal-Usule Kutha Semarang Kacarita ing Kasultanan Demak ana sawijining pangeran kang ajejuluk Made Panda. Panjenengane kagunga...
Tanggap Wacana Upacara Mitoni -Sesorah (pidato bhs Jawa)-
Prabu Dasamuka kinen madeg senapati ngrabaseng prajurit Pancawati, andhahane Prabu Rama. Rangu-rangu atine ...
aksara murda hanya ada 7 buah yaitu Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Ga dan Ba. Fu...
Pambuka - Panutup (Pidato Bahasa Jawa)
Pambuka (Miwiti Acara): Para rawuh kakung putri wredha mudha minulya. Samangke sampun tabuh …. WNIK. Nitik sasmita ingkang sampun...
Tuladha cengkorongan sesorah: Sesorah Sukuran a. Salam
Para leluhur ing jaman rumiyin menawi maringi pitutur dhateng lare alit utawi para mudha dipunwujudaken tembang utawi kidung. Ingkang kathah...
sopo ngerti ono sing cocok.. :))
[[Kategori:{{{kacamatan}}}, Semarang]]
Bejalen, iku salah sawijining désa / kelurahan ing Kecamatan Ambarawa, Kabupatèn Semarang , provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
nalika kudu gawe paugeran ngenani kabudayan Jawa. Sing sepisan, ana ing
Kowe nduwe omah opo durung . . ? (
P : Ora ketompo (Gak keterima)
b : Lho kok mboten ketompo? (Lha kenapa gak keterima?)
Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, lek wis lulus mesti gole’k kerjo neng perusahaan liyo.
(Nanti kamu kerja cuma ngetik skripsi, habis lulus pasti cari kerja di tempat lain)
P : Kowe seneng guyon opo ora… ? (Kamu seneng guyon gak?)
d : Mboten pak, kulo serius yen nyambut
Lha wong namung anak adopsi, kok. (Lha cuma anak adopsi kok)
P : Tambah ora ketompo (Tambah gak keterima)
f : Lho, lha kok . . .?
P : Gawe anak wae aras-arasen, opo mane’h nyambut gawe
g : Lho, lha kok . . . ?
P : Kowe rak mung arep keminter,
Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore’? (Mau kerja kok gak tau kantornya)
P : Kowe kerep loro? (Kamu sering sakit?)
Wah, sakjanipun nggih saged (Wah,
j : Lho, lha kok . . ?
P : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kake¨han dolanan Internet, to? Ngentek-entekke’ pulsa!
(Nanti pasti gak kerja, mainan internet, abis-abisin pulsa)
P : Kowe waras opo ora? (Kamu waras gak?)
k : Lha, kulo nggih waras to Pak! (Lha saya jelas waras to pak)
P : Ra ketompo . . . (Gak keterima)
k : Kenging nopo . . . ? (Kenapa?)
P : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene. (Kamu pasti gak kerasan di sini)
k : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun
ngeblog, soale akeh urusane sing liyo.... (
saking Jember, Ustad. Kulo bade nyuwun
asmo kangge anak jaler kulo, nomer kalih. Nyuwun sewu, boso Indonesia kulo
soale gak kepingin tuku mongtor maneh. Tuku sing nek udan
kulonku (tuwek) numpak tunder abang… piye? lha umahku cedhake
enek sales sing mbelani mati”an
enek sing nambah”i elek’e
jenengan niku sinten asmonipun? Rencangipun kulo nggih katah. Monggo kerso menawi bade nderek latihan. Ampu kesupen tigo doso ewu saban sasinipun nggih.
Zubaida at Grassroot Cafe) [pic] — path.com/p/3pSbIR 1 month ago
WAHYU 151Malih tiang ngantenang praciri ageng tur tawah ring langite. Inggih punika wenten malaekat pepitu ngagem panyengkala sane pamuput, pepitu akehipun, tur punika bebendun Ida Sang Hyang Widi Wasa sane ka pamuput. 2Raris wenten kantenang tiang rerupan sane rupanipun sakadi segara kaca madukan geni, tur ring tepinnya kantenang tiang wenten anak majujuk
wilangan sato punika. 3Anake punika sami ngidungang kakidungan Dane Musa, parekan Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah kakidungan Panak
KONVEKSI TANGERANG, KONVEKSI DI TANGERANG, KONVEKSI KAOS DI TANGERANG , SABLON KAOS TANGERANG, KONVEKSI KAOS ...	Konveksi Tangerang Kota - Konveksi-
Bab I Piagam PBB nggambaraké tujuan lan prinsip-prinsip organisasi Perserikatan Bangsa-Bangsa. Prinsip-prinsip iki klebu bab pepadha (equality) lan mandhirèng
Pasal 2, ayat 3-4 intiné nglarang perang (kajaba béla dhiri) kanthi ukara, "Kabèh anggota kudu ngrampungké persengkétaan internasional kanthi cara damai saéngga perdamaian, keamanan lan kaadilan internasional ora kajlungup ing bebaya. Kabèh anggota PBB kudu mandheg (jroning hubungan internasionalé) saka nggunakaké ancaman utawa migunakaké kakuwatan tumrap integritas teritorial utawa kamardikan pulitik nagara liya, utawa tindhakan liyané kang ora sarujuk karo tujuan PBB." (Hak kanggo béla dhiri ditegasaké manèh ing pasal 51, kang mratélakaké, "Ing Piagam iki, ora ana kang bisa ngilangaké hak individual utawa kolèktif kanggo béla dhiri yèn kadadéyan serangan nganggo gaman tumrap sawijining nagara anggota PBB...."
Pasa 2, ayat 7 Piagam iki nandhesaké manèh yèn mung Dewan Keamanan PBB kang nduwèni kakuwasan kanggo meksa sawenèh nagara kanggo ngayahi apa waé, kanthi pratélan: "Ora ana ing kandutan Piagam iki kang mènèhi kakuwasan marang PBB kanggo campur tangan tumrap urusan wigati jroning yurisdiksi domèstik sawenèh nagara utawa njaluk supaya nagara anggota ngajokaké urusan mau kanggo dirampungaké déning Piagam iki; nanging prinsip iki ora kena nyélaki (prejudice) panerapan kakuwatan kang kapacak ing Bab VII." (Mung Dewan Keamanan bisa migunakaké cara peksa kaya kasebut ing Bab VII).
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 4 Maret 2016.
karo raup. Dheweke sedina sikatan pindho, tangi turu karo bengi arep turu. Sawise sikatan duwe ayahan baku yau nyaponi jogan. Jogan saomah dadi gaweane Nana. Yen nyapu nganti resik tekan ngisor longan. Ora lali nyulaki meja kursi, lemari lan barang-barang liyane. Kajaba saka kuwi Nana isih duwe gawean tambahan yaiku makani manuk. Sadurunge dipakani kurungane diresiki teleke. Bareng wis rampung kabeh, Nana lagi adus nganggo sabun. Rambute telung dina sepisan dikramasi nganggo shampo. Watara jam enem Nana banjur dandan, jungkatan lan sarapan. Sandhangan sing dianggo mesthi resik amarga rong dina sepisan salin. Bubar mulih sekolah seragame dicopot ganti sing dianggo ana omah. Nana pancen bocah resikan. Gurune nganti ngelem malah kerep dienggo conto kanca-kancane. Kukune seminggu sepisan dikethoki ora tau nganti dawa.I. Wangsulana pitakon ing ngisor iki kanthi bener !1. Apa wae sing ditindakake Nana saben tangi turu esuk ?Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................2. Apa gaweane Nana sing baku ?Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Kaping pira Nana sikatan sedina ?Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Apa sing ditindakake Nana bubar mulih sekolah ? Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Aranana telu wae pakulinane Nana sing perlu diconto !Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................II. Wenehana tanda ping (x) aksara a, b, c, utawa d sangarepe wangsulan sing bener !1. Anak kucing arane ............................................a.
nganggo ...............................................a. Parut c. Irusb. Lading d. Enthong4. Pak Tani lan Bu Tani menyang sawah nganggo .........................................a. Topi c. Payung b. Caping d. Srandal5.
Portal Portable | Wong Ndeso Pengen Pinter
SUDIRO,MUGI PANJENENGAN KERSO KENTUN MAWI EMAIL KASEBAT. SUWUN ( SUTRESNO PANJENENGAN )
Subiyanto 10 Mar 2017 22:05 PM
Isi Pesan # 470 Lokasi : Kediri - Jawa Timur
Ki Ageng Bedhes Santoso 21 Feb 2017 8:36 AM
Isi Pesan # 464 Lokasi : semarang
matur suwun ki demang menggah ilmunipun, menawi kepareng kawulo
maturnuwun kangge sedoyonipun saget damel pelajaran sarto nderek nguri uri budaya jawa
Noel Darmasto 16 Feb 2017 10:19 AM
Isi Pesan # 459 Lokasi : Surakarta
Kedah kadospundi kula ngaturaken panuwun kejawi namung lumantar tulisan menika, mugi anggenipun Panjenengan(Ki Demang) nguri-uri miwah nglestantunaken Jagad Jawi menika tansah
nuwun sanget, kula saged ndherek maos menapa dene ngundhuh.
Prediksi Jawa pools hri iniRecent Search Termsmbah semarjowo poolsJawa Poolsptediksi hongkong poolsangka biawak togelangka hewanangka main jowo polos sinjikusyair semar 30 april 2017mbah semar 30 04 2017prediksi mbah semar	Copyright 2012 –
TITISNO DZAT KANG KATON,MAUJUD OJO NGANTI LUPUT.BYAR TRAWANGAN
BYAR-BYAR-BYAR PADANG SONGKO KERSANING ALLOH.
KUTHO SOLO, TUWO LAN MUDO,
NYANG TAMAN JURUG ING PINGGIR BENGAWAN SOLO
MUDO LAN MUDI, AWAN LAN MBENGI,
DO SUKO-SUKO NANGING OJO NGIKET JANJI
NGERSAKNE OPO, MUNG SARWO ONO,
lha ancen mek ngono thok kok…
iki jenenge prolog wae, dudu inti permasalahane UU ITE kuwi.
kok iso tho? sampek uakeh banget komen-e ik?
Cah ITS ki pancen edian-edian tenan…
balang – mbalang, gambar – nggambar.
– ngGawaa dhuwit wong barangé wis entèk = Sambawa
– sésuk kowé nggawaa buku = pakon.
dipun bèntenaken tembung tembung: jupuken, panganen
Pandapukipun: “ke” + lingga + “en”, ateges leluwihan: kedhuwuren, kebangeten, kabangen.
b. tembung ingkang kaping kalih dados katranganipun tembung ing kapisan:kandhang jaran, jambu wer.
c. tembung ingkang kapisan dados katranganipun tembung ingkang kaping kalih:
nem, tu, lu, nga, luh.
Wisésana inggih punika tembung tembung ingkang angsal panambang “an”. 01. Entan éntan kados : gunungan, pasaran, kalèn.
f. Katrangan kaanan (kawontenan): kanggé nerangaken
1. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang,
d. Suk embèn | bapak | arep | mundhutaké | klambi | aku |
1. katrangan mangsa, 2. jejer, 3. katrangan mangsa,
4. wasésa, 5. lésan kang nandang, 6. lésan kang pinurih,
1. jejer, 2. katrangan jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa,
1. sayak, 2. katrangan jejer, 3. wasésa,
3. Ukara rangkep (ukara majemuk). 1. Ukara ganep sakedhikipun kedah wonten jejer lan wasésanipun, sok ugi wonten katranganipun.
3. Ukara rangkep inggih punika ukara ingkang panjang kadadosan saking kalih ukara lamba utawi langkung.
Simin arep mulih | menawa aku | wis bali saka Sala
Déné tuladanipun supados damel piyambak. III. Ukara Miturut Kawontenanipun Jejer Wasésa lan Lésan.
sadaya tembung ingkang nerangaken kawontenanipun kriya: mesthi, mau, banget, mbokmenawa, lan sapanunggilipun.
a. Tembung Purusa (tiyang): aku, kowé, dhèwèké, anu, banget, mbokmenawa,lan sapanunggilipun.
6. Tembung Wicalan (wilangan : cacah) = numeral :
– siji, loro, sapisan, saméne, sawatara, lan sapanunggilipun.
ing, ngarep, mburi, menyang, déning, lan sapanunggilipun.
lo, wah, wo, adhuh, toblas, lan sapanunggilipun. A. Tulada Ngudhal Ukara Miturut jinising Tembung.
– Mau ésuk aku ketekanan tamu saka Sragèn.
katekanan = lingganipun teka angsal ater ater ke
– Bocah cilik, adiné Mariyem iku, nukokaké jeruk adiku.
Musi, Paimin, Ciamis. pasopati, lan sapanunggilipun.
2. Sepélé, mréné, gègèr, kètèl, kabèh
Swanten “é” lan ‘è” kedah kaserat mawi “e” lan pratandha layar nginggilipun.
4. kluwak, luwak, kuwat, kowat
Swanten “u” utawi “o” kasusul ing swanten “a” kedah mawi aksara manda.
Basa Jawi punika pepak sanget, ngantos tiyang manca manawi badhé nyinau basa Jawi asring rumaos kewalahan, amargi saking kathahing sinonim tembung Jawi, caranipun ngetrapaken basa antawisipun tiyang ingkang bènten umur umuranipun utawi derajatipun lan malih pancèn wonten tembung tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten
Upaminipun tembung mangan: sinonimipun (dasanamanipun):
maem, dahar, madhang, malah taksih kathah panganggènipun ing basa kasar.
Antawisipun laré kaliyan nèm nèman sampun boten cak – cakanipun, semanten ugi antawisipun nèm nèman kaliyan tiyang sepuh lan sapanunggilanipun.
Lan malih asring wonten tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten (dèrèng dipun sumerepi) upaminipun tembung: kadingarèn, upil, karipan, maido, lan sapanunggilanipun.
Déné unggah ungguhing basa inggih punika caranipun ngetrapaken basa dhumateng tiyang ingkang dipun ajak gineman. B. Unggah ungguhing Basa.
– Apa sliramu mengko sida tindak pasar mundhut bakal klambi?
– Coba panjenengan pirsani, bapak ora saéstu tindak, la kaé lagi maos buku.
– nika, niku, ajeng, teng, nèk, saweg, napa, pripun, samang dika, lsp.
– Nèk dika ajeng tuku akèh mengké kula wèhké rada murah.
– Dos pundi ta samang nika, sinjang saéné kados ngaten kok diwastani awon.
– Napa panjenengan ajeng ngersakaken mirsani bioskop, nèk kersa ngga kula dèrèkaken.
– Nuju satunggiling dinten pun Kancil saweg mlampah mlampah wonten sapinggiring lèpèn, lsp.
– Kula dipun dhawuhi bapak guru, supados matur kaliyan bapak, manawi bapak guru bénjing dinten Minggu badhé tindak dhateng dalemipun bapak.
mu- dalem, aku – abdi dalem, kowé – panjenengan dalem.
– Abdi dalem boten saged sowan ngarsa dalem, amargi anakipun dalem saweg sakit.
– Manawi diparengaké griyané ingkang kilèn punika kula enggènané.
Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged ngulinakaken nganggé basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang.
Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan.
Kanggé ngulinakaken para putra ing ngriki perlu dipun sukani latihan latihan sageda kanggé
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.sexyhub-newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.sweetadult-newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sentul,dadi gk cangkem wae.,.,.,.,!!!!!!!!!!!
kulo abang.,.,.,.java(betawi campur jawa)salam kenal,.,.,.,.!!!!!!!!!!!!(tukul)
aku ra ero blp tp aku doyan koncoan.,.,.,iku wae!!!!
ra usah debat2 wae,sing bener cp yo iku sing wis di
iku? lek wes gak sanggup leren wae broo… Nggarap speda Ulung wae…dadi nek banter menyisan
cuman tulisanku sing judul iki ae,lha..blog e yo pancet bukak..maksute tulisan2 sing liyane ben kebagean koment,.soale tanpa koment tulisanku dadi sepihak ae,opo
iki ketoke arek2 ijo ijo dewe sing posting. Ketoro bahasane. Wong ketok nyolok ancene spedae kalah emoh ngakoni.
PEMBAHASAN1. Anak Konteks: Ing wayah sore-sore sak bubare nyaponi latar. Ora sengaja Tini lan Tono ngobrol ning ngarep omah.Tini : Ton dak bedeki ya, anake sapa sing gawe sengsara?Tono : Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.Tini : Wis ora ngerti? Anakan utang!Tono : Wah bener kowe Tin!Ton dak bedeki ya, anake sapa sing gawe sengsara?Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.
Bedane Montor Mabur karo RokKonteks: Wanci udan nggrejeh Penthul karo Tembem kejatah nindhakake rondha kampong. Wengine during sepiraa, nanging rasane ndayani padha angop. Kanggo cagak lek kekarone banjur padha cangkriman.Penthul : Bem, bem supaya ora ngantuk coba batangen cangkrimanku iki.Tembem : Ah, keciiiiil…. Yen urusan cangkriman aku iki lho jagone.Penthul : Bagus. Coba apa bedane rok karo montor mabur.Tembem : Aneh, aneh tenan iki. Wong rok kok dibandhingake karo montor mabur. Mbuh ra ngerti aku.Penthul : Mula aja sok nepuk dhadha. Takkandhani ya. Montor mabur kae yen saya dhuwur abure rak saya ra kethok. Tambah dhuwur maneh malah dadi ilang. Ning yen rok, saya dhuwur malah saya cetha. Tambah dhuwur maneh, saya ha… ha… ha…Tembem : Pikiranmu dhasar porno kok.Bem, bem supaya ora ngantuk coba batangen cangkrimanku iki.Ah, keciiiiil…. Yen urusan cangkriman aku iki lho jagone.Percakapan
ketemu ing warung. Dheweke banjur takon-takonan.Wati : Ka, wis suwe ora katon nyang ngendi bae?Suka : Aku bubar saka Jakarta sowan presiden.Wati : Lha piye diparengake? Ora dialang-alangi karo pengawale?Suka : Ya ora, wong pengawale apik banget, aku iki karo dheweke isih cedhak tunggal darah, dheweke iku bapake anake keponakane pakdhene kancane kancaku.Wati : Wah yo isih cedhak tinimbang karo sing adoh.Suka : Lha iya aku dikon ngenteni, karo pengawale padha lungguh bareng-bareng.Wati : Kepenak ngono, mesthi disuguh mbarang.Suka : Sapa sing disuguh? Lungguh bareng iku maksude padha lungguh, pengawale lungguh ana pos rondha, aku ana tortoar.Wati : Yen ngono kowe bisa ketemu karo presiden.Suka : Sapa kandha? Bareng weruh aku, presiden ngawe.Wati : Kowe banjur mara?Suka : yo ora, wong sing diawe iku pengawale, dikon ngusir aku.Wati : o, ngono ta?!Ka, wis suwe ora katon nyang ngendi bae?Aku bubar saka Jakarta sowan presiden.Percakapan
Lha piye diparengake? Ora dialang-alangi karo pengawale?Ya ora, wong pengawale apik banget, aku iki karo dheweke isih cedhak tunggal darah, dheweke iku bapake
jawaban Ya ora, wong pengawale apik banget, tuturan yang diucapkan tidak akan melanggar prinsip kerjasama bidal kuantitas.4. KAPSULKonteks: Ing ngare kelas nalika jam ngaso, Bejo karo Srii padha gegojegan sauntara karo sinambi bedhek-bedhekan.Bejo : Saiki genten aku sing mbedeki ya?Sri : Apa…. Tak wangsulane.Bejo : Barang cilik ning khasiyate gedhe. Huruf ngarepe K, huruf mburine L. cacahe huruf ana 6. Apa coba?Sri : Ah…. Gampang, wangsulne KAPSUL to?Bejo : Wah…. Pinter tenan kowe Sri.Sri : Sapa sek…. Sri je.Barang cilik ning khasiyate gedhe.
percaya ora yen bapake kancaku ki aneh tenan?Sri : Aneh kepiye to Ri?Hari : Mosok, atase kyai kok anake arep nganggo
kancaku kuwi lanang jeSri : Yen ngono kancamu sing ra nggenahYa bener ora oleh Sri, kancaku kuwi lanang jeYen ngono kancamu sing ra
kesadisan.6. Akeh WuluneKonteks: Wayah sore, bubare udan. Ing taman ngarep omahe jawul. Pandul ngerti jawul lagi ngresiki teras omah sing kena banyu udan. Pandul banjur nyedhaki sawetara ngumbar katresnane marang jawul.Pandul: Jawulku sayang, aku tresna banget marang sliramuJawul : Sorry wae ya ndul, kowe dudu tipeku, aku seneng karo cowok sing jantan, akeh wulune, lan simbar dadane.Pandul: Yaa… rabiya karo munyuk wae yen ngonoSorry wae ya ndul, kowe dudu tipeku, aku seneng karo cowok sing jantan, akeh wulune, lan simbar dadane.Yaa… rabiya karo munyuk wae yen ngonoPercakapan
TekananKonteks: Nalika mendung dicampur udan sing gedhe
kene! Nanging kerja ing kene kudu siap dalam tekanan.Rina : Maksud dalam tekanan apa pak?Bos : Ya kudu gelem ditekan-tekan mbak! Lon-lon kok nekane ora seru-seru, kepenak.Rina : Sing nekan-nekan sapa pak?Bos : Ya aku, sapa maneh? Piye gelem ora? Apa tak tekan saiki, uji coba.Rina : Edan !!!Ya aku, sapa maneh? Piye gelem ora? Apa tak tekan saiki, uji
dheweke dicritani marang wong-wong sing wis sukses bisnise amarga nemoni dhukun kuwi. Kanthi semangat, cipto mangkat banjur nemoni dhukun sing dimaksudake.Cipto : Mbah kula niki uripe sajeg jumbleg, kok rekasa mawon. Ben boten rekasa, kula kedah pripun?Dhukun: Sabar-sabar, yen wis rong taun rak wis ora rekasa yen rekasa.Cipto : Kula sugih nggih mbah?dhukun: Sapa kandha sugih? Tegese kuwi wis ora bakal krasa yen rekasa, amarga wis kulina.Cipto : Ora kacek!Sapa kandha sugih? Tegese kuwi wis ora bakal krasa yen rekasa, amarga wis kulina.Ora
kesadisan.10. Ora MatiKonteks: Badrun lan Jojon pancen wis suwe ora ketemu. Ning ngarep konter, sinambi ngenteni angkot, dheweke banjur ngobrol sithik.Badrun: Bapakke nate ditembak rampog nanging ora mati!Jojon : Mbok menawa bapakmu duwe ilmu kebal!Badrun: Ora merga kuwi….Jojon : Merga apa drun?Badrun:Merga ora kenaJojon : Siwalan kowe!!Merga apa drun?Merga ora kena Siwalan kowe!!Percakapan
Nalika Goplo dolan marang omahe Senthun, dheweke banjur kelingan apa basa sing dheweke ora ngerteni. Ngerti yen Senthun melu kursus bahasa asing, dhewekw banjur nakokake apa sing ora dimangerteni kuwi mau.Goplo : Thun… jare kowe saiki
Wayah bengi nalika si Anak lagi sinau geografi. Ana babagan sing dheweke ora mangerteni. Ngerti ana bapake lagi ngancani sinau, si anak banjur nakokake babagan kuwi.Anak : Bapak ngerti Segitiga Bermuda, Pak?Bapak : Ora. Mulane suk maneh nek ndeleh apa-apa iku sing maton, ta. Supaya nek pinuju butuh ora bingung olehe nggoleki.Anak : … ???!!!Bapak ngerti Segitiga Bermuda, Pak?Ora. Mulane suk maneh nek ndeleh apa-apa iku sing maton, ta. Supaya nek pinuju butuh ora bingung olehe nggoleki.Percakapan
RusakKonteks: Nalika mabur ing ndhuwur angkasa, masin pesawat ujug-ujug rusak, ora kena digunakake. Mesthi wae pilote bingung campur wedi.Pilot : Piye iki, mesin pesawat rusakCo-pilot: Tenang kemawon, Pak. Mangke saksampunipun teng ngandhap, dipundandosi.Piye iki, mesin pesawat rusakTenang kemawon, Pak. Mangke saksampunipun teng ngandhap, dipundandosi.
ora munggah. Awan iku nalika mulih sekolah, dheweke nemoni ibune sinambi matur .Dadang : Menapa kakang menika kedah ngalah kaliyan ratine, Bu?Ibu : Iya, le. Dadi kakang sing apik kuwi kudune tansah ngalah karo adhine.Dadang : Yen mekaten, kula badhe ngalah dumateng adhik, bu. Kersanipun adhik ngrumiyini kula minggah dating kelas gangsal, lan kula panggah teng kelas sekawan.Ibu : Kuwi jenenge bodho!!Yen mekaten, kula badhe ngalah dumateng adhik, bu. Kersanipun adhik ngrumiyini kula minggah dating kelas gangsal, lan kula panggah teng kelas sekawan.Kuwi jenenge bodho!!
marang kabeh murid. Salah sijining murid wani mangsuli pitakonan mau.Guru : Apa gunane lampu lalu lintas?Murid : Damel maringi
Panjenengan sios dados agen Yahudi Israel nopo mboten sih guuuuus? Ealah, panjenengan
Assalammualikum w.b.ttombo ati iku limo perkaranekaping pisan moco Qur'an lan maknanekaping pindho sholat wengi lakononokaping telu wong kang sholeh kumpulonokaping papat kudu weteng ingkang luwekaping limo dzikir wengi ingkang suwesalah sawijine
berwarna-warni, pancawarna ant	ekawarna pancawarna a beraneka warna, berwarnawarni, pancarona pancawarsa n lustrum panci n kuali besi, manci pancing n kail, pepas;
biyèn ditepungi mawa jeneng Navarino, iku jeneng lempongan lan kutha ing pesisir kulon Peloponnese, dhistrik Messenia ing kidul Yunani. Kutha iki arupa kutha krajan propinsi Pylia. Nalika taun 2001, kutha Pylos duwé populasi 2.561 éwadéné munisipalitasé Pylos 5.402.
Pylos arupa papan Peperangan Navarino nalika taun 1827, nalika mangsa Perang Kamardikan Yunani.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pylos&oldid=1055234"	Kategori: Kutha ing YunaniRintisan topik Eropah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.01, 3 April 2016.
Jamus Kalimasada yaiku jeneng salah sawijining pusaka ing jagading pewayangan. Pusaka iki kagungane Prabu Puntadewa kang uga diarani Yudistira. Pusaka iki awujud kitab sekti ing nagara Amarta.
Tembung Jamus kalimasadha miturut sumber saka basa Jawa Kuna kadhapuk saka tembung jamus, lan kalimahosadha. Tembung jamus cedhak unine karo tembung jamas sing tegese ‘kramas’, utawa ‘ngresiki rambut nganggo banyu utawa obat ’. Dadi tembung jamus bisa
Jamus Kalimasada diwahyukake marang Pendawa Lima lan diteruskake marang para putrane. Dadi para putra Pendawa Lima minangka pralampita, pangejawantahan saka pancandriya manungsakang awujud mata, irung, kuping, ilat, lan kulit sarta perangan awak liyane. Ing carita pewayangan prabu Yudhistira digambarake minangka raja sing ora baut
Category: Hikmah | 0 comment »
korungokake! 2. Jlentrehna sarana lesan ragam krama mungguh isine khotbah kang korungokake 3. Kepriye panemumu ngenani isine
Golekana lan catheten tembung-tembung ing wacan kang durung kongerteni tegese!2. Tindakna karo kanca samejamu!a. Tembung-tembung kang durung kongerteni tegese.b. Pokok isine wacan.
ing dhuwur nganggo basa krama kang jumbuh!5. Wacanen ing
paragrap-paragrap wacan ing ing dhuwur?3. Gamblokna pokok-pokok isi wacan kang kotulis kanthi nggunakaken tembung panggandheng kang pener!4. Sampurnakna gamblokan (angka 3) dadi ringkesane wacan kanthi ejaan kang jumbuh karo EyD basa
kasebut ing sajroning crita pengalaman kang korungokake? 2. Apa temane crita pengalaman kang korungokake?3. Pitutur becik apa kang bisa kocuplik saka crita pengalaman kang korungokake?4. Coba critakne maneh nganggo basa krama crita kang korungokake?5. Kepiye panemumu gegayutan karo crita pengalaman kang korungokake? Jlentrehna sakadare nganggo basa krama! Ø
ing atimu!2. Ngengrenga ragangan crita pengalaman kang nalar!3. Nulisa crita pengalaman kanthi gagrag (gaya) kang nyengsemake, nggunakake basa krama!4. Critakna sarana lesan, crita pengalaman kang wis kotulis!5. Apa tema critane lan sapa bae paraga kang kaemot ing crita kang kocritakake?
jenenge aksara Jawa sing cacahe ana 20 kanthi kedal (lafal) kang pener!2. Aksara pasangan ing aksara Jawa ana pira? Sebutna apa bae iku!3. Aksara murda iku aksara apa bae? Sebutna!4. Apa isine wacan kang kowaca? 5. Sapa bae paraga ing wacana kang kowaca?6. Andharna isine wacan nganggo basamu dhewe! Ø Pedoman
Penilaian:1. Tulisen jenenge kabupaten/ kota ing Jawa Tengah lan asmane bupati/walikotane!2. Salinana garapanmu ing angka 1 iku nganggo tulisan
Penulisan aksara dhentawyanjana 20 10 0 3 Penulisan sandhangan swara 20 10 0 4 Penulisan pasangan 20 10 0 5 Penulisan aksara murda 20 10 0 Total
paraga ing crita rakyat kang korungokake?2. Ana ngendi lan kapan settinge crita rakyat kang korungokake?3. Kepiye larah-larahe (kronologi) crita rakyat kang korungokake?4. Apa kang dadi underaning crita rakyat kang korungokake?5. Pitutur luhur (amanat) apa kang dikandhut crita rakyat kang korungokake? 6. Critakna maneh kanthi basamu dhewe crita rakyat kang korungokake!7. Kepiye panemumu tumrap crita
saka dhaerah ngendi kang korembug?b. Kepiye ringkesane isi cerita rakyat iku?c. Kedadean apa kang dadi asal-usule cerita rakyat iku?
pelajaran IPS, sing dibahas anu jeneng-jeneng ibukota negara....
Konangan Nyolong PelemSelasa, 3 Februari 2015 - 01:05
Daplun kiye bocah cilik sing jan terkenal banget mbelere. Nang kampunge gaweane ngrataki wit buahe tanggane. Pokoke baen ana...
wingi aku ketok kok antri nggik mantri kewan…! wis mari a wiii!!
ketok ayu se awakmu!!!!!
#kate ngedol sawah gae nglamar#
sing nganal sutar……..! sing kodew…….amil hulup!
sak iki yok opo wiiii……nek sing menang nganal kate kok gae opo…… nek kodew gae opo??
lha iki ojir sawah sak karung gae opo?….ayo semangat rek….sing kewut2 ngarep…
halaaaah karek 40 lap…….si rookie hamilton wis keteteran nggik mburi…..
modhèrnEngler's divisions I - XI ora dianggep tetanduran nanging diklasifikasèkaké ing klompok liya (senadyan sawetara botanis nampa pamérangan Engler VII lan VIII, lumut ijo (green algae), minangka tetanduran).
panggesangan datèng kawulanipun sahingga kanthi rahmating Allah ugi kita sedaya tetep wonten ing salebeting iman lan Islam. Mugi rahmat saha salam kaparingna dateng panutan kita Nabi Muhammad SAW ingkang sampun kautus dening Allah supados nuntun umat manungsa nuju dateng margi ingkang leres. Mugi-mugi kita sedaya kagolong ewoning para Muttaqin ingkang estu-estu taqwa dateng Allah tansah nindakaken dhawuhing Allah sarta nebihi awisanipun. Lan samiyo tulung tinulung ingdalem kebagusan lan takwa, keranten nyuperih dateng ridhonipun Gusti Allah SWT., ingkang mekaten puniko Allah Ta’ala badhe ngagungaken ganjaranipun kito sedoyo. Lan mangertoso bilih hubungan antawisipun sesami tiyang Islam puniko perkawis ingkang kedah kito galang sak estu. Sebab
terwujud Lan monggo kito samiyo imut dateng dawuhipun Allah SWT wonten ing al-Qur’an surat al-Hujurat : 10:
Artosipun: ” sejatine wong-wong mukmin kabeh iku sedulur, mulo siro kabeh podho islaho / bagusono ing
mengandung perintah dateng kito sedoyo supados ngeraketaken anggenipun persederekan kito, sebab panci ing antawisipun tiyang Islam kaliyan tiyang Islam lintunipun kedah saling ngiyataken kados bangunan griyo. Amargi kanjeng Nabi Muhammad SAW sampun dawuh:
Artosipun: ” Wong mukmin marang mukmin liyane iku koyo dene bangunan siji, kang setengah marang setengahe tansah nguwatake / saling nguwatake”. Kanthi katerangan ayat kaliyan hadis
selalu asih-asihan kaliyan sesami sederek Islam, lan kito kedah njagi dateng hak-hakipun persederekan lan sampun ngantos kito meniko nyakiti dumateng manahipun sederek kito sesami Islam. Sebab kito piyambak manawi dipun sakiti inggih boten puru,.
house punika perlu utami utawa wong indispensable dhasar. Wutah kanthi cepet saka impact manungsa uga kanggo wutah
Wayang Wayang Wahyu, Gedog, Potehi, Kedek | Semata Wayang
Wayang Wayang Wahyu, Gedog, Potehi, Kedek
Tangga nada ing salah sijining lelagon saka Rumania kang irah-irahane Dansul pinguinulu
Nada ya iku dhuwur cendhake, munggah mudhune swara (ing lelagon, musik, lsp) tuladhane: Peserta nomer undi loro
diwiwiti saka salah siji nada dhasar nganti tekan nada oktafe, upamane do,re, mi, fa, sol, la, si, do.[2]. Ing lelagon utawa musik Jawa, tangga nada diarani '''titi laras'''.
^ (id)Kamus Basa Indonésia Online- Nada (dipunundhuh tanggal 23 Februari 2011)
^ (id) Soeharto, M. Kamus Musik. Jakarta : PT Gramedia. 1992
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nada&oldid=1097806"	Kategori: SeniNadaMusikRintisan kanthi topik musik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 9 Oktober 2016.
lak wong kene kan ngertine Suroboyo. Lha sampean kok ngerti lak aku wong Jowo???
Cowok : Wong Suroboyo, trus wong Malang iku na ngendi wae “jancok’e” ora tau keri.
Mang bengi bojoku telpon, anakku sing na kampung saiki mlebu rumah sakit. Kondhone seh loro gejala thypus ngunu… Jenenge wong tuwo kan yo tetep mikir kan Mas… Wong aku kerjo rekoso koyok ngene ki ujung-ujung’e yo digawe anak.
gak mungkin to iso mulih??? Kecuali lak Bis’e ki nggene mbah’e dewe ngunu, arep mulih sak wayah-wayah kie iso…
Sopir : Aku ki mikir’e yo ngono, Mas… Tapi lak koyok aku iki sing Kuoso opo yo gelem ngabulne dungoku??? Wong salat ae ora tau.
Cowok : Lha ngerti ngunu nyapo sampean kok ra salat???
Sopir : Loohh… Lha arep salat model piye to Mas, wong uripku iki bendino na ndalan. Sido di amuk penumpang aku…
Cowok : Tapi opo salah’e wong ndungo, Pak… Wong awak’e dewe ki yo ora ngerti teko cangkem’e sopo Gusti Alloh ki ngabulne dungo. Y wis mugo-mugo anak’e sampean ndang cepet waras.
iku sawijining aktor kebangsaan Amerika Serikat kang menengake nominasi Academy Award. Dhèwèké lair ana ing Grand Island, Nebraska. Dhèwèké miwiti kariere ana ing babagan filem nalika taun 1935.
Amérika Sarékat iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Lair 1905Kapatèn 1982Aktor AmérikaRintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika SarékatKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 28 Januari 2017.
KANDANE SIMBOK TEMBANG ING ATI Ngger ,,,, Saiki jamane jaman kemajuan Mbutuhake wong wong kang urip nalare Sarjana wis mbludak Insinyur wis marak Nanging ,,,, Kabeh mau padha bingung Ngubengake lakone Ngetutake lakuning jaman Sansaya suwe sansaya santer Ngger ,,, Genea awakmu
Gusti isih paring kekuatan Ngger,,, Simbok wis tuwa Wis ora bias apa apa Bisane mung eling lan weling Elinga marang kahanan donya
Pengembak Jalan, Pemungkah Pertiwi, Sang Hyang Sumedang, I Tumpang Wredha, Penyusup Bayu, Sang Hyang Surya Siwa, Sang Hyang Geni Sara, Ratu Sumedang, Sang Hyang Sara Sija Maya Hireng,
Wis Maringi Ibu Bumi Dilarani Ibu Bumi Kang Ngadili Bumi aji padha bareng dienciki Kudu tetep lestari Kanggo anak putu tembe mburi Pak Jokowi kang
fasciatus) ya iku jeneng sajinis ula kang nduwèni upas anggota suku Elapidae. Biasa nyebuté minangka ula belang (Ind.) utawa oray belang (Sd.), jeneng kang rodok mbingungaké amerga digunakaké uga kanggo nyebut ula liyané kang serupa lan berkerabat cepak: ula weling (Bungarus candidus).
Kaloro ula iki pancèn mèh padha wujud lan wernané. Jeneng welang lan weling nunjuk marang pola welang ireng-putih (utawa ireng-kuning) kang béda. Ing ula welang, belang irengé utuh arupa gelang saka punggung nganti weteng; anata ing ula weling belang irengé amung selang-seling werna ing bagéyan geger (dorsal), wondené wetengé (ventral) sekabèhané wernané putih. sajroné basa Inggris, ula welang dikenal minangka Banded Krait. Yènta jeneng ilmiahé, Bungarus fasciatus, asal saka tembung basa Telugu (India) bungarum kang artiné "emas", ngrujuk marang belang werna kuning ing awaké[1] , lan tembung basa Latin fasciata ang artine ‘berbelang’ (fascia, belang utawa pita).[2]
Ula kang ukurané pas-pasan, kanti dawa maksimum kang kacatet 2125 mm; ananging umumé ula diwasa namung sekitar 1,5 m utawa kurang. Sekitar sepersepuluh saka dawa iku ya iku buntuté, kang pucuké buntek. Wujud awak mèh segitiga, kanti geger kang maujud sudut ing nduwur. Wernané jelas, belang-belang ireng kuning (utawa ireng putih), kurang luwih padha ambané antarané kaloro werna iku. Werna irengé terus nyambung nganti ing sisèh wetengé (deleng gambar no. 6 ing ngisor), kajobo ing sepertiga bagéyan ngarep awaké. Ndas amba lan gèpèng kanti pola ing nduwuré kaya anak panah kang wernané ireng (gambar no.2), lan lambé kang wernané kekuningan utawa keputihan kusem.[2][3]
Sisik-sisik dorsal (geger) sajroné 15 dèrèt ing tengah awak, sisik-sisik vertebral (ing nduwur balung geger) rodok gedhé lan béda wujudé saka sisik-sisik dorsal kang layané, maujud kaya gigir ing duwuré geger (gambar no 5). Sisik-sisik ventral (weteng) 200—234 iji, sisik anal tunggal, lan sisik-sisik subkaudal (ngisor weteng) 23—39 iji, ora berpasangan. Sisik-sisik labial (
5. Geger ular welang (dorsal).
Jinis kang sarupa[besut | besut sumber]
Ula weling (Bungarus candidus) nduwèni wujud awak lan werna kang mèh padha ula welang, nanging umumé luwih cilik lan ora nduwèni varian werna ireng-kuning. Belang irengé namung ing sisih duwur lan samping awak (dorsal, geger), lan werna putihé ana bintik-bintik irengé. buntut cilik dawa lan lancip.
Ula srenggala Lycodon subcinctus kang enom nduwèni wujud lan werna padha ula weling, namung belang irengé luwih amba
cepak pasisir nganti laladan gunung-gunung kurang-kurangé nganti ketinggian sekitar 2.300 m, nanging umumé luwih kerep ditemoni
Pakanané utama ya iku jinis-jinis ula lainé, senajan ula iki gelem uga mangan werna-werna jinis reptil, kodok, lan kadang-kadang iwak, lan endog. Ula welang utama aktif golèk pakan ing wayah wengi (nokturnal) ing nduwur lemah (terestrial), lan ing wayah awan umpetan ing ngisor tumpukan kayu utawa watu.[5] Ing India, ula iki dingertèni turu ing suket-suket kang duwur, bolongan-bolongan lan uga ing saluran banyu..[1]
Amung sitik kang dingertèni babagan anggoné manak. Ing Burma, sajroné salah sijiné penggalian, salah sijiné ula wedok ditemokaké lagi angkrem patang iji, kang sabanjure netes ing wulan Mei. Anakané kang entes netes ukurané sekitar 298–311 mm.[6]
Dilaporaké yèn ula iki umumé lulut lan ora gelem nyokot wong ing wayah awan, ananging agresif ing wayah wengi. Yèn diganggu, biasané ula iki bakal ngumpetaké endasé ing ngisor tumpukan awaké.[2][3] . Ula welang dikategorikaké mbebayani banget amerga upasé kang sifaté matèni, senajan laporan kematian ing manungsa akibat cokotan ula iki isih endèk.[1][5]
^ a b c Daniel, J.C. 1992.
UlaKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Lukas 9:43 | Wong kabèh pada nggumun weruh kwasané Gusti Allah sing semono gedéné. Wong-wong durung mari nggumuné bab lelakon-lelakon mau.
Lukas 9:4343Wong kabèh pada nggumun weruh kwasané Gusti Allah sing semono gedéné. Wong-wong durung mari nggumuné bab lelakon-lelakon
Champon?) (chanpon) utawa Nagasaki champon ya iku mi godhog khas kutha Nagasaki. Champon mujudake variasi saka mi godhog cara Tionghoa. Bahan nggawene ya iku daging babi, panganan laut kang isih usum, kamaboko, lan janganan (kul, tauge) digongso karo gajih babi. Banyu kaldu saka campuran balung babi utawa balung pitik ditambahake kanggo nggodhog mi nganti empuk. Ing Korea, masakan kang meh padha karo chmampon diarani Jjampong (
lan dimasak nganggo tambahan lombok. Ing Okinawa, champon tegese sapiring sega salawuhe.
Ing basa Jepang, tembung "champon" tegese masak campuran maneka werna bahan pangan utawa nyampur rong jinis bahan pangan kang beda. Tembung iki asale saka basa Tionghoa:
chānpēng).[1] Saliyane iku, wong diarani nganggo basa champon yèn ngomong nganggo basa Jepang dicampur basa asing. Kanggone wong Kyushu, "champon" tegese campuran maneka warna ombèn-ombèn ngandhut alkohol utawa nyampur maneka warna lawuh dadi siji.[2] Saliyane iku, tembung "champon" mbokmenawa saka dialek
Autumn 2007): 7. |title= ora ana utawa kosong (pitulung)
^ "Food Culture". Dewan Pariwisata Kota Nagasaki. Dijupuk 12 Januari. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Champon&oldid=1119165"	Kategori: Kaca mawa sitiran tanpa sesirahOlah-olahan JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa CinaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
tuwek kuwi maeng.Karepe kuwi ngono kepripun mbah-mbah…Takon aku yo ora, moro-moro minggat karepe dewe.La opo toko kuwi ora onok sing nunggu po pripun karepe.Padahal yo padhang njingglang katon kabeh.Takon yo ora, ongak-anguk tok kudu
nemen, kirane umure seketan tapi wis nduwe puthu lanang sing digandeng.Opo yo ngono kuwi unggah-ungguhe wong Jowo…Wis mulai dilalekne karo jenenge wong Jawa dhewe.Mboh maneh lek duduk wong Jowo.La jaman saiki
Duuuhh Gusti kang ngakaryo jagad dumadi.... Allah Swt engkang kgungan 99+1 asma, paduka tunggal kasebat ing
aling-alingi mergo roso lahir seko manah sing ono sak jruning dodo,ono netro katon cetho yen lelamunake sing dadi kusumaning ati sak polah lan tingkahe karoso tansah ngegodo dadeake panglipur jruning manah kang lagi
nandyang loro bronto dudu dulur dudu konco lan dudu wong tuo nanging karoso
cedak lan ora biso muspro mergo wes maton jruning dodo.kairing wektu sing wes lumaku aku tansah tinunggu lan nagih opo sing dadi janjimu Roso
tresno sing wes maton jruning dodo abot sanggane yen nganti di sulayani
mergo roso ora bakal biso sirno mergo roso tinukul seko jiwo mergo roso
sing biso nekakne tresno sing tulus lan ora suloyo.
Cerita Natal | Wong Ndeso Pengen Pinter
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.41, 11 Maret 2016.
iku koran dinan sing diterbitaké ing Britania Raya wiwit taun 1785, nalika iku isih ditepungi kanthi jeneng The Daily Universal Register.
Koran iki lan seduluré The Sunday Times diterbitaké déning Times Newspapers Limited, sing arupa bagéyan saka News International. News International diduwéni kabèh déning klompok News Corporation, sing dipimpin déning Rupert Murdoch. Senajan umumé koran iki cukup modherat centre-right lan panyengkuyung saka
marang manéka korang ing sapérangan panjuru donya, kayadéné The New York Times, The Times of India, lan The Irish Times. Kanggo luwih khusus, yèn diterbitaké kanggo laladan ing njaba UK minangka London Times. Koran iki asliné migunakaké jinis huruf Times New Roman, sing dikembangaké déning Stanley Morison saka The Times kerjasama karo Monotype Corporation sing wis misuwur babagan panyithakané.
Koran iki diterbitaké jroning wangun broadsheet kanggo luwih saka 200 taun, nanging diowahi dadi wangun compact nalika taun 2004 minangka laku kanggo ngranggèh para pamaca enom. Mei 2006, diwara-warakaké bakal diterbitaké edisi Amérika Sarékat,[4] sing wiwit diédharaké tanggal 6 Juni 2006.
Hari ini[besut | besut sumber]
Rega sing dicantumké ing koran iki ing Inggris Raya iku 70p (70 penny) sakwéné dina kerja (mundhak 5p wiwit 3 September 2007), 30p kanggo para mahasiswa sing didol sacara khusus
sawijining anak perusahaan saka Rupert Murdoch's Newscorp, kaloroné ora silih bagi pegawai ing babagan éditorial, lan didegaké kapisah lan mung andum pamilik waé wiwit 1967. Nalika sasi November 2006 The Times wiwit nyithak judhulé jroning wangun huruf anyar, Times Modhèrn.
Sirkulasi[besut | besut sumber]
Adhedasar data sing bisa ditanggungjawabaké angka sirkulasi kanggo sasi November 2005 nuduhaké yèn The Times sing kaadol gunggungé 692,581 èkspemplar saben dinané. Iki panggayuhan sing paling dhuwur wiwit koran iki dipimpin déning éditor, Robert Thomson, lan nyakinaké yèn koran iki tetep bakal dadi sing paling ngarep saka The Daily Telegraph jroning total pangadolané, senajan The Daily Telegraph tetep dadi sing palng ngarep ing pasar, kanggo broadsheets, kanthi sirkulasi ora kurang saka 905,955 èksemplar. Koran wangun tabloid, kayadéné The Sun lan Daily Mail, saiki kasil adol kanthi sirkulasi ora kurang saka 3,274,855 lan 2,353,807.[5]
Basa ora kawruhanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 23 Maret 2016.
Arek Band / Iwak Peyek Wooo wooo wooo wooo Wooo wooo wooo wooo Wis suwe aku ngenteni kowe Rino wengi ora nyambut gawe Nang kene asik rame-rame Nek ketemu joged asolole Nang kene aku ngenteni kowe Adoh-adoh aku tekan kene Kabeh konco wis ono
Pedhalangan Ngayogyakarta. Yogyakarta (in Javanese)* Soedarsono (1984) Wayang Wong.
Wayang Golek)".Jenis-jenis wayang* Wayang Kulit1. Wayang Purwa2. Wayang Madya3. Wayang Gedog4. Wayang Dupara5. Wayang Wahyu6. Wayang Suluh7. Wayang Kancil8. Wayang Calonarang9. Wayang Krucil10. Wayang Ajen11. Wayang Sasak12. Wayang Sadat13. Wayang Parwa* Wayang Kayu1. Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro)2. Wayang Menak3. Wayang Papak / Wayang Cepak4. Wayang Klithik* Wayang Beber* Wayang Orang o Wayang Gung (Kalimantan Selatan) o Wayang Topeng (wayang orang menggunakan topeng di Kalimantan Selatan)* Wayang Suket* Wayang Gung* Wayang Timplong* Wayang Arya* Wayang Potehi* Wayang Gambuh* Wayang Parwa* Wayang CupakJenis-jenis wayang kulit
Banjar.* Wayang Jawa Yogyakarta* Wayang Jawa Surakarta* Wayang Kulit Gagrag Banyumasan* Wayang Bali* Wayang Sasak (NTB)* Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)* Wayang Palembang (Sumatera Selatan)* Wayang Betawi (Jakarta)* Wayang Cirebon (Jawa Barat)* Wayang Madura (sudah punah)* Wayang Siam (
Mall of The Emirates ya iku gedhung pusat blanja kang ana ing Dubai, Uni Emirat Arab. Mall iki dikelola déning Majid Al Futtaim (MAF Holding) lan dadi pusat blanja kang paling gedhé ing Wétan Tengah.
SvenskaKiswahili	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 15 Maret 2016.
arek gendeng……koyok investigasi ae….te nyoba ta?? :-“
Balas	Komentar oleh NolaB on 25 November 2008 2:52 pm
*aku kok krungu jenengku disebut2 nang nduwur iku yoh*
iso mbayangno aku siw, iku asli kedaden tah siw?
lah kok koen ngerti lek “manusiasuper” seneng karo
sawijining prejanjèn sing ditandatangani ing Tordesillas (saiki ing provinsi Valladolid, Spanyol) tanggal 7 Juni 1494 sing mbagi donya ing sajabaning Éropah dadi
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan de Tordesillas Tratado de Tordesillas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 7 Januari 2017.
indispensable dhasar. Wutah kanthi cepet saka impact manungsa uga kanggo wutah kanthi cepet saka panggon...
diasraka	Udan sewengi menehi hawa kang seger lan resik esuk dina iki. Sunare srengenge nambahi kahanan dadi anget lan endah. Ana sakwenehing titahe Gusti Kang Akarya Jagad isih enak-enakan nggantung ing pucuking pang wit kenanga. Gedhene sakjempol tangane wong lanang dhewasa.
”Ayo enthung, iki wis awan ayo metu saka ngomah golek pangan, wetengku wis krasa luwe,” cluluke enthung sing sajake wis tangi saka anggone turu suwe.
Anggone turu suwe banget, ora mung sewengi nanging meh seminggu tekan sepuluh dina. Sejatine anggone turu suwe mau luwih pener yen diarani tirakat utawa pasa. Krungu swarane ana enthung alok-alok akon tangi, enthung sing isih nggantung ana pang wit kenanga mau banjur kluget-kluget arep tangi. Anggone tangi ora gampang amarga kudu ngrikiti kemul sing mbuntel sakojur awake.
”Hore aku saiki wis dadi kupu kang endah rupane!” swarane enthung kang saiki wis malih sasi kupu mau karo kleper-kleper ajar mabur. ”Jenengku saiki kupu dudu enthung meneh,” aloke banter nyedhaki kanca-kancane. Esuk kuwi tamansari kaputren keraton Jenggala kebak kupu kang padha mabur.
Kupu sing metu saka enthung aneng wit kenanga mau klebu kupu sing gedhe lan endah wernane. Anggone mabur ngubengi taman kaputren mau pancen ana sing dituju, yaiku nggoleki kupu sing pada karo dheweke. ”He kupu wedok mreneya, ayo dolan karo aku!” aloke kupu lanang karo mabur nyedhaki kupu wedok sing padha jinise. Krungu pangundange kupu lanang sing padha jinise mau kupu wedok seneng banget atine. ”Iya kupu lanang, aku sakesuk ya mabur mubeng-mubeng nggoleki kowe kok kakang,” wangsule kupu wedok karo nyedhaki kupu lanang.
Sakteruse kupu lanang wedok mau banjur padha mabur bareng-bareng golek pangan sinambi nyawang kaendahane tamansari kaputren krajan Jenggala.
”Kupu wedok kowe kok ayu temen, jenengmu sapa?” pitakone kupu lanang.
”Ah,….. kupu lanang kok nakal temen, isiiin….aku yen ditonton kupu liya, kae sawangen isih akeh kupu sing durung nemokake kancane,” wangsulane kupu wedok.
Kupu lanang karo kupu wedok mau banjur mencok aneng kembang-kembang sakperlu golek madu lan sari-sarine kembang.
Bareng anggone mabur sajak krasa kesel, kupu lanang mau bali nakoni kupu wedok meneh,
”Jenengmu sapa kupu wedok, mongsok wis kenalan suwe kok durung ngerti jenengmu.”
Kupu wedok banjur ngguyu karo wangsulan, ”jenengku kupu Samberini, asalku saka wit kembang kenanga ing taman kaputren Jenggala, hla jenengmu sapa kupu lanang?”
”Jenengku kupu Samberana, asalku ya saka wit kembang kenanga ing taman kaputren keraton Jenggala sisih wetan kana.”
Bareng wis ngerti jenenge kupu lanang lan kupu wedok mau banjur mabur meneh runtang-runtung rukun banget. ”Yen wis dadi kupu ngene iki akeh sing padha seneng ya, beda karo nalika awake dhewe isih dadi uler kae,” ujare kupu Samberana marang kupu Samberini,
Kupu lanang lan kupu wedok sing jenenge Samberana lan Samberini mau kaya wis padha tresnane, sanajan ing tamansari kaputren krajan Jenggala iki akeh kupu sing endah-endah rupane, nanging atine samberana lan Samberini wis nyawiji pengin urip lan mati bebarengan.
”Ya wis Kakang ayo padha golek pangan kanggo turu wengi iki, delengen kae srengengene meh arep angslup!” Kupu Samberana lan kupu Samberini banjur mencok ana sakpucuking wit kenanga dhuwur.
Nalika wayah esuk repet-repet, kupu Samberana lan kupu Samberini wis padha tangi turu. Nanging wayah esuk iki rasane awak rada beda, wetenge kupu Samberini malih dadi tambah gedhe, dene kupu Samberana awake ya krasa lungkrah kekeselan amarga sedina wingi padha gegojegan lan dolan menyang ngendi-endi papan.
”Kakang awakku kok rasane lara kabeh, apa aku arep ngendhog ya?”
”Ya, bener Samberini, mbokmenawa sore mengko kowe bakal ngendhog, mula ayo dina iki golek papan kanggo ngendhog sing paling aman.
Sakbanjure kupu Samberana lan kupu Smaberini padha mabur golek panggonan kanggo ndelehake endhog-endhoge. Kabeh wit-witan ditekani lan diambu gandane, dipilih lan digoleki sing cocok karo pangane. Nalika mubeg-mubeng golek wit-witan mau nganti tekan sore lagi bisa nemokake.
”Hla yen iki genah wit kenanga, godhong wit kenanga iki mbesuk dadi pangane anak turune dhewe sing isih wujud uler,” kandhane kupu wedok Samberini karo miling-miling golek panggonan.
Bareng wis nemokake godhong sing diwawas aman saka ancamane sato kewan lan menungsa, kupu Samberini mau ndelehake endhog-endhog sing cacahe watara lima tekan sepuluh iji. Kupu Samberini banjur bablas mabur nututi kupu Samberana sing wis ndhisik mabur adoh.
Kupu lanang lan kupu wedok mau banjur padha mabur adoh, nanging abure wis ora banter meneh, sakliyane awake wis kesel naging uga umure Samberana lan Samberini iki pancen ora dawa.
Ing liya dina menawa ora ana alangan sawiji apa, endhog-endhog sing diselehake ing suwalike godhong wit kenanga mau bakal netes wujud uler cilik-cilk, pangane godhong wit kenanga, wujude nggegilani kae. Uler-uler cilik mau panggaweyane ya mung mangan godhong rina lan wengi, mula godhong wit kenanga kadhang-kadhang nganti entek gripis, bareng wis dadi uler gedhe wujude sansaya nggilani sanajan ora nggateli.
Nanging yen uler-uler mau padha gelem tirakat utawa pasa ora mangan ora ngombe aneng sakjeroning kemul sing rapet utawa wong akeh ngarani malih dadi enthung sing ora weruh endi elor endi kidul kurang luwih seminggu tekan sepuluh dina bakal malih dadi kupu sing jenenge kupu Samberana lan Samberini, ngono sakteruse. ::Sumedi::
dewe 😀 aku jarang nang omah bro,kadang2 numpak fu ireng-oren,spin,shogun rr,tapi aku jarang ng xboto,soale wis omah2 ng
lemes berkepanjangan,...wawkwkwkwkwkwk....
March 27, 2009 at 10:40 AM
Kangkung!..kangkung!...kangkung!...seribu!...seribu!...seribu! Jadi mbayangin plecing kangkung nih.....
March 27, 2009 at 11:00 PM
Assalammualikum w.b.ttombo ati iku limo perkaranekaping pisan moco Qur'an lan maknanekaping pindho sholat wengi lakononokaping telu wong kang sholeh kumpulonokaping papat kudu weteng ingkang luwekaping limo dzikir wengi ingkang suwesalah sawijine sopo biso ngelakonimugi-mugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vekre&oldid=875794"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.54, 17 Novèmber 2013.
AMSugeng enjang poro MalayShit (Malaysian Shit)Kulo saking tanah Jawa asli ora seneng kalihan blog niki...wong Malingsia isone mung ngomong bab2 kang ora bner, merga wong2 Malingsia ora ngerti sejarahipun Indonesia.Jan-jane, wong Malingsia ora nduwe opo2, ora nduwe identitas, ora nduwe kabudayan, iri kalihan wong Indonesia kang nduweni kabudayan sing werna-werna tur wes di
Program energi nuklir di Indonesia | Wong Ndeso Pengen Pinter
NYUWUN TENTREMME JAMAN,KULO PUTRANE SEJATINE URIP,CIPTOKU DADI LAA
Jawa: [ko[warepMev=qenDi sm[PynHje=[kshdte=punDi pnJeneqnB[dtindkDte=punDi pundhi? (c) Kowe arep lunga menyang ngendhi? (a) Sampeyan ajeng kesah dhateng pundhi? (b) Panjenengan badhe tindhak dhateng
njangkar atau nukak krama. Sebagai contoh, Panjenengan badhe tindhak dhateng pundhi?
Saiki aku wis tobat, ojo diajak karaokean
Masalahe, sing gelem mikir iku sopo?
Ra duwe duit pethakilan? Diguyu tengu!!
polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
pancen wolak-waliking jamanamenangi jaman edanora edan ora kumanansing waras padha
ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu raja
gonjang-ganjing148.akeh wong janji ora ditepatiakeh wong nglanggar sumpahe dhewemanungsa padha seneng ngalap,tan anindakake hukuming
dibayar malu160.sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong
sejuta166.idune idu genisabdane malatising mbregendhul mesti matiora tuwo, enom padha dene bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawananging inung pilih-pilih
wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora
modifikasi dish nd$? Betull sekali, terutama modif di bagian logonya Logged
ing jaman biyen isih akeh wong jujur lan wedieurusan karo perkara pidana, seje karo ja­man saiki. Wong
Jaman biyen wong salah akeh sing seleh, tegese durung nganti disidhang wong sing salah mau wis ngakoni salahe kanthi cara ora wa­ni teka ing pengadilan merga rumang­sa isin. Ewa dene jaman saiki wong ora gelem teka menyang pengadilan nganti ana istilah dikeler utawa dijemput paksa. Saliyane kuwi uga ora isin ngorak-arik uka­ra sing salah dadi bener lan sing bener dadi salah lan sapanunggalane amarga anane markus mau.
Kedadeyan ing jaman Mataram Kuna (ndhisik katelah Hindu-red) taun 922 Ma­sehi kepungkur ing sawijining dhaerah jenenge Wurudul Kidul (saiki karan Jog­jakarta), ana lelakon sing bisa dadi tepa tuladha bab jejeging pangadilan.
pindho diban­dhingake wong Mataram asli. Dhanadi dianggep wong asing dening Wukajana.
“Kowe aja selak, Dhanadi, warna kulit
niku tiyang Mataram asli, sanajan kulit lan rupa kula kados wong China campuran Melayu” wang­sulane Dhanadi.
“Ora bisa, kowe tetep wong asing, alesanmu kuwi merga mung pengin ngen­dhani mbayar pajeg sing akeh wae ta” tudhuhane Wukajana ora surut na­nging malah sangsaya ndadi.
“Inggih sampun, mangga dibuktek­aken ing pengadilan” tantange Dhanadi marang Wukajana.
Ing wusana perkara mau sida mung­gah tekan pengadilan. Kanggo mbuktek­ake bener luput pandakwane Wukajana marang Dhanadi, Sam Pamget (saiki ara­ne Hakim) Padhang Mpu Badhra nimbali kabeh sedulur, bapa biyung lan mbah-mbahe Dhanadi, wiwit saka trah bapake nganti teka trah ibune. Asile sidhang ing pengadilan mbuktekake yen Dhanadi pancen anak turune wong Mataram asli.
Nanging keputusaning pengadilan iki ora bisa ditrima dening Wukajana. Ing liya dina, liya wulan, liya taun, dheweke kongkonan anak buahe sing jenenge Pa­mawira supaya ndakwa Dhanadi maneh minangka wong asing.
NGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO
DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING
AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO
KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN
KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON.
[Serat-serat anggitan Dalem Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangkunegara IV]
Pitedah dalem KGPAA Mangkunagoro IV sawargi tumrap canggah dalem R. Ay. Hilmiyah Darmawan Poncowolo
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri.
Klinik jual obat aborsi di D.I Yogyakarta Meliputi :
Klinik jual obat aborsi di Surabaya Jawa Timur Meliputi :
iki???? tp walopun mung dadi nominator, aku tetep bangga ambek dirimyu kok Mbak. . . 😀
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Cirebon&oldid=1102486"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIJawa Kulon	Menu navigasi
Tembang iku nyaritaake wayah sore ingkang padang rembulan. Lajeng ngajak rencang-rencang supadhos dolanan. Dolanan kanthi gegojegan sami-sami. Amargi menawi ningali rembulan kathon endah. Dados menawi wayah sore kita sedaya ampun turu amargi mboten sae miturut adat jawa. Nanging saenipun kempal sareng-sareng rencang dolanan. Dhateng rencang ngemu suraos bilih mboten nate kepethuk marang rencang-rencang penggalihipun rumaos kuciwo. Lajeng menawi sampun janji kitha kedah netepi janji amargi menawi menawi mboten netepi janji penggalihipun mindak
ngipun neptu dinten lan pasaran, lajengdipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi :muharramneptunipun setunggalRajabneptunipun tigaShafarneptunipun tigaSya'banneptunipun gangsalRabi'ulawalneptunipun
Sakmenika gunggungipun wau menawi langkungsaking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun.Menawi sisa :1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang
Nyuwun gunging pangaksami bilih wontenngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.PETUNG PANCASUDAKangge nikahake temanten.Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kangprayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahakepanganten,
Flickr iku sawijining situs web kanggo silih-deleng foto lan situs komunitas online minangka conto saka aplikasi Web 2.0. Minangka situs web sing populèr kanggo silih-deleng foto pribadi, layanan iki dimanfaataké déning para blogger minangka papan kanggo nyimpen foto. Popularitasé tansaya tambah sairing karo anané piranti komunitas online sing inovatif saéngga foto-foto bisa diwènèhi tandha lan digolèki sacara folksonomi.
Flickr dikembangaké déning Ludicorp, sawijining prusahaan sing basisé dumunung ing Vancouver, Kanada sing diwangun taun 2002. Ludicorp ngluncuraké Flickr ing sasi Februari 2004. Layanan iki dikembangaké wiwitané kanggo gawé Game Neverending, sawijining MMORPG. Flickr dianggep minangka sawijining proyèk sing luwih nalar lan Game Neverending sauntara wektu dicandhet dhisik.
Wangun wiwitan saka Flickr difokusaké minangka chat room mawa jeneng FlickrLive kanthi kemampuan silih-deleng foto sacara langsung (real time). Sing luwih akèh kedadéyan yakuwi foto utawa gambar sing ditemokaké ing wèb tinimbang foto karya para panganggo dhéwé. Evolusi sabanjuré luwih dipatrapaké kanggo ngunggah, lan chat room ngilang saka péta situsé.
Ing taun 2005, Yahoo! Inc. nuku Ludicorp lan Flickr. Tanggal 28 Juni 2005, kabèh dhaptar isi saka server Kanada dipindahaké menyang server sing dumunung ing Amérika Sarékat, sing nyebabaké kabèh data sing ana dadi ing sangisoré hukum federal Amérika Sarékat.[2]
Tanggal 16 Mei 2006, Flickr ngowahi layanané saka Beta dadi "Gamma" kanthi owah-owahan ing desain lan struktur. Miturut FAQ ing situsé, tujuan saka "gamma", sing arang digunakaké jroning tahap perkembangan perangkat lunak, yakuwi supaya layanan iki tansah dicoba déning para panganggoné lan jroning
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.20, 23 April 2016.
liring sepuh, sepi howo ... awas loro ning atunggil
hong wilaheng sekareng bawono langgeng ... sekar mayang
hong wilaheng sekareng bawono langgeng ...
(dari album "Sekar Mayang")
Kagelar layar megar banyu binelah Wes laju prahu nelayan Ngupoyo sandang pangan Samodro segoro lautan padhang
Adoh nelase malan anak kanthi dongo lan puji
Wes laju prahu nelayan ngupoyo sandang pangan
Langite lintange bulane padhang.....u u u Ing pamuji Gusti Allah
Mugi Kerso angayomi..u u u .
Wanci ratri wijiling condro ing wulan purnomo Rerenggane aman carikso madangi jagad royo
Wijing suryo daru kartiko surem ing cahyanyo
Hyang Baruno satyo kuciwo awulat jagad royo
Ingsun mijil, Ingsun Mukti, Ingsun mati
Katungko babane beboyo Prabu Rahwono dur angkoro
Sang dewi sinto kacidro rinebut wani binoyo
nanggepin jg toch???? wong ora bener koq diladeni dadi nambah toch
nongkrong nang cengkok,nanggone rejeh,iku omahe ngarepe evi..cengkok njajar sing endi yo?lor opo kidul
ora ono sing larang yen duwe duit pak, lan ora ono sing murah yen ora duwe duit pak… 😀
dessy says:	June 14, 2014
AJIKU ASMORO DAHONO AJI SOKO COKRO KEMBANG
KAGUNGANE HYANG KOMOJOYO LAN DEWI RATIH
NYAWIJI ,TUNGGAL ATI LAN TUNGGAL KAREP
KELAKON EDAN ORA EDAN DADI LINGLUNG
Sawijining dina Daplun dolan maring warung ciu. Deweke banjur pesen inuman sing merekna teler kuwe.
“Mas inyong njaluk ciune telung liter,” Daplun ngomong maring sing tunggu warung.
“Wah deneng akeh temen Kang.., kayane agi ana masalah apa?” bakul ciune sing jenene Kemplu takon.
sing nomer loro, ya pada baen senenge maring lanangan,” Ngesuke Daplun teka maning maring warung ciu sing wingi. Kaya wingi nanne Daplun
ora nana sing seneng karo wong wadon, kejaba rika,? Kemplu takon kaya gumun pisan karo kondisi keluargane Daplun.
“Ya ana,” Daplun semaur raine katon pasrah.
“Sapa kang?” Kemplu takon.
Ditakoni kaya kuwe Daplun njutan semaur, raine katon loyo pisan ora semangat blas, tur katon wis pasrah. Karo
taun, pakumpulan kebudayan sing digawe dening pemerintah utawa swasta gawe acara rembug kabudayan lan sajenise. Atusan wong, sing nduweni tata gelar budayawan, sastrawan, nganti ilmuwan padha ngumpul. Sing dirembug bab basa, sastra, utawa kabudayan.
Ing babagan rembug basa Jawa, ing antarane ana Kongres Bahasa Jawa (KBJ) kang nganti seprene wis mlaku nganti limang ubengan. Kang pungkasan, KBJ V taun 2011 mapan ana Surabaya. Acara limang taunan sing diwiwiti 1991 ing Semarang iku rutin dianakake lan dirawuhi dening para pinunjul.
Pancen ora bisa diselaki yen para peserta kongres sing rawuh kabeh ora ana sing ora penting. Kabeh uga nduweni semangat kang padha, yaiku jaga lan ngrembakake basa Jawa supaya supaya tetep lestari. Banjur, saka parepatan iku, bebrayan awam tansah ngenteni apa-apa kang kasil saka rembugan kang kabare ngentekake dana nganti Rp 4 miliar iku.
Ananging, kekarepan kang kaya mangkono kaya-kaya mung adoh kendhang saka penari. Saya suwe sawise rembugan rampung, ora ana tumindak nyata ngenani basa Jawa. Kamangka, kongres wis ngasilake papat rekomendasi sing kudu dilakokake dening pemerintah dhaerah Jawa Timur, Jawa Tengah, lan Yogyakarta.
Umpane, ing kasus paling anyar nalika basa Jawa ngadhepi Kurikulum 2013 kang kabare bakal diilangi, ora ana cawe-cawe saka forum kang gedhene mangkono. Pamikir lan pangandika kaya-kaya anane mung nalika ketemu ana forum. Sawise iku, ora ana gerakan apadene aksi kang luwih nyata kanggo nglakokake rekomendasi supaya
digadhang-gadhang bisa dadi sarana nglestarekake lan ngrembakake, disawang kudu tansah ana lan aja nganti diilangi. Sanajan saiki wis ana babagan kang rada cetha ngenani nasibe, nanging embuh mengko yen ana owah-owahan kurikulum, sapa sing gelem urun bahu lan pikiran mbelani basa Jawa tetep diwulangake.
Kasunyatan sing kaya mangkono mbuktekake yen saka patemon kang digadhang-gadhang bisa ndadekake maju lan ngrembakane basa Jawa iku ora bisa akeh dikarepake. Asile, kongres ora liya mung dadi sarana ngumpulake makalah lan ora luwih saka sarana kanggo plesiran lan golek proyekan.
kok bebarengan karo KBJ. Bedane, para peserta nggelar acara kanhi cara mandiri tanpa ngarepake bantuan saka pemerintah. Asile uga luwih cetha, ing antarane yaiku gawe buku antologi geguritan lan cerkak. Liyane iku, uga ora sithik pengarang kang nerbitake karyane kanthi cara mandiri.
Kongres kang uga katone bakal gedhe bakal digelar dening Balai Bahasa Provinsi Jawa Tengah, wulan November ngarep, kanthi aran Kongres Kebudayaan Jawa 2014. Gedhene acara katon ing antarane saka rembugan kang temane ana pirang-pirang lan
sumbangan kanggo mangerteni hakekat kabudayan Jawa sajrone ngadhepi era global. Iku dianggep penting supaya kabudayan nduweni ketahanan ngadhepi ‘’budaya asing’’.
Nanging maneh-maneh kita wis ora gampang percaya marang apa kang bakal kasil. Aja-aja, saka acara kang mesthine uga ngentekake anggaran kang ora sithik iku mung mandheg ing tataran wacana. Amarga nganti seprene parepatan kang sajenis, kelebu sarasehan kabudayan, pungkasane mung kanggo nggedhekake rasane dhewe kanthi jargon Jawa kang ‘’adiluhung’’. Asile, ngrumangsani yen duwe posisi kang elit: luwih dhuwur tinimbang kabudayan liyane saindhenging jagad.
Lan apa bakal ana ‘’kongres tandhingan’’ – kaya sing dilakoni dening KSJ? Apa bakal ana patemon kang luwih prasaja nanging ana wujud nyata saka asil rembugan iku? Kita durung mangerteni.
mung mindhah referensi saka internet. Ora ana andharan sing bener-bener bisa dadi rujukan lan ndadekake peserta mangerteni ‘’nilai’’ saka karya Mangkunagara sing kaya piye kang isih bisa digunakake ing jaman samengko.
Kang kedadeyan uga padha karo rembug liyane: peserta teka, pamicara menehi ‘’materi’’, tanya-jawab saperlune, banjur rampung sekabehane. Ora ana kang kasil lan bisa dadi cekelan kanggo mujudake upaya kang tenanan. Asile, forum kang niyate bisa ilmiah iku mung kandheg ing tataran wacana lan konseptual.
Pancen, para lembaga pemerintah lan swasta kudune bisa luwih maca kahanan. Rembug kabudayan
mapanake asil kabudayan ana ing papan kang ora bisa dijamah dening bebrayan kang urip ing pasrawungan global kaya saiki. Pungkasane, kita mung bakal kuwatir marang lunture
tembang Lir Ilir, tandurku iki wis sumilir durung? Nek wis sumilir, wis ijo royo-royo, ayo menek blimbing. Blimbing
Wayang Kulit (Shadow Puppets) The Kingdom of Amarta | Javanese Culture
Weh,....jan Kon iku kok yo pintere golek duit ngoono,..Kok yo gampange kon golek duit yo?Mbok aku di aajari yok opo carane...
Chafid Ibnu Abdillah02:25:00Crita Rakyat, Rangkuman Materi, Suplemen materi Bahasa Jawa
Randha Tarub cepet gedhe jumbuh karo unen-unen bung pring petung. Bocahe bagus,
gagah prakosa mula akeh prawan kang kepengin dadi pacangane. Wong-wong ing desa
Tarub yen ngundang Jaka Tarub ngenut aran emak angkate yaiku Nyai Randha Tarub,
tur ya pancen Jaka Tarub bocah kang kawentar ing desa Tarub.
esuk, awan, sore nyaking tulup arep nulup manuk. Awan kuwi nalikane kesel,
leren ana ngisor wit gedhe. Jaka Tarub krungu suwara manuk ngoceh saya suwe
saya rame malah kaya kacampuran suwara prawan sing lagi guyonan. Jaka Tarub banjur
ngadeg mlaku mundhuk-mundhuk nggoleki asal-usuling suwara. Bareng nginjen
sepira kagete Jaka Tarub jebul ana widadari cacah pitu lagi padha adus. Jaka
Tarub umpetan luru cuthik kanggo nyuthik busanane widadari siji banjur
padha adus banjur mentas ngrasuk busana mabur bali Kahyangan. Widadari siji
aran Nawangwulan sing ora bisa bali menyang Kahyangan amarga busanane ilang
dumadakan nangis. Jaka Tarub nyedhaki celathune “Kisanak yagene sliramu nangis?”
“Sandhanganku ilang dadi aku ora bisa bali,” wangsulane Nawangwulan. Jaka Tarub
saguh nulungi banjur mulih njupuk sandhangane emake karo ndhelikake busana
kawidadarene Nawangwulan ing ngisor tumpukan pari. Ora let suwe, Jaka Tarub wis
bali ing pinggiring sendhang. Sandhangan diwenehake Nawangwulan karo celathu,
“Kisanak sejatine aranmu sapa ta?”
iki wayahe wis angslup surya kutuk marani sunduk lamun
wanita dhewekan ana tengahing alas. Mulih menyang omahku wae ya?” Nawangwulan
kulina wusana Nawangwulan dadi bojone Jaka Tarub. Saben dinane nyambut gawe
ngurusi pawon lan umbah-umbah. Sawijining dina nalikane lagi adang, Nawangwulan
pamit marang Jaka Tarub arep ngumbahi menyang kali. Sadurunge mangkat menyang
kali, Nawangwulan meling aja nganti Jaka Tarub mbukak nggone adang. Jaka Tarub nggraita
genea bojone meling kaya ngono. Mula bareng Nawangwulan wis mangkat menyang
kali, Jaka Tarub enggal-enggal menyang pawon mbukak dangdangan. Sepira kagete
Jaka Tarub bareng dangdangan dibukak jebul ing kukusan mung ana pari sawuli,
batine Jaka Tarub, ya bener pari ing lumbung ora entek-entek jebul Nawangwulan
seprene iki yen adang mung sawuli. Kekeb enggal-enggal ditutupake maneh banjur
Nawangwulan menyang pawon arep ngentas dangdangane. Kaget Nawangwulan bareng
mbukak kekeb jebul pari ing kukusan isih wutuh pari, banjur takon marang Jaka
Tarub apa mau mbukak nggone adang. Jaka Tarub ora selak pancen mau mbukak dangdangan.
Nawangwulan kandha wiwit saiki wis ilang kasektene mula Jaka Tarub kudu gawe
lesung yen arep adang kudu nutu pari dhisik.
amarga saben arep adang parine mipil ditutu. Nuju sawijining dina nalika
Nawangwulan njupuk pari nemu busana kawidadarene ana ing sab-sabaning pari.
Busana dijupuk banjur dienggo. Cahyane sumunar enggal-enggal nemoni Jaka Tarub.
Nawangwulan kandha menawa busana kawidadarene wis ketemu, dheweke njaluk pamit
arep bali menyang kahyangan. Jaka Tarub kaget sakala lemes dhedhes kaya
Nawangwulan sida bali menyang Kahyangan mengko angger Nawangsih nangis njur
kepiye? Nawangwulan kongkon supaya Jaka Tarub gawe anjang-anjang samangsa-mangsa
Nawangsih nangis supaya diselehake ing kono. Mengko Nawangwulan bakal teka lan
nyesepi ana ing anjang-anjang amarga wis ora gelem ngidak lemah maneh.
Nawangwulan nyedhaki Nawangsih, anake wadon. Dielus-elus sarta diambungi tumuli
mabur bali menyang Kahyangan. TAMAT. Share: Read More
By Chafid Ibnu Abdillah02:04:00Crita Wayang, Materi Ajar Bahasa Jawa, Materi Basa Jawa SMP, Wayang
kagungan aji-aji Pancasona. Kasektenipun Sang Prabu sumebar ngantos negari
Alengka. Mireng bilih Prabu Danapati kagungan aji Pancasona ndadosaken
runtiking saha muringipun Dasamuka, amargi kaanggep madhani utawi ngembari
katiyasipun Prabu Dasamuka. Lajeng Prabu Rahwana ngetingalaken watak angkara murkanipun,
jail methakil, drengki srei, dahwen ati open lan legan golek dhadhakan. Prabu
Dasamuka lajeng sesumbar “He … manungsa,
Lokapala badhe dipundamel sekarang abang, kamangka Prabu Danapati tasih
kaprenah kadang wredhanipun. Sedyanipun Prabu Dasamuka badhe mbedhah negari
Lokapala boten dipunsarujuki dening sawetawis kadhang-kadhangipun. Nanging
Dasamuka boten nggega tetep mberung badhe mejahi Prabu Danapati kanthi sesanti
“Ing salumahing bumi iki, kang duweni hak ndarbeni aji Pancasona mung dheweke
dhewe, liyane ora kena lan ora oleh madhani.”
Lokapala saestu ginebag ing ayuda dening Dasamuka sawadya balanipun raseksa.
Cacahing kurban tanpa wilangan. Saperangan ingkang dados kurban kawula alit
ingkang boten ngertos kenthang kimpule perkawis. Sejatosipun Dasamuka boten
gampil nelukaken Danapati, awit sami-sami digdayanipun. Perangipun saya dangu
saya riwut, saya rame lan sansaya tambah kurbanipun ing kawula alit. Pramila,
lajeng Bathara Guru utusan dhateng Bathara Narada supados misah anggenipun sami
bandayuda. Prabu Danapati lajeng karangkul dening Bathara Narada, lajeng dhawuh
“Wis wis wis, aja ko bacutake anggonmu padha bandayuda, mesakna kawulamu kang
padha dadi kurban pating balasah kaya babadan pacing, mangertia Dasamuka iku
lajeng kasengkakaken dados Dewa, lajeng kaajak sesarengan minggah dhateng
rumaos menang, rumaos saged ngalahaken Danapati, marem atinipun boten wonten
By Chafid Ibnu Abdillah12:39:00Bahasa Jawa, Purwakanthi
Purwakanthi yaiku tetembungan kang padha swarane utawa kang padha aksarane,. Purwakanthi kaperang dadi telu yaiku purwakanthi guru swara, purwakanthi
guru sastra, lan purwakanthi guru basa (lumaksita).
A. Purwakanthi guru swara yaiku tetembungan sing nunggal swara, kayata: Ana awan ana pangan ( aksara An ) Bungah susah iku lumrah ( aksara Ah)
Yen krasa enak aja njur lali anak, lali bojo, lali tangga, lali kanca
B. Purwakanthi guru sastra yaiku tetembungan sing nuggal sastra (aksara), kayata : Adigang, Adigung, Adiguna ( aksara Ad ) Katula-tula katali ( aksara K,t )
Tindak, tanduk lan tutur kang kalantur, ramtu katula-tula aktali, bakal kacatur, katuruh, kapatuh lan dadi awon.
Wong jejodhohan kudu ngelingi babat, bibibit, bobot, bebet.
C. Purwakanthi guru basa yaiku tetembungan sing nunggal basa utawa tembung,
Sumangga ingkang ngersakaken, klik mawon link ing ngandhap punika:
utawi pengetan ingkang dipuntindakaken tiyang Jawi wiwit kuna makuna. Sedaya menika nggambaraken agenging
mengeti jabang bayi umur 7 wulan wonten kandhutanipun ibu. Miturut para
winasis, tembung mitoni asalipun saking tembung pitu, saged dipuntegesi
pitutur, pituduh tumuju kasaenan lan kaluhuran. Wondene sacara medis, jabang
bayi ngancik umur 7 wulan sampun nggadhahi wewujudan minangka manungsa kanthi
wetah, pramila lajeng dipunpengeti kanthi ngawontenaken syukuran.
sungkeman. Calon bapak lan ibunipun si jabang bayi sungkem dhumateng tiyang
sepuh kalih-kalihipun ( saking pihak bapak rumiyin, kalajengaken dhumateng
Calon bapak nyebaraken sekar mlathi salebetipun genthong, calon ibu ngagem
panggenan ingkang sampun cumawis. Kanthi dipunampingi garwanipun, ibu ingkang
ngandheg wau wiwit dipunsirami dening para sesepuh kakung putrid cacahipun
tiyang sepuh saking pihak kakung. Ibu marasepuh nyiramaken toya sekar ing
pamidhangan kanan kering lajeng mustakanipun, makaten ngantos sedaya sesepuh
calon bapak, kaliyan ngendika : “ Lanang gelem, wadon gelem, waton slamet !” Tigan dipuntempelaken urut saking
panglarapan, mandhap dumugi kandhutan, lajeng dipunpecah. Ukara ing nginggil
nedahaken bilih kita kedah narima ing pandum punapa paringipun Gusti, putra
kakung menapa putri sarta nyenyuwun supados bayi lair kanthi gangsar. Wekdal
nggarisaken tigan wau badanipun calon ibu dipuntutup ngangge kain pethak
mecah tigan dipunlajengaken upacara patut-patut. Ing acara menika calon ibu
gantos busana kaping pitu. Busana wau mujudaken pilihanipun para sesepuh.
Busana ingkang dipunagem pungkasan limrah dipunpilihaken nyamping “truntun”
kaliyan kemben “ bangun tulak “ ingkang mengku teges lan panyuwunan
supados pasangan ingkang badhe nampi momongan menika tansah rukun turun temurun
menika kalajengaken acara procotan cengkir ingkang ginambaran Kamajaya lan
Kamaratih . Calon bapak milih salah satunggaling cengkir kanthi cara mungkur.
Menawi ingkang kapendhet cengkir gambar Kamajaya, manut kapitadosan bayinipun kakung. Suwalikipun bilih
bayinipun estri. Cengkir ingkang kapilih wau lajeng dipunemban ibu marasepuh
sarta dipuntembangi kadosdene ngemban bayi. Salajengipun dipunpapras mawi
cengkir muncrat dipunpitadosi bayinipun kakung, nanging menawi tleser-tleser
salajengipun inggih menika syukuran ngiris tumpeng kalih. Pucukipun tumpeng
ingkang setunggal dipunaturaken tiyang sepuh saking pihak bapak, dene
setunggalipun malih kagem tiyang sepuh saking pihak ibu. Minangka acara
lan dhawet dening calon bapak ibunipun si jabang bayi. Punika nglambangaken
supados bayi ing tembe nampi rejeki ingkang kathah salebeting nglampahi
ditimbali dening Prabu Dasamuka kinen madeg senapati ngrabaseng prajurit Pancawati, andhahane Prabu Rama. Rangu-rangu
teken marang wong kang wuto/ Menehono mangan marang wong kang luwe/Menehono busono marangwong kang wudo/Menehono ngiyup marang wong kang kudanan.
diselehake njaba ing ngarep lawang, dheweke melubu, lan ngunci pintune. Banjur ndelik...
Lambang Polen iku wujudé arupa garudha putih ing tamèng alatar abang. Garudha iki nganggo makutha lan nduwé cakar serta cucuk werna emas. Ing Polen, lambang nagara biyasané diarani Garudha Putih (Orzeł Biały), lan ditulis mawa huruf gedhé.
Legèndha[besut | besut sumber]
Sang Garudha Putih miturut carita asalé nalika sang pangadeg Nagara Polen, Lech weruh susuh garudha putih. Nalika dhèwèké ndeleng manuk iki, ana sunaring srengéngé ing swiwiné, dadi rupané kaya-kaya pucuk-pucuké ana emasé, kamangka bagéyan liyané wernané putih.
Pepirang sajarawan nganggep yèn asalé lambing iki saka lambing Kakaisaran Romawi utawa Kakaisaran Romawi Suci. Lambang Kakaisaran Romawi Suci biyasané garudha werna ireng, nanging ana kutha-kutha sing nduwé lambang garudha putih kayata Frankfurt am Main lan Schweinfurt.
Garudha putih mula-mulané ana ing koin-koin dhuwit sing digawé nalika masa jumenengé ratu Boleslaus, lan wiwitané karepé lambang wangsa Piast.
Vèrsi paling anyar lambang iki wiwit ditrapaké ing taun 1927 mawa amandhemèn ing undhang-undhang dhasar Polen. Ing taun 1945, rejim komunis sing anyar ngilangi makutha saka endhasé garudha lan ngganti kembang-kembangan (mbokmenawa ora sengaja) sing mèmper lintang ing pucuké swiwi karo lintang tenanan. Makutha iki dianggep simbul karatonan. Nalika rejim komunis lèngsèr ing taun 1990, vèrsi lambang sing saiki dienggo. Lambang vèrsi iki mèmper karo vèrsi taun 1927, mung rupané luwih modhèrn waé.
Kaum militèr Polen[besut | besut sumber]
Lambang-lambang jaman mbiyèn[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lambang_Polandia&oldid=1091010"	Kategori: Lambang nasionalLambang PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Peran TIK Bagi Guru | Yahu3x's Blog
GOYON kuwe wong kur arep nunut ndadekna anake sing jenenge ENI MARHEN bocah sing ora payu dodolane, simpatisan, pengurus ranting neng kedung banteng wis blenger carane adi
mikir kepriwe carane duwe usaha ben bisa sukses. Pas agi mikir karo ngalamun deweke weruh Dakem liwat....
Daplun, Kemplu karo Dawir wis kawit cilik gole kancanan. Cah telu mau wis padha dadi sarjana siki gari arep...
Milih Perangkat Desa Sing PinterKamis, 21 Juli 2016 - 14:26
Mbarang kepilih dadi Lurah, Daplun banjur sinau meng Amerika, deweke kepengin ngerti kepriwe carane milih prangkat desa sing pinter....
ngomong!” Dakem ngundang rewange. “Iya, Bu… ana...
Durung Ngerti Rega SewaneSelasa, 19 Juli 2016 - 05:31
Dicokot UlaJumat, 15 Juli 2016 - 13:25
Daplun anggota anyar kelompok pecinta alam melu kemping nang alas karo kanca-kancane sing pada anyare. Ndilalah pas Daplun karo...
Bapakke Kerja Nang Mabes PolriRabu, 13 Juli 2016 - 09:19
Ngerti akeh bocah ngaku anakke Jendral angger pas
Ora Gelem DitelponRabu, 29 Juni 2016 - 11:25
Mbarang duwe anak, Daplun karo bojone si Dakem padha ngganti omongan hubungan wong dewasa karo omongan “TELPON”. Sawijining dina...
Jeneng Dawane Sapa..?Kamis, 16 Juni 2016 - 11:18
Kaya biasane angger ana murid anyar mesti pada kepengin ngerti jenenge umaeh pokoke sekabehanne. Ora kur kancane, gurune ya...
Gawe Kliping Wulan PuasaRabu, 8 Juni 2016 - 10:55
pendidikan Kewarganegaraan). Merga wulan puasa bu guru Dakem sing...
Ngecek KolesterolSabtu, 28 Mei 2016 - 11:44
Esuk esuk muput kak Daplun lunga maring klinik deweke kepengin ngecek kolesterole agi duwur apa ora. Mergane deweke agepan...
Dadi Tukang CukurKamis, 26 Mei 2016 - 11:13
Daplun kiye lulusan SD nggolet gawean angel banget, usaha ya bola bali ora dadi. Akhire deweke melu lilike sinau...
Ora Teyeng Nyeberang NdalanSelasa, 24 Mei 2016 - 10:15
Daplun bocah sing tembe sekolah TK njaluk dolan maring nggone Kemplu, kancanne sing umaeh nang seberang ndalan. “Mak..,
Rum 16:9 | Aja lali marang sedulur Urbanus, sing kaya aku nyambutgawé kanggo Kristus. Uga Stakis, sedulur sing tak
Aja lali marang sedulur Urbanus, sing kaya aku nyambutgawé kanggo Kristus. Uga Stakis, sedulur sing tak
iwit ana kethoprak tobong sing beber ana lapangan sisih kidul desane, Warti anake Pak Lurah Suradimejo mundhak sregep dandan. Dhasar ayu lencir kuning, se­kolahe dhuwur lan kasil Cêrita Cêkak -  
iwit ana kethoprak tobong sing beber ana lapangan sisih kidul desane, Warti anake Pak Lurah Suradimejo mundhak sregep dandan. Dhasar ayu lencir kuning, se­kolahe dhuwur lan kasil ngregem gelar sarjana. Isih kawimbuhan putrane wong sugih sing
awan padha dolan neng omahe warga Pandhansari kono, klebu Darmanto sing banjur akrab karo Warti. Darmanto sing grapyak se­manak, wasis micara kaya dong ana pang­gung ndadekake Warti meneng-meneng kayungyun. Sasat pendhak bengi Warni mesthi nonton diterake salah sijine wong sing tugas rondha ana Kalurahan. Warti dhewe gumun, geneya atine kegiwang karo pemain kethoprak neneka iku. Ning jebulane ora mung Warti dhewe sing ke­pencut karo Darmanto. Prawan-prawan desa kono akeh sing kepingin cedhak karo sang pekik tetungguling panggung kuwi. Katitik akeh prawan sing sok ngirimi apa-apa rupa pangan ana tobong.Pak Sura, kejaba
kanggo tuku motor siji gres sing made inJapan. Mula sak rampunge kuliah, Warti ora ku­sung­kusung golek gaweyan. Ning malah ambyur neng masyarakat ngrewangi ba­pake majokake desa wilayahe. Senajan putrane siji thil, Pak Sura ora tau ngugung anak. Semono uga Warti, apa wae tansah mbudidaya mandhiri. Mula kuliahe uga lancar.Lan ya lagi kuwi Warti seneng karo bo­cah lanang. Pangakune Darmanto ma­rang Warti, jare dheweke iku uga sarjana seni. Gandheng golek gaweyan angel, mula banjur nggamblok kethoprak Nges­thi Budaya iku. Jare kejaba nyalurake ba­kate seni, uga golek pengalaman mang­gung. Warti anane mung percaya, nyata­ne ana panggung ya bisa gawe gawoking penonton tenan.Nalikane ngomah sepi, Darmanto dolan mrono. Barengwispadha ngobrol ngalor ngidul, kawetu tembunge Warti :“Mas Dar, suk emben nek bapak ibu sida tindakan, penjenengan dolan rene ya!“”Bapak ibu arep tindakan menyang ngendi ta, dhik?”“Bapak ibu ki rak arep neng Secang, neng daleme omku. Saka kana karo om terus arep tindak Jakarta sowan Pakdhe.”“Kagungan kersa apa ta dhik, kok tindakan bareng-bareng?”“Ngene lho Mas, rong panenan iki bapak anggone mbudhalke gabah lan nebas-nebaske neng sawah entuke dhuwit rak lumayan. Kersane bapak rak arep mun­dhut mobil sing mburi bukakan, perlune kena kanggo ngangkut panenan saka sawah digawa mulih, utawa ngu­sungi rabuk menyang sawah. Kae lho mas mobil sing protholan”.“O… mungkin kuwi bangsane Suzuki Carry sing dikersakke bapak, dhik?”“Iya ayake, mas. Dene nek kersane ibu, pengin mundhut mobil cilik sing wangun kanggo tindakan, perlune ora ndadak nunggu bis”.“O… ngono ta dhik. Ya bener kuwi, nek kersane bapak ibu arep dicanthelake kanggo mundhut apa-apa.”Sauntara wong loro meneng-meneng­an, wusana Darmanto nanjih :“Kira-kira wis nglumpuk pira, dhik, nek rong panenan mono ?”“Sing arep diasta neng Jakarta kuwi ya ana nek ming rong atus yuta, Mas. Jare bapak, mengko mundhut nengJakarta, pakdhe sing arep ngiguhake. Apa nggo pribadhi yen tindakan, apa nggo ang­kutan, bapak ibu mung manut kersane Pakdhe”.“Ha njur … bapak ibu kapan lehe arep tindak
budhale jam pira, dhik, njur nitih apa?” Darmanto olehe nlesih sajak komplit.“Nyewa Kijange Pak Hadi kidul kono, Mas. Bapak ngersakke nyetir
ora ya nyare neng Secang ngan­cani bulik. Dadi saka Secang bapak di­kancani om”, Warti ngandhakke blaka kabeh rancangane bapake.
Pak Lurah Sura sida budhal sarimbit. Ing bak mburi pirang-pirang dhus oleh-oleh sing arep kanggo adhine ing Secang lan kagem kang mase ingJakarta. Kutha Yogya wis mungkur, Munthilan Magelang wis kliwat­an. Ngalor Magelang katon bulak amba, ya ing tengah-tengah bulak iku Pak Lurah pirsa yen ana pawongan loro sing tangane klowa-klawe nyetop mobile. Pak Lurah mandheg, kaca ngarep dibukak sithik. Lagi wae Pak Lurah noleh, pawongan sing kulite kaya bule, sirahe buthak mepet kaca karo kandha:“Nyuwun ndherek Pak, namung du­mugi dhusun ngajeng ingkang ketingal punika. Dhateng panggenan sripah, kang­masipun kanca kula punika tilar donya.”“Krungu tembung sripah, penggalihe Pak Lurah luluh.“Ning apa kersa nek dheseg-dhesegan kaliyan kerdus?”“Mboten dados punapa, pak, kepa­reng ndherek kemawon sampun remen”.Lawang bak mburi dibukak, wong loro gage mlebu. Senajan mung sak tleraman, Pak Lurah nggatekke karo wong kuwi. Sing siji kulite lan rupane kaya bule, ning kok baut omong Jawa. Dene sijine raine serem, rambute mawul-mawul semu gim­bal.Pas tengah bulak, kahanan sepi, wong loro sing nunut mau saka tase ngetokke kacu amba sing srebetan ambune nyeg­rak. Kaya dikomandho, wong loro mau bareng-bareng mbekep raine Pak Lurah lan garwane. Pak Lurah sing ngasta setir kaget. Rekane arep bangga, ning bareng ambegane nyedhot ambu semegrak saka kacu mau, sanalika dhadhane krasa seseg. Semono uga Bu Lurah. Wusana kekarone semaput lali purwa duksina.Eling-eling bareng wis tengah wengi. Bu Lurah dhisik eling, banjur ngoyog-oyog sing kakung. Bareng Pak Lurah sadhar, gage niliki, mbrengkal jok sing dilenggahi, kanyata dhuwit rong atus yuta sing dibun­tel tas kresek wis amblas musna.Pak Lurah lemes, dene Bu Lurah mung muwun ngguguk, nggetuni dhuwit sing semono akehe iku. Barang-barang liyane kabeh wutuh lan mobil uga ora dimuna­sika. Kanggo nyapih garwane, ngendika­ne Pak Lurah :“Wista, bu, rasah dipikir, sesuk golek maneh. Isih syukur awake dhewe pinaring­an slamet ora dikapak-kapakake. Ayo awake dhewe saiki bali wae”.Mobil muter bali kondur, ning mampir neng kantor pulisi saperlu lapuran. Pak Lurah Sura manti-manti garwane supaya aja nganti kandha sapa-sapa kejaba Warti putrane, merga wis ditangani pulisi. Mesthi wae Pak Lurah SMS karo rayine Secang lan kangmase singJakarta. Kabeh diaturke apa anane.Kethoprak tobong wis sesasi main. Ning ya kuwi, Desa Pandhansari dadi ora aman. Kerep ana warga sing padha ke­lang-kelangan. Ana pit motor, pit onthel, TV neng jeron omah. Ketoke malinge wis profesional tenan.Gandheng ijine wis entek, mula Pak Sar­kara pimpinane kethoprak, arep golek­golek papan, ngendi anggone arep pindhah. Sing diajak ora liya Darmanto karo Sardi. Dene anggone mbongkar tobong yen wis cetha entuk papan.Awan kuwi Darmanto teka karo nggawa koper loro gedhe-gedhe neng omahe Warti. Bareng karo Warti ditemoni kaya adate, Darmanto kandha :“Dhik Warti, aku titip koper iki, ya! Yen dak tinggal ana tobong, aku wedi ilang. Aku arep ndherek Pak Sarkara survei, ngendi mengko olehe papan”.“Iya, mas, aja samar. Barangmu bakal ndak jaga becik-becik”.Nalika Darmanto pamit, Warti ngun­tapke tekan latar kanthi panyawang su­wung. Warti banjur nutup lawang. Nalika arep ngangkat koper digawa memburi, ndadak ing ngisor koper ana kunci loro cacahe. Warti mesthekake yen iku kunci koper, sing cetha Darmanto mesthi lali tiba, dheweke ora nglegewa. Ora kejarag, Warti nyoba-nyoba mbukak koper nganggo kunci sing ditemu kuwi, dadakan muni “ceklik” lan koper menga, mbarengi Pak Lurah mlebu kamar tamu. Nuli ngendika­ne :“Aja sok seneng bukak-bukak dudu duweke lho ndhuk, iku ora becik”.“Ora papa ta, Pak, wong aku ya dipasrahi. Wong aku ora duwe karep ala”.Bareng koper mbukak, sisih nduwur dhewe Warti weruh album. Saya olehe pingin nonton. Album dibukak, jebul isine ana adegan-adegan kethoprak sing apik-apik banget. Nganti Warti cekikikan ngguyu dhewe. Weruh solahe anake, Pak Lurah nyedhak melu nonton.Wah Jan… apik-apik tenan. Bareng tekan foto-foto adegan sing medeni, ndadak Pak Lurah ngendika serius :“Mengko dhisik ndhuk, akuwistau weruh wong sing kaya ngene iki!”“Ah bapak kuwi aneh, iki rak ya mung foto, adegan kethoprak ta, pak.““Ora, dhuk, iki tenan. Nalika bapak di­bius lan dijambret, ya kaya ngene iki rupane wonge. Siji rai bule sirahe buthak, sijine rai serem rambute mawul-mawul. Lha… lha iki gambar sijine,” Pak Lurah dadi bali kelingan gawang-gawang, rupa­ne wong singwismlayokake dhuwite dhek semana.Warti gage mbukak koper sijine, uga nganggo kunci sing sijine mau … kena. Koper gedhe iku isi kostum kethoprak lan sawernaning topeng, lan ya tinemu to­peng presis ing album, rai bule sirah bu­thak, lan rai serem kanthi rambut mawul-mawul. Nuli ngendikane Pak Lurah :“Wis, ndhuk, ora usah kangelan, ayo saiki lapur pulisi. Iki bukti wis kecekel kabeh ana tangane dhewe”.Pak Lurah nggandheng Warti, ngetok­ke motor langsung neng kantor pulisi. Baline wis ditutke intel loro, sing nalika bali ngantor, pulisi kuwi wis nggawa bukti koper loro saisine. Kabeh wis cetha yen sing tumindak mesthi loro ing antarane anggota kethoprak Ngesthi Budaya kuwi. Saiki kadurjanan iku wis ana tangane pulisi. Dheweke sing duwe tugas bakal ngrampungake perkarane. Jroning batin Warti ngudarasa :“Duh Gusti matur nuwun… kula tesih pinaringan wilujeng. Tujune durung tau nganti kebablasen anggonku srawung karo mas Darmanto”.
TogetherJonathan AdrianJust Some Words of Minereconcening ukara, andum rahayu tumraping liyanBening'sberbagi sedikit
hong wilaheng sekareng bawono langgeng ... sekar kajang
iku kutha krajan lan kutha paling gedhé (kanthi gunggung padunung 114.900) saka Governorat Shamal Sina', Mesir, kang dumunung ing pesisir Segara Tengah lan ing ujung Sinai, 344 kilometer saka Kairo.
Al `Arīsh misuwur amarga banyuné kang biru bening lan wit palem lan pasir putih ing pesisiré, duwèni plabuhan yacht , lan hotèl-hotèl méwah.
Ing El Arish ana wadi utawa kali garing gedhé, kang diarani Wadi el Arish, kang nampung banyu banjir saka tlatah lor lan tengah Sinai.
Falling Rain Genomics, Inc. - Al `Arish, Egypt
Arish&oldid=1010113"	Kategori: Kutha ing MesirGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 5 Maret 2016.
ngono lha ya wis anggep sampeyan konco cedhak thooo…kantor sampeyan cedhak..blog sampeyan cedhak..
monggo diwoco sek tho maas…ojo panas koyo ninja sing radiatore njeblug.. http://dwinugros.wordpress.com/2011/09/08/saya-
rai…yen wonge apik wis tak anggep konco tho..lha iku ning KOBOYS wong apik okeh sing
Kudune ngono mzbro. Ngopi bareng yak. Sayang susah waktunya…..
si benny paling keceplosan ae om iwan
tenan, nglenyer, empuk. Opo maneh lek ono sing ngajak sparing..
komentnya sampeyan, di hapus wae mas bro…. Gawe panas kuping tok kuwi….
Ning nggonku kata2 Nggatheli wis dadi bahasa guyonan
pirang2 wulan melu nongkrong ning warung kene isih tetep
seneng karo ninin kii wong seng iri murgo ora iso tuku ninin..
sugen ngenjang, sugeng riyadi, sugeng rawuh, dan sugeng sugeng kuabeh…
MATIUS 1:20 | Nanging bareng lagi duwé gagasan mangkono iku, tumuli ana malaékating Pangéran ngatingali sajroning
MATIUS 1:2020Nanging bareng lagi duwé gagasan mangkono iku, tumuli ana malaékating Pangéran ngatingali sajroning pangimpèn,
Kebudayaan Jawa wis kagelar ing Hotel Lor In, Solo, 10-12 November kepungkur. Kongres kasebut ngasileke bab kang digadhang-gadhang bisa dadi paugerane para pamangku praja nalika kudu gawe paugeran ngenani kabudayan Jawa.
Sing sepisan, ana ing tataran akademis, kongres kang kasil saka makarya bareng antarane Yayasan Studi Bahasa Jawa Kanthil, Balai Bahasa Jateng, ISI Surakarta, lan Pemerintah Jateng, Jatim, lan DIY iku menehi pamanggih yen pamerintah kudu cepet-cepet ngrancang lan ngresmekake Undang-Undang Kebudayaan minangka payung hukum lakune kabudayan ing jaman samangke. Temtu, lumantar aturan kasebut, kabeh acara lan agenda kabudayan dikarepake bisa dicethakake sapa kang bakal ngayahi.
Saliyane iku, Undang-Undang uga dikarepake bisa dadi sarana regenerasi ing bab asil-asil kabudayan, kayata kesenian, sastra, lan basa. Ing kene, nyatane kudu ana cara kang cetha supaya ing mengko tetep
Saliyane iku, paguyuban uga minangka wadhah kanggo merjuwangake “hak” ing bab kabudayan. Amarga, kaya dene sing diandharake dening ketua kongres, Prof Soetomo WE MPd, nglaksanakake acara kabudayan iku sejatine wis dadi hak bebrayan. Tegese, yen pamerintah ora menehi papan panggonan lan kawigaten, ujare, iku berarti wis “melanggar hak asasi manusia (HAM)”. Lumantar paguyuban bebrayan uga dikarepake nduweni papan kanggo berkekspresi lan rekreasi seni.
rencanane bakal digelar patang taun sepisan. Iku bisa minangka sarana kanggo ngoreksi apa wae kang wis dilaksanakake lan apa kang perlu diterusake. Publikasi lumantar media massa uga ditambah supaya sansaya akeh wong kang ngerteni kegiyatan lan rencana sing ana gegayutane karo kabudayan. Telung tataran rekomendasi iku, miturut Soetomo, diwenehake marang pamangku kepentingan, wiwit kementerian, propinsi, lan kabupaten. Kanthi cara mangkono, apa kang dikarepake saka kongres sing ngentekake prabeya kang ora sithik iku bisa kasembadan.
Ananging, sawise menehake asil kongres, apa kang kudu dilakoni supaya bisa enggal kagayuh kang dadi kekarepan? Yen
Yen ndeleng kasunyatan nganti seprene, jan-jane sing diarani “arah kebijakan kabudayan” pancen ora tau cetha. Iku katitik saka ora cethane apa kang bakal digayuh, lembaga apa kang nduweni tanggung jawab, nganti rencana lan asil apa kang kudu diayahi.
Nalika menehi materi ing kongres, Bupati Tegal kang uga dhalang, Enthus Susmono, ngandharake yen nganti seprene pamerintah durung bisa menehi
Tuladhane, miturut Enthus, ing kutha Sukoharjo isih ana pawarta kang nyebutake yen saben ana pergelaran wayang kulit, bakal digerebek amarga dicap musyrik. Iku kedadeyan tenan. Isih ana wae dhalang kang lagi mbabar lakon, utawa isa diarani nyambutgawe, diendhegake lakune karo organisasi massa kang
langsung ana ing lapangan. Nyatane wong-wong kang makarya lumantar kesenian kudu berjuang dhewekan, tanpa cawe-cawe pihak kang dikarepake bisa njamin lan menehi dukungan sacara nyata. Ananging pancen ora akeh uga seniman kang gelem nyuwara lan bisa merjuangake awake dhewe lan kancane. Ing bab iki, Enthus paring pamanggih yen wis wektune para seniman kudu bisa nduweni pengaruh lan posisi kang strategis.
seneng marang kasusastran Jawa. Tanpa pamrih, tanpa kepengin apa-apa, sanajan durung suwe iki diganjar dening Balai Bahasa Jateng minangka “Tokoh Pegiat Sastra Jawa”, dheweke ora banjur gumedhe. “Iku anugerah kanggo aku apa karya-karyaku?” pitakonane, nalika ditemoni sawise nampa plakat.
Priya kelairan Jepara, 19 Desember 1960, iku menehi kritikan yen acara kabudayan sing digelar sajrone hotel lan ngentekake prabeya kang ora sithik malah ora katon asile. Miturute, ngomongke kabudayan ora bisa uwal saka bebrayan ing kang urip ing ngisor. Mulane, acara kabudayan dikarepake ora nglalekake bebrayan lan para pegiat kang wis mataun-taun menehi sumbangan kang ora sithik.
Priya kang asring ditimbali Babahe iku kepengin sansaya akeh bocah nom-noman padha sinau sastra Jawa kanthi seneng. “Carane ora liya kajaba kudu dikenalke lan dikulinakke lumantar menehi papan supaya wani muncul. Ora diseneni wae saben ana pangucap sing kleru,” ujare.
Sajroning kongres ing Solo, ana siji bab kang dilalekake lan dadi pitakonan: para peserta lan meh kabeh pamicara ora migunakake basa Jawi kanthi setiti. Banjur, yen bab kang “cilik” wae ora dilakoni, apa patut ngarepake kang luwih gedhe? Muga-muga tetep ana gunane lan ora “senasib” kaya kongres-kongres sing uwis-uwis.
aku Yo, Suroboyo:Janc**k(mengumpat)!!..Suro!!jek urip ae ta awak'e peno..suro:ngene Yo, aku saiki lagi loro. winginane pas aku dolen ngelangi ndek kali Brantas, moro-moro dodoku iki lho rasane sesek
punggah • punggai • punggal • punggawa • pungguk • punggur • pung • pungak-pinguk • pungkah • pungkang • pungkas • pungkir •
Wayang Kulit: Beda Wayang Kulit Jogja - Solo ~ Sinau Jawa
Sugeng rawuh ing "Sinau Jawa". Blog menika minangka salah satunggalipun pambudidaya nguri-uri kabudayan Jawa, tilaranipun linuhung Jawa. Nyuwun Pangapunten
Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana acara adat “Mitoni”. Coba gatekna bab isi lan
wredha mudha minulya. Samangke sampun tabuh …. WNIK. Nitik sasmita ingkang sampun...
RANGKUMAN MATERI BAHASA JAWA KELAS 8 SEMESTER 1
RANGKUMAN MATERI (Saperangan alit) BAHASA JAWA KELAS 8 SEMESTER 1 Crita Pengalaman Pribadi Bab-bab kang perlu digatekake yaiku: 1. Mil...
lho pak, bu, bocah-bocah barang kuwi. Lek golek kebiasaan ki sing apik. Ojo kebiasaan sing elek. Dadine ben dongane apik. Dudu donga sing elek. Padahal donga kuwi mengko iso kabul
“Paklik, sampeyan ngerti kebiasaane opo ora?”. “Lah kok ra ngerti ki piye. Alda ki penyanyi, kebiasaane yo nyanyi ta paklik…paklik. Sampeyan eling lagune apa ora?”
harapan, wong urip gak duwe impian, jalukane pasrah dhewekan, wis gak percaya karo tresna. Lha lagu kuwi dinyanyekne bola bali. Sampeyan rak yo ngerti
“Sampeyan rak yo ngerti kawusanane to? Cerai wonge. Tresnane minggat. Wis emboh sing minggat lanangane apa wedhokane ga ngurus. Sing jelas cerai. Kabul kajate kuwi”
“Sik kurang ta contone? Lek tak contoni maneh, isok dadi penyanyi aku mengko. Wis golekana dhewe ae lagune Rossa, Desy Ratnasari, lan penyanyi-penyanyi menyedihkan liyane”
Ijah : (Takon lugu). Korupsi kuwi apa ta mas Bakir? (Rambute dielus nganggo tangane. Gelungane sing arep
Kutipan 2. Ijah wis dandan ayu. Rambute sing wis dikethok ngranggeh bahu, sayake sing mini warnane jambon : mung gawe pangling. Ora mantra-mantra yen Ijah saka desa kluthuk wewengkon Wonogiri. Bengi kuwi sajak ana sing dienteni. Ora ngenteni wong lanang sing padha butuh dheweke, nanging
Bakir : E,e,e,e. . . . ana wong lanang. Apa kowe kencan karo dheweke ta, Jah? Wonge isih enom. Rambute gondrong. Rupane bagus, Jah. Nanging kok sajak ora kopen. (Kali Ciliwung,
Sir padha irenge. Sir padha senenge. Jebul meneng-meneng yen awake dhewe lunga, mas Bakir saben dinane glenikan dhewe karo Ijah, kang Karto. (Ngguyu cekikikan). (Kali Ciliwung,
Welas : Ngertiya. Sapa ngerti, suwening suwe kowe bisa dadi
Karto : (Nyambung cepet). Bener kandhamu. Nanging geneya nasibmu lan nasibku tetep ajeg kaya ngene ?. Kowe dadi tukang golek tegesan lan aku dadi tukang copet. (Kali Ciliwung,
Karto : Wong urip kuwi kudu nyambut gawe. Senajan nyambut gawe mung golek tegesan. (Kali Ciliwung,
Karto : Kowe aja nggodha , lho Jah ! Wong lanang yen digodha wong wadon ayu kayak kowe, gampang nggoling. Gampang nggoling . . Jah! (Kali Ciliwung,
goyah. Mudah goyah..Jah!
Bakir : (Lega).Kowe wong
mencla-mencle. Sing cetha, ta. Sing kok pilih sapa? Mas Bakir apa mas Herlambang? (Uga katujokake Ijah) (Kali Ciliwung,
Endi Ijah ??? (Karo menyat ngadeg sajak nesu)
Karto : (Tetep ayem) Sing mboktakoni kuwi sapa ? (Marang Bakir).
Bakir : Kowe ! (Nggetak). (Kali Ciliwung,
Pancen dheweke ya kandha aku, yen copet. Dheweke jujur.(Kali Ciliwung,
ora suda-suda ta, Las! Wong kuwi kudu duwe panjangka. Gegayuhan. Yen ora duwe panjangka, ateges mung urip-uripan. (Kali Ciliwung,
Karto: Wong wadon wangkal. Ora kena dikandhani. Ora bisa dijak guneman (Jengkel). (Kali Ciliwung,
Pakem ingkang kula tresnani kita sampun ing badha. mangga sama ngucap agunging pangaksami saha ulur arta kangge sami ngapunten wonten klenta-klentunipun janma kang mesthi mawon wonten salah.
Kula mesthi jalma kang kirang, awit saking punika kula nyuwung agenging pangaksami lair lan batin. awit sadaya kalepatan lan kekiranganipun anggen kula pasugatan ing ngarsa panjenengan sami,
SUGENG RIYADI IED 1432 H saking kula lan kaluwarga,
INGSUN AMETIK AJIKU SI MOYONGGOSETO,INGSUN DATOLLOH,MALAIKAT
Balas	18.	warung DOHC - 12/11/2011 njijiki banget meler2 tanganmu pan! lho kui meggy ne sopo maneh pan ? bukane kowe wis duwe meggy? #FBMeggy nech Balas	ipanase - 12/11/2011 tangane kui menjelaskan nek meler tenan
Diseases Database iku wèb situs bébas sing nyaluraké informasi ngenani hubungan kahanan antara simtoma lan pangobatan sacara langsung wis nyawiji karo Unified Medical Language System.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Diseases_Database&oldid=1101978"	Kategori: Situs wèbRintisan mawa topik medhis	Menu navigasi
Ungaran, Ambarawa, Salatiga, jepara, kudus, purwodadi, blora, cepu, pati, Tayu, rembang,
pokoke berita yg aneh2 ya dari malondog !!..
Reply	mlogic05 says:	January 3, 2017 at 6:48 am	Ojo ngono.. Ben sekarepe arek nganggo jeneng opo…sing penting kri tni al minimal 125 siap digawe…
Reply	Tante Mirna says:	January 4, 2017 at 12:45 pm	Jowone ngendi to paklek…lha wong “inthil wedus” kok diarani “srinthil wedus”….mengko nek “srinthil” weruh rak marahi
lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing
diasraka	Crop Circle, satunggaling kedadosan nyleneh ing pasabinan Desa Jogotirto, Kecamatan Berbah Sleman, ngantos samangke dereng saged kawiyak mula bukanipun. Samangke kathah masyarakat ingkang dhateng papan kasebat saperlu ningali Crop Circle utawi gatra bunder ing tengahing taneman pantun ing sabin kasebat.
ingkang ningali. Kepara, kangge saged ningali kedadosan alam kasebat, warga kedah nglangkungi gumuk gamping ingkang sakalangkung lunyu.
Sawetawis warga ing wewengkon kasebat lajeng nanjakaken kalodhangan kanthi nyewakaken andha. Bab kasebat jalaran Crop Circle namung saged dipun tiingali saking perangan nginggil. Lan warga ingkang kepengin mendhet gambar Crop Circle, dipun tarik wragad 2.000 rupiyah. Kangge saged ningali Crop Circle wau, pranyata langkung kathah tiyang ingkang nyewa andha tinimbang kedah mlampah tebih tumuju sanginggiling gumuk.
Ngantos samangke, Crop Circle taksih dados wewadi ingkang
“Beritania “Crop Circle Dados Papan Wisata””	Februari 26, 2011
kulo bungah menawi dipun tambahi artikel utawi materinipun.
wonten buku tamu ten mriku wonten saran komentar kagem komentar
wonten ugi saran materi kagem nambahi materi bu
Wah, becik, le! aku seneng isine . Opo biso melu ngisi artikel ?
yèn Boy, bebarengan karo telung album pisanan liyane U2, October lan War bakal dirilis manèh minangka vèrsi anyar remaster.[3] Album remaster dirilis tanggal 21 Juli 2008 ing Britania Raya, lan versi Amérika Sarekat dirilis tanggal 22 Juli 2008.
^ Henke, James (1981-02-19). "U2: Here Comes the "Next Big Thing"". Rolling Stone (337). Diarsip saka sing asli ing 2007-11-04. Dijupuk 2007-09-06. ^ de la Parra (2003),
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.25, 5 Maret 2016.
carane macem-macem mulai sekang ngombe obat ngasikan olahraga cuman kabeh mau ora dilakoni temenanan dadai angel geringe.
Sawijining dina deweke weruh iklan nang koran sing jere bisa ngedunna bobot sepuluh kilo wektune kur limang dina. Weruh iklan kaya kuwe Daplun dadi kepengin deweke banjur ngubungi liwat telpon.
“Hallo apa bener kiye kantor sing bisa nggeringna wong lemu?” Daplun nelpon.
“oh iya bener mas-se kepengin gering apa?” sing nampani wong wadon suarane merdu pisan. “Iya inyong kepengin melu program penggeringan awak,” Daplun semaur.
“Masse jenenge sapa ya, banjur arep melu program sing mudun bobot sing pirang kilo ?” wong wadone takon.
“Inyong jenenge Daplun, inyong kepengin njajal sing ngedunna abote awak ngasi sepuluh kilo,” Daplun semaur.
“Oke mas Daplun, ngesuk instruktur penggeringan awak mulai teka meng umaeh mas Daplun,” wong wadon sing nang telpon ngomong.
wis bolak balik ngoyok-ngoyok wong wadon sing bahenol mau kuwe jebul lincah banget dadi angel dicekel. Oyok-oyokan kaya kuwe kedadian ngasi limang dina, ngasikan Daplun bobote jebul mudun ngasikan sepuluh kilo.
Seneng abote mudun Daplun nelpon maning, siki kepengin melu program penggeringan ngasi rong puluh kilo.
Ngesukke ana wong wadon loro ayu-ayu loronne, awakke ya bahenol-bahenol klambine seksi banget. Pada kaya sing gemiyen nang kaose
arep nyekel. Tapi kaya gemiyen deweke tetep bae ora bisa nyekel ngasikan pirang-pirang dina. Ngasikan abote mudun ana rong puluh kilo. “Jan pancen sukses inyong wis bisa mudun ngasikan telung puluh kilo, program penggeringan kiye arep
sing akeh sisan. “Mas Daplun temenan kepengin abotte mudun akeh?” wong wadon nang telpon takon. “Ya temenan ya,” Daplun semaur.
Ngesuke lawang umaeh Daplun dido do gi. Daplun sing wis ora sabar banjur mbukak lawang, nang ngarep lawang jebul wis ana wong lanang dudu wong wadon kaya biasanne. Wong lanang mau awake gede ototte ya keton gede-gede atos. Nang kaose bagian dada ana tulissane. “Nek ngasikan inyong nyekel kowe berarti kowe dadi duweke
Nalikane Ing Tirtonadi Ngenteni Tekane Bis Wayah Wengi Tanganmu Tak Kanthi Kowe Ngucap Janji Lungo Mesti Bali Rasane Ngitung Nganti L...
cuman colors, CC n delux kekeke
#plq : betah? sakjane yoh plak…..tapi yo yak opo maneh, jenenge sakjane!
#tikabanget : hihihi pindah kemana neng?
#throwinside : demi si urip! iku loh si urip tonggo
Otto van Guericke ya iku penemu pompa banyu.[1] Dhèwèké lair ing Magdeburg, Jerman, tanggal 30 Mei 1602.[1] Kulawargane kagolong bangsawan.[1] Nalika isih cilik, dhèwèké duwéni kasenengan ngemati lintang.[1] Dhèwèké kerep ngemati lintang kanthi nggunakake teleskop.[1] Kesenengan iki kang ndadekake dhèwèké nyinaoni komet.[1] Ing taun 1664, kanthi temenen, dhèwèké nganakake panaliten ngenani komet.[1] Asile, dhèwèké bisa ngramal manawa komet bisa teka ing bumi sacara berkala, adhedhasar interval wektu.[1] Guericke ya iku sawajining penuntut elmu sejati.[1] Sawise ngrampungake sekolah dasar lan menengah, dhèwèké nerusake sekolah ing Universitas Lepzig, Jerman banjur dhèwèké jupuk Jurusan Hukum ing Universitas Jena ing taun 11621.[1] Rong taun candhake, dhèwèké sekolah ana ing Universitas Leiden, Walanda, lan jupuk jurusan Matematika lan Mekanika.[1] Sawise lulus, dhèwèké lunga menyang Prancis lan Inggris.[1] Nalika bali, dhèwèké langsung éntuk gawéyan minangka insinyur ing Erfurt, Jerman.[1]
Taun 1627 dhèwèké bali ing Magneburg, lan nyambut gawé ing bidhang pulitik.[2] 19 taun candhake, dhèwèké kapilih dadi Wali Kota Magdeburg, lan njabat suwene 5 taun.[2] Panemon pompa banyu kawiwitan saka ora percayaning Guerick marang pendapate Aristoteles kang kandha manawa ora ana ruwang kosong ing donya iki.[2] Dhèwèké banjur nganakake percobaan ya iku dhèwèké nyawijeake rong lempeng tembaga dadi bal, banjur udharane dipompa metu.[2] Dadi tabung tembaga mau ora ana udharane.[2] Banjur saka sisi kang kwalikan ditarik déning jaran papat.[2] Nanging, jaran-jaran mau ora bisa misahake lempeng tembaga mau.[2] Nalika udhara dilebokake ing tabung, lempeng tembaga mau bisa pedhot.[2] Percobaan mau dibaleni manèh ing Berlin kanthi nggunakake jaran cacah 24.[2] Nanging asile tetep padha, jaran mau ora bia narik lempeng tembaga.[2] Saka perobaan mau, Guerick mbuktekake ngenani teori kekuwatan tekanan udhara.[2] Prinsip iki kang ndasari kerjane pompa banyu.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.05, 6 Oktober 2016.
Ceritane Sedih BangetSenin, 23 Mei 2016 - 02:12
Daplun, Kemplu karo Dawir padha kepengin turu nang kamar sing duwur banget, mulane wong telu mau padha mangkat meng...
Daplun Dadi SatpamJumat, 20 Mei 2016 - 11:36
Daplun wis pirang minggu kiye dadi satpam nang umahe wong sugih. Pas jaga wengi deweke sing agi turu ujug-ujug...
Dicopet Cah WadonRabu, 18 Mei 2016 - 11:38
Daplun kiye bocah ndugal banget, senajan wis
Lampu Abang Mlaku BaenKamis, 28 April 2016 - 10:11
Arep Melu KartinianKamis, 21 April 2016 - 10:51
Kaya taun taun kepungkur aben tanggal selikur April mesti padha rame ngrayakna Hari Kartini. Ibu-ibu, karo cah wadon rame...
Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya. Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning
Bab Agomo Ojo pisan - pisan seneng bebantahan bab agomo, kejobo yen siro wis teguh temenan ngentebi Agamamu, sarto wis antuk bab - bab kang wus ora biso diselak'i ; siro kudu aweh panjurung marang liyan kang seje agamane, amrih dewek'e ngantepi lan percoyo kanthi temen - temen marang Agamane dewe - dewe.Ngelmu Lan Katresnan Marang Pangeran Ngelmu lan katresnan marang Pangeran iku, wusanane bakal nyawiji lan ugo bakal podho kedadeyane.Ngelmu lan katresnan kang sejati, ugo ora bedo, sekarone iku nunggal tujuwan kang bakal tekan ing pangayunaning Pangeran.Karahayon Sarto Karaharjaning Jagad Wong kang biso, nanging pancen ora gelem, iku ora pantes yen diapuro.Kosokbaline, wong kang pancen ora biso, nanging isih nduweni roso rumongso, iku keno diapuro.Jer isih keno didandani.Yen kabeh manungso koyok ngono kabeh kahanane, ora bakal gampang lan gumampang nyalahake liyan. Menowo iku biso kelakon, iku sawijining pratondho, yen roso sih sejati tetep ngemudheni alam pasrawungan lair lan batin.Jagad isih keno diarep - arep biso nemoni karahayon sarto karaharjan. Plarampitaning Jiwo Kang Sampurno Manuk Mliwis iku senajan slulup ing banyu, elare ora biso klebus dening banyu, semono ugo plarampitaning jiwo kang wis sampurno, senajan urip ning alam ndunyo, nanging dewek'e uwal soko pangaribawaning kadonyan.Lesaning Manungso Kudu Biso Murakabi Ing Sapodho Tuk ing gunung dadi sumber, banyu dadi kali.Banyune mili pating sraweh, nyambahi ngendi - ngendi, gedhe pigunane.Mengkono ugo tutuk utowo lesaning manungso, wedharing wicoro yo kudu kang piguno, bisoo murakabi ing sapodho - podhoPepalange Wong Ulah Kebatinan Pepalange wong ulah kebatinan iku yen isih kadunungan pepinginan supoyo kinacek ing liyan, pepinginan kang supoyo wong liyo elingo marang dewek'e.Asih Marang Sepodo Diasih marang sapepadhamu tumitah, nanging ojo kelawan pamrih.Ngapuroo marang samubarang piyolo, nanging ojo kok alem.Memikir Kanthi Temen Sakehing Dumadi Memikir kanthi temen - temen kahane sakehing dumadi, iku pakarti kang pinuji tumrap agomo opo wae.Mulo akeh wong kang nindak'ake tafakur, semedi, dzikir, wohe bakal soyo kacedhak marang pangeran.Pribadi Kang Nindak'ake Prakarti sasar Yen siro nuju nindak'ake pratingkah sasar kang kok kiro ora ono sing meruhi, siro kudu eling yen sejatine pribadi niro dhewe kang murni ngosik'ake siro supoyo ojo nindak'ake
siji, lan kang biso nulak cahyane mung barang - barang kang bening wae, koyoto banyu, koco lan sapanunggale.Mengkono ugo lekasing cahyaning Illahi, waroto lan adil, sarto madhangi sakabehing manungso. Nanging kang biso nompo iku mau kanti trawoco, wong - wong kang atine suci wae ". Wong Kang Eling Sarto Memuji Gusti " Siro kang tansah eling sarto memuji kaluhuraning Gusti Kang Moho Agung kanthi sucining ati, tanpo nduwe pepengin opo - opo, terkadhang siro nompo kanugrahan kang luwih aji katimbang kanugrahan kang tinompo dening wong kang nyenyuwun ".Ngeningke Cipto Marang Alam " Ngeningake cipto tumuju marang gumelaring alam, kejobo biso nyingkirake gagasan kang ngombro - ngombro lan ngalamun tanpa ono gunane, ugo paedah tumrap panembah "Uriping Manungso " Uriping manungso iku koyo banyu mili, ora bali - bali, ananging pati bareng lan laire ; saben dino prasasat mati, awit saben dino etunging uripe terus sudo ; uripe kang wus kelakon ing saiki wus ora ono.Sasuwene moco tulisan iki presasat etung - etungan lan pati."Manungso Koyo Jam Panuduh " Akeh wong kang terang budune, sarto nduweni kabisan, nanging ora biso nganggo.Kang mangkono iku upomo jam mono tanpo panuduh.Pancen biso lumaku. nanging ora biso nelak'ake wayah "
S umunaring suryo, U tamining cahyo, G umregah jiwo rogo, I khtiar lan ndedonga, Y ekti mring gusti, A karyaning
1978 Lubszynski, Gerhard, Dr.-Ing. †
1977 Heimann, Walter, Prof. Dr.-Ing. habil. Dr.-Ing.E.h. †
1975 Bruch, Walter, Prof. Dr.-Ing.E.h. †
mbukak kiose ana kertas sing ditulisi ucapan maturnuwun karo selusin kembang mawar merah nang ngarep lawang.
Dina kuwe ana polisi teka banjur cukur pas arep mbayar tukang cukure ya ora gelem nampani duite. “Ngapunten ya, inyong ora bisa nampani duitmu. Inyong
ana kertas sing ditulisi ucapan maturnuwun karo selusin bakwan nang ngarep lawang.
Dina ngesuke maning Daplun wong Banyumas sing lagi ngode nang luar negeri kiye cukur nang nggone pak tua mau. Pas arep mbayar ya padha baen duite ora ditampani. “Ngapunten ya, inyong ora bisa nampani duitmu. Inyong seneng nglayani wong-wong,” tukang
| Jamu, Obat, beras kencur , kunir asem
Jamu, Obat, beras kencur , kunir asem - jamu, obat beras kencur dan kunir asem
Jamu, Obat, beras kencur , kunir asem
nggadhahi ciri-ciri umum wohipun awarni pethak nganti krèm saha tudhungipun nggadhahi wangun kados setengah bunderan mèmper cangkok tiram kanthi bagéyan tengah radi cekung.[1] Jamur tiram taksih nggadhahi kerabat kaliyan Pleurotus eryngii saha asring dipunwastani kanthi nami King Oyster Mushroom.[1]
Jamur tiram nggadhahi tudhung ingkang saged owah werninipun.[1] Saged awarni cemeng, klawu, coklat, ngantos pethak.[1] Bagéyan njawinipun alus saha lunyu kanthi dhiameter 5–20 cm, Bagéyan pinggir tudhung mulus saha nggadhahi lekukan sakedhik-sakedhik.[1] Jamur tiram nggadhahi spora kanthi wangun batang saha nggadhahi ukuran 8-11×3-4
Miselium ingkang wonten ing jamur tiram awerni pethak saha saged tuwuh kanthi cepet.[1]
Wonten ing alam bébas, jamur tiram saged dipuntingali saben taun wonten ing wana pagunungan ingkang nggadhahai hawa ingkang sejuk.[1] Woh jamur tiram katingal tumpuk-tumpukan wonten ing sanjawinipun wit kang sampun kropos utawi pokok batang tetaneman ingkang sampun dipuntegor.[1]
Pambudidayan jamur tiram biyasanipun kanthi medhia tanem bledhegan utawi serbuk graji.[1]
Kejawi saged dipunginakaken kanggé campuran masakan, jamur tiram kalebet bahan baken obat statin.[1] Jamur tiram saged mejahi saha nyerna nematoda ingkang tujuwanipun supados pikantuk nitrogen.[1]
Jamur tiram kathah jinisipun ingggih punika tiram pethak, tiram coklat, tiram abrit.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)naturindonesia.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ (id)asimas.co.id(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamur_tiram&oldid=1089213"	Kategori: Jamur panganBasidiomycetesRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
tindak sakaliyan Selanjutnya : 08 Lampahan Lahiripun Bathara Kala - 03	09 Lampahan Lahiripun Bathara Kala - 04
Dhadhapan (Namaníng dhusún lan sapiturutipún ingkang kagungan karså ruwatan), Kyai Dhadhapmantêp (Namanipún
Selanjutnya : 23 Bathara Wisnu Krama	24 Lampahan Bathara Wisnu Krama - 02
5. Madêg ing pratapan Ékåwarnå, Bagawan Késåwåsiddhi wóntên ing pacrabakan, dipún adhêp cantrík lan ingkang putrå putri Éndhang Srisumêkar, ingkang kagungan taman Sriwêdari ingkang katuwuhan sêkar Wijåyåkusumå panggêsanganipún Selanjutnya : 24 Bathara Wisnu Krama	25 Lampahan Bathara Wisnu Krama - 03
7. Madêg ing patapan Ékåwarnå, Éndhang Srisumêkar lan êmban. Katungkå rawuhipún ingkang råmå lan Bathårå Wisnu, ingkang lajêng dipún dhaupakên antúk Éndhang Srisumêkar, sartå kapasrahan sêkar Wijåyåkusumå ingkang nêmbé layu.
Selanjutnya : 25 Bathara Wisnu Krama	26 Lampahan Bathara Wisnu Krama - 04
10. Madêg ing pråjå Garbapitu, Prabu Kålå Wisnudéwå miyós ing
Sesorah basa Jawi : wedharan ingkang winangun sarasehan mawi gancaran saha sinawung ing tembang / Dr... |
Sesorah basa Jawi : wedharan ingkang winangun sarasehan mawi gancaran saha sinawung ing tembang. Yogyakarta : Panji Pustaka
Purwadi. Sesorah basa Jawi : wedharan ingkang winangun sarasehan mawi gancaran saha sinawung ing tembang / Dr. Purwadi Panji Pustaka Yogyakarta 2006
Purwadi. 2006, Sesorah basa Jawi : wedharan ingkang winangun sarasehan mawi gancaran saha sinawung ing tembang / Dr. Purwadi Panji Pustaka Yogyakarta
PrambananJalan Raya Jogja - Solo Km 16, Prambanan, Sleman, Yogyakarta 55571, Indonesia (0274) 496 401GPS Coordinate: -7.75197222222222, 110.491138888889Write review Updated on 12/30/1899Prambanan
Motto: "TEMANGGUNG BERSENYUM (Bersatu untuk Maju dan Sejahtera)"
Kabupatèn Temanggung iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing sisih wétan, kutha Temanggung iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 870,25 km² utawa 87.025 hèktar. Kabupatèn iki wewatesan karo Kabupatèn Kendhal ing sisih lor, Kabupatèn Semarang ing sisih wétan, Kabupatèn Magelang ing sisih kidul, sarta Kabupatèn Wanasaba ing sisih kulon.
Sebagian gedhé wewengkon Kabupatèn Temanggung arupa dhataran dhuwur lan pagunungan, ya iku bagéyan saka rangkéan Dataran Dhuwur Dièng. Ing tapel wates karo Kabupatèn Wanasaba dumunung Gunung Sindara lan Gunung Sumbing. Temanggung dumunung ing
Bansari • Bejen • Bulu • Candiroto • Gemawang • Jumo • Kaloran • Kandangan • Kedu • Kledung • Kranggan • Ngadirejo • Parakan • Pringsurat • Selopampang • Temanggung • Tembarak • Tlogomulyo • Tretep • Wonoboyo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Temanggung&oldid=1050115"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn TemanggungRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
siji – sijine gambar sing tak wenehi judul : Iki lho Mai
suwun tenan lho mas, saget damel tambahan sinau malehsuwun
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo ,
Kisah Bob Tanpa Tangan | Wong Ndeso Pengen Pinter
Wedi asih ing wong tuwaSetia ing Sang AjiRatu ingkah angreh prajaNuhoni sakersa nekiSumujud lahir lan batinIku sejating elmuDadasaring kesatrianArtinya:Takut sayang
Aksaye Jadid Pantea Bahram Aban 94
Uriping manungsa bebasan mung mampir ngombe. Budayananing manungsa tan bisa mbedhah kuthaning pasthi. -
Iki dudu misuh janne, lah wong wedang enak)Assseeeemmm!!!(Iki yo dudu misuh, lah wong roso
to yo, ning kuwi mesthi munyuke nakal)So'-so' wong kepengin misuh-misuh. Tapi ne' wis ditoto, dipikir sik, malah ora sida misuh. Wong misuh ki kedadenne sepontan, ma'jegagig (jare Nunung OVJ, sing mbiyen Sri Mulat). Batal misuh to yo ne' wis dipikir suwe-suwe, opo meneh ne' wis diomong koyo, "duh, aku pengin misuh..."Mbiyen ono sing crito, atine loro tenan mergo dipisuhi bojone, nju' ujug-ujug njaluk cere wis 'ra tahan ngrungo'ke bojone misuh ben dina. Pas ditakoni misuhi koyo opo, de'nen 'ra iso crito, 'ra iso niro'ke pisuhan bojone. Yen dipikir, yo mungkin wae pancen ono wong sing cangkeme ringan nggo misuh, lan ono wong sing niro'ke wae 'ra iso.Aku ki nulis 'misuh' lan 'sambat', sa'jane aku dhewe ora patiyo ngerti artine. Ajar boso Jowo yo wis
iso Jowo. Ajar Kromo Hinggil, duh Gusti angel tenan. Aku mending ajar lan nulis 'ha na ca ra ka', nggo aku kuwi luwih gampang timbang boso Jowo sing alus royo-royo.Aku dhewe tau ngomong sing jare koncoku kuwi jenenge 'sambat' (ne' sambit malah aku ngerti :-) )Koyo nyumpahke wong liyo, ngono bener 'ra yo artine? Mergo sing ta'omong kedaden tenan, nju' jare koncoku aku kudu ati-ati ne' arep sambat. Piye yo, arep ati-ati, ning wis banjur diomong. Trus aku ngomong mbe' koncoku, "yo wis, ne'arep sambat ta'kandani sampeyan sik, yo."Lha mulo ne' kepengin sambat,
"Ning ora saben arep sambat aku laporan, mergo so' so' lali wis keceplos 'sambat'. Yo wis, ben ta' enengke wae ora kondo-kondo. Paling sing ngerti yo wong sing ngrungo'ke lan Gusti Allah. Angger piturut sing wis ditulis, ming Gusti piamba' ingkang paling nduwe kuwoso dateng sekaliyan kedaden neng donya kene. Dadi ne' awak e dhewe percoyo sambat iso kedaden, mungkin kuwi mergo sambate dhewe dadi donga sing
SIL International (wiwitan jenengé Summer Institute of Linguistics) iku sawijining organisasi ngèlmiah Kristen nirlaba sing tujuan utamané nyinaoni, ngembangaké lan ndhokumèntasèkaké basa-basa sing kurang dikenal jroning upaya nybar kawruh linguistik, nyebar kamampuan waca-tulis ing donya lan mbantu perkembangan basa minoritas. SIL
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=SIL&oldid=822490"	Kategori: Linguistik	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.07, 11 Maret 2013.
Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Bangkalan
kalairanipun kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi : Muharram neptunipun setunggal
2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan among tani. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging
Kapethak Wage : Satria Wibawa Kliwon : Lebu Katiyub Angin *Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina
gunggungan saka neptuning dina lan neptuning pasaran mau tinemu wilangan :
7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase . 2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa: Kamal Sur Joja Sirtan ‘Asat Sunbullah Mijan ‘Akrab Kus Jadi Dalwi Kut
Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar (taun 296) Dinten 5
Legi Paing Pon Wage Kliwon Dinten 7
Windu anggitanipun Resi Walmiki: Windu Adi Windu Sancaya Windu Kunthara Windu Sangara Windu Kawanda
Windu Pranila Windu Tirta Windu Antara Windu Manggada Windu Murka Windu anggitanipun Resi Wisakarma :
Windu Kawanda Windu Wahana Windu Sangkara Windu Pranila Windu Tirta Windu Tirta Windu Manggada Windu Murka Windu anggitanipun Resi Wasusarma
Windu Kararti Windu Kara Windu Setra Windu Karta Windu Praniti Windu Pranila Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan taun, sinangkalan : Tata pandhita gati (575)
pemilu! Esuk nyoblos, soré metu hasilé..!! Jaman wis maju ki bédo karo mbiyèn....,mbah! " papar si cucu karo nyombong.
"Aeissszz !! Tetep luwih maju jaman Pak Harto Lé!
"Kok iso?!" "Lha durung pemilu wee.. rakyat wis ngerti hasilé....sopo sing menang,jé,,,,,,,,
iki, nek jik ono wektu panjenengan saget moco cerita basa jawa liyane koyo: Contoh Cerkak Bahasa Jawa Berjudul Belajar kelompok tags:kumpulan cerita...
Contoh Karangan Narasi Bahasa Jawa Tentang Liburan
...jenengan goleki. Maturnuwun sanget sampun
PRAU LAYAR (TAYUB) @4Di3_T4
Mehrahino (Campursari) @Pancer'S
CUMA KAMU ♦♦♦♦♦♦ cuma kamu cuma kamu ♦♦♦♦♦
karo sing wadon. Sawijining dina deweke dinas maring luar kota. Meraga nang luar...
Tuku Kado Ulang tahunKamis, 31 Maret 2016 - 10:21
bojone. Esuk gasik deweke lunga maring pasar numpak angkot agepan tuku kado nggo...
Daplun sing sejek urip ora tau olah-olah nang dapur kepingin kaya nang tivi-tivi dadi wong lanang sing diidolakna wong...
Bojone arep BabaranSenin, 28 Maret 2016 - 09:55
Esuk-esuk Dawir agi ngalamun nang ngarep ruangan bersalin. Ujug-ujug deweke weruh ana wong lanang sing
“Kang kayane dewek bakal duwe anak lho.., inyong wis...
Oran Nemu-Nemu BensinKamis, 17 Maret 2016 - 10:42
Sawijining dina Kaki Daplun karo bojone sing jenenge Nini Dakem agi ngrayakna ulang tahunne sing ke seket. Kaki Daplun...
Melas Maring AnakkeSabtu, 12 Maret 2016 - 10:33
Daplun sing wong asli Jakarta duwe anak ayu banget. Anakke wis ana telung wulan kiye kawin karo wong Jawa...
Gara-gara bapake pindah ngode, Daplun dadi melu baen pindah umah
BAYI,SIRO RUNGOKNO MARANG PAMURUK INGSUN,POMA SI RO OJO DUROKO MARANG
ALLAH,LAN OJO DURHOKO MARANG UTUSANNE ALLAH,LAN OJO DURHOKO MASING
BOPO BIYUNG SIRO,DAN OJO DURHOKO MARANG SEDULUR SIRO LAN OJO DURHOKO
MARANG WONG ISLAM KABEH,HE JABANG BAYI, OJO LALI SIRO MARING GAMURUKE
INGSUN KABEH LAMUN LALI,SORO LA YEN WIS ELING OJO BANJUR DI
Soekarno dan Haryati akhirnya menikah pada 21 Mei 1963.
“Yatie adiku wong aju, iki lho alrodji sing berkarat kae. Kuliknakna nganggo, mengko sawise sasasi rak weruh endi sing kok pilih: sing ireng, apa sing dek mau kae, apa sing karo karone?
Dus; mengko sesasi engkas matura aku. (dadi senadjan karo karone kok senengi, aku ja seneng wae). Masa ora aku seneng! Lha wong sing mundhut wanodja palenging atiku kok! Adja maneh sakados alrodji, lha mbok apa apa ja bakal tak wenehke.”
bunder seser, sithik akeh mesti ono pengaruhe nyang bumi.Bumi koyok disedot, nanging mergo munyer, dadi krosone ora ono bedo.
Yangko Sego Abang Sego Nggeneng Kicak Wedang Uwuh Wedang Ronde Wedang Secang Lodeh
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha
No rek. 6690173512 a/n I Gst Ayu Mahekayanthi
SagiraAugust 16, 2012 at 3:57 AMjenenge wae wong mumet, ngene kui..DeleteRawinsAugust 16, 2012 at 4:07 AMyang penting...DeleteAy
Geguritan lan artine “Werdining Katresnan” | Javanese Culture
bgus bgt ……….. ? bleh ya q share .
iku sawijining suku kuna ing Balkan, asal saka Illyrian.[2][3][4][5][6][7][8][9] Ibukuthané dipercaya sing arané Damastion cedhak Tlaga Ohrid[10] Ing abad kaping-1 sadurungé Masehi, Dardania nyerang provinsi Macedonia (provinsi Romawi) karo Scordisci lan Maedi. Ing abad kaping-6, dikuwasani déning Roma lan dadi bagéyan saka provinsi Moesia Superior, saiki Kosovo, Serbia lan Bulgaria lor. Miturut Strabo, tlaytah iki dipérang dadi rong sub-grup, yakuwi Galabri lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dardania&oldid=1063026"	Kategori: DardaniaBalkanKategori ndhelik:
menggunakan pranala magis ISBNArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 4 Juli 2016.
Sekilas Tentang Tarian Tradisional Jawa ~ Sinau Jawa
sakit keputihan | Jamu, Obat, beras
Googlubuntu -> Google Untuk Ubuntu Kubuntu User | Wong Ndeso Pengen Pinter
Namung kanthi seratan meniko, kulo ngaturaken “Sugeng nindakaken ngibadah siyam ramadhan”. Nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan, inggih awit limrahing umat ingkang dados panggenanipun lepat. Namung awit sih pangapunten panjenengan sami, saged
kaping kalihipun salam hormat kagem bpk ibu di garyt, lan kaping tigo nipun mbok bilih wonten lepat ingkang kula sejo lan mboten kulo sejo mugi2 lebur ing dinten riyadin mbenjing ( sakmeniko )
Dhésèmber 2009 ing yuswa 69 taun; lair kanthi jeneng Abdurrahman Addakhil[1]) iku tokoh Muslim Indonésia lan pamimpin pulitik sing dadi Presiden Indonésia sing kapapat wiwit taun 1999 nganti 2001. Gus Dur minangka ketua Nahdlatul Ulama lan sing ngadegaké Parté Kebangkitan Bangsa (PKB). Wahid
Kehidupan awal[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 19 Oktober 2016.
Aslmkm, Pak Anies bgmn dg sya. Sya lulusan s1 pend.bhs ing. mengjar bhs ing d smpn 1 geger d
kang mbobot kaping pisanan. Upacara tingkeban dianakake mesthi wae nduweni
ancas kang kepengin digayuh dening kulawarga, mligine ancas supaya bayi lair
kanthi gampang, slamet lan ora ana alangan apa-apa. Kajaba iku muga-muga
mbesuke bisa dadi anak kang bekti marang wong tuwane. Ing kene uga arep diandharake
Upacara tingkeban kawiwitan mawa sungkeman. Ing acara sungkeman, calon
ibu lan calon bapak luwih dhisik sumungkem ing ngarsane Rama lan ibune.
Sungkeman iki nduweni teges muga–muga ing tembe jabang bayi kang dilairake bisa
dadi bocah kang bekti marang wong tuwane. Sabanjure upacara siraman, Ana ing upacara siraman,
calon ibu disiram dening wong pitu, kayata: bapak saha ibu saka calon ibu,
bapak saha ibu saka calon bapak, simbah, sedulur utawa tangga teparo kang bisa
dadi tuladha becik. Sawise siraman banjur sesuci (wudhu). Banyu kang diwadhahi ing kendhi
bangkekane calon ibu. Sawise nigas janur kuning, calon bapak
banjur mlayu banter, iki nduweni ancas muga-muga jabang bayi bisa lair kanthi
Kamaratih utawa Arjuna lan Subadra kang minangka pralambang laire jabang bayi.
Perjuangan Keras Si Kupu-Kupu | Wong Ndeso Pengen Pinter
ngrasa nyong ke hurung pantes nek ngomongi wong. Nyong sadar pancen sethithik-sethithik nyong ngerti agama, merga wis tau turu ning pondok. Ding nek kon ngisi pengajian, ka rasane egen pol abote,
kudu nyampekke apa sing teka seka nabi. Nyong ning pengajian sisuk rencanane ya ming nyampekke apa-apa sing wis di dawuhi Kanjeng Nabi, sing
diasraka	Sapa sing ora kenal karo gudeg? panganan khas saka Yogyakarta iki kondang banget ing jagad Indonesia, dadi panganan khas kawula Mataram. Kanggone kawula asli Yogyakartam, utamane sing lair sakdurunge kamardikan, Gudeg jebule wis dadi panganan pendak dina. Panganan saka gori, rasane legi lan gurih, amarga ditambahi bumbu areh (santen kentel) lan ampas minyak kelapa (klendo) sing enak. Gudeg tambah enak menawa ditambah lawuh kayata tahu, sambel krecek lan daging pitik.
Menawa ditelusur manjero, jebule kawula sing luwih sepuh luwih ngenal Gudeg teles katimbang Gudeg garing, kaya sing saiki akeh amarga luwih tahan suwe. Panganan tradisional khas kawula Yogyakarta, Gudeg dudu saka jero Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat.
Jaman mbiyen, bahan gudeh, yaiku gori utawa nangka enom gampang digoleki ing kebon-kebon nggone kawula ing Yogyakarta. Saiki kudu golek ing daerah desa-desa, menawa
Posted on October 27, 2011 by thiscopert	Kenapa saiki wis bedo ora koyok biyen.
Mergo bedo tambah akeh yo malah tak jarne ae wis.
Bolot : “Haa … ? Sopo sing arep raby ? Kowe tho Kin ?”
Sukin : “Pye tho Lot, mbake kuwi ora
meh 1 kaki po 2 kaki yo podo ae kudune.. nek mobil manual lak sikil kiwo mung dinggo kopling.. Ning kudune penak sikil tengen tok nek matic, aku yo rung tau jajal mobil matic soale..
ancen senengane ngrepoti wong ae.Athek dikongkon ngitung maneh.
sing coment yz ga isoh mlayu kuwi wong goblog..ga mdg pit..pancen kodox yen njoki serem tenan.mosok kabeh kelas dibabat…..edan tenan….pokoke maju
“ALLOHUMMA KUN JALI KUN JALI ASIHO SI……….( SEBUT NAMA TARGET ) TEKO WELAS TEKO ASIH MENYANG AKU,NABI WALINE IYO TEKO WELAS ASIH MENYANG AKU,ASIH SOKO KERSANING
Wayah esuk Kancil mlaku ana sapinggire kali.
Aku lagi thenguk-thenguk, arep ngapa cil.
Kancil kemethus marga rumangsa wis tekan papane dhisik
Keyong celathu piye, Cil, disik aku apa kowe?
sing biasa ditemokaké ing pekarangan utawa pinggir alas. Tanduran anggota suku polong-polongan iki asal saka Asia tropis, nanging saiki wis sumebar ing kabèh dhaérah tropis.
Wiwit jaman biyèn tanduran iki ditandur ing pekarangan minangka pethètan amarga kembangé sing awarna biru padhang. Kembangé ing sawetara panggonan ing Asia Tenggara dipigunakaké minangka bahan mènèhiu werna kanggo panganan utawa jajanan. Ing Malaysia, ekstrak mahkota kembangé dianggo mènèhi werna ketan. Ing Thailand, minuman penyegar awarna biru saka ekstrak kembang iki dijenengaké nam dok anchan (
ternatea". Dijupuk 2007-07-31. "Clitoria ternatea". Tropical Forages. Dijupuk 2007-07-31. Sumber artikel punika saking kaca
Kembang_teleng&oldid=840641"	Kategori: FabaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 24 Maret 2013.
Rembang, Demak, Kudus, Pati)
Kelompok kapindho iki kondang kanthi basa Jawa Tengahan utawa Mataraman. Dialek Surakarta lan Yogyakarta dadi
salah siji suku anggota tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II suku iki dilebokaké jroning bangsa Brassicales, klad eurosids II. Kabèh anggotané asalé saka Amérika Kidul lan Afrika tropis.
Anggota-anggotané diklompokaké jroning limang marga, kabèh arupa semak, perdu, utawa wit cilik nganti 10m dhuwuré; kembang tuwuh saka batang ing kèlèk godhong. Ing ngisor iki lima marga anggota Caricaceae:
botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.16, 1 Maret 2016.
wong jaman mbiyen wong q y rung tau weruh paling ayame mas medeni bocah
sapa sing gawe sengsara?Tono : Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.Tini : Wis ora ngerti? Anakan utang!Tono : Wah bener kowe Tin!Ton dak bedeki ya, anake sapa sing gawe sengsara?Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.
anake sapa sing gawe sengsara?Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.
ing warung. Dheweke banjur takon-takonan.Wati : Ka, wis suwe ora katon nyang ngendi bae?Suka : Aku bubar saka Jakarta sowan presiden.Wati : Lha piye diparengake? Ora dialang-alangi karo pengawale?Suka : Ya ora, wong pengawale apik banget, aku iki karo dheweke isih cedhak tunggal darah, dheweke iku bapake anake keponakane pakdhene kancane kancaku.Wati : Wah yo isih cedhak tinimbang karo sing adoh.Suka : Lha iya aku dikon ngenteni, karo pengawale padha lungguh bareng-bareng.Wati : Kepenak ngono, mesthi disuguh mbarang.Suka : Sapa sing disuguh? Lungguh bareng iku maksude padha lungguh, pengawale lungguh ana pos rondha, aku ana tortoar.Wati : Yen ngono kowe bisa ketemu karo presiden.Suka : Sapa kandha? Bareng weruh aku, presiden ngawe.Wati : Kowe banjur mara?Suka : yo ora, wong sing diawe iku pengawale, dikon ngusir aku.Wati : o, ngono ta?!Ka, wis suwe ora katon nyang ngendi bae?Aku bubar saka Jakarta sowan presiden.Percakapan
iki karo dheweke isih cedhak tunggal darah, dheweke iku bapake
ora, wong pengawale apik banget, tuturan yang diucapkan tidak akan melanggar prinsip kerjasama bidal kuantitas.4. KAPSULKonteks: Ing ngare kelas nalika jam ngaso, Bejo karo Srii padha gegojegan sauntara karo sinambi bedhek-bedhekan.Bejo : Saiki genten aku sing mbedeki ya?Sri : Apa…. Tak wangsulane.Bejo : Barang cilik ning khasiyate gedhe.
kuwi mung ana Hadi karo calon bose.Bos : Sakumpama mas Hadi ditampa kerja ing kene pilih kerja ing kantore utawa kerja lapangan?Hadi : Pilih lapangan pak!Bos : Yen entuk ngerti, apa alasane?Hadi : Amarga aku iki pemain bal-balan pak!Bos : O… sempruuuul!Amarga aku iki pemain bal-balan pak!O… sempruuuul!Percakapan
kene! Nanging kerja ing kene kudu siap dalam tekanan.Rina : Maksud dalam tekanan apa pak?Bos : Ya kudu gelem ditekan-tekan mbak! Lon-lon kok nekane ora seru-seru, kepenak.Rina : Sing nekan-nekan sapa pak?Bos : Ya aku, sapa maneh? Piye gelem ora? Apa tak tekan saiki, uji
Nalika Goplo dolan marang omahe Senthun, dheweke banjur kelingan apa basa sing dheweke ora ngerteni. Ngerti yen Senthun melu kursus bahasa asing, dhewekw banjur nakokake apa sing ora dimangerteni kuwi mau.Goplo : Thun… jare kowe saiki kursus bahasa Jepang?Senthun: Iya… arep melu piye? Kari milih kursus bahasa inggris, belanda apa mandarin?Goplo : Ora… mung aku pengin takon bahasa jepange Yu Sumi Anake Akeh piye?Senthun: Gampang… Yu Sumi RakabeGoplo : Ooo… ngono… taThun… jare kowe saiki
digunakake. Mesthi wae pilote bingung campur wedi.Pilot : Piye iki, mesin pesawat rusakCo-pilot: Tenang kemawon, Pak. Mangke saksampunipun teng ngandhap, dipundandosi.Piye iki, mesin pesawat rusakTenang kemawon, Pak. Mangke saksampunipun teng ngandhap, dipundandosi.
Prambors ya iku stasiun radhio kang sasarané kaum muda Ing Indonésia.[1] Jeneng jangkep Prambors ya iku Prambors Rasisonia singkatan saka Prambanan, Mendut, Borobudur dan sekitarnya (
Wiwitane Prambors iku radhio sing digawé déning saklompok nom-noman sing nembe bisa dirungokake ing sak perangan panggonan ana Jakarta,
Tri Tunggal.[2] Para anggota mau ngrasa perlu ngewenehi Prambors pemancar radhio.[2] Banjur dhèwèké kabèh ngrakit transmiter sederhana lan kabèh ubarampe kang dibutuhake ana ing kamare Bambang Wahyudi.[2] Amerga biyèn durung ana kaset utawa tape, mula yèn muter lagu nganggo piringan hitam.[2] Tahun 1970, pamarintah ngentokake aturan anyar, ngenani radhio ya iku saben radhio kang nduwèni badan hukum kudu wujude Perseroan Tebatas (PT) utawa perkumpulan.[2] Prambors netepi aturan iku, saengga jenenge dadi PT Radhio Prambors Broadcasting Service.[2] Rikala tahun 80-an jeneng iku diowahi meneh dadi PT Radhio Prambors.[2] Alon-alon, jebul Prambors wis nduwé komunitas pendengar kang akeh-akehe cah nom. Lagu-lagu lan materi siaran uga dipasake marang sing ngrungokake.[2] Wiwit tahun 1971 nganti 1978, Prambors uga saya manteb ana ing jurusan cah nom, sing rikala semono durung nduwé saingan.[2] Produk Prambors saya akeh, wiwit saka kaset kompilasi nganti acara off air Lomba Cipta Lagu Remaja (LCLR) kang sukses.[2] Ana ing jaman 80-an, Prambors mulai ndhandhani awake dhéwé amerga rikala semono wis krasa ana saingan karo stasiun radhio liya.[2] Salah sijining usaha supaya tetep njaga komunitas pendengar ya iku mawa games.[2] Kuis kang dikembangake akèh jinise, karo hadiah kang pas iku lumayan sensasional, misale mobil.[2] Sakliyane kuis, ing mangsa 90-an mulai ana acara-acara anyar, kayata Catatan si Boy, Diary, uga acara off air kaya Tenda Mangkal, Prambors Nite.[2] Komunitas pendengar Prambors saya suwe saya gedhe, mligine disengkuyunh déning
kabèh frekuensi kang ditokake déning Departemen Perhubungan, wiwit 1 Agustus 2004 Prambors malih frekuensi sing biyene FM 102.3 dadi102.2.[2] nganti saiki, Prambors ana ing 8 kutha ing Indonésia, ya iku:
iku wujude wajah wong wadon kang rambute kriting, gambar vinyet.[3] Wong-wog ngarani “Si Jabrik”.[3] Pisanane logo Prambors metu mung angger nggawé gambar templek kang tulisane “Prambors”.[3] Ora padha, ora masalah.[3] Nanging rikala Prambors kudu dadi badan usaha, pas iku kepikiran Prambors kudu nduwé logo.[3] Ceritane ana salah sijine sampul almbum kelompok musik saka Walanda –The Ekseption- kang gambare apik.[3] Gambare kira-kira arep padha karo logo “si Jabrik” saiki.[3] Supaya ora dikira njiplak tenanan, gambare diowahi sitik.[3] Gambar wong wadon iku digawé ndhingkluk.[3] Sing ngowahi gambar iku ya iku penyiar Prambors, Wimi.[3]
Logo “Si Jabrik” mulai dianggo tahun 1969, pas Prambors awujud yayasn.[1] Wong wadon kriting iki saya disenengi, nganti akèh sing niru lan dipasang ana kaca mobil.[1]
tahun 1980-an, ukurane “Si jabrik” digawé luwih cilik, mung ana ing jero huruf O saka tulisan Prambors, nanging, logo iki tau ilang rikala Prambors ngenalake gambar templek kuning “102.3 Fmania”.[2] Rikala Prambors nggenti logone dadi wujud biru oval ditambahi lis werna ireng, si Jabrik ora dikatutkake.[3] Banjur ing tahun 2001, logo si Jabrik metu meneh.[3] Gumregut obahan retro ana Prambors tetep ndadekake mawa sing paling apik saka luwih saka 40 tahun
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 4 Sèptèmber 2016.
Otomotif Lho…koq ada layanan nebeng. Opo maneh iki ???…. 383 COMMENTS
komeners sing sok pinter.. ojok sok keminter peno iku cak, sakno cak iwb.. tulung sing pancen
keputusan Prabu Brawijaya masuk agama Islam. Dikemukakan dalam Jongko Joyoboyo bait 173 : “…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku
sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.” (Paduka
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.” (Sang
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.” (Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
* Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen durung lebur atempur, Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar. (Bila
ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan. (
* Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
* 8. Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya. (Bahaya
ajejuluk Made Panda. Panjenengane kagunga...
Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana acara adat “Mitoni”.
ngrabaseng prajurit Pancawati, andhahane Prabu Rama. Rangu-rangu atine ...
Sesorah Perpisahan Kelas (Pidato Perpisahan Kelas)
Golub-Dobrzyń (Jerman Gollub) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Seorang Buruh | Wong Ndeso Pengen Pinter
Bedug Yudha Asri di Sasono Langgeng Budoyo TMII
Penampilan Tari Rampak Bedug Kampung Seni Yudha Asri di Sasono Langgeng Budoyo TMII
sing langka, ora kabeh wong bisa nduwe karo bisa nganggo. Mlakune jaman ditentukaken karo cepete mlakune teknologi sing dienggo. Nek teknologi nang suatu nggon isih biasa bae
Nek dikon ngomong teknologi apa sing agi disenengi wong-wong ya gampangane bisa dijawab komputer. Seka komputer ana-ana bae sing bisa di lakokna. Bisa nggo nonton video, ngrungokna tembangan, ngomong-ngomong karo wong liya, internetan karo isih akeh sing liyane .
Nek menyen mbok bentuke teknologi aneh-aneh, apa anu siki wis biasa karo sing anyar pa mbok ya aku bisane ngomong kaya ngono. Menyen jare betuke komputer gue gedi banget. Gedene kaye bangunan. Pantesan jaman mbiyen
wis nganggo komputer sing ukurane cilik. Bocah ke lahir mbok ya bisa nganggo karena ukurane sing cilik gue. Ora patie abot, nek digawa ngendi-ngendi bisa karo ditenteng nang tangan, dadi wong-wong sing nang dalan dadi bisa ndeleng.
Kecanggihane ora ditakokna maning, lawong ukuran barange wis di ciutna. Wis gampang ora perlu repot nggotong. Sing penting jaman siki gue praktis. Nek praktis bisa nggo ngapa-ngapa, bisa digawa mengendi-ngendi. Berate ye ora patie berat. Isih gampang dinggo,
saiki wis rada canggih lah. Nganggo akeh penelitian sing dikembangaken kepriben carane gue komputer keton cepet karo praktis, ora mbingungi. Prosesore atau uteke gue sing mbedakaken komputer siji karo komputer liyane. Nek tambah larang biasane uteke mikire tambah cepet. Nek tambah murah rega prosesor gue biasane tambah lemot.
kecepatan seka jaman geminyen genduk jaman siki. Nek menyen nyong nganggo kommputer cepete juga pade karo cepete komputer jaman siki. Komputer jaman menyen bisa lelet, komputer jaman siki pun sing wis nganggo
apik sing anyar dipeloni juga karo gedene program sing di nggo.
iku spd motor Byson,opo New Scorpio,,,teeennnaaaannnn,,,mesti bakalan tak guwak nang Bantar Gebang!!! Motor New Scorpio,bodine mung ngumbar pengkuh,rosa thok,,,cocoke nggo ngarit golek pakane wedus!!! Opo meneh kuwi si
punika perlu utami utawa wong indispensable dhasar. Wutah kanthi cepet saka impact manungsa uga kanggo wutah kanthi cepet saka panggonan uga. Wutah kanthi cepet ing panggonan utamané ing kutha-kutha gedhe kayata Jakarta, Bogor, Tangerang lan Bekasi. Mbangun omah iku ora gampang kaya mbayangke, perlu kanggo petungan rampung ing babagan biaya lan wektu. Sing peran kang perlu disewa utawa Services Mbangun Homes mbangun omah miturut
tembung "contract" tegese persetujuan utawa kontrak uga bisa ateges Nyewa, supaya contractor bisa dipunceluk karo wong utawa èntitas legal utawa
kudu nimbang akeh aspèk, antara liya, ngalami, dipercaya, gampang, lan hadiah dijamin. Nanging ora kabeh kontraktor kuwi lan banget hard kanggo nggoleki contractor minangka aspèk sing wis kasebut sadurungé. Nanging ora dadi bingung, disaranake sampeyan contractor ngalami, dipercaya, gampang, dijamin lan hadiah mesthi. Kontraktor sing Mitrarenov.
Ya sampeyan kudu milih Mitrarenov, amarga Kontraktor iki bakal seneng mbantu aja arsitek utawa ngarep referensi desain wewenang lan miturut wishes. Mitrarenov uga bakal mbantu ora ngerti pitungan Rab ing bangunan omah, sibuk apa lan ora duwe wektu kanggo ngawasi karya construction saka ngarep. Uga yen sampeyan duwe kangelan ing pakaryan babagan
kemajuan ing construction lan renovasi asal liwat Gadgets kapan lan ing ngendi wae.
padha sumelang ing bab mbayar kanggo Mitrarenov sama bank-bank sing siap mbantu
Mitrarenov menehi garansi ing kabeh karya rampung Mitrarenov
wong indispensable dhasar. Wutah kanthi cepet saka impact manungsa uga kanggo wutah kanthi cepet saka panggon...
bikin stress arek2 ndek forum ongisnade.firendhood.net … soale kabeh podo ketipu, iki nganal opo kodew seh …
anindakna rukun Islam lan iman ing jagad pewayang iki.
kok koyo kidung bulik? kuwi postinganmu melune opo? pangkur, megatruh opo
semeton purun ngrereh tetepasan ring anak sane nenten nyungsung Ida Sang Hyang Widi Wasa, tur boya ring pantaran
mrasidayang muputang wicara sane alit punika? 3Punapike semeton nenten uning mungguing iraga
wicara sane kadi asapunika, punapike wicarane punika jaga
Sujatinipun wentenipun wicara ring pantaran parasemetone, punika sampun dados bukti mungguing semeton nenten pisan mapituas. Boyake langkung becik, yen semeton kapekelin wiadin kabegal? 8Nanging
mungguing anake sane jaat punika nenten jaga ngrasayang kawiryan Pamrentahan Ida Sang Hyang Widi Wasa.
nglaksanayang paindikan sane kadi asapunika. Nanging sane mangkin semeton sampun kasuciang saking
paindikane punika." 13Wenten taler anak tiosan mabaos: "Ajeng-ajengan punika mula buat weteng, tur wetenge punika mula genah ajengan." Punika patut. Nanging makakalih jaga kapuputang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Sikian iragane punika boyaja
Punapike dados anggota anggan Ida Sang Kristus punika kambil tur kanggen anggotan sikian anak sane dados sundel? Sampun janten
sikianipun. Nanging anake sane macecabulan, ipun madosa marep ring deweknyane niri. 19Punapike semeton nenten uning, mungguing sikian semetone punika palinggih Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, inggih punika Roh sane sampun kapaicayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa ring semeton sane malingga sajeroning semeton. Dadosipun semeton puniki nenten kantun dados druen semetone niri, nanging sampun dados druen Ida Sang Hyang Widi Wasa. 20Santukan semeton sampun katumbas tur sampun kataur mael pisan antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Punika
Dr. Wangari Muta Maathai (lair ing Nyeri, Kénya, 1 April 1940 – pati ing Nairobi, 25 Sèptèmber 2011 ing yuswa 71 taun) inggih punika salah satunggaling aktivis lingkungan hidup lan pulitik. Nalika taun 2004, piyambakipun dados wanita asal Afrika ingkang kapisanan ingkang dipunanugrahi Penghargaan Perdamaian Nobel kangge sumbanganipun wonten ing bidang pembangunan berkelanjutan, dhémokrasi, lan perdamaian. Piyambakipun minangka anggota Parlemen Kenya sarta nate dados Asisten Menteri Lingkungan Hidup dan Sumber Daya Alam wonten ing pamarentahanipun Presiden Mwai Kibaki antawising taun Januari 2003 dumugi November 2005.
Dr. Maathai miyos wonten ing Désa Ihithe, Divisi Tetu, Distrik Nyeri, Kenya saking kulawarga etnis Kikuyu. Piyambakipun pikantuk gelar sarjana wonten ing biologi saking Benedictine College, Atchison nalika taun 1964 lajeng dipunlajengaken wonten ing Universitas Pittsburgh saderengipun wangsul malih dhateng Nairobi. Wonten ing Universitas Nairobi, piyambakipun pikantuk gelar Ph.D. ingkang angka pisan tumrap wanita asal Afrika Timur wonten ing bidang kadhokteran kewan. Piyambakipun dados dosen anatomi kéwan ing universitas kasebut nalika taun 1971 lajeng dados dekan. Nalika taun 2002, piyambakipun pikantuk posisi minangka Visiting Fellow wonten ing Institut Global kangge Kehutanan Berkelanjutan wonten ing Universitas Yale.[1]
Pagesangan Kulawarga[besut | besut sumber]
Wangari Maathai minangka ibu saking 3 putra: Waweru, Wanjira lan Muta. Nalika taun 1980an, piyambakipun pisahan kaliyan garwanipun, Mwangi Mathai, ingkang ngendika babaganpiyambakipun bilih "langkung kadhidhik, langkung kiyat, langkung sukses, lan langkung awrat dipunatur." Piyambakipun lajeng dipunlebetaken dhateng kunjara amargi nentang hakim sarta dipunlarang migunakaken nama garwanipun malih. Minangka panolakan, piyambakipun namung newahi namanipun kanthi nambahaken setunggal huruf “a” dados Maathai.
Nalika taun 1977 piyambakipun mbiyangun Gerakan Sabuk Hijau, sawijining organisasi akar rumput nonpamarentah ingkang ancasipun njamin sumber panyengkuyung kayu bakar lan nyegah erosi lemah. Kampanye punika nggerakaken wanita miskin lan nanem langkung saking 30 juta wit dumugi sapunika. Sadangunipun taun-taun kalampahan, penebangan liar sampun nyebabaken kirangipun toya seger lan kayu bakar sarta mutu lemah ingkang samsaya mandhap. Maathai saged maringi motivasi kangge ibu-ibu saking anak-anak ingkang kekirangan gizi saperlu ngempalaken bibit tandhuran, ngedhuk sumur, njagi semaian saking kewanlan manungsa. Amargi jasa-jasanipun, piyambakipun dipunparingi gelar Mama Miti (basa Swahili: Ibu saking tetuwuhan).[2]
Nalika Desember 2002, Maathai kapilih dados anggota Parlemen Kenya kanthi 98% swara. Nalika taun 2003 piyambakipun dipunangkat minangka Asisten Menteri Lingkungan, Sumber Daya Alam, dan Margasatwa. Nalika taun ingkang sami, piyambakipun ugi ndhirikaken Mazingira Green Party of Kenya.[3]
Kejawi Hadhiah Nobel Perdamaian, Maathai ugi nampi sajumlah penghargaan sanes kalebet
Moment Persiapan Pernikahan | Wong Ndeso Pengen Pinter
Geni kulo Nyuwun gampang nggolek sandang kelawan pangan
Lintang johar Kulo nyuwun Bengkeng kang Kengkeng
heh ndul sing nulis puisi iku jare saiki loro tipes yo? wis nyambangi su?
Tuesday, June 13, 2006 8:54:00 AM wah Fahmi
luhur ing tanah Jowo, Mugi tansah lumunturing haksomo, keparengo si "cubluk", badhe ndherek ngaji mangulah Roso, roso kang tumlawung mumbul amiyak mego ing angkoso, ngupadi dalane becik kanthi ngrapal ngonceki serat Jamus Kalimosodo, mugi Gusti tansah paring wewarah soho pepadhang ing Galih, kanthi syafa'ate serat Jamus Kalimosodo.
Mbok menowo wus podho Uningo lamun Serat Jamus Kalimosodo mangkono, ono sajroning jagad pewayangan pinongko sipat Kandele Ratu ing Ngamarto, yaiku Prabu Puntodewa, utowo inkang ajejuluk Prabu DharmoKusumo. Katelah prabu Puntodewa sebab Ratu iki pancen satrio kang duwene
tawaduk ora nate sesongaran, lan ikhlas ing samubarang pakarti. Mulo ora mokal lamun Sinuwun Prabu iki, kang kuwat kanggonan Serat Jamus Kalimosodo. Katelah Prabu Dharmo Kusumo, mergo ingkang Sinuwun iku ngugemi Dharmaning kembang, yaiku mangambar arum sarto gawe sengseme ati tumrap kang nyawang, lan sasrawungan.
Jamus mengkono nurut panemuku -kang mbok menowo isih cubluk ing pasrawungan- soko tembung Kamus(
tegese Kali kang Banyune iso kanggo nambani Tumrap wong kang podho loro, yoiku loro atine mergo adoh soko Pangerane, yoiku Gusti Kang akaryo loka. Kali kang mangkono mau banyune bening kinclong-kinclong, biso kanggo ngilo tumrap poro2 kang podho ngangsu banyu, lan banyune ora nate asat mergo Sumbere Pancen Soko Sajroning Lembah Wadi Aiman, ing Dhuwure ono Kayu kang Ngrembuyung(Wit-Witan:Wiwitan), kang biso Ngrekso Banyu kang ono ngisore
kang pinongko Dhasare poro sutresno kang ngrasuk agomo Islam. Kang maknane Ingsun anyekseni lamun ora ono Gusti ingkang
Kalimo Usodo, ugo biso den gathukake karo tembang tinggale poro wali, yoiku "TOMBO ATI", kang ugo ono limo ing wernane:
sholat wengi lakonono, Wong Kang Sholeh Kumpulono,
Mulo yo ora mokal lamun Prabu Punto Dewo mangkono iso den sebut Prabu Dharm Kusumo amergo Sinuwun tansah
anggone sesrawungan. Ora nduweni panyokrobowo olo, najan kadang bakal dikrenah, dipitenah, ananging mergo saking pasrahe marang Gusti, kabeh panggiri godha gagar wigar, tan biso tumomo. Disengkuyung dening Ratu 1000 negoro. Lamun kito biso nulad laku utomo kang mangkono,
Matursuwun kagem sedaya kang sampun diparingaken papah lan ibuk. Gusti amberkahi papah lan ibuk. Amien.
SuroboyoanCirine wong seko entuteo Wong sing ORA JUJUR
Wong sing menowo ngentut metune dibrolno sak ampase.
Nysa (Jerman Neisse) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé pedunung kurang luwih 45.000 jiwa.
Kutha-kutha kembar[besut | besut sumber]
GER Ingelheim am Rhein – wiwit taun 2002
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nysa&oldid=1090572"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Eka Wara ; Urip Pancawara + Urip Saptawara = Ganjil = Luang (tunggal/padat) -> urip 1
Dwi Wara ; Urip Pancawara + Urip Saptawara = Ganjil =
Urip Saptawara + Pancawara Kelahiran) + (Urip Saptawara + Pancawara
Cerkak “Ing Ruang BK” | Javanese Culture
Dipublikasi pada Maret 16, 2011 oleh diasraka	Aku paling suthik yen kudu adu arep karo Bu Woro ing ruang BK. Wis kaping telu aku didhawuhi sowan. iki sing kaping papat.
“Apa ya mung aku kang nyandhang lelakon kaya ngene? Yen karepku ngono kepingin urip kang prasaja tanpa ginubet ing prakara.” ujarku ing batin.
Bu lik wis nate crita yen wiwit umur pitung sasi aku dititipake ana ing Depok Sleman, daleme Bu lik amarga ibuku dherek bapak kang wektu semana bara menyang Jakarta. Kebeneran bu lik anggone mbangun bebrayan karo pak lik wis 5 taun durung kaparingan momongan. dadi anggone nggula
luwih digatekake. mulane anggonku mulih sekolah tekan ngomah jam papat sore. yeng didangu wangsulanku ana kegiatan ing sekolahan.
Suwe-suwe pak lik sujana marang alasanku. mulane pak lik ngelegakake rawuh ing sekolah nemoni Bu Woro saperlu ngaruhake kok anggone mulih saben dina mesthi sore. sapungkure pak lik bu woro nimbali aku.
digladhi dening pak Triman. Iku wae kegiatane mung dina rebo?” piakone Bu Wara nalika sepisan aku mlebu ruang BK.
Aku banjur crita bab diri pribadiku. nganti ora kuwawa ngendheg lakune luh kang ndlewer ing pipiku.
“Kudune Tiffa ora kena darbe panyakrabawa ala marang bulik utawa paklik. iki ora ateges bu wara mbelani bulik lan paklikmu. nanging putrane bulik rak bocah cilik mesthine buttuh katresnan lan pambiyantu. yen sarane bu wara luwih becik Tiffa asring mbiyantu bot repote kulawarga!” ngendikane bu wara.
Yen dak nalar lan dak gagas bener uga ngendikane bu Woro. mula perkaraku bisa diudhari. nanging ana bab kang dadi panguneg-uneging pikirku. ing ngatase udakara wis 12 taun wong tuwaku ora kondur ing Yogya.
Ing klas 8 aku uga didhawuhi ngadhep bu Woro ing ruang BK. “Iki rak mesthi masalah dhuwit jaket ekstra kang wis dakgunakake?” gunemku sakroning ati.
“Jebul dhuwit jaket kok gunakake karo pacarmu, Tiffa.. Tiffa kok nganti tekan semono tumindhakmu banjur kanggo apa?” ngendikane bu Woro karo gedheg-gedheg.
akeh banget kang dingendikakake bu Woro marang aku. Sing baku aku kudu mbalekake dhuwit jaket lan kudu medhot pacarku. judhegku nganti kelas 9 aku ora iso nyaur.
genep seminggu aku ora mangkat sekolah. ndadekake bu lik lan paklik uga pihak saka sekolahan bingung jalaran kurang sesasi aku ujian malah tanpa kabar kang gumathok.
“dingapura iki ibu mau mulang kelas 8 dadi rada sauntara nunggu ana ing ruang BK.” ngendikane Bu Woro karo ndelehake buku lan tase ing nduwur mejane.
ora let suwe pak likku mlebu ing ruang BK dikanthi karo pawongan loro lanang wadon banjur lungguh ana ing kursi kang wis cumepak.
“mesthi Bu Wara kang ngabari pak likku yeng aku ana ing sekolahan.” panggraitaku ing jero ati.
“ana ngendi wae ta Tiff, seminggu iki?” pitakone pak lik gawe cingak pawongan loro mau.
Dadi iki Tiffani Saraswati bocah kang dak titipake sliramu ta dhik?” pitakone wong wadon mau karo nyawang lan banjur arep ngekep aku. nanging aku endha rumangsaku ora tepung karo dheweke.
“Apuranen wong tuwamu Tiff? amarga kahanan ndadekake wong tuwamu kudu nitipake kowe marang paklikmu. Yen arep ngajak kowe menyang Jakarta durung cekel gawe. mula bareng paklikmu kirim
menyang Jakarta, dak sekolahake ana kana?”
“ngendikanipun ibu mboten kangge ngeyem-eyemu ati kula ingkang tatu menika?”
ibu banjur nyedhakilan ngekep aku. ngesokake kangen kang wis suwe ora tau dipupuk rasa tresna.
“nyuwun pangapunten kula Pak Pon ingkang dipuntangisi Tiffani seminggu kapengker.”Tembunge Pak Pon kang mlebu ruang BK kebak kringet pating dlewer.
kabeh pating plenggong ora ngerti tegese karo guneme Pak Pon. wusanane banjur blaka yen seminggu iki aku nyambut gawe ing omahe pak Pon kang duwe usaha kantin, asile angonku nyambut gawe arep daknggo mbayar utangku.
krungu crita meh kabeh pada trenyuh, sawangsinawang tanpa guneman.
wiwit kedadean ing ruang BK anggonku nglakoni urip kebak pangarep-arep, kebak katresnan saka wong
menunggu di ruang BK.” ngendikane Bu Woro karo ndelehake buku lan tase ing nduwur
crita meh kabeh pada trenyuh, sawangsinawang tanpa guneman.
wiwit kedadean ing ruang BK anggonku nglakoni urip kebak pangarep-arep,
Waah…. iki crita pribadi yo,,apik2x..gawe crito sing
Wewaran : Beteng, was, soma,
nim1 Mei 2014 19.22ASU.....mumet ndase.....regane orak iso dinalar....mending nggo tuku tanah iso nyoto tor anak putu iso ngrasak ke langsung.....lha kui opo? KANTONG ITIL
jav_5500.txtSéjéné kuwi sektor pertambangan isih nguntungaké (tembaga, wesi, marmer lan gipsum).Kawangun jroning jumlah sethithik ing bauksit lan wiji seng.
Ing. Jaroslav Čepl, CSc. RNDr. Jan Hofbauer, CSc. Ing. Miroslav Hochman Ing. Pavel Kolařík Ing. Slavoj Palík, CSc. Ing. Jan Pelikán, CSc Ing. Karel Vejraţka,
Daihatsu Terios ya iku salah sijiné montor SUV prodhuksi Daihatsu kang nggantèkaké Daihatsu Taruna.[1] Montor jinis iki digawé kanthi kolaborasi karo Toyota Rush.[1] Daihatsu Terios dikenalaké kang sepisanan ing pasar Éropah ing taun 2006.[1] Daihatsu Terios dikenalaké ing Indonésia sawisé dikenalaké ing Jepang.[1] Daihatsu Terios kang dikenalaké kanthi jinis short wheelbase.[1]
ing Indonésia nggawé versi long wheelbase kang sepisanan ing pasar global kanthi kapasitas penumpang kang cacahé pitu penumpang diwasa.[2] Mobil iki uga nduwéni dapur pacu kang kodhené 3SZ-VE 1.500 cc DOHC 16 Valve VVT-i kanthi tenaga 109 hp/5.500 rpm lan torsine 145 Nm/4.000 rpm.[2]
Kanggo versi Indonésia Daihatsu Terios ora nduwé ABS, EBD, Airbag (kantung udara), lan sistem penggerak 4WD. Déné versi ekspor wis nduwéni fitur-fitur kang ora ana ing vèrsi Indonésia.[1]
Bedane karo Toyota Rush[besut | besut sumber]
Bedané Toyota Rush lan Terios lumayan akèh.[2] Terios digawé kanggo kapasitas penumpang kang cacahé 7 déné Toyota Rush mung kanggo penumpang kang cacahé lima, saéngga jok kang bagéyan mburi ing Rush biyasané optional.[2] Saliyané iku ABS lan Airbag wis ana ing Toyota Rush.[2]
Daihatsu Taruna[besut | besut sumber]
Ing luar negri Daihatsu Taruna dianggep dadi generasi sepisanan saka Daihatsu Terios, saéngga Terios kang saiki didol dianggep generasi kang kaping loro.[2]
^ a b c d e f (en)topgear.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daihatsu_Terios&oldid=986994"	Kategori: Montor Daihatsu	Menu navigasi
saking olo ne totokromoTatkala ningali sopo siro ningali ing kawuloKang ndadi aken ingkang manggon, Kelawan wujude piro2 wiridPiro2 penggawean kang nungkul aken opo lakiSaking njumenenge kelawan aurotKelawan suweneKasil opowirid ing dalem latiUtawi sifat piro2 wong kang ahli ibadahLan sifate wong kang ahli zuhudLan ojo ngremehno sopo2 siro
WAYANG KULIT KI HADI SUGITO - PETRUK NAGIH JANJI
LINTANG KINANTHI UNIBRAW TEKNIK INDUSTRI LINTANG W.F UGM KEDOKTERAN HEWAN LISA NURAENI UGM KEHUTANAN LOLO SILVANA UNIBRAW ILMU POLITIK LUKI AMALTA UNIBRAW PETERNAKAN LUSSY SETYA DEWI
Instalasi SuSE Linux Melalui Jaringan | Wong Ndeso Pengen Pinter
Sican (analogi basa Inggris liger saking lion kalih tiger) punika campuran saking singa jaler kalih macan(sima) èstri. Dados punika taksih anggota jinis Panthera. Rupinipun kados singa ageng mawi garis-garis macan ingkang kasebar. Kados macan anging boten kados singa, sican remen nglangi.
Silangan antawis macan jaler kalih singa èstri dipunwastani manga (basa Inggris: tigon).
Sican ingkang dipunmangèrteni punika wonten amargi dipun'damel' manungsa, inggih sengaja punapa boten. Caranipun inggih ndèkèk singa kaliyan macan ing satunggiling papan ingkang katutup. Ing alam, singa kaliyan macan boten manggèn ing papan kang sami - kalih spesies punika sapunika namung gesang bareng wonten wana Gir ing Indhia, sanadyan sadaya naté gesang bebarengan wonten Pèrsi, Cinten kaliyan ugi Beringia. Anging sanadyana gesang bebarengan, boten wonten laporan menawi kakalihipun naté silang.
Sican badanipun langkung ageng tinimbang macan utawi singa sanèsipun. Para nimpuna nggagas menawi singa èstri kaliyan sima jaler nurunaken gèn ingkang njabel patuwuhan ing para katurunanipun. Dados turunan saking singa jaler kaliyan sima èstri, sican boten gadhah gèn punika dados saged tumuwuh langkung ageng tinimbang kakalihipun.
Sican ingkang fotonipun wonten inggil punika samangké papanipun ing Sierra Safari Zoo lan naminipun Hobbs. Piyambakipun larénipun satunggaling singa Afrika lan sima Bengali. Miturut anggota staf, sicanipun ungelipun kados singa lan saged nglangi kados sima. Lajeng awratipun 450 kilogram, kinten-kinten kaping kalihipun felidae ingkang ageng piyambak, sima Sibéria.
Sican jaler punika mandhul. Ingkang èstri biasanipun subur lan saged dipun silang kaliyan sima lan ngasilaken katurunan si-sican.
Sican ing budaya populèr[besut | besut sumber]
Paraga utama ing filem Napoleon Dynamite nyatakaken menawi sican punika sato kéwan klangenanipun amergi kéwan-kéwan punika dipun ternakaken déné "baudipun ing ngèlmu gaib".[1]
Sican&oldid=1112657"	Kategori: Sato kéwan	Menu navigasi
Sutirman Eka Ardhana (Jogyakarta-Indonesia) PANTAI SUWUK, KEBUMEN | puisipenyair5
Kusumah), Gunung Keling (Prabu Watu Gunung/Prabu Pulasara), Winduherang (Keraton Pusat Dayeuh/Rajata Pura /Saunggalah), Leles Dago Jawa Cijoho (Prabu Anom Rama Wijaya, Prabu Tamperan, Prabu Panangkaran, Prabu Jaya Dewata, Dewi Ayu Sangkari),”
Sindang Barang (Prabu Sweta Liman Sakti), Karang Mangu, Cikaso ( Sang Tumenggung ), Deunuh Raja Danu (Buyut Dalem Tapa Raden Sanjaya Haris Dharma, Resi Guru Jantake), Cengal (
MENYANG NEGARAMU GUNUNG SERANDIL.YEN SIRO ORA GELEM BALIK,TAK GEBLAK
sing PATAS..ora uyel2lan..medon minggiran..kari mlaku ngetan..wes..tekan omah..tp pernah juga..numpak harapan jaya..bis
sing PATAS..ora uyel2lan..medon minggiran..kari mlaku ngetan..wes..tekan
Balas	5.	Triyanto Banyumasan - 01/27/2012 xixixixi nek kowe nganti tuku fino berarti JOMBLIZZZZZZZZZ slawase, lha sing nganggo Fino kuwi wadon #ndelikwedidibandhemknalpotmegizon
Balas	ipanase - 01/27/2012 wis kakean matic neng omah,,
Balas	6.	uungferi - 01/27/2012 ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh,…. emang biasa aja,…
Sapérangan ahli Mesir kagungan pendhamat menawi Narmer lan Menes sejatosipun tiyang ingkang sami; sanèsipun kagungan pendhapat menawi Menes marisi karajan ingkang sampun dipunmanunggalaken saking Narmer; sanèsipun tasih kagungan pendhapat menawi. — “Menes -
dewe lan krungu dewe. Samu barang iku kudu dipikir disik lan dirasakake… (Pitutur jawi)
^ (id)Djadoeg Djajakusuma (diundhuh tanggal 25 September 2012)
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 28 Januari 2017.
Réyog iku seni rakyat sing asalé saka Jawa Wétan sisih kidul-kulon sakiwa-tengené Kabupaten Panaraga. Ing tlatah iki kondhisi sosio-budaya isih sarat mawa prakara-prakara magis lan aliran kebatinan Kajawèn isih kuwat. Kesenian réyog iki isih kuwat
Pamentasan[besut | besut sumber]
Réyog modhèrn biyasané dipentasaké nalika ana prastawa-prastawa wigati kayata ritus-ritus passage, tuladhané wong kawinan lan tetakan (supitan) lan dina-dina gedhé nasional.
Seni Réyog Panaraga kasusun saka sawetara rangkaian 2 nganti 3 jogèd pambuka. Jogèdan kapisan biyasané dipentasaké déning 6 nganti 8 priya gagah kendel sing klambènan werna ireng lan rainé dipolèsi werna abang. Para panjogèd iki nggambaraké sosok singa sing kendel. Sawisé ana jogèdan sing dipentasaké déning 6 nganti 8 bocah wadon sing numpaki jaran. Ing réyog tradhisional, para juru jogèd iki biyasané diperanaké déning wong-wong lanang sing nganggo klambi wadon. Jogèdan iki diarani tayuban jaran képangan. Jogèdan pambuka liyané yèn ana biyasané dipentasaké déning bocah cilik sing mentasaké adhegan lucu. Bocah lucu iku kasebat Bujangganong. Bujangganong di jénéngake ngono amarga saka cariosè bujangganong ora krama lan bathukè nonong.
Sawisé jogèdan pambuka bubar, lagèk dituduhaké adhegan inti sing isiné gumantung karo prastawa sing mentasaké seni réyog. Yèn gandhèngané karo kawinan, banjur adhegan asmara sing dipentasaké, yèn tetakan ya biyasané carita laga.
Adhegan ing seni réyog biyasané ora miturut skénario sing kasusun rapi. Mesthi ana interaksi antara pemain lan sang dhalang (biyasané pamimpin rombongan) lan sok-sokan karo penonton. Kadhangkala pemain sing lagi pentas bisa digantèni karo pemain liyané yèn dhèwèké kesel. Sing utama ing seni pementasan réyog iku bèn sang penonton marem.
Adhegan pungkasan iku arupa singa barong, para pemainé nganggo topèng awujud endhas singa mawa makutha sing dipahési mawa wulu-wulu merak lan ana ndas [1] ing dhuwur singo barong. Topèng iki aboté bisa nganti 60 kg. Topèng sing abot iki digawa karo penontoné mawa dicokot karo untuné. Sing ngangkat kudu sing wis kuwat lan bisané katekan kudu karo latihan sing abot lan dipracayani uga bisané olèh déning latihan spiritual kayata pasa lan mbangun tapa.
Kontrovèrsi[besut | besut sumber]
Seni jogèdan réyog diklaim déning Malaysia dadi darbèné nagara iki ing situs wèb resmi Kementrian Kebudayaan, Kesenian dan Warisan Malaysia. Jogèdan Réyog sing diklaim
dijenengaké Tari Barongan, lan unsur-unsuré padha, namung caritané diènggokaké dadi "Caritaning Nabi Suléman".[1]
Prakara iki dadi kontrovèrsi lan gègèran ing sasi Novèmber 2007. Rakyat Panaraga pradul lan nyuwun marang bupati Panaraga supaya protès karo
IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 15 Maret 2016.
Semarang Suroboyo kathok komplang gedhe dowo,
Bali metu alas nyangking bedhil isi pelor
tiada kata yang dapat kukatakan yang paling indah bagiku,pling senANG BAGIKU.MARHABAN YA RAMADHA.
alas gundhul. Ngumpul dadakan saka anane prentah ndadak yen Bangkong, pimpinane, arep sesorah prakara wigati. Saka banget Cêrita Cêkak -  
AKEHING luwak padha ngumpul ing alas gundhul. Ngumpul dadakan saka anane prentah ndadak yen Bangkong, pimpinane, arep sesorah prakara wigati. Saka banget wigatine, kabeh luwak kudu metu ngrungokake, ngono prentahe Gangsir andhahan kinasihe Bangkong. Weruh Bangkong muncul tanpa buntut, kabeh luwak njomblak kaget. Kagete ora ilok nganti padha pating plongo lan takon-tinakon marang kancane, geneya pimpinane dadi kaya mengkono? "Buntut iku ora penting, ora ana gunane, mung ngewuh-ewuhi wae. Mula buntutku tak buwang supaya ing awak luwih kepenak dienggo mingar-minger," tembunge Bangkong langsung nggepok wigatining sesorahe. Senajan Bangkong wis ngandhakake mengkono, nanging saka panyawange para luwak, Bangkong katon aneh bareng tanpa buntut. Bokonge brundhul, poking buntut katon ngucis mbendhol diubel-ubeli perban, Nitik perbane abang ngembes dening getih, nandhakake yen tatune isih anyar. "Awak dadi entheng sawuse buntutku tak buwang, wis ora ana sing ngebot-eboti awak. Luwih kepenak dienggo mlaku lan uga luwih kebat dienggo mlayu," sesambunge Bangkong sing sesorah ing sangisore wit plasa kanthi ancik-ancik watu njugrug. Kanthi ancik-ancik watu dhuwur, Bangkong bisa nyawang rakyate sing andher ing antarane tunggak-tunggak jati. Nanging enggone sesorah wis ora pati dirungokake dening para luwak sing ana ing mburi. Anane mung padha umyeg nanggapi prakara buntut sing dening Bangkong dianggep mung ngebot-eboti awak iku. "Ckkk, ndi ana buntut thik ngebot-eboti awak. Wiwit lair procot bangsane dhewe wis nduwe buntut. Wis kulina wiwit cilik nggawa buntute lan ya ora tau ana sing sambat kabotan," grenenge luwak aran Kliwon. "Buntut rak wis kodrat, wis dadi perangane awak sing kudu ana. Yen ora ana ya saru, ya ora pantes. Yen ora ana buntute ngono kuwi arane terus piye?" semaute luwak aran Paing. "Arane ya buntung, ya cacat," Kliwon mangsuli. "Pimpinan kok buntung. Rasaku dadi malih kurang sreg ngene iki," grenenge luwak liyane numpangi rembug. "Sttt...," Kliwon nyasmitani kanca-kancane supaya meneng awit ana andhahane Bangkong sing arep liwat ing sacedhake. Kliwon sakancane balki nata adheping awake kanggo api-api ngrungokake bacuting sesorane pimpinane ing alas jati sing wis gundhul iku. Gundhuling alas saka dijarah wong-wong sing peteng pikire keterak krisis ekonomi. Reregan larang, pengasilan seret, pegaweyan sepi ngamuk nebangi wit-wit jati. Kari wit-wit kayu puruk sing pating klanjir ing kana-kene bangsane wit klampis, wit sana, urik-urik lan wit plasa sing godhonge amba-amba sagodhong waru. Saka godhonge sing ketel amba -amba kena digunakake kanggo iyup-iyup tumrap
ngegongi yen lekase pimpinane mbuwang buntut iku mujudake langkah maju sing patut ditiru dening rakyat kareben ing awak bisa entheng kepenak. Awak bisa luwih lincah trengginas kanggo ngadhepi ajuning jaman sing bakal saya rame lan kebak persaingan. Ora mung saingan luru pangan karo garangan , rase, kuwuk lan klembak, nanging uga saingan karo liya-liyane. "Yen dinalar, buntute dhewe iki pancen kedawan. Dawane padha karo dawane awak utawa malah isih dawa buntute. Rasane nggandhul, ngebot-ngeboti awak. Kejaba buntut ora ana gunane sing baku, uga melu nyadhong zat pangan sing kita pangan. Ora ana gunane kok njaluk cadhong, ya tiwas mbeborosi," semambunge Gangsir mbumboni, nguyah asemi. " Dadi ing
manthuk. Banjur mlengeh katon untune sing rangah lancip-lancip. Senajan Bangkong wis tuwa nanging untune durung ana sing pokak. Isih wutuh pengkuh lan tedhas sembarang kalir. Sateruse Bangkong ngawe juru
Durung nganti Gangsir miterang, Bangkong wis kumecap," Aku wis nyontoni. Kowe ya kudu nyontoni ing sangarepe rakyat. Kepiye bisane rakyat percaya lan gelem tiru yen ora dicontoni dhisik?" Gangsir blangkemen, ora wani ngunggahi rembug. Anane mung pasrah kanthi rai pucet lan awak gemeter. Poking buntute dilanggesake tunggak jati, ditonton rakyat sing kupeng temu gelang. Sing ora tegel nyawang padha sumingkir karo ngajak anak-anake. Ketiban gegaman, cleng
mengkirig, giris weruh Gangsir ngosel sambal ngaruara. "Sateruse enggal nyusuna undhang-undhang yen kabeh luwak
iku nggetapake atine rakyat. Satemah rakyate dadi ungkrap pating kresuh. Ora ana sing wani mbantah, anane mung wedi. Apa maneh bareng juru tigas sing isih nyekeli gegaman landhep nyawang menyang pernahe rakyat sing lagi kisruh atine, rakyat ambyar mlayu saka wedine, emoh yen dikatutake dadi conto ing dina iku. Mlayu
"Kae mau gek kaya ngapa larane." "Lha hiya, rusak tenan bakale. Bakal ana owah-owahan gedhen. Buntut wis kodrat kok kudu dibuwang. Kodrat kok kalah karo undhang-undhang," guneme Paing petat-petoto." Kathik bojoku meteng tuwa wayahe nyeprot. Mosok lair procot anakku terus tak tugel buntute." "Buntung kok ajak-ajak." "Lha hiya, karepe ki piye?" KLiwon ora wangsulan, malah cluluk weruh buntut luwak dirubung semut ing bambrongan pring papane ngumpet. Kekarone ora pangling yen iku buntute Bangkong. Sing digumuni, kok adoh temen Bangkong enggone mbuwang buntute. Nanging merga ing papan iku ana getih kececeran sing adoh parane, kekarone dadi sujana lan kepengin nurut getih iku. "Suwe-suwe kok nyedhaki omah nek getih iki diturut terus," grenenge Paing nliti saurute getih sing kececeran ing pasuketan. Paing lan Kliwon ora ngerti yen lakune bakal papagan karo wong sing duwe omah. Surup-surup sing duwe omah arep ngombongake pitik-pitike. Ngerti-ngerti mak-jegagik, padha kagete. "Lho! Luwak! Luwak! Luwak! Malah loro! Luwak!" aloke wong iku gupuh karo nguber sawetara jangkah, kalah kebat karo playune luwak. Wong iku njupok arit terus nututi menyang bambrongan pring. Ngingat-ngigeti menjero, incang-inceng karo nyuwara," Neng ndi kene maeng. Rene kok playune. Mesthi ngindhik-indhiki pitik sing arep ngombong maeng. Gregetan aku. Kok akeh luwak saiki." Paing lan Kliwon ndhepipis ing njero. Wis rumangsa aman ndhesel ing njero bambrongan pring sing rempet lan rungkut. Apa maneh wayahe saya nyedhaki peteng. "Wingi ya ana Luwak. Wis kewer-kewer nyaut pitik ,tak sawat arit kaya kenek apane. Ora ngober-oberi wong ingon-ingon. Pitik larang-larang jamane krisis, kok trima dibadhog luwak. Saiki mara maneh, tuman, malah ngajak kancane. Neng ndi kene maeng? Rene kok parane." Saka swarane wong iku, KLiwon lan Paing dadi ngerti apa sing ditindakake Bangkong wingi. Sawise wong iku nyingkrih butuh ngombongake pitik-pitike, Kliwon lagi wani nyuwara. "Konangan saiki. Kok pinter omong saka julige nutup-nutupi. Mangka Bangkong wis dicadhong pangan cukup saka rakyat, kok isih tlusuran. Yen ora duwe wareg, angah-angah, aku lan kowe uman apa? Golek pangan sakepel wae saya angel." "Kaya iki mau ya meh cilaka. Mangka ora niyat piye-piye, wis diuber wong, digawakake arit." "Yen ngono, buntut iki arep tak gawa." "Ya. Kena diduduhake kanca-kanca. Kena kanggo miyak perkara sing sabenere bab buntunge Bangkong." "Nanging buntut iki mbok menawa kurang cukup kanggo ngadili dheweke." "Kurang apane?" "Kudu ana buktine apa sing dicolong. Mangka sing dicolong wis dipangan, ilang lacake. Sapa seksine nalika nyolong lan endi arit sing dienggo nyawat, kudu ana. Iki sing angel." Paing unjal ambegan, kesusu cuwa atine krungu rembug pangira-irane Kliwon sing ora gampang kanggo nyeret Bangkong menyang pengadilan. "Kejaba yen wong iku mau bisa ditekakake ing donyaning luwak kanggo aweh paseksen. Nanging aku ora ngerti, yen wong iku mau gelem, apa pengadilan luwak bisa nampa paseksene? Utawa wong iku mau sing ora gelem merga wedi marang luwak-luwak gedhe balane Bangkong," semambunge Kliwon karo nyandhak buntute Bangkong kang
sawise peteng. Nggoleki ing endi dununge kanca-kancane. Sing digoleki lagi nggrombol rembugan ing sawijining papan. Ora ana liya sing dirembug kejaba arep nolak rancangan undhang-undhang sing nglarang luwak ora kena ngumbar buntut iku. "Yen rancangan edan iku nekat disidakake, o..., gepeng ilir tak tempuh. Taker jiwa tak ujudi." "Ya. Iki perjuangan. Ora mung kanggo awak-awak iki, nanging uga kanggo lestarining anak-putu lan sateruse, aja nganti padha buntung." "Buntung kok dikudokake. Apa kareben buntunge Bangkong katon apik merga wis umum kabeh nglakoni?" "Kok malah kwalik. Diwolak-walik ora karuwan. Sing apik, sing ganep malah dianggep ala nerak undhang-undhang." Rakyat sing wis sumuk kepengin ngamuk, dicritani lan diduduhi buntute Bangkong, dadi saya panas kumebul ngerti dhodhok-selehe perkara. Dadine ora mung kepengin nolak rancangan undhang-undhang nanging luwih saka iku. Mula cacahe luwak sing ngumpul ing kana-kana saya tambah-tambah. Cancut gumeregut. Sagolong rembug. Sagolong tekat. mBengok bareng," Ayo! Bangkong wis wayahe kudu didhobrag! Brag! Brag! Brag! Brag! Bangkong nggeblag didhobrag! Ayo! Terus! Terus! Terus! Buntute Bangkong diurus!* (
Lha opo sing dilakoni ora podo karo sing ning ati kok!!! Opo maneh lak dudu munafik jenenge??? Bukane jare guru agama biyen lak wong munafik kui mlebu neroko???
BALIKPAPAN (KALTIM POST) | Wong Ndeso Pengen Pinter
rhoiz gak ngerti nek jenengku kuwi aseline
sodaraSubyek: Re: INFO: UFO di Surabaya 14.01.09 15:04 Rhoiz JeTC wrote:laskar nusakambangan wrote:harry2yo wrote:Rhoiz JeTC wrote:Koyoke bakal terjadi Serangan Fajar sing jare Om Ndute kuwi..Mending ndelik wae ak..Fajar ya Om Ndute kuwihihihihiii....bro rhoiz gak ngerti nek jenengku kuwi aseline
Dipublikasi pada April 30, 2011 oleh diasraka	Dening Tangkisan Letug
Teta jenenge ponakanku mau, kepengin ditukokake klambi
TimuranRaja pulo Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih dipigunakak? Kulon Basa sakidul-wetaning Wikipedia m?lu draw above, several used sing ora (Kaca para Wikipedia-L
ke Babeh. Setelah nyodorin nama itu,
“pak, nek di runtut Jawa, “sadewa” asmanipun kaboten. Putune pak Jadi menika, Bara Mangkubumi saniki kados niku, eco daweh, sumengan, mboten saget napa-napa. Nggih mboten kuat mbekto jenengipun piyambak. Ngenjang Jumat niki badhe gantos asma dados Slamet Riyadi supados dipun paring keslametan saking Gusti
php?title=Dhaptar_negara_bagéan_AS_miturut_zona_wektu&oldid=991018"	Kategori: Amérika SarékatZona wektuTopik Amerika Sarekat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.50, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parczew&oldid=1090436"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Gareng Rakasiwi, Wisben Antoro, Mbok Beruk, Kelik Pelipur Lara, Setyawan Tiada Tara, Aldo Iwak Kebo, Sugeng Iwak
Lempongan Siam utawa Lempongan Thailand ya iku salh siji lempongan kang manggon ana ing Laut China Selatan (Samudra Pasifik), diubengi déning
Chao Phraya, cedhake Bangkok.[1] Lempongan iki nyakup wilwyah kang ambane 320.000 km².[1] Wates saka lempongan iki dujelasake déning garis saka Tanjung Bai Bung ing sisih wetan Vietnam (ana ing sisih wetan kali Mekong) tumuju Kota Baru ing pasisir
pertukaran banyu alon lan alirane banyu saka kali-kali nyebabake lempongan iki duwé salinitas cendhek (3,05-3,25%) lan uga akèh sedimen.[1] Tingkat salinitas sing luwih duwur anane ing perairan sing rada jero, salinitase (3,4%) sing mlebu ana ing lempongan siam iki.[1] Kali utama kang ngalir tumuju lempongan iki ya iku
ing barat daya lempongan.[1] Ana ing jaman es pungkasane Lempongan Thailand ora ana merga permukaan segara kang cendhek.[2] Merga angete suhu ana ing laladan tropis banyu ana ing Lempongan Thailand dadi panggon saka karang koral, lan uga kanggo panggon resort penyelaman.[2] Panggon paling populer kanggo para turis kang dolan menyang lempongan iki ya iku Ko Samui ing propinsi Surat Thani, lan Ko Tao ya iku pusat kanggo penyelaman para turis kang dolan menyang lempongan iki.[2] Lempongan iki uga duwé kandungan sumber daya lenga lan luwih akèh meneh ya iku gas alam.[2]
ang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.
Selanjutnya : 01 Karajan Indhu Ing Tanah Jawa Kulon	02 Karajan Indhu Ing Jawa Tengah
alika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, Selanjutnya : 02 Karajan Indhu Ing Jawa Tengah	03 Karajan Indhu Ing Jawa Wetan
ng dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).
Selanjutnya : 03 Karajan Indhu Ing Jawa Wetan	04 Ken Angrok Nelukake Karajan Cilik
ng tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), Selanjutnya : 04 Ken Angrok Nelukake Karajan Cilik	05 Jumenenge Kartanagara ing Tumapel
atu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, Selanjutnya : 05 Jumenenge Kartanagara ing Tumapel	06 Karajan Melayu
ng Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan.Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.
Selanjutnya : 06 Karajan Melayu	07 Perang Cina - Adege Karajan Majapait
ng tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Selanjutnya : 07 Perang Cina - Adege Karajan Majapait	08 Ayam Wuruk - Syri Rajasanagara
wit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang
ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping
Selanjutnya : 09 Kerajan Demak - Kerajan Pajang	10 Karajan Mataram Jumenenge Senapati
na wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, Selanjutnya : 10 Karajan Mataram Jumenenge Senapati	11 Karajan Banten lan Karajan Cirebon
ng wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Selanjutnya : 11 Karajan Banten lan Karajan Cirebon	12 Wong Portegis lan Sepanyol
iwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Selanjutnya : 12 Wong Portegis lan Sepanyol	13 Tekane Wong Walanda
ng abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.
Selanjutnya : 13 Tekane Wong Walanda	14 Adege VOC
rauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik.Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana bebayaning dalan, èwa déné mungguh enggoné dedagangan ora pisan bisa rukun, malah Selanjutnya : 14 Adege VOC	15 Karajan Mataram Nalika Mumbul
adurungé Panémbahan Sénapati séda wis tinggal weling, yèn kang putra penenggah, Mas Jolang kang kalilan nampani warisan kraton Mataram, déné putrané pembayun, Pangéran Puger nrima jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangéran Puger besuké ngraman, wasana asor.
Selanjutnya : 15 Karajan Mataram Nalika Mumbul	16 Kraman ing Moloko
hèk jamané GG. van Diemens VOC. ana ing pulo pulo Moloko nemu reribet, marga saka anané monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjané, wong bumi padha ngrekasa uripé.Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha
Selanjutnya : 16 Kraman ing Moloko	17 Mataram Nalika Perang Rebut Keprabon
ang anjalari perang rebut kaprabon kang sapisan iya iku congkrahè Sunan Mas karo
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan Selanjutnya : 17 Mataram Nalika Perang Rebut Keprabon	18 Kaanane VOC Wiwit Tangah Abad 17
alika J. Maetsuycker madeg dadi Gouverneur Generaal (tahun 1653 - 1678) jajahan darbèké Compagnie wis rada akèh. Betawi lan wewengkoné, wiwit tahun 1619Kutha Malaka lan wewengkoné, tahun 1641Ambon, Kepulowan Bandha,
Kaanane VOC Wiwit Tangah Abad 17	19 Pangujaning Wong Betawi Marang Cina
ng wiwitané abad kang kaping 18 Betawi akèh banget Cinané.Ora antara suwé wong Cina mau akèh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkoné kerep ana rerusuh.Ing saadegé Betawi akèh wong Cina kang diboyongi saka Selanjutnya : 19 Pangujaning Wong Betawi Marang Cina	20 Kaanane VOC. Ngarepake Ambruke
ng sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati. Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan Selanjutnya : 20 Kaanane VOC. Ngarepake Ambruke	21 Tanah Indhiya Wiwit Adege Bataafsche Republiek
ng saambruké VOC., tanah Indhiya kacekel ing Paréntah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.
Selanjutnya : 21 Tanah Indhiya Wiwit Adege Bataafsche Republiek	22 Karajan Jawa nalika Pangrehe Daendels
ara Gouverneur Generaal kang wis wis racaké padha ngemong semu ngempèk ngempèk marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diéwuh éwuhi enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga Selanjutnya : 22 Karajan Jawa nalika Pangrehe Daendels	23 Pangrehe LG. Raffles
anah Indhiya miturut dhawuhé Lord Minto, dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkoné.Gouvernement Tanah Jawa lan wewengkoné kang ngerèhaké Litenant Gouverneur (wakilé Gouverneur
didhawuhaké GG. van den Bosch dhèk tahun 1830.Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing
2. Judul “Penthol Korek”Bapak Pucung.Amung sirah lawan gembung.Padha dikunjara.Mati sajroning ngaurip.Mijil baka.Si pucung dadi dahana.
(yo itu yang dinamakan penthol korek).
3. Judul “Sepur”Bapak pucung.Renteng-renteng koyo kalung.Dowo koyo ulo.Pencoanmu wesi miring.Sing disobo.Si pucung mung turut kutho.
Kalau diamati, tembang pucung iku isine ciri
Sejarah Singkat Program Pembangunan PLTN di Indonesia | Wong Ndeso Pengen Pinter
LUWUK BANGGAI – SULAWESI TENGAH | Wong Ndeso Pengen Pinter
TETAP TEGUH | Wong Ndeso Pengen Pinter
Pancen wis dadi kodrate bahasa mungkin yah, nek bahasa kuwe slalune berkembang. Ora mandeg kaya kuwe-kuwee bae (merga ora ana stasiune ndean). Kabeh-kabeh nyesuwekna karo jamane. Mulane kadang sok ngguyu bareng (ora dewekan) nek krungu basa-basa jaman cilik ketone koh kunoo banget. Contohe kaya basa blijing nek wuda klambi, lamuk lan lia-liane. Basa-basa kuwe anu wis jarang dinggo nang bocah siki mbok, mulane sok dadi keton kuno, tur mreguyokna.
BTG (Bocah Tembe Gede) jaman siki ya nduwe basa dewek maning. Jere basa gaul. Ana basa preet lah, ana kasian deh loh lah, meneketehe lah, pokoke akeh
ampuh kanggone pencarian neng ngalam google.com, kenangapa? lah soale biasane kiye inyong guli nulis kuwe nganggo basa Indonesia, lah hubungane apa? sing arane google.co.id kuwe wis bisa ngelacak wis
nulise nganggo basa ngapak uga kadang nganggo basa indon.. Dadi sing tek jaluk rika ora kecewa anggone melbu lan maca tulisanku kiye.
berdiri dadi susah turu. Senajana kaya guwe aku tetep mangkat kerja, wong mbok domaih nek ora mangkat. Sekang ndesa jajane saleh gedang karo pelem, tapi wis entek kadangan luh wong nggawane ora akeh sih.
manggone nang njawa. Wong njawa guwe nang ndi-ndi ana, nang pulau jawa ana, sumantra ana, sulawesi ana, pokoke nang kabeh propinsi nang Indonesia ndukun ana wong jawane
Pengaweane uga macem-macem, ana sing dadi tani, supir, kyai, maling, nganthi presidene be wong njawa. Hasil karyane ya pirang-pirang ana batik sing wis di akui nang UNESCO, ana wayang, tembangan ya ana kaya campursari, lengger lan lia-liane.
Jebule sing bisa gawe karya khas jawa guwe udu
alias kaki-kaki atawa nini-nini. Dadi saewise rika kabeh rampung maca tulisan kie sing tek jaluk rika kuwe duwe jurus ampuh Ngalem maring wong tuwa sing wis
malah ora dadi-dadi sing dadi malah nganggo logat ngapak maning. Bukane inyong minder apa kepriwe nek nganggo basane wong landa, kan nek nganggo basane wong landa bisa bisa mengko ana wong landa merek-merek mring ngeneh trus maca tulisanku,
nulis nganggo basa ngapake. Mbok ora apa-apa ? kayane tak ora papa buktine rika meneng bae kuweh, ora pada protes.
karo ngemban putuné. Agi inyong esih cilik tah ora patia nggatekna isi utawa makna tembang mau kejaba suarané wong tuwa mau sing pancen kepenak derungokna.
nggo sewengian. Ndilalaeh nang kono ana tulisane sing nek ora salah monine kaya gie, "kang utawane mbakyu, nek arep lagu gie, monggo ketik *500***# "..
Wulan romadon, wulan sing akeh ampunane wulan sing neng kono ana wengi sewu wengi.. wulan romadon kuwe dudu wulan biasa, wulan romadon uga wulan sing neng jerone kuwe Qur’ane wong-wong Islam detunrunaken neng bumi kiye.. dadi wulan romadon kuwe dudu wulan sembarangan,. Nek neng Qur’an ana ayat sing nyebutna bahwa wong sing taqwa kuwe wajib ngelakoni puasa neng jerone wulan romadon kiye, kurang lewieh artine kaya kiye "Wis dewajibna kanggone kowe-kowe kabeh puasa pada karo puasane wong-wong sing sedurungu kowe..." Nerusna Maca
nganggo bahasane dewek. Ibarate wong masa arep nganggo bahasa Indonesia terus, mbok keju lambene.. ngrusak neng ilat juga ora apik neng abab..wuakaka Ya sekali-kali lah nganggo
sing arep de gawa. Wah untune wingi vespane uwis de servis neng bengkel
lewih cepet dikenal nang dunia internasional. Nek ora malah budayane dewek dadi menglobal sing akhire dadi
kompor gas siki dadi perbincangan sing lagi rame neng indonesia,sekang awale taun 2007 tekan sprene .
mangan korban wis akeh, ana sing slamet, ana sing mati,
ndaut lan werna-werna liyane. Semono uga kaya aku sing glarangan golet pangan ngasi tekan
trima dadi TKI asal halal tur berkah (amin...)
Nang kene (malaysia) jumlah TKI jan kemerab kaya gragal lanang,wadon,tua, nom,wong jawa, wong madura,wong sumatra, wong sulawesi, wong flores, wong kalimantan, wong sikampuh lan liyane kabeh ana pokoke jan pepek njumpek. Nek sedulur kabeh urung tau maring ngeneh aja kaget nek mlaku koh kepaduk wong sekang indonesia soale jan akeh banget...he...he...
rutinitas urip sing ajeg2 baen.Inyonge : nangapa aku bosen pak..????Ramaku : sebab kowe ra tau puas karo sing kowe duweni.Inyonge : priben
ngumpul karo kanca2.., apa maning angger kumpul2 karo kanca sekampungg..,, wesss gurih poll.., ngobrole laka rampungee..,,!! pokoke asik lahhh.
lah kiye kanca batire inyong sing pada2 sekang kawunganten.!!
kepaksane goli numpak motor alon-alon. Pas arep menggok, Mila weruh bocah lanang sing kaya-kayane
Begalan, asli kesenian tradisional Banyumasan. Biasane begalan anane neng nggone wong sing due gawe. Mantu utawa Mbesan anak sing nomer siji. Nek menurut ceritane bapane inyong, begalan kue nggo mbuang sebel puyenge wong sing tembe bae mbesan sepisan. Sing
Eh,dasar lanang kepengin tek tinju
Cilacap ana uwong sing saking ora nduwene, isine
apa anane,. jere wong mbanyumas "blakasutha". Lha angger jere wong wetan kaya Jogja, Solo, lan jawa sisi wetan jere basane inyong anu ngapak. Lha kuwe sih kasunyatan. Pokoke angger bahasane sa-Karsidenan banyumas ya ngapak. Lha sa-Karsidenan tuli anu ana pirang-pirang Kabupaten. Ora mung Banyumas thok. Ana Cilacap, Purbalingga karo Banjarnegara.Angger wong mbanyumas mesthi ngerti sing jenenge Lawakane Peang Penjol sing angger ngomong apa anane. Janji ceplos aku gole ngarani. Tapi wong jenenge be anu lawakan utawa guyonan ya wong
bocah 2(loro) sing wis batiran suwe. Sing sijine jenenge Kartim bocah asli Somakaton, Somagede, Banyumas. Nah sing sijine maning jenenge Ngadiman bocah kang Danasri, Cilacap. Ceritane, bocah loro kuwe batiran wis suwe neng perantauan. Pokoke wis kaya
Jaman gemiyen sing jenenge tontonan kue kaya barang sing aneh banget, mergane jaman semono tesih langka sing jenenge tontonan, nonton pilem bae ora nibani sewulan sepisan, ndadak ngenteni ana wong mbarang gawe sing nanggap layar tancep utawa vidio, paling beja-bejane nonton tipi ireng putih sing acarane paling rame kethoprak, kayane sebab ora ana tontonan sing werna-werna kue dadine bocah jaman gemiyan tingkah polaeh dadi ora werna-werna.
tetep jetting yo bad.. keroso banget nek uripe ning kampung koyo awake dewe iki golek spuyer wae angel tenan wakakakak…
huahahaha..iyo sampean wingi duwe spuyer tak jaluk
wong digawe 3 phase tapi yo iku mau behubung ora gitu mudeng kelistrikan dadi males 😀
hehehe..aku pingin aplikasi 1454 sakjane..tapi aku interest aro programable’e BRT,tur luwih murah maneh..xexexexe..sopo ngerti iso blajar masang dewe..
saiki lagi loro. winginane pas aku dolen ngelangi ndek kali Brantas, moro-moro dodoku iki lho rasane sesek banget. sak wise aku preksakno, jare dokter'e, insangku iki kelebon lumpur.boyo:lha
janji lho isok mbalekno cepet Yo!!boyo:Raimu..C**k!! ngono ae ... kok koen peker se. koen iku wis tak anggep dulur dewe, pek-pek'en lho gak popo C**k!.
kene Dexter nyuwil MY GANTI LIFE FOR FAMILY ON CARA duwe KREDIT silihan Terjangkau sing bakal ngganti gesang panjenengan ing salawas-lawase Alok Kesaksian Natal rawuh. Aku manggon ing Florida lan aku wong wadon seneng ing Amerika Serikat dina? Aku nyuwil-nyuwil kulawarga urip lan sembarang silihan sing ngganti, aku bisa ngrujuk marang wong seeking silihan karo wong-wong mau marang dhewe. Padha kudu miwiti kabeh urip kula lan maringi rasa seneng kanggo kulawarga i $ 250,000.00 bantuan karo iki jujur lan Gusti Allah wedi nggawe silihan perusahaan US kredit minangka sawijining randa anak telu ngomong online $ 250,000.00 ana ing mbetahaken dolar silihan, lagi
utawa kelompok wong singsing musna mudhun. Iku kesempatan financial ing Panjenengan langkah lawangdina lan njaluk tampilan cepet kredit ana.Ana akeh kesempatan pendanaan lan nulung ing kabèh aspèk lanisih ngetang. Nanging kesempatan financial ing doorstep,lan mangsa garing teka menyang mburi, lan ora bisa kantun iki unikkesempatan. Kowe kudu pitulungan financial? Kowe kudu silihan kanggonggedhekake bisnis? Kowe kudu silihan kanggo miwiti bisnis ing gedheukuran? Sampeyan kudu silihan sing bisa ngganti gesang panjenengan lan saikistatus financial? Kowé kudu silihan Lowongan kanggo sijine ikuing Panggonan tengen? Banjur katon ora luwih, amarga silihan iku ngimpilawang langkah iki.Layanan sing diwenehake kanggo individu, bisnislan wong bisnis. Jumlah kredit kasedhiya ing sawetara saka $1,000.00 kanggo US $ 500,000,000.00 utawa pilihan aku menehi metu silihan kanggoproject, bisnis, pajak, tagihan, lan akeh
Suwene ora njupuk kanggo mbiayai? Sawise ngajokake silihanaplikasi, sampeyan bisa nyana jawaban pambuka kurang saka 24 jamlan pendanaan ing 72-96 jam sawisé nampa informasi kita kudusaka sampeyan.5. Apa bakal pembayaran kawula? Kang bakal diitung kanggo sampeyan landikirim menyang sampeyan ing jadwal mbayar
looking nerusake kanggo hubungan bisnis kuwat karo sampeyan.Sincerely,ReplyDeleteYura WibawaJuly 1, 2015 at 7:44 AMBojoku lan aku, arep nggunakake medium iki kanggo mreksanono marang bab panggawé becik saka ibu Clara Alderman etangan Company.Kita tau panginten kita bakal ing gesang ketemu wong kaya Mrs Clara, Dheweke permata langka lan Gusti Allah ngutus. Aku Yura njupuk wektu kanggo mreksanono marang bab Mrs Clara, amarga dheweke pungkasanipun kurban apa ora ana siji maning bisa.Bojoku lan aku banjur menyang utang massive karo tetiyang ingkang kalepatan dhateng lan Bank, lan kita ngupaya silihan saka rong perusahaan silihan beda, nanging kabeh teka boten; tinimbang padha nggawa kita menyang liyane utang lan mungkasi munggah ninggalake kita nyuwil nganti aku teka ing kontak karo Mrs. Clara, dheweke nawakake silihan malah sanadyan ing kawitan aku wedi iku bakal mungkasi munggah minangka perusahaan aku wis Applied kanggo, dheweke wis ora kaya wong . Saiki kita wis pungkasanipun dienggoni utang kita lan miwiti bisnis anyar karo dhuwit
financesJuly 12, 2015 at 4:23 PMApa sampeyan lanang utawa wadon ing mbetahaken silihan, utawa Apa apa kekacoan financial utawa kowe kudu silihan kanggo miwiti munggah bisnis scale Cilik, sedengan lan gedhe becik? Aja duwe skor kredit kurang lan sampeyan nemokake iku hard kanggo njupuk silihan modhal saking bank lokal lan institut financial ?. golèk ora luwih lan Get the paling apik kanggo family.firm lan duwe ngimpi ngarep kita
looking for more amarga kita kene kanggo nggawe kabeh masalah financial bab sasi. Kita ngutangi dana kanggo individu ing mbetahaken pitulungan financial, sing duwe kredit
kene Dexter nyuwil MY GANTI LIFE FOR FAMILY ON CARA duwe KREDIT silihan Terjangkau sing bakal ngganti gesang panjenengan ing salawas-lawase Alok Kesaksian Natal rawuh. Aku manggon ing Florida lan aku wong wadon seneng ing Amerika Serikat dina? Aku nyuwil-nyuwil kulawarga urip lan sembarang silihan sing ngganti, aku bisa ngrujuk marang wong seeking silihan karo wong-wong mau marang dhewe. Padha kudu miwiti kabeh urip kula lan maringi rasa seneng kanggo kulawarga i $ 250,000.00 bantuan karo iki jujur lan Gusti Allah wedi nggawe silihan perusahaan US kredit minangka sawijining randa anak telu ngomong online $ 250,000.00 ana ing mbetahaken dolar silihan, lagi nemen kredit biso dipercoyo Allah Nggarap perusahaan, wong wedi. Yen sampeyan ana ing perlu kredit lan hubungi langsung lan Menengah Clency ngomong sing diarani please ora 100% manawa kanggo mbayar
Balas	32.	Rudy Sou1 - 02/20/2012 Oom minta sutikernya setunggal mawon asal nopo mboten???
nuwun sewu, badhe nyuwun surat pengantar kangge
wonten dalem saestu,mbok menawi wonten kelepatanipun kulo matur pangapurane,kulo pun percoyo yen ghoib niku wonten,sedoyonipun kulo aturi matur nuwun.
arep mangan opo?mung carmu meres wae sing rung konangan mbah Widodo,aku nulis neng internet paling
dhek cilik nggonku dholan bolakbalik urut
NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN MATUR NUWUN
Download ppt "PENATALAKSAAN KANKER PAYUDARA (Carcinoma mammae)"
Presentasi serupa PERAWATAN LUKA PADA NY. S DENGAN KANKER MAMMAE (Payudara) RSUD PANEMBAHAN
MENDOBRAK ALASAN | Wong Ndeso Pengen Pinter
“Gusti, sapunika tumrap kawula sampun cetha, bilih Paduka punika
sawijine sapa bisa ngalakoni, mugi-mugi Gusti Allah ngijabahi.
– Poma kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, ruruh sarwa wasis, samubarangipun.
Luwih saka 5 juta.[1] utawa 87.227 jiwa[2]
Jawa, Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, lan Maluku.
Mayoritas katurunan bangsa Arab saka Yaman, minoritas saka Timur Tengah utawa Afrika Lor liyané.
Suku Arab-Indonésia iku padunung Indonésia saka katurunan etnis Arab lan etnis pribumi Indonésia. Wiwiané manggon ing perkampungan Arab sing kasebar ing werna-werna kutha ing Indonésia—kayata ing
Timur. Ing zaman penjajahan Walanda, suku iki dianggep minangka bangsa Timur Asing bebarengan karo suku Tionghoa-Indonésia lan suku India-Indonésia, ananging kayadéné kaum etnis Tionghoa lan India, ora sethithik sing berjuang mbantu kamardikan Indonésia.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Arab-Indonésia&oldid=1109893"	Kategori: Arab-IndonésiaSuku bangsa ing IndonésiaDhaptar tokoh Indonésia	Menu navigasi
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxadd.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
CyberPatrol | RSAC | SafeSurf | SurfWatch
Dipublikasi pada Mei 8, 2011 oleh diasraka	Yo pra kanca dolanan ing jaba
Capet capet isih kelingan, biyen jaman cilikanku jan seneng banget yen karo kanca-kanca padha dolanan karo nembang ing bale dusun, utawa ing latare Pak Dhe sing pancen amba banget. Senajan wis ana TV, kanca-kanca yen bar Magrib tetep luwih seneng padha dolanan gobak sodor, lelagon karo cangkriman. Rasa rumaket sajroning kekancan krasa banget.
Dene nek ngrasake jaman sak iki, jan getem tenan aku. Siji loro nang Kutha Yogya nemoni bocah sing bisa ngomong nggango basa Jawa, apa maneh krama inggil. Yen tak takoni, sajake basa Jawa kuwi angel disinau, tur ora pati penting. Wong tuwane uga padha wae, luwih seneng yen anake pinter basa manca (Inggris, Arab lan sakpanunggalane). Kamangka sakngertiku jenenge budaya, kabudayan, aksara Jawa, seni lan sakpanunggalane kuwi kabeh bisa lestari srana piwulang lan laku budaya.
Para winasis padha sarujuk marang piwulang tumrap bocah cilik kang isih timur sing bakal bisa ndadeke lestarine budaya. Dene piwulang sing trep kanggo bocah kuwi kanthi lantaran seni budaya kayata beksan lan lelagon. Amarga bocah sing isih timur luwih seneng marang babagan kang ndadeke atine seneng lan gumbira. Sing dadi pangajab ing tembe buri, kanthi laku budaya bocah duwe kekarepan sinau budaya Jawa kang luwih akeh. Jlentrehe bocah sing isih timur luwih gampang anggone nggula wenthah, ateges bisa digambarake minangka dluwang putih kang isih bisa ditulisi sakprelune. Beda yen sing diajak nguri-uri budaya kuwi sing wis dhewasa. Jan angel tenan.
Ora bisa diselaki yen saiki budaya kuwi isih diakoni nanging akeh sing ora nglakoni, ateges wong Jawa akeh sing kelangan marang Jawane. Amarga pancen wis ora ngerti carane, saiki wong tuwa kuwi luwih seneng nukokake anake komputer, game lan komik. Coba yen wong tuwa nukokake anake dakon, alat gobak sodor, wayang, kempul, kendhang, slendhang kanggo beksan, buku wayang, buku sinau basa, lan sak panunggalane.
Rasa mongkog, jroning atiku ngerteni yen ing sawetara wektu ana festival lelagon, beksan karo dolanan bocah ana ing tlatah Solo karo Yogyakarta. Nanging aku dhewe rada gumun, dene sing gelem nguri-uri budaya malah mal/pasar modheren. Kabeh rekadaya kuwi temen biyantu ngurip-urip budaya lan ngrembakake budaya.
Rasa seneng lan gumregah lan tambah bungah tansanya krasa yen kelingan siaran TV saka TATV Solo sing gelem nyiarake pambiarta kanti basa Jawa. Luwih krasa seneng maneh yen maca surat kabar kayadene SOLOPOS, Suara Merdeka lan Joglosemar. Ning rasa dadi ora jumbuh yen ngrasake adeging panguwasa ing tlatah Surakarta sing ora pati cetha tumrap trap-trapan lan wujud nyengkuyung marang budaya. Biasane sing akeh ditindake adeging seni lan budaya sing awujud seremonial utama gebyare. Sing baku tuladha/cetha prelu ditindakake dening
lan sakpanunggalane bisa disenengi dening bocah cilik. Ana ing babagan iki pancen gampang-gampang angel. Patrap budaya Jawa ana jarwa tresna jalaran saka kulina, dadi salah sijine cara ben bocah tresna utawa seneng ya dikulinake. Dadi ora mung diwulangke nanging kudu dikulinake saben dina.
Kapindho, miturut panemu para winasis, jer basuki mawa bea, adeging budaya uga nuwuhke bea ora sithik. Dadi tumrap budidaya kanggo piwulangan iki mbutuhke bea saka para winasis, dermawan lan pamarentah ing laladan Kutha Solo. Sakmesthine jalaran bea saka pamarentah kudu kanthi landhesan sing gumathok, yaiku nganggo program sing cetha. Coba yen saben kelurahan lan desa duwe program piwulangan lelagon lan bebasan kanggo bocah cilik. Iku bisa biyantu ngulinake bocah sing ndadekake seneng karo beksan, lelagon uga cangkriman.
Katelu, piwulang sing cocok kuwi kanggo bocah sing timur, mula bocah sing isih timur kudu diwanuhake budaya Jawa, srana beksan, dolanan karo lelagon. Tumrap carane pancen orang kena meksa, ananging coba padha dipikir, bocah kuwi seneng karo babagan sing lagi ungsum utawa ngetren.
Yen saben pos rondha, latar amba lan kantor kalurahan dianggo bocah dolanan lelagon Jawa, mesti wae ana sing kepilut. Sing ndadi pangajab ora liya piye bocah kuwi seneng karo budayane dhewe.
Para winasis pancen prelu ngrancang piye, cara sing paling cepet kanggo sinau budaya. Piye carane sinau maca tulis Jawa sing cepet. Kabeh mau dudu prakara sing ora bisa kelakon.
Sing tak wedeni gur siji, kabeh budaya kuwi yen ora diuri-uri ing tembe mburi mung dadi crita. Sing nggegirisi maneh kuwi, akeh budaya ing donya saiki wis ora ana wujude,
ngunu, aq yakin kowe g sggup beli.
Taun2an yo mek jas jos jas jos thok, omong kosong sing mbok glegerno seantero Nusantara… Sing liyane wis
lan syukur karo kasil iki. Manurut Ibu Woro, sekolah kudu duwe target, banjur rencana, analisai tekan dilakokake. Kejaba iku,
Cerkak “Wong Saomah Bubrah” | Javanese Culture
Diyah Herwanti kaya padatan, sing ditemoni neng ngomah ya mung Inah rewange. Sing olehe ndherek wis antarane telung taun, sawise lulus S.M.P ne. Sejatine mono kuwi ya bocah pinter lan gathekan, ning gandheng arep neruske sekolah ora ana wragad, mula ya njur ndherek dr. Dakda sing ana kutha.
Sing nglantarke Paijo tukang kebone, sing asline padha-padha bocah saka Wonosari tanggane Inah. Dadi umure Inah ya sajajar karo Diyah sing saiki klas telu S.M. A majikane kuwi. Bareng wis nyopot seragam, nyedhaki Inah takon :
“Mas Darmono durung bali, yu ?”
“Dereng jeng, mbok menawi sakedhap malih. Menawi ngersakaken dhahar sampun matengan jeng, ning kula dereng kober tata dhahar, mangga mundhut piyambak.”
“Ora, yu, aku mentas jajan bakso karo kanca.” Bubar kandha ngono terus mlebu kamar, awake dibrukke neng dhipan,
dadi ngerti obat-obatan. Senajan esuk wis tugas, ning sore sok bali lembur, dadi ya sithik banget ana ngomah.
bisane omong-omong gedhene gojeg karo kamase.
Diyah unjal ambegan. Ati rasane kepingin benget kaya kanca-kancane, sing padha ditunggoni wong tuwane sawise bali kerja. Bisa crita-crita, bisa ngajak ibu utawa bapake neng toko tuku apa ta apa ? Ning denea dheweke ora ? Ah ati rasane nalangsa lan tumlawung kasepen. Mangka dheweke ngrumangsani yen tansah mbangun miturut marang wong tuwa. Sekolah durung nate nunggak, tur apa wae mesthi jujur. Senajan kinembeng dhuwit, nanging Diyah dudu klebune bocah sing seneng hura-hura boros.
Ya bener kancane anake wong sugih-sugih, ning rombongane Diyah pancen
“Halo, iya-iya, ngapa Pram ?” Diyah meneng ngrungokke swara saka adoh kana. Nuli kandhane :
“Iya-iya Pram, timbang aku neng ngomah sepi, aku tak mrono. Ning tenan hlo, lotisan sing pedhes kae.” Sawise ngrungokke sing omong saka kadohan sedhela njur manthuk-manthuk karo kandha :
“Yoh-yoh iki aku mangkat, dag-dag.” HP banjur dipateni terus disak.
Pancen bener, sing ngebel kuwi Pramesti kanca kenthele. Padha dene kutu buku, sing neng sekolahan bijine tansah undha-undhi, kaceke siji …. loro.
Bapake ya dokter, tur putrane malah papat, Pramesti mono anak ragil. Kamas lan mbakyune wis padha mentas lan dadi uwong. Sing neng ngomah ya mung keri Pramesti kuwi. Dina kuwi Pramesti ngebel Diyah diajak lotisan. Senajan Kaliurang mono saka kutha lumayan adohe, ning kanggone wong sing
Kaliurang neng omahe Pramesti arep lotisan, dhasar iki malem Minggu tur ora ana P.R, dadi aku rada bebas.”
“Inggih, jeng ndherekaken.” Inah ngetutke majikane tekan pintu gerbang. Sawise nutup banjur bali karo ngudarasa :
“Wah bendaraku siji iki jan …., wis ayu pinter nriman tur betah ana ngomah (mugen). Mangka bapak ibune, ngomah mung sasat kanggo ampiran, dina-dinane jare mung kanggo lembur golek dhuwit. Semono uga mas Darmono, kok ya ana-ana wae acarane sing kudu metu saka ngomah. Sakjane aten-atene Darmono ya kaya adhine, apikan, karo sadhengah wong
klulawarga sing mirunggan. Kabeh-kabeh sibuk karo urusane dhewe-dhewe, yen ketemu mung kaja jethungan, ketemune ya yen mapan sare. Kuwi wae Inah sok weruh, yen pak dokter kondur bengi, sok njur nggloso neng sofa kamar tamu. Ah iba mulyane, yen weruh majikane kuwi olehe padha gojek utawa guyon, sayange blas …. ora tau.
Darmono utawa Diyah, yen pingin omong-omong ya mesthi ngundang dheweke. Rumangsane Inah, dheweke malah kaya wong tuwane. Kabeh uneg-uneg ing ati bocah loro kuwi ngerti tenan. Ing atine Inah ana rasa mesakake karo bocah loro kuwi, sing kaya-kaya ngelak kawigatene wong tuwa. Yen bab dhuwit lan kebutuhan-kebutuhan …. jelas ora kekurangan.
Diyah tekan nggone Pramesti, wis ditunggu ana teras, malah ibune wis ngracik buah sing arep dilotis lan nguleg sambele. Nalika ibune pirsa Diyah mlebu pekarangan wis gumujeng, bareng wis lungguh banjur ngendika grabyak :
“Ora ngajak kanca sapa-sapa nak Diyah ?”
“Mboten bu, Pramesti inggih mboten aken ngajak sinten-sinten.”
“Wadhuh mangka olehku ngonceki buah wis kebanjur akeh je”
“Inggih mboten punapa-punapa ta bu, mangkeh menawi mboten telas tak saget dipun paringaken kulkas.”
“Pram …. ! kowe kok ora ngundang sapa-sapa ta ?” Pitakone marang Pramesti.
“Ah … aku sing kepikiran ki mung kowe je, Yah.” Wangsulane Pramesthi cekak. Bareng lotisan wis dadi, wong telu karo ibune gayeng olehe padha ngrahapi, sinelan ing guyon lan wah …. weh magap-megap ngrasakke nimate kepedhesen. Batine Diyah, iba senenge yen aku bisa ngene iki jroning keluargaku.
Lagi nengah-nengahi asyik lotisan, ada sedhan mlebu. Pak Dokter Baskoro, bapakne Pramesti kondur. Ngerti garwane kondur putrine njur jumeneng karo ngendika :
“Wis kono dha dipenakke, aku tak laden bapakmu. Weruh iku mau, Diyah kandha :
“Begjo kowe Pram, keluargamu mesra lan cedhak, balik aku, kabeh wong tuwaku sibuk dhewe-dhewe.”
“Sabar Yah, sesuh rak ora.” Kandhane Pramesti nglipur. Bareng wis tutug anggone lotisan sinambi ngobrol, kira-kira jam papat, Diyah pamit mulih.
Nalika wis arep tekan pintu gerbang dumadakan …. sliri ana Corola ijo liwat. Diyah ora pangling yen kuwi mobil
amping-ampingan wit Puringraja sing ngrembuyung karo nyawang keplasing mobil. Elha dalah kok jebul
jebul tenan. Saka sopiran njedhul bapake sing njur neng pintu samping, mbukak lawang mobil. Sing metu bocah wadon enom sajajare, dandanane menor. Roke ngapret sa ndhuwur dhengkul, dirangkul bapakne mlebu Losmes Arum Ratri.
Diyah gage ngetokke HPne. Wong loro sing rerangkulan kuwi di jepret saka mburi mung sakedheping netra. Diyah gage mulih kanthi gembol ati sing mbentoyong. Ya wiwit kuwi Diyah ora percaya karo bapakne. Tekan ngomah sing ana mung Inah. Kamase Darmanto jare mau ya wis bali, ning njur diampiri kancane jare arep tandhingan basket. Ngerti Diyah bali, Inah gage nari Diyah mangan, rekane arep tata dhahar, ning Diyah emoh jare yen butuh mangan arep golek dhewe.
Saka rumangsane Inah, Diyah bali saka dolan praupane kok ketok sedhih, mbok menawa wae ngerti bapak ibune durung kondur. Mula pangarih-arihe :
“Jeng Diyah, sekedhap malih, bapak lan ibu rak lajeng kondur.” Ning wangsulane Diyah jebul sajak wis mangsa bodhoa tembunge :
“Wis yu, aku ra mikir. Wis embuh kono, wis sepuh rakya padha bisa mikir dhewe.”
“Kok ngaten, jeng ?” Inah nyapih atine Diyah sing sajak ora keduga kuwi.”
“Lha ya piye, wong kerja mono rakya ana watese, ning nyatane ?” Diyah banjur mlebu kamar katrem, dene Inah setya nunggu sing didhereki nganti padha kondur.
Ganti dina Pramesti njanjeni Diyah yen suk dina ulang taune sing kaping 18 seminggu sadurunge ujian, Pramesti arep nembung wong tuwane ya bapak ibu Dakda yen Diyah arep dikon nginep ing omahe ora ketang mung sawengi, jare ben tepung karo sedulur-sedulur sing wis adoh padha merlokke mulih, lan karo rewang.
Dina Minggu kabeh ngepasi ana ngomah, Pramesti matur, lan bapak ibu Dakda uga marengake. Awit pancen padha ngerti tenan yen Diyah putrane kuwi bocah sing lugu tur becik atine. Hari H sedina sadurunge ulang tahun, Pramesti sore sekira jam telu wis methuk Diyah nganggo mobile bapake disetiri dhewe. Wektu kuwi, Diyah ya mung karo Inah rewange. Jare ibune lembur, lan bapake langsung neng rumah prakteke. Mula budhale Diyah ya mung pamit Inah. Pramesti kandha yen Diyah arep dijak banja kebutuhan sing kanggo sesuk, klebu tuku kembang sing kanggo ngisi vas-vas.
Bareng wis pesen roti ulang tahun, Pramesti ngajak tuku kembang ing cedhak bioscop Purnama sing nalika iku muter film “Rahasia Perkawinan” sing dibintangi Yathi Oktavia karo Roy Martin.
Nalika milih-milih kembang, ndadak ing parkiran iring gedhung bioscop, ana priyayi kakung putri mundhun, banjur runtung-runtung wong loro mau nyedhak loket karcis. Sing putri digandheng ketok mesra banget. Iba kagete Diyah, bareng namatke sing putri, jebulane ibune. Digandeng pak Nurhadi sing nduwe apotik kuwi. Diyah gage mungkur, ngawekani e … mbok menawa ibune ngingetke ing papan kono. Bareng dheweke mbalik, ibune karo pak Nur wis ora katon, mesthine wis entuk karcis njur dha mlebu. Atine Diyah dadi bingung, ning meneng wae, kuwatir yen Pramesti ngerti.
Bareng wis rampung mbayar kembang, bocah loro banjur munggah mobil mulih. Tujuane Diyah nginep pancen arep rewang. Tekan ngomah dhekor wis rampung banjur tata kembang ing vas. Jebulane olehe nak-nik nganti sauntara, iku wae vase kurang. Mula kandhane Diyah :
“Aku tak mulih njupuk vas ya Pram, ben diterke sopir sedhela.”
“Nek ora kesel ya kana Yah, ning janji bali lho !”
“Iya ta wis, kapan aku goroh ?” Diyah atine seneng, sire karo arep mbuktekke, ibune wis neng ngomah apa durung. Nalika wis neng dhalan, lampu mobil, bola-bali mbleret, marakke lakune rada rindhik ngati-ati. Sopire kandha :
“Wah menawi taksih wonten bengkel bikak, punika kedah kendel jeng, saperlu nyambut alat kangge ngleresaken.”
“Pojok ngriya pekawisan kula wonten bengkel motor, pak.”
“Wah kula kendel mriku jeng, cekap nyambut drei kok.” Tenan tekan pingkolan sing arep mlebu gang, mobil mandheg, sopire ndandani lampu… Rehne omahe mung keri cedhak rekane Diyah mlaku wae, mengko ya njur bali neng bengkel motor kono.
Nalika wis mlebu pekarangan, keprungu swarane mobil saka mburi. Diyah gage nylingker neng mburi wit palem botol sing gedhe, iring omah. Mobil mandheg.
Jebul ibune sing saka nonton lagi bali. Bareng wis mudhun, ing clongopan dalan, pak Nur lan ibune isih omong-omong sawetara. Bubar iku, pak Nur lan ibune, rangkul-rangkulan, lan aras-arasan kaya bocah enom kae, nganti tutug. Bubar kuwi pak Nur lagi mlebu mobil, lan ibune tumuju lawang.
Diyah weruh sesawangan ngono mau, tumuli nutupi raine nganggo tangane karo pisan. Bareng ibune wis ngebel lan dibukakke lawang Inah, Diyah ora sida njupuk vas, ning bali neng bengkel motor, kebeneran lampune wis ramung didandani. Weruh Diyah wis bali, sopire takon :
“Sampun pak.” Mangsulane cekak, terus mlebu mobil, bali. Tekan ngomahe Pramesti, Diyah kandha yen vase sore mau disilih tanggane sing lagi mantu, dadi ora nggawa.” Pramesti kandha :
“Rasah repot yah, wong nganggo gelas wae dadi kok.” Diyah mung mesem, senajan atine rontang-ranting mikirke trekahe ibune.
Ya wiwit ngerti yen bapak ibune padha tumindak slingkuh, saiki Diyah arang-arang omong. Yen omong-omong ya mung karo Inah lan sok-sok karo kamase, iki wae mung winates.
Saya mikir, atine saya judheg, marakke ora selera mangan lan angel turu. Piye bisane ngelingake wong tuwane.
Tambah-tambah keri-keri iki Darmono kamase kerep mulih wengi, sing esuke mangkir kuliah. Ora wurung ya Inah sing ngladeni kabeh kebutuhane. Awan bengi mlebu metu ing kamare kamase. Darmono keri-keri iki ketok manja karo Inah. Batine Diyah, karang bapak ibune ora tau dha neng ngomah, mangka sing isa ngladeni lan disambati ya mung Inah. Muga wae Inah tansah krasan ngawula ing omah iki. Ngono batine Diyah. Yen awan sekolah pancen keslamur, ning yen bengi Diyah angel turu merga tansah mikir.
Wiwit sore Diyah wis mlebu kamar mapan lan ya bisa turu, ning tengah wengi dheweke nglilir merga krasa arep pipis. Wusana metu alon-alon.
Nalika ngliwati kamare kamase, kok menga sitik, rekane arep ditutup. Ning bareng ngungak kamare kok kosong, neng ngendi kamase ? Diyah rekane arep nothok lawange Inah takon kamase, ning ana ngarep lawang kok keprungu swara pating klesik. Diyah ora pangling yen kuwi swarane Inah lan kamase. Ditunggoni nganti sawetara, ning njur sepi, mung sok-sok keprungu komrongsoging ambegan.
Diyah atine mungkat. Alon-alon tumuju pekiwan, ning olehe mbukak lawang disendhal sero, dijarag ben dha keprungu. Neng pekiwan sawetara, gruja-grujuge banyu ya dijarak sero. Tenan bareng arep mlebu, kamare kamase wis tutupan rapet.
Diyah yakin yen kamase lan Inah wis padha edan. Tekan kamar, Diyah ngebrukke awake, banget ing susah, bingung nggrantes atine, dene wong saomah wis padha edan kabeh.
Wis sepasar iki Diyah ambruk …. jan lara tenan, ora bisa mlebu sekolah. Di pirsa bapake ya manut, ning yen diwenehi obat ora tau dipangan.
Dokter Dakda judheg, banjur njaluk tulung kancane dokter ahli dalam mirsa anake. Tinemune pepriksan, dokter ahli dalam mau ngandhakake yen merga pikiran. Gandheng kahanane Diyah wis nguwatirke, mula sarane kudu digawa neng rumah sakit mondhok. Ning Diyah emoh. Bapak ibune lan kamase ngerih-erih ning ora digubris. Diyah arep diangkat peksa neng ambulan, tetep emoh …. wangkot. Kabeh judheg. Wusanane kandhane Diyah :
“Kula purun mondhok, ning bapak, ibu, mas Darmono, janji saguh nengga kula wonten griya sakit lan wonten nggriya terus, sak mantunipun.”
“Iya-iya ndhuk aku saguh.” Sumaure bapak ibune.
“Bapak kedah kersa kendel anggenipun bikak praktek, cekap ngasta wonten nggriya saket kemawon.”
“Tikna ngapa, ndhuk ?” Diyah nggagapi ngisor bantal njupuk foto banjur diulungake bapakne. Foto lagi diiling-ilingi bapakne, gage disaut ibune. Bareng wis didelok, tumuli kandhane sentak :
“O …. ngono ta, pak, njur iki wedokan ngendi ?”
“Sabar … bu ….. sabar.” Kandhane Diyah pendhot-pedhot ngampet tangis.
“Ibu kedah kersa medal anggenipun nyambut damel ing apotik.”
“Lho …. aku rak perlu ngrewangi golek dhuwit, ndhuk.”
“Mboten usah, awit ibu sampun slingkuh kaliyan pak Nur.”
“Ngawur kowe Diyah …. aja waton muni kowe.” Kandhane ibune lantang.
“Ibu mundhut bukti ?. kala bibar nonton film ing Purnama, Pak Nur ngeteraken ibu mantuk, punapa ingkang ibu lan pak Nur tindakaken sasampunipun mandhap saking mobil, saderengipun ibu mlebet griya ?” Punika sampun mbuktekaken menawi ibu sampun slingkuh.”
“O … dadine ngono ta bu, olehmu saben dina pamit lembur.” Ngendikane pak Dakda.
“Sampun pak …. sampun, lan salajengipun kula nyuwun yu Inah kedah kesah saking griya ngriki (dipun wedalaken).”
“Ora … ora bisa. Inah kudu tetep ana kene. Yen Inah dikon lunga, aku ya kudu lunga. Aku sing kudu tanggung jawab karo Inah.” Kandhane Darmono dhadhag. Kabeh sing krungu padha gumun. Nuli kandhane Diyah lirih ning cetha :
“Bagus mas, kowe bagus watakmu satriya, senajan durung tak dumuk, ning kowe wis ngaku dhewe kaluputanmu.”
“Inggih jeng Diyah, kula sagah kesah margi kula sampun lepat.” Kandhane Inah.
“Luputmu apa Inah ?” pandangune pak Dakdo.
“Inggih … inggih pak, kul …., kula sampun ngandheg kalih wulan kaliyan ingkang putra mas Darmono.” Kandhane karo nangis.
Darmono manthuk. Kabeh meneng, nglenggana marang kalupudhane dhewe-dhewe. Bareng wis ora ana sing dadi pikiran Diyah kandha :
“ Saiki ayo mas Dar, aku bopongen neng ambulan, saiki aku gelem mondhok berobat neng rumah sakit. Darmono mbopong Diyah ditutake Inah, sisan katut ambulan, dene pak Dakda karo sing putri samobil ngetutke ambulan. Kabeh anem. Bathine pak Dakda : jebul wong saomah kabeh wis bubrah,
TAK PERLU DIPIKIR? | Wong Ndeso Pengen Pinter
wong wedhuz dibengesi yo katon ayu cobo takon fb-fb sing ra pernomo matane
pol,akhire saiki kpaksa maksa diri bakal balik lagi bokul ninin 150,kan akhire mabalik meneh nang 2tak,biar ono sing jambak2,.hhe,.
Hot Mom Aku Duwé Kaya Kanggo Jancok
yuswa ingkang enem malih. sampun cekap dhiwasa. mugi tansah jaya kanthi asesanti jaya... jaya dirgantara jayaning suara surabaya, jaya jayaning "dunia maya" suara surabaya.net. suara surabaya memang bukan hanya radio.
maju terus SS, kagem jayaning stake holder SS, saha sedaya
Raharjo Sugeng Utomo: Islam Moderat Perlu Dipopulerkan
Urip kuwi sejatine yo mung sadermo ngelakoni. Bungahing ati ora biso dikiro-
Raharjo Sugeng Utomo: Sistem Tarif Tol Dinilai Tak Adil
» Unduh Unknown Device Identifier (gratis) / Download Unknown Device Identifier
mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih,
Herbud : Gegarane wong akrami Dudu banda dudu rupa Namung ati pawitane Yen gampang luwih ga...
Kota Smg Pekalongan Grobogan JATIM Temanggung Kab Semarang Purbalingga Salatiga Banyumas Wonosobo Kab. Mgl Sragen Banjarnegara Magelang Cilacap Boyolali Kota Mgl Surakarta SRK Cilacap Kebumen Kr.anyar Purworejo Magelang
Jateng: Ratio = 1.15 Target = 1 14Kota Salatiga Klaten Banyumas Banjarnegara Wonosobo Temanggung Kendal Wonogiri Blora Kudus Grobogan Demak Sragen Purbalingga Kebumen Purworejo Kr.anyar Pati Rembang Kota Pekalongan Batang Pekalongan Pemalang Brebes Tegal
kegigihan.7. Ojo Ketungkul Marang Kalungguhan, Kadonyan Lan KemaremanOjo Ketungkul Marang Kalungguhan, Kadonyan Lan
pergelaran seni tradisional wayang, baik wayang golek maupun wayang kulit. Pergelaran wayang
vectorr... mumpung lagi sepi nih...*halah, ndoop, awakmu saiki lo nggreges sentrup-sentrup njaluk leren, pergelangan tanganmu yo keju kabeh, mbok yo leren
MASIH SAMA DENGAN JAWABANYA( organisasi bendera biru)
Putraku si Andhe Andhe Andhe Lumut(TUHAN pemimpin yg diandaikan sampai tertutup lumut
Tōei Animēshon?) (Cithakan:Jasdaq) Ya iku jeneg salah sijiné studio animasi Jepang kang diduwèni déning perusahaan Toei Company. Studio animasi iki didegaké tahun 1956, lan awit iku Toei wis gawé pira-pira judul
Tōei Dōga) nganti tahun 1998 sakdurungé ahiré mutusaké kanggo ngganti jeneng dadi Toei Animation.
Serial TV[besut | besut sumber]
Raharjo Sugeng Utomo: Kinerja Kabinet: Pengganti Ma’ruf di Tangan Presiden
sedulur lanang siji iki. Multi talenta tibake.Kang, aku moco profilnya di "budhyjustfarm" koq lucu yo... haha, temenan durung
arab jawi."Aksara Jawa dalam postingan :blaa.....bla....blaaa.... (embuh ora weruh, lah wong pelajaran bahasa jawa pas aksara jawa kuwi ora apal babar blas)
mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih, sukses dan sejahteralah kita semua. Aamiin Saking kulo, Bambang Pujisiswoyo ( pensiunan perminyakan ).
Episode Temu Kangen TldJOG70 di Sundak Gn Kidul
Inu Wicaksana: Katur putra putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong
dadining bumi, akasa mwang; riya sasania paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
Vittorio De Seta (lair 15 Oktober, 1923) iku sawijining sutradara filem saka Italia .
Vittorio lair ing Palermo, Sisilia, saka kaluwarga sugih, lan sekolah babagan arsitektur ing Roma, sadurungé mutusaké dadi sutradara filem. Vittorio nggawé sepuluh filem dokumèntèr cendhak antarané taun 1954 nganti 1959, sadurungé nggawé filemé Bandit saka Orgosolo. Film dokumèntèr cendhak wiwitan sing digawé dipunjeraké menyang kahanan urip sadina-dina para buruh Sisilia kang mlarat. (Aja dibingungaké karo jeneng Vittorio de Sica, sutradara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vittorio_De_Seta&oldid=1111320"	Kategori: Tokoh ItaliaSutradara FilmLair 1923	Menu navigasi
Sardu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 28 Januari 2017.
keprakan, dhodhogan, estetika wayang, Hadi Sugito, karawitan, keprakan, dhodhogan, wayang aesthetic, Hadi Sugito, gamelan for wayang
Yosefus (sawetawis 37 M. – sekitar 100), ingkang misuhur ing kapasitasipun dados tiyang warga nègara Romawi, dados Flavius Yosefus[1], inggih punika tiyang sejarahwan lan apologet Yahudi abad pertama keturunan imam lan raja-raja ingkang tahan lan nyèrat Penghancuran Yerusalem ing 70. Karya-karyanipun maringi pemahaman ingkang wigati babagan Yudaisme ing abad kawiwitan.
Yosefus, ingkang nepangaken piyambakipun ing basa Yunani dados "Yusuf, putra Matias, punika tiyang etnis Ibrani, punika imam saking Yerusalem" [2],merangi tentara-tentara Romawi ing Perang Yahudi-Romawi Pertama taun 66-73 dados tiyang pemimpin militer Yahudi ing Galilea. Saksampunipun benteng Yahudi ing Yodfat direbut saksampunipun pengepungan, tiyang-tiyang Romawi nyerang, mbunuh ewunan wong, lan tiyang-tiyang ingkang kasisa ingkang kaasil bertahan, ngelampahi bunuh diri. ananging, wonten kalane tiyang-tiyang katamtu boten cetha kawontenanipun (persani ugi prekawis Yosefus), Yosefus nyerah dateng pasukan-pasukan Romawi ingkang nyerbu ing Galilea ing wulan Juli 67. piyambakipun dados tawanan lan maringi informasi-informasi intelijen dateng tiyang-tiyang Romawi ing perang ingkang kalajengaken. Pasukan-pasukan Romawi dipunpimpin déning Flavius Vespasianus lan putranipun Titus, lan punika kalih-kalihipun dados Kaisar Romawi. ing 69 Yosefus dipunbebasaken (bdk. Perang IV.622-629) lan miturut laporan Yosefus piyambakipun, katingal sampun mainaken peranan dados perunding kaliyan pihak-pihak ingkang bertahan ing salebeting Pengepungan Yerusalem ing taun 70 M.
Ing taun 71 piyambaikipun dateng ing Roma kaliyan rombongan Titus, dados warga nagara Romawi lan klien Flavianus (amargi punika piyambakipun asring dipunsebat dados Flavius Yosefus – lihat bawah). Sanesipun warga nagara Romawi piyambakipun ugi angsal akomodasi ing bekas rumah Vespasianus, lemah ing Yudea ingkang dipuntaklukaken, lan pension ingkang memadai, menawi boten kalangkungan. Menawi ing Roma punika, lan ing ngandap perlindungan Flavianus, Yosefus nyerat sadaya karyanipun ingkang dipuntepang .
Menawi piyambakipun namung nyebat piyambakipun "Yosefus", piyambakipun punika mendhet asma Romawi Flavius lan nama keluarga Titus saking para pelindungipun [3]. inggih punika pola standar kangge warga nagara ingkang enggal.
Karya tulis[besut | besut sumber]
Daftar karya tulis[besut | besut sumber]
(l.k. 75) Perang Yahudi utawi Sejarah Perang Yahudi
^ Yosefus nyèbat piyambakipun ing karya-karyanipun ing basa Yunani dados Jōsēpos Matthiou pais (Yosefus, anak Matais). Ménawi Yosefus ugi ginaakèn basa Aram lan kemungkinan agèng ugi Ibrani, boten wontèn sumbèr-sumbèr ingkang kasisa nyatèt ing asmanipun basa-basa punika. ananging mèkatèn, penerjemahan punika saking basa Yunani nghasilakèn
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.58, 19 Maret 2016.
1. Fable Fable yaiku dongeng kang paragon kewan kang
adat tata carane kaya manungsa. Tuladhane fable yaiku :
a. Serat kancil Tanpa Sekar dening Ki Padmasusastra
b. Dongeng Sato Kewan, dening Dr. Priyana
c. Peksi Glathik dening Ki Yasa Widagdo
dumadine alam, papan panggonan, lan critane mung kanthi kagathuk-gathukake,
4. Sageyaiku dongeng kang wewaton sejarah, nanging
linuwih ing jaman kuna. Dongengane sok diwuwuh-wuwuhi / ditambah-tambahi.Banjur
sing dadi jejering crita sok gathuk karo babad, nanging wis worsuh, upamane :
ora tunemu ing nalar.Sing dipentingake ing dongeng mau anehing crita .
Dewi Sekartaji , inggih Rr. Galuh utawi Dewi
kalampahan dhaup kaliyan Raden Putra ing Jenggala. Piyambakipun sampun mbobot
kalih wulan, dumadakan murca saking pagulingan , mila damel rentenging
Negari Urawan miring pawartos bab punika, lajeng kesah dhateng Jenggala awarni
wulan. Awit saking pandamelipun utawi trekahipun mengsah, Dewi Kadhal wredi ngaken Dewi Sekartaji, ingkang
nembe kadhustha Bathari Durga, kabekta dhateng Pesetran Gandamayit,
dipunsantuni warni dados raseksi, sarta dipunweca, menawi sageddhaup malih
kaliyan Raden Putra, ing tembe badhe wangsul kados wujudipun Dewi Candrakirana
manggen wonten pratapan ing tengah wana. Nalika pambobotipun jangkep wolung
wulan, sang Putri manggih ayam kuthuk dhawah ingkang nembe kagondhol dening
peksi wulung. Kuthuk menika dipunopeni ngantos dados sawung ageng.
Putri mbabar putra miyos kakung , dipunparingi pusaka asma Panji Kelaras. Panji Kelaras remen sanget dhateng sawungipun. Sareng sampun umur
lajeng kluruk kados saged tata jalma, makaten :
kluruk kados makaten, nanging Panji kelaras mboten nggagas pikajengipun.
mesthi ngadeg utawi ndedeg nanging ugi purun mandhap, mubeng rikat mepet
mengsahipun ngantos angel sinabet. Gitikanipun seru sanget sarta prigel, saking
ngiringan saha saking wingking, ugi saged kemawon. Menawi wonten mengsahipun
ingkang dipunembun , utawi dipunsanggasaking ngajengan , ngadat mesthi babarji.
Mila dereng wonten sawung sanes ingkang saged ngawonaken sawungipun Panji
Kocap ingkang mindha Sekartaji ing Jenggala , ugi sampunkagungan
putra miyos kakung.Menika saya remen sanget datheng sawung , nanging remenipun
dhateng sawung wau naming dipunaben kangge ngabotohan, ngantos piyambakipun
ngedegaken kalangan aben sawung.Ingkang ndhatengi utawi nglurug botoh-botoh aben sawung saking
dhateng Jenggala. Wonten ing kalangan aben sawung ing negari Jenggala sawungipun
sawug wau kathah tiyang saha lare-lare sami dhateng angrubung . Sawungipun
Panji Klaras dados gumunan lajeng dipunpurugi putranipun Ratu Jenggala ingkang
sinandhi, dipuntantang aben mawi toh kathah.Panji Klaras nyagahi , nanging rehning boten gadhah toh , pramila
menawi sawungipun kawon , jangganipunkemawon ingkang dipuntigas.
tarung , naming saweg sawatawis kabrukan sawungipun ingkang sinandi kenging sinabet , pejah nyekungkung
sakala putranipun ingkang sinandi sakalangkung nepsu , nubruk Panji Kelaras dados kerengan, temahan putra Jenggala
sinandi nemahi tiwas. Panji Kelaras enggal-enggal lumajeng mlebet wana.
gegeran , Raden Putra sanget duka, lajeng nututi dhateng wana. Ing ngriku pinanggih Panji Kelaras ingkang saweg
lendhotan ingkang ibu. Raden Putra sinareng priksa boten kasamaran malih bilih
menika sejatining Candrakirana, mila lajeng kaboyong kondur dalah putra dhateng
Aksara Jawa miturut dongeng Aji Saka anane dongeng Dora Sembada.
maga bathanga ateges padha dadi bathang / padha matine
menawa miturut mula buka liya aksara jawa iku saka aksara dewanagari / Padha sampyuhe.
Filosofi yen nulis aksara jawa nggandhul garis karepe.
Uriping manungsa iku ing ngisore garis pepesthen Gusti Allah.
Manungsa mung sadrema nglakoni, ala becik , tuna bathi , begja cilaka manungsa sadrema nglakoni sing bakal maringi putusan iku Gusti Allah.
Menawa nulis jawa iku miringe manengen, nduweni karep menawa manungsa ing donya iku kudu tansah laku nengen, aja laku ngiwa. Nengen tegese manut karo aturan kang bener,ing akherat mengko supaya munggah swarga.Yen ing donya supaya ora dadi fitnah ing masyarakat..
Laku ngiwa iku laku kang ora becik, mula manungsa kang bener uripe mesthi kelakuane condhong nengen, ora condhong ngiwa.
Aksara jawa iku yen dipangku mati, mengku karep : yen wong jawa iku tansah diugung , mula daya kreatifitase dadi mati.Ora mletik pikire sebab wis rumangsa apik, banjur ora gelem usaha kanggo kang luwih apik maneh. Iku kang njalari dadi mati
Świecie (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Świecie&oldid=1090201"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
6) Bayem arda, putri anteng tur jatmika. lateng Tuladha: Bayem arda, putri anteng tur jatmika. Risang
Inu Wicaksana: Katur putra putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong akrami Dudu banda dudu
saiki wis iso ngopo mbak? juniore, ditambah meneh ben ono koncone….
Dita wis iso mbrangkang dik. Pengine nambah 2
arep rono nang el’s…jebule???!!!…
paribasan tebu, lg mangan enak legi… banyune entek paittttt… mas.
iki mung pengalamanku Mas Sam…ora ngerti tumrap liyane
opo meneh pegawene songol songol,gathel.
Inu Wicaksana: Katur putra putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong akrami Dudu banda dudu rupa Namung ati pawitane Yen gampang luwih ga...
piye, Mbak? Durung nate nyobak, ih…
@Zulfa: moga2 kapa2 awak dhewe iso slow ttraveling bareng
Tumpek Wayang dan Kajeng Kliwon Uwudan, Sabtu 7 Nopember
Budha Cemeng Kelawu dan Tilem Sasih Kelima, Rabu 11
Hari Bhatari Shri, Jumat 13 Nopember 2015
Anggara Kasih Dukut, Selasa 17 Nopember 2015
MUMET TENAN IKI>>>>> WIS 2 DINO NYEKEL R230 RA DADI-DADI... PIYE IKI
wis mbuh! *ngepak koper pindah
at 6:23 am wong cilik kudu pasrah lan manut wae
Nuwun Prof, mulih saka ngarep aku tak ngramal disik , ana sing njaluk ngetungke
He..he..lha nggih mboten kok..nek duka...sembrana parikena, sharing pendapat,
beda ora papa wong beda ki rahmat...dene paseduluran tetep ta, disik jaman
sekolah kula sedulur kalih pak Masyhuri ( tenin..aku eling teniin panjenengane
disik cilik, wajah dan sikap beliau terbayang jelas di benak saya..), saiki
nggih sedulur...ya ta Prof ..
ketambahan lali, je. Lali nek ramane ki menep-e wis suwe, dadi ora gampang
mabul-mabul, masiya diobok-obok ... Sugeng wonten mergi, rama. Arah mBetawi
Sugeng enjing mas Yon, sugeng pepanggihan malih ing
sejarah..."..lho...mlintir maneh...
Nuwun, sugeng makarya, kula otw ndamelan, urug2 kalih ngethok2 lemah, kurang
gawean sing dhuwur dikethok sing cendhek diurug...Bareng wis rata bingung, le
mbuang banyu udan kepiye ki..?? He..he..he..
Lha nek aku malah ora pas meneh ! Jarene ilmu Kedokt kuwi
termasuk-e pas-pal ? Pasti-alam. .... ? Sing endi pastine lan sing endi alam-e
Wong iso lahir alami lho ....kok njaluk lahir rekayasa , ben ultahe 12 - 12 -
12 ? Sesuk onok meneh 20 - 12 - 2012 ....loh biyen kok ora ono yo ? Apa iku
rekayasa wis ora alamiah meneh .... He he he
Mesthine dadi dokter kuwi dudu teko pas-pal thok ! Wong akeh dasare sosial
Sing penting iso berpikir logis ! Malah dokter2 anyar saiki ...blass ora ono
dasar "sosial"-e ...lha dudu teko sos-bud ? He he ... Mergo dsr-e
"pasti" ....yo njaluk-e sing serba PASTI ....
sharab, ombènan) ya iku cairan kang kenthel lan nduwèni kadhar gula kalarut kang dhuwur, ananging ora nduwèni endhepan kristal.[1] Viskositas (kakenthelan) sirup disebabaké amarga akèhé ikatan hidrogen saka gugus hidroksil (OH) ing molekul gula kang larut ing molekul banyu.[1] Miturut tèknik utawa ing èlmiah, istilah sirup uga kerep digunakaké kanggo nyebutaké cuwèran kenthel, umumé résidhu, kang ngandhut dat saliyané gula.[1]
Kanggo ningkataké kadhar gula kang larut, biyasané sirup dipanasaké.[2] Larutan sirup dadi super-jenuh.[2]
Sirup uga kerep digunakaké kanggo obat-obatan, kulinèr lan ombènan.[2] Sirup umumé digawé saka gula lan banyu.[3] Sirup ngandhut gula kurang luwih 50%-80%.[3]
Sirup wujudé kenthel.[3] Nalika ngombé sirup kudu dicampur karo banyu.[3] Sirup umumé diombé karo ès watu, ananging sirup uga kena diombé karo banyu anget.[3] Sirup digawé kanthi manéka rasa. Biyasané rasa woh-wohan kayata jeruk, stroberi, klapa, pandhan, apel, bléwah, kiwi, térong landa, dlima, arbey.[3] Saliyané iku sirup uga ana kang digawé saka campuran rasa woh-wohan mau kayata jeruk karo bléwah, klapa-pandhan.[3]
Sirup biyasané diwadhahi gendul lan didol ing toko-toko.[3] Ana uga obat sirup, obat iki banjur digawé sirup dhéwé kanthi digodhog karo gula lan banyu.[3] Sirup kang didol biyasané nduwèni mèrek.[3] Mèrek-mèrek sirup ing Indonésia kayata Sirup ABC, Sirup Marjan, Indofood lan liya-liyané.[3] Saliyané iku sirup uga ana kang wis diwadhahi ing gelas-gelas lan didol kanthi di press tutupé.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sirup&oldid=976734"	Kategori: SirupOmbèn-ombènan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.29, 2 Maret 2016.
wonten nopo niki kok katah bledug ?” Lho jenengan mboten mirsari TV to mas ? Mboten
pak, lha kawit sore kulo sampun tilem. Niku lho Mas, Gunung Kelud mbledos.
Masio Valentine aku yo gak weroh kanggo sopo
itu pasti nganggo munggah mudhun mbak, njih boten?
uyah ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.
spatu bola nganggur…spatu futsal juga nganggur…ga tau ana sing ngajak…. hahahaha
June 18, 2011 at 12:00 am	Reply	semenjak patah engkel kaki
inggris rasane dadi budeg. opo maneh telpon ra mudeng
dina ing kerajaan mantili ingkang kerajaan ramanipun dewi shinta, asmane prabu
janaka . prabu janaka ngadhaake saembara sopo sing bias manah paling apik bakal
didadekke mantu. Salah sijine paserta sayembara yaiku prabu rama lan rahwana nanging
rahwana ora bias ngangkat panah kasebut , lan rama bias ngangkat panah kasebut.
Saengga rama bias menangke sayembara lan ngentukke shinta dadi bojone . rahwana
ora seneng yen rama bias dadi bojhone shinta.
rahwana,kumbakarna,indrajid,patih prahasta. Sarpanaka menehi kabar ing rahwana
yen ana wong wadon ayu. Rahwananipun ndang golei wong wadon mau. Kasunyatan
putri mau jenenge putrid kalamarica sing bias ganti wujud apa wae,lan bias
laksamana iseh ngembara mengertosnipun rahwana lan kalamarica melu ing alas lan
ngincer serta lan godoni shinta. Kalamarica ngerubah wujud dadi kijang mas
alas, lan shinta jaluk rama kanggo ngoyak kijang mau. Lan laksmana tetep karo
shinta. Nanging shinta nesu amarga laksmana ora melu ngoyak kijang bareng rama
ing jero alas . Akhire laksmana nuruti kapinginane shinta supaya ngoyak rama
ing jero alas. Wedi karo kaselamatane shinta laksmana gawe bunderan kanggo
nyedakki shinta lan jajal kanggo nimbus bunderan mau. Nanging rahwana ora mampu
nglewati bunderan mau. Akhire rahwana ngerubah wujud dadi brahmana tuwo supaya
bisa narik perhatian shinta lan jaluk sedekah. Dewekke nyedakki shinta lan
jaluk sedekah,amarga rasa mesakke,akhire shinta menehi sedekah brahmana tuwo
mau. Nalika shinta lagi ngei sedekah,dewekke ditarik mentu saka bunderan mau
ngoyak kijang mas. Lan nalika kijang mas kasebut dipanah wujudde ganti dadi
cakil. Nalika shinta digowo mabur karo rahwana,teko manuk jatayu sing nolong
shinta. Lan kadadean perang antaramanuk jatayu lan rahwana. Nganti akhire manuk
jatayu kalah lan kelangan loro sayape lan rahwana lungo gowo shinta.
Sakwijineng dina rama lan laksmana mentu lan ketemu karo manuk jatayu sing wis
kejet kejet. Jatayu nyritakke kejadian mau karo rama,jatayu akhire mati
ngerteni shinta diculik rahwana,rama lan laksmana semedi kanggo ngintukke cara
nylametke shinta. Banjur rama ketemu anoman sing nulungi rama nyelametke shinta
lan rama diajak ing guwa kiskenda,ing kono omahe anoman. Ing gowa kuwi anoman nduwe kanca
antarane yaiku subali lan sugriwa,wong loro kuwi podo podo sakti lan podo podo
seneng karo dewi widiyawati. Akihire cah loro kuwi tukaran kanggo ngintukke
rama lan anoman teko delokki tukaran kuwi anoman ngusahakke nyegah subali lan
sugriwa. Nanging amarga rak iso nglerai cah loro,akhire anoman ngongkon rama
kanggo manah salah siji ing antara wong loro mau. Lan subali keno panah
kasebut,lan akhire mati. Sugriwa iseh pengen ngutarakke niate karo rama,yen
wonge arep melu nulungi rama nylametke shinta.
Wonge njaluk sehelai rambut,sing arep diparingki ing shinta,kanggo bukti yen
njajal mbujukshinta supaya mau dipek bojone. Nanging shinta wegah. Lan nalika
shinta dewekan,anoman mlebu ing taman argasaka kangge nemoni shinta lan
ngekekke rambut rama ing shinta kangge mbutikake nek deknen bener bener utussne rama kangge nyelamatake shinta.
Nanging indrajid,anak saking rahwana ngerti tekone anoman,deknen ngusahakke kanggo nangkep lan dikekke ing
anoman,jebule anoman ora mempan dibakar kanggo geni. Malah justru anoman
ngrebut obor geni seko tangane rahwana kanggo buntute lan geni kuwi digo
seng cedak kerajaan ngalengka,saengga pasukane rahwana ora bisa opo opo
kedadean. Kumbakarna mati dipanah rama nalika ngewangi rahwana ngalahke rama.
Indrajid melu ngewangi rahwana iku mati sisan. Akhire kedadean perang sengit
antara rahwana laan rama. Rahwana mati dipanah karo rama lan deknen dicepit ing
ketemu meneh kaliyan shinta. Nnaging rama curiga karo kesuciane shinta,sakwese
diculik karo rahwana nganti suwi. Akhire shinta mbakar awake dewe kanggo
badhe nyuwun priksa, cariyos menika sumberipun saking pundi, nggih?? saking buku utawi serat menapa??BalasHapusDewa Khrisna23 Mei 2014 07.05saking cerita ramayana candi prambanan terus
Alamat : Jl. Gamelan no. 18 (Jero Benteng) Kelurahan Panembahan, Kecamatan
jowo njluk a.arep penngen aksoro jowo msk neng hp q.luwih gragapan leh
MungkretLa tiyang ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan, karep boten kalampahan punika susah, inggih punika raosing manah boten sakeca, gela, cuwa, kagol, muring, wirang, sakit, risi. Mangka karep punika yen boten kalampahan, mesthi lajeng mungkret, lajeng mlorot, tegesipun ingkang dipun karepaken lajeng suda, inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg. Mangke yen mungkret punika boten kalampahan, inggih lajeng mungkret malih. Ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, tegesipun ingkang dipun karepaken apa anane, sa anane, la inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg.Contonipun yen karep boten kalampahan punika mesthi mungkret. Upami tiyang luwe, kapengin neda, inggih mesthi milih lawuh ingkang eca-ecanan, mawi ulam, mawi tigan, punapa punika. Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret, nedha sekul sarem mawon inggih sampun bingah.Mangke yen pados sekul sarem mawon boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih. Namung mbedhol-mbedhol tela dipun kropok kemawon inggih sampun bingah. Mangke yen namung mbedhol-mbedhol tela dipun kropok kemawon boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih, namung dipun glontor toya mawon ilatipun inggih sampun anyep.Kados makaten ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan. La inggih lajeng kalampahan, la bingah. Mila susah punika boten saged ajeg.Contonipun ingkang langkung terang malih, yen karep boten kalampahan punika mesthi mungkret. Upami tiyang kapengin gadhah bojo. Yen tiyang jaler kapengin gadhah bojo
punapa punika.Mangke yen boten kalampahan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung susah sakedhap, mangke inggih lajeng bingah malih, jalaran mesthi lajeng mungkret, gadhah raos: "Ya, sanajan ora jing anu, jing anu, jing anu kae, ning nek ayu." Mangke yen pados ayu boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: "Ya sanajan ora ayu kae, ning nek prawan." Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: "Ya sanajan randha kae, ning nek durung anak-anak."Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: "Ya sanajan anake wis rendhel kae, ning nek wutuh." Mangke yen boten kalampahan, inggih mungkret malih: "Ya sanajan cacat-cacat kae, ning nek uwong." La yen namung pados bojo pathok tiyang mawon, rak inggih mesthi kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah.Mila tiyang ingkang cacat-cacat punika, jaler estri inggih sami gadhah bojo, jalaran kapethuk sami ungkret-ungkretan. Kados makaten ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg. Dados sampun tetela yen bingah lan susah punika boten saged ajeg.Jalaran ingkang murugaken bingah punika karep kalampahan. Mangka karep punika yen kalampahan, bingah, mesthi lajeng mulur. Uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah.Ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan. Mangka karep punika yen boten kalampahan, susah, mesthi lajeng mungkret. Ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah. Mangke, yen mungkret kalampahan, bingah, lajeng mulur. Yen mulur, boten kalampahan, susah, lajeng mungkret. Mungkret, kalampahan, bingah, lajeng mulur malih. Mulur, boten kalampahan, susah, lajeng mungkret malih.Dados, karep punika wategipun, gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret. Inggih punika ingkang murugaken dhateng raosing gesang, awit alit dumugi sepuh, mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.(Bersambung)Oleh: Ki Ageng Suryomentaram
dadi 2ReplyDeletesuryadenNovember 27, 2009 at 1:04 PMpaling apik sing ngisor
PMNggonaku PR ngapret wae linknya wis poya-payu...Jo maneh suk nek wis PR 5 koyo blogmu...
linkmu siji yo. Iki ono wong meh tuku tapi nggonaku wis entek.Mengko tak untungi 25%
boso opo iku..?gak eroh aku..boso koyok ngono kok yo digawe se ...maneh2 iku nggawe boso iku seng nggenah ,,..ngertia kon kabeh...
ingkang sampun saged kawulo panggihi tansah dados panglipuripun manah.salam kangge
Paul Bunyan ya iku sawijining tokoh fiksi carita rakyat Amerika.[1] Dhèwèké digambarake duweni kekuwatan kang gedhe, amarga dhèwèké adhedhasar sawijining blandhong kayu kang urip ing abad kaping 19 ing Amerika Serikat.[1]
Minangka tokoh fiksi, dhèwèké dikenal déning rakyat Amerika amarga kekuwatane, lan sipate kang sregep nyambut gawé, trampil, pinter ngrampungake prakara lan tansah seneng.[1] Senajan carita ngenani Paul Bunyan dicaritakake kanthi kathok tular kawit abad kaping 19, tulisan ngenani dhèwèké ora ana sadurunge abad kaping 20.[1]
Jurnalis James McGillivary nulis ngenani Bunyan ing seri esai kanthi irah-irahan The Round River Drive kang kaemot ana surat kabar Midwestern antarane taun 1906-1910. Nanging caritane benerbener mulai dikenal kawit tulisan-tulisan ngenani dhèwèké akèh diemot ing surat kabar.
Akeh carita ngenani Bunyan kang diterbitake déning penerbit Red River lan penerbit liyane. Ing carita mau Bunyan digambarake lagi gawé Dano Gedhe kanggo gawé gowakan sapi raksasane.[2]
Kagumunane Paul Bunyan minangka figur carita rakyat tansah ngrembaka lan akèh referensi ngenani dhèwèké ana ing carita, kartun, puisi lan lagu sarta pirang-pirang festival komunitas lan kompetisi nebang kayu kang bisa ditemokake ing pirang-pirang
^ (en)Frozen Flames, americanfolklore. Diundhuh tanggal 26 Mei 2010.
"Engkang mriki, dereng lo bu ... lare alite.""Nyuwun to Pak, kulo wau engkang nyapu mriko""Paringke kulo mawon, mangke kulo
menyerah karo uripe dewek. maksude enyong kaya kiye. menungsa urip kuwe diweih pilihan nang Gusti sing Maha Duwur, terserah menungsa arep nganggo pilihan
wong liya kuwe lewih disenengi ketimbang wong sing ngrugikna wong liya. dadi
18 3352749651300083 WIWIN SARWIYAH 12280402710211 SD N MANUNGGAL KAB.
Wysoka (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wysoka&oldid=1090632"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 14 Sèptèmber 2016.
wong akrami Dudu banda dudu rupa Namung ati pawitane Yen gampang luwih ga...
Bocah saiki nek kon diskusi ngeciwis cas-cis-cus boso manca ....wuahh wasis tenan ....ning krungu boso jowo ...dho
Wicaksana: Katur putra putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong akrami Dudu banda dudu rupa Namung ati pawitane Yen gampang luwih ga...
Sawijine Pandhu tindak mbebedhag menyang alas Himawanpada. Dumadakan weruh kidang sajodho lanang wadon. Pandhu ora srantan,
Ojo demen ngudi pengaruhing pribadi, kang ono diopeni kanthi temenan. Ojo kesengsem gebyaring kadonyan, kanuragan lan pengawasan dudu
Nyawiji naliko nindakake kautamaan, pisah ing dalem kemaksiatan, ing tembe bakal ono titi mangsane, anak putu ono kang nemu emas sak jago
gedene, ananging yo mung kandok sak mono iku imane.
Nulis Ngagem Boso Jowo | krupuKCair
menepi dan menyepi lalu menemui	Nulis Ngagem Boso Jowo	by Senjakala Adirata
Artikel niki kulo tulis ngaggem boso Jawi, ing mbok bilih wonten ingkang mboten mangertos maos, nggih nyuwun pangapunten utawi nyongko radi primordial nggih mboten nopo-nopo.
Yen dipikir-pikir, boso Jawi meniko nggih sampun ajeng musno. Ning kapan musno ne, nggih mboten ngertos soale sakniki kathah tiyang Jawi ingkang mboten “NJAWANI”. Istilah beken meniko mpun mboten mangertos pribadine dados tiyang Jawi.
Tulisan meniko kulo tulis niru-niru artikel lutviavandi.com ingkang nulis ngaggem boso Jawi Suroboyonan.
Kulo lahir ing tlatah Watulemper kabupaten Semarang. Adoh kalian kutho lan ndeso banget. Lha, tulisan meniko kulo damel amargi prihatin kathah tiyang ageng utawi bocah-bocah ingkang cuek kaliyan boso Jawinipun. Mpun mboten ngurusi bosone Mbah Buyute. Luwih-luwih, ing desone kulo, sekolah dasar mpun wonten pelajaran boso Inggris. Meniko bocah-bocah yen nyeluk’i gurune ngangge istilah “MISS”, mboten “Bu”. Wah, yen di terus-terusaken, sanes boso Jawi thok ingkang musno, nanging boso Indonesia, ingkang dados boso pemersatu nggih bakalan amblas di untal jaman.
Salah setunggalinipun coro kersane boso Jowo mboten musno nggih di budaya’aken saking sakniki dumugi mbesuk-mbesuk. Mboten ngomong mawon nanging nggih nulis ngaggem boso Jowo. Yen mpun biasa maos utawi ngomong boso Indonesia, nggih rasa-rasane radi kangelan yen ajeng nulis. Nanging demi tresnone kaliyan budaya lokal, meniko saget-mboten saget di usahaake supados boso Jawi mboten musno.
Semonten tulisan meniko ing mbok bilih bosone campur-campur, kasar kaliyan alus, inggih nyuwun
to “Nulis Ngagem Boso Jowo”
kikakirana berkata:	10 Juni 2010 pukul 14.16	pertamax, kah,, hehehe…
dados kados pundi??? badhe diterusaken nulis kaliyan ngagem basa jawi punapa mboten niki?
usulipun QK,, mbok menawi panjenengan ndamel blog malih ingkang tulisanipun ngagem basa jawi. Deuch, rasane QK sampun dangu mboten ningali aksara jawi ingkang panjenengan pajang ing nduwur kae,,,,
kikakirana berkata:	10 Juni 2010 pukul 14.20	nyuwun pangapunten mbok menawa QK kageman kalepatan utawi salah” kata..
Sejujuripun QK punika nggih kalebet tiyang jawi ingkang mboten “njawani”… saged mboten saged,,,
keluargane inyong ngerti inyong bar adol ayam, ya wis mesti pada antri njaluk jatah...nini'ne njaluk ditukokna beras,
jebule bareng wis gede kur dienyang 100ewu ya tak tantang gelut yah sing ngenyang !!!! urung maning nek keluargane inyong ngerti
ae karo ngenteni jadwal kuliah Nyang sing gawe urip diluk engkas.
#Kabupaten Banyuwangi , #Cluring , #Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten Banyuwangi , #Licin , #Kabupaten
Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara , #Rakit , #Kabupaten
taun ngarep...Limo wae sing loro komentarku dewe...Sing
opo2, jenenge wae template custom, sing nggawe tukang custom pisan.Aku kuwatir nek sing nduwe anti kritik.[Anti kritik
Menopo panjenengan saged lan kerso paring renungan utawi sharing saking pengalaman Mbah Jus piyambak, dipun gatukaken kaliyan tema pertemuan 1, 2, 3 lan 4.
Mugi sharing utawi renungan panjenengan saged dados tambahan kawruh dalem lan keluarga, lingkungan.
Mboten saestu mangertosi. Nyuwun arahanipun anggen kulo ngunduh wohing pakerti. Nuwun
Reply	nic4n says:	July 5, 2008 at 11:13 pm	pakdhe22…
aku telat iku nukoake frestea karo kitkat kanggo kowe..
to –>> pakdhe ghochz
yo sesuk tak jak, nak kon nang jkt..
Insang inggih punika piranti ambegan ulam (iwak) (Pisces).[1] Kajawi kanggé alat ambegan, insang ugi anggadhahi mupangat kanggé alat ekskresi sarem, nyaring panganan, alat ijol ion, kaliyan osmoregulator.[1] Sawetawis jinis ulam anggadhahi labirin ingkang saged miyaraken insang manginggil kaliyan mbentuk lempitan-lempitan, saéngga rongga-rongganipun boten tumata.[1] Labirin punika kaginanipun nyimpen sèrepan oksigen, saèngga ulam tahan ing kahanan ingkang kirang oksigen.[1] Ulam ingkang balungipun sejati (Osteichthyes), insangipun dijangkepi tutup insang ingkang dipunwastani operkulum.[2] Déné ulam ingkang balungipun rawan (Chondrichthyes), insangipun boten gadhah tutup insang.[2]
Bagéyan insang[besut | besut sumber]
Wujud insang punika awujud lembaran-lambaran tipis werninipun abrit enèm kaliyan kahananipun mesthi anyep.[1] Bagéyan paling jawi saking insang gegayutan sanget kaliyan toya, déné bagéyan paling lebet gegayutan kaliyan kapiler-kapiler getih.[1] Saben lembaran kawangun saking sepasang filamen, saben filamen ngandhut kathah lapisan tipis ingkang dipunwastani lamela.[1] Ing Filamen wonten pembuluh getih ingkang anggadhahi kathah kapiler, saéngga saged kadadosan difusi oksigen ingkang mlebet kaliyan karbon dioksida ingkang medal sakaing badan ulam.[1]
Insang ulam balung sejati[besut | besut sumber]
Salah satunggaling tuldhanipun ulam ingkang nggadhahi balung sejati inggih punika iwak mas.[2] Insang ulam mas kasimpen ing salebeting rongga insang ingkang dipunayomi dèning tutup insang (operkulum).[2] Insang kawangin saking lengkung insang ingkang kasusun saking balung rawan awerna pethak, rigi-rigi insang ingkang migunani kanggé nyaring toya ambegan lumantar insang, ugi filamen utawi lembaran insang.[2] Filamen insang punika kasusun saking jaringan empuk, wangunipun kados jungkat lan werninipun abrit enèm amargi nggadhahi kathah kapiler getih kaliyan minangka cabang saking arteri insang.[2] Ing panggènan punika kadadosan ijolan gas oksigen kaliyan karbondioksida.[2] Oksigen dipunpendhet saking gas oksigen ingkang larut ing toya lumantar insang kanthi
tumuju unsang kanggé nindakaken ijolan gas.[2] Prosès punika kadadosan terus kaliyan dipunbolan-balèni.[2] Mekanisme ambegan ulam dipuntindakaken lumantar menkanisme inspirasi kaliyan ekspirasi.[2] Ing fase inspirasi, oksigen kaliyan toya mlebet ing insang banjur oksigen dipuntalèni dèning kapiler getih kanggé dibeta tumuju jaringan-jaringan ingkang mbetahaken.[2] Kosok wangsulipun ing fase ekspirasi, karbondioksida ingkang dibeta dèning getih saking jaringan badhe wangsul malih ing insang. Saking insang dipunwedalaken saking badan lumantar operkulum.[2]
Insang ulam balung rawan[besut | besut sumber]
Insang ulam ingkang balungipun rawan boten gadhah tutup insang (operkulum), kadosta hiu.[2] Mlabet kaliyan medalipun hawa saking rongga tutug, amargi wonten éwah-éwahan tekanan ing rongga tutug ingkang dipuntuwuhaken dèning éwah-éwahan volume rongga tutug ingkang dipunjalari wontenipun obah minggah mandhapipun rongga.[2] Menawi dhasa tutug éwah mandhap, volume rongga nambah saéngga tekanan rongga langkung alit tinimbang tekanan toya ing sakupengipun.[2] Toya mili tumuju rongga tutug lumantar celah tutug ingkang ing pungkasanipun kadadosan prosès inspirasi.[2] Menawi dhasar tutug minggah, volume rongga tutug alit, tekananipun minggah, celah tutug nutup, saéngga toya mili tumuju njawi lumantar celah insang kaliyan kadadosan prosès ekspirasi karbondioksida.[2] Ing wekdal punika
Download Ahange Jadid Afshin called Eshghe Man Tanha Naro
satunggaling jinis paus balin ingkang sampun cures ingkang gesang antawis 25 yuta taun kepengker, ing période Oligosen. Fosilipun sampun naté dipuntemokaken wonten ing Pasifik sisih lèr, wonten dhaérah Oregon.[1] Dipunparingi nami ingkang sepindhah déning Douglas Emlong ing warsa 1966 lan sapunika jinis punika sampun kaisi sekawan spésiès inggih punika; A. cotylalveus, A. polydentatus, A. tomitai, lan A. weltoni.
Aetiosetus inggih punika minangka fosil transisi antawisipun paus ingkang sepindhah kaliyan paus modhèrn. Bolongan irung kagem napasipun punika boten wonten ing inggil sirahé kadosta paus modhèrn, ananging mapan wonten ing tengah-tengahing moncongipun. Aetiosetus ugi tinepang minangka paus Balin ingkang sepindhah muncul. Jinisipun, sanadyan tengkorakipun langkung sepadhan kaliyan tengkorakipun paus kuna, ingkang tegesipun nggadhahi moncong kaliyan tengkorak ingkang papag, lan ugi nggadhahi rahang longgar kadosta paus balin. Tengkorak Aetiosetus ugi nedhahaken dhumateng kita menawi kéwan punika gadhah setunggal sèt waja ingkang kumplit. Kadosta Balin, wonten ing tengkorakipun dipun jangkepi kinten-kinten sekawan dasa sekawan waja, ingkang kababar saking waja molar cusp, gadhil ingkang mlengkung bentukipun, lan ugi waja seri. Pangananipun Aetiosetus punika ulam kaliyan crustacea alit.[2]
Wonten ing wekdal sepindhah, Douglas Emlong nglasifikasikaken Aetiosetus mlebet wonten ing sub ordo paus Archaeoceti ingkang sampun cures merga wajanipun. Nanging, nalika Van Valen ngawontenaken analisis dhumateng Aetiosetus wonten ing warsa 1968, panjenenganipun mindhahaken klasifikasinipun saking subordo Archaeoceti dhumateng subordo Mysticeti awit saking panelitèn adhedhasar tèknik tèlèskoping balung.
^ {en}"The Origins and
menggunakan pranala magis ISBNArtikel mawa basa kramaArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 3 Sèptèmber 2016.
saking celane sarira, ateges pangleburan kuciwaning raga, kadosta :
1. Kusuting busana, kalingan dening jatmika.
2. Kasloroning ujar, kalingan manising wicara.
3. Kuciwaning warna, kalingan dening mrakarti.
4. Cacading raga, kalingan dening netra sumeh.
5. Taliti sudra, kalingan dening legawa wicaksana
Pramila den santosa ing pangesti, margi yen mboten sampurna tapabratanipun kasebut nginggil, saget dumawah ing jaman paniksaning gesang ingkang dumunung 7 pangkat, dhumawah kandhang salah satunggal utawi langkung, inggih punika :
1. Jamaning kamlaratan, witipun saking boros.
2. Jamaning kawirangan, lena tanpa prayitna.
3. Jamaning kabodhohan, witripun keset sungkanan.
4. Jamaning angkara, witipun budhuk mumuk.
6. Jamaning sasakit, witipun tuwuk nedha.
gawe drone, ben ketok kece n langsing, opo maneh nek fotone karo gelendotan nang drone :)))
Untuk film, aku no comment. Ra nontok soale
Pembuangan, Anoman Duta, Rama Tambak, Hancurnya Alengkadiraja, Sinta Boyong, kritik moral para raja, Prabu Sumali, Prabu Dasarata, Prabu Arjunawijaya, Prabu Sugriwa, Prabu
ISBN 978-979-99446-5-2 ; foto boneka wayang kulit purwa bewarna ; bahasa Indonesia, bahasa Jawa ngoko ; bahasa Jawa krama madya.
ISBN 978-979-18269-6-9 ; foto boneka wayang kulit purwa bewarna ; bahasa Indonesia, bahasa Jawa ngoko ; bahasa Jawa krama madya.
ISBN 978-979-18269-7-6 ; foto boneka wayang kulit purwa bewarna ; bahasa Indonesia, bahasa Jawa ngoko ; bahasa Jawa krama madya.
Kejawen, Ki AGeng Suryomentaram, wejangan Ki Ageng Suryomentaram.	2 comments
Ebook "Kawruh Jiwa jilid 1, Wejanganipun Ki Ageng Suryomentaram" kaimpun dening Grangsang Suryomentaram
komik ” MINTARAGA jilid 2. ” karya Ratmoyo – – [ cerita wayang ]
Buku komik ” MINTARAGA jilid 1. ” karya Ratmoyo – – [ cerita wayang ]
Buku komik ” RAMAYANA. ” oleh Sri Mulyono – – [ cerita wayang ]
Buku ” EPISTOMOLOGI KI AGENG SURYOMENTARAM ”
WAYANG GOLEK SUND…wawan Bumowarso on Buku “Tokoh-tokoh Kejawe…Sangkan Paran Dumadi… on
jero kuripan neng masyarakat. Ket masa cilik jero bimbingan wongtua, anyak ditandurke pangerten becik lan bener kaya etika, tradisi liwat dongeng, dolanan anak sing
dimuat. Nyong dadi guru OR neng Kec.
Kramat wis suwe tpi ra olih kesra. Sing
nembe anyar olih. Pripun UPTD Kramat?
mbecak sering ganti ban pelek. Akhire
sing nggo ngliwet laka. Amit nyuwun
dalan. Aja bisane maido gr kunker tok.
terutama di ruas Jalan Pulosari. (Jatibarang-Brebes). Setunggal malih matur
NGRESULA ah! Pak Wali mol Pasar
Esuk pd bocor. Pribe kue urusane?
Lapore maring sapa? Ya mring ngresula
duwe Kota Tegal ngarti! Ya beleh?
Bener tah bener ngresula pancen oyeh.
Suwun ya Radar Tegal. Aja bosen karo
“waspada”. Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudi melu edan ora tahan yen tan melu anglakoni,boya kaduman melik kaliren wekasanipun Ndilallah karsa Allah Sakbeja-bejane kang lali luwih beja
Komputer kang ana saiki iku ora luput saka ditemokake mesin-mesin kanggo ngetung ing dina-dina kepungkur.[1] Ditemokakene mesin-mesin kaya abacus (sempoa), Pascaline, Arithometer, lan mesin
Abacus uga diarani sempoa ana wiwit 5000 taun kepungkur ing Asia cilik.[1] Piranti iki bisa dianggep minangka dhasar wong nggawe komputer.[1] Abacus ndadekake wong bisa ngetung nagnggo wiji-wiji kang bisa digeser kang ditata ing sawijining rak.[1]
Pascaline[besut | besut sumber]
Pascaline ditemokake déning Blaise Pascal (1623-1662).[1] Wujude mesin iki ya iku kothak saka kuningan, nduwe rodha puter kanggo njumlahake angka nganti 8 digit.[1] Pascaline disampurnakake déning Gottfred Wilhem von Leibniz (1646-1716), ndadekake piranti iki bisa kanggo ngetung ping-pingan.[1]
Arithometer[besut | besut sumber]
Nalika taun 1820, Charles Vavier Thomas de Colmar nemokake arithometer.[1] Piranti iki bisa ngetung kanthi cara ping, para, lan, suda.[1]
Mesin Analitik[besut | besut sumber]
Mula bukane komputer kang satemene iku saka ditemokakene Mesin Analitik (Difference Engine) déning Charles Babbage nalika taun 1843.[1] Mesin iki diobahake nganggo tenaga uap lan bisa nyimpen program sarta ngetung lan nyithak asile kanthi otomatis.[1] Awit saka panemune iku, Charles
sakomah jalaran digawe nganggo pipa vakum.[1] Tabung vakum ya iku piranti elektronika kang dianggo kanggo nguatake sinyal listrik.[1] Saben komponen
II[besut | besut sumber]
Komputer generasi II diwiwiti nalika taun 1959 nganti taun 1964.[1] Komputer generasi II iku luwih cilik tinimbang komputer generasi I jalaran wis nganggo transistor kang gedhene mung sakukurane kacang lan diode kang nggenteni saluran-saluran vakum.[1][2] Ditemokakene transistor lan diode iki mbiyantu pangrembakane komputer generasi II dadi komputer kang luwih cilik, luwih cepet, lan luwih ngirit tinimbang komputer sadurunge.[1] 2 Saliyane iku, komputer generasi II uga nyimpen memori nganggo cara anyar ya iku nganggo tèknologi magnetik.[1] Kang kalebu komputer generasi iki ya iku FORTRAN
IC).[1] Saliyane iku, komputer generasi III uga nganggo sistem operasi (operating system) kang bisa ndadekake mesin nglakokake program kang béda-béda kathi bebarengan lan ana program utama kang ngawasi lan ngendhalekake komputer.[1] Tuladhane komputer generasi III ya iku Apple II, IBM PC, lan Sinclair.[2] Basa pamrograman kang wis ana nalike generasi iki ya iku BASIC, Pascal, lan PL 1.[2]
Komputer Generasi IV[besut | besut sumber]
Para ilmuwan saya suwe saya bisa nglebokake komponen-komponen elektronik luwih akèh ing sajroning chip.[1] Iki
id) Riana, Deny. Komputer dan Komunikasi. Duta Grafika. (kaca 7-15)
^ a b c d (id) Komputer (dipunundhuh tanggal 7 Maret 2011)
Sajarah_perkomputeran&oldid=1084371"	Kategori: TèknologiKomputer	Menu navigasi
Panjenengan sampun ngawedar GRATIS software2 kamus basa
Reply	Dwiyono says:	October 20, 2010 at 6:07 pm	Nuwun sewu mas, kulo badhe ngunduh nggih….?????
Reply	Dwiyono says:	October 20, 2010 at 6:08 pm	nuwun sewu,
Wah matur suwun mas.. meh nyoba download.. Jane ku wis gawe tahun 2006 😀 tapi dasare wong malesan nulis mung
wong wadon kui luwih kuat timbange wong lanang 😀 ^O^
185. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit—Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit.
186. Lan duwe prajurit—Dan punya prajurit.
187. Negarane ambane saprawolon—Lebar negeri seperdelapan dunia.
188. Tukang mangan suap saya ndadra—Pemakan suap semakin merajalela.
201. Wong wedi dadi priyayi—Orang takut jadi priyayi.
Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo
dadi sepi. Nanging aku seneng seh nang nggen2 koyok ngene. Gak perlu uyel2an, trus rego2 isih cenderung murah. 🙂
May 6, 2015 at 10:34 am	Emakmbolang	La iku mbak sing digolek i, Mlaku mlaku luweh
BlogMay 24, 2012 at 8:50 AMmbook boso jowo wae mas sing aQo ngerti
koyo uyuh jaran ngono kok mbok pangan…
Pokoke melu budhal wae. Nembe weruh snorkeling
Posts Tagged ‘Manunggaling Kawula Gusti’
kok mboten nate medal sareng rencang2 .punopo tasih mumet amargi mimik cofee sareng rencang wonten Banaran.
Gendam Jagad Prana: "Bismillah ya rabbi,awang awang uwung uwung gedhene sepayung agung,jagad bumi tak kerso dadyo suwung,jim setan sato kewan podo kedhep podo lerep,ojo meneh bakale manungso sodo lilih sido luluh,ya iki gendam jagad prono,kang tak sedyo cipto nyoto,kang tak kerso dadi ono,,,,
Sambut Jumenengan PB XIII, Kawasan Kraton
Negah Kon by Milad Mirshah Rezadownload Negah Kon from Milad Mirshah Rezanew Negah Konnew Milad Mirshah RezaMilad Mirshah Reza Negah Kon
keprakan, dhodhogan, estetika wayang, Hadi Sugito, karawitan, keprakan, dhodhogan, wayang aesthetic, Hadi Sugito, gamelan for
to nek speedi kuwi luwih cepet seko M2wong sing siji kabel sing siji
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Randaberg&oldid=976090"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Raharjo Sugeng Utomo: Perseorangan: Calon Harus Didukung 15 Persen Pemilih
Indonesia¤Manungsa satema nglakoni, kadya wayang umpamane (mansia hnya mnjalnkn ap yg sdah
mulyaningsun urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening nyawa...
Raharjo Sugeng Utomo: Indonesia Belum Jadi Elite Asia
pamrih. “Warok iku wong kang wus purna saka sakabehing laku, lan wus menep ing
- Tusing dadi sombong teken awake sugih,
stadion Brawijaya Kediri tadi malam (27 April).wuiiih cak..nelongso aku ngerungokno. Yok opo...wis lowe cangkemku berok-berok nok stadiun,..wis akeh mbandani, sampek-sampek bule-bule diguyang fulus kok ijek tetep ngono...parah...
ing.graph.techn.Grafički dizajner (mag. ing. techn....Mag.ing.techn.graph.mag. ing. techn. graph.mag. ing. techn. graph.mag. ing. techn. graph.mag.ing.techn.graphmag. ing. techn. aliment.mag.ing.el.techn.inf.mag-ing.inf. et comm.
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (398284)
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.plustubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
aturaken dhumateng Bapak Kepala Sekolah, bapak ibu guru, saha para tamu
undangan sedaya. Kula minangka wakilipun kanca-kanca panitia kegiyatan amal
kangge mbiyatu korban bencana alam wonten ing dusun Mogol , Tawangmangu,
Kabupaten Karanganyar ngaturaken agunging panuwun dhumatheng panjenengan sedaya
ingkang sampun kersa ngrawuhi lan maringi bantuan arupi punapa kemawon saengga
acara kegiyatan amal punika saged kalaksana ing wekdal punika. Mboten kasupen,
mangga kita sadaya ngaturaken puji syukur konjuk ing ngarsanipun Gusti Maha
wekdaling raos trenyuhipun para siswa, para guru , saha bapak ibu tiyang sepuh
wali murid dhumateng penandhang ingkang dipun sandhang dening sedherek-sedherek
kita ing Dhusun Mogol. Kaping kalihipun, kegiyatan punika minangka
latihan dhumateng para siswa sedaya kangge nuwuhaken raos kepedulian sosial.
Ing kalodhangan punika kula sakanca ngaturaken agunging panuwun awit paringipun
klenta-klentu kula anggenipun kula matur, nyuwun agunging samodra pangaksami.
amratelakake wewejanganing guru sawiji-sawiji, iku ing pamedare rahsaning ngelmu kang kawejangake awarna-warna, iya pada angestokake urut-urutaning kekiyasan saka Dalil pangandikane Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadawuhaken marang
Mungguh surasane kabeh iku iya pada bae, mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya
Cerita Cekak Basa Jawa: Nalika Mobil Kuncine Kemba...
mentri mawon. Lha mengke le ajeng nulis pripun. Nek mbo ten ngge niku, ra ketang tigang sedotan, idene mboten medal. Ning niki nggih dlm rangka ngendegke greg mas. Nuwun.
iki rek duwe gawe, sifate pribadi, kancamu SMA mantu, dadi arepa adoh ya kudu teka, wis diundang
kowe piye ta. Lha Pak Herbud kuwi rak kancamu. Kanca2mu Teladan ki le ngreng kuh sampeyan wis kaya ngono kuwi lho Pak. Kok terserah aku. Aku ki ming nunut. Ndampingi sampeyan!".Tembakan
ora golek panutan-panutan liya kecuali untuk pembanding (aja diimani lho, mbebayani ... ).Mas Herbud, mugi2 delegasi Yogya saged kathah. PAdos wekdal kepanggih kemawon yaksih rekaos, dados dereng wonten keputusan gumathok. mBokbilih minggu ngajeng menika saged nglempak, lan kabar salajengipun temtu kita kintunaken dhumateng panjenengan saha
mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih, sukses dan sejahteralah kita
gawe lara ati Jare lunga bli suweLawas olih sewengiKula percaya baeNyatane kakang bohongi Angel jaman saikiLuruh lanang sejatiSing mung ana sijiKang siji wis duwe rabi
suntik aja, BonkReplyDeletemantan copetMay 29, 2009 at 4:17 PMHahahaha... komenge Mas Rio koq ngono to Mbak? Kuwi mangsute bibire sampeyan arep
Sedulur kabeh..Perayaan Dina Pariwisoto sak nDunyo ono ing papan iki ngingetke kaluhuran kabudayan manungso ono ing tlatah Jowo, sebab papan iki arupo Kraton Ratu Boko (manuk Blekok kang endah) tondo kadigdayan lan kaluhuran budhi pakerti ugo sekabeh kabudhayan.. mengkono ugo papan situs Candi Prambanan, Candi Borobudur lan liyo
rumangsa dadi wong sugih, nuli lali marang wong tuane, jalaran iku ateges ora
Panulis lan panyunting Wikipedia kerep nyumbangaké prosa sing éndah, nanging kadhangkala ana uga tulisan sing ngawur. Tulisan jenis pungkaan iki bisa dikategorèkaké dadi loro:
Tulisan utawa karakter acak singbabar pisan ora ana tegesé. Contoné "1`- 5bl[9 1vn]304 0=10am[0v9a1 7", sing diasilaké saka pencètan acak tombol-tombol ing keyboard komputer.
Isi sing senajan katonané duwé makna, nanging nyatané mung isi omong kosong lan mbingungaké saéngga babar pisan ora bisa dimangertèni déning wong sing nduwèni akal séhat.
Sing ora klebu tulisan ngawur[besut sumber]
Jinis-jinis ing ngisor iki (senajan ora dianjuraké), dudu tulisan ngawur.
Isi utawa asil karya sing nduwèni hak cipta (ngawur apadéné ora)
Dhukungan partisan, utawa opini yang disamaraké minangka fakta
Vandalisme (pirsani piyé nangani vandalisme)
Teks sing diterjemahaké déning wong sing dudu abahasa ibu Indonesia
Crita fiksi (karakter, jalan cerita, lll., sing mung narik kawigatèn kanggo penggemaré)
Ing ngisor iki sawetara cara kanggo nangani tulisan ngawur. Gunakaké pertimbangan panjenengan kanggo nemtokaké endi sing paling cocog:
Pindahna menyang kaca Lawakan èlèk lan omong kosong liyané sing wis dibusak
Buang bagian kasebut. Yèn isih ana bagéyan liya sing cukup nduwèni makna ing artikel kasebut
Yèn ana sanggahan saka wong liya, amarga nganggep isi kasebut dudu sawijining omong kosong, dhiskusèkaké bab iki lan gayuh konsènsus. Utamané yèn wong mau nyatakaké yèn dhèwèké bisa nulis ulang dadi tulisan sing nduwèni makna, tolong wènèhi wektu kanggo wong kasebut.
Yèn sawijining artikel sacara sakabèhané minangka tulisan ngawur, gunakaké pertimbangan sing mateng kanggo nemtokaké:
langsung mbusak artikel kasebut (mung bisa déning pangurus)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 15 April 2013.
Arwan, saiki ki ming arep pengen ndelok cah nom-nom dho nang mesjid ki angel tenan, opo
Raharjo Sugeng Utomo: Nenek Itu Menikahi Putra Bin Ladin
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '13. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun
Dongeng Jare Neng Pekalongan Ora Ana Kebo Lanang | Bahasa Jawa
gayane, temungkul dung sun celuk arane
Tapi anehe, serto adoh wani nulih
When i missing you, nyang riko lare ayu
Kepingin ketemu, ati myakne sing sintru
uskup Agung pontianak adalah Mgr. Herculanus van der Burgt, OFMCap.
By: Rara on November 25, 2011 at 1:47 am
Maturnuwun serat ingkang sampun maringi kabar sae, nggih meniko sedoyo napak tilas Dewi Maria…, mugi2 kawulo sakaluargo sagedto nithik panggenan ingkang wonten nagari meniko.
By: KANGMAS TRI on December 23, 2011 at 10:11 am
Mbenjang Natal kawulo langsung badhe nithik wonten Guo Maria Sriningsih, Jatingsih lan Kereb…, monggo menawi badhe sowan sareng….
tgl. 25 – 29 des 2011. Kawulo saking tuban jawa timur.
akeh men Ko.Cen kerjomu opo wae tho ....
mybenjeng (01:07:08) : sing pinter yo le…
luwih pinter teko pamanmu mbek konco2ne ngeblog iki… 🙂
wong wadon wis ilang wirange… mlakuho topo lelono..njajah deso milang kori ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi golek wisik songko sang Hyang Widhi…”
lelono..njajah deso milang kori ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi golek wisik songko sang Hyang Widhi…”
August 3rd, 2014 at 08:30	| #5
kali kali sing cedak gunung, nek ra yo kali kali sekitar lembah gunung, banyune anyep lan bening, lha kono kui nggon kotes,
kedung kedung cilik, lha kono kui nggon wader andong lan kotes.Nek nang selokan cilik sekitar ndeso pegunungan biasane akeh kotes e, biasane ngerong nang ngisor watu. nek
“Opo dulur-dulur kuwi ora dianggep sikep? Endi sing dianggep sikep lan ora kuwi kan gumantung soko opo sing ditindakno awake dhewe.(Apa
Aparat: Butuhe supoyo pinter! (Supaya kita pandai)
Sikep: Lek pinter kuwi intine ben iso ngakali wong, dadek ake wong liyo rugi, sedulur sikep panggonane ora ning kono (
Sikep: Lak lek pinter terus dienggo opo
» Unduh Cpuz (gratis) / Download Cpuz
Unduh Cpuz (gratis) / Download Cpuz
Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak = Bahasa
Manungsa padha seneng nyalah = Bahasa Indonesia = Orang-orang saling lempar kesalahan.
- Ora ngendahake hukum Hyang Widhi = Bahasa Indonesia = Tak peduli akan hukum Hyang Widhi.
- Barang jahat diangkat-angkat = Bahasa Indonesia = Yang jahat dijunjung-junjung.
Ukuman Ratu ora adil = Bahasa Indonesia = Hukuman Raja tidak adil
- Akeh pangkat sing jahat lan ganjil = Bahasa Indonesia = Banyak pejabat jahat dan ganjil
- Akeh kelakuan sing ganjil = Bahasa Indonesia = Banyak ulah-tabiat ganjil
ilang kaprawirane = Bahasa Indonesia = Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan.
- Akeh wong lanang ora duwe bojo = Bahasa Indonesia = Banyak laki-laki tak mau beristri.
Wong lanang ngasorake drajate dhewe = Bahasa Indonesia = Laki-laki memperhina derajat sendiri.
- Sing edan bisa dandan = Bahasa Indonesia = Yang gila bisa bersolek.
- Sing bengkong bisa nggalang gedhong = Bahasa Indonesia = Si bengkok membangun mahligai.
- Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil = Bahasa Indonesia =
Wong sugih krasa wedi = Bahasa Indonesia = Orang kaya ketakutan.
- Wong wedi dadi priyayi = Bahasa Indonesia = Orang takut jadi priyayi.
ing landheyan Alas Ngroban, sedaya wus kereh jladri, Kebareyan Tega- (k.240) l layang, ing
dipikirkan senopati. (26) Ngunandika dalem kalbu, narpaning dyah ing jaladri, “ Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.
Wong agunge ing Mataram, dimene lali kang nagri, krasan aneng jro samodra”, kawentar mesem sang dewi, tumungkul tan patya ngikswa, Senapati
Dyah merang lenggah tumungkul, sarwi mesem turira ris, “Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten kang ngrego(k.243) ni. Sang Dewi
sakit asmara. (42) Mider ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.” Aku
narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing. Dan titisan Sang Hyang Wiku,
sami yu kaot, genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun
dirimu adinda Gusti, kepadamu saya tergila-gila. (3) Malawija neng jro tilam sari, tan lengganing pangkon, mung pun kakang timbangana Angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng
lelaki/senopati. (7) Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra wayah tembe, tinulusna darbe cethi mami”, kakung ngraketi ngling, dyah ingras pinangku.
tresna marang ing dasihe, myang sakjarwa wus sun trima Yayi, nging sun meksa amit, megat oneng masku. Kanda Senopati menghibur Dinda Ratu, “Adhuh
Saking labet datan betah mami, pisah lan mas ingong, sangking wrate wong mengkoni prajeng”, sang dyah ngungsep pangkyan
angkuh. (26) (k.251) Wong gumedhe anglungguhi kibir, sapa padha lan ngon, larangane Hyang Sukma kang murbeng, kibir riya piyangkuhing jalmi, mrih ngalema luwih, keringan sawegung. (k.251)
luhur. (30) Bumi kandel jembare ngluwihi, dwi lir pambeging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra jro tirtaning, gurnita kang alun,
wujud manusiamu. (3) Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane”, Senapati lon matur, “Wananipun ayu nglangkungi, saktuwuk dereng mriksa, keng (k.253) kadya Dyah Kidul”, sang wiku mesem ngandika,
samudera. (6) Sakpraptaning jro pureng jeladri, Ratu Kidul wus kepanggih nendra, nglenggorong langkung agenge, lukar ngorok mandhekur,rema
linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.” (k.254) Sunan Adilangu berkata kepada Senopati,
nulya kentar pyagung kalih, ing semarga Sunan tansah jarwa, “Ya sun tan malangi Jebeng, nggonira kita wanuh, lan dyah
Hyang widi, panjang umur dan sehat.” (12) “Yen wis mantep panuwunmu Kaki, sunparingi sesarating gesang, dimen sirna lara kabeh”, Ki Taman nembah
besar. (13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung
nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar, tan lengganeng dhawuh,
Sunan Adi lon nambungi angling, “Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen gustenira. Sunan Adilangu pelan menyahut, “Heh kamu Ni Panggung dan si Kosa, terimalah atas kehendak Hyang Agung,
Gusti kalian. (18) Prayogane Jebeng (k.257) Senapati, bocahira telu ingsun
gya kondur dalemipun, Senapati ngungun ing galih, duk aneng pureng sagra, de meh sisip
Senopati, segera ikuti bekas air ini, buatlah kotamu.
(25) Jebeng rehne tumitah ngaurip, aja kandheg laku panarima, lan diweruh wewekane, ingo-(k.259) n-ingonmu sagung,uga padha kelawan kasih, yen kurang pangreksanya, temah praja eru, saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih,
mring wadya, enakena kabeh tyase, tuhunen ujar ingsun, nuli siram rentaha dasih, awita konen nyithak, wongira Matarum, sakpekolehe nggon karya, becingahen kuthanira dia becik, dadya tila isun
Posted: August 4, 2011 in Uncategorized	2
BRHOBOSAN - MANUNGSO Nalika asmara ndadekke cilaka Kasebab roso ati kang disikso Anggone nyikso nganggo roso tresno .... Kabeh mau takdire kawlo
Reply	ketok’e wes dho krjo sih do sambat, lha yen sih nganggur koyo aku gek sambate do koyo ngopo….
Gegarane wong akrami Dudu banda dudu rupa Namung ati pawitane Yen gampang luwih ga...
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara I alias Pangeran Sambernyawa alias Raden Mas Said (lahir di Kraton Kartasura, 7
nggak nulis jadi serasa otak beku, pikiran buntu, tangan kaku, lidah kelu, ndas ngelu #halah Mbuh piye carane aku pokoke kudu nulis. Lha wong
salake legi kabeh ora opo2lha yen njuk nanggori sing 3.5kg sepet piye mas?tetep disesep?
August 22, 2011 at 12:00 am	Reply	rembulanku said: yen salake legi kabeh ora opo2lha yen njuk nanggori sing 3.5kg sepet piye mas?tetep disesep?
Reply	rembulanku said: yen salake legi kabeh ora opo2lha yen njuk nanggori sing 3.5kg sepet piye mas?
October 31st, 2011 at 09:40	| #31
1. Waw, lagi ngerti nek pak Mursyid kagungan ndotcom, langsung dapet juwara lagi. Jadi sudah boleh ikut lagi to pak njenengan?
memimpin warga Kedinding."Arek iki engkok dadi ustadz Kedinding, pinter ngaji, dadi keturunan sing nggowo jeneng apik nduk
”Wah, weruh ngene awak dhewe ga usah antri nang Gambir cak, cukup nang kene ae. Ga separah nang Gambir, antrine sek manusiawi. Iki kenek gawe
sing saka macem-macem banget sudhut lan akehe sumber hiburan. Iki uga diiringi nawakake bonus apik tenan sing
slot payouts. Fantastic Bonus Offers kanggo siji lan Kabeh
ana akeh casino online bonus free nawakake sing pemain bisa nggunakake ing casino iki, contone apik kang bonus sambutan saka £ 200. njupuk 20 giliran free nalika muter game
casino bonus anyar sing bisa diputer ing SlotPages.com kalebu Blackjack, Bingo lan Roulette. Convenient Care Customer Services
ing SlotPages.com, layanan pelanggan saka kualitas banget lan wis ana ing saindhenging taun. Pemain nggunakake casino pituwas dening fasilitas Bill telpon lan fasilitas casino seluler lan tekan metu kanggo pejabat care customer kanggo pitulungan. Metode gampang kanggo mbayar ragad simpenan
Ragad simpenan kanggo simpenan dening slot Bill telpon lan game casino bisa digawe nggunakake debit utawa kertu kredit. Sawise transaksi wis diproses, Resi bakal dikirim menyang pelanggan liwat email. Slot bisa main On Saben piranti
Bonus casino game online bisa diputer ing piranti Android. Bonus casino game online uga bisa diputer ing piranti iOS tanpa kangelan. Money ageng kanggo Win
Wong-wong sing muter bonus casino game online free bisa menang kathah dhuwit ing wektu ora ing kabeh. Pemain sing njupuk bagéyan ing slot online game free bisa mungkasi munggah menang minangka akeh minangka £ / € / $ 200,000. Pros
Casino ora game simpenan bonus sing gampang kanggo muter
Mobile casino ora nawakake simpenan tetep ditrapake kanggo 4 kanggo 6 sasi
Safeguards dipastekake marang game ngrusak kaya mbenakake
apik kanggo muter casino bonus game online free ing. Bonus casino game online Highly nglipur lan bisa ngaktifake pemain kanggo entuk jumlah maksimum dhuwit ing dalem wektu cedhak.
lan tetep apa sing menang? Inggih, pesenan mung teka bener slot mbayar Bill telpon wis ngenalaken dening Casino.uk.com. kene, sampeyan bisa menang dhuwit nyata saka / piranti seluler online Sampéyan, nggunakake kredit
seneng 120+ Free Online Games kanggo Win Money Real!
Ya, iku ora guyon! Casino.uk.com wis game casino online ndhuwur kaya Cave Raiders lan Gonzo kang Quest slot online free ora game simpenan, ngendi sampeyan bisa seneng paling slot online free ing kutha. Ndaftar, verifikasi akun lan njaluk cepet £ 5 ora simpenan casino bonus lan miwiti muter. Punika saestu prasaja sing!
Spin Mulai Menang Kanthi Slot Online Paling apik lan Bonus Casino simpenan - Play Saiki
Njaluk Bonus Free saka £ 5 On Sign Up + seneng 100% Bonus On simpenan 2 Panjenengan
Sampeyan mung kudu simpenan £ 10 lan sampeyan bisa njaluk 200% simpenan match bonus nganti £ 50. Casino.uk.com, welcome bonus free ora simpenan casino, angka pemain sing paling, supaya menehi wong liyane kaluwihan lan bonus soko padha tresna apa sing pelanggan. Mulane, padha uga wis ngenalaken liya simpenan bonus kanggo pemain sing. £ 200 munggah kanggo entuk kanggo pemain sing nggawe simpenan sing liyane. Iki slot online online free ora roto simpenan 10p saben muter, kang banget sethitik, jujur. Supaya sampeyan mung bisa nyoba metu iki game casino online, lan menang dhuwit nyata saka lungguh ing kamar turu.
Priksa metu ing cepet Best Play Ora simpenan Bonus Casino Games Ing Casino.uk.com
tumbak, Balung lan patung emas kanggo menang hadiah pokok. Kanggo nggawe game liyane catchy, Casino.uk.com iku salah siji saka mung muter cepet ora casinos simpenan bonus sing wis klebu ing Guwa Raiders slot HD minangka bagéan saka slot online free sawijining ora dhaftar game simpenan. Yen kowe njaluk telu bonus pesawat, iku bakal ngaktifake free muter bonus sak simpenan bonus uga. Nalika muter free muter bonus, sampeyan bakal duwe fitur padha ing cilik saka game basa; kang mundhak kasempatan menang hadiah utama. Nomer paylines sing pengin dipilih gumantung namung ing pilihan sak game wiwitan utawa ngendi wae
dhuwit, kang bisa dadi entuk saka umur. Padha ngidini sampeyan 96.3% mbayari malah karo deposit bonus, kang ageng lan Srengenge katon padhang. Sampeyan bisa ngganti gesang kanthi mung muter saka mobiles utawa tablet.
The giliran free aktif bakal gumantung carane akeh nyambeh sampeyan mencet ing, lan Sisa
sisih paling apik iki free slot online ora simpenan game durung bisa nyatakake. Iku, padha menehi kasempatan kanggo menang 1000 pingan kanggo kacané yen bisa nampa 5 sing "Cave Raiders" pratandha ing godhong.
Siap Mulai Playing Top Free Online Slot No Deposit Games & Tansah winnings Panjenengan?
dadi, iki salah siji sing paling slot online free ora simpenan game kanggo muter ing free welcome bonus ora simpenan casino Casino.uk.com, bebarengan karo Quest Gonzo kang. Sampeyan mung kudu duwe smartphone utawa tablet kanggo muter game iki lan entuk dhuwit ageng. Iki free slot online ora game simpenan powered by Nektan sing uga dikenal kanggo ngeteraké kualitas game casino mobile, kanggo loro play dhuwit free lan nyata. Ndaftar kanggo miwiti karo free £ 5 bonus gratis - lan tetep apa sing menang!
The Free Online Slot No Deposit Blog kanggo Strictlyslots.eu Tansah Apa sampeyan menang!. Top Slot jeneng International
Top Slot jeneng Mobile Phone, tablet & Casino online
Wara-wara teng payouts ageng saka siji kumulatif UK lan
siap kanggo menang dhuwit nyata lan mbayar tagihan mobile, njaluk disetel kanggo nemu apik Strictly Slot Mobile awis casino pengalaman ing
Kasedhiya sapunika kanggo iPod, iPhone lan iPad, uga seluler telpon bebarengan karo sawetara telpon fitur liyane, telpon iki pituwas pinter dening landline casino saged nggawa menang amba kanggo Palms tanpa wektu tundha! Lady Lucks FREE Bonus MEGA casino tagihan mobile!
LadyLuck's Mobile Phone Billing Casino, Welcome Bonus! 100% nganti £ 500 £ 20 Free Bonus
seneng totoan ing slot fruity, lan nonton ing simbol kempal kanggo mbayari awis serius, Pocket Fruity Mobile Slot Casino becik kanggo sampeyan! Ana ing UK istimewa, iki sarwa casino deposit mobile dening lunak Bill telpon gambling dadi piranti elektronik menyang casino mobile! Mung ndhaftar akun, ngrampungake pembayaran ing telpon lan njaluk £ 10 cepet No Deposit Bonus! Iku sing prasaja kanggo miwiti narik pengungkit kanggo kabeh slot milih instantaneously! Antarane Best online casino pituwas dening Bill telpon acara - uga apik kanggo loro online lan game mobile karo pituwas dening Bill telpon wis UK adhedhasar
njaluk £ 20 - Plus £ 10 FREE kanggo kabeh pemain
Chomp Casino karo £ 5 Free lan £ 500 Welcome bonus kanggo iOS lan Android Piranti!
New! Njupuk £ 5 FREE ing Fruity King Mobile Casino SAIKI
Our Winners keep coming back now that we have proven that Casinos kita Disedhiyakake Mbayar
lan kabeh piranti seluler, iOS, Android. Pay £100 Play £200 plus £5 FREE Boten ilang nalika Coba Pocket Win kanggo FREE SAIKI
Iku ngrasa kaya mung bab wong migunakake ponsel utawa PC tablet iki dina. Folks sing duwe wong digunakake kanggo akèh iku, nanging nomer akeh wong sing nggunakake
lan tamu rila ing fun lan semangat ngulandara padha bisa nemokake ing iki Telpon Bill SMS Casino karo kertu kredit needed. Njupuk kauntungan saka game roulette sms karo Bill telpon lan Promo landline casino banget ing mobile - njaluk £ 5 FREE + £ 225 kene saiki!
First simpenan Cocokake Bonus 100% nganti £ 150 £ 5 Free Bonus
Phone, blackberry, Samsung & meh kabeh Phones liyane didhukung (malah lawas Nokia's), kabeh ing ngisor siji menit, pindhah lan ngunjungi Pocket Win 5 pound ndhuwur free munggah casino mobile! menang fenomena dhuwit nyata iki casino mobile ngijini sampeyan kanggo mbayar karo sel telpon Bill karo paling simpenan minimal arep, minangka gantos kanggo gawe kuatir bab gangguan saka kertu kredit utawa dhuwit pindhah, sing nempatno sing tengen ing tengah
sampeyan pengin nemu paling telpon seluler billing casino games on the move & liyane, boten nemu sampeyan nyedhaki
nemu sampeyan kabeh saka tumindak game online paling apik jenenge nuduhake kalebu
Online casino tagihan mobile £,€,$ First simpenan Cocokake Bonus 100% nganti £ 100
Kaya swara saka mFortune? Waca apa Camping ndhuwur
ana kula £ 5 free kanggo muter ngubengi karo kurban sing dhuwur-definisi game casino mobile, Aku wis ora ana alesan ora kanggo njupuk casino iki kanggo muter. Ing kasunyatan akeh kaya
ngendi kabeh pemain anyar bisa njupuk £ 5 free karo ora simpenan dibutuhake lan
kanggo Spin karo £ 220 ing bonus Cepak!
Kerching Mobile Phone Casino Slot | £ 10 FREE
njupuk £ 10 FREE karo NO simpenan REQUIRED ing 32
Judhul ngandika kabeh! Lan saiki Strictly Slot Mobile bangga saiki basis UK VIP Elite Mobile & tablet Casino. Casino Elite karo reputasi ndhuwur-kedudukan sawijining siap lan nunggu karo visuals sugih lan mobilitas awis potensial HD, bebarengan karo fitur VIP Club sawijining. Ora mung casino smartphone biasa, Elite Mobile Phone Casino ndadekke dhuwit nyata game kanggo urip ngendi tau kowe, nalika aturan sing kemampuan kanggo njaluk melu karo VIP eksklusif Club bonus, awis-bali, tarik hadiah lan Promo khusus. Elite uga salah siji saka
Waca liyane babagan apa casinos bisa nyana saka sampeyan ngisor.
Strictly Slot First Casino Strategy simpenan
100's of Slots roulette Live Casino Poker video blackjack
Mid-Rollers sing bener muter cukup dhuwit kanggo njupuk cuwilan padha saka awis cepet yen luck punika onside. Kanthi simpenan saka £ 500 - £ 1500 a Mid-Roller uga kapandeng sawise dening casinos karo akeh nawakake loman kang nambah kasempatan saka menang maneh losses sembarang, tanpa casino kang kuwatir ing sembarang cara (kabeh bagean saka model bisnis).
Apa kanggo mikir bab ing ngisor iki simpenan First Panjenengan
nggunakake sampeyan simpenan bonus kanggo muter slot kang bisa dadi kaya maringi hadiah minangka sembarang game table. Akèh kita kasino dipun
pisanan uga cukup akèh dhuwit kanggo muter lan bakal nyeleh sampeyan uga ndhuwur Low-Roller pisanan depositing pemain. When you Simpenan £ 200 kanggo pisanan SAIKI ing Top Slot jeneng. Njaluk £ 205 FREE!
strictly Slot £ 405 ing TopSlotSite.com Don't Miss Out!
£ 5 Free Dhaptar Bonus No Deposit Casino nyoba metu game sadurunge sampeyan simpenan (ora promo code dibutuhake, Tansah apa sing menang!) Android Slot Casino
Contact & Nyokong: kanggo masalah bab kredit SIM / utang Panjenengan, hubungi dhukungan.
Carane dana: Dana bisa kula digawe nggunakake Credit / kertu Debit Panjenengan.
mulet modal. Info liyane babagan Top Slot jeneng kene!
Elinga TopSlotSite Ora ndhukung SMS Operator
liwat 15 taun saka pengalaman ing Live industri Gambling Online. Unibet Casino punika platform online liwat kang Live Gamblers Online bisa seneng
fitur sawetara game casino bener Live, Free game casino online lan Kompetisi Bet Online liwat gampang desktop akses utawa antarmuka mobile. kanthi luwih saka 8.5 yuta pangguna kedhaftar
€ 100 Fee simpenan Bonus ing mlebu karo Unibet Casino,
10 Free giliran ing seluler piranti karo mung kacané minimal € 10,
€ 50,000 panas gratis nyebar tengen saperangan kategori hadiah,
€ 20,000 saben wulan menehi adoh kanggo Casino Grande pemain karo total hadiah dhuwit merata dipérang dadi patang bagéan, siji kanggo saben minggu sasi.
Urip Casino Games - Atusan Varieties karo Unibet!
Kanggo ngebaki kabeh kabutuhan Game Live Casino Panjenengan, nawakake Unibet Casino 660 game kalebu hak eksklusif kanggo 21 wong. Iki game eksklusif mung bisa sante karo Live Casino Unibet. Antarane atusan iki game, luwih saka 150 bisa main piranti seluler. Tambahan nawakake Unibet Casino 3
kanggo Casinos Betting Online tau iki prasaja. Kabeh sing perlu kanggo nyambung laptop utawa desktop utawa piranti seluler kanggo internet salah siji liwat data seluler utawa Wi-Fi. Unibet Live Casino kanthi diakses saka kabeh desktop utawa mobile OS liwat browser. Sawise ing situs, Pemain Live Bet diwenehi antarmuka ayu nanging pangguna-loropaken sing nuntun pamuter kanggo nemokake Live Casino Game saka pilihan uga menehi gambaran rinci babagan carane nggawe akun lan manggonake nang.
Olahraga Live Betting karo Unibet Online Casino UK!
Apa ndadekake Unibet Casino unik saka Casinos Online liyane kurban sawijining Betting Sports. Kabeh jinis Eropah Ranaut liga game kasedhiya supaya nyoba luck ing wong. Ing macem-macem casino lan olahraga game ing Unibet Web Casino kalebu -
jinis apps mobile kanggo ngidini kedhaftar kanggo njupuk bagéyan menyang Live Betting nalika ing-ing-pindhah. Ana telung jinis beda
sembarang iki app lan seneng ing kasenengan Live Betting Online saka comfort saka ngarep.
Unibet Casino nawakake sawetara fitur unik supaya Gamblers Online duwe nyenengake Live Betting karo olahraga lan
Tutul sandi Bingo Slot Casino minangka panggonan gambling online apik kanggo pemain Bingo. iki Paling gedhe Online Casino uga nawakake game casino klasik liyane kanggo pemain. Punika wonten lan diatur dening Komisi gambling UK nalika makaryakke ing platform Kemungkinan. Game ana ing casino online paling populer iki duwe antarmuka cetha lan interaktif sing menehi pengalaman gambling fun kanggo pemain.
Iki Biggest Online Casino menehi pilihan tagihan telpon gampang kanggo pemain sing iku loro aman lan trep. Ana macem-macem ganjaran bonus lan promosi awis ana kene nggawe casino ndhuwur donya. Pemain sing diwenehi 24/7 support customer kene uga. Mangerteni liyane babagan casino online iki saiki!
Nang Money Real Ing Donya Paling Popular Casino &
gedhe kanggo nglaras sawetara dhuwit free lan nyata tutul game gambling kanggo seneng-seneng. Iki Biggest Online Casino nawakake platform gambling banget API kanggo pemain online lan seluler. Game kene saged mlaku seamlessly kanggo jam lan Highly intuisi uga tutul sensitif. Grafis interaktif, uga fitur tutul lan ngiringake, wis paling casino donya.
Sawetara game sing pemain bisa muter ing iki Biggest Casino Online minangka nderek:
Kabeh game kasedhiya ing kemungkinan iki mobile casino dirancang kanggo kesenengan maksimum pemain. padha bisa gampang nggawe celengan nggunakake Bill telpon, SMS utawa kredit mobile lan seneng game kapan wae. Mulane Tutul sandi Bingo Slot Casino uga dianggep pituwas paling dening casino telpon. pilihan pembayaran conventional liyane kasedhiya ing
nawakake macem gedhe saka bonus kanggo pemain kalebu promo code kemungkinan. pemain mentas kadhaftar njaluk free ora simpenan bonus saka £ 5 kang padha bisa digunakake kanggo nang resiko-free ing game dhuwit nyata. Pemain at casino online paling iki njaluk nganti £ 225 welcome bonus ing telung celengan pisanan. promosi khusus kaya dhuwit recehan emas free for pemain begja sing uga ana ing interval biasa.
Sandi tutul Bingo Slot Casino wis antawisipun sedasa casinos adhedhasar ing UK. Nadyan ndhuwur peringkat casinos adhedhasar UK Kemungkinan powered isih ana sawetara jeneng sing ora mobile casino kemungkinan.
Kaluwihan Of Betting Ing Top World kang Slot jeneng!
A Wide macem-macem game casino kualitas paling kasedhiya kanggo pemain.
Akeh bonus beda diregani sing ana kanggo pemain strategis.
pitulungan support customer gedhe dhuwur kapan kanggo pemain.
Kaku-free simpenan lan mundur total cepet pilihan sing kasedhiya kanggo
iku salah siji sing paling sought sawise casinos mobile sing rangking antarane gangsal casinos ing UK. Wis akeh fitur atraktif kalebu game sregep, bonus amba lan pembayaran gampang sing wis paling gedhe
kebayar tagihan telpon tengen? Iku supaya prasaja lan kita nindakaken saben sasi. Oalah, sampeyan mbokmenawa wis krungu jeneng "Mail Casino" kang katempuh watara dina iki ing Internet, nanging yen sampeyan duwe ora, nyoba simpenan slot dening Bill telpon pilihan ing Mail casino saiki malah yen sampeyan ora wong casino! Gabung saiki kanggo seneng ease saka gambling!
Sampeyan mbokmenawa lagi pemikiran kok padha kita ngomong bab tagihan telpon ing awal artikel iki, supaya kita Cut kanggo mburu lan break mudhun kanggo sampeyan. Boten kados casinos online sing sampeyan ngladosi rincian akun bank lan apa ora, Mail Casino ngidini Slot simpenan dening Bill Phone saliyane pilihan pembayaran liyane.
Saiki terus, supaya kita nerangake apa iki temenan dening sing. Biasane ngene kudu menehi munggah kabeh rincian sing pribadi (Kaya nomer akun etc.) Nalika depositing dhuwit ing dhuwit casino nyata, nanging karo Mail Casino, sampeyan bisa simpenan kanggo muter kanggo dhuwit nyata nggunakake kredit ponsel saka mung £ 10 minimal lan muter kanggo menang amba!
Napa Pilih Mail Casino Kanggo Gamble Online?
Ngapa ora?! Padha menehi £ / € / $ 200 a bonus sambutan! saiki, yen sing ora hearty welcome banjur aku ora ngerti apa iku.
supaya sampeyan bisa muter atimu metu lan entuk luwih saka awis ing proses. Siji bakal akeh nyaranake nyoba Slot simpenan by Phone Bill casino ing paling sapisan.
Karo situs gambling online kaya Mail Casino, sampeyan mung bisa nguripake PC, laptop, utawa piranti seluler menyang mesin nggawe dhuwit! Miwiti muter game favorit kanggo awis nyata utawa kanggo free ing
Apa ndadekake Slot simpenan by Phone Bill Mail Casino situs gambling aman kasunyatan sing migunakake SSL cara enkripsi aman supaya transaksi aman lan aman. Oh lan padha ora duwe pakulinan becik saka nyimpen informasi pribadhi ing server salah siji, supaya sampeyan bisa musataken ing menang wong dolar lan boten liya!
nawakake akèh surprises minggu lan awis bali nawakake liyane bonus sambutan kanggo ndhaftar.
Game sing kode dadi genuinely acak lan banget nyata. Dadi aran kaya muter ing casino nyata, nanging nyimpen trip lan nindakaken kabeh salawasé mbikak mudhun ing kursi penak saka Yours. A jajak pendapat anyar wis ditampilake sing pelanggan menang jumlah
miwiti game anyar bakal padha ngabari, supaya sampeyan bisa dadi salah siji wong pisanan kanggo nyoba metu.
Ojo disebut, padha njupuk gaweyan kanggo nggawe sampeyan nyaman karo game anyar dening aturan babak bonus lan apa ora. Dolan maring Casino mail kanggo informasi luwih lengkap babagan game. Iki ndadekake Mail Casino salah siji sing paling casinos UK.
Dadi mbesuk aran ditekan metu utawa kudu owah-owahan saka jadwal karya sibuk, elinga kanggo mriksa metu Mail Casino sabab jackpot mung bisa nunggu sampeyan.
Mail Casino ngijini sampeyan main game favorit online salawasé tetep aman lan aman ing comfort omahmu, tanpa musuhan punapa wae.
sampeyan idaman kanggo sawetara tumindak macem, mlumpat dhateng Expresscasino.com kanggo sawetara gedhe slot online kanggo nyenengi ing wektu free. kanthi jackpots massive lan ganjaran awis ageng ing saham, Express Casino menehi pemain sawijining kabeh tumindak padha mbutuhake banget kanggo. Seneng kabeh iki thrills unik dhewe karo free £ 5 welcome bonus + £ 200 match awis nalika Ndaftar
malah luwih macem sing bisa malah njaluk bantuan kanggo muter slot online free. Play slot online pinunjul karo ora simpenan dibutuhake ing kasino mobile ndhuwur. Sampeyan bisa nyoba luck tanpa resiko dening Availing mobile casino ora simpenan bonus nalika sampeyan mlebu akun anyar. Slot Mobile Free Bonus Lan A Lot More Kanggo Seneng - Daftar saiki
njaluk 100% Welcome Bonus Offer On Sign Up + seneng 10% Awis Back Saben ana
Sawetara sing paling casinos UK kurban gedhe ora simpenan bonus kanggo pelanggan anyar minangka bagéyan saka paket sambutan. Kanthi bonus free iki, sampeyan njaluk kanggo muter ora slot simpenan online lan nyoba kanggo njaluk aran nyata iku, sadurunge menyang nggawe dhuwit kacané nyata.
casino ora simpenan bonus cara paling apik kanggo entuk nyoba gratis casino mobile lan mriksa dhewe apa sing kaya utawa ora. Slot paling apik karo ora simpenan dibutuhake sing kapacak ing Express Casino. dadi, sampeyan bisa mlumpat dhateng paling Camping slot online free
saka musuhan ing kaping. Ngetik kabeh informasi, nomer lan sandhi bisa pain a, lan uga ana sing dadi akeh masalah safety saka nuduhake data rahasia akun bank.
Ease metu kahanan iki, kasino mobile wis mlebu pilihan pembayaran mobile. sampeyan bisa cepet nggawe simpenan dening Bill telpon, lan kabeh pembayaran sing ditambahake Bill telpon saben wulan. Ana akeh casino pituwas dening opsi Bill telpon metu ana, lan sampeyan bisa nggawe celengan mobile nduweni ing Go.
Dolan maring Expresscasino.com lan njupuk dipikir ing kasino telpon ndhuwur sing kurban telpon sistem simpenan Bill. Play slot online lan uga mbayar saka ponsel, tanpa nuduhake kredit SIM rahasia / debit Panjenengan, eWallets utawa akun bank ing kabeh.
Pilihan Top Of Slot Online Best UK
Ana supaya akeh pilihanipun game slot online sing bisa tenan bingung katon ing casino mobile tengen karo paling slot mbayari. Aja wedi, casino Express presents kanggo sampeyan ing
wis kadhaptar metu sawetara sing paling slot online sing teka karo sawetara saka ganjaran juiciest. Njaluk langsung menyang
£ / € / $ 5 free marang simpenan pisanan plus 100% nganti £ / € / $ 200 Bonus Welcome.
ngundhuh app seluler saka casino ing smartphone utawa tablet. Sampeyan uga bisa ngunjungi situs online saka piranti lan ngakses versi selaras Situs ing sesuai karo layar piranti.
dadi, apa sing nunggu kanggo? Seneng muter game casino favorit online kapan lan ing ngendi wae, tanpa gadhah kanggo ngunjungi kasino fisik. Express Casino mbisakake pemain kanggo njupuk tindakan ing Go.
Play Simpenan dening Bill Phone online Slot lan Casino Games Kapan saka Day ing
Expresscasino.com minangka panggonan gedhe kanggo milih casino mobile tengen sing cocok kanggo sampeyan. Play slot online ing luang saka ngendi wae lan njupuk ganjaran awis ngarep amba. Golek kasino telpon paling apik repute banget, ana prakara apa pilihan punika.
Sampeyan arep kanggo muter slot online free for fun utawa dhuwit nyata, Express Casino wis dadi kabeh. Kabeh penyayang casino, apa sing pemain anyar utawa pamuter ngalami, manawa kanggo entuk manfaat saka ngunjungi situs iki. Ngakses macem-macem slot online paling apik lan seneng muter game macem karo ganjaran macem. Ndaftar kanggo sambutan bonus free nganti £ 205 lan supaya apa sing menang nalika sampeyan muter ing Express Casino lan nggabungake pemenang tengen UK menang dhuwit nyata online.
get, anyar gedhe-gedhe njaluk dibukak sing akeh munggah ante. SlotJar Phone Slot Casino karo £ 5 free Ndaftar bonus ana salah siji anyar monjo casino telpon Rilis ing 2015, ngiring lincah dening Lucks Casino's £205 welcome bonus lan Slot Fruity ora simpenan £ 5 slot mobile free. Nanging sing ana mung ing awal situs gambling online malah ageng urip teka: Tansah maca kanggo nyekel munggah ing kabeh warta paling anyar!
salah gaya gedhe sing kasino online iki slot ponsel free terus karo, is that they still allow players who syarat wagering supaya apa padha menang - umume nganti £ 100! Dadi ora mung bisa sampeyan Ndaftar kanggo njaluk free £ 5 welcome bonus kanggo muter slot mobile paling game dirancang kanggo mobile, ora simpenan dibutuhake, nanging uga menang dhewe hadiah awis nyata. Seneng banget slot telpon online pecandu telpon casino bisa malah download app telpon casino free for Android, iOS lan seluler piranti liyane. Menang dhuwit nyata ing Go tau iki gampang utawa luwih nyenengake iki!
cepet uga minangka salah siji saka pira-pira konco kategori game lotre online, pemain gabung sembarang Situs gambling mobile powered by ProgressPlay dijamin donya pengalaman kelas game.
Luwih isih sing ProgressPlay menehi pemain ngakses kanggo liwat 200 ndhuwur slot game lan casino telpon dirancang dening gawe paling apik ing donya: iki kalebu Microgaming, NetEnt, Thunderkick, NextGen, Elk Studios, lan Genesis Gaming. Gamers interested ing nemokake metu liyane babagan apa iki tegese ing syarat-syarat non-stop fun ing nawarake disaranaké kanggo mriksa metu mentas dibukak ProgressPlay Casinos. iki kalebu:
nyebut: Sampeyan bisa uga dadi beda amarga ing syarat-syarat apa pemain sing digunakake kanggo - ing pangertèn sing £ 5 telpon casino free bonus mung ana sapisan pemain wis digawe simpenan sing pisanan. Nanging ngelingi pemain uga nampa 100% simpenan match welcome bonus nalika nggawe simpenan sing pisanan, padha bener mungkasi munggah njupuk 2 free slot telpon bonus casino kanggo rega siji.
Goldman: Simpenan play kanggo massive cepet menang awis lan nganti £ 1000 bonus awis kekalahan! kanthi luwih saka 200 sing paling slot mobile game lan SIM ngeruk, uga game table klasik sing kalebu Roulette, Blackjack lan Baccarat, pemain sing babar blas ngrusak kanggo pilihan!
mail: Nyekel jog ing Winners Tabel lan muter kanggo menang telpon massive casino jackpot slot game. Ora mung bakal sampeyan entuk manfaat saka nganti £ 200
utawa muter Coinfalls free £ 5 Bonus Ndaftar online. club gambling Iki contone Perdana saka apa nyana nalika muter ing
dhuwit nyata, bonus asli, promosi biasa lan payouts diverifikasi.
Bubar dibukak casino.uk.com karo £ 5 bonus free plus nganti £ 500 match simpenan iku contone Perdana liyane saka situs Nektan Games. Nalika bonus apa siji bakal nyana,
kanthi luwih saka 120 game kanggo milih saka, kiro-kiro saka favorit menowo kanggo thrills macem anyar, pemain
telpon casino kayata Top Slot jeneng karo £ 805 welcome bonus lan SlotJar's £200 deposit match bonus njupuk Kasetyan ganjaran kanggo tingkat anyar! Pemain njaluk cepet VIP status Casino Online sanalika padha ndhaftar kanggo nggabungake, lan saben dhuwit muter nyata wis diganjar karo nilai komp. Sawise cukup TCTerms wis nambah, sampeyan bisa Ngonversi nganti 35,000 nilai menyang awis saben dina lan entuk manfaat saka payouts diverifikasi sing ndeleng sacara dibayangke menyang akun ing 3-5 apa dina!
Malah pemain paling Konservatif sing wager jumlah kecil, ananging tetep bakal seneng biasa bonus simpenan
Saiki pemain looking kanggo munggah ndhuwur akun sing gampang lan aman bisa nggunakake kredit ponsel kanggo simpenan dana dhuwit nyata menyang akun sing.
bisa dikirim menyang pemain liwat mriksa pos, nggawe tumindak telpon casino diakses kanggo malah luwih! Nanging, siji kerugian punika pemain ora njaluk bonus simpenan (match awis, ganjaran ndhuwur-up, utawa tawaran promosi) nalika nggunakake Bill telpon
Kajaba kanggo sawetara kasino kayata mFortune lan PocketWin sing duwe syarat wagering banget loman (muter liwat bonus free mung sapisan lan sampeyan bisa tetep apa sing menang), pemain kudu syarat wagering sadurunge padha bisa njaga apa padha menang saka bonus casino. Iki bisa Range ngendi wae saka antarane 30 - 75 x jumlah bonus lan bisa cukup angel kanggo ketemu.
devices. pemain bisa download app casino free saka Google Play Store utawa iTunes kanggo non-stop tumindak casino free lan mesthekake kanggo
ndhuwur mung minangka fokus play cepet game casino ponsel! Play langsung saka browser sampeyan, njaluk casino mobile kredit bonus free, muter kanggo mbayar nyata dening mobile menang awis telpon
dirating ndhuwur telpon casino mobile free lan miwiti menang dhuwit nyata lan duwe kathah kang nyenengake ing wektu sing padha!
minangka tau, kita kasurung kabeh casino ponsel ora pemain bonus simpenan - loro anyar lan ana - kanggo
ana 2 aturan sing pemain kudu metokake ing atine: Tansah muter kanggo seneng-seneng,
kasedhiya ing kabeh anyar Coinfalls.com karo £ 5 Slot Phone FREE + £ 500 Cocokake Bonus ing telung celengan kawitan - mriksa metu awis nyata situs iki fun kene!
pitutur ing ukum ditrapake yen sampeyan duwe mamang legality nggunakake produk game casino iklan ing
[[Kategori:kacamatan ing Sarmi {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bonggo,_Sarmi&oldid=1035482"	Kategori: Kabupaten SarmiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
barang. Nek kanggone wong sing seneng ngoprek modem yo mung marmos modem-modem koyo ngene iki, aplikasi branded opsel mesti raiso dinggo opsel liyane walaupun modem kuwi unlock, ndadak golek downloadan aplikasi universal koyo Mobile Partner,
kulonuwun sowan blog penjenengan. Ngiras pantes ndherek ngunduh bahan2 UKG lan kulo sebaraken datheng kadang2 ing Ngayogyakarta.
Jl.Kubu Anyar Street, No 118 | Banjar Anyar, Kuta 80361,
pm apa nggane lowongan nggo pertamina mung nggo tehnik thok,mbok bakul lenga…..apa ra mbutuhna sarjana liyane…kiye akeh pengangguran
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Poddębice. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 42.456 jiwa.
bungut singa. Nagane punika ngwehin satone punika kakuatannyane, singasanannyane miwah kakuasannyane sane ageng. 3Sinalih tunggil tenggekipune punika, rupanipun sakadi naenin matatu, tur tatunnyane punika mayanin dewekipune. Nanging tatu punika sampun was. Sadaging jagate makasami pada angob, tumuli ngiringang satone punika. 4Anake sami pada nyumbah nagane punika, santukan inaga sampun ngwehin kakuasannyane ring isato
kalugra maderbe kakuasan petang dasa kalih sasih suenipun. 6Ipun
Inggih punika sawatek anake sane wastannyane tan kasuratang saking pangawit jagate, ring cakepan sane
saking jagate. Ipun matanduk sakadi tanduk Panak Biri-birine, tur ipun mabaos sakadi naga. 12Ipun ngunayang kakuasan satone sane kaping pisan punika
tatunnyane sampun was. 13Ipun ngwentenang praciri-praciri sane ageng, minakadi geni tedunang ipun saking
ngardi arca buat ngluihang satone sane sampun katatunin antuk pedang, nanging ipun kantun urip. 15Satone sane kaping kalih puniki taler kalugra buat ngidupang arcan satone punika kantos arcane punika uning mabaos, tur ngamademang
madolan sajawining anak sane sampun nganggen pinget, inggih punika wastan satone punika wiadin wilangan wastannyane. 18Sane pinih penting iriki, inggih punika kawicaksanan. Sapasiraja sane wicaksana, ipun mrasidayang ngresep ring piteges wilangan satone punika. Santukan wilangan satone punika marupa wilangan
jane arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja iki. 1993: 11-54).
Rumusan saran : Piye yen meja iki dipindhah? (7) Persiapan pertanyaan : Kowe bisa mindhah meja iki?
(8) Isyarat kuat : Yen meja iki ana ing kene.
Randai inggih punika satunggalipun seni téater ètnik Minangkabau ingkang nggabungaken manèka warni kasenian, kados musik, tarian, drama, lagu, lan pencak silat.[1] Limrahipun kasenian Randai dipungelar nalika wonten adicara upacara adat utawi sukuran.[1] Kasenian punika saged dipungelar ing pinten-pinten dinten gumantung kaliyan carita nipun.[1] Randai dipungelar minangka téater ing satunggalipun bundheran amrih supados wonten raos manunggalipun peserta Randai lan pamiyarsanipun.[2] Kasenian Randai kalebet gabungan tari, seni bela dhiri, tarian rakyat, nyanyian utawi lagu, lan lakon utawi carita ingkang dipungelar.[1] Crita dipungelar kanthi lakon lan nyanyian lan kathahipun kanthi adhédhasar legénda lan carita rakyat Minangkabau.[1] Wonten lakon carita ingkang dipungelar kados carita Cindua Mato, Malin Deman, Anggun Nan Tongga, lan carita sanèsipun.[1] Kasenian Randai nggadhahi mangfaat minangka hiburan kanggé masyarakat.[1]
Randai asalipun saking abad kaping 20, asil gabungan seni bela dhiri Minangkabau, carita, lan tradisi pagelaran sanèsipun.[3] Tiyang jaler rumiyin limrahipun maragakaken paraga dhobel (paraga jaler lan èstri), ananging wiwit taun 1960-an tiyang èstri ugi sampun saged ndhérék pagelaran kasenian punika.[1]
oldid=1118585"	Kategori: Seni lan Tradisi MinangkabauKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
MinangkabauBahasa MelayuNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.12, 1 Februari 2017.
ASAL USULÉ AGESANG[besut | besut sumber]
Miturut A.I. Oparin, asal - usulé agesang kadadosan saka reaksi kimia antarané banyu, metana, amonia kanthi sumber ènèrgi dadi molekul organik sederhana lan ngrembaka dadi senyawa sing padha makhluk urip. Asaling agesang punika kadadeyan an ing njèro laut.
Teori Teori Liyané[besut | besut sumber]
Harold Urey uga duwé pamanggih yèn gas - gas métana, amonia, hidrogén lan uap banyu kaéwangi déning cahya kosmis, ilining listrik halilintar kang mapan ana ing atmosfir bakal nyawiji dadi zat agesang kang sederhana, kanthi yutan taun bakal ngrembaka dadi organisme kang kompleks. Teori Urey kabuktèkaké déning Stainléy Miller kanthi pirantiné. Sawisé seminggu ketemokaké yèn zat organik kang arupa amino.Asam amino minangka substansi dhasar agesang. Sydnéy W. Fox nglakokaké pracoban manasi 18 - 20 asam amino asilé arupa protèin. Melvin Calvin njlèntrèhaken radiasi sinar isa ngubah metana, amonia, lan hidrogen, banyu dadi
Redi, L. Spallanzani lan L. Pasteur mula muncul teori Biogenesis kanthi slogan: " omne vivum ex ovo", utawa agesang asalé saka endhog.
Teori kosmos njlentrehaké manawa agesang asalé saka spora - spora gesang, dijlentrehaké déning Arrhenius (1911). Teori Evolusi Biologi, diwiwiti saka kabentuké sèl wiwit sing arupa makhluk sing duwé sèl. Wujud wiwit saka sèl tanduran ya iku ilangé flagel lan ngrembakané kloroplas. Wujud wiwit saka sèl kéwan ya iku ngrembakané flagel sing makili Protozoa. Radiasi kaping pindho, blastea ngrembaka dadi 2 lapisan lan ngrembakané kéwan dipoblastik. Radiasi kaping telu, ngrembakané kéwan tripoblastik sing diklompokaké dadi 4,
nenek moyang sing arupa Protista sing urip ing segara. Evolusi vertebrata isa dirunut saka evolusi invertebrata, nenek
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sangkané_kauripan&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 29 Agustus 2016.
Bebendu Seko Gusti Allah Swt Uga Saka Para leluhur dalem titenana. Ngarso Dalem kudu nyuwun pangapuro dumateng Gusti Allah swt Mergo ora gelem ngagem Khalifatullah sarta Assalamualaikum ing kraton (
darmo gandul:”Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: ”Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali
11 November 2008 at 04:10	Nah kaya kuwe sing sabenere aja isin dadi wong ngapak apapun bahasane intine manungsa kuwe padabae ora ana sing gelem dinyek
Vimax Pro Ektender Alat Pembesar Penis Di Medan Di Jawa Timur Meliputi :
ngagem boso nopo nggih...???kulo mboten ngertos ucapane mbak e nipun..nggih nyuwun tulung ditranslate
Oleh sak tenong mungkur sedhot sing toleh-toleh
kethoke aku luwih sering tibo dibanding sing liyane. Aku wae saiki wes mulai kecanduan main ski, Zulfa. Iki wes gak sabar, wes nggawe rencana, winter
cerita ramayana Sawijining dina ing kerajaan mantili ingkang kerajaan ramanipun dewi
yen wis ngerti ndablekmengko jurus ngeyel metu meneh 😦
wis ngerti ndablekmengko jurus ngeyel metu meneh 😦
» Resep Tumis Kangkung Telur Puyuh Enak
Resep Tumis Kangkung Telur Puyuh Enak
Resep Tumis Kangkung Telur Puyuh Enak - resep tumis kangkung
Inggris Sun Mercury Venus Earth Moon Mars Jupiter Saturn Uranus Neptune Jawa Srengenge Buda Kejora Jagad Rembulan Anggara Respati Sani - -
Raharjo Sugeng Utomo: Perbankan Nasional agar Perluas Jangkauan Kredit
Raharjo Sugeng Utomo: ANALISIS EKONOMI: Kasus Nike: Limbung di Tengah Deru Globalisasi
Jumat, 11 Mei 2012	) kulo gih remen,…. papan sejarah wonten kabupaten Sleman…. meniko saget nambah pangertosan ndalem ,matur nuwun……..
liman (gajah)? punapa wonten kaitan kalih
Panjenengan Dalem Ingkang Sinuhun Sultan Kanjeng Prabu Mangkurat Agung Ing
Kabupatèn Situbanda iku kabupatèn ing Jawa Wétan, kutha Situbanda iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.457,10 km² utawa hèktar.
Kabupatèn Situbanda iku kabupatèn ing Jawa Wétan sing dikenal kanthi sebutan Laladan Wisata Pasir Putih sing dunungé ing antara 7° 35’ - 7° 44’ Lintang Kidul dan 113° 30’ – 114° 42’ Bujur Wétan. Kabupatèn Situbanda wewatesan karo Selat Madura ing sisih lor, sisih wétan wewatesan karo Selat Bali, sisih kidul wewatesan karo Kabupatèn Bandawasa lan Kabupatèn Banyuwangi, sarta sisih kulon wewatesan karo Kabupatèn Prabalingga. Jembar wewengkon Kabupatèn Situbanda ana 1.638,50 km² utawa 163.850 hèktar, lan wanguné dawa saka kulona mangétan kurang luwih 150 km. Pasisir lor umumé arupa dhataran cendhèk lan ing sisih kidul arupa dhataran dhuwur.
Kabupatèn Situbanda ketata jroning 17 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Situbanda&oldid=1045920"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn SitubandaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.01, 15 Maret 2016.
semacam uskup,klo santa claus tuh yg di dongeng natal …..!!!benarkah begitu?
ya tho… mosok tanggal lahire tuhane dewe ra iso kompak, lha piye sokmben yen nyekel negoro. Opo iso
ujug-ujug jengandika re-posting sekar punika, paring atur ?Kagem mas Djendro ingkang kaparingan amanat Eyang Uti, niki wonten sing mboten
jangkepi malih yen ndika badhe up-load :" Anggitanipun KOLABORASI stw kalihan Eyang Putri SURYAWATI "Sekedar mengenang ulang :- Ide : Suryawati- Draft : STW- Ngaluske lan ngendahke tembung : Suryawati- Nembangke sak derenge dados final : Suryawati ( nganti klelegan cecak barang jare..he..he..sing dong ming aku
lan makarya,Kagem ing nusa bangsane,Atur piwulang luhur,Darma ngabekti mring nagari,Jejer nayaka praja,Undhagi wus tamtu,Para ahli pangusada,Taksih kathah samubaranging profesi,
Ugi kadang sinarawedi,Emut Guru sutrisna,Ingkang paring ilmu,Wulang wuruk suba sita,Kangge sangu lelumban jroning ngaurip,Bebrayan tinuladha.4Dungkap yuswa pitung windu yekti,Kamulyaning gesang wus ka arsa,Kedhaton paribasane,Gusti paring rahayu,Kalenggahan wibawa mukti,Wisma turangga brana,Kadonyan satuhu,Atur puji lan pandongaDumateng Gusti ingkang Murbeng Dumadi,
Angresiki olahing batin,Mungkurke padhang donya,Miwiti lelaku,Gya kondur ing kalanggengan,Manggih kabegjan urip tuhu sejati,Wonten ing swarga loka.
putra putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong akrami Dudu banda dudu rupa Namung ati pawitane Yen gampang luwih ga...
Klik kene kanggo mangerteni sing luwih lengkap babagan layanan kita Klik kanggo mangerteni sing luwih lengkap babagan kita ..... Klik kene kanggo mangerteni sing luwih lengkap babagan layanan kita Facebook
ngirim ora tumindak tanpa Consulting karo penasehate. Yen sing kita bahan apa wis ora nggawe sesambetan lan Agung-klien.
Hak cipta 2012 SABIR LAW GROUP, PC / Kabeh tengen Reserved / Tema nggawe selaras Miturut ESOFOLAWE
Ojo rumongso biso à Aja rumangsa bisa· Ojo kumalungkung à Aja kumalungkung· Ojo nggege mongso à Aja nggege mangsa· Ojo milik darbeking liyan à Aja milik darbeking liyan· Ojo adigang, adigung, adiguno à
asmane rama Hardjasusila MA. Daleme biyen ana Manoa Road, Honolulu, Hawaii. Lha budaya Jawane kebak mencep tur peres wong panjenengane iku dosen Musikologi University of Hawaii, ngajari mahasiswa dadi niyaga lan waranggana ...Lha nomer tiga lan sekawan kula cocog sanget. Sepindhah panci leres bilih menapa ingkeng dipunaturaken kangmas Masyhuri menika taksih wonten ingkang nguri-uri lan nerasaken, senadyan langkung kathah malih ingkang sampun kesupen utawi malah dereng nate mireng. Kaping kalihipun, panci leres ngeja tembung Jawi menika kalebet boten gampil, amargi cara pangejanipun awis-awis dipunterangaken, sarehdene sabageyan ageng waosan wontenipun mawi Bahasa Indonesia. Ejaan ingkang dipunaturaken mas Sudarmanta menika ejaan baku Basa Jawa, sasampunipun wongsal-wangsul dipungantos lan dipunsampurnakaken. Saksanesipun gantosing aksara uni (huruf hidup), saweneh aksara pejah (huruf mati) ugi dipundamel benten, kadosta sotho lan soto, padha lan pada lsp.Dene manawi bab werdinipun utawi suraosipun ukara ingkang kaajengaken dening kangmas Masyhuri, sejatosipun taksih kathah ingkang kaangge ing bebrayan Jawi. Namung manawi kanggenipun para kadang anem, para mudha tumaruna, adatipun sampun boten dipungatosaken, amargi sampun kapejahan obor blarak, sampun kecalan enggok, langkung pana lan langkung katrem dhumateng ukara saking budaya sanes ...Mila samangke nyuwun gunging pangaksami rumiyin, bab anggenipun mbikak werdi lan suraosing ukara kasebat, sekamat-kamat badhe kulasuwunaken rembag dhumateng ingkang
sugih terus ora gelem tepung tanggane sing mlarat, dumeh pinter ora gelem kumpul karo sing bodho, dumeh bagus terus ngalor-ngidul adol bagus ... Jadi falsafah "aja dumeh" hakekatnya mengingatkan kita untuk selalu andhap asor,
nganti saking dhuwure ora bisa diranggeh ...2. Aja deksiya utawi aja degsiya (sigeg g menika sigeg "lebet", dipun dhawahaken wingking cethak, dene sigeg k langkung cethek, contonipun bedhag lan bedhak, lha benten). Degsiya menika wengis, bengis
Wong degsiya iku seneng yen kancane susah, susah yen kancane seneng.3. Aja ngangsa, jangan rakus. Wis duwe sing apik isih kepengin luwih apik maneh, kamangka kiwa-tengene malah akeh sing ora duwe. Greedy, nuruti pepenginane dhewe,
kepuasan diri, apa-apa arep dihaki dhewe. Kacariyos nalika sang hyang Wenang anyipta tigan kangge momong jagad, pecahing tigan dados cahya tiga: kuningipun dados Manikmaya, pethakipun dados Smarasanta, cangkang utawi kulitipun dados Antaga. Saking tetiganipun wau sanghyang Antaga ingkang watekipun ngangsa: gunung lan redi badhe dipunkuwaosi, dipun tadhah kalamangsa, dipun emplok sakathah-kathahipun , saengga risak kawontenan badanipun, tutukipun dados amba njeplak lan lathinipun dawir panjang. Mila lajeng kadhawahaken dhateng marcapada, kanti sesilih kyai Togog, wondene Smarasanta dados Semar lan Manikmaya dados bathara Guru. Demikian gambaran seseorang yang "ngangsa" ... Ora sah percaya banget-banget wong mung dongeng, ingkang baken punpendhet sarining cariyos.4. Aja keminter, mingsed saking tembung "kuminter", tegesipun boten purun mangertos dhumateng bodhonipun,
lhaa, keminter. Temtu kemawon boten prayogi, amargi miturut Chin Yong, Gan KL utawi Kho Ping Hoo (ingkang lajeng dipunsitir kaliyan almarhum WS Rendra), "di atas langit masih ada langit". Senadyana sampun "boen bu ciat thian, bun boe coat thay"--pandai dalam ilmu surat dan ilmu silat, taksih badhe wonten ingkang
ketentuan berlaku, ora angger uwong isa, niyat dha sakkarepe dhewe. Dha nggege mangsa.Makaten rumiyin. Sanes wekdal kasambet malih. Manawi wonten galap-gangsul utawi lepat-klentu ingkang kasengaja utawi boten, ingkang kathah pangapunten.
sinampura. Sane jagi bahbahang titiang, inggih punika :
gunung Agung. Penjor puniki wau dados cabut sausan Budha Kiwon Paang sane lumbrah kaucapang "Pegat Wakan", santukan ring rahina punika sampun uusan bebratane laminipun abulan pitung rahina ( 42 hari ).
Kenal Wong Pucuk kebo_gudel on Thu Apr 30, 2009 7:21 amPakde Bude...mbak..Cacak..dede.....kulonuwon..kulo saking desa Pucuk amiiiit nuwun
Pak Tri : Maturnuwun atas dukunganipun Pad De, mugi2 BARLINGMASCAKEB saget berkiprah ingkang
Nampa Idaho area, Get Free Nampa coupons, Free Nampa gift certificate, Free
kang bagus, awit sangking cilik-e anak, supaya uripe anak mahbuban (dadi disenengi) ingdalem tuwane anak, diridloni maring gusti, lan disenengi keluargane lan sakabehane manungso
lan wajib ingatase anak2 maneh, apa yinto iku ngeduhi sopo anak sangking akhlak kan ala (elek), supaya ora dadi makruhan (dadi disengiti) sopo anak, dadi ora diridloni maring gusti, lan ora disenengi keluargane, lan ugo ora bakal disenengi sawijine
olih alit-alit druwene, punapi antuk mangda budaya lan warisan leluhur nenten kegentosin antuk basa-basa gaul sane nenten manut. Ring galahe sane becik puniki, titiang Rare Angon Nak Bali Belog, jagi ngewehin akidik parindikan Paribasa Basa
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Bèlgia.
Kategori iki isi 11 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 11
► Transportasi ing Bèlgia‎ (1 Kt)
► Térorisme ing Belgia‎ (1 Kc)
► UEFA Euro 2000‎ (1 Kc)
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.12, 14 Dhésèmber 2015.
nak wonten tulung padosne alkitab bahasa daerah, kulo pados mboten angsal-angsal, bade kulo gunakaken teng easy worship. matur nuwun Gusti
Teladan Mas-mas dan mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih,
cuteJanuary 27, 2009 at 8:22 PMgowo neng mak erot wae bong..ben gelis mari..sakno tenan bocah siji iki...disantet kok yoo sak IM2 ne...seng sabar yoo..uripmu gek diuji... :f:ReplyDeleteBlog Ijo -
mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkana kang kasebut ing kitab
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane. Putrane nunggang jaran mlayu menyang alas, jaranae ambandang
kinten boten prayogi manawi kula matur kathah-kathah awit taksih kathah asara
Raharjo Sugeng Utomo: MA Usulkan Hakim Agung Pensiun 70 Tahun
‘ing ngarso sing tulodho’ (in the front giving examples), ‘ing madya mangun karso’ (
digunakake minangka simbol legitimasi raja lan negara.[1] Istilah guksae mulai digunakake ing mangsa pemerintahan Gongmin saka Dinasti Goryeo (masa berkuasa 1351-1374).[1] Ing mangsa Dinasti Joseon (1397-1910), oksae digunakake minangka simbol kekuasaan kerajaan lan kanggo ngesahake dokumen-dokumen resmi.[1] Saben sawijing raja munggah tahta, seserahan oksae minangka peristiwa resmi kang nglambangake pindhahing kekuwasaan.[1] Nalika prosesi upacara, oksae ana ing panggonan prosesi kanggo nglambangake kekuwasaan raja.[1]
san mawa topik seniKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 2 Maret 2016.
dibawa leluhur nb Ibrahim a.s. Kita telusuri bait 28 kitab Musarar Jayabaya“Prabu tusing waliyullah, kadhatone pan kalih, ing mekah ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”(
ngi, sampeyan ra budal ra papa.Tapi nek iki rek duwe gawe, sifate pribadi, kancamu SMA mantu, dadi arepa adoh ya kudu teka, wis diundang
kancamu. Kanca2mu Teladan ki le ngreng kuh sampeyan wis kaya ngono kuwi lho Pak. Kok terserah aku. Aku ki ming nunut. Ndampingi sampeyan!".Tembakan
SatKodam IV Diponegoro, Akademi Militer (Akmil) Magelang, Ajendam IV Diponegoro, Pomdam IV Diponegoro, Bekamdam, Paldam IV Diponegoro, Grup 2
nyang latberan wae om....tuku sing ra mlaku nang gantangan mung nek dewean muni kui akeh nan....hahahaha....mburu nang
busanané kang èksèntrik utawa seksi.[1][2][3] Gaya busanané akèh ditiru déning sapérangan artis liyané lan uga nom-noman ana ing negara-negara liyané.[2] Akèh para kalangan kang mbandhingaké swarané karo penyanyi Mariah Carey lan Whitney Houston.[1]
Christina duwé papat single kang bisa mapan ana ing nomer siji dhaftar Billboard Hot 100, kayata Genie
mèlu mapan ing urutan pisanan dhaftar 200 album paling laris vèrsi Billboard Music Chart kanthi angka pangadolan luwih saka 250.000
déné album natal pisanané ya iku My Kind of Christmas (2000) mung bisa manggon ana ing posisi nomer 28.[2] Mi Reflejo kang diluncuraké nalika taun 2000
background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 1 Maret 2016.
mateng...(Nggon kuninge kuwi persis ceplik)Sikile sing
"penguasa"), inggih punika salah satunggaling kéwan mamalia basal ingkang urip nalika jaman Eocene sawetara 45 ngantos 36 yuta taun kepungkur. Kéwan asikil sekawan punika gadhah moncong panjangingkang radi amba, untu ingkang lanthip lan ugi geraham ingkang radi gepeng ingkang ginanipun diprakiraaken kagem nggragoti utawi ngglethak balung. Awit Andrewsarchus namung saged dipuntepangi saking tengkorak lan wrangka ingkang cacahipun sekedhik, taksih dados perdebatan ing antawis para ilmuwan ngenani jinis kéwan menapa Andrewsarchus punika. Andrewsarchus dereng jelas peranipun wonten rante makanan. Menapa Predator aktif, menapa pamangan bangke. Andrewsarchus punika dijenengi mekaten amargi dipundadosaken dedikasi dhumateng salah setunggaling panjlajah lan pamburu fosil ingkang tinepang sanget, Roy Chapman Andrews. Andrewsarchus dipuntemokaken ing wulan Juni 1923 déning Kan Chuen Pao, salah satunggaling anggota tim ekspedisinipun Andrews, ing salah sawijining situs ingkang wonten ing Ara-ara Gobi, Mongolia ingkang langkung terkenal kanthi jeneng Irdin Mahna [varian: Erdeni-Mandal lan Erdenmandal ('mandala sing duwé perhiasan') ing ekspedisi Asiatik kaping tiga ingkang dipun pandhegani déning Andrews lan disponsori déning Musium Sejarah Alam Amerika. Sapunika wonten musium punika wrangkanipun Andrewsarchus dipajang:rahang ngandhap boten katemokaken.[1] Andrewsarchus dipun lebetaken ing klasifikasi jinis Mesonychia ingkang ngrujuk saking struktur badanipun ingkang sami inggih punika dipun tingali saking struktur untu lan balungipun andrewsarchus dipun bandhingaken kaliyan spesies Mesonychia ingkang nate dipuntemokaken komplit. Sanajan mekaten, kathah katrangan punika namung adhedhasar saking publikasi Osborn piyambak lan boten wonten katrangan saking referensi sanesipun. Panaliten ingkang langkung enggal nedhahaken bilih Andrewsarchus boten anggadhahi afinitas Mesonychid khusus, kalebet pangelompokanipun kaliyan jinis klad artiodactyl. Panci saking salah satunggaling paneliten (Spaulding dkk..) nemokaken menawi boten namung mirip kaliyan Entelodont, nanging ugi minangka kerabatipun Cetacodonta ing jinis
Blog Anak Rantau: Ayo Sinau Nulis Nganggo Aksara
nyambungake internet ing komputer lan laptop. Pisanan Sampeyan kudu komputer lan sampeyan pengin nuduhake internet wifi lan nyambung
berkata : "sopo yo sing biso nulung aku, yen wadon dadi sedulur sinoro
kabupaten. Kecamatan Sukolilo Kecamatan Kayen Kecamatan Tambakromo Kabupaten Pati, Kecamatan Grobogan Kecamatan Brati Kecamatan Tawang harjo Kecamatan Wirosari Kecamatan Ngaringan Kabupaten Grobogan . Kecamatan Todanan Kabupaten Blora.
Raharjo Sugeng Utomo: Tanggung Jawab Sosial Korporasi
pemain basket nek ra voli (lha tinggi), alexa ki mesti model (lha langsing, neng kok mung 300 ewunan, mesti wis tuwo kwi...), lha sing aku ora ngerti ki nek
“Wong lanang yen wis kasengsem asmoro, kasengsem marang wong wadon iku biso ngempukake kulit, nggetasake balung, wetenge kaya gedebog. Mula lumrahe para warok lan warokan iku padha ngedohi marang wong wadon.” (Purwowijoyo: 1985; 3).
Yatun; “Nggih sakjegipun wonten gemblakan niku, kulo niku minongko bojo warok mpun mboten patos dipun kanggokaken”, (
“Kulo niku namung nderek menopo kersanipun tiyang jaler, lan menika pinangka wewaler ingkang
gemblak); “Nggih sakjegipun wonten gemblak menika kula minangka bojonipun empun mboten patos dipun betahaken” (Ya,
Yatun, “Namung pancenipun sedaya menika sampun dados paugeran kagem tiyang ingkang kasebat warok; kedah kagungan gemblak kagem nyhingkiri wewaler ngelmu kebalipun, dados senahoso mboten sampurna leladi bojo nggih mboten menopo-menopo.” (
kerso paring agenge pangapunten. Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1428H.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah. Tan mutung ing pasangan
Btw, jan2e sampeyan ki asline wong endi,
mengke le ajeng nulis pripun. Nek mbo ten ngge niku, ra ketang tigang sedotan, idene mboten medal. Ning niki nggih dlm rangka ngendegke greg mas. Nuwun.
Bokong Kanggo Muara (Free 25290 Videos) Bokong Licking (Free 17563 Videos) Bokong Ngobahke Driji (Free 15190 Videos) Bokong Sialan (Free 52733 Videos) Bokongé (Free 81061 Videos) Bokongé Bolongan (Free 21751 Videos) Bokongé Cam (Free 597 Videos) Bokongé
Bocah cilik mangan sego Sego dipangan karo gulo Wes suwi orak ngomong jowo Dhino royo njalok
pukul 6:09 pm	Kulo tumbas gethuke.
Monggo dipun tagih wonten blog kulo.
Balas	herman berkata:	22 Mei, 2008 pukul 6:25 am	injiih inggih monggo kerso panjenenan
Pipette Pattern: drop #11 - Pitik
ono akeh pitik ning kebonkupitike wis do muni supaya menungsa padha tangiora ono liyan sing iso ngerti akukejaba kowe cah ayu sing tak eling marang
wanita karir fashion, wanita karir femina, wanita karir femina 2014, wanita karir femina 2015, wanita karir foto, wanita karir gambar, wanita karir gendut, wanita karir hamil, wanita karir hot, wanita karir ibu
kiro aku iki ngamuk, mbok kiro aku iki golek perhatian,Mulo kabeh tondo ojo diseelekno, udan grimis ora sepiro
“Mas Agus mboten ngagem arto koq, lha niku mpun di
Loro Asmoro Campursari RingkesSangkuriang & Gareng Gepeng lucu
Sep 03, 2009 @ 06:10:01 poro sedulur, nyebar godhong
Artikel ngenani géografi Inggris iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Inggris-geo-stub&oldid=849146"	Kategori: Cithakan rintisan géografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.17, 14 April 2013.
banyuwangi, daftar pantai di banyuwangi, kawasan taman nasional alas purwo, keindahan pantai parang ireng, lokasi Pantai Parang Ireng Banyuwangi, objek wisata di banyuwangi, pantai ireng banyuwangi, Pantai Parang Ireng, Pantai Parang Ireng
Raharjo Sugeng Utomo: jembatan ambruk: Tiba-tiba Berguncang, Dikira Gempa
10. Windusakti Prabu Dewageng (895 – 913 M).
19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 – 1030 M).
20. Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030-1042 M )
Raharjo Sugeng Utomo: Tim Depdagri ke Garut
Kowe iki ngerti super charger opo ora to le? Wkwkwkwk
Kowe gag seneng Honda’_
karir image, wanita karir in english, wanita karir indonesia, wanita karir info, wanita karir islam, wanita karir itu, wanita karir
Aku iki Anaké Gusti Allah? 37Nèk Aku ora ngétokké kwasané Gusti Allah Bapakku, kowé ora usah pretyaya marang Aku. 38Kowé kabèh wis pada weruh déwé, nanging meksa kowé ora pada pretyaya marang Aku. Senajana kowé ora pretyaya marang Aku, mbok pada pretyayaa tanda-tanda sing tak tindakké kuwi. Dadiné kowé bisa nitèni lan dunung nèk Gusti Allah Bapakku karo Aku siji lan Aku karo Gusti Allah Bapakku ya siji.” 39Wong-wong krungu Gusti Yésus ngomong ngono kuwi terus arep nyekel Dèkné, nanging Gusti Yésus terus nglungani. 40Dèkné terus ngabrah laut Yordan tekan sakwijiné panggonan. Mbiyèn Yohanes molai mbaptis nang panggonan kuwi. Gusti Yésus terus nang kono rada suwi. 41Okèh wong pada teka nang nggoné Gusti Yésus lan pada ngomong: “Yohanes déwé ora tau nindakké penggawé sing nggumunké, nanging sembarang sing diomong karo dèkné bab Gusti Yésus kuwi nyata.” 42Mulané wong okèh
Inu Wicaksana: Katur putra putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong akrami
hadis ijma’ qiyas sumberane #
Ikhlas: Untung temen wonge ayu neng
Ponorogo sakti mandragunaNduweni cita-cita tulus luhur bekti ing rosoNegoro wibowo wicaksonoNegoro agung mulyo ing ndonyoRestu prabu
Kasada kirimana barang samubarang sing ana rupa tuwuh, rupa sandhang pangan, saanane sandhang pangan sing rika pangan ana ngalam donya, weruh rasane, apa sing rika suwun mesti keturutan kekarepane rika, ya keturutan panjaluke rika ya mesti
Posted on Mei 28, 2016 by dekaminer	Lirik Lagu Waldjinah – Walang Kekek
Walang kekek, menclok nang tenggok Mabur maneh, menclok nang pari Ojo ngenyek yo mas, karo wong wedho Yen ditinggal
pete Sumengkemo mring Gusti Allah Nindakake dawuh-dawuhe
E… ya ye…, ya ye.. ya E ya.. yae yai, e yaiyo yaiyo
Walang kekek menclok neng tali Limang wektu ojo nganti lali
Walang kekek, walange kadung Walang kekek sampun rampung
‘yok,wis reti? yudisium e dhewe 30nov,
Jeneng Binnenmaas iki sing tegesé harafiah "Kali Maas Jero" ngrujuk ing sawijining tlaga sing digawé mawa mbendhung Kali Maas.
oldid=1105479"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
kto biso nuladani sing apik ditiru lan teruske sing elek ditinggal ojo ditru.
Agustus 1, 2011 at 4:43 pm	Balas	gk perang koq ditruzno perange
Pejual sego gurih di depan areal Masjid Gedhe Kauman
ojok jeluk aku nganggo jeneng 'nyo' ... koyok cah cilik wae ... jeluk nganggo jeneng
ora trimo lek ksenian sngko daerahku di bakar sak enke dewe , iku duduk sampah cokk iku ksenian enek sejarahe cok jancok jaran gateelll… lek grung ngerti sejarahe ojo sak karepmu dewe .
Reply	budi gunardianto says:	October 31, 2015 at 11:35 p10	Guoblooook….!!
Eling mas.. saiki wong pencandu narkoba ora dipenjara kok.. malah direhabilatasi.. lah nek wong Jogja mlarat, wong tuwane ora kuwat nyekolahke SMA ora iso ndaftar dadi guide.. barang dewasa …golek pegawean kok diangel-angel. Sampeyan wong sing
seh bela belu 5 Februari 2010 pukul 09:32	Kula nuwun,
Nak… punika naminupun usulan, saged dipun revisi, ampun dados gundah penggalihipun. Langkung-langkung ngangge ngancam-ngancam badhe pipun lawan kalian anak jogja.
Anak jogja punika tuturbahasanipun alus kalem nggih mboten mboten rasialis kados sampean.
Kados nyebut “sumatra, tiang njawi lan sanesipun.
Pemanggih kula malah sampean punika ngecap anak jogja ingkang mboten njogjani, uger malah panci tiang Njawi jogja ingkang ngaku-ngaku jogja. Nuwun gung ing pangaksami mugi ingkang maha kuwaos tansah mariring keselamatan, anjebaraken penggalihipun, dadosna tiyang ingkang sabar lan wicaksana.
karo Panjenengan ingsun. itu jenenge demokratis! ora perlu ancam main Grudug…..
Wis yen wis adem, yuk bareng omong apik2
dumadi saka 2 rakaat lan diayahi ing masjid utawa langgar (sakurang-kurangé kudu ana 40 wong) ing wektu salat Dhuhur ing dina Jemuwah.
Takbir[besut | besut sumber]
Kanthi nyebut "Allahu Akbar" (Allah Maha Besar), angkat kaloro tangan ing sisih sirah lan sabanjuré tangan ndhekep dhadha. Tangan kiwa ing pernahing ati (tumrap wanita ing sadhuwuring dhadha)lan tangan tengen numpang ing tangan kiwa.
Donga-donga[besut | besut sumber]
Wacan Surat[besut | besut sumber]
Wacan Surat Al-Fatihah kudu diwaca ing saben wiwitan rakaat waktu ngadeg, ya iku sakwisé takbir lan ndèlèh tangan ing dhadha. Sawisé iku disunataké maca siji surat liya ing rakaat pisanan lan kaloro.
Rukuk[besut | besut sumber]
Rukuk iku arupa tumindak mbungkuk sinambi maca "Subhana rabbiyal azhimi wa bihamdih (Maha Suci Tuhan sing Agung lan kabèh Pujian tumuju Panjenengané)" 3x
Ngadeg saka rukuk[besut | besut sumber]
Wektu ngadeg saka rukuk, tangan diangkat ing sisih kuping kanthi maca:
"Sami‘a-llaahu liman hamidah." Muga-muga Gusti Allah mirengaké wong sing memuji Panjenengané. Mudhunaké tangan swisé maca wacan iku sinambi maca:
"Rabbanaa wa laka-l-hamd." Duh Gusti, kabèh puji tumuju Panjenengan waé.
Sujud[besut | besut sumber]
Awak diudhunaké kanthi kaloro tapak tangan sumèlèh ing pasujudan kanthi maca: "Subhana rabbiyal a'la wa bihamdih (Maha Suci Gusti sing Dhuwur lan kabèh Pujian marang Panjenengané)" 3x. Nalika sujud pérangan sikut ora kena nèmpèl jogan mung kaloro tapak tangan lan irung waé sing ditèmpèlaké ing papan pasujudan. Tumraping wanita, kaloro tangan kudu rapet karo sirah.
Lungguh antaraning rong sujud[besut | besut sumber]
Sujud kapindho[besut | besut sumber]
Nglakoni sujud kapindho kanthi maca: "Subhana rabbiyal a'la wa bihamdih (Maha Suci Gusti sing Dhuwur lan kabèh Pujian marang Panjenengané)" 3x. Kanthi rampungé sujud kapindho iki ateges rampungé siji rakaat. Tumindak ing dhuwur dibalèni wiwit saka ngadeg lan maca surat Al Faatihah lan sabanjuré miturut gunggung rakaat tinamtu.
Gambaran rakaat[besut | besut sumber]
Gambaran rangkéyan tumindak ing Salat Subuh ing ngisor iki kanggo nggampangaké pangertèn
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.49, 11 Sèptèmber 2016.
upacara adat jawakeyword competition rating: 5.0 / 5.0
/ 1 ~ wikipedia.orgDhaptar upacara adat Jawa - WikipediaSaka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, ... Ing kabudayan Jawa akeh upacara- upacara adat sing umum diselenggarake, antarane: ... ‎Sing ana hubungane karo wong - ‎Sing ana
upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake manungsa, utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki ... 29 +71 liputan6.comUpacara
Raharjo Sugeng Utomo: 51 Juta Gratis Berobat
Salam Teladan Mas-mas dan mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih,
geologinya. Untung sampeyan ora njawab : “Yono”, sido tak udhunke
tengah ndalan tenan sampeyan....weit…. aku sing nunut
sing luwih cilik seka kacer bae hora papa
Ismanto-YK29 April 2010, 11:18 PMGmn kalau thread ini dibuat lebih spesifik tentang Sang Legenda ,
Barat : REM ANGIN,PK,TS dll
Indonesia Perlu Pemimpin Autentik | Yudhit Ciphardian
Rupane podo wedhi karo aku…hehehe iyo sok ono sing nawari ming ora okeh koyo ning Kuta….Om sendiri Om??ngono, padahal aku karo*ex Bule*—
pemanggilan templatCoordinates on WikidataRintisan bertopik Indonesia	Menu navigasi
iki arep mbok degki pabrik-pabrik terus mbok tambang rina wengi, dudu wong-wong tani thok sing bakali cuthes. Nanging uga wit-witan lan kewan-kewan uga bakal bakale
Ugi tansah paring Inspirasi ingkang tinuju Kabeci'an lan saget Nggulowentah Pendengaripun kanti IKLAS.
Menawi panjenengan narsis saged dadhos menopo? :p
Unen Unenipun Kagem Dinten Rabu niki menopo Nggih…
****seloajifamily****
Balas	seloaji berkata:	Maret 14, 2012 pukul 9:25 am	Mak..
1*2*3*5*6*7*9
Rumiyen Kulo sering Pos di kampung Togel Mbah Bedjo Candi,,,Tapi Blog kenging Sunami Dados mboten weruh malih Blog Kampung Togel..
Atrapados [1949] [Dual-Esp-Ing], ver online Atrapados [1949] [Dual-Esp-Ing], Subtítulos de Atrapados [1949] [Dual-Esp-Ing], Torrent Atrapados [1949] [Dual-Esp-Ing], Pelicula Atrapados [1949] [Dual-Esp-Ing],
“di mana ini kyai?” tanya habib sepuh tadi.
“monggo njenengan pirsani piyambek niki teng pundi” (
ketua ranting. di Madiun sering guyonan, Ora enek gelut ora enek gawean Mas. Sing latihan sithik ora enek sing
mbok menawi dalem saged bantu-bantu sakdermanipun pak…!!
Raharjo Sugeng Utomo: Paculah Ekonomi Daerah
Herbud:Sampun sakwetawis dangu bu dokter Asti kok mboten ketingal njih...? Menopo kolo wingi
Unduh Kalender Tahun 2016 Unduh Kalender Tahun 2015 Unduh Kalender Tahun 2014 Unduh Kalender Tahun 2013 Unduh Kalender Tahun 2012 Unduh Kalender Tahun 2011 Unduh Kalender Tahun 2010 Unduh Kalender
Raharjo Sugeng Utomo: Karnaval: Kreativitas Rakyat Jember
Raharjo Sugeng Utomo: Liberalisasi: Pendidikan Kian Menjadi Komoditas
Raharjo Sugeng Utomo: Pusat Ikut Menanggung
tumrap dhateng sedaya janma punapa dene ingkang sami kumelip ing madiya pada, bilih sedaya sediyanipun sageda kasembadan. Inggih sediya punapa kemawon.
PERUM GRAHA PERMATA SULFAT, WARINOI
JL. TELUK PELABUHAN RATU 05
JL. TELUK PELABUHAN RATU 40
Dr.-Ing. Hao Wang	Dr.-Ing. Matthias Wilhelm	Dr.-Ing. Wint Yi Poe	Prof. Dr.-Ing. Ivan Martinovic	Dr.-Ing. Frank A. Zdarsky	Dipl.-
mulang : tegesipun tembung "mardi" ? ___.
guru gatra : ___ yaiku gunggunging larik saben setunggal pada
guru lagu : tibaning swara vokal ing akhir gatra yaiku ___.
parafrase : ngowahi wujud tembang dados wujud karangan utawi prosa supados saged dipunmangertosi wosipun tembang dipunsebat ___.
prameswari : garwa raja ingkang sah inggih menika ___.
prabu abiyasa : pandhu dewanata menika putranipun ___.
tarak brata : dasanamanipun saking mati raga yaiku ___.
sengkuni : rayinipun dewi gendari inggih menika ___.
ciptaan : tegesipun tembung "reriptan" inggih menika ___.
alit : tembang macapat kalebet jinisipun tembang ___.
dhestarata : ___ menika sedherek sepuhipun pandhu dewanata
pandhawa : putra pandhu ingkang cacahipun gangsal asring kasebat ___.
larik : ingkang dipunwastani gatra wonten tembang menika ___.
maruta : ingkang tegesipun sami kaliyan tembung "samirana" menika ___.
mudha : dasanamanipun saking tembung "kumprung"? ___.
dewi gendari :putri ingkang kapilih dening dhestarata menika ___.
bait : tegesipun pada wonten tembang menika ___.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Across:3. ingkang tegesipun sami kaliyan tembung "samirana" menika ___.8. tegesipun tembung "kidung" inggih menika ____.9. pandhu dewanata menika putranipun ___.10. tembang macapat kalebet jinisipun tembang ___.13. cacahing wanda saben sagatra dipunsebat ____.14. putri ingkang kapilih dening dhestarata menika ___.15. tegesipun pada wonten tembang menika ___.16. ___ menika sedherek sepuhipun pandhu dewanata17. ngumbara inggih menika ___.19. putra pandhu ingkang cacahipun gangsal asring kasebat ___.Down:1. dasanamanipun saking tembung "kumprung"? ___.2. tibaning swara vokal ing akhir gatra yaiku ___.3. tegesipun tembung "mardi" ? ___.4. dasanamanipun saking mati raga yaiku ___.5. rayinipun dewi gendari inggih menika ___.6. ___ yaiku gunggunging larik saben setunggal pada7. ngowahi wujud tembang dados wujud karangan utawi prosa supados saged dipunmangertosi wosipun tembang dipunsebat ___.11. garwa raja ingkang sah inggih menika ___.12. tegesipun tembung "reriptan" inggih menika ___.18. ingkang dipunwastani gatra
tembung "kidung" inggih menika ____.9. pandhu dewanata menika putranipun ___.10. tembang macapat kalebet jinisipun tembang ___.13. cacahing wanda saben sagatra dipunsebat ____.14. putri ingkang kapilih dening dhestarata menika ___.15. tegesipun pada wonten tembang menika ___.16. ___ menika sedherek sepuhipun pandhu dewanata17. ngumbara inggih menika ___.19. putra pandhu ingkang cacahipun gangsal asring kasebat ___.Down:1. dasanamanipun saking tembung "kumprung"? ___.2. tibaning swara vokal ing akhir gatra yaiku ___.3. tegesipun tembung "mardi" ? ___.4. dasanamanipun saking mati raga yaiku ___.5. rayinipun dewi gendari inggih menika ___.6. ___ yaiku gunggunging larik saben setunggal pada7. ngowahi wujud tembang dados wujud karangan utawi prosa supados saged dipunmangertosi wosipun tembang dipunsebat ___.11. garwa raja ingkang sah inggih menika ___.12. tegesipun tembung "reriptan" inggih menika ___.18. ingkang dipunwastani gatra wonten tembang menika ___.
© 2013 PuzzleFast.com, Noncommercial Use Only
HomeTombak Cekel Drajit Ron Genduru Sungsang Tombak Cekel Drajit Ron Genduru Sungsang Tombak Cekel Drajit Ron Genduru Sungsang
Raharjo Sugeng Utomo: Terasing: Sekolah Satu Guru, Satu Murid...
Wonogiri , #Batuwarno , #Kabupaten Wonogiri , #Bulukerto , #Kabupaten Wonogiri , #Eromoko , #Kabupaten
#Pagentan , #Kabupaten Banjarnegara , #Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo
Una : Huft... Rak jelazz... (karo mlayu)
Budhy : Untung wez adhoh .... (karo nyandak srendal :D)
18. Bali Murba Misesa ing njero-
“Ingsung ora mbuwang klapa lan isine, ananging mbuwang apa kang ndadekake apesing awakku”. (
“Sinigeg sakathahing para jawata watak nawa sanga, pada retane Sang Hyang Pramesthi Guru kang tiba ing sela sana sewu, bentar kepara sewu, mila dalah samangka watu, dadi sajagad.
tindhakku lindhu prahara, geter pater panebaku, awedi kang buta kabeh, sawedana Durga Kala, sawedana kertidara, tumurun ingsung madya, wowor ing dewata muja,
“Sang raja kumitir-kitir, ing ngendi anggonira linggih, den barung lan keli, mangore lunga ngidul, anelasar sruwa sepi, sumun dukuh ulung kembang, bale anyar ginelaran isi
saben dina pari dadar, sedina yen ana angring yen garing keaadak, ngelu puyeng pilek watuk, kena wisa wutah-wutah, miring murub benceretan, yen angrungu kidung iki, wong asomah padha banyak dalang,
geni, angleburna lara ageng lara wigegna, saliring lara
Ana geni teka saka kidul, abang rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara ageng lara
Ana geni teka saka kulon, kuning rupane geni, apa
wus lebur dening si geni, geni teka ana kulon.
Ana geni teka saka tengah, lelima rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara ageng lara wigegna, saliring lara
anekakaken prabawa, ketuk lindhu lan prahara, geter pater tan pantara, kagyat Sang Hyang Amarta arannya, wus ruwat
rinuwat iki, anata senajata singwang, aranemandalagiri, Sang Hyang Amarta arannya, wus ruwat padha samengko”.
Kuneng Bathara kalawan sira Sang Hyang Bethari Durga, kudu lumaku rinuwat, anata sanjataningwang, arane panji kumala, pinaputrekken gunung, arane Mandhalagir, Sang Hyang Ngamarta arannya, wus ruwat padha samangko.
Nora sira rupa kala, nora sira rupa Durga, atemahan Uma-uma, arep ageweya bala, ana lanang ana wadon, si
Panengeran, dengan dinyanyikan lagu Dandhanggula :
Kang minangka tangeranku, sakti guna nila warna, turuku lindur buwana, salonjorku lungguh wesi, amunjung kayu perbatang, sedhakepku oyod nimang, candi sewu ing dhadhaku, adegku katu kastuba, randhu kepuh ing jengkengku, naga mulat ing guluku, naga peksa tulaleku, gadhingku warna curiga,
sumuluh ing rat bawana, awedi kang buta dengen, awedi kang manungsa kabeh, awedi raksasa kabeh, undun ngudu aliweran, lemah paran
mangsa, angagem dendha trisula, musala kalawan gadha, senjataku luwih sewu, ngongdokaken mungsuhku bubar, kabeh dewata tumingal
catur loka, endra baruna kuwera, yama luwan bismawana, nguniweh butawilaksa, padha ngreksa padha
wigegna, slirane lara trimala, supatane wong atuwa, tetangga yen angrung guwa, supata lawan sengsara, supatane Sang Hyang
mules bencretan, ngelu puyeng pilek watuk, sarta ingkang kena welak, nguni weh padha rawe, tak
ing Matawis, Paleret Rajeg-wesi, Kutagede Nyai
Rara Duleg ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kang rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kula warga Nyai Kidul, sampun pepak
banyune,, anget2 mangan mendoan,, kangen sedulur sing ana neng
Prabu Brawijaya X Dewi Anarawati –> Retno Pambayun
Pangeran Handayaningrat/Jayaningrat X Retno Pambayun –> Ki Kebo Kenanga/Ki Ageng Pengging
Woy cuk… ayo melok aku yo mlaku-mlaku nang TP!Bercanda = Jiancuk…. ndagel ae koen rek! Ojo ngguyu ae koen!Marah = Arek iku pancen jancuk!Berantem = “Ojo
lha wong kok mbendino dikongkon jujur. Bondho? ah … njenengan iki wis unik kok, nganggo bondho po?
#Kabupaten Banyuwangi , #Cluring , #Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten Banyuwangi , #Licin , #Kabupaten Banyuwangi , #Sempu , #Kabupaten Banyuwangi , #Siliragung , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegalsari , #Kabupaten Bondowoso , #Bondowoso , #Kabupaten
dadi lanangan sing apik, ben oleh wadonan yo sing apik. (
Senopati Ing Alogo Ngabdurrakhman Sayidin Panotogomo Kholifatullah Ingkang
Pipette Pattern: drop #9 - Godhong Ngomong
yen ditawani neraka opo yo kendel?
iclass 9898 pvr hdmi update free download
koyo tulisan-tulisan uwong sing mencoba ngarep-arep kegayuhan sing rung ketekan neng tahun iki. Neng yo nek dipikir tahun iki wis arep entek lan asline aku kie yo ra ethuk opo-opo neng tahun iki.
konco-konco balairung klass kae, sing ijeh rung eneng cah-cah 2011 mlebu.
Kudune aku ora gelo karo opo sing wis terjadi, lha wong kuwi opo anane awakku sing nglakoni urip. Sak jane aku mbiyen kae wis nyobo
tahun 2011 yo bulan Februari aku ngajukne maneh, lha soale mbiyen kie kebijakanne nek ngajokne proposal kie tiap periode-periode je….lha ngertiku kui, Februari, Mei, Agustus, November. Ngertiku gur kui, lha tiwas nuh aku ngenteni nganti februari maneh, lha ditolak maneh, ngenteni Mei, lha uwis entek wektune…….. lha trus akhire aku isoh ketompo neng bulan
eneng sing isoh dijak jagongan penak ati neng ati, lha neng yo piye maneh?? Ra eneng yo nda….mbokyo enengo uwong ngunu yo kui dudu sing pas, kan karepku kie yo ethuk uwong sing isoh
tapi yo ben kareppe….remuk sisan yo ben…tur saiki aku wis ra mikir maneh. Tak pikir-pikir yo percuma.
Yo gek ndang ngampungne skripsi iki…alon-alon yo ben, penting tekan. Nek diumpamakne pelari, aku kie jane ngerti nggon finish kie ngendi nanging aku mlayune alon-alon, padahal kie konco-koncoku sing mlayu karo aku yo banter kae….wis ra noleh kiwo tengen, pokoke mlayu wae……aku kaget, lha koncoku sing start bareng aku kie ngerti-ngerti wis finish, gur 4 sasi….itungane yo cepet kui…
Asline aku yo ngerti nggon-nggonane finish, kudune aku kan mlayu
sekedar liwat tok wae, ndelok sekejap wae, rasah mandeg wis, opo maneh nganti suwi….wis jan gur ngentekne wektu wae…
Wah lha iyo, genah kui…mumet…lha pas bulan Mei kae kan aku bar ditolak proposalle, mumet tenan aku….wis dadi edan…lha aku nulis status neng Facebook, ngene kie isine “Konco kabeh, sesuk podo tilik aku mergo aku sesuk wis mlebu RSJ saking stress’e”. Lha terus aku kie komen opo piye kae
sewelas nganti sak durunge adzan, soale kui pas dino Jumat, dadi trus aku bablas Jumatan neng Masjid Kampus sisan.
Mbiyen kae yo embuh piye, wis marai mumet, turu yo ra angler, pas ra turu malah mumet, lha piye marai bingung…trus aku kelingan kie sak wise kui
kudu duwe rencana dino iki wiwit esuk-esuk tangi turu ngene kie….asline biasa wae lho omongan ngunu kui, tapi nek kanggo sing pener kui yo keno tenan…jan tenan ra ngapusi aku.
Trus Akhir’e Piye Kui?
Yo akhire mlebu bulan Agustus kui mau, tengah-tengahing poso ngunu kui wis ketompo
pgn ngopo ngunu, asline aku ra mudheng kie jane wong arep ngopo ngunu…..tak pikir-pikir kae walah iki paling wong arep njaluk tulung opo, opo arep njilih opo…..nanging ternyata yo ora, uwong kui mau yo koncoku nda, wonge yo ternyata
dosen…yowis…gur ngunu kui tok…kui kiro-kiro kie bulan September opo Oktober ngunu…
Lha neng yo akeh tenan nda kacek’e, aku yo rodo lego sithik nda…..nek mumet yo dicritakne wae
yo iyo….nanging kie mbok yo’o ngunu lho aku isoh cerito karo uwong sing pas neng ati, utowo yo
nyantol, tapi yo wonge koyo ngono kae ngerti dewe…yo ketoke wis ngerti nek aku kie seneng, dadi yo rodo piye ngunu…..eeee yoben. Lha nek karo kowe aku ra duwe cerito….modaro wae…
Dadi Intine Kie Tahun Iki Ra Penak Tenan?
Yo ora ngunu…ora oleh ngunu kui..kui jenenge wong pesimistis. Tahun iki yow is oleh akeh pelajaran….koyo
tiyang wedok kui mau. Yo ngene kie aku kudu tlaten saiki.
Tapi yo eneng sing positife, ojo gur ndelok sing negatif-negatif wae…
Rasah ndeloki sing mbiyen-mbiyen terlalu kerep..koyo wong numpak montor kae wae,,,perlu eneng spion nggo ndelok mburi, neng yo ra mungkin toh wak dewe numpak ngebut kok matane
piye ngunu..perlu yoan kui…yo asline urip kie yo podo wae, yo kadang ndelok masa lalu, tapi kudu isoh ngebut nggo masa depan…..
gek ndang rampung urusan kuliah iki, aku ra kroso sak jane konco-konco wis podo bubar dewe-dewe alias wis podo lulus. Aku yo kudu ngoyak ben ora kesuwen..mesakne wong tuo nda….nek isoh kie sasi poso aku wis isoh kerjo, yoh kui mau gur kekarepan, kekarepan awakku lan aku dewe sing isoh memahami tekan ngendi toh kemampuanku nggo
Yo wis ngunu kui, ra mudheng yowis…..modaro wae nda…lha wong asline kie
Seneng aku nek wis ngene kie….aku kie pengen’e nulis skripsi koyo wong nulis
Yoh amin….tenan iki, ora gur omong kosong….wis ya…tekan kene wae, mugo-mugo tahun anyar iki luwih becik lan isoh kekabul kekarepanne awak’e dewe nda…amin.
Kata-Kata Terakhir Nda, Siji Wae!!
nang enggon baru mengko,ojo gencar.
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata“.
dicekak kanthi jeneng Persikota utawa Persikota Tangerang) ya iku salah sijine klub kang ana ing tlatah Indonésia bal-balan kang nduwèni markas ana ing
Liga Indonésia 1997/1998 : Rengkeng 3 Divisi Utama tlatah Tengah (Liga dibubarake)
Liga Indonésia 1998/1999 : 10 Besar Divisi Utama (Jawara grup C tlatah tengah)
Liga Indonésia 1999/2000 : Semifinal Divisi Utama (rengking 3 tlatah Kulon)
Liga Indonésia 2001 : Rengking 5 Divisi Utama tlatah Kulon
Liga Indonésia 2002 : Rengking 6 Divisi Utama tlatah Kulon
Dhaptar Pemain[besut | besut sumber]
Liga Indonésia 2007[besut | besut sumber]
PERSIKUTHA TANGERANG 2008[besut | besut sumber]
Cathetan: Gendéra nuduhaké tim nasional pemain miturut peraturan FIFA. Pemain bisa waé duwé luwih saka siji kewarganegaraan.
Dhaptar klub · Dhaptar staingon · Dhaptar pemain · Dhaptar pelatih · Dhaptar kompetisi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Persikota_Tangerang&oldid=984222"	Kategori: Tim Bal-balan IndonésiaBal-balanRintisan mawa topik olahragaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 2 Maret 2016.
ReplyDeletePuspita WulandariJune 1, 2009 at 4:21 PMMbak Cebong, yen wis cair gawe dolan nang Nganjuk wae kanggo tuku sego pecel.
luwih seneng firefox jane, akeh add ons e.. *iki mbales komen e nganggo firefox, hehe
diarani Sandhangan iku tenger kanggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara. Ing aksara jawa ana 3 Sandhangan yaiku :
1. Sandhangan Swara, kanggo ngowahi swara saka fonem (a) dadi swara liyane. Ana lima cacahe sandhangan swara
wulu, kanggo ngowai swara dadi (i) yen ditulis manggone oleh sanduwuring aksara.
taling, kanggo ngowai swara dadi (e) yen ditulis manggone oleh sakiwaning aksara
suku, kanggo ngowai swara dadi (u) yen ditulis manggone oleh sangisoring aksara.
pepet, kanggo ngowai swara dadi (e`) yen ditulis manggone oleh sanduwuring aksara.
taling-tarung, kanggo ngowai swara dadi (o) yen ditulis manggone olehsisih kiwa opo tengene aksara.
kangenku Yen nyawang fotomu aku pingin ketemu Ati soyo rindu rasane ra kewektu Nganti mbesok kapan biso nyandhing sliramu Yen weruh awakmu karo bojo pertamamu Rasane cemburu pingin ngrebut awakmu Ning aku wis sadar sliramu ra mung duwekku Ojo bimbang ragu marang sumpah setyaku Nrimo aku wis trimo Senadyan batinku keloro loro Loro sak jroning dodo Dikalahke marang trisno sing tak roso Lilo aku wis lilo Bojo keloro aku wis lilo Senadyan abot tak songgo Iku lakon saking kang moho kuoso Yen weruh awakmu karo bojo pertamamu Rasane cemburu pingin ngrebut awakmu Ning aku wis sadar sliramu ra mung duwekku Ojo bimbang ragu marang sumpah setyaku Nrimo aku wis trimo Senadyan batinku keloro loro Loro sak jroning dodo Dikalahke marang trisno sing tak roso Lilo aku wis lilo Bojo keloro aku wis lilo Senadyan abot tak songgo Iku lakon saking kang moho kuoso Nrimo aku wis trimo Senadyan batinku keloro loro Loro sak jroning dodo Dikalahke marang trisno sing tak roso Lilo aku wis lilo Bojo keloro aku wis lilo Senadyan abot tak songgo Iku lakon
tenan nuwun sewu kulo downloud gantole pramu 21/01/2012
Tekun” nggih menika : te-te-ken-tekun supados ketekan menapa ingkang dados krenteking
nambah koq. Hehe.. Nyem3x..
"UNGGAH – UNGGUH BASA."— Transcript presentasi:
Cengkorongan unggah-ungguh basaPangertosan Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut lungguhing tatakrama Cengkorongan unggah-ungguh basa
1. Basa ngoko’ kaperang dadi 2 yaiku Ngoko lugu Ngoko andhap/ ngoko alus --->Antya Basa ---> Basa antya Basa Madya Kaperang dadi 3 yaiku : Madya ngoko Madya Krama Madyantara Basa Krama Kaperang dadi 4 yaiku : Mudha Krama Kramantara/ krama lugu Wredha Krama/krama alus Krama Inggil Krama Desa
Unggah- ungguh basa Sing bakal dirembug ing kene mung 4 wae, 1Unggah- ungguh basa Sing bakal dirembug ing kene mung 4 wae, 1.Ngoko lugu 2.ngoko alus, 3.krama lugu , 4.krama alus Ngoko Ngoko lugu Tetembungane ngoko kabeh, ora kacampuran basa krama. Tembung aku,kowe,lan ater-ater da-,ko-,di- lan panambang –ku, -mu, -e, -ake, -ne tetep ora owah Gunane kanggo : bocah- karo bocah utawa kanca- karo kanca kang wis kulina Wong tuwa marang anak Ndhuwuran marang ngisoran Bendara marang abdi Guru marang murid Wong ngunandika
Tuladha:: Basa ngoko luguMbak Maya, aku mbok diwarahi nggarap etung iki ! Kelas sing kosong tulung diasta ! ( salah/luput) Akhmad Masrur , mengko gawakake laptopku mrene ya! Dhek kapan olehmu bali saka Surabaya ? E.. Saupama kelasku sing dadi juara 1 lomba kebersihan SMP Negeri Kajoran. PR TIK apa wis kokgarap mau bengi ?
Ngoko alus . Tembung kriya Perangane awak, Panganggone awakWujude Tetembungane ngoko kacampuran basa krama. Sing di kramakake Tembung kriya Perangane awak, Panganggone awak Wong ka loro utawa wong katelu .
Supaya gampang nyinau unggah - ungguhBasa ngoko alus: Wong ater-ater Panambang -- tembung panuduh I = Aku dak ku iki, iku , kae II = panjenengan/ -dak ku Sesebutan / panjenengnan / -mu Peprenahan pepeprenahan Sliramu III = Dheweke di e Panjenengane
Titikane basa ngoko alusTetembungane awujud ngoko kacampuran krama inggil kanggo wong kaloro,wong katelu kanggo ngormati
Kang di kramakake yaiku :1.Wong kaloro, wong katelu 2. Perangane awak 3. Panganggone awak 4.Tembung Kriyane ( Kata Kerja)
Perangane awak Ngoko krama krama inggil Alis alis imbaati manah penggalih Awak badan slira Bathuk bathuk palarapan Bokong bokong bocong Brengos brengos gumbala,rawis Cangkem cangkem tutuk Cengel cengel griwa Dhadha dhadha jaja
Gelung gelung ukel Githok(cengel) githok griwa
Panganggone awak Ngoko krama krama inggil Anggo angge
pethat Kathok kathok	lancing Kacamata kacamripat	kaca tingal Kalung kalung	sangsangan Kemul	kemul	singep Klambi rasukan	ageman Kelut kelut samparan Kemben	kemben kesemekan Sabuk sabuk	paningset
Tembung kriya Ngoko Krama madya Krama inggil Ambung ambung arasAnak-anak anak-anak peputra Mangkat	kesah	tindak Buwang	bucal kendhang Bebuwang	bebucal bobotan Carita cariyos cariyos Cawis	cawis caos
Ngoko Krama madya Krama inggilCaturan wicanten ngendikan Cekel nyepeng ngasta Cukur cukur paras Cundhuk cundhuk sangsangan Cucul cucul lukar Clathu wicanten ngendika Dandan dandan	busana Deleng ningali mirsani/mriksa
BASA KRAMA Basane krama kabeh ora kacampuran krama inggil.Digunakake kanggo: 1.Murid marang guru 2. Ngisoran marang ndhuwuran 3.Abdi marang bendarane 4. Bocah cilik /enom marang wong tuwa 5. Wong sing durung patekna tepung/ kulina
Mudha Krama Basa kang luwes kanggo sadhengah wong sing dijak guneman di ajeni, awake dhewe di asorake. Basane wong enom marang wong tuwa
Supaya gampang nyinau unggah – ungguh basa kang dikramakake yaiku :Basa Krama lugu: Wong ater-ater panambang I =aku= kula dak=kula ku = kula II = Kowe – sampeyan ko = panjenengan/ mu = panje - /panjenengan sampeyan jenengan III=Dheweke-piyam di = dipun e - ipun bakipun Tembung panuduh iki, iku, kae dadi punika Basa Krama lugu, tembung – tembunge krama kabeh,ora kacampuran basa krama inggil.
Tuladha basa mudha krama1. Bapak punika wonten tamu 2. Inggih, temtunipun damel kejotipun Bapak sekaliyan
Krama alus/ Krama inggilTetembungane krama kabeh kacampuran krama inggil tumrap wong sing diajak guneman. Sing dikramakake inggil yaiku : Wong kaloro, katelu Perangane awak Panganggone awak Tembung kriya
Krama alus/ Krama inggilAngka Ngoko Krama Indonesia 1 siji setunggal satu 2 loro kalih dua 3 telu tiga 4 papat
siji gangsal atus setunggal lima ratus satu 502 limang atus loro gangsal atus kalih lima ratus dua 600 nem atus enam ratus 601 nem atus siji nem atus setunggal enam ratus satu 602 nem atus loro nem atus kalih enam ratus dua 700 pitung atus tujuh ratus 701 pitung atus siji pitung atus setunggal tujuh ratus satu
702 pitung atus loro pitung atus kalih tujuh ratus dua 800 wolung atus delapan ratus 801 wolung atus siji wolung atus setunggal delapan ratus satu 802 wolung atus loro wolung
LATIHAN: Angka-angka ing ngisor iki tulisen nganggo basa Ngoko lan Krama. (Angka-angka di bawah ini tulislah dengan memakai bahasa Ngoko dan Krama. ) 1.29 = (
latihan: Angka-angka ing ngisor iki tulisen nganggo basa Ngoko lan Krama. (Angka-angka di
nanging sangisoré Basa Jawa Krama. Basa Jawa tataran Krama Madya iki dipérang dadi lima, yakuwi Madya Krama, Madyantara, Mudha Krama, Kramantara, lan Wredha Krama.
Basa madya krama Basa Madya Ngoko punika tembung-tembungipun saking basa Madya nanging dipuncampuri sawetawis tembung saking basa Ngoko ingkang mboten wonten tembung madyanipun. Basa punika taksih biasa dipun anggé déning tiyang dhusun utawi tiyang-tiyang pagunungan. Ciri-cirinipun: Basa Jawa Madya kuwi tataran jroning undha-usuk basa Jawa, sakdhuwuré tataran Basa Jawa Ngoko nanging sangisoré Basa Jawa Krama. Basa Jawa tataran Krama Madya iki dipérang dadi lima, yakuwi Madya Krama, Madyantara, Mudha Krama, Kramantara, lan Wredha Krama.
Ciri-cirinipun basa madya ngokoAku, dados kula Kowé, dipunéwahi dados dika Ater-ater tak- dipunéwahi dados kula Ater-ater ko- dipunéwahi dadi dika Ater-ater di- mboten éwah Tuladha: A:”Dika niku klebu beja, olehe panen pari mboten enten sing gabug, samang napake ta?” B: "Pundi woh-wohané sing becik-becik niku?" A: "Niku napa kirang becik?"
Basa madya ngoko digunakakeKanggone Basa Madya Ngoko iku lumrahe : Bakul padha bakul Priyayi marang sor-sorane Tuladha : Dika niku klebu beja, olehe panen pari mboten enten sing gabug, samang napake ta? Pundi woh-wohané sing becik-becik niku? Niku napa kirang becik?
Madya Krama Madya Krama iki biasa dianggo déning wong padésan marang wong liya sing dianggep luwih tuwa utawa kinurmatan. Ciri-ciriné antara liya: Aku, diowahi dadi kula Kowé, diowahi dadi sampéyan, samang Ater-ater tak-, diowahi dadi kula Ater-ater ko-, diowahi dadi samang, mang Panambang -ku, diowahi dadi kula Panambang -mu, diowahi dadi sampéyan, samang Panambang -e tetep ora owah
Tuladha Madya Krama (A migunakaké basa mdya ngoko, B migunakaké basa madya krama). A: "É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg sedhéla". B: "Napa, ajeng tumbas?" A: "Wong ngendheg nèk mboten ajeng tuku ajeng napa?" B: "Engga ta mang milih. Dagangan kula saé-saé".
Tuladha Madya Krama Tuladha: (A migunakaké basa mdya ngoko, B migunakaké basa madya krama). A: "É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg sedhéla". B: "Napa, ajeng tumbas?" A: "Wong ngendheg nèk mboten ajeng tuku ajeng napa?" B: "Engga ta mang milih. Dagangan kula saé-saé".
Madyantara . Basa Jawa Madyantara iki tembung tembungé diwangun saka basa Madya Krama, ananging tembung-tembung sing ditujokaké marang wong sing diajak wicara diowahi dadi krama inggil. Tataran basa Madyantara iki biyèn dianggo déning priyayi cilik marang garwané, nanging saiki wis arang banget dianggo. Ciri-ciriné antara liya: Aku, diowahi dadi kula Kowé, diowahi dadi sampéyan utawa samang Ater-ater tak-, diowahi dadi kula Ater-ater ko-, diowahi dadi samang, mang Ater-ater di-, tetep ora owah.
Tuladha Madyantara Tuladha; (A Ibuné B Kula)A: "Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?" B: "Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?" A: "Iya". B: "Saniki tanggal ping 27, taksih kirang 10 dalu". A: "Rak ya wis cedhak".
Madyantara digunakakeWong padesan marang wong liya kang dianggep luwih tuwa utawa kinurmatan Padha-padha priyayi sing wis kulina Bojone priyayi marang sing lanang (yen durung kulina) Priyayi marang sanake tuwa kang luwih asor Tuladha : Sampeyan niku pripun ta mas, seprika-sepriki kok boten enten sudane A migunakaké Basa Madya Ngoko, B migunakaké Basa Madya Krama. A : “É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg
Segera kutelpon Hajar.“Wuah, gendheng kowe. Dudu kono. Omahe Ita ki mburine. Ana dalan lore Cokrosuharto kuwi ngwtan bablas, njur
mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih, sukses dan sejahteralah
contentAturipun Panata Cara Bade Pambagyaharjo Pahargyan LamaranPara lenggah kakung sumawana putrid, ingkang sinuba ing pakurmatan, raos bombing miwah mongkoking manah, panjenenganipun Bp. ………………………. sekalihan ingkang mengku gati mboten saged nggambaraken ing mriki, madyaning pahargyan ing kalenggahan punika ing sedya badhe hangaturaken pambagya harja wonten ngarsa panjenengan. Awit saking bombonging manah anggenya badhe matur among kandheg wonten samadyaning jangga, ingkang punika minangka sulih salira ingkang piniji nun
SquareBrosur Ruko UngaranParibasan; Bebasan, SalokaGambar-Wayang-GununganMENGENALAKSARADANBAHASASANSEKERTAAtur Pambagya Pasrah LamaranKAWRUHPADUWUNGANCe
“Nggih punika, … Wonten dusun nggih sak wontenipun,”
lak wes tau di verified karo VCC piye y? iso ndak di verified maneh gawe bank iki... :a:ReplyDeleteKang SugengJanuary 28, 2010 at 6:26 AMSuwun Mbak Bong... tak
verifikasi, wis veriffied, tapi pas dinggo trnsaksi isih ono sing njaluk verifikasi CC ki, . piye dunkz?ReplyDeletecahgoblogFebruary 19, 2010 at 3:28 PMbong kode ferifikasine
sawijining sarana perhubungan wonten ing ngelebet ipun tlatah dan antar tlatah inking katah digunaake ing tlatah
Jan-jane panganan sing khas Purworejo tenanan kuwi opo to?macem - macem Lanting Iku biasane bahasane Wong kudulan biasane nek Wong Lor ........................GEBLEQ Qi biasane nag daerah bruno ,..............AL- Binggle Iku nag daerah kidulan akeh biasane adol nang tontonan jidur ( NDOLALAK ) iku rasane Gurih kenyal - kenyal iki pancen khas PurworejhoWong nek lanting kuwi nang endi-endi okeh he! Lanthing nek nang Yojo jenenge slondok, nek nang Purwokerto jenenge alen-alen. Opo maneh sing jenege gethuk lindri! Kuwi nek rasalah nggok-e wong Gombang!Nek clorot kuwi nang daerah liyo encen ranono (wong le nggawe wadhahe angel).Nek arek golek clorot sing yakin olih sak wayah-wayah menyango pasar Grabag. Clorot iku ning bungkus ngango
sing adol pora!Siji meneh "CENGKRENG GLODHAK" RONDO
Raharjo Sugeng Utomo: Fauzi Bowo Jadi Jadi Gubernur
Kulanuwun, ndhèrèk nepangaken, kula Setya Amrih Prasaja,S.S.. Alumni Sastra Nusantara, FIB – UGM. Bingah raosing manah déné wonten piyayi kados panjenengan ingkang kagungan kawigatosan ingkang ageng sanget tumraping basa tuwin kawruh paramasastranipun. Menawi kepareng caos pamrayogi, cobi tetembungan Jawa ingkang panjenengan ginakaken salebeting seratan latin kajumbuhaken kaliyan Pedoman Umum Penulisan Bahasa Jawa Aksara Latin edisi revisi 2006, wedalan saking Balai Bahasa Jogjakarta. Langkung prayogi malih menawi sedaya basa Jawa ingkang kaginakaken ugi sageda sinerat salebeting aksara Jawanipun némbé kinanthènan aksara latinipun… makaten atur panyaruwé saking kula. Menawi wonten samukawis ingkang kirang nuju prana, saèstu nyuwun rumentahing samudra pangaksami. Nuwun.
matur nuwun awit saking pamuji lan kasarujukanipun panjenengan kaliyan gegayuhan kula ingkang tinetes mawi software ingkang namung sakmenten kemawon. Jumbuh kaleresan kaliyan menopo ingkang panjenengan prayogakaken, injih kula sarujuk satus persen. Nggih mugi saged sabar sawetawis wekdal, mugi taksih wonten leganing wekdal kagem nggula wentah malih pinuju kasampurnaning software menika. Sepindah malih, matur nuwun.
Reply	Dwijasetyaprasaja,S.S says:	June 19, 2012 at 4:23 am	Wah kula ndhèrèk bingah wondéné wonten kadang kula ingkang kersa damel ngaten punika, menawi kula pareng caos panyaruwé, bok inggiha anggènipun nyerat basa Jawa aksara latin kajumbuhaken kaliyan tata panyeratan wedalan balai bahasa (panyeratan e kabèntenaken antawisipun) è,e, lan é. Kados langkung merbawani menggahing basa Jawa ing panyeratan aksara latinipun. Nuwun.
Reply	feriawan says:	June 21, 2012 at 5:57 am	terima kasih atas apresiasinya, mas setya. ya
Matur suwun sanget.. mugi-mugi pangeran sing mbales sedoyo info ingkang sampeyan paringaken, info niki saget nulung kulo ngelawan virut.
tembang kinanthi yang termuat di petikan Jongko Joyoboyo, masih kata Supoyo, diantaranya adalah Riwayat kanthi daharu, lelakone jaman wuri, kang badhe jumeneng Nota amengku Bawono Jawi, kusumo trahing Narendro kang sinung panggalih suci. Tembang
Inu Wicaksana:Halo, kadang-kadangku kawula TLD70 kang dak tresnani,We, lha, sakpunika kok sami nyebat mas-mas an tuwin mbak, lan basa-basanan krama inggil mlipis. Menika ateges sampun nglanggar kasepakatan kita ing Joglo Wonosari, bilih kita prayogi jangkar-jangkaran kemawon lan ngoko kados duk rikala SMA supados tetep akrab kados suasana SMA. Nanging njih mboten dados punapa, wong sakpunika sampun umur, dados kala-kala mas-masan lan basa krama inggil ngiras pantes nguri-nguri kabudayan kita basa Jawi. Lha mbenjing ngoko lan njangkar malih.Sakpunika kula sepindah malih kintun seratan kula ing KR Minggu kala 11 Juli wingi mawi irah-irahan "Melatih Otak Mencegah Kepikunan". Mugi sageta nambah seserapan. Dene menawi sampun pirsa injih dipun deleate kemawon mindak ngebak-ebaki panggenan.Wusana cekap semanten rumiyin
Edam (Basa Walanda Edammer) inggih punika kèju ingkang asalipun saking Walanda ingkang kanthi tradisional awujud bunder lan mawi werna kuning terang ugi dipunwungkus mawi parafin lan malam kanthi werna abang.[1]. Kèju punika dipunparingi nama kados mekaten amargi kapisan dipundamel ing Edam, Holland Lor[1] Edam ingkang umuripun paling boten 17 minggu dipunwungkus déning malam kanthi werna ireng, sanès abang utawi kuning.[1] Kèju Edam gadhah raos ingkang lembut, radi asin utawi raosipun kados kacang. Kèju punika ugi boten mambu tinimbang kèju sanèsipun.[1] Kèju Edam punika ugi kandhutan lemak langkung andhap tinimbang kèju tradisional sanèsipun 28 % kanthi kandhutan protein 25 %.[1] Kèju Edam ingkang modèrn langkung lembut tinimbang kèju sanèsipun kados Kèju Cheddar amargi kandhutan lemakipun ingkang langkung andhap.[1]
Kèju Edam dipunparingi nama saking satunggaling kutha pelabuhan alit wonten ing Ijsselmeer, sisih lor Amsterdam.[2][3] Saderengipun keju punika namung dipunproduksi ing bageyan lor propinsi Holland.[3] Ananging sapunika kèju Edam sampun dipunproduksi boten naming ing negeri Walanda, ananging ugi wonten ing Jerman lan nagara-nagara Éropah tengah ugi Éropah lor sanèsipun.[3] Kèju Edam saking Jerman dipundamel kanthi tumut kèju Edam saking Walanda.[3]
Sajarah kèju Edam boten saged kapisahaken mawi sajarah kutha Edam papan ingkang kapisan kèju punika dipunproduksi.[4] Nalika abad kaping 12, kathah petani ingkang manggèn wonten ing kutha kasebut lan miwiti damel kèju.[4] Lajeng kèju-kèju punika dipunkirim marang kathah nagara mawi ngginakaken kapal.[4] Kala punika, kutha Edam gadhah 33 galangan kapal.[4] Pérangan punika dados salah satunggal faktor ingkang damel kèju saged dipuntepangi ing kathah nagara.[4] Kutha Edam pikantuk hak kanggé ngoperasiaken pasar bebas ing taun 1520 déning panguwaos Hapsburg, Charles V.[5] 50 taun salajengipun, Pangeran William saking Orange paring hak awit "Griya Penimbangan Kèju".[5] Griya penimbangan keju ingkang wonten dumugi sapunika dipundamel ing taun 1778 lan pasar keju tansah mlampah dumugi taun 1922.[5] Wontenipun pabrik-pabrik ingkang damel kèju punika dados tandha bubaripun pasar kèju peternakan.[5]
Kèju Edam punika wujudipun bunder kanthi diamèter 5 inci lan bobotipun kirang langkung 3 pon.[3] Kèju punika mawi werna kuning emas lan wonten bolongan-bolongan alit ugi tèksturipun padet.[3] Lapisan parafin nutupi keju punika supados boten garing.[3] Lapisan parafin kanthi werna abang kaping setunggal dipunginakaken ing abad kaping 14.[2] Kèju Edam mawi lapisan parafin abang kalebet kèju ingkang dipunekspor dhateng njawi Walanda.[6] Déné kèju Edam kanggé konsumsi domestik gadhah kulit alami ingkag tipis lan mawi werna kuning.[6] Punika amargi kèju kanggé ekspor mbetahaken penjagaan langkung amargi lelampahan ingkang tebih.[7] >
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kèju_Edam&oldid=1038518"	Kategori: KejuKeju WalandaKategori ndhelik:
menggunakan pranala magis ISBNKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.35, 14 Maret 2016.
Pakistan, Sandhi Sudha in Pakistan, Viagra pakistan, Ab Rocket Twister, Sandhi Sudha
tube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
MinTuronggo Mudho Tri Manunggal Putri Traditional Art DanceDuration: 1:1:44 MinJathilan Turonggo Argo Manunggal babak
Manunggal, Nanggulan Kulon ProgoDuration: 1:17:17 MinJathilan 'MANUNGGAL JATI' Babak putri Part 2Duration: 17:58 MinJathilan MANUNGGAL JATI Babak
Jun 2009, 10:54 am kulo nuwun ......bade nderek gabung nggih.....pareng to....... Sugeng
Gabung ah..............Sugeng Supriyono.....larasati.makmur@yahoo.competernak kelinci.......Ds. Paron, Ngasem, Kediri081359687409 Sugeng
Raharjo Sugeng Utomo: Fenomena Alam: "Nonton" Bareng Gerhana Bulan Total
dadi juara...........mbok ya sing akur ngono lho.....cah bayi kabeh......salam damai from cah solo asli gak bajakan......peace................
WONG MISUHAN SIK DURUNG GENAH KABEH KOQ TUKARAN, SING BENER IKU 'JANCUK' GUDHUK 'JANCOK', LAK MALIH PODHO WOCONE KARO
mbayar..ha kok le miskin temen..menyang ning stadion nunut...wong dodolan d jarah..nak weteng luwih neng omah wae
nggawe kelompok fans..tapi mutune rendah sekali...gak bermoral
wes talah,cek senenge eker2an.....wong2 model ngene iki sing nggarai g maju2 indonesia.....bah ijo,bah biru,bah orange,tapi getih karo balungmu
isin Cak...CAk...Sepisan maneh Sepurane...tak kiro duwe'e Persebaya...lha terus sing digawe bangun Gelora bung tomo iku Duwit Pajek pisan...dadi duweke wong akeh yo....dudu mung duwe'e BONEK....Aku ngene iki dadi isin Cak... sampeyan ngerti dewe... Bonek iku koyo opo... wong di gawe bayar tiket ae sering ga iso tuku koq...Opo maneh digawe
balas iso gawe stadion kyak GBT,la duweke gawe maen terus,..nek wong ndeso cukup kanjuruan wis cukup bagus,.... iku banggakno,...udan
BONEK...OJO NGAWUR LEK NGOMONG...NGOMONG MALANG WONG NDESO...ASALMU TEKO ENDHI...MESTHI TEKO NDESO...BAPAKMU TEKO NDESO...EMBAHMU TEKO NDESO...SOROBOYO GA ONO WONG NDESO...SEPI....!!!!OJO NGELOKNE WONG NDESO...
podo di jogo bareng2 rek....ojog kemproh2...mosok mambune stadion anyar pesing kabeh koyok tambaksari...ayo AREK BONEK!stadion wes digaekno
yuakin.... pungkasane elek,anchur kaya kguwe pokoke lah... mulane sing damai..... ndi arep indonesia dadhi tuan rumah piala dunia sing wis di gadang-gadang,,,,...
Gawe opo sih Rek...Comment kok isine koyok omongane PEREK!!!Wis ta, wis juara kok yo sik golek musuh ae... wis kono nyanyi2 kono...gawe BONEK, gak usah ngeladeni, awak dhewe luwih pinter timbang arek kono kan??MAJU TERUS BAJOEL IDJO!!!
mung mbayangke kira-kira krupuk iku alot opo hura ngono lo
menginginkannya.. Subhanallaaah.. (Sri Suryawati, Kelas Inspirasi Yogya, 20 Feb 2013)
Keng wayah namung saged matur sekhedik sanget :
wan galo ditekoni mbak ebong? kawan: piye mbak ebong?mbak ebong: ngetes kowe wae sopo re lali karo jenengmu.kawan: yo wis mbak tak semaput sikik!mbak ebong: yo aku yo tak tiarap sikik!kawan:apik!
Raharjo Sugeng Utomo: Masa Transisi Dua Bulan
nanging janma ingkang wus waspadeng semu,sinemu ing samudhana,
Marang ingkang asung pangan,yen kasuwen den dukani,abubrah bawur tyas ingwang,lir kiyamat saben hari,bot Allah apa Gusti,tambuh-tambuh solah ingsun,lawas-lawas
kadyeku, kalebu wong ngaku-aku,akale alangka,elok jamane den mohi,paksa langkah ngangkah met kawruh ing
kilap liniling ing kalbu,kang minangka colok celaking Hyang Widi,widadaning budi sadu,pandak panduking liru nggon.
duweku amalanmu duwekmu sing nilai yo gusti Allah, sing penting kito podo islame sing
sing nulis yo manusia super dingxixixixisuper ceking yen dibanding aku sing super gendut :)))
kalori sing opo maneh to om sing arep dibakar?tangan ae daginge dadi siji karo tangane kok….:))
April 1, 2011 at 12:00 am	Reply
kalori sing opo maneh to om sing arep dibakar?tangan ae daginge dadi siji karo tangane
July 14, 2015 at 3:56 pm
Ye dil tanha kyun raheKyun hum tukdon mein jiyeYe dil
Dadameling penggayuh Dadameling panggayuh punika wonten tigang prakawis: 1. KASARASAN 2. KAWRUH KASAGEDAN 3.WATAK KALAKUAN SAE Dadamel tigang prakawis punika kedah dipun budi sasarengan, amargi tigang prakawis punika kawontenanipun sami tarik tinarik. 1. KASARASAN nyakecakaken utawi anggampilaken lampahipun kawruh kasagedan saha
kasarasan saha kawruh kasagedan JAVA_JIVE/DAMEL/JUL_16’97 Dedameling penggayuh, menika sesangkutan kaliyan: Ilmunipun tiyang Jawi perkawis Betara Kala, dipangan Betara Kala inggih menika Sang Wektu utawi SaatIlmunipun Aji Saka, Sumarah Purba inggih menika wonten ing piwulang suci kang awujud mandhat gaib Dhawuhing Pangeran, Kawaskithan, Pengracutan, lan Sedulur PapatIlmunipun Manajemen Modern, inggih menika wonten ing
inggih menika ” Begja iku saka wong liya, dene Apes saka dhiri pribadi ”Dedasaring Ilmu Psikologi ”Luck occurs when chance and preparation meets”, inggih menika keberuntungan sayektosipun adedasar persiapan lan kesempatan Dene pembabaripun inggih kados mekaten: Betara Kala menika wonten ing carita wayang kangge anggambaraken satunggaling Betara ingkang memangsa manungsa ingkang gadhah ciri-ciri tertentu ingkang gegepokan kaliyan wektu kelahiran, papan, lan saat. Ing basa Jawi,
Pramila saged disebut bilih sasintena kemawon tamtu badhe dados mangsanipun Batara Kala, inggih menika sasintena kemawon temtu badhe berhadapan dengan waktu. Dene ingkang saged hangalahaken Sang Batara Kkala inggih namung Dhalang Kandha Buana, inggih menika srana maos Sastra Bedhati, Sastra Cetha, lan Sastra Jendra hingkang sedaya wau wonten ing hangganipun Sang Betara Kala. Yektos bilih ingkang saged hangalahaken wektu inggih menika tiyang ingkang saged menghargai wektu, hanggunake waktu kanthi patitis kagem nggayuh kemajuaning dhiri, mila disebut bisa hangalahake Sang Bethara Kala. Wonten ing Paguyuban Aji Saka ingkang dados wadhahipun ilmu Sumarah Purbo, hingkang cedhak tanpa senggolan, beda hananging siji hanjurungi lampah kita, inggih menika: wonten ilmu ingkang kasebat Dhawuh Pangeran inggih menika ilmu ingkang maringi pitedah kapan kita badhe pikantuk kanugrahan utawi kedah pangatos-atos. Ing Dhawuh Pangeran menika wonten ingkang dipun sebat Setopan, inggih menika pemberitahuan saking badan kita bilih kita kapurih menunda sesuatu kegiatan amargi badhe katerak ing halangan. Ugi ing ilmu menika wonten pemberitahuan kapan kita kedah lumampah, inggih menika yen wonten tanda badhe antuk kanugrahan. Jelas wonten ing ilmu menika sanget gegepokan kaliyan wektu kapan kita kedah teras, lan kapan kedah mandheg ing laku. Petunjuk ing saranduning badan saged dados pitedah kita anggen kita nggayuh gegayuhan kitaWonten ilmu ingkang kasebat Kawaskithan inggih menika ngengingi dhiri kita pribadhi, kagem hanaliti tindak kita menapa sampun wonten ing dalaning gegayuhan kabegjan keslametan utawi wonten ingkang sampun nerak paugering kautaman. Wonten ing Kawaskithan kita saged mengertosi bilih wonten kedadosan ingkang gegepokan kaliyan kita sarana mata batin ingkang saged dipun cocogaken kaliyan kasunyatan lahir. Pitedah menika saged wujud penglihatan utawi pertanda ingkang sanged nyata. Wonten ing gesang padintenan priyayi ingkang waskitha
saged dados penuntun kita supados tetep wonten ing gegayuhan kitaWonten ing Pengracutan wonten mel utawi mantram ingkang hangginakaken sedaya daya upaya kagem handadosaken sedaya keinginan kita, inggih menika sarana mengenali sedaya factor ingkang gegepokan kaliyan kita, langsung utawi mboten langsung, gesang menapa mboten, kang hasipat hurip lan mboten. Jelas bilih kita kedah saged mangertosi, mengenali lan hangginakaken sedaya sifat lan dsat hingkang saged nyengkuyung dhumateng kaleksananipun gegayuhan kita. Kuasamu kanggo kuasaku.Sedulur Papat menika ugi satunggaling ilmu ing Aji Saka ingkang magepokan kaliyan unsur alam hingkang wonten hing dhiri kita, hingkang dadosaken, kita, ayem,
awujud bumi, banyu, geni lan angin hingkang katali dening sang Sukma menika satunggaling daya hingkang asli peparinging Pangeran hingkang handayani tumrap gesang kita. Sasintena kemawon sauger taksih gesang tartamtu taksih magepokan kaliyan sedulur papat kita menika. Nalika kita makarya kagem nyengkuyung langkah kita, saged nyuwun tulung kaliyan sederek alam kita menika kangge mlampah jer menika estu peparingipun Gusti kagem kita, dados alat tumrap kemajuaning dhiri kita nggayuh rejeki, keslametan lahir lan batos kita. Pitulungan hingkang tanpa kepotangan budhi dateng sasintena kemawon, amargi sedaya wonten hing dhiri kita sampun. Sedulur papat menika yektos yen celak manunggal kalian kita saged maujud, makarya sesarengan, paring pitedah lan bantuan krana kita. Kita dados Dhalang hingkang kuwaos ngobahaken wayang, insinyur kuwaos ngobaheken alat, inggih menika ngobahaken alat gesang kita. Jagad Gedhe lan Jagad Alit kita manunggalManajemen Modern paring kita ilmu kang kasebat: “ Sense of Business” inggih naluri usaha, naluri hingkang srana pelajaran lan latihan saged dipun asah sahingga tajem, hingga saged hangraosaken menapa tindak kita bade maringi kita hasil ingkang sae
lajeng dipun cocogaken kaliyan kasunyataning hasil. Latihan hingga asring, dipun tambah “jam terbang” dadosaken kita saged hanggadahi “ Sense of Business” mangertosi saderengipun mlampah ing margi usaha pangupa boga lan pangupa jiwa
menika wonten contoh ingkang gampil. Saupami panjenengan dados Akuntan, utawi Dosen, tamtu wonten angger-anger, bilih saben jam kerja nipun dipun paringi regi, upamu per office hour, per jam kerja, watawis US$ 50 (seket dollar Amerika), utawi kinten-kinten Rp 500 ewu per jam. Sampun terwaca bilih, kanthi hangginaken wekdal menika, saged maringi kita sami penghasilan, saged ugi kapitunan. Contoh malih, saupami kita nginep dhateng hotel, kedahipun ngantos jam 12 siang sampun medal, nanging kadereng ngobrol kaliyan kanca, supe ngantos jam 1 siang, temtu kenging tagihan malih.Unen-unen kina” Begja saka liyan, apes saka dhiri pribadi”, menika hanggambaraken patraping Ilmu kang sanyata iku sanyatane weh reseping ati,
Cekap, menika, benten, kaliyan dipun cekap-cekapaken, dados cekap hingkang sanyata, amargi gegadhahan kita, langkung kathah tinimbang kabetahan kita.Ilmu Psikologi ”Luck occurs when chance and preparation meets”, kabegjan menika dumadosipun bilih persiapan dlan kesempatan pinanggih. Sapinter-pinteripun tiyang menika hinggih tiyang hingkang sampun samapta ing kahanan, contoh, badhe dherek Kejuaraan Dunia Renang, sang atlit tamtu siaga lan latihan, nglemesaken urat lan ngencengaken niat sarta tekad, supados ing benjang sageda hasil dados Juara Renang Dunia. Cetha, wela-wela bilih persiapan menentukan hasil dados juara, kejawi kita lahir dados ulam bader, boten sisah latihan tamtu sampun pintar lelumban ing toya. Katha gambaran, sang Prajaka lan Kenya, sawanci badhe kepanggih tamtu hamematut rumiyin supados pantes dan ngangeni. Calon karyawan, sampun pesti sinau
anggenipun tes. Mekaten ugi pengusaha, yen boten wonten hingkang dipun siap-aken, lajeng
waspadaPupuh 8:Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angarani...Nanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaPupuh 9:Beda lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasil...
Sugeng Rawuh	Kagem poro sutrisno budoyo, kulo ngaturaken sugeng nggrahapi karyaning Nuswantoro bab busono, mugi saget hanguri-uri budoyo bongso, Matursembah nuwun...
Kabupatèn Tapanuli Utara iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Tarutung iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : ---, --- lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 10.605 km² utawa ---
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tapanuli_Lor&oldid=1102591"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Tapanuli LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Wonogiri , #Batuwarno , #Kabupaten Wonogiri , #Bulukerto , #Kabupaten Wonogiri , #Eromoko , #Kabupaten Wonogiri , #Girimarto , #Kabupaten Wonogiri , #Giritontro , #Kabupaten Wonogiri , #Giriwoyo , #Kabupaten Wonogiri , #Jatipurno , #Kabupaten Wonogiri , #Jatiroto , #Kabupaten Wonogiri , #Jatisrono , #Kabupaten Wonogiri , #Karangtengah ,
#Kalimanah , #Kabupaten Purbalingga , #Karanganyar , #Kabupaten Purbalingga , #Karangmoncol , #Kabupaten Purbalingga , #Karangreja , #Kabupaten Purbalingga , #Kejobong , #Kabupaten Purbalingga , #Kemangkon , #Kabupaten Purbalingga , #Kutasari , #Kabupaten Purbalingga , #Mrebet , #Kabupaten Purbalingga , #Rembang , #Kabupaten Purbalingga , #Karangjambu , #Kabupaten Purbalingga , #Kertanegara , #Kabupaten Purbalingga , #Padamara , #Kabupaten Purbalingga ,
#Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara ,
Banjarnegara , #Wanayasa , #Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
Mumpung padhang Rembulane — mumpung terang rembulannya
Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane…yo surako..surak hiyo. Mumpung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fitjar&oldid=874138"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
diberi nama Aji Tirto Agni Manteranya :Gusti Alloh ingkang murbeng dumadi Kulo nyuwun nur mumuripunDoyo yekti, doyo urip, doyo alam Kanthi muspro marang kersakuKanthi sungker marang doyoku
iki jik nggawe hp kan, otomatis ga tak aktifne image e, dadi dadi dadi, yo ga ngerti bentuke blog galerimu. la alamate wae kok yo ga mbok
arep luru saweran yo….. yen arep luru saweran
Sugeng riyadin. TaqobbalAllahu minna waminkum. Aruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami. Minal aidin
Raharjo Sugeng Utomo: Krisis Listrik: Listrik, Kok, Masih Byarpet
iki ono FBH wis akeh sing mlengos atine….!!! jare FBH tapi kok naksir FBK, ojo2 naksir Y … piye kuwi
ati2 mas yang sampeyan sebut klonengan iku dedemit indomotoblog, sesepuh kabeh, mundhak disentil sampeyan….
Gusti ingkang Maha Luhur,Oh…….. Nabi nyuwun margi,Tresno lahir trusing batin.
Sugeng Rawuh	Kagem poro sutrisno budoyo, kulo ngaturaken sugeng
isine pituduh-pituduh pangripta, pacelathon paraga, serta katrangan kang magepokan karo latar lan suasana panggung diarani…….
2. Apa tegese casting lan improvisasi jroning drama?
3. Drama binangun saka 3 (telung) perangan, sebutna lan wewehana katrangan sacukupe!
4. Apa bedane solilokui lan aside?
5. Jlentrehna (terangna) bedane pranata cara lan pamedhar sabda!
6. Amrih bisane dadi pranata cara kang apik bisa digayuh kanthi gladhen lan sarat laku pitung perkara kanga ran “ Saptama Pangolahing Raga” Apa tegese magatra, maraga lan matanggap jroning laku kasebut?
7. Sebutna tugas jejibahane pranata laksitaning adicara !
gelem sinau nabuh gamelan ateges kudu gelem kaiket dening tatanan kang baku tinamtu. Umpamane bab cara trapsila lungguhe nyekele tabuh, lirih rempek larah-larah panuthuke, lan sakpiturute.
b. Gagasan baku paragraph kasebut……… 9. Tulisen ukoro ing ngisor iki nganggo aksara jawa!
Bocah-bocah padha sinau basa jawa kanggo ngadhepi ulangan tengah semester. 10. Wacanen sing titi ukara kang tinulis nganggo aksara jawa iki, banjur salinen nganggo aksara /
Rare Angon: Parerasan dan Panca Suda
Raharjo Sugeng Utomo: Jalintim Tertutup Asap
Raharjo Sugeng Utomo: BAHASA: Bergegas Pelan
anuhun bendu Atunira taha managih Dening geng ing sakarya Kang sampun alebu Tan padhitane dunya Yen
Awarna kadi kuntul Ana tapa sajroning warih Meneng tan kena obah Tinggalipun terus Ambek sadu anon mangsa
tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
Lambang kutha Poznań wujudé tembok kutha awarna putih sing dhuwuré ana telung menara. Ing sisih kiwa ana gambaré Santo Petrus sing nyekel kunci lan ing sisih tengen ana gambaré Santo Paulus sing nyekel pedhang. In gapura tembok ana kunci emas loro sing nyilang lan dhuwuré ana salibé. Ing menara tengah sing ana cendhélané lan ana bèntèngé, ana gambaré tamèng sing isiné garudha putih nganggo makutha. Latar tamèng wernané abang. Ing sisih gambar wong suci loro iki ana wulan lintang emas. Kabèh unsur-unsur iki ana ing latar awerna biru. Ing dhuwuré tamèng ana makutha emas.
Lambang kutha Poznań dienggo kapisan ing sawijining layang resmi atanggal 1 Mei 1344. Lambang iki wis amot kabèh élemèn modhèrn kajaba makutha sadhuwuring tamèng. Ing sadawaning sajarah pirang-pirang vèrsi lambang tau dienggo, biyasané luwih sederhana. Ing taun 1440, Ratu Vladislaus III saka Varna maringi Poznań hak kanggo ngecap layang-layang wigati mawa cap
dhéwé ing Polen, mulané nduwé hak kanggo nganggo santo pangreksa sing padha karo Vatikan
Jayanthi Pics,Jayanthi Photos,Jayanthi
kapungkur,kinten-kinten ing jaman Majapahit daerah Batang menika sampun
kinten-kinten 2,5 abad ing jaman kerajaan Mataram Islam ingkang kapimpin dening
Suitan Agung Hanyokrokusuma Th.1613-1645. Ing wekdal semanten daerah Batang
sisih wetan ,kinten-kinten sisih wetan kali sambong,saniki taksih dados wana
belantara ingkang dipunkenal alas roban siluman. Dipunnamani kados mekaten
krana ing alas roban wau konon dipunhuni dening para siluman utawi jin-jin
setan lan sanesipun. Dipuncariyosaken bilih ingkang dados jin/siluman ing
Agung sampun nyiapaken bekal kangge nyerang VOC menyang Jakarta ingkang wekdal
semanten dipunnamani Batavia. Sultan Agung ngutus Bupati Kleyangan(samenika
daerah subah) ingkang name Dipokusomo kangge nebang alas roban siluman kangge
dipundadosaken sawah-sawah guna nyukupi kebutuhan pangan para prajurit ingkang
badhe nyerang menyang Batavia. Nanging krana gangguan-gangguan saking para
siluman ingkang manggon ing wana wau,kamangka para pakerja Bupati Kleyamgan
kathah ing sedo,lan penebangan wau mboten kasil. Bupati Dipokusuma
binggung,wonten laporan sakiung Mataram bilih piyambakipun boten sanggup
nebang. Tiyang punggawa kerajaan Mataram ingkang nami ki gedhe Cempaluk krana
wonten salah kaliyan Sultan Agung mangka dipunpedhot saking jabatanipun lan
piyambakipun kondur menyang Kesesi. Ki Ageng Cempaluk sampun kathah dipun kenal
babagan mekaten lajeng Bupati Dipokusuma tindak menyang Kesesi kangge nyuwun
bantuan kaliyan ki Ageng Cempaluk, kalian janji menawi piyambakipun saged
nebang alas roban wau,badhe dipunsuwunaken ngapura ing S.Agung. Bingah
manahipun ki Ageng,mangka dipunutusaken putranipun nem-nem kang sekti ingkang
name Joko Bahu kangge nglaksanaaken tugas wau.
wetan(kleyangan subah)menyang kulon ngantos kali gedhe(kali sambong). Krana
alas wau badhe dipundamel dados daerah persawahan mangka perlu dipunwontenaken
pengairan. Lajeng dipun damel bendungan ing kali wau. Banyu mili menyang daerah
alas kang sampun ditebang wau supados lema wau saged lekas dipungarap kangge
Mangka piyambakipun cepet-cepet ndamel bendungan. Nanging rupane aliran
kali wau mboten tetep,kadhang arusipun lendhek,kadhang banter. Nanging
tiba-tiba arus dados gedhe sahingga bendungan kang nembe dipundamel jebol. Joko
Bahu nylidiki sebab-sebabipun. Dipunngertosi dening piyambakipun bilih wonten
ngingil kedung kali wonten watag (prahu ageng) kang malang ing tengah kali wau.
Anak buahipun mboten sanggup mindhahaken wateg wau krana saking agenge,ugi
mbetahaken watu ageng kangge mbendung. Mangka Joko Bahu nglakokaken tapa ing
pinggir kali supados angsal kekiyatan gaib,supados saged nyingkiraken watag
kang malang ing tengah kali wau,sarta watu ageng,lan wekdal semanten keleresan
malem jumat kliwon. Saking tekune olehe tapa mangka badhe fajar,bener-bener
angsal watu ageng. Sesampunipun yakin bilih piyambakipun angsal keramat utawi
langsung tumuju dhateng panggonan watag kang malang wau. Watag kang waunipun
ageng sanget sakniki ketingal dados alit. Lajeng watag wau dipunjunjung lan
dipuntugel dados kalih tanpa rekaos. Saking prastawa ngembat watag menikalah
daerah menika dipunnamaani “Batang” inggih punika saking tembung “ngembat
watang” dados “mbatang”. Lajeng kali kangge panggenan Joko Bahu angsal
kekiyatan gaib dipunamani “kali kramat”krana Joko Bahu angsal kekiyatan gaib
ing malem jumat kliwon,mila ing saben dinten jumat kliwon wau dados tradisi
“kliwonan” kathah dipunrawuhi tiyang-tiyang kathah kangge mengeti dinten lan
Ijih seneng ternak virus? opo wis digawe
blacklist lisensine, soale iki lisensi resmi sakjane dinggo laptop ASUS ROG ning iso dinggo laptop/komputer liyane. Sing penting
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana. Dalam abad XIX daerah Grobogan
Raharjo Sugeng Utomo: Kemenangan Sarat Makna
Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol daging
empal mbuh seka ngendi. Dadi dheweke dadi kepengin melu mangan, terus golek
cara supaya bisa ngrebut daging empal kuwi. Kanthi modal wulune sing apik lan
rupane sing menawan, Kucing rumangsa isa ngrebut empal saka anak thekek sing
kurang pengalaman. “Hai Thekek, awakmu iku kethok pengkuh, rosa banget, lan
kulitmu kandel ora tipis kaya kulit cecak. Apa tho rahasiane?
isa mlaku ning tembok kuwi ora ana sing ngajari. Dheweke kuwi pinter dadi isa
Kucing nyoba ngalembana meneh marang si anak Thekek.
suaramu kuwi tak akonipancen merdu tenan. Mbok kowe nyanyi
sak lagu wae ben tambah kasengsem athiku marang sliramu"
Thekek ora iso ngampet meneh, kepingin eksis. Dheweke mbukak
mranani kuwi. Mbokne rumangsa dheweke kurang anggone ngajari anake supaya ora
cah kaliboyo kulon,..saiki urip neng
dateng,ngabisin kopi......ngeh.....ngeh........ @ wah mesti ngawa dewek2 kyeh kalo mo maen k tmpt sampeyan....,
awak e wong liyo kabeh,koreksinen awak mu dewe??????ojo sok
ugi pak Sumirin, kulo inggih rumaos bombong pikantuk jawaban utawi tanggapan saking panjenengan matur suwun p. Sumirin , mugi mugi bapak mboten jemu/bosen bimbing kulo.
saklajengipun nuwun sewu bade nyuwun pirso dumateng bapak , caranipun masang foto wonten kolom nama kados
“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh..
RRI, Fak Fak, Papua　[DX'ing]
ngerti koyo dene wong haji ngertine mong bab kaji,
dewe kuwi mesti ra kepilih, lha nganggo kathok njero wae nang njobo kathok dowone..pekok tenan...
krispriana	Lir ilir, lir ilir
Dododira, dododira, tumitir bedhah ing
Iki wis rodok suwi khan lid kejadiane. Keren parah ya wong njombang pancenan. Aku ae ngejak koncoku nganjuk kene pas piknik bareng
kanca, wis kersa paring pepiling bab mail seko komputer sing
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal.
Ingkang kasebat Kantong Bolong tegesipun remen berdema. Kaliyan Gadhahi watak momong, momot, momor, mursid,kaliyan murakaki.
saiki balike pusaka kuwi ora, yen ora perang ae?”
BP saged ngalahake Mustakawenilan jimatipun saged kapundut malih lan jimatipun
diparengke Petruk. Namun, Adipati Karna nggih kepencut kaliayan jimatipun niku.
” truk, jimate lak bokgawa to?”
Gandarwa: “ anakku!” ( lajeng Petruk
dipungesangaken melih ). (lajengAK ajeng maringke wonten Duryudana, namun,Gandarwa malih dados Duryudana ).
“ yo, tur nuwun.” ( lajeng jimat
dipasang wonten mustakanipun dadoscunduk lan Petruk sasampunipun niku boten
iki negarakukowe gor ngalahke aku terus isa ngrebut, ora isa !”( ananging,
mas?”Lajeng sedaya kaget Prabu Wel Geduwelbeh balik rupi dados
Prabu Kresna : ” tujuanmu iki apa?”
ngingetake menawi sampun dados raja utawitiyang inggilampun nyepelekake
abdinipun.Akhir critanipun sedaya bahagia lan nyuwun ngapura sedaya.
entasi, udan je!! sik yo mbak ebong.. :c:iyo titip kudanilku, ojo diculeki matane, mengko ndak ora imut
Album IPNU Banyuwangi - Jengkal Panuwun | Jamiyah Al-Mubarok
pada 19:27	Balas	Apik timen…sbg wong wonosobo nyong bangga, contone: pas
Międzybórz (Jerman Medzibor, Neumittelwalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Międzybórz&oldid=1090816"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
wis ana wong sejen sing nyunting utawa mbalekna artikel kuwe.
semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lakselv&oldid=1006633"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.00, 5 Maret 2016.
wanita nek isih kepingin nikah nunggu si pria
umur 60 th,koyo umure dewe to, wah Mas Yono dadi ngguyu maneh.
ra ngguyu ...sampeyan ki ya lucu, mosok cewek naksir cowok ndadak nunggu umur
60 th. Yen ngono awake dhewe 1 -2 tahun meneh isa dadi kandidate si
mas Inu kon ngenalke ....hehe ..
putune. Mula maca tulisane msInu, dijupuk sepotong,
ditulis nggo msYono, karo bgarep-arep ngenteni umur 60. Hehehehe ...
Ngomongke apa to eyang2 iki ?? Ning ncen bener lho .....bocah wedok saiki akeh sing golek-ane ....waton mapan
, sugih ....umur ra dadi soal ...
Aku duwe pasien umure 19 thn , ayu , mulus ....hamil diterke bojone (sbg istri
ke 5 sing lanang umur 60 thn , anggota DPRD dari slh st parpol , ustadz) .....
Sing lanang isih gagah , PD ....wong sugih ....? Ono maneh ...iki prof dokter (preklinik , ustadz juga) saat ini usia 70 thn
....bojone ke 3 (saiki usia 36
anake 3 wis steril (mow) ...
Itulah bukti nek wong lanang kuwi ora ono istilah "bendaya" .....kapanpun
Kira2 kancane dewe ono ora yo sing koyo
wis maca tulisanku, isa nggo guyon parikena....mbok
biyen2 saben nulis neng KR tak posting neng kene isa nggo guyonan. Ngrekasa
tenan lho le nulis ki, merenung 3 hr njur le nulis 4 jam. Tulisan
Ning saiki kok da mas2an ki piye? Biyen neng Joglo Samiaji Wonosari rak wis da
sepakat ngundang ra sah nganggo Pak, Bu, Prof, dok, Mas, Mbak ta? Langsung
nuwun sanget kangge’tutorial niki.Nyuwun sewu kulo ajeng download sedoyo nggih..mugi2 dados amal panjenengan..
"Luhur ing Budi, Trengginas ing Gawe, Handayani Sesami",
2 Timotius 31Timotius, ngertia, nèk ing jaman entèk-entèkan, sakdurungé Gusti Yésus teka, bakal ènèng kasusahan gedé werna-werna. 2Apa jalarané? Jalaran wong-wong namung mikirké uripé déwé waé lan ora perduli karo liyané. Pada mata-duwiten, kemlèlèt lan sombong. Pada sembrana marang Gusti Allah lan marang liyané lan ora pada manut marang wong tuwané. Ora nduwèni rumangsa kesuwun lan ora ngajèni blas marang Gusti Allah lan barang sing sutyi. 3Ora nduwèni rasa trésna, ora kenèng dijagakké lan seneng ngèlèk-èlèkké liyané. Ora ngerti wates, malah ngumbar kekarepan sing ora nggenah, tegelan lan ora nduwèni seneng blas karo barang betyik. 4Ora kenèng dipretyaya lan sembrana ing sembarang, ora mikir mburiné, malah ngegulké sombongé. Nemen banget enggoné nuruti senengé tenimbang nuruti karepé Gusti Allah. 5Jaréné wong pretyaya, nanging nèk nyawang klakuané ketara tenan nèk ora tau nglilani Gusti Allah nata uripé. Kowé kudu sing ati-ati lan aja bebarengan karo wong sing kaya ngono kuwi. 6Enèng sing pada mlebu-metu nang omahé wong lan bisa ngenèng wong wédok-wédok sing gelem nggugu omongané wong kaya ngono kuwi. Jalaran wong wédok-wédok kuwi uripé ora nggenah, namung pada nurut senengé terus pada rumangsa salah. 7Pada kepéngin diwulangi pitutur-pitutur sing anyar, nanging namung kanggo nutupi klakuané sing ala. Wong-wong kaya ngono kuwi ora bakal bisa nemu pitutur sing bener lan pitutur sing sangka Gusti Allah. 8Kaya Yanes lan Yambres sing mbiyèn pada nglawan nabi Moses, kaya ngono uga guru-guru palsu kuwi saiki pada nglawan pitutur sing bener. Pikirané wis ora nggenah lan Gusti Allah ora bisa nganggokké wong kaya ngono kuwi, jalaran pada semplak pengandelé. 9Nanging, kaya Yanes lan Yambres dèk mbiyèn, guru-guru kuwi ora bakal bisa ngapusi wong-wong sampèk suwi, awit kabèh wong bakal weruh lan nitèni déwé nèk guru-guru kuwi klèru. 10Timotius, kowé ngerti déwé nèk aku ora kaya guru-guru kuwi, awit kowé ngerti déwé apa sing tak wulangké lan kowé weruh uripku. Kowé ngerti tujuané uripku. Kowé uga ngerti nèk aku pretyaya lan njagakké marang Gusti Allah. Kowé ngerti déwé enggonku sabar marang wong-wong sing pada nglawan aku. Kowé ngerti nèk aku trésna marang Gusti Allah lan marang tunggal manungsa. Kowé weruh déwé nèk aku terus nyambutgawé kanggo Gusti, senajan kangèlané lan alang-alangané ènèng waé. 11Kowé ngerti nèk aku disiya-siya karo wong-wong lan aku nglakoni sak wernané kasangsaran. Werna-werna kangèlan wis tak lakoni nang Antioki, nang Ikonium lan nang Listra. Nanging Gusti Yésus nulungi aku ing kangèlan kuwi kabèh. 12Pantyèn ya wis sak mestiné. Sapa waé sing kepéngin nurut Gusti Yésus sing tenanan mesti bakal disangsara. 13Nanging wong ala lan wong ngapusi malah selot ndadra enggoné nglakoni ala. Awit wong kaya ngono kuwi ora namung ngapusi wong liyané, nanging suwi-suwi dèkné déwé nggugu apusané déwé. 14Nanging kowé Timotius, kowé kudu nurut piwulang sing wis mbok tampa lan wis mbok akoni bener. Kowé ngerti déwé sapa sing mulangi kowé. 15Kawit tyilik kowé wis diblajari sangka pituturé Gusti Allah, dadiné kowé ngerti nèk pituturé Gusti Allah kuwi bisa ngekèki kaweruh marang kowé. Kaweruh sing nduduhké marang kowé nèk Gusti Yésus, Juru Slameté manungsa, teka ing donya ngluwari kowé sangka kwasané ala, supaya kowé bisa urip langgeng. 16Tembung-tembung isiné pituturé Gusti Allah kuwi kabèh metuné sangka pikirané Gusti Allah déwé. Mulané tembung-tembung kuwi kabèh kenèng dienggo mulangi bab sing bener, kenèng dienggo mbenerké piwulang sing klèru, kenèng dienggo mbenerké klakuan sing ora apik lan uga kenèng dienggo mblajari nindakké urip sing nurut karepé Gusti Allah. 17Dadiné wong sing nyambutgawé kanggo Gusti Allah bisa nduwèni kapinteran ngerjani penggawéan apa waé sing dikarepké karo Dèkné.
njaluk baline negeri Astina saiki Wa, Siwa tetep manggon neng kene, nanging punjering paprentahan bali menyang tangane Pandawa. Dadi baline Astina
nontok ae nyong. iki duduk dulinane cah gedhi. opo meneh sing waras.
Ing jaman biyen, wonten satunggal kerajaan ingkang kasebut kerajaan Ngastinapura. Raja punika nggadahi sifat serakah lan saâ .Naskah Drama
cekelane owah, dadi yo slenco, awakku gak mlebu frame. Yo wes lah, arep pie maneh wong yo film'e gari 2 thok.
Wes yo Un, aku melu pokok'e. Gak menang gak popo wes, sing penting
- Gyanendra Saka Nugraha- Muhammad Aji Saka- Saka Guntur Rizallul Abror- Saka Maulana Purwasiwi- Saka
Aji- Elkin Saka- Saka Aji Pangestu- Afgan Saka Sadewa Pamungkas- Saka Rama Yudha- Gede Saka Aditya
Indrawan- Yuva Saka Pratama- Vinda Saka Palwaguna Wibowo- Andhika Saka Pramukti- Saka Panji Pratama- Saka
blog mas, soyo gede soyo apik,trus dinggo nggulek duit soko internyet iki@slamet:nang ndi tho
KPK : Muchtar .........paling ora kumise wis mbaplang koyo Antazhari!M Murtijanto:Nek wis ana Ketua KPK ... gari golek MARKUS eAbid Muhammad:wiiiiss, komplit....? Saiki tak bubarke wae, lha wong aku ora dadi
lair 2 Juli 1983 ing Phoenix, Arizona) iku sawijining penyanyi, panulis lagu lan gitaris asal Amerika Sarékat. Nalika lair dhèwèké prématur pitung minggu luwih dhisik. Jenengé ngarep dijupuk saka sawijining lagu The Beatles sing ajudhul Michelle. Penyanyi iki blasteran Irlandia, Prancis, lan Walanda iki nduwé sedulur loro.
tuwa tinimbang dhèwèké, ing Meksiko. Anaké sing ragil lair ing 3 Agustus 2005 lan diwènèhi jeneng Owen Isabelle.
Saiki Michelle Branch nggabung karo sawijining band sing jenengé The Wreckers. Single-né sing kapisan judhulé
Arep nggawe tulisan gawe isen-isen blog ben ora diomahi rayap kok yo angel men to ya..ya... Konco-konco wis pada tekan mbulan, aku sik keri wae ana njawa hehehe.... Mugo-mugo wae sik ana sing kelingan karo aku. Dadi anak rantau kuwi yen mulih kadang-kadang pancen di pangklingi kanca-kanca. Opo maneh yen mulih2 wis nggowo anak limo karo bojo loro hahaha....
Walah, kurang gawe tenan iki sing nduwe blog hehhe....
wedang uwuh, sentra wedang uwuh, stamina tubuh, TEH WEDANG UWUH SAHARA,
ora ditip nesu, nilep optional, kok njaluk diusulke fee 500.000/day kan lucu, lah wong tikangkah polahe isih ngisin-isini kok njaluk organisasi ngundake standard fee, nek
TLOGOSARI KENE TO, MOSOK RA MAMPU?
NGONO KAN DADI LUWIH CETHO!
DARIPADA TIWAS WES TAK NIATI GOLEK TEKEK JEBULE DOBOL TOK!
AMnggawe maneh tho yoDeleteReplyOngkiFebruary 4, 2015 at 10:13 PMbiyuh mbak, tahu goreng + ayam + srondenge..Iku pinggir kolam g akeh nyamuke ya, soale enek
putrinipun kangmas Herbud :Gegarane wong akramiDudu banda dudu rupaNamung ati pawitaneYen gampang luwih gampangYen angel angel sakalangkung Tan kena artaArtinya:Hakekat orang berumah tanggaBukan krn harta atau rupaKasih sayang
penganten:Ingkang dipunaturaken mas Inu menika panci salah satunggaling pupuh Asmarandana ingkang misuwur sanget, mboten namung kangge nuturi panganten enggal, nanging ugi tumrap soksintena ingkang badhe yasa lan mbangun balewisme.Namun kemawon menapa ingkang dipunaturaken mas Inu taksih kirang sapada (setunggal larik, satu baris). Dene pada ingkang pungkasan taksih kirang kalih wanda (dua suku kata). Kawuningana, tembang macapat menika aturanipun baken, Asmarandana gadhah guru wilangan (cacahing
baris). Asmarandana menika pathokanipun 8-i, 8-a, 8-e, 8-a, 7-a, 8-u, 8-a.Mila ingkang kaaturaken mas Inu wujudipun lajeng kados makaten:Gegarane wong akramiDudu
Dene manawi mas Marsito ngendika bilih pada pungkasan suraosipun "tan/kena/tinumbas/ arta", kula langkung remen mawi pada ing nginggil, "tan/kena/tinambak/ arta". Boten namun kangge tumbas, arta kangge nambaki kemawon boten badhe saged/cekap manawi sampun sami cocog lan tresnanipun. .. Lha kanti makaten, balegriya ingkang kabangun insya AlLah saged estu sakinah, mawaddah lan rohmah ... Makaten mbokbilih, manawi wonten lepat-klentu ingkang
trep katimbang maju sepisan terus kena. Dereng temtu! Mila gampil suwe mijet wohing ranti, angele gampang ngukir lan njara langit, pungkasanipun: ora kaya-kayaa anggone ngragadi, nek wis angel kelangkung ditambakana
Desember 24, 2008 pada 12:39 pm	· Filed under akhir jaman, amarika,
sing cah geo? mbok aku diajari, utamane masalah gawe katalog, tapi sing cepet lewat excel impor dadi csv. Dadi ra sah ngetik lan
miturut dheweke body ngarepe apik banget memper kaya Camry. Suwijining dina pas wektu istirahat kantor, Ima lunga metu golek barang-barang kebutuhan bulanan ning swalayan. Ndilalahe pas parkir ning ngarep swalayan, wis ana mobil liya sing padha persis jenise di parkir ning jejere mobile Ima. Dadine mobil loro werna abu-abu kuwi jejer ning parkiran.
Sakwise rampung belanja Ima balik meneh ning mobil. Dithokake kunci mobil, dibukak lawange, banjur Ima mlebu ning mobile. Wasan ning njero mobil, Ima kaget amarga isi mobile kok beda. Iki mesthi mobile wong liya
sing diparkir jejer dheweke. Wah gawat iki! Mosok kunci mobile Ima iso dinggo mbukak mobile wong liya!. Enggal-enggal Ima ngethokke handphone lan protes marang dealer sing dodol mobil.
Ah mosok mbak? Wiwit jaman pithik durung kathokan kunci mobil ki ya mung iso dinggo mbukak siji mobil thok, ora iso dinggo mobil liyane!
Lha iki buktine! Aku saiki iso mlebu mobile wong liya. Padahal aku ki dudu tukang sulap loh! Dealer:
Okey Mbak! Tunggu disik yah. Sedilit mengkas teknisi teka mbrono ngecek mobile Mbak Ima Ima:
Cepet ya Pak! Yen sak kunci iso dinggo
nduwe mobil wis rampung belanja lan marani mobile. Dheweke kaget weruh ana Ima ning njero mobile. Ima banjur nerangake menawa dheweke salah mlebu mobil amarga kuncine ora spesifik, iso dinggo bukak mobil liyane. Ima ngajak sing nduwe mobil bareng-bareng
Dadi ngoten ceritane pak. Kuncine panjenengan kalian kunci kula sajake sami. Mangke awake dhewe kudu bareng-bareng komplain marang Dealere njih!
Heuheuheu... Mbak Mbaaak! Lah mesthi wae mbake iso mlebu mobilku wong
ora tak kunci je. Soale anakku lingguh ning jok mburi lagi maca komik. Lha niku bocahe sakmenika ngadek... Dumadakan ning jok mburi njedul cah cilik sing ngguyu mringis lan ngruruhi Ima:
Halo Mbak Cantik. Sorry njih, aku mau lagi asyik maca komik dadi mboten weruh Mbake mlebu
Dhumateng ngarsanipun para pepundhen, para pinisepuh saha para sesepuh ingkang pantes pinundhi. Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, nun inggih panjenenganipun Bapak Dukuh ……, Bapak Ketua RW ….. menapa dene Bapak Ketua RT…… ingkang tuhu kinabekten. Para Bapak saha Ibu minangka tokoh masyarakat ing tlatah Pedukuhan …… ingkang tansah kula hormati. Mboten kesupen dhumateng para kanca pengurus …………..(nama organisasi) ingkang tansah kaantu-antu kiprahipun ing sak lebeting gesang kemasyarakatan.Langkung rumiyin keparenga kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara pepanggihan ing titiwanci punika, nyuwun lumunturing sih samodra pangksami dene kula cumanthaka nggempil kamardikan nyigeg pangandikan panjenengan sedaya, saperlu badhe amurwakani laksitaning adicara ing titiwanci punika.Anamung sak derengipun, murih ing samangke sageta jumbuh menapa ingkang dados wigatining pepanggiha menika, keparenga badhe kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karantam, ingkang ing samangke badhe kapurwakani kanthi adicara ingkang angka sepisan nun inggih Pambuka.Kalajengaken adicara ingkang angka kalih, atur pam bagyaharja saking Ketua …….. Ndungkap adicara ingkang angka tiga, Pangandikan saking Bapak Dukuh……………….. Adicara ingkang angka sekawan, minangka wigatining pepanggihan menika nun inggih Musyawarah, ingkang samangke lampahing adicara musyawarah menika kaaturaken dhateng sedherek Ketua…………… Paripurnaning adicara musyawarah, kalajengaken adicara mirunggan ingkang badhe kaaturaken wontenipun sawetawis atur saking pengurus. Wondene adicara ingkang angka enem minangka pungkasaning adicara, nun inggih adicara Panutup.
Para bapak, para ibu saha para sedehrek sedaya ingkang tansah kinurmatan. Sumangga adicara pepanggihan ing titiwanci punika tumunten kita awiti. Minangka pambuka laksitaning adicara, sumangga kita purwakani kanthi sareng-sareng ndedonga kanthi nenuwun lan nyenyuwun dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Basmalah, kula dhereaken.Ndungkap adicara ingkang angka kalih, atur pambagyaharja saking Ketua ……………. Ingkang menika dhumateng sedherek Ketua ….kasumanggaaken.
=====(setelah pambagyaharja dari ketua selesai)=====
Mekaten manggah atur pambagyaharja ingkang sampun kaaturaken denening sedherek ……………………. Kalajengaken adicara ingkang angka tiga, Pangandikan saking Bapak Dukuh …………………… Dhumateng Bapak Dukuh …………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
=====(setelah Sambutan Dukuh selesai)=====
Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun Bapak Dukuh……………….. ingkang sampun kepareng paring pangandikan, ingkang sedaya pangandikan kala wau minangka pambombong lan pambimbing tumrap pengurus saha anggota ………..(nama organisasi) ing tlatah Pedukuhan ……………….. Para Bapak, para ibu saha para sedherek sedaya ingkang kinurmatan, lumebet adicara ingkang angka sekawan, minangka wigatining adicara pepanggihan ing titiwanci menika, inggih adicara Musyawarah. Wondene lampahing adicara musyawarah menika, sawetahipun kula aturaken dhateng sedherek Ketua ……….. (nama organisasi). Dhumateng
bbil’aalamiin. Sampun paripurna adicara musyawarah ing titiwanci menika lan saestu sampun pinanggih rembag ingkang gumathok minangka paugeraning pakaryan utawi kegiatan ingkang badhe sareng-sareng kita lampahi ing wekdal ingkang badhe dhateng.Para lenggah ingkang kinurmatan, ndungkap adicara ingkang angka gangsal, sawetawis atur saking pengurus ingkang badhe kaaturaken dening sedherek sekretaris. Dhumateng sedherek sekretaris, wekdal
sawetawis atur saking sedherek sekretaris, mugi ndadosna kawigatosan dhumateng para anggota lan minggahipun dhumateng sedaya para lenggah.Para Bapak sumrambah para Ibu saha para sedherek sedaya ingkang kinurmatan, titi laksananing adicara pepanggihan ing wekdal punika wiwit purwa, madya dumugi wusananing pepanggihan sampun lumampah kathi wilujeng nir ing sambekala. Minangka panutuping adicara, sumangga adicara ing titiwanci menika kita pungkasi ngiras pantes minangka raos syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Hamdalah, kula dherekaken. ……. Alhamdulillaahirabbil’aalamiin…
Para lenggah ingkang kinurmatan, ing mbok bilih sak dangunipun kula ndherekaken lampahing adicara, inggih minangka jejering pranatacara kathah atur ingkang kirang nuju prana menapa dena tindak-tanduk kula ingkang kirang mranani, saestu kanthi andhap asoring manah kula nyuwun
putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong akrami Dudu banda dudu rupa Namung ati pawitane Yen gampang luwih ga...
wae. Kene gelase akeh sing mung diwadhahi dos-dos. Sing diwadhahi krat mung sebagian sithik merga Domus mung duwe krat sithik." (
Ahmad Azzam Amirrulloh Lahir : 14 Desember 2011 Jam : 08.00 WIB Pancobaning Urip
kok koyo ngene abot sanggae yen lagi dadi wong ora nduwe tak rewangi mbendino nyambut gawe rekoso nanging kayane ra sepiro urip
lengser, menopo panjenengan mboten maos perpres 88 th 2013 ? UU no 5 th 2014 ? di waos rumiyin bapak nggih….
laksono budiarto: pak hartono, saya kurang setuju
KERIS PUSAKA KANJENG KYAI CONDONG CAMPUR
KERIS PUSAKA KANJENG KYAI SABUK INTEN
Gedong Gapura Hageng, Gedong Lopak – lopak, (Gopok – gopok), Umbul Pasiraman (Umbul Binangun), Gedhong Sekawan, Gedhong Gapura
Dadi wong jo sok usil leee.. inget, garising nasib ki koyo roda sing lagi muter..kadang ning ngisor, kadang ning nduwur..
Gito ngersakake didherekake Tari neng Misa paroki. Tari mung takkon ndherekake terus ditinggal. Nek Misa meh rampung terus dipethuk" (
liyane do ngerti (lha iki basa Jawa maning..), wis ah basa basine ndak
TUKIN juga lengser, menopo panjenengan mboten maos perpres 88 th 2013 ? UU no 5 th 2014 ? di waos rumiyin bapak nggih….
Oalah mas mas, sing sabar yo mas….
Ora segampang sing sampean pikir.ke, iki ngono bedo karo bengkel pinggir dalan mas….
Salah peritungan setitik wae nyowo pilot taruhan.e…
Sing sabar yo mas, lek durung wayah.e lan ora ono wujud.e gak perlu diomong.ke lahh
Buko poso lawuh’e gereh,
Fatamorgana ya iku salah siji kadadèyan utawa fenomena optis kang biyasané ana ing panggonan kang amba kayata padhang gesik utawa padhang ès.[1] Fatamorgana bisa diarani gambaran kang diwangun déning hawa utawa udhara.[2] Fatamorgana disebabaké amarga salapis udhara kang panas lan tipis ing sandhuwuré panggonan, hawa iki nekuk utawa mbéngkokaké cahya saka langit saéngga katon teka saka dalan.[2] Saka prastawa iki katon kaya pantulan kang katon kaya ana banyu ing sandhuwuré panggonan kang panas.[2] Miturut èlmu fisika, fenoména optik iki kadadéyan amarga cahya kang kuwat dibengkokaké nalika ngliwati lapisan hawa kang nduwèni suhu kang panas ing lapisan atmosfer.[2]
Fatamorgana uga ditemtokaké déning titik pangamatan.[2] Sangsaya dhuwur titik pangamatan, fatamorgana saya ora cetha.[2] Fatamorgana cetha nalika manggon ing titik pengamatan kang cendhèk.[2] Para pelaut biyasané ngertèni pulo kang nglayang ing udhara, iki kadadéyan nalika para pelaut ngematna pemandangan laut saka kapal kanthi panggonan kang dhuwuré loro utawa telung meter ing sandhuwuré segara lan uga saka panggonan kang rata.[2]
Umpamané ing gunung pasir, fatamorgana arupa tlaga utawa banyu utawa kutha.[1] Iki sabeneré ora nyata.[1] Fatamorgana disebabaké pantulan saka langit kang dipantulaké hawa panas.[1] Hawa panas iki gunané kanggo dadi kaca utawa pengilon kang mantulaké kahahan ing salah siji panggonan.[1] Amarga ora kadadéyan kang sabeneré mulané fatamorgana uga diarani apusan mata.[2]
Ora mung ing gunung pasir kang panas, fatamorgana uga kadadéyan ing wajan kang isiné lenga kang panas lan ing dalan kang panas nalika wayah awan.[2] Fatamorgana uga bisa kadadéyan ing kutub.[2] Biyasané kadadéyan nalika kahanan lagi cerah lan hawané rada panas ing panggonan kang ana lapisan ès.[2] Lapisan ès iki marakaké hawa dadi mudhun.[2]
Tembung fatamorgana dijupuk saka basa Italia.[1] Tembung iki asalé saka jeneng duluré wadon Raja Arthur ya iku Faye le Morgana.[1] Dhèwèké arupa peri utawa
Séndhok ya iku piranti kanggo mangan. Sendhok biyasané digunaké kanthi pasangan karo garpu.[1] Séndhok nduwèni wujud oval utawa bunder rada lonjong, ananging séndhok nduwèni gowakan ing tengahé.[1] Gowakan iki gunané kanggo wadhah panganan kang bakal dicidhuk.[1] Saliyané nduwèni bunderan rada lonjong ing sisih liyané sendhok duwéni gagang.[1] Gagang séndhok gunané kanggo nyekeli nalika séndhok lagi dianggo.[1] Ing Indonésia séndhok umumé dicekel ing tangan tengen kanggo njupuk panganan saka piringutawa mangkok.[1] Séndhok kanggo njupuk panganan banjur lebokaké ing cangkem.[1] Déné tangan kang kiwa nyekeli garpu. Garpu duwéni fungsi kanggo mbiyantu nglebokaké lan nata panganan ing séndhok.[1] Séndhok bisa digawé saka logam.[1], ananging uga kena digawé karo matèri utawa bahan liyané. Nalika jaman biyèn séndhok digawé saka kayu.[1] Saliyané iku ana uga séndhok kang digawé saka plastik.[1] Séndhok uga kena kanggo terapi. Terapi iki gunané kanggo kaséhatan.[2]
Jinis séndhok[besut | besut sumber]
Tembung séndhok umumé nduwèni teges séndhok kang kanggo mangan.[1] Ananging saliyané iku ana jinis sèndhok liyané.[1] Jinis sèndhok iki dibagi miturut gunané sèndhok.[1]
Séndhok banyu ya iku sèndhok kang khusus digawé kanggo njupuk banyu.[1] Sendhok banyu iki diarani gayung.
Séndhok bèbèk ya iku sèndhok kang gagangé cekak, bagéyan ngarep sendhok luwih cekung kaya sendhok biyasa.[1] Sèndhok iki bentuké kaya cucuk
kanggo nyendhok sega.[1] Sendhok iki bentuké rada lonjong lan luwih amba tinimbang sendhok liyané.[1] Sendhok sega gagangé rada cekak.[1] Sendhok sega uga diarani énthong.[1]
Séndhok pengedang ya iku sendhok kang digunaké kanggo nyidhuk banyu panas saka tembikar.[1]
Séndhok sayur ya iku sendhok kang gunané kanggo nyendhok sayur kayata sop.[1] Sendhok jinis iki nduwéni gagang dawa lan bentuké bunder lan rada ledhok.[1]
Séndhok tèh ya iku sendhok cilik kang gunané kanggo ngudheg ombénan kayata tèh.[1] Saliyané tèh sendhok iki uga kena kanggo ngudheg ombénan liyané kayata kopi, kopi susu, wédang jaé, lan liya-liyané.[1]
ingkang paling sae wonten ing acara Piala Vidya (FFI).[1] Zaskia lair ing Jakarta, 8 September 1987.[1] Zaskia nate kuliah ing Fakultas Psikologi Universitas Paramadina Jakarta.[1] Wonten ing saben filem, Zaskia tansah maragakake priyantun muslimah ingkang ngagem jilbab kados saben dintenipun.[1] Solah bawanipun Zaskia ingkang santun, nate kacoreng amargi wonten foto Zaskia ingkang taksih ngrokok.[1] Zaskia sampun maringi konfirmasi menawi piyambakipun panci perokok, ananging piyambakipun taksih mbudidaya ngicali kebiasaan kasebat.[1] Zaskia sapunika dados garwanipun satunggalipun sutradara ingkang kawentar, Hanung Bramantyo.[1][2]
Zaskia miwiti karieripun minangka dados artis saking ajang pemilihan Model Kawanku taun 2001.[1] Kanthi ajang kasebat, wonten satunggalipun rumah produksi ingkang remen kaliyan bakatipun Zaskia.[1] Lajeng Zaskia main sinetron Bidadari kaliyan artis Marshanda.[1] Sinetron ingkang saged damel naminipun Zaskia nambah misuwur inggih punika Kiamat Sudah Dekat ingkang dipunsutradarai déning Deddy Mizwar.[1] Wonten ing sinetron kasebat, Zaskia maragakake Sarah, priyantun estri ingkang tansah ngagem jilbab.[1]
Sinematografi[besut | besut sumber]
Sinetron lan filem ingkang nate dipunparagakaken déning Zaskia inggih punika:[1]
ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa kramaRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 28 Januari 2017.
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja, Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
Karung beras numpak motor iku …. 😀
heran aku karo para fans boy, saiki motormu hunda ngelek elek hamaya ro suzuku, sesuk motormu didol ganti kawasapi hundamu mbiyen sing kog sanjung2 setinggi langit genti kog bosok2e.. ganti meneh ngono meneh.. bundhu kog
Rossa keraton surakarta, gelar bangsawan Rossa , gelar Rossa dari keraton surakarta, Rossa ganti nama, Kanjeng Mas Ayu Tumenggung Sri Rossa Swarakaloka, Puteri
banyu miligesang kuwi tindak teruskaya banyu mili kaebarang sing aji kudu di-emi-emi kanthi temenminangka kanggo anak-putu besuksupaya gesang kuwi bisaa tindak teruskaya miline banyu
engkang tansah kulo hormati, sejatine sampun katah tiang engkang salah paham kalian kanjeng ratu kidul, kanjeng ibu puniko sosok ratu engkang bijak, adil, sopan , murah senyum, lan agama nipun islam, lan sak mestine kanjeng ratu puniko mboten nate golek tumbal istilah ipun tiyang jawi pesugihan. Malahan sewaliki kanjeng ibu puniko rendah hati lan sering ngendiko kaleh kulo, yen jaluk sugih kuwi nyambut gawe seng khalal lan nyenyuwun marang gusti allah, ojo podo golek pesugihan, lan ojo podo golek rizki seng kharam, mengko tembe burine insya allah bakal kanugrahan. Lan kenopo kulo saget cerito kados mekaten, keranten kulo puniko sejatine putro angkate kanjeng ratu kidul.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bjerkreim&oldid=1006009"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.18, 5 Maret 2016.
Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe utawa kagungan kersa. Layang iki dadi sesulihe wong kang duwe gawe, amarga ora bisa mara utawa sowan dhewe, nanging mung cukup wong liya saperlu ngaturake ulem. Layang ulem iku bisa dibedakake antarane layang resmi lan ora resmi. Nanging sejatine susunan/peranganing pokok mirip utawa padha. Peranganing layang ulem kang dikarepake yaiku:1. Titimangsa2. Salam Pembuka3. Surasa Basa / isi4. Wacana Basa / panutup5. Peprenahan6. Jenenge sing ngulemi7. Ndherek pengajeng-ajeng (turut mengundang)Tuladha layang ulem ora resmi awujud layang ulem wiwahan:Polanharjo, 20 Desember 2010 (1)Kairing sagunging pakurmatan, (2) Ngaturi wuninga bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing sadayanipun, kula badhe ngemah-emahaken anak kula estri ingkang angka kalih, ingkang akekasih: (3)Rara Pramesthi Wandhansari, S.Pd kaliyan Bagus Budiono, S.Pd putranipun Kangmas Ir. Hadiprabowo ing Malang.Ingkang punika bilih sepen ing alangan saha dhangan ing penggalih panjenengan sekaliyan kula suwun rawuh ing griya kula dhusun Karanglo, Polanharjo, benjing: dinten : Minggu Pon tanggal : 8 Januari 2011 jam : 11.00Saperlu panjenengan sekaliyan kula suwuni berkah pangestu dhumateng anak kula temanten kekalih. Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kula menggah rawuh panjenengan sekaliyan minangka tambahing puji basuki saha regenging pasamuan. (4) Ndherek ngajeng-ajeng Saking kula saha semah, (5) Ir.
wasesane yaiku;1. Rimbag wasesa –an lingga yaiku tembung lingga kang oleh panambang “-an“ Tuladha: - tancep + -
yaiku tembung dwipurwa kang oleh panambang “-an” Tuladha: - lelabuh + -an = lelabuhan -
dadi wujude oleh panambang “-an” rangkep. Tuladha: - tetuku + -an + -an = tetukunan -
Tanda pangibadah mirunggan badhe kawiwitan (pasamuwan kasuwun jumeneng, pradata pasamuwan GKJ Wiladeg lumebet ing papan pangibadah, kairingan Kidung 344.
Mugi sih rahmate Gusti, Ian sihe Allah Sang Rama
wah panunggile Roh Suci, tumrah ing kawula. Amin.
Psw : Pitulungan kawula menika pinangkanipun saking Asmanipun
Pdt. : Sih rahmat lan tentrem rahayu saking Allah Rama kita lan
7 1 7 5 7 1 Sdy : Haleyah
a. Angger-angger Katresnan (1 Yokanan 4 : 10 – 12)
Pdt. : Katresnan iku mangkene, dudu kita kang wus padha tresna marang Gusti Allah, nanging Gusti Allah kang wus nresnani kita. Psw : Lan wus ngutus Kang Putra minangka pangruwating dosa kita. Pdt. : He para kekasih, sarehne nganti samono anggone Gusti Allah ngasihi marang kita, dadine kita iki iya padha kawajiban tresna-tinresnan. Psw : Ora ana wong kang tau ndeleng Gusti Allah. Sdy : Manawa kita padha tresna-tinresnan, Gusti Allah tetap ana ing kita, lan sihe iku sampurna ana ing kita. b. Kidung Panelangsa 204 : 2,3
2. Dhuh Gusti kula nglenggana mring dosa nggih lepat kula
sinungan gesang sejati langgeng wilujeng ing swargi. 4. Pawartos Sih Rahmat : Yesaya 55 : 10, 11
“Sabab kayadene udan lan salju anggone tumurun saka ing langit lan ora bali mrono, nanging banjur mbanyoni bumi, gawe subure lan njalari thukule tetuwuhan, aweh wiji marang kang nyebar lan roti marang wong kang gelem mangan, iya mangkono pangandikaningSun kang miyos saka ing tutukingSun ora bakal bali marang Ingsun kanthi nglaha, nanging iku bakal nindakake apa kang Sunkarsakake, sarta bakal oleh gawe tumrap apa bae kang Sundhawuhake”. 5. Pitedah Gesang Enggal : Efesus 4 : 11 – 16
“Lan iya Panjenengane kang maringi para rasul, para nabi, para juru-warta Injil, mangkono uga para pangon lan para pamulang, supaya padha nyamektakake para suci anggone nindakake ayahan leladi, minangka pambanguning sarirane Kristus, nganti kita kabeh wus padha bisa nggayuh manunggaling pracaya lan kawruh kang bener tumrap Putraning Allah, kadiwasan kang sampurna, lan tataraning tumuwuh kang laras karo kasampurnaning Kristus, temahan kita ora dadi bocah maneh, kang diontang-antingake dening sarupaning angine piwulang, dening pratingkah nasar lan culikane manungsa kang mblasukake, nanging kalawan tatag ngadhemi kayekten sajroning katresnan, kita mundhak-mudhak ing samubarang ngener marang Kristus kang jumeneng sesirah. Iya marga Panjenengane iku badan sakojur – kang tumata runtut lan tinalenan dadi siji dening paladosaning perangane kabeh, cocog karo boboting pakaryane saben perangan iku – kepareng tumuwuh sarta mbangun dhiri ana ing sajroning katresnan.” 6. Kidung Kasanggeman 204 : 4, 5
4. Dhuh Gusti kula nampeni sih rahmat luber sing swargi kula sumarah pracaya nggih ngayom mring Sang Pamarta dinadosken putreng Allah kang tansah numrahken berkah.
5. Dhuh Gusti kula prajanji wus mesthi kula tetepi
Kados ingkang sampun kawartosaken ing pawartosing Pasamuwan, ing pangibadah punika badhe karesmekaken diwasaning Pepanthan Bejiharjo, Karanganom, lan Grogol dados Gereja Kristen Jawa Bejiharjo.
Minangka tetenger Diwasaning Pasamuwan, langkung rumiyin badhe katindakaken pelerehan Majelis GKJ Wiladeg Panthan Bejiharjo, Karanganom, lan
lan Diaken ingkang badhe lereh saking kalenggahanipun kaaturan jumeneng ing sangajenging
Miturut pranataning pasamuwan, wekdal peladosan panjenengan minangka pinisepuh lan diaken sampun purna. Pramila ing pangibadah menika kanthi resmi kula nelakaken, bilih panjenengan sedaya sampun lereh saking kalenggahan Pinisepuh lan Diaken. Kanthi menika Pasamuwan ngaturaken panuwun dhateng panjenengan sedaya ingkang sampun nindakaken peladosan ngantos dumugi wekdal menika. Mekaten ugi Pradataning Pasamuwan ngaturaken panuwun dhateng panjenengan sedaya ingkang sampun nyambut damel sesarengan ing salebeting peladosan. Salajengipun, sinaosa sampun mboten ngasta kalenggahan Pinisepuh lan Diaken nanging panjenengan sedaya tansaha grengseng nindakaken peladosan ing Pasamuwanipun Gusti, awit kita sumerep bilih wonten ing patunggilanipun Gusti, kangelan kita mesthi mboten muspra.
Para Pinisepuh lan Diaken ingkang nembe lereh kaaturan lenggah nunggil kaiyan pasamuwan.
b. Tetepan Pinisepuh & Diaken GKJ Bejiharjo
Awit saking berkahing pakaryanipun Gusti Allah anggenipun paring kawilujengan lumantar pakaryanipun Gusti Yesus Kristus, tuwuh Greja utawi Pasamuwan ingkang mujudaken patunggilanipun para tiyang pitados ingkang underanipun wonten ing Sang Kristus. Gereja Kristen Jawa kalebet Pasamuwan ing ngriki, lairipun karana pakaryaning Allah anggenipun maringi kawilujengan menika. Gereja Kristen Jawa ingkang dipun akeni dados pasamuwan, inggih menika gesang patunggilaning keyakinan tiyang-tiyang ingkang manggen ing salah satunggaling panggenan, ingkang sampun gadhah Pradata, sarta ingkang sembada tanggel jawab dhateng sawernining peladosan, dadosa pangundhanging Injil, pangrimating kapitadosanipun warganing pasamuwan, sarta nindakaken organisasining Pasamuwan adhedhasar
punika Pasamuwanipun Gusti Allah ingkang gadhah kedaulatanipun piyambak, kapimpin dening Pradataning Pasamuwan ingkang dumados saking Pinisepuh. Pendhita tuwin Diaken.
2. senajan gadhah kedaulatanipun piyambak, saben Greja kanthi rumaos perlu nyambut damel lan sesambetan kaliyan GKJ sanesipun. Sesambetan wau kebabar wonten ing parepatan Klasis, Sinode tuwin Visitasi (patuwen).
Wonten ing sistem Presbyterial ingkang gadhah ciri pokok mekaten wau, pradataning Pasamuwan, Klasis tuwin Sinode gadhah kewajibanipun piyambak nanging kedah urmat-ingurmatan kanthi tanggel jawab dhateng Gusti Yesus Kristus, Ratuning Pasamuwan.
Sasampunipun nglangkungi pacawisan ingkang mateng miturut Tata Gereja lan Tata Laksana GKJ samangke badhe katetepaken Pradataning Pasamuwan minangka pratandha kadiwasaning Pasamuwan.
Greja utawi Pasamuwan menika wujuding gesang sesarengan ingkang underanipun wonten ing Gusti Yesus Kristus. Gesang sesarengan wau dipun wulang lan dipun rimati, supados mekar utawi ngrembaka nuju dhateng kasampurnan. Gesang sesarengan ingkang nama Pasamuwan punika mbetahaken pemimpin ingkang trampil ing salebeting peladosan kangge nuntun Pasamuwanipun, supados kapitadosanipun karimatan. Awit saking punika Gusti Allah kepareng nimbali para pelados mirunggan wonten ing kalenggahan gerejawi, inggih punika Pinisepuh, Pendhita, lan Diaken. Karana pepanthan-pepanthan ingkang badhe kadiwasakaken punika dereng gadhah Pendhita, pramila kacawisaken Pendhita Konsulen manut putusaning Parepatan Klasis.
Tugas ingkang sipatipun umum, Pinisepuh lan Diaken punika sesarengan kaliyan Pendhita tanggel jawab sawernining peladosanipun Pasamuwan dadosa Pangundhanging Injil, pangrimating kapitadosanipun warga Pasamuwan punapadene bab organisasinipun Pasamuwan. Tugasipun Pinisepuh ingkang baku (utami) nindakaken peprentahaning Pasamuwan. Dene tugasipun Diaken ingkang baku (utami) nindakaken peladosan ngrimati gesanging jasmaninipun warga Pasamuwan menapadene masyarakat.
Samangke para sedherek ingkang badhe katetepaken ing kalenggahan Pinisepuh lan Diaken kaaturan jumeneng, inggih menika :
nekseni, bilih panjenengan sagah nindakaken tugas dados Pinisepuh lan Diaken, panjenengan kaaturan mangsuli pitakenan-pitakenan punika :
1. Panjenengan menapa pitados, bilih Gusti Allah nimbali panjenengan lumantar Pasamuwanipun, wonten ing kalenggahan Pinisepuh lan Diaken?
2. Panjenengan menapa ngakeni, bilih Gusti Yesus Kristus Ratuning Pasamuwan ngersakaken tanggel jawab panjenengan wonten ing kalenggahan Pinisepuh lan Diaken, supados gesang tuwin peladosan panjenengan njalari Pasamuwan wonten paedahipun wonten ing pakaryanipun Gusti Allah anggenipun paring kawilujengan?
3. Panjenengan menapa sagah nindakaken kuwajiban minangka Pinisepuh lan Diaken kanthi tumemen, adhedhasar Kitab Suci, Pokok-pokok Ajaran GKJ, sarta Tata Gereja lan Tata Laksana GKJ?
4. Panjenengan menapa sagah nyambut damel sesarengan kaliyan para ingkang sami ngasta kalenggahan ing pasamuwan sanesipun?
5. Panjenengan menapa sagah nyambut damel sesarengan kaliyan pasamuwan-pasamuwan sanes, inggih menika sariranipun Sang Kristus, menapadene nyambut damel sesarengan urmat-ingurmatan kaliyan para ingkang nganut keyakinan/agami sanes, murih ndhatengaken katentreman sarta karaharjaning gesang?
6. Panjenengan menapa sagah ngrampungi prekawis-prekawis ingkang magepokan kaliyan wilayah peladosan sarta hak miliking Pasamuwan kanthi saprayoginipun?
7. Sasampunipun diwasa, Pasamuwan ingkang Panjenengan ladosi menapa tetep njagi panyambut damel sesarengan wonten ing parepatan Klasis lan Sinode?
8. Panjenengan menapa sagah nampeni sawernining pangengen adhedhasar Kitab Suci?
(Dipun wangsuli sesarengan : “inggih kanthi gumolonging manah”)
3) Pinisepuh lan Diaken ngucapaken janji (Pasamuwan kaaturan jumeneng)
“Wonten ing ngarsanipun Gusti Allah sineksenan dening Pasamuwan, kawula para Pinisepuh lan Diaken ingkang katetepaken wonten pangabekti punika kanthi tulusing manah aprajanji sagah nindakaken kuwajiban minangka Pinisepuh lan Diaken kanthi tumemen,
Mugi Gusti paring berkah dhateng kawula. Amin.”
4) Pinisepuh lan Diaken Napak Astani Buku PPA GKJ
5) Pendhita Nglantaraken Berkah (Pasamuwan ngrepekaken Kidung 63 : 1, 3) 1. Tyang kang sumarah pracaya kang leladi klayan, setya
misungsungken gesangipun konjuk mring Hyang Maha agung.
3. Pangeran Allah Makwasa ngluberken berkah sing swarga, muwuhi ing sih rahmatnya ngiring ing kasetyanira.
“GUSTI ALLAH INGKANG MAHAKUWAOS TUWIN MAHASETYA, INGKANG SAMPUN NIMBALI PANJENENGAN SEDAYA KANGGE NINDAKAKEN TUGAS INGKANG SUCI TUWIN MULYA MENIKA, NYAGEDAKEN PANJENENGAN SUPADOS DADOS PELADOS MIRUNGGANIPUN INGKANG SAE TUWIN SETYA.”
Pdt. : Ing dinten punika, Setu Wage tanggal 11 April 2009, dipun pratandhani srana tetepan Pradataning Pasamuwan, kula nelakaken bilih
nembe katetepaken ngadhep Pasamuwan lan nelakaken timbalaning peladosan.
Para sedherek ingkang nembe katetepaken ing kalenggahan Pinisepuh lan Diaken.
Ing ngajeng Panjenengan sedaya menika Pasamuwanipun Gusti Allah ingkang kedah panjenengan pimpin. Ing salebeting nindakaken tugas kepemimpinaning Pasamuwan, Panjenengan tansah ngengetana pangandikanipun Gusti Allah, ingkang mekaten:
“Pepanthan mendane Gusti Allah kang ana ing kowe iku engonen; aja merga kepeksa, nanging klawan
kauntungan, nanging klawan rasa leladi. Kowe aja tumindak kaya-kaya ngwasani Pasamuwan reksanmu, nanging dadia tuladha tumrap pepanthan iku.” g. Pendhita masrahaken Pinisepuh lan Diaken ingkang nembe katetepaken dhateng Pasamuwan
Para pinisepuh lan Diaken punika katampia kangge mimpin panjenengan sarta nindakaken peladosaning Pasamuwan. Pramila katresnanana, kabiyantua srana pandonga, daya lan dana supados saged nindakaken peladosanipun kanthi sae tuwin tanggel jawab, ngantos asmanipun Gusti
Pendhita ngladosaken Pandonga Sokur Kadiwasaning Pasamuwan.
9. Atur Pisungsung kasarengan ngrepekaken Kidung 187 : 1 – 1. Jiwa raga kawula konjuk mring Sang Pamarta
2. Tangan suku kawula nindakken pakaryannya, mrih sesami basuki nampeni sihing Gusti, nampeni sihing Gusti
3 Dalah kedaling ilat nggih ngundhangken sih rahmat, temah asmaning Gusti datan kendhat pinuji, datang
Pandonga Pisungsung lan Badhe Nampeni Wedharing Pangandikanipun Gusti
13. Pandonga Panutup (dipun pungkasi kanthi Donga Rama Kawula)
Dhuh Rama kawula ingkang wonten ing swarga, Asma Paduka mugi kasucekna, Kraton Paduka mugi rawuha, Karsa Paduka mugi kalampahana, kadosdene wonten ing swarga, inggih mekatena ugi wonten ing bumi. Kawula mugi sami Paduka paringi rejeki sacekapipun ing dinten punika. Saha Paduka mugi ngapunten sakathahipun kalepatan kawula, kadosdene kawula inggih sami ngapunten ing tetiyang ingkang kalepatan kawula, kadosdene kawula inggih sami ngapunten ing tetiyang ingkang kalepatan dhateng kawula. Menapa malih kawula mugi sampun ngantos sami katandhukaken dhateng ing panggodha, mugi sami Paduka uwlakaken saking pangawak dursila. Awitdene Paduka ingkang kagungan Kraton saha wisesa tuwin kamulyan langgeng
Pdt. : Pasamuwan ingkang kinasih, sami ngenerna manah panjenengan dhateng Gusti, sami dadosa seksinipun Gusti wonten ing pundi papan dunung panjenengan lan wangsula kanthi tentrem rahayu, nampenana berkahipun Gusti : “Pangeran Yehuwah paring berkah dhateng panjenengan lan ngayomi panjenengan. Pangeran Yehuwah nyunaraken cahyaning wedananipun dhateng panjenengan lan paring Sihrahmat. Pangeran Yehuwah nungkulaken wedananipun dhateng panjenengan lan paring tentrem rahayu.”
17. Kidung Panutup 343 : 1, 2 1.
nindakna kang trusing ati sabdaning Gusti Sung gesang
yekti, sinartan dening berkahing Gusti sung sih
udi jagad ramya tentrem yekti. Reff : payo nindakna kang trusing ati sabdaning Gusti Sung gesang
yekti, sinartan dening berkahing Gusti sung sih rahmat mring
Rahayu……Muga tansah ingesihan Gusti Akarya Jagad lan ingayoman pra Leluhur tanah dhawa NKRI.
Punggung32. Prabu Kandihawan (Jayalengkara)33. Resi Gatayu34. Resi Lembu Amiluhur35. Raden Panji Asmara Bangun (Inu Kertapati)36. Raden Kudalaweyan (Mahesa Tandreman)37. Raden Banjaran Sari38. Raden Munding Sari39. Raden Munding Wangi40. Prabu Pamekas41. Raden Jaka Sesuruh (R. Wijaya / raja Majapahit)42. Prabu Taruma (Bhre Kumara)43. Prabu Hardaningkung (Brawijaya I)44. Prabu Hayam Wuruk45. Raden Putra46. Prabu Partawijaya 47. Raden Angkawijaya (Damarwulan)48. Bethoro Kathong49. nDoro PrenggoSANGKAN PARANING DUMADI ...
penganten di pelaminan itu bisa disebut sebagai sastro jendra hayuningrat. SASTRO JENDRO HAYUNINGRAT: Tulising gusti kang cetho dumunung ono wujud ing manungso lanang lan wadon. mulo manungso bisane nggayuh budi luhur/rahayuning wiwitan lan pungkasan, senajan manungso iku diwenangake duwe karep nggayuh donyo brono kudu manut marang krenteg-ke ati kang resik, biso-o ngemong urip kang suci, nuli biso sampurno lair lan batine.(Sabda
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah adi ari-ari, kakang mbarep adine wuragil. Kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan, yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon.
Sejati. Lungguhe ono batinku kang suci, kanggonan wekasan urip sejati, kang aran dzat lan sifat weruh sak-durunge
Pamanggone aneng pangesthi rahayu / Angayomi ing tyas wening / Eninging ati kang suwung / Nanging sejatining isi / Isine cipta sayektos(
Lamun nganti korup mring panggawe dudu / Dadi panggonaning iblis / Mlebu mring alam pakewuh / Ewuh mring pananing
kalilipen wedhi / Akeh ingkang padha sujut /
dianggap utusan Tuhan.)8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh / Kewuhan sajroning ati / Yen tiniru ora urus / Uripe kaesi-esi / Yen niruwa dadi asor(
Iku lagi sirap jaman Kala Bendu / Kala Suba kang gumanti / Wong cilik bisa gumuyu / Nora kurang sandhang bukti / Sedyane kabeh kelakon(
Amung kurang wolung ari kang kadulu / Tamating pati patitis / Wus katon neng lokil makpul / Angumpul ing madya ari / Amerengi Sri Budha Pon(
jawamateri7	basa Jawa kepriye nasibmu….???
Jaman saiki ora akeh maneh keluarga sing nggunakake basa Jawa yen omong-omongan karo putrane. Mula tambah suwe wong sing nggunakake lan ngerti ngenani basa Jawa ya tambah suda. Kaya ngapa nasibe 10 tahun maneh???
Ing sekolahan yen diwajibake ana pelajaran basa Jawa, paling ora bocah-bocah isih ngerti lan isih duwe rasa ndarbeni. Nanging yen basa Jawa yen wis ora diwulangake ing sekolahan, apa mungkin bocah-bocah gelem nyinaoni? Apa bocah-bocah ngerti yen basa Jawa iku basa sing adi luhung kang sugih piwulang kang becik. Lan bisa ndadekake moral bangsa dadi apik, amarga kebak ing unggah-ungguh lan tata krama. Terus arep digawa menyang ngendi nasibe bangsa iki mbesuk? Apa mung nyithak para mudha sing mumpuni ing bab tekhnologi nanging ora ngajeni wong liya? Apa nyithak para mudha supaya dadi pemimpin nging pemimpin sing ora preduli marang wong cilik?
Basa iki ibarate klambi sing bisa nuduhake sing nganggo iku kaya apa. Yen ora tau diumbah, ora disetrika, klambi bisa mambu lan gampang rusak. Yen rusak njur ora dienggo maneh. Lha nek wong liya ngerti kuwi klambi larang…banjur dijupuk, didondomi, diumbah, disetrika lan apik maneh terus dienggo karo wong mau kepriye? apa ora bingung. Mula yen basa Jawa saiki katon suwek…ayo padha ndondomi, nata maneh alon-alon, kanthi nggunakake ing padinan. Aja mung bengak-bengok lan nesu yen diakoni bangsa liya…Apa maneh yen klambi sing digawe reged gampang ndadekake wong sing nganggo lara. Semono uga yen basa minangka kabudayan sing luhur iku bisa rusak mula gampang banget dileboni sing jenenge virus saka budaya manca sing bisa ngrusak kapribadening bangsa.
Ayo…kita tansah nguri-uri basa Jawa. Pamarentah uga duwe tanggung jawab kanggo nguri-uri supaya basa Jawa sirna
Februari 9, 2013 by jawamateri7	Manungsa urip ing donya mesthi ngalami lan ngadhepi masalah. Nanging masalah sing ana iku ora ana sing abot ngluwihi kabisane manungsa anggone nyangga. Sing Kuwasa luwih pirsa sapa kita, lan kaya apa kekuatane manungsa.
Yen kita ndeleng lan ngrasakake masalah sing disangga abot banget, ndadekake kita ora bisa ngerti lan ndeleng kuwasane Allah makarya ing kita kabeh.
Luwih becik yen kita latihan nampa lan ndeleng yen kabeh masalah iku ana dalan pametune. Apamaneh tansah sinau masrahake marang sing Gawe Urip, lan sing luwih Gedhe tinimbang masalah sing dialami.
Ora ana samubarang sing mokal kanggone sing Kuwasa paring dalan lan kekuatan kanggo ngadhepi lan nyangga kabeh mau.(1Kor10:13)
Januari 16, 2013 by jawamateri7	Tembang dolanan
Podheng porem mbako enak mbako sedheng dheng
Dhengkok engkak engkok sing dadi tiba kodhok
Tembang dolanan ora mung kanggo iringan yen dolanan nanging paring piwulang becik kanggo bocah-bocah.
Carane nembangake lan dolanan tembang tri ala gotri mangkene : Dolanane luwih becik dilakokake dening bocah luwih saka loro. Saben bocah nggawa barang bisa saka watu utawa kreweng. Kudu ana salah siji kreweng/watu sing beda, didadekake kodhoke. Dolanan iki biasane dilakokake ing lemah kanthi nggawe bunderan ing lemah lan bunderan mau dibagi miturut bocah sing melu dolanan. Saben bocah ngadhep bageane bunderan sing wis dibagi miturut jumlahe bocah sing melu mau lan nyekel kodhoke. Yen wis disetujoni lumakune/mubenge kreweng, banjur nembangake bareng-bareng karo ngubengake kreweng/watu kanthi bebarengan. Yen tembang wis rampung, sing nggawa watu/kreweng sing beda iku sing dadi.
Saka dolanan tembang Tri ala Gotri ing dhuwur bisa dijupuk nilai moral yaiku :
b. kompak, dolanan iki perlu sepakat amarga ubenge watu/kreweng
ditiru, dudu yen Minggu turu. Mula ing tumindak lan pangucape kudu dijaga. Awit saka tepa tuladha sing diparingake lumantar tumindak lan pangucap iku sing dieling-eling dening murid malah kepara ditiru. Pancen gampang yen ngucapake samubarang, nanging yen wis katimbalan dadi guru Sing Kuwasa tamtu paring kekuatan supaya uripe bisa migunani kanggo wong liya utamane kanggo para murid.
Guru iku kaya wong sing ‘main’ bal-balan. saben ‘pemain’ duwe tugas dhewe-dhewe. ora ana pemain sing bisa nggawa bal saka mburi menyang ngarep nganti tekan gawange mungsuh malah nggawe gol. Mesthi ana ‘pemain’ liya sing nulungi. kerja bareng antarane ‘pemain’ siji lan liyane iku wujud kerja bareng sing becik, siji kekarepan nglebokake bal ana ing gawange musuh. semono uga guru nduweni tujuan sing padha ndadekake murid kasil. Ora mung kasil ing kapinterane ilmu nanging ana ing sikap lan iman sing bener. Mula kudu ana ‘kerjasama’ sing apik antarane guru siji karo liyane.
Guru iku paribasane kaya ‘juru masak’ sing bisa ndadekake bahan olahan saka sing kurang enak dadi enak saka sing kurang mbejaji dadi aji. Umpamane ‘pohong’ sing bisa diolah dadi roti tar, dadi panganan enak liyane. Dadi panganan sing larang regane. Kabeh mau bisa dilakokake kanthi ketrampilan sing terus dilatih. Uga saka buku sing diwaca sing bisa nambah wawasan. Semono uga guru kudune bisa ndadekake murid sing nakal dadi sing apik, sing kurang bisa dadi bisa. Kabeh uga lumantar saka ketrampilan sing terus dilatih lan njajal cara-cara sing bisa ndadekake murid ngerti sing diwulangake. Senadyan kabeh mau ora mung gumantung ana ing guru, nanging uga ana ing murid.
Muga-muga sawise dipengeti dina Guru ing 25 Nopember bisa nambahi semangat, greget lan krenteg para Guru anggone nindakake tugas luhur sing diparingake karo Sing Kuwasa kanthi ikhlas. Lan sing diwulangake menyang para siswa bisa miguna ing tembe.
November 30, 2012 by jawamateri7	BAB KATRESNAN
Sanadyan aku bisa ngucapake sarupaning basane manungsa lan malaekat, nanging yen sepi katresnan aku padha bae kaya gong ngumandhang utawa bendhe kang ngangkang. Sanadyan aku kadunungana peparing bisa medhar wangsit lan sumurup ing sakabehe kawruh, lan sanadyan aku duwe pangandel kang sampurna nganti bisa ngelih gunung, nanging yen aku sepi ing katresnan aku ora aji babar pisan.
Lan sandyan aku ndanakna sabarang darbeku kabeh, malah sanadyan aku masrahna badanku supaya diobong naging yen aku sepi ing katresnan iku ora maedahi apa-apa marang aku.
Katresnan iku sabar, katresnan iku loma, ora kumeren, ora gumunggung lan kumenthus. Katresnan iku ora saru polahe lan ora golek kepenake awake dhewe. Katresnan iku ora gampang nepsu lan ora nyimpen kaluputaning liyan. Katresnan iku ora bungah awit saka anane tumindak kang ora adil, nanging kayekten kang mbungahake. Katresnan iku nutupi samubarang , ngarep-arep samubarang, nyabari samubarang.
Katresnan iku ora ana enteke; pamedhar wangsit iku bakal ana pungkasane; basa roh bakal sigeg; kawruh bakal sirna.
Nalika aku isih bocah, gunemanku kaya bocah, pangrasaku kaya bocah, pamikirku kaya bocah. Bareng saiki aku wis diwasa, kaananku kaya bocah mau wis dakbuwang. Amarga kita saiki padha ndeleng gambar kang ora cetha ana ing pangilon, nanging mbesuk kita bakal ndeleng adu arep. Ing saiki aku mung sumurup ora kalawan sampurna, nanging mbesuk aku bakal sumurup kanthi sampurna, padha kaya anggonku kapirsanan.
Dadine kari telung prakara iki yaiku: pracaya, pangarep-arep, lan katersnan, nanging kang paling pinunjul dhewe ing antarane iku yaiku: katresnan.(1 korinta 13)
November 30, 2012 by jawamateri7	WULANG BEBASAN
16:32=> Wong kang sabar iku ngluwihi pahlawan, wong kang bisa ngereh awake, iku ngluwihi wong kang bisa ngrayud negara
17:17 => Mitra iku ing samangsa-mangsa ajeg bae katresnane, lan dadi sadulur ing sajroning kasusahan
17:22=> Ati kang bingar iku minagka obat kang manjur, nanging ilanging semangat iku ngroposake balung
22:4=> Andhap asor lan pangabekti marang Sang Tehuwah iku diganjar kasugihan, kaluhuran lan urip
Station Topcon, Jual Total Station Garansi Resmi, jual total station second, jual total station sokkia, jual total station topcon, jual total station topcon es 105, jual total station topcon gts 255, jual total station topcon gts 255nPrimary SidebarSearch this website
bae’iNyamar’i rupo kangge golek sandangan deweIki’lah dalan’ea wong Jowo sak tenan’eaPrimbon wes adoh seko mripateKapan
PENGGEMAR KANGKUNG? Jika anda penggemar kangkung, tidak kira apa jenis kangkung, petis kangkung, kangkung
ngambung	bokongé sialan	ngobahke driji	pijet	padusan	ngisep	spanked	tied-up	kurang
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.watch-xxx-online.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep
oalah jebule ki bloger e KW fbh to….
November 28, 2016 at 2:39 pm
akhirnya bikin baru, sing mbuh kuwalitase 😀
mung mikir awake dewe ora mikir awakmu. Wedokan kuwi nek sayang, sayang...
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.topfreeporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
suwun lo karo kritik lan sarane.. post2
padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira. “Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak. “Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh.“Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”.Nanging Kancil sajak wingi nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”.Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane Kancil setengah meksa. Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bungah. “Ndang dipasang!” panjaluke kesusu.“Ya sabar, Cil! Aku kudu
Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wuluwis mlumpuk, malahwis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku ugawis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawaswis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wuluwis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye to? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu. "Lho, wulu wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!” Kancil ora nggagas, malah gage pamitan.Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati Cil, ” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku. “Tulung! Tulung! Tuluuung! Tuluuuung....!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa to Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil. “Gage tulungana
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“ Gelem Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa singwis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni.Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
ojo nggawe sing enak ati, isun cupar tanpo alasan
nggawe sing enak ati, isun cupar tanpo alasan
kadung riko ono dipikir, ngomong jujur makne sing
Comment:Mas. Panjenengan punika kala wingi sampun dipun tegur kaliyan ingkang gadhah asma nanging kok tasih ndableg nggih?
Menapa motivasinipun panjenengan ngginakaken asma ingkang ketingal ngece punika? Menawi amargi panjenengan mboten remen kaliyan pak Leo saged ngubungi langsung piyambakipun. Mangga pun padosi kontakipun utawi liwat blog-ipun. Nanging menawi panjenengan namung pingin ndherek kondhang panjenengan klentu. Panjenengan kedahipun ngginakake asma ANDHIKA KANGEN BAND ingkang langkung kondhang.
Mangga sesarengan ajar tata krama, pripun caranipun ngurmati tiyang sanes sahingga mboten damel lara ati.
Jeneng sampun digantos mas, matur nuwun panyaruwenipun mas Pawiro.
Nyuwun agunging pangapunten dumateng Pak Leo,
Ancas lan sedya namung pados balesan komentator sanes ingkang remen gegojegan
Mboten mangertos menawi badhe lan sampun damel mboten remening manah lan penggalihipun Pak Leo.
Kula nglenggana lepat keladuk wani kirang deduga.
Gadjah Mada saged maju. Nyuwun pangapunten menawi bapak ibu sedoyo sampun nenggo cekap
wkwkwkwk.. kirain opo toh jebule pangsit guyeng,ma pangsit rebus hehehe... syeger iku ..po meneh nek kene lg udan ngene :(( pgn sek
Buku Pustaka Bangun Riwayat Mbah Ahmad Alim Bulus – Purworejo (versi revisi)2016-03-01T10:13:35+00:00
Buku alit punika kaparingan asma “Pustaka Bangun”, dipunanggit dinten Rebo Legi 25 Robingulakhir 1387 H utawi 02 Agustus 1967 dening Kyai Sayyid R. Damanhuri, Kyai Sayyid Dahlan
Buku punika isi sesorah ingkang kawaos dening Kyai Sayyid R. Damanhuri Pangenjurutengah Purworejo, wonten parepatan khoulipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim suwargi, ingkang ka 125 tahun, mapan wonten ing serambi Masjid Bulus Purworejo, dinten Kemis Paing jam 11.30 WIB, tanggal 2 Jumadilakhir 1387 H utawi 7 September 1967, wonten sakngajengipun pos darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kirang langkung 300 tiyang.
Buku punika dipunserat ulang lan dipunsampurnakaken sarta dipunhimpun malih silsilahipun dening Sayyid R.Muhammad Ravie Ananda (tedhak turunipun Mbah Ahmad Alim ingkang kaping pitu (7) saking garwa Kalibening) ingkang mapan wonten ing Jl. Garuda 13 Kebumen Jawa Tengah, wonten ing dinten
supados saged dipunwaos dening pra putrawayah turunipun ingkang mbetahaken.
durung ngerti jawabane. Bapak banjur matur yen durung ngerti cobo kowe golek jawabane lan coro sing ringkes kanggo njawab
Ing. Jiř&iacute; H&aacute;jek, Ing. Milan
Havlišta, Ing. Vladim&iacute;r Janda, Ing. V&aacute;clav
&shy;Kikinčuk, Ing. Bohumil Rusek, Ing. Petr
&shy;Sk&aacute;la a Ing. Jiř&iacute; Vogel.
TUBERKULOSIS PARU (TB PARU) | Purwono Ndjawa
ngilmu iku kalakone kanthi laku;lekase lawan kas;tegese kas nyantosani;setya budya pangekese dur
Mapolres Banyumas Jadi Sasaran Teror | RADAR Banyumas
ya iku penyair lan pejabat pamaréntahan saka Nagara Chu ing Periode Nagara Perang.[1][2] Dilahirkan ing taun 340 SM, Qu Yuan lair saka salah sawijining kulawarga kang berpengaruh ing nagara Chu.[2] Dhèwèké ya iku penaséhat Kaisar Huai kang dadi panguwasa saka 328 SM nganti 299 SM.[2]
Qu Yuan duwéni karier pulitik kang apik nganti kabèh mentri Kaisar Huai nudhuh dheweke, saengga dhèwèké digethingi ing arena pulitik Nagara Chu.[1] Nalika Qu Yuan ora ana, nagara Chu bisa dikalahake déning Nagara Qin.[1] Amarga ngerti yèn nagara Chu kalah, Qu Yuan mlumpat ing Kali Miluo ing propinsi Hunan.[1] Festival Perahu Naga ya iku festival kanggo mengeti tinggal donyane.[1] Dene tradisi mangan Bakcang(Hanzi:
hanyu pinyin: rouzong) ya iku tradisi kang kawiwitan saka rakyat kang simpati tumrap kepatèné Qu Yuan.[1] Para rakyat mau mbuwang sega ing kali kanggo nyegah makluk ing banyu mau mangan mayite Qu Yuan.[1]
^ a b c d e f g Qu Yuan - A
^ a b c Qu Yuan, Tionghoa. Diundhuh tanggal 17 Mei 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Qu_Yuan&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.12, 3 Sèptèmber 2016.
Gosip Artis Andhika Gumilang, Andhika Gumilang, Profil Andhika Gumilang, Koleksi Andhika Gumilang, Seputar Andhika Gumilang, Berkas Andhika Gumilang P21 Menuju Kejaksaan, Berkas Andhika Gumilang P21,Andhika Gumilang dipenjara, beskas Andhika Gumilang dikirik ke kejaksaan, Andhika Gumilang
Code Ahang Pishvaz Irancell Saeed Tajik |
code ahang pishvaz irancell saeed tajik
Henri-Marie La Fontaine (22 April 1854 – 14 Mei 1943) inggih punika pangacara internasional Bèlgia lan presiden Biro Perdamaaian Internasional wiwit taun 1907 dumugi ing taun 1943 ingkang pikantuk Hadhiah Nobel Perdamaian nalika taun 1913.[1]
Miyos wonten ing Brusel, Henri La Fontaine aktif nidnakaken saben bab punapa kemawon ingkang dipunremeni. Satunggaling
utawi pengaturan buruh. Piyambakipun dipunanggep déning kanca-kancanipun minangka "pemimpin obahan rakyat kangge perdamaian ing Éropah ingkang sajatosipun ". Henri La Fontaine yuswanipun boten langkung dangu kangge ningali pembebasan Belgia, amargi piyambakipun tilar donya nalika tanggal 14 Mei 1943 nalika yuswanipun ngancik angka 89. Nalika taun 1877, nalika yuswanipun 23 taun, Henri La Fontaine dipundhawuhi dhateng pengadilan wonten ing Pengadilan Banding Brusel. Satunggaling anggota Parté Buruh Belgia, piyambakipun dipunangkat minangka Senator nalika taun 1895, lan antawising taun 1919 dumugi taun 1932 kagungan jabatan minangka Wakil Presiden Senat.[2]
Saalh satunggaling anggota parlemen ingkang aktif, Henri La Fontaine inggih punika investigator sajumlah reformasi ing bidang pendidikan, perburuhan, lan urusan luar negeri. Piyambakipun ugi ngajara hukum internasional wonten ing Universitas Brusel dumugi
nalika taun 1883, lan dados sekretaris jenderalipun 2 taun candhakipun. Antawis taun 1907 lan 1943, piyambakipun njabat dados Presiden Biro Perdamaian Internasional, lan pikantuk Nobel Perdamaian nalika taun 1913. Piyambakipun minangka salah satunggaling anggota delegasi Belgia dhateng Konferensi Perdamaian Paris nalika taun 1919 lan wonten ing taun candhakipun, dados wakil Belgia dhateng Majelis Umum Liga Bangsa-bangsa. Sadangu gesangipun, piyambakipun aktif wonten ing salebeting masyarakat perdamaian kalebet Masyarakat Arbitrasi lan Perdamaian Belgia. Internasionalismenipun saged kapanggihaken wonten ing sawijining esai ingkang dipunterbitaken wonten ing taun 1916 kanthi judul La Grande Solution, ing pundi piyambakipun nywantenaken dipunbentukipun Parlemen, Konstitusi, lan Bank Dunia, ugi pembentukan basa univesal.[4]
Hukum sanes namung satunggalipun bidang ingkang narik minatipun. Satunggaling bibliografer lan panliti dokumenter, nalika taun 1895,
FID) ingkang kagungan ancas ngempalaken lan ngindekskaken sadaya informasi ingkang gegayutan kaliyan perkawis lan pemeliharaan perdamaian internasional.
Dinamisme Henri La Fontaine ingkang boten mandheg, damel piyambakipun njajahi kathah bidang. Satunggaling pemanjat ingkang cerdas, piyambakipun nyurahaken bibliografi internasional babagan ulah raga punika, lan minangka Presiden Klub Alpen Belgia. Piyambakipun ugi nerjemahaken bagian-bagian opera Wagner, nyerat esai wonten ing status wanita Amerika Serikat, lan ndhirikaken
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.13, 15 Novèmber 2016.
Kabupatèn Sikka iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Maumere iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Sikka katata jroning 11 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sikka&oldid=1102118"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
sastra, utawa anggitan/karangan kang kaiket dening guru lagu, guru wilangan, lan guru gatra (Indonesia: puisi).Guru lagu/dhong dhing: yaiku tibane swara vokal ing pungkasane gatra. Guru wilangan: yaiku cacahe wanda saben sagatra. Guru gatra: yaiku cacahe gatra saben sapada. Pupuh: yaiku tembang pirang-pirang pada kang isih sajenis. Pada: yaiku bait/koplet. Wanda: yaiku pakecapan/suku kata. Tembang macapat iku cacahe ana 11 werna:Maskumambang watake nelangsa keranta-ranta. Pocung watake
Dhandhanggula watake luwes, ngresepake. Mijil watake asih, tresna. Kinanthi watake sengsem. Gambuh watake kulina, nepung-nepungake. Pangkur watake sereng, tegas. Durma watake nesu,
inggih geni maju sekawan. Sarana makantar-kantar pancake inggih geni, mugi Hyang Maha Suci paring pepadhang. Dene pancake wau ginagangan rupi abrit-pethak; abrit wahyu saking Biyung, pethak wahyu saking BapaTOYA WENINGSarana sesaji toya wening ingkang lenggah maju sekawan mugi Hyang Maha Suci tansah paring weninging cipta rasa lan karsaWOHWOHAN (buah)Sarana sesaji boga ingkang dumadi saking pala gumantung, ingkang mengku teges; beja lan cilaka manungsa niku hamung gumantung dening Hyang Maha Suci, inggih Ingkang Akarya Jagad, naming titah wenang mbudidaya supados rahayu. Dening sarining boga katur dhumateng Guru junjungan kita ingkang sampun lenggah ing Swarga Tusita, mugi paring pangayoman. Dene pisang satangkep; tangkeping rasa tresna dhateng Ibu Pertiwi ingkang tansah paring rejeki, Bapa Kuwasa paringa NugrahaSEKARSarana sesaji sekar abrit pethak ingkang tinata atepung-atemu gelang mugi ingkang Akarya Jagad tansah paring nugraha dhateng kawula. Mugi tansah paring aruming nama kadya aruming sekar kang sinaji. Dene sekar abrit mengku teges tresna (welas-asih) pethak mengku teges suci.BOGASarana sesaji boga ingkang dumados i. Tumpeng Margana;Mencep-menceping sedya kawula, ingkang dipun ubarampeni tigan kambangan bilnelah dados kalih, ingkang katon bunder kepleng, kuning inggih kawicaksanan, winengku ing pethak kasucen, lan cinangkoking biru kantentreman. Mugi kawulan tanpa paringa kawicaksanan, kasucen lan katentreman lair dumugining batin. ii. Tumpeng Surya Ndadari;Minangka pralambang pralampita pandadaring gesang punika mrangguli pait, getir, pedes, asining gesang, mugi tansah pikantuk’a sinaring kawicaksanan. iii. Tumpeng Wajar (seger);Sarana sesaji tumpeng seger punika kangge milujengi ingkang taksih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1959&oldid=876033"	Kategori: Buku miturut taun1959Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Segara kanthi sesebutan misuwur PASKAL ya iku pasukan khusus Angkatan Laut Malaysia, kang nduwèni mupangat jroning aksi langsung utawa kadadean pangintaian khusus. PASKAL uga bisa nindakake konvensional,
Pasukan_Khas_Segara&oldid=988568"	Kategori: Pasukan khusus MalaysiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Banjarnegara esih wujud hutan. Adipati kang sepisan duwe gelar Raden Adipati Wirohudoyo. Mbojo karo
Wirohudoyo diwei Gongso Slendro saka sang prabu Mundingkawati, kang dadi pusakane kabupaten Banyumas. Mangsa pemerintahan Sri Sultan Hamengkubuwono I pusaka kuwi dipindah maring Kraton Yogyakarta lan dijenengi Kyai Surakwaja (th 1755).Raden Katuhu ngembara sekang Banjar nganti tekan kabupaten Wirasaba kang nduweni tujuan arep ngabdi marang sang adipati nanging panjaluke durung bisa diwujudake, terus ngabdi marang kyai Ageng Buwarah, sedulure Adipati Wirasaba.Raden Katuhu jujur, setia lan sregep nyambut gawe, mula kyai ageng asih banget. Aben dina mangkat bareng maring kebone kyai ageng kang amba banget wong loro pada sregep banget nyambut gawe ana nang kebon kang subur lan akeh tandurane saking senenge nyambut gawe ora kebon kuwi Joko Katuhu sering orang gelem dijak bali dening Kyai Ageng, alasane akeh banget. Mula ana rasa curiga (cubriya) ing atine kyai ageng apa ana rahasia kang disimpan nang Joko Katuhu. Sawijining dina kyai Ageng nylidiki lan umpetan nang buri wit-witan samping kebon kuwi. Gaweyan apa kang arep dilakokake sawise rampung nyambut
Katuhu mlumpat nganti suwe banget. Metu saka geni mau Raden Joko Katuhu katon segar banget kaya nembe rampung adus, ora ana cacat nang awake banjur bali menyang ngumah.Menangi kedadeyan kuwi kyai Ageng kaget lan bingung, banjur matur karo Kyai Adipati Wirahudoyo. Joko Katuhu diundang kanggo ngadep Kyai Adipati lan ditakoni asal-usul kaluwargane. Saka asal-usule mau Joko Katuhu dianggap dadi anake lan mbojo karo
Saben wengi malem Jumat pasanggrahan Wirasaba keton kebakar, nanging yen dicedaki ora ana apa-apa. Keanehan kuwi wis kedadeyan bola-bali, Adipati Wirasaba ngerti banjur ngundang jaka Katuhu. Sang Prabu ngerti yen adipati Wirohudoyo ora duwe anak lanang, jaka Katuhu ditakoni saka endi asal-usule. Jaka katuhu ngaku apa anane yaiku anak
wirohudoyo abang raine lan kaget kelingan kedadeyan ilange R Haryo Baribin saka majapahit kang wis suwe.Keris kang dienggo Joko Katuhu disuwun terus diteliti, pancen bener pusaka kuwi dhuweke adhine. Adipati Wirohudoyo ngakoni kekeliruane marang adhine nganti ngusir saka majapahit. Kanggo nebus kesalahane, sang prabu ngangkat Joko Katuhu dadi adipati anom ing sekitare gunung sindoro sumbing, lan Joko Katuhu didhaupake karo dewi Sampur putrane sang prabu lan diwenehi hadiah kang arupa gajah. Swisw kabeh rmpung, Joko Katuhu bali menyang Wirasaba kanggo ngayahi pegaweyan kang ana ing Kadipaten.Hadiyah kang kaya mengkono kuwi, gawe irine kyai Bawang. Dheweke nyesel kok dudu aku kang kautus makili adipati Wirohudoyo. Dheweke nduweni kreteg ala kanggo ngilangi Joko Katuhu. Kyai Bawang wektu balik menyang Wirasaba njaluk ijin balik dhisitti lakune, alesane kanggo nyiapake upacara wisudane Joko Katuhu. Tekan ing Wirasaba dheweke wadul menyang Kyai Adipati Wirohudoyo yen Joko Katuhu arep ngrebut kalungguhane kyai adipati. Kyai Bawang nyuwun ijin arep methuk Raden Joko Katuhiu kanthi nggawa wadya bala saka kabupaten. Kyai wirohudoyo sejatine ora percaya marang wadulan mau, nanging akhire Kyai Wirohudoyo ngijinake kyai Bawang
perang omongan nganti tekan peperangan kang rame lan sengit banget. Ana nang perang kuwi Kyai Bawang karo anake loro lan para wadya balane padha mati kabeh, mayat mayate kuwi digawa menyang Wanasoba.Butul nang Wirasaba Raden Joko Katuhu disambut apik lan rame banget dening para rakyat kadipaten. Raden Joko katuhu nglaporaken kedadeyan kabeh kang wis tau dialami dheweke yaiku tau dadi duta sang adipati lan didadeake adipati arom nganti meh bae dadi korban fitrahe
marang karunia kang diwenehake marang anak angkate. sang adipati. ngraos menawi dheweke wis krasa tua, jabatan adipati diwenehaken maring Adipato Anom Jaka Katuhu, kang nduweni gelar Kyai Raden Adipati Wirahudoyo.Nganti matine Kyai Adipati Wirohudoyo umah-umah ana ing desa kecepit (daerah Banyumas) lan jenajahe disarekaken ing
artikel kesehatan alternatif by yulius eka agung seputra st,msi: Kegunaan Kencur
artikel kesehatan alternatif by yulius eka agung seputra st,msi
kulo sampun dangu mboten sowan teng griyone Panjenengan
cilcapa derek ngaos, kulo pengin ngaturi gus qoyum. punten menawi kanca-kanca gadah no Hp kulo suwun saged di sms aken teng kulo 081391293480﻿
walmursaliin. Sumangga Bapak Guru kaliyan rencang sedaya kita tansah ngunjukaken syukur wonten ngarsa dalem Allah S. W. T. Sholawat lan salam mugi tansah katujuaken dhateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad S. A. W.
Wonten ing kesempatan menika, kula badhe ngaturaken setunggalipun tema inggih menika babagan Cara Nentremaken Ati.
Bapak Guru lan rencang sedaya ingkang, menika nasihatipun Rasulullah kang dados anjuran kangge umatipun. Sumangga dipun gatosaken bilih kangge tamba ati menika wonten gangsal perkawis injih menika :
Sregep anggenipun maos Al Quran. Maos kanti angen-angen maknanipun lan dipunamalaken.
Dzikir dhateng Allah saben dalu, kimut dhateng Gusti Allah.
Prihatin, njagi padharan kula panjenengan sami kanthi ngelih luwe caranipun inggih menika siyam utawi poso. Saengga kula panjenengan sami saged tuwuh tepa slira. Lajeng asih dhumateng tiyang ingkang kekirangan.
Ngumpuli tiyang-tiyang ingkang Sholih, amargi insya Allah kula panjenengan sami saged ketularan dados tiyang samenika.
Pramila ing antawissipun gangsal menika menawi kita saged nglaksanaaken, insya Allah Gusti Allah paring ijabah kangge kula panjenengan sami.
Mbok bilih semanten anggen kula matur, mugi ndadosaken renungan dhumateng kula panjenengan sami saged mbenahaken diri ing dinten-dinten ingkang badhe dhateng.
Wabillahitaufik walhidayah, wassalamualaikum warohmatullahi wabarokaatuh.
bahron said:	July 15, 2009 at 8:11 am
ndherek mangayu bagya, mugi pandewasan Gereja punika njalari kekah iman lan konjeming panembah kegem sedya jemaat, ugi badhe lumeber weh mupangat lahir batos tumrap sedaya boten mligi kangge warga kristiani, namung ugi sedaya warga bejiharjo, wiyaripun ing praja
Win said:	October 1, 2010 at 4:26 pm
GKJ Bejiharjo, Karangmojo, Gunungkidul, Mugi Gusti tansah paring berkah sih kawigatosanipun dumateng, inggih dalemipun piyambak ugi jemaat kang kinasih sarto dados karahayoning tiang ingkang pitados dumateng Panjenengan sesembahan kulo lan panjenengan, khusuipun warga ing tlatah Bejiharjo. Kabangun ing sisih pundi menikp sederek, menopo sak celak lapangan ?……… SUKSES TUHAN YESUS MEMBERKATI, nderek donga. Nuwun.
nalika kowe bareng karo aku bakal tak tompo opo kekuranganmu sayang aku cinta kepadamu tresnoku koyo segoro ora bakal sudo sliramu sing ono ning atiku ra bakal ilang kegowo cepete mlakune wektu di
tresnoku nggo kowe ra bakal ilang koyo padange lintang lan rembulan sliramu sing tak sayang, ojo gawe kuciwo nganti akhire dunyo aku bakalan setyo sliramu sing ono ning atiku ra bakal ilang kegowo cepete mlakune wektu di
grandiflora syn. Aeschynomene grandiflora) arupa wit cilik (dhuwur bisa tekan 10m). Asal diduga saka Asia Kidul lan Asia Kidul-wétan nanging saiki wis kasebar menyang manéka laladan tropis donya.
nRintisan mawa topik jangananKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Balas	irckham munhadi gang baraba BARZOOTINK permalink
Kaca iki ngenani asu Rusia. Kanggo makna liya, pirsani Laika (disambiguasi).
Perangko Rumania pada tahun 1959 mawa gambaré Laika.
tegesé tukang njegog (Indonésia "penyalak"); 1954 – 3 November 1957) ya iku asu saka nagara Uni Sovyèt kang dadi kéwan pisanan kang ngorbit Bumi lan makluk pisanan kang mati nalika ngorbit.[1] Ana ing jaman semono, tèknologi kanggo ngorbit durung dikembangaké dadi pengarepan kanggo urip cilik.[1] Mung sithik dampak saka pamaburan njaba akasa marang makhuk urip kang dingertèni nalika misi kasebut dileksanakaké.[1] Para ilmuan percaya yèn manungsa ora bakalan bisa urip nalika ana ing misi peluncuran ewadéné kondisi ing njaba akasa.[1] Dianakaké pamaburan kanggo untuk makhluk urip dudu manungsa dadi wiwitané penerbangan kanggo manungsa.[1] Jeneng asliné ya iku Kudryavka (Basa Rusia:
lan wektu matiné durung diumumaké nganti taun 2002.[2] Ana laporan kang isiné iku nyebutaké yèn laika mati merga kentèkan oksigèn utawané laika mati merga kena eutanasia sadurungé kentèkan oksigèn, kaya kang ditegesaké déning pamaréntah Uni Sovyèt.[2] Pracoban iku mbuktikaké yèn penumpang kang urip bisa kuwat ana ing peluncuran ing orbit.[2]
^ a b c d e f (id)www.spacetoday.org
^ a b c d (id)laika.sourceforge.net
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laika&oldid=988363"	Kategori: Sato kéwanKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 2 Maret 2016.
Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Tegal
Sesaji Raja Suya: Teks Pagelaran Ringgit Purwa Wacucal Tigang Gagrag
ISBN: 9798083989, 9789798083983Author/Editor(s): Purbo Asmoro (1961-)Publisher: Lontar ( Jakarta Indonesia )Published/Copyright Year: 2013Language: Javanese LCCN: 2013351095 Number
Semar Ngejowantah Mbabar Jati Diri: Ojo Dumeh, Eling Lan Waspodo, Elingo Kajatene Urip, Waspodo Lakune Urip Lan Tansah Biso'o
Jupuk kaca sing dadi pamrayogya kanggo mertal saka basa Inggris (en) tumrap basa
Saking Dewa Mantuk Ring Widhi, Widhi Widana Ngaran Apan Sang Hyang Tri Purusa Meraga Sedaging Jagat Rat, Bhuwana Kabeh, Hyang Siwa Meraga Candra, Hyang Sadha Siwa Meraga “Windhune”, Sang Hyang Parama Siwa Nadha, Sang Hyang Iswara Maraga Martha Upaboga, Hyang Wisnu Meraga Sarwapala, Hyang Brahma Meraga Sarwa Sesanganan, Hyang Rudra Meraga Kelapa, Hyang Mahadewa Meraga Ruaning Gading, Hyang Sangkara Meraga Phalem, Hyang Sri Dewi Meraga Pari, Hyang Sambu Meraga Isepan, Hyang Mahesora Meraga
Allah lumebu ing awak minangka awak, ukuran padha , June 20, 2014 at 1:51 PM
Allah lumebu ing awak minangka awak, ukuran padha ,
Teksiran kala: Early Miocene to Recent
Kalkun utawa kang biasané diarani pitik kalkun ya iku sesebutan kanggo rong golongan manuk saka kulawarga Galliformes genus Meleagris. Kalkun wadon wujudé cilik lan dhuweni werna wulu kurang apik dibandingke karo kalkun lanang. Sakjroning ana ing alam sakubengé, kalkun gampang lan misuwur saka suwiwiné kang dawané nganthi 1,5-1,8 meter. Jinising kalkun saka Amérika Lor kaebut M. gallopavo lan kalkun saka Amérika Tengah kasebut M. ocellata. kalkun kang dadi sato kéwan kanggo di jupuk dagingé kagolong ing kulawarga spesies M. gallopavo kang misuwur karan jeneng kalkun alasan (Wild Turkey). Kulawarga spesies M. ocellata ya iku kasil kekawinan saka suku Maya. Sakjroning pakembangan jaman kalkun-kalun sato kéwan lan dijupuk dagingé asalé saka kalkun suku Maya.Semana uga kalkun suku maya nduwèni kapinteran lan luwih nurut tinimbang kalkun alsan saka Amérika Lor.Kalkun alasan ya iku dadi kéwan ajakan (buruan) ing Amérika Lor, lan ora kaya kalkun negri, kalkuné luwih gesit lan pinter mabur.
Dasanama kalkun[besut | besut sumber]
Sepisanan kalkun ditemukake an ing tlatah Amérika, ing wong orang Éropah salah ngenali kanggo manuk Afrika Numida meleagris lan misuwur karann jeneng "pitik turki" Karana dikirim saka Éropah Tengah ngelewatiTurki. Ing basa Inggris, kalkun misuwur karan jeneng "Turkey" nganti srepéné . Kalkun kagolong genus Meleagrising basa basa Yunani kang artiné "unggas saka Guinea".
Kalkun ya iku ejaan saka basa Indonésia kanggo basa Walanda "kalkoen" kang dijupuk saka jeneng kutha Kalikut ing India.Lan pitik Walanda nduwèni sesebutan utawa jeneng basa Melayu kanggo kalkun. ing basa Denmark lan Norwegia, kalkun uga kasebut karan jeneng kalkun, utawa kalkon (
kasebut guajolote (ejaan lama: xuehxolotl).
Ing basa Turki kasebut hindi kang artiné "saka India." wong Prancis asring nyebut d'inde (singkatan saka basa basa Prancis poulet d'inde kang artiné "pitik saka India").
Ing basa Katalan kasebut gall dindi (ayam India).
indyk sakjroning basa Polen, utawa indik (
Ing basa Malta kasebut dundjan (dibaca dondyan) kang artiné India.
kang artine pitik lanang Romawi utawa manu Ethiopia.
Ing basa Portugis kasebut peru, padha jeneng nagara Peru.
Ing basa Yunani kasebut gallopoula kang artiné "manuk Perancis".
huoji karana endasé nduwèni werna abang kaya werna geni
Kekawinan[besut | besut sumber]
Kalkun nduwèni kapinteran kang aneh ing nglakoni kekawinan. Semana uga ora nan kalkun lanang, kalkun wadon bisa ngasilake endhog kang norman lan bisa nètes. Anak kalkun kang isih cilik lan lara-laranan bisa dadi ciri kalkun lanang.Kahanan kaya mengkene ana ing kulawara kalkun bisa nganggu inkubasi endhog ing kandhang.[1].
Fosil kalkun[besut | besut sumber]
Sak banjuré jinis-jinis kalkun saiki wis jarang (langka/punah).Kulawarga Meleagridinae asalé saka jaman Miosen lan nduwèni katurunan genus
genusé ora bisa dijelentrehake tapi memper karo Meleagris lan di awalé saka jaman Miosen
Paramèter |diunduh ing tanggal= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
kel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Pangeran Puger Paku Buwono 1) Sultan Mataram Islam 8 Ba'Abud; Ratu Wandansari; Pangeran Hario Mangkunegoro; R.M. Suryo Putro (Prabu Mangkurat Djawa ing Kartasura); <private> and 16 others; <private> .; <private> .; Raden Ayu Lembah .; GPHA Diponegoro Madiun / RM Papak; GRM Suryokusumo / GPH Ng Salor ing
Keroncong Kemayoran – Provinsi DKI Jakarta / Betawi ::: Lirik Lagu
Tengah ::: Lirik Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia
Thu, 04/05/2006 – 9:23pm — godam64
Anu, nyong wedi Yung… Wedi yakin!!” Biyung : “Wedi ngapa? Paling ngimpi, semang wedi! Sing jenenge ngimpi kuwi kembange wong turu, jare wong tuwa..” Acong : “Yung, nyong ngerti.. Tapi nyong jan kuatir banget mbokan dadi temenan…. Masalahe bijine nyong biasane elek terus!”
kudu sregep sinau.. Njur, karo wong liya ke sing apikan apa maning karo biyunge sing njebrolna dheke..” Acong : “Njur apa maning, Yung?” Biyung : “Ngapa maning nek ora ndonga, njaluk tulungan karo sing paring urip.” Acong : “Ya, Yung! Ning nyong ya njaluk pendongane, ben bijine tunggale maer.. Ok, Yung!” Biyung :
ana wong loro sing nasibe padha, kapusan karo salah sijine wong wedon. Jenenge Andrew karo Marvell. Maer si?? Lha nek sing ngapusi jenenge Kartinem, ceweke ayu pisan!! Mlenis maning! Nang salah sijine malem Minggu, bocah lanang loro mau macak necis pisan…!! Lenga wangi utawane
jan-jane arep nangdi si? Necis temen?!” Andrew : “Lha ngapa maning nek ora gapan ngapel!! Ngapeli cewek anyar!!!” Marvell : “Apa ana pa sing gelem karo deke? Mbokan rupane deke sing paling mending siki thok!” Andrew : “Oalah, deke Vell! Ora ngerti nek nyong nduwe gebetan anyar, ayu pisan!!” Marvell : “Hah??! Temenan apa kepriwe?” Andrew : “Ya temenanlah… Ora ngandel, mayo!! Peringi nang Alun-Alun!!!” Marvell : “He, cah elek! Ora nganti dikon deke, kiye wong nggantheng Marvell juga arep can-canan alias temon karo cewek anyar.” Andrew : “Nah, beneran! Bareng mayo!!” Akhire cah loro mau padha mangkat meng Alun-Alun, nemoni cewek mau sing padha didomongna. Nha, jebule cewek kuwi mau agi pacaran karo yange.. Mesraaaaaa…….. eram!! Terus bocah loro kuwe
wingi kenalan karo nyong langsung ajek kencan saiki.” Marvell & Andrew : “Haaaaahhhhh?????!!! Dedi dhewek kapusan karo wong siji! Semaput bareng wae lah!!!!” (Bruuukkkk!!!!, loro-lorone sida semaput bareng) Ceritane kaya ngono kuwe.. Melas kuli mbok!!! Ngemben gampang maning tak wenehi cerita lucu liyane..! Created by : -
munggah, solar melu sisan munggah, sepeda pancal larang nek di tuku…
hanggadamai: apes tenan mas.. podo karo
Tokoh Wayang Klithik/Krucil[sunting | sunting sumber]
Sumenep - MaduraPemimpin Redaksi Abrari (Non Aktif), Wakil Pemimpin Redaksi Zeinul Ubbadi, Redaktur Ahli M. Husein,
mawi khasiat obat ingkang kalebet ing suku Araliaceae. Ginsèng tuwuh ing wewengkon belahan bumi sisih lèr mliginipun wonten ing Siberia, Manchuria, Korea, lan Amerika Serikat. Jinis ginsèng tropis saged dipunpanggihaken wonten ing Vietnam, inggih punika Panax vietnamensis. Nama "ginsèng" dipunpendhet saking Basa Inggris ingkang dipunwaos ndhèrèk lafal Basa Kantonis, jên shên, wonten ing Basa Mandarin dipunwaos "ren shen",
duplikat manungsa), amargi wujuding oyot ingkang kados manungsa. Gingsèng dipunginakaken wonten ing pangobatan tradisional. Oyot saking tuwuhan punika saged nglancaraken aliran lan nginggilaken produksi sèl getih abrit sarta paring pambiyantu pamulihan saking penyakit. Ing Indonesia wonten ugi tuwuhan ingkang kagungan khasiat sami kalihan gingsèng inggih punika ginseng Jawa
pangobatan tradisional oyotipun dipuncampur kalihan manéka jinis obat lan ingkang paling kawéntar wonten ing wujud campuran anggur. Kajian babagan khasiat lan mupangatipun gingsèng sampun dipunwontenaken kanggé ndadosaken kolesom minangka ginsèng Indonesia.
Panax schinsen[besut | besut sumber]
Panax schinsen utawi ginsèng korea punika jinising gingsèng ingkang asalipun saking Korea.[1]
Tiyang Korea nyebat ginsèng minangka insam.[2] Ing Korea, Panax schinsen liar ingkang tuwuh wonten ing wana pagunungan dipunsebat sansam (ginsèng gunung). Sansam punika ginseng liar, déné insam punika ginsèng ingkang dipundamel budidaya.[2] Sanajan kapan kapisan ginsèng dipundamel budidaya wonten ing Korea boten dipunmangertosi ananging kualitasipun sampun dipunmangertosi dangu.[2] Salah satunggal produkipun dipunmangertosi kanthi nama goryeo insam (ginsèng goryeo/ginseng Korea).
Ginsèng korea punika gadhah kualitas ingkang saé amargi dipuntandur wonten ing lemah ingkang subur mawi iklim ingkang trep.[2] Sampun dangu tiyang Korea ngregani ginseng lan gadhah kekajengan kanggé nduwèni gingseng.[2] Tiyang ingkang madosi ginsèng ingkang tuwuh kanthi liar wonten ing gunung lajeng dipunsadé dipunwastani sinamani (penggali ginsèng liar).[2] Amargi mastani sansam minangka bebungah dewa gunung (sansin), sadèrèngipun ngedhuk ginseng kaawiwitan kanthi ndedonga rumiyin dhumateng dewa gunung lan ngatos-atos anggènipun ngendikan lan tumindak. Menawi manggihaken sansam lajeng mbengok "sim bwatda" (kula sampun manggihaken). Lajeng nglampahi ritual dhumateng dewa gunung sadèrèngipun ngedhuk kanthi ngatos-atos. Wonten ing mitologi Korea, sansam punika obat minangka bebungah saking dewa.[2] Piyambakipun saged urip lan micara.[2] Sapunika insam sampun dipundamel budi daya kanthi wiyar amargi khasiat lan mupangatipun kagem manungsa, antawisipun nglawan kanker lan penyakit, minangka tonik, bahan dhaharan, unjukan kanggé kasarasan lan sanèsipun.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.35, 12 April 2017.
PANCASILA, ojo sok pinter dewe, yen
Oktober 13, 2012 by jawamateri7	WULANG BEBASAN	1. Ing sajroning wedi asih marang Sang Pangeran iku tinemu katentreman kang gedhe lan minangka sumbering urip
2. Werna endah iku goroh lan ayune rupa iku tanpa guna, nanging wong wadon kang wedi asih marang Sang Pangeran iku kaalembana
3. Aja meri marang wong kang ambeksiya, lan aja milih dalane sanajan mung siji wae kang kopilih
4. Sengit marakake grejegan, katresnan nasabi sakehe panerak
5. Wong kesed ora bakal nyekel kang diburu, nanging wong sregep bakal oleh barang kang pangaji
6. Mitra iku samangsa-mangsa ajeg bae katresnane, lan dadi sedulur ing sajrone kasusahan
7. Ati kang bingar iku minangka obat kang manjur, nanging ilanging semangat ngroposake balung
8. Andhap asor lan ngabekti marang Sang Pangeran iku diganjar, kasugihan, kaluhuran lan urip
9. Satemene panganti-anti iku pancen ana, lan pangarep-arepmu ora bakal ilang
10. Aja nepsoni marang wong kang nindakake piala, aja meri marang wong duraka
11. Becik pameleh kang terus terang, tinimbang katersnan
[padahal teh tegal itu rak paling enak sak duniya yaa..?]
Stefanus May 27, 2008 at 12:46 pm
Dik Anto, sering didelok omahku iki maklum wis kolot dadi yo mung timbang
sekatosipun sejarah Mbah Rengganis niku kados pundi ….? dugi sapriki kulo dereng kepanggih tiayng ingkang saged njlentrehaken sejarahipun Pertabatan Mbah Rengganis..,, mbok bilih sedulur pirso nyuwun tulung kulo dipun pirsani ….
Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kleszczele&oldid=1090810"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
memiliki jiwa Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun
Ndhèrèk Dèwi Maria temtu 'geng kang manah. Boten yèn kuwatosa Ibu njangkung tansah. Kanjeng Ratu ing
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.09, 5 Maret 2016.
Slamet said: Minongko kanggo nguri-uri budaya tinggalane leluhur, yo sing koyo mengkene iki kudu dingerteni lan lestareake.
District 13: Ultimatum iku filem terusan saka episodé filem District 13[1]. Tasih dipungkasi cariyos saka produser Luc Besson. Film iki tasih dibintangi kaliyan David Belle lan
Kendal, parts of Batang (Gringsing) — 294
Posted in: Bahasa Jawa	loading... Previous Post: Pidato Bahasa Inggris
Panjenenganipun Bpk Ingkang KulaPIDATO PERPISAHAN BAHASA JAWAPIDATO JAWA : Sugeng Rawuh Kagem Bapak/Ibu Ingkang TansahKumpulan Pidato.rtf : Pidato Pamitan Kelas IX Bahasa JawaPidato Bhs Jawa dan Indonesia : Ingkang Kinurmatan
opo opo tetep tak dungakno.semugo gak suwe suwe gek neroko.
didadèkaké pangarum panganan. Bubuk iki diasilaké saka wohé sing awangun polong. Tetanduran panili ditepungi sepisanan déning wong-wong Indian ing Meksiko, negara asal tetanduran mau.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.44, 19 Maret 2013.
nuwun Ingkang tanpa pepindan tumrap pangertosan bab busana jawi punika.
* Bengkel AC Mobil * Bengkel Knalpot * Bengkel Radiator * Bengkel Dinamo * Bengkel Per / Suspensi * Bengkel Body Repair * Bengkel Electropla...
mudeng?HapusBalaslalang4 September 2010 16.58hoala rizki cah caruban....ngerti lawng oro,yen ra ngerti tak wenehi ngerti iku ngono cangkemu
pokok_e becik ketitik olo ketoro,SH TERATE KIE APIK SH WINONGO YO LUIH APIK,rasah do ngomongne jaman ndisik,tontonen sak iki ae seng gaweane gawe rusuh SH opo,seng wanine kroyokan SH opo?ket jaman aku jik cilik nganti sak iki aku wani misui+ndupak_i koe2 kui kok yo ijik ae padu perkoro kui,(aku wong netral lho
gawe rusuh?yen neng daerahku mesti angger enek geger2an yo mung cah TERTE,bola balio aku kie cah netral,ora mudeng sejarahe SH,mugo2 ndang podo akur,ora enek rusuh2 meneh,trus SH terate mbok ojo gawe rusuh wae to,mesakne seng ora medeng
karo cah W, ura kabeh cah W kui
Pashter riauBalasHapusumi wulan25 Mei 2012 21.48kok gak bermutu kabeh.. kabeh sejarah mung KOPY PASTE lan KATANEEE thok...lek gk ngerti yo rasah sok ngerti, keminter...tobato rek... rasah bangga nduweni ngonok an, TUHAN
podo ngerti critane, matiyo disik takono karo sesepohe SH seng wes mati.ora dadi beras bro....?BalasHapuskoplak rouwet2 Juli 2012 07.49yoh" gek kok podo padu ra karuan, , , , ,kabeh kui podo ae mass,,, arep kui SHW po SHT podo kabeh iku,,podo manungsone... 2012 iki mass kok sek usum gelot,,,,golek duit ae angel,,,, sing penting golek duit,golek sedulur golek konco,,,,ojo podho mandang lan mbedakne gambar utawi perguruan,,,, mending gotong royong lan saling
cah STK utawi mbener ne cah SHT kabeh kui podo kabeh manungso diciptakne kalian GUSTI ALLAH,,,,, awake dewe neng ndonyo mung mampir ngombe,,,mbesoj mesti mbalek meneh nang sing nyiptakne,,,,mending podo damai ngopi bareng mangan bareng mumpung sek iso ngopi lan mangan,,,,po yo sak lawase urip e sampeyan" kui areo geloooot ae? ? ? ? anak bojone sampeyan mbesok arep kok pangani po yen sek podo gelot ae? ? ?q neng kene deso q cah TERATE kidul deso q cah STK ,,,,,tapi podo akur saling membantu wes tta ga usah podo padu,,,ayo ndang podo sadar,,,, sepurane yen enek salah kata" utawi nyinggung sampeyan" sedoyo. . . .
mirip kirik....pisss STK JAYA...BalasHapusSamsul Arifin15 Juli 2012 04.07magrib-magrib...........BalasHapusBima Aji23 Juli 2012 02.25SH terate & winongo neng nggonanku podo konco,ora eneg sing gelut.Konvoi bareng2.
seng podho akur.do makaryo iso seneng atine,ngumpulke duet sak akeh-akehe bojo ayu awak lemu,
tentremono kiageng pandan alas ,paestuti lan isih akeh liyanepodo anteng2 wae ra podo eyel2an lan
GUSTI maringi akal lan pikir ng gk di gunakake.GUSTI maringi ROSO LAN PANGROSO,ng gk di ngo ngrasakake.Koyo kaulone KEWAN ,di wei ROSO ng gk Rumongso.KANURAGAN, KADIKDAYAN, ISO AMPUH YEN ISO NGROSO LAN NGRUMANGSANI.YEN GK ISO NGENGGO ROSOMU, KOYO WIT GEDANG LEMU GEDI ,NANGING EMPUK.ILMU KUWI MUNG DALAN,KANGGO MANUGGAL MARANG
JAYANEK SING NGAKU SH KUDU CINTA DAMAITAPI NEK SENENG GAE KESRUH KUWI DUDUK SH, TAPI WONG SALAH DIDIKAN, WONG SING
BalasHapuspram17 Januari 2013 04.12Woy,,sing kakean omong kui mung bocah kabeh,ura ngerti sejatine pendekar,,,ngisin2i wae,,kabeh senenge mung dho elek2an,,isin Q,,nak pendekar2 Sakiki mung kyok ngono,,Guru sejatimu dho nang ndi? ngakune dho
cz bocah-bocah seng gaene geger ui ugung ngerti artine pencak, yo jenenge sek bocah apalane gelut
kabeh, wis di jarne wae engko rak mati dewe,nek wis mati rak podo menenge
Cah cilik 2 kuwi mau sopo tow kok rumongso jagoan arep gelutan dewe.....ora usah kakehan cangkem leee....kowe kabeh kuwi sek bayi wingi sore...sinau seng mempeng wae tentang SH masing2....yo bocah. Bayi2 koyo kowe2 kuwi lo seng perlu dihajar dewe ki...ben ngerti nek kenek sampluk ki loro...ojo mbok baleni meneh lee.. tolee..kowe wong 2 kuwi wes
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marang kang kaliren; paring
sandang marang kang kawudan; paring payung kang kodanan.
gampang bakal dikembangke, nanging ketoke ana sawetara wong sing isih angel lan boten mesthi bab carane sapi walnuts saé lan leres. Akeh faktor facto sing sampeyan kudu ngerti sadurunge sampeyan miwiti budidaya canaries, sanajan manuk iki kalebu spesies sing gampang kanggo dimupangataké nanging ora bisa dadi careless ing canaries match.
Kanggo sing pengin sinau kanggo cultivate walnuts apik kanggo bisnis sisih utawa mung hobi mung Mungkin review iki bisa menehi sawetara tips for sampeyan.
Uga banjur kita langsung kula kanggo topik utama sing bakal Aku ngrembag carane jenis utawa kenari budidoyo kanggo wiwitan.
teteske,kabeh trondhol dhol dhol tanpa wulu, megal-megol gol gol gawe guyuaku duwe pithik cilik
tenan trahe … wes juragan , pinter ganteng pisan … xixixix
ahaha … ngakak tok ae gae sing duwe blog
Ugo sliramu ra cidro senajan adoh ing kono sliramu tansah kumantil ono ing
poro sederek, manawi sae monggo dipun sengkuyung, manawi
Marc-Joseph Marion du Fresne kang lair 22 Mei 1724 – mati 12 Juni 1772 nlika umur 48 tahun ya iku penjelajah Perancis[1]. Dèwèké lahir ing Saint Malo lan gabung karo French East India Company nalika umur 11 tahun minang kasub-letnan ing kapal Duc de Bourgogne.[1] Dèwèké ngomandoni pira-pira kapal lan dadi kaptèn nalika tahun 1745.[1] Dwèèké uga nemukaké kepuloan Prince Edward lan kepuloan Crozet sakdurungé nglayar marang Australia.[1] Marc-Joseph Marion du Fresne utawa biasa disebut Dufresne ya iku penjelajah Kebangsaan Perancis kang gawé penemuan penting ing Samudra Hindia lor, ing Tasmania lan Selandia Baru, ing ngendi dhèwèké mati. Jenenge diabadikake ing pira-pira jeneng panggonan, sarta jeneng kapal penaliten menehi dukungan logistik kanggo
Fresne lan ibu Seraphique Marie, (née Le Fer de la Lande) nalika tanggal 22 Mei 1724 ing Saint Malo, Brittany, Perancis. Lan gabung karo French East India Company nalika umur 11 tahun minangka sub-letnan ing kapal Duc de Bourgogne.[1]
Marion Dufresne ngentekake telung wulan minangka tawanan perang ing Inggris nalika tahun 1747.[2] Balik marang Prancis, dhèwèké dikerjakake déning Perancis East India Co lan voyaged marang Afrika, Cina, India lan
ananging ora dikei keturunan.[2] Sakwise dinas militer sakwene Perang pitung tahun, nalika 1761 dhèwèké jikuk astronom Alexandre Gui Pingré marang Samudera Hindia kanggo naliti transit Venus, lan mimpin panjelajahan marang Seychelles nalika tahun 1768 sakdurunge mapan ing Isle de France.[2] Sakwene Perang Suksesi Austria, Dhèwèké ngomandoni pira-pira kapal lan dadi kapten nalika tahun 1745.[1] Dhèwèké uga nemokaké kepuloan Prince Edward lan kepuloan Crozet sak durunge nglayar marang Australia.[1] Dhèwèké ngentekeke wektu ing Tasmania, karo teluk Marion nggunakake jenenge.[1] Sajrone Perang pitung tahun, dhèwèké melu sajrone pira-pira operasi laut.[1] Sakwise perang, dhèwèké mbalek nglayar ing rute India Wetan lan akhire manggon ing Port Louis ing Mauritius, ing ngendi dhèwèké uga ya iku pelabuhan kanggo pira-pira wektu.[1] Nalika Perancis Timur ambruk lan India Company dibubarake nalika 1769, du Fresne ujug-ujug nganggur.[1] Dhèwèké yakin Pierre Poivre, administrator sipil, kanggo nglengkapi dhèwèké kanthi 2 kapal lan mrentah misi kanthi tikel 2: Pertama, dhèwèké ya iku gawa Ahu-Toru, pawongan Tahiti kang digawa marang Paris lan ditampilake ing kana, ananging digawa digawa maeng amung adohe Mauritius, balek marang Tahiti.[1] Kapindo, dhèwèké golek bawana
trus dhawuhe tiyang2 mboten sae bilih kagem nikahan, puniko nopo leres?
badhe tangklet, tahun 2010 menika nopo tahun dal?
WP1013	OutRASIDHA Apple	InPRASIDHA Titan	InPRASIDHA Long 1615	LongPRASIDHA Master	InPRASIDHA 820	OutPRASIDHA 830	InPRASIDHA Action	OutPRASIDHA Frankfurt	InPRASIDHA Hamburg	InPRASIDHA Long-A	LongPRASIDHA Osaka	InPRASIDHA Speed - F	OutPRASIDHA
InPRASIDHA 820	OutPRASIDHA 830	InPRASIDHA Action	OutPRASIDHA Frankfurt	InPRASIDHA Hamburg	InPRASIDHA Long-A	LongPRASIDHA Osaka	InPRASIDHA Speed - F	OutPRASIDHA Tokyo	InPRASIDHA Twister 8338
Robert H. Goddard ya iku penemu Roket.[1] Roket ya iku mantor mabur kang bisa mluncur kanthi cepet.[1] Jeneng dawane ya iku Robert Hutching Goddart.[1] Dhèwèké lair tanggal 5 Oktober 1882 ing Worcester, Amerika Serikat.[1] Bapake ya iku karyawan pembukuan, salesman, lan pengusaha cilik.[1] Nalika ana ing SD
Ing buku iku dicritakake ngenani makluk luwar angkasa kang nyerang bumi.[2] Dhèwèké mbayangake planet Mars ya iku panggonan makluk luar angkasa kang padha nglumpuk.[2] Nalika cilik, dhèwèké uga kepiningin bisa ana ing planet Mars nganti dhèwèké munggah ana ing wit nanging kabèh mau wis mesthi gagal.[2] Pungkasane dhèwèké yakin manawa Gusti Kang Akarya Jagat nyiptakake dhèwèké supaya bisa gawé roket kang bisa ngiberake dhèwèké ing angkasa.[2] Buku mau bisa menehi inspirasi kanggo nyiptakake piranti kang bisa njajahi angkasa raya kanthi nggunakake sawijining montor mabur canggih kanga aman lan cepet.[2] Sawise diwasa, dhèwèké nyambut gawé dadi guru.[2] Wiwit iku, dhèwèké mulai nganakake panaliten
Amel boten Bavaria boten Beneteau boten Camper & Nicholsons boten Cantiere del Pardo boten Catalina boten Catana boten CNB boten Colvic Craft boten Comar / Sipla boten Contest Yachts / Conyplex boten Dehler boten Dufour boten Elan boten Etap boten Fountaine Pajot boten Gibert Marine boten Hallberg-Rassy boten Hanse boten Hunter Boats boten Island Packet boten Jeanneau boten Jongert boten Koopmans boten Lagoon boten LM Boats / LM Glasfiber boten MacGregor boten Marlow-Hunter boten
Anakku sing mbuncit ijik 11 wulan, Cak Bud. Lagek Trantatanan.
Pura Besakih ya iku pura kang dumunung ing désa Besakih, Rendang, Karangasem, sisih kidul-kulon Gunung Agung kurang luwih 44 kilometer saka Amlapura lan 62 kilometer saka Denpasar.[1] Ing komplek Pura
ing sawijining désa suci jenenge Hulundang Basukih, saiki kang diarani Desa Besakih.[1] Jeneng Besakih dijupuk saka tembung "Basuki" utawa ing naskah kuno ditulis Basukir utawa Basukih. Tembung Basuki dhéwé dijupuk saka tembung Sanskerta "Wasuki" kang tegese wong kang nylametake.Yen miturut mitologi Samudramanthana dijlentrehake bilih Basuki iku jeneng naga kang mlungkeri Gunung Mandara.
Crita kuno nyeritakake bilih Pura Besakih diadhegake déning Rsi Markandya lan wadya balane nalika abad kaping 11. Wektu semana Rsi Markandya arep lunga tumuju Gunung Agung saprelu ngadhegake papan pesanggrahan, nanging nalika nggarap papan iku wadyabalane akèh kang mati jalaran memala. Kanggo nylametake wadyabalane, Rsi Markandya nggawé papan kanggo muja Sang Hyang Widhi minangka juru slamet. Papan iku diarani "Sanggar Basuki"
Koordhinat: -8.342°S 115.50°E﻿ / ﻿8.342°N 115.50°E﻿ / 8.342; 115.50 Koordhinat: latitude
Prambanan · Pura Bratan · Pura Luhur · Pura Gede Perancak · Candhi Sambisari · Tanah Lot
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pura_Besakih&oldid=1079005"	Kategori: Kaca mawa tag koordinat cacatKaca mawa tag koordhinat cacadKuil Hindu ing IndonésiaOmah ibadahHinduPuraBaliKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 3 Sèptèmber 2016.
Travel soko pati jurusan jogja sopire ndelalah wong samin, pesenku yen ono urusan karo wong SAMIN mending urusan karo KOPASUS wae, cepet r...
Ah, wong podo lanange koq dulinan penis,?
menopo panjenengan mboten maos perpres 88 th 2013 ? UU no 5 th 2014 ? di waos rumiyin bapak nggih….
Muséum Bèntèng Vredeburg ya iku salah sijiné Bèntèng kang dumadeg taun 1765 kang diadegaké dèning VOC ing tlatah Yogyakarta ing mangsa kolonial VOC. Gedung kang ninggalaké sajarah iki ana ing tlatah ngarep Gedung Agung (siji saka pitu istana kepresidenan ing Indonésia) lan Istana Sultan Yogyakarta Hadiningrat kang misuwur kanthi jeneng Kraton. Bèntèng iki madeg kanthi dibangun VOC lan ndhuwèni mupangat ing mangsa iku kanggo pusat pamaréntahan lan pertahanan gubernur ing mangsa Walanda. Bèntèng iki diubengi kalènan kang bisa dimumpanggataké nganthi sepréné kanggo buang banyu saka kutha
Bèntèng kang awujud pesagi iki ndhuwèni menara ing papat pojokan. Ing mangsa walanda lan VOC menara iki ndhuwèni mupangat kanggo patroli ngubengi tembok (dinding).Sepréné bèntèng iki dimumpangataké kanggo muséum.Ing cacahé bangunan kang ana ing sakjroning muséum ana uga diorama kang nerangaké sajarah Indonésia.
Fort Vredeburg, Padunungan para perwira Walanda. Koleksi Troopenmuséum.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Bèntèng_Vredeburg&oldid=983293"	Kategori: Bèntèng Hindhia-WalandaKutha YogyakartaYogyakartaBangunanArsitèktur Hindhia-WalandaRintisan mawa topik bangunan lan struktur ing IndonésiaRintisan mawa topik Yogyakarta	Menu navigasi
Wis Dhemen Jan...Asia Cilik RemajaBurung
Ateges Dewekne Isih Sungk... (1698)
jawa_ampuh blog: KAWRUH WAYANG KULIT
nrapaké bonékah-bonékah saka kulit. Jinis wayang iki kang paling disenengi ing tlatah
Wayang iki digawe seka kulit kang ditatah lan dientha kaya déné manungsa. Umumé
wayang kulit nggunaake lakon Wayang Purwa, nanging ana uga kang nganggo Crita Menak
lan Babad Tanah Jawa, crita agama, perjuwangan, lan
kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of
nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi.
a. Cempala : thuthukan dhalang kanggo ngiringi antawacana lan omongan
kanggo mainke wayang. c. Blencong : Senthir kanggo gawe wewayangan, ing jaman saiki ana kalane
senthir disulih nganggo petromax utawa lampu listrik. d. Kepyak : digawe seka kuningan kanggo iringane dhalang. e. Kothak : wadhah wayang lan kanggo dithuthuk Cempala
Gedebog/debog : kanggo tancepan wayang. f. Gamelan : kanggo ngiringi pagelaran.
kang wujude lancip kaya gunung, ana gambare wit-witan kang njerone akeh sato
kewan kayata macan, banteng, kethek, merak lan sapanunggalane. Ing ngisore
gambar wit-witan mau ana gambar gapura kang wujude omah joglo, kang ing sisih
kiwa lan tengene ana patung butane. Ing sawalike gunungan iki ana gambare geni
nutup pagelaran wayang. Kajaba kui, kanggo nggambarake swasana utawa kahanan,
swasana alas, gunung, geni, prahara angin, banyu utawa segara, pangaribawane
aji japa mantra, molah malihe swasana. Gunungan iki uga bisa kanggo pratandha
gantine adhegan, gantine pathet, lan sapanunggalane.
Abiyasa yaiku pendhita ana ing Pertapan Saptaharga. Sadurunge dadi Pendhita,
Begawan Abiyasa dadi Raja ana ing Ngastina. Banjur Kraton Ngastina diparingake marang putrane kang aran Prabu Pandhu
Abimanyu yaiku salah sawijining satriya ing Negara Amarta. Raden Abimanyu iku
putrane Raden Arjuna lan Dewi Wara Sumbadra. Raden Abimanyu kagungan putra kang
yaiku salah sawijining pekathik (kusir) ing Negara Ngastina. Adirata dumunung
ana ing Pethaprelaya. Adirata uga dadi bapak angkate Surya Atmaja (Adipati
iku salah sawijining wanara (kethek) Putrane Begawan Subali lan Dewi Tara.
Anggada diopeni dening adhine Begawan Subali kang aran Narpati Sugriwa,
uga awujud wanara (kethek) kang wernane biru. Anila putrane Bethara Narada,
putrane Resi Gotama lan Bathari Indrati. Anjani awujud wanara (kethek) amarga
iku putrane Dewi Anjani. Anoman awujud kethek wernane putih. Padhepokane ana Ing
Gunung Kendhalisada. Anoman nate dadi senopatine Prabu Ramawijaya nalikane
mbedhah Negara Ngalengka mungsuh Prabu Rahwana sawadyabalane. Anoman duweni
iku salah sawijining dewa kang dumunung ana ing njero bumi lapis pitu kang aran
Kayangan Saptapretala. Antaboga iku dewa ula, mulane kala mangsane isa malih
rupa dadi wujud naga kang gedhe. Antaboga duwe garwa Dewi Supertah lan duwe
putra loro cacahe, Dewi Nagagini lan Bambang Nagatatmala.
ing Ngamarta. Antareja duwe gaman ilat, kang yen saumpamane dinggo ngilat
putrane Prabu Tremboko, adhine Prabu Arimba. Arimbi garwane Bratasena (Raden
Werkudara). Arimbi duwe putra Raden Gathutkaca, satriya ing Pringgondani.
Kunthi. Arjuna salah sawijining golongan Pandhawa kang duweni gaman Keris
Pulanggeni, panah Pasopati, panah Sarotama, keris Kalanadhah,
putrane Begawan Durna lan Bethari Wilutama. Aswatama suwita marang Prabu
Duryudana ing Ngastina. Aswatama duwe pusaka kang aran Cundhamanik, peparinge
sang ibu dewi Wilutama. Aswatama mati nalikane perang Bharatayuda kena gaman
Baladewa iku ratu ing Negara Mandura. Prabu Baladewa duwe gaman kang aran
Alugara, Nenggala lan duwe Gajah Putih aran Kyai Puspadenta.
Irawan iku salah sawijining putrane Raden Janaka karo Dewi Ulupi. Garwane
Bambang Irawan yaiku Dewi Titisari, putrine Prabu Kresna. Bambang Irawan nate
Banuwati iku putrane Prabu Salya, ratu ing Mandaraka. Dewi Banuwati garwane
sedulur-sedulure ing Pandhawa, malah ngabdi marang Prabu Duryudana ing
Guru putrane Sang Hyang Tunggal lan Dewi Rekatawati. Sedulure yaiku Sang Hyang
Ismaya lan Sang Hyang Antaga. Bathara Guru duwe garwa loro, yaiku Dewi Umayi
Bathara Guru kang dumadi saka Kamane Bathara Guru kang tiba ana ing segara. Bathara
Kala banjur munggah lan gawe kisruh ana ing Kahyangan Suralaya. Bathara Kala banjur
Kunthitalibrata. Ksatria Pandhawa kang nomer loro sawise Prabu Puntadewa. Duwe
Kamajaya putrane Syang Hyang Ismaya (Semar). Papane ana ing Kayangan
Cakrakembang. Garwane asma Bethari Kamaratih. Gamane arupa Kemayan
Dasamuka uga duwe asma Prabu Rahwana Raja. Putrane Begawan Wisrawa lan Dewi
Sukesi. Duwe watak angkara murka lan seneng tumindak ala marang kawulane.
Gamane aran Aji-aji Pancasona, ora bakalan tumeka ing pati yen isih napak
lemah. Prabu Dasamuka mati kena panah Gunawijaya, kagungane Prabu Ramawijaya.
Dasarata ratu ing Negara Ayodya. Prabu Dasarata duwe garwa telu, yaiku Dewi
Raghu, Dewi Sumitra lan Dewi Kekayi. Duwe putra papat, yaiku Ramawijaya,
Destarastra putrane Begawan Abyasa. Prabu Destarastra mripate wuta. Prabu
Destarastra nate dadi Ratu ing Astina, nanging amarga diapusi dening Patih
Sengkuni, banjur Negara Astina dikuasani dening Prabu Duryudana. Prabu
Destarastra duwe putra cacahe satus kang diarani Kurawa.
iku ratu ing Pancala. Drupada asale saka Negara Atasangin banjur ngabdi marang
Prabu Pandu ana ing Ngastina. Garwane yaiku Dewi Gandawati, putrine Prabu
Gandabayu, ratu ing Pancala sakdurunge Prabu Drupada.
Drupadi iku Putrane Prabu Drupada sing dumadi saka geni. Dewi Drupadi dumadine
saka geni amarga rikala semana Prabu Drupada nate duwe rasa serik marang
Pandhita Durna, banjur Prabu Pancala sowan marang Resi Yoja lan Upayoja. Banjur
nganakake sesaji Mertega Suci. Nalikane nganakake sesaji, saka tengahe geni
metu bayi loro cacahe, lanang karo wadon. Sik lanang kang aran Drestajumna,
besuk kang bakalan mateni Pandhita Durna, lan sing wadon ya Dewi Drupadi iki
Durga iku satemene widadari garwane Bethara Guru. Nanging amarga kesalahane
Bethara Guru Lan Bethari Durga nalikane nunggang Lembu Andini, banjur Bethari
Durga diucap dening Bethara Guru, malih rupa dadi wujud raseksi, ajejuluk Dewi
Durna asale saka Negara Atasangin. Sawijining dina ketemu karo Resi Bhisma
banjur diangkat dadi guru perang Pandhawa lan Kurawa. Pandhita Durna manggon
Duryudana iku putra mbarep Adipati Destarastra lan Dewi Gendari. Prabu
Duryudana Duwe Patih kang aran Patih Sengkuni. Prabu Duryudana duweni watak
daksia lan seneng tumindak ala marang kadange dhewe, yaiku para Pandhawa.
Nanging nalikane perang Bharatayuda, Duryadana kalah perang tandhing karo
Werkudara, pupu kiwane kena Gada Rujakpala.
iku salah sawijining anake Semar. Nalagareng duwe teges ati kang garing. Gareng
nate dadi ratu ana ing Negara Parang Gumiwang kang ajejuluk Prabu Pandhubergola.
Wibisana iku putrane Begawan Wisrawa karo Dewi Sukesi. Garwane asma Bethari Tri
Wati lan duwe putra Raden Denta Wilukrama lan Dewi Trijatha. Raden Wibisana uga
kasebut Satriya balik amarga deweke wani nglawan angkara murka kadang sepuhe,
yaiku Prabu Dasamuka. Raden Wibisana aweh pambiyantu marang Prabu Ramawijaya,
Indra iku putrane Bethara Guru kang manggon ana ing Kahyangan Indrabawana.
Garwane yaiku Dewi Wiyati lan duwe putra pitu, yaiku Dewi Tara, Dewi Tari,
Bethara Citrarata, Citragana, Jayantaka, Harjunawangsa, lan Bethara
Janaka iku raja ing Manthili. Sawijining dina, nalikane Prabu Janaka tapa ana
ing pinggir kali, panjenengane weruh ana bungkusan kang wujud kupat gedhe kang
keli ana ing kali mau. Banjur dijupuk lan dibukak karo Prabu Janaka. Jebulane
isine bayi wadon, banjur diparingi nama Dewi Sinta kang besuk bakal dadi
kekayi iku garwane Prabu Dasarata, ratu in Negara Ayodyapala. Dewi Kekayi gelem
dadi garwane Prabu Dasarata kanthi syarat besuk putrane kang bakalan ngganti
kalungguhane Prabu Dasarata ana ing Ayodya. Banjur lair Raden Barata kang
wasana klakon ngganti kalungguhane Prabu Dasarata ana ing Ayodya kanthi palilah
Kresna iku putrane Prabu Basudewa, ratu ing Mandura. Prabu Kresna iku titisane
Bethara Wisnu, mula duweni watak adil lan wicaksana. Prabu Kresna duwe garwa
papat, yaiku Jembawati, Rukmini, Setyaboma lan Bethari Pertiwi. Prabu Kresna
iku adhine Prabu Dasamuka/Rahwana. Kumbakarna putrane Begawan Wisrawa lan Dewi
Sukesi. Sanadyan adhine Prabu Dasamuka, nanging Kumbakarna duwe watak satriya.
Nalikane Prabu Dasamuka nggawa mlayu Dewi Sinta, Kumbakarna tansah ngelingake
kadang sepuhe supaya mbalekake Dewi Sinta marang Prabu Ramawijaya. Nanging
Prabu Dasamuka ora gelem, malah Kumbakarna diseneni dening Dasamuka. Banjur
Kumbakarna tapa ana ing Gunung Gohkarna. Nalikane ana peperangan antarane Prabu
Ramawijaya lan Prabu Dasamuka ana ing Ngalengka, Kumbakarna melu perang lan
dadi garwane Prabu Pandhu, Dewi Kunthi nate mbobot amarga ajian Kuntawekasing
tunggal tanpa lawanan saka Bethara Surya, banjur lair bayi saka kupinge Dewi
Kunthi kang diparingi nama Suryatmaja (Karna) banjur dibuang ana ing kali
Yamuna. Sawise dadi garwane Prabu Pandhdewanata, Dewi Kunthi duwe putra telu,
Madrim iku garwa nomer lorone Prabu Pandhudewanata. Dewi Madrim putrane Prabu
Salya lan Dewi Setyawati. Dewi Madrim duwe putra loro kembar, yaiku Nakula lan
iku putrane Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Nakula duwe garwa kang nama Endang
Soka. Nakula manggon ana ing Kesatriyan Sawojajar.
Narada nalikane isih timur/enom duwe jeneng Bambang Kanekaputra. Kanekaputra
duwe karep kepengin nguasani kahyangan Suralaya. Nanging dening Bethara Guru,
mau, banjur Narada mung dadi Patih. Narada manggon ana ing Kahyangan Sidik
Pandhu iku ratu ing Negara Ngastina, putrane Begawan Abiyasa lan Dewi Ambika.
Prabu Pandhu umure ora dawa. Nalikane para putrane yaiku para Pandhawa isih
cilik-cilik, Prabu Pandhu seda amarga kena kutukane Resi Kimindana.
iku putrane Raden Abimanyu lan Dewi Utari. Parikesit ditinggal seda karo Raden
Abimanyu nalikane isih ana ing guwa garbane ibu. Parikesit dadi raja ingkang
iku salah sawijining Punakawan. Jeneng asline yaiku Bambang Supatra. Ana ing
pewayangan, Petruk lan Punakawan liane biasane metu ana ing gara-gara.
Pandhawa. Raden Puntadewa duwe watak sabar lan lila legawa. Puntadewa uga
iku sedulur kembare Nakula, putrane Prabu Pandhudewanata karo Dewi Madrim.
Raden Sadewa duwe garwa Endang Pradapa lan duwe jeneng liya Raden Sudamala.
Wara Sembadra/Subadra iku putrane Prabu Basudewa lan Dewi Badrahini. Sawise
dewasa digarwa dening Raden Janaka. Sembadra duwe putra Raden Abimanyu.
Plasajenar/Plasakuning. Nalika isih timur/enom asma Raden Arya Suman. Patih
Sengkuni duwe watak seneng adu-adu antarane Pandhawa lan Kurawa. Wasana Patih
Shinta iku putrane Raden Janaka. Sawijining dina, Raden Janaka nganakake
sayembara, sing sapa bisa menthang busur panah ana ing Negara Manthili, bakal
dadi garwane Dewi Shinta. Akeh raja kang ora bisa menthang busur panah mau,
nanging Prabu Ramawijaya bisa menthang, banjur didhaupake dening Dewi Shinta.
Wara Srikandi iku putrane Prabu Drupada, ratu ing Negara Pancala. Dewi Wara
Srikandi iku salah sawijining prajurit wanita kang pinter manah. Ana ing perang
Bratayuda, Srikandi bisa mateni Begawan Bisma.
iku putune Begawan Ismaya. Semar dadi wong tuwane Punakawan. Semar duweni tugas
momong satriya kang duwe watak becik ana ing ngarcapada. Surtikanthi
iku putrane Prabu Salya, ratu ing Mandaraka. Surtikanthi nate ngilang saka
negarane, banjur ditemokake dening Suryatmaja (Adipati Karna). Surtikanthi lan
ing kawah Candradimuka dening Bethari Durga, nanging ora mati, malahan malih
2007. Mengenal Gambar Tokoh Wayang Purwa. Suurakarta: CV. Cendrawasih.
Raharjo, Sugeng Haryo. 2008. Kawruh
Basa Jawa Pepak (Enggal). Semarang: CV. Widyakarya. Sudjono,
Irwan. 2000. Madu Sari Kawruh Wayang Purwa. Surakarta: CV. Cendrawasih. http://jv.wikipedia.org/wiki/Wayang.
ngono arek2 yo wis beda dolanane sakliane pada seneng PS, lemahe yo wis diplester kabeh.
asli banyu urip mas tapi saiki kos nang
Kabupatèn Tolitoli iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Tengah Indonésia, kutha Tolitoli iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Tolitoli katata saking 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_To
topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa MelayuRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
Ing. HOLUB Pavel 1397 Ing. KUBECOVÁ Jana 0134 Ing. BOKOROVÁ Jarmila 0882 Ing. HORAD Daniel 1979 Ing.
wes nelongso sliramu karo wong liyo tak pendhem, tak tutupi larane ati iki tak tunggu, tak enteni sliramu tanpo ngerti sing tak rasake kangene ati jebule mung janji janji lilakno aku, ikhlasno aku yen pancen iki wes ora
ngerti sing tak rasake kangene ati jebule mung janji janji lilakno aku, ikhlasno aku yen pancen iki wes ora
Ngerti ora ngerti kang pasti gerak ngelakoni, wujud ora ketoro yen
ora ngumbeni ilmu, agung pisan ilmu ibu rugi kang akeh cangkem mlumah badan ora gerak. Sejatine ilmu agung kang dadi kedelok, sejatine ilmu wujud kang akeh nyoto keagungan, ora rugi ngumbe ilmu iki kang dadi akhir derajat mulyo ing dunya lan gon mati, ilmu kang kesifatan sempurnane alam, urip saking dadi lan mati
neng jerone Ayatul Kursy, Ars kang dadi lambang paling duwur,
reh jero) dan urusan luar (reh njobo).
Jabatan Wedono Gunung Wonogiri pertama dijabat oleh Raden Ngabei Joyosudarso, sejak tahun 1847. Makam Wedono Gunung
Tuladha kartu jaringan Ethernet kanthi 2 jinis konektor (BNC dan UTP)
Kartu nètwork utawi kartu jaringan (Inggris: Network Interface Card kasingkat NIC utawi network card) inggih punika kartu ingkang ginanipun kanggé ngubungaken komputer dhateng jaringan komputer. Pnagertosan sanesipun inggih punika salah satunggaling piranti kasar ingkang kapasang wonten ing salah satunggaling slot ing papan induk komputer. Kertu jaringan punika nemtokaken kecepatan maksimum transmisi data antar titik (kode) [1] .
Jinising NIC punika wonten kalih jinis, inggih punika kartu jaringan ingkang asipat logis kaliyan kartu jaringan ingkang asipat fisik. Tuladhanipun kartu jaringan ingkang asipat fisik inggih punika NIC Ethernet, Token Ring, lsp. Bilih ingkang asipat logis inggih punika Loopback Adapter lan Dial-up Adapter. Kasebut ugi kanthi aran Network Adapter. Saben jinising Kartu jaringan dipunparingi nomor alamat ingkang dipunwastani Mac Address ingkang asipat statis lan saged dipunéwahi déning panganggénipun.
Jinising kertu jaringan[besut | besut sumber]
Kathahipun kertu jaringan punika ingkang kalebet kertu jaringan internal inggih punika kertu jaringan ingkang sampun kapasang wonten ing slot ekspansi ing jroning komputer. Wonten komputer kados komputer Mac ngginakaken kotak khusus ingkang katancep dhateng port serial utawi SCSI port komputeripun. Wonten ing komputer notebook wonten slot kanggé kertu jaringan ingkang biasa dipunsebut PCMCIA slot. Kerju jaringan ingkang kathah kaginakaken sapunika inggih punika kertu jaringan Ethernet, LocalTalk konektor, lan Kertu jaringan Token Ring. Ingkang kawéntar sapunika urut-urutaning kados mekaten :
kertu jaringan ethernet, Kertu jaringan punika padatanipun pisah kaliyan komputer kejawi kados komputer Macintosh ingkang sampun ndherekaken kertu jaringan ethernet wonten njero.
Token Ring, Kertu jaringan Token Ring punika radi sami kaliyan kertu jaringan ethernet. Satunggal ingkang mbedakaken inggih tipe konektor wonten ing sawingkinging kertu jaringanipun. Padatanipun Token Ring gadhah tipe konektor 9 Pin DIN ingkang nyambung kaliyan kertu jaringan dhateng kabel jaringan.
LocalTalk, Localtalk punika kertu jaringan kanggé komputer macintosh ingkang ngginakaken kotak khusus lan kabel ingkang kapasang dhateng Port kanggé printer. Kirangipun Localtals dipuntandhingaken kaliyan ethernet punika
Angklung ya iku alat musik sing digawé seka pring lan nduweni nada multitonal. Dimuniake kanthi cara digoyang goyang[1]. Piranti musik iki ditemokaké déning Bapak Daeng Sutigna sekitar taun 1938.[2] Nalika isih wiwitan, angklung nung kanggo kepentingan kesenian lokal atau tradisional.[2] Nanging amarga swara kang diasilaké merdhu lan duwèni kandungan lokal lan internasional kayata swara tangga nada duremi fa so la si du lan daminatilada, mula angklung cepet ngrembaka, ora mung ing digelar ing lokal, nanging uga regionel, nasional lan internasional.[2] Konon kabare, pagelaran angklung wis digelar dihadapan para pemimpin Nagara ing Konferènsi Asia Afika ya iku ing Gedung Merdéka Bandung tahun 1955.[2] Cacahing pemani angklung bisa ngancik 100 wong lan bisa dilarasake karo piranti musik liyane kayata piano, organ, gitar, drum, lan liya-liyane.[2] Saliyane minangka alat kesenian, angklung uga bisa digunakake minangka suvenir utawa buah tangan sawisé dihiasi asesoris.[2] Sawise Daeng Sutigna ora ana, krèasi kesenian angklung diterusaké déning Mang Ujo lan Erwin Anwar.[2] Mang Ujo wis gawé
mulai TK, nganti tingkat SLTA lan wis dadi salah siji kurikulum ing mata pelajaran lokal.[2] Laras (nada) piranti musik angklung minangka musik tradisi Sunda akeh-akehe ya iku salendro lan pelog.[3] Bagéyan-bageyanè anklung ana telu ya iku [4]
Bageyan kang paling penting saka Angklung, ya iku tabung swara kang ngasilake intonasi. Proses setem bisa ngasilake intonasi.
Ing tanggal 3 Oktober 1990 Jerman Kulon lan Jerman Wetan dadi siji manèh dadi Berlin Wetan namung dadi sajarah waé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Berlin_Wétan&oldid=1092839"	Kategori: Berlin	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.13, 17 Sèptèmber 2016.
nyleneh, menyesatkan jare wong sing ora ngerti, Berbahaya jare wong sing ora paham, lan
paswote lali, (DOH)...terpaksa nggawe akun anyar, ngangge akun anyar kok
konco koplak kabeh, ya...ternyata aku tersesat didalam sekte saru...Mboh kapan ngadek'e sekte iki, mboh ngendi kantor pusate aku ora genah, pemimpine sopo aku yo ora ngerti, sing
sing saru nanging seru iki luweh penak ditemui di dunia plurk utowo di bengawanLek sampean nemokne kesaruan neng njero blog iki yo dimaklumi aja, Sekte Saru iso luweh saru yen ngangge bahasa saru, bahasa sing paling penak ngge nyaru opo maneh lek uduk boso jowo.Tapi aneh'e sekte saru dianggap seru jare wong sing paham, mempererat persaudaraan jare wong sing ngerti,
Jalur Pekuncen-Ajibarang Ramai Lancar | RADAR Banyumas
Bromo Tengger Semeru National Park : guide de voyage
Ibunipun inggih Þjoðhildr. Bapanipun ingkang miwiti kalih koloni Norwegia, Pakuwon Kulon saha Pakuwon Wétan ing Tanah Ijem (Greenland) ingkang dipunsukani nami déning piyambakipun..
Rikala wonten ing Norwegia, Leif mlebet agami Kristen. Lajeng nalika sampun wangsul ing Tanah Ijem, tumbas praunipun Bjarni Herjólfsson kaliyan tindhak nuwèni dharatan ingkang sampun dipunpanggihi déning Bjarni.
Saga Grænlendinga (Cariyos Tanah Ijem) awuwus menawi Leif miwiti panjlajahipun saking kiwa tengenipun warsa 1000 kanggé ngrunut rute Bjarni saking arah sabalikipun. Papan pratami ingkang dipunpanggihi kebek lèmpèngan séla radin (basa Islandia: hellur). Amargi mekaten, papan punika dipunsukani nami Helluland (siti ingkang kathah séla radinipun). Mbokmenawi ingkang dipunmaksud inggih tlatah ingkang dipunwastani Kapuloan Baffin samangké.
Salajengipun, piyambakipun mamanggihi dharatan ingkang radin saha kathah kajengipun (kayu), mawi pasisir pasisir awedhi pethak ingkang dipunwastani Markland (siti kajeng). Wonten kamungkinan ingkang dipunkarepaken Labrador. Rikala apapanggih dharatan malih, Leif saha awakipun ndharat kaliyan mbangun pinten-pinten griya. Sedaya remen dharatan punika: awit kathah ulam salmon ing lèpèn-lèpèn. Lajeng hawanipun eca, ing musim asrep boten patiya asrep lajeng ing musim panas boten patiya bentèr. Ing musim asrep sesuketan ugi taksih ijem-ijem. Sedaya lajeng manggèn wonten riku sadanguning musim asrep. Cariyos ingkang sami ugi nyebat satunggiling awak baita anami Tyrkir, mbokmenawi tiyang Jerman, ingkang manggihaken anggur. Leif lajeng nyukani nami siti punika Vínland, ingkang tegesipun ‘Siti Anggur’. Rikala wangsul, Leif nulungi satunggiling tiyang Norwegia, dados piyambakipun dipunwastani 'Leif ingkang Mujur' (basa Norwegia Kina: "Leifr hinn heppni").
Leif gadhah sedhèrèk jaler kalih Þorvaldur kaliyan Þorsteinn, saha èstri satunggil, Freydís. Leif émah-émah kaliyan Þórgunna, lajeng dipunparingi putra setunggal, Þorkell Leifsson.
Potret Leif Ericsson kasil rekonstruksi ulang karya Marco Bakker: Reportret: Leif Ericsson.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leif_Ericsson&oldid=1089332"	Kategori: Panjlajahan DonyaKategori ndhelik: Artikel DhasarArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 13 Sèptèmber 2016.
kene !!!”, Pakdhe nggondhok… Kudu nguntal robote..
Kebangeten banget kok yo diwoco sampek entek…??
November 23, 2016 at 3:25 pm
ya kang .... tulunglah karo batir masa kaya kue temen ... kie nyong nang kene nggolet backlink loh nggolet duit dadi tulung lah tulung aja di hapusi ???? piwe kang nang umah
nggolet backlink loh nggolet duit dadi tulung lah tulung aja di hapusi ???? piwe kang nang umah
Dodotiro-dodotiro kumitir bedah ing pinggir Dondomono jematono kanggo sebo mengko sore
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal
October 24, 2016 at 4:23 am
wis ra seru kang motogpne…. wegah nonton…..wis enek sik jurdun….
Aku isoh nyasar neng kene mergo aku kok reti photone kancaku neng link…. terus tak klk wae
Wekasan (Kiamat), Qodlo lan Qodar ( Takdir lan Nasib ), kudu biso kawedar ono sajerone lakune Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
b. Sholat : Anetepi angen angen kang becik,’ ndedegi Pamikiran kang Agung netepi anane Sastro Jendro Hayuningrat kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;
opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
Asmo lan Sifat Alloh mujudake anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AI Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi
Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
Pinisepuh kang ono Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono
Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.
c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi,
kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang
banjur sumrambah ono Badan Jasmani saujud mowo tandane Urip.
Nuduhake manowo soko Kersane Pangeran Manungso iku wewujudan soko
ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering Roso iku biso
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku
Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen
kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang
Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :
– Wadah = Jasad anane Badan Kasar – Jagad Royo – Kitab AI Qur’an
– Isi = Rogo anane Badan Alus – Jagad Dumadi – AI Fatikah.
yo isine Keluarga Sakinah “ma Warda wa Rohma yo anane Drajat Dunyo – Akhirat.
Yo ing isine dino Jum’at Wage iki
lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman marang Rukun Iman :
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok,
wujud soko anane Badan, Playune wujud soko Ragane tujuane netepi anane kekarepan.
Legi Neptu 5, ono anane njero yo Badan Alus wujud
terpuji Umat ) alame Asmo Leluhure.
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko
Mutmainah, Amarah, Supiyah wujud nunggal ono ing anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayu Ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo
Sukmo : Sukmo yo anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane
Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip,
kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam
ladhdhaalliin “, ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
2. Do’a Sapu Jagad ” Robbanaa aatinaa fid dun-yaa hasanataw wa fil aakhiroti hasanataw wa qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane
ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo – ono tengah), amarga anane urip ing clam dunyo kudu biso
gampang keblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud
ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.
d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo soko
kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo – Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen – angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
3. Paru paru : Uripe Angin, nguripi Supiyah anane Sombong
Wis ora mamang maneh nek gagasan ini diletupkan ke permukaan. Pitakone dudu sapa sing ndukung maneh, ning kira-kira sapa sing arep ngalang-alangi ? Terus apa alesane ora ndhukung ?
go nyuwarakake aspirasi perantau sing kaya ngene iki lho mas ! Ning nek ana aspirasi sing berseberangan karo paradigmane pemda, ya aja salah tampa nek kudu dipacak dhisik supaya katon ayu tur gawe seben wong kesengsem. Iki karakter sing lagi tak bangun kanggo fondasi spiritual Bakor PKP. Lha wong awake dhewe ki ora saben dina ketemu, koq milih menu sing konfrontasi. Kan ya malah ngadohke silaturahmi ? Mengko nek perantau duwe gagasan sing apike kaya apa, mesti wae ra bakal digape merga atine wis kethik ta ?
Mangga kapan gagasan iki dibulatke, Bakor PKP siap merekomendasikan ke pemda KP. Nuwun mas.
Masalah engko kudu ana tindak lanjut sing luweh jero, ya wis dadi kewajibane
sing arep tak takokno nang bung satrio ss saking yo paling ngono iku. Klu ne mek siji.”lapo aushit njaluk nggawe pakta pertahanan karo indonesia” Opo asean (big brader indonesia) iku wis neken kontrak meneng2 gawe pakta pertahanan. Lek delok riwayate aushit sing nguping telpone RI 1, sisan si upil iku koncone jadi weruh lek ono. Melon mek jadi wedus ireng(nang ntb wedus e ireng kabeh) pancen di gawe ngono kuwi. Gawe goro2 tok asline yo melu kini. Sing gawe konyol malah pikirku awak e dewe sing mbayari jinrafane melon. Yo adek cilik melu soale ora iso opo2 mek nduwe duit tok. Pinoy karo viet iki sing sak aken jadi bemper yo saking bad boys e kini melu2. Jadine asline kabeh sing duwe utek mek kini tok. Iku mbok e kapal ayodya sak
mboh utekku ora ngante adoh saking ora ono informasi sing ajeg. Mek siji sing ilmal yakin lek awake dewe wis duwe koper borgolan sing serem mek awake dewe saking planet sepuluh dhudhuk saking biasane. Phodho sak pensil saking ping sepuluh ngejur
mburi dewe kiro” ngene ta kang freaxout…
“Phodho sak pensil saking ping sepuluh ngejur nggene”
podho” pensil siji, tapi nek meh teko nggon’e iso misah dadi sepuluh pensil.
ngunu kuwi maksud’e yo… brarti koyo wek’e koko yo..??
no. 6) 795 – 819 M8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819 – 891 M9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 891 – 895 M10. Windusakti Prabu Dewageng 895 – 913 M11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913 – 916 M12.
putera no. 11) 954 – 964 M15. Prabu Munding Ganawirya 964 – 973 M16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung 973 – 989 M17. Prabu Brajawisesa 989 – 1012 M18. Prabu Dewa Sanghyang 1012 – 1019 M19. Prabu Sanghyang Ageng 1019 – 1030 M20. Prabu Detya Maharaja
Balas	abimanyu Says:	11/06/2008 at 12:30 PM lha trus dab, neng kene aku nyedhot
iku digugu lan ditiru, dudu yen Minggu turu. Mula ing tumindak lan pangucape kudu dijaga. Awit saka tepa tuladha sing diparingake lumantar tumindak lan pangucap iku sing dieling-eling dening murid malah kepara ditiru. Pancen gampang yen ngucapake samubarang, nanging yen wis katimbalan dadi guru Sing Kuwasa tamtu paring kekuatan supaya uripe bisa migunani kanggo wong liya utamane kanggo para murid.
Guru iku paribasane kaya ‘juru masak’ sing bisa ndadekake bahan olahan saka sing
dilakokake kanthi ketrampilan sing terus dilatih. Uga saka buku sing diwaca sing bisa nambah wawasan. Semono uga guru kudune bisa ndadekake murid sing nakal dadi sing apik, sing kurang bisa dadi bisa.
sawise dipengeti dina Guru ing 25 Nopember bisa nambahi semangat, greget lan krenteg para Guru anggone nindakake tugas luhur sing diparingake karo Sing Kuwasa kanthi ikhlas. Lan sing diwulangake menyang
Bebasan yaiku unen-unen kang ajeg panganggone mawa teges entar lan ngemu surasa pepindhan. Dene sing dipindhanake yaiku kahanane utawa tindak-tanduke wonge/barange.Tuladha:- Nabok nyilih tangan, tegese: nglakoni pagawean ala sarana kongkonan wong liya.- Dikena iwake aja nganti buthek banyune, tegese: apa kang dikarepake bisa katurutan nanging aja nganti gawe ribut.
Lumantar berkahipun Gusti, mugi kawilujengan dalah nugrahaning Gusti tansah kajiwo, kasarira wonten ing kita sadaya.
Puji lan panuwun sokur konjuk dhumateng Gusti ingkang Maha Kuwasa, ingkang sampun paring berkah dhumateng kawula sadaya, temah ing wanci punika saged kekempalan kanthi wilujeng. Mugi karsa Dalem Gusti ingkang kalampahan mahanani pahargyan punika wiwit purwa, madya lan wusananipun kebak ing kawilujengan.
Awit asmanipun pradataning pasamuwan lan Pasamuwan GKJ Bejiharjo, kepareng kawula ngaturaken sugeng rawuh lan maturnuwun awit rawuh
panjenengan sedaya, ingkang sampun kepareng minangkani panyuwunan kawula ing adicara Penahbisan Pandhita GKJ Bejiharjo wekdal punika.
Bapak-Ibu para lenggah ingkang kawula hormati, GKJ Bejiharjo madeg dados gereja diwasa wiwit dinten Sabtu, 11 April 2009. Saksampunipun diwasa, pradataning pawamuwan ingkang sinengkuyung sedaya warga adreng gadhah pandhita piyambak kangge lelados ing GKJ Bejiharjo.
Gusti sampun paring berkah kadarman ing saklebetipun GKJ Bejiharjo nindakaken timbalan Pandhita, wiwit saking ngupadi calon, nepangaken calon, pemilihan, masa orientasi, ujian peremtoar lan masa vikariat ngantos dumugi ing penahbisan, sedaya lumampah kanthi rancak awit saking pitulunganipun Gusti Allah. Ing ri kalenggahan punika, Jemuah Pon, 11 Nopember 2011, Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th. katetepaken kalenggahanipun pinangka Pandhita GKJ Bejiharjo.
ingkang kepareng nyengkuyung, ndayani sedaya lumampah kanthi rancak lan berkahing Gusti tansah lumintu.
Ing saklajengipun, kula nyuwun pambiyantu pandonga ugi wewarah murih GKJ Bejiharjo lumampah sae lan majeng, semanten ugi Ibu Pendeta Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th. saged nindakaken ayahanipun kanthi sae. Kanthi penahbisan menika, mujudaken sejarah enggal ing Klasis Gunungkidul, amargi Ibu Ni Luh Putu
Artha Wahyuni, S.Th. dados Pandhita putri ingkang sepisan ing wewengkon Kabupaten Gunungkidul.
wonten ing adicara menika, kawula nyuwun keparengipun paring pamedhar sabda minangka wewarah:
pasamuwan ngantu-antu dhumateng panjenengan mugi saged nampi, ngraosaken lan nindakaken ayahan peladosan punika. Tansaha andhap asor, boten gumunggung, purun tansah sinau dhateng sinten kemawon, langkung malih sinau dhumateng Gusti Yesus minangka Ratuning Pasamuwan. Tansah mbangun sesambetan ingkang sae kaliyan sinten kemawon lan sesarengan warganing pasamuwan sangkul sinangkul kagem mbangun Kratoning Allah lan saged kaagem dening Gusti dados lantaran berkah dhateng sesami. Gusti ingkang nimbali, Gusti ingkang miji lan Gusti ugi ingkang badhe nganthi panjenengan. Sugeng lelados kagem Gusti ing Pasamuwan lan masyarakat.
Mekaten atur kula, wonten atur ingkang kirang nuju prana, kula nyuwun pangapunten.
June 12, 2014 at 19:19	niatku saiki tuku motor sing paleng utama kenyamanan mbah,wes ora urus seng jenenge topsipit,smoga….
eleng anak bojo karo eleng njogo nyowo sing
Berita Purwokerto | Halaman 154 | RADAR Banyumas
berkata “Koncoe awak ndewe sak angkatan iki sing paling pesat perkembangan karir e ki yo si imey, gurung setaun setengah wes dicekeli plat abang.”
ing sapanginggil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking rahayuning batos, dene rahayuning batos punika terkadang
Pramila saderengipun kapendhet garwa sasaged-saged kapratitisna ing pamilihipun, awit bilih sampun kalajeng rumentah ing sih kawelasan tuwin katresnan, saestu awrat ing pambiratipun, temahan badhe ngengetaken dhateng tumempuhing kasangsaran. (pupuh 3)
Dana ing tepa, punika pikajengipun sageda sumingkir saking panyaru tuwin panyikuning liyan, sabab yen boten kadunungan dana ing tepa wau, asring ngawontenaken watak : dahwen tuwin salah open ingkang pandukipun lajeng dados srei. (pupuh 3)
Busana, tegesipun pangangge, pikajengipun sageda uninga lan ngetrapaken dhateng raja tadi darbekipun ingkang pancen kasandhang.
Baksana tegesipun pangan, pikajengipung sageda uninga lan nandukaken ubet kekayaning laki ingkang pancen katedha.
Sasana, tegesipun dunung utawi panggenan, pikajengipun sageda uninga tuwin memantes lan memangun anggenipun gegriya. (pupuh 3)
Menggah pawestri ingkang sampun nambut silaning akrami, punika kedah netepi punapa ingkang kados wajibing estri kathahipung tigang pangkat, satunggil-tunggiling pangkat wonten tigang
Lampahing asmaragama, kalamunpasta purusa dereng kiyat lan santosa, ing driya ajwa kasesa, nandukaken pancakara, kang mangkono wau mbok manawa, blenjani neng wiwara, dayane datan
ing rubeda, aran katitih asmara, awit dereng abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa
sapala, tan lama nulya marlupa, kacarita inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang Pramana. (pupuh 6).
Pramila pamilihing wanita kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa,
binuka langgening pramana, dene ingkang binasakaken
dipunprayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa, mring
Kedah manggen wonten gajeging gela, sampun kadamel lega, prasaning rahsa kawudhara, ing riku
pinareng dening Pangeran Kang Maha Mulya badhe nitahaken manungsa, punika woring kuma wau lajeng kendel dumunung wonten guwa
lan sarjana ingkang waskita ing kadadosaning krida utawi pangripta wau sok nuwuhaken, lajeng kangge tetenger nama dhateng atamajanipun. (pupuh 22)
Wonden bilih pinuju badhe salulut anggenipun anaji-aji lan angedi-edi ing patrap kapratelaken kados ing ngandap punika : ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asmara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaankat celak ing wadana mawi dipundonganana, ananging donganipun kados pundi duk ing jaman kina punika kula boten terang, yen ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge minangka gegondhelaning niyat, prayoginipun mawi angucap mkaten : “niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga
cahyaning Pangeran Kang Maha Kuwasa”. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang mekaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. (pupuh 26).
pangundhaning asmara, liripun menggahing pratingkah sami busana ingkang sarwa pantes, sarta angeganda wida, sasmpunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhateng ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salabeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika : ….. Pupuh 26)
ingkang rumiyin ugi muntu pangesthi sedya dumunung ing Betalmukadas, tegesipun niyat anjumenengaken kahanan salebeting puraya pasucian, dumunung ing baga. Ingkang kaping kalih, lajeng amusthi nesthi pambukaning aji asmara nala, tegesipun senseming manah, inggih punika wahananing birahi, tegesipun wiji, dumunung ing purana. Ingkang kaping tiga, kaping sekawan, kaping gangsal, kaping nenem, dumugi pitu, mboten aprabeda kados pamusthining kakung wau. Ing sasampunipun samekta pangruktining sakaliyan, lajeng sami kakaron sih, andumugekaken karsa, dene patrap lan pratingkah tumanduking pulang asmara, saestunipun bab makaten punika kadamel pipingitan, sinten ingkang saged uninga amung kinten-kinten yen anithik lelabuhanipun, wiwit duk murwani wau dumugining ngendhon kados inggih sae, liripun bok manawi inggih kados caraning manungsa, sarta boten angicalaken ing tata krami, kados-kados bok manawi inggih punika ingkang kasebut anggendam langening pramana, ambuka kahananing atma, ingkang badhe pinurwaning wicaksana. Ing sasampunipun salulut, sakaliyan medal saking papreman, lajeng samya asiram jamas malih, menggah solah lan pratingkah boten prabeda kadi patraping siram duk ngajeng wau, amung donga sarananipun kantun angurapa makaten “suku asta winengku ing solah bawa, solah bawa winengku ing driya, driya winengku ing Hyang Praman, andadekakna adus ing suci santosaning roh kang ana ing badan
MWK, crita cekak iki mbok menawa bisa kanggo stimulasi mikirake pengembangan wisata budaya ing Kulon Progo. Potensi kang ana dak kira cukup. Kaya ing wilayah Sentolo, tahun pitungpuluhan rak wis terkenal tekan mancanegara dadi wilayahe seni wayang ta? Usulan wae kanggo sing kawogan: Adat ngriyayakake 1 Suro bisa diuri-uri maneh lan diorganisir kanthi apik. Iki ora mung penting kanggo nguripke budaya Jawa, nanging uga kanggo narik wisatawan domestik lan turis asing. Pengembangan wisata air uga bisa dirancang ing Wadhuk Sermo. Jarene saiki wis katon endah banget swasanane. Yen ana dipromosikan dadi wisata air (rekreasi mendayung, mancing, outing ing alas jati, lsp.) mesthi bisa kanggo ningkatke pendhapatan dhaerah. Mangga dipun manah malih.
Salam, Tangkisan Letug (sing wis tau urip ing Kulonprogo)
(Sumber: Inbox MWK, 23 Nopember 2002)
Sumber: Inbox MWK, 26 Nopember 2002)
kuwi malah nyoba ndekekake budaya ing rangka rasionalitas, dudu tahayul lan gugon tuhon maneh. Riyaya 1 suro dimangerteni kanggo ngriyayakake taon anyar Jawa. Yen aku, iki mesthi dadi kebanggaane wong Jawa. Ora kabeh kultur lan etnis duwe taun utawa jangka. Lha yen dudu awake dhewe sing nguri-uri taun jawa sapa maneh? Apa arep melu-melu ngriyayake taun masehi sing ora nyokot karo budaya jawa? Lha yen wong barat wae padha ngriyayake taun masehi, wong cino taun cino, awake dhewe uga duwe taun anyar lho. Nah, perkara ekses kuwi ing sabarang tindak lan panggawene manungsa ana ekses negatif lan positif. Mulane sing baku, kepiye ngurangi ekses negatife lan ngembangke sing positif kanggone awake dhewe.
Aku melu sedhih dene wilayah wadhuk sremo wis dienggo laku lamin sing mesum kaya mangokono. Dak kira yen cepet dikembangake dadi wewengkon sing tumata lan maju ekses negatif iki bisa diatasi. Lha piye para nara prajane anggone tumindak? Apa malah kongkalikong?
Mangga dipenggalih sing jero maneh. Sugeng nindakaken siyam kanthi manah medhep manteb tekun lan tawakal.
(Sumber: Inbox MWK, 28 Nopember 2002)
Nuwun sewu mas sekalian dalem urun rembug,
leres pendapatipun mas Lentug, kabeh meniko wonten ekses negatif lan positif. Ananging kito ugi saget nimbang ekses2 puniko, menawi ninggali saking kedadehan ingkang sampun2, kito cenderung mboten saget bendung pengaruh negatife puniko wau. Menopo maleh rikolo wengi sampun karungu menawi sampun wonten wargo KP ingkang sampun terinfeksi HIV, meniko sanget mrihatinaken.
Semanten ugi, kulo inggih sependapat kalih mas aku aku, kito kedah nebihaken sedoyo kurofat lan tahayul ingkang sedoyo puniko saget giring wonten arah kesyirikan.
Kito saget mawon ngembangaken sedoyo jenis kabudayan tapi kedah inget, kabudayan ingkang mboten giring nopo meleh jelas2 nunjukaken ke arah kesyirikan. Menawi kito saget ngindari, Insya Alloh awit saking tumemene kito nindake ngibadah ingkang tebih saking kesyirikan saget dados mergi dumawahe
berakhlak mulia….(nuwun sewu kadosipuin terlalu ideal…mboten nopo namipun pangajab.
cekap semanten riyen atur kulo mbok menawi wonten kalipatanipun nyuwun pangapunten…(ndisike balalan..). Matur nuwun. Wassalam: Abu Salma
(Sumber: Inbox MWK, 29 Nopember 2002)
Tanggapan (4) Hamba Allah: Leres ngendikanipun Abu Salma, Nyuwun sewu dalem sampun dangu mboten ngginaaken basa krama dados radi wagu.
Sumber: Inbox MWK, 2 Desember 2002)
Para sedulur kabeh, yen digagas kanthi jero, perkara sing ideal (utopia) kaya sing sinebut cetha perlu banget kanggo mbangun peradabaning manungsa. Miturut panemuku, apa sing ideal iku perlu mligi kanggo orientasi. Yen tanpa cita-cita (apa sing ideal) mesthi wae wong gampang kepelut angin teka, kesamber mrana mrene. Nanging yen ngerti lan ngugemi apa sing ideal-ateges ora kelangan apa sing ideal, saben-saben lakune awake dhewe menceng bisa bali maneh ing dalan sing bener.
Nanging sing ideal yen dadi ukuran sabarang pilihan pembangunan ora bakal bisa ditrapke. Merga ing realitas sing padha dak temu adoh sungsate. Kecenderungane manungsa sing sok ngadoh karo apa sing dadi visi religius kuwi wis jamak. Ing kene, sing ideal penting
nganti. Merga karohanen kuwi luwih jero tinimbang perkara oleh lan ora oleh. Yen kanggo bocah cilik pancen isih perlu sing ideal dimangerteni sacara hitam putih. Nanging yen awake dhewe sing wis diwasa isih nganggo kacamata hitam putih anggone nguripi nilai-nilai religius, wah ya bisa dadi berabe. Bisa-bisa mengko malah kejlungup dhewe ana ing kemusyirikan liya.
Mulane, aja nganti awake dhewe cepet-cepet memberi cap kemusyirikan marang tata lakuning kabudayan. Klera klerune malah awake dhewe mengko sajatine sing tiba ing kemusyirikan. Nuwun sewu lho,
JIPANGCerita iki kawiwitan saka lelakone Sutawijaya kang nembe mudun saka Gunung Kumbang ing tlatah Salem pinuju marang Karawang, merga wis bubar anggone mertapa. Sak suwene ana ing Karawang dheweke banjur mulih ngetan tinuju marang Banyumas. Ing Banyumas, Sutawijaya malah ganti jeneng dadi Angkawijaya.Ora nyana ora nyangka yen ing Banyumas dheweke ketemu karo musuh bebuyutane. Adipati saka Jipang kang jenenge Arya Panangsang iku musuhe mau. Merga loro karone wis nduweni dendam kawit mbiyen, banjur loro karone uga nerusake pertarungane.Ana ing paprangan kuwi Arya Panangsang nglakokake jaran kang nduweni warna kulit kelabu, banjur lawane yaiku Angkawijaya malah kawalikane, dheweke malah nglakokake jaran wedok. Merga kekurang waspadane Arya Panangsang, dheweke kena serangan saka Angkawijaya kang ngenani wetenge. Sanadyan wetenge mau wis kena saka tombake Angkawijaya nanging dheweke malah tetep nerusake anggone perang karo Angkawijaya. Merga Arya Panangsang kuwi wonge ora bakal kenal karo sing jenenge lara.Sanadyan wetenge mau lagi lara merga kena tombake Angkawijaya kang wis wisuwur karna kelandepane kuwi, anggawe usus kang ana ing wetenge Arya panangsang iku metu lan bisa ketok mata banget. Nanging dheweke uga tetep terus anggone nerusake perange merga dheweke wis kadhung lara ati marang Angkawijaya. Supaya usus kang metu iku ora nganggu tingkah lan lakune, Arya panangsang banjur nglilitake ususe marang bangkean lan ing pucuke kerise dheweke.Ana ing salah sijineng perkara, kang nggawe rada kuciwa, mergane perkara jaran kang dienggo dening Arya panangsang kanggo ngoyak Angkawijaya mau jaran lanang, lan jaran kang dienggo dening Agkawijaya mau jaran wedok. Sanadyan jaran wedok mau terus ngoyaki jaran lanang, nanging Arya panangsang uga tetep ngadohi supaya bisa mlayu saka kejarane Angkawijaya.Saksuwene pirang-pirang dina anggone Arya Panangsang munggah-mudhun gunung, nyebrang ana pirang-pirang kali uga mlebu-metu ana ing kebonan wis dilakokake kanggo lunga saka kejarane Angkawijaya. Banjur dheweke tekan ana ing salah sijine desa kang wis kalebu ing kawasan Bumiayu,. Sindangwanoh jenenge desa kuwi. Sak suwene Arya Panangsang tekan ana ing Sindangwanoh, dheweke banjur ngaso ing bukit kang kiwa lan tengene diapit dening kali. Tujuane dheweke mung kepengin mbalekake tenagane sing ilang merga bar mlayu saka kejarane Angkawijaya.Sakwise dheweke mbalekake tenagane, dheweke banjur nerusake lakune, nanging dheweke malah lali karo keadaane awake kang lagi lara merga wetenge bar kasuduk dening Angkawijaya. Banjur merga kena goncangane jaran kang ditumpaki dheweke, usus kang dililitake marang pucuke keris mau tugel,
Kepriye karo Angkawijaya? Dheweke uga ora nduweni rasa putus asa anggone ngejar Arya Panangsang. Sakdawane dalan kang dilewati, dheweke uga karo ngematake tapak jaran kang ngecap ana sakdawane dalan mau. Mula ora kaget yen dheweke banjur ngerti yen Arya Panangsang pernah ngaso ana ing salah sijine bukit ing Sindangwanoh. Saka penduduk kana dheweke uga ngarti yen Arya Panangsang wis seda ana kana.Nalika Brebes dipimpin dening kanjeng kyai utawa Surya Singosari Pranata Yuda, iku tau nganakake tilikan marang Sindangwanoh kang tujuane pengen nggawe dalan tembusan saka Sindangwanoh parak lurus ngulon marang Terlaya. Nanging para rakyate ngerasa kuciwa mergane sawahe kang ana ing jalur kuwi engkone ditutup kanggo keperluane gawe dalan. Banjur para wargane mau nggawe alesan yen tanah kana kuwi kerep kena longsor. Kanjeng kyai ora kalah pinter karo wargane, merga dheweke kerasa yen wis diapusi dening wargane. Banjur kanjeng kyai nyupatani “yen ngono dadia kaya sing wis dikarepi”. Sakwise kadadean mau, saben taune ing daerah kono mesthi kena longsor terus.Bibar kadadian mau, banjur kanjeng kyai malah kapincut karo bukit cilik kang sak kiwa tengene kaapit dening kali. Ana kana kanjeng kyai oleh carita saka penduduke yen mbiyene ing kana pernah dienggo ngaso dening Arya panangsang/adipati jipang nalika dheweke lagi dioyak dening Angkawijaya. Sakwise ngerti crita kaya ngono, kanjeng kyai banjur ngganti jenenge
punika salah satunggalipun aktor lan ugi bintang lawak saking Amérika Serikat.[1][2] Panjenenganipun misuwur amargi main ing acara Saturday Night Live ing taun 1977.[2] Sasanèsipun punika, panjenenganipun naté menangaken nominasi Academy Award lan Emmy Award.[2] Panjenenganipun wiwit kariér ing
Tenenbaums.[2] Ngantos dumugi filem Lost in Translation, Bill Murray kasil mlebet nominasi kanggé aktor paling saé ing adicara Academy Award.[2]
Gegayutan kaliyan pagesanganipun, Bill Murray naté palakrami kaliyan Margaret Murray (1980-1996).[2] Ananging palakrami punika boten saged dangu amagi Bill selingkuh kaliyan desainer kostum Jennifer Butler. Pungkasanipun kekalihipun pegatan.[2] Salajengipun, Bill palakrami malih kaliyan Butler nalika
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 28 Januari 2017.
diservis nang omahku wae….servis kepribadian wkwkwkwkw….lha wong bengkel akeh
Wis rasah manthuk-manthuk karo mesam-mesem, langsung wae dicoba terus diumukke karo
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Sunpia Kornet
panjenengan mboten maos perpres 88 th 2013 ? UU no 5 th 2014 ? di waos rumiyin bapak nggih….
sa’menika yuswa pinten pak? ”
Saya : ” Ah, berarti sampun 35 taun nggih…. Lha sedinten telas arta pinten pak, kagem tumbas………”
TS : ” Uhm….. Rp.16.500,- sampe’ Rp. 18.000,-
Saya : ” Haah !…………. Rokok niku tibakE awis nggih pak….., Lha yen seSasi Lak nggih Rp.17.250,- ( pukuL rata ) x 30 hari = Rp.517.500,- Ya, Allah Pak………… menawi ditumbasnE beras (@ Rp. 5000,- ) Rp. 517.500,- : Rp.5000,- = 103.5 kg…………( bisa untuk makan -/+3klg dlm sebulan )
Buku Bedhahing Pustaka Raja Purwa punika kaanggit dening Ravie Ananda
Pustaka Raja Purwa tegesipun pakeming sadaya serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/ tetungguling serat – serat Jawi sadaya. Taun ingkang dipun agem inggih punika taun Surya Sangkala lan Candra Sangkala. Surya Sangkala (SS) ateges taun mletheking Surya wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa ingkang kangge patokan SS 1 sami kaliyan 68 M. Candra Sangkala ateges taun mletheking Candra wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa.
Serat Pustaka Raja Purwa ; wiwit taun 1 ngantos dumugi taun Surya Sangkala (SS) 800/ Candra Sangkala (CS) 824 (kirang langkung taun 68 M – 892 M)
Pustaka Raja Puwara ; nerangaken lelampahan wiwit taun SS 891 dumugi taun SS 1400 (kirang langkung 965 M – 1468 M)
Pustaka Raja purwa yasanipun Sri Batara Aji Jayabaya nata binatara ing Nungsa Jawi ingkang ngedhaton ing negari Dhaha inggih Mamenang Kadhiri.
Bebukanipun amargi nalika Sang Hyang Narada lan Sang Hyang Panyarikan rawuh dhateng Kadhiri, handawuhaken lalampahanipun Tanah Jawi (Tanah Dhaha/ Mamenang) manut pemutanipun para Dhewa.
(geneya dudu manut pemutanipun Jayabaya? Bisa uga Asma Jayabaya wus misuwur sak durunge anane Pustaka Raja Purwa, lajeng jamanipun Pustaka Raja Purwa dipun dhamel, sanes jamanipun Jayabaya malih, lan asmanipun Jayabaya amung dipun ampil kangge niyat ngendih babad, supados dipun anggep yen Ratu ingkang Agung kemawon ngakeni menawi asalipun manungsa Jawa saking India). Prabu Jayabaya lajeng dhawuh dhateng para empu, mengeti wiwit taun 1 dumugi tahun 636, lajeng katunjukaken kaliyan serat Jitapsara lan serat Jid Saka panganggitipun Bagawan Palasara ing Ngastina, nyebataken trah tumerahipun para Dhewa wonten Tanah Jawi, sarta tangkar- tumangkaring manungsa sak lelampahanipun wonten Tanah Jawi. Awit saking sasmitanipun Dewi Rukmawati putrinipun Sang Hyang Anontaboga kala wewarah dhateng Begawan Palasara ing wiwit taun SS/ CS 637 – 800 SS/ CS (705 M – 868 M/ 741 M – 904 M). Serat – serat wau katundukna lan pengetanipun para ratu Tanah Jawi, sedaya aturanipun Prabu Jayabaya Kedhiri (Mamenang), ingkang kedhawuhan nganggit Empu Jongga ing taun 848 SS/ CS (kirang langkung taun 936 M/ 972 M). Para empu sami kadhawuhan damel karangan hamiyambak, methal – methal manut kasagedhanipun piyambak – piyambak hanjeprah ing sak indhenging negari. Ringkesaning carios, wiwit Sangkala Hangejawi ngantos Babadipun sadaya Redhi – redhi lsp.
Buku punika saged dipun unduh wonten mriki Buku Gratis : Bedhahing Pustaka Raja Purwa (600kB), buku sanesipun ingkang kaanggit dening Ravie Ananda : Buku
Raja Purwa,Buku Gratis,Ebook GratisBuku Bedhahing Pustaka Raja Purwa punika kaanggit dening Ravie Ananda
Pustaka Raja Purwa tegesipun pakeming sadaya serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/ tetungguling serat – serat Jawi sadaya. Taun ingkang
CILACAP UTARA372. SD N KLECO 1 SURAKARTA JL. SLAMET RIYADI 559 LAWEYAN373. SD N KRATON JL. VETERAN 30 PEKALONGAN UTARA374. SD N
SEKAR JAGAD 1 LAWEYAN1615. SMK KASATRIAN SOLO JL. MENDUNGAN KARTASURA1616. SMK KASATRIYAN SURAKARTA PAMARDIPUTRI KRATON SURAKARTA
ing Indonésia inggih punika sadaya jinis musik ingkang wonten ing Indonésia ingkang wujudipun inggih sanget manéka warna, ingkang perkawis punika dipunjalari amargi suku-suku ing Indonésia ingkang ugi manéka warna kawontenanipun, saéngga saged dipunsebat bilih sadaya wewengkon Indonésia ingakng kaperng saking 17.508 pulonipun gadhah budaya lan seni piyambak - piyambak ingkang béda- béda.[1] Indonésia piyambak gadhah ewonan jinis musik lan padatanipun dipunsertani kaliyan tari- tarinan lan pentas. Musik tradhisional ingkang paling kathah dipunrmeni inggih punika gamelan lan keroncong, déné musik modhèrn ingkang paling kathah dipunremeni inggih punika musik pop lan dangdut.[2]
Instrumen musik[besut | besut sumber]
Idhentitas musik Indonésia wiwit sepisnan dipunbentuk nalika budaya zaman perunggu pindhang ngalami imigrasi dhateng nuswantara wonten ing abad kaping tiga lan kaping kalih saderenipun Masehi. Musik- musik suku tradhisional Indonésia padatanipun ngginakaken instrumen perkusi, mliginipun kendhang lan gong. Sapérangan instrumen inggih ngrembaka dados musik ingan saged langkung ruwet lan béda- béda, kados alat musik petik, sasando saking Pulo Rote, angklung saking Jawa Kulon, lan musik orkestra gamelan ingkang kompleks sanget saking Jawa lan Bali.
Salh satunggaling wujud musik ingakng paling misuwur inggih punika gamelan. Musik punika dipunmainake déning kathah tiyang sesarengan kaliyan alat musik perkusi, kados ta metalofon, gong, lan rebab sesarengan kaliyan suling bambu. Pagelaran ingkang kados mekaten inggih sampun asring dipunpentasaken wonten ing kathah nagara kados ta Indonésia lan Malaysia, ananging gamelan piyambak asalipun inggih saking pulo Jawa, Bali, lan Lombok.
Kecapi suling[besut | besut sumber]
Kecapi suling inggih punika satunggaling jinis instrumen musik ingkang gumantung kaliyan improvisasi lan samppun populer ing propinsi Jawa Kulon ingkang ngginakaken kalih alat musik langsung inggih punika kecapi lan suling. Kecapi suling inggih taksih wonten gegayutan kaliyan tembang Sunda.
Angklung[besut | besut sumber]
Angklung inggih punika alat musik ingkang kanthi tradhisional saged ngrembaka wonten ing masrakat padattanipun ing masarakat ingkang ngginakaken basa Sunda ing Pulo Jawa sisih kulon. Angklung ingih dipundamel saking tabung bambu ingakn dipunhubngaken kanthi rangka pring. Angklung inggih dipunmainaken kanthi cara dipun goyang- goyangaken saéngga saged ngasilaken unen- unen kanthi susunan nada wonten ing saben ukuranipun, sae punika ageng menapa alit.
Kolintang[besut | besut sumber]
Kolintang (utawi kulintang) inggih punika salah satunggaling alat musik perkusi ingkang dipundamel kanthi ngginakaken kayu lan prunggu ingkang asalipun saking Indonésia sisih wetan lan Filipina. Ing Indonésia, kolintang inggih dipungayutaken kaliyan suku Minahasa saking Sulawesi Utara, ananging kolintang ugi misuwur winten ing Maluku lan Timor.
Aliran musik Indonésia inggih manéka warna ingkang saged ngasilaken kreativitas musikal kangge tiyang Indonésia ppiyambak lan ugi kénging pangaribawa saking musik ing njawi nagari saking wontenipun pethukan- pethukan kaliyan budaya musik njaban rangkan ingkang mlebet wonten ing nuswantara. Kejawi saking punika, wujud - wujud musik asli Indonésia, sapérangan aliran inggih saged
saking wontenipun pangaribawa saking njawi, kados ta kanthi wontenipun ambus lan qasidah saking musik Islam Timur Tengah, keroncong saking pangaribawa Portugis, lan dangdut ingkang kénging pangaribawa musik Indi.[3]
^ Indonésian Geography http://countrystudies.us/Indonésia/28.htm
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musik_ing_Indonesia&oldid=1014404"	Kategori: Musik ing Indonesia	Menu navigasi
Bahasa MelayuRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.53, 6 Maret 2016.
yaiku pidato ingkang gadahi maksud ajakan utawa pangajak dhateng pamiyarsa.Tuladhane yaiku :Assalamualaikum Wr Wb Nuwun, dumateng kepala sekolah SMA 6 ingkang hanggung mastuti dumateng pepoyaning kautaman Bapak dalah ibu guru ingkang satuhu kinurmatan Saha siswa-siswi, kadang werda tumaruna ingkang satuhu bagya mulya Rahmating Gusti ingkang murbeing dumadi mugi tansah tumedak saha tumanduk wonten ing sarira panjenegan sedaya Kaparenga matur, anggen kawula kumawantun cumantaka wonten ing ngarsa panjenengan sedaya, kinen saperlu bade kawula aturaken kasuwun dumateng para siswa-siswi SMA 6 kanti renaning penggalih nderek hanyengkuyung bab reresik wonten ing sakupengan sekolahan kita.Supados ndadosaken kahanan ingkang sehat, endah, edipeni, amrih nentremaken anggen kita sami ngangsu kaweruh wonten ing mriki Pramila sumangga smiha tansa nguri-nguri bab budaya reresik menika sageda hangrembaka ngantos dumugi generasi saklajengipun Mekaten atur kawulo, hambokbilih anggen kawula matur kathah thithaling saha kuciwaning basa, hanamung saged matur tedhak siti baga binuntel raning kalapa,
ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Tsd ING Vysya Worli ING Vysya Chembur ING Vysya Bandra West ING
kito sedoyo ing dalem wakdal ngengeti dinten sumpah pemuda tahun;niki kito raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt., ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ndugeni acara ngengeti dinten niki kanti sehat wal afiyat.
Kito sedoyo, khususipun poro mudo-mudi wonten meriki panggenan kaperlu ngengeti dinten sumpah pemuda. Dados sumpah pemuda niki saben tahun dipun ngengeti tepatipun tanggai 28 ing wulan Oktober. Lan penting sanget wakdal ngengeti dinten sumpah pemuda tahun niki kangge kito sedoyo inggih meniko kito kedah saget mundut hikmahipun. Milo saking niku monggo kulo lan panjenengan sedoyo niki tansah iman lan takwa dumateng Allah swt., dene punopo kito sedoyo wakdal niki sampun katah sanget pemuda lan pemudinipun ingkang belajar wonten perguruan tinggi, nopo niku wonten Sl lan langkung-langkung wonten sarjana kalihipun, ugi wonten sarjana tigo. Niki ngerupekaken pertanda lan bukti mbok beleh pemuda lan pemudi bangsa Indonesia sak mangke sampun podho pinter lan sregep anggenipun sinau. Lan kito sumerap mbok beleh pemuda dinten niki ngerupekaken ingkang nyepeng lan mimpin benjang. Kados pengendikane ahli syair Arab :
“ SYUBBAANUL YAUMI RIJAALUL MUSTAQBALI”.
Artosipun : “Pemudo dino iki bakal dadi pemimpin dino esuk. ”
Dados pemuda niku kedah mados ilmu langkung katah mados ilmu pengetahuan umum langkung-langkung ilmu agami. Gesa-ngipun pemuda kedah kelawan ilmu lan ugi raos takwa dumateng Allah swt. Perkawis niki sampun dipun pengendikak-aken dumateng Imam Syafi’i:
“HAYAATUL FATAA WALLAAHU BIL ‘ILMIWATTUQAA WA IDZAA LAM YAKUUNAA LAAI TIYAARAN LIDZAATIHI”.
Ingkang artosipun : “Uripe pemuda iku demi Allah kudu kanti ilmu lan takwa marangAllah, menawi karo-karone iku kosong berarti pemuda iku ora ono (yaiku pemuda iku boten wonten artine).”
Milo saking niku pemuda ing dalem gesangipun saben dinten niki kedah mados ilmu lan estu-estu takwa dumateng Allah.
Kangge nutup sambutan kulo niki, kulo bade nyampekaken ikrari-pun lan isi saking sumpah pemuda wakdal kongres kaping kalih, inggih meniko :
Akhiripun, mugiyo kito sedoyo niki dados pemuda ingkang kreatif lan sregep
ora ngerti ap sing dadi omongkena ko...
wong jowo: AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor ikiPANJENENGAN KLIK ANA KENE !AKSARA MURDA1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris = head)
lumrahe diarani aksara murda, utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA, yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh; kosok baline aksara alpaprana, yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik)2. Cacahe aksara murda (kang DIANGGEP aksara murda ) ana wolu, yaiku : Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Nya, Ga, Ba.3. Saben aksara Murda ana pasangane. Aksara Ca ora ana murdane , nanging pasangane ana , nanging saiki wis ora kanggoAksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121.4. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu, tegese kanggo pakurmatan. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda.Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur, jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Tuladhane , kayata :Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingratDewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama.5. Saiki jaman demokrasi . Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa, kayata raseksa, wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane , katulis nganggo aksara murda. Cukup nganggo aksara murda siji bae, aksara sing ngarep dhewe. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane , ya aksara burine ; yen burine ora ana murdane, ya burine maneh. Tuladhane, kayata :Dipaprawira, Mas Sudarsana,
tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh, mangkene : GusTi AllahAKSARA SWARA1. Aksara swara
dicerek, dadi lelirune re, Nga dilelet, dadi lelirune le Kalebu aksara swara, mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan, tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu.Panganggone aksara swara pa cerek lan nga leletrega ,rena, resik, marem, aremarem, marem, sarem, karep, pambarep, sareng, wulan Rejeb, angsal rejeki, katon regeng, sanget remen, dipun remet, damel rempeyekgelem, pelem, lembut, lemah, adol lenga, pelem legi, boten lenggah2. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, kayata :Agustus, Ibrahim, EspresOktober, Usman, Inggris3. Aksara swara ora kena dadi pasangan. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg, aksara sesigeging wanda iku kudu dipangku. Wondene aksara swara pa cerek dadine pasangan katulis jejer karo aksara kang dipasangi; aksara swara nga lelet dadine pasangan katulis ing sangisore aksara kang dipasangi; mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi.Wulan April, Pak Idris, Pangkat Opsihter, malem Rebo, Mas Umarsaid,mangan lepet4. Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara.5. Tembung manca kang ora dicethakake, luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca, lumrahe katulis tanpa aksara swara. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis AKSARA REKAN1. Aksara rekan cacahe ana lima, yaiku : kh, dz, f, z, ghGunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, luwih-luwih tembung Arab.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca, mung katulis nganggo aksara lumrah bae. Tuladhane kayata :Khatib yen ora dicethakake katibDzikir yen ora dicethakake dikir Faham yen ora dicethakake paham Zakat yen ora dicethakake jakatGhoib yen ora dicethakake gaib2. manawa aksara rekan karaketan sandhangan pepet, cecake telu dumunung ing sajroning pepet; dene yen karaketan sandhangan wulu, layar utawa cecak , cecake telu dumunung ing sisih kiwa, sandhangan wulu, layar, utawa cecak ing sisih tengen. Tuladhane :fitrah, farlu, dwifungsi, firman3. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg, sesigeging wanda iku kudu dipangku. Tuladhane :sampun faham, saweg dzikir, zakat fitrah, sumerep ghaib.ANGKA JAWA1. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das, wujude mangkene :1 = aksara ga 2 = aksara nga dilelet3 = aksara nga dipengkal4 = aksara ma miring5 = aksara ma kurung6 = aksara E – kara 7 = aksara la 8 = aksara pa murda 9 = aksara ya 0 = bunderan (Indonesia : nol) 2. Sarehning angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing
Jayanthi Mandasari - Di Puncak Bukit Hijau
Jayanthi Mandasari - Mestinya Ku Tak Menangis Lagi
Lah wong design e sek CBU wae guilani lek² weruh langsung wae blas ora proposional
6. Prambanan Temples in Jogjakarta, Indonesia - Hartford Courant
6. Prambanan Temples in Jogjakarta, Indonesia 6. Prambanan Temples in Jogjakarta, Indonesia Maria Ismawi/Flickr Prambanan is a ninth century Hindu temple in
Rambutan, Nephelium lappaceum iku wit sing kalebu ing famili Sapindaceae.[1] Wohé wit iku uga jenengé rambutan. Rambutan akèh ditemokaké ing tlatah tropis, kayata Asia Kidul-Wétan, Asia Kidul, Afrika lan Amérika Kidul.[1]
Ing Indonésia, rambutan sing misuwur asalé saka Sumatra Lor, utamané saka Binjai cedhak Medan.[1] Rambutan(Nephelium sp)kalebu tanduran woh hortikultural.[1] Rambutan nduwèni jeneng liya ing Basa Inggris ya iku Hairy Fruit.[1] Rambutan kalebu woh-wohan asli Indonésia.[1] Nganti saiki rambutan nyebar ing luar laladan kang iklimé tropis, kayata Filipina lan nagara-nagara ing Amérika Latin.[1] Rambutan ditemokaké uga ing laladan kang nduwèni iklim sub-tropis.[1]
Wit rambutan dhuwuré bisa nganti 20 meter lan nduwèni kenopi kang nggrembuyeng.[2] Wit rambutan kalebu wit kang gédhé lan cendhék .[2] Kulit wit lan pangé wernané soklat tuwa lan ana putih-putih cilik ing kulite.[2] Godhong rambutan ambuné rada wangi, godhongé rada lunyu lan nduwèni wulu sithik.[2] Kembang rambutan ana kang diarani kembang lanang lan kembang wédok.[2] Rambutan merlokaké kéwan kaya srangga kanggo penyerbukan.[2] Woh rambutan bentuké bujur utawa lonjong meh bunder lan ukurané kurang luwih 5 cm.[2] Rambutan mateng kurang luwih 100 nganti 130 dina sawisé ngembang.[2]
Kanggo nggemburaké lemah bisa dilaksanakaké ing awal mangsa udan.[2] Kanggo wit kang wis tuwa ya iku 3-4 minggu sawisé ngembang.[2] Ing sakupéngé wit rambutan bisa digemburaké lemahé tujuwané kanggo nyuburaké lan hawa kang ngandhut nutrisi bisa mlebu.[2] Pengapuran bisa dilaksenakaké yèn pH tanah kurang saka 4,5.[2] Rambutan bisa diwénéhi pupuk supaya subur. Saliyané pupuk kandhang, pupuk gawéan kang bisa dianggo ya iku campuran Uréa, TSP utawa SP-36, lan KCL, kanthi perbandingan 2:2:1, utawa ditaker 50-250 gram/tanduran.[3] Rambutan dipupuk ping telu saben setaun kanthi jarak wektu patang sasi sepisan.[3] Yèn tanduran wis umur 10 taun kudu dipupuk NPK kang cacahé 500 - 1.000 gr saben wit.[3] Saliyané nganggo cara ''okulasi'', rambutan uga bisa ditengkaraké nganggo wijiné, ananging wohé luwih suwé tinimbang yèn ditengkaraké nganggo cara okulasi.[4]
Saka panalitén lan survey ditemokaké ana 22 jinis rambutan.[1] Asalé ana sing saka galur murni lan ana uga kang asil okulasi utawa nggabungaké saka rong jinis galur kang béda.[1] Ciri-ciri kang mbedakaké saben jinis rambutan bisa didelok saka sifaté woh rambutan.[1] Sifat woh rambutan bisa didelok saka daging woh rambutan, akèh sithiké banyu ing woh rambutan, bentuk, werna kulit, lan dawané rambut rambutan.[1] Ana ''varietas'' rambutan kang paling disénéngi lan nilai ''ekonomis'' kang rélatif dhuwur.[1]
mutuné apik, kulit wohé rupané ijo-kuning-abang ora rata.[1] Rambutan rapiah rambuté arang-arang.[1] Daging woh rambutan rasané legi, kenyal, lan ngelotok.[1] Daging wohé uga kandel lan bisa tahan nganti 6 dina sawisé dipetik.[1]
Rambutan Aceh Lebak bulus[besut | besut sumber]
lebak bulus ngandhut akèh banyu lan ngelotok.[1] Wohé bisa awet nganti 4 dina sawisé kapethik, saliyané iku woh rambutan iki uga tahan ing pengangkutan.[1]
Rambutan Cimacan[besut | besut sumber]
Rambutan iki wohé akéh.[1] Saben wit kurang luwih 90 nganti 170 iket.[1] Kulité wernané abang rada kuning, ana uga kang abang tuwa.[1] Rambuté kasar lan rada jarang, rasané legi lan banyuné sithik.[1] rambutan Cimacan kurang tahan ing pangangkutan.[1]
Rambutan Binjai[besut | besut sumber]
Rambutan jinis iki kalebu rambutan kang paling apik ing Indonésia.[1] Wohé gédhé lan kulité wernané abang tuwa.[1] Rambutan iki rambuté rada kasar lan arang, rasané legi lan rada kecut.[1] Asil wohé ora sakakéh woh acé lebak bulus ananging dagingé nglothok.[1]
Rambutan Sinyonya[besut | besut sumber]
Jinis rambutan iki nduwèni woh kang akèh lan disenengi utamané wong Tionghoa.[1] Wit lan pang-pangé kang kuwat pas yèn diokulasi.[1] Rambutan iki werna kulité abang tuwa nganti abang anggur lan nduwèni rambut alus lan kerep utawa rapet.[1] Wohe rasané legi rada kecut, akèh banyuné lan ''empuk''.[1] Rambutan sinyonya kalebu rambutan kang ora nglothok.[1]
Kebak Ing Guna[besut | besut sumber]
Rambutan dibudidayakaké lan dimanfaatké wohé.[4] Woh rambutan ngandhut gizi, zat tepung, zat énzim-énzim kang ''esensial'' lan ''nonesensial'', vitamin, zat mineral makro, mikro kang nyèhataké.[4] Ana uga kang ndadekake wit rambutan dadi wit kanggo ayom-ayom ing pekarangan omah lan dadi tanduran hias.[4] Rambutan ngandhut vitamin C saengga rambutan uga kena kanggo tamba sariawan.[4] Saliyane iku rambutan uga kena kanggo tamba lara demam lan kencing manis.[4]
Sentra Tanduran[besut | besut sumber]
Ing Indonésia kang dadi sentra tanduran rambutan ya iku ing Pulo Jawa khususé ing Bekasi, Kuningan, Malang, Probolinggo, Lumajang lan ing Garut.[5]
Spesies jroning kahanan amanTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusSapindaceaeWohTetanduranFlora ing IndonésiaFlora ing Costa RicaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Nan 73 raw manga, Saiki Kusuo no
Airbus A380 iku sawijining montor mabur utawa pesawat dhèk dobel (basa Inggris double-deck) mawa papat mesin sing diprodhuksi déning perusahaan Éropah Airbus. A380 iku pesawat penumpang sing gedhé dhéwé sadonya. Pamaburan perdhana A380 dianakaké ing Toulouse, Prancis ing tanggal 27 April 2005. Banjur pamaburan komersial perdanané ana ing tanggal 25 Oktober 2007 saka Singapura tumuju Sydney déning maskapé Singapore Airlines sing dadi peluncur perdhanané. Montor mabur iki diarani Airbus A3XX nalika dirancang, nanging saiki uga kerep diarani Superjumbo.
Dhèk dhuwur A380 iku modhot sadawaning fuselase pesawat. Bab iki dadi nggawé pesawat iki nduwé 50% bilik sing luwih amba tinimbang pesawat liyané sing gedhé kapindho, ya iku Boeing 747-400. A380 nyedyani kursi kanggo 525 penumpang ing konfigurasi standhar telung kelas nganti 853
Pesawat A340-600 iki pesawat Airbus sing paling gedhé kapindho. Airbus A380-800F, vèrsi kargo iku disedyakaké minangka salah sijining pesawat kargo sing gedhé dhéwé. Sing luwih gedhé manèh ya iku namung Antonov An-225. A380-800 nduwé radhius pamaburan 15.200 kilometer (utawa 8.200 mil segara), cukup kanggo mabur saka New York City menyang Hong Kong contoné lan kacepetané ana Mach 0.85 (utawa 900 km/jam utawa 560 mil per jam ing cruise altitude).
1 Airbus A380 VIP ‘Flying Palace’ (‘Istana Terbang’)
disediakaké kanti pilihan mesin turbofan Rolls-Royce Trent utawa Engine Alliance GP7200. Rolls-Royce Trent nalika awalé menang sajroné kompetisi (dipesen luwih akèh déning
ditontonké pertamaé marang publik nalika Januari 2005. A380 nglakokaké penerbangan awalé ing 27 April 2005 saka Blagnac Toulouse International Airport, Toulouse, Perancis pada 8:29 UTC lan mbalek kanti selamat nalika 12:22 UTC ing papan anggegana kang padha.
Airbus lan maskapé penerbangan kang bakal minggunakaké A380 mrayogèkaké kemampuan pesawat iki kang ningkataké kenyamanan penumpang kayata kabin kang luwih amaba lan pira-pira fasilitas liya kayata bar, toko-toko, lan kasino kaya kang diumumaké déning
oldid=991603"	Kategori: Artikel ngandhut katerangan tanggal kala Fèbruari 2011AirbusMontor maburKategori ndhelik: Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakanKabèh artikel ngandhut katerangan tanggal	Menu navigasi
sing penting sampean sabar njalani urip iki, nerimo ing pandume gusti, ojo kakean sing dipikir, kabeh iku wis ono garis uripe, sing penting sampean kerjo sing tenanan lan sabar”. (
lha wis meh piye meneh, terpaksa jhe.. biasane jam semono rung telat owk *ngeles
CHRONIC KIDNEY DISEASE (GAGAL GINJAL KRONIS) | Purwono Ndjawa
- Tembang Macapat ana 11 pupuh 1. Asmradana 7. Magatruh 2. Dhandhang gula 8. Mijil 3. Durma 9. Pangkur 4. Gambuh 10. Pucung 5. Kinanthi 11. Sinom 6. Maskumambang - Tembang Tengahan 1. Balabak 3. Jurudemung 2. Girisa 4. Wirangrong - Tembang Gedhe 1. Citamengeng 3. Mintajiwa 2. Kusumastuti 4. Pamularsih Ing tembang Jawa saben sak baris diarani sak gatra
Pangkur ana : 7 gatra (baris) Sinom ana : 9 gatra (baris) Guru Wilangan lan Guru Lagu
Guru Wilangan - yaiku : Akehing kecap (ucap) suku tembung saben sa gatra (baris) Guru Lagu - yaiku : Aksara urip (vokap) ing pungkasaning
Astrology : Zodiak Anda Minggu Ini dan Peruntungannya (23-29 April 2012)
gambar ora dadi.Genahe jur dadi kotak2 Thox. Cb delengen comentar duwurmu brrti dhekne iso dhelok gambare tho...??? Yowis ojo kuatir ssk tak edite maneh ki mslhe gonku yo lg ra banter koyo biasane je...hehehe. Tokone golekono dewe neng
adi luhung awujud basa lan sastra. Salah sijining saka warisane yaiku dembang dolanan. Tembang dolanan minangka sastra lisan, bisa dimangerti amarga saka gethok tular saka wong siji marang wong liyane. Mula ana tetembungan sing diowahi utawa ora padha. Bedaning tetembungan sing ana ing tembang dolanan amarga dipasake karo dhaerahe uga dilarasake karo kahananing jaman.
Tembang dolanan sing arep dionceki ing kene tembang dolanan “jamuran”
Jamur iku wujude bunder. Nalika dolanan tembang jamuran, bocah-bocah mbentuk bunderan kanthi gandhengan lan ngubengi bocah sing ana ing tengah minangka sing dadi kanthi nembang jamuran. Anggone dolanan tembang jamuran bocah-bocah ora nganggo sandhal. Sawise tembang jamuran rampung ditembangake, bocah sing ana ing tengah nyebutake jenise jamur sing dikarepake. Umpama nyebut jamur “parut”, mula bocah sing gandhengan mau nguculake gandhengan saka kancane banjur mbentuk jamur parut yaiku ngadeg kanthi gondhelan tembok, wit, utawa liyane sing bisa dienggo gondhelan. Sawise iku bocah sing ana ing tengah ngithik-ithik dlamakane kancane. Yen sing diithik-ithik ngguyu, mula bocah mau ngganteni dadi ana ing tengah. Terus nglakokake kaya wiwitan mau nganti kabeh bocah rumangsa bosen lan kesel.
Saka tembang jamuran iki aweh pitutur: menawa kita kudu ngutamakake karukunan, nyawiji, tanpa cecongkrahan lan pasulayan, dudu tukaran lan tawuran. Nanging kudu gandhengan, gelem urip rukun karo liyane tanpa mbedakake bandha donya, drajat, pangkat, ayu baguse, agama, nanging karo sapa wae kudu gelem gandhengan utawa urip nyawiji. Yen urip rukun, nyawiji, bisa nyiptakake katentreman kang bakal dirasakake dening wong akeh. Nanging yen tawuran lan ana pasulayan ndadekake rasa was-was, wedi, bingung lan ora bisa ngrasakake ayem tentrem.
Tembang dolanan iki uga aweh piwulang yen kabeh wong iku padha ing ngarsane Pangeran. Lan kita kudu andhap asor marang wong liya, masia sugih, ayu, pinter, nanging kudu nyopot sandhale.
Saliyane iku saka tembang dolanan jamuran iki, uga aweh pitutur supaya kita yen diparingi tugas, kudu nindakake jejibahan mau kanthi tenanan lan tanggung jawab, adil, ora njupuk darbeke liyan, bares lan prasaja.
Nanging eman banget, amarga tembang jamuran iku saiki jarang dianggo malah jarang bocah-bocah saiki ngerti tembang jamuran apa maneh mangerteni maksud kang kinandhut ana ing tembang jamuran.
Mula perlu banget tembang dolanan diwulangake marang para siswa ing tataran endhek kaya siswa TK lan SD. Supaya bocah-bocah nalika isih cilik bisa ngecakake maksud sing ana ing tembang. Saengga nalika wis gedhe wis kulina urip rukun karo liyane.
ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampur, maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki kito sandugeni undanganipunbapak;…. ingkang nggadah hajatan arur. tasyakuran ngenggeni griyo anyar.
Lajeng shalawat ugi salam mugiyo tetep dipun paringaken dumateng nabi kito Muhammad saw., keluarganipun, poro sahabatipun ugi kaum muslimin sedoyo ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kanthi estu lan leres. Mugiyo kito sedoyo dados umat beliau ingkang purun ngelampahi ajaran Islam. kelawan estu-estu lan leres.
Perlu sedoyo undangan sumerapi mbok beleh bapak;…..wakda.
niki raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. keranten nopo ingkang dipun arep-arepaken kaliyan sekeluarga sakniki sampun dipun kabulaken. Inggih meniko dipun paringi saget mbangur griyo ingkang sahe, kados mekaten niki. Lan semanten ugi raos syukuripun bapak; …..sekeluarga, kito dipun undang kaperlu nderek tasyakuran sareng-sareng.
Pramilo saking niku bapak; ….. nyuwun do’a restuipun
dumateng panjenengan sedoyo, mugiyo nikmat ingkang dipun
terami bapak;…..niki saget barokah, wonten manfaatipun lan
ugi ndadosaken parekipun dumateng Allah. Kelawan tambah nikmat niku ugi saget nyaheni lelampahanipun ugi amalan amalan lintunipun.
Lan bapak;…..nyuwun agunge pangapunten beleh wonten
kekiranganipun, nopo niku arupi pasogatan lan lintu-lintunipun
Kulo lan panjenengan sedoyo meniko kedah senantiasa raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi pinten-pinten nikmat. Kito ugi kedah enget mbok beleh bersyukur niku saget nambahi nikmat, maksudipun sinten ingkang raos syukur dumateng ngersanipun Allah, milo saking niku bakal ditambah dening Allah swt. Lan kito kedah enget mbok beleh kito dipun larang kufur nikmat. Syukur dateng nikmat ingkang dipun paringaken Allah, niku mboten cekap diucapaken mawon, ananging kito kedah buktekaken kelawan perbuatan lan lelampahan ingkang dipun perintah Allah.
sehinggo kito saget ugi ngamalaken ing dalem gesang kito saben dinten.
Indonesia : Ingkang Kinurmatan Bapak Kepala SekolahPidato Bahasa Jawa : PENGETAN DINTEN KARTINIPidato Basa Jawa : WAKDAL NGRESMEKNO BANGUNANPidato Basa Jawa : Acara AqiqahPidato Bahasa Jawa : Atur Pambagyo Wilujeng Ing
Sandhi's Blog: Katharine Gun Bocorkan Rahasia Intelijen Inggris
Purwacarita, Serat Ambiyabahwi, Babad Surakarta, Babad Giyanti Dumugi Prayat, Serat Wiwahajarwa, Buku Gambar Songsong Keraton, Babad Purwa,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cibungbulang,_Bogor&oldid=1036703"	Kategori: Kabupatèn Bogor	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 14 Maret 2016.
kersa Allah / Sabegja-begjaning kang lali / Luwih begja, kang eling lan waspada.
“Zaman Edan” : Menjalani zaman edan /
Nayawirôngka Bab dhuwung = wêsi aji, wontên ing mikropun, sèndhêr S. R. I.: sabên malêm Akhat sapindhah wulan Walandi, jam 7.15 - 7.45, wiwit nalika kaping: 2 Pebruari 1936.IsinipunBêbuka1. Wawasan dhuwung2. Wangun saha srandunipun3. Badhening dhuwung4. Panggarapipun5. Ngawisi6. Dados utawi cacating dhuwung7. Bab kinatah, rêrêngganing dhuwung8. Bab tangguhing wêsi aji.Atmacêndhana--- 1 ---BêbukaKula nuwun, mênggah ingkang badhe kula aturakên punika bab kawruh dhuwung, (wêsi aji) anggèn kula kadugi gêlarakên kawruh punika, botên saking kula rumaos mumpuni kawruh bab dhuwung, ananging namung kabêkta saking gêgayutan kawajiban, kula dados mranggi kêrêp nyumêrêpi dhuwung, saha gêgosokan kalihan kônca pandhe êmpu. Mila sarêng wontên panêdhanipun warga pangrèh SRI, mrasabêni kula kapurih sêsorah anggêlarakên kawruh bab dhuwung, ingkang sampun nate kula sêsorahakên wontên pêpanggihanipun pakêmpalan sêtudhi klup ing Klathèn, kalihan lêganing manah kula lajêng anyagahi, punika botên pindhah-pindhah isi raos sagêd, agêngipun mulang, ananging namung badhe anglairakên kawruh-kawruh, tuwin pangalaman ingkang sampun dangu kula cathêti, saha gadhah pangajêng-ajêng kêkirangan kula badhe angsal wêwah saking para miyarsa, ingkang kaparêng nguruni.1. DhuwungDhuwung punika dêdamêl Jawi dêlês, dados pangangge Jawi Madura tuwin bôngsa Bali, punika kalêbêt sajiwa saraga, têgêsipun botên nate pisah, sarta dipun aosi kados jiwa raganipun, dêdamêl Jawi sanèsipun kados ta: waos, sabêt tuwin sanès-sanèsipun, sagêt pisah sumèlèh utawi dipun bêkta rencang.--- 2 ---Kadga, kadga punika pangandikanipun ingkang mangrêtos têmbung Sansêkrit, kangge ing basa Sansêkrit, kadga wau têgêsipun, dêdamêl suduk, kados sabêt suduk nanging ragi cêlak, sanès kêris = dhuwung.Ing tanah Sumantrah tuwin tanah Mlayu sanèsipun, punika ugi wontên dhuwung, ananging ing ngajêng ugi saking tanah Jawi, pasaksènipun ingkang ngangge namung para luhur tuwin têngahan, botên sumrambah bôngsa Malayu sadaya, kêjawi manawi dados pangantèn, malah ingkang dipun mulyakakên inggih dhuwung Majapait.Pasaksèn ingkang nêmbe kalampahan, taun ingkang sawêg kapêngkêr, 1934, Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa, katamuan sultan ing Dhèli, Sumantrah, ngaturi pisungsung dhuwung, ingkang jêjêran, sarungan tuwin kandêlan sami kancana sadaya, dalasan ganjaning dhuwung ugi dipun bungkus kancana. Barang dhuwung kagunganing sultan, ingkang dipun pisungsungakên ing ratu, punika tamtunipun barang ingkang èdi pèni saha murni sae, wasana dhuwungipun wau dhuwung Jawi dêlês, tangguh Tuban Êmpu Panêti, dene garapanipun sarungan sanadyan dipun lapis kancana (wangun cara Dhèli, Sumantrah) katingal groboh, awit mila kadhawuhan anggarap kula, anjinging dhuwung--- 3 ---gônja ngajêng sampun waradin sarungan, ingkang wingking jênthit sajênthik, pangopènipun dhuwung inggih kirang sae, dhuwung wau ninja saha garing botên mambêt lisah.Dhuwung ingkang sêpuh adi luhung.Ing candhi Barabudhur sela kurungan rapêt sangandhaping songsong, nalika dipun dandosi pinanggih wontên rêca Buda ingkang dèrèng ambabar, kalihan dhuwung ingkang jêjêranipun iras tosan adhapur gana, samangke sumimpên ing musium ing Batawi, pamanggihipun bôngsa Walandi dhuwung wau ingkang sêpuh piyambak, tuwin adi luhung.Pamanggih para ahli wêsi aji Jawi, miturut kawontênan sapunika, dhuwung ingkang inggil, adi luhung, wiwit ingkang langkah tangguh pisan (tangguh punika wiwit Pajajaran) botên wontên dhuwung ingkang jêjêranipun iras tosan, ingkang adi luhung. Sarèhne dhuwung wau wontên salêbêting candhi nunggil rêca Buda sêmèdi, pangintên kula dhuwung punika praboting agami, tamtunipun dadosing dhuwung sadèrèngipun panggaraping candhi rampung, inggih sêpuh sangêt dhuwung wau, nanging sanès dhuwung ingkang adi luhung.Cara Jawi cikalan kina, sajèn têtakan mawi dêdamêl tatah, pêthèl, pangot, sapanunggilanipun, dados ing pangintên dhuwung wau golongan cêcaruhan sajèn agami.Golongan Teyosopi, manawi Losê dhinês, wartosipun inggih mawi nyêpêng dêdamêl landhêp, para sadhèrèk Teyosopi [Teyoso...]--- 4 ---[...pi] aparinga katranganipun.Tataning agami Islam, manawi salat Jumungah (bar Jamangah) ing masjid, ingkang kudbah, wontên ing mimbar inggih mawi nyêpêng pangasiral (dêdamêl landhêp) waos papak ingkang mawi landheyan sadhêpa. Kêparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana[1] Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping Sadasa ing Surakarta Adiningrat, sapunika têkên mangasiral wau dipun saèkakên, waos ingkang papak landhêp dipun wangun kiwa têngên bulug kêthul, pucukipun landhêp, pancasan kiwa têngên, utawi mawi pamor dados wêsi aji sanèsipun.2. Wanguning Dhuwung saha SrandunipunDhuwung punika wangunipun warni kalih: 1. lêrês, 2. luk.Cariyos ingkang têturutanipun saking Sêrat Pustakaraja, cariyos êmpu, wêdha curiga sapanunggilanipun, ingkang dumados rumiyin dhuwung wangun lêrês, saha prabotipun taksih prasaja, kados ta: dhapur lar ngatap, pasopati, cundrik, tilam upih. Lajêng wangun luk kados ta dhapur balebang sapanunggilanipun.Dene wangun kalih warni, lêrês kalihan luk wau, dipun rêngga prabot peranganing dhuwung warni-warni, ingkang lajêng ngwontênakên bèntêning dhapur ngantos langkung saking 500 warni. Saranduning dhuwung kados ingkang kula pratelakakên sarana ancêr-ancêr gambar punika.--- 5 ---[Grafik]1. jalèn, 2. gandhik, 3. lambe gajah, 4. kêmbang
rontal sinêbit, 22. gulu mèlèt, 23. sirah cêcak, 24. wuwung gônja, 25. wadidang, 26. ada-ada, 27. dhadha punuk, 28. gandhu, 29. pundhakan, 30. pucuk, 31.
sodhoran. Nginggilipun nama wilah.--- 6 ---31. Pudhak satêgal punika botên ngewahakên dhapur, namung manawi dhuwung luk gangsal, punika lajêng nami dhapur pudhak satêgal.32. Wora-wari = gusèn dumugi pucuk, punika botên ngewahakên dhapur, nanging manawi dhapur pasopati, lajêng nama dhapur wora-wari bang.30. Pucukan punika warni tiga:1. tugi pinêthêt2. buntut tuma3. gabah kopong. Anggènipun dhuwung tipis (kados Tuban)18. Gônja punika wontên ingkang iras, punika kirang sae dhatêng garap, awis sangêt ingkang dados dhuwung adi luhung.Sarta gônja punika dhapuripun warni gangsal. Kados ancêr-ancêr gambar punika:[Grafik]1. Sêbit luntar[Grafik]2. DhungkulGlawetan têngah bongkot dumugi pucuk sêgara winolanSor-soran dumugi pucuk = sêgara muncar.Sisih - gula milir.--- 7 ---[Grafik]3. Wilut utawi pacêt[Grafik]4. Kêlap lintah[Grafik]5. SêpangDene dhapuripun dhuwung wangun luk kalihan lêrês punika kathah, botên kula pratelakakên ing ngriki, kajawi kula namung apil satunggal kalih, manawi para miyarsa wontên ingkang kapengin nguningani, sampun wontên bukunipun, salong sampun mawi gambar, kados ta: Sêrat Wedhacuriga, kawêdalakên ing pangêcapan, Rusê, ing Surakarta, mawi gambar dhuwung 51 warni, gambar sêkaran pamor 24 warni.Sêrat kalawarti Kajawèn, ôngka 43, taun VIII, wêdalipun nalika 31 Mèi 1933, dumugi ôngka 73, kirang langkung 20 wêdalan lajêng jugag botên mêdal, sawawratipun dèrèng dumugi, mawi dêntyawyanjana, aksara ha - ba,--- 8 ---ewadene sampun warni 699 = sêratipun manawi Bale Pustaka inggih wontên.Sêrat kalawarti wulanan, Pusaka Jawi, taun VII, ôngka 1,2, wêdalipun Januari, Pèbruari, 1928. Mratelakakên dhapuring dhuwung lêrês warni 58, dhuwung luk 329, warni 104.Buku ingkang dèrèng kacithak inggih wontên, ingkang ngêwrat dhapuring dhuwung sagambaripun.3. Badhening DhuwungDhuwung punika badhenipun saking: 1. tosan, 2. waos, 3. pamor.Tosan punika asli pêlikan, golongan tosan kina ingkang sae namanipun.1. Tosan Karangkijêng, manawi thininthing ambrêngêngêng kados tawon êndhas.2. Tosan Purasani utawi Garindhuaji, ungêlipun gur, punika panandhaning tosan warni ijêm nyambêrlilèn (basa Mlayu korsani, têgêsipun saking korsan, tanah Pèrsi, misuwur sae tosanipun).3. Tosan Mangangkang, warninipun cêmêng sêmu wungu.4. Tosan Mangangkang èstri, warninipun
wontên suwantên malih thing, thang, ngang-ngang.6. Tosan Walat, warni biru cahyanipun kados pangilon, ungêlipun kung brêngêngêng.7. Tosan Amral, warni pêthak sêmu abrit, botên kenging tainên, ungêlipun ngêng-wêng gêtêr kados wontên nginggilan.8. Tosan Winduaji, warni kados kaca, pêthak sêmu biru, manawi sinawang gadhah kuwung ngajrihi, ungêlipun ngung ngênguwung.Pancènipun kathah warnining tosan kina, kula namung mêndhêt tuladha sakêdhik, kados punapa angèlipun anggèning nyatakakên, dene tosan-tosan wau gadhah watak awon sae piyambak-piyambak.Manawi ing karaton sapunika, pamilihipun tosan ingkang kangge badhenan dhuwung inggih ngupados tosan sêpuh, nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping sanga: tosan grêbong Balelumur, Majapait, kreta-kreta kina, rante, paku, èsèl jaman Kartasura, wuluh sanjata kina, tuwin sanès-sanèsipun.Dene tosan-tosan ingkang sae punika matêng wasuhanipun, garing, alus kados singat, nglar glathik. Kalis tinja, sanadyan atusan taun wêtah kemawon,
dipun bêsmi abrit lajêng kapalu, cêmêng dipun bêsmi abrit lajêng kapalu, manawi tosan wau kantun wawrat gangsal kati, punika sampun ragi atos (ngênyang) kantun galih, rêgêdipun kantun sakêdhik, tamtu sampun gadhah kaampuhan, upami kalajêngakên pamasuhipun inggih sangsaya ampuh, kenging dipun nyatakakên.II. Waos (waja) pandamêling dhuwung punika nama srapahan. Waos dipun gapit tosan (kados damêl arit). Waos ingkang kenging kasrapah punika waos ingkang sêdhêng kêrasipun, manawi waos ingkang kêras kados ta: waos perak, waos kristal, sami botên kenging dipun angge srapah, dipun pijêri (dipun bêsmi ngantos mijêr) sarta dipun wasuh, punika botên sagêd gandhèng kêkah kalihan tosan.III. Pamor punika warni sakawan:1. Pamor asli, tiban, karanipun pamor Prambanan (mètiyur), asalipun dhawah ing Prambanan.2. Pamor Bugis.3. Pamor Nèkêl.4. Pamor Sanak.1. Pamor Prambanan punika basanipun mônca: mètiyur, kula nate dipun paringi katrangan bôngsa luhur, ingkang nate [na...]--- 11 ---[...te] sinau ing H.B.S., pamor Prambanan punika inggih nèkêl, ananging kaworan pêlikan sanès, kados ta: lirang, sarêm, bangsaning wêdhi malela, tuwin wontên malih sanèsipun, punika kenging dipun pisah sadaya, sarana pirantos lan bumbu-bumbu. Namung sanadyan tiyang sagêd misahakên, ananging botên sagêd damêl mètiyur, anggathukakên kados pamor tiban wau.Awit mila nèkêl sagêd dados mètiyur, jalaran anggènipun cêlak srêngenge, ingkang bêntèr sangêt, latu sadonya bêntèripun sami lan bêntèring srêngenge.Dene anggènipun asring dhawah wau botên anèh, pancèn sampun adatipun, namung rèhne dharatan punika kalihan sagantên kathah sagantênipun, dados ingkang kathah dhawah ing sagantên, mila pamor punika pêthak atos botên kalong (kajawi coplok), ingkang sampun dados dhuwung, tosanipun ingkang
Sanadyan sampun katêrangakên kawontênan kodrat, wantah, amung pamanggih kula mètiyur wau inggih barang elok, jalaran inggih botên gampil pangupadosipun.2. Pamor Bugis, punika asli saking tosan pêthak, ingkang sampun dados
utawi ragi mrangas dening mênang atos. Kantun galih kemawon, sanadyan kalong namung sakêdhik.3. Pamor nèkêl, punika warninipun pêthak saha botên gêrang, botên ninja kathah, sagêd mungal saking tosan, ananging sarèhne dhasaripun êmpuk, dados lingir-lingiripun botên sagêd mrangas, gumrêgês, malah gundhul alus kemawon.4. Pamor sanak, punika thukul saking kodratipun piyambak, botên dipun dèkèki pamor, namung ingkang cêtha katingal lêr-lêran pamor sanak punika, tosan kaworan tosan sanès ingkang langkung pêthak tuwin atos, sanadyan gêrangipun katingal lêr-lêran nyêrat, ananging botên sagêd katingal ragi pêthak.Wondene pamor ingkang dipun angge dhuwung kodhèn punika, ruji songsong motha ingkang tipis kuwu, gêrangan tosan pêthak, utawi kawan tosan pêthak.Sêkaranipun pamor punika warni-warni, ingkang trapipun mlumah kados ta: 1. bêras wutah, 2. bendha sagada, 3. tambal, 4. gêndhagan tuwin sanès-sanèsipun.Ingkang trapipun miring kados ta: 1. blarak ngirit, 2. adêg tiga, [ti...]--- 13 ---[...ga,] 3. gondhuru, 4. kênanga ginubah, tuwin sanès-sanèsipun, taksih kathah warninipun.4. Panggarapipun DhuwungTosan ingkang kangge dhuwung punika ingkang matêng wasuhanipun, supados garing anggalih.Dene masuh
wongsal-wangsul, ngantos kantun wawrat 30 reyal, lajêng kapara gangsal, dipun wangun balebekan, panjang ± 18
dipun gêmblèng, wiyar panjangipun sami tosanipun, lajêng katêpangakên kalihan tosanipun,
piyambak tosan, dipun tangsuli, dados pamor sakawan tosanipun gangsal, sap-sapan.[Grafik]Dipun pijêri lajêng kabêsmi, manawi sampun abrit sangêt (mijêr)--- 14 ---dipun gêbag palu, dipun wasuh rambah-rambah, manawi panjangipun sampun tikêl, utawi sampun kêmpal dados satunggal, lajêng dipun têkuk têngah lêrês, dipun pijêri kabêsmi dipun wasuh malih rambah-rambah, ngantos panjangipun tikêl malih, dipun têkuk têngah lêrês, dipun pijêri kawasuh malih.Katêkuk sapindhah pamor dados sap: 8, katêkuk kaping kalih pamor dados: 16, katêkuk kaping tiga dados: 32, katêkuk kaping sakawan dados: 64 sap. Calon wau dipun panjangakên dados 21 sèntimètêr, lajêng ing êpok dipun kêthok: 3 sèntimètêr, kêthokan wau panjangipun watawis ± 8 sèntimètêr, badhe kangge gônja.[2] Tosan badhe wau lajêng dipun [dipu...]--- 15 ---[...n] kodhok wiwit kapêtha dhuwung, alit kandêl, panjangipun, ± 18 sèntimètêr. Bongkot pucuk wiyar kapêtha mawi pêsi têngah ciyut.[Grafik]Têngah lêrês dipun kêthok, lajêng dados kalih kêmbar.Nuntên ambadhèni waos (waja) agêng panjang sarta wangunipun plêg kados tosan kodhokan wau, namung kandêlipun, ± 2 sèntimètêr. Waos ing têngah dipun gapit tosan kodhokan kalih, dados sap tiga, tosan, waos lajêng tosan.[Grafik]Kodhokan wau kabêsmi lajêng dipun wasuh rambah-rambah, ngiras dipun wangun kados dhuwung, nanging taksih ragi kandêl.[Grafik]Patrap ngêmpalakên tosan kados ing nginggil wau, badhe damêl pamor, sêkar bêras wutuh sasaminipun (pamor ingkang trapipun [tra...]--- 16 ---[...pipun] mlumah)[3] lajêng natahi damêl sêkaran pamor kados uwos wutah.[Grafik]Panatahipun sampun gantos dumugi ing waos, sarta tatuning tatah cuwikan wau nrajang pintên-pintên sap-sapaning pamor, kados tumpukan, dlancang kathah dipun cuwik, saèstu angsal pintên-pintên sap.[Grafik]Sasampuning tatahan jawi lêbêt waradin (ingkang katêmbungakên nglêbêt punika suwalikipun) nuntên kabêsmi abrit dipun palu radin, tamtu cuwêkan tatahan dados waradin, nukulakên saping pamor dados polah wontên corakipun, upami ing ngajêng tatahan kados gabah, mindhak wiyar thukul corak, polah ombak-ombak warni-warni.[Grafik]--- 17 ---Manawi calon wau sampun rampung, palon dipun rimbas kikir sawatawis, nuwèni pucuk sarta wêngku pamoripun. Yèn badhe dhuwung luk inggih lajêng dipun luk samêsthinipun. Pêsi dipun gilig, lajêng kenging dipun garani.Lajêng
kacang lajêng garap jalèn, gandhik, lambe gajah, nata kêmbang kacang, ngrêsiki ampangan, blumbangan, tumpêran, gênukan, manawi sampun dados kêsikan lajêng:Nggarap gônja, kêthokan badhe ingkang kula pratelakakên ing ngajêng, punika lumahipun kabêkuk para tiga.[Grafik]Nuntên dipun wasuh kagêbag wangun gônja, kakikir dipun ukur panjangipun, kajara lajêng dipun lanji, karapêt lajêng dipun têtêg sapikantukipun rumiyin, parlu kangge sawangan anglaras, dene salajêngipun inggih dipun rapêt sayêktos.Manawi panggaraping wêwangunan sampun rampung sadaya lajêng dipun ungkal, patrapipun ungkal alit-alit ingkang dipun gosokakên.Nyêpuhi--- 18 ---Dhuwung sampun rampung pangungkalipun lajêng dipun sêpuhi, nyêpuhi punika bakunipun waos dipun bêsmi abrit lajêng kacêlup toya, waosipun lajêng dados atos. nanging manawi nyêpuhi dhuwung, dipun obong sêmangus lajêng dipun cacapi sêpuh[4] tur kadhang dipun obong abrit lajêng dipun cacapi idu, sarana kadilat waradin[5] lajêng dipun bêsmi malih, manawi sampun abrit lajêng kacêlup lisah klêntik, namung sakêdhap lajêng kacêlup ing toya, lajêng dipun culik dipun ungkal landhêpipun, manawi sampun atos punika sampun pasah sêpuhipun, lajêng dipun ungkal ingkang ngantos waradin, utawi rêsik tatu sêpuh (kêmul)ipun. Rampung panggarapipun.5. Ngawisi (Marangi)Babaran dhuwung dipun pêthak sarana dhuwung dipun dèkèk ing--- 19 ---blawah[6] punapa ing klothokan gadêbog, dipun gosok utawi dipun kêcêri jêram pêcêl, sabên badhe asat dipun gosok irisan jêram pêcêl, utawi dipun sikat, murih ical gilping[7] tatu ungkal, anggènipun mêthak (gosok jêram pêcêl) punika enggal-enggalipun kalih dintên, langkung sangsaya sae, murih tosan ingkang alus gilap tabêt ungkal wau kalong
bobat, rêsik dipun lap srêbèt rêsik, lajêng dipun pe.Patrapipun ngawisi (marangi), awisan milih ingkang pêthak, botênipun inggih nlasih (pêthak sêmu dadu), kakorèk ing kasaping panjang, mawi toya sakêdhik, lajêng dipun pêrêsi jêram pêcêl, ingkang dipun oncèki sacêkapipun, nuntên kasaring.Dhuwung ingkang sampun kaêpe angêt, lajêng dipun
dipun uwêt malih ingkang waradin, makatên rambah kaping tiga, garing lajêng dipun kumbah toya rêsik, sarana sikat bobat,--- 20 ---dipun lap srêbèt rêsik, asat lajêng dipun pe, punika nama satiban. Lajêng dipun ambali malih kados kasbut nginggil. Manawi sampun tigang tiban ngadat sampun cêmêng, ewadene manawi dèrèng cêmêng inggih kalajêngakên ngantos pintên tiban, saprayoginipun. Dene panggarapipun wau wontên ing bênteran.Samasa sampun kadamêl rampung, garing uwêtan dipun bêntèrakên, kaêpe sawatawis lajêng dipun kumbah toya ingkang rêsik, sarana dipun sikat sikat bobat, pangumbahipun ingkang rêsik, lajêng dipun lap srêbèt, asat dhuwung lajêng dipun pe, garing angêt lajêng dipun êntas, manawi sampun asrêp dipun sikat mawi lisah klêntik, sampun nami rampung.Katrangan: Patrapipun nguwêt kêdah ngatos-atos awit dêdamêl landhêp. Tangan kiwa nyêpêng ukiran, utawi pêsining dhuwung, driji asta têngên kangge nyanggi, jêmpolipun ingkang kangge nguwêt, cakipun saking têngah gosok minggir, sampun ngantos nêmpukakên landhêpipun, ingkang adil, waradin, dene lukik-lukikan ingkang botên cêkap dariji, dipun kêsut wilah lancip dipun ubêt-ubêti srêbèt, awit manawi panguwêtipun kirang waradin, kajawi bêlang kirang cêmêng, inggih asring kadhal ijonên.Bèntênipun awisan kalihan dipun koloh.Ngawisi (marangi) punika kajawi dipun pe, botênipun inggih angêting latu arêng, mawi dipun uwêt, pikantukipun awisan langkung nyakot dhatêng tosan, anggenipun awèt,--- 21 ---utawi upami rampung sanalika kirang cêmêng, ananging wayu dintên sangsaya wêwah cêmêng sae.Dene manawi kolohan punika, botên mawi dipun uwêt, inggih sanadyan mawi dipun êpe. Tur kadhang toya jêram sarta awisan ing blawah, warninipun cêmêng rêgêd, kala-kala namung dipun jogi jêram, ngiras kangge ngrêsiki, tosan dipun cêlup ing blawah lajêng kaêntas, dipun sikat utawi dipun
nama sampun rampung. Makatên wau babaripun sanadyana sagêt cêmêng, namung kirang nyakot, utawi sabên wayu sangsaya suda cêmêng mêlêsipun.Wondene awisan punika ingkang sae, tosanipun sagêt cêmêng (kajawi ingkang pancèn tosan angêlar glathik). Pamor pêthak, waos pinggir cêmêng sêmu klawu.Prêlunipun wêsi aji dipun awisi.Mila wêsi aji dipun awisi punika supados tosanipun cêmêng, sae botên gampil tainên, pamor katingal pêthak, waosipun cêtha pilah lan tosan, punika cocok kalihan bôngsa kilenan, inggih mawi ngawisi tosan, ingkang prêlunipun inggih supados botên gampil tainên: kaot [ka...]--- 22 ---[...ot] toyanipun jêram pêcêl ingkang dipun angge toya kêras, inggih punika blonir, tumrap wuluh sanjata sapanunggilanipun, sadaya tosan ingkang katingal cêmêng.6. Dados Cacading DhuwungDhuwung ingkang nama dados punika:1. Wêtah.2. Botên cacat.3. Garapipun
Pamoripun waradin, pêthak mungal. Dados ingkang dipun kajêngakên(= bêras wutah inggih kados bêras wutah, ron dhuru inggih kados ron dhuru, sêsaminipun). Wêngku pamor pucukan turut, jawi lêbêt sami panjangipun.7. Waos, kandêl tipisipun turut.8. Sêpuhan awon kathah.9. Tosan mêlês waradin garing, matêng wasuhanipun.[8]Priyantun êmpu kina manawi ngringkês: dhuwung punika ingkang sae kêdah, morjasingun. Têgêsipun ingkang sae, pamor, waja, wêsi, tuwin wangunipun.Dene cacadipun dhuwung:--- 23 ---1. Botên turut., 2. Lênggahipun botên sakeca (cêgèh utawi sangkuk)., 3. Muntir., 4. Pamor pating blêntong, botên waradin, kêlêm, botên
nêtês, botên radin, babaran mêntah, botên alus., 14. Sêpuh kirang pasah, êmpuk, lêmês., 15. Sêbrakipun guwaya wêlu.7. Bab KinatahDhuwung punika, kajawi perangan srandunipun saya mindhak-mindhak, ingkang kathah kangge bèntênakên
punika:1. Jêne katanêm tosan, ing jawi mungal (mênthongol), lajêng dipun wangun, dipun pêcahi.2. Tosan dipun pênthongolakên, wangun ingkang dipun kajêngakên, karêmak (tatah pangrêmbug) lajêng dipun tlakupi jêne, dipun kêkahakên tatah pangrêmbug, jêne lajêng kawangun.Wondene ingkang nama sasrah punika, tosan dipun tatah lajêng dipun lêbêti jêne, kawat, utawi suwasa sapanunggilanipun, tosan lajêng katatah pangrêmbug, dados mingkêm amor lan jêne, lajêng kaêlus waradin.Kinatah punika wontên ingkang namung ing gônja, ing gandhik, dumugi têngah, wontên ingkang dumugi pucuk dhuwung, wontên ingkang nama gônja sanga, ing srawean sapanunggilanipun, dene wêwangunaning sêsêkaranipun kados ing ngandhap punika:1. Praba sèwu, punika godhong kathah tanpa wit., 2. Kêmbang sataman, sêkar kathah tanpa wit., 3. Anggrèk, sêkar, godhong mawi wit., 4. Kamarogan, punika sêkar, woh, godhong mawi wit., 5. Gajah singa, punika sêkar, woh, godhong mawi wit.Wontên malih ingkang kula sumêrêpi ananging botên kathah, kados ta: rajah-rajah, sêratan Arab, kalacakra, tuwin sanès-
sapanunggilanipun.Kinatah ingkang namung ing gandhik tuwin lambe gajah, nami panji pilis, punika tur kadhang botên namung rêrênggan, ananging kangge sarana ngêndhokakên dhuwung ingkang watakipu[9] brangasan, kêras.Sawênèh gônja kinatah mas mawi dipun rêngga sela barleyan, tuwin mirah, punika mligi rêrênggan.Nalika jumênêngipun Ingkang Sinuhun Sultan Agung Anyakrakusuma, ing Mataram, sabibaring prang ing Pathi, karsa dalêm maringi ganjaran putra santana tuwin abdi dalêm ingkang mêntas unggul ing prang, dhuwung dipun
TangguhNangguh punika lingganipun tangguh, têgêsipun nyêgat, utawi mêthukakên, raosipun batang utawi ngintên-intên.Toya têgêsipun toyaning nagari panggenan pandamêlipun wêsi. Manawi tangguhing wêsi aji punika limrah têmbungipun: dhuwung punika toyanipun dhatêng pundi?Titih = tunggang, raosipun numpang. Cêtha botên sêmang-sêmang, toya dalasan êmpunipun (wontên malih, titih dipun têgêsi kandêl).--- 27 ---Mila nangguh wêsi aji utawi mastani awon sae punika paitanipun kêdah adhêdhasar kawruh saha pangalaman wantah, kados ta:1. Nyumêrêpi sêrat-sêrat cariyosipun êmpu. Ingkang mratelakakên lagon-lagoning garapan, tosan, pamor tuwin lagon dhapuring dhuwung, satunggal-tunggalipun êmpu utawi toyaning nagarinipun.2. Jajah sumêrêpipun dhatêng wêsi aji, ingkang sêpuh, nèm, tiron, sêngkan, tosan nèm dipun sêpuhakên. Ingkang luhur, têngahan tuwin andhap.3. Nyumêrêpi gotèkipun para ingkang gêgayutan iyasa wêsi aji.4. Mangrêtos titiking garapan sampun kina, kalihan ingkang nèm, tuwin sêpuh sêngkan.KatranganÔngka 1. Mila kêdah nyumêrêpi sêrat cariyosipun para êmpu, salagonipun garapan kalihan toyanipun, babad wontênipun garapan dhuwung kalihan ingkang garap. Dene tangguh punika limrahipun Pajajaran mangandhap, dumugi sapunika, manawi wontên wêsi aji dipun kintên nalika jaman ing Jênggala minggah, punika winastan langkah tangguh.Sêrat Cariyosipun Para Êmpu sampun kawêdalakên ing pangêcapan Phogêl phan dhêr eidhê, enko, ing Surakarta, [Su...]--- 28 ---[...rakarta,] taun 1907.Sêrat Kalawarti wulanan Pusaka Jawi, ôngka 1 - 2, taun VII, wêdalan Januari, Pèbruari, 1928, kaca 6, isi bab dhapur. Utawi ôngka 7 - 8, wêdalipun Juli, Agustus 1928, kaca 138, ngêwrat dhapur sapanunggilanipun.Dene Pusaka Jawi ôangka 2 - 3 taun IX (Pèbruari 1930) ngêwrat kagungan dalêm Sêrat Panangguhing Dhuwung, punika inggih langkung cêtha dipun sinau, tuwin sêrat sanès-sanèsipun ingkang gayutan bab êmpu dhuwung, (Babad Condhong Campur).Ôngka 2. Manawi sumêrêpipun wêsi aji dèrèng anjajah, botên badhe gadhah pangintên mathêm, tuwin gampil kalintunipun, tur kadhang wêsi aji nèm dipun sêngkakakên dipun wastani sêpuh.Dhuwung Mataram dipun kintên Majapait, awit wêsi aji luhur punika, wiwit Pajajaran dumugi Mataram tosanipun mèh sami kemawon, môngka manawi wêsi aji andhap,
gosok wêlu.Ôngka 3. Nyumêrêpi kaol gotèkipun para ingkang gêgayutan iyasa dhuwung, punika prêlu kangge pathokan, awit sanadyan panangguhipun lêrês, sagêd ugi taksih--- 29 ---kirang patitis, upami dhuwung tangguh Blambangan, tosan, pamor laguning panggarap, sadaya sampun cocok tangguh Blambangan Êmpu Pitrang,
manawi lambe gajahipun lômba, punika sanès tangguh Blambangan Êmpu Pitrang, inggih punika tangguh Blambangan Êmpu Supa nèm (Supagati) adhinipun Pangeran Pitrang.Upami malih, dhuwung tangguh Mataram Sultan Agungan, sampun sarwa cocok sadaya titikipun, ananging manawi ganjanipun sêbit luntar lugas lus botên kinatah, punika sanès Mataram iyasan Sultan Agungan, awit namung iyasa dhuwung ingkang gônja sêbit
pun.Ôngka 4. Kêdah ngrêtos titiking tosan saha garapan sampun kina (nèm). Wondene wêsi aji ingkang nama sêpuh punika, sadèrèngipun Mataram, manawi Mataram nama sêpuh têngahan, Kartasura, Surakarta nèm. Utawi ngrêtos wêsi aji sêngkan, nèm dipun sêngkakakên sêpuh.Ing samangke sangsaya kathah tiyang sagêd nrekah dhuwung, nyêngkakakên [nyêng...]--- 30 ---[...kakakên] dhuwung nèm dados sêpuh (sampun plêk kalihan dhuwung sêpuh) kathah kemawon sadhèrèk tumbas dhuwung klèntu,
lagu lagonipun dhuwung ingkang dipun tiru wau, makatên sapiturutipun.Ôngka 5. Kêrêp nyumantakakên dhatêng sadhèrèk ingkang kalêbêt ahli dhatêng wêsi aji, prêlu panangguhipun wau manawi sampun lêrês, wontên ingkang mupakati, manawi lêpat wontên ingkang nêdahakên lêpatipun.Awit nangguh punika manawi sampun patitis, upami nangguh dhuwung Tuban, Êmpu Panêti, punika dipun tangguhakên sadhèrèk sanès, ananging inggih sadhèrèk ingkang mangrêtos tangguh, punika inggih tamtu nangguh Tuban Panêti.Wondene warni-warnining cara panangguh wêsi aji, mawi margi sanès punika kados ta: dhuwung kacêpêng rêbah dipun sampiri bêkukan kêthokan suwiran blarak, dipun kutugi dupa lajêng dipun takèni (tamtunipun mawi môntra) manawi cocok pitakenanipun, blarak sagêd lumampah piyambak.Wontên malih mawi pirantos kêndhi, dhuwung kacêpêng dipun tumpangakên kêndhi, lajêng dipun pitakèni, manawi cocok pitakènipun [pi...]--- 31 ---[...takènipun] dhuwung sagêd ebah mubêng (sumauripun mubêng) makatên sapanunggilanipun, taksih kathah cara sanès-sanèsipun.Mênggahing para sadhèrèk ingkang pitados nyumanggakakên. Namung ingatasing kawruh ingkang dhêdhasar nalar, nyata, wantah, botên sagêd pinanggih ing akal, kathah botên patitisipun.Panunggilanipun malih, sadhèrèk ingkang ahli surating amor, pitados inggih nyumanggakakên, namung adhakanipun inggih lajêng groboh pamilahipun wêsi aji, kados ta: sanadyan dhuwung asor samukawisipun, nanging sabên wontên titik surating pamor sae, upami: Raja Suleman. Ngangsaripun ingkang ngangge sabarang kajêngipun enggal kadumugèn, kenging kangge tulak sêsakit, sadaya setan sami ajrih, yèn kapêngkok pôncabaya kathah wilujêngipun. Inggih lajêng dipun pilala kemawon.Kula inggih pitados wêsi aji gadhah angsar sanès-sanès, awon tuwin sae, sarta jodhon ingkang ngangge, kabêkta saking tosanipun, punapa ciptanipun ingkang damêl, utawi
Kêris iki gêgaman nanging sajiwa saraga: dadi panganggo kang ora pisah, kang nganggo bisaa: wirya, arta, wasis, rahayu slamêt.Utawi bisaa, sinuyutan.., sugih anak bojo.Wondene anggènipun nyatakakên inggih wantah kemawon: dipun tayuh, dipun angge, dipun titèni salêbêtipun ngangge: kanggonan, ngalami lêlampahan punapa, utawi raosing manah kadospundi? Muntapan, mrangas, ayêm, têntrêm, asrêp, uwas punapa gorèh sapiturutipun.Manawi rumaos jodho inggih dipun pilala, bilih botên jodho inggih botên dipun angge.Sadèrèngipun kula kèndêli anggèn kula ngaturakên sêsorah bab wêsi aji (dhuwung), kula badhe ngaturakên piyandêl kula piyambak dhatêng wêsi aji.Ngèngêti para êmpu, langkung malih kala jaman kina, panggarapipun wêsi aji punika kalihan tapabrata, dhasar garapan kagunan Jawi asli, ingkang adi luhung, mila wajib kula aosi, kula luhurakên, panganggêp kula gadhah angsar, gadhah daya, nanging botên kuwasa, sarta botên kula pangeran, awit ingkang kuwasa tuwin pangeran kula namung:--- 33 ---Gusti Allah.Gandhèng kalihan atur kula ing ngajêng, sakônca kula kriya, pandhe êmpu, tukang ukiran, patrigan tuwin mranggi, wontênipun kraton manawi miwiti anggarap: nyêpuhi, macak[11] ngawisi, tuwin nganjingakên, sasaminipun, mawi nyingkiri dintên ingkang dhawah petang awon, ingkang kalimrah ing akathah kados ta: taliwangke, sampar wangke, dungulan. Dene dintên awon ingkang namung tumrap kônca kriya kasbut ing ngajêng, ingkang kêdah dipun singkiri, inggih punika dintên naasipun para êmpu agêng.1. Dintên Sênèn Lêgi, naas sedanipun Pangeran Sêndhang.2. Dintên Rêbo Kliwon, naas
pamor mawi kakêmpit tosan, yèn pamor nêm reyal, pamoripun tigang reyal. Supados pamoripun botên ical, awit manawi dipun latoni asring kumrutug.Pamor bêras wutah botên mawi katatah, dadosipun bêras wutah namung saking polahipun nalika kawasuh.Tikêlipun pamor upami wit, tiga (pamor) wêsi sakawan, kadudut panjang, wiyar, lajêng kasigar, pinacal, sarta kakêthok dados sakawan, dipun tumpuk, sarta katêkuk punika dados 3 x 2 = 6 katata kotcuk,[12] 6 x 4 = 24,
Sêratanipun Tukiman)§ Nalika kula sêsorah sêsêbutan dalêm dèrèng mawi: Ingkang Minulya. § Patrap sanès, mêndhêt kangge gônja punika ngêthok têngah kodhokan. § Dhuwung ingkang langkung sêpuh, namung dhuwung pangawak waja, tosan, waos, tuwin pamor, dipun wor kawasuh dados satunggal, dadosipun kiyat, ananging gêtas, prasapa Radèn Bondhan Kajawan, turunipun botên kalilan ngangge dhuwung pangawak waja, awit nalika sariranipun pôncakara dipun begal, wangkinganipun pangawak waja kangge nyuduk tugêl. Manawi
ginayuh. § Manawi pamoran miring sasaminipun, ron dhuru, adêg, sapanunggilanipun, patrapipun sanès malih. Saha bêras wutah ingkang mawi bigên punika mawi slarak tosan. Ingkang wontên tatahan namung sapolahing pamor kawasuh kemawon. (kembali)§ Cacap sêpuh punika, tur kadhang tilaran sampun turun-tumurun saking êmpu kina, ingkang sampun kasumêrêpan: sêpuh punika wadhahipun singat, wujudipun sampun botên kasumêrêpan, manawi
ing singat wadhah sêpuh, sadalu kemawon sampun ajèr, wadhah singat lajêng kêbak unthuk, kados unthuk sabun. Wontên saking ragas sawêr, utawi sanèsipun, bôngsa wisa racun mandi, wondene cacap wau pikajêngipun supados ampuh.§ Manawi cacap dilat, cacap sêpuh dhawah kantun. § Blawah punika ingkang kadamêl kajêng, wangunipun kados baita tembo wêtahan, wiyar ± 15 sèntimètêr, clowokanipun kangge nêncêm dhuwung. Ing Banyumas nama Tlompak. gilaping. § Sêbrakipun guwaya. watakipun. § Sawênèh wontên ingkang nyariyosakên, kinatah gajah singa punika ganjaran dhumatêng abdi dalêm wadana kliwon. Kinatah kamarogan punika ganjaran dhumatêng abdi dalêm panèwu mantri, punika têrang kuwalik, pasaksènipun: dhuwung ingkang gônja kinatah kamarogan, punika kalihan ingkang gônja kinatah gajah singa, kathah gajah singa. Tamtunipun kathah ing wadana kliwon kalihan panèwu mantri, kathah mantri, kinatah kamarogan awis kapranggul, nanging kinatah gajah singa kêrêp sumêrêp. Utawi drajating dhuwung ingkang kasumêrêpan ugi inggil gônja kinatah kamarogan.§ Macak punika anjabung jêjêran. Manawi nyopot nami nglolos. koncut = bongkot lan pucuk. § Nalika kula sêsorah
Kulon Progo… About Blog Resmi MWK
Posted by: djarotpurbadi | April 5, 2011 HOT NEWS: Ketua Bakor PKP Baru !!!
SuspensiBengkel Body RepairBengkel Electroplating / ChromeBengkel Spooring-BalancingBengkel BubutBengkel Jok / InteriorBengkel Sound SystemBengkel ModifikasiSalon MobilKaca Film
Ana manuk alap - alap sarosane ngoyak – oyak manuk cilik kang mabur ngoncati. Atine miris dening mingid – mingide cakare kang banget landhepe. Manuk cilik rumangsa ora kelar nyembadani , meh ilang pangarep – arepe luput saka bilahi. Bareng ndungkap tekan ing lemah , alap – alap galak kena kacekel ing wong desa. Saking getere saka gegantunganing pepesthen, manis celathune marang wong desa : “Kula dereng nate damel piawon ing sampeyan, mila panyuwun kula, mugi sampeyan uculaken, sampun miawoni dhateng kula ingkang dereng nate damel piawon ing sampeyan “.Wong desa mangsuli : “Celathumu iku satemene becik banget. Saiki kowe bisa mulang bab kabecikan marang aku. Aku tuturana, apa manuk cilik iku wus tau gawe piala marang kowe, kowe nibakake karampunganmu dhewe. Mulane aja ngresula, sarening kowe sumedya ngalani manuk cilik mau, wewalese tanpa welas kabener tumiba ing awakmu.”Eliding dongeng mangkene : samubarang panganggep kang ora kosenengi tumiba ing awakmu, iku aja ko empakake ing liyan.Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF WintersTegese tembung :miris = wedi sarta sumelangmingid – mingid= mingis – mingis, katon landhep bangetbilahi = cilaka, tiwas, blaindungkap = meh tekan ingpiawon = piala, nandukake ala.ngalani =
Idaz Dekorasi	Upacara Pernikahan Adat Solo	Upacara Pernikahan Adat Jawa Tengah	Upacara Pernikahan Adat Kudus	Artikel
prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati
jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Ama&oldid=846119"	Kategori: Sato kéwanTetanèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.54, 10 April 2013.
Audubon lair ing Haiti taun 1795.[1] Dhèwèké dikenal minangka tokoh kang seneng karo kewan.[1] Dhèwèké uga dikenal minangka penjelajah alas.[1] Nalika umur 18 taun, Audubon manggon ana ing Prancis.[1] Banjur dhèwèké ngalih
sawijining ndara perkebunan kang sugih lan kapten kapal armada.[1] Nalika isih cilik, dhèwèké dikenalake babagan perkebunan déning bapake.[1] Mula nalika manggon ana ing Amerika, dhèwèké tuku perkebunan ing Norriston, Pennsylvania.[1] Nanging usahane mau gagal amarga dhèwèké kurang merhatekake
perkebunan.[2] Sawise kawin, dhèwèké manggon ana ing Kentucky lan ngedegake perusahaan.[2] Nanging, perusahaane mau uga ngalami kegagalan kanthi alesan kang padha ya iku kurang ngurus perkebunan.[2] Audubon pancen seneng banget njajahi alas lan kewan.[2] Dhèwèké ora mung njajah alas nanging uga ngemati, neliti, nyatet lan nglukis panguripane kewan.[2] Audubon tau njlajahi kali Ohio lan Missisipi nganti pirang-pirang sasi.[2] Dhèwèké kasil anggone ngrekam pirang-pirang kéwan lumantar lukisan.[2] Lukisan mau dipamerake ing Liverpool
Aksara Jawa mono, manut dongengane, mula bukane saka paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ananging isih akeh cerita2 liya bab mula-bukane aksara jawa iku. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (pada dadi bathang/sampyuh).Ing Primbon Bektijammal Adammakna, katlesih kandhutan werdining aksara Jawa mau mangkene: Hanacaraka (ana utusan, yaiku utusane Gusti Allah, wong lanang lan wong wadon), Datasawala (utusan mau padha padu, yaiku padha campuh saresmi), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (lanang wadon padha sampyuh).Lire, donya iki dumadi saka wong lanang wadon kang mujudake utusane Gusti Allah. Lanang wadon mau padha padu tegese campuh saresmi netepi wajib anggone padha jejodhowan. Padha digdayane, ateges tandhing karosane. Sabubare saresmi biasane kaya wong kang sampyuh ing paprangan, ngglethak angler.Othak-athik gathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki:Ha (H)urip, Na (nur), Ca (cahya), Ra (roh/rasa), Ka (kumpul),Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang),Pa (pati), Dha (dhadhal), Ja (jiwa raga), Ya (ya Allah), Nya (nyata),Ma (manungsa), Ga (gilir gumanti), Ba (bakal), Tha (thukul), Nga (ngalam donya).Yen tembung-tembung ing dhuwur iku dironce, aksara Jawa cacah 20 iku nduweni teges: Urip (asal saka) nur cahya (lan) roh (kang) kumpul dadi tetes sawiji (nuwuhi) wadon (lan) lanang, (samangsa tumekeng) pati, (bakal) dhadhal jiwa ragane, ya Allah, nyata manungsa gilir gumanti bakal thukul (ing) ngalam donya.JANGKA KAMARDIKANIng jagad kejawen ana sawijining jangka utawa ramalan kang unine mangkene: Benjing menawi sampun wonten Pandita utawi Wiku Angesthi Sawiji, ing ngriku awit saking karsaning Sang Hyang Widi kendeling dahuru. Tanah Jawi wiwit tata tentrem. Jangka arupa candrasengkala iki tlesihane mangkene: Pandhita (7), Wiku (7), Mangesthi (8), Sawiji (1). Tibane taun Jawa 1877 utawa taun 1945 M. Jangka kasebut duwe karep, kahanan bakal tata tentrem sawise kita merdeka, yaiku taun 1945.Sawise merdeka, pranyata perang isih makantar-kantar. Ing jaman sawise merdeka iku mula ana maneh tetembungan kang werdine sinengker. Mangkene: Galibedan tudang-tuding kados tiyang edan, metangi sakathahing tiyang. Lan uga tetembungan: Diwolak-walik gosong. Ukara sinengker iki candhakane taun 1881 Jawa (1949 M) yaiku taun penyerahan kedaulatan saka Belanda menyang RI. Angka taun 1881 iku nuduhake tembung tudang-tuding (angka 1 cacah loro) lan tembung diwolak-walik gosong (angkane 1881 diwolak-walik sami mawon). Saliyane iku, angka 1881 yen ditulis nganggo aksara Jawa mangkene: 1 (ga), 8 (pa/aksara gedhe). Banjur dadi tulisan ga-pa-pa-ga (gak, pa-pa, gak). Karepe, ing penyerahan kedaulatan taun 1949 iku Belanda wis gak, pa-pa, gak (ora ana apa-apane), pancene kudu ngono manut jangka.Nalika jamane R Ng. Ranggawarsita, tau panjenengane ditakoni dening CF Winter, sawijining bangsa Landa kang kasengsem marang sastra Jawa. Pitakone mangkene, “Kyai Pujangga, manut wawasan Kyai kang waskitha, kapan kira-kira surute panguwasane Belanda ing Tanah Jawa iki?” R. Ng. Ranggawarsita kanthi aris mangsuli, yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa. Mesthi wae CF Winter ora ngerti apa sing dikarepake. Apa ana pring ori kok awoh pari gaga lan Gusti Patih kok ora duwe isin. Sing dikarepake unen-unen mau, Ori dudu pring nanging jenenge Gubernur Jendral Belanda. Gaga dudu pari nanging aksara Jawa “ga” jejer loro, kang tegese angka 11 (sewelas), yaiku samangsa rajane Paku Buwana XI (1939-1945). Ya ing wanci kuwi Walanda bakal oncat saka Jawa. Dene sing dikarepake Gusti Patih wuda, yaiku patihe PB XI ingkang asma Jayanagara. Sing dikarepake wuda yaiku jenenge kang nglegena (Jayanagara), aksara Jawa yen ora disandhangi disebut nglegena (wuda).PERANG DUNIA I LAN IIKang pungkasan, yaiku sesambungane aksara Jawa klawan Perang Dunia I lan II. Perang Dunia I suwene limang taun, yaiku 1914-1918. Angka taun 1914 yen digunggung ketemu angka 15 (1+9+1+4). Angka 15 kagunggung maneh candhakane angka 6. Sabanjure angka taun 1915, 1916, 1917, lan 1918, yen digunggung kaya cara ing dhuwur iku bakal ketemu candhakan angka, 7, 8, 9, lan 10. Angka-angka candhakan 6, 7, 8, 9, 10, yen dilebokake ing wilangan aksara Jawa ketemu aksara Da, Ta, Sa, Wa, La (padha padu utawa perang). Pancen bener, taun 1914-1918 ana perang.Semono uga tumrap mbledhose perang Dunia II kang uga 5 taun suwene, yaiku 1941-1945. Yen angka-angka taun 1941-1945 kita gunggung nganggo cara ing ndhuwur, uga bakal ketemu angka 6, 7, 8, 9, 10. Persis uga kepethuk maneh aksara Datasawala kang ateges ing taun-taun iku dumadi perang.Apa besuk yen bledhos Perang Dunia III taune uga cocog maneh kaya ing dhuwur iku?
Secara wujude koyo kuwi yo termasuk larang…mbuh jeroane koyo opo? Nek canggih yo lumrah hehe…” Mugo2 wae
Ing wekdal punika nembe rame-ramenipun para priyantun sami nyalonaken dados anggota DPR lan sakedhap malih pilihan presiden. Para sesepuh Jawi anggadhahi betuah (petuah, Ind) unen-unen sarta ular-ular kangge sanguning para pangarsaning negari. Ular-ular punika awujud wangsalan lan sinawung ing sekar Dhandhanggendhis (Dhandhanggula). Kados makaten sekaripun :Carang wreksa ingkang jamang tambir,nora gampang wong mengku nagara,baligo amba godhonge,kudu santoseng kalbu,tengareng prang andheging riris,den teteg tranging cipta,sendhang nir ing ranu,sasat ana ing palagan,kasang toya menyan seta munggwing ardi,yen apes kawirangan.Menggah isinipun sekar punika makaten : ora gampang wong mengku nagara, boten gampil dados pemimpin, utawi dados pangarsaning nagari. Sepisan, kedah santosa manahipun, boten kenging miyar-miyur, sanajanta dipun saruwe (kritik) saking ngrika-ngriki, kedah tetep teguh. Boten ateges boten purun mirengaken panyaruwe. Kedah mawi paugeran bilih tiyang nyaruwe (mengkritik) dereng mesthi yen leres. Ingkang sae dipun angge ingkang boten sae inggih kedah dipun bucal. Ingkang angka kalih : Pikiran kedah jejeg sarta ingkang terang (jernih), nindakaken paugeran (undang-undang) boten kenging emban cindhe emban siladan (pilih kasih). Sinten kemawon ingkang nindakaken piawon kedah dipun pidana, sanajanta dhumateng sedherekipun utawi kadangipun piyambak. Lan sinten ingkang nindakaken kasaenan dipun paringi ganjaran.Ingkang angka tiga : Pangarsaning nagari (pemimpin) ibaratipun prajurit ingkang wonten tengah-tengahing paprangan (palagan) , kedah sanget pangatos-atosipun. Pemimpin kedah tansah migatosaken kawontenan para kawula alit. Kados dene cariyosipun dalang: paring teken dhateng ingkang kalunyon, paring boga dhumateng ingkang kaliren, paring sandhang dhateng ingkang kawudan, upami ngantos apes badhe nandhang wirang.Sampun kathah para pemimpin ingkang ing akhiripun nandhang wirang jalaran apes. Apes jalaran tindakipun piyambak, apes karana boten saged matrapaken panguwaosipun, apes karana boten saged matrapaken paugeran lan apes karana saking bab-bab sanesipun. Pramila para pemimpin kedah ngatos-atos sanget anggenipun ngasta pusaraning praja.Wonten malih para pemimpin ingkang ibaratipun :Gajah ngidak rapah, nerak angger-angger ingkang dipun damel piyambak. Contonipun negari ngedalaken Undang-undang Anti Korupsi, nanging taksih kathah para pemimpin ingkang taksih nindakaken korupsi. Bab-bab ngaten punika anjalari apesing para pemimpin.Wonten conto ingkang sae, lan mugi-mugi kemawon ngantos salajengipun: SBY kaliyan JK mboten kersa ngasta mobil negari nalika ngawontenaken pepanggihan ngengingi bab sesambunganipun partai ingkang dipun pandhegani kekalihipun.Tegese tembung :carang wreksa = pang. wreksa = kayu.jamang tambir = wengku. tambir = pinggir.baligo amba godhonge = woh labu.santoseng = santosa + ing.tengareng prang = tengara perang, aba-aba perang = keteg.riris = udan, jawah, jawuh, warsa. Warsa ugi ateges taun.kasang toya = wadhah toya punika namanipun impes.menyan seta munggwing ardi = menyan putih sing ana ing gunung = welirang.ardi = parwata, giri, gunung, acala, wukir,
Jatisrana, ana pandhita aran Begawan Suwandhagni. Sang
Sukasrana wujude buta bajang utawa buta cebol sing
nggilani. Sanajan rupane nggilani nanging Bambang Sumantri tresna banget marang
Sumantri wis diwasa, Begawan Suwandhagni ngendika supaya Sumantri ngenger utawa
suwita menyang Negara Maespati. Sumantri sendika dhawuh. Lakune didherekake
punakawan papat Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Begawan Suwandhagni nitipake
sanjata Cakra darbeke Prabu Harjuna Sasrabahu supaya dibalekake.
Maespati Sang Prabu Harjuna Sasrabahu lagi ngrembug bab arepe mupu sayembarane
Dewi Citrawati ing Negara Magada. Dewi Citrawati nganakake sayembara, sapa sing
bisa menehi srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus bakal dadi bojone. Nalika
lagi padha rembugan katungka sowane Bambang Sumantri. Bambang Sumantri matur
suwitane Sumantri lamun dheweke bisa mupu sayembarane Dewi Citrawati.. Sumantri
Magada, wis akeh para raja lan satriya sing ngleboni sayembara. Padha-padha
gedhe kekarepane, padha-padha ora gelem ngalahe wasana dadi perang rame.
Pungkasane para raja lan satriya kalah kabeh karo Sumantri jalaran dheweke
migunakake sanjata Cakra. Para raja telukan padha pasrah putri boyongan nganti
cacah wolungatus. Sumantri klakon mboyong Dewi Citrawati kanthi srah-srahan
ngalahake ratu sewu negara, Sumantri dadi gumedhe, umuk, kemaki. Ing batin
dheweke rumangsa menangan mula banjur thukul niyate arep nelukake Prabu Harjuna
Sasrabahu. “Ratu sewu negara bae padha keyok kabeh karo aku, genea aku ndadak
suwita marang Prabu Harjuna Sasrabahu? Kena ngapa ora tak telukake pisan dadi
andhahanku?” ngono batine Sumantri kandha. Sumantri banjur nulis surat
panantang marang Prabu Harjuna Sasrabahu lan dipasrahake marang patihe Prabu
Harjuna Sasrabahu sing ndherekake lakune saka praja Maespati.
Sasrabahu mung mesem nampa panantang saka Sumantri. Dheweke enggal methukake
lakune Sumantri. Sumantri lan Prabu Harjuna Sasrabahu perang rame. Padha
sektine, padha terngginase. Perange nganti pirang-pirang dina. Sumantri
kekeselen banjur kepengin ngrampungi perange karo Prabu Harjuna Sasrabahu.
Dheweke enggal ngetokake sanjata Cakra arep ditamakake marang Prabu Harjuna
Sasrabahu. Sanjata Cakra kuwi sejatine duweke Prabu Harjuna Sasrabahu. Nalika
lair Prabu Harjuna Sasrabahu wis nggawa sanjata Cakra, amarga dheweke sejatine
titisane Bathara Wisnu. Nalika smana sanjata Cakra disilih pamane, Begawan
Cakra ing tangane Sumantri, sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna
Sasrabahu triwikrama utawa malih dadi buta gedhene sagunung. Sanjata Cakra
disaut banjur diuntal. Buta ngamuk gereng-gereng arep ngremuk Sumantri sing
Ratu Gustine. Tak remet pisan remuk kowe
Sumantri!” Weruh Bathara Wisnu nesu, Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya.
Nalika Sumantri disaut Brahala, Bathara Narada tumurun ngarcapada nyapih
satriya loro. Buta lilih badhar dadi Prabu Harjuna Sasrabahu.
banjur ditundhung lunga. Pasuwitane bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa
muter utawa mindhah Taman Siwedari menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari
kuwi taman ing kahyangan Nguntara Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri
sing wis ilang kasektene amarga koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh
lunga saparan-paran, karepe arep wadul bapake, Begawan Suwandhagni. Lakune
Sumantri kepethuk Raden Sukasrana sing nyusul lungane. Sumantri
Sedhela wae taman Sriwedari wis pindhah menyang alun-alun keraton Maespati,
gawe gegere wong sanagara. Sawise klakon muter Taman Sriwedari, Sumantri
ditampa suwita ing Negara Maespati dadi patih, aran Patih Suwanda. Sukasrana
diajak Sumantri menyang Negara Maespati nanging dipenging ngetok, amarga
Sumantri isin duwe adhi wujud buta cebol sing rupane nggilani. Sukasrana
Nalika Dewi Citrawati ninjo kahanane lan kaendahane Taman Sriwedari, dheweke njerit-jerit
kamigilan weruh ana buta bajang ing jero taman. Dewi Citrawati banjur lapuran
nyingkirake buta bajang. Sumantri sing wis nggraita menawa buta sing dikarepake
kuwi adhine, Sukasrana, banjur budhal mlebu taman.
Tekan ing jero taman, Sumantri nesu-nesu ngunek-ngunekake adhine sing medeni
Dewi Citrawati. Sukasrana dikongkon bali menyang pertapan. Sukasrana ora gelem
ora gelem bali malah nyedhak nagih janjine Sumantri. Nganti suwe anggone
tandhing karo ratu buta saka Ngalengka, ing kono tumekane piwalesku,
Kakang. Wis kakang, tak enteni ing lawange surga.Sumantri gela, Sumantri
sedhih. Nanging kabeh mau barang wis kebacut. Katresnane marang adhine ilang
amarga saka drajat lan pangkat. Wateke ala seneng nyidrani janji. Janji bekti
marang ratu gustine, diblenjani. Janji nresnani adhine, diblenjani. Janji
ngajak adhine, diblenjani. Kabeh mau mung amarga melik drajat pangkat lan
Kanjeng raise money. 1 Free Dimas Kanjeng Sedot Duit 0.1 APK JAGAD MEDIATAMA 1 Free Yuuk sedot duit bersama Dimas Kanjeng...Kaliini
Heavy metal,[1][2][3][4] hard rock[5][6][7]
iku salah sawijine lagu Scorpions ingkang nganut aliran ballads rock.[10] Lagu iki didamel nalika taun 1989 lan wonten ing sajroning album Crazy World. Lagu iki gadhah maksud nalika perubahan pulitik iing Éropah Timur rikala ambruké
panggung terakhir panutup ing Candhi Borobudur, Indonésia.[12] Album kaping akhir didamel lan dirilis Maret 2010 bebarengan kaliyan tur ageng. Uga iku Scorpions dadi band
LegendharisKategori ndhelik: Cacad CS1: datesHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 28 Januari 2017.
oldid=1091355"	Kategori: Powiat ing propinsi Subkarpathia	Menu navigasi
Nan 24 raw manga, Saiki Kusuo no
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Verdal&oldid=1012742"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 6 Maret 2016.
November 25, 2016 at 7:35 pm
Kulaan cas hp khusus gae speda motor sing paling apik mung 80ewu (trus konter ngedol 125ewu)
vixion se ( Soyo Edan) wkwkwk
November 26, 2016 at 2:44 pm
darmooo tulung enek wong fbh takok iki, “” gmn jual mtr honda sing buosokkk???”””
ora nganti sewumangatus pak… monggo bekto mriki
Kategori:Cithakan WikiProyek Kimia - Wikipedia
Kaca-kaca ing kategori "Cithakan WikiProyek Kimia"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Cithakan_WikiProyek_Kimia&oldid=869576"	Kategori: Cithakan ProyekWiki	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.22, 1 Oktober 2013.
Verb+ ing =noun bore + ing= boring
BAB KATRESNAN	Sanadyan aku bisa ngucapake sarupaning basane manungsa lan malaekat, nanging yen sepi katresnan aku padha bae kaya gong ngumandhang utawa bendhe kang ngangkang. Sanadyan aku kadunungana peparing bisa medhar wangsit lan sumurup ing sakabehe kawruh, lan sanadyan aku duwe pangandel kang sampurna nganti bisa ngelih gunung, nanging yen aku sepi ing katresnan aku ora aji babar pisan.
awake dhewe. Katresnan iku ora gampang nepsu lan ora nyimpen kaluputaning liyan. Katresnan iku ora bungah awit saka anane tumindak kang ora adil, nanging kayekten kang
Bareng saiki aku wis diwasa, kaananku kaya bocah mau wis dakbuwang. Amarga kita saiki padha ndeleng gambar kang ora cetha ana ing pangilon, nanging mbesuk kita bakal ndeleng adu arep. Ing saiki aku mung sumurup ora kalawan sampurna, nanging mbesuk aku bakal sumurup kanthi sampurna, padha kaya anggonku kapirsanan.
Dadine kari telung prakara iki yaiku: pracaya, pangarep-arep, lan katersnan, nanging kang paling pinunjul dhewe ing antarane iku yaiku: katresnan.(1
marang sejatinya rasa, ngrowangi karya sirnane, rasa kang ala punika, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa.
Sukma suci tansah kanthi, ngrowangi sejati rasa marma dahat ing trisnane, dennya atunggal karenan, siyang latri tan pisah, selaminya asih lulut, anut lan palastra.
Kang kalih saeka kapti, tegese nunggal ing karsa, saeka praya ciptane, karsanya sejati rasa, inguja saben dina, dahat dennya anjumurung, mring
Wateking rasa sejati, sengit marang kadurjanan, mring becik dahat asihe, becik trus rasaning
Wateknya ingkang rasa sejati, asring sungkawa marang dosanya, dosa sajroning batine, dosa alus punika, lelabeting dosa ing uni, ingkang wus den apura, kalawan Hyang Agung, pan isih sumandhing tunggal, nging asring kagodha rasa sejati, marma asring sungkawa.
ing ngarsaning Maha Suci, temen ugi ing ngarsa pra janma, iku temen sanyatane, pun temen ngajak luhur, yen dhasar temen trus ing ati,
langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejatinya iku, urmat mijil saking driya, pan puniku ingaran urmat sejati, ing ngarsaning Hyang Suksma.
Barang karsa tinimbang rumiyin, apa karya arjaning sesama, apa dadya ing
turu, dudu ecanya lamun sugih, dudu ecaning raga, eca rasa alus, surasa nunggal ing Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya.
Surasa kang sejatinya, mung dhawuhe Hyang Maha Suci, surasa ingkang mirasa, tegesnya nikmat pribadi, datan wonten kang nyami, sanadyan eca sadarum, nglangkungi samudaya, lamun tinimbang sayekti, dening janma ingkang wus bangkit pangrasa.
Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh Hyang Widi, durung weruh mring surasa, ingkang mirasa sayekti,
kena ginawa sugih, ya kena ginawa lara, kena ginawa ngemasi, mati marga sayekti, mati urip jatinipun, mati mungguh ing raga, sukma sejatinya urip, jroning pati sayektinya aneng gesang.
Samar mring netranya janma, wujud netranya Hyang Widi, basa wujud iku : ana, samar ing netranya janmi, Allah ingkang
sawiji-wiji, sandyan ingkang becik lawan kang ala.
Panindak ing donya iku, tumindaknya para janmi, mung eca raosing lidah kelawan ecaning lathi, lan eca priksanya
Lamun wus mijil ing tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus kadosan, Mring Allah kang Maha Suci, iku watek rasa nyata, marma datan nulya angling.
Lah, punapi gunanipun, janma nabda mung kalahir, datan kanthi rasa nyata, pan duraka animbuhi, antuk dosa mring Hyang Suksma, ing donya mring akerat neki.
Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus
Gusti, sarasa mring Gusti Allah anunggal rasa mring Gusti, amrih tulus ing pamuja, kalawan rasa sayekti.
mijil ing pamuwus, ywa nilar kang rasa, raos sajatining urip, marga urip iku sajatining sukma.
janmi, kang supaya terang padhang lan pratela.
Rasa jati : tan uwas maras ing kalbu, sumangyeng mring Allah, nadyan lara tekeng pati, lamun lampus rumaseng mantuk mring suwarga.
Saben rina : sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mangsa, pinundhut Hyang Maha Suci, tinggal raga, prasasat santun busana.
wijilipun, pan wijil ing swarga, nalika nunggal Hyang Widi, ing kono wijilnya sajatining rasa.
Trisnanya tan nganggang-anggang, nadyan mring Hyang Widi, tuwin mring sanak sadulur, akanthi kasucian, pan mangkono
Lir urip satemennya, awit donya tumekeng akerat neki, urip langgeng wastanepun, iku uriping sukma, kang den
tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi.
Nadyan janma kang sembahyang, myang janma ngabekti mring Maha Suci, yen tan dhasar satuhu, pan iku tanpa guna, nadyan payah lathi, lidhah, badanipun, tan katrima mring Hyang
kalbu, tansah gung panarima, tansah rumangsa sugih lir pendah ratu, myang badan kadya wit pisang, pisah sukma bosok nuli.
Prameswari lan Narendra, ing wuri tamtu basah lawan bacin, nadyan putri ayu langkung, wuri mangkono uga, saking dosa
Lamun ngaji aliya Kitab kang Suci, myang tulis mawarna, becik rinasa sayekti, kang muni jroning tulisnya.
Sagung karsa, ngadeg, lenggah pan ambudi,
mijil ingkang ganda, arunya pan angambari, myang tinariksa mirana.
Tuhuning tyas mijil ingkang ganda becik, ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta sewaraning janma.
Pangarsaning paminta, yen kanthi laku, wus wajib bangkit anampi, yen mring laku kang satuhu,
tindak becik lan adil, ana ngarsane Hyang Agung, trisna, sabar, andhap budi, ngesthi karsanya Hyang Manon.
tamtu mijil ingkang muring, terkadhang nulya anjotos.
Sapa anut rasa kang sayekti, rukun maring Hyang Manon,
kinaot, nglangkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginodha mring iblis, tan was nganti mati, upamanya
rasa kang sejati, pan samya ngapusi marang sukmanipun.
Beda tiyang anut rasa sejati, wus tepung
Lagu Layang Kangen - Didi Kempot beserta Artinya
(1) Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal
TOM LAN JERRYTom lan jerry tindak ing Hawai. Tom nyambut gawe ing kapal kang tindak ing Hawai. Tom di kengken nahkodane supaya jaga kapale ing kang tikus, yen ana tikus mlebu ing kapal tom uga di pecat ing kang penggaweane. Jerry ndeleng selembaran ingkang gambare kapal panggonane tom nyambut gawe, terus jerry numpak ing kapal lan tom ngerti, jerry ora nyerah
ngguyu-guyu ndeleng film iku terus nahkoda kapal iku deleng jerry ing kapale tom
“tiyang agami niku kejeme saged ngungkuli sing mboten gadhah
LUHUR CAWAS S Sukardi Agustinus, S.Pd. BAREPAN CAWAS KLATEN 106 SMP PANGUDI LUHUR GANTIWARNO S Br.Markus Sugiyanto, S.Pd DK.DALEM-SAWIT-
Sahal dawuh: "Ndak usah, aku moh nganggo duite NU. Aku gowo duetku dewe ae. Nek NU iku urip-urip NU, ojo sepisan-pisan golek urip nok
Name : Ahmad Azzam Amirrulloh Lahir : 14 Desember 2011 Jam : 08.00 WIB Pancobaning Urip
Pidato Hari Ibu :poro Rawuh Ingkang Kulo
Poro ibu tasih kedah berjuang, kangge ngisi kamardikan, kanthi ndherek nyengkuyung nggayuh pemimpin ingkang luhur, bangsa Indonesia inggih menika mujudaken masyarakat adil lan makmur adhedhasar Pancasila lan Undang-Undang Dasar 1945. Sedaya gegayuhan saged maujud kanthi lelabuhanipun ibu, trep kaliyan tetembungan Wanita itu tiang negara
Ing dalem wakdal ingkang berbahagiya niki monggo kulo lan panjenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersa-nipun Allah swt, ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahi-
pun sehinggo wakdal ngengeti dinten ibu ingkang kaping; ..
supados kito sedoyo saget mundut hikmahipun, kelawan nambahi raos iman lan takwa ugi raos ngabekti kito sedoyo duma-teng bangsa Indonesia, ningkataken sumber dayanipun utami-nipun dumateAg kaum ibu. Kados ingkang sampun dipun pengendikakaken kaliyan nabi saw. :
Ibu (poro wong wadon) niku ngerupekaken tiyangipun negari. Nalikane deweke sahe, mongko sahe ugi negari lan nalikane deweke (poro wong wadon) iku bejat mongko bejat ugi negari.
Semanten ugi kito sedoyo sampun sumerap raos susahipun ingkang dipun alami utawi dipun raosaken kaliyan kaum ibu wakdal mbobotipun ngantos lahir ugi ngerumat ngantos kulo lan panjenengan dewasa dados menungso ingkang sampun sumerap bentenipun perkawis sahe lan awon, ugi perkawis lintu-lintu-nipun. Dados kito sedoyo kedah ngakui mbokbeleh katah sanget perananipun poro wanita (yaiku poro ibu) ing dalem rumah tang-ga langkung-langkung wonten lintunipun.
Wonten Al Quran serat Al Ahqof, ayat 15, Allah swt.
HAMLUHU WA FISHAALUHU TSALAATSUU-NA SYAHRAN.
Artosipun : Lan ingsun (Allah) sampun pesen marang menungso supoyo sahe dumateng tiyang sepahipun kekalih, Ibune sing ngandung (mbobot) kelawan susah payah lan banjur ngelahirno kelawan susah payah ugi, mbobotipun ngantos nyapihipun yaiku tigang ndoso wulan.
Artosipun : Lan ingsun (Allah) sampun pesen marang manu-sia, supoyo ngelakoni apik marang tiyang sepuh kekalihipun, ibune sing wis mbobote ing dalem keadaan susah payah ingatase raos payah lan nyapihe (wakdal mumur) kalih tahun, supoyo raos syukur marang Aku (Allah) lan marang tiyang sepuh kekalihmu iku. Lan marang Aku (Allah) ugi kowe dibalihno.
Keranten raos susah lan payahipun ingkang dipun raosaken dumateng poro ibu, milo saking niku kito sedoyo kedah syukur dumateng Allah swt. ugi dumateng tiyang sepuh kekalih. Semanten ugi keranten perjuanganipun ngerumat, ngarahaken lan maringi pendidikan, sehinggo kito sedoyo dados tiyang ingkang nggadahi ilmu pengetahuan lan kito saget sahe dumateng sasami tiyang lan kito ramah, lemah lembut ing dalem lelam-pahan. Dados bekti kito sedoyo dumateng tiyang sepuh kekalih ngerupekaken perintah Allah.
Lan sinten ingkang durhoko dumateng tiyang sepuh kekalih, milo saking niku tiyang kolo wahu bade angsal bendunipun Allah swt. Ugi kelawan ngengeti dinten Ibu niki kito sedoyo sumerapi mbok beleh poro ibu inggih meniko ngepekaken hiasane dunyo ingkang sahe menawi kaum utawi poro ibu mahu estu-estu sholihah (yaiku ; sahe ing dalem sedoyo sikap ugi lelampahanipun ing dalem gesang saben dinten niki). Kados ingkang sampun dipun ngendikaken nabi saw. :
hiasan sing pa-ling apikyaiku wong wadon (poro ibu) sing shalihah. Poro rawuh sedoyo ingkang kulo hormati.
Kulo kinten cekap sambutan ing dalem wakdal ngengeti dinten ibu, wakdal tanggai 5 ing wulan Desember, tahun; niki.
Om…. Artikel panjenengan niki patut di acungi jempol…
Mugi-mugi Allah maringi ridho sareng kalih gerhana niki nggih om…
Mugi-mugi kula saged nderek pirsa saking Bogor….
Menawi priyantun Islam kathah ingkang pinter tentrem ati kulo
yaiku tembung sing diudhari utawa dipirit, nanging dadi mathuk karo kekarepane. Kereta basa uga diarani jarwo dhosok utawa tembung thuk-thuk mathuk.Tuladha:-
Babak Mafi - Bi Eshghdownload ahang jadid Babak Mafi - Bi
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Membuat Dadar Gulung Isi
/ Pidato : NGULINAKAKEN ABASA JAWI
0 NGULINAKAKEN ABASA JAWI WONTEN ING WEWENGKON KULAWARGA
Nuwun, Para sedherek kakung putri ingkang minulya, para pinisepuh ingkang kinabekten. Saderengipun kula matur wonten ngarsa panjenengan sami , kaparenga kula nyuwun gunging samodra pangaksami, awit kula sampun wanton ngadeg wonten ngarsa panjenengan . Ingkang sepindah , sumangga kita sedaya sareng- sareng memuji wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos, awit saking keparengipun sarta berkahipun, kita tansah ginanjar ing kawilujengan saengga kita sedaya pikantuk kekiyatan lair- batos saged pinanggih wonten panggenan ngriki.
Wonten ngriki kula badhe matur adhedhasar irah- irahan ing nginggil inggih punika ngulinakaken abasa jawi wonten ing wewengkon kulawarga.
Bab kaprigelan abasa jawi punika tiyang sepah ( Bapak- Ibu ) wajib maringi patuladhan lan ngulinakaken putra lan kluwarganipun migunakaken Basa Jawi sokur saged ingkang sae lan leres. Ngulinakaken Basa Jawi lan unggah- ungguh basa , boten bab ingkang ewet. Awit kapinteran lan kaprigelan ngginakaken basa punika saking pakulinan..Bab unggah- ungguh upamanipun; Bapak sare, Ibu sare, adhik tilem, kula tilem, simbah dhahar, kula nedha, adhik nedha. Amargi Basa Jawi punika wonten tataran ngoko, karma, karma inggil, mila lare kedah dipunparingi conto kados pundi leresipun manawi wawanrembug kaliyan tiyang sepah, guru lan kanca.
Kangge nambah greged lan sengsemipun marang Basa Jawi, perlu dipun kulinakaken ningali kesenian, kados dene; wayang, kethoprak,ludrug, campursari lsp. Utawi mirengaken saking radhio, VCD, lsp. Kejawi saking punika langkung prayogi manawi sampun sumadya wonten wacan abasa jawi upamanipun Jaya Baya lsp. Sesambungan kaliyan bab punika, mboten ateges nglirwakaken Basa Indonesia lan Basa Manca. Sinau Basa manca ugi perlu sanget saperlu kangge ngadhepi jaman global punika. Ewasamanten sanadyan saged lan wasis basa punapa mawon , Basa Jawi sampun ngantos dipunlirwakaken lan dipun sepelekaken. Sampun ngantos dados lare Jawi ingkang mboten ngertos Jawinipun. Pratandha tiyang Jawi ingkang kirang mangertos Jawinipun sapunika sampun katingal, buktinipun sampun kathah. Tiyang sepah manawi ngendikan kaliyan putranipun samangke kathah ingkang ndamel Basa Indonesia. Ateges mboten maringi patuladhan tumrap putranipun kadospundi abasa Jawi ingkang sae. Mila mokal manawi tiyang sepah ingkang kados makaten kalawau nuntut punapa malih maido putranipun kok mboten saged Abasa Jawi.
Kasunyatan kados ing nginggil kalawau nrenyuhaken sanget ugi dados pepalanging tumrap lestari lan ngrembakanipun Basa Jawi.Umpami kemawon para tiyang sepah kluwarga Jawi sedaya saget paring patuladhan Abasa Jawi tumrap para putranipun, temtu para nem- neman generasi muda prigel lan wasis Abasa Jawi kang samesthinipun.
Para rawuh, sedherek kakung- putri , makaten reroncen basa ingkang saged kawula aturaken ing wekdal punika , mbok bilih ingkang sampun katur kalawau karaos kirang mranani ing penggalih, kula minangka manungsa wantah nyuwun gunging samodra pangaksami. Mugi sadaya ingkang kawula aturaken kalawau saged wonten gina lan
kucing lanang siji , saking bisane dhepe – dhepe sarta muni ngasih – asih , banget disihi ing bendarane. Bareng asu, dhasar kang rumeksa ing omah, seru panjuguge , yen kerah rosane ngluwihi, teka ora katiban sihing bendara. Yen kang duwe omah mangan, kucing diwenehi kang enak – enak sarta empuk – empuk, dene pandumaning asu mung roti bawuk lan banyu. Ananging ora antara lawas salin lelakone. Anuju sawijining dina wus mangan, piring – piringe durung disinggahake, diparani asu. Bareng lagi wiwit didilati , kucing enggal teka ambekis kambi makungkung, agawe kageting asu. Pratingkahe kucing mangkono iku ngewak-ewakake banget, sarta sarta agawe nepsune bendara, dadi sarana wewulang , sarta ngelingake ing bebener. Wiwit nalika samono
wus benere ora oleh samubarang kang becik.Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF WintersTegese tembung :dhepe – dhepe = ngempek – empek (ngrampek) njejalukngasih – asih = njaluk ditresnani, njaluk
semu biru utawa klawu regeddisinggahake =disimpenambekis = nywara santak (nelakake orang seneng, muring)lorodan = lungsur, dilorod = dilungsur.bubuhan = wuwuhan, ditumpa-tumpadrengki = meri, melik marang kabegjane liyan, ora seneng yen wong liya oleh kabegjan.srei = kumudu – kudu njaluk menang.jail = seneng maeka ing liyanjail methakil = wong ala atine seneng maeka ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Shio&oldid=6497"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.12, 11 Mèi 2005.
Nan 62.5 raw manga, Saiki Kusuo no
Novèmber 1962 ing yuswa 82 taun), Putri Orange-Nassau, iku Ratu Walanda wiwit 1890 - 1948 lan Ibu Suri (kanthi sebutan Putri) wiwit 1948 - 1962. Panjenengané mimpin Walanda sakwéné luwih saka 50 taun, luwih suwé tinimbang panguwasa monarki karajan Walanda liyané. Mangsa kakuwasané dadi seksi sapérangan titik owah-owahan ing Walanda lan sajarah donya: Perang Donya I lan Perang Donya II, Krisis Ekonomi taun 1933, lan uga tibané Walanda minangka panguwasa kolonial.
Panjenengané paling dikenang kanggo perané jroning Perang Donya II ing endi panjenengané mbuktèkaké dhèwèké minangka inspirasi gedhé kanggo obahan perlawanan rakyat Walanda lan minangka pamimpin utama pamaréntahan Walanda ing pangasingan. [1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.59, 15 Novèmber 2016.
Nyritake pengalaman kuwi bakune sing diajak crita mudeng karo apa kang dicritake. menawa ceritane lucu melu nguyu menawa critane trenyuh yo melu sedih. Supaya mudengake crita kudu runtut lan mbabarake kedadean kanthi apa anane, tujuane wong liya kang ngrukokake bisa melu mbayangake kedadean kang wis kelakon ana ing critane mau. Crita lucu isa kedadean saka nyekseni kedadean utawa angen-angen. lucu isa uga amarga gawe guyu utawa gawe gela. lucu amarga saka bodone, ketula-tula utawa tumindake kang ndadekake guyu.Manut teori superioritas-degradasi, wong rumangsa seneng lucu yen diunggulake nanging ora jumbuh karo kasunyataneManut teori bisosiasi, tegese wong rumangsa lucu sakwise ngrumangsani ora gathuk antarane angen-angen karo kasunyatanNyritakake pengalaman kudu nduweni unsurr-unsur
wong kang melu andil ana ing pengalamansebab-sebab pengalaman iku kedadeankepriye pengalaman iku kedadean(kanggo pawiyatan basa
Kaktus bisa tuwuh ing wektu sing suwé tanpa banyu.[1] Kaktus biasa ditemokaké ing laladan-laladan sing garing (ara-ara).[1] Tembung jamak kanggo kaktus ya iku kakti.[2] Kaktus duwé oyot sing dawa kanggo golèk banyu lan ngambakaké panyerepan banyu jroning lemah.[1] Banyu sing diserep kaktus disimpen jroning ruang ing batangé.[1] Kaktus uga duwé godhong sing malih wangun dadi eri saéngga bisa ngurangi panguapan banyu liwat godhong.{[3] Mula, kaktus bisa tuwuh kanthi wektu sing suwé tanpa banyu.[3]
Panemon ngenani kaktus dipercaya diwiwiti suwé sadurungé bangsa Éropah nemokaké Donya Anyar.[4] Nanging, manéka informasi ngenani tanduran mau ilang nalika dumadi panjajahan déning Spanyol.[4] Réferènsi pisanan ngenani tanduran kaktus ditemokaké nalika abad kaping-16 jroning bab 16 saka buku Historia general y natural de las Indias (1535).[4] Panulis buku kasebut, Hernandez de Oviedo y Valdez ndhèskripsikaké kaktus minangka tanduran sing duwé eri sing khas lan woh sing unik.[4] Sebagéyan gedhé spesies kaktus asalé saka Amérika Lor, Kidul, lan Tengah.[4] Genus kaktus pisanan sing diimpor menyang Éropah ya iku Melocactus.[4] Sawijining botaniawan asal Swedia, Carl Linnaeus, mènèhi jeneng kaktus sing dijupuk saka basa Yunani
kaktos.[4] Jroning basa Yunani klasik, tembung kasebut duwé makna tanduran liar mawa eri.[4]
Mung saprapat saka kabèh total spesies kaktus sing urip ing laladan ara-ara.[5] Sisané urip ing laladan semi-ara-ara, ara-ara garing, hutan meranggas, utawa ara-ara.[5] Umumé, tetanduran iki urip ing laladan mawa iklim tropis lan subtropis.[5]
Kaktus klebu jroning golongan tanduran sukulen amarga bisa nyimpen persediaan banyu ing batangé.[5] Batang tanduran iki bisa nampung volume banyu sing gedhé lan duwé wangun sing manéka variasi.[5] Kanggo bisa tahan ing laladan ara-ara sing gersang, kaktus duwé metabolisme tinentu.[5] Tetanduan iki mbukak stomatané ing dina wengi nalika cuaca luwih adhem tinimbang awan sing panas.[5] Ing dina wengi, kaktus uga njupuk CO2 saka lingkungan lan nyimpen ing vakuola kanggo dipigunakaké nalika fotosintesis dumadi (utamané nalika awan).[5] Akèh spesies saka kaktus sing duwé eri sing dawa sarta landhep.[5] Eri mau arupa modhifikasi saka godhong lan dimupangataké minangka protèksi saka herbivora.[5] Kembang kaktus sing migunani jroning reproduksi tuwuh saka bagéyan kèlèk utawa areola lan nèmpèl ing tetanduran sarta ora duwé gagang kembang[5].
Ama lan panyakit[besut | besut sumber]
Panyakit sing umumé nyerang kaktus disebabaké déning baktèri lan cendhawan.[6] Infèksi akibat baktèri lan cendhawan bisa nyebar kanthi cepet saéngga perlu dilakokaké pambuwangan bagéyan sing kena infèksi banjur dilakokaké pancangkokan.[6] Ama sing asring nyerang kaktus ya iku tungau (Tetranychus urticae) lan kutu sing ngisep cuwèran kaktus.[6] Karusakan bagéyan tinentu saka kaktus uga bisa disebabaké kobongé jaringan akibat sinar srengéngé.[6] Yèn kaktus sing biasa disèlèhaké ing papan edhum sacara dadakan dipindah menyang lokasi sing kena sinar srengéngé sacara langsung mula bakal muncul owah-owahan werna dadi putih utawa coklat ing bagéyan sing kasorot déning sinar srengéngé.[6]
Kagunan kaktus kanggo manungsa[besut | besut sumber]
Manéka jinis kaktus wis suwé dimupangataké manungsa minangka sumber pangan, salah sijiné ya iku Opuntia[7]. Spesies iki akèh dikultivasi kanggo dijupuk woh lan batang enomé.[7] Woh Opuntia akèh diolah dadi selai sing diarani queso de tuna[7] Sauntara iku, batang enom Opuntia sing ditepungi minangka nopalitos bakal dikuliti lan digorèng, dikukus, utawa diolah dadi acar jroning cuka kecut-legi. Saiki, Opuntia uga isih dimupangataké minangka pakan sato iwèn, kosmètik, lan obat-obatan.[8] Biyèné, spesies kaktus Carnegiea gigantea dimupangataké minangka bahan dhasar glepung kanggo gawé roti.[5] Nanging glepung iki wis ora dimupangataké manèh amarga masarakat luwih seneng glepung saka jagung.[5] Bagéyan oyot saka Echinocactus platyacanthus uga diolah jroning cuwèran gula kanggo didadèkaké permèn.[5] Bagéyan oyot sing ngandhut kayu utawa pembuluh vaskular sing ngandhut lignin saka kaktus uga
punah amarga anané pangrusakan habitat alaminé lan èksplorasi linuwihan sing dilakokaké manungsa.[9] Biyèné, kaktus diimpor jroning gunggung gedhé menyang Amérika Sarékat, Éropah, Australia, lan Jepang amarga klebu komoditi sing nguntungaké.[9] Nanging, perdagangan kaktus kasebut wiwit diendhegaké sadurungé Perang
sing mènèhi pangreksan marang tanduran iki.[9] CITES uga nggalakaké usaha propagasi gawéyan kanggo nglestarèkaké kaktus.[9] Tanduran asil propagasi utawa pangokèhan gawéyan arupa tanduran sing asalé saka wiji, propagula, uga stèk sing ditandur ing lingkungan kakontrol.[9] Sapérangan nagara uga nglarang keras perdagangan kaktus, utamané menyang manca nagara.[9] Sapérangan usaha konservasi kaktus uga wis dilakokaké, ing antarané ya iku palestarian ex situ ing sajroning tanduran botani.[9] Kaca.128-138
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 18 Februari 2017.
sing jik perawan perjaka haha Btw tripmu
Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.agedtubeporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
wong jowo: Tembung Kang Lumrah Kanggo ing Jeneng
dianggo jeneng bocah ana sawetara. Perlu dimangerteni tembung-tembung : Rini, Wati, Dyah, Estri, iku ateges wadon. Tembung "SU" tegese linuwih, banget, gedhe. Kayata :Sukardi = linuwih karyane (nyambut gawe), banget anggone nyambut gawe.Sukarna(o) = linuwih pangrungune.Sulistya = linuwih rupane (bagus utawa ayune). Tembung liyane :Anom = Mudha , Taruna , Timur.Arane werna = Seta (putih), Kresna (ireng), Jenar (kuning), Wilis (ijo).Angin = Bayu (pa), Samirana (pa),
Bagya (pa), Subagya (pa)Bijak (BI), tindake becik = Wicaksana.Bunder (wutuh) = Purnama (pa), Purnami (pi)Dhewe = Pribadi (pa), Priyangga (pa).Duwe kaluwihan = Tiyasa (pa).Endah = Peni (
Nimpuna (pa).Pinunjul = Sudibya (sekti banget).Piranti = Pandaya (pa).Prajurit = Sena (pa)Premana = Susmana (pa)Ratu = Aji (pa), Indra (pa)Rembulan = Wulan, Candra, Sasangka, Sitoresmi, Tengsu.Sampurna = Paramitha (pi)Sedhih = Wiyoga (pa).Sekti = Digdaya (pa), Santika (pa)Segara = Samodra, Arnawa.
tegese sugih dhuwit).Supaya = Supadi (pa), Supadya (pa).Tapa = Brata (pa), Subrata.Tanpa cacad = Nirmala (pi).Tembang = gita ,
pinter)(pa), Nara (pa)Tembung Wilangan :Eka = siji.Dwi = loro.Tri = telu.Catur = papat.Panca = lima.Sad = enem.Sapta = pitu.Astha = wolu.Nawa = sangaDasa = sapuluh.Jeneng Wayang kang kalumrah kanggo ing jeneng :Andhini = sapi titihane bathara Guru.Bima = Sena , Satriya panenggak Pandhawa.Dananjaya = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Gunawan Wibisana = satriya ing Ngalengkadiraja.Ismaya = Semar.Kresna = Ratu ing negara Dwarawati.Pandhu = Ratu ing negara Hastinapura.Permadi = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Prawirayudha = Kendel ing paprangan.Setyawati = Garwane prabu Narasoma.Wisnu = ratuning dewa.Yudisthira = Pambarepe Pandhawa.Jeneng kang kaprah keprungu :adyaksa = jeksa, jaksa.aditya = srengenge.Agung Laksana = Laku kang gedhe.ajeng = 1. ayu 2. ratu.ambar = ganda wangiAmini Kanthi Puji Rahayu = Diamini kanthi puji slamet.ananta = tanpa wasana, tanpa pungkasanandaka = banteng.andika = 1. kandha, celathu 2. kowe.anindita = tanpa cacad.anindya = linuwih, pinunjul.apsari = widadari.ardi = gunung.Ardi
srengenge.basuki = slamet, rahayu.baswara = sumorot, gumebyar.besus = 1. sarwa resik, becik 2. seneng macak.Bambang Susatya = Putrane pandhita kang temen setya.budi = pikir.budiman = sugih pamikir, pinter.bramantya = nepsu banget.candra = rembulan.cahya = 1. warnaning sorot 2. kamulyan.Candrakirana = Bulan yang
tekane.dewi = dewa wadon, widadari.dibya = linuwih, pinunjul.digdaya = menangan, sekti.diyan = piranti kanggo gawe pepadhang.dipta =
wadon.jaya = 1. menang 2. kuwasa 3. begja.janardana = bathara Wisnu.juwita = putri.jarot = 1. serate asem 2. kengkeng, kuwat.Gagat Rahina = Bocah kang laire esuk.garjita = bungah banget.garini = bojo.gita = tembang, kidung.gitaya = tembang, kidung.Giri Susena = Gegedhuging prajurit kang kaya gunung.Gunawan Wibisana = Satriya Ngalengka kang
nggegulang supaya bisa.marta = lembah manah, sareh.murdaka = sirah, pemimpin, pengarep.mursid = utama uripe.mursita = guneman, kandha.murcita = guneman, kandha.nareswari = garwane ratu, ratu putri.nimpuna = pinter, wasis.nindya = linuwih,
iwak 2. piranti.pandam = 1. pepadhang, diyan.parameswari = 1. ratu putri 2. garwane ratu.paramita = kasampurnan.parman = sih kawelasan.
rembulan kang wutuh.purwa = wiwitan.purwaka = 1. biyen, dhisik 2. bebuka.puspa = kembang.puspita = kembang.Purnamengati = Ati kang wutuh kaya rembulan.purwita = meguru.praba = sorot, cahya.Prabawa = 1. kaluhuran 2. kasekten 3. daya kang metu saka kaluwihan.Prabandari = cahya sumunar kang nembe ndhadhari.prabu = 1. bendara, panggedhe 2. ratu.pradapa = lung enom, pupusing godhong.pradipta = pepadhang, diyan.prapta = tekan, tutug, teka.prasetya = saguh bakal setya tuhu.prawira = kendel.priyambada =
asri, endah 2. endah.sarjana = wong sing pinter.sarju = condhong atine.sasangka = rembulan.sasmita = 1. polatane praen 2. ngalamat, semu.sasmaya = becik, endah, suci.satiti = langgeng, tetep, ora pegat.satmaka = 1. tunggal nyawa 2. urip, nyawa.satriya = wong luhur, prajurit luhur.sayaka = panah.Selo Sumarjan = Selo (pangkat padha karo camat), Sumarjan = Mutiara yang indah.Setyawati = wong wadon kang temen setya.sitaresmi = rembulan.siwi = anak, sengsem, sowan.sudama = lintang.sudana = 1. loma banget 2. sugih banget.sudarma = 1. becik atine 2. bapa.sudarman = kabecikan.sudi =
pinter.sujita = turune wong linuwih.Sugeng Suprawata = kaya gunung kang gedhe lan tansah slamet.Suharta = linuwih artane (sugih).Sukaca = Kaca (paesan) kang linuwih.sukarja = luwih bungah.suka wibawa = bungah-bungah, seneng-seneng.sukra = Jemuwah.sulaksana = ngalamat becik, luwih slamet.sulistya = bagus (ayu) banget.suluh =
omah, gedhong.suyud = asih, sumarah, lulut marang.tamara = gamelan.teguh = kukuh.timur = enom, nom-noman.udaya (hudaya) = 1. segara 2. pletheking srengenge 3.
Related Posts:Tumpeng Nasi Kuning EnakTumpeng Nasi Kuning LengkapNasi Tumpeng di Kelapa GadingPesan Nasi Tumpeng DepokPesan Nasi Tumpeng Gading SerpongPesan Nasi Tumpeng Kuning Kelapa GadingJual Nasi Tumpeng Kelapa GadingPesan Nasi Tumpeng BSD
kuwi pancen pinter dedongeng lan gawe dongeng. Dongeng kang dicritakake ana kang awujud crita kewan, crita wayang, cerita bab-bab sing ana hubungane marang kapercayan, asal-usul sawijining panggonan, lsp.Crita-crita mau kabeh nduweni kekarepan menehi tetuladhan, pitutur marang para manungsa supaya padha nduweni budi pekerti kang luhur, ora gumedhe, ora kuminter, sing lembah manah, tansah andhap asor lan nduweni tata krama sarta ngajeni mring sasama. Saliyane ngandhut bab pitutur lan budi pakarti, dongeng iku uga ngemu hiburan kang nyenengake minangka panglipur yen ati lagi sedhih, sengkel lan kuciwa.Cerita dongeng kasebut ing dhuwur bisa kagolongake dadi:1. Fabel yaiku cerita kang paragane para kewan kang tindak-tanduke diupamake kaya dene manungsa kang bisa ngomong.2. Mithe yaiku dongeng kang ana gegayutane marang bangsa alus, arwahe para leluhur, jin, syetan, lsp.3. Legenda yaiku
wates antara Prancis lan Belgia. Bapané wong Walonia sing abasa Prancis kamangka ibuné wong Flandria sing abasa Walanda. Yves dhéwé bisa loro-loroné. Yves dididik
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 21 Oktober 2016.
#Probolinggo, #Purbalingga, #Purwakarta, #Purwodadi, #Purwokerto, #Purworejo, #Rangkasbitung, #Rembang, #Salatiga, #Sampang, #Semarang, #Serang, #Sidayu, #Sidoarjo, #Singaparna, #Situbondo, #Slawi, #Sleman, #Soreang, #Sragen, #Subang, #Sukabumi, #Sukoharjo, #Sumber,
saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af’al).)
I.2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita dumunung ing dalêm 7 kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.
Pramuka Banyumas Unjuk Gigi di Malaysia | RADAR Banyumas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heskestad&oldid=1012181"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 6 Maret 2016.
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping pisan saben dinane. Kakang-kakange kang olo atine wau nimbali “Cinderella”. Cinderella kang artine bocah wadon kang reget. “ Asma kui pancen pantes kaggo koe!’ ngendika kakang-kakange.Sawise pirang dino, wonten pengawal kerajaan kang nyebarke serat ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan kakang-kakange ten pesta istana mau. “ Klambi wae sampeyan mboten gadah, nopo sampeyan badhe tindak wonten istana ngengge Klambi koyo kuwi?”, ngendika kakange Cinderella.Sawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus sekawan lan kadal kaleh cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh ”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget. Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten
putri menika! Putrid saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana.
putri jejogetan kaleh kulo?” ngendikane. “ inggih…., “ ngendikane Cinderella kaliyan maringke tangane lan mesem. Pangeran lan Cinderella banjur jejogetan. Biyung lan kakang-kakang tirine Cinderella seng wonten jero istana menika mboten nyangka menawi Putri kang elok parase menika mboten liya Cinderella.Pangeran terus jejogetan kaliyan Cinderella.”Tiyang koyo sampeyan niki ingkang kula kasemsemake,” ngendikane Pangeran. Amargi saking bungahe, Cinderella sampe kesupen kaliyan wekdalipun. Wekdal sampun tengah dalu.” Pangapunten Pangeran, kulo kudu wangsul sak menika…,”. Cinderella banjur mlayu ninggalke pesta ing istana. Wonten tangah dalan, sepatune ucul sebelah, nanging Cinderella mboten gatek’aken, deweke nekat mlayu. Pangeran nguber Cinderella nanging cilakane mboten ketemu kaliyan Cinderella, Pangeran namun nemok’ake sepatu kacane Cinderella. Sakwise pangeran nemu
wekdal iku, pengawal mersani Cinderella.”hae…koe, cobo sepatu kaca iki,” ngendikane. Biyung lan kakang-kakang tirine banjur nesu, “mboten mbade
wingking, peri sampun ngadek ten wingkingipun.”wiwit sakmenika uripo seng seneng kaliyan pangeran. Sim salabim!,” ngendikane.Sak wise peri maos mantranipun, Cinderella dados putrid kang nganggo klambi pengantin. Cinderella di derekaken kaliyan tikus-tikus lan manuk seng dados rencangipun. Sak wise Cinderella dugi wonten istana, pangeran nyambut karo mesem saking bungahe. Akhire…Cinderella rabi lan dados garwane Pangeran.Putri Cinderella kang elok parase lan becik atine wau ora due dendam kaliyan biyung lan kakang-kakang tirine, malah podo di ampuni lan di ajak ing istana. Pangeran Lan Putri Cinderella akhire, Urip
tegese wiwitan, kanthi tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda u...
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 13 Juli 2014.
“Nguri-uri ing Budoyo, Gawe Mulyaning Negoro. Nguri-uri ing Susastri, Tumrap Lestari
Manut asal-usuling tembung geguritan asale saka tembung “gurit” sing tegese kidung, tembang utawa tulisan sing wujude ukiran utawa tatahan. Geguritan uga diarani guritan yaiku puisi Jawa. Geguritan kuwi ora ditembangake nanging diwaca nganggo wirama, wirasa lan wiraga manut surasane. Geguritan kaperang dadi loro (2) yaiku geguritan tradisional lan geguritan modern. Geguritan tradisional kuwi geguritan nganggo paugeran-paugeran tartamtu kayata cacahing larik saben pada (bait), cacahing wanda saben larik uga dhongdhinge swara (persajakan). Kang kagolong geguritan tradisional antara liya yaiku parikan, wangsalan, tembang macapat, tembang tengahan lan tembang gedhe. Geguritan modern ora diwatesi pathokan-pathokan lan paugeran kaya kang ana ing geguritan tradisional. Tegese saben pada (bait) ora ditemtokake cacahe larik. Saben larik ora ditemtokake cacahe wanda lan dhongdhinge swara (persajakan). Pangripta mardika (bebas) anggone medharake karep. Mula geguritan modern uga diarani geguritan bebas utawa kang saiki lumrah diarani geguritan.Carane nganggit utawa nulis geguritan Kanggone pangripta kang wis mahir (kulina) nganggit, nulis geguritan kuwi dudu perkara kang angel. Apa kang ana ing angen-angene diwedharake kanthi tembung-tembung kang ditata ana ing larik-larik mesthi wis dadi apik. Nanging kanggone bocah-bocah / siswa-siswa, luwih-luwih siswa ing tataran SMP, nggawe geguritan kuwi dadi pagawean kang angel lan abot mula perlu pituduh cara kanggo nggampangake.Cara kanggo nggampangake nganggit/nulis geguritan:1. Temtokna luwih dhisik underaning gagasan (tema) kanga rep dirembug.2. Yen undheraning gagasan wis ditemtokake
udhalen mawa tembung-tembung lan tatanen ing larik-larik.5. Kanggo nambahi endahe, gunakna purwakanthi, baliswara, pepindhan utawa tembung kawi kanthi cara golek ing kamus.Tuladhane mengkene: Bocah-bocah arep nggawe geguritan kanthi tema bencana alam. Bencana alam kuwi rupa-rupa, bisa banjir, gunung mbledhos, lindhu. Pilih salah siji, ateges wis dadi tema sing spesifik. Umpamane mengkene:1. Apa sing nyebabake banjir2. Kepriye kedadeane3. Kepriye akibate4. Apa hikmah kang bisa disinau saka kedadean banjir.Cengkorongan banjur diwedharake, dijlentrehake sarana tembung-tembung kang ditata ing larik-larik mangkene. Manungsa ora bisa nyegah kekarepane Negor wit-witan sasenenge dhewe Alas-alas entek wit-witane Mung kari suket-suket sing dadi kanca lawase Udan sawengi natas Nyirep hawa panas Banyu terus mili ngebaki kali-kali Ora ana sing bisa nyegah Tanggul-tanggul padha bedhah Banyu wiwit mlebu omah Wong-wong sing ora dosa Kudu nandhang sengsara lan cilaka Kelangan bandha donya Kelangan raja brana Uga nyawa Manungsa padha elinga Jagad iki kudu dijaga
akeh maneh keluarga sing nggunakake basa Jawa yen omong-omongan karo putrane. Mula tambah suwe wong sing nggunakake lan ngerti ngenani basa Jawa ya tambah suda. Kaya ngapa nasibe 10 tahun maneh???
Ing sekolahan yen diwajibake ana pelajaran basa Jawa, paling ora bocah-bocah isih ngerti
kang sugih piwulang kang becik. Lan bisa ndadekake moral bangsa dadi apik, amarga kebak ing unggah-ungguh lan tata krama. Terus arep digawa menyang ngendi nasibe bangsa iki mbesuk? Apa mung nyithak para mudha sing mumpuni ing bab tekhnologi nanging ora ngajeni wong liya? Apa nyithak para mudha supaya dadi pemimpin nging pemimpin sing ora preduli marang wong cilik?
Basa iki ibarate klambi sing bisa nuduhake sing nganggo iku kaya apa. Yen ora tau diumbah, ora disetrika, klambi bisa mambu lan gampang rusak. Yen rusak njur ora dienggo maneh. Lha nek wong liya ngerti kuwi klambi larang…banjur dijupuk, didondomi, diumbah, disetrika lan apik maneh terus dienggo karo wong mau kepriye? apa ora bingung. Mula yen basa Jawa saiki katon suwek…ayo padha ndondomi, nata maneh alon-alon, kanthi nggunakake ing padinan. Aja mung bengak-bengok lan nesu yen diakoni bangsa liya…Apa maneh yen klambi sing digawe reged gampang ndadekake wong sing nganggo lara. Semono uga yen basa minangka kabudayan sing luhur iku bisa rusak mula gampang banget
MONGGO DIPUN NIKMATI PASUGATAN KAWULO. NUWUN AGUNGING PANGAKSAMI MENAWI
Suchań (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suchań&oldid=1090978"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.14, 14 Sèptèmber 2016.
Dhuwur 1.68 m (5 ft 6 in)
Ranking paling dhuwur 1 (15 Juni 2006[1])
Lilyana Natsir (lair Manado, Sulawesi Lor, 9 September 1985) kuwi pamain badminton gandha campuran asal Indonesia sing pasangan karo Nova Widianto. Sajabané kuwi jroning tim putri biasané dipasangaké uga karo Vita Marissa.
Lilyana asalé saka klub Tangkas Bogasari Jakarta. Pengalamané antara liya tandhing jroning
Purwakarta Dedi Mulyadi menyumbang patung harimau ke Markas Koramil Kecamatan Cisewu, Kabupaten Garut. Sebelumnya, patung di Markas Koramil Cisewu
Senthir (jeneng liya damar, uplik, utawa cublik), iku piranti sajinis lampu cilik sing dianggo madhangi. Jaman biyèn sadurungé ana listrik, warga isih nggunakaké senthir kanggo madhangi omah. Jaman saiki senthir digunakaké kanggo madhangi omah yèn wayah listrik mati. Nanging saiki senthir wis rada arang ditemoni. Yèn listrik pinuju mati wong saiki wis nganggo lampu listrik liya kang bisa dicas, lampu batré, lilin, utawa dhisel.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.01, 7 Agustus 2015.
Tembung saroja yaiku tembung loro sing padha tegese utawa meh padha dianggo bebarengan. Panganggone Tembung Saroja :1. Wong Jawa pranyata nduweni kabudayan kang adi luhung.2. Pegaweyane mung
kanggo mangan saben dinane.4. Dedeg piadege gedhe dhuwur tur gagah
pakewuhBayu bajraBibit kawitBojana andrawinaBudi pakartiCampur adhukCampur bawurCandhak cekelColong jupukDana driyahDana wewehDhawuh pangandikaDha
Nalikaning RA.Kartini lair, Ramane isih dadi Wedono Mayong, ibune klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
Swastystu… suksma majeng ring Ida Hyang Widhi.. sampun nuntun tyg preside mace artikel sane becik niki… lan suksma majeng ring penulis sane sampun
solo, = langka sing maen, mending ming wonogiri
sepanjang jalur selatan gur purworejo sing urung di sambangi,
lenggah wonten pertabatan kaligending…menawi wonten wekdal sumonggo sowan wonten mriko,
acara mele an iku digae ben sak durung e acara nyadranan iki dilakoni ora ono sabotase, njagani lak onok pihak pihak sing gak seneng karo acara nyadranan iki, intine jogo keamanan e deso 16 Persiapan
speed maks gear 5 dan 6 koq beda tipis.. Apa pertanda gear-6 cuma overdrive?
YANG SENENG YAMAHA OJO EMOSI…..SING NUMPAK KAWASAKI YO NGONO UGO…OJO NESU NESU OPO MANEH NGANTI NGOMONGKE KEWAN……WIS AYO PODO DIBUKTEKNO NENG AJANG BALAP WAE….SOPO TENANE SING PALING
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kanthi cetha ingkang saged kapireng dening tiyang sanes, cara maos mekaten dipun wastani cara “maos teknik” tiyang sanes saged medhot ingkang bakenipun perkawis / pawarta.Ingkang kedah dipun gatosaken cara maos teknik inggih punika :1. Pocapan (lafal) : nggatekake aksara vocal punapa konsonan.2. Lagu ukara inggih punika gegayutan kaliyan andhap inggiling swara / nada.3. Kawijangan pocapan inggih punika gamblang dipun mirengaken saha leres tumraping pangagem basa.4. pandhelenging netra sasaged saged tajem mawas prabawa, kanthi pandulu jejeg5. sikep maos kaudia ingkang santun miwah leresTuladha Pawarta Televisi Teks Pawarta; Jogja TVTempat Pembuangan Sampah Akhir, Ngablak, Sitimulyo, Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996. Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni. Ing wekdal sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak, kawontenaning masyarakat ing sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging sasampunipun TPA dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit ndayakaken uwuh ing papan menika.Salah satunggaling warga masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi menika,
ing sakiwatengening TPA sewaunipun boten mangertos menawi uwuh menika wonten pangaosipun. Sasampunipun kathah tetiyang saking sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat, para warga nembé gumregah tumut pados rongsok lan pranyata panggesanganipun ugi saya saé.Teks Pawarta; TVRI JogjaKadang Tani mliginipun ing tanah Jawi, menawi badhé wiwit nanem wonten ing sabin tansah nindakaken Adicara Metri Sawah utawi Wiwitan. Upacara menika minangka panyuwunan dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, supados asiling tetanèn ing mangkénipun saged kalis saking ama lan bebendu. Ing jaman modern menika, mbokbilih sampun kathah warga ingkang mboten mangertosi ngèngingi tradhisi menika. Pramila, Masyarakat Tradhisi Bantul ingkang dipunsengkuyung déning Mahasiswa ISI Ngayogyakarta ngadani upacara wiwitan kang dipunrawuhi wakil Bupati Bantul, Sumarno.Upacara kawiwitan kanthi mendhet winih pantun saking setunggaling sabin kagunganipun warga ing Bulak Pangkah, Sumberagung, Jetis, Bantul. Upacara Wiwitan menika dipunlajengaken wonten ing Lapangan Sumberagung. Pantun winih menika miturut tradhisi rumiyin dipunbagèkaken dhumateng sedaya kadang tani ingkang dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung, upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti sawah. Kejawi menika,
wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng,boneka, wayang
Gusti sampun paring berkah kadarman ing saklebetipun GKJ Bejiharjo nindakaken timbalan Pandhita, wiwit saking ngupadi calon, nepangaken calon, pemilihan, masa orientasi, ujian peremtoar lan masa vikariat ngantos dumugi ing penahbisan, sedaya lumampah kanthi rancak awit saking pitulunganipun Gusti Allah. Ing ri kalenggahan
Sedaya ingkang lumampah punika, boten amargi kemampuan lan kesagedan warga pasamuan GKJ Bejiharjo, nanging saking panyengkuyung lan pambiyantu saking panjenengan sadaya. Mila keparenga kawula awit asmanipun pasamuwan GKJ Bejiharjo, ngaturkan panuwun dhumateng:
Pemerintah wiwit saking tataran padukuhan, Desa, Kecamatan, Kabupaten dumugi
Awit keparengipun paring pamedhar sabda, kula ngaturaken maturnuwun.
Kagem Ibu Pandita Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th., kanthi tahbisan punika, kawula pradataning pasamuwan ngantu-antu dhumateng panjenengan mugi saged nampi, ngraosaken lan nindakaken ayahan peladosan punika. Tansaha andhap asor, boten gumunggung, purun tansah sinau dhateng sinten kemawon, langkung malih sinau dhumateng Gusti Yesus minangka Ratuning Pasamuwan. Tansah mbangun sesambetan ingkang sae kaliyan sinten kemawon lan sesarengan warganing pasamuwan sangkul sinangkul kagem mbangun Kratoning Allah lan saged kaagem dening Gusti dados lantaran berkah dhateng sesami. Gusti ingkang nimbali, Gusti ingkang miji lan Gusti ugi ingkang badhe nganthi panjenengan. Sugeng lelados kagem Gusti ing Pasamuwan lan masyarakat.
Nyawiji, Dewasa lan Tumata Ngluhuraken Gusti, Migunani Tumrap Sesami”
Rukun agawe santosa crah agawe bubrah, punika salah satunggaling paribasan jawi (wewarah) ingkang adiluhung. Rukun njalari kiyat, amargi sami gesang tulung tinulung, sami dene nggatosaken lan mbiyantoni. Lumantar pirukun punika masyarakat saged nggayuh katentreman lan bedamen. Kosok wangsulipun crah utawi cecongkrahan njalari risaking sesambetan lan wusananipun bubrah. Pirukun pancen dados pepenginanipun sedaya manungsa, ananging kasunyatanipun angel mawujudaken. Minangka mahkluk sosial manungsa boten saged gesang piyambakan lan tansah mbetahaken tiyang sanes. Sinanosa mekaten manungsa saged nunggil rukun lan ngempal sesarengan menawi wonten tangsuling sesambetan. Tangsuling sesambetan punika arupi klangenan ingkang sami (hobby), Keyakinan/agami, prinsip ideologi (partai), lan sanes-sanesipun. Gereja ugi dados salah setunggalipun pakempalan ingkang dipun pangaribawani dening kapitadosan ingkang sami dhumateng Gusti Yesus Kristus, nanging kanyata ugi boten gampil mawujudaken pirukun.
Pasamuwan Efesus pitados dhumateng Gusti Yesus awit saking wohing penginjilan ingkang katindakaken dening Rasul Paulus. Gesangipun pasamuwan Efesus boten uwal saking tantangan ingkang awrat ingkang kedah dipun adepi. Wonten bebaya sae saking salebeting pasamuwan punapa dene saking sajawining pasamuwan. Paulus ingkang sampun nate gesang lan mucal ing satengahing pasamuwan
punika, pirsa kawontenan punika. Pasamuwan Efesus punika madeg kabangun saking tiyang-tiyang ingkang asalipun saking maneka werni bangsa, kadosta bangsa Yahudi, bangsa Yunani, lan bangsa-bangsa manca sanesipun ingkang sami ngempal ing Efesus. Prekawis menika boten mokal awit Efesus minangka kitha pelabuhan ageng pancen nggadhahi daya pangaribawa tumrap tiyang-tiyang saking maneka werni bangsa sami neneka lan netep ing Efesus kangge pados pagesangan ingkang langkung sae. Latar belakang pasamuwan ingkang maneka werni punika saged dados dadakan tuwuhing cecongkrahan. Ing sisih sanes wontenipun guru panasaran ingkang mulang piwulang nasar ingkang njalari pasamuwan wiwit sami nilar imanipun.
Paulus rumaos prihatos nekseni saha mireng pawartos kawontenan pasamuwan Efesus punika. Pramila Rasul Paulus lajeng ngintun serat kangge pasamuwan Efesus ingkang wosipun wewarah, prentah, piwucal supados pasamuwan tetepa setya gesang ing salebeting patunggilan kaliyan Gusti Yesus Kristus. Secara mirunggan ngadepi kawontenan punika wonten tigang prekawis ingkang perlu dipun gatosaken dening pasamuwan inggih punika :
Manunggal ing piwucal punika tegesipun dados badan setunggal. Kitab Suci ngandaraken bilih sedaya tiyang pitados punika sampun manunggal dados badan setunggal lan Sang Kristus minangka sesirahipun. Badan setunggal nggambaraken setunggaling kawontenan ingkang wetah sinaosa gegelitanipun kathah nanging sami sambet lan boten saged kapisah-pisahaken, boten wonten Yahudi utawi Yunani. Pasamuwan Efesus pancen maneka warni kawontenanipun lan punika wujud peparing saking Gusti ingkang saged katampi minangka berkah. Peparing saha kawontenan ingkang maneka werni punika badhe ndayani tumrap sesami menawi saged manunggal kanthi rukun.
Pasamuwan Efesus dipun bereg supados sangsaya mindhak kadiwasanipun, boten kados dene lare ingkang gampil katut piwucal nasar. Piwulang nasar ingkang katindhakaken dening guru-guru penasaran pancen dados tantangan saking njawi ingkang awrat. Pramila Paulus ngengetaken supados pasamuwan boten gampil kepencut dhateng piwucal-piwucal kala wau. Pasamuwan kedah tumindhak kanthi dewasa anyikepi kawontenan saha boten katut dening ombyaking kitha Efesus ingkang metropolitan.
Pasamuwan pindha badan karipta dening Gusti kanthi tumata runtut lan kaiket dados setunggal. Tumataning pasamuwan saged mawujud nalika sedaya sami manunggal lan anggadhahi pangertosan ingkang leres bab Putraning Allah. Lumantar kesadharan lan pangertosanipun
ingkang maneka werni badhe sangsaya ngiyataken saha ngekahaken pambanguning pasamuwan. Para Penginjil, warganing pasamuwan saha pemimpining pasamuwan sageda nindhakaken tata peladosaning pasamuwan kanthi tumata runtut manut peranganipun piyambak-piyambak.
Mawujudaken gesang rukun manunggal, dewasa, lan gesang tumata punika boten gampil. Pasamuwan Bejiharjo gesang ing satengahing masyarakat padesan ugi boten uwal
saking salebeting pasamuwan kadosta latar belakang warganing pasamuwan ingkang maneka warni sae ing babagan tingkat ekonomi punapa dene pendidikan, lan sanes-sanesipun, punika dados padamelan ingkang boten gampil kangge nunggilaken, bobot kesadaran lan pangertosan (tingkat kadiwasan) ingkang boten sami antawisipun warga setunggal lan setunggalipun saha tumataning organisasi pasamuwan
ingkang taksih sami sinau ugi karaos dereng mapan dados tantangan piyambak ingkang kedhah dipun adhepi. Tantangan saking njawi inggih punika wontenipun piwucal ingkang maneka werni mangaribawani kapitadosanipun warganing pasamuwan, dereng malih ombyaking jaman saha kemajenganipun ingkang njalari pasamuwan kedhah samekta ngadepi prekawis punika.
pasamuwan Bejiharjo mujudaken tigang bab ing nginggil kala wau inggih punika manunggal rukun, mindhak dewasa saha gesang tumata. Kangge mujudaken tigang bab menika kula boten saged piyambakan. Kawula ngrumaosi kathah kekiranganipun pramila nyuwun panyengkuyungipun sedaya warga, saha mitra pelados sae ing GKJ Bejiharjo punapa dene pasamuwan Klasis Gunungkidul saha Sinode GKJ dalasan masyarakat supados karukunan, kadiwasan saha tumataning pasamuwan ing Bejiharjo badhe njalari daya kekiyatan ingkang migunani tumrap sesami. Sumangga dhumateng warganing pasamuwan Bejiharjo kita sesarengan mawujudaken gesang ing pirukun, mbangun kadiwasan saha nata gesanging pasamuwan kagem kaluhuranipun Gusti saha gesanging sesami.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Basa Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Basa_Indonésia&oldid=1121890"	Kategori: Basa ing IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons tanpa pranala ing Wikidata	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 12 April 2017.
diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat
sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
August 28, 2008 at 12:47 PM
mak nyoss tenan Rit... ;)sido melu sasi ngarep rak ? Soto Banjar.. :) browsing resep sek.. syeger lho soto aku wes gæ soale :D
Puji syukur katur ing ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Agung ingkang sampun paring kanugrahan, kebagaswarasan dhumateng kula panjenengan sedaya. Saengga kula lan panjenengan saget bimakempal ing papan panggenan menika lan saget ngendikakaken
satunggaling kunci ketentreman. Ingkang asri lan sae badhe cepet ical kaindahanipun prikala mendeke mawon kanti kotor lan mboten
manga kitha laksanakaken kerja bakti. Tartamta kemawon kanthi kerja bakti punika kitha wiwiti kanthi ambudayakaken tresna
Kaleng Negari Panjer Raden Banyak Kumara2016-03-05T23:31:33+00:00
Carios Riwayatipun Ki Tolih Lan Mula Bukanipun Dusun Cikakak – Banyumas, Lan Riwayat Adipati Kaleng Negari Panjer Raden Banyak Kumara
Carios punika dipun serat dening R. Ravie Ananda ingkang mapan wonten ing
riwayatipun Ki Tolih lan Mula Bukanipun Dusun Cikakak wonten sambungraketipun kaliyan Babad Banyumas ingkang dipun serat dening Raden Aria Mertadirja. Panjenenganipun ngempalaken carios saking pra sepuh wekdal semanten lajeng kaserat dados Babad Banyumas. Sinten ingkang miwiti wontenipun carios mboten dipun mangertosi. Babad Banyumas kalebet satunggaling seratan ingkang sumberipun saking volklore (cerita rakyat turun – temurun).
Cariosipun Ki Tolih dipun wiwiti saking yudhanipun Pangeran Majapahit asma Jaka Sasedah lawan Pangeran Pajajaran asma Siyung Wanara. Siyung Wanara kawon lajeng kesah miyos Seganten njujug tlatah Kalingga (Jawa Tengah) badhe nyuwun bantuanipun Pangeran Kalingga.
Wonten Kalingga, Siyung Wanara manggih satunggiling tiyang pinter saha linangkung asma Ki Tolih. Pangeran Kalingga lajeng dhawuh dhateng Ki Tolih supados njujug ing Majapahit miyos gegana nitih peksi Elang ageng kangge paring piwales.
Kawonipun Ki Tolih Yudha Mengsah Gajah Mada
Kacarios Pangeran Majapahit satunggiling priyantun ingkang caket dhumateng Gustinipun. Panjenenganipun pikantuk sasmita bilih badhe wonten mengsah ingkang niat awon dhumateng pribadhinipun saha Majapahit. Pangeran lajeng nimbali Gajah Mada lan dhawuh supados sedaya rakyatipun dalu punika sami medal wonten ing sumberipun piyambak – piyambak. Suwanten Bendhe mungel wonten ing pundi kemawon minangka wewara saking kraton.
Ngancik suruping surya, pra Patih sami lenggah agegaman tombak, ndelik wonten sak ngandhaping wit Naga Puspa mboten adedamar. Kacarios, Ki Tolih ingkang taksih wonten ing sak nginggiling eksi Elang mriksani ngandhap. Katingal kraton Majapahit ingkang asri lan wingit, cat ketingal cat mboten. Wonten saklebeting manah, Ki Tolih ngendika “Aku ora wedi, sak pira kekuatanmu pangeran Majapahit, kowe bakal dhak pateni “.
Ki Tolih lajeng mandhap dhateng kraton. Ananging dumugi ngandhap, peksi Elang punika lajeng mimang mboten sumerep papan lan dunung, ketaman dening dhaya linuwihipun kraton lan pengeran ingkang caket dhumateng Gustinipun.
Ki Tolih rumaos bilih punika sasmita awon, dene peksi Elang mimang anggenipun badhe mandhap wonten kraton. Kacarios, Peksi lajeng mandhap wonten bangsal kepatihan mados toya. Dumadakan wonten jawah ageng saha angin sindung riwut ingkang gegirisi. Gajah Mada sumerep wonten peksi Elang mandhap ingkang dipun titihi dening setunggaling tiyang. Sak mandhapipun peksi, Gajah Mada lajeng nyabetaken tombakipun dhateng Elang lajeng peksi ageng punika pejah. Ki Tolih lan kerisipun dhawah kalumah wonten ing siti. Gajah Mada lajeng mlumpat nindhih Ki Tolih ngantos mboten saged budi lan ewah. Patih sanesipun sami ningali. Gajah Mada lajeng ngendika dhumateng Ki Tolih “ Yen sira kepingin njajal kadigdhayan ingsun, bakal dak enteni pulihing kekuwatan lan bayumu. Ingsun Gajah Mada Maha Patih Majapahit! Sira kuwi sapa? Ngakuwa lan apa karepira? Yen ora, sira bakal sun ajurake lan sun tugel – tugel kanggo pangan asu. Ananging yen sira ngaku, sun bakal paring pangapura kanti tangan karangket ngadhep ngarsaning pangeraningsun.
Ki Tolih lajeng matur bilih piyambakipun utusan saking Pangeran Kalingga supados mejahi Pangeran Majapahit, ananging usadhanipun lajeng wurung amargi Peksinipun pejah wekdal mandhap mados toya kenging tombakipun Gajah Mada.
Ki Tolih lajeng pasrah dhumateng Gajah Mada. Wonten ngarsanipun Pangeran, Ki Tolih pasrah kalepatan. Pangeran lajeng mundhut Keris Pusaka kagunganipun Pangeran Kalingga ingkang dipun asta Ki Tolih minangka gaman.
Pangeran lajeng ngendika bilih Ki Tolih mboten badhe dipun pejahi. Ki Tolih lajeng dipun paringaken dhateng Gajah Mada supados dipun lebetaken pakunjaran ingkang kirang sanget tedhanipun. Wonten ing pakunjaran Ki Tolih sanget anggenipun prihatos.
Satunggaling dinten, kacarios wonten peksi Garuda mandap saknginggiling pagedhoganipun (kandang kapal/jaran) Pangeran ingkang ndadosaken girasipun Kapal, tumunten lajeng nendhang – nendhang sedaya tiyang ing sak kiwa tengenipun. Mboten wonten ingkang saged nyepeng kapal ingkang ngamuk kados dene raksesa wau. Wonten ing kotaraja lajeng damel geger.
Saksampunipun wawanrembag kaliyan Gajah Mada, Pangeran damel sayembara sintena kemawon ingkang saged nyepeng kapal punika badhe pikantuk ganjaran pangkat lan pawestri kangge garwa.
Kacarios mboten wonten ingkang saged nyepeng kapal ingkang ngamuk punika. Ki Tolih ingkang wonten pakunjaran sumerep lajeng tumut sayembara kangge males dhateng asihipun Pangeran ingkang mboten ndawahaken ukuman pejah dhumateng piyambakipun.
Rakyat sedaya ningali anggenipun Ki Tolih badhe nyobi nyepeng kapal wonten ing alun – alun. Ki Tolih nyuwun tali ingkang sakderengipun kangge kendali peksi Elangipun ugi pantun.
Panjenenganipun tindak sanget ngatos – atos. Kapal sumerep bilih Ki Tolih ngasta pantun, lajeng mlajar mbujeng pantunipun kanti swanten ingkang gegirisi. Sak sampunipun kapal punika nyakot pantunipun, Ki Tolih lajeng minggah lan masang tali wonten sirahipun kapal. Sedaya sami sorak – sorak ningali Ki Tolih wonten sak nginggiling kapal ingkang sampun saged dipunlulutaken. Kacarios bilih sakjatosipun kapal punika wau dados giras amargi kasukman Elangipun Ki Tolih ingkang memba peksi Garuda. Pramila ki tolih saged nglulutaken kapal punika.
Gajah Mada suka ing galih, lan munjuk sukur dhumateng Gusti sakawit perkawis ingkang ngreridhu nagari sampun saged dipun usadani. Lelabetanipun Ki Tolih lajeng dipunaturaken dumateng Pangeran. Ganjaran dipun paringaken dhumateng Ki Tolih arupi pangkat lan pawestri. Ki Tolih ugi pikantuk gelar Kyai Macan Guguh. Ananging, kanti panuwun ingkang sanget, Ki Tolih mboten arsa nampi ganjaran punika, namung nyuwun konduripun Keris Kalingga nami Gajah Endra.
Ki Tolih dipunparengaken lenggah wonten saknjawining kutaraja tanpa wates ingkang tinamtu. Keris Gajah Endra dipun konduraken dhumateng Ki Tolih, ananging warangkanipun tetep dados kagunganipun Pangeran.
Kacarios Ki Tolih nglajengaken lampah njujug wana lan jurang, minggah mandhap ardhi kanti cepengan oyod. Sengsaraning lampah mboten kacarios, wusana dumugi laladan Kawi.
Ki Tolih Dumugi Kadipaten Kaleng Negari Panjer
Mboten kacarios lampah lan lelabetanipun Ki Tolih wonten laladan Kawi. Saking Kawi Ki Tolih nerasaken lampah mangilen dumugi kadipaten Kaleng Negari Panjer. Wonten ing Kaleng, Ki Tolih ngangkat pasedherekan kaliyan Adipati Kaleng asma Raden Banyak Kumara. Raden Banyak Kumara punika putranipun Raden Putera/ Syekh Baribin pangeran saking Majapahit ingkang tindak mangilen netepi takdiripun ngantos dumugi Kaleng, Ayah, Jawar/Kejawar, Pasir Luhur ngantos dumugi Pajajaran lan krama pikantuk wayahipun Ratu Pajajaran lajeng mandhita wonten
Banyak Sasra (Pasir Luhur) lan rayi estri setunggal asma Nyai Mranggi/Rara Ngaisah (Garwanipun Kyai Mranggi/Ki Jaka Jawar/Kejawar).
Lenggahipun Ki Tolih wonten ing Kaleng, ndadosaken kadipaten langkung reja, toya langkung sae, gemah ripah loh jinawi. Rakyatipun sami kacekapan sandang lan pangan. Punapa kemawon ingkang dipun tanem, dipun ingah, mendha, maesa, lembu lan sanes – sanesipun pamedalipun langkung sae. Jaler, estri, enem lan sepuh sedaya banget asih saha mituhunipun dhumateng Ki Tolih. Makaten ugi Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara.
Sumebaring Islam Wonten Negari Panjer lan Wirasaba
Wonten ing warsa 1437 Majapahit milai surut. Kraton pindhah dhateng Demak, ingkang dados Ratu inggih punika putranipun Ratu Majapahit asma Raden Patah, kanti sesebatan Sultan. Pra Wali dados wakiling Kang manitah ingkang sanget dipun pitados. Kathah kerajaan ing sak kiwa tengenipun Demak ingkang
sampun dipun gantos dening Kesultanan Demak kanti ajaran Nabi ingkang dipun wucalaken dening pra Wali. Pramila panjenenganipun lajeng tindak dhateng Demak kalian rencang raketipun asma Ki Buwara kangge ngrasuk Islam.
Wonten ing Demak, Ki Buwara ngaos wonten ing masjid ngantos dangu, wondene Adipati Margautama II kondur dhateng Wirasaba lan paring dhawuh dumateng sedaya rakyatipun supados ngrasuk Islam.
Kuwu Panjer dipun gantos sebutanipun dados Adipati Panjer saksampunipun ngrasuk Islam. Suwargi dados satunggaling kawruh agami enggal wonten ing kalih nagari inggih punika Panjer lan Wirasaba. Mboten wonten bentenipun jaler, estri sedanten ngrasuk Islam.
Raden Bagus Mangun/ Utama Pikantuk Putri Adipati Margautama II
Putra pembajengipun Adipati Margautama II mios putri. Wonten satunggaling dinten, ing Kaleng karawuhan tamu kalih inggih punika Nyai Mranggi lan Kyai Mranggi saking Kejawar. Nyai Mranggi punika rayinipun Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara. Tamu wau dipun tampi kanti sae dening adipati Kaleng lan Ki Tolih. Adipati Kaleng, Ki Tolih, Nyai lan Kyai Mranggi lajeng wawanrembag. Nyai Kejawar lajeng dipun dangu dening Ki Tolih punapa kersanipun. Rawuhipun wonten Kaleng amargi kagungan kersa badhe nyambet arta. Keleresan Nyai Mranggi Kejawar punika dados tiyang tani, ingkang saweg nandang susah amargi putra angkatipun asma Raden Bagus Mangun ingkang sakjatosipun putra pembajeng saking Kangmasipun ingkang asma Raden Banyak Sasra badhe dipun pundhut mantu dening Adipati Margautama II Wirasaba ingkang taksih kapernah sederekipun piyambak. Bingahipun manah dene dados putra mantunipun Adipati, sisahipun manah dene tiyang tani mboten gadah arta kangge nyekapi syarat – syaratipun. Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara lajeng paring arta 100 ringgit dumateng Nyai Mranggi Kejawar, ananging Kyai Mranggi Kejawar dipun pundhut bantuanipun supados ndamelaken werangka kerisipun Ki Tolih ingkang mangkenipun badhe dipunparingaken dhateng Adipati Banyak Kumara. Keleres Kyai Mranggi Jawar kawentar setunggiling empu pakerisan. Kyai Mranggi lajeng ndamelaken werangka kanti syarat keris dipun asta kondur dateng Kejawar amargi alat – alatipun wonten griya sedaya.
Kacarios dhauping penganten sampun kaleksanan kanti sae wonten kadipaten Wirasaba. Adipati Wirasaba bingah sanget dene Kyai Mranggi saged nyekapi syaratipun arta.Werangka keris ugi sampun purna. Sak sampunipun cekap dhauping penganten, Kyai lan Nyai Mranggi ugi Bagus Mangun nyuwun lilahipun Adipati Wirasaba supados keng putra Bagus Mangun punika mapan wonten sejawining kadipaten, mantuk dhateng Kejawar amargi Bagus Mangun punika wau asal tiyang dusun ingkang tuna ing tatakramanipun Kadipaten. Adipati Wirasaba lajeng paling lilah.
Kacarios, Ki Tolih tindak dhateng Kejawar badhe mundhut kerisipun. Dumugi Kejawar, Ki Tolih kapanggih Bagus Mangun lajeng piyambakipun dipun pundhut putra angkat dening Ki Tolih. Kyai lan Nyai Mranggi sanget sukanipun dene Bagus Mangun dipun pundhut putra angkat dening Ki Tolih ingkang kawentar satunggiling pandita luhur. Saklajengipun Ki Tolih paring pusaka keris Gajah Endra punika dhateng Bagus Mangun kangge warisan tedak turunipun mbenjang. Ananging werangkanipun dipun asta Ki Tolih kondur dhateng Kaleng badhe dipun paringaken dhumateng Adipati Kaleng Banyak Kumara. Sakderengipun kondhur
ing kaprajan . Ananging sak wuse turun pitu bakal ana perang kang bakal njupuk keris kuwi saka turunanmu “.
Ki Tolih lajeng tindak dhateng kaleng ngasta werangkanipun. Dumugi Kaleng, Ki Tolih nyuwun pamit dhateng Adipati Kaleng bilih panjenenganipun badhe pados merginipun pejah ingkang sampurna. Adpati Kaleng ingkang nyegah niatipun Ki Tolih mboten pikantuk mergi. Ki Tolih pamit lan ngendika bilih sedaya sampun kersanipun ingkang Manitah. Sakderengipun tindak, werangka keris Gajah Endra punika dipun paringaken dhateng Adipati Kaleng. Ki Tolih ngendika bilih werangka punika pusaka ingkang dados hakipun sedaya tedak turunipun Adipati Kaleng.
Dipun cariosaken Ki Tolih lajeng nerasaken lampah njujug wana wonten tepining seganten kidul, mangilen urut tepiswiringing seganten, jurang, gua lan sanes – sanesipun ingkang rumpilipun mboten saged kacarios wonten ing ngriki. Ki Tolih tansah nenuwun dumateng Gusti mugi dipun paringi pitedah babagan kasampurnaning pejah.
Panjenenganipun nerasaken lampah dumugi Ayah, lajeng tindak mangilen dumugi Nusa Kambangan. Ki Tolih maneges puja semadhi sawatawis dangu wonten ing Nusa Kambangan. Saking Nusa Kambangan, panjenenganipun lajeng nyeberang malih mangaler lan lumampah wonten pernah Ler dumugi Cikakak. Ki Tolih lajeng yasa dukuh lan mandhita wonten ing Cikakak.
Pawartos Ki Tolih ingkang lenggah mandhita dan hambikak dusun wonten Cikakak kapireng ugi dening Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara lan Kyai Mranggi Kejawar. Kyai Mranggi njujug dhateng Cikakak. Sak lajengipun, saksampunipun purna anggenipun lenggah ngasta Adipati, Raden Banyak Kumara ugi lajeng njujug dhateng Cikakak. Pasedherekanipun Adipati Kaleng Nagari Panjer kaliyan Ki Tolih saha Kyai Mranggi saking Kalingga lestantun dumugi titi kala mangsanipun. Adipati Kaleng, Ki Tolih lan Kyai Mranggi seda lan dipun sarekaken wonten Cikakak, sumare wonten satepining lepen sakcelakipun Masjid Cikakak yasanipun Ki Tolih. Sakpunika pesarean Ki Tolih kawentar asma Mbah Mustolih, Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara kawentar asma Adipati Kaleng, ewadene Kyai Mranggi kawentar asma Kanjeng Sregi.
Nagari Panjer sakpunika salin dados kabupaten Kebumen, wondene Nagari Wirasaba salin dados kabupaten Purbalingga.
Makaten carios riwayatipun Ki Tolih lan mula bukanipun dusun Cikakak, mugi saged dados tambahing pangertosan khususipun kangge sedaya tedhak turunipun, lan kangge sedaya masyarakat umumipun.
https://kebumen2013.com/carios-riwayatipun-ki-tolih-lan-mula-bukanipun-dusun-cikakak-banyumas/2016-03-05T23:31:33+00:00Ananda. RSejarahcatatan sejarah kebumen,Kadipaten Kaleng,Kadipaten Panjer,Panjer Kebumen,Sejarah Banyumas,Sejarah Desa Cikakak Banyumas,Sisi Gelap Sejarah KebumenCarios Riwayatipun Ki Tolih Lan Mula Bukanipun Dusun Cikakak - Banyumas, Lan Riwayat Adipati Kaleng Negari Panjer Raden Banyak Kumara
Riwayatipun Ki Tolih Lan Mula Bukanipun Dusun Cikakak – Banyumas, Lan Riwayat Adipati Kaleng Negari Panjer Raden
aksara irung, kayata :Siswa, sulistya, suwignyaUNINE SANDHANGAN SUKU( SWARA U )1. Tumrap ing wanda menga, kabeh sandhangan suku aswara jejeg, kayata :Tuhu, wulu, lunyu,brutu2. Tumrap ing wanda aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun , kayata :Ut, wut, nyut, curb. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan, kayata :bumbung ,blumbang, cumplung, srundengc. Wanda wekasan kang banjur oleh panambang Kayata :sabun ( u miring)nyabuni (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunane ( u jejeg)sabunanipun (u jejeg)sabunen (u jejeg)sinabunan ( u jejeg)3. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa sandhangan suku dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun, kayata :Mung , bung, bur, bun, pun, jun, turb. Wanda wekasan, kayata :Sampun, mancur, nyamplung,nglumpruk*)c. Saliyane wanda wekasan, manawa sesigege wanda iku dudu aksara irung, kayata :Duksina, suksma, trustha, murniUNINE SANDHANGAN TALING(SWARA E )1. Tumrap ing wanda menga aswara jejeg, manawa sandhangan taling iku dumunung ana ing :a. Tembung mung sawanda :He, le, taun je, taun beb. Wanda wekasan, kayata :Kate, sate, gule, petec. Purwane tembung 3 wanda, kayata :Kewala, kemawon, rewanda, sewakad. Sangarepe wanda wekasan kang menga legena, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku , kayata :Rene, dewa, kreta, peloe. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara saliyane pepet utawa taling, kayata :Keyok, eram, cebol2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing .a. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang uga menga mawa sandhangan wulu utawa suku, kayata :Keri, beji, teji, ceklib. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg lan mawa sandhangan pepet utawa taling, kayata :mesem , leren, kerem, gepeng3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara liyane wulu utawa suku, kayata :Endra, menda, tempe, endhab. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan wulu utawa taling tarung, kayata :Kendhang, cemplang, enjing, bengkong4. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda,kayata :Heh, the, meh,
wekasan kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling, kayata :Kendel, kengser, pendeng, grenjengd. Wanda wekasan kang sigeg,kayata :Dumeh, joged, godheg,bledhegUNINE SANDHANGAN TALING TARUNG( SWARA O )1. Tumrap wanda menga aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Ho, wo, so, lob. Wanda wekasan, kayata :Sinyo, ngaso, bedho, reboc. Purwane tembung telung wanda, kayata :Korawa, lodaya, buta locayad. Sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku, kayata :Krodha, semboja, bodho, oree. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :Nyonyah, kojur, komuk, kongas2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing :a. Wanda ing sangareping wanda
mawa sandhangan pepet utawa taling tarung, kayata :Coplok, krodhong, kopyor3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga lan mawa
uga sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :Plonthang, komplang, konthit,
rontogan ( o jejeg )4. Tumrap ing
miring, yen dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Lor, dom, moh, loh, jlogb. Wanda wekasan, kayata :Adoh, babon, anjlog c. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, kayata :Amba, nangka, candra, randhaGanda, langka, kandha, mangsaTaling-tarung ing dhuwur iku lumrahe diarani TALING-TARUNG PALSU. Diarani mangkono, jalaran yen tembunge rinaketan panambang apa bae, taling-tarung iku banjur ILANG ; kajaba yen dipanambangi a. Tuladhane :kancaku (kancamu, kancane, kancanipun, kancanira, kancaningsun )d. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga mawa sandhangan swara saliyane taling utawa taling tarung,
Oncang utawi ron brambang, inggih punika salah setunggaling janganan ingkang limrahipun dipunginakaken kanggé bumbu arupi wuwuran ing masakan mi ayam, sup, utawi bakso ingkang wonten duduhipun.[1] Kejawi punika, ron brambang ugi asring dipunginakaken kanggé isi martabak.[1] Kejawi reginipun ingkang mirah janganan punika ugi kathah gizinipun.[1] Oncang gandanipun kados umumipun bawang-bawangan.[1] Janganan punika asring dipunginakaken kanggé nyedhepaken masakan.[1]
Loncang anggadhahi wujud bunder saha panjang kados pipa, ananging wonten ing pérangan pucukipun awujud lancip.[1] Werninipun ingkang bageyan ngandhap radi pethak, déné ronipun awerni ijem sepuh.[1] Ingkang limrahipun dipunkonsumsi saking oncang inggih punika bagéyan ron enèm ingkang awerni ijem saha wit semu ingkang awerni pethak.[1]
Loncang nggadhahi nami latin Allium Fistulosum.[1] Kados dipunkutip saking Times of India, ron loncang tuwuh wonten ing kebon China 5.000 taun kapengker.
Kejawi kanggé bahan masakan, oncang ugi saged migunani tumrap kaséhatan.[1] Oncang punika ngandhut unsur-unsur aktif ingkang saged nglawan saha mejahi baktèri saéngga saged dados antibiotik saha saged ngrangsang thukulipun sèl ing badan.[1] Kejawi punika, oncang ugi ngandhut vitamin A saha vitamin C ingkang kathah cacahipun, kalsium, protein, lemak, karbohidrat, serat saha kalori.[1] Oncang ugi saged ngicalaken iler wonten ing kerongkongan, kanggé tamba rématik, saha anémia utawi kirang rah.[1] Loncang punika nggadhahi wit semu ingkang inggilipun antawis 60-70 cm.[2]
mugi anggen lelumban mamayu hayuning bawana kanti tansah andedepe ridaning Allah sageta kasembadan nuwun
aruming pangruwating jiwo, winaya ing lekasngati suci.
sugeng riyadi, nyuwun lumebering samodra pangaksami sadaya kalepatan lahir tumusing batos.
Kajawi saking puniko nyuwun lumunturing sihe Pak Ar kersa nderek menggalihaken kados pundi anggen
saget enggal rampung, sakpuniko sampun 50 %, mugi kanthi cawe-cawenipun Pak AR samangke mugi engal
wirkl.hr. Dipl.-Ing. Dr. BARESCH Joha n, Ing. HASLEHNER Wolfgang, Dipl.-Ing. Dr. KALIVODA Manfred, Dipl.-Ing. Dr.
Ramadhan, Wilujeng Ramadhan, Sugeng Rawuh
Imperrum kuna Mesopotamia ingkang caket kaliyan lepen ''Euphrates'', sapunika dipuntepang Irak kidul.[1] Taman Gantung Babilonia, dipunbangun wonten tlatah Babilonia nalika taun 450 saderengipun masehi.[2] Taman punika dipunbangun raja Nebukadnezar II (Bukhtannasar), kangge bungahaken garwanipun, Amyitis (wonten sumber sanes ingkang nyebat asma garwannipun Nebukadnezar II, Amuhia)[2][3], Amyitis sapunika putrinipun raja Medes saking negari Media.[3] Ingkang oneng kaliyan kampungipun ingkang tebih saking kerajaan Babilonia.[4] Amargi punika, raja Babilonia Bukhtannasar amarintah prajurit sumarga ngawontenaken ekspediai-ekspedisi wonten tlatah ngetan, inggih punika tlatah Nuswantara.[4] Garwanipun raja Babilonia Bukhtannasar dipunduga saking Nuswantara.[4] Sajatosipun Nebukadnezar II dadosaken Amyitis garwa sapunika salah satunggaling cara pulitik, supados negari Babilonia kalian negari Media (negari ingkang dipunkuasai déning raja Medes) saged dipunsatunggalaken.[3] Taman gantung Babilonia dados salah satunggaling pitu kaajaiban dunya.[3][4][5] Ananging, wonten literature utawi seratan sejarah boten dipunpanggihi cathetan sejarah bab taman punika, wonten laporan ingkang deskriptif ananging saking ahli sejarah saking bangsa Yunani.[4] Sajarawan Mesir kuna, Herodotus ingkang tasih gesang watara taun 450 SM, nate ngendikan.[2][3][5] "kaindahan saking kutha Babilonia, ngeluwihi kaindahan kutha-kutha kondhang ingkang wonten dunya".[2][3][5] Piyambakipun ngendikan, sasampunipun priksa tembok ingkang dipunbangun raja Nebukadnezar II ingkang dados raja kanthos laminipun 43 taun, nalika taun 605 saderengipun masehi[3], bangunan punika endah ugi kuat[2][5].
ingkang saking lembar lemah ingkang saking priode Nebukadnezar, isinipun bab deskripsinipun istana ingkang piyambakipun gadhahi.[4] kutha Babylon sarta tembokipun dipunpanggihi, ananging boten wonten refrensi ingkang saged njlentrehaken bab sejarah taman gantung punika.[4] Sabagian ahli Sejarah pitados menawi taman gantung punika anamung cariyos bab taman kaliyan tandhuran palem wonten Mesopotamia,
dipuncariyosaken para prajurit Alexander nalika wangsul kampungipun.[4] Sapunika (abad sapunika), dipunppanggihi salahsatunggaling struktur ingkang dipunpidatos menawi punika bagian saking taman gantung Babilonia.[4]
Arkéologis tasih ngempalaken bukti kangge bukti supados saged nyimpulaken bab tlatah taman kasebut, sistem irigasinipun, kaliyan wujud aslinipun.[4] Sumber saking bangsa Yunani nyebataken taman punika bentukipun quadrangular, dawanipun pinggir sapunika 4 plethora, saking arched vaults wonten pondasinipun.[4] Tandhuran ingkang urip wonten taman kasebat. dipuntandhur wonten inggilipun siti, oyot saking tandhuran punika nempel wonten teras ingkang inggil, sanes wonten bumi.[4] Banyu kangge nyirami, dipunpompa nuli dipundamel mili mudhun kaliyan nyirami tandhuran-tandhuran ingkang dipuntandhur wonten taman punika.[4] Panggalian Arkéologi ingkang paling enggal, sampun manggihi pondasi saking istananipun Nebukadnezar, panamuan punika saged dados alesan punapa taman gantung punika nate wonten.[4] Amargi dipunpanggihi kolong bangunan kaliyan tembok ingkang kandel, ugi dalan irigasi ingkat caket kaliyan istana.[4] Sakelompok Arkeolog sampun survey tlatah kasebut, ugi merekontruksi kolong bangunan punika.[4] Ananging ahli sejarah saking Yunani, Strabo, ngendikan, menawi taman gantung Babilonia wonten ing lepen ''Euphrates''.[4] Sejarawan sanes, wonten ingkang ngendikan, menawi taman gantung punika lokasinipun, tebih saking lepen ''Euphrates'', kasimpulan kasebut dipunangsal saking pamanggihan kolong ingkang tebih saking istananipun (pirangatus yard saking lepen).[4] Babagan istana ingkang sampun dipanggihi, sampun dipunrekonstruksi, dipunkinten taman punika wonten ing antara lepen kaliyan istananipun Nebukadnezar II.[4]
Deskripsi saking taman gantung Babilonia[besut | besut sumber]
Miturut Diodorus Siculus, sajarawan saking Yunani nalika masa semana, ngendikan menawi taman gantung ingkang dipundamel kangge putri Amyitis punika ambanipun kanthi 400 kaki (kinten-kinten 130 meter), dawanipun 400 kaki, inggilipun kanthi luwih saking 80 kaki (kinten-kinten 26 meter).[3] ananging tembok ingkang wonten kutha Babilonia anamung 320 kaki (kinten-kinten 106 meter).[3]
Nan 80 raw manga, Saiki Kusuo no
Darmo … mrene tak delepno lumpur disek ben waras
November 17, 2016 at 12:06 pm
Darmo langsung ngumpet neng jumbleng ngisor pring.karo
sanityaseng tyas mamatuh, badhareng sapudhendo, antuk mayar sawetawes, barong anggo sawargo mesi martoyo"
Klawan mangkono råså pangråså dumèh lan takabúr kang dadi sandhungan pasrawungan biså sumingkír. Pitudúh : 8
1. guru lagu yaiku aksara vokal sing manggon ana ing paling mburi saben gatra/dhong-dhinge swara
2. guru wilangan yaiku cacahe/jumlahe wanda utawa suku kata ing saben gatra
3.guru gatra yaiku cacahe baris/gatra ing saben pada/gatra
SAIKI JAMANE WIS JAMAN EDAN NEK
miwah karsa panyerat pustaka iki, , mangestu hesti tunggal
3. Lelabuhan kang minangka wangsit, jumenenge Sang Saka makarya, hanglabuhi sira kabeh, marsudi budi hayu, kaluhuran
4. Kang hamaca layan kang marsudi, ing wanci iki uga binuka, kawruh pangawikan dzate, binuka
5. Ana dene prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana ing saben titah, dadi srananipun, rahayu kang jinangka,
hanulada pra priyagung duk ing uni, nulada laku tama.
8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh
Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo dasar piwulang saka Sang Adil, pustaka
tumedak, kabeh laku hayu, yen ginulang dadi srana, kabeh mau dadya tepa lan palupi , tumrap kang pada priksa.
12. Priksanana aneng jroning ati, talitinen sajrone wardaya, sagung pakaryan wulangreh, papan dununge kawruh, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, lan pakaryanipun, dadya nyarira manunggal, tumanduke makarya sarwa utami, hayu nir sambe kala
kinaroban marang sihing Allah, kataman branta wulangreh, hayu rahayu laku, pangawikan ingkang binangkit, ginugah mring Pangeran,
gawe tentrem hayu, duh kesuma jati srana, tampanana katresnan ingkang sejati, sajiwa lan saraga.
lelabuhan suci, ingkang bisa gawe tentrem jagad, rahayu pra titah kabeh, kang kadunungan ngelmu, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, mring Gusti Maha Gung, kang mengkoni Jagad Raya, saisine kapurba wisesa Aji, Purwa Madya Wasana.
Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 16:15, 5 Mei 2012 (
lair ing Tonneins, Perancis, 10 Januari 1984; umur 33 taun) ya iku pemain bal-balan Maroko, sing saiki main ing Arsenal F.C. lan nduwé nomer geger 29. Sadurungé main kanggo Arsenal F.C., panjenengané main kanggo Bordeaux.[2][3]
Chamakh miwiti kariré ing pirang-pirang klub, kayata Aquitaine. Ing taun 2000, panjenengané nandatangani kontrak karo Bordeaux. Chamakh nggawé debut profesional kanggo klub iki ing Liga Prancis 2008-2009. Panjenengane ngentekaké 9 taun ing klub iki lan mbiyantu Bordeaux menangaké Piala Prancis. Ing Liga Prancis 2008-2009, Chamakh menangaké gelar juara liga sing kapisan bareng Bordeaux. Klub iki uga menangaké Piala Perancis 2009.
Fabiański • 22 Coquelin • 23 Arshavin • 24 Mannone • 25 Jenkinson • 26 Frimpong • 27 Gervinho • 28 Gibbs • 29 Chamakh •
dirapèkaké Sèptèmber 2016Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel ngandhut tulisan abasa ArabKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 11 Sèptèmber 2016.
“Pasamuwan Kang Rukun Nyawiji, Dewasa lan Tumata Ngluhuraken Gusti, Migunani Tumrap Sesami”
Pasamuwan pindha badan karipta dening Gusti kanthi tumata runtut lan kaiket dados setunggal. Tumataning pasamuwan saged mawujud nalika sedaya sami manunggal lan anggadhahi pangertosan ingkang leres bab Putraning Allah. Lumantar kesadharan lan pangertosanipun warganing pasamuwan ingkang maneka werni badhe sangsaya ngiyataken saha ngekahaken pambanguning pasamuwan. Para Penginjil, warganing pasamuwan saha pemimpining pasamuwan sageda nindhakaken tata peladosaning pasamuwan kanthi tumata runtut manut peranganipun piyambak-piyambak.
mujudaken tigang bab ing nginggil kala wau inggih punika manunggal rukun, mindhak dewasa saha gesang tumata. Kangge mujudaken tigang bab menika kula boten saged piyambakan. Kawula ngrumaosi kathah kekiranganipun pramila nyuwun panyengkuyungipun sedaya warga, saha mitra pelados sae ing GKJ Bejiharjo punapa dene pasamuwan Klasis Gunungkidul saha Sinode GKJ dalasan masyarakat supados karukunan, kadiwasan saha tumataning pasamuwan ing Bejiharjo badhe njalari daya kekiyatan ingkang migunani tumrap sesami. Sumangga dhumateng warganing pasamuwan Bejiharjo kita sesarengan mawujudaken gesang ing pirukun, mbangun kadiwasan saha nata gesanging pasamuwan kagem kaluhuranipun Gusti saha gesanging sesami.
Hèlm (asalé saka basa Walanda : Helm) ya iku Piranti kang nutup ana ing sirah /endhas.Kang digawé saka bahan jaba sing atos ora gampang pecah, biasané digawé saka waja , wesi, utawa plastik.Mumpangaté Helm bisa uga kanggo ngelindungi sirah ing perang (militer), utawa pengawéan sadina-dina kayata ulah raga, pertambangan, utawa kanggo numpak motor . Hèlm uga bisa nduwèni mumpangat kanggo ngelindungi waspadané ana ing sirah saka tiban utawa saka jeblokan kang banter.
Hèlm Perang[besut | besut sumber]
Ing awalé hèlm dimumpangatake ing piranti saka kalmbi zirah, ing peradaban Yunani kuno, Romawi klasik , sakjroning zaman tengahan, nganti akhir abad 17 nyesekni mumpangaté hèlm sacara ambo ing Éropah nganti Jepang. Bisa uga diarani mumpangaté hèlm ora ana mumpangngaté kajaba kanggo perang. Hèlm uga bisa ngelindungi ing sirah saka pusaka musuh , mata panah, utawa trabasan pelor (peluru) .Pigunané hèlm ora misuwur ing taun 1670 ing sakjroning pelor ing bedèl kang banter malyuné. Ing jaman Napoleon dipigunakake kanggo ngukuhake ing prajurit kang dilantik kavaleri. Mumpangaté artileri abot ing perang donya I nuduhake pigunané hèlm ing prajurit kang patin kanggo ngurangi patiné korban karana cipratan bom atau schrapnel kang jeblug.Sakjroning perang donya kaping loro lan hèlm mulai dipigunakake kanggo piranti kang wajib ing prajurit.
Helm Motor[besut | besut sumber]
Hélm kang dipigunakake kanggo ing sirah, ngelindungi saka anané kecelakaan ing dalan ing para wong kang migunakake motor sakjroning natani tata lalu lintas ing dalan . Sepisan diwajibake ing Indonésia ing pimpinan Kapulisian RI Hugeng, nanging ditolak ing masyarakat, banjur ditetepake ing undang-undang resmi ing UU No 14Taun 1992 .
Hèlm motor bisa dikelompokake ing sakjroning wujudé ya iku helm separo sirah (half face), telungprapat/standar (open face) lan hèlm cakil (full face). Hèlm standar iku hèlm kang nutup sirah kabeh, Digawé saka bahan kang ora gampang pecah, lapisan njeroné digawé saka sterefom, nganggo tali sing ngunci utawa ditali, supaya angger tabrakan hèlm ora mencolot.Hèlm uga orang mung dianggo dèning pengendara motor nangging uga sing mbonceng.
Hèlm Pit[besut | besut sumber]
ya iku hèlm kang mumpangaté kanggo wong kang numpak pit sepeda, wujudé luwih ringkes dibandingake saka hèlm motor.Ing laladan Indonésia durung diwajibake minggunakake hèlm sepeda, nagging akèh kang migunakke ing sakubenge masyarakat ing numpak sepeda ing sadina-dina utamané kanggo numpak sepeda ing lomba utawa ing lomba sepeda gunung, hèlm misuwur diwajibake.
Helm Bangunan (batok)[besut | besut sumber]
Ya iku hèlm kang digawé kanggo ngelindungi tibané barang atos utawa matrial ing sakjroning mbagun omah utawa ing laladan tambang
zaza’ Manusia GEMBEL,, Hahahahaha,,,
October 26, 2016 at 8:32 pm
Karepe Kowe cung sing penting kami dadi wong Lanang normal ora koyo
makin sengsara. 83. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia. 84. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau. 85. Wong salah dianggep
Wong cilik dadi priyayi—Rakyat kecil jadi priyayi. 121. Sing mendele dadi
Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur. 199. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab. 200. Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci. 201. Buruh mangluh—Buruh menangis. 202. Wong sugih krasa
maninggaling kawulo gusti →	hidayat jati	16
Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang, Tangerang,
Tangerang, Tangerang Selatan, Jawa Timur, B angkalan, Surabaya, Banyuwangi,
Purwakarta, Subang, Sukabumi, Sumedang, Tasikmalaya, Pangandaran, Banjarnegara,
Semarang, Banyumas, Magelang, Batang, Pekalongan, Blora, Salatiga, Boyolali,
Surakart, Brebes, Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen,
Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
Brebes, Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal,
Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar,
Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang,
Nan 28 raw manga, Saiki Kusuo no
August 6, 2008 at 9:13 am
Reply	wildan vai, on February 17, 2008 at 1:54 pm said:	yen gampang dadi musisi profesional enyong wis dadi musisi ket mbiyen,lha nyatane wis tak
Bonang • Demak • Dèmpèt • Gajah • Guntur • Karanganyar • Karangawen • Karangtengah • Kebonagung • Mijèn • Mranggèn • Sayung • Wedung • Wanasalam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sayung,_Demak&oldid=1047868"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn DemakSayung, DemakKabupatèn DemakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 16 Maret 2016.
ooallah ng..ger ngger makane sholat ben tenang .....ora mung plirak plirik wong ayu wawe ....wong ayu kiyi larang regane tumpaane wae minimal mio durung bedak e ....wis golek wong ndeso ae ra mikir akeh ,,,, hehehehe
saking St. Tugu badhe teng Bandara, pinten menit dangunipun wonten ing mergi. Matur nuwun sanget.Bintang.
ingkang nganggit Mpu Kanwacarios punika nyritakake kramane arjuna karo 7 widodari.Arjuna tapa
saka kayangan, memba-memba dadi wongtua nakoni Arjuna, bareng ngerti menawa arjuna temenan anggone tapa, Indra seneng. Neng donya ana ontran-ontran, kang digawe niwatakawaca. ora ana kang isa ngalahke, dewa-dewa utusan widodari kanggo ngerteni
karo sesasi wektu donya. neng kayangan sarwa keturutan nangging Arjuna ora gumbira amarga adoh karo sedulure, mula deweke ninggalke kayangan. Pas ninggalke suarga, Arjuna ditanggisi widodari-widodaricerita Arjunawiwaha dadi mula bukane(awal) sastra jawa wetan(timur)2. Arjuna wijayadiangiit tahun 1365-1389 ingkang nganggit Mpu TantularArjuna lagi plesir karo garwane, garwane kepengen nglangi neng kali nagging amarga kaline cethek banjur Arjuna njelma dadi dewa satus tangan trus bendung kali supaya isa kanggo nglanggi garwane. Rahwana/dasamuka kang lagi tapa ngrasa keganggu banjur padu karo Arjuna. Dasamuka kalah nangging sempat ngapusi garwane Arjuna menawa Arjuna wis mati, ngerti menawa Arjuna mati garwane bunuh diri. Arjuna mulih lan nemoni garwane mati, Arjuna pengen melu mati nanging dewa saka kayangan mudhun nguripke garwane Arjuna meneh.3.Sutasomadiangiit tahun 1365-1389 ingkang nganggit
dadi raja, nanging Sutasoma wegah, pilih mlayu saka keraton. sakjrone mlaku Sutasoma etemu musuh kang pjjer
dadi murid Budha. lakune Sutasoma nganthi ketemu karo wanita kang dadi garwane, sakwise nikah Sutasoma kagungan putra. betara Kala nglumpuke raja cacah 100 arep dipangan, bareng wis nglumpuk satus betara kala ora kepengen mangan raja-raja kuwi sakdurunge mangan sutasoma. Sutasoma kanthi ikhlas mara menyang panggonane Betara Kala, Sutasoma gelem dipangan angger 100raja diculke, krungu omongane Sutasoma kang iklhas lan atine kang apik Betara Kala ora sida mangan Sutasoma lan 100 raja, Betara Kala tobat lan dadi murid Budha. nalika anake Sutasoma uwis dewasa, sutasoma mbacutke laku tapane nganthidadi Budha.4. Smaradahanadiangiit tahun 1171-1185 ingkang nganggit Mpu Dharmajaceritane kama dijaluki tulung karo dewa Indra supaya gawe Siwa nresnani Uma garwane, amarga ing kayangan ana ontran-ontran kang ora bisa diadpi sakliyae anake Siwa. Kama kang peparab dewa cinta manah Siwa supaya tresna marang Uma nangging Siwa malah nesu nganthi Kama dipateni. Indra njaluk marang siwa supaya kama diuripke, kama urip nangging wujud roh. Ratih garwane Kamangerti kahanane banjur pati obong lan dadi roh. Kama mlebu neng Siwa Ratih mlebu neng Uma. Uma bobot lan nglairke anak kang raine gajah. Kayanganisa dislametke lan kama uga Ratih dadirohkang nitis marang pasangan kang bebojoan.5. Ramayanadiangiit tahun 930ingkang
Carita Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka
lan Cuma di gawe kepentingane Amerika Karo biadab Israel. Bener panjenengan Mbah, Buktinipun obama mboten enten unine blas damel nindak biadap Israel. Lek ngunuh bener HAM iku mek istilah digawe njajah wong islam, padahal sing ulan wingi 11 teroris nyerang Mumbai, obama langsung ngetokno pendapat
pinggire palestina iku negeri Golean(Boneka) tekok Bos e israel yoiku Amerika. Oh ngeh mbah panjenengan mangke dakwahipun dos
kolaps mergo ngawe duwek emas lan perak wes pokoe isok urip ayem. Lah awakmu jarene budal jihad? Numpak opoh? Ngeh mbah
kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.
Smoga tujuan mulia Kang Mas Adjie tansah SUMUNAR PIDHO BHASKORO.
Mohon ijin ngelink Blog Panjenengan njih Kang?
ilmu sing iso dadi tambahing ikhlas tumrap lakuning urip siro kabeh ono ing dunyo tumeko ing akhirat, koyoto ngelmune Bismillahirrohmanirrohiim, iku yen siro wus nduweni sifat rahman rahim tumrap sak podo podo jalmo manungso lan kabeh sekalian alam.”
Matur suwun kang ora kiro kiro kangmas sing wus paring dungo tumrap blog iki, mugio pendungo kang ikhlas iso dadi sababiyyahe rahmat lan berkah …
diucapke neng angel lan ABOT SANGGANE DILAKONI. Rhaman lan Rahim ora mung kanggo sapodo padane Jalmo Manungso wae ning ugo kanggo tumraping sesama MAKHLUK termasuk Kewan. Dadi menowo kito-kito isih kanggonan MULOSORO Kewan opo meneh kanti Mangan DAGINGE ateges isih durung biso RAHMAN lan RAHIM.
Lakon koyo mankono mau biso diterapke khusus kanggo Menungso kang WUS WUJIL anggone ANGGAYUH KAWICAKSANANING GUSTI
JATUH~BANGUN, KESANDHUNG~KESAMPAR, KEBENTUR lan KEJEDHUT. Awit soko mangkono kito biso NGADEG JEJEG anggone TETEKEN NUR MUHAMMAD yo kang aran NUR CAHYO supoyo
Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis pribadi, ingkang kaandharaken saged menapa kemawon gumantung kabetahanipun ingkang nyerat. layang lelayu inggih menika layang ingkang wosipun pawarta kematian. layang kitir inggih menika layang ingkang wosipun cekak aos menapa perlunipun lan dipunkintun lumantar pos. layang ulem atawi undhangan inggih menika layang menika atur dhateng tiyang sanes supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing papan lan wkdal ingkang sampun katemtokaken.Tuladha layang iber -iberKang pandonga marang anakkuIrawan, Ing JakartaWiyose ngger, sarehne sok sasi ngarep iki adhimu arep disunatake, mula yen ora ana alangan sawiji apa kowe mulih sadurunge tanggal sepuluh, saperlu arep dakjak urun rembug.wasana banget ing pangarep - arepku, lan sapungkure layang iki kabeh kulawarga tansah ginanjar slamet.Parakan, 22 Nopember 2009Wong tuwamu:SuradiTuladha layang kitir Katur Mas Bayu, ing dalemWiyose mas, yen ndadekake keparenging penggalih lan ora pinuju kagem piyambak aku nyuwun ngampil kagunganmu sepedha motor, arep dakenggo tilik sedulur kang lagi lara ing
Salah satunggaling pradataning pasamuwan maos SK Penahbisan.
Tanda pangibadah mirunggan badhe kawiwitan kaungelaken kaping 3, pangibadah badhe kawiwitan.
KPK 344. SIH RAHMAT (2x)
Mugi Sih rahmate Gusti, lan sihe Allah Sang Rama
wah panunggile Roh Suci, tumrah ing kawula. Amin
Sumangga pangabekti mirunggan penahbisan Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th punika sami kita sengker kanthi pangaken :
Sang Yehuwah ingkang nitahaken langit kaliyan bumi menika tuking pitulungan kita.
Sih rahmat lan tentrem rahayu saking Gusti Allah Rama kita, lan Gusti Yesus Kristus wonten ing para sadherek sedaya.
5 . 6 . / 5 . 6 . / 5 . 4 . / 3 . . . //
Pangeran Yehuwah iku Gusti Allah, Panjenengane iku kang nitahake kita lan kita dadi kagungane, umate lan panthan wedhus ngen-ngenane.
Padha lumebua liwat ing gapurane kalawan memuji Asmane,
Lumebua ing platarane kalawan kidung pangalembana, ngaturna pamuji sokur lan ngluhurna Asmane, amarga Pangeran Yehuwah iku becik,
3. Kidung Pamuji KPK 32: 1,3 1. Sembah bekti wah puji konjuk ngarseng Gusti
3. Salir kidung panggunggung konjuk Hyang Maagung
Pdt : Pasamuwan ingkang kinasih, Gusti ngersakaken supados kita nggadhahi gesang wonten ing salebeting katresnan, kados pangandikanipun wonten ing Yokanan 15:9-12.
Sarana migatosaken dhawuh katresnan punika cetha sanget anggen kita boten saged nindakaken dhawuh punika kanthi jangkep lan wetah. Pramila sumangga kita ngakeni lan nlangsani dosa kita sarta nyuwun Sih pitulunganipun Gusti srana sesarengan ngrepekaken Kidung 204:2,3 :
2. Dhuh Gusti Kula nglenggana mring dosa nggih lepat kula
sedaning Kristus Gusti kula luwar saking pati
sinungan gesang sejati langgeng wilujeng ing swargi.
Roma 15:5-6 Muga-muga Gusti Allah kang dadi etuking sabar mantep sarta panglipur, karsaa maringi karukunan marang kowe, kaya kang dikarsakake dening Sang Kristus Yesus, satemah kalawan saiyeg sarta tunggal swara, kowe padha ngluhurake Gusti Allah, lan Kang Ramane Gusti kita, Gusti Yesus Kristus.
Roma 15:7 : Mulane kowe padha tampan-tinampanana, padha kaya Sang Kristus anggone uga wus nampani kita, kagem kaluhurane Gusti Allah.
7. KIDUNG KASANGGEMAN 319:1,3 ENDAHE SADULURAN
Kados ingkang sampun kawartosaken ing pawartosing Pasamuwan sarta mboten wonten panyaruwé ingkang sah, ingkang kaaturaken dhateng Pradataning Pasamuwan; ing pangibadah menika badhé katetepaken kalenggahan Pendhita.
Pasamuwan menika mujudaken patunggilanipun para tiyang pitados ingkang underanipun wonten ing Sang Kristus. Minangka patunggilanipun para tiyang pitados, pasamuwan nggadhahi kepemimpinan ingkang dumados saking kalih sisih, inggih menika:
a. Sisih Kaallahan, awit Pasamuwan kapimpin déning Gusti Allah srana pakaryanipun Roh Suci, sarta Kitab Suci ingkang dados pirantosipun.
b. Sisih Kamanungsan, awit Pasamuwan kapimpin déning manungsa, awit saking kersanipun Gusti Allah.
Awit saking menika, Gusti Allah nimbali para pelados mirunggan, inggih menika Pinisepuh, Pendhita tuwin Diaken. Déné kuwajibanipun Pendhita, inggih menika:
1) Sesarengan kaliyan Pinisepuh lan Diaken, tanggel jawab dhateng sawernining peladosanipun Pasamuwan, dadosa bab Pangudhanging Injil, pangrimating kapitadosanipun warga pasamuwan, menapa déné bab organisasining pasamuwan.
2) Mulangaken pangandikanipun Gusti Allah, ngladosaken sakramen, sarta upacara-upacara greja.
Sedaya kuwajiban menika katindakaken murih Pasamuwanipun Gusti Yesus Kristus maédahi tumrap pakaryanipun Gusti kangge kawilujenganipun jagad.
Wonten ing pangibadah menika Sedhèrèk Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th badhé katahbisaken/katetepaken ing kalenggahan Pendhita.
Samangké Sedhèrèk ingkang badhé katahbisaken/ katetepaken ing kalenggahan Pendhita, inggih menika Sedhèrèk Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th kaaturan jumeneng.
Supados Pasamuwan neksèni, bilih Panjenengan sagah nindakaken kuwajiban kapandhitan kanthi setya lan bingahing manah, panjenengan kula aturi mangsuli pitakénan-pitakénan menika:
Panjenengan menapa pitados, bilih Gusti Allah nimbali panjenengan dados Pendhita lantaran Pasamuwanipun ing salebeting patunggilanipun Klasis lan Sinode GKJ?
Panjenengan menapa ngakeni, bilih Gusti Yesus Kristus Ratuning Pasamuwan ngersakaken panjenengan nindakaken kuwajiban Pendhita kanthi tanggel jawab, murih pasamuwanipun Gusti Yesus Kristus maédahi tumrap pakaryanipun Gusti kangge kawilujenganipun jagad?
Panjenengan menapa sagah nindakaken kuwajiban kaPendhitan kanthi tumemen adhedasar Kitab Suci, Pokok-Pokok Ajaran GKJ, sarta Tata Gereja lan Tata Laksana GKJ?
Panjenengan menapa sagah nyambut damel sesarengan kaliyan para sedherek ingkang sami kagungan kalenggahan mirunggan sanesipun ing pasamuwan ngriki?
Panjenengan menapa sagah nyambut damel sesarengan kanthi urmat-ingurmatan kaliyan Pasamuwan-pasamuwan sanès, ingkang ugi mujudaken sariranipun Sang Kristus, mekaten ugi kaliyan sesami ingkang ngugemi keyakinan/agami sanès, murih ndhatengaken katentreman sarta karaharjaning gesang?
6. Panjenengan menapa sagah nampèni sawernining pangengèn adhedhasar Kitab Suci?
Kadospundi wangsulan panjenengan Sedhèrèk Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th?
Allah ingkang Mahatresna, mberkahi panjenengan ing salebetipun nindakaken peladosan ingkang mulya punika. Gusti Allah ingkang miwiti pakaryan ingkang sae punika, badhe nglajengaken ngantos dumugi wekasanipun. Tansah bingaha lan ndedongaa, sarta ngunjukna panuwun ing sadhengah kawontenan. Amin.
Pendhita nglantaraken pandonga sokur tuwin panyuwun,
Salajengipun Pendhita ingkang nembe katetepaken wau kaaturan ngajengaken Pasamuwan. Pendhita ingkang netepaken, nglantaraken timbalan peladosan mekaten:
Sadherek Pendhita Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th, Ing ngajeng panjenengan punika pasamuwanipun Gusti Allah ingkang kedah panjenengan engen. Ing salebeting nindakaken ayahan menika, panjenengan tansaha ngengeti pangandikanipun Gusti Allah, ingkang mekaten :
“Pepanthan mendane Gusti Allah kang ana ing kowe iku engonen; aja merga kepeksa, nanging klawan legawaning ati, laras karo kersaning Allah, sarta aja merga kepengin oleh kauntungan, nanging klawan rasa leladi. Kowe aja tumindak kaya-kaya ngwasani pasamuwan reksanmu, nanging dadia tuladha tumrap pepanthan iku.”
Pendhita ngaturi wakiling Pradata masrahaken simbol-simbol utawi pirantosing peladosan.
“Kowé nggelarna pangandika, sumanggema ing wektu kang becik, utawa ing wektu kang ora becik; melèhna apa kang luput, nyrengenana lan mituturana klawan sakehing kasabaran lan piwulang.”
“Mulane padha lungaa, sakabehing bangsa padha dadekna siswaKu, lan padha baptisen ing asmane Sang Rama, Sang Putra lan Sang Roh Suci.”
“Awit saben-saben kowé padha mangan roti iki sarta ngombé ing tuwung iki, iku ateges kowé padha martakaké sedané Gusti nganti tumeka ing rawuhé.”
Pendhita masrahaken akta tetepan Pendhita, lajeng masrahaken Pendhita ingkang nembe katetepaken kalenggahanipun dhateng Pasamuwan.
Sedhèrèk Pendhita Ni Luh Putu Artha Wahyuni,S.Th menika katampia anggènipun badhe ngengèn panjenengan sarta nindakaken peladosaning Pasamuwan. Awit saking menika katresnana, kabiyantua srana pandonga, daya lan dana supados saged nindakaken kuwajiban kanthi saé sarta tanggel jawab murih asmanipun Gusti Allah kaluhuraken lan Pasamuwanipun
nyawiji, dewasa lan tumata ngluhuraken Gusti sarta migunani tumrap sesami.
mrih sesami basuki nampeni sihing Gusti,
3. Dalah kedaling ilat nggih ngundhangken sih rahmat,
temah asmaning Gusti datan kendhat pinuji,
PUNGKASANING PANGABEKTI KPK 105. GESANG TRESNA-TINRESNAN
Nggih gesang memitran wah pasedherekan wit tyang sedaya tresna tinresnan.
Pasamuwan kinasih, sami ngenerna manah panjenengan dhumateng Gusti, sami dadosa seksinipun Gusti wonten ing pundia papan dunung panjenengan lan wangsula kanthi tentrem rahayu, nampenana berkahipun Gusti : Sih Rahmatipun Gusti Yesus Kristus, saha sihipun Allah Sang Rama, tuwin patunggilanipun Sang Roh Suci tumraha ing
Kalajengaken Foto sesarengan : Pendhita Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th kaliyan
Isah-isah utawa korah-korah (ing Jawa Wétan) iku tumandang gawé ngresiki piring, gelas lan piranti masak utawa piranti mangan liyané. Ing Tanah Jawa utawa utawa Nuswantara umumé, wong nganggo sepon utawa srabut klapa serta sabun. Banjur dibilas nganggo banyu. Isah-isah iki wigati banget tumrap kaséhatan sebab piranti mangan sing ora resik bisa dadi sarana panularan panyakit kayadéné koléra utawa désèntri[1]. Diprayogakaké banget nalika isah-isah piranti sing dikumbah disabun dhisik banjur dibilas nganti resik. Sawisé resik banjur ditus ing sadhuwuring rak piring.
Ing kutha-kutha, utamané ing pomahané wong sugih, saiki wis akèh sing ngayahi isah-isah iki kanthi migunakaké mesin pangumbah piring. Ana sing ukurané cilik kanggo kulawarga, nanging ana uga sing gedhé kanggo isah-isah ing rèstoran utawa ing hotèl-hotèl gedhé. Nanging isah-isah nganggo mesin iki isih ana bebayané yèn kurang resikan, ya iku anané jamur sing kerep ndhelik ana ing sajeroning
^ TribuneNews: Perhatikan Kebersihan Busa Pencuci Piring
^ Kompas.com:Jamur Berbahaya di Mesin Cuci Piring
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Isah-isah&oldid=833575"	Kategori: Kaséhatan	Menu navigasi
NederlandsSlovenčinaSvenskaWest-Vlams	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 14 Maret 2013.
Klaces iku désa ing Kecamatan Kampung Laut, Kabupatèn Cilacap, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Klaces • Panikel • Ujungalang • Ujunggagak
Pepeling saka Klaten & Yogya sawise Prastawa lindhu gedhe 27 Mei 2006 Bumi gonjang-ganjing
No response yet for "Geguritan Bahasa Jawa 'LINDHU GEDHE'"
jayabaya	serat rasa jati →	wejangan maha prana jati	20
sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh.
3. Pa, Da, Dja, Ja, Nya, Ma, Ga, Ba, Tha
Ma, Ga, Ba, Tha, Nga = pada mati kabeh.
Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat
1.Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.
2.Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.
3.Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.
4.Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.
madep imanku tetep”. Dene yen tangi turu wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.”
Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki
mring kasidan jati yaiku godane ari ari (bing-bing).
Yen mambu wangur, yaiku godaning kawah yen kena pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :
mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
Ngalelet 😮 ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.
Ngapingkal 😮 ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
Mamiring 😮 ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :
Makurung 😮 ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad.
Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa mangkene “
Pangrasa Suksma Luput, iya pangrasane Nyawa kang
handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal
Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.
1.Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).
Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku :
2.Rasaning weteng (waduk) lakuning pangrasa,
Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan
B.6. Wisata Kraton Jogja (Kraton + Taman Sari + Perak Kota Gede + Makam Raja Imogiri)
R.1. Jogja Jaman Dulu (Prambanan + Borobudur + Kraton Jogja)
Kita wis ngerti fungsi utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen ana jam, kita uga pungkasan sekolah utawa menyang kantor, ora ing tepat yen ana janjian karo wong. Uga iku penting banget fungsi saka jam? Jam uga duwe sawetara jinis kayata tembok jam, jam weker lan Watches. Saka jinis warna jam paling prasaja lan gampang kanggo nindakake ngendi wae iku Watches. Loro mirsani digital lan anolog mirsani saiki wis sawetara saka sudhut mewah desain, prasaja lan elegan dipikir sing bakal nggawe sampeyan katon kelangan nalika nggunakake. Latest teknlogi saiki uga wis ditanggepi jinis
Ana desa jenenge Kedungbenda, Kecamatan Kemangkon kabupaten Purbalingga. Panggonane sakulone kali Klawing. Miturut crita bisane diarani Kedungbenda merga masyarakat ing desa kuwi akeh kang duwe harta benda uatawa banda.Ing desa Kedungbenda ana kali sing diarani kali Bungul. Ing panggonan kuwi banyune bening lan akeh iwak-iwak cilik padha nglangi. Kali Bungul dianggep kramat dening warga sekitar, merga banyu sing ana ing kana tetesan banyu para dewa , masyarakat sekitar ora ana sing wani adus ning kana, apa maneh njukut banyune. Mitose yaiku sapa kang wani adus bakal kena kutukane para dewa yaiku kulite gatel-gatel. Merga ana larangan kaya kuwi dadi dukuh sing ana ing sebelah wetan kali Bunul diarani dukuh Larangan. Wong kang urip ing desa Kedungbenda dikenal serba kecukupan alias sugih-sugih. Kacarito ing dukuh Larangan, desa Kedungbenda ana wong kang urip sugih banget kang arane Satirta. Kabeh wong ngerti dene Satirta dianggep womg kang paling sugih ning desa Kedungbenda.Merga Kedungbenda dikenal desa kang masyarakate serba kecukupan, ana salah sijine wong kang duweni niat ora apik, wong mau jenenge Joko Lelana. Dheweke arep
pas kango nyolong bandane. Kanthi nyamar-nyamar dadi suket lan pengemis. Let pirang dina desa Kedungbenda ketekan ulama sing arane Suka Sabda sing artine seneng aweh wejangan. Tekane Suka Sabda ing Kedungbenda arep nyebarke agama Islam, ben masyarakat padha mlaku ing dalan kang bener. Dheweke nduweni daya linuwih, sing bisa weruh kedadeyan sing arep kedadeyan. Kanggo
during dikenal. amarga wektune wis kesoren dadi Suka Sabda nginep ning umahe
wis nyusun niat alane lan wis nduweni angen-ange bakal olih asil colongan akeh. Nanging nganti tengah wengi SAtirta during turu, dheweke ngobrol karo Suka Sabda. Akhire Joko Lelana bali menyang panggonane tanpa asil apa-apa. Srengenge wis katon padhang, ora let suwe Suka Sabda bali maneh menyang umahe Satirrta. Dheweke ngomong menawa umahe Satirta dadi incerane maling mula dheweke nginep ning umahe Saturta. Krungu kaya kuwi, Saturta dadi isin amarga dheweke krasa awit sepisan ketemu Suka Sabda, dheweke wis ndhuweni prasangka elek. Oara kanyana Joko Lelana ngrungoke omongane wong loro mau, banjur dheweke nesu lan nyusun ranaman utawa rancangan elek maneh. Niate menawa Joko Lelana metu saka umahe Satirta, gulune arep ditugel. Kanyatane sabetane Joko Lelana mleset, malah sing kena anune. Saking larane, Suka Sabda ngguling-ngguling utawa gelimpangan. Panggonan tibane Suka Sabda diarani Gelimpangan lan saiki owah dadi dukuh Gelempang.Awit kedadeyan kuwi Joko Lelana ngoyak Suka Sabda nganti kuburane. Banjur wong loro mau mlebu ing jero bumi kabeh. Desa mau dijenengi dukuh Soka Sada.Barange Suka Sabda kang kekethok mau dadi watu kang bentuke barange wong
akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.
ya iku jinis tahu kang diproduksi ing Korea. Ing sejarahe, Dubu dikenalake saka Cina wis dadi bageyan kuliner masyarakat Korea.[1] Wong Korea nggunakake kanggo gawé pirang-pirang jinis masakan.[2]
Réferènsi wiwitan ngenani dubu bisa ditemokake ing Catatan Mogeun (Mogeunjip) kang ditulis déning Yi Saek (jeneng pena Mogeun, 1328-1396) ing jaman Dinasti Goryeo (938-1392). [3] Ing siji puisine, Yi Saek nulis ngenani kelezatan dubu kang lagi wae digawé.[3]
Réferènsi liyane nulis ngenani carane masak dubu ing Yangchonjip déning Gwon Geun sarta Heo Gyun (1569-1618), sawijining sastrawan Dinasti Joseon kang nulis ing Domundaejak ngenani kelembutan rasa dubu kang didol pedagang ing jaba Gerbang Changui.[3] Sawijining catatan ing Sejongsillok (Catatan Pemerintahan Raja Sejong) nyebutake yèn sawijining Kaisar Ming muji yèn wanita Korea trampil banget masak masakan kang mewah lan nganggep yèn tahu Korea enak banget.[3]
kajurungCS1 abasa sumber basa Inggris (en)	Menu navigasi
anyes ning warung yo.."Anak : "coca-cola opo seprit,pak?"Bapak : "Coca-cola wae.."Anak : "Sing kalengan opo botolan ?"Bapak : "Botolan.."Anak : "Sing botol gede opo sing cilik?"Bapak : "Ooo... cen cah Asuui !!! Wis tukokno banyu wae!!"Anak : "Aqua opo banyu biasa ?"Bapak : "AQUA, cuk!!!!"Anak : "Panas opo sing anyep?"Bapak :" SAPU NDI SAPU, TAK GEPUK'E NDASE BOCAH KI..??!!!"Anak : "Sapu biting opo sapu duk??"Bapak : "Oalaah Kewan tenan kowe ki pancen'e!" (Karo
"Bapak : "Mbuh lah...kono minggat wae lah!!"Anak : "Saiki opo sesuk?"Bapak : "Saiki, doboL!!"Anak : "Bapak melu opo ora??"Bapak : "Asli... suwe2 Tak pateni tenanan bocah iki !!
sisanAjeng : oalah, adikmu latuhan opo ?Arip : latihan gamelan ing sekolahannePacelathon 2 Ridho : ono opo yu kuwe tekan kene ?Ayu : aku mung pengen nggentha dara kuweRidho : hah ? Opo kuwi tegese nggentha dara ?Ayu : mosok kuwe ora reti ? Iku lo, aku mung pengen nyawang kuweRidho : oalah, kuwe kangen yo
dienteni kawit mau ora bali-baliAnake : kulo nyuwun sewu pak, wonten nopo pak ?Parno : sing ngenteni nganti nyaron bumbung ngengePacelathon 4Sugeng : ijek ileng karo aku rak jeng ?Ajeng : aku pernah nyawang kuwe ? Sopo ya ?Sugeng : aku kancamu TK biyen, kelingan rak ?Ajeng : oalah, Sugeng aku dadi mandhan rawa karo kuwePacelathon 5Sujiwo : mbak nek antri sing rapi mbakAni : mriku sinten ? Kulo mbonten kenalSujiwo : yo maksute ojo nglemah
3. manisa dionceki kulite banjur diumbah lan diirisi cilik-cilik
4. Nggodhog banyu 2 gelas dicemplungi kabeh bumbu sing wis dirajang, uga ditambah uyah lan gula.
sing cedhak kanjeng Nabi wae sing ora di carok mung sitok yoiku
Allah naliko di unjuk atur karo Malaikat dhawuh ; ” Ingsun luwih ngudaneni tinimbang siro ” iki wangsulane soko pitakon : Punopo panjenengan badhe damel makhluk ingkang tembene badhe ngrisak bumi lan damel cecongkrahan numpahaken ludiro ?
Donor getih ya iku proses kanggo nyumbang getih kang sukarila dijupuk getihé kanggo disimpen ing bank getih, lan sawektu-wektu bisa dianggo transfusi getih.
Kanggo ngutamakake pentingé anané getih saka kasil sumbangan, Palang Merah Australia nuturake 80% wong Australia bisa mbutuhake getih saka asil sumbangan, sajroning uripé nang donya kanggo transfusi. Nyatané ing tlatah Australia, 3% wong kang nyumbang getih saben tauné. Miturut palang merah ing Amérika Sarékat, 97% wong kenal wong liyané kang mbutuhake transfusi getih. Lan miturut survai ana ing Kanada, 52% wong Kanada pada wis tau ditransfusi getih utawa wis padha kenal karo wong kang donor iku.
Donor getih biasané dilakoni kanthi rutin ing pusat donor getih lokal utawa uga bisa ana ing kantor PMI laladan. Lan saben wektu, bisa uga ana acara donor getih, ing panggonan kang ramé, kayata ana ing pasar,kantor, sekolah,universitas utawa panggonan kanggo ngibadah kaya masjid, greja, wihara, lan sakpanunggalipun. Ing acara iki para pendonor bisa donor lan nyempatake téka karan panggonan kang wis ana lan disiapake.Kang luwèh becik manèh pendonor tansah aduh-aduh lunga lan ora usah nganggo perjanjian karana wis disiapake tempat kanggo donor.Donor Getih kang becik ing manungsa, saben télung sasi sepisan (3 bulan).Golongan getih kang ana ing manungsa ya iku golongan A, Golongan AB, Golongan B, lan Golongan O.
Sarat Donor Getih[besut | besut sumber]
sing penting urip n akeh duwite lak yo beres….kasarane imbang lah.
Rupane mono ya ora pati ayu. Dedege ora endhek nanging ya ora dhuwur, mung tiba sedheng. Pakulitane ora kuning nanging uga ora ireng, lumrah pakulitane wong-wong liyane. Mung saiki wis akeh prawan-prawan sing wis ora gelem melu tandur, ora melu matun menyang sawah. Mula sanajana ora pati ayu pakulitane dadi resik. Beda karo bocah wadon rong puluh taun kepungkur. Rata-rata bocah wadon saiki wis padha mambu sekolahan. Akeh-akehe wis padha namatake sekolahe nganti tekan SMA. Saiki wis arang –arang -- kena diarani ora ana -- bocah wadon sing buta huruf ateges ora sekolah. Ditambahi maneh asring menyang salon, sanajana salon iku salon pucuk gunung. Ana salon kecantikan siji sakecamatan, ramene mung pendhak dina pasaran. Mbeneri pasaran ing kutha kecamatan kono, sing tiba dina Pon. Prawan-prawan sakiwa tengene kutha kecamatan padha menyang pasar melu mboke. Mula ora aneh sanajana bocah desa wis kulina karo tetembungan facial, creambath, rebonding lan sapanunggalane. Saben dina pasaran sing arep nyalon padha antri. Eling-eling, bisa menyang salon yen mung pendhak dina Pon. Saliyane dina pasaran Pon salon kecantikan mau tutup. Yaiku pasaran ing panggonanku.Aku, saben dina Pon ya mesthi leren ing sacedhake salon kono, karo nunggu penumpang mula ya ngerti lan apal sapa-sapa sing asring mara menyang salon kono. Kadhang-kadhang aku ya sok melu kanca-kanca nggodha bocah-bocah sing arep menyang salon kuwi.“Badhe tindak nyalon ta mbak?,” pitakonku marang sawijining bocah sing nganggo klambi cita kembang-kembang. Pitakonku mau satemene ya mung abang-abang lambe. Timbang nganggur karo ngenteni penumpang. “Inggih,mas” wangsulane bocah wadon mau karo mesem. Bareng weruh eseme bocah wadon mau , mak tratab... sakala atiku krasa dheg-dhegan. Katon untune sing putih miji timun, mripate blalak-blalak mbawang sabungkul, irunge ngrungih pindha kencana pinatar – iki panyandra jaman biyen -- Sakjane wis suwe bocah wadon mau angger dina pasaran Pon numpak montorku, nanging aku ora sepira nggatekake bocah wadon mau. Ora krasa mripatku tansah ngetutake lakune bocah wadon mau, mlebu menyang njero salon. Dak sawang-sawang,
poyang-payingan. Ora krasa pikiranku nglambrang teka ngnedi-endi.“Man, “ bengoke kancaku karo nggablog gegerku. “ Nglamun wae. Apa se sing dilamunke ?” omonge kancaku kemerecek.Aku mung meneng wae. Ora mangsuli apa sing dadi pitakone kancaku mau. “Tak sawang saka kadohan kok sajakane kepencut karo bocah iku.” Aku isih tetep meneng wae. “Rokok , Ta ?”aku nawani rokok menyang Narta sawise rada suwe ora omong-omongan.“Wis. Lagi bar rokokan kok, “ Narta nampik pawewehku.“Sapa , Ta, bocah mau ?” pitakonku marang Narta. “Sing endi ? Klambi cita
Nanging aku ora pati nggatekake,”“Jenenge Narti. Cah Sambong, omahe cedhake pak Lurah kono lho.”“Anake sapa, Ta?”“Anake pak Tama, bakul endhog”Ora krasa wong-wong sing menyang pasar wis padha mulih. Sing arep numpak montorku wis padha ngenteni. Kalebu si Narti. Bakul-nakul liyane sing dadi langganan siji loro isih katon durung teka. “Lik Samiyem mau wis numpak pa durung ?” pitakonku marang wong-wong sing arep padha numpak. “Durung. Jarene
ora wani ninggal. Penumpang banjur daktliti siji-siji. Bareng teka Narti sing pranyata wis lungguh ndhisiki, banjur tak kongkon lungguh neng ngarep cedhak sopir.“Mbak, njenengan lenggah enten ngajeng mawon lho,” pakonku.“Mboten mas, ngriki mawon sareng kaliyan tiyang tiyang mawon.”“Sekeca wonten ngajeng mbak.”“Sampun boten, wonten ngriki kemawon ,“ dheweke tetep puguh ora gelem lungguh ngarep.Asem, batinku misuh . Upama gelem lungguh ngarep bisa tak gendhing, bisa tak jak omong-omongan. Aku kok duwe karep ala, ya ora. Karepku mono dak gawe becik, kanggo rumah tangga sing apik, bakal tak enggo selawase.Dina, wis bola-bali ganti . yen wayah awan pikiranku bisa keslamur pegaweyan, golek penumpang mider-mider menyang pasar sing mbeneri pasaran dina iku , kayata menyang Tegalamba mbeneri pasaran Wage, menyang Parang mebeneri pasaran Paing lan sapiturute. Nanging yen mbeneri srengenge wis angslup... ora ana sing bisa nylamur ruweting pikir. Bisane mung ngetung usuk , pikiran nglambrang teka ngendi-endi. Gawang-gawang katon guwayane si Narti saklebatan . Lap katon ..... lap ilang. Lamat-lamat keprungu swarane radhio saka daleme pak Sastra, Mijil Kethoprakan ...Lali lali datan bisa lali,Lawas saya katon,Upamakna wit-witan sing gedhe,Tinutuhan datan bisa mati,Mrajak saya semi tresnaku ngrembuyung. Dina pasaran Pon candhake aku wis ancang-ancang, mengko yen Narti menyang pasar arep tak lungguhake ngarep. Mula lungguhan ngarep tak kosongake. Ora ana penumpang liya sing oleh numpak cedhak sopir. Arepa bakul langganan lawas, tetep ora oleh. Aku dina iki kudu bisa nyedhaki Narti. Kudu bisa .... kudu bisa ... kudu bisa....Temenan, dina Pon Narti katon wis ngadhang neng pinggir dalan karo mboke. Mboke Narti katon nggawa dagangan rada akeh, pirang-pirang senik – wong kene ngarani senik kanggo wadhah saka pring sing dienam -- .pedal rem langsung tak pidak, montor mandheg greg.“Mangga, mbak panjenengan wonten ngajeng kemawon.”“Lha simbok pripun, simbok wonten wingking.”“Simbok nggih kersane mawon, kersane nengga dagangan.”“Boten ah, mesakaken simbok.” Narti tetep ora gelem lungguh ngarep. Njur numpak montor lungguh jejer mboke. Aku wis ora wani meksa maneh. Nanging sing jenenge ati iki sing ora karu-karuwan. Kapan baya aku bisa omong-omongan karo si Narti. Sanajan wis sakmontor – aku sopir dheweke penumpang --- isih tetep ora bisa ngomong. Paribasan wis bisa lungguh jejer nanging isih durung bisa kandha . Kandha sing sabenere rasaning atiku. Kaya unen-unen ning parikane para sindhen kae : Bisa nggender, ra bisa ndemung. Bisa jejer, ra wani nembung. Kaping pindho aku wis golek rekadaya supaya aku bisa ngomong karo Narti nanging gagal. GAGAL TOTAAAAAAAAL ......Kari pisan , aku kudu nggawe sanjata pamungkas. Sanjata iki saiki kapeksa tak anggo. Yen pisan iki ora bisa klakon, ora ana gunane urip neng ngalam donya. Aku rumangsa ora bisa
aku mara menyang omahe mbah Dhukun Sama, diwenehi mantra Jaran Goyang . Mantra dikongkon ngrapal wayah engi
sabetake segara asat,Marang si jabang bayine Narti,Lulut, lulut, lulut marang raganingsun , .... banjur nggedrug lemah ping telu.Seminggu, rong minggu, telung minggu nganti patang minggu. Lho kok ora ana bedane. Kok ya mung panggah wae. O, mbok menawa ora jodho. Mula aku banjur golek dhukun maneh sing luwih ampuh. Aku dikandhani kanca jarene ana ing Jember. Dak parani. Embuh desane . aku dhewe ya ora weruh, sing cetha saka kutha Jember isih telung puluh kilo. Padha karo sing sepisan, padha ora jodhone. Pungkasan, aku menyang Trenggalek pinggir segara kidul. Lumrahe papan pinggir segara iku akeh dhukun ampuh. Biasane mantrane kanggo mbayoni utawa nglemesake iwak gedhe yen mancing neng segara kidul. Yen iwak gedhe wae bisa lemes mosok jabang bayine si Narti ora bisa lulut.“Kula nuwun,”“Mangga, pinarak mas.”“Ngaturaken ulem.”“Saking pundi?” pitakonku.“Sambong. Kirman sopir rak panjenengan ta ?” “Leres,” ulem tak tampani. Tak waca saklebatan, saka pak Tama. Atiku wis krasa dheg-dhegan. Ulem tak bukak banjur tak waca kanthi
ditekuni : Mekanik bengkel resmi, bengkel umum, bengkel cat, bengkel
Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Satriya sumendhining Pandhawa (kakang ragil). Kagungan rayi siji tunggal rama ibu, kekasihe Raden Sadewa. Wujude Nakula lan Sadewa, kembar. Kembar rupa, swara, lan busana.Nalika timure, Raden Nakula kekasih Raden Pinten, dene Raden Sadewa kekasih Raden Tangsen. Kasatriyane Raden Nakula ing Sawojajar.Sedulure beda ibu ana telu, yaiku : 1. Prabu Puntadewa, 2. Raden Wrekudara, 3. Raden Janaka. Puntadewa, Wrekudara, Janaka, Nakula, lan Sadewa, sinebut kadang Pandhawa, saka tembung linggane Pandhu lan hawa tegese putra Pandhu.Manut layang Purwacarita, garwane Raden Nakula sesilih Dewi Srengganawati, putrane Sang Hyang Badhawanganala. Karo Dewi Srengganawati iki, Raden Nakula peputra siji sesilih Dewi Sri Tanjung.Manut layang Pustaja Raja, garwane Raden Nakula sesilih Dewi Suyati, putrane Prabu Kridhakerata, ratu ing Awuawulangit. Nakula klakon nggarwa Dewi Suyati sawise bisa ngalahake Indrakesata. Karo Dewi Suyati iki, Raden Nakula peputra loro, yaiku: Raden Pramusinta lan Dewi Pramuwati.Wujude Raden Nakula satriya bagus, mbranyak pasemone. Watake jujur lan bekti marang sedulur tuwa.Ngarepake pungkase perang Bharatayuda, Raden Nakula lan Sadewa disraya dening Prabu Kresna supaya sowan ing ngarsane Prabu salya (uwake / pakdhene) kanthi ngliga keris, pasrah pati urip. Dhawuh iki ditindakake, satemah Prabu Salya mblakakake isen – isening atine lan nyuwun tandhing mungsuh Prabu Puntadewa. Satemah dadi srana menange Bharatayuda tumrap Pandhawa.
formal disebut Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara Senopati Ing Ayudha Sudibyaningprang. .: Gusti Pangeran Adipati Arya Adie Riyanto :.
Amérika Sarékat. Musisi ingkang misuwur kathi asma Axl Rose salebetipun misuwur minangka pamimpin ugi pamakrasa Guns N' Roses (sesarengan Tracii Guns wonten ing taun 1985).
ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Yen ra ngerti takon, yen butuh ngomong, yen perlu nyuwun tulung.
Bang SAM gathneh undangen kabeh lho…bin GATHNEH malang iku.
wingi tak kiro koe fby paling guoblok no 2 setelah darmo, tp wes tak revisi koe saiki dadi no 1
meh koe ngeyel koyok opo, yo
kondur soko Bekasi ... biasane Ibu ndamel unjukan soko Teh.Sing nyong ngerti soko Ibu resep menyeduh teh sing nikmat yo koyo kiye :Pilih teh sing ora akeh campurane (koyo kembang mlati lan sak liyane).Teh wujude lembut, ora kasar-kasar.Ambune koyo suket.Nyajikake nganggo banyu sing umeb (mendidih).Jare Bapak, Resep mau yen diterapke bener arep ngasilke ambu sing nyegerake, roso sing enak.Resep no, 1, 2 lan 3 ono ing Teh Cap Djenaka Pekalongan.Tinggal Panjenengan njalakake resep no 4.Sumonggo mas...Teh Cap Djenaka Pekalongan
Nan 9 raw manga, Saiki Kusuo no
aja sok sukan-sukan,anganggoa sawatawis,ala watake wong suka,nyuda prayitnaning batin.Yen wis tinitah wong agung,aja sira
anenulari. (Wulangreh, PB IV)Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung “lakunireku” lan
tembung iku. Tembung-tembung mau didadekake satembung, perlune kanggo nyocokake guru wilangane tembang. Yen saupama ora dibuwang wandane , bakal kaluwihan sawanda. Samono uga tembung lakunireki. Tembung-tembung sing kaya mangkono iku diarani tembung garba utawa tembung sandi.Tembunggarba ana telung warna yaiku :1. Tembung garba sutrawam : yaiku tembung garba sing oleh aksara w. Tuladha: : malbweng = malebu + ingmunggweng = munggu + ing (tg. manggon ing)2. Tembung garba sutraye : yaiku tembung garba sing oleh aksara y (ya). Tuladhane : sedyarsa = sedya + arsa (tg. tujuane, karepe)sugyarta = sugih + arta. (tg. sugih dhuwit )3. Tembung garba warga ha: yaiku tembung garba sing ora kalebu ing lelorone iku. Tuladha:narenda = nara + endra. (tg. wong sing pangwasane kaya bathara endra, ratu)narpendah = narpa + endah (tg. ratu sing ayu )Tuladha liyane :aneng = ana + ingaraneki = arane + ikidupyarsa = dupi + arsa.jalwestri = jalu + estrijiwangga = jiwa + anggakajuwareng = kajuwara +
Bagus : “Eh, Assalamualaikum Pak Dar”
Pak Dar : “Wassalamualaikum le. Nak bagus…”
Bagus : “Pak Dar, menika kula badhe nyuwun pirsa.”
Pak Dar : “Oh ya, ya, apa ta, Nak?
”Leres Pak. Kla nyuwun pirsa menapa kemawon ingkang dipun ngendikaaken dening narasumberipun?”
Pak Dar : “Pak Indramawan Setyana Nugraha Santoso iku, ta? Dheweke ngomong yen saiki Indonesia iku lagi akeh masalah ing pendhidhikan. Nah, diprelokake metode sing apik kanggo ningkatake kualitas pendhidhikan ing Indonesia.”
BAGUS : ”Kados pundi metode ingkang sae menika, Pak?”
Bagus : ”ICT? Information and Communication Technology?”
Pak Dar : ”Iya, gampangane ngganggo sarana komputer”
Bagus : ” Supados menapa, Pak?”
Pak Dar : ” Supaya bocah-bocah utawa murid-murid sing diwulang luwih antusias lan seneng. Dhewekke bisa nyawang gambar utawa animasi sing apik.Bahane bisa download saka internet utawa njalluk kancane sing wis duwe. Pokokke praktis lan gampang.”
Bagus : “Oh, leres ngih, Pak? Kula ugi remen nalika guru kulaguru kula ngangge komputer lan proyektor.”
Pak dar : “Iya, saiki lagi digolek cara sing apikkanggo nerapake ICT iku ing dhaerah Indonesia. Iku sing angel.
Bagus : “Oh, mugi-mugi enggal saged kaleksanakaken. Sampun cekap semanten, Pak. Mayur nuwun sanget.”
Pak Dar : “Oh, ya,ya, Padha-padha, le
“Kowe kie piye tho Ti..yen bapak nduwe duwek yo kepingin njemput kowe nganggo montor sing apik,lah bapak ra duwe duwek!”
sugeng permalink	September 21, 2009 18:33	sukarti iku koyo kacang lali karo kulit e. Sakjane nang korea kono kerjo opo tho, koq iso duwe ingon-ingonan cah lanang 😕 ojo2 iku cah lanang di di gado karo sukarti ?!?
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.watch-xxx-online.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Korosi iku sawijining istilah ing bidhang kimia kang tegesé karusakan utawa dhegradhasi logam merga ana réaksi redoks antarané sawijining logam karo dat kang ana ing lingkungan sakupengé kang ngasilaké senyawa-senyawa kang ora dikarepaké.[1] Ana ing kadadéyan korosi, logam ngalami oksidasi, déné oksigen (udhara) ngalami reduksi.[1] Karat logam umumé ya iku awujud oksida utawa karbonat.[1] Rumus kimia karat wesi ya iku Fe2O3.nH2O,[2] sawijing dat padhet kang warnané coklat-abang.[2]
Korosi arupa prosès elektrokimia.[2] Ana ing korosi wesi, bagéyan saka wesi iku dadi anode, nalika wesi ngalami oksidasi.[2]
Fe(s) <--> Fe2+(aq) + 2e[2]
Èlèktron kang dibébasaké ing anode mili menyang bagéyan liya saka wesi kang dadi katode, nalika iku oksigen karéduksi.
O2(g) + 4H+(aq) + 4e <--> 2H2O(l)[2]
O2(g) + 2H2O(l) + 4e <--> 4OH-(aq)[2]
Ion wesi(II) kang kadadéyan ing anode kang kaoksidasi mbentuk ion wesi(III) kang sabanjuré mbentuk senyawa oksida kahidrasi, ya iku karat wesi.[3] Ngenani bagéyan ngendi saka wesi kang dadi anode lan bagéyan ngendi kang dadi katode, gumantung saka faktor, tuladhané dat pareget, utawa prabédané saka rapetan logam iku.[3]
Korosi bisa uga ditegesi serangan kang ngrusak logam merga logam ngalami réaksi kimia utawa elektrokimia karo lingkungané.[3] Ana dhéfinisi liya kang njabaraké manawa korosi ya iku walikan saka prosès ekstraksi logam saka bijih mineralé.[3] Tuladhané , bijih mineral logam wesi ing alam bébas ana ing wujud senyawa wesi oksida utawa wesi sulfida, sakwisé prosès èkstraksi lan diolah, bakal ngasilaké wesi kang digunakaké kanggo gawé baja utawané baja padhuan.[3] Sasuwéné nganggo baja, baja bakal ngalami réaksi karo lingkungan kang bisa nyebabaké korosi (bali menèh dadi senyawa wesi oksida).[3]
^ a b c (id)www.reindo.co.id
^ a b c d e f g (id)www.bebas.vlsm.org
^ a b c d e f (id)www.scribd.com
kas;tegese kas nyantosani;setya budya pangekese dur angkara.
Akses Jalan Linggamas Digelontor Rp 15 M | RADAR Banyumas
November 1, 2016 at 9:13 pm
Wis to lik… mulih nang jowo ae… engko tak kawinin kowe karo anake pak kades sing ayu tenan iku,garap sawah warisan wong tuwomu. ojo keluyuran meneh neng paddock yo lik… mbok mu wes njaluk putu jare. wis lik… numpak bojo luwih kepenak timbang numpak mobil manor kuwi.
November 1, 2016 at 9:19 pm
Saderengipun taun 1945 kita bangsa Indonesia kajajah bangsa manca, antawisipun bangsa walanda. Ing pundit-pundi papan kathah para sedherek kita berontak lumawan panjajah. Wiwit saking Raden Ajeng Kartini ingkang ngupaya undhaking pahlawaning drajating wanita, dr. Wahidin lan dr. Sutomo saha perjuangan pahlawan sanesipun kita lajeng mangertos, bilih persatuan menika upaya ingkang trep uwal saking penjajahan. Poro rawuh ingkang kulo hormati.
panjenenganipun Bpk ingkang kula hormati, Bpk. Ibu guru ingkang kula hormati,
Naming sakderengipun, lgangkung rumiyen sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur
wonten ngarsaning Gusti ingkang Moho Agung. Injih awit panjenengan
Koran. Kita mangertosi bilih narkoba menika dados awisan, tumraping negri langkung-
langkung agami, awit sosinteno ingkang ngomsumsi narkoba, tumindak ipu badhe nalisir
saking kasusilan. Sanget kemawan tumindak ingkang ngrungak aken tiang sanes, lan ugi
kathah ingkang melebet penjara goro-goro narkoba. Awit tiyang ingkang ngomsumsi
narkoba, ical kesadaranipun lan gampil tumindah anarkis, kados ipun, mejahi tiyang,
mbegal, jambret lan sanes-sanes ipun. Narkoba ngrusak jasmani soho rohani, sak sinteno
tiyang ingkang ngomsumsi, mboten pejabat, mboten artis, mboten rakyat, mboten guru,
mboten murid, mboten sugih, mboten miskin, pramila kanthi mekaten, monggo sareng-sareng kita tebihi narkoba, kita perangi narkoba, supados kita mboten kecemplung jurang
keseseng saran, langkung-langkung dumateng generasi muda, minangka kusumaning
monggo kita berjuang kanti sekuat tenaga, nebihi soho merangi narkoba, ampun ngantos
kita gampil kepikut barang ingkang haram meniko, ingkang badhe mbeto kito dating
tumindak ingkang nalisir, saking kautamen, soho kasusilaan , ingkan tundhopipun dawah
Kula kinten naming mekaten ingkang saget kula atur aken mugi-mugi sanget ndados aken
nyuwun agenging pangapunten, ingkang mboten mranani ing panggalih.
Panutuping atur Wabillahi taufik wal hidaya.
Poro bapak, ibu lan sederek sedoyo ingkang kulo hormati. Ing dalem dinten ingkang berbahagiya niki monggo kulo lan pan-jenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan rahmatipun sehinggo wakdal niki kito sedoyo saget kempal wonten meriki panggenan kaperlu ngengeti dinten pendidikan Nasional ingkang tepatipun tanggai kaping kalih saking wulan Mei tahun
Perlu sanget kito sedoyo sumerapi mbok beleh pemerintah Indonesia ing dalem kitab UUD 1945 sampun dipun programaken wajib belajar dumateng warga negarinipun milahi umur pitung tahun. Kito ugi sumerap ing dalem agami kito Islam ingkang sampun lami ngantos pinten-pinten abad niku, wakdal nabi saw. taksih gesang sampun mrogramaken utawi anjuraken wajib belajar dumateng umatipun niku sedoyo maksudipun supados umat beliau dados umat ingkang nggadahi ilmu pengetahuan lan ugi supados dados umat beliau saw. ingkang boten bodoh. Masalah niki kados pengendakane nabi saw. ing dalem hadits riwayat Ibnu Abdil Baar ingkang artosipun
Nggoleko ilmu iku senajan ona negari Chino. Saktemene nggolek ilmu iku dipun wajibno ingatasi saben-saben wong Islam. Lan saktemene malaikat iku bakal ngerendahno sayape marang wong sing nggolek ilmu sebab repote marang pengga-wean iku.
Poro ibu tasih kedah berjuang, kangge ngisi kamardikan, kanthi ndherek nyengkuyung nggayuh pemimpin ingkang luhur, bangsa Indonesia inggih menika mujudaken masyarakat adil lan makmur adhedhasar Pancasila lan Undang-Undang Dasar 1945. Sedaya gegayuhan
lawu ngucapin matur sembah pinuwun mugi-mugi meniko dados aken pawartos ingkang luwur. dumateng poro kadang kang sami remen ngawuri adat jawi, monggo kulo haturi supados tindak dateng mriki sowan kanti niat kang sae ampun kang neko2 mugi2 gusti kang
jawi.. mugo -mugo tetep lestari.... lestari lingkungane lestari kabudayane... suwun..BalasHapusBalasanlare nogiri10 Agustus 2012 22.45mugi taksih kathah kadang kaneman ingkang kerso ngleluri bab meniko,boten namung cubriyo lan dadosaken
BL1…..wah, opo maneh iki ??….
lolos…ono sng komen elek lolos??
seng due warung ki sehat opo gak..??
ra isah demo sing due warung, engko malah ngumpet nang njero kulkas sing due warung.
Gae LED ae rung iso kok ngeyel
Tuku CBR ER.ER ora enek kabel gas Pating
Reply	yusmei says:	July 18, 2014 at 8:57 am
Barter,…aku diajari motret ya…jo lali
Yucheng Dadi Machinery Co., Ltd.
mikir dhisik lagi omong.Pitik tukung saba alas,wis kadhung ya bablasPitik cemani dinggo sesajen,timbang dilarani luwung urip ijenRokok klobot taline lawe,digawe abot ana sing nduwe.Taline lawe rupane abang,ana sing nduwe trima nyawang. Rupane abang ditali telu,trima nyawang sirahe ngelu.Ditali telu taline pedhot,sirahe ngelu cemot-cemot.Taline pedhot rokoke udhar,cemot-cemot nganti modar.Wong liya luwih gemati,esuk plenong nggawekke kopiNggaweke kopi kopine tubruk,nyruput kopi karo watukNyruput kopi karo watukmertua liwat disawat gethukMertua liwat disawat gethuk,mertua jengkel ngamuk amukMertua jengkel ngamuk amuk,mantu minggat goleki ra kepethukGoleki ra kepethukmantu edan umpetan nang cakrukNang cakruk medang ginastel,parikan mbilung pun mangga dipunggel.Tali lawe iki jebule
Ora munggah jebule kakehan YANG YANGANRokok klobot taline lawe, wis kadhung mbobot ya wis ben wae wong ana bojone.Timun emas dipangan buta ijo,aku lho mas ora duwe bojoButa ijo kathoke
tresna mati ayem atikuMesem ngguyu ketok untune,sing ditunggu golek liyaneKetok untune klambine jambon,golek liyane sing enomKlambine njambon nganggo kacamata,sing enom sing luwih rosaNganggo kacamata rupane ireng,luwih rosa ya luwih nggantheng.Rupane ireng kaya lutung,wong ngganteng nggarai lara jantung.Kaya lutung menek
katon ponang cahya mayaanarawung warna warna wordumunungnuksmeng cahya kang sajatiingkang padhang
Ciri Manusia Indonesia : Menurut Mochtar Lubis | Informasi Kulon Progo Binangun MWK
Wedono Mayong, ibune klairan saka desa Teluk Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kan...
Syukur Dumateng Gusti Alloh lan Sholawat Kagem Kanjeng Nabi. Puniko salah setunggaling kegiatan rutin sedulur-sedulur saking Bagag Jiwan Mediun, ingkang merantau ngudi rezky sambunge urip lan nglampahi laku ngibadah dumateng Gusti Alloh tetep nguripaken obor paseduluran “SILATUROHIM” rutin kalih wulanan.
Mohon dongone sedulur sedoyo ing Ngalam Ndonyo : mugi-mugi tansah pinaringan Keberkahan dumateng anggota khususipun lan masyarakat luas umume ing salebeting Silaturohmi “Paguyuban Bagag Jiwan Mediun” puniko.
pengen wah tapi gak ada modal mas:)
klo adapun kayaknya sayang buat beli :))
alief permalink	January 21, 2009 08:39	sopo rek sing ate menehi aku….
aku ra nduwe duwek gawe tuku blackberry 🙂
Sankhprakshalan Bandha Mool bandha Uddiyana bandha Jalandhar bandha Maha bandha Human
Penderita klinefelter kanthi kromosom XXY ing manungsa.
Sindrom Klinefelter ya iku kelainan genetik ing wong lanang kang diakibataké déning akèhé kromosom X.[1] Wong lanang lumrahé nduwèni kromosom sèks arupa XY, nanging panyandhang
gangguan perkembangan ciri-ciri fisik ing antarané arupa ginekomastia (klenjar susu kang gedhé) lan mrebawani marang gedhéné payudhara, lsp.[1]
Laporan wiwitan ngenani sindrom klinefelter dikenalaké déning Harry Klinefelter lan kancané ing Rumah Sakit Massachusetts, Boston.[2] Nalika iku kacathet 9 pasien lanang kang duwé payudhara kang saya suwé saya gedhé, duwé rambut ing awak, tèstis saya cilik, ora patiya mampu mrodhuksi spèrma.[2] Ing taun 1950-an, para ilmuwan nemokaké manawa sindrom kang dialami déning 9 pasienmau disebabaké déning kromosom X tambahan ing wong lanang mula nduwèni kromosom XXY.[2] Ing taun 1970-an, para ilmuwan kandha manawa kelainan klinefelter minangka salah sawijining kelainan genetik kang ana ing manungsa ya iku 1 saka 500 nganti 1 saka 1.000 bayi lanang kang dilairaké bakal kena sindrom iki.[2]
TNI AU Bangun Tol Udara | RADAR Banyumas
mesin mesin sing koyo ngene luwih murah, bandel, tenogone luwih
mangsa ngertia Ora bakal mandheg tumoleh Saderma miling tembung warisan
Ora kleru, ngetut lakune jaman Mbujung impen lan kekarepan Awit jantraning ngaurip Manut obah osiking kahanan
Lan aku kelingan marang guritmu Gurit sing ora tak ngerteni maknane Kejaba sawijining parikan, sawijining sanepan Sing kebak rasa kapang Lan rasa panuwun, Marang urip Lan sang Hyang
Ning saiki sakwuse pirang-pirang abad Ngumbara. Dumadakan banjur krasa kaendahane Sing mbujuk lakuku Nuntun atiku Sedheku. Ing ngarepE
Jago kluruk wayah esuk Mawa tengara kang tidhem premanem Pangribawane sumrambah ngebaki donya
Kalane jago padha kluruk lan kodhok padha ngorek Kena wae aku lank owe bebarengan ngimpi Jago kluruk wayah esuk Nyimpen greget kang ora nglokro Ngemu pangarep arep kang isih dawa Yen bakal ana dina padhang trawangan
Nanging nalika klambi dhines tumemplek neng awak Ing kono wis dudu impene wong turu Ngelingana jago sing tansah kluruk Maweh semangat kang ora bisa nglumpruk
Kajaba sesanggeman abot kang sumandhang Amrih wujud impene masyarakat sing butuh pangayoman Kalane jago padha saba ing kono Kelingan kabutuhane warga Saiki jago padha kerig ngumpulke tenaga Klambi dhines kang sumebar sanegara Ing kene diwaca pira ajine
Jago kang padha kluruk aja pisan kumalungkung Kaprayitnan elingana Negarmu durung aman Isih akeh bangsa
donga wis ngerti dalan lan wektune Uga kudu aweh wektumarang hawa nyaring kamursidan ing antarane lebu
kendal ku saiki rodo pudar goro2 kumpul karo bocah2 kuwi.hahaha. nice
"Gilar-gilar ing tengah, asih kayu leksono, ya maya langgeng tan keno ing pati, gilar-gilar ing tengah, kepyur-kepyur ing ngarepku, remu-remu ing buriku, lerep tengah, bunder kiwo, si......(
saiki asih marang aku, saka kersaninggusti, kang akarya jagat."
Demikianlah kajian mengenai Aji Pengasihan Pancer Nagara Jumanten Wilis yang di jaman dahulu merupakan ageman dalem ingkang sinuwun
Mahendra permalink	April 21, 2009 02:08	Andum slamet…
mugi2 gusti ingkang maha kuaos paring rahayu wilujeng dumatheng panjenengan suryaden permalink	April 21, 2009 10:53	awet sampe kaken ninen,
Kok jik iling ya mbak ceritone? Hahahhaa…
Reply	yusmei says:	January 18, 2015 at 8:37 am
Pengin nulis sing ora abot2..akhire nulis iki, males mikir. hahaha. Memori kan iso
ngaji sregep sing ngapusi, mendem … bengi bojo gonta-ganti nganti bingung sing ngopeni kelingan neng omah yen duit terus njaluk wong tuwo alesan neko-neko nganti ngapusi sarunge mambu nganti koyo kloso, dik*mbah setaun pisan wae yen arep bagda dasarane bocahe mbeleng, wayahe sholat malah pasang nomer senin kemis poso susu, sasi poso malah dolanan susi susa susu susa susi, susa susu susa susi saiki susah,
OBAT KUAT LEVITRA 100mg DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxtubenote.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
wong jowo: Postingan Iki lek Ora Ngangge Boso Indonesa Ora Lucu
Lindhu Sumatra Kulon 2009 dumadi ing tanggal 30 September 2009 ing jam 17:16:10 WIB. Épisènter lindhu ana ing kurang luwih 50 km saka Padang. Minimal 1.100 jiwa téwas déning lindhu iki lan mèwu-èwu liyané diduga kajebak sajroning reruntuhan bangunan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lindhu_Sumatra_Kulon_2009&oldid=822683"	Kategori: Lindhu2009	Menu navigasi
ing wakdal ingkang berbahagiya niki monggo kulo lan panjenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersani-pun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo ing kesempatan niki kulo lan panjenengan sedoyo saget ndugeni undanganipun ibu;…..ing dalem acara ulang tahun kelahiranipun ingkang kaping;…..Mugiyo rawu kulo lan panjenengan sedoyo dinten niki tansah dipun ridhai Allah swt. Aamiin yaa Rabbal Aalamiin.
Shalawat lan salam mugiyo tetep dipun paringaken dumateng nabi Muhammad saw., keluarganipun, poro sahabatipun, lan ugi poro kaum muslimin ingkang purun nerami ajaran lan ngamala-ken ajaran Islam kelawan estu-estu lan leres. Mugiyo kito dados umat beliau ingkang beriman lan takwa dumateng Allah swt.
nipun ibu; …..ingkang saben dintenipun dipun sebat ibu; …..
Lan semanten ugi kulo ingkang dados wakil saking sekeluarga, raos bingah lan matur nuwun sanget, dumateng panjenengan sedoyo ingkang nyempataken wakdal lan ngerawuhi undangan ing acara niki. Mugiyo rawuhipun panjenengan sedoyo niki dipun ridhai Allah.
Kulo ugi ngaturaken pangapunten dateng panjenengan sedoyo beleh anggenipun kulo nyambut kerawuhan niki kirang nyeceki ing manah, nopo arupi panggenanipun lan ugi ing dalem pasoga tanipun, ugi lintu-lintunipun. Keranten namung sagete lan batasipun kemampuan ibu lan bapak sekeluarga.
Semanten ugi kulo nyuwun do’a restuipun saking poro rawu sedoyo ing dalem dinten ulang tahun kelahiranipun ibu kul: Mugiyo penjenenganipun dipun paringi dowo umur, rizki ingkang lapang, lan ugi dados istri ingkang shalihah, sehinggo wonten nggene keluarga senantiasa dipun liputi raos bingah lan ru-kun-rukun kemawon.
Kulo niki nyogonipun ingkang kaping setunggal ingkang dados wakil saking sederek-sederek kulo ngaturaken selamat ulang
tahun kelahiranipun ingkang kaping;…..Mugiyo dipun paringi
dening Allah swt. kaliyan umur dowo, ingdalem keadaan sehat badan lan lancar rizkine. Lan semanten ugi saget maringi pitedahlan arahan ingkang leres lan sahe, ugi dipun paringi dening Allah swt. kesaran, wonten gesangipun ing dalem keluarga. Amiin yaa Rabbal Aalamiin.
Lan kulo ing wakdal ulang tahun kelahiranipun ibu dinten niki, mboten saget maringi nopo-nopo, kejawi do’a kemawon Mugiyo sedoyo doso ibu dipun ngapunten Allah swt. Amiin Ya a. Rabbal Aalamiin. Niki do’a ingkang kulo sampekaken :
“Do Allah, do Tuhan kulo, panjenengan paringi pangapuroh doso kulo dan doso tiyang sepuh kulo kekalih lan panjenengan
paringi welas asih deweke kekalih koyo dene panjenengan (Allah) maringi welas asih kulo wakdal taksih alit. ” “RABBANAA AATINAA FID DUNYAA HASANATAN WA FIL AAKHIRATI HASANATAN WA QINAA ADZAABAN NAAR.”
“Do Allah, do Tuhan kulo, kulo nyuwun kebahagiyaan ing dalem dunyo lan kebahagiyaan wonten ing dalem akhirat. Lan jagilah kulo saking geni neroko. ”
Kulo kinten cekap, lan kulo ngucapaken matur nuwun. Kirang langkunge
Rahasia Artikel Ki Asmoro Jiwo | Ki Asmoro Jiwo
Fine, thank you. ('Pangéstinipun saé, matur nuwun' )
What is your name? ('Asmanipun panjenengan sinten?' )
tanggal kaping 21 robingulakir ing warso ehe 1852 sinengkalan KARNO NO TO MURTINING RATU.
gesang.Ing mriku syang aji joyoboyo sak langkungsuko hanarimo .Rumaos menawi sampun tetep kamanungsanipun ing bathos ngesthi wuwulanging guru.Ing tembe saged dados sor soraning kekarahan tekenipun sang pandhito rojo wau.Lajeng haminto keparingono seserapan KAWONTENANIPUN JONGKO.Ing naliko semanten syeh maolana ngalisyamsudien lajeng hanggelar kitabipun MUSAROR(JONGKO WIWITIPUN TANAH JAWI KAISENAN MANUNGSO SEPISAN NGANTOS DUMUGI JAGAD PRALOYO).
Ingkang rumiyin kawastanan zaman KALI HISWORO tegesipun zamaninggil/luhur.Ing salebetipun jaman kali hisworo wau umuripun menawi tahun SURYO 700warso.Menawi tahun CONDRO 721 CONDRO.Mawi mengku JAMAN PIPITU awasto KOLO sami amengku umur 100 warso tahun SURYO.
Dene menawi tahun CONDRO 103 WARSO.Kadhos ing ngandap puniko:-JAMAN KOLO ROGO tegesipun jaman kesakitan.Awit tiyang jawi sami anandhang sakit amargi sami kateluh ing seluman dados tanah jawi saweg umur 100 tahun.
-JAMAN KOLO KUKILO tegesipun jaman peksiawit dereng wonten coro taksih kados peksi kemawon umuripun tanahjawi 200tahun.
-JAMAN KOLO DWORO tegesipun jaman pelawangan awit tiyang jawi taksih awas awas amargi taksih kacelakan dewonipun.Tanah jawi umur 300tahun.
-JAMAN KOLO TIRTO tegesipun jaman Banyudene wekdal puniko tanah jawi wiwit wonten banjir ageng karyo keleming daratan.Tanah jawi umur 400tahun.
-jaman kolo driyo tegese jaman kemokalan dene ing wiwit puniko ing tanah jawi sami hangudi ingkang gaib gaib.Tanah jawi umur 500tahun.
-jaman KOLO DROTO tegesipun jaman kerusuhan.Dene wiwitpuniko poro noto tanah jawi
konco ning nggisik gembiroAlerap lerap banyune segoroAngliyak numpak prau layarIng dino minggu
lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis soreWiting kalopo katon ngawe awePrayogane becik balik waeDene sesuk esukTumandang nyambut gawe
bukkake	cum dijupuk	masturbasi	fisting	assfucking	ngambung	bokongé sialan	ngobahke driji	pijet	padusan	ngisep	spanked	tied-up	kurang ajar	silit	dilatih	dipun cukur	digawe nggo tangan	turu	kaukum
Dina Setu Paing Surya kaping 28 Februari 2009 ing Pendopo Kabupaten Rembang, minangka dina kang "bersejarah" munggwing Ki Demang Waru. Amarga ing dina iku Ki Demang Waru tampa Layang Kekancingan ( beslit = Surat Keputusan ) saka Bupati Rembang H. Moch. Salim. Ki Demang sinengkakake ing ngaluhur minangka Mantri Guru ( Kepala Sekolah ) ing SMP 2 Gunem Kabupaten Rembang. Sadurunge Ki Demang tampa Layang Kekancingan mau, luwih dhisik dianakake pendadaran kang dianakake dening Pemda Rembang. Dene kang ndadar yaiku LPMP Jawa Tengah. Sing melu pendadaran mau para dwija cacah 37 minangka duta saka SMP-SMP ing laladan Kabupaten Rembang. Rampung pandadaran banjur ditliti asile mawa piranti kang canggih nama komputer, pranyata kang lulus kanthi biji B dwija cacah enem. MUTAQIN ( Ki Demang ) minangka rangking siji duta saka SMP 2 Pamotan, kasusul dening HERMIN P.A. duta saka SMP 1 Lasem kang ana ing rangking loro, dene rangking telune BUDI SUPIYANTO utusan saka SMP 1 Lasem. Sing ana ing rangking papat yaiku HERIYANTO minangka duta saka SMP 1 Bulu. Kaping limane HARJANTO uga duta saka SMP 1 Lasem. Kang mapan ing rangking enem yaiku AGUNG SUNARYO duta saka SMP 1 Rembang. Ananging para dwija kang lulus cacah enem mau ora kabeh bisa tampa Layang Kekancingan bareng Ki Demang Waru. Amarga, pancen "formasi" kepala SMP kang ana nembe siji. Mula kang sinengkake ing ngaluhur nembe Ki Demang Waru. Dene kang lima isih nunggu "formasi" sing arep teka. Kanthi mlebune Ki Demang Waru ngisi "formasi" kepala sekolah, banjur ana "rotasi" tumrape para kepala SMP ing Kabupaten Rembang. Dene kang di"rotasi" ana priyayi cacah lima. PUJIONO kang asale kepala SMP 5 Rembang mutasi ing SMP 2 Rembang. H. MOCH. ANSHORI kang maune kepala SMP 1 Kragan mutasi ing SMP 5 Rembang. SMP 1 Kragan diisi dening BUDIMAN saka SMP 1 Pamotan. H. SUPRIYANTO kang asale saka SMP 1 Gunem geser ing SMP 1 Pamotan. SMP 1
dwija kang wis lulus saka pandadaran kang kaleksanakake dening LPMP
marang awake dhewe, masyarakat, bangsa lan negara sarta Gusti Kang Maha Kuwasa.Supaya tumemen anggone padha ngayahi pakaryan kanggo njunjung lan
5. Ling lang ling lung pan kendel pribadi,
uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan
Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing
Benang, kinen tengga gurda sampun, tan kenginganke kesaha.
hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira.
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena anglir kukus, tanpa karya olah sarak.
11. Jeng Sunan lingira aris, Syeh Malaya bener sira, sing atapa panggih ingong, ingkang aran panarima, kang eling maring karya, duk lagi kamulanipun,
16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan,
Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten Wali ngidang, Syeh malaya wastanipun, aglis sira pinaranan.
waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.
23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda muntap Sunan
12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora
kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.
lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-
pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng badan, sasat satoning wanadri, tan mantra-mantra, waspadeng badan suci.
idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro
adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.
6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten
Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring
ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
17. Sirna patang prakara na malih, urip siji wewolu warnanya, Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata,
20. Kadi ta wangunana puniki, kang asawang peputeran danta, tak pyo dulunen
inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin,
lungkrah badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening
Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine
umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.
getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan ruh idhofi.
11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip
ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki.
14. Sipat jamal ta puniku, ingkang kinen angarani, pepakane ana
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira,
34. Dene kendhih jenengipun, nuqod
kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane
ingaranan Syahadat, urip tunggil jroning urip sujud rukuk pangasonya, rukuk pamore Hyang Widi.
57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran,
wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.
padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
62. Saking bapa saking babu, Ba pangeran
angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.
64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki,
ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.
67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil,
ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan, tan ngeres tan linu,
ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den anggo parah yen anglir, yeku reh pepingitan.
3. Nora kena yen sira rasani, lan sesama samaning manungsa, yen nora lan nugrahane, yen nana nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi,
10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya desra nampani, tan
11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan
duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen
kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira.
21. Mangka pangemut katon ing nguni, mati duk aneng jro
siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi,
raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan,
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah
Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin gunmawang, nora pangling sarirane,
44. Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang
rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh
Mas kulo nyuwun petungan pranoto mongso lan caranipun download matur sembah nuwun
sageta nandur benih lan cukul apik. lha kalo mas pradipta nyuwun petungan damel nikah nggih benten malih…. 🙂
KOLEKSI PRESIDEN INDONESIA IR.SOEKARNOJUDUL : GATOT KACA
Sing dakcritakake iki kedadean ana ing sawijining sekolahan, sing cetha ing Surabaya (sekolahane ora perlu dakkandhakake). Nalika samana ing sekolahan mau arep dianakake supervisi. Miturut tatanan kurikulum sing saiki dilakoni saben guru kudu di supervisi . Supervisi iku dianakake sekolahan dhewe, ora supervise saka Pengawas Diknas. Sing disupervisi para guru-guru. Kepriye carane lan anggone mulang, wis nurut RPP sing ditemtokake utawa digawe guru mau apa durung, cocog karo RPP apa ora, bener lan nurut teori apa ora, mlenceng apa ora, utawa rampung apa ora lan sapanunggalane. Sing kawogan utawa sing nduweni wewenang “nyupervisi” yaiku bapak Kepala Sekolah. Sarehne pegaweyane Kepala Sekolah iku akeh, mula supervisi mau “didelegasekake” marang guru-guru sing tuwa, apa tuwa umure utawa tuwa pengalamane, paling dhuwur pangkate lan jabatane utawa guru ditugasake dening bapak Kepala Sekolah. Aturan kaya mangkono kanggo ngawekani mbok menawa ana salah utawa kurange guru, ora sungkan-sungkan ngelikake utawa menehi “saran” marang guru sing disupervisi. Nalika iku sing disupervisi guru Olah Raga. Supaya bisa meruhi kurang lan orane , guru sing ditugasi nyupervisi uga tunggal wulangane., yaiku guru Olah Raga uga. Mung bae guru sing disupervisi wis tuwa umure, pengalamane mulang wis kira –kira telung puluh taun luwih, golongane wis IV B, lan arep pensiun. Dene sing nyupervisi guru lagi wae mlebu, statuse isih CPNS (Calon Pegawai Negeri Sipil). Lumrahe, guru-guru enom iku semangat lan idealismene dhuwur banget, lan kepingin ngetrapake teori-teori sing diangsu saka bangku kuliahe. Lan lumrahe murid-murid isih dianggep padha karo awake dhewe. Durung ngerti yen murid-murid iku nduweni kemampuan lan bakat sing ora padha. Siji lan sijine nduweni lagak lageyan sing beda. Mula supaya bisa dadi guru sing becik kudu nduweni pengalaman paling ora telu ngati limang taun. Meruhi kahanan kaya mangkene kanca-kanca padha bingung, gumun lan ngguyu. Bingung jalaran apa aturan saka Diknas iku pancen kaya mangkono ? Mesthine sing luwih nduweni wewenang iku guru sing paling ora pengalaman mulange wis suwe. Jalaran mulang iku - ana sing ngarani - pegaweyan sing kalebu seni. Ora saben uwong bisa nglakoni kanthi becik. Ana guru sarjana peng-pengan ning mulange ora disenengi murid, ana guru sing biasa-biasa
sawijining guru sing hebat. Ngguyu jalaran lucu. Nalika pak guru sing disupervisi ditakoni kepriye komentare, wangsulane ……….mung ngguyu cekakakan.Kepriye ca, sampeyan disupervisi sapa ? Lan kepriye pak
Abrasi Pasca Penambangan Pasir Jebol Tanggul Pantai Bunton | RADAR Banyumas
pinisepuh ingkang tansah kawula hormati. Para pangemban pangembating praja satrianing nagari ingkang tansah sinudarsana saha pangersa wilayah dusun Sido Maju ingkang tansah kawula hormati, khususipun kunjuk dhumateng ngersa Allah SWT ingkang sampun paring kasarasan saha kanikmatan dhumateng kula lan panjenengan sedaya, saengga kula lan panjenengan sedaya saget kempal manunggal wonten ing papan menika. Para bapak, para ibu Mauziah
acara pametahing layon ing karenggan menika. Rehne handungkap titi wanci, tumunten badhe kula aturaken menggah laksitaning acara pakurmatan layon. 1. Acara ingkang sepisan inggih menika
kanthi adat idiwilana ingkang sampun lumampah ing padesan saha katutup donga pambidhaling layon saking Bapak Sabdo. Mekaten menggah reroncening acara pametahing layon wonten ing wekdal menika. Sumangga kula lan panjenengan sedaya miwiti acara menika kanthi waosan bassmallah sesarengan kawula dherekaken. Matur nuwun, acara ingkang sepisan sampun kalampah. Dungkap acara ingkang angka kalih inggih menika atur panuwun saking kaluwarga panandang musibah. Dhumateng Ibu Wening sumangga. ………….. Matur nuwun. Ngancik acara ingkang angka tiga inggih menika atur bela sungkawa saking sesulihipun para pelayat. Wonten ing ngriki kawula suwunaken saking Ibu Monic. Dhumateng Ibu Monic sumangga. ……………. Matur nuwun. Menggah acara salajengipun inggih menika atur bela sungkawa saking mitra makarya. Ingkang sepisan kawula suwuaken saking Ibu Anggun. Dhumateng Ibu Anggun sumangga. …….. Matur nuwun. Kalajengaken atur bela sungkawa ingkang angka kalih, wonten ing ngriki kawula suwunaken saking Ibu Anis. Dhumateng Ibu Annis, sumangga. ……….. Cetha terwaca atur pambela sungkawa mugi dadosna kasobaran kaluwarga karana Allah. Acara salajengipun inggih menika atur panglipur. Wonten ing ngriki badhe dipun salirani dening Ibu Janti. Dhumateng Ibu Janti sumangga. ………… Matur nuwun dhumateng Ibu Janti ingkang sampun paring atur panglipur. Kalajengaken pamberangkating layon tumujweng sasana laya. Dhumateng
pacobaning Gusti kanthi konduripun bapak Karta Dimeja wonten ngayunaning pangeran ingkang Maha kuwasa. Salajengipun ingkang kita suwun arwahipun almarhum bapak Karta Dimeja angsala berkah rahmating pangeran ingkang Maha agung. Pinaringana jembar kuburanipun saha pinaringana pajar marginipun, sageda dipunapunten sedaya kelepatan saha dosa-dosanipun. Mugi-mugi sedaya kulawarga ingkang tinilar pinaringan sabar, tawakal saha pinaringan darmaning agesang wonten alam bebrayan. Mugi-mugi pinaringan manah ikhlas mila saha narima ing takdir. Jer manungsa punika namung nampi punapa ingkang dipunkersakaken pangeran. Manungsa menika namung titipaning pangeran ingkang sawanci-wanci kapundhut. Kita sedaya namung sadremi nglampahi asumarah wonten ngersanipun. Wusana cekap semanten kemawon atur kula. Mbok bilih wonten klenta klentunipun rembak kula ingkang kirang mranani kula tansah
takziyah ingkang dahat kinurmatan. Langkung rumiyin mangga sesarengan ngaturaken syukur Alhamdulillah, wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kersa paring pinten-pinten kanikmatan awujud kekiyatan saha kasarasan saengga dinten menika kula panjenengan taksih keparingan penget dening Gusti Allah SWT. Keparenga kula matur minangka sesulihipun kanca-kanca mitra makaryanipun bapak Karta Dimeja wonten Semarang, kaping sepisan ngaturaken nderek bela sungkawa awit saking sedanipun bapak Karta Dimeja. Ingkang salajengipun keparenga nderek ndedonga mugi-mugi suwargi bapak Karta Dimeja kaparingan pangaksama sedaya dosanipun, katampiya amal miwah kaesananipun nalika sugengipun saha tumuli kaparengaken lumebet ing kamulyan langgeng. Dene putra-wayah ingkang katilar mugi tumuli kaparingan lipur, pulih kados wingi saha saged nindakaken kewajibanipun gesang kados padatan, saya rukun anggenipun mangun bebrayan, nglajengaken kesaenanipun suwargi bapak Karta Dimeja. Dene kala wau dipun ngendikakaken dening ingkang amakili ahli waris, mbok bilih nalika sugengipun bapak Karta Dimeja nate lepat dhateng kula sedaya, ngersakaken mundhut pangaksama, inggih sampun kula caosi pangapunten. Kula kinten cekap semanten atur kula, mbok bilih wonten klenta-klentuning rembak, kula tansah nyuwun agunging pangaksama. Kanthi panutuping atur, billahi taufik wal hidayah, Wassalamu’alaikum Wr. Wb. Nuwun. ATUR PANGLIPUR Assalamu’alaikum warohmatullahi wabarokatuh Innalillahi wa innaillaihi roji’un 3x Sedaya titah ing donya menika kagunganipun Allah swt. Mbok bilih sampun titi wancinipun ing samangke badhe kapundhut wangsul wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos. Semanten ugi panjenenganipun almarhum Mbah Karta Dimeja ugi titahipun Allah swt. Ing titi wanci wekdal menika ngrumiyini kula lan panjenengan sami katimbalan sowan wonten ngayunanipun Allah swt. Mugi-mugi ndadosna pepenget dhumateng kula lan panjenengan.Amin. Para sesepuh, pinisepuh ingkang kula bekteni dalasan para takziah sami ingkang kita kurmati, boten kesupen mangga kita tansah ngonjukaken raos puji lan syukur wonten ngarsa dalem Allah swt. Awit sedaya barokahipun saengga kula panjenengan sami saged makempal wonten ing papan dhuhkita punika kanthi wilujeng. Shalawat saha salam ugi tansah katetepna wonten ngarsa dalem Nabi Muhammad saw. ingkang tansah kita antu-antu safa’atipun. Para takziah sami ingkang kita kurmati, kepareng matur wonten ngarsanipun ahli waris almarhum Mbah Karta Dimeja, kawula awit atas naminipun warga ing kukupan kampung Sidomaju saha para takziah sami : ingkang sepisan : ngaturaken ndherek bela sungkawa ingkang saklebet-lebetipun saha ndherek dedonga awit sedanipun almarhum Mbah Karta Dimeja. Ingkang kaping kalih : ndherek dedonga mugi-mugi sowanipun almarhum Mbah Karta Dimeja dipuntampi sedaya amal kasaenanipun saha dipunkalebetaken seda ingkang khusnul khotimah. Para bapak saha ibu ingkang kita kurmati ingkang pungkasan mugi-mugi arwahipun almarhum Mbah Karta Dimeja saged kapapanaken wonten swarganipun Allah swt. saha ndherek dedonga mugi-mugi sedaya kulawarga lan ahli waris ingkang tinilar kaparingan sabar, ikhlas saengga saged nindakaken kuwajibanipun kados padatan. Mekaten atur panglipur saking sedaya warga lan para takziah. Kirang langkungipun nyuwun agenging pangaksami. Akhirul kalam, billahit taufik wal hidayah, wassalamu’alaikum warohmatullahi wabarokatuh.
ORANG CERDAS (SMART PEOPLE): Mengenal Tokoh Wayang Kulit Punakawan (Semar, Petruk, Gareng
Mengenal Tokoh Wayang Kulit Punakawan (Semar, Petruk, Gareng dan Bagong) dalam Gambar / (Introducing of Punakawan)
kecampuran utawa bebarengan karo basa krama, dene wujude ana rong perangan :1. Ngoko LuguBasa Ngoko Lugu yaiku basa kang dipigunakake tanpa kacampuran Tembung Krama babar pisan.Basa iki biasane digunakake :1. Marang sapadha-padha kang wis akrab lan sak barakan umure2. Marang wong kang kapernah enom3. Biasane digunakake dening bocah kang durung gaduk pamikirane.Conto :1. Aku mau pas lunga ketemu bapakmu.2. Kowe wingi neng ngendi tak goleki kok ora ana.3. Bu aku jaluk jajan meneh.4. Lan sak panunggalane.2. Ngoko AndhapBasa Ngoko andhap yaiku basa ngoko kang kacampuran basa alus kang tujuane kanggo ngajeni sing diajak guneman.Basa iki biasane dipigunakake :1. Marang sak padha-padha ning kurang akrab2. Marang wong enom ning luwih dhuwur drajate3. Priyayi marang priyayi sing wis akrab4. Bojone priyayi marang sing lanang.Conto :1. Mbok aku yen sempat melu dipundhutke ta2. Penjenengan ya wis ngerti
Ngising uplod , neng dalan numpak brompit foto”. Wis cilaka temenan tingkahe
tenan rak safety blas iseh dolanan hp neng motor, ngono nyusahke wong nyalahke wong tobat nan
Seolleongtang ya iku jinising masakan Korea kang digawé saka sup kaldu balung sapi kang wis digodhog.[1][2][3]
Nalika mangsa Dinasti Joseon (1392-1910), ya iku ing upacara ritual Sangsin ing wulan kaping pindho kalender lunar, raja bakal nindakake penghormatan tumrap Shennong ing Seonnongdan supaya panene mundhak ing taun candhake.[1] Ing ritual iki raja gawa beras, jewawut lan kewan kurban kayata sapi lan babi.[1] Sawise bubar nindakake ritual rajabiyasane raja bakal lunga
daging sapi kanggo gawé sup, lan daging babi kanggo gawé pyeonyuk.[1] Raja bakal ngundang petani-petani kang wis tuwa ya iku kang umure saduwure 60 taun supaya tek ing acara mangan bengi.[1] Sega lan daging sapi dideleh ing ttukbaegi sawise diwenehi bumbu arupa bawang merah lan uyah.[1] Tembung seolleongtang asale saka seonnongtang, amarga aktivitas raja sawise nindakake ritual ing kuil Seonnongdan.[1] Saya suwe pangucapane owah dadi seolleongtang.[1][2]
Nalika iku, seolleongtang biyasane dipangan ing restoran kusus kang nyajekake seolleongtang. Yen masak seolleongtang butuhake wektu kang suwe supaya éntuk gizi saka balung sapi.[1] Yen disajekake ing restoran, masakan iki bisa digodhog kanthi wektu kang luwih suwe manèh saengga kandhungan gizine bakaldiasilake luwih maksimal.[1]
^ a b c d e f g h i j k Yoon Sook-ja (2005).
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.
paramèter ora kajurungCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Salah siji makna teknologi yaiku: cara utawa metode (uga kalebu proses) sing dihasilke kanggo mbantu menungsa njalani urip. Umume teknologi dihasilke saka proses uji coba sing akhire ngasilke cara-cara utawa teknik-teknik tinentu sing luwih
mugi tansah Karaharjan lan sukses pambudi ngupadi upo lan jatining sukmo..
dawah sami Kang.. kulo nggih kesrimpet, bot repotipun dados andahan kang kedah nyekapi butuhipun bebrayan …. hehehe
Nyuwun Gunging samodero pangaksami, mugi tansah pinaringan rahmatipun Gusti kang Murbeing dumadi @Batjoe
Nan 59 raw manga, Saiki Kusuo no
ngluwihi pahlawan, wong kang bisa ngereh awake, iku ngluwihi wong kang bisa ngrayud negara
Répronégatif. Griya Sakit Panti Rapih, salah satunggil griya sakit swasta paling ageng ing Yogyakarta, Indonésia, ingkang dipunmadegaken taun 1929 déning gangsal suster saking St. Carolus Borromeus
Griya sakit punika satunggiling institusi perawatan kaséhatan profésional ingkang leladosanipun dipunlampahi déning dhokter, perawat, lan tenaga ahli kaséhatan sanèsipun.
Salebetipun sajarah kina, kapitadosan lan pangobatan gegandhèngan raket sanget. Salah satunggaling tuladhanipun institusi pangobatan paling sepuh punika kuil Mesir. Kuil Asclepius ing Yunani ugi dipunpitados maringaken pangobatan dhumateng tiyang sakit, ingkang salajengipun ugi dipun adopsi bangsa Romawi minangka kapitadosan. Kuil Romawi kanggé Æsculapius dipunwangun nalika taun 291 SM ing tlatah Tiber, Roma mawi ritus-ritus mèh sami kaliyan kapitadosan Yunani.
Institusi ingkang spésifik kanggé pangobatan sepindhahipun, dipunpanggihaken ing India. Griya sakit Brahmanti sepisanan dipunadegaken ing Sri Lanka nalika taun 431 SM, salajengipun Raja Ashoka ugi madegaken 18 griya sakit ing Hindustan nalika taun 230 SM kanthi dipunjangkepi tenaga médhis lan perawat ingkang dipunbiayani anggaran krajan.
Griya sakit sepindhah ingkang nglibataken ugi konsèp pangajaran pangobatan, kanthi mahasiswa ingkang dipun paringi pangajaran déning tenaga ahli, inggih punika Akademi Gundishapur ing Krajan Pèrsi.
Bangsa Romawi ngripta valetudinaria kanggé pangobatan budhak, gladiator, lan perjurit watawis taun 100 SM. Adopsi kapitadosan Kristiani tumut mangaribawani leladosan médhis ing mrika. Konsili Nicea I nalika taun 325 mréntahaken pihak Gréja kanggé ugi maringaken leladosan dhumateng tiyang-tiyang papa, gerah, randha, lan musafir. Saben satunggal katedral ing saben kitha kedah nyawisaken satunggal leladosan kaséhatan. Salah satunggal ingkang sepindhah madegaken inggih punika Santo Sampson ing Konstantinopel lan Basil, bishop of Caesarea. Bangunan punika gegandhèngan langsung kaliyan bangunan gréja, lan dipuncawisaken ugi papan kapisah kanggé panandhang lepra.
Griya sakit abad patengahan ing Éropah ugi tumut pola kasebat. Ing saben papan ngibadah biasanipun wonten leladosan kaséhatan déning pendeta lan suster (Frase Prancis kanggé griya sakit inggih punika hôtel-Dieu, ingkang tegesipun "Griya Palèrèhan Gusti Allah."). Nanging sapérangan ing antawisipun saged ugi kapisah saking papan ngibadah. Dipunpanggihi ugi griya sakit ingkang kaspésialisasi kanggé panandhang lepra, kaum papa, utawi musafir.
Griya sakit salebetipun sajarah Islam nepangaken standar pangobatan ingkang inggil nalika abad 8 dumugi 12. Griya sakit sepindhah dipunwangun nalika abad 9 dumugi 10 makaryakaken 25 staff pangobatan lan panglampahan pangobatan bènten kanggé panyakit ingkang bènten ugi. Griya sakit ingkang dipun paringi dana pamaréntah muncul ugi salebetipun sajarah Tiongkok nalika awal abad 10.
Èwah-èwahan griya sakit dados langkung sekular ing Éropah dumados nalika abad 16 dumugi 17. Nanging nembé ing abad 18 griya sakit modhèrn sepindhah dipun wangun kanthi namung nyawisaken leladosan lan pambedhahan médhis. Inggris ingkang sepindhah nepangaken konsèp punika. Guy's Hospital dipunmadegaken ing London taun 1724 amargi panyuwunan satunggiling sodagar sugih Thomas Guy. Griya sakit ingkang dipunbiayani swasta kados punika lajeng njamur ing saindhenging Inggris Raya. Ing koloni Inggris, ing Amérika lajeng madeg Pennsylvania General Hospital ing Philadelphia taun 1751. Sasampunipun kakempal sumbangan £2,000. Ing Éropah Daratan biasanipun griya sakit dipunbéyani dana publik. Nanging sacara umum nalika patengahan abad 19 mèh sadaya nagara ing Éropah lan Amérika Lèr sampun kagungan manéka griya sakit.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Griya_sakit&oldid=1089108"	Kategori: Griya sakitKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
jawa_ampuh blog: DONGENG MULA BUKANE KUTHA TULUNGAGUNG
mencil adoh saka karameyan. Kulawarga mau duwe anak siji, jenenge Agung. Bapak
lan ibune mung menehi jeneng ngono kuwi marang anake lanang. Panggonane adoh
saka omahe pendhudhuk liyane. Kiwa tengene mung alas gung liwang-liwung. Isih
akeh bukit-bukite barang. Pak Suta lann bojone ya ora ngerti panggonan kuwi
Pak Suta dalah kulawargane manggon ana ing gubug pring
sing cukup kuat. Si Agung duwe kucing ireng mulus sing tansah setya melu
kulawarga kuwi kawit cilik. Kucing ireng iku ditemu Pak Suta nalika mbebedhag
neng pekarangan gubuge lan golek kayu obong neng alas. Kadhang kala Pak Suta
karo Agung ya golek buah-buahan sing akeh sumebar neng alas. Sak liyane kuwi, Pak Suta ya kerep
ngajak Agung mbebedhag kidang neng alas utawa golek iwak neng kali yen wayahe
akeh iwak. Pak Suta duwe prau cilik sing isa dinggo golek iwak.
numpuk akeh. Dheweke katon ora jenjem. Kayune durung garing tenan. Saben dina
udan terus. Kamangka pasediyan berase wis wiwit nipis. Dheweke rangu-rangu
kapan isa menyang kutha adol kayune, njur tuku beras lan kebutuhan liyane.
Agung anake ya wis ngrengek-ngrengek njaluk ditukokake klambi anyar.
“Nyang apa ta, Pak? Ko kawit mau dak sawang ora jenjem
bae?” pitakone Bu Suta marang bojone.
“Aku pengin nyang kutha lan nukokake klambi anyar
kanggo si Agung, Bu. Nng kok ya mendhnge ngene. Kathik bendina udan terus,
kayune ya durung garing tenan.” Kandhane Pak Suta.
“Ya dienteni dhisik, Pak. Ben garing dhisik. Agung dak
rimuke supaya sabar.” Jawabe sing wadon.
“Pasediyan berasmu isih akeh Bu?” Pitakone Pak Suta
“Paling cukup nggo telung dina, Pak.?” Semaure bojone.
“Yen ngono, gelem ra gelem aku sesuk kudu mangkat,
Bu,” kandhane Pak Suta maneh. “Muga-muga sesuk ora udan esuk-esuk kaya saiki.”
Kandhane karo menyat ngadeg. “Aku dak menyan kali golek iwak sik, Bu. Agung
Bojone ngundang Agung. Sawetara wektu Agung wis teka.
Ora wetara suwe, bojo lan anake pamit lunga menyang kali golek iwak nganggo
praune. Dina sesuke, Pak Suta bener-bener mangkat nyang kutha. Esk kuwi hawane
rada padhang. Ora udan, masiya pedhut isih ngemuli kahanan esuk kuwi.
“Ati-ati ya Bu! Gung, kowe aja nakal ya nak! Turuti
pituture ibumu”. Pesene Pak Suta marang anake. Agung mung manthuk-manthuk karo
ngrangkul bapake. “Ati-ati ya Pak. Aja lali nukokake klambi anyar Agung.
Klambiku wis akeh sik jebol!” Kandhane karo nguculi pangrangkule bapake. Pak
Suta ngaras bojone sedhela banjur pamitan ninggalake anak lan bojone.
“Ati-ati ya Pak!” Kandhane Bu Suta karo
dhadhah-dhadhah ditirokake si Agung. Bu Suta karo Agung ndeleng lungane Pak
Suta nganti ora katon maneh. Embuh nyangapa dina kuwi atine Bu Suta ora jenjem
babar pisan. Padhahal wis bola-bali bojone lunga menyang kutha lan ninggalake
dheweke karo anake. Ning embuh kok dina kuwi rasane ora kaya biasane.
Pak Suta mangkat karo mikul kayune. Mlakune rada
digawe rikat kanthi pangajab ora kesuwen ana ndalan. Biyasane dheweke mung rong
ndina olehe menyang kutha. Budhal esuk-esuk, tekan kutha wis sore njur nginep
nggone mitrane sing ana kutha. Bubar kuwi yen dinane wis esuk maneh, dheweke
njur mangkat menyang pasar kanggo dodol kayune. Dheweke mung kari masrahne
kayune kuwi marang bakul langganane. Yen anggone dodolan wis rampung njur golek
mangan sedhela, njur nerusake laku. Bali mulih karo nggawa blanjane.
“Kok njanur gunung Dhi? Tekan kene isih awan ngene?”
Pitakone mitrane Pak Suta nalika ngerti tekane.
“Iya Kang, olehku mlaku dakgawe rikat. Soale ngerti
dhewe bendina udan terus. Karepku dina iki mengko dakpasrahake bakule pisan,
aku njur blanja pisan. Nginep kene wengi iki, lan sesuk esuk aku mruput bubar
subuh bali mulih” Kandhane Pak Suta.
“Ooh, ngono ta karepmu Dhi. Ya wis ngaso sauntara
dhisik, lagi neng pasar”. Kandhane mitrane maneh. Pak Suta mung nurut. Bubar
mangan bareng, Pak Suta karo mitrane bebarengan menyang pasar. Kancane Pak Suta
kuwi gaweyane ngopeni kewan-kewan omahan, kaya pitik, manuk, bebek lan
sapanunggalane. Neng kutha dina kuwi ora udan.
Sauntara kuwi, ana omahe Agung udane wis wiwit
riwis-riwis, lan sabanjure udane tansaya deres. Tambah awan udane tambah deres
banget kaya disokne saka langit. Swarane gludhug saut-sautan medeni lan gawe
miris sing krungu. Bu Suta lan Agung mung turon bae neng gubuge.
Nganti dina sesuke, udane durung mendha babar pisan.
Malah katon udan tansaya deres. Banyune kali wiwit bludag. Pekarangan omahe wis
wiwit kebanjiran. Bu Suta tambah ora jenjem. Apameneh yen mikirne bojone sing
lunga menyang kutha kathik kudu ngliwati alas-alas sing rungkut banget. Dheweke
donga muga-muga bojone ora nemu alangan apa-apa lan bali kanthi slamet ora
kurang sawiji apa. Dheweke donga terus-terusan neng jero ati. Ning udane ya
Mara-mara ana bledheg nyamber gubuge lan kobong
saperangan., amarga gubuge mung saka pring sing ditata lan saperangan maneh
ditutup nganggo gedheg. Bu Suta bingung. Apa maneh anake isih turu. Swarane si
Jlitheng wis ngeong-ngeong ora karuwan. Si Jlitheng bener-bener kadhemen. Perangan
dhuwur awake wis kerendhem banyu lan kodanan. Bebarengan kuwi, mara-mara
bledheg nyamber-nyamber gubuge maneh. Banyu kali wis bludag. Bu Suta langsung
bengak-bengok ngundang anake. Awake wis wiwit kerendhem banyu nganti ndhadha,
kamangka dheweke ora bisa nglangi. Bu Suta bingung tenan lan terus
ngundang-undang jenenge anake. Si Jlitheng sing digendhong wis kadhemen lan
bengak-bengok ngundang anake, Agung tetep durung katon.
nganggo prau, merga kampunge kebanjiran, padha krungu lan ngerti apa sing
ditindakake Bu Suta. Wong-wong mau banjur padha tiru-tiru ngundangi jenenge
lan menehi pitulungan. Bu Suta munggah prau karo kucinge barang. Bu Suta karo
Ora watara suwe Bu Suta nangis trenyuh nalika saka
adoh dheweke ngerti anake dhadhah-dhadhah. Agung neng kene….Ibu..! aku neng
kene…! Swarane banter banget. Bu Suta tambah trenyuh wektu ngerti yen Agung
tibake ora dhewekan, ning pisan karo bapake. Agung karo bapake ketemu neng
cedhak kali nalika banyune bludag. Wektu kuwi bapake Agung wis bali. Bapake pas
ana sing bisa dislametake pas banjir kuwi. Ora ana korban nyawa. Wong-wong mau
dalah pak Suta lan kulawargane njur nerusake laku marang dhaerah lor sing ora
Sawise ora udan lan ora banjir maneh, Pak Suta karo
bojone bali neng dhaerah asale lan miwiti urip anyar. Panggonan sing dipanggoni
kuwi saiki diwenehi tenger “Tulungagung” dijupuk saka ukara-ukara sing
dibengokake Bu Suta nalika ngundang anake njaluk tulung rikala banjir kae,
sarana pepenget lan pangeling-eling menawa papan kuwi nate kebanjiran, ning
kabeh sakluwarga slamet karana bengak-bengok kuwi.
Sateruse panggonan kuwi tansaya rame. Akeh wong neneka
sing sabanjure manggon neng kono. Tulung Agung sing ana rong pangucap dadi sak
pangucap Tulungagung supaya luwih gampang dieling-eling. Iku sing dadi mula
saking buku BANDHA WARISAN: Antologi Dongeng Jawa kaca 35-38, penerbit Sanggar
Sastra Jawa Yogyakarta; Lembaga Kajian Budaya Surakarta; CV. Radhita Buana,
Prasasti Aria Wiralodra Written by Administrator Saturday, 27 December 2008 15:13 Nanging benjing Allah nyukani Karahmatan kang linuwih Darma Ayu mulih harja Tan ana sawiji-wiji Pertelane Yen
Ana sakwenwen ing panggonan winadi ing Semarang. Tan Wan Sui nglumpukake para gefgedug laskare ngrembug owah-owahan kang lagi dumadi ing Kartasura. Katon melu sapatemon ing kalodhanan mau sawetara setana Krataon Kartasura kalebu Raden Mas Garedi sereta Narapraja utusan Adipati Mangunoneng lan Adipati Grobogan Martopuro.“Sedulurku kabeh, Sinuhun Pakoe Boewono II dinane iki awit kalono palilahe Kumpeni wis kelakon Tumenggung Misuda, Tumenggung Plinggalaya minangka patih anyal nggenteni Kalenggahe Adipai Jaya Kusuma sing diukum buwang menyang Saila. Ateges bantuane Kartasura mokal bisa dialep-alep maneh. Kamangka perjuangan nginggalake Kumpeni saka Semarang kang wis lumaku rong taunan iki isih mbutuhake plabeya ala sethithik,” ujare Tan Wan Sui mbukani rembug.Sapatemon dadi jinem. Kabeh padha nglanggana perang ora cukup mung didoli kuwanen. Nanging uga butuh sawernaning bedhama lan pasedhiyan lumbung pangan. Peribasan arepa nyawane rangkep yen maju menyang palagan kanthi weteng luwe tanpa tenaga
rembug. Dhasar cucut ing wicara, wisayahe Sinuhun Amangkurat III iku nyoba ngobarake rasa
tekan Bangil nyawiji karo Untung Surapati. Nalika kekuwatane Untung Surapati kasil ditumpas Kumpeni (1706) Amangkurat sing katut kapikut nuli dibuwang menyang Sailan nganti sasedane.Manut panemune Mas Garendi, menawa ora ana perang suksesi mau, lajer dhampar keprabon Kartasura kena dipesthekake bakal tumiba marang dheweke. Bisa dimangerteni menawa banjur thukul panggigit-igite marang thedak turune Pangeran Puger kang wis ngrampas hake nguwasani tanah Jawa.Karana kuwi mumpung ana kalodhangan mirunggan, Mas Garendi nedyanggunakake gerakane Laskar Cina kanggo ngrebut
saghedeng sinuhun Pakoe Boewono II Tegal kiyanat ngedol nyawane paman Patih Adipati Natakusuma marang Kumpeni. Genah nata ing Kartasura kuwi miyur pribadhine tanpa adeg-adeg lan ora bisa dadi songsong agung minangka pengeyubaning kawula. Mula ana mung siji-sijining cara kanggo nerusake perluwangan ngelawan Walanda……”ucape sengaja dipedhot tengah dalan.Swasana malih ayem. Mas Garendi ora enggal mbacutake rembug awit sajak pancen kepengin ngublak atine warganing
Mas.”Wayahe Amangkurat III iku mesem. Nuli celathune kanthi swara nandhes lan antep, “Ampyak awur-awur. Bedahanden Kartasura. Singkirna Pakoe Boewono II!”Sing krungu padha pandeng-pandengan.“Haiyaaa, kuwi padha kalo sulung mlebu geni,” aloke salah saweneh gegedhuge Laskar Cina.“Kartasura saiki lagi
Kaya udan manteng sing wis titi wancine pecah. Kabar ngenani mbalelane Laskar Cina keprungu saya santer. Prajurit kraton tan kendhat siyaga. Ewa mengkono Sinuhun Pakoe Boewono II tansah
endi kanca lan endi mungsuh ing antarane sentana dalah naraprajane.Mbok menawa pancen wis tekan ing kalamangsane Kraton Kartasura musna saka bumi Jawa kaya kang nate diwacakake dening swargi Sinuhun Amangkurat Jawi. Dina dahuru kuwi akhire tumeka tanpa bisa diendhani maneh.Phidha
klewang lan pedang ander pepati. Jumedhoring mimis ing satengahing swara brondongan mercon nambahi kekesehing prajurit Kartasura kang ngira Laskar Cina duwe gegaman bedhil tanpa wilangan cacahe.Kekeser ing yuda, prajurit Kartasura terus mundur sajrone tembok Baluwerti. Gapura Gapit ing papat keblat ditutup rapet. Aja maneh wong, ibarate laler wae kangelan golek bolongan kanggo nrabas mlebu. Awet yen ta benteng pertahanan kang pungkasan iki ngerti pecah, ateges Kraton Kartasura melu dhadhal.
kagem kaslametanipun panjenengan sakulawarga, dalu menika kula aturi linggar saking kraton.”Midanget atur mau sinuhun tumukul angluh. Kanthi tanpa greged panjenengane ngendika, “kangmas pangeran menawi Kartasura kedah runtuh kersanipun sesarean ajuring kuwada kula, ing ari-ari punangka kula ngersakaken mandheg dados senopati agung mbalekake mungsuh ing Rana Pabratan.”“Dimas sunan, boten kok kula badhe ngucireng yuda. Nanging ningali imbalan kekiatan lalatinipun benjing siang Kartasura bakal dhawahipun kedah Laskar Cina ingkang kambiyantu sauntawis pangeran saha adipati dene boten kersa paduka badhe ngrebut wangsul Kartasura gampil nanging sadumuginipun papan panglereman dipun rancah malih,” sambunge Pangeran Mangkubumi kang disayogani dening Patih Singgalaya.Pungkasane wengi iku Sinuhun Pakoe Boewono II sagarwa putra kendang sesideman ninggalake kraton nindakake wayang ono Magetan bener kairing Pangeran Mangkubumi dalasan Patih Pringgoloyo serta abdine liyane kang dituju Kadipeten Ponorogo manca negara ing brang wetan sing minangka isih setya marang Kartasura.Sauntara ing dina kepindho dumadi perang campur ngrebut Buluwerti. Sawise ngerigakake kabeh kekuwatane, Gapura Gapit ing patang panggonan wekasane kelakon rinebut. Bebarengan iku Laskar Cina uga njebol tembok Cepusari sisih lor persis samburine kamar sarene sinuhun. Nanging jebul kedhaton wis tinemu suwung. Raden Mas Garendi dening Laskar Cina banjur sinengkakake madeg noto ajejuluk Sunan Amengkurat V sing uga ketelah Sunan Kuning.Tuan chandake, 1743, ing Kadipaten Ponorogo. Tanpa kenyana-nyana Sinuhun Pakoe Boewono II nampa sowane Mayor Hegendorp saka Betawi, utusane Gubenur jendral anyar Baron van Imhoff kang
Kartasura.“Mung, ana sarate, kanjeng sunan,” ujare Hogendorp.“Blakakna Gendolop,” penganten sinuhun marang Hogendorp.“Njeng sunan,” sambunge mayor mata siwer iku. “Ngrebut Kartasura saka tangane Garendi biyen gampang kaya nyebul keluk. Perang ing ngendi wae, emboh gedhe emboh cilik, mesthi nggawa pepati. Kabeh mau mbutuhake dhuwit ora sethithik. Kejaba kanggo nyukupi gegaman, uga ngragadi serdhadhu kang nandhang tatu utawa malah kurang bejane nemahi tiwas. Mula, Njeng sunan, Kumpeni njaluk pituwas lemah jembare 138.442 karya.”Wilayah semono ambane kuwi, manut Mayor Hogendorp mreca ana 23 pangonan kan dumunung ing pesisiran. Krapinci Banten, Cianjur, Pucang, Pranak, Sumedang, Nglengkungan, Cikandang-Ciamis, Pamanulan, Ciasem, Gebang, Cirebon-Karangpasundan,
akehe cetha mujudake pitakon kang abot. Kejaba uga nuwuhake akibat kang ora bisa sinangga entheng. Amarga Kartasura bakal luwih kapencil ing pedhalaman awit sesambungan karo dhaerah manca ing pesisiran dadi tambah angel.Nanging kepriye maneh. Meh setahun cumondhok ana Ponorogo pancen ora kepenak.“Apa iya bakal selawase urip ing pengasingan?”Mula kaya-kaya ora ana dalan liya kejaba manut krenahe Kumpeni. Perjanjen sing disodhorake Mayor Hogendorp kepeksa ditapakastani. Ing kalodhangan kuwi Adhipati Ponorogo saguh melu Njampangi.Supaya ora ngawistarani, prajurit Ponorogo sadurunge disusupake luwih dhisik ing satengahe Kutha Kartasura kanthi cara mbebarang jantur tontonan Reog (iki sebabe kesenian Reog Ponorogo bisa tuwuh ngembaka ing Surakarta nganti seprene). Sawanci-wanci Kartasura digebug perang Kumpeni, prajurit Ponorogo kang namung mlaku dadi Reog mau melu cantut ngrabasa palangan saka tengah.Kekuatan gabungan antarane serdhadhu Kumpeni kang asikep gegaman bedhil serta mriyem lan prajurit saka Kadipaten brang wetan Ponorogo iku pranyata ngluwihi amuking prahara. Ora ngerti sesilir bawang Kartasura dhadhal bisa karebut bali. Sunan Amangkurat V utawa Mas Garendi sing kober jumeneng nata udhakara wolong sasi lawase kepikut dadi bandan.
baseh. Akeh kawigunaan ing kutha raja kang remuk. Kawula nandang sansaya. Ing ngendi-endi pating blasah tilas
mungsuh ateges wis koncatan wahyu. Apa iki werdine waca sing nate dingendikakake dening Sunan Amangkurat Jawi swargi?Arepa dikaya ngapa ngadhepi krisis kanegaran kang semono abote, tumrap Sinuhun Pakoe Boewowno II wis dadi kuwajibane minangka pewaris kekuwasaan Keraton Mataram nylametake sejarahe kerajaan ing tanah Jawa. Dalane ora liya sing luwih prayoga.Ora ndadak ngenteni kesuwen sinuhun angahan nimbali patih njaba Priyagalaya lan patih njero kang ketamben diwisuda Adhipati Sindureja. Kabiyantu ahli nujum Tumenggung Wrendha Hanggawangsa
panggonan kanggo bakal adeging kraton anyar.Ing sajrone laku, utusan nemokake panggonan telu sing diwawas
ora kuwat suwe nyangga adeging kraton senadyan mengkone bisa ngrembuka loh jinawi. Dene Sansewu kang mapan ing watesing Bengawan Sala angsare kurang becik. Saliyane bisa marahi kawula ing tanah Jawa bali Nggilut agama Budha, tlatah mau uga nyimpen sawab dumadine perang keluarga.Kanthi mangkono mung kari Dhusun Sala kang kaanggep paling becik. Mayor Hongendorp dhewe sejatine ora pati mathuk awit Dusun Sala, klebu bumi perdhikan Sala sing ditetuwani Ki Gede Sala iki mujudake dhataran rendhah akeh rawane. Suwalike Tumenggung Hanggarawangsa rumangsa cocok. Sawise karembug para utusan golong-giling nyetujuni Dhusun Sala minangka gantine Kartasura.Kanggo kaperluwan adeging kraton anyar Sinuhun Pakoe Boewono II matah penambahan Mijil dikatheni abdi dalem
candhake, mbeneri 17 Sura tahun Je 1670 (1745 Masehi), Sinuhun boyongan saka Kartasura angedhaton ing Sala kang sabanjure sinebut Surakarta Hadiningrat.Babagan anyar iki pancen bisa nglestarekake sejarah kraton ing Jawa. Nanging pranyata durung
sarta penambahan puger ora nyarujuki sinuhun kang gampang ngeculake tlatah manca negara pesisiran marang Kumpeni.Salah sawijine kraman sing paling ngancam Surakarta katindakake dening Pangeran Mangkubumi. Mbusuke Pangeran Mangkubumi nyawiji karo Raden Mas
Perlwanane priyayi agung gamben cacah loro kasebut wekasan nyebabake tlatah Kraton Surakarta kaprail-prail dadi telu. Liwat perjanjen palihan negari Giyanti (1755) Pangeran Mangkubumi mandheg dadi nata ing Kasultanan Ngayogjakarta. Dene ana perjanjen Salatiga (1757), Raden Mas Said kajumenengake minangka Kanjeng
nggawe odol ya? Nek adus barang piye? Gak sabunan ya? Wow. BalasHapusBalasanAdie RiyantoJumat, 19 Februari 2016 15.14.00 WIBIya mas, bukuku
iku unen-unen kang ajeg panganggone, mawa gegambaran (pepindhan) kewan, barang utawa kahanan, lan sing dipindhanake wonge.Tuladha:Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah.Katrangan:- Gajah, pepindhane wong gedhe (wong pangkate dhuwur/wong
Clana Jean ya iku clana kang akèh digandrungi déning kawula muda jaman saiki.[1] Pancen banget luwes ngenggo clana jean tur manèh ora gampang ketok reged apa lungsed.[1] Akèh wong kang padha salah kaprah ngenani asal-usul clana jean, ya iku clana kang dienggo
Dhèwèké pemudha klairan New York Amerika kepilut marang wong-wong sing padha menyang Caifornia perlu golek emas.[1] Kapencut oleh-olehane ana tambang emas mau.[1] Bapak ibune, sedulur-sedulure padha nggeguyu, ngeman nek arep melu golek emas.[1] Kejaba ora duwé keprigelan, uga pawakane ora cocog. Wong kang makarya ana tambang mau awake kudu kuwat.[1] Biasane wong kang padha makarya ing tambang iku, dumadi wong-wong sing diarani bradhal, kejem.[1] Eloke manèh Levis Strauss menyang tambang emas ora sangu piranti wong nyambut gawé ana tambang.[1] Dhèwèké malah nyedhiakake kain kandel warna biru pirang-pirang gulung.[1] Nalika padha ditakoni, jawabe mengko wong sing padha nambang mau rak butuh tendha, motha kanggo ngeyub, apa kreta kain iki ana gunane.[1] Yen aku ora bisa olèh emas, nanging bisa dagang kain dienggo tendha.[1]
emas.[1] Ana kutha mau ora golek gawéyan dadi tukang tambang, nanging tawa-tawa kain, digelar digulung, pamrihe para penambang mau padha tuku perlu dienggo tendha, utawa payon kreta.[1] Levis Strauss anggone nawakake kain nganti ndhungsang jempalik ora ana sing nggrubris.[1] Malah padha digeguyu.[1] Kaya ngapa gumune Levis Strauss.[1] Sawijining penambang tuwa nyedhaki banjur ngomong nek barang kang ditawakake Levis ora bakal ana sing nuku, ana pertambangan kene sing dibutuhake dudu tendha, motha utawa kreta ning kathok clana.[1] Ana ing pertambangan kathok iku ora bisa awet , merga dienggo munggah-mudhun jurang, nyemplung urng-urung, merga mungsuhe krikil sing landhep-landhep.[1] Mula yèn bisa gawékna clana saka bahan kain iki mbok manawa luwih kuwat lan penak dienggo nyambut gawé.[1] Sabanjure levis Strauss banjur ngukuti dagangane, mulih na pondhokane, atine njelu, ora payu malah digeguyu.[1] Niyate arep gawé clana pesenane tukang tambang mau.[1] Kain biru kang kandel mau bajur digawa menyang tukang jait ora keduga, merga kandel kaine.[1] Njaite kudu nganggo mesin sepatu.[1] Bareng wis dadi,
déning tukang tambang ora mung dienggo nambang wae, nanging uga dienggokeperluan liyane, menyang toko, plesir, karo dipamerake yèn duwé clana sing istimewa.[1] Akèh tukang tambang sing kepranan.[1] Mula nganti kewalahan Levis strauss nampa pesenan. Nganti kain
karo majuning jaman.[2] Saka kutha Virginia isih nacad, merga sake gampang suwek merha ing tambang mau dienggo ngesaki krikil-krikil sing lancip.[2] Pojokane gampang jebol.[2] Levis Strauss muter utek keriye carane ben ora gapang jebol.[2] Levis strauss rembugan karo tukang bengkel kreta.[2] Asile saben pojokane diwenehi logam saka cuwilan tepel kuda.[2] Banjur ditambahi paku-paku tembaga.[2] Taun-taun sabanjure perusahaan clana Levis Strauss wis bisa njarah langit kondhange ana Amerika.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Clana_jean&oldid=1109888"	Kategori: Artikel rintisanJeans	Menu navigasi
nganggo, sopo nandur ngunduh. Yen sing mboklakoni saiki iku wohing prilakumu ing mangsa kepungkur, nyuwuna pangapunten marang Gusti lan lakonana lelakon iku kanthi syukur, dene Gusti sampun maringi piwalesan ana ing ndonya, ngelong-longi piwalesan ana ing akhirat. Amin.
Ojo nuruti hawa nepsumu. Manungsa kuwi
becik. Yen sliramu sabar lan ikhlas, Gusti paring luwih saka pangarepanmu. Uripa ing kebaking pamuji syukur, Gusti paring tentrem ono ing salaminya uripmu. Amin.
Sumber Credit to Nurma sing wis nge-share ning fesbuk... Dadi kangen karo simbok lan ibukku, kangen marang
Cariyos Ringgit Purwa, Bausastra Kawi (Kamus Kawi-Jawa)
pemberianNYA.kusuma anggara: Aruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging
ngarep gapuro, wonten dinten rioyo meniko, menawi lepat
Crita cekak iku carita gancaran kang ngandhut prastawa kang ora dawa lan ora akèh alur caritane. Ing basa Indonésia, disebut carita pendek (cerpen).Utawi sawijining karangan kang nyritakake bab-bab kang ana gegayutane karo lelakone manungsa kanthi ringkes, anggone nyritake saka wiwitan, tuwuh dredah, nganti carane ngrampungake masalahe. Ciri-ciri cerkak :
Alur carita dumadi saka wiwitan, dredah, ngrampungake perkara
Alur/plot : ya iku lelakone para paraga wiwit lekas nganti pungkas
Penokohan : ya iku nerangake watak wantune (karakter) para paraga
Latar/setting : ngrembug papan, wektu, lan swasana jroning carita
Amanat : ya iku piwelinge panganggit marang kang maca carita iku
Bab-bab ing dhuwur iku diarani unsur intrinsik, kang tegese unsur-unsur kang mbangun carita saka jroning carita kasebut.
Tuladha Crita Cekak[besut | besut sumber]
ngilmu iku kalakone kanthi laku;lekase lawan kas;tegese kas nyantosani;setya budya pangekese dur angkara.
#2 (tanpa judul)	ASUHAN KEPERAWATAN PADA PASIEN DENGAN HIPERTENSI
dumunung ana ing pangawikan pribadi, samubarang kalir saliring bab sabarang reh mengku kaluhuran Gusti sinawung
iki uga binuka, kawruh pangawikan dzate, binuka telenging
5. Ana dene prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana ing saben titah, dadi srananipun, rahayu kang jinangka, kasembadan
priyagung duk ing uni, nulada laku tama.
8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh tumitah
Gusti, nora mundur nadyan mung sejangkah, ngemban dawuh panunggale, memayu hayu laku, hangayomi ciptane Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo dasar piwulang saka Sang Adil, pustaka ngesti
sajrone wardaya, sagung pakaryan wulangreh, papan dununge kawruh, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, lan pakaryanipun, dadya nyarira manunggal, tumanduke makarya sarwa utami, hayu nir sambe kala
13. Kalanggengan kang pada den udi,
sejati, sengit marang kadurjanan, mring becik dahat asihe, becik trus rasaning driya, tuhu suci ing
iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.
Rasa seca tan arsa mring sisip, lan tan arsa ngucap lalincutan, miwah catur mencla-mencle, ngesthi ngucap satuhu, lathi lidah ingkang ngladeni, karsanya ingkang seca, ywa manabda lunyu,
tuhu temen anjunjung mring drajat, lumuntur mring sih gedhe, wondene langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejatinya iku,
saking driya, pan puniku ingaran urmat sejati, ing ngarsaning Hyang Suksma.
Barang karsa tinimbang rumiyin, apa karya arjaning sesama, apa dadya ing rusake, karya sukaning kalbu, punapi temahaning wuri,
alus, surasa nunggal ing Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya.
sejatinya urip, jroning pati sayektinya aneng gesang.
Aneng eca jroning lara, aneng mukti jroning pati, aneng sugih jroning mlarat, aneng suka jroning sedhih neng aji jroning
wujud netranya Hyang Widi, basa wujud iku : ana, samar ing netranya janmi, Allah ingkang nyimpeni, temennya janma sadarum, tamtu tan bisa musna, welasnya sawiji-wiji, sandyan ingkang becik lawan kang ala.
Gusti, andhap asor jroning driya, lereh lirih jroning pikir, sanadyan nabda sawanda, tinimbang lan jroning
wus mijil ing tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus kadosan, Mring
Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus tindaknya ngalam donya, arang kang eling mring asih, bobote
sirnaning durta angkara, tumanem angga pribadi.
lamun mijil ing pamuwus, ywa nilar kang rasa, raos sajatining urip, marga urip
Temen ingkang : ngajak trisna myang satuhu, mring becik sanyata, myang sabar ingkang sayekti, suci, adil, tuhu, temen lan
Saben rina : sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mangsa, pinundhut Hyang Maha Suci,
swarga, nalika nunggal Hyang Widi, ing kono wijilnya sajatining rasa.
Lir urip satemennya, awit donya tumekeng akerat neki, urip langgeng wastanepun, iku uriping sukma, kang den wengku mring rasa sejatinipun,
lathi, lidhah, badanipun, tan katrima mring Hyang Sukma, malah duraka mimbuhi.
abdinipun, pang mangkono munggeng Allah, nulungi janma kang yekti.
Nyata tiyang sejati rasa, tan arsa jumurung mring kang tan yekti, mangkono
basa puniku, nadyan malih ing ngajrihan, datan ngekes jroning ati.
Pangarjita ing wardaya, nadyan tekeng titimangsanya pati, yen
urip kanthi tentrem marem ing ati, tan darbe murkaning kalbu, tansah gung panarima, tansah rumangsa sugih lir pendah
ayu langkung, wuri mangkono uga, saking dosa purwannya, tyang keneng lampus, wus tan kena sinelakan, dumrojog yen wus pinasthi.
mangkono ingkang pambudi, tan dadya tyang nyata, tan nrimeng pandumnya Widi, myang anggrangsang aluamah.
Lawan antuk pangonggronging para janmi, sembrana andadra, supaya myang karsa gusti, pan mimbuhi mring duraka.
Angel, ewuh, janma ngawulwng mring Gusti, myang ngawuleng Allah, ayun paraken mring Gusti,
ingkang urip, tamtu kawistara, ganda becik marang urip, ganda ala mring palastra.
Pangarsaning paminta, yen kanthi laku, wus wajib bangkit anampi, yen mring laku kang satuhu, tan kekilapan Hyang Widi, mring tyang
Marmanya janma kang tuhu temen terus, benjang kajen mring Hyang Widi, wondene ing donyanipun, ingajenan mring
gemblung, yen ingapusan mring janmi, datan narimeng ing kalbu, tamtu mijil ingkang muring, terkadhang nulya anjotos.
Beda tiyang anut rasa sejati, wus tepung Hyang Manon, Nabi Brahim myang Sarah garwane, kadya Nabi Yunus duk ing nguni, Nabi Dawud ugi.
8.Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki anggawe binggunge dalan mring
isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”,
teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa
banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak.
Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp,
saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.
Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone bongoso Djowo. Kang uwes katulis deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
bongoso Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing Gusti, kang moho kuwoso. Wekasaning Gusti:
Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan, kanggone molekat kang tjatjahe ono papat. Bandjor Gusti nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut suwargo. Kanggone kahuripaning molekat. Ugo kanggo kahuripaning Midodari kang dadi utusaning molekat, kang manggon ono ing bumi sentosane Gusti. Ugo kanggo kahuripane djalmo mengkone, yen sabdhoning Gusti kuwi uwes temurun kanggoning djalmo manungso.
Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine. Bandjor teko sabdhoning Gusti kang keri dewe. Nyiptakake kahuripan
Gusti, kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggo nulis sabdhoning Gusti, ono ing layang Djojobojo.
Gusti pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang pareng sedantenipon dumateng
Anangeng kabeh mahu, yen aku ndeleng. Uwes dadi pendjalukhe bongoso Djowo dewe, deneng kahuripane bongoso Djowo kuwi dadi kasurang – surang, awet ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti, ugo marang
kang tansah nggudo kawulo rino klawan wengi, sangkeng kuwoso pandjenengan.
Lan Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo yen uwes wantjine bali ono ing ngarsane Gusti, siro kabeh ora bakal biso ndjalok pangaksumo marang Gusti, ketjobo nerimo marang ukumaning Gusti, kang bakal nyengsarakake sukmane
nggowo kuwasane Gusti kang papat, kang utjol bebarengan soko dalan kang tjilek. Semono ugo kang dikarepake Gusti kang moho sutji, yen siro bali. Anangeng siro kuwi tansah, nggawe olo marang ukumaning Gusti kang uwes diparengake marang siro.
Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro
madyo, bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.
biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.
Gusti kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning Gusti kuwi, ora ono kang biso ngalang ngalangi, semono ugo kekarepane Gusti.
Gusti kang moho kuwoso, kang ndjogo langet sarto bumi. Semono ugo, Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji, bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.
Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng
malah nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.
Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi utjol soko bumi sutji, ora nandang
kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Budi. ing ndjerone budi ono, [ pikiran.]
Bandjor Ingsoen nebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwi
Bandjor sakteruse, motjo dungo kanggo nyuwon pandjang umor marang Gusti kang moho witjaksono, supoyo opo kang
Niat Ingsoen sesadjen, kanggo ngaweruhi sedulor Ingsoen, kang momong Ingsoen ono ing bumi mulyo. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, sedulor papat limo pantjer jo Ingsoen iki. Siro kang diutos Gusti ndjogo kahuripane Ingsoen, rino klawan wengi, tekoho ing dino iki. Slamet marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, soko kersane Gusti kang moho sutji. (Bandjor terusake mahos dungo: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. 250.)
marang kahuripan, kang manggon ingatine djalmo manungso. Watjanen dungo iki sak okehe, ono ing panggenan kang sepi: Gustikang moho kuwoso, kang pareng kamulyan ono ing mripate Ingsoen.
Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kapengen nduweni, katentreman kanggone kahuripane siro. Ugo siro pengendi djogo sedulor papat kang
iki ono ing mburi palawangan ngarep omah, ing wayah djam rolas mbengi: Gusti engkang welas asih, kang
Kang ndjogo ragane Ingsoen, rino klawan wengi.( diwotjo kapeng 7.)
Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen siro nduweni panyuwon marang Gusti. Opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi, lan mirengake opo kang dadi panyuwune siro. Angger siro kuwi pertjoyo marang Gusti kang moho sutji, ugo kang moho
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso wonten ing djagat meniko. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Ing dinten sak meniko, kawulo nyaksekake dumateng udjuting rogo kang sampon pandjenengan pisahake deneng sukmo, bali sempurno marang kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Sedulor papat engkang manggen, wonten ing ngadjeng, ugi engkang manggen wonten ing wingkeng. Sarto engkang wonten, kiwo lan tengenipon rogo kang sampon kapisah deneng sukmo, bali sempurno ngiringi udjuting sukmo, wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Gusti engkang moho pangaksumo. Kawulo nyuwon, pangaksumo dumateng pandjenengan, ing dinten sak meniko. Kagem sukmo kang moho sutji kang kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Pandjenengan paringi pangaksumo, ugi panggenan engkang sahe wonten ngarso pandjenengan. Paringono katentreman dumateng keluarginipon engkang dipon tinggalaken, engkang sak meniko taseh gesang. Supados piyambakipon meniko, saget mirengaken, menopo engkang dados panyuwon pandjenengan. Gusti engkang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo. Among pandjenengan panutanipon kawulo, kang mekso ukom kagem djalmo manungso, kondor wonten ing kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon: Nuwon.
welas asih lan moho pangaksumo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ing dinten sak muniko, pandjenengan saget mreksani lan nyaksekaken, menopo engkang dados kaperluan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ngantos sak muniko, pandjenengan tansah maringi redjeki. Lan keslametan dumateng kawulo sedoyo, ngantos sak muniko. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo sedoyo, engkang wonten ing mriki. Supados bebayan engkang tansah anggudo kawulo, rino klawan wengi, sageto sirno sangkeng kuwoso pandjenengan, kagem sak lawasipon. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, wonten ing djagat muniko. Sembah nuwon sanget, kawulo atoraken dumateng pandjenengan ing dinten sak muniko. Pandjenengan tebehaken sedoyo bebayan, engkang katon ugi bebayan, engkang mboten katingal. Engkang tansah ndamel susahipon kahuripan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng
sedoyo, wonten ing bumi mulyo muniko. Sembah nuwon kawulo atoraken dumateng pandjenengan, Gusti. Moho kuwoso kawulo atoraken dumateng pandjenengan: Nuwon.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Gusti
engkang taseh kagungan kalepatan dumateng pandjenengan. Ingsoen engkang tansah nglalekaken dumateng asal lan usolipon Ingsoen, ugi dumateng kadegdajanipon Ingsoen engkang sampon pandjenengan parengaken. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono wonten ing djagat meniko. Ingsoen nyuwon pangaksumo pandjenengan, kagem nebusi sengkalane Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing bumi sentosanipon pandjenengan, supados sukmanipon Ingsoen meniko saget angsal panggenan engkang sahe ing ngarso pandjenengan. Ugi dumateng keluarginipon engkang taseh gesang mboten nandang kasengsaran amergi dusanipon Ingsoen. Ingsoen engkang tansah mbantah menopo engkang dados ngendikan pandjenengan, ugo dumateng sedulor Ingsoen engkang sekawan, engkang pandjenengan utos ndjagi Ingsoen wonten ing bumi mulyo
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ing dinten sak muniko. Bileh udjuting djabang bayi, engkang taseh manggen wonten ing bumi sutjinipon ibu muniko. Sampon sempurno, amergi kuwoso pandjenengan. Sirno bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon bopo lan ibuning djabang bayi. Ugi
olo. Slamet sempurno marang udjuting djabang bayi. Sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, kagem sak lawase.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso
ugo kang moho sentoso. Nyuwon pangestu slamet Gusti, nyuwon sentoso slamet dumateng pandjenengan. Ugi dumateng raganipon. ****** (disebut djenenge kang diadusi.) kagem sak lawase sangkeng kuwoso pandjenengan.
Poro bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang
dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi dusanipon kawulo
kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon.
engkang Ingsoen suwon. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng keslametan dumateng udjuting Ingsoen. Ugi dumateng sedulor papat, engkang momong Ingsoen.
Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo. Sirnakake bebayan, kang ono ing raganing Ingsoen. Ugo sirnakake kabeh kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan Gusti, ugi slamet dumateng kahananipon Ingsoen, engkang sedjati,
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Among Gusti, engkang kuwoso nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Supoyo bongoso Djowo biso maringi pangerten, marang bongoso Djowo, kang ono ing djagat iki. Lan nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso, nganggo bohoso ngawi. Gusti uwes maringi sumpah, marang bongoso Djowo. Sarto djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso biso mangerteni marang kuwasane Gusti. Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo, sarto djalmo manungso liyane kang nglalekake marang peparingane Gusti. Tali kahuripane bongoso Djowo, kang manggon ono ing ngarep lan mburine bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. Amergo kuwi uripeng bongoso Djowo, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake tjeloko kang gede. Lan bohoso djowo kang dadi peparingane Gusti, bakal disuwon Gusti, bali. Bongoso djowo kang ngrungokake, opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang disuwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang ora katon udjute. Anangeng yen bongoso Djowo pertjoyo marang Gusti, bakal ndeleng pangutjapane. Gusti engkang pareng pangaksumo, dumateng djalmo manungso. Lan Gusti sedjatine arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso, kang uwes sedoh. Gusti ngutos Djoborolo, kanggo maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmone, Gusti kang moho kuwoso. Bongoso djowo kang mbantah marang peparingane Gusti, bakal ora biso nemokake asal – usule kang sedjati. Yen bongoso Djowo ora mangerteni marang asmone Gusti.
Wekasan kang uwes tak omongake marang Djoborolo, kang nules ukume bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo biso melu marang dalane Gusti. Lan nyebut: moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kahuripan kawulo. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno. Bali dumateng udjutipon wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake kawulo ing dalu meniko, sirnakake bebayan engkang tansah anggudo kawulo. Slamet sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Kawulo nyebot asmonipon pandjenengan, engkang tansah ngabulake. Menopo engkang dados panyuwon kawulo. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso. Pareng gesang lan sedohnipon kawulo. Kawulo sumpah dumateng Djoborolo, engkang dados utusanipon pandjenengan, engkang pareng warto dumateng bongoso Djowo. Moho kuwoso Gusti, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, maringi kahuripan dumateng kawulo. Gusti engkang moho kuwoso. Sampon pandjenengan wedalaken sikso pandjenengan, dumateng kawulo bongoso Djowo. Kawulo engkang tansah kagungan pangelingan dumateng sumpahipon, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, sampon pandjenengan tilar kahuripan kawulo. Gusti engkang pareng witjaksono, engkang tansah maringi warto engkang sahe, dumateng kawulo bongoso Djowo. Gusti engkang kagungan witjaksono, engkang ageng. Engkang pandjenengan parengaken dumateng kawulo bongoso Djowo, engkang mangertos dumateng kuwasanipon pandjenengan. pangomongan engkang dipon parengaken Gusti, dumateng bongoso Djowo, engkang dereng mangertos dumateng kuwasanipon Gusti. Bongoso djowo engkang tansah mbantah dumateng kuwasanipon Gusti, bakal keno siksane Gusti.
Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan
bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso, lan moho
engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe olo marang ukumane Gusti.
Wojo Dothogoboso, Wojo Djoborolo, Wojo Mokoholo, Wojo Hosoropolo, Wojo Hodjorolo. Odjo nglalekake marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. Gusti engkang moho kuwoso. Pandjenengan utjolake tali kasengsarane bongoso Djowo. Supados kawulo bongoso Djowo mboten nandang kasengsaran, amergi
Djoborolo: 1. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono pangaksumone. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng
Mênggah wontêning wêwêjangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap punika:
Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.
ingsun gumana ing dalêm awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wêkasan, iya iku alam ingsun kang maksih piningit.
II, 6. Kaping lima, ingsun anganakake angên-angên kang uga dadi warnaningsun, ana ing dalêm alam kang
Abstain Bona Kartono (bicara) 31 Maret 2014 04.19 (UTC)
agnes sekar berkata:	September 10, 2010 pukul 9:48 pm	Nyuhunkeun ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
Inshaallah Ora direwangi BC lambene darmo yo sik iso apik payu ne nek sing iki..
Jawi puniko kados mekaten :Ho-no-co-ro-ko ateges ono utusan yoiku utusan urip, wujude napas sing kajibah manunggalake jiwo lan rogoning manungso. Maksute ono sing paring kapercayaan, ono sing dipercoyo, lan ono sing dipercoyo kanggo makaryo. Telung perkoro iku ananging Alloh, manungso lan jejibahane manungso (minongko titah).Do-to-so-wo-lo ateges manungso sawise cinipto nganti tekan saate tinimbalan, ora biso nolak utowo endho opo dene semoyo. Manungso lan samubarange kudu ndherek sendiko dhawuh, nompo sarto nindakake kersane Alloh.Po-dho-jo-yo-nyo ateges manunggale Dzat Kang Ngcet Lombok(Kholik) karo sing diparingi urip (makhluk). Karepe cocog nunggal batine sing bisa disawang ing sajrone solah bawane adhedhasar kaluhuran lan kautaman. Joyo iku menang, unggul sing sabener-benere, ora mung menang-menangan utawa menang ora sportip.Mo-go-bo-tho-ngo ateges nompo sakabehing dhedhawuhan sarto larangane Alloh Kang Moho Kuwoso (takwa). Maksude, manungso kudu pasrah, sumarah marang garising diwajibke, senajanto manungso diparingi wenang kanggo ngiradati, budidoyo kanggo nanggulangi. Wusanane, kabeh mung ono
DZATING NUR PANETRO ONO INGSUN GUS HAR . SINEBUT MARANG SEJATINE
wong kantor anyar, atasan anyar, kerjaan anyar.. nek nang njakarta kan wis podo kenal n wis reti kerjaane..
menggembirakan hati ini, kerawuhan Santri kang wasis lan waskito….
Monggo mas, paring pitedah dumateng blog meniko, supados katon endah lan sumringah kangge kulo lan poro
mrih raharjaning tanah Jawa, bumi Nuswantara, lan hayuning Bawana
Lembaga Studi Javanologi ‘SEKAR JAGAD’
Lempongan Aden iku lempongan sing dumunung ing Samudra Hindia, antara Yaman ing Jazirah Arab bagéan kidul lan Somalia ing Afrika. Ing sisih kulon-lor lempongan iki kagandhèng karo Segara Abang liwat selat Babul Mandib.
Minangka lalu lintas banyu segara kanggo pangeboran lenga patra andadèkaké Lempongan Aden wigati banget tumrap ékonomi donya. Lempongan iki uga nduwèni akèh variasi iwak, koral lan kéwan liyané amarga polusiné mung sethithik. Plabuhan utama ing saubengé ya iku Aden ing Yaman lan Berbera ing Somalia.
Kaamanan ing tlatah iki isih mutawatiri amarga Yaman lan Somalia kaloroné isih durung pati stabil. Lempongan Aden minangka panggonan utama kanggo pembajakan, saéngga mbebayani tumrap pelayaran. Saliyané iku, Lempongan Aden uga rawan terorisme kanthi anané pangeboman kapal USS Cole lan tanker lenga Prancis uga kena serangan teroris ing papan iki.
Fundy • Segara Greenland • Teluk Guinea • Selat Inggris • Segara Hebrides • Segara Hitam • Teluk Hudson • Segara Ionia • Segara Irlandia • Segara Irminger • Teluk James • Segara Karibia • Segara Kapuloan • Segara Kreta • Segara Labrador • Segara Levantine • Segara Libya • Segara Liguria • Segara Marmara • Teluk Meksiko • Segara Mirtoa • Segara Norwegia • Teluk Saint Lawrence • Segara Sargasso • Segara Tengah • Segara Thracia • Segara Tirrhenia • Segara Lor • Teluk Venezuela
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lempongan_Aden&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 29 Agustus 2016.
penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen ana jam, kita uga pungkasan sekolah utawa menyang kantor, ora ing tepat yen ana janjian karo wong. Uga iku penting banget fungsi saka jam? Jam uga duwe sawetara jinis kayata tembok jam, jam weker lan Watches. Saka jinis warna jam paling prasaja lan gampang kanggo nindakake ngendi wae iku Watches. Loro mirsani digital lan anolog mirsani saiki wis sawetara saka sudhut mewah desain, prasaja lan elegan dipikir sing bakal nggawe sampeyan katon kelangan nalika nggunakake. Latest teknlogi saiki uga wis ditanggepi jinis
iki TMII kasebut kanthi teliti, amarga ningkahan punika moments paling ayu ing urip sing ora bakal kelakon maneh. Ningkatake wayahe karo mirah manten cindera mata sing bakal wayahe apik iki panandha. Amarga iku, kita siyap kanggo nyedhiyani informasi luwih lengkap babagan mirah manten
09374481148 info [at] istgah3.ir
1.1.3.1.1.1.1.1.1.1.2.1. KGPAA Mangkunegara I (Keraton Mangkunegara)
1.1.3.1.1.1.1.1.2. Nyai Panembahan Girilaya # Panembahan Girilaya Cirebon
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat
Profil Tokoh Wirausaha : Pak Bagyo – Kebun Asri – Cangkringan Sleman DIY | Ki Asmoro Jiwo
manjatipun puji syukur neng Gusti seng maha agung amargi rahmatipun iso nggarei awkedhewe saget kumpul bareng kanggo
konco-konco jan bangga dadi siswa teng sekolah mriki lan ngaturaken matur nuwun kabeh guru sing tau ngajar sederek. Ora
Yo kanggo konco konco kabeh. Jan abot rasane ninggalne awakmu kabeh. Marei awakedhewe wis bareng bareng sedangunipun 3 tahun. Tapekno aku yo ndongakne konco konco kabeh iso ngelanjutne neng pendidikan kang luwih duwur apik neng SMA,SMK,STM utawa institusi pendidikan liyane kanggo iso nggapai cita cita sing mok karep.
Mbok menawi wonten kirang tatakrami anggen kula matur saha sisip, sembiring atur, kula pinangka wakil konco konco tansah nyuwun agungipun panuwun ingkang
Index Jumat, 14 April 2017 | 15:12 WITA
Doni Setya Debtcolector kudune nagih sing sopan.tangan ke atas karo mohon2 ngunu. Sing due utang yo ngerti dewe.nek kasar nagihe yo sing due utang g segan2.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Frafjord&oldid=1009010"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.54, 5 Maret 2016.
Nulis Artikel Dibayar Dollar | Newbie Blog
mumpung modem kenceng nih ane mau share dulu sama agan agan Newbiers dimana pun anda berada.
kalo agan agan hobi nulis nih, wah
para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen
lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing
santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang
Sapatine Patih, para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu
ngandika: “Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune kêlunta-lunta, sabên desa diampiri, saka ênggone ngupaya warta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.
Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul,
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul :
sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-
Mata têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika?
lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng,
kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake
Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran digdayane
ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh,
diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-
manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh
dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan,
iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku
bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis
lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman
sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen
Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
Agêng Bela. Ratu Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim, ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura, karo
Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone
Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo kang diutos Gusti, ndjogo kahuripaning bongoso Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang betjek, odjo nuruti angkoro murko, kang tekane soko setan. Awet kasengsaran kang teko kanggo kahuripaning siro. Kang bakal nyonggo, anak lan putu siro.
Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine. Bandjor teko sabdhoning Gusti kang keri dewe. Nyiptakake kahuripan kanggone djolomo monongoso djowo.
Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro bongoso Djowo kang tak paringi kadegdayan, marang bohoso ngoko, bohoso kromo inggel, bohoso kromo madyo, bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.
Gusti kang moho kuwoso, nyiptakake rino klawan wengi, ugo Gusti, kang moho kuwoso pareng pangaksumo. Supoyo siro bongoso Djowo, ing wayah mbengi biso tjedak marang Gusti, lan nenuwon opo kang dadi
dadekake peteng kanggo sak lawase, yen bongoso Djowo kuwi nenuwon marang aku, nganggo bohosone djalmo manungso liyo.
Siro bongoso Djowo, arep nyuwon opo maneh marang Gusti, sebab
garengake, yen siro kuwi pertjoyo marang kuwasane Gusti. Sebab kahuripane bongoso Djowo kang ora pertjoyo marang Gusti, bakal, nemokake kasengsaran kang gede, ing tembe mburine.
Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi
kuwi, karo dungo keslametan: 8. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Djoborolo. manggon ono ing [ kulite djabang bayi ]
2. Mokoholo. manggon ono ing [ balunge djabang bayi ]
3. Hosoropolo. manggon ono ing [ nyawane djabang bayi ]
kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon.
menopo engkang Ingsoen suwon. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng keslametan dumateng udjuting Ingsoen. Ugi dumateng sedulor papat, engkang momong Ingsoen.
Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute bongoso Djowo, kang moho sutji, ono ing bumi mulyo. Awet bongoso Djowo, bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso, lan moho witjaksono. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi, sangkeng bebayan setan engkang tjeloko. Gusti engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe olo marang ukumane Gusti.
Wojo Dothogoboso, Wojo Djoborolo, Wojo Mokoholo, Wojo Hosoropolo, Wojo Hodjorolo. Odjo nglalekake marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. Gusti engkang moho kuwoso. Pandjenengan utjolake tali kasengsarane bongoso Djowo. Supados kawulo
Djoborolo: 1. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-dirtyblackporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
(Dilih saka Ledok, Sambong, Blora)
Ledhok (panulisan jroning Basa Indonésia: Ledok) iku désa ing Kecamatan Sambong, Kabupatèn Blora, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Biting • Brabowan • Gadhu • Gagakan • Giyanti • Ledhok • Pojokwatu • Sambong • Sambongreja • Temèngèng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ledhok,_Sambong,_Blora&oldid=1022910"	Kategori: Sambong, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 11 Maret 2016.
hla wong wes dadi kebiasaanku og mas..
Tetangga 1 ; yo wes - yo wes , ojo jengkel tho...
Tetangga 2 ; suopo Seng jengkel ?! Aku rak jengkel , mung mbedegel sithik..
Tetangga 1 ; wes...,ojo dibahas meneh yo..
Tetangga 2 ; iyo wes mas..
Tetangga 1 ; Nah koyo ngono kan penak..,nyah kene tak wei betekan..Gelem po rak?
Guru iku conto sing ditiru Guru iku conto sing digugu Budhal ngajar jo nganti telat Tingkah lakune jo no sing keliru
Ilmu guru perlu ditingkatna Senajan kesel kudu sregep maca Saiki jamane wis maju berkembang Guru ra leh kesed ben ra ketinggalan
Guru iku wakile wong tuwa Dipasrahi ndhidhik anak bisa dadi utama Mula guru kudu ngadohi penggodha Uripe sacukupe, sederhana lan prasaja
Bapak - Bapak Ibu - Ibu Mula dulur elinga pepatah iki: Guru kencing berdiri, murid kencing berlari Artine, guru tansah eling lan ati-ati Ojo nganti dheke dhewe sing
umpomo saben omah duwe ladang cilik ditanemi sayur palawija cukup dinggo mangan dewe, pas paceklik randedit tetep iso mangan. Minimal daruratan.
lair ing Hokkaidō, Jepang, 8 Januari 1986), iku bintang porno saka Jepang.
Urip lan Karir[besut | besut sumber]
Ozawa lair ing Hokkaidō, Jepang.[2] Ibune saka Jepang lan bapake saka Kanada, Prancis. Wiwit dhèwèké sekolah ing sekolah internasional, dhèwèké carita yèn dhèwèké luwih bisa basa Inggris tinimbang celathu nganggo basa Jepang.[3][4] Nalika isih sekolah, saben dinane Ozawa dolanan hockey, dhèwèké uga kerep dolan ing panggonan karaoke sawise bali sekolah. Dhèwèké carita yèn dhèwèké aktif sacara seksual nalika umure 13 taun, lan dhèwèké sinau "48 posisi seksual" saka buku kang tau dhèwèké tuku.
Nalika isih dadi mahasiswa, Ozawa katon ing TV Komersial Jepang (30 detik) kanggo DARS Chocolate karo rong anggota sakagrup pop Jepang KinKi Kids. Ing kana, dhèwèké mbagi coklat karo salah siji penyanyi nanging salah siji tangane gandhengan karo sing liyane. Ora kaya kanca-kancane kang dadi aktris porno, Ozawa ora dibina. Dhèwèké kenal donyane industri porno saka kancane kang tau main video porno. Dhèwèké mulai ing pemodhelan minangka Miyabi ing situs porno Shirouto-Teien.com nalika sasi Juni 2005, kang ngasilake pirang-pirang set foto lan video hardcore Gonzo cekak kang dibabarake ing CD-R lan format DVD-R.[5]
AV Research Laboratory). Dijupuk 2007-07-21. Pranala njaba ing |publisher= (pitulung)
^ "Japan’s AV Open contest 2008". JapanSugoi. June 2008. Dijupuk 2008-09-30. Pranala njaba ing |publisher= (pitulung)
^ "2006 1st AV Open" (ing Japanese). www.av-open.com. Diarsip saka sing asli ing 2007-01-29. Dijupuk 2010-11-26. Pranala njaba ing |publisher= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
External links[besut | besut sumber]
Ngawiti ingsun nglaras SyiiranKelawan muji marang PangeranKang paring rahmat lan kenikmatanRino wengine tanpo pitunganDuh bolo konco priyo wanitoOjo mong ngaji Syare'at blokoGur pinter ndongeng, nulis lan
tonggoMulo atine peteng lan nistoAyo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matineKang
tancepake ing njero dodoKumantil ati lan pikiranMrasuk ing badan kabeh jeroanMu'jizat Rosul
TUHH: Dipl.-Ing. V. Salikov, Prof. Dr.-Ing. S. Antonyuk
det permalink	August 17, 2009 06:34	chino paling! sopo maneh duwe omah mewah neng kene? mangkelno kok ancene! ndelok komentare neng fisbuk ae do njengkelno, upacara ae pake mengeluh, lha piye sing biyen
ing Laweyan nglajengaken katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun, Mas
Bodho putra raja majapait ingkang ngrungkebi agami Islam). Lajeng sami jiyarah ing pasareyan Majasta.Ing Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit. Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung
suwantenbilih sagedipun kapanggih Seh Hersaranu benjing menawi sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung saderengipun pletheking surya, yekti teguh
putranipun Ketib Winong ing mataram, ing ngayeng badhe ngaos dhatengPanaraga kandheg ing
putranipun Kyai Haji Nurgirindra. Endrasmara mila karem ulah asmara, semahipun sakawan sami rukun. Ing dalunipun rerembegan bab gesang lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang mupakat kanggenipun tiyang Jawi. Endrasmara medhar bab pratingkahing cumbana
santrinipun dherek Haji Nurgirindra dhateng griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha
mila katedha nyipeng. Panamuripun Mas Cebolang sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong, ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130)Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe nyantuni monten langsening tumbal. Sang Brahmana wawanrembag kaliyan Mas Cebolang, ngandharaken bab gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama
Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana ( kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep sawatawis wanita sami gegujengan angujiwat. Dumugi dhusun
inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-dhengipun.Referensi- Wikipedia Indonesia- Sumahatmaka, R.M.A, Ringkasan Centini (Suluk Tambanglaras), PN Balai Pustaka,
kuasane Gusti Allah. nek awake dewe kuwi gagal, kudune iso instropeksi diri. Ora malah kemrungsung golek salahe liyan”, kata sang Ibu.
kok duwe anak koyo kowe le. Mbiyen aku ngidam apa too yoo. Lha mbok wis, fokus wae melu kerjaane ibumu ini. Warisane ben ora entek. Ora malah grangsangan golek mungsuh. opo maneh
Kaos BornJavanese Edisi Pucung wis kelakon digawé lan dikirimaké marang para kadang sing pesen, sanadyan nganggo ana owah-owahan desain barang ndadèkaké telad anggoné ngirim. Muga-muga kiriman enggal tekan ing alamat. Marang para kadang sing wis mundhut, aku ngaturaké panuwun sing tanpa pepindhan.Ana sawetara kadang sing malah maringi usulan lan pamrayoga murih saya becik lan nyrambahi marang saakèh-akèhé kalangan, klebu bocah-bocah. Waaaah… rumangsa mongkog lan kasengkuyung aku! Matur nuwun banget marang gagasan-gagasan sing menantang kreativitas iki, luwih-luwih gagasan-gagasan sing tlonjongé kepingin nguri-uri tradisi lan kabudayan Jawa. Awakku dadi siaga tata-tata, énggal kepingin mujudaké gagasan-gagasan mau!Ing ngisor iki dak aturaké desain kaos rombakan sing wis klakon digawé lan dikirimaké. Yèn ana kadang sing isih
Lirik Lagu NDX AKA - Ditinggal Rabi
NDX AKA - Ditinggal Rabi Lirik
Węgorzewo (Jerman Angerburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Twilight ya iku salah sawijiné novèl anggitané Stephenie Meyer. Novèl sèri iki nggambarké paraga utamané ya iku Isabella "Bella" Swan, salah sawijining kanoman sing pindhah menyang kutha Forks, Washington. Uripé owah wiwit pacaran karo Edward Cullen, salah sawijining vampir vegetarian (ora ngombé getih manungsa). Kabèh sèri Twilight dicaritaké saka sudut pandang Bella.
Dalan carita[besut | besut sumber]
Bella nembé waé pindhah saka Phoenix, Arizona, sing iklimé panas, menyang Forks, Washington sing iklimé udan. Dhèwèké urip bareng bapaké, amarga ibuké nikah menèh karo Phil. Sakwisé pidhah menyang Forks, Bella nyadhung tresna marang pawongan misterius lan gantheng, ya iku Edward Cullen sing minangka vampir kang vegetarian (vampir kang ora mangan getih manungsa, ananging getih kewan. Edward duwé kekuwatan ya iku kuwat, cepet, awaké sing kemileng yèn kena srengèngè, lan isa maca pikirané wong liya. Wiwitané Edward ora péngèn cedhak karo Bella, amarga kagodha karo ganda getihé Bella. Ananging Edward isa ngatasi perkara iku, lan akhiré Edward karo Bella pacaran. Ing sawijining dina Bella diajak kanggo dolanan Baseball karo kulawarga Cullen. Ora dinyana, dumadakan teka sagrombolan vampir nomaden ya iku James, Victoria, lan Laurent. Nalika ketemu Bella, James wis kepéngèn ngombé getihé Bella. Kabèh kulawarga Cullen nyoba njaga Bella. Bella lunga karo Alice lan Jasper menyang Phoenix. Nalika ing Phoenix, Bella dijebak kaliyan James. Untungé Edward lan kulawargané sadhar yèn Bella ora ana. Edward teka pas ing wayahé kanggo nylamataké Bella. Sakbubaré iku padha balik menyang Forks manèh lan mèlu acara prom sing diadani ana ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.38, 3 Sèptèmber 2016.
Kaping Papat iku sawijining perang sing dilakoni antara taun (1202-1204).[1] Wiwitane perang iki nduwèni tujuan ngrebut Yerusalem saka wong mu Muslim asaka invasi lewat Mesir.[2] Sawalike nalika sasi April 1204, Tentara Salib saka Éropah Kulon nyerang lan nguwasani Kristen (Ortodoks Timur) kutha Konstantinopel, kutha krajan
Sawise Perang Salib Katelu (1189-1192), Yerusalem dikuwasani dinasti Ayyubiyah, kang mrentah kabèh syiria lan Mesir, nanging ora kutha kang ana ing sapinggire pasisir kang isih dikuwasani déning tentara Salib Kerajaan Yerusalem, punjere ana ing Acre. Perang Salib Katelu uga ngedekake krajan ing Siprus.
Paus Innosensius III dadi Paus ing tun 1198, lan ujuk-ujuk perang salib dadi tujuwane awake.WOng-wong kang mangkat ing Perang Salib saka Venesia nalika Oktober 1202 saka Prancis. Ana uga papan liya kang dikirimi tentara, kayata Flanders lan Montferrat. Klompok kang misuswur liyane saka Kekaisaran Romawi Suci, kagolong wong-wong pimpinane Uskup Martin saka Pairis and Uskup Conrad saka Halberstadt, bareng-bareng dadi siji karo tentara lan nelayan Venesia kang dipimpin déning Enrico Dandolo doge. Perjanjian nduwèni teges Paus Innosensius, kanthi dudutan ora diolehake nyerang nagara-nagara wong Kristen.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Salib_Kaping_Papat&oldid=1074361"	Kategori: Perang Salib	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 29 Agustus 2016.
tan lempas saking kapatutane punika. 2Sabda sane kapaicayang malantaran paramalaekate punika, tansah manggeh kawiaktianipun, samaliha sapasiraja sane tan ninutin sabdane punika, ipun pacang
pangreh jagate sane jaga kardi Ida, inggih punika jagate sane baosang iraga iwau. 6Tungkalikanipun, sakadi
ipun? Sapasirake manusa pada punika, kantos IRatu tansah nglinguang ipun? 7IRatu nadosang tegak imanusa
tan wenten sane tan kareh antuk ipun. Nanging sane mangkin iraga tan manggihin manusane
mungguing Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane ngardi tur miara saluiring sane wenten, jaga nyampurnayang Ida Hyang
punika, sane nuntun ipun ngungsi karahayuane. 11Ida nyuciang manusane saking dosa-dosannyane, samaliha Ajin Idane miwah Ajin anake sane sampun suciang Ida punika pateh. Punika awinanipun Ida Hyang Yesus tan kemad
antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa." 14Santukan alit-alite, punika sakadi sane wastanin Ida, wantah manusa sekala, punika awinanipun Ida Hyang Yesus ngraga manjadma dados manusa sekala, pateh sakadi alit-alite punika. Ida
ngraga sampun katempuh antuk gegodan miwah sampun nandang sangsara. CopyrightLearn
Ing kalodhangan iki kang dirembug bab gladhen nulis layang. Dene layang bisa dipilah dadi werna-werna upamane:1. Layang dhines: layang tumrap kantor.2. Layang dhawuh/prentah: layang prentah/surat perintah.3. Layang lamaran: layang kanggo nglamar pegaweyan.4. Layang ulem: sedhahan wong arep duwe gawe.5. Layang sedhahan/undhangan: kanggo kumpulan/pepanggihan (rapat).6. Layang kabar: isine bab pawarta.7. Layang iber-iber: selebaran kanggo sapa bae kang gelem maca.8. Layang lelayu: iber-iber isine bab kabar kematian.9. Layang gladhen: layang saka kantor pegadhean.10. Layang wasiyat: isine paweling wong tuwa kang digawe sadurunge seda.11. Layang kekancingan: surat keputusan.12. Layang talak: layang pegat.13. Layang pribadhi: layang kang sipate pribadhi, upamane katur simbah, bapak utawa ibu kang isine bab kang pribadhi (upamane nyuwun arta kanggo
maninggaling kawulo gusti	suluk linglung →	sangkan paraning dumadi	16
Aneka pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining
inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Wêwêjangan ingkang rumiyin, dipun wastani: pitêdahan wahananing Pangeran, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (zat, sifat, asma, af’al).
Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.
II.4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing
II.5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.
II.7. Kaping ênêm, ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pêncaring angên-angên kang dumunung ana ing dalêm alaming
II.8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
Distrik Brčko (pink) diduwéni bebarengan karo RS.2
rungokna (pitulung·info)) iku siji saka loro èntitas pulitik bagéan saka negara Bosnia-Herzegovina (siji èntitas liyané ya iku Republika Srpska).
mangkono, miturut kaputusan Mahkamah Konstitutional ing taun 2001, ètnik Serb uga dadi konstituèn katelu jroning Federasi. Semana uga marang ètnik Bosniak lan Kroat ing Republika Srpska. Federasi iki dibentuk miturut Perjanjèn Washington kang ditandhatangani tanggal 18 Maret, 1994, kang nganakaké sawijining Déwan Konstituèn utawa (Ustavotvorna skupština/Ustavotvorbeni Sabor). Déwan iki nyambut gawé nganti sasi Oktober 1996.
sasi Mei 1994. Miturut perjanjèn iki, kombinasi tlatah kang dikuwasani déning pasukan Kroat lan Bosniak (pérangan Kroat kalebu Republik Kroasia Herzeg-Bosnia) kang dipérang dadi 10 kanton otonom. Sistem kanton dipilih kanggo nyegah dominasi déning siji klompok ètnik marang ètnik liyané.
Ing taun 1995, pasukan pamaréntah Bosnia lan pasukan Kroat Bosnia saka Federasi Bosnia Herzegovina ngalahaké pasukan sempalan Provinsi Otonom Bosnia Kulon (pimpinan Fikret Abdic, lan tlatah iki banjur disawijèkaké marang tlatah Federasi.
Miturut Perjanjèn Dayton taun 1995, Federasi Bosnia Herzegovina iku sawijining èntitas saka loro èntitas Bosnia-Herzegovina
oldid=968980"	Kategori: Féderasi Bosniya lan HércegowinaKategori ndhelik: Artikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 1 Maret 2016.
wis ora njaman. Kuwi jenenge nggunung tur ndesit (haiyahhh) alias wong ndeso tenan
artikel wae lek. Tiwas ngejar hadiah malah gak iso tenang moco artikel sampean sambil ngopi. Hehehe
cah, dadia prajurit sik isa ngayomi ora medeni
negara ora butuh wong atos awake, ning butuh wong sik lempeng atine
cah, urip kuwi kaya musafir sik lagi lelungan, tembene bakal mulih. aja nganti tresnamu marang negara ngalahake tresnamu marang sik nduweni donya.
Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Museum Fatahillah uga dikenal minangka Museum Sajarah Jakarta utawa Museum Batavia iku muséum sing ana ing Dalan Taman Fatahillah No. 2, Jakarta Kulon kanthi wiyar luwih saka 1.300 meter persegi.
Plang Pèngetan Pambangunan Museum Fatahillah sing biyèné Balai Kutha
taun 1707-1710 adhedhasar mandhat saka Gubernur Jendral Johan Van Hoorn. Gedhung dibangun wiwit tanggal 25 Januari 1707 lan diresmèkaké tanggal 10 Juli 1710. Bangunan balaikutha itu dirancang déning W.J.van der Velde mèh padha karo Istana Dam ing Amsterdam. Gedhung iki kapérang saka bangunan utama, bangunan sanding sing dipigunaaké minangka kantor, ruang pengadilan, lan ruang-ruang ngisor lemah sing dipigunaaké minangka pakunjaran.
Awalé, gedhung iki dipigunaaké kanggo kantor Gubernur Jendral, kantor Rood Van Justine, kantor College van Schepener;Weskammer, Balaikutha lan Déwan Urusan Kawin. Ing taun 1925 gedhung iki dadi kantor Gubernur Jawa Kulon tekan taun 1942. Déning Jepang ing taun 1942 gedhung iki dipigunaaké minangka markas militèr. Wulan Agustus – Desember 1945 dipigunaaké minangka Kantor Gubernur Jawa Kulon. Sawisé iku dipigunaaké minangka kantor Komando Militer Kutha (KMK) I banjur dadi Komando Distrik Militèr (KODIM) 0503 tekan taun 1972.
Wiwit taun 1972, Pamaréntah DKI Jakarta mugar gedhung iki lan didadèkaké minangka Gedhung Museum Sajarah Jakarta. Tanggal 7 Maret 1974, gedhung iki diresmèkaké minangka Museum Fatahillah déning Gubernur Ali Sadikin.
Arsitèktural[besut | besut sumber]
Bangunané telung tingkat kanthi arsitèktur gaya Barok klasik abad kaping 17, cèté kuning lemah, kusèn lawang lan jendhela saka kayu jati werna ijo tuwa. Bagéyan atap utama ana panunjuk arah mata anginé.
Museum iki ambané luwih saka 13.000 meter persegi. Pekarangané mawa susunan konblok, ana blumbangé siji lan sapérangan wit sing wis tuwa.
Kolèksi Museum[besut | besut sumber]
Obyèk-obyèk sing ing muséum iki antarané tapak tilas sajarah Jakarta, réplika paninggalan mangsa Tarumanagara lan Pajajaran, asil pangedhukan arkéologi ing Jakarta, mèbel antik saka abad kaping 17 tekan 19, sing arupa gabungan saka gaya Éropah, Tiongkok, lan Indonésia. Uga ana keramik, gerabah, lan watu prasasti. Kolèksi-kolèksi iki ana ing manéka ruang, kayata Ruang Prasajarah Jakarta, Ruang Tarumanagara, Ruang Jayakarta, Ruang Fatahillah, Ruang Sultan Agung, lan Ruang MH Thamrin.
Ana uga sapérangan kolèksi kabudayan Betawi, numismatik, lan bécak. Malah saiki uga ana patung Déwa Hermes(miturut mitologi Yunani, arupa déwa kaberuntungan lan pangreksa kaum pedagang) sing mauné ana ing prapatan Harmoni lan mériam Si Jagur sing dianggep nduwèni kakuwatan magis. Saliyané iku, ing Museum Fatahillah uga ana tila pakunjaran ngisor lemah sing biyèn tau dipigunakaké ing zaman panjajahan Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Fatahillah&oldid=1048757"	Kategori: Museum	Menu navigasi
Ronggowarsito’s works: Bambang Dwihastha : cariyos Ringgit Purwa Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr. Sajarah Pandhawa lan Korawa : miturut Mahabharata, beserta C.F. Winter sr. Sapta dharma Serat Aji Pamasa Serat CandrariniSerat CemporetSerat PanitisastraSerat Pandji Jayeng TilaSuluk
Wedang Uwuh Spesial Khas Angkringan Ing Teras
Wedang Jahe Rempah Khas Angkringan Ing Teras
Wedang Uwuh Susu Spesial Khas Angkringan Ing Teras
lan ojo kantek jahil marang sak podo podone menuso .Nuladhani lakon seng utomo ben iso nyegah tindak
(Genre: Puisi Mbeling / Kontemporer)
JUMBLENG WADAH TAI….DINA SIKI AKU NGERTI
APA KAREPMU, SEPIRA ULIHMU, DUWURE TEGELMU, WANGINE ATIMU, APIKE AKHLAK LAN WATEKMU.
kebumen2013.com/puisi-jumbleng-wadah-tai/https://kebumen2013.com/wp-content/uploads/2013/11/jumbleng.jpghttps://kebumen2013.com/wp-content/uploads/2013/11/jumbleng-140x140.jpg2013-11-10T23:47:26+00:00Ananda. RPuisiPuisi Kontemporer,Puisi MbelingJUMBLENG WADAH TAI
JUMBLENG WADAH TAI....DINA SIKI AKU NGERTI
go-shintai? "awak sakral kami", menawi ater-ater go- dipunginakaken), punika objek fisik ingkang dipunpuja kuil Shinto ugi ing celakipun kanthi fungsi minangka papanipun roh/spirit utawi kami.[1] Shintai ingkang dipunginakaken Jinja Shinto ugi dipunsebut mitamashiro (
mitamashiro? "gantosan spirit").[1]
Shintai punika sanès bagéyan saking kami, ananging namung papan sawetawis utawi lantaran ingkang damel piyambakipun saged dipunaksès déning manungsa biasa saéngga nggampilaken nglampahi pamujaan.[2] Shintai ugi raket kalihan yorishiro, inggih punika objek ingkang gadhah kekuwatan alam ingkang saged narik kawigatosan kami.
Shintai ingkang asring dipunpanggihaken punika barang damelanipun manungsa kadosta pengilon, pedang, permata utawi raja brana (kados watu ingkang awujud koma ingkang dipunwastani magatama), gohei (tongkat ingkang dipunginakaken nalika ritual agami), lan patung kami ingkang dipunsebat shinzō (
terjun.[1] Saderengipun misahaken praktek pamujaan kami lan Buddha ing taun 1868 (shinbutsu bunri), satunggaling shintai saged ugi
Jepang), Gunung Miwa, Gunung Nantai, Grojohan Nachi, lan watu Meoto Iwa. Kathah gunung kados Gunung Miwa utawi pagunungan (Kumano sanzan) dipunwastani shintai saéngga dipunsebat shintaizan (
shintaizan? artinya "gunung shintai").[4] Ing antawisipun shintai kasebut ingkang paling kawentar punika Gunung Fuji.[5]
Satunggaling yokozuna, inggih punika pegulat kanthi peringkat paling inggil miturut piramida peringkat sumō, kalebet shintai gesang. Awit saking punika, pinggangipun dipunlilit kalihan shimenawa, inggih punika tali suci ingkang njagi objek sakral saking gangguan roh ingkang ala. Satunggaling kannushi, utawi pendeta Shinto saged dados shintai gesang nalika nglampahi upacara religius awakipun dipunlebeti déning kami.
Madegaken kuil énggal mbetahaken shintai ingkang sampun wonten saking jaman rumiyin utawi kedadosan amargi alam (tuladhanipun watu utawi grojogan ingkang dipunpitadosi minangka papanipun kami), ugi ingkang damelanipun manungsa. Tuladha ingkang kapisan punika grojogan Nachi, dipunpuja ing kuil Hiryū celak kalihan Kumano Nachi Taisha lan dipunpitados kanggé papan kami ingkang dipunsebat Hiryū Gongen.[6]
CS1 abasa sumber basa Jepang (ja)ShintoJepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 4 Maret 2016.
Dukuh Banyukuwung, Desa Sukorejo, Kecamatan Sumber, Kabupaten Rembang, Jawa Tengah.
arep nulungi sedulur-sedulurku dhisit sing pada njaluk pitulungan maring aku, sing penting bismillah, ati- ati, tetep sinau lan sinau, emut karo sing gawe urip,VIVA 4
TUHH: Dipl.-Ing. S. Kozhar, Prof. Dr.-Ing. S. Antonyuk
SelatanPesan Tumpeng di Daerah CiledukPesan Nasi Tumpeng Lebak BulusKeistimewaan Pemesanan Nasi Tumpeng Di Jakarta Yang Lezat
Nopember 1955, (Senen pahing, pk.18.05), Bapak M. Semono Sastrohadijoyo “ kanugrahan (berketempatan) ” menerima wahyu Eko Buwono, pada diri beliau jumeneng dalem Kanjeng Romo Prabu Gusti Herucokro,
paguyuban Kapribaden Putro Romo Wilayah Surabaya, menggelar acara pagelaran
mulai gaul kowe kang… yo ngono rek ojo dimbu ae… mateng koen mengko… reti lek wes mateng??? Diluk neh
KONDOM WOLFTOOTH SILIKON DI TANGERANG Di Jawa Timur Meliputi :
Muharram, kulo ngaturaken sugeng mapag warsa enggal 1434 H, mugi tansah pinaringan
model pirahan mardaneh shik jadid 2016
Harianku Tentang Mikrotik Dan Alam Sekitar
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa:
Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar (taun 296).
Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak-piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa warna suci (446)
Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan taun, sinangkalan :
b *!*@*?flooder.atacker」
「+b *!*@*.flooder?atacker」
Suhaimi 19 November 2009 5:28 pm tak kiro wes tuwir mbanget, jublakmen mung kacek telung taun…
Wah,ra bedo adoh karo no tuban..cm nambahi wae yuyune di masak asem2 sing pedes,karo sego
sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri, kadang wredha ingkang winantu suka
kulawangsa ing kalenggahan punika kula piniji pinangka pambiwara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti miwah lamaran kinaryajejangkeping tata cara salaki rabi. Namung saderengipun kula ngaturaken urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kaliyan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rahmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula.Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adicara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping palakrama tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala. Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing upacara pasrah panampi kanthi ngaturaken reroncening adicara ingkang rinantam para kulawangsa.- Tinarbuka atur pambagyaharja saking ingkang hamengku gati dening tetuwangga ingkang sampun piniji. - Atur lamaran miwah upakarti dening pangarsaning duta saraya pinangka sulih salira saking badhe/calon kadang besan. - Atur panampi dening tetuwangga ingkang pinangka sulih saliranipun Bp. ___________ ingkang mengku gati. - Kaleksananing adicara liru kalpika (menawi wonten). - Tanggap wacana sawatawis saking pinisepuh ingkang tumuju dhumateng kasaenan (menawi wonten). - Paripurnaning sedya hambok bilih ing mangke wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.Makaten para tamu saha para lenggah urut reroncening tata adicara pasrah lamaran ingkang sinanggit dening para kulawarga, kasuwun wontena suka lilaning penggalih para lenggah tansah hanjenengi ngantos dumugi purnaning gati. Nuwun, nuwun maturnuwun.Kagem bukunipun saged dipun download wonten Mriki :
saking bangsa penjajah..Rumiyin, naliko negari Indonesia dereng merdeka, pemerintah ingkang gadahi kuasa nggih punika bangsa walanda (wong Londo), piyambakipun tansah sewiyah-wiyah kaliyan Bangsa Indonesia. Dangu-dangu dipun raosaken sangsaya sengsera lan nelangsa kesengsaran ingkang dipun raosaken penduduk Indonesia, akhiripun para pejuang kemerdekaan Indonesia gadahi tekad lan
EHE Windu KUNTARA / 8 Ramadhan 1364 H), Indonesia Merdeka…Dados jelasipun kemerdekaan negari kita ingkang sakmenika kita tampi, kita nikmati lan kita raosaken menika sanes hadiah sangking Bangsa Asing. Ananging sedaya kala wahu amargi jerih payah para Bapak sarta Simbah-simbah kita ingkang dipun belani lan dipun rebut kanti toh ing banda lan nyawa. Jer Basuki Mowo Beo..Sembarang opo wae, nek kepengen kasil kabeh mau kudu nganggo ragat…. Kanggo gayuh kesuksesan lan keberhasilan menika ingkang dipun utamaken inggih menika madep lan mantepipun setunggaling niat kanti diiringi usaha sarta pasrah wonten ngarsanipun Gusti ingkang hakarya Jagad. Sak meniko Indonesia sampun kaping sewidak papat anggenipun merdeka, kita sebagai generasi penerus utawi pewaris perjuangan sumangga sami-sami ambudidaya amrih sagedto “Memahu Hayuning Bawana” kang ateges bisa gawe kabecikan wonten ing pundi kemawon. Mugi-mugi jasa-jasa sarta pengorbanan para pejuang sedaya pikantuk pinwales inkang sak trep wonten ngarsa dalem Allah SWT. Pungkasanipun atur, sumangga kita sami ndedunga dateng Allah supados nageri punika dipun dadosaken negeri ingkang aman, tentrem, damai kathah barokah sarta dados negari ingkang
lan mekaten inkang saged kula aturaken, kathah kirang sarta lepatipun kula tansah mawantu-wantu agunging samudra pangaksami….Joyo-joyo wijayanti, mugi rahayu ingkang
Resep Dan Cara Membuat Tumis Kangkung Terasi Enak Gurih,
Artikel iki kagandhèng karo sawijining prastawa anyar sing isih lumaku. Informasi ing kaca iki bisa owah sawayah-wayah. Demonstrasi Mesir 2011 iku demonstrasi gedhèn-gedhèn sing kedadéyan ing Mesir nuntut supaya Presidhèn Hosni Mubarak sing kuwasa sajroning 30 taun mundur saka jabatané. Aksi iki arupa salah siji aksi revolusi kaya sing kedadéyan ing Tunisia[1] Pamaréntah ngupaya ngleremaké para demonstran sing nggalang aksi saka internet kanthi cara ngendhegaké saluran internèt lan komunikasi nganti wates wektu sing durung ditemtokaké.[2] Putra Presidhèn, Gamal Mubarak dilapuraké wis ninggalaké Mesir tumuju London bebarengan karo kulawarga.[3][4]
Éropah Wétan sacara geografis ya iku tlatah ing bagéan wétan bawana Éropah. Sacara umum kawasan iki dumunung ing antara pagunungan Ural lan Kaukasus sarta tapel wates Rusia kulon, utawa sacara alternatif uga nyakup nagara-nagara sing cedhak karo tapel wates Rusia kulon. Kayadéné bawana, sawijining wewengkon mung arupa konstruksi sosial saéngga aja dipadhakaké karo aspèk fisik sing adhedhasar kriteria abstrak lan netral.
Frase iki dipigunakaké ing nagara-nagara Kulon kanggo nglompokaké kabèh nagara Éropah sing mauné minangka rezim komunis sing dijuluki Blok Wétan. Konsep Éropah Wétan diperkuat kanthi dominasi ideologi Komunisme lan utamané Uni Soviet sawisé Perang Donya II. Gagasan sawijining "Tirai Wesi" sing misahaké Éropah Kulon lan Wétan minangka pandhangan umum jroning mangsa Perang Dingin iki munculaké wwerna-werna masalah awit konsèp iki gagal kanggo nyakup komplèksé tlatah iki. Contoné, nagara komunis kaya Yugoslavia lan Albania nulak dikuwasani déning Moskwa, ananging bab iki ora digatèkaké déning wong kalangan Kulon.
Sabanjuré, pandhangan yèn Éropah mung dipérang dadi Kulon lan Wétan diyakini pejoratif déning padunung nagara bagéan wétan Éropah, utamané wiwit runtuhé Tembok Berlin lan Komunisme ing Éropah. Padunung nagara bagéan wétan Éropah ora nganggep mèlu tlatah Éropah Wétan, nanging luwih seneng ing grup-grup liya, ya iku Éropah Tengah, lan Skandinavia (ing Éropah Wétan), utawa karo Éropah Kidul. Perlu dicathet yèn nagara bagéan wan sing ora tau nganut ideologi komunis, kayadéné Finlandia ing sisih lor lan Yunani ing kidul, ora tau dikategorèkaké minangka bagéan saka Éropah Wétan, déné sawetara nagara sing dumunung luwih adoh ing kulon nanging ana ing sangisoré prabawa komunis klebu bagéan Éropah Wétan.
Mula bukané frase "Éropah Wétan" wiwit muncul ing pungkasan iki. Mataun-taun Éropah kabagi dadi poros Lor-Kidul, kanthi nagara-nagara bagéan kidul Mediterania sing nduwèni akèh kamèmperan, lan sisih lor Samodra Atlantik lan Segara Baltik uga nduwèni kamèmperan. Frase "Éropah Wétan" pisanan muncul ing abad kaping-18 lan ke-19, lan dipigunakaké kanggo nggolongaké aréa sing luwih kèri ékonominé saka kabèh Éropah. Kawasan iki didelelng minangka laladan sing ana ing sangisoré kakuwasan pamaréntahan otokratik. Dhéfinisi iki ora cetha, lan akèh nagara sing ora klebu kriteria pandhangan stereotipikal iki.
Éropah Wétan nduwèni hubungan karo wétan lan kulon. Nalika kabèh nagara diprabawai kuwat déning agama Katulik utawa Protestan lan nduwèni hubungan sajarah lan budaya raket karo Jerman, Italia, Prancis utawa Skandinavia (umpamané Liga Hanseatik ing Baltik), akèh nagara sing duwé hubungan karo blok Wétan. Rusia dikuwasani déning bangsa Mongol maabad-abad suwéné saéngga konvensi pulitik lan sosialé mèmper karo Rusia. Luwih adoh ing bagéan kidul ana Karajan Ottoman lan Islam sing nduwèni prabawa kuwat. Nagara-nagara Balkan sarta Hongaria lan Rumania biyèné
Saliyané iku ana uga Yunani lan bagéan Éropah Turki nanging ora nduwèni paham komunis.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Éropah_Wétan&oldid=1091441"	Kategori: Éropah WétanKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Siaran Langsung TV: Video Liputan Parodi Perdamaian Keraton Surakarta
nuwun nggih Mas…ageng sanget manfaatipun kangge kulo ingkang badhe nyerat Tesis. Menawi wonten nyuwun ngampiL software SPSS nggih, amargi kulo mbetahaken sanget sak meniko ugi. Nuwun sanget.
Kecamatan Rembang, kolektor wayang Belanda, kolektor wayang Jepang, kolektor wayang Jerman, Kresna, Mbah Gepuk, Mbah Kasan Wikrama, National Day of Puppetry, Pengrajin Wayang Suket Wisanggeni, produk kerajinan wayang suket, Purbalingga, SMA Rembang, Tokoh Pandawa Lima, Tokoh punakawan, Wayang Arjuna, Wayang Batara Guru, Wayang Kresna,
sing patitis ! Menyang Musium Probolinggo Dhik malem Minggu Panji lan Tabah dolan-dolan menyang Musium Probolinggo.Panji lan Tabah digonceng mas Puthut numpak spedhah montor.Ana ing dalan Tabah takon marang mas Puthut, “ Musium Probolinggo iki papan panggonane ana ing endi mas ? “ Bapake mangsuli , “ Ana ing saktengahe Kutha Probolinggo ,yaiku ana ing Dalan Suraya.” Tekan Musium Panji banjur takon , “ Ana ing njero Musium ana apa mas kok ramebanget akeh bocah-bocah? “ Mas Puthut mangsuli ,” Nang kono akeh Reca - Reca Kesenian Rakyat Kutha Probolinggo.Wiwit saka reca Jaran Bodhag , Kerapan Sapi , Kerapan Wedhus , Tari Remo Lengger lan liya-liyane.Wis mlebua kana mengko lak weruh dhewe.” Bocah loro banjur mlebu .Bareng wis mari anggone ndelok, Rina lan Budi dijak mas Puthut bali.Banjur sesuke nang sekolahan Rina crita marang kanca-kancane kabeh. I. Wenehana tandha ping ( X ) ing sakngarepe huruf a,b,lan c sing paling bener ! 1. Irah-irahane wacan ing nduwur yaiku … a. Marang Museum Probolinggo b.
komunikasi kanthi ditulis kabar sakakeh-akehe diarani … a. SMS b. layang c. telegram 7. Yen nulis layang ,Tanggal layang ditulis ana ing … a. pojok tengen nduwur b.pojok kiwa nduwur c.
sakpinggire segara Kabeh wong kepingin mara Mboktekne kahanan Tanjung Tembaga Kanggo mangsuli Soal nomer 10 lan 11, wacanen geguritan ing nduwur !
10. Tanjung Tembaga iku jenenge … a.
trep kanggo ngisi titik-titik yaiku … a. tumbas b. mundhut c. nyuwun PUCUNG Ngger putuku,rungakena,pituturku Sira ngabhektiya Marang Yayah sarta Wibi Iku mono dhawuhi Gusti Pangeran 19. Tembang Macapat sakben sak gatra ana …… wilangan. a. 7 b. 8 c. 6 20. Sing kalebu tembang dolanan yaiku … a. pucung b. jaranan c. balonku 21. Wati
kang kudu digenepi nganggo tembung arep ,yaiku ……. a. Ibu … pasar esuk mau b. Kami … daleme simbah. c. Ayu … latihan mengko sore. II. Ceceg-ceceg ing ngisor iki isenana nganggo tembung sing patitis ! 26. Murid-murid dikongkon bu Guru nggawa buku Basa Jawa. Dikongkon basa kramane ……………………………………………….................................... 27. Musium iku papan kanggo …………. barang – barang sing ana sangkut paute karo sejarah. 28. Sing ngandhan – andhan iku ………………………………….................................................... 29. Kembang Gedhang arane ………………………………………................................................ 30. Adhik didandani amarga arep pentas. Didandani tembung linggane …………………………... 31. Supaya dadi bocah pinter kudu sregep sinau,nanging yen ……………bakal dadi bocah bodho. 32. Pandhawa sadulur lima
Ukara tanduk iki yen digawe ukara tanggap dadi Ban spedah ………………………………………...................................................... dene Rina.
III. Wangsulana kang premati ! 36. Ukara iki udhalen miturut pola JWL ( jejer,wasesa,lesan ) ! Arum ngombe es thong-thong Wangsulan : ………………………………………………..................................................... 37.
Lha yen liyane mangkat nyambut gawe, aku mapan turu .... uenak tenan.
bisa mbayangke dadi apa anakmu (ngguyoni mbakyuku sing anake na SMP 1)
benar mas tahid, ngendikane adikmu
mbak yen tega ngandhani ... kandhanana! Tapi lewat "hati ke hati" wae atau paling pol dari "bibir ke bibir", ga enak yen dibuka no kene ndak dadi do ngerti.
Bener kowe mas Tahid, yen tak bukak mengko aku dadi provokator. pengin ngerti... ? syarat e sing paling pol wae.... hehehe.....
kandhane sing wis pengalaman, luwih penak dari bibir ke kuping ... geli
• Mas Tumenggung Alap-Alap (1670 – 1674)
BAKUL JAMU-ETRIE JAYANTHIE & JAMAL MIRDAD
ROMEO BERCINTA-HETTY KOES ENDANG & JAMAL
yowis to lapo kok dipikir barang.
Lek mungguhku ora pas yo opo polahku to.
Dirimu takon hpku.La iyo to percuma ae wong mek meneng-menengan tok ae.
rung iso ... diajari.2. Yen rung lan ra nyanthol2 ... dicantholke nganti bakuh.3. Yen pas lali ... dielingke maneh carane.4. Yen wis pinter ... diwenehi hadiah, kari milih sing endiLa opo ra
pinter, yen ora nyanthol-2 cepet -2 piye carane sing bener, yen lali mesti dielingke ( koyo mas nasih, naliko sing 1 menyang 2, diwarahi pisan ora pinter-2, no 2-3-4, bareng pinter mlaku dewe, hehehe....)opo maneh yo... , yen wis pinter dewe
Category: Nasi Tumpeng – Gambar Nasi Tumpeng
Home » Archive by category "Nasi Tumpeng – Gambar Nasi Tumpeng"	Nasi Tumpeng Kuning Karakter
‘Eseme Rembulan’	13 Des 2009 Tinggalkan komentar
dak jaluk esemmu kang tumanjem ing gegeting lathi
lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget…… mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
Bahagia hati bahagia, laksana dadi ratu sedina
Se..neng…, kwayang senenge
kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. senajan ta isih mimbik-mimbik manja banget. kathok kodhok kuwi istimewa banget.. Ngusap luh neng pipine. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti... kepengin ditukokake klambi anyar. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc. "Besok Pak Dhe belikan ya. dijaga anakku iki. Aku jan lagi buneg tenan lho. banjur ambune wah." Aku omong basa Indonesia. Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged.. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae.Bojone durung mulih saka nyambut gawe. nanging. basa padinane campur.. Teta mau dibelikan baju baru .we.Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis.. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia.mau enggak?" Krungu jawabanku mau.Mama sedang sibuk tuh. Iki jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang. blaik. preet. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. ing tengah-tengahe dolanan ingkling. Kamangka dhek jaman cilikanku... Tangise orakaya biyasane.Ibuku ora wegah ngresiki regedanku...jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: "Oeeee. sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku..wee. Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku.. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok. "Ya. Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku. Letug ngebrok! Letug ngebrok!" Mboko siji kanca-kancaku padha mlayu nyingkiri aku karo nutup irunge.Dineng-nengi ben ora ngganggu. aku ngebrok (ngising neng kathok).. njekut sinau nyiapake ujian komprehensif.Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi. Lan aku banjur meneng anggonku nangis. "Kang Letug.Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane." Aku banjur mlaku nyedhakiponakanku sing umuredurung ana limang taun. dak neng-nengane. preeet. Aku ora dinesoni." Panjaluke adhiku wadon iki..1. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus.. "Kenapa menangis terus Teta? Apa karena dinakali Mama?" "We.. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. Nanging. Kan kasihan kalauadik nangisterus... dheweke banjur ketok lega. "Udah yah. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak mlotrok. Dene anak-anakeliyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe.KATHOK KODHOK Dening Tangkisan Letug.. "Besok Pak Dhe
ponakanku mung gedhek-gedhek.. Ora let suwe. tulung ya.. Mulane ing kulawargane adhiku. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia.. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah.weeee.
. Ibuku malah mung gumujeng. nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama."Teta jenenge ponakanku mau.. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku. Bocah-bocahe padha ora seneng.
dadi ribut. . Adri malah saya nyedhaki aku. Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Malah padha nggeguyu. Aku yo narima wae. Adri wis nganggep aku dadi kancane. kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. awake gering. Nalika mlebu kelas. kelas dadi rame. SEPISAN LAN PUNGKASAN Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5. mung kanca biyasa. Kelingan pengalaman mau.Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. banjur dheweke ngenalke awake. . Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregedingurip bebrayan. wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. lan rambute rada arang.. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Pokoke mesakake banget perawakane. . aku ngusir Adri nanging carane alus. . Adri ora nduwe kanca. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas. Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Ing ngarep kelas. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri. Sesuk esuk. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku. Sikile sengkleh siji sing tengen. Pas aku lan kanca-kanca jajan. ” Je .Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Dheweke tiba. ” A . yo ditutke karo Adri. . Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. . 2. . Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku. aku sing lagi sensitif dadi
. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku. jeneng . Bu Puji. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. bukune morak-marik ning jubin. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane. Adri ” jarene gagap. Nganti ing sawijining dina. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhakcedhak karo Adri. tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. aku . Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. Dheweke duwe cacat awak. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri. sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng. dheweke dadi seneng nyedhaki aku.Ing sekolah. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. ngresiki reregedaning anak. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. jenengku .” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu. SLB Harapan 1 . Aku ora mbeda-bedakake kanca. Wis ngrasa rak kepenak. pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk. aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. ess . saka . bocah-bocah padha cekakakan. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. . nyaris gundul. . Aku langsung ngadek.Ing dina sepisan muggah kelas kuwi. pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul. sa .Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku. aku mung bisa ngguyu dhewe. Ad . saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake.
Ibune Adri nalika crita mandheg sedela. Teka-teka Bu Neli takon. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun. Aku sakancakanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. aku njaluk ngapura yo . ”Lha Bu. ” Sadurunge lunga. ” Wiwit cilik. aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhakcedhak Adri amarga perawakane sing cacat.Bali sekolah. mripate nerawang ing langit-langit omah. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Ibune nduwe paras sing ayu. Aku dadi goreh.Dadi Juragan Barang Bekas
. Aku ndredeg. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi.. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. ibuke Adri mbukake lawang.mbentak Adri. ” Dri. Kanthi rasa ora percaya. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. ” critane Ibune Adri. Bu Neli. Adri mlayu mboh ning endi. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri. saka njero.Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. ” Adri wis nyusul Bapake. Sanajan mengkno.” Aku
mripate mbrambang. atiku wis dagdigdug ora karuan. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Karo kaget. karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Pikiranku wis ning endi-endi. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Ora let suwe. Bu Neli malah nunduk. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane. nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Atiku trenyuh. aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. . Nganti tekan ing perumahan gedhe. Adri ora nduwe kanca. Omahomahe megah kaya gedung.”
3.Udakara patang wulan sakbanjure kuwi. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane.Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri.
Dluwang wis cemepak sak jogan ruwang tamu.Pak Mus.” Lik Min manggut-manggut mantep. Minangka wong tuwa sajake ora patrap yen terus-terusan ngupadaya Mugiman. Pirang-pirang bentel.Mesthi wae ora lali ngaturake matur nuwun marang kepala sekolahe.” “Matur nuwun Pak.” Pak Mus ngajak guyon. “Luwih becik bapakmu diaturi rene. “Kerdhuse mepet ya Pak?” Mugiman banjur alok bapake sing
merga ora nduweni paitan kanggo dodol terompet. saestu. Sak liyane kuwi uga dadi juara karate nalika Porseni tingkat kecamatan. Mugiman mlengeh. isa mbok gunakake. “Dadi wong pinter ya ana rejekine ya Mug?”
. Aku wingi ditawani Pak Kepala Sekolah. “Kok apik temen kepala sekolahmu Mug?” “Ya iku merga aku nate dadi juara kelas Pak. hadhiah kerdhus iki yen diregani dhuwit isa kepetung luwih seketan ewu. Antara percaya lan ora. bapake perlu negesake. Menika
endi wadhahmu?” “Kula bentel lajeng kula sunggi menapa mboten kiyat to Pak?” semaure sak kecekele. Dadi Mugiman ora kecelik. matur nuwun sanget. “Tenan Pak. Bubar sarapan Mugiman njranthal tumuju sekolah. Sekolah dereng saget maringi hadhiah ingkang pantes kangge Mugiman. Lik Min klecam-klecem. Luwih sak jam olehe ubeg ana ruwang kepala sekolah. Isih
Pak.Karepe Mugiman sepele. kok akeh temen kerdhus sing sing diparingake.Sanadyan paitan wis ana nanging gunggunge ora sepira. …Gudhang ya ana gerobak cilik. “Pun paringaken… Kangge hadhiah Mugiman kemawon. Yen kentepan kerdhus malah kelong pintere lho. Sak wektu-wektu mbok Yekti gelem nggawe. Kudu dimangerteni yen gawe terompet mbutuhake paitan maneka warna. Tumpekan dluwang sing
kepungkur isih isa digunakake. “Kerdhus-kerdhus niku pun pundhut menapa pun paringaken Pak?” pitakone lik Min lugu.
kaggo tenan ta?” bathuke bapake isih pating mengkerut. “Sekolahan ketoke ana kerdhus akeh Pak.” Mugiman sing entuk kawigaten kang omber rumangsa kudu sumringah atine. bapak kepala sekolah nawani kaya mangkono merga pirtsa yen awake dhewe bakulan terompet.” kandhane mbukak bruwete pikir. Saka dluwang werna-werna rupane.” wangsulane ethes kaya-kaya wis disiapake. Tekan ngarep lawang. bacute loro-lorone pamitan mulih. Kebeneran sekolah lagi
lan jejogedan sewengi natas. Kena-kenoa. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono. Minangka ijole. nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho gus. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan. para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane. sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka
. kepuyuh-puyuh. nang. sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa. katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. mesthi melu munggah pangung. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusan-wungkusan wujud apa wae. Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi.” ngono wangsulane Lasirin karo plerak-plerok nggregetake. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran
saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. Malah-malah amarga saking moncere. Lasirin ora nate keri. le. wongwong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone. Sing nanggap uga melu gela. Jenenge saya moncer. Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau.. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi. Ndhagel. Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. penonton saya kranjingan lan gemes banget. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin. karepe dhewe. jajanan. Cekake. Wis ben. janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. nanging kethoprak komplit. malah sok nganti kepentut-pentut. Sing nonton dadi sepi. “Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton. nanging wose padha marem banget atine. ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane. yu. banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. he he he he he…. Rokok. sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik.
Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan. si Marno Singkek kuwi. Apa maneh rupa. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun. wola-wali meh saben wengi. Rombongan Kethoprak Mangun Budaya klakon kelangan bintange. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. tetembangane. “Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. Pak Bandi minangka jejere
liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi. kesel pikirane. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak. Tekade arep mbujang selawase. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih.geculane.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. ketua rombongan sing saiki. lan uga kesel jiwane. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi. lan solah tingkahe Lasirin ing panggung. nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. sangsaya ketara pupus panalare. luwih-luwih dadi dhagelan. Jan ala tenan. wong kleyang kabur kanginan. nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. Ora ana baguse sithik-sithika. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. sahengga saya surut pamore. Kesel ragane. Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Dhuh Gusti.
. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati. Dheweke ngerti banget underan perkarane. paribasane mbuwak mbuntel. Wusana dheweke minggat saparan-paran. akandhang langit akemul mega. dheweke ora nate ngandhaake asal usule. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae! Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. bapake Pak Bandi. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae. dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun. sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin. yen perlu hengga puput nyawane. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. Lasirin nekad nyaguhi. Bandha ora gableg. Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin.
ning ana sarate…. “Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta. Yen pancen ngono tenan. Macul wis dha wegah.”. para warga kabeh…. Yen pengin dadi pegawe. “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Embuh carane. Embuh apa
Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. Nganti sawetara wektu. awakku… wis gapuk kaya ngene…. wangsulane Lasirin sawise nimbangnimbang sawetara. sajake wis padha lali carane. Sing siji kepengin ngeman awak. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Kekarone dadi meneng-menengan. Lasirin gedheg-gedheg. apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Ya mung iki siji-sijine syarat-sarengat amrih pakumpulan kethoprak Mangun Budaya bali moncer. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. Pak Bandi disawang satleraman. Dene
. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine. “Sarate apa. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. nek pancen….. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. yen wis waras…. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. lan uga…. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Sing dirimuk durung kumecap. mengko tak cobane…. “Ya wis…. aku gelem bali manggung…. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Banjur nggigil maneh. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya. Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. aku welasana. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. “Pisan…. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. lan ora nggigil maneh…. Landhung banget. Sepi. sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. mbakul gak dha gableg modhal. Ora ana dalan liya maneh. Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. Marno Singkek. Wis ta.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. karo sedhela-sedhela watuk menggeh-menggeh. Lik.Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Nardi Meler.. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. Pak Dhe. dheweke malah rumangsa dosa marang kancakancane ngethoprak kabeh. Tenan iki. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Pak Bandi unjal ambegan. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. hengga rada lerem watuke Lasirin. Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat.
Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. Bengi kuwi kepeksa dipasangi Pak Bandi dhewe. penthalitan. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing
gumregah. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. kalakala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat.angka loro…. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan.”. “Beres. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. Ora kena melek bengi. Luwih-luwih sedina sadurunge. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa.. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan. dheweke sing rumangsa paling luput. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Lasirin bali manggung. sing ditiliki katon gumlethak lara. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung. nganti tekan panggonane sing nanggap…ya mung kuwi sarate…. Bisa nglancarake dalan pangane kanca-kancane. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!” Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. Kosok balen karo Pak Bandi.. nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. lan pethakilan ing ndhuwur panggung. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. mesthine kudu melek bengi. lan dibocengake…. Mula Lasirin uga ora dijawil. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae. Banjur
.. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Laris manis. Pak Dhe! Tak sanggupi. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. Carane. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene.
Penonton padha lega atine. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik.Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. nanging wis ora digubris babar pisan. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati
Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. lan amplopan kanggo nyawer.merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi.
. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan.. nembang. Pancen bener. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. dikancani Pak Bandi lan Damin. kajaba amung Gusti Kang Maha Suci. nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga. Swasana malik grembyang. Penonton saya kranjingan. ndhagel.Keber bali dibukak. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung. Bareng keber ngarep ditutup. Lasirin klakon ndhagel. uga karo ngangkat tangane. nglawak. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. “Merdekaaaa!….. Siji baka siji layang pesenan lelagon saka penonton dileksanani. .merdekaaaaa!. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae.liyane padha kepancing niru. kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat. Pawongan sing nganggo sandangan putih-putih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah. Terus lan terus anggone nglucu. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. Keber ngarep dikerek mundhun. Kaya dudu sabaene. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. sinambi jogedan pethakilan. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra. “Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak. para penonton padha genti ngrangsang para pengrawite. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton. “Merdekaaaa!” aloke Lasirin karo ngepelake tangan tengene. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan.. Swasana dadi rame
@cebong: dongkrak traffik?? model dongkrake koyok opo kuwi?? **gak tahu ngerti, memange lagi mangan tebu??**
@laziem: iyo bos, aku saiki nang
Pemalang,Purbalingga,Purworejo,Rembang,Ungaran,Sragen,Sukoharjo,Slawi,Temanggung,Wonogiri,Wonosobo,Bangkalan,
teot CeBlung…teot CeBlung…teot..teot CeBlung…
Golek bengkel…golek bengkel..disambi dolanan…
…nyooosssss…(by Queen lho pan)
Balas	ipanase - 02/06/2013 wwkwkwkkwkwkkw 😀
Balas	108.	new petromax - 02/07/2013 sing duwe blog gaptek..
satria FU udah ada sejak 2004 ae isih ora paham cam holder
bathin. Dalem ngaturaken sedoyo kalepatan…Sugeng Riyadi 1 Syawal 1429 H…Minal Aidin wal Faidzin…Mugi2 kito saged dados suci maleh ing dinten
Harriet Beecher Stowe inggih punika salah satunggalipun jurnalis, novelis lan tokoh antiperbudakan. Novel
saking ’’’Lymen Beecher’’’, satunggalipun pendeta Protestan. Ibunipun seds wekdal Harriet taksih gangsal taun. Para putranipun Beecher punika dipungulang kanthi tradisi agami ingkang ketat lan kanthi standar moral lan etika ingkang inggil. Nanging, ramanipun punika ugi nggegulang para putranipun supados nggadhahi toleransi agami lan nyengkuyung supados para putranipun punika nggadhahi pamanggih ingkang bebas, wantun urun rembag babagan isu wigatos ing wekdal semanten. Harriet punika siswi lan samangke dados guru ing salah satunggalipun sekolah seminari kangge lare-lare èstri ing Kartford ingkang dipunkeloka déning sedhèrèkipun, Catherine.
saperlu mirsani sedaya akibat perbudhakan ing nagara tetangganipun, Kentucky, ingkang namung dipunpisahaken lepen Ohio. Ing taun 1836, piyambakipun dhaup kaliyan Calvin Stowe, dosen sastra Injil ing Lane. Kekalihipun nggadhahi putra cacahipun pitu. Calvin punika tansah nyengkuyung minat Harriet tumrapipun sastra.
Ing salawase gangsal dasa taun, Harriet punika sampun nerbitaken buku cacahipun tigang dasa buku, kalebet ugi novel kangge lare-lare lan tiyang ingkang sampun dewasa, cariyos
tiyang gineman, kados menapa ibu menapa ugi garwa biasa, nderek nyengkuyung kawentaripun Harriet punika. bukunipun ingkang sepindhahan inggih punika kempalan cerpen kanthi irah-irahan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 14 Februari 2017.
emoh jenenge ta’in lek ra percoyo…saiki nek bolomu sek ngisruh ae berarti ancen kowe n sakgolonganmu gak beres kabeh…sopo nandur bakale ngunduh..kowe n bolo2mu ngedropi arek perguruan lain latihan yo saiki unduhen woh,u anggotamu podo dibacoki iku, jare ojo gowo nama organisasi yo oyee berarti neng berita nduwur iku seng
tob4to - 01/12/2013 Wis mbuh bingung pan, intine spido motor lek d bandingne karo alat ukur liyane enek bedone, luwih akeh spido motore.
Lha selisihe iku sing karo bapak ibuk e dinamakan “deviasi”.
Kragan Lasem Pamotan Pancur Rembang Sale Sarang
anyare. Saiki kabelku ilang. Raiso nyanyi2 maneh
Gunem, #Rembang Kaliori, #Rembang Kragan, #Rembang Lasem, #Rembang Pamotan, #Rembang Pancur, #Rembang Sale, #Rembang Sarang, #Rembang Sedan, #Rembang Sluke, #Rembang Sulang, #Rembang
#Banjarnegara Punggelan, #Banjarnegara Purwanegara, #Banjarnegara Purworejo Klampok, #Banjarnegara Rakit, #Banjarnegara
#Lamongan Glagah, #Lamongan Kalitengah, #Lamongan Karangbinangun, #Lamongan Karanggeneng, #Lamongan Kedungpring, #Lamongan Kembangbahu, #Lamongan Laren, #Lamongan Mantup, #Lamongan Modo, #Lamongan Ngimbang, #Lamongan Paciran, #Lamongan Pucuk, #Lamongan Sambeng, #Lamongan Solokuro, #Lamongan Sekaran, #Lamongan Sugio, #Lamongan Sukodadi,
Djambu 4 wis=10-12=(3).6, 4-15-11=(6).2, 10-18=1.(9)=3069
aby sedayu (16:56:07) : sugeng sonten “nderek gabung nguri2 kabudayan penggemar ayam jago” kalih bade nyuwun pirso menawi
Ing. Farmacéutica Ing. Geofísica Ing. Geológica Ing. Industrial Ing. en Informática Ing. Matemática Ing. Mecánica Ing. en Metalurgia y Materiales Ing.
Syair: iki dadi kedongdonge sing mateng 9 wis.=59-83=5.(2)>(7)., 9-12-04=(3).(0)
Jaran 4 buntute pira?=12+4+4=(20)
Kutha Makassar utawa Ujung Pandang, iku kutha ing Propinsi Sulawesi Kidul lan uga dadi kutha krajan propinsi, kutha-kutha liyané : lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kutha iki ± -- utawa hèktar.
Kidung 18. Masmur 68. Masmur 68. Pangeran jumeneng Raja Mungsuhe padha buyara Sami Paduka tundhung Upami kabur ing kukus Lir malam ajur ing latu Mekaten tumpesipun. . . . Nanging tyang mursid bingaha Lincak-lincak dening suka Wonten ing ngarsa Tuwan Sarta
kang den enggoni . . . . . . Allah ngirid wong bandhangan Temah nemu gung kabegjan Nanging wong ambalila Kang den alami mung susah De padha andhok ing tanah Kang gosong kepanasen 3. Dhuh Yehuwah Allah amba Tuwan minggah ing sasengkan Ambandhang tyang tawanan Salir tiyang
Yehuwah Pamarta kita Luwih gedhe pangwasanya Ngluwari saka pati 4. Sakehing kraton ing bumi
dhatan kilapan dalah osiking manah kula tan wonten kang kesamaran. 2.
Kidung 38 -Masmur 122. masmur 122. iba bungahing atiku yen ana ngajak mring amba payo padha bareng
pujimu mring gusti allah asmane kang suci pujinen akanthi larasing kawat padha munjuka marang allah "elok sapakaryan tuwan" wit saking
sampun agung sihipun. . . . tansah badhe mindhak pratandha piwlasipun upami langit kang tan gingsir saking
Kidung 40 -Masmur 127. masmur 127. menawa dudu yehuwah kang ayasa
wedi asih mring yehuwah allahe kasengsem mring pepakone turune wong kang jujur kanggep ana ing tanah wis mesthi oleh berkah. 2. omahe wong kang pracaya kanggonan kaluberan jujuring atine
Kidung 31 -Masmur 105. masmur 105. padha saosa puji sukur marang allah kang
nama sing asmane kang ma'kwasa pra ratu padha sujuda neng ngarsane kang ma'mulya. 2. swaraning
Kidung 48 -Masmur 150. masmur 150. linuhurna pangeran wonten ing
Kidung 14 -Masmur 51. masmur 51. dhuh allah
badhe clak kaliyan tuwan tan pegat tuwan karsa nganthi mring kula kula badhe tuwan tuntun. . . . ing sakarsa kang sinuhun kang sarta ing wusananira badhe tuwan pulung dhateng kamulyan
imiL : hoi hoi… ojok dadi ibu2 gosip!! dikampleng Dian & Yuli
wis njaluk sepuro. Pancene wong urip nggone salah lan duso, sering-seringo ngapuro ben oleh bantuane Sing Gawe Urip. Sopo ngerti oleh pituduh sing luweh becik ing
*Sg dadi wedus 3 ws=35-25=(7), 3-(09)
*Deloken Bank BRI Alun2=44-39=44-23=(5), 39-09=(9)
Topi ya iku salah sawijininng sandhangan sing digunakaké ing sirah[1]. Topi biyasanè nduwèni pucuk dhuwur saktepi utawa rong tepi[2]. Topi bisa disèlèhke ing sirah.Topi wadon dilengkapi penyemat topi[3].
Topi asalè saka Chitral dan Gilgit laladan sing saiki ana ing lor Pakistan[4]. Saka popularitas suku-suku Pashtun Utara ing awal abad rongpuluh dadi
Jinis topi ini populèr amarga kemampuané nglindungi sirah saka angin lanhawa kang ora apik. Topi jinis iki biasane dienggo karo gangsters lan detèktif.
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia Inggris.
Topi kang asalé saka Australia uga nduwèni ciri pinggiré kang omba.
sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia InggrisAgemanKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBNKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
diarani nyleneh iku soale seje karo umume 😀
Maling2 : Nek wis ngene iki carane yo tawur
Maling1 : Tawur…??? Gendeng koen awak dewe iki mek 3 lah musuh wong sak kampong
Maling3 : Lha iyo ,… yek opo carane,??? Sing onok awak dewe iki malah
iku saiki dadi urusanku, soale gara-gara awakmu kabeh , wes akeh
Yayuk : opo seh pak,… wes talah sing ikhlas, sing ilang kan isa dituku maneh
Suyono : lha yo bu, aku lho bingung maling saiki padha pinter marang sing digoleki, ,.. yek opo maling jaman biyen iku sing
diincer gelang, kalung, jam, mas-mas’an, tv. Lha sak iki HP, lapotop, iku ae kudu sing model anyar,… lek lawas
Yayuk : ya wes, timbang bingung-bingung tuku maneh ae, duwit yo nggangur, timbang njamur kan luwih apik dihambur
Suyono : bener bu,… endi
Keceng : nggeh den,…..
Suyono : waduh, mlaku klemar-klemer koyok putri solo ae
Keceng : lha pripun toh den, kula kan rajane,..
Suyono : dapuranmu ngunu ae koyok raja solo, pantese iku raja kaya.
Keceng : nggeh sekarep den mawon,… niki wau wonten napa toh den? Kok nimbali kula?
Suyono : tolong awakmu saiki budhal nang toko, ibu tukok’e HP model anyar karo laptop sing canggih, gantine sing
kemalingan mau bengi, nyoh 20 juta, lek kurang ngomongo ojo lali njaluk bon
Keceng : kok bon seh den? ,…. Kwitansi toh?
Keceng : akeh lot,.. enek laptop canggih, enek Hp model anyar iku loh,… opo arane yo? Bebek bebek ngono.
Yu nah : eaalah..modern sithik po’o..iku arane black
Bolot : hah?? Blek krupuk?? Gawe opo juraganmu tuku blek krupuk barang? Ape digawe
iki ngerti arek iki sedeng ket baiyen, tapi lek
Marsudi : belanja opo ae suyono iku?
Bolot : katah gan, wonten laptop, wonten HP, lan liyane, lha keceng niku mawon ditumbasaken HP pisan lho gan,……nggeh kulo kepengen
loh pak, mosok ape kalah, dikira sing duwe duit mek de’e thok, saiki mending sampeyan karo bolot budhal tuku belanja pisan, kudu luwih apik, sek suyono iku gak sombong
Ipah : iya pak, ojo mek tuku iku thok, sing akeh pisan, lek perlu kabeh barang neng omah iki dianyari pisan
Marsudi : yo wes,… ayo lot budhal
Suyono : sapa apene ngregani koen iku? Wes jarang adus, wajah pas-pasan, kemproh pisan,
lha wong duwitku akeh, dipangan pitung turunan gak entek
Suyono : koyok gak enek sega ae mangan duwit
Marsudi : ayo lot mulih, ngomong karo wong gak duwe duwit panceng angel!! Gak level, ambek ngenteni mobile mau lho wediku nyasar neng omahe suyono
Bolot : nggeh mangga gan,….
Yayuk : (ngudarasa) eyalah,. Yo,..yo,.. urip wes enak, sandhang pangan wis kecukupan, omah yo wis magrong-magrong, nanging kok enek sing kurang ya, sampe saiki aku kok durung isa ngekek’i anak ning mas suyono
Suyono : ono opo sih dek? Disawang-sawang kok koyok susah, mobok yo crito neng mas
gak mas,.. sampeyan gak kurang opo-opo
Yayuk : ngene loh mas, awak dewe iki wes urip bareng hamper 10 tahun, opo-opo wes keturutan, tapi sampe saiki kok durung duwe keturunan
Suyono : yo sing sabar dik, awak dewe iki y owes berusaha, tapi yek opo maneh, wong Gusti Allah durung maringi
Yayuk : tapi aku gak enak karo sampeyan, aku gak pantes dadi bojone sampeyan (nangis)
Suyono : aku gak opo-opo kok dik, aku wes seneng urip karo sampeyan, aku janji bakal gawe sampeyan bahagia
Yayuk : temen mas,….sampeyan janji?
Yayuk : lek ngunu sampeyan kudu rabi maneh
Suyono : opo?!?!
Yayuk : iya,.. sampeyan kudu rabi maneh
Suyono : gak dek,… aku mesakne sampeyan,….aku moh ngemadu sampeyan
Yayuk : tapi aku gak opo-opo mas,…. Sampeyan wes janji bakal gawe aku bahagia
Suyono : tapi gak ngene carane dek
Yayuk : gak opo-opo mas,… kanggo aku
Suyono : ,……… yo wis, demi sampeyan aku rabi
enek gawe opo wong iku? Endi bolot ape tak takoni sopo ae ngerti, lot,… bolot,…. Loot,.. bolooooot!!!
Bolot : nggeh gan,… wonten napa?
Marsudi : ancen susah lek duwe gedibal kopok koyok koen iki
niki sakjane mboten kopok lho gan,…
Marsudi : padha ae iku,….gak usah ngomong aneh-aneh, iku neng omahe suyono ono opo kok rame-rame?
Bolot : lek krungu-krungu, suyono iku ape rabi maneh gan,..
Marsudi : opo rabi maneh?? Sing temen koen iku
Bolot : juragan dikandhani kok ngeyel,.. nggeh saestu, dados duyono sakniki nggadah bojo 2 gan,.
Marsudi : jangkrik wong iku,… ngene carane ngejak saingan, dudu’ marsudi lek nyerah
Bolot : gan,.. niki griyane sinten toh?
Marsudi : wes talah ,…menengo ae
griyane tukang patri?? Badhe matri napa?
Marsudi : patri gundulmu,….. lastri
Bolot : ooo,…..lastri sinten toh gan?
Marsudi : lastri iku bocah wadon sing wes suwi tak senengi, sak durunge karo ipah,…. Lha kabare iku de’e dadi rondo ditinggal mati karo bojone,…
Marsudi : lha lastri iki kate tak dadekne bojoku sing nomer loro
Bolot : oalah ngono tah,…
Tohir : nggeh waalaikum salam,….. ooo pak marsudi, kok
Tohir : iya di,… lastri iku wes kurang luwih setahun ditinggal mati bojone amarga kapale kelelep nang segara,..
Bolot : hah?? Keleleken semangka??
Marsudi : hus,…. Kelelep nang segara lot,……heheh nuwun sewu lho pak tohir, niki gadhah gedibal setunggal kupinge radi kopok’en,…
Tohir : ooo,… ngono tah,..
Marsudi : nggih,,,kekarep kula sowan mriki badhe nembung lastri dados garwa kula,,pripun?.napa panjenengan maringi pangestu???..
Tohir : yen mengkono kekarepmu aku tak takok lastri dhisek,,,las,,,,,lastri renea jare ki ana tamu.
Lastri : dalem pak??wonten napa,
Tohir : yo..nduk lunguh disik, iki lo…ana dek Marsudi duwe kekarepan kate dhadekno awakmu dadi bojo nomor loro…yok apa nduk???
Lastri : Inggih pak, kula purun didadekake bojo sing nomor loro mas marsudi, namung sedaya kula wangsulaken dhateng bapak mawon…
Tohir : yo wis…lek ngono…kowe oleh rabi anakku nanging syarate, awakmu kudu lunasi utang-utangku nang wong-wong, karo bayar listrik lan banyu sing wis nunggak setahun…
Bolot : Gendheng…wong iki…utang pating telecek…nang ndi enggon kok enek..
Marsudi : Huuusssssss……cangke’em jagaen lottt….iki calon maratuwaku, inggih pak kula sanggup…gampang niku…
dadi bojo nomer 2 wes suwe koyok ngene kok durung isa kepethuk mbak ipah.
golek’I sampeyan mas,..,.. ayo mas mulih
Marsudi : gak,.. aku moh mulih
Ipah : lapo mas,…??? Aku wes kangen,….
Ipah : dadi awakmu sing gawe bojoku gak mulih??
Ipah : iya, mek wedok kegatelen sing wani-wani nggroyok bojone wong liya
Lastri : heh,… sampeyan ojo ngawur lek ngomong, mas marsudi ancene sing
mas marsudi melu rabi maneh, saiki aku dijarno aku gak diiurus maneh
Yayuk : jogoen omonganmu pah! Bojoku rabi maneh pancen aku sing ngongkon, aku ikhlas, mas suyono isa adil, iku urusanmu yek marsudi rabi maneh,
Ipah : nanging gara-gara iku mas marsudi rabi maneh, soale pengen saingan karo mas marsudi, sapa sing luwih hebat
Rahayu : yok..iku urusane bojomu mbak..
Suyono : lah lek jarene bojomu ngono pah,… berarti de’e sing keliru,.. aku rabi maneh jalaran saka panjaluke bojoku yayuk, lek bojoku gak gelem aku rabi maneh, aku gak ngarah rabi pah,……gak koyok bojomu sing ngawur iku
ipah saiki mbok jarno, gak mbok urus!, ipah iku lara ati amarga awakmu rabi maneh! Yek opo koen iku?!? Lek apene rabi maneh mikir sing bener!
Marsudi : ojo kakean cangkem koen yuk!!
bothok teri rasane legi,…. Lek iku karepmu di!,.. tampanono iki (tawur)
Pak RT : hee,.. onok opo iku kok padha gelut?,.. eling wes padha tuwa
Suyono : iku marsudi sing nggarai…!!!!!!
Marsudi : ngawur!! Yo koen iku!!
Pak RT : wes-wes ,…… saiki padha nang omahku kabeh, bareng-bareng dirembug ben kelar,…… ayo
Pak RT : bu tolong gawekne ngombe
Bu RT : iyo pak,…..tak tinggal dhisik pak,.. bu
Kedua keluarga : inggih bu,….
Pak RT : sakjane antawis keluarga pak suyono kaliyan pak marsudi niki wonten napa toh??
Suyono : ngeten lho pak, niki wau kulo kalean bojo-bojo kula ndugi peken, terus pas manthuk wau kok
trima nek bojo kula niku rabi maleh
Pak RT : lah opo hubungane karo suyono lek bojomu rabi maneh??
suyono sing dadi penyebabe, soale antawis suyono kaliyan mas marsudi niki saingan.
Suyono : alah ancene bojomu ae
Rahayu : inggih,… kula angsal ijin saking mbak yayuk dadi bojone mas suyono nomer 2, mbak yayuk piyambak sing nyuwun kula purun rabi kaliyan mas suyono
Marsudi : pancene awakmu diperalat wong iku kanggo nyaingi aku!
Marsudi : alah iki ancen akal-akalanmu yon!!
Pak RT : wes-wes,.. ojo geger maneh,…iki manga diunjuk rumiyin
Bu RT : inggih bapak-bapak ibu-ibu,…. Mangga diunjuk,…
Bu RT : bu,.. pak pancen bener, lek enek masalah iku kudu dirembug bareng-bareng, musyawarah kanggo goleki dalan metu sing apik, lan adil,.. engko ben gak dadi koyok ngene iki, keluargane pak suyono karo pak marsudi dadi gegeran,..gak apik dirungakna tonggo-tonggo, apamaneh omah’e pak suyono karo pak marsudi kan tonggo tunggal gedhek,…
Pak RT : wis timbang geger amarga saingan,….. mendhing di rembug apik-apikan disik aja kesusu emosi..
Ipah : inggih boten saged pak, kula boten trima lek mas marsudi rabi maneh…ora lilo…Atiku Lara pak…(nangis)
Yayuk : di, rungokno omongane bojomu…
Marsudi : gak nguruss…gak sah melu-melu koen yuk…
Suyono : cangkemu…ngomong karo wong wedhok sing penak di
Pak RT : wiss..gak usah tukaran…saiki jalukmu yo’ po…pah
Ipah : aku jaluk, saiki Mas Marsudi kudu megat Lastri…
Marsudi : gak iso…!!!!! aku gak bakal megat lastri…
Ipah : (ambil pisau) lek ngono…aku tak mati ae…
marang sliramu..nanging aku yo tresno karo Lastri…
kabeh katadah dening sanghyang gni, mangdadi awu, kagunturan dening udan mrtha,
wayang batu, wayang kulit, wayang golek, wayang klithik, wayang beber, hingga wayang
Sapa wae sing niru lan utawa nggawe LTWN sing isine ora bener lan anggo LTWN leluyan tanpa ijin sing nduwe bakal didakwa lan dihukum nganggo hukum lan aturan sing kanggo LTWN iki
By: entegila on Juli 12, 2012 at 3:10 pm
Kog ketok e aku knal karo sing duwe blog iko,,, opo Donik Ariyanto anak Doplang yo
By: Hajime Samara on Juli 16, 2012 at 9:32 pm
Ono Kunthul dhi undhang Dhandhang, ono Dhandhang di undhang Kunthul
Saeful Muzad Ketua DPC PDI Perjuangan Banjarnegara
lha wong kae bapak encang mboten ngartos nek sampahe diobong neng sekolahan... panjengan yo mesti ngerti nek bapak encag kuwi ora bakalan ngobong sampah neng njero sekolahan...neh aing jg pake bahasa jawa.... ngerti
Matur nuwun sanget mbah sandi, mugi panjenengan pikantuk berkah saking Gusti ingkang akarya
satunggiling dinten pinuju tahun baru Walandi, ing loji setatiran Bandungan kawarti badhe wonten pista mawi krameyan dhansah. Marija kepengin badhe sumerep dhansah punika kados punapa wujudipun. Amila ing wanci jam 7 sonten Marija sampun mangkat saking griyanipun....."
TEGAL SLAWI TEMANGGUNG WONOGIRI WONOSOBO MAGELANG PEKALONGAN SALATIGA SEMARANG
panjenengan apa pirsa buku buku “Kalangwan” karangane Zudmulder? yen prisa aku kudu tuku menyang toko ngendi? Aku perlu banget lan pengen duwe buku kasebut. Tulung ya mas yen pirsa aku nyuwun alamate toko sing dodol buku kasebut.
Okt 24, 2010 @ 01:54:28 Durung ngerti Dik, awit aku uga wis suwe ora
Sumangga gojegan wonten ing mriki Gojegan wong pinter lan berisi
pis.. pis… pis… Nyuwun sewu, jan-jane panjenengan punika, ngunandika menapa tho?
036. PARJI PRT : Lha nggih nyuwun pangapunten, sejatosipun kawula wonten mriki, bade tanglet “ menapa panjenengan mangertos dalemipun eyang progo, dukun ampuh saking sak kilenipun kali progo?”.
037. ISTRI : Wah malah jadi seperti main kethoprak, Sulit
Alumni SMP 1 Wonogiri 1981: Sugih tanpo bondho. Ayo sugih bareng
karo wong sugih. ana sugih sing ora kepenak:sugih utang, sugih panu, sugih dosa ...dan sebaliknya ra sah meri karo wong sing ora duwe:ora duwe udel, ora duwe isin, ora duwe rai, ora duwe kanca.
ayo sugih bareng-bareng, aku setuju. Sugih ilmu, sugih amal, sugih kanca, sugih guyu, sugih maaf, ...... lan sugih tulisan wuahahahahahahaha !!!!
Bener Ben, sugih konco iso ngepenake urip
koyo ngono kuwi durung mesti dadi. Kelompok ibu-ibu wis pengalaman nek model bantuan-bantuan koyo ngono kuwi.”
“ Lha iyo, wong bantuan pemerintah ki saiki ora tepat sasaran kok. Nek le mikir kenceng kabeh ngene iki mung nggawe ribut wong ngisor.”
La njenengan asli pundi mbh??
Kulo Saking Bantul wau jam 2 injing..
La nyepeda onta dugi medan kpn mbh??
kertune IM3 kabeeeeh… tuku pulsane sing 200 sms kabeeeeh… dadi cah saiki males ngobrol. senengane sms. nek
“ngene lo BOM, ngko nek bener-bener enek hape sing ceblok, awake dewe jupuk langsung gak popo. tapi nek wonge mbalik trus
gak apik didol, soalne dudu nggone awake dewe.”
peh, jane ngeneki aku uisin pol. lha piye to..
yo ngono, arepe tak bentuk gambar tengu. Ben ngerti nek iki
brooooo….cup cup muah muah…wkwkwkwkw Ketemu maning kiye karo enyong Kaki Samidi. Wis kangen apa
sapi, mangkuk) utawa beef bowl [2] iku salah siji masakan saka Jepang lan isih kalebu jinise Donburi. Gyūdon iku arupa sega putih kang diwadhahi mangkuk, dhuwure diwenehi irisan daging sapi bageyan weteng sapi, bawang bombay kang wis dimasak karo kecap asin lan gula. Supaya ben sedhep, ing dhuwure ditawuri asinan jahe (benishōga), campuran rempah lan lombok kang diarani shichimi, utawa diwenehi endhog pitik mentah miturut selera.[3]
Gyūdon asale saka panganan kang diarani Sukiyakidon (sukiyaki donburi), mula asring ditemokake gyudon kang diwenehi shirataki kayadene sukiyaki. Masakan Gyudon wis mulai ana wiwit zaman Meiji.
Ing zaman Meiji wis mulai ana cikal bakale gyūdon kang diarani Gyumeshi, iku arupa sega putih samangkuk ing dhuwure diwenehi irisan daging turahan Gyūnabe (daging sapi yang dimasak dengan kecap asin dan gula). Nalika iku, wong Jepang asring krungu wong asing ngundang asune, "Come (here)", nanging miturut keprungune wong Jepang, "come" keprungu kaya "kame" lan wong asing iku kanyana lagi ngundang asu kang jenenge Kame. Saka asu kang jenenge Kame konon lair sesebutan Kamechabu, chabu (panganan) kanggo si Kame arupa sega kang dicampur turahan Gyūnabe kang ora entek didhahar.
Restoran siap saji Yoshinoya kang mbuka cabang kanthi sistem waralaba misuwurake gyūdon minangka panganan rakyat ing tengahan taun 1970-an. Panganan kang arep padha uga disajekake kanthi
Yoshinoya lan restoran gyūdon liyane kapeksa ora ngadol gyūdon manèh amarga kuwatir daging sapi saka Amerika Serikat kacemar penyakit sapi gila. Parlemen Jepang ngupaya nekakake manèh daging sapi saka Amerika wiwit sasi Mei 2005, nanging nembe isa ngimpor ing wulan Januari 2006.
Ing tanggal 18 September 2006, Yoshinoya ngadol Gyūdon manèh mung sedina thok, iku wae kanthi porsi kang diwatesi (1 yuta porsi kanthi jatah 1.000 porsi per restoran).
Serba-Serbi[besut | besut sumber]
ing restoran Yoshinoya: Tsuyudaku lan Negidaku. Tsuyudaku tegese sega kang diwenehi duduh daging kang akeh, dene Negidaku tegese sega kang diwenehi bawang bombay kang akeh.
béda karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
gamelan laras Slendro, wayang gagrag Banyumas, wayang gagrag Yogya, wayang Krucil, wayang Prajuritan, wayang Kidang Kencana, wayang Golek Purwa, wayang Golek Menak. Tokoh Bawor dalam wayang gagrag
mumet2 gawe tulisan .yo piye lah karep mu dewe.ngono
Sugeng maos kanthi sak prayoginipun, kathah klenta klentunipun anggen kulo nyerat, nyuwun sageto paring pitedah kanti nyerat wonten comment.nuwunWassalamu'alaikum
disandang raja keraton Yogyakarta. Jejuluk Raja Keraton Yogyakarta adalah Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengkubuwono Ngabdurrahman Sayyidin Panetep Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Ing
kutukan roh Prabu Brawijaya terhadap Raden Patah sebagai berikut : “Entek katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing,sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.” (
nuwun awit karawuhanipun tuwin kawigatosanipun. Nuwun.
#Lamongan Glagah, #Lamongan Kalitengah, #Lamongan Karangbinangun, #Lamongan Karanggeneng, #Lamongan Kedungpring, #Lamongan Kembangbahu, #Lamongan Laren, #Lamongan Mantup, #Lamongan Modo, #Lamongan Ngimbang, #Lamongan Paciran, #Lamongan Pucuk, #Lamongan Sambeng, #Lamongan Solokuro, #Lamongan Sekaran, #Lamongan Sugio, #Lamongan Sukodadi, #Lamongan Sukorame, #Lamongan Tikung,
Nguping Jakarta: Kulonuwun, Jogja... Yuk ngobrol bareng.
mbok nambah maneh kaya mbak Mincuk ... sapa ngerti metu wedok tenan ... jare punya insting yang bisa resonansi.Ra pa2 mbak yen putrine rada ireng, jare bojoku irenge sepur akeh sing ngenteni ... padahal saiki ra ana sepur ireng yo.Jare
bedo, kan saiki model KTSP, yen ureng mudeng
…Lha kula sak konco niki rak wong cilik to, wong cilik niku rak mboten sah melu cawe-cawe babagan negara to. Leres ngaten to Ndoro Nggung…(hlm.6)
Ho…hooo, keliru kuwi…Kowe kabeh malah kudu melu cawe-cawe…Kowe kabeh kudu nyengkuyung
Nuwun sewu gusti prabu,…menawi wonten kepareng ndalem kulo bade urun pemanggih, mbok menawi saget kanggo tetimbangan (hlm.1)
Kata gusti prabu merupakan padanan kata untuk menyebut Raja Majapahit, Kertarejasa.
Saur Manuk: Sugeng rawuh…Ndoro Nggungg…(
Dhiajeng Amertaraga,…kowe pancen wanita utama. Bisa mangerteni marang kerepotane kakung. Aku kepengin mulyakaken sliramu dhiajeng, lair
…Awake dhewe ki ra wong cilik, ongklak-angklik…linggih dingklik, bendino mangane gogik… wong cilik sing ora biso nentokke apa-apa, ora bisa nggawe owah-owahan, apa maneh urusan
dumadi saka sunaring katresnan bakal medhot sesambunganing katresnan sanak kadang, antarane Bapak karo anak… Perang bakal medhot sesambunganing katresnan antaraning manungsa, uga
Ronggolawe cilik sing nakal, saban sore tak gendhong, tak tembangke kidung-kidung satriya tama… Ronggolawe sing wiwit cilik tak
Ronggolawe sing wiwit cilik tak gegulang olah kanuragan, ndak gadhang mbesuk dadia satria tama kang migunani tumraping nusa lan bangsa (
terbukti dengan kutipan aku kepengin nyimpen sliramu ana ing telenging dhadhaku, tak gawa saparan-paran, ana tengahing kasusahan lan kabungahan, saiki nganti mbesuk ing akerat.
Wah… aja gawe bingung lho kang… tak tempiling malah semaput kowe mengko (hlm.4).
Ungkapan tak tempiling malah semaput kowe mengko
Perang panci kejem, paman… nanging ugi mujudake sunaring katresnan dating sesami ugi dating alam lingkunganipun… (hlm.10).
Jalaran ajrih menawi kecalan drajat lan pangkatipun. Tiyang ingkang kados mekaten menika namung mentingaken bondo donya, kangge blendhukake wetenge dhewe. Mboten tulus anggenipun ngabdi kangge kawibawan lan katentreman kawula… (hlm.3).
Nyuwun pangapunten, paman… Panjenengan ngertos sinten kula, semanten ugi kula sampun ngertos sinten panjenengan. Senopati ingkang mboten miris nyawang getih ing tengahing palagan, ugi sampun mangertos
sampun ngertos sinten panjenengan. Senopati ingkang mboten miris nyawang getih ing tengahing palagan, ugi sampun mangertos
Kulo kaliyan kawulo Tuban sampun manunggal tekad notohaken jiwa raga, bondho donya, kanggo jejegaken pranatan Majapahit… gegayuhan menika mboten kangge kulo pribadi. Kulo kaliyan kawulo sedoyo, kepingin mbenjang anak putu sageto ngenyam kamukten negari Majapahit (hlm.9).
palagan… Nanging jejering manungso aku ngenggoni rasa kamanungsan… Njur apa tegel yen aku kudu mateni ponakanku dewe… Ponakan sing banget ndak tresnani, sing ndak gulo wenthah wiwit cilik nganti
kringet getih lan bangkene kawula alit, bakal njegur marang jurang kanisthan, bakal ambyar muspra. Awit para panguwasa wis ora gelem
Sugeng rawuh Mas Petrus Santosa, mugi blog meniko tambah gayeng kanthi karawuhan panjenengan.Ternyata panjenengan
Mas Tahid,,mas kosut iku klas IA alumni SD KANISIUS, bener kiat pernah kemah bareng di giriwono.Kisut iku omahe ngisor gunung
sampeyan wis iso nyawang padang howo maneh, saiki terang benderang ya? Slametane kudu sing imbang, nek perlu ngajak aku nang XO suki, he..he. Tapi nek mlaku2 karo bojo sampeyan sing ati2, nek ana wong wedok ayu
EmausBot (bicara | kontrib)‎ k . . (1.599 bita) (-36)‎ . . (Bot: Migrasi 1 pranala interwiki,
[ing]http://img341.imageshack.us/i/img0035alb.jpg/[ing]
Sakderenge kulo matur nopo ingkang bade kulo aturaken mangke langkung rumiyin kulo muji syukur dateng ngarsanipun Allah SWT. Ingkang sampun paring pinten-pinten rohmat, ni’mat dumateng kulo lan panjenengan sedoyo sahinggo kulo lan panjenengan saget makempal wonten
Lan ing mriki kulo nyuwun tambahipun barokah dongo dumateng poro hadirin ingkang hadir ing acara niki, mugi-mugi sedoyo ilmu, bimbingan lan kerja keras kawulo diparingi ilmu, bimbingan lan kerja keras ingkang maslahah, manfa’ah lan barokah.
Poro rawuh ingkang terakhir kulo ngaturaken sedoyo kalepatan dumateng Bapak lan Ibu Wali murid selami kulo wonten ing madrasah mriki sering-sering damel susah payahipun poro Bapak lan Ibu pramilo sedoyo
Fata Benny : Mbiyen aku bar sunat turu. Isuke wes tangi ra nganggo opo2 neng ngarep tivi. Lan neng sandingku ono baskom amplop sumbangan.Asu sak ndeso wes weruh manuk ku. Hahaha Wahyu Djanti :
peteng ora ngibadah? kewan,gagah ora koe kbeh,urip nggango norma moral moril,budhi luhur
neng kudu di eleng, urip iki nganggo agama asale sakeng Allah SWT, seng wes ono tatanan moral&budi luhur lan sebagainya. [ora kejawen to cuk, op meneh teosofi, mason lan
marang akusungkemo nyawamu marang nyawakusongko doyo kersane alloh kang ono ing buluh perinduora pati-pati ucul kejobo songko niatku
ing ngarsa sung tuladha- ing madya mangun karsa- tutwuri handayani tapi, tulisan
yo kabeh nganggo formalin, boraks opo lah jenengane. Ngunu-ngunu kuwi yo piye dhadine? Mumet arep maem yo bingung. (sok jawani. Nyahaha..)
sing dadi jaran 11 wis.(08). 11>15=(6).3>(9)
Gustaaf Willem baron van Imhoff (Leer, Jerman 8 Agustus 1705 - Batavia, 1 November 1750), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 27. Dhèwèké maréntah antara taun 1743 – 1750.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 8 Maret 2013.
E.7=07-24=(6), 7-11=(2), 11-12=(3), 12-32=(5)=6325
leluhur ingkang sami nurunaken jabang bayine…. (diisi nama anak/orang yang diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti.
Adiku dadi manten Titi laksana pahargyan ingkang katindakaken ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata adicara. Jejibahanipun wiwit saking ngadani pambuka, wosing gati, selingan peprenesan, ngantos dumugi panutup. Ing pangajab rancanging acara ingkang sampun karumpaka saged lumampah kanthi gancar lancar. Wondene priyagung ingkang atur pambagya raharja jamak limrah minangka dados badan wakil kulawarga. Sesorah ingkang dipun andharaken dening pamedhar sabda, kathah-kathahipun kasalira dening sesepuh utawi para winasis. PRANATACARA Tresna asih Pangeran Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Pangeran, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sadaya hangluberna dhumateng kawula.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan.Panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan, sumarambah para kulawarga samudayanipun.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapa X sekalihan ingkang hanggadahi putra kakung kekasih pun Bagus Santo kaliyan Bapa Y sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih. Gumolonging
ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenggo mboten saged pisah salami-laminipun.Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud rasukan sapengadhek, ing pangajab minangka agemanipun calon penganten putri.Mboten kekilapan Bapa X sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bapa Y sekalihan garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.Kejawi punika panyuwunipun Bapa X sekalihan, ing benjang menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih Bapa X sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kekiranganipun, mawantu-wantu nyuwun agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kawula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, menawi wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasastra miwah kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kawula nyuwun sihing samodra pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [nampilamar]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa keparengipun Bapa Y sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, sa lajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa X sekalihan,
uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pranatacara]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana
tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula piniji hanjejeri
mratitisaken murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit
laksitagati dhaup panggihing putra temanten anut satataning adat widhiwadana ingkang sampun
dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkemSad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku
saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan.Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gending2 saking Paguyuban Karawitan Pranatalaras ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Cahyono.Nuwun, nuwun, matur nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[pasrah penganten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten kakung pun Bagus Santo, atmaja kakung saking Bapa X sekalihan ingkang pidalem ing Salatiga sampun kelampahan dhaup suci kaliyan Rara Ratih, Kenya siwi saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan, kala wau dinten …………………., surya kaping ………………………, wanci tabuh ……………, mapan ing ………………………….., kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa.Sarehning sampun ndungkap titiwanci tumapaking gati, pramila calon temanten kakung kawula pasrahaken, mugi tumunten katindakna dhaup panggihing temanten. Kawula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya.Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kawula sarombongan pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Salajengipun, hambok bilih anggen kawula hanjejeri minangka talanging basa wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata karma, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[nampi penganten]Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi rahayu miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparingipun Bapa Y sekalihan, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa papindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget ketampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, salajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan
saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pambagyaharjo]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana
tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Y sekalihan anggenipun hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih N sampun kalampahan dhaup kaliyan bagus M putra kakungipun Bapa X, rikala dinten …………….. surya kaping ……………… wanci tabuh ……………. wonten ing …………………….., kanthi wilujeng nir ing sambekala.Kaleksananing pahargyan punika karana sih pambyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Y sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna, saengga pikantuka leliru ingkang satraju miwah bebingah ingkang malimpah-
penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh, sageda atut runtut dumugining kaken kaken lan ninen ninen, rahayu widada kalis ing sambekala. Mugi-mugi sri penganten sekalihan enggal pinaringan momongan ingkang bekti dhumateng Gusti, rama ibunipun, lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan bangsanipun murakabi dhumateng bebrayan agung.xMinangka pungkasaning atur. Hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa Y sekalihan anggen hanampi ing menggah rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasatra, wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata karma, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Rahayu, rahayu ingkang sarwi ginayuh. NuwunTresna asih Gusti Ingkang Mahasuci mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu, saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa X ingkang lumantar kawula.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Santo putra kakung Bapa X kaliyan Rr Ratih putra sesilih Bapa Y, rikala …………………………………………….. . Pramila ing kalenggahan punika, Bapa X ngaturaken angsal-angsal miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi.Dhumateng panjenenganipun Bapa B dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa X anggenipun ngaturaken angsal-angsal dalah upakarti, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.Tresna asih Pangeran Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[nampi ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambara trapsila ing budi, miwah ngaturakan sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Y kaliyan garwa, kula Untung saking Rejomulyo Semarang, piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, mugi dhumawaha sami-sami. Sadaya SIH pisumbang salajengipun bade kula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sarimbit, mugi-mugi awit saking pangestunipun, sageda handayani anggenipun mengku karya.Sadaya peparingipun kadang besan katampi. Semanten ugi, inggih ngundhuh manten katampi, kanthi suka renaning penggalih. Mugi-mugi anggenipun mbangun bale wisma enggal tansah manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinuju, basuki ingkang kaesthi, miwah tansah gagah ingkang jinangkah.Dhumateng panjenenganipun Bapa A dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika saperlu hanjenengi sedaya adicara.Minangka puputing atur, menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula hangacarani menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.PAWIWAHAN JUMENENGPara tamu kakung miwah putri ingkang winantu ing karahayon.Nuwun, ngaturi uninga bilih Bapa Sutarno sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, dene Bapa/Ibu Siswanto sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, inggih Adimas Santo lan Dhiajeng Ratih ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring pangandika, ing salajengipun kersaa para tamu angrahabi/ angresepi pasugatan prasaja kanthi mardika, inggih punika kanthi cara prasmanan ing papan ingkang kasamektakaken. Sumangga, nuwun.Para tamu kakung miwah putri ingkang sinudarsana.Bapa Sutarno sakulawangsa saestu bombong ing manah, pramila sanget2 ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa rawuh saha paring berkah pangestu. Saksampunipun angrahabi/angresepi pasugatan ingkang sarwo prasaja saha wawan pangandikan kaliyan para kadang karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi winantua ing karahayon. Nuwun.
kulo saged rampung. mugi2 dados amal kesaenan panjenenganBalasHapusAnonim9 Januari 2011 13.56matur nuwun,,jd selesay
temany khitanan ada g' iia...???BalasHapusAnonim24 Juli 2011 02.09mas...gadhah pranata cara kangge khitanan mboten nggeh?BalasHapusAndri Krisma Devi10 November 2011 19.52menawi teks pambagyaharjo wonten lamaran,, kados pundi nggih??BalasHapusAno
gampil d apalke amargi d agem tgs pidato praktek...saged mboten?BalasHapusPalen26 Februari 2012 04.37nuwun mas bro :D kangge tugas basa jawi... blognipun
pakdhe :DBalasHapusAnonim27 Februari 2012 03.58Merci beau-que ya mas...BalasHapusabda miysah29 Februari 2012 04.17Kulo tiyang pesisir ler mboten patoso mudeng mas, nyuwun tulung radi sakedik kemawon basa jawi kuno ingkang angiiiiiil-angiiiiilBalasHapusAnonim23 Maret 2012 05.16matur nuwun sesorahipun, kula
damel sesorah :')BalasHapusAnonim12 Mei 2012 01.02ass. mantap romo............monggo dipun lanjut khanti sorah2 sambutan2 boso jawi engkang lintu supados dados sarono kagem anguri-nguri adat budoyo jawi suwuuunnn...............................salam patepangan saking makinudinBalasHapusAnonim12 Mei 2012 01.04ass. mantap romo............monggo dipun lanjut khanti sorah2 sambutan2 boso jawi engkang lintu supados dados sarono kagem anguri-nguri adat budoyo jawi suwuuunnn...............................salam patepangan saking makinudin kediriBalasHapusAnonim23 Mei 2012 00.11Nuwun Ingkang
ora ana artine babar blas lan sering dialami merga turu kesoren.
Terjadi di pertengahan malam hingga menjelang lingsir wengi , antara jam 24.00-03.00.
Mimpi inipun pada karo dening titiyoni ora duwe makna khusus lan disebut mung
Antuk keris, pratondo cepak jodone.
Kesamber bledeg. iku becik, bakal kadunungan karahayon lan kinasihan ing wong gedhe.
Sumurup srengenge tibo ing bumi utowo omah, iku bakal antuk kemenangan lan kajen
Wong gawe pager, iku bakal luput soko panggawe
dadi wong sing guna lan d ugemi.perrtondo opo yo…?contone wingi
“Iwak iku nek luwih akeh ri ne, mesti luwih enak. Koyo wong urip, ojo nggolek penake wae. Luwih abot lan angel mesti mengko dadine luwih
nyarengin dados pengayah,tityang nambet pisan,mungguhhing daging carune puniki sampun,
ngenku ki tralise werno silver tuwo, bodine ireng. Sokbeker ngarep dideprokke sitik, terus bane ganti sing lemu2. Slebor mburi diganti sing rodo cendak, terus tuku tutup mesin sing 280an ewu. Wis wangun kui. Yen ditakoni uwong ‘motor opo iki kang’, ngaku ae cb1000. Sayange aku raiso soto sotoan Pan, yen iso koyo Ari kae wis tagambarke nggo nambah2
delek'i 28 taon kepengkur, yen tak keker (tak teropong soko Planetarium Boscha mBandung) ijik tetep apik kok, ijik tetep
lokasiné ing sisih lor DIY, kutha Klathèn iku kutha krajan kabupatèné. Amba wewengkon Kabupatèn iki ± 655,56 km².
Miturut géografi Kabupatèn Klathèn papané ing antara 110o30'-110o45' bujur wetan lan 7o30'-7o45' lintang kidul.
Jembaring wewengkon kabupatèn Klathèn ana 665,56 km2. Ing sisih wétan mawates karo kabupatèn Sukaharja. Ing sisih kidul mawatesan karo kabupatèn Gunung Kidul (Daerah Istimewa Yogyakarta). Ing sisih kulon mawatesan karo kabupatèn Sleman (Daerah Istimewa Yogyakarta) lan ing sisih lor mawatesan karo kabupatèn Boyolali.
Miturut topografi, kabupatèn Klathèn tlatahé kabagi dadi panggonan ing antaraning gunung Merapi lan pegunungan Sewu lan dhuwure antara 75-160 meter ing dhuwure sagara sing kabagi dadi tlatah ing lereng Gunung Merapi di bagian utara areal miring, wewengkon datar dan wewengkon berbukit di bagian selatan.
Ditinjo saka dhuwure, tlatah kabupatèn Klathèn tumata saka dataran lan pagunungan, lan nggone ana ing dhuwur sing beda-beda, yeku 9,72% panggonane ana ing dhuwur 0-100 meter saka sagara. 77,52% ana ing dhuwur 100-500 meter saka sagara lan 12,76% nggone ana ing dhuwur 500-1000 meter saka sagara.
karo curah udan dhuwur dhéwé sasi Januari (350mm) lan curah udan ngisor dhéwé sasi Juli (8mm).
Kabupatèn Klathen ketata saking 26 kacamatan, kalurahan lan 401 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Klathen
Polanharja • Prambanan • Trucuk • Tulung • Wedhi • Wanasari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Klathèn&oldid=1078988"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn KlathènRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Esih Kemutan lagi wektu kampanye calon Bupati lan Wakil Bupati, Kabeh wong ngudang-ngudang Bupati siki sing paling bisa kerja karo arep gawe kemakmuran masyakat. Tapi ujarku urung ana katon sing genah program sing di kanggo perubahan sing lewih apik.
Gemiyen tuli wis tau ngucap, arep mbelani rakyat tapi deneng siki nglenthem ora ngurusi janjine sing tau diucapna jaman
Programe pembanguna ora sesuai janji karo visi misi calon Bupati sing pada digawe deweke ganu, Wong pada ora mikir, wis pada gawe program lan gawe bupati ora dikawal babar blas, apa pada lengob kabeh apa inyong sing wis linglung ganu ora krungu karo ora weruh tapi siki nuntut janji karena wis krungu karo weruh?
Ndi Pedukunge Buoati Petahana jajal siki pada ngomong dingantek ambe cangkeme Bupati sikilewih apik karo bupati ganu lan wis nepati janjine, jajal aku kepengin weuh
Saka (tiang) gantung kang ngadahi sjarah caketipun Visby, Gotland, Swedia
Saka gantung jroning basa Indonésia asring diwastani tiang gantungan.Punika wastanan krangka, ingkang dipun damel kanthi bahan utama kajeng ugi nduwèni mupangat kangge ngelaksanakake ukum gantung para nara pidana ingkang didakwah ukuman mati.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saka_gantung&oldid=1102394"	Kategori: Ukuman	Menu navigasi
mas Beno, pengawal ketiga kanggo ngopo ? loro jagoan khan wis cukup. Lha apa arep golek pengawal ke -3 ....?????? dak ewangi golek piye
Sedhino – dhino kok ngatoni wae
“Kowe iki njur kepriye, wis suwe ora dolan mrene. Opo wis lali mring keluarga kene? Eling tho Dik, ibumu, simbah-simbahmu, leluhur-leluhurmu kuwi “priyayi” Jogja. Ojo pisan-pisan mutus bab bebrayan paseduluran.” (
“Inggih, sendiko dhawuh, Simbah. Ingkang wayah
wong liyo. koyo kurang kerjaan ae, nek wis ngerti
Aku wis nandang gerah menek sengaja yen Yen Master penis wis menara ing Tokyo Sky Tree par. Oh, aku nemen aku nemen yen dadi cilik. Lan aku ngrekam Bansen mungkasi Broadcast saka KEYTALK, aku apa-apa apa lan kula saben wektu njupuk 30 menit kanggo ngrekam siji Sen 20 detik saka mengkono mung ing bab aneh saben wektu. Apa iku apa iku iku. Ngrekam wektu dawa Master huntingtin singkat apa kang. Oh, spring anget.Wingi saka nedha bengi aku mangan ramen. Dina sadurunge wingi saka nedha bengi iki uga ramen. Aku mangan mung Ramen saben dina. Dadi wong aku iki kanggo Bisa nggawe beras éca. Gaweyan ora iku ora njupuk. Aku bakal keganggu sampeyan ing ngarep. Anggota KEYTALK sing didadekake siji 4 wong nyoba kanggo Agarose wanita saka omah kanggo pindhah bab kuwi. Gaji saben wulan aku direktur setan punika badhan, iku wis dilirwakaké yen apa lan krungu ngomong. Oh, spring angetKINGS
Play | 3:31About Tags Tags: SB2D, Suro, Bledheg, Wonogiri, Indonesia, 2K15, Revansa, Sahabat, Kaesar, Templek, Sawojajar, Takeran, Magetan, Yati, Hapsari, Eni, Manyul, Bojo Loro
Didi Kempot Bojo Loro Lyric MP3 Kroso sepet empinge mlinjo Sirah mumet dik nduwe bojo loro Mikir sing enom mikir sing tuwo Ro karone podo le tresno Cekut cekut mumet temenan
iku manten anyar gak tambah seger lha kok malah
Lha pas mari main malam pertama wingi, aku ngetokno dhuwik seketan. Pikirku, arek wedhok sing bodine
banyu) sing ndisek dadi sumber banyu sak ngGresik, saiki rupane ancur kabeh, setengahe nagunane ambruk, wesine dicolongi, pipo sing gedhene sak rangkulan yo wes suwe ilang, keopo iki
sing temen a ajek lan apik s sabar slamet syukur soleh a aji awake n neriman nur metu saking alloh rabo
LAI, 1974)Sadèrèngipun redi-redi katitahaken, inggih sadèrèngipun Paduka ngawontenaken bumi lan alam jembar, wiwit kelanggengan dumugi kelanggengan, Paduka jumeneng Allah (Mazmur 90:2, Injil Bahasa Jawa, 1994)Happy
bongky yo enek.hehehe.. cah iki sing paling lucu nulise… tulisane koyok ceker pithik, nggae polpen biru pisan, rodok2 gak kethok. jarene, cita2ne pangen dadi
emje-lha cah iki nulise nggawe sepidol, nulise suwi, sampek digowo nang kos2an dua harian. tapi worth it kok Je.
Himawan-lho kok kowe maneh wan??? hahaha…
kulo Aa’ hym… badhe ngisi diaryne panjenengan.. to jlep point kemawon
Raos syukur sumangga tansah kita aturaken dhumateng Gusti ingkang Maha Agung. Dene kula panjenengan sedaya saged rawuh ing acara bazar ingkang dipun wontenaken dening pakempalan mudha-mudhi dhusun (....) menika kanthi wilujeng niring sambekala.
Kula minangka ketua panitia acara bazar menika, ngaturaken agungin pinuwun dhumateng para warga ingkang sampun kersa rawuh ing acara menika. Ugi dhumateng para kanca saha para warga ingkang sampun paring pambiyantu awujud menapa kemawon. Saengga acara bazar ing wekdal menika saged kalampahan kanthi sae.
Mugi-mugi sedaya pambiyantu panjenengan sedaya pikantuk piwales saking Gusti Allah SWT, acara bazar saged lumampah kanthi sae tanpa alangan satungal menapa, trep kaliyan gegadhan kita sedaya.
Bazar ingkang dipun wontenaken dhateng mudha-mudhi menika gadhah ancar kangge ngempalaken dana. Ing semangke dana kasebat badhe kangge pembangunan lan kemajenganing dhusun menika. Pramila Bapak, Ibu saha para sadherek, kepareng paring pambiyantu kanthi mundhut barang-barang ingkang sampun kacepakaken kanthi regi ingkang mboten awis. Para rawuh ingkang sami mundhut, kejawi pikantuk barang-barang ugi pambiyantu kemanjenganing dhusun, pramila acara bazar ing wekdal menika dipun bikak dening Bapak Kepala Desa (....) sumangga barang-barang ingkang kagelar, dipun pirsani lan menawi wonten ingkang cocok lajeng dipun pundhut sukur bage kaborong sedaya.
Ing wasana, mboten kesupen panitia nyuwun agunging pangapunten, menawi anggenipun ngawontenaken bazar menika kathah kekiranganipun utawi kirang nuju prana penggalih panjenengan sedaya.
el.techn.inf.ing. računarstvamag. ing. el. tech. inf.Dipl. ing.
sarwa mandi mwah sarwa memanes, sami ayu, Kala Gotongan nga. Aja angulang wangke, doyan enggal ada nutug mati
Romo Kakung: NANEMAKEN PENDIDIKAN AGAMI WONTEN ING KELUARGA
Bismilahirrohman nirrohim;Assalammu'alaikum Wr. Wb.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatanPoro rawuh, kakung sumowono putri ingkang sinumbo sinukerto.Sedoyo rencang ingkang tansah kawulo tresnani.Sepindah sedoyo pamuji syukur sumonggo tansah kito haturaken dumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT., awit saking sedoyo kanugrahan, arupi kewarasan ugi keslametan, sehinggo kito sedoyo saget makempal wonten ing pelenggahan meniko, kanthi mboten alangan soho rubedo.Kaping kalihipun, sholawat soho salam mboten kesupen sumonggo tansah kito haturaken ugi dumateng junjungan kito, Nabi agung Muhammad SAW., ingkang sampun mbikak jembaripun mergi kesaenan, kanthi cemlorotipun cahyo agami.Mugi-mugi kanthi sholawat puniko, kito sedoyo saget kerasuk umat ingkang dipunparingi syafa’at wonten ing dinten kiamat sakmangke. Amin.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatanObaing jaman wonten ing dunyo dumugi wekdal sakpuniko, ingkang aran dados jaman globalisasi, nyatanipun sampun ngasilaken kahanan ingkang benten, ing antawisipun jaman rumiyin pra-globalisasi kaliyan jaman sakpuniko.wujudipun arupi owahipun tatanan toto krami ugi pasrawungan utaminipun dumateng kalangan taruno bongso kito.Saget kito persani bilih sak puniko kathah perkawis-perkawis ingkang tebih saking toto aturan: miras, narkoba, pasrawungan ingkang bebas ing antawasipun tiyang kakung lan estri, dumateng toto lampah ingkang mboten sae sanesipun. Pertondo-pertondo puniko anuduhaken bilih wonten satunggaling wucalan agami arupi toto aturan ingkang mboten dipun kawigatosaken, langkung-langkung dipun ugemi.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Kahanan-kahanan ingkang sampun kasebat puniko wau, sejatosipun dipun sebabaken dening media audiovisual utavi televisi, nyoto ageng pengaruhipun wonten ing gesang saben dintenipun. Tontonan ingkang dipun suguhake puniko nyoto –sekedik punopo kathah- paring piwucalan toto lampah ingkang sejatosipun perkawis puniko estu tebih saking piwucalan akhlak agami Islam. Kahanan puniko saget dipun persani saking tontonan ingkang awujud kekerasan, pornografi, pornoaksi ingkang kathah dipun minati dening kadang taruno tinimbang midangetaken piwulangan agami, langkung - langkung nindaaken piwulangan agami puniko ing lebete gesang. Keporo malah kadang taruno puniko wau langkung mituhu dumateng nasehat-nasehat ingkang dipun wedarken saking TV tinimbang nasehat tiyang sepuhipun piyambak.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Sejatosipun kito sedoyo sampun gadhah pepeling bilih wontenipun anak turun ingkang saget ndadosaken fitnah dumateng tiyang sepuhipun piyambak. Gusti Allah ingkang Moho Kuwaos, dawuh wonten ing pustoko suci al_qur’an serat at- Thaghabun ayat 14:Artosipun: “He wong-wong kang podho iman, saktemene ing antarane bojo sira kabeh lan anak turun siro kebeh, ono kang bakal dadi musuh kanggo siro. Mulo podho ngati-ngatiyo siro kabeh tumrap bojo
Moho Asih”.Ugi saking babakan puniko kito sedoyo dipun paringi pepeling supados njagi, ugi ngatos-ngatos anggenipun nggulowentah keluargo supados mboten kenging azab neroko. Allah ingkang Moho Kuwaos ugi sampun dawuh wonten ing pustoko suci al- Qur’an serat at-Tahrim ayat 6: Artosipun: “He wong-wong kang podho iman, njogo siro kabeh tumrap awak-awaksiro ugo keluargo saking sikso neroko”.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Salah satunggaling coro kangge njagi keluargo kito nggih puniko mawi pendidikan ingkang dituju dumateng piwulangipun gusti Allah SWT. Setunggal, nanemaken nilai-nilai agami tumrap lare-lare awit alitipun.Nanemaken nilai-nilai akidah, nilai-nilai ibadah, nilai akhlak kedah pun tanem wiwit alit kanthi maringi piwucalan ngelmu kados ingkang sampun kasebat kolo wau. Lan mboten kalah pentingipun inggih puniko supados mbiasaken lare-lare anggenipun ngelampahi aktifitas-aktifitas islami wonten ing saben-saben (aspek) gesangipun.Kalungguhan tiyang sepuh ing mriki inggih puniko paring tulodho tumrap larenipun. Kanthi nenemaken nilai-nilai agami puniko supados lare-lare saget memilah ugi memilih pundit prekawis ingkang halal lan pundit prekawis ingkang haram. Sehinggo lare-lare puniko mboten gampil anggenipun kabeto arus globalisasi ingkang sarat nilai-nilai materialisme, rasionalisme, hedonisme lan sanesipun. Kahanan keluargo ingkang sakinah lan (penuh diwarnai kehidupan Islami) ageng pengaruhipun tumrap kesahenan lare-lare.Kaping kalehipun, nanemaken pentingipun ngelmu pengetahuan. Wonten ing gencaripun siaran TV swasta saget ndadosaken lare-lare males anggenipun mrantasi punopo ingkang dados kewajibanipun pelajar. Luwih-luwih anggenipun badhe ngembangaken ngilmu pengetahuan ingkang sak linuwih.Awit saking puniko, nanemaken ngelmu pengetahuan kagem gesang wonten ing zaman puniko kedah dipun wiwiti awit alitipun, kanthi salah satunggaling coro mbudayaaken ndamel perpustakaan pribadi wonten ing dalemipun piyambak – piyambak sehinggo kanthi puniko sageto numbuhaken kanthi subur budaya maos kanthi tekun ngelmu-ngelmu
perilaku leres dipun tanemaken kagem putro wayah puniko. Disiplin tumrap nggunaaken wekdal wonten ing babagan ingkang migunani inggih puniko estu penting kagem sangu gesangipun. Kalungguhan tiyang sepuh ing mriki inggih puniko supados ngawasi kegiatan putronipun. Kedah wonten pembagiyan wekdal ingkang nyoto, kapan lare puniko sinau, kapan lare puniko dolan lan kapan wekdal sumening.Awit saking naati lan ndereki jadwal puniko sehinggo saget kasil ingkang dados panjongko inggih puniko manungso ingkang migunani, inggih puniko manungso ingkang saget ngatur wekdal kagem kesahenan.Kapeng sekawan, nanemaken kemandirian wiwit alit. Gesang wonten ing zaman globalisasi lan informasi ingkang kathah tantangan lan saingan puniko dipun betahaken kados keahlian, keterampilan khusus. Awit saking puniko lare-lare kedah dipun latih supados anggenipun terjun wonten ing madyaning masyarakat saged angadepi kanthi kekiatanipun piyambak.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Puniko wou mawarni-warni perkawis ingkang kedah pun lampahi anggenipun ndidik lare-lare wonten ing zaman globalisasi. Sejatosipun pendidikan tumrap lare-lare puniko katujuaken supados lare puniko anggadahi raos penggalih lan sageto nindaaken nilai-nilai agami kanthisaestu.Sanesipun puniko lare-lare kedhah nguasani ngelmu pengetahuan kanthi saksaenipun, sehinggo lare-lare puniko sageto dados lokomotif ingkang nggeraaken donyo puniko dumugi gesang ingkang kaparing ridlo Allah SWT, sanes dados gerbong-gerbong ingkang katarik lokomotif ingkang pinuju jurang kesengsaraan donyo akhirat.Mekaten ingkang saget kawulo aturaken, mbok bilih wonten galap gangsulipun atur lan kiranging subosito,
Sesampinipun kula maos artikel wonten ing blog panjenengan punika,kula badhe tanglet ms,,,,Menawi tiang sepuh sampun nanemanken sekawan perkawis puniku kagem putranipun,nanging namung mlebet kuping kiwo medal kuping tengen,sae wonten ngajeng ala wonten wingking tiang sepuh.Pripun kagem ngatasai perkawis puniku mas???
@ Tk paris = 73 / 83
Inggris inggih punika salah satunggalipun ahli bedhah ingkang nepangaken bab ngginakaken antiseptik.[1] Taun 1852 panjenenganipun pikantuk gelar dhokter saking Universitas College London minangka mahasiswa ingkang nggadhahi prèstasi ingkang saé.[1][2] Taun 1861 panjenenganipun dados ahli bedah ing griya sakit Karajan Glasgow ngantos wolung taun.[2] Wonten taun-taun punika Lister ngembangaken metodhe
isisnipun nepangaken téyori penyakit kuman déning Louis Pasteur.[2] Sasampunipun maos, Lister pikantuk gagasan énggal. Menawi penyakit punika amargi kuman, mangka nyegahipun inggih punika kanthi mejahi kuman punika sadèrèngipun nempel dhateng “luka”.[2] Kanthi ngginakaken Carbolik Acid, ingkang saged
mandhap. Ing antawisipun taun 1861-1865, “angka kematian” tiyang jaler rata-ratanipun 45%, lan ing taun 1869 saged mandhap dados 15%.[2] Lister pikantuk kanugrahan ingkang manéka warni.[2] Panjenenganipun dados pandheganipun "Royal Society", lan dados dhokter pribadi Ratu Inggris. Panjenenganipun tilar donya ing Walmer, Inggris.[2]
^ a b (id)Joseph Lister dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 31 Oktober 2016.
ndeso, nggone adoh, tapi aku tetep tresno.
Biyen duwe cita-cita, mari sekolah nyambut gawe sing adoh, lungo nang Jakarta opo Suroboyo. Tapi njekthek yo mbalik nang ndeso. Ngrewangi emak nang sawah. Ngramut pitik ambek rojokoyo.
Sekolah yo tau nang kutho, bareng nyambut gawe yo gak adoh. Opo maneh rabi oleh tonggo deso, gumbul moro tuwo. Yo cek epo maneh takdire menungso. Tak syukuri ae, gak atek ngersulo. Sik akeh wong sing uripe soroh. Mugo-mugo uripku mene sansoyo mulyo.
Benjeng ket biyen mulo dadi papan panggonanku. Urip, mangan, sembarang dingah yo nang tlatah Benjeng. Aku yo rumongso duwe utang budi kanggo desoku. Mulo saiki aku yo kepingin ngangkat apike jeneng desoku. Gak
dhadhak, mbubuti suket nang sawah mburi. Mugo-mugo konco, dulur, kuabeh tetep krasan nang Benjeng, sing lungo adoh pancet kangen Benjeng, sing pendatang ayo podho mbangun Benjeng dadi kecamatan sing rejo…
IndonesiaCandi Prambanan Buka JamHome » Candi Prambanan Buka JamCandi PrambananWahyu Wijayanti, Tuesday, March 05th, 2013, Jawa Tengah, Candi Prambanan. Candi Prambanan
ditandur neng pinggir sumur, yen awan manjing sak dulur, yen bengi dadi sak kasur,” Begitu syair tembang dolanan
“Nuwun sewu Eyang Honggowongso, kulo bade nyuwun piterangan punapa ing papan panggenan punika wonten wewujudanipun raja brana utawi pusaka-pusaka tilaran jaman kuna ingkang saged dipun ginakaken ing jaman punika” (
Ngger ing papan dunung kene ana wewujudane mas picis raja brana lan pusaka-pusaka. Nanging jenengsira kudu mangerteni yen barang-barang kuwi mau wis di kuasani dening lelembut. Yen jenengsira ngersakake barang-barang iku abot lelakone. Apa jenengsira
ana papan dunung iki saengga ninggalake anak-anak yatim. Awit saka iku mula jenengsira aweha bebungah marang anak-anak yatim” (Pada jaman Belanda
“Kados pundi Eyang manawi sedekahipun mangke sak sampunipun raja brana saged kula pendet. Sebagianipun kangge
papan dunungipun makam Syeh Datuk Kahfi saha sumur Jalatunda punika wonten pundi,
iku asale saka Gujarat. Panjenengane iku ora liya ya Gurune Sunan Gunung Jati, nah nalika Syeh Datuk Kahfi mulang wuruk Sunan Gunung Jati panjenengane nate duka lan nggejuk bantala sahingga nuwuhake wewujudaning sumur kang dening para kawula diarani
“Kanjeng Sunan Gunung Jati iku ya wayah dalem Prabu Siliwangi. Nalika samana Prabu
“Nuwun sewu Kanjeng Sunan, lepat nyuwun gunging samodra pangaksami. Ing wekdal punika kawula manggihaken wewujudanipun barang ingkang miturut pangandikanipun Mbahurekso barang punika rumiyin mujudaken pusaka kagungan dalem Kanjeng Sunan. Awit saking punika mbok menawi barang punika wonten daya katiyasanipun, kawula nyuwun kaikhlasan panjenengan supadosa kawula saged ngginakaken barang punika.” (
Sejatine kang kagungan kekuatan iku ya mung Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Mula barang kang jenengsira iku bakal nduweni daya katiyasan yen jenengsira nyuwun marang
“Jenengsira kudu tansah nyawiji lan aja nganti nggugu marang hawa nafsuning jenengsira kabeh. Yen jenengsira ngetut wuri marang hawa nafsu mangka jenengsira dileleda lan digeguyu dening para lelembut. Tansah eling marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci, sabar lan tawakal iku luwih prayoga. Kabeh kang kedaden mau amung kersaning
“……Ana cahya ijo sajroning bumi kang mlayu rana-rene nanging ingsun dhewe ora mangerteni babagan iki Ngger, mula jenengsira nyuwun piterangan marang panjenengane Kanjeng
Kanjeng Sunan Kali, “….Ingsun ambali maneh piterangan ingsun wektu kapungkur. Perlu jenengsira mangerteni, barang kang jenengsira tampa iku dudu barang geguyonan. Mula kang ati-ati. Yen jenengsira nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci Insya Allah barang iku bakal nuwuhake daya katiyasan kang gunane maneka warna miturut kersane jenengsira. Nanging aja nganti jenengsira mundi-mundi lan ndadekake sesembahan. Kang kaya mangkono iku luput. Ora liya barang iku ya mung wujude pangeling-eling jaman kapungkur. Ingsun uga paring pangerten marang jenengsira supaya krenteging atinira keturutan jenengsira kudu bisa ngendaleni hawa nafsu. Yen jenengsira ngetut wuri hawa nafsu ateges cedak marang iblis lan syetan sahingga angel tumuruning kanugrahan. Uga ana tetembungan jer basuki mawa beya….” (
bicara, “Ingsun gaibe Honggowongso, Mbahurekso padhukuhan kene. Kepiye, Ngger, anggone jenengsira ngupadi sarana-sarana kang insun aturke wektu kapungkur?”
“Mengkene Ngger, jenengsira kudu tansah ngati-ati. Aja nggugu marang hawa nafsu. Kahanane jenengsira wektu iku kaya dene kinepung wakul binaya mangap. Akeh lelembut kang bakal ngganggu gawe. Yen kurang ing kaprayitnan bisa nuwuhake perkara kang kurang becik. Sira kabeh kudu tansah nyawiji lan nindakake
bicara, “Wewujudan barang kuning arupi gelang sampun jumedul. Mundi dawuhipun Eyang Honggowongso, barang ingkang arupi gelang emas kalawahu kawuka bucal wonten ing segara. Lajeng kados pundi barang-barang sanesipun punapap saged enggal-enggal jumedul?” (Barang kuning berupa gelang sudah muncul. Menuruti perintah Eyang Honggowongso, barang
“Ingsun paring pangerten marang jenengsira, kabeh kang kedaden iku ya mung kersane Gusti Kang Maha AgungMaha Suci. Ingsun iku amung titah wenang mbudi daya nanging ora wenang nemtokake kedaden kang gumatok. Yen ingsun paring piterangan kang gumatok ateges ndingini kersa. Mula kabeh mau pasrahake marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Yen Gusti Kang Maha Agung Maha Suci ngersakake kabeh bakal jenengsira tampa. Sajatine barang-barang kang jenengsira karepake iku dudu apa-apane yen dibandingke kalawan barang-barang kang jenengsira tampa. Mas picis raja brana kang tansah jenengsira antu-antu iku durung mesti bisa gawe becike uripmu malah kapara bisa ndadekake perkara lan rusake jenengsira. Nggayuh kanugrahan linuwih iku ya kanti cara makarya kang becik
wejangan, “….Yen jenengsira kepingin dadi manungsa utama saha gesang kang minulya mangka jenengsira kudu tansah nindakake syari’ating agama Islam. Perlu jenengsira gatekake kaseimbanganing antarane jiwa lan raga, donya lan akherat, ndedonga lan mbudidaya saha muamalah lan ibadah. Paring pitulungan kanti ikhlas marang sapa bae kang mbutuhake. Yen jenengsira tansah eling lan syukur Gusti Kang Maha Agung Maha Suci bakal nggatekake jenengsira. Kanti mangkono krenteging atimu bakal tinurutan. Waosa surat al Baqarah ayat kaping 152 Tansah Eling marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci iku ya kanggo mbebentengi jenengsira saka para lelembut kang tansah ngrubuti atimu. Iblis, jin lan syetan tansah ngiming-imingi manungsa kanti mas picis raja brana lan kasenengan
demikian “……ingsun lan para gaibe leluhur kepingin nuntun marang jenengsira supaya dadi manungsa sejati, sejatining manungsa lan gesang kang minulya kanti berkah dunya akhirat bisa paring pengayoman marang para kawula uga dadi tepa palupi tumraping
mengendalikan hawa nafsu. “….manungsa sejati sejatining manungsa iku manungsa kang tansah eling marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci, sabar lan tawakal, uga ikhlas nindakake samubarange sarta bisa ngendaleni hawa nafsu ora nggugu marang kerepe dhewe. Ikhlas iku mujudake kuncining kabeh amaling jenengsira. Tanpa kaikhlasan apa bae kang jenengsira lakokake ora bakal migunane lan nuwuhke kaberkahan. Mula kabeh kudu linambaran rasa ikhlas, ya mung kanti rasa ikhlas kekuataning amalan bakal bisa nyawiji marang jenengsira. Yen kabeh mau wis nyawiji mangka jenengsira bakal bisa migunakake. Kejaba saka iku ngendaleni hawa nafsu iku kanggo mbentengi jenengsira saka iblis lan syetan. Amarga sapa bae kang kasinungan iblis lan syetan iku angel anggone bakal nampa kenugrahan. Golek pamrih lan pangalembana saka sapada padane manungsa iku ya mujudake sarananing iblis lan syetan kanggo ngrusak amale jenengsira. Mula kang ati-ati aja pamer ing samubarange. Muga-muga kanti mangkono jenengsira bisa dadi manungsa sejati sejatining manungsa dadi
Qur’an iku wis nyawiji marang batinira, mangka bakal bisa jenengsira gunakake kekuatane kabeh kanggo
jeneng sira mangerteni, Ngger, Ing jaman Walanda ana buku kang ditulis dening Jendral Van den
keturunan Arab, dene silsilahe mengkene : Abdul Muthalib ya Eyange panjenengane Kanjeng Nabi
Mundao’af. Terus nganti keturunan kaping selikur. Keturunan kang kaping selikur iku (
penuturan Kanjeng Sunan Kalijaga, “… nalika iku Pandanaran isih klebu wewengkon Demak. Ana buku kang nyaritakake ingsun iku jarene keturunan Cina. Dene silsilahe mengkene. Oei Tik Too nduweni putra Wiratikta lan Sam Oei Ik. Lah Wiratikta iku nduweni putra ingsun. Ingsun iku diarani Sam
“Ingsun iku dudu pawongan kang linuwih ing babagan sejarah. Nanging yen ingsun waspadaake kang nerang ake mangkono iku pada nggugu karepe dhewe, padha golek pamrih Walanda bakal gawe bodho para kawula Nuswantara lan nyimpangake sejarahe bangsa Nuswantara” (
lagi, “Yen ingsung rasakake, sejatine ingsun iku saka keturunan raja-raja Majapahit. Caritane mengkene, Raden Wijaya kaderekake dening Ronggo Lawe. Sateruse Ronggo Lawe diparingi bumi Tuban. Adipati Ronggo Lawe utawa Bupati Tuban kagungan putra Arya Teja I, Arya Terja I numurunake Arya teja II. Arya Teja II peputra Arya Teja III. Banjur Arya Teja III iku kagungan putra Kanjeng Rama Tumenggung Wilatikta. Kanjeng Rama Wilatikta peputra ingsun iki. Ingsun nate dadi manungsa kang ora karu-karuan. Pikantuk pitulung ing Gusti Kang Maha Agung Maha Suci, ingsun pinaringan guru gaib lan mlebu agama Islam. Ingsun uga ketemu guru lahir yaiku panjenengane Bapa Sunan Bonang. Ya amarga lantaran Bapa Sunan Bonang ingsun bisa dadi manungsa sejati sejatining manungsa. (
ngarani yen jeneng ingsun iku saka tembung Qodli Zakka kaya kang wis ingsun paring piterangan marang jenengsira, iku mawa pamrih. Aran Lokajaya lan Raden Said iku pinaringan dening panjenengane
Nalika iku ingsun urip kakungkung tembok kraton nanging ora lega lan seneng penggalih ingsun amarga tansah aningali kahanan-kahanan kang kurang trep mungguhing ingsun. Wong atuwa ingsun tansah nggugu karepe dhewe ora mikirake kawula cilik kang uripe nandang kasangsaran, malah tansah gawe susah. Apa ta darunane? Para punggawaning praja kudu tansah asok glondong pengareng-areng marang raja. Mula Tumenggung Wilatekta, ya wong atuwaningsun, tansah meres para kawula cilik. Kahanane ora karu-karuan mula ingsun oncat saka kraton ngumbara saparan-paran dadi pawongan kang tanpa guna tumrape kulawarga. Sajroning ingsun ngumbara, ingsun nelukake para brandal ing alas Lokajaya. Awit saka iku ingsun dijuluki Lokajaya. Jenengingsun terus ngupadi raja brana ingsun bagi-bagi marang kawula cilik kang mbutuhake. Nanging atiningsun durung tentrem kanti urip tansah nuruti hawa nafsu kang tundone nuwuhake kahanan kang kurang becik. Ingsun tansah golek kabecikan kanti cara kang ora becik. Nganti kapan ingsun kudu urip kanti cara kang kaya mangkene? Kang kaya mangkono iku ibarate ingsun ngagem ageman kang dikumbah banyu kotor nuwuhake ganda kang ora enak. Iku lakuningsun, mbudi daya kabecikan kanti sodakoh nanging dasaring pambiantu saka ngrampas. Ingsun ngrampas para pawonganing raja, para punggawaning praja sing sing nggugu karepe dhewe, sing ora nggatekake para kawula. Iku kabeh dadi jejalarane ingsun pinanggih guru lahir ing alas Lokajaya yaiku panjenengane Sunan Bonang. Nalika iku ingsun aningali pawongan kang agemane sarwo becik, gumebyar, kanti ngasto teken emas. Pawongan iku ya panjenengane Sunan Bonang. Ingsun ngrampas teken emas iku. Sunan Bonang dawah ing bantala amarga tekene ingsun rampas. Sunan Bonang nangis sengguk-sengguk. Apa sing dimuwuni. Ingsun
ora muwun amarga tekene ingsun rampas nanging nangisi tanduran kang kabedol. Sunan Bonang muwun sesenggukan amarga rumangsa dosa gedhe anggone dhawah nganti mbedol tetanduran tanpa kajarag lan tanpa tujuan. Atiningsun lolos. Pangandikane Sunan Bonang, jenengsira arep nyuwun apa, ngarepmu ana donya brana kang linuwih. Ana wit aren satemah dadi emas kabeh. Saka wite nganti godong lan wowohane. Ingsun arep ngraup emas iku nanging kawirangan, emas malih wit aren sanalika. Sawise iku ilang atiningsun. Ilang nafsune kabeh anggone bakal ngraup raja brana. Ingsun rumangsa adhem kaya dene piraningan tirta nalika ingsun piraningan wewejangan mangkene, yen jenengsira tansah golek kabecikan nanging kanti dasar ora becik, sodakoh nanging carane ora bener iku kaya dene nganggo ageman becik kang dikumbah nganggo banyu uyuh. Ingsun banjur kepingin dadi siswane Sunan Bonang. Sadurunge dadi siswa ingsun pinaringan teteran. Dawuhe mengkene, yen jenengsira kepingin dadi wong kang luhur, iki teken ditunggoni nganti ingsun tekan kene maneh. Ingsun nuli sinidikara tapa nunggoni teken suwene telung
ana pingir bengawan. Sawise telung tahun setengah Sunan Bonang kelingan njur bali ana papan dunung teken. Ingsun digugah diparingi nama Kalijaga awit anggone ingsun tapa sapinggiring kali dadi wong kang njogo kali. Apa sajatine kedaden kang kaya mangkono. Iku nggambarake Sunan Bonang mangerteni batiningsun kang kaya dene ngetut wuri lakuning banyu. Ingsun ngetut wuri pawongan jaman semana kaya ngetut wuri lakuning banyu, tansah nuntun para pawongan supaya dadi ademing perkara” (…Ketika itu saya hidup di balik tembok keraton
tanggal 19 Pebruari 2004. Demikian antara lain yang beliau sampaikan, “… Panjenengane Kanjeng Sunan Kali iku akeh kaluwihane, Ngger. Mbok menawa yen ingsun ceritakake ora rampung sewengi. Kajaba kasekten lan kewaskitaan, panjenengane Kanjeng Sunan Kali iku ahli falak, tata negara uga pinter mikut manahe para kawula. Para kawula cilik tansah pada rumaket awit panjenengane ora mbedak-mbedakake aliran kang maneka warna malah kepara tansah nyedaki para kawula sapa bae ora ndulu marang cendek dhuwure drajad.” (Beliau, Kanjeng Sunan
lan golongan Islam abangan pada pancakara. Ngendikane Kanjeng Sunan Kali, kahanan iku bakal ngembet wohing pakarti. Ing tembe mburine ummat Islam gegontokan sapada padane Islam. Akehe golongan iku kanggo kepentingane dhewe-dhewe. Yen ingsun waspadakake wektu iki
kepentingane dhewe. Jaman semana golongan Islam putih dipandegani dening panjenengane Kanjeng Sunan Giri. Pendereke ya Kanjeng Sunan Ampel lan Kanjeng Sunan
Bonang, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Gunung Jati lan Syeh Maulana Maghribi. Islam putih iku becik nanging kurang trep marang kahanane para kawula jaman semana. Miturut panemune golongan Islam putih para pawongan iku bisa ora bisa kudu nindakake aturan agama kanti kenceng. Nah kang kaya mangkono iku Kanjeng Sunan Kali ora sarujuk.
peksa – bisa ora bisa aturan agama kudu ditindakake iku njalari para kawula ora kersa ngaket. Kanti ningali kahanan wektu semono Kanjeng
kekuatane. Ibarate bisa nyekel iwak ora nganti buthek banyune. Kahanane para wali crah sawetara”. (
Kanjeng Sunan Bonang, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Gunung Jati dan Syeh Maulana
Sawise Syeh Siti Jenar tumeking lalis ana kedadean kuranging rombonganing walisongo yaiku sedane penjenengane Kanjeng Sunan Ampel. Saksedane Kanjeng Sunan Ampel mbutuhake anane wali kang linuwih. Kanjeng Sunan Kali kaya dene nduweni pamikir kang ora bisa tinampa dening pamikiring para kawula. Kahanan iku sawetara gawe geger. Kanjeng Sunan Kali nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Satemah Kanjeng Sunan Kali ngendika marang para kadang wali. Ngendikane Kanjeng Sunan Kali among gantining tinambah kaya dene kanggo njangkepi rombonganing Walisongo. Kanjeng Sunan Kali nyuwun marang kang samya seba supaya Adipati Pandanaran pinaringan kalenggahan ana ing kelompok wali. Satemah geger awit ora tinemu nalar apa kang dadi pangandikane Kanjeng Sunan Kali tumrap kang samya sumeba ana ing pasewakan. Kepriye nalare sahingga Kanjeng Sunan
kahanane. Pandanaran mujudake adipati kang adigung adiguna, ora nduweni tata susilo, ora percaya marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Panguripane tansah ngumbar hawa nafsu, ngendelake harta karun saha ora nggatekake para kawula. Babar pisan ora menggalih kahananing para kawula kabeh. Nah kang mangkono iku ora tinemu akal anggone Kanjeng Sunan Kali milih Adipati Pandanaran. Kanjeng Sunan Kali rehne wis pinaringan pituduh dening Gusti Kang Maha Agung Maha Suci ngendika, ingsun sing bakal nemtokake, ndadekake supaya Adipati Pandanaran mlebu kelompoking wali. Pokale Kanjeng Sunan Kali ora tinampa satemah nyuwun pamit. Sateruse Kanjeng Sunan Kali ngreka daya supaya Adipate Pandanaran atine binuka, percaya marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci Kanjeng Sunan Kali membawarna wewujudaning pawongan bakul suket sowan Adipati Pandanaran
suket kasuwun tanpa tedheng aling-aling. Kanjeng Sunan Kali nglebokake remukaning bata sajroning suket. Suket
dipakakake turangga. Nalika Adipati Pandanaran niti priksa kasunyatan sanjroning suket akeh
dawuh supaya saben dina adol suket, nanging bakul suket ora gelem kabayar. Kabuka sukete isih ana emase. Sawuse kang kaya mangkono Adipati Pandanaran gilang gumuyu. Kanjeng Sunan
Adipati Pandanaran nyuwun supaya diangkat dadi siswane, Kanjeng Sunan Kali kersa nampa Adipati Pandanaran minangka siswa nanging kanti syarat ninggalake kedaton. Adipati Pandanaran kersa netepi syarat ninggalake kedaton saisine klebu kabeh banda donyane. Nah sisihane kang ora trima atine. Anggone sumusul ngetut wuri garwane kanti nggawa banda donya kang awujud mas berlian diwadahi sajroning teken. Amarga tinilar adoh sisihane Adipati Pandanaran dibegal dening pawongan loro. Ing sajroning kedaden iku ana wong telu kang luput yaiku kang sepisan sisihane Adipati Pandanaran kang wis nduweni tekat mituhu nderek garwane nanging tetep nggawa banda donyane, kaping pindo yaiku wong loro kang padha mbegal. Sisihane Adipati Pandanaran luput amarga anggone nggawa banda donya ateges durung wani pasrah sawutuhe marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Wong loro kang padha mbegal iku ya luput amarga ngrampas kagunganing liyan. Gandeng ana wong telu kang luput utawa salah mangka papan dunung iku dening Adipati Pandanaran diarani Salahtiga utawa Salatiga. Amarga Ki Adipati Pandanaran lan sisihane wis pinaringan kekuatan uga pinaringan rajah kala cakra kang dayane cilike lumpuh gedene dadi membawarna kewan. Wong loro kang padha mbegal satemah sing siji sirahe malih dadi endas wedus sing sijine sirahe malih dadi endas ula. Sawise mertobat pawongan iku sing siji dijenengi Syeh Domba lan sing sijine Syeh Cahsaka. Tumekaning Dusun Tembayat rombongane Adipati Pandanaran lan Kanjeng Sunan Kali kapethukan juragan beras kang gumedhe, ora nduweni tata susila saha ngumbar hawa nafsu. Anggone nawakake beras ora pantes regane sahingga para pawongan ora bisa mundut beras. Adipati Pandanaran kadhawuhan methukake juragan beras iku. Rehne wis diparingi kekuatan lahir batin dening panjenengane Kanjeng Sunan Kali, nalika Adipati Pandanaran methukake juragan beras ngendika, sing sampeyan tawakake iku dudu beras regane kok larang, satemah beras malih dadi pasir kabeh. Adipati Pandanaran diangkat dadi wali kanti asma Sunan
Hijriyah. “Rikala jaman semono, isih klebu jaman Majapahit, panjenengane Kanjeng Sunan Kali ngadepi kahanan kaya dene kekuataning ilmu jin lan syetan. Akeh teluh, santet lan sapanunggalane kang tansah gawe cintrakane
andadekake paragaibing leluhur tansah prihatin sehingga akeh para kawula meh wae ora percaya apa sing dadi gegayuhaning para wali Allah anggone nyebarake agama Islam. Kaya mangkono iku kahanane para kawula kang ndadekake prihatin para wali Allah. Yen kahanan kang kaya mangkono iku paragaibing leluhur ora bisa ngadepi kanti becik mangka bakal ndadekake rusaking perkara bubare para kawula. Mula panjenengane Kanjeng Sunan Kali sinidikara nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci supaya pinaringan daya kekuataning kabeh sahingga bisa rinampungan sakabehing perkara. Satemah epek-epeking asta panjenengane Kanjeng Sunan Kali njamah
kekuataning panyuwun panjenengane Kanjeng Sunan Kali bledug kacipta dadi wewujudan lempengan barang. Lempengan barang dicipta dadi pusaka dening Kyai Supo kang aran Kyai Carubuk. Pusaka kang tundone kasebut Kyai Carubuk. Gusti Kang Maha Agung Maha Suci paring daya katiyasan linuwih kang tundone Kyai Carubuk bisa digunakake kanggo nyingkirake memolo sahingga ing tanah Jawa ilang prahara kabeh kalebu ing Demak sakukubane. Panjenengane Kanjeng Sunan Kali sawuse bisa nyingkirake prahara njur pinercaya dening para kawula. Para kawula senajan isih adedasar percaya agama Hindu Budha lan sapanunggalane remen lan tansah mundi-mundi barang-barang gaib sing nduweni daya ketiyasan. Panjenengane Kanjeng Sunan Kali anggone nyipta barang kang nduweni daya katiyasan tundone bisa nglumpukake para kawula awit para kawula percaya marang Kanjeng Sunan Kali. Sarampunge prahara, Kanjeng Sunan Kali satemah nglumpukake para kawula nganakake seslametan. Kanjeng Sunan Kali paring pangerten marang para kawula kang percaya sesaji lan sapanunggalane. Nalika para kawula pada kumpul nggawa sesaji, dening Kanjeng Sunan Kali tata carane sesaji kaowahi. Sesaji digawe njur digawakae bali para kawula kang pada teka. Sawuse para kawula diparingi pangerten seslametan diganti nama sodakoh. Para kawula ngetut wuri. Kanggo mantepake, rehne Kanjeng Sunan Kali aningali kahanane para kawula percaya barang-barang kang nduweni kekuatan gaib kanti nyuwun marang Gusti Kang Maha Suci nyipta barang kang bisa mancing atine para kawula. Kanjeng Sunan Kali nyuwun kanti sholat satengahing wengi. Nalika Kanjeng Sunan Kali nindakake sholat ana wewujudane godong kang tiniba kanti tinulisan kalimah sahadat : Kepara Kanjeng Sunan Kali tansah nyuwun supaya barang bisa tiningalan para kawula nduweni kekuatan gaib. Saka kersaning Allah godong kacipta dadi wewujudaning ageman kang tundone bisa mancing para kawula. Ageman kang kacipta saka godong iku diarani kutang Onto Kusumo”. (
“…Nalika semono ingsun wis pinaringan kekuatan lahir batin dening panjenengane Bapa Kanjeng Sunan Bonang. Ingsun njajah desa milang kori sakukubaning Kadilangu kang tundone bisa mangerteni kahanane para kawula ing Kadilangu. Jaman semono pawongan ing kono isih cubluk. Ingsun rumangsa prihatin ningali kahananing para kawula. Nalika ingsun lan para cantrik njajah desa milang kori sakukubane Kadilangu, ing pinggiring desa ana pawongan
ingsun maspadakake. Cantrik ndangu marang pawongan kanti pitakon lagi nglakokake apa. Pawongon iku njawab pitakone cantrik yen deweke lagi ngolah siti sing bakal ditanduri kanti mawa cara kajugil-jugil. Cantrik nuli takon kaya mangkono iku rampunge pirang ndina. Pawongan njawab pitakone cantrik rampunge mbutuhake wektu telung puluh telu dina. Sawuse telung puluh telu dina cantrik telu keduwung nggatekake kahanan rampunge jejugilan. Sarampunge telung puluh telu dina among rampung sak kotak. Ingsun terus mejang. Ing jaman iku durung ana sarana kanggo ngolah siti. Saka kersaning Gusti Kang Maha Agung Maha Suci ingsun nyipta wewujudane alat kanggo ngolah siti. Ngolah siti kanggo ngreka daya supaya pawongan Kadilangu kepencut manut ajaraning agama Islam. Kanti sinidikara ingsun nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Anggone ingsun nyipta iku kaya dene nyipta tembung – sajleg dadi alat kang aran pacul. Kang tundone pacul digunakake supaya gegayuhane kasembadan. Mengkene werdining pacul : ing sajroning pacul ana telung perkara yaiku pacul, bawak lan doran. Kaping pisan, saka tembung pacul iku tegese nyiptaake barang kang muncul. Nyingkirake barang kang ora becik kang muncul utawa nongol. Kang ora rata kudu diratakake uga ngilangi perkara kang ora becik. Mangkono iku yen kepingin gegayuhane kasembadan. Kanggo nggayuh kanugrahan kudu bisa nyiptake kang muncul. Nyingkirake kang ora apik. Para pawongan bisa nampa piterangan ingsun. Kaping pindo, kang ora bisa pinisah saka kahananing pacul yaiku bawak. Bawak iku ateges obahing awak. Sawise nyingkirake perkara kang ora becik utawa ngipatake kang muncul supaya pikantuk kanugrahan iku kudu terus ngobahake awak ateges sregep mbudi daya kanti nggunaake akal pikiran kepiye bisane kecekel sing dikarepake. Kanti pamikir apa-apa kang wis sumadya digunakake kanggo mbudi daya sahingga obah awake. Obahing awak iku dalan anggone bisa nggayuh kanugrahan. Tanpa obahing awak ora bakal kanugrahan iku jumedul karepe dhewe. Dadi kanugrahan iku kudu diupaya kanti obahing awak (bawak). Kaping telu iku doran. Pacul, bawak lan doran iku telung perkara kang bisa pinisah dhewe-dhewe. Tanpa doran pacul lan bawak ora bakal migunani. Semono uga doran lan bawak tanpa pacul angel anggone nggunakake. Bisa diarani telu-teluning atunggal. Barang telu kang kudu tansah manunggal. Doran iku, bisa diudari dadi tembung ndonga ing pengeran. Nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Amarga apa kang kedaden iku ya mung kersane Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Tanpa ndonga apa kang dilakokake ora ana paedahe, tanpa guna. Ora ana berkah. Manunggaling kang katelu iku bisa mujudake tumuruning kanugrahan. Ateges gegayuhaning kabeh kasembadan. Yen wus kasembadan
lan mitra njur adem kahanane. Mangkono iku gegambaraning pacul minangka sanepa tuntunaning agama Islam. Tumuruning kanugrahan mbutuhake pambudi doyo kanti ora ninggal syari’at. Insya Allah, yen manungsa iku bisa nyekeli werdining pacul, Gusti Kang Maha Agung Maha Suci bakal paring kanugrahan”. (Ketika
wali sajroning pamikir mbudi daya kepriye supaya Masjid bisa kuat. Sunan Bonang, Sunan Ampel uga Sunan Gunung Jati utusan cantrik supaya gawe saka guru patengahan telu cacahe. Sawise kang kaya mangkono, panjenengane Kanjeng Sunan Kali nduweni penggalih kurang prayogo. Yen saka guru mung telu iku mesjid kurang kuat. Kanjeng Sunan Kali sedakep nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci supaya bisa gawe siji maneh. Sarampunge sinidikara Kanjeng Sunan Kali nglumpukake para cantrik. Para cantrik kuwi didawuhi supaya nglumpukake tatal. Para cantrik rumangsa bingung awit sing dibutuhake saka guru kok malah didawuhi nglumpukake tatal. Cantrik pitakon kangge punapa. Kanjeng Sunan Kali sinidikara kaya dene paring wewejangan marang para cantrik sakukubane para wali Allah. Tatal kang sumebar supaya diklumpukake didadekake saka guru. Cantrik kadawuhan supaya tanggap. Tatal kang sumebar iku sajatine nggambarake agama lan keyakinan ing tanah Jawa iku sumebar akeh cacahe mula supaya dikumpulake dadi siji ditaleni kanti ajaran Islam supaya dadi cekelan kang gumathok kang tundone bisa dadi kuwat. Kuwat amarga kang cilik-cilik saiyeg saeko praya njunjung kahaning perkara. Santri ngetut wuri, tatal katata, sawuse akeh Kanjeng Sunan Kali ngupadi kulit kanggo mbungkus tatal iku mau. Awit saka dayaning panyuwun Kanjeng Sunan Kali satemah tatal bisa dadi saka guru kang luwih apik katimbang sing digawe Sunan Ampel, Sunan Bonang lan Sunan Gunung Jati. Para wali lan cantrik saiyeg saeka praya ngedegake saka guru papat. Sawuse masjid bisa ngadeg Kanjeng Sunan Kali nyuwun supaya pinaringan pituduh. Tanpa kanyana-nyana ana kewan bulus teka. Diwaspadakake bulus kaya dene mangerteni penggalihe Kanjeng Sunan Kali. Kanjeng Sunan Kali tanggap ing sasmita menawa bulus iku dudu sabaene bulus. Kewan bulus iku wewujudane kewan sing bisa urip ing dedaratan lan ing sajroning banyu. Kahanan iku nggambarake yen panjenengane Kanjeng Sunan Kali iku bisa momong para kawula sajroning kahanan kang beda-beda tata carane. Bulus ditempelake ana ing mihrobing masjid sawise masjid ngadeg. Kewan bulus iku dadi pathokaning perkara mijiling Masjid Agung Demak. Kewan bulus iku nduweni arti mengkene; endase bulus pada karo siji, sikile ana papat, awake bulus bunder ateges nol lan buntute siji, satemah bulus kanggo pangeling-eling tahun 1401 Saka. Sawise dadi
kabeh tansah bingung, panjenengane Kanjeng Sunan Ampel ngendika supaya kahanan iku pinaringake marang Jebeng Sunan Kali.
papan dunung sing bisa dibolongi. Yen ana kahanan kang nyolowadi anggone mbolongi tembok yaiku kiblate. Mbah Haji Sonhaji ngestoake dawuh mbolongi tembok. Sajroning bolongan tembok ana wewujudane gambar Masjidil Haram ing
prasangka babagan bulus kang ana ing pangimaman utawa mihrab Masjid Demak. Bulus iku kena diarani barang haram miturut ajaran Islam. Amarga bulus iku kewan kang bisa urip ana ing banyu lan dedaratan. Sejatine bulus ing Masjid Agung Demak nggambarake rong perkara. Sepisan, nggambarake kesucian (Bulus, Bu iku tegese lumebu, Lus iku tegese suci utawa alus. Kanti wewujudan bulus iku ateges sapa bae kang lumebu ing Masjid Demak kudu wis suci lan gelem nyucekake utawa mbersihake pamikir. Kaping pindo, nggambarake sifating Gusti Kang Maha Agung Maha Suci iku ora ana awale ora ana akhire. Ora ana akhire ya ora ana awale. Bulus iku nduweni raga bunder. Barang kang bunder iku ya ora ana awale ora ana akhire. Gusti kang Maha Agung Maha Suci iku ora ana awal ora ana akhire. Mangkono sing dikarepake mula aja nganti salah tampa. Sajroning agama Budha bulus iku dianggep kewan suci, mula anane bulus ana ing pengimamane Masjid Agung Demak bisa mikut atine para pawongan kang isih percaya marang agama sing biyen.
tumindak angkara murka bisa kapikut. Yen korining mesjid tumuju kainep gambaring petir ketok nanging yen kori kabukak gambaring petir ora ketok ateges ilanging angkara murka. Kang kepara kang kaya mangkono iku yen mesjid dibukak kanti para pawongan lumebu ing papan kang suci mangka angkara murka ana sajabaning pawongan kang wis lumebu. Para pawongan kang wis lumebu agama suci kalis ing sambikala ateges ilanging angkara murka. Petir ingkang mangkono iku
Ingsun pinaringan purba wasesa supaya nggempur Majapahit. Sajatine wektu iku kahanane Majapahit wis porak-poranda kaya dene peksi kang brodol wulune wis ora nduweni kekuatan apa-apa. Apa maneh sak sedane Patih Gajah Mada ora ana sesulihe. Ora ana kang mandegani Majapahit. Mula ora perlu ginebaging banda yuda. Anggone ingsun mundi dawuhing Sultan, ingsun ora nglurug kanti wadya bala sagelar sapapan nanging nyipta wewujudaning tembang yaiku, Lir-Ilir kang ingsun tembangake ana ing ngarsane Sultan lan para punggawaning praja saha para kawula kabeh. Apa sejatine tembang lir ilir iku? Lir ilir Lir ilir tandure tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo dak sengguh temanten anyar Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dhodotiro Dhodotiro dhodotiro kumintir bedhah ing pinggir Ndomono njlumatono kanggo seba mengko sore Mumpung jembar kalangane Mumpung padang rembulane Sorako sorak hiya Tembang kang ingsun cipta iku minangka sarana kanggo ngelekake raja lan para punggawane uga para kawula kang nduweni teges mengkene - Lir ilir tandure wus
anyar iku mesti seneng. Mangkono uga para kawula tanah Jawa ningali agama Islam kaya dene ningali temanten anyar - Bocah angon bocah angon. Bocah angon iku bocah kang angon, yaiku para punggawa, ya raja kang angon para kawula. Supaya tansah nggatekake lan nuntun para kawulane - Penekna blimbing kuwi. Cah angon supaya menek blimbing - Blimbing iku ya gegambaraning rukun Islam. Cah angon penekna blimbing kuwi padha karo supaya para punggawaning praja mbudi daya nyinaoni lan mengerteni ajaraning Islam - Lunyu-lunyu penekna, senajan lunyua kaya apa supaya menek sahingga pikantuk blimbing. Angela kaya apa supaya tansah mbudi daya kanggo mangerteni lan nindakake rukun Islam - Kanggo masuh dhodhotira. Dhodhot iku ya ageman. Ageman iku agama. Supaya agamane dibersihake aja nganti dikotori kanti pamikir lan tumindak kang ora becik - Dhodhotira-dhodhotira kumitir bedhahing pinggir nalika semono agama bedah, rusak porak poranda, ora karu-karuan kahanane. Takhayul kanggo cekelan. Ora ana kang bisa dienggo gocekaning ati. Mula ndomono jlumatono. Agama kudu di dondomi kudu dibenekake supaya bener kahanane. Kanggo seba mengko sore, kanggo nyiapake anggone kabeh bakal ngadep ngarsaning Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. - Mumpung jembar kalangane - Mumpung padang rembulane, mumpung urip, mumpung isih ana wektu kanggo manguwasi ajaraning Islam agama anyar kang tundone ora keduwung yen mbesuk ngadep ngarsaning Gusti Kang Maha Agung Maha Suci Sorako sorak hiya Tegese
tanah Jawa satemah pada kepencut marang agama Islam Kang kawitan tembang iku kasebar kanggo ngadepi kawula-kawula kang maneka warna kapercayane kanti bebarengan nggelar ringgit purwa. Para kawula nalika semono isih remen budaya lawas kang wis tumancep yaiku budaya Hindu lan Budha. Angel anggone para kawula ninggalake keyakinane mula ingsun tansah ngati-ati, ibarate njala ora nganti buthek banyune nanging kena iwake. Tundone ngajarake agama tanpa ngrusak suasana agama kang wis ana satemah tanah Jawa katon ijo royo-royo”. (
tembang Lir Ilir itu? Lir ilir Lir ilir tandure tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo dak sengguh temanten anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekna kanggo masuh dhadatira Dhodotiro dhodotiro kumintir bedhah ing pinggir Ndomono njlumatono kanggo seba mengko sore Mumpung jembar kalangane Mumpung padang rembulane Sorako sorak hiya Tembang
tanggal 23 Februari 2004 Kanjeng Sunan Kalijaga menambahkan keterangan sebagai berikut, “…Ingsun bebarengan para wali nyiptakake wayang. Wayang kang Ingsun cipta bebarengan panjenengane Sunan Ampel, Sunan Bonang lan Sunan Giri iku kanggo sarana nyebarake agama Islam. Manungsa nalika semana isih maneka warna kahanane, remen lan durung bisa ninggalake budaya Hindu Budha. Wayang kang Ingsun cipta bebarengan iku wewujudane punakawan papat cacahe. Panjenengane Sunan Ampel nyiptakake Semar. Sunan Giri nyiptakake Gareng. Sunan Bonang nyiptakake Petruk lan ingsun nyiptakake Bagong. Semar iku saka tembang simar. Simar iku tegese paku. Tatananing agama Islam iku kaya dene paku tinancep ing wewujudaning kayu, kenceng ora obah. Gareng kang dicipta dening panjenengane Sunan Giri iku saka tembung Nala Qorin tegese tansah ngupadi kanca bala kang akeh. Manungsa urip iku becike duwe kanca bala kang sak akeh-akahe. Kena diarani bala sewu iku sithik nanging mungsuh siji bae iku akeh. Panjenengane Sunan Bonang nyipta Petruk, saka tembung Fatruk kulu man siwalahi………………….…… tegese ninggaake sakabehing perkara kajaba Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Kena diarani sumarah lan pasrah marang kersaning Gusti. Apa bae kang kedaden iku ya among kersaning Gusti. Ingsun nyipta Bagong saka tembung ba gha tegese lucut utawa brontak ateges mbrontaki perkara-perkara kang ndolim. Dene kang katela ingsun nate dadi dhalang. Dhalang saka tembung da la. Tembung iku ingsun pundut saka Hadits yaiku Kang tegese sapa wonge kang paring pituduh kabecikan Insya Allah pawongan iku pada karo nglakoni kabecikan. Dhalang uga saka tembung ngudal piwulang. Ingsun nate paring piweling yaiku 1. Aja gawe omah kanti payon lemah yaiku gendeng Lemah iku asal usule manungsa. Manungsa yen wis mati bali maneh dadi lemah. Kang kapara wong kang isih urip aja pinayungan wong mati. Tegese aja nganti mati sajroning urip. Wong urip iku aja nganti mati pamikire lan mati pambudi dayane. Nganti seprene ing Kadilangu lan Muria isih ana pawongan kang nyekeli kahanan iki. Ora gawe omah kanti payon gendeng nanging nganggo welit. Kahanan kang kaya mangkono iku kanggo patokan jaman semono. Ing jaman saiki wis ora treb. 2. Ingsun kaya dene paring pangeling-eling aja nganggo sarung palekat. Sarung palekat iku agemane bangsa Arab. Kang insun karepake para kawula tanah Jawa aja ngetut wuri adate bangsa Arab jaman semono. Awit bangsa Arab jaman semono iku murang tata, ngugu karepe dhewe. 3. Dadi manungsa iku bisa tapa ngeli. Tapa ngeli iku ya sajroning banyu. Dadi kawula iku kudu bisa ngetut wuri lakuning banyu nanging ora kentir, kudu bisa ngetutwuri umume kahanan nanging ora kapikut ing kahanan amarga tansah mangerteni dhodhok selehe perkara. (
tanggal 27 Pebruari 2004 sebagai berikut, “….Kapara kanggo pengeling-eling ingsun nate dadi dhalang. Anggone ingsun ndalang ingsun nyipta
Prabu Darma Kusuma, Yudhistira ya Puntadewa. Rikala semono Raden Lokajaya tinimbalan ana kedaton Praja Ngamarta supaya mbrasta angkara murka lan gawe titi tentreming praja. Setemah kang kaya mangkono para kawula tansah mirengake. Kahanan kang kaya mangkono nggambarake kasunyatan ingsun dhewe. Sawise Lokajaya tinimbalan, Darma Kusuma ningali kridhaning Raden Lokajaya gawe mareming penggalih. Prabu Puntadewa mbombong kanti paring serat kang aran Serat Jamus Kalimasada. Sawise Raden Lokajaya nampa Serat Jamus Kalimasada satemah Prabu Puntadewa ilang sanalika saka dayaning Jamus Kalimasada. Ilanging Darma Kusuma ateges ilanging agama lawas, agama kang percaya marang para dewa. Prabu Puntadewa
sahadatain ateges kanti lelakon iku ya jumeduling sahadatain. Satemah kalimasada kanggo pusaka lan ageman kang diridhoi Allah. Para kawula geger uyel pada tansah mirengake lelakon Babad raden Lokajaya iku. Lelakon iku tansah diremeni lan dipirengake
“……Jaman semana ing saben kadipaten ana wewujudane bangunan kedaton, alun-alun, masjid lan pakunjaran kanggo dedasaring gambaraning urip kanti tata caraning pamarentahan. Kedaton iku papaning raja kang ngatur pamarentahan lan paring pengayoman, nuntun uga paring pengadilan marang para kawula kabeh. Mula sangareping kedaton ana wewujudane alun-alun, papan kang jembar kanggo pakumpulaning para kawula. Sawektu-wektu ana kaperluaning pamarentahan para kawula bisa kakumpulake sahingga raja bisa paring sabda apa bae kanti dimirengake para kawula kabeh. Raja paring pituduh kanti sak jembaring alun-alun. Ing sisih kulone alun-alun ana bangunan masjid kang ateges, raja nuntun marang kawula pinangka pangayomaning urip
raja kudu bisa paring pengadilan marang para kawula kanti ora mbedak-mbedakake. Sing sapa salah bakal seleh ana papane dhewe. Pakunjaran kanggo paring pahukuman marang sapa bae kang tumindak ora becik utawa nerak angger-angger hukuming negara. Kedaton iku ngadepake segara tegese raja utawa
ngemot utawa momot kahananing para kawula. Kedaton iku ngungkurake gunung. Kang kaya mangkono iku nggambarake raja utawa punggawapraja kudu bisa ngungkurake utawa ninggalake watak adigang-adigung. Ora kena raja utawa punggawaning praja tumindak nggugu karepe dhewe, nyalahgunakake panguwasane. Senajan nduweni kekuatan ora tansah tumindak sawenang-wenang lan nindes para kawula cilik sing ora nduweni kekuatan. Nah mangkono iku anggone ingsun nata bawat pamarentahan. Mula bisaha para kawula mangerteni kersane para wali Allah anggone tansah nuntun tumuju marang kabecikan”. ( Pada jaman itu di setiap kadipaten ada bentuk bangunan kedaton, alun-alun, masjid
demikian, “… ….Kahanan jaman semono sajatine wus katetepake ana wewujudane panguwasaning Nagari Demak. Para wali ngersakake Raden Patah supaya tansah paring tuladha sahingga anggone mangun nagari kawula-kawula tansah rengkut lan nyengkuyung kang tundone katrepake ular-ular kanggo para raja utawa punggawaning praja kanti adedasar Ing Ngaro Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa lan Ngetut Wuri Handayani. Kanti kang kaya mengkono kang dikarepake supaya para raja nduweni watak bir budi bawa leksana, asah-asih-asuh. Raja iku kudu bisa nuntun kawulane. Paring tuntunan kang becik iku ora mung paring dhawuh nanging kudu kanti conto utawa tepa palupi. Apa bae kang ditindakake dening punggawaning praja kudu tansah dadi kaca benggala tumpraping para kawula. Ing Madya Mangun Karsa ateges raja utawa punggawaning praja ana satengahing para kawula kudu bisa gawe becike uripe para kawula. Kebutuhane para kawula kudu tansah pinikirake. Raja dadi pepayunging kawula tansah paring pitulung marang kawula kang mbutuhake saha bisa gawe tentrem ayom-eyeming kawula. Kang kaya mangkono iku ibarat aweh boga wong kang kaluwen, aweh sandang kang kawudan, aweh teken marang wong kang wuta uatawa aweh obor marang pawongan kang nandang pepeteng. Ngetut Wuri Handayani iku kang luwih trep. Awit raja anggone momong kawulane ora mung tansah ngetut wuri.Amarga yen para punggawaning praja among ngetut wuri malah ora becik wusanane. Raja kudu bisa
Jenar. “….Rikala ingsun pinaringan wejangan dening panjenengane Kanjeng Sunan Bonang ingsun supaya nyebarake agamaning Allah, kang tundone tekane pesisir-pesisir kabeh, lor, kidul lan kulon. Ana ing pesisir kulon ingsun pinanggih gaibe Nabi Khidir. Nalika iku ingsun diwejang. Jroning wejangan iku Nabi Khidir ngendika supaya ingsun ngati-ati, ana tetesing tirto kang tundone kang tinetes iku
iku rajane krajiman ing tanah Arab, numurunake perkara kanggo ngganggu gawe ing alam donya. Rah putih iku muncrat kasebar tekan tanah Jawa. Muncrating rah putih iku tiba ana pesisir kulon. Sawise tumiba dumadakan ana raja pandita utawa begawan kang lagi tapa ana sapinggiring sendang. Raja pandita iku aran begawan Bungsu. Nalika iku ana jalma tumiba ing mustakane
Sawise iku jalma kang tumiba mau nyawiji sak kojuring badane begawanan Bungsu. Raja pandita kagungan putra kang tundone mijil kakung pinaringan asma Pangeran Bang-bang utawa Bambang. Bocah iku nduweni kasekten nanging murang tata patrape. Bocah katundung. Nganti tumekane gedhe nduweni nalar njumangkah tansah tapa brata sahingga kasektene linuwih. Pangeran Bambang wis bosen anggone nduweni ilmu kang tanpa guna kanggo kabecikan. Pangeran Bambang nduweni kepinginan kanggo nggoleki ilmu Allah. Ingsun nembe diwejang ilmu pamungkas dening panjenengane Sunan Bonang. Anggone mejang ora ana kang kepareng mangerteni kajaba ingsun lan Kanjeng Sunan Bonang. Awit nyalawadi, supaya ora ana sing mangerteni, anggone mejang numpak prahu ana segara. Dumadakan prahune bocor ingsun kadawuhan supaya
dene ana sajroning siti kang ingsun tambalake ana ing prahu. Sanalika Kanjeng Sunan Bonang mangerteni ana wewujudane jalma kang mirengake. Saka kasekteni Kanjeng Sunan Bonang cacing membawarna iku maujud dadi manungsa. Awit anggone membawarna nelik sandi dadi cacing ana siti kang kajupuk saka siti warna abang jalma iku diarani Siti Jenar. Siti Jenar katundung njur lumaku mangetan terus tumuju panjenengane Sunan Giri. Kanjeng Sunan Giri uga bakal mejang ilmu tasawuf. Siti Jenar njelma dadi kodok bedindang putih ndelik ana panggonane Kanjeng Sunan Giri. Panjenengane Sunan Giri mangerteni apa sing kedaden. Kodok bedindang putih kasebul maujud dadi Siti Jenar njur sumingkir. Siti Jenar golek akal supaya ora kadenangan anggone nelik sandi. Siti Jenar membawarna dadi godong. Makaping-kaping anggone Siti Jenar membawarna nanging tansah kadenangan. Kahanan kang kaya mangkono iku yen dikendelake bisa ndadekake perkara kang kurang becik. Sawise kanti dedelikan Kanjeng Sunan Giri tansah mangerteni, panjenengane rumangsa luput yen ana pawongan kang bakal ngecep ilmu ora diparengake. Kang mangka ilmu tasawuf iku ilmu suci, apa lupute yen diparingake marang umat kang mbutuhake. Wasana Siti Jenar sawuse nelik sandi makaping-kaping njur diparengake nampa wejangan ilmu tasawuf kanti ikhlasing penggalih Kanjeng Sunan Giri. Sawuse dadi Syeh Siti Jenar manguasani ilmu tasawuf, njur disalahgunakake kanti nerak angger-anggering para wali Allah. Syeh Siti Jenar nglakokake ajaran marang para kawula yaiku kang disebut Manunggaling Kawula – Gusti (
wujud ) lan terang-terangan ngaku dzat Allah kang mangka ajaran iku gawe sesating para kawula. Para wali Allah ora sarujuk lan Syeh Siti Jenar tinimbalan supaya ngadep para wali. Syeh Siti Jenar wis numurunake ilmu marang para cantrik. Kalebu Adipati Pengging, Ki Kebokenanga, dadi agul-agule Syeh
ajarane Syeh Siti Jenar dikendelake mangka bakal gawe rusak kabeh tataning urip. Rusaking kabeh tataning urip ndadekake murkaning Gusti Kang Maha Agung Maha Suci sahingga bumi digulung lan cukup tekan semono sejarahe manungsa. Mula para wali pinaringan pituduh babagan perkara kang gawe rusaking bumi. Syeh Siti Jenar dihukum pati. Kapasung njur kapenggal janggane.
marang para wali Allah. Suara iku ya suarane Syeh Siti Jenar. Mula dipasrahake marang Raga Sela. Bledeg kaleremake dening Ki Raga Sela. Nalika iku mujudake daya panas makantar-kantar ana ing pasewakane para wali. Kanti mengkono para wali wis bisa mbrasta angkara murka. Mula kahanan kang kaya mangkono aja ndadekake salah tampa”. (
mengkene. Kang kawitan sajroning patang puluh dina awujud tirta suci sinimpen ana ing rahim. Banjur patang puluh dina sateruse awujud rah kenthel. Sawuse kang mangkono patang puluh dina maneh dadi wewujudane segumpal daging. Nalika tumekan wektu satus rong puluh dina Gusti Kang Maha Agung Maha Suci numurunake sukma utawa roh. Ya ana ing wektu iku sinerat apa kang bakal linampahan dening manungsa utamane babagan dina kelahiran, jodo, rejeki lan pati. Mula ana ing wektu iku prayoga banget kanggo nyenyuwun supaya putra utawa putri kang bakal mijil mengkone pinaringan kaberkahaning kabeh saha bisa dadi manungsa kang sholeh ana ing tembe mburine. Anane seslametan pitonan iku sajatine
Ilir-ilir Lir ilir tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo Tak sengguh temanten anyar Bocah angon bocah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh
Alhamdulillah, inyong kegawa. Mbareng tok deleng-deleng jebule inyong tuwa dhewek. Sedulur sing urung kegawa ya aja padha
kanggo refleksi kabeh peserta, supaya kapingarepe dadi lewih apik.
siji utawa loro kata. Maca (reading) lan nulis (writing) tembe diajarake sakwise bayi wis dadi anak-anak
iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngewangi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaran mak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan di-ece karo kancane eling-eling manungso bakale mati yen wes mati dikubur sanak famili dipendem jero
dicirèkaké kanthi kembangé sing nduwèni akèh kelopak kanthi cacah dhasar lima, nanging ana uga sing ora nduwèni, lan akèh benang sari. Bakal wohé uga nduwèni akèh bakal wiji. Anggotané sing awagun wit-witan gampang ditepungi saka kulit jaba wit-é sing kaya kulit garing tipis lan padha nglèthèk.
Anggota-anggota wigati[besut | besut sumber]
Suku jambu-jambuan dikenal apik déning manungsa, sawetara anggotané malah nduwèni aji ékonomi wigati lan mrebawani
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.35, 11 Maret 2013.
telpon Vegas - 100% Welcome Bonus sampe £ 200 + 10 Neon Staxx giliran karo simpenan 1st!	Play Saiki
The VIP kang Keep Rawuh. Apa Sukses sanget!	Casino Billing Phone; Tips Top!
mobile. Iki ndadekake playing lan banking akeh luwih gampang!
UK Gambling Sites Komisi Approved, kaya sing kita ningkataké ngisor, tansah siap mbayari 🙂
mbusak sembarang 18+ ngalangi saka panyedia jaringan telpon kanggo rasa seneng kebak.
situs ngendi yuta kang mbayar metu saben dening casinos kita Bintang! Sampeyan kasengsem ing free £ 5 ora simpenan tetep-apa-sampeyan-menang bonus, utawa ing paling anyar telpon gratis casino App Specials supaya sampeyan bisa Gamble ing Go? Preduli saka apa sing lagi menyang casino klasik game tabel, utawa seneng ngadhepi dileksanakke Slot Free
Mbayangno kang bisa kanggo simpenan nggunakake kredit telpon kanggo muter mobile Roulette saka mung £ 3 minimal, utawa muter game gedhe saka Jacks utawa luwih Poker karo SMS Billing kabeh saka piranti mobile sampeyan!
Mungkin sampeyan ate muter Starburst Slot kanggo hit game mbanting liyane ing Coinfalls.com – UK Top Mobile Site – Klik ndhuwur kanggo £ 5 FREE…
Nanging yen sing menang amba awis sampeyan sawise, gambling online kanggo nyata punika cara mung kanggo pindhah. Mbayar Bill telpon nganggo SMS Credit lan BT landline wis dadi cara simpenan paling populer amarga iku cara paling gampang kanggo menang amba…Apa sampeyan siap kanggo nggabungake ing kabeh tumindak?
Pay by Mobile Landline Bill and Phone SMS
ndhuwur nawakake bonus free saka merek anjog kita.
Mobile Casino simpenan Miturut Bil Phonel kredit, Debit Card Casino Specials! Bingo pituwas dening Bill Phone – Klik Saiki!
Baca Ulasan dening UK kang James St. John Smythe Jnr. – Mobile Casino simpenan dening Bill telpon lan Slot Katrangan..
Deleng telpon Gambling Deals SMS Billing Great Ngisor!
kalebu bingo dening Bill telpon – kang kurban pituwas sange dening telpon lan / utawa sms telpon utawa Bill landline pilihan! Saiki iki saka dhuwur munggah dening Bill telpon mobile Winneroo jinis Games, ing kaca iki!
Nalika milih ndhuwur simpenan dening slot telpon kaya Pocket Fruity lan sampeyan bisa gampang njaluk awis bonus free malah mbayar slot lan casino nggunakake kredit telpon ing Go – maca crita lan menang amba ngisor!
mengko – njaluk free Roulette SMS Casino Cash First!**
Njaluk Siap Casino Pay dening Bill Phone!
Play saka FREE, Tansah winnings Panjenengan – SMS lan Landline Casinos!
games! LadyLuck iku ngarep kanggo sawetara saka game casino mobile paling dhuwur. Maca Full Review kene! utawa PLAY SAIKI!
Iki Vintage akeh apik casino mobile UK dikempalken kebak app gedhe HD game casino mobile lan cara kanggo mbayar Bill telpon lan
casino pituwas dening Bill telpon £ 100 Welcome Bonus kurban kene!
Iku mung dadi luwih nyenengake muter ing pituwas dening casinos Bill telpon ing seluler lan tablet (lan saiki kemungkinan saka menang Total
babar blas buzzing (cedhak njeblug) karo kasenengan ing dadi akeh kesempatan nalika simpenan casino online dening Bill telpon slot bonus reels wis didadekake siji ing
mbayar pilihanipun tagihan tanah line casino (BT ing UK), iya ngerti pemain blackjack begja menang £ 211.000 ing salah siji saka (kasino kemungkinan) nalika padha miwiti munggah – sampeyan bisa nyoba banget karo bonus free ing
lawas cah wadon lanang Kula tresna cepet awis lan motor cepet!
seneng Awis Gaming Fun Everyday on
Aku elinga ing 2009 Microgaming casinos uga wis Tomb Raider Slot Mobile (bom!) lan Thunderstruck fitur slot kasedhiya ing
game awis ponsel pisanan bali ing 2009 – endi menang wiwit
A drive Fantastic, ngiring dening patemon fellow mobile casino VIP ing Marbella – Iki bisa dadi sampeyan!
Wiwit nampa kawitan winnings casino mobile bali ing 2009 I have been re-investing in my mobile casino enjoyment almost daily, Aku bisa sajujure ngomong aku wis tau
saiki anggota bangga watara 40 utawa casinos simpenan supaya mobile lan online, supaya aku rampung direwes nalika nerangake milih sing paling apik nawakake awis lan Promo bonus anyar. Aku fondly elinga securely ngetik nomer
Phone, kanggo ngrameke slot lan casino mobile jaman SMS simpenan Jackpots lan, paling Jahwéh supaya Aku saiki bisa nganggo bareng kabeh saka banget paling mobile casino lan tablet simpenan dening Bill telpon nawakake ngendi Sampeyan saiki bisa uga mbayar telpon Bill SMS, Kartu kredit, ukash, PayPal etc.
Ana saiki dadi akeh cara kanggo menang lan awis-metu ing seluler sing mung kudu nyilem ing lan njupuk dipikir. Sampeyan tau ngerti apa sing bisa menang yen kantun metu! Klik ndhuwur kanggo Sample sawetara saka layanan casino mobile paling kita wis teka tengen sapunika. Kalebu mbayar karo telpon
lan Roulette kabeh ing ing 60 detik! nampa Panjenengan FREE £ 5 bonus lan Mulai menang TODAY!
£ 100 Ngisor ing Bonus – Blackjack dening SMS Credit Phone, poker, Bingo…
*** Telpon Billing Teka rauh ing: Coinfalls Gold Rush Free Mobile Slot lan Casino App ***
lan Roulette karo nganti £ 500 FREE! Gabung Rush Gold SAIKI!
NEW! download kita FREE CasinoPhoneBill App Android!
ing Casino Mobile karo Ora simpenan Bonus sing nampa Pay dening SMS Phone & BT Billing
Ton Great Pay dening SMD lan Landline Games Nawakake ing Page iki!
Ora. 1 Telpon Casino Bonus jeneng ing
Gabung mayuta-yuta liyane Spin Genie tukang game sing maha game unik inovatif iki sing campur slot mobile tema karo bingo cepet dileksanakke. Kanthi nganti £ 20,000 ing awis nyata menang munggah kanggo entuk, muter game iki tenan bisa dadi
”Yen sampeyan lagi iku game jackpot absolut lan slot penggemar kaya kula, sampeyan bakal bungah kanggo ndeleng Games Pages aku wis digawé kanggo sampeyan! Deleng Ngisor Kanggo Direction kanggo Games liyane Pages! ”
– Apik tenan Games List Page – Klik kene Celengan SMS ing
Phone wis tau luwih apik karo casino loman £ 10 Bonus Free kanggo pemain anyar kanggo miwiti karo!
gambling penggemar. Aja lali kanggo mriksa metu Millionaire Genie Progressive Jackpot Slot…Kanthi £ yuta kanggo won, kok ora muter kanggo kasempatan kanggo
klasik kayata Roulette lan Blackjack kita kabeh ngerti lan katresnan.
kanggo nemokake situs apik digawe, full hiburan gedhe lan bonus amba! Situs online iki pamer fitur khusus nyenengake lan
Apa bab Pay karo BT Landline Bill Bingo Alok for Mobile ing Tutul Kula Bingo Casino? Njaluk £ 5 Free lan 100% Simpenan Cocokake Bonus Nganti £ 225!
Mobile Bingo simpenan Miturut Bill Phone? Waca Main kita Bingo Page!
Duwe makarya ing industri casino kanggo akèh taun, iku dadi cetha yen casino mobile mbayar liwat Bill telpon pilihan iki akeh ing popularitas, utamané kanggo game kaya slot. Penak pilihan simpenan iki cetha kanggo ndeleng - namung penet saka sawetara tombol ing keypad telpon lan hey! Sampeyan duwe tumpukan dhuwit recehan utawa Kripik kanggo muter isi atimu. Ana rong jinis utama celengan Bill telpon – sampurna kanggo mbayar dening slot Bill telpon utawa game table casino.
SMS Mobile Phone Casino simpenan (rawuh mati imbangan PAYG utawa ditambahake kanggo Bill saben
A casino mobile simpenan Bill telpon iku arang banget aman lan sampeyan bisa ngawasi Panjenengan mbayar dening sms nglampahi gampang - apa sampeyan nggunakake bagean saka Pay sing lunga (PAYG) kredit utawa kontrak, ing kasus terakhir, celengan bakal ditambahake kanggo Bill saben wulan. Salah sijine dalan, casino game tagihan telpon ana sing dipilih ndhuwur kanggo pemenang saka donya jackpots! njupuk dipikir ing Games Mobile kene!
Casino Landline Home Billing – Simpenan karo Bill Phone BT
Ing kasus iki, nggunakake Bill BT kanggo nggawe simpenan casino telpon suta lan saben kasino kang kurban pilihan iki nyedhiyani instruksi lengkap carane bisa nggawe kuwi simpenan Bill gampang yen sampeyan ndhaftar. sembarang mbayar celengan sms digawe ing fashion iki (£ 30 max saben wektu), sing ditambahake menyang Bill BT Landline ing pungkasan sasi. Gampang!
Keuntungan Contract telpon lan Celengan Landline BT Bill Casino
Akeh klien saka situs Gambling kita seneng kanggo njaga ing kontrol flutters kanthi nggunakake pituwas karo opsi kredit Bill telpon casino lan aku bakal nggusah sampeyan kanggo menehi ndhuwur iki kita cara whirl a. Yen luwih seneng nggunakake kertu, sing nggoleki; kabeh diatur lan dipercaya kasino kang tawaran tagihan telpon lan smcelengan s casino nampa kertu utama banget. Supaya sampeyan ndeleng, a casino mobile karo tagihan telpon seluler ndadekake
Deleng >>> Bang gaul – Tansah winnings! Iki Wulan Very Best Mobile Casino Offers!
KITA SEMUA WAYANG: “DADI NYOTO” by Rama Soedarsono-Rabu Kliwon, 5 Sept 2011
saben dinoKoyo lintang panjer rinoOra perlu diroso ngersuloIng Tembe jodo cilokoSaringane jagad wis teko
Ayo padha memujaMarang Gusti Kang Maha KuwasaBisa tansah pinarenganaAman damai adil mulyaIng pangajab NusantaraMuga-muga bisa dadi nyataOra mung kandha ceritaDadi mercusuar ing donya ( Senin,12 Sept 2011-jam 4.30 Wib Slamet Priyadi di Lido-
turu, // pungpung raine becik, // ana ule lan
kelabang, // ana lamuk memedeni, //lah uwis agi turuwa, // ana
matur nuwun sanget inggih mas….mugi2 tambah rejeki lan tambah
dateng lapangan ingkang hawanipun panas sanget, semangate kados ajeng perang. Sakderenge bidal beliau dawuh, “Putune mbah Hasyim ki sing maju,,, putune mbah Hasyim iki,,, (
sakarepmu..blogmu yo arep nulis opo wae ora eneng sing nglarang.
dolanclinick Sp rider (10:56:46) : mosok?
ngarsaning Yehuwah, tuwin kaya semen saka ing lembah garing. Ora bagus ing warna lan ora kagungan kaendahan kang njalari kita banjur padha nyawang, sarta ora kagungan rupi, kang menginake kita.
Jawa 1994: Wis dadi kersané Allah yèn Abdiné thukul kaya solor sing tuwuh ana ing lemah garing. Ora kagungan drajat utawa pangkat sing pinunjul, utawa rupa sing nengsemaké ati kita. Pasemoné sethithik waé ora ana sing marakaké kita kesengsem marang Panjenengané.
wonten tamu agung. Sugeng rawuh Pak Jup. Taksih aktif ‘njebur’ wonten blog wordpress nggih, Pak?
sidha molih karahajengan jroning urip. Rehnyane kawruhan puja stawa punika nenten lempas ring tata krama, sesana, ritatkala
Ing. Eléctrica Ing. Farmacéutica Ing. Geofísica Ing. Geológica Ing. Industrial Ing. en Informática Ing. Matemática Ing. Mecánica Ing. en
kawi “ Rep sidhem premanem, tan ana sabawaning walang alisik. Lah punika tha minangka purwakaning panyandra. Satuhu kathah
janur kuning, sinangga ing pisang raja, cengkir gadhing, tebu wulung, pari sawuli, sekar sarta wohing kapas, ron apa2 , suket alang alang miwah roning kaluwih, ron waringin sarencekipun, pengaron ingkang isi sekar setaman, ingkang
@ Dadi Sing metu apel sing ono 4 wis=64+4=68=5
Ngentu cwek rung metu jembut te...
Raja Mesir, Panguwaos Nubia, saking Kordofan lan Darfur
Mesir ingkang marisi tampuk pamaréntahan saking bapanipun Raja Fuad I nalika taun 1936. Sasampunipun dipunlantik, raja ingkang yuswanipun 16 taun punika maringaken pidhato ing radhio, dados raja Mesir sepindhah ingkang ngandika sacara langsung dhumateng rakyatipun.
Raja Farouk ingkang tasih remaja punika kèlu dhumateng kagesangan ingkang miwah. Senadyan kagungan maéwu-éwu are lemah, lusinan kedhaton, lan atusan montor, panjenenganipun boten naté rumaos cekap kaliyan kasugihanipun. Raja Farouk asring plesir dhumateng Éropah kanggé blanja.
Nalika wekdal-wekdal awrat samangsa Perang Donya II, Raja Farouk asring dipunkritik amargi cara gesangipun ingkang miwah. Kaputusan Raja Farouk kanggé tetep nguripaken sadaya lampu kedhatonipun ing Alexandria nalika sadaya lampu ing kitha dipunpatèni nalika dumados pangeboman ingkang dipunlampahaken tentara Italia, nyebabaken Raja Farouk dipunsengiti.
Nalika saya diwasa, Raja Farouk wiwit nyolong barang-barang nalika damel kunjungan-kunjungan resmi, kalebet pedhang istiadat Shah Iran lan jam kanthong berharga kagunganipun Winston Churchill. Raja Farouk ugi arupi pancopèt ingkang andhel lan tumut nyolong saking rakyat biasa saéngga panjenenganipun dipunjuluki "Maling saking Kairo". Pupunika arupi salah satunggil panyebab kudhéta militèr nalika taun 1952.
Amargi tedahan panyalahgunaan kuwaos lan kakalahan Mesir nalika Perang Arab-Israèl 1948, Raja Farouk dipungulingaken salebetipun kudhéta militèr tanggal 23 Juli 1952 pimpinan Gamal Abdul Nasser, ingkang meksa Farouk kanggé lèngsèr lan dipunsingkiraken dhumateng Monako, ing pundi Raja Farouk 1 manggèn kanggé sisa gesangipun. Sasampunipun Farouk dipunsingkiraken, putranipun ingkang tasih bayi dipunnyatakaken minangka Raja Fuad II. Senadyan mekaten, pamaréntah monarki saleresipun sampun dipunbisak sacara de facto. Nalika taun 1953 pamaréntahan monarki dipunbisak sacara resmi lan Mesir dados satunggiling republik. Pamaréntahan énggal lajeng nglélang kolèksi kasugihan tetilaripun Raja lan asil colongan ingkang kathah.
Raja Farouk teras gesang mawi gaya gesang ingkang miwah lan ketagihan ngempalaken bandha. Kekaremanipun dhahar panganan ingkang éca nyebabaken Raja Farouk dados lemu dumugi 140 kg bobotipun. Tanggal 18 Maret 1965, Raja Farouk ambruk ing meja dhahar sasampunipun satunggiling dhahar ndalu ingkang ageng lan pejah.
Farouk palakrami kapaing kalih ing gesangipun, sepindhah kaliyan Safinaz Zulfikar (1921–1988; palakrami taun 1938; pegatan taun 1948), lan lajeng kaliyan Nariman Sadeq (1934–2005; palakrami taun 1951; pegatan taun 1954).
Katurunan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Farouk_saking_Mesir&oldid=1098677"	Kategori: Lair 1920Kapatèn 1965Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa kramaHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
hahah, yo wes kene tak downloade. jan sregep tenan ntranslate subtitle sak mono kean. nak aku wes rak betah
Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani mudhun,
"Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok
Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur.
ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh tah ?" jare
"Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?" takok Joko.
"Dhurung.." jare Uwar.
"Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet
aduh awakmu ko neng kene yo tak golei mlebu trid iki mlebu trid kuwi jebolno nang kene yo neng
awakmu ko neng kene yo tak golei mlebu trid iki mlebu trid kuwi jebolno nang kene yo neng omahe juragan sing kadi cilacap he3..sip ae lah podo2 wong jateng he3...Click to expand...
Hwaduuuhhh..saya jadi gak enak nech..udah pada kesana kemari saling berkunjung..malah saya masih sibuk ngurusi
saiki sampean kerjo yo! Kerjo opo mas? Nang ngendi mas? Bayarane piro mas? Penak po ra? Koq iso kerjo ndek kono piye critane? seminggu mlebu ping piro? Kancane sopo wae? Bos se kereng po ra?
Wes, pertanyaan ra nggenah ing nginggil gak usah sampean jawab. Sing penting saiki semangat ngeblog wae, kan wes resmi dadi puthune si mbah. Oleh hadiah pisan ngunu.
@Rusa Bawean™: ealaaah, namanya itu to.. aku nggak ngerti…
mas. Wong jaim ra nduwe konco.
Jateng.. gubug on Tue 26 Jul 2011, 15:27Ngerti yen sampeyan iku ora duwe ...in bos Jagh dadine yo ora d tawari.kekekekeke (ngentek2i).guyon bos ,ojo mbok
Kritik Kas Papaji Jateng.. jaghana on Wed 27 Jul 2011, 08:52gubug wrote:Ngerti yen sampeyan iku ora duwe ...in bos Jagh dadine yo ora d
mas, lawuh Tempe karo sambel tomat opo maneh karo Teh anget, wes rasane koyok neng Suwargo (Swargo donyo red.)
Masio aku urip karo wong tuwo aku sering masak dhewe lho mas, Mergo iku salah siji soko
Huwakaka… yo golek-golek duwik ngono lo pak lik, ngewangi umbah-umbah, setliko, mesti lak enek sing mesakne trus gelem mbayari sampean.
@tukang becak onlen: Barak pengungsian? huahaha… kaya
Sumpit ya iku piranti mangan kang asale saka Asia Wetan, wujude kayu rong iji padha dawane kang dicekel ing sela-selane driji tangan. Sumpit iku kanggo nyepit lan mindhahake panganan saka wadhah, saka piring siji marang piring liyane, utawa nglebokake panganan ing njero tutuk. Sumpit padatan digawé saka pring, logam, gadhing, lan plastik kang wis dialusake utawa dilapis nganggo pernis utawa cat supaya katon apik lan ora nyilakani tutuk nalika mangan.
Akeh nagara ing saindhenging donya kang nganggo sumpit kanggo mangan panganan khas Asia Wetan. Ing saperangan nagara Asia Wetan Kulon, sumpit mujudake piranti mangan utama kang padha pentinge karo sendhok lan garpu. Ing Indonesia, sendhok-garpu utawa sumpit disedyakake ing
Sumpit siji dicekel kayadene nyekel potlot kang dicepit ing sela-selane jempol, driji tlunjuk, lan driji tengah.
Nyekel sumpit bisa dianggep bener yèn sumpit siji bisa obah munggah mudhun bola-bali, lan sumpit liyane meneng.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumpit&oldid=1073794"	Kategori: Piranti pawon	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 29 Agustus 2016.
dereng…. belum….. G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene wah..kamu ndak bisa ketrima di sini a : Lho kok ngaten……..? lho kok begitu…??? G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan. Nanti kamu pasti ngajuin utang ke perusahaan… a : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. ah…ndak
G : Kowé wis lulus sarjana tenan…..? Bener kamu udah lulus sarjana?
c : sampun pak…. Sudah, Pak…. G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén
Lho kados pundi to….? lha gimana sih……? G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.
Ass. Wr.wb.Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.Saderek-saderek sedanten……..Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten……..Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..Saderek-saderek sebongso lan setanah air……….Masalah-masalah meniko saget diicalaken lan saget mbangsulaken raos cinta tanah air negeri “tercinta” Indonesia meniko kalian salah sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuanganKulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten.Matur suwun kulo sampekaken………Wassa
Reply	Hahahhaa.. Nganjuk ki panggone barang alus lo Pak. Akeh sing
arep ngedate marang upi e di. Hahahaha. .
Kye dina senin aku arep dadi tour guide kanca saka jogja juga jeh. Paling selasa/rabu. 🙂
kirang kathah mas. Mbok bilih saged mbok dipun tambahi sing kathah. Matur sembah nuwun
boso jawine kirang kathah mas. Mbok bilih saged mbok dipun tambahi sing kathah. Matur sembah nuwun.
tumrap ECMAScript standar, sawijining basa skrip sing didhasaraké marang konsèp pemrograman mawa basis prototipe. Basa iki utamané misuwur amarga panggunaané ing situs web (minangka JavaScript sisi klien) lan uga dipigunakaké kanggo nyadiakaké aksès skrip kanggo objèk sing di"tandur" (embedded) ing aplikasi liya.
Skrip JavaScript sing dilebokaké jroning berkas HTML utawa XHTML kudu dilebokaké ing antara tag <script>...</script>. Ing ngisor conto (sing bakal nampilaké dialog box isi Halo Donya! nalika sawijining tombol diklik déning panganggo):
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Himno_Istemño&oldid=812558"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.14, 9 Maret 2013.
duite ora nduwe. La wong digawe maem sak bendinane ae sek kurang, opo maneh gawe mertombo menyang rumah sakit.
Kelingan jaman cilikanku, wektu iku aku isih tunggal omah karo Pak Tuwo (simbah) sing gaweane saben dina deres klapa kanggo gawe gula jawa. Neng mah siji iku urip bareng-bareng Pak-Mbok Tuwo (simbah), Bapak-Simbok karo anak-anake (aku + adhiku 2), bulikku sing durung rabi.Jaman susah... mangan wae dijatah. Menawa liwet wis mateng, enggal wae dikedhuk banjur ditaningi neng piring, sithik-sithik sing penting rata. Tanduk? wah..... ora ana!!!! Liwet mung pas kanggo mangan ganjel weteng thok ora wareg mung wis ngrasakke sega. Jangan saben dinane mung jangan bening, ampase sithik duduhe akeh. Lawuh tempe-tahu iku wis luwih saka cukup. Kala-kala ndadar endhog loro, endhoge dibumboni uyah lan bawah sing rada akeh jare gen nglawuhi. Yen endhog wis nyemplung neng wajan, wajan banjur diangkat lan digoyang supaya endhog dadare dadi gedhe jembar. Yen wis mateng banjur diiris didum.Bareng
Sing nemoni mung ibune Tw, dene bapake lagi ibut neng pekarangan ngomah, nuruti putune sing jenenge F (putrane mbakyune Tw) kang lagi mopo njaluk digawekake mercon bumbung. Dhasar aku hobi merconan, enggal wae aku marani bapake Tw. Sawise kenalan aku omong, "Sampun pak, mangke kula mawon ingkang damel. Kuia ahli kok damel mercon bumbung, kandhaku umuk. Pikirku, iki kalodhangan apik kanggo ngrogoh atine bapake Tw. Yach, demi calon maratuwa, rekasa thithik rak ora dadi apa ta? Arit lan graji dipasrahake aku, banjur aku karo F ibut gawe ngethoki pring. Ora nganti seprapat jam mercon wis dadi. Gandheng nganggo karbit mbebayani tur kudu tuku, aku usul mercon bumbunge diisi bensin wae. Senajan nganggo bensin, yen wis panas unine ya bisa seru kok. F setuju, mula aku banjur nyedhot bensin saka tanki sepedhamotorku. Ngirit lik!! Sawise takiseni bensin, mercon taksumet. Ning mung plempus-plempus ora gelem njeblug. Mula pucuk
nyedhakake geni menyang bolongan nggon bensin, lan.. bummm! Mercon njeblug seru. Aku krasa hawa panas nyamber raiku... wusssh! Bisa dakendhani, nanging ya Allah... alis, idep, kumisku sing nembe thukul, Ian saperangan rambutku sisih ngarep kebacut kobong dadi awu! Takdemek padha muprul! Aku bali menyang ruwang tamu kanthi praupan ingah-ingih. Lan mesthi bae, bapak lan ibune Tw, klebu yayangku Tw, ngguyu kepingkel-pingkel weruh rupaku malih kaya Gogon Srimulat. Isinku jiaaann.... puooolll! - Ealah, pengalaman
karo Tw lan kulawargane Tw dadi tambah raket, lan temahan Tw dadi bojoku nganti saiki. Kepriyea, aku kudu matur nuwun marang F sing wis ngobong rambutku. Salam kanggo F, kapan ngobong brengose Om maneh??? KAPOKMU KAPAN! Paklikku Is nembe mbangun omah rada gedhe. Papane ing pojok protelon dalan lan rada misah karo omah-omah liyane. Sedina sawise dienggoni, Bulik sambat merga kamar mburi cedhak dhapur temboke yen didemok
Mbokmenawa ana kabel listrik sing bocor, dadi temboke yen didemok sedhut-sedhut. Awan kuwi Paklik lagi ibut resik-resik nalika ana wong tuwa macak kejawen uluk salam. Durung-durung wis aweh katrangan yen omahe
ewu. Paklik mesthi wae sujana wong mau apusapus, merga paklik dhewe elek-elek ya paranormal. Mula wong mau
ngono ujare Paklik. Wong mau manthuk, terus diterke nyang kamar mburi. Tekan kono sila ngedhepes karo ngobong dupa. Ora suwe banjur kliling ndemoki tembok kamar. Ya nalika ndemoktembok kuwi, dheweke banjur ginjal-ginjal. "Auw, adhuh... ee.. adhuuuhh...!!" ujare karo ngipatngipatake lengen sing krasa keju. Ora suwe wong mau metu kanthi praupan pucet, "Wah, Mas, lelembute kiyat sanget, kula boten sagah ngresiki. Pun pareng mawon, kandhane kanthi praupan keweden, banjur nggendring lunga embuh menyang ngendi. Paklik mung ngingeti saka kadohan karo ngguyu ngakak, "Kapokmu kapan, salahe dhewe ngapusi uwong! Ngendi ana dhukun menang karo setrum!" ujare Paklik. Apa tumon, setrum kok dikira "lelembut kuwat"?? MANTENE MLAYU Donya pancen ana-ana bae. Akeh perkara kang njalari wong padha ngisis untu alias ngguyu. Contone kaya lelakone M, kancaku kang lagi bae dadi manten. Ngene critane: Wektu kuwi M lagi dilungguhake kwade sarimbit karo sang prameswari kang jenenge N. Pasamuwane
uga katon pucet kaya wong lara. Jenenge lagi dadi raja sedina, senajan weruh bojone patrape sajak nganehanehi, N mung meneng wae. Mung nalika dijiwit, M mringis karo ndemek wetenge. N banjur mudheng yen wetenge M lara. Cilakane sing kajibah paring ular-ular manten ora tanggap sasmita. Kepara wejangane nglawer dawa banget. Nganti meh sakjam olehe plodrah durung ana tandha-tandha arep dirampungi. "Sesomahan kuwi duwekku ya duwekmu, duwekmu ya duwekku.. Rak ngoten ta Mas M?" pitakone sing paring ular-ular marang M. M ora manthuk ora apa, malah mak jranthal... mlayu nggendring mlebu ngomah! Let sedhela manten putri nututi. Ora wurung wong sak kalangan kagete kepati-pati. Kabeh ngadeg, nguwasi playune penganten kanthi praupan kebak pitakon. Ana apa?? Malah sing paring ular-ular enggal nyelehake mik sing dicekel. Mbokmenawa mikir, apa ana tembungku kang nyenggol marase penganten kakung? Kulawarga manten kakung enggal mbujung playune M. Udakara limang menit, sing mbujung padha bali menyang kalangan karo mesam-mesem, banjur bisik-bisik karo pranatacara. Pranatacara ngguyu, banjur.. "Nyuwun gunging pangaksami dhumateng para lenggah ingkang dahat kinurmatan,
saking pawiwahan, jalaran kesesa badhe lumebet dhateng pertapan wingking griya..." Bareng dijlentrehake yen "pertapan wingking griya" kuwi WC, wong sak kalangan sakala ngguyu ngakak ora bisa dipenggak. Malah nalika M lan N bali mlebu kalangan sarimbit, para
ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata adicara. Jejibahanipun wiwit saking ngadani pambuka, wosing gati, selingan peprenesan, ngantos dumugi panutup. Ing pangajab rancanging acara ingkang sampun karumpaka saged lumampah kanthi gancar lancar. Wondene priyagung ingkang atur pambagya raharja jamak limrah minangka dados badan wakil kulawarga. Sesorah ingkang dipun andharaken dening pamedhar sabda, kathah-kathahipun kasalira dening sesepuh utawi para winasis. PRANATACARA Tresna asih Pangeran Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Pangeran, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sadaya hangluberna
cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan.Panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan, sumarambah para kulawarga samudayanipun.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing
kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenggo mboten saged pisah salami-laminipun.Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud rasukan sapengadhek, ing pangajab minangka agemanipun calon penganten putri.Mboten kekilapan Bapa X sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bapa Y sekalihan garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.Kejawi punika panyuwunipun Bapa X sekalihan, ing benjang menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih Bapa X sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kekiranganipun, mawantu-wantu nyuwun agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kawula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, menawi wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasastra miwah kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kawula nyuwun sihing samodra pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [nampilamar]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa keparengipun Bapa Y sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, sa lajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa X sekalihan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami netepi
saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pranatacara]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Amit pasang
adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
ingkang sampun rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih:Eko laksitagati purwakaning pahargyan inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinenggaDwi laksitagati rawuh & jengkaripun putra temanten kakung tumuju dhateng
ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobonganPanca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkemSad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku
menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken
ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Cahyono.Nuwun, nuwun, matur nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[pasrah penganten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan
cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih,
saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan, kala wau dinten …………………., surya kaping ………………………, wanci tabuh ……………, mapan ing ………………………….., kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa.Sarehning sampun ndungkap titiwanci tumapaking gati, pramila calon temanten kakung kawula pasrahaken, mugi tumunten katindakna dhaup panggihing temanten. Kawula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya.Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kawula sarombongan pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Salajengipun, hambok bilih anggen kawula hanjejeri minangka talanging basa wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata karma, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[nampi penganten]Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi rahayu miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparingipun Bapa Y sekalihan, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa papindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget ketampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, salajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa Y sekalihan, mugi dadosa sarana
Namung semanten panampi saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pambagyaharjo]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Amit pasang
kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Y sekalihan anggenipun hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih N sampun kalampahan dhaup kaliyan bagus M putra kakungipun Bapa X, rikala dinten …………….. surya kaping ……………… wanci tabuh ……………. wonten ing …………………….., kanthi wilujeng nir ing sambekala.Kaleksananing pahargyan punika karana sih pambyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Y sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna, saengga pikantuka leliru ingkang satraju miwah bebingah ingkang malimpah-limpah.Bapa Y sekalihan neda sih panarima panjenengan sami, kersaa paring donga pamuji pangastuti. Mugi-mugi sri penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh, sageda atut runtut dumugining kaken kaken lan ninen ninen, rahayu widada kalis ing sambekala. Mugi-mugi sri penganten sekalihan enggal pinaringan momongan ingkang bekti dhumateng Gusti, rama ibunipun, lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan bangsanipun murakabi dhumateng bebrayan agung.xMinangka pungkasaning atur. Hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa Y sekalihan anggen hanampi ing menggah rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasatra, wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata karma, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Rahayu, rahayu ingkang sarwi ginayuh. NuwunTresna asih Gusti Ingkang Mahasuci mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu, saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.Amit
sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa X ingkang lumantar kawula.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Santo putra kakung Bapa X kaliyan Rr Ratih putra sesilih Bapa Y, rikala …………………………………………….. . Pramila ing kalenggahan punika, Bapa X ngaturaken angsal-angsal miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi.Dhumateng panjenenganipun Bapa B dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa X anggenipun ngaturaken angsal-angsal dalah upakarti, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.Tresna asih Pangeran Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[nampi ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambara trapsila ing budi, miwah ngaturakan sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Y kaliyan garwa, kula
sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, mugi dhumawaha sami-sami. Sadaya SIH pisumbang salajengipun bade kula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sarimbit, mugi-mugi awit saking pangestunipun, sageda handayani anggenipun mengku karya.Sadaya peparingipun kadang besan katampi. Semanten ugi, inggih ngundhuh manten katampi, kanthi suka renaning penggalih. Mugi-mugi anggenipun mbangun bale wisma enggal tansah manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinuju, basuki ingkang kaesthi, miwah tansah gagah ingkang jinangkah.Dhumateng panjenenganipun Bapa A dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika saperlu hanjenengi sedaya adicara.Minangka puputing atur, menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula hangacarani menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.PAWIWAHAN JUMENENGPara tamu kakung miwah putri ingkang winantu ing karahayon.Nuwun, ngaturi uninga bilih Bapa Sutarno sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, dene Bapa/Ibu Siswanto sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, inggih Adimas Santo lan Dhiajeng Ratih ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring pangandika, ing salajengipun kersaa para tamu angrahabi/ angresepi pasugatan prasaja kanthi mardika, inggih punika kanthi cara prasmanan ing papan ingkang kasamektakaken. Sumangga, nuwun.Para tamu kakung miwah putri ingkang sinudarsana.Bapa Sutarno sakulawangsa saestu bombong ing manah, pramila sanget2 ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa rawuh saha paring berkah pangestu. Saksampunipun angrahabi/angresepi pasugatan ingkang sarwo prasaja saha wawan pangandikan kaliyan para kadang karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi winantua ing karahayon. Nuwun.
Tak sengguh penganten anyar.Cah angon – cah angon,
TERNYATA ANGEL LAN NJELEHI, IKI
A : Kowe nduwe omah opo ora…..?
A : Wah kowe ora iso ketompo nang
B : Ah.. mboten kok, Sak janipun
A : Ora ketompo, kéné iki golék sing
B : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi
skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo
B : Mboten pak, kulo serius nék
B : Lha, kulo nggih waras to Pak.
B : Kenging nopo …..?
Sadurungi tilar donya, WS Rendra tau menehi pamawas yen bangsa kita kaya dene suket garing; gampang kobong. Paribasane
mengkono kahanan sing wis nyata. Meh saben dina ana kasus tawuran utawa
obong-obongan sing akibate nggegirisi, kaya sing kedadeyan ing Sampang (Madura) lan dhaerah liya. Wis akeh sing mati jalaran tawuran. Malah uga
ana sing mati senajan ora melu tawuran, nanging lagi apes jalaran nalika ana tawuran ora bisa mlayu nylametake awak.
Sing prelu kawuningan, kaya dene sing kabeber dening para ahli adedhasar survei global, sing tansah dirembug ana ing sidhang prekara keamanan PBB ing tauntaun sing wis kapungkur, luwih akeh warga sipil sing mati nalika ana
obong-obongan utawa tawuran ketimbang prajurit militer sing mati ing palagan.
Ana uga survei sing wis mbeberake yen luwih akeh warga sipil mati kena bedhil ketimbang tentara sing melu perang ing palagan kanthi nggunakake bedhil lan bom. Mula prekara tawuran ing negara-negara
sing ora dadi palagan militer dianggep luwih nggegirisi ketimbang perang gedhe sing nganggo senapan otomatis lan bom-bom gedhe.
Dingin Mula banjur ana pitakonan: geneya bangsa kita kaya dene suket garing? Wangsulane bisa kabeberake kanthi dawa. Dene sawijine bangsa bisa gampang ngamuk jalaran para pemimpine gampang nesu. Lan yen ana bangsa liyane sing uga gampang ngamuk, mangka banjur padha perang, kaya dene sing wis tau kedadeyan ing ngalam donya iki sing kasebut Perang Dunia I lan Perang Dunia II utawa perang sing gedhe jalaran akeh bangsa sing melu perang.
Nalika Perang Dunia I, akeh bangsa kepeksa melu perang jalaran yen ora melu bakal luwih katiwasan. Mula banjur akeh bangsa kumpul dadi siji sing kasebut sekutu, memungsuhan karo Jerman sing dipimpin Hitler. Sapa Hitler kuwi? Kaya sing kabeber ana ing buku sujarah, Hitler sawijine pemimpin sing seneng nesu lan seneng perang. Mula sing dipentingake mung gawe maneka gaman utawa senjata murih unggul
Nanging amerga seneng perang, Hitler asring nglurug ing negara-negara liya. Mula banjur dikroyok sekutu, saengga prajurite Hitler kasor. Dene nalika Perang Dunia II, akeh bangsa uga nyawiji anggone mungsuhi Jepang. Mula Jepang banjur seleh sawise kuthane dibom atom dening Amerika Serikat sing prasasat dadi pemimpin bangsa-bangsa liya sing nyawiji dadi sekutune.
Geneya Jepang dimungsuhi sekutu? Ora liya jalaran wektu iku pemimpin Jepang uga seneng perang saengga duweni alat-alat perang sing akeh tur canggih. Malah Jepang uga duweni bala prajurit sing wani mati saengga kabeh mungsuhe padha giris. Nanging
jalaran akeh sing mungsuhi, Jepang banjur keok.
Sawise Perang Dunia II, meh kabeh bangsa ing donya banjur dadi rukun. Nanging rukune ura tulus saengga thukul kahanan sing kasebut Perang Dingin. Kahanan kuwi kaya dene kahanan sing sarwa rukun, nanging saben-saben bangsa sing
wis maju banjur padha unggulunggulan gawe alat-alat perang sing sarwa canggih kaya dene bom nuklir.
Ing mangsa Perang Dingin, kabeh bangsa sepakat gelem rukun. Nanging jalaran isih akeh bangsa sing durung
maju jalaran padha pasulayan karo sedulur dhewe, kaya dene rebutan pangkat utawa rebutan wangkit, mula banjur akeh pasulayan sing kedadeyan
Kuwi pasulayan sajrone negara sing kudune bisa dirampungake dhewedhewe, jalaran bangsa liya ora oleh cawe-cawe nyampuri urusane sawijine bangsa.
Kaya mengkono kahanan sing uga kerep kedadeyan ing negara kita. Namung jalaran kalah ing pemilihan kepala dhaerah banjur ana calon bupati karo pendukunge ngamuk lan ngobong kuthane dhewe.
Namung jalaran nyek-nyekan, para mahasiswa utawa suporter sepakbola uga padha tawuran lan obong-obongan. Malah jalaran salah paham ana uga bocah-bocah sekolah
sing tawuran karo wartawan. Akeh sing kandha yen bangsa sing gampang nesu kaya dene suket garing kuwi jalaran sistem keadilan durung lumaku kanthi becik.
korban kahanan sing ora adil mangka bakal gampang ngamuk. Mula yen pancen kita ora kepengin dadi bangsa sing kaya suket garing, kudune bab keadilan kukum, keadilan sosial, lan keadilan ekonomi tansah diwujudake.
Ora mung dadi gunemane para panguwasa lan dadi pangangenangene rakyat.
unen-unen, cacing wae yen kapidak-pidak bakal ngulet, apa maneh manungsa. Mula aja seneng midak-midak senajan luwih kuwasa. Wis akeh uga
sing kandha yen bangsa sing kaya dene suket garing kuwi jalaran ora ngajeni tata krama. Dene tata krama kuwi minangka paugeran sing nuduhake
perkara ala lan becik kanthi cetha lan bisa dirasakake dening kabeh manungsa.
Contone, tata krama bab guneman kudu diugemi murih ora bakal ana sing ngamuk jalaran keprungu guneman ala sing nerak tata krama. Dene guneman ala kuwi bisa wae aduadu, pitenah, pisuhan, utawa nyacat. Mula ana unen-unen, ilat kuwi luwih landhep ketimbang gaman. Lan
yen ilat sing padha landhepe banjur benthik-benthikan, mangka bisa ngobong suket sing garing lan ngobong liya liyane, kaya sing kedadeyan ing Sampang.
Kontol le mlengkung khentu ABG ditutupi bantal rai...
The VIP kang Keep Rawuh. Apa Sukses
Boten wonten raos luwih saka gambling ing casino mobile sing nawakake 50 giliran free, Muat bonus, bonus ngubungake lan ora bonus simpenan sing teka karo ora syarat wagering. Sayange, ana sawetara banget kasino mobile sing kurban iki menehi hasil. nanging kebeneran, nalika muter ing kasino best kayata Pak Spin Casino lan Spin Genie, these perks
utawa nggunakake 50 free giliran slot welcome bonus, muter kanggo dhuwit nyata wis kaluwihan béda:
Saben game wis paling 1 mini game dibangun ing, diiseni multipliers kanggo ngaktifake pemain tenan nggedhekake potensial menang
Pemain bisa deposit dhuwit nyata nggunakake kredit ponsel saka £ 3 minimal
Ana uga 30 giliran ekstra free dianugerahi kanggo pemain sing nggawe simpenan dhuwit nyata, a 100% match awis welcome bonus katutup ing £ 100, lan 10% Muat bonus ing kabeh celengan dhuwit nyata. Hubungi kanca lan njaluk liyane 50 giliran uga setengah saka simpenan sing kanca kanggo muter! Ketik lan wiwit nglaras Pak Panjenengan Spin Login kanggo muter £ 5 bonus free.
Tansah Apa Win saka Bonus Welcome Paket Pak Spin kang
Sawise pemain pratelan sing 50 giliran free lan £ 5 ora simpenan bonus, padha bisa digunakake kanggo main game sing nyekel apik lan menang dhuwit nyata. Amarga ora ana syarat wagering, pemain sing mung dibutuhake kanggo muter liwat bonus sapisan, supaya awis metu winnings bonus. Iku penting kanggo Wigati sing fitur jackpot ora kasedhiya nalika nggunakake giliran free lan bonus. Pak Spin Login, nggawe totohan kawitan saiki lan supaya apa sing menang!
Paling Sites Casino Pay dening Bill Phone Nawakake - 100% First simpenan Cocokake Bonus & More
Waca liyane review iki sawise bonus ndhuwur meja kita ing ngisor iki!
Goldman Casino - 100% Nganti £ € $ 1000 VIP Welcome Bonus Cocokake
Luwih saka nggunakake e-dompet sing mbutuhake pemain kanggo ngirim rincian bank utawa feed ing kode 16 digit, iku cara sing luwih apik kanggo nggunakake pituwas dening fitur kredit telpon. Mbayar Camping casino SMS ngidini pemain kanggo nggunakake kredit telpon kanggo nggawe celengan dhuwit nyata. Fitur iki luwih cepet, ngamanake, dipercaya, lan nambah privasi. Pak Spin Casino & Spin Genie ndhukung pituwas dening kredit telpon ing simpenan minimal £ 3 kang kurang pemain bisa nyana kanggo nggoleki ngendi wae nalika gambling online!
Seneng Playing Slot karo Odds Best lan mbayari Langsung Saka Smartphone
panyedhiya lunak iki mung duwe spesialisasi ing nggawe game casino mobile, supaya pemain bisa nyana mung paling layanan specialized: Kabeh slot lan game casino ing Pak Spin sing kompatibel karo kabeh iOS lan piranti Android, supaya Miwiti Pak tandha Spin Casino in lan muter 50 giliran free! Iku uga penting kanggo nggawa metu sing Intouch Games wis dilisensi lan diatur dening Komisi Gambling UK. Iki tegese kabeh game sing mbukak nggunakake generator RNG.
Dadi review Pak giliran Casino iki super mbiyantu tengen?
Pak free giliran kredit casino…Sampeyan bakal rauh ndeleng carane gampang iku kanggo menang dhuwit nyata ing Pak Spin Casino dhewe!
uga Coba Coinfalls Free giliran with Pay by Phone Bill as well – mriksa metu game anyar ing ngisor iki lan njaluk £ 5 FREE tengen kene!
kagladhi, supados saged langkung cetha medaling swanten. Para pamedhar sabda kedah mapanaken utawi ngginaaken swanten ingkang awrat, cekapan, utawi inggil trep kaliyan swantenipun gendhing (menawi
anngenipun ngadi busana kedah kajumbuhaken kaliyan kaperluanipun. Wonten satunggaling pangandikanipun Kanjeng Sri Susuhunan Pakoebuwana IV ingkang sampun kasabdaaken dhumateng para sentana saha karabat keratin kasunanan Surakarta Hadiningrat, inggih punika: “ Nyandhang manganggo iku dadiya sarana hamemangun manungsa njaba lan njero, marmane pantesen manganggonira, trapna traping panganggon, chundukna marang kahananing badanira, wujud lan wernane jumbuhna kalawan dedeg piadeg lan
ingkang mriksani, langkung sae kanthi prasaja kemawon. Manteb, anteng ananging mboten
ingkang baku tumrap piyantun jawi, ingkang satuhu kedah kaginaaken kathi sintaksis, midherek empan lan papan.pamilihing tembung ingkang karonce dados ukara ingkang trep, luwes, sae, wusana sekeca kamirengaken ing asanes. Kanthi pangertosan ingkang sae babagan basa twin sastra, kita saged ndhapuk mocap, tembung, ukara saha wacana kanthi leres twin laras. Laras ateges, kita kedah saged ngrantam saha mbabar pangucap trap kaliyan kawontenan saha swasana. Leres, tegesipun kita kedah saged ngginaaken basa trep kaliyan paramasastrani
wae mugya tansah pinanggih rahayu nir bya nir sambekala, amung puji dhumateng Gusti Alloh swt, dhimas lutpi tansah bisa hanetepi menggah kewajibaning agesang, nembah mrang Kang Maha Siji,
panyaruwenira ing babagan olahing tyas mrih bisa nggayuh kamulyaning urip, wiwit alam dunya tumujweng alam kelanggengan. Mung weling kangmas ira saka tanah jawa, ojo gampang sira munggel ing pengarep2ing Gusti Alloh, sahengga bisa dadi piyayi kang misuhur. Luhur ing
PAWON RA ENAK, WIS SING DODOL RA ONO RAMAH2’e blabar pisan. bar ngono rasane podo wae koyo gudeg pinggir dalan. trus ngopo nek buka mung wengi thok ??? soale nek awan ketok
Didownload:1. Sak Karepe2. Adol Obat3. Batik Kalongan4. Enthoet5. Helm Cakil6. Lopis Krapyak7. Ndobol8. Njaluk Kawin9. Sego Megono10. Otong Bin AtangBaseCampJL. Kusuma Bangsa no. 202
apik nda… ngko nek wis nduwe tak
September 16, 2010 pukul 11:29 pm	MOSOK CERITANE NGONO aku kaet cilik lair nang bl pg kok gak tau weruh sing
usah melu witir.. awakku anget iki.Langsung golek mangan ae yuk”
Hari Senen: aku sukses kena flu berat, awak nggreges, endhas ngelu
July 9, 2014 at 09:10	biasane yo ora sampek ngandang ngono kui, wong
Buku; roti; Bayi Yesus; lily
Indian Amérika; kéwan; mandhul; Brazil; Wong tuwa; iman jroning Sakramen Mahasuci; Nelayan; Kustodian Franciskan saka Tanah Suci; Panenan; Jaran; pasal sing ilang; kéwan cendhak; Layang; Pelaut; wong sing katindhes; wong miskin; Portugal; wanita ngandhut; panggolèk barang ilang; bangké kapal; ngelih; kamandhulan;
Agustus 1195 – pati 13 Juni 1231 ing yuswa 35 taun) iku sawijining santo Katulik sing dilairaké saka sawijining kulawarga sugih ing Lisbon kanthi jeneng Fernando de Bulhões.
Panjenengané dibaptis kanthi jeneng Fernando. Kulawargané ngatur sawijining pendhidhikan swara kanggo panjenengané ing sekolah katedral lokal. Nentang pepénginan wong tuwané, Fernando mlebu menyang Abbey Augustinian ing St Vincent ing pinggiran Lisbon. Canons Regular of St Augustine, ing endi panjenengané dadi anggotané, misuwur saka dhédhikasiné marang
Panjenengané uga sinau master Latin Ovid, Seneca, lan Cato. Fernando kerep ditekani déning kanca lan seduluré, nggawa hadhiah lan pawarta sing ngisinaké saka donya sosialé sing banget nganggu panjenengané. Pelajarané keganggu lan panjenengané ora nemokaké katentreman ing kana. Panjenengané mbujuk pandhuwuré kanggo mindhah panjenengané menyang Abbey Augustinian of the Holy Cross ing Coimbra, sing wektu iku ibu kuthané Portugal, lan nerusaké sinauné.
Pangakonan[besut | besut sumber]
Panjenengané nyekel rekor kanonisasi paling cepet jroning sajarah; panjenengané diumumaké minangka sawijining santo mung jroning wektu 352 dina sawisé tilar donyané (Pentakosta, 30 Mei 1232). Dina riyayané saben tanggal 13 Juni, dina tilar donyané, sawijining dina riyaya sing populèr lan gedhé ing Lisbon. Santo Anthonius iku santo pangreksa Lisbon lan uga pelindung Padua, ing endi reliké tetep sawisé tilar donyané.
Manéka mujizat sing digandhèngaké karo jenengé marakaké jeneng Antonius misuwur ing saindhenging donya. Para pendhudhuk kutha Padua ngedegaké sawijining basilika sing éndah banget kanggo ngéling-éling panjenengané, lan menyang kana reliké dipindhahaké nalika taun 1263.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.30, 11 Sèptèmber 2016.
Javanese - Telepon +44 207 386 3620 Javanese - Telepon +44 207 386 3620
“Pak, benjing jam sedoso saged tindak dateng Gedung Maharani mboten? Alhamdulillah, lomba nari kolowingi angsal juara setunggal.
Liwat dasawarsa kepungkur Alex Hern diuripake saka PC kanggo Mac lan tau nyawang
mbak... Nuwunsewu nggih... Panjenengan ayu tenan... Lenggah wonten pundi
Carane nggawe saluran YouTube | Carane Upload video ing YouTube | Carane Monetize saluran YouTube
marked *komentar Name * Email * Website Menawa pengiriman notifikasi kula saka tindakake-munggah Komentar dening email. Menawa pengiriman notifikasi kula saka kiriman anyar dening
ENGLAND romantikaFarmakologi lan Farmakologi jinis sawijiningCarane Masangake Laptop Panjenengan menyang
dipun aturi lenggahan wonten ngriki. Dahar eca boten, sarehne Naja (nama orang yang mempunyai acara) bade
anetakaken gembelipun, para sederek sedaya kula aturi maringi idi pangestu lan
saiki sakupengé Xi'an), kang nerusaké corak budaya lan basa saka wangsa sadurungé, èkspansi Zhou wiwitané ana kanthi cara penelukan.[2] Kanthi alon wangsa Zhou saya ngambani kabudayan Shang nganti tekan wewengkon Lor Kali Panjang.[2] Wiwitané kulawarga Ji ngendhalèkaké nagara Zhou kanthi kapusat.[2] Ana ing taun 771 SM, sawisé Raja You (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wangsa_Zhou&oldid=1081844"	Kategori:
kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Kue Putu Tukune nang Suroboyo, Mangane karo Beber Kloso (Tambalan)...Shalat Lima Waktu Ojok Dilalekno, Opo Maneh Saiki
mangga samiya netepi taqwa dumateng Allah S.W.T, tegesipun tansah anderek dumateng dawuh-dawuhipun lan nebihi awisan-awisanipun. Lan mangertoso bilih sekedap malih kita bade mlebet wonten ing wulan ing kang agung. Yakni wulan Dzulhijah, wulan Dzulhijah puniko termasuk wulan ing kang mengku keutamaan-keutamaan.
Ora ana dina-dina kang luwih demenaken marang Allah yen den gawe ibadah tinimbang sepuluh dinane wulan Dzulhijjah. Puasa
Karajan Majapahit wiwit dibangun taun 1293 Masèhi ing Jawa Wetan. Karajan iki nguasani mèh kabèh pulo Jawa, Madura, Bali, lan laladan liyané ing Nusantara. Majapait iki karajan gedhé pungkasan sing nganut agama Hindu-Buddha ing Nusantara. Pusat karajaan iki ana ing laladan sing saiki kalebu Kecamatan Trowulan, Mojokerto.
Taun 1292 Singasari dikuwasani keturunan kraton Kediri ya iku Jayakatwang. Salah sawijining keturunan Singasari, Raden Wijaya, sumingkir menyang Pulo Madura. Ing pulo iku, Wijaya antuk pramayoga déning sing baureksa Madura, ya iku Aria Wiraraja, supaya éthok-éthok ngabdi karo Jayakatwang.
Jayakatwang nampa Wijaya lan kanugrahan lemah ing tlatah Tarik sing isih awujud alas. Tarik iki dadi cikal bakal kraton Majapahit. Ing pungkasan taun 1293, Wijaya migunakaké prajurit Kubilai Khan sing arep nyerang Singasari (Kertanagara), gabungané prajurit Cina karo Wijaya iki bisa ngalahaké Jayakatwang sing déning prajurit Cina dikira Kertanagara. Raden Wijaya uga ngalahké
Majapait ambruk[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Majapahit&oldid=1015845"	Kategori: Daftar karajan ing NusantaraKrajan Majapait	Menu navigasi
nglanggar… sampai-sampai petuganya nyemprit-nyemprit sambil bengok-bengok <–hayyah, opo maneh iki, opo iso nyemprit karo bengak-bengok ndop??
Apanase (saka basa Prancis apanage) iku anugrah utawa gaji sing diparingaké déning pamaréntah utawa badan législatif marang anggota kulawarga karajan. Contoné ing jaman pamaréntah Hindia-Walanda perkara iki kerep ditrapaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.20, 10 Maret 2013.
Wayang … Sekali Lagi Wayang! – Lipur Sugiyanta
My virtual home – https://lipurs.
Unilever (Cithakan:Bej Cithakan:Euronext NYSE: UN) LSE: ULVR) iku sawijining prusahaan multinasional kang mrodhuksi barang konsumèn kang markasé dumunung ing Rotterdam, Walanda. Prusahaan iki diadegaké taun 1930. Prusahaan iki duwé karyawan cacahé 206.000 jiwa. Mrodhuksi panganan, ombènan, dat kanggo resik-resik, lan barang-barang konsumèn pribadi. Sawetara mèrk misuwur duwèké Unilever antar aliya:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 14 Februari 2017.
Sing mateng 8 jo gedangku, dadi wis.
Join: 21-07-2009, Post: 2,116 18-11-2011 03:41 18-11-2011 03:41 wes pokokne aq 'nguyuu tenanan gan
Tampani duwite Milih sing beres wae
waminkum.. -------------- Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
"Ajining Diri Soko Lati Ajining Rogo Soko Busono, Dadi Wong Kang Antheng Djatmiko Iku Luwih
ampun kang. . . .Q ijin duLu gag OL mig tapi te2p ngurus forum kok. . .Lha piye sibuk iki gawean akeh. . .wjkwkwkwwkwkwkwkwkw. . . . .(sok
Benyamin Bahadori, Benyamin Bahadori-Eshgh Dar Rooze Ghiamat, Eshgh Dar Rooze Ghiamat,
wah, sae sanget punika, nguri uri kabudayan Jawi khususipun kabudayan Ngayogyakarta. Mugi saget dados cagar kabudayan Jawi lan nglestantunaken
rivai berkata:	Juni 25, 2009 pukul 5:06 am	cerak omahku nek iki 😀
lah wong aku cah kotagede je 😛
sekolah dhuwur-dhuwur, mboro nyuyaki upa supaya uripe luwih makmur ...bareng wetenge wis rada isi, banjur kelingan tanah leluhure sing ditinggal. yen
Tulungagung (Daleme Sugiyanto 91)Wragad 75.000 saben Kluarga(kakirim lumantar wesel POS menyang SUGIYANTO, S.Pd. SMPN 1 Gandusari Kab. Trenggalek Kode POS 66372. Utawa Transfer menyang REk. Bank Jatim 0552022572 a.n. Rahmat Santosa)Ingkang kirang
sekolah sing saiki rata-rata adem ayem durung ana ada2 utawa juklak lan juknise sing gumathok. mula kanggo njagani keparenga ing kene kaaturake
bareng kabeh, yen dirasa wis nyawiji ing nala mung kari piye ngguyubake murih bisa ketemune MGMP lintas kabupaten kanggo nambah kawruh. E sapa ngerti pengalaman para dwija kab. siji bisa kanggo dwija ing kab liyane. Ana Pepacuh " Ngelmu iku kelakone kanthi laku."Hayooooo kapan iki MGMP sing dwijane tus tusss lulusan Pawiyatan luhur bisa ngrembakake
kathah sanget ingkang dereng mangertosi isinipun SK Gubernur Jatim ngengingi Muatan Lokal Wajib ing Tlatah Jawa Timur. Mangga kadang ingkang kagungan kersaa gethok tular copy sk gubernur kalawau. utawi pendhet sk punika
punika Blogspot kadamel kangge srana tukar kawruh antawisipun Dwija Basa Jawa, pamerhati basa lan sastra, budayawan, sastrawan ing pangangkah mugi Basa Jawa tetep lestari lan wiwit lare ngantos dewasa remen angginakake basa jawa saha saget angetrapake trasila lan suba sita dumateng asanes.Kegiatan punika kapilah dados kalih tahap, tahap 1 kawiwitan tanggal 26 ngantos 18 Oktober 2009, tahap 2 kawiwitan tanggal 29 nganti 31 Oktober 2009.
*Sing mateng kedondonge 9 wis=59-(83), 59=11-15=(26), 59+9=(68)
*anggur 1 wis=37=1, 1-06-(20)
Lądek Zdrój (Jerman Bad Landeck) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Kados pundi kabaripun, rak nggih sae mawon to,
Menawi wedal siam kados mekaten, panjenengan nopo taksih kerja mawi
Man saiki pit’e uapik lan kinclong tenan .., nggal dino tak serbeti karo diminyak’i.
lha minggu wingi lagi aku mlaku2 ubengan komplek jebule ono sing ngandekke lan takon arep didol opo ora … ??
walaahh jan bingungke ….., wani ngeregaake duwur maneh .., nganti bojoku heran moso iyo ono sing wani semono, pas pethu’an karo wong’e nembe percoyo nek pit kuwi regone
Lukas 9:62 | Nanging Gusti Yésus semaur: “Wong sing ngepluk sawahé, nanging nolèh mburi, wong kuwi ora pantes nyambutgawé ing Kratoné
Lukas 9:6262Nanging Gusti Yésus semaur: “Wong sing ngepluk sawahé, nanging nolèh mburi, wong kuwi ora pantes nyambutgawé ing Kratoné
“Nduk…nik nggolek bojo, ojo wong suku xxxxx, nggolek sing podo2 Jowo wae
banjur celathu marang wong-wong mau: “Manawa iku kokanggep becik, aku wenehana opahane, lan manawa ora, iya wis.” Tumuli aku ditimbangake dhuwit telung puluh sekel salaka minangka opahku.
Jawa 1994: Kandhaku karo-karo wong-wong mau, "Yèn kowé cocog, aku wènèhana opah. Yèn ora, iya wis." Aku banjur
April 6, 2009 at 6:20 pm
kang gundul, piye rasane dientup tawon…….
Jeneng Bocah M.Hadi Utomo, Zoon van ,Anak lanang saka,
Darno : Mengko yèn wis metu bareng taèk kucing, banjur gerusan kopiné disaring, dikumbah terus dipépé nganti garing banjur digiling manèh nganti alus.
Lha iki sampéyan sing pisanan nyubo kopi kucing loh, wong rung tau ana sing tak
> Renungan Harian	> Rahayu Tiyang Ingkang Gesang Wonten Ing Salebeting Kawicaksananipun Gusti Allah	Rahayu Tiyang Ingkang Gesang Wonten Ing
Waosan I: Mikha 6 : 1-8; Tanggapan: Jabur 15 : 1-5;
Waosan II: I Korinta 1 : 18-31; Waosan III:Injil Mateus 5 : 1-12
Raos bingah punika minangka satunggaling kawontenan ingkang dipun ajeng-ajeng lan gadhahi dening sadaya manungsa. Sinaosa boten saben wekdal tiyang saged ngraosaken kabingahan. Wonten kalanipun tiyang ngraosaken sisah. Punapa ingkang nyebabaken manungsa saged ngraosaken bingah punapa dene sisah sacara umum sampun saged dipun sumerepi.
Ananging asring sebab-sebab tuwuhipun raos bingah utawi sisah takeran lan pamanggih ing saben tiyang beda-beda. Wonten ingkang nggadhahi pemanggih bilih tiyang ingkang gadhah arta kathah inggih punika tiyang ingkang bingah, nanging boten kados mekaten kanggenipun tiyang sanes, wonten tiyang ingkang nggadhahi pemanggih bilih kathah arta boten saged dados titikan tiyang saged ngraosaken kabingahan. Sanesipun nggadhahi pemanggih tiyang ingkang nggadhahi kalenggahan utawi kalenggahan inggil tiyang-tiyang punika ingkang saged dipun wastani tiyang kebak kabingahan nanging beda kaliyan sanesipun ingkang ningali bilih kabingahan malah badhe dipun raosaken tiyang-tiyang ingkang dados pegawai andhap lan gajinipun cekap kangge nyekapi kabetahaning brayat tanpa wonten raos ajrih lan sumelang badhe dipun lengser saking kalenggahanipun.
Sapunika kadospundi kita negesi kabingahan wonten ing salebeting iman Kristen? Mateus sampun ngandharaken khotbahipun Gusti Yesus bab sinten ingkang rahayu. Nalika Gusti Yesus khotbah wekdal semanten tiyang Yahudi gesang kajajah dening bangsa Rum satemah katuwuhan raos sisah, sangsara lan kaaniaya. Sinten tiyang ing salebeting kawontenan ingkang kados mekaten boten kepengin bebas saged kauwalaken lan ngraosaken kabingahan. Kathah tiyang wekdal semanten ingkang ngajeng-ajeng saged ngraosaken kabingahan. Ing salebeting pangajeng-ajeng punika Gusti Yesus rawuh wonten ing donya damel pangajeng-ajengipun tiyang Yahudi wekdal semanten badhe saestu kadumugen. Punika katitik wonten ing khotbahipun Gusti Yesus bab tiyang ingkang rahayu. Wosing khotbahipun Gusti Yesus wonten kalih, inggih punika:
• Punapa wujuding karahayon ingkang badhe dipun tampi?
Saking piwulangipun Gusti Yesus kita saged sumerep bilih karahayon utawi kabingahan badhe dipun gadhahi tiyang-tiyang ingkang prihatin, kaluwen, lembah manah, resik manahipun, ambek welasan, remen damel tentrem tuwin tiyang ingkang kaaniaya.
Khotbahipun Gusti Yesus bab tiyang ingkang rahayu beda sanget kaliyan pangertosan tiyang bingah utawi rahayu saking kacatingal kadonyan ingkang sampun dipun sebataken wonten ing ngajeng kalawau. Donya asring ningali bilih tiyang mlarat, keluwen lan prihatin punika boten saged bingah lan rahayu, ananging wonten ing ngarsanipun Gusti Yesus tiyang-tiyang punika ingkang badhe dados tiyang ingkang rahayu. Saestu khotbahipun Gusti Yesus punika nuwuhaken daya kekiyatan sacara mirunggan kangge tiyang Yahudi ingkang kajajah dening bangsa Romawi. Saged dipun ibarataken kadosdene ningali oase (mata air) wonten ing satengah-tengahing ara-ara samun.
Saking waosan Injil Mateus kita saged ningali bilih Gusti Yesus punika minangka Gusti Allah ingkang nguwalaken lan mbelani tiyang-tiyang ingkang ringkih lan katindhes. Gusti Yesus ugi dipun pitadosi dening Rasul Paulus dados satunggaling pribadi ingkang mbelani tiyang ingkang kaanggep bodho utawi kaasoraken dening tiyang ingkang rumaos pinter. Tiyang-tiyang ingkang kaanggep bodho punika badhe kaagem Gusti kangge mirangaken tiyang-tiyang ingkang rumaos sae lan ngganggep tiyang sanes asor.
“Nanging kang kaanggep bodho mungguhing jagad, kapilih dening Allah kanggo mirangake para wong wicaksana, apadene kang kanggep ringkih mungguhing jagad kapilih dening Allah kanggo mirangake kang rosa” (I Kor 2:27)
Prelu kita sumerepi bilih Korintus punika satunggaling kitha ageng ingkang nggadhahi prakawis ingkang ruwet. Ing Korintus wonten tiyang ingkang ngegung-gungaken kawicaksananipun piyambak (hikmat manusia). Saking kacatingal kawicaksananipun manungsa pawartos bab salib kanggep satunggaling bab ingkang bodho, nanging kanggenipun tiyang ingkang gesang wonten ing salebeting kawicaksananipun Gusti Allah, pawartos bab Kristus minangka sumbering kekiyatan lan kawilujengan. Ing sisih sanes ugi wonten tiyang ingkang nggadhahi kawicaksananipun Gusti Allah rumaos alit manah kangge martosaken pawartos bab Kristus. Mila Rasul Paulus lajeng ngengetaken lumantar seratipun kangge tiyang-tiyang punika. Kangge ingkang gumunggung supados boten ngegung-egungaken kawicaksananipun manungsa piyambak awit badhe wirang piyambak lan kangge ingkang alit ing manah sageda nggadhahi kawicaksananipun Gusti Allah murih tetep kiyat awit Gusti Yesus piyambak ingkang badhe mbelani lan ngagem.
Tiyang ingkang pinter asring dipun anggep minangka tiyang wicaksana, sinaosa boten salaminipun tiyang pinter punika wicaksana. Kathah ingkang ngganggep tiyang pinter badhe nguwaosi jagad lan tiyang bodho badhe ngawula dhateng tiyang pinter. Wonten ing iman Kristen beda, kados ingkang sampun Rasul Paulus aturaken ing seratipun, tiyang ingkang bodho badhe mirangaken tiyang wicaksana. Kenging punapa saged wirang, boten amargi kawicaksanipun nanging sikep gumunggung lan ngasoraken tiyang sanes langkung tiyang sanes ingkang kautus kangge martosaken Kristus. Sikep gumunggung punika ingkang boten kinersakaken dening Gusti Allah.
Saking andharan punika kita saged nyumerepi lan ngraosaken bilih Gusti Allah boten ngersakaken manungsa ngremehaken lan ngasoraken tiyang sanes. Menawi wonten ingkang dipun asoraken mesthi Gusti badhe mbelani temah tiyang ingkang karemehaken dening jagad punika badhe tetep saged rahayu. Anggenipun Gusti mbelani tiyang-tiyang ingkang ringkih lan karemehaken wujud katresnanipun Gusti ingkang ageng. Saestu katresnanipun Gusti ageng sanget kadosdene nalika Israel dipun tresnani Gusti Allah, sinaosa sampun damel dosa nanging tetep nampeni katresnanipun Gusti.
Wonten ing jaman Mikha, Gusti Allah sampun ngetingalaken kaadilanipun dhateng Israel sinaosa Gusti paring paukuman dhateng Israel nanging Gusti ugi paring pitulungan. Sadaya punika dipun tindakaken Gusti Allah supados tiyang-tiyang Israel saged ngakeni kaadilanipun Gusti Allah. “….supaya sira ngakonana pandamel-pandameling Yehuwah kang adil” (Mikha 6:5)
Menawi Gusti Allah sampun nandukaken katresnan lan kaadilann dhateng umatipun, lajeng punapa ingkang kedah dipun tindakaken umatipun. Ingkang dipun tindakaken umatipun Gusti, nanggapi kaadilanipun Gusti jumbuh kaliyan ingkang kinersakaken inggih punika umat sageda tansah tumindak adil, setya, andhap asor.
“He manungsa kowe wus kaparingan sumurup apa kang becik, lan apa kang dadi pepundhutane Pangeran Yehuwah marang kowe; kajaba mung tumindak adil, lan tresna marang laku setya, apa maneh andhap-asor ana ing ngarsane Allah”
Sami kadosdene Gusti Allah sampun tumindak adil dhateng bangsa Israel, kita ugi mitados Gusti Allah taksih nandukaken kaadilan kangge umatipun kalebet kita ingkang gesang ing jaman samangke. Gusti Allah badhe mbelani kita ingkang prihatin, kaluwen, lembah manah, resik manah, ambek welasan, remen damel tentrem lan tiyang ingkang kaaniaya ugi prelu mbelani ingkang dipun cap bodho lan ringkih dening jagad. Amargi Gusti Allah mbelani kita mila kita badhe tetep saged ngraosaken rahayu/bingah ing sadhengah kawontenan. Bingah dalah sisah Gusti Allah tansah nunggil kita. Nanging temtunipun kita boten namung cekap ngraosaken bingah kangge dhiri kita piyambak. Kita ugi kedah saged damel tiyang sanes bingah minangka wujud pangucap sokur, awit saking kaadilan saking Gusti ingkang sampun Gusti Allah tandukaken kangge kita. Caranipun:
• Boten pareng ngremehaken tiyang sanes langkung-langkung tiyang ingkang martosaken Kristus. Kadospundi kemawon tiyang ingkang martosaken Kristus kedah kita aosi amargi tiyang-tiyang punika badhe dipun belani dening Gusti Allah.
• Kedah setya martosaken Sang Kristus sinaosa jagad ngremehaken kita, pramila prelu ngicali raos mindher kanthi cara kita kedah yakin bilih kita kautus dening Allah lan Gusti badhe belani kita saking tiyang ingkang ngremehaken kita nanging ugi boten pareng gumungung.
Cekakipun sageda kita gesang kanthi kebak tumindak adil, setya, andhap asor. Tigang sikep punika wujud kita ngucap sokur awit kaadilanipun Gusti kangge kita lan ugi ngetingalaken bilih kita gesang wonten ing kawicaksananipun Gusti Allah lan boten kawicaksananipun manungsa. Menawi kita gesang ing salebeting kawicaksananipun Gusti inggih punika gesang adil, setya, andhap asor kita badhe dipun parengaken Gusti ngraosaken kabingahan ingkang tansah kepengin kita raosken. Sugeng ngraosaken gesang ingkang kebak karahayon saking Gusti ing salebeting gesang wonten ing kawicaksananipun Gusti
Cekap sementen, nggih. Kulo badhe nerusaken lampah…….
August 24, 2009 at 6:20 am
July 19, 2009 at 12:35 pm
gedhening iman lan gedhening hawa bakalane nentoake nalika ruh ucul saka wadhag..ewodhene wadhag kuwi akeh nglakoni ala yo howo,mengko naliko wadhage uwis dadi lemah dipangan para kewan lan ruh uwis nora gumatuk maneh karo wadhag, yo aja nyalahake pangeran nek bakal dadi ruh sing kebak hawa lan bakal ngrumbyang goleki tetulung..kamongko uwis ora nono sing iso nulungi..lan sewalikane…
August 31, 2009 at 8:08 am
Mak Ginem berkata,”Ngger…..anak2 ku kabeh……sliramu kok yo podo umyek nggagas perkoro Mak Rifat, ngelingono ngger…..makmu wis rong ndino gak mangan….leren disek olehmu nggagas mak rifat……angur nggagas Makmu disek ae….aku kirimono beras yo…..matur suwun Nggeeeer……”
daya upaya dan tiada kekuatan kecuali dengan pertolongan Allah).
March 9, 2010 at 12:36 pm
mugi-mugi sageto dados pecut kagem badan kulo piyambak
sing dados rasanipun manah supados ngerti gusti allah. amargo “gusti allah” iku sejatine “bagusing ati lan bagusing pollah”. tiyang gesan wonten alam dunyo puniko yen mboten saged kados puniko arane tiyang sing mbonten nggenah lan nggladrah uripe. panjenengan puniko sampun sae penghayatanipun ananging kedah dipun selami kanti manah ingkang luwih nggenah. pramilo mugi-mugi kemawon panjenengan saged mukti ngejogi, ananing tiap hurip ing alam dunyo puniko kedah saged “mamayu hayuning bawaono” lak ngoten toh ….?!!
ngapunten bilih rade nylekit ing manah, niatpun namung urun rembug
awake dewe kudu ngerti rek..sopo sih hamba iku.. sopo sih Tuhan iku.. Sing sholat iku sopo.. sing disholati juga sopo.. Hati-hati.. nyawiji bukan jadi Tuhan.. Tuhan tetap Tuhan.. hamba yo tetep hamba.. nyawiji iku penting soale.. ajo sampek rek awake dewe dadi syirik..goro-goro ora
pengalaman Nabi Musa kepingin melihat Tuhan.. hancur gunung.. semaput Nabi Musa.. lah.. digowo zahire. Makane yen kepingin nyawiji diancurno dhisik.. Iki
lha nek q belajar makrifat takutnya tar lupa urusan dunia?gaweane mung ngibadah..padahal duwe kewajiban cari nafkah…bagun negoro…dadi wong sugih wong negorone dewe ki mlarat…dadi wong pinter wong rata2 penemu2 ki kok wong barat wae? tar malah ora duwe semagat juang,,,aku dadi bingung?????
May 20, 2010 at 10:50 am
esih ana sing njaluk dalil2 yah..??
ana maning sing ndalil tp mung seayat heheehhhe…
ati2 loh jarene akeh wong nggunakna dalil2 tp mung di nggo kepentingan pribadi. yen pengin weruh dalil2
Pinter, atau 30 jus di waca kabeh, arti2 ne aja mung di waca, tp di pahami secara seksama pasti ketemu.
mbah kumitir lan mbah2 kabeh, tulung len aku ki wis tua tp nembe play group (tk bae durung), pimen carane ben bisa mlempat duwur.
July 16, 2010 at 4:26 pm
Nuwun sewu… poro kadang sedoyo… meniko wonten pituturipun poro sepuh… syair pocung :
SOWAN MRING HYANG WIDI GAWAT KANG SAYEKTOS.GAWAT KELIWAT,UMPANING KOYO NGUWOT SIROTOL
yang masih suka sok tau he..he..he
August 13, 2010 at 11:40 am
ass.. maturnuwun mz pencerahipun. nyuwun perso mz darno, ingkang disebut setipis cahaya bening niku ingkang kados pundi…? maturnuwun
indro.5,heneng,hening,henung.6,mulyo guno ponco waktu.7,menehno teken marang wong kang wuto,menehno mangan marang wong kang luwe,menehno busono marang wong kang wudo,menehno ngiyup marang wong kang
August 30, 2010 at 3:41 pm
Gaweanku angon bocah, ayo konco kabeh pada nyebar ngudhal piwulang kautaman…kanggo bekel ning alam kelanggengan ugo nyegah laku
Sapa sing arep nggarap yen ora panjenengan kabeh sing duwe linuwuh…
Mula ajda bengkerengan rebut kebeneran kang ora ana pungkase sebab sing bener mung siji yoiku Gusti Allah kang Maha Kuwasa.
October 31, 2010 at 3:24 pm
duh gusti mbonten wonten pengeran kejobo panjengan ingkang mengerani wong alam kabeh, kulo nyuwun barokahipun surat alfateha panjengan kagem sedulur-sedulur kulo lan wong sak alam dunyo supados saget angsal pitulungan,pengayoman,lan welas asihipun Panjengan
mugi-mugi mawon sedanten sedulur tetep tentrem ayem, kawulo namung nyimak kemawon, monggo dipun terusaken, sae kok, sedanten tinggal kito kemawon. menawi nyimak kelawan manah netral lan cerdik,
mulo bukane kanggo mangerteni ROSO JATI iku kudu meruhi bab ilmune lan tataran tatarane kanti wijang/ceto lan gamblang,ojo nganti keliru ing pamawas lan pangerten jer yen wis ameruhi dodk selehe kanti ma’rifat paham iku Agung faedahe. Lha yen siro arep meruhi,lakonono kanti sucining ati lan pikir,ugo karep lan manteb,madepo lan sabar narimo,pasrah marang Gusti kang murbeng GESANG. dodok selehe iku dumadi soko 9
insan : yoiku ing alam mulai titah umat opo dene mahluk dititahake ono ing alam padang,lahir cenger kang disebut KUNFAYAKUN yoiku kang dumunung ono ing sukmo mulyo, roso
kito lahir ing alam padang umur 100 dino tumekane umur 3 taun yoiku kang dumunung ing SUKMO LUHUR. 3. alam insan kamil mukamil : yoiku urip ono ing alam padang lan wis kadunungan roso rumoso pangerten kang sampurno, yo ing alam iki podo tumitah wajib ameruhi asal kamulaning urip lan
Penipuan Berkedok Spiritual (ilmu ghaib) →
Tonggone akeh sing ewuh.Deweke ora nduwe duit sing kanggo buwoh.Mulo iku
“GODHA”	30 Jun 2009 2 Komentar
Tag:GEGURITAN, godha, jemjem, jinem
wis ora kok gegem maneh pitutur luhur kang sumulur
delengen layangan oleng kang kasaput angin esuk
Agu 14, 2009 @ 21:16:33 Nggih…dawah sami2, mugi wahana punika saged piranti minangka srana ngudi seserepan ingkang sae, amin..
Kecamatan Sawahan, Petemon, Kupang Krajan, Banyu Urip, Putat Jaya, Pakis, Kecamatan Semampir, Ampel, Sidotopo, Pegirian, Wonokusumo, Ujung, Kecamatan Simokerto, Kapasan,, Tambakrejo,
Purwoyoso, Tambak Aji, Wonosari, Pedurungan, Gemah, Kalicari, Muktiharjo Kidul, Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor,
dilempari tomat, sing endi sing ra metu?
NUWUN NGGIH… NYUWUN NGAMPIL BADHE PUN KULO JIPLAK… NUWUN TANPO UPAMI SAK DERENGIPUN…..
Gusti Kanjeng Ratu Hayu dan Kanjeng Pangeran Haryo ... 3 ~ poetrafoto.comFoto Pernikahan Royal Wedding Photos Keraton Yogyakarta 2013Foto-Foto
Hamengkubuwono X, Gusti Kanjeng Ratu Hayu (29) dengan Kanjeng Pangeran Haryo ... 48 +23 swaragamajogja.comDHAUP AGENG:
wuri / mangkono trahing ngawirya / yen amasah mesu
mind / dumadya Glis dumugi / iya ing sakarsanipun / wong Agung Ngeksiganda / nugrahane prapteng mangkin / Purebred-pada tumareh darabe authority / /
Robison (lair kanthi jeneng Emily Burns Erwin, lair ing Pittsfield, Massachusetts, Amérika Sarékat, 16 Agustus 1972; umur 44 taun ya iku penyanyi lan uga dadi pangripta lagu saka Amérika Sarékat.[1] Dhèwèké uga pamadeg grup musik Dixie Chicks kang ditepungi bisa mainaké alat musik kaya banjo, dobro, gitar, papoose, bass akustik, mandolin, akordion, lan sitar.[1]
Nalika isih cilik, Emily Erwin diajak pindhah wong tuwané saka Pittsfield, Massachusetts ing Addison, Texas kang ana ing pinggir kutha Dallas. Dhèwèké digedhèkaké bebarengan karo mbakyuné Julia lan Martha.[1] Wong tuwané duwé kepénginan Emily lan Martha bisa nguwasani macem-macem alat musik nalika isih ana ing SD.[1] Sawisé miwiti sinau biola ya iku nalika umur 7 taun, banjo ya iku nalika umure 10 taun, Emily banjur njajal kanggo nyinaoni kabèh jinis alat musik gèsèk kang bisa ditemoni.[2]
Sakwisé mahir dolanan alat musik, Emily lan Martie saka taun 1984 nganti tekan taun 1989 mbentuk grup musik bareng karo kanca sekolahé, Troy lan Sharon Gilchrist.[2] Wong papat mau banjur mbentuk grup Blue Night Express.[2] Jeneng mau dijupuk merga grup mau mèlu ana ing fèstival-fèstival musik kang leté adoh.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Emily_Robison&oldid=1100148"	Kategori: Pemusik Amerika SerikatPenyanyiLair 1972Rintisan biografi musikusKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 21 Oktober 2016.
ana lintang kemukus metu ing : Wetan, ngalamat ana ratu sungkawa. Para nayakaning praja padha ewuh pikirane. Wong desa akeh kang karusakan lan susah atine. Udan deres.
ngalamat ana ratu surud (seda). Wong desa akeh kang ngalih, udan arang. Woh2an akeh
Kulon, ngalamat ana ratu surud. Wong desa padha nindakake kabecikan.
6.Lor kulon, ngalamat ana Ratu pasulayan, rebutan raja darbeke lan pangwasane. Para Adipati padha tukaran rebut bener. Wong desa padha sedhih atine. Kebo sapi akeh kang mati. udan lan gludhug salah mangsa. Grahana marambah-rambah tur suwe.
Laku hambeging kisma : Lire tansah murah marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi,
kagunan marang kawula dasih sarana wulanging dwija. Sogata samurwating dununge. Kutha desa sanadyan lengkehing wukir, sadrajat sapangkat padha sinungan pamardi putra.
Laku hambeging baskara : Lire : tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad, segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya, Bumi mekar nuwuhake thethukulan, iya marga saka kadayang
Laku hambeging dahana. Lire : angrampungi. Ora ana sawiji-wiji kang ora lebur dening dahana. Tumrap lelabuhaning nata, pangwak
apike iku ndek segoro mbelut (wetane Delegan) iku loh rodo dowo, omboh yo lueih apik timbang delega
pm	suwun wis mampir ngombe nang blokku cak.Mugo saduluran iki terus
sawijining panulis basa Jerman sing wigati. Kafka lair ing sawijining kulawarga Yahudi kelas manengah ing Praha, Austria-Hongaria (saiki ing Céko). Karya-karya wigatiné kalebu Die Verwandlung ("Owah-owahan" 1915), Der Process ("Prosès Pangadilan" 1925) lan Das Schloss ("Kastil" 1926).
Nalika dhèwèké urip, padunung Praha akèhé nuturaké basa Céko, nanging uga ana padunung sing nuturaké basa Jerman. Pamilahan antarané para padunung sing nuturaké basa Céko saka padunung sing nuturaké basa Jerman iku kadadèn, jalaran rong kelompok iki padha-padha ndhedhesaké jatidhiri nasionalé
Sangkaning kulawarga Kafka[besut | besut sumber]
Praha, kutha krajan Bohémia. Bapakné, Hermann Kafka (1852–1931), diarani minangka sawijining "wong dagang utawa bisnis sing gedhé awaké, égois lan dominan"[1].
kulawarga sing nduwé saka Poděbrady, lan pawiyatané luwih dhuwur tinimbang bojoné. Ing tokoné bojoné dhèwèké uga ndarbèni hak bisa mèlu ngatur, lan saben dina Julie nyambut gawé nganti rolas jam.
Kajaba sadulué lanang Georg lan Heinrich sing wis tilar donya minangka bocah, Franz Kafka uga ndarbèni adhi wadon telu. Telu-teluné nanging ing tembé bakal dideportasi manyang mbokmanawa kamp konsentrasi utawa ghetto. Sawisé iku dunungé ora kinawruhan manèh. Seduluré ya iku Gabriele, apeparab Elli (1889–1941?), Valerie, apeparab
Sauntara Kafka ing layang-layangé, buku padinan, lan tèks-tèks prosa dijlèntrèhaké gegayutané marang bapakné, ibuné mèh ora diomongaké. Senadyan mengkono, sanak saduluré saka ibuné uga ana sing dadi paraga ing carita-caritané Kafka,[4] kayata si nimpuna Talmud sing nyèntrik lan njomblo.[5] Contoné ya iku pak ciliké, Siegfried Löwy sing dadi tuladhané dhokter désa ing carita Ein Landarzt ('Sawijining Dhokter Désa).
Mangsa cilik lan pawiyatané[besut | besut sumber]
Ing Dům U Minuty Kafka manggon karo kulawargané antara taun 1889 lan 1896. Adhiné telu lair ing kéné kabèh.[6]
Saka taun 1889 nganti 1893, Kafka sekolah ing die Deutsche Knabenschule ing Fleischmarkt ing Praha. Sawisé lulus, Franz nurut dhawuhé bapakné lan banjur sekolah ing Gymnasium Negeri Humanistis ing punjer kutha Praha ing Puri Goltz-Kinsky. Toko wong tuwané uga ana ing gedhong iki.[7] Kanca-kancané nalika jamané sekolah manengah ya iku Rudolf Illowý, Hugo Bergmann, Ewald Felix Příbram, lan Paul Kisch saha Oskar Pollak, sing uga dadi kancané kuliah ing universitas. Ing tembé Kafka bakal nyambut gawé ing
Nalika dadi siswa sekolah, Kafka wis seneng marang kasusastran. Nanging corètan karyané sing mbiyèn wis ora ana manèh,
dibayar, sataun suwéné ing pangadilan negeri lan pangadilan tindak pidana.[11]
Pagawéyané[besut | besut sumber]
pancolotan lelucon", ya mengkono iku gagasané Kafka perkara pagawéyané. Dhèwèké tau nulis marang Milena Jasenská: "Tugasku iku anèh banget lan ènthèng banget [...] aku nganti ora mudheng genéya aku olèh dhuwit".
Kafka ngrasakaké manawa sumbangsihé ing perusahaan wong tuwané sing dikarepaké kulawargané iku nggawé sesek. Wiwit taun 1911, dhèwèké kudu nyambut gawé ing pabrik asbès darbéné ipéné. Ing pabrik iki dhèwèké ora bisa berkembang, kamangka kafka iku digawé dadi salah sawijining peséro. Saliyané iku lakuné Kafka sing grapyak marang para buruh, béda banget karo tumindhaké bapakné sing mrebawani.
Perang Donya I banjur nggawa pangalaman anyar, manawa èwonan pangungsi Yahudi kepéngin menyang Praha. Minangka tetulungan marang para tentara, Kafka
kareksa lan ora perlu mèlu perang, sawisé Kafka ing taun 1915 dianggep layak sacara militèr lan bisa dikerahaké. Ing sisih liyané, Kafka dadi lara TBC rong taun engkas. Kafka banjur njaluk dipènsiyun. Nanging perusahaan ora mènèhi pènsiyun, pas ing tanggal 1 Juli 1922 dhèwèké pungkasané bisa bébas.
Gegayutan karo bapakné[besut | besut sumber]
Kaca kapisan saka Brief an den Vater ('Layang marang
Franz Kafka dhéwé olèhé nggambaraké bapakné iku minangka priyayi sing sènsitif, ngati-ati, lan malahan isin saha sok ngengen-engen. Bapakné iku bisa nyambut gawé akèh saha tlatèn lan dadi wong nduwé kamangka asalé saka kalangan kulawarga mlarat. Nanging bapakné iku bisa dadi wong déné wateké sing
anak-anak serta pegawéné sing luwih kepènak, sing namung bisa dijamin déning awaké karo ngangsa banget.
Ing Layang marang kang Rama Franz Kafka nglèhaké bapakné sing nrapaké kakuwasan otoritèr: "Bapak mung bisa ngrengkuh anak, kaya déné wateké bapak dhéwé, nganggo kakuwatan gedhé, mbengok lan duka, lan ing perkara iki, Bapak pancèn cocog, amerga Bapak kersa ngwujudaké dalem dadi bocah lanang sing kuwat lan kendel."
Ing carita-caritané Kafka, paraga sang bapak ora arang digambaraké kuwasa, nanging uga ora adil, kayata ing novèl Die Verwandlung. Sajroning novèl iki, sang paraga utama, Gregor, sing wis owah dadi kéwan gegremetan, dibalangi apel déning bapakné nganti tatu lan banjur lampus. Ing cerkak Das Urteil, sawijining bapak sing dominan lan nggegirisi nibani vonis marang anaké, Georg Bendemann, paukuman "pati déné keblebekan banyu". Si anak ing carita iki banjur ya nuruti bapakné lan mencolot saka kreteg mlebu ing banyu.
Kanca-kancané[besut | besut sumber]
Ing Praha Kafka nduwé klompok kanca-kanca sing klangenané padha, klompoké iki kawujudaké ing taun-taun kapisan nalika dhèwèké kuliah ing universitas (uga diaranai Prager Kreis ing basa Jerman). Saliyané Max Brod, kanca-kancané ya iku Felix Weltsch, sing ing tembé dadi filsuf, serta padha-padha panulis Oskar Baum lan Franz Werfel.
Brod iku sing kapisan lan wis awal bisa nitèni kawasisané Kafka. Dhèwèké uga sing ngakon kancané mbabaraké bukuné ing panerbit anyar, Rowohlt Verlag sing dumunung ing Kutha Leipzig.[13] Minangka wakilé Kafka sawisé Kafka tilar donya, Max Brod menggak supaya karya-karyané sing awujud fragmèn-fragmèn roman sing durung rampung diobong.
Antara kanca-kancané uga ana sawijining tokoh sing jenengé Jizchak Löwy. Dhèwèké iku pamain sandhiwara lan asalé saka sawijining kulawarga Yahudi Hasidut, ing
dadi seniman. Löwy iku muncul dadi sawijining paraga ing sawijing fragmèn caritané Kafka Vom jüdischen Theater.
Kafka olèhé gegayutan karo kulawargané raket dhéwé karo adhiné Ottla. Dhèwèké iku sing tansah nulung kangmasé manawa lara parah lan perlu pitulung serta panglipur.
Pribadi[besut | besut sumber]
Kafka nalika urip ora tau omah-omah. Miturut Max Brod, Kafka iku "disiksa" déning kadrengan asmarané lan panulis biografi Kafka, Reiner Stach ngandharaké manawa sadawané uripé iku, Kafka "tansah ngoyak wong wadon" lan dhèwèké wedi manawa "gagal sacara sèksual".[14] Nalika wis diwasa, Kafka kerep nekani bordhil[15][16][17] lan dhèwèké uga nduwé klangenan marang pornografi.[18] Saliyané iku dhèwèké uga ndarbèni rélasi karo sawetara wong wadon. Ing tanggal 13 Agustus 1912, Kafka ketemu karo Felice Bauer, saduluré Brod, sing nyambut gawé ing Berlin minangka wakil sawijining perusahaan diktafpn. Sawisé ketemu Felice ing omahé Brod, Kafka nulis ing buku padinané:
Mbak FB. Nalika aku teka ing ngomahé Brod tanggal 13 Agustus, wong wadon iku lungguh cedhak méja. Aku ora kepéngin ngerti wektu iku, sapa dhèwèké, nanging ora perduli waé. Ceking mawa rai kosong sing cetha nuduhaké kakosongan kapribadèné. Guluné ora ditutupi. Nganggo blus. Rupané lugu banget nganggo gauné, nanging tibakné ora babar belas. (Aku nggawé jarak sesithik srana olèhku nitèni awaké). Irungé kaya tugel. Rambuté pirang warnané, rada
Sawisé prastawa iki, Kafka nulis carita Das Urteil ing namung sawengi waé serta bakal mroduksi roman Der Verschollene lan Die Verwandlung. Olèhé Kafka lan Felice Bauer komunikasi, kerepé nganggo srana layang ing wanci limang taun sawisé iki. Wong loro iki uga sok-
sakiwa-tengené taun 1920, Kafka tunangan manèh kaping telu, saiki karo Julie Wohryzek, sawijining réwang kamar hotèl sing mlarat lan ora sekolahan.[21][24] Senadyan wong loro iki banjur nyéwa kamar bebarengan lan ngrencanakaké tanggal mantènan, mantènané ora tau kalaksanan. Bapakné Franz Kafka ora sarujuk yèn dhèwèké rabi karo Julie, amerga Julie iku nganut faham Zionisme. Sadurunge tanggal mantènané sing wis direncanakaké, dhèwèké
wanita Yahudi saka Berlin. Brod banjur kandha manawa Bloch nglairaké anak lanang katurunané Kafka, senadyan Kafka ora tau ngertèni lan tepung karo anak
Agustus 1917. Banjur dhèwèké pindhah menyang Désa Zürau (Siřem ing basa Céko) ing Bohémia. Ing kana, adhiné, Ottla nyambut gawé ing pertaniané ipéné, Hermann. Kafka seneng ana ing kana lan rumangsa kepénak. Ing tembé dhèwèké bakal nulis manawa wayah iki, mobokmanawa wayah sajroning uripé sing kepéna dhéwé, amerga Kafka ora nduwé beban tanggung jawab babar belas. Dhèwèké nulis buku padinan lan Oktavheft. Saka cathetan ing buku-buku iki, Kafka njupuk 109 lembar
miwiti hubungan sing raket karo Milena Jesenská, sawijining wartawati lan panulis Céko. Layang-layangé marang Milena ing tembé dibabar minangka Briefe an Milena.[34] Nalika liburan ing sasi Juli 1923 ing Graal-Müritz, cedhak Segara Baltik, Kafka ketemu karo Dora Diamant, sawijing guru TK umur 25 taun saka kulawarga Yahudi Ortodoks. Kafka sing nduwé pangarep mlayu saka pangaribawané kulawargané dhéwé supaya bisa konsèntrasi nulis, banjur pindhah menyang Berlin
panampilané prasaja.[36][37][38] Brod madakaké Kafka karo Heinrich von Kleist, loro-loroné bisa nggambaraké sawijining kahanan sacara réalistis lan persis.[39] Brod nganggep manawa Kafka iku salah sawijining wong sing nyenengaké sing tau ditemoni; Kafka uga seneng guyonan karo kanca-kancané, nanging uga nulungi lan ngandhan-ngandhani kanca-kancané manawa lagi susah.[40]
nonjol iku kajujurané serta setiti banget.[41][42] Kafka iku bisa njajaki détail sing ora digatèkaké wong sacara jero mawa rasa asih lan persis nganti perkara-perkara sing sadurungé ora katon lan semu anèh nanging bener bisa muncul.[43]
Senadyan Kafka ora patiya katarik latihan ulah raga nalika isih cilik, dhèwèké sawisé seneng marang dolanan lan aktivitas fisik,[44] sarana nunggangi jaran, nglangi, lan melah utawa ndhayung.[41] Ing pungkasaning minggu, dhèwèké lan para kancané mlaku-mlaku adoh, sing direncanakaké déning Kafka dhéwé.[45] Klangenan liyané ya iku pangobatan alternatif, sistim pawiyatan modèn kayata Montessori,[41] lan panemon-panemon tèknik anyar kayata montor mabur lan filem.[46] Nulis iku wigati kanggo Kafka, dianggep minangka "sajinising cara dedonga".[47] Dhèwèké sènsitif banget marang swara ribut lan luwih seneng manawa swasané sepi lan suwung manawa lagi nulis.[48]
Pérez-Álvarez naté kandha manawa Kafka katoné nandhang gangguan kapribadèn skizoid.[49] Gaya panulisané, mituruté, ora mung ing "Die Verwandlung" ("Métamorfosis"), nanging uga ing sawetara tulisan liyané, katoné nudhuhaké ciri-ciri wong sing nandhang gangguan skizoid ing tahap asor nganti tengah. Ciri-ciri iki bisa nrangaké akèh karya panulisané.[50] Rasa
Donya dahsyat sing ana sajroning sirahku. Nanging kepriyé carané mbébasaké awakku tanpa mbedhah. Lan luwih becik kaping sèwu mbedhahaké tinimbang nahan utawa mendhem kabèh iku. Mulané aku ana ing kéné, prekara iku cetha kanggoku.[52]
anorèksia nèrvosa sing ora lumrah",[55] lan uga manawa Kafka iku ora mung kasepèn lan dèprèsif nanging uga "sakala-kala kepara arep nglalu".[37] Ing buku Franz Kafka, the Jewish Patient (Franz Kafka, si Pasièn Yahudi 1995), Sander Gilman nglakoni invèstigasi "genéya sawijining wong Yahudi bisa dikira 'hipokondris' utawa 'homosèksual' lan kepriyé Kafka nrapakaké aspèk-aspèk cara mangertèni Wong Yahudi lanang sajroning tulisan lan citra awaké dhéwé".[56] Kafka lau nggagas arep nglalu paling ora pisan, ing pungkasan taun 1912.[57]
agama Céko.[59] Hugo Bergmann sing padha sasekolah SD lan SMP/SMA karo Kafka, dadi padu karo Kafka nalika taun kuliah pungkasan(1900–1901) amerga "Paham sosialismené [Kafka] lan paham
iku téori aliénasi Karl Marx. Sementara panemuné sing lumrah iku manawa gambarané Kafka sing magepokan karo aliénasi wis ora rélévan manèh kanggo sawijining masarakat sing wis mbusak aliénasi, sawijining konferènsi 1963 ing Liblice, Cékoslowakia kanggo mbalèni nuwèni kawigatèné gambarané Kafka ngenani birokrasi.[64] Apa Kafka iku sawijining panulis pulitik utawa dudu, nganti sepréné isih dadi bahan débat.[65]
iki ora muncul ing kabèh karya sastrané.[66] Ing wektu sing padha, Reiner Stach, panulis biografiné nafsiraké Asu-asu Udara ing caritané Kafka Forschungen eines Hundes ('Panlitèn sawijining Asu') minangka Bangsa Yahudi ing diaspora.[67] Kafka wis nau mutusaké arep pindhah menyang Palèstina lan wis sinau basa Ibrani sacara intènsif. Nanging kaséhatan awaké sing sangsaya ala, ngalangi rencanané pindhah ing taun 1923. Reiner Stach ngringkes: "Palèstina mung panggah impèn waé, sing awaké nggawé impèn iki dadi sirna."[68]
Sawijining watu kijing sing mratélakaké jenengé wong telu: Franz,
sasi Maret 1924, dhèwèké mulih menyang Praha saka Berlin,[21] ing kana dhèwèké banjur diurusi anggota kulawargané, utamané Ottla adhiné. Banjur dhèwèké lunga menyang sanatoriumé Dr. Hoffmann ing Kierling cedhak Wina supaya dirawat, ing tanggal 10 April,[34] lan tilar donya ing kana tanggal 3 Juni 1924. Panyebabé katoné déné kaliren, amerga kondisi tenggorokané Kafka dadi nggawé lara kanggo ngulu panganan, lan ing wektu iku durung ana infus, dadi dhèwèké ora bisa diwèhi nutrisi.[69][70] Kafka nalika tilar donya lagi nyunting "Sawijining Seniman Luwét", olèhé nganggit wis wiwit sadurungé
nalika isih urip iku ora kawentar, nanging dhèwèké dhéwé ora nganggep iku wigati. Sawisé tilar donya, dhèwèké bakal kondhang.[47]
Kabèh karyané Kafka sing wis dibabar kabèh ditulis ing basa Jerman, kajaba sawetara layang marang Milena Jesenská sing ditulis mawa basa Céko. Apa sing dibabar nalika urip namung sithik gunggungé. Kafka ora ngrampungaké novèl lan romané sing dawa serta ngobong 90% tulisané,[72][73] akèhé nalika dhèwèké manggon
owah dadi sawijining ungeheuren Ungeziefer, hama utawa kéwan gegremetan sing nggegirisi. Tembung Ungeziefer ing basa Jerman iku, sajatiné istilah umum kanggo kéwan reged lan kéwan sing disingkiri. Para kritikus nganggep karya iki minangka salah sawijining karya inovatif ing abad kaping 20.[79][80][81]
Carita "In der Strafkolonie" ("Ing Tanah Padendhan"), iku ngandharaké sawijining piranti panyiksan lan
iki ngandharaké sawijining paraga sing dadi korban lan rumangsa manawa kasenengané sangsaya kurang marang katrampilan: pasa kanthi wektu suwé.[82] Caritané sing pungkasan,
kasusastran ing tembé bakal ngwiji upaya Kafka iki manawa dhèwèké nalika iku bisa nemokaké gaya pribadiné. Kafka lir kesetrum listrik awit sadurungé durung tau dhèwèké bisa nulis nganti intènsif kaya mengkéné iki. Uga dayaning carita marang awaké dhéwé, sawisé bola-bali diwaca, sangsaya mrebawani Kafka lan
kerep dianggep manawa karya trobosan Kafka. Isiné ngandharaké gegayutan seret antara sawijining anak lanang marang bapakné sing dominan. Banjur ana kahanan anyar manawa
namung bisa nulis, mawa gegandhèngan mengkéné, mawa jiwa lan raga sing dibukak babar pisan),[87]. Carita iki "ngrembaka kayadéné kalairan sejati, blépotan ayid saha rereged".[88]
Carita iki pisanan dibabar ing Leipzig taun 1912 lan diaturaké marang "Nona Felice Bauer", lan ing édisi sabanjuré marang "F."[34]
Roman (novèl)[besut | besut sumber]
Roman kapisan Kafka ditulis ing taun 1912;[89] irah-irahané bab kapisané ya iku "Der Heizer" ("Juru Pamanas"). Bukuné sing durung rampung diarani Kafka Der Verschollene (Wong Lanang sing Ilang), nanging Brod sing mbabar buku iki sawisé Kafka séda, ngarani buku iki Amerika.[90] Kafka diilhami pangalamané antarané para pamirsa pagelaran téater Yiddish ing taun sadurungé. Dhèwèké wiwit sadar ngenani warisan budaya leluhuré lan banjur bisa aprésiasi jinis budaya kaya ngéné. Dhèwèké uga wiwit mikir manawa aprésiasi kanggo warisan budaya iku ana sajroning kalbuné kabèh wong.[91] Buku iki luwih lucu lan réalistis tinimbang akèh-akèhé karya Kafka liyané. Roman iki
nggiring sang paraga tumeka menyang ing kahanan sing anèh-anèh.[92] Bukuné nganggo akèh détail pangalaman para seduluré sing pindhah menyang Amérika Sarékat[93] lan karya iki siji-sijiné karya Kafka sing ndarbèni pungkasan nyenengaké.[94]
Ing taun 1914, Kafka nulis roman Der Process (Prosès Pangadilan),[77] caritané perkara sawijining wong lanang sing dicekel péhak wewenang lan banjur dituntut ing pangadilan. Péhak wewenang iki ora bisa dihubungi lan sang paraga utama utawa para pawaca buku ya ora dikandhani apa salahé utawa luputé. Romané iki ora dirampungaké déning Kafka, nanging bab
ngandharaké manawa iku "caritané Felice".[95][96] Mula irah-irahan bukuné Canetti iku Kafka's Other Trial ('Prosès Kafka Liyané') kanggo mangertèni
karo wanci-wanci semangat taruna saha kabagyan."[96]
Miturut buku padinané, Kafka wis ngrencanakaké nulis roman Das Schloss (kastil), ing tanggal 11 Juni 1914; nanging bukuné iki ora ditulis nganti tanggal 27 Januari 1922.[77] Paraga utamané iku sawijining Landvermesser (pangukur tanah) ajeneng K., sing ngudi tanpa dimangertèni alesané kanggo golèk aksès marang péhak sing nyekel sawijining kastil utawa puri sing mréntah désané. Kekarepané Kafka iku manawa sing nyekel kastil bakal ngandhani K. nalika dhèwèké sekarat yèn "klaim kukumé kanggo manggon ing désa iku ora absah, nanging adhedhasar alesan liyané, dhèwèké diidinaké manggon lan nyambut gawé ing kana".[97] Roman iki swasanané surem lan kadhangkala
paragané mawa kalalèn lan kasembranan sing ora bisa ditrangaké.")[98]
Sajarah pambabaran[besut | besut sumber]
ing taun 1908.[99] Franz Blei mbabar rong dialog ing taun 1909 sing ing tembé dadi bagéan "Beschreibung eines Kampfes" ("Dèskripsi sawijining pangudi").[99] Cuplikan saka carita "Die Aeroplane in Brescia" ("Montor mabur ing Brescia"), iku ditulis nalika lagi ngumbara menyang Italia karo Brod, lan dibabar ing koran Bohemia ing tanggal 28
"Ing ngarepé Kukum") dibabar ing édisi Taun Anyar 1915 saka kalawarti minggon Yahudi Selbstwehr; carita iki dicithak bali ing taun 1919 minagka
musim panas menyang Weimar, Brod miwiti patemon antara Kafka lan Kurt Wolff;[102] Wolff banjur mbabar Betrachtung ing panerbit Rowohlt Verlag ing pungkasaning taun 1912 (nanging dicithak taun 1913).[103] Kafka ngaturaké buku iki marang Brod, "Für M.B.", lan nambahaké ing sawijining èksèmplar pribadi sing dicaosaké kancané
kabèh kudu dibesmi sawisé patiné Kafka. Kafka nulis: "Max sing budiman, panyuwun pungkasanku: kabèh sing taktinggalaké ... awujud buku padinan, naskah, layang-layang (duwèkku dhéwé lan saka wong liya), skètsa, lan sapanjuré kudu diobonga tanpa diwaca.[107][108] Brod mutusaké ora nglaksanakaké panjaluké Kafka lan mbabar roman serta sawetara kompilasi antara taun 1925 lan 1935. Dhèwèké nggawa akèh dokumèn sing panggah durung dibabar ing koperé menyang Palèstina, nalika dhèwèké ngungsi rana taun 1939.[109] Yang-yangané Kafka sing pungkasan, Dora Diamant (ing tembé Diamant-Lask), uga nglirwakaké panjaluké, dhèwèké ndhelikaké 20 buku sekrip lan 35 layang. Kabèh iku banjur dibeslah déning Gestapo ing taun 1933, nanging para nimpuna isih nggolèki barang-barang iku.[110]
Sauntara Brod mbabar akèh-akèhé karyané Kafka sing saiki didarbèni,[111] karyané Kafka wiwit diwigatèkaké kalangan sing luwih amba lan olèh aprésiasi. Brod rumangsa kangèlan ngatur buku cathetan Kafka srana kronologis. Salah sawijining masalah iku, Kafka kerep nulis ing bagéan séjé-séjé bukuné, sok-sokan ing tengah, sok-sokan saka mburi menyang ngarep.[112][113] Brod akèh sing ngrampungaké naskah Kafka sadurungé dibabar. Contoné, Kafka ninggalaké naskah Der Process sing ora dinomeri lan sawetara bab ya durung pepak lan naskah Das Schloss malah sawetara ukara-ukara ora rampung lan isiné isih ambigu;[113] Brod banjur nata bali bab-bab, nyunting tèks lan ngowahi titik.
Beim Bau der Chinesischen Mauer ('Nalika Mbangun Témbok Tiongkok'), kalebu cerkak mawa irah-irahan sing padha. Buku iki dibabar
Literaturarchiv (Arsip Sastra Jerman) nalika dilélang lan saiki disinggahaké ing gedhungé ing Kutha Marbach am Neckar, Jerman.[116][117] Sawisé iku Pasley dadi kepala sawijining tim (kalebu Gerhard Neumann, Jost Schillemeit lan Jürgen Born) sing ngrékonstruksi roman-roman ing basa Jerman; S.
Hoffe, sing ditaksir cacahé ana èwon.[120] Dhèwèké banjur nglepasaké utawa ngedol sawetara naskah, nanging akèh-akèhé ditinggalaké marang anaké wadon, Eva lan Ruth, sing ora gelem nglepasaké naskah-naskah iki. Prosès pangadilan diwiwiti ing taun 2008 antara anak-anaké iki lan Kapustakan Nasional Israèl, sing nduwé panemu
Eva sing isih urip.[122] Kaputusan pangadilan kulawarga ing Tel Aviv ing taun 2010 manawa naskah-naskah iki kudu dilepas, kalebu sawetara naskah sing durung ditepungi
kabèh naskahé marang Kapustakan Nasional Israèl, sing arep ndokok kabèh iku sajroning jaringen ing internèt.[125]
Surasa kritis[besut | besut sumber]
Verwandlung" manawa Kafka nudhudi "yèn wong bisa nulis mawa cara liya".[128][129] Sawijining téma utama sajroning karya-karyané Kafka lan kapisan ditemokaké sajroning cerkak "Das Urteil",[130], ya iku konflik antara bapak lan anak: rasa salah sing dilebokaké marang si anak, pungkasané bisa diilangaké mawa kasangsaran lan tobat.[131][130]
dipadhakaké marang gayané Kleist, saawal-awalé ing taun 1916, sajroning resènsi "Die Verwandlung" lan "Der Heizer" déinng
kapitalisme.[65] Absurditas lan ora anané pangarepan sing khas ana ing karya Kafka iku dideleng minangka simbuling èksistènsialisme.[134] Sawetara buku-bukuné dipangaribawani obahan èksprèsionis, kamangka akèh-akèhé kasil karya sastrané digabungaké marang genre modernis èkspèrimèntal. Kafka uga sithik ndemok
tartamtu nanging sawijining kolèksi kakuwatan anonim lan ora bisa dimangertèni. Daya-daya kakuwatan iki ora katon déning wong-wong biasa nanging ngatur kauripané manungsa, sing dadi korban ora salah sistim iki lan ora bisa mangaribawani olèhé sistim iki tumindak.[143] Para kritikus sing nyengkuyung surasa absurdis iki, mènèhi sitat saka papan Kafka njlèntrèhaké awaké dhéwé ana ing sajroning konflik karo sawijining jagad sing absurd, kayata saka sawijining kaca ing buku padinané:
Kakurung ing antarané patang témbokku dhéwé, aku nemokaké awakku dhéwé minangka sawijining wong neneka sing dikunjara ing nagara ngamanca; ... I ndeleng kulawargaku dhéwé kata wong asing, sing padatné, tradisi lan basané ora takngertèni babar belas; ... senadyan aku ora gelem, kabèh padha meksa aku supaya mèlu ritus-ritus sing anèh; ... aku ora bisa nglawan.[145]
Nanging James Hawes nduwé panemu yèn akèh gambaran Kafka ngenani prosès kukum ing carita iku Der Process—kaya ngapaa katoné métafisik, absurd, nggumunaké lan nggegirisi, sajatiné adhedhasar dèskripsi informasi akurat ngenani prosès pidana Jerman lan Austria ing jaman iku, sing luwih inquisitoir tinimbang accusatoir.[146] Senadyan Kafka nyambut gawé ing sèktor asuransi, minangka sawijining pangacara, Kafka "sadhar banget lan ngetutaké débat-débat kukum ing jamané".[142][147] Ing sawijining publikasi awal abad kaping 21 sing nganggo tulisan-tulisan kantor Kafka minangka titik awalé, [148] Pothik Ghosh ngandharaké manawa kanthi Kafka, kukum "ora nduwé jarwa liya saliyané daya kakuwatan kanggo nguwasani lan nentokaké wong liya".[149]
Pertalan[besut | besut sumber]
Karya Franz Kafka durung ana sing dipertal ing Basa Jawa, nanging sawetara wis ana sing dipertal ing Basa
Janoary M. Wibowo mertalaké Penghakiman ing internèt.[152]
Warburg ing Britania lan Alfred A. Knopf ing Amérika Sarékat[153] Sawijining édisi taun 1941, mawa pakurmatan déning Thomas Mann, nambahi popularitas Kafka ing AS ing
Masalah manawa mertalaké[besut | besut sumber]
Kafka kerep nrapaké sawijining ciri khas basa Jerman, sing ngidinaké basa iki nganggo ukara-ukara dawa sing kadhangkala dawané bisa sakaca. Ukara-ukara Kafka iki banjur bisa ngirim pesen sing ora diduga sadurungé titik, iki sing bakal dadi fokus lan intisarining ukara. Perkara iki déné struktur anak ukara ing basa Jerman sing ngwajibaké dunungé tembung kriya sawijining ukara kudu didokok mburi dhéwé. Konstruksi kaya mengkéné iki angèl bisa digawé ing basa liyané, upamané basa Inggris, basa Indonésia utawa basa Jawa. Dadi sang pangalihbasa sing kudu nyaosi para pamaos èfèk sing padha utawa paling ora èfèk sing mèmper karo tèks asliné.[155][156] Urutan tetembungan ing basa Jerman sing luwih flèksibel lan prabédan ing tingkat sintaksis, nggawé ukara ing basa Jerman bisa dipertal ing luwih saka siji ukara padhanan ing basa Inggris utawa basa liyané.[157]
awaké dhéwé/ ing /darbèné/ ambèn/ tekan/ sawijining /nggegirisi/ sremet /owah
Masalah liyané sing mèh ora bisa dipecahaké ya iku kepriyé kudu mertal sawetara tetembungan sing pancèn dipilih Kafka lan ndarbèni teges luwih saka siji. Dadi pertalan angèl digawé.[159][160] Salah sawijining conto iku ana ing ukara kapisan Die Verwandlung. Tembung Jerman Ungeziefer kerep dipertal minangka kéwan gegremetan ing basa
paraga utama carita dadi kéwan apa, nanging Kafka namung kepéngin nggambaraké olèhé Gregor gila marang transformasi awaké dhéwé.[79][80]
Warisan[besut | besut sumber]
"kafkaesk"[besut | besut sumber]
Tulisan Kafka ngilhami tembung kafkaesk (ing basa Jerman) utawa "Kafkaesque" (ing basa Inggris), sing tegesé absurd lan medèni. Tembung iki ditrapaké
sing kudu dilangganKaca mawa cacad URL	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.17, 11 Maret 2013.
saiki mboh arep r15 metu opo hurak. hurak urusan. tetep tuku sing iki! nabung sek…. pertengahan 2012 jek suwe….
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - Similar Info
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak ALL OPERATOR MURAH
Wayang dan Tugu Monas Hiasi Logo YouTube | KEMOCENG
bir kalengan yo monggo mas wkwkwkwkkwkwkwkLha iki wong ndi yo kok ngerti cukrik barang opo di oplos ciu pisan mas didi????
wong bodho iku dadi pakane wong pinter …”
BATU SONGGORI8TI ( DODOL TEMPE BACEM )
oleh hadiah Sepeda Montor." jare Sablah.
Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo, nyambik, bajul lan sak panunggalane.
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang anyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok boyone guedhe-guedhe mangap kabeh.
Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.
Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo. Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh.
Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak.
"Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus
"Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti" jare Sablah gak gelem kalah.
jogja pados rejeki ten bali,,kangge bos bos agent tour jogja,kulo nyuwun bantuane menawi
“Inggih, Kanjeng Pangeran…”“Kau hubungi lagi Senopati Joyonenggolo
”“Inggih, Kanjeng Patih…,” sahut semuanya serempak.“Bukankah Kanjeng Sri Susuhunan Sultan Hamengku Buwono IV juga seorang Muslim?”“Inggih, Kanjeng Patih…”“Nah,
ING ELECTRON Y TELEC ING. AERONÁUTICA ING. AGRONEGOCIOS ING. AMBIENTAL ING. CIVIL ING. DE MINAS ING. INDUSTRIAL ING. MECÁNICA ING. MECATRÓNICA ING. SISTEMAS E
Papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng
Limo: mangan ga mangan sing penting kumpul
sing ra nganggo ketri’an ning pipa ngarep?…
Ki sakjane yo lumayan nggo pit labrakan..Timbang nggo tuku berko po
lha monggo to Gus ingkang tahun pinten BB nipun? lan ingkang nggangge rem menopo? Ingkang nggangge rem karet (biasa, model U, model botol) menopo tromol utawi torpedo?. Menawi ingkang cat2 an anyar mboten wonten Gus, wontene ingkang sampun neyeng2…….ha..ha..
Lha menawi onten muntilan kan tipe **G torpedo to Gus? menopo wonten mblabak 65? ha…ha…
Dadi Sing mateng Apel 7 wis=64+7=(6973), 64-63=(6971)
Ono djam 1 awan ngedu ajam=1947.(0782), (9215),(7138)
Ajam 9 buntute piro?=28+9=37-(1638)
Cm 76=4, 76-81=9, 67-58-10=(9741)
Sing teko Ajm 7 wis=28+7=35, 8+7=15=(8931)
menungso sing gelem manut mareng Ingsun, wis ora usah nyawang paugeran. Liyan kabeh wis tumoto bakal ndadek ake mulyo ning jagad". ( Slamet Priyadi di Lido -
menungso sing gelem manut mareng Ingsun, wis ora usah nyawang paugeran. Liyan kabeh wis tumoto bakal ndadek ake mulyo ning jagad saking
Ibrani 5:12 | Nèk dipikir, sakjané lak ya wis suwi ta enggonmu dadi wong pretyaya lan ya pantesé kowé saiki bisa mulangi liyané. Nanging wujuté ora ngono, awit tekan sepréné kowé ijik kudu diblajari piwulang sing wiwitan. Kowé ijik kaya botyah tyilik ngono, sing ngombé mèrki, durung kuwat karo pangan sing atos.
Nèk dipikir, sakjané lak ya wis suwi ta enggonmu dadi wong pretyaya lan ya pantesé kowé saiki bisa mulangi liyané. Nanging wujuté ora ngono, awit tekan sepréné kowé ijik kudu diblajari piwulang sing wiwitan. Kowé ijik kaya botyah tyilik ngono, sing ngombé mèrki, durung kuwat karo pangan sing atos. Last Verse
Brata ngakoni wong sing bisa maca lan nulis nganggo Basa Jawa saiki saya kurang. Sebabe, Basa Jawa wis ora dadi basa tulisan maneh. Pathokaning Basa Jawa dadi ora baku, banjur ilang tanpa cathetan. Sing dadi panutan Basa Jawa kari basa pacopan, siji lan sijine ora padha, gumantung saka pangrungu. Apa meneh yen sing dadi panutan iku seje-seje. Pathokane basa dadi owah gingsir.Generasi putu wis ora kaya generasi embah. Bisa bae embahe biyen ngerteni tembung Jawa cacah 600 tembung. Tiba ing generasi putu kari 400 tembung. Upama si bapak isih bisa muni “boten”, nanging putune ora bisa maneh ngucap “boten”, tembung sing dingerteni kari “ora”. Ing taun 1960 nalika cacahe wong Indonesia 60 yuta,
Suparto Brata olehe kandha ngono kuwi ing saresehan sastra lan basa Jawa sing diadani dening Taman Budaya Jawa Tengah ing Surakarta Juni 1993. Manut pengalamane Suparto Brata ing taun 1960 ana sawijining majalah Basa Jawa sing tiras/oplahe bisa ngancik 80.000 nganti 120.000 ekssemplar. Mangka wektu kuwi racake penerbitan layang
koran-koran basa Walanda kuwi, sing tirase bisa ngancik 20.000 eksemplar. Nanging tirase majalah Basa Jawa Nglancangi adoh banget nganti 120.000 eksemplar kaya kasebut ing ngarep.
ora gage nggunakake basa Jawa kanggo medhar pikiran-pikiran anyar, mbabar kemajuane jaman sarana nulis lan njarwakake buku-buku sastra, kawruh, lan teknologi marang Basa Jawa. Merga ora trampil Basa Jawa dadi kurang pepak, wagu minangka tulisan lan wacan. Para maos saya suda cacahe. Pers Jawa sing kulina ngladeni para maos sing setya kuwi kapeksa milih isi, kabar, informasi sing cocok karo ketrampilan basane para maos generasi anyar.
Senajan sing caturan nganggo Basa Jawa saya akeh, nanging ora sinau maca lan nulis nganggo Basa Jawa. Apa maneh tulisan Jawa, generasi anyar wis ora gelem nyinau sebab dianggep ara kanggo. Bareng karo majune jaman lan tekane teknologi anyar sing mahanani bebrayan gupuh golek sandhang pangan, kabeh kaya wis ora kober maneh memaca sing ora
luwih dhemen nampa ilmu, kawruh, kabar apa wae sarana ngrungokake radio utawa nonton televisi tinimbang maca. Mangka tekan seprene iki, durung ana sing nandhingi ampuhe tulisan kanggo ngisi bibit menepe kawruh ing ati lan pikiran. Wegah
lestarine basa Jawa kari gumantung marang wong Jawa dhewe. Arep digawa basa apa? Basa tulis, pers, basa tekhnik, sakarepe. Arep diumbar ono kopen ya bisa bae. Nanging Pak
Nyuwun sewu Kangmas. Panjenenganipun copet tadi lari ke sini lalu ke sana.
Petugas 2 : (keras sekali) Ha gene ngerti!! (
ANGGURE, SING MATENG 8 WIS
dee ngeyel maneh, dienteni wae), ladenono ya, aku wis males ngguwak tenogo. Hhahaha
Betul betul betul. Tukang foto gak gelem rugi. Suk mben diakali ngene wae,
dong?? Soale nek wis terkenal kan angel dijaluki tandatangan. Ndang to ndop, jalukno… Heh, sing melu Audisi iku yo aku dewe. HA??!!! Kaget ya.. yaiyyalah soale… kan awakmu wong...
mungkin.Ning aku wis cukup puas yen dadi Tahid
bengi ndelok Gebyar Keroncong di TVRI ra? ... Satu2 nya saluran sing iso dadi
githok to, Mas. Hak asasi, hak asasi !! Wong ora
dudu bir lho yo). eling pesen-e paman Ben nang cak peter parker mil, “within a great power there is a great responsible”
resolusi no.3, blogmu sik tetep lucu kok mil.. apik2
resolusi no.4, ayo mil nggambar2 maneh
resolusi no.5, misi rahasia opo mil? ojo2..gerakan separatis
wong aku cumak arep topo, kok kabeh podho wedi see….
Ket wingi golek panggonan topo gak nemu-nemu… ee.. pas saiki nemu tempat topo sing penak kok diusir-usir. Malah disangoni uyah barang. Lha aku mosok dikon dodolan uyah po piye? Aneh ya, manusia-manusia ini…
Arepe nang ndi maneh to aku iki. Nang mburitan kono, sing biyen akeh banyune, saiki wis disemen kabeh. Di paving kabeh. Aku arep ndlosor ae gak enek tempat..
hyang tunggal, lamun urip sang hyang tunggal, urip sang hyang wisesa, teka urip 3x
arhitekturedipl.ing.mašinstvadipl. ing. mašinstvaDipl.Ing. Mašinstvadipl. ing.
wis langka wong koyo pa royadin sang brigadir. Pokoke sipppp,
Miturut cerito ingkang beredar ing daerah Grobogan, saknalika pasukan Demak nang ngisor pim...
Sukoharjo Wonogoro Karanganyar Sragen Purwodadi Blora Rembang Pati Kudus Jepara Demak Ungaran Temanggung Kendal Batang Kajen Pemalang Slawi Brebes Magelang Surakarta Salatiga Semarang Pekalongan Tegal
iku jalur segara kang ciut, jembaré kira-kira 13 km, antarané Ujung Sinai lan Jazirah Arab, misahaké Teluk Aqabah karo Segara Abang. Jeneng selat iki dijupuk saka Pulo Tiran kang dumunung ing aliran selat iki. Ing pulo iki ana pasukan internasional kanggo ngawasi kabébasan pelayaran ing selat iki. Tanggal 22 Mei 1967, Mesir nutup selat iki saka kapal-kapal Israèl. Senadyan kapal-kapal dagang wigati ora liwat selat iki, nanging Israèl migunakaké bab iki minangka salah siji alesan kanggo serangan marang nagara-nagara Arab ing tahun iku.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selat_Tiran&oldid=1010112"	Kategori: Selat ing AsiaSelat ing AfrikaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
wong duraka, lan anggone seda ana ing satengahe para durjana, sanadyan Panjenengane ora nindakake kekerasan tuwin tutuke ora kadunungan cidra.
Jawa 1994: Sédané pinesthi awor karo wong ala, nanging layoné disarèkaké ing kuburané wong sugih, merga ora tau nindakaké piala, lan ora tau goroh."
botoh2 mumpuni...canda bang.nambah pngetahuan neh...!tararengkyu lah...!ngiring
kok kathah sanget mangke mboten wonten ingkang nedhi”. Duh
S; Pitulungan saking Gusti sing nggawe urip Mbah !
MM; Inggih kula tampi matur nuwun. Uang receh Rp.700,- dalam amplop dipegang-pegang. Mbah panggil anak menantunya, “Mur… iki (
hongkong 29 april 2017jowo poolsyair jowo hkgambar 4Djowo poolsangka semar	Copyright 2012 –
ora keliru sing anggun kuwi jenenge: Umi Listiyati omahe Wanakarta, Saiki ana ngendi ya ?Yen sing omahe seneng (sak bare alas kethu) : Suprayitno , mungkin karo Marwanto. Sak elingku Maryanto, sing lengen-e pokok kuwi omahe
sedulur cedhake sapi lan wedhus. Anoa mung bisa ditemokake ing Sulawesi[2], nanging uga ana anoa kang migran ing San Diego Zoological Garden.
Dawane anoa bisa nganti tekan 160–172 cm, buntute 18–31 cm. Ukuran awake kang cilik bisa dadi daya tarik anoa. Anoa gunung padatan ukurane luwih cilik. Rata-rata dhuwur awake anoa diwasa mung 75 cm. Ana kang mung 69 cm, nanging ana kang bisa nganti tekan 106 cm. Bobote anoa ya iku 150–300 kg. Anak anoa duwéni wulu kandel awarna coklat kekuningan. Saya tuwa, anoa saya ora duwé wulu kanthi werna kulit coklat peteng nganti tekan ireng. Anoa jago wernane luwih peteng tinimbang anoa babon.[3]
Anoa uripe nganti tekan umur 25 taun. Yen meteng nganti tekan 300 dina lan padatan mung bisa nglairake anak cacahe 1 sasuwene 2 taun. Anak anoa ninggalake mbok-mbokane wiwit umur 3 taun banjur mlebu ing masa puber. Anoa babon asring bebarengan 2-3 anake kang umure beda. Anoa jago luwih asring dhewekan lan luwih agresif marang anoa jago liyane. Anoa mangane tanduran tartamtu
Anoa saiki sansaya langka. Langkane anoa disebabake déning rong perkara, ya iku diburu kanggo konsumsi lan perusakan habitat. Dhisike alas-alas ing Minahasa (mulai saka Likupang nganti tekan Poigar) dienggoni anoa, saiki anoa ing kana wis ora ana. Sterilisasi anoa saka tanah kelairane saiki isih dilakoni padhahal anoa iku satwa kang
anoa dilebokake ing sajroning daftar perlindungan tertinggi ing appendix 1. Sanajan mrihatenake, populasi anoa bisa ditemokake ing Taman Nasional Bogani Nani Wartabone.
^ (Basa Indonésia)lablink.or.id Anoa (kaundhuh
ndhelik: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.16, 3 Maret 2016.
mbahe jenenge wis nyepelekne sing duwe lemah .investor wis rumongso kuaso.ora perduli karo sing mbaurekso.rumongso diewangi pem.pusat.kwi jenenge 'sopo siro sopo ingsun' 2011-01-28T19:03:13+07:00
lemah .investor wis rumongso kuaso.ora perduli karo sing mbaurekso.rumongso diewangi pem.pusat.kwi jenenge 'sopo siro sopo ingsun' yen ngene ya prabu "mataram" 'sadumuk bathuk sanyari bumi'. ngono iku
Posted By wis4n993n1 ►yen ngene ya prabu "mataram" 'sadumuk bathuk sanyari bumi'. ngono iku ngangkrik angkrik marang sing
Kowe nduwe omah opo ora.....?
G : Wah kowe ora iso ketompo ana kene.
A : Ah.. mboten, kok. Sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang-nongkrong ae.
G : Kowe nduwe motor opo ora....?
B : Sakjanipun gadhah, ning tasih wonten kampung, gampil mangke kulo
G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén
C : Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi
C : Lho, kados pundi tho....?
G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék
D : Waa......kok ngoten?
G : Engko kowé mung email emailan sing lucu.......
G : Kowé mau mréné numpak opo?
F : Lho, lha kok ... ?
G : Gawé anak waé aras2en, opo manèh nyambut gawé
K : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kok
K : Lho, lha kok ... ?
G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to?
G : Mesti kerep mbolos, wong arang2 gering
G : Perusahaan ora nompo wong BI (Buta Internet)
G : Mesti ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to?
O : Lha, kulo nggih waras to Pak.
G : Mengko kowe mesti ora krasan ana kene.
O : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
kang, nembe wes delok carane… suwun2…
anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan
marang jaman sing jare ‘semelekethe’
kaya apa sing di ujarake ‘Jayabaya’
Mar 29, 2013 @ 23:12:54 Ing tanggal 17 iki, mugi-mugi bangsa Indonesia iki diparingi saking Gusti Allah kamardikan salawase , diparingi kasejahteraan, lan mugi-mugi terorisme pun mboten wonten ing
Jawa: Nanging pangandikane Gusti Allah marang Rama Abraham: “Aja nganti dadi rengune atinira marga saka bocahe lan baturira; apa sapanjaluke Sara marang sira iku turutana, awitdene
“AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi SABTU, 16 APRIL 2011-PUSAKA LELUHUR: Menurut cerita
sugiyanto (00:26:19) : RA NGGENAH…..ora
kendedes , New kendedes semar mesem, Alex skrindo, Jaran goyang semar mesem , Jaran goyang semar mesem new kendedes, Michel jakson thiller, Hungria, Ndx, Koplo terbaru, Lanange jagad, Lagu boy demi dia, Qual bum bum mais bate, House malaysia, Diana sastra lanange jagad,
Gegarane wong akramiDudu bandha dudu rupaAmung ati pawitaneLuput pisan kena pisanYen gampang luwih gampangYen angel, angel kalangkungTan kena tinambak arta
Ranah Internet Tingkat Paling Dhuwur (Inggris: Top Level Internet Domain, TLD) iku rujukan tumrap ukara-ukara pungkasan sawisé tandha titik jroning jeneng domain. Upamané www.google.com ndarbèni domain paling dhuwur com (utawa COM, amarga jeneng domain ora mbédakaké ukara gedhé utawa cilik).
Internet Assigned Numbers Authority (IANA) wektu iki mènèhi klasifikasi Ranah Internet Tingkat Paling Dhuwur sajroning 3 jinis:
country code top-level domains (ccTLD)
Dipigunakaké kanggo kode nagara utaw wewengkon dependensi. Dumadi saka 2 ukara, contoné .jp kanggo Jepang.
Dipigunakaké déning werna-werna organisasi (conto, .com kanggo organisasi komersial). Domain iki dumadi saka 3 ukaraf utawa luwih. Sebagéyan gedhé gTLD sumadya kanggo dipigunakaké sacara ombèr, nanging kanggo alesan historis, .mil (militer Amerika Serikat) lan .gov (Pamaréntahan Federal Amerika Serikat) diwatesi lan mung bisa dianggo déning kaloro
Siji-sijiné kang ditampa ya iku .arpa. Sawetara iku domain .root ana nanging tanpa kajelasan kanggo apa gunané.
TLD umum[besut | besut sumber]
mengkono, jeneng ranah .edu dipigunakaké uga jroning praktèk kanggo sawetara situs ing Indonésia.
Sawetara jeneng ranah lokal[besut | besut sumber]
.mil.id : penggunaan sacara khusus déning militer RI
Endosperma, ing botani, iku bagéan saka wiji tetanduran ngembang (Angiospermae) sing arupa asil saka pambuahan dhobel saliyané embrio. Endosperma bisa ditelakaké minangka "sadulur kembar" embrio amarga mesthi kawangun bareng nanging béda karo embrio sing diploid, endosperma iku triploid.
Endosperma bisa dideleng kanthi cetha ing wiji-wijian tinentu, kayata pari, jagung, apokat, sarta jarak. Fungsiné sing paling utama iku minangka panyawis cadhangan ènèrgi kanggo embrio jroning prosès pakecambahan. Mula, protein panyusuné ya iku albumin, protein sing larut jroning banyu. Merga kagunaané iki, ing endosperma asring kakandhut karbohidrat lan lemak. Senajan mangkono, endosperma ora mesthi ditemokaké ing wiji-wiji sing mateng. Ing suku kacang-kacangan (Fabaceae) sarta sawi-sawian (Brassicaceae) contoné endosperma ora ditemokaké amarga nyusut (rudimenter) nalika tuwuhé wiji.
kaping pisan moco qur’an lan maknane.
Syair: iki klengkenge sing mateng 4 wis.
bambangan cakil, dance, saman, bali, kipas, gamelan, ukm ukjgs ugm, wayang, pujokusuman, panca budaya, wisnu
utawa shabu shabu iku panganan saka Jepang jinis Nabemono arupa irisan daging sapi kang tipis banget kang dicelupake menyang panci khusus isine banyu panas ing sadhuwuring meja makan, lan diclupake menyang kuah kaping pirang-pirang sadurunge didhahar karo saus (tare) ngandhut wijen kang diarani gomadare utawa ponzu. Ing sajroning panci padatan ana jejanganan, tahu, utawa kuzukiri.
Saliyane irisan daging sapi kang tipis banget, daging liyane uga didhahar kanthi cara shabu-shabu kayadene daging pitik, daging wedhus nom, iwah fugu, gurita lan iwak kakap. Gyūshabu iku sesebutan kanggo shabu-shabu kang nganggo daging sapi. Ing Hokkaido, shabu-shabu daging wedhus nom diarani Ramushabu. Shabu-shabu daging babi diarani Tonshabu utawa Butashabu. Ing Nagoya dikenal shabu shabu kanthi ayam Nagoya Kōchin kang diarani Niwatorishabu.
Ing Beijing lan ing laladan timur laut Tiongkok dikenal panganan kang diarani shuan yang rou (Hanzi:
arupa irisan tipis daging wedhus nom kang dimasak ing panci isine banyu umub lan padatan didhahar ing musim dingin. Panganan iki banjur digawa menyang Jepang déning wong Jepang kang tau manggon ing Manchuria.
Sing duwé rumah makan Jūnidanya kang ngadol Ochazuke lan Mizutaki ing Kyoto keprungu babagan kebiasaan dhahar ing Tiongkok saka wong-wong kang tau manggon ing kana. Sing duwé rumah makan banjur duwé ide arep nyelehake irisan tipis daging sapi ing sadhuwuring sega lan didhahar kanthi cara Ochazuke kanthi cara nggebyurake teh ijo panas ing dhuwure.
Ing taun 1952, restoran Suehiro ing Osaka mulai nyajekake masakan saka irisan tipis kang diarani Shabu-shabu lan bisa ngasilake éntuk merek dagang kanggo masakan iki ing taun 1955.
Ing jaman biyen, shabu-shabu dimasak ing dhuwure kompor areng, mula ing tengah-tengah panci shabu-shabu pancen digawe bolongan kanggo cerobong kanggo nglebukake areng. Ing Tiongkok, panci kaya mangkene diarani huo guo zi (Hanzi:
Nepangaken nami kula Ipin wakil saking Kecamatan Karangsembung. Tema ingkang kula pendet dateng pidato niki ninggih punika
Pertami-tami mangga kula pangjenengan sami, ngaturaken puji syukur dumateng Allah S.W.T, ingkang sampun nyukai rahmat sareng hidayah dumateng kula pangjenengan sami, kadose dinten puniki saged kempal teng panggenan niki kangge pangeling-eling Kabupaten Cirebon.
tinuku. Kawontenan mekonten masyarakat Kabupaten Cirebon kedah ningkataken pedamelan kang rame ing gawe suci ing pamrih. Ingkang maksude, kula
ugi purun ngerjaaken tugas-tugas genau teng griya, supados angsal pangaweru. Pangaweru niku kangge sangu gesang supados saged mbangun kiangbek ugi mbangun Kabupaten Cirebon.
Rupine cekap semonten mawon, sambutan saking kula. Bilih wonten cariosan kula ingkang sawon utawi
Siji tendon ing awak manungsa, ya iku Achilles Tendon.
Tendon (utawa sinew) iku seberkas tisu berserat fibrous connective tissue sing biasa ngubungaké otot karo balung[1]
iku mèmper karo ligament lan fascia amarga kabèh kagawé saka kolagen kajaba ligamen sing ngubungaké siji balung karo balung liyané, lan fascia sing ngubungaké otot karo otot liyané. Tendon lan otot kerja bebarengan lan mung bisa kanggo kauwatan narik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tendon&oldid=985397"	Kategori: Skeletal systemTendons	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.41, 2 Maret 2016.
tunggil tembang alit utawi sekar alit. Pupuh niki maduwe ciri kaiket antuk aturan (pada lingsa) makadi akeh baris ring tiap baitne (pada) inggih punika 8 besik. Sampun kenten akehne suku kata ring tiap-tiap baris (carik) lan suaran untat tiap-tiap baris inggih punika, 8a 8i 8a 8u 8a 4i 8a. Minab sampun wenten contone
mbok mampir nanggone inyong kene laute maen lo…
nang nggone inyong ya ana jaranan, jenenge ebeg, begalan, tapi uwis langka
mengkeh nek milih carane koyo niki, sak niki pon mboten nyoblos meleh nangging nyentang”
My engkong : “ladalah , nyentang kui opo neh le”
tiga pupuh SPRJ. Sedjarah Banjoemas wiwit saking Madjapahit (Praboe Brawidjaja II) asaling serat saking Mas Soemaredja ing
Prabu Brawijaya Kretabhumi. Babad Nagari Banyumas wiwit saking Pandhita Putra ing Pajajaran (salinan Sugeng Priyadi). Dikisahkan raja Pajajaran
pupuh tembang macapat. Punika Surat Sujarah ingkang Nuruna ing
Soedjarah ing Soemenep. disalin. dan Soedjarah ing Lemboe Peteng ing Taroeb doemoegi Ingkang Sinoewoen Praboe
babone mas..... yen jragem wis ngendog paling2 100 tapi yen blorok opo klawu iso nganti 150, opmeneh yen blorok opo klawune isih dere..... wah nek ngono aku tak gowo dewe wae, enek stok anyar isih kinyis2,
Dewa Ruci punika ing ngajeng mawi tembang Kawi sekar ageng, anggitanipun Empu Widayaka ing Nagari Mamenang, inggih ing Kadhiri."
Widayaka wau inggih Ajisaka, timuripun nama Jaka Sangkala, putranipun Empu Anggajali, ibunipun Putri ing Nagari Najran, tanah Ngarab...."
Dewa Ruci itu asalnya adalah Tembang Kawi sekar ageng, karangan Empu
liyo kyo pekalongan po semarang opo meneh jogja….lha wong bakul2 pekalongan po daerah liyo wae yen golek barang ning kendal….koncoku sing biasane nyuplai klitikan kuno2…aku ngetes takon gir karo rotel gazelle asli ning pekalongan wae njalue 300-400an…lha kancaku malah pengen didol 200….trus meneh Pit2 apik ning kendal wis rodo longko, do
Acarane TVRI Ngayogyakarto TVRI Jogja Pancen Istimewa
Seko cah cilik, gede, gede meneh,
Seko dagelan, jagongan, nganti joget-jogetan
urip sing luwih maju kango mulyakno kluarga modal gak due.
Arep mundur teko lakone urip. Sopo sing arep ngopeni bapaku…tambah dosa meneh..ngumbar wong tuo urip dewe. Dodol tanah yo gak ono sing
May 28, 2016 at 9:44 pm	Ndik Nganjuk urung enek Olive. Maklum kuthone jik ndeso, aku urip ndik Nganjuk koyok alien soale modern dewe :)))))
Posted: Februari 18, 2011 in Artikel Kejawen	0
jaman kolo bendho, akeh wong sing Greget TIRAKATE lan okeh sing
seneng dadi wong gresik,amergo kata wadone,wadone gresik niku ayu-ayu lan goyop-goyop tiange
Mei 6, 2009 pukul 8:21 pm	q seneng dadi wong gresik,amergo kata wadone,wadone gresik niku ayu-ayu lan goyop-goyop tiange
Mei 6, 2009 pukul 8:21 pm	q seneng dadi wong gresik,amergo kata wadone,wadone gresik niku ayu-ayu lan
Cikalong Kulon 126.2 Data Kependudukan dan Luas Wilayah Luas No Kecamatan Wilayah (Km2) 1 Agrabinta 200.84 13 Pagelaran 235.44 26 Cugenang 65.2623971 373.581749 3181.96 17 Warung
MP3 "Tansah ajeg mesu budi lan raga nganggo cara ngurangi mangan lan turu Kawula mung saderma, mobah-mosik kersaning Hyang sukmo Golek sampurnaning ...
Play | 1:22About Tags Tags: Motivasi
rumongso ora duwe gawean, kepengen cepet duwe gawean, kudu moco Bapake joko duwe anak limo, mengko mesti duwe gawean, ra percoyo buktekno, ora
Syair: dadi manggise sing mateng 8 wis.=(36)
Kabupatèn Kapuloan Mentawai iku sawijining kapuloan dumunung ±150 km ing Samudra Hindia sing dumadi saka patang pulo utama ya iku pulo Siberut, Sipora, pulo Pagai Lor lan pulo Pagai Kidul (sing dikubengi déning pulo-pulo cilik) sing dipanggoni déning masarakat suku Mentawai ing lepas pasisir Sumatra Kulon, sekaligus jeneng kabupatèn.
Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 601 km² lan populasi 64.235 jiwa. Kutha krajané ya iku Tuapejat. Kabupatèn iki kapérang dadi 4 kacamatan lan 40 désa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Mentawai&oldid=1103100"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Kapuloan MentawaiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
dunya model diawali awit dheweké ning umur 15 taun, lan ning sasi April taun 1986 dheweké dadi cover majalah model dunya, majalah model kang jenengé Elle lan nyusul ning sasi Augustus taun 1988, Naomi uga tampil ning cover majalah model saka Prancis, majalah kasebut jenengé French Vogue.[3]
Dheweké iku super model lan artis multi talenta mantan pacaré petinju Mike Tyson.[3] Dheweké tau tampil ora nganggo kelambi ning majalah Playboy lan pose kanthi karo adegan lesbian bebarengan karo penyanyi pop kang jenengé Madonna.[3] Babagan soal pribadiné, dheweké tau njalin hubungan karo priya kang nyambut gawené uga ning dunya hiburan.[3] kayata aktor Robert De Niro, petinju Mike Tyson.[3] Uga pangusaha nightclub Robert Good, aktor Luca Orlandini, Flavio Briatore, basis grup musik U2, Adam Clayton.[3]
Nganti saiki dheweké esih sibuk dadi model, lan mulai nyoba ning dunya musik.[4] Taun 2010, dheweké olih kapercayann kanggo mameraké koleksiné Marc Jacobs kanggo Luis Vuitton.[4] Ora namung iku, dheweké uga mbuka toko ning pusat permbelanjaan Westfield, Shepherd's Bush.[4] Kasil saka panghasilan tokoné mau disumbangaké maring yayasan kang diduweni déning Naomi, yayasan kang jenengé Fashion For Relief.[4] Toko kang jenengé Shepherd's Bush mau ngedol produké Vivienne Westwood Gold.[4] Ora namung mbuka toko ning Westfield, dheweké uga bakal mbuka cabang ning Jepang.[4] Dheweké anduweni niat kanggo dadi penyanyi lan model nganti ora ana kang gelem nganggo jasané.[4]
sing kudu mlaku kabeh hahaha… Biyuh, bonuse kuwi tok wae, ngko nek akeh2
Futsal ya iku ulah raga kang migunakaké bal kang dimainaké tim kang cacahé loro.[1] Saben tim futsal cacahé lima pamain.[1] Futsal tujuwané nglebokaké bal ing gawang lawan main kanthi manipulasi lan mainaké bal nganggo sikil. Saliyané pemain utama, saben regu uga nduwé pemain cadhangan.[1] Lapangan futsal diwatesi garis, dudu nét utawa papan.[1]
Istilah futsal iku kalebu istilah internasional.[1] Futsal asalé saka basa Spanyol utawa Portugis ya iku futbol lan sala.[1] Futsal kalebu ulah raga indoor tegesé ing njero ruangan.[1]
Futsal dadi idola tumprap wong kang seneng ulah raga khususé bocah enom.[2] Saliyané iku futsal uga wis dadi gaya urip (lifestyle) kanggoné wong-wong saka pejabat, pekerja kantoran, karyawan, guru, mahasiswa, bocah SMA, nganti tukang ojek. Akèh pemain bal kang misuwur ing dunya kang mauné uga seneng futsal, kayata Pele, Maradona, Romario, Zico.[2] Saiki lapangan futsal uga kena kanggo bisnis.[2] Carané nyéwakaké lapangan futsal karo wong-wong kang arep main futsal.[2]
Futsal diciptakaké ing Montevideo, Uruguay taun 1930.[3] Dene kang nyiptaakae futsal jenenge Juan Carlos Ceriani.[3] Futsal kang unik iki antuk kawigatèn saka Amérika Kidul khususe Brasil dadi pusat futsal sadonya.[3] Futsal saiki dimainake lan éntuk saka pangayoman saka Fédération Internationale de Football Association ing donya, saka Éropah nganti Amérika Tengah lan Amérika Lor lan Afrika, Asia, lan Oséania.[3]
Pertandhingan internasional kang sepisanan dianakaké ing taun 1965.[3] Nalika semana Paraguay kang dadi juwara ing Piala Amerika Selatan kang sepisanan.[3] Enem pertandingan sawisé iku kang diselenggarakaké nganti taun 1979 uga dimenangaké Brasil.[3] Brasil uga menangaké Piala Pan Amerika kang sepisanan ing taun 1980 lan tetep dadi juara ing taun 1984.[3]
^ a b c d e f g h (id)gressports.com(dipunundhuh tanggal 1 Juni 2011)
~Sing mateng Manggis 5 wis=36=(9), 36+5=41-49=41- 07=(7), 49-06=(6)
~Angka dadi: 5 2 6.=13-14=4.5>9
~Sing ono 5 marmutku wis=5-07=(7), 06=(6), 5+6=11-15=11-32-03=(3), 15-09=(9)
~Babi 1 wis=07=(7), 1-06=(6), 7+1=8-23-30=(3)-09=(9)
Cm: 29-28= 29-07-24=(7).(6)
ngene !!! Lah wong podo2 org jatime ae loh rek rek , mbok ayo podo rukun n guyup.salamdidiwKolonelJumlah posting : 880Join date : 03.01.12Age : 40Lokasi : Surabaya Pin BB 3276FFBB Re: Area Jatim - Gresik, Surabaya, Malang, Mojokerto, Madiun, Lamongan,
sing disombongno.... wong asale ae soko
indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang
Djeruk 8 wis=(88)-87, 88+8=96-98=6.8
Sejarah Candi Prambanan……………………..…………….. 8
2.2.2 Lokasi Candi Prambanan……………………..…………....... 9
2.2.3 Deskripsi Bangunan Candi Prambanan…………………....... 9
LEBARAN LAGI….2 hari lagi BOS&BIS,,,,,Umur nambah,,,uban nambah,,,,,rejeki nambah….kompak koti nambah……..apa
pancen podo robbach lan khuluq iki,wani2ne masang spanduk gawe fasilitas negoro,pancine serakah wong loro iki,
bingung isok ono wong urip sing model ngene iki
Februari 16, 2010 pukul 2:27 am	LOCok,pemerintahan gresik di cekel wong2 sok suci
ngono akeh.Sing sarjono sing bodo telatelo akeh. Sing sugih sing melarat yo akeh.Lulusane ono sing dadi pejabat, yo ono sing dadi maling.Ono sing dadi wong apik ono sing dadi wong
dadi metrocity saiki arek nom e ga ono jujukan gawe rekreasi mall ae gak onok mosok kalah kro lamongan seng kate due mall stadion yo nunut wes pokoke mene kudu
koyok opo kotane malahan jek ake sawahe… saiki wes dadi metropolis padet pembangunane pesat.. ak sampek iri kpn gresik duwe bupati koyok ngone seng iso…
“GRESIK SENG MIMPIN WONG DUKUN GAK BAKAL MAJU>> JANCOK KABE PODO KARO ROBACH J@#$%^ WONG
dadi. Kakean dosa sing diciptane kanggo rakyat….becik ketitik olo ketoro
Februari 26, 2010 pukul 8:46 pm	cak! isun nyalon bupati, pilien yaa…. tak dungakno sampiyan awake seger waras kabeh
Desember 26, 2009 pukul 6:25 pm	lapo sangkut2no wong NU aku yo wong NU gk seneng karo robach mesum…ROBACH mesum iku wong dukun khuluk yo wong
Sampek saiki akeh calon bupati Gresik sing durung duwe pasangan. Memange sik bingung golek pasangan, opo sing dijak gak gelem. Misale sing dijak gak gelem, aku yo siap. (siap gak gelem) soale wonge orah ono sing cocok karo aku. Lebih2 karo wong kidulan. Wong kidulan dibujuki, dalane
Mangkane miliho wong sing bener. Sing wis siap. Sing wis duwe pasangan jelas. Wong bingung kok dianut.
Februari 22, 2010 pukul 7:38 am	lek ngono yoch ojo milih khuluq. OK
aspal mrotol kabeh .Mosok nggene arep dipilih .PE
gede? keturutan. Kepingin ngedekno warung remang-remang ? dituruti mbah. Kepingin opo wae dituruti, sing penting dosane tanggungen dewe hehehehe
kabeh, opo maneh nek sampean pernah liwat jembatan balongwangon-mboro nang kidul kecamatan mBenjeng….WOng jaman sakmene kok sik ono
pak khuluk pancen apik tp luwih apik pak monash
sopo sing kepengen gresik bbrubah yakin nango no 4 wae cak.e wong
Wuih koemntare arek-arek akeh sing serem, ape tak hapusi kok gak kober… 😀
Sing penting tanggal 26 Mei 2010, ayo podho teko nang TPS, coblosen jago sampeyan sing paling apik… Mugo-mugo kutho nggersik tambah maju tambah apik, pokoke tambah
kalah ambek lamongan wakakaka paling iki seng komen duduk arek gresik asli iki, paling wong lamongan yo, soale kan wong lmg ake seng merantau nggolek kerjo nak grs. lha wong rewangku ae loh wong lamongan, de’e ngomong nek orep
luweh setuju. deloken tah sda pmbangunane koyok opo pdhl biyen sek jamane dijak bpakku nak mlg lewat kono sek tambak tok. bareng saiki wes onok mall,duwe tmpat rekreasi, duwe stadion dewe. gresik duwe opo??
panganten lanang lan wadon, Neptune dina lan pasaran digunggung, banjur
kabage 9, lanag turah pira wadon turah pira, yen turah :
lan 9 sugih rejeki; 2 lan 7 anake akeh mati, 3 lan 5 gelis pegat. dari
hari kelahiran lanang-wadon ; Selasa lan Rabo = sugih, Rabo lan Saptu =
becik, Akada lana senen = Sugih lara.
wah ndelok lampune thok wae .. manuku meh mabur
opo meneh delok dalange ne .. ndog ku ameh ucul
duh gusti … piye carane pit iki iso tak maling…
Bismilahirrohman nirrohim;Assalammu'alaikum Wr. Wb.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatanPoro rawuh, kakung sumowono putri ingkang sinumbo sinukerto.Sedoyo rencang ingkang tansah kawulo tresnani.Sepindah sedoyo pamuji syukur sumonggo tansah kito haturaken dumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT., awit saking sedoyo kanugrahan, arupi kewarasan ugi keslametan, sehinggo kito sedoyo saget makempal wonten ing pelenggahan meniko, kanthi mboten alangan soho rubedo.Kaping kalihipun, sholawat soho salam mboten kesupen sumonggo tansah kito haturaken ugi dumateng junjungan kito, Nabi agung Muhammad SAW., ingkang sampun mbikak jembaripun mergi kesaenan, kanthi cemlorotipun cahyo agami.Mugi-mugi kanthi sholawat puniko, kito sedoyo saget kerasuk umat ingkang dipunparingi syafa’at wonten ing dinten kiamat sakmangke. Amin.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatanObaing jaman wonten ing dunyo dumugi wekdal sakpuniko, ingkang aran dados jaman globalisasi, nyatanipun sampun ngasilaken kahanan ingkang benten, ing antawisipun jaman rumiyin pra-globalisasi kaliyan jaman sakpuniko.wujudipun arupi owahipun tatanan toto krami ugi pasrawungan utaminipun dumateng kalangan taruno bongso kito.Saget kito persani bilih sak puniko kathah perkawis-perkawis ingkang tebih saking toto aturan: miras, narkoba, pasrawungan ingkang bebas ing antawasipun tiyang kakung lan estri, dumateng toto lampah ingkang mboten sae sanesipun. Pertondo-pertondo puniko anuduhaken bilih wonten satunggaling wucalan agami arupi toto aturan ingkang mboten dipun kawigatosaken, langkung-langkung dipun ugemi.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Kahanan-kahanan ingkang sampun kasebat puniko wau, sejatosipun dipun sebabaken dening media audiovisual utavi televisi, nyoto ageng pengaruhipun wonten ing gesang saben dintenipun. Tontonan ingkang dipun suguhake puniko nyoto –sekedik punopo kathah- paring piwucalan toto lampah ingkang sejatosipun perkawis puniko estu tebih saking piwucalan akhlak agami Islam. Kahanan puniko saget dipun persani saking tontonan ingkang awujud kekerasan, pornografi, pornoaksi ingkang kathah dipun minati dening kadang taruno tinimbang midangetaken piwulangan agami, langkung - langkung nindaaken piwulangan agami puniko ing lebete gesang. Keporo malah kadang taruno puniko wau langkung mituhu dumateng nasehat-nasehat ingkang dipun wedarken saking TV tinimbang nasehat tiyang sepuhipun piyambak.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Sejatosipun kito sedoyo sampun gadhah pepeling bilih wontenipun anak turun ingkang saget ndadosaken fitnah dumateng tiyang sepuhipun piyambak. Gusti Allah ingkang Moho Kuwaos, dawuh wonten ing pustoko suci al_qur’an serat at- Thaghabun ayat 14:Artosipun: “He wong-wong kang podho iman, saktemene ing antarane bojo sira kabeh lan anak turun siro kebeh, ono kang bakal dadi musuh kanggo siro. Mulo podho ngati-ngatiyo siro kabeh tumrap bojo lan anak siro.
saking babakan puniko kito sedoyo dipun paringi pepeling supados njagi, ugi ngatos-ngatos anggenipun nggulowentah keluargo supados mboten kenging azab neroko. Allah ingkang Moho Kuwaos ugi sampun dawuh wonten ing pustoko suci al- Qur’an serat at-Tahrim ayat 6: Artosipun: “He wong-wong kang podho iman, njogo siro kabeh tumrap awak-awaksiro ugo keluargo saking sikso neroko”.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Salah satunggaling coro kangge njagi keluargo kito nggih puniko mawi pendidikan ingkang dituju dumateng piwulangipun gusti Allah SWT. Setunggal, nanemaken nilai-nilai agami tumrap lare-lare awit alitipun.Nanemaken nilai-nilai akidah, nilai-nilai ibadah, nilai akhlak kedah pun tanem wiwit alit kanthi maringi piwucalan ngelmu kados ingkang sampun kasebat kolo wau. Lan mboten kalah pentingipun inggih puniko supados mbiasaken lare-lare anggenipun ngelampahi aktifitas-aktifitas islami wonten ing saben-saben (aspek) gesangipun.Kalungguhan tiyang sepuh ing mriki inggih puniko paring tulodho tumrap larenipun. Kanthi nenemaken nilai-nilai agami puniko supados lare-lare saget memilah ugi memilih pundit prekawis ingkang halal lan pundit prekawis ingkang haram. Sehinggo lare-lare puniko mboten gampil anggenipun kabeto arus globalisasi ingkang sarat nilai-nilai materialisme, rasionalisme, hedonisme lan sanesipun. Kahanan keluargo ingkang sakinah lan (penuh diwarnai kehidupan Islami) ageng pengaruhipun tumrap kesahenan lare-lare.Kaping kalehipun, nanemaken pentingipun ngelmu pengetahuan. Wonten ing gencaripun siaran TV swasta saget ndadosaken lare-lare males anggenipun mrantasi punopo ingkang dados kewajibanipun pelajar. Luwih-luwih anggenipun badhe ngembangaken ngilmu pengetahuan ingkang sak linuwih.Awit saking puniko, nanemaken ngelmu pengetahuan kagem gesang wonten ing zaman puniko kedah dipun wiwiti awit alitipun, kanthi salah satunggaling coro mbudayaaken ndamel perpustakaan pribadi wonten ing dalemipun piyambak – piyambak sehinggo kanthi puniko sageto numbuhaken kanthi subur budaya maos kanthi tekun ngelmu-ngelmu pengetahuan
dipun tanemaken kagem putro wayah puniko. Disiplin tumrap nggunaaken wekdal wonten ing babagan ingkang migunani inggih puniko estu penting kagem sangu gesangipun. Kalungguhan tiyang sepuh ing mriki inggih puniko supados ngawasi kegiatan putronipun. Kedah wonten pembagiyan wekdal ingkang nyoto, kapan lare puniko sinau, kapan lare puniko dolan lan kapan wekdal sumening.Awit saking naati lan ndereki jadwal puniko sehinggo saget kasil ingkang dados panjongko inggih puniko manungso ingkang migunani, inggih puniko manungso ingkang saget ngatur wekdal kagem kesahenan.Kapeng sekawan, nanemaken kemandirian wiwit alit. Gesang wonten ing zaman globalisasi lan informasi ingkang kathah tantangan lan saingan puniko dipun betahaken kados keahlian, keterampilan khusus. Awit saking puniko lare-lare kedah dipun latih supados anggenipun terjun wonten ing madyaning masyarakat saged angadepi kanthi kekiatanipun piyambak.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Puniko wou mawarni-warni perkawis ingkang kedah pun lampahi anggenipun ndidik lare-lare wonten ing zaman globalisasi. Sejatosipun pendidikan tumrap lare-lare puniko katujuaken supados lare puniko anggadahi raos penggalih lan sageto nindaaken nilai-nilai agami kanthisaestu.Sanesipun puniko lare-lare kedhah nguasani ngelmu pengetahuan kanthi saksaenipun, sehinggo lare-lare puniko sageto dados lokomotif ingkang nggeraaken donyo puniko dumugi gesang ingkang kaparing ridlo Allah SWT, sanes dados gerbong-gerbong ingkang katarik lokomotif ingkang pinuju jurang kesengsaraan donyo akhirat.Mekaten ingkang saget kawulo aturaken, mbok bilih wonten galap gangsulipun atur lan kiranging subosito, kawulo
Kyai Gedhong, prajurit Pajang kang nyalawadi..
Ngandhakake kuburan tuwa, situs utawa petilasan jaman Mataram ing Kotagede, prasasat ora ana enteke. Peti­lasan, situs lan kuburan-kuburan tuwa mau sumebar ing maneka papan sakiwa tengen Kotagede, lan akeh-akehe wis dikenal
Contone Kom­pleks Pasareyan Panembahan Seno­pati, Mesjid Mataram, Sela Gilang, Watu Gatheng, Ringin Sepuh, Jebolan Raden Rangga, Beteng Cepuri, Bokong Semar, utawa Pasareyan Nyai Gadhung Mlati.
Lha, sing bakal dicritakake ing ngisor iki klebu salah sijining pasareyan tuwa ing Kotagede sing dilalekake. Senajan ora sekawentar kaya situs ing ndhuwur, ananging pasareyan tuwa iki ngemu seja­rah sing ora kalah pentinge, yaiku nge­nani Kyai Gedhong, salah sijining prajurit Pajang sing nggembol misteri.
Ora akeh sing mangerteni, sapa seja­tine Kyai Gedhong iki. Crita lisan utawa tulisan ngenani Kyai Gedhong uga ana maneka versi. Sawijining sumber nye­but­ake, Kyai Gedhong yaiku sawijing hu­lubalang utawa punggawa Keraton Pa­jang. Dicritakake, sawijining dina, Kyai Gedhong dikirim dening Sultan Pajang, Hadiwijaya, supaya mbiyantu Sutawijaya sing lagi mbangun Keraton Mataram ing alas Mentaok.
Ananging nalika tekan alas Mentaok, dheweke dicubriyani minangka telik sandine Pajang. Para prajurite Sutawija­ya banjur nyoba nyekel lan mulasara Kyai Gedhong. Gandheng Kyai Gedhong sekti lan prajurit pinilih, dhe­weke ora dadi korbane cubriyane pra­jurite Suta­wijaya.
Wusanane, dimangerteni apa alasan sabenere Kyai Gedhong teka ing alas Mentaok. Sabanjure, dheweke dadi pra­jurite Sutawijaya sing pinercaya, lan an­dhile gedhe nalika mbangun Keraton Mataram.
Pasareyan Kyai Tebu Mangli lan Kyai Tebu Ireng
Nalika yuswane Kyai Gedhong wis sepuh, karana nduweni jimat Pancasona, dheweke ora bisa mati-mati. Gandheng Kyai Gedhong wis ngersakake mati, Kyai Gedhong banjur nyritakake daya apese jimate kuwi marang Panembahan Seno­pati. Kanthi diturokake ing lincak pring, lan busanane diuculi, ora gantalan wektu Kyai Gedhong wusanane seda.
jagang. Ing Pasareyan kase­but, sabanjure uga dikubur lincak lan busanane Kyai Gedong. Kuburan lincak pring Kyai Gedhong sinebut
Gedong udakara 185 cm, jembare 65 cm, lan dhuwure 70 cm. Dene kijing Kyai Seda Lincak lan Kyai Seda Sandhang ukurane luwih cilik. Pasareyan Kyai Ge­dong, Kyai Seda Lincak lan Kyai Seda San­dhang dipageri tembok kanggo mi­sahake karo pasareyan liyane.
Kejaba Pasareyan Kyai Gedhong, ing kono uga disarekake prajurit lan kula­warga saka Mataram liyane. Kayata Pa­sa­reyan Tumenggung Surontani (ana uga sing nyebutake Kyai Juru Mertani). Kanggo sing padha seneng golek keris sekti, Tumenggung Surotani iki klebu dadi panutan. Mula, ana warga sing dire­wangi tirakat ing pasareyan iki saperlu golek keris kang ana tuahe. Lan, sing ora kalah misterius, ing njero Pasareyan Gedongan iki ana wite pacar. Miturut warga ing kono, wit pacar ku­wi kawit biyen gedhene mung semono wae, ora tambah ge­dhe lan ora tambah dhuwur, ananging uga ora mati.
Ing pasareyan iki pranyata uga tinemu kijing putrane kembar Panembahan Seno­pati. Putra kembar kasebut seda nalika isih cilik. Kijing cilik loro kembar kuwi sinebut Kyai Kembar utawa Den Bagus Kembar. Ing sandhinge uga disarekake emban utawa abdi dalem sing momong. Ana ma­neh pasareyan tuwa ing kene, yaiku pasareyan Kyai Tebu Mangli lan Kyai Tebu Ireng, sakloron klebu andhahane Kyai Gedhong sing pinercaya.
Papan panggonan Kyai Gedhong di­sarekake saiki sinebut Kampung Gedho­ngan. Jeneng Gedhongan njupuk saka tembung Kyai Gedhong. Juru kunci Pasa­reyan Kyai Gedhong, R. Widodo utawa Jajar Mas Nitipratolo ngandhakake, Pa­sareyan Kyai Gedong iki dumunung ing Kelurahan Purbayan, Kecamatan Kota­gede, Ngayogyakarta.
Sakloron banjur ngi­dinake lemahe kasebut kanggo pasare­yan umum. Dadi, saliyane Kyai Gedhong, para prajurit lan kulawarga Mataram, ing pasareyan iki uga disarekake ma­syarakat umum saka Kotagede lan sakiwa tengene.
Crita ing ndhuwur temtu durung komplit. Sebab, ana versi sing beda ma­neh ngenani Kyai Gedhong sing kebak misteri iki. Ing versi iki, Kyai Gedhong dikandhakake prajurit Pajang sing mlayu lan mbelot mihak Mataram. Dheweke diwenehi gelar Kyai Gedhong karana punggawa iki ditugasi njaga gedhong pusaka Keraton Pajang.
Nalika perdikan alas Mentaok wusa­nane dadi keraton Mataram, lan Sutawi­jaya dadi raja kanthi gelar Panembahan Senopati, Pajang muntap lan siap pe­rang klawan Mataram. Pranyata, Kyai Gedhong luwih mbelani Mataram, yaiku kanthi cara nyelundupake mane­ka gaman marang prajurit Ma­taram.
Ing pihak Mataram, Kyai Ge­dhong jelas pahlawan, ananging saka pihak Pajang, Kyai Gedhong pengkhianat sing kudu dipidana pati. Wusanane, Kyai Gedhong kasil dirangket para prajurit Pa­jang, lan dipidana pati. Nalika dipi­dana pati, karana sektine Kyai Gedhong, nganggo cara apa wae tetep ora mati-mati. Saben awake didelehake lemah, banjur urip maneh. Mangkono sateruse nganti para prajurit Pajang bi­ngung.
Wusanane digolekake cara, piye supaya awake Kyai Ge­dhong mau ora ketemu lemah, yaiku kanthi cara awake dian­jang-anjang ing lincak. Nalika wis tenan-tenan mati, awak, lincak lan busanane Kyai Gedhong dikubur ing telung kuburan sing beda. Kyai Gedhong sing kebak misteri iki, emane dilalekake lan kurang
Urip Pancawara + Urip Saptawara = Ganjil = Luang (tunggal/padat)
Dwi Wara ; Urip Pancawara + Urip Saptawara = Genap = menga (terbuka).
Tri Wara ; (Bilangan WUKU x 7 + bilangan Saptawara
Kanjeng Kyai Pamuk, Kanjeng Kyai Cekathakan, Kanjeng Kyai Pangarab-Arab, Kanjeng Kyai Udan Arum, Kanjeng Kyai Bicak, Kanjeng Kyai Sima, Kanjeng Kyai Tandhulawak, Kanjeng Kyai Suryaraja. (
A : Kowe nduwe motor opo ora….?
B : Sak janipun gadhah, ning tasih ten
A : Kowé wis lulus sarjana tenan…..?
A : Kowé mau mréné numpak opo ?
B : Wo, kulo wau namung nunut, kok
B : Lho, lha kok … ?
sakabèhé Score4	The Plantronics BackBeat Pro 2 nirkabel headphone gangguan-canceling sing pasangan apik banget kuping, sing luwih abad antarane biaya, duwe kontrol apik, aktif gangguan ngalangi canceling lan profil swara sing bakal please akeh.	24 jam urip baterei, kontrol apik lan persil saka bass bakal muni apik kanggo akeh, nanging yen sampeyan penggemar musik klasik, katon liya
Artikel iki judul “Plantronics BackBeat Pro 2: Bose-tingkat gangguan nirkabel canceling ing budget a” iki ditulis dening Samuel Gibb, kanggo
kurang saka, nanging ing BackBeat Pro 2S anyar tenan ngirim?
The BackBeat anyar 2S Pro mung duwe resemblance maringaken kanggo forbears sing. Ical punika wangun bunder ing sih saka oval liyane ergonomic sing mathuk sak kuping tinimbang ndemek ing wong ing sawetara bagéan.
Lagi uga luwih entheng lan nyaman, karo imbuhan cantik apik ing earcup kanggo maringi leladen wujud saka sirah. Ing bab siji padha ora do melu munggah, mung swiveling supaya earcups bisa ngapusi warata ing Tabel, artine cukup gedhe banget kanggo nindakake watara ing tas nalika sampeyan lagi ora nggunakake wong.
The earcup kiwa nduweni tombol ngaso-play tengah, flanking tombol trek-skip lan
njaba menyang headphone nggunakake Mikrofon - migunani kanggo ngrungokake Announcements ing Sepur.
The earcup tengen wis microUSB port daya, soket
Kabeh tombol lan ngalih aran ngalangi, nalika volume jog Nelpon uga dianggo. Headphone uga bisa ngaso musik nalika mbusak lan miwiti puter maneh maneh nalika sijine wong bali liwat kuping.
anyar 2 headphone ora nandhang masalah muting padha disebabake swara pembatalan aktif. Nyatane, padha duwe cantik lengkap lan dibunderaké bass - luwih saka ngomong Bose QC35 - nanging padha ora swara kebacut mimpin dening iku. The treble lan dhuwur sing ora klelep metu lan bass punika cetha lan punchy tinimbang muddy.
Sing looking for swara sing luwih imbang utawa Neutral kudu katon liya, nanging padha nyuworo gedhe malah ing volume kurang nalika panganan electronica lan apa-apa karo trek bass ngalangi. Rock trek kayata Eric Clapton kang Layla nyuworo gedhe, nanging kaya Holst kang Jupiter nyuworo dicokot dulled lan kothong tanpa cemlorot gadhah headphone
engine swara, nanging kurang marang para gangguan dadakan saka telpon arep mati utawa padha ing Sepur komuter. Paling prabédan antarane 2S Pro lan pasar-pimpinan
apa aku tak karo ngrungokake sandi. Padha langgeng kanggo minggu commuting lan ngrungokake ing kantor karo swara-canceling aktif nalika nyoba kanggo musataken ing nulis. Aku Suspect bakal padha punika malah maneh karo swara canceling mati utawa liwat kabel.
Ngisi daya liwat kabel microUSB njupuk wektu relatif dawa, nang endi wae ing wilayah telung jam saka kanthi warata, nanging diwenehi 24 jam urip baterei, Aku sing paling perdagangan ngalangi mati. Tutup munggah karo 30 daya menit mesthi luwih saka cukup kanggo ndeleng sampeyan liwat lungo dina kang.
Ngalangi nanging rodo gedhe banget cilik hard. Motret: Samuel Gibb kanggo Guardian
Kasus hard diwenehake karo luwih larang versi "SE"
Lagi nyaman kanggo nyandhang kanggo ngrungokake lan ingkang dipun danguaken duwe sawetara nutul becik kayata otomatis ngaso-muter nalika mbusak saka sirah.
Kanjeng R. Tumenggung Ario Asirudin / Pangeran Natakusuma I (Panembahan Somala) Sultan Sumenep tahun 1762 - 1811
Sultan Abdurrahman Paku Nataningrat I (Kanjeng R.
Ario Mangkudiningrat Adipati Sumenep 1879 - 1901
Kanjeng Pangeran Ario Pratamingkusuma Adipati Sumenep 1901 - 1926
akeh ta, wong Nggresik sing nduwe blog…
Kemajuan iki… Nik ndhisik mek duwe tambak thok, saiki wis nduwe blog barang… Ya sukur lah…
berkunjung ke blognya arek-arek gresik, bisa lihat di link saya Blogger Gresik.
April 9, 2008 pukul 8:16 pm	wah, aku yo gabung poo rek… masio dudu nggersik asli, ket bayi aku wis nang nggersik sampe tuwek koyo
kripik srimping mosok aseli mBenjeng, tapi koyoke nang kutho liyane durung onok
Agustus 5, 2008 pukul 2:55 pm	wwaduuhh,,,
kuliah sing bener yo, ndang cepet lulus, bijine sing uapik.
tanggul dhuwur…. untung rumahku wis adoh tekan kunu….. alhamdulillah ra tau banjir meneh, sing sabar yo cak
pokoke udane gak deres seru gak banjir kok…
Januari 3, 2009 pukul 10:26 pm	salam kenal, wong benjeng gaul rekkk
kok tau weroh naliko aku mlaku – mlaku lewat kecamatan benjeng opo pyan kerjo nang kecamatan dadi
wadoh,bang sampean wong benjeng yo,aq tonggo sampean arek balongpanggang,.pean benjeng endi.,yo ngunu cak wong benjeng sing
nggo mbuwang sebah ya..?. Yen juragan apel malang mono aku gak patek gumun, soale dheweke pancen kawit biyen duwe bibit "klonyotan" semu kemaki, ning apa rambute isih rada ruwet ya (apa malah wis direbounding... he..he..sori nang!). Jan pengin
salam saka tanah leluhur 31 October 2008 20:18Mangkane Sus, kono kudu madeg dadi pendekar penjuru 6, ben luwih breng maneh ...Yen pengin weruh prejengane saiki delengen ing :
sakawit, foto lsp mung kanggo sarono ben awet enom [dudu arep golek mbok enom lho] maksude awet seger engetane ...
sing gelem wae wis syukur kok yo Sih...ojo pura2 jomblo (aja ana sing tersinggung lo)
Lah Sus nek ndelok fotomu kok iso tambah gedhe yo?
KITA SEMUA WAYANG: "SKIN PUPPET BETAWI" by Slamet
December 13, 2014 at 09:50	Ngejak perang wong tani ki,durung njebul wes diluku..
Panjenengan & bisa ngobroL Langsung… ngaLor-ngiduL gayeng…
Dina Setu wingi,nalika jam pelajaran kang pungkasan,Pak Dibyo guru BK ing SMP TUNA BANGSA mlebu ing kelas 9A. Ing kono Pak Dibyo ngandakkake marang kabeh siswa kang intine arep dianakke lomba Cerdas Cermat kanggo nyemarakake ulang taun
Kabeh kelas diwajibake ngirimake paling akeh 3 wakil kanggo melu lomba kui. Hadiah e lumayan gedhe kalebu sertifikat,piagam,uga duit pembinaan.
Siti,Tono,Santi, bocah telu kang
inggris. Nanging Santi ngroso minder utowo ora yakin nek dheweke bisa menang lomba mungsuh Tono karo Siti, kanyatan bijine Santi iseh kalah apik karo Tono uga Siti. Santi
berperang’. Nanging akeh kancane Santi sing ndukung lan percoyo yen Santi biso menang anggone maju lomba.
Santi cerita karo ibu bapak e naliko wis tekan omah. “ Pak,buk, Santi dikon makili kelas kanggo maju lomba cerdas cermat
Ndongo,nyuwun marang Gusti supoyo lancar anggonmu maju lomba.”. wewantine bapak kanggo Santi. Ing kono Santi dadi maleh,seng maune ora yakin bakalan menang saiki dadi yakin anggone biso menang. Tekad e Santi soyo gedhe
urung?”. “ Nggig pak,Santi sampun mantep anggene tumut lomba mbenjang, kulo yakin pak yen Santi mboten kalah kaliyan rencang sanes,”. Jawabe Santi. “Nah dadi bocah kudu koyo ngono…Semangat. Sok sopo wae sing gedhe tekad e,dibarengi karo usaha lan ndedongo bapak yakin pasti kasil anggone dewekke usaha. Koyo
pelajaran rampung, lomba cerdas cermat di mulai. Bocah bocah wakil seko kelas A nganti E mlebu nang ruang kelas 7c. Ono 15 siswa sing maju lomba. Bu Sri mbagi soal uga lembar jawabe. Soal cacahe 15 kang kalebu pelajaran IPA,Matematika,Bahasa Indonesia,serto Bahasa Inggris. Santi mantep anggone nggarap. Ing atine Santi yakin anggone menang lomba. Wektune 2 jam wis kalewati,kabeh jawaban dikumpulake meneh nggone Bu Sri,banjur bocah bocah mau podo mulih.
dinyono nyono Santi menang juara 2,dheweke iso ngalahake Tono lan Siti. Santi seneng banget naliko maju nampani hadiah e.
“GEGAYUHAN IKU BAKAL KELAKON MENAWA
Ahmadun Yosi Herfanda utawa uga ditulis Ahmadun Y. Herfanda utawa Ahmadun YH (lair ing Kaliwungu, Kabupatèn Kendhal, Jawa Tengah, 17 Januari 1958; umur 59 taun), ya iku penulis puisi, cerpen, lan esei saka Indonésia.[1] Ahmadun dikenal dadi sastrawan Indonésia kang akèh nulis esei sastra lan sajak sufistik.[2] Nanging, penyair Indonésia saka generasi 1980-an iki uga akèh nulis sajak-sajak sosial-religius.[2] Sakliyane iku cerpen-cerpen gaweane kang duwé gaya karikatural kanthi téma-téma kritik sosial.[2] Yosi uga akèh nulis esei sastra.[2] Wiwit dadi mahasiswa, Ahmadun wis aktif dadi éditor lan jurnalis.[1] Diwiwiti saka padinan Kedaulatan Rakyat Yogyakarta (1983-1999), banjur ana ing padinan Yogya Post (1999-1992), Majalah Sarinah (bareng karo Korrie Layun Rampan, 1992-1993), lan pungkasan ana ing padinan Republika Jakarta (1993-2010).[1] Ing Republika dhèwèké akèh dipercaya dadi Redaktur Sastra, nanging uga tau dadi Koordinator Desk Opini lan Budaya, lan Asisten Redaktur Pelaksana.[1] Karier strukturale ora patek diperharikake , amarga kesibukane nulis karya kreatif, ngelola acara-acara sastra, lan ngisi workshop, diskusi, pentas baca puisi, lan uga seminar sastra ing kutha-kutha ing Indonésia lan mancanagara.[1] Ana ing perjalanan karier pungkasané ing Republika, aktivitas sastra luwih dadi kesenengane tinimbang ana ing babagan kerja jurnalistik.[2] Sakwise sekitar 17 taun dadi wartawan (kanthi inisial ayh) lan redaktur sastra Padinan Republika, wiwit Maret 2010 Ahmadun luwih aktif dadi ketua Komite Sastra Dewan Kesenian Jakarta (DKJ) kanggo periode 2010-2013.[2] Iki kang kaping lorone dhèwèké dadi anggota DKJ.[2] Taun 2006 Yosi uga dadi anggota DKJ (kanggo periode 2006-2010) nanging dilakoni pirang sasi lan banjur mundur.[2] Dadi sastrawan (penyair), dhèwèké sering diundang kanggo macakake sajak-sajake utawa dadi pambicara ana ing pertemuan sastrawan lan diskusi lan seminar
IndonésiaLair 1958Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 21 Oktober 2016.
ngo pakan bebek yo apik to…malah dadi lemu-lemu tur cepet ngendok bebekke… Carane gampang kok, keong dideplok karo katul opo sego aking.
km)Soto Kadipiro 5 (0 km)Waroeng Spesial Sambal Godean (0.2 km)Lesehan Aldan Godean (0.2 km)Angin Sumilir (0.2 km)Soto Kudus Bu Mirah (0.3 km)Mbah Pedes (0.5 km)Ndalem Cokro (0.7 km)Giant Godean (0.7 km)Omah Cemara (0.9 km)Banyu Mili (0.9 km)Catatan: semua jarak diukur
Tiyang ingkang nyawang dhateng kawula sami moyoki sadaya, kalawan ngencepi tuwin gedheg-gedheg, tembungipun makaten:
Jawa 1994: (22-8) Tiyang ingkang ningali kawula sami moyoki, kawula dipun ènjepi kaliyan gèdhèg-gèdhèg.
Sing mateng Gandul 9 wis=9=(9), 35-25=(8.7), 9+9=18-11=(2), 10-12=(3)
Sing dadi Wedus 3 wis=35+3=(38), 35-25=(7)
Rating: +1 (from 1 vote)
Menengok sosok Pengrajin Wayang golek / Wayang
piturmu : Wong urip ojo diuntang antingke karep
Sakjerone urip iku muk ana kasunyatan, bener utawa salah
Sing becik mesti ketitik sing ala mesti ketoro
Sekolah iku kaya semedi, kaya Arjuna tapa kae
utawi basa asing sanesipun), mangga kula aturi migunaaken pakaryanipun Mbah Google, gampil sanget kok.
mapusak antuk ka­wangi, majinah 33, manut hurip ing bwana, canang satangkep, tumpeng bang hadanan, iwak ayam mapanggang, saha raka den agenep, raris penpen sami, nanging Prayascita
Maling3 : Lha iyo ,… yek opo carane,??? Sing onok awak dewe iki malah ajur kabeh,… asu koen iku
ngerti sopo koen,…. Koen iku maling sing sering nyusahne warga kene.
Maling1 : hahaha ,.. goblok!!! Kenalno iki, jarwo pemimpin maling sing nguasai desa iki, hahah,….
Penduduk1 : maling ae bangga,……. Sing modele kaya awakmu iku
iki, bengi-bengi omah kemalingan,…Ganggu wong kelon ae.
saiki budhal nang toko, ibu tukok’e HP model anyar karo laptop sing canggih, gantine sing
Yu nah : yok po seehhh…. yo koen iku sing
sampeyan iku,…aneh-aneh ae ceng..
Bolot : he isine opo ae gawananmu iku?
Yu nah : eaalah..modern sithik po’o..iku arane black berry mas
Yu nah : aku yo duwe siji neng omah…
Bolot : hah?? Blek krupuk?? Gawe opo juraganmu tuku blek krupuk barang? Ape digawe dodol krupuk ta?
Keceng : ndasmu koyok blek krupuk,….. black berry lot,..
Bolot : mboh opo arane iku,… juraganmu iku aneh-aneh ae sing dituku
Yu nah : iki mas ,… monggo diunjuk disekk,,,,,
Keceng : matur nuwun mbok ,…. (
ngomong dewe, aku iki ngerti arek iki sedeng ket baiyen, tapi lek gendeng baru tumon saiki, lot,….boloot, lot,…boloooott!!
Bolot : eh nggeh gan,… wonten napa?
Marsudi : koen iku nggremeng dewe ae,… nggremengi opo koen?
dadi wong sugih, nek belanja mesti kudu akeh, lot awak dewe mau belanja opo ae?
Bolot : nggeh gan,… wau tumbas sawi,
Bolot : oalah gan,…. Wau tumbas mas-mas’an ½ kilo, wonten HP 10juta’an, laptop sing isa digawe tivi
Marsudi : iku sing cilik-cilik, lha sing engko sore diterne gawe mobil iku opo ae?
Bolot : wonten kulkas, AC, DVD, motor,.. barang gres langsung saking tokone
Suyono : halah wong yo ngono ae kok dipamer-pamerna
Marsudi : gak masalah, lha wong duwitku akeh, dipangan
urip wes enak, sandhang pangan wis kecukupan, omah yo wis magrong-magrong, nanging kok enek sing kurang ya, sampe saiki aku kok durung isa ngekek’i anak ning mas suyono
dadi lek sampeyan lek enek apa-apa mas iki yo hapal,…. Jujur nang mas, enek opo toh sampeyan? Opo aku ono kurange nang sampeyan?
Yayuk : gak mas,.. sampeyan gak kurang opo-opo
opo-opo mas,…. Sampeyan wes janji bakal gawe aku bahagia
Marsudi : ancen susah lek duwe gedibal kopok
neng omahe suyono ono opo kok rame-rame?
Marsudi : jangkrik wong iku,… ngene carane ngejak saingan, dudu’ marsudi lek nyerah ngono ae,… aku kudu rabi maneh
Marsudi : pah,..ipaaah, endi seh arek iku?
Ipah : ya mas,… sabar po’o, lagi masak kok, ono opo bengak-bengok
Bolot : napa gan? Daleme tukang
ngeten pak tohir,….krungu-krungu lastri anak’e panjenengan niku ditinggal mati bojone,….inggih napa mboten?
Tohir : yo..wis saiki tak titipna anaku nang koen…
Marsudi : dek,…. Mene ladang tebu sing 20 hektar iko, bakal dadi nggone sampeyan
Marsudi : iyo,.. gelem ta gak,..
Lastri : yo gelem mas,….tapi engko mbak ipah yek opo?
Marsudi : halah ipah ae mbok pikir, gampang,….iku urusanku
Lastri : yo gak ngono mas, awak dewe iki kan wes rabi, meski aku dadi bojo nomer 2 wes suwe koyok ngene kok durung isa kepethuk mbak ipah.
Ipah : lapo mas,…??? Aku wes kangen,…. Lho iki sapa karo sampeyan mas??
Lastri : aku lastri mbak,..bojone mas marsudi
Ipah : bojo?!?!,.. bojone mas marsudi iku mek aku tok,.. ipah!!
Marsudi : iyo,.. iki bojoku nomer loro
Lastri : heh,… sampeyan ojo ngawur lek ngomong, mas marsudi ancene sing pengen ngrabi aku kok
Ipah : halah,.. alasan!!
Lastri : pantes ae mas marsudi gak
karo bojo-bojone,.. endi wong iku??,.. lha iku,…suyono!, suyonoo!!
Suyono : opo toh pah,… nyeluk wong kok koyok ngunu,… aku iki gak budeg
Ipah : gak usah kakean omong!! Kabeh gara-gara awakmu!
Yayuk : jogoen omonganmu pah! Bojoku rabi maneh pancen aku sing ngongkon, aku ikhlas, mas suyono
Rahayu : Iyo….mbak Ipah. Aku rabi karo mas marsudi jalaran di kongkon karo mbak yayuk..
ipah saiki mbok jarno, gak mbok urus!, ipah iku lara ati amarga awakmu rabi maneh! Yek opo koen iku?!? Lek apene rabi maneh mikir
nanas banyune amber,… lek awakmu panas, ayo geger!!
Suyono : bothok teri rasane legi,…. Lek iku karepmu di!,.. tampanono iki (tawur)
Bu RT : lho alah,.. keluargane pak suyono karo pak marsudi tah..
Suyono : ngeten lho pak, niki wau
Pak RT : pah,… bener jarene suyono iku ??
Ipah : nggeh pak,.. kula boten trima nek bojo kula niku rabi maleh
Ipah : soale mas marsudi niki iri kaleh suyono, nek suyono iku saged rabi maleh, terus mas marsudi nekad rabi maneh, nggeh kula boten setuju, kula nyalahne suyono sing dadi penyebabe, soale antawis
Yayuk : bener di,.. aku sing ngongkon mas suyono rabi maneh
ojo geger maneh,…iki manga diunjuk rumiyin
Ipah : Saiki sampeyan kudu milih, aku apa Lastri….????
Marsudi : gak iso pah,gak iso lek aku kon milih salah sijine…tresnaku wis kanggo awakmu karo lastri..
Ipah : lek ngono jalukmu mas…aku ae sing
urip neng kono. Wah…. lha podo wae nyelengi seket tahun
Kaweruh asalipun ringgit” karangan R.M. Mangkudimejo abdi dalem kraton Yogya, wayang Beber
aq weroh originalan holland…la iki asli yo england…..
Pokokmen nak apik tur cocok karo regone endok..yo di tumbas kemawon….
Pak choirul..la lampu, sadel
hin, banyu suci metu saka pangkon Allah, banyu erang metu saka roh
~Sing mateng anggur 5 wis=37-(38), 5-(07)=[3807]
~Kebo 5 buntute piro?=9+5+5=19-27=
~Angka dadi: 50-47=50=(5), 50-08=(8), 47=(2), 47-32-03=(3)=5328
Iki djelas klengkenge sing mateng jo 9 wis=98-96=98-02=32
“Iki djelas, ono knjuk dudag wedus=8592
mewarnai iku dadi inget jaman cilikan mbiyen mas ndop, seneng
Pelinggih Bagia Pula Kerthi Munggah:
Gedong Limas Peliyangan / Dewahyang Munggah:
ing ngarso mumpung kuwasa, ing madya numpuk2 bondho, tut wuri hanjegali”.
Area Pemasaran : Purwokerto, Purbalingga, Cilacap, Banjarnegara, Kebumen, Brebes,
“TSU sami mawon telas Mas. Cobi kulo nembe telepon konco-konco sopir mbok menawi CD/ CB taksih kosong” (
lagi mangan karo moco iki, segoku semburat.. bhuahahahaha..
Afu enan og gambar seng ngisor dewe.
Masa berlangsung Jongko Joyoboyo terjadi hampir berbarengan atau sebelum datangnya masa “Wolak-walik ing jaman”
Reply - Share Hide Replies ∧kaum alitJanuary 12, 2011 7:49 amduwet kabeh ta iku,,,,,, instansi liyo ae oleh thithik opo meneh grade 1,,,,, weleh..weleh…ngko iso iso dadi gayus kabeh iki,,,,,,,,wah wah
telinganya, “Ndo, iki, aku Si Doel, karo Tony. Wis Ndo, budhala madhep Gusti. Ojo ono sing kok gandholi maneh. Kabeh wis ikhlas, nyuwun supaya Gusti kersa ngrampungi penderitaanmu. Wis cukup laramu lan penderitaanmu. Percayaa, Gusti Yesus wis maringi pangapura dosa-dosamu. Wis Ndo, ikhlasa, pasraha, mangkata sowan Gusti.”
“Wis Mas, rasa lara mergo ditublesi iku disyukuri wae. Wong
“Rikala sugengipun, Romo punika kagungan pengangkah badhe…, nanging ” .
semanten Ki Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan
waluh di halaman rumah memakai kain cinde .
Diponegoro 56 Tayu, Pati, Jawa Tengah, 087853190034
•Wonosobo, Purworejo, Temanggung, Banjarnegara, Purbalingga: Sumadi, Jaraksari Wonosobo Jateng. 0286-324066, 081328050885.
MB Badha.nfo - 6.88 KB Badha.srt - 56.77 KB Screens Badha 01.png - 264.72 KB Badha 02.png - 216.2 KB Badha 03.png - 178.34 KB Badha 04.png - 187.83 KB Badha 05.png - 194.26 KB Badha 06.png - 189.57 KB Badha 07.png - 182.84 KB Badha 08.png - 160.71 KB Badha 09.png - 280.97 KB Badha 10.png - 193.71 KB Badha 11.png - 295.26 KB Badha 12.png - 212.45 KB Badha 13.png - 225.62 KB Badha 14.png - 182.9 KB Badha 15.png - 178.54 KB
dollar 112. WARKOP - (1982) Chips 113. WARKOP - (1982) Dongkrak Antik 114. WARKOP - (1982) Setan Kredit 115. WARKOP - (1983) Maju Kena Mundur Kena 116. WARKOP - (1983)
Share Share Share Artikel terkait : Wayang Purwa
Kanjeng Kyai Nagawilaga dan Kanjeng Kyai Guntur Madu) di Kagungan
Selat Alor iku selat sing misahaké Pulo Lembata (ing sisih kulon) karo Pulo Pantar (ing sisih wétan). Selat iki sekaligus minangka wates antara Kabupatèn Lembata karo Kabupatèn Alor.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 14 Maret 2013.
Digambar, Shvetambar , Digambar Bisapanthi, Digambar Taranapanthi, Digambar Terapanthi, Digambar Totapanthi, Shvetambar Murtipujaka, Shvetambar Sthanakvasi and Shvetambar Terapanthi
Lha pye den nek digawe panganan khas sing anyar wae.....??Contone
haha biasa ja kali wa;laupun
niku namung sekedar gosip,, kulo niki lho tiang jawi tulen,, mboten wonten critane ngoten niku,, niku
menungso kuwi maknane manunggale roso dadi iso dadi anggone bebener lan salah………
Seratan paku (abasa Sumeria)kangge dewa An (ugi dados pananda kagem dewa DINGIR)..
Dewa Anu, dewa langit ingkang dipunsembah wonten legenda Sumeria kaliyan legenda Babilonia, nalika peradaban Mesopotamia.[1] Kabudayaan ingkang sami nanging dipunpisahaken jaman ingkang lami, kinten-kinten 2000 taun.[1] Dewa Anu saking peradaban Mesopotamia, dipunpitados kaliyan masarakat Sumeria supados dipunsembah.[2] Wonten mitologi Dewa Anu (ugi gadhah asma sanes inggih punika An = Langit saking abasa Sumeria).
Miturut cariyos ingkang dipunpitados masarakat Mesopotamia sapunika anggota saking tiga keilahian ingkang dipunjangkepi Dewa Bel (urtawi Enlil) kaliyan Ea (utawi Enki).[3] Dewa Anu, miturut legenda, sajatosipun pemimpin para dewa ingkang wonten langit.[1] Dewa ingkang dados tuhan langit, tuhan alam, buruj, rajanipun para dewa-dewa, mahluk ghaib kaliyan jin. Anggadhahi asma sanes inggih punika Council of Anu (Anuna).[1] Tingal wonten istana langit ingkang paling inggil, inggih punika surga.[3] Teoritis, dewa Anu sapunika dewa ingkang paling inggil ananging boten anggadhahi peran ingkang sekedhik wonten mitologi, tembang puji-pujian uga kapitadosan Mesopotamia.[3] Piyambakipun boten namung Bapa saking para dewa ananging ugi bapa saking roh-roh ingkang murka uga setan.[3] Dewa Anu anggadhahi pacangan ingkang luwih saking satunggal, ingkang paling utama asmanipun dewi Enlil (Bumi) sumber sanes wonten ingkang nyebat dewi bumi punika Enlil[4], Nammu kaliyan Dewi Uras. Anggadhahi putra saking Enlil, dewa bulan Nanna utawi Sin, uga saking udan badai, banjir kaliyan bajak ingkang asmanipun Ninurta wonten kemalih dewa-dewa sanesipun inggih punika dewa ingkang nguasai dunya wong mati kados Meslamtaea, Ninazu ugi Ennugi.[3] Putra ingkang jaler saking Sin inggih punika dewa matahari kaliyan dewa Utu, dewa ingkang dados hakim dewa-dewa sanesipun, dewa Ishkur utawi Adad (dewa udan), kaliyan putra ingkang estrinipun inggih punika
Kosmogoni[5][besut | besut sumber]
Miturut mitos bangsa Sumeria (dipunpriksa saking tablet-tablet ingkang anduwèni sajarah) kinten-kinten barang kasebut saking abad 18 saderengipun masehi. Dunya punika dipunwiwiti namung segara ingkang namanipun Namnu (Ibu saking punapa kemawon).
kaliyan Ki, nuli ngisi tengah punika kaliyan mahluk urip. salajengipun bangsa Sumeria dipunciptakaken kaliyan Enki, dewa segara (putra saking Enlil). dewa Enki punika ingkang maringi toya kangge lepen Eufrat ugi lepen Tigris, lepen-lepen punika ingkang dados sumber kauripan massarakat Sumeria. Sasampunipun Enki nyipta raja-raja kangge bangsa Sumeria. Raja-raja punika mandhap saking langit nuju bumi badhe mbangun kutha-kutha wonten sakitar lepen Tigris kaliyan lepen Eufrat. Ananging para dewa ngerancanakaken badhe ngirim banjir bandang kagem masarakat Sumeria. Enki maringi priksa dhateng raja, asmanipun Ziusudra, lajeng piyambakipun amarintah raja kasebut supados damel bahtera, ingkang saged nampung sadaya mahluk urip. Nalika banjir sampun suda, raja kasebat bebasaken sadaya mahluk urip kanggo nempung kauripan ingkang enggal. Sang raja kasebut sujud muja dewa Enlil kaliyan dewa An amargi sampun diparingi gesang.
^ a b c d (id)Dewa Anu Mitologi dipununduh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 22 Oktober 2016.
Saiki lagi akeh kerjaan...._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Micara, sesorah, utawi pidhato, uga sinebut medharsabda yakuwi nglairake gagasan, panemu, utawa osiking ati sarana lisan ana sangarepe pawongan akeh. Tumindak micara kuwi kalebu sakabehing pari-polahing wong sing mujudake polahing tumindak , kalebu obahing awak, pasuryan, rasa-pangrasa sarta jiwaning manungsa. Mula kuwi panindaking micara sawenehing wong bias ora lumaku kanthi apik, amarga ora ana wong urip sing sampurna. Mula sesorah kudu digladhi, tansah nyinau sarta nulad para priyayi singwis limpat. Wong pancen sesorah sing apik kuwi ora saderma ngapalake.
Menawa mangkono, sawenehing pawongan sing kapatah dadi panata titi laksana kuwi uga kalebu pawongan sesorah utawa pidhato, ananging beda jejibahane. Bias trampil sesorah kuwi kudune sregep sinau lan seneng gladhen.
Sesorah kanthi cara iki, juru pamedhar sabda kudu ngasta cathetan utawa tulisan luwih dhisik banjur diapalake nganti ora ana tembung-tembung kang kacicir. Dadi ora ana panemu-panemu anyarrasa-pangrasa amarga wis tinulis kabeh ana sajronong cathetan sing wis digawe. Mung wae, yen ana apalan kang kelalen, bisa njalari kabeh apalan kang wis dilakoni ilang. Cara iki mung digunakake kanggo pawongan utawa bocahh-bocah sing nembe ajar pidhato.
Sesorah utawa pidhato cara naskah utawa teks kuwi juru pamedhar sabda kudu ngasta naskah nalikaning pidhato banjur diwaca sawutuhe. Cara iku biasane digunakake para pejabat utawa punggawaning negari, mligine ana upacara-upacara resmi. Kanthi ancas supaya ora mlenceng karo tjuan sakawit, ora kliru lan wektu kang sumadya winates. Dene yen ana rembug-rembug liyane antaraning pejabat lan masyarakat diterusake ana ing acara sarasehan utawa temu wicara.
Pidhato cara dadakan kuwi, pidhato sing ora kkanyana-nyana sadurunge. Mula saka kuwi, pawongan sing tinanggenah sesorah kanthi cara iki kudu pawongan sing wis trampil ing pamicara lan sugih pengalaman uga kawruhe. Kepara pawongan mau wis kalebu ahli sesorah.
Sesorah cara iki, juru pamedharsabda kudu ngasta cathetan cilik (outline) minangka gaman utawa pangeling-eling urutaning isi sing bakal kawedharake. Cathetan mau mung isi wos-wosing gati sing arep diwedharake. Cara iki biasa digunakake dening dwija kang arep mulang ana ing sangareping muride.
Juru pamedhar sabda kudu nguwasani bahan utawa perkara sing diwedharake sarta wani caos tanggapan tumraping panyaruwe. Tanggapan kuwi kudune nduweni dhasar utawa landhesan ora amung waton ngomong. Mula kudune nduweni sangu ilmu kang mumpuni.
Juru pamedhar sabda uga nduweni rasa wani micara ngadhepi wong akeh. Amarga bisa uga kalah prabawa karo pawongan sing diadhepi. Apamaneh yen sing diadhepi kuwi nduweni prabawa lan kepinteran kang luwih.
Patrap utawa sikep kudu sing trengginas, tanggap, manteb, luwes, pantes, wibawa, aora ingah-ingih, apamaneh wedinan. Nalikaning ngadeg kudu jejeg, ora ndhoyong, ora cekelan kepara lendhetan cagak. Parlu
para tamu.ngegreng/semuwa utawa orane swasana wiwahan gumantung uga saka paraga kasebut.
Mula kuwi, kudune nduweni utawa ora uwal saka tata krama utawa trapsila yakuwi solah bawa, tindak-tanduk sing prasaja utawa apa anane ora digawe-gawe. Owah-owahaning pasuryan katon sumriingah anengsemake amarga swasanane nyenengake. Busana lan ngadi sarira
Tegese nalika nindakake ayahankuwi busana utawa ageman lan ngadi sarira kudu diselarasake kahanan.
Basa minangka piranti utawa sarana lelantaran, sesambungan utawa lung-tinampa karo para tamu utawa sing ngrungokake, mula saka kuwi basane ora basa ndakik-ndakik sing ora dimangerteni dening sing ngrukokake, ananging basa sing gampang dimangerteni wong akeh. Dene basa sing trep uga basa sing bener tuntunaning parama-sastra. Pamilihing tembung, pangrakiting ukara, laguning ukara (intonasi) ingkang cetha, kendho-kenceng, inggil-andhap, cepet rindhik lsp. Ringkesing basa kudu sing komunikatif, tegese kudu ngilingi:
4. wedharing gati utawa wosing medhar sabda utawa isining sesorah
5. atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa, menawa dadi wakile, lan diri pribadhi)
wal mursaliin, wa’ala aalihi wa askhaabihi ajma’in. Ama ba’du.
Panjenenganipun ingkang satuhu kinabekten, para sesepuh dalah pinisepuh ingkang anggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen.
Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, ingkang kinarya pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarrsana.
Sumawana sanggyaning para rawuh kakung miwah putri, ingkang dahat kinurmatan.
Langkung rumiyin ngengeti kula sadaya titah sawantah ingkang pinurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga angunjukaken puja-puji syukur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun kapareng ngrentahaken rahmat lan hidayah-Ipun miwah kawilujengan saha kalodhangan saengga kula sadaya saged anjenengi ing ratri/siang menika kanthi winantu ing suka basuki lumintua ing salami-laminipun. Amin.
Salajengipun saestu linepatna ing deduka, tinebihna ing tulak sarik, dene kula kumantun lumaraping atur saengga ngirangi kamardikan panjenengan sadaya ingkang nedheng eca wawan pangandikan.
Nuwun, inggih awrat mundhi panyuwunipun adhi kula pun Drs. Harjuna Sasrabahu sekalian, lumantar sedherek Panata Laksita supados paring sabta tamanutawa ular-ular risang penganten sarimbit. Pancenipun awrat amargi dereng drajatkula supados ngaturi ular-ular menika.
Suka wawasan prayoginipun bebrayan utawi ambyurr ing samodraning bebrayan agung jer senadyan kula ing prekawis panggulawentah saestu kantun kalitan nakmas penganten kekalih, ananging prekawis pangalaman kula langkung sepuh sarta langkung rumiyin anggenipun bebrayan, mesthiniipun langkung kathah pengalaman sarta seserapanipun prekawis meniika.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh menapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang luhuring budi, keparenga sami paring pangestu dhumateng kula, supados saged dumugining sedya anggen kula amakili panjenengans adaya, suka wawasan tumrap theg kliweranipun ngambah bebrayan agung menika.
Anakmas temanten kekalih ingkang manggih bagya mulya.
Gegaran tumrap gesang bebrayan menika kedah nindakaken Ma lima, inggih menika saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu, lan metu. Saderengipun kula njlentrehaken, sasampuna panjenengan sampun sami gumujeng sarta kagungan penggalihan bilih tembung-tembung kasebut mengku teges lekoh utawa saru.
Mlumah menika werdinipun nglumahaken tangan, tegesipun remen makarya utawi nyambut damel, minangka lantaran nyenyadhong dhateng Gusti Allah SWT dhawahing rezeki saking panjengan-Ipun.
Sadamel-damelipun dipun tlattosi satemah ing samangkenipun nggadhahi kesagedan ing satunggaling prekawis, dados nyambut damel menapa kemawon sageda sampun ngantos gontas-gantos pedamelan , ananging salah satunggal dipun antepi sarta dipun udi/dipun redi ingkang saestu.
Mengkurep , tiyang gesang ing alam donya menika remena dhateng weweh utawi tetulung dhateng tiyang sanes, lan suthik pikantuk pangalembana. Kanthi mekaten menawi weweh utawi damel kesaenan dhateng tiyang sanes kaumpamekaken nyimpen sekar ing lemantun wesi, kuncinipun lemantun wau tiyang sanes ingkang bekta sarta bikak, sampun ngantos awkipun piyambak ingkang mbikak. Menawi ingkang mbikak lemantun (kesaenan) wau tiyang sanes makaten gandanipin nggambar arum boten badhe ical-ical.
Modod , menika tegesipun sami kaliyan mulur werdinipun tiyang gesang ing alam donya menika kedah tansah mulur utawi kreatif nalaripun manut kemajenganing jaman. Samenika jaman globalisasi, tegesipun jagad ingkang wiyar menika wates-watesipun sampun ical, temahan tiyang sadonya menika saged pados panggesangan ing pundi papan. Kanthi mekaten gesang ing samangke tansaya awrat sesanggenipun, amargi sami lomba kaliyan warga negari manca, boten namung kaliyan warga sanagari. Pramila supados saged gesang ingkang remen kedah jembar wawasanipun satemah gadhah pambudi daya kreatif.
Mlebu, tegesipun saget nampi kemajengan, sedaya ilmu saha ketrampilan, kesagedan menapa kemawon ingkang loyogipun dhateng kesaenan kedah dipuntampi kanthi lila legawaning manah. Upami satunggaling pawongan ingkang pakaryanipun dados pradangga mangka wekdal samangke sampun awis-awis sanget tiyang kagungan kersa utawi gadhah damel sami nggelar gangsa, pramila pawongan mau kedah kupiya pados padamelan sanes minangka sagaking gesang, ugi saged nampi saha purun boten purun nampi kemajengan seni campur sari inggih menika nggabungaken gangsa kaliyan pirantos musik elektronik lsp.
Metu, werdinipun sedaya kesagedan, ngelmi saha ketrampilan ingkan dipungadhahi kedah dipuntindakaken kepara dipuntularaken tiyang sanes. Jer nularaken ngelmi menika ngamal ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang dipuntularaken.
Sampun ngantos wegah utawi gadhah ngelmi nanging boten kaamalaken kados ungel-ungelan ”jarik lawas ing sampiran”, tegesipun ngelminipun muspra boten dipun ginakaken menapa malih dipun tular-tularaken.
Mekaten, atur wawasan ingkang saged kula aturaken mugiia wonten mupangatipun, menawi mekaten menika inggih awit peparingipun Pangeran ingkang amurba amisesa, ananging menawi kathah tuna dungkap menika
Akhirulkalam, Wassalamu’alaikum Wr.Wb.
I. Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana ing wagsulan kang paling bener!
1. Ing ngisor iki sing ora kalebu atur kasugengan ana pamedhar sabda yakuwi ….
Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, ingkang kinarya pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.
Sumawana sanggyaning para rawuh kakung miwah putri, ingkang dahat kinurmatan
Langkung rumiyin ngengeti kula sadaya titah sawantah ingkang pinurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga angunjukaken puja-puji syukur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun kapareng ngrentahaken rahmat lan hidayah-Ipun miwah kawilujengan…
Para rumaja putera lan rumaja puteeri ingkang tansah sinandhing ing Gusti
2. Ing ngisor iki sing kalebu atur puji sykur dhateng pangeran yakuwi …
negari, ingkang kinarya pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.
3. Dene sing kalebu atur nyuwun pangapunten yakuwi ….
Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, ingkang
Salajengipun saestu linepatna ing deduka, tinebihna ing tulak sarik, dene kula kumantun lumaraping atur saengga ngirangi kamardikan panjenengan sadaya ingkang
Nuwun, inggih awrat mundhi panyuwunipun adhi kula pun Drs. Harjuna Sasrabahu sekalian, lumantar sedherek Panata Laksita supados paring sabta tamanutawa ular-ular risang penganten sarimbit. Pancenipun awrat amargi dereng drajatkula supados ngaturi ular-ular menika
5. Ing ngisor iki sing ora kalebu malimamiturut sesorah ing ndhuwur yaiku….
11. Tumindak micara kuwi sakabehing pari-polahing manungsa. Sing kalebu polahing manungsa yakuwi …
katindakake kanthi nggawe cathetan cilik kanggo pangemut-emut diarani ….
13. Sesorah kang biasa katindakake dening pejabat utawa punggawa nagari yakuwi …
14. Sing ora kalebu sanguning juru sesorah yakuwi ….
15. Basa sing kudu diugemi dening juru pamedhar sabda yaiku … kajaba….
B. Cerita wayang babagan mula bukane/laire Pandhawa lan Kurawa asring kito rungokake. Ing ngisor iki Crita wayang kang sesirah Maharsi Wiyasa, wacanen kanthi permati !
Begawan Abiyasa uga sinebur Sang Maharsi Wiyasa. Ibune Abiyasa asma Dewi Gandawati, atmajane Prabu Wasupati ratu ing Negara Wiratha. Wiwit isih timur Dewi Gandawati diparingake marang Prabu Dasa dening ingkang Rama. Sawise diwasa, Dewi Gandawati kagarwa Begawan Palasara, peputra Abiyasa. Sawise peputra Abiyasa, Dewi Gandawati dipasrahake dening Begawan Palasara marang Prabu Wasupati. Nanging nalika Dewi Gandawati nedya didhaupake Prabu Sentanu, ratu ing Ngastina, Begawan Palasara rawuh ing kedhaton Wiratha nedya mbaleni Dewi Gandawati, satemah Prabu Wasupati kawekon ing penggalih.
Dumadakan Bathara Narada rawuh ing kedhaton Wiratha nemoni Prabu Wasupati, Prabu Sentanu, lan Begawan Palasara. Bathara Narada paring dhawuh supaya Dewi Gandawati di dhaupake karo Prabu Sentanu, nanging Prabu Sentanu kudu masrahake negara Ngastina marang Begawan Palasara. Wiwit nalika iku Sang Palasara jumeneng ratu ing Ngastina jejuluk Prabu Dipakiswara. Mula barengwissawetara warsa anggone jumeneng nata, banjur kalingsirake marang Sang Wiyasa, jejuluk Prabu Kresna Dwipayana, Sang Rancakaprawa hiya jejuluk Sang Sutiknaprawa. Mula jejuluk Sang Kresna Dwipayana awit pakulitane ireng cemani terus ing balung sungsum, mula kawastanan Sang Rancakaprawa jalaran dhangan paring tetulung marang kawulane kang anandhang susah. Mulane jejuluk Sutiknaprawa awit remen nggeganjar sarta agawe senenging atine para kawulane.
Dewi Ambika, atmajane Prabu Darma Muka ratu ing Negara Kasi, patutan anak lanang pekik, mung cacat wuta wiwit lair, dijenengake Dhestaratra.
Dewi Ambalika rayine Dewi Ambika, peputra Pandhu Dewanata
Ing sadurunge dadi garwane Sang Wiyasa, putri tetelu mau dadi garwane Raden Dewabrata ya Sang Bisma. Nanging gandheng Bisma wadhat, mula penggalihe Dewi Gandawati ya Dewi Setyowati susah banget, awit banjur cuthel ora ana sing nerusake nyambung dharah Barata. Mulane Bisma nuli matur.
“Nuwun sewun Kanjeng Ibu, kepareng kawula ngaturaken tetuladhan, nalika satriya saindenging bawana tumpes-tampis dipun sirnakaken dening Begawan Palasara, nalika semanten para putri garwanipun para satriya punika sami marak dhateng para brahmana, sami nyuwun dipun nugrahani putra. Putra-putrinipun warandhanipun satriya ingkang saking para Brahmana kalawau dados golonganing satriya. Awit saking punika, ing marcapada lajeng tuwuh satriya malih. Kanjeng Ibu, sasampunipun paduka midhanget tetuladhan ingkang mentas kula aturaken, wontena kepareng paduka lajeng kersa milih Brahmana pundi ingkang badhe paduka minta sraya, supados nugrahani putra dhateng Dewi Ambika lan Dewi Ambalika, kangge nyambet dharah Bharata sampun ngantos kalajeng cures utawi sirna.
Sapari purnanipun atur, Dewi Gandawati ya Dewi Setyawati mak byar, banjur kelingan yen darbe pulunan sadurunge ginarwa ing Prabu Sentanu, yaiku
wruhanira, ing sadurunge ingsun winengku ramanira, ingsunwisnate kagarwa ing Brahmana pinunjul asma Begawan Palasara. Insunwissesuta siji patutan karo Sang Begawan , peparabe Maharsi Wiyasa. Menawa ndadekake panujuning penggalihmu, Sang Wiyasa nedya ingsun timbali, bakal ingsun dhawuhi nggarwa Dewi Ambika lan Dewi Ambalika.
Ature Bisma , “Kanjeng Ibu, sakalangkung kapasang yogi, menawi sang Maharsi Wiyasa kersa nggarwa warandha kekalih punika.”
Kacarita Dewi Gandawati ya Dewi Setyawati sakala banjur muja semedi, lenging cipta kang tinuju amung Sang Maharsi Wiyasa. Katarima panedhane sakala mak jleg tanpa weruh sangkane Maharsi Wiyasa rawuh. Sawuse dhinawuwan sandining gati, sang Maharsi Wiyasa gelem lan banjur klakon putri tetelune pisan kagarwa dening Sang Kresna Dwipayana nganti patutan Dhestarata, Pandhu, lan Widura.
Sawise sawatara warsa , kalenggahaning kraton Ngastina banjur lumengser marang Sang Pandhu. Pandhu kagungan putra Pandhawa lima: Puntadewa, Bratasena, Harjuna, nangkula, lan Sadewa. Jroning kalengjroning kraton ing Ngastina kaparingake marang keng
putra Pandhu Dewanata, Sang Kresna Dwipayana bali mertapa ana ing wukir Retawu hiya Pertapan Wukir Saptaharga. Sang Begawan banget tresnane marang para wayahe, luwih-luwih marang Puntadewa…
Kapethik saka Ps edhisi 44, 3 Nopember 2007
B. Tembung-tembung kang angel ing ngisor iki golekana tegese ing sajroning kamus!
C. Pitakon-pitakon ing ngisor iki wangsulana kanthi cara diskusi karo kancamu nunggal bangku!
Kapernah apa antaraning Begawan Wiyasa karo Sang Bisma?
Kepriye watake para paraga wayang ing ngisor iki (miturut wacan ing dhuwur)?
4. Gawenen silsilah trah Bharata miturut crita ing dhuwur !
5. Kepriye amanate crita wayang ing dhuwur !
D. Ing ngisor iki ana wacan wayang gombal nganggo basa padinan kang gampang banget dimangerteni isi lan tegese.
Perang Baratayuda Jayabinangun paripurna. Pandhawa lima sing wis rampung
Bethara Narada minangka Ketua Sekretaris Berrsama Jonggring Saloka wis ngatur, Werkudara, Harjuna, dalah Nakula-Sadewa mangkat dhisik ; dene Puntadewa isih keri ana ngarcapada. Mbokmenawa isih ngenteni giliran. Lha ning apa tinemu nalar, arep merkahyangan kok ndadak nganggo daftar tunggu barang, kaya munggah kaji ing Indonesia.
Bareng wis nitipake si Pantom asu ingon-ingonane, Puntadewa enggal munggah kahyangan, njujug pasuwargan. Jebul kecelik, Pandhawa papat dalah garwane ora ana katon, mangkono uga para putra. Malah ing kono Darmakusuma nyumurupi Trio Ngastina, Prabu Duryudana-Patih Sengkuni-Pandhita Durna; padha nglaras karo macit gedhang goreng unjukane kopi tubruk. Ing ngendi dununge adil? Ingatase Prabu Duryudana cs sing budi candhala ing ngarcapada, malah antuk kasuwargan. Dene kulawarga Pandhawa kang tansah netepi tindak budi rahayu, mandar durung cetha nasibe.
”Pukulun Bathara Narada, kula protes. Pandhawa sing
mboten angsal menapa-napa. Niki pripun genahe, kok kaya Andi Malarangeng Partai Demokrat mawon…” kelahe Prabu Dermakesuma.
”Ulun mboya mangerti, elek-eleekkkk. Jeneng kita gugata menyang Bathara Guru, ulun saderma nindakake wajib, elek-elekkk!’ wangsulane dewa model Pulo Kalimantan iku saunine.
”Pripun nakmas Puntadewa? Dilanjut?” pitakone Dewaduta nodhi Puntadewa. Puntadewa ora bisa methuki Bathara Guru, amung di dherekake Dewaduta ajudane Bathara Guru.
”La inggih mbacut, no. Pun tanggung niki,” wangsulane Puntadewa geter.
Laku sabanjure sangsaya gawe mengkirige githok. Puntadewa kudu liwat wot ogal-agil, kang ngisor kebak mawa mangah-mangah.
”Kangmas Puntadewa, kula nyuwun dipun luwari!” sambate Harjuna.
”Mbarep Kakangku, gak kuwat aku. Panas!’ Werkudara uga klojotan kaya
Puntadewa nangis ngguguk jalaran nyumurupi kadang Pandhawa kaya mangkono. Yagene Dewa selak karo janjine sakawit. Kurang apa wong Ngamarta anggone mlaku ing dalan bener, teka dceplungake ana kawah Candradimuka. Suwalike kulawarga Ngastina sing tansah gawe wisuna lan ndhaku darbeking liyan, malah kepenak ana kaswargan. Prabu Puntadewa bali menyang Bale Marcakundha, nyuwun supaya kulawrga Pandhawa dientasake saka kawah Candradimuka. Yen pinangkane ora dituruti angur dheweke uga dicemplungake dadi siji, lebur bareng dhasaring kawah.
”Kaki Puntadewa, kenangapa jeneng kita mrene maneh, eellekkk-eleeekkk!”
”Pukulun Narada, perkawis menika mboten cekap dielekkkk-elleeekkkk mawon. Mesakaken kulawarga Pandhawa yen kedangon wonten Kawah Candradimuka,” pandhesege Puntadewa sajak adreng.
Padha-padha wayang, Puntadewa iku wayang kang paling jujur, ora nate gawe dosa. Mula kelahe ing kadewan enggal antuk kawigaten. Otoritas ing Jonggring Saloka enggal ndhawuhake PK (peninjauan Kembali) perkarane Pandhawa sakadang. Wusana Bathara Darma enggal ngadhemake hawa panas ana kawah Candradimuka. Wusanane kulawarga Pandhawa dientasake saka kawah candradimuka, dipindhah ana papan
Sapa sing ngatur muksane para Pandhawa kang antri mlebu kahyangan?
Ing ngisor iki ana crita wayang (kalebu Mahabharata), wacanen kanthi permati !
Asma pepake Raden Antareja ya Raden Anantareja. Isih wayahe Dewa ing kahyangan Saptapratala ya Sanghyang Anantaboga. Ibune akekasih Dewi
Sena bisa tekan Saptapratala, critane mangkene.
Ing nalikaning Kurawa nganakake pista ing Bale Sigala-Gala, Pandhawa diundang dalasan Dewi Kunthi, nanging bale wewangunan kang dienggonidening para Pandhawa digawe saka kayu lan kertas kang gampang kobong. Hamung diwangun memper kayu, dicet, lan diplitur sing apik. Jroning pista mau Pandhawa diaturi dhaharan kang wis dibumboni racun, mangkono uga unjukane, ya wis dicampuri racun. Nanging Sang Harya Sena waspada. Dheweke ora gelem mangan lan ya ora gelem ngombe. Malah diisin-isin karo Dursasana barang meksa ora gelem mangan lan ora gelem ngombe.
Kacarita para Pandhawa wis padha mendem, dalasan Dewi Kunthi barang ya melu mendem, dumadakan ora weruh sangkan paraning bilahi ana geni nyaut bale wewangunan kang dipanggoni dening para Pandhawa. Kagegeran, gugup,sigra sang Harya Sena kang cukat trengginas sigra mbopong Dewi Kunthi dalasan adhi-adhine digawa mlayu. Kocapa sajroning bingung ana kang nuduhi dalan yaiku garangan putih kang lakune banjur anjlog ing Kahyangan Saptapratala iku. Sawise padha diwaluyakake dening Sanghyang Antaboga, sarembug suntara wektu ngaso dhisik ing Saptapratala, kang wusanane Raden Harya Sena dipundhut mantu di dhaupake karo Dewi Nagagini. Lan ora suwe Pandhawa banjur nyuwun pamit bali, Dewi Nagagini tinilar ing kahyangan wis ana sajroning kahanan nggarbini.
Bareng tekan leking jabang bayi , babar miyak langse mandhala giri, brol cenger miyos kakung. Dening kang
wis tekan diwasa kasektene wis ora nguciwani, nuli takon marang ibune sapa kang sejatine ngukir jiwa ragane . Banjur dijarwani sapa sejatine ramane iku isih trahing kusuma rembesing madu, satriya ing Munggul Pamenang kekasih Raden Harya Sena. Mula Antareja banjur nyuwun pamit bakal ngabekti lawan ingkang rama. Nalika semana mbarengi ing kasatriyan Madukara ana kedadeyan Retna Wara Sumbadra seda diprajaya dening duratmaka. Kuwandhane kapapanake ing sajroning prau, rinenggo rengga kadidene penganten, dijaga dening Raden Harya Gathutkaca saka dirgantara.
Kacarita lakune Raden Anantareja jumedhul saka pratala tiba ing pinggire Begawan Swilugangga, panggonane prau kang momot layone Dewi Wara Sumbadra. Sarehne ana kahanan kang nyalawadi, Raden Antareja kepingin sumurup apa isine prau mau, banjur dititi priksa, lan nuli weruh layon. Ketang gedhe rasa kamanungsane, layon banjur diuripake. Sawise waluyo jati nuli tetepungan, yen garwane satriya
tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana ing wagsulan kang paling bener!
1. Crita wayang ing dhuwur nduweni alur ….
2. Ing ngisor iki latar kedadeyan crita ing dhuwur kajaba ….
5. Sing kalebu watake Raden Harya Sena… kajaba….
Tembung kang trep kanggo ngisi ukara gothang ing ndhuwur yaiku ….
7. Dene Ibu Dewi Kunthi kuwi kapernah … karo Sanghyang Antaboga.
9. Ana crita wayang Maharsi Wiyasa, Begawan Abiyasa kagungan garwa kang aran …kajaba…
11. Pandhu Dewanata kuwi patutane Resi Abiyasa karo garwane kang aran ….
12. Dene Resi Abiyasa kagungan putra kang mijil saka garwa aran Dewi Ambika yaiku
14. …banjur kelingan yen duwe pulunansadurunge ginarwa ing Prabu Sentanu, yaiku Maharsi Wiyasa. Dasanamane pulunan yaiku … kajaba….
1. Kepriye watake Raden Harya Sena? Wenehana ukara kang nuduhake watak kuwi!
5. Apa amanate crita ing ndhuwur?(
A. Maca aksara Jawa Ing ngisor iki ana wacan nganggo aksara Jawa. Coba owahana tulisan aksara Jawa mau nganggo aksara latin, banjur tembung-tembung kangwis kok owahi nganggo aksara latin mau rakiten
Jawa ing ngisor iki wacanen banjur wangsulana pitakon-pitakon ing ngisore!
?I[nDo[siyhlnM[lsiyhtetepMit].
?tilsPe/dnmenTerim[lsiyh,mati/[moamMf\mi=
tandha ping ana aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang paling bener!
2. Arane tilas menteri Malesia sing nyaruwe babagan sesambungan antaraning Indonesia lan Malesia yakuwi ….
Malesia kuwi yaruwe babagan sesambungan antaraning Indonesia lan Malesia?
Mung salah faham wae babagan wates Indonesia – Malesia
6. Dene yen miturut Perdana Menteri Malesia, unjuk rasa
ing ngisor iki wacanen banjur wangsulana pitakon-pitakon ing ngisore!
?r,r,I,giyrnHi=tpelWtes\I[nDo[nsiyh.
?XmBgpeviarnPubLikRdi[yoI[nDo[nsiyhwiwitZ|mnD=z[kgiyr[nNai=[bop+enDigul\ppuak=[gove=kuyu=[p]og]mSbukPezmn\I[nP+/omsi.pm[rnThanF|[wnit/[gt\taun\:2010:me=
II. Wacan aksara jawa ing Romawi I kuwi tulisen nganggo aksara latin!
A. Atur Pasrah Lamaran Calon Penganten Pasrah lamaran calon penganten kalebu salah sijining sesorah. Babagan sing magepokan karo theg kliwere sesorahwiskaterangake ing ndhuwur mula saka kuwi, ing ngisor iki diwedharake tuladhane atur pasrah penganten. Simaken kanthi setiti!
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh ingkang tansah angudi dhumateng pepoyaning kautamen, saha pantes tinulad tuwin kinabekten, menapa dene panjenenganipun para tamu putri miwah kakung ingkang saestu pantes nampi ing boja krami.
Kanthi tansah angunjukaken puja-puji syukur wonten ngarsanipun, mugia tansah rahayu sagung dumadi ing salami-laminipun, kalebet kula panjenengan sedaya. Amin. Amin Ya Rabbal ‘Alamiin.
Nuwun sewu mugi tansah tinebihna saking tulak sarik menapa dene bebendu, dene kula cumanthaka kumawantun marak sowan anggempil kamardikan panjenengan sedaya ingkang saweg samya eca pangandikan, inggih awrat mundhhi dhawuh tinimbalansaking Bapak-Ibu … saperlu angyangkul jejibahan luhur minangka duta saraya sulih sarira Panjenenganipun Bapak/Ibu …. Ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kula minangkasulih sarira aking saking panjenenganipun Ibu/Bapak … ingkang sepisan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan, sumrambah para keluarga samudayanipun, dene dhumateng para pinisepuh ngaturaken sungkeming pangabektos.
jangkep angka kaping kalih, ing nguuni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bp/Ibu …, anggadhahi putra kakung sesilih pun Bagus … kaliyan Bapak/Ibu … ingkang kagungan putra-putri asesilih gendhuk … golong giliging
tembung awun-awun lan rarabi), andhodhok ing latar andhodhog lawang sumedya nginang jambe suruhe , kanthi atur makaten karana sampun jumbuh anggenipun sami pepetangan anunggil cipta, rasa miwah karsa, ingkang menika saking adrenging manah panjenenganipun Bapak/Ibu … anggenipun katampi panglamaripun pramila iing wekdal menika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tata cara sesemahan.
Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Ibu/Bp … inggih punika :Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya minangka sarana sahipun sesanggeman saha raketing kekadangan, satemah boten pisah ing salami-laminipuun.
Ageman ingkang awujud … minangka cihnaning katresnanipun Bapak/Ibu … kangge calon putra pinanganten inggih yoganipun Ibu/Bp … pun gendhuk ….
ngenthengi anggenipun Ibu/Bapak …anetepi darmaning asepuh inggih amengku gati amiwaha putra.
Kajawi menika, panyuwunipun Bapak/Ibu …, ing benjang menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna sarta kapanggihna miturut satataning agami saha adapt ingkang sampun kalampah wonten ing mriki wiwitt alam kuna ing uni.
Minangka pungkasaning atur, mbokbilih Bapak/Ibu … anggenipun ngaturaken sarana dalahh upakarti wonten kuciwa lan kirangipun, mawantu-wantu tansah nyuwun agunging samodra pangaksama. Semanten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Ibu/Bapak …, menawi wonten galap-gangsuling atur, gonyak-ganyuking wicara miwah boten jangkep ing unggah-ungguh lan tata basa satemah adamel runtiking wardaya, saestu nnamung tansah nyuwun
b. Tembung-tembung ing ngisor iki golekana ttegese ana ing Bausastra!
1. Atur Pasrah Lamaran ing ndhuwur nduweni unsur-unsur kang kinandhut ana sajroning sesorah. Kandhutan unsur-unsur mau jlentrehake!
2. Gawenen karo kanca sabangkumu cengkorongan atur pasrah lamaran penganten !
3. Paragakake atur pasrah lamaran panganten kuwi. Bijinen kanthi ngisi kolom-kolom ing ngisor iki!
adoh karo atur lamaran . ing ngisor iki ana tuladha panampi pasrah lamaran. Wacanen kanthi setiti.
a. Panampi Pasrah Lamaran Calon Penganten
Dhumateng panjenenganipun Bapak … (ingkang nyalirani pasrah) ingkang sampun kepareng anyalirani pangandikanipun Bapak … sekaliyan, minangka duta sraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinuba ing pakurmatan.
Kanthi raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksama, inggih awit muundhi dhawuh timbalanipun raka … sekaliyan (ingkang mengku karya), awit keparengipun, kula piniji minangkka tetalangiing atur, supados anampi menggah wosing atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenenganipun Ibu/Bapak …, lumantar panjenengan.
Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjenengan sampun kasembadaning sedya, kanthi manggih kawilujengan datan wonten pringga bayaning marga.
Salajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim sarta sungkem pangabektos saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjenengan, salajengipun
samangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bpak … sekaliyan. Boten sanes Ibu/Bp …, namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparingipun badhe calon kadang besan, pratandha yekti kasoking sih katresnan dhumateng Bapak/Ibu … sekaliyan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami anetpi darmaning asepuh anggenipun ngentas pitulus putra lan tansah manggih raharja tuwin bagya mulya.
panggih, dipunsuwun panjenenganipun Bapak … sekaliyan wontena keparengipun anjenengi saha paring donga pangastuti murih rahayuning sedya.
Minangka pungkasaning atur, mbokbilih menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula nampi menggah ing rawuh panjenengan sedaya, mugi tansah paringa sih samodra pangaksami. Semanten ugi kula, minangka tetalanging basa mbokbilih galap-gangsuling atur saha kiranging subasita, kupat duduhe santen sedaya lepat nyuwun pangapunten.
Akhirul kalam, Wa bilahit taufiq wal hidayah
b. Tembung-tembung ing ngisor iki golekana tegese ing Bausastra!
ing ndhuwur nduweni unsur-unsur kang kinandhut ana sajroning sesorah. Kandhutan unsur-unsur mau jlentrehake!
2. Gawenen karo kanca sabangkumu cengkorongan panampi pasrah lamaran penganten !
3. Paragakake panampi pasrah lamaran panganten kuwi. Bijinen kanthi ngisi kolom-kolom ing ngisor iki!
ingkang tansah angudi dhumateng pepoyaning kautamen, saha pantes tinulad tuwin kinabekten, menapa dene panjenenganipun para tamu putri miwah kakung ingkang saestu pantes nampi ing boja krami.
Perangan atur pasrah lamaran ing ndhuwur kalebu ….
2.Kanthi tansah angunjukaken puja-puji syukur wonten ngarsanipun, mugia tansah rahayu sagung dumadi ing salami-laminipun, kalebet kula panjenengan sedaya. Amin. Amin Ya Rabbal ‘Alamiin.
3. Nuwun sewu mugi tansah tinebihna saking tulak sarik menapa dene bebendu, dene kula cumanthaka kumawantun marak sowan anggempil kamardikan panjenengan sedaya ingkang saweg samya eca pangandikan, inggih awrat mundhhi dhawuh tinimbalansaking Bapak-Ibu … saperlu angyangkul jejibahan luhur minangka duta saraya sulih sarira Panjenenganipun Bapak/Ibu …. Ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kula minangkasulih sarira aking saking panjenenganipun Ibu/Bapak …
ngisor iki sing kalebu wangsalan sing lumrahe dianggo ana panampi pasrah
5. Ing ngisor iki sing kalebu parikan sing lumrahe dianggo ana atur pasrah
Budaya jawa ngono ora mung moncer ing babagan wujude sing akeh lan maneka warna (kayata: wayang, kethoprak, ludruk, sintren, jinis-jinis tarian, gendhing-gendhing jawa lsp.). ananging uga kebak piwulangan kang ngemu pitutur luhur. Utamane ana pawayangan.
Pitutur luhur kang kinandhut ana kabudayan kuwi ing antaraning ing ngisor iki.
Ana tanah Jawa, ana kapitayan ngenani pulung utawa wahyu cakraningrat. Iki gegayutan karo satunggaling panguwasa utawa kekuasaan. Pulung kuwi diyakini mung ana ing sijining pawongan ora angger pawongan antuk utawa nduweni pulung. Mula saka kuwi, pawongan kang ketiban pulung kudune nggunakake
hayuning bawana nduweni teges dadi panguwasa kuwi kudu bisa laku adil, ora pilih kasih, lan tansah njaga katentremaning praja. Kanggo bab-bab tertemtu panguwasa kuwi bisa uga nduweni patrap sing kontroversial. Tuladhane dialami Sumantri kang kudu milih loro bab kang
Sukrasana (lakon wayang Sumantri ngenger) Laku hambeging kisma
Tegese panguwasa/pimpinan kuwi kudu welas asih marang sapa wae. Kisma tegese lemah, lemah kuwi sapa wae sing ngidak-ngidak, ora kabeda-bedakake kabeh ditresnani.
Tegese panguwasa utawa pimpinan kuwi kudu adil kaya bayu kang tansah warata ndhuwure. Yen adil iki dijejegakebisa dadi pepadhang lan bisa ngresiki regedan. Bayu kuwi ora tau tumindak ban cinde ban ciladan (pilih kasih). Laku hambeging dahana
Tegese dadi pimpinan utawa panguwasa kudu teges, ora ingah-ingih, kaya geni kang panas mbakar apa wae. Ananging kudu ditimbang-timbang adhedhasar akal sehat, saengga tumindake kuwi bisa ditangggungjawabi.
Tegese panguwasa utawa pimpinan kuwi kudu teliti niing ngendi wae. Apik alane kahanane rakyat lan negara kudu dimangerteni.
Tegese panguwasa kudune sugih pangapura, kaya dene ambane samodra.
Tegese panguwasa utawa pimpinan kudu nduwe inspirasi kaya dene srengenge kang amadhangi alam donya saisine.
Tegese panguwasa utawa pimpinan kuwi kudu bisa madhangi ning ora manasake, kaya dene sunare mbulan.
Tegese panguwasa kuwi kudu nduweni kapitayan dhiri, istilahe wong saiki percaya dhiri utawa confidance. Ora ketang ana sajroning awake nduwene cacad utawa kekurangan. Dipindhakake kartika/lintang ing langit, sandyan cilik nanging tetep sumunar hamadhhangi petenging wengi.
Tegese ddadi panguwasa kudu nduweni watak kang teliti utawa titi saben ngadhepi perkara. Titis tegese tepat ora tau geseh, yen nggarap samubarang ora tau geseh wektune. Tatas tegese tuntas ora tau mangkrak utawa separo-paro, tatag tegese tahan utawa ora grusa-grusu, ora sembrono. Tutug tegese rampung. Gemi nastiti ngati-ati
Gemi nduweni teges hemat ora boros, lan prasaja. Gemi beda karo medhit utawa cethil. Nastiti kuwi ditujokake marang pawongan kang nduweni patrap gemi. Dene ngati-ati tegese ngadohi resiko sing paling ala lan ora ngepenakake sapa wae.
Tegese samubarang pakaryan ditandangi kanthi bareng-bareng, disangga wong akeh. Mesthine bakal cepet rampung lan entheng sanggane.
Mikul dhuwur tegese bisa nggawe arum utawa wangi asmane wong tuwa, dene mendhem jero tegese bisa nutupi utawa nasabi cacad utawa kekurangane wong tuwa.
Miturut Siti Hardiyanti (1991) idiom utawa bab-bab kang magepokan klawan pangitutur luhur kang sumbere saka budaya jawa yakuwi:
Gawe rusak ora becik, dene gawe rusaking mungsuh dudu barang kang aneh
Sing sapa arep menange dhewe, kuwi nemahi cilaka
Sing sapa gelem mbuwang ilmu karang bakal nemoni kabecikan
Sing sapa gawe seriking liyan , kuwi uga arep nemahi cilaka
Sing sapa seneng udur, kuwi bakal kena bebendu dening Pangeran
Sing sapa seneng gawe nelangsaning liyan, iku ing tembe bakal kena piwales saka penggaweane dhewe
Lamun sira seneng dialem wae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.
Muring-muring kuwi dalane antuk pepeteng, mula sapa sing seneng muring ora bakal antuk pepadhangangrembuge kang perlu kawala
Aja wani marang leluhur, jalaran leluhur iku kagolong bathara
Wacan wayang ing ngisor iki wacanen kanthi titi. Banjur golekana pitutur luhung kang gumathok karo crita wayang kasebut!
KEKASIHE Bambang Abimanyu ya Jaka Pengalasan. Atmajane satriya Madukara Raden Janaka kang patutan karo Dewi Wara Sumbadra ya Dewi Rara Ireng. Mulane kekasihe Abimanyu jalaran pinundhut putra dening Raden Arya Bhima (mung diaku). Dene kekasih Jaka Pengalasan jalaran nadyan putra satriya nanging laire neng tengah alas gung liwang-liwung. Dene critane mangkene : Manut buku kagungan dalem ing Prawiranegaran Mangkubumen Ngayogyakarta, nalikane Dewi Wara Sumbadra wayah tingkeban, nedya angrawuhake para kadang Nata lan satriya, mula Patih Surata ingkang kadhawuhan mangkat, dene Raden Arjuna nuli mapan sare karo Dewi Wara Sumbadra.
Ambarengi lakon mau, ing satengahing alas Dhandhaka ana Raseksa lan Raseksi alasan, sing wadon pamitan sing lanang ngupadi memangsan, sing lanang ditinggal. Raseksi mau sekti tur bisa mabur, bareng ngungkuli sandhuwuring kasatriyan Madukara nuli niyub lan banjur lumebu iang patengganing kang lagi nendra. Raseksi gandrung marang baguse Raden Arjuna, Dewi Wara Sumbadra nuli kacidra winadhahan ing kendhaga banjur digawa menyang Madukara
pinasrahan kendhaga dening sing wadon, nuli tumandang mbukak kendhaga jebul isi putri ayu. Ngira yen diajangi sing wadon supaya gelem wayuh karo putri ayu. Dewi Wara Sumbadra girap-girap weruh Raseksa arep mondhong awake. Sembadra lumaris, nanging tinututan. Dewi Wara Sumbadra nyemplung jurang. Ora adoh saka kono ana padhepokaning pandhita mertapa ing pretapan Jatisari jejuluk Begawan Jayawilasa. Kagyat sang mahayogi dene ana angin lesus. Bareng wis mendha sang Begawan niti priksa papan sacedhake kono, priksa putri ayu neng njero jurang nuli dicedhaki, Sang Putri arsa babaran, gya tinulungan, bayine miyos kakung pekik warnane, ari-arine pinuja uga dadi satriya. Jabang bayine sang putri pinaringan asma Jaka Pengalasan, dene kang dumadi saka ari-ari diparingi asma Aribawa. Bayi diasta kondur menyang Jatisari, den dus banyu gege walagang gelis gedhe katon jatmika merak ati. Bocak sekarone rukun teruntungan.
Jaka Pengalasan pinaringan klangenan pitik jago dijenengake Bedhil, nuli nyuwun pamit bakal adu jago. Kawuwusa kang aneng kasatriyan Madukara Dewi Sumbadra gadhungan uga wis babaran mijil kakung, nanging pasuryane raseksa, diparingi asma Bambang Sembotho utawa Senggotho. Sing kautus momong Semar sapranakane. Para Panakawan dhewe ya gumun, geneya Raden Janaka iku bagus tanpa cacad jebul peputra raseksa. Bambang Sembotho kuwi uga nakal lan rewel, banjur kepengin dolan menyang alas. Ing wana ketemu Jaka Pengalasan karo Aribawa nggawa jago si Bedhil golek
jagone kalah dikethok gulune, nanging yen Bambang Sembotho jagone kalah mung diwenehi jaran tumpakane.
Bocah loro mlayu mulih menyang Jatisari. Raden Janaka nututi. Bareng tekan Jatisari, Jaka Pengalasan lan Aribawa madul marang kang eyang Begawan Jayawilasa lan Dewi Wara Sumbadra yen dioyak satriya nggawa keris. Bareng Raden Arjuna tekan Jatisari, priksa Dewi Wara Sumbadra ana kono, sang Begawan Jayawilasa nuli matur purwa madya wasana. Saiki Sang Arjuna priksa yen kang ana Madukara kuwi palsu, mula Dewi Wara Sumbadra, Jaka Pengalasan lan Aribawa diboyong menyang Madukara. Jroning Raden Arjuna mbujung Jaka Pengalasan, Raden Gathutkaca kang nenggani Kasatriyan Madukara. Rawuhe ingkang paman sagarwa putra nulya njateni kabeh sandining lelakon. Jaka Pengalasan lan Aribawa kadhawuhan mrajaya Sumbadra kang ana ing ndalem pengkeran.
Wara Sumbadra tiron ketaman pusakane Jaka Pengalasan badhar dadi Raseksi terus kaprajaya dening Raden Gathutkaca. Bambang Sembotho prang lan Aribawa cinakot
kekasih Raden Abimanyu mau awit nalika Wara Sumbadra babaran nyuwun ditulungi Bhima ingkang nalika semana mentas kondur mertapa, lan wis antuk wahyu Widayat sarta wahyu Maninten. Mula bareng jabng bayi wus lair pinangku dening Sang Bhima. Wahyu Widayat manjing ana ing anggane jabang bayi, lan banjur akekasih Abimanyu.
Rehning tirta susune Wara Sumbadra durung mijil, saka eguh pratikele Sri Kresna, sang Bhima kadhawuhan anesepsi. Wantuning satriya kekasihing Bathara, sakala payudarane raden Bhima modod telung jempol, mijil banyu susu, sinesep dening bayi Abimanyu ndadekake seger lan walagang gelis gedhe glewo sarta sinung kasekten saka dayane : Wahyu Widayat. Dene Rahyu Maninten tiba ing negara Wiratha, ya wahyu loro mau kang ing tembe bangkit nyambung dharah ratu ing negara Ngastina sak jajahane, bisa kawengku bali ing astane dharah Pandhawa. Suka panggalihe satriya Pandhawa, dene rampung ing pacoban, genti ngundhuh nugraha agung.
B. Tembung-tembung angel saka wacan ing dhuwur goleki tegese!
C . Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana wangsulan kang bener !
loro yaiku Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Miturut pakem pedhalangan, Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni padha pinaringan antiga siji sewang (niji) dening Sanghyang Bathara Guru. Antiga iku pinangkane saka Dewi Kastapi, putra-putrine Bathara Wisnu. Antiga kang diparingake Dewi Ngruna ing tembene netes dadi loro yaiku Kagendra Sempati lan Kagendra Jenthayu . Dene ingkang kaparingake marang Dewi Ngruni netes dadi Naga Gombang lan naga cilik-cilik sapirang-pirang.
Manut carita pedhalangan Bathara Surya atmajane Bethara Ismaya (Semar), kagungan titihan kang awujud kreta bhirawa apanggeret turangga pitu cacahe, padha gedhene, padha rosane lan padha dene banter playune.
Ya kreta kuwi kang nate diampil Sanghyang Bathara Wisnu, dienggo nggiles satruning Suralaya Prabu Watugunung rati ing Gilingwesi nganti tumekaning tiwas (nalika cangkrimaning sang prabu wis kelakon kabadhe dening Sanghyang Wisnu).
Putrane Sanghyang Bathara Surya kang kerep kacaritakake ana ing pedhalangan ana loro: Sanghyang Rawiatmaja, yaiku ingkang nurunake para ratu ing Maespati. Dene kang angka loro, Sang Karno Basusena ingkang miyos saka Dewi Kunthi. Kajaba peputra Karno Basusena, Bathara Surya uga apeputra putri yaitu Dewi Tapati. Dene Dewi Tapati nuli kagarwa dening Prabu Samwarana (Sambarana), peputra kakung Prabu Kuru.
Tedhak turune Prabu Kuru diarani Kurawa. Bisane Prabu Samwarana kaleksanan nggarwa Dewi Tapati, awit saka pitulungane Sang Maharsi Wasistha kang diaturi nglamarake sang Dewi. Ya, sowan Bathara Surya, Nyuwun supaya Dewi Tapati kepareng kagarwa Prabu Samwarana.
Kacarita Sang Bathara Surya iku kalebu salah sijining jawata kang mbeling, seneng nggonjak Widadari ing Kaenran, kalebu Dewi Windradi ya Dewi Windrati. Rehning Bathara Indra ngawuningani bab lekase Dewi Windradi kang agawe kuceming kawibawan Kaendran nuli bakal kadhawuhan tumurun ana ing madya pada, sarta bakal kajodhokake karo Sang
dening Hyang Suksma Kawekas, tandhane, resi Gutama iki sekti mandraguna, awas pandulune ora mung netrane nanging uga batine, bisa wuninga marang kedadeyan kang bakal klakon nadyan atusan taun bakale. Kapindho mandi sabdane malah kapara ngungkuli para Dewa ing kahyangan. Para Jawata padha nguwatirake, kalebu Bathara Surya.
Mulane bareng midhanget yen Dewi Windrati arep diparingake marang sang Maharsi Gutama, nuli ditemoni ing patenggane sang dewi bab sandining laku sarta kaparingan jimat Cupu Manik Astagina kanggo piranti sesambungan. Kagawa saka bektine sang Maharsi Gutama marang ingkang murba wasesa jagat saisine iki, sanadyan kersane Bathara Indra iku wis diwuningani, nanging ora kersa andhisiki. Mulane nadyan tata gelar Dewi Windrati iku dadi garwane, nanging babar pisan tan nate ngladosi pulang asmara. Nganti apeputra telu, Anjana, Anjarnaka, lan Anjani putri pambayune. Kabeh putrane Dewi Windrati kuwi patutan karo Dewa Rahina ya Bathara Surya. Parandene katresnan lan pamomonge marang putra putri telu mau katon gemati banget, ora mantra-mantra yen mau kabeh turase Bathara Surya. Resi Gutama pancen pinunjul lan limpat ing budi miwah bangkit ngaling-alingi wewadining para Dewa. Hyang Suksma banget rena lan tresna marang Sang Maharsi, mula nadyan Jawata anak Dewa kadidene Bathara Surya tansah sor wibawa karo sang Maharsi.
Ora mung kandheg semono Bathara Surya nggone maksih ngujo hawa nepsune, rumangsa darbe kalenggahan pangwasa dadi dewataning rahina, nalikane jaman Prabu Pandhu uga diambali maneh. Nalika semono Dewi Kunthi Nalibrata kagungan guru Begawan Durwasa utawa Druwasa. Sang Dewi pinaringan aji-aji kang aran Aji Sabda Tunggal tanpa lawan utawa aji Adityahredaya, yen winateg bisa nekakake dewa. Larangane ora kena diucapake wektu siram. Dewi Kunthi kepengin nyoba dayaning aji mau, nanging kesupen nalika iku pinuju aneng sasana pasiraman.
Wau ta ing Kahyangan Ekacakra Sang Bathara Surya piniji
kang miwiti datan saranta kekarone wus klelep ing madyaning yuda pulang asmara. Mangka Dewi Kunthi isih kenya, banjur nggarbini. Geger negara Mandura, Begawan Druwasa tinimbalan, pungkasaning jabang bayi kang neng guwa garba nuli sinidhikara. Bareng wis samekta, ana kaelokan si jabang mijil saka ing karnane Dewi Kunthi. Miyos kakung bagus glewo-glewo, winadhahan kandhaga kalarung ing narmada ( bengawan).
C. Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, utawa e kang paling bener!
1.Bathara Surya sanajan dewa nduweni watak …… saengga putrane akeh
6. Pitutur luhur kang ora cocok klawan pribadhine Bathara Surya yakuwi ….
7. Dene pitutur luhur kang bisa kapethik saka watak-wantune Resi Gotama yakuwi … kajaba …
8. Dene pitutur kang bisa kapethik saka watak-wantune Dewi Windradi yakuwi …
aja ngumbar hawa nepsu, mundhak sengsara uripe
9. Crita ing nduwur ngemu pitutur luhur ing ngisor iki kajaba ….
Aja nguber hawa napsu, mundhak sengsara
Unggah-ungguh basa menika pranatan basa miturut lenggahing tata krama utawi sopan santun. Tegesipun sinten kemawon tiyang ingkang kawastanan mangertos unggah-ungguh basa, menawi nalikanipun gineman utawi srawung dhateng tiyang sanes basanipun kedah dipun arah-arah, netepi pranataning subasita, paugeran sopan santun, satemah tiyang wau tansah dipuntampi, dipunremeni ing pasrawungan sarta tebih saking panyendu.
Tiyang ingkang mangertos ing unggah-ungguh saged mapanaken dhiri-pribadhinipun saleres-leresipun sarta tansah caos kurmat dhateng tiyang sanes.
2. Bab-Bab Ingkang Gayut Kaliyan Unggah-Ungguh Basa
Tiyang ingkang saged tansah caos kurmat dhateng tiyang sanes, sarta mapanaken dhiri-pribadhinipun, pramila salebeting gineman utawi sesambetan kaliyan tiyang sanes kedah tansah ngengeti:
Lare alit kedah asung kurmat dhateng ingkang langkung ageng, ingkang enem kurmat dhateng ingkang sepuh.
Peprenahan ing pasedherekan/trah/awu. Ingkang akleres enem kedah ngurmati ingkang kaleres sepuh, sinaosa ing bab yuswa langkung sepuh. Anak kurmat dhateng bapak/simbok, adhi kurmat dhateng kakang/mbakyu, anak keponakan kurmat dhateng pak lik/pak dhe lsp.
Kalenggahan (kedudukan) tiyang menawi drajat/pangkatipun andhap kedah caos kurmat dhateng ingkang kalenggahanipun inggil. Upami pedamel kaliyan panginggilipun, rakyat kaliyan lurahipun, warganing pakempalan kurmat dhumateng sesepuhipun, lsp.
Tiyang ingkang gadhah arta-bandha kathah utawi sugih wajib dipunkurmati dening tiyang ingkang mlarat. Tiyang ingkang pasitenipun wiyar, mesthinipun ugi dipun kurmati dening tiyang ingkang sitinipun ciyut. Senaosa kasebat ing nginggil boten lepat saking watak sarta bebudenipun tiyang ingkang sugih wau. Jer sedaya wau wangsul kaliyan ungel-ungelan ajining dhiri saka lathi, ajining sarira saka busana.
Tiyang ingkang gadhah bebuden luhur langkung inggil mesthinipun langkung kinurmatan tinimbang ingkang boten. Upami: pimpinan agama (ulama); gadhah titel (Dr., Drs.lsp); ahli seni (seniman); ahli budaya (budayawan), lsp.
Anak turunipun tiyang ingkang gadhah kaluhuran kados kasebat ing nomer 5, badhe langkung dipunkurmati katimbang anak turunanipun tiyang umumipun.
Tiyang srawung menika menawi sampun kulina ketimbang ingkang saweg tepang enggal mesthi raos kurmatipun beda. Langkung kurmat dhateng ingkang saweg pitepangan enggal. Pramila panganggenipun unggah-ungguh langkung dipungatosaken.
Basa ngoko alus (dhapukanipun tembung ngoko kacampur krama/krama inggil)
Basa krama alus (dhapukanipun tembung krama kacampur krama inggil)
a) Kangge tiyang sepuh dhateng putranipun/tiyang enem;
b) Kangge sesami kanca ingkang sampun rumaket pasrawunganipun;
a) Tiyang sepuh dhateng tiyang enem, ingkang langkung enen langkung inggil pangkatipun.
b) Kangge ngraosi tiyang sanes ingkang statusipun langkung inggil
c) Tiyang ingkang rumaket srawungipun, ananging sami dene kepingin ngajeni.
a) Anak dhateng tiyang sepuh, utawi tiyang ingkang langkung sepuh;
d) Punggawa utawi reh-rehan dhateng penginggilipun;
1. TEMBUNG LINGGA Tegese tembung kang isih wutuh , durung karaketan ing ater-ater, seselan utawa panambang. Tuladhane:
Gludhuk, kaca, wajan, gabus, kertu, tandur, tilar, dalem, lsp.
Tegese tembung kang dumadine saka pamoring tembung loro kang tegese digerba dadi siji. Tembung camboran ana loro:
a. Camboran tugel: dubang (idu ababg), lunglit (balung kulit), dokkur (ndhodhok mungkur) , dhegus (gedhe bagus) lsp.
1. camboran tunggal tegse tembung kang diamor nduweni teges anyar. Tuladha:
naga lan sari dadi nagasari, gantung lan siwur dadi gantung siwur lsp.
2. camboran udhar: tembung-tembunge isih madeg dhewe-dhewelan tegese durung luluh. Tuladhane: pager wesi, tukang sepatu, gula tebu, lsp.
Tegese tembung sing dirangkep/dibaleni/kata ulang. Wujude ana telu :
a. tembung dwilingga: dumadine sarana ngrangkep linggane
b. tembung dwipurwa: tembung lingga kanthi ngrangkep wandane wiwitan. Tuladhane: lima dadi lilima(lelima), lara dadi lalara(lelara)lsp.
c. tembung dwi wasana : tembung lingga kanthi ngrangkep wanda kang pungkasan/purwa.
Tuladhane: cekak dadi cekakak, cekik dadi cekikik lsp.
tegese tembung kang wis ngalami owah-owahan sarana antuk ater-ater, sesela, lan panambang.
Gugon tegese sipat utawa wewatakan kang gampang banget nggugune marang guneme wong utawa dedongengan.
Tuhon tegese wewatakan kang gampang tuhu utawa mituhu marang guneme wong utawa dedongengan. Gugon tuhon tegese:
Tembung watak kang maknane wewatakan kang gampang nggugu lan mituhu marang gunem utawa dedongengan kang pancene mono perlu ginugu utawa pinituhu
Tembung aran kang maknane gunem utawa dedongengan kang dening wong-wong sing gugon tuhonan dianggep nduweni daya, menawa nganti ora digugu lan ora katindakake wong-wong sing ora nggugu uripe bakal nandhang ora kepenak.
v Gugon tuhon kang salugu. Kang kalebu gugon tuhon kang salugu yaiku bocah utawa wong kang (manut dedongengan) dadi pepintaning memangsane Bathara Kala, kalebu golongane bocah sukerta lan wong kang kalebu panganyam-anyam.Ing ngisor iki kang kalebu bocah sukerta.
1. Ontang-anting: anak lanang siji, unting-unting: anak wadon siji, anggana: anak siji sing urip (tunggale kabeh wis mati)’
2. kedhana-kedhini: anak lorolanang wadon, kedhini kedhana: anak loro wadon lanang, kembang sepasang: anak loro wadon kabeh, uger-uger lawang: anak lorong lanang kabeh
3. Pancuran kapit sendhang : anak telu sing lanang ing tengah, sendhang kapit pancuran: anak telu sing wadon ing tengah, cukil dulit: telu lanang kabeh, gotong mayit: telu wadon kabeh,
4. Sarimpi: anak papat wadon kabeh, saramba: anak papat lanang kabeh, keblat papat kasbut: anak papat lanang-wadon.
5. Pancagati: anak lima wadon kabeh, Pandhawa: anak lima lanang kabeh, lsp.
Wasita sinandi iku ateges: pitutur kang sinamun, ora dilairake akanti melok utawa ora dikandakake ing salugune.
Gugon tuhon kang isi wasita sinandi uga lumrah diarani aradan, sing akeh-akeh nganggo dikanteni tembung “ ora ilok “ kang satemene ateges “ ora apik “. Tuladane: Aja kekudung kukusan, mundak dicaplok baya, tur ora ilok.
1. Yen kukusan resik kanggo kudungan, banjur dadi reged, njalari regeding sega kang didang nganggo kukusan iku. Manawa kukusanreged, sirahe bocak (wong) kang akudung kukusan iku singbanjur dadi reged, tarkadang gupak sega barang.
2. Wong akudung kukusan mripate melu ketutupan kukusan, ora bisa ndedeleng kanti cetha, marakake numbuk-numbuk (yen mlaku). Dadi kekudung kukusan iku pancen nyata ora prayoga)ora ilok), ora becik).
nyadiyakake barang sing arep dipipis, wis nglumahake pipisan.
6. Pajang tanpa samir. Nata bantal kasur ing sentong tengah tanpa tutup utawa turub. Pajang = sentong tengah, kamar kang dumunung ing tengah.
7. Kasur tanpa pramada. Kasur gumelar ing paturon (ajeg) tanpa sepre.
8. Ngandut tampah. = wong meteng lungguh neng tampah jarene bisa njalari jabang bayi wanguning awake bunder kaya bulus. Ngandut = meteng. Lagi ngandut utawa ora, bocak utawa wong tuwo. Lanangan wadona, ora prayoga lungguh ing tampak (ora ilok).
9. Lumbung tanpa dedasar. Simpen pari ana ing lumbung tanpa dilemeki. Lumrahe lumbung iku dilemeki godong kluwih, isi pepuji muga-muga parine nganti tekan ing wektu panen maneh bisa turah, bisa luwih yen dipangan
Sumur ing ngajengan. Nggawe sumur ing ngarep omah ora ilok. Mesthi wae ora ilok wong mbebayani tumraping wong akeh.
2. wong- wong ing Kendal ora kena gawe omah gedhong
3. wong-wong ing Bagela ora kena nganggo jarit (iket/kemben) gadhung-mlathi. Lan wong-wong kang padha manggon ing desane Bagelan asli ora kena nandur kedhele lan ngingu sapi
4. tedhak turune Panembahan Senopati semangsa mengsah yuda ora kepareng nitih titihan batilan, titihan kang wulune ing surine /buntute dikethok.
Artikel ilmiah popular (kaya kang kapacak ing ariwarti utawa kalawarti) yakuwi salah sijining jinis karya ilmiah sing ngrembug babagan kang actual (lagi dadi pirembugan ing bebrayan) kanthi cara panulisan lan proses mikir kang ilmiah, ananging cara ngrembug
pembahasan) miturut dalan pikire warga masyarakat umum. Cara panulisan kang kaya mangkono mau disebabake media sing ngemot artikel kuwi kalebu media penerbitan umum sing dikonsumsi public.
Artikel ilmiah popular asring kaemot ana ing ariwarti utawa kalawarti ing rubric opini utawa kaca sing mligi kanggo tulisan-tulisan kang ngemot bab gagasan-gagasan anyar panulis. Tuladhane: tajuk rencana utawa tulisan kang sajenis kang ngemot wawasan redaktur ngenani bab kang nembe dadi pirembugan.
potrete Gayus Tambunan kang pancen rikala kuwi lagi dadi pirembugan karana kajuligan lan kalipatane Gayus nyogok para sipir penjara lan pejabat liyane. Menawa ora ana pawarta/babagan kang wigati tur nyleneh biyasane redaksi atur topic kang selaras karo wulane. Umpamane wulan Oktober: ngrembug babagan Sumpah Pemuda kang temtu wae digandhe-cenengake karo patrape pemudha zaman saiki. Wulan April ngrembug babagan perjuwaangane Ibu Kartini lan sapiturute.
warna tata cara. Ariwarti utawa kalawarti sijii lan sijine nduweni cara-cara utawa trik-trik khusus ngenani panulisan artikel ilmiah popular sing aktelah tajuk rencana utawa ature redaksi.
Mung wae sing ndadekake cirri kang mligi yakuwi carane nulis ora nggedhabyah (bertele-tele): singkat padhet, nduweni isi kang mligi, lan ora dumadi bab mbaka bab. Sistematika panulisan artikel ilmiah popular kang umum biyasane kaya ing ngisor iki.
panjenengan, kanthi maca irah-irahan lan teras artikel pamaoswis antuk gambaran utawa wewayanganing isine artikel.
Bagian candhake isi. Artikel ilmiah popular ora kudu nduweni purwaka (pendahuluan). Purwakaning artikel ilmiah popular kuwi ya teras. Mula saka kuwi isi uga kudu diwedharake kanthi padhet lan mentes, ora perlu nngedhabyah, teknis lan akademis.
Subjudul-subjudul yen ora perlu banget ora usah dianakake. Awit iki nyebabake tulisan mau katon kaya akademis.
Bagian panutup artikel cukup ana paragraph pungkasan. Isine arupa dudutan (simpulan) utawa ketegasan uatawa pitakon kang asipat retoris. Panutup kang kaya ngguroni kudune disingkiri; panutup luwih becik arupa pangajab utawa desideratid.
Kapan Pangaji-Aji Kanggo Penerbitan Basa Dhaerah?
Gandheng karo anane Hari Sumpah pemuda, Pusat bahasa Departemen Pendidikan ing dalem acara puncak Bulan bahasa dan Sastra ing Rawamangun, Jakarta, gawe kerampungan. Koran Tempo (jenengesurat kabare mula “Koran Tempo’) kapilih dadi nomer siji ing kalangane surat-surat kabar anggone mugunakake basaIndonesia. Mesthi bae sing diarani “noomer siji” iki mau ing dalem apike, becike, dalah benere.
Sarana mangkono Koran Tempo wis kapinglima terus-terusan kapilih nomer siji anggone migunakake basaIndonesia ing korane, ngenani bab apike, susunan ukara, benere paramasastra, milihe tetembungan, lan sapiturute.
Wondene sing dibiji kanggo uger-uger nibakake keputusan mau, antara liya berita utama utawa head-line , tajuk rencana, utawa “laying saka redaksi” utawa hoofd-artikel. Sing dititipriksa ora kurang saka Koran (Indonesia) cacah 57 iji, saben Koran dijupuk 8 nomer sacara acak.
Tegese, anggone njupuk lembaran/nomer Koran mau mung waton njupuk, ora susah ditemtokake dhong nomer lebaran, apa nomer mingguan liyane.nomer-nomer sing dicetak antarane sasi Juni nganti September 2010. sing dibiji ora mung tatanane ukara dalah paramasastrane bae, ning uga
Narik kawigaten, dene ing antarane surat-surat kabar sing oleh pangalembana mau saperangan gedhe dumadi sakasuratkabar sing metu ing jaban tanah Jawa oleh pangajii-aji. Saka Sumatera ora ana, sakaKalimantanora ana. Saka Sulawesi sarta saka dhaerah liyane, nihil.
Disebutake, menawa Pusat Bahasa uga wus ngyektekake menawa ing taun 2010 iki surat-suratkabar saya tambah, saya tambah sing ngudi mbeciki anggone migunakake basa Indonesia. Ning kudu diakoni uga, yen isih akeh ditemoni surat-surat kabar ing daerah sing sajak ngremehake penggunaan basaIndonesiaiki mau. Sajak ora nggatekake kaya apa wigatine basaIndonesiayen ditulis utawa disuguhake kanthi bener lan becik. Mangka apa sing disuguhake nyang siding pembacane, diwaca saben dina lan kena diaturake yen banjur dadi panutan. Dadi panutan “pembacane” anggone migunakake basaIndonesiaing sedina-dinane.
suratkabar mau wiwit sakawit mula nduweni niyat arep migunakake basaIndonesiakanthi becik lan bener….
Suk Kapan Gilirane Koran Basa Daerah?
Maca warta ngenani bab pangaji-aji kanggone Koran basa Indonesia, jejer dadi sutresna basa daerah, njur tuwuh pitakonku, “ Yen Pusat Bahasa wis limang taun nganakake pangaji-aji kanggo surat kabar sing dianggep becik lan bener anggone migunakake basa Indonesia, njur
ana suratkabar padinan sing migunakake basa daerah, kaya dhek zaman kepungkur. Kayadene: sedia Tama (yogya), Darma Kandha (
isih ana minggon utawa tengah wulanan sing metu mawa basa daerah (Jawa lan Sunda). Sarta cacahe pemaose iya isih bias diaturake lumayan akeh.
Lha apa alane, yen ta Pusat Bahasa Depdiknas uga nganakake pangaji-aji kanggo majalah sing mawa basa daerah mau? Sapa ngerti, yen anane pangaji-aji saka Depdiknas mau banjur saya nuwuhake grengsenge kaum wartawan/redaktur basa Jawa anggone ngudi mbeciki basa daerahe ing ndalem hudyane sing diembani.
Merga, miturut gelar yektine kayadene singwisnate dak aturake saiki iki, subur utawa curese basa
ing ndhuwur kanthi patitis! Banjur wangsulana pitakon ing ngisor! A. Carane Milih Topik
Wacanen koran/rungokake pawarta saka tv dina iki, dhek wingi, lan rong dina kepungkur!
Cathet topik-topik pawarta kang koktemokake saka koran, majalah utawa tv kasebut! Banjur isinen tabel ing ngisor iki!
B. Cara Ngrumusake Irah-Irahan lan Teras Artikel
2. Pilihan tembung-tembung kang mathuk lan krasa nges kanggo menehi irah-irahan mau!
3. Rancang lan tulis gagasan—gagasan pokok kang kokkarepake sarta roncenen gagasan pokok kuwi kanthi urut1
1. Identifikasi gagasan-gagasan pokok kang ana ing rumusan teras kasebut!
2. gawenen rancangan ngenani cara nyuguhake gagasan-gagasan pokok kasebut ana sajroning cengkorongan gancaran noonformal!
3. Menawa gagasan pokok kuwii kurang saka 16, pilihan gagasan pokok sing merlokake subgagasan kanggo ngrembakake isi!
4. Yen wis rampung, enggal diwiwiti anggone nulis!
5. Yen wis rampung koktulis kabeh gagassan pokok sing ana, coba waca lan dandani kekurangane karanganmu!
Setting / latar ana sadhuwure panggung nemtokake kasil lan orane pementasan sawijining drama / sandiwara.
Cathet babagan-babagan kang penting yen upamane didadekake ana sajroning panggung.
Tulisen setting sacara komplit ana buku/kertas sajroning ± 15 menit.
Jam 11.00 wengi. Sepi nyenyet kiwa tengene.
Ruang tamu sing sedherhana. Meja kursi saprangkat. Buffet cilik cekli kanggo nyimpen bala pecah. Ana radhio tape ing ndhuwure buffet. Kertas-kertas asil koreksian ulangan ting blasah ana sadhuwure meja tamu …..
Eksplorasi tegese njajah desa/kutha milangkori ana sadhengah papan panggonan. Ora mung sing rame, ananging uga ana papan sing sepi, nduweni suasana pribadi. Sabanjure konsentrasi ana latar fisikal/lingkungan sing nyata, pawongan lan sapari polahe kudu diematake kanthi permati. Pancaindera kudu dimaksimalake saengga asile bisa antuk cathetan-cathetan sing migunani.
sepisanan. Umure kandhutan kurang luwih telung wulan. Yen njaluk samubarang kudu dituruti. Aleman, nanging tansah tresna lan bekti marang garwa.
4) Para Paraga kang rinipta padha ngomong = monolog
Para paraga kang wis rinipta, utamane paraga kag cacahe loro padha sesambungan antagonistik, kaya-kaya memungsuhan. Paraga kasebut bisa dijupuk saka inventarisasi nalikaning latihan nyipta paraga. Para paraga mau ngomong sing suwene udakara telung menit kanggo saben paraga. Sawise monolog mau tinulis/dikeik , coba pilihen kanca tunggal kelompok kanggo macakake monolog mau. Kanca liyane ngrungokake utawa dadi penonton.
“Suwignyo. Mangkono Bapak lan Ibuku maringi aku jeneng. Jeneng sing mesthi wae nduweni teges tumraping awakku. Ngendikane Bapakku: Su- tegese apik, endah, elok. Dene Wignyo tegese pinter, wasis. Dadi aku iki anak lanang kang digadhang dadia bocah/pawongan kang apik tur pinter sembarang kalire. Aku tau takon marang Bapak, kenangapa kudu apik lan pinter/wasis? Kok ora mug wasis wae utawa apik wae? Ngendikane Bapak: wong pinter iku bisa keblinger. Ananging yen pintere nganggo apik, mesthine dadi bocah sing ngerti tata krama, trapsila, lan unggah-ungguh. Ngregani lan ngajeni wong liya ora malah minteri wong liya.
Ah, sakjane yen takgagas-gagas pancen mathuk. Su-wignyo jeneng sing lugu ananging nduweni teges kang migunani tur cocok karo ilat jawa, njawani! Ora kaya pawongan zaman saiki. Yen menehi jeneng
jeneng, aku iki ya lagi bingung mikirke sapa jenenge bakal anakku. Bakal anak, sebab bojoku nembe wae mbobot telung sasi. Anak sing dakgadhang lan dakenteni suwene limang tahun iki….” Lsp. 5) Dadekake kabeh elemen (1 – 4 ) dadi skenario dasar. Carane nulis skenario dasar:
Tulisen deskripsi naratif sing isine sadhengah kedadeyan ana adhegan kang isine kabeh elemen drama. Saengga katon cetha wela-wela menawa diwaca/dipentasake
Kanthi dhasar draft kasar sing wis digawe tulisen adhegan-adhegan sing isine konflik ngasi tumekaning klimaks.
Umpamane kangelan nggawe draft kasar, skenario drama bisa digawe saka cerita cekak apa novel. Mung wae, unsur-unsur pembangun drama kudu diunggulake lan unsur pembangun cerkak ana sing kudu diilangi (contone : sudhut pandhang)
Ing ngisor iki ana tuladha drama kang digawe saka perangane novel NH Dini
Bu Suci : guru sing sabar, apik, gatek
(ing wayah esuk, ana sawijining kelas, para siswa lagi lungguh ngenteni rawuhe guru anyar. Kepala Sekolah lan Bu Suci mlebu bareng)
“Iki Bu Suci. Bocah-bocah, coba sing anteng lan ora pareng nakal. Coba bocah-bocah kudu nduduhake marang Bu Suci menawa kowe kuwi para siswa sing patuh, sing manut.”
(mersani Bu Suci lan manggahake Bu Suci supaya kenalan)
Bu Suci : (mersani satlereman marang para siswa)
Para siswa : (bebarengan) “Sugeng enjing, Bu !
Bu Suci : “ Kaya sing wis dingendikakake Bapak Kepala Sekolah ibu arep nggenteni gurumu sing wis ora mulang. Ibu paring nama Bu Suci.”
Murid wedok I : “Dhateng pundi, Bu ?”
Bu Suci : “Purwodadi. Mesthine wis padha ngerti, ta. Purwodadi .”
Murid wedok II : “Simbah kula wonten ngrika, Bu.”
(Suasana kelas wiwit regeng maneh, amarga Bu Suci grapyak tumanggape marang para siswa)
Bu Suci : (lenggah sinambi mbuka map absen)”Wah, bocah-bocah kalebu bocah kang bejo, Nak. Ibu pingin pirsa, sapa sing dadi ketua kelas ?”
Raharjo : (Ngacung tangane lan njawab kanthi suwara lantang) “Kula, Bu !”
Bu Suci : “ Sapa jenengmu, Mas ?”
Raharjo : “ Raharjo, Bu !
Bu Suci : “ Gandheng Ibu wis pirsa sing mandhegani kelas iki sabanjure Ibu arep nimbali bocah-bocah siji mbaka siji !”
(Nyandhak dina sateruse, salah sawijining siswa – Waskito – ora mlebu kelas
tampa alesan sing cetha. Bu Suci kebak pitakonan ngenani bab iki )
Bu Suci : (lenggah sinambi mirsani map absen)”Bocah-bocah, ana sing mangerteni omahe Waskito ?”
Bu Suci : “Ya ? Sapa sing ngerti ? Omahe adoh apa cedhak ?”
(Kelas tetap sepi. Ora ana wangsulan. Akeh siswa sing ndingkluk, tumungkul
Bu Suci : “Menawa ana sing ngerti, Ibu arep njaluk tulung ngajak mrana bebarengan. Sapa ngerti Waskita lara”
(mirsani map absen, para siswa bisik-bisik)
Bu Suci : “Raharjo ! Mengko, sarampunge sekolah tilikana Waskita, Sore ya kena ngiras mlaku-mlaku. Takoke kenangapa dheweke ora mlebu sekolah suwe banget.”
(Raharjo bingung. Plengakan. Banjur ngingeti kancane sabangku, njaluk
Bu Suci : “Kenangapa ora mangsuli ? Apa kowe ora ngerti omahe Waskita ?”
Raharjo : “ngertos, Bu !”
Bu Suci : “Terus ? Apa kadohan omahe ?”
Raharjo : “Oh, mboten, Bu. Kula malah nglangkungi griyanipun menawi bidhal utawi
kelas) “ Sapa maneh sing mangerteni omahe Waskita ?”
(Siji mbaka siji para siswa ngacungake drijine karo tumungkul)
Bu Suci : “Kenangapa bocah-bocah ora padha niliki ? Marno ! Coba Ibu nyuwun tulung ! Ngomongo, kenangapa kowe ora gelem niliki Waskita ?”
(Marno mangu-mangu anggone arep wangsulan. Dheweke uga ngingeti
Marno : “(Suarane alon, nanging cetha)” Ajrih, Bu.”
Bu Suci : “Kenangapa ? Raharjo ! Genten kowe sing njelasake ?
Kenangapa padha wedi moro omahe Waskita !”
Raharjo : “Marno saja, Bu”
Bu Suci : Kowe sing dadi ketua kelas ana kene.
Kudune kowe sing kudu ndduweni tanggung jawab lan kudune luwih ngerti kahanan kelas iki tinimbang kancamu liyane. Raharjo, coba jelasake marangIbu apa sing satemene kedadeyan !”
Raharjo : “(ndeleng Bu Suci, kanthi mangu-mangu) “Griyanipun ageng, Bu. Wonten asu ingkang njagi tur malih jegug teras, Bu.”
Murid lanang I : “Putranipun tiyang sugih, Bu !”
Bu Suci : “Opo mung iku ? Liya-liyane apa maneh ?”
Bu Suci : “Kudune wong sugih kuwi ora perlu bok wedeni. Nanging , yen kowe wedi karo waung sing tansah jegog kuwi beda soale.”
Murid wedok II : (Angger ngomong) “Inggih, Bu. Kula malah remen !”
Murid lanang II : “Inggih, Bu. Leres. Kelas dados ayem tentrem mboten wonten piyambakipun.”
Bu Suci : “O….ngono, ta. Kenanganpa ?
Waskita seneng guyon ? Opo nggawe ribut ?”
Murid wedok 2 : “O…boten, Bu ! Dede guyon. Mboten namung guyon.
Menawi guyon, kula sakelas inggih remen !”
Murid wedok 3 : “Piyambakipun jahat, Bu. Jahat sanget, Bu !
Bu Suci : “Ah, apa iya ! Ora bocah kang jahat. Bocah sing gampan digulawenthah/dididik. Pancen kowe dudu bocah cilik maneh – nanging wisbisa diajak mikir, rembugan, lan ngerti ngendi sing ala lan becik. Dadi, Bu Suci paringi ngerti sacetha-cethane ora ana bocah kang jahat ! Umpamane nakal banget, bocah kuwi mesthi nduweni kelainan. Ning dheweke nakal, dudu jahat !”
Murid wedok III : “Waskita jahat utawi nakal, kula boten ngertos, Bu !
Namung piyambakipun gadhah kelainan. Remen ngepruk. Nglarani sinten kemawon.”
Bu Suci : “Sapa wae sing tau dipenthung utawa dilarani dening Waskita ?”
Bu Suci : “Piye kedadeyane ? Apa bocah-bocah padha tukaran ? Gelutan ?
Murid lanang I : “Boten, Bu !”
Murid lanang II : “Menawi kula pancen tukaran, lajeng dipenthung !”
Raharjo : “Ingkang asring boten wonten ingkang dipun dadosaken persoalan/masalah, Bu. Dumadakan lajeng menthung utawi mecut. Ingkang paling remen njegall lajeng ethok-ethok boten mangertos.”
Bu Suci : “ Piye oleh menthung ? Apa ngasi getihen ? Miturut peraturan, menawa ngasi getihen, kudune lapor Kepala Sekolah.”
Murid lanang I : “Nate sepindhah kula dipenthung, lajeng sorenipun aboh saendhog ayam, Bu !”
Bu Suci : “Ngendikane wong tuwamu, piye ?”
Murid lanang I : “Kula matur menawi dhawah, Bu.”
Bu Suci : “Lho ….. kok ngapusi ?”
Murid lanang I : “Kula ajrih menawi didukani margi tukaran teng sekolah, Bu !”
Bu Suci : “Sapa maneh sing tau sesambungan kalawan Waskita ?
Murid lanang 4 : “Kula dipun balangi watu ageng-ageng, Bu. Untung boten kenging. Nanging lampu sepedha kula risak. Kula dipun dukani sasampunipun dumugi griya,”
Bu Suci : “Kowe matur menawa Waskita sing gawe perkara ?”
Murid lanang 4 : Kula matur menawi tabrakan kaliyan rencang.”
Bu Suci : “Kenangapa ?”
Murid lanang 4 : “Kula boten remen menawi Bapak damel perkawis dhateng sekolah, Bu.”
Murid wedok 2 : “Langkung sae menawi Waskita boten mlebet, Bu”
(Murid-murid liyane sahut-sahutan). Nggih, mugo-mugo dheweke pindhah !”
Raharjo : “Langkung sae menawi piyambakipun medal, Bu. Kala riyin nggih sampun nate dipun dalaken saking sekolah.”
Bu Suci : “Sekolah ngendi ?”
Murid wedok 2 : “SD swasta. Simbahipun ingkang nglebetaken dhateng mrika. Ananging kasringan mbolos lajeng dipun dalaken.”
Bu Suci : “Waskita nderek mbahe ?”
Murid wedok 3 : “Rumiyin, Bu. Sampun dipun pendhet malih kaliyan Bapak/Ibunipun.”
Bu Suci : “Dijupuk maneh ?”
Raharjo : “Leres, Bu.”
Bu Suci : “Apa wong tuwane nate pindhah saka kutha liya utawa piye …….?
Raharjo : “Mboten ngertos, Bu !”
Bu Suci : “”Banjur, sapa sing menehi ngeti babagan kuwi ?
(Raharjo ora mangsuli, kabeh siswa padha meneng – Bu Suci mirsani para
Bu Suci : “Kowe tau ngerti dheweke ning daleme Simbahe banjur pindhah ning daleme wong tuwane ?”
Raharjo : “Mboten, Bu. Kula dereng tepang nalika piyambakipun kempal Simbahipun”
Bu Suci : “Banjur saka sapa kowe ngerti kabeh babagan iki ?
Raharjo : “(meneng sedhela banjur ndeleng Bu Suci).
Waskita piyambak ingkang mungel ngaten. Menawi kimat piyambakipun dados wengis, lajeng bengok-bengok. Macem-macem ingkang dipun cariyosaken tur dipun ambali kados barang. Diuncalake mrana-mrene. Dititipake ! Apa kuwi. Setan ! Kaya barang. Aku ora perlu kowe kabeh. Ngaten, Bu.”
Murid lanang II : “Salajengipun nyebat Simbah kakungipun, simbah estrinipun, tiyang sepuhipun. Sedanten dipun unen-uneni ! Kula sakanca ingkang wonten celakipun kengin sabetan utawi penthungipun.”
Bu Suci : “Apa maneh tembung-tembung sing kawetu saka Waskita ?”
Murid wedok 1 : “Mboten sedanten cetha, Bu. Paling-paling lajeng mungel : Aku gething ! Aku gething ! Anehipun menawi kimat ingkang dados sasaran kapisan menika Raharjo, Marno lan Denok.”
(Rini banjur nyambung ngomongane kancane sinambi nyawang kancane
Rini : “Aku iya ngono, lho ! Menawi kula tebih, kula dipun padosi kangge kenging sabetanipun.”
Denok : “Napamalih kula sakanca sing estri-estri. Kula mboten nate dolanan kalih
padha ngomongake kahanane Waskita. Rame. Bud Suci
mirengake adulane para siswane. Bel ngaso muni).
BABAK III (Waskita mlebu sekolah. Nembe sepisan iki Bu Suci ketemu Waskita. Bocah
Bu Suci : (Mirsani lan nuding bangku nomer 2 sisi tengen) Waskita, coba kowe pindhah sisih kana !”
Waskita : “Mboten, Bu ! Kula teng mriki mawon !”
Bu Suci : “Kenangapa ? (ngempet nesu, banjur prentahe marang murid liyane) Narsih pindhaha bangku mburi, cedhak Rosidhah !
(Mirsani Waskita maneh) Yen kowe ora gelem pindhah, coba apa sebabe ? Omongo ! Mesthi kowe nduwe alesan, ta ?”
(Waskita ora digubris, banjur ngatur lungguhe murid-murid liyane). Ya wis, Ibu kira, Ibu ngerti kenangapa kowe ora gelem pindhah !”
(Proses piwulangan lumaku kanthi lancar. Ngasi tumekaning wanci ngaso)
Bu Suci : “Raharjo, buku wacan arep dianggo kelas liyane sawise tugaso. Tulung balekno ana kantor. Ning lemari kantor. O…..ya, Waskita ! Tulung Ibu gawakake buku-buku tugas ! Ibu ora bisa nggawa dhewe kabeh !”
(Bu Suci metu tumuju nyang kantor)
(Waskita saya apik tingkah lakune. Dheweke ora ngganggu maneh kanca –
kancane. Pokoke, dheweke siswa sing paling sregep. Ananging dina iki
Waskita kumat maneh. Wiwitan ngaso)
Murid lanang : (mlayu ngos-ngosan tumuju ruang guru) Bu Suci, Waskita kimat malih !
Ngamuk, Bu ! Terose badhe mbakar kelas !”
(Guru-guru kalebu Bu Suci mlebu Ruang Kelas )
Bu Suci : (ketinggalan anggone mlayu, ngos-ngosan kentekan nafas). Kenangapa kaya ngono ? Apa sing nyebabake dheweke muring-muring ? Kowe tukaran ?
Murid lanang : “Mboten, Bu ! Piyambakipun mboten purun istirahat. Wahyudi lan rencang-rencang ngancani, piyambakipun tetep puguh mboten purun medal. Kula lajeng nderek-nderek, inggih tetep mboten purun medal. Kula saking wingking ngertos-ngertos sampun ngamuk. Waskita bengok-bengok kados rumiyin ! Leres Bu, persis sami, Bu ! Ungele : Aku gething ! Aku gething kowe kabeh ! Kula mlebet kelas Waskita nodhongaken gunting ! Duka saking pundi ! Lajeng kula mlajar dhateng kantor !”
(Ibu Suci mlayu tumuju kelas, nyoba ngesuk murid-murid sing nonton Waskita. Kepala Sekolah wis ana, ndukani sing padha nonton.
Waskita ngadeg ning ngarep kelas, tangane nggegem gunting sing kahanane kabukak)
ngendi gunting iki ! (Waskita dirangkul pundhake diajak metu saka kelas)
(Prastawa kuwi nglunturake kapitayan sekolah marang Bu Suci, ananging Bu Suci tetep kukuh mbelani Waskita supaya ora ditokake saka sekolah. Rapat dianakake kanggo mbahas prastawa Waskita kuwi)
Bu Suci : “Kula nyuwun wekdal sawulan malih !”
Guru I : “(Anyel, mangkel)” Sawulan ! ? Selak telas, Bu. Dereng
Bu Suci : “Mesthi kedadosan menika wonten gandheng cenenge kalih kahanan wonten nggriyanipun, utawi wonten sing ndamel nesu wonten kelas. Nesunipun dipun tujokaken dhateng kita, lingkungan ingkang paling celak.”
Guru I : “Menawi saben nesu katujokaken kita, wah inggih repot. Menika mboten adhil. Tur malih mboten wonten ing kurikulum lan program ! Tugasipun piyambak punika mucal. Titik !
Bu Suci : (nyela rembug) “ngendikan babagan tugas, kula kinten tugasipun kita kalebet nulung lare ingkang angel, gadhah kelainan. Kula wiwit mudheng piyambakipun. Kula inggih yakin Waskita inggih paham kula. Namung kula taksih betah wekdal ingkang cekap.
(Mirsani Kepala Sekolah, kanthi suwara alon)
Setunggal wulan, Pak ! Kula suwun kanthi sanget ! Menawi irah wekdal wekdal setunggal wulan mboten saged ngowahi kahanane Waskita, sumangga kersa Bapak. Kula nderek. Namung kula ngengetaken, bilih tugas kita dede ngucilaken / nyingkiri Waskita”
memburi. Mulai dina iki Ibu sing tanggung jawab apa wae sing bok tindakake ana kelas.
Yen kuwi tumindak wengis lan mbilaeni awakmu dhewe, kancamu, gurumu apa sekolah, Bu Ssuci sing ditokake. Kowe semono uga !
Kowe diwenehi wektu sewulan kanggo nata lan ngapiki tumindakmu !
(Proses piwulangan lumaku kanthi lancar, kaya-kaya ora ana kedadeyan apa-apa ngasi tumekaning bel bali )
(Sithik mbaka sithik Waskita dadi luwih bisa ngendhaleni tumindake. Prestasi cilik-cilikan sing diduweni Waskita ora luput saka kawigatene Bu Suci. Dina iku bel wis suwe diunekake. Bu Suci isih ana ing kantor, rada suwe, lagi lumebu ing kelas. Ing dalam, Wahyudi nyegat)
Wahyudi : “Waskita, Bu !”
Bu Suci : (kaget lan nyepetake langkah)”Ngamuk maneh ? (ngingeti Wahyudi.)
Wahyudi : (ngguyu ngikik).”Mboten , Bu. Tanduran kula sakanca dirisak.”
Bu Suci : (unjal ambegan) “Tanduran sing ngendi ? Pot-pot ing pojok kelas ? Sisih lawang ?”
Wahyudi : “Sanes ! Taneman percobaan ingkang enjing wau dipun salap jendela supados kenging panas.”
Bu Suci : “Dicabut ? Kabeh ?”
Wahyudi : “Tertembut kemawon. Dibanting kalengipun !”
Disetitekake). “Waskita ngendi ?”
Murid lanang I : “Medal, Bu !”
Wahyudi : “Kula padosi nggih, Bu ?”
Bu Suci : “Ora usah, benke wae. Dheweke kudu teka kene kanthi kekarepane dhewe. Dienteni wae sedhela !”
(Suasana kelas anteng ning katon tegang. Wahyudi karo murid wedok I ngresiki lemah lan kaleng sing pating kececer).
Bu Suci : “Aja ! Kanggo sauntara wektu dimbarke reget wae, ora apa-apa. Sedhela wae !”
(kalorone ngingeti Bu Suci, sajak gumun).
Bu Suci : “Mengko diresiki bareng-bareng.”
(Piwulangan terus lumaku, Waskita ora njedhul nganti tumekaning bel ngaso diunekake. Bu Suci jumangkah metu lan nemohake Waskita lungguh ing sapinggire kalen).
Bu Suci : (nyedhaki Waskita) “Ngapa kowe neng kene ?”
Kuwatir. Aja-aja kowe ngamuk ning papan liya ! Malah ana sing kandha, kowe ora bakal mlebu sekolah maneh, saben
Bu Suci : “Apa kowe sadhar, menawa mentas nindakake pembunuhan rajapati ?!”
(Waskita kaget, mripate melolo karo polatan mrengut. Pengin mbantah ning ora kawetu)
Bu Suci : “Bener kuwi ! Rajapati ! Kowe mbanting lang ngidek-idek tanduran sing ora nduweni dosa. Bayi-bayi tanduran kuwi sing bokpateni ! Bu Suci ora nggraita yen kowe bisa kejem lan degsiya sing kaya ngono.
Coba pikiren. Menawa kowe wis gedhe, apa kok pikir kowe bisa dadi menungsa kang becik ?
Bu Suci : “Coba critakno, apa sing wis kedadeyan ?”
Bu Suci : (ngeculake genggeman tangane, banjur nyekeli raine Waskita, supaya bisa mandeng mripate)
“Aku pengin krungu sebabe, kenangapa kowe tumindak kaya ngono. Bocah-bocah liyane wis crita, nanging dheweke dudu kowe. Pikirane beda karo pikiranmu !”
(Waskita mandeng Bu Suci sedhela, banjur tumungkul maneh)
Waskita : “Kanca-kanca ngenyek kula, Bu !”
Bu Suci : “Yen pancen tanduranmu kuwi ora subur, ora perlu isin ngakone kanyatan sing mengkono. Piye sing satemene ? Subur apa ora ?
(Waskita ora mangsuli lan ora ngingeti Bu Suci)
Bu Suci : “Takenteni wangsulanmu ! Miturutmu, tanduranmu subur apa ora ?”
(Waskita tetep meneng. Awake saja ora anteng. Bokonge diingar-ingerake. Sikile usil ning ngisor meja)
Bu Suci : “Ora ana wong sing apik utawa pinter utawa trengginas sembarang kalire. Kowe trampil ana babagan tukang, otakmu encer – cerdas. Apa kuwi durung cukup ? Yen kepengin mbales kancamu aja ngidek-idek tanduran. Kudu nduweni prestasi. Sregep sinau. Yen rumangsa ora bisa ana babagan tetanduran lan olah tetanan, goleki sebab musababe ? Aja nglokro. Ngisin-isino banget !
(Waskita mlengak, ngingeti Bu Suci )
Iki kudu bokugemi ! Aja malah ndadekake saisining kelas wedi karo tumindakmu !
(Bu Suci ngadeg) Ayo, mlebu kelas ! Kowe ninggalake kelas kanthi kahanan semrawut. Nanging kanca-kancamu pingin ngresiki kelas kanggo kowe ning Ibu larang, Ibu yakin, yen mengko kowe nyapu jogan mesthi ana siang ngrewangi tampa dikongkon”
(Waskita ngadeg. Waskita lan Bu Suci mlebu bareng tumuju kelas. Ngumbarake ati lan rasa pangrasa kekarone padha sinambungan siji lan sijine).
Coba bandhingake klawan novel asline. Kalorone padha-padha nyritakake babagan paraga, plot, lan latar kang padha. Nanging ana sajroning drama, pacelathon luwih akeh, tinimbang deskripsi, urung wae konflik tetep krasa.
Langkah/utawa carane ngowahi teks novel dadi teks drama :
1) “Menghayati” tema/liding crita novel. Tema kuwi ide/gagasan pokok sing didadekake landhasan critaning babagan tertemtu.
2) Novel diperang-perang/bagi kanggo diowahi dadi babak. Novel biyasane kaperang saka bab-bab. Nah, bab-bab iki bisa didadekake babak sing ngemot prastawa penting/pokok sing dadi landhesaning crita.
3) Nyusun pacelathon adhedhasar konflik antaraning peraga siji lan sijine. Para paraga ana sajroning novel biyasane dironce dadi prastawa kang nduweni konflik-konflik. Konflik-konflik sing dumadi antaraning paraga iki diowahi dadi pacelathon.
4) Nggawe deskripsi.panjelasan kanggo nyethakake latar, akting, lang lighting.
A. Tuladha drama ing ndhuwur pratikno karo kelompokmu !
B. Gawanen naskah / teks drama sing bisa kokjupuk saka cerkak / novel !
1. Ing ngisor iki carane nulis setting, kajaba ….
Nganakake diskusi ana ngendi wilayah kang arep didadekake setting
2. Jam 11.00 wengi. Sepi nyenyet kiwa tengene.
3. Langkah menawa arep nggawe teks drama kaya ing ngisor iki kajaba ….
“Menghayati” tema/liding crita novel. Tema kuwi ide/gagasan pokok sing didadekake landhasan critaning babagan tertemtu.
Novel diperang-perang/bagi kanggo diowahi dadi babak. Novel biyasane kaperang saka bab-bab. Nah, bab-bab iki bisa didadekake babak sing ngemot prastawa penting/pokok sing dadi landhesaning crita.
Nyusun pacelathon adhedhasar konflik antaraning peraga siji lan sijine. Para paraga ana sajroning novel biyasane dironce dadi prastawa kang nduweni konflik-konflik. Konflik-konflik sing dumadi antaraning paraga iki diowahi dadi pacelathon.
Nggawe deskripsi.panjelasan kanggo nyethakake latar, akting, lang lighting.
Migatekake tembung-tembung kang arep dianggo numapaki sajroning klimaks
4. Ing ngisor iki struktur drama kang komplit, kepriye urut-urutane?
(Sithik mbaka sithik Waskita dadi luwih bisa ngendhaleni tumindake. Prestasi cilik-cilikan sing diduweni Waskita ora luput saka kawigatene Bu Suci. Dina iku bel wis suwe diunekake. Bu Suci isih ana ing kantor, rada suwe, lagi lumebu ing kelas. Ing dalan, Wahyudi nyegat)
Wahyudi : “Dipun jabut kemawon. Dibanting kalengipun !”
lan ditindhihi barang abot. Lemah lan rabuk ting kececer, godhong sing lagi trubus cuklek)
Bu Suci : (mirsani kahanan kelas banjur mirsani para siswa.
Bu Suci : “Aja ! Kanggo sauntara wektu dimbarke reget wae,
ora njedhul nganti tumekaning bel ngaso diunekake. Bu Suci jumangkah metu lan nemohake Waskita lungguh ing sapinggire kalen).
(Waskita meneng ora aweh wangsulan. Mripate lurus
Malah ana sing kandha, kowe ora bakal mlebu sekolah maneh, saben dina ning Banjirkanal, mancing !”
(Bu Suci ndemek tangane Waskita, banjur digandheng tumuju kantor, banjur lungguh jejeran)
5. latar kedadeyan crita ing nduwur ana ing ….kajaba….
Sekolah b. Kelas c. Kantor d. Pinggir kalen e. Pawiyatan
6. Ing ngisor iki watak-wantuning Bu Suci, kajaba ….
7. Dene wataking Waskita yaiku …kajaba ….
8. Konflik sing dumadi ana punggelan crita drama kasebut diarani…
Konflik pribadhi b. Konflik lahir c. Konflik batin
9. Paraga drama guneman dhewe, kanggo ngandharake kahanan kang dumadi diarani ….
Dialog b. Prolog c. Epilog d. Monolog e. Katalog
10. Dene ana ing pungkasaning crita biyasane ana andharan/deskripsi naskah, kuwi diarani….
I Wenehana tandha x ing wangsulan sing bener! Wacan ing ngisor iki wacanen kanthi patitis!
Kanggo ngleluri basa lan budaya jawa, prayoga wong Jawa uga tansah ngopeni basane, sastra dalasan budaya mau, supaya ora kelangan kajene Wong Jawa. Bangsa manca wae akeh sing padha nyinau bab iki, lha kok malah awake dhewe nyingkur. Jarene kuna, kolot, tradhisional. Iku panemu kang ora bener. Ora kena isin lan mindher rikala migunakake Basa Jawa. Kudune malah bombong amarga manut asil panaliten saka UNESCO,
ing wektu katemben, Basa Jawa ditetepake dadi Bahasa Ibu Internasional dening PBB lumantar Deklarasi Paris Rikala taun 2000
3. Basa Jawa katetepake dadi Basa Ibu Internasional lelendhesan marang sakehing bab kang ana ing ngisor iki , kajaba….
Henu : Pak..(4)..Ibu, Bapak badhe..(4)..Jakarta?
Bapak : Iya, suk Setu Bapak arep ningJakarta.
Henu : Ibu..(4).. punapa boten?
Bapak : Ora, wong iki urusan kantor. Ibumu ya
Henu : O, kula kinten Bapak lan Ibu sekaliyan.
Bapak : Hen, sesuk tukokna tiket sepur ing
Henu : Bapak badhe ..(5).. sepur ingkang
Bapak : Ya apike..(5).. numpak sepur apa ya?
Henu :..(6).. Kamandanu kemawon, wonten AC
Ibu : Ana apa kok sajake seriyus temen?
Henu : Niku lho Bu, benjang Setu Bapak
badhe..(6)..Jakarta. Saenipun rak..(6)…
Ibu : Pinter kowe Hen,wisbisa mikirke Bapak.
Ibu mau ya w is..(7).. Bapak supaya..(7)..
Bapak : Ya yen ngono. Malem minggu..(7)..
4. Ukara gothang ing ndhuwur bias dijangkepi karo tembung ing ngisor iki!
8. A : “ Sinten asma penjenengan?”
B : “ …….kula Asih Pratiwi.”
9. Sarjaka : “Sugeng siyang, Pak!”
Pak Joko :“Sugeng siyang….! O, kowe Sar.
Ana apa? Kok njanur gunung.”
Sarjaka : “Nuwun inggih Pak, keparenga kula
Pak Joko :“Oh, arep takon bab Ramayana?”
Wacan ing ngisor iki wacanen kanthi patitis! (soal no 10-12)
Watak pemimpin lan panguwasa iku mesthi hak lan kuwajibane antuk palilah saka nduwurane supaya ngayahi pakaryan kang wus katentokake manut layang kekancingan. Pemimpin kudu nduweni watak ambapa, tegese bisa dadi panutan, tuladha lan ditresnani dening kawula cilik.
Basa kedaling ucap kudu patitis, alus lan manis.
Solah tingkahe bisa ngenaki sarta duwe watak ambapa.
10. Pemimpin sing becik kang nduweni watak “ambapa” tegese…
11. Ing ngisor iki cirine pemimpin sing ambapa kajaba…..
12. Yen andhahan salah anggone nindakake pakaryan, pemimpin sing becik iku….
d. Sengkud nyambut gawe tanpa duwe pamelik kanggo awake dhewe
Pramuka bisa dadi wadhah dolanan sing universal, sabab ing sajroning kegiyatane tinemu pendhidhikan maneka warna. Manut L.B. Powel, pramuka kuwi dudu ilmu pengetahuan sing kudu disinau kanthi mempeng, uga dudu kumpulaning doktrin lan teks, nanging minangka dolanan sing nyenengake ing alam bebas. Bisa nindakake petualangan bebarengan, bisa gawe sehat lan seneng lair batine, trampil ing kegiyatan positif liyane Pramuka uga ndhapuk kapribaden, olah piker lan kaprigelan kang ora diduweni dolanan-dolanan modern saiki. Dolanan modern saiki mung kari nggawe, tanpa mikir kepriye carane kanggo mbeberake kreatife bocah kuwi dhewe.
19. Dolanan ing kepramukaan kuwi luwih diutamake dolanan praktis kang ndhapuk rasa dhisiplin, patriotic lan mantepake mental kanggo urip ing tembe mburi. Kegiatan-kegiatan mau kaya ing ngisor iki kajaba…
22. Apa perlune presidhen tindak menyang Negara Landa?
[zr!\Adi%#iA/ym=@u!&r:4:
29. Padha ngraketake kekadangan iku luwih becik. Tembung kang kagaris ngisor yen ditulis nganggo aksara jawa….
c. #]isut]i[sNo
Wacanen pasrah manten ing ngisor iki! (soal nomer 32-36)
ingkang anyulihi Ibu tuwin Bapak Sosro Kartono, amasrahaken pengantin kakung, keparenga kula matur minangka sesulihipun Ibu saha Bapak Haryo Wicaksono, kula kadhawuhan tampi pasrahing pengantin kakung.
Pramila keparenga amratelakaen bilih ing samangke, pengantin kakung kula tampi kanthi sae andadosaken suka bingahing manah, saha sumangga sami muja muji syukur konjuk ing Hyang Murbeng Gesang.
Salajengipun pangantin kakung badhe sarimbit kaliyan pengantin putri dumungkap upacara candhakipun. Kula nyadhong pangaksami mbokbilih wonten kekirangan saha kaladuking panampi.
32. Nitik isine, sesorah ing ndhuwur kalebu
41. Ing carita carangan Laire Jabang Tetuko, ora ana kang bisa nigas tali pusere jabang Tetuko kajaba warangka sanjata kang aran…..
Perangan crita wayang ing ngisor iki wacanen! (Soal nomer 42-44)
Ana resi gentur tapane jenenge Resi Gotama, mapan ing Agrastina. Kagungan sisihan widadari ayune pilih tandhing aran Dewi Windradi.
Kaparingan momongan telu yaiku Dewi Anjani, Guwarsa, lan Guwarsi. Wektu semana uripe Resi Gotama lan Dewi Windradi tansah ayem lan tentrem.
Kocapa ing sawijining dina kaloro anak lanange sowan ramane nyuwun priksa dene mbakyune Dewi Anjani duwe dolanan Cupu Manik kang bisa kanggo ndeleng donya saisine. Sanalika Resi Gotama kanepson marga ngira garwane isih sesambungan karo Bethara Surya. Dewi Windradi ditakoni mung mbisu wae. Malah ndadekake muntabe Resi Gotama. Pungkasane kang garwa disotake malih dadi watu
Windradi bisa malih manungsa maneh mbesuk yen ana Perang Pandhe Negara Ngalengka. Cupu Manik banjur dibuwang menyang alas, ora dinyana playune nyemplung ing tlaga kang banyune kinclong-kinclong. Playune Cupu pijer dioyak dening anake nganti direwangi nyemplung lan slulup. Bareng ora ketemu nuli mentas nanging leloronewismalih dadi kethek malah padha gelut adu kasekten. Mangkana uga Dewi Anjani kang teka keri, saking panase dheweke enggal-enggal wisuh lan raup. Kaya ngapa kagete dene raine lan tangane thukul wulu kaya kethek. Dewi Anjani banjur ngerti sapa sing lagi perang tandhing ora liya kakange kangwismalih rupa dadi kethek.
………………………………………………42. Wacana ing nduwur kalebu carita pewayangan….
43. Kang njalari Resi Gotama muntab kanepson ana ing ngisor iki kajaba…
Marga anake duwe dolanan apik nanging Resi Gotama ora mangerteni
44. Apa amanat kang bisa dipethik saka crita ing ndhuwur?
Pak Hermanto kagungan anak 5. Kalima anake wadon kabeh. Pak Wangsa peputra 3 sing karan sendhang kapit pancuran. Marga jaman sansaya maju anjurane pamarentah duwe anak 2 kuwi cukup, lanang wadon padha wae. Manut gugon tohon salugune, bocah-bocah mau kalebu bocah sukerta sing cedhak karo Bethara Kala.
46. Dene kang aran sendhang kapit pancuran…..
Panjenengane duwe sanjata peparinge Dewa kang awujud: Caping Basunanda, kalamun den watek udan nora kodanan
Tetuko ing ndhuwur kanthi bebas nganggo basamu dhewe, singbakuinti critane kecandhak!
@=je=r#u@iful\
?miturutBbf\@=je=r#u@ifulPuniktimu/ripunHsM[dwire
Kulo mboten saged Qurban pak se umur-umur uripku, wedhus niku sing dadi karepku kangge dipersembahaken teng Gusti Alloh.(
Kang Rizky, ndik kolune umahko yo onok sing dodol telo iki. Dadi Ubi
tebati, iku laku ingkang ala.lawan putra ya den wani ngajaga ing perkara agama ingkang sayakti. Lan kang sabar putera iku, tawekal maring yang Widhi. Lan den esak maring sanak, saying ing kawla wargi, lawan putera ya den inget enggal, saniki wis sedeng dadi. Molana ingkang luhung, dadi guru ing Gunung Jati, ya kalawan uwa dika, mapan waris saking umi. Cipamali wates sira dumugi ing ujung kulon. Inggih waris dika ikumugi jandika
diturunkan kepada momed di gua hira. Sopo saksine?? Seng gawe, yo Momed dewekan. Penghuni Gua iku biasane sopo ya?? Mosok nggak weruh???
Sender's Email : haryolegowo[at]yahoo[dot]com
Panulisan lan pangucapane isih akeh sing salah . Sampean kudu sinau maneh sing luwih pener.
tulisan Prabu Joyoboyo yang lain yang menyindir kita lagi.
mukmin fasik, maka lamon ora emut ing kono olih patining wong Yahudi.
lamon emut sebute ing kono maka olih patining wong sofathatiyah.
Ilustrasi wong maca karya Jessie Willcox Smith.
Ilustrasi ya iku kasiling karya seni kang digawé saka tulisan kanthi cara drawing utawi nggambar, lukisan, karikatur, fotografi, utawa teknik seni rupa liyané kang awujud gambar. Ilustrasi uga kagolong gambar kang nduwèni mupangat kanggo menehi panjelasan utawa katerangan maksud lan tumuju sacara visual. Ilustrasi uga bisa didadekake sarana pandukung ing
Menehi bayangan ing sajroning tema utawa konsep kang ana ing carita.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.35, 22 Maret 2016.
Kaca iki ngidinaké panjenengan mriksa panyaringan sing dilebokaké ing kothak ngisor iki tumrap owahan $1 pungkasan.
Saperlu ngamot panyaringan, ketik ID panyaringan ing kothak sangisoré kothak tèks
NORANA WERUH ING MEKAH IKI, ALIT MILA TEKA ING AWAYAH, MANG TEKAENG PRANE YEN ANA SANGUNIPUN, TEKENG MEKAH TUR DADI WALI, SANGUNIPUN ALARANG, DAHAT DENING EWUH, DUDU SREPI DUDU DINAR,
TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
disiapne mas...soale jeneng utawa tetenger iku yo pandongane, gegayuhane lan pangestune wong tuwo marang anak...Kira2 kapan
sekaran lamongan Jawa TimurSDN Pamongan 1 Genuk
nggo tambah-tambah referensi blog kula boten napa-napa nggih?
sakpunika kula nembe pados/hunting/berburu naskah lan karya sastra jawa, ingkang langkun utami ngagem basa jawi, nek boten wonten nggih basa indonesia saged…
ukara lan nduwèni purwakanthi ab-ab. Ukara sepisanan ukara kanggo narik kawigatèn, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara. [sumber Wikipedia]
Kumpulan Parikan Jowo iki mung judule, tapi isine mbuh bener opo ora penting yo ngene iki. yen bener alhamdulillah.....
sore-sore golek beling, ojo sampe golek ngisor pring.
sore-sore ono rondo kempling, ojo sampe dikon jengking
ra usah digagas, mundak pengen..
marîdhah sick (F) sakit tunggal
nk ngaji durung bar yo ngono kui…
po durung ngerti ngendhikone gus dur.. ojo mung ngaji syariat bloko gor pinter dongeng nulis lan moco….
Unggah-ungguhing Basa Jawa | Masmulyanto's Blog
Sakathahing tiyang sepuh saha para pandhemen basa Jawi sami kuciwa saha prihatos ngawuningani bilih kaprigelanipun para nem-neman (generasi muda) tumrap unggah-ungguh basa sangsaya kirang. Sangsaya dangu trep-trepan unggah-ungguhing basa Jawi punika sangsaya mutawatiri, langkung-langkung cak-cakanipun basa krama saha krama inggil. Asiling panaliten para nimpuna saking Program Pascasarjana UNS Solo, ing taun 2007 ngandharaken bilih pamahaman utawi panguwaosan para nem-neman tumrapipun rakitaning tembung ngoko, krama, lan krama inggil kagolong andhap, inggih punika kirang saking skore 40 (skore 0—100). Perkawis punika jumbuh kaliyan cak-cakanipun unggah-ungguh basa ingkang leres ugi kirang saking skore 40. Sinaosa para nem-neman taksih tepang kaliyan tembung ngoko, krama, saha krama inggil (mangan, nedha, dhahar; turu, tilem, sare), kathah-kathahipun boten saged ngecakaken kanthi leres ing salebeting ukara punapadene tetembungan sanesipun. Asil panaliten punika dipunandharaken dening pangarsa Program Linguistik S-3 Pascasarjana UNS, Prof Dr Edi Subroto, dhumateng
Jawi satalatah Solo ing salebeting pirembagan kanthi tajuk Focus Group Discussion: Penyusunan Pedoman Tingkat Tutur Bahasa Jawa, Kemis (29/5).
Kirangipun kaprigelan para nem-neman punika kajurung kaliyan sakathahing perkawis. Sepisan, tiyang Jawi sami condhong migunakaken basa Indonesia ingkang dados basa nasional utawi basa resmi negari tinimbang migunakaken basa Jawi. Wosipun sakathahing tiyang kedah saged ngginakaken basa Indonesia ing salebeting bebrayan nasional. Basa dhaerah, kalebet basa Jawi, namung kangge sarana ing bebrayan khas dhaerah, kangge upacara tradhisi, ritual Jawi, saha seni tradhisional ingkang ugi sangsaya awis kaleksananipun. Kagiatan informasi saha komunikasi saben dinten kanthi sarana radio, televisi, saha kalawarti kathah-kathahipun ugi kanthi basa Indonesia utawi Melayu Betawi. Kaping kalih, bilih ing salebetipun kulawarga Jawi, tiyang sepuh ing saben dintenipun boten (saged) nggatosaken basanipun para putra wayah, langkung-langkung tumrap basa krama saha krama inggil. Kaping tiga, kathah-kathahipun tiyang sepuh sami nguja pikajenganipun para putra wayah anggenipun milih basa, basa Indonesia, basa Jawi, utawi saged ugi basa campuran. Punika ingkang dipunwastani kebocoran diglosia. Awit saking punika para putra wayah boten mangertos basa Jawi ingkang jumbuh kaliyan trapsila, langkung-langkung anggenipun migunakaken basa krama utawi krama inggil ingkang trep tumrap tiyang ingkang kedah dipunajeni. Kaping sekawan, upacara tradhisi kadosta pawiwahan, punapadene serat-serat sedhahan sapanunggilanipun ing wekdal punika kathah ingkang migunakaken basa Indonesia.
Dene faktor sanesipun ingkang ugi ndherek nyengkuyung kiranging seserepanipun para nem-neman ingkang tundhanipun ngirangi mutu cak-cakanipun unggah-ungguh inggih punika mbrosotipun kamongkokanipun tiyang Jawi tumrap basa Jawi; kirangipun kasadharan tumrap norma kasusilan; kirang limrah anggenipun ngginakaken saengga ajrih manawi lepat, pramila para kaneman langkung remen ngginakaken basa Indonesia, pamrihipun supados langkung aman saha boten badhe kasaru ing tiyang sanes manawi wonten lepat ing babagan krama utawi krama inggilipun.
Kula kinten murih jumbuh kaliyan kuncaraning kitha budaya Surakarta punika, kathahipun tiyang Jawi saha pamarentah boten sarujuk manawi basa Jawi kecalan Jawinipun, ingkang ateges kecalan tata kramanipun ingkang kapacak ing unggah-ungguh. Wekdal punika unggah-ungguhing basa Jawi sampun mutawatiri. Pramila awit saking punika kedah wonten rekadaya murih lestarinipun unggah-ungguh basa. Ingkang langkung wigati langkung rumiyin kedah wonten kasadharan saha raos mongkok saking sadengah tiyang Jawi anggenipun ngginakaken basa Jawi ingkang jumbuh kaliyan cak-cakanipun. Salajengipun dipungegulang supados manuh (terlatih) ngginaaken basa Jawi. Ingkang sepuh dadosa tuladha tumrap para nem-neman, ingkang nem ugi samiya purun nuladha ing sesepuhipun. Ingkang baken sadaya kedah kersa nglelantih ngindhakaken seserepan unggah-ungguh punika. Mila awit saking punika pamarentah kersaa ndherek cawe-cawe nyengkuyung bab punika kanthi nyamektaaken ubarampe kadosta ngawontenaken pedhoman unggah-ungguhing basa, paramasastra, saha sanes-sanesipun ingkang tundhanipun saged murakabi saha nggampilaken para kaneman anggenipun badhe nggegulang bab unggah-ungguhing basa.
manteranya : “siro ono ngisor, aku ing nduwur, aku nduweni penguwoso sarto prabowo, sakabehe omonganku sarto pangecahku, manowo iku isih sajroning dadalaning kautaman, siro kudu nggatekake sarto miturut, manowo ora gelem bakal tak
utawa ngelmu tertemtu. Mirengake ceramah kalebu salah sijining kaprigelan nyemak. Nyemak iki bisa nduweni sipat kang mbosenake. Luwih-luwih menawa nyemak babagan kang ora disenengi. Mula saka kuwi, juru ceramah kudu pinter-pinter nggawe cara kepriye amrih pamireng kuwi ora bosen.
kasugengan, salam karaharjan mugi tansah kajiwa, kasarira, dhumateng kula-panjenengan sedaya. Amin. (2)
Panjenenganipun Bapak Dwija Linuwih, pangarsanipun pawiyatan SMA Negeri 4 ingkang satuhu kula bekteni lan kurmati.(3)
Bapak/Ibu guru sarta karyawan SMA Negeri 4 ingkang satuhu sinudarsana; sarta para siswa SMA N4 ingkang tansah kasandhing ing Gusti. (4)
Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng ngrentahaken pinten-pinten kabagyan, kanikmatan, mliginipun nikmat iman ingkang jejeg sarta kalodhangan, satemah kula sedaya saged makempal – manunggal ing aula SMA N4 kanthi kabagaswarasan lan kawilujengan ingkang tansah tumanduk dhateng angga kita sedaya. (5)
Ing enjing menika kula badhe ngaturaken babagan salah satunggaling seni/budaya Jawa ingkang ketingalipun sampun dipun kiwakaken dening para mudha. Mugi-mugi kanthi andharan menika, para mudha, mliginipun siswa SMA N4 saged nampi lan salajengipun saged ngleluri budaya menika. Babagan budaya Jawa menika inggih menika seni pakerisan. (6)
Keris mujudaken salah satunggaling gegaman landhep ingkang gadhah ciri sarta wangun mligi. Gegaman awujud keris menika sayektosipun boten namung wonten ing tlatah Indonesia. Ananging ugi sumebar wonten kukuban ingkang langkung wiyar, tlatah Melayu, kadosta Malaisia, Brunei Darusalam, Vieetnam Selatan, Myanmar, lan Philipina. Wonten Indonesia piyambak keris menika kathah jinisipun, wangunipun, gaya, sarta corakipun gumantung asal dhaerahipun. Sedaya kalawau kaperbawan saking filosofi menapadene adat budaya lokal ingkang gesang wonten laladan menika. (7)
Ingkang mbedakaken kalih bedhama jinis suduk sanesipun, keris Jawa gadhah titikan ingkang mligi. Inggih menika condhong leleh (kemiringan wilah), ganja, lan pesi. Panjang wilahanipun ugi tinamtu, antawisipun 30 cm (paling cendhak) ngantos 42 cm, dene ukuran normalipun 37 cm. (8)
Kawawas saking segi etimologi, ing basa krama alus keris ugi sinebut kadga utawa curiga, dinuga asalipun saking tembung India khadga lan curikha. Dene menawi adhedhasar panaliten sujarah lan arkeologi, u sujarahara ingkang nyebut keris utawi kres nembe dipun panggihaken wonten prasasti Karang Tengah menapa dene Poh wantawis abad 9, sarta prasasti Rukam tahun 829 Caka. (9)
Wonten laladan Solo sakupengipun, taksih kepanggip sawetawis besalen . semanten ugi para empu ingkang damel keris. Tembung empu asalipun saking pok. Tegesipun bongkot. Liripun empu mujudaken junggul, pawongan ingkang kagungan kreativitas mangun dhapur keris amrih dados langkung edi. Salebetipun makarya empu kabiyantu tenaga pokok sekawan ingkang sinebbat sabat, ingkang dinuga saking tembung sakhabat. Sabat papat (sekawan) kalawau saben tiyangipun kagungan kawasisan tinamtu. Ahli malu utawi nggebug bakalann wesi mengangah sinebat papalon. Ingkang nguwaosi teknik mangun dhapuran sarta prigel ngikir sinebat panjak. Mrapen utawi barat mujudaken pawongan ingkang ngempus ububan. Dene ingkang ngreksa urubing geni amrih tetep gesang dipasarahaken brahmaniyuta.(10) Ing tanah Jawi ingkang anja babagan seni pakerisan wonten ing Madura. Malah Madura menika kawastanan punjering produksi keris. Gunggungipun empu ugi langkung kathah tinimbang wonten ing tanah Jawii. Kamangka sujarah Kraton tuwuh lan ngrembaka wonten tanah Jawa. Menika dipun sebabaken kondisi sosial budaya wonten Madura kuwawi njamin ngelmu damel keris tetep lestari. Undderaning prekawis, profesi empuu angel kangge cagakipun gesang. (11)
Para Bapak/Ibu Guru, sarta para siswa sedaya, mekaten atur kula. Bokbilih wonten kirang sarta kalepatanipun kula pribadhi nyuwun
diwacakake dening gurumu. Banjur wanguslana pitakon-pitakon ing ngisor iki!
A. Wenehana tandha ping (X) ana ing aksara a, b, c, d, utawa e ana ing wangsulan kang paling bener!
1. Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng ngrentahaken pinten-pinten kabagyan, kanikmatan, mliginipun nikmat iman ingkang jejeg sarta kalodhangan, satemah kula sedaya saged makempal – manunggal ing aula SMA N4 kanthi kabagaswarasan lan kawilujengan ingkang tansah tumanduk dhateng angga kita sedaya.
wedharing gati utawa wosing medhar sabda utawa isining sesorah
2. Sing ora kalebu wedharing gati ana paragraph …
a. 5 b. 6 c. 7 d. 8 e. 9
3. Ing ngisor iki Negarakang sinebut ugi ndduweni keriskanti jinis lan wangunkang beda kajaba ….
4. Sing mbedakake keris Jawa-Indonesiia karo keris liyane anatarane … kajaba …
5. Dawa wilahane keris ing tlatah Jawa antara …
Ringkesan sing wis koktulis critakno ana sangareping kelas! Dene kanca liyane menehi biji kaya ing ngisor iki!
Argumentasi kedadeyan saka paragraf kang isine nduweni ancas mbujuk lan ngrayu pamaos supaya nampa gagasan utawa wedharan kang ditulis/digagas dening panulis, kanthi tetimbangan logis utawa emosional.
Paragraf argumentasi kuwi biyasane nduweni wujud arupa saperangkat ukara sing dirakit kanthi maneka cara saengga ukara kuwi nduweni fungsi dadi panyengkunyunge ukara-ukara liyane. Lumrahe ukara pokok disengkuyung ukara panjelas kang arupa bukti utawa alasan utawa tuladha-tuladha. Sawijining paragraf digolongake paragraf argumentasi kanthi
sipat logis kang ngyakinake. Alesan kuwi nduweni rasa kaendahan, bener, apik, migunani, lan efektivitas kang selaras klawan paham kang dianut.
Lelandhesaning argumentasi kuwi ana ing sjroning argumen kang dumunung ana ing telung prinsip kang baku:
Alasan kuwi ukara-ukara kang lelandhesan marang bab-bab kang bisa mbeneraki gagasan kang diwedharake ana sajroning wedharan.
Pembenaran. Pembenaran kuwi ukara kang nuduhake ananing gegayutan antaraning wedharan klawan alasan. Kanthi ukara liya, pembenaran kuwi arupa ukara dudutan kang wis diwedharake ana ing ukara kapisan ana ing paragraf deduktif. Dadi, paragraf deduktif kuwi umume nduweni sipat paragraf repetitif utawa paragraf dedutif-induktif tegese paragraf kang ukara pokoke ana ing purwaning ukara lan dibaleni maneh ana ing pungkasaning paragraf kanthi ukara kang beda ning intining padha. Ananging paragraf argumentasi uga bisa kedadeyan saka paragraf dedutif utawa induktif wae.
B. Nggawe Paragraf Argumentasi kang Asipat Deduktif
Ana sajroning paragraf deduktif, gagasan-gagasan diwedharake ana ukara kang asipat rowa/umum tumuju marang ukara kang asipat mligi/khusus. Ukara pokok ditulis ana purwaning ukara nembe disusul ukara-ukara panjelas. Yen digambarake, organisasi paragraf deduktif kaya ing ngisor iki.
Ukara panjelas bisa arupa bukti kang nyengkuyung lan nemtokake kebenaran kang dumunung ana ing ukara pokok (premis mayor). Bukti bisa dijupuk saka observasi (pikolehan panaliten/pengamatan).
C. Nggawe paragraf Argumentasi kang Asipat Induktif
ana purwaning paragraf banjur dipungkasi klawan dudutan kang tinulis ana ana ukara kang asipat rowa. Paragraf induktif bisa digambarake kaya ing ngisor iki.
ucape Sugiri, ora mokal menawa tundhone dina tembene Negara bakal lebur. Mula dheweke njaluk marang akbeh pihak bareng-bareng golek solusi kanggo ngawekani perkara iki.
D. NGGAWE PARAGRAF ARGUMENTASI BABAGAN DRAMA/SANDIWARA
Nulis paragraf argumentasi babagan drama utawa sandiwara intine padha karo nulis argumentasi umuume. Amung wae, topik utawa punjering rembug kang ditulis ana wacan argumentasi kaya ngene iki babagan drama utawa sandiwara.
A. Pitakonan ing ngisor iki garapen karo kancamu sabangku!
1. Pilihen topik argumentasi ing ngisor iki!
Dadi paraga ana ing sandiwara bisa ningkatake rasa percaya diri lan kreativitas rumaja
Ukara sing digunakake jelas, selaras karo aturankang ana;
3. Paragraph kang ditulis kancamu kuwi, banjur telitinen kanthi permati. Benerke bab-bab kang ora bener!
Babagan apa wae kang kudu digatekake nalikaniing nulis wacana argumentasi?
Tulisen topik-topik kang bisa didadekake wacana argumentasi!
Waluyo (2001:109) nyethakake maragakake sawenehing paraga ana ing sandiwara kuwi dhasare numindakake utawa maragakake watak lan tindak-tanduk pawongan liya. Mula saka kuwi, dadi paraga ana ing sawenehing lakon sandiwara kudu migatekake babagan ing ngisor iki.
nduweni kreasi nalikaning nindakake paraga (dadi aktor/aktris);
paraga kang ditindakake diselarasake klawan tipe,gaya, jiwa, lan ancas pementasan;
Ing ngisor iki pitung cara kang bisa ditindakake nalikaning dadi paraga ana sawenehing lakon sandiwara.
Dene babagan kang kalebu unsure intrinsic sandiwara (unsure pembangun sandiwara/drama) yakuwi:
Underaning perkara kang arupa ide dhasar crita diarani tema. Tema sing dianggo ana ing sandiwara dumadi saka bab-bab kang kerep diprangguli ana bebrayan
Ing ngisor iki tuladha crita wayang kang digunakake dadi naskah sandiiwara/drama kang diplesetake (nyebal saka pakem/babonan).
Bethara Kuwera : Anak Angger Prabu Rama, aku iki bingung. Bingung… banget, arep ngomong apa karo sliramu?
Prabu Rama : Kok nddadak bingung, ta, Pikulun? Kula menika nnamung saderma nagih janji, nyuwun Kembang Dewaretna, kadosdene ingkang sampun nate panjenengan ngendikakaken. Kula pengin sanget enggal menangaken perang mengsah Prabu Dasamuka. Satemah Diajeng Shinta saged kula beta wangsul malih wonten Pancawati.
Bethara Kuwera : La… kuwi masalahe. Ning pikiranmu anane mung Dewi Shinta…thok!
Prabu Rama : Kula selak kangen kok, Pikulun. Nembe manten anyar kok ndadak bojo diplayokake wong. Menawi Pikulun ingkang nglampahi kados pundit, hara?
Bethara Kuwera : Ya… mana tahan atuuuh…Kang! Sing ngono kuwi ora susah boktakokake aku. Padha-padha wong lanang ndadak ora ngerti. La… anggonmu pasa wus antuk pirang ndina?
Prabu Rama : Kok pirang ndina, ta, Pikulun? Sampun sawetawis sasi kula pasa. Mila menika, nyuwun kawelasanipun inggih Pikulun. Kula dipun paringi Kembang Dewaretna. Kanthi Kembang menika kula saged mimpang yuda mengsah Prabu Dasamuka.
Bethara Kuwera : (mbingungi) Piye iki! Apa sing kudu tak wenehake Rama, wong barange ora ana (grenengan dhewe).
sing mandi banget. Banjur keturon. La… ing wektu kuwi Dasamuka teka bbanjur nyolong Kembang Dewaretno. Piye jal?
Prabu Rama : Lajeng kados pundi, Pikulun? Kula lak boten saged mimpang mengsah Dasamuka. (Nglangut… meneng wae, banjur pikirane kaya owah) Dhiajeng Shinta…Dhiajeng Shinta… Kakangwiskapang banget marang sliramu, Dhiajeng? Iki terus piye, ta, Dhiajeng…. Wah … wong kok ayune kaya ngene. Dhenok-dhenok dhebleng wong kok ayune ora mekakat. Ayumu tumpuk undhung…dhung…dhung? Dhuh Dhiajeng…?
Bethara Kuwera : Lo…lo… aja kaya ngono kuwi, ta?! Aku Kuwera, Bethara Kuwera. Dudu Shinta! Ngene wae, kowe dak ijoli kethek Pramujo. Kethek iki sekti mandraguna. Mengko kethek iki sing bakal ngrebut Kembang Dewaretno.
Prabu Rama : Kok diijoli munyuk,, ta, Pikulun?
Bethara Kuwera : Aja nyepelekake munyuk iki.Wis, enggal gawanen mulih!
Shinta dalah Trijatha ana ing Taman Soka (Praja Ngalengko Diraja). Kahanane Shinta tansah muwun, susah penggalihe
Dewi Shinta : Dhuh, Gusti. Aku kok nemoni lelakon kaya ngene, ta, Biyung? Banjur salahku iki apa?
Trijatha : Sampun muwun kados makaten, ta, Gusti! Ingkang sabar, sareh. Menika namanipun pacoban.
Shinta : Nanging, Yung. Kenangapa aku sing kudu nglakoni. Dhuh, Jawata, kula nyuwun diparingi
kabarmu? Mesthine kowe krasan ana kene. Kabeh sarwa cumepak. Arep mangan, panganan apa wae sumadya. Arep turu, papan panggonan jembar, kasur mentul-mentul. Arep nyandhang? Ho..ho…ho…. tinggal pilih? Lha … lemari ake kebak klambi saka maneka merk. Kabeh gari milih. Piye, Shin?
Shinta : Kepriye wae aku iki rak kaya wong tahanan. Ya, jelas ora kepenak, ta, Dass, das? Pancen kabeh sarwa cumepak. Ning, standare rak standar buta. Sarwa guedhi-guedhi. Ora kolu aku. Kamar? Walah, ambane ra mekakat. Apamaneh klambi? Harak hombor…ombor!
Trijatha : Pancen, Paman Prabu dasamuka menika aneh?
Dasamuka : Aneh? Aneh sing kepriye? La kowe kuwi sapa, kok ayu temen. Wah piye? Tak gandrung sisan, piye? (Banjur nembbang lagu masa kini, antuk Pop Indonesia, Dangdut, apadeneIndia)
Trijatha : Sinuwun, klentu! Klentu Sinuwun. Walah ndadak ponakane dhewe sing digandrung, ta. Piye ta iki.
wong ayu? (Nggandrung maneh) Dhuh Shinta yayi wong ayu …
Dumadakan Kapi Pramuja, si kthek utusane Prabu Rama teka
Dasamuka : We..e..e..e..e…e… sapa iki! Munyuk elek. Ngganggu wae karo karemenanku. Nyuk, sapa kowe?!
Kethek elek, kakehan engkek! Kumawani tenan kowe mungsuh aku. Ayo rebuten yen kowe bisa!
Kapi Pramuja : Sing takwedeni apamu?
(Perang antarane Dasamuka lan Kapi Pramuja, ing kalodhangan wektu, Kapi Pramuja bisa njupuk
anggonira ngayahi wajib, ndhustha Kembang Dewaretna?
Kapi Pramuja : Awit pangestu panjenengan, Sinuwun. Kula saged mimpang mengsah Prabu Dasamuka. Menika, Kembang Dewaretna kula caosaken panjenengan.
Nalikaning Prabu RamanampaKembang Dewaretna, dumadakan Dasamuka teka nganthi Dewi Shinta di dherekake Trijatha)
Prabu Rama : Ha…ha…ha… Rama Wijaya! Jebul ora mung aku sing nduweni budi candhala. Jebulle kowe ya seneng nyolong, ta?
Prabu Rama : Aja murang tata kowe. Buta elek,wistuwek, kakehan engkek! Balekno bojoku! (marang Shinta) … Shinta…Dhiajeng Shinta, kowe apa ora kangen marang pun Kakang?
Dewi Shinta : Kangmas rama Wijaya, kula mbok dipun tulungi ta, Kang Mas?
Prabu dasamuka : He…e…e… ngko dhisik ta, kok malah kangen-kangenan. Rama, kowe kudu nglangkahi anggaku dhisik! (Nantang)
Prabu Rama : Sing takwedeni apamu!? ….
A. Crita wayang ing ndhuwur durung rampuung! Coba gawea/tutugna critane (kurang luwih sakkaca folio)!
B. Adhedhasar pacelathon ana ndhuwur isinen bagan ing ngisor iki!
C. Gawenen kelompok kang cacahe padha karo paraga ana wayang kasebut, banjur paragakake crita wayang ing ndhuwur ana sangareping kelas! Dene kelompok liyane (sing ora maju) nyathet kaluwihan lan kekurangan kelompok sing maju adhedhasar kolom-kolom ing ngisor iki!
dening juru pamedhar sabda liyane, kayadene sing paring pambgyaharja, ular-ular. Ing ngisor iki tuladha panyandra ana ing adicara penganten.
Dhedhep tidhem premanem datan ana sabawaning walang ngalisik. Lah menika ta minangka bebukaning kandha ya bebukaning panyandra. Menika
cengkir gadhing, tebu wulung, pari sawuli, sekar alang-alang miwah roning kaluwih, ron waringin sarencekipun , pengaron isi sekar setaman, ingkang kebak ing wasita sinandhi. Wimbuh amilangoni sasana wiwaha pinajang ing dlancang rinonce, maneka warna kang warni.
Panyandra Penganten Putri Lenggah Ing Dhampar Pinajang
Binarung swaraning gangsa angrangin ambabar gendhing ketawang Puspawarna/Sekarteja, wonten gganda arum angambar katiyubing samirana, lah menika ta sesotyaning pawiwahan ing siang/dalu menika, putra-putrinipun Ibu/Bapak … ingkang sesilih gendhuk … mijil saking sasana tepas wangi ngagem busana penganten putri ingayap ginarubyug para kulawangsa, manjing jroning sasana rinengga badhe kabiwadha.
mengagem busana pindha putri kraton, pramila boten mokal menawi kathah ingkang sami tambuh kamitambuh, lampahnya ruruh angujiwat, semune daya-daya enggal dumugi ing dhampar palengggahan. Sumengkaning raos Wage-Wage enggala Kliwon, age-age tumuli sapatemon.
Risang penganten putri ngagem busana ingkang sarwa retna amemba busananing raja putri, katon pating galebyar
wus kebak ambalabar angebeki jroning pawiwahan.
Marma sakedhap tumungkul asmuu lingsem nanging gumbira jroning wardaya, sajroning batos ngraosaken lamun sedaya ingkang anjenengi sami angalembana mring kang winisudha.
Raharja pisowanipun risang penganten putri, dupi wus prapteng pinajang, dening sang juru sumbaga, penganten putri nulya kalenggahhaken ing dhampar rinengga. Wus satatta lenggah anggana raras angrantu laksitaning adicara.
Lah ta menika warnanira risang penganten kakung jengkar saking wisma palereman, binarung ungeling gendhing ladrang wilujeng, ing pangajb tansaha manggih karaharjan.
Dhampyak-dhampyak para kadang kulawangsa ingkang angayab ginarubyuk tindakira putra penganten kakung. Risang penganten tindakira lengkeh-lengkeh piindha sardula luppa, riaknya anggjah oling sapecak mangu sapecak
sangajenging wiwara, kepareng sedya angrantu laksitaning adicara salajengipun.
Wus ndungkap wahyaning mangsa kala dhumatteng kodrat panguwaosing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Ing nalika samana ana titahing Gusti ingkang asipat jalu miwah wanita ingkang sumedya anetepi jejering gesang ngancik alam madya, amastuti gotheking para pujangga ingkang dhahat pinundhi-pundhi, sarta angleluri laksita harja, nulad edi-enadahing budaya luhung, marsudi mardaweng budya tulus. Budya ateges budi daya ingkang tuwuh saking osiking manah, wondene
kapathet ing ageman, pindha cengkir gadhing piningit yen sinawang katon wingit.
Kicating pada katon pating galebyar dening rerengganing cenela ingkang tinaretes ing sesotya mawaretna, ginantha ing
kumenyaring prabawa sumirat mawa teja maya, saya dangu saya cetha, saya caket saya caket saya ngalela. Pranyata menika tejaning penganten kakung ingkang
Mubyar-mubyar busanane penganten kakung ingkang angemba busanne narpati, lamun kadulu katon agung, mrabu miwah mrabawa. Agung tegese kebak ing kaendahan kang sanyata adiluhung, dene mrabu pindha jejering narendra kebekan ing
ingkang samya umiring lampah, samya suka gumbiraning penggalih, sareng kapanggihkalayan sri penganten putri
amrih kang kaesthi dadi, ingkang sinedya dadya.
Kadya kang wus dangu ginantha-gantha, nulya penganten
pangaribawa ingkang ambabar karsa dadya sarana pambukaning rasa ginaib ingkang tumanem ing wardaya.
Saksana kumlawe astane sri penganten putri sarwi ambalang gantal, iya sadak mring penganten kakung, ingkang winastan gondhang kasih, datan saranta penganten kakung gya gumantya, amballang sadak ingkang winastan gondhang tutur.
Menapa wujud sarta werdinira balang-balangan sadak ingkang kinarya wewarah piwulanging para luhur? Pranyata wujuding gantal utawi sadak menika sedhah lininting tinangsulan lawe wenang, sarta pinilih suruh ingkang ketemu rose, ingkang amengku werdi sinadi suruh lumah lan kurepe iku sinawang seje rupane, yen ginigit padha rasane, kanthi pangajab nadyan kakung lan putri iku beda, nanging sami nunggil ing cipta, rasa miwah karsa. Kapilih suruh ketemu rose, ingajab kekalih denira mangun brayan samya pinanggya manunggal lair lan batine. Dene
nalisir saking angger ugering kautamen, inggih anggering negari miwah anggering agami.
Sang penganten kakung nulya manjing ing korining tarub agung. Sri
minangka wadhahing sekar setaman. Sakala ponang antiga ing ngasta ibu pinisepuh kalarapaken munggwing palarapaning penganten putri,
kekanthen asta manjing ing panti wiwaha uga sinebut dhampar rinengga minangka raja sadina.
Lah menika ta, wus dumugi wahyaning mangsa kala dhawahing pepesthen, ing samadyaning bale pinajang ing siang/dalu menika, wonten titahing Gusti Allah SWT. Ingkang arupi kakung miwahing putri, wus manunggaling tekad arsa mbangun brayat kanthi anetepi upacara adat.
Sinten ta ingkang saweg mijil saking panti busana inggih menika Doker Gisselya Noorahma putra—putrinipun Bapa Santosa Nugraha, S.Pd. ingkang wekdal menika angampingi ingkang putri sarta ginarubyug sakulawangsanipun ingkang racak-racak ugi taksig nglajengaken pasinaonan ing pawiyatan luhur.
Ing sangajenging kori tarub sampun samekta risang penganten kakung, inggih menika anakmas Drs. Bagus Linuwih ingkang ugi dipun kanthi ing rama ibunipun, nun inggih Bapa Dwija Wicaksono S.Pd. sarta para putra-putrinipun ingkang ugi kinarya pangombyong.
gumujeng dipunampet, mbokbilih sami enget, denea amung asring pepanggih ing fakultas, teka bisa kepanggih ing sangajenging tarub. Mbokbilih laras kaliyan ungel-ungelan, waiting traisen jalaran saka kulainten.
Lah menika ta, panganten putri anindakaken upacara mbalang sadak ingkang akwastanan gantal dipundamel saking ujungan sedhah lininting tinangsulan lawe wenang inggih lawe pethak. Menika pralambang tumaduking asih tresnna antawising penganten putri lan kakung, kados ujungan sedhah lumah lan kurebe beda rupane yen giinigit padha rasane, kados bedaning pengantin putri lan kakung, ananging wiwit titi wekdal menika sampun saiyeg saekapti kanthi tinangsulan ijab lan kabul ingkang suci, badhe niyat kencenging pambudi ambangun brayat piniji, anglajengaken sejarahing tiyang sepuh ugi.
Ing salajengipun, penganten putri anindakaken nyiram tumper. Piwucalipun, menawi kakung kondur (teeko dhog) saking makarya, kapapagna mawi esem ngujiwat ingkang damel asreping penggalih, sampun ngantos kapapag ulat petteng katambah reribet ing bale griya ingkang pancen tansah wonten. Kekalihipun tumunten tumuju ing pasangan, (pasanganing maesa/lembu) minangka pralampita bilih kekalihipun sampun kapasangake/sarakit dados jodhonipun ingkang saestu badhe nyangkul jejibahan awrat saha entheng kanthi sesarengan.
Sesepuhing upacara lajeng ngasta tigan, kadumukaken ing palarapanipun penganten putri, lajeng kaswataken ing siti ngantos pecah. Menika pralambang babaring wiji, kanthi pangajab mugi-mugi bboten dangu malih enggal kaparingan pasihing Gusti Illahi Robbi arupi gadhuhan momongan ingkang kedah dipungulawenthah sesarengan kanthi kebak asih lan katresnan sejati.
Sanggyaning tamu putri miwah kakung ingkang winantu ing subasita, menika sampuun paripurna upacara miturut tatacara naluri, upacara panggih dhauping putra penganten. Salajengipuun brayat enggal nunten badhe ngabyantara ing dhampar pinajang. Awit saking keparengipun sanggyaning tamu paring pakurmatan dipunaturaken panuwun.
Salajengipun, risang raja saari sampun lenggah sarimbit ing dhampar wiwaha, angantu paringipun donga lan pangestu mbangun brayat tansah jinangkung
kaananing alam iku akeh banget, kayata: candraning alam ing wayah esuk, ing wayah sore, ing wayah bengi, ing gunung, ing sagara, ing padesan lan liya-liyane, keronceng yen ta ditulisa ing buku iki kabeh.
bisane nganti metu banyune ya kudu jero banget. Waspa pepindane banyu tuk, kumembeng ora bisa metu (ora gampang metu), kalbu pepindaning tuk (kang ngandut utawa simpen banyu).
Pancuran mas sumawur ing jagad. Mangsa Kalima wiwit ana udan deres, banyu wiwit akeh, mulane wong
Mangsa nenem akeh who-wohan kang enak mirasa.
Wisa kentar ing maruta. Mangsa Kapitu akeh lelara. Wisa pepindaning wijine lelara. Kentar ing maruta (kabuncang ing angin) pepindaning wijine lelara sumebar tekan ing ngendi-endi (warata),
linuwih, ing ukara iku ateges: apik. Mangsa Kasanga akeh gareng muni, gansir ngentir.
Kasapuluh akeh kewan meteng, manuk ngendog.
Sotya sinarawedi. Tegese tembung: inten digosok. Sotya pepindaning anak (manuk), sinarawedi utawa digosok pepindaning linoloh. Ing mangsa Kasawelas utawa Desta akeh manuk ngloloh.
Tirta sah saking sasana. Tirta pepindaning kringet, sasana ateges panggonan, pepindaning awak; sah ateges: pedot, oncat, bundat, kesah, ora ana. Ing mangsa Karolas utawa Sadda ora ana wong kringetan, marga ing wektu iku
Mawanti-wanti = mawantu-wantu, ambal-ambalan, ora leren-leren, tanpa pedot.
A. Panyandra ing nduhur wacanen kanthi trep, banjur wenehana biji kanthi paugeran ing ngisor iki!
B. Tembung-tembung ing ngisor iki golekana tegese ana ing bausastra!
C. Panyandra kang cacahe lima ing ndhuwur wacanen kanthi permati, wenehana tandha marang ukara kang ngemu pepindhan. Banjur kolom ing ngisor iki jangkepana kayadene tuladha kang wus diwenehake!
Risang penganten putri ngagem busana sarwi retna amemba busananing raja putrid
Prapteng samadyaning sasana wiwaha kagyat kang apindha sitoresmi
Risang penganten tindakira lengkeh-lengkeh pindha sardula
Seminar kalebu jinising diskusi kelompok sing dieloni para ahli lan dipimpin sawijining pemandu kanggo nggoleki paugeran lan ngrampungake masalah tertemtu. Miturut etimologis/asal-usul tembung seminar nduweni teges panggonan winih-winih kebijakan sing di ngrembakake.
Hasil pemikiran/hasil penelitian sing arep diwedharake para pembicara utawa penyanggah utama ana sajroning seminar luwih becik yen tinulis ana sajroning kertas
mendharake gagasan lan wawasane tumraping masalah singwisditemtokake.
Pembicara kapindho diwenehi kalodhangan kanggo medharake gagasan lan wawasane.
Pembicara katelu uga diwenehi kalodhangan kanggo mendharake gagasan lan wawasane.
Menawa ana penyanggah utama/pembanding, diwenehi kalodhangan kanggo mendharake sanggahan/bandhingane.
Digawe kelompok-kelompok kanggo mbahas saben makalah lan hasile dirumusake dening tim perumus (menawa ana).
Pembicara katelu diwenehi kalodhangan mbahas masalah jumbuh karo keahliane.
Yen ana pembanding/penyanggah utama, iki diwenehi kalodhangan mendharake sanggahan/tandhingane. Penyanggah utama/pembanding iki bisa kanggo siji masalah, bisa uga saben-saben pembicara (biasane ana wangsulan saka sanggahan).
Peserta diwenehi kalodhangan kanggo pitakon/medharake gagasane. Pemandu nduweni peran dadi
penyanggah utama/pembanding yen ana) nanggepi masalah sing diwedharake peserta simposium.
Saliyane simposium lan seminar, ana jinis liyane sing kalebu sajenis yaiku diskusi kelompok lan curah pendapat.
punika kita badhe miwiti ngrembag/nyeminaraken masalah-masalah ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan babagan piwulangan basa Jawa wonten SMA. Pramila saking punika, wonten satengahing kita sampun rawuh pakar pengajaran basa Jawa ing SMA, inggih punika ingkang minulya Sucipta Hadi Purnama, M.Pd saha Drs. Mulyono. Bapak Sucipta Hadi Purnama punika ingkang pinarak sisih kiwa kula, ngasta wonten UNNES
ingkang nate dipun cepeng inggih punika 1…………….. 2……………… 3…………… Gandheng kados makaten sibukipun, Bapak Sucipta HP punika taksih saged nyerat lan seratanipun sumebar wonten media cetak ……….
Salajengipun, pembicara angka kalih Bapak Mulyono ingkang pinarak sisih pojok punika inggih dosen wonten …………..(lst).
Makaten kalawan tetapangan kaliyan para pembicara ingkang kompetensinipun mboten sisah mangu-mangu malih.
Salajengipun, mangga dipun semak babagan ing kang dipun wedharaken dening para pembicara. Makalah kapisan kanthi irah-irahan ….., badhe dipun ayahi dening Bapak Sucipto HP, M.Pd. Ingkang kinurmatan Bapak Sucipto HP, M.Pd dipun sumanggakaken kanthi wekdal 15 menit.
Makaten kalawau sampun kita pirengaken sesarengan babagan model piwulangan basa Jawi wonten SMA. Mugi-mugi model punika saged dados model ingkang sae tumraping piwulangan basa Jawi wonten ing SMA. Salajengipun , mangga kita semak wedhanipun Bapak Mulyono kanthi irah-irahan ….(judul makalah). Ingkang kinurmatan Bapak Mulyono, wekdal saha panggenan kula sumanggakaken.
Makaten kalawan sampun sami kita mirengaken pangandikanipun Bapak Mulyono babagan kompetensi-kompetensi dasar ingkang kedah dipungadhahi lan dipun ngrembakaken dening guru SMA, mliginipun basa Jawi.
Salajengipun wonten termin ke- 3 punika Bapak Dr. Soenarji selaku penyanggah utama kula aturaken panggenan saha wekdal kangge nanggepi ngendikanipun pembicara 1 punapa 2.
Sumangga …………………. (PENYANGGAH) lan sateruse ………
A. Gawea kelompok sing gunggungelimasaben kelompok. Bocah 5 mau didadekake paraga ing ngisor iki :
Topik sing bisa digawe kertas kerja / makalah sedherhana ana ing ngisor iki :
a Majukake sektor Pariwisata ing laladan kuthane dewe.
b Potensi Pelabuhan Tasik Agung minangka aset dhaerah sing pinunjul.
c Korupsi lan Moral, Bab loro kang nduweni gegayutan.
Kanggo ngawekani seminar coba kelompokmu nggawea makalah kanthi tema singwisditemtokake. Sabanjure latihan luwih dhisik ana sajabaning kelas kanggo nglancarake menawa maju ana ngarep kelas.
C. Wenehana tandha ping ana ngarepe aksara A, B, C, D, utawa E marang jawaban kang paling bener !
1. Paraga-paraga ana ing seminar kapacak ana ngisor iki, kajaba ……
Jinising keterampilan micara sing kalebu memper/mirip ana ing ngisor iki, kajaba …..
D. Curah Pendapat E. Debat Pendapat
3. Sing nglakokake dalane diskusi / seminar diarani ….
Pemandu B. Pembicara C. Penyanggah D. Peserta E. Perumus
4. Dene sing nyimpulake ana seminar diarani ….
5. Sing mendharake pandhangan / gagasan ana sajroning seminar diarani …..
A. Pemandu B. Pembicara C. Penyanggah D. Peserta E. Perumus
6. Sing mbedakake seminar kalawan simposium yaiku …..
7. Ing ngisor iki ciri-cirining pembicara sing mumpuni, kajaba ….
8. Paraga sing entuk ora ana ing seminar yaiku ….
Pemandu B. Pembicara 1 C. Pembicara 2
9. Sing kudu diparagani dening pemandu nalika ngendika sepisanan yakuwi …. Kajaba
Diskusi kelompok sing dieloni para ahli sing dipimpin pemangu kanggo nggoleki paugeran lan ngrampungi masalah tertemtu.
II. Wangsulan pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis !
warna. Wiwit saka lawang gapura ngarep ing Jalan Malioboro nganti tekan Bangsal Kepatihan akeh kekembangan kang dironce kanthi maneka warna lan jinis kembang. Acara iki diresmekake dening Gubernur DIY , Sri Sultan Hamengku Buwono X.
1. Perangan pawarta ing ndhuwur unsur pitakonan kang ora ana yaiku. . . .
2. Sing dadi ciri-cirine pawarta ana ing ngisor iki , kajaba….
Cara-carane Pak Parto golek mantu pancen kalebu aneh. Dasare wong sugih, tur kasinungan sipat umuk, mula carane golek mantu nuruti kekarepane dhewe. Sing dipilih bocah lanang sing rosa, mituhu lan bebasan gelem diajak nggarap sawah. Lan siji memeh mesthi bae anake wong sugih.
3. Nilai sastra perangan cerkak ing ndhuwur yaiku…..
4. Unsur paling kuwat kang kinandhut ing sajroning cerkak ing ndhuwur yaiku….
8. Katitik saka isi guritan ing ndhuwur, Ibu
Riena : “Tak kira ngapusi, ora sida mrene ?”
Purnama : “Kok akeh sepedha motor, tamune sapa ?”
Riena : “Sapa, bocah-bocah. Kae ana kebon mburi, ayo terus wae memburi !”
11. Dene ukara kang trep kanggo njangkepi pacelathon ing nduwur yaiku . . .
“Moh ah, aku isin. Kowe wae sing mrana !”
“Mengko ndisik, aku tak lungguh ndisik!”
“Piye ? Kowe ngongkon aku campur karo bocah-bocah ?”
“Iya, aku tak ndang mrana. Kenalno ya aku karo kancamu ?
“Moh,apa aku mbok anggep cah cilik !”
12. Anak polah bapa kepradah, yen tinulis mawa aksara jawa…
setu dhek wingi kae, sekolahanku nganakake senam kesegaran jasmani. Sing melu senam yaiku kelas X lan XI. Amarga sekolahanku muride akeh, saklatar sekolahanku meh kebak. Sing dadi instruktur senam yaiku mbak-mbak sing nganggo klambi abang rada ora patiya cetha merga jarake sing rada adoh. Jam 06.30 senam kawiwitan. Wiwit saka pemanasan bocah-bocah padha senam ngetutake instrukture mau. Pisanan ora ana kedadeyan apa-apa, dumadakanana swara” breeet!!!” . Bareng dak deleng tibake kathoke kancaku suwek.
20. Nitik isi crita pengalaman ing ndhuwur kalebu crita….
22. Miturut surasane, gegutitan kuwi nyritakake…
23. Wanci langit kasaput warna abrit, sekar sukma ilang ngembara….
25. Paugerane tembang ana ingngisor iki, kajaba…
26. Guru wilangan tembang asmaradana kang beda wilangane mapan ing gatra….
A. 3 B. 4 C. 6 D. 7 E. 5
Damarwulan sejatine putra udana ing Majapahit,nanging dimong simbahe ing desa. Bareng wis dewasa banjur nggoleki bapake ngznti tumeka ngenger ing daleme Patih Logender kang duweni putra cacah 3 yaiku Layang Seta, Layang Kumitir lan Anjasmara.
27. Tembung ngenger ana wacan ndhuwur nduweni teges…
gedhe ing Wangsa Kuru ing tembe mburi.Abimanyu kagungan garwa cacah 2 yaiku Dewi Sundari kang ora duwe momongan lan Dewi Utari kang mbesuke bakal nurunake Parikesit ratu kang pungkasan ing tanah Jawa. Ana ing Bharatayuda Abimanyu maju perang ing dina kaping 13. Kanthi kasatria Abimanyu maju lan nembus Cakrabhuya Kurawa. Nanging pungkasane Abimanyu ora bisa uwal saka Cakrabhuya wekasane pralaya kanthi tatu kang arang kranjang marga uga dikepruk dening pusaka Gada Kyai Glinggang.
32. Sapa bae paraga sing ana cerita ing ndhuwur?
Abimanyu, Wahyu Cakraningkrat, D. Sundari, D. Utari
33. Garwane Abimanyu sing nomer 2 yaiku….
37. Paraga guneman dhewe kanggo ngandharake kahanan kang dumadi diarani…
tengen) Waksita, coba kowe pindah sisih kana!”
Waksita :”Mboten Bu! Kula teng mriki mawon!”
Bu Suci :”Kenangapa?(ngempet nesu banjur prentahe marang murid liyane) Narsih pindhaha bangku mburi, cedhak Rosidah!(Mirsani Waksita maneh) Yen kowe ora gelem pindah, coba apa sebabe? Omongo! Mesti kowe nduwe alesan, ta?
38. Latar kadadeyan crita ing ndhuwur ana ing…
44. Metode sesorah kang digunakake ing pidato kanegaran….
45. Ing ngisor iki sikep kang kudu digatekake nalika sesorah kajaba…
46. Puput pepet pepuntoning atur, santen parutan klapa cekap semanten atur kawula.
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a, b, c, d, utawa e sangarepe pratelan kang miturut panemumu bener!
Supaya pawarta bisa ditampa kanthi cetha dening pamigati, pamaca pawarta kudu ngetrepake cara-cara tinamtu, kajaba …
Dasa namane tembung “kuncara” kang bener …
Tembung “sopan santun” iku padha tegese karo tembung …
Kula badhe …, ”Punapa leres punika dalemipun Bapak Sunarto?”
Tembung krama kang cocok kanggo ngisi perangan kang rumpung yaiku …
8. Joko nembe dipun … dening Pak Guru ngaturaken serat.
Paragraf kang ukara bakune mapan ana ing perangan ngarep paragraf lan dibaleni maneh ing perangan buri paragraf diarani paragraf …
memengini marang donyaning bisnis transportasi. Mula saka iku, ora nggumunake yen bisnis travel sangsaya ngrembaka kadayan saka kiprahe warga Jakarta lan Bandung kang magepokan karo tumpakan.
Nitik saka papane ukara baku, paragraf kasebut kalebu ewone paragraf …
Tembung ”keconggah” iku padha tegese karo tembung …
Kang ora nggambarake kahanan awake (fisik) tokoh ing sandiwara …
Kang ora nggambarake kalungguhan sosiale tokoh ing sandiwara …
”Suroan, Keraton Surakarta ngirab kebo Bule”.
Tradhisi kirab pusaka lan kebo Kyai Slamet nate dindhegage dening pakoe Boewana XII nalika taun …
a. 1968 b. 1971 c. 1969
Wiwit taun … kirab pusaka lan kebo Kyai Slamet dianakake maneh.
Trawangan, Gili Air, lan Gili Meno ing Nusa Tenggara Barat wektu iki lagi dandan. Gili-gili iku kadidene lagi lomban supaya bisa narik kawigatene wisatawan sakakeh-akehe. Kajaba paprentahan kono, warga bebrayan kono ya ora keri gumregah. Warga Gili kang kadonyan padha mbangun panginepan lan kafe-kafe. Bungalow lan kafe-kafe iku ditawakake lumantar brosur-brosur kang dicithak dhewe.
Wiwit saiki bebrayan kudu ngulinakake resikan. Tuladhane ngguwang resak ing papane. Aja nganti ana resak pating blesar ing sadhengah papan. Kajaba nggambarake kemproh lan ganda kang ora enak, resak uga bisa dadi susuhing lelara. Saya akeh resak kang tinumpuk, saya gedhe pangancam kang tumuju marang bebrayan. Kosok baline, yen papan saya resik, saya gedhe uga pangarep-arepe bebrayan marang sehate panguripan. Mula saka kuwi, bebrayan kudu njaga resikan wiwit sakiki uga.
kanggo nelakake paragraf induktif kaya kacetha ing ngisor iki, kajaba …
Kang dudu tembung liya saka tembung ”panatacara” yaiku …
Supaya bisa nglakoni kewajibane kanthi becik, panatacara kudu duwi sangu cacah papat. Kang ora kalebu sangune panatacara yaiku…
Boten katalumpen Bapa sarta Ibu Palgunadi ngaturaken Surakartam taklim. Tembung ’katalumpen’ tegese …
Kang dudu golongane ayahan medhar sabda yaiku …
Basane pamedhar sabda iku kaya ing ngisor iki, kajaba …
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi milih a, b, c, d, utawa e kang trep!
Wong sugih lan sing jarene nandhang papa cintraka padha duwe HP.
2. Ukara ing ngisir iki awujud ukara camboran sajajar yaiku
c. Urip bebrayan ing masyarakat ora bisa uwal saka kemajuwaning teknologi .
3. Ukara ing ngisir iki awujud ukara camboran susun yaiku … .
Wong sugih lan sing jarene nandhang papa cintraka padha tuku HP.
Wiwit para pejabat, bocah clik, nganti singwistuwa padha gandrung HP.
acting, actor, kostum, panggung, tema
Improfisasi, babak, adegan, prolog, epilog
5. Pratelan ing ngisor iki minangka perangane sandiwara miturut alat utawa piranti kang digunakake, kajaba … .
Cerita sandiwara ang isine kebak kasedhihan ananging uga ngandhut perkara-perkara kang bisa guyuning ati, yaiku …
Jinis sandiwara kang ngutamakake obahing paraga utawa kaprigelane rikala akting, yaiku … .
Tembung rangkep ing ngisor iki kalebu tembung rangkep dwipurwa … .
reresik, tetenger, rereged, cekakak
memangan, tetakon, wewadine, cengenges
tetuku, geguyon, nyenyuwun, ndedawa
ing ukara ngisor iki kang tegeseb sanadyan yaiku … .
Mongan-mangan teus apa durung wareg to?
kanthi milih a, b, c, d, utawa e kang paling trep!
Minangka titikan baku ing tontonan kethoprak yaiku … .
Surakartam pambuka, isi, purwakaning atur, panyuwun, wasana
Surakartam pambuka, purwakaning atur, isi, panyuwun, wasana
Surakartam pambuka, isi purwakaning atur, pangajeng-ajeng, wasana
Surakartam pambuka, purwakaning atur, pangajeng-ajeng, isi, wasana
Surakartam pambuka, pangajeng-ajeng, purwakaning atur, isi, wasana
Menehi pangerten / pawarta marang wong akeh babagan sawijining perkara diarani …
Tanggap wacana saka wong kang hamengku gati utawa duwe gawe diarani …
Sikep sarira tumrap pambicara ing tanggap wacana, kasebut ing ngisor iki, kajaba … .
Runtutane cengkorongan tanggap wacana kang trep yaiku … .
Parapepundhen ingkang dhahat pinundhi-pundhi, pinisepuh ingkang minulya, satriyaning negari ingkang pantes tinulad sinudarsana sarta para lenggah ingkang kinurmatan. … .
Pethilan teks tanggap wacana ing dhuwur minangka perangan kang diarani …
Mekaten atur pangayubagya saking brayat geng PLN Ngayogyakarta Hadiningrat. Brayat ageng PLN tansah nengga saha ngantu-antu kiprahipun ibu Retno Kumala.Bokmenawi anggen kula matur wonten ingkang kirang mranani penggalih, kupat janure tuwa, yen lepat nyuwun pangapura..… .
Meno ing Nusa Tenggara Barat wektu iki lagi dandan. Gili-gili iku kadidene lagi lomban supaya bisa narik kawigatene wisatawan sakakeh-akehe. Kajaba paprentahan kono, warga bebrayan kono ya ora keri gumregah. Warga Gili kang kadonyan padha mbangun panginepan lan kafe-kafe. Bungalow lan kafe-kafe iku ditawakake lumantar brosur-brosur kang dicithak dhewe.
2. Wiwit saiki bebrayan kudu ngulinakake resikan. Tuladhane ngguwang resak ing papane. Aja nganti ana resak pating blesar ing sadhengah papan. Kajaba nggambarake kemproh lan ganda kang ora enak, resak uga bisa dadi susuhing lelara. Saya akeh resak kang tinumpuk, saya gedhe pangancam kang tumuju marang bebrayan. Kosok baline, yen papan saya resik, saya gedhe uga pangarep-arepe bebrayan marang sehate panguripan. Mula saka kuwi, bebrayan kudu njaga resikan wiwit sakiki uga.
4. Kang dudu tembung liya saka tembung ”panatacara” yaiku …
5. Supaya bisa nglakoni kewajibane kanthi becik, panatacara kudu duwi sangu cacah papat. Kang ora kalebu sangune panatacara yaiku…
7. Ngaturaken sugeng rawuh dumateng para tamu.
8. Boten katalumpen Bapa sarta Ibu Palgunadi ngaturaken Surakartam taklim. Tembung ’katalumpen’ tegese …
9. Kang dudu golongane ayahan medhar sabda yaiku …
10. Basane pamedhar sabda iku kaya ing ngisor iki, kajaba …
Ki Ajar Selokantoro :”Ngger anaku, yen sira njaluk dakaku dadi anak,mung siji sranane, sira kudu ngluwengi arga Merbabu iki nganggo awakmu, yen kuwi bisa kasembadan aku gelem ngaku sira dadi anakku”.
Ula Naga :”Nggih kula sagah Bapa, menawi namung ngluwengi arga Merbabu, kula sagah nindakaken jejibahan menika”.
1. Pethilan crita rakyat ing dhuwur nuduhake yen Ula Naga nduweni watak …
3. Apa pitutur kang bisa kajupuk saka dongeng Rawa Pening …
4. Karangan kang ancas tujuwane mbuktekake bebener sawijining panemu sing dikantheni data/fakta minangka alesan utawa bukti diarani karangan …
Wacana ing ngisor iki kanggo nggarap no Rancangane pemerintah kang bakal ngundhakake Tarip
gelem ora gelem bakal saya ngebot-ngeboti sektor industri kang lagi megap-megap. Mula saka kuwi ketua Asosiasi Pengusaha Indonesia (Apindo) Sofjan Wanandi njaluk marang pemerintah supaya nyragamke lumakuning undhak-undhakan kasebut. Lire, tumrap industri kang wis siap kena-kena wae pamerentah ngundhakake tarip. Nanging tumrap sektor industri sing isih kalimpungan becike mundhakake tarip ditundha luwih dhisik. Parandene ora sethithik sektor industri kang dinane iki jroning kahanan kang mehek-mehek sawise diantem undhak-undhakan bahan bakar taun kepungkur.
Sauntara kuwi Menpan mratelakake yen TDL sida mundhak 10 persen, pemerintah isih kudu menehi subsidi
6. Apa topik wacana kang dadi lelandhesan ana ing wacana ing dhuwur …
7. Sebutke ukara kang nuduhake kasunyatan kang ana ing wacan …
c. Pemerintah nambahi subsidi yen TDL ora diundhakake
8. Panemu ing ngisor iki kang ora mathuk karo surasane wacan yaiku …
c. Yen TDL ora diundhakake subsidi pemerintah luwih saka 5,6 Trilyun
d. Yen TDL diundhakake subsidi pemerintah mung 5,6 Trilyun
d. Para pengusaha bakal ngerahke buruh supaya demo
10. ing ngisor iki kang kalebu syarat-syarate karangan argumentasi yaiku,
Sebutna jlentrehna jinise crita rakyat lan wenehi tuladhane!
Tembung-tembung ing ngisor iki tegesana banjur gawea dadi ukara sing apik!
aisTi[mwjlrnHjegFfik wig[tni=pezuvJ|=.
KEMPALAN PANDADARAN SEMESTER 1 KELAS XII
Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana ing wagsulan kang paling bener!
Langkung rumiyin ngengeti kula sadaya titah sawantah ingkang pinurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga angunjukaken puja-puji syukur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun
4. Nuwun, inggih awrat mundhi panyuwunipun adhi kula pun Drs. Harjuna Sasrabahu sekalian, lumantar sedherek Panata Laksita supados paring sabta tamanutawa ular-ular risang penganten sarimbit. Pancenipun awrat amargi dereng drajatkula supados ngaturi ular-ular menika
5. Tumindak micara kuwi sakabehing pari-polahing manungsa. Sing kalebu polahing manungsa yakuwi … kajaba ….
6. Sesorah kang katindakake kanthi nggawe cathetan cilik kanggo pangemut-emut diarani ….
7. Sesorah kang biasa katindakake dening pejabat utawa punggawa nagari yakuwi …
8. Sing ora kalebu sanguning juru sesorah yakuwi ….
9. Basa sing kudu diugemi dening juru pamedhar sabda yaiku … kajaba….
2. Arane tilas menteri Malesia sing nyaruwe babagan sesambungan antaraning Indonesia
Sikepe pulisi Malesia sing adigang lan adigungke
Sikepe petugas kelautan lan perikanan Riau kang murang tata
Aksara Jawa ing ngisor iki wacanen banjur wangsulana pitakon-pitakon ing
Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana wangsulan kang bener !
1. Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh ingkang tansah angudi dhumateng pepoyaning kautamen, saha pantes tinulad tuwin kinabekten, menapa dene panjenenganipun para tamu putri miwah kakung ingkang saestu pantes nampi ing boja krami.
4. Ing ngisor iki sing kalebu wangsalan sing lumrahe dianggo ana atur pasrah
4. Ing ngisor iki sing kalebu wangsalan sing lumrahe dianggo ana panampi pasrah
Bathara Surya uga peparap Sanghyang Wiwaswat, ya kekasih Sanghyang Martanada sanyata Dewaaning Rahina, kahyangane ana ing Ekacakra. Sanghyang Bathara Surya kagungan garwa loro yaiku Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Miturut pakem pedhalangan, Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni padha pinaringan antiga siji sewang (niji) dening Sanghyang Bathara Guru. Antiga iku pinangkane saka Dewi Kastapi, putra-putrine Bathara Wisnu. Antiga kang diparingake Dewi Ngruna ing tembene netes dadi loro yaiku Kagendra Sempati lan Kagendra Jenthayu . Dene ingkang kaparingake marang Dewi Ngruni netes dadi Naga Gombang lan naga cilik-cilik sapirang-pirang.
Kacarita Sang Bathara Surya iku kalebu salah sijining jawata kang mbeling, seneng nggonjak Widadari ing Kaenran, kalebu Dewi Windradi ya Dewi Windrati. Rehning Bathara Indra ngawuningani bab lekase Dewi Windradi kang agawe kuceming kawibawan Kaendran nuli bakal kadhawuhan tumurun ana ing madya pada, sarta bakal
nggone anggentur tapa katarima dening Hyang Suksma Kawekas, tandhane, resi Gutama iki sekti mandraguna, awas pandulune ora mung netrane nanging uga batine, bisa wuninga marang kedadeyan kang bakal klakon nadyan atusan taun bakale. Kapindho mandi sabdane malah kapara ngungkuli para Dewa ing kahyangan. Para Jawata padha nguwatirake, kalebu Bathara Surya.
Wau ta ing Kahyangan Ekacakra Sang Bathara Surya piniji aso
Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, utawa e kang paling bener!
mau nggunakake pesawat sing mligi dicarter kanggo keperluan kuwi. Satgas dipandhegani dening
kerusuhan ing kutha Kairowislumaku pirang-pirang minggu pungkasan iki. Ewonan warga ndhesek Hosni Mubarak kangwis30 njabat presiden mudhun saka palungguhane.
Nitik paugarane tembang ing ndhuwur kalebu tembang macapat….
Manut isine tembang ing nduwur wong sing ora keduman rejeki yaiku wong sing….
“ Aku njaluk ngapura Dan, gambaran tresna antarane kowe lan aku pranyata geseh. Mbokmenawa kanggomu aku kalebu sing ketinggalan jaman. Pancen tresna kanthi ngumbar hawa nepsu, saikiwislumrah ing ngendi-endi. Nanging aku isih duwe harga dhiri. Aku emoh katut dalanmu kang kebak resiko lan dosa. Yen kowe ngira aku sing pas kanggo kowe, marga sadurunge aku tansah nuruti kekarepanmu, kowe salah. Aku dudu wong sing kokkarepake kanggo kuwi. dudu aku.” aku njerit sora ing batin.
Amanat kang bisa kapethik saka perangan crita ing ndhuwur yaiku…
Wong kang emoh tumindak ala marga rumangsa isih nduweni harga dhiri
Unsur sing kinandut ana cerkak ing ndhuwur sing paling kuwat yaiku…
Nuwun, kula ngaturi uninga,menawi tanpa alangan,benjing dinten Senin Pon, Surya kaping 12 Besar utawi Surya kaping 25 Juni 2010 ,kula badhe ngemah-emahaken anak kula estri nama Rr. Endang Pratiwi pikantuk R .B. Bambang Susilo, putra ragil Bapak Harjo Siswoko
Wondene ijab paningkahipun kepanggih ing griya kula Kampung Raganatan Ngayogyakarta.
Ingkang punika manawi ndadosaken dhanganing penggalih, benjing dinten Senin Pon, wanci jam 10.00, panjenengansedaya kula suwun rawuh ing griya kula, keparenga paring berkah pangestu wilujeng dhumateng anak kula pengantin kakalih sumrambah ing seddayanipun
Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kula menggah rawuh panjenengan sekaliyan.
Perangan layang kang nuduhake pernahe apa sing nulis layang lan sing dikirimi….
Endi tembung ing ngisor iki sing ora mathuk kanggo isi parikan ing ndhuwur?
Roning kamal, putrane pandhita Durna. Mumpung anom ngudiya laku utama.
kertaning bumi”, iku nduduhake angka taun…..
Nyawang kaendahan mbarengi angin sore kang tumiyup banter
Apa tegese “ gandewa” ing geguritan kuwi?
Ing ngisor iki tlatah kang nyengkuyung anane status DIS kajaba….
Kapan maklumat nagih baline Surakartakuwi diadani…
Sapa sing paring pratelan yen adicara sakawit arep diadani ing Sitinggil?
Wissuwe anggone Sukar kepingin duwe sepedha motor lan lagi kasembadan nadyan ton-tonan lawas. Karepe ati kepengin nyenengake bojone diajak muter-muter karo ajar supaya luwih lanyah. Motor disetater, digenjot sepisan mesine urip. Marga saka kaca
dikongkon mung meneng wae. ”Ayo ta….gelis, maju bae, mepet lan cekelan” kandhane Sukar ora wani noleh. Nalika motor mlaku, gumune Sukar wong-wong sing padha ketemu padha surak, ngguyu nyekikik. Bareng tekan lapangan sepedha motor banjur kaputer bali mulih. Saeba kagete Sukar tekan omah bojonewisana ing ngarep lawang, ulate njegadhul.Motor banjur dipateni banjur noleh,…..”Husssss, Lha kok kowe ta,Nah.”Tuminah anjlog enggal mlebu omah. Kawit mau Tuminah isah-isah,krungu swara sepedha motor mlayu mengarep kepingin ngerti. Bojone Sukar lagi adus.Klambi biru sing dianggo Tuminah pancen klambine bojone Sukar singwisdilungsurke Tuminah.
Apa sing ndadekake Sukar digeguyu lan disesurak dening wong?
Marga sing digonceng ngruket dheweke kuwi rewange dudu bojone
B.Parto :Bu Jati mangke saestu ..(33)..
B.Jati :Inggih Bu, kula mangke..(33)..
B.Parto :Wonten ing ..(34)..Bu Jais?
B.Jati :Inggih leres wonten ing..(34)..Bu
B.Parto :Wulan ngajeng wonten ing..(34..)
..(35)..kaliyan dipunsambi..(35)..
B.Jati :Matur nuwun, kula saweg..(36)..
Kula badhe..(36)..photo punika.
Ingkang putra..(37)..pinten lan …
B.Parto :Anak kula …(38)..kalih dene.(38).
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 33 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 34 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 35 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 36 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 37 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 38 yaiku….
Madeg kraton Astinapura, Prabu Dhestarata kaadhep dening putra mbarepe.Surasane rembugan ana gandheng cenenge karo paprentahan Astina ing tembe mburine ngengeti para pandhawa wis wiwit diwasa.Duryudana ngesuk bapake,kapan bakal winisuda dadi Ratu Anom ing Astina.Sawetara Haryo Suman mbudidaya mbujuk Dhestarata supaya hak tumprap keprabon lan kraton Astina tetep dadi duweke Kurawa.
Sabanjure Duryudana,Dursasana lan sang paman Haryo Suman nganakake sapatemon, njaluk pambiyantu Resi Durna kanggo nyingkirake Bima. Ing sakawit Resi Durna kabotan nanging nalika diundhamana dununge Resi Durna ing Astina kang ora ucul
Durna banjur nyeluk Bima,kanthi alesan ngluhurake asmane pandawa, diutus golek banyu panguripan Tirtaprawita menyang gunung Candradimuka. Bima sanggup lan enggal budhal.Ing pinggire Gunung Candradimuka Bima ngamuk nganti diparani buta 2 kang nglarang Bima ngrusak tatanan ing kono, sidane geseh panemu banjur dadi bandayuda. Saking ampuhe Pancanaka Bima kasil mateni buta mau lan badhar dadi Bethara Indra lan Bethara Bayu. Ing kono Bima diterangake lamun Tirtaprawita ora ana ing Gunung Candradimuka lan Bima didhawuhi bali ngadhep Resi Durna njaluk katrangan kang cetha dununge Tirtaprawita.
Baliing Pertapan Sokalima,Resi. Durna nampa tekane Bima, Bima ngandarake kabeh crita saka Bethara Indra,Resi Durna banjur kandha yen kabeh mau kanggo nguji kasabarane Bima, amarga Bima pancen santosa lan kuwat kekarepane, mula saiki dheweke nuduhake panggonan mapane Tirtaprawita yaiku ing dhasare samodra
Wejangane Bethara Indra Lan Bethara Bayu marang Bima
Saking ampuhe Pancanaka, buta 2 kasil dipateni Bima lan badhar dadi Bethara Indra lan Bethara Bayu.Wujud apa Pancanaka Iku?
dituduhake sing kaping pindhone dening Resi Durna yen Tirtaprawita pancen ora ana ing Gunung Candradimuka nanging ana ing dhasare samodra, kabeh sedulure dalah ibune ora percaya yen Tirtaprawita iku ana,nanging keneng apa Bima panggah percaya lan tetep ngestokake dhawuhe Resi Durna?
Andharan ing ngisor sing ora jumbuh klawan isi lakon Dewa Ruci yaiku…..
Parasedherek muslimin lan muslimat, ing dinten riyaya Idul Fitri punika kalebet dinten ingkang mulya tumrapipun umat Islam, ingkang sami suka sukur amargi sampun ngrampungaken anggenipun nindakaken siyam ing wulan romadhon setunggal wulan.
Parasedherek muslimin muslimat ingkang minulya,begja sanget tumrap para sedherek ingkang sami enggal-enggal nindakaken kewajiban,ingkang sampun katetepaken dhumateng kita sedaya umat Islam, inggih punika ngedalaken zakat fitrah, minangka kangge nyuceni badan kita tuwin ndadosaken sebab leburing sedaya dosa wekdal ngibadah siyam kita.
Gandheng ora nate melu lomba Nabila nulis pidhatone banjur diapalke. Metodhe kang digunakake Nabila yaiku….
Ing mangsa iki akeh lemah padha mlethek utawa nela. Mangsa iki dicandra……
ing ngisor iki kalebu bocah sukerta sing cacahe 3 kajaba…..
kawuningan bilih Pakeliran Padhat kanthi lakon” Semar Mbangun Kahyangan” dening dhalang Bambang Sulanjari S.S badhe dipunadani mbenjang: :
Asdiarti : Kowe during mulih Yan?
Asdiarti : Ana apa ta, Yan?
Yanti : Ruwet banget As,awake dhewe
Asdiarti : Arep? (nawani rokok)
Ana ngendi latar kedadeyan crita drama ing ndwuwur?
stoner iseh “NGELUK” geger-e sing mari tibo mbiyen ben jejek disek. kethok-e saiki geger-e wis
pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita.
sanesipun..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
Punan Murung[sunting | sunting sumber]
WAYANG WONG PONCO BUDOYO (gratis!!)
“Ingsun amatak ajiku si Nini Blorong, Nini Blorong dak tempuhake, anyukupi sandhang pangan kang agung, amboyong Sri Sadono Wadhahono ing gedhon Rojobrono, sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling, ajo esat ing salawase.”
rampung gunung, kang kotedha sira manyar gawa luwung gancang-gancang carita kabeh, salalaahu ngalahi wasalam, rampung.
kebijakannipun,mugi-mugi rencang rencang semanten ugi,paling mboten pun wonten buktinipun,colon liyane nembe sebatas wacana,apalagi kulo mireng pengurus IKG wonten engkang dados
masalah. nanging muga muga wae presiden kuwi isa njaga ketentreman bumi pertiwi lan sak isine.
Subyek artikel iki ora utawa durung jumbuh karo wewaton kalayakan umum, utawa kawicaksanan kalayakan Wikipédia liyané: Tokoh, Organisasi, utawa Wèb. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki supaya jumbuh karo wewaton kalayakan. Cara sing trep yaiku nggolèk lan nyantumaké rujukan saka sumber-sumber pihak katelu. Yèn jroning rong minggu artikel iki durung didandani, wènèhana tag {{busak:kalayakan}}.
oldid=491301"	Kategori: Artikel sing prelu rujukan kelayakan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 25 April 2011.
iku lempongan sing dumunung ing Segara Abang. Papan geografisé ing sisih wétan dumunung Ujung Sinai lan ing sisih kulon ana Ujung Arab. Nagara-nagara Mesir, Israèl, Yordania, lan Arab Saudi nduwèni pasisir ing lempongan Aqaba.
Artikel ngenani géografi Israèl iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 3 April 2016.
“Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing-Ngalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah” atau lebih populer dengan gelar Sri Sultan Hamengku Buwono I.
KATAKAN"WONG NJOWO KELANGAN NJAWANE" Thu Feb 26, 2009 1:39 pm pasti sering krungu unen2 koyo ngene iki...."WONG NJOWO KELANGAN NJAWANE"njur wong kepiye sih....seng iso dikategorikan:nganti disebut"WONG
KATAKAN"WONG NJOWO KELANGAN NJAWANE" Thu Feb 26, 2009 10:10 pm nek wedok nganggo katok cekak, ra gelem nganggo busono wong wadonwong sing pecicilan
KATAKAN"WONG NJOWO KELANGAN NJAWANE" Fri Feb 27, 2009 2:29 pm Wong jowo ki lak lemah lembut, nduwe subo sito, toto coro busono lan ngendikan serba alus ..ora gelem padudon..nrimo ing pandum..ngajeni karo wong sing luwih tuwo..Ning saiki jaman globalisasi tanpa batasan wektu..coro2 adat kulon sing ora cocok karo adating wong jowo wis iso mlebu kanti cepet..
wong anom, iku sira pinangka dadi gegentine raganing wong. Den eling sira mangko, ing sasamining agesang. Urip iku ora beda, ora kena ya ing lampus sukmanira anom iku Allah. Aja sengge dingin kari, anging tunggal tan kalinya, iku sira ing anane. Ciptanen roro ning tunggal. Nanging dhohir kudu nganggoa ing warana iku besuk, ngramehaken ingkang praja. Nuduhaken kaula gusti, poma-poma den sangkriba iku ing wicarane. Nyampurnaken ing amal, syareat ingkang utama, ngabekti ing
apik tenen koq Guci. dadi pengin balik kampung meneh. ngko wes, ari
Ngono kuwi to jebule Pantesan kuwalat nabine mati diracun lha wong nandure olo ngunduhe opo yo becik…paribasan wong nandur yo ngunduh ..ora usah adoh2 mikir nek wis ngerti sejarahe agomo palsu kuwi mulane umate persis tindakkane karo nabine ,bedo adoh karo ajaran kejawen asli manunggaling gusti murni ngutamake ahklak lan budi pekerti tresno sesami manungso……becik
owah gingsir sipating urip, kang ora owah mung katresnanku, manjing dadi sawiji, sajiwo lan sarogo, kalayan jiwa ragane si…(
interogasinya mbok-ku berpesan,” Ho euh Le syukur yen kowe udu sing mbandem, ojo seneng mbandemi kewane wong liyo yo Le”. (
wis siap ngingoni Lan ngiyupi anak bojo no problemo.. ben ra kakehan dosa...._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
pm nek ana sing isih 20 an aku ya gelem kiye....lagi siji neng omah.... :lol:
wrote:nek ana sing isih 20 an aku ya gelem kiye....lagi siji neng omah.... :lol: kathik
ngene iki...ben ora kakayan masalh lisolKorLapLokasi :
Wisnu Cakra Ampru (empedu) Ireng (Hitam) Madya (tengah) Siwa Padma Tumpuking Hati) Amanca (Pancawarna)
semetone punika? 4Sadurung tegale punika adol semeton, boyake tegale punika mula tuah
parautusan Ida Hyang Yesus akeh ngwentenang praciri miwah katawahan-katawahan ring pantaran jadmane akeh punika.
Anake sane lianan, tan wenten sane purun matunggilan ring anake sane pracaya punika, nanging makasami pada ngajiang anake sane pracaya punika. 14Samaliha sayan sue mawuwuh-wuwuh akehnya anake lanang istri sane pracaya ring Ida Sang Panembahan. 15Sasampune manggihin katawahan sane kakardi
ngwedalang arah-arah, marumang Majelis Agamane, inggih punika parapanglingsir bangsa Yahudine. Ida taler ngandikayang mangda parautusan Ida Hyang
saking pangkeng, tur katangkilang ring ajeng parumane punika. 22Nanging ritatkala paraprajurite rauh ring pangkeng, parautusane tan wenten panggihin ipun irika, duaning punika ipun raris mawali tur nguningayang indike punika
sregep, sayaga ring arepan korine. Nanging wau korine punika ampakang titiang, tan wenten jadma panggihin titiang ring tengah pangkenge punika!" 24Duk parakomandan pajagaan
anake sane sampun pangkeng guru punika, sane mangkin ipun wenten ring Perhyangan Agung sedek ngurukang anake akeh!" 26
antuk batu. 27Dane tumuli nangkilang parautusane punika ring ajeng Majelis Agamane. Irika parautusane katetes antuk Sang
saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. 32Titiang sareng sami puniki miwah Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kapaicayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa ring sawatek
sane parum punika sami pada marasa merang ring kayun, kantos sami mapakayun jaga nyedayang utusane punika. 34
parautusane punika kabakta medal ka jaba riin. 35Wus punika
puniki. Banggayang ipun sapunika. Yening pepineh miwah pakardinipune punika saking imanusa kawitnyane, sinah ipun jaga sirna. 39Nanging yening saking Ida Sang Hyang Widi Wasa kawitnyane, parasemeton tan jagi mrasidayang nyirnayang jadmane puniki. Menawi benjang pungkur jaga sinah, mungguing semeton sujatinipun nglawan Ida Sang Hyang Widi Wasa." Pakeling Dane Gamaliel punika kapatut antuk Majelis Agamane. 40Parautusane punika tumuli kapangandikayang ngranjing, raris dane
Nitip Kangen - Eny Sagita Feat Atut lirik lagu dangdut indonesia :
ALLOH INGSUN NANANG HARIADI (GUS HAR) PINARINGONO URIP LAN PANGURIPAN INGKANG SAMPURNO.
ALLOH INGSUN NANANG HARIADI (GUS HAR) PINARINGONO MURBO WASESO INGKANG
Mon Mar 15, 2010 5:30 pmapp opo neh iki ... ? (emot bileng) app semene akehe kog aq gak toto nganggone wakakakaka...mugo2 ae seng nganggo aplikasi koyo ngeniki iso nggunakno seng apik ojo angger dienggo rusuh nug rum,seng iso marai tukar ( koyo mbah2 ae
kabeh kandane mas haryo ro mas edy dadi intine awake dewe saiki wis
Leonis / Alpha Leonis) ya iku lintang paling padhang ning rasi Leo lan kagolong lintang kang cemerlang ning langit nalika bengi. Lintang iki ana ning jarak 77.5 tahun
Regulus duwéni massa 3.5 kali Matahari lan kagolong lintang kang umuré esih enom, yaitu kira-kira pirangatus yuta taun. Lintang
kang katon luwih remeng dibandingaké karo komponen A. Komponen akir, Regulus C, ya iku lintang abang cilik lan paling remeng ning watarané telung komponen sarta saiki lintang iki lagi proses obeservasi
pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
CS1: datesRintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
iPhone iku opo yo? Nek tunggale blackberry…….black=ireng, berry=beri –> beri ireng –> dhuwet, bolone Apple=apel ……….wow……berarti buwah-buwahan.
Byuh-byuh larange…………dhuwitku mendhing tak nggo tuku cempe,
nggawe sajak-sajak romantis tentang cinta… )Preeetttt…. Nganti Ahmad Dhani be bisa ngarang lagu Cinta Mati nganti
Bismillahirrohmanirrohiim, Niyat ingsun amatek Aji, Ajiku Jaran Goyang, Upat-upatku lawe lanang, Cemethiku Sabdo lanang, Gunung Gugruk, Watu Gempur, Segara asat, Alun Gedhe Sirep, Ingsun Sabetake atine Si …. (sebut namanya) Pet sidho edan, Ora edan sidho buying, Ora buying, sidho ngengleng, Ora bakal mari, Yen durung aku sing nambani.
PusatReputation : 5Join date : 29.05.08Subyek: Re: 10 Penipuan Terbanyak Dalam Internet Tue Oct 07, 2008 8:55 am giadi_pcs wrote:jaman saiki seing podo ngati-ati poro sedulur ,
kangkung, kangkung, kangkung trend, kisah kangkung, lawak kangkung, mckangkung, najib video, penurunan harga kangkung,
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.starxxxtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
bocahe lan daya kreatifitase.....Akeh kok wong GK sing lulusan SD dadi wong sugeh bondo ning kota2 besar, pinter2, pemuka agama lan liyo2 liyane.....Terus sing, sekolah g lulus kuwi seko standar g duwe duit....yo wis....Yo bangun pikir lan jiwo ne dewe2....kanggo kabecikan.... Sponsored contentSubyek: Re: hasil
mas Lanang. Mboten sareng mbak Ranti?” (1)
“Ora. Aku ngeterke kancaku. Arep nggolek oleh-oleh batik.” (2)
“Wah, monggo lho, Mas. (3)
“Iki motif anyar yo, Mbak?” (4) Lanang menunjuk tumpukan kain tak jauh dari si mbak.
“Inggih, Mas. Meniko enggal, saking Pekalongan.” (5)
“Piro, Mbak?” (6)
“Gangsal atus, Mas.” (7)
“Wah, larang…” (8)
“Saged kirang kok, Mas.” (9)
“Telung atus, piye?” (10)
“Lah, njih mboten saged, Mas.” (11)
“Pas e piro, Mbak?” (12)
“Sekawan atus pitung doso gangsal.” (13)
“Wah, mung mudhun sithik.” (14)
“Sampun kathah-kathah to, Mas.” (15)
“Nek sing iki piro?” (16)
DEG! Tanpa sadar aku melotot. Lanang
Candhi Lumbung iku candhi Buddha sing ana ing komplèks Taman Wisata Candhi Prambanan, sisihan karo candhi Bubrah. Miturut prakiraning para sarjana, candhi iki ngadeg ing abad ka-9 ing jaman Karajan Mataram Kuna. Candhi iki dumadi seka candhi utama siji (kanthi lagak candhi Buddha) lan dikupengi karo 16 candhi cilik sing kahanané isih lumayan becik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Lumbung&oldid=1048932"	Kategori: Candhi BuddhaRintisan mawa topik arkéologiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.27, 19 Maret 2016.
awake dewe iki dilahirne gak klamben alias telanjang, lha terus nyapo cah wedok koyo aku kudu nutup
SUWE ORA ISO ONLINE AGEK SAK IKI ISO .....AREP DHO REUNI MANEH PHOOOOOO JABOTABEKwis bar wingi kang.. neng ragunan.. sacho_ekaPengawasLokasi : tangerang- bantenReputation : 36Join date : 03.11.08Subyek: Re: KEMBALI LAGI Wed Apr 11, 2012 1:59 pm http://www.wonosari.com/t9330-
wis balik...neng wdc.... lha apa wingi nganggep nek posting haram pak haji? wiwidHanSipLo
tug...nek aku wis munggah kaji wis ora elek...mesthi gek rabi meneh....
wiwid wrote:lha ndi ki mas yoyo?..koq ora njedul meneh?..iyoh kih wong
Tue Apr 24, 2012 11:12 pm lha iya kaji saka tileng kayane wis balik meneh neng mushala dzikir maneh.... masipoengCamatLokasi :
Ingsun pandeng ngleleng: Saya lihat dengan tajam
(12) Ingsun tinggal kangen: Saya tinggal rindu
(13) Ingsun cedhaki dhemen:
Tak seblaake marang jabange…..(sebut namanya)
Nurut marang ingsun, ingsun pandeng ngleleng
Lokasi Distrik Anse Etoile ing Pulo Mahé, Seychelles
Distrik ing SeychellesKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.58, 1 Maret 2016.
artikel biografiRintisan biografi IndonesiaSemua rintisan biografiArtikel biografi Maret 2016Rintisan biografi Indonesia Maret 2016	Menu navigasi
sae, panjenengan kepripun...Kok Dangu mboten
Weidner, Uwe Dr.-Ing. Weisbrich, Werner Dipl.-Ing. (FH) Wiesel, Joachim Dr.-Ing. Wursthorn, Sven Dipl.-Ing. 34 2
Minggu, 24 Mei 2009 Pancasila Siji Juni Pan wus tekeng mangsakala
ya sing aman2 bae aja nganti ana apa2, pokoke siki pd ndonga bae karo sing maha kuasa, nglakoni
donga pangestunipun bapak/ibu/simbah ingkang tansah kulo suwun kangge kula lan sak kulawargo” (
Lha ktpku wes di ikhlasno ga gelem, mumpung durung ono motor sing pake ktpku jeh. Tapi tes ride sebulan yo 😀
reminder :140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa
wong golek pangan pindha gabah den interising kebat kliwat, sing kasep keplesetsing gedhe rame, gawe sing cilik
sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine
brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduhmarang jarwane jangka kalaningsuntan
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak
wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering kalamuktiandayani indering jagad rayapadha asung
duwur iki basa jawa saiki....apa maneh ono tembung tembung Gizi, roti bolu dst...iku malah bahasa indonesia..... abrataLurahJoin date : 26.08.09Subyek: Re: RAMALAN JOYOBOYO
Ing. Matula Karel Ing. Večeřa Tomáš Ing. Lipowski Josef Ing. Přasličák Rom Ing. Kajzar Jan Misiarz
sing salah seleh – sopo sing cidro bakale ciloko – sopo sing nandur ngunduh – bejo bejane wong kang lali isih bejo wong eling lan waspodo. Solidarity ferever…
Dan Jika masih kurang jelas hub : DPP FSPMI
Jalan Raya Pondok Gede No :11 , Dukuh ,Kramat Jati
Suweta St. Banjar Bentuyung, Ubud, Indonesia
(Dilih saka Puthu (Jajanan))
Puthu (basa Indonésia: putu bambu; basa Tagalog: puto bumbong) ya iku sajinis panganan saka Indonésia kang arupa kue isiné gula jawa lan cara mangané bisa uga dicampuri parutan klapa. Asal usul kue puthu ya iku saka Kerala, India, lan wujud ngawené saka glepung beras kang dikukus dikukus. Puthu bisa dikukus lan dicetak ing sakjroning pring kang awujud tabung. Swara kang unik lan ndadekake ciri khas bakul puthu ya iku piranti kang dianggo ngukus ngiras ngirus disasekake piranti promosi ing bakul kang adol puthu.Werna lan wujud puthu ing pasaran biasané werna putih lan ijo.
Sajumlah wong kang adol (pedagang) puthu ing jaman saiki citakan pring bisa diganthi karo pralon (pipa PVC) kanthi mumangat barang citakan iku ura ngandut karat.Semana uga dideleng bahan citakane pipa uga ora wangun ana ing kaséhatan lan luwih becik migunakake pring. Puthu uga wis misuwur ana ing nagara liya ing donya kayata Singapura lan Malaysia, lan wujud puthu kang aneka rupa lan rasa lan wujud puthu ora kalah karo puthu kang ana ing Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puthu&oldid=1118273"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaFilipinaJajan pasarPangananRintisan mawa topik panganan Indonesia	Menu navigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 31 Januari 2017.
Asam retoniat ya iku wujud asam kang wujud aktif saka vitamin A (retinol). Kasebut uga tretinioan. Asam retoniat iki kerep dugunakaé minangka wujud persediaan vitain A topikal, kang isa dipikolèhi sacara bebas kanti resèp dhokter.[2] Bahan iki uga kerep digunakaké ing prepart kanggo kilit utamané kanggo ngobati jerawat, lan saiki akèh digunakaké kanggo ngobati rusaké kulit akibat saka panasé sengéngé (sundamage) lan kanggo mutihaké kulit.
ing jero sel (intraseluler). Yèn asam retinot nggandheng reseptoré, mangka bakal nggaktifaké transkripsi gèn kang bakal
keriput lan ndandani sel-sel kulit kang rusak, kayata amerga kena panasé sengéngé.[2]
Mekanismené minangka dadi obat jerawat durung dingertèni sekabèhan ananging Diane Thiboutot saka Pennsylvania State University College of Medicine, sajroné penelitiene ngandaraké yèn asam retinot iki nge-up regulasi kanggo pambéntuké protein NGAL, kang peran sajroné proses matiné (apoptosis) kalenjar sebasea, ya iku kelenjar kang ngasilaké lenga ing kulit, kang biasane ana hubungané karo thukule jerawat. Kanti
kerep dilebokaké sajroné bahan sabun amerga dipercayani nduwèni èfèk mutihaké. Èfèk asam retinoat iki ora langsung ngléwati penghambatan pigmen melanin kaya pira-pira pemuteh liyané, ananging miurt Yoshimura, dikira
utamané kanggo kang kulit sensitip. Wondené ing panganggoan sistematik (misale peroral) asam retinoat nduweni efek teratogonik, ya iku nyubapaké abnormalitas perkembangan janin ing jero kandungan. Paparan kang paling kritis ya iku sak suwiné 3 nganti 5 minggu sajroné meteng. Panggunaan asam retinoat iki nebapake pira-pira wujud malformasi utawa kecacatan ing janin. Fakta iki dingerteni sakwisé Accutane, slha sijiné obat jerawat kang wujug kapsul kang isiné isotretinoin (13-cis-retinoic acid), dikenalaké ing wulan September taun 1982. Perkiraan 160 ewu wong wedok meteng ing wektu iku migunakaké. Antarané taun 1982 nganti taun 1987, kurang luwih 900 nganti 1300 byi kang laér cacat, 700 nganti 1000 kadadéan aborsi langsung, lan 5000 nganti 7000 janin diguguraké sacara medis amerga paparan accutane. Anak-anak kang sempet
Accutane digolongake minangka obat kanti kategori X kanggo wong meteng, ya iku ora éntuk dienggo ing wong wedok kang lagi ngandut utawa lagi mèh ngandut.[2] Senajan èfèk kang paling nyata ya iku ing panganggoan sistemik, ananging ing panganggoan topikl (diolesake ing kulit) yèn dilakokaké sajroné wektu kang suwi uga dikuwatéraké bakal nyebapaké ngresepé asam retoniat marangjero awak lan bakal ngaruhi janin ing pangenggo kang lagi ngandut.[2]
^ a b Merck Index, 13th Edition, 8251.
^ a b c d e [1], Kaunduh 31/10/12.
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 4 Sèptèmber 2016.
ingkang katilar boten kabakta ngahiyang, Nyimas Ratu Mandhapasari…. piyambeke kelangkung ngungun rehning pajajaran musnah, lantaran boten purun ngagem agama selam ingkang enggal. Kacatur sing kawit purwaneng kuna, adhat mukakat ipun raja pajajaran yen manggih wewirang mangka rangkad merad ngahiyang sakanca bala kaluwargane….
Nyimas Ratu angraos anggregit marang Ratu Santang, karanten den enggep minangka sabab-musabab musnah ipun pajajaran. Samangke piyambeke sowan dhumateng arsa nipun Ki Ajar Sukarsa ingkang dedepok ing Gunung Padang, kenging sang mahayogi dipun pepajar yen ing benjang turun nipun Ratu Santang bakal kawalesan saking trah ipun Nyimas Ratu Mandapasari, nanging kedah ngangge sarana laku tapa… Supaya piyambeke tapabara ing saandhape Pucang kang wraksa (wit pucang) ingkang karambatan tetanduran suruh, benjang Nyimas saged lukar saka tapabrangta nipun yen wonten keliang suruh ingkang tibeng ing pangkonan nipun. Nuli godhong punika supaya kersa
Monggo sinten malih ingkang badhe pesen? #fresh fish#warung Mina segar mbak tari
kota ingkang elok , kota ingkang penuh kalian wisatanipun, mongo
Download Lagu Jamal Mirdad.mp31. 02 Jamal Mirdad Topi Sarjana.mp3 Size: 2,148 KB Nama file: 02 Jamal Mirdad Topi Sarjana.mp32. 01 Jamal Mirdad Hati
iku jan sueneng campur mrbes mili, yo mrinding…wis pokok_e macem2. SASAJI
ngisi buku tamune, makasih ya wis sudi maca tulisan atawa sekedar mbuka blog kie. maksih ya um, mba, pak, bu, sedulur kabeh… Mbokan ana sing ora apik tulung dikomentari, asal kritike membangun aja awagan. Enyonge ya sadar yen blog kiye adoh nemen sing kategori apik.
lakunana kacung lawan aja sumakeyan ingkang iku ora becik. Ingkang becik anardiri ing manusa. Datan bathi wong takabur, yaiku temahe dhoip. Balik pasraha ing Allah, tur kuat temahe dadi. Sira nyawa kang sun puji, anemua giri sarku tasik legi.”
akeh jagunge..:D.hahahahaha]…yo opo, tak tambahi meneh ta nekere? mumpung aku saiki dadi tukang
tebati, iku laku ingkang ala.lawan putra ya den wani ngajaga ing perkara agama ingkang sayakti. Lan
saniki wis sedeng dadi. Molana ingkang luhung, dadi guru ing Gunung Jati, ya kalawan uwa dika, mapan waris saking umi. Cipamali wates sira dumugi ing ujung kulon. Inggih waris dika ikumugi jandika wengkoni. Mung pacuan ngembat-embatan, sabab
wah ji wah.......bahut badhiya
Sacara umum pangertènan speaker ya iku perangkat èlèktronok kang digawé saka logam kang nduwèni membran, kumparan sarta magnèt minangka bagéyan kang nglengkapi antarané siji lan liyané. Tanpa anané membaram, speaker ora bakal isa ngetokaké suwara. Fungsi speaker sacara sekabèhane ya iku
Ing umume jinis speaker ana telu werna, andhedhasar duwur endeke suwara kang dikaselake. Speaker
kanti suwara nada duwur disebut twitter.[1]
speaker kang biasane ditemoni ing prangkat komputer umume wis dilengkapi kanti audio sistem kang ana ng jerone. Ananging speaker kang ana ing radio, TV, lan perangkat liyane biasane arupa
apik, dikedekake marang sajrone alat penyimpen kang kuwalitase duwur., lan dimaenake kanti deck lan pengeras suwara kelas duwur , tetep wae hasile suwra bakal elek yèn dikaitake karo speaker kang kuwalitase endek.. Sistem ing speaker ya iku salah sijine komponen kang nggawa sinyal elektronik, nyimpene ing CDs, tapes lan DVDs, Banjur ngebalekake maning ing
pertamakaline ing taun 1876 kang dipasang ing telepon duwée. Ernst Siemens ndandani ing taun 1877. Nikola Tesla nyatakake yèn dhèwèké nggawe perangkat kang padha ing taun 1881 ananging ora éntuk hak paten. Kasunyata sakwene iki Thomas Edison wis ngabarake yèn ing Inggris mematenake salah sijine sistem kang migunakake kompresor angin minangka mekanisme kanggo cylinder phonograps awalan, ananging dhèwèké ahire nggunakake logam kang disurung déning
migunakake kopresor angin kang banjur didol marang CharlesParsons. Bnjur olèh pira-pira tambahan hak paten ing Inggris
migunakake compressed airloudspeaker. Ananging, désain iki kurang signifikan amerga endeke kuwalitas suwara.[2]
GARUT, PURWAKARTA, TASIKMALAYA, MAJALENGKA, KUNINGAN (JAWA BARAT & BANTEN ).
BREBES, TEGAL, PEMALANG, PEKALONGAN, BATANG, KENDAL, SEMARANG, DEMAK, KUDUS, PATI, REMBANG, CILACAP, BANYUMAS, KEBUMEN, GROBOGAN, SALATIGA, SOLO, KARANG
Ana Pak Arif Basuki kang isa jer basuki
Ana Pak Padmawan kang wicaksono cinandra Begawan Wibisana
Anake tukang thithik watu kang olehe mung kena kanggo tuku
Sing nyatane isih dawa tan kena kinira, bakal kebak panalangsa
Kaya-kaya ngranti udan ing awan kang panas kenthar-kenthar
Ngenteni pituturing dwijo guru nyadhong dhawuh lan ngilmu
Suku cilik mlangkah ngjoget sak nduwuring watu-watu ratan
Ing kno bakal kuwat, kukuh lan satosa uripmu
Bosen kang gemeter? Pengin ngganti kaku tanpa gadhah kanggo nyakot kuku utawa narik metu rambute? Banjur bingung Cube punika sampurna kanggo sampeyan.
punika SmartGuitar digital karo strings nyata lan frets nyata. Iku wis maringi tulodho dening profesional music sawise gulu sing gitar
Pengin game kaya kang pro nalika cahya munggah kamar kaya wit Christmas? Well there is no
bangkekan kegedhen & 4D armrests Heavy duty aluminium base…
Sapa sing ora tresna ing Wake klasik & bake? Yen sampeyan pengin
Mulai esuk mati tengen karo cacah sing paling penting. Durable Ceramic Dishwasher Safe Microwave…
Yomo Sushi Maker Priksa Sushi ing ngarep
Sampeyan wis tau wanted kanggo nggawe sushi ing ngarep nanging wis wektu
“Urip ing ngalam dunya, ora liya mung pinangka kanggo netepi titahing Gusti”
Pucung (Pupuh III: Serat Wredhatama):
“Ngelmu iku / Kalakone kanthi laku / Lekase lawan kas / Tegese kas nyantosani / Setya budya pangkese
Amaknani rapal / Kaya sayid weton mesir / Pendhak pendhak angendhak / Gunaning jalma”
“Kang kadyeku / Kalebu wong ngaku aku / akale alangka / Elok Jawane denmohi
/ Paksa langkah ngangkah met kawruh ing
“Lila lamun / kelangan nora gegetun / Trima yen ketaman / Sakserik sameng dumadi
/ Tri legawa nalangsa srah ing Bathara”
“Bathara gung / Inguger graning jajantung / Jenek Hyang
“Sakeh luput / Ing angga tansah linimput / Linimpet ing sabda / Narka tan ana udani
/ Lumuh ala ardane ginawa gada”
“Durung punjul / Ing kawruh kaselak jujul / Kaseselan hawa /
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Papua_Kulon&oldid=1121598"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 4 April 2017.
arep ciloko utowo bongko mesisan ojok ngajak wong liyo..bah nganggo helm baja, bah nganggo helm teko bal plastik iku urusanmu..
Basa Mandar, iku minangka anak cawang basa Malayo-Polinesia, dipituturaké déning masarakat suku Mandar sing pusaté dumunung ing Propinsi Sulawesi Kulon, ya iku ing Kabupatèn Mamuju, Polewali Mandar, Majene lan Mamuju Lor. Saliyané ing tlatah kasebut, basa iki sumebar ing pesisir Sulawesi Kidul, Kalimantan Kidul, lan Kalimantan Wétan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Mandar&oldid=1108450"	Kategori: Basa MandarBasa ing IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Kiswahili	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 29 Novèmber 2016.
”Dadi nek wohe wis katon abang-abang utawa mateng , ya cepet-cepet bae ditawakna maring tengkulak Mbak, apa maning nek wis kudu mbayar utang, yang langsung bae cepet-cepet didol,”
Jan 21, 2009 1:36 pm Sopo sing dadi Kurbane pit?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
karo sing wis ..... Ojo ngunuh lho pit, ojo nganti mengko2 ndilat iluhi dewe, wong sing nentoke jodo, umur,
ojo nganti mengko2 ndilat iluhi dewe, wong sing nentoke jodo, umur, rejeki ki Allah SWT, awaeke dewe ki gur kari dedongo ben opo penjalukane dituruti.. lha nek sing Kuoso ngekei takdir liyo piye ? he he he Loh! lha mulane ndonga sing apik
marga saka kang diraos…” (ay. 6)
dhateng putrinipun. Sampun makaping-kaping minangka tiyang sepuh, piyambakipun
ngemutaken dhateng anakipun estri supados ngatos-atos anggenipun srawung kaliyan
lare jaler. Nanging nyatanipun anakipun estri punika nglirwakaken piweling
Melati mireng bilih putrinipun sampun ngandhut, kamangka dereng neningkahan.
Piyambakipun muntab, lan duka sanget dhateng putrinipun –sinambi nuding
putriNipun,- ngendika, “. . . wiwit saiki aja nganggep aku ibumu!”
radi lerem, Bu Melati muwun. Piyambakipun gela, awit sampun kalair tembung
menawi nalika manah lan panggalih saweg peteng, nanging kita nemtokaken
prekawis ingkang wigatos. Sesambetan antawisipun ibu-anak punika rak wigatos
sanget ta? Raos gela saged kabekta mataun-taun. Saged ugi putrinipun ingkang
kausir kalawau nembe manggihi ibunipun sasampunipun 15 tahun.
Belsyazar mendem, kekathahen omben anggur. Piyambakipun nyawiyah dhateng Gusti
lumantar nyepelekaken pirantos-pirantos Padaleman Suci. Ingkang mesthinipun
kangge pangbaketi malah kangge ndem-ndeman (mabuk-mabukan).
prabu banjur pucet, lan kejot marga saka kang diraos…” awit nampi
tansaha njagi supados manah lan pikiran kita padhang. Awit namung ing
salebeting pikiran ingkang padhang kita saged ngrampungi (mengambil keputusan)
prekawis ingkang wigatos kanthi sae. Prekawis ingkang wigatos boten saged dipun
rampungi ing salebeting manah ingkang peteng. (smdyn)
Waosan: Lukas 4:14-30 | Nyanyian: KPK
Nats: “…ngundhangake bakal tekane jaman
keslametan peparinge Pangeran marang umate.“ (ayat 19).
penting kangge gesangipun bangsa Yahudi. Sinagoge dipun bangun kangge papan
pangabekti ing dinten Sabat lan papan pasinaon/ sekolah kangge lare jaler.
Saben wonten tiyang Yahudi cacahipun 10 KK ing ngriku kabangun Sinagoge ingkang
dipun tata dening satunggaling pemimpin. Kala-kala pemimpin Sigagoge ngundang
satunggaling Rabi tamu kangge maos Kitab Suci lan nerangaken isinipun.
Sinagoge kados padatan lan memulang saking Yesaya 61:1-2. Yesaya nggambaraken
pangentasaning bangsa Israel saking pambucalan ing Babel minangka ‘Tahun
Yobel’. Tata cara Tahun Yobel kados mekaten: Sasampunipun 6 tahun mangsa tanem,
ngrimati, lan panen, pategalan dipun imbaraken (mboten dipun tanemi) dangunipun
setahun. Tetaneman ingkang thukul piyambak dangunipun setahun kalawau hasilipun
kangge tiyang miskin lan sisanipun kangge kewan (Pangentasan 23:11;
dhawah ing saben tahun ka-50, ingkang dipun sebut ‘Yubilium’. Pranatan dipun
asli, utang-utang dipun anggep lunas, para budak dipun luwari.
‘Yubilium’ dados wekdal ingkang pas kangge saos syukur lan ngakeni bilih Allah
kangge andarbeni ing salami-laminipun, manungsa namung dipun paringi wewenang
miturut palilahipun Gusti Allah (Kaimaman 25:23). Mekaten ugi bangsa Israel
waris, sebab drajatipun ing Mesir rumiyin minangka budhak (Pangandharing Toret
tanah kelairanipun, pramila mboten perlu kaget menawi kekristenan mboten gampil
dipun pahami lan dipun tampi dening kathah tiyang ing sadhengah papan.
Piwelehipun Gusti Yesus ingkang isi pepenget bilih Gusti Allah kadhang kala
milih bangsa sanes katimbang bangsa Yahudi, ndadosaken bangsa Yahudi nesu
nyirik piala, lan nresnani ndadekake endahe paseduluran.”
kuwi pinunjul dhéwé ing antarané para allah. Panjenengané kuwi ratuning para
ratu, sing mbikak prekara-prekara winadi. ” (ay. 47)
“wegah” ngaturaken dhateng tiyang sanes bab bilai utawi kasangsaran ingkang
saged dumados karana tumindakipun ingkang awon. Raos “wegah” menika amargi
rikuh/ sungkan utawi ajrih, langkung-langkung yen tiyang sanes menika langkung
inggil drajat lan pangkatipun. Upanipun, warga/ anggota Majelis dhateng
Pendhita. Utawi “wegah” amargi gregeten, “wis ben wae, ben dirasakne dhewe!”
artosing impenipun Raja Ahasyweros, nadyan menika artos ingkang awon, bab
ajuring negarinipun. Daniel wantun matur prasaja/ blaka karana aturipun menika
kasurung niyat sae, boten kanthi niyat “nyokuraken” Sang Prabu ingkang badhe
ngalami nasib awon. Nadyan bangsa Babel menika sampun ngejur lan nyangsarakaken
bangsanipun Daniel, nanging Daniel boten kagungan niyat awon tumrap raja Babel
kapitulungan dening Allah, temah panjenenganipun saged matur kanthi sae. Lan,
aturipun saged katampi kanthi sae ugi dening Sang Prabu Ahasyweros. Sejatosipun
gampil kemawon raja Babel menika dados duka lan matrapi pidana dhateng Daniel
buruk bab negarinipun. Nanging karana Gusti Allah mitulungi lan
ngamping-ampingi Daniel ingkang kagungan niyat sae menika, pramila Ahasyweros
ratu, sing mbikak prekara-prekara winadi.”
supados kita tansah nggadhahi niyat sae dhateng sedaya tiyang, sedaya ingkang
kita aturaken lan kita tindakaken. Kita bucal niyat balas dendam, raos serik, niyat “nyokuraken”
tiyang sanes ingkang badhe saged ngalami nasib awon karana kalepatanipun. Niyat
sae mesthi binerkahan dening Gusti lan badhe ndhatengaken kasaenan tumrap
gesang kita lan tiyang kathah. Kosokwangsulipun, niyat lan raos awon (nadyan
kita boten matur lan tumindak menapa-menapa), saged nyengsarakaken manah kita
lan gesangipun tiyang sanes. Mangga, tansah nggadhahi NIYAT SAE! [st]
ngamping-ampingi niyat becik, temah dadi berkah.”
pagelaran wayang Jawa. Jenis wayang yang digelar disini ialah: Wayang Purwo, Wayang Wadhyo, Wayang Thengul, Wayang Kithik dan Wayang Beber. Selain wayang,
pak ARIFIN jg muncul lagi nich, segeng enjang pak dhe ARIFIN pripun kabarripun lare S.T.4oo koq jenengan kiambak
1 TESALONIKA 4:1 | Pamuputipun parasemeton, semeton sampun mlajah saking tiang, indik laksana sane kaledangin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Indike punika sampun laksanayang semeton sakadi patutipun. Nanging sane mangkin tiang
1 TESALONIKA 4:11Pamuputipun parasemeton, semeton sampun mlajah saking tiang, indik laksana sane kaledangin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Indike punika sampun
Jul 05, 2008 3:26 pm iki lho mas......_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Jul 07, 2008 10:39 am Pasword ikiwonosari.com_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
gambar XXX _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
wis duwe lagune ndung.....wis ngrungoke jeee.....'ning yo iki aku tambah donlot maneh jeeee....sing g konser......................Mengko nek nggone pakde pri...gitaran njuk lagune PUSPA yo..... ...ning malem minggune... gandungOfficerLokasi : Cawang
Mon Jul 07, 2008 2:35 pm Lha wingi aku wis ngowo jew.... ra gaul sampean ki... pend gauli po??? _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek
lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus gimbikPengawasLokasi : Nori
lha kabeh wong siap...sing arep dirabi kuwi gelem ora?
sing arep dirabi kuwi gelem ora? bondho rupo pas pasan jew... wiwidHanSipJoin date : 09.08.09
wis ono sing ngatur..Tapi masalahe aq durung khatam ilmu kekeluargaan.. Tur yow wedhi q ngene, kan aq iseh enom, calon q yow iseh enom, ngerti dewe tow kondisi emosional cah enom?..Tanggung jawab e abot kang, suami ki imam keluarga..Yen gak iso gowo keluarga sing pener dadine mengko malah ora sakinah, mawaddah, lan warrohmah.. widjiumeCamatLokasi :
wis ono sing ngatur..Tapi masalahe aq durung khatam ilmu kekeluargaan.. Tur yow wedhi q ngene, kan aq iseh enom, calon q yow iseh enom, ngerti dewe tow kondisi emosional cah enom?..
asyik wae...bareng biyen dhuwe anak cilik..
isih anyar... dalan rame wae ya wani pentok gas 135 km/jam asyik wae...bareng biyen dhuwe anak cilik..saben rep ngebut kelingan anakke ....wedi mati....anakke ra ana sing ngurusi...simbah jaman mbiyen kie pecicilan to, wow pantes saiki isih nilas... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: kawin muda Fri Apr 06, 2012 12:44 am mung nek weruh sing semog thok kok....... widjiumeCamatLokasi :
isih anyar... dalan rame wae ya wani pentok gas 135 km/jam asyik wae...bareng biyen dhuwe anak cilik..saben rep ngebut kelingan anakke ....wedi mati....anakke ra ana sing ngurusi... masipoengCamatLokasi :
wis tak catet nggon KTP kok widj...lha ning ya piye meneh? Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: kawin muda Mon
semu ngegungaken kang salira saben-saben waktu pengendikane : Wus ora nana pengocape kaya ingsun, ora ketip modin, Sunan Ratu Giripura lawan Sunan Ngampeldenta Surabaya, iku ora ana madani maring ingsun digjayane utawa
ketip modin : Gusti, sampun sampeyan makaten, kilen ngriki wonten tiyang maksih lare dedekah bagor siwalan, maksih sami ngamaruna, sami dipun-bogor sedaya. Kangjeng Sunan lajeng duka sajroning
meneng. Oh... kelalen arek nngandani iki... Bondaku ngandani karo aku, angger ngelebokkey rempah ojo akeh-akeh mbanget, sitik-sitik vaey dijikuk sakjimpit-sajimpit gor gey nggawe roso! Angger uwong mbiyen masak ungkep memang ketok
Rohah,ha ahhah aku pun ngguyu kepingkel2 dewe'an... arek ngomong karo sopo sih nang keney, kabeh orak reti... he ehehhAsyifa,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:GemeentenFlevoland&oldid=866007"	Kategori: Cithakan pamérangan administratif Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 1 Agustus 2013.
rumpun Sakala Brha: Pu Hyang Ratu Sabibul, Pu Hyang Kaipatih Kandil, Pu Hyang Minak Ratu Damang Bing, Pu Hyang Umpu Sipadang, Pu Hyang Minak Adipati, Pu Hyang Ratu Penghulu, Pu Hyang Umpu Ratu, Pu Hyang Jati
lho…. pelanggan warungku ono 2 makhluk… khusus jam 12 wengi sing gundul cilik, rambut dowo, gedhe
Balas	Bayu Yogo Endy Atmoko Says:	September 1, 2007 at 6:28 am Matur nuwun kalian ingkang nyaosi ilmu dhateng para pini sepuh lan sessepuh ingkang sampun kapundut dumateng Gusti Ingkang Maha
gazele anyar sing nganggo presneleng, mobil sing paling elek mesti luwih
3.1.1.2 Ngoko andhap, adalah bahsa ngoko ayng tercampur denagn bahsa krama.
Nyong pengin mbadog lawuh kluban jeber
Ngapak is my life aja pada protes
80-45-2	Large polychrome olla (ca. 1920)
GP6217	Large polychrome olla (ca. 1920)
Punika tafsiring Fatihah kang tanpa budiyah dalilullah iku jenenge, tegese dalil iku tuduh ing sakehing nabi kabeh.
bismillāh) iku ananing Dzatullah kang angarani ingaranan ing deweke, kang angucap bismillah iku Allah ikulah pastine, kawula iku ora angucap Allah,
ing deweke, amargi sarining manusa kang manusa iku darma amalesi kewala, tegese iya kang angucap iku Allah Ta’ala.
ar-rahmān) tegese iya Ahmad murah isun anjateni ing sira date, sifate, af’ale iku tunggal dening jinatan kawula iku.
al-hamdulillah) tegese iya Ahmad jenenging Dzatullah kang amuji ing deweke jumeneng, kang amuji Allah, kang pinuji Allah.
waiyyaka nasta’in) tegese iya Ahmad sira kang minangka gedong isun, ana kang ora isi iku isun.
dene wus nyata ana nira nabi wali mukmin iku kabeh saking sira kang mingka bayah ing roh kabeh, sira kang sun dadekaken kahananisun kang minangka timbalan isun.
waladlalliin) tegese iya Ahmad ora gantung malih. Punika kawikanana martabating kawula gusti marganing sampurna sih isun sawuse ananira iki iku gantinisun yen sira ana sira iku jatining fatihah.
Pujokusuman - Javanese Cl.ical dance [HD]Download Play WAYANG TOPENG - Selasa Legen Pujokusuman - Javanese Cl.ical Dance [HD]Download Play JAVANESE DANCE - Yogyakarta KRATON Palace - Tari Klasik Jawa [HD]Download Play Tari SEKAR PUDYASTUTI - Javanese Cl.ical Dance - SURYOKENCONO Ndalem Suryowijayan [HD]Download Play JAVANESE DANCE - Yogyakarta KRATON Palace - Kasatriyan [HD]Download Play WAYANG WONG Yogyakarta - RM.Ywandjono Soeryobrongto - Suryokencono
Pola pikirmu iku opo bedane karo si iblis sing ora gelem nyembah menungso.
a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama lugu d. krama alus
Nadila nandur kembang melati. Iku tuladhane ukara….
a. ngoko alus b. krama alus c. ngoko lugu d. krama inggil
Cacahe sandhangan panyigeg wandha ing aksara jawa iku ana….
a. 4 b. 3 c. 2 d. 1
a. satengahe b. sangisore c. sadhuwure d. sakiwane
a. simbahku b. kancaku c. eyangku d. pakdheku
a. rambut b. driji c. tangan d. sikil
Tembung loro utawa luwih sing di enggo bebarengan lan nduweni teges siji diarani….
a. camboran b. garba c. yogyaswara d. saroja
a. sawah b. pelah c. pecah d. gajah
Pak Jaya kagungan keris naga sasra. Tembung kang kacetak miring kalebu tembung….
a. saroja b. camboran tugel c. camboran wutuh d. garba
Bukune … [gawa] Lukman. Tembung gawa benere….
a. kokgawa b. dak gawa c. gawanen d. digawa
a. geni b. murub c. beya d. ragat
a. 1 b. 2 c. 3 d. 4
a. aku b. dheweke c. kowe d. sampean
a. sinden b. niyaga c. biduan d. dhalang
a. apa Nanda nyilih bukune Alif? b. apa Alif nyilih bukune Nanda c. sapa sing nyilih bukune Alif? d. sapa sing nyilih bukune Nanda?
Marga lara suwe, awake kari lunglit. Lunglit kalebu tembung….
a. camboran wutuh b. garbo c. camboran tugel d. saroja
“Garwa putra” yen ditulis nganggo aksara jawa….
a. g/w put] b.s/w put] c.m/g put] d.g/b sut]
a. lenggah b. sjumeneng c. tilem d. wungu
II. Ceceg-ceceg ing ngisor iki isenana nganggo tembung sing mathuk!
Rendika ngombe susu, dene bapak … jamu.
Simbah gawehane nginang, bola-bali ngetoake dubang. Dubang tegese ….
Tembung loro utawa luwih sing dienggo bebarengan lan duweni teges siji diarani tembung….
“Lumajang” yen ditulis nganggo aksara jawa….
Dak, kok, di iku diarani ater-ater…
“Ngawi ramah” yen ditulis nganggo aksara Jawa ….
Pratama purusa, wujude: di, minangka sesulihe wong ….
Sebutna cacahe sandhangan penyigeg wandha!
“sugeng rawuh” tulisen nganggo aksara jawa!
Gawekna tuladhane paribasan 3 (telu) wae!
Iku tuladhane ukara….... more detail
Basa kang tembung – tembunge ngoko kabeh, iku diarani …. a.
kabeh, iku diarani …. a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama lugu d. krama alus Nadila nandur kembang melati. Iku tuladhane ukara….... more detail
Basa kang tembung – tembunge ngoko kabeh, iku diarani …. a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama lugu d. krama alus Nadila nandur kembang melati. Iku tuladhane ukara….... more detail
Basa kang tembung – tembunge ngoko kabeh, iku diarani …. a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama lugu d. krama alus Nadila nandur kembang melati. Iku tuladhane ukara….... more
arsitek lan seneng everton. langsung wae ijab kobul
edit : pantes.. ketok ceto neng fotone haha.. aku mbalesine nggo hp soale.. lali bentuk fotone koyok opo.. 😀
kembali Sayang nganti memutih rambutkura bakal luntur tresnaku Wes tak cobo lalekne jenengmu soko atiku Sak tenane ragamu siji seng tresna slirahmu. Rogo mbujange ati nanging kowe ora reti kowe seng tak wanti-wanti malah jebul sak iki Kowe mblejani janji Jare sehidup semati nanging opo kui gawe medhot tresna mrujani wedhokan liya Yowes ora popo insyaallah aku biso Lila meh sambat kalih sinten yen sampun mekaten Merana uripku
Ibaratne sego uwes dadi bubur nanging tresna iki ora bakal luntur Sak tenane aku iki pancen tresna awakmu ora ono liyane sing isoh dadi penggantimu Seng kanggo awak ku seng cocokno atimu nganti atiku njerit atimu ra bakal krungu Meh sambat kalih sinten yen
Mengharap kowe bali neng njero ati iki nganti rambutku putih nangis eluh dadi getih mbok yo gek ndang bali Nklakoni tresna suci aku marang slirahmu suratku neng atiku Aku ra isoh ngapusi sak tenane neng
kalih sinten yen sampun mekaten Merana uripku Aku melasno kang mas aku mesakno aku Aku nangis nganti
iku... ora isa...wong aku ngerti kanthi yakin ndi barange prawan ndi barange joko kok isa nganti
sing kebrojolan ping pindho we dinggo wis suwe we nek rep kanggo
pm Lha nek wong wedhok kan ketok perawan opo ora... Iso di delok secara fisik... Lha nek wong lanang... Hakakaka lha pie le ngerti... Wong ra nono bedane.... Gek nek diguwak neng WC kae isih diarani perawan ra yo wong lanang.... Nek ora
Alyssa Soebandono (lair ing Jakarta, Indonesia, 25 Dhésèmber 1991; umur 25 taun).[1] Alyssa Soebandono kang nduwèni jeneng pepak Anindya Alyssa Soebandono iku salah sijiné pemain sinetron kang asalé saka Indonésia.[1] Alyssa Soebandono biyasané diundang kanthi jeneng Icha.[1] Alyssa iku anak nomer loro saka sedulur kang cacahé telu.[1] Artis iki nduwèni kasenengan main piranti musik biola, nyanyi.[1] Saliyané iku, Alyssa Soebandono uga seneng maca lan
Soebandono nyebar ing internèt.[2] Vidéo iki suwéné rong menit. Ing vidéo iki ana adhegan
leloroné lagi rangkulan.[2] Nalika iku Pasha lan Alyssa lagi ana ing rèstoran Jepang kang dumunung ing Jakarta Pusat.[2] Ananging Alyssa nerangaké yèn vidéo iku ora bener.[2] Pasha uga nerangaké yèn dhèwèké ora pacaran karo Alyssa.[2]
Pasha wiwit cerak karo Alyssa nalika leloroné lgi njupuk gambar vidéo klip Pasha kanthi single "Hampa Hatiku".[2] Ing vidéo iku, Icha nduwèni peran dadi pacaré Pasha.[2] Gosip iki sangsaya ndadi
id)showbiz.liputan6.com(dipunundhuh tanggal 21 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alyssa_Soebandono&oldid=1100900"	Kategori: Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaWong JakartaLair 1991	Menu navigasi
KAPANYA, WONG CILIK TAK DIPERMAINKAN JIWANYA.---àSAIKI KONOTASINYA EMBUH AREP AKEH MALAPETAKA, PIYE SAIKI MAS?------
kok isih cilik? saiki kan wis gedhe... hehe (mimi imut)
Lha pas cilik lucu, nek gedhe kan abot.
Wonosari.com Thu Aug 21, 2008 2:04 pm aku malah urung tau ngechex... pokoe ngertine posting thok.... maklum newbe_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
bisa berkembang ke hal positif lainnya... aminseing penting ki forum iki maju yo nek awakke dewe bareng2 nyengkuyung tumrap amrih becike forum iki, dadi forum iki di songgo bareng , sabar tenanan , semangat , alon2 , suwe tetep maju
“Ayo Satria, melu karo Pak Ardi, mengko dijak neng Indomaret (Ayo Satria, ikut sama Pak Ardi, nanti diajak ke Indomaret),” canda Bu Ana
wis ra ono mendung ra ono angin…
langit katon padang sumilak ……rembulan alon-alon katon
ala yo katon ala yen soca sing nyawang
pahit yo kroso pahit yen ilat sing ngrasakno…
pepuji yo krungune pujian yen talingan sing ngrungokno…
sawangen rasakno ….rungokno nganggo mata batinmu…..
takono nang nuranimu…. opo pancen ala, opo pancen pahit….opo pancen pepuji…
yen durung yakin, sujud…. memuji marang sing kuoso…nyuwun pituduh…. yen ala katono ala…yen
masiyo durung mesti reridhu bakal ilang soko uripmu
Agustus 24, 2016	0	Wilujeng Indonesia Merdeka
wis ojo takon artine “merdeka” iku opo
nek ono sing durung iso “ngrasakno” matur ae nang Gusti Allah….
Mugi Indonesia saget tentrem, saget murah sandang pangan
Jenenge ae reuni…. smp maneh, dadi guyone yo balik ke masa iku… gak ono sing dapuk bos, dapuk bawahan, dapuk guru, dapuk seniman lan dapuk urip liane… sing ono yo dapuk cah umur welasan nang “chasing” patang puluhan, guyon iku kegowo sampek dino sesuke, sesuke maneh…nganti lerem amergo nglakoni dapuk-dapuk urip patang puluhan…lerem amergo kasunyatan….
ehmmmm…saumpomo dapuk bocah welasan mau iso sak ben dino.. hehehehe, ndahneyo nikmate urip hehehehe
Sakdurunge guyon iku lerem….nikmati ae dhisik, ojo jaim…
Ing., PhD.Görögová Ingrid, Ing., PhD.
Ing., PhD.Juhásová Bohuslava, Ing., PhD.Jurči Peter, prof. Ing., PhD.Jurenka Richard, Ing. Mgr.
Petra, Ing., PhD.Marônek Milan, prof. Ing., CSc.Martinka Jozef, doc. Ing., PhD.Martinka Michal, Ing.Martinkovič Maroš, prof. Ing., PhD.
Kanggo ngukuhake pemahaman, diprayokake supaya maca buku sumber/referensi liyane.
Tugas dikumpulake jumbuh karo jadwal sing disarujuki/disepakati bebarengan.
Diskusikake lan konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan / reribet.
tegese sawijining proses kegiyatan ngrukokake lambang-lambang lesan kanthi wigati, nduweni pemahaman, apresiasi, sarta interpretasi kanggo entuk informasi, pesen, sarta paham tegese komunikasi sing diwedharake dening wong sing ngomong kanthi piranti basa lisan.
Nyemak wacan nonsastra ing piwulang basa jawa bias arupa nyemak wara-wara, nyemak pawarta, lan nyemak crita. Nyemak wara-wara, nyemak pawarta, lan nyemak crita kalebu nyemak intensif. Tegese nyemak kang dilakoni kanthi tumemen lan konsentrasi sing mirunggan kanggo mangerteni teges sing ana. Dene menawa dijlentrehake maneh kalebu nyemak intensif-konsentratif. Awit, ana ing nyemak wara-wara, wong kang nyemak ngupadi bab-bab informasi sing penting. Supaya anggone nyemak mikolehi asil kang dikarepake ana babagan penting kang kudu ditindakake wong kang nyemak.
nyiapake fisik lan mental, tegese kahanane sehat, ora kesel, mental stabil lan pikirane padhang
konsentrasi, tegese musatake perhatian lan pikiran tumuju marang apa kang disimak
motivasi, tegese nduweni tujuwan tertemtu kang pingin digayuh
objektif, tegese mangerteni saben thek-kliwere apa kang disemak
nyemak kanthi wutuh, tegese nyemak sakabehe, ora perangane wae
selektif, tegese tansah milih perangan penting bab bahan semakan
rikat anggone mangerteni kahanan (menyesuaikan dhiri)
ora emosional, ora ngenyek pawogan sing ngendikan,
Pengalamanwisbola-bali mbuktekake: Kalender Jaya Baya “laris” akeh wong sing nyenengi, akeh wong sing mbutuhake. Kanggo dipajang dhewe, utawa kanggo kenang-kenangan r
iyaya, tahun baru utawa kanggo tandha tali asih karo keluarga, sanak rowang.
Kangwiskelakon, saben kalender Jaya Baya anyar terbit,wisantri wong rebutan tuku! Yen ora langsung rawuh dhewe mundhut menyang kantor JB, bias “pesen” kanthi kirim dhuwit liwatweselutawa transfer bank. Yen ora cepet, mesthi bbakal “kehabisan”!
Saiki kalender JAYA BAYA 2011 (sing isih gres, anyar kinyis-kinyis)wissiap terbit. Sing ngresakake
Mundhut akeh/kolektif bakal oleh diskon: *)
101 eks.-250 eks. Diskon 20%
251 eks. Luwih … diskon 30%
*) Ongkos kirim kolektif 15% saka rega netto.
Innalillaahi wa inna ilaihi roji’un
rikala dinten Rebo Pon tanggal 11 Januari 2009, ing RS Al Islam Bandung
Dhumateng sedaya kalepatanipun saha katampi sedaya amalipun
Ndherek Belasungkawa: Kang Nandhang Sungkawa:
Wara-wara ing gisor iki wacanen banjur garapen tugas-tugas ing ngisor iki!
Wis terbit buku anyar Badher Bang Sisik Kencana, kumpulan crita rakyat Jawa Timur (Basa Jawa) kang kaimpun dening Drs. Moechtar, Pemimpin redaksi Majalah Panjebar Semangat. Crita lan dongeng-dongeng rakyat kang dipilih kanggo isine buku iki ana 11, yaiku 1.Badher Bang Sisik Kencana, 2.
Codhot Mbrubul saka Sirahe Ken Angrok, 10. Sunan Bonang lan Lurahe Lelembut, 11. Crita Panji.
Seleksi Tahap I, asil karya geguritan dikirimake marang Panitia Lomba Baca Cipta Puisi Jawa wiwit wara-wara iki diumumake lan ditutup tanggal 15 Januari 2010. Naskah kang mlebu bakal dibiji lan dipilih sing g apik, kehe patang puluh. Penggurit naskah sing apik-apik cacah patang puluh mau sing bakal melu seleksi tahap 2 diundang maca geguritan ing sangarape dewan juri tanggal 27—28 Januari 2010, dene papane ana ngendi bakal ditemtokake mengko. Transport lan akomodasi menyang ing papan lomba bakal ditanggung panitia.
Syarate melu lomba, siswa SMP/MTs Negeri utawa swasta ing Jawa Timur, naskah geguritan asli karyane dhewe, during tau dipacak ing Koran lan majalah, naskah kang dikirimake kudu kinawruhan Guru Pendamping utawa Kepala Sekolahe, siswa siji mung kena ngirimake asil karya siji, , naskah kakirim menyang Panitia Lomba Baca Cipta Puisi Jawa d/a Redaksi Panjebar Semangat Jl. GNI No 2 Surabaya 60174, ing pojok kiwa dhuwur amplop ditempeli kupon Lomba LBPC. Aja lali kinanthenan data pribadhi peserta (jeneng,
tanggal lahir, alamat, telpon, SMP, nama SMP, nama orang tua, alamat/telepon, Guru Pendamping,/telpon).
Ayo rame-rame melu lomba!! Kanggo ngisi liburan ngiras pantes ngukur kabisan ing babagan susastra Jawa.
Panitia Lomba Cipta & Baca Puisi JAwa PS-52/2010
I. Wenehana tandha ping ana ing aksara a, b, c, d, utawa e sing paling
4. Ing ngisor iki syarat-syarat melu lomba, kajaba ….
Naskah geguritan during tau dipacak ing ariwarti / kalawarti
maca lan nulis basal an sastra Jawa. PS ngadani maneh lomba ngarang esei utawa kritik sastra basa Jawa. Singdadi sorotan kritik yakuwi crita sambung ing PS CINTRONG TRAJU PAPAT. Syarate ndherek lomba :
ü Kudu lengganan PS saora-orane telung sasi urut-urutan, asma lan nomer lengganan ditulis ing naskah lomba
ü Utawa asmanewistau dipacak ing PS taun 2009, sanajan mung ing LSW, asmane kapan dipacak ditulis ing naskah lomba.
ü Dawane esei 4 – 8 lembar folio spasi renggang
ü Kena ngasta pirang-pirang irahan,nanging upama menange luwih saka siji, sing diaturi bebana mung siji.
ü PS bakal ngaturi bebana 3 (telung) pemenang lomba, saben pemenang nampa Rp. 2000.000,00 (rong yuta rupiah)
ü Naskah pemenang bakal dipacak ing PS, wondene sisng ora
7. Lomba sing diadani PS mau babagan ….
Cerkak b.Geguritan c. Crita sambung d. Kritik sastra e. Esei kritik
8. Gunggunge bebana kanggo kabeh pemenang lomba akehe …
Rp. 3000.000,00 b. Rp. 2000.000,00 c. Rp. 1000.000,00
Rp. 500.000,00 e. Rp. 6000.000,00
9. Wara-wara kasebut dimot ana PS nomer 7, 18 Februari 2006. Naskah sing paling pungkasan ditunggu ing meja redaksi sakwise PS no ….
10 / 2009 b. 11 / 2009 c. 12 / 2009 d. 13 / 2009 e. 14 / 2009
10. Crita sing arep didadekake ajang kritik dimot ing PS no …
Kenangapa wara-wara diarani nyemak intensif – konsentratif ?
Sebutna (3) babagan sing kudu digatekake penyimak ?
Gawea wara-wara kang isine ; SMA nggonmu sekolah arep ngadani lomba busana Jawa kanggo mengeti dinten Kartini !
Uga maca Materi Bab PARRAGRAF INDUKTIF LAN DEDUKTIF
Kanggo ngukuhake pemahaman, diprayokake supaya maca buku referensi liyane.
Nggawe sawijining paragraf kalebu sajroning ketrampilan nulis sing ora saben pawongan diduweni. Ketrampilan nggawe paragraf bisa saya ngrembaka menawa disinaoni lan dilatih kanthi teratur. Ketrampilan nyusun ukara siji lan sijine saengga nduweni teges kang gumathok ora teka / bisa tanpa disinaoni, tanpa dilatih, mula saka kuwi, nglatih/gladhen terus-terusan/ora kendhat nggawe paragraf iki bisa nggladhi ketrampilan nguwasani nulis paragraf.
Sawijining paragraf biasane kedadeyan saka pirang-pirang ukara. Ukara –ukara ana sajroning paragraf kudune sinambungan antaraning ukara siji lan sijine. Ukara-ukara sing dumadi nyengkuyung sawijining tema / topik.
Tema / topik panggonane ana sajroning ukara pokok dene ukara-ukara liyane nduweni sifat njelasake/mbeberake ukara pokok. Ukara sing ngandhut gagasan pokok dijenengake ukara pokok, dene ukara sing ngemot gagasan panjelas diarani ukara panjelas.
Wujuding paragraf ditilik saka panggonane ukara pokok ana papat yaiku :
Paragraf sing ukara pokoke ana ngarepan diarani paragraf deduktif. Paragraf jinis iki paling gampang digawe. Ana sajroning bagan paragraf deduktif digambarake kaya ing ngisor iki !
Ketrangan : K u / Up : Kalimat utama / Ukara pokok
Kp / Upj : Kalimat Penjelas / Ukara panjelas
Ana ing sahwening masyarakat kita melu rumangsa prihatin yen ta seni musik keroncong saiki wis langka. Kesilep ana ing jagading seni modern sing mekar ana ing laladan Tanah Air. Bupati Pati H. Tasiman SH uga melu ngrasakake kahanan iki. Nalika paring sesorah ana ing pengeten HUT Himpunan Artis Keroncong Musik Indonesia (Hamkri) Cabang Kabupaten Pati sing sepisanan durung suwe iki, ngandharake seni keroncong saiki wis ora kaya dhek jaman dhisik maneh ……
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur, “Ana ing sahwening masyarakat kita melu rumangsa prihatin yen ta seni musik keroncong saiki wis langka.” Dene ukara candhake arupa ukara panjelas.
Paragraf jinis iki walikane paragraf deduktif. Ukara pokoke ana ing pungkasaning paragraf. Ukarane diwiwite saka bab-bab sing asipat mligi/khusus tumuju klimaks, yaiku generalisasi. Nggawe paragraf jinis iki rada kangelan, nanging cocok tur mathuk kanggo nulis prosa argumentasi
Supaya komunikasi kuwi kedadeyan / lumaku kanthi apik, saka kalorone (pihak sepisan lan kapindho) merlokake basa sing dianggo bebarengan. Wujude basa mau arupa swara. Swara kuwi diasilake saka alat wicarane manungsa. Kanthi mangkono bisa dikandhakake swara kuwi alat sing ngleksanani basa.
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur yaiku,” kanthi mangkono bisa dikandhakake swara kuwi alat sing ngleksanani basa.”
Paragraf sing ukara pokoke ana ngarep dalah ana pungkasaning paragraf diarani paragraf repetitif. Ukara pokoke ana ing ngarep banjur dibaleni ana ing mburi minangka kasimpulan. Gagasan pokok diwujudake ana rong ukara, sing kalorone ukara mau meh memper / ora padha persis.
Kp / Up : Kalimat Penjelas / Ukara panjelas
Ukara pokok paragraf deskriptif ditemokake ana sakabehing perangan paragraf. Dadi, saben ukara sing nyengkuyung dumadine paragraf diarani ukara pokok. Sakabehing ukara sing ana nduweni kawigaten kang padha, kanthi bebarengan nyawiji dadi siji paragraf kang gemolong.
Paragraf deskriptif akeh banget dianggo ana sajroning prosa narasi. Mula saka kuwi, paragraf deskriptif uga diarani paragraf naratif.
Pandhu ngungun. Mentale rubuh. Dheleg-dheleg ana ngomah. Ora wani metu. Ora wani nyang kantor desa. Semono uga Marsiti. Dheweke rumangsa isin, wirang. Sing tumindhak luput. Pandhu, kang nampa akibate wongng saomah. Nastiti malah nganti emoh sekolah. Patrape sing kaya wong pengung saya nemen.
Saka patang paragraf ana ndhuwur sing biasa dianggo yaiku paragraf deduktif & induktif.
persuasi. Ing ngisor iki diwedharake paragraf jinis eksposisi, deskripsi lan narasi.
Wacana eksposisi tegese wacana kang mbeberake anane analisis proses kanthi cara narasi. Narasi kang mangkono mau diarani narasi ekspositoris utawa naras teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan (informasi) ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancas tujuane padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene pawongan.
Yen miturut KBBI (2001 : 290) eksposisi tegese uraian / paparan kang nduweni tujuan mbeberake maksud lan tujuan (umpamane ana sajroning karangan).
Ana sajroning wacana eksposisi panulis kudu nduweni kawruh / pangerten kang cukup bab-bab sing bakal dibeberake. Tanpa kawruh kang mumpuni, mokal kanggone sawijining panulis bisa mbeberake sawijining kawruh kanthi terang trawaca, mumpuni.
Kajaba saka kuwi, kanggo nulis wacana eksposisi uga kudu nduweni kawruh bab pola pengembangan paragraf. Pola pengembangan paragraf sing bisa dianggo ana sajroning wacana eksposisi ana ing ngisor iki .
Gagasan sing sifate umum tarkadhang merlokake bukti-bukti utawa conto konkret, conto kang nyata; amrih bisa dipahami dening pamaos
Kedele sing arep digawe tempe kudu diumbah kanthi resik, jalaran yen ora resik bisa babar / ora bisa dadi tempe. Kedele sing isih reged / kurang bersih ora bisa agawe matenge tempe. Tempene ish mentah, amarga ragine ora bisa “bereaksi” kanthi sampurna. Dadine kedele mau wurung dadi tempe. Wujude yan isih kedele. Saliyane kuwi, kedele sing ora resik anggone ngumbah, bisa anjalari tempene dadi ireng, ora bisa putih resik ngono kae.
Ana sajroning iki diwedharake rong bab kang beda utawa luwih kanggo nyengkuyung gagasan pokok.
Tuku pitik zaman saiki kudu ngati-ati, amerga akeh pitik utawa sato iwen sing kena flu burung. Antaraning pitik sehat lan pitik sing nandhang lelara bisa dibedakake. Pitik sehat kuwi pitik sing trengginas, ora lemes. Saka cucuke ora metu ilere tur rupane abang seger ora aclum. Saka brutune ora mbanyu utawa nelek terus tur rupane ora ireng / pucet ning abang seger. Dene pitik sing nandhang lelara kuwi pitik sing lemes, ora nduwe daya. Saka cucuk lan brutune metu iler / banyune lan rupane aclum.
Tegese analogi yaiku medharake bab-bab kang padha loro utawa luwih. Ing ngisor iki ana tuladha sing mbandingake antaraning anak lan kembang.
Anak kuwi kembang ing urip. Anak kuwi wewangian ana sajroning bebrayan / rumah tangga. Anak kuwi sing bisa nyegah bubrahe balepomah. Ana anak uga digantungake pengarep-arepe wong tuwa/kulawarga. Anak uga tombaking gegayuhan sajroning rekasaning ngaurip. Upamane ana saling babak antaraning urip bebojoan, yen ngelingi anak kang isih suci, bisa dadi lereming ati kang panas. Anak pancen kembanging balepomah.
Pengembangan paragraf jinis iki migunakake penalaran sebab-akibat. Urutane bisa kawiwitan saka sebab tumuju akibat utawa suwalike. Gagasan pokoke bisa ana ing sebab utawa ana ing akibat.
Yen ditilik saka kahanan kang sejatine, sajake isih akeh warga Surabaya kang mbuwang sampah sembarangan. Kamangka sampah kasebut bisa mbuntoni saluran banyu. Akibate, ing sadhengah panggonan tuwuh banjir. Contone kaya kang dumadi ing pungkasaning wulan iki.
Pengembangan proses arep padha karo pengembangan kronologis. Bedane pengembangan kronologis mentingake bab urutaning wektu, dene pengembangan proses mentingake owah-owahan sing dumadi saka awah-awahan siji tumuju owah-owahan candhake.
Menawa simbol J kanggo jejer, W kanggo wasesa, lan L kanggo lesan, paugeran umum kanggo nggawe ukara tanggap saka ukara tanduk kang kaya ing ngisor iki.
Tetep mentingake urutan J – W – L , ananing J lan L diijolake papan
Dadi narasi tegese karangan sing nyritakake sawijining crita utawa kedadeyan, nggambarake prastawa (miturut KBBI). Ana maneh tegese macana narasi kang luwih jangkep, yaiku wacana kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya-kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Tembung liyane nerangake menawa narasi iku wacana kng nyritakake kanthi cetha rerangken tumindhak sajroning prastawa kang winatesing sawijining wektu.
Yaiku wacana kang mung menehi ketrangan lugu / apa anane. Narasi ekspositoris iki arep padha karo eksposisi awit ancas kang tinuju titise karangan (informasi) ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancas tujuane padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene pawongan.
Kepala Satuan Narkoba Polres Sumbawa, Ipda Yudi Fanani, Kemis (22/12 – 2005) ditemokake tiwas ing salah sijine kamar hotel ing kutha Mataram kanthi kahanan overdosis sabu-sabu. Polisi sing tugase mandhegani mbrastha narkoba iki dinuga tiwas sakwise
korup ing sadawane taun 2005. Lembaga liyane sing miturut TI akeh korupsine yaiku
nganti bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca. Wong kang maca terus bisa njupuk sari / makna anyar, kang ora dibeberake kanthi cetha ing wacana mau. Contone dongeng, novel, roman, lan cerkak lan sajinise.
Anggone ngingoni manuk darawisana sawatara suwene. Wiwite isih piyik-piyik nganti saiki tumekane diwasa. Mula Ali rumangsa seneng atine, dene ingon-ingone bisa lestari tekan seprene. Darane kuwi wis katon lulut. Nalika disingsoti dening Ali banjur pating bleber miber nyedhaki dheweke. Malah wingenane wis ngendhog barang. Cacahe ana loro. Dening Ali banjur digawekake petarangan saka suket garing.
Esuk kuwi kaya padatan sadurunge mlebu sekolah, Ali mesthi luwih dhisik makani manuke mau. Nanging saiba kagete nalika pagupone diinguk, jebule manuke ora ana. Ilang sak endhoge, sak petarangane. Kontan wae Ali arep nangis. Terus nyeluki ibune.
“Buuuk…buuk…. iki lho !”
“Ana apa ta, esuk-esuk kok wis bengok-bengok,” Ibune nayuri saka pawon.
“He, kok bisa ilang kuwi kepriye ?” pitakone ibune karo menyat marani Ali.
“Ya embuh, kamangka nalika sorene isih ana,” wangsulane Ali karo tangane sraweyan ngusape eluhe.
“Wis…wis, ilang yawis. Saiki luwih becik gage adus terus sarapan. Mengko mundhak telat anggonmu mangkat sekolah,” pituture ibune ngarih-arih. Terus nyambungi maneh “Mbesuk yen ibu nduwe dhuwit rak ya bisa tuku maneh”.
Sakwise diarih-arih pungkasane Ali gelem mangkat sekolah. Nanging nalika pelajaran dheweke ora bisa konsentrasi babas pisan amarga terus kelingan manuke sing ilang mau. Pas jam istirahat banjur crita marang Budi, kancane sakelas.
“Ilange kapan ta ?” pitakone Budi
“Sajake mau bengi,” wangsulane Ali.
“Apa wis mbok goleki ?” Budi takon maneh.
“Ya durung, wong ngertiku lagi mau esuk.”
“Yen ngono mengko nek wis bubaran sekolah coba digoleki bareng-bareng. Mbok menawa isih bisa ketemu,” ujare Budi aweh pamrayoga.
“Becik yen ngono, aku manut,” wangsulane Ali wis rumangsa lega amarga ana kanca sing menehi kawigaten lan pambiyantu.
Pancen Budi kuwi kancane Ali sing paling kenthel. Ing sekolahan uga minangka murid sing paling pinter dhewe.
Sakwise bel bubaran sekolah muni, bocah sakloron gegancangan mulih. Ing sadawane dalan padha rembugan.
“Li, daramu kuwi yen saba teka ngendi wae ?” pitakone Budi.
Ali banjur mangsuli, “Ora tekan ngendi-ngendi kok. Yen miber mung ing sakupenge omah wae. Ora adoh-adoh.”
“Yen dideleng omahmu rak rada adoh karo tangga-tangga. Sebab pekaranganmu kuwi rak jembar,” celathune Budi.
“Lha sing ilang pira Li ?”
“Loro, sak jodho. Ketambahan endhog lan petarangane barang.”
“Daramu ana pira ta ?”
“Ya mung sak jodho thok.”
“Woo, ngono kuwi jenenge ilang kabeh.”
Ali mung nyengir karo kukur-kukur sirah krungu ujare Budi.
Satekane ing omahe Ali, Budi teus padha nonton papan sakiwa tengene pagupon omah dara mau. Budi banjur ujar “Yen tak pikir-pikir sing njupuk iki kok dudu wong adoh”.
Terus nyambung maneh, “Ora saben pawongan weruh yen kowe ngopeni manuk. Jalaran daramu ora nate miber tekan ngendi-ngendi. Dheweke wis biasa utawa wis nate mrene.”
Ali takon, “Yen ngono sing njupuk sapa ?”
Tanpa mangsuli pitakone Ali, Budi ujar maneh, “Daramu kuwi bakale diopeni. Ora dibeleh utawa dipateni. Amarga dijupuk sak endhoge. Dadine ing papane sing anyar daramu bakal terus ngangremi endhoge.”
“Oooo ngono ta,” Ali manthuk-manthuk.
“Olehe njupuk ora ijenan, nanging paling ora ana wong loro, Li.”
“Lha kok kowe bisa ngerti ?” pitakone Ali.
“Sebab kanggo nggawa lunga manuk loro sak endhog, sak petarangane kuwi ora bisa dicekeli dhewekan. Mesthi bakal kewuhan mengkone. Wong tangane mung loro. Ora kaya Bathara Guru sing tangane ana papat, he……he…..he..”wangsulane Budi karo nyoba ndhagel.
“Bener kandhamu, sabanjure piye ?”
Budi malah balik takon, “Ing desa ken sing ngopeni dara sapa wae?”
“Embuh aku ora nate migatekake.”
“Lha kowe apa apal ciri-cirine daramu kuwi Li ?”
“Ya apal ta. Wong olehku ngopeni kawit piyik.”
Karo menyat sak lungguhe Budi terus celathu, “Ya wis, saiki ayo padha digoleki.”
“Ing desa kene wae. Karo mlaku-mlaku, dolan-dolan.”
Sakarone banjur mubeng-mubeng karo golek sisik melik. Terkadang nganti blusukan ing pekarangane wong barang. Nalika tekan mburi omahe Parman, Ali celathu “Lha kae kandhang apa ya ?”
“Kandhang pitik. Nanging ora ana salahe ta awake dhewe niliki,” wangsulane Budi karo jumangkah nyedhaki.
“Lha iki rak daraku!” wuwuhe karo tangane nudingi jero kandhang. Katon ing kono ana manuk dara loro. Sing siji lagi angrem. Kandhange pancen disingget-singget. Dadi manuke ora campur karo pitike.
“Hei! Lagi padha ngapa kuwi?”
Kekarone noleh. Katon Parman wis ngadeg ing kono.
“Man, kowe njupuk daraku, ya,” tutuhe Ali.
“Jarene sapa, kowe aja ngawur, lho! Wangsulane Parman selak.
“Kuwi olwhku tuku wingenane ning pasar,” sambunge.
Budi melu nutuh,”Ali kuwi apal lho karo cirine manuke. Yen kowe nyoba selak, mengko taklapurake polisi tenan, lho.”
Ali banjur nuduhake ciri-cirine darane. Nanging Parman tetep puguh ora ngaku. Budi banjur ujar,”Ngene wae. Manuk iki rak jaremu olehmu tuku nembe wae. Dadine mesthi durung lulut. Yen duweke Ali mesthi wis lulut. Mulane saiki manuke diiberake wae. Yen mengko disingsoti Ali terus balik marani, kuwi genak duweke Ali.”
“Iya, aku setuju,”ujare Ali.
Budi ujar maneh,”Yen ora gelem ngiberake berarti iku bener manuk colongan.”
Parman isih nyoba selak, “Lho, yen tak iberake banjur ora mbalik maneh piye?”
“Ora usah kuwatir. Yen ilang mengko tak ijoli tikel telu saka regane olehmu tuku,” wangsulane Budi.
Parman ora bisa suwala maneh, kepeksa ngiberake dara mau. Ali banjur nyingsoti manuk mau. Ora gantalan wektu nalika krungu swarane singsotan, darane peting bleber nyedhaki Ali. Malah salah sijine mencok ing pundhake.
Mangerteni sing kaya mangkono mau Parman wis ora bisa selak maneh. Parandene dheweke iya wedi yen mengkone bakal dilaporake polisi tenan. Pungkasane dheweke uga ngaku yen anggone njupuk ora dhewekan. Nanginh karo Edi. Sabenere Parman karo Edi kuwi kanca sak sekolahan karo Budi lan Ali. Malah nunggal kelas. Nanging bocah looro mau saksuwene iki dikenal minangka bocah nakal, asring bolos, ngganggu kanca-kancane, uga
4. Basa informatif, tembunge denotative
Wacana Deskripsi yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha sawijining kahanan (objek). Objek mau kaya-kaya ana ing ngarepe wong kang maca. Objek bisa kedadeyan saka kahanan, prastawa, manungsa, utawa barang.
Dumugi titi wanci punika, mbok menawa dereng wonten ingkang manggihaken kwali dawa (kwangsul panjang). Kwali yen zaman rumiyin dipun damel saking siti (lempung), lajeng zaman saya majeng wonten ingkang kadamel saking panci (email), lan ugi saking alumunium. Naminipun panci email, lan panci alumunium. Nanging boten panjang. Dados inggih tetep bunder lan mawi tutup.
Dene dhingkel, wonten ingkang nyebut luweng, wonten ingkang nyebut pawon (papan awu). Yen damelan kasongan kacithak, naminipun keren. Yen dhingkel (luweng kadamel paten) boten saged kausung / kapindhah. Yen keren saged kajungjung kapindhah pundi kemawon saged. Bedanipun keren lan dhingkel (luweng). Yen keren namung saged dipun tumpangi ceret utawi kendhil utawo kwali setunggal. Yen dhingkel saged kangge masak tiga sareng-sareng kados yen sapunika kompor gas bolongan tiga. Yen keren kados kompor namung bolong setunggal. Mbok menawi kanthi punika sedaya sampun dhong ?
1. Pasar Beringharjo Yogyakarta, kang saiki minangka pasar paling gedhe ing tlatah Yogyakarta bisa dikandhakake ora mung sekadar pasar. Amarga pasar kang mapan ing punjering kuthaYogyakartaiku dadi sawijining papan kang penting tumraping kelengkapan sawijining kutha tradisional Jawa kang nduweni corak minangka kutha raja. Sawijining kutha raja zaman semana kudu lengkap menawa ana kraton, alun-alun, pasar lan masjid agung.
2. Ing kabudayan Jawa tembung bagus biasane digunakake dadi sesebutan putra kang durung palakrama utawa kang yuswane isih timur. Wondene kusuma kang jarwane sekar utawa kembang kanggo nyebut trahing ngawirya. Kacetha ing unen-unen trahing kusuma rembesing madu . Dadi, Bagus kusuma wujud asma sesilih putra klebu trahing ngawirya utawa putra sentana kang durung palakrama utawa kang yuswane isih timur.
3. Wondene lampahan Sengkuni Wuyung wujud pasember marang sawijining trahing ngawirya kang wuyung marang pulung ratu kayadene Sengkuni wuyung marang Kunthi Talibrata kang ing tembe dadi jatu kramane Pandhu Dewanata. Sejatine sapa wae kena wuyung marang pulung ratu, ananging yen dudu pepesthening urip dhuweke, ya ora bakal bisa nggayuh, senadyan ditohi pati pisan. Lire lampahan iki dadi pepeling, menawa jejer ratu mono klebu pepesthening urip. Tegese trahing ngawirya kang pantes jumeneng nata wiwit lairewisginaris dening Gusti Kang Akarya Jagad. Pinilih dadi ratu nerusake keprabon.
merga nomer buntut ganti togel ? Apa merga wi tobat ? Sing genah Kang Kasidi saikiwisora tau ngomongke nomer. Malah saiki sregep sholat lan adzan neng langgar.
I. Wenehana tanda ping ana ngarepe aksara A, B,C, D, utawa E marang jawaban kang paling bener!
1. Ukara kang ngemot gagasan pokok ana sajroning paragraf diarani ….
a. Ukara panjelas b. Ukara pokok c. Ukara panerang D .Ukara pisanan e. Ukara deduktif
2. Ana sajroning paragraf gagasan pokok sing kudu diduweni cacahe …..
a. 1 b. 2 c. 3 d. 4 e. 5
1) Sarana akal banjur bisa polah golek butuh sing bisa diolah.
2) Bisa uga pangunen-unen sing mangkono kuwi sing didekake lelandhesan dening Lucas Sumarno
3) Yaiku ngluru pangan / panguripan sarana golek ula.
manggon ing jalan Sabdo Palon Gang Sempiyt nomer 6 Winongo Madiun njlentrehake, panguripan golek ula kuwiwisdiwiwiti taun 1975.
5) Kanthi golek ula kasebut, kabutuhan sandhang, pangan lan papan Lucas sakeluwarga bisa dicukupi.
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur ana ukara nomer …..
a. 1 lan 2 b. 1 lan 3 c. 1 lan 4 d. 1 lan 5 e. 2 lan 5
4. Ditonton saka papan panggonane ukara pokok paragraf ing ndhuwur diarani ….
a. deduktif b. induktif c. repetitif d. deskriptif e. naratif
5. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka ukara …..
1) Aja-aja mengko sing diundang ya utusan-utusan ing telung dhaerah iku.
2) Kamangka wong Jawa ikuwisanjrah sumebar ing saindenging propinsi ingIndonesia.
3) Kapara saindenging negara ing donya iki mesthi ana wong
dedunung ing kono utamaneMalaysia,Suriname, Caledonia Baru.
4) Malah ingSurinameana lembaga khusus pelestarian Bahasa Jawa.
5) Usule panulis kabeh ingIndonesiakudu ana utusane, ora ketang kanggo penggembira lan ragat dhewe-dhewe.
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur ana ukara nomer….
7. Gagasan pokok paragraf ing ndhuwur dumunung ana ukara nomer …
8. Ditonton saka dumununge ukara pokok, paragraf kasebut diarani …..
9. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka ….. ukara
“Sajake akeh bakul pasar Wage kurang tlaten karo syarat administratif sing dianggep ngrepoti. Mula isih akeh sing seneng utang marang “koperasi” liya, “bank plecit” (seneng mburu, mlesit, sing ngemplang) utawa “bank thithil” (tukang tagihe nithile kertas cilik kanggo bukti sing utang nyicil), awit gelem nagih para bakul ing pasa ajeg saben dina sanajan anakane luwih akeh.”
13. Gagasan pokok paragraf ing ndhuwur yaiku ….
Akeh bakul pasar sing ora tlaten syarat administratif.
2) Keyakinane mau adhedasar saka akehe peserta kang melu lomba maca lan ngripto geguritan kang dianakake kanggo nrebut Piala Gubernur jroning Mahargya Kongres Basa Jawa IV ingSemarang.
3) Mung ing wektu kang kurang saka setengah wulan, peserta sing melu lomba cacahe nematusan.
4) Apamaneh wektu tampil macakake geguritane ing gedhung PKK Gayungsari Surabaya, apik temenan.
5) Krama nyumurupi gedhene antusiase para siswa ing babagan geguritan mau, Pak Ponco mbudidaya ing taun ngarep bakal dianakake maneh.
17. Wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca diarani …..
18. Wacana kang nggambrake kanthi cetha salah sawijining kahanan diarani …
21. Ing ngisor iki, ngendi kalebu topik wacana narasi sugestfi ?
22. Ing ngisor iki, ngendi sing ora kalebu topik wacana deskripsi ?
23. Ing ngisor iki tuladhane narasi sugestif, kajaba
24. Ciri pokoke wacana narasi yaiku …..
25. “ Jam 06.00 Parmi mangkat menyang pasar arep kulakan. Tekan ngisor wit tembesi dicegat Parto lan dijaluk dhompete. Parmi mbengok, Parto bingung terus njupuk watu dithuthukake sirahe Parmi. Parmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu mati. Ngerti yen Parmi mati, Parto mlayu nginggati.”
Uga maca Materi Bab CARIOS BAB-BAB SING LUCU/NYENGSEMAKE.
Kanggo ngukuhake pemahaman, dianjurake supaya maca buku referensi liyane.
yaiku ngetokake/ngungkapake pikiran lan perasaan/rasa-pangrasa sawijining pawongan kanthi sarana tembung-tembung kang rinakit dadi ukara.
Salah sawijining kompetensi micara yaiku bab crita pengalaman sing lucu / nyengsemake.
Carane milah-milah karangan kang lucu/nyengsemake mawa cara ing ngisor iki !
Tulisen / gawenen dhaftar pengalaman sing nyemsemake ana sajroning bebrayan padinan.
Temtokake salah sawijining pengalaman sing miturut sliramu paling nyemsemake.
Kaya adat saben angger dina pasaran Legi ing pasar Sapen Wonosobo akeh wong dol tinuku kewan padha teka, wah jan reja temenan kahanane. Adhakane sawisenpadha pepayon kewan sing didol, padha andhok njajan neng warung, ana sing sega rames, brongkos daging sapi, tongseng, sate utawa gule wedhus.
Kaya saben dinane aku adhang-adhang neng ngomah, mbokmenawa ana wong sing butuh pitulunganku. Ana salah sawijining pawongan diterake kancane, ambegane megap-megap kanthi iler kemocor jalaran ora bisa ngulu idu. Wong sing ngeterake mau daktakoni, crita menawa mentas njajan tongseng. Aku age-age nganggo sarung tangan, kanthi
dakkon mangap nuli driji panudingku daklebokake tutuk akobah-obah ngrangsang telak murih muntah. Barengwishoak-hoak bisa muntah, apa sing njalari kloloden katut metu. Wujude iwak kaya koyor ana balunge enom isih wutuh, gedhene saendhog pitik jawa. Pawongan mau banjur bisa ambegan lega lan ngucap matur nuwun marang aku. Barengwissareh pawongan mau nyritakake sawise payu anggone adol wedhus dheweke ngajak kancane mampir njajan mlebu warung pesen tongseng. Jalaran saking ngelihe anggone mamah durung lembut kesusu diulu. Dumadakan kandheg anggone mangan . tongseng mau ora bisa diulu lan uga angel dilepeh. Mangan tongseng durung rampung, koyor durung lembut nyanthol neng gurung. Apa tumon?
(Soegito-Wonosobo, PS No. 51-18 Des. 2010)
Apa profesi utawa penggaotane pawongan kang kloloden?
6. Gawea ringkesan crita ing ndhuwur saparagraf wae (nganggo basa krama alus)!
7. Ringkesan crita singwiskoktulis critakakke (sacara lisan) ana ing ngarep kelas! Dene paugeran mbiji apik lan orane nganggo paugeran ing ngisor iki!
Kedadeyan iki tak alami rikala aku isih tugas belajar ingMontpellier– Perancis, yaiku rikala isih sinau Bahasa Prancis, kira-kira wulan April utawa Mei taun 1983, dinane Setu, amarga ya mung Setu lan
basa Indonesia terus, ning yen ora tau kumpul nek arep ngoboro-ngobrol kerindhuan lsp, karo sapa ? Ing awal-awal pancen abot. Mula aku duwe krenteg arep tuku TV bekas, sebab yen anyr cetha durung kwagang. Eh …….. kekarepanku kok ya cocok karo kekarepane kancaku, dhosen saka UNPADBandung.
Esuk jam 07.00 aku wisbebarengan numpak bus kotanomer 2 tumuju neng kantor pos, sakperlu ngeposake layang lan tuku prangko, lsp. Para sutresna kang nate sinau ing njaba, mesthi ngalami yen
arep neng I’arseau endio ?). C’est ls nsd, monsieur” wangsulane wong mau karo nuduhake sawijining panggonan. Aku lan kancaku banjur nggoleki bus kang nuju pasar lowak, kayata bus 9. aku mlebu bus, kanthi nuduhake karcis, abonemenku marang supir kang uga ngrangkep kondektur, nuli golek lungguhan.
Pasar lowak papane jembar, wong dodol pirang-pirang, wiwit adol paku rongsokan, nganti mobil. Aku lan kancaku ndedonga muga-muga ora kepethuk kanca Indonesia, ya …. Kepriyea isin. Aku golek papan dodol TV. Akeh TV bekas kang digelar. Kang tak bingungi kok ora bisa dicoba, amarga ora ana aliran listrik. Aku takon kepriye carane nyoba, sing dadi mangsuli karo ngguyu, yen ora bisa. Mula aku kakro kancaku banjur milih TV loro, siji aku lan siji kancaku. TV kang tak pilih isih apik, resik tur kacane bening. Aku milih sing 20 inchi, semono uga kancaku. Regane mung 20 F, mangka yen anyar kira-kira 350 F. TV banjur tak lebokke dhus kang wis takcawisake saka ngomah. Sakwise tak taleni rapi, terus takgawa mulih.
Tekan asrama nuli tak coba, tak goleki anthene 2 lan TF 1, kang biasa nyiyarake acara bahasa. Gambare katon cetha, an berwarna. Aku seneng banget. Banjur tak goleki tombol kanggo ngatur swara, amarga kok ora ana swarane ? Nganti kesel, tetep TV bisu, tegese ana rupa tanpa swara. Mula aku banjur nggoleki kancaku arep ngaruhake kabare Tvne. Eh kanyata kancaku lagi asyik banget ….ngrungokake Tvne, amarga ana swarane ning …….tanpa rupa. Aku crita kahanane TV ku. “ya ra sah ngresula, wong
nyetel nggonku, yen mung arep ngrungokake sing disetel TV ne kancaku. Opo tumon ???
3. Ing ngisor iki sing ora cocok karo kira-kirane wektu kedadeyan yaiku …
5. Pira kacekke wektu prastawa kuwi dumadi lan wektu prastawa kuwi dicritakake?
Crita iki pengalamanku dhewe. Nalika iku, nyolong kayu alias penebang liar pancen dadi panggaotanku. Anggonku nyambut gawe nunggal panggonan karo lokase sawijining perusahaan HPH.
Nalika iku ngepasi wulan Februari, taun 1992. aku sarombongan bisa mlebu kono iku ora liwat dalane perusahaan, nanging liwat dalan liya, sing yen mentas kudanan mesthi ora bisa diliwati mobil.
wis kadhung mlebu alas, ndilalah cuacane udan terus. Dadi mobil kebetheng ora bisa metu. Kejaba truk wis muatan balokan kebak, ing dina iku uga aku kudu bisa tekan ngomah merga ana keperluan sing nylepeg banget. Siji-sijine dalan ora ana liya kejaba kudu liwat
Kamangka ing kono ana portal-e sing dijaga satpam rina wengi, kejaba kendharaan perusahaan kono dhewe, ora entuk liwat.
Sidane aku sakanca nekad mulih liwat dalan sing dijaga satpam kasebut. Kanthi cara ‘ nyandiwara’. Kebeneran , salah sijining kancaku, Si R, pawakane pancen ngloyet gering kanthi praen pucat abadi.
Sakwise lakuku wis cedhak portal, Si R direka-reka kaya wong lara. Dipangku wong telu ing jok ngarep. Awake disengaja ngliga, bathuke ditempeli andhuk cilik teles.
Sakawit pak Satpam nggekeng ora gelem mbukak portal, najan wis dikandhani yen nggawa wong lara. Nanging bareng nginguk njero mobil, lan weruh kahanane Si R, sakala
8. Pira kacekke wektu prastawa kuwi dumadi lan wektu prastawa kuwi dicritakake?
9. Paribasan apa sing cocok karo prastawa ing ndhuwur?
Crita ing ndhuwur wacanen kanthi permati ! Banjur wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki !
Upamane awakmu dadi satpam, apa sing arep kok tindake ?
1. Coba gawea crita lucu utawa crita sing nyemsemake bab-bab singwistau
2. Sakwise tinulis,critakno tanpa nganggo buku !
Uga maca Materi Bab NERAPAKE PARIKAN LAN WANGSALAN ANA SAJRONING TEMBANG
Parikan kalebu salah sawijining puisi lawas. Parikan iki padha karo puisi tradhisional Melayu kangaran pantun. Puisi iki ngemu surasa purwakanthi swara/rima/sajak. Cacahe parikan iki ana sing 2 larik ana uga sing patang larik. Yen ana pantun, rong larik mau diarani karmina/pantun kilat. Ciri-cirining parikan :
2) Yen kedadeyan saka rong baris, baris kapisan sampiran lan baris kapindho isi. Nanging yen dumadi saka patang baris, baris 1-2 sampiran, baris 3-4 kasebut isi.
3) Endhote parikan ana sing 4-4 lan 4-8 (kanggo sing rong larik), 8-8 (kanggo sing patang larik). Pedhotan tegese gunggunge wanda saben sak gatra.
4) Guna paedahe parikan kanggo pitutur, nyemoni, utawa gojegan ana ing pacelathon.
Tuladha parikan sing pedhotan 4 – 4, 4 – 4
Manuk emprit, nucuk pari (4 – 4 ======= Sampiran)
Dadi murik, sing taberi (4 – 4 ======= Isi)
Jemek-jemek, gula jawa (4 – 4 ======== Sampiran)
Aja ngenyek, padha kanca (4 – 4 ====== Isi)
Manuk tuhu, mencok pager (4 – 4 ====== Sampiran)
Yen sinau, dadi pinter (4 – 4 ======= Isi)
Tembang ing ngisor iki nganggo ukara-ukara kang ngandhut parikan . Coba golekana
awujud cangriman kang batange ana ing njero unen-unen kuwi. Wangsalan dianggo ana pacelathon saben dinane.
Wah, kok njamur gunung, kadingaren njenengan tindak mrene.
(jamur gunung = aren : kadingaren)
Bocah cilik ora pareng ngrokok cendhak, saru kuwi kok neges-negesi barang
(ngrokok cendhak = tegesan; neges-negese)
Aja njenang gula, lho, le, yen diutus ibu; mengko kowe lali
(jenang gula = glali : lali)
Esuk-esuk kokwisnggodhong garing, kepenak tenan anggone nglaras.
(godhong garing = klaras; nglaras)
Gawea kelompok sing gunggunge 5 siswa. Saben kelompok nggarap tugas-tugas ing ngisor iki !
Gawea parikan kanthi paugeran ing ndhuwur (purwakanthi, sampiran, la nisi, pedhotan) !
a) pedhotan 4 – 4, 4 – 4
b) pedhotan 4 – 4, 4 – 4
c) pedhotan 4 – 8, 4 – 8
d) pedhotan 8 – 8, 8 – 8
Tuladha : mbalung geni, mbok menawa aku entuk rejeki dina iki !
Mbalung geni = mawa dadine, mbok menawa
a) Balung jagung ta, le, aja janggelan !
b) Aja mutra bebek, wira-wiri ana apa ?
c) Dadi bocah apa seneng nglemadi bengkah, ta, kok nyela-nyela !
d) Wah….pasar cilik tenan ki, sida wurung
nyega mambu, pamer sepatune sing anyar !
h) Mrica kecut, Mbak, sauni-unine taktampakok
Tembang ing ngisor iki nganggo ukara-ukara kang ngandhut parikan . Coba golekana parikane lan wangsalane!
Jenang gula kowe aja lali marangaku iki ya, Kangmas
Dhek semono aku tetep tresna lan tetep setya, dhuh, Kangmas
Dereng nate gawe gelo lan gawe kuciwo
Jamane dhek biyen, dhuh, Kangmas….
Gollekana tembang-tembang Jawa kang nduweni parikan utawa wangsalan!
Uga maca Materi Bab MAOS LAN NYERAT AKSARA JAWA.
tandha ping (X) ana aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang paling bener!
a. 100 b. 200 c. 300 d. 400 e. 500
6. Kutha sing jeblog anggone pikolehan Unas ana paragraf ing ndhuwur, cocok menawa diwenehi unen-unen….
1. ?kyk=aumu[mMwisFisumurupPi,Uns\:2010:
1. Argumentasi menawa UNAS mujudake standardisasi tumrap bocah-bocahIndonesiamujudake alesan kang digawe-gawe. Sebab, kepriye kita biisa meksa-meksa nemtokake standar tumrap samubarang kang nyatane kahanane pancen beda? Beda kang ora sethithik kok arep diukur mawa standar kang padha.Wisgenah ora tinemu nalar blas.
2. adhedhasar apa kang katur kabeh mau, kaya-kaya saiki iki timbul kontradiksi Anggaran pendidikan kena diarani wis luwih saka cukup, dana kanggo Unas mundhak terus, nanging mutune pendidikan prasasat ora ana majune.
Uga maca Materi Bab MIRENGAKEN CRITA RAKYAT
konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan / reribet.
Udan wiwit esuk mau nggrejeh. Hawane adhem senajan ora njekut, nangingwisnyebabake wong wegah metu. Kejaba sing pancen duwe kebutuhan ndheseg pilih njintel neng ngomah. Nyetel tv, mangan enak lan liyane maneh sing sarwa enak.
Angen-angen kaya kuwi jian pas ceples kaya angen-angene Jaiman, joko tuwa sing njingkrung kemulan sarung lungset ing becake. Becak sing biasa mangkal neng pojok prapatan Gendingan Pemuda. Dina-dinane biasane rame tarikan penumpang saka blanja ing Sri Ratu Supermarket, utawa sing lagi mlaku-mlaku ing Bojng. Ning wis rong ndina iki prasasat pasa merga udane nggrejeh saka esuk nganti sore. Nyoba mbecak jatah wengi, malah luwih nelangsa maneh. Penumpang bisa diitung driji. Nggo setoran becak bae nombok. Kayadene awan kuwi pangirane ya bakal tombok setoran maneh. Mangka setoran rong dina wingi durung kebayar. Ngkoh Mboe wis ngabani yen dina iki wancine setoran. Ning wiwit esuk ora entuk narik becake maneh. Sida kojur, arep nyambut gawe apa maneh ?
Kelunta-lunta tekan Semarang ibukotane Jawa Tengah, sengaja ngumbara golek upa. Omah lan sawah sailat ing ndesane Boyolaliwiskendhang di dol. Kanggo nambakke simbokne singwisrandha. Larane kaya larane wong sugih,
pinter paranormal. Tekan wancine entek alas entek kandhang malah nyawane ora ngukup. Adhine lanang siji ndhil Jaikun, wis ora gelem ngurusi simbokne. Kalah pengaruh karo bojone sing sugih, Jaikun pilih mapan ing Jakarta. Kabare saiki dadi pemborong sing
batako lan liyane. Ora bisa netep awit kabeh gaweyan sing diayahi mau mung tenaga musiman. Arep nyoba nguli manol ning Pasa Johar, Pedamaran utawa Beteng, dheweke ora duwe modal setor kanggo nuku lahan. Rega sing dipathok dening mandor sepuluh nganti limalas yuta. Dhuwit saka ngendi ?
Kanggo ngawekani hawa adhem lan rasa bosen, ketambahan sumpek njintek ing njeron becak sing krukuban, Jaiman mbukak sendheman jok. Ing kono dislempitake plastik jas udan lan lembaran tabloid mistik sing dijupuk saka tumpukan koran lan buku bekas, nalika ngangkut bakul rombengan wingenane. Tabloid kuwi ngemot artikel bab mistik pesugihan, ditulis kahanan papan lan carane njaluk pesugihan. “Nyi Puspo Cempoko”. Merga mung tamatan
apa mundur sadurung melangkah. Ngelingi kahanane uripe sing ngrekasa prasasat ora nduwe masa depan, atine dadi gilig. Nanging ngelingi khotbahe Ustadz Munawar mau bengi ing mushola, dheweke dadi gojak-gajek maneh.
Esuk kuwi Jaiman wis nangkring ing ndhuwur bis ekonomi jurusan lasem. Liyer-liyer sawise
sejajar karo sepur truthuk. Saben ana wong nyetop dindhegi. Bis gedhe kuwi rasane sumpeg mambu kringet campur swara serak asal muni, saka pengamen mbarang nganggo kencrung.
“Oooo kowe meh lunga mrana ta le …… pa wis mbok antepi tenan tekadmu kuwi ? Tebusane pancen enak-enak neng ya rekasa uga. Nyai-ne iku kejem lo le, nek kowe wani nganti slingkuh……. Woo sida njengking tenan mengkone!” Kandhane penumpang setengah tuwa, sing lungguh ing sandhinge. Wola-wali senajan mung lirih supaya ora krungu penumpang liyane , ngandhani Jaiman sing ketrucut sedyane marang penumpang lanang setengah tuwa kuwi.
”Mpun pokoke mpun kula tekadi kok lik, timbang urip mung mecak ngaten terus, nggih njajal ngrasake urip penak ngoten lik. Lha jenenge usaha rak nggih kudu dikendeli lan lan diwaneni ngoten,” sumaure Jaiman mbalik kaya wong ngajarari.
Penumpang mau meneng sedhela karo mandeng menjaba. “Lha kowe wis ngerti ancer-ancere papan kuwi le?”
“Nggih dereng lik, napa sampeyan ngertos utawi nate ngrika?”
Wong lanang kuwi nyedhot rokok, asape disebul nglepus’ ora urusan ngganggu penumpang liyane, jaragan bis ekonomi tanpa AC. Banjur bisik-bisik maneh ancer-ancer dununge makam kramat Kabongan ing Rembang, papan pesugihan Nyi Puspo Cempoko. “Aku mbiyen nate ngeterake dulur misanku mrana….. kira-kira wis sepuluh tahunan kepungkur. Uripe njur mubra-mubru, nyampar nyandhung tiba kepenak dadi wong sugih….. nanging setengah taun kepungkur, matine ngenes banget …..”.
“Ngenes dos pundi lik ?!” pitakone Jaiman ngangseg.
“Ora perlu dak critakake, wong kowe mau wis mantep kepengin mrana. Ya enggal diayati lan sing ngati-ati,” kepunggel kojahe wong lanang setengah tuwa mau, nalika bis mlebu lan parkir ing terminal Kudus. Wong kuwi ngepuk-puk pundhake Jaiman karo mandeng landhep. Apa rasa welas ing sunar mripate. Sabanjure pamitan mudhun sebab pancen wis tekan tujuane, kari Jaiman ngingsed lungguhe, nunggu bis mangkat menyang Rembang. Panas wiwit sumelet nalika ngliwati kutha Juwana, kanan keringe dalan mung tambakl-tambak uyah werna putih, gawe sulap ing mata. Wusana liyep ngantuk sakeplasan. Ing antara ngliyepe kuwi kaya ditunggu lan diawe-awe wanita ayu mesem manis madu. Jaiman digandheng mlebu wewangunan endah kaya kraton jaman biyen. Gragrapan nalika kondektur bis mbengoki penumpang, yen wis tekan terminal Rembang, terminal ing pinggir pesisir ora pati rame penumpang.
Sulur-sulur wit gedhe nambahi swasana angker ing pekuburan umum Kabongan. Senajan srengenge ndrandhang, rasa singup kuwi tumlawung ing pasujarahan Nyi Kabongan, utawa sing disebut Nyi Puspo Cempoko. Apamaneh yen wayahe surup utawa tengah wengi, dheweke kudu semedhi ing papan kuwi ijen, kaya sarat sing dikandhakake enggal sugih mblegedhu, paribasan nasak geni marong tetep dilakoni.
“Ngadhepi magrib mengko, kowe adus kramas ing sumur tuwa kae. Lagi dakter ngalap pesugihan marang Nyi Puspo Cempoko. Tabuh kenthongan kaping rolas keprungu saka kadohan, saka gerdhu kamling ronda desa sacedhake kuburan Kabongan, mratandhani wis tengah wengi, sangar lan sangate wektu nenepi.
Mripate sepet kandel rasane mbliyut ngantuk. Saliyane pancen kesel ing perjalanan, uga swasana sepi mamring ijenan tanpa rowang. Wis dipeksa ngganjel mata, nanging rasa ngantuk kuwi saya nggandhuli, ler ngliyep kesilir angin. Ing antarane liyep ngaluyup, Jaiman rumangsa ketemu karo paraga ayu kaya nalika keturon ing bis. Ing kono wanita sing ayune uleng-ulengan, lancir kuning lan weweg isi kuwi, kaya ngacarani Jaiman mlebu ing pendhapa omahe. Omah sing njenggarang kaya kraton, omah sing endah sing durung nate ditemokake Jaiman ing ngendi bae. Omah sing mencorong padhang, senajan tanpa lampu nanging gebyar sulak kencana tretes manikam. Esem lan lelewa dalasan ganda wangi sing ngambar saka angane paraga ayu kuwi, ngungkat ati lanange Jaiman makantar-kantar. Dhasare Jaiman tukang becak sing ora duwe kasil tetep, bisane mung kenal lan srawung karo perek ciblek planyahan sing mangkal ing halte lan pinggir ndalan , yen dheweke lagi mbecak wayah wengi. Nyawang putri ayu lelewa karo nglukar busana setengah nglegena. Birahine murub kesulut, ancang-ancang nyaut mumpung swasana omah kaya kraton kuwi sepi.
Nanging durung nganti njangkah, paraga ayu kuwi aweh sasmita supaya Jaiman ora nyedhak. Senajan sawangan endah panas kuwi kaya dipamerake, nanging dheweke kayadene kepaku tetep lungguh sila sedheku. Mung panyawange kedher gawe sirahe nggliyer. Paribasan wong ngelak lan keluwen, dicepaki dhahar lan unjukan sarwa mirasa, nanging ora bisa muluk lan nenggak.
“Durung wancine kang Jaiman njawat lan nyenggol aku, sebab uba rampe sing dadi paugeran durung kok cukupi. Mengko malem Selasa Kliwon ngarep, aku sing bakal methuki kakang, ing kono aku bakal pasrah bongkokan, lan bakal aweh pitulungan kamulyanmu. Nanging sadurunge kakang kudu ngecap jempol perjanjen pati urip karo aku, diwaca dhisik apa sing ketulis ing pernjanjen iki. “Manis sengaja nyenggolake payudara sing weweg nyengkir gading ing lengene Jaiman.
Gulungan mori putih kuwi dibukak, dheweke wis ora kober lan ora kepengin maca larikan ukara perjanjen, mung ngerti yen ing sisih ngisore wis akeh banget tandha cap jempol werna abang getih. Nyi Puspo menehake peso cilik landhep mingis-mingis, nyasmita supaya dheweke ngiris jempole tengen. Ilining getih dicapake ing mori putih sing wis ana jenenge dheweke. Nyi Puspo nggulung maneh mori putih kuwi, lan sepisan maneh nyenggolake kuwi luwih mepet payudarane ing lengene Jaiman, karo mbisiki : “Cepakna kamar lan uba rampene ing ngomahmu, kamar sing ora kena dileboni utawa dianggo sapa bae. Malem Selasa Kliwon ngarep aku bakal teka “leladi” marang kakang. Saiki kakang kena bali ….. kakang kari nunggu kanugrahanku, sebab wis resmi dadi
nggembuleng. Jirat makam bali wening, kesaput bun lan gumeriting swara barongan pring pinggir
Boyolali, wis seminggu iki dheweke reresik omah cilik, tutupan gedheg payon gendheng ndesa. Omah sing wis suwe kosong ora ana sing gelem nunggu. Kerabat lan sedulure wis yasa omah dhewe-dhewe kepara adoh. Dadi omah tingggalan pinggir pesawahan lan kebon jeruk kuwi nganggur lan kurang kopen. Senthong cilik sisih tengen kuwi wis dirangkepi gedheg anyar nutupi sing pating trompong bolong dipangan umur. Sethong sing dipilih bakal dadi kamare. Amben pring lawas dipengkuhi, dilambari klasa pandhan anyar. Awan mau wis tuku kembang setaman, menyan lan ratus wangi. Ora lali degan ijo lan ndhog pitik sejodho, gedhang raja setangkep lan cowek lemah anyar. Jaiman wis tata-tata kanggo nampa tekane Nyi Puspo Cempoko.
Tengah wengi, rembutan njlirit tanggal enom ora kuwawa
atine murub birahine dening telewane Nyi Puspo Cempoko sing netepi janji. Menehi kebutuhan lan kepuasan biologis, uga bakal menehi ganjaran. Jaiman kayadene kapas ngambang ing awang-awang. Wola-wali anggone ngombe banyu kanikmatan sing diwenehake Nyi Puspo. Semono uga tandange paraga ayu kuwi ing dipan klasa pandhan, polahe kaya musafir sing garing ngelak banyu. Paraga loro kuwi lelumban ing samodra kabirahen, ngesok keprigelan adu kasudibyan. Banjir kringet campur ngongso lan ngangsure napas sing krenggosan. Wngi sepisanan sing ngukir sejarah tumrape Jaiman si tukang becak.
Srengenge wis manjer ing tengah, sunar panase cumlorot nembus selane
putung-putunga, lungkrah otot bayune kaya dilolosi. Aras-arasen gumregah tangi karo gagap-gagap sisihe, ngrayanti sing dadi lawan tandhinge mau bengi. Tinemu wis kothong mung sandhangane dhewe pating blasah ing jogan lemah. Thingak-thinguk karo wuda mbligung dheweke nliti meja sing isi sesajen. Degan ijo wis kalong siji wis dipecah. Ndhog pitik sijine enggal dipecah dilengleng isine, disurung nglonggo sisane degan ijo. Krasa seger sumyah awake. Bali otot bayune lan balunge sing rumangsane pathing kethaklik kuwi. Didelengi cowek lemah sing gumletak sisihe kembang telon. Mripate mlolo bareng ngerteni cowek isi dhuwit mas saukuran atusan logam amba, cacah telung iji. Dhuwit mas bebungah sepisanan saka Nyi Puspo Cempoko, anggone wis saresmi mau bengi.
Telung warsa wis kawuri, wis ora kepentung malem Selasa Kliwon mlaku kaping pira. Jaiman saiki wis malih dadi juragan sembako, ngrangkep blantik sapi ing tlatah Boyolali lan Klaten. Dheweke mapan ing pinggiran dalan gedhe arah Kartasura. Gedhonge magrong-magrong adu arep karo toko lan gudhang sembakone. Kepara ngidul cedhak pesawahan watara rong atus meteran, dibangun papan kanggo penggemukan sapi. Karyawane cacah rong puluhan, durung
ing wewengkon kono. Uga klebu wong sing sosial, utamane marang bocah-bocah yatim, piatu utawa kulawarga sing kesrakat. Mula omahe sering kanggo papan jujugan para “golek sumbangan”.
Mung anehe bocah-bocah yatim piatu utawa wong kesrakat sisng ditulung ora gantalan sasi tiwas. Mbuh merga kacilakan, utawa lara dadakan. Wis cukup santer kabar kabur yen juragan Jaiman njupuk pesugihan, lan ngorbanake wadal. Nanging kabeh mau durung bisa dinyatakake, sebab durung ana bukti sing nguwatake. Rada aaneh miturut kenalan, kaanca, sedulur lan tangga teparone, nganti wektu iki Jaiman durung karep omah-omah. Yen srawung karo prawan, randha ayu pisan, Jaiman ora sulap. Prasasat adhem tanpa reaksi. Luwih aneh maneh juragan Jaiman sering ngomongan dhewe, kayadene caturan karo wong liya. Sok malah katon mesra barang. Mangka ora ana sing diajak caturan. Ing wanci tinamtu yen diajak ngomong sok ndleya jawabane, sok ora nyambung ukarane. Kejaba paraga sing dianggep sukses, Jaiman uga paraga sing aneh.
“Ran …… aku arep menyang Semarang sedhela, mengko sore aku wis bali …aja lali cepakna sajen kaya biyasane jangkep. Selehen ing ngarep kamar sepen kae. Yen ana sing nggoleki aku, aturana nelpon HP ku …… nyoh iki kanggo tuku bakso pojok pasar kae”. Welinge juragan Jaiman marang Sumiran pembantu setia, bocah yatim saka Simo sing wis melu meh telung tahunan. Sumiran mantuk karo nampani dhuwit kanggo tuku uba rampe sajen lan turahane dadi duweke. Atine sumringah nampani dhuwit atusanewon abang kuwi, sebab turahan susuke paling sethithik rong puluh ewunan, mlebu kanthonge.
khusus” tanpa jendhela, mesthi ajeg kancingan, dene kuncine mung juragane sing nyimpen. Klebu reresik kamar kuwi ora nate dipasrahake wong liya. Saklebatan Sumiran nate ngulati nalika juragane mlebu kamar kuwi, lan dheweke nggawakake sesajen, ngulungake ing ngarep lawang kamar tutupan kuwi. Kamar kuwi gandane wangi lan dipasangi lampu bolp cilik werna abang.
Tuwuh pepenginane juragane tumindak apa ing jeron kamar tutupan kuwi. Kenceng tekade mengko bengi dheweke bakal sesidheman nginjen kahanan njeron senthong kuwi.
Rencana lumaku lancar, wiwit rampung magrib Sumiran wis mapan anteng ing ndhuwur pyan. Bangkekane ditaleni tambang plastik, njagani yen ngantuk ora bakal tiba. Wektune saya mrambat, rasane kaya nganti tahunan. Nanging Sumiran wis sedhiya lulur anti nyamuk, banyu putih botolan plastik lan sawetara cemilan kanggo ganjel weteng. Lintang-lintang abyor ngiringi rembulan ngadhepi purnama. Nyedhaki tengah wengi Sumiran krungu lawang sepen mau dibukak juragane. Enggal dheweke
ing pojokan spring bed. Sepen kuwi dilambari babut abang, meja marmer kuna lan kursine loro, kaca pengilon ukiran gedhe lan spring bed ukuran medium. Lemari jati ukiran antik cedhak kaca pengilon. Sesajen komplit kaya sing dituku ing pasar
celanane kari nganggo celdam (kancut). Sila komat-kamit gumrenggeg maca mantra sing ora cetha, ing sangarepe tampah sesajen ngadhepi arah spring bed. Sumiran sing nginceng ing sandhuwure krasa mengkirig githoke ndeleng swasana mistis ing njeron snthong sepen kuwi. Ora suwe ana pedhut nggembuleng ing njeron senthong, sawetara samar tipis. Ora ngeti sangkan parane ing ndhuwur spring bed wis turonan paraga ayu sandhangan tipis nrawang. Saumur-umur nembe iki Sumiran ngerti ana paraga ayu prasasat tanpa tandhing. Pawakan semolohe mencutake lan lelewa sing bisa ngobong jiwa sing ringkih. Alon-alon paraga ayu mau tangi, ngadheg nyedhaki silane juragane. Gemeter awake Sumiran nyawang adegan panas ing njero kamar sapen kuwi. Paraga ayu sing ora dimangerteni mlebu saka ngendi, awit ora ana jendhela lan lawang kamar kuwi dikancing dening juragane
kaya lemese pasangan paraga ing senthong ngisor. Alon-alon Sumiran kepengin nginjen maneh, nanging nratab atine nalika ndeleng juragane sing wuda mblejed kuwi uleng karo ula gedhe jinis puspa kajang. Nanging malah
kajang. Panggraitane banjur nyandhak swara-swara miring ing caturan njaba, yen juragan Jaiman ngingu lan njupuk pesugihan. Kawistara saka wis ana nem karyawane sing matine kanthi cara kacilakan misterius. Sumiran dadi yakin yen juragane sugihe kuwi merga saresmi karo ula kuwi. Atine dadi giris.
Diarah ora ninggalake swara sing bisa ngganggu juragane sing lagi iwut, Sumiran metu saka pyan, mlipir mudhun saka gendheng ing kebonan mburi omah. Nalikane dheweke arep nyingkirake andha sing kanggo manjat mau, sikile krasa kaya nggrenjel ngidak barang empuk tur lunyu. Saiba kagete nalika panyawange nyandhak blegere ula puspa kajang sing lagi mlungker, ngolet ngeses lan nalika ula gedhe kuwi ndleser ngrambati sikile lan nggubet awake, ora bisa polah mung ndlongop keweden. Saya kenceng gubatane ula kuwi, Sumiran tiba glangsaran. Pas raine mapan adu arep karo cangkeme ula sing mangap ngisis siyung, ilate meled-meled arus ndilati mripate sing mlolo. Pating krepyek swarane balung sing remuk. Tanpa swara Sumiran jaka yatim jemagar kuwi tiwas kanthi kahanan nrenyuhake.
Esuke geger ing ngomahe juragan Jaiman. Mayite Sumiran ditemokake wong golek suket, sing biasa ngarit ing njaban tembok kebon mburine juragan Jaiman. Polisi sing teka kanthi nggawa asu pelacak, ora bisa nuduhake alur rajapati. Dalasan laboratorium forensik ing Surakarta, uga ora bisa miyak penyebab kematiane sumiran, mung analisa yen balung-balunge remuk merga ketindhihan barang sing abot. Nanging barang abot jinis apa, dhokter mung angkat bahu ora bisa menehi wangsulan gumathok. Ing pungkasane kepolisian mung nyimpulake, matine sumiran merga kacilakan. File sauntara
juragan Jaiman kecanthol atine karo pembantu wadone. Prawan manis umur sangalasan taun saka wewengkon Tumenggung. Dijupuk saka panti asuhan Islam, nalika Jaiman laku dagang mbako srinthil. Mampir ing salah sijine pondhok pesantren sing ana panti asuhane. Ing kana atine ketarik karo Marliyah, bocah manis pinter ngaji kuwi. Nembung marang kyai pengasuhe, yen Marliyah dijaluk dadi anak asuh lan mergawe ing ngomah lan tokone ing Boyolali. Mbah kyai ngidinake nanging kanthi janji yen Jaiman kudu nglakoni syariat Islam, utamane shalat limang wektu. Jaiman sing kedunungan rasa marang Marliyah nyanggupi. Kanthi diterake dhewe dening mbah kyaine, Marliyah boyongan menyang ngomahe Jaiman.
“Kamar iki suker lan omah iki kebilut hawa reged. Ana aura peteng ing ngomah iki, prayogane awakmu sing ngati-ati ya ndhuk. Arahen sabisa-bisa juraganmu ajaken manekung marang Gusti Allah, aja nganti nyingkur lan mlincur. Seringa wiridan yen kahanan ngidinake. Aja nyedhaki kamar iki !” Piwelinge mbah kyai Badruddin marang Marliyah. Nalika semana mbah kyai nginep sewengi ing ngomahe Jaiman, lan Jaiman lagingobrol gayeng karo tamu kanca bisnise.
Rong wulan wis kepungkur saka tiwase Sumiran, malah wis nyedhaki satus dinane. Wengi kuwi malem Selasa Kliwon, wektu sapatemone Jaiman karo Nyi Puspo Cempoko. Wengi-wngi sing endah lan wengi sing tansah diantu-antu dening Jaiman. Kejaba oleh tamba ngelake batin lan birahi sing ngorong, uga bakal ketambahan dinar ing simpenane. Nanging wengi kuwi Jaiman sajak aras-arasen. Batine mangro antarane kuwajiban ngladeni kridha biirahine Nyi Cempoko,lan rasa ati sing nyanthol marang Marliyah. Prawan pondhok sing manis lugu kuwi gawe gonjing miringe atine. Mangka nalika sembrana parikena nembung marang Marliyah dhewe, supaya gelem dadi sisihane, prawan mau mung ndhingkluk isin. Pangirane Jaiman Marliyah gelem, mung rada rikuh anggone njawab. Rencanane ora suwe bakal tembung liwat Baddrudin ing Temanggung.
Tabuh rolas wis gemonthang saka jam antik ing pendhapa. Kutug kumelun dupa ratus nggembuleng ing
nyedhaki Jaiman lan sabanjure sewengi natas ngajak salulut. Wengi kuwi merga ati sing goreh merga kegodha wewayangan Marliyah, Jaiman katon loyo. Mung sambalan wis rubuh, ora kuwat ngayati babakan sabanjure. Nyi Puspo rumangsa kagol, esem sing manis nuwuhi ayune sing uleng-ulengan kuwi, malih dadi esem sing kecut. Keprungu lirih tembunge:
“Kang Jaiman …… aku ngerti yen atimu ora nyawiji marang aku ….. lan aku ngerti marang sapa atimu mangro….Kowe gawe kagolku …..
wanci surup kudu wis tekan keramat Kabongan ing Rembang. Papan pasujarahan sing ditekani sepisanan watara patang taun kepungkur, nalika dheweke isih dadi tukang becak sing mangkah ing prapatan Gendingan Semarang. Dheweke kudu kudu ngadhep Nyi Puspo dina kuwi, kaya pakone nalika kagelan wingi bengi. Dheweke kari pasrah yen nganti kedukan dening Nyi Puspo Cempoko. Saka pangrasane wis cukup akeh dheweke atur tumbal wadal pesugihane. Wadal wujud nyawa saka karyawan sing melu ngupaya ing toko lan perusahaane. Dheweke uga ngelingi ing antarane perjanjen sing biyen dicap jempo getih, ana ukara sing sapa sesambungan batin karo Nyi Puspo, ora kena mangro katresnan marang wanita liya, apamaneh nganti kawin. Kutukan lan pengajaran perih bakal kesandhang dening sing njaluk pesugihan kasebut.
Ngrepake tabuh sanga nalika dheweke ditinggal ijen dening juru kundi ing sangarepe jirat kijing Nyi Puspo Cempoko. Pedhut putih ngemuli anggane juragan Jaiman. Mbaka sethithik buyar ganti wadage Nyi Puspo sing ngadeg ing sangarepe.
“Aku wis marak sowan Nyi ….. banjur ana dhawuhapa, lan sadurunge aku nyuwun ngapura yen wingenani bengi ….”
“Wis kakang ora perlu kok bacutake aturmu, aku wis ngerti gorehing atimu. Kowe kari milih….nerusake sesambungan karo aku ….. apa ngeboti atimu sing miring marang prawan podhok kuwi. Yen kowe isih kepengin sesambungan klawan Kabongan…dak jaluk patine prawan kuwi saka tanganmu dhewe…. Carane mangsa borongo, dakwatesi wektumu mung sepasar saka dina iki …..wis saiki dang baliya!” Rada sereng pangatage Nyi Puspo.
dhewe kaya wong gemblung, yen dijak caturan ora nyambung. Klesak-klesik santer saka para pegawene saya ndadi , yen juragane wis ketempelan merga pesugihan. Marliyah dadi ngerti sapa satemene juragan sing bakal ngrabi dheweke kuwi. Senajan mung nembung pribadi ora ono sing ngerteni, tumrape Marliyah juragane kuwi pancen duwe niyat tulus ngrabi dheweke. Ndeleng kahanane Jaiman lan rerasan kanca-kanca kerjane, rasa cubriya bab “misteriuse” kamar sepen tutupan ing loteng kuwi saya kandel.
Nalikane Marliyah tangi saka sujud lan ngucap “Allahu Akbar”, sumiyut glathi landhep ngener gulune. Nanging saka kersane Allah pawongan mau mbengok karo nekep dhadhane, glathi iku mencelat ngenani kaca pengilon pecah ambyar. Kaget ndeleng juragane Jaiman sing arep mrawasa lan mateni dheweke, saikine cekakaran karo mecicil nekep dhadhane, Marliyah jelih-jelih njaluk tulung. Sakala dadi geger ing omah kuwi. Gemrudug pagawe lanang wadon watara wong lima sing pancen kajibah turu ing kono, andum gawe. Ana sing tetulung marang Marliyah sing ngguguk trauma, ana sing ngresiki pecahan kaca beling sing sumebar lan nyingkirake glathi.Sebagiyan ngrumat juragane sing dadi
lan liyane, banjur aweh suntikan penenang. Juragan Jaiman digotong mudhun diturokake angler ing kamare.
Marliyah mberot wengi iku uga njaluk bali menyang Temanggung. Ora gelem disemayani, wusana diterake nganggo pick-up dikancani Wagiyem. Kanthi sesengukan Marliyah nyritakake kahanan sabenere nalikane
Paidi mlayu menyang Temanggung. Rumangsa cabar anggone bakal mateni prawan pondhok kuwi, merga saka krenahe Nyi Puspo. Mangka wektu sing diwenehake mung kurang sedina. Ing antarane rasa gela, tresna lan donya brana ndadekake pikirane saya kuwur limbung. Tindakane wis kaya wong pengung, cedhak nesu adoh guyu. Apa sing ditindakake pegawene prasasat sarwa salah.
Nalika nguman-uman ing tokone, Jaiman jengkel mbuwang tegesane. Tibane
pegawe lan wong sing lagi tetuku ing toko sembakone. Geni saya gedhe ketiyup angin sing awan kuwi deres lan santer. Ora suwe toko saisinewismeh gusis, geni mrambat nyaut gedhong lan mobil kesayangane. Histeris Jaiman mlayu mlebu ngomah gedhong singwiskobar. Pating plethok lan semburat geni mubal, kumelun keluk ireng ndedel ing awang-awang. Lalu lintas dalan gedhe rong arah dadi macet total, mahanani tekane mobil pemadam saka Salatiga lan Kartasura telat. Omah gedhong, toko, peternakan saisine ludhes dadi areng ora ana sing ngukup. Saka puing-puing tinemokake jisim Jaiman.
Ngelingi jasane Jaiman sing sering mbiyantu lan sosial kuwi, masyarakat ing kono ngrukti jisime kanthi apik. Dina iku uga senajan nyedhaki magrib, jisim dikubur ing pekuburan umum pedhukuhan cedhak kali. Ngelingi papan sing dirasawiskebak kijing lan cungkup, Jaiman digawekake luweng mapan ing pereng pinggiran kali, sadedhake barongan pring ori. Langit sing awan mau terang sumilak, wiwit mendhung lan udane riwis-riwis. Alon-alon jisim sing mekungkung ora bisa dijejegake, senajanwismaneka cara dicakake, dilebokake ing luwangan.Nanging ora bisa mlebu merga kurang dawa lan kurang amba. Kepeksa diunggahake maneh, kanggo ndawani lan ngambani dhudhukan luwang kubur. Prastawa iki lumaku luwih saka ping telu, sing layat grenengan mangkel. “Piye mbah Modin …. Yen ngene terus mbok nganti bar Isyak ra bisa rampung, selak udane teka deres”.
Paraga tuwa sing disebut mbah Modin mau meneng muter pikir, umak-umik maca donga. “Yaa wis ….. pancen iki lelakon lan pepeling saka Gusti Allah …. Jenaczah didhunke maneh, sing neng njero ditambah wong loro maneh ….lha ngono ……… alon-alon dilumahake dhisik ….saiki ditekuk sikile bebarengan …… Yaaa Allahu Akbar !”. Swara krepek balung tugel merga ditekuk lan dipidak, keprungu cetha. Sing padha layat istighfar bola-bali, mbarengi pocong sisih sirah lan tali-taline diuculi. Sabrebetan katon praupan ireng ireng rai gosong, mripat mlolo lan cangkem mlongo senajan wis diiket. Ditatani gelu, papan landhakan lan diurug lemah.
Pathok dipasang mbarengi udan wiwit deres. Enggal sing layat arep bali ninggalake kuburn sing wiwit peteng. Durung nganti pitung pecak pelayat sing paling keri ninggalake jirate Jaiman, ana swara kemrosak banjir teka lembak-lembak. Banyu kali kuwi santer lan ngesrong liwat kubure Jaiman. Mbaka sethithik kuburan anyar kuwi gogos lan ambrol ketrajang banjir bandhang. Jisime Jaiman katut ilining banjir dadakan, sing wiwit mendha udane terang.
A. Sakwise maca crita rakyat kasebut wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki !
Piwulang apa wae sing bisa kapethik saka crita “Nyi Puspo Cempoko” ?
Menawa kabandhingake kalawan zaman saiki, kepriye kahanane. Cocok apa ora ? Wenehana alasan sing gumathok !
Sapa wae paraga utama crita ing ndhuwur lan kepriye watake ? Duduhno mawa ukara kang tinulis !
Ana ngendi dedununge Nyi Puspo Cempoko iku ?
B. Gawe sinopsis crita rakyat ing ndhuwur (mawa ukaramu dhewe) kira-kira
Perangan crita rakyat ing ngisor iki wacanen kanthi premati !
Dhek abab 15 Masehi ing Pulo Madurasa ana sawenehing krajan kang kondhang aran krajan Buwana Keling. Krajan ing Pulo Madurasa iki kalebu krajan kang madireng pribadi kebak kawibawan. Krajan sakupenge kono ora ana kang
Apa sebabe dene Krajan Buwana Keling ing Pulo Madurasa iku kalokengrat ayem tentrem ora ana mungsuh kang wani njamahake kawibawane ? Awit kang jumeneng raja ing Krajan Buwana Keling iku sawijire pawongan kang digdaya jayeng palugon. Sang anata ing Krajan Buwana Keling iku kaya dewa mangejawantah, nganggo gelang oyod mimang, kadang jawata lan dibala hapsara. Raja Krajan Buwana Keling iku asmane Sang Prabu Bermanamadu.
Kaya wis dadi kondrating alam, saweneh pawongan kang minulya duwe kaluwihan bandha donya. Umume para kulawarga lan keturunane banjur duwe watak kurang prayoga. Duwe watak adigang adigung adiguna. Watak ngendelake gedhene pangwasane, ngendelake ketrampilane, lan ngendelake kapinterane.
Semono uga Sang Prabu Bermanamadu kang kadigdayane prasasat ngluwihi dewa linuwih iku, putrane uga duwe watak longor sesongaran. Dupeh putrane raja kawasa digdaya tanpa tandhing kuwi, banjur rumangsa duwe drajat luwih
dituruti wae. Mulane Sang Pangeran iki seneng banget nyuwun barang saweneh kang aneh-aneh. Ing kalamangsa Sang Pangeran nyuwun dhestar kang duwe daya kasiyat kena kanggo tetumpakan ing awang-awang. Senajan panjaluk kuwi nglengkara banget nanging Sang Prabu Bermanamadu ngudi bisane nyukupi apa kang disuwun dening Pangeran Pati Krajan Buwana Keling iku.
Sang Prabu Bermanamadu iki kalebu manungsa unusaning janma, kena diarani lagi winongwong ing jawata, mula panyuwune putrane kang aneh lan langka iku diangep lumrah wae. Apa maneh ibarat lelaku ing tengah wengi, anak iku ;kaya rembualan kang dadi cecolok madhangi petenge wengi.
Kanggo nuruti panyuwune Pangeran Pati kuwi Sang Prabu Bermanamadu kanggo sauntara wektu banjur ninggalake Krajan Buwana Keling saperlu teteki mahashasepi ing lengkehing Gunung Ijo iku wis oleh sawatara wulan. Ing tengah wengi kang peteng rada remeng-remeng karana mung disoroti lintang dlemok cung iku, dumadakan ana kaki-kaki ngrawuhi Sang Prabu Bermanamadu. Rawuhe paraga saktiku ngagetake ati.
“Ehhh-ehhh-ehhh ! Angger Prabu Bermanamadu, kejot penggalihmu ?
“Engngng …enggih Eyang, kawula kaget sanget, Andika sinten nun ?”
“Jeneng lan julukan pangaran-aran iku kanggo ora wigati. Kang luwih wigati iku nyumurupi apa panujumu teka-teki ana kene ?”
“Dhuh Eyang ingkang tuhu nyalawadi, tamtunipun Andika pana ?”
“”Lha yen Eyang wus pana, kanggo apa ndadak takon sliramu ?”
“Waleh-waleh punapa Eyang, inggih karana godhanipun yoga ?”
“Putramu godha ? Kang sira karepake godha iku sing kepiye ?”
“Eyang ingkang tuhu winadi. Tuhunipun buyut Andika punika nyuwun dhestar ingkang saged dados wahana mabur wonten ngawiyat”
Eyang winadi iku banjur maringi udheng marang Sang Prabu Bermanamadu. Sakwise nguncali udheng kuwi kaki-kai aneh iku paring piweling telung warna. Sepisan, kang kaparingan pusaka udheng wulung iku Sang
Prabu Bermanamadu. Kapindho, udheng wulung iku aja kanggo longor sesorangan. Kaping telune, udheng wulung kang kena kanggo mbru iku duwe pengapesan yaiku yen adhep-adhepan karo saweneh jaran putih.
Saksise kasil bisa oleh udheng wulung kang kena kanggo mabur iku Sang Prabu Bermanamadu banjur gegancangan wae koindur menyang Krajan Buwana Keling. Ing saenehing dina udheng wulung iku diparingake marang putra pangeran pati. Bocah langan kang mrusal iku dina-ddina mung mbeber
kanggo mabur kuwi tingkahing bebudene tansaya ngewakake banget. Ngedir-ngedirake marang kasektene satemah dadi
ala yaiku thukmis karem gawe dolanan bocah wadon tanpa ana tanggung jawab kang maton.
Bebarengan wektune kakro kahanan ing Krajan Buwana Keling kuwi, ing Krajan Majapahit Pulo Jawa uga ana lelakon aneh kang gawe gegere eong sapraja Majapahit kono. Nalika kuwi kang ngasta panguwasa ing Krajan Majapahit yaiku Sang Prabu Brawijaya ka V. Kang jejer minangka patih asmane. Gajah Mada. Nanging kuwi dudu Patih Gajah Mada ing jamane Prabu Hayam Wuruk biyen. Anggone dijenengake Gajah Mada supaya Majapahit tetep wibawa kaya biyen.
Ing sawijine dina dumadakan tanpa kawruhan sebabe kuda klangenane Sang Prabu Brawijaya V kang aran Turangga Kuda Remeng iku ucul saka pagedhogane. Banjur tetegar ing alun-alun gawe rusake wewangunan ing alun-alun Majapahit kono. Gamel kang kajibah minangka sratine Turangga Kuda Remeng iku ora bisa nyekel Turangga Kuda Remeng kang katon mbrengangang lan galok iku.
Kahanan tansaya dadi kosek bareng para prajurit uga ora godag ngrangket Turangga Kuda Remeng kang tansaya rongeh bengah-bengeh tetegaran ing alun-alun Krajan Majapahit kuwi. Akeh para prajurit kang dadi kurbane. Turangga Kuda Remeng kasebut. Yen diematake temenan. Turangga Kuda Remeng iku kaya kesetanan. Mripate mlereh abang pendirangan nggeririsi banget. Angele ngrangket Turangga Kuda Remeng iku ora mung sebab Kuda Remeng iku giras lan kesit wae. Naning kang luwih angel trap-trapene yaiku dene ana wewaler saka sang nata, aja nganti tatu.
Nate ana prajurit papat kang gamben-gamben diutus nyekel Turangga Kuda Remeng iku. Prajurit papat ikut mapan ana catur loka. Tegese ana kang ana wetan, kidul, lor lan kulon. Jaran siji dikrubut prajurit papat. Turangga Kuda Remeng tansaya bringas ngempros ngos-ngosan. Prajurit
Prajurit kang saka ngarep digejoh lan dikrokot kupinge dadi metu getihe dleweran. Prajurit kang saka ngiringan uga ora kuwagang nyedhaki Kuda Remeng jalaran kuda giras iku minger cepet banget, nylenthak lan nyakot sakepenake wae. Prajurit papat iku ora wurung iya kasoran.
Sarehne para prajurit wis ora ana kang bisa mrantasi, mula dipasrahake tumenggung reksa khayawan. Saweneh tumenggung gagah prakosa iku uga mung dadi pengewan-ewanan. Pungkasane Sang Prabu Brawijaya V pasrah marang Patih Gajah Mada nyekel Turangga Kuda Remeng ing alun-alun iku dadi dadi warta kang narik kawigatene para kawula ing Praja Majapahit. Ngepasi dina cak-cakane Patih Gajah Mada ngrangket Turangga Kuda Remeng iku para kawula cilik padha nonton ing alun-alun. Iki tontonan gratis temenan.
Sadurunge ngayati nyekel Turangga Kuda Remeng iku Ki Patih Gajah Mada ndhongak mendhuwur komat-kamit maos mantra sakti. Sawise kuwi banjur nyedhaki Turangga Kuda Remeng. Jaran giras iku dadi lulut marang Ki Patih Gajah Mada banjur lon-lonan nyengklak ing gigire jaran. Turangga Kuda Remeng iku banjur mlayu lon-lonan ngedrap manis banget. Wong kang padha nonton surak keplok mbata rubuh. Nanging ora kanyana jaran giras iku nglumba nguncalake ki Patih nganti gumebruk tiba klumah ing lemah. Patih sepuh iku banjur digejoh, dislenthak lan dikrokot nganti gubrah getih. Wong-wong sanalika padha cep klakep kamitenggengen anteng pindha reca…….
Piwulang kuwi (wangsulan no 1) apa isih cocok menawa ditrapake zaman saiki ?
Sabenere, Dhampo Awang kuwi sapa ? lan kepriye watake ?
Ana ngendi latar crita ing ndhuwur ? Wenehana ukarane sing nduduhake latar crita mau !
coba gawe bacutane crita kuwi sing akeh 1 utawa 2 paragraf, miturut versimu !
I. Wenehana tanda ping ana ngarepe aksara a, b, c, d, utawa e marang wangsulan kang paling bener !
“Udan wiwit esuk mau nggrejeh. Hawane adhem senajan ora njekut, nanging wis nyebabake wong wegah metu kejaba wong kerja kantoran utawa PNS, klebu sing pancen duwe kebutuhan ndheseg pilih njintel neng ngomah. Nyetel tv, mangan enak lan liyane maneh sing sarwa enak.
1. Latar wektu perangan crita ing ndhuwur yaiku …..
3. Piwulang sing bisa kapethik saka crita “Nyi Puspo Cempoko” ana ing ngisor iki,
c. donya brana bisa ndadekake pawongan lali marang sing agawe urip.
8. Ing ngisor iki watak-watak kang diduweni Jaiman, kajaba …..
a. ora kuwat kesrakat c. loma, seneng mbiyantu
b. cethil d. pingin sepet sugih e. imane ora kuwat
Geguritan kalebu jinis puisi Jawa Modern. Dene wujud puisi Jawa Tradisional arupa tembang, kalebu tembang macapat, tembang tengahan, lan tembang gedhe. Sing kalebu tembang macapat yaiku Kinanthi, Pocung, Asmaradana, Mijil, Maskumambang, Pangkur, Durma, Sinom, lan Dhandhanggula. Kalebu tembang tengahan yaiku Megatruh (Dudukwuluh), Gambuh, Wirangrong, Balabak, lan Juru Demung. Dene tembang gedhe yaiku Girisa.
Puisi jawa sing arupa tembang kaikat dening sawenehing paugeran/pathokan. Pathokan-pathokan kang ana sajroning tembang kaya sing katulis ing ngisor iki.
a) Guru gatra tegese cacahing gatra (baris/larik) saben satunggal pada (bait/pupuh).
Geguritan utawa geguritan juja-makjujane dianggo kanthi tujuan nyindir / nyemoni kahanan masyarakat wektu kuwi. Kajaba saka kuwi uga nduweni unsur pendidikan. Geguritan nduweni gatra kang ora tetep. Umume (biyen) gatrane kedadeyan saka wolung wanda, uga diwenehi ukara ing gatra kapisan sing unine “Sun gegurit”.
Geguritan saikiwisbeda, ngalami owah-owahan. Geguritan padaha karo puisi bebas sing ora kaiket dening cacahing baris saben bait, cacahing wanda saben gatra, uga ora kudu ana tembang “sun gegurit”, lan ora kudu bab ngandhut unsur pendidikan.
Tema kanggo geguritan iki warna-warna kayata; moral, lingkungan, katresnan, masalah sosial, lan liya-liyane. Ing ngisor iki ana tuladha geguritan sing temane asmara/katresnan.
Geguritan kuwi rinipta minangka wujud saka wedharan gagasan/rasa pangrasa pangripta.
Ana patang babagan kang kudu dimangerteni menawa arep maca geguritan, yaiku analisis situasi lan pamireng, milih geguritan, mbedah geguritan, lan latihan / gladhen.
Tegese kanggo mangerteni kondhisi wektu arep maca puisi. Ana ngendi papane, bengi apa awan, ning jaba apa njero ruangan, piye situasine (sedhih, gumbira, serius), pamirang umure pira, agama, pendhidhikan lsp.
Ana loro cara yaiku sacara ora langsung tegese nonton pawongan liya maca geguritan dene sacara langsung tegese maca kanthi vokalisasi lan ekspresif.
Komponen ana sajroning geguritan sing kudu digatekake nalika diwaca :
Penghayatan tegese mudheng isining geguritan, munggul tembung, intonasi, lan ekspressi / mimik.
Sing klebu ana vokal yaiku tembung diunekake kanthi cetha, munggeleng tembung, lancar orane nalikaning maca, power/ketahanan nalikaning maca.
Geguritan ing ndhuwur yen ditilik saka tembung, tembung sing dianggo katon cetha/transparan. Ora ana tembung sing nganggo konotasi / kias. Maknane apa anane. Lugas lugu/salumrahe. Iramane enak diwaca apa anane, rima / sajake / tembung-tembung kang nduweni uni sing memper/meh memper bisa ditemokake ana sadhengah baris. Vokalisasi cetha.
Ibu, aku tansah ngugemi ngendikanmu. Nalika semana aku arep budhal sekolah nyangking tas kang isine kebak buku.
Ngendikanmu nalika kuwi,”Ngger, jagad iki ambatebake. Kowe aja cilik atik. Awit kabeh bisa karengkuh kanthi ngelmu.
Ngger, ngendikane pujangga winasis kaya ana ing tembang pucung. Elinga : ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas ngantosani, setya budya pangekasing durangkara.”
Pancen angel yen durung ketemu dalane. Mula saka kuwi aja pegat anggonmu sinau. Dadia wong sugih ananging aja nganti sumugih. Dadia petinggi nanging aja nganti sumugih. Dadia petinggi nanging aja ngapusi lan korupsi.
B. BASA RINENGGA KANGGO PEPAES SASTRA
Rinengga nduweni teges dipacaki, pinajang dipaesi utawa kinarawista. Kabeh mau nduweni perlu supaya dadi endah, bregas, lan ngresepake. Basa rinengga bisa uga diarani basa pajangan, basa pacakan, utawa basa bregasan. Basa rinengga mesthi wae duweni surasa kaendahan utawa kaendahaning surasane. Tegese senadyan endah, wong liya tetep bisa mangerteni apa kang tinulis. Sanadyan mesthi wae akeh uga basa kang endah sing angel disurasa tegese. Basa rinengga iku asring diprangguli ana ing geguritatn utawa gancaran kang arupa cerkak, roman utawa novel.
Sarana tinulis nganggo ukara liya kang tetembungane luwih bregas.
Tuladhana: kudu dikandhakake ora tan kena, aja tan ora banjur dadi basa rinengga
Ngganti tetembungan sawetara, upamane sarana diganti tembung kawi, banjur dadi basa rinengga tuladha: tandange kaya banteng ketaton. Menawa unen-unen iku diganti tembung kawi, senadyan tegese padha karo basa lumrah, dadine tandange kadi andaka kanin. Basa rinengga uga kerep dipranggili ana sajroning ukara pepindhan, candra, bebasan, paribasan, ukara sesumbar, lelewaning basa (stilistika) lan sapanunggalane. Tuladhane: grana ngrungih pindha kencana pinata. Ukara kasebut menawa dijlentrehake dadine kaya mangkene: manut dhapukaning diarani pepindhan, manut isine yaiku candrane irung kang wangune becik wernane kaya emas kang digilapake sarana patar, iku mau kang diarani candra. Gajah kajibah, mingkuh katempuh. Ukara iki diarani paribasan mawa basa rinengga , kang nduweni maksud : kepeksa nindakake , amarga wis kebanjur saguh.
Pethikan geguritan ing ndhuwur , akeh nggunakake ukara/tembung kang ora lumrah kanggo guneman iing padinan, kayata: anganti, angkuping, ampang, angsoka, musna, lan samun. Lelewaning basa uga nganggo basa rinengga, tuladhane: Angin anganti angkuping
ngisor iki! Aja lali geguritan kuwi kudu nganggo basa kang rinengga, paling ora ngnaggo
1. Ing ngisor iki ciri-cirining geguritan zaman biyen, kajaba …….
guru lagune a – a – a – a
3. Ing ngisor iki peranganing geguritan ing ndhuwur kang ngganggo basa rinengga… kajaba …
4. Ing ngisor iki basa rinengga kang awujud pepindahan yaiku …
Agawe mulak-mulak jaja kadya kinubere Kawah Candradimuka
Paugeran mbiji geguritan kang kokwaca ing ndhuwur kaya ing ngisor iki!
2) Gawenen gancaran / parafrase geguritan 1 lan 2!
II. INFORMASI MATERI A. JINISING TEMBUNG
Miturut jinising tembung-tembung kabedakake dadi rong perangan, yakuwi tembung lingga (kata dasar) lan tembung kangwisowah saka linggane (kata jadian/bentukan). Tembung lingga yakuwi sakabehing tembung kang durung ngalami owah-owahan. Tuladhane: anak, jaran, rob, banjir, lsp.
Miturut para ahli basa, tembung lingga sinebut kata asal utzwz tembung kang durung ngalami owah-owahan, lan sabenere dumadi saka tembung sing luwih dhisik ana utawa tembung-tembung kang luwih tuwa. Tembung tembung kuwi diarani tembung wod (akar kata).
Tembung wod suk, nurunake tembung lingga: pasuk, rasuk, rangsuk, susuk, dhesuk, isuk, lsp. Tembung wod pis, nurunake tembung
siwur, kawur, mawur, sawur lsp. Tembung Owah
Tembung kang wis owah saka linggane kabedakake dadi telung perangan, yakuwi tembung andhahan, tembung kang dirangkep (kata ulang),lan tembung camboran utawa wancahan (kata majemuk).
Tembung lingga tekuk, bisa diowahi dadi tembung-tembung ditekuk, panekuk, tinekuk, tekukan, tekuk-tekukan, lsp. Kabeh tembung kuwi diarani tembung andhahan. Dene cara-carane tembung lingga didadekake tembung andhahan kuwi ana pirang-pirang. Ing ngisor iki tuladhane.
Jinising ater-ater: (n), (m), (ny), (ng) kang uga sinebut ater-ater hanuswara uatawa swara irung; tak-, kok-, di, ka-, ke-, sa-, pa-, pi-, pra-, tar-, kuma-, kapi-, lsp.
Sayektine ana tembung-tembung kangwiskalebu tembung andhahan ananging isih dianggep tembung lingga, sebab tembung-tembung kuwi isi bisa diwenehi ater-ater, panambang, lan seselan kayadene tembung lingga.
Tuladhane: omah dadi lingga andhahane somah. Somah bisa dadi tembung andhahan maneh saka tembung sesomahan. Ubeng dadi lingga andhahan kubeng, kubeng isih bisa didadekake tembung kinubeng.
Tembung lingga sing antuk ater-ater sa-, pa-, pi-, pra-, tar- (tra-), ka-.
Tuladha: sa : sa- + iji = siji
Tembung-tembung lingga ing ndhuwur (kajaba ater-ater tra-/tar-) diarani tembung aran (kata benda)
tembung lingga kang antuk seselan (-er-, -el-) sabenere sajinis, amarga bisa ganti-gumanti. Tuladha: krelip, klelip . dene tembung lingga kang antuk seselan –el-, -er-, uga
Bawa kapi, bawa kamu, bawa kuma
kalebu tembung kaanan kang nerangake sipating manungsa. Dene tegese (nosi/arti) yakuwi:
Suta pijer medhukun bae, nanging larane anake datan ana sudane
Medhukun saka tembung linggga dhukun antukater-ater ma-. Apangawak saka tembung lingga pangawak antuk ater-ater a-.
Tembung-tembung kang antuk ater-ater a- utawa ma- rimbag-nya diarani bawa ha. Tegese (arti/nosi) rimbag bawa ha, yakuwi:
Tuladha: Anak turune abandha-abandhu (nduwena bandha-bandhu) , saengga uripe bisa mubra-mubru.
Ora sanak ora akadang (nduweni kadang) yen mati melu kelangan.
Tuladha: Sore-sore akemul (manganggo kemul) sarung.
Tuladhane: Tandure wisakembang, asemi, awoh.
Tuladhane: Bocah-bocah padha bungah atampa (barengnampa) dhuwit.
Bawa ma kuwi kedadeyan saka tembung lingga kang antuk seselan –um- papane ana samburine aksara purwa tembung. Tuladha: kenthus dadi k-(um)- enthus : kumenthus; kaki dadi k-(um)-aki: kumaki.
Tembung lingga kang antuk seselan –um-, tarkadhang ngalami owah-owahan ana aksara purwaning tembung. Tuladha:
Tembung lingga kang akara purwaning tembung p nalikaning antuk seselan –um- gumanti k. tuladha: pati – umati dadi mati; putung-umutung dadi mutung; panggang dadi kumanggang, pinter dadi kuminter
purwaning tembung aksara w gumati k. tuladha: wasis dadi kumasis; wareg dadi kumareg, waras dadi kumaras.
purwaning tembung aksara b gumanti g. tuladha: bobor dadi gumobor, bagus dadi gumagus, banter dadi gumanter. purwaning tembung aksara ha menawa antuk seselan –um-, wiwitaning lungguh luluh. Tuladha: ulung dadi umudhun dicekak mudhun; ulur dadi umulur dicekak umulur.
Tegese (nosi/arti) tembung bawa ma:
nduweni kaanan/sipat kaya kang sinebut ana ing tembung lingga. Tuladha: kuminter (nduweni sipat kaya pinter-pintera
lagi nedheng-nedhenge. Tuladha: kumeruk (lagi nedheng-nedhenge dikeruk).
Tarkadhang tembung lingga kajabawisantuk ater-ater tanggap uga antuk panambang –I utawa –ake, mulane miturut
tanggap tak wantah utawa tanggap utama purusa kriya wantah. Kokgawa/kogawa: rimbage tanggap ko wantah utawa
Tegese tanggap kang antuk panambang –i. tuladha: tulis –taktulisi: ribage tanggap tak –I kriya (tanggap utama purusa –I kriya). tanggap –ke (kriya)
Basa saja kaperang dadi 9 golongan tembung, yakuwi:
tembung kriya (mlaku, tuku, adol, lsp.)
tembung aran (omah, tikus, mrica, lsp.)
tembung kaanan (kendel, abang, kuru, lsp.)
tembung katrangan (prayoga, kira-kira, dumadakan, lsp.)
tembung sesulih (kata ganti: aku, iki, iku)
tembung wilangan ( siji, akeh, pirang-pirang, lsp.)
tembung penggandheng/lantaran (ing, saka, menyang, lsp.)
tembung panyambung (sumawana, suprandene, jalaran, lsp.)
Kang sinebut tembung kriya yakuwi sakabehing tembung kang nyatakake solah bawa, tindak-tanduk utawa tumandang gawe. Ana sajroning ukara, tembung kriya biyasane nduweni fungsi wasesa.
Tuladha: Nurahma nangis, Gozy tiba.
Tembung nangis, tiba kuwi wasesa lan yen ditilik saka jinising tembung kalebu tembung kriya. Sanadyan amung kedadeyang saka jejer lan wasesa ukara ing ndhuwur kalebu ukara singwis komplit.
Dene tembung kriya sing isih mbutuhake tembung liyane amrih sampurnane diarani tembung kriya mawa lesan (kata kerja berobjek/transitif). Tuladhane tembung kriya sing kaya mangkono yakuwi: nabrak, nabok, menthung, adol, nyiram, ngetung, nagih, nuthuk, lsp.
Suwalike tembung nangis, ora perlu utawa ora mbutuhake tembung liyane `
Nama sakabehing barang utawa apa wae kang dianggep barang diarani tembung aran. Miturut kalungguhaning tembung ana sajroning ukara tembung aran bisa kalebokake ana ing jejer utawa lesan. Tuladhane ing ngisor iki.
tembung aran kang ora maujud (ora kasad mata): kasugihan, kapinteran, kaluwihan, lsp.
Dene tembung andhahan kang kalebu tembung aran kadedayan kanthi cara-cara ing ngisor iki.
Rimbag lingga andhahan, kanthi cara menehi ater-ater: sa-, pa- pi-, pra-, ka-.
Kadhapuk kriya wacaka, wujude pe-tanduk
Kadhapuk rimbag wisesana, wujude (- + -an)
Kadhapuk rimbag dayawacaka, wujude (pa- + tanduk + -an)
Kadhapuk bawa wacaka, wujude (ka- + lingga+ -an)
Kadhapuk panambang –wan,-man, -wati.
Kadhapuk panambang –ku, -mu,-e
Sakabehing tembung kang nyatakake kepriye kaanan/sipat maneka warna bab. Tuladha: kembang abang, omahe gedhe, bocah nakal, lsp. Tembung-tembung kang kalebu kaanan iki nduuweni owah-owahan tertemtu. Ing ngisor iki owah-owahaning tembung kaanan (ana kalane tembung tertemtu kalebu tembung kaanan ana kalane ora kalebu tembung kaanan)
Tembung iki tetep digolongake tembung aran menawa papan panggonane ana samburine tembung aran. Tuladhane:
Budi angkara, watak sembrana, ula mandi, lsp.
Upamane: Omahe Sariman gedhe, klambiku suwek, Anake Pak Suta lara. Gedhe, suwek, lara kalungguhane ana sajroning ukara minangka wasesa, dene jinis tembunge minangka kriya silihan. 3. kalebu katrangan, jinis tembunge diarani tembung katrangan.
Upamane: sariman mlaku alon-alon. Manuk mabur dhuwur.
Tembung alon-alon lan dhuwur nerangake wasesa, mulane kalebu katrangan. Dene jinis tembunge diarani tembung katrangan.
ü diwenehi tembung panggandheng (kata depan): kang/sing.
Ssing cilik lungguh ngarep, sing gedhe lungguh mburi.
ü menawa nduweni kaanan/sipating manungsa biyasane dadi sesulihe jenenge manungsa kuwi kanthi carra diwenehii tembung si.
Kaya si cebol nggayuh lintang. ü diwenehi tembung Panggandheng/kata depan ana sangarepe.
Tembung themal-themil, senthuk-senthuk/drenginging, nggendring, kuwi nyebutake cara-carane mangan, nangis, lan mlayu. Tembung-tembung kang nerangake wasesa utawa nerangake babagan liya kajaba tembung aran kuwi diarani tembung katrangan. Dene tembung kang nerangake tembung aran diarani tembung kaanan. Tembung katrangan sing kulina dianggo yakuwi:
3. tembung katrangan sing nyethakake dadi lan orane pakaryan
Miturut wujude tembung ana kang arupa tembung lingga lan ana kang arupa tembung andhahan. Kang arupa tembung andhahan yakuwi:
Diwenehi panambang –e: prayogane, maune, lumrahe, wangune, lsp.
linggane dibaleni: ujug-ujug, durung-durung, suwe-suwe, kira-kira, lsp.
Diwenehi ater-ater sa-/se- : sakawit, sakala, sajeg jumbleg, lsp.
Diwenehi ater-ater sa- lan panambang –e: sabisa-bisane, sakuwat-kuwate, sagedhe-gedhene, lsp.
Tembung kang dianggo nggenteni jeneng barang utawa manungsa, lan tembung kang nuduhake panggonan barang utawa manungsa diarani tembung sesulih/kata ganti. Peprincening tembung sesulih:
Tembung sesulih kang mratelakake wong (kata ganti orang);
Tembung sesulih utama purusa (aku, kula, ingsun)
Tembung sesulih madyama purusa (panjenengan, ndika, kowe, sampeyan)
Tembung sesulih pratama purusa (dheweke, Man jae/jeneng wong)
Tembung milik (omahe, omahmu, omahku)
sesulih minangka pitakon (kata ganti tanya);
Tembung sesulih barang kang ora nggenah (kata ganti tak tentu);
Tembung sesulih yen nerangake babagan barang dununge ana samburine barang kang diterangakke. Tuladha: bocah iki, omah kae, dhusun sampeyan.
Ana sajroning ukara tembung sesulih bisa nduweni kalungguhan minangka jejer, wasesa, lesan, lan liyane.
Jejer: Iki durung disarujuki dening para warga. (komplite: Prakara iki).
Wasesa: Bocah kang koktakok-takokae dhek wingi iku kae ta?
Lesan: Tekan seprene aku durung ngreti kuwi (komplite bab kuwi).
Beras telung goni kae timbangen! Tembung wilangan kang nyatakake undha-usuk/tingkatan.
Tuladha: Aku mung nampabathi sethithik. Tembung Panggandheng
Sakabehing tembung kang nggathukake tembung siji lan sijine diarani tembung panggandheng/tembung lantaran. Ana sajroning Basa Jawa wujuding tembung panggandheng yakuwi:
Menyang : Sore mau, kowe menyang ngendi?
Saka : Bengi-bengi ngene iki kowe saka ngendi?
Sakabehing tembung kang bisa nyambung utawa nggathukake antaraning tembung siji lan sijine. Miturut wujude tembung panyambung kaperang dadi loro:
tembung panyambung kang isih lingga : lan, saha, tuuwin, sebab, lsp.
tembung panyambung kang awujud andhahan: luwih-luwih, apa maneh.
Lho, digunakake ana sajroning ukara sing beda karo kanyatan (Lho, kok ngono, mbok ngene)
Lha, digunakake ana sajroning ukara kang pas/cocok karo kang dikarepake (Lha, ngono kuwi aja kaya mau)
Eman, kanggo ukara kang nggelakake (Eman, bocah bagus kok patrape kaya ngono!)
I. Wangsulana kanthi menehi tandha ping (x) ing aksara A, B, C, D, utawa E pratelan kang bener ing lembar jawaban kang cumawis!
2. Ing ngisor iki sing kalebu tembung-tembung singwisowah saka linggane kajaba ….
3. Tembung kangwisowah saka linggane kanthi cara diwenehi wuwuhan diarani …
5. Ing ngisor iki sing kalebu ater-ater tri purusa yakuwi ….
8. Lele kuwi enake dimasak kare.
11. Andri kae kok kumlanang banget?
Rimbag kuma ana tembung kumlanang nduweni teges ….
12. Ing ngisor iki tembung-tembung kang antuk bawa ha kang nduweni teges nduwe , kajaba…
13. Ing ngisor iki tembung kang kalebu tanggap madyama purusa –ke kriya ….
14. Ing ngisor iki tembung kang kalebu tanggap utama purusa –ke kriya ….
15. Ing ngisor iki tembung kang kalebu tanggap pratama purusa –ke kriya ….
16. Sakabehing tembung kang mratelakake solah bawa, tumandang gawe, utawa tindak-tanduk/patrap diarani ….
17. Kasugihan, kaluwihan, kasarasa, kalebu tembung ….
18. Sakabehing tembung kang nerangake babagan sipat diarani ….
19. Ing ngisor iki sing kalebu tembung sesulih yakuwi … kajaba ….
20. aku, kowe, panjenengan, dheweke, kalebu tembung ….
kanthi menehi tandha ping (x) ing aksara A, B, C, D, utawa E pratelan kang bener ing lembar jawaban kang cumawis!
jawi ingkang badhe dipunaturaken dening Tukhul, lan Yati Mbangir saking Solo. Para siswa lan dwija
Basa Jawi ingkang badhe kersa rawuh kedah mundhut serat sedhahan rumiyin…………..
Minggu Kliwon, 21 Juli 2007, tabuh 08.00 enjing.
Minggu Kliwon, 22 Juli 2007 tabuh 09.00 enjing.
ingkang namndhang tatu entheng. Kurban tiwas amargi katerjang toya bena ingkang paling kathah
obatan lan 10 ton tedhan arupi biscuit lan bubur instant.
Wakil Presiden Yusuf Kalla mratelakaken bilih bena lan siti longsor punika dipunsababaken risaking wana. Jawah deres tigang dinten tigang dalu ing Kabupaten Sinjai lan sakiwa tengenipun njalari bena lan siti longsor. Sadaya kalawau jalaran erosi ageng ingkang mboten sampun-sampun, awit siti mboten kuwawi nampi kathahipun toya jawah saking ngnggil.
107 tiwas, 8 tatu entheng, lan 18 tatu ageng
107 tiwas, 8 tatu ageng, lan 18 tatu entheng
8. Nalika aku lunga ing danau Toba, aku pengin nglangi. Sakdurunge nyemplung aku takon karo bocah kono, apa ing jerone danau ana ulane?jawabe ora. Banjur aku nyemplung danau nanging kulitku kroso ana kang nyenggol rasane kasar. Aku isih ana ing banyu nalika aku njerit”apa tenan ing kene ora ana ulane?” Bocah mau jawab”ula wedi karo baya” Apa saktemene kang nyenggol kulitku iku?
Wong 95 warga distrik Illaga lan Gome, Kabupaten Puncak Jaya, Papua tiwas sasuwene sasi Desember 2005 nganti Februari 2006. Korban umume saka kalangan bocah lan wong tuwa. Tiwase warga mau kajaba kondisi kesehatan kang ala uga diakibatake dening
ora bisa diinepake, tur wis teyengan pisan. Rak-rakane ya wis padha peyok. Mula wis ora kuwat nyangga buku-buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
21.Wacana kang nggambarake kanti cetha salah sawijining kahanan diarani …
22. Ing ngisor iki ngendi sing ora kalebu topik wacana deskripsi?
23.Ing ngisor iki tuladhane narasi sugestif, kajaba …
25.Ing ngisor iki sing dudu unsur intrinsik cerkak yaiku …
26. ”Ngadeg neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit …
27. ”Wingi aku krungu kabar yen Pak Wiryo digawa anake menyang Batam. Anake sing nate taktawani gaweyan biyen, wis lulus kuliah. Cumclaude ! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate diomongna Pak Wiryo: ”Yen nyawane kula tesih kanthil raga mas, kula dereng kalah ….”
Sudhut pandhang perangan crita iang dhuwur yaiku …
28. Dene watake Pak Wiryo yaiku …
29.Piwulang sing bisa kapethik saka perangan crita ing dhuwur yaiku ..
30. ”Aku pancen wanita reged, Mas. Dadi ora pantes yen kanggo sampeyan. Nanging saiki aku wis mertobat. Aku bakal ninggalake panguripanku sing lawas. Mula yen sampeyan isih bisa nampa aku, aku matur nuwun. Dene yen ora, aku mung pingin ketemu Eko lan Dewi. Sawise iku aku bakal lunga sing adoh,” ujare kanthi memelas.
Unsur kang kinandhut ana cerkak ing dhuwur sing paling kuwat yaiku …
31. ”Malah aku dikongkon ndang rabi maneh,”bacute. Coba sampeyan deleng apa Bapak iki isih pantes rabi maneh, ta, Nak?” Aku mung bisa mesem. Bapak tuwa kuwi banjur meneng suwe kaya-kaya lagi mikirake nasibe.
32. Banjir Bandhang ing Njember iku kena dienggo minangka …. sajroning crita cekak.
33. Ing ngisor iki crita cekak sing diterbitake dening kalawarti penyebar semangat ing rubrik lelakon, kajaba …
34. ”Udan wiwit esuk mau nggrejeh. Hawane adhem senajan ora njekut, nanging wis nyebabake wong wegah metu kejaba wong kerja kantoran utawa PNS, klebu sing pancen duwe kabutuhan ndheseg pilih njintel neng ngomah. Nyetel tv, mangan enak lan liyane maneh sing sarwa enak
35. Crita ”Nyi Puspo Cempoko” nduweni tema …
36. Piwulang sing bisa kapethik saka crita “Nyi Puspo Cempoko” kajaba …
Donya brana bisa ndadekake pawongan lali marang sing agawe urip
37. Satemene wujude Nyi Puspo Cempoko kuwi …
39. Ubarampe sing kudu dicepakake Jaiman sajroning senthong sing bakal dienggo saresmi ana ing ngisor iki, kajaba …
seb[gynKudusiypSiypNutupHusa[nkrn[aorkuwtTukukede[l.
Rega kedhele mundhak pengrajin tahu tempe nangis
Rega kedhele mundak pengrajin tempe tahu nangis
42. Ing tahun pira kedhele mundhak kanthi ndedel?
43. Rega kedhele mundhake pirang persen?
44. Gudange pengrajin tahu tempe ana ing ..
46. Panulisane aksara Jawa sing bener kanggone tembung bathok yaiku …
47. Panulisane aksara Jawa sing bener kanggone tembung sinau basa Jawa yaiku …
48. Basa kramane pipi yen ditulis nganggo aksara Jawa dadi …
II. Wangsulana kang patitis kanthi jawaban kang bener ana ing lembar jawab kang cumawis!
51. Gawea crita pengalaman pribadi sing lucu/nyengsemake?
52. Apa kuwi wacana deskripsi lan apa ciri-cirine wacana deskripsi kuwi?
Bapak-bapak , ibu-ibu menawi panjenengan badhe ngersakaken TV, Kulkas, Tape lan alat-alat elekronik ingkang sahe mboten gampil risak. Panjenengan saged mundhut ing Toko Dahlia , ingkang
Sinten mawon ingkang saged manggihaken mobil Kijang Inova kanthi plat nomer K 2435 RD , menawi priya bakal kula dadosaken sedherek sinarowedi, menawi wanita bakal kula dadosaken jatu krama.
Sidowayah katuran rawuh wonten rapat ingkang badhe dipun adani benjang :
Wekdal : tabuh 07.00 ngantos dumuginipun purna Papan panggonan : ing balai desa.
Adicara Bengawan Solo festival ( BSF) lan festival Bonraja kang taun iki kalorone mapan ing Taman Sriwedari bakal terus dikrembakaake dadi adicara kanggo mbabar, ndhudhah, ngleluri lan ngrembakakake Budaya kutha ing tlatah kutha solo. Miturut Dinas Pariwisata Seni lan Budaya kutha Solo, Handardono, sawetara dina kepungkur, udakara setaun pungkasan iki ing kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi. Kanyatan iki yen dijurung dening kawicaksanane pemerintah bakal mujudake kutha Solo minongka kutha budaya
4) Adicara BSF lan Festival Bon Raji kalaksanaake ana ing…..
5) “Udakara setahun pungkasan iki, kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi” Ukara kuwi kawedharake dening….
6) Adicara BSF lan Festival Bon raja nduweni pangajab supaya…
Dina Setu 22 Januari kepungkur, aku karo T dolan menyang omahe kancaku. Olehku mertamu suwe banget. Karo omong aku mbatin, kok ora ana tandha-tandha yen arep metu suguhane. Ora ngerti ndadak saka njero omah ana swara radio
lan T pandeng-pandengan. Sing duwe omah sajak tanggap sasmita. Ora wetara suwe sing wadon metu karo nggawa teh rong gelas lan suguhan.
Apa tumon, gara-gara disemoni radio …gorokan ora sida garing.
9) Crita ing nduwur kalebu crita sing kepriye?
Dadi wong tuwa sing nduwe anak kelasVISD, kelas IX SMP utawa kelas XII SMA padha mumet ,mikir kepriye carane nyekolahke anake menyang sekolahan sing dikepingini anake. Manawa kari mlebu sekolah jane ya neng endi-endi wahe bisa, nanging kadhang ora cocok karo kekarepane.
Purwokerto mawon nggih, soale sekolahanipun terkenal favorit,” guneme Gatot marang bapake. ”Ngrembuk bab
“Anak kula, Darmin kepengin mlebet ing SMA 103 Purwojati, nanging bijine niku mung pas-pasan. Rata-rata ujian gur gangsal…. Duka niku , Niku mawon sampun lumayan saged lulus!”
“Kuwi udu bisa lulus! Dilulusake….! Mesakake….”
“Lah niku , kajenge kula niku ajeng nyuwun tulung kalih Bapake Gatot, njenengankankenal kalih guru-guru SMA 103 Purwojati ngriku. Mulane
sekolahan alternatif. SMA 103 Purwojati gudhange wong pinter-pinter…mengko yen Darmin keponthal-ponthal malah stress angel olehe nambani.”
“ Apa amplop kula tambah? Setuju? Kula ngertos beres….!”.
”Kang…! Anggepe njenengan aku iku apa sih? Tak omongi, mesakake Darmin… yen arep nyogok sakmono akehe langsung wae karo kepala sekolahe! Syukur yen kepala sekolahe sipate padha karo
Sidane bapake Darmin bali ngluntung ora oleh gawe. Embuh kepriye akhire, kuwi urusane Bapake Darmin ….Muga-muga ben diparingi eling !
10) Pachelathon ing nduwur nyeritakake bab apa?
a SMA 2 Purwokerto d. Bapake Darmin
11) Kepriye watake Bapake Darmin?
12) Piwulang sing bisa kapethik saka “Muga-muga diparingi eling” yakuwi….
16) Sing kalebu topik wacan narasi ing ngisor iki yaiku…
c Narkotika lan Miras Mbebayani Tumprap Kasarasan
17) Wacan kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca diarani….
sijine kamar ing hotel ing kutha Mataram kanthi kahanan overdosis sabu-sabu.
ora ana sing ngerti yen aku lagi maca lafal.Bubar maca lafal, mripatku kuwi tak ucek-ucek kaping pitu, let sedhela mak byar wis ana kahanan kang nggumunake atiku.
21) Sing kalebu topik wacana driskripsi ing ngisor iki yaiku…..
24) Dumugi titi wanci punika, mbok menawa dereng wonten ingkang manggihaken kwali dawa, kwali yen zaman rumiyin dipun damel saking siti, lajeng zaman saya majeng wonten ingkang kadamel saking panci lan ugi saking alumunium…panci email, lan panci alumunium. Nanging boten panjang. Dados inggih tetep bunder lan mawi tutup.
25) Lagi enak-enak nonton acara TV , Hpku muni ngganter. HP tak angkat, aku ndhisiki
mangkat mrana.” Karo mlayokake pikepku, nganti ora tak rasa pikepku mbandhang satus kilometer per jam, merga dalane lurus tur wis rada sepi merga bengi. Bareng wis meh tekan cedhak lapangan desa Karang Endah, saka kadohan kena sorot lampu jauh pikepku, katon ana toyota kijang superkap ijo lumut mandheg neng suketan pinggir aspalan.
26) Latar perangan crita ing nduwur yaiku….
27) Ing ngisor iki sing dudu unsur intrinsik cerkak yaiku…
28) Dene alur crita cerkak ing nduwur, nganggo alur….
29) Kenengapa ninik kok nelpon mas Gun….
30) Antok ndhepipis ing bangku pojok mburi. ”Aku wis kapok nglakoni iki. Suwe-suwe mesthi bakale konangan. Aku wedi yen ditokake saka sekolah iki. Aku ora arep njaluki dhuwite bocah kelas X maneh.” Nilai sastra perangan crita ing dhuwur yaiku….
31) “Lak ya wis ngrasakake larane kepriye ta,nok?
ya kuwi entuk-entukane yen bacah dikandani ora kena, malah nggugu karepe dhewe. Wis ,arep mbok kapakake motormu sing wis ajur kabeh kuwi!” Anik mung meneng, nanging sajroning atine getun.
32) “Bola-bali olehku kandha. Kowe kudu nyinau paramasastra jawa ta Nduk..!“ Paramasastra kuwi perlu, ora mung urip sing nganggo tatanan karangan ya duwe tatanan. Ukara ya duwe tatanan. Dadine wujud banjur bisa tumata. Paramasastra kuwi perlu”
“Sampun Eyang, sampun nate dalem sinau..””
“Disinau njur ditrapake pisan ora kok mung angger diwaca sabrebetan”
“Dadosipun mesthi sae inggih Yang ?
“ Upamane uwong dadi wong sing ngerti unggah-ungguh kae.”
Piwulang kang bisa kapethik saka perangan crita ing ndhuwur yaiku…..
c Bocah kudhu gelem sinau parama sastra
33) Dene watake eyang kepriye…..?
b Wong kang iseh ngugemi parama sastra lan unggah ungguh basa
34) Aku ngguyu mengo nyawang pasuryane. Socane sing saya riyip-riyip tinudung alis putih, rambut putih iki embahku lan krasa bungah aku krungu yen panjenengane wis tahu maos karanganku. Wis saged. maringi panacad.
e Wong kang seneng nulis karangan lan gak nduwe lara ati
35) Ukara ing ndhuwur sing nyengkuyung watake paraga katon ing….
b IKi embahku lan krasa bungah aku krungu yen
kanthi patitis! (soal no 36-40)
Jaka Bodho luru kayu menyang alas. Kaya adat sabene, anggone tumandang gawe sinambi rengeng-rengeng. Kaya mengkono mau bisa nuwuhake rasa seneng. Emba kagete Jaka Bodho, bareng meruhi ana wanita ayu kang sumendhe ana sangisore wit gedhe. Wanita ayu kang kaya Dewi Ratih pindhane nuli dicedhaki banjur dibopong ,kagawa bali. Tekan ing ngomah, wanita mau diturokake ing
ayu iku. Ibune Jaka Bodho kandha yen wanita ayu mau wis mati , buktine ganda badheg mau asale saka wanita ayu kuwi. Jaka Bodho age-age mbopong wanita mau banjur dikilekake menyang kali.
Pirang pirang ndina udane nggrejeh. Jaka lagi
perlune arep dikelikake ing kali, bola-bali ibune oncat supaya dicolake nanging Jaka Bodho malah saya kenceng anggone nyekeli lan saya rikat anggone lumaku. Bareng tekan kali ibune dijorokake ing kali, plung lap. Stleraman ibunewisora katon maneh.
36. Tuduhna yen Jaka Bodho kuwi pancen bodho!
Joko Bodho Ngira yen wong ngenthut dikirawismati
37. Dene alur crita rakyat ing nduwur , nganggo alur….
b Dadi wong aja seneng golek kayu ning alas
Kanangapa wanita ayu kuwi kok dibopong digawa menyang kali?
d Amarga wanita mau wes mati, banjur arep dikelikake menyang kali.
41. Anak polah bapa kepradah. Yen ditulis mawa aksara jawa dadi…
e. ank\[polhb[pokep]fh
42. Sluman , slumun , slamet. Yen tinulis nganggo aksara jawa yaiku ….
50. Dewi Pujawati dadi prameswari ono ing nagara……
sithik gunggunge telung paragraph (saparagraf kurang luwih limang ukara)!
Wis terbit buku anyar Badher Bang Sisik Kencana, kumpulan crita rakyat Jawa Timur (Basa Jawa) kang kaimpun dening Drs. Moechtar, Pemimpin redaksi Majalah Panjebar Semangat. Crita lan dongeng-dongeng rakyat kang dipilih kanggo isine buku iki ana 11, yaiku 1.Badher Bang Sisik Kencana, 2. Jaka Thole, 3. Kala Munyeng, 4. Macan
Angrok, 10. Sunan Bonang lan Lurahe Lelembut, 11. Crita Panji.
Syarate melu lomba, siswa SMP/MTs Negeri utawa swasta ing
utawa Kepala Sekolahe, siswa siji mung kena ngirimake asil karya siji, , naskah kakirim menyang Panitia Lomba Baca Cipta Puisi Jawa d/a Redaksi Panjebar Semangat Jl. GNI No 2 Surabaya 60174, ing pojok kiwa dhuwur amplop
I. Wenehana tandha ping ana ing aksara a, b, c, d, utawa e sing paling bener!
sastra Jawa. PS ngadani maneh lomba ngarang esei utawa kritik sastra basa Jawa. Singdadi sorotan kritik yakuwi crita sambung ing PS CINTRONG TRAJU PAPAT. Syarate ndherek lomba :
ü Naskah pemenang bakal dipacak ing PS, wondene sisng ora menang uga bias dipacak ing
ana PS nomer 7, 18 Februari 2006. Naskah sing paling pungkasan ditunggu ing meja redaksi sakwise PS no ….
Yen dibaganeke, paragraf induktif kaya ing ngisor iki !
kantor desa. Semono uga Marsiti. Dheweke rumangsa isin, wirang. Sing tumindhak luput. Pandhu, kang nampa akibate wongng saomah. Nastiti malah nganti emoh sekolah. Patrape sing kaya wong pengung saya nemen.
mangkono mau diarani narasi ekspositoris utawa naras teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan (informasi) ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancas tujuane padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene pawongan.
Tetep mentingake urutan J – W – L , ananing J lan L diijolake papan panggonane.
Ater-ater anuswara (am-, an-, ang-, any-) diganti ater-ater tripurusa (dak-/tak-, kok-, di-).
Miturut KBBI Edisi Ketiga (2001:774) sing diarani narasi
crita utawa kedadeyan, nggambarake prastawa (miturut KBBI). Ana maneh tegese macana narasi kang luwih jangkep, yaiku wacana kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya-kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Tembung liyane nerangake menawa narasi iku wacana kng nyritakake kanthi cetha rerangken tumindhak sajroning prastawa kang winatesing sawijining wektu.
Kepala Satuan Narkoba Polres Sumbawa, Ipda Yudi Fanani, Kemis (22/12 – 2005) ditemokake tiwas ing salah sijine kamar hotel ing kutha Mataram kanthi
TKP) ditemokake alat pengisep (bong) SS.
Transparancy International (TI), sawijining lembaga penelitian antikorupsi, nyebutake partai politik ing Indonesia mujudake lembaga kang paling korup ing sadawane taun 2005. Lembaga liyane sing miturut TI akeh korupsine yaiku parlemen, kepolisian, bea cukai, pengadilan, kejaksaan, lan pajek. Kosok baline lembaga sing paling aman saka korupsi yaiku lembaga-lembaga keagamaan lan lembaga non-pemerintahan (NGO).
Yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca. Wong kang maca terus bisa njupuk sari / makna anyar, kang ora dibeberake kanthi cetha ing wacana mau. Contone dongeng, novel, roman, lan cerkak lan sajinise.
Pancen Budi kuwi kancane Ali sing paling kenthel. Ing sekolahan uga minangka murid sing paling pinter dhewe. Antuk rangking siji terus. Cita-citane mbesuk kepengin dadi pulisi. Mulane nalika mangerteni darane kancane ilang dheweke semangat banget kepengin
Mangerteni sing kaya mangkono mau Parman wis ora bisa selak maneh. Parandene dheweke iya wedi yen mengkone bakal dilaporake polisi tenan. Pungkasane dheweke uga ngaku yen anggone njupuk ora dhewekan. Nanginh karo Edi. Sabenere Parman karo Edi kuwi kanca sak sekolahan karo Budi lan Ali. Malah nunggal kelas. Nanging bocah looro mau saksuwene iki dikenal minangka bocah nakal, asring bolos, ngganggu kanca-kancane, uga seneng colong jupuk barang.
Parman terus mbalekake darane Alilan uga bakal ngajak Edi njaluk ngapura, janji ora bakal mbalenitumindake sing kleru mau lan uga janji bakal dadi bocah sing apik.
nggambarake kanthi cetha sawijining kahanan (objek). Objek mau kaya-kaya ana ing ngarepe wong kang maca. Objek bisa kedadeyan saka kahanan, prastawa, manungsa, utawa barang.
Dene dhingkel, wonten ingkang nyebut luweng, wonten ingkang nyebut pawon (papan awu). Yen damelan kasongan kacithak, naminipun keren. Yen dhingkel (luweng kadamel paten) boten saged kausung / kapindhah. Yen keren saged kajungjung kapindhah pundi kemawon saged. Bedanipun keren lan dhingkel (luweng). Yen keren namung saged dipun tumpangi ceret utawi kendhil utawo kwali setunggal. Yen dhingkel saged kangge masak tiga sareng-sareng kados yen sapunika kompor gas bolongan tiga. Yen keren kados kompor namung bolong setunggal. Mbok menawi kanthi punika
gedhe ing tlatah Yogyakarta bisa dikandhakake ora mung sekadar pasar. Amarga pasar kang mapan ing punjering kuthaYogyakartaiku dadi sawijining papan kang penting tumraping kelengkapan sawijining kutha tradisional Jawa kang nduweni corak minangka kutha raja. Sawijining kutha raja zaman semana kudu lengkap menawa ana kraton, alun-alun, pasar lan masjid agung.
4. Wektune terus lumaku. Prastawa Pak Bedek lan kang Kasidi entuk tombokan nomer becak wisilang saka pocapan. Apa merga nomer buntut ganti togel ? Apa merga wi tobat ? Sing genah Kang Kasidi saikiwisora tau ngomongke nomer. Malah saiki sregep sholat lan adzan neng langgar.
4) Pawongan sing lair 19 Agustus 1959, manggon ing jalan
Kanthi golek ula kasebut, kabutuhan sandhang, pangan lan papan Lucas sakeluwarga bisa dicukupi.
10. Tuladhane paragraf deskriptif ana ing sajroning ……..kajaba…
Biro Bintal, Drs Gunawan Poncoputro, M.Si nelakake keyakinane yen basa Jawa bakal terus bisa lestari, jalaran isih akeh wong Jawa kang migunakake basa Jawa tinimbang sing ora.
15. Ukara pokok paragraf ing ndhuwur ana ukara nomer ….
pawarta kang kamot ana materi lan bisa nggarap tugas, mula luwih dhisik maca babagan Kompetensi Dasar lan Indikator.
basa Indonesia terus, ning yen ora tau kumpul nek arep ngoboro-ngobrol kerindhuan lsp, karo sapa ? Ing
cetha durung kwagang. Eh …….. kekarepanku kok ya cocok karo kekarepane kancaku, dhosen saka UNPADBandung.
Nalika iku ngepasi wulan Februari, taun 1992. aku sarombongan bisa mlebu kono iku ora liwat
3. Yen perlu, wektu crita nganggo gaya/peragaan !
Tuladha pedhotan 4 – 8, 4 – 8 :
Tembang ing ngisor iki nganggo ukara-ukara kang ngandhut parikan . Coba golekana parikane!
Wangsalan yaiku unen-unen kang awujud cangriman kang batange ana ing njero unen-unen kuwi. Wangsalan dianggo ana pacelathon saben dinane.
g) Senengane kok nyega mambu, pamer sepatune sing anyar !
Angen-angen kaya kuwi jian pas ceples kaya angen-angene Jaiman, joko tuwa sing njingkrung kemulan sarung lungset ing becake. Becak sing biasa mangkal neng pojok prapatan Gendingan Pemuda. Dina-dinane biasane rame tarikan penumpang saka blanja ing Sri Ratu Supermarket, utawa sing lagi mlaku-mlaku ing Bojng. Ning wis rong ndina iki prasasat pasa merga udane nggrejeh saka esuk nganti sore. Nyoba mbecak jatah wengi, malah luwih nelangsa maneh. Penumpang
dina wingi durung kebayar. Ngkoh Mboe wis ngabani yen dina iki wancine setoran. Ning wiwit esuk ora entuk narik becake maneh. Sida kojur, arep nyambut gawe apa maneh ?
Kelunta-lunta tekan Semarang ibukotane Jawa Tengah, sengaja ngumbara golek upa. Omah lan sawah sailat ing ndesane Boyolaliwiskendhang di dol. Kanggo nambakke simbokne singwisrandha. Larane kaya larane wong sugih, komplikasi diabetes, liver ditambah jantung,wiskomplit. Siji ditamani liyane kumat, gonta-ganti nganti kemput digolekake tamba, ya dhukun, dokter klebu wong pinter paranormal. Tekan wancine entek alas entek kandhang malah nyawane ora ngukup. Adhine lanang siji ndhil Jaikun, wis ora gelem ngurusi simbokne. Kalah pengaruh karo bojone sing sugih, Jaikun pilih mapan ing Jakarta. Kabare saiki dadi pemborong sing cukup sukses.
Meh kabeh gaweyan kasar wis dilakoni Jaiman. Saka nguli batu, nguli reresik uwuh ing pasar pecinan Gang Baru, buruh lepas pabrik batako lan liyane. Ora bisa netep awit kabeh gaweyan sing diayahi mau mung tenaga musiman. Arep nyoba nguli manol ning Pasa Johar, Pedamaran utawa Beteng, dheweke ora duwe modal setor kanggo nuku lahan. Rega sing dipathok dening mandor sepuluh nganti limalas yuta. Dhuwit saka ngendi ?
Kanggo ngawekani hawa adhem lan rasa bosen, ketambahan sumpek njintek ing njeron becak sing krukuban, Jaiman mbukak sendheman jok. Ing kono dislempitake plastik jas udan lan lembaran tabloid mistik sing dijupuk saka tumpukan koran lan buku bekas, nalika
Cempoko”. Merga mung tamatan SD, anggone maca ya grothal-grathul. Diwaca tuntas syarat-syarat lan akibat tembe mburine. Atine banget ketarik nanging tidha-tidha, antarane nerusake kekarepan apa mundur sadurung melangkah. Ngelingi kahanane uripe sing ngrekasa prasasat ora nduwe masa depan, atine dadi gilig. Nanging ngelingi khotbahe Ustadz Munawar mau bengi ing mushola, dheweke dadi gojak-gajek maneh.
Esuk kuwi Jaiman wis nangkring ing ndhuwur bis ekonomi jurusan lasem. Liyer-liyer sawise wareg mangan mi kopyok ing Terminal Terboyo – Semarang. Jenenge bae bis bumel, yen jamane cilikane Jaiman sejajar karo sepur truthuk. Saben ana wong nyetop dindhegi. Bis gedhe kuwi rasane sumpeg mambu kringet campur swara serak asal muni, saka pengamen mbarang nganggo kencrung.
”Mpun pokoke mpun kula tekadi kok lik, timbang urip mung mecak ngaten terus, nggih njajal
Gulungan mori putih kuwi dibukak, dheweke wis ora kober lan ora kepengin maca larikan ukara perjanjen, mung ngerti yen ing sisih ngisore wis akeh banget tandha cap jempol werna abang getih. Nyi Puspo menehake peso cilik landhep mingis-mingis, nyasmita supaya dheweke ngiris jempole tengen. Ilining getih dicapake ing mori putih sing wis ana jenenge dheweke. Nyi Puspo nggulung maneh mori putih kuwi, lan sepisan maneh nyenggolake kuwi luwih mepet payudarane ing lengene Jaiman, karo mbisiki : “Cepakna kamar lan uba rampene ing ngomahmu, kamar sing ora kena dileboni utawa dianggo
kebuntel pedhut sing nggembuleng. Jirat makam bali wening, kesaput bun lan gumeriting swara barongan pring pinggir kuburan. Lamat-lamat kenthong lan adzan subuh ngumandhang saka mesjid desa Kabongan.
Jaiman bali ing Boyolali, wis seminggu iki dheweke reresik omah cilik, tutupan gedheg payon gendheng ndesa. Omah sing wis suwe kosong ora ana sing gelem nunggu. Kerabat lan sedulure wis yasa omah dhewe-dhewe kepara adoh. Dadi omah tingggalan pinggir pesawahan lan kebon jeruk kuwi nganggur lan kurang kopen. Senthong cilik sisih tengen kuwi wis dirangkepi gedheg anyar nutupi sing pating trompong bolong dipangan umur. Sethong sing dipilih bakal dadi kamare. Amben pring lawas dipengkuhi, dilambari klasa pandhan anyar. Awan mau wis tuku kembang setaman, menyan lan ratus wangi. Ora lali degan ijo lan ndhog pitik sejodho, gedhang raja setangkep lan cowek lemah anyar. Jaiman wis tata-tata kanggo nampa tekane Nyi Puspo Cempoko.
Tengah wengi, rembutan njlirit tanggal enom ora kuwawa madhangi wengi, senajan lintange anjrah sumunar. Kaya swasana anjrah ing njeron senthong kamare Jaiman. Anjrah mubal atine murub birahine dening telewane Nyi Puspo Cempoko sing netepi
anggone ngombe banyu kanikmatan sing diwenehake Nyi Puspo. Semono uga tandange paraga ayu kuwi ing dipan klasa pandhan, polahe kaya musafir sing garing ngelak banyu. Paraga loro kuwi lelumban ing
napas sing krenggosan. Wngi sepisanan sing ngukir sejarah tumrape Jaiman si tukang becak.
gagap-gagap sisihe, ngrayanti sing dadi lawan tandhinge mau bengi. Tinemu wis kothong mung sandhangane dhewe pating blasah ing jogan lemah. Thingak-thinguk karo wuda mbligung dheweke nliti meja sing isi sesajen. Degan ijo wis kalong siji wis dipecah. Ndhog pitik sijine enggal dipecah dilengleng isine, disurung nglonggo sisane degan ijo. Krasa seger sumyah awake. Bali otot bayune lan balunge sing rumangsane pathing kethaklik kuwi. Didelengi cowek lemah
amba, cacah telung iji. Dhuwit mas bebungah sepisanan saka Nyi Puspo Cempoko, anggone wis saresmi mau bengi.
Telung warsa wis kawuri, wis ora kepentung malem Selasa Kliwon mlaku kaping pira. Jaiman saiki wis malih dadi juragan sembako, ngrangkep blantik sapi ing tlatah Boyolali lan Klaten. Dheweke mapan ing pinggiran dalan gedhe arah Kartasura. Gedhonge magrong-magrong adu arep karo toko lan gudhang sembakone. Kepara ngidul cedhak pesawahan watara rong atus meteran, dibangun papan kanggo penggemukan sapi. Karyawane cacah rong puluhan, durung kepetung sopir lan buruh lepase. Truk kanggo ngangkut hasil bumi, anyar-anyar ana lima, pick up angkutan ana sepuluh. Mobil sedan Toyota Altis diparkir ing garasine. Jaiman wis dadi
“Ran …… aku arep menyang Semarang sedhela, mengko sore aku wis bali …aja lali cepakna sajen kaya biyasane jangkep. Selehen ing ngarep kamar sepen kae. Yen ana sing nggoleki aku, aturana nelpon HP ku …… nyoh iki kanggo tuku bakso pojok pasar kae”. Welinge juragan Jaiman marang Sumiran pembantu setia, bocah yatim saka Simo sing wis melu meh telung tahunan. Sumiran mantuk karo nampani dhuwit kanggo tuku uba rampe sajen lan turahane dadi duweke. Atine sumringah nampani dhuwit atusanewon abang kuwi, sebab turahan susuke paling sethithik
Kliwon, juragane ajeg pasang sesaji ing “kamar khusus” tanpa jendhela, mesthi ajeg kancingan, dene kuncine mung juragane sing nyimpen. Klebu reresik kamar kuwi ora nate dipasrahake wong liya. Saklebatan Sumiran nate ngulati nalika juragane mlebu kamar kuwi, lan dheweke nggawakake sesajen, ngulungake ing ngarep lawang kamar tutupan kuwi. Kamar kuwi gandane wangi lan dipasangi lampu bolp cilik werna abang.
ing pojokan spring bed. Sepen kuwi dilambari babut abang, meja marmer kuna lan kursine loro, kaca pengilon ukiran gedhe lan spring bed ukuran medium. Lemari jati ukiran antik cedhak kaca pengilon. Sesajen komplit kaya sing dituku ing pasar Kartasura mau, diseleh ing tampah gumlethak ing babud. Kumelun dupa wangi hio sing ditancepake mapan ing
maca mantra sing ora cetha, ing sangarepe tampah sesajen ngadhepi arah spring bed. Sumiran sing nginceng ing sandhuwure krasa mengkirig githoke ndeleng swasana mistis ing njeron snthong sepen kuwi. Ora suwe ana pedhut nggembuleng ing njeron senthong, sawetara samar tipis. Ora ngeti sangkan parane ing ndhuwur spring bed wis turonan paraga ayu sandhangan tipis nrawang. Saumur-umur nembe iki Sumiran ngerti ana paraga ayu prasasat tanpa tandhing. Pawakan semolohe mencutake lan lelewa sing bisa ngobong jiwa sing ringkih. Alon-alon paraga ayu mau tangi, ngadheg nyedhaki silane juragane. Gemeter awake Sumiran nyawang adegan panas ing njero kamar sapen kuwi. Paraga ayu sing ora dimangerteni mlebu saka ngendi, awit ora ana
Lemes dhedhes awake Sumiran, kaya lemese pasangan paraga ing senthong ngisor. Alon-alon Sumiran kepengin nginjen maneh, nanging nratab atine nalika ndeleng juragane sing wuda mblejed kuwi uleng karo ula gedhe jinis
pancen juragane iwut saresmi karo ula puspa kajang. Panggraitane banjur nyandhak swara-swara miring ing caturan njaba, yen juragan Jaiman ngingu lan njupuk pesugihan. Kawistara saka wis ana nem karyawane sing matine kanthi cara kacilakan misterius. Sumiran dadi yakin yen juragane sugihe kuwi merga saresmi karo ula kuwi. Atine dadi giris.
Diarah ora ninggalake swara sing bisa ngganggu juragane sing lagi iwut, Sumiran metu saka pyan, mlipir mudhun saka gendheng ing kebonan mburi omah. Nalikane dheweke arep nyingkirake andha sing kanggo manjat mau, sikile krasa kaya nggrenjel ngidak barang empuk tur lunyu. Saiba kagete nalika panyawange nyandhak blegere ula puspa kajang sing lagi mlungker, ngolet ngeses lan nalika ula gedhe kuwi ndleser ngrambati sikile lan nggubet
mapan adu arep karo cangkeme ula sing mangap ngisis siyung, ilate meled-meled arus ndilati mripate sing mlolo. Pating krepyek swarane balung sing remuk. Tanpa swara Sumiran jaka yatim jemagar kuwi tiwas kanthi kahanan nrenyuhake.
Esuke geger ing ngomahe juragan Jaiman. Mayite Sumiran ditemokake wong golek suket, sing biasa ngarit ing njaban tembok kebon mburine juragan Jaiman. Polisi sing teka kanthi nggawa asu pelacak, ora bisa nuduhake alur rajapati. Dalasan laboratorium forensik ing Surakarta, uga ora bisa miyak penyebab kematiane sumiran, mung analisa yen balung-balunge remuk merga ketindhihan barang sing abot. Nanging barang abot jinis apa, dhokter mung angkat bahu ora bisa menehi wangsulan gumathok. Ing pungkasane kepolisian mung nyimpulake, matine sumiran merga kacilakan. File sauntara ditutup, nunggu yen ana sisik melik lan data anyar minangka bahan penyelidikan lan
wewengkon Tumenggung. Dijupuk saka panti asuhan Islam, nalika Jaiman laku dagang mbako srinthil. Mampir ing salah sijine pondhok pesantren sing ana panti asuhane. Ing kana atine ketarik karo Marliyah, bocah manis pinter ngaji kuwi. Nembung marang kyai pengasuhe, yen Marliyah dijaluk dadi anak asuh lan mergawe ing ngomah lan tokone ing Boyolali. Mbah kyai ngidinake nanging kanthi janji yen Jaiman kudu nglakoni syariat Islam, utamane shalat limang wektu. Jaiman sing kedunungan rasa marang Marliyah nyanggupi. Kanthi diterake dhewe dening mbah kyaine, Marliyah boyongan menyang ngomahe Jaiman.
Tabuh rolas wis gemonthang saka jam antik ing pendhapa. Kutug kumelun dupa ratus nggembuleng ing senthong sepen. Kaya ritual ing saben Malem Selasa Kliwon, Nyi Puspo mesem mudhun saka peturon sring bed, mesem semringah nyedhaki Jaiman lan sabanjure sewengi natas ngajak salulut. Wengi kuwi merga ati sing goreh merga kegodha wewayangan Marliyah, Jaiman katon loyo. Mung sambalan wis rubuh, ora kuwat ngayati babakan sabanjure. Nyi Puspo rumangsa kagol, esem sing manis nuwuhi ayune sing uleng-ulengan kuwi, malih dadi esem sing kecut. Keprungu lirih tembunge:
“Kang Jaiman …… aku ngerti yen atimu ora nyawiji marang aku ….. lan aku ngerti marang sapa atimu mangro….Kowe gawe
sing semplah. Paling telat wanci surup kudu wis tekan keramat Kabongan ing Rembang. Papan pasujarahan sing ditekani sepisanan watara patang taun kepungkur, nalika dheweke isih dadi tukang becak sing mangkah ing prapatan Gendingan Semarang. Dheweke kudu kudu ngadhep Nyi Puspo dina kuwi, kaya pakone nalika kagelan wingi bengi. Dheweke kari pasrah yen nganti kedukan dening Nyi Puspo Cempoko. Saka pangrasane wis cukup akeh dheweke atur tumbal wadal pesugihane. Wadal wujud nyawa saka karyawan sing melu ngupaya ing toko lan perusahaane. Dheweke uga ngelingi ing antarane perjanjen sing biyen dicap jempo getih, ana ukara sing sapa sesambungan batin karo Nyi Puspo, ora kena mangro katresnan marang wanita liya, apamaneh nganti kawin. Kutukan lan pengajaran perih bakal kesandhang dening sing njaluk pesugihan kasebut.
“Wis kakang ora perlu kok bacutake aturmu, aku wis ngerti gorehing atimu. Kowe kari milih….nerusake sesambungan karo aku ….. apa ngeboti atimu sing miring marang prawan podhok kuwi. Yen kowe isih kepengin sesambungan klawan Kabongan…dak jaluk patine prawan kuwi saka tanganmu dhewe…. Carane mangsa borongo, dakwatesi wektumu mung sepasar saka dina iki …..wis saiki dang baliya!” Rada sereng
greneng ngomong dhewe kaya wong gemblung, yen dijak caturan ora nyambung. Klesak-klesik santer saka para pegawene saya ndadi , yen juragane wis ketempelan merga pesugihan. Marliyah dadi ngerti sapa satemene juragan sing bakal ngrabi dheweke kuwi. Senajan mung nembung pribadi ora ono sing ngerteni, tumrape Marliyah juragane kuwi pancen duwe niyat tulus ngrabi dheweke. Ndeleng kahanane Jaiman lan rerasan kanca-kanca kerjane, rasa cubriya bab “misteriuse” kamar sepen tutupan ing loteng kuwi saya kandel.
digotong mudhun diturokake angler ing kamare.
Marliyah mberot wengi iku uga njaluk bali menyang Temanggung. Ora gelem disemayani, wusana diterake nganggo pick-up dikancani Wagiyem. Kanthi sesengukan Marliyah nyritakake
Wagiyem lan Paidi mlayu menyang Temanggung. Rumangsa cabar anggone bakal mateni prawan pondhok kuwi, merga saka krenahe Nyi Puspo. Mangka wektu sing diwenehake mung kurang sedina. Ing antarane rasa gela, tresna lan donya brana ndadekake pikirane saya kuwur limbung. Tindakane wis kaya wong pengung, cedhak nesu adoh guyu. Apa sing ditindakake pegawene prasasat sarwa salah.
Nalika nguman-uman ing tokone, Jaiman jengkel mbuwang
Poyang-payingan pegawe lan wong sing lagi tetuku ing toko sembakone. Geni saya gedhe ketiyup angin sing awan kuwi deres lan santer. Ora suwe toko saisinewismeh gusis, geni mrambat nyaut gedhong lan mobil kesayangane. Histeris Jaiman mlayu mlebu ngomah gedhong singwiskobar. Pating plethok lan semburat geni mubal, kumelun keluk ireng ndedel ing awang-awang. Lalu lintas dalan gedhe rong arah dadi macet total, mahanani tekane mobil pemadam saka Salatiga lan Kartasura telat. Omah gedhong, toko, peternakan saisine ludhes dadi areng ora ana sing ngukup. Saka puing-puing tinemokake jisim Jaiman.
Dhek abab 15 Masehi ing Pulo Madurasa ana sawenehing krajan kang kondhang aran krajan Buwana Keling. Krajan ing Pulo Madurasa iki kalebu krajan kang madireng pribadi kebak kawibawan. Krajan
wani-wani nyanyah nyunyah nyenyamah marang Krajan Buwana Keling.
Semono uga Sang Prabu Bermanamadu kang kadigdayane prasasat ngluwihi dewa linuwih iku, putrane uga duwe watak longor sesongaran. Dupeh putrane raja kawasa digdaya tanpa tandhing kuwi, banjur rumangsa duwe drajat luwih unggul satemah mbergudul.
Sang pangeran iki temen-temen diuja lan diugung dene Sang Prabu Bermanamadu. Apa sapanjaluke kabeh dituruti wae. Mulane Sang Pangeran iki seneng banget nyuwun barang saweneh kang aneh-aneh. Ing kalamangsa Sang Pangeran nyuwun dhestar kang duwe daya kasiyat kena kanggo tetumpakan ing awang-awang. Senajan panjaluk kuwi nglengkara banget nanging Sang Prabu Bermanamadu ngudi bisane nyukupi apa kang disuwun dening Pangeran Pati Krajan Buwana Keling iku.
Eyang winadi iku banjur maringi udheng marang Sang Prabu Bermanamadu. Sakwise nguncali udheng kuwi kaki-kai aneh iku paring piweling telung warna. Sepisan, kang kaparingan pusaka udheng wulung iku Sang Prabu Bermanamadu, awit kang lelaku teteki iya Sang Prabu Bermanamadu. Kapindho, udheng wulung iku aja kanggo longor sesorangan. Kaping telune, udheng wulung kang kena kanggo mbru iku duwe pengapesan yaiku yen adhep-adhepan karo saweneh jaran putih.
Saksise kasil bisa oleh udheng wulung kang kena kanggo mabur iku Sang Prabu Bermanamadu banjur gegancangan wae koindur menyang Krajan Buwana Keling. Ing saenehing dina udheng wulung iku diparingake marang putra pangeran pati. Bocah langan
wujud udheng wulung kang kena kanggo mabur kuwi tingkahing bebudene tansaya ngewakake banget. Ngedir-ngedirake marang kasektene satemah dadi pawongan kang glelang-gleleng gembelengan banget.. Duwe watak deksura sapa ingsung sapa sira ngono iku. Watak wantune Dhampo Awang kang paling ala yaiku thukmis karem gawe dolanan bocah wadon tanpa ana tanggung jawab kang maton.
Nate ana prajurit papat kang gamben-gamben diutus nyekel Turangga Kuda Remeng iku. Prajurit papat ikut mapan ana catur loka. Tegese ana kang ana wetan, kidul, lor lan kulon. Jaran siji dikrubut prajurit papat. Turangga Kuda Remeng tansaya bringas ngempros ngos-ngosan. Prajurit kang maju nglimpe saka mburi ditampani
Nganggo slenthakan sikil loro mak keprok satemah glayaran tan mangga puliha. Prajurit kang saka ngarep digejoh lan dikrokot kupinge dadi metu getihe dleweran. Prajurit kang saka ngiringan uga ora kuwagang nyedhaki Kuda Remeng jalaran kuda giras iku minger cepet banget, nylenthak lan nyakot sakepenake wae. Prajurit papat iku ora wurung iya kasoran.
2. Crita “Nyi Puspo cempoko” nduweni tema …..
a. misteri b. sosial c. moral d. katresnan e. Kemlaratan
4. Dununge Nyi Puspo Cempoko kuwi ana …..
5. Satemene wujude Nyi Puspo Cempoko kuwi ….
b. cethil d. pingin sepet sugih e. imane
lagu / dhong-dhing tegese tibaning swara vokal ana ing pungkasaing gatra.
Pethikan geguritan ing ndhuwur , akeh nggunakake ukara/tembung kang ora lumrah kanggo guneman iing padinan, kayata: anganti, angkuping, ampang, angsoka, musna, lan samun. Lelewaning basa uga nganggo basa rinengga, tuladhane: Angin anganti angkuping wengi,
sawijining geguritan kanthi tema ing ngisor iki! Aja lali geguritan kuwi kudu nganggo basa kang
Wenehana tanda ping ana ngarepe aksara a, b, c, d, utawa e marang jawaban kang paling bener !
Ili laku kumricike panganti Nganthi esem teleng ati
Geter rasa krudha asmara Tanpa suwala lilin iku luluh
Jinising ater-ater: (n), (m), (ny), (ng) kang uga sinebut ater-ater
kangwiskalebu tembung andhahan ananging isih dianggep tembung lingga, sebab tembung-tembung kuwi isi bisa diwenehi ater-ater, panambang, lan seselan kayadene tembung lingga.
tembung lingga kang antuk seselan (-er-, -el-) sabenere sajinis, amarga bisa ganti-gumanti. Tuladha: krelip, klelip . dene tembung lingga kang antuk seselan –el-, -er-, uga kalebu tembung kahanan/kaanan.
Rimbag Bawae Rimbag bawa ana telu: (1) bawa kapi, bawa kami, bawa kuma; (2) bawa ha; (3) bawa ma. Katelune diwedharake ing ngisor iki.
kuma, lan kapi. Tembung-tembung kasebut kalebu tembung kaanan kang nerangake sipating manungsa. Dene tegese (nosi/arti) yakuwi:
Kaya uni utawa swara kang sinebut ana linggane. Tuladha: jumegur (swarana jegur); cumengkling (swarane cengkling) lsp.
Tembung lingga kang antuk ater-ater dak-, kok-, di-. Gampangane diarani
panambang –I utawa –ake, mulane miturut panambange kaperang dadi telu.
Tegese tanggap kang antuk panambang –i. tuladha: tulis
Tembung kang dianggo nggenteni jeneng barang utawa manungsa, lan tembung kang nuduhake panggonan barang utawa manungsa diarani
7. Lele kuwi arep kokmasak apa?
Rimbag kami ana tembung kamigilan nduweni teges ….
ULANGAN UMUM SEMESTER I SMA SE KABUPATEN REMBANG
alam punika mendhet kurban tiwas 107 tiyang, 8 nandhang tatu ageng, lan 18 ingkang namndhang tatu entheng. Kurban tiwas amargi katerjang toya bena ingkang paling kathah
Wondene kurban tiwas jalaran siti longsor ing Sinjai Timur (8), Sinjai Tengah (6), Sibjai Barat(2), Sinjai Porong(23).
mratelakaken bilih bena lan siti longsor punika dipunsababaken risaking wana. Jawah deres tigang dinten tigang dalu ing Kabupaten Sinjai lan sakiwa tengenipun njalari bena lan siti longsor. Sadaya kalawau jalaran erosi ageng ingkang mboten sampun-sampun, awit siti mboten kuwawi nampi kathahipun toya jawah saking ngnggil.
aku pengin nglangi. Sakdurunge nyemplung aku takon karo bocah kono, apa ing jerone danau ana ulane?jawabe ora. Banjur aku nyemplung danau nanging kulitku kroso ana kang nyenggol rasane kasar. Aku isih ana ing banyu nalika aku njerit”apa tenan ing kene ora ana ulane?” Bocah mau jawab”ula wedi karo baya” Apa saktemene kang nyenggol kulitku iku?
Wong 95 warga distrik Illaga lan Gome, Kabupaten Puncak Jaya, Papua tiwas sasuwene sasi Desember 2005 nganti Februari 2006. Korban umume saka kalangan bocah lan wong tuwa. Tiwase warga mau kajaba kondisi kesehatan kang ala uga diakibatake dening mudhune temperature suhu hawa ing
Ing Indonesia poncot wetan kaya dene pulo Bali lan wilayah Nusa Tenggara Timur, dikabarake ana warga kang ketaman infeksi ensefalitis Jepang iki. Mula nalika kuwi
paring penget marang warga Australia kang leledhang menyang Indonesia kudu ngati-ati njaga kesarasane.
wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. Lawange ora bisa diinepake, tur wis teyengan pisan. Rak-rakane ya wis padha peyok. Mula wis ora kuwat nyangga buku-buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
Rega kedhele mundhak pengrajin tempe tahu nangis
49. Basa kramane mulih yen ditulis nganggo aksara Jawa dadi …
Bapak-bapak , ibu-ibu menawi panjenengan badhe ngersakaken TV, Kulkas, Tape lan alat-alat elekronik ingkang sahe mboten gampil risak. Panjenengan saged mundhut ing Toko Dahlia , ingkang alamatipun
kalorone mapan ing Taman Sriwedari bakal terus dikrembakaake dadi adicara kanggo mbabar, ndhudhah, ngleluri lan ngrembakakake Budaya kutha ing tlatah kutha solo. Miturut Dinas Pariwisata Seni lan Budaya kutha Solo, Handardono, sawetara dina kepungkur, udakara setaun pungkasan iki ing kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi. Kanyatan iki yen dijurung dening kawicaksanane pemerintah bakal mujudake kutha Solo minongka kutha budaya
5) “Udakara setahun pungkasan iki, kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi” Ukara kuwi
kepungkur, aku karo T dolan menyang omahe kancaku. Olehku mertamu suwe banget. Karo omong aku mbatin, kok ora ana tandha-tandha yen arep metu suguhane. Ora ngerti ndadak saka njero omah ana swara radio
lan T pandeng-pandengan. Sing duwe omah sajak tanggap sasmita. Ora wetara suwe sing wadon metu karo nggawa teh rong gelas lan
Dadi wong tuwa sing nduwe anak kelasVISD, kelas IX SMP utawa kelas XII SMA padha mumet ,mikir kepriye carane nyekolahke anake menyang sekolahan sing dikepingini anake. Manawa kari mlebu sekolah jane ya neng endi-endi wahe bisa, nanging kadhang ora cocok karo kekarepane. “Bapak! Mangke kula mlebet SMP Karang Pucung mawon, nggih!“ omongeNovising lagi lulus SD 14 Gontawangi. “ Iya-iya….” Bapak mbombong-mbombongi. “Bapak, kula milih mlebu SMA 2 Purwokerto mawon nggih, soale sekolahanipun terkenal favorit,” guneme Gatot marang bapake. ”Ngrembuk bab napa, Kang? pitakone bapake Darmin…” Ngrembuk bab sekolah….”omonge Bapake Gatot.
“Lah keleresan niku,…. Critane kula niki ajeng nyuwun tulung kalih bapake Gatot.”
“Lah niku , kajenge kula niku ajeng nyuwun tulung kalih Bapake Gatot,
mesakake Darmin… yen arep nyogok sakmono akehe langsung wae karo kepala sekolahe! Syukur yen kepala sekolahe sipate padha karo njenengan, seneng dhuwit amplop sogok suap, lha yen kepala sekolahe kuwi wonge
akhire, kuwi urusane Bapake Darmin ….Muga-muga ben diparingi eling !
ditemokake tiwas ing salah sijine kamar ing hotel ing kutha Mataram kanthi kahanan overdosis sabu-sabu.
peparinge Kyai Muchlisin enggal tak waca umat-umet-umet-umet, ora ana sing ngerti yen aku lagi maca lafal.Bubar maca lafal, mripatku kuwi tak ucek-ucek kaping pitu, let sedhela mak byar wis ana kahanan kang nggumunake atiku.
20) Wacan kang nggambarake kanthi cetha sawijining kahanan (objek) diarani….
“Iya-iya, sabar sedhela, aku tak mangkat mrana.” Karo mlayokake pikepku, nganti ora tak rasa pikepku mbandhang satus kilometer per jam, merga dalane lurus tur wis rada sepi merga bengi. Bareng wis meh tekan cedhak lapangan desa Karang Endah, saka kadohan kena sorot lampu jauh pikepku, katon ana toyota kijang superkap ijo lumut mandheg neng suketan pinggir aspalan.
Wacanen crita ing ngisor iki kanthi patitis! (soal no 36-40)
Jaka Bodho luru kayu menyang alas. Kaya adat sabene, anggone tumandang gawe sinambi rengeng-rengeng. Kaya mengkono mau bisa nuwuhake rasa seneng. Emba kagete Jaka Bodho, bareng meruhi ana wanita ayu kang sumendhe ana sangisore wit gedhe. Wanita ayu kang kaya Dewi Ratih pindhane nuli dicedhaki banjur dibopong ,kagawa bali. Tekan ing ngomah, wanita mau diturokake ing senthong. Wayah surup ibune Jaka Bodho mambu ganda badheg, bareng digoleki tibake gandha mau asale saka awake wanita ayu iku. Ibune Jaka Bodho kandha yen wanita ayu mau wis mati , buktine ganda badheg mau asale saka wanita ayu kuwi. Jaka Bodho age-age mbopong wanita mau banjur dikilekake
Bodho nangis ngguguk banjur mbopong ibune perlune arep dikelikake ing kali, bola-bali ibune oncat supaya dicolake nanging Jaka Bodho malah saya kenceng anggone nyekeli lan saya rikat anggone lumaku. Bareng tekan kali ibune dijorokake ing kali, plung lap. Stleraman ibunewisora katon maneh.
42. Sluman , slumun , slamet. Yen tinulis nganggo
wtimpnHnpe/tpnH/[gobelh.[fwipujwtifipunF|tG/w[fni=r[f[nNor
[somlnF[fosP][msWriai=ngrmnF]k.
II. Pitakon-pitakon ing ngisor iki wangsulana kanthi bener!
1. Apa kang sinebut wacana deskripsi? Cethakke ciri-cirine wacan dreskripsi!
2. Gawenen pengalaman pribadhimu sing nyengsemake paling sithik gunggunge telung paragraph (saparagraf kurang luwih limang ukara)!
3. Wacan ing ngisor iki salinen nganggo aksara latin.
?fu/mgtiaikuafi[np]bufu/yufn.wt[k[so[mB=
sing penting sampean sabar menjalani urip. Nerimo ing pandume Gusti. Ojo kakehan sing dipikir, kabeh iku wis ono garis uripe. Sing penting kerja sing tenanan lan sabar.”
“Le, sing penting sampean sabar menjalani urip. Nerimo ing pandume Gusti. Ojo kakehan sing dipikir, kabeh iku wis ono garis uripe. Sing penting kerja sing tenanan lan
NIAT INGSUN AMATEK AJIAN SEGORO GENI …DIIJABAHI MARANG GUSTI KANG NGGADHA GENI …AMARGA INGSUN ANYAKSENI …SIRO KANG KASEBUT RATUNING GENI …SIRO KANG KASEBUT JAGADE GENI …SIRO KANG KASEBUT SEGORONE GENI…RATUNIRO … RATUNING GENI …JAGADNIRO … JAGAD GENI ..SEGORONIRO … SEGORO GENI
Museum Nasional Sejarah Alam (National Museum of Natural History) minangka muséum ingkang dipunkelola Lembaga Smithsonian, dumunung wonten ing sisih ler National Mall, Washington, D.C., Amerika Serikat.
Museum mameraken langkung saking 125 yuta spesimen tetuwuhan, kewan, fosil, mineral, watu, meteorit,saha peninggalan budaya. Museum punika minangka muséum paling misuuwur angka kalih saking sadaya muséum ingkang dipunkelola Lembaga Smithsonian. Sajumlah 185 ilmuwan sajarah alam wonten ing ngandhapipun naungan muséum minangka tenaga paneliti. Para ilmuwan kacathet minangka kelompok ilmuwan kanthi cacahing anggota ingkang paling kathah sakdonya babagan bidang panaliten sajarah alam saha budaya.
2.1 Aula géologi, batu mulia, saha mineral
Museum punika kabangun ing taun 1910, gedungipun karancang déning arsitek Hornblower saha Marshall. Gedungipun karancang kanthi gaya arsitektur neoklasisisme, saha dipunbangun ing sisih ler National Mall ing Constitution Avenue minangka bageyan saking rencana pambangunan Washington D.C. ingkang dipundamel déning Komisi McMillan taun 1901. Nalika taun 2000, Kenneth E. Behring nyumbangaken dana sajumlah AS$80 yuta (sumbangan paling ageng ingkang nate dipuntampi muséum). Saderengipun Behring ugi nate nyumbang AS$20 yuta kangge modernisasi gedung.[1][2]
Pameran batu mulia ingkang dipunadani muséum nalika taun 2005 kanthin nama "Butterfly of Peace". Pameran punika minangka pameran ingkang pisanan wonten ing
koleksi paling wigati ing donya. Koleksinipun kasungsun saking batu mulia paling misuwur ing donya, kalebet Berlian Hope saha batu safir ingkang winastan Safir Bintang Asia. Museum kagungan langkung saking 15 ewu batu mulia, 350 ewu batu mineral, saha 300 ewu tuladha batuan saha bijih. Kejawi punika, Smithsonian kagungan antawiis 35 ewu meteorit ingkang dipunanggep minangka salah sawijining koleksi paling jangkep sakdonya. Berlian Hope inggih punika salah satunggaling bintang pameran. Bobotipun 45,52 karat saha dipunpercaya minangka berlian ingkang mbekta nasib ala tumrap ingkang kagungan. Nalika dados gadhahipun individu, meh sadaya pamilik Berlian Hope ngalami mangsa susah babagan bea saha kapeksa nyade berlian punika. Safir Bintang Asia minangka safir paling ageng ing donya, asalipun saking Sri Lanka sah bobotipun 330 karat. Koleksi Aula Géologi, Batu Mulia, saha Mineral antawisipun saking Washington A. Roebling (pandhiri Jembatan Brooklyn) ingkang nyumbang 16 ewu spesimen, Frederick A. Canfield nyumbang 9 ewu spesimen, saha Dr. Isaac Lea ingkang nyumbang 1312 batu mulia saha mineral minangka dados
sampun tambah kali lipet antawising 40 taun pungkasan (190 ewu spesimen dados langkung saking 570 spesimen ing taun 2008). Kejawi rangka asli dinosaurus ingkang sampun dados fosil, Aula Dinosaurus kagungan model replika. Antawisipun replika dinosaurus ingkang sampun dipundamel inggih punika Tyrannosaurus Rex ingkang adhep-adhepan kaliyan Triceratops.
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Oh God, Bestower of the Blessings of the Swazi iku lagu kabangsané Swaziland.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.21, 9 Maret 2013.
Sing tuo akeh dusone, Sing enom akeh lupute
kamangkara Tan samanya pangucape Lewih anuhun bendu Atunira taha managih Dening geng ing sakarya Kang sampun
kaya-kaya weruha Mangke ki andhe-andhene Awarna kadi kuntul Ana tapa sajroning warih Meneng tan kena obah
sumambar angeng gawe Kawruhana den estu Sariranta pon tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
Isun lan riko susah seneng bareng nyonggo
kesuwun kula sampunmrisani panganan mendhoan khas banyumas sing bleketaket tapi esih ana sing kurang gembus goreng sing
ing Indonésia,VOC nduwé sebutan populer Kompeni utawa Kumpeni.[5] Istilah iki dijupuk saka tembung Compagnie ing njerone jeneng jangkep perusahaan iku ing basa Walanda.[5] Nanging rakyat Nuswantara luwih kenal yèn Kompeni iku tentara Walanda
ya iku kanggo “nimbulake bencana marang para musuh lan kanggo keamanan tanah air”.[3] Sing dimaksud musuh nalika iku ya iku Portugal lan Spanyol sing nalika wayah Juni 1580 nganti Desember 1640 ngabung dadi siji kakuwatan sing arep ngrebut dominasi perdagangan ing Asia.[3] Kanggo sawetara waktu, kanthi VOC bangsa Walanda isih nganakake hubungan apik karo masyarakat Nusantara.[3]
Hak istimewa[besut | besut sumber]
Sanadyan sejatine VOC iku organisasi kang ngurusi adol-tinuku,nanging nduwèni kaistimewaan merga éntuk dukungan saka nagara lan diwenehi fasilitas-fasilitas sing istimewa.[6] Tuladhane wae VOC éntuk nduwé tentara,éntuk nganakake negosiasi marang nagara liya, kaya dene nagara njroning nagara.[6] Hak-hak istimewa sing kapacak ana ing Oktrooi (Piagam/Charta) tanggal 20 Maret 1602 kalebu ing njerone ya iku [6] :
Hak monopoli kanggo adol tinuku lan mayang ana ing wewengkon sisih wetan Tanjung Harapan lan sisih kulon Selat Magelhaens sarta nguasani perdagangan kanggo kepentingane dhewe;
Hak kedaulatan (soevereiniteit) saengga bisa nglakokake tindakan kaya-kaya hake nagara kayata:
ngrebut lan njagongi laladan-laladan asing ing luar Nagari Walanda,
déning pamaréntah Walanda.[4] Bubare VOC jalaran alesan ing ngisor iki [4]:
Akèh biayakang dienggo lan jarang ana sumber pendapatan. Biaya kang diwetokake ya iku biaya
Akèh biaya kanggo nggaji pegawé mergane kekuasaan nuswantara sing jembar mesti butuh pegawé akèh lan wragad kanggo mbayar pegawénen mau.
Pembayaran Devident (keuntungan) kanggo kang nyekel saham melu nggawé abot sawise pemasukan VOC suda akeh
Pangowahan kondhisi pulitik ing Walanda merga ngadege Républik Bataaf 1795 sing demokratis lan liberal sing nganjurake perdagangan bebas.
Nganggo alesan ing dhuwur mau tanggal 31 Desember 1799 dalah 136,7 juta gulden lan pasugihan sing diditinggal arupa kantor dagang, gudang, benteng, kapal sarta laladan kekuasaan ing Indonésia[6][7].
^ netsains.com(dipunundhuh tanggal 23 mei 2011)
^ a b c d e (id)www.scribd.com(
^ a b c d id.shvoong.com(dipunundhuh tanggal 23 Mei 2011)
^ (id)www.wikimu.com(dipunundhuh 23 mei 2011)
Dudonan Karya puniki manut sakadi paruman Maha Gotra Tirta Harum ring rahina Radite Klion Tolu Pinanggal Masehi 22 Mei 2011 magenah ring Pura Dalem Sila Adri Nyalian.
Paruman puniki kasarengin olih para Penglingsir, Pamangku , MGTH Gianyar, MGTH Klungkung, Utusan Dadia, lan Ketua
denga purnama indik punika Upacara Wali Agung Catur Murti Lan Pedudusan Alit.
Indik upakara seperti tabel ring sor puniki :
KETOPRAK SISWO BUDOYO P3RANG UCIL LUCU NGAKAK
VIDEO KETOPRAK SISWO BUDOYO P3RANG UCIL LUCU NGAKAK
"Hana ta wongira, babatanganira buyuting Nangka, aran Banyak Wide, sinungan pasenggahan Arya Wiraraja, arupa tan kandel denira, dinohaken, kinon Adipati ing Songenep, anger ing Madura wetan"
Dantumadeel, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 19.762 jiwa.
BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngGerokgak, BulèlèngKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.37, 16 April 2017.
Awan Oort utawa basa Inggris Oort Cloud iku lapisan paling jaba ing sistem tata surya, dadi kayatha selimut sing nyelimuti tata surya. Nek dibandingke karo bumi, Awan Oort iku dadi mirip atmosfer sing nyelimuti Bumi.
wah yo susah thol…. lha wong tukune ning endi ra ngerti. nggonku ora ana sing adol.
tapii…yamaha kuwi boroz no? sukurlah nek ngono… (wis
nglangkahi takdire sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya.Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran.Tanah Jawa kalungan wesi.Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakeyan lanang.Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng nyalah.Ora ngendahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung ngutamakke dhuwit.Lali kamanungsan.Lali kabecikan.Lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak.Akeh anak wani nglawan ibu.Nantang bapa.Sedulur padha cidra.Kulawarga padha curiga.Kanca dadi mungsuh.Akeh manungsa lali asale.Ukuman Ratu ora adil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.Akeh kelakuan sing ganjil.Wong apik-apik padha kapencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.Luwih utama ngapusi.Wegah nyambut gawe.Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Wong bener thenger-thenger.Wong salah bungah.Wong apik ditampik-tampik.Wong jahat munggah pangkat.Wong agung kasinggung.Wong ala kapuja.Wong wadon ilang kawirangane.Wong lanang ilang kaprawirane.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu padha ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol awake.Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.Randha seuang loro.Prawan seaga lima.Dhudha pincang laku sembilan uang.Akeh wong ngedol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku.Njabane putih njerone dhadhu.Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.Akeh udan salah mangsa.Akeh prawan tuwa.Akeh randha nglairake anak.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne.Agama akeh sing nantang.Prikamanungsan saya ilang.Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.Akeh laknat.Akeh pengkianat.Anak mangan bapak.Sedulur mangan sedulur.Kanca dadi mungsuh.Guru disatru.Tangga padha curiga.Kana-kene saya angkara murka.Sing weruh kebubuhan.Sing ora weruh ketutuh.Besuk yen ana peperangan.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener.Pengkhianat nikmat.Durjana saya sempurna.Wong jahat munggah pangkat.Wong lugu kebelenggu.Wong mulya dikunjara.Sing curang garang.Sing jujur kojur.Pedagang akeh sing keplarang.Wong main akeh sing ndadi.Akeh barang haram.Akeh anak haram.Wong wadon nglamar wong lanang.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.Akeh barang-barang mlebu luang.Akeh wong kaliren lan wuda.Wong tuku ngglenik sing dodol.Sing dodol akal okol.Wong golek pangan kaya gabah diinteri.Sing kebat kliwat.Sing telah sambat.Sing gedhe kesasar.Sing cilik kepleset.Sing anggak ketunggak.Sing wedi mati.Sing nekat mbrekat.Sing jerih ketindhih.Sing ngawur makmur.Sing ngati-ati ngrintih.Sing ngedan keduman.Sing waras nggagas.Wong tani ditaleni.Wong dora ura-ura.Ratu ora netepi janji, musna panguwasane.Bupati dadi rakyat.Wong cilik dadi priyayi.Sing mendele dadi gedhe.Sing jujur kojur.Akeh omah ing ndhuwur jaran.Wong mangan wong.Anak lali bapak.Wong tuwa lali tuwane.Pedagang adol barang saya laris.Bandhane saya ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing bengkong bisa nggalang gedhong.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.Ana peperangan ing njero.Timbul amarga para pangkat akeh sing padha salah paham.Durjana saya ngambra-ambra.Penjahat saya tambah.Wong apik saya sengsara.Akeh wong mati jalaran saka peperangan.Kebingungan lan kobongan.Wong bener saya thenger-thenger.Wong salah saya bungah-bungah.Akeh bandha musna ora karuan lungane. Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababeAkeh barang-barang haram, akeh bocah haram.Bejane sing lali, bejane sing eling.Nanging sauntung-untunge sing lali.Isih untung sing waspada.Angkara murka saya ndadi.Kana-kene saya bingung.Pedagang akeh alangane.Akeh buruh nantang juragan.Juragan dadi umpan.Sing suwarane seru oleh pengaruh.Wong pinter diingar-ingar.Wong ala diuja.Wong ngerti mangan ati.Bandha dadi memala.Pangkat dadi pemikat.Sing sawenang-wenang rumangsa menang.Sing ngalah rumangsa kabeh salah.Ana Bupati saka wong sing asor imane.Patihe kepala judhi.Wong sing atine suci dibenci.Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat.Pemerasan saya ndadra.Maling lungguh wetenge mblenduk.Pitik angrem saduwure pikulan.Maling wani nantang sing duwe omah.Begal pada ndhugal.Rampok padha keplok-keplok.Wong momong mitenah sing diemong.Wong jaga nyolong sing dijaga.Wong njamin njaluk dijamin.Akeh wong mendem donga.Kana-kene rebutan unggul.Angkara murka ngombro-ombro.Agama ditantang.Akeh wong angkara murka.Nggedhekake duraka.Ukum agama dilanggar.Prikamanungsan di-iles-iles.Kasusilan ditinggal.Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi.Wong cilik akeh sing kepencil.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit.Lan duwe
dianggep perak.Emas diarani tembaga.Dandang dikandakake kuntul.Wong dosa sentosa.Wong cilik disalahake.Wong nganggur kesungkur.Wong sregep krungkep.Wong nyengit kesengit.Buruh mangluh.Wong sugih krasa wedi.Wong wedi dadi priyayi.Senenge wong jahat.Susahe wong cilik.Akeh wong dakwa dinakwa.Tindake manungsa saya kuciwa.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Hore! Hore!Wong Jawa kari separo.Landa-Cina kari sejodho.Akeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman ora keduman.Sing keduman ora eman.Akeh wong mbambung.Akeh wong limbung.Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
inggih punika pasta lombok ingkang dipunginakaken kanggé masakan Koréa kanthi bahan utaminipun punika beras ketan lan bubuk lombok ingkang sampun nglampahi proses fermentasi [1]. Kanthi tradisional, fermentasi gochujang dipunwontenaken ing plataran griya kanthi wadah tempayan tembikar mawi ukuran ingkang ageng. Papanipun dipunsukakaken wonten ing alas saking susunan watu ingkang dipunwastani jangdokdae (
Ciri khas saking gochujang punika raosipun ingkang pedes radi legi sanajan katingalipun abrit sanget. Wonten ing Korea, gochujang punika bumbu ingkang wigati sanget. Asal usul tembung gochujang saking gochu (
Tiyang Korea dipunprakirakaken wiwit tepang kalihan lombok nalika taun 1700-an. Miturut Jungbo Sallim geongje (
gochujang dipundamel saking campuran bubuk lombok, bubuk ketan lan pasta dangsul ingkang dipunsimpen dumugi mateng ing ngandhaping srengéngé. Resep damel gochujang punika saking abad kaping 18 mirip kalihan resep saking abad kaping 19 dumugi sapunika.[2]
Bahan baku lan resep gochujang bènten-bènten miturut zaman lan dhaérahipun, saged saking campuran manéka jinis glepung kadosta dangsul, gandhum, milet. Bubuk lombok, sarem pawon, lan kecap asin, lajeng dipunmatengaken kanthi cara fermentasi. Minangka asiling fermentasi, raos pedes dados kirang, lan beras ketan dados legi. Sanajan mekaten, sapérangan produsen ugi nambhakaken gula saking beras utawi gula pasir.
Kejawi minangka bumbu ingkang wigati kanggé manéka jinis masakan Korea, gochujang ugi dipuncampur kalihan sekul lan dipunudhak kados nalika dhahar bibimbap. Gochujang punika bumbu kanggé damel jjigae (gochujang jjigae), ngekom daging (gochujang bulgogi), damel tteokbokki, lan minangka penyedap nalika damel naengmyeon. Saus cocol saged dipundamel saking campuran gochujang, kecap asin, bawang, lan minyak wijen. Saos chogochujang (
dipundamel saking campuran gochujang kalihan cuka lan wiji wijeng. Saos punika dipunginakaken nalika dhahar hoe lan hoedeopbap. Ssamjang (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gochujang&oldid=1118407"	Kategori: Olah-olahan KoréaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
seda, iya iku kang rawuh ing Kaligradwipa, lan banjur mulang agama Islam marang wong bumi.
Sawuse panjênêngane kang miwiti mulang agama Islam nuli Radèn Rahmad rawuh, kang ingaran wayahe nata ing Ciyampa, (ing layang babad tanah Jawa muni: Cêmpa), iya iku sawijining nagara tanah Kamboja, kang dhèk samana gêgayutan among dagang karo tanah Jawa lan Majapait.
Radèn Rahmad nalika lagi yuswa 25 taun sowan marang ingkang rama alit asma: Ôngkawijaya utawa Brawijaya, nata ing Majapait
ing Palembang, banjur mandhap ing dharatan Grêsik kêpanggih lan sawênèhing bôngsa ngarab kang alim. Uwong Arab mau nêrangake manawa sêdya arêp anggêlar mungguhing piyandêle agama Mukhamad sarta sêdya anyirnakake agama Indu ing tanah Jawa sisih wetan. Awit saka iku Radèn Rahmad banjur nyakabat lan banjur sowan Ôngkawijaya (Prabu Brawijaya) uga prêlu arêp nandukake kêkarêpane. Nanging sang prabu ora karsa manjing agama Islam. Ewadene sang Prabu malah angganjar marang Radèn Rahmad (putra kapenakane) diwênangake ngêrèh wong 3000 ing Ngampèl (Surabaya). Wiwit mau Radèn Rahmad banjur anggêlar agama Islam uga tindak marang padesan kang cêdhak lan pulo Madura, kang dirawuhi dhisik ing desa Arosbaya.
Dhèk samana ing praja Majapait bangêt misuwur ing panguwasane, nanging sawise tumindak sawatara taun banjur suda, putra wayahe padha têtumpêsan seda. Tinêmune ing saiki ananing patilasan-patilasan ing kono, kari arupa patilasan kadhaton kang saprene isih pinundhi-pundhi utawa inganggêp elok dening para têdhak turune.
Sapa kang wus tau marang ing Ondêr Dhistrik: Trowulan Abdeling Jombang, ing kono bisa nyumurupi patilasan-patilasan kuna, dumunung ing desa Watês umpak arupa saka watu tilas kadhaton lan banjur bisa angira ing atase panguwasa dhèk jaman Majapait.
Ana manèh patilasan kang bangêt misuwure, aran: Bajangratu. Patilasan mau arupa lawang gêdhe bangêt (Gapura) kang dadi lawang anjog marang omah gêdhe. Saka piyandêle wong, manawa ana wong ngadêg ana sacêdhaking patilasan kono, bakal nêmahi sangsara. Ing kono mau dunung pasareane ingkang ibu Radèn Rahmad aran Putri Ciyampa. Radèn Rahmad piyambak sinêbut ing ngakèh jêjuluk Kangjêng Sinuhun Waliyolah, seda sumare ing Ngampèl kang saprene pasareane pinundhi-pundhi lan kanggo jiyarahing wong akèh.
Sasedane Radèn Rahmad kang gumanti: Radèn Paku iya Prabu Sèdmata Giri Kadhaton putrane wong bôngsa Ngarab mijil saka putrining nata ing Blambangan. Nalika timure panjênêngane dilêbêtake ing pêthi banjur kacêmplungake ing sêgara, ing pangira wus mêsthi minôngsa ing baya. Nanging mungguhing Pangeran kang sipat esa, tansah mayungi marang titahe kang lagi ginawe lêlakon iya iku prêlu bakal dadi wong pinunjul kang piniji ing Pangeran amratakake agama Islam ana ing Praja Blambangan. Mungguh ing lampahane kacarita mangkene:
Sawênèhing sudagar wadon aran Nyai Patih ing Grêsik misuwur ing kasugihane. Nuju sawiji dina ing wayah esuk nyai sudagar kongkonan bature wong Kamboja kalawan anggawa prau. Lakune wong Kamboja mau ana ing dalan nêmu pêthi kampul-kampul ana ing banyu, ing jêro isi bocah, banjur diwèhake nyai patih. Bocah mau banjur dipèk anak angkat dijênêngake: Sêmbadra. Barêng wis diwasa, puruita marang Radèn Rahmad iya Sunan Ngampèl, ing taun 1387 panjênêngane wangsul marang Giri, lan banjur jumênêng dadi wong brata kang nindakake piandêle.
Sajrone taun 1409 panjênêngane jumênêng Waliyolah, lan banjur nindakake damêlan ing sawênèhing panggonan. Barêng taun 1428 seda ana ing Girigajah, iya iku sawênèhing gunung dhuwur ing sacêdhake Grêsik.
muhammadiyah mbiyen ono jenenge buku kegiatan, isine koyo agenda ramadhan tp minus puasa karo traweh gantine jam sholat, ngaji pirang ayat,
Sugeng Rawuh wonten ing Solo, sampun kesupen sinau boso jawi alus wonten mriko.*
Reply	dewa subamia says:	September 16, 2012 at 2:35 am	matur suksma, nganinin indik tulisan punika yan piragin titiang antuk nambete kalkintang,
ring Pura Dalem Tangkeban genah Ipun ring Dawan Kelungkung,sakewanten akeh semetone nenten
inggih punika Sri Kerta Rajasa sane kautus olih
wenten, pemangku dados pangemong irika galah dereng wengi sampun ten wenten ring Pura. Tyang dados
Tegal Rembang Serang Ponorogo Pekalongan Demak Lebak Banyuwangi Kendal Pemalang
gedhek wae_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Fri Mar 09, 2012 5:52 pm melu nyengkuyung, ... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Fri Mar 16, 2012 5:51 pm sing penting isih ono smangate, tinimbang ura... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Kaputren, Sunan Gunung Jati, langsung memanggil Kanjeng Ratu Kidul atau Dewi Nawang Wulan, puteri Prabu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blaricum&oldid=1024971"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.50, 11 Maret 2016.
diwenei gagah waras wae mas karo seng kuoso :;89:wah nak kuwi we arepo pas ora Ultah yo tetep njaluk bagas waras no...nak aku Ultah pengin dikado kaos putih gambar Mickey Mouse po Donald Bebek ngono.....jian pengin tenan aku...(sopo ki sing arep ngado
sampun cekap,lan kulo matur nuwun sanget. :o*00: :o*00: :o*00: Nduk MusheeKorLapLokasi : Kepek 1Reputation : 3Join date : 19.06.08Subyek: Re: Kalau Ultah pengen Kado apa? Mon May 18, 2009 10:17 pm her man wrote:Nek kulo
luwih kepenak, gampang nyanthel ning utek.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
online karo seko konco2 sing luwih mapan.. ya wis apik kuwi..ilmu sing oleh nang sekolahan ki cen kurang nek nggo urip...mula menungsa iku kudu SMART STREET....golek kepinteran neng ndalan.... wiwidHanSipLo
ya wis apik kuwi..ilmu sing oleh nang sekolahan ki cen kurang nek nggo urip...mula menungsa iku kudu SMART STREET....golek kepinteran neng ndalan....Ya dungakne wae mbah ben ilmune iso
muga2 nasib uripku mujur, sadurunge mujur ngalor,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI sacho_ekaPenga
donya iki ana manpangate.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Iki wis meh jam rolas pas wayahe sujud nyang nggone Gusti ingkang Murbeng Dumadi.
langkung kulo tiyang wonosari badhe tumut rembug....
Nderek gabung mas2 sekalian... Kulo lare saking tlatah gunung nderek ngregengaken kemawon...sugeng nepangaken
Wonosarinipun pundi mas? Sami kulo nggih lare nggunung...cerak watu adoh ratu...kulo wonten gading playen...sugeng
Wong gawean saiki ae angele koyo ngene. Aku slamet dunyo-akhirat selama dadi wali kota ae wis seneng. (gun/c10/
TEBAK ID diatasmu klo lagi online Thu Mar 08, 2012 5:28 pm ning mung sithik ura koyo nduwurku ukeh,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
° Dadi awak e dewe wae ..mesemm seng maniss 😂😂
bar kamera liyane..soko megapixl sing cilik2 sik.. Pricelist Maneh...Kamera
prof. Ing., PhD.Belčáková Ingrid, doc. RNDr., PhD.Benko Vladimír, prof. Ing., PhD.Bielek Boris, prof. Ing., PhD.Bilčík Juraj, prof. Ing., PhD.Binek Kamil, Ing.Bisták Andrej, Ing.Borecká Eva, Ing. arch.,
Ing., PhD.Hanuliak Peter, Ing., PhD.Hašková Veronika, Ing., PhD.Hlavčová Kamila, prof. Ing., PhD.Hodáková Dominika, Ing.Hollý Ivan, Ing., PhD.Holubec Michal, Ing., PhD.Hraška Jozef, prof. Ing., PhD.
Rum 4:21 | Bapa Abraham pretyaya terus nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné marang dèkné. Pengandelé ora suda blas, malah tambah mantep. Gusti Allah pantyèn kagunggung sangka pengandelé Bapa Abraham, awit dèkné pretyaya tenan nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné.
Sites » tempek.tembem » Koleksi bokep spesial tempek tembem
Koleksi bokep spesial tempek tembem | tempek.tembem
Koleksi bokep spesial tempek tembemMafia berkeley pengkhianat negara yg embokneancok tenanThis
freehand tool.Peh suwe-suwe kok kesel ya nggawe tutorial iki… tak leren diluk. Ndelok
Janger Cilik Banyuwangi Lakon MINAK JINGGO NAGIH JANJI
Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraNumpak andhong ning Kotagede,
nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,
njaluk samudra pangapuramu kang jembarNagara tentrem amarga para satria pinandhita,
Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaNing gunung ketur tuku bolah,
nafsu amarahku sing gawe bubrah.Udan-udan ngeyup ngisor wit gedhang,
kita raketke pasederekan ing dina riyadi.Pitik kate rupane putih
hawa-nafsu dikendali kanthi tobatGunung Imogiri papan rekreasi
langkung sekeca menawi kersa maringi pangapuntenIng dina fitri punika
sakdurunge luput kula klentir ing banjir pangapura.
sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.Naliko burung hantu pada dipulut,
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
Mosok montor apik kok ngono yo mbah..koyok dolanan ae..jenenge mesin kudu presisi opo meneh barang anyar..(tepuk jidat), nek ngebul2 wis bakar ae ..mumet tenan.
“Ingsun miwiti amuji, anyebut asmane Allah, kang paring murah ing donya mangke, paring asih ing akherat, dhumateng
alaikum salam…suwun dik, iki yo sik belajar kok…iki mayang sejarah 2004
mangkin anadhakaken ing kesma punika ing kanjeng gusti wus wawangunan silir sakehenya kang adiluhung anjenengaken ika pangraket jalu lan
lha saiki wae seken jik tekan 30munggah
sakderenge nyuwun ngapunten, kisanak niku ngrabage pundi. kulo sangking ngaglik. nyuwun sewu.
Artikel pinilih | Gambar pinilih | Panggonan pinilih | Kutipan | Kategori | Apa wis ngerti? | Gapura liyané
Geografi kuwi asal saka tembung Basa Yunani yaiku gê utawa Bumi lan graphein utawa nulis/njelasaké. Geografi iku èlmu bab panggonan utawa lokasi ing planet bumi sing dikaitaké karo wangun-wangun fisik ing lumahing bumi lan manungsa. Lokasi lan wangun-wangun fisik lumahing bumi iku gampang dipirsani saka péta, mulané akèh kang duwé pemahaman (sempit) yèn geografi iku padha karo ilmu péta mangka péta iku mung salah siji saka perangkat geografi.
Ethiopia ndarbèni sajarah kang paling jangkep minangka negara mardika ing bawana kasebut. Minangka negara paling tuwa ing donya, kawasan Etiopia uga minangka salah siji panggonan peradaban kang paling wiwitan ing donya. Pamaréntahan Etiopia pisanan diwangun udakara taun 980 SM lan nampa agama Kristen ing abad ka-4 M. Negara iki cukup unik yèn dibandingaké karo negara-negara Afrika liyané amarga ora naté dijajah
kadhaulatané manèh sawisé nanda tangani Prajanjèn Britania-Ethiopia ing Desember 1944. Ethiopia biyèn naté dijenengké Abisinia.
saéngga negara iki arep mbuka rangkaian perayaan nyambut milenium katelu adhedhasar penanggalan kalendher kasebut. Negara ing Sungu Afrika iki migunakakén kalender Julian kang kèri watara 7 tahun dibandingaké karo kalendher Gregorian kang luwih umum dipigunakaké ing donya[1]. Tutugé
Cithakan:Gapura:Geografi/Gambar pinilih/04 2017
...yèn lapisan watu pasir (gambar) kang saiki katon ing Canyon Escalante ing negara bagéan Utah Amérika Sarékat kuwi nglumpuk jroning mangsa Mesozoic, nalika tlatah iku katutup déning gunung pasir watara 180 nganti 225 yuta taun kapungkur?
...yèn Firth of Clyde kuwi cagar alam kanggo manuk segara kang sapisanan ing Britania Raya?
...yèn Amsterdam nduwé sabuk concentric saka kanal kang ngubengi kutha mau?
...yèn Kali Korotoa, ing Rajshahi Division, Bangladesh, biyèn arupa kali gedhé lan dianggep suci?
...yèn indhustri sillon (pabrik waja) ing Belgia kuwi minangka kang pisanan dadi dhaérah industri ing dharatan Eropah?
Barabudhur (basa Indonesia: ‘’Borobudur’’), iku jenengé sawijining candhi Buddha sing panggonané ing Kabupaten Magelang, provinsi Jawa Tengah. Lokasi candhi iki kurang luwih 100 km ing sisih kidul-kuloning Semarang lan 40 km ing sisih lor-kuloning Yogyakarta. Candhi iki yasané
wong jowo iku golek tuek...sing dominan pisah wae..yen wayahe pakan diumbar wae..mangan nang isor wae..ra sah dicampur nang kandang..iso2 sing kalahan ga mangan...wis umume umuran semono kui podo golek tuek...
Ker Ayas ndek Amrik nggawe ngene2 iki lho ker. Ga rugi nggowo cetok karo pacul
"Seneng iso mulih Njawa. Simbah mbiyen ora iso, merga ora duwe duit, saiki putune iso dolan mrene (
TagsFrench BukakeHentai BukakeCum BukakeBody BukakeMilf BukakeBlonde BukakeIndian BukakeCreampie BukakeBoy BukakeGirl Bukake
Ngelingono Artis: Manthous11. Lirik Lagu Snsd amp
Fredly22. Lirik Putro Nuswantoro – Manthous Anakku sing bagus dhewe
Aja-aja kowe ngamuk ning papan liya ! Malah ana sing kandha, kowe ora bakal mlebu sekolah maneh, saben dina
Kanggo ngleluri basa lan budaya jawa, prayoga wong Jawa uga tansah ngopeni basane, sastra dalasan budaya mau, supaya ora kelangan kajene Wong Jawa. Bangsa manca wae akeh sing padha nyinau bab iki, lha kok malah awake dhewe nyingkur. Jarene kuna, kolot, tradhisional. Iku panemu kang ora bener. Ora kena isin lan mindher rikala migunakake Basa Jawa. Kudune malah bombong amarga manut asil panaliten saka UNESCO, pranyata Basa Jawa nglungguhi urutan kang kaping 11 ing antarane ”Bahasa-Bahasa Besar di Dunia“ mangkono manut andharane Bapak DR. M. Sudi Yatmana salah sawijining pakar basa Jawa saka Semarang Panaliten mau lelandhesan marang:
lumantar Deklarasi Paris Rikala taun 2000 kepungkur, kang dipengeti kanthi nggelar upacara “Peringatan Hari Bahasa Ibu Internasional” (PHBII)
19. Dolanan ing kepramukaan kuwi luwih diutamake dolanan praktis kang ndhapuk rasa dhisiplin, patriotic lan mantepake mental kanggo urip ing tembe mburi.
28. @=j=e%[zr!\Adi%#iA/ym=@u!&r:4:
30. Akeh bangsa manca sing nyinau basa jawa, tembung kang kagaris ngisor yen ditulis nganggo
Nuwun, tumanggap pangandikanipun Bapak Hariwisnu ,
minangka sesulihipun Ibu saha Bapak Haryo Wicaksono, kula kadhawuhan tampi pasrahing pengantin kakung.
32. Nitik isine, sesorah ing ndhuwur kalebu sesorah…
33. Pasrahing pengantin lumrahe katindakake dening …
41. Ing carita carangan Laire Jabang Tetuko, ora ana kang bisa nigas tali pusere jabang Tetuko
Kocapa ing sawijining dina kaloro anak lanange sowan ramane nyuwun priksa dene mbakyune Dewi Anjani duwe dolanan Cupu Manik kang bisa kanggo ndeleng donya saisine. Sanalika Resi Gotama kanepson marga ngira garwane isih sesambungan karo Bethara Surya. Dewi Windradi ditakoni mung mbisu wae. Malah ndadekake muntabe Resi Gotama. Pungkasane kang garwa disotake malih dadi watu nuli ditendhang tumeka alas Dhandhaka.
Putra-putrine banjur nangis, njalukake pangapura. Emane beraswisdadi bubur, Dewi Windradi bisa malih manungsa maneh mbesuk yen ana Perang Pandhe Negara Ngalengka. Cupu Manik banjur dibuwang menyang alas, ora dinyana playune nyemplung ing tlaga kang banyune kinclong-kinclong. Playune Cupu pijer dioyak dening anake nganti direwangi nyemplung lan slulup. Bareng ora ketemu nuli mentas nanging leloronewismalih dadi kethek malah padha gelut adu kasekten. Mangkana uga Dewi Anjani kang teka keri, saking panase dheweke enggal-enggal wisuh lan raup. Kaya ngapa kagete dene raine lan tangane thukul wulu kaya kethek. Dewi Anjani banjur ngerti sapa sing lagi perang tandhing ora liya kakange kangwismalih rupa dadi kethek.
1. Gaweya sesorah atur pasrah pangantin bab
Wau ta, satriya ing Pringgodani kang asesilih Raden Tetuko. Eling-eling putra panenggake
?miturutBbf\@=je=r#u
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stede_Broec&oldid=962374"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
iki pungkasan diowah nalika 14.17, 29 Februari 2016.
Kaputren, Sunan Gunung Jati, langsung memanggil Kanjeng Ratu Kidul atau Dewi Nawang Wulan, putri Prabu Siliwangi,
SUNMORI, ngatos-atos nggih. Pangapunten kulo mboten saged tumut turing amargi
Pripun kabare? Kakang ayun ning pundi?
Referesni[sunting | sunting sumber]
^ Tim Jurnalistik Kompas. 2008. Ekspedisi Anjer-Panaroekan. Jakarta : Kompas Media Nusantara
Mar 04, 2012 1:03 pm sing jelas ora nyolong dhuwite bendol. apa kowe adol miras ndol...
Bp. Hadi Sumarto ingkang ngemban wajib luhur wonten madyaning pawiwahan ingkang
sarira saking Bp. Rusli saking Gresik saderengipun kula matur menggah wosing
gati, wonten ngarsa panjenengan, langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur
wonten ngarsa dalem Gusti Ingkang Maha Agung, inggih awit saking panjenengan
kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu hanetepi darmaning
agesang wonten madyaning bebrayan ing kalenggahan punika kanthi pinayungan
karaharjan tebih ing sambikala. Wondhene wosing gati perlu kula aturaken wonten
temanten kakung inggih sekar cepaka mulya sasele, karana putra temanten kakung
Nopiadi sampun samekta badhe netepi upacara panggih, ingkang punika sumangga
sekar cepaka mulya sasele inggih temanten kakung, kula aturaken dhumateng
panjenengan Bapak Hadi Sumarto bebasan sawergung asirah janma mangsa borong
kula sakadang temanten kakung, wonten kirang susilaning akrama miwah kirang
suba sita saha tuna dungkaping basa kula ingkang mboten
Masmulyanto's Blog | Ing ngarsa sung tuladha
SERAT KODRAT: Sing dadi tengering zaman édan: Wadoné pamèr aurat, Lanangé ngumbar syahwat
Sing laris jamu kuwat. Wong gedhé seneng maksiat, wong cilik padha nékad. kiai mlintir ayat mbelani wong murtad.
Wondéné padha ora tobat, wegah tirakat, malah nglakoni maksiat. milih pemimpin sing murtad
Rina wengi krungu sesambat, akèh wong mlarat, ora kuat ngingoni brayat
Konco mburi ora kerumat sing ora kuat terus ngendhat. Pejabaté padha khianat. Ketigo kaliné asat, yèn rendheng ngluwihi jagad, Lindhu keliwat liwat, Samodra munggah dharat. Mula manungsa bakal slamet tekan kiamat, Yèn jagad dirawat lan dirumat. Manembaha marang Gusti kang Makarya jagad. Qul huallahu ahad.
Makarya sing amanat, Niat lan giat Amrih bisa andum zakat
Ojo amung nyadhong berkat. Dhedharan sing khasiat Amrih tansah séhat walafiat, Ojo sakdremo ngumbar ilat. Mangga dipun semak kanthi khidmat Sinambi ngunjuk serbat, Amrih gesang mboten keraos awrat Mugi slamet donya lan akhirat..
Minterna wong bener..kuwi luwih gampang tinimbang mBeneraké wong pinter…
mBeneraké wong pinter..kuwi mbutuhké beningé ati…"
film rembang, gunung lasem, kabupaten rembang, Kecamatan Sedan Rembang, laksamana Cheng Ho, r.a. kartini, Refleksi, sejarah rembang, Sejarah
Tulisen cengkorongan wara-wara bab mengeti dinten Kartini!
Tulisen surasane wae saka cengkorongan sing bok anggit!
Nulis nganggo ukarane dhewe cengkorongan kangg wis digawe
Ditilik saka papan panggonan ukara pokok paragraf kasebut kalebu jinis paragraf ….
Ana pira jinising paragraf ditilik saka papan panggonane ukara pokok?
Gawenen paragraf deduktif kanthi ukara pokok rokok ngrusak mental generasi mudha!
Gawenen paragraf induktif kanthi ukara pokok sinau nggawe tempe.
Gawenen paragraph eksposisi kanthi ngisi kolom ing ngisor iki!
tau kokalami miturut basa kang trep unggah-ungguhe (ngoko andhap utawa karma)!
Tiyang sinau nabuh gamelan punika sayektosipun ngulinakaken lelagonipun gendhing, wondene gendhing punika pakempalanipun swanten warna-warni ingkang sampun linaras ateges winangun ing raos ngantos saged kepenak ing talingan.
Ukara jawa ing ngisor iki tulisen nganggo aksara latin!
Tulisen latar crita kasebut lan wenehana ukara panyengkuyung!
Tulisen alur cerita rakyat ing ndhuwur nganggo basamu dhewe!
struktur batin puisi kuwi cethake nganggo basamu dhewe!
Jateng Asli, kulo nggih mboten nyoblos (Golput) amargi pilihan meniko mboten maringi manfaat babar blasss……
Paling namung sesumbar janji pas kampanye, sakmangke menawi sampun
kalebu manuk ocèh-ocèhan cilik kang sakdurungé kalebokaké ing keluarga Turdidae (murai), ananging saiki kaanggep ing jinis Muscicapidae. Nduwèni rupa ireng lan putih, buntuté dawa lan kaangkat manawa sesaba ing lemah lan kadang uga nalika mencok. Manuk iki akèh tinemu ing Asia Kidul lan Asia Kidul-wétan. Umumé manuk iki akèh dunungé ing taman kutha, gampang dikenali merga ocèhané.
Manuk iki asring uga kaarani kucica kampung', murai, murai kampung lan ing basa Inggris
sumebare ing pulo Sumatra, kalebu pulo-pulo cilik ing sakupenge kaya pulo Simeulue, Nias, Batu, Bangka, lan Belitung; banjur ing Jawa Kulon, sarta wewengkon kidul lan kulon Kalimantan. Saliyane ing Indonesia, jinis iki uga sumebar ing Ujung Malaysia lan Thailand sisih kidul. Ras iki sering disebut minangka kacer dhadha putih, utawa
ya iku ing wewengkon wetan pulo Jawa lan ing Pulo Bali. Ras iki kalebu jinis kacer dhadha ireng, lan mung siji-sijine ras kacer dhadha ireng kang habitate ing sanjabaning pulo Kalimantan.
Copsychus saularis pluto[besut | besut sumber]
Ras iki sumebare mung ing Pulo Kalimantan, mligine ing sisih lor, wetan, lan wetan-kidul. Uga ana ing Pulo Maratua, ya iku pulo cilik sacedhake Pulo Kalimantan.
Pigunan[besut | besut sumber]
Godhong/Cucak ijo • Manuk Murai Batu • Merbah • Podang • Trujukan • Perkutut • Manuk Prenjak Jawa • Parkit • Srigunting
ingonRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.58, 6 Maret 2016.
PIngaku: Piye masteman: Gelem pitik joss gak kie koncoku meh nguruas kandang ameh pindah ngopeni manukaku: lha pitik apik gak masteman: apik mas pacek,e menang ping 10 7 kali ning pinggir 3 kali neng kalanganaku:lah sing di dol pitik umur pirang sasiteman: 3,5 sasinan mas kie ono 6 baturantai kabeh tapi kon jimok kabeh lha kowe meh jimok piro?aku: aku 2 wae. sijine piro mas?
pinggir 3 kali neng kalanganaku:lah sing di dol pitik umur pirang sasiteman: 3,5 sasinan mas kie ono 6 baturantai kabeh tapi kon jimok kabeh lha kowe meh jimok piro?aku: aku 2 wae. sijine piro mas?
Basa Jawa Kanggo Skripsi, Piye? | Masmulyanto's Blog
Ing pawiyatan luhur saben mahasiswa supaya bisa lulus gelem ora gelem kudu gawe tugas akhir sing kerep diarani skripsi. Gawe skripsi mujudake pakaryan kang ora gampang, amarga kudu didhasari kanthi panaliten sing pener lan bener miturut paugeran ilmiah. Paugeran ilmiah iku mengku sipat jumbuh karo kanyatan sabenere utawa objektif, dudu pamikirane dhewe, bisa ngudhari masalah kanthi metodhe sing sistematis, lan basane kudu runtut, baku, lan terwaca. Mengkono saora-orane syarat supaya skripsi bisa kawujud. Perkara kaya mangkono iku wis ora dadi masalah tumrap mahasiswa tingkat akhir amarga cara lan metodhe nulis skripsi sing bener wis dibimbing karo para dhosene dhewe-dhewe, apa maneh tumrap mahasiswa basa lan sastra.
Ing Indonesia wis maewu-ewu skripsi ditulis, jumbuh karo jumlahe sarjana sing wis kasil ngrampungake kuliyahe. Basa skripsi sing lumrah digunakake kanggo pratelan yaiku basa Indonesia. Ana skripsi sing nganggo basa Inggris, basa Arab lan basa manca liyane. Akeh-akehe basa manca digunakake ing skripsi sing pancen dadi jurusane kuliyah, kayata jurusan basa Inggris oleh nganggo pratelan basa Inggris, jurusan basa manca liyane uga ngono, nganggo basa pratelan sing jumbuh karo jurusane. Panganggone basa kaya mangkono iku wis trep karo Undang-undang Sistem Pendidikan Nasional bilih basa pratelan ing pamulangan nasional iku nganggo basa Indonesia. Basa dhaerah lan basa manca bisa digunakake manawa pancen bisa nyengkuyung pamulangan basa. Kanthi dhasar iku mesthi wae universitas sing ndhuweni jurusan basa Jawa, utawa pendhidhikan basa Jawa bisa paring kalonggaran marang mahasiswane supaya nulis skripsi nganggo pratelan basa Jawa, ora kudu nganggo basa Indonesia. Nganti saiki skripsi sing nganggo pratelan basa Jawa kaya-kaya durung ana. Apa tumon?
Para pandhemen basa Jawa, apa maneh para dwija lan para dhosen ing pawiyatan luhur, mesthi wae duwe pamawas sing luwih prayoga kepriye manawa skripsi iku ditulis nganggo basa Jawa. Ancase ora ana liya mung sadrema nguri-uri basa Jawa lan ing tundhane bisa urip ngrembaka kaya dene basa-basa liyane, kayata basa Indonesia, lan basa Inggris. Basa Indonesia sing saiki dadi basa nasional kita wis diakoni dadi basa sing gedhe sing akeh panuture. Ing wektu saiki bahasa Indonesia wis diwulangake ing 45 negara manca, kalebu ing Australia. Malah akeh para sarjana basa Indonesia sing saiki misuwur lulus saka Universitas Leiden, Walanda. Basa Indonesia diangkah bisa dadi basa Internasional kaya dene basa Inggris. Mula ora ana sarune menawa ana pangangen-angen kepriye carane supaya basa Jawa iku bisa padha kalungguhane karo basa Indonesia utawa basa Inggris. Bombong ta?
Basa Jawa iku pancen angel panganggone, yen durung kulina. Apa maneh yen kudu ngetrepi unggah-ungguh sing maneka warna. Mula saperangan warga banjur ninggal pakulinane nganggo basa Jawa ganti nganggo basa Indonesia utawa basa Inggris. Umume padha wedi salah ngetrepake unggah-ungguh. Kamangka “witing tresna jalaran saka kulina”. Yen wong Jawa ora kulina nganggo basa Jawa, ora bakal tresna marang basane dhewe. Manut andharane Profesor Edi Subroto ing sawijining panalitene, anane generasi nom Jawa ora bisa nggunakake basa Jawa kanthi bener iku amarga akeh-akehe nom-noman ora kenal lan ora kulina karo tembung-tembung ngoko, krama, lan krama inggil apa meneh ngetrepake tembung-tembung mau ing unggah-ungguhing basa saben dinane. Akeh-akehe wong tuwa ya wis padha ngejarake para putrane nganggo basa Indonesia amarga basa Indonesia bisa nyengkuyung pasinaone. Saliyane kuwi kompetensi guru basa Jawa ing sekolah durung nyukupi. Coba tilikana ing blog-e edisubroto.staff.uns.ac.id!
Nulis skripsi nganggo basa Jawa saora-orane bisa nglelantih kaprigelan basa Jawa tumrap mahasiswa jurusan pamulangan basa Jawa. Mahasiswa saliyane otomatis bisa nglelantih kagunane basa, uga bisa praktik ngudhal paramasastra kanthi genep lan trep. Prakara-prakara basa sing rumpil bisa dimangerteni kanthi bimbingane para dosen. Kanthi kaprigelan iki yen wis dadi sarjana basa Jawa ora nguciwani menawa ambyur ing madyaning bebrayan, sing dadi guru uga kompetitif, sing dadi wong tuwa uga bisa paring tuladha putra-putrane. Aja nganti ana sarjana basa Jawa sing ora bisa nganggo basa Jawa kanthi luwes. Yen nganti ana ngisin-isini tenan.
Manawa skripsi jurusan basa Jawa ana sing nganggo basa Jawa, mesti akeh manpangate. Saliyane kanggo nglelantih ketrampilan basa uga bisa ndadekake bombonging panutur basa Jawa ing ngendi wae. Rasa mongkok mau bisa mantepake kalungguhane basa Jawa ing bebrayan, sing tundhane bisa dadi pangeram-eram lan kakendelan nganggo basa Jawa. Tenan ta?
Perlu dimangerteni mbokmanawa bisa nambahi bombonging sutresna basa Jawa bilih warga sing nganggo basa Jawa wis sumebar nganti manca negari. Ing Indonesia basa Jawa digunaake nganti meh setengah warga Indonesia, yaiku udakara 100 juta warga. Cacahing warga semono mau ora mung mapan ana ing Jawa Tengah, Jawa Wetan, lan Ngayogyakarta, nanging uga ana wewengkon pasisir lor Jawa Kulon, kayata ing Cirebon, Subang, Karawang, Tangerang, Serang sanajan ing papan-papan mau ora mligi nggunakake basa Jawa. Ing wewengkon Sumatra, basa Jawa digunakake ing Lampung, Bengkulu, lan saperangan Deli, Sumatera sisih lor. Ewadene ing tlatah Indonesia liyane basa Jawa digunakake para transmigran, utawa anak turune para pejuang sing disingitake ing nalika jaman Walanda, kayata anak turune Kyai Maja lan para panyengkuyunge ing Kampung Jawa Tondano. Saliyane ing Indonesia, basa Jawa uga digunakake ing saperangan warga Malaysia, Keledonia Baru, Aruba, Curacao, Walanda, Venezuela, Guyana, lan Perancis. Malah ing Suriname basa Jawa digunakake nganti 15% jumlahe warga ing negara kuwi. Dadi basa Jawa saiki uga ora mung digunakake ing tanah Jawa. Cacah semono akehe iku yen wis padha duwe kamareman nganggo basa Jawa bakal ngangkat drajate wong Jawa lan sing nganggo basa Jawa. Paribasane marang wong tuwa bisaa “mikul dhuwur mendhem jero” ngono.
Supaya bisa kasil pamikiran iki mesthi wae akeh perkara kang kudu diudhari. Umume basa ilmiah iku nganggo basa baku. Nganti saiki sing diarani basa Jawa baku iku durung genah. Apa pamaos ana sing priksa? Yen bakune basa Indonesia iku mapan panganggone, yaiku basa sing dienggo ing tata cara resmi negara kayata pidhato kenegaraan, basa ing serat-serat resmi, lan basa ing laporan-laporan. Akeh-akehe basa Jawa sing dienggo ing tata cara resmi yaiku basa endah. Apa basa endah bisa dianggep basa baku? Kamangka saliyane basa iku isih ana basa ngoko utawa krama lan liya-liyane. Banjur basa sing endi sing digunakake kanggo pratelan skripsi? Ngoko wae? Krama wae? Ah, karepmu!
Ana saperangan pawongan nduweni panemu yen basa ilmiah iku kudu kacampuran basa-basa manca. Penggalihan kaya mangkono iku kurang bener. Asil panaliten ilmiah iku malah kepara kudu dipratelakake kanti basa kang gampang ditampa lan cetha. Kamangka sing mangerteni panganggone tembung-tembung manca iku mung sethithik. Pancen ana saperangan tembung manca sing durung ana padhane ing basa Jawa, utawa basa Indonesia. Tembung ngono mau isih bisa dienggo. Nanging menawa wis ana padhane ing basa pratelan, mesthine luwih prayoga lan trep karo kalungguhane basa. Upamane tembung wawancara utawa interview wis ana padhane ing basa Jawa ngoko wawangunem utawa krama wawanrembag. Tembung pendahuluan utawa introduction wis ana padhane purwaka. Tembung simpulan utawa conclusion sing durung ana padhane ing basa Jawa bisa tetep dienggo basa Indonesiane kanggo sawetara. Tembung-tembung sing durung ana padhane bisa digoleki kanthi tata cara pembentukan istilah basa Indonesia kaya dene sing wis dibabar Pusat Bahasa. Tembung-tembung angel mau bakal ketemu yen wis dipraktikake lan terus digoleki padhanne. Banjur iki tugase sapa?
Kanthi mangkono muga-muga sithik mbaka sithik basa Jawa bisa tetep ngrembaka lan kalungguhane bisa padha kara basa liyane. Tulisan iki mung kanggo “pangangen-angen” wae, kabeh gumantung sing kawogan ngesuhi.
GTT Basa Jawa ing SMA Bulu, Sukoharjo. Alumni Jurusan Basa Jawa UNS sing skripsine ya isih nganggo basa Indonesia.
(Katrangan: tulisan iki wis tau dikirim marang kalawarti, nanging ora genah
kakung miwah putri ingkang dahat ingaosan!
Saderemgipun nyuwun pangapunten ingkang agung, awit kula jumeneng wontn ngarsanipun
panjenengan sami, boten nami ngirangi tata trapsila, ananging ngengeti kawontenan
ingkang mekatten. Kula nun, kaparengan sumela atur, nggempil kamardika
panjengengan sekalina kalanipun saweg sekeco wawan pangandikan.
Kula minangka tetalanging tanggap wacana kalilana kula matur ing
…………….. sekaliyan, kulo tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil
Langkung rumiyin Bp. …………….. sekaliyan mocap puji suku dating ngarsanipun
Pangeran ingkang murbeng dumadi, dene saged kaleksanan angajangi pahargyan
Kaping kalihipun Bp. …………….. sarimbit mboten kesupen ngaturaken pambagyan
sugeng rawuhipun para tamu kakung sumawama putri. Bp. …………….. sekaliyan
ngaturaken gunging panuwuningkang tanpa pepindhan. Dene panjenengan sami sampun
kepareng nglonggaraken wekdal saha panggalih saged aowan ing pahargyan punika
kanti lega-legawaning manah. Bp. …………….. sekaliyan rumaos karoban ing sih
sutresni ingkang sakalangkung ngadadosaken bombing bebeg bingahing manah.
Kejawi punika Bp. …………….. sekaliyan ngaturaken sewi gunging punuwun ingkang
tanpa upami tumrap sadaya arupi panupa paring sumbangsih kedarman ingkang pisungsung
ungkang Maha Angung paring pinwales ingkang sakmuwatipun.
Wondene ingkang dados hajad-ujubing ing pasamuan punika, rikala dinten ………
wulan …………… tahun………….. utawi surya kaping ……………, tahun …………., Bapak saha Ibu
………………., angsal kanugraganing Pangeran pikantuk pura ingkang mijil …………, wonten
ing griya sakit…………………., kanti wilujeng boten wonten alangan satunggal punapa.
Awit berkahing Pangeran ingkang Maha Agung sarta saking berkah pangestu
Pangeran saged urakapi dumateng tiyangseouhipun saged mikul
duwur nebdhem jero. Sged migunani dhateng masyarakat bebrayan, murakabi tumrap
pembangunan ingatasipun nusa lan bangsa, saha agamim lajeng, saged dados
Tumapaking pawiwahan punika saderengipun smpun karantam tharik-tharik, ewandene
Ingkang makaten wau Bp. …………….. sekaliyan boten saged matur sanes
Ing., PhD.Fodrek Peter, doc. Ing., PhD.Fuchs Peter, doc. Ing., PhD.Gálik Gabriel, Ing.
Milan, Ing., PhD.Pípa Marek, Ing.,
Ing., PhD.Rakús Martin, Ing., PhD.Repka Marek, Ing.Rodina Jozef, Ing.,
Kabupaten Rembang - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Fauna Identitas[sunting | sunting sumber]
seneng.hehe.. sing wes yowes..sing durung ya
Ono Kang Perlu Diwigatekake Soko RA. Kartini Mungguhe Kartini Saiki
SEJARAH – RA. Kartini lair ing udhar 21 april 1879 neng jepara, jawa tengah. RA. Kartini dikenal dadi wedok sing mempelopori kesetaraan derajat watara wedok lan lanang neng indonesia. 787 more words
Manpaat Beras Nurut Wernane Beras Kang Ono
MANPAAT – Opo wae guna beras organik nganggo dasar rupane ? ing ngisor setitik share piro-piro manpaate beras miturut wernone, mugo ono pigunane.
– Guna beras organik werna putih… 536 more words
digunakne dadi jamu mudhun panas, jamu watuk, lan ngilangna ambu awak ( ing bentuk jamu ngombe cekiken
ning alam donya mesti diwehi rezeki karo allah swt. Cacahe yo wis ditemtokake lan ora bakal kliru sing nompo utowo
sing deleh neng pinggir dalan. Dadine kajaba dadi panggonan sing isa digunakne kanggo berteduh, Wong ugo isa karo gampang anggone menikmati buah kersen sing ana. 315 more words
Opo Bener Kapribaden Iso Diweruhi Kanti Mirsani Polade
PSIKOLOGI – Opo iyo awake dhewe bisa maca kepribadian liyan saka carane
CANDI JAGO: Pandermaan Prabu Wisnuwardhono / Ronggowuni
PURBAKALA – Salah satunggal candi kaliyan relief ingkang mekaten kompleks uga detail yaiku boten kadoso kawontenanipun candi Jago. Relief-relief menika dipun tatah rajeg meh ngradin kesedaya tirah gigahan candi ingkang taksih saged kita sedaya ningal samangke
Irung | Rongga irung | Faring | Laring | Trakea | Paru-paru | Zona pangubung | Zona respiratori
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sistem_ambegan&oldid=845053"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu navigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.26, 7 April 2013.
asih karo akuyen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki (gejuk bumi 3x)11. (bathara Semar )
ati marase marang si jabangbayine...(nama yg dituju)teko welas teko asih asih marang siro badan ingsun kumece koyo ndaleng uyah lan asemNote:mantra dibaca menjelang tidur malam28. (Tom11) Semar Mesem"Ingsun matak ajiku Si Semar Mesem,cahyane mencorong ing pilinganku kiwa tengen,kang nyawang kagiwang,apa maneh yeng kang nyawang
kiwa lantengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ingtelenging sanubariku.. ya iku si djabang bayi........teka walas teka asih saking kersaning Allah,laillaha ilallah muhammad rasulullah.(Vibel)Mutih 7 Hari, pati geni 1 hari di hari slasa kliwon.
kahyangan sing tak jaluk gawemubatut andil2le jantunge ati marase marang si jabangbayine...(nama yg dituju)teko welas teko asih asih marang siro badan ingsun kumece koyo ndaleng uyah lan asemNote:
Tom11) Semar Mesem"Ingsun matak ajiku Si Semar Mesem,cahyane mencorong ing pilinganku kiwa tengen,kang nyawang kagiwang,apa maneh yeng kang nyawang
kowe ora asiha maring akuWong Sabuwono wae asih karo akuBanget asih saka kersaning AllahLaillahaillallah Muhammadarrasullah30. (go2bali) Pelet MelayuBismi ‘llahi- Rahmani ‘l- Rahim. Hei
gendjer mlebu kendil wedange umob/ Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob/ setengah mateng dientas digawe iwak/
dewe kabeh sedulur Nyawiji siji ing guyub lan rukun Tansah ngajeni lan ngopeni Gugur gunung
at 01:32	nuwun sewu.. nderek langkung. namung
amunika atur titiyang, kirang langkung ipun, mangda ledang I Ratu ngampurayang. Terjemahan bebas: Ya Paduka
amunika atur titiyang, kirang langkung ipun,
amunika atur titiyang, kirang langkung ipun, mangda ledang I Ratu ngampurayang. Terjemahan bebas: Ya Paduka sebagai
pada pasoban ring Bhatara Siwa, manunggal dadi sawiji, jumeneng Sira ring madyaning prthiwi, amastu tirtha amari letuhing bhumi,
gumi, angadakaken udan, mandadi kang sarwa
Sanga, manusan paduka Bhatara, nunas tirtha panglukatan, kang sarwa tinandur, mletik kang pretiwi, mletik kang sarwa tumuwuh, sakahuban dening akasa,
paksa, salwiring dosa, kalukat dening
upamane ati ning kangkung, sajati-jatine kangkung iku iya ora nana atine. Iya atine ya badane, sabab ing jerone bolong ora nana apa-apane. Kang den parlabeni ing ciptane wong arif ing katunggalane iya badan iya ati iya sukma wisesa, kang angliputi ing kahanane kabeh. Mongkono kang ideping wong arif, titi”.
Arjunawiwaha: Kadhapuk pakem ringgit purwa (tilaranipun suwargi Ki Ng. Wignjasutarna) I Got You (feat. Safe Travel, Antis & Yours Truly) $0.89Warakesthi: Pakem pedhalangan ringgit purwa Punika serat pakem gancaripun lampahan ringgit wayang purwa: Kathahipun 23 : lampahan ingkang kangge ing tanah
ngarep mburine magrib kwi wis jemuah......utawa disebut malem jemuah...tegese ya jemuah...
warung kopi lagi muter lagu banyuwangi, aku Tanya sama pak
Agus, “Lagune sopo iku pak kok enak temen”, kemudian pak Agus
menjawab “Lagunya Demy, penyanyi pendatang baru iku teko banyu
YAKOBUS 1:6 | Mung baé panyuwuné iku kanthia pracaya sarta aja nganggo mangu-mangu, jalaran wong kang mangu-mangu iku padha karo
YAKOBUS 1:66Mung baé panyuwuné iku kanthia pracaya sarta aja nganggo mangu-mangu, jalaran wong kang mangu-mangu iku padha karo
pm	lho…lho….urung-urung kok wis podo pesimis to?
……ENGKANG DERENG WONTEN ,MANAWI FOTO NDORO ENGKANG DI PUN PASANG ,KULO BADE MBORONG KANGGE NGAURI SENI JOWO….
Mbuh ka, lagi ana pikiran apa. Bisane enyonge pengin nulis nganggo basa nyong dewek. Neand lagi kangen karo wong umah, kanca-kanca, trus tarok dadine kaya kie rasane. Padahal ora kaya biasane enyong kaya kie. Yawis ora papa, lumrah. Arane be menungsa.. Enyong juga menungsa, ndarani setan??
Trus terang bae, sing arane wong tegal ning kene
pan takon kabar. E, ujug-ujug bisa nganti takon regan tralis nggo jendela pira?? (kelingan jakwire enyong, sing pengusaha las-lasan sing nggaweni tralis, trus lawang-lawang besi kabeh, pokoke kaya kuwe lah).
Oia, aku nembe kelingan. Mulane ak pengin nulis nganggo basa Tegal laka-laka. Lagi sore ning tempat kerja,
Dadi wes isok nggemei opo awakmu nang wong tuo mu rek?Nek jek durung isok nggemei opo2 minimal ojok ndablek lan nganut opo jare wong tuo insyaallah wes bahagia wong tuo muOjok lali jum'atan karo ndungo gae wong
Sugeng, 20 March 2010 at 20:37
wuaaaaah... seger buanget ni Mbak...hiks pengin dibuatin...
Banyuwangi, East Java Sego Bungkus Bu Poer
Wayang Cenk Blonk (Tebu Sala)
Wayang Kulit "Tebu Sala" Wayang kulit “ Tebu Sala “
njenengan ngertos, monggo dipun bagi wonten blog menika…
KARIR (19) PSIKOTES (4) KOLOM (22) RENUNGAN (17) TIPS (21) Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Aryo (KGPAA) Paduka Sri Paku Alam X siap membuka lomba burung berkicau Piala
Ing.René Schuster Dipl. Ing. (FH), MBAHeribert Bürger Dipl.-Ing. Michael Engler Prof. Dr.-Ing.
Ceritra Saka Jawa TengahTimun MasJaman biyen kuna, urip sejodo lanang wadon sing dadi petani. Urip ing desa cepake hutan lan uripe bagyo, nanging durung diwei mongmongan yaiku durung diwei anak.Saben dina ndonga marang sing Maha Agung njaluk diwei anak. Sawiji ning dina ana raksasa liwati omahe lan rungu dongane , banjur raksasa aweh wiji timun."Tanduren wiji kui, mengko arep olih anak wadon," omonge raksasa karo pasangan mau. "Nanging ana syarate. Umpama umure wis 17 taun anak mau kudu wehaken meneh marang aku," walese raksasa. Ora pikir dawa pasangan mau setuju karo syarate raksasa amarga kepingin duweni anak.
senenge banjur diarani Timun Mas.Taun ganti taun, Timun Mas dadi cah wadon dewasa sing ayu rupane. Wong tuane bangga karo Timun Mas, nanging ndadekake rasa wedi sing gede. Amarga nek Timun Mas umure wis 17 taun, raksasa pan teka lan nagih janjine kanggo njimot Timun Mas.Petani mau usaha
kandahe karo aweh kantong bujur. "Iki kanggo nulung koe nglawan raksasa, Saiki cepet mlayu," kandahe. Banjur Timun Mas gagean
Mas, nanging ora rela nek anake kanggo pakanan raksasa. Raksasa ngenteni wis suwe, dadi ora sabar. Raksasa ngerti wis dilombo marang petani mau. Banjur raksasa ngobrak-abrik pondoke pak tani, banjur nyusul Timun Mas menyang hutan.Raksasa gagean mlayu nyusul Timun Mas, wis cepak Timun Mas njimot segegem uyah saka kantong bujur. Banjur uyah mau ditawurake menyang raksasa. Ujug-ujug dadi laut
urip lan woh dadi kebon tumin sing amba. Amarga kekeselen lan ngelih, raksasa mangan timun-timun sing seger kui nganti kewaregen, banjur raksasa turu.
Timun Mas, Timun Mas keweden, banjur ditokake senjata sing keri dewe yaiku segegem trasi urang. maning-maning ana
banjur bali maring omahe wong tuane. Rama lan biyung seneng bisa weruh Timun Mas selamet. "Maturnuwun duh Gusti, nyelametake anakku," kandahe seneng. Kawit kejadian kui Timun Mas bisa urip tenang karo wong tuane,
SlovenščinaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.52, 15 April 2013.
kagunakake padha karo sesorah. Sing mbedakake among ancas utawa tujuwane. Medharsabda utawa sesorah nduweni tujuwan medharake isining adicara kanthi cetha wela-wela, terang trawaca; dene yen tanggap wacana kalebu jinising sesorah sing medharake atur panuwun lan sebab-sebab adicara kuwi diadani/dianakake. Gampange, tanggap wacana kuwi among nyambut lan ndherekake para panyarta tumuju ing babagan inti/wos kanga rep dirembug. Dene sesorah kuwiwis medharake babagan kang wos utawa inti.
gati utawa wosing medhar sabda utawa isining sesorah
5. atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa, menawa dadi
mugi tansah kajiwa, kasarira, dhumateng kula-panjenengan sedaya. Amin.
Panjenenganipun Bapak Dwija Linuwih, pangarsanipun pawiyatan SMA Negeri 4 ingkang satuhu kula bekteni lan kurmati;
Bapak/Ibu guru sarta karyawan SMA … ingkang satuhu sinudarsana; sarta para kanca kelas …. Ingkang kula tresnani.
Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng ngrentahaken pinten-pinten kabagyan, kanikmatan, mliginipun nikmat iman ingkang jejeg sarta kalodhangan, satemah kula sedaya saged makempal – manunggal ing aula SMA N4 kanthi kabagaswarasan lan kawilujengan ingkang tansah tumanduk dhateng angga kita sedaya.
Para Bapak, Ibu, tuwin para lenggah sedaya, kula minangka badal wakil sarta wod lumaraping atur para kanca kelas XII , mboten kesupen ngambali atur sugeng rawuh kairing agunging panuwun, dene sampun kersa angestreni pepanggihan menika.
Kejawi menika, kula ugi ngaturaken panuwun dhateng pangarsa SMA N4 ingkang sampun kersa nampi sarta mangku sadaya sarana, ubarampe tuwin samudayanipun amrih cekapipun pepanggihan menika. Mugi-mugi kesaenaning penggalih kaparingana nugrahaning Pangeran Ingkang Maha Asih. Kula sakanca nyuwun pangapunten kanthi sanget boten saged nyaosi pinwales menapa-menapa.
Bapak-bapak, Ibu-Ibu Guuru, bapak-Ibu Wali Murid sarta para kanca sedaya, woosing atur kula sedaya kelas XII ngaturaken agunging panuwun ing ngarsa Gusti Ingkang Maha Rahiim ingkang sampun paring sih pitulungan ngantos para kanca siswa kelas XII ing Ujian nasional sarta Ujian Sekolah wekdal menika saged lulus sarta tamat sedaya. 100%.
Dene ingkang kaping kalih, kula minangka wakilipun para kanca matur nuwun sanget dhumateng para Bapak saha Ibu Guru ingkang sampun kersa maringi piwucal, kawruh, wewarah, tuwin pitedah ingkang murakabi sanget. Boten langkung kula sakanca nyuwun pangestu mugi-mugi saged ngalengaken sinau ing tataran ingkang langkung inggil kanthi gangsar. Dene ingkang boten nglajeng aken, sageda pikantuk pedamelan laras kaliyan kasagedanipun.
Wondene atur ingkang kaping tiga, kula pitados bilih kula sakanca ruumiyin asring sami nakal, boten nggega dhawuh, nerak angger-anggering sekolahan, lan sanes-sanesipun. Sadaya wau temtu damel runtikipun penggalih. Ingkang menika kula sedaya siswa kelas XII rumaos getun keduwung sanget. Pramila kula sedaya ngasih-asih nyuwun, mugi-mugi para Bapak/Ibu Guru kersa paring bedhahing tambak samodra pangaksama.
Para Bapak/Ibu Guru, Bapak/Ibu Wali Murid, sarta para kanca sedaya, mekaten atur kula. Bokbilih wonten kirang sarta kalepatanipun kula pribadhi nyuwun
Tuladha tanggap wacana ing ndhuwur kudune diwaca dening salah sijining kancamu (utawa gurumu) kanthi patitis, banjur semaken!
1. Sing rawuh ana acara syukuran kalulusane kelas XII kuwi antarane ing ngisor iki kajaba …
2. Bapak Dwija Linuwih kuwi ngasta dadi … SMA N4.
Tembung kang trep kanggo ngisi ukara gothang ing ndhuwur yakuwi ..
3. Wosing atur wakil saka kelas XII kabeber ana ngisor iki kajaba …
Nyuwun sami angestreni menawi ketampi wonten perguruan tinggi
4. Inti utawa wosing atur wakil siswa XII cacahe ana …paragraph.
a. 2 b. 3 c. 4 d. 5 e. 6
5. Kenangapa atur wakil saka kelas XII ngaturake agunging panuwun ing ngarsa Gusti Ingkang Maha Rahim?
Jalaran diparingi sih pitulungan kanthi lulus lan tamat 100%
6. Ing ngisor sebab-sebab atur wakil saka kelas XII matur nuwun dhumateng para dwija, kajaba …
7. Ing ngisor iki sebab-sebab atur wakil kelas XII nyuwun pangapura , kajaba …
8. Ing ngisor iki sing kalebu atur kasugengan kairing atur panuwun.
Salam kasugengan, salam karaharjan mugi tansah kajiwa, kasarira, dhumateng kula-panjenengan sedaya. Amin.
9. Dene sing kalebu ngaturake puji syukur marang pangeran yaiku …
10. Sing kalebu paragraph kangwismeh mlebu marang wos utawa intining atur yakuwi …
B. Tanggap wacana mengeti Nuzulul Quran ing ngisor iki (bisa diwaca dening salah sijing kancamu utawa diwaos dening gurumu! Semaken, banjur pitakonan-
Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng paring barakah, hidayah, saha inayah-Ipun sarta sih nugraha pangayoman, saengga kula panjenengan saged nglempak ing
Ing dinten menika surya kaping 17 Ramadhan 1444 Hijriyah kula lan panjenengan sedaya ngawontenaken pengetan Nuzulul Qur’an inggih menika tumurunipun ayat-ayat suci Al Qur’an ingkang kawahyokaken dhumateng Kanjeng Nabi agung junjungan kula panjenengan, nabi Muhammad SAW, ingkang kadadosan saking 30 juz, 114 surat lan kaprinci dados 6666 ayat.
Salajengipun, kula ngaturaken panuwun dhumateng kaum muslimin lan muslimat ing wilayah padhukuhan ngriki, ingkang sampun paring pambiyantu awujud menapa kemawon ingkang loyogipun kangge nyekapaken sedaya kabetahan pengetan menika, mugi sedaya amal kesaenan tinampi Allah SWt lan pikantuk lelintu ganjaran ingkang murwat. Amin.
Ugi dipunaturaken agenging panuwun wonten ngarsanipun BApak Al Mukaram KH Dimyati sakingBogoringkang ing samangke badhe paring pangaosan Nuzulul Qur’an, mugi saged nambahi kandeling iman lan taqwa kula sarta panjenengan sedaya. Amin.
Pengetan dinten ageng menika, sayektosipun sampun karancang, karacik tharik-tharik amrih rancag, sae saha maremaken sedayanipun. Nanging sedaya wau inggih kapurba saking cubluking para sanak kadang kalebet kula piyambak, saha kiranging seserepan, pramila kapeksa kthah cecer cewet ing samudayanipun. Pramila saking menika,sedaya kekirangan sarta kalepatan kula sedaya, awit saking namaning panawung kridha (panitia) tansah nyuwun agenging pangapunten.
Kantos waosan Bismillahirohman Nirrohiim adicara menika kawiwitan.
Kula pribadhi, sedaya lepat saha kasaring atur naming tansah nyuwun pangapunten.
Akhirul kalam Wabilahi Taufiq wal Hidayah wassalamu’alaikum Wr. Wb.
atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa, menawa dadi wakile, lan diri pribadhin)
Pitakonan Wangsulan Ing dinten menika surya kaping 17 Ramadhan 1444 Hijriyah kula lan panjenengan sedaya ngawontenaken pengetan Nuzulul Qur’an inggih menika tumurunipun ayat-ayat suci Al Qur’an ingkang kawahyokaken dhumateng Kanjeng Nabi agung junjungan kula panjenengan, nabi Muhammad SAW, ingkang kadadosan saking 30 juz, 114 surat lan kaprinci dados 6666 ayat.
1. Kapan pengetan Nuzulul Qur’an kuwi diadani?
1. Gawea tanggap wacana kanthi topic-topik ing ngisor
wawancara lan bisa nggarap tugas, mula luwih dhisik maca babagan Kompetensi Dasar lan Indikator.
2. Uga maca Materi Bab NYEMAK WAWANCARA
3. Kanggo ngukuhake pemahaman, diprayokakae supaya maca buku referensi liyane.
4. Saben langkah digarap jumbuh karo tugas sing diwenehake.
sawijining jinis nyimak sing kudune diduweni para siswa ana sajroning piwulangan basa Jawa. Piwulangan nyemak iki nduweni tujuan nglatih “kepekaan” murid sajroningnampautawa nggoleki informasi. Informasi kasebut digunakake kanggo nyengkuyung ketrampilan migunakake basa liyane kayata wicara lan nulis.
Piwulangan nyemak wawancara bisa dilakokake kanthi maneka cara lan teknik penyajian. Kayata, nyemak langsung utawa nyemak nganggo piranti rekaman saka kaset / video.
Ing ngisor iki diwenehi tuladha salah sijining teknik piwulangan nyemak wawancara kanthi kegiyatan ing ngisor iki.
1. Nyemak wawancara lan nyathet bab kang wigati tur mranani ati.
Topik ana sajroning wawancara mesthi beda-beda. Bab kuwi gumantung saka apa kang dibutuhake piyayi sing wawancara lan sing nyemak. Wawancara bisa merak ati menawa si penyemak mirasa topike aktual lan dibutuhake.
Sakwise ditemokake informasi sing wigati lan merak ati, banjur para siswa didhawuhi nggawe kelompok lan ndiskusikake bab-bab penting lan merak ati sing ana sajroning wawancara mau. Gatekno lan waspadakno bab kang wigati lan merak ati mau wiwit saka pambukaning wawancara tumekaning pungkasaning wawancara. Sakwise rampung, saben-saben wakil saka kelompok nglaporake asile, kelompok liyane menehi tanggapan. Kanthi dhasar tanggapan kasebut owahane hasil kerja kelompok dadi luwih becik.
Saka informasi sing wigati tur merak ati mau, saben-saben siswa nggawe kasimpulan / dudutan saka hasile wawancara mau. Carane kanthi ngrembakakake bab-bab kang wigati singwisdicathet para siswa kanthi migunakake tandha hubung/sambung sing gumathok. Cekak-aose, dudutan kuwi ditulis kayadeene ngarang gancaran (prosa) ora awujud pitakonan-pitakonan maneh. Sakwise rampung, garapane para siswa diijolake karo kancane.
Tlitinen hasil garapan kancamu kanthi migatekake isi, cara nggunakake ukara, tandha wacan lan ejaan, sarta pase nggawe kasimpulan / dudutan. Sakwise
Siswa : Sugeng siang, Bu? Kula Gisellya wakil saking kelas XI IPA 1 badhe nyuwun wekdal Ibu kangge wawancara minangka syarat njangkepi tugas piwulangan Basa Jawa. Saged nggih, Bu?
Siswa : Ngaten, Bu. Kados pundi nasibipun seni tradisional samangke?
Guru : Wah, mrihatinake banget. Sebab para mudha saiki akeh sing ninggalake seni tradhisional mau. Malah akeh sing wis ora ngerti bbabar pisan. Mbok menawa luwih kepencut lan nengenake seni barat.
Siswa : Kenging menapa kok saged kedadosan makaten, Bu?
Guru : Mesthine ya akeh sebabe. Salah sijine miturut analisise Ibu, para mudha saiki kepingin banget diarani modern, ora kettinggalan zaman, terus mbudidaya bisa nguwasani seni barat. Ning ya kuwi banjur ninggal seni tradisional. Jalaran diarani wis kuno, ndeso, ora njamani, lan liya-liyane.
Siswa : Lajeng kados pundi ngrembakaken malih seni tradisional menika, Bu?
Guru : Ya macem-macem carane. Sering nonton seni tradisional, ajar seni tradisional, lan piwulangan basa jawa kuwi kalebu salah sijining cara nglesterake seni lan budaya Jawa.
Siswa : Lajeng menawi wonten sekolah mriki, menapa ingkang sampun katindakaken pihak sekolah gegayutan kaliyan nglestarekaken
iki rak babagan budaya ta? Eling apa ora? Terciptanya insan relegius yang berjiwa nasionalis yang unggul dalam prestasi dan luhur budi berwawasan global. Tegese, sekolahe awake dhewe iki mbudidaya tansah antuk prestasi, utamane babagan seni. Jalaran menawa nggayuh prestasi akademik ora kaconggah, ya terus nguber prestasi babagan seni. Malah SMA-ne dhewe iki nduweni sebutan utawa paraban mirunggan
sekolahe dhewe kuwi, nduweni kethoprak, wayang wong, seni teater, trampil nari, pokoke sing magepokan karo seni tradisional.
Siswa : Ooo inggih, Bu. Kula nembe nggagas babagan menika. Menawi umpaminipun seni-seni menika saged tansah dipun leluri mangke rak sae, nggih, Bu? Lajeng ngaten lo, Bu. Miturut Ibu, kanthi ngleluri budaya lan seni tradhisional Jawa menika menapa wonten paedahipun?
Guru : Akeh banget, ta, Nok. Apa kowe ora tau krungu negara yang berbudaya
ing ndhuwur. Liyane nyemak kanthi permati. Banjur isenana format wawancara ing ngisor iki!
I. Wenehana tandha ping ing aksara a,b,c,d, utawa e ana wangsulan sing paling bener!
1. Tujuane nyemak ana sajroning piwulangan basa Jawa yaiku ………….
2. Ana wawancara ing ndhuwur topik sing dirembung kuwi babagan …….
Sawijining pengajaran sing nggiatake, njembarake, lan ngetrapake kawruh lan ketrampilan akademis ana bebrayan saben dinane.
Pasinaonan sing musatake ana siswa, bebrayan nyata, lan ngetrapake kawruh basa.
Pasinaonan sing mentingake migunakake basa, dudu kawruh basa.
5. Dhasare ana penilaian autentik yaiku , kajaba ….
I. Golekana naskah wawancara ana kalawarti / ariwarti banjur templekno ana kertas HVS. Sakwise kuwi isenana format ing ngisor
Uga maca Materi Bab MAOS INTENSIF PARAGRAF DEDUKTIF LAN INDUKTIF.
Rembugen lan konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan / reribet.
Nggawe sawijining paragraf kalebu ana sajroning ketrampilan nulis. Ketrampilan iki ora saben wong nduwe. Muula gladhen nulis paragraph diperlokake banget. Ketrampilan nyusun ukara siji lan sijine saingga nduweni teges kang gumathok ora teka ngono wae. Ananging kabeh kudu disinaoni, tanpa digladhi lan disinau mesthi wae ketrampilan nulis ora bakal kaconggah. Mula saka kuwi,, gladhen kang ora kendhat nggawe paragraf iki bisa nggladhi ketrampilan nguwasani nulis paragraf.
Sawijining paragraf biasane kedadeyan saka loro utawa luwih ukara. Ukara –ukara ana sajroning paragraf kudune sambung-sinambung antaraning ukara siji lan sijine. Ukara-ukara sing dumadi nyengkuyung sawijining tema / topik.
Tema / topik panggonane ana sajroning ukara pokok Dene ukara-ukara liyane nduweni sifat njelasake/mbeberake ukara pokok. Ukara sing ngandhut gagasan pokok dijenengake ukara pokok, dene ukara sing ngemot gagasan panjelas diarani ukara panjelas.
Paragraf sing ukara pokoke ana ngarepan diarani paragraf deduktif. Paragraf jinis iki paling gampang digawe. Ana sajroning
Kasus lolose Gayus Tambunan njalari jagading negara hukum, dadi horeg kena ketaman lindhu. Tumrap kalangan kepolisian , muncule kedadeyan mau rinasa mujudake ”samplukan” kang nglarakake ati lan nyuremake rai. Gayus Tambunan dhewe, sabubare nyatakake rasa getune ing sajroning sidhang, kanthi cekak aos ngakoni,
kasebut bisa gawe bureme citra hukum Indonesia, lan saya nuwuhake kesan ora enak, kaya-kaya Indonesia bisa keblegong ing penganggep: negara hukum kang dihukum.
Jaya Baya, 13 Minggu IV November 2010 Ukara pokok paragraf ing ndhuwur, Kasus lolose Gayus Tambunan njalari jagading negara hukum, dadi horeg kena ketaman lindhu. Dene ukara candhake arupa ukara panjelas. Ukara-ukara panjelas kuwi nyengkuyung ukara pokok.
Paragraf jinis iki walikane paragraf deduktif. Ukara pokoke ana ing pungkasaning paragraf. Ukarane diwiwite saka bab-bab sing asipat miligi tumuju bab kang asipat rowa/umum utawa klimaks, yaiku generalisasi. Nggawe paragraf jinis iki rada kangelan, nanging cocok tur mathuk kanggo nulis prosa argumentasi. Salah sijining ciri paragraf induktif ana tembung-tembung tertemtu sing awujud dudutan. Tuladha: dadi, mula saka kuwi.
Sawetara wektu kepungkur iya ana lakon kang akeh irip-empere karo kedadeyan ing ndhuwur. Malah ana kang nganggep luwih ngisin-isini! Yaiku, ana sel ing rutan khusus wanita, kang dening kang ngenggoni disulap dadi … panggung karaoke. Bisa kadadeyan kaya mangkono klawan aman-aman ing satengahing rutan kang jinaga kuwat lan rapet! Sebabe apa ora jalaran … dhuwit? Isih ana bae oknum petugas kang doyan dhuwit! Isih ana pager mangan tanduran, ngono paribasana!
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur yaiku Isih ana pager mangan tanduran, ngono paribasana!
Paragraf sing ukara pokoke ana ngarep dalah ana pungkasaning paragraf diarani paragraf repetitif. Ukara pokoke ana ing ngarep banjur dibaleni ana ing mburi minangka dudutan/kasimpulan. Gagasan pokok diwujudake ana rong ukara, sing kalorone ukara mau meh memper, ananging ora padha persis. Paragraf jinis iki ana sing ngarani paragraf deduktif-induktif.
Dudutaning pangerti saka crita ing ngarep, samestine yen ing lapas utawa rutan, dianani aturan keras –ing bab wayah tangi, wayah turu, wayah ados, lan ransom, sarta mangane pisan. Kabeh pesakitan ing rutan utawa lapas kudu disiplin , anut aturan, adil ing pandum murih nuwuhake kesan saya kuwat: tumindak adil tumrap kabeh pesakitan,, gak perduli kang sugih, utawa
luwih wigati maneh, kanggo nguwatake unsure kapok mbaleni tumindak korupsi lan sabangsane. Mula pranatan kang keras mau kudu diterapake kanthi samesthine.
Paragraf deskriptif akeh banget dianggo ana sajroning prosa narasi. Mula saka kuwi, paragraf deskriptif uga diarani paragraf naratif. Tuladhane paragraf deskripti kayadene cerkak, novel lan sapiturute.
Pandhu ngungun. Mentale rubuh. Dheleg-dheleg ana ngomah. Ora wani metu. Ora wani nyang kantor desa. Semono uga Marsiti. Dheweke rumangsa isin, wirang. Sing tumindhak luput. Pandhu, kang nampa akibate wongng saomah. Nastiti malah nganti emoh sekolah. Patrape sing kaya
a. Wenehana tandha ping (X) ana ing aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang bener!
Pasar Beringharjo Yogyakarta, kang saiki minangka pasar paling gedhe ing tlatah Yogyakarta bisa dikandhakake ora mung sekadar pasar (1). Amarga pasar kang mapan ing punjering kutha Yogyakarta iku dadi sawijining papan kang penting tumraping kelengkapan sawijining kutha tradisional Jawa kang nduweni corak minangka kutha raja (2). Sawijining kutha raja zaman semana kudu lengkap menawa ana kraton, alun-alun, pasar lan masjid agung (3). Ngasi tumekaning saiki pasar Beringharjo tetep nduweni teges mirunggan tumraping ngrembakaning perekonomian kutha Yogyakarta (4). Pemprov Yogyakarta tansah ngupadi amrih lestarine Pasar Beringharjo.
1. Ukara pokok paragraph ing ndhuwur ana ing nomer ….
a. 1 b. 2 c. 3 d. 4 e.5
3. paragraph ing ndhuwur katilik saka papane ukara pokok diarani …
Ing kabudayan Jawa tembung bagus biasane digunakake dadi sesebutan putra kang durung palakrama utawa kang yuswane isih timur. Wondene kusuma kang jarwane sekar utawa kembang kanggo nyebut trahing ngawirya. Kacetha ing unen-unen trahing kusuma rembesing madu .sing tegese keturunan wong kang nduweni drajat kang dhuwur utawa tedhak turune ngaluhur. Dadi, Bagus kusuma wujud asma sesilih putra klebu trahing ngawirya utawa putra sentana kang durung palakrama utawa kang yuswane isih timur.
4. Papan dununge ukara pokok paragraph ing ndhuwur ana ukara nomer ….
5. Miturut papane ukara pokok, paragraph ing ndhuwur diarani ….
5. Ing ngisor iki tembung kang nduweni teges enom utawa mudha .
6. Dene tembung kang nduweni teges luhur yakuwi.. .
7. Tembung kang nduweni teges kawin/nikah yakuwi ….
8. Wondene lampahan Sengkuni Wuyung wujud pasember marang sawijining trahing ngawirya kang wuyung marang pulung ratu kayadene Sengkuni wuyung marang Kunthi Talibrata kang ing tembe dadi jatu kramane Pandhu Dewanata. Sejatine sapa wae kena wuyung marang pulung ratu, ananging yen dudu pepesthening urip dhuweke, ya ora bakal bisa nggayuh, senadyan ditohi pati pisan. Lire lampahan iki dadi pepeling, menawa jejer ratu mono klebu pepesthening urip. Tegese trahing ngawirya kang pantes jumeneng nata wiwit laire wis ginaris dening Gusti Kang Akarya Jagad. Pinilih dadi ratu nerusake keprabon.
Paragraph ing ndhuwur miturut papane ukara pokok diarani paragraph ….
9. Ukara kang ngemot gagasan pokok ana sajroning paragraf diarani ….
10. Ana sajroning paragraf gagasan pokok sing kudu diduweni cacahe …..
4) Pawongan sing lair 19 Agustus 1959, manggon ing jalan Sabdo Palon Gang Sempiyt nomer 6 Winongo Madiun njlentrehake, panguripan golek ula kuwiwisdiwiwiti taun 1975.
12. Ditonton saka papan panggonane ukara pokok paragraf ing ndhuwur diarani ….
13. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka ukara …..
15. Gagasan pokok paragraf ing ndhuwur dumunung ana ukara nomer …
16. Ditonton saka dumununge ukara pokok, paragraf kasebut diarani …..
17. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka ….. ukara
18. Tuladhane paragraf deskriptif ana ing sajroning ……..kajaba…
1. Jelasake apa bedane paragraf deduktif lan paragraf induktif !
3. Gawea paragraf deduktif kanthi ukara pokok kadurjanan ana ing negara Indonesia wis kebangeten cacahe!
3. Gawea paragraf naratif kang nyritakake babagan nalikaning katresnan kuwi teka!
4. Gawea sawijining paragraf induktif kanthi ukara pokok ing ngisor iki !
nganakake pangaji-ajikanggosuratkabar sing dianggep becik lan bener anggone migunakake basaIndonesia, njur
yektine saiki iki wisora ana suratkabar padinan sing migunakake basa daerah, kaya dhek zaman kepungkur. Kayadene: sedia Tama (yogya), Darma Kandha (
Lha apa alane, yen ta Pusat Bahasa Depdiknas uga nganakake pangaji-ajikanggo majalah sing mawa basa daerah mau? Sapa ngerti, yen anane pangaji-aji saka Depdiknas mau banjur saya nuwuhake grengsenge kaum wartawan/redaktur basa Jawa anggone ngudi mbeciki basa daerahe ing ndalem hudyane sing diembani.
Merga, miturutgelar yektine kayadene singwisnate dak aturake saiki iki, subur utawa curese basa
Uga maca Materi Bab NULIS LAN MACA AKSARA JAWA.
Rembugen lan konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan/reribet.
diandharake menawa ngrembug sejarahe aksara jawa anyar kang uga diarani Sastra Sarimbagan utawa Carakan iku ora bisa dipisahake karo bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Ana konsepsi cacah loro kanggo
secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur tinular bab padudon lan kperang tandhinge Doro lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majethi. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Minangka pangeling-eling Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legeng cacah rong puluh wiwit saka (ha) nganti (nga).
Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan panyusune aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa.
Dene miturut konsepsi secara alamiah, ana limang periode aksara Jawa (Studi Paleografi dening Casparis). Periode kapisan (Aksara Pallawa) dening Bapak Atmodjo diperang maneh dadi loro. Kanthi mangkono kabeh ana nem periode, yaiku:
Aksara Pallawa tataran wiwitan, digunakake sadurunge taun 700 Masehi. Contone tinemu ing Prasasti Tugu ingBogor.
Aksara Pallawa tataran pungkasan, digunakake abad VII lan tengahan abad VIII. Tinemu ing Prasasti Canggal ing Kedu, Magelang.
Aksara Jawa Kuna kawitan, digunakake taun 750 – 925 Masehi, contone tinemu ing Prasasti Polengan ing Kalasan, Yogyakarta.
Aksara Jawa Kuna tataran pungkasan, digunakake taun 925 – 1250 Masehi, tinemu ing Prasasti Airlangga.
Aksara Majapahit, digunakake ing taun 1250 – 1450 Masehi. Tinemu ing Prasasti Singosari lan Malang sarta ing lontar Kunjarakarna.
Aksara Jawa Anyar, digunakake taun 1500 Masehi nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku.
Miturut Dr. Purwadi, M.Hum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijing brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kekanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan jawa.
Othak-athik mathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki :
Ha (H) urip, Na (Nur), Ca (Cahya), Ra (roh / rasa), Ka (kumpul), Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang), Pa (pati), Dha (dhadhal), Ja (jiwa raga), Ya (ya Allah), Nya (nyata), Ma (amnungsa), Ba (gilir gumanti), Ba (bakal), Tha (thukul), Nga (ngalam donya).
Yen tembung-tembung ing ndhuwur iku dironce, aksara jawa cacah 20 iku nduweni uni / teges:
“ Urip (asal saka) nur cahya (lan) roh (kang) kumpul dadi tetes sawiji (nuwuhi) wadon (lan) lanang, (samangsa tumekeng) pati, (bakal) dhadhal jiwa ragane, ya Allah, nyata manungsa gilir gumanthi bakal thukul (ing) ngalam donya”
jumene=zkenRtuai=[bvJ=zipun\, III. Adhedhasar wacan aksara jawa ing ndhuwur, wenehana tandha ping ana ing aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang bener! 1. Irah-irahan wacan ing ndhuwur yakuwi …
2. Miturut wacan ing ndhuwur sing lahir luwih dhisik yakuwi …
3. Nalika semono sing dadi ratu ing Negara Hastinapura yakuwi …
Mula iku Prabu Drestaratra ratu ing negara Hastinapura ngudarasa
Yudhistura luwih tuwa lan bakal merdekakake brayat Pandhu
siji ing kalangane surat-surat kabar anggone mugunakake basaIndonesia. Mesthi bae sing diarani “noomer siji” iki mau ing dalem apike, becike, dalah benere.
Sarana mangkono Koran Tempo wis kapinglima terus-terusan kapilih nomer siji anggone migunakake basaIndonesia ing korane, ngenani bab apike, susunan ukara, benere paramasastra, milihe tetembungan, lan
kisym]ih[tnN[k,jlrnHi=s[j]o ni=wekTu:18:taunNnlanPswhanHi=d[arhlanPswhanHi= d[arhmaua[khk=mlihp+u= siffi[pomhan\pb]ik\lnSpnu= glL[n.mesQiw[akanNnMauavJl/risufni=lanTet[nNn\s/tste ru[svuf[p]odukSipzn\priautwbers\,
Uga maca Materi Bab GEGURITAN LAN MACAPAT
1. Puisi Jawa Tradisional, sing umume arupa tembang.
Puisi iki ditembangake miturut lagu-lagu khusus, nganggo piranti gamelan utawa tanpa gamelan. Puisi Jawa Tradisional ora bisa dipisahake kalawan tembang.
Puisi tradhisional kang awujud tembang jawa akeh banget jinisi lan kaperang dadi telung perangan gedhe :
a) Puisi tembang macapat (puisi tembang cilik)
b) Puisi tembang tengahan (tembang dhagelan)
Sing kalebu ana tembang tengahan yaiku : Megatruh (Dudukwuluh), Gambuh, Wirangrong, Balabak, lan Juru Demung.
c) Puisi tembang gedhe (kawi)
Gandheng geguritan kuwi kalebu puisi jawa sing isih anyar (antarane tahun 1926) jinising puisi iki durung bisa katampa bebrayan ana ing masyarakat, rikala semono. Luwih-luwih golongan kasepuhan. Mula saka kuwi geguritan iki nalika semana ora dilebokake ana sajroning pasinaonan sastra Jawa ing sekolah.
Geguritan kaping pisanan ana ing kalawarti lan ariwarti Kejawen (pisanan thukul tahun 1926 ing Jakarta), Panjebar Semangat (thukul pisanan September 1933 ing Surabaya), Jaya Baya (September 1945 ing Kediri), Panji Pustaka (1923 ing Jakarta, lan wiwit tahun 1943 nduweni lembaran khusus basa Jawa), Api Merdeka (1945 ing Yogyakarta) lan sapanunggalane.
Paraperintis geguritan iki padha berjuang amrih geguritan iki diakoni lan bisa mlebu ana pasinaonan kasusastran Jawa. Asile, Subagiyo Ilham Notodijoyo nyoba ngumpulake geguritan sing sumebar ana kalawarti lan ariwarti dadi buku kang judhule Rerumpakan (nyanyian). Ananging, naskah iki ana sajroning revolusi ilang. Semana uga kumpulan geguritane dhewe kang mawa irah-irahan Geguritan uga ilang.
Para perintis geguritan liyane, yaiku :R. Intoyo, Nirmala, Niniek I. N, Khairul Anam, Joko Mulyadi, R. Sumanto Ampel, Purwadhi, lsp.
Saliyane geguritan ana puisi jawa liyane kang arupa parikan lan singir. Parikan kuwi puisi jawa kang memper lan duwe ciri-ciri kaya pantun. Dene singir utawa syair (bahasa Indonesia) ya nduweni ciri-ciri padha karo syair ana sajroning kasusastraan Indonesia.
Mula bukane ananing geguritan iki dianggo nyindir / nyemoni kahanan urip bebrayan ana sajroning masyarakat. Saliya kuwi uga ndhuweni unsur ndidik / mulang wuruk bab-bab tertemtu. Ananging suwene-suwe geguritan iki nduweni teges puisi bebas. Bebas saka iketaning tembang lan bebas nyritakake apa wae.
Unsur-unsur kang kinandhut ana sajroning geguritan diarani unsur batin. Ing ngisor iki bab-bab kang kalebu unsur batin geguritan.
Tema, tegese punjeraning bab kang ndadekake geguritan kuwi dumadi. Utawa gagasan pokok kang dikarepake panulis/penyair.
Tuladha tema: sosial, moral, politik, agama, individu, lan sapiturute.
Tembung-tembung kang dianggo ana sajroning geguritan nduweni teges lan nduweni fungsi kanggo manjilmakake rasa-pangrasa. Rasa-pangrasa kuwi nduwe sipat rowa lan kompleks. Sing kalebu
Tegese patrap (sikap) sing digunakake ana sajroning geguritan. Tuladha: ngguroni, nuturi, ngenyek, muji, nyemoni, utawa patrap liyane.
Tegese kahanane batin/jiwa pamaos sawise maca geguritan. Dadi, geguritan nduweni tujuan kanggo mbangun suasana batin pamaos geguritan.
Tegese bab kang pengen diwedharake penyair/panulis marang pamaos. Amanat kuwi ora tinulis kanthi terang trawaca ananging sinandhi ana pangrakiting tembung-tembung.
Kang sinebut struktur lahir geguritan kuwi kahanan bab apa wae kang bisa dideleng utawa digoleki ana ing tembung-tembung kang rinakit ana sajroning geguritan. Ing ngisor iki bab-bab kang kalebu struktur lahir geguritan.
Pinilihing tembung uga diarani diksi. Tembung-tembung kang ana sajroning geguritan biasane nduweni teges konotatif, asipat polisemi, lan nduweni teges rowa (abstrak). Pinilihing tembung kang trep bisa ngasilake imajinasi kang manjila.
Majas utawa gaya bahasa dening Prof. Teguh (dosen UNES) diarani lelewaning basa. Majas utawa lelewaning basa iiki kanggo nambahi grengsenge geguritan.
Rima utawa sajak utawa persamaan bunyi kanggo nyiptakake kaendahan lan kekuatan sawijining geguritan.
tipografi kuwi larik-larik utawa gatraning geguritan kang tinulis mawa pada utawa bait. Bab kuwi kang mbedakake antaraning
Ana ing geguritan ndhuwur nyritakake menawa kahanan donya kuwi wis tuwa kaya ana ing/ irah-irahane “Donya wis lungse” lan ana padha pungkasan kang unine “Sajake padha kelalen, donya wis watara lungse, kari ngenteni, tancap kayone.” Tegese (nganggo basa gancaran/bebas sajake para manungsa padha kelalen , ndonyane wis tuwa/lungse, kari ngenteni tamate/tancep kayon).
Kudune yen donyanewislungse / tuwa kuwi saya nggenah lan becik sing ditindakake dening umat manungsa. Saya cetha nglegewa tujuane wong urip. Nanging nyatane, ana malah akeh wong pawongan kang bingung ngluri tujuane urip. Donya ora saya jenjem, nanging umyeg kaya pasar.
penyair/panulis nyindir utawa nyemoni manungsa kang saya ora nggenah
A. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi trep!
1. Kanthi sangu seserapan struktur lahir lan batin geguritan ing ndhuwur, gawea geguritan kanthi topic ing ngisor iki!
2. Geguritan kang ditulis kancamu sabangku tlitinen kanthi paugeran ing ngisor iki!
3. Geguritan sing boktulis wacanen ing ngarep kelas! Dene kanca liyane mbiji adhedhasar kolom ing ngisor iki!
4. Geguritan ing ngisor iki wacanen! Banjur rembugen kari kancamu nunggal bangku!
sing wis boktulis wacanen ana ngarep kelas! Kanca liyane menehi panyaruwe asil diskusi kuwi
Uga maca Materi Bab TANGGAP WACANA PAMBAGYAHARJA
Tembung pambagyaharja kedadeyan saka rong tembung yakuwi pambagya lan harja kang didadekake siji (tembung saroja). Miturut Bausastra Jawa pambagya nduweni teges pambage , enggone mbagekake, pakurmatan (2001: 566). Dene tembung harja, hargya: urmat, ngurmati (2001:26). Dadi, tegese pambagyaharja ngaturi pakurmatan utawa bage-binage, mbagekake para among tamu kang rawuh ana sasana pawihan.
Ana ing adicara penganten, pambagyaharja kapacak ana titi adicara sawise penganten kekalih nindakake sungkeman. Ngendikane panata adicara kurang luwihe kaya mangkene.
Wus paripurna risang penganten marak sowan saha nindakaken sungkeman, saestu lampahing budaya edi endah angresepaken pandulu, tumapaking adicara salajengipun inggih menika atur pambagyaharja kairing atur panuwun saha wedharing gati saking Bapak/Ibu ingkang amengku karya. Ing sakawit panjenenganipun Bapak/Ibu … badhe matur piyambak wonten ngarsa panjenengan sedaya, ananging awrat nampi sih kadarmin ingkang arupi menapa kemawon saking para tamu, saengga namung kandheg ing jaja, lajeng lenggah, legeg ing wardaya boten saged matur menapa-menapa, pramila lajeng ngresaya dhumateng panjenenganipun Bapak … minangka badal wakilipun, ingkang menika sasana wara saha piantosi pun sumangga katur. Nuwun!
Pambagyaharja uga dianggo ana acara supitan. Ing ngisor iki tuladha pambagyaharja ana ing adicara pengantin lan supitan.
Patrap utawa sikep kudu sing trengginas, tanggap, manteb, luwes, pantes, wibawa, aora ingah-ingih, apamaneh wedinan. Nalikaning ngadeg kudu jejeg, ora ndhoyong, ora cekelan kepara lendhetan cagak. Parlu dimangerteni juru pamedhar sabda utawa juru paniti laksana sajroning ngayahi wajib/jejibahan uga dadi pasugatan mungguhing para tamu.ngegreng/semuwa utawa orane swasana wiwahan gumantung uga saka paraga kasebut.
Babagan kang perlu digatekake sadurunge menehi sesorah ana ngarepe pawongan akeh :
negari ingkang dados pangayoming sesami, dalah sanggyaning tamu ingkang kinurmatan.
Keparenga kula minang badal wakilipun Bapak/Ibu … ingkang amengku gati, binantu kadang karuhipun, kula piniji ngaturaken ingkang dados raos-wiraosing manah, amargi karoban sih kadarman panjenengan sedaya satemah boten kuwawi matur piyambak.
Minangka purwaning atur, sumangga tansah enget ngunjukkaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti Illahii Robbi ingkang sampun ngrentahaken rahmat, hidayah, saha inayah-Ipun, mliginipun kasugengan saha kalodhangan satemah kula sedaya anjenengi serat sedhahanipun Bapak/Ibu … ing ratri/siang puniki. Mugia lumintu pudyastawa tumrap kula sedaya. Amin. Amin. Amin Ya Robbal Alamin.
Salajengipun Bapak/Ibu … ngambali atur sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa pepindhan awitt saking rawuh panjenengan sekaliyan, saha paringanipun donga lan pangestu awit gatining sedya saha paringanipun sih kadarman ingkang awujud menapa kemawon, boten langkung kula sagotrah tansah sumendhe dhateng Pangeran Allah Ta’ala mugi dhumateng sedaya kesaenan panjenengan, keparingan lelintu ganjaran ingkang matikel-tikel. Amin.
Wondene gatining sedya, sinaosa sampun kaserat ing serat sedhahan saha ampun kaaturakenn sedherek ingkang sowan wonten ngarsa panjenengan, boten wonten awonipun menawi kula aturaken malih. Kados ingkang sampun kaserat menggah wigatosing gati Bapak/Ibu …anetepi wajibing asepuh amiwaha putra, ngentas pitulus kenya putrinipun … ingkang sesilih gendhuk …, kapalakramakaken kaliyan Bagus …, putra kakungipun Bapak/Ibu …, ingkang pidalem ing …, sampun kalampah ijab saha kabul manut satataning agami lan nagari ing dinten … winantu wilujeng kalis ing rubeda. Ingkang menika panjenenganipun sedaya kasuwun rawuh ing rompok mriki saperlu kasuwunan tambahing donga pangestu dhumateng penganten kekalih mugi anggenipun sami lelumban ing bebrayan agung, tansah atut runtut, manggih basuki kang kaesthi, satemah enggal kaparingan nugrahaning gusti momongan datan angarani kakung menapa estri, kkanthi angugemi brayat rinancang tanpa keri.
Salajengipun, sinaosa sampun kaserat ing serat sedhahan saha dipun aturaken dening sanak kadang ingkang sowan, ananging boten wonten awonipun kula aturaken menggah ingkang dados wigatosing pahargyan ing ratri/siang menika. Sanggyaning tamu ingkang pantes ingkang pantes sinudarsana, kawuningan bilih Bapak/Ibu … ing wekdal menika kagungan kersa/hajat mbojakramekaken putrinapun putri ingkang sesilih pun gendhuk … pikantuk anak mas Bagus … putra kakungipun Bapak/Ibu ….
Ingkang pidalem ing … kalurahan … kecamatan …
Ingkang ijab lan kabulipuun sampun kaleksanan ing dinten Jumat Wage surya kaping … utawi tanggal 2 Juli 2011 ing Masjid Shuhada Ngayogyakarta pinanggih ing karaharjan.
Kanthi rawuh panjenengan sedaya amimbuhi donga pangestu dhumateng penganten kekalih anggenipun badhe ngambah alam bebrayan enggal, mugi tansah kalis nir ing rubeda, kacelakna ing karaharjan sedayanipun. Amin.
Lumampahing pahargyan ing wekdal menika boten saged kalampah menawi tanpa iguh pratikel, penggalihan saha sumbang surung arupi menapa kemawon saking tangga tepalih sanak kadang inggih wiwit nguntir tali sepisanan ngantos samangke saparipurnaning gati, ingkang menika awit saking sedaya kesaenanipun dipunaturaken agenging panuwun kairing donga dhateng pangeran Allah SWT. Mugia keparingan lelintu nugraha ingkang langkung kathah. Amin. Amin. Amin.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang tansah kula kurmati!
Bapak/ibu …boten kesupen ugi, nyuwun agenging pangapunten ing mbokbilih anggenipun caos, lungguh menapa dene suguh ing samangkenipun ingkang namung sarwa prasaja saengga boten laras kaliyan kalengganipun Bapak/Ibu/sdr sedaya. Pramila saestu sepisan malih Bapak/Ibu … tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami.
Inggih namung amrih rancaging panindak mbokbilih samangke para mudha ngaturaken cihnaning pakurmatan arupi unjukan saha lampiranipun ingkang sarwa prasaja sampun lumados lan kaasta, nuwun sewu kersaa angresepi kaunjuk saha kadhahar samardikaning penggalih tanpa kula angacarani malih.
Wasana cekap semanten ingkang dados aturipun Bapak/Ibu …
Lan kula pribadhi anggen kula matur ugi kathah tuna dungkap saha tumpang suh tuwin ndadosaken runtiking penggalihipun para rawuh, saestu nyuwun samodra pangaksama. Makaten kasekecakna lenggah dumugi saparipurnanipun damel, kanthi
Nuwun, inggih awrat mundhi panyuwunanipun adhi kula pun Drs. Harjuna Sasrabahu sekaliyan, supados angaturaken menggah ingkang dados osiking manahipun saengga gumelaring pasamuwan siang/dalu menika.
Wondene menggah wigatosing sedya, ing pahargyan menika, senadyan sedayanipun sampun sami priksa kanthi kaserat ing serat sedhahan ingkang kaaturaken menapa dene aturipun utusan ingkang marak sowan, boten wonten awonipun yen ta kula aturaken malih kepara damell lega-legawaning manah menggah kasunyatanipun.
Inggih awit saking rahmating Gusti saha puja-puji pangestunipun para sepuh miwah para rawuh sedaya, kadangkula anem inggih adhikula … sampun kalampahan nindakaken kewajibanipun tiyang sepuh, ingkang ginadhuhan putra kakung sampun ndungkap wahyaning dewasa, mila anggadhahi hajad ngislamaken utawi nyupitaken putra kakungipun ingkang kapatedhan nama pun Bagus ….
Wondene tumapaking pagas, sampun kaleksanan kalawau sonten wanci tabuh gangsal, kanthi rahayu wilujeng kalis niring sambekala, awit saking panggayomaning Gusti ingkang murbeng dumadi. Ingkang menika adhikula pun … kekalih, nyuwun tambahing donga pangestu, mugi-mugi anak kula suwau enggal saras kados wingi uni, miwah icaling sukerta papa cintrakanipun, kantuna manggih bagya mulya, dados lare utama, susila miwah piguna. Lare ingkang mbangun miturut lan bekti ing tiyang sepuh, murakabi bebrayan kanthi mungguh, tan kendhat ngibadah ing Hyang widhi kanthi tuwajuh, saha manut tuntunaning agami ingkang rinengkuh. Amin.
Kalekasananing pahargyan ing wekdal menika, karana sih nugraha pambiyantunipun para sanak kadang pamong mitra, tangga tepalih, miwah panjenengan para tamu ingkang sampun kepareng pariing pisumbang awujud menapa kemawon, ingkang saestu saged angenthengaken sesanggeman saha bot-repotipun adhikula, ingkang menika kadang kula anem inggih adhikula … ngaturaken agenging panuwun ingkang tanpa pepindhan, mugi-mugi sih kadarman panjenengan dados ngamal kesaenan, saengga pikantuk lelintu nugraha ingkang matikel-tikel, miwah bebingah ingkang langkung kathah. Amin. Amin. Ya Robbal Alamin.
Minangka pungkasaning atur, mbokbilih Bapak/Ibu … anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kuciwa lan kirangipun, mawantu-wantu tansah nyuwun agunging samodra pangaksama. Semanten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Ibu/Bapak …, menawi wonten galap-gangsuling atur, gonyak-ganyuking wicara miwah boten jangkep ing unggah-ungguh lan tata basa satemah adamel runtiking wardaya, saestu nnamung tansah nyuwun
Pambagyaharja penganten ing ndhuwur wacanen kanthi permati. Banjur komplitana tabel ing ngisor iki!
atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa, menawa dadi wakile, lan diri pribadhi)
A. Pambagyaharja supitan ing ndhuwur wacanen kanthi permati. Banjur komplitana tabel ing ngisor iki!
C. Paragakake pambagyaharja ing nduwur kanthi pambiji ing ngisor iki!
I. Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, utawa e ana wanguslan kang bener!
1. Perangan sesorah sing isine ngandharake bab kahanan, ngunjukake muji syukur
Adawiyah b. Bebuka c. Surasa / isi d. Panutup e. Titiwanci
melu sesorah kuwi, gandheng ora tau melu lomba sesorah, Gadiza nggawe cengkorongan banjur ditulis komplit lan
8. Babagan kang perlu digatekake sadurunge menehi sesorah yaiku.., kejaba
11. Ing ngisor iki sing kalebu atr puji syukur marang Gusti Allah yakuwi ….
Nuwun! Para pinisepuh, sesepuh ingkang satuhu kinabekten. Para pangemban pangembating negari ingkang dados pangayoming sesami, dalah sanggyaning tamu ingkang kinurmatan.
Wondene gatining sedya, sinaosa sampun kaserat ing serat sedhahan saha ampun kaaturakenn sedherek ingkang sowan wonten ngarsa panjenengan, boten wonten awonipun menawi kula aturaken malih. Kados ingkang sampun kaserat menggah wigatosing gati Bapak/Ibu …anetepi wajibing asepuh amiwaha putra, ngentas pitulus kenya putrinipun … ingkang sesilih gendhuk …, kapalakramakaken kaliyan Bagus …, putra kakungipun Bapak/Ibu ….
12. Dene sing kalebu atur kasugengan kairing atur panuwun yakuwi ….
ingkang amengku gati, binantu kadang karuhipun, kula piniji ngaturaken ingkang dados raos-wiraosing manah, amargi karoban sih kadarman panjenengan sedaya satemah boten kuwawi matur piyambak.
14. Ing ngisor iki sing kalebu panutuping atur yakuwi ….
Inggih awit saking rahmating Gusti saha puja-puji pangestunipun para sepuh miwah para rawuh sedaya, kadangkula anem inggih adhikula … sampun kalampahan nindakaken kewajibanipun tiyang sepuh, ingkang ginadhuhan putra kakung sampun ndungkap wahyaning dewasa, mila anggadhahi hajad ngislamaken utawi nyupitaken putra kakungipun ingkang
tumapaking pagas, sampun kaleksanan kalawau sonten wanci tabuh gangsal, kanthi rahayu wilujeng kalis niring sambekala, awit saking panggayomaning Gusti ingkang murbeng dumadi. Ingkang menika adhikula pun … kekalih, nyuwun tambahing donga pangestu, mugi-mugi anak kula suwau enggal saras kados wingi uni, miwah icaling sukerta papa cintrakanipun, kantuna manggih bagya mulya, dados lare utama, susila miwah piguna. Lare ingkang mbangun miturut lan bekti ing tiyang sepuh, murakabi bebrayan kanthi mungguh, tan kendhat ngibadah ing Hyang widhi kanthi tuwajuh, saha manut tuntunaning agami ingkang rinengkuh. Amin.
Minangka pungkasaning atur, mbokbilih Bapak/Ibu … anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kuciwa lan kirangipun, mawantu-wantu tansah nyuwun agunging samodra pangaksama. Semanten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Ibu/Bapak …, menawi wonten galap-gangsuling atur, gonyak-ganyuking wicara miwah boten jangkep ing unggah-ungguh lan tata basa satemah adamel runtiking wardaya, saestu nnamung tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.
15. Wondene tumapaking pagas, sampun kaleksanan kalawau sonten wanci tabuh gangsal, kanthi rahayu wilujeng kalis niring sambekala, awit saking panggayomaning Gusti ingkang murbeng dumadi. Ingkang menika adhikula pun … kekalih, nyuwun tambahing donga pangestu, mugi-mugi anak kula suwau enggal saras kados wingi uni, miwah icaling sukerta papa cintrakanipun, kantuna manggih bagya mulya, dados lare utama, susila miwah piguna. Lare ingkang mbangun miturut lan bekti ing tiyang sepuh, murakabi bebrayan kanthi mungguh, tan kendhat ngibadah ing Hyang widhi kanthi tuwajuh, saha manut tuntunaning agami ingkang rinengkuh. Amin.
II. Gawea sesorah pambagyaharja pengetan dina kamardikan!
Tembang macapat uga sinebut puisi tradhisional jinisi lan perangane dadi telung perangan gedhe :
b) Puisi tembang macapat (puisi tembang cilik)
gatra, saben tembang nduweni guru wilangan kang beda-beda.
Guru lagu tegese tibaning swara ana ing pungkasaning gatra kang dinulu saka guru gatra, guru lagu, lan guru wilangane.
(i, o, e, i, i,u)
( i, o, i, a )
Tembang Pocung : saenake, sembranan, guyonan. Gunane kanggo guyonan (berkelakar), cangkriman, pitutur.
Tembang Kinanthi : gandrungasmara. Gunane: kanggo mratelakake rasa susah karanaasmara.
Tembang Durma : nesu, dendam, muring. Gunane kanggo pengeten nalikaning perang, tantang-tantangan.
Tembang Asmaradana: sengsem, nesu, dendam. Gunane mratelakake rasa susah karanaasmara.
Tembang Pangkur : gandrung, tegang. Gunane kanggo menehi pepenget/peringatan
Tembang Sinom : lugu, susah, prasaja. Gunane kanggo menehi pitutur, kanggo mbabar rasa susah.
Tembang Dhandhanggula: luwes, manis, sarwa cocok. Gunane kanggo pitutur, mbabar rasa susah, kanggo pambuka gendhing.
Tembang megatruh : susah, rasa cuwa/gela kang mbangeti. Gunane kanggo mbabarake rasa susah.
Tembang Gambuh : nerangake, nbeber kawruh. Gunane kanggo mulang muruk.
Tembang macapat ing ngisor iki lagokno kanthi irama kang trep !
Tembang pangkur ing ndhuwur ngemu kawruh / nyritakake wong kang bodho ananging ora nggagasan. Tegese ora ngrumangsani yen menawa dheweke kuwi bodho. Dadine, ngomonge ndhuwur-ndhuwur / muluk-muluk ora ketemu nalar. Ngadhepi wong sing kaya mangkono iku luwih becik kudu ngalah. Sing pinter / nalare mlaku kudune trima ngalah lan njaga rasa-pangrasa wong bodho kuwi.
Dene ana tembang amaradana nyritakake pawongan (Damarwulan) kang pamit marang kekasihe yakuwi Anjasmara, amarga arep lunga perang mungsuh Menakjingga (Wurubisma) ana kutha Blambangan (Prabalingga). Gandeng Menakjingga iku kawentar sekti mandraguna, mula saka kuwi Damarwulan mesthekake yen takdire tumekang pati/lampus wus cedhak
Tembang Asmaradana nduweni watak merak ati, sedhih, amarga nandhang asmara.
IV. PENDALAMAN MATERI I. Wenehana tanda ping ana aksara a,b,c,d utawa e ana wangsulan kang paling bener !
1. Sing awujud puisi jawa tradisional yaiku ……
Tembang b. Parikan c. Singir d. Geguritan e. Mantra
2. Ing ngisor iki sing kalebu tembang cilik yaiku …., kajaba…
Kinanthi b. Pucung c. Asmaradana d. Gambuh e. Mijil
Gambuh b. Wirangrong c. Balabak d. Juru demung e. Sinom
4. Ing ngisor iki sing dudu tembang tengahan yaiku …..
5. Ing ngisor iki sing dadi paugerane tembang, kajaba ….
Guru gatra b. Guru lagu c. Guru wilangan d. Guru tembang e. Dhong – dhing
6. Guru wilangan tembang asmaradana sing ora padha wandane ana ing gatra …
3 b. 4 c. 5 d. 6 e. 7
7. Guru lagu tembang Sinom Parijatha ana ….. gatra
6 b. 7 c. 8 d. 9 e. 10
8. Guru wilangan tembang Sinom Parijatha sing beda gunggunge ana gatra nomer ..
5 lan 7 b. 5 lan 9 c. 7 lan 9 d. 6 lan 9 e. 7 lan 8
9. Ing ngisor iki watake tembang Pangkur ….
10. Ing ngiso iki watake tembang Asmaradana….
11. Ing ngisor iki watake tembang Megatruh ….
12. Ing ngisor iki watake tembang Dhandanggula ….
14. Ing ngisor iki tembang sing ora nduweni guna/paedah kanggo mbabar rasa susah …
15. Tembang sing cocok kanggo pambuka gendhing yakuwi …
1. Cakepan tembang Pangkur ing ngisor iki coba tembangno kanthi bener.
Peprenahan ing pasedherekan/trah/awu. Ingkang akleres enem kedah ngurmati ingkang kaleres sepuh, sinaosa ing bab yuswa langkung
Basa ngoko (dhapukanipun tembung ngoko sadaya) Tembung-tembung ing ukara basa ngoko lugu kuwi kabeh ngoko kayata: aku, kowe: ater-ater: dak-, kok-, di-; uga panambang : -ku, -mu, -ake, ora diowahi. Gunane basa ngoko lugu:
e) dianggo wektu ngunandika (ngomong karo awake dhewe)
B : Lho, kowe Di. Wayah apa tekamu? Rak ya padha slamet?
A : Pangestunipun Bapak. Wilujeng . kalawau enjing jam 9, anggen kula dumugi ing ngriki.
B : Bocah-bocah rak iya ora ana apa-apa, ta? Lha njur sida kepriye, anakmu si Gillang kae kokkon nerusake nyang ngendi?
A : Menawi lare-lare sami sehat, ketingalipun inggih sami gumbira, dene bab Gillang, mila menika badhe nyuwun rembag. Kajengipun lare badhe sinau dhateng SMA N1 Pati. Kula radi kawratan.
B : Wah, ya kudu enggal kokputus bab iku. Aja kook sesuwe dene yen kowe njaluk rembugkuu mangkene. Wong tuwa iku iya aja banget-banget enggone nyampuri pepingenane bocah. Yen wong tuwa wus nerangake kanthi gambling siji-sijine, lan iya pikolehe tumrap awake dhewe utawa masyarakat wus cukup. Bocahe milih endi, wong tuwa nimbang-nimbang maneh. Kaya-kaya yen Gillang milih sekolah kuwi, sakka rasaku yaw us pas. Aku ora kabotan, dene kowe ora lila iku, rak bab dhuwit sing kudu bokbayarake akeh banget, ta?
A : Wah, nggih mboten ngaten kok, Pak. Sampun sapunika kula ndherek pamanggihipun Bapak.
Tuladha 2 pacelathon kang nganggo basa ngoko: Bocah marang bocah
A : Mas Nugraha, aku mbokdiwarahi garapan matematika dhek wingi kae, yen ora, mengko akubisa didukani Pak guru. Dhasar wingi aku ora mlebu, ora pamit sisan!
B : Lha, ya gene ta, kok ora mlebu? Enya iki lho, turunen wae. Mumpung isih esuk mengkoo mundhak selak mlebu. Ning aja nganti kumel lo, ya! Aku arp ngresiki blabag lan nyaponi kelas.
“E, aku tak turu sedhela. Awakku kesele kok ora kira-kira.”
A. Gawenen pacelathon (nganggo basa krama utawa krama alus, lan basa ngoko lugu utawa ngoko alus) kanthi topik ing ngisor iki! Mengeti pahargyan dina kamardikan
B. Pacelathon sing wis kokgawe kasebut paragakake ing ngarep kelas kanthi paugeran biji ing ngisor iki! (sing biji kanca liyane sing ora maju)
Wenehana tanggapanmu marang pacelathon kang diparagakake karo kancamu!
A. Gawea pacelathon antaraning guru lan siswa kanthi topik cara ngrembakake bakat seni!
B. Gawea tuladha pacelathon tumraping diri pribadi (wong kang ngunandika) kanthi topik ngresula marang
Ukara miturut Tata Bahasa Baku Bahasa Indonesia nduweni teges peranganing basa kang dumadi saka tembung-tembung kang nduweni teges kang jangkep. Teges kang jangkep kuwi nduweni perangan paling sithik loro cacahe, yakuwi jejer lan wasesa. Yen tinulis ukara kuwi kudu tinulis mawa aksara capital ing purwaning ukara lan dipungkasi karo tandha wacan titik, panyeru, utawa pitakon. Dene yen sacara lisan, ukara kuwi dipungkasi mawa lagu utawa intonasi pawarta, panyeru utawa pitakon.
Ukara yen dideleng saka patraping jejer (subjek) marang wasesa (predikat/tindakan) lan wasesa marang lesan utawa katrangan kaperang dadi:
Ukara tanduk (kalimat aktif) tegese ukara kang jejere nindakake pakaryan kang sinebut ana ing wasesa.
Ukara tanggap (kalimat pasif) tegese ukara kang jejere kataman pakaryan kaya kang sinebut ing wasesa.
Ditonton saka wujuding ukara kabedakake dadi telung ukara:
Ukara ganep utawa ukara lamba (kalimat lengkap)
Ukara lamba paling sithik nduweni jejer lan wasesa. Luwih jangkep menawa nduweni lesan lan katrangan.
Pak Minto nerangake piwulangan matematika ing kelas XI IPS3
(…) Damunen teplik kae!
Sriyati! (kudune Sriyati mrenea!)
HUT SMA 3 (Kudune Murid-murid mahargya HUT SMA 3)
Ukara yen dideleng saka isining pikiran, gagasan utawa teges sing diwedharake kaperang dadi wolu, yakuwi:
Jejer ana ing Basa Indonesiadiarani subjek, yakuwi paraga utawa bab tertemtu kang nindakake/ngayahi utawa kataman pakaryan. Jejer biasane dumaddi saka tembung aran (kata benda/kata yang dibendakan).
Tegese sakabehing tembung kang nerangake jejer ngenani patrap, tumindak, utawa kahanan/sipate. Wasesa kaperang dadi telu:
Wasesa ana sajroning ukara tanduk dumadi saka tembung-tembung karimbag tanduk (kata kerja aktif/tembung kriya tanduk). Tembung kriya kabedakake rong tembung.
ü Tembung kriya tanpa lesan (kata kerja tak berobjek);
ü Tembung kriya mawa lesan (kata kerja berobjek)
ü Sriningsih lungguh ing meja (tembung kriya tanpa lesan)
ü Wayah ngene kowe lagi teka (tembung kriya tanpa lesan)
ü Esuk-esuk Karna wisnganggo klambi lurik (tembung kriya mawa lesan)
ü Aku tuku buku roman (tembung kriya mawa lesan)
Wasesa ana sajroning ukara tanggap dumadi saka tembung kriya kang antuk wuwuhan ater-ater kok- lan di-.
3. Lesan Lesan utawa objek biyasane ana ing mburine wasesa. Tuladha:
ü Adhimu lagi mangan aja diregoni (katrangan wektu)
ü Aku mentas mangan (katrangan titimangsa kang kepungkur)
ü Anita arep mangan (katrangan ttitimangsa kang during kelakon)
ü Gillang ora ndherek, amerga lagi lara
ü Inggih mergi gerahipun sanget, mila Bapak kedah enggal dipun jampi
ü Mlakune terus wae tanpa leren, nganthi theyol sikile.
ü Bocah iku dipilara nganti biru erem
ü Lare menika tan sesakitan kemawon, kejawi ta yen pinilala ingkang saestu
ü Omahe rada gede, ning rada ala.
Tulisen aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang bener!
1. Ukara kang jejere nindakake pakaryan diarani …
2. Ukara kang jejere kataman pakaryan diarani ukara ….
3. Ukara kang paling sithik nduweni jejer, wasesa, utawa katambahan katrangan liyane sing komplit diarani ….
4. Ukara ing ngisor iki kalebu ukara miturut isining pikiran, gagasan kajaba ….
5. Yen wis gedhe aku kepingin dadi ketua KPK. Ukara kuwi kalebu …
6. Bapak maos kalawarti Jaya Baya ing teras. Ukara ing ndhuwur katilik jinising wasesa sing butuhake lesan, diarani ukara …. Ukara crita/pawarta
7. Lungguha ndhuwur! Diarani ukara ….
8. Sriningsih lungguh ing meja. Ukara kasebut nduweni wasesa awujud tembung…
9. Wayah ngene kowe lagi teka. Ukara iki kalebu ukara… kajaba…
1. Gawea jinising ukara ing ngisor iki (2 saben ukara)!
2. Apa bedane wasesa ana ing ukara tanduk lan ing ukara tanggap!
3. Jinising katrangan kuwi akeh banget. Wenehana tuladha telu (sisan saukarane)!
4. Apa kang diarani ukara tanggap lan ukara tanduk iku?
kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a, b, c, d utawa e pratelan kang bener ing lembar jawaban kang cumawis!
punika nindakaken sedaya parentahipun Allah tuwin nebihi sedaya larangan Allah.
Para sedherek muslimin lan muslimat, ing dinten riyaya Idul Fitri punika kalebet dinten ingkang mulya tumrapipun umat Islam, ingkang sami suka sokur amargi sampun ngrampungaken anggenipun nindakaken siyam Romadhon setunggal wulan. Bilih sinten kemawon ingkang nindhakaken siyam ing wulan Romadhon, dipuntebihaken saking siksa neraka, dipunparingi ganjaran ingkang matikel-tikel. Para sedherek muslim ingkang minulya, begja sanget tumrap para sedherek ingkang sami enggal-enggal nindakaken kewajiban, ingkang sampun katetepaken dhumateng kita sedaya umat Islam, inggih punika ngedalaken zakat fitrah, minangka kangge nyuceni dhumateng abdhan kita tuwin ndadosaken sebab leburipun sedaya dosa wekdal ngibadah siyam kita. Kados dhawuhipun nabi Muhammad SAW. Siyam wulan Romadhon punika dipunibarataken antaranipun langit kaliyan bumi, boten katrima sampurna dening Allah kajawi manawi sampun ngedalaken zakat
khotbah kuwi, apa kang kudu ditindakake supaya ibadah siyam katrima sampurna
b. sarampunge pasa Romadhon bayar zakat maal.
c. pasa Romadhon katrima sampurna sanajan durung bayar zakat fitrah.
d. Ing wulan Romadhon diadohke saka siksa neraka lan diparingi ganjaran matikel-tikel.
wong kang kepengin ngliling bayi, nanging kliru nyebut jenenge bayi kuwi, jebul sing disebut kuwi jenenge bapake. Crita kuwi dadi sumber gagasan crita pengalaman :
5. Wedhuse Kandhi kena penyakit, sikile pincang, saking sayange karo wedhuse, lha kok mara ning omahe Pak Ketua RT njaluk layang keluarga miskin arep kanggo pengantar nambakake wedhuse. Dhasar sing njaluk layang wong gebleg, Ketua RT melu nggeblegi pisan, kowe dak gaweake layang
ndi wedhusmu iku, mbok menawa kaserang penyakit folio, kudu cepet diobati. Becike gawa ing posyandu sesuk ben disuntik lan diparingi vitamin.Amarga wedhusku iki kurang gizi. Sesuk wedhuse digawa ning posyandu dipondhong dicedhakake pegawe puskesmas.
”Menda kula sakit polio Bu, kurang gizi, nyuwun dipun timbang kaliyan diparingi vitamin”.
”Nuwun sewu Pak ngriki mung mligi mriksa balita”, keterangane Bu Bidan karo ngguyu.
”Lho menda mboten saged dipun obati ting ngriki?
”mboten saged, mboten dhateng ngriki” pengobatane !”
“Lho dhateng pundi Bu pengobatane?
“ Dhateng bakul sate ! jawabe Bu Bidan karo ngempet ngguyu.
Wong-wong sing ana kono padha ngguyu kabeh. Apa tumon? ( S. Dwidjopurnomo.PS-06, 11 Pebruari 2006, kapethik saperlune).
e. Saking lucune Bu Bidan le menehi saran
6. Crita pengalaman ana wong kang kepengin ngliling bayi, nanging kliru nyebut jenenge bayi kuwi, jebul sing disebut kuwi jenenge bapake. Crita kuwi dadi sumber gagasan crita pengalaman :
7. Manungsa lan tetuwuhan mbutuhake banyu kanggo urip. Banyu digunakake dening
manungsa kanggo kaperluan ngombe, adus, lan masak. Dene tetuwuhan mbutuhake
banyu, kajaba kanggo urip uga kanggo nak-kumanakake tetuwuhan. Manawa manungsa
Menawa nilik saka ukara pokok, paragrap ing dhuwur kalebu jinis paragrap……
8. Ukara penjelas ing paragrap dhuwur iku arupa …………
Paragrap ing dhuwur nganggo pola pengembangan kang arupa …………
Srengenge wis jumedhul ing sisih wetan. Katon mencorong, among tani padha mangkat menyang sawah manggul garu lan nuntun sapine. Sing wadon padha menyang pasar nggendhong asil pawetune, Bocah-bocah padha budhal sekolah. Manuk-manuk padha ngoceh ing wit-witan. Pitik, bebek, menthog wis padha metu saka kandhange golek pangan dhewe-dhewe. Ora katon mega sathithik-thithika. Esuk iki pancen padhang njingglang.
Ukara penjelas ing paragrap dhuwur arupa …..
Paragrap ing duwur nganggo pola pengembangan kang arupa ……
13. Ing ngisor iki sing wacane bathok, yaiku : ….
14. Tembung banjir yen ditulis nganggo aksara jawa, yaiku ………..
15. Panulisane aksara jawa sing bener kanggone tembung Sinau, tukua, dadia yaiku ….
20. Pasangan aksara jawa kang ditulis ing jejere aksara jawa yaiku ………..
Aku nate diajak Bapak ——(21) Wonosobo. Ing
tuku bibit lele 20 —-(22) lan pakane. Tekan ngomah —– (22) dakcemplungake ing kolam kang ——(22). Esuk-esuk aku tangi gasik —– (23) makani lele. Iseng-iseng daketung kayane kok —–(23). Ah,mbok menawa isih —– (23) ing ngisor watu, ngono batinku. —–(24) saeba kagetku bareng kolame —— (24) lelene dakwadahi ember jebul —– (24) kari 11 iji.
23. a. lali, mencolot, nglangi
layang ringkes utawa cekak aos kang isine saperlune bae
layang kang dicaosake, dikirimake utawa di iberake
Layang kang surasane prajanji babagan dol tinuku barang, nyewakake barang lsp.
(3) Bulan mitraku, lumantar layang iki aku nggambarake menawa kahananku apik-apik wae, tansah bagas waras ora ana alangan sawiji. Muga-muga kahananmu uga mangkana, satemah bisa nindakake jejibahan dadi murid yaiku sinau.
(4) Dakcritani, menawa SMA ku dhek dina Senen tanggal 27 Juli 2009 nganakake sarasehan Basa Jawa. Ing Sarasehan kuwi ngrawuhake pakar Basa Jawa saka UGM sing asmane Bapak Prof. Dr. Soepomo Poedjosoedarno. Sing melu sarasehan dumadi saka kaluwarga besar SMA ku wiwit saka murid., guru, sarta Bapak Kepala Sekolah uga kepareng rawuh. Ing adicara iku Bapak Soepomo ngndharake babagan budi pekerti dikanteheni tuladha sing gampang di ngerteni.
Bulan, saka sarasehan kuwi aku dadi luwih ngerti bab unggah-ungguh, tata krama lan panggonane basa Jawa ing pasrawungan. O, iya. Kapan kowe dolan neng Rembang? Jare arep dolan ? Mengko diajak menyang taman Kartini deleng Segara. Neng Yogya rak arang deleng segara to? He he he….
(5) Semene dhisik mitraku, liya wektu disambung maneh. Menawa ana luputku aku njaluk pangapura.
Wasana Basa ana ing layang dhuwur isine …..
Semene dhisik mitraku, liya wektu disambung maneh
31. Tlaga ranjeng iku ana Kabupaten Brebes. Ranjeng yen ditulis nganggo aksara jawa dadine ……………
32. Panjangipun telaga kirang langkung 1400 meter. 1400 meter yen ditulis nganggo aksara jawa dadine ………..
a. Fx. Sumarma, S. Pd.
34. Wektu ngripta geguritan ing dhuwur rikala …………
neng omahe pak dhe, ukara kasebut yen di gawe dadi basa krama yaiku …..
a. kala ndalu simbah nyipeng dalemipun pak dhe
b. ndhek dalu simbah nyipeng daleme pak dhe
c. ndhek dalu simbah nginep wonten daleme pak dhe
d. kala dalu eyang nginep teng griyane pak dhe
e. kala dalu eyang nyipeng teng griyane pak dhe
40. Rambute simbah wis putih kabeh amarga umure wis tuwa banget. Yen diowahi dadi basa krama yaiku ….
Rambutipun simbah sampun pethak sedaya amargi umuripun sampun tuwa sanget.
Rambutipun eyang sampun putih sedanten amargi umure sampun sepuh sanget.
Rikmanipun simbah sampun pethak sedaya amargi yuswanipun sampun sepuh sanget.
Rikmanipun simbah sampun putih sedaya amargi umuripun sampun sepuh sanget.
Rikmanipun eyang sampun putih sedanten amargi yuswanipun sampun sepuh sanget.
Ukara ing ngisor iki miturut unggah-ungguh basa kang bener, yaiku …..
Bapak nembe sare, adhik ugii ndherek tilem
Ibu saweg tindak teng pasar, nalika adhik tindak sekolah
Ibu nembe tindak wonten peken, wekdal adhik kesah kantor
42. Sotya murca ing embanon, candraning alam kasebut tegese mangsa …….
43. Candraning alam pancuran mas sumawur ing jagad teges, yaiku ……
Ana puisi jawa sing nduweni ciri-ciri pantun diarani …….
Tembang macapat sing nduweni watak merak ati, sedhih, karana asmara yaiku ….
Ing ngisor iki dudu kalebu paugeran yen nggawe tembang yaiku ……
a. Apa bedane paragrap deduktif lan paragrap induktif ?
b. Gawenen tuladha paragrap deduktif lan induktif !
3. Tulisen Latine tulisan aksara jawa ing ngisor iki ?k/[to[no:b[bonPutihk[rob[bonHix=pinTe/si=aenFi,ar.
?Alibb:aemBuh,y,lh[wo=pdbiss[nze[nDog\,
?k/[to[no.mekSpinTe/si=aix=.
SOAL ULANGAN SEMESTER 1 TAHUN PELAJARAN 2010-2011
I. Wenehana tandha ping (X) ana aksara a, b, c, d, utawa e, kang paling bener!
1. Bapak-Bapak, Ibu-Ibu saha Sadherek-Sadherek ingkang dahat kinurmatan. Sadherengipun mangga kita sesarengan ngaturaken pudya puji pudyastuti wonten ngarsaning Gusti
2. Perangan sambutan sing isine ngrembug babagan sing baku, yaiku…
siswa. Nadhira arep melu lomba sesorah kuwi. Gandheng dheweke kulina sesorah, Nadhira ora nggawe teks komplit nanging mung nggawe cengkorongan sing wigati. Metode sing digunakake Nadhira yaiku…
4. Apa tumon, maling kok keturon. Critane mangkene: Nalika
sing kagungan dalem kondur saka kerja. Rumangsa kesumpeg lan bingung, sang pandung mau munggah plafon kamar mandi. Tuwan rumah kaget, ing arah kamar mandi ana swara HP muni “nada panggil”. Bareng ditlusur,e….jebul malinge keturon ana ing plafon. Hpku sing lagi wae dijupuk bisa dakslametake.
5. Sapa sing nyritakake crita apa tumon kuwi?
6. Ana ibu kang wus tuwa, mecaki dawane dalan, kanthi nyangking tas isi alat-alat elektronik. Kang diedol menyang ngomah-ngomah warga. Dheweke ora leren nadyan udan, panas. Betheke supaya bisa nyukupi uripe.
Wacan ing ngisor iki wacanen kanthi patitis! (Kanggo soal nomer 7-8)
Manungsa ora bisa urip ijen, mula dibutuhake pasrawungan karo wong liya, kanggo nyukupi kabutuhan mau dibutuhake sarana komunikasi kang awujud basa. Ana basa isyarat, basa tinulis lan basa lisan. Mula banjur sinebut basa iku minangka piranti kanggo sesrawungan.
7. Paragraf ing ndhuwur katilik saka panggonan ukara pokoke diarani paragraf….
Ana basa isyarat, basa tinulis lan basa lisan.
Wacanen paragraf ing ngisor iki! (soal nomer 9-11)
Kanthi ajune jaman lan teknologi kaya sing lagi dialami saiki, basa lan budaya Jawa wus ora katengen maneh(1). Malah kepara wiwit cilik bocah wus padha dikulinakake omongan nganggo basa Indonesia(2). Dadi wiwit cilik, bocah kasebut wus ora mangerti pasrawungan kang njawani(3). Kamangka basa lan budaya Jawa iku bisa ngalusake bebuden(4). 9. Ukara pokok paragraf ing ndhuwur ana ukara nomer…..
10. Katilik saka papan panggonane ukara pokok paragraf ing ndhuwur diarani….
11. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka… ukara.
12. Paragraf sing ukara pokoke ana ngarep dalah ana pungkasaning paragraf diarani paragraf..
?swi[sSfipe/juw=z[k:30:tau[nFni=tilsKvClnHnkB|wh
14. Pirang taun tilas kanca lan anggota tentara pelajar olehe merjuangake Slamet Riyadi sahingga katetepake minangka pahlawan nasional?
a. 20 b. 30 c. 40 d. 50 e. 60
15. Pamarentah uga asung penghargaan marang almarhum Slamet Riyadi ing
Wacanen paragraph ing ngisor iki! (soal nomer 20-23) Dhek dina Rebo Pertamina lan Exxon- Mobil Oil Indonesia (kang pusate ing Houston Amerika Serikat). wis…….20…nandatangani perjanjian…..21…kerjasama operasional pengembangan Blok Cepu. Luwih terange bebadan leloro mau nedya bebarengan nyedot, nyuling sarta ngolah lenga bumi kang…..22…ing bumi Blok Cepu. Wilayahe ngliputi Kabupaten Blora (Jateng) lan Kabupaten Bojonegoro (Jatim).
Tembung-tembung kang trep kanggo ngisi ukara kang gothang ing ndhuwur yaiku…
23. Ukara pokok paragraf ing ndhuwur yaiku….
Pertamina lan Exxon Mobil Oil wis nanda tangani perjanjian.
Bebadan leloro mau nedya bebarengan nyedot, nyuling, sarta ngolah lenga bumi.
Bebarengan layang iki kang putra ngaturi kabar menawa kahanan kang putra sehat…lsp.
Bapak lan Ibu, ing mriki kula namung matur nyuwun transfer arta kangge mbayar widya wisata wonten Bali mbenjing wulan Desember.
Bapak lan Ibu, ing mriki kula namung matur nyuwun transfer arta kangge mbayar widya wisata wonten Bali mbenjing wulan Desember
27. Perangan layang sing kalebu surasa basa yaiku…
Bapak lan Ibu, ing mriki kula namung matur nyuwun transfer arta kangge mbayar widya wisata wonten Bali
29. Tembung tetuwuhan menawa katulis aksara Jawa kang bener yaiku…
30. ?titikPusPnFu[wx[spH[w[tNom\.
31. Dina idul fitri ing wulan Oktober menawa katulis jawa dadi…
a. ?finaidulP+t]iai=wuln [ao[koTbe/.
geguritan ing ngisor iki! (soal 33 -36)
34. Tembung sing nuduhke kosok balen geguritan ing dhuwur yaiku…
36. Tegese tembung jaman nguni ing geguritan kuwi yaiku jaman…
Wacanen geguritan ing ngisor iki! (soal nomer 37-38)
38. Tembung bungah ing geguritan kasebut nduweni teges kang padha karo tembung…
39. Kula sampun mulih kala wau enjing, dene ibu dereng mulih
42. Candraning kahananing alam ing mangsa kapisan ….
45. Ing ngisor iki sing dadi paugerane tembang, kajaba…
46. Guru wilangan tembang asmaradhana sing ora padha wandane ana ing gatra…
47. Tembang sinom parijatha duweni… gatra?
48. Guru wilangan tembang sinom parijatha sing beda gunggunge ana gatra…
III. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis!
Gawea layang iber-iber katujokake marang bapak/ibu kanthi basa kang trep!
Gawea sawijining paragraf induktif kanthi tema “ Bebayaning Narkoba” !
Tanggap wacana (sambutan) lan khotbah iku kalebi jinising sesorah utawa medharsabda. Mulane kuwi, syarat, tata cara lan metode kang kagunakake padha karo sesorah. Sing mbedakake among ancas utawa tujuwane. Medharsabda utawa sesorah nduweni tujuwan medharake isining adicara kanthi cetha wela-wela, terang trawaca; dene yen tanggap wacana kalebu jinising sesorah sing medharake atur panuwun lan sebab-sebab adicara kuwi diadani/dianakake. Gampange, tanggap wacana kuwi among nyambut lan ndherekake para panyarta tumuju ing babagan inti/wos kanga rep dirembug. Dene sesorah kuwiwis medharake babagan kang wos utawa inti.
Sesorah cara iki, juru pamedharsabda kudu ngasta cathetan cilik (outline) minangka gaman utawa pangeling-eling urutaning isi sing bakal kawedharake. Cathetan mau mung isi wos-wosing gati sing arep diwedharake. Cara iki biasa digunakake dening dwija kang arep mulang ana
kasugengan, salam karaharjan mugi tansah kajiwa, kasarira, dhumateng kula-panjenengan sedaya. Amin.
Para Bapak/Ibu Guru, Bapak/Ibu Wali Murid, sarta para kanca sedaya, mekaten atur kula. Bokbilih wonten kirang sarta kalepatanipun kula pribadhi nyuwun lumunturing sih pangaksama.
ndhuwur kudune diwaca dening salah sijining kancamu (utawa gurumu) kanthi patitis, banjur semaken!
B. Tanggap wacana mengeti Nuzulul Quran ing ngisor iki (bisa diwaca dening salah sijing kancamu utawa diwaos dening gurumu! Semaken,
Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng paring barakah, hidayah, saha inayah-Ipun sarta sih nugraha pangayoman, saengga kula panjenengan saged
Sanggyaning ja maah rakhimakumullah ingkang kebak rahmating Allah,
mudheng babagan wawancara lan bisa nggarap tugas, mula luwih dhisik maca babagan Kompetensi Dasar lan Indikator.
6. Rembugen lan konsultasikake karo guru menawa nemoni reribet.
ana sajroning piwulangan basa Jawa. Piwulangan nyemak iki nduweni tujuan nglatih “kepekaan” murid sajroningnampautawa nggoleki informasi. Informasi kasebut digunakake kanggo nyengkuyung ketrampilan migunakake basa liyane kayata wicara lan nulis.
Carane kanthi ngrembakakake bab-bab kang wigati singwisdicathet para siswa kanthi migunakake tandha hubung/sambung sing gumathok. Cekak-aose, dudutan kuwi ditulis kayadeene ngarang gancaran (prosa) ora awujud pitakonan-pitakonan maneh. Sakwise rampung, garapane para siswa diijolake karo kancane.
Tlitinen hasil garapan kancamu kanthi migatekake isi, cara nggunakake ukara, tandha wacan lan ejaan, sarta pase nggawe
kancamu, dandani dudutanmu kanthi format ing ngisor iki !
menawa nggayuh prestasi akademik ora kaconggah, ya terus nguber prestasi babagan seni. Malah SMA-ne dhewe iki nduweni sebutan utawa paraban mirunggan
Guru : Akeh banget, ta, Nok. Apa kowe ora
nuwun sanget, nggih, Bu, wekdalipun. Assalamu’alaikum Wr. Wb.
Guruu : Wa ’alaikum Salam Wr. Wb.
C. Paragakake wawancara ing ndhuwur. Liyane nyemak kanthi permati. Banjur isenana format wawancara ing ngisor iki!
3. Ing ngisor iki unsur-unsure CTL, kajaba ….
Inquiri b. Teknik bertanya c. Penilaian autentik d. Modeling e. Diskusi
4. Ing ngisor iki tegese pengajaran Kontekstual …..
utawa – hiburan) banjur isenana format ing ngisor iki !
4. Waktu tayang (hari, tanggal, jam) :
bisa nggarap tugas, mula luwih dhisik maca babagan Kompetensi Dasar lan Indikator.
enak, kaya-kaya Indonesia bisa keblegong ing penganggep: negara hukum kang dihukum.
wektu kepungkur iya ana lakon kang akeh irip-empere karo kedadeyan ing ndhuwur. Malah ana kang nganggep luwih ngisin-isini! Yaiku, ana sel ing rutan khusus wanita, kang dening kang ngenggoni disulap dadi …
ora jalaran … dhuwit? Isih ana bae oknum petugas kang doyan dhuwit! Isih ana pager mangan tanduran, ngono paribasana!
Dudutaning pangerti saka crita ing ngarep, samestine yen ing lapas utawa rutan, dianani aturan keras –ing bab wayah tangi, wayah turu, wayah ados, lan ransom, sarta mangane pisan. Kabeh pesakitan ing rutan utawa lapas kudu disiplin , anut aturan, adil ing pandum murih nuwuhake kesan saya kuwat: tumindak adil tumrap kabeh pesakitan,, gak perduli kang sugih, utawa kang uripe kkekurangan ing sanjabaning pakunjaran. Lan kang luwih wigati maneh, kanggo nguwatake unsure kapok mbaleni tumindak korupsi lan sabangsane.
4) Pawongan sing lair 19 Agustus 1959, manggon ing
Wacanen wacana ing ngisor iki, banjur garapen pitakonan kang sumadya!
Suk KApan Gilirane Koran Basa Daerah?
Maca warta ngenani bab pangaji-ajikanggone Koran basaIndonesia, jejer dadi sutresna basa daerah, njur tuwuh pitakonku, “ Yen Pusat Bahasawislimang taun nganakake pangaji-ajikanggosuratkabar sing dianggep becik lan bener anggone migunakake basaIndonesia, njur suk kapan pangaji-aji sabangsane mangkono mau ditibakake nyang Koran basa daerah?”
Ya bener, gelar yektine saiki iki wisora ana suratkabar padinan sing migunakake basa daerah, kaya
Sipatahunan (Bandung) lan uga ana sawatara ing Sumatera, ning saora-orane rak iya isih ana minggon utawa tengah wulanan sing metu mawa basa daerah (Jawa lan Sunda). Sarta cacahe pemaose iya isih bias diaturake lumayan akeh.
Slamet Riyadi ) sing diterbitake dening Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake menawa ngrembug sejarahe aksara jawa anyar kang uga diarani Sastra Sarimbagan utawa Carakan iku ora bisa dipisahake karo bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Ana konsepsi cacah loro kanggo nlusuri kelairane aksara jawa yaiku konsepsi tradisional lan konsepsi secara ilmiah.
Adhedasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur
Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majethi. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Minangka pangeling-eling Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legeng cacah rong puluh wiwit saka (ha) nganti (nga).
nlikfipunZnfikkKenb[dkjumene=zkenRtuai=[bvJ=zipun\, III. Adhedhasar wacan aksara jawa ing ndhuwur, wenehana tandha ping ana ing aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang bener! 1. Irah-irahan wacan ing ndhuwur yakuwi …
B. Wacan aksara jawa ing dhuwur tulisen nganggo aksara latin!
Gandheng karo anane Hari Sumpah pemuda, Pusat bahasa Departemen Pendidikan ing dalem
dadi nomer siji ing kalangane surat-surat kabar anggone mugunakake basaIndonesia. Mesthi bae sing diarani “noomer siji” iki mau ing dalem apike, becike, dalah benere.
Sing kalebu ana tembang macapat yaiku Kinanthi, Pocung, Asmaradana, Mijil, Maskumambang, Pangkur, Durma, Sinom, lan Dandhanggula.
Tembung-tembung kang dianggo ana sajroning geguritan nduweni teges lan nduweni fungsi kanggo manjilmakake rasa-pangrasa. Rasa-pangrasa kuwi nduwe sipat rowa lan kompleks. Sing kalebu rasa-pangrasa kayadene: simpati, empati, antipati sedhih, susah, seneng, kangen, gumun, lan sapiturute.
tipografi kuwi larik-larik utawa gatraning geguritan kang tinulis mawa pada utawa bait. Bab kuwi kang mbedakake antaraning geguritan
Patraping penyair/panulis nyindir utawa nyemoni manungsa kang saya ora nggenah
Asil diskusi sing wis boktulis wacanen ana ngarep kelas! Kanca liyane menehi panyaruwe asil diskusi kuwi
Patrap utawa sikep kudu sing trengginas, tanggap, manteb, luwes, pantes, wibawa, aora ingah-ingih, apamaneh
pamedhar sabda utawa juru paniti laksana sajroning ngayahi wajib/jejibahan uga dadi pasugatan mungguhing para tamu.ngegreng/semuwa utawa orane swasana wiwahan gumantung uga saka paraga kasebut.
pangembating negari ingkang dados pangayoming sesami, dalah sanggyaning tamu ingkang kinurmatan.
ingkang dados raos-wiraosing manah, amargi karoban sih kadarman panjenengan sedaya satemah boten kuwawi matur piyambak.
Gadiza arep melu sesorah kuwi, gandheng ora tau melu lomba sesorah, Gadiza nggawe cengkorongan banjur ditulis komplit lan diapalake. Metode sesorah sing kagunakake Gadiza yaiku ….
Metode naskah b. Metode impromptu c. Metode
Inggih awit saking rahmating Gusti saha puja-puji pangestunipun para sepuh miwah para rawuh sedaya, kadangkula anem inggih adhikula … sampun kalampahan nindakaken kewajibanipun tiyang sepuh, ingkang ginadhuhan putra kakung sampun ndungkap wahyaning dewasa, mila anggadhahi hajad ngislamaken utawi nyupitaken putra kakungipun
wilujeng kalis niring sambekala, awit saking panggayomaning Gusti ingkang murbeng dumadi. Ingkang menika adhikula pun … kekalih, nyuwun tambahing donga pangestu, mugi-mugi anak kula suwau enggal saras kados wingi uni, miwah icaling sukerta papa cintrakanipun, kantuna manggih bagya mulya, dados lare utama, susila miwah piguna. Lare ingkang mbangun miturut lan bekti ing tiyang sepuh, murakabi bebrayan kanthi mungguh, tan kendhat ngibadah ing Hyang widhi kanthi tuwajuh, saha manut tuntunaning agami ingkang rinengkuh. Amin.
Kayadene guru gatra, saben tembang nduweni guru wilangan kang beda-beda.
(u, a, I, a )
Tiyang ingkang gadhah bebuden luhur langkung inggil mesthinipun langkung kinurmatan tinimbang ingkang boten.
turunipun tiyang ingkang gadhah kaluhuran kados kasebat ing nomer 5, badhe langkung dipunkurmati katimbang anak turunanipun tiyang umumipun.
5. Wasesa bisa kadadeyan saka tembung apa wae! Wenehana tuladhane!
inggih punika nindakaken sedaya parentahipun Allah tuwin nebihi sedaya larangan Allah.
Manut khotbah kuwi, apa kang kudu ditindakake supaya ibadah siyam katrima sampurna
kramane muleh yen ditulis nganggo aksara jawa, yaiku ……
menawa isih —– (23) ing ngisor watu, ngono batinku. —–(24) saeba kagetku bareng kolame —— (24) lelene dakwadahi ember jebul —– (24) kari 11 iji.
ndhek bengi simbah nginep neng omahe pak dhe, ukara kasebut yen di gawe dadi basa krama yaiku …..
I. Wenehana tandha ping (X) ana aksara a, b, c, d, utawa e, kang paling
ngadakake lomba sesorah kanggo siswa. Nadhira arep melu lomba sesorah kuwi. Gandheng dheweke kulina sesorah, Nadhira ora nggawe teks komplit nanging mung nggawe cengkorongan sing wigati.
menyang ngomah-ngomah warga. Dheweke ora leren nadyan udan, panas. Betheke supaya bisa nyukupi uripe.
nedya bebarengan nyedot, nyuling sarta ngolah lenga bumi kang…..22…ing bumi Blok Cepu. Wilayahe ngliputi Kabupaten Blora (Jateng) lan Kabupaten Bojonegoro (Jatim).
Bapak lan Ibu, ing mriki kula namung matur nyuwun transfer arta kangge mbayar widya wisata
iku kang.lha iki nang warung kopi malah akeh arek alay https://ndhyndha.wordpress.com Balas	zaqlutv berkata:	2 November 2011 pukul 11:08	ojo ngunu kang.. nak warkop kui
janto_pekalonganSersanJumlah posting : 135Join date : 01.08.10Age : 40Lokasi : pekalongan Re: PAPAJI BREBES,TEGAL,PEMALANG,
ReplyMatur nuwun kawula sampun ngangge templates niki .Templates menika Enggal sanget utawa (
United Nations Iran-Iraq Military Observer Group (UNIIMOG) iku klompok pangamat militèr saka PBB ing Iran lan Irak nalika sasi Agustus 1988 tekan Februari 1991. Misi iki dilakokaké sawsé dumadi perang Iran-Irak saka September 1980 tekan Agustus 1988. Misi dilakokaké adhedhasar résolusi 619 Dewan Kaamanan PBB tanggal 9 Agustus 1988 kanggo nglakokaké verifikasi, konfirmasi lan supervisi gencatan senjata lan panarikan pasukan Iran lan Irak bali menyang wilayahé (sing diakoni donya internasional) dhéwé-dhéwé. UNIIMOG pungkasé sasi Februari 1991 sawisé Iran lan Irak wis narik pasukané menyang wilayahé dhéwé-dhéwé.
Misi iki duwé kekuwatan maksimum 400 personèl militèr karo dibantu staf sipil lan internasional. Indonésia mèlu partisipasi jroning misi iki liwat Pasukan Garuda IX.
NederlandsNorsk bokmålPortuguêsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 11 Maret 2013.
AREP BUBAR OPO PIYE?DUIT KOK DIDUNDUM SING SUGIH SELOT SUGIH SING KERE TAMBAH MLARAT.PNS KERJANE AKEH BOLOSE,UPACARA BENDERA MALAH PODO NDODOK KARO NGROKOK,SING WEDOK2 KLENCER KARO BLANJA2.. NEGORO WIS RUSAK… MBOK AWEH REMON KI SING TEPAT SASARAN.. KAE LHO GURU2 HONORER SING PELOSOK,POLISI SING NGADEPI DEMO,TENTARA SING JOGO DAERAH TERPENCIL, BUKANE PNS KARO PORO
klas 9ingkang dahad kinormatan bpk kepala sekolah SMP N 3 TAMAN, bapak,ibu guru,staf TU,lan konco2 ade2 sedoyo kemawon ingkang kulo tresnani.sapisan, mula kita sedayan sesareng ngaturaken puja lan puji syukur dumateng gusti ingkang maha agung,ingkang sampun maringi nikmat kwarasan dumateng kita sedaya.dados kita sedoyo saget sesarengan kempal dateng adicara per[isahan kelas 9 sapunika. kula siswa kelas 9e inkang tinanggenah guru kagem mewakoli konco2 kls 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kulo marang bpk ibu guru ingkang sampun
Karsa Utama Trakinas Biskuit Ab,NB,pewarna,F,Sl 67 Karsa Utama Oops Biskuit pewarna,Hp,NB,MSG 68
kanggo bumbu. Lha nek masake nganggo wiwid, e... salah. nganggo geni.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Pepak&oldid=1122191"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun Dening maksih atata gendhing Maksih ucap-ucapan Karone puniku Datan polih anggeng mendra-mendra
TEBAL : iv + 99 hal, 13 x 20 Cm
Merga warunge Imam Prasojo ditabrak sepedha montor, saka asuransi oleh dhuwit Rp. 3 yuta. Durung wae dhuwit ditampa, wis akeh...
panggonane nang endi,.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
kwi ana cangkeme dhewe dhewe. nek cangkeme dhewe apik, omongane apik, lembah manah wong wong dha seneng karo awake dhewe, tanggane genduren mesthi diundang. mangan enak kwi wis neng suwarga.kosok baline, nek cangkeme dhewe elek, nek ngomong nylekit, seneng rerasan senengane misuh misuh, nyatur tangga sak enake udele. wong wong padha sengit padha nyirik. bareng tanggane genduren ora diundang. kancane mangan enak mung neng omah ora diundang, ngaplo. kwi jenenge wis mlebu
kowe kabeh manggone nyang sikilku... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
panggonane ibu...lha wong wis gembol anak nganti 9 bulan...direwangi abot ora tanpo pamrih...hamung siji payuwune,
kowe kabeh manggone nyang sikilku... wegah,,hawong sikel buluk ngono
Pendhidhikan ing Indonésia iku sakabèhané pendhidhikan sing diselenggaraké ing Indonésia, sacara kastruktur utawa ora. Sacara kastruktur, pendhidhikan ing Indonésia dadi tanggung jawab Kamentrian Pendhidhikan Nasional Républik Indonésia (Kemdiknas), biyèn jenengé Departemen Pendhidhikan lan Kabudayan Républik Indonésia (Depdikbud). Ing Indonésia, kabèh padunung wajib mèlu program wajib sinau pendhidhikan dhasar sajroning sangang taun, enem taun ing sekolah dhasar/madrasah ibtidaiyah lan telung taun ing sekolah menengah pertama/madrasah tsanawiyah. Saiki, pendhidhikan ing Indonésia diatur liwat Undhang-Undhang Nomer 20 Taun 2003 ngenani Sistem Pendhidhikan Nasional.
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Républik Indonésia Nomer 20 Taun 2003 Undhang-Undhang Républik Indonésia Nomer 20 Taun 2003
Pendhidhikan ing Indonésia kapérang jroning telung jalur utama, ya iku formal, nonformal, lan informal. Pendhidhikan uga dipérang djroning patang jenjang, ya iku anak usia dini, dhasar, menengah, lan dhuwur.
Walanda ngenalaké sistem pendhidhikan formal marang padunung Hindhia-Walanda (cikal bakal Indonésia), senajan winates mung tumrap kalangan tinamtu. Sistem sing dikenalaké iku amèh padha karo struktur sing ana saiki, kanthi tataran ing ngisor iki:
Wiwit taun 1930-an, Walanda ngenalaké pendhidhikan formal winates kanggo propinsi-propinsi ing Hindhia Walanda.
Jenjang[besut | besut sumber]
Jenjang pendhidhikan iku arupa tahapan pendhidhikan sing ditetepaké adhedhasar tingkat perkembangan peserta dhidhik, tujuan sing arep digayuh, lan kamampuan sing dikembangaké.
Pendhidhikan anak usia dini[besut | besut sumber]
Ngacu marang Undhang-undhang Nomer 20 Taun 2003, Pasal 1 Butir 14 ngenani Sistem Pendhidhikan Nasional, Pendhidhikan anak usia dini (PAUD) iku upaya pembinaan sing ditujokaké marang bocahwiwit lair nganti umur enem taun liwat pawèwèh rangsangan pendhidhikan kanggo mbantu tuwuh lan kembangé jasmani lan rohani supaya bocah nduwèni kesiapan nalika mlebu ing pendhidhikan sabanjuré.
Pendhidhikan dhasar[besut | besut sumber]
Pendhidhikan dhasar minangka jenjang pendhidhikan wiwitan sajroning 9 (sangang) taun pisanan mangsa sekolah bocah-bocah sing dadi landhesan jenjang pendhidhikan menengah.
Pendhidhikan menengah[besut | besut sumber]
Pendhidhikan dhuwur[besut | besut sumber]
Pendhidhikan dhuwur iku jenjang pendhidhikan sawisé pendhidhikan menengah sing nyakup program pendhidhikan diploma, sarjana, magister, dhoktor, lan spésialis sing diselenggarakaké déning pawiyatan
Jalur pendhidhikan[besut | besut sumber]
Jalur pendhidhikan iku wahana sing diliwati peserta dhidhik kanggo ngembangaké potènsi dhiri jroning sawiji prosès pendhidhikan sing sarujuk marang tujuan pendhidhikan.
Pendhidhikan formal[besut | besut sumber]
Pendhidhikan formal minangka pendhidhikan sing diselenggarakaké ing sekolah-sekolah umumé. Jalur pendhidhikan iki nduwèni jenjang pendhidhikan sing jelas, wiwit saka pendhidhikan dhasar, pendhidhikan menengah, nganti pendhidhikan dhuwur.
Pendhidhikan nonformal[besut | besut sumber]
Pendhidhikan nonformal paling akèh ana ing usia dini, sarta pendhidhikan dhasar, ya iku TPA, utawa Taman Pendhidhikan Al Quran,sing akèh ana ing saben mesjid lan Sekolah Minggu, sing ana ing gréja.
Saliyané iku, ana uga manéka kursus, antara liya kursus musik, bimbingan belajar lan sapanunggalané.
Pendhidhikan informal[besut | besut sumber]
Cithakan:Sekolah ing Indonésia Cithakan:Pendhidhikan ing Asia Kidul-Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pendhidhikan_ing_Indonésia&oldid=1097637"	Kategori: Pendhidhikan ing IndonésiaRintisan mawa topik pendhidhikan	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 6 Oktober 2016.
Uga maca materi bab NYEMAK MUSYAWARAH kanthi dibolan-baleni.
Kanggo ngukuhake pemahaman, diprayogakake supaya maca buku referensi liyane.
Tugas dikumpulake jumbuh karo jadwal sing disarujuki / disepakati bebarengan.
Rembugen/Diskusikake lan konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan / reribet.
Ana sajroning bebrayan ana tembung krungu, ngrungokake lan nyemak. Katelune beda-beda tegese.
Krungu tegese proses kegiyatan nampa swara sing dilakoni kanthi ora sengaja utawa saderma kabeneran.
Tuladha : Nalika aku sinau, aku krungu barang tiba saka ndhuwur gendheng.
Ngrungokake tegese proses kegiyatan nampa swara sing dilakoni kanthi sengaja nanging during ana unsure pemahaman.
Tuladha : nalika aku sinau basa Jawa, aku krungu lagu karemenanku, sabanjure aku ngrungokake lagu kuwi. Barengwisrampung lagune,aku sinau maneh.
Nyemak tegese proses kegiyatan nyemak lambing-lambang lisan kanthi nggatekna kang tumenen, paham, apresiatif, sarta interpretasi antuk informasi, nangkep isi utawa pesen sarta paham tegese babagan sing diomongake pembicara.
Tuladha : aku mesthi nyemak piwulangan sing diparingake guruku kanthi tumenen, sinambi nyathet bab-bab penting sing diterangake.
Sekunder, nyemak sing kedadeyan sarana kebeneran. Upamane : lagi sinau uga bisa ngrungokake wong omong, swara radio, tv, lsp.
Nyemak Sosial, nyemak sing ditindakake ana bebrayan social. Kayata : pasar, terminal, kantor pos, lsp.
Nyemak Estetika / Apresiatif, tegese kegiyatan nyemak kanggo nikmati karya sastra. Kayata : nyemak puisi, cerita, syair lagu, lsp.
Nyemak Pasif, tegese ngrungokake sing dilakoni kanthitampaana upaya sadar. Tuladhane nyemak basa dhaerah ngasi tekan bisa.
Nyemak Kritis tegese :kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi tumenen kanggo menehi biji kang objektif, nemtokake asli lan orane, kaluwihan, lan kakurangan-kakurangane.
Nyemak Konsentratif, tegese : kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi permati; kanggo entuk pemahaman sing apik tumrap informasi sisng dirungokake. Tujuan nyemak konsentratif yaiku :
– manut petunjuk-petunjuk/pituduh-pituduh (umpamane : pituduh ngisi
– Nemokake informasi anyar lan tambahan saka bidang tertentu.
– Nyemak kanggo nemokake topik-topik anyar sing bisa dikembangake.
– Nemokake unsure-unsur bahasa sing sifate penting.
Nyemak Interogatif, tegese : kegiyatan nyemak sing nduweni tujuan kanggo nggoleki informasi kanthi cara ngajokake pitakon-pitakon sing diarahake tumraping entuk-entukaning informasi. Tujuane :
sing dirembug ana sajroning musyawarah kuwi beda-beda. Musyawarah dadi gayeng menawa topike isih actual.
Kango nggoleki informasi penting ana sajroning musyawarah bisa nggunakake format ing ngisor ini.
gawea kelompok diskusi kanggo ndiskusikake bab-bab kang penting.
Ketua RT : Matur nuwun kula aturaken dhumateng para bapak warga RT 4 ingkang sampung kersa angrawuhi musyawarah rutin bulanan punika. Wonten ing wekdal punika, kula badhe medharaken bab ingkang saged dipun wastani wigati. Sakjane ngono ya antaraning penting ora penting. Jlentrehipun kados makaten. Sapunika lak mangsa rendheng kamangka kahanan RT 4 punika ing pinggir radosan taksih kosong dereng wonten tanemanipun. Kados pundit menawi dipun anakaken penghijauan ?
Pak Agus : Wah….sajakipun kok sae punika, kula inggih setuju kemawon. Sanesipun kados pundit ?
Pak Marno : Babagan ingkang sae kados makaten menawi kula nggih monat-manut mawon.
Pak Joko : Monat-manut nggih pareng, Pak. Ning niku lho, dananipun kados pundit ?
Pak RT : Lja….punika ingkang kedah dipun rembug sesarengan. Mangga kula aturaken panjenengan ingkang ngrembug. O …..inggih, Pak Marno rak bendhahara, ta. Kados pundit, Pak ? kahanan kas RT ?
Pak Marno : Mekaten Bapak-bapak, kas RT kita taksih wetah, tegesipun dereng dipun angge kegiyatan ingkang mbetahake arta kathah. Wingi halal bihalal rak sederma kempalan sarasan. Gunggunge arta wonten Rp. 500-an ewu. Sumangga panjenengan kemawon.
Ketua RT : Wah ….kaleresan menawi makaten. Kados pundit Bapk-bapak bab penghijauan punika ?
Warga : Setujuuuuuu…………………! Hu…..hu…….hu……..
Pak Jarot : Nyuwun sewu, Pak RT, lajeng jinisipun taneman punika punapa ? Jinis rak nggih netepake rega barang ?
Pak Joko : Kados pundit menawi glodog utawi cemara kemawon. Sae lho taneman punika.
Pak RT : Nggih sampun. Menawi makaten mangga minggu ngajeng kita gotong royong nanem pelem. Matur nuwun sanget dene panjenengan sampun ngarujuki bab punika. Kula cekapi
radio, rungokno/semaken kanthi permati. Banjur format sing ana ndhuwur isenana. !
Kegiyatannampaswara kanthi ora sengaja, saderma kebeneran diarani …
Nyemak B. Semak C. Nguping D. Krungu E. Ngrungokno
2. Dene kegiyatan (sing positif),nampaswara kanthi sengaja tur entuk reproduksi diarani …
3. Ing ngisor iki sing dudu kalebu nyemak ekstensif yaiku …..
5. Ciri-cirining nyemak intensif ana ing ngisor iki, kajaba ……
6. Kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi tumenen kanggo menehi biji sing objektif, asli lan orane, lan kekurangan-kekurangane diarani nyemak …..
Kritis B. Konsentratif C. Eksploratif D. Interogratif E. Intensif
7. Ing ngisor iki tujuane nyemak eksploratif, kajaba …..
8. Nyemak musyawarah kalebu nyemak …..
Sekunder B. Sosial C. Estetika D. Ekstensif E. Intensif
9. Sing kudu digatekake ana ing nyemak sawijining musyawarah yaiku …..
Topik B. Paraga C. Wektu D. Simpulan E. Asile
10. Topik musyawarah ana ing ndhuwur yaiku …..
Coba bedakno tegese krungu, ngrukokake, lan nyemak !
Nyemak ekstensif ana pira ? cethakno !
Apa tujuane nyemak konsentratif. Sebutna 4 wae !
Macapat ditegesi maca papat-papat tegese macane papat-papat, saben pamunggele tembung kedadeyan saka patang wanda. Ananging iki dudu siji-sijine teges.. salah sawijining pakar Sastra Jawa, Arps negesi macapat kanthi teges-teges kang maneka warna kaya kang kapacak ana bukune kang asesirah Tembang in two traditions.
Kajaba saka kuwi, -pat ngrujuk marang panandha diakritis (sandhangan) ana sajroning aksara Jawa kang jumbuh lan mathuk ana sajroning tetembangan macapat.
Miturut Serat Mardawalagu, sing dianggit dening Ranggawarsita, macapat kuwi saka singkatan frasa maca-pat-lagu sing tegese nembangake lagu kang angka papat “melagukan nada keempat”. Kajaba maca-pat-lagu, isih ana maneh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu. Maca-sa kalebu maca lagu utawa tembang kang paling tuwa, miturut ujaring kandha diripta dening para Dewa lan diturunkan marang pandita Walmiki lan digandhakake dening sang pujangga istana Yogiswara saka Kediri.Maca-sa saiki diarani tembang gedhé. Maca-ro kalebu tembang gedhé kang gunggunge pada saben pupuh bisa kurang saka papat, lan gunggunge wanda saben gatra ora kudu padha. Maca-tri utawa kategori angka telu yakuwi tembang tengahan kang miturut ujaring kandha diripta dening Resi Wiratmaka, pandita istana Janggala lan kasampurnakake dening Pangeran Panji Inukartapati lan sadulure. Pungkasane, macapat utawa tembang cilik diciptakake dening Sunan Bonang lan diturunake marang para wali.
Sacara umum macapat thukul nalikaning zaman Majapahit lan kawiwitan antuk pangaribawa saka Walisanga. Kahanan iki mligi ana ing Jawa tengah, dene ing Jawa Timur lan Bali macapat wis ditepungi sadurunge Islam teka ing laladan Jawa.. tuladhane ana sawijining naskah saka
kang asesirah Kidung Ranggalawé kang tinulis ing tahun 1334 Masehi.
Sawijing karya sastra macapat biasane kaperang dadi pirang-pirang pupuh. Saeben pupuh kaperang dadi pirang-pirang pada. Saben pupuh migunakake utawa struktur kang padha. Metrum iki gumantung saka watak isi teks kang diceritakake.
dadi larik utawa gatra. Sabanjure saben gatra kaperang wanda. Saben gatra nduweni wanda kang tetep lan dipungkasi dening vocal kang padha.
Supaya luwih gampang mbedakake antaraning guru gatra, guru wilangan lan guru lagu saka tembang-tembang kuwi, saben metrum ditata ana sajroning table ing ngisor iki.:
Watake tembang Asmaradana : merak ati, sedhih (karanaasmara)
Tegese tembang ing ndhuwur yaiku nyritakake bab Darmawulan (mantune Patih Logender) sing arep pamit marang garwane (Anjasmara) kanggo ngluruk perang ana ing Kutha Prabalingga/Blambangan mungsuh Adipati Menak Jinggo/Wuru Bisma. Pungkasaning perang Damarwulan mesthekake, menawa dheweke mesthi tumekaning lampus/mati amarga Adipati Menak Jinggo
Ing ngisor iki ana tembang Maskumambang sing ditulis dening sdl. M Wijotohardhjo bab Tsunami ing Aceh ! Coba
6. Pating glolo, pating jlerit lan histeris
Tembang Maskumambang iki watake meh padha kalawan tembang Asmaradana. Watake Maskumambang kuwi : sedhih, nelangsa. Maskumambang ing ndhuwur kedadeyan saha sangang (9) pupuh utawa pada. Saha pupuh siji nganti tumekaning pupuh 9 nyritakake bab panandhang kasangsaran tragedy/musibah Tsunami.
Ing ngisor iki arep kababar tuladha-tuladhane tembang sing bisa kanggo maneka warna kabutuhaning masyarakat.
Parafrase tegese ngowahi tembang/geguritan sing maune awujud pupuh/pada /bait dadi gancaran/prosa. Ana basaIndonesiagampange sinebut memprosakan puisi. Perlu dimangerteni, tembang uga kalebu salah sijining jinis geguritan, geguritan kang kuno. Mawi paugeran guru gatra, guru lagu, guru wilangan, lan nduweni watak dhewe – dhewe. Ngarang tembang ora kena ngawur, kudu nganggo paugeran-paugeran mau.
Ing ngisor iki ana tuladha tembang sing arep didadekake gancaran (paraphrase).
Kawruhana/mangertanana wong priya kang sejati. Menawa nggolek garwa kudu sing patitis, kudu ngati-ati, kanthi permati, ora grusa-grusu. Yen kengguh wong ayu, ayu kang bener iku hayu tegese nylametake lelakon. Dadi yen wong lanang milih wong ayu (hayu) kudu ngerti yen calon garwane iku bakal nylametake lelakon, dudu wong ayu sing nyengsarakake lelakon.
Kapindho, yen milih garwa maraga garwane wong sugih ya kudu ngati-ati. Sebab wong lanang yen milih bojo sugih, ing tembe mburine bakal ora kajen. Ora mung dheweke ananging bisa uga wong tuwane, sedulure, lan sapanunggalane, sebab dianggep wong mlarat. Mula wong lanang iku kudu rumagang gawe duwe panggaotan aja mung nunut wong wadon. Tegese wong lanang iku kudu tanggung jawab.
Kaping telu, yen milih calon bojo amarga nunut kawibawan. Tuladhane calon bojone putrane wong kondhang, pejabat sing kudu ngati-ati, kudu dipikir kanthi permati, supaya ora keduwung ing mburi. Sabab, kawibawan iku ora langgeng, watake sok seneng ngremehake wong lan ngina wong, sebab dianggep ora sadrajat, ora babag derajate.
Kaping papate, milih calon garwa saka sambaing – srawungan. Bibite wong bareng kuliah, duwe hobi padha, kanca latihan Koor, lsp. Woang Jawa paring sesulang lan pemut sing ngati-ati, amarga wong sambaing – srawungan iku, witing tresna jalaran saka kulina banjur kurang prayitna, ing tembe mburine keduwung amarga panelitine kurang permati.
Pinglima, ginilut ing tembung manis. Lha iki mbebayani banget. Sebab tembung manis mau jebul ora tekan bathin, among samudana, ethok-ethok. Wong kang tansah nganggo tembung manis adakane duwe pamrih, luwih-luwih pamrih bandha. Cekake tembung manis ora kena ditamba-tamba.
Cetha, menawa pawitane wong arep rabi kuwi dudu bandha dudu rupa. Tegese dudu golek wong ayu, dudu wong sugih, dudu kawibawan, lan sapanunggale, nanging among ati pawitane. Atine sapa ? Atine wong loro – sing lanang lang sing wadon. Sebab jodho iku angel-angel
Tembang Durma : nesu, dendam, muring. Gunane kanggo pengeten anlikaning perang, tantang-tantangan.
Ing ngisor iki ana sapupuh tembang pocung. Gawea gancarane lan tegese sisan tembung-tembung sing angel.
Gawea tembang Maskumambang kanthi paugeran ing ngisor iki !
1. Gawea gancaran tembang Mijil ing ngisor iki ! (Parafrase)
2. Gawea tembang Mijil kanthi paugeran ing ngisor iki !
3. Dene tembang sing nduweni watak sereng galak yaiku ….
A. 6 B. 7 C. 8 D. 9 E. 10
5. Guru gatra tembang Asmaradana yaiku …..
A. 5 B. 6 C. 7 D. 8 E. 9
6. Ing ngisor iki guru lagune tembang Asmaradana yaiku ….
A. a B. i C. u D. e E. o
7. Sing sinebut Wuru Bisma ana tembang Asmaradana yaiku ….
8. Kutha Prabalingga sing dimaksud ana tembang Asmaradana yaiku ….
9. Simaken tembang Pocung ing ngisor iki !
Surasaning tembang pocung ing ndhuwur ngemot bab …..kajaba…..
10. Tegese climut ana tembang pocung ing ndhuwur yaiku ….
11. Paugerane nggawe tembang ana ing ngisor iki, kajaba …..
12. Tembang sing digawe gancran jenenge ……
13. Tembang Dhandanggula ing ngisor iki waspadakna !
Tegesing ukara den patitis pamilihe ana ing ngisor iki kajaba …..
14. Milih wong sugih kudu ngati-ati, awit ……
15. Tegese hangupaya padha karo ing ngisor iki …..
coba wenehana teges/critakna tembang Asmaradana ing ngisor iki !
Uga maca Materi bab NULIS WACAN PERSUASI kanthi dibolan-baleni.
sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. Banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. Bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep – arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.
anggone praktik pidato, mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. Saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara – cara pidato sing efektif lan nyenengake. Saya akeh pamikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.Wis ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mauwis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo nggayuh keberhasilan pidato. Mula supaya mahir lan prigel pidato, panjenengan kudu nglakoni praktik pidato.
Ing ngisor iki ngenani tuladha sesorah kang nganggo wacan persuasi. Wacanen kanthi permati, banjur titenana ciri-ciri kang mligi wacan peruasi!
Bapak Ibu Dwija Basa Jawa ingkang satuhu kinabekten; sarta sedaya kanca panyarta lomba sesorah ingkang dados kekudanganing para pinisepuh.
Sumangga kula dherekaken ngunjukaken raos syukur Alhamdulillah hirobil’alamin wonten ngarsanipun Pangeran ingkang Mahawikan inggih Allah Ta’alla, ingkang sampun kepareng ngrentahaken pinten-pinten kanikmatan, kabingahan, sarta kawilujengan dhumateng kula sedaya, satemah saged ndherek lomba sesorah ing enjing menika.
Salawat saha salam mugi tansah katetepna dhateng Kanjeng Nabi Agung Muhammad SAW, tumedhakipun dhateng garwa putra, para sekabat, sarta sedaya pandherekipun, mugi kalebetna kula lan panjenengan sedaya. Amin.
Ing salajengipun keparenga kula kanthi andhap asoring manah badhe ngaturaken sekedhik kanthi irah-irahan Gerakan Disiplin Nasional Tumrap para Mudha lan
ingkang kula tresnani, tetembungan Gerakan Disiplin Nasional utawi GDN sampun sawetawis dangu kula mangertosi. Wondene menggah ingkang dados werdinipun inggih menika satunggaling tindak lampah ingkang kanthi raos lila lan legawa nindakaken sedaya pranatan saha aturan ingkang lumampah ing papan ngriku, sarta nebihi sedaya pepacuh utawi awisan kados ingkang sampun kapacak ing Tata Tertib Sekolah ingkang lumampah salebeting negari Indonesia. Jer kula sedaya kedah tansah enget, bilih wonten sawenehing paribasan mawa Basa Indonesia ingkang ungelipun Di mana bumi dipijak, di situ langit dijunjung. Ingkang tegesipun, wonten ing sadhengah papan ingkang kula anggeni menika, kula sedaya kedah angugemi, ngurmati, sarta nindakaken adapt-istiadat utawi tata cara ingkang sampun lumampah ing papan ngriku. Sampun ngantos nyingkiri utawi nebihi, kepara anjejegaken angger-angger ssaengga dados kuwajiban ingkang kedah dipunlampahi, syukur bage dados pakulinan ingkang mbalung sungsum tumraping para siswa. Angon mangsa makaten wonten Basa Jawi. Tegesipun dados siswa menika kedahipun mangertosi mpan lan papa, mangertosi kahanan utawi situasi ingkang dipun adhepi. Wonten ing irah-irahan sinebut tumrap para mudha saha para siswa, artosipun gerakan Disiplin Nasional mekaten kedah katindakaken dening para mudha sarta para siswa. Kanthi makaten lampahing gladhen kedah kawiwitan nalika taksih lare (prasiswa/dereng sekolah), kalajengaken sasampunipun mlebet sekolah utawi sampun dados nem-neman. Samangke dumugi dewasa sarta sepuh sampun dados budayanipun saben tiyang sami nggadhahi budaya dhisiplin ngantos mratah sanegari.
madyaning masyarakat. Kanthi mekaten kula sedaya kedah tansah mulat dhateng sedaya satunggal-satunggaling papan panggulawenthah kasebut, ingkang saestu benten kawontenanipun sarta pangaribawanipun dhateng kadewasaning lare.
Menawi ing keluwarg sarta ing sekolah, temtu kemawon ingkang dados patuladhan sarrta paringipun seserepan ingkang sae-sae, ananging beda sarta tebih inggih menika pengaruh sarta patuladhan ingkang pinanggih ing masyarakat, menika menawi boten tansah ngatos-atos kathah perkawis-perkawis ingkang kedah dipunsaring kanthin saestu.
Kanthi wontenipun panggladhi Gerakkan disiplin Nasional wiwit alit sarta nalikanipun lare dados siswa, menawi lare menika saestu sampun nggadhahi cepengan ingkang dados piandeling gesang utawi way of life, saestu nalikanipun pikantuk pambujuk-pambujuk sarta pangaribawa ingkang boten laras kaliyan adapt-istiadat sarta kabudayanipun, mesthi kemawon sampun gadhah panyaring utawi filter. Saged milih pundit ingkang saged dipuntulad sarta katindakaken tuwin pundi ingkang kedah dipuntebihi kepara dipuntilaraken.
Ing wekdal menika, kula sedaya sami ngawuningani, bilih Gerakan Disiplin Nasional saestu mrihatosaken sanget, kacihna kanthi wontenipun kedadosan-kedadosan ingkang saestu nyimpang saking paugeran sarta tata karma Nasional, kepara para pangarsa ingkang wonten nginggil inggih boten saged kangge tepa palupi, nalikanipun kula miwah panjenengan nyumerepi kawontenan ing TV ngantos sami jejotosan amargi beda pamanggih. Menika saestu tebih saking landhesan Pancasila ingkang antawisipun nyebataken demokrasi. Lan cetha boten jumbuh kalih piwulangan Jawa ingkang kebak tepa selira.
Ingkang menika , kula sedaya mliginipun para siswa sumangga nggrengsengaken GDN kanthi saking sekedhik ngulinakaken tigang kabudayan, inggih menika : budaya tertib (tertib ing sekolah, tertib ing margi, tertib ing masyarakat); budaya resikan (resikan badan, boten mbucal uwuh ing sadhengah papan) lan budaya makarya (ngginakaken wekdal kangge sinau)
Mekaten ingkang saged kula aturaken, mugi saged dados panglimbang sarta paninting, tumuju dhateng kadewasan lair lan batos. Amin.
Wonten kasar sarta lepating atur, kula namung tansah nyuwun lumunturing samodra pangaksama. Wabilahitaufik wal hidayah, Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
2.. Apa kang diarani Gerakan Disiplin Nasional kuwi?
3. Kenangapa disiplin nasional mrihatinake banget?
4. Ana wacan ing ndhuwur, ukara ngendi kang nuduhake menawa sesorah ing ndhuwur kuwi kalebu persuasi?
5. Gawea pitakonan lan wangsulane sisan, kang gegayutan karo paragraph ing ndhuwur kang cacahe 5!
B. Gawenen paragraph persuasi kang saparagraf nduweni ukara paling
Uga maca Materi bab NULIS PARIKAN, WANGSALAN, LAN CANDRA SENGKALAN kanthi dibolan-baleni.
kadedan saka rong ukara kang dhapukake nganggo purwakanthi guru swara
Tuladha: Tawon madu, ngisep sekar. (Ukuran kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukuran Kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik kawigatene wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi, Perlune, supaya ing sadurunge ukara kang isi utawa “wose” dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, satemah banjur nggatekake, bisa ngerti temenan marang maksude ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho).
Kanthi ukara liya sing diarani parikan kalebu salah sawijining puisi lawas. Parikan iki padha karo puisi tradhisional Melayu kangaran pantun. Puisi iki ngemu surasa purwakanthi swara/rima/sajak. Cacahe parikan iki ana sing 2 larik ana uga sing patang larik. Yen ana pantun, rong larik mau diarani karmina/pantun kilat. Ciri-cirining parikan :
3) Pendhote parikan ana sing 4-4 lan 4-8 (kanggo sing rong larik), 8-8 (kanggo sing patang larik). Pedhotan tegese gunggunge wanda saben sak gatra.
Manut ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, yaiku:
a. Parikankandadadean saka (4 wanda + 4 Wanda) X 2
1. Iwak bandheng, durung wayu (4 wanda + 4 Wanda)
padha kanca (4 – 4 ====== Isi)
Yen sinau, dadi pinter       (4 – 4 =======  Isi)
b. Parikankandadean saka (4 wanda + 8 Wanda) X 2
kencur, tinandur tepining sumur (4 – 8)
Sapa jujur, bakal luhur klawan makmur (4 – 8)
c. Parikan kang kadadean saka (8 wanda + 8 Wanda) X 2
1. Enting-enting gula jawa, sabungkus isine sanga
2. Esuk nakir sore nakir (8)
Katrangan Perangan sing dikurung, yaiku (Dhu Ibu), iku wuwuhan, kanggo senggakan.
Sing dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku sing isi “ngese” utawa “Wose”. Ukarane kadedean saka 4 wanda + 4 Wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda + 8 wanda.Sawise rampung pangarange ukara kapidho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung dianggo purwaka. Kehing wandane pada karo ukara kapindho, lan dhapukane kudu mujudake purwakanthi guru swara karo ukara sing kapindho.
Parikan klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong sing maca utawa sing ngrungokake. Guneman
Wangsalan kuwi tetembungan ing ukara sing disamun kayadéné cangkriman utawa batangané kasebut ing ukara candhaké mung dicangking wandané baé utawa unen-unen kang awujud cangriman kang batange ana ing njero unen-unen kuwi. Wangsalan dianggo ana pacelathon saben dinane.
mréné? (janur gunung = arèn)
Ngrokok cendhak, bocah cilik ora kena neges-neges (rokok cendhak = tegesan)
Jenang gula, aja lali (jenang gula = glali)
Nggodhong garing, ésuk-ésuk kokwisnglaras (godhong garing = klaras)
Balung klapa, éthok-éthok ora ngerti (balung klapa = bathok)
Balung geni, mbokmenawa aku ora bisa teka (balung geni = mawa)
Balung janur, sida lunga apa ora? (balung janur = sada)
Balung pakèl, aja seneng alok-alok (balung pakèl = pelok)
Jangan gori, nganti judheg anggonku mikir (jangan gori = gudheg)
Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra. Ora gampang wong urip ing alam donya. (carang wreksa = pang, wreksa wilis tanpa patra = wit kayu urip)
Kolik priya, wanara Anjani putra. Tuhu éman, wong anom wedi kangèlan (kolik priya = tuhu, Anjani putra = Anoman)
Kinanthi linging pitutur, kenthang rambat menyan putih, awasna dipun pratèla. Nolèha wiranging wuri, cecangkok wohing kalapa, kang dadi pathoking urip.
gunggunge 5 siswa. Saben kelompok nggarap tugas-tugas ing ngisor iki !
c) Dadi bocah apa seneng nglemadi bengkah, ta,
j) Bantal dawa ya, Ngger, elinge mrang Kang Maha Kuwasa
C. Candrasengkala Candrasangkala utawa Sengkalan kuwi cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun. Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, yaiku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”
Miturut wujudé, sengkalan kuwi ana rong werna yakuwi:
Suryasengkala; yakuwi sengkalan kanggo nengeri taun surya.
Candrasengkala; yakuwi sengkalan kanggo nengeri taun candra.
Sengkalan lamba, yakuwi sengkalan sing migunakaké tembung-tembung sing prasaja. Tuladha: Buta (5)lima(5) naga (8) siji (1), dadi angkané 5581 lan tegesé taun 1855.
Sengkalan miring, yakuwi sengkalan sing migunakaké tembung-tembung miring saka watek sengkalan lamba. Tuladha: Lungiding Wasita Ambuka Bawana (1975).
Tembung “lungid” maknané “landhep”, sing dikarepaké landheping “gaman“. Gaman duwé watek 5.
Tembung “wasita” maknané “pitutur jati”, pitutur iku ana gegayutané karo resi, wiku utawa pandhita sing nduwé watek 7.
Tembung “Ambuka”, sing dikarepaké “lawang” utawa “gapura” sing nduwé watek 9.
Tembung “Bawana”, sing dikarepaké “bumi” sing nduwé watek 1.
Sengkalan memet, yakuwi sengkalan sing digawé ora nganggo ukra nanging awujud gambar, reca, candhi, gedhong lan sapanunggalané. Tuladha:
sing nduwèni watek 1 yakuwi: Tunggal, Siji, Nyawiji, Gusti, Sujanma, Jalma, Wong, Semèdi, Nabi, Rupa, Maha, Iku, Rat, Jagad, Bumi, Bawana, Surya, Candra, Kartika, Urip, Wani, Putra, Tyas, Kalbu, Wardaya. Raja, Ratu, Narpa. .
Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi: Kalih, Dwi, Asta, Nembah, Nyembah, Nétra,Caksu, Soca, Pandulu, Tingal, Paningal, Kembar, Myat, Swiwi, Peksi, Paksi, Paksa, Sikara, Dresthi, Kanthi, Apasang, Sungu, Talingan, Karna. .
Tembung sing nduwèni watek 3 yakuwi; Tiga, Tri, Bahni, Geni, Agni, Ujwala, Murub, Urub, Dahana, Payudhan, Yudha, Perang, Kaya, Kadya, Kadi, Bentèr, Kawruh, Guna, Wédha, Naut, Teken, Pawaka, Rananggana, Brama. .
Tembung sing nduwèni watek 4 yakuwi: Papat, Pat, Catur, Wahana, Warih, Dadya, Kéblat, Suci, Wening, Nadi, Toya, Jaladri, Samodra, Tasik, Sindu, Marta, Karta, Masuh, Segara. .
Raseksa, Raseksi, Wil, Galak, Tata, Maruta, Bayu, Samirana, Angin, Marga. .
Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .
Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta, Prawata, Giri, Arga, Gunung, Acala, Pandhita, Resi, Wiku, Sogata, Swara, Dwija, Wulang, Mulang, Weling, Wasita, Tunggang, Titihan, Titih, Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .
Dirada, Kunjara, Tanu, Madya. .
Tembung sing nduwèni watek 9 yakuwi: Sanga, Sang, Nawa, Déwa, Dwara, Lawang, Kori, Gapura, Lawang, Wiwara, Ambuka, Gandha, Puspa, Kembang, Kusuma, Bedhah, Muka, Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .
Tanpa, Tan, Swuh, Suda, Windu.
Sepisanan kudhu nggoleki tembung luwih dhisik kanggo guru dasanama (persamaan arti kata), tegese tetembung sing darbe tegese padha duwe watak wilangan sing padha. Umpamane : gunung, prawata, arga, giri, haldaka, lan redi.
Kaping loro, guru sastra (persamaan kata), tetembungan sing duwe wujud tukisan sing padha, dianggep duwe wilangan sing padha. Thuladhane : esthi sing tegese gajah. Lan tembung esthi iku, uga mengku teges kekareban kang duwe watak wolu (8).
Kaping telu, nggoleki guru warga (persamaan golongan). Tetembungan sing duwe golongan padha dianggep darbe watak wilangan sing pdha, contone : rembulan, srengenge, bumi, kuwi duwe watak wilanagan siji (1).
Sing Kaping papat, guru wanda (persamaan suku kata), yakuwi tetembungan sing duwe suku kata utawa unine padha dianggep duwe watak wilangan sing padha yaiku papat (4)
Kaping lima, yakuwi migatekake anane guru sarana (persamaan fungsi), yakuwi sarana utawa alat.Watak wilangan dianggep padha karo fungsine (pigunane). Tuladha : lidah (ilat).Sing ngunakake rasa dianggep duwe watak wilangan padha yakuwi enem.
Kaping enem, nggoleki guru karya (persamaan sifat kerja) yakuwi barang lan kerjane, watak wilangane dianggep padha, umpama mata lan madeng, dianggep darbe watak wilangan padha yakuwi loro (2)
Kaping pitu, guru darwa (persamaan sifat), yakuwi sipat salah sawijining barang (benda) dianggep darbe watak lan wilangan sing padha karo panas, dianggep duwe watak wilangan sing padha yakuwi telu (3)
Kaping wolu, yakuwi nggoleki guru jarwa persamaan arti utawa sinonim). Tetembungan sing duwe teges makna (arti ) sing padha. Contoné, retu,obah lan horeg, dianggep duwe watak wilangan sing padha yaiku enem (6)
Maca sengkalan padha karo maos ukara umume, nanging angka sing kinandhut ing ukara sengkalan mau diwaos saka mburi mengarep utawa saka tengen mangiwa kaya maca tulisan Arab. Tegese, angka saka ukara sing keri saka sengkelan mau dadi angka taun sing ngarep dhewe, kosok baline angka sing kinandhut ing tembung sepisan, saka sengkalan Buta Cakil kang unine: Tangan Yaksa satataning Janma (penyempurnaan bentuk wayang) Buta Cakil dhek jaman Sultan Agung.Tangan : 2, Yaksa: 5, Satataning: 5, lan janma:1, dadi diwaca tahun 1552 Jawa utawa taun 16700 Masehi
Parikan / unen-unen ing ngisor golekana bacutane !
Ron mlinjo = so (godhong so) ====== ngaso
Tuladha = Roning mlinjo, Bu, yenwissaya nyuwun ngaso
Wenehana tandha ping ana aksara A, B, C, D, utawa E ana wangsulan sing bener !
Nduweni purwakanthi a – b, a – b
Yen kedadeyan saka 2 baris, baris kapisan sampiran lan baris kapindho isi
Pedhotan parikan 4 – 4, 4 – 4; 4 – 8, 4 – 8; lan 8 – 8, 8 – 8
Nduweni purwakanthi a – a – a – a
Guna paedahe parikan yaitu kanggo nasihat, gojegan, utawa nyemoni ana ing sajroning pacelathon.
Pedhotane parikan ing ndhuwur saben gatrane dumadi saka ….
Ing ngisor iki parikan sing pedhotane 8 – 8, 8 – 8 yaiku ….
Lamur sabar, bisa lejar serta bingar
Mumpung sira isih mudha, den asregep ngudi ilmu
Unen-unen sing wujude cangkriman, batangane ana ing njero unen-unen kuwi diarani …..
Dadi bocah aja seneng nglemah bengkah, ta, kok nyela-nyela. Nglemah bengkah kuwi …..
Mrica kecut, Mbak, sauni-unine taktampakok …
Bocak cilik ora pareng ngrokok cendhak, saru kuwi kok neges-neges barang
Gawea parikan kanthi pedhotan 4 – 8, 4 – 8
Esuk nakir sore nakir, sing ditakir godhong ploso
a) mesin tulis = tik = witikna
b) balung geni = mawa = mbok menawa
a) witing klapa, Mas, salugu-lugune adhiku isih lugu aku
gawe ing ndhuwur, siswa dikarepake nerusake piwulangan sateruse, menawa during dibaleni maneh kanthi remedial.
Uga maca Materi bab MAOS NASKAH DRAMA/SANDIWARA kanthi dibolan-baleni.
Ing ngisor iki ana tuladha naskah carangan sandiwara Jawa, coba wacanen ana sajroning batin banjur gladhen ing ngisore garapen kanthi patitis!
Naskah Carangan Sandiwara Jawa “Andhe-Andhe Lumut”
1. Andhe-Andhe Lumut (Raden Panji Inukertapati)
satria bagus, gagah prakosa, luruh, wicaksana
Andhe-Andhe Lumut sejatine ningrat Kedhaton Blambangan jejuluk Raden Panji Inukertapati kang oleh pidana daksia dadi kawula alit lan banjur diopeni dening mbok randha dhadhapan ana ing Kadipaten Arum Wana.
2. Klenthing Kuning (Putri Galuh Candrakirana)
Putri Galuh Candrakirana nduweni kekarepen nggoleki dedhemenane Raden Panji Inukertapati kang lagi nglakoni pidana supaya bisa diboyong maneh ana ing Kedhaton Blambangan, Putri Galuh Candrakurana salin wujud dadi wong ndesa kang aran Klenthing Kuning.
klenthing sing nomer papat, paling gecul (dhapukane lanang/banci)
angker, sekti,wissepuh, seneng menehi pitulungan marang sapa kang apik atine
para dhagelan yaiku kawula alit, watake gecul
Kocap kacarita, ana ing Negara kang aran Blambangan dicariyosake menawa ana Satria mudha turunan ningrat jejuluk Raden Panji Inukertapati. Dasar Raden Panji Inukertapati iku bagus rupane, sekti ilmune lan dhuwur kawruhe. Raden Panji Inukertapati nduweni gandhulaning ati yaiku Putri Galuh Cangrakirana kang ayu paras lan atine. Sakloron kuwi mau tansah padha sing ceblok dhemen. Ananging marga salah sawijining babagan, Raden Panji Inukertapati gawe wirang kedhaton sak punggawa lan wadya bala saingga Raden kuwi mau oleh pidana lunga saka kedhaton dadi kawula cilik banjur diopeni karo mbok Randha Dhadhapan kang sugih bandha lan urip ana ing dusun cilik kang aran Kadipaten Arum Wana. Putri Galuh Candrakirana banjur ndhuweni kekareban bakal nggoleki ana ing ngendi papan dununge raden Panji Inukertapati ya sang puspaning ati. Putri Galuh Candrakirana salin rupa dadi bocah wadon ndesa supaya ora dingerteni dening para kawula cilik liyane. Putri Galuh Candrakirana ngerteni dene sejatine Raden Panji Inukertapati iku ya si ANDHE-ANDHE LUMUT..!
(mbok Menah mlaku nggawa bakul, banjur monolog)
MBOK MENAH : ”Elae, kaya ngene nasibe dadi randha, wis tuwa, urip ning Dusun sepi, sanadyan mangkono tetep bungah rasaning atiku, amarga aku nduweni anak-anak yaiku para klenthing, wis dasare ayu-ayu, pinter, nurut, sregep mbantu mbokne, ananging anak-anakku durung padha rabi, hmm, kamangka sejatine ora kurang-kurang para lanangan enom-tuwa sing wis nglamar anakku, lha ning piye maneh, kabeh kuwi durung ana sing cocok ning ati.”
MBOK MENAH : ”wuk, anak-anakku! Abang, Ijo, Ungu, Biru…!!”
PARA KLENTHING : ”inggih mbok, wonten timbalan dhawuh!”
MBOK MENAH : ”aduh anakku sing ayu-ayu, bar saka ngendhi kowe kabeh nduk, hmmm, lha kae ngapa biru kok awul-awulan ra tata kaya mangkono horo?”
K. BIRU : ”nganu mbok, mau
IJO : ”ora kok mbok, mau aku ra mbiyak jarike Biru kaya ngene iki (karo mbiyak jarike Biru) wong kok nuduh-nuduh”
K. ABANG : ”iya mbok wong mau Ijo ora mbiyak ngene iki (karo mbiyak jarike Biru) len, ra percaya takon Ungu kuwi”
MBOK MENAH : ”apa bener nduk Ungu?”
K. UNGU : ”bener mbok, kene ra tau mbiyak-mbiyak ngene iki (karo mbiyak jarike Biru) masa dituduh mbiyak ngene (karo mbiyak jarike Biru), padahal yen mbiyak ngene (karo mbiyak jarike Biru) kan ora apik, saru.
K. BIRU : ”nyoh nyoh nyoh! (karo mbiyak-mbiyak jarike dhewe)
MBOK MENAH : ”wis wis wis, ayo aja padha padu apa maneh biyak-biyakan ngene iki (karo mbiyak jarike Biru), luwih becik ayo padha ning pawon ngewangi simbok olah-olah
PARA KLENTHING : ”yo yo yo”
K. KUNING : (karo jengkeng) ”aku klenthing kuning, aku urip dhewe ora nduwe kadhang mitra, apa mbakyu-mbakyu kabeh gelem menawa aku didadine adhi ragil?”
K. IJO : ”apa, arep numpang ning kene?? Ning kene panggonane wis enthek!”
K. UNGU : “iya! Luwih becik kowe golek panggonan liya!”
K. KUNING : “aku njaluk tulung banget, dikon turu kandhang pitik aku ya gelem”
K. BIRU : ”huh, ki bocah ngeyel banget ta,, dikon lunga ya lunga! Tak jiwit lho! Tapi nganggo tang!”
K. ABANG : ”lho, wis ngerti ta guneme adhi2ku, kowe ning kene i bethek-betheke
MBOK MENAH : ”elae, ana apa iki kok ribut-ribut kaya mengkene? (terus marani Kuning) lho kowe iki sapa nduk cah ayu, kena apa nangis?”
K. KUNING : ”mbok tulungi kula, kula urip dhewe mboten kagungan kadhang mitra, kula pingin urip ten ngriki kaliyan mbakyu-mbakyu menika, kula purun dipunutus napa kemawon”
K. ABANG : “halah mbok, cah kaya ngono i rasah ditanggepi!”
K. IJO : “iya mbok, mung nambah-nambahi beban keluwarga!”
K. UNGU : “tambah wong malah tambah bebane keluwarga, kene wae niate arep ngelongi anggota kelurga barang eh” (Abang, Ijo, Ungu nyawang Biru kompak)
K. BIRU : (bingung, thingak-thinguk) “wah! Ra penak!”
MBOK MENAH : “wis-wis rasah padha ribut, simbok dadi bingung iki (banjur marani Kuning) wis nduk rasah sedih maneh, simbok bakal menehi kowe ijin melu simbok lan para anak-anakku iki, (para klenthing padha protes saur manuk) sssttt… (marang para klenthing) nanging ya kuwi….”
K. KUNING : “napa mbok?”
MBOK MENAH : “kowe kudu gelem nandhang gawe ngewangi simbok ning kene iki”
K. KUNING : “menawi mekaten kula bungah sanget mbok”
(Kuning banjur ngambung tangane simbok, lan simbok ngenalake Kuning marang para klenthing liyane, ulatane para klenthing liyane pating mbesengut)
MBOK RANDHA : “wis ayo padha mlebu omah kabeh, ayo anakku kabeh, sing rukun karo adhimu anyar iki”
K. ABANG : “pokoke kowe sing nyaponi latar!”
K. UNGU : “klambi-klambine aku lan liyane kowe pokoke sing ngumbah!”
K. BIRU : “ kowe pokoke sing nyawiki aku!”
MBOK MENAH : “wis ayo padha mlebu gage nduk!”
pengawale)“wara-wara! Mbok Randha Dhadhapan saka tlatah Kadipaten Arum Wana menehi pawartos kangem sedhaya kawula kang mirengake!” (para kawula padha nyedhak siji mbaka siji ora keri para klenthing uga melu )
“sayembara!! anak tunggal mbok Randha Dhadhapan yaiku jaka bagus kang aran Andhe-Andhe Lumut badhe nggelar pilih-pinilih, timbang-tinimbang wanita kagem didadosaken bojone, para kawula ingkang saguh lan mumpuni dipunantosi wanci tabuh sekawan sonten menika wonten ing ngarsa dalem Mbok Randha Dhadhapan. Dene wanita kang bakal dipundadosaken bojo gumanthung kawicaksananipun Ndara Andhe-Andhe Lumut. Mekaten pawartos saking kula, nuwun nuwun maturnuwun!”
(para punggawa lunga, para kawula padha bubar, dene Mbok Menah,
Abang, Ijo, Ungu lan Biru isih tetep ana papan mau)
K. ABANG : “mbok, aku pingin melu sayembara mau mbok!”
K. IJO, UNGU, BIRU : “aku iya mbok”
MBOK MENAH : “wis ayo gek dha siap-siap, ayao padha dandan lan milih wusana kang apik ana ing juru rias etan kana”
PARA KLENTHING : “ayo!”
(nalika padha arep budhal teka Kuning sinambi mlayu)
K. KUNING : “mbok, kula pripun?!”
(para klenthing lan mbok Menah balik)
K. UNGU : “lho, ngapa kowe nusul rene?”
K. KUNING : “aku ya pingin melu sayembara?”
PARA KLENTHING : “apa??!”
K. BIRU : “eh, mendingan kowe jaga omah wae!”
K. IJO : “Andhe-Andhe Lumut mesti ra bakal gelem karo dhapuranmu kuwi!”
K. BIRU : “yuukk, Andhe-Andhe Lumut mah gak level ame ye u kow?”
K.ABANG : “kowe apa wis nandhang gawean omah ha?!!”
K. KUNING : “dereng mbakyu Abang”
K. ABANG : “nah kuwi ateges kowe mblenjani janji!”
K. IJO : “wis untung diwenehi tumpanganan, janji arep rewang-rewang malah arep mlenjani!”
K. ABANG : “nah mbok, piye iki si Kuning arep mblenjani janji!”
MBOK MENAH : “Kuning, apa bener kowe pingin melu sayembara?”
K. KUNING : “leres mbok”
MBOK MENAH : “apa pagaweyan omah wis mbok rampungake?”
MBOK MENAH : “Kuning anakku, sepurane simbok ora bisa menehi kowe ijin meluni sayembara amarga tandang gawe kewajibanu durung mbok lakoni”
(para klenthing padha seneng lan ngguyu nyukurke Kuning)
MBOK MENAH : “nanging ya kuwi, upama kabeh pagawean mau wis mbok rampungake, kowe oleh kok melu sayembara nusul mbakyu-mbakyumu”
(para klenthing liyane protes, padha saur manuk)
K. IJO : “o iya Kuning, aja lali kowe ning omah dandanke gendheng kamarku sing bocor!”
K. ABANG : “aku mulih kudu mbok masakke iwak sing enak!”
K. UNGU : “tak tambahi! Kowe kudu nggawekne aku amben sing anyar!”
K. BIRU : “pokoke kowe ra oleh lunga sak durunge kabeh beres! Wis mbakyu ayo padha lunga, rasah nggagas cah sithok iki!”
(para klenthing banjur lunga, mbok Menah ora bisa tumindhak apa-apa, Kuning dhewe ana ing papan mau sinambi nangis)
K. KUNING : “duh Gusti, salah napa kula niki, nduweni mbakyu nanging atine ala kabeh, kula pingin sanget kepanggih kaliyan Andhe-Andhe Lumut, apa mungkin kabeh pagaweyan iki tak rampung tandhangi, Gusti, kula nyuwun pitulungan”
(kadadak teka wong tuwa sarwa putih teka marani Kuning)
K. KUNING : “mbah, panjenenganb sinten?” (wedi)
SANG HYANG : “ora usah wedi nduk, aku Sang Hyang Kandha Wana, teka amarga krungu pandongamu mau, aku bakal mbiyantu kowe nduk cah ayu” (Sang Hyang banjur ngthokake aji-aji sahingga kabeh pagaweyane Kuning rampung)
K. KUNING : “maturnuwun Hyang sampun mbiyantu kula”
SANG HYANG : “iya nduk, aku seneng mbiyantu kowe amarga atimu kang becik iku”
K. KUNING : “lajeng kula saged ndherek sayembara wonten Kadipaten Arum Wana”
SANG HYANG : “iya nduk, iki kowe tak sanguni pusaka teken sekti teken zaitun kang bira mitulungi kowe marang bebayan”
K. KUNING : “maturnuwun sanget Sang Hyang, kula badhe mangkat sakmenika, pangestunipun Hyang”
SANG HYANG : “iya nduk ati-ati, pangestumu tak tampa, Sang Hyang erep bali dhisik”(Sang Hyang lunga)
wong papat kabeh iki ora ana sing bisa nglangi, haduh, njut kepiye iki??”
K. BIRU : “lha jan-jane awak dhewe arep ning ndi ta mbakyu?”
K. ABANG : “wah iki, awak dhewe iki arep menyang Kadipaten Arum Wana papan pangginane Andhe-Andhe Lumut, kae galo panggonane ana ing sebrang kali iki”
K. BIRU : “wah, ndadak nyebrang kali barang ya, umpama pindah Kadipaten ngono piye mbakyu?? Ben rasah nyabrang”
K. IJO : “gundhulmu! Rasah mokal-mokal, wis gek piye iki, ayo pagha golek akal”
K. UNGU : “coba tak ukur, kali iki banyune jero apa ora (njupuk watu banjur diuncalke kali)
YUYU KANGKANG : “ahaaa (ceguken) aduh
sirahku? Aduduh…” (Yuyu clingak-clinguk banjur weruh para klenthing dadi ndomblong lan melet-melet)
K. UNGU : “walah mbakyu, apa kuwi mbakyu, nggilani lan medheni tenan”
K. BIRU : “hiiii, sereeem”
K. ABANG : “sik sik, iki tak atasane” (Abang maju nyedhaki Yuyu)
marang Abang) “mbakyu, coba jalukana tulung menawa dheweke bisa nyebrangake awak dhewe”
K. BIRU : “iya mbakyu, aku selak kebelet pingin ketemu Andhe-Andhe Lumut”
K. ABANG : (marang para klenthing) “iya, aku ya mikir kaya mangkana”
(madhep Yuyu) “Yuyu Kangkang, apa kowe bisa nulungi aku lan adhi-adhiku nyebrang kali iki?”
YUYU KANGKANG : “ahaaaa, isa wae, nyat kuwi tugasku, ahaaa”
YUYU KANGKANG : “aku mung njaluk piiiiiii lussss, ahaaa”
PARA KLENTHING : “pilus apa kuwi??”
YUYU KANGKANG : “pilus kuwi yaiku pipi alus, ahaaaa, ngerti ta maksude?”
YUYU KANGKANG : “piye, yen wegah ya wis, kowe kabeh ora bakal isa nyebrang”
K. ABANG : “ Yuyu Kangkang,”
YUYU KANGKANG : “ahaaa….”
K. ABANG : “ ya wis aku saguh karo apa sing mbok syaratake mau, wis ndang sabrangna saiki, iki wis meh arep tabuh
YUYU KANGKANG : “ahaaa, sapa meneh iki kok ana bocah wadon ijen, ahaaaa, apa arep nyabrang kowe nduk? Hahaha, ahaaaa”
K. KUNING : “iya ki sanak, banjur niki pripun?”
YUYU KANGKANG : “ahaa, aku isa nyabrangke kowe, ananging kowe kudu menehi aku pilus alias pipi alus, ahaaa”
K. KUNING : “wah, menawi mekaten kula mboten purun ki sanak”
YUYU KANGKANG : “ahaa??? Eh, apa?? Kowe emoh?! Yen aku maksa piye horo?!”
K. KUNING : “rasakna kuwi!” (Kuning banjur ngathungke teken zaitun ana ing kali, banjur kaline dadi sat banyune, Kuning langsung nyabrang lan mbacutake laku)
(Andhe-Andhe Lumut lan Mbok Randha lungguh ana dhampar di kawal Juru Warta lan Pengawal 1)
JURU WARTA : “kula ndara, wonten timbalan dhawuh?”
ANDHE LUMUT : “kepriye, apa dhawuhku nyorakake sayembara ana ing sajroning padesan sebrang kali Suda Susila wis mbok laksanaake?’
JURU WARTA : “awit pangestunipun sampun ndara”
MBOK RANDHA : ”ya wis syukur, muga-muga wae para wanita saka sebrang kali kana ana sing madhep manteb karo atimu ngger”
ANDHE LUMUT : “inggih ibu”
MBOK RANDHA : “ iya, sebabe mau wae wis akeh para wanita pirang-pirang pangripta sayembara pilih sing wis mbok tampik amarga ora sarujuk karo kekarepanmu”
ANDHE LUMUT : “inggih ibu, mugi tansah mekaten, manah kula inggih menggalih sami kaliyan ibu, dene wanita ingkang kula idamaken saged enggal-enggala tinemu wonten ing ngarsa kula lan ibu”
PENGAWAL 2 : “kula ingkang sowan ndara!”
ANDHE LUMUT : “pengawal, ana apa pengawal? Apa siang arep mbok wartaake?”
PENGAWAL 2 : “kepareng matur ndara, wonten ing latar dalem wonten rombongan wanita malih, rombongan menika saking dusun sabrang kali Suda Susila, para rombongan menika saprelu badhe tumut sayembara pilih”
ANDHE LUMUT : “ya yen mangkana, wis gage diaturi mlebu ana papan kene”
PENGAWAL 2 : “sendika ngestuakaen dhawuh ndara” (pengawal metu lan balik maneh mlebu karo para klenthing Abang, Ijo, Ungu, Biru, pengawal 1 lan 2 metu)
MBOK RANDHA : “ee, bocah kok ya ayu-ayu kaya ngene iki, mangga-mangga dipenakke sik anggone lungguh”
PARA KLENTHING : “inggih ibu”
MBOK RANDHA : “nduk, cah ayu-ayu, coba ibu pingin weruh jenengmu kabeh (para klenthing banjur padha nepangake awake dhewe-dhewe) “ngger Andhe-Andhe Lumut, (marang Andhe-Andhe Lumut) coba saka bocah papat kuwi mau endi sing sarujuk karo atimu?”
(Andhe-Andhe Lumut mlaku marani para klenthing sinambi wira-wiri mriksani para
JURU WARTA : “hehe, pripun ndara, ayu-ayu lhe, kajaba ingkang biru nika, hehe”
MBOK RANDHA : “kepriye ngger anakku?”
ANDHE LUMUT : “ibu, miturut panawang kula, para wanita menika mawi sukma ingkang mboten sae”
MBOK RANDHA : “apa kuwi tegese ngger?”
ANDHE LUMUT : “inggih ibu, para wanuta menika sampun mawi tilasipun Si Yuyu kangkang”
MBOK RANDHA : “dadi?”
ANDHE LUMUT : “niku ateges kula mboten saged nampi para wanita menika ibu”
MBOK RANDHA : “nduk cah ayu-ayu, wis ngerti ta apa sing diaturke dening anakku? Sing sareh ya, mungkin iki durung jodhomu”
(marang Andhe-Andhe Lumut) “ngger, wis akeh wanita sing ora sarujuk marang atimu, jan-jane panjalukmu sing kepiye ta ngger?”
(Anghe-Andhe Lumut amung gedheg-gedheg kadadak pengawal 1)
PENGAWAL 1 : “ndara, kepareng matur”
ANDHE LUMUT : “iya pengawal, ana wigati apa?”
PENGAWAL 1 : “wonten latar ana salah satunggaling wanita malih ingkang badhe tumut sayembara pilih ndara”
ANDHE LUMUT : “ya wis ndang diaturu mlebu”
(pengawal 1 ngacungke kode ngundang, pengawal 2 karo Kuning taka, Kuning amung ndungkluk banjur lungguh)
(para klenthing padha kaget, saur manuk)
K. ABANG : “ hei Kuning, wani-wanine kowe rene?? Apa gaweanmu wis rampung?”
K. KUNING : “sampun mbakyu”
K. UNGU : “halah, awake dhewe sing ayu-ayu kaya ngene wae ora ditampa, apa maneh kowe sing mung batur!”
K. IJO : “wis, kana ndang minggat tinimbang gawe isin ning kene!”
K. KUNING : “nyuwun pangapunten mbakyu, kita sedhaya anggadhahi hak ingkang sami, kula uga pingin tumut sayembara pilih iki”
MBOK RANDHA : (nugel atur, marang para klenthing) “bener pangucape bocah iki nduk” (marang Kuning) “nduk cah ayu sapa aranmu?”
K. KUNING : “kula Klenthing Kuning ibu”
MBOK RANDHA : “oo, iya, ngger anakku, coba kowe sawang bocah iki, apa kowe sarujuk?”
(Andhe-Andhe Lumut nyedhaki Kuning, ngranggih tangane, Kuning ngadhek, sakloron padha tinemu sawang)
KLENTING KUNING : “Kangmas Inukertapati….!”
ANDHE LUMUT : “Diajeng Candrakirana….!”
A. Naskah sandiwara ing nduwur wacanen kanthi permati. Banjur isenana kolom-kolom ing ngisor iki!
B. Gawenen kelompok kang cacahe padha karo paraga ing sandiwara ndhuwur, banjur wacanen kanthi intonasi kang trep! Kayadene maragakake sandiwara radio!
C. Dene kelompok liyane (sing ora maju) nyathet kaluwihan lan kekurangan kelompok sing maju adhedhasar kolom-kolom ing ngisor iki!
Uga maca Materi bab AKSARA JAWA kanthi dibolan-baleni.
Aksara murda uga kasebut aksara gedhe (kapital) cacahe ana 8. Unine : na, ka, ta, sa, pa, nya, ga, ba (n, k, t, s, p, ny, g, b). Aksara murda iki kanggo tembung-tembung sing mbutuhake aksara gedhe kayata jenenge pawongan, papan panggonan, pulo, Negara, unsure keagamaan. Cacahe aksara murda saben tembung amung siji.
A. Ing ngisor iki ana wacan tulisen nganggo aksara Jawa !
sing kabukten nyampur fomalin karo bahan panganan. Wakil Kepala Divisi Humas Mabes Polri Brigjen Anton Bahrul Alam mratelakake, kanggo ngerim sumebare panganan kang ngandhut formalin ing pasaran, polisi bakal nganakake operasi. Operasi sing utama katindakake marang industri-industri panganan.
Sauntara kuwi Kepala Badan Pengawasan Obat lan Makanan, Sampurno, nduweni pangira ing Indonesia ana prodhusen formalin cacah 20 kanthi kapasitas produksi mau dinuga diedharake kanthi bebas ing pasaran.
B. Wacana mawa aksara Jawa ing ngisor iki wacanen lan gentia nganggo aksara
Ngapalake aksara jawa, murda, swara, lsp.
I. Wenehanan tandha ping ana aksara A, B, C, D, utawa E ana wangsulan sing bener !
a. 4 b. 5 c. 6 d. 7 e. 8
a. 2004 b. 2005 c 2006 d. 2007 e. 2008
7. Pira cacahe kipas angina kang kanggo ngawekani panase hawa kasebut?
8. Ukara kapisan wacan ing nduwur unine ….
Jare Bagong, sumuk hawa ing mangsa pancaroba taun iki 2008 jian nyiksa tenan, panase.
Nganti wong loro kang rawat inap ing rumah sakit kelas embek, awan bengi ora sethithik kang mbanyaki.
Arep ngalih sal kang luwih bagus, mawa AC, la kanthonge kang ora ana
Apa pasedhiyan dhuwite kira-kira isih nyandhak kanggo nebus obat, lha kok arep alihan sal barang.
9. Kelas pira kang diarani kelas embek?
10. f+ktP+t]h yen ditulis aksara latin
14. Ing ngisor jeneng-jenenge desa sing nutup dalan amarga desane dadi kurban lendhut , kajaba ….
a. 6 jam b. 7 jam c. 8 jam d. 9 jam e.10 jam
Budaya jawa kudu dilestarekake, murih lestari lan ngrembaka.
Wenahana tuladha (satembung wae) tembung kang ana aksara murda, aksara swara, aksara/angka jawa, lan aksara rekan !
I. Wenehana tandha ping ing lembar jawab kang wis cumawis kanthi aksara A, B, C, D, utawa E!
Pawarta sing diwaca ana syarat-syarate kaya ing ngisor iki, kajaba …
Swarane merdu, enak dirungokake, gampang dimangerteni tegese kalebu gladhen …
Tembung-tembung kang duweni watak angka 8 ana ing candra sengkalan kaya ing ngisor iki kajaba …
Sirna tata estining wong. Sengkalan iki ana ing sajroning layang Djokolodang- R. Ng. Ronggawarsita. Nuduhake taun …
Nata ratu ilang tangan. Sengkalan kasebut nuduhake taun …
Suryo lair nalika Gunung obah bolongan jagad.Dadi Suryo lair ing taun …
Perangan ing ngisor iki kanggo soal nomer 9-14!
“Dina-dina iki akeh pawarta tabung gas njeblug. Ya sing ukurane telung kilogram uga sing ukurane rolas kilogram. Njebluge gas iki mau
aman tinimbang kompor lenga. Kasunyatane saiki lha kok kuwalik” omonge kang Barjo.
“Ya kuwi aku sarujuk, kang. Kenapa pamarentah mblenjani janji. Sacara teknis kudune luwih aman, nanging kasunyatane ora mengkono. Krungu-krungu tabung sing dienggo saiki ora memenuhi standar SNI” saute cak Bedja.
“Lha ya, yen pancen ora memenuhi standar SNI, kenapa kok diculna? Iki sing duwe wewenang Pertamina, ya kudune tanggung jawab. Apa maneh yen mbleduge kuwi merga masalah teknis, dudu kesalahan manungsane” tambahe yu Sri.
“Pejabate Pertamina ganti wae, sing duwe dedikasi ngono lho..wisora wayahe kerja sembrono!” tutuge lek Gimin.
Ing ngisor iki isi semakan wacan ing ndhuwur, kajaba …
Ana tembang Maskumambang ing dhuwur, tembung warihtegese …
Ngowahi tembang utawa geguritan sing maune awujud pupuh / pada / bait dadi gancaran utawa prosa diarani …
Ana ing tembang Dhandanggula iki, kanggo priya kang arep golek garwa, yen milih garwa kudu …, kajaba …
Ing dhialog sajroning televisi, menteri komonikasi lan informasi, Sofyan Dzalilnampatelepon saka salah sijining masyarakat. Sing duwe pangjab murih pamarentah saiki wani tumindak tegas lan mbuktiake
kuwi dialami nalika dheweke dhaftar CPNS. Dheweke jaluk supaya preman-preman birokrat dibrantas. Pak menteri janji yen arep nerusake perkara mau menyang presiden.
Anane oknum-oknum sing njaluki sogokanwissumebar ing masyarakat. Mung wae ora ana sing mbrastha bab kuwi. Malah sawijining pejabat negendikan yen kuwi mung isu, kamangkawisdadi rahasia umum.
Anane oknum sing jaluk sigokan sumebar ing tengah masyarakat
Masyarakat ngajab murih pamarentah wani tumindak tegas. Tegese tembung ngajab yaiku …
Perangan tembang ing ngisor iki kanggo soal nomer 27-30!
Ana ing tembang campursari Mr. Mendem,ngemu piwulang …
LmetJuarik=[kobe/znk[k[komuniksikLwnRfi[yoEl$inTknF[ynBjgLautMaufumfisk[wo=;35;lnK[bhsikepSenJt
bektaaken?”. Kang matur kepingin …
Pak Hendra : “Lha ana apa kok nndadak nggoleki Bu Wiwid?”
Nazkia : “Kula dikengken ibu maringaken serat kanggo Bu Wiwid.
Atur Nazkia ing dhuwur dadi bener manut unggah-ungguh Basa Jawa, yen ukarane diganti …
Kula dipunutus ibu ngaturaken serat kagem Bu Wiwid
Kula dikongkon ibu menehake serat kanggo Bu Wiwid
Kula dipunutus ibu menehake serat kanggo Bu Wiwid
Aku diutus ibu nagturaken serat kagem Bu Wiwid
Aku diutus ibu ngaturake serat kagem Bu Wiwid
Pedhotan parikan 4-4, 4-8, 8-8
4-4, 4-4 D. 4-8, 4-8
4-2, 4-2 E. 8-8, 8-8
Unen-unen kang wujude canngkriman, batangane ana ing sajroning unen-unen kuwi diarani …
Roning mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso.
Tulisen Candrasengkala taun 1988, 2010, lan 2011!
Coba gawenen gancaran / parafrase saka tembang Asmaradana kangwissumadya!
Trauma merga pajebluge Gunung Merapi durung bae ilang. Nanging gunung geni paling aktif sadonya kuwi krodha meneh. Pengamat Gunung Merapi posko Kaliurang, Sleman,Yogyakarta, Triyono ngandharake menawa aktifitase gunung kasebut saya mundhak wiwit kemis nganti setu.
kedadeyan sarana kebeneran. Upamane : lagi sinau uga bisa ngrungokake wong omong, swara radio, tv, lsp.
Nyemak Konsentratif, tegese : kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi permati; kanggo entuk pemahaman sing apik tumrap informasi sisng dirungokake. Tujuan
– Nggoleki sesambungane kuantitas lan kualitas sajroning komponen.
Nyemak eksploratif, tegese kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi permati kanggo entuk informasi anyar. Tujuane :
– Nyemak kanggo entuk informasi sing disemak asli apa ora.
Nyemak Musyawarah kalebu nyemak intensir yaiku nyemak konsentratif. Topik sing dirembug ana sajroning musyawarah kuwi beda-beda. Musyawarah dadi gayeng menawa topike isih actual.
2. Paraga Musyawarah : 1. …………………………………………………..
Ing ngisor iki ana tetes musyawarah (kudune didemonstrasikake). Semaken kanthi permati banjur gawea kelompok diskusi kanggo ndiskusikake bab-bab kang penting.
2. Paraga Musyawarah : 1. ……………………………………………….
Matur nuwun kula aturaken dhumateng para bapak warga RT 4 ingkang sampung kersa angrawuhi musyawarah rutin bulanan punika. Wonten ing wekdal punika, kula badhe medharaken bab ingkang saged dipun wastani wigati. Sakjane ngono ya antaraning penting ora penting. Jlentrehipun kados makaten. Sapunika lak mangsa rendheng kamangka kahanan RT 4 punika ing pinggir radosan taksih kosong dereng wonten tanemanipun. Kados pundit menawi dipun anakaken penghijauan ?
Pak RT : Nggih sampun. Menawi makaten mangga minggu ngajeng kita gotong royong nanem pelem. Matur nuwun sanget dene panjenengan sampun ngarujuki bab punika. Kula cekapi semanten……………………..
rungokno/semaken kanthi permati. Banjur format sing ana ndhuwur isenana. !
tandha ping ana aksara A, B, C, D, utawa E marang jawaban kang paling bener !
1. Kegiyatannampaswara kanthi ora sengaja, saderma kebeneran diarani …
Nyemak sekunder B. Nyemak kritis C. Nyemak social
6. Kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi tumenen kanggo menehi biji sing objektif, asli lan
Uga maca Materi bab NGREMBUG MACAPAT kanthi dibolan-baleni.
Gunggunge pada saben pupuh beda-beda, gumantung marang gunggunge naskah kang digunakake. Sabanjure saben pada kaperang dadi larik utawa gatra. Sabanjure saben gatra kaperang wanda. Saben gatra nduweni wanda kang tetep lan dipungkasi dening vocal kang padha.
Tegese tembang ing ndhuwur yaiku nyritakake bab Darmawulan (mantune Patih Logender) sing arep pamit marang garwane (Anjasmara) kanggo ngluruk perang ana ing Kutha Prabalingga/Blambangan mungsuh Adipati Menak Jinggo/Wuru Bisma. Pungkasaning perang Damarwulan mesthekake, menawa dheweke mesthi tumekaning lampus/mati amarga Adipati Menak Jinggo iku sekti mandraguna. Mulane, Anjasmara dipamiti (mukti ing Majapahit) dene Damarwulan arep palastra/mati.
Ing ngisor iki ana tembang Maskumambang sing ditulis dening sdl. M Wijotohardhjo bab Tsunami ing Aceh ! Coba sinaunana !
Cetha, menawa pawitane wong arep rabi kuwi dudu bandha dudu rupa. Tegese dudu golek wong ayu, dudu wong sugih, dudu kawibawan, lan sapanunggale, nanging among ati pawitane. Atine sapa ? Atine wong loro – sing lanang lang sing wadon. Sebab jodho iku angel-angel gampang. Yen kena ya kena pisan, yen luput ya luput pisan. Ora bisa bola-bali. Yen angel ya angel banget. Ora kena dituku nganggo dhuwit.
Tembang Mijil : gandrung-gandrung, prihatin, Gunane: pangudhar rasa prihatin.
Tembang Maskumambang : susah nelangsa, prihatin, merana. Gunane kanggo mratelakake rasa susah karana.
Dene tembang sing nduweni watak sereng galak yaiku ….
pamicara nemokake cara – cara pidato sing efektif lan nyenengake. Saya akeh pamikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.Wis ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mauwis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo nggayuh keberhasilan pidato. Mula supaya mahir lan prigel pidato, panjenengan kudu nglakoni praktik pidato.
Ing ngisor iki ngenani tuladha sesorah kang nganggo wacan persuasi. Wacanen kanthi permati,
ingkang satuhu kinabekten; sarta sedaya kanca panyarta lomba sesorah ingkang dados kekudanganing para pinisepuh.
Ing salajengipun keparenga kula kanthi andhap asoring manah badhe ngaturaken sekedhik kanthi irah-irahan Gerakan Disiplin Nasional Tumrap para Mudha lan Para Siswa.
Sanggyaning para siswa ingkang kula tresnani, tetembungan Gerakan Disiplin Nasional utawi GDN sampun sawetawis dangu kula mangertosi. Wondene menggah ingkang dados werdinipun inggih menika satunggaling tindak lampah ingkang kanthi raos lila lan legawa nindakaken sedaya pranatan saha aturan ingkang lumampah ing papan ngriku, sarta nebihi sedaya pepacuh utawi awisan kados ingkang sampun kapacak ing Tata Tertib Sekolah ingkang lumampah salebeting negari Indonesia. Jer kula sedaya kedah tansah enget, bilih wonten sawenehing paribasan mawa Basa Indonesia ingkang ungelipun Di mana bumi dipijak, di situ langit dijunjung. Ingkang tegesipun, wonten ing sadhengah papan ingkang kula anggeni menika, kula sedaya kedah angugemi, ngurmati, sarta nindakaken adapt-istiadat utawi tata cara ingkang sampun lumampah ing papan ngriku. Sampun ngantos nyingkiri utawi nebihi, kepara anjejegaken angger-angger ssaengga dados kuwajiban ingkang kedah dipunlampahi, syukur bage dados pakulinan ingkang mbalung sungsum tumraping para siswa. Angon mangsa makaten wonten Basa Jawi. Tegesipun dados siswa menika kedahipun mangertosi mpan lan papa, mangertosi kahanan utawi situasi ingkang dipun adhepi. Wonten ing irah-irahan sinebut tumrap para mudha saha para siswa, artosipun gerakan Disiplin Nasional mekaten kedah katindakaken dening para mudha sarta para siswa. Kanthi makaten lampahing gladhen kedah kawiwitan nalika taksih lare (prasiswa/dereng sekolah), kalajengaken sasampunipun mlebet sekolah utawi sampun dados nem-neman. Samangke dumugi dewasa sarta sepuh sampun dados budayanipun saben tiyang sami nggadhahi budaya dhisiplin ngantos mratah sanegari.
Kula sedaya kedah mangertosi bilih, ingkang kawastanan panggulawenthah (pendidikan) mekaten lumampah ing samadyaning kulawarga, ekolah, tuwin ing madyaning masyarakat. Kanthi mekaten kula sedaya kedah tansah mulat dhateng sedaya satunggal-satunggaling papan panggulawenthah kasebut, ingkang saestu benten kawontenanipun sarta pangaribawanipun dhateng kadewasaning lare.
B. Gawenen paragraph persuasi kang saparagraf nduweni
Kanthi ukara liya sing diarani parikan kalebu salah sawijining puisi lawas. Parikan iki padha karo puisi tradhisional Melayu kangaran pantun. Puisi iki ngemu surasa purwakanthi swara/rima/sajak. Cacahe parikan iki ana sing 2 larik ana uga sing patang larik. Yen ana pantun, rong larik
kapindho isi. Nanging yen dumadi saka patang baris, baris 1-2 sampiran, baris 3-4 kasebut isi.
ngenyek, padha kanca (4 – 4 ====== Isi)
kanggone mung ana ing tembang. Dene yen tembung “pada” iku sing dikarepake kudu mung ora ukara, siji-sijining ukura kadadean saka 2 gatra: dadi kabeh ana 4 gatra Wondene carane nulis 4 gatra iku, kena bae didadekake 4 larik.
Parikan klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong sing maca utawa sing ngrungokake.
Wangsalan bisa dipérang telu yakuwi: wangsalan sajroning pacelathon, wangsalan èdi pèni lan wangsalan awujud tembang.
Njanur gunung, kadingarèn dolan mréné? (janur gunung = arèn)
utawa Sengkalan kuwi cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun. Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, yaiku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”
Sengkalan memet, yakuwi sengkalan sing digawé ora nganggo ukra nanging awujud gambar, reca, candhi, gedhong lan sapanunggalané. Tuladha: Dik (buta) gajah tinunggangan jalma, maknané 1785 (buta=5, gajah=8, tinunggangan=7, jalma=1).
Tembung sing nduwèni watek 1 yakuwi: Tunggal, Siji, Nyawiji, Gusti, Sujanma, Jalma, Wong, Semèdi, Nabi, Rupa, Maha, Iku, Rat, Jagad, Bumi, Bawana, Surya, Candra, Kartika, Urip, Wani, Putra, Tyas, Kalbu, Wardaya. Raja, Ratu, Narpa. .
Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi: Kalih, Dwi, Asta, Nembah,
Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta,
Titihan, Titih, Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .
Tembung sing nduwèni watek 8 yakuwi: Wolu, Astha, Basu, Basuki, Slira, Murti, Bujangga,
Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .
Tembung sing nduwèni watek 0 yakuwi: Ilang, Musna, Sirna, Nir, Murca, Mlethik, Langit, Akasa, Wyat, Tawang, Kombul, Muluk, Nenga, Luhur, Duwur, Adoh, Swarga, Tanpa, Tan, Swuh, Suda, Windu.
Witng klapa = glugu ====== salugune
Sakwise kabeh kelompok maju, kelompok-kelompok mau nduduhake hasile diskusi lan alasane presentasi hasil
Awas kowe, kancing jaya tenan, titenana !
b) esuk-esuk kokwisnggodhong garing, nglaras tembang karo
Uga maca Materi bab MAOS NASKAH DRAMA/SANDIWARA kanthi dibolan-
Inukertapati kang lagi nglakoni pidana supaya bisa diboyong maneh ana ing Kedhaton Blambangan, Putri Galuh Candrakurana salin wujud dadi wong ndesa kang aran Klenthing Kuning.
pambarepe para klenthing, galak, njaluk menang dhewe
awujud yuyu, ala rupane, gampang dirayu, sing mbaureksa
Panji Inukertapati iku bagus rupane, sekti ilmune lan dhuwur kawruhe. Raden Panji Inukertapati nduweni gandhulaning ati yaiku Putri Galuh Cangrakirana kang ayu paras lan atine. Sakloron kuwi mau tansah padha sing ceblok dhemen. Ananging marga salah sawijining babagan, Raden Panji Inukertapati gawe wirang kedhaton sak punggawa lan wadya bala saingga Raden kuwi mau oleh pidana lunga saka kedhaton dadi kawula cilik banjur diopeni karo mbok Randha Dhadhapan kang sugih bandha lan urip ana ing dusun cilik kang aran Kadipaten Arum Wana. Putri Galuh Candrakirana banjur ndhuweni kekareban bakal nggoleki ana ing ngendi papan dununge raden Panji Inukertapati ya sang puspaning ati. Putri Galuh Candrakirana salin rupa dadi bocah wadon ndesa supaya ora dingerteni dening para kawula cilik liyane. Putri Galuh Candrakirana ngerteni dene sejatine Raden Panji Inukertapati iku ya si ANDHE-ANDHE LUMUT..!
MBOK MENAH : ”aduh anakku sing ayu-ayu, bar saka ngendhi kowe kabeh nduk, hmmm, lha
kaya ngene (karo mbiyak jarike dhewe) ya aku isin ta dedeloki mas-mase”
K. IJO : ”ora kok mbok, mau aku ra mbiyak jarike Biru kaya ngene iki (karo mbiyak jarike Biru) wong kok nuduh-nuduh”
MBOK MENAH : ”wis wis wis, ayo aja padha padu apa maneh biyak-biyakan ngene iki (karo mbiyak jarike Biru), luwih becik ayo
ora nduwe kadhang mitra, apa mbakyu-mbakyu kabeh gelem menawa aku didadine adhi ragil?”
K. BIRU : ”huh, ki bocah ngeyel banget ta,, dikon lunga ya lunga! Tak jiwit lho! Tapi
KLENTHING : ”iya, ndang minggat! Sumingkir seka papan kene!”
(Kuning nangis banjur mbok Menah teka)
K. UNGU : “tambah wong malah tambah bebane keluwarga, kene wae niate arep ngelongi anggota kelurga barang eh” (Abang, Ijo, Ungu
menehi kowe ijin melu simbok lan para anak-anakku iki, (para klenthing padha protes saur manuk) sssttt… (marang para klenthing) nanging ya kuwi….”
JURU WARTA : (maca/nyemak teks, bengok-bengok, lebay, lucu, diiringi kempul dening pengawale)“wara-wara! Mbok Randha Dhadhapan saka tlatah Kadipaten Arum Wana menehi pawartos kangem sedhaya kawula kang mirengake!” (para kawula padha nyedhak siji mbaka siji ora keri para klenthing uga melu )
lan milih wusana kang apik ana ing juru rias etan kana”
K. IJO : “wis untung diwenehi tumpanganan, janji arep rewang-rewang malah arep
pagaweyan omah wis mbok rampungake?”
K. KUNING : “maturnuwun Hyang, atos-atos!” (Kuning lunga)
K. IJO : “iya mbakyu, gek ya kretege ambrol sisan”
K. UNGU : “kamangka wong papat kabeh iki ora ana sing bisa nglangi, haduh, njut kepiye iki??”
K. UNGU : “coba tak ukur, kali iki banyune jero apa ora (
YUYU KANGKANG : “ahaaa, sapa mau sing mbalang sirahku? Aduduh…” (Yuyu clingak-clinguk banjur weruh para klenthing dadi ndomblong lan melet-melet)
K. UNGU : “walah mbakyu, apa kuwi mbakyu, nggilani lan
ahaaa, aku sing mbaureksa kali Suda Susila iki, ahaa…”
K. IJO : (ngomong marang Abang) “mbakyu, coba jalukana tulung menawa dheweke bisa nyebrangake awak dhewe”
YUYU KANGKANG : “ahaaaa, isa wae, nyat kuwi
K. BIRU : “wis, gek ndang ayo ayo ayo” (polah)
YUYU KANGKANG : “eiiiitsss, tapi, ahaaa, ana syarate”
PARA KLENTHING : “apa kuwi?”
K. ABANG : “ ya wis aku saguh karo apa sing mbok syaratake mau, wis ndang sabrangna saiki, iki wis meh arep tabuh papat sore, cepet gage!”
(Yuyu nyabrangake para klenthing siji-siji tekaning sebrang pipine para klenthing
K. KUNING : “wah, menawi mekaten kula mboten
teken zaitun ana ing kali, banjur kaline dadi sat banyune, Kuning langsung nyabrang lan mbacutake laku)
ing nduwur wacanen kanthi permati. Banjur isenana kolom-kolom ing ngisor iki!
B. Wacana mawa aksara Jawa ing ngisor iki wacanen lan gentia nganggo aksara latin !
?j[r*[g=o,sumukHwai=m=spvC[robtaunHiki”2008”jiy nVkStenn\pn[sS.
14. Ing ngisor jeneng-jenenge desa sing nutup dalan amarga desane dadi kurban lendhut ,
tugaswisrampung jumbuh karo langkah gawe ing ndhuwur, siswa dikarepake nerusake piwulangan sateruse, menawa during dibaleni maneh kanthi remedial.
Swarane merdu, enak dirungokake, gampang dimangerteni tegese kalebu
“Dina-dina iki akeh pawarta tabung gas njeblug. Ya sing ukurane telung kilogram uga sing ukurane rolas kilogram. Njebluge gas iki mau merga kebocoran. Kamangka biyen, nalika isih jamane kompor lenga, pamarentah mbagekake tabung gas sakompore. Dijamin gas elpiji luwih aman tinimbang kompor lenga. Kasunyatane saiki lha kok kuwalik” omonge kang Barjo.
Ukara kang trep kanggo ngrangkum semakan ing dhuwur yaiku …
Ngowahi tembang utawa geguritan sing maune awujud pupuh / pada / bait dadi gancaran
Ing dhialog sajroning televisi, menteri komonikasi lan informasi, Sofyan Dzalilnampatelepon saka salah sijining masyarakat. Sing duwe pangjab murih pamarentah saiki wani tumindak tegas lan mbuktiake janjine mbrabtas KKN.
Pawongan kuwi nelakake anane aparat pamerentah kang terang-terangan jaluk dhuwit sogokan. Kedadean kuwi dialami nalika dheweke dhaftar CPNS. Dheweke jaluk supaya preman-preman birokrat dibrantas. Pak menteri janji yen arep nerusake perkara mau menyang presiden.
Masyarakat ngajab pamarentah supaya mbrantas preman demokrat
Sapa kang janji arep nerusake perkara sogokan menyang presiden?
Tuntunan becik kang aja disepeleake marang wong sakabehane
PT. Samudra Indonesiaora gelem ngurusi bab panyanderane kapal Sinar Kudus
Bantahane pamarentah yen ora enggal nangani perkara mau
kepareng tasipun kula bektaaken?”. Kang matur kepingin …
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kostrad&oldid=1102127"	Kategori: TNI-ADKostrad	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
iyo di, ben anake yo diajari boso jowo barang ben ora lali marang asale deweke
wah tp ojo ngayal sing ora2 lho bang.
Mulo ayo dho sholawat, Berkat sholawat Indonesia selamat
Silahkan download MP3 nya disini ::
via mediafire : Berkat Shalawat maksiat Minggat Tshirt
Slamet Riyadi Rt 8/5 No. 4 Kec. Tambakreja Cilacap 08482
Ageng Dwi Prasetyo Kedungbanteng Rt 04/III Banyumas 04725
Ageng Ratmono,SE Desa Pasiraman Kidul RT 03/01 Kecamatan Pekuncen Banyumas 04265
Ageng Subekti Ds.Adisara Rt.02/03 Kec. Jatilawang Banyumas 05103
AGENG SUSILO Kawungcarang Rt 02 Rw 01 Sumbang
Agryanto Gunawan Jl. Pejagalan wetan Rt. 5/2 Sokaraja tengah Banyumas 06503
Agung Aji Prabowo Desa Cikembulan RT.05/II Kec. Pekuncen Banyumas 07431
Ajeng Octavianasari Jalan Sokajati No. 4 RT 03/02 Kelurahan Bantarsoka Purwokerto Banyumas 04255
Ajeng Tri Yuliani Pancurawis Gg Seroja Rt.03/09 Purwokerto Kidul Banyumas 05401
GUNAWAN Merden Rt 01 Rw 08 Purwanegara Banjarnegara 02782
Akhmad Hisyam Tembok Banjaran Rt.19/03 Kec.Adiwerna Tegal 04004
Anggoro Kusdiyanto Jl. Balai Kelurahan Arcawinangun Rt.01/10 Purwokerto Timur Banyumas 06182
Asep Anugrah Sasongko Tipar Kidul Rt. 06/04 Kec. Ajibarang Banyumas 01254
Asep Anugrah Sasongko Tipar Kidul Rt. 06/04 Kec. Ajibarang
Dwi Yeni Wayansari Banjarsari Kulon Rt/06/02 Sumbang
Dyah Ayu Anitawati Kedungwuluh Kidul Rt.01/02 Kec. Patikraja Banyumas 06250
Dyah Ayu Tri Feprianingsih Jl. Kober Gg. Cempaka Rt. 05 / 02 Banyumas 06768
Dyah Herdyanti Ds. Kalibagor RT 08/IV
Pancurawis No.84 Rt.001/010 Pwt.Kidul – Pwt. Selatan Banyumas 06135
EKO PURWANTO SAWANGAN WETAN RT. 02/04 PATIKRAJA BANYUMAS 07633
Eko Purwoto Cilongok Rt 05/III Banyumas 04819
Eko Riyadi Rt.05/03 Kendalsari Petarukan Pemalang Pemalang 05102
Eko Riyanto Jl. Kober RT 04/I No.3 Purwokerto Barat Banyumas 00442
Eko Riyanto Desa Sawangan Rt. 05/02 Kec. Ajibarang
Ferry Setiya Budi Dawuhan rt 01/01 Kec. Madukara Banjarnegara 08044
Fery Dwi Prasetia Jl. Kopral Partodo Rt.05/04 Kel.Rejasari, Purwokerto Barat Banyumas 08988
FERY IRAWAN Kalisari Rt 03/02 Cilongok Banyumas 02900
RT 06/02 KEMRANJEN BANYUMAS BANYUMAS 05871
Hartoko Desa Tembok Luwung RT. 41/9 Kec. Adiwerna Tegal 06610
Hartono JL. Bobosan Gg. Gunung Kerinci 06/01 Pwt. Utara
Ika Prima Melyana Desa Kandanggampang RT. 3/3 Purbalingga 06980
Ika Purwaningsih Jl. Gn. Semeru no. 355 Rt 03/03 Kel. Karang Wangkal Banyumas 01951
Ika Purwati Jl. Desa Jatisaba Rt.6/2 Cilongok Banyumas 08778
Ika Puspitasari Jl. Abimanyu VII A/3 Kejambon Tegal 01159
Ika Putri Setiani, S.Pd Jl. Komisaris Noto Sumarsono Rt 03/01 Purbalingga Kidul Purbalingga 02004
Isnan Taofiq Purnomo Sawangan Rt.03/04 Kebasen Banyumas 05369
Isni Artiyanti aminah Kauman No.27 Rt.2/6 Kutabanjarnegara Banyumas 03642
Cikawung RT 01/02 Kecamatan Pekuncen Banyumas 02316
Pancurawis Rt 02/IX Purwokerto Banyumas 04748
Muhamad Andri Susanto Kebonan RT. 01/02 Kebonan Kec.
Novita Ekasari Dewi Jalan Senopati RT 01/05 Arcawinangun Purwokerto Timur Banyumas 04247
Novita Endang Fitriyani Ds. Singasari Rt 02/08 Kec. Karang Lawas Banyumas 01585
Novita Febriani Dermaji Rt. 4/1 Kec. Lumbir Banyumas 08877
Novita Gilang Permatasari Pangebatan RT 02/04 Karanglewas
wetan RT. 1/15 Merdikorejo Tempel Sleman Yogyakarta 08972
Nur Kholifah Jalan Gatot Subroto No. 110 RT 021 RW 010 Pucung Kidul Kecamatan Kroya
Nurwaras Setyo Jl. Siliwangi No.1142 Ds. Kalibagor RT 11/IV Kec. Kalibagor Banyumas 00650
Roseta Alfian Sumbang Rt. 03/02 Kec. Sumbang Banyumas 00780
Rosi Darmawan Jl. Gg. Rinjani RT 04/II Bobosan, Purwokerto Utara
Puri Indah F.24 RT 03/02 Karangklesem Purwokerto Banyumas 04225
Sugeng Arifin Singasari Rt02/09 Kec. Karang Lewas Banyumas 01756
Sugeng Hasan Rohani Wirogaten RT.07/III Mirit Kebumen 05146
Sugeng Prasetyo Jl. Pereng Rt. 01 / 02 Keseneng Purworejo Purworejo 06825
Sugeng Priyadi Desa Lumbir Rt.01/04 Kec.Lumbir Banyumas 08984
Sugeng Purnomo Desa Bantar RT.01/03 Jatilawang Banyumas 07459
Sugeng Purwanto Jl. Pete No.64 RT01/VII Tritih Wetan Kec. Jeruklegi Cilacap 00373
Sugeng Rahayu Ciberung RT.03/03 Kec. Ajibarang Banyumas 04947
Sugeng Riadi Desa Sidamulih RT. 3/3 Rawalo Banyumas 07096
Sugeng Riyadi Karanggintung Rt.03/02 Sumbang Banyumas 01027
Sugeng Riyadi Teluk Pamujan RT 01/12 Kecamatan Purwokerto Selatan Banyumas 04369
Sugeng Riyanto Kedungrandu Rt. 03/01 Kec. Patikraja Banyumas 01247
Sugeng Santoso Jl. Sarwodadi III Rt. 02/08 Pwt Kidul Banyumas 01123
Batuanten Rt. 05/03 Kec. Cilongok Banyumas 01295
Tri Wiyanto Mandirancan Rt. 01 / 02 Kec. Kebasen Banyumas 06866
Prasetyo Banteran RT. 2/5 Sumbang Banyumas 07080
Tulus Riyadi Ds Purwodadi Rt 5/3 Tambak
kidul Rt.2/3 Kec. Kedungbanteng Banyumas 08822
Wendah Puji Pamungkas Jalan Riyanto No. 69 RT 05/03 Sumampir Banyumas 04202
WENDI PURNOMO Kutawis Rt 001 / 003 Bukateja Purbalingga 03231
Wendi Tri Ongko Karanggintung RT 01/02 Kecamatan Sumbang
Winarti, S.Si Jl. Imam Bonjol, Rt 01/03 Pliken Kec. Kembaran Banyumas 07964
Winda Gumelar Kidul Rt 9/1 Tambak Banyumas Banyumas 05782
Winda Istiyani Jl. Senopati No.93 Rt.01/06 Arcawinangun, Kec.
mratelakake, kanggo ngerim sumebare panganan kang ngandhut formalin ing pasaran, polisi bakal nganakake operasi. Operasi sing utama katindakake marang industri-industri panganan.
4. Paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka … ukara
12. Kedadeyan saka pirang desa kurban lendhut lapindo sing nutup dalan?
a. 7 b. 8 c. 9 d. 10 e.11
jeneng-jenenge desa sing nutup dalan amarga desane dadi kurban lendhut , kajaba ….
jawa kudu dilestarekake, murih lestari lan ngrembaka.
gawe ing ndhuwur, siswa dikarepake nerusake piwulangan
tandha ping ing lembar jawab kang wis cumawis kanthi aksara A, B, C, D, utawa E!
“Dina-dina iki akeh pawarta tabung gas njeblug. Ya sing ukurane telung kilogram uga sing ukurane rolas kilogram. Njebluge gas iki mau merga kebocoran. Kamangka biyen, nalika
Kasunyatane saiki lha kok kuwalik” omonge kang Barjo.
“Ya kuwi aku sarujuk, kang. Kenapa pamarentah mblenjani janji. Sacara teknis kudune luwih aman, nanging kasunyatane ora mengkono. Krungu-krungu tabung sing dienggo saiki ora
Ana ing ngendi Sofyan Dzalil mangerteni pangajabe masyarakat murih pamarentah mbrastha KKN?
CIREBON)	Punika patemuning badan kelawan nyawa. Apa tukune, lan apa maskawine, lan apa waline, lan sapa syahide, lan sapa kang angawinaken, lan apa kawine?
Ana pun tukune iku hidayatullah, tegese pituduh saking Allah. Utawi maskawine iku sirullah, tegese rahsa
tegese kelawan kawasaning Allah. Utawi kang angawinaken iku wujudulhaq, tegese ananing Allah kang sabenere. Utawi gawene iku agawe
Produksi : Dasa Studio Tak lelo lelo lelo ledung
Yen nangis ndak ilang ayune Tak gadang biso urip mulyo
Lagi nggoleki cah nangis Tak lelo lelo lelo ledung
Akhmad Isyanto Kedungbanteng Rt. 03/04 Kec. Kedungbanteng
Rt 05/05 Slawi Kulon Slawi Tegal 01927
Ani Sufiani, SE Purwanegara Rt. 05/03 Pwt Utara Banyumas 00874
Ani Sugiyati Desa Gumelar RT 01/04 Kecamatan Gumelar Banyumas 02107
ANI YULIARTI JL. H IBRAHIM RT 01/05 MERNEK
Apriyana PancaWardani Desa Pandak RT 07/02 Kecamatan Sumpiuh Banyumas 02151
Karanggude kulon Rt 05/01 Kec. Karang Lewas Banyumas 01825
Astrid Yanuwati Klampok RT. 4/3 Purwareja Banyumas 07198
Astuti Rejasari Gg. Murbai Rt. 2/9 Purwokerto
Bayu Novri Desa Kejawar RT. 4/4 Banyumas 05466
DARMAWAN Jl. Let Jend Pol No. 910 Soemarto Rt 02/04 Purwokerto Utara Banyumas 02558
CahyaWiwi Widyanti,SE Jkl. Kampus No. 50 Rt 06/07 Grendeng Purwokerto
DARKO, ST Banteran Rt 02 / VI Sumbang Banyumas 03016
Darma Aji Ismayajati Jalan Kalibener Gang I/9 RT 08/03 Purwokerto
Muji Utomo Kamulyan Rt.04/03 Kec. Tambak Banyumas 05099
Dian Nur Asih Jl.Sudagaran I Rt. 04/02 No.44 Purwokerto Kulon
Banjarsari Wetan RT 01/II Kec. Sumbang Banyumas 00451
Dody Juni Setyawan Ds. Ledug RT 02/V Kembaran
Banjarsari Kulon Rt. 01/02 Kec. Sumbang
Rt 04/03 Purwokerto Utara Banyumas 04659
Dwi Mariana Jalan Gandasuli RT 05/01 No. 42 Purwokerto Selatan Banyumas 02529
Dwi Marini Jl. Kol. Sugiono I No.24 Rt.01/01 Kranji Pwt
Banjarsari Wetan Rt 02 Rw 02 Sumbang Banyumas 02821
Dwi Wargani Pejagalan Wetan Rt. 02 Rw. 03 Sokaraja Tengah Banyumas 06664
Gg. Cempaka Rt. 05 / 02 Banyumas 06768
Rw 03 Purwokerto Utara Banyumas 03101
Edhi Purnomo, SE Grendeng Rt. 04/07 No. 16 Purwokerto Utara
Endiah Dwi Asih Jl. Perintis Kemerdekaan No.5 RT 03/I Karang Pucung, Purwokerto
Kenanga RT 03/01 Kelurahan Grendeng Kecamatan Purwokerto Utara Banyumas 02254
Fera Ika Faoziyah Kradenan Kulon Rt.02/06 Banteran Sumbang
Kemerdekaan No. 17 RT.5/5 Pwt. Kulon Banyumas 07426
Giri Dwi Prakoso Tambak sari kidul Rt 03/03 Kec.Kembaran Banyumas 01557
Kulon RT 04/IV Kec. Somagede Banyumas 00127
Petrus Argentus Donnelly Jl. Sokabaru III / 34 Berkoh Purwokerto Banyumas 02040
Sitri Ariningsih, Amd. Pageralang Rt.01/05 Kec.Kemranjen Banyumas 06160
Siwi Tri Rahayu Jl. Prajurit Simin No. 11 Rt.02 Rw. 02 Ds. Pancurendang-Ajibarang Banyumas 06726
Sugeng Aprilianto Jl. Dr. Sutomo No. 17 Gg. Nias Rt 01/03 Cilacap Cilacap 01981
Sugeng Nur Wibowo Jl. Kober Gg. Delima Rt. 06/04 Kober Pwt Barat Banyumas 01219
Sugeng Nurcahyadi Danaraja RT.01/03 No. 5 Kec. Purwanegara Banjarnegara 07361
Sugeng Setiawan Ds. Kemroncong Rt 04/04 Ds. Srati Kec. Ayah Kebumen 03861
Sugeng Sumarno Ledug RT 02/06 No. 10 Kembaran Banyumas 06294
Sugeng Triyanto Jl. Karang Kobar Gg. I RT 03/VIII Banyumas 00123
SUGENG WAHYUDI Jl.MT.Haryono No.1091 Rt 03 Rw 06 PurwokertoWetan Purwokerto Timur
Tri Windiarti Kejawar RT 02/II Banyumas 00169
Tri Wiyanto Batuanten Rt. 05/03 Kec. Cilongok Banyumas 01295
Wicaksono Tambaksari Kidul RT 02/04 Kecamatan Kembaran Banyumas 02376
Wiwit Aji Priyatno Pageralang rt 01/12 Kec. Kemranjen Banyumas 01968
Wiwit Andarini Jl. Sekolahan No.20 RT 03/II Pekunden Banyumas 00521
Wiwit Attari Jl.Citomo klapagading Rt.01/12 Kec. Wangon Banyumas 03563
WIWIT SUSWARDHANI Notog Rt 04 Rw 01 Patikraja Banyumas 03058
Wiwit Tarimasari Jl. Gn.Slamet No.36 Rt.02/04 Bobosan Timur, Purwokerto Utara Banyumas 04052
Wiwit Ujiati Jl. Sudagaran I No.16
Wulan Mei Khatul M. Ds. Pakem Rt.02/01 Kec. Gebang Purworejo 01038
Wulan Puspita Dewi Karangpucung Rt. 1/2 No.2 Pwt Selatan Banyumas 08851
Wis jam loro (14:00) awan durung mangan, ngelih tenan.
“Buk, ngelih rak ?”, jare pakde
“Ihaa yo to yooo, wetengku wis keroncongan”
“Wah nak ono restoran padang mesti uenak iki”pakdhe kondho maneh
“Iyo mesti cepet, rak perlu kudu pesen barang”bune wangsulan
“Sing siji: loro, sing siji: sepuluh”
klepat….plencing wong kloron pakdhe mbokdhe emoh mlengos langsung bablas wis tanpo tumalang
Idhedho Bagundhe runwayreel short film, Idhedho Bagundhe short film, Idhedho Bagundhe 2015,
Ade Ferdha Kusuma Kediri RT 01/01 Kec. Karanglewas Banyumas 06365
Ade heri Wibawa Sokanegara Rt.01/02 Kejobong Purbalingga 01392
Ade Irawan Tambakan Rt. 4/10 Ajibarang Banyumas 07037
Astika Septiowati Jalan Pancurawis RT 01/06 No. 562 Purwokerto Kidul
Slamet Riyadi Gg. II No.3 RT 01/I Purwokerto Timur Banyumas 03354
Ayu Junita Dinar Grenggeng RT 03/X Kec.Karanganyar Kebumen 00324
Bayu Prasetyo Utomo Tambaksogra RT 05/V Sumbang Banyumas 06315
Kelurahan Bantarsoka RT 01/05 Purwokerto Barat Banyumas 02059
Bayu Swasono Kalilandak RT 04/02 Kecamatan Purwanegara Klampok Banjarnegara 02199
Bayu Trianggana Jl. Jati Kalimanah Wetan Rt 02/02 Purbalingga Purbalingga 07953
CahyaWiwi Widyanti,SE Jkl. Kampus No. 50 Rt 06/07 Grendeng Purwokerto Banyumas 03764
Kel. Bobosan RT 03/II Purwokerto Utara Banyumas 00732
Dwi Riyanto Karanglewas Rt 02/02 Purwokerto Barat
Dwi Wargani Pejagalan Wetan Rt. 02 Rw. 03
Eling Risnawati Tembok Banjaran Rt 19/03 Kec. Adiwerna Tegal 06038
ELING SETIADI, A.Md RT 04 Rw 06 Larangan Pengadegan Purbalingga 07874
Ika Faoziyah Kradenan Kulon Rt.02/06 Banteran Sumbang
Imam Suparjo Somakaton Rt 02/04 Kec. Somagede Banyumas 03857
Wetan Rt 06/01 Karang Lewas Banyumas 08133
IRKHAM ANDRI AJI Kebutuh 01/02 Bukateja Purbalingga 03110
Irkham Sururi Karangklesem Rt.02/02 Pekuncen Banyumas 04056
IRKIT MILA SAGITTA Gambarsari Rt 03 Rw 01 Kebasen Banyumas 04442
Irlan Sugiyanto Kaliputih RT.02/III Kec.Purwojati Banyumas 05223
Irma Alfihatul Fitriyani DesaWindujaya RT 01/02 Kecamatan Kedungbanteng
Jumiati Ds. Cilibang RT.4/2 Kalirau Jeruklegi Cilacap 07448
Jumirah Jalan Gunung Muria No. 23 RT 02/08 Grendeng Purwokerto Utara
Kenanga Rt 03/II Purwokerto Banyumas 08683
Pancurawis Gg.Kamboja No.06 Rt 03 Rw 09 Purwokerto Banyumas 03046
Krido Sutiyono Pernasidi Rt 05/06 Kec. Cilongok Banyumas 02054
Kris Eko Mardianto Gumelar Rt.7/IV Kec. Gumelar
LegoWaspodo Rt. 05/04 Kebanggan Sumbang Banyumas 04988
Leily Safaria Jl. Gn. Slamet No.04 RT 03/VI Grendeng, Purwokerto Banyumas 03281
Lela Aji Rakhmawati Jl. Prajurit Kistam no. 13 Rt. 02/08 Ajibarang Kulon
GUMELAR RT.04 / 02 Banjarnegara 05736
LINA MARLENI LIMPAKUWUS RT05/01 KEC. SUMBANG BANYUMAS 05815
Lina Rahmawati Jl. Anjasmara Rt 02/03 Purwanegara Purwokerto Utara Banyumas 08139
Priyo Utomo Jl. Arsadimeja Rt. 03/04 No. 52 Teluk Pwt Banyumas 00921
Priyo Utomo Jl. Wadas kelir Rt 02/05 Kr. Klesem Purwokerto
Pr. Tegal Sari Dukuh Waluh Purwokerto Banyumas 01978
Rio Setyawan Jl. Riyanto Gg. Sidaluhur Rt.03/06 Sumampir
Purbalingga Kidul Rt. 02/01 Purbalingga Purbalingga 05694
RIYANTI Jl.Samparangin Rt 02 Rw 01 Purwokert selatan Banyumas 02744
Susiyanti Gumelar Rt.03/03 Kec. Gumelar Banyumas 03562
Susmaninggar Prabawati Jl. Kisar No.29 RT 03/II Kel. Karang Klesem Ke. Purwokerto Selatan Banyumas 03349
Sustiyono Jl. KS. Tubun Gg. Mangga RT 02/VII Purwokerto Banyumas 00263
Susutriyanti Nganten Rt. 02/08 Ngawen, Muntilan Magelang 00848
Suswanto Pasir Kulon Rt 01/05 Kr.lewas Banyumas 04549
SUSWATI Karangnanas Rt 06 Rw 02 Sokaraja
Vinna Dyah Ayu P, SE. Jalan Sarwodadi No. 850 RT 02/08 Purwokerto Kidul
Wantoro Gumiwang Rt. 04/02 Kec Purwonegoro Banjarnegara Banjarnegara 08355
Warda Diansyah Banjarsari Kulon Rt.06/02 Sumbang
"Waduh, aku telat krsan ki bar. Mosok aku muk iso jupuk sks sitik, tak kira ki isih iso. Njuk kapan luluse bar nek koyo ngene. Pie iki bar, ayo terke ning omahe kancaku cedak mandala krida"
LEDUNG, TEMBANG KASIH SAYANG ORANG TUA .TAK LELO LELO LELO LEDUNG CUP MENENGO ANAKKU SING AYU, ANAKKU SING AYU RUPANE, YEN NANGIS NDAK ILANG AYUNE . TAK GADANG BISO URIP MULYO, DADIYO WANITO UTOMO, NGLUHURKE ASMANE WONG TUWO, DADIYO PANDEKARING BONGSO, . WIS CEP MENENGO ANAKKU, KAE MBULANE NDADARI,
ANAKKU SING AYU, ANAKKU SING AYU RUPANE, YEN NANGIS NDAK ILANG AYUNE . TAK GADANG BISO URIP MULYO, DADIYO WANITO UTOMO, NGLUHURKE ASMANE WONG TUWO, DADIYO PANDEKARING BONGSO, . WIS CEP MENENGO ANAKKU, KAE MBULANE NDADARI, KOYO BUTO NGGEGILANI, LAGI NGGOLEKI CAH NANGIS, . TAK LELO LELO LELO LEDUNG, CEP MENENGO OJO PIJER NANGIS, TAK EMBAN SLENDANG BATIK KAWUNG, YEN NANGIS ROMO IBU
nuwun sanget, kulo sampun antuk logo NU lan Banomnya, mugi2 panjenengan
“Ket biyen kene iki wis koyok ngene, opo mane saiki arek cilik-cilik sing ngumbe. Wis mendem, yo mesti akeh
igunawan wrote:kabeh ki perlu.....rupo sing ayu pating plenthung, cemekel cemokot lan liya2ne, nek ra didukung ro akhlak sing mulia yo mung dadi perhiasan sementara kanggone wong lanang.
karo bojo iso ngajeni, nrimo, ibadahe ra ketinggal, pinter ngurusi keluarga..... kuwi sing dadi pilihan pertama...... iseh ketambahan sugih, sempurna.....sing marahi sempurna ki susu kanganjurane ahli gizi kui..... wiwidHanSipJoin date : 09.08.09
pm arepo wis dadi telor ceplok,.. lak iseh do doyan to,.. mangkane do di jogo ojo ngasi
putera-puteri Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan PB XII sepakat mendukung Dwi Tunggal Paku Buwono XIII Hangabehi dan Kanjeng
jroning ngliraké obahan nggulingké pamarèntahan Keshogunan Edo ing abad kaping-19 sing diwiwiti saka wewengkon han Satsuma lan Chōshū.
Pihak sing regejegan jroning peperangan iki kapérang dadi kubu Tokugawa (Wadyabala Lor) lan kubu panyengkuyung klan Toyotomi (Wadyabala Kulon). Klan Toyotomi dhéwé ora mihak salah siji pihak sing regejegan lan ora njupuk bagéyan jroning peperangan.
Sawisé peperangan rampung, kakuwasan militèr luwih kasil dikuwasani pihak Tokugawa saéngga Peperangan Sekigahara uga misuwur kanthi aran Tenka wakeme no tatakai (
Nalika dumadiné peperangan durung dipigunakaké istilah Wadyabala Kulon lan Wadyabala Wétan. Kaloro istilah mau nembé dipigunakaké para sajarawan ing tembé wuri kanggo nyebut rong pihak sing regejegan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 4 Sèptèmber 2016.
banji, cuwiri, kalpataru, meru or gunungan, semen rama, pringgondani, sidha asih, sidha mukti, sidha luhur
disini.http://www.detiknews.com/index.php/detik.read/tahun/2008/bulan/05/tgl/29/time/115218/idnews/946972/idkanal/10hemmmmmm, iso bener iso ora......ning sing genah kuwi di delok wae tit mangsane ae.Lan g usah
Tembung kang dianggo nggenteni jeneng barang utawa manungsa, lan tembung kang nuduhake panggonan barang utawa manungsa diarani tembung
50. Basa kramane unyeng-unyebf yen tinulis aksara jawa dadine …
Bapak-bapak , ibu-ibu menawi panjenengan badhe ngersakaken TV, Kulkas, Tape lan alat-alat elekronik ingkang sahe mboten gampil risak. Panjenengan saged mundhut ing Toko Dahlia ,
kanthi plat nomer K 2435 RD , menawi priya bakal kula dadosaken sedherek sinarowedi, menawi wanita bakal kula dadosaken jatu krama.
suwe sing wadon metu karo nggawa teh rong gelas lan suguhan.
Dadi wong tuwa sing nduwe anak kelasVISD, kelas IX SMP utawa kelas XII SMA padha mumet ,mikir kepriye carane nyekolahke anake menyang sekolahan sing dikepingini anake. Manawa kari mlebu sekolah jane ya neng endi-endi wahe bisa, nanging kadhang ora cocok karo
Purwokerto mawon nggih, soale sekolahanipun terkenal favorit,” guneme Gatot marang bapake. ”Ngrembuk
niki ajeng nyuwun tulung kalih bapake Gatot.”
“Anak kula, Darmin kepengin mlebet ing SMA 103 Purwojati, nanging bijine niku
luru sekolahan alternatif. SMA 103 Purwojati gudhange wong pinter-pinter…mengko yen Darmin keponthal-ponthal malah stress angel olehe nambani.”
”Kang…! Anggepe njenengan aku iku apa sih? Tak omongi, mesakake Darmin… yen arep nyogok sakmono akehe langsung wae karo kepala sekolahe! Syukur yen kepala sekolahe sipate padha
15) Ciri pokok wacan narasi yaiku….
umat-umet-umet-umet, ora ana sing ngerti yen aku lagi maca lafal.Bubar maca lafal, mripatku kuwi tak ucek-ucek kaping pitu, let sedhela mak byar wis ana kahanan kang nggumunake atiku.
22) Lemari wesi kelir klawu, kang mapan
23) Topik sing trep kanggo tuladha ing ndhuwur yaiku….
25) Lagi enak-enak nonton acara TV , Hpku muni ngganter. HP tak angkat, aku
aku tak mangkat mrana.” Karo mlayokake pikepku, nganti ora tak rasa pikepku mbandhang satus kilometer per jam, merga dalane lurus tur wis rada sepi merga bengi. Bareng wis meh tekan cedhak lapangan desa Karang Endah, saka kadohan kena sorot lampu jauh pikepku, katon ana toyota kijang superkap ijo lumut mandheg neng suketan pinggir aspalan.
kuwi perlu, ora mung urip sing nganggo tatanan karangan ya duwe tatanan. Ukara ya duwe tatanan. Dadine wujud banjur bisa tumata. Paramasastra kuwi perlu”
Jaka Bodho luru kayu menyang alas. Kaya adat sabene, anggone tumandang gawe sinambi rengeng-rengeng. Kaya mengkono mau bisa nuwuhake rasa seneng. Emba kagete Jaka Bodho, bareng meruhi ana wanita ayu kang sumendhe ana sangisore wit gedhe. Wanita ayu kang kaya Dewi Ratih pindhane nuli dicedhaki banjur dibopong ,kagawa bali. Tekan ing ngomah, wanita mau diturokake ing senthong. Wayah surup ibune Jaka Bodho mambu ganda badheg, bareng digoleki tibake gandha mau asale saka awake wanita ayu iku. Ibune Jaka Bodho kandha yen wanita ayu mau wis mati , buktine ganda badheg mau asale saka wanita ayu kuwi. Jaka Bodho age-age mbopong wanita mau banjur dikilekake menyang kali.
Pirang pirang ndina udane nggrejeh. Jaka
sajeroning jauhar iku alif uwiting kang dumadi kabeh. Ana kasara pipitu kang ginedong tumetes dadi aksara nenem. Mulaning ana lanang kelawan wadon kang dadi lanang aksarane alif, kang dadi wadon aksarane mim, enun, lam, wawu, dal, esin, ebe. Maka banyu saking alif tumurun saking utek rupane putih. Banyu saking emim rupane ijo iku tumurun saking mata tengen. Banyu saking aksarane enun rupane kuning iku tumurun saking cahya kiwa, aksarane elam turune saking pamiharsa, aksarane wawau rupane abang turune saking poking ilat, aksara esin rupane ireng wetune saking ati, aksara be rupane kaya gandu wetune saking jajantung.
Aksara alif maring urip. Aksara emim iku dadi sirah. Aksara enun dadi dada. Aksara elam dadi lambe. Aksara wawu dadi bahu kiwa dadi bahu tengen. Aksara esin dadi weteng. Aksara be dadi suku kiwa dadi suku tengen. Tumurun banyu satetes, tumurun saking aksara alif dadi segara emim, tumetes dadi bengawan. Aksara enun tumetes dadi gunung. Aksara lam tumetes dadi langit. Aksara sin tumetes dadi bumi. Aksara wawu tumetes dadi iwak. Aksara be tumetes dadi mega. Maka pepek jagat kabeh iku. Maka
Rama Kanjeng menulis,”Wasana aku nganti sembahyang pudja-pudji amrih kersa Dalem kaleksanan tumprape awakku, Rama ing Sang Kristus, A.
Tiyang kakung sholat Jum’at diwajibno
dikek’i lensa kuwi pan sopo ngerti dadi apik
Dec 02, 2008 10:25 pm lakyo ngono_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
sing lanang mesti ora bisa seleh...[/quote]okeeeeelah kalo begitooohhh Mochamad
Apr 25, 2012 6:13 pm Mbok q wedhok..Yayank q yow wedhok..Kabeh yaw podho
Aris Usmanto Jl. Pancurawis Gg. Mentari Rt 02/10 Kel. Purwokerto Kidul Purwokerto Selatan Banyumas 03785
Aris Wahyono JL. Pondok Pesantren Al – Ikhsan Beji RT 05/02 Kedungbanteng
Astuti Rejasari Gg. Murbai Rt. 2/9 Purwokerto Banyumas 05909
Astuti Blater Rt.01/05 Kalimanah Purbalingga 07489
Dwi Ari Rahayu Pancurendang Rt 03/02 Ajibarang Banyumas 01587
Erike TresnandiantyWahyurin Karang Lewas Kidul RT 04/I Kec. Karang Lewas Banyumas 00291
Erikusmayanto Gumelar Lor Rt.01/02 Kec. Tambak Banyumas 08748
Ering Kristian Pancasan RT 01/I Kec. Ajibarang Banyumas 00678
Eriq Budiarto Karang Petir Rt 05/03 Tambak
Jl. Per. Kemerdekaan No. 17 RT.5/5 Pwt. Kulon Banyumas 07426
Indah Wiji Hastuti Jl. Veteran Rt.04/02 Rejasari Purwokerto Barat Banyumas 06926
INDAH WINARTI Kediri Rt 01 / 01 Karanglewas Banyumas 03254
Indarwan Karang Kemojang Rt. 3 / 1 Gumelar Banyumas 08179
Indarwati Gambarsari Rt.04/03 Kebasen Banyumas 09101
Indera Aji Pamungkas Ds. Cibuyur Dusun Randu RT 22/III Kec. Warungpring
KARSENO Cilangkap Rt 02/02 Gumelar Banyumas 02659
Karsidi Gelempang Rt 06/02 Pekuncen Banyumas 04578
Karsimin Siswandaka a, ST. Sirapan RT 05/02 Desa Gandatapa Kecamatan Sumbang
no. 13 Rt. 02/08 Ajibarang Kulon Banyumas 08302
Lela Mardiatun Jl. Raya Sumbang Rt.03/02 Kec.Sumbang Banyumas 04989
Neni Verawati Kebanggan RT 05/I Sumbang
Septandy Dwi Harmiyanto Jl. Gunung Kumbang No. 21 Rt.04/05 KaligangsaWetan Brebes 00794
Septi Desa Kebasen RT 08/01 Kecamatan Kebasen Banyumas 02327
SEPTI ALIN FERDIYANSYAH SIDABOWA RT. 02/04 PATIKRAJA
BADRIYAH Kalitinggar Kidul Rt 02 Rw 2
Slamet Nugraha Jl. R.A.Wiryaatmadja Gg. 4 No.7 Purwokerto 05262
Slamet Parmono Karanggedang RT. 3/1 Sruweng Kebumen 07021
SLAMET PRIYONO Kalisalak Rt 03 rw 01 Kebasen Banyumas 03195
SLAMET RAHAYU Jl.Gondang Timur II No.5 Bulusan Tembalang Semarang 02950
Slamet Riadi Tangkisan RT 02/07 Kecamatan Mrebet Purbalingga Purbalingga 02210
Slamet Riadi Tambak Negara Rt 02/05 Rawalo Banyumas 04600
Slamet Rianto Kedung malang Rt.03/03 Kec. Sumbang Banyumas 07474
Slamet Rifa’i Desa Majasari RT 03/05 Kecamatan Bukateja Kabupaten Purbalingga Purbalingga 02071
Prasetyo Jl. Pereng Rt. 01 / 02 Keseneng Purworejo Purworejo 06825
SUPRIATI Jl.Kombas Gg.II Rt 02 Rw 02 Purwokerto
Wiyanto Batuanten Rt. 05/03 Kec. Cilongok Banyumas 01295
Pucang Rt 01/09 Kec. Bawang Banjarnegara 07959
Wiwit Agus Wicaksono Tambaksari Kidul RT 02/04 Kecamatan Kembaran Banyumas 02376
SUSWARDHANI Notog Rt 04 Rw 01 Patikraja Banyumas 03058
Karang Pucung Rt 02/05 Purwokerto selatan Banyumas 01775
Woro Dessy N Bodaskarangjati RT. 1/2 Rembang Purbalingga 08917
Khatul M. Ds. Pakem Rt.02/01 Kec. Gebang Purworejo 01038
Senopati Rt 06/05 Arcawinangun Purwokerto Banyumas 01542
Yuli Setya Prayoga Ds. Kutawuluh rt 02/02 Kec. Purwanegara Banjarnegara 07967
YULI SETYANINGRUM Beji Rt 02 Rw 12 Kedungbanteng Banyumas 02883
Mengajar Wuwung = Atap Y Yen = Bahwa Yuswa = Usia
Wengi Wetan Wetis Weuteuh Widang Widi
Batman, koe asli wong jowo toh, nopo mboten rawuh dateng jawi mas?
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya
lha pohone sinten mbak??_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya
angin sing gedhe...... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya
bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
dadi pas nyawang giadi kie sing ketok gur separo.......huehehehheee........... giadi_pcsCamatLokasi : sudirman jakpusReputa
rohmah.. _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
sing rep nandur pohon..._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo bima77
pohon...daun...dan angin.... Tue Oct 28, 2008 9:01 pm ho'o...opo maneh nek asli, ra nganggo campuran....weeh, jian seger tenan.....godhong enak iki...... dedik
enake nggo campuran klembak karo wur...jian manteb tenattttt... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya BogorReputation : 1Join date : 19.06.08Subyek: Re: pohon...daun...dan angin.... Tue Oct 28, 2008 9:30 pm gek le nglinting sing rodo gedhe....sepisan nyedhot, jian kroso tenan....seger
iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya BogorReputation : 1Join date : 19.06.08Subyek: Re: pohon...daun...dan angin.... Tue Oct 28, 2008 10:11 pm wah, lha kok iki dadi godhong larang iki....ra melu melu aku.... Sponsored
lan asih, Mugi-mugi aparinga, Pitulung ingkang martaniIng alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan(Ya
meleng malat sih, Sanityaseng tyas mematuh, Badharing sapudhendha, Antuk mayar sawetawis,
►♥◄ SERAT KALATIDA ◄►By. R. Ng. Ronggowarsito◄♥► Cuplikan Pupuh Sinom : ►Mangkya darajating praja, Kawuryan
►Amenangi jaman edan, Ewuh aya ing pambudi, Milu edan nora tahan, Yen tan milu anglakoni, Boya kaduman melik, Kaliren wekasanipun, Ndilalah karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada (Hidup didalam jaman edan,
lan asih, Mugi-mugi aparinga, Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung
ngobahke driji	pijet	padusan	ngisep	spanked	tied-up	kurang ajar	silit	dilatih	dipun cukur	digawe nggo tangan	turu
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hqsex-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
permaisuri Dewi setyaboma, Dewi Jembawati dan Dewi rukmini di kraton, masanggrahlah prabu Baladewa di Kadiapten Dwarawati. Raden Setyaka, raden setyaki dan Patih Udawa
‪Hotel Galuh Prambanan‬‪Jl. Manisrenggo KM 1 Prambanan Klaten‬, ‪Sleman‬,
pm wadoh majalah opo kuwe aku ora
netraKang gawe ala marang badaningsunApa kang rinasa badanKang seja gawe ala marang jiwaingsunBakal ajurBakal gempurBali…., bali… saking kersaning
Anake tukang thithik watu kang olehe mung kena kanggo tuku bumbu
pring petung kang mesti bingung yen bayar uang gedhung
Ah……. kok ya …..rekasa……….
ing , fs - ing , phone - ing , shuffle - ing , tecktonik - ing .Affiliation : islamRegistration date : 2009-03-18
Peristiwa AlamKisi Kisi LCCMile and HubermanDumateng Poro Sederek Sedoyo Ingkang Kawulo Hormatihizb lathifGAS LPGMahabbah HaibahCorelTim Sekolah Adiwiyata(1)Undangan-Peserta-PLPG-
Lukisan Santo Yakobus karyanipun El Greco ing muséum El Greco, Toledo
graji tukang kayu; panggebugé tukang pamethak kain; buku
toko obat, tukang ngracik obat; tiyang ingkang wonten
the son of Alphaeus) punika satunggil saking Kalihwelas Rasul Yésus Kristus ingkang dipuncathet salebetipun bagéyan Prajanjian Énggal ing Alkitab Kristen.
Panyeratan nami[besut | besut sumber]
Yakobus anak Alfeus, namung dipunsebat kaping 4 ing Alkitab Kristen, saben ing dhaftar kalih welas rasul, kaping 3 ing salebetipun kitab Injil lan kaping sepidhah ing Para Rasul
Idhèntitas[besut | besut sumber]
Saking dhaftar murid Yésus ing 4 bagéyan Alkitab ingkang bènten, cetha dipunbèntenaken antawisipun Yakobus anak Alfeus kaliyan Yakobus anak Zebedeus.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yakobus_anak_Alfeus&oldid=1089901"	Kategori: Tokoh AlkitabTokoh Prajanjian AnyarRasul YesusSanto lan SantaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniArtikel ngandhut tulisan abasa InggrisArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
SOAL BAHASA JAWA KELAS 6 SEMESTER 2 Wenehna tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk!
1. Ing mangsa ketiga kreteg kang rusak banjur didandani sarono gotong royong. Wong-wong padha pangerten dhewe-dhewe sing duwe pring padha urun pring, sing duwe kayu urun kayu, ono kang urun semen,watu uga wedhi. Cekake, kabeh kabutuhan kanggo ndandani kretegpada teka dhewe, ora ana kang maksa. Dene lakune gotong-royong dipandhegani dening kepala dhusun kang dadi sesepuh utawa bapa baune wong–wong sadusun.
c. Kabeh kebutuhan kanggo dandan kreteg pada teka dewe.
d. Gotong royong dipandegani dening kepala dusun
3. Wong padesan pada dandan kreteg. Tembung kang padha tegese karo tembung gotong royong yaiku…
Ing pinggir kali gedhe pinggir alas, ono baya ketindihan kayu. Baya bengok-bengok njaluk tulung. Pas kebeneran ana kebo liwat. Kebo welas marang baya. Nanging kebo ora wani nulungi, awit wedhi marang baya kewatir yen dimangsa.
Kebo gelem nulungi angger baya janji ora bakal nyokot kebo. Baya nyaguhi panjaluke kebo. Nuli kayu kang nindihi baya disundang kanti uwal saka awake baya. Baya bisa mlaku banjur nyokot punuke kebo. Kebo bengok-bengok.
Krungu swara bengok-bengok kancil nyedaki banjur takon karo kebo. Kebo crita saka wiwitan kanthi pungkasan. Kancil takon baya, baya kepeksa nguculake cokotan lan kandha menawa omongane kebo goroh.
Kancil prentah kebo supaya mbalekake kayu kang tumumpang awake baya. Kancil arep weruh sanyatane supaya bisa netepake endi kang bener lan luput. Maune baya wegah , tapi suwe-suwe manut kandhane kancil. Kebo age-age numpangake kayu ing gegere baya nganggo sungune. Wekasane kancil ngajak kebo lunga saka kono. Baya njaluk tulung nanging ora direwes.
Kepiye watake kancil ono crita nduwur mau?
a. Pinggir alas gede c. Kali gede tengah
8. Seni kethoprak mligine kethoprak panggung kang asipat tradisional, sengsaya kadesak dening kesenian kang asipat moderen, kaya dene filem, video, CD utawa VCD.
ing sakiwa tengene ilen-ilen saka waduk bisa ditanduri pari setahun kaping telu.
10. Ukara ing ngingsor kang migunakake basa karma yaiku…
a. Pak guru nendika yen awan iki arep tindakan
b. Pak guru ngendika menawa awan iki arep tindakan
c. Pak guru sanjang yen awan iki arep kesah
d. Pak guru ngendika menawisiyang menika badhe tindakan
12. Ukara ing ngingsor iki kang migunakake tandha waca kanthi trep yaiku…
a. “Man, ayo mulih saiki, kandane Budi marang Parman.”
b. “Man, ayo mulih saiki!” kandane Budi marang Parman.
c. Man, ayo mulih saiki! kandane Budi marang Parman.
d. Man, ayo mulih saiki? kandane Budi marang Parman.
14. Wong kang pagaweane gawe barang-barang saka wesi diarani …
Ukara ing dhuwu menawa digawe ukara majemuk dadi…
a. Bondan sinau maca jawa lan bondan sinau nulis jawa.
tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk! 1. Ing mangsa ketiga kreteg kang rusak banjur didandani sarono gotong royong. Wong-wong padha pangerten dhewe-dhewe... more detail
Wenehna tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk! 1. Ing mangsa ketiga kreteg kang rusak banjur didandani sarono gotong royong. Wong-wong padha pangerten dhewe-dhewe... more detail
Wenehna tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk! 1. Ing mangsa ketiga
Kelas 6 SD Semester 1 TP. 2013/2014
Wenehna tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk! 1. Ing mangsa ketiga kreteg kang rusak banjur didandani sarono gotong royong. Wong-wong padha pangerten dhewe-dhewe... more
saiki wis ora og..Saiki kan lg kasmaran..
siiip maturnuwun. yocen kudune ngono. mosok arep tetulung kok mbedak mbedakke. ya ta?injih kang martinus la wong tiang
belajar ngraga sukma raiso2 je.sakniki angkutan mahal, dadi pengine yen tilik wong tuwa neng kampung nganggo raga sukma wae, piye kang iwan kinten2 saget tansfer lan ngajari sampe iso mboten?
isih buka mas tolek..........kangge mbah sunar tiang lali niku mboten wonten tambane
tiyang lali niku mboten wonten obati alias mboten saget diobati ngangge transfer,jenengan okehi mawon sedekahe
Apr 22, 2010 1:20 pm nyuwun ngapunten mas...menawi badhe
1 KORINTUS 91Boyake tiang puniki anak merdeka? Boyake tiang puniki utusan Ida Hyang Yesus? Boyake tiang sampun ngeton Ida Hyang Yesus, Panembahan iragane? Boyake semeton puniki woh pakaryan tiange pabuat Ida Sang Panembahan? 2Yadianja anak tios tan ngangkenin tiang puniki utusan Idane, nanging semeton ngangkenin tiang puniki utusan Idane, santukan semeton ngraga, malantaran urip semetone sajeroning Ida Sang Panembahan punika dados bukti, mungguing tiang
banteng kewanten, nanging sujatinipun iraga. 10Sabdane punika mula tuah kasuratang buat iraga puniki. Anake sane nandur miwah sane maderep sampun
woh-woh punika saking semeton, boyake wewenang tiange langkung agengan malih ring anake punika. Nanging wewenang tiange punika durung gunayang tiang. Tungkalikanipun tiang niri sampun
sampun netepang buat anake sane nglumbrahang Orti Rahayune punika, patut polih pangupa jiwannyane saking Orti Rahayune punika. 15Nanging tiang durung naenin nganggen wewenang tiange punika. Tur tiang nyuratang indike puniki
Rahayune punika. 17Yen tiang ngamargiang pakaryan tiange punika mula wetu saking pakitan tiange niri, wenangke tiang ngajap nampi upah? Nanging santukan tiang nglumbrahang Orti Rahayune punika mula wetu saking pakitan tiange newek, indike punika mula dados tetegenan tiange newek sane kapisarayang antuk Ida Sang Panembahan ring tiang. 18Yening asapunika napike sane dados upah tiange? Upah tiange inggih punika: Tiang kalugra nglumbrahang Orti Rahayu tan paupah, inggih punika tiang nenten nuntut wewenang tiange sajeroning
saking pantaran anake punika. 23Saluiring paindikane puniki makasami margiang tiang uli krana Orti Rahayu punika, mangdane
latihane punika. Ipun nglaksanayang indike punika tetujonipun mangda ipun polih mahkota sane tan langgeng, nanging iraga nglaksanayang pidabdabe punika mangda iraga polih mahkota sane langgeng. 26Punika
YAKOBUS 1:18 | Marga saka karsané piyambak, Panjenengané wis nitahaké kita sarana pangandikaning kayektèn, supaya kita padha ana ing tataran kang pinasthi padha dadi putra pambarep ing antarané
YAKOBUS 1:1818Marga saka karsané piyambak, Panjenengané wis nitahaké kita sarana pangandikaning kayektèn, supaya kita padha ana ing tataran kang pinasthi padha dadi putra pambarep ing antarané para
nggawe salah maneh je, . . . . . . .Opo nang Kebun Raya we yo ?? cedak seko Mbak Dwiekoe ?? gek ndang di koordinir we Yu, . . . . .Wassalam, setyowatiWargaLo
wis tau ketangguhan.sik ra dhong, yo sik rung payu rabi,rung tau ngerti rasane. gor mbayangke, podho ra yo koyo impene??? paling gek mlayu nek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ørskog&oldid=1012245"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 6 Maret 2016.
AMmatur nuwun sanget, kulo haturaken kangge panjenengan. mugi2 angsal pitulungan saking gusti pengeran.
togel ki iseh ono tow?..Wah jan parah kiy.. sacho_ekaPengawasLokasi : tangerang- bantenReputation : 36Join date : 03.11.08Subyek: Re: Jadi Bandar Togel, Par Dibekuk Polisi Thu Feb 16, 2012 1:39 pm golek duwit kok yo sing aneh2.. brantas mawon niku pak
Jakarta, 31 Desember 1981; umur 32 taun) kang ... Ivan ngelenbaraké bisnis butiké, butik kuwi diwenehi jeneng 'Miss To Mom' ning ... 28 -11 detik.comIvan
Pancen wolak-waliking jaman, amenangi jaman edan, ora edan ora kumanan, sing waras padha nggagas, wong tani padha ditaleni, wong dora padha ura-ura, beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspadha. (Ramalan Jayabaya) Tag :
kangjeng Maulana (Hasanudidin) adarbe putra satunggal lanang jeneng putra mangke nuli den wastane Maulana Yusuf ingkang puniko jeneng yusuf sampung gung ingkeng putra pan sapan adarbe rayi naika iku waktu ning wangun
Arep hedon nang its rodo angel rek, slain nang kono akeh arek sing rajin, akeh lanange, rodo mbeling, tugase akeh, terus
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan,
Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo~*
~D.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar VI (Kanjeng Dalem
near Punggol Road; is near Punggol Place; is near Punggol Field; Punggol Marina
LeePw6 SumangPw1 Sam KeePw3 Punggol PointPulau Punggol TimorNe17 PunggolPw7 Soo TeckPe7
mlayune yo ngerti dewe piye……….. rasane abot….. mlayune ora mak ngueng………!!!!!!!
“kanthi pangusap iki sakabhehe apa kang keras atine, dadi lembek, sakabehe kang kaku dadi lembut, semono ugo atine lan pikirane. Teko welas teko asih atine…(sebut namanya) kang wes dadi jatukramaku sapiro lawase ananging isih kembo katresnane, (utowo kurang tresno, orang ngladeni…dll sesuai keadaan), tembe mburi bakal tresno ugo
10 Juni 2011 pada 16:02 KANG AL@S PURWO
Slamet Riyadi No. 348, Penumping, Laweyan, Penumping, Laweyan, Kota Surakarta, Jawa Tengah 57161
sireku arsa wêruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana,
ingkang kaping kalih kuwi, Ora Angen-Angen liyan, Allah Kewala
namung satunggal, iya iku Roh Ilapi, mung sawiji marganira, tegese
31. Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih,
caritane soal ika, padha anggitening batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang
December 17, 2014 at 11:09	Lah…kuwi polisine akeh sing gowo motor…kwkwk
an manuke peserta.Sing wis paling dowo kari wong
sing di adakno wong indonesia, yoiku dowo2an manuke peserta.Sing wis paling dowo kari wong
kok kuaget?Jare supire: "Ngene lho cak, aku isik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.Suratman bingung: "Lho mbiyen sampeyan
Cangkruk Ala Papaji Bonimanuk on Thu 22 Mar 2012, 09:18jaghana wrote:Kepribadiane wong iku iso didelok soko ENTUT’E:...............YANG MANAKAH ANDA…..........1)Wong gak Jujur: ngentut dewe nyalahno koncone.2)Wong
wong liyo.9)Wong Selingkuh: Nek ngentut di alon2no mek muni peess…..10)Wong Ampuh: entute gak muni tp mblengeri.11)Wong Nganggur:
liyo.9)Wong Selingkuh: Nek ngentut di alon2no mek muni peess…..10)Wong Ampuh: entute gak muni tp mblengeri.11)Wong
Mas yen gulung pamflet ojo serius2, ndak gelis ketok tuwo, di sambi crito ngono lho…….,
pada Mei 4, 2010 pada 2:54 am | Balas Anaqi
to : @n@x andong
memang di setel serius mas, ben ketok tenanan ngono
wong wis rodok gemblung kabeh…ra ono sing dipilih…
Waranggana (WARANGGONO).Yoiku pesinden.Wong sing tukang nembang gendhing-gendhing ing
musuh2an? perang? ngumukke agamane dhewe2? ngatas namakke agomo nggo sing ora2?? weleh weleeh..
mbok yo wes podho’o manembah marang gusti pengeran sing akarya jagad, kui ae..
nek dho ngeyel ben dho dikei gempa, puting bliung opo tsunami meneh karo
sing ngrembaka ing kuthane lan negarane. Dheweke padha kuwatir, yen ora cepet dibrastha, bisa nenular ing kampunge. Parembugan nganggo basa Jawa, sing kakung nganggo basa ngoko, dene garwane nganggo basa krama, kaya ing ngisor iki. Bu Dewi Pak, menika unjukanipun dipununjuk rumiyin, mangke kesesa asrep lho! Pak Roni Maturnuwun Bu, kene wedange dakombene dhisik. Bu Dewi Pak, panjenengan menika lho menapa boten kuwatos kaliyan kahanan samenika? Pak Roni Apa ta Bu sing dikuwatirake, apa babagan nyedhaki kampanye iku? Bu Dewi Boten babagan menika Pak, menawi menika kemawon boten radi kuwatos, nanging bab penyakit demam berdarah ingkang nggegirisi menika lho Pak. Pak Roni Oh babagan iku ta, ya mesthi wae ta Bu, ora mung rada nanging banget sumelangku. Ya saiki awake dhewe sing sregep resik-resik papan kiwa tengene awake dhewe lan saya tambah waspada. Bu Dewi Lho nanging menawi tangga tepalih kita boten saged resikan, nggih boten wonten kacekipun ta Pak. Pak Roni Ya mulane diwiwiti saka awake dhewe. Dakkira yen kabeh wis padha sadar marang karesikan, mengkone bakal bisa suda penyakit demam berdarah kuwi. Bu Dewi Lha menika kapan Pak?! Menapa mangke sasampunipun demam berdarah nyerang saben tiyang? Pak Roni Ya mesthine ora sah ngenteni saben wong keserang, nanging diwiwiti nalika kabeh wong wis nduweni kesadaran marang karesikan lan iku butuh wektu suwe. Bu Dewi Samenika ingkang manjur kangge nyegah menapa nggih Pak?! Pak Roni Saiki ora ana liya sing bisa katindakake kejaba cara mau lan mesthi wae sing lara digawa menyang rumah sakit lan banjur ditulungi supaya saras kaya wingi uni. Lan sing wigati maneh pamarintah enggal-enggal nggatekake lan ngrampungake perkara iki. Bu Dewi Kamangka ingkang kathah nandhang penyakit menika rak tiyang alit ta Pak, kados kita menika, kangge padintenan kemawon awrat kok menapa malih kangge tetamba, saged-saged sadeyan siti nggih Pak?! Pak Roni Lha ya kuwi Bu, kabeh perkara kuwi sing abot nandhang kuwi mesthi wongcilik, beda karo wong gedhe apa-apa bisa keturutan.
Parman Lha menika wonten parte ingkang badhe maringi kita. boten migatosaken lingkungan. Parmin Oo ngono ta. parte ingkang menika boten saged dados wakil ingkang sae tumrap kita. Parmin Lho parte sing bisa dipercaya iku sing kepriye ta Dhi? Parman Mekaten lho Kang. Parmin Banjur kepriye penake? Parman Inggih menawi dipunparingi menapa kemawon kita tampi. Parmin Ateges mengko bisa nyoblos parte sing ngono kuwi? Parman Inggih saged nyoblos parte ingkang mekaten. kadosta mbenjangipun namung luweh-luweh tumrap karibetan kita. parte ingkang sae menika inggih menawi kita gadhah karibetan. dene sing diajak omong nganggo basa krama. nanging nyoblosipun dereng mesthi parte menika. Parmin Oo ngono kuwi ta. Dadi yen ana parte saka ngendi wae menehi awake dhewe barang ditampa wae ya. ampun ngantos ingkang dipundumaken menika njiret dhumateng kita supados nyoblos parte menika.
. rak malah cotho. kaya ing awan kuwi padha ndomblong nonton parte-parte sing lagi padha kampanye. kadosta arta lan sembako.Wawan Rembug
Ing prapatan dalan Gondokusuman ing kutha Jogja. kadosta korupsi. lan sanesipun. besuk kowe milih parte apa? Parman Benjang kula badhe milih parte ingkang sae kok Kang! Parmin Lho parte sing apik kuwi sing kaya ngapa? Parman Nggih parte ingkang saged dipunpitados nalika sampun dados wakil kita. nanging kedah emut lho Kang. Parmin lan Parman (kekarone jeneng sesinglon) sing padinane minangka tukang becak. Banjur yen ana parte ngedum-dum dhuwit lan sembako kuwi ya apik Dhi? Parman Nggih sae. Parmin sing luwih tuwa ngejak jagongan marang Parman nganggo basa Jawa ngoko. Wah yen ngono aku mathuk wae karo panemumu kuwi. nanging sae ingkang dipundum menika. lajeng boten migatosaken kepentinganipun piyambak. Parmin Lha kok? Parman Amargi saged kemawon. Parmin Piye Dhik Parman. Parembugan kaya ing ngisor iki. mangga Kang dipuntampi kemawon. piyambakipun saged merjuwangaken.
dene Kabul nggunakake basa krama. tiga tiga setunggal! Tarsan Ha ha ha. mangke menawi nembus. Tarsan Ora. kula diujuri nggih Pak? Tarsan Oalah Bul. Tarsan Saka ngendi iki mau Bul? Apa saka omah wae. Kabul durung tuku wae kok wis ngimpi?
. aku mengko dakmelu tuku nomermu ya. namung kados janji kula kala wau lho Pak Tarsan. mangke mundhak sedayane mundhut nomer kula niki? Tarsan O alah Bul-Kabul. kula siyos sugih dadakan lho Pak Tarsan. dadi telu telu siji kuwi ta nomermu sing bok agul-agulake! Kabul Lho kok malah gumujeng ta Pak Tarsan. bisa disimak ing ngisor iki. Kabul Inggih saking griya kemawon. Tarsan Bab apa kuwi? Kabul Nomer buntut. Tarsan O alah bab kuwi ta. kejawi dhumateng priyantun ingkang saged dipunpitadosi. iya. olehora? Kabul Inggih angsal. Kaya ngono kok wigati ki karepmu piye? Kabul Lho kok boten wigatos punika kados pundi. panjenengan boten pareng ngendika dhumateng sinten-sinten nggih? Tarsan Iya ya. kowe kok sida sugih ki nomer buntutmu pira? Kabul Anu ee Pak Tarsan. Tarsan Lha yen kaya aku iki kalebu wong sing bisa dipercayaora kanggomu? Kabul Ha inggih namung Bapak kemawon ingkang saged dipunpitadosi. Wektu iku warung angkringan mau ditukoni wong loro. nanging sampun dipuncriyosaken kalih sinten-sinten nggih. Kepriye obrolane wong loro mau. percayaa marang aku! Kabul Kalih malih benjang menawi nembus. Tarsan Ana pawarta sing wigati apa ora ing dina iki? Kabul Wonten pawarta ingkang wigatos Pak. Kekarone ngunakake basa Jawa. Sing siji jenenge Tarsan (jeneng sesinglon) lan sijine Kabul (uga jeneng sesinglon). Tarsan Lha iya saiki nomer buntutmu sing apik iku pira? Kabul Tigang angka punika. Kekarone lagi ngojahake bab nomer togel sing arep metu mengko bengi jam rolas.Wawan Rembug
Ing pinggiring dalan Malioboro Jogja ana sawijining warung angkringan duweke Pak Kemin. nomer kula dinten niki sae sanget. Tarzan nggunakake basa ngoko. wong nomer wae kok ora olehdikandhakake marang wong liya ki genahe piye ta? Kabul Lho punika saestu Pak! Ngendikanipun Mbah Dhukun ngaten punika. Punika mistik ingkang jitu piyambak saking Mbah dhukun lho Pak! Tarsan Iya.
namung menawi kapurih nindakaken sanyatanipun boten kathah ingkang saged. inggih menika ngagem paku. upaminipun gambar lombok.
. Yanti Lha inggih menika Mbah ingkang naminipun menungsa. nganggo mundhak sisan saben taune. Simbah putri Wegah Ndhuk yen aku milih lombok. menus-menus anane mung ngangsa. Simbah putri Ah aku golek sing penak wae ah. Mula anggone takon marang putune. Simbahe ngendikan nganggo basa Jawa ngoko dene Yanti nggunakake basa krama. jaman samenika kathah wakil ingkang klimis lathinipun. Simbah putri Lha iya ta. ugi nyoblos setunggal asma wonten ngandhapipun gambar parte menika. ora apa-apa ta? Yanti Wadhuh Simbah menika lho. piye yen ngawur wae. beda kepriye? Yanti Leres Mbah. kabeh padha pasang sumeh. wong yen lagi kampanye kae. Ingkang benten menika ingkang dipuncoblos Mbah. ora ana lambene sing jenggerut. Simbah putri Banjur upamane ora nyoblos jeneng. wit ringin. werna-werna kaya ing ngisor iki. Simbah putri Iya ya Ndhuk. Lan yen dikon nyoblos jeneng aku ora ana sing tepung je. Dene sing korupsi ora dilereni malah ditikelake rumangsa mumpung kuwasa. boten wonten parte ingkang gambar woh-wohan utawi sayuran. Simbah putri Kuwi mau yen jeneng sing dakcoblos ngawur kepriye Ndhuk. Simbah putri Ndhuk. Simbah putri Lho nalare kepriye ndhuk? Yanti Mekaten lho Mbah. jare coblosan sesuk kuwi beda Ndhuk. kayata saben taun kok dikon mbayar pajeg pirang-pirang werna. Oh iya Ndhuk. Yanti Lha inggih Mbah. pari. menika rak upami. apa besuk caleg-caleg kuwi yen wis dadi anggota DPR padha kelingan karo awake dhewe iki ya lan apa janji-janjine biyen kaleksanakake ya Ndhuk. srengenge. menawi alatipun sami. Gandheng simbahe wis sepuh banget mula ora pati dhong cara nyoblos sesuk kuwi. wong ya ora tepung karo caleg-calege je.Wawan Rembug
Yanti ( jeneng sesinglon) sing wektu iku ngrewangi simbahe putri masak ing pawon lagi padha rembugan coblosan sesuk kuwi. mung gambar thok apa ya entukNdhuk? Yanti Angsal kemawon Mbah. ingkang baken setunggal parte. ora apaapapa ya? Yanti Oh menika ta Mbah inggih boten menapa-menapa. Saksanesipun nyoblos gambar parte. Ingkang wonten gambar bantheng. Yanti Ha menika Mbah ingkang boten dados adatipun Mbah. aku seneng duren wae kok sing enak. yen ora pinter milih wakil mengko klera-klerune malah nyengsarakake awake dhewe ya. Kathahkathahipun awis ingkang kengetan Mila kita kedah pinter-pinter milih wakil kita Mbah. saha sanesipun. rak ya padha-padha nyoblose nganggo paku ta Ndhuk? Yanti Inggih Mbah. coblosan benjang menika benten Simbah putri Bedane apa Ndhuk. Mila boten mokal menawi wakil-wakil rakyat ingkang kesupen kaliyan rakyatipun lajeng
jatine punglu iku iya oranana gigire, bunder ora karuan gigire, ora karuan dadane, parlabi winedare ing cipta ning wong luwi, iya gigire iya dadane wis dadi siji ora nana roro. Iya badan iya nyawa. Iya nyawa iya sirullah jati. Mongkono pangidepe kang wus limpad ing cipta sampurna titi.
balap, doping merpati balap sprint, doping merpati kolong, doping merpati kolongan, doping merpati sebelum lomba, doping merpati balap, doping merpati
mudik kagem sedoyo mawon...mugi-mugi selamet ngantos tujuan..saget sowan tiang sepuh lan kepanggih sederek2 ugi rencang-rencang wonten ing gunungkidul...sedih aku ra iso mulih... eniWargaLokasi :
sing mubazir nang alam ndoyo iki, kabeh iso di manfaatke asal ngerti ilmune.._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI widjiumeCamatLokasi :
wis kono podo balapan…aq tak alon2 wae….eman2 nyowo…nek wis lunga ora ono sing gelem mulih…
August 10, 2014 at 20:34	leres
Panca Utama1.tansah elinga ing gusti2.nandura kabecikan lan ndedera kautaman3.mburua drajate urip nanging aja kanthi nindessakpepadanetitah4.ngoyaka kabutuhaning urip nanging aja kapilut ing banda5.lakua sabar,sadar lan narimo ing pandum
PEPELINGsak bejo bejane wong kang lali isih bejo wong kang eling lan waspada
makin sengsara.82. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.84. Wong salah dianggep
Kabupatèn Sorong Kidul iku kabupatèn ing Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Kutha iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Ayamaru lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 29.797 km² utawa hektar.
“Ingsun amatek ajiku si Sri Sadono, nyang kuwero dewaneng kasugihan, Sri Sadono kang andun sandang pangan, nyuwun gampang pados kulo sadhang tedho, sarinane sawengine salawase gesang, gampang tekane slamet, anggone lan gawe ayune sakabeh.”
saking pundi, kuwe rahasia ne kulo kaleh gustiJawa : Gusti Pangerann...Iki Bocah Medit.e,Ora Gelem Ngandani Teko
isek podo sinau lan mrantau.. Ben
isuk nyumbang geteh gawe PMI .. posisine sih ndek kantor Ad-Ins ... jadi PMI-ne nggowo peralatane komplit nang Ad-Ins .. yo rak kaget .. wong wes piro kali koyok ngene ...mestine aku rak meh nyumbang kali iki .. soale wingi mbengi turu jam 4 tangi jam 8 isuk digugah
mengko disemprot meneh .. yo rodok kepokso lungo kono ... tapi benere emang aku saiki wes rodok nyandu donor sih .. bar donor rasane enak ngono mahuahuahuahuahu .... Sing lucu .. ono cah MAX anyar jenenge Bery .. iso wedhi banget disuntik .. tak pekso tetep melu lungo Ad-Ins .. ndek kono deen iso gemeteran dhewe ... heuhuehuehue ... wedhi2 ngono ... akhire yo rak sido nyumbang ... si Eric lagi loro pilek karo meriang ... jadi rak intuk donor .. si chandra malah durung turu babar blas. .. lha wong edan .. nopo wae
sumelang ing ati. Ing wekasan sumangga, angon-angon ana ing karsa, katarima ana ing sarira. Sarehning aku mung sadarma ngimpun sakehing ilmu saka wewejanging guru sawiji-wiji, pangrasaning atiku wis ganep etunge, kuranga kaya ora akeh.
Gayuh suprih yem tentrem hayuning srawung[29]
ing Sajroning Jaman Karahmatulah Kaya Mangkene, dalam R. Tanaya, Baboning Primbon.
[28] Pertama, wewejangan ingkang dhihin, dipunwastani: Baetul Makmur, inggih k a y e k­ tening Pangeran, inggih punika pitedhahan tataning karaton, duk tinata wonten uteking manungsa. Sajatosipun inggih namung kangge pitedahan kayektening wujud satunggal-satunggal, anandhakaken kadadosan karsa, ingkang boten ewah gingsir ing kahananipun. Wejangan wau inggih anggelaraken bab sampurnaning manungsa, kang ugi sasadan pangandikan­ipun Pangeran dhateng N. Mohammad s.a.w. Makaten pangandikanipun: Sajatine ingsun anata palenggahan, dumunung ana ing enggon parameyaningsun, jumeneng ana sirahing menungsa. Kang ana sajroning sirah iku utek, kang gagandhengan ana ing antarane utek iku manik. Yaiku telenging netra, aran pramana. Sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, kang uga ingaran angen-angen. Sajroning napsu iku suksma, kang uga ing­aran nyawa, roh utawa getih. Sajroning suksma iku rahsa, kang uga ingaran cipta. Sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran, nanging Ingsun saja­tining urip kang anglimputi sagunging kahanan. Menggah dunungipun ma­katen:
1. Sirah, sajatining enggen parameyan.
2. Utek, kandanging cahya, pambukaning netya (
Peperangan ing nginggil punika, sajatosipun boten sanes wiring pangawasa wau, inggih saking purbawisesaning Pangeran kita.
Kedua, wewejangan ingkang kaping pindha, dipunwastani: K a n y a t a h a n I n g wahananing Pangeran, inggih punika ambuka panataning palenggahan, duk jumeneng women salebeting jantunging manungsa, punika sajatosipun inggih namung minangka pitedahan kayektening kahanan satunggal-satunggal, nandhakaken kadadosaning karsa ingkang langgeng boten mawi ewah gingsir saking kahanan jati. Makaten ugi ngemot cariyos bab kasampurnaning manungsa. Sasadan pangandikaning Pangeran dhateng N. Agung Mohammad s.a.w. Makaten firman utawi pangandikanipun: sajatine Ingsun anata paleng­gahan ana sajroning jantunging manungsa, iya iku enggon laranganingsun, jumeneng ana dhadhaning manungsa, kang ana sajroning dhadha iku ati, kang gagandhengan ana saantaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, tegese angen-angen, sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, sajatining urip kang anglimputi sagunging kaha­nan, menggah dunungipun makaten:
Ati, tegesipun pancadriya, inggih napsu, wahyaning napas.
Jantung tegesipun osik gangsal, inggih birahi, wahyaning keteteg.
Budi tegesipun kawaspadan, inggih karsa, wahyaning pamicara.
Jinem tegesipun panggraita, inggih swara, wahyaning pamiarsa
Suksma tegesipun erah, inggih cipta, wahyaning pangganda.
Rahsa tegesipun urip, inggih kang kawasa, wahyaning pangraos.
Perangan ing nginggil punika, inggih sami kemawon maksudipun ka-liyan perangan ing wewejangan ingkang kaping sakawan.
Ketiga, wewejangan ingkang kaping tiga, dipunwastani: K a y e k t e n kahananing Pangeran, inggih punika pambuka tataning palenggahan duk tinata wonten kontholing (penis) manungsa, inggih saking karsaning Pangeran ingkang amesti, punika sajatosipun inggih amung minangka pitedahan kayektening kahanan satunggal-satunggal, nandhakaken kadadosaning karsa ingkang boten mawi ewah gingsir ing kahanan jati. Makaten ugi ngemot carios bab kasampurnahing manungsa ingkang ugi sasadan pangandikanipun Pangeran dhateng N. Mohammad s.a.w. Makaten firman utawi pangan­dikanipun: sajatine ingsun anata palenggahan ana sajroning kontholing manungsa, iku omah dununging
manikem, sajroning manikem iku rahasa, sajronig rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, sajatining urip kang anglimputi sakliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sosotya kang dhingin kahanan kabeh. Maksih dumunung ana alaming wiji, laju amnggon ana ing alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, yaiku getih, laju tumurun ana alam kang during kahana, yaiku alam kang ingaran upama, laju turun ing alam dunya, yaiku alaming manungsa urip, lan yaiku sajatining warnaningsun. Menggah
1. Mani, pejuh. Ingkang taksih kados toya, warninipun surat biru.
5. Wiji kang piningit, inggih punika rahsa sajati.
6. Sosotya ing dhihin, inggih manik embaning rahsa sajati, ing ngriku wontening papangkatan pambabaring wiji, dumunung pitung kahanan, inggih punika nalika kita taksih dumunung wonten guwagarbaning rena (biyung), inggih punika:
Duk kendel 1 wulan, kita dumunung wonten alaming wiji.
Duk kendel 2 wulan, kita dumunung wonten pasenedhaning wiji.
Duk kendel 3 wulan, kita dumunung wonten pambabaring wiji.
Duk kendel 4 wulan, kita dumunung wonten alaming rah.
Duk kendel 5 wulan, kita dumunung wonten alaming upama.
Duk kendel 6 wulan, kita dumunung wonten alaming badan.
Duk kendel 7, 8. 9, wulan, kita dumunung wonten alaming manungsa.
Ing ngriku kita tetep jumeneng kasampurnaning manungsa (insan kamil). Sampun darbe pakerti kita badhe lahir saking guwa garbaning ibu, tumitah wonten ing donya.Dene wejangan punika tnanawi tumanduk dhateng tiyang estri, wenang kasantunan pamangsitipira makaten: ingsun anata palenggahan jumeneng ana bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku purana, kang ana antaraning purana iku reta, sajroning reta iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, Ian salajengipun kados wejangan rumraping priya kasebut ing nginggil.
Nembe tak rasani, jebul ana taksi, mbuka lawang mburi..
Dasar bocah umure dawa, dirasani kok malah teka
pengrasane deweke sapa, karo kanca ora nyapa, apa matane wis buta?!?
enem kapengker, ingkang ngantos samangke dereng dipun dandosi, njalari sudanipun produktivutas pertanian ing tlatah Bantul. Nalika tumempuhing lindu ageng taun 2006 kapengker kathah saluran irigasi ingkang risak lan ngantos samangke racakipun dereng dipun dandosi, jalaran winatesipun redana anggaran. Kurdaning redi merapi taun... {...} Continue Reading →
ing Ngayogyakarta mratah sekolah moderen, nanging Sekolah Gajah Wong gadhah daya tarik mirunggan. Sekolah kasebat dipun bangun dening maneka elemen masyarakat ingkang migatosaken jagat pendidikan, mliginipun lare-lare saking kulawarga miskin ing Kampung Ledhok Timoho,
wis leren lehku udud telung taun kepungkur... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Reply	rian says:	22/10/2008 at 07:52	semogah sukses
Reply	rian says:	22/10/2008 at 07:53	semogah sukses ya
Ing., PhD.Rusko Milan, Ing., PhD.Tran Dinh Viet, Ing., PhD.Vranić Valentino, doc. Ing., PhD.Supervising
berikut : Utawi rukune Islam kehadiran Iku sawiji kelaka wus kinaweruhan Yaiku ngucap syahadat roro ing lisan Kang wus kasebut ngarep
Kang dihin ‘alim weruh ing syara’ panggeran Kapindo ‘adil riwayat kapercayaan Ora ngelakoni setengah gede dosane Tan ngekelaken haram cilik
iku angucapaken ing kalimah syahadat roro lan anjenengaken salat lan aweh zakat lan puasa wulan Ramadan lan munggah haji ing Bait
saking Savoia (François Eugène; 18 Oktober 1663 – 21 April 1736), minangka salah sijining komandan militèr sing paling suksès ing sajarah Éropah modern, sing munggah ing tingkat paling dhuwur nagara ing istana kerajaan Wina. Lair ing Paris saka kulawarga aristokrat Wangsa Savoia, Eugene urip ing sekitar istana Raja Prancis Louis XIV saking Prancis. Adedasar fisik lan sikape sing ringkih, Pangeran wiwité disiapaké kanggo makarya ing njero gereja, ananging ing umur 19 taun panjenengané mutusaké kanggo makaryo ing bidang militer. Ditolak déning Louis XIV kanggo kerja ing pasukan Prancis, Eugene pindah ing Austria lan pindah loyalitas menyang Wangsa Habsburg.
sing kapisan ndeleng aksi nglawan Turki ing Perang Wina nalika taun 1683 lan salanjuté Perang Turki Agung, sadurungé makarya ing Perang Sangang Taun, mèlu perang bareng karo seduluré, Adipati Savoia.
Silsilah Pangeran Eugene. Eugene ora nikah lan ora nduwèni keturunan.
Ananging, ketenaran Pangeran diamanaké kanthi kamenangan penting nglawan Turki ing medan Perang Zenta nalika taun 1697, sing ngasilaké ketenaran ing kab Éropah. Eugene majukaké karire sasuwéné Perang Suksesi Spanyol lan panjenengané gabung karo Adipati Marlborough ngamanaké kamenangan nglawan Prancis ing medan Perang Blenheim (1704), Perang Oudenarde (1708), lan Perang Malplaquet (1709); panjenengané ngentukaké jenjang kasuksesané luwih lanjut ing perang minangka Komandan Kerajaan ing Italia lor, luwih-luwih ing Perang Turin (1706). nggawé rasa anyel nglawan Turki ing Perang Austro-Turki taun lan nggawé konsolidasi kanggo reputasiné kanthi kamenangan-kamenangan ing medan Perang Petrovaradin (1716), lan Pengepungan Belgrade (1717) ing Belgrade (1717).
Sasuwéné pungkasaning taun 1720 prabawa lan kauletan diplomasi Eugene wes kasil ngamanake kakuasaan Kaisar ing masalah dinastiné karo kakuasaan Bourbon; ananging ringkihe fisik lan mentalé nalika mangsa tuané nggawé panjenengané dadi kurang suksès minangka kepala komandan pasukan ing mangsa konflik sing pungkasan, ya iku Perang Suksesi Polen. Ananging ing Austria reputasi Eugene tetep ora bisa ditandingi. Sanadyan pirang-pirang opini bedha, ananging kanggo karakter ora ana pradul masalah prestasi sing gedhé: panjenenané nulung kanggo nylametaké Kerajaan Habsburg saka Prancis; panjenengané mecahaké kulon lan nyurung Turki, mbebasaké Éropah Tengah sawisé seabad setengah penjajahané Turki; lan panjenengané minangka salah sijining pelindung seni paling élok sing warisan bangunané bisa dideleng tekan dina iki ing Wina. Eugene tilar donya nalika turu ing griyané tanggal 21 April 1736, yuswa 72 taun.
tanggal 18 Oktober 1663. Sanadyan panjenengané salah sijining pangikut Raja Louis XIV saking Prancis, wong tuwané Eugene asale saka kulawarga Italia: ibune, Olympia Mancini, minangka salah sijining ponakan Kardinal Mazarin sing panjenengané gawa menyang Paris saka Roma nalika taun 1647 kanggo panjenengané, lan ing tingkat sing luwih endek, kepengenan panjenengané kabèh. Kulawarga Mancini digedhèkaké ing Palais-Royal bareng karo Louis XIV sing enom, kanthi Olympia sing mbina hubungan sing cedak. Panjenengané kapeksa ngrasakaké kuciwa nalika kesempatané dadi ratu mung lewat, lan ing taun 1657 Olympia nikah karo Eugene Maurice, Pangeran Wangsa Savoia, salanjute Pangeran Soissons. Bareng panjenengané nduwèni 5 putra (Eugene ya iku putra sing ragil) lan 3 putri, ananging ora ana saka wong tuwané sing ngentèkaké wektu bareng karo anak-anaké: bapaké, salah sijining prajurit sing gagah ing njero pasukan Prancis sing ngentèkaké wektuné kanggo kampanye, lan semangat Olympia kanggo intrik istana sing artiné anak-anak mung éntuk perhatian sing cilik saka ibuné.[1]
Hôtel de Soissons, papan kalairan Eugene. Diukir déning Israèl Silvestre sekitar taun 1650.
Raja tetep kaiket kanthi kuat ing Olympia saingga akèh sing percaya manawa panjenengané kabèh ya iku pasangan sing pada senengé;[2] ananging kalicikané akhiré nyèrèt ing arah tilar donyané. Sawisé kelangan rasa percaya saka istana Olympia sing mbalik ing Catherine Deshayes (sing dikenal minangka La Voisin), lan seni-seni ilmu hitam lan astrologi. Hubungan iku fatal. Anggoné melu ing njero affaire des poisons lan rasa was-was saiki teka nalika prastawa tilar donyané garwané sing cepet ing taun 1673, lan uga anggoné mèlu ing salah sijining komplotan kanggo mateni raja piyambak. Apa waé sing bener saka Olympia, ketimbang ngadepi hukum, panjenengané akhiré mlayu menyang Prancis ing daerah Brussel nalika wulan Januari 1680, ninggalaké Eugene ing momongané ibu lan bapaké, Marie de
Wiwit panjenengané umur 10 taun Eugene digedèkaké kanggo makarya ing njero gereja; pilihan pribadhi Raja, miturut keputusan amarga ringkihe fisik lan mentalé. Wés genah penampilan Eugene ora ana sing dibanggakaké – "Panjenengané ora nduwèni rai sing apik …" tulis Adipati Wanita Orléans, "Dibenaraké manawa matané ora elek, ananging irungé ngrusak rainé; panjenengané nduwèni rong untu sing gedhé lan ketok terus."[4] Ing wulan Februari 1683, Eugene nggawé kulawargané kaget nalika panjenengané ngumumaké niaté gabung ing militer. Saiki Eugene sing umuré 19 taun nglamar langsung menyang Louis XIV kanggo dadi kepala salah sijining kantor Prancis, ananging Raja sing ora nduwèni rasa percaya tumrap keturunan Olympia wiwit panjenengané mlayu, nolak lamaran kasebut. "Kepenginan iku prasojo, ora njaluk banget" lanjuté. "Ora ana wong sing naté ndeleng aku kanthi tatapan sing kemaki kyo mangkono."[5] Ditolak kanggo makarya ing Prancis, Eugene mutusaké kanggo makarya ing luar negeri. Salah sijiné sedulur Eugene, Louis Julius, wés gabung ing servis militer taun sadurungé, ananging panjenengané tilar donya amarga dipateni nalika paprangan nglawan Turki ing taun 1683. Nalika berita babagan tilar donyané tekan ing Paris, Eugene mutusaké lungo menyang Austria kanthi pengarep bisa njupuk alih komando seduluré. Babagan kasebut udu minangka keputusan sing biasa: seduluré, Louis saka Baden, wés dadi jenderal pemimpin ing pasukan Kerajaan, mangkono uga sedulur adohe, Maximilian Emmanuel, Pamilih saka Bayern. Ing salah sijining wengi tanggal 26 Juli 1683, Eugene ninggalaké Paris menyang étan.[6]
Gambar Kastil Buda ing taun 1686 déning Gyula Benczúr.
Photo Pangeran Eugene saking Savoia (1663–1736) sekitar taun 1700. Flemish School.
Pangeran Eugene nyeberangi Alpen ing taun 1701. Ukiran tembaga sing nduwé warna.
Gottfried Auerbach. Paprangan kasebut minangka kamenangan sing pungkasan Eugene.
Sawisé kamenangan ing lor Italia, Eugene perang luwih-luwih ing Nagara-nagara Ngisor sasuwéné Perang Suksesi Spanyol.
Perang Suksesi Polen[besut | besut sumber]
XV, Fleury, kesempatan kanggo nyerang Austria lan njupuk Lorraine saka Prancis Stephen. Kanthi upaya kanggo ngentukaké
Eugene anggoné mèlu Perang Suksesi Polen minangka Présidhèn Kanselir Perang Kerajaan lan kepala komandan pasukan, ananging panjenengané cacat ing kualitas pasukané lan kekurangan dana; saiki nalika yuswané 70 taun, Pangeran uga diwènèhi tanggungan ya iku keselé fisik sing cepet lan kekuatan mental. Prancis ngumumaké perang karo Austria tanggal 10 Oktober 1733, ananging tanpa dana saka Kekuatan Maritim – sing kanthi Perjanjian Wina, tetep netral ing sasuwené perang –Austria ora bisa nyéwa pasukan sing dibutuhaké kanggo mbiayai serangan kampanye. "Bahaya kanggo monarki," sing ditulis Eugene kanggo Kaisar ing wulan Oktober, "ora digedhek-gedhekake".[8] Ing pungkasan taun pasukan Prancis-Spanyol wes ngrebut Lorraine lan Milan; ing wiwitaning taun 1734 pasukan Spanyol wés njupuk Sisilia.
Mapane Eugene ing Stadtpalais, Wina, papan sing dinggo nglakoni pirang-pirang usaha bisnisé.
Eugene mimpin ing Rhine nalika wulan April 1734, ananging jumlahé kalah gedhé lan panjenengané kapeksa mbela dhiri. Ing wulan Juni Eugene mangkat kanggo mbrantas Philippsburg, ananging semangat rjuang lan energine saiki wés ilang. Sing ngancani Eugene ya iku Frederick sing Agung sing enom, sing dikirim déning bapake kanggo sinau seni perang. Frederick sinau akèh saka Eugene, ngelengaké manawa ing dina salanjuté utangé sing gedhé tumrap guru Austriané, ananging pangeran Prusia kaget tumrap kahanan Eugene, sing salanjuté nulis, "awake isih ning kunu ananing jiwane wes lunga."[9] Eugene nlakoni kampanye liyane ing taun 1735, pisan manèh nguyak strategi defensif sing mlebu dinalar ing sumber daya sing kawates; ananging memoriné sing cendek saiki ora ana, lan prabawa pulitike ilang kabèh – Gundaker Starhemberg lan John Bartenstein saiki dominasekake konferensi ing papane. Ananging untungé Charles VI Fleury nduwèni tekad kanggo mbatesi lingkup perang, lan ing wulan Oktober 1735 panjenengané
nglayani Kaisar Charles VI sasuwéné 25 taun ing pungkasaning uripé.
Kauripan pribadhi lan tilar donyane[besut | besut sumber]
Gambar Pangeran Eugene saking Savoia déning Jan Kupecký. Kethok ing pungkasan abad tengah.
Sasuwéné 20 taun sing pungkasan saka uripé, Eugene nduwèni hubungan karo salah sijining wanita sing jenengé, Eleonora Batthyány.[11] Akèh saka kenalan panjenengané kabèh tetep spekulatif (Eugene ora naté nyebutaké panjenengané ing saben-saben surat-suraté nalika panjenengané isih urip), lan ora ana tanda hubungan seksual, sanadyan panjenengané kabèh urip kanthi pisah diplomat asing yakin manawa Eleonora gundiké. Eugene lan Eleonora ya iku kanca konstan, ketemuan kanggo mangan wengi, resepsi lan main kertu mèh pendak dina tekan tilar donyané. Kanca-kanca liyané Eugene kayata duta kepausan, Silvio Domenico Passionei, sing kaya kulawarga isih ora cukup. Ponakan siji-sijine sing isih urip, Emmanuel, putra seduluré Louis Thomas, Eugene ngatur prastawa nikahané karo salah sijining putri Pangeran Liechenstein, ananging Emmanuel tilar donya amarga cacar ing taun 1729. Kanthi tilar donyané putra Emmanuel taun 1734, ora ana kerabat cedak lanang sing éntuk warisan gelaré. Amarga iku sedulur cedaké ya iku salah sijining putri sing nikah karo Louis Thomas, Putri Anna Maria Victoria saking Savoia, sing ora naté ketemu karo Eugene, lan mung berita èlèk sing dirungokaké tumrap panjenengané, panjenengané ora nduwèni usaha kanggo nglakoni apa-apa.[12]
Eugene bali ing Wina saka Perang Suksesi Polen ing wulan Oktober 1735, kesel lan lemes; nalika Maria Theresa lan Francis Stephen nikah ing wulan Februari 1736 Eugene lara lan ora iso teka. Sawisé main kertu ing papan Pangeran Wanita Batthyány ing wektu soré tanggal 20 April panjenengané bali ing griyané ing Stadtpalais. Nalika pelayané nyoba nangekaké ing wektu ésuk,
kanthi perjalanan sing suwé menyang Katedral Santo Stephanus, ing kunu panjenengané dikubur ing njero Kreuzkapelle.[13]
Nglindungi seni[besut | besut sumber]
Opah Eugene amarga kamenangané, bagiané saka rampasan, pendapatané saka biara ing Savoy, lan penghasilan tetepé saka kantor-kantor Imperial lan gubernur, nggawé panjenengané bisa mènèhi kontribusi lanskap arsitektur barok.[14] Eugene ngentèkaké sebagian gedhé uripé ing Wina ing Istana Mangsa Rendengé, Stadtpalais, sing dibangun déning Johann Bernhard Fischer von Erlach. Istana kasebut minangka papan resmi lan griyane, ananging kanthi alesan spekulatif sing nyebabaké hubungan antarané Pangeran lan Fischer mandek sadurungé bangunan iku rampung, ora ndukung Johann Lukas von Hildebrandt minangka arsitek utamane.[15] Eugene sing kapisan nggunakaké Hildebrandt kanggo ngrampungaké Stadtpalais sadurungé mrintahaké panjenengané kanggo nyiapaké rencana istana ing pulau Danubia ing Ráckeve. Wiwit taun 1701 gedung iki mbutuhaké wektu 20 taun kanggo ngrampungaké, ananging, mungkin amarga pemberontakan Rákóczi, Pangeran kethok mung nekani panjenengané pisan - sawisé prastawa pengepungan Belgrade ing taun 1717.[16]
Anggone dibiji[besut | besut sumber]
Monument Eugene ing Heldenplatz, Wina, déning Anton Dominik Fernkorn.
Napoleon I mbiji Eugene minangka salah siji saka pitu komandan sing élok ing sajarah.[17] Sanadyan salanjuté para kritikus militer ora setuju kanthi biji iku, Eugene bisa kasebut minangka jenderal paling gedhé Austria.[18] Panjenengané dudu salah sijining inovator militer, ananging panjenengané nduwénèni bakat kanggo nggawé sistem kerja sing apik. Panjenengané pinter minangka panyelenggara, strategi dln taktik, percaya keunggulan paparangan lan kemampuané kanggo ngrebut ing wektu sing pas kanggo nggawé serangan kanthi sukses.[18] "Babagan sing penting." sing ditulisaké déning Maurice de Saxe ing njero Reveriesé, ya iku kanggo ndeleng kesempatan lan ngerteni piyé cara migunakaké. Pangeran Eugene nduwèni kualitas kasebut luwih-luwih ing seni perang lan sing minangka wong sing paling dhuwur pikirané utawa jenius."[19] Fluiditas iki ya iku kunci menangé perang ing Italia lan perang nglawan Turki. Ananging ing Nagara-nagara ngsior, luwih-luwih sawisé paprangan Oudenarde ing taun 1708, Eugene, kaya seduluré Louis saka Baden, luwih main aman lan nggawé strategi kanthi konservatif ngepunga lan nahan ing jalur pasokan. Sawisé upaya ing Toulon taun 1707, panjenengané uga dadi waspada kanthi gabungan/operasi laut. Déning sajarawan Derek McKay, kritik utamané minangka salah sijining jenderal ing njero warisané ya iku - panjenengané ora ninggalaké sekolah perwira utawa tentara sing bisa nduwèni fungsi tanpa panjenengané.[18]
Patung Eugene ing Kastil Buda, Budapest, Hongaria.
béda karo sing ana ing WikidataHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 22 Oktober 2016.
Ono wong liyo hang manggon nong ati,
cK,, cK,, cK,, kapan mulih Po Men?
Kowe arep tak tantang Ngopi neng nggone mbah-e!?!
Ora Kebanda Ing Kadonyan, Ora Samar Marang Bisane Sirna
1. Kaping pat aranipun, jaman Kalabendu werdinipun, estu Bebendu wahananeki, keh jalma saluyeng rembug, dumadya prang lair batos.
2. Ping lima aranipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong.
3. Kaping nem aranipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon.
4. Kasapta aranipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
14. Nawung krida, kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuh aya kang pambudi, yen meluwa edan yekti nora tahan.
tyas, sarwi weh pitutur, sumingkir mring para-cidra, myang mirangrong murang ing reh krama-niti, tinilar ing jro cipta.
Sabda = pangandika, pranawa = padhanging manah, dados tegesipun: Pangandika ingkang ndadosaken padhanging manah. Menggah gathukipun kaliyan wasitaning ngelmi, makaten wau winastan: Pangandikaning Allah. Dados wosipun nerangaken bilih karangan serat Sabda-pranawa (= jangka), punika mendhet wewaton saking dhawuh pangandikaning Allah. Dene ‘Sabda-pranawa’ wiwit pada 1 suraosipun makaten:
Larasing panggalihipun Sang Pujangga kasengsem ngadani badhe medharaken sasmitaning jaman, kanthi rinengga (kaanggit) ing sekar Dhandhanggula, menggah tuwuhing sasmita wau sampun kalimbang-limbang ngantos dumugi kabukaning raos, krentek saha osiking manah ingkang sampun
piwulang sageda sumingkir saking tindak para-cidra, punapa malih pandamel piawon, ingkang nyimpang saking patrap kasusilan, sadaya wau sampun ngantos sumimpen ing manah.
Den anedya amituhu maring, gaibing Hyang jroning jaman edan, iku wus dadi karsane, Gusti Hyang Mahaagung, anggung maweh atising kapti, tata-tataning gesang, kataliwar mawut, ruwete saya andadra, dipun sami nyenyuda ardaning budi, ulah titising sedya.
Ing salebetipun jaman ewah, kawontenanipun tetiyang kathah ingkang remen goroh ngapus-apusi sarta bedhangan, kathah tiyang ingkang kuwalik panganggepipun, pratingkah awon anggepipun sae, tuwin sapanunggilipun. Mugi nggadhahana sedya ingkang tumemen anggening ngestokaken kaparenging Pengeran ingkang taksih sinengker, amargi tuwuhing jaman wau, sampun kinodrat (pinasthi) dening Gusti Ingkang Maha agung, mila tansah tuwuh lelampahan ingkang damel atising kekajengan, tumraping pranatan wajibing gesang sampun mawut ketula-tula, kisruhing lelampahan saya adadra, awit saking punika dipun sami nyenyudaa kekajengan ingkang ngambra-ambra, lajeng kaparenga nggegulang pratitising tekadipun.
Ngajap maring rahayu ngayemi, ngayomana samining tumitah, ngendhak arda kamurkane, ngendhangken tindak dudu, den dawaa
Mangesthiya dhateng karahayon ingkang nyrambahi damel asreping manah, sarta ngayomana sasamining tumitah, punapa malih ngendhakna osiking manah ingkang adreng tuwin kamurkaning hawa-nepsu ingkang ndadosaken pepeteng, nyingkiraken tindak ingkang nyimpang ing kaleresan, kaduaa ngantos dhumawah ing tebih, bablas lebur sadayanipun. Lejeng sagung dumados manahipun sami tinarbuka, lair batosipun namung sumedya tumindak dhateng karahayon, ing wasana kawontenanipun dados prayogi sarta utami.
Beda lan kang pangajaping kapti, ngaji pupung mupung dadi gesang, sadina-dina den tutke, rubedaning tyas ngumbruk, gung kininthil mung atut wuri, riwut mawut ing nala, arawat dahuru, korup kaserung tyas growah, wahanane gorohnya saya andadi, sadaya mung yun cidra.
Beda kaliyan ingkang pangestunipun remen ngaji pupung, mupung taksih geseng ing sadinten-dinten dipun tutaken rubedaning manah, warna-warni ngantos mgumbruk kathah sanget, tansah kininthil, namung tut wingking kemawon, tumindakipun riwut ngantos mowat-mawut gesangipun, manahipun kebak reresah, ketarik saking korup kadhesek cupeting budi ngagengaken para-cidra, sadaya sami pinter goroh.
Hang nglayang budayaning urip. Tanpa bayu weyane ndaluya, sacipta-ciptaning tyase, mung sarwa gidhuh, mbebayani samining urip, budine saya rusak, padone tan payu, ajine wus ora ana, analutuh pakewuhe saya ndadi, dumadi kasangsara.
Budi-dayanipun kabur ical, badan cape, sepen ing panggraita, ciptaning manah saben jumedul namung tansah damel gidhuh, lajeng dados ama ingkang bebayani tumrap sasamining gesang, amargi budinipun saya risak, rembagipun boten pajeng (awis ingkang pitados), ajining badan sampun boten wonten, jalaran kepatuh ing piawon, mila pakewedipun sangsaya ndados, ing temahan gesangipun manggih sangsara.
leluhur nguni, abote dadi gesang, saking dennya wayuh, wayuh wahyu paringing Hyang, ya bok donya kalawan embok rijeki, kang sami awratira.
Ing jaman wau manahipun tetiyang sami rongeh (bingung), ical tabeting kautamen, amung rangu-rangu (samar) kantun ura-ura sekar dhandhanggula kangge nglelipur supados saged damel pepadhang saha senenging manah, sarana nggegesang pamanggihipun para leluhur ing kina, saking awratipun dumados gesang, jer sampun kinodrat dening Pangeran, kedah saged wayuh garwa kekalih, inggih punika Bok Donya lan Bok Rijeki, punika sami awratipun.
(Katrangan: Bok Donya ibaratipun kasugihan, kadosta: raja-brana sandhang-pangangge, raja-darbe, garwa putra, tuwin sanes-sansipun. Bok Rijeki ngibaratipun: Tedha)
sipi, kalintuning pamawas, wawasaning kalbu, mring arja mulyaning gesang, saking sruning kataman ing tyas prihatin, tansah muleting prana.
Garapanipun pancen langkung gawat sarta rungsit, amargi sandhang tuwin tedha punika boten kenging manawi katilar salah satunggal. Mila panganggitipun Kyai Pujangga ing panggalih tansah sumelang sanget, bokmanawi kalintu ing pamawasipun dhateng karahayon sarta kamulyaning gesang amargi katarik saking sangeting nandhang prihatos, ingkang tansah nggubel ing panggalih.
Wartanira pra ambek linuwih, wawasaning nala wus tetela, miturut ing kahanane, ran jaman woah tuhu, keh ngowahi sagung pakarti, pakewuh saya
pangandikanipun para linangkung, mendhet saking wawasaning panggalih jumbuhipun kaliyan kawontenan sampun saged cetha saestu, nerangaken bilih badhe tuwuhing jaman, kawastanan jama ewuh, tegesipun ing jaman wau tumindakipun tiyang kathah ingkang maleset cidra ing janji, lajeng tuwuhipun pakewed saya ndadra manahipun sagung dumados namung tansah ewuhaya badhe tumindakipun, kanthi raos ngeres atis sanget kaliyan sesambat melas-asih.
Sinasaban rahayuning budi, nging dukane jaman sangsayarda, nglimputi sakeh panggawe, kang maring mbek rahayu, krana saking uwus tan keni, sinirep kabudayan, budiman martarum, yen durung kala
sangsara ngranuhi, wus karsaning Hyang Suksma.
Sanadyan dipun aling-alingana alusing bebuden, nanging katarik jamanipun saweg kenging deduka, dados tuwuhipun inggih malah sangsaya sanget nglimputi sakathahing pandamel ingkang tumuju dhateng karahayon, mila inggih boten kenging kaendhaaken sarana kalangkunganing budi sarta berbudi ambek paramarta, sadaya wau manawi dereng dumugi ing kala mangsanipun malah mewahi sangsara kanthi atis, amargi sampun pinasthi karsaning Pangeran.
Tatanane mung anggung anggili, panutane ambek angkararda, pikantuk kala mangsane, wengane sedyanipun, saya cetha nglela kaeksi, limut mring
Tatananing praja tansah lumintu tumrap anggenipun ngagengaken kamurkan kanthi pameksa, tumindakipun saged kalampahan jalaran nyarengi ing kala mangasanipun, mila osiking sedyanipun boten mawi ewed pakewed, langkung cetha tanpa tedheng aling-aling, kesupen dhateng kautamen, tumindakipun para tiyang sami riwut ngowat-awut tetanggelanipun. Ingkang watek budi candhala makaten wau lajeng kathah panunggilipun, tansah rame pasulayan udreg-udregan, kaliyan ingkang watek jail tuwin drengki, jalaran saking meri, ing wasana malah nambahi kasangsaranipun.
rupak rumpil kahanane, saya dreng weh wulangun, panguripan amorat-marit, sirna tentreming nala, wong udrasa manggung, gawangan saenggonira, nyenyet samun sesunare sukeng kapti, tansah kapilet susah.
Kalampahanipun ngantos sawatawis lami saya katingal lamuking jaman, lelampahaning tiyang langkung mepet tambah rumpil (riwil) tumindakipun, amargi saya nesek tansah keraos-raos, lampahing panggesangan boten kanten-kantenan, ical katentremanipun, ing saenggen-enggen kathah tiyang nangis salebeting batos, anggening tansah gawang-gawangan (katingal cetha) kagubel ing kasusahan, sadaya katingal nyenyet sepi samun boten wonten semunipun tiyang seneng.
Kasangsaranipun kekah boten kenging dipun angkah murih ical, inggih punika ingkang tumrap tetiyang kathah. Sakathahipun sarana kangge ngicali sangsara wau sampun tanpa damel, kemat (pengasihan) isyarat sami lebur ing bubur tanpa daya, dhateng manah ngantos angles kekes, saya dangu saya ngantur ngetutaken sapurug-purug, wahananipun lajeng damel ical (sirna) sipating kamanusanipun, begjanipun tiyang ingkang saweg jinurung.
Dhungkar maring gunung giri-giri, ingkang geneng padha jinugrugan, tan pisan ana kang nyruwe, wedi yen dipun sretu, yekti kabur
Dhungkar gunung giri-giri sarta njugrugi ingkang geneng-geneng, punika ibaratipun para luhur (priyantun ageng) dipun risak darajatipun utawi panguwaosipun, sarta ingkang hartawan dipun keruk, ewa dene boten pisan wonten ingkang nyaruwe, amargi ajrih manawi dipun sertu mesthi kabucal dhateng tanah ingkang tebih, lah tiyang saweg winongwong ing Jawata, dhasar langkung digdayanipun ngungkuli para tumitah, sinten kemawon ingkang ngulat-ulataken badhe damel pakewed mesti lebur tanpa dados, mila ndlarung sakarsa-karsa.
Sanadyan kasaranipun boten wonten ingkang wani ngebah-ebah punapa malih ngentasaken, pancen kekah santosa yektos, mila para prikonca kantun ngraosaken ngenesing manahipun, ing batos namung gumun, miturut piwulangipun tiyang saged, kedah ingkang mulat anggenipun ningali tuladan utami, ajrih asiha dhateng Pangeran ingkang kuwaos nitahaken bumi lan langit, dipun suwuna supados luntur sihipun.
Supayantuk awas lawan eling, nitekena lelejeming jaman, kang bakal linakon tembe, yeku sajroning taun, windu kuning kono kaeksi, wewe putih amawa,
dhateng sulak utawi keclaping jaman ingkang badhe linampahan ing tembe, inggih punika salebeting tahun: windu kuning (windu kencana = jaman kencana, inggih punika jamanipun manusa sami jejeg adil netepi jejering kasatriyan. Dene menggah seneng lan nikmatipun kita boten saged nggambaraken ing angen-angen, namung bangsa ingkang sampun ngraosaken leginipun jaman kencana kemawon ingkang saged kojah klawan gamblang lan ceples. Kangge kita kados dene ing masa wau, ing sapunika sampun wiwit katingal trontong-trontong kados siratipun Sanghyang Sumorot ing wanci bangun (enjing), ing ngriku badhe katingalipun: Wewe putih, mbekta dedamel tebu wulung, badhe mrajaya (natoni) wedhon ingkang idunipun ampuh, temahan ndadosaken lebur tuwin sirna.
(Katrangan: wewe putih = memedi, damelipun ngajrih-ajrihi; putih = suci; tebu wulung = mbokmanawi: wuluhing sanjata; wedhon = bangsa pethak; idu ampuh = parentah ingkang mesti kelampahanipun, utawi mesti dipun gega, saminipun = idu geni, punika tiyang ingkang saweg dipun gega cariyosipun).
Rasanira wus karasa yekti, kesuk saking
enggon mangguh, kajen keringan ing angga, gegarane padha rahayu ning budi, dumadi arja mulya.
Krenteking manah namung tumuju dhateng kaayeman (katentreman) ing sasaminipun kawula, tuwin kayuwanan sapiturutipun, liyan praja sami sayuk anggenipun rumeksa ing gesangipun, kuwanenipun (mengsah) sirna larut, ing saenggen-enggen manggih hormat, kajen keringan; pawitanipun sami rahayuning budi, lajeng ndadosaken wilujeng tuwin mulya.
Tatu-tatu samya tuntum sami, lelarane waluya suh
ambek arda, ngantuk nemu kethuk, kang isi dinar kawuryan, suka-suka sagunging para dumadi, begjane wuwuh prapta.
Tetiyang ingkang ketaton (kecuwan) sami pulih, sakiting manah ical, ingkang tansah prihatos santun dados bingah, sapurug-purugipun namung damel seneng kemawon, ambek angkara murka boten wonten, bebasan ngantuk nemu kethuk, tegesipun: manggih begja boten nyana, warni dinar = raja brana, damel bingahing manahipun para tumitah (Tetiyang Kathah), kebegjanipun tansah wewah-wewah.
Kasugihanipun bandha namung dipun tumpuk wonten ing griya tanpa dipun tengga, (dening kertaning jaman), reresah sampun boten wonten (telas), rajakaya sami kacancang ing njawi tanpa tinengga, ewadene wilujeng boten wonten ingkang munasika (ganggu damel), piawoning jagad sampun
penganipun) durjana tuwin piawon-piawon sirna, gampil maliking panggraita, namung nedya badhe damel ayem lan tentreming manah, kayuwanan sadaya ingkang tinitah gesang, kamurkan sirep, kadayan anggenipun manah adreng kapengin memayu ayuning budi, dende ingkang pancen sampun sae (rahayu) manahipun sami merangi ingkang gadhah manah nistha, kasingkiraken dhumawah ing tebih.
Ninggal maring pakarti lan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansap saregep mring gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, boya ana cengil-cinengil, tut-runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraja kabeh mung arjanti, titi mring reh utama.
Nilar saking pandamel awon, manah teteg (santosa), kanthi tata anggenipun bekti dhateng pamarentah, sregep nyambut damel, jumbuh (cocog) ngandhap lang nginggilipun, boten wonten cengil-cinengil, atut-runtut sagolong ing karsa (tunggal karep) tumrap sadaya titah, wantunipun sampun binuka (angsal wewengan), tetiyang sapraja sadaya manahipun namung nedya wilujeng tuwin titi dhateng kautaman.
Ngratani mring saindenging bumi, keh ing para manggalaning praja, nora kewran nandukake agal lembut, pulih kadi duk jaman
Waradin ngebeki saisining jagad, sakathahing para pangageng nagari ugi boten kewran nandukaken pandamel agal tuwin remit, dados pulih kados nalika jaman rumiyin, manahipun tetiyang sanagari, sami teteg-teteg, teguh tanggon, samubarang ingkang sinedya boten pisan-pisan tilar gelanggang colong playu (medhot banyon), nanging mantep sanget lair dumugining batos, ingkang kaesthi namung dhateng tindak tata raharja.
Mengenai Gusti Kang Murbeng Dumadi, Sang Hyang Ismaya (SEMAR) mengatakan:
“Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan, jaman, bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
lakon kudu suci ing lahir lan bathinmu, mula jeneng Badranaya bakal nyuceni lan mbuang sengkala marang jeneng sira”
kang bakal mengku Wahyu Cakraningkrat kang wektu titi wanci iki dumunung jroning klapa gading Soka purug-ira, ing dina Sukra Kasih sak mengko bakal tumiba mula den wening marang semadi-
“Satria jeneng sira bakal dicoba dening Bethari Indra Ayu Sekar Wangi kang bakal mancalo awujud ratu indah sulistya ing warni aran Dyah Ayu
Hyang Giri Nata sakperlu nyuwun priksa lan tanda dene Wahyu Cakraningrat wis bener-bener jeneng sira tampa lan Selasa Wage syarat apa kang perlu kanggo ubarampe anyengkuyung ing sakmangke”
ing dina Selasa Wage purwa kawitan tanah jawa rengka kanti prahara bajur bakal tumata, iku Bethari Indhra Ayu Sekar Wangi minangka pendamping-ira”
Namung Lare Redi Ingkang Kirang Tata Trapsila Ing Suba Sita, Sumangga Menawi Punika Kersa Jawata Jeng Andika Namung Nderek Minangka Jatukromo, Kersa Ing Sakmangke Manunggal Marang Satunggaling Pawestri Ingkang Lembah Ing Manah, Tuhu Bekti Laki Lan Ingkang Dados Pilihan Satria”
Nyengkuyung Lan Ngayom Marang Jeneng Sira Ing Sakmengko” Matur Nuwun Nuwun Ibu.
Biyen nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep mapan turu, eyang mesti nyeritakaken cerita, mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng kewan. Saiki aku arep nyeritakake doneng sing wis diceritakake eyang sing esih aku eling-eling, crita Kancil karo Monyet. Ora sranta serune... mayu wacanen crita ng ngisor iki. Mayo diwaca maning seru banget critane.Ing sawijine dina ing rimba, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dewe-dewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kelicikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah iki sing dadi sasarane Monyet.Ing sawijining dina, ana Monyet lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo ngrasani roti. Kancil teka, weruh Monyet sing agi asik
apikan, kiye separoan karo aku,"Kancil : "Suwun ya Nyet... koe mancen apikan, nanging aku baen sing maro," jaluke Kancil.Monyet aweh roti nggo diparo maring Kancil ora nduweni rasa curiga karo Kancil. "Kiye... koe paro sing adil," penjalukane Monyet karo aweh rotine marang kancil.Kancil maro rotine karo utek licike, siji gede siji cilik, nanging Monyet ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean sing cilik maring Monyet, bagean sing gede dicekel dewek."Cil... nang ngapa ka gede gone ko?," takon Monyet.Kancil : "Mrene gawa mrene, tak gawe pada.," banjur Kacil mangan setitik rotine sing gecel dewek, "Iki wis pada," Kancil aweh rotine meng Monyet.Monyet : "urung Cil!! kue esih gede
dipangan Kancil. hihihihiAhire Kancil mangan rotine kabeh, Monyet ulih kesuh karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora tampa. Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kue kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada karepe dewek-dewek.Hehehehe matur nuwun mugi crita wau
nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan
cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektudilairake seka rahim
anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere
karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu
momongan 25 anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan
urip sejodo lanang wadon sing dadi petani. Urip ing desa cepake hutan lan uripe bagyo, nanging durung diwei mongmongan yaiku durung diwei anak.Saben dina ndonga marang sing Maha Agung njaluk diwei anak. Sawiji ning dina ana raksasa liwati omahe lan rungu dongane , banjur raksasa aweh wiji timun."Tanduren wiji kui, mengko arep olih anak wadon," omonge raksasa karo pasangan mau. "Nanging ana syarate. Umpama umure wis 17 taun anak mau kudu wehaken meneh marang aku," walese raksasa. Ora pikir dawa pasangan mau setuju karo syarate raksasa amarga kepingin duweni anak.Pasangan tani mau banjur nandur wiji-wiji timun kui. Saben dina dirumat kanggo temenanan tanduran sing muali urip kui. Wulan-wulanan nembe woh timun sing warnane kaya emas.Timun kui suwe-suwe tambah gede karo abot. Wohe timun wis mateng,
"Iki kanggo nulung koe nglawan raksasa, Saiki cepet mlayu," kandahe. Banjur Timun Mas gagean
mlayu maning, nanging raksasa bisa nyusul. Timun Mas njimot barang ajaib seka kantonge. Timun Mas njimot segegem lombok, banjur ditawurake menyang raksasa. Wit-witan ana eri landep ngurung raksasa. Raksasa kelaranen, banjur Timun Mas mlayu golet aman.Nanging
urip lan woh dadi kebon tumin sing amba. Amarga kekeselen lan ngelih, raksasa mangan timun-timun sing seger kui nganti kewaregen, banjur raksasa
nongkop Timun Mas, Timun Mas keweden, banjur ditokake senjata sing keri dewe yaiku
kuna, ana ing sawijine desa urip sakaluarga yaiku rama, biyung lan cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa ditulungi lan akhire ninggal dunia. Bawang Putih sedih pisan lan ramane uga.Ing desa lia urip uga janda sing duwe anak sing arane Bawang Abang. Sauwise buyunge Bawang Putih mati, biyunge Bawang Abang kerep maring umahe
lakoni kabeh pahalan umah, nanging Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.Sawijining ramane Bawang Putih lara lan ninggal dunia. Mulai Wektu kui Bawang Abang lan beyunge sing nguwasani kabeh lan gawe ulah semena-mena karo Bawang Putih. Bawang putih ora tau leren. Bawang Putih kudu uwis tangi nalika urung subuh, kanggo nyiapake banyu adus lan sarapan kanggo Bawang Abang lan beyunge. Banjur Bawang Putih kudu aweh pakan kanggo ternake, nyirami kebon lan masui klambi marang kali gede. Sauwise banjur nggosok klambi, beberes omah, lan esih akeh pahalan liane. Nanging Bawang Putih seneng lakoni pahalan kui, amarga Bawang Putih ngarepake sawijing dina biyung tirine bisa seneng karo deweke kaya dene anake dewek.Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet masui kabeh klambi kotor sing
omah seurunge ko nemokake. Ngerti.?!"Bawag Putih kepaksa nuruti karepe beyung tirine. Bawang Putih gagean nusuri kali sing kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi
cah ayu aku weruh, nek koe ngolet cepetan, mungkin esih bisa ketemu," wangsale paman."inggih paman, matur nuwun." Bawang Putih nimbali lan gagean mlayu maning nusuri kali.Dina wis mulai peteng, Bawang Putih uwis putus asa. Sedela maning wengi, sekang kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing
Wong wadon tua mbukak lawang."Sapa koe nduk?" takon mbah kui."Kulo Bawang Putih mbah. Wau kulo madosi rasukan beyunge kulo sing keli. Saniki sampun wengi. Angsal kulo tilar teng mriki wengi niki.?" takon Bawang putih."Ulih nduk. Apa klambi sing koe goleti warnane abang?" takon mbahe."Nggih mbah, Nopo mbahe priksa?" takon
ayu kudu ngancani aku seminggu nang kene. Uwis suwe aku ora tau kandahan karo sapa-sapa, kepriwe?" njaluke mbahe."nggih mbah,
Bawang Putih manggon karo mbah kui. Aben dina Bawang Putih rewangi mbah pahal pahalan omah. Temtu mbah mau seneng. Wis seminggu, mbah nyeluk Bawang Putih."Nduk, wis seminggu koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji maneh, koe ulih milih salah siji kang loro
Banjur Bawang Putih milih waluh sing cilik. "Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng," omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter Bawang Putih tekan ngarep omah.Dung tekan omah, Bawang Putih ngewehna klambi abang gone beyung tirine, banjur Bawang Putih lunga meng dapur arep mbelah waluh kuning mau. Banget kagete Bawang Putih nalika waluk
marang beyung tirine lan Bawang Abang karo serakah langsung ngrebut emas permata kui. Kabeh maksa Bawang Putih nyeritakake kepriye bisa olih hadiah ki. bawang Putih langsung cerita apa anane.NGrungu ceritane Bawang Putih, Bawang Abang lan beyunge nduweni rencana kanggo nglakokake apa sing lakokake Bawang Putih nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang pinggir kali. Kaya Bawang Putih, Bawang Abang dijaluki manggon seminggu kanggo ngancani. ora kaya Bawang Putih sing sregep,
siji kang loro waluh sing ditawarake. Gagean Bawang Abang njimot waluh sing gede lan tanpa ngucapaken maturnuwun, mbah geleng-geleng trus lunga.Gutul omah Bawang abang langsung nemoni
kali. Banjur ora sabar waluh dibelah. Nanging udu emas permata sing metu seka waluh kui, nanging kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing serakah. Monggo
…Arek2 cekne iso ngguyang banyu. (soale arek wis nyiapne glepung karo hintalo utowo endok alias
mutlak nek urung duwe bojo..!!!kecuali ilange virgin mergo di rebut paksa.. iki bedo meneh,sebab iki kan urusanne wong kui mau percoyo ora marang aturanne Gusti Allah,nek do MBA kan kuwi jeneng wis Zina, lha Zina ki Haram tho?iki nek pendapatku lho...!!monggo sing liyane..
Jaman saiki golek sek prawan angel..nek ra ndeleki Sejak cilik siiip mas, nek arep enthuk perawan jaman saiki kudu pesen soko bayi ( cilik ) opo do gelem po enten'e soko cilik ?????? kanggoku
perawan, yo mung pesenku kanggo sing enom2 terutama cah wedok sing primpen jogo barang sing aji, wis nggone ndelik
Asmaraningtyas wrote:sak ngerti minggu wingi pipit isih prawan nek do pingin ngerti......trus nek ngerti isih prawan arep di jaluk ngono yo prawanne...??koq sing pinuk
anyar lah nek bojo lungsuran....piye coba?????ya tetap sajaj adem ayem nek isih josss..prawan....numpak motor anyar karo numpak motor seken..kemaki sing endi kira kira? ya jelas isa luwih nggeleleng nek numpak motor anyar....lha numpak bojo seken....lha apap rasane joooo........ iwansCamatLokasi :
saiki ngene wae mas yen sen lanang wes gak joko meneh seharuse gk usah nuntut seng wedok kudu prawan nggeh mboten
olehe sing seken lah nek wis kasebut jodoh jur kepiye maneh.abrata wrote:nrimo ing pandum wae wes.....!!
Kebersamaan iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: Pentingkah Virginitas itu....? Fri Sep 04, 2009 2:35 pm bagoes wrote:wah kanggoku
Sep 29, 2009 3:20 pm Penting ra penting sing penting sing lakoni gelem nrimo ra...... must_edKoordinatorLokasi : kaki gunung singaReputation : 8Join date : 24.01.09Subyek: Re: Pentingkah Virginitas itu....? Tue Sep 29, 2009 3:35 pm penting!!! tapi yen wis kebacut yo rep ngopo??? ;) ;) ;)_________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI
merga ra duwe pengalaman) sing do oleh bojo wis ra prawan iku isane nrima yo dek isih anyaran....wektu isih seneng lan isih agek pingin "anu" nek wis suwe (apa meneh nek bojone ternyata mboseni) mesthi yo ana rasa ora trima bojone kok mbiyen wis ra prawan...lan sing jelas nggon ati mesthi pithakon...nek mrawani ki rasane piye yo? bar kuwi terus mbayangke rupane bojone dek jaman diprawani mguwong....bar kuwi terus mbayangke dek bojone nggereng ngereng mergo krasa enak dek jaman diprawani wong liya....nah terus mesthi anan raa jijik karo bojone dewe.....rep dipegat wis kebacut dadi bojo...malah luwih parah meneh bacut duwe anak...rep dibacutke kok..rasa jijik iku sayay gedhe....dadine mung di
mrawni uwong...mergo bojone disik wis ora prawan.....Mula timbang dadi penyakit goleko sing issih prawan.... nggonen gambaran... bojoku iku sak durunge ketemu aku wis tau pacaran pisan...dadi aku iki pacar sing ping pindo....tak keloni pertamam bojoku
pacaran ngopo wae yo?????untunge aku biyen macari wong akeh tenan dadi nek pas kelingan bojoku tau dipacari uwong...aku iso nglipur ati....aku yo macari wong malah luwih okeh.....kuwi mungtau pacaran loh....lha nek duwe bojo tau
Nov 11, 2009 5:02 pm Mbok julude di tambah.. "kalo keperjakaan piye pinting hura"???Mesakke temen.. sing dipojokke kok wedokan teruss.. sing lanangan gur sakkepenake dewe.. _________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
keperjakaan piye pinting hura"???Mesakke temen.. sing dipojokke kok wedokan teruss.. sing lanangan gur sakkepenake dewe.. Lha mboh
Juni 2014 Mei 2014 Desember 2011 November 2011 September 2011 Juni 2011 April 2011 Maret 2011 Oktober 2010 September 2010 Februari 2010 Desember 2009 November 2009 Agustus 2009 Juni 2009 Mei 2009 April 2009 Maret 2009 Februari 2009 Januari 2009 Desember 2008 KANGEN SLIRAMU
By @ ” Robby…!”
Doh jan kangene rasane ati ku, karo sliramu sing paling ayu
Saiki wes ra kumpul bareng aku, tapi tetep tak enteni tekamu
Indonesia kampung halaman, rika ojo sampe lali
Resep Wingko Babat asli enak khas lamongan. Wingko
lan caket dhumateng Gusti ingikang hakarya jagat, kanthi dedonga ing saben dintenipun. Natal bersama dipun gelar ing Taman Budaya Yogyakarta, dipun estreni
Januari 2017 punika, kanthi gilir gumanti pengurus PMI DIY tetinjo dhateng sedaya markas PMI kabupaten lan kota sa DIY. Dene ing dinten Kemis (19/1) siyang Pengurus PMI DIY tetinjo dhateng PMI Sleman. Salebeting kridha ingkang dipun pandhegani
Tulisen pokok-pokok isining pawarta sing bokrungokake!
Tulisen ringkesan isi pawarta saka pokok-pokok pawarta sing koktulis!
Critakno kanthi lisan pawarta sing wis kokringkes!
Wacana eksposisi ing ndhuwur nduweni topik …..
Tulisen cengkorongan kasebut saengga dadi karangan wutuh!
Karangan sing wis kok gawe, ijolake karo kancamu kanggo
paraga lan watake)sing bok rungokake!
Tulisen ringkesan cerkak sing bokrungokake nganggo basa karma!
Critakno kanthi lisan ringkesan cerkak sing wis kokgawe!
Tulisen watake paraga pokok/utama ana cerkak sing koksemak!
Ringkesen cerkak kuwi ngnggo basa karma!
Critakno kanthi lisan cerkak sing wis kokringkes!
Tulisen cerak paling sethithik rong paragraf nganggo unggah-ungguh basa kang trep!
Tulisen ringkesan cerkak sing kokwaca nganggo basamu dhewe!
cerkak sing disedhiyakake gurumu wacanen ing ngarep kelas kanthi lafal lan intonasi sing trep!
suroboyo. la distro sing koyok ngene sing aku seneng, mengembangkan budayane asli
Tunggal mwang dumadi sarataya. Ikang sayogyanya rajya Jawa lawan rajya Sunda parasparo pasarpana atuntunan tangan silih asih pantara ning padudulur. Yatanyan tan pratibandeng nyakrawartti rajya
ning prapatan, yen golek prawan sing gelem dijak cipokan,,, Tuku suket sak gendhel seket Mlebune anget metune pliket.. kroso pliket, bareng wis metu… timbang mumet, mending turu.. adem panas, masuk angin… ra usah
klopo neng pasar loak daripada rondho, sing prawan luwih penak.. endok gemak bunder- bunder kroso penak gayer-gayer
MengikutiIng sakjroning rasa trisna, ora ana liya, mung mligi
merga saksuwene iki aku luwih akeh nggango sms. Nanging….
Ana sing nganyelake. Minggu bengi aku nelpon kanca, angel banget nyambunge. Tak coba kanca sijine, ya tetap angel. Loro-lorone omahe ora adoh. Banjur iseng-iseng tak coba nggango fren. E…ora nganti etungan 10 detik langsung nyambung, loro-lorone ngono.
Banjur tak deleng nomere kancaku mau, loro-lone nganggo nomere Telkomsel. Tak gathuk-gathukke, mbok menawa Telkomsel mulai urik, mulai nakalan (apa awit mbiyen wis nakalan), yen padha-padha sak provider digawe angel nyambunge merga luwih murah taripe, yen beda provider langsung disambung merga luwih larang taripe.
Kuwi mbok menawa….nyata yen aku nelpon beda provider, ya gampang nyambunge, contone menyang Indosat utawa
Awu vulkanik guwe awu sing asale sekang gunung api. Awu vulkanik bisa metu nek gunung api guwe njeblug, kaya sing urung suwe njeblug,
efek sekang udara sing panas. Sing marakna sesak napas, utawa bisa ngancem jiwa menungsa.
Nek awan guwe mau munggah aring angkasa sing bar guwe mbentuk awan panas, bisa marakna udan asam sing mbahayakna
Blora Cepu, Rembang, Pati, Jember, Kudus, Wirosari, Godong, Gubug, Demak, Semarang, Weleri Kendal, Ambarawa, Grabag, Temanggung, Muntilan, Magelang, Wonosobo, Sukorejo, Batang, Limpung, Bandar, Pekalongan, Comal, Pemalang, tegal, Jatibarang, Brebes, Randudongkal)
tikus «link» Alat pengusir tikus ultrasonic «link» alat pengusir tikus kaskus «link» Alat pengusir tikus ampuh «link» alat pengusir ... 46 ~ pengusirtikuselektronik.wordpress.comPengusir Tikus Elektronik – Pengusir Tikus Pestronik | Pengusir Pengusir tikus pestronik, alat pengusir tikus elektronik, alat pengusir tikus murah, efektif, aman hubungi Abdul: 085851909060. 47 +9 rakuten.co.idRiddex Plus Controller electric (Ridex Alat Pengusir Tikus Kecoa
Tragedi kacilakan montor mabur Sukhoi Superjet 100 (SSJ-100) kadadéyan ing tanggal 9 Mei 2012 nalika pesawat iki ilang saka kelir radar sawisé lepas landhas saka Papan Anggegana Halim Perdanakusuma Jakarta Wétan. Ing tanggal 10 Mei, bathang pesawat SSJ-100 wis ditemokaké ing iringing Gunung Salak ing watesé Kabupatèn Bogor lan Sukabumi. Déné ambané rongsokan pesawat iki nyebar awit nabrak gunung, tim SAR nyimpulaké manawa pesawat iki langsung nabrak sisih karang gunung lan manawa "ora bakal ana sing isih bisa urip."
Montor mabur[besut | besut sumber]
Montor mabur sing apes iki jinisé Sukhoi SSJ-100-95 lan nomer régistrasiné RA-97004, msn 95004. Pesawat iki digawé ing taun 2009 lan gunggungé olèhé mabur wis luwih saka 800 jam
sing apes iki lagi nglakoni tur ajeneng "Sugeng rawuh ing Asia!" sing ngliwati Asia Tengah lan Asia Kidul-Wétan. Sadurungé montor mabur iki wis singgah ing Kazakhstan, Pakistan lan Myanmar. Rencanané sawisé saka Indonésia sajatiné bakal menyang Laos lan Viètnam. Nalika kacilakan iki kedadéyan, Sukhoi olèh pesenan 42 wiji jinis iki saka Indonésia, lan gunggungé ana 170 wiji. Sukhoi rencana arep mrodhuksi nganti tekan 1.000 pesawat.
Gunung Salak[besut | besut sumber]
Ing sepuluh taun antara 2002 lan 2012 ing tlatah Gunung Salak ana 7 kacilakan montor mabur. Ora suwé sadurungé SSJ-100 tiba, ana wong telu tiwas nalika latihan mabur ing kono; banjur ing taun 2008 ana 18 wong tiwas nalika pesawaté Angkatan Udara RI tiba ing kono; ana wong lima tiwas ing Juni 2004, loro ing April 2004, pitu ing Oktober 2003 lan siji ing Oktober 2002.[1][2]
Koran Indonésia The Jakarta Post ngarani Gunung Salak "Kuburané montor mabur" (Inggris an airplane graveyard).[2] Tingkat turbulènsi sing dhuwur lan kondhisi cuaca sing cepet owah iku dadi faktor tambahan genéya akèh kacilakan montor mabur ing laladan iki.[2]
Kacilakan[besut | besut sumber]
Ing pukul 14:00 WIB, SSJ-100 tinggal landhas saka Papan Anggegana Halim Perdanakusuma kanggo mamèraké dayané mabur. Rencanané ora suwé manèh arep bali. Pamaburan iki sing kapindho kalaksanan dina iku. Sing mèlu numpak ana 6 awak pesawat, 2 wakil saka Sukhoi lan 37 penumpang. Antarané para penumpang ana wakil-wakil saka
awak nyuwun idin supaya parenga medhun 6.000 kaki (1.800 m) lan panyuwuné katulusan. Pasuwunan iki kontak pungkasan karo Pangawas Lalu Lintas Udara. Nalika iku pesawaté wis ana ing sakiwa-tengené 139 km sakidulé Jakarta, cedhak Gunung Salak sing dhuwuré 2.211 mèter. Gunung iki luwih dhuwur tinimbang lèvel mabur sing disuwun.
Papan tibané montor mabur ing Jawa Kulon[besut | besut sumber]
Mèh saknalika pesawat iki langsung digolèki, nanging nalika wis wektu wengi banjur dipungkasi. Ing tanggal 10 Mei pukul 9:00 ésuk, bathangé pesawat wis ditemokaké ing èrènging Gunung Salak. Sing dimangertèni namung manawa pesawat iki mabur mèlu domé jam menyang Jakarta sadurungé nabrak gunung. Laporan sementara nudhuhaké manawa pesawat nabrak ujungé jurang ing kadhuwuran 1.910 mèter.
Lemah lan udara papan iki banjur langsung disisir. Nanging nalika wayah wengi teka. Kudu dipungkasi. Sing dimangertêni namung yên peswaté nyoba bali menyang Jakarta lan arahé nglawan dom jam lan nabrak Gunung Salak..
Para korban[besut | besut sumber]
Para panumpang akèhé wartawan lan klièn prospèktif. Saka 45 wong ing pesawat, 14 antarané iku saka maskapé Indonésia Sky Aviation lan telung reporter saka TransTV; Ismie
celathu manawa "opini para nimpuna utama mèwèhi kesan yèn tèknologi bisa lumaku sacara apik lan mbokmanawa faktor manungsa sing salah". Dhèwèké uga ngandharaké manawa kabèh téori iku saiki namung spékulasi waé lan kasimpulan pungkasan isih kudu dirumusaké déning para penyidhik. Ronny Rosnadi, sawijining juru anggegana Indonésia, gumun genéya awak montor mabur nyuwun supaya bisa medhun sangisoré MOCA (minimum obstacle clearance altitude) utawa kadhuwuran minimum tanpa pangalang. Ing sisih liya, Anatoly Knyshov, sawijining juru anggegana tès Rusia nyatakaké yèn mbokmanawa ana masalah karo sistém pèngetan pesawat.
David Learmount, sawijining panulis ngenani perkara kadirgantaran, celathu manawa pamaburan iki sing sifaté démonstrasi joy flight bisa waé nyebabaké awak montor mabur meksa ngepolaké kemampuan pesawat nganti maksimal.
Dampak pasca tragèdi[besut | besut sumber]
Aeroflot (6) lan ArmAvia (2), rong operator SSJ-100 nalika musibah pesawat iki, ora mandegaké panganggoan operasional montor mabur jinis iki.
^ Shirokov, Andrey (10 May 2012).
Dijupuk 10 May 2012. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 7 Januari 2017.
Pulo Adonara inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonèsia ingkang dumunung ing Kapuloan Nusa Tenggara, ing sisih wetanipun Pulo Flores. Miturut cathetan administratipipun,Pulo Adonara kalebet wewengkon Kabupaten Flores Timur, Propinsi Nusa Tenggara Timur, Indonèsia.[1] Adonara inggih kalebet salah satunggaling pulo utama ing kapuloan wewengkon Kabupaten Flores Timur.
Ambanipun Pulo Adonara kirang langkung 509 km², kanthi titik paling inggil 1.676 m.[2] Watesanipun Pulo Adonara ing sisih lor wonten Laut Flores, ing sisih kidul wonten Selat Solor ingkang dados pedhotaning Pulo Adonara kaliyan Pulo Solor), sarta ing sisih kulon wonten Selat Lowotobi ingkang dados pedhotaning Pulo Adonara kaliyan Pulo Flores. PuloAdonara inggih bageyan saking Kabupaten Flores Timur kanthi pusat laladan ing kabupatenipun inggih Larantuka. Dènè Kabupatèn Flores Timur piyambak kapèrang dados tigang (3) bageyan inggih punika, Flores Daratan (ingkang mapan ing pucuk wetan Pulo Flores), Pulo Adonara, lan Pulo Solor. Pulo Adonara kaperang dados 8 kecamatan, inggih punika:
Dawanipun Pulo Adonara inggih kirang langkung 30 km, lan ambanipun kirang langkung 18 km. Pulo Adonara inggih kalebet pulo paling ageng ing Kepuloan Sunda Kecil ingkang urut nomer 13. Jinising lemah ing pulo punika inggih kalebet siti vulkanik kanthi sekedhik kapur coralline ing sisih kilen dumugi lor lan arupi laladan aluvium ing sisih kidul dumugi kilen.[2] Gunung ingkang taksih aktif ing pulo punika inggih Gunung Ile Boleng kanthi dhuwuripun 1.659 m. Ing sakitering laladan pegunungan wonten bukit kanthi kathah jurang ingkang jero. Iklimipun ing pulo punika inggih iklim hutan hujan tropis kanthi deresipun jawah saged ngantos 90%. Lembabipun laladan inggih saged ngantos 1.000-2.000 mm ing sasi Nopember lan Maret. Dènè musim kemarau saking wulan April dumugi Oktober.Tetanduran ingkang kathah dipuntanem ing laladan punika inggih jinising kacang.
Pendhudhukipun[besut | besut sumber]
Saperangan ageng masarakat ing Pulo Adonara pakaryanipun inggih dados tani amargi kahanan geografisipun ingkang mekaten. Tetanen ingkang dipungarap déning masarakat ing Pulo Adonara inggih tetanen ing wewengkon garing. Dènè asling tetanen ing pulo punika inggih kadosta jagung, kenthang, ubi, tela, klapa, tembakau, vanili, coklat lan cengkeh.
^ (en) [1] (dipunundhuh tanggal 24 Oktober 2012)
^ a b (en) [2] (dipunundhuh tanggal 24 Oktober 2012)
ing IndonèsiaPulo ing Nusa Tenggara TimurKabupaten Flores TimurKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.23, 8 Maret 2016.
kelakuane sing srugal-srugul, kasar, dll dan dewek sih ora karo kuwe, malah ding wong-wong kuwe dewek diarani sing menyimpang, diarani sururi,turotsi,dll, dadi salah besar yen nganggep aku meluni wong kuwe,.
ulama liane ora kanggo…paling bener puoolll…!!!
Jere sapa mas? ulama sing dianggo akeh nemen koh, para sahabat jumlahe akehe por,
sapa wong arab ra ono sing cingkrang? berarti matane wis rabun, akeh wong arab sing awam sing ora ngarti hukum pakaian wong lanang sing
dewek wis nyebut tentang salaf,. ana haditse,.
Kiye mas dindin penjelasan sing luwih gamblang ttg salafi, sadurunge ibnu taimiyah atawa syaikh muhammad bin abdul wahhab lahir wis ana, wis tak
Hypospadia	Posted by j4w4 under Kasarasan [13] Comments Alhamdulillah, akhire anakku sida operasi Hypospadia. Apa kuwi hypospadia? Yen panjenengan googling bakal nemu akeh artikel ngenani penyakit iki. Iki sawijining kelainan alat kelamin. Saksuwene rong minggu dhewekne ora pipis lewat manuke, nanging lewat selang sing dipasang ing sak ngisore udel. Sakiki wis normal, anakku wis ora repot maneh yen arep
Ing RS ingkang wonten dokter bedah urologi biasane melayani operasi punika,biasane RS ing ibukota propinsi lan kutha2 ageng.
saking Suroboyo Says:	September 24, 2008 at 8:24 am Disunat genderuwo, biasanipun piyantun sepah sanjang mekaten. Menawi mboten lepat, operasi kagem lare alit menika kedah ngugemi 3 (triple ten) prasyarat, njih menika :
berat badan kedah minimal 10 ponds alias 5-kiloan
kramanipun menapa nggih?) hheee..heee… ketahuan pas lare menika badhe disunat, lha cilakanipun menawi ingkang
RS-RS ing ibu kota propinsi, menapa ndamel Jamkesmas, SKTM nggih dipun layani. Cobi menawi betah warta langkung tebih saged nelpun dateng
PUSAKABismillahirrohmanirrohim“Jimat sira tangiya, aku anemu gawe”“Lah jin setan padha turuwa ing gedhong wesi, den apit apit ing para Nabi, cinekelan para wali, kinancingan dening Allah.”“Jimat sira tangiya,
Mentok kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Bangka Barat, Kepulauan Bangka Belitung, Indonesia.
Cithakan:Mentok, Bangka Barat Cithakan:Kabupaten Bangka Barat
BelitungKecamatan nang Kabupaten Bangka BaratMentok, Bangka BaratKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.09, tanggal 2 Juli 2014.
april 2015 kl. 09.22Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring
Kanggo riko hang kangelan milih endog kanggo di tetesaken coro isun iki sing koyo bolak sringgitan alias ruwed, krono sing katek ngoleki bibit
obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Kastil Malbork utawi Kastil Marienburg punika satunggaling kastil ingkang mapan wonten ing caketing Polen Tri-City Gdansk, Sopot, lan Gdynia mliginipun wonten ing pinggiring Kali Nogat sisih tenggara, Polen [1]. Kastil Malbork dipunbangun ing Prusia déning Orde Teutonik minangka ordensburg nalika taun 1274. Kastil punika dipunparingi nama Marienburg ingkang kanthi harfiah Mary Castle ingkang ateges Kastil Maria. Kutha ingkang madeg wonten ing kiwa tengenipun Kastil Malbork dipunwastani Marienburg. Ananging awit saking taun 1945 saksampunipun 173 taun kepengker, bagéyan saking Polen kasebut kawéntar kanthi nama Malbork. Kastil punika tuladha klasik saking bèntèng abad tengahan lan kalebet watu bata paling ageng sak-donya kanggé bèntèng gothic. Kastil Malbork kadaftar wonten ing UNESCO minangka bèntèng lan muséum (Castle of the Teutonic Order in Malbork). ing satungggaling Situs Warisan Donya nalika Desember 1997 [2].
Bagéyan kastil[besut | besut sumber]
Kastil ingkang kadamel saking watu bata punika kapérang dados tiga bagéyan ingkang kapisah dados bagèyan nginggil, bagéyan tengah, lan bagéyan ngandhap. Ingkang misahkaken bagéyan kasebut punika parit garing lan menara. Kastil Malbork dinggeni déning 3.000 tentara kanthi wiyaing tembok dumugi 52 are (21 ha), kaping sekawan langkung ageng tinimbang Kadhaton Windsor. Wonten ing kastil punika ugi wonten kamar-kamar minangka papan kanggé saré, griya-griya, gudang senjata, pawon lan geréja [2].
Perang Dunia II taun ndadosaken Kastil Malbork risak langkung saking setengahing bagéyan bangunan. Lajeng tambah parah malih awit saking kobongan ingkang kadadosan nalika taun 1959. Katedral utaminipun kantun puing-puing. Kastil Malbork dipunbangun malih nalika taun 1962. Kathah wisatawan ingkang dugi dhateng Kastil Malbork amargi saben wulan ing papan punika asring wonten aréna pameran seni lan aréna atraksi wisata [2].
Kastil ingkang mapan wonten ing Taman Wilhemshole punika ugi dipunwastani kastil singa. Dipunbangun déning LandGrave Wilhem IX saking Hessen Kassel, kastil punika dipundesain déning arsitek kerajaan anama Heinrich Cristoph Jussow ingkang ahli lan kagungan pengalaman wonten ing proyek pambangunan bangunan-bangunan ing Perancis, Italia, lan Inggris. Heinrich ugi naté
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kastil_Malbork&oldid=1091346"	Kategori: Kastil ing Polen	Menu navigasi
Sedha ing Pring Sewu Lampung lajeng dipun puter giling makamipun ing Sasanalaya Ki Ageng Sumongari saking karsa mufakat para sanak kaluwarganipun ing Sumongari.Bin
Kanjeng Kyai Muhammad Sumo Citro, Kanjeng Raden Mas Sumo Citro Ing Sumongari Lurah III ing Kemanukan [1876 – 1880] atas dukungan Kanjeng Wedana Cangkrep Raden Mas Sutonegoro. Bin
Kanjeng Raden Mas Suto Semito Lurah II ing Kemanukan [1869-1876]BinKanjeng Raden Mas Sastro Suwongso Lurah I Ing Kemanukan Sumongari [1863-1869] Kanjeng Kyai Demang Ngaran Wongso Negoro Ing Sawo Jajar Patih Kabupaten Purworejo pendamping Bupati Cokronegoro I sumare ing Kayu Lawang Purworejo. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Darso Ing Pedukuhan Tanjung Anom. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Purbo Kusumo Ing Sumongari BinKanjeng Kyai Ageng Sumongari Kedhana Kedhini Ing Sumongari BinKanjeng Kyai Imam As’ngari Mentosoro Ing Tanjung Anom BinKanjeng Pangeran Ahmad As’ngari Nila Sraba Ing Bagelen Bin Kanjeng Sunan Geseng Kyai
Kulonuwun! Sak jane ngono antarane wong theis lan wong atheis padha salahe yen ngrembug TUHAN.Salahe wong 'atheis' nyoba njaluk...
Rakthabija Shumbha Dan Nishumbha Sepi Ing Pamrih Rame Ing Gawe Nasehat
Indonesia.SHAUM ING WULAN ROMADHONShaum utawi Siam, kasebat ugi kanthi boso ngoko Poso, mujudaken rukun (pedamelan ingkang kedah dipun lampahi dening ingkang pitados utawi ngugemi keyakinan) Islam ingkang ongko 3. Shaum ing wulan Romadhon puniko boten namung ngemu suraos ibadah dumateng ngarsanipun Gusti Allah s.w.t. Meh sedoyo poro ilmuwan sarujuk dumateng inti shaum soho paring dukungan dumateng ibadah shaum puniko. Saking perangan ilmu jiwa. pendidikan, kesehatan soho ilmu sosial sedoyonipun paring dukungan lan sarujuk bilih shaum puniko mbekto manfaat dumateng perkembangan jiwo lan rogo.Shaum damel jejeging disiplin jiwo, ugi moral soho semangat bebrayan ingkang kiyat. Shaum ugi saged ndadosaken landasan
ingkang kedah sabar dumateng sedoyo tindak tanduk ingkang bade lumampah.Shaum ugi murugaken priyantun sami teguh ngemban janji, amanah, lan nebihaken saking tumindak culiko.Raos luwe lan ngelak ndadosaken priyantun ingkang shaum lajeng kagungan raos “iso ngrasakke roso rekasaning liyan” (kepekaan sosial & kesalehan sosial).Cobi sami kito galih, bilih mesin mobil kemawon kedah dipun andapaken mesin naliko sampun lumampah 5 utawi 6 tahun laminipun, punopo malih madaran kito ingkang sampun “operasi kerja” puluhan tahun laminipun, menawi boten wonten wekdal istirahat tamtu bade ngadat. Pramilo lajeng dawah kleresan Gusti Ingkang Murbeng Dumados paring dawuh shaum ing wulan Romadhon, kangge jejegaken iman netepi agami. Allah paring dawuh lumantar Al Qur’an bilih Shaum ing wulan Romadhon puniko namung tumuju wonten ngarsanipun Gusti (Puasa Romadhon itu untukKu), ugi ganjaranipun namung Allah ingkang bade paring
ing negari kito ingkang kumawantun mendet hak-ipun Allah kanti lampah kampanye naliko wekdal undangan buko shaum utawi sholat Taraweh. Mugi ibadah shaum kulo lan panjenengan sami dipun lambari namung pados ridhanipun Allah taala, (dede agenda kepentingan ingkang sanes) tinampi dening
Bismillahirrohmanirrohiim, Shalalahu ‘alaihi Wassalam, Ajiku Aji Wijaya Kusuma Sajodho manggon Ing mripat Mripat Kiwo lan Mripat Tengen Soko kersaning Allah ============================================================= =================== PELET SEMAR MESEM==================== ================ Pelet SEMAR MESEM =======================
MINAL KHOIRI ZIKRULLAAH. NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG SUN SEBULAKE ING
hahah,,, salah kuii, sing bener ojo dumeh, iku udu taling tarong,,,,,
impron	· September 11, 2014 - 8:45 pm
· Reply→	q asli jowo zo g iso moco nulis jowo..padhl dulur ku kabeh iso moco iso nulis aksoro jowo…jn wong jowo rajawani q ki…ngrtine gor aksoro ra tok
kopi cethe, Wedang jahe sere, dawet caon, rujak uyub, beras kencur. Tulungagung adalah base camp ketoprak “Siswo Budoyo”, kesenian kentrung, jaranan, dan reog Tulungagung.
ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyö, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi2 Allah maringi pepadang kagem sedoyö.
Kepiting, Tukangkayu, Kec. Banyuwangi, Kabupaten Banyuwangi
Sering dicari :Rujak soto bu sum di Banyuwangi 2017 | makanan khas banyuwangi rujak soto | Warung Rujak Soto Kabupaten Banyuwangi Jawa Timur | harga rujak lontong mbok mbret | harga rujak soto mbok sun Banyuwangi | rujak soto banyuwangi terkenal | rujak soto enak di banyuwangi | rujak soto terkenal di banyuwangi | rujak soto yg paling enak di banyuwangi | Tags: penjual rujak soto, rujak soto banyuwangi terkenal, Rujak soto paling enak di Banyuwangi, rujak soto terkenal di Banyuwangi,
neng nggonku ono daerah sing jenenge"BINTOLO"konon critane jaman biyen ono wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong
eyang buyutku asmane eyang JINTEN mukso no sumber nggelo/belik nggelo(no nglipar kidul )
gaib) Mon Jul 13, 2009 9:57 pm mboten wanton kulo wonge kadang jireh Lanang168LurahJoin date : 16.07.09Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Fri Jul 17, 2009 6:49 pm wah, jan ga rugi gabung FKOGK....isa akeh
nganggo KM saget mboten? iwan setiawanKorLapJoin date : 18.07.09Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng
jaman biyen ono wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong mau mbah BINTOLO,mulane daerah kui saiki jenenge BINTOLOTAPI OPO IYO SIH MANUNGSO KOK NGILANG????monggo seng paham bab niki komentare mas gaplek jenengan pasti jenengan kenal mbah soma pawira lore pak nawilan kuwi seko mbien tekan saiki sing nylameti yo mbh soma kuwi lha ak putune,nek masalah mukso ak percoyo kuwi kang ilmune wis linuwih contoe okeh,salah sijine kanjeng nabi muhammad mukso dlm rangka isro mirod,opo sih sing ora iso digawe gusti Alloh.. martinusKoordinatorJoin date : 29.04.09Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng
BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Tue Nov 03, 2009 9:01 am aku tahu duwe tamu....tak tinmggal adus merga arep kondangn neng ngone uleman manten...bareng rampung adus tamuku iku moksa bareng karo dompetku....untunge HP ku ora melu moksa...kan mongko jaman iku HP isih larang...tur durung akeh wong duwe HP RADEN MAS YOYOKoordinatorLo
wong isih ono saiki umure =/- 45 th dadi isih enom.......saiki biasa maneh.......... alpino alip marokoWargaLokasi :
Bener rak kang.jaman biyen durung ana autan utawa obat nyamuk makane dadi bintol bintol he he he. lanjut !!! belajarWargaLokasi : kalimantan
patih gajah mada nepsterWargaLokasi : SaphireReputation : 0Join date : 06.12.10Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib)
gadjah mada muksa?wah ngapusi kuwi...wingi aku weruh dodol krupuk neng pojok beteng.. rizkyPengawasLokasi :
dodol krupuk neng pojok beteng.. tenane mbah mengko gek salah uwong ;) ;) _________________ AmpirankuFBku Gonku
OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Fri Dec 10, 2010 10:31 pm Asmaraningtyas wrote:martinus wrote:patih gajah mada gadjah mada muksa?wah ngapusi kuwi...wingi aku weruh dodol krupuk neng pojok beteng.. Bukane wingi dodolan
Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Mon Dec 20, 2010 5:35 pm wah... nek jaman sakniki mun kathah wong ilang tanpa ngelmu...menawi gadhah arta luwih... kantun ngilang... mbuh parane teng pundi... ambles bumi menapa ngayang teng mega....Pak pulisi mun mboten saged madosi kok... he3x...._________________=============================Nembah samadya ambuka
BeBaYa wrote:wah... nek jaman sakniki mun kathah wong ilang tanpa ngelmu...menawi gadhah arta luwih... kantun ngilang... mbuh parane teng pundi... ambles bumi menapa ngayang teng mega....Pak pulisi mun mboten saged madosi kok... he3x....bener kang jaman saiki okeh wong sing mukso.....contohe poro koruptor.......bar gondol duit
ngobrol ngalor-ngidul kara kanca-kanca masalah energi uga. Pak “L” duwe ide arep tuku aki/accu njur yen awan distrum nganggo listrik PLN, bengine dinggo ngurupke lampu. Itungane mesthi luwih irit merga yen bengi ora nganggo listrik PLN. Pendhapat kuwi uga diamini pak “R” sing duwe bengkel gedhe ing kuthaku.
Nanging pak L karo pak R lali, accu kuwi disetrum saka ngendi. Njur butuh energi pira kanggo nyetrum. Tak kandhakke menawa ing babagan iki isih berlaku hukum kekekalan energi, sederhanane yen pengin isa adol satus ya kudu kulakan satus, malahan kulakane isa luwih akeh
PM	sugeng dalu mbak usi. menawi kulo maos fb njenengan kadosipun modal penjenangan langsung wah ketimbang kulo rumiyim. jurusipun namung bismillah tenanan lan kerja keras mbak, kedah betah melek ugi gadhah ciri khas piyambak. tagline panjenengan
opo toh cah ayu saskie? Kowe kok apes temen nasibe. Pakdemu iki ra iso bantu opo2. Mugo2 cepet waras ae yo cah ayu, supoyo sesuk iso bal-balan nang blog my opera maneh. Sing
Pengging Nimrata, Galuh, Prambanan, Medang Nimrata, Grejitawati
2.4. Kala Praniti [teliti]
usah d balekne ae pak danane persibo sing d embat..D enggo mangan sak keluarga nek warunge pak ‘wo lak mantav jaya…
Bob August 4, 2009 at 2:02 pm
Arjuna) kuwe jeneng tokoh protagonis nang wiracarita Mahabharata. Dheweke dikenal sebagai sang Pandawa sing menawan parasnya lan lemah lembut budinya. Arjuna kuwe putra Prabu Pandudewanata, raja nang
ana nang duwur, kuwe sebabé inyong disebut Phālguna. inyong disebut Jishnu karena inyong menjadi hebat ketika marah. Ibuné inyong jenengé Prithā, dadiné inyong uga disebut Pārtha. inyong wis gawe sumpah nek inyong bakal ngancurkna kabeh wong sing nyelakani kakangé inyong Yudistira lan nyebarna getihé nang lemah. Inyong ora bisa dikalahna nang sapa bae.
Pusaka[sunting | besut sumber]
diterjemahna sekang basa Indonesia September 2014Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholTokoh sing terkait dengan KresnaPandawaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.18, tanggal 3 September 2014.
lanang iku sitik! Gurung maneh sing… 1 day ago
otomatis lan nampa complain saka pelanggan via SMS. Emane, modem sing tak enggo mbiyen wis ra ana. Takon-takon karo kanca ing ruang sebelah jebul dheweke duwe modem siemen anyar MC35i. Tak silih terus tak coba tak hubungke port serial, tak tes nganggo Hyperterminal, receive sms isa nanging nganti tulisan iki tak ketik durung isa send sms…
Aku wis lali piye ngeset modem-e. Aku lagi wegah sinau maneh AT Command, tak deleng pdf e ana 122 halaman, njelehi banget. Sidane aku malah dolanan blog iki, nulis
menungso.jaman wis ra totoati wis angel ditotomaksiat nang kene konowis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan poso wis tekoayo podho elingo marang gusti kang kuosomarhaban ya syahru romadhontiada
Balas	jagad.arasy berkata:	1 Juni 2012 pukul 01:59	assalamu’alaikum salim sungkem kagem poro sesepuh sedoyo.. haturnuhun pisan.. matur sembah nuwon sanget gus War
mumet, sajane urip yo gampang2 wae…jin2 yo podo2 golek urip, macem2
saka samesthine 0,6 sen saben ing waktu. Ana uga sing tipis Tambah ing kluwarga tabungan rasio kanggo 10,6 saben sen minangka cautious konsumen Cut bali ing mbuwang.
Ngirit ing Westpac ngandika ing ngandika akun nasional nuduhake ekonomi Australia wis ilang semangat sak 2012 lan menyang 2013 lan luwih tarif ngethok padha needed kanggo ngrangsang kegiatan.
Ing gain taunan iki saben 2,5 sen, mudhun saka 3.2 saben sen ing waktu Desember lan expansion slowest wiwit waktu katelu saka 2011.
Pasar pangarepan kang wis kanggo munggah saka 0,7 sen saben ing waktu lan 2.7 saben sen liwat taun.
Ing tokoh underscore ing tantangan madhep ing donya 12-ekonomi kang paling gedhé usaha kanggo transisi saka sumber kebutuhan sing akeh banget investasi sing wis powered wutah kanggo dasawarsa kepungkur nanging saiki teka menyang mburi.
Ing nyoba kanggo ngrangsang wutah ing non-pertambangan bagean ekonomi Bank cadangan of Australia wis sudo menehi pathokan kapentingan tarif dening 2 nilai persentasi wiwit 2011 kanggo rekaman kurang saka 2.75 saben sen. Bank tengah hinted ana sing bisa uga ana orane katrangan luwih kanggo babakan dhuwit easing.
Nanging, kapentingan-tarif sensitif saka sektor ekonomi kayata konsumen lan mbuwang house bangunan wis alon nanggapi luwih gampang kanggo babakan dhuwit privasi, nalika industri kayata tourism lan Manufaktur wis terus kanggo perjuangan karo kekuatan kang dollar Australia.
Pimco, jagad paling gedhe jaminan dana, wis disebut ing RBA kanggo Cut tarif kapentingan luwih, matur looser babakan dhuwit privasi bakal needed kanggo ndhukung dikarepake domestik minangka sumber pucuk kebutuhan sing akeh banget. Nanging prakiraan sumber investasi iki tanggung jawab 60 saben sen saka Australia kang ekonomi wutah pungkasan taun.
Ana kang nasional akun nuduhake ekspor wis ing kontributor utama kanggo ekonomi wutah, nambah dening 1.1 saben sen ing waktu Maret 8.1 lan saben sen past minangka taun heavy investasi translated into luwih ekspor lan produksi.
Wutah iki mimpin dening Rising ekspor saka wesi biji lan batu bara minangka sumber amba perusahaan kayata BHP Billiton, Rio Tinto lan Fortescue logam ramped munggah produksi. Iki uga sing dibayangke ing tokoh sing nuduhake 1.5 saben sen munggah ing pertambangan output ing waktu.
Nanging, munggah ing ekspor iki sebagian nutup kerugian dening cetha tumiba ing pertambangan investasi kang nyumbang menyang 4.3 saben sen Kurangé populasi ing anyar pribadi investasi bisnis. Gedhe sumber perusahaan iku ing meksa saka shareholders ngisor kanggo mbuwang anyar ing proyèk amarga saka Outlook boten mesthi kanggo komoditas prices minangka Cina wektu arepe ganti ekonomi
Ing slowdown ing sektor pertambangan iki luwih padhang dening tiba 11,2 saben sen ing mineral lan Petroleum Exploration mbuwang ing waktu lan 5,7 sen saben Muter ing engineering construction, kang dipun kuwasai dening gedhe proyek sumber.
“Tanpa punika materially ngisor gaya, karo domestik contracting sah. On sing basis piyambak, punika mesthi dikarepake ing mbetahaken support. Sing reinforces kita tampilan sing ing tembung medium ing tingkat awis bakal kudu tiba luwih, pungkasanipun kagelar sik njongko 2 saben sen dening mburi waktu pisanan 2014. ”
Sakabèhé domestik dikarepake dikontrak dening 0.3 saben sen ing waktu – sing kasil weakest wiwit 2009 – amarga saka tiba cetha ing bisnis investasi lan moribund omah pasar.
A munggah ing volume ekspor mbantu ndhukung ekonomi ing Australia ing waktu pisanan 2013 nanging wutah kalem minangka perusahaan pertambangan slashed mbuwang lan investasi.
Tokoh dirilis dening Biro Australia saka Statistik ana nuduhake reged produk domestik wungu dening ora pati roso saka samesthine 0.6 sen saben ing sasi Maret telu liwat saka waktu sadurunge.
Balas	sluman slumun slamet Says:	Juli 15, 2008 at 10:31 am urip sakdermo ngelakoni…..
mugi gusi kang maha welas tetep maringi limpahan rahmat dumateng
april 2015 kl. 09.17Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
kdu iso nrimo...ning kan yo rdo lro ati...rak iyo to?? :vo;;:wes.. ditompo sing legowo wae
mergo kesadarane dheweke dewe.....nek wes kesandung, gek tibo,lha kui lg biso sadar,,,yo nek eneng wong seng pancen tresno
rabeni..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
nderek sederek-sederek kulo gabung teng FPI,,ananging cara nipun daftar dados anggota FPI kulo mboten ngertos,,
saking ingkang maha kuwaos tonodjogjaLurahJoin date : 09.06.11
cacah lima kuwi wis mlebu TV durung ya? nek uwis Gk wis mlebu TV maneh.... awenkyaraeRTeJoin date : 10.06.11Subyek: Re: GK sering masuk TV, keberhasilan wonosari.com Wed
Sepisan iki tak ngapuro, jenenge Wong Tuwo kok nggo dolanan…
huda	16 January, 2009 at 1:22 pm	opo to iki Pak..
Cegah Pungli, Pemkab Kudus Gelar Roadshow ke Kecamatan | Muria News
saiki golek nang ratan okeh sing adol mas, rausah golek maneh, tp nek arep golek yo ra po2 idep2
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
bulanGa po po mas,..Hari,...Lha pitekku biyen digrogoti tikus nganti bolong dodone yo iso waras kok.... Carane tradisional ae,...Sampeyan parutno kunir,.. sing rodo okeh..... sing alus,.. (yen iso parute dilemeki godong gedhang)
teplokno nang dodone sing catu,.. nganti poll (nek jeru, lebonono kunir sisan)Gak perlu dijahit,... lha wong cuma 1 x 2 cmcuma perlu ditutup karo perban / plester supoyo gak rutuh kunire.Sesuk dibaleni neh.... sabendino,.. nganti garing catune,..wis,. ngono
ngono kwi opo meneh duwe bocah cilik yen isoh d
Wolak-waliking jaman, sing ngelmune mung sak dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan. Manungsa lagake wus keminter, najan mangkono ora ngerti apa kang ana sajroning
waliking jaman, sing ngelmune mung sak dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan. Manungsa lagake wus keminter, najan mangkono ora ngerti apa kang ana sajroning
Pulo Rote inggih punika salah satunggaling pulo ingkang dumunung ing Nusa Tenggara Wètan. Rote misuwur kanthi budidaya lontar, wisata alam pantè, musik sasando, lan topi adat Ti'i Langga.
WètanKabupatèn Rote NdaoKapuloan RoteKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
January 27, 2010 at 9:44 pm	kang..blogger sebelah kanan kuwi kok ramei sing aku kenal Yo. Koncoku opo
enek sing ngerti hasil liyane gak?ora iso
xatane persibo iku tanggung tolong buktikan masuk ISL?
[Reply]sweedia Reply:January 4th, 2010 at 9:30 pm‘xatane’ wocone opo to ngene iki
komen nduwure iku pisan, opo ora kesel to nulis gede cilik ngunu kui
kok malah akeh alay yo ndek kene 😀
Blora, Rembang, Purworejo, Wonosobo, Banyumas, Gunung Kidul,
Bekasi, Batang, Banyuwangi, Bantul, Banjarnegara, Badung, Banyumas, Bangli,
Not_Found ,Sampang ,Bangkalan ,Pekalongan ,Tegal ,Brebes ,Kota Tegal ,Pemalang ,Pamekasan ,Kota Pekalongan
beras merah seng berkhasiat kangge menormalkan gula darah(Diabetes),kolesterol,asam urat memperbarui sel2 tubuh.monggo nak wonten sing purun ngertos saget hub kulo by email : cah.kuthobanget@yahoo.comHP: 08121032013 alventaPengawasLokasi :
koe bener² lanang ngomongo nak ngarep ku langsong , gawe opo
Burujul Kulon, Jatiwangi, Majalengka Regency, West Java 45454, Indonesia
saiki wis 27 sing komen…ra pati cepet nambahe..apa merga wis bengi? r 25ne aja larang larang ya, nggo ngganti RK king sing wis ketuwan…
Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrakhman Sayidin Panotogomo Kholifatullah Ingkang Kaping
Rehne sira wus dewasa sami/sumurupa lakoning agesang/ suntuturi kamulane/ manungsa estri jalu papantaran denya dumadi/ neng donya
dumunung mring wolung warni/ingaran asthagina/ iku tegesipun/ wolung pedah tumrapira/ marang
kang wus ilang piyandele/ lipure mung yen turu/ lamun tangi sungkawa malih/ yaiku ukumira/ wong nglirwakken tuduh/ ingkang aran
sanalika kadi suduk jiwa/ enget mring kaluputane/ yen kena putraningsun/ aja kadi kang wus winudi/ dupeh wus darbe sira/ panci pancen cukup/ becik linawan gaota/ ingkang supaya kayuman ning dumadi/madu lamis sangsaya//.
luruh/ angedohken mring salah tampi/ wong kang trapsileng tata/ tan agawe rengu/ wicara lus kang mardawa/ iku datan kasendhu marangsasami/wong
wong kang manut mring caraning bangsa/watekjembar pasabane/ wong andhap asor iku/ yekti oleh panganggep becik/ wong meneng iku nyata/ neng jaban pakewuh/ wong aprasaja solahira/ iku ora gawe ewa kang ningali/ wong nganggo
Angedohken mring dosa sayekti/ wong kang enget iku watekira/ adoh marang bilahine/ mangkana sulangipun/ wong kang amrih arjaning dhiri/ yeku pangolahira/ batin lahiripun/ ing lahir grebaning basa/ yeka aran kalakuwan ingkang becik/margane mring utama//.
12 Pepuntone nggonira dumadi/ ngugemana mring catur upaya/ mrih tan bingung pamundhine/ kang dhingin wekasingsun/ anirua marang kang becik/ kapindho anuruta/ mring kang bener iku/ katri ngguguwa kang nyata/ kaping pate miliha ingkang pakolih/dadi kanthi neng ndonya//
Basa wadi wantahipun/ solah bawa kang piningit/ yen kalair dadya ala/ saru tuwin anglingsemi/ marma sira den abisa/ nyimpen wadi ywa kawijil//.
ing kono/ umatura dhingin mring priyane/ yen pinujuno ing asepi/ ywa
5 Mbokmanawa lingsem temah runtik/dadi tan pantuk don/ dene lamun ingulap netyane/ datan rengu lilih ing penggalih/ banjurna derangling/ lawan tembung alus//
Anyuwuna wulang wewalere/ nggonira lelados/ lawan endi kang den wenangake/ marang sira wajibing pawestri/ anggonen salami/
Mring gawane wong wadon kang asli/tan kena denemor/ lamun durung ana palilahe/ yen sajroning salaki sarabi/ wimbuh raja ta di/ iku
njageni/ saduman wong wadon/ kang rong duman wong lanang kang darbe/lamun duwe anak jalu estri/ bapa kang wenehi/ sandhang
tuwin urip/ nggonira jejodhon/ iku ora sun tutur kukume/ wewenange ana ing sarimbit/ ing mengke mbaleni/ tuturingsun
wus sira winulang wineling/ wewalere condhong/ lan priyanta ing bab pamengkune/ bale wisma putra maru abdi/ lawan raja ta di/ miwah kayanipun//.
arani/ wong wadon sumanggon/ bokmenawa gela ing batine /
mring wong wadon/ wejanana kang mringna liyane/ jer manungsa datan nunggil kapti/ ana ala becik/ ing
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornlivehd.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Wikipédia iku bauwarna sarwabasa sing kena dibesut, disalin, didum kanthi bébas déning sapa-sapa. Ing Wikipédia Jawa, tekan sapréné ana wong 30.327 sing tau njajal ndarma kawruh nganti dumadi ana 49.916 artikel mawa basa Jawa.
1429 - Perang Orléans: Prajurit Prancis pimpinanipun Jeanne d'Arc saged ngusir prejurit Inggris ingkang ngrubungi kitha Orléans. Kedadosan punika dados titik walikipun wonten ing
Dick Sudirman, tokoh bulutangkis Indonesia, miyos.
1945 - Prajurit Amerika ngluwari kamp konsentrasi Dachau, Sacaketipun München.
29 April 2011 Pawiwahan Pangéran William saking Britania Raya lan Kate Middleton kalaksanan ing Gréja Westminster Abbey, London, Inggris.
layar kaca 21 net Dramamu me layar kaca yhs-
Jogjakarta Soto Betawi admin123 - October 10, 2015 0 Soto Betawi Bang H Pitung -
Purbalingga kuwe salah siji kecamatan sing uga dadi pusat pemerentahan (ibu kota)-ne Kabupaten Purbalingga, Propinsi Jawa Tengah, Indonesia. Kecamatan kiye sering diarani kota nang wong-wong ndesa pinggiran (ndesa-ndesa nang njaba kecamatan Purbalingga) merga ana alun-alune. Alun-alune apik banget, merga apike, alun-alun Purbalingga sering banget nggo dolan wong-wong sekang njaba kabupaten Purbalingga, contone sekang Purwokerto, Cilacap, Banyumas lan Banjarnegara, apamaning saben malem minggu, akeh banget sing dolan ngono, mbuh andon pacaran, andon mangan, utawa mung andon njagong thok. Lan angger apit esuk, wong purbalingga pada mangkat ngepit lan mlayu-mlayu.
Kelurahan[sunting | besut sumber]
Panganan Purbalingga[sunting | besut sumber]
Condol iku panganan asal purbalingga. Digawe karo boled sing dikeprak nganti garing lan bisa nggo dipangang sing dijenengi condol.
Lanting iku jajanan sing atos banget angger dipangan, digawe karo boled bahan utamane trus digawe tepung.
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.53, tanggal 28 April 2016.
dianggo yaiku teknik pamodelan. Amarga iku, undheraning ing panaliten iki yaiku kepriye carane ngundhakake kaprigelan nulis iklan lan kepriye owah-owahane prilaku sinau siswa kelas VII-D SMP Negeri 2 Wanadadi Kabupaten Banjarnegara. Kekarepan saka panaliten iki kanggo ngandharake undhakaning kaprigelan nulis iklan lan ngandharake kepriye owah-owahan tingkah laku siswa kelas VII-D SMP Negeri 2 Wanadadi Kabupaten Banjarnegara. Subjek panaliten iki yaiku kaprigelan nulis
sing ditindakake yaiku (1) siswa diwenehi andharan ngenani pasinaon sing arep ditindakake ing dina iku, (2) siswa sinau bareng, (3) siswa nggatekake tayangan VCD lan teks iklan, lan (4) siswa praktek nulis iklan. Teknik pamodelan sing dianggo bisa ngundhakake asil tes kaprigelan nulis iklan siswa. Asil rerata tes kaprigelan nulis iklan siklus I yaiku 76,33. Biji tes kasebut mundhak 20,72% saka asil prasiklus sing wiwitane mung 63,2. Ing siklus II asil rata-rata tes kaprigelan nulis iklan mundhak 6,28% saka siklus I dadi 81,13. Kanthi teknik pamodelan sing dianggo, prilaku siswa uga dadi luwih antusias marang pasinaon. Siswa uga dadi ora kesed nulis iklan. Adhedhasar asil refleksi ing pasinaon siklus I, guru banjur ngganti tayangan VCD, neliti maneh piranti kanggo muter VCD, lan ngowahi panggonan lungguhe siswa nalika nonton tayangan VCD. Adhedhasar owah-owahan sing ditindakake ing siklus I siswa dadi luwih nggatekake lan luwih antusias, dadine uga merbawanani marang asile tes nulis iklan. Dadi pasinaon nganggo teknik pamodelan bisa ngundhakake kaprigelan nulis iklan lan bisa ngowahi prilaku
JD MONYET??? dhindha_peb3@yahoo.com ——————————————————————————– Ono kupat nyemplung santen menowo lepat nyuwun pangapunten Mlaku-mlaku ning
april 2015 kl. 14.24Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi
Njur digowo balik nggo opo……, makani pitik po…..?
Bo, ning kene enek bakul duren cedak bravo, kue melu belah duren ra? Nek melu ayo tuku saiki
[Reply]	[boboholic] April 11, 2009 at 9:45 am
wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi sadaya
Fitri 1437 H.Nyuwun gunging pangapunten.. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah. Amien.Paijem gadhah Fiat.
Dalem kathah lepat, kerso paring agenge pangapunten.Mulad sarira hangrasa wani. Wani ngakoni kalemahan diri. cahyono Idul Fitri. Sadaya kelepatan nyuwun pangaksami.Paijem gadhah Fiat. Diagem touring dateng Banten. Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten…Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. cahyono, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa….Dinten meniko dinten bakda riyadi Kulo menawi gadhah kalepatan ingkang disengaja lan boten disengaja dumateng panjenenagan sak kulawarga kulo nyuwun agenging samudro pangaksami…Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1437/2016 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah. Amien..Juminten mbeber kloso, Dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo…Nandur pari jero. Manfaate kanggo anak putu. Luputku marang awakmu
Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca cahyono kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraJuminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.Mangan kopat karo mangan apem gadhah lepat nyuwun pangapunten…Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin wal faidzin. Mohon maaf lahir batin.Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
diampuniSucineng ati, tumatining laku, ngaturaken cahyono bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami…Idul Fitri maeme kupat lan opor santen, menawi lepat kulo nyuwun
kaping telu wong kang sholeh kumpulono kaping papat kudu weteng ingkang luwe kaping limo dzikir wengi ingkang suwe salah sawijine sopo iso ngelakoni mugi-mugi
Home » Warkop DKI Reborn » Lirik Lagu Warkop DKI Reborn - Jangkrik Boss (Obrolan Warung Kopi)
Lirik Lagu Warkop DKI Reborn - Jangkrik Boss (Obrolan Warung Kopi)
Dandim 0720/Rembang Letkol Inf Darmawan Setiady, Kapolres Rembang AKBP
at 9:17 pm Wah, kadosipun eco sanget bajingipun menika Pak :D
Panembahan Senopati--pendiri Dinasti Mataram, Ki Ageng Pemanahan, Panembahan Sedo ing Krapak, Kanjeng Ratu Kalinyamat, Kanjeng Ratu Retno Dumilah, Nyai Ageng Nis, Nyai Ageng Mataram, Nyai Ageng Juru Mertani. Juga Sri Sultan Hamengkubuwono II.
Subyek: Re: Kejadian yang menarik hari ini...! Sat Mar 24, 2012 5:39 pm ya wis apik kwi kelingan karo sing gawe urip....ya ngger sing
ngerti wong aneh..tuku mie rebus jaluk dibungkus tapi mangan e neng kono..dadine le mangan koyo mangan es
ngerti wong aneh..tuku mie rebus jaluk dibungkus tapi mangan e neng kono..dadine le mangan koyo mangan es lilin ngunu..koyone wegah nganggo mangkok kwi,, sok bersih timenha ha haaaaa tik koyo ngombe
sampek ndas gondhol, sego dadi karak, banyu dadi uyah.”
Parno:”Mesti ae, wong
kate mok rabekno karo anakku, saiki rabi yo mene geger!”
Van de kock: “kon woles ae, nek anakmu nikah karo anakku, mene
Sapto Sugiyo Utomo SABUBARE Kongres Bahasa Jawa IV, ana varian basa Jawa anyar sing
lagi dadi pirembugane para nimpuna basa Jawa. Ana sing nyebut varian anyar
iku basa Jawa Gaul, ana sing nyebut Jawa Gagrak Anyar, lan istilah liyane.
Kita bebas nggunakake istilah iku. Nanging kanggoku istilah sing pas kanggo
saka tembung Jawa-English. Tembung iku takpilih jalaran ing urip padinan
sing kencan ketemu ana terminal lewat ponsel. Sing putri saka lelungan
adoh kepengin dipapak garwane ana terminal mula nelpun, "Mas, mengko
Coba dak-charge dhisik. Yen gagal, pokoke aku standby
Potongan pacelathon ing dhuwur nggambarake wujude basa Jawa gagrak
ing pacelathon wis ora murni mligi basa Jawa nanging kecampuran basa manca
kepara campurane akeh (bisa meh 30 persen). Fenomena jumedhule Jawaglish
iki wis ora bisa diendhani maneh. Saka kalangan mudha mbok menawa nganggep
fenomena iki klebu bab lumrah. Nanging kalangan puritan lan golongan sepuh
mesthi nganggep yen Jawaglish iku basa Jawa sing wis rusak utawa basa Jawa
sing wis ora murni maneh. Penolakan varian basa Jawa modhel iki tau kapacak
klebu golongan puritan nganggep wong Jawa sing wus ora nguri-uri basa Jawa
murni sing adiluhung dianggep wis jawal. Jawal ditegesi Jawane wis uwal.
Uwal saka pinemu pro-kontra, jumedhule Jawaglish iku satemene
minangka tandha jaman. Apa sebabe kita ngarani yen iku minangka tandha
jaman? Awit wiwit biyen mula basa Jawa iku ora uwal saka pengaruh basa
manca. Sesambungan ing urip bebrayan gelem ora gelem bakal tukar lan nyilih
tetembungan. Yen kesuwen sing nyilih, tembung-tembung manca iku malah dadi
bageyan saka basa Jawa. Kanyatan iku lumrah uga tinemokake ing basa-basa
Nlusuri lakune sejarah, jaman kuno basa Jawa kena pengaruh basa Sanskerta.
Tinggalan pengaruh basa Sanskerta kang rame digunakake sakdhuwure taun
400-an tekan 800-an Masehi iku isih katon ing basa Jawa Kuno. Ing basa
Jawa akeh diselingi basa Sanskerta. Ing jaman iku kanggo ndelikake angkane
taun, wong-wong padha ngripta sengkalan utawa candrasengkala. Unen-unen
kang saben tembunge makili angka taun disusun walik kanggo dieling-eling
utawa digawe pepethan. Candrasengkala migunani kanggo mengeti kedadeyan-kedadeyan
monjo ke pacelathon basa Jawa padinan. Malah nganti jaman saiki tinggalan
basa Walanda isih katon ing basa Jawa. Ing tlatah Wonosobo sakkiwa tengene
wong-wong nyebut kretek kanthi tembung bruk. Kertas kanggo mbuntel rokok
tingwe diarani papir. Ing papan liya ana tembung landrat (tuntutan ukuman),
lan uga addres (ngalamat), lsp. Tinggalan tetembungan iku mertandhani lamun
Jaman saiki hegemoni basa Inggris wis mengglobal. Gelem ora gelem basa
Jawa kudu nampa pengaruh iki. Malah manut prediksi majalah The Economist
(2001), basa Inggris bakal saya kukuh minangka basa internasional paling
ora seket taun sing bakal teka. Ya hegemoni iki sing njalari tuwuhe
teknologi, teknologi informasi, dagang, sakpiturute kabeh bakal diserap
basa Jawa. Ana kang dienggo secara langsung kaya conto pacelathon ing dhuwur.
Ana uga kang ngentha-entha lan ngowahi dadi tetembungan anyar. Para tani
wae ngerti istilah sinso (saka tembung chained saw), inggres (saka
istilah suket king grass), utawa somil (saka tembung saw mill).
Ilat Jawa pancen luwes mula nalika tembung-tembung manca kuwi angel diucapake
Wong Jawa diwenehi kanugrahan klebu gampang ngucapake tetembungan manca.
Yen wong Jepang ora bisa ngucap /l/ kanthi cetha lan wong Inggris ora bisa
ngucap /r/ kanthi cetha, wong Jawa bisa ngucap loro-lorone kanthi becik.
Yen wong Jepang bisane ngucapake "ruar biasa" dene wong Inggris
bisane ngucapake "lual biasa", wong Jawa bisa ngucapake tembung
luar biasa kanthi teteh. Kuwi leluwihane wong Jawa.
Kajaba kepinterane wong Jawa nekuk ilat, saktemene sajroning basa Jawa
uga tinemokake bab-bab kang saemper karo basa Inggris. Ing babagan istilah,
lan basa Inggris kataya rather (rada), backache (bengkek),
complete (komplete), plung (nyemplung), desiree (sing
disir), lan sapanunggale. Ing bab owah-owahan tembung kriya (kata kerja),
Mung bedane, ing basa Inggris owah-owahan tembung kriya kanggo nuduhake
Jumedhule Jawaglish ini dakkira tadi tandha jaman. Ya ing jaman
iku wong-wong Jawa urip ing tengahe bebrayan donya kang ana sangisore wewayangane
bangsa Anglo Saxon sing kulite putih. Tekan kapan hegemoni basa Inggris
nguwasani basa Jawa? Takkira tekan titi wancine wong Jawa bisa nguwasani
Dina iki wong Jawa klebu bageyan saka bangsa konsumen. Ing babagan
industri, teknologi informasi, dedagangan, wong Jawa kalah adoh yen kabandhing
wong manca. Ya karana iku mula kita gelem ora gelem kudu nggunakake istilah
manca kang mlebu ing ranah basa Jawa. Upama biyen sing nemokake komputer
Jawa. Tuts keyboard komputer mesthine ora disebut button
nanging diarane beton. Wong Jawa duwe istilah beton (isine nangka). Ing
kamangka beton iku rak memper button (tuts) keyboard komputer awit
kudu kita tampa awit kanyatan kita ora duwe istilah kanggo ngganti tembung-tembung
manca kuwi. Mbokmenawa ora mung basa Jawa, sedhenge basa Indonesia wae
uga ora kuwawa mbendung serbuan basa Inggris. Kenapa luwih seneng nggunakake
tembung fried chicken ketimbang ayam goreng utawa french fries ketimbang
kenthang goreng iris? Sepisan maneh kabeh iku kegawa jaman. Jamane wus
Ngelingi kanyatan kaya dhuwur, nadyan dibendunga gunung sapitu, sing
jeneng pengaruh basa manca minangka asile pergaulan padinanwis mesthi ora
bisa diendhani. Hegemoni basa Inggris terus nguwasani pergaulan global
lan komunikasi internasional. Ya mung wong-wong sing nyisih saka bebrayan
sing bisa uwal saka pengaruh manca. Nanging yen nyisih wis mesthi urip
kita bakal kepencil. Yen ngono jumedhule Jawaglish wus sumangga kersa.
Gelem ora gelem kita bakal nggunakake varian basa Jawa anyar iku. (
Jaba[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.14, tanggal 11 Maret 2013.
Dalem ngraosaken blog meniko kog sae sanget, sampun paring sesrepan babagan agami islam pokokipun saestu “jos gandos”. mbokbilih kepareng dalem dipun wuruki perkawis pasang banner + kalender islam Maturnuwun.
paraga Kethoprak Siswa sawise pentas kanthi lakon 'Sumilaking Pedhut Purabaya", apa iki pratandha bakal mekaring
awakke dewe yo ngono ngadepin nakale awakke dewe iki yo cak.
Download Ahang Tanha Az Ramin Abdolmaleki
wayang gedog (masked wayang) and wayang wong dance drama
leren ndelok maene bengi opo sore nek dadi suporter seng loyalitas ojok setengah2!! wong gawe ndukung team e dhewe kok!! iki enk info lek boro budal lwt babat bakal di sweeping LA trus ati2 yo dulur kabeh nek
dadi pengin. Rumangsane sunat kuwi ora lara? Lha wis piye, bocahku iki lagi umur 4 th durung mudheng sunat kuwi apa.
Tur maneh, dhewekke sunate ora bisa kanti cara normal. Wis pernah tak takonke dokter bedhah, sunate kudu ing rumah sakit propinsi sing ana ahline. Ragade jare 7 yuta, mergane ndadak nganggo operasi barang. Karepku tak tunda nganti kelas siji, sebab pengalaman wektu dheweke operasi hernia, infuse pengin dicopot wae, ora gelem meneng, dadi
pengin nguri-uri. Eman-eman menawi kentrung ical. Dados, nggih ngentrung
aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning adu manis .
Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we
kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha,
samodra, kederan wus den ideri, kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul,
anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja.
Prajanjine abipraja, saturun-turun wuri, Mangkono trahing ngawirya, yen amasah mesu budi, dumadya glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe
Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi,
sami, bengkrakan neng masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone dhandhanggendhis, swara arum
pekih, Lamun pungkuh pangangkah yekti karamat.
Nanging enak ngupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata,
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas ingwang, lir
sepi, saka wilangan tetelu, telas tilasing janma, aji godhong jati aking, temah papa papariman ngulandara.
den ta mrih pralebdeng kalbu, yen kabul kabuka, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.
Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi
Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku, dihin ajeg kapindhone
Mangkono mungguh ingsun, ananging ta sarehne asnafun, beda-beda panduk panduming dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.
Sucine tanpa banyu, mung nyenyuda mring hardaning kalbu,
kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam kono.
gantya sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.
Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir,
ing kijab bullah agaib, sesengkeran kang sinerung, dumunung telenging batos.
keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka
tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.
wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing
mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung ngenaki tyasing liyan, aywa
Mangkono ingkang tinamtu, tampa nugrahaning Widhi, marma ta kulup den bisa, mbusuki ujaring janmi, pakoleh lair
Vat Aham in Luang Prabang, LAOS
Ngadeg ben bu guru lenggah,” kata kondektur. Kontan si bu guru tertawa dan ngomong, ”Mas, lha iki pak guru kancaku, tekne seragame padha karo cah
mnisan dselidiki enek sing korupsi po ra,,,,,,!!!!
wes akeh pengurus persibo sing kena kasus korupsi…
Kabupatèn Seram Kulon iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Maluku, kutha Piru iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Kairatu lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Seram Barat ketata saking 4 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Kairatu | Seram Kulon | Taniwel | Waisala
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Seram_Kulon&oldid=1102850"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kenali Tari-tarian Indonesia (8): Beksan Guntur Se...
mudik, kan iso incip2 masakanku maneh, wes tambah pinter saiki soale saben dino masak :-)
mau mesthi njupuk barisan paling ngarep, dadine sakwise qomat wis bar njur jamaah wis baris ing barisan paling ngarep, dhewekne
nggawe ati manungsa seneng, tapi akeh nggawe senggsarane nggo wong sing boros.
urip seneng nek urung ngrasakna urip sengsara soale ngko kaget nek urip seneng njur sengsara. Dadi desetna urip sengsarane ndeset nembe ngrasakna urip sing seneng.
Dadi seneng waswas ilangB. Pantun Duka Cita -Ijo-ijo woh markisa -Di belah loro bosok isine -Nyong iki
banjar -Ja kelalen ngumbe dawete B. Pantun Berhubungan · Pantun Perkenalan-Ngguya-ngguyu bisane jaran -Nek mlaku nganggo sepatu -Sajake nyong
gombal -Melas temen sapa bapake endi 3. Pantun Jenaka - Weruh uler awake ngrungkel - Keli nang kali di pangan yuyu - Ati sapa sing ora mangkel -
Sinau maca Al Quran	Posted by j4w4 under Spiritual
kudu lulus mata kuliah maca Al Quran. Jare direwangi kursus nyang dosene kanthi mbayar.
Bengi iki, janjine tetap pengin sinau maca Al Quran. Muga-muga
wayang band x jeng...wayang kulit ne..gmna maw jd wayang..??
@GuyonanSuroboyo: Dadi arek wedok jual mahal gak popo tp sitik ae, jok kebacut, ilingo populasi wong lanang iku sitik! Gurung
obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih
Nek nglorop piye jal..? (lmao)
Balas	suryaden Says:	Juni 18, 2009 at 5:46 pm wah tenan ki nek iso
Afiliasi	Trauma gempa di Jogja »	Ning tawang ono lintang	Published July 27, 2007	Boso Jowo
Lha piye le arep madang wong segone entek. Tanggal tuo ngene mangsane kurang sego, mending nggo tuku susu anake. Lha trus piye? Paling penak yo gur nonton lintang kuwi.
Nggodha Tedjo Campursari Tedjo Dan Manthous 2013 Aug 17th 2013, 19:18, by Om Lilok Nggodha
Nyuwun agunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin. ( Bahasa Jawa )Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiri kapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri tumbar merico kecap asin Nyuwun ngapuro lahir lan batin ( Bahasa Jawa )
ambon demak karangawen guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara pekalongan bali magetan pacitan jember probolinggo batu temanggung cilacap boyolali brebes cilacap demak karangawen mranggen guntur grobogan purwodadi tegowanu gubug jepara karang anyar
diderita. Mitos “Mbok Roro Dewi Gangga”,”Mbok Roro Cemethi”,”Mbok Roro Willis”dan”Mbok Roro Endang Sampur”di
Gabrielle Dee "Gabby" Giffords (lair ing Tucson, 8 Juni 1970) iku pulitikus Amérika Sarékat. Dhèwèké anggota parlemèn AS wiwit taun 2007 minangka wakil legislatif saka Parta Dhémokrat. Banjur ing tanggal 30 November 2007, dhèwèké omah-omah karo sawijining astronaut AS, Mark E. Kelly. Ing tanggal 8 Januari 2011, dhèwèké ditémbak nalika pidhato ing Tucson, ing palataran parkir sawijining pasar swalayan. Sing némbak iku wong lanang umur 22 taun lan jenengé Jared Lee Loughner. Giffords ketémbak sirahé lan langsung diplayokaké menyang griya sakit. Saliyané Giffords ana 7 jiwa téwas lan kurang luwih 30 jiwa liyané tatu-tatu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gabrielle_Giffords&oldid=1100074"	Kategori: Lair 1970Tokoh Yahudi Amérika SarékatTokoh Amérika Sarékat	Menu navigasi
berkahReplyDeleteswinneric unlimitedNovember 15, 2016 at 11:03 PMMatur nuwun mbah ReplyDeleteFath ProductionsNovember 20, 2016 at 2:03 PMMaturnuwun, kulo sampun ngopi! mugi
owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa, “sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane. Tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang ilang muspra lan pangkat iku sawayah-wayah bisa oncat..!
Saiba-becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku yo kudu tansah eling, gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya, uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine yo mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa, hayuning jagad.
Jer koyo unine pepenget, “Menowo manungsa iku yo pancen kudu tansah iktiyar, nanging papestene tetep dumunung ono ing asta-Ne Pangeran Kang Maha Wikan”. Mulo ora sak mesthine yen manungso iku nyumurupi bab-bab sing durung mesti kelakon. Sak umpomo nyumurupono, prayoga ojo diblak-blak ake marang wong liyo, awit temahane hamung bakal murihake blai.
Sabar iku lire momot kuwat nandhang sakehing coba lan pandhadharaning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
Kelire layarmaya GustiMERCUKUNDA, SURALAYA.—Sang Hyang Pramesti Guru Jagatnata, ya Sang Hyang Otipati Pangawasa Jagat Triloka, linggih ing kursi Gading Gilang Kencana, dipunadhep dening
saukur ngangge iringan dodogan cempala. Di handap conto nyandra adegan nagara Dwarawati anu dicatet tina nyandra dalang Dede Amung Sutarya:Suh rep data pitana! anenggih wau kocapa negara ing pundi ingkang kaeka adi dasa nama purwa, eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh nama iku panjenengan purwa nami wiwitan. Sandyan katah titahing dewa kasongan ing akasa, sinangga ing pertiwi, kaideng ing samudra, tebih ing parang muka, dasar negara Dwarawati silokane jero tancebe, jembar laladane, gede obore, duwur kukuse, padang jagate, adoh kakoncarane. Sigeg ingkang murweng kawi paparab kang dadi nalendra, inggih kang ngarenggani pura, jejeneng Sri Maha Batara Kresna ya Prabu Jenggalamanik, Prabu Harimurti, Prabu Padmanaba, Prabu Basudewaputra, saweg dipunadep dening ingkang rayi Arya Setiyaki lan ingkang raka Patih Udawa. Sreg tumeluk kaya kuncim pertala mukanipun sarta kadiya tata malih krama paningalipun admanegara lan Udawa saking ajrih dateng pangkonan. Samya prapta ngabiyantara,
Ulun layu dening sekti ala bakti dening asih
“ing ngarsa sung tuladha ing madya mangun karsa tut wuri andayani” bener gak???
lelamisanGetun rumongso kelanganE lha kujur aku wis kapusanJarene sliramu tresnoNyatane saiki ninggal kromoOpo rasamu wis
gondeliYen tunjane ngloro-ngloro atiTak jaluk sing asih tenanTutup anggon mu mbangun bebrayanAsmoro mung nggo dolananAku kang dadi tumbal katresnanreff :
Bathara Narada iku disuyudi dening sapa wae kang srawung kalawan dheweke. Iku amarga Narada iku watake grapyak semanak. Narada uga kondhang alim, pinter ing
mandhita saengga antuk jejuluk resi. Saliyane iku praupane Narada uga bagus.
Kacihna majune teknologi komunikasi lan informasi nuwuhake budaya anyar lan nggawe ”rusake” kabudayan Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip kang gegayutan kalawan anane titah ora kasat mata.
Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah ora kasat mata iki raket gandheng cenenge kalawan kepriye sejatine wong Jawa urip ing donya. Lire, kapercayane wong Jawa ing babagan urip lang panguripan ora bisa uwal saka perangan jagad cilik (mikrokosmos) lan
sijine kapercayan kang dikarepake yaiku wong Jawa, mligine kang urip ing tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.
Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo
Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana kang asipat wadag, pisik, bisa didulu mata lan donya kang asipat datan kasat mata, alus, ora bisa didulu mata wantah. Ananging ing donyane wong Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
dianggep minangka cultural universal kang disengkuyung dening sawetara laku budaya utawa cultural activities, kayata labuhan, crita rakyat utawa crita Panembahan Senopati, kegiyatan sosial lan kegiatan lelandhesan keyakinan agama lan maneka laku utawa ritual tradhisi liyane. Babagan iku nuduhake lan aweh tuntunan yen yektine kepriye wong Jawa mindeng mitologi Kangjeng Ratu Kidul ora bisa dipisahake saka laku ritual kang ndhasari utawa dadi panjurunge. Laku-laku kang lelandhesan keyakinan ajaran agama kang gegayutan kalawan Kangjeng Ratu Kidul, mujudake gegambaran alam pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong Jawa ora bisa dijlentrehake, kaprah sinebut suwung awang-awung, ndadekake anane laku-laku kang lelandhesan keyakinan agama kang ancase ngurmati panguwasa alam supranatural, kayadene Kangjeng Ratu Kidul. Ana candhake.
Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisine
Mitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra kidul ana panguwasa kang asipat supranatural, datan kasat mata.
Kapercayan iku bisa didulu saka laku-laku kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.
Karana iku, raja kudu pinunjul. Lan tumrap wong Jawa, raja iku dianggep dadi siji-sijine
raja utawa ratu iku dianggep duwe panguwasa kang tanpa wates lan panguwasane iku ora bisa diatur kanthi cara-cara kang kaprah ing ngalam donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda kang tuwuh saka alam kanthi srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.
asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan
kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo ngupadi rasa tentrem, jumbuh lan salarase kabeh isining ngalam lan imbange donya saisine.
'keris setan kober wulung' meniko sejatipun namung setunggal menopo wonten turunan malih inggih kiageng.....?? 2009-04-19T09:33:48+07:00 Multi Quote Quote#9 Loading... ingsunpiyambak
ee aryopenangsang asal wesine seko meteor
warnane seperti tebu wulung [ungu] onone saiki neng desa surakarta
Nyuwun Sewu... Ki.. sedoyo nipun, menawi badhe babar ngelmu bab "Rajah Kolocokro" sampun sepalih-sepalih lho nggih..., kwatir ipun, mangke wonten ingkang salah pangerten ipun, malah saget dados olo. Monggo digayeng aken Ki..
Nuwun 2009-04-19T16:33:46+07:00 Multi Quote Quote#14 Loading... jangkru75 Loading...Kaskus Addict – Join: 27-05-2005, Post: 3,177 20-04-2009 01:01 20-04-2009 01:01 versi lain kalacakra
2009-04-20T01:01:20+07:00 Multi Quote Quote#15 Loading... ingsunpiyambak
siwi, sinawung rêsmining kidung, sinuba sinukarta, mrih krêtarta pakartining ilmu luhung, kang tumrap ing
nora nglêgewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angêndukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging."
14. "Sajatine kang mangkono, wus kakênan nugrahaning Hyang Widdhi, bali alaming ngasuwung, tan karêm karamean, ingkang
kang padha jumênêng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantês ugi, tinêlad labêtanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman
"Nanging enak ngupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata, tani tanapi agrami, mangkono mungguh mami, padune wong dhahat cubluk, durung wruh
"Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggêring kaji,
bersembahyang (belajar agama) lantas aku tinggal.
13. "Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas
Ashar, Maghrib dan Isya’ : Damar Shashangka)
3. "Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinêrung, lagi iki bangsa kas ngêtokên anggit, mintokên kawignyanipun,
10. "Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok lumuntur lantaraning reh utami, sing sapa têmên tinêmu, nugraha
Jagad Agung ginulung lan Jagad Cilik, den kandêl kumandêl kulup, mring kêlaping alam kono."
"Sabarang tindak-tanduk, tumindake lan sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sasami, sumimpanga ing laku dur, hardaning Budi kang
28. "Dadya wruh iya dudu, yeku minangka pandoming kalbu, ingkang buka ing kijabullah agaib, sêsêngkêran kang sinêrung, dumunung têlênging
31. "Ing batin tan kaliru, kêdhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok cêlaking Hyang Widdhi, widadaning budi sadu, pandak panduking liru nggon."
6. "Sirnakna sêmanging kalbu, den waspada ing pangeksi, yeku dalaning kasidan, sinuda saka sathithik, pamothahing napsu hawa,
"Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayêkti karêndhêt ing ri, apêse kasandhung padhas, babak bundhas anêmahi."
"Lumrah bae yen kadyeku, atêtamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodhag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik."
luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sêpi."
"Kawruhe mung ana wuwus, wuwuse gumaib gaib, kasliring thithik tan kêna, mancêrêng alise gathik, apa pandhita antiga, kang mangkono iku kaki."
ilapating wahyu, yen yuwana ing salami, marga wimbuh ing nugraha, saking Hêb Kang Maha Suci, cinancang pucuking cipta, nora ucul-ucul
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornlivehd.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Przeworsk&oldid=1090456"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
sebuah Komentar Ntes wae tak waca blog-e kancaku, mung siji komentarku: hebat. Saiki dhekne wis dadi trainer motivasi. Ana sing ngganjel ing
gedhe wis kaleksanan. Nanging aku….???
Nganti dhetik iki aku mung ngrasa yen uripku mung mili kaya banyu kali. Aku mung njagakke kabegjan-kabegjan. Ora tau aku duwe karep sing gedhe banget marang sawijining perkara sing ndadekke aku mati-matian mujudake. Yen tak pikir,
pengin dadi ahli teknik. Yo mung kuwi pernyataan cita-cita sing tau tak deklarasikke.
Aku mung nglakoni urip kaya iline banyu, mung kabegjan sing diparingke dening Allah swt sing ndadekke aku isih betah urip. Ya, dongaku mben dina mung njaluk kabegjan, kabegjan ing sakabehing babagan sing tak karepke. Sederhana ta? Dene karepku apa? Ya akeh, tur nganggo banget. Tur aku wonge opportunis, sing nggawe uripku luwih kepenak, luwih entheng asal ora nerak angger-anggere Allah swt mesthi tak lakoni. Contone aku luwih seneng numpak taxi tinimbang numpak bis sing kebak wong ngrokok, lho.. numpak taxi mesthi
uga ora seneng kerja sing ngandhalke fisik, merga awakku ringkih, mula aku golek kabegjan, aku golek gaweyan sing entheng-entheng
Valkiry	Posted by j4w4 under IT Jawa, Tip Tinggalkan sebuah Komentar Angel sebutane, nanging akeh gunane. Ora
sing isine clipper tools. Isine salah sijine ya program sing arane valkiry.
Program iki dienggo recovery file .exe sing dicompile nganggo clipper. Kanthi langkah-langkah sing gampang, source program bakal isa dideleng
ana lara sing durung bisa ditambani, ana mlarat sing durung bisa disugihke, ana bodho sing durung bisa
Artikel utawa sabagiyan artikel kiyé ana gandhengané karo prastawa anyar.
Halaman kiyé durung utawa nembé diterjemahna sebagiyan sekang
kalimah b�laka: �������� ���� ���� ������ ������
sopo-sopo ngucap ing kalimah loro sarto ng�rti b�loko ora w�ruh y�n syahadat iku
t�g�s� ny�ks�ni opo b�n�r wong kang ny�ks�ni ing p�rkoro iku cukup c�latu sarto
obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
diameter 20 centinan. Rong ndina iki anakku rewel kon nukokke maneh, tak kandhani yen wis duwe, isih ngeyel wae jarene emoh sing gedhe. Njalukke sing cilik.
Saka rong bakul, menehi rega sing beda, sijine rolas setengah, sijine rong puluh. Weleh, jebule wong dodolan kuwi sak senenge dhewe yen golek bathi. Rega sakmono kuwi paling kulakane 10 ewu. Piye maneh, golek bathi ora ana aturane, sing penting sing tuku gelem, mbok menawa aturane mung siji, atine dhewe-dhewe…
Satu Tanggapan to “Kura-kura brasil”
wuri handayani, Ing madya mangun karsa, Ing ngarsa sung
Kawastanan Jaman “Kala Sinela”. Tegesipun jaman kaselan, awit ing Tanah Jawi, inggih punika Ratu Sabrang ing Nuswa
Srenggi utawi saking Ngatas Angin. Wekasan dadosaken susahing
arep ditraktir ... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
dhuwit...aneh aneh wae.... lha jenenge we wong mbh
ING PAMRIH RAME ING GAWE, GUYUP
Mudik.. Sepiii Mon Oct 06, 2008 11:39 am wah mas pri kulo mung mbeto teh ro gulo batu jew , mas haryo dereng wangsul mas, epha nggeh dereng taseh dereng mari kangen sajakke , kandarPresidiu
kulo nuwun poro sederek , kulo tumut gabung kajenge mboten sepi , kulo pun dugi jakarta maleh niki , monggo mas giadi do pripun kabare bapak ibu ten kampung sae to?wonten fotone mboten mas sawalan wingi suwun_________________
Mudik.. Sepiii Fri Oct 10, 2008 1:13 pm kulo dereng balik bogor....mas bayou kalih kang haryo nggih tasih wonten dalem'e piyambak2...mangkih menawi sampun ngempal malih
Mudik.. Sepiii Mon Oct 13, 2008 11:39 am Sak derenge kulo nyuwun pangapunten nggih mas J7Top......Topike kulo pindah wonten Teras - Nongkrong, mbok menawi njenengan kesupen
ora ngrokok rasane piye?! Fri May 30, 2008 6:48 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Ayyyooooo podo udut........Sing marai nek g udut kuwi, wis cen g apik.....tuk endi nek udute nganggo rokok klobot....jan marem...iso sak jam udute...Gek udute mbengi ro ngrungoke wayang, wis jan
LALI ANAK LALI BOJO) wis ra bener kan. sing penting ijek kelingan karo sing nggawe urip. siwidDonaturJoin date : 04.04.08Subyek: Re: nek sedino ora ngrokok rasane piye?!
b]lha koe ra ngrokok kok mas.... mbiyen arep ngrokok wedi mbek bapak'kegebablasan nganti saiki lha sak keluargamu ki malah do ra rokokan kabeh
siwid wrote:bayo wrote:mbok sepuluh taun ra ngrokok ra bakal kaliren .. nduwe konco siji piye carane??? aku asline yo pengenmandeg udut jew japraxPresidiumJoin date : 11.04.08Subyek: Re: nek sedino ora ngrokok rasane piye?!
girlCamatJoin date : 18.03.08Subyek: Re: nek sedino ora ngrokok rasane piye?! Fri Jun 13, 2008 12:49 pm sug3st wrote:siwid wrote:bayo wrote:mbok sepuluh taun ra ngrokok ra bakal kaliren .. nduwe konco siji piye carane???
hormate marang wong tuwane, dadi segala seng dititahke yo dilakoni.gityuuu mbak Uchie..._________________NRIMO ING PANDOEM
piye?! Sat Jun 14, 2008 3:57 pm Mutu lan orane lak tergantung awke dewe........udut/rokok kuwi lak yo akeh tegese lan sing nyiptake wae ndisik wong2 tuo ndisik.....Nek rokok makhruh kuwi yo ono sing aliran agomo islam ngomong koyo ngono....nanging aliran ning islam kuwi akeh lan sing becik kuwi sing endi....iki kudu di oikir kanthi wening.....akehe aliran islam....aakeh sing g
kapak2 sabar.............cerdas, pinter........hehhehehehheheh.....koyo aku iki nek ngene....jan ngalem dewe.... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: nek sedino ora ngrokok rasane piye?! Sat
paraga Kethoprak Siswa sawise pentas kanthi lakon 'Sumilaking Pedhut Purabaya", apa iki pratandha bakal mekaring budaya......
katrangan ngenani bab-bab tartamtu kejaba saka maca lan nyemak, uga bisa ditindakake kanthi wawanrembug (wawancara). Wawanrembug nduweni perangan-perangan kang kudu kacakup, umpamane salah sijine perangan kasebut ora ana, wawanrembug bakal ora kalakon. Sakwise mangerteni katrangan kang ana ndhuwur, ndak kira kowe kabeh wis mangerteni kepriye carane nindakake wawanrembug. Mula saka kuwi, jejibahan iki tindakna : 1. Nggawea tema (underane perkara) sing lagi mungkar-mungkare (aktual), kang bakal kanggo patokan kowe kabeh nindakake wawanrembug karo narasumber sing wis katentokake! 2. Nggawea daftar pitakonan sing bakal kok takokake marang narasumber! 3. Tindakna wawanrembug kanthi tata krama kang becik! 4. Nulisa laporan hasile wawanrembug kanthi urut-urutan kaya kang kasebut ing ngisor iki : a. Bab I : Pendahuluan (Purwaka). Katrangan ringkes babagan tujuane apa nindakake wawanrembug. b. Bab II : Paparan Data (Jlentrehaning Wawanrembug) Katrangan ringkes ngenani riwayat uripe narasumber, trus dikanteni daftar pitakonan lan wangsulan saka narasumber. c. Bab III : Panutup Katrangan ringkes minangka dudutane (kesimpulane) wawanrembug kang wis katindakake. d. Lampiran : Dokumentasi lan Surat Katrangan. Tuladhane “LAPORAN ASILING WAWANREMBUG”, bisa kaundhuh : Contoh Penulisan Karya Tulis Kelas VII
Dalem namung saget ndungo damel sampeyan lan dulur2 sedoyo mugi2 saget Sukses
PAK TANI,KALO PERSIBO MENANG,IKU HARGA MATI.
[Reply]	Dr_kunam March 13, 2009 at 11:27 pm
tenan ora iki yo....???_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
manthuk, yen wus mulih salinen, bangke sakarepmu
@GuyonanSuroboyo: Dadi arek wedok jual mahal gak popo tp sitik ae, jok kebacut, ilingo populasi wong lanang
iso-isone mbok nggo jaminan? Iku raimu sing
Sri Paduka Maha Raja Dewo Budo, inggih punika Songhyang
Gurunata (Girinatc) ingkong owit yaso dedamel warna-warni, ingkong kathahkathah
mboten kacario saken, namun kopethik nalika yaso dhuwung wonten Ing Kayangan
Kaendran dhapur Lar Ngotap, Posopati, scha dhapur Cundrik; ginambar ing angka
1, 2, 3; Ingkong dame/ noma Empu Romadi, kola tahun Jawi 142.
negoro sing sing homofobik. Dadi ya, analisis
June 25, 2009 at 12:33 AM
Kanjeng ParomosukoSuwe ora jamu. Bolak balik saya buka blog panjenengan waktu
wong girisubo sing ono jogja ono ora iki Tue Jan 20, 2009 7:55 pm sedulur girisubo sing golek rejeki ono kota jogja ayo do kumpul2 neng kene gek gae paguyuban surip
Penafian hdsex-yourhomemadetube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdsex-yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Itik Banyuwangi : Jual Burung Berkicau Kualitas Magis
isine complain sawijingan pawongan marang pelayanan restoran. Dicritakke yen dhekne wis mbayar uang muka atusan ewu sakdurunge mangan kanthi
wis dadi hake wong kuwi complain marang janji kang ora ditepati, iki sikap sing becik, nanging nilik isine complain aku kok rada kepiye ngono…lha wong menehi uang muka ae isa kok, ora oleh diskon wae kok ndadak nulis ing koran. He he he, jelas ing kene aku meri, merga aku mangan ra tau nganggo uang muka. Esuk mau aku mangan mung entek pitung ewunan ing warunge bu Yayah, menu komplit kaya biasane, rica-rica
cocok, tur maneh efeke padha karo yen aku mangan ing restoran, padha WAREGE….
He he he, aku ndhesa banget, wong mangan ing restoran kuwi kan ora mung golek wareg. Nanging nek wis niat mangan ing restoran, nek ora oleh diskon ya ditrimak-trimakke, utawa yen arep komplain, ora usah wong liya ngerti, saru, isih ana wong sing mangane mung entek pitung ewu,
sebuah Komentar Lindhu, kaya kang dijanjekke Gusti Allah swt., esuk iki 5.53 kedadeyan ing Yogja, krasa ing omahku. Mangka omahku ana pantura. Sak umur-umur lagi iki aku ngrasakke lindhu, banyu akuarium kaya digojagi, kunci ing lawang obah-obah, aku kaya numpak prau.
Ing TV, puluhan wong padha tinggal donya, ana simbah-simbah lan bocah-bocah.
iki. Nanging mesthine kantor pajek kuwi yo mikir sithik. Jan-jane sing butuh pajek kuwi sapa? Rakyat apa pemerintah?
Conto cilik, wektu aku arep mbayar pajek kendaraan bermotor ing samsat aku dadi kapok, muli kuwi sakiki mesthi tak titipke wong liya. Coba dibayangke, wong arep setor dhuit kok dikon untel-untelan ing ngarep petugas, ngadek suwine ra mekakat. Wong mung arep setor dhuit wae dingel-ngel, aku isih mangkel nganti sakiki.
Terus soal NPWP, wektu aku takon-takon kancaku apa perlu aku nduwe NPWP, kabeh kandha ora perlu, nambahi gaweyan, ngisine angel, tambah repot wis pokoke kantor pajek golek enake dhewe.
Apa ra isa, pegawe pajek mbukak payment point pajek sing nggampangke rakyat setor dhuit? Apa ra wani petugas pajek ngeterke tagihan PBB ing omah-omah, ora mung dititipke kelurahan? Jan-jane sing butuh dhit sapa sih?
Aku isih ndeleng, kantor pajek ora gelem rekasa ning karepe kabeh rakyat kanti rekasa kudu mbayar pajek. Kudune wong-wong ing kantor pajek mulai mikir pelayanan, yen pengin asile akeh, pelayanane diapiki, jemput bola lan ora digawe angel. Yen perlu pegawe pajek kudu nagih ing omah-omah, lha wis piye, wong ndhekne dibayar mosok mung kon thenguk-thenguk ing kantor nunggu setoran?
Nyuwun ngapunten para petugas pajek, aku warga negara sing gelem mbayar pajek, gajiku wis dipotong pabrik nggo mbayar pajek, montorku ya mbayar pajek, mobilke yo mbayar pajek, omahku yo mbayar pajek, yen blanja ing supermarket ya kena pajek, mbayar listrik kena pajek (PPJU), njajan ya kena pajek, kurang apa maneh?
arep setor dhuit kok dikon untel-untelan ing ngarep petugas, ngadek suwine ra mekakat. Wong mung arep setor dhuit wae dingel-ngel, aku isih mangkel nganti sakiki.”
->Mas, samsat kuwi mlebune pajek daerah, kang dikelola polisi. Nyuwun tulung dibeda’ke karo kantor pajek. Njenengan protes wae karo polisi.
“Terus soal NPWP, wektu aku takon-takon kancaku apa perlu aku nduwe NPWP, kabeh kandha ora perlu, nambahi gaweyan, ngisine angel, tambah repot wis pokoke kantor pajek golek enake dhewe.”
->wadhuh….lha iki lak isih sebatas praduga to…kudu dibuktikke…coba njenengan dewe sing mbukte’ake….
“Apa ra isa, pegawe pajek mbukak payment point pajek sing nggampangke rakyat setor dhuit?”
->Mas, dak aturi pirsa..mbayar pajak kuwi lewat bank.ora lewat kantor pajek.ning kantor pajek mung kanggo laporan menawa panjenengan wis bayar pajek.
“Yen perlu pegawe pajek kudu nagih ing omah-omah”
->ki tak aturke maneh,pegawe pajek ki gunggung kepruk ana 62.000. lha saiki cacahe omah sak indonesia pira? apa ya cukup?
“Dadi yen aku nggremeng soal pelayanane kantor pajek ya aja nesu….”
->lah apa panjenengan wis nate ngrasakake pelayanan neng kantor pajek tenanan? gek2 malah durung nate?coba wae mas neng kantor pelayanan pajek neng kuthane njenengan..
Nuwun sewu sakdurunge.aku mung pesen soal bayar pajek…aja digebyah uyah…pajek iku
PBB) lan Pajek Daerah(saliyane kuwi mau).
Balas	j4w4 Says:	September 12, 2008 at 7:21 am Matur nuwun penjelasane. Pancen aku rada nggebyah uyah, nanging coba digalih, apa rakyat sing mbayar pajek kuwi pedhuli, pajek kuwi kuwi nggo dhaerah, nggo pusat apa nggo pulisi.
Soal NPWP aku tetap percaya karo bagian keuangan ing pabrikku.
Gunggunge pegawe pajek pancen terbatas nanging ora kena nutup inovasi nggampangke mbayar pajek kanggo
kenapa, kenapa…Njalukku ayo digawe gampang yen ana rakyat arep mbayar pajek.
Aku wis nate ning kantor pelayanan pajak, ngurus balik nama PBB, wektu kuwi ana kancaku sing dadi pagawe pajek ing kono, mbuh merga kuwi pelayanane dadi lancar apa pancen biasane ngono aku ra reti.
Sepisan maneh, rakyat ora pedhuli pajek kuwi nggo pusat kek, nggo dhaerah kek, nggo desa kek, nek jenenge
Balas	tomas Says:	Desember 15, 2008 at 4:56 am bagaimana bentuk surat paksa?
Balas	jaya Says:	Desember 8, 2009 at 12:00 am dasar wong keset2..manja..sok ningrat…kon antri we ra gelem. mbukako kantor dhewe kono. ..ojo mung sambat thok.
Balas	j4w4 Says:	Desember 16, 2009 at 3:24 am weleh-weleh, sing tak protes iki dudu antrine, coba dipikir, nek pemerintah pengin duwit pajek mlebu luwih akeh mestine nggawe cara ben masyarakat gampang olehe
pajek, lha wong ningrat kok isih mbayar pajek… sing gelem mbayar pajek kuwi rakyat elek
Nek sampeyan ra gelem disambati yo wis, berarti nganggep pelayanane kantor-kantor kuwi wis top markotop, sampeyan luwih seneng para rakyat mlarat elek tuwek pada bisu ra kakean protes.
Mbukak kantor dhewe? Iki jawabane wong sing cupet, jawabane wong ra duwe solusi, tur akeh tunggale…
lha wong tono karo mas phoer durung wenehi kabar e
lepat kulo ingkang katah den mas Ngip, kulo dinten sabtu mboten sios wangsul dateng malowopati (bojonegoro .red), amargi
Dharmo ajeng ngawontenaken perang mungsuh kerajaan Sriwijaya (plembang .red) ten tanah Ken Arok (malang .red lagi)…
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat Bahasa Inggris :
kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
pm akeh basa tembung lan klimah basa jawa sing ora isa digolekke basa indonesiane. ayo dikumpulke mrene...contone :simbah mati kunduran
Apr 12, 2012 6:51 am ana meneh..."wonge pancen cilik ning nek mangan sak taii
lha judule we sing "ora isa" kok nduk...conto liyane" bocah kwi jan tobat nakale, nek dikandani sak kecap pada sak kecap. diapakna wae tetep breguguk ngutha waton.basa endonesane apa ayo? wiwidHanSipLo
kuwi boso jowo sing di nggo ki wis baku durung?..yen baku kudune ono neng gon kamus boso jowo.. AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: basa jawa sing ora bisa diendonesake. Sun Apr 15, 2012 6:15 pm ana meneh ...bocah kok le pethakilan, ora gelem leren. nakal temen anake sapa kuwi...ayo basa
am caba iki:bocah ra wurus, njaluk ditukokke motor wae ndadak nganggo nggorok
Asmaraningtyas wrote:ana meneh ...bocah kok le pethakilan, ora gelem leren. nakal temen anake sapa kuwi...ayo basa endhonesane
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 21.21, tanggal 23 April 2015.
pol, sampek sikile Romlah gak isok mancik munggah bis.
Romlah ngrogoh selerekan nang mburine rok cik rodhok longgar. Bareng wis didhukno selerekane, sik pancet nguapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis. Romlah nyobak pisan ngkas
dilewati orong yang dituju.ini do'anya : “Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si……. (
kui nggolekne nandi yooo.....Golek ono neng atimu dewe kang...Mergone sing isoh yo mung njenengan deweseko ati trus diwedarake mring tindak tanduk kang trep.
ngecheck getih ing laboratorium, wong-wong biasane ngarani check laborat. Ana sing aneh esuk iki. Sakwise njaluk surat pengantar saka dokter aku menyang laborarium langganan pabrik. Aku wis pasa rolas jam.
Ing laborat getihku disedhot saka tangan tengen, rasane perih banget wektu dicoblos dom penyedhot. Sakwise kuwi aku dikon sarapan lan dikon teka rong jam maneh.
Sakwise sarapan, plester ing tangan tengen tak copot, tak deleng ing sak
wonten dalemipun kulo, ingkang betah monggo kerso mampir maleh mboten nopo-nopo
punika, punapi sane prasida atur titiang dening tiang prasida dados anggota legislatif inggih punika pembenahan Pura Kahyangan Tiga lan Bale Banjar sane wenten ring desa adat Punggul puniki.
Wantek : “Sapunapi semeton sareng sami? Dening wenten
nanging isine puyung, inggih wantah asapunika pinunas titiang.”
They Rai : “Sinampura titiang nyelag
wenten iriki titiang nenten ja pacang ngumbar janji kemanten. Dening napi sane dados janji
Semeton sami : “Inggih siap!’
(Gelisang cerita, pemilu sampun kalaksanayang. Drs I Nyoman Sader M.Si. terpilih lan dados anggota legislatif ring kabupaten Badung. Nanging janji ipunne wantah janji kemanten, sawatara sampun 2 tiban nenten wenten realisasi ring desa adat Punggul. Semeton irika sampun pepes ngajuang
Panembahan Gusti Kusuma Negara I................................... 1855 -1889
Panembahan Gusti Kusuma Negara II................................. 1889 - 1905
Panembahan Gusti Kusuma Negara III................................ 1905 - 1913
Panembahan Gusti Muhammad Jun Abdul Kadir........................... 1913 - 1934
Panembahan Gusti Kusuma Negara IV.................................. 1934 - 1944
Panembahan Gusti Kusuma Negara V................................... 1944 - 1950
Jl. P. Diponegoro No. 22 Purwodadi
topcon gts 102nharga total station topcon gts 235nharga total station topcon gts 255nharga ts topcon 235nharga ts topcon gts 102ntoko total stationNext Post Previous Post	Artikel
utawa sawijining upacara kang dilakoni ing sasi ke-7 nalika ana salah sijining wanita ngandet.Kanti pangarep arep supaya si jabang bayi kang ono gua garbane ibu lan ibu kang ngandet tansah pinaringan keslametan.Tata upacara kang ditindaake nalika ngandet, yaiku siraman, nglebokna endhog ayam kampung menyang njero kain calon ibu sing dilakoake bojone,
sims2 pungpondlampang 00:170/374pungpondlampang0/37419-08-2016 00:17:58(•_• )
cundhuk karo panganggone basa, mligine basa lan sastra Jawa ing jagading pasinaon apadene ing pasrawungan. Bisane wasis utawa prigel sarta nresnani mring budaya sranane kudu ngulinakake utawa mbiasakake nganggo/ngecakake kanthi ajeg ing wanci, papan lan kaperluan, sarta sinurung rasa setya (komitmen) lan rumangsa andarbeni marang basa, sastra lan budaya mau. Basa minangka salah sawijining dhasar kapinteran (intelektual) tumraping manungsa, sabab kanthi basa njalari manungsa bisa sesambungan (komunikasi), sinau, olah pikir lan makarya sarta bisa ngrembakakake budaya (berbudaya). Ora ana bangsa bisa urip tanpa basa, mula anane basa iku wigati banget. Kaprigelan lan kawasisan basa (nyemak, micara, maca lan nulis) minangka tujuan pasinaon lan pamulangan, bisa kanggo tenger utawa tandha tataran kawasisane (tingkat intelektual) manungsa. Piwulangan basa lan sastra Jawa diangkah kanggo ningkatake kaprigelan para siswa ing sajroning wawan rembug lan nglairake gagasan migunakake basa Jawa kanthi bener lan pener, sacara lesan apadene tulis. Kejaba iku uga minangka apresiasi tumrap asiling karya kasusastran masyarakat Jawa sing pancen akeh kinandhut wewarah budi pakerti luhur. Kanthi pasinaon lan pamulangan basa lan sastra munggahe marang budaya Jawa, ing pangajab bisa ngasilake manungsa kang wasis lan prigel saengga bisa ngadhepi kahanan jaman kang
tetep urip, langgeng lan ngrembaka nut jaman kelakone. Wong Jawa tetep setya lan rumangsa andarbeni mring basa, sastra lan budayane, saengga ora bakal lali mring jati dhirine.
poro sederek “wong lawas” kok mboten
Ngapuntene nggeh mboten saget mantok,cm saget ndongakno mugi gatringe sukses.jane yo pengen,ben tmbah raket sedulurane rek.
weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing satemah nora
ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang,
temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing
PUPUH IIK I N A N T H IPadha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer
ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.
Yen wus tinitah wong agung, ywa sira
Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun
angalunyat sarta edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.
PUPUH IIIG A M B U HSekar gambuh ping
adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.
wewadi, bungah akeh wong kang ngunggung, wekasane kajalomprong.
durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.
PUPUH IVP A N G K U R
meneng myang nendra, duga-duga aja kari.
Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki srei lan dora, iren meren pisastene pan kumingsun,sasolahe tan prasaja, jail mutakil basiwit.
Alaning liyan den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.
dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.
bebatur, tuwin sanak prasanakan, sok senenga dan ramuhi.
PUPUH VMASKUMAMBANGNadyan silih bapa biyung kaki nini, sadulur myang sanak, kalamun muruk tan becik, nora pantes yen den nuta.
Apan koyo mangkono watekanneki, sanadyan wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga.
Iba warah wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru
Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip,
wong cilik, pan padha ngawula, pan kabeh namani abdi, yen dosa kukume padha.
PUPUH VIDUDUK WULUHWong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon.
nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya sabarang, karyanira lestari.
Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe pribadi, puniki lilira, yokang telung prakara, poma ywa nggunggung sireki,
PUPUH VIIP U C U N GDipun sami marsudi ing budinipun, weweka den awas, aja dumeh bisa angling, den apantes masa kalane micara.
Iku padha den teguhana den kukuh, lawan aja sira, angalap randhaning abdi, miwah sanak kanca satunggal sapangan
.Gawe salah graita kang padha ngrungu, sanadyan lilaa, iya kang anduwe rabi, sanakira ilang pitayaning mana.
Nora etung wasiyate kaki buyut, tan nganggo den eman, barang wesi tumbak
nyered banjur dhidis, suwe-suwe matane rem-erem ayam.
Lamun ana rewange wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.
Ana maning wewaler aja sok wuru, nora nganggo masa,
tanpa dapur, yen becik bakalnya, den anggowa manfaati, aja kaya Pucung kalawan kaluwak.
PUPUH VIIIP U C U N GKamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.
Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang
Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala
saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.
Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing beji, awening tingale aja sumunar.
Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra.
Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.
PUPUH IXM I J I LPomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.
ing batine datan nedya eling, kamuktene iki, ngendi sangkanipun.
PUPUH XASMARANDANAPadha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.
wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.
Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.
PUPUH XIS I N O MAmbeke kang wus utama,
Hyang sukma pan sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil, nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki, tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga tuwin kencana.
Punika laku utama, tumindak sarto kekaler,
kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan
waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.
kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni, dipun emut punika
jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki, tan rinilan ujung astana ing Betah.
Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih, mring satedhak turunira linarangan.
Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani, ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun, apan iku linarangan, anak putu wuri-wuri, poma aja wani anrajang prasapa.
rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu,
wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
Nulis blog lagi ah.. :) | tembok kuning
ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel, kepuyuh-puyuh, malah sok nganti kepentut-pentut. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan, Lasirin ora nate keri, mesthi melu munggah panggung. Ndhagel. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusan-wungkusan wujud apa wae. Rokok, jajanan, malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran.
Minangka ijole, Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau.
Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono, janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone, sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane, tetembangane, lan solah tingkahe Lasirin ing panggung.
Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Kesel ragane, kesel pikirane, lan uga kesel jiwane. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae!
anggone dhapuk dhagelan. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Bisa nglancarake dalan pangane kanca-kancane.. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging
Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti, kajaba amung Gusti Kang Maha Suci.***
Sambate Rista keprungu meneh. Drajat banjur ndonga, lambene ndremimil ngucapake donga. Apa meneh nalika dhe­weke kelingan wektu bojone kandha me­nawa bayi sing dikandhut kembar. Wektu kuwi, Rista banjur digendhong karo di ning-nang-gung.
“Adhuh mas, piye iki ?!”
Jebule, saben Rista sambat, pikire Dra­jat ibarate kaya pita kaset sing otoma­tis mereviuw kadadeyan sing wis kelakon. Saiki kupinge Drajat kaya-kaya rungon-rungonen nalika Rista kandha menawa miturut pemeriksaan doktere yen dhewe­ke ora bakal isa nglairake cara normal. Bab iki amarga pinggule Rista cilik. Artine Rista kudu operasi.
“Gustiii..Gustiii..!”
Pikirane Drajat nggrambyang meneh, kelingan wektu dheweke lagi padu karo Rista. Wektu kuwi Rista ngakon Drajat ngedol Bonsai kesayangane. Tujuane, dhuwite bisa kanggo wragat operasi Caesar. Drajat ora sarujuk menawa bonsaine didol. Ora setujune Drajat, amarga bonsai mau wis bola-bali menang ing sayembara-sayembara bonsai. Kabare, bonsai mau uga wis tau dinyang karo salah sawijining kolektor ing kutha. Jane mono bonsaine Drajat okeh cacahe, nanging wektu pas iki kari loro sing rencanane amung kanggo duwen-duwen dhisik. Biyasane, bonsaine Drajat apik-apik, amarga Drajat anggone ngopeni temenan. Kanggone Drajat, bonsai wis kaya jantunge dhewe. Ya saka bonsai kuwi mau Drajat bisa ngragadi uripe.
Ning, persoalane saiki pasedhiyan bonsane Drajat sing ana ngomah amung kari loro, kuwi wae bonsai ora kanggo didol ana ing wektu cedhak. Amarga Drajat duwe feeling menawa rega bonsai mau isih bisa terus mundhak regane lantaran asringe bonsai mau entuk juara ana ing saben lomba bonsai. Durung meneh menawa dheweke kelingan jamane ndadekake bonsai mau. Nggawe bonsai sing apik mbutuhake ketlatenan, kesabaran, kaya kreasi sing elok lan improvisasi. Merga kuwi mau Drajat ora gelem ngedol bonsaine.
“Usahake lair normal wae!” ujare Dra­jat wektu kuwi.
Kahanane Rista ing kamar priksa me­melas, awake wis kaya ora duwe tenaga meneh. Mungkin amarga bola-bali wis kanggo ngeden, nanging jabang bayi tetep durung gelem metu. Awake ndre­dheg lan kebak kringet, lambene sing cilik-tipis bola-bali ndremimil ndonga kaya maca mantra wae. Rista ngarep-arep banget supaya bojone gelem ngedol bonsaine.
Rista balik ngeden lan ngeden maneh. Tenagane kekuras, Rista ora perduli tenagane entek. Nanging tetep ora ana asile, Rista banjur pasrah ngenteni tumu­runing mujijat. Mujijat sing dienteni uga ora mudhun-mudhun lan bab iki sing nye­­babkake jiwane drop lan sawangane mri­pat kaya suwung.
Mbuh merga apa, ujug-ujug mripate ora gelem kedhep, jelalatan ndelengi sakabehe isi kamar. Sepisan ana ing pojok kiwa ana alat bantu oksigen, banjur mu­beng searah jarume jam, ana cedhake la­wang ana tempat sampah cilik. Terus ana ing pojok tengen ana alat bantu nglairake. Pungkasane ana ing tengene patidhur pasien ana meja pasien.
Jane, katone Rista durung arep ngu­wisi padelengane mau, nanging merga keganggu ana dokter sing katone lagi kesusu mlebu ana kamare Rista amarga arep nemoni dokter Bowo sing lagi nangani Rista. Mulane Rista banjur ngu­wisi padeleng lan genti nggatekake dokter sing lagi teka mau. Padeleng mripate Rista marang dokter Irvan, mengkono jenenge dokter mau, kaya lagi kaweruhan setan wae, mantheng lan ora kedhep babar blas. Saiki mripate Rista temuju ma­rang
“Ampuni kula Gusti, ampunilah kula Gusti!” jerite Rista melengking-lengking.
Krungu panjerite Rista mau, pikire Drajat nggrambyang, kelingan jaman padu karo ibune. Wektu kuwi ibune ora kandha dhisik marang Drajat, menawa bonsai ke­sayangane Drajat diwenehake marang dokter sing nambani penyakit kan­­kere ibune. Nesune Drajat temenan­an, malah nganti sawetara wektu Drajat ora aruh-aruh karo ibune. Malah wektu kuwi ibune banjur mulih menyang ndesa­ne amarga ora tahan dinesoni anake dhewe. Nganti wektu ibune tinimbalan dening Gusti Allah, Drajat ora kober njaluk ngapura. Drajat sadhar ora pengin mba­leni ke­sa­lah­ane biyen. Ora suwe Drajat banjur nga­­deg mlayu mulih arep ngedol bonsai­ne. Lan dhuwite arep kanggo pra­beya ope­rasi bojone.
Ora suwe Drajat olehe lunga. Saiki wis teka maneh ing rumah sakit. Sak durunge Drajat mbalik ana ing kamare Rista, dhe­we­ke tumuju ana ing kantor administrasi dhisik, arep nyerahake dhuwit kanggo operasi.
“Lho, Pak Drajat ana kene ta?” Kula nggoleki sampeyan. Wonten bab wigati sing ajeng kula kandhakake.”
“Kleresan Dok, kula inggih badhe ke­panggih panjenengan. Wonten bab wigati ingkang badhe kula aturaken.”
“Bab bojo sampeyan, ta?”
“Mekaten Dokter, kula kepengin bojo kula dioperasi kemawon. Kula mboten tegel kaliyan kawontenanipun bojo kula.”
“Oalah Pak, saiki anak sampeyan wis lair slamet, kembar lanang.”
“Gusti. Anakku… anakku wis lair, Dok­ter?!”
“Bener, pak!” dokter Bowo nyalami Drajat.
“Matur nuwun, Dokter, matur nuwun, Dokter!”
“Pak Drajat, kudhu matur nuwun karo bojo sampeyan. Amarga dheweke dhewe sing bisa marakake anak sampeyan lair slamet.”
“O, inggih Dok, pripun kahananipun bojo kula, Dokter?”
“Mangga Pak,” Dokter Bowo ngomong karo ngajak Pak Drajat nuju kamar kerja­ne. Drajat diajak mlebu ana kantor pri­badine dokter Bowo mau. Ana ing njero kantor, dokter Bowo nglanjutake omong­ane.
“Wektu iku kabeh dokter mbantu su­paya bojo sampeyan bisa nglairake nor­mal. Sak tenane jabang bayi angel metu­ne amarga bangkekane bojo sampeyan cilik, ditambah bayine kembar sisan. Mula kabeh dokter mutusake kudu operasi Caesar. Merga wis diputusake mengkono aku banjur nggoleki sampeyan, ajeng njaluk persetujuanipun.”
“Mboten napa-napa, dok. Pinten ma­won beayanipun, badhe kula tanggung.”
“Sekedhap Pak Drajat…” dokter Bowo gojag-gajeg arep nerusake omonge.
“Wektu kabeh dokter arep metu ngrem­bug kahanane bojo sampeyan. Rasti nju­puk-nyaut gunting bedhah ana sakune dokter Irvan. Olehe njupuk gunting cepet banget. Ora nyana, bubar kuwi dheweke banjur nyuwek wetenge dhewe nganggo gunting mau. Rasti banjur njupuki dhewe jabang bayi sing ana wetenge dhewe. Mula saktenanne bojo sampeyan dhewe sing tumindak ngoperasi. Anak sampeyan slamet sakloron, ning kanthi abot manah kula ngandhakake menawa bojo sam­peyan ora bisa dislametake.”
“Dhuh Gusti…Gusti ampuni kula!!” bola-bali Drajat nggetuni kahanan kuwi.
“Aku sing salah Gusti, Aku sing wis ndadekake bojo kula pejah. Ampuni kula Gusti…!! Ampuunn…!!
Raga lan jiwane Drajat drop, dheng­kule kedher, jantung lan getihe kaya-kaya mandheg. Drajat ambruk ana njobin, ndlosor banjur mbrangkang lan sendhen ana tembok. Mripate mlolo ora kedhep, dheweke kelingan ibune. Susahe Drajat tambah mucuk nalika mangerteni kaha­na­ne bayine sakloron. Awake cilik men­thik, malah bisa diarani kerdhil. Driji sikil karo tangane ora amung cacah lima na­nging gunggung wolu, persis kaya bonsai.***
Sumber: Majalah Penjebar Semangat Versi Online.
Dina kuwi isih jam sepuluhan nanging panase wis krasa sumelet. Karo methang­krong neng ndhuwur becake, bola-bali Durasim ngelapi raine sing gemrobyos nganggo andhuk cilik kang dikalungake gulu. Durasim ajeg mangkal neng pra­patan ringin kembar. Diarani prapatan ringin kembar merga ing kiwa tengene prapatan pancen thinukulan wit ringin kang padha gedhene. Durasim banjur ngetoka­ke udud klobot saka sak clanane. Sakwise disumed dheweke ngematake anggone ududan sinambi ngenteni tekane penum­pang. Rokok sakler sing disedhot wis meh entek naging penumpang sing diarep-arep blas durung ana sing kemliwer. Ka­mangka biyasane yahmono kuwi dhewe­ke paling ora wis narik pindho.
”Man, iki dina apa ta?” pitakone Du­rasim marang Suliman, kancane becakan sing uga mangkal ana kono.
”Genah dina Slasa ngene kok, pikun pa piye kowe kuwi,” semaure Suliman karo mijet ban becake ngarep mburi.
“Gak ngono, kok penumpange sepi men? Apa kira-kira pas dina apese awake dhewe?” ujare Durasim karo ngguwang rokok sing kari tegesan. “Nek ngene iki penak dadi pegawe negri ya, nyambut ga­wene alus mben wulan enek sing
di­sawang saka kadohan katon endah. Ning bareng dicedhaki jebul kebak watu-watu padhas lan ri bebondhotan. Kok kira para pegawe negri iku gak sambat? Awake dhewe iki ibarat padasan, yen diiseni banyu kebak mancure iya banter. Semono uga nek kari setengah utawa meh asat mancure ya alon.”
”Ya ana benere omonganmu”.
“Mulane gak usah nggresula. Pegawe negri mono biyene sekolah dhuwur lan ngentekake ragad akeh. Wis sakmesthine yen tembene nyambut gawe kepenak, bayarane gedhe. Lha nek aku karo kowe sekolah wae mung trima lulusan SD, mula­ne nyambut gawene ya nganggo okol. Ning sing penting khalal lan tansah diparingi seger kuwarasan. Najan kaya ngene asile isih bisa kanggo nguripi
celuk-celuk arep numpak becak. Durasim lan Suliman gageyan menyat saka lungguhe banjur nata becake.
”Aku apa awakmu sing narik,” pitako­ne Durasim.
“Kowe dhisik ora papa, Kang. Mengko nek eneng penumpang maneh giliranku,” kandhane Suliman.
Durasim banjur nginger becakake lan dipapanake ana sangarepe wanita mau.
“Badhe tindak pundi, mbak?” pitakone kanthi unggah-ungguh alus.
“Terminal, Pak. Pinten ongkose?”
“Biyasa mbak, pitung ewu.”
“Nggih pun, mangga nek ngaten,” wang­sulane kenya kuwi banjur nata bo­konge sing katon montog neng ndhuwur becak. Ganda wangi parfum nyegrak irunge Durasim. Yen nyawang sragame putih-putih, penumpange kuwi cetha sa­wijining pegawai kesehatan.
saka anggone mbecak ora mbejaji yen dibandhingake undhak-undhakan rega kebutuhan. Kebutuhane saya akeh, nanging reregan saya nekak gulu. Wis ngono penumpange saya sepi sebab wong-wong wiwit padha wegah numpak becak lan pilih kredit sepedha motor.
“Kendel sekedhap, Pak!” abane kenya kuwi karo mlengak memburi menehi kodhe supaya mandheg.
tumuju wong-wong sing mlebu metu super market. Wong-wong mau padha nggawa blanja mbrengkut. Sandhang pengang­gone resik tur necis, ora kaya bojone sing lagi ana omah. Aja maneh kok diajak blanja menyang super market, sedhenge blanja neng toko pracangan wae bojone asring utang. Saploke bebojowan Dura­sim rumangsa durung bisa mulyakake sing wadon. Tujune bojone kuwi klebu wanita sing nrima lan gelem diajak urip sengsara.
Dumadakan Durasim weruh dhompet warna ireng gumlethak ana ngisor beca­ke. Kanthi gurawalan dhompet dijupuk. Sawise diiling-ilingi sedhela, tanpa di­bukak dhompet banjur dilebokane kothak dicampur karo peralatan becak. Pikirane malih semrawut. Yen isine dhompet mau dhuwit terus arep diwenehake sapa wong dheweke ora ngerti sing duwe. Upama di­wenehake satpam gek-gek malah ora bali marang sing duwe merga jaman akeh uwong sing ora kena dipercaya. Durung mari anggone nglimbang-nglimbang,
“Mboten dados menapa, Mbak.”
Pedhal becak dipancal ninggalake pla­taran super market tumuju terminal. Ning sadalan-dalan Durasim mikir dhompet sing lagi wae ditemu. Upama bener ana dhuwite terus arep dibalekake marang sapa? Apa digawa mulih wae, sebab dhe­weke lagi butuh dhuwit kanggo nyaur utang lan ngobatake anake sing nan­dhang lara. Rasa kesel lan sumelete sre­ngenge ora dirasakake. Pikirane mung ketuju marang
penumpange ana terminal, becak banjur diputer menyang panggonan sepi. Tekan gang-gangan ngi­sore wit mahoni dheweke mandheg. Tanga­ne ngrogoh dhompet sing disimpen ana kothak. Kanthi tangan gemeter alon-alon dhompet dibukak. Durasim sum­lengeren bareng weruh yen isine dhom­pet iku jebul dhuwit bendhelan rong yuta. Dheweke bingung awit ya lagi kuwi sak umur-umure nyekel dhuwit semono akehe.
Tuwuh pikirane sing ora-ora. Kelingan tanggane sing uga tau nemu dhuwit yutan. Dhuwit temon kuwi banjur kanggo ma­ngan lan nyandhangi anak bojone. Sisane kanggo ngrehab omah. Nanging sawise kuwi kulawargane genti-genten kena musibah. Ngelingi kuwi kabeh Durasim sing sekawit kepingin ngepek dhuwit nang njero dhompet mau banjur dadi kendho. Karo maneh dhuwit kuwi dudu hake lan kudu dibalekake marang sing duwe. Ning banjur piye carane mbaleka­ke?
Tangane Durasim banjur ngrogohi slempitan dhompet kang isi SIM, STNK, ATM lan kertu tandha anggota (KTA) bidhan. Dheweke saya kaget sakwise namatake foto KTA. Durasim durung lali, foto kuwi fotone kenya sing mentas di­tera­ke. Jenenge Ayu Ariyanti, alamate ing Rembang. Durasim bali lenger-lenger. Anggone niyat mbalekake dhompet dadi mangu-mangu awit Rembang mono adoh saka omahe ing Bojonegoro. Mokal yen dheweke bakal ngeterake dhompet mau menyang Rembang. Ning Durasim ayem bareng diwaca maneh jebule ing KTA ana nomer telpun omahe Ayu.
Karo unjal ambegan landhung, Dura­sim bali nggenjot becake, nrobos panase kutha mecaki panguripan sing nyamut-nyamut. Durasim, senajan jamane wis edan nanging emoh melu ngedan.
tuwa, bintang si­ne­tron, sawise dheweke adus. Aku pan­cen nunggoni aneng kono. Nyawang olehe reresik awak. Wiwit sikatan, kramas, sa­bun­an, nggebyur lan babar pisan umbah-umbah panganggo jerone. Prawan iku ora nggape, malah rengeng-rengeng lagu­ne Didi Kempot. Awake katon weweg. Bubar adus krasa bingar, seger. Pancen sedina kuwi hawane krasa panas, sumuk. Dheweke ora wangsulan. Pancen sajake ora krungu panyapaku.
Sedina iki mau dheweke lagi prei, ora ana jadwal syuting. Wingi-wingi meh
Istilahe kejar tayang. Pan­cen ya kesel temenan. Nanging asile lu­ma­yan. Sebab nadyan durung rong taun di­kontrak dadi peran pembantu, saiki dhe­weke wis duwe sepedha-motor anyar. Sandhangane uga tambah akeh lan apik-apik modhele. Senadyan umure wis ngan­cik telungpuluh telu, nanging katon isih luwih enom. Awit awake kerumat.
Rumangsaku dheweke ya prawan lum­rah. Praene ya manis, ora angkuh, ya nger­ti unggah-ungguh. Ora gampang nesu, kepara sok ngalah. Apa maneh karo Rawi, siji-sijine adhine lanang, sing dadi bos pulsa tilpun seluler lan duwe kios cacah ro­las. Nadyan wis bisa golek dhuwit dhewe, malah wis duwe sisihan lan anak lanang siji, Rawi kadhang isih sok mbeda mbakyune.
“Ndi mbak, tukon rokoke!”
“Jare dadi bos pulsa, dhuwit rokok bae sambat!” Mbakyune ganti melehake,
Wis ana patang pasaran aku manggon ing kamar-mandhi pribadhine, kang cedhak karo kamar paturone. Kadadeyan apa wae ing kono, sithik-akeh aku krungu lan ngerti. Kaya rong dina kepungkur, prawan kuwi – o, iya jenenge Wuri — dilamar wong saka Semarang. Jarene dhudha anak loro, sudagar barang rongsokan nanging sugih. Dhudha mau asring nonton lakon sinetro­ne, suwe-suwe kasengsem. Ning ya mbuh, kaya-kaya Wuri durung gelem.
Kuwi kabeh satemene kadadeyan biyen. Watara setengah taunan sing wis kliwat. Saiki aku wis ora manggon aneng kamare Wuri maneh. Aku wis pindhah. Dhe­weke ya wis lali marang aku. Lali te­men­an. Anggepe aku wis dadi titah tanpa aji. Aku uga babar blas wis ora nate ngerti kepriye nasibe, wis sida oleh jodho apa durung. Elingku, ing sawijining sore, Wuri adus kramas. Aku luntak-luntak. Sakabeh sisa sing ana ing gembungku kasuntak entek. Awakku pegel kabeh, sirahku krasa puyeng. Nanging isih lamat-lamat krungu swarane Wuri. Ing kamar mandhi re­ngeng-rengeng lagu lawas, Bujangan, anggit­ane band Koes Plus.
melarang …..” Apa iku ateges Wuri pancen isih seneng dhewekan, aku ora ngerti.Saka dayane cahya mau, aku kaya-kay kasedhot. Kaya-kaya dijunjung mabur sandhuwuring tlaga.
Sawise kuwi aku ora eling. Aku sema­put. Aku ora krasa yen esuke disingkirake Wuri. Ora krasa yen banjur dilarung aneng kali Bogowonto. Ora krasa uga yen telung dina aku kenyut ilining banyu. Nanging sajroning semaput aku malah ngimpi. Kaya-kaya aku nglangi aneng tlaga lendhut. Kuwi tlaga lendhute Ble­dhug Kuwu utawa tlaga lendhute Sido­arjo, ora pati cetha. Mung rumangsaku, aneng kono anggonku nglangi krasa abot. Napasku ngos-ngosan, krasa panas. Kaya-kaya arep ora kuwat. Nanging ndilalah kersaning Allah, dumadakan saka langit sisih wetan, sacedhaking lintang Panjer Esuk, kaya ana cahya nyemburat warna jingga. Saka dayane cahya mau, aku kaya-kaya kasedhot. Kaya-kaya dijunjung ma­bur sanduwuring tlaga. Mubeng-mubeng sawetara, ngliwati gunung Merapi, ngli­wati Gunung Kelud dan Semeru. Sarwa cepet. Ngerti-ngerti mudhun aneng pu­cuk­ing Gunung Agung ing pulo Bali. Rumangsaku, ing kono awakku dadi wangi. Di­rubung kupu lan tawon madu. Nalika aku kepingin njegur aneng tlaga Kintamani, tan ka­nyana aku nglilir. Aku sa­dhar saka semaputku.
Ujare wong akeh, jare impen kuwi mung kembang­ing turu. Sawetara pangan­dikane para pujangga ana uga impen sing ngemu pra­lambang. Aku ora ngerti lan ora nate neges-neges apa im­penku biyen. Mbuh pra­lambang, mbuh kembang turu. Nanging kabeh kang ka­dadeyan dumunung sanjaba­ne pangiraku. Saiki aku lung­guh aneng kursi empuk. Sa­kiwa tengenku kebak kem­bang paesan. Ngganda wangi, amarga kala-kala di­semprot parfum. Ya saiki iki aku dadi pajangan aneng kothak kaca sajroning mall kutha Surabaya. Pancen na­sibku kadidene cakra mang­gilingan. Tau kepenak kaya ing omahe Wuri. Tau ora re­kasa nalika dilarung ing kali, campur rereged warna-warna. Ning begjaku, saka pinggir
lan liya-liyane. Pungkasane dadi boneka cantik, sing di­senengi anake wong-wong sugih. Wah, rasane seneng tenan.
Urip aneng kono kanyata ora suwe. Aku dipundhut dening mbak Tery kanggo hadhiah tanggap-warsa putrine, sing ngancik patang taun. Mbak Tery kuwi bojo­ne Om Trialdo, yaiku pemain bal saka Brasil sing dikontrak kumpulan bal-balan Bratasena FC. Wiwit kuwi aku meh saben dina ngancani Mirdha, prawan cilik sing tregil, yen melek meh ora tau leren ang­gone dolanan. Kadhang aku dijak nyanyi, njoged, utawa nyandiwara. Mirdha dadi ibu, aku dadi anake. Mangkono
pin­dhah mrana. Jalaran keburu-buru, ora kabeh barang-barang darbeke digawa. Sa­bageyan sengaja ditinggal, sabageyan ketriwal. Klebu aku dhewe, boneka cantik sing dumadi saka botol plastik, melu sing kesingsal. Esuk mau wis kesampar saka dhapur tekan luwangan uwuh. Awan mau kena panase sang surya tanpa bisa su­wala.
Sore iki si Kacung, nom-noman tangga sing sok dikongkon resik-resik, kla­kon ngo­bong uwuh. Ateges ya babar pisan ngo­bong awakku. Awakku nglinthing ke­panasen. Ora nganti se­prapat jam wis
gunung Kelud lan Semeru. Na­nging ora tekan pulo Bali. Malah mengalor nyebrang segara, tumuju menyang Ban­jar­masin. Ngetutake sedulur sinarawedi, Mirdha, anake mbak Tery. Nanging ora suwe. Aku nglayang ma­neh, ngidul-ngulon. Ngli­wati bengawan Solo lan kali Bogowonto. Sedhela mam­pir ana omahe tukang-batu sing nate nu­lungi awakku. Terus ma­ngu­lon. Pungkas­ane tekan sawijining pe­rumahan ing tlatah kutha Bogor. Tekan omahe Wuri sing anyar. Aneng peta­man­an mburi omah, dheweke lagi lung­guhan karo sawijining priya bagus. Kekarone katon kaya Pranacitra lan Rara Mendut lagi padha pacelathon. Mbuh apa sing lagi pada direm­bug. Mbuh!
Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining batinku saya ngambar-ambra awit saploke ningkahan arang kadhing kumpul bojo merga dipisahake dening jarak. Aku nyambutgawe ing pamulangan luhur negri ing Semarang dene bojoku ngasta ana perguruan tinggi ing Bandung. Satemene ora kurang-kurang anggonku mbudidaya amrih bisa nyawiji karo bojoku nanging engga seprene durung bisa kaleksanan.
Rasa tresnaku marang mas Bas, bojoku, dadi luntur mbaka sethithik engga wusana ilang kasaput angin. Wis ora ana rasa apa-apa marang mas Bas sanajan yen pinuju ketemu ngana kae ya nindakake kaya satataning wong bebojowan. Rumangsaku rasane anyep tur ampang. Nanging ndilalah ana kedadeyan ora kanyana kang ndadekake atiku murub maneh. Yakuwi nalika ana tamu saka Jakarta sakperlu ngoreksi utawa monitoring marang penggaweyan kan dadi tanggung jawabku. Gawang-gawang kadadeyan seminggu kepungkur bali cumithak ana angen-
sakjam anggonku ngenteni sepure meksa durung teka. Kamangka kudune sepur wis mlebu stasiun Tawang jam 13.00 nanging iki nganti jam 14.00 kok ya durung teka.
Nalika atiku goreh, saka speaker keprungu pengumuman menawa sepur sing dak antu-antu wis nyedhaki
durung weruh Pak Pramujo, ya tamu saka Jakarta kuwi.
“Selamat siang Bu, selamat bertemu kembali.”
Aku kaget, lha wong kene lagi menthelengi penumpang sing ndlidir metu saka
Wis rong dina papriksan berkas lan bukti lapangan katindakake dening Pak Pram. Maneka warna sing ditakokake, ewadene ya isih akeh sing dianggep kurang sampurna. Aku rada kaget karo sikepe Pak Pram. Dek semana nalika aku ngaturake proposal menyang Bogor sikepe cuek. Mesem wae ora. Nanging bareng saiki ketemu ana lapangan jebul akeh guyone lan nyumadulur. Kanca-kancaku sakantor melu seneng marang sikepe Pak Pram kang ora galak kaya pengawas sing uwis-uwis. Rong dina dudu wektu sing suwe tumrapku, nanging keconggah ngurupake genining atiku sing wis kebacut mati. Tuwuh rasa senengku marang Pak Pram sing kebapakan lan simpatik
Alon-alon motor tak lakokake tumuju stasiun. Sakdawane mlaku menyang stasiun ora akeh kang bisa dianggo bahan obrolan, luwih akeh meneng-menengane sinambi ngenam pikirane dhewe-dhewe. Nanging ya sakdawane mboncengke Pak Pram mau atiku saya ora karu-karuwan. Rumangsaku kaya lagi boncengan karo pacar. Tekan stasiun karepku arep ngeterake mlebu nanging dicandhet dening Pak Pram.
an, kalebu bandeng dhuri lunak. Pak Pram mesem lan ngetogake aku melu mlebu peron.
Aku melu lungguh ngancani Pak Pram, nunggu sepur kang arep nggawa panjenengane kundur Jakarta. Ya ing ruwang tunggu iki akeh obrolan kang kawetu saka lambeku lan lesane Pak Pram. Sejatine mung ngobrol wajar, nanging cilakane malah dadi ora wajar tumrapku. Aku bola-bali nyawang pasuryane Pak Pram kanthi premati. Ya lagi ing stasiun iki aku bisa taneg ngematake pasuryane sing bagus jalaran sasuwene rong ndina ngancani panjenengane ora kober nggatekake. Tak sawang-sawang kok tambah nengsemake. Atiku kaya urip lan rasa pangrasaku mumbul maneh. Ati lan pangrasa kang wis lawas mati marga ora tau diopeni bojo.
“Nggak usah Bu, saya sendiri bisa kok,” wangsulane pak Pram karo mesem.
“Tapi kan repot,” kandhaku.
Bareng sepure wis mlebu, aku lan Pak Pram munggah gerbong 2 nggoleki kursi 10 C. Sawise kursine ketemu lan barang wis diunggahke nduwur bagasi, aku nyawang penumpang kenya merak ati kang bakal dadi kancane Pak Pram lenggah. Ana rasa ewa ing atiku, yagene dudu aku sing njejeri penjenengane tumuju
wangsulane Pak Pram karo nggegem tanganku kenceng.
“Sama-sama Pak, saya turun dulu,” aku banjur mlaku metu saka gerbong.
Ing ruwang peron aku kepikiran marang wanodya kang ana jejere Pak Pram. Aku cemburu marang wanita kuwi nadyan ya ngrumangsani apa hak-ku nyujanani dheweke. Uthag-utheg aku nggrayahi HP ing njero tas, banjur
Sms banjur tak kirim marang Pak Pram. Tak tunggu nganti suwe durung ana wangsulan. Nganti sepure mangkat aku isih ngarep-arep wangsulane sms saka Pak Pram. Uga ngarep-arep mbukake lawang ati, lawang ati kang durung tak ngerteni apa isine. Sepure wis mangkat nggawa atiku kang sakdurunge kaku kaya watu kang saiki wis lumer. Lumer dening sikepe Pak Pram semanak lan simpatik. Kang terus tak eling-eling mung ngendikane Pak Pram nalika pamitan marang kanca-kanca, “Ke
B : “Ah, simbok ki kok olehe ana-ana wae. Yen nganti sawah kae didol, lha njur sing arep kanggo cagake urip awake dhewe apa? Apa mung ngendelake olehku buruh ndhaut lan macul? Oleh-olehane simbok buruh matun lan tandur? Hiya yen tansah ana sing buruhake. Lha yen ora njur kepriye. Karo meneh mbok, sing jenenge Honda, Suzuki apa Yamaha kuwi rak butuh bensin lan oli lsp. Durung yen wis duwe BPKB lan
ora blaka. Nanging simbokne yakin hakul yakin yen anake lagi nandhang kasangsaya. Kanggo miyak wewadi kang lagi digembol anake mau, pepuntone Sablah sowan wong tuwa, mbah Amat Sidik ing Magangan.
A : “Jajal golekana dhewe, anakmu tambane kebuntel jarit!”
S : “Menawi mekaten keparenga kula nyuwun pamit. Badhe madosi tambane anak kula, ingkang kebuntel jarit menika mbah”.
Dingendikani mbah Sidik mengkono mau, si Sablah sak tekane ngomah, ora sranta, sakanane jarit kang dilempit ing jero lemari diwetokake kabeh. Dijereng dijembreng, dititi digoleki mbokmenawa ana apa-apane. Parandene kabuk, ora nemu apa-apa. Durung marem atine saiki genti jarit sing diklumbrukake ing was­kom. Kaya mau, jarit-jarit kuwi dijereng di­jembreng nanging meksa ora nemu apa-apa. Isih durung trima malah jarit sing mau esuk dipepe ing memeyan. Di­biyak, dikebut-kebutake. Asile : jasbukak blangkon lawon, sama jugak padha ma­won. Nihil. Tita yen wis ora bisa nemu apa-apa, kawetu pangresulane atine. Olehe ngresula ora cukup dibatin, nanging
ning lembari, jarit-jarit sing tak klumbrukake ning waskom, nganti jarit sing tak pe ing memeyan kabeh ora ana apa-apane. Huh….”.
S : “Lha iya kuwi To, jaman saiki sing jenenge dhukun kuwi anane dhukun kali­pah, dhukun sing gaweyane mung nga­kali opah!” Sablah nuli nyritakake kabeh lelakone ora ana sing kecicir. Sakwise ngerti sakabehe si Karto Buwang
mbah Sidik kuwi bener. Ya mung sampeyan sing ke­bangeten bodhone!”
Ditantang ngono Sablah sanalika nga­deg nyat. Nanging ora tumuli
nudingi raine Karto kaya arep dikruwek-kruweka. Nuli bacute;
K : “Lha kuwi Yu. Lha ya kuwi sing mbok goleki kit mau ora ketemu. Lha ya kuwi tambane anakmu lanang si Bejo. Mung wae genah dudu “bekakas” sampe­yan dhewe, nanging bekakase kenya apa lanjar sing dadi panuju pranane
K : “Gene sampeyan ya ngerti!” karo isih kudu ngguyu lakak-lakak.
Sablah sing wis ngerti underane per­kara, kaya kena pengaruh guyune Karto. Dheweke melu-melu ngguyu ngakak. Dadi wong loro ngakak bareng: “Ha, ha, haaaaa!” (*)
Pak Bayu Widodo sing purnawirawan mayor, esuk iki ora tindak-tindak kaya sabene. Penjenengane mung lenggahan njedhodhot neng kamar tamu. Ngrasakake si Gito Taryono, putra ontang-anting sing jarene kuliyah wis telung taun kok isih panggah semes­ter siji. Mbandhel, ndhugal, ndableg…, mara­kake mumet.
Dina-dina senengane mung kluyuran dolan irat-irit karo kancane gonta-ganti. Saiki wis ora wani nyuwun dhuwit bapak­ne, ning bu Bayu sing ora bisa endha yen disuwuni dhuwit putrane. Nyuwun pira-pira mesthi diparingi. Yen ora njur nesu lan ngamuk.
Wektu iku Gito metu saka kamar tangi turu, njur arep ngalih kamar tamu nyetel TV. Jegagik rada kaget bapake lenggah neng kono. Rekane arep mbalik neng kamar mandhi, ning karo pak Bayu di­timbali:
“Git, reneya… Kono lungguh!” gelem ora gelem Gito banjur lungguh ing kursi ngarepe bapake. Gito pancen wedi yen karo bapake.
“Git, ngapa yah mene kowe lagi tangi, geneya kok ora mangkat kuliah?”
“Kuliahipun mangke jam sedasa, pak, dhosenipun sami rapat.”
“Bapak kuwi anane mung ngandel lho Git, senajan ngerti yen bapak kerep mbok apusi. Lha kuwi nyatane kowe ora tau mung­gah. Piye yen mengko bapak wis wegah ngragadi? Dina-dinamu mung ngluyur ora juntrung karo cah adoh-adoh. Karo pemudha kampung kowe emoh sra­wung, kuwi jenenge rak kuwalik. Srawung baur neng masyarakat kuwi penting Git. Kaya sopire bapak mas Utomo kuwi. Ku­liyah wragad dhewe kanthi direwangi dadi sopir pocokan kana-kene. Merga anggone temen lan sregep sinau, saiki sekripsine wis rampung, ateges kari wi­sudha.
Pak Bayu meneng ngenteni reaksine Gito, sing tetep me­neng tumungkul ora mangsuli apa-apa. Sidane pak Bayu ne­rusake ngendikane rada sereng:
“Piye saiki, aku nanting tenan karo kowe, isih saguh kuliah, apa mung arep klu­yuran dolan dadi wong urak­an?”
Lirih semu wedi wangsul­ane Gito: “Inggih Pak, kula taksih sagah kiliyah”.
“Tenan lho…, wis kana… mung kuwi kandhaku.”
Gito ngadeg terus klithik-klithik neng kamar mandhi adus.
Let sedhela wis keprungu gebyar… gebyur. Ature Gito karo bapake mau embuh te­nan embuh ora. Ning gandheng wis jam
ing kampunge. Dhasar priyayi ana, neng kampung gedhe sosiale. Samubarang kanggo kebutuhan lan ke­majuwane kampung tansah kersa cawe-cawe. Mula ora mokal yen panjenengane diangkat minangka sesepuh.
Wayah sore, Gito maca koran neng taman ngarep teras. Ndadak keprungu wong uluk salam:
Gito noleh arahing suwara, kaget lan gumun dene ana kenya ayu medhayoh. Nuli mangsuli karo gupuh ngadeg.
“Punapa bu Bayu wonten mas?”
“O… ibu ta?…, wonten dhik, sekedhap kula aturanipun.” Gito gage mlebu nggo­leki ibune, let sedhela wong loro wis metu nemoni dhayohe. Ngendikane bu Bayu:
“Wo, nak Prastiwi, mangga lenggah nak!”
“Inggih bu, matur nuwun. Punika na­mung sekedhap kok. Punika bu, kula di­pun utus bu Darmo nyaosi dhuku, kala wingi sonten rak ngundhuhi kebon iring ndalem punika.” Kandha ngono bocah ayu mau karo ngaturke tas kresek isi dhuku kebak, tinampan dening bu Bayu. Ora lali bu Bayu ngendika matur nuwun kaaturna bu Darmo. Bocah mau matur sendika, banjur pamit mulih.
Gito mripate mentheleng kaya ban­deng anggone nyawang cah ayu mau ora uwis-uwis. Batine gumun lan sengsem dene bocah kuwi kok leh mulis ayu tanpa cacad, gek sopan santune genep pisan. Bu Bayu pirsa putrane sajak kepranan marang Tiwi njur ngendika:
“Git ngertia, kuwi cah sing kos daleme bu Darmo, jenenge Prastiwi. Dene asline Semarang, ning neng kampung kene sra­wunge becik. Baur karo mudha-mudhine, malah saiki didadekake ketua I, dene wakile Utomo ya sopire bapakmu, kuwi.”
“Wah bocahe ayu nggih bu, gek sopan santune nggih genep.”
“Iya Git, seje karo kanca-kancamu sing dha ting bejijak lan urakan kae. Kowe sejatine rugi, wong karo pemudha/pe­mudhi sekampung kok ora tepung malah wong kana-kana sing dha ra juntrung mbok srawungi raket.”
Gito ngakoni lan mbenerke ngendika­ne ibune. Jroning ati janji yen wiwit saiki arep melu ombyake pemudha kampung. Melu-melu mas Utomo sopire bapakne yen dhong rapat-rapat, kerja bakti, lan ke­giyatan kampung liyane. Sing cetha, wiwit weruh Tiwi sepisanan atine wis ke­canthol.
Gito mara nyedhaki Tiwi nggawa bungkusan kadho gedhe sing pepak isine.
Atine Gito wis mantep kepengin nye­dhaki…macari…sing mengkone yen Tiwi gelem arep dirabi. Kuwi mau karepe Gito, pemudha lajang sing sekolahe mung di­sambi dolan lan kluyuran. Batine kuliyah ora rampung ora dadi apa, toh bandhane wong tuwane akeh, malah kanggone kam­pung kono, pak Bayu kuwi kepara sugih dhewe. Gito bakal nggunakake ban­dhane bapake kanggo mikat Tiwi, srana arep diwenehi apa ta apa barang sing peng­aji. Tiwi pancen bocah supel lan apik­an, karo sapa wae cepet akrab lan suma­dulur, klebu marang Gito. Saiki bubar kuli­yah, Gito sregep sanja neng nggone kanca pemudha-pemudha kampung, luwih-luwih neng daleme bu Darmo pondhok­ane Tiwi. Gito batine rada kecelik, jebul Tiwi iku ora gampangan kaya bocah-bocah wadon liyane. Biyasane dha gam­pang nampa paweweh, lan seneng yen di­traktir jajan utawa diajak dolan. Gito wis bola-bali nari Tiwi arep ditukokake apa sing disenengi, ning Tiwi nulak alus, alasane wis duwe utawa kurang perlu. Nganti Gito judheg, piye carane gawe senenge Tiwi sing rupa hadiyah, sing mak­sude Gito kanggo nyedhaki Tiwi, syukur bisa ngetokake gembolaning ati, blaka yen dheweke seneng lan tresna marang Tiwi. Eman pambudidayane tan­sah gagal, merga Tiwi durung tau ketemu Gito kuwi ijen, ndilalah mesthi ana kanca­ne. Saking ora kuwate ngampah, Gito nggoleki Utomo, sopire bapake neng ka­mare, lagi leyeh-leyeh. Gito njur njejeri Utomo karo takon:
“Mas Ut, mbok aku diwarahi carane nelukke atine cah wadon sing angel. Pisan ji iki aku seneng tenan je mas, ora bakal tak enggo dolanan.”
Wangsulane Utomo kalem: “Walah dhik Git, sliramu kuwi kurang apa? Rupa nggantheng, ya kuliyahan, dhuwit neng ngesak muwel. Isih kurang apa? Mangka slirane kuwi ya baut ngrayu cah wadon. Kuwi tak ngerteni sing uwis-uwis lho. Sliramu kleru dhik nek takon aku, soale aku durung tau pacaran. Aku mung arep adhang-adhang suk nek ana
kojahmu kuwi. Aku ki takon tenan je.”
“Ora dhik Git, sejatine cah wadon ngendi ta sing mbok gandrungi kuwi?”
“Ah rahasia mas, suk wae nek dhewe­ke wis tak kuwasani tenan, kowe lagi tak kandhani.”
Gito terus metu ninggal kamare Utomo kanthi ati mangkel. Gito saiki aktif neng organisasi kampung, soale tansah di­dham­pingi Prastiwi. Notoling ati anggone kepengin nglairake tresnane mbangeti, ning…tansah ana-ana wae jalarane sing marahi cabar. Pancen angel tenan Gito nggolek wektu kanggo ijen wong loro, wong Prastiwi neng ngendi-ngendi mesti ana kancane. Jam-jam bubar kuliyah, Tiwi pancen wis padhet banget kanggo kegi­yatan kampus lan kampung. Gito wis marani saben dina, bisa nyawang cedhak-cedhakan karo prawan ayu kuwi wae ati­ne wis seneng. Awit Prastiwi pancen wis mlebu tenan ing atine.
Saiki Gito uga nyah-nyoh aweh ban­tuwan kanggo mudha-mudhi kampung, apa maneh yen sing nampa Prastiwi, wong dheweke ketuane. Kena pengaruhe Prastiwi, Gito dadi mempeng sinaune, ndadekke bungahe bapak lan ibune. Pen­jenengane uga remen yen mengkone Gito kasil nguwasani Prastiwi lan gelem diajak urip bebrayan.
Dina Jum’at kulawargane pak Bayu Widodo entuk uleman saka pak Darmo, sing surasane kabeh warga kampung, mbesuk malem Minggu kasuwun rawuh ing daleme pak Darmo. ya sing dipondho­ki Prastiwi, saperlu ngestreni ulang taune Prastiwi sing kaping sangalas. Malah jare­ne kulawargane Prastiwi saka Semarang uga arep padha rawuh. Dene pak Bayu sekaliyan, kadhapuk nampa tamu lan pa­ring pangandikan kanggo sing ulang taun. Pak Bayu uga sagah. Malah mundhutke hem lan clana anyar kanggo Utomo jare ben ora lusuh.
Utomo pancen bocah sing lugu lan prasaja, nglungguhake dhirine sing mung sopir, senajan dheweke mahasiswa sing wis lulus lan nyandhang gelar Drs. Wektu maca undhangan, Gito bungahe ngayang batin. Ya wektu iki kalodhangan kanggo aweh kadho istimewa kanggo Tiwi lan ke­sempatan kanggo ngrogoh atine prawan ayu kuwi.
Gage sms marang Tiwi takon arep nja­luk kadho apa? Jawabane, dikadho apa wae arep, lan matur nuwun sadurunge.
Oh….atine Gito lunjak-lunjak kese­nengen. Gage nyuwun dhuwit ibune njur lunga menyang toko. Baline
dhuwit telung atus ewu dientekake. Kejaba kuwi tuku filem rong rol, mengko kanggo gawe kenang-kenangan karo Tiwi.
Lagi jam lima Gito wis dandan mlithit, clana lan heme anyar gres saka toko du­rung dikumbah wis dianggo. Njur nye­dhaki bapake karo matur:
“Pak, mobile kula bekta, kula dugi nggene dhik Tiwi mruput, mbok menawi Tiwi mbetahke kengkenan kula.”
“Wis budhala Git. Bapak mengko gampang, boncengan motor karo Utomo rak bisa.”
Senajan isih sore ning wis rame. Ka­beh wis tinata asri. Kira-kira jam setengah pitu tamu-tamu wis wiwit padha rawuh. Tiwi neng ngarep lawang nyalami karo nampa kadho banjur diulungake sing nduwe tugas.
Gito mara nyedhaki Tiwi nggawa bungkusan kadho gedhe sing pepak isine. Sawise ngulungake lan nyalami kenceng, rekane arep ngesun, ning Tiwi gage nya­lami tamu liyane sing lagi wae rawuh. Gito gela, ning ya wis ora dilebokke ati. Anggo­ne njepreti Tiwi ora leren-leren. Bareng ngerti ana tamu sing bisa motret, kamera gedhe kuwi banjur diulungake, ganti awake dhewe sing tansah mepeti Tiwi njaluk di­foto. Wis kanthi gaya sing apa wae, poko­ke dipolke janji mepeti Tiwi sing sejatine atine ora seneng karo pokale Gito. Upa­cara banjur wiwit, sambutan-sambutan saka pranata adicara, pengurus-pengurus pemudha, wong tuwa lan kulawargane Tiwi. Wusanane pak Bayu sing isine pa­ring pitutur marang mudha-mudha, uga ucapan selamat marang sing ulang taun. Sawise rampung salam-salaman, banjur kaaturan dhahar bebarengan prasmanan neng kamar rengah.
Gito tansah aksi, bejijagan motreti rana-rene sarwa nggaya. Rampung dha­har lan ngunjuk es crim, keprungu swara­ne lantang bapake Tiwi lewat mikrovon ngene:
“Bapak ibu lan para tamu undhangan sadaya, ing dalu punika mbabar misani kula badhe ngresmekaken pepacanga­n­ipun anak kula pun Suparstiwi kaliyan nakmas Drs. Utomo, inggih sopir pribadi­nipun bapak Bayu Widodo ing kampung mriki. Dhateng nakmas Utomo, kula su­wun jumeneng lan tindhak mriki, upacara pepancangan tumunten badhe katindaka­ken.”
Krungu tembung mau, Gito kaya krungu bledheg ing
bebayune kaya dilolosi, awak geme­ter, sirah cleng-clengan buyer, mripat klemun-klemun kaya arep tiba, kringet anyep mbrubul. Gandheng dheweke mau bejijagan, mula ora ngetarani nalika Gito metu mulih tanpa pamit ninggal pasa­mu­wan. Neng dalan lakune sempoyongan kaya wong mabuk. Tekan
tunangan dileksanani, wis ora ana gebyar-gebyar kamera sing nggawe kenang-kenangan merga Gito wis bablas mulih. Ning bocah loro Tiwi lan Utomo tansah ngumbar esem sajak kalegan atine. (cuthel)
Dina Ahad esuk jam 06.00 aku wis ngenteni Ani ana sangarepe Warung Nasi Praja. Warung iku dhewe isih tutupan. Aku kangsen karo Ani ke­temu jam 06.15. Mripatku manther nya­wang mangalor. Nyawang gapurane Kampusku sing sedhela maneh arep dak­tinggal.
Karo ngenteni krasa nguyuh. Aku lan Ani lulus saka tes penerimaan Calon Mahasiswa Kampusku, sawise ngliwati tes sing sapirang-pirang, klebu akademis, tes fisik lan tes mental utawa psikotest.
Aku ora arep crita sing susah-susah ana ing kampusku. Aku arep crita sing apik-apik bae. Ana ing kampusku nyan­dhang, mangan, turu gratis, saben sasi oleh dhuwit gajih, golongan II/a. Tamat langsung munggah pangkat golo- ngan III/a, malah statuse wis PNS, tambah setifikat ADUM.
Nalika masa Karantina wis purna kabeh praja dibebasake ketemu karo kanca sadhaerahe. Praja saka Jateng padha kumpul ana ing barak Jateng. Sing dak­goleki dhisik dhewe Ani. Ing ruwang
Jateng Ani ora katon. Aku isin takon. Mula dakgoleki saben kamar. Muter-muter saben kamar daklinguk. Ora ketemu. Nganti wayah mangan awan tetep ora ketemu. Nganti aku kaya wong stres, banjur kebelet pipis. Kuwatir pipis nang clana aku banjur mlayu menyang toilet sing ana ing cedhak menza.
Aku digablog wong saka mburi. Swa­rane ora pangling mesthi Ani. Nalika aku weruh Ani sing nganggo sragam Muda Praja, pingkiranku sing waras ilang. Ani lang­sung dakrangsang, dakrangkul, dak­kekep, dak­arasi pipine sing menul-menul. Ani ora su­wala. Marem. Tujune ora ana wong liya sing weruh. Aneh kebelet pipise ilang blas.
Pungkasane menza sering kanggo sarana kangen-kangenan aku karo Ani, mesthi bae yen ana kalodhangan. Dina Minggu aku lan Ani bisa pesiar bareng. Iku bae nyolong-nyolong, sebab yen nganti konangan ana praja putra karo putri pesiar bareng, mesthi bakal diukum.
Aku digablog Ani nalika aku lagi ma­dhep ngalor nyawang gapura kampusku. Jebul Ani mentas metu saka barak Maluku, ora liwat gapura ngarep. Dheweke liwat gapura kulon
Bebarengan karo kuwi saka arah kulon ana bis plat G jurusan Ban­dung-Purwokerto. Rangselku sing kebak klambi-klambi
Rangsel-rangsel iku uga isi surat tugas lan beslitku lan beslite Ani minangka PNS golongan III/a. Gusti Allah wis ngijabahi gegayuhanku karo gegayuhane Ani. Aku lan Ani ditugasake ing Kodya Tegal.
Aku manthuk. Aku ngerti karepe Ani. Ngambali prastawa-prastawa romantis ana ing menza. Ani daksawang, dakkekep banjur dakarasi. Wong sakbis kejaba supir nylinguk kabeh. Aku lan Ani
Arepa durung pati awan, nanging panase srengenge krasa semlenget. Jati katon mangu-mangu metu saka Lembaga Pemasyarakatan kang mapan ing pinggrire kutha. Dina iku dheweke dibe­bas­ake saka status narapidana sakwise nem taun ngrasaake urip ing sakjroning pakunjaran. Pancen sengaja ora ngabarke marang Narti, bojone, menawa dina iki dheweke bebas, merga ora kepengin gawe repote bojone kang momong anake sing isih cilik.
Angkahe sakwise nampa layang bebas iku dheweke arep terus njujug menyang desa kelairane. Menehi kejutan marang bojo kang banget ditresnani. Dheweke nggambarake Narti kaget. Terus nggapyuk lan padha kangen-kangenan. Jati uga terus ngruket lan ngambungi Bregas, anake lanang kang umure lagi ngancik nem taun kanthi kebak rasa kangen. Iki rencane yen wis bebas.
“Menawa bebas, aku arep tumapak ing dalan anyar. Dalan kang bener, dudu dalan kang culika,” mangkono janjine Jati nalika Narti, bojone iku niliki dheweke ing pakun­jaran.
Lan Narti bisane mung bisa seseng­gruk­an ana ing dhadhane sing lanang. Kanggone Narti, janjine bojone kang ora arep mbaleni laku kadurjanan wis gawe senenge ati. Narti malah luwih seneng yen Jati gelem dijak bali menyang desa. Ngo­peni sawah lan tegalan kang arepa ora pati amba nanging isih bisa kanggo cagak urip. Menawa sing lanang mengkone dadi among tani, dheweke arep ewang-ewang kanggo nambah kabutuhan wong bebra­yan kanthi bukak warung pracangan utawa pagaweyan liya kang khalal.
“Aku tansah ndonga Kang Jati bisa cepet bebas. Kita bareng-bareng napak ing dalan anyar.”
Swara bel tandha jam bezuk kanggo warga binaan lembaga pemasyarakatan wis entek kemloneng. Jati nguntabake mulihe Narti karo mesem.
“Entenana Nar, ora suwe maneh aku bebas,” batine Jati ngondhok-ondhok.
Nalika arep metu saka gapurane lem­baga pemasyarakatan, Jati disalami ken­ceng dening Pak Imam, sipir kang sak­suwene iki tansah menehi wulang wuruk marang dheweke.
“Selamat ya Mas. Aja kangen mbali mrene maneh.”
Jati mesem krungu tembunge Pak Imam. Pancen ora sethithik narapidana kang mlebu metu lembaga pemasyarakat­an. Lagi bebas sedhela wis bali maneh mlebu pakunjaran merga tumindak krimi­nal kelingan Goplek, copet pasar kang se­minggu kepungkur bebas saka lembaga pemasyarakat. Ning wingi wis mlebu bu­wen maneh merga dheweke lan komplot­ane kecekel pulisi nalika pinuju nyopet ing bus kota. Utawa Gendro kang kaya ngang­gep lembaga pemasyarakatan iku mi­nangka hotel, merga saking kerepe dhewe­ke mlebu metu saka pakunjaran iku.
“Nggih Pak, Insya Allah. Nyuwun
dhe­weke arep terus oper bus saperlu mulih menyang desane. Nanging lagi wae arep ngawe bus kota, ana pemudha loro kang nyedhaki dheweke.
“Mas Jati…. Mas Jati,” aloke salah siji­ning bocah enom iku karo menehi isyarat supaya Jati nyedhaki papane bocah loro iku nunggu. Jati ora pangling menawa cah loro iku Marjo karo Kusnan, anak buwahe ing komplotan rampog mbiyen.
“Piye kabare pada apik-apik ta?” pitako­ne Jati karo ngulungke tangan kanggo nyalami bocah loro. Marjo lan Kusnan me­sem karo nampani tangane tilas pimpinane iku.
“Kabeh anggotane awake dhewe padha apik. Slamet. Kita uga krungu menawa Mas Jati dina iki bebas, mula dening kanca-kanca aku ditugaske kon mapag sampeyan. Kita uga wis nyiapake pesta kanggo ma­hargya sampeyan, malah Narto wis pesen vila khusus kanggo seneng-seneng,” crita­ne Marjo karo ngajak Jati tumuju menyang sedhan putih kang wis nunggu.
Jati mesem krungu kojahe Marjo. Atine trenyuh pranyata kanca-kancane isih ngajeni dheweke. Apa kanca-kancane mau isih padha keceh ing donyaning kadurjanan apa ora, sing baku yen mengko ketemu anggotane Jati arep crita menawa dheweke nedya mertobat.
Sedhan putih mlayu banter ninggalake lembaga pemasyarakatan mlayu mengalor tumuju wilayah pegunungan kang kon­dhang minangka papan kanggo ngenggar-enggar ati. Marjo karo Kusnan ora crita akeh ngenani kegiyatane saiki.
“Mengko Narto kang crita sakabehe. Sing baku aku sakanca wis ora nindakake gaweyan lawas ngrampog utawa jambret. Risikone abot,” pratelane Kusnan. Jati nyicil seneng dene kanca-kancane wis nemokake panguripan anyar. Mung wae kegiyatan apa sing saiki dilakoni Narto sakanca Jati du­rung ngerti. Kok kaya-kaya dirahasiakake banget. Ora suwe sedhan putih wis tekan vila ing ereng-erenge pegunungan kang endah. Vilane ora pati gedhe nanging cekli. Ing ngarep vila katon Narto, Plengeh, Jam­huri lan uga kenya ayu nenem padha ma­pag tekani Jati, tilas benggole komplotan rampog, kanthi kebak kabungahan.
“Mangga-mangga Mas Jati. Sugeng rawuh,” Narto ngacarani lan terus ngrang­kul Jati dijak mlebu vila. Jati dipapanake ana ing sofa kang mendut-mendut. Narto banjur aba marang para kenya ayu iku kinen ngladekake maneka omben-omben lan suguhan. Wiwit inuman ringan nganthi tekan kang gawe mabuk. Narto uga me­nehi isyarat marang kanca-kancane su­paya njupuk koper. Koper iku banjur di­bukak ing ngarepe Jati. Isine arupa ben­dhelan-bendhelan dhuwit atusan ewu.
“Iki Mas bagiyanmu biyen. Pancen wis kita siyapke sawayah-wayah Mas Jati bebas dhuwit iki tak serahke.”
Narto crita menawa sabageyan dhuwit diubengake kanggo bisnis. Bisnise yaiku ngedharake narkotika lan obat-obatan kang mlebu larangane negara. Bisnis mang­kene iki, miturut Narto, pranyata untunge cepet banget. Malah saiki sape­rangan dhuwite wis dienggo mbukak bis­nis prostitusi lan perjudian.
“Yen Mas Jati kersa, mengko sampeyan sing mimpin dene aku cukup dadi wakil wae. Kejaba dhuwit sak koper kang mi­nangka bagiyane ngrampog, kita uga arep menehi dhuwit jasa marang Mas Jati merga ing pengadilan mbiyen sampeyan wani ndhadhagi dhewe lan ora ngembet-embet jenenge kanca-kanca.”
Akeh-akeh critane Narto kang gega­yut­­an karo kepriye ngemonah organisasi ka­durjanan iku. Narto uga crita yen sin­dhikat iku angel konangan merga olehe primpen. Malah Narto uga ngaku menawa wis ndu­weni jaringan karo aparat barang. Pokoke aman.
Nanging Jati mung gedheg. Dheweke uga empoh nampa dhuwit bagiyan merga wis niyat mertobat. Dheweke malah ngajak Narto sakanca bareng-bareng mertobat.
“Kita wis suwe ngrugekake masyarakat. Aja ditambah anggone ngrugekake lan ngrusak masyarakat. Nanging yen kowe kabeh ora gelem takjak mertobat ya mangga. Sing baku aku wis niyat. Aku arep mulih menyang desa. Urip among tani ma­lah luwih tentrem kanggoku.”.
Narto mung mesem sinis. Tembunge sereng: “Gelem ra gelem Mas Jati kudu ngga­bung karo aku! Merga aku mau wis omong akeh-akeh ngenani bisnis narkoba lan prostitusi marang sampeyan, aku su­me­lang wewadi iki bakal bocor. Gelem ora gelem Mas Jati kudu melu aku. Menawa Mas Jati ora gelem nggabung, mimis pestol iki arep njeblugke sirahmu!” kanthi cepet Narto ngrogoh pistul terus diacungake pe­ner sirahe Jati.
Nanging tekade Jati wis gilig, ora ming­kur sirahe ditodhong pistul. Narto narik platuke pistul. Nanging bareng karo jume­dhore pistul, kenya ayu sing mau nglade­kake inuman kanthi trengginas nendhang tangane Narto. Lan saka njaba keprungu suwarane megaphone menawa papan kono wis dikupeng pulisi. Arepa Marjo, Kus­nan lan Jamhuri nyoba nglawan, nanging muspra jalaran papan kono wis kebak
iki diburu minangka sindhikat narkoba, prostitusi lan judi kelas elite.
“Kita wis suwe ngawasi sindhikate Narto. Lan akhire bisa mikut merga aku nduwe petungan komplotane Narto iku tem­tu mapag nalika Mas Jati bebas saka pakunjaran. Pranyata bener. Iku dalan kanggo mikut lan miyak komplotan durjana iku,” critane Iptu Firman karo ngandhakake menawa kenya sing ngladekake inuman lan suguhan ing vila iku uga sawijining
karo njaluk pamit. Ing bis kang nggawa menyang desane, Jati singsot-singsot lagu kang nggambarke rasa kangen. Rasa kangen marang anak lan bojone. Uga kangen marang desane.(Cuthel)
Rasa kuwatirku mung siji samangsa ana tamu. Aja-aja tamuku mau banjur kepengin menyang mburi aliyas be­bu­wang! Embuh pipis apa ek-ek. Wis bola-bali anggonku njaluk Mas Hadi supaya jedhing lan WC mburi kae enggal diwenehi payon. Wong sisa kayu lan pring tilas gawe omah kae ya isih. Mes­-thine kena kanggo empyak setangkep. Mas Hadi
jedhing WC wae ora genep. Kurang empyak, mung tembok ngothak. Yen udan ya kudanan, semono uga yen panas ya kepanasen. Ana maneh kancaku sing alok, jare apa ora eman kulitku sing mrusuh iki yen nganti nalika adus terus kudanan. Utawa yen wayah awan mlebu jedhing terus kepanasen. Ora ngecap pancen kulit lan rupaku, jare kanca lan tanggaku, klebu lumayan. Ora usah dipadhakake artis sinetron, nanging yen diajak nekani resepsi utawa kelompok padhuan suwara wae pantes disawang. Embuh, kok Mas Giarno guru, kae malah tau muni nek jare gelem aweh biji kanggo awak lan rupaku kuwi pitu setengah! Kanggoku biji semono kuwi mesthine ya kurang, awit Mas
Sejatine aku rumangsa getun karo lageyanku sing sok sengal-sengol kuwi. Nanging sapa wonge ra isin yen ngelingi kahanan sing kaya ngono kuwi. Saben-saben menyang jedhing yen wayah udan ndadak payungan. Apa iya umum wong arep adus kok tangane nyekel garan payung! Arep ndhodhok neng
Saupama Mas Hadi kuwi ora kemlinthi lan sok gengsi, jedhing lan WC kuwi wis rampung. Lha, witikna piye, nalika wiwit gawe
sing ndlujur ngidul kae kethoken! Digrajekne somile Kang Jaelani. Dirajang rak wis kena kanggo reng ta, Had!” pangakone Ibu dhek abene.
Jejere wong tuwa, yen udreg-udregan malah kurang prayoga. Bapak lan ibu terus pilih meneng. Kok rebut balung tanpa isi. Arepe kaya ngapa, Bapak lan Ibu kuwi bakale kelangan kayu, kok ngeyel ae. Mas Hadi dhewe mbegadul karepe. Cekak nalare. Wis ditawani kayu kok kurang trima. Anggepe bisa tuku dhewe. Emoh diwenehi wong liya! Dienteni tukune nyatane ora kuwat tuku!
“Mbok gawe mareme ati bapak-ibu ta, Mas. Diiyani
rong sasi saka eguh pratikele wongtuwaku kae.
“Usaha sing piye maneh? Wis pirang sasi jedhing lan WC kae ngangkrag? Ngenteni pirang sasi engkas?” Aku wegah
sing krenah apik. Nanging malah disepelekake Mas Hadi. “Lek wis mangsa rendheng teka maneh terus kabeh njedhindhil? Apa ngenteni sumbangane sedulur sampeyan? Ngenteni mundhake gaji guru? Kapan kuwi? Kapan?”
Dienggo jonggol apa maneh? Sertifikate sapa? BPKB-ne sapa maneh? Huh!” Aku pegel tenan. Karo ngalih aku isih gembreneng, “Pira ragade jedhing sacupleg ae? Lek raisa golek, aku tak sing nyambutgawe!”
Nalika semana pancen bener alasane ngeman ragaku. Minangka pemasaran, aku kudu golek lan ngubungi nasabah sing omahe adoh-adoh. Aku mung numpak sepedha motor. Mangkat esuk jam setengah wolu, bali wis jam setengah lima. Malah sok-sok ya nglembur barang nganti bar Maghrib lagi tekan ngomah. Apa maneh wektu kuwi kahanane awakku durung sehat tenan. Bubar nglairake si Lastri kuwi. Janjine biyen nek Lastri wis kelas telu SD aku diolehi nyambut gawe maneh. Aku ngalah, prei. Ngopeni bocah loro lan theg-kliwere ngomah. Ora ndadak ngajak batur. Srawungku mung karo tangga teparo. Arang kadhing melu arisan dasa wisma lan kegiyatan PKK neng bale desa. Sesasi sepisan nekani arisan darma wanita neng kantore Mas Hadi. Bisaku guyon lan marem iya yen kumpul kanca-kanca ngono kuwi. Gorehing atiku rasane bisa kaslimur.
“Wuih, anggepmu! Bapakmu kae ta,
nyuwun glugu lan kayu sengon sing arep diparingke aku kae. Digrajekne pisan. Adhikku landhes, si Susilo, takkon ngukur dawane bakal empyak kuwi. Ora nganti mulihe Mas Hadi saka kantor, adhiku Susilo lan kancane wis mulih nyang Gandekan maneh. Nggawa cathetan ukuran lan cacahe kayu sing dibutuhake.
Karepku, suk yen Mas Hadi wis penataran neng
sedina-rong ndina ngono, kayu mau dipasang kanggo empyake jedhing lan WC. Lha, yen penataran wis rampung, Mas Hadi mulih, ben njondhil. Kaget weruh kahanan sing wis owah kuwi. Suprise! Rancanganku iki sajake oleh dhukungan saka kulawargaku kabeh. Malah wis siyaga gotong royong, kerja bakti supaya enggal rampung. Malah, Yu Sri, mbakyuku sing dadi guru neng Nglegok kae arep nyumbang gendheng pres sacukupe! Susilo bakal nyumbang paku. Aku mung nyepakake panganan lan omben. Ora kuwi thok! Simbok meling supaya aku ora usah tuku beras lan kambil. Arep digawakake saka Gandekan bareng karo nggawa kayu.
Mas Hadi sida oleh surat tugas penataran neng
ngomah Gandekan. Kanggone bapak lan ibu, ora dadi masalah. Rong ndina sadurunge Mas Hadi budhal, jarene Susilo, kira-kira kayune wis garing. Diterke yen
jarene. Aku wis manut apa krenahe kulawargaku. Sethithik akeh atiku nyicil ayem. Jedhing lan WC kuwi bakal ana payone. Kok jare ora pantes dipayoni glugu kuwi sing endi. Yen wis mulih, umpama Mas Hadi ora trima karo empyak kuwi, arep takenggo karo anak-anakku. Wonge ben gawe jedhing lan WC maneh. Ben dienggo ijen!
Nganti wektu kurang rong ndina, wayahe jam setengah wolu esuk. Kang Muji, isih sanak sedulure Mas Hadi, menek glugu arep golek klapa. Ndilalah ora adoh saka omahku. watara mung sepuluh meter saka jedhing mau. Aku ngepasi adus, wonge wis tekan ndhuwur. Sajak ora mung nglirik ae, jebul saka papah wit klapa mau wonge nguwaske aku sakatoge. Kuwi wis makaping-kaping. Nganti aku apal. Angger aku adus, ora let suwe Kang Muji terus clingkrig-clingkrig ngethapel neng glugu. Ethok-ethoke nguwaske ndhuwur nanging jane nglirik awakku sing nglegena!
Taknesoni lan takancam kaya ngono wonge mung cengar-cengir. Wong lanang piye ngene iki?
Aku menthelengi tulisan ing majalah Panjebar Semangat kanthi ati trataban. Geguritan kang kebak pangrasa ing tanganku, bola bali takwaca tanpa ke­dhep. Lambeku gemeter karo ndremimil. Rasane donya kaya ambruk ing dha­dhaku. Dhuh, Gusti…jeneng kang kapa­cak ing ngisor geguritan kuwi sing marai jantungku kaya ucul-ucula. “Sri Wirda­ningsih…”.
Wewayangan rong puluh taun ke­pungkur kaya digelar neng ngarep mripat­ku. Kawitane jaman isih menganggo se­ragam putih biru, aku ketemu karo Sri Wir­daningsih. Aku ngrumangsani yen wiwit duwe rasa beda marang kenya manis kuwi sawise srawung udakara limang sasinan. Nanging, aku ora kuwawa nyuntak rasa ing njero atiku, jalaran aku wedi marang wong tuwane. Pak Pambudi, ya bapake Sri Wirdaningsih mono salah sijine guru kang mulang ing SMP-ku. Piyantune gedhe dhuwur, dhisiplin lan galake ora mekakat. Kabeh guru apa­maneh siswa ing sekolahku wedi karo penjenengane.
Saliyane kuwi, Sri Wirdaningsih kalebu siswa kang lantip malah kepara paling pinter ing kelasku. Telung taun aku mung bisa nyawang eseme kang pait madu, rambute kang ngandhan-andhan lan guyu­ne kang renyah dirungu. Aku mung saderma anak buruh tani sing ora duwe kaluwihan apa-apa. Utegku kendho, ora encer. Asring kanggo bahan gojegan
lho Pak Naib wis siyap, kok malah mbegegeg neng kono
Nganti ngancik SMA, aku panggah ora bisa nglalekake rupa ayune Sri Wirda­ningsih. Beja banget aku bisa klebu SMA I, SMA favorit jaman semana ing dhaerah­ku, senajan kanthi biji pas-pasan. Ndilala­he, kersane Gusti, aku kok sakelas maneh karo pepujaning atiku kuwi. Nanging, se­taun lumaku, ora ana owah-owahan apa-apa. Aku tetep clingus, wedi, ora wani nyedhaki dheweke. Omong-omong ya mung saperlune wae jalaran aku ora betah yen suwe-suwe adu arep karo Sri Wirdaningsih. Gugup, atiku kroncalan, lan sing ngisin-isinake maneh raiku dadi abang ireng lan bisa dipesthekake omong­anku malah dadi ora karu-karuwan jlun­trung.
Rasa ing atiku tambah ngrembaka ba­reng munggah kelas loro. Nanging, tak­rasak-rasakke aku kok malah dadi kelara-lara dhewe. Sri Wirdaningsih kaya-kaya sangsaya adoh saka panjangkaku. Sawise dinobatake dadi “Mbakyu SMA I” ngepasi acara mangayubagya dina kelairane R.A Kartini, bocah kuwi dadi saya akeh peng­gemare. Ora siji loro kanca priya kang nyoba nyedhaki, ngajak kencan, malah akeh uga kang wani “nembak” dheweke. Yen wis ngono kaya ana geni mubal-mubal ing dhadhaku. Ewasemono aku ya mung meneng. Lha kepriye maneh, wong dheweke dudu apa-apaku.
Nyedhaki ujian akhir sekolah, ru­mangsaku Sri Wirdaningsih dadi beda. Dheweke luwih anteng, meneng lan ora akeh guyonan kaya adat sabene. Malah kala-kala aku meruhi dheweke suntrut, lungguh dhewekan ing bangku kelase nge­pasi jam istirahat ngana kae. Aku mung nyawang, ora wani nyedhak. Yen ora sadar dheweke noleh, aku gage-gage mlengos, mbuwang panyawangku ing panggonan liya. Aku wedi, ndredheg yen nganti……
Cerita Cekak – Posted by admin on March 5, 2013
Anggone dandan ana kali Jegles wetan desa wis rampung. Sinambi reringkes uba rampe, dheweke mi­lang-miling mbokmenawa ana sing kecicir. Wedhak atal putih diwadhahi cepuk, ciwit abang kanggo bengesan, langes ireng sing kanggo celak lan alis uga godheg ka­beh wis diwadhahi dadi siji ana slepen banjur dilebokake tas cangklong cilik.
Pak Thekle, wis suwe oleh sebutan mang­kono iku amarga nalika isih dadi anggota wayang wong mbiyen oleh dhapukan sing ajeg punakawan Gareng. Sawise leren ora melu mayang maneh amarga rejekine ora kena dijagakake Pak Thekleg banjur ngamen turut desa lan pasar ing Blitar lan sakiwa-tengene.
Gareng iku biyasane dijuluki Thekle amarga tangane ceko lan sikile gejig utawa pincang. Sanajan oleh julukan Thekle, Rindoko Kasdi, ya jeneng asline, ora ngresula apa maneh nesu. Tumrap dheweke malah kebeneran wadanane dadi kondhang.
“Nuwun sewu, Pak, Bu! Kula ngamen gempo!” karo kurmat dheweke miwiti nga­men karo nglagokake tetembangan lan jogedan sabisane.
Sawise diulungi dhuwit banjur pamit lan ora lali muni, “matur nuwun!” embuh wis pirang omah sing dienggoki ngamen, wis pirang swara sing nulak ngamene, ora dadi pikiran.
“Sanese mawon…! Lintune mawon…!”
Pak Thekle ora ngresula lan tetep ne­rusake lakune. Ora antara suwe wis tekan kantor kecamatan lawas sangarepe pasar Pon Desa Brenggolo, Plosoklaten.
Sadurunge mlebu pasar arep ngamen, dheweke wis nata atine lan ndedonga muga-muga anggone ngamen dina iku oleh rejeki sing akeh.
Kang Madrim kok ana kene, iki mau arep blanja pa, pitakone Pak Thekle
“Niyat ingsun golek rejeki sing halal kanggo nguripi
pawehe wong sing duwe budi adi ngecerake rasa ati marang wong kaya aku iki!”
Sawise rampung ngempet ambegan lan nggedrug lemah kaping telu Thekle banjur miwiti ngamen gempo saurute warung sakulone pasar kewan. Anggone nampani dhuwit klithik pawehe wong sing eklas atine wis bola-bali mlebu kan­thonge. Pira cacahe ora dadi angen-angene.
Ora krasa lakune anggone ngamen wis meh tuntas, mung kari larikane bango-bango sudagar sisih kulon sing isih rame ditukoni wong golek klambi utawa kain. Sinambi ngglenggeng tembang-tembang dolanan sinambi uwet jogedan, ora njarag dheweke namatake bocah wadon ana sisihe sudagar kain lemu saka Gurah iku.
Pak Thekle Gareng nratap atine nalika nyawang saklebatan menyang bocah wadon sing ana bango iku. Dheweke ora nerusake ngamen ana larikan kono. Amarga pancen jejel-riyel untel-untelan wong sing arep blanja, Dheweke banjur ngalih menyang bango liyane.
“Suwarni…! Suwarni…! Bocah kok mbingungake kuluwarga kabeh! Ente­nana ana kono bae, liya dina yen wis rada aring sebele atimu lan menepe dhuh­kitane bojomu, kowe mesthi takparani lan takgawa bali. Yen perlu tak peksa! Mesa­kake anak lan bojomu sing ora kok pamiti. Suwarni…! Suwarni…! Kok kaya ngono patrapmu!” panggrundele Pak Thekle Gareng ya Rindoko Kasdi jroning batin.
Sawise menyang bango sisihe, Pak Thekle banjur………
Cerita Cekak – Posted by admin on February 28, 2013
papan, gak empan sing ngru­ngok­na suwene-suwe dadi mblenger. Apa maneh terus ngelek-elek bojone wong liya, sak tingkah polahe diwada, iku ngono jenenge dahwen salah open. Nggarai weteng mbedhedheg. Sing bojone gelek
siyarna, wong-wong wis ngakoni lek Borut ngono Arju­na­ne kampung. Rupane nggantheng. Praene semu bunder, rambut ngombak
nggi­lap. Tapi lek gelem metani nganti njlimet cacade ya gak kurang-kurang. Dhuwure malang tanggung. Tegese gak dhuwur gak cebol. Pawakane ginuk-ginuk, lek mlaku medel-medel, kaya menthog mari ngendhog. Terus lek guneman gak gelem ndelok sing dijak omong. Ndhingkluk semu mlorok.
Kabeh ya niteni, angger jam pitu thet, Borut budhal sakmarine nyecep lambene Mursalia ndhik ngarep
Borut molih rada telat. Praene precang-precing kaya maling krinan. Nganti suwe ngonyar-nganyer ngarep lawang, wusananne ndheprok
nganti njaba kutha barang. Budhal ambek molene gak ana pathokan resmi. Beda meneh karo critane Sunar sing nyam­but gawe ndhik toko kompan banyu listrik. Sok-sok ana sing tuku njaluk tolung masang pisan. Ambek Sunar dilembur nganti molih bengi barang. Saben sore wong loro iku sasate nglompuk ndhuk wa­runge Kang Mul. Lek gak ngono grudugan mancing, liya sore maneh ping-pong ndhik bale
ngepasi arisan PKK sing kari mek wong pitu.
“Losmen Rek”, bojone Takim sing di­takoni semaur.
“Ati-ati lo. Losmen iku nggene wong gak genah”.
“Hala. Kate ngana kate ngene pokok gak ndhik ngarep mataku lak wis. Sing penting bayarane molih”.
nganti tuntas!” Mursalia sing lek omong pancen keminter, kemeruh gak gelem kalah.
Sing krungu pating pecucu. Batine padha maido, ketara tenan lek…..
menyang kamar rom­bongan tamu hotel kanca-kancane, yaiku ing kamar nomer 305,306,307. Janjine operasine ing kamar 306. Nothog lawang, oleh jawaban kamar ora kemunci. Firman mlebu, ing kamar 306 kanca-kancane wis samekta lungguh jogan ngubengi peturon tengah ngadhepi pirantine dhewe-dhewe,
Isa ngomong karo Detektip Handaka? Oh, sampeyan dhewe. Anu, Pak. Apa mau bengi mirsani RCTI jam 22.00? Wahdhuh eman. Ngene lo, Pak. Mau bengi disiyarake sapa-sapa pe­langgan Telkom sing paling setiya nggu­nakake telpon ngomah oleh hadhiyah. Di­gebyar ing RCTI antarane para tamu sing munggah panggung, ana perwakilan pe­jabat saka Menteri Sosial lan
sampeyan? Lha mula kuwi. Aku saka Telkom Ketin­tang Surabaya, Pak. Oleh tugas ngabari sampeyan. Ngene, luwih
Firmansyah. Wis di­cathet? Genah ya, Pak? Oke. Aku ngatur­aken slamet sampeyan kadidene pe­langgan Telkom ngomah sing paling se­tiya, nganti oleh bebana mobil Avanza! Slamet ya! Wis, sampeyan bel saiki”.
Kamar ing 306 kabeh nyemak anteng. Meneng.
Kriiing! Kriiing! Firman gage nampani telpon sing ngebel.
Kabeh tamu hotel Kamar 306 ngguyu sumringah, pesta
“Hallo? Oh Surabaya? Detektip Han­daka? Sik daksemake ing dhaftar. Hadhi­yah 1 omah ing BSD Tangerang. Hadhiyah 2 Avanza ing Medan, Sitor…, karo ing Su­ra­baya, Detektip
wong Medan mau oleh gratis. Ana pilihan loro, Pak. Sing aqua blu silver, apa sing biru metalik? Padha wae. Sing metalik? Biru metalik? Oke. Dadi sing sijine kanggo wong Medan. Ngene, Pak. Weton tokone rak ing DKI Jakarta. Mangka kudu dikirim marang sing bakal nganggo ing Surabaya. Dadi metu­ne saka toko kudu oleh idin pulisi lalin DKI, sing arupa STNK lan BPKB-ne. Sing ngurusi kuwi Kepala Pulisi Lalin DKI, Kom­bespol Condrokirono. Yen penjenengane ora lagi
bisa. Nanging dhek wingi ing siyaran RCTI diumumake hadhiyah bisa dikirim dina iki marang sing nampa. Ngreti ya, Pak? Urusen saiki wae yen bisa. Slamet ya, oleh hadhiyah nomer 2 saka Telkom”, Firman nutup telpone, usap-usap kringet ing gulune, karo manthuk-manthuk lega marang kanca-kancane.
Limang menit kamar hotel 306 anteng. Kabeh nyawang telpon sing
KEKAREPANE Dirjo, anggone kepengin mundur saka PNS sanalika gawe horeg. Kanca-kancane sakantor padha gumun, kena apa guru mudha kuwi kok nduweni niyat sing aneh kanggo ukurane wong jaman saiki. Ora aneh piye, sing aran golek gaweyan kuwi angele ora me­kakat. Apa maneh pegawai negri sipil. Mi­turut kabar, saben ana pendaftaran PNS wong-wong padha iklas kelangan dhuwit puluhan nganti atusan yuta supaya bisa katut dadi PNS. Lha iki sing wis dadi PNS kok malah kepengin mundur?
Ing sadhengah papan saiki sing dadi bahan rembugan ora ana liya kejaba ke­karepane Dirjo kuwi. Kanca-kancane duwe maneka warna panduga, geneya wong siji kuwi kok sajak nekad tenan.
“Kira-kira bae Dirjo kepengin rabi maneh,” ngono panemune Pak Parno, guru PPKn.
“Ah, nek mung pengin rabi maneh bae kena apa kudu mundur saka PNS?” Pak Yani, guru seni nyambung rembug.
“Lho sing aran PNS kuwi rak ora kena wayuh yen alasane ora kuwat.”
“Ya carane no, sing aran aturan kuwi mesthi kena disiasati.”
“Nek miturut aku kok dudu iku sebabe. Anane Dirjo pengin mundur saka PNS sebab dheweke kuwi pengin dadi politi­kus. Ana sawijining partai politik sing siap ngajokake dheweke minangka anggota DPR pusat ing pemilu sing bakal teka iki,” Pak Wignya, guru IPA melu ngegongi.
“Dadi DPR ngono saiki uga ora gam­pang. Ora waton duwe dhuwit, sebab para pemilih saiki uga wis pinter. Aku yakin Dirjo ora gampang kelu marang pangi­ming-iminge liyan yen durung cetha tenan bener lan orane kuwi,” Pak Yani tetep mbelani Dirjo.
Kok durung njenengan rampungake Mas, endinge piye
Guru liyane uga banjur nyedhak melu rembugan. Kabeh padha ngira-ira kena apa kok Dirjo kepengin mundur saka PNS. Yen manut panemune Bu Nur, anane Dirjo kepengin mundur saka PNS awit kepengin netepi krenteging jiwane minangka seni­m­an. Sebab saliyane dadi guru, Dirjo iku uga sawijining dhalang. Senajan isih mudha ewasemono tanggapane wis luma­yan akeh. Nanging alasane Bu Nur iku uga dibantah dening Pak Yani. Dirjo iku senajan kerep tanggapan nanging ajeg bisa ngedum wektu. Mokal yen mung merga akeh tanggapan banjur pilih mun­dur saka PNS.
Para guru iku terus rembugan gayeng ngenani Dirjo. Pancen guru liyane anggo­ne nyeluk wong siji kuwi ya mung cukup disebut jenenge Dirjo ngono bae. Arang kadhing sing nyebut pak. Sebab Dirjo kuwi kalebu guru anyar, sing umur-umur­ane paling enom. Apa maneh dheweke kuwi jarene risi yen diceluk ‘pak’. Jarene isih enom umur-umurane durung mba­paki. Muride-muride bae akeh sing ngun­dang ‘mas’. Nanging Dirjo uga ora nesu. Saka kono bae kanca rakete kaya dene Pak Yani kuwi wis bisa maca yen Dirjo kuwi pancen duwe sipat sing aneh. Saiki saya aneh maneh sebab kepengin mun­dur saka PNS.
“Pak Yani, minangka kanca rakete Dirjo njenengan mbok nyoba ngelingake, mumpung durung kadhung. Sing aran getun kuwi dununge ana mburi lho,” Pak Parno menehi iguh.
“Nek sing ngelingake aku mesthi ora digugu. Sebab saben dina kulina guyon karo aku. Nanging yen sing ngelingake njenengan, dak kira bakal dirungokake. Guru senior sing wis wareg pengalaman ana sekolahan kaya njenengan kuwi akeh sing sungkan.”
“Iya yen ngono mengko dak cobane. Ketoke saiki Dirjo isih mulang. Bar ngene ngaso, mengko wonge dakajake golek sa­rapan, terus dakajake rembugan. Muga-muga Dirjo manut marang kandhaku.”
Pak Parno terus mlebu kelas, menehi tugas marang murid-muride. Dina kuwi mau panjenengane sengaja……..
maprah lho daganganku. Sawernaning ukuran trebela ana, wiwit sing ukuran 80 cm, 100 cm, 140 cm, 160 cm, nganti tekan 220 cm. Lha nek ana wong dhuwure kliwat 220 cm, sadurunge mati ben pesen trebela dhisik secara mligi.
Modhele ya werna-werna. Ana modhel limasan, modhel kampung, modhel rata, modhel plengkung. Ana sing polos ana sing ukiran lung-lungan, ukiran mawar, ukiran mlathi rinonce. Lha nek ana sing ngersakake ukiran gambar buta apa gam­bar munyuk, sadurunge mati ben pesen trebela dhisik.
supaya gandane ngambar tekan dalan ngarep omah, njur padha ketarik karo da­ganganku. Wiwit iku, saben malem Jemu­wah Kliwon pendhapaku iku swasanane jan persis jaratan lor desa. Nanging gan­dheng nyandhing mesjid, dadi ya ora sepi, malah mesjide katut melu wangi ganda­ne.
Pitung sasi wis lumaku, lan sajrone wektu semono iku wis payon trebela
iku paling larang, bathiku bisa sangang atus ewu. Sing tuku adhahane pejabat utawa tokoh masyarakat sing terhormat utawa rumangsa terhormat. Lha sing paling laris iku trebela polos sing modhel limasan, ban­jur dikemuli mori putih diwiru-wiru, kayune kastuba. Iku sing paling laris. Dene ukurane, akeh-akehe, yen diwasa 200 cm, yen bocah 150-an cm lan yen bayi 100 cm. Iku kabeh pancen dak cathet kanthi tliti, supaya pamburine yen nggelar dagangan bisa jumbuh karo pepenginane wong akeh. Aku iki pancen juragan sing sensitif marang situasi masyarakat.
Upama toko trebela iki daktutup lan turahan trebela sing isih ana iku dak sedhekahake, kowe rila ora
Sensitif ki…wah, angel olehku arep nerangake. Goleki dhewe wae ing kamus. Utawa, nek kang Sodrun mulih tilik desa, takona dheweke mesthi ngerti. Kanggo gambaran: biyen kae nalika tumpukan rosokanku didhemo wong akeh, langsung dak obong. Iku jalaran aku iki juragan sing sensitif marang situasi masyarakat. Nanging dagangan trebelaku iki upama didhemo ora bakal dak obong. Mengko omah pendhapaku rak katut kobong Mas.
Wong urip ki yen lagi siyal ya ora kaya uwong, kosok baline yen lagi mujur ya ora kaya uwong. Ndilalah, ing dalan gedhe ana tabrakan bis karo tesen. Kurban tatu akeh, sing mati ana pitulas. Ina lillahi wa inna ilaihi roji’un. Seneng ditukoni trebela, kabeh kurban dijupukake saka nggonku. Ning ya nggrantes weruh kurban pirang-pirang, weruh kulawargane padha tangis­an kelangan sedulur. Batinku dadi perang dhewe. Ana pitakon sing tansah muni ing batinku, lan ora bisa dak wangsuli: “Nek ngene iki aku seneng apa sedhih?”
laris maneh. Ora laris wae piye, wong bojoku ki bidhan ayu, pembantune ya ayu-ayu, yen tulung kelairan ya prigel lan resikan, katambah juru masake ya pin­ter, masakane enak. Laris. Nanging akhir-akhir iki ketanggor kelairan sing ora nor­mal, amarga nalika meteng ora gelem mrik­sakake kanthi ajeg. Jarene bayine nyungsang. Ana wong telu sing ngono iku. Banjur dikirim menyang rumah sakit sing pirantine luwih komplit lan nyandhing dhokter-dhokter spesialis. Akhire ing kana padha bedhah sesar. Cilakane, sing siji mati konduran jalaran kentekan dharah.
ngono ki beteke kepengin nyurung aku supaya uripku ana mundha­ke. Cara uwit ngono, saya suwe saya dhu­wur, pange saya nyrekakah, godhonge saya ngrembuyung. Lha tenan, bareng dak rasa­ka­ke tekan ati, dak ulur nalarku, nyata te­nan omonge Kang Sodrun: aku dadi ju­ragan.
Dadi juragan mebel dudu juragan beras, nanging: juragan rosokan. Lho, aja njur mlengos karo mencep ngono kuwi. Aja ditonton rosokane, ning tontonen ba­thi­ne. Ora kalah karo juragan beras. Tenan Mas. Kepara luwih akeh banget kayaku. Sang Juragan Rosokan iki, tinim­bang ju­ragane beras. Tenan. Ning ya kuwi: juragan beras ki ambune sedhep, nek aku ambune prengus, mambu rosokan.
Sekawit aku ewuh aya tenan. Bojoku ki
bersalin ing omah. Nek rosokan setorane kanca-kanca bakul lan pemulung dak tumpuk ing kebon, mes­thi bakal ngambon-amboni pasiene bojoku. Sawise dak pikir lan dak petung kanthi njli­met. Wekasane nemu akal: aku nyewa ke­bone Mas Naya sing manggone rada kiwa, kanggo numpuk barang-ba­rang rosokan setorane para kanca. Telung ndina mesthi wis ganep sak pick up, terus dak setorake menyang pangumpul ing Sala. Tenan, aku ora umuk, saben sak pikep ngono kuwi ba­thiku limang atus ewu. Lha nek sesasi, apa ra wis limang yuta. Cekake, suk yen Kang Sodrun tilik desa maneh arep dak­pameri nek aku wis dadi juragan tenanan. Carane : arep dak jak njajan bakmi nyang warunge Bu Mijem, dak uja arep ngente­kake pirang piring
Ganep patang sasi olehku njuragan, ora lidok, aku wis bisa nyelengi rong puluh yuta. Wah, jan seneng aku. Wis dak ran­cang, mengko yen celenganku wis kliwat satus yuta, arep tuku trek, supaya bisa ngangkut rosokan luwih akeh.
Sawijining sore, lagi wae aku mulih saka mesjid, ora kanyana mak jedhul Kang Sodrun teka ing omahku. Langsung wae dak jak menyang warung Bu Mijem, njajan bakmi. Aku jan gumun, nalika dak tari: se­piring apa rong piring, wangsul­ane: telung piring. Lha apa wetenge amot?
Aku pesen patang piring. Maksudku: aku sapiring, Kang Sodrun telung piring. Batinku tetep tambuh-tambuh: wong siji kok aba bakmi telung piring, wetenge ki gek weteng apa. Nanging bareng wis ma­ngan entek sak piring, dheweke omong:
“Ana ngendi wae mapanmu, aja sok lali karo wong ngomah. Bakmi sing rong piring iki diwungkus, digawa mulih siji edhing, kanggo bojomu lan bojoku”.
Wah, saiki aku kurmat tenan karo Kang Sodrun. Jebul ngono kuwi pangrek­sa­ne marang batih. Mangka aku ki ya yen njajan ora tau kelingan nggawakake bojo­ku. Siji maneh aku oleh piwulang saka ka­dangku siji iki.
Nalika numpak mobil arep mulih, Kang Sodrun aweh saran
sing koyo iki. Melok tuker link mas, blog sampean wis tak pasang ndek
polahe wong Jawa kaya gabah diinteri " endi sing bener endi sing sejati para tapa padha ora wani padha wedi ngajarake piwulang adi salah-salah anemani pati " banjir bandang ana ngendi-endi "
cuman asumsiku, soale siaran langsung sing milih stasiun TVne dewe, dudu
Kadadosan ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta raharja . wonten salah sawijining pangeran ingkang gesangipun sarwe kacekapan . pangeran kala wau inggih punika putra mahkota ingkang bade nglajengake tahta kerajaan .Ananging pangeran kala wau mboten marem kalih gesangipun ingkang kacekapan . pangeran kapingin lelono. Nglampahi wono. Pangeran kepingin madosi jati dirine ugi penggalaman gesang . saking mriku wau kawiwitan lelampahan gesangipun pangeran ingkang manggihake sisihan gesangipun inggih punika lare wadon ingkang sae manahipun lan ayu pasuryane.Bagian 1 :(musik 2 : di hutan <awal>)Kalih tiang kaneman mlampah ngelewati wono ingkang rimbun . ningali kanan keringipun mboten bilih wonten kewan utawi peksi ingkang saget dipun buru. Kaneman bagus kalihan pandereke. Paneman wau sakyektosipun inggih punika pangeran ingkang lelono kangge pados jati dirinipun .(
bejo… kowe neng endi? jo…. bejo…Bejo : Pangeran…. Pangeran…. Panjenengan wonten pundi
mboten ngertos dalane.Mbok rondo dadapan : Wah.. yow wes…kowe melu mbok wae pie le ??tak dadekne anak angkatku yen kowe gelem.Pangeran : Wah.. injih bu kulo purun bu..Mbok rondo
putrinipun. Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang nami kleting kuning.Mbok rondo kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake katresnonipun. Kleting kuning didawuhi nyapu,ngresiki griya lan ugi nyambut dame
bagus banget, jenenge ande-ande lumut.Kleting-keleting : Owh… ande-ande lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….Mbok rondo klenting : iyo,, mbok rondo dadapan gawe saembara kanggo
Mbok rondo kleting : iya… mengko mbok arep dandani kowe-kowe gen dadi putri sing ayu-ayu, sapa ngerti salah sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut.Kleting-kleting : Iya mbok.. purun_purun…Kleting merah : wahh mesti aku sing dipilih mengko, kan aku ayu…Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku sing dipilih ande-ande lumut dadi garwone….Kleting merah : heh!! Aku kan luwih tua saka kowe…kudune kowe ngajeni aku dadi
Mboten dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog.Kleting Kuning : Mbok… kulo bade matur…Mbok rondo kleting : Matur opo….? Apa kowe wes rampung nyapune ?Kleting kuning : Sampun mbok…, ngenten mbok… kula inggih kepingin nglamar dados garwone ande-ande lumut kados mbakyu-mbakyu klenting.Mbok rondo kletling : Owh yow wes..rene tak dandani kowe .(keterangan: mbok rondo
Mbok rondo Kleting : Hahaha… muga-muga sing ditrima dadi garwone ande-ane lumut yaiku salah sijine anak-anakku.. dudu kleting kuning.(keterangan: mbok rondo kleting tertawa terbahak-bahak, menuju kedalam rumah)Kleting kuning nampi menapa ing ingkang dipun langkahi kanti sabar dipun dawuhake mbok rondo kleting ditampa kanti lemah manah .(musik 5 : dirumah
ugi nyambut damel wonten lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun.Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah.(Musik 7 : suara ghaib <tengah>)Suara Ghaib : Hai… cah
ngapa kowe?..Suara Ghaib : Aku arep menehi kowe pusaka… terimonen … mugo-mugo pusaka iki keguna karo
renek imbalan liyane..??mosok tanganku sing wangi iki bok ambungi??hiiiiiYuyu kangkang : yow wes yen wegah…yen suwe-suwe mengko imbalance nambah…(
wegahKleting kuning : mengko tak keki duit…Yuyu kangkang : aku wegah… wes kono lungo.. ojo rene meneh!!dasar wung wadon elekKleting Kuning : alah…kowe kok jahat to Yuyu kangkang…(
mbok…Mbok rondo dadapan : wah.. ono cah wadon ayu-ayu arep ngopo iki??Kleting-kleting : Kita arep
sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….Kleting hijau : Cobi kulo mbok…(Musik 14 : kleting ijo)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
nglamar Ande-ande lumut.Mbok rondo dadapan : Opo.. arep nglamar anakku??? Ora salah to…Kleting merah : La iyo… rupamu elek
dadi asmane…Ande-ande Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.Mbok rondo
kui???Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman urip.Mbok rondo dadapan : Apa… pangeran…???Kleting-kleting : haa!!!!……???? Pangeran…???(keterangan; kleting-kleting pingsan)Pungkasane klenting kuning dados sisishanipun ande-ande lumut ,pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih punika
Kidung Rumeksa ing Wengi karya : Kanjeng Sunan KaliJogo ( Kanjeng Raden Said )
Udan	Posted by j4w4 under Mbuh
Wektu sepisan teka ing kutha iki, malem rebo ning mesjid cedhak kuburan…
Rayap	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Akhir taun aku kudu ngetokke dhuit kanggo kebutuhan sing ora tak rencanakke. Plafon omah jebol merga kayu-kayune dipangan rayap. Kabeh kayune kudu diganti, semono uga eternite.
Durung mbayari tukange. Rayap pancen ganas banget, ora weruh asale, ngerti-ngerti wis ngentekke kayu sak pirang-pirang.
kowe wareg, aq sing luwih… ngnu iku ta « MAN
Home » pawarta » pawarta basa jawa banjir » sanesipun » Pawarta Basa Jawa Banjir
Pawarta basa jawa banjir. Pinanggih malih kaliyan kula, Sutrisna Mahardika ing berita bahasa jawa. Pawartos menika dugi
ing dhusun Pulo, Jakarta wetan, benten-benten. Pawarta basa jawa banjir "Banjir kiro-kiro 20 sentimeter ketuke 150 sentimeter ngantos 15 meter saking lambe lepen," ngendikan piyambakipun dhateng wartawan, Kemis songolas (19) Februari 2015. Syofian nambahi, banjir lokal mergo mbludake Kali Ciliwung ngrendem griya ing pitung RW ingkang meksa 3.427 tiyang ngungsi. Kathah-kathahe saking piyambake sedaya taksih ngungsi ing nduwur griya. Mergo banjir punika ugi, mergi Jatinegara ing siseh kilen ditutup dening polisi. Wong sing pada lewat namung angsal medal ing mergi radin siseh wetan. Mobil polisi diparkir wonten tengah mergi ing ngajeng
ngantos kalih baris ngebaki mergi sisi kilen ngantos ing celak peken Jatinegara.
Mekaten pawarta basa jawa banjir kang saget katuraken dumateng panjenengan sedaya. Mugi andadosno pamriksa kususipun kagem panjenengan engkang badhe medal
sebuah Komentar Padu utawa debat, ing jagat cyber dadi hal sing lumrah.
ingkang cumlorot hanelahi, inggih sunaring kampung Kandangsapi RT 1 RW 33 ing ratri kalenggahan punika.Sinebat kampung Kandangsapi, amargi duk samangke, rikala Susuhunan Ingkang Kanjeng Sinuhun Paku Buwana kaping VII ngasta pusaraning adil ing nagari Surakarta Hadiningrat, kepareng ngingah rajakaya arupi lembu. Pramila hanetepaken tlatah ing iring ler wetan sacelaking kali
Kandangsapi ingkang tata titi tentrem kerta raharja. Wonten ing dinten Sukra Kasih, surya kaping 16 Agustus 2009; karang tumaritis ing Kandangsapi ketingal gilar-gilar, kadya taman ing swarga loka.Punapa ta werdinipun, bilih dalu punika para warga kampung Kandangsapi makempal sawiji. Datan sanes; hamung badhe nyawijekaken cipta rasa karsanipun, saperlu hangestungkara, caos pandonga suci wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Akarya Loka, ingkang sampun paring kanugrahan arupi kamardikan dhumateng bangsa Indonesia duk rikala 64 warsa kapengker.Palenggahan sampun ginelar asesamak babut,
kang hanyapih sepining swasana, lamun ta kepireng saking katebihan pating calengklang, pating calengkling imbal gantya ing mandaraga.Sampun dumugi wahyaning mangsakala. Minangka purwakaning kandha, hanenggih pambukaning panyandra:Kirabing Tumpeng Robyong ingkang apinda sekar kalparatu dewa ndaru. Ingkang sampun binayang saking marga, jengkar saking embaning Dampar Denta.
rinasa wisaning panggodha wiwit kumrembyahanalusup mrana-mrene datan katonLumebu galihe
wudaPupu ginelar dhadha binuka, pawadon sinundhul puyuhPanen keplok nyrobot bandha, surak-surak mawurahanBudayane wus kuwalikrasane matikeladukkeblinger(2) Kasambung salajengipun; minangka panyumbuling pangarsa, ingkang
wiramaning gending ingkang kapiyarsa. Ing sawurinipun ketingal sapangombyong inggih punika
ngrenggani angkasa nuswantara.Ngelingi labuhing pra kusumaning bangsa, ingkang sampun soroh jiwa raga mrih
Indonesia. Indonesia tansah Jaya!!!(3) Kasambung ing sawurinipun; minangka patahing kirab; wonten pawestri ingkang maksih timur sesilih Nastiti Lamsri Slaganingrum. Ketingal glewo-glewo kaya golek kencana, ngagem busana pinjung
pemikul. Tumpeng dan meja itupun dihias dengan pernak-pernik merah putih, sungguh heroik….Sinten ta pager ayu dalah jejaka tumaruna ingkang kapatah ngirap Tumpeng Robyong punika;Sabregada pager ayu
dening; Yesica Leodora, Ester Magdalena, Windi Kurniawati dalah Maria Christonia Ciptorini.Ketingal luwes anggennya nyawuraken sekar telon ingkang dados pasemon mugi
kaparagan dening; Sandra, Donik, Putri, Yanu, Prasetyo dalah Danik.Punapa ta werdinipun Tumpeng Robyong dalu punika:
sah sampurna jantraning sedya.Tumpeng Golong, mujudaken pasemon tansah enget dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung; wujud tumpeng pindha wukir pasemon golong-giligipun warga kampung Kandangsapi, kacihna sampun nyawijekaken cipta rasa karsanipun saha asung pandonga suci mring ngarsaning Gusti amargi sampun pikantuk kanugrahan arupi kamardikan.
Kathi pangesthi karaharjan lan kemakmuran mugi tansah cumondhok ing kampung Kandangsapi ing
pangrasa datan kentun ngulukaken angidung pandonga suci;Dhuh Gusti, kawula nyuwun, mugi keparenga Paduka paring berkah saha paring pangayoman dhumateng nagari Republik Indonesia supados nagari
Dhuh Gusti, kawula nyuwun, mugi keparenga Paduka paring pepadhang tuwin tuntunan dhumateng para pengagenging nagari, para nayakaning praja, para bayangkari nagari supados sami saget nindakaken darma bhaktinipun dhumateng nagari; ingkang anjalari raharjaning nusa, bangsa, tuwin nagari kita Republik
Do’a.Kirab Tumpeng dilanjutkan….Suruping Sang Yang Arka, gumantosing dalu. Datan wonten jroning ratri ingkang cinarita amung Sang Yang Candra ingkang mijil saking Pratala arsa marbawani ing jagad raya.Amastuti wasita adi, sabdaning para winasis; dupi wus dumugi wahyaning mangsakala, dhumawahing nugraha saking Gusti Ingkang Maha Kawasa.Mangkana ta wau, ingkang hamengku karsa nun inggih Bapa Suratman, kasumbul sawuripun nun inggih Ibu Suratman, Bapa Slamet PR
selanjutnya memotong tumpeng….Wus tinigas lunging tumpeng, tinon sumunar cahya merbawani kangya pra seba; ingkang
mulya, jumbuh kang sarwa ginayuh, dadi kang sami kaesthi.Tulus lestari gya kapasrahaken dhumateng catur muda tumaruna ingkang dados pasemon sarining: pratiwi, hagni, tirta, miwah bayu.Lung tinampi punika kinanthen sedya mugya para muda tansah mersudi reh kasarasan, kawasisan, ketrampilan, kagunan, miwah kasusilan suba sita sarta tatakramanipun.Putra
kelahiran,Kaping pindho; Ngayomi para Wiku Pandhita Resi Ulama kang padha ulah pudya mesubrata,Kaping telu; Trisna ing bangsa, lan welas asih mring kawula dasih,Kaping papat; Setya tuhu ing janji, netepi sabda kang wus kawedhar,Kaping lima; Tunduk ing
Indonesia ingkang kaping 64 ing kampung Kandangsapi talatah Surakarta Hadiningrat; kula nglenggana kathah atur kawula ingkang mboten handamel rena miwah sarjuning penggalih panjenengan; Kirang jangkeping atur, kaladuk tuwin lepating pangroncening tembung, ukara miwah basa, mugi
tri gangga, durga mendhak kala sirna, hayu – hayu - rahayu ingkang samya pinanggih.Nuwun, nuwun, matur nuwun.
LAN Cablexpert NCT-2, 100/1000 Base-TX,
LAN Cablexpert NCT-2, 100/­1000 Base-TX,
lha akhire sing apik fotone entuk piro kok sing di pasang mung siji?… pose yang lain mana?
**hehehe gak ono sing luweh apik po luweh elek, mung iku
terinfeksi. menjadi keganasan (kanker)SvarSletobat wasir herbal27. april 2015 kl. 09.47Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki
Willow miwiti dadi paraga filem tahun 2007 ing filem I Am Legend banjur metu ing Kit Kittredge: An American Girl bareng Abigail Breslin. Dhèwèké napang panghargaan Young Artist award saka filem iku.[2]
Saliyane akting, dhèwèké uga ngluncurake karir musik ing musin gugur 2010 mawa ngluncurake lagu Whip My Hari, 21st
Year ing BET Awards tahun 2011.[4]
Dhèwèké duwé sedulur kang luwih tuwa Trey Smith lan Jaden Smith kalorone uga aktor.[1] Willow duwé keturunan Afrika-Amerika, lan uga duwé India, Creole lan Portugis-Yahudi saka ibune.[3] Willow lan sedulur-sedulure dadi duta pemuda kanggo proyek Zmbia, kang ngewenehi pambayantu kanggi bocah-bocah Zambia yatim piatu amerga AIDS bareng karo Hasbro.[3]
Karir Akting[besut | besut sumber]
bareng karo bapakne.[5] Film sabanjure Kit Kittredge: An American Girl kang diluncurake tanggal 2 Juli 2008.[5]
Tanggal 20 Januari 2011, Willow Smith ngumumake dhèwèké arep nggawe remake saka komik strip misuwur Orphan Annie.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Willow_Smith&oldid=1111582"	Kategori: Aktris Amérika SarékatPenyanyiLair 2000	Menu navigasi
WEEEHHHH……………langsung sound check diaa………..hahahha…maturnuwun sampun mampir dateng perdikan kulo kisanak……………kulo tenggo telik sandi nipun dateng perdikan kulo…………..
belajar yok opo iso lulus. Nek wis rumongso ga mampu pelajarane lan kawak terus. Yo pindaho nek panggonan sing
dolanan tabung pak, mengko lek kesetrum manuke gak iso ngadek
Balas	nanangbondowoso, on 5 Oktober 2009 at 22:10 said:	Pak Badrun
Sampun kerso mampir mriki. Mugi gusti tansah paring karahayon dumateng panjenengan.. Tema Sederhana. Diberdayakan oleh Blogger.
Senengane ko njajal kro ngeter tok”kg kamid kuwi crito liyane ngono loh.!
kok ra ketok pirang2 dino iki, opo pancen pirang2 dino iki sibuk gae mercon???
ngerti iso nggolekno [Reply]	Ngip May 18, 2009 at 3:03 pm
Ojo ngeritik thok… sekali2 koen lah sing golek berita opo maneh nyumbang DUIT.. opo promosino WEB iki
ra ngerti sing ngelola WEB iki wis kerisis
DaLjOenO kangen band dandananya norak abiz, rupane mekso, wong deso’i yo uwis deso wae rasah reka-reka….Rupamu marmos ngerti ra? bali wae kono ngarit neng
Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok
nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
“Lha peno gak ndhelok tha saiki
sing tukang blusukan golek foto akhire podo karo sing
pendengar, aku pengin ngakak wektu dhekne maca sms saka wong sing jenenge Sarno, jarene Sarno kuwi Sarape Kena, ha ha ha.
Aku njur kelingan pelajaran basa Jawa mbiyen, Sarno = Sarape Kena, kuping = kaki tur njepiping lan liya-liyane kuwi disebut jarwo dhosok. Iki jarwo dhosok liyane:
lwir ntuting gasir, kaya purisya tinilar ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.59, 16 April 2013.
Jeneng panganggoné juru mertal. Paramèter iki manasuka. Menawa iki ora dianggo, panganggo sing wis kalebu saiki bakal dianggo.
april 2015 kl. 09.43Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
tau ng nduwur (3.8xxx ) paling 3.5000 MHz – 3.7900 he he he he he senengan ng ngisor karo cak nanang grup nguriuri barang lawas
Balas	itok, on 30 Agustus 2011 at 19:46 said:	ya lek sugeng ,
Udan sepisanan	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Sakbenere dudu udan sing sepisanan, nanging udan deres sing sepisanan. Sakwise saben bengi krasa sumuk, bengi iki udane lumayan deres. Lawang ngarep tak bukak, hawane dadi seger.
Biasane suhu akuarium awan bengi 31 derajad celcius. Bengi iki lagi wae tak tiliki isih tetep, durung mudhun. Nanging ing ruang kene, panggonan aku nulis iki, krasa rada adhem, mbokmenawa kira-kira suhune 28 an.
Indonesia Maret 2013Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholPandawaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.22, tanggal 11 Maret 2013.
Musike Sangkakala iki asu tenan. Gitare iso njerit-njerit, trus
Dandanan glam rock, semangat ala punk, karo musik ala heavy metal" jarene Blangkon. "Saiki awake dewe gak iso
bencong" jare Blangkon maneh, karo nduding Steve "Sex" Summer, vokalise Pretty Boy Floyd, sing nggawe bedak karo lipstik dan ketok ayu.
"Sex, drugs, rock n roll iku wis gak jamane. Aku iki baru turu jam 5 isuk, jam 8 wis
Mosok vokalise ngeterno jaitan, nyablon tok. Sing gitarise dodolan gitar karo efek. Sing Atjeh kerjoane nggambar tok." jarene Dodi karo cekakakan. Dodi iki yo lucu. Jeneng asline iku Yoggi, tapi si Blangkon kuwi pancen iseng. Jenenge diganti dadi Dodi.
Inggris opo bahasa Indonesia?" Atjeh takon.
"Lek nggawe bahasa Inggris dipisuhi wae, wong Madiun ae keminggris" jarene Blangkon karo cekakakan.
Ono cerito lucu soal Wok karo Blangkon. Wok iki asline soko Madiun, nah si Blangkon iki SMA-ne nang Madiun.
"Sekolahku ndisek iku ndeso. Cedek
kudu nyusul Panjul. Arek iku pancen koplak. Ngenet tapi lali nggowo duek. Dadine njaluk susul trus njaluk bayari disek. Uasu. Yo wis, aku pamitan karo Sangkakala.
Foie gras ya iku masakan khas Perancis kang digawe saka ati banyak utawa ati bebek.[1] Masakan iki mung bisa ditemoni ing papan panginepan berbintang. Masakan iki tansah dadi masakan kusus nalika natal
Foie gras entier: Ati banyak kang utuh lan isih seger kang siap diolah.
Foie gras mi-cut: Ati banyak kang wis diolah setengah mateng. Biyasane ana ing supermarket-supermarket gedhe.
Foie gras entire: Arep padha karo foie gras mi-cut, mung wae wis dibumboni.
^ (id) vivanews.com diundhuh tanggal 14 Mai 2012
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Foie_gras&oldid=1112432"	Kategori: Olah-olahan Prancis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 28 Januari 2017.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 4 Maret 2017.
oknum seng jan blas ra tanggung jawab.... Gek dinggo godog banyu go ngopi rung nganti umup wes cedut genine....
Gawe opo CILIK..., wis ono..., pengen golek sing GEDE lah..., minim duwur ukur 7..., Ha3..., Pacek AFKIR wis ora bakal tak abar kok..., Nek kiro2 wis ora kanggo /
duwur ukur 7..., Ha3..., Pacek AFKIR wis ora bakal tak abar kok..., Nek kiro2 wis ora kanggo /
Pakai Hati, Cingkrig Nasrullah Rawa Belong
Cingkrig Gerak Cipta - Maenpukulan Khas Betawi Rawa Belong
bisa dipindah mas moderator ke sub forum jual belisuwun kalau dijakarta paknek ra motor neng ngomah raeneng seng ngenggo ning jikuk neng prambanan mas_________________
tenan ki….padha cah semarang palsune lho ya. ben wae ora ngerti dalan, sing penting kan ora kesasar hehehe…
disuruh sama pak dosen sing gondrong nyentrik kuwi tho, sing nek mlaku menggoke kaya wong baris….ora ding kaya wong baris natap tembok hehehe…
Ujian Nasional	Posted by j4w4 under Mbuh
dina iki anakku mbarep nglakoni ujian nasional SD. Tak waca ning koran akeh suara ora sarujuk karo acara UN iki. Ing kantor ana kanca sing cuti mung pengin nunggoni anakke ujian. Kancaku sijine
nggarap ya isa, yen pas ora isa ya ora isa. Aku cuek wae, ben dirasakke dhewe dening anakku. Nggo apa aku nambahi stress e dhewekke.
apa aku? Nek aku jelas, lulus karepe ora karepe, wong anakku wis sinau tenanan, sekolah ya ra tau mbolos. Saka kantor mboke cah-cah tak bel,
kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
monggo Pak mbok bilih kerso, matur nuwun sowanipun.
posted Maret 21, 2009 pada 7:44 pm by Tuyi	Balas	mung arep njagong sedela…
berbuntut PELAMINAN iki . . . hhahaH ./ . mz GIRI : wedu. . . asli ne leg ndak kepergok yoo ndak mungkn dipekso ngawini LAYA.. . yo pasti saiki aq wesz karo MAGDALENA AWUY seng jare saiki PDKT karo Ariel gara2 tak PUTUSno. .mbak YU : Rupane
Kemlinthi	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Bengi kuwi aku arep golek mangan. Mlaku turut trotoar saka kos-kosan banjur menggok nengen. Ing sak ngarepe hotel rada ngalor sithik ana wong tuwa lungguh, ing ngarepe ana tilas wadhah banyu sing didol ing gelas plastik. Ooo…jebule wong ngemis.
Ora ana sing aneh karo wong ngemis kuwi. Nanging ujug-ujug aku dadi mangkel, niat arep menehi dhit ra sida. Sebabe dhekne
liyane. Nek isih kuwat tuku rokok mesthine kebutuhan liyane wis kecukupan, dadi ra sah ngemis.
Ah mbuh, mbokmenawa aku pancen medhit.
SariGong Angklung & Angklung Kocok. Pentatonic Gong Angklung with 6 keys5. Sekar SariGong Angklung & Angklung Kocok. Pentatonic Gong Angklung with 6 keys6. Becica
tenan, barang siji sing tansah ndadèkké larané atiku. Para sedulur, aku ora goroh! Kristus déwé dadi seksiku lan Roh Sutyi, sing ngerti pikiranku, uga dadi seksiku. Barang siji iki sing marakké aku tansah sedi ing ati, yakuwi, kahanané bangsaku déwé, bangsa Israèl, sing nampik Gusti Yésus Kristus. 3Tenan para sedulur, semunggoné kenèng ngono aku gelem dipisah sangka Kristus, nèk kuwi bisa nulungi bangsaku. 4Wong-wong kuwi kurang apa menèh ta? Wujuté ya bangsa Israèl sing diaku anak karo Gusti Allah. Gusti Allah wis nylorotké pepadangé marang bangsa iki lan ya wis dikèki prejanjian-prejanjian. Wis dipasrahi wèt-wèté karo Gusti Allah lan wis diblajari nyembah Gusti Allah kaya sak mestiné lan ya wis dikèki janji nèk bakal diberkahi lan ditulungi. 5Wujuté ya turun-turunané Bapa Abraham, Isak lan Yakub lan sak tyara manungsa Kristus déwé ya dadi turunané. Dèkné wujut Gusti Allah lan Dèkné sing ngwasani sembarang. Mulané Kristus pantes digunggung slawas-lawasé. Amèn. 6Nanging para sedulur, senajan bangsa Israèl nampik Gusti Yésus Kristus, aku ora ngomong nèk Gusti Allah medot prejanjiané marang Bapa Abraham, ora. Pantyèn Gusti Allah wis janji marang Bapa Abraham nèk Dèkné bakal mberkahi kabèh bangsa lantaran Bapa Abraham lan turun-turunané lan Gusti Allah ora medot prejanjian iki. Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Awit kowé ngerti déwé nèk Gusti Allah ngekèki jeneng anyar marang Yakub. Yakub jenengé malih Israèl. Nanging nèk aku ngomong bangsa Israèl, aku ora ngomongké turun-turunané Yakub manut kelairané, ora, nanging kabèh wong sing diarani bangsa Israèl karo Gusti Allah déwé. 7Semono uga nèk aku ngomong turunané Bapa Abraham, aku ora ngomongké turun-turunané Bapa Abraham sangka kelairané, ora, nanging kabèh wong sing diarani turunané Bapa Abraham karo Gusti Allah. Gusti Allah malah ngomong ngéné marang Bapa Abraham: “Namung turunané Isak bakal tak anggep turunanmu.” 8Para sedulur, nèk Gusti Allah ngomong ngono marang Bapa Abraham, Dèkné ndunungké nèk ora wong sing dadi turunané Bapa Abraham sangka kelairané sing diarani anaké Gusti Allah, ora, nanging wong sing diarani anaké Gusti Allah kuwi wong sing lairé miturut prejanjiané Gusti Allah marang Bapa Abraham. 9Wujuté Gusti Allah ngomong ngéné marang Bapa Abraham: “Mbésuk nèk wis pener waktuné, Aku bakal teka menèh lan ibu Sarah bakal nglairké anak lanang.” 10Karomenèh, kowé ngerti nèk ibu
pasangi watu sing marakké wong kesandung lan tiba. Nanging sapa sing njagakké watu kuwi ora bakal kisinan.” (Watu nang kuta Sion kuwi ya ora liya kejaba Gusti
Suwe Ora Jamu, Tembang Mocopat, Tombo Ati, Caping Gunung, Cublak-cublak
Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Paku Alam VIII utawi Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Prabu Suryadilaga utawi Radèn Mas Harya Sularsa Kunta Suratna (miyos ing Yogyakarta, 10 April 1910 – séda ing Yogyakarta, 11 September 1998 kanthi yuswa 88 taun) inggih punika ratu ingkang kaping wolu wonten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paku_Alam_VIII&oldid=1106471"	Kategori: Lair 1841Pati 1878Raja JawaYogyakartaLair 1910	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 7 Novèmber 2016.
Gabus Pucung (Betawi) Ikan Arsik (Batak)
yourhomemadetube.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.pornlivehd.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
wayang nech Sun Jan 31, 2010 12:53 pm semar iku nek metu bareng karo gareng petruk lan bagong....biasane metune nek wis jam siji mbengi....sing biyasane nanggap wayang kuwi wong mantu......lha metune semar petruk gareng lan bagong iku sak temene menehi ajaran kanggo si manten lanang....mula nek goro goro sing metu didik iku gareng maksude " sing sigar dijereng"terus bar kuwi metu petruk maksude "mepeto nggon tu#uk". bar kuwi metu bagong...maksude bahkong utawa 'ngobahke bokong"kari dhewe mwtu semar. maksude " mesem tur marem".....kuwi artine semar.....
“Urip ing ndonya iki mosok angel, sauger gelem ukril ya gempil. Sing angel iku sejatine, yen ora mekoleh pitulunganE Gusti Allah, yaiku olehe tansah gelem merangi nafsune dewe
Tarlen meleng malat sih Sanityaseng tyas mematuh Badharing sapudhendha Antuk mayar sawetawis
ditentukan sang Pujangga kembali menghadap Tuhan.
WIRID HIDAYAT JATI by : R.Ng. Ranggawarsita Wejangan ke-1 Ananing Dat Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat-Ingsun, anartani ing asman-Ingsun, amratandhani ing apngal-Ingsun.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati. Nasehat ke-4
tersesat. Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
sempurna). Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
utusanNya. Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni
Itik Banyuwangi Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang
kabeh ragangane lan Pasangen sulung kabeh triflex khang wes diukur iku
kipas dienggo nggowo bayu ambi howo ne panas iku mau campur ndadekaken howo ring jero penetesan (incubator) lembah ukuran sekitar 77. Iki gunane nyegah bibite unggas maghne sing ono khang cacat.
10. Mari weh tinggal nganggo baen ndoh, Matur Kesuwun khang akeh kanggo khang podo nulungi nggawe tetesane endogh ikai koyo ta : Gusti Pangeran khang Moho Kuoso Alloh Subhannahu wa Ta'ala. lan Kang Amet, Kang Kadir, Kang Boadik Pendil, Kek Dur, Kek Tohid, kabeh.
Ing ngandhap punika ka-aturaken tetedhakan purwakanipun Serat Centhini, sinawung ing sekar Sinom 1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta Hadiningrat, hagnya ring kang wadu Carik, Sutrasna kang kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin,
angkaning warsi, paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya
melu munggah gunung. Tepate munggah puncak sangalikur utawa puncak 29, salah sijine puncak ning Gunung Muria. Sakwise shalat Asar ing mesjid desa Rahtawu, sak rombongan banjur mulai mlaku ngliwati dalan aspal menyang desa Semlira. Sak dawane dalan pemandangane katon nengsemake, dalan kelak-kelok lan munggah mudun, banyu kali sing gemrujug ing antara watu-watu lan tanduran ijo royo-royo sak kiwa tengene
ngliwati dalan setapak. Senajan dalan setapak mung saka lemah nanging pendhudhuk kono padha wani numpak sepedha motor lewat dalan iki. Mangka dalanane ambane mung sak meteran lan ing
wis teka. Kira-kira sesasi kepungkur aku tuku barang saka Guangzhou lewat eBay. Wis beberapa barang sing tak tuku lewat eBay, rata-rata saka Tiongkok. Tiwas aku wingi komplain merga barange ora teka-teka.
Bakule uga sempat njawab, yen nganti tanggal 17 mei barang ora teka, arep dikirim maneh saka Guanzhou. Aku njaluk ngapuro ning bakule merga ora sabaran. Padahal biasane yo
jagongan ngalor ngidul. Jarene bar kena sawan merga wingi layat karo aku ning nggone pak J. Panjenengane crita yen layat njur weruh peti mati sing digotong, mesthi sakwise kuwi awakke njur gemreges.
Aku njur menehi saran, nek nderek nyolatke pripun? Jarene padha wae, wis dicoba nyolati ngarep mayit isih wae sawanen.
Ndhik aku isih cilik ing antarane bocah-bocah sak kancaku sering muncul istilah iki. Yen ana wong mati padha ora wani ndelok. Kuwatir sawanen. Ora ngertia sakiki isih ana wong sawanen.
Esuk kuwi aku kudu menyang ATM merga wis booking ticket pesawat. Saka ngarep hotel melati aku tolah-toleh golek becak nurut kandhane resepsionis. ATM cukup adoh kanggone wong kesusu, mula kudu numpak becak utawa ojeg. Alhamdulillah ujug-ujug ana becak lewat, njur tak undang.
Tanpa nganyang mbayare aku njur numpak becak menyang ATM BNI. Tukang becake nganggo basa Indonesia nanging aku nangkep siji loro ukara isih mambu basa Jawa. Njur tak takoni, asli kene apa sapa ngendi. Ndhekne njawab saka Jawa. Ngomong ngalor ngidul akhire aku ngerti nek dheweke isih tangga kecamatan.
Nganti iki aku isih mikir, kenapa sedulur-sedulur wong Jawa ndadak lunga tekan Sumatra mung dadi tukang becak. Nek mung trima mbecak kenapa ora ning kuthane dhewe, utawa paling adoh ing kutha sak propinsi. Apa merga isin karo tanggane? Apa mbecak ning Sumatra luwih entheng timbang ing Jawa? Mesthine padha abote. Muga-muga Gusti Allah paring rejeki kang barokah kanggo sedulur-sedulur wong Jawa sing mBecak ing
Aku njur mbukak wikipedia, sakliyane penggolongan darah ABO pancen ana maneh
wingi aku nulis tentang sleko sing tegese tikungan, dina iki aku nulis tentang panjunan. Ing tulisan wingi aku kandha yen durung ngerti tegese panjunan. Dina ini kanthi bantuan mbah google, akhire ketemu ing kene.
Panjunan kuwi jebule tegese tukang gawe priuk / belanga. Sakiki panjunan sing tak ngerteni dienggo jeneng panggonan. Ing Kudus ana desa Panjunan, ing Pati uga ada desa Panjunan. Yen di googling bakal ketemu panggonan ing kabupaten liya sing jenenge
DPO	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Ngerti-ngerti aku wis ana ing antarane kerameyan kuwi. Aku maju, tak deleng ana mayit sing diwadhahi plastik kaya ing TV-TV kae. Mak tratab atiku, mayit kuwi wong sing arep dipateni dening kancaku kaya rembugan sak durunge. Sing marahi ntratab, aku teka ing pirembugan kuwi…
Aku njur bisik-bisik karo kancaku sing uga melu rembugan, awake dhewe bar iki mesthi digoleki
Aku njur enggal-enggal ninggalake panggonan kuwi, aku mung mlaku nganti sak wetara suwe. Aku nemu ana pengajian, aku njur melu mlebu bareng-bareng karo wong-wong sing
duroko koyo seloko akehe menungso gawe dalane neroko podo sengsoro ciloko mergo lakon kang mowo dunyo wus teko titi mongso akehe wadon kang podo wudo lahireng jabang bayi tanpo wong tuwo…
dinamakan kawula-gusti tidak berkaitan dengan sese-orang manusia biasa seperti yang lain-lain [33];
wus aneng manira/, nora pisah rina wengi/, namung ing mengko kewala/, ana aran kwula gusti/, suwene ingsung mati/, benjing yen ingsun wus idup/, sirna gusti kaula/, mung kari urip pribadi/, langgeng meneng aneng anane
Siti Brit/, nora sotah kang dadyeku/ gegetun sun kalintang/, kasasar neng jaman pati/ mengko ingsun mung ngesti waluyeng gesang/ [37];
dzat yang mulia/, [3].
ngalam kabir sahir/, kene kana nora beda/, amung manungsa anane/, Kyageng Pengging Dayaningrat/, waning-lahirken tekad/, Allah majaz wujud
palsu/, kaki kene saking asma/, [4].
Kol.T/Kol.HDL: 3.86 (r < 5)
Asam Urat: 6.1 (r <7)
Trigliserida ne isih tetep dhuwur, nanging wis ana penurunan. Sakdurunge pasa luwih saka 200. Gula darah puasa uga tetep kaya mbiyen, rada dhuwur.
lair ing désa cilik ya iku ing désa Beaudean, ing pegunungan Pyrenes, Prancis, taun 1766.[1] Nalika umure 13 taun, dhèwèké wis dadi yatim piatu.[1] Banjur dhèwèké diemong déning sedulure, Alexis, sawijining dhokter bedhah.[1] Banjur dhèwèké lunga menyang Paris saperlu sinau bidang kedhokteran marang Désault, sawijining ahli bedhah kang wis misuwur.[1] Nanging anggone sinau dadi kaganggu amarga wektu iku ana perang.[1] Larrey banjur nyambut gawé kanggo Napoleon Bonaparte, kang wektu iku terus perang saperlu ngembangake tlatahe.[1] Nalika iku, Larrey nindakake pangowahan ngenani pangobatane marang prajurit kang padha nandhang lara.[1] Larrey ngedegake rumah skait lapangan kang wiwitan ing donya iki kanthi nggunakake tenda-tenda sacedhake panggonan perang.[1] Taun 1792, dhèwèké mulai ngopraseake ambulans.[1] Ambulans biyèn ora kaya ambulans saiki amarga ambulans biyèn kaya dhokar kang ditarik déning dokar.[1] Dhokar mau ngangkut prajurit kang padha lara.[1]
Taun 1794, larrey nambahake tandhu ing jero dokar ambuals mau.[2] Nalika perng ing Mesir taun 1799, dhèwèké nggunakake onta kanggo nglakokake dhokar-dhokar mau.[2] Karo kancane ya iku Pierre Perce, Larrey mbentuk satuan prajurit ambulans.[2] ambulans-ambulans lan ‘’satuan’’ mau gawé Napoleon dadi seneng amarga wis bisa nyemangati prajuruit-prajurit nalika perang lan bisa ngurangi korban.[2] Larrey dianggep minangka dhokter militer modern kang wiwitan.[2] Larrey
srpskiSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 4 Sèptèmber 2016.
Mitos Ratu Kidul dadi pancadan paprentahan ing karaton Kacihna majune teknologi komunikasi lan informasi nuwuhake budaya anyar lan nggawe ”rusake” kabudayan Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip
tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.
Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo Twikromo, weton Nidia Pustaka, 2006, dijlentrehake filosofi-filosofi kang gegayutan kalawan mitos Kangjeng Ratu Kidul. Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana kang asipat wadag, pisik, bisa didulu mata lan donya kang asipat datan kasat mata, alus, ora bisa didulu mata wantah. Ananging ing donyane wong
Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong Jawa ora bisa dijlentrehake, kaprah sinebut suwung awang-awung, ndadekake anane laku-laku kang lelandhesan keyakinan agama kang ancase ngurmati panguwasa alam supranatural, kayadene Kangjeng Ratu Kidul. Ana candhake.
Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisine Mitologi Kangjeng Ratu
Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra
kidul ana panguwasa kang asipat supranatural, datan kasat mata.
Kapercayan iku bisa didulu saka laku-laku kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap
kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.
tanpa wates lan panguwasane iku ora bisa diatur kanthi cara-cara kang kaprah ing ngalam donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda kang tuwuh saka alam kanthi
srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul
iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.
Lan ing kabudayane wong Jawa (ing dhudhahan buku iki ateges tlatah Yogyakarta lan Solo-red)
asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan
antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan sakabat. Wangunan kapercayan bebrayan
sejatine luwih ngeboti babagan katentreman batin, jumbuhe ngalam kodrati
Warung pojok Akeh wong pada kelingan masakan Akeh wong
Nyong gabung kemitraan Kuch2hotahu, Nyong saiki rasane lego, soale Nyong duwe mdasukan ngarah gampangane penghasilan tetap. Awale Nyong duwe mung segrobak, barang tak lakoni, kok rasane rame, akhire Nyong pesen grobak maning. Alhamdulillah saiki wis duwe 5 gerobak. Panceng sing jenenge Kuch2
Kanggo kegunaan liyane Jembrana, deleng Jembrana (disambiguasi).
Lambang {{{jeneng}}}kap
Pembagian administratif[sunting | besut sumber]
Jembrana nduwe 5 kecamatan lan 51 desa/kelurahan.
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.20, tanggal 11 Maret 2013.
Selamat pakdhe…webnya baru…..sekolah sakniki kok koyok ra aji nggih….jaman biyen sing jeneng insinyur ki jan mentereng tenan…po meneh insinyur nggajah modho…saiki
isa nggo boncengan toh, pak mar? nyoba
4. Pamarintah badhe ngindhakaken regi Bahan Bakar Minyak lan tarif dasar listrik
5. Pamarintah badhe nyigeg Ujian Akhir Nasional amargi dipun biji mboten efektif.
Kok rak nganggo user id lele wae?
suryaden	18 January, 2009 at 4:57 pm	wedian apik tenan,
matur nuwun, mugi rahayua ingkang sami pinanggih…. aamiin
Makasih kunjungannya. Kapan pulang ke Jawa Pak…
penggemar 80AM, ning wis pensiun, yen panjenengan ono pcb layout lengkap mbok aku diparingi ….piye??? meh nyoba solder-solder maneh gitu ….roger!!!!!
nyuwun pangapurane Mbak Mbake lan Mas Mase,
nek komenku ono iklane, soale iki penting, supoyo sadulur sadulurku kabeh pada oleh informasi nek Allianz iku the best kanggo proteksi.
Matur nuwun, mugi mugi saget bantu panjenengan sedoyo.
Koq sampun suwi mboten nulis2x maneh to mbakyu? Nuliso maneh yo tak tunggu lho yo, pok men nulis opo wae sing penting kudu lucu.
banyu uyah. Hla sing d praktekne???? Kisi
difraksi,pegas, kaca plan paralel, percepatan gravitasi, pipa U, lensa cembung,
april 2015 kl. 14.27Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Bocah kuwi	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Mampir sholat maghrib wingi sore, ujug-ujug ana bocah cilik ngampiri aku karo muni: “pak, minta uangnya pak”. Yen mung bocah njaluk-njaluk wis biasa kanggoku, nanging sore kuwi ana rasa trenyuh ing atiku. Kenapa?
Bocah kuwi umur-umurane telung tahunan, sakbarakane anakku. Saka kadohan ana wong wadon loro ndeleng karo ngguya-ngguyu. Ooo jebule wong kuwi nek ora wong tuwane ya mbakyune.
nganti wakile keblebek utang akeh je, nek kepingin jelas yo tekon wae karo mantan kepala ex INKOM lak mengko dijelaske yo nek simbah ngertine mung ngene nang INKOM =
ngerti piye le nggunakke komputer mung ngerti wae ning sok keminter trus nek SKPD = Sak Krungune Penting Direstui ( dadi yo ming krungu trus di usulke eeeee lha kok direstui he..he.. ) nek PDE = Penting Di Eloni ( lha yo dieloni wong nek ra dieloni do di mutasi kok ) wis yo ngger simbah tak masang alat
IT sing pas nggo daerah e dewe ben ra ketinggalan tehnologi ngonoaku percoyo wong gk saiki uwakeh sing wis canggih2
pinter. bungeng tuwo, mlebu kuping tengen metu kuping
Reply	kangbas says:	September 10, 2009 at 7:29 pm	Paring paring…. nyuwun SLR den…. sedoso taun dereng nyekel SLR malih…..
arep golek referensine gae nulis neng BirdingAsia hehe.. sopo ngerti
Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
wah. aku durung nonton, tp wis suwe ngerti film
aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. ” jare Bunali.
Motto: Pancasila Kaloka Panduning Nagari (lima dasar sing mashur
Pambuka[sunting | besut sumber]
Kabupaten Pemalang kuwe salah siji kabupaten nang Jawa Tengah sing enggone nang wilayah Pantura, kota Pemalang kuwe ibukota kabupatene, kota-kota liyane : Comal, Moga, Randudongkal,
Enggon geografis : Bujur wetan: 109º 17" 30" - 109º 40" 30" karo Lintang kidul: 8º 52" 30" - 7º 20" 11".
Bates Wilayah : Sisi lor berbatesan karo Laut Jawa, sisi kidul berbatesan karo kabupaten Purbalingga, sisi kulon berbatesan karo kabupaten Tegal, sisi wetan karo kabupaten Pekalongan. Basa sing dituturna penduduk kabupaten Pemalang kuwe Basa Banyumasan logat / Dialek Tegalan. Bahasa Kota Pemalang yaitu bahasa daerah yang masih medok. Sebab penduduk Pemalang
RI (disambiguasi) teyeng mengacu maring hal-hal nang ngisor kiyé:
Kaca disambiguasi kiye isine daftar artikel sing nduwe singkatan sing pada. Nek Rika tekan maring kaca kiye sekang pranala internal, Rika teyeng ngrewati ngganti pranala kuwe maring kepanjangan sing lewih pas.
Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring
BOROWETAN: AGOMO IKU DUDU BAHAN PERDEBATAN
diterangno. Lha piye,"wong
'dudu Tuhan'". Lha panjelasan
tah...! Sing disebut kitab ya
Injil, Taurat, Veda, Tao Te
"ISLAM ESOTERIS"! We lah,
sadar kuwi?" Lho sing dhasar-
terangno ngene, "sadar iku iso
kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong
eneng wong 2 thok._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
dewe?, njuk trus jkt liyane dewe....nek siji sing handle mengko malah g iso ke jangkau.Gek komunikasi wae susah jeee, nek koyo sing uwis2...di IM ro PM wae g tahu mbalesi? .Dadi iki sing penting ki bukane udu wng tangerang g entuk...wilayah tangerang ki Mas Gandung trus, sing jelas ki njagani sing offline...nek offline ki lak iso ketemu langsung to?Dadi ngono kuwi, jelase
jaksel kuwi Mas Bayou. Lan mengko datane kuwi di kumpulke dadeke siji nek wis arep do bali tenan.......Iki gur nggolek amrih becike wae.......iki yo wis do di bahas, nek kurang trimo yo
bisa Kumpul wonosari ( Syawalan ) Sat Aug 02, 2008 6:48 pm ok ok ok.... sing penting suk minggu ketemu neng ragunan yooooo ojo lali.....Monggo
bisa Kumpul wonosari ( Syawalan ) Thu Aug 07, 2008 9:33 am sampun d catet lho kang... mugo2 wae sido bali sampean ..._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 11.07.08Subyek: Re: Yang bisa Kumpul wonosari ( Syawalan ) Fri Aug 15, 2008 3:18 am sing neng
april 2015 kl. 09.03Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
topikke... mboseni jarene.. akhire trus akeh sing ninggalke pindah FB... tapi yo ojo nguno to lurrr... nek FB ono sing ngurusi.. lha nek WDC nek bukan kita lha yo sopo meneh jal..?? yu.
dadi biru kiro2 bakal rame koyo FB ora yo kang?.. lek dis yow...nek aku kok seneng ijo.. munkin maksute di gawe warna ijo ki ben atine adem..
wiwid wrote:Enak dimata juga kang..Sejuk..Seakan2 keroso lg neng umah.. Dadine ayem2 wae.. kelingan karo jaman cilike kon ngarit..
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.44, 16 Novèmber 2013.
WordPress	markas on Update WordPress 3.6.1	MetamarsphoseResmi Jadi KakekSiji Ngalor Siji NgidulOra Ngalor Ora NgidulMeta
wonten khabar? Mugi-mugi kaluwargo sedoyo wonten mriko sae Nggih.
Baboning kitab primbon : bundelan 10 kitab ilmu kejawen asli dening pujonggo² Jawi Aneka
secara tradisi Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring Banyuwangi
tansah mirah dhuwit mili EU tansah mirah dhuwit mili
Kluwarga kekuatan duit isih squeezed dening Mudhun nganggo asil lan pamaréntahan austerity ngukur, lan silihan kanggo bisnis lan individu isih choked. Turmoil ing theeurozone tetep resiko
ngandika ing bank iku keputusan kanggo ngetokake statement sing signaled a shift wujud menyang nyediakake nerusake panuntun dhumateng ing babakan dhuwit privasi.
“Di kupeng tambah global financial turmoil pasar, ing babakan dhuwit privasi panitia kamungkinan felt iku ana pamindhahan apik kanggo wis cetha ing tahapan sing sembarang tightening ing UK babakan dhuwit privasi iku cara owahan mati,” ngandika.
Ing break pinunjul karo sadurunge laku, ing Eropah Tengah lan Bank Bank of England marang investor akeh liyane kaweruh menyang mangsa privasi lan dielingake bab impact bisa kang munggah ing pasar tarif kapentingan – micu dening luwih panenan ing US Treasuries sawise cadangan Federal ngandika iku bisa miwiti kanggo ngencengi privasi mengko taun.
“Dhéwan governing ngarepake tombol ECB kapentingan tarif kanggo tetep ing saiki utawa tingkat ngisor kanggo periode lengkap wektu,” ECB Presiden Mario Draghi ngandika ing konferensi warta. Bank mutusaké supaya tarif ing kurang rekaman 0,5%.
Anyar survey data wis nuding menyang stabil ing resesi ekonomi-pencet eurozone lan accelerating wutah ing UK, nanging Draghi ngandika ing risiko padha tilted menyang kakurangan. Panjenenganipun gabungan anyar Bank of EnglandGovernor Tandhani Carney ing bebaya babagan tighter global dhuwit-pasar kahanan.
Draghi ngandika ing bank iku governing PBB nduwe keputusan unanimous kanggo ngetokake panuntun dhumateng nerusake karo Yahoo saka sing menehi tandha “mudhun Bias” ing kapentingan tarif kanggo masa depan foreseeable. Ing ECB bakal nyetel panuntun dhumateng sawijining minangka Outlook medium-istilah kanggo inflasi, wutah lan mili kredit owah-owahan ngandika.
“Kaya Tandhani Carney kang Bank of England sadurungé dina, ing ECB ngersakaken kanggo sinyal kanggo pasar sing babakan dhuwit tightening iku luwih adoh saka sawetara diwenehake pangarepan pasar badhe suggest,” ngendikane Holger Schmieding, pangareping wong ahli ekonomi ing Berenberg.
Investor cheered ing Dhiskusi dovish, ngirim Eropah Enggo bareng banget sing luwih dhuwur lan euro lan pound murah marang dollar. Sentimen iki uga mbantu dening pratandha sing Portugis politikus nyoba kanggo nyegah ambruk ing pemerintahan.
Nalika iki uga dadi nerokake bulak saka panganan kang saka pendekatan nyantolke privasi kanggo target spesifik pengangguran utawa inflasi, iku nggantosi a shift utama kanggo ECB, kang ora gelem ngetokake panuntun dhumateng wonten ing 15 taun Sajarah.
Bank of England sadurungé katahan sawijining kapentingan tarif ing rekaman kurang saka 0,5%, lan bondho tuku program ing £ 375 milyar.
Ngirit kang diputer mudhun pangarepan saka owah-owahan kang serem ing bank ing Carney kang anyar Kepemimpinan sasi iki, matur pasar badhe mbokmenawa kudu ngenteni nganti Agustus, nalika bank bisa miwiti kanggo ngetokake nerusake panuntun dhumateng ing kapentingan tarif sadawaning garis saka panganan.
Anyar bisnis survey suggest ekonomi UK uga wis thukul dening minangka akeh minangka 0.6% ing waktu liya. Sing kaping pindho ing tingkat katon ing kawitan telung sasi taun, nalika ngatur supaya resesi sing telung-daptar acara. House prices uga wis ing munggah.
Nanging Analysts wis dielingake sing ekonomi isih adoh saka “kecepatan uwal” Carney wis nyewo kanggo ngirim.
Eropah iku pusat bank-bank sought kanggo nglindhungi sing ekonomi berjuang saka lunjakan panganan-mlebu ing penyilih biaya ana dening menehi tandha sing padha arep terus kanggo
Pengalamanku, kanthi koneksi sing lelet, yen aku download file pdf njur tak save as ing sawijining folder, 99 % mesthi gagal. Nanging yen file kasebut langsung tak bukak nganggo browser, senajan alon-alon akhire file kasebut bisa kebukak kabeh, senajan ukurane puluhan mega byte. Pancen mbutuhke wektu sing suwe banget nanging cara iki cukup lumayan, sinambi browsing liyane ngerti-ngerti download wis
November 2006, sing bareng karo pengetan Dina Pahlawan, sepuluh dalan nang Kota Cimahi diowahi jenenge dadi jeneng pahlawan
sing positif..ojo nganti melu2 thok tur dadi berubah negatif..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sing positif..ojo nganti melu2 thok tur dadi
pantesan wong sing do pelit kae hura sido edan ( menurut versine sopo?mbuh aku hura weruh)..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Diperes	Posted by j4w4 under Gaweyan
Indonesiane ‘diperas’, biasane obyeke kumbahan/cucian sakdurunge dipepe, klapa ben metu santene, tala (omah tawon) ben metu madune. Ora mung kuwi, pranyata menungsa uga isa diperes…
utang pira kok ndadak meres wong liya. Aku mung ndonga, aja nganti diwenehi peran dening gusti Allah dadi tukang peres. Aku pengin diparingi cukup ngono wae, ora luwih, ora
yo wis suwe kiro2 tahun 80 an. Saiki wis tuwo ga tau muncul win. nuwun
Balas	nanangbondowoso, on 24 April 2009 at 21:50 said:	O…Bpk Suyadi, monggo mbok menawi panjengan saged rawuh, katuran….mboten sah kawatir, mesthi dipun trami kok. Ananging, kulo piyambank mboten saged dugi. Nyuwun pangapunten nggih pak…
CAK YADI AKU IJIK ELENG…PIYE KBARE ?…
CAK YONO(EX YD3PFD )…..PIYE…?
AGUS..( 01 SIDOARJO ) JUANDA…
Dalem Bab Namanipun Panganggo Keprabon Ing Nagari Dalem
TEMBANG DOLANAN Tembang dolanan iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. [1] Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit. Iki kaca kanggo ngumpulake syair tembang dolanan utawa tembang sing kerep diunekke bocah-bocah. Cublak-cublak suwengGajah gajahGambang SulingGundhul PaculJamuranJarananKidang
ndelikkakéSir sir pong dhelé gosongSir sir pong dhelé Gajah-gajah kuwi salah sawijining tembang dolanan sing kerep ditembangaké déning bocah-bocah cilik nalika utawa sinambi dolanan. Surasa tembang Gajah gajah kaya tinulis ing ngisor iki: Gajah, gajah, mréné tak kandhani jahmripat koyo laron, siung loro, kuping gedhékathik nganggo tlalébuntut cilik, tansah kopat kapitsikil koyo bumbungmung mlakumu mégal mègol Gundhul Pacul amujudaké tembang bocah-bocah kang populèr ing Jawa Tengah. Tembang iki kalebu tembang lelucon. Surasané tembang kasebut, koyo kang tinulis ing ngisor iki: Gundhul gundhul pacul cul, gembèlengannyunggi nyunggi wakul kul, gembèlenganwakul ngglimpang, segané dadi sak ratanwakul ngglimpang, segané dadi sak ratan Lirik tembang Gambang Suling: Gambang suling, ngumandhang
suling, sigrak kendhangané Tèks tembang Menthog Menthog: Menthok, menthok, tak kandhanimung rupamu, angisin-isinimbok yo ojo ngetok, ono kandhang waéenak-enak ngorok, ora nyambut gawémenthok, menthok ... mung lakukumu megal
kanggo narik kawigaten, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara. Purwakanthi parikan bisa digawe mawa petungan kang adhedhasar petungan wanda (suku kata). 4 wanda - 4 wanda wajik klethik, gula jawaluwih becik wong prasaja jemek-jemek gulo jowo ojo ngenyek podho konco 4 wanda - 8 wanda tawon madu, ngisep sari kembang jambuaja nesu yen ditudhuake luputmu 8 wanda - 8 wanda kayu urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jatiuwong urip ora gampang, mula padha
Bungursari, Purwakarta Regency, West Java 41181, Indonesia
6°32'44.6"S 107°26'38., Jl. Banyu Urip
pengajian. Masio guru pengganti, nanging apik eram pesene.
howo isuk kok ra tentu yo mo? Opo emosimu nganti mbakar langit to jane?Tomo: wo alah wan wan, ora emosi tok sing mbakar, nanging ugo akhir-akhir iki syahwat yo kudu tumpah ae kok.
Wawan lan tomo ngguyu kecakakan, guyoni omongane dewe-dewe sing ra nggenah.Tomo: opo jutaan menungso ugo ngrasakne koyok aku yo wan yo.Wawan: yo iso luwih to, miturut surveine soko alam malakut kono.Wawan: muncul perang nok endi-endi, berantem, demo halah akeh pokoke.Tomo: iku lak jenenge konflik antar sesama kan wan. Tapi onok maneh konflik sing luwih medeni soko kuwi kabeh.Wawan: konflik model opo to jane kuwi.Tomo: konflik dengan Alloh SWT.
Wawan kaget, terus ora kroso arep ngadek eh malah nyundul gedheke wong dodok kopi. Wawan kelingan pengajian bengi wengi lak mbahas wong-wong sing kontra karo Alloh
pasukan kang anggotané kabèh wanita, ya iku randa saka pejuang Aceh kang padha gugur ing paprangan. Tanggal 11 September 1599, Malahayati kasil mrajaya Cornelis de Houtman nalika lawan tandhing ing dhuwur kapal. Awit saka jasané iku, Malahayati pinaringan gelar Laksamana Malahayati, dadi laksamana wanita kang kapisan ing donya. Ora mung mrajaya Cornelis de Houtman, Malahati uga kasil ngusir Portugis lan Walanda saka tlatah Acèh.
Malahayati uga mbangun bèntèng kang kawentar kanthi sebutan Bèntèng Inong Balee ing Désa Lamreh, Kacamatan Mesjid Raya, Kabupatèn Aceh Besar. Bèntèng iku madhep kulon, ya iku madhep Selat Malaka. Bèntèng iki dipigunakaké kanggo asrama tentara Inong Balee, nyimpen logistik, latihan perang, lan pertahanan perang.
EnglishBahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.16, 5 Maret 2016.
sing ndok omah koyok ngene iki, kapan awakke dewe nyambut gae,.... Woooo sodron tenan.
(Dialihna sekang Daftar kabupaten lan kota nang Indonesia)
Santen iku cairan putih kenthel pituwasé krambil sing diparut lan banjur diperes karo banyu. Santen nduwé rasa gajih lan dienggo nggawé masakan rasané dadi sedhep tur gurih. Nalika jaman mbiyèn, santen kudu diperes saka krambil sing diparut lan dicampur karo banyu panas sadurungé diperes.
Jaman saiki, wis ana mesin kanggo meres santen. Kanggo nrapaké mesin, klapa sing diparut ora prelu dicampur karo banyu lan pathi santen sing dikasilaké iku 100% tulen. Senadyan mengkono, akèh wong sing ora gelem nganggo mesin iki amerga gila. Sebabé ing pasar-pasar kerep karesikan lan higienis ora kajaga utawa mesiné ora tau diresiki.
Saliyané iku uga ana santen instan utawa siap saji sajroning pakèt sing namun prelu ditambahi banyu panas sadurungé dienggo.
Tembung "santen" iku wujud krama saka tembung "sari" lan santen iku pancèn sajatiné sarining klapa sing diparut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Santen&oldid=1118926"	Kategori: Pawon	Menu navigasi
tebing andesit.“Inggih leres, kulo Djuwari, ingkang nate
matur nuwun Kang Astra.. sampun kulo unduh
Rokok	Posted by j4w4 under Kasarasan
Pak Dhalang esuk iki njaluk tulung karo aku ngedit file powerpoint. Pak Dhalang rada kangelan ngopi dhata saka excell ning powerpoint merga ukurane dadi ghedhe banget.
Tak ajari sedhela terus tak kon nyoba. Nanging sing tak bahas ning kene dudu bab powerpoint nanging bab rokok.
Merga pak Dhalang kerja karo ngrokok, ruangan sing nganggo AC dadi kebak keluk rokok. Saknalika irungku dadi buntet lan meler. Gusti Allah maringi aku irung sing banget sensitive, sak kabehe ganda sing jan-jane ora kanggo ‘konsumsi’ irung manungsa mesthi ndadekake irungku bereaksi.
Dhokter THT kandha aku alergi. Wis tau tak ombeni obat saka dhokter THT nanging efeke mung saksuwene ngombe obat. Bareng obate entek irungku bali meler maneh.
Nanging kahanan iki wis tak lakoni puluhan tahun lan aku tetep doyan mangan. Dadi, meler yo
nggih, mboten nopo-nopo mas, matur suwun sampun
sutra nanging senengane fitnah. Mosok utang aku mung 4juta ora di bayar hayo.. La piye kuwi
kagem sedoyo sedulur bb,,mugi kito dados sdulur engkang sak benere sedulur.
sing jenenge yo melki, jarene de’e mau mbengi bar ngobrol ngalor ngidul karo kethek sing njaluk diundang bos…sampeyan ya?
mbengi. ning dheweke meneng wae…. brur badmintonan ora?
hehe sori bos…nggak pertamaxxx. nggak indehoy
^ [Indonesian Mystery Poem honoring Nyi Roro Kidul Kanjeng Ratu Kidul]
^ Karaton Surakarta, Yayasan Pawiyatan Kabudayaan Karaton Surakarta,
angkat tangan ngunu yo, mbahe iki dudu’ wong mbambung! masio ngene Anake kyai sing duwe pondok
Jekethek,. malahiso-iso pitik teko sampean tarung dewe,... kwak..
Donor darah 350 ml	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Esuk iki aku donor darah maneh. Rutin telung sasi sepisan. Sing mriksa ganti Ibu-Ibu, biasane Pak
dicoblos nganggo dom. Emane ora nganggo alat sing biasa kanggo ngetes darah kae. Dadine dicoblos langsung, mak jrot, wadhuh….larane ra karuan. Getihku njur dilebokke cairan biru, jarene normal hb ne merga ana getih sing mengendhap. Kantong anyar 350 ml
Ngobrol ngalor-ngidul karo petugase dadi ngerti yen getih sing dijupuk esuk iki luwih akeh ora kaya biasane. Biasane 250 ml sakiki 350 ml. Wow, akeh buanget. Tak takokke kenapa
Sisik melik ana ing tengah bener ubeding sikil karo,
lair ing Rotterdam, 14 Juli 1984; umur 32 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Maroko kalairan Walanda sing main kanggo klub Fiorentina biasa main ing posisi striker.
El Hamdaoui miwiti karir junioré ing klub SBV Excelsior salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut. Pindah ing Tottenham Hotspur banjur sempet disilihaké ing Derby County F.C. terus pindah ing Willem II Tilburg, AZ Alkamaar lan Ajax sadurungé gabung karo
main bal-balan èkspatriat ing SpanyolKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel ngandhut tulisan abasa ArabKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 21 Oktober 2016.
ahange amir yegane mane tanha ahange mane tanha amir yegane amir yegane mane tanha downlad ahange mane tanha amir yegane download ahange amir yegane mane tanha mane tanha amir yegane
Kolopaking, Tirto Wenang. (2006). Sejarah silsilah wiraseba Banyumas Ki Ageng Mangir Kolopaking. [Jakarta] : Trah Kolopaking
Kolopaking, Tirto Wenang. Sejarah silsilah
ya…!” akone bojoku sing lagin gidam. Ning…..mbareng tekan ngomah, “Bah, jangan deket2…sebel nih ngliatnya.” Wah jan…bedo uadoh tenan. Opo ngono kwi yo ngidam ki? Perasaan biyen ngidam Salma ora ngono. Ooo….bayine lanang iki paling….. Emang bedo adoh ki, saiki malah aben dino mesti nganggo mutah. Jare dokter sih biasa wong ngidam, dadine yo piye meneh. Gur kudu dilakoni.
Bareng ngono iki kan wis poso, lan sedelok meneh bodo. Lha nek bodo kan biasane mesti ono acara mudik. Trus…nek ngene terus piye.
dobleh January 19, 2013 at 5:03 pm · @jessica : jangan lupa STM Kolese Santo Mikael di Solo..
@STR: sumpah mumet mocone cak, wes ga kuat moco sing abot2 saiki , hahaha… dadi kelingan jaman popsila(gojlokane loyola), guru biologine (lali jenenge)
Lha rak duwe PC Mikrotik to nip...
ngopo ra nganggo kuwi wae user manager-e, RB433 ne dinggo hotspot-e wae...
menyan putih diobong Ndelalah sing teko demit si sundel bolong Pakdeku mlayu sipat kuping Kejungkel tibo ...baca
Wiwit mbiyen ono ing perantauan Melu ngewangi neng kantin sekolahan Telung sasi mak aku urung bayaran Mak dongamu mandhi tenan Dingijabahi marang gusti pengeran Koyok ngene rasane wong ora
selanjutnyaLirik Lagu Iwak Peyek – Eny Sagita Oooo oooo oooo o o o o Oooo oooo oooo o o o o Oooo oooo oooo o o o o Oooo oooo oooo o o o o Iwak peyek (iwak peyek) iwak peyek (iwak peyek) Iwak peyek sego tiwul (sego tiwul) Sampek ...baca
Naliko kowe bareng ro kancamu Mlaku-mlaku karo ngguya-ngguyu Ombenane es jus melon karo susu Saiki aku nembe ngerasakno Pacaran
Abot endi?	Posted by j4w4 under Guyon Tinggalkan
pojokan, yen dietung-etung kelas kuwi manggo ngarep omahku. Ya, omahke pancen ana ngarep SD, mung keletan dalan. Yen ngaso aku kerep mulih, merga jam-jam sakmono biasane mbahku wis mulih saka pasar tur biasane mesthi tuku jajan pasar.
Mbalik nyang pelajaran IPA. Bola-bali angger bu Min mlebu kelas pertanyaan ing nduwur kerep ditakokke, abot endi wesi sekilo karo kapuk sekilo. Utegke cah kelas telu SD, cah ndesa
Riyanto said: Nuwun inggih, leres. Naminipun R.M. Pannie ingkang saweg mawon tilar donya ing Semarang yuswa 90 tahun. Kagungan putri naminipun Sabaryanti lan kagungan putra naminipun Waspodo. Samenika nyambut damel dados guru ing Pedurungan –
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring Banyuwangi
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
wis,nDuk. Lha, piye maneh, wong golek gaweyan zaman saiki angel,” jawab
Mentang2 gk melu maen wae nek gawe jadwal sak karepe dewe,,!!!
Mosok PemBagian Grup Divisi UTama durung dadi2..???
Kalpanax lan Dokter Kulit	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Topik iki wis suwe pengin tak tulis. Lagi iki kaleksanan. Ngene critane, anakku pilingane (daerah di antara mata dan telinga) muncul putih-putihe. Miturutku kuwi panu kaya biasane, njur tak wenehi Canesten. Nganti pirang-pirang ndina ora ana
kanthi pesen kudu tuku obat nyang apotik “K” lan pesen yen obate entek kudu teka maneh. Sakwise kuwi obat tak tebus kanthi rega satus seket ewu.
Sepisanan ngombe obat ana tandha-tandha mari. Sakwise obate entek, aku mara nyang dokter kulit maneh merga pancen durung mari tenan. Mbayar maneh, dokter lan obat yen ditotal rong atus ewu luwih.
Nganti obate entek, jebul penyakite anakku durung mari. Meh wae anakku tak gawa maneh nyang dokter kulit kuwi. Nanging bareng tak etung-etung entekke wis luwih saka patang atus ewu aku dadi rasa-rasa.
Indonésia iku nagara républik adhedhasar UUD 1945 kanthi ciri-ciri pamisahan peranan lembaga eksekutif, legislatif, lan yudikatif. Sistem pamaréntahan Indonésia kerep disebut minangka "sistem pamaréntahan presidensial kanthi sipat parlementer". Sawisé Kerusuhan Mei 1998 sing ndadèkaké mudhuné Presiden Soeharto, reformasi gedhèn banjur diankaké ing babagan pulitik.
Prasajarah • Karajan Hindu-Buddha • Karajan Islam • Era Portugis • Era VOC • Era
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulitik_Indonésia&oldid=1053752"	Kategori: Pulitik ing IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
LietuviųBahasa MelayuNederlandsPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 23 Maret 2016.
Taun Metu[besut | besut sumber]
Kumpulan 20 cerkak iki kaisi saka anggitané Suparto Brata ing antara taun 1960-1993. Cerkak-cerkak iku naté kababar ing sawetara medhia basa Jawa ya iku Panjebar Semangat, Jaya Baya, Kembang Brayan, Dharma Nyata, lan Jawa Anyar. Cerkak kang asesirah Trem dadi pambuka buku. Crita iki ngenani wong lanang sing jenengé Dulmawi. Dhèwèké asring nemoni kenya manis ing trèm. Critané nganggo basa surabayaan.
Karya Suparto Brata liyané[besut | besut sumber]
Abasa Jawa[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trem,_Antologi_Crita_Cekak&oldid=1053379"	Kategori: Sastra Jawa ModernKategori ndhelik: Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyari	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 23 Maret 2016.
rasa hormat lan patuh karo guru, uga nggatekke yen diwulang. Kancaku paron, sing sepuh meh purna tugas ya ana, sedhengan yuswane, lan saangkatanku munggah sithik, isih akeh sing padha mbujang.
Awakku klebu yunior neng sekolahan kono. Sekolahan kuwi klebu neng kutha Kabupaten, dadi ya wis reja lan rame. Marang watak-watakke kanca-kanca guru, uga marang murid-muridku, aku wis apal, mula ya bisa nyrateni. Nganti atiku krasa, yen aku ditresnani kanca lan disenengi murid-muridku.
Jarene aku mono guru sing humoris. Ana siji muridku wadon sing tansah dadi kawigatenku. Kejaba bocah kuwi ayu ning ya pinter, cepet ngerti yen diterangke. Ning ndhugale ……., ya ampun tenan. Yen rumangsa panemune bener, marang sapa wae wani …. klebu marang aku gurune.
Bocah kuwi yen durung ngerti. Ora sungkan takon ing wektu ngaso. Malah nalika tak gawani PR saka sekolahan sing kudu ditumpuk Minggu ngarep, dumadakan Prabandari, ngono jenenge muridku kuwi takon :
?Pak Gun, penjenengan punika dalemipun pundi ta, pak ??
?O …. aku neng kene mung kost kok, omahku adoh neng ndesa kana, dene olehku kost neng Kampung Kenari Jl. Retawu No 7, ana apa ta Ndari ?? Pitakonku marang bocah kuwi.
?Inggih namung kepingin ngertos kok pak. Rak pareng ta menawi kula lan rencang-rencang dolan mrika ??
?Wah ya pareng banget, ning ya matur dhisik sak durunge, merga kegiatanku kampus kuwi akeh banget?.
?O …. inggih matur nuwun pak? kandhane karo mlayu ninggal esem. Ya esem kuwi sing njalari K.O., aku sing isih jaka kumala-kala iki, ati njur marahi gonjang-ganjing. Batinku : O Prabandari, wiwit aku mlebu mulang klas III sepisanan, aku wis kasengsem karo citramu sing ayu ….. najan ndhugalmu ngluwihi bocah lanang.
Tenan ….. lagi entuk telung ndina saka olehku nggawani PR, Ndari wis teka neng kost-kostsanku ijen, mung saperlu laporan yen ora bisa nggarap PR-re. Jarene durung dhong tenan nalika tak terangke.
Ning ya tiwas kebeneran, aku bisa nyawang sak maremku marang dheweke neng omahku. Mula kandhaku karo mapan lungguh ing kursi tamu :
?Ya wis ta kene, tak terangke sepisan maneh, sing kowe nganti ngerti lan bisa nggarap PR kuwi?.
?Inggih, pak?. Prabandari banjur ngetokke buku lan uga kertas orek-orek saka tase.
Aku ya njur gawe soal sing bakal tak anggo nerangke dheweke. Tak terangke lan tak contoni soal ngati telu, dheweke lagi mudheng tenan. Sidane Ndari njur takon:
?Pak, menawi soal PR kula garap wonten mriki kados pundi ??
?Wah becike garapen neng ngomahmu wae Ndari, kowe bisa takon-takonan kara kancamu, ning janji, ora nedhak lan ora kena kon nggarapke?.
?Inggih pak, prayoginipun mangkeh kula garapipun piyambak?.
?Syukur yen ngono, dadi kowe percaya karo awakmu dhewe?. Sarehne aku wong kost, mangka manganku neng njaba, mula Prabandari ya ora tak suguhi apa-apa.
Dheweke uga maklum. Bareng dheweke pamit mulih, lagi aku ajak-ajak :
?Ndari !, nek ngelak metu jajan dhisik yuk karo aku ……, piye ??
?Ah matur nuwun pak, mangga pak guru kemawon, mangkeh kula wonten nggriya kemawon?.
Nalika salaman, tangane tak gegem kenceng, dene tanganku kiwa
pak Gunawan ….. kok nakal, ngenjing kula critakke bocah-bocah lho, pak?.
?Aja ….. aja …. aja tenan Ndari ….. sorry nek ora dadi atimu?. Embuh krungu embuh ora, aku kandha ngono, ning bocahe njur nggeblas sawise motore urip. Ana sapletik rasa getun, e yagene ing atiku dumadakan wae ana rasa gregeten ….. neng bocah kuwi.
Ning ya piye maneh, arep dikapakna wong jeneng wis kebacut, ya ngene iki sing njur marahi mlorot wibawaning guru enom, padha luntur ing sangarepe muride.
Wayah sore, rumangsa sumpek ana ngomah, aku ngglindhingke motorku mubeng-mubeng kutha Kabupaten. Nalika tekan lapangan kepener ana tandhingan bal. Lapangan mau sabrangan karo toko Supermarket anyar, sing ketara akeh pengunjunge.
Motor tak inggirake banjur tak enggo lendhehan nonton tandhingan bal. Durung ana limang menit ndadak ing sisihku ana kenya ayu mlaku ijen aruh-aruh :
?Mirsani bal napa pak ?? Gupuh karo nyawang wong mau wangsulanku :
?Inggih …., lha punika badhe tindak pundi ?? Wangsulanku kanthi basa alus.
?Wih …. kalih muridhe kok basa ta pak guru ?? Kandha ngono, wong ayu mau mbukak kacamata lan nglorot sleyere sing kanggo kudhung, marahi aku njur ora pangling :
?Ya …… ampun kowe ta Ndari, arep menyang ngendi ??
?Badhe pados wedhak wonten Supermarket mriku, pak? wangsulane karo nggeguyu aku merga pangling :
?Kosik !….? kandhaku cepet-cepet, aku ngunci motor, bali nyedhaki dheweke.
Bareng dalan rada sepi, tangane tak gandheng tak sebrangke ora suwala. Tekan ngarep toko aku kandha :
?Kana ndang blanja, mengko tak tututi, aku tak njupuk motor dhisik?. Prabandari mung mesem karo manthuk-manthuk. Bareng motor wis tak titipke, aku gage mlebu toko nggoleki Prabandari sing lagi blanja.
Kranjang tak jaluk tak gawakake, aku mlaku neng mburine, jan …. kaya wong pacaran kae. Aku ndedonga, muga-muga aja nganti kepethukan kanca guru luwih-luwih muridku, mundhak neng sekolahan dadi rame. Tekan njaba aku nawani dheweke :
?Ndari !, aku bisa kok ngeterke kowe mulih?.
?Sampun pak, kula nyidhat margi namung celak kok saking ngriki?.
?Oya wis yen ngono, aku tak bali nonton bal maneh?. Kandhaku kanthi ati gela. Sabanjure, mundhak dina srawungku marang Prabandari saya raket. Sing marahi kabeh mau, ndadekke atiku GR. Kayane Ndari krasa, yen aku tansah nggatekke dheweke. Yen mripat padha dene pas tempuk nyawang, Prabandari mesthi mesem manis … banget. Atiku dadi gonjang-ganjing ndayani anggonku mulang ora bisa konsentrasi.
Nalika wayah ngaso, dheweke ora metu, ning ngetokke taplak rendan sing durung rampung saka tase, banjur nyikluk ngrenda. Aku nyedhaki banjur takon :
?Ndamel taplak meja, pak, budhe kula ingkang wonten Bandung dhawuh ndamelaken?. Aku ngiling-ilingi karo ndumuk njur kandha :
?Nek wis rampung, aku pesen gawekna ya Ri !? Kandhaku karo nyangklek neng cedhake :
?Wong priyantun kakung kok remen taplak ta pak, mbok mbenjang menawi sampun berkeluwarga utawi krama, kula kadho ta sampun, pak?.
?Ah …. andak ana sing gelem ta Ri, karo aku ??
?Ingkang purun nggih kathah ta pak, wong pak Gunawan ngganteng kok ?. Wangsulane Ndari karo nyekikik mandeng aku.
Aku eling yen ana njero klas, senajan ati isih kepingin cecedhakan, ning gage aku ngadeg karo kandha lirih :
?Suk aku tak golek sing ayu kaya kuwi ya Ri?. Pas aku tekan njaba, lonceng tandha masuk sing diunekake pak bon muni. Aku bali mlebu klas bareng bocah-bocah, tak delok Prabandari wis nglebokake rendane neng tase.
aku mono jejering guru, sing wajib digugu lan ditiru. Nanging kanggoku, unen-unen kuwi mung kaya ukara apalan endah sing wektu iki ora nyenggol atiku.
Meneng-meneng citrane Ndari muridku sing ayu pawakan bongsor kuwi, mundhak dina saya mundhak mlebu keket ing atiku. Piye ya, apa Ndari ya duwe rasa kaya rasaning atiku ?
Ah embuh … kabeh isih mujudake cangkriman sing batangane isih siningit. Bel bubar sekolah keprungu saka ruang klasku, bocah-bocah wis wiwit padha metu. Aku sendhen ana lawang klas, ngawaske murid-murid sing padha bubaran. Kaya padatan, Ndari angger liwat ngarepku, wektu kuwi ora mung mesem, ning mringis karo njarak mlaku mepeti karo nggone lehku ngadeg, kepara
ngawaske lawang regol sekolahan, aku weruh ana mobil sedan Starlet metalik. Ndadak bareng Ndari tekan latar, sopir sedan kuwi medhun methukake Ndari, njur ngrangkul karo ngesun, sing ditanggapi dening Ndari kanthi
nggatekke …. sudi apa aku mbok tandhing-tandhingake karo jaka bagus ?
Ya wiwit kuwi, aku mbudidaya ora nggape lan nggatekke Ndari. Yen aku ana klas ngadhepi bocah-bocah, aku ora tau ngawaske dheweke, yen pethukan nggiwar utawa mlengos, wis pokoke aku tansah ngedohi dheweke.
Senajan sejatine atiku nangis ….. sikapku sing ngene iki wis ana rong Minggu, embuh nganti kapan aku ora ngeti. Minggu sing katelu, wiwit dina Senen tekan Kamis Ndari ora mlebu, kancane uga ora ana sing padha ngerti, lan ya ora ana sing mamitke.
Dina Jum?at esuk, ing regol sekolahan ana sedan sing kanggo methuk Ndari dhek emben, sopire ya bocah bagus kuwi.
Diterke dening pak bon, bocah kuwi nothok klasku, sejatine aku wegah nemoni, ning piye wong iki tamu. Sawise aku metu cah bagus kuwi takon kanthi alus:
?Punapa leres pak, penjenengan pak Gunawan guru wali klasipun Ndari ?? Wangsulanku entheng :
?Inggih …. wonten punapa ??
?Anu pak, kula nyuwunaken pamit Ndari, piyambakipun wiwit dinten Minggu punika sakit, sapriki dereng mantun, ngantos mboten saget mlebet sekolah?.
?O …. inggih, lha penjenengan punika pernah punapanipun ??
?Kula pak ?, kula punika kamasipun Ndari ingkang wonten Bandung, punika pinuju libur?.
Dheg ….. atiku mak jleg …. . Aku wis salah sangka, wis nduga sing ora-ora. Gage wangsulanku :
?O inggih dhik, inggih, atur penjenengan sampun kula tampi?. Wusana bocah bagus kuwi njur pamit bali.
Bali gumawang citrane Ndari sing wis tak ewani nganti rong Minggu, atiku dadi welas lan mesakake banget. Aku rumangsa getun kapati, rumangsa dosa marang dheweke, dene kok wis gawe laraning atine.
Mesthi wae Ndari ya ora ngerti, geneya aku ewa marang dheweke. Jebul atiku sing keweden, yen nganti kelangan cah ayu Ndari.
njur notol banget, selak kepingin weruh muridku sing tak tresnani kuwi, lan yen perlu, aku bakal njaluk pangapura.
Wayah sore tangi turu ngaso awan, aku mara neng omahe sing wis diwenehi ancer-ancer cah bagus kamase Ndari, dhek teka mamitke kae.
Nalika aku uluk salam sing ngetoni ya kamase kuwi. Gupuh-gupuh anggone ngacarani tekaku :
?Mangga-mangga pak Gun, punika bapak ibu tindak arisan trah, kula ingkang kadhawuhan nengga adhik. Lha punika Ndari taksih ngaleleh wonten kamar
lungguh neng lingir dhipane. Kanggo wangun-wangun karo kamase aku takon :
?O inggih …., sampun tepang kok kula dereng ngertos asmanipun, penjenengan sinten dhik ??
?Kula Prabantoro pak, putranipun bapak ibu punika namung kalih, kula kaliyan dhik Ndari. Gandheng budhe ingkang wonten Bandung mboten peputra, mila sak rampungipun SMA, kula dipun dhawuhi nglajengaken sinau wonten mrika?.
?O ngaten ta, dhik? Aku ngedhongi kandhane karo manthuk-manthuk. Tumuli kandane maneh :
?Malah ngaten inggih pak, mumpung pak Gun lenggah wonten ngriki, kula ndherek nggriya sekedhap, badhe maketaken taplak rendan dhateng budhe ing Bandung, budhe rak remen sanget rendan garapanipun Ndari?.
?O inggih mangga dhik, kula ingkang tengga dalem?. Kandhaku bungah. Bareng swara mobil wis metu pekarangan, kemul sing kanggo nutupi raine Ndari tak bukak …, aku kaget. Merga raine Ndari sing pucet banget …. gek bareng ngelekke mripate, banget olehe cowong. Aku nyedhak nyangklek ing raine, karo kumlesik ing kupinge aku takon :
?Ndari, kowe lara apa ??
?Sakit manah? wangsulane cekak. Kandha ngono iku bali narik slimute krukup karo ngiringke awake ngungkurake aku.
Nalika bantale ketarik mingset, aku weruh buku harian cilik, sing sajake mau diseleh ing ngisor bantal.
Buku gage tak saut njur tak bukaki. Tekan halaman keri dhewe, sing cetha dina lan tanggale lagi dhek wingi ditulis, banjur tak waca sing unine ngene :
Wis rong Minggu, pak guruku nggantheng sing tak tresnani kuwi njothak aku, sing aku ora ngerti sebabe. Atiku susah, lara, semangat sinauku ilang, njur marahi aku wegah mlebu sekolah. Wusanane aku dadi lara nganti saiki. Yen sajroning lara iki dheweke ora ngaruhke, aku bakal metu lan pindhah sekolahan. Semono mau yen aku mari. Upama ora, tresnaku marang pak Gun, bakal ndak gawa mati.
Rampung maca mripatku nrocos ora kena ndak ampah. Ya ketang rasa welas, trenyuh, lan keduwungku sing mbangeti. Dhasar ngomah sepi, Ndari sing turu miring krukupan iku, kemule tak sebrot, aweke tak
sekolah maneh, aku wis kangen banget?. Ndari nyawangi aku mencereng ning njur kaca-kaca. Dheweke isih tak kekeb kenceng karo tak arasi bathuk lan pipine, sarta wola-wali anggonku njaluk ngapura. Ndari njur takon lirih :
?Kok pirsa, pak ??
Aku gage nuduhake buku hariane. Dheweke mesem, senajan luh sing metu saka mripate mundhak deres. Aku kandha lirih tak tempelke ing kupinge :
?Ndari, gek mari ya !, njur mlebu sekolah, aku tresna kowe Ndari ! Ngati lulus SMAmu, nganti rampung kuliahmu, aku bakal setya nunggu sliramu Ndari, ketang gedhene tresnaku?.
Krungu kandhaku mau, Ndari nyawang aku tajem, banjur ngruket aku genti, ngati kuwalahan anggonku ambegan. Ngono mau nganti sawetara. Bareng keprungu gerenge mobil mlebu pekarangan, aku gage njranthal neng kamar tamu api-api maca koran. Let sedhela jedhul …. Toro wis bali njur kandha :
?Wah matur nuwun sanget inggih pak, malah tambah ngrepoti?.
?Ah mboten dados punapa dhik? wangsulanku bungah. Bareng wis omong-omong sedhela karo Toro, aku njur pamit mulih. Saka kamar tamu, aku kandha rada seru tumuju Ndari ing kamare :
?Ndari gek ndang mari ya, njur mlebu sekolah. Kanca-kancamu wis padha kangen?. Saka kamar ora keprungu swara wangsulan, ning atiku mesthekake, yen Ndari sedhela maneh bakal mari, waras saka larane.
nempel geger mahasiswi tingkat telu jurusan sastra, sing undang-undangane Ndari. Ing driji manise rinengga kalpika pepacangan, kanthi ing njero inisial jenengku.
Posted on December 27, 2009 by niniklenyem
Minarni sewengi ora bisa turu, ngrasakake larane ing sakojur badane sing rinasa mundhak saya abot. Wis rong Minggu dheweke ngaleleh ing dhipan jroning gudhang, dhewekan. Mangan lan ngombene disangga juragane. Lagi wae mak ler…., bisa ngeremake mripate, mak jeglek lawang dibukak ngeget saka njaba. Bu Candolo mlebu. Tanpa ana rasa welas dheweke takon.
Minar ! Sida kapan kowe ninggalake papan iki ? Kene iki dudu rumah sakit, dudu losmen gratis ! Wis telung sasi kowe ana kene ora bisa nampa tamu, njur rong minggu kowe mung mangan ana gudhang iki. Aku, Nar, aku sing ora bisa …., rugi !? Kandhane Bu Candolo karo malang kerik.
Kula taksih sakit, Bu. Kangge mlampah kemawon taksih dereng kiyat. Kula semados sedinten kalih dinten malih, menawi sakit kula sampun radi entheng.? Wangsulane Minarni karo ngiyes-ngiyes nahan larane.
Ning tenan lho ya kandhamu, sacepete kowe kudu enggal lunga saka omah iki.? Jenggleng …., Bu Candolo metu karo mbanting lawang.
Sapungkure Bu Candolo, Minarni bisane mung nangis. Kejaba nangis merga larane kumat, uga atine kelara-lara. Nangisi uripe sing cengkah karo gegambaran dhek semana.
Dhuh Gusti, kawula nyuwun pangapunten. Kawula titah dosa, gesang kawula kebak ing kadurakan. Kawula nyuwun kiyat, nyuwun mantun saking sesakit kawula. Gusti, menawi sampun mantun, kawula sagah ndadosi gesang kawula malih. Gusti……, nyuwun kawelasan.? Minarni eling sembahyang, eling marang Gustine sing wis lawas ditinggalake.
Dina esuke, sawise diwenehi sarapan, kanthi sempoyongan Minar nata sandhangane, mas-masan lan dhuwit dilebokake ing tase. Atine wis manteb yen esuk iki dheweke bakal lunga. Risi karo Bu Candolo sing wis bola-bali anggone nundhung. Niyate arep neng Rumah Sakit dhisik sowan dr. Budi, dokter lengganane, saperlu nyuwun obat, bubar kuwi lagi mikir sapa-sapa mengko sing bakal dijujug. Bapak emboke wis ora ana, kari Lik Ijah, adhine bapake, wong ora nduwe, anake kemriyek isih cilik-cilik. Karo ngenteni tekane Bu Candolo saperlu pamit, Minar bali lumah-lumah ing peturon karo nata ati. Leng……, pikirane dadi ngambra-ngambra kelingan kabeh lelakon sing wis kawuri.
Sanadyan mung anake wong dhanyang buruh kasar, Minar sekolahe rampung SMU kanthi entuk ijazah. Wong tuwa kekarone klebu wong temen lan jujur tur enthengan. Tawakal manembah Gusti, pendhak Minggu neng Greja bebarengan. Mula ora mokal yen ditresnani tangga teparo. Lagi wae rampung sekolahe, Minar sing lagi mekar ngancik dhiwasa iku, ditinggal ngajal bapak emboke merga kena alangan, kesrempet bis nalika boncengan pit arep nyumbang sanak seje desa sing duwe gawe mantu. Kekarone ngajal sanalika iku uga.
Dhasar anak wadon ontang-anting, Minar sing wis lola iku nyambung uripe kanthi kabisan sing diwarisake embokne. Yen dikongkon tangga, pagaweyan apa wae ditandangi, sinambi ora kendhat gawe lamaran pegaweyan, e …. bokmenawa mengko ana panggilan. Jer kabeh mau mujudake pambudi daya kanggo nggayuh kamulyaning urip.
Wayah esuk meneri Minar menyang pasar, ketemu kanca lawas sing dhek cilik ubyang-ubyung bareng dolan. Mitri jenenge. Kakak kelase dhek ana SMU. Bareng lulus Mitri njur lunga menyang kutha, kabare payu nyambut gawe. Nalika ketemu, bocah loro kejaba salam-salaman ngadhakake keslametane, uga gablog-gablogan nandhakake olehe padha dene kangen, nganti lali yen ana dalan.
Minar, piye kabarmu saiki ? wah ora ketemu sepira suwene wae, saiki kowe wis ketok dewasa lan tambah ayu,? kandha ngono Mitri isih karo nyekeli tangane Minar kenceng.
Ya mung kaya ngene iki, Tri, saiki aku malah wis lola mangka aku durung cekel gawe sing gumathok,? wangsulane Minar karo tumungkul sedhih, kelingan wong tuwane sing wis padha ora ana.
Kowe mono begja, Tri, nyatane saka panyawangku, saiki bareng wis nyambut gawe uripmu penak. Sandhanganmu becik lan penganggonmu mompyor.?
Ah, ya mung biasa kok, Nar, nek saka rumangsaku ora ana bedane ya mung sithik, karang ya jeneng wis nyambut gawe gek cak-cakanku ngati-ati pisan. Dadi ya cumanthel kaya sing bok sumurupi iki.?
Bebarengan mlaku tumuju pasar, Mitri tansah nyritakake oleh-olehane nyambut gawe ana kutha, dene Minar tansah njinggleng anggone ngrungokake rumangsa ketarik banget.
Nar, gelem pa kowe melu aku ? Mengko kowe daksuwunake gaweyan karo juraganku. Gaweyan entheng, ning dhuwite lumayan.? Kandhane Mitri karo nyawang polatane Minar. Dhasar prasasat wong
kanggo aku. Wis ta gaweyan apa wae janji aku bisa, aku saguh.?
Kandhaku iki tenan Nar, dak kira kowe bisa, mergane mengko rak ya nganggo dilatih barang. Ning ya kuwi Nar, nyambut gaweku kuwi kaya dene kontrak. Nek seneng lan krasan bisa terus, ning nek ora sajroning telung sasi lagi entuk metu. Dadi wektu telung sasi kuwi kowe bisa ngrasak-ngrasakake sumbut ora gaweyan lan pituwasmu,? Mitri nerangke.
Tanpa nganggo mikir dawa, Minar gage saguh, sajak ora sabar maneh.
Wis, Tri, pokoke kapan kowe bali neng kutha, aku melu. Aku pengin ndhang nyambut gawe ben bisa kaya kowe,? kandhane Minar mantep.
Minggu suk emben aku wis kudu bali kok, Nar, mula sadurunge pikiren sing tenan, dene nek iya kowe siap-siap, suk budhal bareng aku.? Rembug wis dadi, pas tekan pasar kekarone sowang-sowangan blanja kebutuhane dhewe-dhewe.
Dina Minggu esuk, bocah loro wis padha ana dalan gedhe ngadhang bis. Sajroning ngadhang bis, Mitri ngandhan-ngandhani Minar.
Nar, senajan randha ning juraganku kuwi sugih banget mangka ora duwe anak. Omahe gedhong magrong-magrong cacahe telu. Sing ngarep dhewe kanggo losmen, dijenengi Losmen Arum Ratri. Mburine kanggo pondhokan wong-wong sing padha nyambut gawe ana kono, klebu bocah-bocah anyar sing kudu dilatih kaya kowe barang kuwi. Dene gedhong sing ana iringan, kuwi sing dienggoni juraganku karo rewang-rewange. Ya saka kono iku juragane bisa ngawasi losmen lan buruh-buruhe, liwat wong-wong sing dipercaya.? Mitri mandheg, nyawang raine Minar sing ketok nggatekake.
Wah, durung-durung aku kok wis ana rasa wedi dhisik ya Tri, gek mengko aku ora ketampa. Aku rak mung cah ndesa, tur durung pengalaman.? Pengresahe Minar lirih lan lugu.
Wis ta, aja samar. Cekake yen karo aku mesthi ditampa. Aku rak wis kandha, yen kabeh bocah anyar kuwi mengko dilatih dhisik. Mula welingku, kowe kudu tansah manut prentah lan aturan sing wis ana. Ora kena mbantah, lan kowe ora bebas sakarepmu dhewe. Kejaba yen kowe mengko wis tatrap nyambut gawe, lan entuk palilah saka juragane.?
Mengko yen aku wis wiwit nyambut gawe, bisa amor karo kowe ora, Tri ?? Minar nanjih kepingin luwih ngerti.
Ora Nar, tugasku rak ana njaba. Dakkira, yen kowe wangun ana losmen, ngacarani tamu sing arep padha nginep.?
Mesthine rak ya isih ana sing bodho kaya aku ya, Tri ?? Pitakone Minar sing polos mung diwangsuli esem dening Mitri.
Bis sing padha diadhang liwat, bocah loro banjur padha munggah.
Tekan kutha, Minar dipasrahake Bu Candolo, ngono yen padha ngundang juragane dening Mitri. Sabanjure Minar pancen dipapanake ing pondhokan. Neng kono ana bocah anyar wolu, racake padha yen karo Minar. Sajroning rong dina, Minar sakancane sasat mung mangan turu, kanggo ngaso, jarene.
Nyandhak dina sing katelu, Minar sakanca diwenehi sandhangan anyar patang setel. Kabeh dikon njajal nggolek pase awake dhewe-dhewe. Emane, Minar ora ana sing seneng. Yen bahane pancen becik, ning potongane ? Sasat kabeh jigrang sadhuwur dhengkul, gek belahan dhadhane ? Oh …. lagi njajal wae wis risi. Ning priye, neng kono kudu manut sakabehe, ora kena mbadal prentah.
Dina candhake, isih esuk teka ing pondhokan sawijijing ibu sing menor pacakane, Bu Wingit undang-undangane. Ya dheweke iku jare sing arep nglatih. Sepisanan, bocah-bocah iku dikenalake karo alat-alat kosmetik, sabanjure ngresiki rai, molesake wedhak, celak, lipstik, lan sapanunggalane. Bubar iku njur ngadibusana. Jroning batin Minar gumun, kok mung bab dandan sing diwulangake, njur kapan olehe arep nglatih nyambut gawe ? Kanthi diwanek-wanekane, Minar takon marang Bu Wingit.
Tugas kula benjing punika punapa nggih Bu, kula sarencang kok dipun latih ngadi sarira lan ngadi busana ??
Neng losmen. Sing cetha kowe kabeh duwe tugas ngacarani tamu, kareben losmen laris. Mula kowe kudu latihan sing tenan, luwih-luwih kudu grapyak lan semanak, sugih guyu, lan gawe krasan sing padha nginep. Wis saiki rasah kakehan pitakonan, suk bakal ana dhewe wong sing nglatih.?
Ganep rong minggu Minar wis baut dandan. Jebulane dheweke moblong lan ayu dhewe tinimbang kanca-kancane. Bok menawa wis rinasa cukup anggone nglatih, esuk iki Bu Wingit wis ora teka, ning ganti ana tukang foto sing banjur njupuki gambare bocah-bocah iku siji-siji. Bubar iku tukang foto uga banjur lunga.
Ing wayah esuk Bu Wingit teka ngedumke foto sing dhek emben wis dadi. Kabeh gumun ndeleng gambare dhewe, sing luwih endah luwih apik karo sing nyatane. Jebul ora baen-baen dayane awak sing wis didandani. Sawise kabeh tutug lan marem nyawang fotone, Bu Wingit kandha :
Wiwit mengko sore, kowe kabeh wiwit tugas ana losmen. Wis ana wong sing kajibah ngeterke kowe mrana. Ana losmen, golekana kamarmu dhewe-dhewe. Ing ndhuwur lawang kamar, wis dipasang foto-fotomu padha sing karo kok gawa. Dene sing bakal nglatih kowe nyambut gawe, mengko bakal teka, cukup kok tunggu ana kamar. Kowe kabeh mengko bakal ngerti apa tugasmu.? Tanpa ngenteni bokmenawa ana sing takon, Bu Wingit terus bablas metu ninggalake pondhokan.
Wis watara sajam Minar ana kamar losmen. Sinambi ngenteni wong sing dijanjekake arep nglatih nyambut gawe, Minar maca majalah anyar sing wis sumadiya ana kono. Durung rampung sajudul, kepurungu lawang kamar dithotok saka njaba. Gage Minar marani lawang sing ora dikancing. Nalika lawang dibukak, neng ngarep lawang wis ngadeg wong lanang setengah umur. Kanthi polatan sumeh, wong mau ndhisiki takon.
Bener mbak, kowe Minar ? Bocah anyar sing lagi wae teka ??
Inggih leres Pak, kula Minar. Lare enggalan. Punapa Bapak ingkang badhe nglatih kula nyambut damel wonten ngriki ?? Pitakone
tinampan dening Minar. Cepet mbalik, lawang sing diungkurane ditutup jeglek banjur dikancing, kuncine disak. Minar mundur cepet mepet dhipan, aloke :
Lho, Pak ! ….., panjenengan kok malah mlebet ? Kori kok dipun kancing ??
Iya Minar, wengi iki kowe bakal dak ajari nyambut gawe. Nyambut gawe sing enak lan kepenak. Ngrasakake swarganing urip, necep kanikmating kadonyan. Kowe rak durung tau ngrasakake, ta ?? Kanthi guyu ngemu teges, wong iku nyedhaki Minar nyambi nyiwel pipi. Minar kaget kaworan wedi. Mundur saya mojok kamar, atine dheg-dhegan.
Pak …., kula wonten ngriki badhe nyambut damel. Kula sanes lare nakal. Kula boten purun yen dipun camah. Mangga kori dipun bikak, kula punapa panjenengan ingkang medal ?? Pakone Minar kanthi swara groyok.
Minar, ana kene tugasmu pancen ngladeni tamu, kaya dene aku. Bengi iki kowe wis dadi panguwasaku. Aku duwe hak tumindak apa wae marang kowe sakarepku.? Wong mau nyedhak arep ngrangkul pundhak, tangan enggal disampluk kanthi praupan mencereng kawetu tembunge kasar.
He, wong lanang hidung belang, gelem bukak lawang lan metu saka kene ora? Yen ora, aku bakal njerit njaluk tulung !? Minar ngancam.
Ha …. ha …. ha … !? Wong lanang iku ngguyu nggleges. ?Minar ngertia !, yen bengi iki kowe wis daktuku larang, merga jarene Bu Candolo, kowe isih prawan asli sing polos lan lugu. Mangka, ya kuwi sing tansah dak goleki. Nek kowe wangkot lan jaremu arep njerit, cobanen. Mangsa ana wong sing bakal tetulung, awit sing jaga kene kabeh wis padha ngerti. Mung kowe Minar sing durung mudheng, yen sejatine kowe wis klebu ing loropan dadi panguwasane germa sing ndagangake awakmu marang wong sing padha ngumbar nafsu.?
Krungu kandhane wong lanang Dremba, prol ……. kringet adhem metu byuk-byukan saka sarandhuning awake. Awak gemeter, sikil ngewel, pandeleng pet-petan. Krasa yen wis ora bisa oncat saka bebaya, awak kumleyang tanpa daya. Nalikane arep tiba, Minar krasa tinampan tangan prakosa, sabanjure Minar wis ora eling apa-apa maneh.
Mbak Minar ! Tangi … ! wis awan ! Gek ndang bali neng pondhokan, kamar arep diresiki !? Panggugahe sing jaga losmen karo ndhodhogi lawang kamar.
Minar nglilir, awak krasa lara kabeh. Sandhangan sing dienggo wis bosah-baseh uwal saka awake. Kelingan kabeh kedadeyan dhek bengine, Minar angles, atine nangis kelara-lara. Gandheng selak didhodhogi saka njaba, cekat-ceket Minar nganggo sandhangane. Nalika metu lawang, karo ngguyu sing jaga losmen menehake amplop langsung digegemake ing tangane Minar, karo kandhane :
Iki mbak, saka tamumu mau bengi.?
Kanthi amplop ing gegemane, Minar bali neng pondhokan, atine rontang-ranting. Neng pndhokan, sawise padha ngerti tugas apa sing kudu ditindakake, werna-werna polatane Minar sakancane. Ana sing ketok sedhih, suntrut, biasa, ning uga ana sing malah katon bungah lan ngguya-ngguyu.
Bocah-bocan krasa lan ngerti yen kapusan. Janji-janji arep diwenehi gaweyan dening wong-wong kang disebar Bu Candolo. Dheweke sing pasang tarip dhuwur, bocah-bocah cukup clepretane. Kanggone bocah ndesa, sing penguripane buruh-buruh tur kurang entuk panggula wenthah kautaman, ya njur seneng ngono wae. Nyambut gawe entheng, entuk dhuwit lumayan. Ning kanggone Minar, wiwitan rumangasa abot. Gandheng yen arep metu kudu yen wis telung sasi, lan merga pengaruh saka kanca-kancane, suwe-suwe Minar dadi biasa ngadhepi tamu. Apa maneh dheweke rumangsa dadi kembange losmen. Minar sing ayu, sasat dadi kembang lambe lan
Ganep patang taun Minar dadi penghuni Losmen Arum Ratri. Kabeh kesenengan rumangsa tutug. Dhuwit, emas hiasan, sandhangan, meh saben dina tuku, paweweh saka bos-bos sugih sing padha gandrung.
Jeneng urip mono owah gingsir. Wis ana sesasi Minar kerep lara weteng, luwih-luwih janji bubar nampa tamu. Mula saiki kerep nolak , ndadekake Bu Candolo kerep nesu. Wis priksa dhokter ngolah-ngalih ning padha wae, janji obate entek, mesthi kumat. Keri dhewe neng dr. Budi, ahli penyakit dalam. Minar rada kisinan merga didangu dhokter ngene :
Panjenengan nglampahi nakal, mbak ?? Pandangune alus neng nandhes.
Inggih, Dhokter.? Wangsulane Minar lirih semu mlengos.
Sampun …. wetawis kawan taun, dhokter.? Minar mangsuli jujur.
Karo nerusake mriksa, dhokter dhawuh.? Saenipun kendel mbak, panjenengan sampun kenging penyakit ingkang mutawatosi, siphilis utawi rajasinga.?
Siphilis, Dhokter ? Oh …..?
Sakala Minar nangis, atine kebak rasa wedi, was, lan sumelang sing mbangeti. Merga mens sing terus-terusan, wusanane dening Bu Candolo Minar dikon ngalih turune. Sing maune neng kamar pondhokan, saiki dikon ngalih neng gudhang, awor karo barang-barang sing ora kanggo. Merga wis ora bisa ngolehake dhuwit, bola-bali Bu Candolo ngakon Minar supaya bali
lamune Minar dadi ambyar. Bu Candolo nggejejer neng tengah lawang, kanthi panyawang sinis. Kandhane :
Minar, nek arep bali apa duwekmu kabeh gawanen, aja nganti ana sing keri!? bubar kandha ngono terus klepat, ninggal lunga kanthi lawang gudhang isih menga moblah-moblah.
Awak lara ketambahan ati sing ajur mumur, Minar ninggalake gudhang cukup pamit sing jaga. Kanthi laku sempoyongan tumuju dalan gedhe, Minar nyegat bis saanane, tekade angger bisa adoh saka kono. Bab mengko embuh dipikir keri. Wayah Asar, bis mandheg cedhak pasar ngundhunake pemumpang, Minar katut mudhun. Ndadak wetenge krasa kumat larane, mangka obat wis entek kawit dhek wingi. Tanpa mikir dawa, Minar mlebu pasar sing wonge wis mamring. Weruh amben dhasaran kosong, gage ndudut jarik saka tas, gloso …., tas isi sandhangan kanggo bantalan. Minar turon, larane
lingak-linguk kahanan sepi nyeyet. Tas isi dhuwit lan mas-masan sing mau dikekeb wis ora ana. Ngisor amben dhasaran, tong sampah ing sisihe, ngisor uwuh dirogoh dibiyaki pranyata ora ana. Ati bingung kuwur, awak lemes. Bareng tita ora ketemu, Minar ngambruk ing amben, sambate ngaruwara. Dhuwit, mas-masan lan sandhangan kabeh ilang bareng sak tase. Saiki wis babar pisan ora duwe apa-apa, kejaba sandhangan sing tumempel ing awak lan jarik siji. Tangise nganti megap-megap, luhe prasasat wis asat, nggetuni kabeh lelakone. Kanthi lambe kedher Minar sambat-sambat eling marang Gustine.
Dhuh Gusti, kawula tiyang dosa nyuwun pangapunten. Kawula nyuwun kekiyatan.? Ngono iku terus tansah dibolan baleni.
Ya wiwit wengi iku Minar kepeksa turu neng pasar iku. Yen wayah awan kanggo nyambung uripe, dheweke njejaluk lan nampani sihe wong sing padha welas. Apesing awak, wetenge Minar larane kumat, ngluwihi sing uwis-uwis.
kaya sabene. Sandhangan ora tau salin, jarik sing kanggo ubet-ubet wis ora rupa maneh. Yen Minar liwat, wong-wong mesthi
ana pasar tansah entuk panyia-nyia, Minar metu saka pasar, tekade arep ngemis wae turut omah, mesthine rak ya ana wong welas.
Awan iku panase sumelet, wiwit esuk durung ana wong sing aweh pangan, ewadene Minar isih duwe pengarep-arep mesthine mung durung. Bok menawa mengko ya ana wong welas sing gelem aweh pangan. Omah sauruting dalan sing didhodhoki, sawise meruhi kahanane Minar sing mambu lan njijiki, akehe mung banjur nguncali dhuwit receh terus nutup lawang. Rasa susah, lara, ngelih campur dadi siji. Saka lemese, Minar ndheprok neng pinggir dalan. Mripate bali teles dening luh, luh gegetun, tangis keduwung sing tulus saka jroning ati. Ngelingi rasane awak wis kaya ora kuwat, Minar ngeremake mripate mbaleni sembahyang, pasrah sawutuhe konjuk Gusti mungguhing uripe. Rampung sembahyang, nalika ngelekake mripati, Minar weruh ana jaka tanggung ing iring Greja. Dheweke mesthekake menawa iku koster. Karo krengkangan Minar ngadeg, kanthi laku sing sempoyongan dheweke marani prenahing regol greja. Tekan lawang regol bali sedhoprok maneh. Tangane grayahan nemu watu cilik banjur dijupuk kanggo nuthuki wesi lawanging regol. Sing lagi nyapu krungu banjur marani karo takon saka njero.
Tulung, Mas ! Aturna aku arep sowan Rama,? kandhane Minar memelas.
Koster anyar sing isih katekumen iku nyedhak arep ngengakake regol, ning bareng mak sentuk ….., ana ganda nyogok irung tur weruh sesawangan sing
aku. Mangka sowanku mono mung arep ngaku dosa, kareben entheng sesangganing atiku. Ngono batine Minar. Tangise bali ambrol, sambate kajaba Gusti …. Gusti …. wis ora ana maneh. Kanthi sisa-sisaning kekuwatane, Minar nerusake laku, sedheka leren mandheg ngampet larane. Saka esuk tekan surup wetenge ora klebon pangan, gek gulune krasa salit garing. Pas tekan ndhuwur kreteg Ndanen, Minar nglumruk
mula pandhange dadi remeng-remeng. Nyawang bening lan kumriciking banyu kali, ngelake Minar saya mbangeti. Ning kepriye ? Dalan sing tumuju kali parenge dhuwur, mangka awake wis ora kuwat ngglawat. Bisane mung sambat, ?Dhuh Gusti….., kawula nyuwun kawelasan.?
Wengine sangsaya sepi. Saka sunaring rembulan, ing adoh sisih ngisor kana Minar weruh pawongan. Dene pawongan mau uga nyawang prenahe Minar. Tangane Minar ngawe pinangka aweh pratandha supaya wong mau nyedhak. Tekan ngisor kreteg pawongan mau mandheg. Minar nganggo isarat tangane nelakake yen dheweke njaluk banyu. Sing neng ngisor tanggap, gage methik godhong lumbu, dianggo madhahi banyu banjur digawa munggah.
Tekan ndhuwur, tanpa ditembung, pawonan mau ngethukake banyu ing godhong lumbu sing ana tangane ing tutuke Minar. Minar olehe ngombe katon dhokoh. Wedi yen diuwali, tangane wong mau dicekeli kenceng. Nganti krasa marem olehe ngombe, awak krasa seger sumyah bali kekuwatane. Kaya-kaya wis ora ngrasakake blas lelarane. Mbarengi Minar ngadeg arep ngaturake panuwun, pawongan mau mbuang godhong lumbu sing mau kanggo nggawa banyu. Tatrap …., Minar kaget. Jebul epek-epek tangan lelorone wong sing aweh banyu mau gudras getih, tatu ing tengah-tengahe. Minar nyoba namatake raine. Pawongan mau mesem, ning ora beda raine uga glubrat getih, mili saka bathuk lan sirahe sing ketanceban ri kaentha makutha.
Oh … oh ….., batine Minar isih kebak tandha pitakon ing atine. Bareng cetha panyawange, wong iku ngliga tanpa sandhangan, mung begeyan winadi sing kesasaban ubel-ubel. Minar nglirik iga sakupenge. Mripate natab lempeng sing tatu kaya tilas kejojoh barang landhep, sing tatu mau isih katon ngetokake getih lan banyu. Gage mlorot panyawange Minar mudhum namatake sikile wong kang aweh banyu mau. Sikil kekarone tatu ? batine Minar. Bali munggah panyawange, wusana tempuk wong mau uga nyawang Minar kebak asih. Sakala mripat lan atine Minar tinarbuka. Tanpa mangu-mangu Minar gage ndheprok. Sikil sing tatu tembus dlamakan iku dirakut kenceng, diarasi sak katoge.
Dhuh Gusti Sri Yesus ….., Panjenengan kula padosi. Gusti kawula nyuwun pangapunten, sapunika kawula ndherek.? Bola-bali mung iku sing kawetu jroning tangise. Rumangsane Minar, Gusti ndhungkluk nglawani Minar ngadeg, wusana ginandheng, tinuntun tumuju dalan alus. Saka kadohan wis katon, yen sing tinuju papan sing endah lan nengsemake.
Esuke kabar sumebar, yen ing ngisor kreteg kali Ndanen tinemu jisime wong wadon, sing sajake kacilakan tiba saka ndhuwur. Sirahe kurban sumedhene ing gampeng kali, dene awake kekum ing banyu sing iline mung gumlintir. Wong-wong ora ana sing padha ngerti kuwi jisime sapa, lan wong ngendi, awit pancen ora ana bukti-bukti sing bisa nuduhake.
Mangga Mas Kardi, kula aturi nggarap piyambak. Ingkang sampun saged dados tigang babak wonten ing Purna Budaya . Nuwun
Pak Ronodipo sakloron ing desa Gumiwang mono, mujudake pasangan manula sing harmonis, ngono istilah saiki. Wiwit enom nganti saiki anak-anake wis padha dadi wong, lan putune wis mbeyayah malah wis duwe buyut loro, uripe tansah guyup rukun, ayem tentrem sih-sinisihan.
Minangka wong ndesa klebu kuna, sing uripe saka olehe tetanem, tansah tawekel olehe nyambut gawe. Gotong royonge karo sanak kadang lan tangga teparo kenthel.
Tansah katon ing bot-repoting tangga kiwa tengen sing lagi mbutuhake pitulungan, luwih-luwih ing wektu kesusahan.
Ing mangsa labuh lan mangsa panen, kekarone dina-dina neng sawah nekuni pakaryan sing dadi garapane. Anake telu lanang kabeh, saiki wis padha mbangun brayat lan ya wis padha anak-anak.
Sing mbarep Pardi, ana Jakarta, nyambut gawe neng pegadhean, mbiyen katut kanca. Dene sing tengah Parto, karyawan pelabuhan neng Semarang, ragile Parmin saiki ana Surabaya bukak bengkel sepedha motor, sing wis lumayan gedhene. Sing dirabi bocah Surabaya kono wae, ngrewangi eker-eker bojone bukak restoran rujak cingur sing wis akeh lengganane.
Yen Pak Rono, wis kerep diajak anak-anake neng Jakarta lan Semarang uga Surabaya, ning kerep-kerepe mung ijen.
Mbok Rono yen diajak ora tau gelem alasane werna-werna, jare ora mentala ninggalake omah yen nganti dinan-dinan ditinggal lunga. Sejatine jroning ati rumangsa eman yen lelungan kuwi, jare mung mbuwang-mbuwangi dhuwit gek ming ora penting, kejaba mung entuk seneng.
Mangka yen gelem ngerti, yen anak-anake ngajak kepingin ditekani wong tuwane kuwi, ya tanggung jawab penuh. Tiket menyang mulih, durung olehe ngajak plesir rana-rene ben wong tuwane seneng, mesthine rak ya ora sithik.
Ning Mbok Rono puguh penemune, ora tau gelem.
Wiwit cilik dening wong tuwane biyen, wis diwarah lan dikulinakake gemi lan nastiti. Tawekel nyambut gawe, urip ora boros, lan ora kulina njajani.
Lan nyatane asile uga katon. Senajan sawah ora amba, ning merga saking taberine, anak-anak lanang telu ya bisa ngrampungke S.L.T.A.ne kabeh. Lan ya saka panyuwune sing mantheng lan madhep mantep kinanthen wani prihatin lan tindak jujur, anak-anake saiki wis mentas lan cumanthel kabeh, sing bisa disawang wong tuwa.
Prasasat mbok Rono saiki wis silir, wis ora ana sing dirembug kejaba leladi bojo sing sarwa gampang. Pak Rono mangane gampang ora rewelan, prasasat nyebrot gegodhongan neng kebon utawa sawah wae dimangsak wis dadi.
Yen gaweyan ngalas wis rampung labuh, Mbok Rono neng ngomah santai. Paling-paling yen kayu obonge entek, lagi neng kebon golek rencek. Lumrah pakulinan ing padesan, bubar mangsak dha sanja karo petan neng tangga ? bebas ?. ngobrol. Pakeyan apa wae sing tumemplek neng awak, ora tau ana wong alok utawa nyaru siku.
Mangka pakulinane Mbok Rono angger wis tapih lurik sing wis buthuk karo kotangan wis bar. Tekan ngendi-endi janji isih ana kiwa tengene omahe, ya wis ngono kuwi padinane.
Kejaba yen ana dhayoh apa anake pinuju mulih. Awit dening anak-anake tansah padha diprayogakake supaya ngulinakake nganggo klambi.
Ning ya kuwi janji, anak-anake wis padha bali, Mbok Rono bali copot klambi, kotangan kumel karo tapihan sedhengkul, jarik sing wangune wis dienggo lap.
Pancen, urip neng ndesa pancen luwih bebas, lan bab karesikan uga mung sak geleme.
Tekan adus salin penganggo, tumrape Mbok Rono ya mung sak senenge kaya dene tangga kiwa tengene. Sumur ya duwe, tinggalane wong tuwane biyen. Sumur tuwa lan kawak sing saubenge sumur mung tinanduran wit-witan bangsane grumbul. Papan kanggo papane nyidhuk banyu mung diathak-athaki pring, supaya sing nyidhuk banyu nganggo timba ember ditaleni karo pring bisa slamet ora kejegur. Timbane wae ya nganggo pring, sing ing sisihe dibandholi watu jenenge timba mau senggot.
Sejatine yen anak-anake padha bali, wis bola-bali kandha olehe padha kepingin ndandani, syukur-syukur gawe kamar mandi lan kakus utawa W.C., ning Mbok Rono kereh-kereh ora entuk tembunge :
?Wis ta le, ya ben wae apa anane. Wingi tinggalane mbahmu biyen ya kaya ngono kuwi, nyatane ya awet nganti seprene. Wis dhuwite anggonen tuku apa?apa wae neng omahmu. Wong aku karo bapakmu wis trima kok kaya ngene iki wae, kejaba nek kowe salah siji ana sing gelem omah neng kene, ya bangunen sak karepmu. Ning nek ora, mbok wis kaya ngene wae apa anane.? Kandhane anake :
?Mbok, caramu urip kuwi ora sehat. Adus neng jembangan utawa pengaron kuwi, banyune rak mung sithik, oleh adus durung resik, banyune keselak entek, hara rak ndadak ngadeg
rak dadi sehat.? Mbok Rono gage nyaut :
?Dene ora nduwe kamar mandi, seprana-seprene aku ya tansah sehat. Tangga-tangga ya ora dha nduwe kamar mandi, dene ya ora padha lara.? Parmin sing nduwe usul arep gawe kamar mandi kuwi kandha :
?Mbok tanggane dhewe kuwi carane mikir mung apa anane, durung gelem padha maju. Mula awake dhewe kudu wani ndhisiki. Wis ta mbok, mengko aku sing wragat, simbok ora usah ngetokke dhuwit, ngertine dadi.?
?Ha Min, gawe kamar mandi kuwi rak ya ngentekake dhuwit yutan ta ?, apa maneh kathik ndadak arep gawe kakus barang, mbok uwis ta, apa sing wis ana wae, ora usah ndadak gegaweyan sing mung mbuwang dhuwit.?
?Mbok!, Kang Pardi karo kang Parto kuwi wis tau kewetu karo aku, olehe dha wegah tilik ngomah kuwi ya merga repot olehe padha adus lan ana pekiwan. Mosok ta janji arep bebuwang, ndadak neng kali sing dohe sak kilometeran saka ngomah. Hara nek ngajak anak-anake rak ya repot ? Mangka jare wis bola-bali kang Pardi lan kang Parjo arep nggawekake kamar mandhi lan W.C. ning simbok ora tau nglegani, mongko nek bapak ya senang seneng wae digawekke. Karepmu kuwi piye ta mbok ?? Parmin ngonggo-onggo ngenteni wangsulane embokne. Mbok Rono sajak ora
nguntel-untel mbako sing arep kanggo susur. Rampung iku tangane grayah-grayah neng longan nggoleki kecohan kuningan sing rupane nganti wis mangkak kuwi merga arang-arang dikumbah.
?Mbok!?, Parmin mecah sepi karo mbaleni pitakone njaluk lilah anggone arep nggawekake pekiwan wong tuwane kuwi.?
?Piye entuk ya mbok nek aku gawe pekiwan, ben simbok lan bapak penak lehe adus ??
?Ah ya luweh kono Min, tarah kowe wis turah dhuwit.? Kandha kaya ngono karo lunga neng pawon daden geni, embuh arep ngapa. Parmin judheg tenan, ming arep ngepenakke wong tuwa wae kok ditolak. Arep nekat ora wani, mula let rong ndina ya mung njur pamit bali mulih, sengadi wis mari kangene karo wong tuwa.
Jroning ati Parmin tetep mbudaya lan ngulir budi, piye bisane kekarepane mau kaleksanan. Wusana lewat surat, rerembugan karo kakangne ya Pardi sing ana Jakarta lan Parto sing ana Semarang. Kekarone setuju banget karo kekarepane Parmin, lan kakangne uga bakal mbantu sepira enteke wragad nganti rampung, mengko dieyeng-eyeng wong telu.
Manut carane kakangne sing mbarep Pardi, bapak mbokne bakal diboyong menyang Jakarta kira-kira seminggu. Parmin dikon mulih terus ngayati gawe pekiwan kuwi. Wektu semono, kamar mandhi lan W.C. mesthi wis rampung, yen perlu tenagane diakehi. Rancangan dadi.
Pardi banjur kirim layang ngomah neng bapak mbokne, surasane, bapak lan mbokne kudu teka neng Jakarta, jare iki mujudake nadar, yen olehe nambah kamar wis dadi arep mboyongi wong tuwane, dikon nuroni ora ketang seminggu.
Dadi gelem ora gelem, pak Suro kudu ngajak bojone menyang Jakarta nuruti kekarepane anake kareben luwar ujare utawa nadare.
Satampane layang saka anake, Mbok Suro kaya padatan sawise rampung gaweyan pawon sanja petan neng tangga. Jroning petan mbok Suro kawetu tembunge marang Mbok Wongso, tangga cedhake sing diajak petan kandhane :
? Dhi Wangsa, nek sida minggu ngarep aku kuwi rak dijak bapakne neng Jakarta. Pardi duwe nadar nek olehe nambah kamar wis dadi, kudu aku lan bapakne sing nuroni. Wah piye ya ??
?Wadhuh ? sampeyan arep neng Jakarta ta yu ?? Mbok Wongso nanjih.
?Iya dhi, lha piye nek kuwi mujudake nadar utawa ujar rak kudu dilunasi utawa dileksanani. Jenenge ngluwari ujar,? ngono kandhane Mbok Rono.
?Wah yu, jare neng Jakarta kuwi ora ana wong tapihan, anane kabeh wong wadon padha nganggo rok utawa kathokan, mengko sampeyan piye ??
?Iya pa ? wah yen ngono tenan, aku rak ya susah, mangka aku durung tau-taune nganggo rok, lagi nyawang wae wis ora seneng. Ketoke kok le mbediding awake sing ketutupan mung sethithik,? kandhane Mbok Rono.
?Meneh-meneh yu, omongane wong kono kuwi nganggo basa melayu. Ora ana aku lan kowe ? jare sing ana kuwi lu lu, karo gua gua, ngono.?
?Jan ? susah ya dhi yen ngono, aku rak dadi ra bisa srawung karo tangga-tanggane Pardi. Ning ya wis ben, tekan kana ? ngundher wae ana kamar, Pardi tak penging kandha-kandha yen aku ana kono.?
?Ngono ya becik, tur mantu sampeyan bojone Pardi rak wong saka Klathen? mesthine rak ya bisa diajak omong kaya awake dhewe.?
?Ya kuwi dhi, sing marahi rada ayem. Ya wis dhi, aku tak bali dhisik, mengko aku tak takon-takon karo kakangmu, wong dheweke wis bola-bali neng Jakarta.?
?Iya yu, ora luwih aku mung bisa nyangoni slamet.? Tetemon mau njur dha bubaran. Tekan ngomah Mbok Rono nyedhaki sing lanang, sing lagi nglinting udud, terus kandha :
?Pakne ?, saupama aku ora melu wae, ujar kuwi luwar ora ya ??
?Ya kudu karo kowe mbokne, wong sing kudu nuroni kuwi kowe karo aku kok. Perkara kowe mengko emoh awor aku kaya nek ana ngomah, gampang ?. Turumu mengko mepet tembok lor ? aku mepet tembok kidul, butuhe ki rak mung sekamar ta mbokne. Rasah samar nek aku bengi bakal alihan kaya dhek jaman semono. Kandha ngono pak Sura karo nyawang bojone, sing disawang njur srongkotan lunga karo kandha :
?Ki ? kaki, mbok wis rasah ngandhakke kuwi, ben padha dilakoni anak putu sing saiki wis dha gerang-gerang kuwi.?
Hari H kaya penjaluke Pardi anake, Pak Rono karo bojone sida budhal neng Jakarta numpak bis. Sewengi sadurunge budhal, mbok Rono wis ora bisa turu, werna-werna sing dipikir. Gek-gek tenan, neng kana ora ana wong tapihan kaya dheweke, ora bisa srawung merga ra ngerti omongane. Wis ta pokoke akeh banget sing digagas. Senajan wis dielikke bojone ora sah nggawa oleh-oleh sing aneh-aneh, ning Mbok Rono tetep ngrenggiyeg gawane kaya ta : kacang brol asil panenane, dhele, jadah lan wajik. Maklum wong salawase durung tau lelungan, dadi ya lucu yen disawang.
Nalika arep mangkat wae merga krungu critane Mbok Wongso biyen, Mbok Rono takon bojone :
?Aku rak ya tapihan wae ta, pakne ??, wangsulane sing lanang :
?Ha piye ta karepmu, nek ora tapihan apa arep wuda wae ?, teneh dadi tontonan sing padha numpak bis.?
?Ora ngono, pakne, jare neng kana kuwi ora ana wong tapihan, jare kabeh racake padha nganggo rok utawa kathokan.? Kandhane Mbok Rono kaya omonge Mbok Wongso.
?Wis ta mbokne, wong mono mbok apa anane. Awake dhewe kuwi wong bodho sing sajege ora mambu dhingklik sekolahan, ya wis apa anane wae. Mung wong mono kudu gelem golek pengalaman, perlune mundhak kawruhe, ora kebangeten olehe kaya enthung. Mbok Rono meneng wae, ngrumangsani bodhone.
Wiwit munggah bis, Mbok Rono meneng wae, semono uga Pak Rono. Dayane bis malam sing lakune banter tur hawane adhem, Mbok Rono keturon pules sewengi ora nglilir. Ngerti-ngerti digugah bojone dioyok-oyok :
?Mbokmu tangi !, iki wis tekan Jakarta.? Karo gragapan pitakone :
?Ha endi, pakne, jare Pardi arep methuk.?
?Lha ya mudhun dhisik ta, mbokne, mengko yen wis mudhun rak ketemu.? Bareng wis mudhun, wong loro tuntun-tuntunan golek nggon kanggo leren, wusana mlebu warung golek wedang anget karo sarapan. Dhasar weteng ngelih, Mbok Rono ndemenakake olehe mangan. Sega rames sepiring karo wedang teh nasgithel segelas ? jablas.
Weruh olehe mbayar bojone, Mbok Rono gumun. Dhuwit limalas ewu sadhodhokan wong loro rumangsa gedhe banget ajine. Dene yen neng pasar kae, sega gudhangan limang atus sepincuk, wis krasa nggrenjel neng weteng. Ning mbok Rono meneng wae. Lagi wae metu saka warung, ngerti-ngerti Pardi wis ngrangkul mbokne saka mburi karo kandha :
?Slamet ta Mbok, Pak ??
?Ya slamet, le.? Ngono wangsulane bareng.
?Simbok rak ora mabuk ta, Pak ??
?Ora, le, wong mbokmu wiwit munggah terus turu, nglilire ya wis tekan iki mau njur tak gugah.?
?O ? ya syukur yen ngono, wis ayo saiki mulih.? Tekan njaban terminal, Pardi marani mobil kijang abang ati, dibukak njur ajak-ajak :
?Ayo pak, mbok, gek mlebu.? Wong loro mlebu kijang, Mbok Rono njawil sing lanang :
?Pakne, Pardi kok wis pinter nyopir, gek iki mobile sapa ya ??
?Lha ya duweke dhewe mbokne, wong aku rene sing dhisik kae wis duwe kok.? Wangsulane bojone ngglayem. Mbok Rono saya gumun, dene anake kok ora tau crita yen uripe wis ngglenter neng paran. Sarehne omahe ing dhaerah pinggiran, mula pas byar esuk lagi tekan ngomah.
Mobil mandheg ing ngarep omah loji cekli, banjur padha mudhun lan mlebu. Gumune Mbok Rono saya ndadi, bareng weruh omah lan perabotane anake sing sarwa becik. Rini bojone Pardi, gupuh-gupuh ngacarani maratuwane kanthi basa jawa mlipis. Ora suwe wedang susu lan roti sing mentas dientas saka loyang disuguhake. Wong papat karo Rini padha wedangan bareng. Suwasanane gayeng, Mbok Rono anane mung seneng. Sawise padha wedangan, bapak lan mbokne dituduhi kamar sing mentas wae digawe, ya kuwi sing penjaluke Pardi, kudu dituroni bapak lan mbokne. Bareng wis mlebu kamar, Mbok Rono kandha bojone :
?Pakne dhipane kok mung siji ?, lha kowe turu ngendi ?.?
?Gampang aku mengko tak njupuk sepon saka nggudhang.? Wong loro banjur padha lungguhan neng kamar kono omong-omongan.
Tan kocapa, Mbok Rono krasa wetenge mules tandha yen arep bebuang, mula banjur nggoleki Warni mantune kandha apa anane. Karo Warni banjur diajak neng W.C. sing closete dhudhuk kuwi. Sawise dikursus kilat carane nggunakke, Warni njur metu, genti Mbok Rono sing ijen ana W.C.
Sawise ingak-inguk sedhela, njur mapan lungguh. Bareng bokong sumeleh ing closet krasa anyep, sak nalika sing ana njero, sing mau rasane wis keri mbrojol malah macet, isin ayake. Nganti suwe Mbok Rono anggone lungguh ing closet, ning sing arep ditokke ndhendheng emoh metu, sidane njur malah dadi ora krasa.
Mbok Rono njur klithih-klithih metu, atine susah. Durung nganti rong jam wis krasa maneh. Kaya sing uwis, Mbok Romo mlebu W.C. kaya mau, ning panggah kaya sing dhisik, sing ana njero emoh metu.
Atine jan judheg tenan, wusana ngungak gudhang, weruh tas kresek bekas, neng dhus njur njupuk digawa mlebu W.C.
Metu saka W.C. rumangsa lega, karo nguntel-untel tas kresek kuwi tumuju ing bak sampah pojok mburi omah. Bareng wis mbuang tas kresek ati rasane wis plong.
Nganti wis genep seminggu Mbok Rono lan bojone neng omahe anake. Dina sing kaping wolu ing komplek perum, ana asu kerah rame banget ing mburi pekarangane Pardi, nganti wong-wong padha metu.
Bareng ditliti bak sampah kuwi wis sepasar ora dijupuk karo petugas kebersihan, kelalen ayake, wong olehe seleh ana mburi pojok omah.
Bareng wong-wong padha metu, jebul asu-asu kuwi wis dha ngewer-ewer plastik isi jerowan weteng wong, sing ambune nggundheng ora nguwati.
Wong-wong padha gumun, gek sapa sing mbuwang, wong kabeh padha ngerti yen pendhak omah wis padha duwe W.C. Rini sing keri dhewe niliki kaget, bareng weruh plastik tilas wadhah sepatu sing lagi sepuluhan dina anggone tuku, kok wis isi kaya ngono ana bak sampah.
Batine njur mesthekake, yen plastik-plastik sing diewer-ewer kirik kuwi mesthi pokale maratuwane, ning ya meneng wae, mundhak maratuwane isin. Pak lan Mbok Rono ya ngerti, lan Mbok Rono ya ngrumangsani yen kuwi duweke, ning ya meneng wae, bathine krasa wedi lan isin banget.
Bengine Mbok Rono nggejret sing lanang njaluk bali dina sesuk, alasane wis kliwat seminggu ana Jakarta. Anak lan mantune wis ora bisa nggondheli kekarepane mulih, wusana Pardi ngeterke Bapak lan Mbokne tekan stasiun, numpak sepur sing esuk dhewe budhal.
Ana ndalan ora kacarita, medhun saka sepur njur numpak andhong, antarane sak jam tekan ngomah. Lagi mudhun saka andhong, Mbok Rono durung mlebu ngomah, ning malah mlayu neng iring omah. Tekan ngisor dhapuran pring, ing tengahing grumbulan wit midra, Mbok Rono nyincingke tapihe. Durung wae rampung olehe mapan ndhodhok, sing ana njero weteng selak kesusu mbradhat metu, merga olehe ngampet wis wiwit awan mau. Layak nalika mangkat wis emoh sarapan, neng sepur uga emoh jajan, mesthine kuwatir bab siji kuwi, sing neng Jakarta wis gawe wirang.
Mbok Rono lan anak-anake dhek isih cilik, pancen ya wis kulina ngono kuwi, mula yen lungguh ana closet malah ora metu. Ya kaya ngono kuwi mau, bali neng pakulinan ing saben dinane sing sejatine kuang becik, lan ora prayoga mungguhing kasarasan.
Bareng esuke lagi ngerti, yen mburi omah wis digawe kamar mandi lan kakus dening Parmin, sing mulih nalika bapak lan mbokne budhal Jakarta. Ning saiki Parmin wis bali neng Surabaya, budhale lagi mau esuk. Wiwit saiki mbok Rono gelem ora gelem, kudu ajar adus lan bebuwang sing mapan, sing kabeh mau karepe anake demi kasarasan.
Mas Giman, cariyos punika kula aturaken dhateng sedaya kadang mitra sutresna giyaran lelangen sedaya, ing pundi kemawon. Mugi ndadosna penglipur sawetawis.
papat. Masak kanggo simbok, bapak, lan adhine, Warti sing isih klas lima S.D iku, rampung masak nggugah adhine, dikon ngrewangi nyambut gawe (nyapu latar). Warti ya manut, awit mbakyune pancen sing ngrembug sakabehe.
Sawise padha adus lan sarapan bocah loro siap-siap arep sekolah. Warni ana S.M.U. negeri klas telu, adohe saka ngomah udakara kilometer telu, dene sekolahane Warti mung ana kidul desa. Budhale bareng digoncengke pit mbakyune, dene mulihe mlaku karo kanca-kancane. Sardinah embokne, wis telung taun melu ngumbara ning Malaysia bareng tangga-tanggane sing sedesa kana ana wong papat.
Racake padha potholan S.M.A lan S.P.G. kanthi ndaftarake resmi lewat pemerintah. Asile kena dirasakake. Nyatane Warni dhek ditinggal lagi S.M.P. bar ujian, Warti isih cilik lagi klas loro. Bocah loro iku asil saka anggone bebrayan karo Karto, anake mbok Dipo sing mung tangga cedhak. Istilahe pek ngga ngono kae.
Mbok Dipo lan mbokne Sardinah tetanggan apik wis kaya sedulur.Yen ana kekurangan kabutuhaning urip sedina-dina, lih sinilihan,utang-utangan, pokoke endi sing ana. Padha dene mung anak-anak siji. Karto bocah ontang-anting, dene Sardinah ya ora duwe tunggal. Wong tuwa mbiyen ngono lumrah, yen atine padha dene cocok, njur padha ayon-ayonan njodhokke anake, ben terus olehe padha seduluran. Sardinah senajan bocah wedok ijen, ning dening mbokne digegadhang mbesuke bisa dadi wong sing mandhiri, mula sekolahe disurung-surung tenan ben maju lan pinter. Gaweyan ngomah ya ditrapi apa lumrahe bocah wadon.
Ya reresik, ya mangsak, ya dikongkon nyumbang, rewang, layat. Wis pokoke Sardinah prigel ing samubarange, gek sekolahe ya pinter. Eman, bapake wis ngajal dhek Sardinah umur 10 taun. Bapake mbiyen nyambut gawe neng air minum, dadi mbokne ya nduwe pensiun janda. Seje karo Karto, anak lanang siji, bapake
ya cukup. Ning bareng pindhah ana S.M.A dadi malih. Kakehan kanca, sing senengane mung ubyang-ubyung. Bapak mbokne ora jeleh-jeleh anggone ngandhani, ning Karto kanthi nylimpet-nylimpet isih wae olehe ubyang-ubyung ora genah. Saking juweh lan tlatene anggone nyurung-nyurung wong tuwane, sidane ujian S.M.A ne ya katut lulus, senajan kanthi biji sing ngampret.
Seje karo Sardinah, dhasar bocah tuwajuh, pethel, nurut karo wong tuwa, mula asil bijine ujian ya maremake, sasat kabeh angka wolu. Mbokne bungah lan mongkok. Ning ya kuwi, senajan Sardinah wis cemetha yen kepingin nerusake, ning mbokne kandha yen ora. Wong kuliah mono ragade akeh, njur dhuwit saka ngendi? Yen mung mogol neng tengah-tengah rak malah eman-eman mesakake lehe nglakoni. Dhasar Sardinah bocah mbangun miturut, mula ya manut trima mothol S.M.A. Beda karo Pak Dipo mbok Dipo olehe ngrih-arih Karto dikon kuliah, embok menawa mengko bisa mergawe apa ta apa, syukur bisa dadi pagawe negri.
Piye wangsulane Karto? Jare pingin kawin dhisik ben atine tenang, mengko njur kuliah. Mangka sing disir ora liya ya Sardinah tanggane cedhak sing srawunge sasat saben ndina. Gandheng wong tuwane padha cocoge, tur Sardinah ya manut mituhu karo mbokne, mula bareng dilamar Pak Dipo kanggo Karto, ya njur entuk ngono wae. Malah mung ganti sasi njur dinikahake. Kesaguhane kuliah, Karto mung ndobos, wong dhasare utege kethul tambah keset pisan. Kesenengane dolan isih kaya nalika jaka.
Tujune Pak Dipo lan bojone tresnane kepati karo mantune. Dhasare Sardinah pinter momong maratuwa. Dadi senajan dina-dinane Karto mung lang-leng dolan sing ora juntrung, ning uripe Sardinah lan mbokne tetep ayem tentrem disangga maratuwane. Pas setaun bebrayan pinaringan momongan lair wadon ya Suwarni sing saiki wis dadi prawan cilik sing sekolahe wis kelas telu S.M.P. Lan lair meneh wadon sing banjur dijenengi Suwarti, saiki S.D klas loro. Sejatine Sardinah krasa yen polahe sing lanang saya suwe saya ndadra.
Sardinah ya krungu saka tangga-tangga, kejaba ubyang-ubyung dolan, ning Karto ya bojone kuwi sok melu umben bocah enom-enom. Bab dhuwit, mesthi wae ya njaluk mbokne senajan cara dhelik-dhelikan aja nganti ngerti Sardinah. Warni anake sing wis gedhe kerep weruh bapakne ndhodhosi dhuwite mbahne lan banjur wadul marang embokne. Saking kerepe, Sardinah wedi yen nganti diarani, mula niate arep ngajar bojone ben gelem nyambut gawe. Bareng ing ndesane cah-cah enom dha ndhaptarke dadi T.K.W. ing Malaysia, Sardinah mung rembugan karo Warni lan embokne melu dhaftarake, pingin nyambut gawe sing gajine jare kena dirasakake.
Endilalahe wae bocah sedesa papat kok katut kabeh, klebu Sardinah. Ulehe kandha karo bojo lan maratuwane sa kloron, bareng budhale ning Jakarta (ing papan pelatihan kerja) keri sepasar. Sardinah kandha maratuwane, yen sasuwene dheweke nyambut gawe, mbokne lan Warni wis mrantasi. Kepeksone Pak lan Mbok Dipo ya ngidini, merga Warni kekarepane wis ora bisa dipenggak maneh. Ora wurung dening bapak mbokne, ya mung Karto sing diomeli terus, dadi suhing keluarga kok emoh nyambut gawe. Bisane mung nguthes-uthes dhuwit wong tuwane.
Nalika ditinggal lagi sesasi rong sasi ya gelem rewang-rewang wong tuwa nggarap sawah, ning dhasar wong wegahan, mula ya gampang wae jeleh, kesenengane lawas bali malah kepara ndadi, awit bojone sing mbiyen tansah ngelokake saiki wis ora ana. Wong tuwane wis ora digubris. Nalika lunga nyandhak patang sasi, Sardinah wis kirim dhuwit Warni liwat pos, sing ya lumayan yen mung kanggo urip lan mbayar S.P.P. sing wiwit mbokne lunga nunggak durung dibayar.
Karto ngerti, mula saiki ora mung mbokne sing dadi sasaran yen butuh dhuwit, ning karo Warni anake ya tegel nembung. Pokoke Karto saya sakarepe dhewe. Nalika Warni ngurus layang-layang kanggo njupuk dhuwit kiriman saka mbokne ana kalurahan, Warni didangu Pak Lurah blaka apa anane. Uga bab kahanane Karto bapakne. Ngendikane Pak Lurah : ?Warni, sarehne omahmu mung mepet bale kalurahan, apa gelem yen kowe ndak wenehi tugas nyapu njero pendhak esuk sadurunge mangkat sekolah? Pendhak sasi mengko kowe ndak wenehi jajan. Dene nyapu lan reresik njaba wis ditandangi Pak Truno (Pak Bone).? Barang wis mikir-mikir sedhela Warni mangsuli : ?Inggih, Pak Lurah, kula purun.? Pak Lurah mesem, banjur ngendika : ?Yen ngono, kowe ndak cekeli kunci kanggo mbukak yen arep nyapu, kunci sijine wis digawa Pak Dhukuh, kanggo mbukak yen wis jam kerja.?
Tekan ngomah Warni kandha karo simbok lan adhine, kabeh setuju. Pokoke gaweyan ngomah bareng-bareng ditandangi, kejaba Karto bapakne sing padha disekarep. Wiwit iku Warni tambah nduwe tugas reresik njero ing kantor bale Kalurahan. Ora beda karo Sardinah mbokne, anggone sregep, tawekel ing samubarang gawe. Dhasar wis dilatih nyambut gawe wiwit cilik, mula kabeh gaweyan dilakoni kanthi seneng. Lumakune wektu ora rinasa, Sardinah nyambut gawe ana paran wis ngancik telung taun.
Saiki Warni wis klas telu S.M.U. Dhuwit kiriman saka mbokne dicakke kanthi ngati-ati, malah bapakne dijatah supaya ora tansah njaluki wae. Dene sasen saka Pak Lurah ditabung, isih tambah turahan sithik-sithik saka mbokne uga dilebokke pisan. Kabeh mau ndadekake Warni mundhak greget sinau lan nyambut gawe, uga saya P.D karo apa sing ditindakake. Mbah-mbahe padha seneng lan marem nduwe putu Warni. Adhine uga dikulinakake dhisiplin lan mandhiri kanthi conto-conto gaweyan ing saben ndinane.
Perkara bapakne, kabeh wis ngejarke disekarep. Senajan adoh, weling sing arupa pitutur lewat surat-surate mbokne yen karo kirim dhuwit tansah diestokke dening Warni lan adhine. Kaya dene unen-unen kae tenan. Senajan adoh papane antarane mbok lan anak, ning ing atine kekarone cedhak banget, sing ndayani padha dene aweh daya kekuwatan anggone padha ngayah-ayahi jejibahane. Sing sekolah ya tambah sregep sinau, ngelingi wong tuwane sing nyambut gawe neng paran, dene sing neng paran ya tambah semangat leha nyambut gawe.
Ngelingi anak-anake sing padha ana ngomah padha maju sinaune merga saka prihatine wong tuwa. Kosok balen karo Karto bapakne. Dhuwit saka anake mung dienggo seneng-seneng dhewe, yen kurang nggedhak bapak utawa embokne. Warni senajan ora kejarag neng wis krungu sriwing-sriwing, yen bapakne anggone kerep ora mulih kuwi saiki katut babon. Mangka babon kuwi wis nduwe jago, sing saiki lagi nyabut gawe neng Arab ngadu nasib. Dhuwit ajeg dikirim mulih, ning sing wadon ya malah seneng-seneng karo bapakne Warni kuwi.
Kabar mau wis ubur, ning Warni emoh nyampuri urusane wong tuwa, dhasar bapakne dikandhani mboke wae mbantah, biasane bapake njur malah nesu lan mecahi bekakas. Babon sing diereki Karto mau ora liya Mbok Darwi, sing mbiyen gaweyane adol gorengan ning saiki wis ora. Ya mung malah ngundher neng ngomah didhekemi Pak Karto kuwi. Tangga teparone ya wis sok padha nyindhir-nyindhir ning mbok Darwi ya teblek wae, dhasar rai gedheg. Merga risi entuk wadulane tangga, Pak Dhukuh wis tau kandha : ?Mbok Darwi, sampeyan niku biyen dodol gorengan, saniki kok malah nganggur, rak mesakake Pak Ngali bojo sampeyan sing teng Arab ta? Direwangi bebara teng njaban rangkah adol tenaga kok sing teng ngomah mung seneng-seneng nganggur, mbok nggih nyambut gawe napa ta napa!?.
Mbok Darwi mangsuli entheng : ?Pak Dhukuh, wong bojo kula mawon akon kepenak, kok wong-wong niku dha iyik. Tikna jenengan rak disogoki wong-wong niku ta??. Pak Dhukuh lunga karo kandha semu ngancam. ?Embok Darwi, kula empun ngelingke sampeyan lho, mangkih nek masyarakat niku nesu desane diregedi mang tanggung dhewe.? Mbok Darwi meneng wae. Saiki nek kencan karo Karto kanthi ndhelik-ndhelik ora wani ngedheng, kerepe wayah bengi.
Ngarepke Warni ujian klas telu, mbokne ngabari yen entuk cuti rong minggu, niate arep mulih, ning wektune durung bisa nemtokake. Dhuwit saka paran arep ditransfer wae neng rekeninge Warni, supaya neng ndalan slamet, ora ana rasa wedi yen, di grayak wong. Warni isih meneng wae karo wong ngomah, merga dina lan tanggale mbokne bali durung mesthi.
Pancen, samubarang kuwi yen ora dipikir, malah ora dadi beban penalaran. Kaya dene Warni ora mikir mulihe mbokne. Ing wayah sore nalika Warni lagi siram-siram latar, ndadak ana taxi mlebu pekarangan njur mandheg neng latar. Warni kamitenggengen lehe nyawang. Bareng lawang taxi dibukak, Warni mbengok sora : ?Mbah ? mbah? mbah ?dhenok, Warti ?gilo simbok mulih !? Sing ana njero omah kabeh metu, banjur ngruyuk sing lagi teka. Warni lan Warti ora lerem-lerem nggone ngambungi mbokne, sing saka pangrasane saiki.
Mbokne mundhak ayu lan putih, gek ya lemu pisan. Kabeh mlebu ngomah kono nggawa gawan tas lan koper, mestine isi oleh-oleh. Lagi wae padha lungguh karo crita ngethuprus, ndadak saka dalan ana mobil polisi ngunekake sirene mlebu pekarangan. Wong saomah padha kaget. Let sedhela, saka mobil patroli mau, ana polisi mudhun, uluk salam terus mlebu. Pak lan mbok Dipo sing methukke. Pitakone polisi : ?Leres, pak, mriki griyanipun Pak Karto ingkang semahipun wonten Malaysia??.
Gupuh wangsulane Pak Dipo : ?Inggih, Pak Polisi, wonten punapa??. ?Anu, Pak, nyaosi pirsa keluarganipun Pak Karto, menawi piyambakipun sapunika wonten griya sakit, saking keluarga dipun aturi nuweni!?. ?Wonten punapa, Pak, anak kula Karto??, pitakone mbok Dipo groyok. ?Anu ?. Keng putra dipun kroyok masa, mergi slingkuh kaliyan tiyang estri ingkang dipun tilar semahipun nyambut damel dhateng Arab, masa mboten trimah?. Krungu kandhane polisi mau, Sardinah sing lagi wae teka dhok, langsung jempling ngloso ana njogan. Sambate : ? Walah kang Karto ? patrapmu kok saya ndadi, saiki malah kowe diajar wong akeh merga pokalmu. Kowe kok ora welas karo aku ta kang ?.??
gedhe. Dene sing kagungan priyayi luhur asma K.R.T. Purbonegoro, trah Kusumo saka Bojonegara. Dene tangga teparo yen ngaturi
ireng sing mendut-mendut, Eyang Purba njur tindak-tindak ing sakubenging daleme karo pijer metheti klangenane kutut, sing wis mruput dikereki dening Dalijo sopire Dr. Agus, sing sok nyangkul gaweyane. Eyang Purba putri nata lan reresik dalem njero, merga sing njaba lan dhapur wis ditandangi Inem, sing olehe ndherek wiwit isih cilik.
Inem bocah lola sing di itik-itik Eyang Purba sekalihan. Gandheng Eyang Purba ora kagungan putro (gabug) mula pangrengkuhe marang Dalijo lan Inem kaya karo putrane dhewe.
Dalijo mono bocah prihatin. Dhasar anak randha gek mlarat pisan. Mula lulus STM bag mesin, dheweke ora bisa neruske pasinaone, ning njupuk praktise, ajar bukak bengkel motor. Lagi arep entuk pasaran, ndadak di tari Dr. Agus, apa gelem nyambut gawe karo panjenengane, minangka dadi sopir pribadine.
Bareng dipikir, supaya mengkone bisa tuku alat-alat bengkel sing lengkap, lan bisa bukak bengkel kanthi sampurna, panarine Dr. Agus di saguhi. Ya wiwit iku Dalijo dadi sopir pribadine pak Dr. Agus.
Dene daleme Dr. Agus iku mung sakulone eyang Purba, adu pekarangan. Dene Eyang Purba lan kaluargane Dr. Agus iku wis kaya sedulur, mula yen wektu sela, Dr. Agus nawakake marang Eyang Purba, sawayahe ngersakake apa ta apa, Dalijo kena diutus.
Dhasar Dalijo bocah sing pangerten, senajan ora didhawuhi, yen weruh gaweyane Inem kethetheran ya sok njur direwangi. Kabeh mau mesthi wae ndadekake rename Eyang Purba kakung putri.
Luwih-luwih Inem, sing saiki wis mekar dadi prawan diwasa sing semok, ayu moblong-moblong. Tamune Eyang Purba sing durung tau ngeti ngira yen Inem iku putrane Eyang Purbo.
Ya ora nggumunake, wong dhasar rupane ayu tur genep suba sita lan tata kramane. Mula ya lumrah yen dadi incerane jejaka ing kampung kono, sing wis padha ngerti yen Inem mono mung jejering abdi. Ning ya kuwi, pangrengkuhe sing di dhereki ora mantra-mantra yen karo abdi.
Srawunge Dalijo karo Inem rumaket, padha dene ngrumangsani yen mung kaya dene rewang sing ndhedherek priyayi luhur lan sugih. Gandheng saben dhina ketemu lan srawung, kakarone padha dene mambu ati.
Meneng-meneng Dalijo wis tau blaka marang Inem, nelakake tresnane. Begjane Dalijo, dene Inem ya nanggapi. Malah kekarone wis padha janji, yen Dalijo wis bisa keklumpuk kanggo urip, Inem enggal arep ditembung. Inem dhewe ya janji, yen wiwit saiki bakal nabung, dhasar sing didhereki kakung putrine ya kerep banget maringi dhuwit, durung sing pendhak sasine.
Saiki bareng Inem wis ngrampungi sakabehe, dhuwit blanjan bruk dipasrahake Inem. Eyang Purba sekalihan, anane mung percaya lan marem diladeni Inem. Dhasar Inem baut masak, di dhawuhi masak apa wae bisa, sing marahi Eyang Kakung tansah kalegan.
Sore kuwi dhasar mangsa rendheng, udane nggrejik wiwit awan. Siaran TV ya ora ana sing disenengi, mula Eyang Purba malah lelenggahan sekalihan ana dalem ageng. Dene Inem sawise asah-asah lan ngangeti jangan ya njur mlebu kamare. Lawang sajak wis wiwit mau tutupan, mbokmenawa wae wis turu kegawa hawane sing adhem lan atis. Eyang kakung ngendika :
?Nek arep ngaso ya kana ta Jeng, wong nek aku isih pingin lungguhan?.
?Mboten Kamas, kula ugi taksih kepingin ngancani panjenengan?.
?Ya syukur Jeng, dene sliramu tetep setya bekti neng aku?.
?Mung emane kuwi ya jeng, wis nganti umur semene, awake dhewe kok ora pinaringan turun. Apa ya bakal cures sejarahe dhewe iki ??
Mak dheg penggalihe Eyang putri mireng ngendikane garwane mau. Gage ature :
?Kamas, tumrapipun kakung, yuswa seket gangsal punika dereng sepuh, kula ngertos kok, kamas menika taksih prakosa. Mbok mangga kamas, panjenengan kula aturi krama malih kaliyan tiyang ingkang taksih enem, supados saget kagungan turun. Kula rila kok kamas, tiyang nyatanipun, kula tinitah dados pawestri ingkang mboten saget nggembol tuwuh.? Ngono ature eyang putri wijang, ketara yen mrentul saka tulusing ati.
?Ha iya ta jeng, ning apa sliramu tenan-tenan rila lan ora lara ati ?? Wangsulane eyang putri mantep :
?Mboten kamas, kangge lestantuni ngtrah Purbo, saestu kula jumurung menawi kamas kersa karma malih.?
?Apa kira-kira ya ana wong enom sing gelem dirabi wong tuwa sa aku ??
?Khatah kamas, awit penjenengan kasinungan drajat pankat lan semat, ingkang kenging kinarya sarana mulyakaken wanita.?
?Apa sliramu kira-kira kagungan wawasan jeng, wong sing sekira pantes kanggo garwa lan bisa leladi sliramu ?? Pandangune Eyang Kakung.
? Saget kamas, mboten usah tebih-tebih. Yen kamas kersa, Inem rak saget kaangkat minangka garwa. Dhasar larenipun sae, mrak ati, tur mumpuni samukawis menggahing bale wisma. Dados kula ugi mboten rugi anggen kula ndidhik lan nggula wenthah wiwit alit.? Eyang kakung manthuk-manthuk mireng ature garwane sing teteh mau.
?Yoh wis Jeng, bab iki dipikir kanthi weninging ati ben ora getun ing mengkone?.
?Kamas, yen saestu panjenengan ngersakaken turun, denea ndadak di pun rendhe-rendhe ? Punapa malah ngentosi menawi sampun sepuh ??
?Ya ora ngono, Jeng, karepku kuwi, apa penggalihmu ya wis siap tenan yen aku krama maneh ??
?O Kamas, punapa panjenengan mboten pitados ing tresna, setya lan bekti kula selami kula dados garwa panjenengan?? Ngono
kanthi swara groyok., ketara yen arep muwun.
?O Jeng, aku percaya banget. Pitakonku mau ketang anggonku welas lan gedhene pangemanku marang sliramu, supaya panggalihmu aja nganti susah?. Atur wangsulane Eyang putri gage :
?Mboten kamas, kula bingah menawi kamas kersa dhahar atur kula, mumpung kamas taksih kedugi. Punapa ginanipun ngulur wekdal ? Toh sedaya wau kangge lestantuning trah Purba murih mboten cures sejarahipun?.
?O yen ngono aku manut kersamu, Jeng.? Eyang Kakung sumaguh. Ya wiwit iku, eyang kakung wiwit nggatekke Inem abdine.
Jebul tenan, bareng ditamatake Inem ora nguciwani ing sakabehe.
Dalijo mono tugase pancen akeh, tur kabeh mbutuhake disiplin wektu. Esuk dhewe, sawise ngresiki lan ngontrol mobil njur ngeterke sekolah Nining, putra ragile Dr. Agus sing isih ana TK. Bubar kuwi njur ndherekke bu Agus sing ngasta mucal neng SMP Yayasan Marsudirini. Keri dhewe ndherekke pak Agus tugas neng rumah sakit Sarjito, lagi terus mulih.
mesthi neng daleme Eyang Purba, kejaba bisa ketemu Inem, ya cawe-cawe gawean apa sing isih kether.
Semono uga wayahe methuk, esuk dhewe Nining, njur bu Agus, sing keri dhewe kakunge. Sanjabane tugas kuwi, Dalijo di dhawuhi reresik dalem lan kebon sethitik sing kebak taman kuwi. Dene mbok Giyah abdine, nglethek ana ndapur masak lan ngumbahi.
Ing wektu sela rampung masak, Inem sok nylingker mara neng daleme Dr. Agus. Yen Dalijo ora katon neng njaba mangka mobile ana, Inem langsung nggoleki neng kamare sing kepernah mburi garasi mobil. Kamar kuwi mligi kamare Dalijo, mula ya ora tau ana wong mlebu. Inem sok nggawakake apa sing di masak, jare ben kekasihe melu ngrasakakae masakane. Yen ana jroning kamar, wong loro bisa tutug ngesok kangen, pacaran sing ora diweruhi sapa wae.
Saya suwe Inem saya pinter golek wektu kanggo ben bisa tetemon karo Dalijo gegantilaning atine. Kosok baline Eyang kakung, rasa asihe marang Inem saya dikatonake. Saiki Inem saya kerep banget diparingi dhuwit, endi sing di dhawuhi kanggo tuku jarit…….. klambi lan ya apa wae sasenenge Inem.
Rekane Eyang kakung mono arep slintren, yen peparing diarah supaya garwane ora pirsa, ning Inem saben-saben
Kuwi rak tandha tresna. Karo maneh, mbok apa wae sing diparingake karo kowe kuwi, aku rila kok?
?O…..yen ngaten matur sembah nuwun sanget, Yang?. Ature Inem lugu. Eyang putri wis wiwit seneng panggalihe, dene kakunge wiwit bisa nyedhaki Inem. Niyate malah arep digolekke kalodhangan, ben Kakunge bisa mbujuk Inem, supayane mengko gelem nanggapi kersane garwane, gelem dirabi.
Eyang putri penggalihe selak notol banget, muga-muga kakunge mengko bisa kagungan turun senajan liwat Inem.
sepisan mesthi digawekake jamu kagem njaga kesarasane.
Dina kuwi wiwit awan Eyang putri wis ngendika yen sore mengko arep rewang neng sedhereke sing ewuh, kondure sesuk. Sak durunge tindak, eyang putri wis ngracik jamu ninggali kakunge kaya padatan. Sawise dadi banjur di aturake karo matur :
?Kamas, anggenipun ngunjuk mangkeh dalu kemawon menawi badhe sare. Punika istimewa lho, kula tambahi mrica, pala, maben
esuke. Rampung ngumbahi njur nonton TV nglosot neng karpet kaya padatan.
Let sedhela mlayu neng kamar mandi meneh karo hoak-hoek kaya wong mutah-mutah. Eyang kakung nyedhak karo ngendika :
?Gek kowe masuk angin, Nem?, Jeneh bengi-bengi kok ngumbahi ! Gilo iki ana obat gosok nyoh…… nggo mblonyo awakmu?. Ngendikane Eyang kakung karo ngulungi bangsane balsem. Inem nampani lan banjur digosok-gosokake ing gulu lan dhadhane.
Ora kejarag Eyang kakung pirsa jamu neng nduwur rak-
Gelem ora gelem kedaya saka wedi, jamu ditampani banjur di ombe glenggeng. Pencen ya enak wong madune akeh. Inem
ning let sedhela lar-ler ngantuk. Wusana ujur matur :
?Kula tak tilem inggih Yang kung, raosipun kok mbliyut sanget.? Inem menyat ngadeg, ning senggoyoran. Eyang kakung pirsa gage di dhabyong
wis ora diwangsuli, dinyet-nyet pilingane ya meneng wae. Ngono mau nganti sawetara, Inem tetep turu nglintek di tunggoni Eyang kakung lenggah ing sandhinge.
Nyawang turune Inem sing mung niba ora mapan kuwi, mlumah, sing tangane sumeleh ing bantal kiwa tengen, ambegane sing langsam, ndayani dhadhane sing nyengkil gadhing kuwi dadi endah …… banget yen sinawang, munggah mudhun kaya nantang sing lagi ngematake.
Oh …. Yangkung astane bali mijeti pilingane, gulune, tangane …. Inem tetep turu pules ora obah. Panggalihe Yangkung saiki nitir, nyawang Inem sing ayu lan sajak mesem kuwi nyata katon sulistya tanpo cacat. Yangkung nyoba ngaras bathuke, ora obah. Dibolan-baleni ya ora nglilir.
Nyut njur kelingan sing wis dilakoni, yen bar ngunjuk jamu kae sewengi ya ora nglilir. Bebasan wong mlaku neng tengah bulak, adoh lor adoh kidul mangka panase ngenthang-enthang, njur diadhepi banyu kinclong ing ngarepe, sapa sing ora njur kepingin ngombe sak mareme ?, mangka ya wis tau ngrasakke segere banyu sing ora tau njelehi salawase urip. Semono uga Yangkung, sing dhasar wis ana karep marang Inem tur di sengkuyung putrine. Kekendelane tuwuh makantar kantar.
Inem sing wis prasasat pasrah iku, pindha cempe sing wis ana cangkeremane macan gembong. Dianggo dolanan, di potheng-photeng, di sesep-sesep getihe nganti apuh lan marem wis ora suwala. Yangkung eling, yen kabeh mau mung saka kersane pribadi ateges sepihak, ning Inem rak durung karuwan yen gelem utawa rila, merga dheweke rak kena dayane jamu sing marahi mabuk.
Mula bareng wis marem, kanthi ngati-ati Inem dikemuli brukut, Yangkung mudhun saka dhipan, metu lawang kamar ditutup. Banjur tumuju ing kamare, nggembol rasa marem sing tanpa upama.
Esuke, Eyang putri kondure saka rewang mruput, ning lawang kabeh isih tutupan. Batine :
Geneya yah mene Inem durung tangi ?, mangka biasane wis neng pawon. Eyang putri banjur marani pernah kamare kakunge terus nothok jendelane alon-alon. Sing isih sare mireng, gage wungu terus mbukak lawang. Eyang putri ngendika :
?Inem wonten pundi kamas, wanci ngaten kok dereng tangi ??
?Jeng, sliramu tindhak kae Inem rak njur ngumbahi, bar kuwi sajake masuk angin wong njur mutah-mutah lan terus mapan turu. Coba wae tilikana!?
Eyang putri ngungak neng kamar kanyata lawang ora kancingan. Inem wis nglilir ning durung tangi, awake krasa lungkrah sing mbangeti.
Ngerti di ungak bandarane, Inem matur :
?Nuwun ngapunten Yang, kula masuk angin, badan kula kraos lungkrah sanget?.
?Yoh wis Nem, ngasoa dhisik, tak nggodhog jarang kanggo unjukan lan nyeka?. Eyang putri genti ngladeni Inem lan kakunge kanthi rasa eklas, dhasar aduwe pepinginan sing siningit.
Gandheng Eyang kakung priyayine jujur lan lugu, ing kahanan sepi, awane njur ngendika marang garwane. Kabeh di ngendikakake blaka apa anane, anggone wis nyidra resmi Inem.
Eyang putri njinggleng anggone mirengke njur matur :
?Syukur kamas, emanipun kok Inem mboten ngertos margi mabuk, menika namanipun kamas memperkosa. Saenipun, Inem dipun celaki, dipun taros kanthi alon-alon. Dipun paring-paringi barang ingkang mirunggan, ingkang ageng pangaosipun!?
?Yoh ….. yoh Jeng, bener aturmu, sesuk tak tindakne, pancen aku kleru?. Ngendikane ndhadha salahe. Saiki penggalihe Eyang putri saya mantep, lan saiki malah panjenengane sing peparing barang-barang mirunggan.
Inem dipundhutake gelang, kalung, saweng, cekake diuja dhuwit. Anggone maringi mau karo ngendika :
?Nem, janji kowe terus leladi aku lan Eyang kakung ana kene, kowe nyuwun apa wae tak paringi?
?Inggih matur nuwun Yang?. Inem seneng banget atine, lan kabeh peparinge mau di tuduhake Dalijo kekasihe.
Eyang putri saiki saya sregep ngracik jamu, lan ya saya kerep anggone tindakan nyipeng, ana-ana wae alasane.
Ya dina-dina kaya ngono kuwi, Eyang kakung dadi wis apal, kaya-kaya garwane pancen aweh kalodhangan marang panjenengane. Saiki jamu ora kagem garwane, ning diparingke Inem karo ngendika :
Jamune ambonen yen arep mapan turu ya Nem, supaya awakmu sehat. Jamu mau kajaba akeh palane sing marahi turu pules, uga kanggo ngurip-urip uritan ing guwa garbane Inem, supaya subur.
Pangarep-arep lan pepinginane nduwe turun liwat Inem saya mbangeti.
Kaya-kaya wis ndalan, janji bar ngombe jamu Inem njur krasa ngantuk terus mapan turu.
Kekarepane Eyang kakung mbaleni tumindak kaya sing uwis ora kena ka ampah. Kepara sok diambali, nanging Inem ora nglilir lan ora krasa. Eyang kakung saya ndadra, saya kesenengen, lan saya krasa ketagihan.
Kaya padatan, yen masak mirasa, Inem mesthi mara
Giyah uga ndherek, mung Dalijo sing tunggu dalem.
Kebeneran dene Eyang Purba sekaliyan ya tindakan, dadi Dalijo lan Inem tutug tanek olehe pacaran.
Sejatine wis ana yen mung setengah taun bocah loro iku anggone wis keblandhangen olehe pacaran, wis nindhakke kaya dene wong bebojoan, senajan kanthi nyolong-nyolong.
Ya ing wektu kuwi sawise crita-crita lehe diparing-paringi Eyang putri, Inem njur kandha :
?Kang Dalijo, aku tak kandha ya, ning kewe aja nesu. Wis telung sasi iki kang, aku ora wulanan ?, piye kowe kang ??
?Ha ? kowe ora wulanan ? Oh ……? Dalijo menyat banjur ngekep Inem karo kandha : ?Ora ….. ora, aku ora nesu Nem, ning malah seneng banget. Dhuwitku wis cukup kanggo rabi lan ajar eker-eker kanggo urip. Kapan kowe tak tembung matur Eyang Purba, aku manut?.
sowan Eyang Purba kang lagi lenggahan ing gandri sekalihan. Sowane tinampi kanthi kebak esem lan ketok yen kalegan penggalihe. Dalijo sing ndhisiki matur :
?Inem wonten Yang, kula badhe pinanggih ??
?Ana … lhakae ana pawon?. Inem banjur ditimbali, didhawuhi lungguh. Saiki olehe jagongan dadi wong papat. Pandungune Eyang kakung :
?Ana apa Jo, kadingaren mung arep ketemu Inem kok ndadak matur?.
?Inggih Yang, keparenga kula matur wonten ngersanipun Eyang Purbo sekalihan, saderangipun matur kula nyuwun pangapunten.?
?Yoh Jo, wis enggal matura !? Ngono dhawuhe Eyang Purbo kakung putri bareng.
?Eyang sekalihan, sowan kula mriki, namung badhe matur, bilih Inem badhe kula suwun keparenga bebrayan kalihan kula. Bab punika Inem ugi sampun sagah? Priyayi kakung putri kuwi sajak kaget, Eyang putri njur ndangu Inem :
?Iya pa Nem ?? Inem manthuk ngedhongi. Eyang putri ndangu maneh karo mirsani Dalijo lan Inem.
?Wiwit kapan kowe padha sesambungan ?? Dalijo mangsuli :
?Inggih wiwit kula ndherek Dr. Agus Yang, wetawis kalih taunan. Kula tresna dhateng Inem, dene Inem ugi nimbangi? Eyang putri ngendika semu duka :
?Genea Nem, kowe ora matur aku ? mangka wiwit cilik sing ngitik-itik, sing nggula wenthah kuwi aku, kowe wis ndak anggep turasku dhewe. Denea kowe sambung tresna karo priya ora matur aku ?? Inem ndhungkluk karo mangsuli :
?Kula ajrih Yang.? Swara groyok semu tangis. Eyang putri mirsani Dalijo lan Inem ketok yen duka tenan karo ngendika :
?Nem, lan kowe Dalijo !, yen bab iki upamane aku ora marengke piye ?? Inem
gadhah hak nemtokaken pilihaning gesang, kula sampun sami tresnanipun, lan sampun matur kanthi sae-sae ing ngarsanipun Eyang sekalihan. Ewa semanten menawi Eyang mboten marengaken, kula kekalih badhe nekat ijab. Margi ing padharanipun Inem sampun wonten titah gesang umur tigang wulan. Punika wiji kula Yang, wiji ingkang kula tanem ing guwa garbanipun Inem.?
Midhanget ature Dalijo, Eyang Putri njur nrocos tingale muwun, dene Eyang kakung njur jumeneng ninggalke sing isih padha lelungguhan tunuju kamare. Ngambruk ing dipan grenenge :
?Oh jebulane aku kalah dhisik karo Dalijo. Inem wis ngandheg 3 sasi, mangka olehku nyolong tumindak lagi karo tengah sasinan.?
Penggalihe sanalika angles ….. pepes, cabar anggone ngudi tuwuh. Di tinggal Eyang kakung, Eyang putri uga banjur nututi jengkar, nyedhaki kakunge, matur karo muwun :
?Jeneh njenengan kok inggih mboten terus terang lajeng ngendika kalihan Inem ta kamas, wusana mrucut ingkang kita jangka?. Eyang kakung mbalikake slirane ngrangkul Eyang putri, uga muwun karo ngendika :
?Iya ya Jeng, jebulane mleset karo sing awake dhewe karepke?.
Citra lan Anung pancen wis suwe anggone padha kekancan. Ketemune padha mlebu S.M.P. teladhan ing kampung Kuncen dhek jaman semana. Sawise padha lulus, kekarone padha olehe ndaftarake kepingin nerusake ing perguruan tinggi U.G.M. Uga njupuk jurusan sing padha, Pendidikan.
Anung mono asline bocah Sala, ana Yogya ndherek bulike, sing garwane ngasta ing S.M.A teladhan kuwi, bulike ngerti yen Anung lulus S.M.P. bijine apik, mula banjur dijupuk, disekolahake ing Yogya. Dhasar bulike mung peputra siji wae isih S.D. klas lima.
Saiki Anung Baskoro, ngono jeneng komplite, tetep lestari anggone bareng kuliah lan ya sajurusan karo Citra Lestari putrane bapak Sugondo sing ngasto neng Biro Keuangan Daerah kuwi.
Sejatine wiwit isih neng S.M.A, kekarone wis ana rasa ketarik siji lan sijine kadi dene wanita lan priya sing tansah kepingin cecedhakan, sing wusanane nuwuhake katresnan.
Gandheng kekarone padha dene nduwe semangat sinau sing gedhe, mula anggone padha ngrabuk katresnan (pacaran), ora ganggu anggone padha sinau, ning malah dadi cambuk lan nambahi semangat belajar.
Kekarone nduwe cita-cita urip mulya ing tembe mburine sawise mengko padha mbangun brayat. Saking rapet lan padha dene anggone njaga sesambungan, wong tuwane Ratna lan bulike Anung ora pirsa, mungguh hubungane bocah loro sing wis padha prasetya bebarengan urip ing mbesukke.
Sinau lan dolan bareng-bareng kanca-kancane Ratna ing omahe, blas ora ngetarani babar pisan.
Yen bocah loro kuwi pingin omong-omongan serius kanggo kekarone, milih ing dina libur neng papan-papan rekreasi sing akeh pengunjunge, kekarone banjur golek papan sing prayoga kanggo omong-omongan.
Dhek semono Ratna njaluk diterke neng Mbaron, karo Anung uga dituruti. Bareng wis tutug anggone padha mlaku-mlaku, Anung ngajak ngisi weteng neng warung sing lawuhe ikan bakar seger. Karo ngenteni matenge pesanan, Anung mbukane gunem takon :
?Rat, sejatine arep omong apa ta, kok ndadak ngajak dolan mrene ??
?Anu, Mas Nung, aku ki arep omong kowe, ning rasanae kok gojag-gajeg.?
?Ha kok ndadak gojag-gajeg kuwi ana apa ?, angger kowe njur omong rak njur bar, wis gek omong, tak rungokne!? Kandhane Anung mepeti lungguhe kekasihe karo cengengesan.
?Ta rak mesthi ngono kuwi yen dijak omong sing tenan, sengit aku,? kandhane Citra karo njiwit lan ngungkurake Anung.
?Ya ? ya ? wis gek kandha wong ayu.? Anung gage ngrangkul gulune Citra diadhepake awake, karo kandha serius :
?Wis ta Tra, gage wae arep kandha apa, aku selak penasaran jare.? Genti Anung sing penasaran ndang kepingin ngerti.
?Ning tenan ya, mas, yen aku kandha, mas Anung ora kena nesu!?
?Olehmu arep kandha kuwi saiki apa suk emben??, Anung selak ora sabar.
?Ngene, mas, Pak Andri dhosene dhewe sing anyar kae, wingi nalika bubar menehi kuliah, kelas sepi, mung keri aku sing ana njero. Penjenengane njur nyedhaki aku karo ndangu :
?Piye mbak Citra, wis wiwit nicil gawe sekripsi apa durung?? Aku ya mangsuli jujur.
?Sampun pak, ning inggih dereng mantep, taksih mujudaken ngengrengan.?
?Hlo kok aneh mbak, mangka kancane rak wis akeh sing padha rampung,? ngendikane Pak Andri karo saya nyedhaki lungguhku.? Kandhane Citra.
?Njur piye sabanjure, Tra ?? Anung ngoyak.
?Pak Andri ki njur ngendika, ngene,
?Wouw, yen ngono kowe wis siap pisah karo aku Tra, njur kowe gelem dipacar Pak Andri sing dhosen kuwi??
?Ah, ? kok ngono, mas, apa iya kuwi kersane ??
?Ha olehe ora ?? Wangsulane Anung karo mrengut.
?Ya wis kono Tra, nek kuwi wis mbok antepi, aku tak trima mundur ngalah.? Swarane Anung angluh.
?Ya ora ngono ta, mas, upama wangsulanku kleru, rak ya isih bisa lan kena diralat.? Kandhane Citra kanthi nadha getun. Bareng wis tutug anggone padha mlaku-mlaku, Anung banjur ngajak bali. Ya wiwit Citra kandha ngono kuwi, Anung meneng-meneng tansah nggatekke sikape Pak Andri dhosene kuwi marang Citra. Lan ya pancen katon yen pak dhosen ana kawigaten marang Citra kekasihe.
Ning jroning atine Anung percaya, yen Citra ora bakal cidra ing janji, kaya sing wis padha bareng aprasetya, yen mbesuk wis rampung kuliahe lan wis nyambut gawe bakal urip bebarengan.
Dene Citra dhewe ya krasa, senajan nalika dikandhani mungguh kekarepane dhosene anggone tawa jasa, Anung ketara yen ora seneng, ning Citra ora rumangsa yen Anung ngawasi kabeh tumindake, utawa memonitori terus.
Kabeh lumaku kaya ora ana kedadeyan apa-apa. Anung lan citra bebas srawung karo kabeh kanca-kanca kuliahe, lan nyatane kanca-kancane ya ora padha nglegewa, yen Anung lan Citra iku wis padha pacaran.
Sejatine ayune Citra pancen kondhang ing kampuse, ning para jejaka kancane mung kandhek bisa nyawang, awit senajan Citra iku bocah sing supel srawung lan grapyak, ning nggon menggok neng cecaturan bab katresnan lan
Semono uga kawigatene Pak Andri, dening Citra Sinangga entheng, senajan katon banget olehe ngurmati lan nggatekke minangka dhosene.
Kosok balen pak Andri, weruh Citra sing ayu lan giras kepati, saya
mahasiswa liyane, awit yen ana kancane, Citra ora tau gelem nampa.
Tekade Citra : ?Wong aku ya ora nembung, ngapa nolak diwenehi, kamangka aku butuh? Lan bab mau ora tau dikandhakake Anung, mundhak dheweke nesu lan cemburu.
Anung mbebaske Citra srawung, merga percaya banget karo kasetyane.
Citra nampa pawewehe Pak Andri, merga buku dadi sarana lancaring pasinaon supaya lulus lan enggal rampung.
Dene Pak Andri kanthi pawewehe buku-buku marang Citra, duwe pengarep-arep gedhe, yen mengkone, suwe-suwe Citra mesthi gelem dicedhaki lan dadi pacare.
Pancen, paraga telu-telune duwe karep lan rancangan dhewe-dhewe, sing siji lan sijine ora mangeti tujuane. Ing sawiji dina kaya padatan, Pak Andri ngulungi buku Citra, sing ing njeron buku dislempiti nota sasuwek, sing unine mengkene :
Citra ! mengko sore kampus ora ana kegiatan, mula metua, tak tunggu neng toko buku ? Serba Ada ??. Ning kana, buku apa sing mbok butuhke kowe bisa njupuk. Dhasar kidule ana rumah makan anyar, aku kepingin ngayari ( jajan ). Ndak jaluk kowe gelem ngancani ! Tak tunggu jam pitu bubar Maghrib?.
Tenan??? kaya adate tekan ngomah buku dibukaki, nemu layang sasuwek mau, dadakan atine bingung. ?Piye ?, disaguhi apa ora, yen ngelingi bakal nduwe buku-buku sing disenengi, mesthi wae mangkat ning kok ndadak nganggo mlebu rumah makan ? Oh ? sungkan.
Piye yen mengko nganti kaweruhan mahasiswa kanca-kancane ?, luwih-luwih Anung kekasihe, sing wis tau diblakani bab kawigatene Pak Andri marang dheweke. Mesthi ?, yen ngerti dheweke bakal nesu.
?Ah ?, atine Citra bingung, wedi lan judheg. Wusanane buku sing ana surate
tilpun muni, cepet-cepet Citra nyelehke buku ing ndhuwur bufet kamar tamu mau, banjur marani tilpun. Ora suwe ?Halo ? ini Citra, dari mana ? Let sedhela guyune pecah karo kandha :
?Oh maaf ya Tri, jebulane sore mengko kuwi aku ana acara, arep ndherekake ibu nyumbang. Piye nek sesuk sore wae ?? Embuh piye swara saka adoh kana. Ning sabanjure kandhane Citra :
?Yoh ? yoh ? yoh sepisan maneh maaf ya. Dhag ?? Sawise nutup tilpun Citra bali lenger-lenger njur ndeleng jam tembok, sing wektu kuwi wis nuduhake jam 5.15.
Atine wis gembleng mutusake, arep nglegani dhawuhe Pak Andri neng toko buku. Bab ngancani jajan, yen bisa ya arep nolak, ning kepeksane ora bisa ya piye maneh.
Citra ne mburi nyaut andhuk mlebu kamar mandi terus adus. Bubar adus dandan rada extra ora kaya yen mung kuliah, nganti sawetara.
Sawise banjur ngetokke motor, kanthi pamit ibune yen arep nyilih buku nggone
?Dik Citra dhateng pundi, bu ??
?O anu nak ? Citra entas wae olehe metu, mau pamit arep nyilih buku nggone kancane. Ning ora kandha kancane mau sapa. Apa slirane mau ora kangsen yen arep mrene ??
?Nak Anung, disekecakke ya, ibu tak sujud dhisik, iki wis manjing maghrib.?.
?Inggih, bu? wangsulane Anung gela, merga kekasihe ora ana. Lungguh dhewe lingak-linguk, wusana weruh buku biologi anyar, gage dijupuk banjur dibukaki. E hladalah ? nemu kertas sesuwek, tulisane rapi banjur diwaca.
Sarampunge maca, Anung ngguyu kecut. Saiki ngerti, yen lungane Citra dikangseni dhosene sing ora liya Pak Andri, sing wis tau dikandhakake biyen. Pancen, wektu kuwi atine panas, ning ora dituruti, niyate arep ditliti dhisik, Citra nanggapi Pak Andri apa isih setya karo dheweke.
Wong nyatane, katresnan mono ora kena dipeksa, lan kabeh isih padha dene bebas nemtokake calon kanggo mbesuke. Buku dibalekke neng ndhuwur bufet, ning layange sing mung cekak iku nuli disak. Ibune, sing lagi wae bubar sujud iku metu, Anung terus pamit mulih, sengadi ana janji karo kanca.
Sejatine Anung ora terus mulih, ning neng toko buku Serba Ada saperlu ngecek kekasihe. Jam wis nuduhake jam pitu kliwat, ning nyatane citra lan Pak Andri neng njero toko kono wis ora ana.
Mesthine wis dha neng rumah makan, ngono batine Anung. Dheweke banjur mbukak dhompet, isih ana dhuwit rong puluhewu, cukup kanggo sangu nglacak Citra ing rumah makan.
Sawise mlebu, nalika dicedhaki pelayan Anung mung aba akon mbungkuske sambel udang karo ngulungi dhuwit rong
Citra lan dhosene lungguh mojok ngungkurake lawang mlebune pengunjung, dadi ora mangerteni teka lan lungane Anung.
Nalika jam istirahat, biasa mahasiswa padha jagongan grombolan karo crita ngalor ngidul. Anung nyedhaki Citra karo takon :
?Dhek emben sore neng ngendi Tra ? aku rana, ngendikane ibu jare kowe nyilih buku, neng nggone sapa ??.Citra mung ngguyu ora enggal wangsulan, sing njalari atine Anung rada emosi.
Kaya neng ndhuwur bufet kae ana buku biologi anyar, kapan olehmu tuku ? ditakoni ngono kuwi, Citra saya kepojok, atine dadi cilik. Upama arep nerangke, kayane ora pas karo situasine, ning yen ora wangsulan, dikira ana bab-bab sing disingidake.
Ing kahanan sing sarwa ewuh mau, Citra njur kandha : ?Wis ta, mas, sak mangsane tekoa ing omahku, mengko tak kandhani.?
?Yen aku mara mengko mbok tinggal meneh, sapa ngerti kowe wis dikencani.? Kandhane Anung saya mepetake Citra.
Citra trima meneng nglungani, sing njalari atine Anung saya mundhak sujana. Wis ben, ngono batine Citra, angger aku ora tumindak apa-apa, mengko rak ya lilih dhewe. Sidane tenan, nganti se Minggu Anung ora teka neng ngomahe, neng kampus ya ora nyedhaki.
Saka panyawange Citra, Anung mundhak pucet lan ora nduwe semangat kaya adate. Citra dadi mesakke, nuli nyedhaki Anung karo kandha :
?Mas, mbok dolan neng nggonaku, betah tenan pa ora mara ??. Wangsulane Anung lirih :
?Yoh kapan sesuk nek sela.? Citra ngerti, nek Anung lara ati : Sepisan mesthine nemu layang sasuwek sing neng buku biologi, pindhone nerka nek Citra wis kencan lunga karo Pak Andri.
Kedaya rasa kangen sing wis mbangeti, sidane Anung ya dolan tenan neng omahe Citra. Sikape adhem, ora nggrecek kaya adate. Citra sing tansah ngajak omong terus. Suwe-suwe
Mas Anung ngerti, gandheng aku seneng ngoleksi buku, mula aku njupuk buku lima sing ndak anggep penting, ing antarane, Antologi cerkak, geguritan, macapatan, esai sastra lan basa kawi. Awake dhewe kuwi calon S.P.D, mas dadi kudu sugih sesurupan.
?Bar kuwi njur diajak jajan ta, karo dirayu Pak Dhosen sing isih jaka lan sugih kuwi.? Panyelane Anung ngemu cemburu. Gage kandhane Citra,
?Ta rak tenan, durung-durung rak wis praduga sing ora-ora. Pancen ya diajak jajan, mas, ning Pak Andri ora ngendika sing menjurus neng nggon katresnan, gedhene merayu.
Aku waspada kok mas, sing tak suwunke pirsa ming pelajaran terus, dadi Pak Andri ora kagungan wektu nggo ngendika werna-werna. Sakjane malah pikiranmu dhewe sing ngeres kok, mas, ngrusak lan nyiksa atimu dhewe. Kudune mas Anung bisa mikir, kapan aku tau goroh lan ngapusi mas Anung? Apa maneh gedhene nyleweng. Aku dudu cewek matre mas, ya ben Pak Andri kuwi dhosen, isih jaka lan sugih, ning tresnaku mung kanggo mas Anung. Aku wani disumpah, mas?, kandhane Citra groyok sing malah njur netesake luh.
Weruh iku Anung luluh atine. Dheweke ngrumangsani yen sasuwene iki Citra tansah setya, kabeh kandhane nyata bener, ora seneng neka-neka. Gage menyat saka lungguhe, Citra dirangkul kenceng karo kandha :
?Piye Tra, nek sak durunge wisudha awake dhewe tunangan dhisik, biyen ibuku wis bola-bali ndhawuhi aku kawin, jare. Nduwe bojo kena disambi kuliah.?
rawuh tuwi aku, sesuk tak matur. Ning ya kuwi Tra, sasuwene ibu neng kene, aku ora bisa neng omahmu, aku mesthi kudu ndherekke ibu rana-rene.
?Ya ra pa pa ta, mas, kuwi rak kudu lan wajib, gawe seneng lan bekti marang wong tuwa.? Let se Minggu ibune Anung sida rawuh, sipenge ya nggone rayine bulike anung. Wis seminggu anung pancen ora mara, mangka sejatine Citra wis kangen banget. Neng kampus ora kober ngobrol, merga kegiatane sedhabreg tur ya sungkan karo kanca-kanca.
mula Citra terus neng toko Glamor sing wis kawentar gedhe lan pepak isen-isene dagangan.
Nalika lagi nonton alat-alat kecantikan sing didhasarake, ora kejarag panyawange Citra weruh Anung kekasihe nggandheng kenya ayu rambut dawa ngombak. Anung ora weruh, tur jarake ya pancen rada adoh. Mula Citra kanthi tansah aling-alingan pembeli, nyedhaki lan ngematke kenya sing digandheng Anung mau kanthi mat-matan.
Adhuh manise kenya kuwi, kathik pangrangkule Anung kenceng, nyekeli pundhake. Nganti Anung lan kenya kuwi ilang numpak taksi, Citra isih kamitenggengen anggone ngawasake.
Batine, layak seminggu ora teka kanthi alasan ibune rawuh, jebul lagi enteng-entengan karo wadon ayu. Mulane Mas Anung gampang cemburu wong dheweke gampang gandheng wedokan.
Atine Citra wiwit was-was lan samar, sing ndayani awak semplah, ora nafsu mangan lan angel turu. Gek minggu candhake Anung ora mlebu kuliah, njur ana apa ? Atine saya tambah kisruh lan bingung.
Gek-gek Anung males gawe lara ati, ngelingi karo Pak Andri kae sing sejatine ora ana apa-apa. Ah embuh ? Citra judheg dhewe. Nganti rong minggu ora mara, sore kuwi Anung teka. Nalika weruh Citra, Anung semu gumun tumuli takon :
?Ngapa Tra kowe kok pucet tur susut awakmu, lara pa ? Nek lara kok ora ngandhani.?
?Olehku arep ngandhani piye, mas, nek kowe ora tau mlebu ?, apa ya isih sibuk ndherekke ibu, apa enteng-entengan karo kenya ayu??, pitakone Citra nyindhir. Anung krasa mula gage kandhane :
?Wis ta Tra, aku rene diutus ibu sing pingin kenal lan pirsa kowe. Ayo saiki bareng aku, mengko tak tepungke karo kenya sing tak ajak enteng-entengan kaya kandhamu kuwi.? Kandhane Anung karo ngguyu.
?Emoh, mas, ora sudi aku yen mbok tandhing-tandhingke.?
?Wis ta Tra, gek kana dandan, ibuku nganti-anti tekamu. Kanthi
ibune karo kenya ayu rambut dawa. Kabeh nyalami grapyak sumanak. Bareng wis padha lenggah, ibune nggenahke siji-sijine, klebu kenya ayu rambut dawa iku jebul adhine Anung, jenenge Widya isih kuliah neng U.N.S Sala semester loro.
Kekarepane Anung anggone arep tunangan wis diaturake ibune, ibune uga marengke pangandikane :
?Anung lan sliramu mbak Citra, ibu setuju lan mengestoni, ning rehne mung kurang sak onjotan maneh, apa ora prayoga mbesuk yen wis bubar wisudha sisan, tunangan langsung ngrencana anggonmu padha peresmian (nikah). Perlune salah siji olehmu mikir, nalarmu njur lodhang. Apa ta gunane kusung-kusung, toh wisudhamu keri telung sasi maneh.? Anung manthuk-mnthuk karo terus matur :
?Ngaten nggih prayogi, bu. Kowe piye Tra, rak ora gela ta ?:
?Ora, mas aku rak mung manut mas Anung. Sing apa-apa njur kusung-kusung kuwi rak panjenengan ta, mas ? Kae nyatane dhek aku diapiki Pak Andri wis selak praduga, atimu kusung-kusung njur nesu. Mangka rak ya ra ana apa-apa? Atine Anung njering diwelehake ngono iku, mula njur genti melehake.
?Kowe dhewe rak ya ngono ta Tra, nyatane weruh aku neng toko ngrangkul Widya wae kowe ya wis cemburu. Mangka saiki kowe lagi ngandel, yen Widya kuwi adhiku dhewe. Tuwas mbok rewangi awakmu kuru. Kuwi jenenge kowe rakya kesusu, kusung-kusung ngarani.? Ibune sing mireng anggone weleh-welehan njur nengahi ngendika :
?Wis-wis Nung lan sliramu mbak Citra, ya merga padha dene tresnamu sakloron sing gedhe kuwi, marahi atimu padha dene samar yen nganti kelangan.Mula banjur gampang cubriya, kemrungsung lan kusung-kusung sing adate malah gawe rugi awake dhewe.
Wiwit dikandhani Nafsiah putrane pak Waji Cholil sing omahe pernah kulone, Agustinus Jatmiko dadi anteng wegah omong.
Batine lara lan mangkel dening sikape Fransisca Artini pacare, sing keri-keri iki enteng-entengan rana-rene karo pemudha liya.
Agus pancen dudu bocah sing gampang cemburuan, ning sing ngandhani ora mung Nafsiah thok, Bawor bakule es ngarepe ya kandha :
?Mas Agus, Mbak Sisca niku saniki kerep liwat dalan niki numpak mobil kalih lare jaler sami njenengan.
Mobile nggih sok jip ? sok sedhan, mboten mesthi. Ning plate mesthi H.? Kandhane Bawor serius.
?Enggih ta kang Bawor ?, njur ??
?Nek wangsule nggih mlebet pekawisan ngriku, daleme pak mantri Harga, nggih griyane Mbak Sisca.?
?Sampeyan empun sumerep ping pinten kang ?? Agus nanjih.
?Wah Minggu niki pun wongsal-wangsul kok, Mbak Sisca nek lenggah nggih mesthi teng sopiran ? jejer.? Atine Agus wiwit panas. Apa hiya Sisca pacare ngiyanati katresnane ? Mangka Sisca wis nate janji, sawise Agus rampung kuliahe, gelem diring. Genea saiki kok ngono ?
Apa maneh Bapak Ibu Harga yo wis menehi lampu ijo. Maune kandhane wong-wong kuwi ora digubris, ning bareng Bawor sing olehe dodol es neng ratan pener longopan dalan cedhake Sisca sing kandha, njur ngandel.
Apa maneh, pirang-pirang kegiatan Mudika iki, Sisca ora tau ketok, rasa cubriyane saya ndadi.
Yen nyata-nyata pemudha sing sok nggawa Sisca metu nggawa mobil kuwi arep ngrebut pacare, Agus ora bakal gigrik, arep diadhepi
pemudha kuwi ketok neng omahe Sisca, kon ngandhani srana S.M.S, Bawor saguh.
Agus dhasar bocah mugen tur sregep, wektune mung temen-temen kanggo sinau lan mbantu wong tuwa, uga ngombyongi kegiatan Mudika.
swara saka adoh kana, ning praupane Agus dadakan malih. HP dipateni njur disak.
Batine kebak tandha pitakon, ngapa kok sing teka mobil loro gek ana wonge tuwa lanang wadon ?, gek-gek arep ngrembug Sisca.
Ah pikirane njur kuwur, bingung. Gek-gek tenan, Sisca ingkar janji milih pemudha sing nduwe mobil, timbang dheweke mahasiswa mlarat.
Wis embuh, niyate arep mara mbuktekke. Yen tenan ?, sisan olehe arep medhot sesambungan neng ngarepe wong tuwane.
Agus dandan rapi, ati ditata, senajan wis siap jurus-jurus maute, yen mengko pemudha kuwi nganti ngetokke kemakine.
Dheg ? mlebu pekarangan weruh mobil loro, ngarep lawang kamar tamu akeh sandhal, nyata kandhane Bawor, akeh tamu.
Agus nyedhaki lawang sing minep kuwi banjur kula nuwun, atine ditatag-tatagake. Let sedhela keprungu kumleseting sikil nyedhaki lawang, wusana jeglek lawang
Sawise Agus mlebu, sing padha lenggah kabeh ngadeg nyalami kanthi polatan sumringah. Sisca dhewe banjur lungguh njejeri karo kandha :
?Maaf ya mas, sementara aku ra bisa nemoni njenengan ? sibuk?. Kandhane sawise padha bali lenggah Bu Harga ngendika :
?Nak Agus, punika mbakyu lan kamas kula ingkang wonteng Semarang, dene pemudha tiga punika penakan kula. Lha punika pun Waskitho ingkang mbajeng, ingkang setaun kepengker dipun tabisaken dados rama. Sajengkaripun rama Nandi, penakan kula Waskitho dipun dhawuhi rerencang dening rama Daris wonten ing Paroki Mlati mriki, makarya kangge sawetawis.
Glek ? atine Agus, sing maune gelem-gelem nesu, panas, cemburu ? mak klumpruk lemes. Ajer ? lumer ? anyes kaya siniran banyu sewindu.
Jebul pangirane kleru. Waskitho sing sok ngajak mubeng-mubeng numpak mobil bareng Sisca, kejaba isih sedulure, uga sawijining rama pastur sing isih kebul-kebul anyar, lagi taun wingi ditabiske dadi rama. Mula besuk
rendheng, ning sasi Mei udane kok wis arang-arang tiba. Malah wis ana yen mung sepasar, udan blas ora ana.
Sore iku, bakda tutup bengkele motor lan mobil, Sukro njur tumuju gudhang njupuk selang sing dawane ora kurang saka rong puluh meter.
Slang di pasang ing kran pajokan teras, pucuke di ewer-ewer digawa neng pojok latar taman ngarep, arep kanggo nyirami pethetan.
Gaweyan iku tansah di tindakake saben sore yen ora ana udan. Kejaba kanggo nyirami latar supaya ora bledug, pethetan uga banjur katon ijo royo-royo tur seger. Ijone gegodhongan lan wernane kembang sing werna-werna bisa gawe resep ing pandulu.
Ora suwe Rama KRT Widyo Kusuma katon miyos ing pendhapa sing jembar lan ngengreng iku. Bareng pirsa Sukro siram-siram njur ndangu :
?Suk, mobile rak sehat ta ?? Gage Sukro wangsulan :
?Inggih Rama, mobil titihan pribadi kalih-kalihipun
?O ya sukur, merga sore mengko aku karo kamasmu Susmono rak arep lungan?
?Nimbali sopir mboten Rama ?? Sukro nanjih.
?Ora usah Suk, mengko kareben disetiri Susmono wae.?
?Menapa anggenipun tindakan kaliyan mas Susmono, Rama ??
?Iya mula kowe neng ngomah sing ngati-ati. Ibumu yen ngersakake apa ladenana, mbok Yah ben ngaso, wis tuwa mesakake.?
?Sendika Rama, ngestokaken dhawuh?. Bubar ngendika ngono Rama Widya banjur mlebet dalem ageng, Sukro gage nggulung slang. Sawise di kumbah banjur bali disimpen gudhang.
Sukro mono bocah sing nemu kabegjan, biyen dhek cilike anggone nemu raden mas Susmono mung ana
sing isih SMP kuwi welas weruh bocah glandangan sing pinter nggitar lan nyanyi, mangka yen diwarahi apa-apa ya njur ngerti lan bisa .
Pak Nyana dhewe ya seneng karo Sukro. Ning ya ora pirsa, Sukro kuwi anake sapa, lan sing endi wong tuwane. Pokoke bocah kuwi kerep mapan ana rumah singgah, sing pancen disedhiyakake kanggo bocah-bocah jalanan.
Pak Nyana ya kawigaten banget marang bocah-bocah sing padha ora pati entuk kasih sayang mau. Pirsa apa bakate bocah jalanan kuwi, banjur disalurake neng bakate.
Mula ora mokal senajan nalika cilike katut-katut kancane dadi bocah glandhangan, ning bareng ditangani pak Nyana, diwasane ana sing dadi bengkel, pedagang sing ulet, penyanyi kondhang, lan dadi wong-wong sing mapan uripe.
Susmono sing mung putra ontang-anting kuwi njur matur keng Ramane, yen arep ngajak Sukro sing neng rumah singgah anak jalanan kuwi arep digawa mulih. Keng Rama lan ibune ya pareng, ning kanthi janji, Sukro kudu di dhidhidik dadi bocah sing pinter, nduwe ati luhur, sregep ing gawe. Denmas Susmono putrane ya nyendikani.
Ya wiwit iku, kanthi palilane pak Nyana lan saka karepe Sukro dhewe sing gelem, sidane Rama Menggung sekalihan ya karenan lan kersa nampa.
Saiki Sukro digolekake guru (prifat kanggo setingkat SD). Di ajari thek-kliwering pegawean ing ndalem Ketumenggungan. Omong padinan kudu ajar basa alus, semono uga bab unggah-ungguh tatakRama. Dhasar bocah bagus, lantip lan gathekan, Sukro sing biyen bocah glandhangan kumel kuwi, saiki wis malih, sasat ora ana tilase. Apa sing diwarahake enggal bisa, basane alus, tata kRamane genep.
Saking karenan penggalihe, Rama Menggung sekalihan kawiyos pangandikane marang Susmono putrane ngene :
?Sus !, piye yen Sukro kuwi tak sedulurake kowe ? Bocahe ya bagus, sumubarange yan ora nguciwani, pantes yen dadi adhimu.? Raden Mas Susmono manthuk-manthuk karo matur :
?Kasinggihan sanget Rama, kula remen sanget yen Rama kersa ngangkat putra dhateng dhimas Sukro. Dados Rama babar pisan anggenipun damel sae dhateng asanes, dhateng lare ingkang mboten mangertos asal-usulipun.?
Rama Menggung mesem, njur ngendika marang Sukro :
?Suk !, kowe krungu dhewe apa sing ndak rembug ngenani awakmu. Mula wiwit saiki kowe tak parengkake ngaturi Rama lan Ibu marang aku lan Ibu, lan nyebut kamas marang putraku Susmono. Ngerti Suk ??. Krungu pendangu ngono mau
kasaenanipun Rama Ibu lan den mas ….. e kamas Susmono dhateng kula. Mboten langkung kula namung sendika dhawuh.?
Lan ya wiwit iku Sukro dadi kulawarga dalem Widyo Kusuman. Sawise lulus SMP Sukro nyuwun nerusake neng STM bag. Mesin, merga jarene kepingin bukak bengkel.
Kejaba sekolah, Sukro uga dikursusake montir. Wis ta nyuwun kursus apa wae sing positip, Sukro tansah dituruti dening Rama Menggung.
Dene Susmono sawise lulus SMA banjur kepingin nerusake kuliah, ning neng ngendi lan jurusan apa sing dipilih, lagi dipikir-pikir dening Susmono.
Durung wae nemu pilihan sing gumathok, ndadak Om Wicaksono rayine Ibune sing tugas neng kedutaan Indonesia ing Nederlan paring kabar yen Susmono sawise lulus SMA di dhawuhi nusul neng Holan arep di sekolahake. Merga putrane Om Wicak, wis rampung sinaune.
Susmono atine bungah banget, lan bab mau uga banjur diaturake Rama Ibune, sing mesthi wae njurungake banget yen Susmono saguh nglakoni.
apa kersane, estokna dhawuhe. Kabeh kahanan ndalem katumenggungan tak pasrahake marang sliramu ! Rampung sekolahku, aku ndang bali nge jawa maneh nunggu Rama Ibu lan bali ngumpul karo sliramu maneh. Poma dipoma saungkurku, sliramu aja nganti tumindak sing bisa gawe kucem asmane baraya Widya Kusuman. Piye dhimas, sliramu rak saguh ta ?? Karo tumangkul Sukro
gawekake bengkel mobil lan motor kanthi dibantu tenaga lima.
Sukro pancen temen lan tliti panyambut gawene, lan asile ya maremake. Durung genep telung sasi wis kemrubut wong sing padha nglebokake mobil utawa motor njaluk di serfis ing bengkele.
Kabeh mau ndadekake karenan penggalihe Rama Menggung Widyo Kusumo sekalihan.
Genep setahun usahane bengkel wis ketok banget undhake, alat-alate wis mundhak komplit, semono uga onderdhil-onderdil sing
wijining krokot, ditandura ing pot tuwuhe ya mudhun mlorot.
Ya embuh Sukro kuwi turase wong apa ora cetha, ora ana wong sing ngerti. Mula senajan di gula wenthah ing kalangane ngaluhur, ing sawijining wektu kok ya tuwuh watake sing kurang prayoga.
Kapercayan sing diparingkake, malah sisan di sabot sak sing nduwe, kanggo ngangkat dhirine.
Yen kenalan karo kenya-kenya ayu sing dheweke sir, yen ngenalke mesthi nganggo jeneng Susmono. Sapa ora ngerti karo Raden Mas Sasmono, putrane priyayi luhur sing kajen keringan kuwi. Kabeh wong ngerti lan ngajeni. Wektu kuwi Sukro lagi gandrung karo sawijining asisten apoteker sing ayu, sing jenenge Lilik.
bengkele tutup, Sukro bisa bebas lunga kanthi pamit, pawadan golek dagangan neng luar kota, sing regane luwih miring.
Mangka sejatine, mung nginep neng hotel-hotel larang nguja kesenengan. Lilik wis mantep banget kanthi janji-janjine Sukro sing menyakinkan, yen mengkone bakal diajak urip bebarengan. Nganti Lilik nate kawetu tembunge ngene :
?Mas, nek awake dhewe mung dolan-dolan, jajan, njur nginep neng hotel sing larang-larang ngene iki, rak malah boros, mbok ndang matur wae karo keng Rama, aku saguh kok dinikah saiki.? Kandhane Lilik polos.
?Mbok wis ta dhik, ngene terus ya ora papa, nikah ya nikah ning rasah kesusu?. Wangsulane Sukro.
?Mas, ning aku sing samar, merga awake dhewe wis mlangkah adoh, wis nindakake urip kaya dene wong bebojowan, mangka ora mung pisan pindho?. Wangsulane Sukro gage :
?We lha……… kowe ki rak wong ngerti obat ta, sing kanggo samu barang, yen kowe nganti isi, ya diobati …….. rak beres?. Kandhane Sukro entheng.
?Woouw ………….. yen ngono apa panjenengan kuwi mung arep nganggo dolanan aku mas ?? Kandhane Lilik kanthi mencereng.
?Ora…..ora…..ora dhik, iki mung guyon kok, yoh tak pikire, aku tak golek waktu sing becik kanggo matur Rama?. Bubar kandha ngono Sukro ngrangkul Lilik kanthi mesra banget.
Jurus-jurus rayuan gombale dicakake, ora wurung Lilik ya klipuk ing kekebane Sukro. Anggone ngujo nafsu bola-bali di ambali nganti tutug…. taneg …….
Wis rong sasi iki Likik telat bulanan, lan bab iki ya wis dikandhakake Sukro, dheweke ya saguh, ning jare lagi sibuk.
Ya wiwit iku Sukro malah blas ora mara neng omahe. Wis bola-bali Lilik neng bengkele pingin ketemu lan takon :
?Bos kemana ?? Ning angger-angger mung tenaga-tenagane sing mangsuli, yen lagi metu utawa keluar kota.
Lilik judheg, arep sowan neng daleme sing njenggarang kuwi ana rasa wedi. Ning piye, iki barang penting sing ora bisa diundur-undur wektune.
Kanthi ati di wanek-wanekake, Lilik mlebu regol lawang seketheng iku, tumuju ing pendhapa banjur mencet bel.
Ora suwe keprungu kumleseting sikil, mbok Yah abdi juru masak metu karo takon :
?Badhe pinanggih sinten jeng ??
?Badhe pinanggih mas Susmono mbok, kula punika calonipun.? Krungu ngono mau mbok
mgaten kula aturaken ndara NgGung sekalihan.? Mbok Yah gage mlebu dalem ageng, let sedhela Rama Menggung sekalihan miyos njur nyaketi tamu di lenggahake. Sawise paring salam banjur ndangu :
?Penjenengan punika sinten nak ?? Wangsulane Lilik :
?Kula punika Lilik, Rama, griya kula kampung Wukirsari, kula punika calonipun keng putro Susmono?. Rama Menggung sekalihan kejot njur ngendika :
?Susmono anak kula punika ?, piyambakipun rak sampun tigang tahun wonten Holan nak, wonten ngrika dipun sekolahaken Omipun. Menawi estu, kalih wulan malih nembe wangsul?. Lilik kaget, gage matur :
?Saestu kok Rama, kula punika calonipun mas Susmono? swarane semu groyok arep nangis. Bu Menggung banjur ngendika karo jumeneng :
?Sekedhap nak !? Bu Menggung mlebet dalem ageng, bareng metu wis ngasta album gedhe loro.
Album dibukak, gambar lembar sepisanan ana foto gedhe, dituduhake tamune karo ngendika :
?Lha punika fotonipun anak kula pun Susmono nak, punapa leres ?? Sawise di iling-iling Lilik matur :
?Sanes ibu, dede punika?. Bu Menggung banjur mbukaki album, ana fotone Sukro sing ukaran kartu pos. Lagi wae weruh foto mau, Lilik terus matur :
?O…. punika pun Sukro nak?, ngedikane Bu Menggung lega.
?Punika inggih anak kula, ning namung anak angkat. Inggih ketang panyuwunipun Susmono ingkang mboten gadhah sedherek, lajeng nyuwun dhateng Ramanipun tuwin kula, supados ngangkat lare punika kadadosaken adhinipun. Kula lan Ramanipun ugi nglegani?. Rama Menggung sambung :
?Punapa penjenengan kersa nak, mirengaken critanipun Sukro?, inggih lare punika?. Lilik sing isih njingglengi fotone Sukro kuwi manthuk, tandha saguh ngrungakake.
Rama Menggung kanthi tapis ngendikakake kahanane Sukro. Wiwit saka isih anak jalanan nganti diangkat putra, senajan tanpa sineksen ing negara. Tresna, lan pangrengkuh sarta gematine wis kaya marang putrane dhewe. Ning ora ngira, nek Sukro tegel ngapusi, malsu pribadhine kamase angkat, mung kanggo kemancerane dhiri.
Rampung critane Rama Menggung, Lilik crocosan mripate karo matur :
?Kadospundi inggih Rama, mangka kula sampun ngandheg kawan wulan punika kalihan mas Sukro ingkang ngaken mas Sukmono?.
?Sampun nak, manhkeh saget dipun rembag. Sukro nembe kula purih mendhet arta dhateng bang, kangge mbayar tenaga. Ngakenipun ketelasan arta kangge tumbas alat-alat lan kilakan onderdhil?.
Lagi wae Rama Menggung mendel, ing latar ana mobil mewah mandheg, Lilik ora pangling yen iku Sukro. Dheweke tumungkul ora ngawaske. Sukro ora ngerti yen tamune kuwi Lilik, mula ya banjur wae munggah pendhapa ngaturake dhuwit segebog olehe njupuk saka bang.
Dhuwit tinampa Rama Menggung, di etung cocok, banjur di seleh meja. Sawise iku banjur ngendika :
?Sukro !, kowe tepung karo tamu iki ?? Sukro ngawaske Lilik, sanalika tumungkul, cahyane katon pucet, meneng ora mangsuli. Rama Menggung katon duka, sepisan maneh ndangu :
?He Sukro ! kowe ora mangsuli kuwi apa budheg ? Jenengmu kuwi Sukro apa Susmono ? Ngapa kowe nyandiwara ? Kowe wis tumindak culika karo tamu iki, rumangsa ora ? Kowe kudu tanggungjawab karo tumindakmu !?
Saknalika Sukro menyat …. ndho-dhok karo ngruket sampeyane Rama Menggung, karo nangis mingsek-mingsek ature pedhot-pedhot :
?Rama kula ngakeni lepat ageng…………… kula ngrumaosi dosa …………. kula nyuwung pangapunten wonten ngersanipun Rama tuwin Ibu, lan kamas Susmono. Rama ….. Ibu……… sepisan malih kula nyuwun pangapunten.?
Sukro saya kenceng pangrukete lan saya tumungkul meh ngambung jrambah. Lan saiki nguculi pangrukete, ganti nyembah-nyembah ing ngersane Rama Menggung sekalihan karo
banjur didegake. Ora sranta Sukro rinangkul karo ngendika :
?Yoh yoh …….. wis Sukro …….., luputmu wis tak apura, ning kowe kudu tanggung jawab karo nak Lilik iki?.
?Inggih …. inggih …… Rama, senajan Rama nundhung kula, dhawuh kesah kula, ning kula tetap badhe tanggel jawab kalihan dhik Lilik?. Kanthi raos trenyuh Rama Menggung ngedika :
?Ora Sukro, aku ora bakal nundhung kowe, cukup kowe janji yen ora bakal ngambali tumindakmu sing uwis-uwis?.
?Ngertiya ya, yen wektu iki nak Lilik wis ngandhut wijimu patang sasi, mula kowe kudu enggal-enggal ngresiki srana nikah sah?.
?Inggih ……… inggih Rama, kula namung sendika dhawuh, kula saestu ngrumaosi lepat?. Ature Sukro karo mlupuh-mlupuh ngrumangsani lupute. Rama Menggung genti mirsani Lilik karo ndangu :
?Kados pundi nak Lilik ?? Lilik mung manthuk-manthuk nyendikani dhawuh, karo isih crocosan mripate. Rama Menggung ngendika :
?Sukro ! wong umuk, songar, goroh, gumedhe, kumalungkung, ngapusi ngono kuwi, kabeh ora becik. Wis ta senajan ditutupana kae, barang ala kuwi, sawea kae mesthi bakal
sejatine saka nggaweyan lerene wis jam papat mau. Ning njur nyambangi tegale sing kidul ndesa, mula tekan ngomah ya nganti surup rep. Lowung neng tegalane nemu kambil gogrok loro, kates mateng lan gedhang setundhun wis suluh. Senajan olehe nggawa mulih ngrengkek kabotan, ning atine seneng.
Tekan ngomah leren sedhela nggaringke kringet, sinambi ngombe wedang adhem sing tansah disedhiyani sing wadon nganggo cangkir manci gedhe.
Lagi wae arep menyat reresik awak, ndadak mbok Kromo nyedak karo kondha :
?Pakne, mau Tiyah anakmu wedok kuwi weling Lasmi lor kono, sing mau mulih. Wose njaluk dhuwit kos sasi iki wis ditakokke.?
?Wadhuh?, piye mbokmu, aku wis ora gocek jare. Hla iki rakya lagi
?Wadhuh piye mbokmu, njur nek bareng-bareng ngene iki dhuwit saka ngendi??. Wong loro lungguh anteng, panyawange disawatake menjaba, ning ketok yen kosong.
Atine padha dene bingung, njur arep menyang sapa parane wadul golek pangayoman?. Anak loro sing lagi kemragad kabeh, Tiyah kuliah neng perguruan tinggi swasta, Tarjo untung bisa ana S.M.A negri klas loro. Pak Kromo sing pakaryane tukang batu iku, mbiyen nalika Tiyah durung kuliah, uripe ngglengter.
Mbok Kromo sing gawene adhang-adhang dagangan neng ndalan kuwi ya ora tau kasepen dhuwit, ning saiki?. Oh utange kana-kene prasasat cendhek cengel. Kene durung disauri, wis nrethek golek utangan maneh.
Ning piye, bot-bote nuruti anak sing pingin kuliah. Wayah bengi bubar padha mangan, mbok Kromo bali nyedhaki sing lanang njur takon :
?Piye pakne, wis entuk gambaran lehe entuk dhuwit?? Semaure sing lanang semplah:
?Ya durung, witikna njur arep neng ngendi ta mbokmu, utange dhewe iki wis tepung gelang. Gek saiki sasat saben ndina mesthi ana wong nagih ?Wong loro bali meneng-menengan, ngumbar gagasane dhewe-dhewe, sidane mbok Kromo njur kandha :
?Pak, aku tak usul ya, semono mau nek atimu lega, wong kabeh mau rak kanggo anak.? Kandhane mbok Kromo banget ngarah-arah.
?Iya mbokmu, kowe arep omong apa??
?Ngene pakne, timbang awake dhewe ngalor ngidul golek utangan terus, mangka ya ra nde dhuwit kanggo nyaur? piye nek tegalan kae digolekake dhuwit?, sapa ngerti sesuk nek wis rampung kuliah, Tiyah njur entuk gaweyan rak bisa tuku lemah maneh. Ditaunke apa didol, turahane kanggo urip lan nyaur utang sing wis mbeyayah akehe kuwi.? Pak Kromo isih meneng wae lenger-lenger ngrasakake aboting urip. Bareng wis sauntara tumuli kandha :
?Mbokmu, saupama Tiyah kuwi ora sah kuliah, ning kon ajar bakul apa nyambut gawe sak-sake ngono, tak kira awake dhewe ora banget rekasane kok, mbokmu.?
?Wiyah pakne, aja sok nggetuni lan nutuh barang sing wis kelakon ora ilok. Ya mung ndedonga wae pakne, muga-muga pinaringana kuwat, gampang leh golek, lan bocahe lancar nggone padha sinau.? Pak Kromo mung ndhekukluk ngrungokke rembuge bojone, sing penak dirungokke, ning nyatane abot banget cak-cakane, kaya sing sinandhang ing wektu iku.
Mbok Kromo nganti ndomble olehe ngenteni wangsulane sing lanang, ning pak Kromo tetep meneng wae.
?Pakne, nek kowe mung meneng wae kuwi, perkarane ora bakal rampung. Wis ta, nek kowe lega ning isin nawakake ben cepet dadi dhuwit, tak aku sing mlaku, piye?? Digujeg bojone, pak Kromo mung sumaur sakecap.
?Yoh mbokmu, kana dolen!? Mbok Kromo njur semparet lunga. Embuh karo sapa lan neng ngendi tujuwane lunga, olehe arep nawakake lan ngedol tegalan kuwi, mung mbok Kromo sing ngerti.
Nganti Tarjo bali sekolah, bapakne isih lungguh karo nglecis udud, kanggo ngelongi aboting rasa. Tarjo takon :
?Simbok neng ngendi pak, kok sepi??
?Lagi nggolekke dhuwit mbakyumu, le.?
?Jarene dhuwit kanggo apa, pak?,sasi wingi rak mentas njaluk wolungatus kanggo semesteran, karo kanggo apa ngono, aku ya ora pati dhong.?
?Ya embuh, le, sak ploke kuliah iki, mbakyumu kok terus wae anggone aba dhuwit, mangka utang ngomah ya wis numpuk.? Kandhane pak Kromo angluh.
?Wis pak, lulus S.M.A sesuk aku tak ajar golek dhuwit, aku tak ora neruske, ben bapak simbok ora rekasa banget nalare.? Pak Kromo krasa welas krungu kandhane anak lanang mau. Kaya-kaya carane mikir beda baget karo mbakyune. Tiyah mono yen nduwe kekarepan ngudung ora ngawaske kahanane wong tuwane sing nyatane ringkih lan sekeng kuwi.
Kuliah lagi entuk telung semester, wong tuwane utange wis gebel ngalor ngidul, gek mangka rampunge pirang semester maneh, pak Kromo lan bojone ya ora mangerti. Ning pokoke dadi abot sangganing urip. Tenan, nalika ujian S.M.A lulus, Tarjo trima leren, wong nyatane kahanane wong tuwane ya rekasa, ngragadi mbakyune wae wis ngaya-aya banget.
Mula Tarjo ya njur madik-madik, gaweyan apa sing bisa ditandangi tanpa nganggo modhal, wis pokoke mantep, saupama ana wong akon gaweyan apa wae bakal disaguhi.
supaya nggenteni. Tarjo manut tumuli mangkat. Ana ing cakruk perondhan, Tarjo ketemu tangga teparo sing padha ngayahi rondha. Dheweke ya blaka yen nyulihi bapakne sing awake lagi ora kepenak, kabeh bisa nampa.
Ing antarane wong-wong mau ana pak Jupri, bengkel pit lan motor sing wis dadi. Pak Jupri mau bisa ngrakit pit utawa motor sing onderdile olehe nukoni lawasan. Sawise karakit lan dadi, banjur diadhep dhewe ya neng bengkele kono, sing wis digawekke omah-omahan cilik. Nyatane ya laris lan akeh langganane.
Kejaba regane murah, setelane pak Jupri ora waton dadi, ning pengkuh lan kuat. Mula ya akeh sing seneng mrono. Bareng weruh Tarjo, Pak Jupri nyedhaki njur takon :
?Kowe ki arep neruske sekolah apa leren, le??. Pitakone alus mersanak.
?Kula kendel kok, pak, mboten wonten beaya,? wangsulaneTarjo jujur.
?Gelem pa kowe ngrewangi aku ajar mbengkel??
?Wow ? purun sanget, pak, menawi pak Jupri kersa ngajari kulo, ning inggih punika pak, kulo taksih saking nol,dereng saget punapa-punapa?.
?Ora dadi apa Tar, angger wae kowe ana karep, sregep lan tlaten, mengko suwe-suwe rak bisa?.
?Inggih, pak, kula sagah lan remen sanget?, wangsulane Tarjo
rak isih kesel lan ngantuk, wong saiki rondha?. Rembug dadi, ora lali Tarjo uga kandha karo bapak lan embokne, sing ndadekake bungahe.
Ya wiwit iku Tarjo ajar nyambut gawe nggone Pak Jupri.
Seje critane karo Tiyah sing kuliah lan kos ana kutha. Sing saiki wis semester papat ngancik lima iki, saiki Tiyah arang banget mulih kejaba yen njaluk dhuwit.
Mbokne lehe adol tegalan kae, sidane dhuwite ming kamplung neng Tiyah ijen, turahan sing ora sepiroa kanggo nyaur utang.
Tiyah saiki wis kaya cah kutha sing kecukupan. Seneng dolan, jajan lan akeh kenalane priya sing sok dolan neng kos-kosane. Ana kanca sing paling raket lan istimewa, ya iku Burhan bocah saka Padang (Sumatra). Dheweke bocah fakultas ekonomi, semester akhir.
Burhan pancen anake wong sugih, ing atase kos wae, motore pendhak taun ganti anyar, dhuwit kiriman ora tau telat lan uang sakune muwel, sing tansah dianggo nguja Tiyah.
Kanca-kancane Tiyah padha kandha, jare Tiyah mono begja nduwe pacar sugih.
Menyang mulih kuliah, Tiyah tansah dipethuk lan diterke merga beda kampuse. Kanggo ngimbangi kahanane Burhan ben ora banget njomplang, Tiyah tansah aba dhuwit wong tuane senajan ora perlu, kanthi alasan warna-warna. Tiyah emoh ngerteni rekasane wong tuwane. Yen Burhan arep dolan neng omahe uga ora entuk, wedi lan isin merga wong tuwane mlarat.
Mangka gandheng Burhan kuwi maune seneng tenan, njur dadi gela. Burhan mbatin, gek-gek Tiyah mung seneng karo dhuwite lan seneng lehe dijak mrana-mrene tur diuja.
Suwe-suwe Burhan ngawur. Rumangsa tansah kelangan dhuwit, Burhan kepingin entuk sembulih saka Tiyah sing ayu kuwi. Sing sesuwene iki tansah njaga Tiyah, ning saiki arep nyoba-nyoba.
Jebul Tiyah bocah sing gampang lan kuthuk banget. Apa sapenjaluke Burhan dituruti.
Apa maneh Tiyah ngerti, Burhan wis mung keri skripsi.
Batine, metu kuliah ora papa, angger wae njur dinikah Burhan, toh dheweke anake wong sugih.
Tiyah wis wegah mikir apa-apa, kuliahe ya ndleya, kerep anggone absen tinimbang olehe mlebu. Dina-dina sasat mung ngenteni tekane Burhan lan seneng-seneng.
Mbaleni Tarjo sing ajar nyambut gawe ning anggone pak Jupri. Dhasar bocahe karep tur sregep, mula apa wae sing kena disawang lan diwarahake pak Jupri, Tarjo cepet tanggap lan ngerti, lan ya langsung dicakake sing ndadekake bungahe sing diiloni.
Kejaba gaweyan mbengkel sing pendhak setu diwenehi jajan dening pak Jupri, Tarjo uga masarake sepadha apa motor rakitane dhewe. Saiki saben dina sabtu, Tarjo bisa ulung-ulung dhuwit mbokne, sing bisa gawe bungah.
Ya Tarjo iki sing bisa gawe ayem atine wong tuwa. Ning ya kuwi, sing jeneng lelakone wong urip, kaya-kaya kok mung saderma nindaki, wis diatur sing ana ndhuwur, ya panjenengaNe sing ngecet lombok.
Wayah esuk ngepasi bengkel rame wong ndandakake, ana polisi loro teka nakokke sing jeneng Tarjo, Jupri kaget, semono uga Tarjo dhewe.
Kanthi nudhuhke surat tugas penangkapan, Tarjo banjur digawa neng kantor polisi, sing perkarane durung cetha.
Jupri ya blas ora ngerti, marga ora rumangsa kelangan apa-apa. Mung cethane bareng wis tekan kantor polisi, jebulane Tarjo dijaluki tulung tilas kancane dhek neng SMA ngedolake pit montor, sing jebulane asil colongan.
Pancen sing nggawa (ngeterke) pit montor mau Tarjo. Dene kancane mau bareng ngerti yen konangan, banjur lunga sing seprene durung mulih. Tarjo sing minangka dakwa sementara, kudu ana kantor polisi nganti kancane mau kecekel.
Yen Jupri bisa nampa lan dhong, ning mbok Kromo, sing awan bengi nangis, bola-bali neng nggone Jupri ngakon njaluk luware Tarjo. Karo Jupri ya disaguhi, mung dikon sabar, ora-orane yen Tarjo nganti tumindak culika.
Jupri rak wis ngerti tenan karo watake Tarjo. Malah mbok Kromo yo dijak Jupri niliki Tarjo ning tahanan, nyatane ya waras-wiris. Tarjo ya kandha apa anane, sing bisa ngeyem-yemi atine mbokne.
Mbok Kromo kejaba susah lehe Tarjo ditahan ning kantor polisi, ya wiwit mikir anake wadon si Tiyah sing wis sesasi ora mulih, saploke keri dhewe njaluk kiriman dhuwit didolke tegalan kae. Yen ditakokke Lasmi, bocahe ya ora ngerti, wong jare yen njaluk kiriman kae, Tiyah sing mara neng pondhokane.
Lasmi sing wiwit biyen kanca sak klas, jare saiki wis arep sekripsi, mbuh njur piye yen Tiyah, wong wiwit semester papat kae wis arang-arang mulih. Mangka sejatine wong tuwane ya wis padha kangen. Nganti sawijining dina mbok Kromo takon bojone :
?Pakne, mbok kana, niliki Tiyah neng pondhokan, wis sawetara kok ora bali, tekna ki ngapa ta ngapa. Nek ngerti kahanane kuwi neng ati rak ayem?.
? Wiyah?..mbokmu, cah wis diwasa rak isa mikir, selagi njaluk dhuwit wae ming wekas kanca. Mangka ya ngerti, nek ngomah kuwi ora ndhuwe apa-apa, Selagi kanggo mangan wae direwangi njungkir walik, kok tegel-tegele mulih wae wegah. Wis embuh mbokmu aku emoh tilik, selagi pondhokane wae ora ngerti kok?. .
Kandha ngono, pak Kromo karo metu njobo ninggal bojone. Mbok Kromo bisane mung ngelus dha-dha karo mrebes mili. Iki wis seminggu Tarjo ditahan, ewadene kancane durung ketemu.
Dhasar ya wegah golek (nyambut gawe) merga ati semplah, ngomah ora duwe apa-apa, mula pak Kromo rada kapiran mangane.
Kanggo nylamur susahe, pak Kromo neng kebon ndudhuk uwi midra lan gadhung. Uwi lan midrane rak langsung digodhog kena kanggo ganjel weteng, dene gadhunge lagi digarap. Sawise dionceki, diiris tipis-tipis banjur dikum banyu, saben esuk diidak-idak disalini banyu, ngono nganti tawar.
Ya bener pak Jupri ya ulung-ulung, ning rakya ora kaya yen Tarjo nyambut gawe. Pokoke, pak Kromo lan bojone pancen lagi susah, sing dipikir abot lan werna-werna.
Tan kocapa Burhan, sawise lulus tumuli pamit Tiyah, sengadi arep mulih marani wong tuwane dikon nembung (nglamarke Tiyah), ning dianti seminggu ? rong minggu nganti genep sesasi ora ana kabul kawusanane. Tilpun? H.P?. surat ?, blas ora ana wangsulan.
Gek mangka lungane Burhan ninggal wiji ing guwa garbane Tiyah akibat rumaketing srawung sing kebablasen, ora eling norma-norma kasusilaan kedereng nuruti ati sing mung butuh seneng ? mat lan nikmat.
Oh ya kaya ngono kuwi asiling pasrawungan sing jarene moderen.
Sing dikosi dadi bingung, Tiyah dikon mulih ora wani, jare njaluk diterke. Kepeksane sing dipondhoki ya nyaguhi, ning njaluk dikancani pak R.T lan ketua pemudha kampung minangka seksi.
Ora koyoa remuk rempu atine mbok Kromo bareng Tiyah mulih diterke sing dipondhoki, lan entuk keterangan yen Tiyah saiki wis bobot telung sasi, ning pacare mlayu saka tanggung jawab. Dheweke bocah Padang, Sumatra Barat. Bubar masrahke Tiyah, sing dipondhoki banjur pamit bali.
Saungkure sing ngeterke, tangise mbok Kromo pecah ora kena diampah, ndadekke tangga teparo padha mara ngaruhke. Bareng padha ngerti, mung bisa ngelus dhadha, lan mesakke marang mbok Kromo lan bojone.
Mulihe Tiyah ora nggondhol ijasah ning bathi endhog lan awak lemu, sing mengko laire bayi embuh sapa sing bakal ngaku.
Lagi wae mbok Kromo meneng tangise, ndadak ing mburi keprungu hoak-hoek, pak Kromo gladrahan neng ngomben pawon, kringete gobyos mripate merem wae. Ing sisihe ana gadhung lan kambil parutan ing tambir sing wis dikrawu. Kukusan sing kanggo adang wae isihtemumpang ing kendhil.
Ya embuh saking ngelihe merga ora kopen, pak Kromo reka-reka gawe pangan srana adang gadhung, ning jebulane durung tawar tenan. Dadi cethane pak Kromo mau mendem gadhung.
Oh ? tangga-tangga sing cedhak nyamurupi kabeh mau padha trenyuh, wusana esuke padha menehi bahan pangan sing bisa diolah. Gethok tular, panandhange pak Kromo tekan pak dhukuh, lan sabanjure pak dhukuh rembugan karo pak Jupri.
Keputusan saka kekarone setuju, yen sadurunge Tarjo metu saka tahanan lan nyambut gawe, mangane pak Kromo sabrayat bakal disangga pak Jupri lan pak dhukuh. Menungsa mono yen lagi pinaringan pacoban lan panandhang, ndilalah apa wae sing ditindakke kok tansah kleru ? luput ? lan salah. Kena diunekake wis nandhang isih kesurang-surang.
Lulus S.T.M. Tarjo anake mbok Kasan sing wis randha iku trima nyantrik Like (Mardi) sing bukak bengkel
wadhah banyu. Ning merga gaweyane apik, awet lan tlaten linambaran grapyak sumanak, wusana bengkele laris lan akeh lengganane sing padha nambalake pit, malah uga pit motor barang.
Bareng Tarjo nempel Like mau, saiki nyoba karo adol bensin ya laris. Tarjo sing tansah nggatekke panyambut gawene Like iku, ya njur isa nyambut gawe.
Dhasar Tarjo menang sekolah, mangka jurusan mesin, mula bebarengan Like ya nyoba-nyoba ndandani motor barang. Sekawit nampa sing kerusakane cilik-cilik, suwe-suwe bongkar pasang lancar, sing padha ndandakake mrono akeh.
Ora nganti setaun, usahane mekar, malah saiki ora mung nyambi ngedhep bensin, ning uga adol onderdhil-onderdhil pit lan motor.
Merga kekarone kerja keras, mula ora mokal yen Like sing wis anak-anak loro, uga Tarjo uripe karo mbokne ngglenter.
Tanggane Lik Mardi kuwi nduwe prawan ayu rada kenes jenenge Saminah. Ngerti Tarjo sing kerep mampir yen esuk arep kerja, Minah sok mara neng nggone Lik Mardi, ana-ana wae alasane.
Suwe-suwe njur kenal karo Tarjo. Gandheng Tarjo ya nggatekke, mula njur kawetu tembunge:
?Lik Mardi, tinimbang bocah kuwi nganggur, mbok coba dikon nunggu (ngedoli) bensin kuwi. Ya mengko dirukun sing murwat.?
?Wis ta, Lik, sampeyan wae sing nyoba tawa gaweyan, aku neng kene rakya mung
Kirjo juragane Lik Mardi. Yen kulak cukup nganggo jrigen diwadhahi krombong. Bab motor sing dienggo ngangkut, ora masalah wong nggon bengkel.
Gandheng padha dene mambu ati antarane Tarjo lan Saminah, mula bareng tansah cecedhakan, anggone nyambut gawe saya mempeng lan tambah semangat. Saiki yen ngaso rolasan Lik Mardi putri ora susah kangelan ngirim pangan neng mbengkel, ning ganti Saminah sing mulih njupuk rangsum kanggo wong telu neng nggaweyan.
Bengkele Lik Mardi saya akeh lengganane, saya rame, lan bensine sing ditunggu Aminah uga laris.
Aminah sing dhasar ayu nduwe watak mbranyak, sugih esem guyu tur keladuk kenes tregal-tregel, mula sering digodhani sing padha tuku.
Tarjo ya ngerti, sing kabeh mau dheweke nyumurupi ning ya meneng wae, ngiras pantes kanggo narik pembeli supaya saya akeh lengganane, mula ya dijarke wae.
Kabeh lumaku lancar. Saiki asile nyambut gawe, saka karepe Lik Mardi diparo byak. Dene Saminah digaji sesasi telung atus ewu entuk mangan awan lan sore.
Pancen, karepe Lik Mardi ngiras ndadek-ndadekake ponakan anake mbakyune sing wis randha kuwi, supaya mengkone bisa urip layak lan tumata.
Apa maneh Tarjo nduwe watak tumemen, tawekel lan gemi. Dhasar ngrembakane usahane ya bareng diiloni ponakane sing ngerti thek kliwering mesin kuwi.
Senajan Tarjo ora kawetu marang Like, ning Mardi tanggap yen Tarjo pancen ngesiri Aminah sing uga ditanggapi. Mula atine saya mantep anggone mrenah-mrenahake ponakane mau. Aminah tanggane, sing wis ngerti wiwit cilik-cilikane.
Dadi tiba kebeneran, yen suk Tarjo sida duwe bojo ora susah golek adoh-adoh wiwit saiki wis diingu, malah wis diajari golek pangan barang.
Lik Mardi yakin, yen Tarjo tetep tawekel kaya wektu iki, uripe mbesuk bakal kasinungan rejeki lan mulya.
Awit dheweke ngrumangsani, selagi S.D wae ora lulus, ning janji tegen, mugen, lan tawekel ya bisa urip cukup. Apa maneh saiki, bareng nyambut gawe nyawiji karo Tarjo, bisa ana keturahan sithik-sithik sing banjur ditabung kanggo nyekolahake anake mlebu S.M.P.
Saiki Marjuki anake, beayane isih krasa entheng merga lagi S.D klas enem. Lik Mardi kepingin Marjuki kaya Tarjo, syukur bisa luwih dhuwur sekolahe.
Racake gegadhangane wong tuwa mono padha, kepingin nyawang anake bisa urip tumata lan mulya.
Bareng wis entuk patang taun anggone bukak bengkel, Tarjo wis duwe tabungan cukup kanggo gawe omah cilik-cilik waton kena kanggo ngeyub.
Ning ngelingi omahe mbokne sing wis rusak angel dikemunah, mula niyate omahe mbokne bakal dibungkar, mbaka sethithik arep digawe omah sing bakoh.
Kanthi disetujoni Lik Mardi, Tarjo wis nicil mondhasi omahe embokne. Sabanjure yen entuk rejeki sithik-sithik ing pendhak Minggune, banjur ditukokake material sing sekira njur isa digunakake.
Saminah sing wis nampa gaji saka Lik Mardi, mesthine ya mbantu-mbantu wong tuwane.
Sing cetha saiki penganggone cilik-cilik ya wis pepak. Kalung, gelang, ali-ali, apa maneh klambine ya isa gonta-ganti.
Saka panyawange Tarjo, Saminah mundhak diwasa mundhak ayu. Batine kandha, yen omahe wis maujud, nek Saminah gelem, arep diningkah. Niyate mung cukup ijab lan slametan wae, diseksekake tangga teparo njur wis sah dadi bojone.
Nalika bubar mangan rolasan, Lik Mardi pamit arep niliki ngomah, dene Minah sawise ngulihake wadhah-wadhah tilas mangan, nanjur bali neng bengkel tunggu bensin. Tarjo nyedhak karo takon :
?Nah, kowe rakya seneng ta dodol bensin ngene iki terus??. Wangsulane Minah :
?Ya seneng ta, kang, wong saiki aku bisa nyekel dhuwit pendhak sasine. Kejaba isa mbantu simbok, apa pepinginanku rak iso tuku dhewe. Apa maneh isih kerep mbok wenehi.?
?Ah ? pawehku rak mung nggo imbuh ta, Nah. Kowe ngerti, saiki lagi tak nggo ndandaniomah kanggo awake dhewe mbesuk,? kandhane Tarjo karo nyawang.
?Iya kang, aku ya ngerti kok karepmu. Nek perlu, mbok gajiku kala-kala mbok tampa ta kang, rak kena kanggo tambah sithik-sithik.?
?Ora usah, Nah, dhuwitmu nggonen seneng dhewe. Ora, Nah, saupama olehku ndandani gubug kuwi wis gatra (durung dadi tenan), kowe apa gelem ndak ajak nikah??. Pitakone Tarjo mantep karo mepeti lungguhe kekasihe.
?Ora sah ngenteni omah dadi, Mas, nek sampeyan karep, saiki wae aku saguh kok, kang,? wangsulane Minah gawe senenge Tarjo.
?O yen ngono, coba ya, Nah, aku tak rembugan karo Lik Mardi, piye apike.?
?Iya, mas, pokoke aku mung manut sampeyan,? Minah mangsuli renyah.
Jare sing duwe wong adoh, bukak cabang neng kono. Tukang sing digawa juragane mau kandha, nek butuh wong sacedhake kono sing gelem tunggu material sing arep disiapke neng kono. Olehe omong-omong mau nalika tenaga mau nambalke bane juragane, neng nggone Tarjo.
Tanpa mikir dawa Tarjo nyaguhi janji ana nggone ngaso. Tenaga mau mangsuli yen ana.
Tenan, apa kekarepane Tarjo sing wis disarujuki Minah, sida dikandhakake Lik Mardi lan bojone, yen niyate arep ngijabi Minah saiki wae,dadi padha dene isih prihatin.
Lik Mardi sarujuk, dheweke sing arep nglamar neng wong tuwane Minah, lan kandha marang mbokne Tarjo.
Rembug dadi, sidane Tarjo lan Minah kanthi climen sida dadi manten. Kanggo sawetara Tarjo ngetutke sing wadon, mulih neng nggone Minah. Kahanan sing isih mrihatinake mau, nambahi Tarjo lan Minah saya nggrengseng olehe nyambut gawe, daya-daya enggal bisa rampung omahe. Saiki mulih nyambut gawe, sawise ngaso lan omong-omongan sedhela sing bisa gawe senenge bojone, yen kira-kira wis jam sanga Tarjo neng bangunan kios sing kudu ditunggu, turu kono tekan esuk.
Sejatine anggone nyedhiyani papan kanggo turu ya layak. Ana dhipan gedhe siji nganggo sepon, nggone anget wong mubeng ditutup nganggo blabag-blabag. Kejaba kena kanggo ngaso yen rolasan, papan iku uga kanggo wadhah bekakas nukang, yen wis padha ditinggal mulih.
Kanggo metu cukup tetek bakoh sing ora kancingan merga nggampangke yen sawayah wayah metu control material. Dening wong tuwane Minah, saiki anake dikamarake sisih ngarep cedak dalan, sing tuwa manggon mburi keletan longkang.
Bareng wis dadi nyonya Tarjo, senajan mung bojon bingkil, nanging Minah mundhak besus, merga kerep dikandhani bojone dikon ngrumat awak, ben Tarjo saya seneng nyawang bojone. Gandheng yen mulih mesthi wis sore, mula yen butuh kramas, saiki Minah cukup neng Salon ?Cantik? kagungane Bu Ambar, sing priyayine mula ayu luwes. Neng salon kono kapstere ana loro lanang lan wadon. Sing lanang kanggo nglayani yen ana pemudha apa bapak-bapak sing butuh potong, nyukur jenggot utawa kramas.
Ning senajan lanang wadon kabeh bisa nglayani tamu kakung apa putri sing ngersakake, dhasar ya bocah kursusan sing wis entuk ijasah. Bu Ambar pancen pinter milih kapster sing makarya ing salone.
Aminah wis dadi langganan kramas ing salon mau, sing adohe saka bingkilan udakara mung seketan meter.
Semono uga dina kuwi, Minah uga arep kramas kaya adate. Bareng mlebu salon ayem, dene ora ana tamu kejaba dheweke, sing ateges cepet terus bisa dilayani.
Ning sing tunggu salon mung Diran, Dini ora katon. Mula Minah banjur takon :
?Mbak Dini neng ngendi, Mas Diran ??
?Lagi ndherekake blanja Bu Ambar, dhik. Hla iki obat-obat salon wis nipis banget. Arep ngersakke apa ta, dhik??.
?Ya biasa, mas, mung arep kramas.?
?Karo aku rakya bisa ta, dhik?, wong ya mung padha wae.?
?Ya ta, mas, selak gatel je sirahku, tur nek wis reget kuwi ya mumet barang.? Kandha ngono Minah banjur mapan lungguh, nguculi rambute sing ditaleni pita. Diran banjur wiwit ngawul-awul rambute Minah karo kandha :
?Wah-wah rambut kathik ketele ora jamak, mangka semu ngombak gek ireng njanges. Arang-arang hlo dhik, wong nduwe rambut sing kaya ngene iki, cocok karo sing nduwe ? ayu tur manis.? Pangalembanane Diran, karo wiwit ngramasi.
Aiyah, mas, ming rambut kaya ngene wae ya biasa. Aku malah kepingin sing iso dawa nglantrak kae je, mas, ning kok ora bisa,? wangsulane Minah mongkok, merga ora tau krungu bojone ngalem kaya ngono.
?Iki wae sampeyan ora tahu kersa ngrawat sing kusus, dhik, upamane sok-sok cuci muka, ajar moles rai nganggo bedhak lan lipstick sing ajeg, mengko sampeyan rak ora kalah karo para bintang sing kaya nggon TV kae?
kene rakya mundhak payon, ngrewangi juragane, ngono ta ??, kandhane Minah karo ngguyu renyah.
?Ah ora, dhik, aku kandha tenan kok. Eman-eman ayumu yen ora kerumat, mengko yen kersa ngrumat, rakamu rak tambah ? adhuhai ? njur wegah ninggal omah.? Pengaleme Diran keladuk, sinambi mbilasi rambut.
?Wah, mas, njenengan kuwi mung gawe senengku wae. Mangka bojoku kuwi bali nyambut gawe saka mbengkel, neng ngomah mung sedhela
kae hlo, mas.? Ketrucut kandhane Minah.
?Nek ngono yen kangen-kangenan karo bojo mung sedhela ya, dhik, njur ditinggal lunga.?
?Iya je, mas, karang ya golek-golek tambahan dhuwit, bojoku kuwi rak reka-reka ndadani omah ben enggal dadi,? kandhane Minah jujur.
?Wah ? kecewa ya dhik, yen dhong adhem, turu dhewe rakya klisikan.? Diran tambah wani.
?Ning ya piye, mas, kabeh ben bisa kecukup,? wangsulane Minah jujur.
?Piye, dhik, kramase wis rampung, njaluk dimasage ora??
?Masage kuwi apa ta, mas??
?O massage kuwi pijet, dhik, yen bubar kramas dipijet-pijet rak luwih penak, mumet-mumet cengeng bisa ilang, sirah njur krasa entheng,? wangsulane Diran.
?Nek nganggo dipijeti tambah ongkos ora mas?? Minah nanjih.
?Kanggo wong ayu kaya sampeyan ki ora sah, dhik?? Kandhane Diran.
?Yoh wis sisan, mas, pijeten.? Sadurunge digaringke, Diran banjur mijet-mijet sirahe Minah kanthi tlaten, nganggo cara sing diwarahake nalika kursus biyen. Minah bisa ngrasakake kepenak, malah saiki mudhun tekan cengel lan pundhak kanthi tapis. Kaya-kaya Diran seneng bias nyekel-nyekel perangane awake Minah sing mrusuh kuwi. Lagi bareng Minah aba uwis, Diran lagi leren, banjur nggaringake rambut. Bareng wis rampung, Minah takon :
?Nyaosi pira, mas??
?Uwis, dhik, minangka promosi ora usah mbayar, mung nek kramas meneh wae njaluka karo aku. Kandha ngono, Diran karo nyekel pundake Minah nalika arep metu saka salon, Minah krasa seneng.
Sabanjure Minah ora nganti seminggu mesthi mara kramas, Diran sing nglayani, sing tansah bisa gawe seneng atine Minah. Lan anehe, yen ora ana sapa-sapa, Diran ora tau gelem dibayar. Kaya padatan, nalika ngramasi Minah, Diran kandha :
?Dhik Minah, Bu Ambar kulak parfum anyar, aku wingi karo mbak Dini diwenehi siji-siji minangka hadhiyah supaya nyoba, sampeyan gelem pa??
?Mas, nek njenengan paringke aku, sidane rak ora ngagem.?
?Ya ra papa ta dhik, sekali-sekali menehi bebungah wong ayu. Ning ya kuwi mengko tak caoske neng ndaleme
?Paling ora jam sanga, mas, iku wae yen ora keturon. Yen lali keturon sok jam sepuluh barang.?
Sedina kuwi Lik Mardi lan Tarjo jan ora lerem. Kesaguhan ndadekake motor loro sing kudu dadi dina kuwi, marahi wong loro kuwi blas ora lerem lehe nyambut gawe.
Mula bareng pas surup motor kuwi dijupuk sing duwe, Lik Mardi gage-gage nutup bengkele, semono uga Minah uga banjur kukut. Tekan ngomah Tarjo njur gebyar-gebyur adus, katon yen seger banget. Bubar iku banjur mangan sore bebarengan bojone.
Yen dhong awak kesel, lagi wae nggloso ing peturon, wis terus bablas turu pules. Meruhi kahanane bojone mau, Minah krasa welas campur mongkok. Tarjo sing banget tresna mau, direwangi kaya ngono anggone kepingin bisa mulyakake bojo ya dheweke. Kanthi ora kejarag, Minah njupuk slimut, bojone sing pules mau banjur dikemuli brukut, dheweke banjur turon ing sandhinge.
Tangane alon-alon ngelus-elus bathuke bojone kebak asih, lan kadhang-kadhang ya ngeloni barang. Tarjo sing wis turu entuk ngaso sewetara, malah banjur nglilir. Ngerti bojone neng sandhinge banjur dikekep kenceng karo kandha :
?Dhik, bengi iki aja njaluk jatah ya, awakku kesel banget. Kowe ngerti ta, sedina iki mau blas ora bisa leren.?
?Ora, mas, aku ya mesakake kok karo sampeyan. Wis ta, saiki sare meneh tak keloni.? Kandhane Minah karo mbenakke kemule bojone.
?Wah ora iso, dhik, aku nduwe kuwajiban tunggu material. Aku kudu neng kios, atiku ora mentala. Yen nganti ana barang cicir dijupuk wong, aku sing salah. Mulane aku tak mangkat, ora ketang bar kontrol njur mapan turu.?
?Ngono ya becik, ning njur ngaso tenan ya, mas. Piye sangu kopi anget pa??
?Rasah dhik, mundhak mengko malah ora bisa turu.? Kandha ngono, Tarjo karo nyaut sarung terus metu diuntapke sing wadon. Saungkure sing lanang, Minah gage ngancing lawang. Lagi wae arep mapan, lawang keprungu dithothok wong.
Minah ngiro bojone bali, njupuk apa ta apa sing lali. Bareng lawang dibukak, jebul Diran sing langsung wae mlebu karo kandha :
?Niki hlo, dhik, kula ngaturke parfum,? kandhane karo mepeti Minah lungguh ing lingir dhipan.
?Walah, mas lha mbok nggih nek siang,? wangsulane Minah.
?Nek bengi rak malah aman ta, dhik, wong kula kalih pingin ngancani sampeyan.?
?Kandha ngono tangane Diran terus ngrangkul Minah, dipepetake awake karo diarasi. Tangane Diran grayahan ing papan-papan sing bisa nuwuhake birahi, ngerti Minah kuwalahan ora bisa nolak. Diran kuwi luwih pengalaman, mula sedhela wae, Minah sing wis ana regemane kuwi wis K.O ing sadhuwuring dhipan nganti tutug. Minah sing ora dijatah dening bojone, entuk ijol kenikmatan sing bisa nggawa mabur neng awang-awang. Kekarone rumangsa nemu kemareman sing ngepol..
Rampung, Diran banjur mulih, Minah turu angler kaya dibandul, ora nduwe rasa salah lan dosa.
Ya wiwit iku kekarone njur tuman, tansah nganakake sambung peteng sawise Tarjo ninggalake ngomah tumuju kios. Saiki Diran kerep aweh dhuwit marang Minah.
Merga Minah saking pintere nyimpen wewadi, mula bab iki ora enggal konangan. Diran pinter, kios tutup jam pitu, ngarep kios sebrang dalan akeh pemudha thethek padha main catur nganti wengi.
Sawetara Diran baur karo pemudha-pemudha mau, karo ngewaske dalan longopan tumuju omahe Minah.
Yen ngerti Tarjo wis ngalor gage Diran nylingker mlebu omahe Minah. Kekarone bisa katok ngumbar nafsu kanthi ati tentrem tanpa samar yen konangan. Tarjo sing pancen tulus lan jujur, tresnane marang bojo kosok. Dhuwit saliyane kanggo tuku bahan ngrampungake omah, kabeh dipasrahake Minah. Bengi kuwi, wiwit sore udane nggrejih, Tarjo lagi wae mlebu ing patunggone teka saka ngomah. Ndadak ana wong celuk-celuk saka njaba :
?Dhik Tarjo! ?. Dhik Tarjo!? Tarjo gage metu, jebul Pak Dhukuh Giri.
?Wonten punapa, pak??, pitakone Tarjo.
?Motor kula niki, dhik, mentas apik, kok teng ngriki njur mak klekek mati. Empun kula slah bola-bali mboten urip.?
?Wadhuh, Pak, ngriki mboten onten alat napa-napa je. Empun ngga, kula surung dibekta teng nggen kula, mangkeh rak saget.
?Teng bengkel, dhik??
?Mboten Pak, ndhak ndadak pados kunci nggene Lik Mardi. Nggriya onten alat kok.?
Sidane, Pak Dhukuh nuntun. Tarjo nyurung tumuju ing omahe. Tekan ngomah, Tarjo ora langsung nothok lawang mundhak bojone kaget, ning nilingke Minah wis turu apa durung?.
Iba gumune, dene keprungu swarane bojone omong-omongan karo wong lanang, pas ing kamare. Gek sapa? ngono batine.
Tarjo nyedhaki Pak Dhukuh karo omong klesik-klesik, Pak Dhukuh manthuk-manthuk. Bubar iku wong loro
Minah bojone, lan Diran si kapster salon, kaya bayi lahir uleng ing peturon.
Tarjo mencolot ngajar Diran sing ora siap iku nganggo bogem mentake sing ora leren-leren. Dene Pak Dhukuh kontan mbengok sero :
?Maling ? maling.? Sanalika mak gruduk, wong-wong mlebu kebak, nyekseni sesawangan sing njijiki iku, banjur padha mlengos.
Diran wis lempe-lempe diajar Tarjo, dene Minah sedhobrok neng njobin, kanthi pojok seprei dianggo nutupi awake.
Oh bola-bali godha ?, mula sapa wae kudu waspada, supaya ora gampang kena godha.
Wektune wis kira-kira jam wolu esuk. Anggota perangkat desa ing Desa Sumbermulya wis padha teka, apa maneh dina iku bakal ana rapat ruwat bumi sing bakal dianakake suk sasi ngarep. Tradisi ruwat bumi iku dianakake pendak telung tahun sepisan. Warga kirap mubeng desa ngarak wulu wetuning desa kono kanthi dientha-entha gunungan. Bubar iku sing uwis, njur diterusake tontonan, sing paragane ya warga kono wae, kanthi mentaske budaya seni sing wis padha disiapake. Mengko minangka panutup wayangan sewengi natas ing bale desa.
Pak lurah gumun, dene Pak Wiro sing tukang reresik bale, nata meja kursi sing arep kanggo rapat kok malah ora mlebu. Gek ana apa? Mangka adat saben, Pak Wiro tukang kebon kuwi teka mesthi gasik, gaweyan sing dadi jejibahane ditandangi sak-sek, sedhela wae wis rampung njur ganti nandangi gaweyan liyane. Mula bareng perangkat desa wis pepak, lan rapat arep diwiwiti, pak lurah medal neng pawon nggoleki bu lurah njur ngendika :
?Bu, nek pawon wis akeh sing rewang nandangi kanggo nyunggata sing rapat, mbok kana neng omahe Pak Wiro ditiliki, geneya kok ora teka nyambut gawe?? Bu lurah sumaguh, lan terus tindak neng nggone Pak Wiro.
Tekan kana omahe tinemu tutupan suwung. Gek dha menyang ngendi? Anake Pak Wiro mono lanang wadon, Diran lan Marti. Diran wis ana STM klas II Mesin, dene Marti lagi klas III SMP wis arep ujian. Bocah loro kuwi padha maju sekolahe, ora tau nunggak. Mulih sekolah ya dha ngerti ngrewangi gaweyan wong tuwa. Yen libur Diran kerep nggenteni bapakne, gaweyan reresik kebon lan nata bale sawise bubar kantor. Ora mokal yen pak lurah sakulawarga remen karo anak-anake Pak Wiro sing padha sregep lan nurut kuwi.
Bu lurah pirsa omahe Pak Wiro tutupan, njur tindak neng omah wetane nggone Mbokdhe Kromo, sing kebeneran wonge lagi reresik sumur. Nuli ngendikane :
?Mbok Kromo!, griyane Pak Wiro niku kok tutupan, tiyange sami teng pundi ?? Mbok Kromo ndengengek karo nyedhak mangsuli :
?O? Bu Lurah, anu Bu, Pak Wiro niku ngeterke Mbok Wiro teng Puskesmas, empun tigang dinten sambat mumet, malah wingi nggih empun kulo keroki. Criyose Pak Wiro, wau dalu mboten saget tilem gek badane
?O…. ngoten ta Mbok Kromo, nuwun nggih disukani sumerep, mangkeh kula aturne Pak Lurah?.
Bubar ngendika ngono bu lurah banjur kondur. Esuke Pak Wiro wis nyambut gawe kaya adate, dene pak lurah sawise dilapuri garwane, ya ora ndangu apa-apa karo Pak Wiro. Ning sorene pak lurah sekalihan merlokke tilik neng omahe Pak Wiro, ngaruhke bojone sing jare lara.
Tenan, tekan ngomahe Pak Wiro kabeh ngumpul nunggoni sing lara. Pak lurah sekalihan uga banjur mlebu neng senthong peturone Mbok Wiro. Nalika wis tekan ngarep lawang, ndadak keprungu lagi padha sembahyang Pak Wiro sing mbawa. Pak lurah kandheg ora sida mlebu supaya ora ngganggu.
Panjenengane pirsa, yen Pak Wiro sabrayat wong sing tumemen ngibadahe, sregep neng nggreja, uripe neng masyarakat apik, lan tinresnan ing tangga teparo, tansah pinter momong sok sopoa, lan ora tau gawe rugi lan serik ing liyan. Bareng wis sepi tandha rampung anggone padha sembahyang, pak lurah sekalihan banjur alon-alon mlebu nuli ngendikane :
?Piye Mbok Wiro, laramu??
?O Pak… Bu…. Lurah, matur nuwun dipun rawuhi, sakit kul…. kula sam….. sampun kath…… kathah sud……. sudanipun…….? Wangsulane pedhot-pedhot, Pak Wiro sambung atur :
?Ngendikanipun Dokter, Pak Lurah, semah kula punika namung kekathahen mikir.?
?O….. mikir apa ta Mbok Wiro?? pandhangune pak lurah alon-alon.
?Anu Pak Lurah…. dhenok Marti punika wingi criyos, yen piyambakipun mboten kepareng ndherek ujian dhening guru klasipun, awit…. awit…..? Mbok Wiro ora bisa nerusake matur, ning njur brebel……. mripate kekembeng luh. Semono ugo Marti sing nyanthuk nunggoni njur melu prembik-prembik nrocos mripate. Pak lurah lan garwane saya kepingin banget ngerti sebabe. Nuli ngendikane bu lurah :
?Yu Wiro…! wis ta blaka wae neng Pak Lurah lan
panyawange diuncalake marang Marti anake sing ana ing sisihe. Bu Lurah tanggap, yen Mbok Wiro ewuh anggone arep matur, mula pak lurah sekalihan banjur ngajak metu Marti neng ngomah ngarep. Bareng Marti wis didhawuhi lungguh ing lincak, pak lan bu lurah njejeri Marti neng kiwa tengene karo ndangu :
?Sejatine Mbokmu kuwi mikir apa ta Ti, kowe kondhoa blaka, mengko yen bisa aku lan Bu Lurah mesthi bakal ngrewangi ngentheng-enthengke.? Marti isih meneng wae
ndherek ujian awit dereng mbayar arta SPP kawan wulan, lan arta ujian ingkang kathahipun sedaya wonten kawan atus pitung ndasa ewu rupiyah.? Ature Marti karo kesesegen.
?Wis…… wis….. wis…. Marti, yen kuwi sing nyebabke Mbokmu lara, kowe sesuk tak cukupi, mlebua sekolah ngaturke dhuwit kuwi neng gurumu.?
?Ning Pak…….. Bu Lurah….. criyosipun Simbok, sampun kathah sambutanipun Simbok dhateng Bu lurah, ingkang sepriki dereng saget ngunduraken. Mila Simbok ajrih matur, sajakipun Simbok kejudhegan. Kula ngertos Pak… Bu…., menawi dalu Simbok mboten saget tilem, tansah klisikan. Lan wusananipun lajeng sakit punika.?
?Wis…. wis….. Bune, ayo saiki awake dhewe nyedhak Mbok Wiro karo Marti pisan, mengko tak kandha.? Ngendikane pak lurah karo nggandheng sing putri lan Marti bali mlebu neng peturone Mbok Wiro. Pak lurah karo garwane nyedhak njur ngendika karo Mbok Wiro ngene :
?Mbok Wiro, sampeyan ora sah susah, sesuk esuk Marti ben mlebu sekolah karo nyaoske dhuwit SPP sing patang sasi kuwi karo dhuwit ujian, supaya mbesuk bisa ujian. Kuwi dudu dhuwit utangan sing sampeyan kudu nyaur, ning tak paringke Marti supaya bisa melu ujian.? Rampung ngendikane pak lurah bu lurah sambung :
?Yu Wiro, utangmu neng aku sing mung mbaka sithik kanggo tambal butuh kuwi, ora usah mbok saur. Aku rila lahir batin. Saiki pikiran sampeyan digawa ayem ben enggal waras. Perlune yen ana kerepotanku, sampeyan, Kang Wiro, lan bocah-bocah bisa bareng-bareng ngrewangi.? Bubar ngendika ngono, pak lurah sekalihan nyalami Mbok Wiro, Pak Wiro lan Marti banjur pamit kondur. Pak Wiro lan Marti nguntapke tekan latar. Nalika bali mlebu, Mbok Wiro wis bisa
disekseni Pak Wiro sing lungguh dheleg-dheleg neng waton amben. Tangis kabungahan sing tanpa upama.
Sawise padha adheng tangise, Mbok Wiro isih karo ngrangkul Marti kandha:
?Nok Marti lan kowe Bapakmu, tikel-tikelna olehmu caos atur panuwun marang Gusti, syukur ing kabeh peparinge, lan uga dene Gusti tansah midhangetke panyuwunanku, anggonku tansah dhedheku, ing ngarsa dalem.? Karo isih nggondhok-ondhok wangsulane Pak Wiro :
?Iya mbokne, mula dadi wong mono aja sumelangan, janji eling tansah ndedonga nyuwun lan mbudidaya, Gusti tansah bakal paring pitulungan.? Marti sambung :
?Iya ya Pak… Mbok….., Gusti olehe peparing lumantar Pak…. lan Bu Lurah.? Pak Wiro ngedhongi kandhane anake :
?Iya nok, Gusti kuwi pancen Maha Welas lan Asih.? Bubar iku wong telu sembahyang mirunggan bebarengan.
Pak Teguh wis nganti judheg olehe ngandhani anake ya Marsiyah, sing saiki
bocah kuwi, merga dagangan sing disetorke ajeg wis dipilah-pilah saka ngomah, seje karo kanca-kancane sing yen setor semrawut.
Dhasar wis neng pawuhan isih diorak-arik, mula ora mokal yen kesane omahe pak Teguh ya ora resep. Iringan omah kiwa tengen kebak kertas, kerdhus, wesi-wesi naiyeng lan werna-werna barang gresek.
Pancen, wis limang taun pak Teguh njuragan barang-barang asil gresek saka pemulung-pemulung, sing wis dadi langganane saben ndina setor. Maune pak Teguh ya pemulung kaya wong-wong kuwi, nalikane anak-anake Marsiyah lan Martono isih padha cilik-cilik.
Ya merga saka tawekele suwe-suwe malah bisa dadi juragan. Ana yen mung wong seket sing padha setor ing saben ndinane klebu Truno Mblubut. Bali sekolah, sing saiki wis ana S.M.P. klas telu kuwi, Marsiyah ngrewangi nimbangi lan nampa setoran barang-barang mau saka sing padha setor. Dene Martono, senajan lagi S.M.P. klas siji, ning wis
wong kuwi uga mitra kerjane pak Teguh wis wiwit dhek isih bareng padha dene nglakoni lara lapa. Pak Teguh lan pak Sakur padha dene wong jujur lan polos atine, mula tekan saiki wis tuwa ya langgeng olehe padha memitran.
Marsiyah, merga kerep ngrewang-ngrewangi wong tuwane, mula banget apal karo wong-wong sing padha setor neng ngomahe, lan ya akrap olehe padha srawung.
Prawan sunthi sing nembe mekar kuwi, padha ditresnani karo pemulung, kejaba bocahe ayu grapyak sumanak, panukune barang-barang senajan mung kacek satus rong atus, luwih dhuwur tinimbang bapakne.
Truno kuwi bocahe nggantheng tur nggrecek pinter micara, mula suwe-suwe dadi akrap lan cedhak srawunge karo Marsiyah.
Yen ngerti Marsiyah sing nampa, barang-barange, mesthi sing isih layak, durung wangun dibuang, upamane awak-awak pit, setang utawa bagian-bagian saka onderdhil motor, sing kerep-kerep mung barang bekas sing dudu asil gresek.
Mula tampane dhuwit ya ora kaya kanca-kancane. Malah ing sawiji dina Truno nggawa mesin tik, jare olehe nuku duweke bocah kos sing ketelatan kirimane dhuwit saka wong tuwane.
Neng ngarepe Marsiyah dijajal dening Truno isih apik, mula kandhane :
?Dhik Yah, barang iki isih apik, apa kowe ora kepingin bisa ngetik ?? Wangsulane Marsiyah sing wiwit ketarik :
?Ya seneng, mas, ning sapa sing marahi ?, aku rak durung tau nyekel lan durung ngerti piye carane ?? wangsulane Marsiyah jujur.
?Walah, dhik, gampang kok yen wis ngerti,
karepmu dhik, aku manut.? Kandhane Truno sumaguh.
?Ya wis ngene wae mas, mesin ketik kuwi tak tuku tak batheni. Biyen pira olehmu nuku saka bocah kos kuwi ??, pitakone Siyah ndhedhes.
?Olehku nggenteni mung telung atus ewu kok dhik, nek arep mbok enggo dhewe, wis ta gantenen dhuwitku, ora usah mbok batheni.? Kandhane Truno ketok olehe apikan.
?Mas, ning ngene ya !, gandheng mesthi wae iki dhuwite bapak, wong aku durung bisa golek dhuwit, mesin
Ngono ya prayoga dhik, muga wae pak Teguh ora ngurus,? kandhane Truno sumaguh. Transaksi dumadi. Dene mesin tik karo Siyah banjur dilebokake ing kamare, ora dimor barang-barang dagangan liyane. Atine wiwit mbayangake, mendah mengko senenge yen dheweke wis bisa ngetik. Ning njur kapan Truno anggone arep wiwit ngajari, mergane yen Siyah ditakoni, kapan wiwite Truno ngajari, wangsulane suk-suk ngono wae. Sejatine Siyah wedi arep kandha blaka karo wong tuwane.
Ing sawijine sore, ana tamu kongkonane pakdhene sing omahe Bandung ngabari, yen pak Teguh sekaliyan diarep-arep tekane ing Bandung saperlu dijaluki donga pamuji, lan nunggoni, anggone bakal ngijabake anake wadon, seminggu maneh. Syukur bisa teka sadurunge tempuking gawe, dadi bisa dienggo tetarenan utawa diajak rembug pikir.
Tamu kongkonane pakdhene mau nginep sewengi, esuke bali. Saungkure tamu kongkonan kamase mau, pak Teguh lan bojone banjur padha rembugan mungguh anggone bakal menyang Bandung nyumbang kakangne sing arep mantu.
Anak-anake Marsiyah lan Martono uga padha ngrungokake rembugane bapak lan embokne. Kandhane mbok Teguh :
?Pakne, ya senajan isih padha cilik, sing teges durung diwasa tenan kaya si Marsiyah kuwi, ning ya wiwit diwarahi tanggung jawab. Apa mentala nek kabeh mangkat neng Bandung njur ngomah suwung ? Mesthine rak ya kudu ana sing tunggu omah. Syukur nek pakne wae karo bocah-bocah sing budhal, aku tak tunggu omah. ?Ha nek ngono kuwi omongane wong ora genah, mbokmu. Sing sedulur tunggal welat karo kang Wiyono kuwi sapa ?, rak ya kowe ta ? Aku kuwi rak mung kadang katut. Patuta, rak aku sing keri ana ngomah.? Kandhane pak Teguh semu ora keduga.
?Lha ya kuwi pak, sing aku kandha, nek bocah-bocah kuwi wiwit diajari tanggung jawab. Karepku, Siyah lan Tono tunggu omah, perkara olehe nampa setoran barang gresek kuwi prei rak ora dadi apa.? Mbok Teguh ndunungke. ?Nah ? nek ngono, aku setuju, sebab sing diarep-arep mesthine rak kowe karo aku, dudu bocah-bocah.? Wangsulane pak Teguh kalegan. Wusana kandhane mbok Teguh marang anak-anake.
?Yah ? Tono !, kowe rasah melu, ning tunggu omah, paling-paling bapakmu karo aku rak neng kana mung telung ndina, sepasar nggo menyang mulih. Gelem ora, wong iki ki nyumbang, dudu plesir.? Marsiyah lan Tono mung dha ngawaske mbokne ning ora wangsulan. Wusana kandhane
mrene. Gelem ta ?.?
Marsiyah manthuk. Ngerti mbakyune manthuk, Tono ya njur melu manthuk-manthuk tandha
wis ngaso, nek ana wong setor dagangan sing empeh-empeh rak bisa ta nampa ?.?
?Bisa, pak, nek prei ndhak njur nglangut.? Krungu wangsulane Siyah bapak mbokne katon bungah.
?Nek ngono, mengko tak tinggali dhuwit sawetara, manganmu cukup tuku wae.? Kabeh sarujuk karo rancangan mau.
Bengine Marsiyah mikir-mikir, ya iki wektu sing apik banget kanggo nekake Truno teka neng omahe, saperlu ngajari ngetik. Dina budhale pak Teguh lan bojone neng Bandung, wis dikandhakake dening Marsiyah marang Truno.
Sore saungkure wong tuwane, Truno dikon teka ing omahe wiwit sida ngajari ngetik. Truno dikandhani ngono mau atine seneng banget. Dhasar wis suwe anggone nduwe sir marang prawan sunthi anake juragane kuwi.
Bar surup Truno teka tenan, ditanggapi dening Siyah kanthi bungah. Dheweke banjur ngetokke mesin tik saka lemari petunggone diseleh meja sing sok dienggo nyatheti barang-barang setoran.
Truno lungguh karo ngetokke kertas amba, sing wis digambari driji-driji tangan, sing pendhak driji ana hurufe dhewe-dhewe. Jare driji-driji kuwi nduwe tugas mejeti tut mesin tik sing cocok karo gambar sing ana driji. Dadi driji sepuluh kuwi nduwe tugas beda-beda. Marsiyah durung mudheng ning nggatekke banget, ketang kepingine bisa. Truno anggone ngajari saka
Bubar iku lagi ajar miwiti ngetik, ngapalake huruf sing ana sing driji. Marsiyah sajakke katrem banget, nganti wis rong jam durung krasa.
Truno semono uga, batine, mbok ya nganti jam pira ta wis, dheweke panggah ngancani. Apa maneh bisa bola-bali nyekeli tangan lan drijine Siyah bebas ? atine bungah banget.
Lagi nengah-nengahi sinau, keprungu swara motor neng latar sing mesine dipateni. Gage dening Marsiyah ditoni, jebul pak Sakur sing ngendhangi dheweke kaya welinge bapakne.
Pak Sakur nggawa gorengan bakwan lan mendhoan sing banjur dipangan bareng-bareng. Tono sing lagi sinau uga banjur nimbrung. Swasana dadi gayeng, merga pak Sakur wis kaya keluarga
angsal kula numbas gadhahane kang Truno niki, pak?. Wangsulane Siyah blaka. Pak Sakur banjur ngiling-ngilingi mesin tik kuwi karo kandha :
?Iki isih apik kok, ora wangun yen barang rongsok. Olehmu saka ngendi No ??
?Angsal kula numbas lare kos sing telat kintunane arta, pak,? wangsulane Truno.
?Mbok genteni pira Yah ??
?Seket ewu, pak?, wangsulane Siyah karo ngedhepi Truno sing dikedhepi tanggap. Pak Sakur ngandel, dheweke banjur njupuk dhompete saka sak, ndudut atusan ewon siji karo
?Inggih, pak, saestu kok punika.? Siyah meneng wae, mung batine kandha yen mesin tik kuwi saiki wis dadi rega larang, patang atus ewu. Ning ya wisben, angger dheweke bisa ngetik. Bareng wis sawetara, pak Sakur kandha katujokake Truno :
?No, iki wis jam wolu kliwat, mengko jam sanga kowe bali, sesuk sinau maneh. Mergane Siyah lan Tono sesuk rak mlebu sekolah.?
?Inggih, pak ,? wangsulane Truno lirih ketok yen gela, pak Sakur banjur pamit mulih, wanti-wanti marang Siyah lan Tono, yen jam sanga kudu wis padha mapan turu. Bocah-bocah padha saguh, wedine kaya karo wong tuwane dhewe.
Wiwit ngerti theorine diwarahi Truno, Siyah tansah ngapalake neng sadhengah papan, luwih-luwih yen neng ngomah pinuju sela, tansah ngundher wae karo mesin tike. Nganti telung sore, angger bubar surup Truno mesthi teka neng omahe Siyah nunggoni olehe sinau ngetik.
Dhasar bocah gathekan, lima ing antarane drijine wis apal karo prenahe tut huruf mesin tik. Ewa semono dening Truno, isih wae dipernah-pernahke, supaya bisa tansah nyenggol-nyenggol Siyah sing saya gawe gonjine atine kuwi.
Genep sepasar, wong tuwane wis padha bali. Nalika bapakne weruh Siyah thak-thuk ngapalke ngetik, banjur ditakoni saka ngendi lan sapa sing ngajari. Siyah wangsulan blaka. tumuli kandhane bapakne :
?Nok ? yah, kowe kudu ngati-ati srawung karo bocah kuwi ya, wong tuwane wae wis judheg merga saking nakale. Saiki wis dijarke nganti ora sekolah, mangka ya wis S.M.A, gek arep ujian pisan.
Kenakalane ora lumrah, kejaba seneng teler, uga nyrempet-nyrempet tindak kriminal, seneng colong jupuk duweke liyan. Rehne kowe wis diajari dhasar, mula saiki latihan terus dhewe wae, yen perlu kursus.?
Siyah ya saguh nglegani bapakne, ning genea atine tansah kelingan karo jaka nggantheng Truno sing micara lan supel kuwi ? apa maneh nalika dina sing kalima (pungkasan), merga jare bapakne sawayah-wayah bali, Truno dikon uwis lehe teka ngajari. Wektu kuwi nganti jam sewelas bengi, Truno lagi pamit bali.
Nalika nguntapke tekan lawang, ndadak Truno nyikep ngrangkul kenceng Siyah, banjur diarasi bola-bali, Siyah maune brontak, ning wusanane ya mung njur pasrah, merga krasa nikmat.
Mekaring kadiwasane kaya-kaya pancen mbutuhake iku kabeh. Ya wiwit kuwi, Siyah tansah ana rasa kangen karo Truno.
Ya ing wektu Truno setor-setor barang kuwi, bocah loro mau padha kencan, ana ngendi olehe arep padha ketemu. Nganti setaun Siyah lan Truno pacaran ning wong tuwane ora padha ngerti.
Truno mono bocah nakal, sing karo kanca-kancane nganti diparabi Truno Mblubut. Merga apa karepe, senajan kanthi dalan apa wae mesthi ditempuh.
Truno ngerti yen wong tuwane Siyah, padha ora seneng karo sesambungane dheweke lan anake.
Ning Siyah dhewe sing tansah seslimpetan, ngupaya wektu supaya tansah bisa sapatemon karo jaka bagus Truno.
Saiki Siyah wis neng S.M.A. klas loro. Sejatine wiwit kenal Truno, sekolahe dadi kendho, biji rapote ajeg pas-pasan, waton katut munggah lan lulus. Ana unen-unen, rapeta dikaya ngapa, nyinggahke bathang suwe-suwe bakal mambu. Semono uga kahanane Siyah.
Keri-keri iki dheweke kerep lara, ora doyan mangan, kerep mutah-mutah, yen ditakoni jare masuk angin. Ning meneng-meneng pak Teguh ngaturi dokter, diaturi mirsa anake.
Kaya ngapa kagete, bareng dokter ngendika, larane Siyah merga ngidham. Bareng diteter bapak mbokne, karo sapa olehe wis tumindak, Siyah blaka yen karo Truno.
Mula gelem ora gelem, pak Teguh sing sengit banget karo Truno kuwi, kepeksa ngijabake anake karo Truno sing mblubut kuwi, kanggo nutupi wirange anake.
Dene Truno ngayang batin bungahe, merga bisa dadi bojone Siyah sing wis suwe olehe nggandrungi.
Gandheng Siyah wis kulina ngrewangi wong tuwane nukoni barang-barang gresek, mula dening bapakne terus dipawiti dikon madeg dhewe. Omah gedhe diparo srana disingget triplek.
Sing marep ngidul dienggoni wong tuwane, sing marep ngalor dienggokke Siyah karo bojone. Truno mung pawitan badan sepata.
Setaun-rong taun usahane katon mekar, ning suwe-suwe watake Truno sing asli saya katon.
Saiki wis kerep lunga bengi, apa maneh bareng Siyah, anake cilik, Truno sabane neng warung remeng-remeng golek kemareman semu.
Nampa dagangan, gaweyan ngomah, sasat kabeh ditandhangi Siyah dhewe disambi momong. Gandheng wis bawa dhewe, wong tuwane ora pati nglegewa yen anake ketekuk ringkel kabeh ditandhangi dhewe, ya mung kala-kala ngrewangi momongke putune.
Keri-keri iki Siyah krasa, yen dhuwit dagangan simpenane kok kalong mbaka sithik. Sapa maneh sing njupuk yen dudu bojone ? Ning nalika Siyah takon, Truno malah nesu. Ora mung ngono iku, ning ya karo njambak, ngeplak, cengkilinge metu, lan njur dadi pakulinan.
Siyah ora tau kandha wong tuwane, kabeh diampet mundhak saru, dhasar biyen bapakne wis wanti-wanti menging srawung karo Truno, ning Siyah nekat. Ya iki entuk-entukane.
Yen kelaran merga diajar sing lanang, siyah mlebu kamar, olehe nangis ditutupi bantal supaya ora keprungu wong tuwane. Dhuwit dagangan, saiki tansah digembol, wong sing disimpen nyatane entek, mangka Truno ora tau ngayani kepara malah ngrusuhi, ngentek-entekake.
Sawijining wektu, ing wayah awan, Martono sekolah kaya adate, pak Teguh karo
sumaguh. Truno krungu kabeh mau. Rehne arep ngumbahi, anake dicekelke bapakne, Siyah njur neng sumur ngumbahi, sing sadhabreg akehe kuwi. Watak culikane Truno kumat. Nyambi nggendhong anake, Truno mlebu omahe maratuwane, nyedhaki meja, sing lacine isi dhuwit dagangan. Bareng dibukak ora kena, banjur golek drei diongkel-ongkel.
Nalika Truno lagi nyongkel laci meja kuwi, Tono pas mulih sekolah arep mlebu ngomah. Jegagik, dheweke banjur bali mundur, nylingker mlebu omahe Truno nggoleki mbakyune, ketemu ana sumur. Gage kandhane :
lan nyatakke kandhane adhine. Eman, Truno sing ngajak anake wis ora ana, ning bareng ditiliki, laci wis gampang dibukak lan isine mung keri ora mingsra. Tono lan Siyah inget-ingetan, njur piye mengko yen wong tuwane bali ? Tenan ? ora suwe pak Teguh lan bojone bali, siyah terus kandha apa anane dikuwati adhine. Kandhane pak Teguh :
?Wis-wis Yah ? Tono, mengko bapak sing arep takon dhewe.? Lagi wae padha meneng, Truno bali nggendhong anake sing wis turu, terus diturokake. Pak Teguh nyedhak alon-alon karo takon :
?No, apa kowe sing mbukak laci meja wadhah dhuwit ??
?Mboten, wong kula kesah momong, nggih nembe mawon kula wangsul niki.? Truno selak.
?Kang, aku mau weruh kok nalika kowe nyongkel.? Tono sumambung. Siyah numpangi kandhane adhine :
?Sapa maneh kang, yen dudu kowe, wong singgahanku ya wis ledhis mbok jupuki.? Krungu tembunge sing wadon sing thok-leh ngarani, Truno mungkat nesune. Nyedhaki bojone, terus ngampleng sak rosane nganti Siyah ngleyang tiba klumah.
Tibane Siyah, sirahe natap umpak saka dadi lan semapute.
Wong saomah ribut, ndadekke tangga teparone padha teka. Siyah langsung digawa neng rumah sakit.
Sedina sewengi Siyah lagi sadhar, sambate ngaruwara, lan kandha yen wis ora kuwat dadi bojone Truno merga olehe saben dina ditangani. Sedulure sing ana Bandung teka, lan bab iki banjur dilapurake polisi. Sepisan bab pencurian, pindhone bab penganiayaan. Truno banjur dijupuk dening polisi ditahan, sing mengkone bakal diajokake neng sidang pengadilan. Dening pengadilan sidane dheweke diputus ukum kunjara patang taun. Sadurunge mlebu ukuman, Siyah njaluk pegat kanthi resmi, dene anake bakal dirumat.
Wektu wis lawas kawuri, ing dalan sacedhake omahe pak Teguh, warga kono sok weruh wong lanang edan kluyar-kluyur sandhangane kumel, rambute dawa sageger.
Brengos lan jenggote ngewok, lambene ndremimil ora cetha. Malah keri-keri iki, wong edan mau wis mblejut tanpa awer-awer, gek senengane mlayu-mlayu.
Dadi ya gombar-gamber kaya jaran negar, apa maneh yen weruh wong wadon enom, barange mau dituduh-tuduhake, gawe gilane sing padha kepethuk lan weruh.
Ing antarane warga mau ana sing nyetitekake, jebul wong edan mau Truno Mblubut sing wis metu saka kunjaran ? ning saiki pikirane wis ora waras alias ? gendheng. Ya kuwi oleh-olehane wong sing tansah tumindak ngetut bruwalaning ati.
Pak Widakdo mono priyayi sing senajan dhuwur pangkat kalenggahane, ning ing masyarakat sugenge banget prasaja. Srawunge karo sapa wae supel ora mbedak-mbedake. Sapa wong ora ngerti karo Pak Widakdo, sing dening Bapak Bupati pinercaya ngasta proyek ngendi-endi. Mangka akeh pemborong sing wis wani terang-terangan nyaosi mobil mewah waton dimenangke lotre kopyokan tendher kanggo
nganti rampung. Ngendikane Pak Bupati, ?Dhuwit Negara kudu dicakake sing sa becik-becike. Adiministrasi aja mung hitam di atas putih (neng cathetan thok), ning kudu ditanjakake sing bener lan migunani.? Pak Bupati anyar kuwi ketoke cocok karo kekarepane rakyat, muga wae ora malih. Dene Pak Dakdo sing pinasrahan ya njur milih wong-wong sing kena dipercaya dijak nyambut gawe ing proek calon kantor gedhung D.P.R.D kuwi. Pemborong sing maune wis katon kaya saingan rebutan tender, saiki mung bisa ngelus dhadha. Pancen, wong mono yen kebangeten gegedhen pangangkah (ngarah bathi akeh), yen ora keturutan gelane kepati.
Pak Widakdo priyayine banget prasaja, daleme ya mung lumrah, putra-putrane yen
isih kincling merga kerumat becik. Mobil dinas ya ana, ning yen ora keperluan dinas, Pak Dakdo ora nate kersa ngagem. Anggone ndhidhik putra-putrane ora mung kandheg ing embung utawa pangandikan, ning uga conto-conto ing saben ndinane ing ndalem. Urip prasaja lan tindak jujur tansah ditanemake ing putra-putrane. Dhasar bapak mono suhing kulawarga, lan ya sing tansah disemak lan tinulat ing para putra. Mula andhap-asor, kaprasajan lan kewicaksanan tansah diagem lan dicakake ing sabarang panindak.
Mulane ya ora mokal yen putrane Pak Dakdo sing cacahe telu iku padha dadi pangalembana dening masyarakat kono. Dhasar bocahe padha pinter, mbangun turut ing wong tuwa, tur pinter baur karo masyarakat lan tangga teparo. Pak Dakdo iku eringe rak karo garwane. Senajan wis dadi garwane selawenan tahun ning durung pama tenan karo watake kakunge. Janji bubar tindak jagong apa arisan neng nggone anak buahe sing kakung, tekan ndalem mesthi ngambek lan mothah. Karo kakunge apa-apa sengal sengol, ulate bening wong neng njamban, ndadekake judhege Pak Dakdo. Nek swasana sepi, putrane ana kegiatan neng njaba utawa lagi padha sinau, Pak Dakdo nyedhaki garwane karo takon alon-alon : ?Bune, kowe ki ngapa ulatmu kok peteng wae?, apa-apa kok sajak ora kalegan. Mbok kandha wae, nek aku kleru mengko rak bisa menerke kleruku mau, waton mbok dumuk!?. Wangsulane Bu Dakdo njengek : ?Pancen, Pak sampeyan kuwi kleru banget. Sampeyan wong sing ora umum, ora kaya wong-wong liyane kuwi.? Tembunge kandheg, ning Pak Dakdo durung ngerti juntrung lan sing dikarepake garwane. Ngendikane sareh : ?Hla mbok ya terus terang ta bune, aku kuwi ben ngerti lereging gunemu.?
?Pakne, sing diparani disumbang wau rak anak buah sampeyan ta? Cobi ta, ing atase ming anak buah wae
diyasakke motor, njur nek sampeyan??
?O bab kuwi ta bune. Hla piye, aku nek nampa bayar saka kantor kuwi wutuh. Selagi sing mbukak amplope wae kowe sakslruke. Kowe rakya bisa maca ta? Sing ngedum ngecakke ya kowe dhewe. Aku kuwi wis sa jujur-jujure hlo bune, kowe kok isih ora trima.?
?Ha enggih merga sampeyan lehe banget jujur niku Pakne, dadi kahanane awake dhewe nggih pancet kados ngeten niki terus. Sampeyan kuwi wong sing mblujur. Mangka yen wong nyawang kedudukan utawa pangkat, golongan lan eselon, sampeyan niku klebu wong sepuluh besar sak kabupaten, dhasar kapercayane Pak Bupati pisan.?
?Bu, kajen keringane wong iku ora gumantung ing omah gedhong, mobil mewah, lan gebyaring panganggon lan isen-isening omah, ning saka tumindak, tingkah laku lan bebuden sing becik.?
?Walah Pakne, niku nek sak niki mung kandheg teng unen-unen. Wong dha kandha ngoten, ning ndak sampeyan yakin sing dha ditindakke? Sa ngerti kula nggih namung sampeyan niku. Mangka kula ngerti nek sampeyan teng
balekke barang?. Seje sing dhuwit proyek. Rak isa ta sampeyan nganggo sithik-sithik??
?Hla ya kaya ngono kuwi bu sing nyamari. Pakulinan enak kuwi sing njur numani utawa marahi tuman. Upamane saiki njupuk sithik, sesuk rong ithik, sukemben telung ithik, ngerti-ngerti gunggunge jutaan, yen ora malah milyaran. Mangka kuwi dudu dhuwite. Wah tumindak kaya ngono kuwi aku ora wani bu, tiwas ati ora tentrem tur jare ya marahi ora dadi daging.? Ngendikane Pak Dakdo sareh lan cetha.
?O ? ha enggih empun, Pakne, nek sampeyan mula mboteh gadhah kuwanen. Ha nggih empun
prabotane kuna tua ketinggalan jaman.? Gremenge bu Dakdo kanthi ulat njegadul, nyebeli sing nyawang. Pak Dakda bisane mung ngelus dha-dha, batine sambat-sambat karo sing kuwasa muga tansah pinaringana sabar lan tabah. Senajan saben dina sasat krungu sambate sing
karo staf-staf anak buahe kakunge, ning atine Pak Dakdo tetap emoh yen dikon slimpat-slimpet, nyeler kana, nyaut kene, gedhene korupsi. Dongane manther ora kendhat sing ndayani imane dadi kuwat. Kabeh peparinge sing kuwasa sing tinampa disyukuri kanthi sawutuhing ati. Nek saiki kurang, mesthi ne suk rakya diparingi turah jer anggone makarya linambaran temen lan tuwajuh.
Kanggo ngawekani ben sing putri ora kumat-kumatan sewote yen weruh kasugihane anak buahe, yen ana undhangan tibakke kantor, ora tau digawa mulih. Cukup nyumbang tindak dhewe, milih yen jam kantor, dadi bisa njur pamit mulih kanthi alasan ninggal gaweyan kantor sing isih kudu dirampungake. Winarto putrane Pak Dakdo sing mbarep sing saiki wis klas III S.M.A. kanca-kancane akeh sing padha ngojok-ojoki Narto supaya nyuwun pit motor, awit kanca-kancane phada ngerti kedhudhukane bapakne. Ning Narto dhewe sejatine ora wani matur, awit bapake ya ora neka-neka sing dipundhut lan diagem. Kabeh prasaja kaya sabene. Ya kuwi mau, selagi ngagem mobil dhinas wae yen pancen ora tugas ya trima nitih motor lawase kuwi. Narto nganti risi padha dienyek kancane, mangka dheweke ya ora tau sing jeneng nunut mbonceng utawa njaluk diterake. Ngrumangsani anggone ora bisa gentenan. Kepekaan sing ditanamkan bapake ing atine putra-putrane dadi tenan. Wiwit S.M.P yen sekolah ngebis tekan saiki wis klas telu S.M.A a tetap ngebis. Jatah sangu telung ewu saka ibune iku, ya mung muklis kalong rong ewu nggo ngebis menyang mulih, sing sewu disinggahke. Ing sawiji dina, Winardi adhine mara-mara kandha ngene : ?Mas Narto, telung ndina maneh kowe kuwi rak ulang tahun ta??, mbok sepisan-pisan matur ibu apa bapak nyuwun diulang tahuni. Ngundang kancamu ora ketang bocah sepuluh apa pira?? Usule Nardi adhine sing neng S.M.P. kuwi. Narto maune mung meneng wae, ning bareng wis dipikir-pikir njur mangsuli : ?Iya, Di, ning tulung mbok kowe wae sing matur bapak apa ibu, suk gentenan, nek kowe sing
Tenan, ing wayah sore nalika bapake lagi ngunjuk teh nasgithel kaya adate, Winardi nyedhaki bapakne njur matur : ?Pak, tigang dinten malih, mas Narto rak ulang tahun ingkang kaping wolulas, kula kapurih matur bapak, menawi mas Narto kepingin ngundang kanca-kancanipun.? Ature Nardi ngarah-arah. Mireng aturi Nardi bapake manthuk-manthuk karo gumujeng njur ngendika : ?Ya becik kuwi le, napa kamasmu kok ora matur dhewe??. ?Mbok menawi ajrih, Pak, mergi kula lan mas Narto rak tansah mireng panalangsanipun ibu.? Ature Nardi semu wadul. ?Wis, le, pangresahe ibumu aja mbok pikir. Kabeh apa sing ana, ya kuwi peparinge Gusti sing wajib disyukuri. Ibumu isih wae kepingin gebyar kasugihan kaya dene sing diduweni anak-anak buahku. Ning piye ta Le, wong nyatane kekuwatane bapak ya mung iki. Mula ya Le Nardi, kondhoa karo masmu Narto,
sing arep diundang, perlune aku bisa renbugan karo ibumu.?
?Inggih, Pak,? ature Narto bungah njur lunga nggoleki kamase. Saungkure Nardi, Pak Dakdo nemoni sing putri lagi lelempit kumbahan banjur didangu : ?Bu, Narto wis matur pa yen nyuwun diulang tahuni?, ngendikane alon. ?Dereng, hla sampeyan pripun saguh mboten golek dhuwit
?Ya mangga wae, Pak, aku rak mung sederma ngecakke, waton sing umum.?
?Bune, angger-angger kowe kok kandha yen aku ora umum kuwi nggon endi ??
?We hla Pak, nek Bapak kuwi kersa lumrah kaya anak buah, mesthine uripe rak ora kaya ngene iki. Ing atase Kepala kantor, bos nggon proyek gedhe, kok karo anak buahe wae kalah.? Grenenge Bu Dakdo saben-saben mojokke garwane. Pak Dakdo mendel terus tindak. Muga-muga Pengeran paring rejeki mirunggan, lan mbikak atine garwane, ngono batine. Sidane ulang tahune Narto regeng, gayeng, senajan prasaja ning semu wa lan kabeh marem. Narto entuk kadho werna-werna saka kancane. Ana buku, tas, sepatu, baju, H.P, lan akeh makanan kalengan. Ing antarane kadho sing dibukak, njeron H.P. iku ana voucher undian. Sawise tutug olehe ngiling-ilingi gage voucher iku ditulisi nama komplit (identitas dhiri) sarta nomer tilpune pisan. Sawise rampung banjur dikirim menyang kantor pusat perusahaan HP kasebut. Bab mau dening Narto mung disidhem wae ora kandha karo sapa-sapa kejaba bapak ibune. Pak Dakdo nanggapi ature Narto mau banjur ngendika : ?Nek kowe arep meneng wae kuwi wis bener, hiya nek tenan. Merga jaman saiki mono akeh wong sing pinter apus-apus, jare entuk hadhiyah iki ? kuwi, ning syarate kudu ngirim dhuwit dhisik sing gunggunge ngarani akeh. Kowe wis bener Le, ngirimke identitas dhiri marang sing kawogan (kantor pusate). Sabanjure awake dhewe keri nunggu, ning rasah dipikir mundhak ngebot-boti nalar.? Narto manthuk-manthuk mundhi ngendikane bapakne. Nuli ature : ?Inggih kok, Pak, kabegjan lan alangan punika mboten saget dipun suwun lan mboten saget dipun selaki. Pak Dakdo mesem mireng ature putrane, ketok yen pikirane wis wiwit diwasa. Let setengah sasi karo
nyelehke tilpun, Narto katon bigar polatane, eseme katon tansah sinungging. Kaya padatan wayah sore nalikane padha ngunjuk teh bebarengan, Narto matur : ?Pak, Bu, kadosipun kula menangaken undian kala emben punika, margi kala wau siang kula dipun tilpun saking kantor pusat H.P. menawi kula ingkang angsal hadhiyah utama arupi mobil mewah kanthi syarat kedah mbayar rumiyin arta seket yuta.?
Pak, menawi kula mboten gadhah arta, ning kula badhe matur tiang sepuh.? Narto ngaturke wangsulane. ?Kuwi wis bener, Le,? ngendikane Pak Dakdo. ?Saking kantor mrika Pak, kapurih maos surat kabar ?Bahagia? ingkang terbit dinten Senen mbenjang, Pak,? ature Narto sabanjure.
?O yen ngono, kuwi tenan Le, merga dimot neng surat kabar,? ngendikane Pak Dakdo.
?Wis dijupuk mobil wae Le, ben awake dhewe ora kalah banget karo bawahane bapakmu? usule Bu Dakdo.
?Kula namung badhe ndherek bapak kok, bu, mangga kados pundi kersanipun.? Mireng wangsulane Narto, bu Dakdo mak kendhelong. Jebul putrane kabeh watake kaya bapake, lugu, jujur, prasaja. Dina Senen, kundur saka kantor Pak Dakdo ngasta surat kabar loro. Siji ngemot jenenge Narto sing menangke hadhiya utama, sijine ngemot anak buahe Pak Dakdo sing konangan nylingkerake dhuwit kantor lan proyek sing gunggunge atusan yuta. Cetha fotone uga dipacak. Saiki omah, pekarangan lan isine kabeh disita, dene wonge nginep neng kantor polisi. Nalika Bu Dakdo maos, Pak Dakdo ngendika : ?Kowe seneng, bu, nek aku sugih ning wusanane ngono kuwi?, sapa sing nandhang?, rak ya anak bojo. Mula wong mono aja penginan, bu, ning kudu eling kekuwatan, lan ben ora kotat-katut ombyake jaman, wong mono kudu duwe adeg-adeg (menterenge prinsip urip).
Dingendikani ngono mau Bu Dakdo kendel wae, mung ing pardoning tingele aton banyu bening netes ing pipine.
Mbok Kariyo mono wong sing ubet golek pangan. Wiwit isih prawan apa-apa sing di bakul mesthi dadi. Eling-eling mbokne biyen olehe ngajari mbok Kromo nggendhong tenggok wiwit isih iyik-iyik.
Adhang-adhang neng ndalan ana janganan, gedhang, kambil dituku, banjur digawa neng pasar, didol maneh di golekake bathi. Sekolahe mung tekan S.D, wong dhasare ya anake wong ora nduwe, arep kanggo apa sekolah dhuwur ?, ngono panemune mbokne biyen.
Tekan saiki merga keuletane, mbok Kromo uripe cukup. Bukak warung kebutuhane wong urip sadina-dina. Kejaba sing saiki padha disebut sembako, mbok Kromo ya ngedhep sabun, rokok, balsem, obat nyamuk. Pokoke sithik-sithik pepak.
Dene bojone ya pak Kromo, wiwit jaka bukak bingkil sepedha, tambal ban ing ngisor wit waru. Entuk-entukane biyen lumayan. Anake mung siji wadon wis ana S.M.P. klas III, Sumiyati ngono jenenge.
Bocahe kaya mbokne, rigen, trampil tur lantip pikire, sekolahe lancar durung tau nunggak. Neng sekolahan tansah kanggo, nduwe tugas ing klase. Embuh ketua, embuh bendahara, embuh pengurus Osis, Sumiyati mumpuni.
Biyen, pak Kromo kuwi wong lugu, ning merga saka pengaruh jroning srawung, ngerti-ngerti kok njur seneng nglelithing jago. Malah njur ngingu jago bakalan adon-adon. Kejaba kuwi biyen ombyake wong main, pak Kromo ya njur wiwit ajar main. Dhisike mung cilik-cilikan, ning suwe-suwe ndadi nggathok lan kesenengan.
Mbok Kromo sajatine wis bola-bali ngelokke, ning ora di gubris, malah wangsulane sengak nglarakake ati :
?Mbokmu !, dadi wong wadon mono mbok aja nyinyir, juweh. Toh main mono ya nganggo dhuwit-dhuwitku dhewe, ora njaluk lan ngrusuhi kowe.? Wangsulane sing wadon mapan :
?Ya bener Pakne, sampeyan ora njaluk dhuwitaku, ning endi kaya neng aku minangka bojo ?? Pak Kromo mangsuli waton golek menang :
?Lha apa gunane olehmu marung kuwi, yen isih ngincih dhuwite wong lanang??. Tinimbang rame mbok Kromo trimo meneng. Ning ya kuwi janji njupuk rokok neng ndhasaran, olehe nyawang mbok Kromo jan nanjakake, lha piye yen udute pak Kromo nglecis,
Senajan mbok Kromo ya ngerti, wong mesthi di etung. Gek jeneng mung warung cilik-cilikan, mula kulake ya mung winates. Kuwi dhek jaman semono nalika pit isih ana. Saiki sing numpak pit rak keri bocah cilik-cilik, nunggahe bocah S.D lan S.M.P. Mula pametune pak Kromo ya saya ora mbejaji.
Karo sing wadon blas… ora tau ngayani, ning ngrokok mangan ajeg, tur yen ora ana lawuhe njegadul ulate, nyebahi.
Mbok Kromo wis wegah sapa aruh tuwas mung dadi padu. Kanggo ngelingake bojone, yen wayahe mbayar S.P.P, Sumiyati diajani dikon njaluk bapakne. Piye wangsulane bapakne :
?Sum, apa kowe ki ya ora ngerti ta nek bapak kuwi arang-arang payon lehku mbingkil, merga saiki rak wis arang-arang wong ngingu sepedha, ning wis dha ngingu motor. Ha
Pak, simbok kuwi wis kanggo ngrembug kabeh wong saomah. Ya mangan, ya nyandhang lan kanggo praja, nyumbang, layat lan kalumprakan. Bapak ora mesakke ta, karo simbok ?? Wangsulane bapakne nyentak :
?Ais…… cah cilik kok crigis …… senenge kaya mbokmu ndamil mulang wong tuwa. Wis kana lunga …… Nek wis ra kuwat mbayar sekolah ya wis rasah sekolah? kandhane
karo tangane digegemi dhuwit kanggo mbayar S.P.P. tembunge aris :
?Wis kana nduk, gek ndang sarapan njur budhal sekolah mengko mundhak telat.? Sumiyati diuculi kelebane, bocahe banjur klentreng-klentreng nyaut tas terus budhal sekolah tanpa sarapan.
Mbok Kromo mung bisa nyawang karo ngelus dhadha. Atine judheg lan lara ngrasakke bojone sing wis kebablasen seneng ngabotohan.
Pak Kromo, rumangsa anggone mbingkil ora mesthi ngentukake dhuwit, mula njur ganti haluan. Rehne seneng jago, mula banjur tuku bakalan-bakalan jago bangkok diingu. Syukur dadi adon, orane yen wis di gedhekake payune mesthi larang. Akeh wong golek kanggo bibit (pejantan),
Ana ngomah pak Kromo kerepe mung ijen, awit bojo lan anake sing mesthi ana warung. Neng kana malah komplit, ana kamar kanggo ngaso, emplek-emplek mburi kanggo masak. Ngomah mung kanggo ulihan, reresik awak lan turu sawise tutup warung kira-kira jam sanga bengi.
Warung sing mung gandheng karo omah kuwi cukup dikunci, lan kala-kala di tilak-tiliki. Kunci di gembol mbok Kromo ora tau pisah.
Pak Kromo mono sejatine yen nrima ya tetep kopen, awit mbok Kromo senajan ora tau di blanja bojone, anggone leladi ya di men-menke.
Meja makan ya mesthi ana pangan lan wedhang, camilan apa kesenengane bojone ya dicepaki, semono uga rokok …… ning ya mung dipas-pas wae.
Pak Kromo saploke nyentak-nyentak si Sumi kae ya ora kendel mlebu warung, merga si Sumi ya kaya mbokne, mesthi di sawang lan di ulati sapari polahe bapakne. Lha piye, wong yen kesingse, senajan apa-apa wis dirembug, pak Kromo ya sok isih tegel nggrayahi dhuwit neng kothak warung oleh-olehane dodolan, si Sum sing kerep banget weruh.
Ngono mau yen mengko bengine ana jagongan, mesti diampiri pak Klowor tanggane, sing seneng nggolekke mungsuh main.
Sumiyati ya tansah wadul mbokne, yen bapakne njupuki dhuwit utawa rokok sing kira-kira luwih olehe nggunakake. Dheweke mesakke mbokne yen nganti ora bisa kekulak merga dirusuhi bapakne. Mangka kabeh kebutuhane,wong tuwane wadon sing mbudi daya nyukupi.
Pak Kromo saya ngawur, yen diampiri main mangka ora duwe dhuwit, apa sing katon neng ngomah di cangking di gadhekake, tekade yen menang ditebus maneh. Ya ngene iki wong kuwi yen wis nggathok main.
Yen ora nyekel kertu seminggu wae rasa tangane wis gatel.
Kaya sesuk malem Minggu kuwi, pak Rahmad, tangga wetan omahe bubaran bayen, mangka pak Kromo oleh undhangan jagong. Nek bojone wis cetha yen nyumbang, lha mengko nek neng jagongan ana kalangan, njur apa sing arep di anggo sangu ngudang kertu, nek nampa tatangan ? gek mangka ndhil picek wae pak Kromo ora gableg. Barang mbejaji sing neng ngomah wis ora ana sing bisa digawa. Ya isih duwe mas-masan kalung lan ali-ali, ning rak di enggo bojone
Ning ora ngerti yen Sumi wis bali, katitik kamare lawange menga sithik. Pak Kromo ngungak … kaget lan gumun dene Sumi lagi ngetung dhuwit puluhan ewon sagebok.
Pak Kromo gage bali semu jinjit tumuju kamare banjur turon. Batine, gek kuwi dhuwite sapa ? Ati rasane kepingin banget nembung utang utawa nylih, ora ketang telung puluh ewu, ning yen eling ditembungi dhuwit nggo mbayar S.P.P wae ora metu, atine dadi mengkeret lan wedi. Sidane ora wani nembung.
Apa maneh Sumiyati saiki yen omong wis kaya wong diwasa, maton lan nyata, persis mbokne. Neng peturon pak Kromo kethap-kethip ngulir budi, piye bisane entuk dhuwit.
Wayah esuk, mbok Kromo wis budhal neng pasar kekulak, Sumi wis katon adus lan sarapan, tas wis digadhulake ana setang sepeda siap budhal sekolah. Bapakne saka njero ngundang karo nyedhak :
?Sum, bapak jupukna rokok dhisik neng warung !?
?Wah bapak kuwi, mbok ya njupuk dhewe kaya adate ngapa ?, aku wis awan, Pak.?
?Emoh jupukna !, mengko mundhak diarani ndobel olehku njupuk.? Kanthi polatan peteng, Sumi sing wis nuntun sapedha, gage nyendhekake ing wit kates ngarepan, terus nguncluk tumuju warung.
Sak ungkure Sumi, gage pak Kromo nyedhaki sepedha sing di sendhekake. Tangan nggrayahi tas sing ana setang, ngrenjel tangane nemu barang kandel ing amplop dijupuk banjur disak, gage mlebu ngomah karo nyandhak sapu terus nyapu jogan. Let
metu neng lawang nampani rokok sing di ulungake anake. Sawise iku Sumi marani sepedha. Di cengklak terus nggeblas mangkat sekolah.
Pak Kromo rumangsa lega. Dhuwit ing sak di wetokake, terus di etung ana rong atus seket ewu rupiyah. Lowung kena kanggo sangu njagong, ngono batine. Esuk kuwi mbok Kromo olehe kekulak nganti rada awan merga ngepasi dina pasaran, dadi akeh barengane bakul-bakul sing padha kekulak. Tekan ngomah, sawise nata dagangan ing warung mbok Kromo nyepaki oleh-oleh kanggo sing lanang.
Sega gudhangan karemane bojone kanggo sarapan, kripik lan lapis. Sawise di tinggal neng warung, pak Kromo ngethamul anggone mangan. Lagi wae warung dibukak, wis ilir tangga teparo sing padha teka blanja, gawe bungah atine mbok Kromo.
Kira-kira jam sepuluh, Sumi wis mulih, langsung mlebu kamare ngolak-alik buku tumpukan ing meja, bantal, kemul lan lemari sandhangan diobrak-abrik.
Weruh anake mulih, mbok Kromo nututi, denea neng kamar Sumi sewot karo ngobrak-abrik buku. Pitakoe mbok Kromo :
Ngapa ndhuk, yah mene kok wis bali ?? Wangsulane Sumi : groyok ketara yen arep nangis :
?Mbok, dhuwit buku sekolahan sing tak gawa ilang.?
?Ha ?? Mbokne kaget njur nanjih:
?Ilang piye, ndhuk.? Wingi mbok seleh neng ngendi ?
?Elingku mau esuk ya wis tak lebokke ngetas, ning tekan sekolahan arep tak setorke kok ora ana. Mangka kanca-kanca mau, ngarepe ngaso ya wis di gledhah karo pak guru ning ora ditemokke.
Kandha ngono Sumi ngebrukke awake neng dhipan karo pecah tangise. Kandhane pedhot-pedhot?
?Mbok, pak guru ngendika, yen dhuwit durung (ora) ketemu aku ora kepareng mlebu sekolah.?
?Oh … oh … mengko sik ndhuk, tak kandha bapakmu. Mbok Kromo nggoleki sing lanang lagi neng kebon dicelukake:
?Pakne renea !? Pak Kromo nyedhak sajak kalem kandhane:
?Sampeyan ngerti dhuwite anake pak?, e……. mbok menawa tiba sampeyan openi??
?Dhuwit apa ?, aku ki ora weruh lan ya ora ngerti.? Wangsulane pak Kromo
?Mangka kuwi dhuwit sekolahan pakne, dhuwite bocah-bocah arep kanggo tuku buku bahan ujian, sing gunggunge ana rong atus seket ewu.?
?Jeneh kok ndadak nggawake dhuwite kancane barang.? Pak Kromo nutuh semu nyalahake anake.?
?Witikna karang anakmu neng sekolahan dadi bendahara kok ya pakne. Ngono mau nandhakake, yen anakmu kuwi jujur, njur di percaya nyekel dhuwit.? Pak Kromo meneng wae sajak ora mikir, sing saya nambahi atine sing wadon dadi mundhak gregeten. Nuli kandhane :
?Mangko jarene anakmu, pakne, nek Sumi durung nggawa (setor) dhuwit sing gunggunge semono kuwi neng gurune, Sumi ora etuk mlebu sekolah. Piye pakne ?? Pak Kromo mangsuli ngglayem :
?Ha piye ?, aku dhuwit saka ngendi ?
?Ha ya embuh !? wangsulane mbok Kromo santak.
?Kowe kuwi pakne, leren lehmu mbingkil merga ra payu, nganti ngingu pitik, angger gedhe di dol, neng ngendi dhite, aku kok ora tau weruh, anakmu njaluk dhuwit S.P.P wae kelakon ora metu malah mbok sentak-sentak. Neng ngendi tanggung jawabmu dadi bapak ?, dadi kepala keluarga sing kudune ngayomi ngayani …. ngrembug ? Mangka kabeh kebutuhamu tak cukupi …… tak ladeni.? Pak Kromo dadi panas atine di undhamana bojone. Kanggo ngetokke kemenangane dadi wong lanang kandhane sero lan kasar :
?Meneng !? Wis pokoke aku ora isa golek dhuwit semono. Kowe sing bakul pinter golek dhuwit, tutupen dhuwit sing di ilangke anakmu kuwi !?
?Wis … wis … kowe ora bisa tenan, pakne ??
?Rak … , mangsa bodhoa caramu.?
?Yoh yen ngono, dhuwit sing ilang tak ijolane … , kowe wis pasrah embuh caraku.? Kandha ngono mbok Kromo marani anake neng kamar karo kandha lirih :
?Wis ndhuk, rasah susah, sesuk tak golekke ijole.? Sumi nicil ayem krungu kandhane mbokne mau, senajan ing atine ana rasa welas lan mesakke marang wong tuwane wadon mau.
Tenan, isih sore pak Kromo wis diampiri Klowor, sing kandha jare wong-wong sing biasane gawe kalangan wis padha teka. Pak Kromo cekat-ceket dandan, wong loro bajur budhal.
Nalika pak Kromo metu, mbok Kromo gage ngancing lawang karo grobyagan, diketokake yen atine ora keduga. Pak Kromo ora nggubris, terus wae ngleler lunga.
Sajake kertune urip, wis jam telu esuk dhuwit sing disingidake ing sak surjan wis motol-motol kebak. Atine mbedhedheg, semangate makantar-kantar.
Ning tan kocapa bareng ngarepake gagat rahina, kertune klipuk terus. Bola-bali dhuwit sing ana sak bali metu nganti tipis. Atine wiwit kebrengas lan panas, nambahi pandelenge nyawang kertu dadi kuwur. Gek dhuwit pawitan wis entek, semono uga entuke kemenangan, sake wis bali kothong.
Pak Mitro sing menang ngguya-ngguyu nambahi panas atine pak Kromo. Nuli kandhane :
?Wis ta, nek ora isa mbalekke, sesuk-esuk saka kene jago bangkokku gawanen!?
?Tenan lho ya.? Kandha ngono karo mbukak slepen ngetokke dhuwit di ulungake pak Kromo.
Nganti jam sepuluh awan mainan durung bubar, malah kertune pak Kromo katone arep urip maneh.
Esuk kuwi mbok Kromo bingung tenan olehe arep nggolekke dhuwit anake supaya wani mlebu sekolah. Senajan di slamur karo nyapu latar ning ya kepikiran terus. Saka pojok dalan kledhang-kledhang Pak Lurah sepuh (mantan) liwat ngarepe, karo ndangu:
?Bapakne neng ngendi mbok Kromo, nek kowe nyapu kuwi apa budhalmu neng pasar ora kawanan??
?O Pak Lurah, bapakne niku lehe njagong dereng mantuk, mangka anake niku mbetahaken arta ngge ngijoli arta sekolahan sing diilangake, niki dereng kecepeng.? Mireng ature mbok Kromo, Pak Lurah mandheg ndangu :
?Apa bojomu kuwi seprene ya isih main ta mbok Kromo ??
?Wo… Pak Lurah angger gadhah arta tur wonten jagoan, bapakne mesthi kiprah. Mbok Kromo banjur crita, bab anggone bakal ngijoli dhuwit sekolahan sing diilangake anake. Merga yen ora ngijoli anake ora oleh lan ora wani mlebu sekolah. Pak Lurah gedheg-gedheg karo ngendika:
?Mbok Kromo, sekolah kuwi penting kanggo masa dhepane anakmu, ya saiki apa sing krasa dhisik digolekake dhuwit. Dene yen mung barang utawa klangenan, mengko yen duwe dhuwit rak bisa tuku maneh.? Wangulane mbok Kromo:
?Inggih Pak Lurah, kula manahe, pundi sing kirang penting, ning gampil dipadoske arta.? Pak Lurah neruske tindake, dene mbok Kromo njur lungguh karo mikir-mikir.
Dumadakan njur mesem karo ngadeg. Mlebu nggudang weruh kiso njur dijupuk, terus neng kandhang pitik mburi pawon. Kurungan jago bangkok dibukak, jagone di cekel banjur dilebokake kiso. Bubar iku kurungan sijine uga ngono. Gandheng kisone mung nduwe siji, mula jago sijine sikile ditaleni dadi siji bajur di kempit. Bubar kuwi
mbokne, ketungkul maca majalah. Ora suwe mbokne wis bali, karo nyedhaki anake kandha :
?Sum ! kana menyang sekolahan mumpung iki durung jam sewelas, iki ijole dhuwit sing mbok ilangke wis ana. Karo butuhmu apa sisan kuwi beresana !?
Anu mbok, wingi olehe mbayar rak lagi sesasi, mangka kekurangane telung sasi. Tur aku ya dhurung pasok sing kanggo tuku buku kuwi.?
?Nek kowe tak wenehi dhuwit telung atus ewu kanggo ngijoli, lan nglunasi kabeh kekurangane kuwi, cukup ora ndhuk??
?O… cukup mbok.? Wangsulane Sumi bungah. Sawise Sumi nampani dhuwit, gage ngetokke sepedha terus bablas neng sekolahan, atine bungah banget.
Kira-kira jam rolas awan, pak Kromo mulih saka njagong ditutke pak Mitro mungsuhe main. Wong loro runtung-runtung njujug neng kandhang pitik.
Iba kagete pak Kromo, bareng weruh kurungan loro sing isi jago bangkok wis suwung. Kusung-kusung neng warung takon bojone:
?Mbokmu ! neng ngendi jago bangkok sing neng kurungan ??
?Mau esuk wis tak gowa neng nggone babah Holiang pakne, tak dol payu patang atus ewu. Dhuwite wis digawa anakmu neng sekolahan kanggo ijol dhuwit sing ilang, uga nglunasi S.P.P sing rong sasi, sisane nggo tuku buku.?
?Atine pak Kromo muntap, kandhane sereng:
?Lho … kowe kok lancang, mbokmu ??
?Ya ora lancang ngono pakne, kowe rak akon ta,? ya kono mangsa bodhoa caramu.
?Caraku ya ngene iki. Penting sekolahe pakne, nek mung karo jago klangenan.? Kandhane mbok Kromo ora
jago adon-adon sing sejatine dieman-eman. Karo mlebu ngomah kukur-kukur sirah sing ora gatel, pak Kromo grenengan ijen: ?Wah jebulane kanthi alus aku diwales.?
Kanggone wong sing urip kecukupan (layak), jaman saiki kuwi diunekake murah sandhang murah pangan, mbahku sing wis umur pitung puluh lima tahun ya ngendika ngono. Nalika jaman simbahku cilik biyen, jaman Negara kita iki dijajah Walanda, sing jeneng pangan kuwi larang. Tur maneh, winates pangan sing asale ya saka kiwa tengene dhewe, upamane saka jagung bisa digawe sega jagung, blendhung sing olehe mangan nganggo parutan krambil lan uyah. Njur saka tela kaspa, iki bisa digawe panganan sing luwih akeh wernane. Bangsane pala kependhem : kimpul, uwi, midra, nggarut, tela pendhem, gadhung lan isih akeh tunggale.
Jare simbah, roti kuwi sing mangan mung landa lan sinyo utawa nonike. Wong Jawa, ora ana sing bisa gawe roti, apa maneh kabisan kudu mung winates tumrap wong pribumi. Sekolah angger wis bisa maca lan ngerti angka ya uwis. Kuwi wae pilih-pilih wong, paling ora anak perangkat desa. Beda karo jaman saiki. Lanang wadon, janji nduwe ragad bisa sekolah dhuwur mencit nganti entuk gelar. Roti-roti, saiki dudu panganan mewah, angger wong sasat bisa gawe roti, malah jare wis padha jeleh. Yen mertamu suguhane pepak, sing dijupuk mesthi pangan sing tradhisionil, ya kuwi sing jeneng obah-owahing jaman. Olehe padha ngarani ?Nut jaman kelakone? utawa manut jantraning jaman.
Bali uripku sing tak alami wektu iki. Aku ya wis ngecake programe pemerintah, urip bebrayan catur warga. Sing ateges aku lan bojoku karo anak loro. Ning nganti seprene, aku kayane kok kurang ngrasakke bahagia sejahtera. Uripku isih tetep rekasa, kanggo cukup aku isih kudu mbanting tulang kerja keras ? ngonoa ya isih kudu utang-utang. Anakku sing gedhe ana S.M.A klas telu, adhine neng S.M.P ya klas telu. Manganku sak brayat ya prasaja hariane tahu, tempe, krupuk, dene sayur mung trima sak-sake. Pakaryanku sing tetep minangka pamong / guru / S.D. lulusan S.P.G
pasar. Jare jaman biyen, wong bisa mangan warek wae atine wis tentrem. Ning aku kok ora, yen kakehan pikiran sing njur marahi kuwur, senajan awak kesel lan wetenge ngelih, arepa ana lan weruh pangan ya ora selera. Ta rakya bedane akeh ta simbah biyen karo aku saiki?. Sing banget marahi banter mikir kuwi yen bocah-bocah diaba S.P.P lan kebutuhan sekolahe sing kudu enggal diwujudi. Mangka yen disawang satleraman pancen kurang pas. Kayata, ngapa bocah S.M.P kok ndadak kudu wisata neng Bali sing wragade ora sithik. Jare bocah ben ngerti budaya lan tradhisi Bali sing kawentar kuwi. Ning guru rak ora ngerti lan ora mikir, piye status ekonomine wong tuwane murid?. Gandheng iki kudu, senajan sirah pusing tujuh keliling, ya kudu wong tuwa nabrak-nabrak kareben entuk dhuwit kanggo cukupe anak.
Kahanan sing bangsane kaya ngene iki, sing aku karo bojoku yen omong-omongan bengi nganti njur angel turu.
bojoku kusung-kusung ngedhaki aku karo kandha : ?Pak, tak kandhani ya, jare desa Losari ya tangga desane dhewe kuwi ana dhukun anyaran sing pinter, bisa dijaluki tulung apa wae.? Aku mangsuli ngglayem : ?Ora, bune, ngertimu kuwi saka ngendi?, kathik saiki ngerti dhukun barang. Njur nek kaya awake dhewe kuwi arep nambakke apa, wong awake dhewe ya waras wiris ngene.? Kandhane nyaiku nrocos : ?Pak, dhukun kuwi ora ngemungna nambani wong lara, ning ya bisa madhangke atine wong sing lagi kepetengan, dijaluki pelarisan, lan isih akeh maneh, pakne.? Aku meneng manthuk-manthuk ngrungokke critane nyaiku. Ngerti aku nggatekke, nyaiku neruske guneme : ?Pak, mbok coba, sampeyan mara, sapa ngerti mengko uripe dhewe njur bisa entheng. Apa ta salahe wong usaha, wong syarate ya mung entheng. Jare mung padha nggawa gula teh karo rokok, ? bojoku nerangke. ?Ora, bune, nek kaya aku kuwi tekan kana njur arep jawab nyuwun apa??
?Walah, pakne, sampeyan kuwi kok ya kebangeten. Rak ya bisa ta nyuwun ben uripe dhewe kuwi entheng, diparingi murah rejeki, lan ya apa wae sing marahi urip kuwi bisa tentrem.?
?Yoh ? sesuk-sesuk kono, bune, tak pikire dhisik,? wangsulanku sareh.
?Kathik ndadak nganggo dipikir ta, pakne, mbok ya gecos kapan lehe arep rana, mengko gula teh aku sing nyiapke,? kandhane nyaiku getol.
Dadi alias Mbah Jenggot ngono. Neng kana kuwi jare tamu-tamune disuguh jamu, ora wedang ya karo cemilan barang.?
?Wah-wah ? kok njur tekan suguhan barang. Apa mrana kuwi mung arep golek suguhan pa??,kandhaku munggel gunem.
Dina candhake ngepasi malem jum?at kliwon, aku sida sowan pak kyai kaya pakone nyaiku. Sejatine wiwit biyen mula, aku kuwi blas ora percaya karo modhel perdhukunan kuwi. Dadi gelemku kuwi ya mung dhapur ngelegani bojo, ning jroning atiku ora greget babar pisan. Tak anggep wae, nek iki idhep-idhep nggo pengalaman urip. Tekan desa pernah lor desaku, sawise takon-takon sawetara, cepet wae ketemu omahe pak kyai Dadi alias mbah Jenggot. Aku teka ngepasi surup. Tekan clongopan desa aku gumun, jebul tamune akeh, malah tak delok ana mobil telu sing parker neng lurung, mergo latare sing mung ciyut kuwi wis kebak motor. Sawise njagrakke motor sing wis jejer-jejer kuwi, aku mlebu tanpa uluk salam kaya tamu-tamu liyane sing wis teka keri kaya aku. Neng kono wis digelari klasa plastik, tamu sing teka ya njur lungguh kono kuwi. Let sedhela ana nom-nomman loro sing ngladekke gelas kothong, karo gendul loro isi kebak. Sijine tulisane kunir asem, sijine beras kencur. Uga ana stoples isi emping lan roti kering. Aku mbatin, jebul bener kandhane nyaiku, suguhane dudu wedang, ning jamu. Tak delok, tamu-tamu kuwi ya njur dha ngiling dhewe terus diombe, tanpa ana sing nawakke.
Tak sawang, wong-wong kuwi padha antri mlebu omah mburi mbaka siji. Jare ya neng ngomah mburi kuwi Pak Kyai paring wejangan. Dene tas-tas kresek, oleh-olehe para tamu padha diseleh meja sing wis disadhiyakake, sing ngisore padha kanggo lungguhan tamu kuwi. Mesthi wae, wektune saya wengi, tamune ya saya nipis merga sawise dilayani ya njur dha pamit mulih. Sidane mung keri aku sing mau tekane pancen keri dhewe. Tekan giliranku mlebu omah mburi, aku gumun dene Pak Kyai sing tak arani olehe mejang ana kamar utawa senthong kuwi kleru. Pak Kyai lenggahing amben gedhe, kiwa tengen ya ora ana apa-apane. Bareng weruh aku teka, pak Kyai sing wonge isih enom ya sabarakanku kuwi, ngingetke semu
durung tau sowan mrene kok wis pirsa jenengku. Gage aku mangsuli : ?Inggih, Pak Kyai, kula ingkang sowan.? Aku nyedhak njur lungguh anteng ing ngarepe, kanthi ora ngetarani aku nyolong-nyolong ngematke rupane. Wonge nganggo sarung lan surjan, blangkone gondosuli nganggo mondholan modhel yogya. Alise ketel putih lan jenggote dawa uga putih. Sak tleraman wonge pancen bagus, wong untune ya isih katon wutuh. Karo nata lungguhku ben katon trapsila, aku nyoba ngeling-eling, ketoke aku wis tau weruh rerupan sing kaya ngene iki, ning neng ngendi?, aku lali. Bareng lungguhku wis mapan Pak Kyai ndangu : ?Rak ya dha slamet ta Mas Yono??, pitakone. ?Inggih wilujeng, Pak Kyai,? wangsulanku saya gumun, denea nimbali aku kok nyebut mas. ?Saiki daleme neng ngendi, Mas??, pitakone maneh. ?Wonten Sambilegi dhusun kidul punika, Pak Kyai, katut babon,? wangsulanku blaka nek ngetutke bojoku. ?Hla njur omahmu sing Ndurensawit kae sapa sing ngenggoni??. Aku jan kaget tenan, denea wong iki ngerti asal usulku dhek cilik.
Wah nek ngono waskitha tenan wong iki. Ngono batinku. Gumunku durung ilang, Pak Kyai wis ndangu maneh : ?Mas Yono, aku tak takon, wangsulana kanthi jujur ya?? ?Kowe tekan kene iki saka karepmu dhewe?? ana sing akon, utawa apa ana sing ngajak?. Wangsulanmu kudu jujur hlo, Mas!? Aku saya kaget banget nampa pitakon sing ora ndak nyana iku. Aku bingung ? bingung tenan lan judheg. Ngerti kewuhan anggonku rep mangsuli, kyai Jengggot njur ngendika : ? Mas Yono, aku kuwi ngerti,nek sejatine karo dhukun kowe kuwi ora ngandel, rak iya ta ?? Adhuh ?, lumraha mono aku isa mati kaku, merga jroning atiku wis kewaca kabeh. Jan hebat tenan dhukun siji iki, ngono batinku. Kanthi ati dheg-dheggan aku mangsuli apa anane : ?Ing ? inggih ?. Pak Kyai ?, kula namung nuruti kanca estri, kapurih sowan mriki nyuwun berkah Pak Kyai, supados gesang kula entheng,? kandhaku jujur.
Pak dhukun mung manthuk-manthuk karo ngguyu nggleges, aku dadi saya kisinan. Sawise sawetara Pak Kyai mung meneng wae lan namatke aku, njur mbaleni ndangu : ?Mas Yono, desane omahmu mau Sambilegi?, gandheng sing arep ndak kandhakake kuwi wewadining urip, mula kowe ora tak kandhani neng kene, ning suk malem jemuah kliwon, ganti aku sing teka ing omahmu, kanthi syarat : mung kowe karo aku, anak bojomu lungakna, embuh piye lan apa alasanmu. Sing cetha aku lan kowe bebas rerembugan. Dene jame kira-kira jam sewelas mungggah.? Ngono dhawuhe Pak Kyai. Wis ora ana pilihan liya, bisaku mung sendika dhawuh. Bareng wis cetha apa sing didhawuhake, aku njur nyuwun pamit. Aku gumun, dene anggone nyalami aku nalika tak pamiti kenceng banget, kaya konco lawas sing wis suwe ora ketemu. Nalika aku tekan ngomah, bojoku ora sranta gage nyedhaki terus takon : ?Diparingi srana apa, Pak, karo mbah dhukun?? Bareng aku wis lerem lagi tak kandhani. ?Ngene ibune : Kandhamu kae kabeh bener, apa sing ana jroning atiku kuwi dheweke ngerti kabeh. Wiwit jenengku, asalku dhek cilik, nganti tekan olehku ora percaya neng dhukun, dheweke kuwi ngerti. Mula baliku ora digawani srana apa-apa munggahe diwejang, ning Pak Kyai malah arep rawuh neng omahe dhewe suk dina malem jemuah kliwon, wektune bengi nek wis jam sewelas munggah. Dene syarate ibune, Pak Kyai mung butuh ketemu aku thok, kowe lan bocah-bocah kudu ora ana ngomah dhisik.?
?Hla aku karo bocah-bocah kon ning ngendi Pakne??, takone nyaiku.
?Gampang, diajak tilik mbokdhene neng ndesa rak bisa, mangkat sore mulih esuk, witikna piye wong Pak Kyai karepe ngono. Mangka iki rakya karepmu ta bune?? Wangsulanku mojokke. ?Hiya-iya pakne, aku ya seneng kok dene sampeyan kok entuk tanggapan mirunggan saka Pak Kyai.? Dina Kemis malem jemuah kliwon, ibune bocah-bocah masak lawuh lan nyiapke suguhan kanggo mengko bengi. Mesthi wae istimewa timbang saben dinane. Sawise kabeh cumawis, banjur budhal menyang ndesa karo anak-anake sengadi tilik budhene. Saungkure bojone, Maryono mung mikir bengine mengko, gek njur apa sing arep dikandhakake dhukune bab wewadining urip kuwi. Jeneng wong ngenteni ngono kae jan ?. njelehi banget, rasane kaya suwe banget. Jam sewelas wis keprungu cumengkleng saka jam tembok. Atine wiwit nitir. Temenan, ora let suwe ana wong nothok lawang, gage olehe menyat mbukakake. Plong atine, bareng ngerti yen sing teka mbah dhukun tumenan. Sing teko semono uga, bareng lawang dibukak gage olehe ngrangkul kenceng.
kendhel. Wusana dhukun mau takon maneh : ?Apa kowe kuwi ya pangling tenan ta, Mas??. Ditakoni ngono aku bingung karo ngeling-eling ? ning blas ? aku lali. Wusana kanthi tenang neng ngarepku, mbah dhukun mau nguculi blangkon, jenggot lan alise sing memplak kuwi. Sakala aku ora pangling yen Sudadi, kanca tangga cedhak dhek jaman cilikanku biyen, ya kanca dolan lan sekolah
dhukun edan, dhukun sableng!, wiwit dhek kapan kowe madeg dadi dhukun?. Ya angger wae dudu dhukun gejos,
aku dadi dhukun kuwi merga kepojok, kaya dene dikudokake aku kudu tumindak ngono. Ning neng atiku aku ora gawe wisuna, ora arep apus-apus, gedhene nyengsarakake wong cilik, milik kanthi niat meres kanggo pribadiku, ora, mas, ora tenan.?
?Aiyah wong kebukten ngono kok selak. Nek wong mara semana akehe saben dina dha nggawa gula teh kae mbok nggo apa?, mangka aku ya weruh dhewe.?
?Ya bener, mas, ning kae rak karepe dhewe aku ora njaluk, wong sebagian ya tak balekke kanggo nyuguh. Beras kencur, kunir asem, gula jawa kae bahane rak ya tuku ta, mas ?, tur mesthi diombe wong aku kandha syarat. Ning nek wedang durung karuwan diombe. Sakjane sing dha goblok, kelinger lan ora ngutek kuwi ya sing dha teka neng nggonaku. Hla piye, aku nek mejang ya sing apik-apik merga, nek tumindak ala kuwi larangane sing gawe urip, kerep-kerepe ora bakal di idini. Bar ngono njur tak wenehi banyu putih sing ora ana apa-apane. Tak kon ndonga sing akeh manut piyandele, nyuwun apa sing dikarepake. Dadi nek kabul penyuwune kuwi dudu saka aku mas, ning ya merga lehe ndedonga kuwi.? Kandane Dadi wijang lan serius.
?Ora Di, kowe mau kandha nek dipojokake, lehmu dadi dhukun kepeksa kuwi sejatine piye, aku rak during mudheng? aku manjih. ?Ngene ya, Mas, sampeyan ngerti, dadi guru kuwi bayare dipangan sesasi tekan ngendi?, mangka dhek semana, aku reka-reka ngontrak omah karo ajar bebakulan (blantik
aku lali yen kuwi dhuwit anakan sing kudu tak bayar saben Minggu. Adhuh, mas, dhuwitku entek kecurat-kecurut nganti aku ora bisa mbayar anakan. Cina kuwi bola-bali mara, ning aku wis ra iso setor. Wusana sawijining wengi, Cina kuwi teka nggawa wong loro, mas, bareng aku kandha yen ora bisa setor, langsung wae wonge kuwi dikon ngajar aku nganti lempe-lempe. Aku wis pasrah karo sing gawe urip, yen kepepete mati aku ya wis gelem. Wektu kuwi anak bojoku ngepasi tilik mbahe. Barang Cina kuwi ngerti aku wis ora bisa gemlawat, mas, aku njur ditinggal lunga. Karo bojoku aku ya mung
kandhane Dadi bareng wis ngeling-eling sedhela. ?Let setengah sasi saka kedadeyan kuwi, keluargane Cina kuwi teka maneh, ning aneh. Tekane kanthi polatan padhang kepara sopan sing keladuk, gek oleh-olehe werna-werna akeh. Intine njaluk ngapura lehe wis ngajar aku, lan saiki dheweke lara nemen. Dokter ora nemokake lelarane. Mula njur dha teka mara njaluk ngapura lan njaluk tamba, rupa apa wae arep, waton diwenehi. Aku kandha yen wis tak apura, ning nek tamba aku ora bisa nambani,
pokoke diwenehi jamu apa wae gelem. Rehne bisaku mung menehi banyu putih, ya kuwi sing tak wenehke. Tak weling, tak kon nyuwun mari lan nyuwun pangapura karo sing Maha Kuwasa. Ya wis mas mung ngono kuwi welingku karo keluargane.
E let seminggu Cinane kuwi kok teka numpak mobil, bareng mudhun didhabyang anak bojone neng omahku. Mara kejaba mbaleni njaluk ngapura, ya matur nuwun lehe wis mari. Ya ampun mas, oleh-oleh rupa bahan makanan dhus-dhusan pirang-pirang, ngerti nek aku wong kurang.? Bareng bali ninggali dhuwit sagebog, kena nggo tuku pit montor siji gres, isih karo kandha : ?Sesuk nek arep ajar blantikan maneh pak,ora usah utang tak pawiti sacukupe.? Ning tan kocapa mas, bar kuwi njur akeh Cina dha mara mrene, mangka aku wis bola-bali kandha nek aku kuwi ora bisa apa-apa, ning dha meksa jare saran lan banyu putihku kuwi mujarab. Mula ya njur tak wenehi ngono wae. Ora ngertiya mas, njur wong jawa barang saka bakul pecel, perangkat desa, pejabat kok dha teka mrene, klebu kowe, mas. Hara nek ngono kuwi sapa sing goblok?, mangka karo sapa wae aku kuwi mesthi kandha apa anane.? Dadi mono wiwit cilik jujur, mula aku ya ngandel karo kabeh kandhane, sabanjure aku takon. ?Di, njur karepmu kowe mrene kuwi, aku arep mbok wejang apa??, wangsulane sengol : ?Wejang dhengkulmu amoh kuwi pa, mas. Olehku mrene wayah bengi tur emoh ketemu anak bojomu kuwi , aku arep njaluk saran, piye carane nguwisi anggonku dadi dhukun sing ora kajarag iki??
?Kowe wis mantep dadi guru thok tanpa nyambi dadi dhukun??, pitakonku hodhi atine. ?Uwis mas, dhasare depositoku wis kena yen kanggo pawitan urip.? Wangsulane mantep. ?Gampang Di umumna, (iklana wae neng surat kabar, loro utawa telu edisi, ping telu utawa luwih, kandhakna, nek mbah Didi utawa Kyai Jenggot wis ora bisa dijaluki tulung merga wahyune wis oncat, wis bali kaya wong lumrah maneh.? Ngono pratikelku. ?Wah lega, mas, aku saiki. Ora ilang anggonku keraya-raya bengi mrene. Tenan mas, kowe mono mitraku sejati wiwit cilik tekan saiki. Ora luwih tak trima banget, keparenga saiki aku nyuwun pamit. Minangka bebungah ? yoh iki kanggo jajan bocah-bocah. Aku digegemi dhuwit lumayan akehe. Wiwit
metu, wong-wong rak njur ngandel. Wis ya mas ?. Aku bali.? Tak untapke mulihe tekan latar, ora lali bareng wis tak salami kenceng banjur tak jenggung sirahe. Ora lali neng njero mau blangkon, alis lan jenggot dipasang
sumardi,,fahmi (kipere malaysia),,badroll (kaptene malaysia),,joshua pahabol (INA U-21),,hendra bayaw (persija IPL),,tambahi bek asing sing apik mboh sopo kono sembarang,,
jo lali,,buang jairon,,lexe,,ortis nek perlu,,
nganti keder, dadia menusa aja dadi uwong.Sebab lamon dadi wong-wongan mung diwedeni ning manuk"(
Kérata basa ugi sinebat jarwa dhosok. Kérata ateges asal usul tegesing tembung. Kerata basa ateges bab negesi suraosing tembung awewaton asal utawi mula-bukanipun, limrahipun kapirid saking wewancahanipun, kapendhet sunduk prayoginipun. Jarwa mengku teges wedharan utawi katrangan, déné dhosok mengku pikajeng ndhesek, nyodohakaken majeng. Jarwa dhosok kenging dipuntegesi katrangan menggahing tembung sarana dipun kinten-kinten utawi miturut pikajengipun ingkang nerangaken.
Bocah = mangane kaya kebo, pagaweane ora
Denawa = ngeden hawa (nguja hawa napsu).
Perawan = yen pepara (lelungan) kudu wayah awan.
Sopir = yen ngaso mampir (ing warung).
1. Adhang-adhang tetesé embun = Njagakaké barang mung sak olèh olèhé
2. Adigang, adigung, adiguna = Ngendelaké kakuwatané, kaluhurané lan kapinterané
3. Aji godhong garing = Wis ora ana ajiné/asor banget
4. Ana catur mungkur = Ora gelem ngrungokaké rerasan kang ora becik
5. Ana daulaté ora ana begjané = Arep nemu kabegjan, ning ora sida.
6. Ana gula ana semut = Panggonan sing akèh rejekiné, mesti akèh sing nekani.
7. Anak polah bapa kepradah = Tingkah polahé anak dadi tanggungané wong tuwa.
8. Anggenthong umos = Wong kang ora bisa nyimpen wewadi.
9. Angon mangsa = Golèk waktu kang prayogo kanggo tumindak.
10. Angon ulat ngumbar tangan = Ngulataké kaanan yen limpe banjur dicolong.
11. Anjajah desa milang kori = Wong kang lelungan menyang ngendi-ngendi
13. Ambidhung api rowang = Wong kang nduweni maksud jahat nanging ngaku dadi kancane.
14. Arep jamuré emoh watangé = Gelem kepenaké ora gelem rekasané.
15. Asu rebutan balung = Rebutan barang kang sepélé.
16. Asu belang kalung wang = Wong asor nanging sugih.
17. Asu gedhé menang kerahé = Wong kang dhuwur pangkate, mesthi baé luwih gedhé panguwasan
18. Asu marani gebuk = Njarag marani bebaya.
19. Ati béngkong oleh oncong = Wong duwé niyat ala oléh dalan
21. Banyu pinerang = Ngibarate pasulayané sedulur mesthi enggal pulihe
22. Banyu pinerang ora bakal pedhot = Pasulayané sedulur ora bakal medhotake pasedulurane.
23. Bathang lelaku = Lunga ijèn ngambah panggonan kang mbebayani.
24. Blaba wuda = Saking lomane nganti awake dhewe ora keduman.
25. Bebek mungsuh mliwis = Wang pinter mungsuh padha wong pinter.
26. Becik ketitik ala ketara = Becik lan ala bakal ketara ing tembe mburine.
27. Belo melu seton = Manut grubyuk ora ngerti karepe.
28. Beras wutah arang bali menyang takere = Barang kang wis owah ora bakal bali kaya maune
29. mBidhung api rowang = Ethok-éthok nulung nanging sejatiné arep ngrusuhi.
30. Blilu tau pinter durung nglakoni = Wong bodho nanging sering nglakoni, luwih pinter karo wong pinter nanging durung tau nglakoni.
31. Bubuk oleh leng = Wong duwe niyat ala olèh dalan.
32. Bung pring petung = Bocah kang longgor (gelis gedhe).
33. Buntel kadut, ora kinang ora udut = Wong nyambut gawe borongan ora oleh mangan lan udut/rokok.
34. mBuru uceng kelangan dheleg = Mburu barang sepele malah kelangan barang kang luwih gedhe.
35. Busuk ketekuk, pinter keblinger = Sing bodho lan sing pinter padha nemu cilaka
36. Carang canthel = Ora diajak guneman nanging mèlu—mèlu ngrembug
37. Car-cor kaya kurang janganan = Ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik.
38. Cathok gawèl = Seneng cawe cawe mesthi ora diajak guneman.
39. Cebol nggayuh lintang = Kekarepan kang mokal bakal kelakon.
40. Cecak nguntal cagak = Gegayuhan kang ora imbang kekuwatan.
41. Cedhak celeng bolote = Cedhak karo wong ala bakal katut ala.
42. Cedhak kebo gupak = Cedhak karo wong ala bakal katut ala.
43. Ciri wanci lelai ginawa mati = Pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati.
44. Cincing-cincing meksa klebus = Karep ngirid nanging malah entek akèh.
45. Criwis cawis = Seneng maido nanging yo seneng mènèhi/muruki.
46. Cuplak andheng – andheng yen ora pernah panggonan bakal disingkirake = Wong kang njalari ala becik disingkirake
47. Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwek, dadiya suket emoh nyenggut = Wis ora gelem nyanak / sapa aruh
48. Dahwen ati open = Nacad nanging mbenerake wong liya.
49. Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = Ala diunèkaké becik, becik diunekake ala.
50. Desa mawa cara, negara mawa tata = Saben panggonan duwe cara utawa adat dhéwe dhewe.
51. Dhemit ora nduilt, sétan ora doyan = Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi.
52. Digarokake dilukokake = Dikongkon nyambut gawe abot.
53. Didhadhunga medhot, dipalangana mlumpat = Wong kang kenceng karepe, ora kena dipenggah manèh.
54. Diwenehi ati ngrogoh rempela = Wis diwènehi sethithik, malah njaluk kang akeh.
55. Dom sumurup ing banyu = Laku sesidheman kanggo meruhi wewadi.
56. Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kélangan = Senajan wong liya nek nemoni rekasa bakal dibelani.
57. Duka yayah sanipi, jaja bang mawinga winga = Wong kang nesu banget.
58. Dudutan lan anculan = Padha kethikan, sing siji ethok-ethok ora ngerti.
59. Durjana mati raga = Wong kang nduweni tekad mati.
60. Durung ilang pupak lempuyange = Wong kang dianggep bocah cilik durung ngerti apa-apa.
61. Durung pecus keselak besus = Durung sembada nanging kepingin sing ora-ora
62. Eman eman ora keduman = Karep eman malah awake dhewe ora
67. Endhas gundhul dikepeti = Wis kepenak ditambahi kepenak maneh.
68. Endhas péthak ketiban empyak = Wong kang bola-bali nemu cilaka.
69. Enggon welut didoli udhet = Panggone wong pinter dipamèri kapinteran sing ora sepirowa.
70. Entek ngamek kurang golek = Olehe, nguneni/nyeneni sakatoge
71. Entek jarake = Wis entek kasugihane
72. Esuk dhele sore tempe = Wong kang ora tetep atine (mencla – menclé).
73. Gajah alingan suket teki. = Lair lan batine ora padha, mesti bakal ketara
74. (ng) Gajah elar = Sarwa gedhe lan dhuwur kekarepane
75. Gajah ngidak rapah = Nrajang wewaler dhewe
76. Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = Wong gedhe kang padha pasulayan, wong cilik sing dadi korban
77. Garang garing = Wong semugih nanging sejatine kekurangan
78. Gawe luwangan nggo ngurugi luwangan = Golek utangan kanggo nayur utang sing dhisik
79. Gayuk-gayuk tuna, nggayuh nggayuh luput = Samubarang kang dikarepake ora bisa keturutan
80. G1iyak-gliyak tumindak, sareh pakoleh = Senajan alon-alon anggoné tumindak, nanging bisa kaleksanan kekarepane
81. Golek banyu bening = Meguru golèk kawruh sing becik
82. Golek-golek ketemu wong luru-luru = Karepe arep golèk utangan malah diutangi (dijaluki utang)
83. Gupak puluté ora mangan nangkane = Mèlu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepénak
84. Idu didilat maneh = Murungake janji sing wis diucapaké
85. Iwak lumebu wuwu = Wong kena apus kanthi gampang
86. (n) Jagakaké endhogé si blorok = Njagakake barang kang durung mesti ana lan orané
87. (n) Jajah désa milang kori = Lelungan menyang endi-endi
88. Jalma angkara mati murka = Nemoni cilaka jalaran angkara murkané
89. (n) Jalukan ora wèwehan = Seneng njaluk ora gelem mènèhi.
90. Jati ketlusupan ruyung = Kumpulané wong becik klebon wong ala.
91. Jaran kerubuhan empyak = Wong wis kanji (kapok) banget
92. Jarit lawas ing sampiran = Duwé kapinteran nanging ora digunakaké
96. Kacang ora ninggal lanjaran = Kabiasane anak niru wong tuwané
97. Kadang konang = Gelem ngakoni sedulur mung karo sing sugih
98. Kalah cacak menang cacak = Samubarang penggawéyan luwih becik dicoba dhisik bisa lan orané
99. Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega = Wong sing ora duwé papan panggona
100. Katépang ngrangsang gunung = Kagedhen karep/panjangka mokal bisa kelakon.
101. Katon kaya cempaka sawakul = Tansah disenengi wong akeh
102. Kaya banyu karo lenga = Wong kang ora bisa rukun
103. Kakèhan gludhug kuraug udan = Akèh omongé ora ana nyatané
104. Kebanjiran segara madu = Nemu kabegjan kang gedhe banget
105. Kebat kliwat, gancang pincang = Tumindak kesusu mesthi ora kebeneran
106. Kebo bule mati sétra = Wong pinter ning ora ana sing merlokaké
107. Kebo ilang tombok kandhang = Wis kelangan ngetokaké wragat manèh kanggo nggoleki malah ora ketemu pisan
108. Kebo kabotan sungu = Rekasa merga kakèhan anak
109. Kebo lumumpat ing palang = Ngadili prakara ora nganggo waton
110. Kebo mulih menyang kandhangé = Wong lunga adoh bali menyang omah manèh
111. Kebo nusu gudel = Wong tuwa jaluk wuruk wong enom
112. Kegedhen empyak kurang cagak = Kegedhen kakerepan nanging kurang sembada
113. Kajugrugan gunung menyan = Oleh kabegjan kang gedhé banget
114. Kekudhung welulang macan = Ngapusi nggawe jeneng wong kang diwedeni
115. Kelacak kepathak = Ora bisa mungkir, jalaran wis kabuktèn
116. Kena iwake aja nganti butheg banyune = Sing dikarepake kelakon ning aja nganti gawe rusak/ramé
117. Kencana katon wingka = Senajan apik nanging ora diseneng
118. Kendel ngringkel, dhadhag ora godak = Ngaku kendel tur pinter jebu1 jirih tur bodho
119. Kenès ora ethes = Wong sugih umuk nanging bodho
120. Keplok ora tombok = Wong senengané maido thok, ora gelem mélu cawe-cawe
121. Kére munggah bale = Batur dipek bojo karo bendaran
122. Kere nemoni malem = Wong kang bedhighasan / serakah.
123. Kerot ora duwe untu = Duwe kekarepan ning ora duwé bandha/ wragat
124. Kerubuhan gunung = Wong nemoni kesusahan sing gedhé banget
125. Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang = Oleh cilaka sing ora dinyana nyana
126. Ketula-tula ketali = Wong kang tansah nandhang sengsara
127. Kethek saranggon = Kumpulan wong kang tindak ala
128. Kleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = Wong sing ora duwe panggonan utawa omah sing tetep
129. Klenthing wadah masin = Angel ninggalake pakulinan tumindak ala
130. Kongsi jambul wanen = Nganti tumekan tuwa banget
132. Kriwikan dadi grojogan = Prakara kang maune cilik dadi gedhe
133. Kumenthus ora pecus. = Seneng umuk nanging ora sembada
134. Kurung munggah lumbung = Wong asor /cilik didadèkake wong gedhe
135. Kuthuk nggendhong kemiri = Manganggo kang sarwa apik/aji
140. Lambe satumang kari semerang = Dituturi bola-bali meksa ora digugu
141. Lanang kemangi = Wong lanang kang jirèh
142. Legan golek momongan = Wis kepenak malah golèk rekasa
143. Lumpuh ngideri jagad = Duwe kekarepan kang mokal keturutan.
144. Maju tatu mundur ajur = Prakara kang sarwa pakéwuh
145. Matang tuna numbak luput = Tansah luput kabèh panggayuhané
146. Mbuang tilas = Ethok-éthok ora ngerti marang tumindaké kang ala sing lagi dilakoni
147. Meneng widara uleran = Katon anteng nanging sejatiné ala atine
148. Mentung koja kena sembaginé = Rumangsané ngapusi, nanging sejatine malah kena apus
149. Merangi tatal = Mentahi rembug kang wis mateng
150. Mikul dhuwur mendhem jero = Bisa njunjung drajat wog tuwa
151. Milih-milihh tebu oleh boleng = Kakèhan milih, wekasan olèh kang ora becik
152. Mrojol selaning garu = Wong kang luput saka bebaya
153. Mubra-mubru mblabar madu = Wong sing sarwa kecukupan.
154. Nabok nyilih tangan = Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya
155. Ngagar metu kawul = Ngojok-ngojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempan
156. Ngajari bebek nglangi = Penggaweyan sing ora ana padahe
157. Ngalasake negara = Wong sing ora manut pranatan negara
158. Ngalem legining gula = Ngalembana kapinteran wang kang pancèn pinter/sugih
159. Ngaturake kidang lumayu = Ngaturak barang kang wis ora ana
160. Nglungguhi klasa gumelar = Nindakak panggaweyan kang wis tumata.
161. Ngontragake gunung = Wong cilik asor bisa nga1ahake wong luhur/ gedhe, nganti gawe kagèt wong akèh
162. Nguthik-uthik macan dhedhe = Njaragwongkangwis lilih nepsune
163. Nguyahi segara = Weweh marangwong sugih kang ora ana pituwase
164. Nucuk ngiberake = Wis disuguhi mangan mulih isih mbrekat
165. Nulung menthung = Wong kang nulung malah nggawe rekasa dhewe.
166. Nututi layangan pedhot = Nggolèki barang sepele sing wis ilang
167. Nyangoni kawula minggat = Ndandani barang kang tansah rusak
168. Nyolong pethek = Tansah mlèsèt saka pamèthèke/pambatang.
169. Obah ngarep kobet mburi = Tumindaké panggedhé dadi contoné/ panutané kawula alit.
170. Opor bebek, mentas awake dhewek = Rampung saka rekadayane dhéwé
171. Ora ana banyu mili menduwur = Wataké anak biasané niru wong tuwané
172. Ora ana kukus tanpa geni = Ora ana akibat tanpa sebab
173. Ora gonja ora unus = Wong kang ala rupane uga atine
174. Ora narima ing pandum = Ora puas apa kang diduweni.
175. Ora mambu enthong irus = Dudu sanak dudu kadang
176. Ora tembung ora tawung = Nupuk barange liyan tanpa kandha dhisik
177. Ora uwur ora sembur = Ora gelem cawe-cawe babar pisan
178. Ora kinang ora udut = Ora mangan apa-apa
179. Othak athik didudut angel = Guneme sajak kepenak, bareng ditemeni jebul angel.
180. Palang mangan tandur = Diwenehi kepercayan nanging malah gawe kapitunan
Pitik trondhol diumbar ing padaringan = Wong ala dipasrahi barang kang aji, wekasan malah ngentek-enteki
185. Pupur sadurung benjut = Ngati-ati mumpung durung cilaka.
186. Rampek rampek kethek = Nyedhak- nyedhak mung arep gawe kapitunan.
tanpa isi = Pasulayan merga barang kang sepele.
189. Rindik asu digitik = Dikongkon Nindakaké(penggaweyan kang cocok karo kekarepane.
190. Rupa nggendong rega = Marga barang apik mula regane ya larang.
191. Rukun agawé santosa, crah
193. Sabaya pati, sabaya mukti = Kerukunan kang nganti tekan pati.
194. Sadumuk bathuk, sanyari bumi= Pasulayan nganti dilabuhi tekan pati.
195. Sandhing kebo gupak = Cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala.
196. Sapa salah saleh = Sapa sing salah bakal konangan
197. Satru mungging cangklakan = Mungsuh wong kang isih sanak sadulur.
198. Sedhakep awé-awé = Wis ninggalake Tumindak ala. nanging ing batin isih kepingin nglakoni maneh.
199. Sembur-sembur adus, siram-siram bayem = Bisa kaleksanan marga oleh pandongàné wong akèh
200. Sepi ing pamrih, ramé ing gawe = Nindakake panggaweyan kanthi ora duwé kamélikan apa-apa.
201. Sigar semangka = Mbagi kanthi adil
202. Sing sapa salah bakal seleh = Sapa sing salah bakal konangan.
203. Sluman slumun slamet = Senajan
205. Tebu tuwuh socane = Prakara kang wis apik, bubrah marga ana kang durung mesthi salah lan benere.
206. Tega larane ora tega patine = Senadyan negakake rekasane, nanging isih menehi pitulungan.
207. Tekek mati ing ulone = Nemoni cilaka marga saka guneme dhewe.
217. Ucul saka kudangan = Luput karo gegayuhane
218. Ulat madhep ati manteb = Wis manteb banget kekarepané
219. Undaking pawarta, sudaning kiriman = Biasané pawarta iku béda karo kanyatakane
223. Welas tanpa alis = Karepe welas nanging malah gawé kapitunan.
224. Wis kebak sundukané = Wis akèh banget kaluputané.
225. Wiwit kuncung nganti gelung = Wiwit cilik nganti gedhé/tuwa.
226. Wong busuk ketekuk = Wong kang bodho mesthi nemu cilaka.
227. Yitna yuwana mati ina = Sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana bakal cilaka
228. Yiyidan mungging rampadan. = Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim
Adigang, adigung, adiguna – Ngandelaké kakuwatané, kaluhurané, lan kapinterané.
Bathok bolu isi madu – Wong asor nanging sugih kapinteran.
Becik ketitik ala ketara – becik lan ala bakalan ketara ing mburiné
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan – Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi
Emban cindhé emban siladan – Pilih kasih ora adil
Enggon welut didoli udhet – Panggoné wong pinter dipameri kapinteran sing ora sepirowa
Gupak puluté ora mangan nangkané – Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké kepénaké
Jer Basuki mawa béa – Samubarang gegayuhan mbutuhaké wragat
Kebo nusu gudél – wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
Pupur sakdurungé benjut – Ngati ati mumpung durung cilaka
Sapa Sing salah bakal séléh – Sapa sing salah bakal konangan
Yuyu rumpung mbarong rongé – Omahé magrong2 nanging sejatiné mlarat
Iki arupa dhaptar paribasa lan saloka basa Jawa (durung pepak) sing ditata urut abjad. Paribasan iku tetembungan utawa ukara saèmper saloka nanging tegesé wantah, dudu pepindhan. Ana ing dhaptar iki paribasan lan saloka digabung dadi siji amrih luwih prasaja.
Adhang adhang tetese embun, tegesé njagakke barang mung trima sak olèh-olèhé.
Adigang, adigung, adiguna, tegesé, wong aja ngandhelaké kaluwihané dhéwé waé. Adigang iku tegesé: kakuwatané. Adigung iku tegesé: gedhéné. Adiguna iku tegesé: kapinterané.
Agama ageming aji, tegesé agama dadi panuntun marang tingkah laku lan bisa ngatonaké sapa sejatining dhiri.
Aja dumeh, tegesé sapa waé aja ngagungaké jabatan, kasudibyan, utawa kalungguhané. Upamané, aja sewenang-wenang. Dupèh wong sugih ngenyèk sing mlarat, dupèh wong pinter ngenyèk sing bodho, dupèh gagah utawa ayu ngenyèk sing èlèk. Wong urip kudu brayan karo liyan, ing ngarsaning Gusti Allah kabèh menungsa utawa barang sing urip liyanè padha waé.
Aja golek wah, mengko dadi owah, tegesé aja mburu marang pandelenganing liyan utawa tumandang kang mung golèk pangaleman. Kabèh mau bisa njalari édan dhéwé.
Aji godhong garing utawa aji godhong aking, tegesé wis ora ana ajiné babar pisan. Wong sing tumindak culika utawa cidra ing janji biasané banjur ora diajèni déning masarakat saubengé. Saking ora ana ajiné prasasat aji godhong garing.
Ajining dhiri dumunung ana ing lathi, ajining raga ana ing busana, tegesé aji pamulyaning (kakurmataning) wong ana ing tutur pangucapé. Banjur aji pamulyaning sing njaba ana ing sandhangané sing dienggo.
Alon-alon waton kelakon, tegesé wong iku ora usah kesusu. Yèn nglakokaké barang iku bisa alon-alon waé, angger kelakon. Yèn kesusu malah ora tekan ing panggonan sing dituju.
Ambeg parama arta, tegesé ndhisikaké tugas kuwajiban sing utama. Dadi nduwèni rasa tanggung jawab sing dhuwur.
Ana catur mungkur, tegesé ora gelem ngrungokaké rerasan kang ora becik. Ing ukara iki, tembung catur tegesé omongan utawa pirembugan.
Ana dhaulate ora ana begjane, tegesé wis arep nemu kabegjan, nanging ora sida.
Anak polah bapak kepradah, tegesé Kelakuané anak iku apa waé sing nanggung wong tuwané. Anak iku dadi tanggungjawab wong tuwané, kalebu kabèh tidak tanduk anak. Yèn ana tindak tanduk anak sing salah, wong tuwa mesthi mèlu-mèlu disalahké wong liya. Sewaliké nèk ana tindak tanduk anak sing apik/bener, wong tuwané biasané mèlu disanjung. Iku sebabé wong tua kudu ndhidhik putra-putriné sing bener, sing ora nyalahi aturan-aturan agama, tata krama lan liya-liyané.
Angon ulat ngumbar tangan, tegesé nyawang kahanan jalaran arep nyolong utawa tindak culika.
Asu gedhe menang kerahe, tegesé wong gedhé lan nduwé panguwasa menang kuwasané.
Asu marani gepuk utawa asu marani gebug, tegesé njarak marani bebaya.
Ati bengkong oleh oncong, tegesé wong sing nduwé niyat ala olèh dalan.
Baladewa ilang gapite utawa Gatutkaca ilang gapité, tegesé wong kang ilang kaluhurané. Baladewa iku wayang sing gagah pideksa, nanging wayang yèn ilang gapité ora bisa dienggo déning dhalang. Gapit iku kayu utawa lulang penyu sing kanggo njepit wayang supaya bisa ditancepké ing debog lan bisa jejeg.
Banyu pinerang, tegesé pasulayané sedulur mesthi énggal pulihé.
Bathok bolu isi madu, tegesé Wong asor nanging sugih kapinteran.
Becik ketitik, ala ketara, tegesé tumandang apa waé, mengko bakal bisa ketitik (dimangertèni) endi sing becik endi sing ala (ora becik). Paribasan iki uga asring dienggo kanggo ngelingaké supaya ora susah was sumelang yèn tumindak bener, amarga ala-beciké bakal dimangertèni utawa katon.
Belo melu seton, tegesé bisane mung melu-melu, ora ngerti sing dikarepake.
Busuk ketekuk, pinter keblinger, tegesé sing bodho lan sing pinter padha-padha nemu cilaka.
Canthing Jali iku tegesé wong kang wis ora bisa diisi menèh pikirané kanggo èlmu. Amarga uteké wis ora nyandhak. Utawa, wong bodho arep sinau ping bola-bali tetep ora bisa pinter.
Cathok gawel iku tegesé ora diajak rembugan, nanging mèlu-mèlu ngrembug.
Car-cor kaya kurang janganan iku paribasan sing tegesé ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik.
Cecak nguntal empyak, tegesé gegayuhan kang ora timbang karo kekuwatané.
Cedhak kebo gupak, ateges pawongan kudu bisa wicaksana anggoné kekancan. Kekancan karo wong sing kelakuané ala bakal katut ala. Paribasan liya sing maknané padha ya iku: Cedhak cèlèng boloten.
Cincing-cincing meksa klebus ngemu teges karepé ngirid nanging malah entèk akèh
Criwis cawis, tegesé tansah mbantah prentah nanging sumadya nindhakake.
Dahwen ati open, tegese nacad ananging arep dimelik dhewe.
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan, tegese tansah ginanjar slamet, ora ana sing ngribedi.
Desa mawa cara negara mawa tata, tegese saben panggonan duwe cara dhewe-dhewe.
Diwehi ati ngrogoh rempela, tegese nyuwun wis diparingi sithik, nyuwun sing akeh.
Dom sumuruping banyu, tegese laku samar utawa meneng-menengan.
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan, tegese sanajan wong liya yen ana ora kepenake melu ngrasaake.
Dudutan lan aculan, tegese padha kethikan, sing siji api-api ora ngerti.
Durung pecus keselak besus, tegese durung sembada wis kepingin sing ora-ora.
Éman éman ora keduman iku karepé ngéman nanging malah ora keduman dhéwé.
Emban cindhe emban siladan iku paribasa Jawa sing tegesé siji lan sijiné ora padha pangrengkuhé (ora adil).
Emprit abuntut bedhug iku tegesé prakara sing sepélé dadi gedhé (padha karo Kriwikan dadi grojogan)
Endhas gundhul dikepeti iku paribasan sing tegesé wis kepénak ditambahi luwih kepénak manèh.
Enggon welut didoli udhet iku tegese panggoné wong pinter dipamèri kapinteran sing ora sepirowa
> Eseme bupati semune mantri……. mboten mangertos lajengipun sumonggo dipun lajengaken
Gajah alingan suket teki iku tegesé lair lan batin ora padha, mesthi bakal ketara.
Gupak pulute ora mangan nangkane iku tegesé mèlu rekasa nanging ora mèlu kepénak.
Gegedhen empyak kurang cagak iku tegesé kegedhèn kekarepan nanging ora kuwawa nandangi.
Golek uceng kelangan dheleg iku tegesé amarga kepingin antuk sing luwih aji malah kélangan apa sing wis diduwèni.
Harda walépa tegesé tumindak sing ora patut, ditakoni malah ganti takon
Hasta kukila warsa tegesé pralambang saka wong urip nalika wis tuwa umuré
Hèr gung raja manah anung tegesé wong sugih, pangkaté dhuwur, lembah manah, lan ngurmati sapadha-padha
Hèru cakra tegesé sang raja sing dipercaya ngeculaké rakyaté saka kasangsaran
Hyang kalingga surya tegesé panuntun gedhé sing bisa ngayomi lan misuwur ing bebrayan
Hyang Sukma Adiluwih tegesé kabèh sing ana ing donya iki wis dadi kersané Gusti, kaya ngapa apiké gawéyan manungsa isih adoh banget sampurnane saka apa sing dicipta dening Allah
Idu didilat maneh tegesé narik manèh ukara-ukara sing wis diujaraké
Ilang jaraké kari jailé tegesé sipat wicaksanané ilang, kari sipat alané
Ilang leginé kari ampasé tegesé wong sing wis ora bisa mènèhi paédah, dilalèkaké jasané
Ilang-ilangan endhog siji tegesé wong tuwa sing wis ora gelem ndhaku anak amarga duraka
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani tegesé pemimpin nalika ana ing ngarep kudu bisa dadi patuladan, nalika ana ing tengah bisa nggatokaké rakyaté, lan nalika ing buri bisa mènèhi panyengkuyung
Ing sandhi praléna tegesé wong sing tumindak wewadi lan grusa-grusu saéngga gawe cilaka wong liya
Jajah desa milang kori tegesé wong sing seneng lalungan lan nyawangi akèh papan panggonan
Jati ketlusuban luyung tegesé wong-wong apik sing kalebon wong-wong ala sing banjur ngrusak
Jiniwit katut tegesé yèn sedulur sedhih mèlu ngrasa sedhih
Kelangan obor—182.14.98.155 8 Juli 2012 14.09 (UTC)
tuladhané, guru mulang murid kanthi wulangan kang wus diparingaké guru liyané.
Mulat sarira angrasa wani, rumangsa melu andarbeni, wajib melu angrukebi:
Sepi ing pamrih rame ing gawe: Seneng tumindak becik marang wong liya tanpa ngarep-arep piwales.
gemblong omahe wong, udan gaplek omahe dhewe, meksa luwih becik ing omahe dhewe.
Paypal	Posted by j4w4 under IT Jawa Tinggalkan sebuah Komentar Merga pengin tuku barang kanthi online, aku nyoba ndaptar paypal. Sakdurunge aku golek kartu kredit ndhisik. Kanthi proses sing ora patiya rumit akhire aku ndhuwe account paypal, merga wis nganggo bahasa
sing gunggune meh separone rega barang. Dadi tuku barang saka RRC telung ndina wis tekan Suroboyo.
ana tangane kancake. Mung gumune, sing iki ora kena bea masuk, mbuh aku ra ngerti sebabe.
sakderengipun mugi sedoyo tansah pinaringan sehat gih , amin nyuwun sewu kulo newbie, new bie wonten ng kaskus ugi newbie wonten ing babakan wayang sakderengipun nyuwun sewu, kulo bade nyuwun bantuanipun.
puniki kulo lagi agawe Tugas Akhir/skipsi babakan Wayang kulit.
nyuwun tulung dumateng sesepuh forum puniko punopo saget abebantu hajat kulo niki.
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro
Sing penting wis njaluk sepuro. Pancene wong urip nggone salah lan duso, sering-seringo ngapuro ben oleh bantuane Sing Gawe Urip. Sopo ngerti oleh pituduh sing luweh becik ing
mulus,koyo gawe dalan ngango teodolit,utowo arah anten di pointing gari ndelok gpe es….pirang drajat pirang drajat… banjur ketemu kualitase….wah,seneng,tresno,lan opo jenenge yen lagi wong loro bedo lan […]
Gusti ojo diajak panco Lik ! nggledak sampeyan. Barokah Bro
**ora panco dhe, mung tarik tambang og hehe.. suwun dongane
Kejawen >> Blencong 13 September 2009 | 13:13 wib
CANGKRIMAN iku klebu ewone dolanan sing nggunakake basa utawa ”permainan bahasa” (language games). Senajan sifate mung dolanan, cangkriman iku uga bisa dadi sarana kanggo ngasah pikiran. Cangkriman sing ing basa Indonesia disebut ”teka-teki” iku kudu dibedhek utawa dibatang. Dadi, ana sing nyangkrimi lan ana sing mbatang. Biyen bocah-bocah yen lagi padha ngumpul asring sok padha adu kapinteran srana cangkriman.
Cangkriman sing prasaja iku arupa rerangkening tembung sing mung dijupuk wandane kang pungkasan. Upamane ”segara mbeldhes”, batangane: sega
Cangkriman liyane dhasare yaiku anane emper-emperan antaraning sing dienggo cangkriman karo
Demang klambi abang disuduk manthuk-manthuk, apa?”
Batangane: tuntut utawa kembang gedhang. Cangkriman emper-emperan iku ana sing luwih angel, upamane: Anake diidak-idak, emboke dielus-elus, apa? Batangane: andha.
Ana cangkriman sing wujude gabungan wanda pungkasan lan tembung-tembung liyane, upamane: Apa kowe wis weruh ana manuk ndhase telu? Batangane: Wis bae, saben manuk endhase mesthi dibuntel wulu. Cangkriman liyane: Biru bisane wungu dikapakake? Batangane: Digebug. Babi turu supaya tangi (wungu) ya digebug.
Tembang sing isine cangkriman iku adate tembang ”Pocung”, contone: Bapak pocung/cangkemmu marep mendhuwur/sabamu ing sendhang/pencokanmu lambung kering/prapteng wisma di pocung mutah guwaya// Batangane: klenthing utawa jun sing kanggo nggolek banyu menyang sendhang.
Ing kasusastran Jawa ana sing diarani wangsalan. Wangsalan iku uga cangkriman sing batangane awujud wanda utawa tembung kang disusulake ing tembung-tembung candhake. Wangsalan iku bisa dadi isining tembang utawa rerengganing tembang. Dadi, wangsalan iku ora mung cangkriman thok nanging uga mengku karep saka kang nganggit. Wangsalan sing asring kita prangguli yaiku: Jenang sela wader kalen sesondheran/ apuranta yen wonten lepat kawula. Sing pokok iku njaluk pangapura, nanging panjaluk mau didhisiki srana wangsalan sing batangan utawa tebusane dumunung ana ing tembung-tembung ”apuranta” lan ”lepat”. Dadi, jenang sela iku apu, dene wader kalen sesondheran iku sepat.
Wangsalan iku ora mung dianggo ana tembang utawa senggakan, nanging uga ing pacalathon sadina-dina.
”Wah, kok njanur gunung, esuk-esuk wis teka kene.”
”Lha ya kuwi ta Mas, sarung jagung, botbote ditangisi adhimu.”
Njanur gunung iku tegese ”aren”, dene sarung jagung iku klobot.
Biyen, nalika penulis kolom Blencong iku mulih menyang desa karo ngajak calon ibune bocah-bocah, ibune penulis bisik-bisik, ”Apa kuwi bothok diwungkusi?” Bothok diwungkusi iku jenenge calon. Tegese Ibu ndangu, ”Apa bocah kuwi calon bojomu?”
Wasana roning mlinjo rehne wis cukup nyuwun ngaso. (35)	(/)
Jawa Tinggalkan sebuah Komentar browser gaweyane Google
Tulisan iki tak gawe nganggo browser anyar gaweyane Google, arane Google Chrome, kaya ruji pit montor
langsung click tak download setup file-e mung 475 kb. Sakwise kuwi tak install, jebul isih ditutuge download maneh, mbuh sepira ukurane file-e, pokoke lumayan suwi, malah aku kudu mbaleni ping pindho sebab sing sepisanan durung ana separo wis ora
Planet cilik utawa planet kerdil/katai kuwe anane nang Sabuk Kuiper.
genthokelir	2 January, 2009 at 6:51 am	Sugeng Warso Enggal lan sugeng hanggadahi blog kang saklangkung sae ing warso 2009
mugio tansah karahayon nir ing sambikolo cinaketan rejeki pinaringan tansah sehat lan tentrem toto raharjo
salam taklim saking engkang wayah ing gunungkelir
april 2015 kl. 09.26Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
“Royadin , apa yang kamu lakukan ..sa’enake dewe ..ora mikir ..iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!” Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa , ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
Matur nuwun pak,,,nderek nyedot, mugi berkah. Amin.
Polanów (Jerman Pollnow) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
@GuyonanSuroboyo: Dadi arek wedok jual mahal gak popo tp sitik ae, jok kebacut, ilingo populasi wong lanang iku sitik! Gurung maneh sing… 1 day ago
obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung
Andi : “Huss, ojo seru-seru ngko bu guru mireng”
Serli : “lha soale angel kabeh, isih akeh soal sing durung bisa tak jawab”
Ana ing naskah drama bahasa jawa 6 orang iki diceritakake Bocah 4 kui pada turun-turunan jawaban. Kaya biasane Bima sing terkenal dadi bocah paling sregep lan pinter dewe ana kelas katon sante lan ora turun-turunan kaya kanca-kancane. Iwan : “Bim, kowe wis rampung?”
Dona : “Mbok ewangi Bim pisan-pisan kowe ki ro kanca we ngunu”
Bima : “Emoh ya emoh”
Andi : “yawis. Urusen awakmu dewe Bim.” (Nesu)
Iwan : “wis, kita ndelok buku wae yuh”
Iwan banjur ngetokake buku saka tas e dewek e kanthi meneng-meneng supaya ora diconangi ibu guru banjur ndelok rumus kang ana ing buku iku. Sawise kui banjur Serli nakoke jawabane marang Iwan.
bandel, merga suwarane Iwan sing buanter Ibu guru mireng apa sing pada digunemke mau. Bu Guru : “Cah papat iki, gaweane turun-turunan wae. Metu seka kelas tinggal garapanmu kabeh”
Merga keconangan turun-turunan siswa cacah papat (4) dihukum supaya ninggalake kelas lan ora oleh melu ulangan kesebut.
Nasehat saka naskah drama bahasa jawa 6 orang ana ing nduwur: Dadi murid iku aja seneng nyonto lan turun-turunan marang liyane merga kui ora apik tumrap masa depane kita kabeh. Luwih becik
Mboten nopo-nopo guyon Mbah Guru, lha menawi mboten
iki katene budal. Opo maneh?
Narti : Lek jupuk klambi jupukno ngombe sisan yo?
Paijo : Yo. *mlebu nang kamar, jupuk klambi sing kate disetriko trus
Pokoke aku emoh lek mbok tinggal dadi TeKaI!
iso nggo tuku opo-opo. Mung beras karo tempe. Hiburan yo mung kelon thok.
Narti : Loh, gak seneng ta kelon karo aku? *mecucu*
Paijo : Yo seneng lah, maksudku iki…
Narti : Wes ta lah Pak, urip ki sing penting dilakoni. Penting kene sregep, gak males usaha ngko
pengen khusyu kudu cepet2an….he3x saingan karo teoriku ndez…sholat sing apik yo barang sing ana neng njero sholat digowo metu neng njobo sholat…
**WAAA KOK SAKJOKE RABI KOWE DADI BIJAKSANA NGONO
Wed Nov 12, 2008 12:17 pm Suwun,Kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
neng kono wis akeh sing duwe link’e. tp nek dewe
nganggo boso ngene iki kowe mudeng opo ora?
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
Alamat Pantai Plengkung: Taman Nasional Alas Purwo, Kabupaten Banyuwangi, Jawa Timur
takut mati.Bait 141: Banjir bandang ono ngendi-endi, gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni. Gehtinge kepathi-pati marang Satrio kang oleh pati geni, margo wedi kapiyak wadine sopo siro sing sayekti.Terjemahan: Banjir
cewelatihan ngrayu aku wae boss... mengko dadi koyo Ryan Si
wis tau moco tapi wong liyo durung mesti to... :*)0(:usaha le nulis, karo le
kene ki modale gur nulis to...lha masalah isine kan bebas sing penting nyambung utowo rodok nyambung lan tidak menyalahi aturan..._________________Sedayaning kedhah kanthi
lamar ki yo apik, ning nek bocahe urung gelem......mosok di pekso tooo.....kan pemaksaan kan g penak to hasile kuwi . Lak cethane kuwi mbok
kei cokelat se truk Wah nek uchie ki, coklat wae cukup....ning coklate kuwi sing dowo po gepeng to yo ...lan merke kuwi opo???...t374bwn wrote:ngrayune nganggo atusan ewon pasti ces pleng...Wah nek atusan ewon, rep nggo bener2 yo ojo mas....mengko ndak wis omah2 kuwi lak Ada uang abang kusayang tak ada uang abang kutendang....gelem po nek mengko d konoke....OJo nganti mas, ning nek gur nggo seneng2 wae yo gpp nek arep nganggo atusan ewon.....ning nggoleke ning yoh biasalah...g iso nyebutke aku... iwans wrote: wes apik do
Wed Aug 06, 2008 11:37 am njawabpe di rapel yo kang... ship tenan kiyi.. _________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
sokelat sing dowo seneng aku....sing isi ne almond... kene rayunen aku...Kan kowe ki wis ngrasake tooo..mosok ndadak golek maneh...
sokelat sing dowo seneng aku....sing isi ne almond... kene rayunen aku... :bounce: :bounce: iki seng coklat koyo ngopo yo kok ono isine _________________awali
eneng seng disenengi,tukokke mobil wae boss.. Mobil lak ning pinggir dalan kae murah to...wong entuk di nyang barang.....Malah nek perlu mobile kuwi, gawe dewe yo iso...ning nganggo kulit jeruk... Iso to ngaryu cewek ngono kuwi... giadi_pcsCama
mobile kuwi, gawe dewe yo iso...ning nganggo kulit jeruk... Iso to ngaryu cewek ngono kuwi...moso ngrayu
Aug 23, 2008 11:03 am nek gur nyawang thok ra ono bathine kang, nek men bathi yo nyawang terus njuk sak piturute... _________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... giadi_pcsCamatLokasi : sudirman jakpusReputation : 3Join
whalah ngene kok ndadak diajari....1. sawang-sawangan (mesti kuwi, mosok arep ungkur-ungkuran),2. rembugan, nek jaman saiki ngloby utowo tawar menawar,3. nek wis cocok regane njuk dol tinuku utowo transaksi...piye wis
Yen dituturi malah nesu, bareng ora lulus ngantemi guru
Ono sing duwur tor kuru, ono sing cendek tor lemu
seeh tetep ora se7 mas...soale koyo ngono kui saiki di dadekno tren karo cah2 jaman saiki.... jare nak ora ngono ora gaul lan ora koncoyo dadine di simpen neng
seeh tetep ora se7 mas...soale koyo ngono kui saiki di dadekno tren karo cah2 jaman saiki.... jare nak ora ngono ora gaul lan ora koncoyo dadine di simpen neng hape ngo bukti koncone...!Medeni tenan jaman saiki sug3
Bergoyang" Siswi SMP Sun Jun 08, 2008 9:18 pm apik e di masa wae kwi seng lanang yo seng wedok.ngrusaki moral bangsa wae
cah jaman saiki ki,,mbuk yo mikerke bangsane seng semakin mrosot iki lho,,trus do mikir sinau sing
pm Mumet cah mikirke koyo ngono..mikirke dewe wae yo urung becus... bagoesKoordinatorLo
Bergoyang" Siswi SMP Sat Apr 11, 2009 11:46 pm Kazuki Toshiie wrote:Mumet cah mikirke koyo ngono..mikirke dewe wae yo urung becus... bener kuwi
ngono2 waeLHA MBOK GEK GOLEK KANG.... neng glodok enek po :?: fitrah diyanaKoordinatorLokasi : gejayan caturtungal,
ngono2 waeLHA MBOK GEK GOLEK KANG.... neng glodok enek po :?:takon pak polisine wae koe...aku nakoni ceweke.... _________________[i][b]www.agoezt.blogspot.com ==>Belajar Blog ekopranotoLura
Diblok	Posted by j4w4 under IT Jawa [3] Comments Mbukak sortcut ning blog-e cak Antzon sing metu peringatan iki.
AJI INTI KENCONO GENI	BISMILAHHIROHMANNIROHIM.INGSUN IKI URIP SAKA DAYANING GUSTI ALLAH.
Wireless LAN	Posted by j4w4 under IT Jawa [3] Comments Mau bengi balik saka ngaji, Pak A*** ngebel arep nyoba Wireless LAN. Mumpung aku durung tekan omah, tak sanggupi mampir sisan. Tak silihi Lap Top kanggo nge ping.
Wektu dijajal diping, jebul ora ana reply, aku kandha mbok menawa listrike durung ditancepke. Dheweke banjur marani nggon sijine, padhahal udan deres. Let pirang menit tak deleng wis ana reply ne.
Sakwise Pak A*** mbalik dheweke kandha pancen listrike durung ditancepke. Rencanaku aku arep nyoba saka ngomah nek barange wis ana…
niki kulo badhe nyambung tali persederekan kaleh sampean…
lek wonten wedal kedah pinarak dateng griyo kulo nggeh….
Waduh sie ora understand boso jowo alus mas..he he
...oto wayang golek Asal usul kesenian wayang golek – Wayang Golek
Wis tak niati wiwit saka tanah suci, aku bakal nulis pengalamanku munggah kaji kanthi tujuan menehi gambaran kanggo sedulur-sedulur sing durung nate tindak Haji. Ing ndesaku, istilah munggah kaji umum dienggo kanggo wong sing nindakke ibadah
“Mingkar-mingkuring angkoro, akarono karanan mardisiwi, sinawung resmining kidung, sinubo sinukarto….”
Unduh Pengumuman Lelang Pencetakan Dokumen PBDT 2015.pdf
download wayang golek mp3, Cepot, artikel
ngeroso ora diperhatekke, ora di ayomi..nek kepengen member e dow podo loyal kudune admin lan pengurus liyane iso dadi pelayan sing becik nggo poro member e.. :)
thok..... hehehehehesaiki wis nambah dadi 18.300an lhu.. 18.300 mung do absen kang, delok ae nang menu "anggota" diatas mosok akeh anggota
KOK SEPI YA ??? Wed Nov 16, 2011 12:13 am Mochamad Nurahyani wrote:seng ngalahke facebook insyaAlloh wonosari.com 2050M. do'akke ae adminne isih setia..... opo isih ono web iki kang... _GN11_KorLapLokasi : SatelitReputation : 0Join date : 11.11.11Subyek: Re: DENGAN JUMLAH MEMEBERS 17985 KOK SEPI YA ??? Sun Dec 04, 2011 6:28 pm ndang podo tangi niliki forume nek ora guyur
No.16 Wonosari, Gunungkidul.Sugiyanti Utami wrote:Tak kiro eneng wns.tuwasno nek bali arep mampir nggowo oleh2 Titipke aq wae mbak yen arep
KOK SEPI YA ??? Wed Dec 07, 2011 2:32 pm wiwid wrote:Sugiyanti Utami wrote:Tak kiro eneng wns.tuwasno nek bali arep mampir nggowo oleh2 Titipke aq wae mbak yen arep ngekek i oleh2.. WELEH LHA KOK RAJIN NEK BABAGAN KOYO NGUNU,
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang
**ono lek, sentolop dewa, menyusul 😀
Indira : “Sugeng siyang, mbak Ika?”
Mbak Ika : “Sugeng siyang, dek. Ana kaperluan apa?”
Indira : “Kula badhe nyuwun wekdal kangge wawancara njangkepi tugas piwulangan Basa Jawa. Saged nggih, mbak?”
Mbak Ika : “Bisa wae. Tentang napa?”
Indira : “Kagem mangetosi kagiyatan mitoni. Saged dimilai nggih wawancaranipun? Kados pundi perasaan mbak Ika samenika nglakoaken kagiyatan mitoni?”
Mbak Ika : “Walah, bungah banget, dek, bisa nglakoni kagiyata matoni nganthi lancar.”
Indira : “Kados napa urutan kagiyatan mitoni menika dilakoaken?”
Mbak Ika : “Siji, siraman sing dilakoke para pini sepuh lan garwa. Loro, nglakoke tradisi nglebokake
kaping pitu. Banjur kuwi dilakoke nggunting janur kuning.”
Indira : “Lajeng kagiyatan mitoni niku dilakoaken ing pundi?”
Mbak Ika : “Proses selametan iki dilakoke teng mburi omah banjur nggawe krobongan.”
Indira : “Lo? Krobongan niku napa ta, mbak?”
Mbak Ika : “Krobongan kuwi jeneng bilik sing digawe saka anyaman bambu iku lho.”
Indira : “Oh nggih, leres. Lajeng paedahipun dilakoaken kagiyatan mitoni kasebut napa? Lan kados pundi mbok menawi kagiyatan iku mboten dilakoaken? Menapa wonten pengaruhipun dhateng calon jabang bayi lan calon ibu?”
Mbak Ika : “Paedah saka kagiyatan iki ya nyuwun pangestune marang Gusti Allah SWT., Bapak Ibu, sedulur-sedulur, lan kanca-kanca kabeh. Menawa mboten nglakoake kagiyatan mitoni menurutku ya ora ana pengaruhe marang calon jabang bayi lan calon ibune. Nanging, luwih apike ndewe kudu nglestarike budaya Jawa kaya mitoni iki supaya ora ilang.
Indira : “Oh ngaten nggih, mbak?”
Mbak Ika : “Iya. Yawis, aku nyuwun pangestune supaya mengko aku bisa lancar nglairke lan biso dadi ibu sing apik kanggo anakku.”
Indira : “Nggih, sampun mbak kula dongake. Amin. Matur nuwun kagem wawancaranipun, mbak.”
Mbak Ika : “Ya padha-padha.”
ajeng selingkuh kulo selalu setia kalian pasangan,,tapi sayange kulo kadang sok sakmenange dewe,,nopo sing dados karep kulo
piyambak piyambak,,kulo mboten tau selingkuh mboten
Antena Gain	Posted by j4w4 under IT Jawa [6] Comments Antena wifi sing tak pasang nduweni Gain 24 db, jan-jane apa sih maksude gain 24 db iku? Kepeksa mlayu
nyediakke luwih akeh maneh power sing diradiasekke ing arah tertentu banjur ditransmisekke dening antene isotropik. Yen antene nduweni gain positif ing beberapa arah, dhewekne mesthi nduweni gain negatif ing arah liyane sebagai energi sing disimpen dening antena. Gain antena merga saka kuwi ijol-ijolan (trade-off) antarane range sing
Indira : “Kagem mangetosi kagiyatan mitoni. Saged dimilai nggih wawancaranipun? Kados pundi perasaan mbak Ika samenika
Mbak Ika : “Siji, siraman sing dilakoke para pini sepuh lan garwa. Loro, nglakoke tradisi nglebokake endog ayam teng njero jarik calon ibu sing dilakoke garwane. Telu, calon ibu nglakoni ganti anggeman jarik kaping pitu. Banjur kuwi dilakoke nggunting janur kuning.”
Kawitan - lan paling penting kabeh, supaya kita ajeg kurban muji kita bebarengan syukur ing Allah moho kuwoso, amarga thanks kanggo berkah, kesempatan, miskin kahanan urip Health, menehi kita iman sing bisa ngumpul Panggonan prasaja nanging kita padha tresna iku. Shlawat berangkaikan
safaatnya sesuk. Supaya akeh wong - sing wong intelektualitaslah orng kang ndadekake kang ilmuwan gedhe. Sing mikir kaya sing siji, amarga bener membumerupakan siji bab sing bakal nggawe kita dadi wong sing nduwe plus "nambah". salah siji bab kanggo mbudidaya, sing karakter sing ora bisa dipun warisaken yen jeneng, ayo piyambak dituku diukar. Karakter kudu kudu kudu dikembangaké lan dibangun saka ing kita wong "saben". Krisis ekonomi ora siji - bab mung sing mejet Indonesia nanging uga kejujuran lan Disiplin teka menyang iku - iku krisis ing Indonesia nergi iki. Salah iku utama kanggo wong kanggo entuk sukses, sing disebut disiplin. Disiplin mung banget prasaja tembung, nanging ing aplikasi ing saben urip sawijining - dina iku banget angel. Coba kanggo wayahe kita mbayangno apabia sistem sing dianggo ing badan kita ora bisa nganggo dsiplin. iku hard kanggo mbayangno apa bakal kelakon sabanjuré ora "bekakrah" mesthi.
Dipuntedahaken Yahoo pemerintah kanggo nggawe bekarakter pendidikan: 1. Mebiasakan Sifat miturut Indonesia nasional budaya lan agama 2. Ing supaya iwak nila - niai Pancasila basis saka karakter. 3. Ing supaya metokake jiwo lan nyawa saka Kepemimpinan ditempelake ddalam bangsa kang sabanjuré "generasi Kamerun". 4. Ingsun putra bangsa kang kreatif, Insightful lan sawijining kebansaan. 5. Membangus lingkungan sekolah sing kebak kreatifitas, aman, jujur lan loropaken. Aku ngormati kabeh pamiarso
Ing dilakuka efforts déning pamaréntah kanggo éling Benara pendidikan karakter - bener njupuk Panggonan ing nyata "nyata" ora mung wacana, iku njupuk 3 bêsik komponenyang ndhukung efforts saka pemerintah, yaiku: kulawarga, masyarakat lan guru ing sekolah. Pendidikan karakter ing sekolah ora namung kanggo learning kawruh, nanging luwih saka mung sing contone tanduran saka moral, estetis, sopan angka lan Noble karakter. Nanging sing paling penting iku cara wis Applied ing saben dinten gesang "bemasyarakat urip". Aku bakal nyoba kanggo njupuk conto sawetara mahasiswa prilaku ing sekolah ora apik. Contone, memalak, perang, ora salam ketoka ketemu guru, littering, nyolong, njabut words - words sing kurang nyenengake kanggo ngrungokake, lan sanesipun. Saka conto sawetara aku kasebut ing ndhuwur sadurungé, banjur mbuktikake yen karakter saka sawetara siswa sing ora sesuai karo nilai-nilai Pancasila "tidk mbok menawa luwih cocok saka esuai". Aja kita arep ngomong minangka bangsa kang suatau civilized lan educated, nanging ing gesang nyata, kita bener wadhi banget moral ing mripate bangsa - ing Kamerun liyane? Mesthi kita ora pengin ora iku? Yen mratelakake panemume ora mung kedhaftar tamba sing kudu rehabilitated, nanging uga karakter bangsa sing wis
Pananggalan Jawa utawa ‘’’Kalèndher Jawa’’’ iku diétung miturut saka peredharané mbulan, kaya pananggalan Islam. Pananggalan liya ana sing dhasaré saka lakuné srengéngé. Miturut sajarah, sadurungé bangsa Hindhu teka ing Tanah Jawa, wong Jawa wis duwé pananggalan dhéwé kang diarani Pranata mangsa, kang dadi paugerané para among tani. Pranata mangsa iki adhedhasar perédharané rembulan (Komariah). Wiwitané pranata mangsa mung dumadi saka 10 mangsa, lan sawisé tanggal 10 April ya iku pungkasané mangsa kasapuluh banjur nunggu mangsa pisanan (Kasa utawa Kartka) ya iku ing tanggal 22 Juni. Mangsa nunggu mau kesuwèn saéngga ditetepaké mangsa ka sewelas (Destha utawa Padrawana)) lan karolas (Sadha utawa Asaji) saéngga genep dadi rolas sasi. Pananggalan Saka diwiwiti tanggal 15 Maret taun 78 Masèhi. Taun Saka padha karo Taun Masèhi ya iku didhasaraké saka perédharan srengéngé (Syamsiah). Pananggalan Saka uga mérang sataun dadi 12 sasi padha karo pananggalan Pranata mangsa lan pananggalan Masèhi. Wiwit dina Jemuwah Legi tanggal 1 Sura taun Alip 1555, trep karo tanggal 1 Muharam taun 1043 Hijriyah utawa tanggal 8 Juli 1633, pananggalan Pranata Mangsa diowahi déning Sultan Agung lan dijumbuhaké karo pananggalan Hijriyah (Pananggalan Islam).[1]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Dina.
Cacahing dina ing pananggalan Jawa (Saptawara) uga ana pitu kaya déné ing pananggalan Masèhi lan Hijriyah, mung pocapan lan cara panulisé waé kang rada béda, ya iku Ngaat, Senèn, Selasa, Rebo, Kemis, Jemuwah lan Setu. Jroning petungan Jawa, saben dina duwé sipat utawa watek dhéwé-dhéwé. Dina Ngaat, wateké samudhana, tegesé seneng imba-imba, dina Senèn wateké samuwa, tegesé kudu apik kabèh pakaryan, dina Selasa wateké sujana, tegesé sarwa ora percaya, dina Rebo wateké sembada, tegesé sarwa kuwat lan manteb, dina Kemis wateké surasa, tegesé seneng mikir jero, dina Jemuwah wateké suci, tegesé resik tingkahlakuné, déné dina Setu wateké kasumbung, tegesé seneng pamèr.
Arané dina ana ing pananggalan Jawa lan padhanané ing basa Jawa kuna, basa Indonésia lan basa Arab kaya kasebut ing tabel ngisor iki:
Kabudayan Jawa ngurmati dina-dina kang dianggep mulya utawa wigati. Ing dina-dina iki sawetara masarakat Jawa isih mèngeti kanthi manembah marang Gusti kang gawé urip.[2]. Dina mulya cacahé ana lima, ya iku:
Siji Sura, minangka dina pisanan (taun anyar) ing pananggalan Jawa. Sawetara masarakat ngayahi panyucèn dhiri kanthi adus ing kali, sendhang, segara, utawa ing ngomah lan sawengi muput ora turu. Sawetara masarakat liyané nanggap lan nonton wayang kulit lan liyané ana uga kang ziarah menyang panggonan suci lan nglakoni tapabrata utawa mèdhitasi. Tanggal siji Sura uga wektu kang becik kanggo ngresiki pusaka, kaya keris, tumbak lsp.[3]
Abogé, cekakan saka Alip (taun pisanan) - Rebo (Buda) - Wagé (dina pungkasan ing pasaran). Ing dina Abogé iki dipercaya tumuruning "Wahyu Manuswa", ing ngendi manungsa wiwit duwé isin, béda karo kéwan.
Daltugi, cekakan saka Dal (taun kalima: Dal) - Setu (
Hanggara Asih, ya iku dina Selasa Kliwon, dipercaya tumuruning "Wahyu Cakraningrat" utawa "Wahyu Jatmika", kanggo nata donya.
Jemuwah Legi (Sukra Manis) utawa Dina Purnama, kang tegesé pepak. Para wanita wiwit nglairaké jabang bayi.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Pasaran.
Saliyané dina, ing pananggalan Jawa ana pétungan pasaran (pancawara) kang cacahé ana lima ya iku Pahing, Pon, Wagé, Kliwon lan Legi. Miturut pétungan Jawa, saben dina pasaran duwé watek dhéwé-dhéwé, ya iku Pahing wateké mélikan tegesé seneng marang barang kang katon, Pon wateké pamèr, tegesé seneng mamèraké kang didarbèni, Wagé wateké kedher utawa kaku atiné, Kliwon wateké micara ya iku seneng nggubah basa, lan Legi wateké komat utawa sanggup nampa werna-werna kahanan. Kanggo cethané jeneng pasaran, makna lan parapé kagambaraké tabel ing ngisor iki:
Cacahing wulan ana ing pananggalan Jawa iku ana 12, nanging jeneng lan puterané ora padha karo pananggalan Masèhi, amarga diitung miturut perédharanné bulan. Yèn dipadhakaké karo pananggalan Masehi, saben taun ana gèsèh watara 11 dina.
Umur saben sasi (wulan) ing pananggalan Jawa béda-béda, ya iku ana kang umur 29 dina lan ana kang umur 30 dina . Klompok kasiji dumadi saka taun kapisan (Alip), katelu (Jimawal), kaenenm (Bé) lan kapitu (Wawu), klompok kaloro dumadi saka taun kaloro (Éhé), kapapat (Jé) lan kawolu (Jimakir), déné klompok katelu dumadi saka taun kalima (Dal). Kanggo luwih cethané pirsani tabel ing ngisor iki:
Tabel umur utawa cacahing dina ing Taun Jawa Kurup Arbangiyah (Pananggalan Sultan Agung)
Cathetan: Tabel iki isi cacahing dina ing Kurup Arbangiyah (ABOGE) sing diwiwiti dina Rebo Wagé tanggal 1 Sura Taun Alip 1747 windu Kuntara, wuku Kulawu nganti dina Senèn Paing tanggal 29 Besar Taun Jimakir 1866 windu Sancaya utawa tanggal 23 Maret 1936 Masehi. Kanggo cacahing dina saben sasi ing kurup liyané, pirsani Kurup
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Taun Jawa.
Taun Jawa cacahé ana wolu lan ditata jroning siklus wolung taunan kang disebut windu. Siklus wolung taunan kang diarani windu iki ana patang golongan, ya iku: windu Adi, windu Kuntara, windu Sengara lan windu Sancaya.
Ana sawetara ciri wigati jroning pranatan taun Jawa, ya iku: Nguri-uri kabudayan asli Jawa kaya déné pawukon kanggo tandha pranatan wektu (klairan lan sapanunggalané), sarta Primbon lan pétungan Jawa liyané. Bisa nglestarèkaké kabudayan Hindhu kang sugih bab kasusastran lan seni lan atusan taun ngrenggani kabudayan Jawa, uga nyelaraské karo pétungan Arab kaya déné penanggalan Hijriyah kanggo nggampangaké mèngeti dina-dina riyaya lan ibadah Islam. Jeneng taun kang luwih spèsifik ya iku yèn tanggal 1 Sura tiba ing dina Jemuwah, dijenengaké taun Sukraminangkara (taun urang), wateké: sithik udan. Yèn tiba dina Setu, dijenengaké taun Tumpak-maenda (taun wedhus), wateké: sithik udan. Yèn tanggal 1 Sura tiba dina Ngaat, dijenengaké taun Ditekalaba (taun klabang), wateké: sithik udan. Yèn tiba dina Senèn, dijenengaké taun Somawertija (taun cacing), wateké: sithik udan. Yèn tiba dina Selasa, dijenengaké taun Anggarawrestija (taun kodok), wateké: akèh udan. Yèn tiba dina Rebo, dijenengaké taun Buda-wiseba (taun kebo), wateké: akèh udan. Yèn tiba dina Kemis, dijenengaké taun Respati-mituna (taun mimi), wateké: akèh udan.[4]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kurup.
Kurup iku wektu sing lawasé 120 taun. Saben satus rongpuluh taun genti kurup. Jeneng kurup antara liya:[6][7]
Kurup Jamingiyah, ya iku kurup sing diwiwiti ing taun Alip sing tanggal 1 Sura pas dina Jemuwah.
Kurup Kamsiyah, ya iku kurup sing diwiwiti ing taun Alip sing tanggal 1 Sura pas dina Kemis.
Kurup Arbangiyah utawa dikenali kanthi jeneng kurup ABOGE (Alip Rebo Wage). Kurup iki diwiwiti dina Rebo Wagé tanggal 1 Sura Taun Aip 1747 windu Kuntara , wuku Kulawu lan rampung ing dina Senèn Paing tanggal 29 Besar Taun Jimakir 1866 windu Sancaya, utawa tanggal 23 Maret 1936 Masehi.
Kurup Salasiyah Pon utawa kondhang kanthi jeneng kurup Asapon (Alip Selasa Pon) sing diwiwiti
taun 1986 Jimakir, Wuku Kulawu, Windu Sangara utawa tanggal 25 Agustus 2052 Masehi.
Kurup Isneniyah sing diwiwiti dina Senèn Pahing tanggal 1 Sura taun Alip 1987 wuku Kulawu utawa tanggal 26 Agustus 2052 Masehi, nganti dina Setu Kliwon tanggal 29 Besar taun Jimakir 2106 wuku Kuningan utawa tanggal 28 Januari 2169 Masehi.
Kurup Akadiyah, ya iku kurup sing diwiwiti ing taun Alip sing tanggal 1 Sura pas dina Ngaat.
Kurup Sabtiyah, ya iku kurup sing diwiwiti ing taun Alip sing
^ Upacara Pengantin Jawa, Dr. Purwadi, M.Hum. lan Dra. Enis Niken H., M.Hum, Penerbit Panji Pustaka Yogyakarta, 2007.
Ngaat • Senèn • Selasa • Rebo • Kemis • Jemuwah • Setu
Pahing • Pon • Wagé • Kliwon • Legi/Umanis
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.29, 7 Januari 2017.
Ana usul supaya artikel utawa pérangan iki digabungaké menyang artikel Wayang. (Rembug)
Jinising Wayang[besut | besut sumber]
Wayang iku salah sijining wujud seni Pertunjukan kang lkon caritane saka:Ramayana, Mahabharata,utawa Serat Menak, sing akèh yèn ta diweruhi ana ing pulo Jawa lan Bali.[1] Seni pertunjukan wayang iki diiringi déning gamelan.[1] Wayang wis diakui dèning UNESCO ya iku karya cipta kang èndah lan nyengsèmakè saka caritanè, wayanganè, lan dadi warisan kang banget agungè. Pengesahè ing taggal 7 Novembèr 2003.[1] Ing antarane jinising wayang ya iku:
1. Wayang Purwa Wayang Purwa uga kasebut wayang kulit amarga digawè saka kulit lembu / maèsa / sapi.[2] Sumbering carita saka Ramayana lan Mahabarata kanthi basa Jawa Kuna ana ing jaman Raja Jayabaya.[2] Empu Sèdah lan Empu Panuluh sarta Empu Kanwa ya iku pujangga kang misuwur ing jaman iku.[2] Sunan Kalijaga salah satunggaling walisanga (Dèmak, abad XV) ya iku wong kang nyipta wayang saka kulit lembu.[2] Dhalang kang misuwur wayang iki antaranè:Ki Nartosabdo, Ki Mantèp Sudarsono, Ki Anom Suroto, Ki Timbul Hadiorayitno, lsp.[2]
2. Wayang Golék Wayang Golék uga akèh wong sing arani wayang tengul.[2] Wayang iki digawè saka kayu lan diklabèni kayata manungsa. Sumbering carita kajupuk saka Sejarah kayata carita Untung Suropati, Batavia, Sultan Agung, Banten, Trunajaya, lsp.[2] Crita wayang iki uga bisa kajupuk saka dongéng nègara Arab.[2] Yèn pèntas kang dadi ciri khasè wayang golék ya iku ora nganggo kelir utawa layar kayata wayang kulit.[2]
3. Wayang Krucil Wayang Krucil utawa wayang klitik ya iku wayang kang digawè saka kayu, kang wujudè padha karo wayang kulit.[2] Wayang iki nduweni ciri khas ya iku yèn ta ditanggap ora nganggo gedhebog tancepatè nanging nganggo kayu kang wis dibolong-bolongi.[2] Crita kang kerep ditanggapkè ya iku nyaritakakè Damarwulan lan Majapait.[2]
4. Wayang Bèbèrhttp://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jinising_Wayang&action=edit Wayang bèbèr ya iku wayang kang digawè saka kain utawa kulit lembu kang awujud bèbèran (lembaran).[2] Saben bèbèran iku nggambarakè sakadegan carita. Yen wis rampung dilakonkè, bèbèrane digulung manèh.[2] Wayang iki digawè jaman krajaan Majapait.[2] Wayang iki asalè saka Pacitan lan Gunung Kidul.[3] Wayang iki digawè kanthi kuwat ing bab rong dimensinè kanthi seni lukis ing kanvas.[3] Wong-wong kang nglèstarèkakè wayang iki ya iku: Musyafiq kanthi gawè wayang bèbèr kang narasinè paraga-paraga wayang, Suhartono kanthi luwih nyiptakake figur wayang kang corakè dèkoratif lan ornamèntik, Agus Nuryanto gawè wayang bèbèr kanthi saka wujud wayang purwa banjur diabstraksi saka rèalitas uripè manungsa ing saben dinanè.[3]
5. Wayang Gedog Wayang iki wujudè mèh padha karo wayang kulit. Kang digawè kurang luwih taun 1400-an.[2] Sumbèring carita saka carita raja ing Jawa, antaranè Banten, Singasari, Mataram, Kediri, lsp. Wayang iki mung bisa ditemokakè ana musèum.[2]
6. Wayang Suluh Wayang suluh iki kalebu wayang moderèn, kang digawè saka kulit nanging wujudè manungsa jaman saiki sandhangane kayata nganggo rok, clana, klambi, lsp.[2] Wayang iki nduwèni tujuwan / maksud pencerah masyarakat. Sumbering carita ya iku perjuangan rakyat Indonesia merangi penjajah.[2]
7. Wayang Titi Wayang titi ya iku wayang saka lan sumbering carita ana nagara Cina.[2] Wayang iki bisa ditingali ana tanggapan ing kampung Cina utawa klentèng.[2]
8. Wayang Madya Wayang madya diciptakè dèning K.G. Mangkunagara IV ing awal taun XVII.[2] Sumbering carita saka carita Pandawa sawisè perang Baratayuda, kayata Prabu Parikesit.[2]
9. Wayang Wahyu Wayang wahyu uga kasebut '''wayang bibel''' iki diciptakè dèning Bruder Tèmothèos kanggo nyiarkè agama Kristen.[2]
10. Wayang Wong Wayang wong ya iku wayang kang diparagakè wong kang ana obahan tarinè.[2] Sumbering carita saka Ramayana lan Mahabarata. Paguyuban kang misuwur kanthi pagelaran wayang iki ya iku Ngèsthi Pandawa (Semarang), Sriwedari (Surakarta).[2]
11. Wayang Potèhi Wayang kang awujud bonèka cilik-cilik.[4] Critanè mangsa jaman kraton Tar-Tar utawa Babad Cina.[4] Thio Tiong Giè ya iku salah sijining dhalang wayang potèhi ing Semarang Tengah kang manggon ing Dèsa Pesantrèn, Kalurahan Purwodinatan.[5] Dhèwèkè nduwèni prinsip paribasan Cina Tiongkok kang dadi semangate kanggo nglestarekake Wayang potèhi iki ya iku:”TAK ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi.”[5] Yen ta wayangan dhèwèkè nggunakakè basa Indonèsia kanggo basa pengantar, bèda karo para sesepuhè sing biyèn nggonakakè basa Cina.[5] Ciri khasè dhewèkè uga kerep nggunakakè tembang campursari.[5] Thio Tiong Gie saiki umurè wis 76 taun, akèh prihatinè mikirakè kabudayanè sing mung didelok dèning saglintir wong sing kalah adoh yèn dibandingakè karo jaman biyèn.[5] Langka banget sing kepèngin nyinaoni wayang iki sing dadi generasinè mung siji ntok wongè ya iku Oei Tjiang Hwat sing kerep ngancani yèn ta wayangan.[5] Para niyaganè adoh banget ya iku saka Surabaya[5] Dhèwèkè menehi tuturan "Yèn ta diwènèhi panjang umurè nganti 100 taun, dhèwèkè bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahè digawè dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepèling-pèling kang manfaati tumrap uripè manungsa."[5]
12. Wayang Menak Wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong.[4] Critanè ya iku babagan dakwah Islam kayata: Wong Agung Jayengrana, Imaryana, lan Umarpadi.[4]
13. Wayang Jemblung Wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong.[4] Wayang iki sumebar ana ing daerah pesisir lor, Blora, lan Cepu. Critanè babagan Cacad kaya kethoprak.[4]
14. Wayang Kancil Wayang iki uga diarai '''wayang Dupara'''.[4] Wayang sing digawe saka lulang. Crita serine Kancil.[4]
15. Wayang Dhongeng Wayang kang digawè saka dluwang kang digambari wayang awujud kèwan-kèwan. Wayang iki nyitakake babagan donyanè kéwan kang dadi sarana reflèksi saka donyanè manungsa. Ana wayang iki disarujuki ora ana sing dadi dhalang kang lumrahè tunggal dadi sakabèhing paraga ana wayang, banjur sapa waè bisa dadi dhalang, kang bisa prasaja gunemanè.
16. Wayang Doa Wayang iki klebu wayang krèasi anyar sing gawè dèning Riyono aluminè ISI Yogyakarta. Wayang iki digawè awit taun 1990. Sayatane wayang iki saka akronimè èDongèng-dongèng Anak banjur dadi Doa Sakabèhanè wayang kang dadi lakon satriya iku nganggo sorban. Nganti tekan taun 1998 Riyono wis gawè wayang iki nganti sewidak wujud iji.
^ a b c (id) [2] (kaundhuh tanggal: 10 April 2011)
^ a b c d e f g h (jv) Tim Pangripta Basa Jawa. 2003. Kawruh Basa Jawa (KBJ). Surakarta kaca: 61-63.
^ a b c d e f g h (id) [3] (kaundhuh tanggal 8 April 2011)
mawa pranala barkas rusakArtikel sing layak digabungaké	Menu navigasi
SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON,
_*Nasehate Ustadz DR.Safiq Riza Basalamah, MA hafidzhullah*
*💥APA SIH SING DADI UKURAN SUKSESE WONG UMAH UMAH?💥*
Sebagean penginyongan nduwe pinemu utawa anggepan nek wong umah umah kuwe teyeng darani sukses angger wis duwe rong perkara yakuwe :
Radhiallaahu 'anha mlarat pisan babagan dunya branane.
Saking mlarate Fatimah tau nahan kencot ngasi pirang dina ngantekan raine pucet kuning?
Banjur apa dhewek wani ngomong menawa bale somaeh dheweke meh bae bubrah? *YA JELAS BAEN ORA MBOKAN?*
Malah lanange dheweke (Fatimah) kuwe salah sewijine calon warga suwargane Gusti Allah Ta'ala
BENER, dadine wong wadon aja gemampang njaluk pegatan maring wong lanang mung sebab perkara perkara kaya sing neng dhuwur.
SEBAB ummahatul mukminin ora tau ngabot ngaboti lanange nganggo omongan sing ora apik
Semana uga dadine wong lanang aja gemampang ngomong *"Nyong ora duwe
omongan kuwe toli malah wegah de rungu neng wong wadone rika padha.
Sebab para sahabate kanjeng Nabi ora padha nduweni sifat pungkes pengarepan.
*UKURANE UMAH UMAH SING SUKSES kanggone wong islam yakuwe*, *SEWISE NINGKAH, DHEWEKE* :
1. *Dadi tambah TAQWAne dheweke maring Gusti Alloh
3. *Dadi tambah SABARe maring sekabehe taqdire Gusti Alloh.*
4. *Dadi tambah semangate nekani majelis2 'Ilmu Allah.*
5. *Dadi tambah WEDIne sebab ngemut emut dina dheweke bakale pisah lan ngadhepi sidange Gusti Alloh sing adil.*
6. *Dadi tambah pengarep arepe wong sakeloron maring Gusti Alloh kon sangkane bisa mlebu lan de ningkahaken maning neng suwargane Gusti Alloh
topic cara bocah gaule utawa kembang lambe cara wong penginyongane. Meh
saben wektu neng balai penyuluhan, neng kumpulan kader lan uga neng Bapermaspkb
Kampung KB dadi bahan dopokan utawa diskusi sing paling buket. Ana sing
semangat mbahas kapan mbentuk pengurus lan launchinge,
ana sing mumet mikir anggarane, ana sing bingung mbuh sekang endi mulaine lan
ana uga sing wis mulai mikir kepriwe kelanjutane Kampung KB tembe mburine. Sing
jelas Kampung KB siki wis ora bisa ucul sekang pedinane PLKB lan wong sing
perduli program KB. Gelem ora gelem Kampung KB kudu sukses lan nggawa kasil
kanggone program KB neng njerone nyejahterakna masyarakat.
sih sing dekarepna sekang anane kampung KB? Nek miturute piterang Kabid KB –
KS, Slamet Hartono,SH wektu kegiatan “Pelatihan RR & Penyusunan
KB. Liwat kampung KB dekarepna bisa ndadikaken masyarakat duwe krasa lan
akeh Kampung KB sing wis de bentuk lan de acarani pencanangane banjur arep
kepriwe? Kuwe pitakonan sing wajib de jawab nganggo tindhakan nyata neng kaum
penginyongan sing perduli program KB. Dhewek duwe kewajiban nganakna utawa
nglanjutna kegiatan – kegiatan kemasyarakatan sing bisa denggo dadi sarana
nyuksesna program KB. Mulai endhang endhong lan incang inceng maring dinas lan
nyengkuyung anane kampung KB sekegiatane. Pokoke kabeh polah lan kegiatan sing
bisa dadi sarana nggo nyuksesna program KB ngadu lewih de unggahna kualitas lan kuantitase neng kampung KB
program, kampung kb ngadu bisa de ukur kasil lan perkembangane. Lha sing bisa
nggo ngukur yakuwe liwat anane Pencathetan lan Pelapuran sing delakoni kanthi tertib
lan rutin. Lapuran sing de gawe kudu sesuai karo kahanan senyatane supaya bisa
denggo ngevaluasi lan nemtokna langkah kingarepe maring kampung KB sing
delpurna. Siki wis ora jamane gawe lapuran sing de gawe gawe nggo nyenengna
sing duwe gawe walopun menggoke ngiwe. Siki jamane lapuran jujur senyatane ben
angel domongi utawa gawe gela mangkele wong. Jan jane pertakonan kaya kuwe bena ketone sepele jebul ya nek miturute para ahli sing cokan nliti utawa ndopok babagan pendidikan anak ya bisa de teorikna leh. Jerene (
sing pertama dhewek ngajari utawa dekenal neng si anak. Umume ya wong tua karone (utamane ya si biyung) sing pertama tama ngajari utawa nyontoni si anak. Dadi aja kaget nek rika ndilalaeh bendinane nyontoni sing ora maen maring si anak terus siki kuwe bocah tiru rika tumindak sing ora maen. Mula kuwe dhewek dadine wong tua ya sebisa mungkin aweh conto sing apik maring si anak kon sangkane dhewek ora ngajog tembe mburine mengko.
Sapa sing lewih sering ngajari utawa nyontoni maring anak. Dhewek dadi wong tua mungkin sebisa bisa si ngajari sing apik apik tapi jebul ana perkara liya sing juga gedhe pengaruhe maring si anak yakuwe sapa sing lewih sering ngajari utawa aweh contoh maring si anak. Biasane nek neng penguripan kota, bocah lewih sering srawung karo rewang utawa baby sitere tenimbang karo wong tuane mulane tindhak polaeh ya niru rewang utawa baby sitere tenimbang niru wong tuane.
Sapa sing paling nyenengna goli ngajari utawa nyontoni. Biasane bocah lewih seneng nyonto utawa niru sapa sing cara ngajari utawa nyontonine lewih nyenengna.
Sapa sing lewih depercaya ganing si anak. Terutama neng mangsa mangsa remaja bocah lewih seneng nyonto maring kanca batir sing depercaya tenimbang maring wong tuwa
Rosululloh, ana wong liwat lan mlaku neng kuburan nganggo srandhal, lha terus Rosululloh aruh aruh : hey wong sing duwe srandhal , copot srandhalmu !!!, wong mau mbanjur nylinguk, mbarang ngerti kuwe Rosululloh sing aruh aruh,
jere ora independen lan sarat kepentingan lan thethek mbengek liyane. lha kawit jaman tembe slenthang slentheng arep mangsan pilpres be nyong wis ora patiya percaya nemen nemen maring kasil survey sing mesthine
wis rong taun lewih inyong sekeluwarga manggon neng pulo Bangka. Kayong tembe wingi numpak travel sekang jember maring surabaya ngantekan bocahan padha mutah mutah gara gara travele ngebut
Esuk-esuk mlaku-mlaku bareng keluarga, ya mboke ya ramane,Fatih, Maryam, Majid mangkat kabeh. Critane wis rong minggu arep dolan maring pantai ora klakon-klakon sebab neng pantai lagi ana balapan motor, lah angger ana acara kaya kiye sing marakna mbebeih, wong biasane
TEMBANG DOLANAN Tembang dolanan iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. [1] Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit. Iki kaca kanggo ngumpulake syair tembang dolanan utawa tembang sing kerep diunekke bocah-bocah. Cublak-cublak suwengGajah gajahGambang SulingGundhul PaculJamuranJarananKi
suweng iku sawijining tembang dolanan, sing biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik sinambi dolanan bebarengan kanca-kancané.
ndelikkakéSir sir pong dhelé gosongSir sir pong dhelé Gajah-gajah kuwi salah sawijining tembang dolanan sing kerep ditembangaké déning bocah-bocah cilik nalika utawa sinambi dolanan. Surasa tembang Gajah gajah kaya tinulis ing ngisor iki: Gajah, gajah, mréné tak kandhani jahmripat koyo laron, siung loro, kuping gedhékathik nganggo tlalébuntut cilik, tansah kopat kapitsikil koyo bumbungmung mlakumu mégal mègol Gundhul Pacul amujudaké tembang bocah-bocah kang populèr ing Jawa Tengah. Tembang iki kalebu tembang lelucon. Surasané tembang kasebut, koyo kang tinulis ing ngisor iki: Gundhul gundhul pacul cul, gembèlengannyunggi nyunggi wakul kul, gembèlenganwakul ngglimpang, segané dadi sak ratanwakul ngglimpang, segané dadi sak ratan Lirik tembang Gambang Suling: Gambang suling,
tipung suling, sigrak kendhangané Tèks tembang Menthog Menthog: Menthok, menthok, tak kandhanimung rupamu, angisin-isinimbok yo ojo ngetok, ono kandhang waéenak-enak ngorok, ora nyambut gawémenthok, menthok ... mung lakukumu megal megol gawé guyu
Wong Tengger sing ngarani trah wong Majapahit sing mlayu mlebu tlatah Tengger, merga ora gelem mlebu Islam. Wong Tengger isih nganut ajaran sing diarani BUDO nanging karo wewengkon dilebokake ing agama Hindu. Wong Tengger ditemokake ing désa-désa kacamatan Tosari, Pasuruan; kacamatan Sukapura, Probolinggo, désa Ngadas, Poncokusumo, Malang lan désa Ranupane, kacamatan Senduro, Lumajang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 22 Sèptèmber 2016.
lawan taberi [sregep]. Tlaten
kraos ngelak, luwe, sakit, lsp.
ya kaya aku tenan ta kuwi?”
panayunaning Pangeran’, lll. “
sing apik dikei sing akeh ya mbak ben podho seneng. sedekahe wae mbak nggo aku, mbok'o aku pengamen paling bosok..."-- ya
Ing malem tahun anyar 2007 iki rasane awak rada ra kepenak, irungku pengar merga arep pilek. Jam setengah sanga aku metu karo bojoku tuku susu kanggo anakku. Ing ngarep super market kebake ora mekakat.
Kepeksa aku parkir rada adoh, bojoku tak kon tuku dhewe. Aku mung ndeleng wong sing sliwar-sliwer, sok-sok ana sing nyebul trompet. Mbuh kenapa, aku kok ora ana perasaan apa-apa ing malem tahun iki. Kanggoku biasa wae, arep tahun
tahun, tahun baru, munggah kaji, lulus TK, lulus SD, SMP, SMA, S1, S2,S3 lan sakteruse… kabeh dianakke pesta.
Nanging kabeh mau durung ana sing ngalahke sakwijine juragan kayu ing pesisir lor sing nganakke ulang tahun kanggo manukke. Manuk tenanan dudu manukke dhewe (sst…ora saru iki). Ora
Adolf Dassler ya iku penggagas sepatu bal-balalan.[1] Déwéké lair ing Jerman, tanggal 3 November 1900.[1] Wong Jerman kerep ngundhang kanthi sebutan Adi, mula Adolf Dassler uga dikanal kanthi sebutan Adi dassler.[1] Bapaké, Cristoph ya iku salah sawijing pegawe ing pabrik sepatu.[1] Mula bapake kerep nyinaoni Adolf babagan gawé sepatu.[1] Ing taun 1920, ing panggonan kerja ibune, Adolf gaw proyek cilik-cilikan.[1] Ing kono, dhèwèké gawé sepatu ulah raga.[1] Amarga mutu sepatune kang apik, mula ora suwé sepatuné mau nuwuhaké asil kang apik.[1] Pungkasané
ngawé sepatu kanthi mutu kang paling apik kanggo atlit ing Jerman lan ing sekabehe wong Éropah.[1] Ing taun 1928, dhèwèké mamèraké sepatuné ing acara Olimpiade kang dianakake ing Amsterdam.[2] Ing Olimpiade taun 1948 ing berlin, atlit Amarika Seriakt, Jesse Owens, olih emas amarga ngango sepatu gaweane Adolf.[2] Prastawa iku dadi pucuk misuwuré sepatu gaweané Adolf Dassler utawa Adi Dassler.[2] Nanging ing taun 1948, amarga ana sawijining perkara, Adi lan sedulure mau padha padu.[2] Sakloron padha pepisahan kanthi bangun lan gawé
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 18 Oktober 2016.
militer nan megah….”piye kabare lee uennak jaman ku tooo ora ono KPK sing nyekel sampeyan tooo…kulo korupsi ora ono neng ndelok, AMAN kabeh…” 😛
kuwi wong cilik tur becik kabeh wong seng urip neng ndoyo kuwi ora ono seng abadi,dadi ojo do salah pangerten yen bung karno kwi okeh seng ngmong iseh urip…seng iseh urip iku dudu raga
kuwi wong sekti tapi yo jenenge sekti senajan sektine kyo ngopo tetep yo bakalan mati,,,opo wae kabeh kui emang jasane bung karno ora biso ono seng madani,,mulo kabeh poro konco ayo podo2 ileng karo seng kuoso yen urip neng alm ndoyo kui kudu dadi wong seng sembodo jogo siji marng sekabeane,ojo koyo suharto seng ora gelem rekoso tp pengen urip mulyo,,suharto kui sebenere yo wong apik dasare manungso yo rung mesti apik trus kabeh wong mesti yo ono elek e..mulu kabeh sedulur kito ojo podo olo marang siji lan liyo ayo podo2 sesareng bareng2 belo nagoro lan bongso seng rodok mulyo iki yooo,,,
Balas	giritirto berkata:	25 November 2011 pukul 22:32	kang ahmed…aku nitip nyuci keris yo .
kang bejo…jare awak gembreges mreneo tak pijeti..ol karo ngrungoke campursari ..jan nglaras..
mbah cetho..salam sungkem mbah..
Botorejo, Wonosalam, Demak Regency, Central Java 59571, Indonesia
Jalan Garung Kidul RT 7 RW 1, Garung Kidul, Kaliwungu,
Manandhar, Yasodha/"Manandhar, Yasodha
Wong linuweh iku kudu biso ngepek ati lan ngepenakake liyan.
6.Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasat setan.
7.Ojo pisan-pisan nyacat dening liyan,amarga ora ono wong kang tanpo cacat.
8.Wong golek iku yen wes oleh weweh,yen wes weweh ngengeh.
9.Sing sopo menang sa wenang-wenang ora bajal lestari anggone menang,nanging yen kalah ora ngakoni kalah bakal lestari anggone kalah.
10.Guno lan topo iseh kalah marang wong kang sabar lan narimo.
11.Suro diri joyo ningrat lebur dening pangestuti.
12.Sopo suci bakal adoh beboyo pati,sopo kakean milik bakal kaliren wekasane.
Ojo seneng gawe gendro jalaran gawe gendro iku sipating demit.
16.Yen siro dibeciki dening liyan tulisen ing watu supoyo ora ilang lan tansah kelingan,yen siro gawe kabecikan tulisen ing lemah ben ilang lan tansah ora kelingan.
Jatidhirining wong Jawa kuwi tansah nengenake tatakrama lan urmat marang wong liya. Tatakrama apadene pakurmatan kaudi lumantar subasita. Subasita kang adhedhasar tumindak kang ngener marang kasusilan. Ing reh tatakrama, wong Jawa tansah seneng migunakake tembung-tembung kang tebete ora ngunggul-unggulake dhiri pribadhine. Ujare wong winasis (pinter) "Sing sapa ngunggul-unggulake dhirine bakal diasorake, nanging sing sapa ngasorake dhirine bakal diunggulake". Cak-tumindak tatakrama apadene pakurmatan banjur nuwuhake basa kang tansah ngajeni marang wong liya. Wondene katrangan tataran basa Jawa kang jumbuh karo unggah-ungguh sarta undha usuking basa bisa diundhuh ana : ing kene
sekelompok pemuda rumangsa butuh ana siji perekat lan pemersatu ben bangsa awake dhewe luwih kuwat kanggo ngrebut
Indonesia utawa sing dikenal karo Kongres pemuda l lan Kongres pemuda II. Nah, liwat kongres kuwi awake dhewe bisa ngenal Sumpah pemuda.
Kongres pemuda I neras neng Jakarta, nang 30 April dumugi 2 Mei 1926. Neng kongres kuwi, dekne kabeh ngomongna pentinge poro sijen bangsa kanggo
isi Sumpah pemuda kuwi yaiku siji Nusa, siji Bangsa, lan siji basa. Iki sing sanuli menjiwai pemuda-pemudi Indonesia jero ngrebut lan ngukuhi mawa mengisi kemerdekaan Indonesia.
Tokoh sing terlibat ana ing cerkak bahasa jawa tema sumpah pemuda iki pancen akeh. Akeh tokoh sing dadi pamawa jero Kongres pemuda I lan II. Dekne kabeh teka makili macem-macem organisasi pemuda sing ana wektu kuwi. Neng antarane ana sing dadi panggering, kaya Soegondo Djojopoespito saka klumpukan pelajar-pelajar Indonesia (PPPI) sakanggo pangarep lan
sing ampuh kanggo ngrebut kemerdekan saka tangan penjajah. Kanthi semangat poro sijen lan kesijen bangsa, kelingan para pemuda Indonesia wektu kuwi tambah kuwat amarga dekne kabeh ora berjuang dhewe. Dadi, Sumpah pemuda yaiku salah siji tonggak sejarah kemerdekan Indonesia.
Dina sumpah pemuda ing tahun 2015 iki bakal kita pengeti udhar 28 ana ing dina rabu minggu ngarep. Semoga sajian cerkak bahasa jawa tema sumpah
Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo).
Urip iku neng ndonya tan lami. (hidup didunia tak selamanya)
tanana sira iku, ingsun tanana ngarani, mung sira ngarani ing wang, dene tunggal lan sireki iya Ingsun
YAA ALLOH…PANJENENGAN ICALLAKEN SEDOYO HOWO INGKANG ELEK LAN SEDOYO APES LAN SALAH AWAK KULONALIKO KULO SARE”
Ora niat dodol	Posted by j4w4 under Mbuh
arep sarapan sega gudheg cedhake kreteg. Tekan ngarep warung jebul akeh mobil lan sepedha motor sing parkir. Meh wae aku ra sida mampir. Bareng lagi nolah-noleh, wis ana wong sing metu bar njajan, akhire aku mlebu warung kuwi.
Bojoku tak kon mesenke sega pecel dene bojoku dhewe pesen sega gudheg. Tak deleng ing ngarepe bakule akeh wong padha ngadek antri diladeni, semono uga bojoku. Aku golek bangku kosong ngenteni pesenane
Walah, pranyata sing antri sak ngarepe bojoku uga durung diladeni, langsung wae bojoku tak jak bali. Ngalih wae golek opor panggang. Padhahal wingi wis sarapan opor panggang. Lha wis piye, timbange kesuwen ngenteni, ngulon sithik wis tekan warung opor panggang.
Karo mboncengke bojoku aku ngremeng, wong jawa kuwi nek dodol ra patiya profesional, bareng wis laris sak kepenake dhewe olehe dodol.
wae, isa dipesthekke mbok nganti rong jam ora bakal diladeni.
Dhasar bakul gudheg ora niyat dodol. Ngerti sing tuku akeh, pelayane mung loro, sing siji ngladeni sing mangan ing kono, sijini ngladeni sing mbungkus, blas ora profesional.
Bandhingke kaya bakul ayam goreng saka amerika. Sing tuku ya akeh, nanging dhekne pinter, sing ngladeni uga digawe akeh. Ora ana pembeli sing
Reply	arif ndoet says:	December 2, 2008 at 4:26 pm	asu…asu… panjenengan ki wetone apa ta. cen model cangkemu ki gak cocok nganggo basa londho. nek
dadi gegeran nasional paling ora aku nemu rong guyonan babagan formalin. Sing siji saka wongpati lan saka Republika (durung ketemu link-e). Isine padha.
Intine, Malin Kundang tokoh minang sing duraka marang ibune malih dadi patung watu merga disiram formalin. Formalin kuwi kirimane si Malin saka luar negeri wektu isih ngumbara. Wektu ngirim ing botole ditulisi For: Malin tegese kanggo malin. Mbok menawa ngirime saka Inggris.
Lha merga cairan kuwi banget mandine nganti isa ngawetke Malin, sakiki cairan iku digunakke kanggo ngawetke bahan-bahan liya kayata, iwak asin, bakso, tahu lan liya liyane.
Liyane, jarene kanggo ngetes bakso kuwi ana formaline apa ora, kanthi menehke bakso kuwi marang kucing, yen kucing ra doyan artine bakso kuwi ngandhut formalin, yen kucinge doyan artine bakso kuwi digawe saka tikus…..
miturut guyonan iki). Tegese ngene, wong Indonesia wis akeh kang ora nggateke pentinge barang-barang peninggalan sejarah. Wis akeh barang-barang kang migunani tumrape sejarah bangsa iki malah didol ing monco
Fungisida inggih punika salah satunggaling jinis pestisida ingkang mliginipun kanggé mejahi jamur (fungi) ingkang anjalari penyakit.[1] Wujud fungisida saged cair ingkang paling kathah dipunginakaken, gas, butiran, lan bubuk.[1] Peusahaan ingkang ngasilaken winih padatanipun ngginakaken fungisida ing winih, umbi, oyod, kaliyan organ propagatif sanèsipun kanggé mejahi cendawan ing bahan ingkang badhé ditanem kaliyan ngayomi tetanduran enèm saking cendawan patogen.[1] Kejawi punika, ngginakaken fungisida saged dipunginakaken lumantar injeksi ing gagang, semprotan cair kanthi langsung, kaliyan ing wangun fumigan (gas ingkang disemprotaken).[1] Fungisida saged diklompokaken dados kalih golongan, inggih punika fungisida selektif (fungisida sulfur, tembaga, quinon, heterosiklik) kaliyan non-selektif (fungisida hidrokarbon aromatik, anti-
Fungisida mikrobiologi, inggih punika fungisida ingkang dipunrembakaken saking mikroorganisme (mliginipun jamur kaliyan baktèri.[3]
Fungisida nabati (fungisida botani), inggih punika bahan aktif fungisida ingkang diekstrak saking tetanduran.[3]
Fungisida ingkang saking fermentasi mikroorganisme, kejawi jamur lan baktèri ingkang dipunginakaken minangka fungisida kanthi langsung, fermentasi saking jamur lan baktèri ugi saged ngasilaken senyawa kimia ingkang saged mejahi mikroorganisme sanès. Senyawa punika dipunwastani antibiotika.[3]
Adhédhasar sipat lan kagiyatan fungisida tumrap jasad sasaranipun, fungisida saged dipunklompokaken dado kalih[4] inggih punika:
Fungisida nonsistemik boten saged dipunserep lan dipuntranslokasi ing salebetipun jaringan taneman. Fungisida nonsistemik namung mbantuk lapisan kanggé ngalangi. Fungisida punika namung migunani kanggé nyegah infèksi fungi kanthi cara ngrendhétaken perkecambahan spora utawi miselia jamur ingkang nèmplèk ing permukaan taneman. Pramila, fungisida kontak migunani minangka protektan lan namung efektif menawi dipunginakaken sadèrèngipun taneman kenging infèksi déning penyakit. Saéngga fungisida nonsistemik kedah asring dipunginakaken supados saged ngayomi taneman saking infèksi énggal.[4]
Fungisida sistemik dipunabsorbsi déning organ-organ taneman lan dipuntranslokasi menyang bagéyan taneman sanèsipun lumantar pembuluh angkut utawi jalur simplas (lumantar salabeting sel). padatanipun, fungisida sistemik dipuntranslokasi menyang bagéyan inggil (akropetal), inggih punika saking organ oyod menyang godhong. Sawetawis fungisida sistemik ugi saged obah meynag ngandhap, inggih punika saking godhong tumuju oyod (basipetal).[4]
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fungisida&oldid=1097161"	Kategori: PertanianPestisidaKategori ndhelik:
menggunakan pranala magis ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
urip kita iku, tetelane Manawa dadi tajalining Dzat Kang Amaha Suci Sejati, dene kayekten kang dadi tandhane kadunungan angen-angen ambabarake budidaya, ing kono ora beda karo Kang Kawasa amedharake kudrat karo iradat. (Serat
kebiasaan jaman abegeh miyen, angger weruh sing silir liwat langsung jereng 😀 😀 ora sia2 lhe
Angka	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Angka pancen ajaib, yen ditulis ing dhuwit isa ndadekke wong padha kedanan pengin nduweni. Saya gedhe saya nyenengke. Coba dhuwit kuwi ra ana angkane, njur piye olehe ngregani?
Yen angka kuwi nemplek ing hasil laborat kang isine kadhar gula,kolesterol lan asam urat, wow… bisa ndadekke priyayi-priyayi sing wingi kemlinthi, dina iki nglentruk merga angkane kabeh diwenehi asterisk sing nunjukke angkane kegedhen.
sakmene gedhene isih wae kuciwa? Mergane ing tahun 2001 dhewekke oleh 80%. Oooo… jebul gedhe banget pengaruhe angka.
Dadi bener kandhane wong-wong, pedagang kuwi yen wingi untung 1000, njur dina iki mung untung 800, dhewekne bakal muni “aku rugi dina iki”.
Dhuh Gusti Allah, mugi Panjenengan maringi pitulung amrih saget emut dhateng Panjenengan, lan syukur dhateng Panjenengan lan ngibadhah ingkang sae
bertanya – sing digawe ngeduk lemah nang bumi jenenge opo? – jawab saja linggis ya dam”
“wadah gawe ngulek sambel nang bumi iku jenenge opo? Jibril?”
“Mikail? Isrofil? Izroil?..”
“Hayo Azazil, wadah gawe ngulek sambel nang bumi iku jenenge opo?”
Subhaanaka laa ‘ilma lanaa ilaa maa ‘alamtanaa….
adam, wadah gawe ngulek sambel nang bumi iku jenenge opo dam?”
bertanya: “sing digawe ngeduk lemah nang bumi jenenge opo kat malaikat?”
Gusti, akan kupastikan tak orat aritno anak cucu Adam, tak cegat teko ngarep, teko ngguri, samping kanan, samping kiri, panjenengan titeni gak onok sing manut ten Panjenengan!”
buruk.Ngajapa tyas rahayu, Nyayomana sasameng tumuwuh, Wahanane ngendhakke angkara klindhih, Ngendhangken pakarti dudu, Dinulu luwar tibeng doh (
BUDAYA TERNAK ITIK / BEBEK RAKYAT BANYUWANGI
© 2012 hak nggawe Lajar lan cageran kopy ikai yo mung Kang Joyo.
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping
wewangune kewala. Nanging sira nyumurupana, lan handadekna maknane kang sinandi, dimen dadi tuntunaning laku; wajibing urip ing donya tumekeng ndelahan
semakin deras. Sanadyan kelebetana sela utawi balok ingkang ageng-ageng ngantos pinten-pinten ewu, meksa mboten saget
tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase (Pawarti Surakarta, 1939:7).
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai Gede Sala. Saka panimbang iku udanegarane kabener anampi
Heh kawulaningsun, kabeh padha ana miyarsakna pangandikaningsun! Ingsun karsa ing mengko wiwit dina iki, desa ing Sala ingsun pundhut jenenge, ingsun tetepake dadi negaraningsun, ingsun parigi jeneng Negara Surakarta Hadiningrat. Sira padha angertekna sakawulaningsun satalatah ing Nusa Jawa kabeh.
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun
wongso (160),kumpulan motivasi andrie wongso (96),cerita motivasi andre wongso (95),artikel motivasi andrie wongso (73),motivasi andre wongso (73),andrewongso com (61),be the best (58),www andrewongso com (54),ANDRY WONGSO (44),artikel andri wongso (34),best motivasi (32),andre wongso (27)
Crystal Ball	Posted by j4w4 under IT Jawa Tinggalkan sebuah Komentar Iki dudu bal duwekke tukang sihir sing dinggo ngramal. Iki sawijining software kanggo nganalisa resiko.
Yen ora merga tugas gawe laporan ngganggo software iki, mbokmenawa ora pengin nginstall. Nanging nganti detik iki, tugase durung tak gawe, telung minggu maneh kudu dadi, yen …. ora ana lindhu.
siji kecamatan nang kabupaten Mojokerto, Jawa Timur, Indonesia.
ora mumet…. soale arep tak gawe nggebloki
paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal,
bungkêr botên thukul, dipun tampik dening Dewa,
thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi,
yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng gamabudi malih,
sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura,
jumedul ing pulo Semar Badranaya, sisih wetan sangkan ira. Mula den eling den êmut, menawa ana Candra-ning Negoro. Iya iku satria kang piningit, datan aran ratu adil, nanging kang jumeneng dadi satria nagari Pambukaning Gapura.
mampu jumeneng Candraning-negara. Ing samangke sawuse siniram kanthi tirtapraja. Sri Narpati berkata dalam bahasa Jawa Kuno, ini bukan pertemuan terakhir kali, melainkan awal, tunggu dawuh dan
Karcis TOL	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Coba njenengan amati, akeh endi wong sing mbuang karcis tol karo sing ora sakwise mbayar. Aku sering ngamati, ora kuwi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tysvær&oldid=884229"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.23, 13 Juli 2014.
banyune beninge pooollll, anyes lah pokoke.
Perantau Gunung kidul.. nyahahahaha Lha mbok yo sing apik yo...Ojo IPG....sing luwih
Apr 18, 2008 2:47 pm japrax wrote:la seng apek piye ndok.. opo jenengke wae imud.. Isih kelingan karo
meneh seng bedo karo senior2 sedurunge po meneh wes kenal internet mesty luweh cepety perkembangane TamuTamuSubyek: Re: gawe perkupulan perantau gngkdl Fri Apr 18, 2008 4:01 pm iwans wrote: opo meneh aku malah ora ngerti opo2 :bounce: :bounce: :bounce: yen nggawee perkumpulan meneh
Join date : 29.02.08Subyek: Re: gawe perkupulan perantau gngkdl Sat May 03, 2008 8:29 am aku iki mung nganggur
iki mung nganggur golek kerjaan ra oleh2 neng kono Waghh.. Ngglandang mesthi Kihh.. kang..
iki mung nganggur golek kerjaan ra oleh2 neng kono Waghh.. Ngglandang mesthi Kihh.. kang.. Jokes... golek kerjo raoleh2 je sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja ~pp~Reputation : 15Join date : 05.05.08Subyek: Re: gawe perkupulan
Panggillah Aku..... DENSUS 99 ,,
"Hanya milik Allah asma-ul husna, maka mohonlah kepada-Nya dengan menyebut asma-ul husna
Lebi	Posted by j4w4 under Basa Jawa 1 Komentar Lebi, ukara iki muncul maneh wingenane awan. Ukara iki kerep tak rungu wektu aku isih SD. Wong kutha mesthi ra ana sing
lagi ngetren, ing pinggiran kutha. Sakwise ngliwati dalan sing mung cukup kanggo sak mobil, akhire tekan desane bakul kembang kuwi. Jebule cukup rame desa kuwi, saksuwene iki aku mung krungu jeneng desa kuwi.
Kaya umume bakul kembang, sakabehing jenis kembang diwadhahi ing panggonan kaya kandhang pitik, nanging ditambahi paranet ing ndhuwure kanggo ngatur sinar srengenge. Sing rada beda, ing njerone uga diwenehi kelinci gunggunge 3 gedhe-gedhe.
Bareng arep mulih, lawange kandhang kembang kuwi lali ditutup, banjur ana sawijining ibu-ibu mbengok, ” lawange durung dilebi, ngko kelincine mlayu lho!!!”. Naah, jebule ukara “lebi” isih dienggo ing desa kono.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-xxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
dulur lanang ono kulon soponen aku. Aku dhuwe dulur lanang ono wetan soponen aku. Aku dhuwe dulur lanang ono lor soponen aku. Aku dhuwe dulur lanang ono
Ngrubah HTM dadi PDF (Convert HTM to PDF) | Wong
Mbutuhke wektu sawetara menit merga internet sing tak nggo kagolong lelet.
asring gantos-gantos, kados kedelai, lombok, lan sanesipun,… soale kulo bodho mboten ngertos, mboten saget tandur, namung nampi regi saking bakul sanes, mesa’ake tiyang alit, nek kulo sade regi inggil”. (
“… Ingsun iki pandjenenganing Wisjnu Murti[16],
kebubuhan agawe rahardjaning bumi, dene panitahingsun mung kari pindo, katelu ingsun iki, ing sapungkuringsun saka Kediri nuli tumitah ana ing Djenggala, wus ora tumitah maneh, karana wus dudu bubuhan ingsun, gemah rusaking djagad, lawan kahananing wus ginaib, ingsun wus ora kena melu-melu, tunggal ana sadjroning kakarahe guruningsun, ...”[17]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Raciąż&oldid=1090801"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Dowload « MAN Purwodadi Kab Grobogan
Idhopi berkata : VI. PUPUH SINOM
01. Pandita Idhopi nabda, kaweruhana nini, kasampurnaning wong Islam, sapuluh perkara nini, adheping lampah iki, dipun waspada ing kaweruh, apaalullah taala, kang minuhi jati iki, puniki tanana sing kaliwat.
02. Dadi tandane ning Yang, ana ing jagat puniki, ing sakatahing
ingkana manggih, ing sa pandum-andum mipun, kadi uripe saban, kuciwa jasmani latip, tan kenang pati langgeng tan kenang rusak.
04. Uripira duk aneng arwah, tunggal uripira iki, lan uripira ing benjang, ya uripira kang iki, orana lian urip, amung urip siji iku, terusana ing
cegah lan pitutur, kinon idhep anembah, olekena iku nini, maring kang due titipan dipun pasrah.
07. Sakehing pangidhep pira, serahena ming kang den idhepi, terusana ing sipat, dingin idhep mangko uning, ing besuk apa maning, ora lian idhep iku, kaping limane rara, leburing papan lan tulis, dipun teges paworing badan lan nyawa.
09. Kaping neme iku rara, weruha ing tinja kang kari, tinja kaliwat ya tunggal, iku wiwisuhing ati, nirnakaken sakehing, dzat liyan anging dat iku, iku kang winasuhan, bangsa roro den uculi, dipun isangi idhep pira maring tunggal.
10. Aseq ira iku Allah, masuq ira iku diri, kang uwis
kewala, ingkang aran banyu urip, sajatine iku rara, ning Rasul kang anjateni, Muhammad kang sajati, jatining Muhammad iku, pancere uripira
Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram
ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben
dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, “ Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.
liniring mring sanging rum, tambuh surasaning galih, wusana lon anandika, “Dhuh wong ayu karsa mami, wus dangu nggoningsun ningal, mring
(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika
wong randha dama, ing yektine angluwihi, kabeh purane pra nata, tan padha puranta Yayi.
Asta kelor driji ulun, yen putung sinten nglintoni, nadyan wong agung Mataram, mangsi saged karya driji”, kakung mesem lon delingnya, “Dhuh wong
dora arsanipun, sandinya angasta driji, yektine mangarah prana, ketareng geter ing galih, dene durung mangga karsa, paring
titisnya Sang Hyang Wiku, kang mengkoni ngrat sekalir, Senapati nir wikara, karenan mring narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.
(58) Jim prayangan miwah lembut, neng jrambah sami mangintip, mring gusti nggen awor raras, kapyarsa pating kalesik, duk sang dyah katameng sara, ngrerintih sambate (k.246) lalis.
ing mangke arsa kondura, marang prajanya Matawis.
wadyengsun Matarum, wus dangu tugur ing nagri”, narapaning dyah sareng
myarsa, yen kakung mit kondur nagri, sekala manca udrasa, druwaya badra dres
diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti”.
iki piye maksude?opo meneh jare prsibo yo arep gabung….wis jarno wae lah,ngono iku ben dirasakno PSSI sing
wbMatur nuwun atas responipun, puniko namung kagem pepenget kagem putro-putro awit sak puniko wonten tren tato mekatenWassalamu 'alaikum wr wb RADEN MAS YOYOKoordinatorLo
Aku dadi mudeng lan yo hura arep nglakoni sing koyo mengkono matur suwun sanget inpo nipun menika _________________ AmpirankuFBku Gonku
Orang Bertatto Tue Nov 03, 2009 10:59 am Monggo dho dipenggalih piyambak-piyambak khususipun ingkang kagungan
Mbah Pujan	Posted by j4w4 under Spiritual [2] Comments Ing desaku ana wis asem gedhe sing didadekke pundhen. Jarene ing kono panggonane mbah pujan, cikal bakale desaku. Setahun pisan dianakke sedhekah bumi ing pundhen iku.
Ana maneh adat kanggo wong sing lagi dadi nganten. Wong desa kene yeng dadi nganten kudu ngubengi wit asem iku. Yen ora jarene mbilaheni, gawe cilaka. Jaman aku SD ana wong dadi nganten banjur sing wedok rada owah pikirane, jarene merga ora mubeng asem. Jarene bapakku ana nganten sing mubeng asem nanging ora gelem mlaku, nganten iku pilih numpak mobil, akibate dadi lempoh alias lumpuh sikile.
Kuwi kabeh critane wong-wong desaku, nganti sakiki jarang sing wani nglanggar adat kuwi, bahkan (piye jawane), wong desaku sing kawin ing luar kota utawa luar pulau, merlokake mulih mung kanggo mubeng asem.
Wektu aku nikah, wis tak niyati ora bakal mubeng asem. Mesthi mengko rada rame. Lha tenan, bareng aku mulih saka nggone maratuwa, wong-wong tuwa banjur ngandhani aku supaya mubeng asem, karo ditambah crita sing meden-medeni.
Aku tetep ora gelem, karo tetep ndonga marang Gusti Allah, yen nganti aku nemoni bilahi ateges bakal nambahi kapercayane wong desa kono yen mbah pujan pancen digdaya, bakal luwih ngadohke wong-wong marang Gusti Allah.
Alhamdulillah nganti anak-anak papat, ora ana kedadeyan sing nggegirisi, yen ana kesandhung sithik-sithik tak anggep biasa. Sing penting aku wis mbuktekke, ora mubeng asem ora patheken.
Sing kerep tak nggo dalil nyang wong-wong, aku kandha yen mbah pujan ora nate nganakke sensus, dhewekne ra ngerti saiki aku penduduk ngendi.
sing percaya karo mBah Pujan karo bab ngadoh saka Gusti Allah. Kita kabeh kudu matur nuwun banget marang si Mata Biru bangsa Walanda kang kasil ngosak-asik lan njungkir walikke persepsi kabudayan Jawa nganggo kacamata Barat sing babar blas ora ngajeni samubarang spiritual apamaneh sing katelah saka Wetan,…
Mangsalah pawongan mbiyen njga awak saka tumindak sing mbilaheni,ya kuwi produk budaya sing ora gampang maido nanging titen marang swasana alam. Dene sing rumangsa modern nganti nyambung-nyambungake antarane mubeng wit
Nanging tak kira aku durung keladuk. Nganti iki wong-wong isih mubeng wit asem, lan aku ora tumindak apa-apa, ora tau nceramahi, demonstrasi, nyeneni, apa maneh negor wit kuwi. Sakjane, ora ana hubungane modern karo ora gelem mubeng wit, lan ora ana pengaruhe blas karo pengaruhe Wong Landa. Apa wong Landa ora percaya sing gaib? Panjenengan mesthi ngerti Harry Potter, kuwi sing ngarang wong barat sing jarene modern,
Modern kuwi sing kepiye, sing ora percaya Gusti Allah blas? Miturutku ora, wong Barat isih akeh sing nyang Greja, malahan G W Bush kandha yen perang ing Irak merga diprentah Pangerane?
Dadi, olehku ora mubeng wit merga nuwun sewu, aku wong islam. Wis kadhung sumpah ora ana Pangeran sing berhak disembah sakliyane Gusti Allah. Terus, yen aku ngaku Islam, apa aku banjur ilang Jawane? Apa banjur aku dadi wong Arab? Aja kleru, Arab ora identik karo Islam, saka jumlah wae isih kalah karo Muslim sak Indonesia. Lan yen sing kasebut wong Jawa, apa kudu nglakoni sakabehing adat Jawa kalebu masalah keyakinan/aqidah?
Miturutku, wong nglakoni samubarang mesthi ana sing ndhasari, yen ora mung anut-anut, mesthi didhasari keyakinan sing kuat. Yen wong ndesaku dhasare merga wedi yen kena musibah.
Gusti Allah wis janji ora ana musibah kang ngenani manungsa kejaba saka ‘izin’Ne. 64:11
Lan aku duwe pangerten, mubeng wit asem sawijining ritual ibadah, padhahal sakabehing ritual ibadah kanggoku yen ora ana tuntunane saka
Nuwun sewu, kula mboten badhe ngguroni, punika sakderma keyakinan kula, yen Panjengan Muslim, mangga dipun waos Al Quran sak maknanipun, yen mboten Muslim, nggih pripun maneh, masalah kepercayaan mboten saget dipeksa-peksa rak mekaten ta?
Suntiyah, A.Ma10030412720174PAISDN 1 Punggelan BanjarnegaraJawa Tengah
3.048 Noor Sholihin10031612720037PAISDN Gondel I BloraJawa Tengah
3.049 Suradji10031612720038PAISDN Sumber 02 BloraJawa Tengah
INI MUSTIKA DI KASIH LENGKAP DENGAN MANTRANYA
SUN MATEK AJIKU AMPAK SEGORO KIDUL ,
HONO BANYU HONO OMBAK HONO KARANG KANG KUOSO
BUMI LAUT ANGIN KANG SUMILIR DADI KUOSO GUSTI
ROH INGSUN ROH SIRO ,NYOWO INGSUN NYOWO SIRO ,BADAN INGSUN BADAN SIRO
GESANG SEDOKULO PASRAH MARANG SANG KUOSO
TEPUNGNO GETIHKU ,TEPUNGNO NAFASKU ,
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng
―MARING SAMPEYAN―NANGKENE,KULO NYOBA TAFAKURKANGGO SIJI TEMBUNGTOBAT KULOGUSTI KULO SING KUASAKUMBAHNA ATI KULO SAKING PETHENGE DOSAPAGERNA ATI KULO KALIYAN RAHMATE SAMPEYANKAROAJARNA KULO MLAMPAH MARING SUWARGA※MARING SAMPEYAN※cerita dewasa lama klasik※MARING SAMPEYAN※
Abdi Dalem, Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara SE, MSi dinten meniko ngestoaken dhawuh timbalan dalem. Kadhaupaken kalayan putro dalem putri Gusti Kanjeng Ratu Bendoro BA kanthi mas kawin kitab suci Alquran, perangkat sholat, sarta rojokoyo puniki. Salajengipun, nyadhong berkah pangestu dalem, sembah
Garuda Wisnu Kencana (GWK) Cultural Park ya iku papan panggonan kanggo wisata ing Unggasan Jimbaran Bali kanthi obyèk wisata Reca GWK (Garuda Wisnu Kencana).[1] Reca GWK iki ya iku reca replika Dewa Wisnu sing lagi numpaki kendaraan sing jenengé Garuda dhuwuré 12 meter karyane pematung kondang saka Bali, I Nyoman Nuarta. Papan panggonan Taman Budaya Garuda Wisnu Kencana panggone 146 mèter saka lumahing segara.[1] Areal GWK iki nduweni jembar 200 hèktar.[1] Ning areal sing luas iki mengko GWk dadi andalan utama panggon wisata iku ngadeg sing kokoh patung GWK.[1] Reca Dewa Wisnu rencanane arep dibangun nganggo posisi numpak Garuda.[1] Dhuwure patung iku kira-kira 75 meter lan dhuwure pondasine 70 meter.[1] Mekaten, total kabèh dhuwure 145 meter.[1] Garuda iki dikira nduwèni lebar bentangan swiwi kang dawane 66 meter.[1] Kabehe nduweni bobot kira-kira 4000 ton.[1] Patung karya sing masterpiece Bali, I Nyoman Nuarta.[1] Dhwuwur patunge ditambahi papan panggonan sing dibangun ning bukit sing nduweni dhuwur 300 meter ning dhuwur permukaaan segara, mangka GWK bisa ditonton saka kadohan.[1] Saka Papan Anggegana Ngurah Rai, GWK bisa didhelok nyata sapa sing ngadeg ning kana.[1] Suwaliké, yèn ditonton saka posisi iku, mangka saka kawasan GWK, bisa katon cetha lan uga bisa ndeleng srengéngé angslup ing Jimbaran sing nduwèni wedhi ireng.[2] Pembangunan GWK iki mangka nyata bisa kasebut mega proyek.[2] Panggawéné reca sing gedhé iki nganggo bahan sing mliginé saka campurane tembaga karo kuningan, sing njabané diwènèhi lapisan mozaik emas.[2] Saiki patung Dewa Wisnu isih dadi separo awak lan patung garuda lagi dadi sirahe. Ukuran sirah manuk sing gedhé iki.[2] Dhuwure kuping ngluwihi dhuwure manungsa.[2] Angèl dibayangke wangun manuk Garuda iki sakkabèhé manawa wis dadi.[2]
^ a b c d e f g h i j k l [1] (diakses tanggal 15 Juli 2011)
^ a b c d e f [2] (diakses tanggal 15 Juli 2011)
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.58, 3 Sèptèmber 2016.
ngati-ati pak…pidato sedikit aja udah ada yang setubuh…
Segitu ajah dah bnyk korban,,pa lg klo kenceng2.
Ning dalan ra sah kenceng2. . Ora apik
mongka srananing dumadi/ tumandhuke marang saniskara/ manungsa apa kajate/ sinembadan sakayun/ yen dumunung mring wolung warni/ingaran asthagina/ iku tegesipun/ wolung pedah tumrapira/ marang
sakaconggahira/ nuting jaman kalakone/ rigen ping kalihipun/ dadi pamrih marang pakolih/ katri gemi garapnya/ margane mrih cukup/ papat nastiti papriksa/ iku dadi margane weruhing pasthi/ lima wruh etung ika//.
7 Luwih lara laraning kang ati/ora kaya wong tininggal arta/ kang wus ilang piyandele/ lipure mung yen turu/ lamun tangi sungkawa malih/ yaiku ukumira/ wong nglirwakken tuduh/ ingkang aran
kanggo ing salawase/ manising netya luruh/ angedohken mring salah tampi/ wong kang trapsileng tata/ tan agawe rengu/ wicara lus kang mardawa/ iku datan kasendhu marangsasami/wong
andhap asor iku/ yekti oleh panganggep becik/ wong meneng iku nyata/ neng jaban pakewuh/ wong aprasaja solahira/ iku ora gawe ewa kang ningali/ wong nganggo
Angedohken mring dosa sayekti/ wong kang enget iku watekira/ adoh marang bilahine/ mangkana sulangipun/ wong kang amrih arjaning dhiri/ yeku pangolahira/ batin lahiripun/ ing lahir grebaning basa/ yeka aran kalakuwan ingkang becik/margane mring utama//. Menjauhkan dari dosa sejatiorang
anirua marang kang becik/ kapindho anuruta/ mring kang bener iku/ katri ngguguwa kang nyata/ kaping pate miliha ingkang pakolih/dadi kanthi neng ndonya//
padatan ingkang wis/ caraning lelakon/ miwah apa saru sesikune/ sesirikan kang tan den remeni/ rungokena dhingin/ dadi tan pakewuh//.
wong wadon/ wejanana kang mringna liyane/ jer manungsa datan nunggil kapti/ ana ala becik/ ing
Endi ingkang pinitayan nguni/ amengku ing kono/ lestarekna ywa lirip atine/ slondhohona, lilipuren asih/ mrih trimaningati/ kena sira tuntun//. Mana yang dipercaya duluyang menyamai di situlestarikan
Dening Soedjarwo Nglegena lan Taling-Tarung	Tweet
TUMRAPING aksara Jawa, nglegena iku tegese tanpa sandhangan: tanpa suku, tanpa wulu, tanpa pepet, tanpa taling-tarung. Tembung-tembung ing abjad Jawa (hanacaraka) kabeh nglegena. Dhene aksara kang kaapit ing taling-tarung, wis ora nglegena maneh diwaca kadidene konsonan lan vocal o, upamane soto, loro. Dadi ing basa Jawa aksara nglegena lan aksarasing nganggo taling-tarung ku ora padha tegese: lara beda karo loro, cara beda karo coro.
Ing basa Indonesia swara nlegena iku ora ana, sing ing basa Jawa iku nglegena ing basa Indonesia dadi a, contone bata (basa Jawa) bata (basa Indonesia), rata (basa Jawa) rata (basa Indonesia). Swara nglegena ing basa Indonesia mung tinemu ing tembung sono ing tetembungan sejak dari sononya.
Tembung-tembung basa Jawa kang nganggo aksara nglegena ing basa Indonesia ditulis nganggo o, upamane jeneng-jeneng kaya Soekarno, Soeharto, Susilo. Aksara o ing tembung tembung mau ora diwaca kadedene taling-tarung, nanging kaya aksara nglegena.
Jenenge kutha-kutha ing basa Jawa diindonesiake upamane Surabaya (Jawa) dadi Surabaya, Ngayogjakarta (Jawa) dadi Yogyakarta (Indonesia). Sing ucapane dadi salah yaiku Solo, rehning ing basa Indonesia nganggo o banjur diwaca Solo (taling-tarung), kamangka sing bener nglegena.
Ing basa Indonesia ora ana vokal a (nglegena), kosokbaline ing basa Jawa vokal a iku sing akeh-akeh mung mujudake owah-owahan saka aksara a (nglegena). Vokal a nglegena iku yen dumunung ana wanda sigeg banjur dadi a, upamane: ana-anane, rasa-rasane. Dhene a (nglegena) sing ana wanda kapisan uga katut dadi a. Miturut ilmu basa (linguistik) a iku sing akeh-akeh mung mujudake alofon saka vokal a (nglegena) sing distribusine komplementer (padha-padha ngganepi). Nanging a iku uga mujudake fonem dhewe, amarga amba (saya) iku bedaha karo amba (luas). Malah saiki jeneng-jeneng Jawa iku akeh kanh nganggo vokal a, kayata: Farida, Aditya, Denada, Alda, lan sapanunggalane.
Sing kerep salah olehe ngucapake iku yen ana jeneng utawa tembung sing ngangoo vokal o lan a (nglegena), umpamane Santoso, Saroso, prayogo, amarga ing basa Indoesia a (nglegena) lan o (taling-tarung) ora dibedakake.
Nalika upacara pengukuhane Prof Dr dr Hardhono Susanto, PAK (K) dadi Guru Besar Fakultas Kedokteran Undip para tamu oleh suvenir sing ana tulisane nganggo aksara Jawa. Bab iku perlu oleh pakurmatan awit Guru Besar Fakultas Kedokteran mau wis aweh kawigeten mirunggan marang aksara Jawa sing umume wis padha dilalekake. Ya mung rehning kabiasaan nulis jeneng Jawa ing basa Indonesia aksara a (nglegena) ditulis nganggo o mula panulise jeneng nganggo aksara Jawa mau rada kurang trep. Ha-layar + dha-taling-tarung + na-taling tarung. Taling-tarung iku yen ing basa Jawa mujudake sandhangan sing mbedakake karo aksara nglegeno upamane: lara (nglegena) sakit karo loro (taling tarung) dua, sata (nglegena) tembakau karo soto (taling tarung) soto. Dadi sing
naga, jenglot, bathara karang,loreng, bulu perindu,
Ojo gelem trus2 an dbujuki pssi
[Reply]	Deden paegro cah njati November 20, 2010 at 10:25 am
Nek pilih LPI sakjane luwih penak gak gawe APBD tp koq durung jelas ngunu
omprengan. sing mesakake meneh yo sing nduwe warung,
kancil nyolong timun..sak wijining ndino kancil
nyuwun ngapunten, ngejunk !!endi ki critane.... dedik cahyonoCamatLokasi :
iso crito....tak dadi tukang moco wae...monggo endi maneh sing critone aipk lan
ceritane anoman obong endi kang,....... Anoman obong ra duwe jek mas......kuwi kan crito wayang mas...cobo di klik ning http://www.wonosari.com/kesenian-daerah-f49/cerita-wayang-t817.htm
lagek banjir dadi banyune wis ra wngi maneh akeh banyugot...sayang to nek d critake.... dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 11.07.08Subyek: Re: Ayo Ndongeng....... Wed Nov 26, 2008 1:02 am mas Wonosingo Ngali Kidul kulo reques crito angsal mboten?_________________sak beja-bejane wong lali,
mboten?Wooo iso mas, ning rodo suwe requeste...sing marai aku ngarange suwe jek....Ra po2 to mas.....nek perlu mengko aku tak
reques crito angsal mboten?Wooo iso mas, ning rodo suwe requeste...sing marai aku ngarange suwe jek....Ra po2 to mas.....nek perlu mengko aku tak sambtan olehe gawe crito.... kulo request dogeng2 sing saking gunungkidul mawon mas...judule "Balada Petani Gaplek" _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
aku Prexndes wrote:nderek mirengne lendongeng pareng mboten niki?menawi kepareng , kulo nderek..maturnuwun..............(
gawe crito.... kulo request dogeng2 sing saking gunungkidul mawon mas...judule "Balada Petani Gaplek" Urung wayahe mas crito ngono seko nggone dewe.......sabar to yoo Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Ayo Ndongeng....... Thu Nov 27, 2008 10:09 am Asal Usul Kota
ngerti sing dadi probleme tuan I. Merga aku uga nemoni problem sing padha. Padha-padha nganggo BlackBerry, tuan I nggrundel merga kangelan yen arep ngetik angka lan huruf gedhe. Persoalane sepele, tuan I durung nemu caps lock, padhahal yen gelem rekasa sithik maca petunjuke mesthi ketemu.
Caps Lock ing BB sing tak enggo ana rong macem, kanggo angka pejet alt + shift kiwa dene kanggo huruf pejet alt + shift tengen. Sederhana ta, ning mr I wis sulaya sik, kandha yen BB iki angel pengoperasiane. Kenapa aku ora gelem ngajari? Sebab dhewekne wis sering tak ajari hal-hal sing njlimet, lan dhekne alasan yen wegah maca petunjukke…
Levy iku penyanyi reggae sing lair ndèk Clarendon, Jamaica tanggal 30 April 1964.[1] Piyambaké nduwéni jinis musik ya iku Dancehall, Roots Reggae, Contemporary Reggae, Lovers Rock, lan Reggae Pop.[1] Penyanyi sing teka
iki nduwé jeneng lair ya iku Barrington Ainsworth Levy.[2] Wektu enomé Barrington Levy gawe Mighty Multitude karo misanané sing jenengé Everton Dacres. Ndèk taun 1977 piyambakipun sedaya gawe tembang My Black Girl. Sakbanjuré kui piyambaké miwiti karir dhéwé ing tembang A Long Time Since We Don't Have Love.[1] Albumé sing kapisan ya iku Bounty Hunter sing dibabarakén ndèk taun 1979 lan sing paling anyar ya iku albumé sing irah-irahané Acousticalevy sing dibabarné taun 2015]].[2]
Ndèk acara Sumfest's Reggae Night taun 2016 iki sing dianakaké ana Catherine
tampil lan dianggep nggawa gaya asli Dancehall taun 80-an.[3] Bab kui kaya nggugah kenangan.[3]
^ a b c "Barrington Levy Biography". www.allmusic.com. Dijupuk 13
MusisiReggaeJamaikaLair 1964Kategori ndhelik: Artikel Wiki Mrebawani	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 21 Oktober 2016.
sebabipun kulo boten ngertos nopo sing smpean omongne)
iki,arek ndanyang,kidul pasar pas,bien sarange CAMPUR SARI ARENDA,PIYE Ponorogo sik banjira yo??? info kabari yo sing omahe
Biasane nek cuaca peteng ndhedhet, bar kui byar padhang ketok kabeh 🙂
Berduka CitaIijo-ijo woh markisa Di belah loro bosok isine Nyong iki bocah rekasa Ra duwe duwit élék rupane 2. Pantun
PerkenalanNgguya-ngguyu bisane jaran Nek mlaku nganggo sepatu sajake nyong pingin kenalan Bocah
iso urip, tur “survive” koyok sampeyan iku lho…opo ora hueeebaat murite Pak Timin (nek ulangan sastra mesti nakokno Siti Nurbaya kambek Layar Terkembang,…yo terpaksa pinter-pinteran ngerpek nggae catetan
TamanSiswa), terus nyritakno Gurune awake dhewe ndisik sing
dhuwur mendem jero), utowo mbok Bon cedhek parkiran sepeda sing gak sugih-sugih mergo bocah-bocah nek mangan ngglembuki teruss…hi..hi…Wis sakmene disik yo dik, donga dinonga podho slamet kabeh, salam kanggo kabeh
Wed Sep 30, 2009 9:14 am dadi menungsa ajaj kalah karo pitik.....wong pitik we ra butuh duwit kok..coba nek do duwe duwit sebaren ning ngarep
Rokok	Posted by j4w4 under Kasarasan, Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Aku ora arep mbahas hukume rokok. Aku mung prihatin, wis bola-bali angger aku mulih saka olah raga, lewat ngarepe mall kuwi, mesthi tak temoni cah SMP padha ngrokok.
Tak deleng badge sing nempel ing lengene, SMP MHD, sawijine SMP Islam ing kutha iki. Senajan ta ora dianggep haram, yen cah SMP ngrokok jelas ora becik, ora ana manfaate blas, kejaba bakul rokok sing entuk manfaat.
awak’e dewe tetep diparingi Rejeki sing halal, barokah ben iso nyekolahno anak sing duwur oraninggal no generasi sing lemah lan bermanfo’at kanggo masyrakat, Ugo diparingi anak sing Sholeh lan solihah ben iso ndungakno awak’e dewe mbesuk yen wis mulih nyang ngarsanipun gusti kang murbeng dumadi. cekap anggen kulo atur menawi
Kulonuwun! Sak jane ngono antarane wong theis lan wong atheis padha salahe yen
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ngumbul,_Todhanan,_Blora&oldid=1103530"	Kategori: Todanan, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 22 Oktober 2016.
Dani Pedrosa ngetest R15 pake helm AGV Rossi 😀
wiizzzz….nganggo sport fairing katon gagah wak….tpi sayange nganggo helm…dadi ra katon gantenge….
Dénivelé (m) : 240Circuit 2 : Dénivelé (m) : 481Circuit 3 : Dénivelé (m) : 621Circuit 4 :
iso sampek koyok ngunu??” saut petruk..
“ kabeh munafik, kabeh munafik!!! aku gag setuju nek ajaran syi’ah di tolak, lah nyatane onok
sing memrakarsai?? Wong sing memprakarsai mauled nabi jenenge sultan salahuddin ( gubernur irak), iku wong syi’ah!! tapi tetep di amalno karo wong sunni kan?? Tambahan
tau nggepuki wong, iku aku wis kerjo nang salon. Soale waktu iku dee ngenyek kesoroen. Dijarno-jarno tambah ndadi, yo wis tak
jendela ilmu: MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL
Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah ora kasat mata iki raket gandheng cenenge kalawan kepriye sejatine wong Jawa urip ing donya. Lire, kapercayane wong Jawa ing babagan urip lang panguripan ora bisa uwal saka perangan jagad cilik (mikrokosmos) lan jagad gedhe (makrokosmos), keplase uga gegayutan kalawan alam kasat mata lan alam datan kasat mata. Salah sijine kapercayan kang dikarepake yaiku wong Jawa, mligine kang urip ing tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.
Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo Twikromo, weton Nidia Pustaka, 2006, dijlentrehake filosofi-filosofi kang gegayutan kalawan mitos Kangjeng Ratu Kidul. Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana
Ananging ing donyane wong Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
Yen dipindeng kanthi srana kaca mata antropologis, mitos Kangjeng Ratu Kidul bisa dianggep minangka cultural universal kang disengkuyung dening sawetara laku budaya utawa cultural activities, kayata labuhan, crita rakyat utawa crita Panembahan Senopati, kegiyatan sosial lan kegiatan lelandhesan keyakinan agama lan maneka laku utawa ritual tradhisi liyane. Babagan iku nuduhake lan aweh tuntunan yen yektine kepriye wong Jawa mindeng mitologi Kangjeng Ratu Kidul ora bisa dipisahake saka laku ritual kang ndhasari utawa dadi panjurunge. Laku-laku kang lelandhesan keyakinan ajaran agama kang gegayutan kalawan Kangjeng Ratu Kidul, mujudake gegambaran alam pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong Jawa ora bisa dijlentrehake, kaprah sinebut suwung awang-awung, ndadekake anane laku-laku kang lelandhesan keyakinan agama kang ancase ngurmati panguwasa alam supranatural, kayadene Kangjeng Ratu Kidul. Ana candhake.
Mitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra kidul ana
dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.
Karana iku, raja kudu pinunjul. Lan tumrap wong Jawa, raja iku dianggep dadi siji-sijine paraga kang bisa mbangun lan njaga sesambungan antarane alam kodrati (kasat mata) lan alam adikodrati (datan kasat mata). Iki kang dadi pawadan ing
donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda kang tuwuh saka alam kanthi srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.
Lan ing kabudayane wong Jawa (ing dhudhahan buku iki ateges tlatah
nDlepih lan Karaton Lawu. Karaton-karaton iku mujudake lima karaton kang asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan sakabat. Wangunan kapercayan bebrayan Jawa kang bisa uga ditegesi agama Jawa, sejatine luwih ngeboti
keyakinan agama kang dilakoni gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo ngupadi rasa tentrem, jumbuh lan salarase kabeh isining ngalam lan imbange donya saisine.
Tuwa	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Bubar tarawih, ana tamu uluk salam. E…jebule kanca lawas sing suwe ra ketemu. Dheweke tanggaku ya kancaku awit SD tekan SMP. Sakwise SMA dheweke nutuge ing SMA pinggir laut, dene aku ning pinggir sawah nanging uga pinggir dalan Deandles.
Dheweke wis suwe dhagang ing Jakarta, saiki bukak toko ing ngarep kantor P dan K (depdikbud) chedake pundhene mbah pujan. Jarene ing Jakarta dheweke kapusan olehe dadi agen klapa. Akeh sing ora mbayar sing ujung-ujunge ( piye jawane?) ndadekke bangkrut, kepeksa bali ndesa.
Jarene uga, ing wayah Pasa ngene iki akeh agen sing
dhuwur. Nek di pikir, yen bada, sing bada kuwi para bakul, cina sing duwe toko, lan super market. Dene para pekerja mung isa ngentekke dhuwit.
Neruske jagongan, dheweke pengin dodolan rosok, besi tua, kertas bekas lan liya-liyane. Tak kandhani yen ing cedhak omahku ana pengepul sing cukup gedhe. Banjur dhewekke njaluk alamat lan no HP ku. Tak gambarke peta nyang omahku barang, merga omahku rada mojok cedhak kuburan.
Tak matke, rambute wis metu uwanne/uban. He he he, jebule aku lan dheweke wis tuwa. Isih kelingan wektu SD golek manuk karo dheweke, njaluk rontogan tempe ing warunge mbahe, dolanan setin (kelereng) lan liya-liyane. Saiki, dheweke rambute wis ana sing putih, awake lan wetenge wis gedhi kaya kakange.
Ewuh Tenan Njaluk Sepura – Chicago
Wong urip kuwi kadang perlu nyisihsawetara, dewe-dewe.Katrisnan kuwi pada karo kerjaPada perlu preian sedela Rasakne,ewuh tenan njaluk sepura.Tapi aja lunga
Nganti sak mene iki,bakal tak dandani.Aku janji
Tetep ora isa diganti,Kowe-aku sigaraning ati…
dudu aku sing nulis, ben arek2 ae. gantian lah mosok aku terus [sok sombong :D]
yo piwalese soko Gusti Kang Akaryo Jagad yo koyo sing panjengan tompo saiki.
Tandurane tansa ijo royo-royo, awohe mbanyu mili tanpa nate kasatan.
Oalah jebul koyo mengene sing jenenge urip nek alam donyo, tan keno di atur utowo di rancang karo dzat urip sing jenenge manungso
kanjeng Gusti pangeran Adipati haryo (KGPAA)
Berikut Gelar Bangsawan dari pecahan kerajaaan Mataram
by j4w4 under IT Jawa Tinggalkan sebuah Komentar Komputer sing tak enggo nulis iki wis tau klebonan Adware. Bareng adware wis ilang jebule isih ninggalke lacak ing menu click tengen (Right Click Menu). Piye cara ngilangi?
Ora sengaja wektu golek artikel kanggo pocket radio modem aku
“Ingsun yo Siro,Siro yo Ingsun”(Ana Al Haq)
“Yo Ingsun iki Gusti,Muhammad kuwi yo Ingsun iki,yekti Ingsun iki Sejatining Pangeran Mulyo”(Manunggaling Kawulo Gusti/
RON PUTIH LIDE PUTIH KANGONO EPEK-EPEK KIWO TENGEN KULO
Balas	Sabrang berkata:	29 Maret 2012 pukul 11:20	Asalamu alaikum wr wb
golek-o pepadhang dalan, ora kendhat anggonku ngengudhang, Duh bocah bagus anakku lanang,
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping
Purbalingga Jeteng Hasan 8 Banjarnegara Jateng Ajat S. 9
Mitra Pustaka 4. Bengkel Motor 5. SMP Nusantara 6. Pos Polisi 7. Gereja 8. Kantor Pos 9. SD Kanisius 10. Gor Ksatria 11. Apotik Surya Farma 2 Bahasa Indonesia Kelas 412 Hasan Pak Ibnu Hasan Pak Ibnu GOR
gumantung roso panarimo keikhlasan nampi ‘kanugrahaning’ Gusti Allah…
Nyuwun pangapunten ampun dibahas wonten mriki mbah Risang,
Ambarawa 2,572 2,450 2,290 1,066 96 8,474 3 Pagelaran 3,945 3,207 3,479 1,173 122 11,926 4 Adiluwih 2,672 2,095 2,770 912 148 8,597 5 Pringsewu 4,781 4,588 5,171 4,157 501 19,198 6 Banyumas 1,341 1,133 2,095 782 45 5,396 7 Pardasuka 3,998 2,712 1,559 600 139 9,008 8 Gading Rejo 6,014 4,116 4,080 3,495 435 18,140 9 Pagelaran Utara 1,982 784 652 203 14 3,635 JUMLAH 30,048 23,707 26,001 15,170 1,817 96,743 TAHAPAN KELUARGA
mg/kg sampai 945,86mg/kg. “Wuuuuarakadaaaah…………piye to iki awake dewe diracun meneh karo tauke…alias kakak tertua…ole…ole..owe pigimana ini…”Pengin
anake dewe kudu pinter, ben gak dipinteri taoke sing gak duwe etika bisnis, alias pokoke untung, mbuh sopo sing buntung.Waaah ciloko tenan awake dewe iki…… dianggep tumbal !!!. Huss kuwalat karo makcopone lho,
Indonesia.SHAUM ING WULAN ROMADHONShaum utawi Siam, kasebat ugi kanthi boso ngoko Poso, mujudaken rukun (pedamelan ingkang kedah dipun lampahi dening ingkang pitados utawi ngugemi keyakinan) Islam ingkang ongko 3. Shaum ing wulan Romadhon puniko boten namung ngemu suraos ibadah dumateng ngarsanipun Gusti Allah s.w.t. Meh sedoyo poro ilmuwan sarujuk dumateng inti shaum soho paring dukungan dumateng ibadah shaum puniko. Saking perangan ilmu jiwa. pendidikan, kesehatan soho ilmu sosial sedoyonipun paring dukungan lan sarujuk bilih shaum puniko mbekto manfaat dumateng perkembangan jiwo lan rogo.Shaum damel jejeging disiplin jiwo, ugi moral soho semangat bebrayan ingkang kiyat. Shaum ugi saged ndadosaken landasan latihan prihatos lahir, soho “pengendalian” pribadi lan howo nafsu. Punopo malih naliko kito nembe shaum, tamtu bade ngraosaken kabetahan ingkang kedah sabar dumateng sedoyo tindak tanduk ingkang bade lumampah.Shaum ugi murugaken priyantun sami teguh ngemban janji, amanah, lan nebihaken saking tumindak culiko.Raos luwe lan ngelak ndadosaken priyantun ingkang shaum lajeng kagungan raos “iso ngrasakke roso rekasaning liyan” (kepekaan sosial & kesalehan sosial).Cobi sami kito galih, bilih mesin mobil kemawon kedah dipun andapaken mesin naliko sampun lumampah 5 utawi 6 tahun laminipun, punopo malih madaran kito ingkang sampun “operasi kerja” puluhan tahun laminipun, menawi boten wonten wekdal istirahat tamtu bade ngadat. Pramilo lajeng dawah kleresan Gusti Ingkang Murbeng Dumados paring dawuh shaum ing wulan Romadhon, kangge jejegaken iman netepi agami. Allah paring dawuh lumantar Al Qur’an bilih Shaum ing wulan Romadhon puniko namung tumuju wonten ngarsanipun Gusti (Puasa Romadhon itu untukKu), ugi ganjaranipun namung Allah ingkang bade paring
ditakoni sir-sirane ndisik pas ndek SMA sopo ae..…wah gak tau lali langsung crito nrocos. Dik Toni SH sampeyan ndek Amrik (
dhuwur mendem jero), utowo mbok Bon cedhek parkiran sepeda sing gak sugih-sugih mergo bocah-bocah nek mangan ngglembuki teruss…hi..hi…Wis sakmene
bapak-ibune awakke dewe yo ngono ngadepin nakale awakke dewe iki yo cak.
Pakaian sing ndok omah koyok ngene iki,
Lembaga Pamaréntah Non Kementrian Indonésia kang duwèni tugas saka pamaréntah ing bagéyan golèk lan nulung (search and rescue/SAR) ing bencana.[1] Basarnas duwèni tugas pokok pembinaan, koordinasi, lan kendali potensi SAR ing kagiatan SAR nulung wong lan material kang hilang utawa dikhawatirké ilang utawa ana bebaya ing pelayaran utawa penerbangan, lan uga nulung ing bencana lan musibah liyané kang trep karo aturan SAR nasional lan internasional.[1] Sejarah Basarnas dimulai nalika metu Keputusan Presiden No 11 Taun 1972 tanggal 28 Februari 1972 ing bab Badan SAR Indonesia (BASARI), kang duwé
marang Presiden lan minangka pelaksana ing lapangan dipasrahké ning PUSARNAS (Pusat SAR Nasional) kang dipimpin déning pejabat saka Departemen Perhubungan.[2]
Dadi jelas tugas lan fungsi SAR ya iku tetulung ing musibah pelayaran lan/utawa penerbangan, lan/utawa musibah liyané.[2] tugas kang dikarepaké ana 2 ya iku golèk (search) lan nulung (rescue).[2] Ing sajroné tugas ing musibah pelayaran lan penerbangan uga kudu trep karo IMO lan
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 5 Maret 2016.
cuman pingin nulis aja, nulis tak mempan pak
@Kang KOmbor : wahahahaha, wes suwe kang aku gak melu ajian Tameng Waja, saiki malah sing kerep di ngge ajian Tameng Fiber
Bekam	Posted by j4w4 under Kasarasan Tinggalkan sebuah Komentar Bekam dudu beckam pemain bal, nanging
Aku di bekam ing geger lan dhadha ditambah ing gulu. Ing gulu merga rahangku isih lara senajan wis tak tambakke ing dhokter. Alhamdulillah, rahangku sakiki wis ra lara maneh yen nggo mangap.
Awite gelas-gelas sing isa disedhot ditempelke ing kulit terus pompa sing dienggo nyedhot ditarik. Sakwise sawetara menit sedhotan dikendhoni njur bekas sedhotan dicoblosi nganggo dom sing isa digenti-genti dawane. Aku njaluk ukuran sing paling cendhak, ngono wae isih krasa cekit-cekit.
Sakwise kuwi gelas dipasang maneh njur disedhot maneh. Getih banjur metu ngebaki gelas, njendhel abang semu ireng. Nanging gunggunge getih ora padha ing saben sedhotan,
SERAT DARMAGANDHUL | Tagged: Adipati Bathara Katong, Adipati Handayaningrat, Adipati Pengging, Adipati Pranaraga, Bali, Buddha, Khalifatullah, Naya Genggong, Nyi Ageng Ngampel, Prabu Jimbun,
Moral	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Apa isih relevan ngomongke moral ing internet. Sapa isa nyensor internet? Ing kene kabeh kena, kabeh oleh, yen ana sing arep ngatur bakul kena tudhuhan….munafik !!!
Coba sampeyan waca, ing detikinet , sawijining mahasiswa ing Singapura dipenjara mung merga nyebarke gambar porno. Ing kene, yen ana jeksa wani nuntut wong kaya ngono, jeksane mbok menawa bakal didemo…
Yen sak kampung gendheng njur sampeyan ora melu gendheng, sampeyan munafiq, fundamentalis, fanatik, edan, sarap, sok suci, impoten, mlempem, pokoke…sing paling elek sampeyan.
Mangga samiya nambahi takwa dumateng gusti Allah SWT kanthi nebihi awisan-awisanipun lan nglampahi punapa ingkang dipun dawuhaken. Lan kita sedaya sampun ngantos pejah kejawi netepi agami Islam lan pejah ingkang khusnul khotimah (sae wonten akhiripun).
Kita sedaya kawulane Allah SWT, kedah mangertos, bilih anak turunipun Nabi Adam Alaihi Salam., menika salah satunggalipun makhluk Allah ingkang dipun kepung kaliyan pinten-pinten mungsuh, ingkang arupi syaiton, jin lan manungsa. Ingkang sedaya kala wau mahes-mahesi utawi ngapik-ngapiki dateng barang ingkang awon. Lan ngawonaken barang ingkang sahe. Ing mangka musuh musuh menika sareng-sareng kaliyan nafsunipun menungso ingkang tansah ngajak dateng perkawis awon. Ananging kaliyan sedaya kala wau Gusti Allah dadosaken alat ingkang kangge merangi, inggih punika taubat dumateng Allah SWT sarana nyuwun pitulunganipun Allah SWT. Kados pangendikanipun Allah SWT wonten al-Qur’an:
Ingkang artosipun: “ Padha gondelano sira kabeh marang tali agamane Allah, sak estunipun Allah SWT iku bendoro sira kabeh, mangka sak bagus-baguse bendoro iku Allah lan sak bagus-baguse dzat kang nulungi iku Allah SWT”. Pramila sinten kemawon tiyang ingkang ngelampahi perkawis ingkang awon utawi maksiyat supados engal-enggal taubat marang Gusti Allah lan nyuwun pengapunten dateng Allah lajeng dipun sarengi kaliyan amal ingkang sahe saha nebihi dateng perkawis ingkang awon kala wau. Keranten sedaya perkawis ingkang sahe punika saged ngelebur perkawis ingkang awon utawi maksiyat. Kados dawuhipun Allah wonten al-Qur’an :
Artosipun kirang langkung: “ Sing sapa wonge ngelakoni olo utawi nganiyoyo tumrap awake dewe nuli padha nyuwun ngapuro marang Gusti Allah, mangka bakal nemu dzat kang akeh pengapuro lan welase”. Hadirin sidang jum’at ingkang dipun mulyaaken dening Allah SWT.
Pancen taubat ingkang saestunipun punika saged ngelebur dateng amal awon ingkang dipun lampahi. Kados pangendikanipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW:
Artosipun: “ Wong kang taubat iku kaya dene wong kang ora ana dosane (ora duweni dosa)”. Dene dosa punika wonten ingkang alit lan wonten dosa ingkang ageng. Ananging pengapuranipun Allah punika langkung ageng. Alhasil manawi wonten tiyang nyana bilih dosa punika mboten saged dipun ngapuro dening Allah SWT, tiyang ingkang mekaten punika berartos kagolong tiyang ingkang putus asa saking rohmatipun Allah, ing mangka putus asa punika kagolong dosa ingkang ageng. Kanjeng Nabi SAW dawuh:
Artosipun: “ Aja padha putus asa sira kabeh saking rohmatipun Allah SWT”. Ananging sedaya kala wau mboten ateges gegampang dateng pengapurane Gusti Allah, selajeng tansah nindaaken maksiyat lan duroko dateng Allah SWT punika boten. Balik monggo poro kaum muslimin sedaya sami mangertoso..!! Bilih ingkang nami taubat inggih punika mareni agawe maksiyat tumuju toat marang Gusti Allah. Boten namung dipun dipun ucapaken wonten ing lisan kemawon.
1. Kedah niyat nilaraken utawi nebihi dateng maksiyat / dosa, lan nebihi dateng perkawis ingkang dumugeaken dateng dosa utawi maksiyat
2. Anggetuni dateng dosa ingkang sampun dipun lampahi lan isin dateng Allah SWT
3. Kedah kagungan sejo mboten mangsuli dateng perkawis ingkang dipun larang / awisi dening Allah SWT
4. manawi dosa ingkang dipun taubati menika berhubungan kaliyan hak-hakipun sesami manungsa punika inggih langkung rumiyen nyuwun ngapunten. Manawi hubunganipun kaliyan bondo dunyo inggih punika nyuwun halalipun utawi ngijoli dateng bondo kala wau. Manawi kesalahanipun wonten hubunganipun kaliyan kahurmatan kadosto, adu-adu, nganiyoyo tiyang sanes, menika kedah nyuwun ngapunten dateng tiyang ingkang berhak. Lan sak mantunipun taubat kedah merubah tindak lampahipun, tegesipun damel bagus utawi mboten wangsuli maleh danten pinten-pinten kesalahan ingkang sampun kasebat wonten ngajeng.
Poro hadirin sedaya ingkang kawulo mulyaaken.
Sak mantunipun kita mangertos bilih dosa punapa kemawon kejawi dosanipun musyrik utawi nyekutoaken Allah, saged dipun taubati. Milo sumonggo engal-enggal kita ngelampahi taubat mumpung dereng dumugi ajalipun (seda). Sebab ajal kita sedaya punika boten ngertos kapan dumuginipun. Lan manawi sampun dumugi punika boten saged dipun semayani. Kados dawuhipun Allah wonten ing al-Qur’an:
Artosipun: “ Nalikane ajal utawi pati poro manungsa iku wus teko, mangka poro menungso iku mau ora bisa jakuk wektu di akhirake utawi di dhisiake.
Pramila monggo, sepindah malih mumpung lawang taubat taksih dipun bikak, enggal-enggal kita ngelampahi taubat. Jalaran manawi sampun dipun tutup, badhe taubat ingkang kados pundi, tetep mboten saged dipun terami kaliyan Allah SWT. Dene bates utawi tutup ipun lawang taubat inggih punika kados dawuhipun kanjeng Nabi Muhammad SAW:
cekak punika mugi migunani kangge kita sedaya amin ya
"Nanging benjing Allah nyukani, kerahmatan kang linuwih, Darma Ayu mulih harja, tan ana sawiji pertelanya. Yen wonten taksana nyabrang kali Cimanuk, sumur kejayaan deres mili, Delupak murub tanpa patra, sadanya pan mukti malih, somahan lawan prajurit,
mencegah menjadi keganasan (kanker)SvarSletobat wasir herbal27. april 2015 kl. 09.43Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
Saking pundi dek? (dr mana dek?)
Saking dalemipun embak (Dari rumah kakak)
Wonten acara nopo (ada acara apa?)
Nyuwun pot plastik (Minta pot plastik)
(April 1, 1887-Cacad wedharan: Pralambang pada "{" ora kawruhan.-{{{day}}})Cacad wedharan: Pralambang pada "{" ora kawruhan., Cacad wedharan: Tembung "april" ora kawruhan.Cacad wedharan: Tembung "april" ora kawruhan.
Sigmund Bloomfield, Carola Buber Bloomfield
Leonard Bloomfield inggih punika salah satunggaling ahli basa saking Amerika, kang ngrembakakakén linguistik struktural. Leonard Bloomfield lair ing Chicago surya kaping 1 april 1887. Piyambakipun mlebet harvard taun 1903 lan ngrampungaken gelaripun sautara wekdal tigang taun.
perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 15 Novèmber 2016.
kesalahanku. (Bahasa Buton) Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami. Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
Feb 04, 2010 3:16 pm cen kudune ojo ndeleng cilik opo gedhe-ne
Den Ayu wrote:nice info... Kang herman& Den Ayu : thank's moga jd nambah pengetahuan.dwikoe wrote:cilik-cilik kabej yoo..koyo aku wae, aku kan yo cilik...wkwkwkkwkwkwkwkkhahaha... moso iyo, perasaan ginuk2 yu.kandar wrote:cen kudune ojo ndeleng cilik opo gedhe-ne suatu barang.. tapi manpaate... Betul kang kandar : cilik
Jika hanya ingin ketemu, ucapannya: “Mreneyo dadi kancaku”
“Ojo nesu, ojo mlayu yen ora podo karo kekarepanmu lan pekaremanmu”
“Iki aku ….. (sebutkan nama Anda)”
Jika ingin memelihara : “Sing arep dadi
Comments Marsudi“Marsudi unggah-ungguh basa Jawa“, kuwi sawijining judhul buku sing tak temokke ing books.google.co.id. Ora ngira ing google ana buku basa Jawane. Kayane buku iki cocog kanggo sapa wae sing kepingin nguri-nguri uripe basa jawa,
moco disik, posting berita tapi durung weruh isine bingung arep ngupdate klasemen, sidane sing WO endi ae iki, Liga kok isine
Kemlinthi 2	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Bojoku kandha yen ana tamu, tak takoni jarene pak A. Halaah paling arep utang, prasangkaku elek wis metu sik. Bojoku tak kon nemoni nanging emoh, jarene pengin ketemu aku.
Sakwise tak salami terus tak kon lungguh. Dhekne njur crita yen omahe ing desa liya klelep banjir. Ee..jebule omahe akeh. Prasangka elekku metu maneh, mesthi pengin njaluk bantuan. Ra reti uthegku kok kotor banget, sebabe aku wis pernah meh diperes dening tamuku iki wektu dhekne dadi ketua RT.
Ngalor ngidul ngomong akhire tenan, dhekne nembung dhit nggo
kanggoku dhekne kemlinthi, mlarat nanging isih ngrokok, kudune wong mlarat kuwi ra sah ngrokok, mikir nggo mangan wae. Aku ngomong akeh-akeh, merga ning omahku dhewe aku wani nyeneni.
Akhire dhekne njaluk ngapura, njur arep pamitan, aku rada mesakke. Wong iki pancen
kerep ngapusi wong. Nanging wektu dhekne pamitan, tetep wae tak sangoni, kanthi tetep tak tuturi supaya mandheg olehe ngrokok, supaya gelem mikir omahe lan
RADEN GAJAH SENO seko Gandekan Kiwo Says:	Januari 19, 2008 at 6:48 am Kemlinthi : Podho karo Pethitha-pethithi, sajake koyo menangan dhewe. Wong kemlinthi biasane jago kate – wani cedhak omahe – lan mung angas wae. Sak tenane yo.. mung nutupi kekurangane ngango lan isin karo kahanane. Ono ugo wong kemlinthi nyat wis dadi tingkah lakune seko cilik. Kandhane kancaku, boso Suroboyone mekithik.
Mulo dadi bongso Indonesia ojo kemlinthi. Wong kemlinthi kalah karo guneman manis. Merdeka yo.. lan ojokemlinthi.
Kelas IX becike padha nyinau bab-bab kang kaandharake ing ngisor iki : 1. Tembang Macapat 2. Pawarta 3. Jinise tembung (tuladhane : tembung dasanama, tembung ekanama lan sapiturute) 4. Jinise ukara (tuladhane : ukara carita, ukara pitakon, ukara pakon lan sapiturute) 5. Rimbag wasesa na 6. Jinise layang 7. Ukara panantang lan ukara ipat-ipat 8. Cerita cekak 9. Paribasan, bebasan lan saloka 10. Geguritan 11. Medharsabda (pidato) lan wawanrembug 12. Aksara
kebo)kuwi melu ngendi tho..?ya mbuh ora ngerti mungkin ora melu ngendi-ngendi alias ora melu ngalor ora melu ngidul..ke sungsal nasibe. www.
parasut eh..parasit urip melu numpang karo peliharaan-nya dhewek si kebo bule wedhok,wi jan Jayus tenan euy..eh.. dayus...! Dayus kuwi..wong lanang sing cuma
ock ing 295,- Happy ing 295,- Chick ing 495,- Talk ing 195,- Chick ing 495,- Cross ing 395,- Polished ing 195,- F JAOB
bner melu LPI lek…dwite nggo masang paping dalan ae…suk mben nggawe PSSI dewe.laopo manut Nurdin Silid…ngentutan..!
Reply:December 25th, 2010 at 3:31 pmyo ben pinter to melu ISL kuwi , piye carane oleh dana teko sponsor / luar …. PSSI kuwi yo rugi tambel akeh
nyuwun sewu lho, nek ancen alasane iku, sampean tak pisuhi plus munafik cak.
lha terus 2006, 1007, 2008, 2009, 2010 pas sampean nganggo dana APBN iku opo durung entuk tembusan Permendagri kuwi to????????
aneh yo kowe(tardini)wong kok goblok nganggo
meragukan….lha nek jare aku yo LPI kuwi matoh, mumpung enek ksmpatan ora rugi persibo melok gabung….lha nek di arani persibo pecundang
drpada tdur yo nntok bola LPI
nak ancen we gk stuju LPI mingkemo wae cocotmu
paleng we iki suporter tonggo sblah seng
Anak: Pak…. Bapake…. Tangi…!! Nyong arep mangkat kie. Seragam wis lengkap, topi, wis tak gawa, pensil, penggaris, buku ya wis tak gawa, wis kathokan, wis
wis ora nana sing kelanenan ?…. Anak pinter…. Ya wis kana mangkat….
Anak: pamit ya pak….. Assalamualaikum….!!
Setelah didepan pintu…… Bapaknya memangil lagi…
Bapak: dengan nada marah….. Heh bocah gemblung…. Kowen arep maning ngendi..??? Kiye dina MINGGU, kiye minggu kiye….!!!! Bocah klalenane kok ora umum…. =D
sing siji iku.....Wis Kerep kepethuk. Neng Ora Popo pancen sedulurku sing siji iki (Dwi Santoso)
Isih kelingan karo aku ora? Jenengmu asline sopo? sakiki enek ngendi ntar tak goleki. SoesanKorLapLo
NGLIPAR/ SMK N 1 NGLIPAR Wed Jul 02, 2008 2:37 pm Soesan wrote:Yo pro konco sing rumongso muridte Pak Sudarto ( Kepsek ) Idola Kita dulu ,Gabung
gabung[b]dipun lajengaken posting
dipun ajak gabung ing mriki ................................................................................nopo melih mas dwi maringi hadiah kangge pemacu
Zuraidah Aliyah wrote:Soesan wrote:Yo pro konco sing rumongso muridte Pak Sudarto ( Kepsek ) Idola Kita dulu ,Gabung disini. Konco2 SMA podho neng ngendi yo kok ra ono juntrunge salam paseduluran,Susanto - Alumni tahun 2003 :
Sedelurku sing siji iki jan sedulur SINORO WEDI tenan, barengan ket cilik nganti tekan sak iki yo dadi tonggo cerak. SD, SMP, SMA Bareng. Neng Ndeso
Punggol Waterway at Punggol Reservoir”	Pingback: Punggol Waterway at Punggol
Reply	marsudiyanto says:	August 2, 2012 at 4:30 am	Kangge tamba kangen, menika kula komen ngangge Basa Jawi.
Reply	Ely Meyer says:	August 2, 2012 at 6:46 am	wah mbak,
Wah kopdar ingkang ngremenaken pinanggih kanca-kanca saking tebih nggih Jeng Kris. Punika
april 2015 kl. 09.38Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring Banyuwangi
sawijining sasi Jawa kang akeh dianggo kanggo mantu. Amarga sasi iki dianggep sasi kang apik kanggo ngrabekake anak. Nanging wiwit kapan, akeh sing padha ora ngerti asal-usule. Nganti tekan saiki, sasi Besar dadi jujugane masarakat Jawa kanggo nduwe gawe mantu. Kaya ing sasi Desember 2008 iki, yen manut petungan sasi Jawa isih klebu ing sasi Besar. Mula ora aneh yen ing masarakat Jawa akeh wong padha duwe mantu. Ing ngendi-endi wong padha ewuh mantu. Nganti sing arep jagong bingung, amarga bareng-bareng. Lan sing cetha dhuwit luwih akeh metu, amarga bola-bali nyumbang. Saliyane iku, ing tradhisi umat Islam, klebu masarakat Jawa sing ngrasuk agama Islam padha nindakake ibadah Haji. Ibadah Haji iku uga dumadi ing sasi Besar utawa yen ing kalender Islam dijenengke sasi Dzulhijah. Ora mung masarakat Jawa thok sing padha nindakake ibadah Haji, nanging wong sadonya sing agamane Islam lan kuwat. Kabeh padha tumuju ing negara Arab Saudi, penere ing kutha Mekah. Dene ing sasi Besar iku uga, pase tanggal 10 Dzulhijah, masarakat Jawa sing ngrasuk agama Islam padha nindakake sholat Idul Adha, mbeleh kewan kurban, lan bengi sadurunge padha takbiran. Tradisi sasi Besar uga dipengeti dening pehak kraton Mataram kanthi nggelar tradhisi grebeg, jenenge Grebeg Besar. Kraton Mataram sing nggelar grebeg yaiku Kraton Kasunanan Surakarta lan Kraton Kasultanan Ngayogyakarta. Adate grebeg dianakake nalika tanggal 10 sasi Besar. Grebeg kraton saliyane
ing sasi Sawal, mengeti Idul Fitri lan Grebeg Mulud kang diadani ing sasi Mulud utawa ing Islam diarani sasi Rabiul Awal. Diarani sasi Mulud amarga kanggo mengeti wiyosane (maulid tegese lair) Kanjeng Nabi Muhammad SAW kang miyos ing tanggal 12 Rabiul Awal.Wawan RembugSasi Besar akeh wong padha duwe gawe mantokake anake. Iku ateges akeh sumbangan. Iklas utawa ora eklas, yen entuk ulem mesthi bakal terus nyumbang. Apa maneh yen wis entuk kiriman berkat uwujud sega utawa roti, mesthi ora bisa suwala. Kayata sing dilakoni dening Bu Sarmi lan Yu Sarti (kekarone jeneng sesinglon) ing wayah esuk nalika bebarengan menyang pasar. Pacelathon kaya ing ngisor iki. Bu Sarmi Priye Jeng, apa sesuk sliramu sida tindak mriksani grebeg Besar? Yu Sarti Alah Bu, Bu, ingkang kangge ............ menika menapa. Rak samenika nembe usum manten ta? Bu Sarmi Lho apa gayutane mriksani grebeg karo usum manten? Yu Sarti Inggih wonten ta Bu. Cobi menawi badhe ningali grebeg, rak ngangge arta ta? Bu Sarmi Ha ya, mesthi nganggo ............ Mosok nganggo kreweng. Yu Sarti Lha menawi kathah ulem, menapa malih sampun tampi berkat, menapa boten badhe nyumbang? Bu Sarmi Ya mesthi nyumbang. Yu Sarti Nyumbang ngagem menapa? Bu Sarmi Ya mesthi ............ dhuwit. Apa ya nganggo kreweng. Yu Sarti Lha menawi pamedalipun cumpen, menapa inggih taksih menggalihaken ningali grebeg? Bu Sarmi Wis ta genahe panjenengan mriksani grebeg ora? Yu Sarti Cetha .......... Kejawi badhe dipun bayari. Kados pundi? Bu Sarmi Ha ya apik wae, idhep-idhep ngamal. Rak ya ngono ta? Yu Sarti Leres. Menika .......... kathah amalipun. Bu Sarmi Ya wis sesuk dakampiri ya. Ora sah sangu apa-apa. Awak thok wae. Bocah-bocah diajak uga kena. Yu Sarti Inggih Bu, matur nuwun. Kekarone banjur pisahan nalika wis tekan pasar. Kaya ing pasinaon sadurunge, para netter utawa para maos kasuwun kersa ngisi ukara sing durung rampung. Tembung-tembung sing kacithak kandel minangka pancingan kanggo ngisi. Sugeng ngisi!Undha-usuking tembung ngoko – krama kaya sing digunakake ing dhuwur. Tembung Ngoko Krama Krama Inggil apik sae - dhuwit arta, yatra - nganggo ngangge ngagem nonton, ndelok ningali mriksani ora boten - Mangsuli Pitakonan Ing sasi apa akeh wong duwe gawe tumrap bebrayan Jawa?Ing sasi iku uga ana ibadah apa tumrap agama Islam?Kanggo mengeti sasi iku, Kraton Kasultanan lan Kraton Kasunanan ngadani apa? (Sumber : www.tembi.org)
kuwi? cinta kie opo tow? dewalangitOfficerJoin date : 20.07.08Subyek: Re: Tempat OOT member FKOGK Fri Jan 30, 2009 11:51 am Do ngomongke opo iki,..Ketoke ngrembug
Dian David Michael Jacobs (lair tanggal 21 Juni 1977 ing Ujung Pandang, Sulawesi Kidul), utawa luwih kawentar mawa jeneng David Jacobs, iku atlit disabilitas Indonésia sing main tenis méja (pingpong). Saiki levèlé para Kelas 10. David lair ing Ujung Pandang lan wiwit umur 10 taun wis mlejit ing kompetisi nasional. Ing taun 2000 dhèwèké wiwit main sacara internasional. Ing taun 2001 dhèwèké menangaké medali emasé sing kapisan ing SEATTA Games ing Singapura. Wiwit taun 2010 dhèwèké wis mèlu kompetisi ing ténis méja para. Senadyan mengkono dhèwèké luwih kerep main nglawan para atlit sing ora nduwé disabilitas. David mèlu tetandhingan ing Paralimpik Musim Panas ing taun 2012 ing London lan menang medali prunggu. David Jacobs iku katurunan Ambon utawa Maluku.
Urip awal[besut | besut sumber]
David Jacobs lair ing Ujung Pandang. Jacobs ing tanggal 21 Juni 1977. Dhèwèké katurunan Maluku. David wiwit main pingpong nalika umuré 10 taun mawa sengkuyungan wong tuwané Jan lan Nell serta saduluré Rano, Piere, lan Joe; ing taun 2012 telu saduluré ya isih main pingpong. Ing taun 1989 wong tuwané ndaftaraké awaké ing PTP Club ing Semarang. Sajroning rong taun David bisa dadi jawara nasional ing tingkatan sekolah dhasar.
Nalika Jacobs wis sedya arep mlebu SMP, kulawargané pindhah menyang Jakarta. David banjur ndaftar ing klub UMS 80. David panggah mbenakaké prestasiné lan uga nggabung karo tim propinsi. Ing taun 1997 Daviss dikirim menyang Beijing kanggo latihan ing sekolah ulah raga Shi Cha Hai. Nuju taun 2000 David wis siap tetandhingan ing level internasional miturut asosiasi tènis méja Indonésia. Miturut situasi ing Januari 2012, David iku rabi karo Jeanny Palar, lan pinaringan putra siji.
Karièré sajroning ulah raga tènis méja[besut | besut sumber]
kanggo kapisan ing taun 2001. Bebarengan karo Yon Mardiono, dhèwèké bisa menangkaké medali emas ing taun 2001 sajroning tetandhingan SEATTA ing Singapura.
Ing tetandhingan ganda lanang, wong loro bisa ngalahaké duo saka Thailand Phucong Sanguansin and Phakphoom Sanguansin ing telung sèt kanthi skor 11-4, 11-4, lan 11-6. David sing diwèhi pasangan Mardiono kanggo kapisan sajroning turnamen iki kandha marang The Jakarta Post wong loro iki "wis nduwé tékad emoh diungguli wong liya".
IndonesiaBaso MinangkabauNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 21 Oktober 2016.
Ing. Jürgen; Siemon, Dipl.-Ing. Matthias; Strack, Dr.-Ing. Mathias; Tulke, Dr.-Ing. Jan; Will, Dr.-Ing. N.; Zehfuß, Prof.
dhuwur ya. arep ngapa ya awake dhewe ning glodok, mosok nggolek dvd thok…? karo sapa wae ya? sing awake dhewe
Itik Banyuwangi : Cara buat kandang itik
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo
Kandang Ternak Burung Cucak Ijo Model Sangkar
Manuk ijo Cucak iki manuk sing nduweni jeneng Latin Chloropsis sonnerati Chloropseidae gadhahanipun menyang klompok lan duwe ciri saka werna jas ijo peteng kanggo manuk lanang, lan wis wulu cahya ijo Badhak wadon. Misuwur variasi swara wayahipun manuk sing warna lan iku uniqueness iki ijo cucak, supaya kerep mèlu balapan ing macem-macem Sayemboro manuk, loro lokal lan nasional.
Amarga swara manuk cucak ijo liyane mawarni-warni kanggo spesies lanang, uga gerakan iki uga luwih agresif, supaya luwih jinis lanang dibandhingake karo Badhak wadon maintained. Diwenehi prabédan ing syarat-syarat swara lan prigel uga ndadekake rega manuk cucak lanang ijo luwih larang saka ing Badhak wadon.
ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti Awesome Speech on Gandhi Jayanti 2016Gandhi Jayanti 2016 SpeechGandhi Jayanti 2016 sayingsFav Gandhi Jayanti
Kesenian wis arep kaleksanan, mligine Kelas IX kanggo ngadhepi ujian praktik kasebut saben kelas diwajibake nggawe proposal luwih dhisik. Sabab acara pagelaran bisa kaleksanan kanthi apik salah sijine sinengkuyung rancangan kang mateng. Rancangan kasebut biasane awujud proposal. Mula becike coba delengen urut-urutane panulisan (struktur) proposal supaya mengko ben proposale ora ditolak dening guru pembimbing. Tuladha urut-urutane (struktur) proposal bisa diundhuh ana ing kene.Kuwi kabeh amung minangka tuladhane wae, wondene kepriye carane ngembangake proposal, gumantung marang rembugamu karo kanca-kancamu sakkelas.Kawigaten : Proposal Ujian Praktik udakara tanggal 20 Mei kudu wis rampung, jangkep lan pengesahane.
Tari Golek Pucung Ketoprak, Tari Klasik Bernafas K...
Tembang dolanan	Posted by j4w4 under Basa Jawa [3] Comments Anakku ngguyu ngakak bareng tak ajari nembang jawa. Dudu tembang jawa balane sinom, megatruh lan liya-liyane, nanging tembang jawa dolanan. Ora ana siji-sijia sing sakiki diulangke ing sekolahan.
Salah sijine tembang dolanan sing kerep tak nyayekke wektu isih SD ya kuwi Gajah-Gajah, ngene unine:
mata kaya laron, siung loro, kuping gedhe
mung mlakumu megal-megol (aku lali baris terakhir sing bener piye…)
Sampeyan isih kelingan, lagu dolalanan apa sing mbiyen kerep
Kelingan dhek emben, ana tembang puji-pujian mengkene;
Nuwun, kula nyaosi pirsa bilih PN Lokananta Surakarta sampun yasa kaset lan CD “Gending-gending Dolanan” cacah 2 :
tanah, kompore wes didol. Sing iseh duwe kompor minyak tanah ga iso nganggo mergo ra ono seng adol minyak tanahe, stok minyak tanah sami enteng. Wes larang, longko meneh. Lha kepriye ta iki? Wossssrong with us? Nek podho salah-salahan ngko yo ra apek, lan ra bakal ketemon jalan keluare. Lah trus piye cobo? Mosok
anake mosok kon ngombe banyu degan. Banyu degan we saiki ora gratis kudu tuku patangewu. Nek nandur dewe lak yo ndadak ngenteni awoh degane sampe pirang2 tahun. Akhire yo gur ngombe banyu putih sing isih gratis…tis…
Mbok menowo (iki gur mbok menowo lho yooo…) sing dho duwe mobil mewah, kan mesti wong sugih ta. Lha
erti sih (katrok). Duwe mobil mewah kan yo mesti duite akeh ta, mosok kabotan seh pajeke ditambahi. Nek ora rumongso sugih yo ora usah tuku mobil mewah.
Iki gur waton ngoceh lho yaaa…nek ono sing salah ojo di onek-onekke lho yoo…qiqiqiqi…. Mergane kan wong-wong nggonku ki podho sambaaaaat terus, obrolane mesti ora adoh seko bab harga naik, barang langka lan sebangsange kuwi.
Nek di pikir-pikir malah dadi mumet. Weleh…lha wong mikir awake dewe we wes mumet kok. Wes mumet2, listrike mati
des wae... Gelem ngene iki ra gelem yo kebangeten!! kepeden kie mas bayou kie bayouCamatJoin date : 11.07.08Subyek:
pm seneng ro bojoku noo.. lha nek kowe seneng roo sopo? Wonosingo Ngali
nggonaQ nggowo Qtela sak dus, prim.ta ajari. Joko TarupKoordinatorLokasi : Kandang Langit,kemul megoReputation : 0Join date : 27.10.08Subyek: Re: KALIMAT pertama wakTu mau keNalan sama cew... Wed Dec 17, 2008 5:21 pm pipit wrote:prima_uciha wrote:mbokya omong kiss me please ngunuh! eits..mboten pareng langsung nubruk ngunuh luwh..sesok ningO nggonaQ nggowo Qtela sak
atawe semin.Panggonku nggunung Yu....neik
sing cah lanang wae rodo piye krungune... rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
duite akeh,gaweane mapan,tampang pasa pasan ora masalah mesti cewe gelem kenalan.Wuih nek iki yo percoyo tenan rumus iki.. Ning
ora masalah mesti cewe gelem kenalan.Wuih nek iki yo percoyo tenan rumus iki.. Ning mengko yo ojo gethun tembe mburine lur... :cherry: :cherry:manungso kui kan ora biso ngarasakne gentun yen urung nglakoni dewe
Tidak bisa damai, misalnya anjng dan kucing, kucing dan tikus, Iran dan AS.
nuwun ingkang agung dumateng ngarsaning Gusti Allah kang murbeng dumadi, kulo tasih Penjenengan selametke saking acara-acara mubadzir menika.
ojo ngono mas… isih ono sing peduli karo banteng mas wong Baluran ki… elingo Mariyono to mas.. nganti stress yo
Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun
kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa,
dadi nyawa, lebur nyawa dadi cahya, lebur cahya dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur rasa dadi
ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”
“Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep
Apa gunane ayu lan bagus yen mung moco topik.
“Nyai Ageng Bagelen” Maha Prabu sri Kandihawan utawa Prabu Sowelocolo kang kuwasa ana ing
lan wong atheis padha salahe yen ngrembug TUHAN.Salahe wong 'atheis' nyoba njaluk...
saka kuwi kanggo luwih nyamektakake dhiri ngadhepi ulangan mau para siswa becikke nggatekake bab-bab kang ana ing ngisor iki :1. Aksara swara2. Tembung lan perangane3. Tembung rangkep4. Maca geguritan lan nyaruwe geguritan5. Ater-ater tripurusa lan ater-ater anuswara6. Ngrancang cengkorongane karangan7. Layang lan peranganeMuga-muga kanthi mengerteni bab-bab wigati ing saperangan semester ganjil iki para siswa, mligine kelas VII luwih siaga
gangga ki sungai sing suci..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
gelut...jan kepiye ki..jaman sakiki...opo wis bubrah gurune yo...opo sing salah kuwi morale??? :
Posted on May 19, 2009 by ketutsutawijaya
lebih murah.lha nek ga dimasak sendiri ning dimasak bojoku...termasuk sing luwih murah ora Yul???? Yuli PurwaningsihKorLapLokasi :
[[Kategori:kacamatan ing Tana Toraja {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Buntao_Rantebua,_Tana_Toraja&oldid=1045428"	Kategori: Kabupatèn Tana TorajaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.59, 15 Maret 2016.
TRAGEDINE NGADIMIN Dino kuwi, Ngadimin bungah atine, amarga di tukokke montor anyar. Sik nukokke yakuwi bapak lan ibu...
Nathalia.mp3Jamal Mirdad - Perawan Desa.mp3Jamal Mirdad - Pilu (Husein Aidid).mp3Jamal Mirdad - Pulang Ke Desa.mp3Jamal Mirdad - Sahabat Pena.mp3Jamal Mirdad -
ing nabrakanipun ing dalan pantura pati – kudus km 6. Kecelakaan sing kedadenan ing
sundul2 lan koyo ngene iki _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Wong asih linulutan, Lungaku tinangisan,
Sekolaho sak duwur-duwure yo Nduk ben ora asor uripmu” – Bu Nuriyah (8)
meggy08,lha mung nggo mbudur-muntilan kok sak awak dadi gringginen kabeh,
at 9:28 pm Wah, bedhil-nya sae Pak, dados kepingin tumbas.
jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur, winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan dadi waras.
Mongko dadio manungso sing temen lan bener, ngerjakno agomo sing bener (teko sumbere Qur'an lan Hadits)
ilmune sing bener (Gurune bener lan nyambung twerus sampe Nabi Muhammad SAW, utowo wonten isnade)
ngamalne sing bener (kudu podo karo ilmu sing sampun dikajinipun)
Lah umpami mboten ngertos..... monggo sami ngaji wonten LDII (Lembaga Dakwah Islam Indonesia)
Ngajinipun Qur'an lan Hadits sampe paham lan isnade jelas, mboten usah mbayar lan Mumpung dereng ketekan pati.
Para kadang saged ngunduh kathah tembang Jawi saking internet. Link-link menika mugi saged dipun dadosaken sumber kangge ngunduh tembang-tembang Jawi
layang JATIMURTI lan MADURASA, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku Tan Khoen Swie ing Kediri, seket tahunan kapungkur, wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara Latin, supaya tebane luwih omber. Sarehne isi bab RASA, dadi ya wis samestine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayoga nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki. Penerbit Yayasan Djojo Bojo
Surabaya PENGET Saben nembe kawaos, kasinggahna, sampun kaselehaken saenggen-enggen. Sampun kawaos dening sok tiyanga, ngemungna ingkang remen saestu ngudi kawruh kabatosan. Ingkang sampun maos, sanajan mangretosa sarta remena, sampun ka-angge ngendikan kaliyan sadhengah tiyang. Sinten ingkang kersa netepi pepenget punika, kalebet nama mundhi utawi ngluhuraken kabatosanipun piyambak. PAMRAYOGANE KANG GAWE LAYANG IKI Dhisike diwaca granbyangan satamate. Di baleni saka wiwitan kanthi alon lan sareh. Yen wis tamat kapindhone, disinggahake. Pamacane kang kaping telune lan sabanjure : ora prelu urut.Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna kanggo simpenan. Wiwitane ora terang
PAEDAHE NGUDI KAWRUH KASAMPURNA. Ngudi kawruh kebatinan iku aja digalih mung kanggo mbesuk bae, nanging kalane ana ing alam ndonya ya perlu, supaya oleh pandom lan diyan (obor) ing sajroning ati, kang bakal nuduhake dalan kang bener lan padhang, tumrap panggawe apa bae. Ngudi kawruh kasampurnan manawa temen ing pangudine ing saselot-selote bisa oleh sasmita ing rasane, adoh rubeda ing atine. Rubeda ing ati iku, kayata : Geleme tetulung kagawa ing pamrih dialembana utawa sebab oleh kasil. mBuru bandha, lali marang Iman. Golek bener, kliru golek menang lsp. Wong adoh angkarane : akeh adheme, kepenake lan tentreme. Ragane ora enggal rusak kang jalaran kakehan geni (nafsu), lan ora engga rusak kagawa pambandhanging jaran (pancadriya). Wong ngudi kawruh kasampurnan, kekarepane kang linakonan salawase, tansah gumolong NUJU MARANG TEKADE. Arang pradondi sajroning atine kaya kang dhemen solan-salin karep kang siji-sijining karep ora nunggal tuju (nunggal laras). Ilining cipta ora kakehan enggok, lan ora pating sareweh, lan ora kuwur kaya banyu kerep diubak-ubak sarta ora mambeg. Wong kang temen-temen pangudine marang kawruh kasampurnan, apa kang linakon kerep benere, akeh becike, cepak rahayune, adoh bilahine, marga : wis cedhak kang ajak rahayu, iya kang ora tau luput. Mungguh yektine, kareping manungsa iku, ana kang thukul saka nafsu kang becik, ana kang thukul saka nafsu kang ala, ana kang thukul saka : Rasa. Mula banjur ana karep kang manut pituduhing Budi, ana kang manut pituduhe angen-angen kang lagi peteng, katarik dayane roh peteng (roh kewani), ana maneh panggawe kang tumindake saka dayaning roh kewani thok-thok (ninggal angen-angen), iku kabeh tumraping wong kang ngudi kasampurnan : dirasak-rasakake lan dititeni. Penget : Angen-angen iku dadi ratuning pancadriya, iku kang kuwajiban mbedadkake ala lan becik bener lan luput. KAREP kang becik iku pangajaking nafsu Mutmainah, nanging kabeh nafsu ora kabageyan sumurup marang BENER, awit bener iku bageyane BUDI ( kang tuduh marang bener). Karep kang becik kanthi wewaton kang bener mau : iya durung mesthi perlu linakonan utawa bakal rahayu (widada), dadi kudu prayitna marang sasmitaning RASA (tukang tuduh rahayu) nuntun marang kawidadan sarta perlune linakonan, apadene ngrasa marang wewengkone (wajibe). Mangkono uga, bisane manungsa weruh ing : deduga, prayoga, watara, kira-kira, riringa, subasita, awas ing semu, prayitna, weweka, eguh, tangguh, sapanunggalipun. Ya saka panuntun RASA. Saya cedhak karo Rasa, saya mumpuni ing duga prayoga, sarta saya sathithik malesete anggone kira-kira. Ringkese mengkene :
Ora mung akherat bae kang ana panasaran, ing ndonya uga akeh panasaran, begalan sarta rubeda, kang dunung ing atine manungsa. Mula saka iku perlu nganggo pandom lan diyan. Wujuding pandom : RASA, wujuding diyan : BUDI. Bisane weruh pituduhing Budi lan Rasa, yen manungsa ngudi kawruh kasampurnan, sabab ngudi kawruh iku wataking BUDI lan
tyasireki, dadi sabarang, karsanira lestari. Perangan 02
AWAD-AWAD karo IYA. Kang dadi cacading wong urip iku kang adhakan : alehe awad-awad utawa : nggorohi atine dhewe. Padune dhemen nyandhing bandha, banjur gawe weweton mangkene : “Wong urip wis wajibe ikhtiar golek pangan, ngopeni kaskayane, kanggo rumeksa marang ragane, sarta anak bojone. Ngendi ana wong emoh duwit, ngendi ana wong nrima. Wong kang koncadan bandha mesthi kuwur pikire, thukul pikire kang ala”. Wewaton kang mangkono iku dhasar bener banget, nanging apa ora ana bedane : awad-awad karo sejati. (Seksi, katrangan apa ora ana?). Nadyang wong urip diwenangake ngopeni kadonyan, nanging wong atine madhep marang donya karo kang madhep marang Allah iku, katon banget bedane : Wong madhep marang Allah, akeh tumakninahe, wong kang madhep marang donya akeh pangangsa-angsane. Wong madhep marang Allah akeh sabare, wong kang madhep marang donya akeh nepsune prakara bandha. Wong kang madhep marang Allah akeh eling marang panggawe becik lan rembug becik. Wong madhep marang donya akeh laline, akeh emohe. Wong kang madhep marang Allah akeh sumeleh, panarimane lan sukure. Wong madhep marang donya akeh panggrangsang lan pangresulane. Wong madhep marang Allah akeh adhem kepenake, wong kang madhep marang donya akeh sumuke lang panguneg-uneg. Wong madhep marang Allah akeh asihe marang sapadha-padha. Wong madhep marang donya akeh gething lan drengkine. Yen dhemen lan asih, marga ana pamrihe. Wong madhep marang Allah, pilih mlarat katimbang rusak Imane. Wong madhep marang donya pilih sugih ora perduli marang Iman. Mangkono sapiturute. Wose : becik kang eling, sawiji tekade (ora goroh). GOROH iku ana lair ana batin. Goroh batin iku : awad-awad, akudhung wewaton. Iku kang nggorohi marang uripe dhewe. Muga-muga wong urip dibisa ngrasa : isin lan wirang marang uripe dhewe. Amin !!!!!!!!! ??? Yen wis bisa mbedakake rasa rupa-rupa,
mesthine, karan : WIRAGNYA. (Serat Madurasa) Perangan 03
AJA LALI MARANG JEJER Purwokanthi (lagu dolanan)
kasebut dadi pasemoning manungsa kang lali marang jejere. (Wong jejere nemoni dayoh, bareng weruh jadah mambu, lali dhayohe, sing dipikir : jadah. Bareng weruh asu mati, ka-elingane mung marang asu, lali marang jadah). Manungsa kang uripe suwung tanpa tekad, ya ora sumurup marang jejere, enggone urip ing alan donya. Temahan ora ngerti marang tegese kang linakon ing salawas-lawase. Lire : enggone solan-salin kekarepan, ora nganggo eling marang kekarepan kang dhisik, ketumpangan karep anyar banjur ketumpangan maneh, dudu teruse kang dhisik…………..!! Mula dibiso nggoleki jejering urip ana ing alam donya sarana tekad. Sabanjure
poking karep. Iku gandhulana kang kukuh, oja kalah karo karepmu, aja kelu dayaning donya (aja kagetan, gimiran, slewang-sleweng). Sanajan raga katuta ombaking jaman, rosing rasamu dikukuh tansah elinga marang jejer. Arang wong temen wong kang kelar nanggo kekencengane dhewe. Kang akeh : kagetan, gemiran, slewang-sleweng, dupeh kudu manut ombaking jaman.
LELAKONE manungsa, nggone urip ngalan-alam lan nggone lali marang ajal kamulane, temen agawe ngungun (nggumunake) dak gawe pepindadhan kaya mangkene : KANG maca layang iki dak upamake nitih sepur, bakal kondur ing ndaleme (upama : Madiun). Ana ing sepur bebarengan sanak sadulur kang padha asih, nuli midhanget rembug warna-warna. Ana sagolongan kang ngrembugi mangkene :
“Mas, ayo padha mudhun ing anu bae bareng lan kita kabeh nonton wayang, dalange saka kraton, apa maneh kangmas diarep-arep para mitra liyane………….” Nuli ana golongan ngajak mangkane :
“Menyanga Purwareja bae Mas, nakal akeh banget bathimu kawruh, jalaran bisa ngstreni sapatemon karo para jamhur ing babagan kawruh batin, kaya kang kok karepake”. Sagolongan maneh, mangkene :
“Prayogi mandhap ing Surakarta kemawon, mriksani Sriwedari, wonten bioskop, ringgit tiyang, gedong museum ingkang isinipun sarwi endah………” Ana siji maneh sing ngandika mangkene :
“Dhimas, kabeh ojo kok galih, mundhak gawe bingung, luwih becik nuruta rembugku, mudhun ing…….., dene perlune…….. aja mundhut priksa dhisik, mengko dakbisiki sajatining sid…………” Nuli ana maneh, ana maneh kang luwih ndudut ati lan sapiturute. Yen upama ana lelakon kang mangkono, kang endi kang diturut? Prakara ngrungokake lan ngladeni caturing wong, wis wajibe kanggo netepi tatakrama, nanging aja nganti lali marang jejer, yaiku kondur menyang Mediun. Ora kena nyaleweng. Golek kapenak lan seneng sawatara ana ing sepur, ya diwenangake kayata : nata palungguhnan, pasendenan, nanging aja kongsi kebanjur yasa (gawe) pasareyan ana ing sepur. Enggone manut pranataning sepur, marga wis kebanjur ana ing sepur; enggone golek kapenak seneng SAWATARA ana ing sepur, sabab dadi pikuwat kalane isih ana ing sepur, nanging enggone ngrasakake kabeh mau kudu kumambang. Lenging ati mung arep menyang Madiun, thok. Netepi pranataning sepur lan golek seneng sawatara, iku kadadekake pipindhan, anggonmu urip ana ing ngalam donya, diwenangake golek bandha, kapinteran, pangkat golek kapenak lan seneng, ngopeni anak bojo, kudu kumpulan, duwe dewe, nata omah nyandhang patut, mara dhayoh, nyenengake dhayoh……. salawase ana ing ngalam donya (pirang taun, apa lawas?) kang sawatara mangsa engkas bakal ganti alam, ninggal alam donya. Kaya wong nyepur, ninggal sepur. Ninggal palungguhan (pasarean) kang ditinggal ana ing sepur. Yagene ana ing alam donya kok kliwat dhemene marang kadonyan? (kaya bungahe wong ngimpi oleh duwit, bareng nglilir, digagapi tangane kothong). Wong kang lali marang Allah (kenceng panyekele marang donya) iku kaya wong kaya ana sajrone sepur kang lali bakal medhun negendi?. Iku isih becik, isih klebu wong gelem golek ngelmu, balik wong kang babar pisan ora eling prakara sukmane, iku padhane wong numpak sepur kang lali yen mengko kudu medhun, bungah-bungah disengguh sepur iku bakal omahe (Alame). Wong-wong kang ana ing sepur disengguh kancane nunggal saomah (dadi lali wiwitan, ora mikir kapriye pamburine). Iya bener wong-wong padha amor dadi sak enggon kaya batin tunggal sak omah, nanging ancase (lenging atine) ora padha, ana kang arep mudhun Yogja, ana Sala ana kang arep menyang Semarang lan sapiturute. Dadi enggone awor mung sadhela, bareng pisah ora temu-tinemu maneh (tangeh bisane ketemu) kaya ana ing sepur kaya iku, lan pepake kang kepethuk kaya iku, sawise padha pisahan lawas, tangeh kepingine marang sepur maneh. Saya tangeh maneh kapingine kepethuk ana ing sepur kang pepake kaya iku maneh. Dadi ya mung kalane kami sspuren bae kang karepa kumudu-kudu kaya iku. WONG sajroning sepur anggone padha duwe ancas, kaprayitnan lan weweka, dadiya tuladha wong ana ing alam donya, ya kudu duwe tekad, kaprayitnan lan weweka, aja kongsi ketungkul kedonyanen. ENGGONE padha kumambang ngrasakake kahanan sajrone sepur uga dadia pipindhan : wong ana ing donya kudu mung kumambang enggone ngrasakake kahanan donya. Kayata : wong nuduhake kabregasaning awak ana ing sajroning sepur marang kancane kang padha kumambang atine, iku enggone ora paedah uga kaya wong donya ngegungake pangkat, pangaji-aji, pangalembana, marang kancane kang bener bebarengan nunggal jaman, ora mupangati apa-apa, sawise ninggal ALAM DONYA. SADHELANING wektu ana ing sepur lan adohing pisahe, saungkure saka sepur : uga dadi pepindhan gelise ana ngalam donya lan enggone ora ketemu-tinemu saungkure ing donya. Wong kang lali udhune saka ing sepur, iku samangsa mudhun mesthi klereu, kayata : mudhun sadurunge tekan ing MADIUN. Satekane ing stasiun kang dudu Madiun, tindak nggoleki dalem lan barang kangungane : tangeh lamun pinanggiha. Wong numpak sepur lali yen bakal mudhun, ora mung kesasar bae, udhune nganggo kaget. Lagi dhemen-dhemene yasa pasarean lan tetemon karo bathine : dipeksa mudhun dening kondektur. Mudhun saka sepur, isih kumudu-kudu nggoleki pasareane lan kancane mau (sepure wis budhal adoh) : tangeh lamun kapethuka, nadyan sakiwa tengening stasiun diubres karo brebes mili. Sarehne wis lali karo jejere lan ora prayitna bakal pamburine, tangeh yen nggolekana daleme ing Madiun. Apa tegese kang linakonan ing wektu iku lan kapriye dadine lelakon kang mangkono : ora sumurup lan ora nggraita, ewa dene : ora kepingin sumurup lan ora golek panggraita. Sarehne pasarean lan kancane digoleki lan ditangisi meksa ora ketemu, kapriye maneh, iya kluyar-kluyur embuh parane. Dak upamakake : banjur priksa wong akeh pirang-pirang golongan padda rame-rame, banjur nyedhaki, priksa wong bungah-bungah, ana kang main, ana kang rembungan, padha golek butuhe ddewe-dhewe. KANG rawuh saka sepur : kelu marang salah sawijining wong gegolongan, kayata : melu ngrasakake seneng wong nguthut kertu, nyemak ana mburine (ora niyat ngalih saka kono, dening kecancang senenge nyemak kartu lan ngrungu swaraning wong gumuyu ger-geran), kaya-kaya sajagad ora ana seneng kaya iku. Ora ana panggonan kang ngrasakake kajaba mung ing kono (wis supe pasareane lan kancane dhek mau, lan wis supe jalarane ana ing kono, dadi lali sangkan miwah paran), lali ngendi daleme, disengguh iku daleme, ora ngraita : apa iya apa dudu, ora ngrasa yen cilaka. Mangkono gambar kahanane wong ana ing alam donya. Dhuh sedulur kang lagi lali, miyarsakna sindhen : eman-eman (dhuh kusuma) asaling manungsa iku luwih dening luhur (eman). ??? Perangan 04
ANCER-ANCER SATHITHIK WRUHANIRA ing angganing manungsa ana kang tansah eling ngrasa marang jejer; yaiku : rosing rasaning manungsa, kang aran : RASUL. Iku kalimput katutupan nafsu, kang wujud pancadriya. Tekaning pancadriya (angen-angen, nafsu, kekarepan) iku bareng karo laire manungsa. Iku kang ngajak kerem marang donya, ngajak lali. Yen kasucenan, kalalantih bisane meneng, manut marang rosing rasa, iku rosing rasaning manungsa sangsaya lawas sangsaya krasa, kaelingane marang manungsa sangsaya terang, ing wasana bisa eling lan ngrasa marang purwa-wasana, ing kono manungsa kadunungan rasa nem-warna : 1. Ngungun, 2. Getun, 3. Keduwung, 4. Nalangsa, 5. Sukur, 6. Tresna. NUNGUNG : dene kok mung sepele bae kang diburu manungsa iku. GETUN : dening kalimpute manungsa sarta cidrane kang dirungkebi. KEDUWUNG : dene ngrasa banget lawase anggone lali, lan anggone nerak wewalering uripe dhewe, anggone sereng duraka marang uripe, lsp. NALANGSA : dene lawas nandhang papacintraka ana ing pepeteng lan panggonan asor. SUKUR : dene wis eling marang uripe, rumangsa yen dheweke iku satemene luwih dening luhur. Kawasa lan sugih tanpa timbang. TRESNA : marang date, ya uripe kang satemene, ya kang nguripi jiwa ragane, iya BAPA BIYUNGE NYAWANE KANG SABENER-BENERE, iya ANANE DHEWE KANG SATEMEN TEMENE. Ing kono ngrasakake tresna kang ora kena kinaya ngapa, rasa liya-liyane larut kabeh, kendhih dening TRESNA, jagad sap pitu kebak dening TRESNA. Mulane den eling marang JEJER. Dalan marang kaelingan :
3. nggegulang rasa tresna. ??? Perangan 05
tanpa wilangan. Iku kabeh rasa kang lunga teka, lire : ora ana, ora manggon. Rehne lunga teka, kena diumpamakake dhayoh. Dadi manungsa kedhayohan ing sajroning atine sadina-dina. (E, dayohe teka). Rehne ana kang lunga teka, iya ana kang tansah manggon, ajeg anane (yaiku kang duwe omah) kang nekseni sawarnane kang lunga teka mau. RASAKNA (ematna) bedane kang ajeg anane karo kang teka, ing sajrone melek utawa turu. Yen rada katemu karo sing ajeg anane mau, cekelan kang kenceng. Gandhulana kang kukuh, etutna, aja nganti kelangan lari. Yaiku kang wajib kok tut saiki lan mbesuk. Marga yaiku kang tuduh marang rahayu lan kang perlu kok lakoni, tur ora tau luput. Yaiku kang tukang ngajak : eling bener, rahayu, nikmat, mumpangat ing donya lan akherat. Kepriye enggone nggoleki? Yaiku kang ora gampang, awit kudu tlaten ngruruh sangkaning ririh, sarana taberi ngrasakake, nandhing-nandhing lan niteni, kanthi titi, surti, ngati-ati. Uger-
murih mundhake dadi saklentheng, sabanjure diurip-urip dadiya sajagung, saklungsu lan sabanjure. LAKUNE : taberi ngenebake banyu, kang nguripi sakehing rahsa kang pating sliwer pating gronjol kaya iwak ing siwakan (nentremake ati). Sok uga kerep menebe, siji-sijining kahanan sajrone banyu katon silah-silah. Saya bening, saya terwaca, kang ing kono banjur bisa nandhing-nandhing lan niteni, endi kang dudu lan kang iya. Saya lerem ubaling nafsu, saya katara. Salereming nafsu kari PRAMANA. Manungsa kang sregep nggoleki pramanane, nadya durung nganti ketemu, ewa dene nadyani marang lelakone kerem benere, akeh elinge, cepak rahayune. ??? Perangan 06
KAYA NGADHEPAKE ATI MARANG ALLAH WONG kang nafsune lagi ngambah dalan saka mlarat marang sugih, kang dirasa mung prakara : mlarat karo sugih. Bungah lan mareme yen bisa sugih, susah lan nggrangsange yen isih mlarat. KANG isih mlarat ngunandika : O…, aku kok ora sugih kaya si anu, omahe gedhong kebak isine, seben dina nunggang montor, plesir karo anak bojone, panggone sarwa endah, nggembol dhuwit akeh, parine pirang-pirang lumbung, sawahe pirang-pirang bau, pekarangane amba, akeh karang kitri karang-kirnane, ndhadekake kajen-keringane ing saenggon-enggon………….. Ah, mangsa ana kabegjan kaya wong sugih. Dak upamakake : kang ngresula lan meri wau wis klakon dadi sugih, sawise menganggo sarwa endah banjur jagong ing omahe penggedhe, kumpulan karo priyayi, nanging lungguhe ana ing papan kang seje, sarta ora pati digape, marga asor pangkat lan asline. Ing saiki apa kang katon ing nafsune? Dalan saka mlarat marang sugih wis diungkurake dening atine, wis ora katon ing pangangen-angen maneh, mung dalan saka asor marang luhur, katon nyolok mata. Iku kang dadi gagasan, thukul pangresulane : O, Allah, puluh ngangoa benik mas, tretep jalebrah, pendhok sinelud, sawitan babaratan Sala, wong papanku ana ngisor awor lurah desa. Gek para priyayi semune ora ana kang merduli marang aku, kabeh-kabeh padha nyingkur. Dak upamakake kang mesgul mau lakining napsune salin dalan. Kang diambah saiki dalan saka asor marang luhur, tegese : ngudi marang kaluhuraning pangkat, satekane ing kaluhuran (dhuwur pangkate), dalane trajangan karo dalan saka bodho marang pinter. Kang katon mung prakara bodho karo pinter, prakara luhur karo asor wis ora dirakake maneh, awit ing kono rumangsa dianggep bodho dening para mudha kang padha mateng pasinaone, ing pamulangan luhur. Ing kono malah dicampahi enggone mendem pangkat lan pakurmatan. Banget wirange, sarta ngrasa cubluke bareng kumpul karo para ulah kawruh, ora bisa urun rembug, dene sarwa ora ngerti, wekasan isin enggone mung dhemen marang pangalembana lan pakurmatan thok. Dak upamakake maneh, kang isin mau salin dalan maneh, ngudi kapinteran. Sawise pinter, banjur ngresula sarta isin, marga dicacad : ora bregas, ora luwes, ora ngresepake, ora diluluti, utawa dicacad : kidhung, kaku, kumel, wagu, lan sanunggalanipun. Dak umpamakake maneh : wong mau ngudi maneh kongsi bisa : bregas luwes, mrakati sapanunggale. Sawise katurutan, banjur ngresula maneh marga kacacad ora anu ora anu. Mangkono sateruse, dadi kaya wong bingung, tansah solan-salin kang diangkah, kagawa saka enggone ora duwe : tekad kang sawiji.
umpamakake : ana omahe aran : katentreman, yaiku omahing atine si-bingung kang lumaku urut pinggir mau (dalan warna-warna, ngibarat : rahsaning manungsa kang warna-warna. Omah ,
ketentraman). Upamane lakune gelem saya manengah, saya suwe cedhak karo omahe. Ora pijer nonton dalan kang nggimirake (mareni watake kang kudu nandhing sugih miskin, luhur asor, ala bagus, bodho pinter, sapanunggale, kang ancase kanggo nggunggulake dhiri). Wasana salin dadi ayem tentrem nrima, sirna tetandhingan dhiri sajroning atine, gumulung marang pribadi kang tunggal. URUT pinggir dalan kang diambah mau, saenggon-enggon ana trabasane marang omahe, nanging akeh eri lan grumbul. Upama sumurupa omahe ana satengahing papan jembar, lan keconggah nrajang eri lan grumbul, enggal bisa tekan ing omahe, nanging arang banget kang bisa, kang akeh keblasuk, kesasar, ora bisa mulih, mulane panuntuning para Nabi : manungsa enggone ngudi kasampurnan, ora dipurih nrabas (tanpa marang gunung, utawa majnun), dipurih ngambah dalan, nanging kudu : 1. ajo kongsi keplantrang.
3. dipurih kerep ndeleng pernahing omahe. Jlentrehe makaten : Aja keplantrang, lire : aja kelancutan enggone golek kasugihan, kapinteran,
nyedhakana omahe (maju ngiras manengah), dadi sajroning nggoleki kasugihan, pangkat, kapinteran lan sapanunggale nyambi ngudi kawruh kasmpurnan. D ipurih karep madhep pernahing omahe, lire : saben dina nemtokake mangsa, kanggo nglalekake kadonyan, perlu kanggo enget marang Pangeran. Upama ing wayah surup srengenge, ngadhepake atine marang Allah. Dadi dalan saka mlarat marang sugih, saka asor marang luhur, sapanunggalane, kang dununge ana ing lair, kaungkurna.ATI ngungkrake LAIR, ngadhepake BATIN (nganggep sawiji mung pribadi kang ana). Dene paedahe ora enggal sayah dening kebanteran lakuning pancadriya, mbudi marang kelairan. Ping pindhone : akeh lipure, dening nalika madhep marang Allah mau, ora nonton dalan marakake : kenyut, kaget, meri, ngresula sapanunggalane. Kang katon ing ati mung dalan marang katentreman (lagi katon dalane bae, wis krasa adhem). Adheming ati ngenger marang Pangeran, manawa katimbang ngegere donya, kaya wong ngenger marang bapa biyunge dhewe katimbang karo ngenger marang wong liya. Wong kang kandel piyandele marang,
WAYAH NGASO (MENENG) Kira-kira :
Jam 12 - 2 bengi. Perlune : I : Ngleremake urat kang alus-alus, menenga kedhere. Upama kawat clempung, ora tansah dijawali. Perlune : II : Ngaringake angin, kaya pindhane diyan kang maune kanginan mobat-mabit, banjur didokoki semprong. Dadi padhang, kukuse suda, lakuning angin sarenti saka ngisor mandhuwur. Perlune : III : Ngenepake banyu, mapanake cipta ripta, murih mapan sarta katon silah-silahe, kepilihan kang becik, kaya sada kang morat-marit diejumi (ditata). Diesuhi, karosane didakekake siji. Banjur mantheng nuju kang sawiji, ngetut rasa sawiji. Angka III, iku mesthine ing wayah esuk karo bengi, yen sore angka I lan II. Sing wigati, mangkono mau digawea
padha linakonan ing saben dina. Dene prakara kang ngajak metu saka wewengkoning kawruh kabatinan, kang adhakan yaiku : 1. Prakara butuh (dhuwit, pari, utang , lsp).
2. Karameyan (kabregasan, duwe gawe, lelungan).
mlesat saka wewengkoning kawruh kabatinan. Mula yen ora nganggo pranatan meneng ana ing wektu kang katamtokake, kaya kang katulis ing dhuwur mau, saya lawas saya adoh nyamut-nyamut. Upama dhek biyen wis oleh bibit sathithik meksa rekasa enggone nggoleki. Mula kudu ajeg. Bisane ajeg wiwitane saka dipeksa, lawas-lawas lumaku dhewe. ??? Perangan 08
BENER KARO BECIK ORA BISA TINEMU
SAJRONING REREBUT ORA KATON SAJRONE LELAMUK Manawa ratu nibakake paukuman kanthi duka, iku ora bakal adil paukumane. Yen wong calathu karo nafsu, ora bakal pratitis calathune. Yen wong ngandhakake beciking liyan katarik saka dhemen, ora bakal resik pangucape. Yen wong ngandhakake alaning liyan katarik saka gething, ora adil pikirane. Wewaton ing dhuwur iku dadi tanda yekti, yen manungsa arep sumurup bener lan becik kanthi patitis, kudu ngleremake dhisik nafsune kang lagi seru kedhere, utawa ngenebake banyune kang lagi kocak sarta buthek. Yen banyu wis rada meneb, utawa nafsu wis lerem, pangucap, panemu lan kira-kirane lagi bisa bener. Aja kleru tampa : wong dosa di ukum, wong becik dikandhakake becike, barang ala dikandhakake alane, nanging bisane sumurup marang bener manawa ora kaling-kalingan ing lumuk. Bisane tumindak bener, mung yen lakuning pancadriya ora diplesedake saka garising bener, dening obahing napsu. Sarehne manungsa iku gedhe cilik padha nggoleki BENER, mula BENER IKU MUNG SIJI MULA NGANTI DADI REBUTNE WONG SAJAGAD. Mulane saben manungsa kabeh bae, kudu sumurup marang DALANE BENER. Dalane, yaiku : mbeningake banyu, utawa ngleremake nafsu, supaya tukang tuduh marang bener kang ana ing sajroning atine. TUKANG TUDUH MARANG BENER ANA ING SAJRONING ATINE SADHENGAH MANUNGSA KETARA CETHA, ora ketutupan ing butheking banyu utawa disimpangake ing pancadriya. Saweneh manungsa sok ngalem marang agama iki, nacad agama iku, mbecikake Nabi kiye, ngalakake Nabi kae, mbenerake ngelmu iki, ngluputake ngelmu ika, sapanunggalane. Kang nganggit layang iki, ora nandhing agama, Nabi utawa ngelmu. Semono uga ora ngluputake lan ora mbenerake marang kang nandhing agama, Nabi utawa ngelmu, mung atur rembung mangkene : Manawa anggone nandhing agama Nabi utawa ngelmu mau temen-temen sumedya golek bener sarta pratitis, aja kongsi ora taberi ngleremake pancadriya nganggo mangsa kang wis katamtokake, supaya tukang tuduh marang bener (budi lan rasa) ora katutupan lamuk kandel, jalaran diubek-ubek rina wengi tanpa leren, sarta pirang-pirang taun. Upama ora kersa ngulinakake meneng (luwih-luwih upama ora kersa ngleremake geneping telu), mangka nandhing agama, nabi utawa ngelmu, iku ora susah sumelang maneh yen ora bakal bener, jer ora bisa selak maneh anggone ngawag, yaiku mung manut obahing nafsu, kaya lakuning tunggangan, ora saka pituduhe kang nunggang. Saweneh manungsa ngalem utawa nacad, mbenerake utawa ngluputake marang pakumpulan Theosofie, ngelmune
liyane, banjur netepake : kae bener, iku luput, kiye bener, kuwe kesasar, iki becik iku ala. Kang nganggit layang iki, ora ngluputake wong nandhing, ngalem utawa nacad, mung atur pamrayoga kanthi wanti-wanti : Sarehne prakara iku banget ing rungside, ora kena pisan-pisan sajak gumampang/kaselak kumudu mbenerake pangandikane dhewe, nanging kudu surti, titi, ngati-ati, tlaten ngrasakake sajroning pancadriya lagi lerem, lantaran taberi ngangkah lereming pancadriya. Dene kang minagka saksi yen tlaten ngempakake rasa lan ngleremake pancadriya, yaiku enggone nemtokake wektu kang dienggo meneng, murih pancadriya selawas-lawase ora bisa tumangkar,
tresna nganggo ati sanubari. ??? Perangan 09
MARANG ALLAH RINA LAN WENGI WONG kang ka-elingane marang Allah mung yen dhong lara utawa dhong kesusahan bae, iku panangise ing atine, ora pati katrima, sabab yen mangkono, enggone eling iku, sejatine saka kapeksa. Upama ora lara/susah, iya ora gelem eling. Kang mangkono iku, pratandhane, yen ora kadunungan tresna. Upamakna : ana wong, geleme becik marang kang maos layang iki, mung yen nuju ana perlune bae, lah apa maos iki tresna marang wong kang kaya mangkono. Kang gumelar iki dadi tuladha : sapa asih ingasihan, sapa weruh wineruhan, sapa temen-tinemenan. Kabeh mau
tresna nganggo ati sanubari. Yen mung nganggo ati puat, durung tresna temenan, isih tresna-tresnanan, panthenge isih marang butuhe dhewe (butuhe : wong). Tetanginen panggalihmu, aja bosen ngupaya ngerti, murih MANGERTI lan NGRASA : ALLAH iku sapa, lan kepriye trape mungguh wujudmu lan rasa pangrasamu. Sok uga mangerti temenan, iya ngrasa, banjur kathukulan tresna, sanajan mung sapucuking tugi (sunguting gabah). Saweneh wong madoni : wong durung weruh kok kon tresna, iku tumandanging pikir atinggal budi. DAYA KANG GEDHE DHEWE Kandel-kumandel marang Allah iku sawijining kekuatan kang ora kena diukur manungsa, mungguh gedhene lan paedahe. NIKMAT KANG GEDHE DHEWE TRESNA marang ALLAH, asih marang sipat (dumadi), iku sawijining
ana pipindhane, wot marang sagara rahmat kang langgeng. Apa tengere tresna nganggo sanubari :
KADUK RASA, KURANG LEASAN (ucap, gunem).
WEDI NERAK WEWALER LAIR BATIN. Prakara kang perlu dipengeti. Sumelang marga kurang mangan, uwas dening kasangsaran iku sababe saka tipise pangandele marang Allah, sarta saka ora duwene tresna marang Allah babarpisan, tibane banjur doyan nerak wewalere Allah ing lair lan bati. Wong kang kandel piyandele marang Allah, dilalah sirna uwas sumelange. Wong kang tresna kanthi wedi nerak wewalering Allah : dilalah sandhang pangane kekinthil, adoh sangsarane, cepak rahayune, mBok manawa saiki bisa nggoleki
ngisor iki. Saweneh wong sregep puji dhikir lan nyebut asmaning Allah saben dina : kok kanggonan uwas lan sumelang, sarta isih cepak sangsarane. Si Suta lara lan susah, nuwun marang Allah, ora mari-mari larane, ora sumingkir susahe. Si Dhadhap pasrah marang Allah, kadadeyane malah katiwasan, ngalah malah di idak-idak. Si Waru pinter, Baud mumpuni ing guna srana, akale memet kaya kancil, ewa dene nemu sambekala/kacilakan bae. Sok uga bisa nitipriksa kang titi, ing kono ketemu suwadine :
1. Sabab ucape mung ana ing njaba bae.
2. Sabab panuwune mung dhong lara lan susah bae.
3. Sabab doyan nerak wewalering Allah, ora rumangsa. Begja cilaka saka panggawene dhewe, ujar mangkono mau mula bener banget, mung manungsa kang ora gampang bisane ngrasa marang ala lan lupute, marga banget kasar lan petenge. Allah iku adil : uga ora
ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga,
ajun waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.
Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.
pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.
Panggawe becik puniku, gampang yen wus den
anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing
ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.
kidang suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun, ngedelken upase mandos.
Deduga lawan prayoga, myang watara reringa aywa lali, iku
Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku,
den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.
Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula
Iba warah wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah.
saking Sang Maha Narpati, barang pituduhnya, poma estokna sayekti, karyanira sungkemana
Aja menceng saprintahe sang siniwi, den pethel aseba aywa malincur ing kardi, lan aja ngepluk sungkanan.
Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera
mangkono ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja ngresula.
Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing
Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti
ngidunga karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.
Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora
karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo.
Lan yen ana tetontonan aneng lurung,kemul bebede sasisih,saha mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,
kaya wong ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.
Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir, mring badan tan kena megoh.
PUPUH VD U R M ADipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya sabarang, karyanira lestari.
Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe pribadi, puniki lilira, yokang telung prakara, poma ywa nggunggung sireki, sarta lan aja, nacat kepati pati.
Lawan aja maoni sabarang karya, sithik-sithik
Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang ora-ora,
Kudu golek masa ugi, panggonan lamun miraos, lawan aja age sira muwus, durunge den kaesthi, aja age kawedal, yen durung pantes lan rowang.
miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.
Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang
wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.
ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita.
.Gawe salah graita kang padha ngrungu, sanadyan
cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.
Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan
sareyal, gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.
Lamun menang angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh
Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir peteng susah ati, suka bungah
saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang Suksma.
Nitahaken pawestri pan kinaryeku, ganjaraning priya, kabeh padha den
Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu
kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.
Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane,
Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.
Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi,
sumingkir, yen tan anglakoni, pasti tan rahayu.
Wiwitane badan iki, iya saking ing sarengat, anane Manusa kiya, rukune Islam lelima, tan kerja tininggala, pan iku parabot agung, mungguh uripe neng donya.
Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan nora nganggo murwat, lunga mlaku kudhung sarung, lumaku
Sarta kawruhana batin, gegantunganing pratopan,
misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.
tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
sacacah, bektine karo belah, temahan desane suwung, pyayine jaga pocetan.
Poma aja anglakoni, kaya pikir kang mangkono, satemah lingsem dadine, den sami angestakena, mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.
Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa
angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.
Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang
ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.
Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki, tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga
nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan
sepuh, resik tan kawoworan, dhasar sari pasti dadi, iku kena ingaranan suwasa mulya.
Puniku mapan upama, tepane badan puniki,
ing jro ngati, ngimanken tuduhing guru, aja uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.
Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone
sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan anggape pan kumawula.
Punika laku utama, tumindak sarto kekaler, nora ngatingalke lampah, wadine kang den alingi, panedyane ing batin, pan jero
prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Jeng Sultan Agung Mataram, apan nora anglilani, mring tedhake yen
Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura,
Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan kena, ana kang nyenyirik malih,
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni,
PUPUH XIIG I R I S AAnak putu den estokna, warah wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing
Dewa Rutji: “Kaki, ijo sedjatine bungah iku kang wus anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora seneng, kekurangan
obat wasir herbal27. april 2015 kl. 09.21Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
am Mugo2 sing menceng ora dw kang…
Wis dibuktekke pas jaman iku, pengimaman kae dibolong trus sing do rapercoyo kon nontoni soko blongan sing di gawe Sunan Kalijogo mau.
saben tahun ada rong wektu, tanggal 28 Mei jam l 16:18 WIB lan tanggal 16 Juli jam 16:27 WIB srengenge pas ana ndhuwure kakbah.
Coba wae ngko tanggal 28 mei sholat asar ning masjid agung ndemak njur ngenteni nganti jam papat. Bubar kuwi njur tuku bakso balungan ning ngarep
Amung kurang wolung ari kang kadulu Tamating pati patitis Wus katon neng lokil makpul Angumpul ing madya ari Amerengi Sri Budha Pon
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati. Nasehat ke-4 Pembukaan tahta dalam
tersesat. Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat,
utusanNya. Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusanIngsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badanIngsun, rasul iku rahsaNingsun, muhammad iku cahayaNingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
Ahmad bin Yahya al-Baladhuri, sejarawan saking Pèrsi (abad kaping 9), salah satunggaling sejarawan ingkang dados unggulan saking timur tengah.[3] Ahmad ibn Yahya al Baladhuri ngayuh kauripan wonten Baghdad, panguaruh ageng dipunrasa déning kerajaan khalifah al Mutawakkil.[3] Piyambakipun njalani perjalanan Suriah kaliyan Irak kangge ngelengkapi informasi karya utamanipun.[3] Karya saking Ahmad ibn Yahya Al-Baladhuri uga dipunanggep sumber paling saged dipunpitadosi kangge sajarah
Tiyang kalihiran Pèrsi, tinggal wonten istana khalifah al-Mutawakkil kaliyan khalifah Al-Musta'in, dados tutor kangge putra saking Al-Mutazz.[3] Ahmad bin Jabir Al Biladhuri ninggal dunya nalika taun 892 akibat obat baladhur[3], Obat kasil karyanipun piyambak.[4] Baladhur punika Semecarpus Anacaardium.[3]
Karya-karya saking Ahmad ibn Al Biladhuri[besut | besut sumber]
Karyanipun Kitab Futuh al-Buldan, ingkang isinipun nyariosaken perang sarta panaklukan bangsa Arab nalika abad kaping 7 (termasuk panaklukan tlatah saking barat Saudi ngantos Mesir, Afrika Utara, tlatah Spayol kaliyan Irak bagian Timur, Iran uga tlatah Sind).
Karya sanesipun kayata Ansab al Ashraf, ingkang isinipun dipunkhususaken bab biografi kaliyan
Kaca ingkang dipunasilaken saking pancampuran "cahaya asam", kaliyan soda ugi pasir.[4]
Perunggu ingkang dipunasilaken saking pancampuran tembaga kaliyan batubara, ingkang kasil punika saged ngilangaken gas oksida seng.
Kaca ingkang saged dipunhias ngangge macem- macem bahan ingkang sampun dipuncampur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ahmad_ibn_Yahya_al-Baladhuri&oldid=1055933"	Kategori: PenemuSajarahKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 3 April 2016.
deweke di turuni sing elek2..marang wong tuwone..Lha saiki gari wong tuwo (nduwe anak lho dudu umure wis wayah ning urung duwe anak) lan ugo calon2 wong tuwo kudu iso njogo perilaku sing elek seng mengkone arep diturunke marang anak lan putune..nek wis gari nurunke seko mbahe ndisik lan ora iso diubah yo kepiye maneh, nanging sing jenenge perilaku rak yo iso diubah kanti lembahin manah lan keseriusan niat lan tumindak..Ugo yen podho nggolek calon garwo kudu dipirsani kepiye tingkah lakune sang calon mau ojo nganti mengko tumindake sing olo nurun marang anak lan putune..Monggo dipun usadani supados mboten wonten gelo in tembe mburine..suwun,kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
slirane (update dr pak salmet wijadi blogger purworejo)
Bahasa Inggris	Posted by j4w4 under Mbuh
Sekolah jaman sakiki memang luwih angel tinimbang jamanku mbiyen. Awit mau bengi aku ngajari anakku sing esuk iki ulangan bahasa Ingris. Ulangane bab angka, angka siji tekan limolas.
bertanya: “sing digawe ngeduk lemah nang bumi jenenge opo
Ojo mung ngaji syare’at blokoGur pinter ndongeng nulis lan moco
Ing pepaese gebyare ndunyoIri lan meri sugihe tonggoMulo atine peteng lan
Kang podo rukun ojo ngesioIku sunnahe Rosul kang mulyoNabi Muhammad panutan kito
Cilik ora kurang bakal gede ora turah bakal,waton keno dak ingeti ora ilang tak kedhepi ,isih ujud manungso jalok opo bakal tag ladeni.
2.Sepiro gedhene sengsoro yen tinompo amung dadi cobo
gambare apik, gedhekke sik (di zoom) nganti sak dhuwure 200 %, nembe di snapshoot banjur paste ing dokumen liya. Asile mesti luwih cetha, garise ora pedhot-pedhot.
YOHANES 6:11 | Ida Hyang Yesus raris ngambil roti punika. Sasampune Ida matur panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi Wasa rotine punika raris kacacarang ring anake akeh, kadi asapunika taler ulame. Anake akeh punika raris pada nunas sakita karepipune.
YOHANES 6:1111Ida Hyang Yesus raris ngambil roti punika. Sasampune Ida matur panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi Wasa rotine punika raris kacacarang ring anake akeh, kadi asapunika taler ulame. Anake akeh punika
ngeluarin unek2 lah gampangane.. nek ra ditulis kaya kiye ya malah tetep mudeng ra genah,,
nek ditulis ngene kan mbok menawa sing ahli2 pada ngerti trs ahire gelem
Korinta 151Para sedulur, saiki aku kepéngin ngélingké marang kowé bab kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus sing wis tak gelar marang kowé dèk mbiyèn. Kabar kabungahan iki wis mbok tampa lan saiki kowé wis pada mantep pretyaya marang kabar kabungahan mau. 2Jalaran kowé pretyaya marang kabar kabungahan iki kowé wis dislametké, janji mbok tampani sak kabèhé karo ati sing mantep lan ora nampa Gusti tanpa mikir sing apik ndisik. 3Pitutur sing tak gelar marang kowé kuwi ya pitutur sing tak tampa sangka liyané lan sing penting déwé yakuwi, Kristus wis mati nyangga dosané awaké déwé, ya kaya sing ketulis nang Kitab. 4Dèkné terus dikubur lan Dèkné tangi menèh sangka pati ing telung dinané, uga wis ketulis nang Kitab. 5Kristus terus ngétok marang Pétrus, sakwisé kuwi terus ngétok marang rasul sing rolas. 6Dèkné terus ngétok menèh, saiki marang murid-muridé bebarengan kliwat limang atus okèhé; murid-murid iki okèh sing saiki ijik urip, saloké wis pada mati. 7Kristus terus ngétok marang Yakobus lan sakwisé kuwi marang rasul sing rolas kabèh. 8Sing kèri déwé Kristus ngétok marang aku, senajan aku iki kenèng dipadakké karo bayi sing lairé kelaten. 9Aku iki rasul sing tyilik déwé lan ora pantes dityeluk rasul, awit aku ndadèkké sangsarané pasamuané Gusti Allah. 10Nanging jalaran Gusti Allah melas banget marang aku, aku saiki bisa dadi kaya ngéné iki. Lan kawelasané Gusti Allah marang aku iki ora muspra, awit enggonku nyambutgawé kerasé ya ngungkuli rasul liya-liyané. Sakjané sing nyambutgawé ya ora sangka kekuwatanku déwé, ora, nanging sangka kabetyikané Gusti Allah sing manggon ing aku. 11Dadiné ora penting sapa sing nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus, ora dadi sebab aku apa liyané. Sing penting déwé ya kabar kabungahan iki sing digelar karo awaké déwé lan ya kabar kabungahan iki sing mbok pretyaya. 12Para sedulur, nèk awaké déwé mulangi nèk Kristus wis tangi sangka pati, lah nang pasamuanmu kok ènèng wong siji-loro sing ngomong nèk wong mati ora bakal tangi menèh. 13Semunggoné tenan nèk wong mati ora tangi menèh, tibaké Kristus ya ora tangi sangka pati. 14Lah nèk Kristus ora tangi sangka pati tenan, tibaké pitutur sing digelar karo awaké déwé kuwi kotong ora ènèng tegesé lan enggonmu pretyaya marang Gusti Allah tibaké ya muspra. 15Lah nèk ngono tenan, tibaké awaké déwé goroh bab Gusti Allah, awit awaké déwé ngomong nèk Gusti Allah nangèké Kristus sangka pati, nanging jaréné ora ènèng wong tangi sangka pati. 16Dadiné nèk miturut omongan kuwi Kristus ya ora tangi sangka pati, awit ora ènèng wong tangi sangka pati. 17Lah nèk Kristus ora ditangèkké sangka pati, pretyayamu ya ora ènèng tegesé blas lan tibaké kowé ijik kejiret ing dosa-dosamu. 18Nèk ngono tenan, tibaké wong pretyaya sing wis pada mati ya tyilaka tenan, awit mati nggawa dosané. 19Lah nèk enggoné awaké déwé pretyaya marang Kristus kuwi namung kanggo uripé awaké déwé suwéné nang donya kéné waé, tibaké awaké déwé dadi wong sing tyilaka déwé nang jagat kéné. 20Nanging ora ngono para sedulur, sing bener yakuwi: Kristus pantyèn wis ditangèkké sangka pati. Dèkné sing tangi sangka pati sing ndisik déwé lan jalaran sangka kuwi awaké déwé ngerti nèk wong sing pretyaya sing pada mati bakal tangi menèh. 21Awit wong siji sing marakké wong kabèh mati lan semono uga wong siji sing marakké kabèh wong bisa tangi menèh sangka pati. 22Kaya enggoné kabèh wong katut mati karo Adam, semono uga kabèh wong sing wis dadi siji karo Kristus bakal katut urip menèh karo Kristus. 23Nanging siji-sijiné ditangèkké manut wantyiné déwé-déwé, yakuwi: sing ndisik déwé Kristus, terus wong-wong sing pretyaya, mbésuk nèk Kristus teka menèh. 24Sakwisé kuwi terus entèké jaman. Kristus bakal nelukké sak ènèngé penggedé, pemréntah lan pangwasa lan kabèh kuwi bakal dipasrahké marang Gusti Allah Bapaké. 25Awit Kristus kudu njagong dadi ratuné jagat nganti mungsuhé kabèh wis ditelukké karo Gusti Allah. 26Mungsuh sing gedé déwé sing bakal ditelukké kuwi pati. 27Nang Kitab ya wis ketulis ngéné bab iki: “Gusti Allah wis nelukké sembarang kabèh ing sak ngisoré Kristus.” Tembung “sembarang kabèh” kuwi ora ngomongké nèk Gusti Allah mbarang katut, awit Gusti Allah déwé sing nelukké sembarang mau marang Kristus. 28Sakwisé sembarang kabèh wis ditelukké marang Kristus, terus Kristus, Anaké Gusti Allah, nelukké Dèkné déwé marang Gusti Allah, sing wis nelukké sembarang kabèh marang Anaké. Dadiné, entèk-entèké sembarang bakal dikwasani karo Gusti Allah sak kabèhé. 29Para sedulur, semunggoné wong mati ora bakal tangi menèh, lah kenèng apa kok wong-wong dibaptis dadi wakilé wong pretyaya sing wis mati? Apa sing digolèki? Nèk wong sing mati ora bakal tangi menèh, lah wong-wong kok ngemen-ngemenké dibaptis dadi wakilé wong pretyaya sing wis mati? 30Lan awaké déwé iki, kenèng apa kok awaké déwé iki sak wantyi-wantyi wani ngadepi alangan. 31Pantyèn, saben dina aku ngadepi pati. Lan aku ngomong iki jalaran kowé ndadèkké bungahé atiku, saiki kowé pada nurut Gusti Yésus Kristus. 32Semunggoné wong mati ora tangi menèh, apa tegesé aku nglawan wong-wong sing mungsuh aku nang kuta Efése, éling-éling kaya gelut mati-urip-uripan karo kéwan-kéwan sing galak kaé. Nèk pantyèn wong mati wis ora ditangèkké menèh, ya apiké awaké déwé saiki namung pada mangan lan ngombé waé, awit sésuk bakal mati. 33Para sedulur, mbok kowé aja kenèng diapusi wong ngono. Nèk kowé bebarengan karo wong sing klèru, kowé mesti bakal katut nglakoni sing klèru. 34Mbok pada nduwèni pikiran sing padang lan aja pada nggawé dosa menèh. Aku wani ngomong nèk nang pasamuanmu ènèng siji-loro sing ora ngerti blas bab Gusti Allah. Kowé kudu isin bab kuwi. 35Para sedulur, menawa ènèng wong takon: “Lah kepriyé wong mati enggoné tangi menèh lan nèk wis tangi menèh badané kaya ngapa?” 36Nèk dipikir, kuwi pantyèn pitakonané wong bodo. Nèk kowé nandur wiji nang lemah, apa wijiné ora kudu mati ndisik sakdurungé tukul? 37Sing mbok tandur lak namung wiji ta, gampangé omong wiji gandum apa wiji liyané, nanging mesti ya ora tanduran sing wis pepak ta? 38Nanging Gusti Allah sing nukulké wiji mau, supaya bisa mundak gedé dadi tanduran lan saben wiji ngetokké tandurané déwé-déwé. 39Semono uga, saben daging ya séjé. Dagingé manungsa séjé karo dagingé kéwan. Lan dagingé kéwan ya séjé-séjé menèh. Lan dagingé manuk séjé karo dagingé kéwan liyané lan iwak dagingé séjé menèh. 40Uga ènèng barang sing nang langit lan barang sing nang bumi. Apiké barang sing nang langit iki séjé karo apiké barang sing nang bumi. 41Padangé srengéngé séjé karo padangé mbulan lan lintang-lintang ya séjé menèh padangé. Malah lintang karo lintang déwé ya wis séjé-séjé menèh. 42Wong mati nèk tangi menèh mbésuk ya kaya ngono. Badan sing dikubur kuwi badan sing rusak, nanging mbésuk sing ditangèkké badan sing langgeng. 43Sing dikubur kuwi badan èlèk lan ringkih, nanging sing ditangèkké badan sing apik lan kuwat. 44Sing dikubur namung badan kedagingan, nanging sing ditangèkké badan kasukman. Awit nèk ènèng badan kedagingan, uga ènèng badan kasukman. 45Nang Kitab ya wis ketulis: “Manungsa sing ndisik déwé, Adam, dadi wong urip ing kedagingan.” Nanging Kristus, Adam sing kèri déwé, dadi wiwitané urip ing kasukman. 46Sing teka ndisik dudu badan kasukman, nanging badan kedagingan. Sakwisé badan kedagingan terus sing kasukman. 47Adam sing ndisik gawéané sangka lemah, nanging Adam sing kapindo, Kristus, tekané sangka swarga. 48Kabèh wong kuwi turunané Adam, dadiné badané ya sangka lemah, kaya dèkné. Nanging wong sing wis dadi siji karo Kristus kuwi bakal nduwé badan kaswargan, kaya Dèkné. 49Kaya awaké déwé iki saiki kétok wong gawéan sangka lemah, nanging mbésuk awaké déwé kaya Kristus sing tekané sangka swarga. 50Para sedulur, aku kepéngin ndunungké marang kowé nèk badan kedagingan kuwi ora bakal bisa mèlu urip ing Kratoné Gusti Allah, awit badan sing rusak ora bisa langgeng. 51- 52Aku saiki arep mbukak pitutur sing kasimpen: awaké déwé iki ora kabèh bakal mati, nanging awaké déwé bakal malih, sak klélapan, nèk swarané trompèt sing kèri déwé bakal muni, mbésuk nèk Kristus teka menèh. Nèk trompèté muni, wong mati bakal pada tangi dadi wong sing langgeng lan awaké déwé iki bakal malih. 53Awit badan sing rusak bakal malih dadi langgeng. 54Nèk kuwi wis klakon tenan, dadiné keturutan tembungé Kitab sing uniné ngéné: “Pati wis diuntal karo kamenangané Gusti Allah.” 55“Pati, endi kamenanganmu? Pati, kowé apa ijik bisa nggawé ala?” 56Pantyèn bener, manungsa ijik mati, jalaran manungsa ijik nglakoni dosa. Wèté Gusti Allah ngomong nèk wong sing nglakoni dosa kudu mati. 57Nanging maturkesuwun marang Gusti Allah, awaké déwé wis nampa kamenangan sangka Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé. 58Mulané para sedulur, pada sing mantep lan jejek ing pengandelmu. Pada sing sregep ing penggawéané Gusti apa waé, awit kowé ngerti nèk penggawéanmu kuwi ora bakal muspra blas.
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENGKARO KEKAKSIH
INGSUN, TEKOWELAS TEKO ASIH SIJABANG
Kecamatan Purwakarta, Citalang, Kec. Purwakarta, Kabupaten Purwakarta, Jawa Barat 41111, Indonesia
Dsn. Karajan Rt.003 Rw.003,, Pucung,
Akuarium	Posted by j4w4 under Klangenan 1 Komentar Wingi sore listrik mati sedhela. Wektu kuwi aku isih ana ndalan arep mulih saka kantor. Tekan omah wong sak omah padha ribut ngepel. Lha jebule…
Merga pompa akuarium mati, banyu akuarium kesedhot ning filter sing panggone ana ngisore. Akibate kena dibedhek, banyunye mblabar-mblabar tekan ngendi-ngendi.
Jan-jane kedadeyan iki wis tak antisipasi, wektu ngganti banyu wingi banyune wis tak taker gunggunge. Nanging aku ora waspadha, bolongan cilik pengaman ben
Sing duwe Baluran wae kelimpungan nggolek… Ngomong2, blok Gatel iku mlebu TN ra to kang?
Balas	Devi yudhistira berkata:	8 Januari 2011 pukul 4:14 am	Sik tek eling2 disit ya kang…
aja2 nyong mesih nganggo kacamata transisi, dadi weruh klambi keton mlocoh kabeh
Pengine duwe 5 neng ra wani nggodho…hahahahaha… nyerak wae ora wani. Yo kuwi sing jenenge Bobi alias Boyo Bingung.
koyo ngombe obat wae, hehe) tetep wae ra wani ro cewek.
Si Bobi iki pengin kawin, ono 5 cewek sing mlebu kategorine. Piye carane angen-angene iso kesampeyan?
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun.
1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter
anor-raga, tansah nganggeni tatakrami, maweh rereseping paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut
kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah
Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi
utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abbateggio&oldid=1117929"	Kategori: Kaca sing trap-trapan pambuleté alaKutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 31 Januari 2017.
Kendhang ketipung utawa biasa disebut ketipung iku kendhang sing cilik dhéwé lan nduwé nada swara paling dhuwur dibanding kendhang liyane.
Demung • Saron • Barung • Peking • Slenthem • Gendèr • (Barung • Panerus • Panembung) • Gambang • Slentho
Kendhang_ketipung&oldid=1078986"	Kategori: Gamelan JawaKendhangKendhang ketipung	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 3 Sèptèmber 2016.
ancen kere tenan sampeyan Lik !
Wah mboten mbah kulo mboten Mbalon ning Mbilong hehhhe lha politik maweon mboten donk
HANACARAKA BUDAYA JAWA: BAHASA KAWI 3 - Kakawin Ramayana
Aksara Hanacaraka iku sawijining aksara sing kaanggo ing Tanah Jawa lan saubengé kaya ta ing Madura, Bali, Lombok lan uga Tatar Sundha. Aksara Hanacaraka iku uga diarani aksara Jawa nanging sajatiné ukara iki kurang sreg amarga aksara Jawa iku warnané akèh saliyané iku aksara iki ora mung dienggo nulis basa Jawa waé. Aksara iki uga dienggo nulis basa Sangskreta, basa Arab, basa Bali, basa Sundha, basa Madura, basa Sasak lan uga basa Melayu.
Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.
antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.
Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad Kadhiri iki kapetung naskah sing ora tinemu
Tan Khoen Swie taun 2008 nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.
Sing kapetung narik kawigaten ing Serat Babad Kadhiri yakuwi gegayutan Prabu Sri Jentayu sing duwe
Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate
Layang MADURASA iki jangkepe layang JATIMURTI lan MADURASA, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku Tan Khoen Swie ing Kediri, seket tahunan kapungkur, wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara Latin, supaya tebane luwih omber. Sarehne isi bab RASA, dadi ya wis samestine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayoga nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki. Penerbit Yayasan Djojo Bojo
Surabaya PENGET Saben nembe kawaos, kasinggahna, sampun kaselehaken saenggen-enggen. Sampun kawaos dening sok tiyanga, ngemungna ingkang remen saestu ngudi kawruh kabatosan. Ingkang sampun maos, sanajan mangretosa sarta remena, sampun ka-angge ngendikan kaliyan sadhengah tiyang. Sinten ingkang kersa netepi pepenget punika, kalebet nama mundhi utawi ngluhuraken kabatosanipun piyambak. PAMRAYOGANE KANG GAWE LAYANG IKI Dhisike diwaca granbyangan satamate. Di baleni saka wiwitan kanthi alon lan sareh. Yen wis tamat kapindhone, disinggahake. Pamacane kang kaping telune lan sabanjure : ora prelu urut.Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna kanggo simpenan. Wiwitane ora terang swasanane. Nanging yen kerep
KASAMPURNA. Ngudi kawruh kebatinan iku aja digalih mung kanggo mbesuk bae, nanging kalane ana ing alam ndonya ya perlu, supaya oleh pandom lan diyan (obor) ing sajroning ati, kang bakal nuduhake dalan kang bener lan padhang, tumrap panggawe apa bae. Ngudi kawruh kasampurnan manawa temen ing pangudine ing saselot-selote bisa oleh sasmita ing rasane, adoh rubeda ing atine. Rubeda ing ati iku, kayata : Geleme tetulung kagawa ing pamrih dialembana utawa sebab oleh kasil. mBuru bandha, lali marang Iman. Golek bener, kliru golek menang lsp. Wong adoh angkarane : akeh adheme, kepenake lan tentreme. Ragane ora enggal rusak kang jalaran kakehan geni (nafsu), lan ora engga rusak kagawa pambandhanging jaran (pancadriya). Wong ngudi kawruh kasampurnan, kekarepane kang linakonan salawase, tansah gumolong NUJU MARANG TEKADE. Arang pradondi sajroning atine kaya kang dhemen solan-salin karep kang siji-sijining karep ora nunggal tuju (nunggal laras). Ilining cipta ora kakehan enggok, lan ora pating sareweh, lan ora kuwur kaya banyu kerep diubak-ubak sarta ora mambeg. Wong kang temen-temen pangudine marang kawruh kasampurnan, apa kang linakon kerep benere, akeh becike, cepak rahayune, adoh bilahine, marga : wis cedhak kang ajak rahayu, iya kang ora tau luput. Mungguh yektine, kareping manungsa iku, ana kang thukul saka nafsu kang becik, ana kang thukul saka nafsu kang ala, ana kang thukul saka : Rasa. Mula banjur ana karep kang manut pituduhing Budi, ana kang manut pituduhe angen-angen kang lagi peteng, katarik dayane roh peteng (roh kewani), ana maneh panggawe kang tumindake saka dayaning roh kewani thok-thok (ninggal angen-angen), iku kabeh tumraping wong kang ngudi kasampurnan : dirasak-rasakake lan dititeni. Penget : Angen-angen iku dadi ratuning pancadriya, iku kang kuwajiban mbedadkake ala lan becik bener lan luput. KAREP kang becik iku pangajaking nafsu Mutmainah, nanging kabeh nafsu ora kabageyan sumurup marang BENER, awit bener iku bageyane BUDI ( kang tuduh marang bener). Karep kang becik kanthi wewaton kang bener mau : iya durung mesthi perlu linakonan utawa bakal rahayu (widada), dadi kudu prayitna marang sasmitaning RASA (tukang tuduh rahayu) nuntun marang kawidadan sarta perlune linakonan, apadene ngrasa marang wewengkone (wajibe). Mangkono uga, bisane manungsa weruh ing : deduga,
Saya cedhak karo Rasa, saya mumpuni ing duga prayoga, sarta saya sathithik malesete anggone kira-kira. Ringkese mengkene :
Ora mung akherat bae kang ana panasaran, ing ndonya uga akeh panasaran, begalan sarta rubeda, kang dunung ing atine manungsa. Mula saka iku perlu nganggo pandom lan diyan. Wujuding pandom : RASA, wujuding diyan : BUDI. Bisane weruh pituduhing Budi lan Rasa, yen manungsa ngudi kawruh kasampurnan, sabab ngudi kawruh iku wataking BUDI lan RASA. ??? Dipunsami ambanting
sabarang, karsanira lestari. Perangan 02
E, buwangen pinggir. Lagu dolanan kasebut dadi pasemoning manungsa kang lali marang jejere. (Wong jejere nemoni dayoh, bareng weruh jadah mambu, lali dhayohe, sing dipikir : jadah. Bareng weruh asu mati, ka-elingane mung marang asu, lali marang jadah). Manungsa kang uripe suwung tanpa tekad, ya ora sumurup marang jejere, enggone urip ing alan donya. Temahan ora ngerti marang tegese kang linakon ing salawas-lawase. Lire : enggone solan-salin kekarepan, ora nganggo eling marang kekarepan kang dhisik, ketumpangan karep anyar banjur ketumpangan maneh, dudu teruse kang dhisik…………..!! Mula dibiso nggoleki jejering urip ana ing alam donya sarana tekad. Sabanjure sabarang kang kinarepake, tujokna marang tekad mau. Jer tekad mono poking karep. Iku gandhulana kang kukuh, oja kalah karo karepmu, aja kelu dayaning donya (aja kagetan, gimiran, slewang-sleweng). Sanajan raga katuta ombaking jaman, rosing rasamu dikukuh tansah elinga
“Mas, ayo padha mudhun ing anu bae bareng lan kita kabeh nonton wayang, dalange saka kraton, apa maneh kangmas diarep-
kawruh, jalaran bisa ngstreni sapatemon karo para jamhur ing babagan kawruh batin, kaya kang kok karepake”. Sagolongan maneh, mangkene :
“Dhimas, kabeh ojo kok galih, mundhak gawe bingung, luwih becik nuruta rembugku, mudhun ing…….., dene perlune…….. aja mundhut priksa dhisik, mengko dakbisiki sajatining sid…………” Nuli ana maneh, ana maneh kang luwih ndudut ati lan sapiturute. Yen upama ana lelakon kang mangkono, kang endi kang diturut? Prakara ngrungokake lan ngladeni caturing wong, wis wajibe kanggo netepi tatakrama, nanging aja nganti lali marang jejer, yaiku kondur menyang Mediun. Ora kena nyaleweng. Golek kapenak lan seneng sawatara ana ing sepur, ya diwenangake kayata : nata palungguhnan, pasendenan, nanging aja kongsi kebanjur yasa (gawe) pasareyan ana ing sepur. Enggone manut pranataning sepur, marga wis kebanjur ana ing sepur; enggone golek kapenak seneng SAWATARA ana ing sepur, sabab dadi pikuwat kalane isih ana ing sepur, nanging enggone ngrasakake kabeh mau kudu kumambang. Lenging ati mung arep menyang Madiun, thok. Netepi pranataning sepur lan golek seneng sawatara, iku kadadekake pipindhan, anggonmu urip ana ing ngalam donya, diwenangake golek bandha, kapinteran, pangkat golek kapenak lan seneng, ngopeni anak bojo, kudu kumpulan, duwe dewe, nata omah nyandhang patut, mara dhayoh, nyenengake dhayoh……. salawase ana ing ngalam donya (pirang taun, apa lawas?) kang sawatara mangsa engkas bakal ganti alam, ninggal alam donya. Kaya wong nyepur, ninggal sepur. Ninggal palungguhan (pasarean) kang ditinggal ana ing sepur. Yagene ana ing alam donya kok kliwat dhemene marang kadonyan? (kaya bungahe wong ngimpi oleh duwit, bareng nglilir, digagapi tangane kothong). Wong kang lali marang Allah (kenceng panyekele marang donya) iku kaya wong kaya ana sajrone sepur kang lali bakal medhun negendi?. Iku isih becik, isih klebu wong gelem golek ngelmu, balik wong kang babar pisan ora eling prakara sukmane, iku padhane wong numpak sepur kang lali yen mengko kudu medhun, bungah-bungah disengguh sepur iku bakal omahe (Alame). Wong-wong kang ana ing sepur disengguh kancane nunggal saomah (dadi lali wiwitan, ora mikir kapriye pamburine). Iya bener wong-wong padha amor dadi sak enggon kaya batin tunggal sak omah, nanging ancase (lenging atine) ora padha, ana kang arep mudhun Yogja, ana Sala ana kang arep menyang Semarang lan sapiturute. Dadi enggone awor mung sadhela, bareng pisah ora temu-tinemu maneh (tangeh bisane ketemu) kaya ana ing sepur kaya iku, lan pepake kang kepethuk kaya iku, sawise padha pisahan lawas, tangeh kepingine marang sepur maneh. Saya tangeh maneh kapingine kepethuk ana ing sepur kang pepake kaya iku maneh. Dadi ya mung kalane kami sspuren bae kang karepa kumudu-kudu kaya iku. WONG sajroning sepur anggone padha duwe ancas, kaprayitnan lan weweka, dadiya tuladha wong ana ing alam donya, ya kudu duwe tekad, kaprayitnan lan weweka, aja kongsi ketungkul kedonyanen. ENGGONE padha kumambang ngrasakake kahanan sajrone sepur uga dadia pipindhan : wong ana ing donya kudu mung kumambang enggone ngrasakake kahanan donya. Kayata : wong nuduhake kabregasaning awak ana ing sajroning sepur marang kancane kang padha kumambang atine, iku enggone ora paedah uga kaya wong donya ngegungake pangkat, pangaji-aji, pangalembana, marang kancane kang bener bebarengan nunggal jaman, ora mupangati apa-apa, sawise ninggal ALAM DONYA. SADHELANING wektu ana ing sepur lan adohing pisahe, saungkure saka sepur : uga dadi pepindhan gelise ana ngalam donya lan enggone ora ketemu-tinemu saungkure ing donya. Wong kang lali udhune saka ing sepur, iku samangsa mudhun mesthi klereu, kayata : mudhun sadurunge tekan ing MADIUN. Satekane ing stasiun kang dudu Madiun, tindak nggoleki dalem lan barang kangungane : tangeh lamun pinanggiha. Wong numpak sepur lali yen bakal mudhun, ora mung kesasar bae, udhune nganggo kaget. Lagi dhemen-dhemene yasa pasarean lan tetemon karo bathine : dipeksa mudhun dening kondektur. Mudhun saka sepur, isih kumudu-kudu nggoleki
stasiun diubres karo brebes mili. Sarehne wis lali karo jejere lan ora prayitna bakal pamburine, tangeh yen nggolekana daleme ing Madiun. Apa tegese kang linakonan ing wektu iku lan kapriye dadine lelakon kang mangkono : ora sumurup lan ora nggraita, ewa dene : ora kepingin sumurup lan ora golek panggraita. Sarehne pasarean lan kancane digoleki lan ditangisi meksa ora ketemu, kapriye maneh, iya kluyar-kluyur embuh parane. Dak upamakake : banjur priksa wong akeh pirang-pirang golongan padda rame-rame, banjur nyedhaki, priksa wong bungah-bungah, ana kang main, ana kang rembungan, padha golek butuhe ddewe-dhewe. KANG rawuh saka sepur : kelu marang salah sawijining wong gegolongan, kayata : melu ngrasakake seneng wong nguthut kertu, nyemak ana mburine (ora niyat ngalih saka kono, dening kecancang senenge nyemak kartu lan ngrungu swaraning wong gumuyu ger-geran), kaya-kaya sajagad ora ana seneng kaya iku. Ora ana panggonan kang ngrasakake kajaba mung ing kono (wis supe pasareane lan kancane dhek mau, lan wis supe jalarane ana ing kono, dadi lali sangkan miwah paran), lali ngendi daleme, disengguh iku daleme, ora ngraita : apa iya apa dudu, ora ngrasa yen cilaka. Mangkono gambar kahanane wong ana ing alam donya. Dhuh sedulur kang lagi lali, miyarsakna sindhen : eman-eman (dhuh kusuma) asaling manungsa iku luwih dening luhur (eman). ??? Perangan 04
karo sing duwe omah RASANING manungsa warna-warna : lara, kapenak, bungah, susah, dhemen, gething, legi, pahit, linu, pegel, asin, wangi…… kehe tanpa wilangan. Iku kabeh rasa kang lunga teka, lire : ora ana, ora manggon. Rehne lunga teka, kena diumpamakake dhayoh. Dadi manungsa kedhayohan ing sajroning atine sadina-dina. (E, dayohe teka). Rehne ana kang lunga teka, iya ana kang tansah manggon, ajeg anane (yaiku kang duwe omah) kang nekseni sawarnane kang lunga teka mau. RASAKNA (ematna) bedane kang ajeg anane karo kang teka, ing sajrone melek utawa turu. Yen rada katemu karo sing ajeg anane mau, cekelan kang kenceng. Gandhulana kang kukuh, etutna, aja nganti kelangan lari. Yaiku kang wajib kok tut saiki lan mbesuk. Marga yaiku kang tuduh marang rahayu lan kang perlu kok lakoni, tur ora tau luput. Yaiku kang tukang ngajak : eling bener, rahayu, nikmat, mumpangat ing donya lan akherat. Kepriye enggone nggoleki? Yaiku kang ora gampang, awit kudu tlaten ngruruh sangkaning
dianggo gegeran mbanjurake pangudine. Yen wis oleh pawitan samenir : diurip-urip murih mundhake dadi saklentheng, sabanjure diurip-urip dadiya sajagung, saklungsu lan sabanjure. LAKUNE : taberi ngenebake banyu, kang
Sok uga kerep menebe, siji-sijining kahanan sajrone banyu katon silah-silah. Saya bening, saya terwaca, kang ing kono banjur bisa nandhing-nandhing lan niteni, endi kang dudu lan kang iya. Saya lerem ubaling nafsu, saya katara. Salereming nafsu kari PRAMANA. Manungsa kang sregep nggoleki pramanane, nadya durung nganti ketemu, ewa dene nadyani marang lelakone kerem benere, akeh elinge, cepak rahayune. ??? Perangan 06
KAYA NGADHEPAKE ATI MARANG ALLAH WONG kang nafsune lagi ngambah dalan saka mlarat marang sugih, kang dirasa mung prakara : mlarat karo sugih. Bungah lan mareme yen bisa sugih, susah lan nggrangsange yen isih mlarat. KANG isih mlarat ngunandika : O…, aku kok ora sugih kaya si anu, omahe gedhong kebak isine, seben dina nunggang montor, plesir karo anak bojone, panggone sarwa endah, nggembol dhuwit akeh, parine pirang-pirang lumbung, sawahe pirang-pirang bau, pekarangane amba, akeh karang kitri karang-kirnane, ndhadekake kajen-keringane ing saenggon-enggon………….. Ah, mangsa ana kabegjan kaya wong sugih. Dak upamakake : kang ngresula lan meri wau wis klakon dadi sugih, sawise menganggo sarwa endah banjur jagong ing omahe penggedhe, kumpulan karo priyayi, nanging lungguhe ana ing papan kang seje, sarta ora pati digape, marga asor pangkat lan asline. Ing saiki apa kang katon ing nafsune? Dalan saka mlarat marang sugih wis diungkurake dening atine, wis ora katon ing pangangen-angen maneh, mung dalan saka asor marang luhur, katon
pendhok sinelud, sawitan babaratan Sala, wong papanku ana ngisor awor lurah desa. Gek para priyayi semune ora ana kang merduli marang aku, kabeh-kabeh padha nyingkur. Dak upamakake kang mesgul mau lakining napsune salin dalan. Kang diambah saiki dalan saka asor marang luhur, tegese : ngudi marang kaluhuraning pangkat, satekane ing kaluhuran (dhuwur pangkate), dalane trajangan karo dalan saka bodho marang pinter. Kang katon mung prakara bodho karo pinter, prakara luhur karo asor wis ora dirakake maneh, awit ing kono rumangsa dianggep bodho dening para mudha kang padha mateng pasinaone, ing pamulangan luhur. Ing kono malah dicampahi enggone mendem pangkat lan pakurmatan. Banget wirange, sarta ngrasa cubluke bareng kumpul karo para ulah kawruh, ora bisa urun rembug, dene sarwa ora ngerti, wekasan isin enggone mung dhemen marang pangalembana lan pakurmatan thok. Dak upamakake maneh, kang isin mau salin dalan maneh, ngudi kapinteran. Sawise pinter, banjur ngresula sarta isin, marga dicacad : ora bregas, ora luwes, ora ngresepake, ora diluluti, utawa dicacad : kidhung, kaku, kumel, wagu, lan sanunggalanipun. Dak umpamakake maneh : wong mau ngudi maneh kongsi bisa : bregas luwes, mrakati sapanunggale. Sawise katurutan, banjur ngresula maneh marga kacacad ora anu ora anu. Mangkono sateruse, dadi kaya wong bingung, tansah solan-salin kang diangkah, kagawa saka enggone ora duwe : tekad kang sawiji. Dalan-dalan mau dak umpamakake, enggone trajangan mubeng bisa temu gelang, ngubengi palemahan jembar. Tengah-tengahing palemahan jembar dak umpamakake : ana omahe aran : katentreman, yaiku omahing atine si-bingung kang lumaku urut pinggir mau (dalan warna-warna, ngibarat :
suwe cedhak karo omahe. Ora pijer nonton dalan kang nggimirake (mareni watake kang kudu nandhing sugih miskin, luhur asor, ala bagus, bodho pinter, sapanunggale, kang ancase kanggo nggunggulake dhiri). Wasana salin dadi ayem tentrem nrima, sirna tetandhingan dhiri sajroning atine, gumulung marang pribadi kang tunggal. URUT pinggir dalan kang diambah mau, saenggon-enggon ana trabasane marang omahe, nanging akeh eri lan grumbul. Upama sumurupa omahe ana satengahing papan jembar, lan keconggah nrajang eri lan grumbul, enggal bisa tekan ing omahe, nanging arang banget kang bisa, kang akeh keblasuk, kesasar, ora bisa mulih, mulane panuntuning para Nabi : manungsa enggone ngudi kasampurnan, ora dipurih nrabas (tanpa marang gunung, utawa majnun),
Perlune : I : Ngleremake urat kang alus-alus, menenga kedhere. Upama kawat clempung, ora tansah dijawali. Perlune : II : Ngaringake
sarenti saka ngisor mandhuwur. Perlune : III : Ngenepake banyu, mapanake cipta ripta, murih mapan sarta katon silah-silahe, kepilihan kang becik, kaya sada kang morat-marit diejumi (ditata). Diesuhi, karosane didakekake siji. Banjur mantheng nuju kang sawiji, ngetut rasa sawiji. Angka III, iku mesthine ing wayah esuk karo bengi, yen sore angka I lan II. Sing wigati, mangkono mau digawea ajeg, dianggowa laku, didadekna : cara, kaupamakna wong adus, jungkatan, nyapu, umbah-umbah, kang padha linakonan ing saben dina. Dene prakara kang ngajak metu saka wewengkoning kawruh kabatinan, kang adhakan yaiku : 1. Prakara butuh (dhuwit, pari, utang , lsp).
3. Prakara panggaweyan (ing kantor, ing sepur, ing alas).
kawruh kabatinan. Mula yen ora nganggo pranatan meneng ana ing wektu kang katamtokake, kaya kang katulis ing dhuwur mau, saya lawas saya adoh nyamut-nyamut. Upama dhek biyen wis oleh bibit sathithik meksa rekasa enggone nggoleki. Mula kudu ajeg. Bisane ajeg wiwitane saka dipeksa, lawas-lawas lumaku dhewe. ??? Perangan 08
SAJRONING REREBUT ORA KATON SAJRONE LELAMUK Manawa ratu nibakake paukuman kanthi duka, iku ora bakal adil paukumane. Yen wong calathu karo nafsu, ora bakal pratitis calathune. Yen wong ngandhakake beciking liyan katarik saka dhemen, ora bakal resik pangucape. Yen wong ngandhakake alaning liyan katarik saka gething, ora adil pikirane. Wewaton ing dhuwur iku dadi tanda yekti, yen manungsa arep sumurup bener lan becik kanthi patitis, kudu ngleremake dhisik nafsune kang lagi seru kedhere, utawa ngenebake banyune kang lagi kocak sarta buthek. Yen banyu wis rada meneb, utawa nafsu wis lerem, pangucap, panemu lan kira-kirane lagi bisa bener. Aja kleru tampa : wong dosa di ukum, wong becik dikandhakake becike, barang ala dikandhakake alane, nanging bisane sumurup marang bener manawa ora kaling-kalingan ing lumuk. Bisane tumindak bener, mung yen lakuning pancadriya ora diplesedake saka garising bener, dening obahing napsu. Sarehne manungsa iku gedhe cilik padha nggoleki BENER, mula BENER IKU MUNG SIJI MULA NGANTI DADI REBUTNE WONG SAJAGAD. Mulane saben manungsa kabeh bae, kudu sumurup marang DALANE BENER. Dalane, yaiku : mbeningake banyu, utawa ngleremake nafsu, supaya tukang tuduh marang bener kang ana ing sajroning atine. TUKANG TUDUH MARANG BENER ANA ING SAJRONING ATINE SADHENGAH MANUNGSA KETARA CETHA, ora ketutupan ing butheking banyu utawa disimpangake ing pancadriya. Saweneh manungsa sok ngalem marang agama iki, nacad agama iku, mbecikake Nabi kiye, ngalakake Nabi kae, mbenerake ngelmu iki, ngluputake ngelmu ika, sapanunggalane. Kang nganggit layang iki, ora nandhing agama, Nabi utawa ngelmu. Semono uga ora ngluputake lan ora mbenerake marang kang nandhing agama, Nabi utawa ngelmu, mung atur rembung mangkene : Manawa anggone nandhing agama Nabi utawa ngelmu mau temen-temen sumedya golek bener sarta pratitis, aja kongsi ora taberi ngleremake pancadriya nganggo mangsa kang wis katamtokake, supaya tukang tuduh marang bener (budi lan rasa) ora katutupan lamuk kandel, jalaran diubek-ubek rina wengi tanpa leren, sarta pirang-pirang taun. Upama ora kersa ngulinakake meneng (luwih-luwih upama ora kersa ngleremake geneping telu), mangka nandhing agama, nabi utawa ngelmu, iku ora susah sumelang maneh yen ora bakal bener, jer ora bisa selak maneh anggone ngawag, yaiku mung manut obahing nafsu, kaya lakuning tunggangan, ora saka pituduhe kang nunggang. Saweneh manungsa ngalem utawa nacad, mbenerake utawa ngluputake marang pakumpulan Theosofie, ngelmune kayai anu, bendara anu, tuwan anu, panemune si dhadhap, panemune dhewe, layang anu, kitab anu, lakune si Suta, lakune dhewe………. lan liya-liyane, banjur netepake : kae bener, iku luput, kiye bener, kuwe kesasar, iki becik iku ala. Kang nganggit layang iki, ora ngluputake wong nandhing, ngalem utawa nacad, mung atur pamrayoga kanthi wanti-wanti : Sarehne prakara iku banget ing rungside, ora kena pisan-pisan sajak gumampang/kaselak kumudu mbenerake pangandikane dhewe, nanging kudu surti, titi, ngati-ati, tlaten ngrasakake sajroning pancadriya lagi lerem, lantaran taberi ngangkah lereming pancadriya. Dene kang minagka saksi yen tlaten ngempakake rasa lan ngleremake pancadriya, yaiku enggone nemtokake wektu kang dienggo meneng, murih pancadriya selawas-lawase ora bisa tumangkar, marga tansah jinaga, kagocekan
MARANG ALLAH RINA LAN WENGI WONG kang ka-elingane marang Allah mung yen dhong lara utawa dhong kesusahan bae, iku panangise ing atine, ora pati katrima, sabab yen mangkono, enggone eling iku, sejatine saka kapeksa. Upama ora lara/susah, iya ora gelem eling. Kang mangkono iku, pratandhane, yen ora kadunungan tresna. Upamakna : ana wong, geleme becik marang kang maos layang iki, mung yen nuju ana perlune bae, lah apa maos iki tresna marang wong kang kaya mangkono. Kang gumelar iki dadi tuladha : sapa asih ingasihan, sapa weruh wineruhan, sapa temen-tinemenan. Kabeh mau mung mbalekake
mung nganggo ati puat, durung tresna temenan, isih tresna-tresnanan, panthenge isih marang butuhe dhewe (butuhe : wong). Tetanginen panggalihmu, aja bosen ngupaya ngerti, murih MANGERTI lan NGRASA : ALLAH iku sapa, lan kepriye trape mungguh wujudmu lan rasa pangrasamu. Sok uga mangerti temenan, iya ngrasa, banjur kathukulan tresna, sanajan mung sapucuking tugi (sunguting gabah). Saweneh wong madoni : wong durung weruh kok kon tresna, iku tumandanging pikir atinggal budi. DAYA KANG GEDHE DHEWE Kandel-kumandel marang Allah iku sawijining kekuatan kang ora kena diukur manungsa, mungguh gedhene lan paedahe. NIKMAT KANG GEDHE DHEWE TRESNA marang ALLAH, asih marang sipat (dumadi), iku sawijining kanikmatan kang ora ana pipindhane, wot marang sagara rahmat kang langgeng. Apa tengere tresna nganggo sanubari :
marga kurang mangan, uwas dening kasangsaran iku sababe saka tipise pangandele marang Allah, sarta saka ora duwene tresna marang Allah babarpisan, tibane banjur doyan nerak wewalere Allah ing lair lan bati. Wong kang kandel piyandele marang Allah, dilalah sirna uwas
3. Sabab doyan nerak wewalering Allah, ora rumangsa. Begja cilaka saka panggawene dhewe, ujar mangkono mau mula bener banget, mung manungsa kang ora gampang bisane ngrasa marang ala lan lupute, marga banget kasar lan petenge. Allah iku adil : uga ora gorohan. Temenan. (WONTEN CANDHAKIPUN….)
kajenengan dining Sang Hyang teri Purusa awas sajining telung warna kabeh, winugerahan ipun naning janma, menadi sarwa tinandur murah kang sarwa tinuku,
wong njowo, on Agustus 14, 2010 at 6:45 am said:	wong ko senenge podo ribut,geger dewe2…, nek ora ngerti
wong njowo, on Agustus 14, 2010 at 6:54 am said:	urip mbok yo seng damai…, ileng jaman penjajahan belanda…, nenek moyang podo dene berjuang ora krezten, ora eslam,ora hindu, budho,konghucu.., kabeh podo
penter2 ro tok sampean-sampean kabeh!!!!!!! ojo dene podo ngenyek yo le yo…, kw kabeh ngerti opo.., kw kabeh iseh uyuh
Galasia 21Let patbelas taun aku terus balik menèh nang Yérusalèm karo Barnabas. Titus mbarang tak ejèk. 2Enggonku budal nang Yérusalèm kuwi jalaran Gusti Allah déwé sing ngongkon aku. Nang kana aku terus rembukan karo penuntun-penuntuné pasamuan. Aku ndunung-ndunungké bab kabar kabungahané Gusti Yésus sing tak gelarké marang liya-liya bangsa. Aku nggenah-nggenahké kuwi mau kabèh. Aku kepéngin ngerti wong-wong iki setuju apa ora karo penggawéan sing wis tak lakoni wiwit mbiyèn tekané saiki. Aku kepéngin ngerti enggonku nyambutgawé iki muspra apa ora. 3Nanging wujuté Titus, kantyaku ngladèni Gusti, ya ora dipeksa kongkon sunat kaya wong Ju, senajan dèkné kuwi wong Grik. 4Ya bener ènèng sing pada mèlu rembukan nang kono lan ngomong nèk Titus kudu sunat. Kuwi wong sing namung ngaku nèk Kristen, nanging tekané nang begandringan kono namung kepéngin ngerti sing diwulangké awaké déwé iki apa: awaké déwé mulangi wong-wong kongkon nglakoni pernatané agama Ju apa ora. Lan awaké déwé iki kabèh ya wis ora usah manut pernatané agama Ju, jalaran awaké déwé wis wèké Gusti Yésus Kristus. Karepé wong-wong kuwi awaké déwé arep digawé slafé pernatané agama Ju. 5Nanging awaké déwé blas ora mundur. Awaké déwé ora gelem nuruti karepé wong-wong kuwi, jalaran kanggo awaké déwé sing penting déwé yakuwi: awaké déwé kudu nggelarké kabar kabungahan sing tus marang kowé. 6Wujuté penuntun-penuntun kono, sing jaréné gedé banget pangkaté, ya ora ngomong apa-apa bab sing tak wulangké. Kanggo aku ya ora dadi sebab wong-wong kuwi gedé pangkaté apa ora, jalaran Gusti Allah ya ora nyawang pangkaté wong. 7Nanging wong-wong kuwi malah pada dunung nèk aku iki pantyèn dikèki bagèan liyané karo Gusti Allah, yakuwi: aku kudu nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus marang liya bangsa, sing dudu bangsa Ju. Ora béda kaya rasul Pétrus, sing dipanggil karo Gusti uga, nanging dèkné éntuk bagèan bangsa Ju. 8Gusti Allah sing mréntah lan ngekèki kekuwatan marang rasul Pétrus kanggo nggelarké kabar kabungahan marang bangsa Ju, Gusti Allah uga sing mréntah lan ngekèki kekuwatan marang aku kanggo nggelarké kabar kabungahan iki marang liya-liya bangsa. 9Rasul Yakobus, rasul Pétrus, rasul lan Yohanes, sing pada dianggep pengarepé pasamuan, pada dunung kabèh nèk Gusti Allah déwé sing ngekèki penggawéan iki marang aku. Mulané terus pada salaman tangan karo aku lan Barnabas, kanggo tanda nèk pada setuju, tegesé, dèkné pada nyambutgawé nang tengahé bangsa Ju lan awaké déwé iki nyambutgawé nang tengahé liya-liya bangsa. 10Nanging sedulur-sedulur kuwi nyuwun barang siji iki marang awaké déwé, yakuwi, awaké déwé aja sampèk lali marang sedulur-sedulur sing ora nduwé nang sak tengahé
tiwas tak woco kabeh, tibake bersambung to? huwakaka..
paling-paling tonggomu ning ndeso ya? sing byen ireng saiki
Isih prawan	Posted by j4w4 under Klangenan 1 Komentar Aku karo bojoku rada was-was, wis wayahe wong-wong padha turu nanging dhekne durung bali. Aku bola-bola menyang latar ingak-inguk kiwa tengen mbok menawa dhekne bali. Nanging senajan khawatir banget, ora ana niat arep lapor pak RT apa maneh
tidak senonoh karo liyane. Nek njur hamil piye, kok kaya kadohen lehku mikir ya? Padhahal saksuwene iki durung tau dhekne lunga nganti sewengi apamaneh tanpa pamit.
Mulai dina iku, dhekne tak penging metu saka ngomah, lawang tak tutup. Dhekne sakjane isih pengin lunga maneh, nanging mung wani ingak-inguk lewat jendhela. Nanging aku karo bojoku ora nesu babar blas. Pokoke tak nengke wae.
Kedadeyan kuwi kira-kira telung sasi kepungkur. Dina iki tak deleng ora ana tandha-tandha perubahan
kuwi. Sakiki angger kucing garong kuwi weruh aku, mesthi mlayu sipat kuping merga aku njur njupuk watu tak balangke dhekne. Awas yen
KUMPULAN CERITA CEKAK (CERKAK 2) →
December 22, 2013 · 1:54 am	↓ Jump to Comments
MANGKELING mangkel, ora kaya wong lagi pegel. Gelaning gela, ora kaya diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani lan nglarani ati.
“Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha
Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari “Nyidham Sari” akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.
Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, “Wulandari melu mapag mrene?”
Sumani mangsuli alon: “Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung.”
“Lha kok kowe kandha pacarku mrene?” celathune Anjasmoro karo mrengut.
“Lha pacarmu kuwi pira?” Sumani njegeges. “Kae….Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?”
“Edan kowe,” tembunge Anjasmara karo njotos lengene Sumani.
“Wis beres,” wansulane Anjasmara alon.
“Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku,” Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni.
“Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?” celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas.
“He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan,” pembengoke Sumani.
“Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik,” celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri.
“Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo, sudah dipesan. Mau dipakai Anjas,” Sumani mbengok karo ngguyu. Liyanene melu ngguyu. Nanik mung mesem manis. Anjasmara ora isan-isin trus lungguh sandhinge Nanik.
“Kanca-kanca, minangka kancane Nanik aku matur nuwun dene dhek wingi wis padha rawuh ngestreni slametan neng Nanik,” swarane Sumani ing sela-selane swara mesin kendharaan.
“Ora sah digagas, ben muni sak unine cangkeme.”
“Lha dhek emben kuwi Nanik rak syukuran, merga Anjas karo Wulan wis putus. Lha calone Anjas rak kembali ke Nanik,” Sumani isih nrocos karo ngguyu.
“Nik…mengko aja nyanyi “Wuyung” Utawa “Weke Sapa”, ndhak Anjas ora bisa ngendhang,” tembunge Sumani karo isih mbebeda.
Anjas nyikut bangkekane Nanik karo kandha lirih, “Ora sah kok tanggapi. Mengko yen kesel rak meneng dhewe cangkeme kuwi.”
Lagi mingkem lambene Anjas, hand phone sing ana kanthongane muni. Nanik sing ngandhani. “Tilpun mas.”
bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari.” Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: “Iki aku jejer dhik Nanik. Iya…tidak ada rahasia. Lha terus leh nangkep kapan? Yen cathetanku wis komplit boss, taksimpen ana disket, taktengeri RHS. Iya, isih ana kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss.” HP dipateni terus dikanthongi.
Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, “Edan Njas, lunga nyang Purwantara, sambene ndhempel pacare, isih ketambahan
kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting,” jawabe Anjasmara.
“Lha kok isih semaya?” pitakone Nanik.
“Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?” wangsulane Anjas
nggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit bocah ayu ya nggleges wae.
gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.
Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang ngrebut Wulandari. Paling ora, wong sak
dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-lorone sindhen Campursari. Ayune padha, padha dene
“Ah…. mas Anjas,” Nanik mbales karo njiwit lengen. Sing dijiwit isih bingung.*
YEN ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone Pak Marno sing dadi guru SD. Malah Bu Ratmi, Bu Jamilah sing ngasta dadi guru wae ora
undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae.
Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marno wis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru.
Njur apa critane Bu Guru, ya Bu Warsini iku? Critane Bu Guru iku ora duwe anak lanang. Nalika semana, anake lima wadon kabeh. Mangka jaman saiki anak lima iku ya wis kepetung akeh. Mula Pak Marno tansah ngandhani marang garwane iku, supaya melu ka-be. Yen manut istilahe Pak Wisnu, ka-be iku yen dijawakake dadi keluwarga rinancang. Nanging Bu Guru kipa-kipa ora gelem, amarga isih kepengin duwe anak lanang, Nganti Pak Marno judheg.
“0, alah Bu, mbok wis trima. Wong anakmu ya wis lima ngono. Mengko yen wis padha duwe jodho, kowe rak ya duwe anak lanang ta? Senajan mung anak mantu, rak ya padha wae ta; kuwi ya anakmu.”
“Ya beda Pak, anak mantu kok karo anak leh mbrejelke dhewe…”
“Bedane nggon ngendi? Apa yen anak mantu kuwi ora gemati? Akeh lho Bu contone, anak mantu utawa anak angkat kuwi malah luwih ngerti marang wong tuwa! Coba kae, Parmanto anak angkate Pak dhe Sastro kae, pendhak sasi sowan nggawa gula teh; isih oleh-oleh bandeng, endhog; mangka mengko yen mulih isih ninggali dhuwit. Balik anak-anake, endi sing ngerti karo wong tuwa? Mara pendhak bakda wae sok-sok ora?!”
“Embuh gemati embuh ora, ngerti karo wong tuwa apa ora, nanging rasane ora kaya yen duwe anak lanang dhewe, pak! Bisa dipamerke marang liyan gilo iki anakku sing lanang sing nggantheng, ah pokoke aku isih kepengin duwe anak lanang!”
“Ya uwis yen ora kena takkandhani. Wong dieman kok ora kena. Kudune kowe kuwi wis leren ora nglairake…..”
Aja maneh kok Pak Marno sing bojone Bu Guru, senajan Pak Ketua RT, Pak Ketua RW, apadene pak Bayan; kabeh padha nganjurake melu ka-be. Nanging Bu Guru tetep mbeguguk nguthawaton,
pemerintah ta Bu, melua ka-be….”
“Wegah! Wegah tenan aku pak! Wong diaturi aku iki isih kepengin duwe anak lanang, kok dikon ka-be; pokoke aku gemang!”
“Mengko dhisik ta, aku iki ora malangi kekarepanmu duwe anak lanang, nanging aja mbangkang dhawuhe pemerintah ngono kuwi….”
“Lha trus piye, nek ora oleh mbangkang?”
“Dhaftarna ka-be nyang Bu Bidan, mengko njupuka pil wae! Mbokpangan pile ya kena, ora ya kena! Ning ketoke rak wis melu kabe, ngono lho karepku!”
“Dadi saben sasi mengko aku nyadhong jatah pil?”
“Ha iya! Bu Bidan rak ngira yen kowe wis melu ka-be tenan.”
“Ya wis, nek ngono aku ngalah. Ning aku aja mbok peksa melu ka-be tenan lho, Pak!”
“Ora-ora! Aku ora arep meksa. Kowe melu ka-be temenan kanthi kesadharan, aku malah seneng, ora arep meksa…:’
Bu Guru mencep krungu tembunge sing lanang mengkono iku.Sidane Bu Guru dhaftarake melu kabe temenan. Nanging mung ethok-ethokan. Saben sasi nyadhong jatah pil ka-be ing omahe Bu Bidan. Nanging pil cadhongan iku ora tau dipangan, nanging mung ditumpuk ing laci mejane. Bu Bidan ngira Bu Guru iku wis melu kabe temenan. Nyatane nganti wektu nem sasi Bu Guru durung katon ngandheg maneh.
Nanging sakbubare kuwi, Bu Guru wis ora nyadhong jatahe pil kabe maneh. Malah wis telung sasi dheweke ora ngaton ing omahe Bu Bidan. Mula Bu Bidan meneng-meneng mbatin marang Bu Guru. Ya gene garwane Pak Marno iku ora njaluk jatah maneh. Mula nalika pertemuan PKK, bab iku ditakokake marang Bu Guru.
tigang dinten, lha kok ngandheg malih,….”
“Wooo…,ngaten ta?” Bu Bidan mlenggong semu maido.
“Kula rumiyin rak sampun matur, menawi kesupen mboten dhahar pil ka-be, pendhak dintenipun dipundhobeli….”
“Wong kemutan-kemutan sampun tigang ndinten kok, Bu! Dospundi malih?!
Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita, malah batine – priksa karepmu, ora mriksakake ya sakkarepmu-, akibate mboktanggung dhewe.
Nyatane sajerone ngandheg sangang sasi Bu Guru mung mriksakake kaping pindho. Mula ora mokal yen anggone nglairake rada rekasa. Bu Bidan ora saguh nangani. Sidane Bu Guru digawa menyang rumah sakit, amarga mung dhokter sing keconggah nangani.
Diinfus nganti ngentekake pirangpirang botol, parandene bubar nglairake meksa katon nglentrih tanpa daya amarga kentekan tenaga. Malah kober ora eling barang. Tujune isih bisa dislametake. Ya mung rada akeh wragad sing kudu diwetokake.
“Putra njenengan estri,” ngendikane dhokter ngandhani.
Sing dikandhani ora wangsulan. Mripate kethap-kethip. Ngertia yen anake iku bakal metu wadon maneh, athuka dheweke rak melu ka-be temenan, ora ethokethokan kaya dhek emben. Bu Guru gegetun, nanging wis kebacut.
Sidane kanthi kesadharan dheweke njaluk disteril pisan. Bu Guru lagi pasrah marang panguasane Sing Maha Kuwasa sing nakdirake dheweke ora duwe anak lanang. Bu Guru wis bisa mupus.
Saiki pepenginane duwe anak lanang genti malih dadi kepengin duwe putu lanang, amarga anake mbarep wis omah-omah taun kepungkur. Mula pepenginane iku dikandhakake marang Ndari sing cekel gawe dadi guru SD.
“Aku wis trima kok Ndhuk ora diparingi anak lanang! Ning muga-muga wae anakmu mbarep iki mbesuk metu lanang…”
“Ah, Ibuu….’ wong kula kepengine anak estri kok!”
“Ha inggih, anak estri menika umumipun mboten nakal. Umur nem taun sampun saged dipunkengken…Yen anak lanang?”
“Nanging ora kaya nek anak wadon duwe, anak lanang ya duwe. Gandheng anakku nenem wis wadon kabeh, sirku anakmu kuwi tak suwun metua lanang; ngono lho!”
“Ha-ha-haa, Ibu ki aneh! Wong kula sing arep diparingi momongan, kok njenengan sing nyuwun!”
“Witikna, anak nenem wadon kabeh;lumrah ta nek njur kepengin putu lanang?”
“Nggih mugi-mugi kadumugen kepengin panjenengan, Bu!”
Ndari – mbarepe Bu Guru iku – ngalahi rembug. Nanging batine tetep kepengin duwe anak wadon.
Temenan. Bareng jabang bayi lair, jebul metu wadon. Ndari rumangsa lega dene anake mbarep metu wadon temenan. Kosok baline Bu Guru sing mbrabak arep nangis. Kaningaya temen uripku! Kepengin duwe anak lanang ora klakon, ngarep-arep putu lanang, jebul malah wadon maneh.
Putune Bu Guru wis umur telung taun. Wong wadon iku gemati banget marang putune iku. Senajan wadon, rasane beda momong anak karo momong putu. Seminggu wae ora weruh putune, mesthi wis mara niliki. Malah nganti kepara nglalekake marang anak-anak liyane. Kala mangsane padha diece dening anak-anake.
“Ibu ki jare ora seneng putu wadon, ewadene kok kaya ora ana dina gothang, mesthi niliki putune….” ature anake ragil.
“Hus, kowe kuwi durung ngrasakake duwe putu, coba mbesuk yen wis diundang Mbah kakung, rasakna!”
Yen wis ngrembug prekara putu, banjur mrembet-mrembet tekan ngendi-endi. Pak Marno barang sok melu nimbrung rembug. Geguyonan ngono iku dadi kerep kedadeyan. Bu Guru dikroyok anak-anake lan bojone. Malah Pak Marno sing pinter dhewe mbebeda.
“Yen manut ramalanku, anake Ndari sing nomer loro iki metu lanang bakale. Kowe nadhzar apa, Bune?” kandhane Pak Marno.
“Embuh Pak, ora nggagas putu lanang! Wedok ya ben, lanang ya ben!” wangsulane Bu Guru nyenthe-nyenthe, jalaran rumangsa dibebeda dening bojone.
“Wong ditakoni apik-apik, kok wangsulane kaya ngono ”
Sauntara iku ana nom-noman mudhun saka sepedha motor, sajake kongkonane Ndari anake wadon. Mlebu ngomah langsung kandha.
“Nyaosi priksa, Mbak Ndari babaran!”
“Hah, Ndari nglairake, lanang pa wadon?”
Krungu anake Ndari lanang, sakala Bu Guru lunjak-lunjak karo nangis ngguguk. Lagi iki pepenginane duwe putu lanang kelakon.*
NGADEG neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit.
Mung siji kuwi sing bisa gawe ilange rasa sayah sak wise nyambut gawe sedina ngrampungake tugas-tugas kantor sing kaya-kaya ora ana lerene. Mengko sedhela mesti bakal keprungu swara mbrenginging saka dalan ngarep omah ning komplek perumahanku. Pak Wiryo. Bakul puthu bumbung nyurung grobage, mlaku alon saka kidul. Yen wis tekan ngarep omahku mesti mandheg karo cluluk “Puthu Mas ” Aku banjur mbukak pager, mangan puthu karo lungguh ing buk ngarep omah. Pak Wiryo uga mandheg. Ngladeni wong wong ing komplek perumahan sing padha tuku puthu bumbung.
Pak Wiryo padha karo aku. Padha-padha wong sing nyoba golek panguripan ing kutha kene, sing jarene nggon duwit. Mung bedane, aku bisa tuku omah, duwe rodha papat gaweyan Jepang modhel sing paling keri dhewe, nyambut gawe ning kantor sing ruwangane adhem.
Pak Wiryo crita, yen omahe ana ing mburi lapangan golf. Saben esuk lan sore nalika mangkat lan mulih saka kantor aku mesthi ngliwati tugu gedhe. Ngisor tugu kuwi ana dalan sing dawane watara rong kilonan tumuju menyang lapangan golf. Aku pancen durung nate weruh. Nanging aku bisa mengerteni yen omahe Pak Wiryo mesthi sawijining kampung nempel karo tembok pager lapangan golf. Ora bisa diselaki yen panggonan-panggonan ngono kuwi bisa nekakna dhuwit yen digarap dening investor. Kompleks sandhinge panggonane Pak Wiryo wis digusur arep kanggo ngambakna lapangan golf. Wong-wong diwenehi ganti rugi sak cukupe (jenenge wae ganti rugi, mesti ya sak cukupe). Coba yen jenenge diganti ‘ganti untung’. Mula akeh wong-wong kampung kana sing ora sarujuk karo pembebasan tanah kuwi.
“Krungu-krungu jare lapangan golf arep diambakna Pak?” Pak Wiryo mung mesem krungu pitakonku, sajake wis ngerti apa karepku. Aku mbacutake takon maneh.
“Lah yen lapangane diambakna, terus kampunge sampeyan digusur piye Pak?”
“Nggih kersane napa ingkang kedadosan mangke, Mas. Digusur nggih pindah, wong pancen mboten gadhahane.”
Pak Wiryo terus ngladeni wong tuku. Aku mangan puthu sing mung kari siji ning tanganku. Aku gumun dene Pak Wiryo yen ngomong karo aku nganggo basa alus. Mangka Pak Wiryo umure ora beda adoh saka bapakku Nalika aku pisanan tuku puthu banjur dadi langganan, Pak Wiryo malah rikuh aku ngomong nganggo basa alus. Karepku mono ngajeni wong tuwa, kaya sing diajarake bapakku, yen aku kudu ngajeni wong sing umure luwih tuwa, sapa wae kuwi.
“Panjenengan niku lho Mas, wong priyayi ageng kok ndadak basa lho kalih kula.”
Oalah, donya kuwi jebule pancen isih mbedakna drajat, pangkat lan donya. Mula saka kuwi aku duwe panemu yen aku klebu wong begja. Lair ning kluwarga sing ana lan bisa ngrasakna kamukten urip. Sanajan ora nganti sugih mblegedhu, nanging sakora-orane yen kepengin apa-apa bisa keturutan.
Nanging wong sing kaya Pak Wiryo, menawa biyen bisa milih, mesti ora kepengin lair neng donya dadi wong sing kudu nyambung urip kanthi rekasa. Kaya-kaya kasunyatan kuwi gelem ora gelem kudu diadhepi.
Sejatine miturut panemuku, mbuh kuwi bener mbuh ora, kasunyatan sing kaya ngana kuwi wis digarisna dening sing Maha Kuwasa supaya urip ing donya bisa laras. Sing gedhe nulung sing cilik, sing kuwat mbiyantu sing ora kuwat. Nanging kaya apa sing kedadeyan? Ing jaman saiki sing dumadi, sing gedhe mangan sing cilik. Sing kuwat ngidak-idak sing kesrakaat. Donya, pangkat lan drajat sing dadi ukuraning urip.
Pak Wiryo, lan wong-wong sing manggon ning mburi lapangan golf sing kudu minggir amarga dianggep ora ana maneh nilai ekonomise kanggo pembangunan kutha. Nanging wong kaya Pak Wiryo arep ngapa? Bisa apa? Ora ana sing dinggo ngomong sora nalika ganti rugi sing ditampa kuwi, ajine ora sepiraa.
“Pak, wong puthune sampeyan enak. Piye yen tak silihi modhal, terus gawe home industri, puthune diwenehi cap terus didol nyang supermarket?”
“Wah, mangke yen kula mboten ider mriki malih, njenengan kangelan ndadak pados puthu teng supermarket,” Pak Wiryo ngguyu latah-latah.
“Kula ngaten mawon sampun rumaos cekap kok Mas. Sing penting saged damel urip lan nyekolahke anak. Wong kula niku nggih mboten gadhah warisan napa-napa kangge anak kula. Sak mboten-botene, nek kula dadi bakul puthu, anake kula nggih sampun ngantos kados bapake.”
Biyen aku nate nawani Pak Wiryo, supaya anake nyambutgawe neng pabrik nggonku. Kebeneran nalika kuwi unitku butuh karyawan anyar. Aku malah ngomong yen anake mesti ditampa, awit sing nggawa aku. Ora usah gawe lamaran. Karepku nulung Pak Wiryo, tinimbang anake nganggur.
“Golek gaweyan saiki angel lho Pak.”
“Wong tiyange tesih sekolah kok Mas.”
“Rak wis lulus SMA ta?”
“Lha nyuwun kuliah niku Mas. Ning, niki jarene mpun ajeng nulis napa… niku, skripsi napa,… Duka napa jenenge. Pokoke mpun meh rampung…kantun setunggal niku.” Skripsi? Anake Pak Wiryo kuliah? Apa kuwat Pak Wiryo nguliahake anake? Kuwi mung tak batin wae. Kuwatir yen Pak Wiryo mengko tersinggung.
Wis meh rong minggu iki ora keprungu swara mbrenginging, saka grobag puthune Pak Wiryo. Aku ora ngerti kena apa Pak Wiryo ora katon liwat ning dalan ngarep omahku. Apa Pak Wiryo lara? Apa omahe digusur? Kaya ana sing kongkon,
mburiku sing padha ngunekna klakson. Stir dak buwang mengiwa menggok mlebu ning jurusan lapangan golf. Ning sawijining gang aku mandeg. Kepeksa mudhun saka mobil awit dalane ora bisa diliwati mobil. Aku mlaku saurute pager sisih njaba lapangan golf sing durung rampung digarap kuwi.
Aku yakin, dalan kuwi sing saben dina diliwati Pak Wiryo. Nyawang mengarep. Rodha-rodha traktor nggiles ngratakna lemah. Akeh wong nganggo helm kuning. Ning panggonan liya, ora adoh saka kana, ana wong-wong padha nglumpukna kayu-kayu tilas omah, seng lan barang-barang liyane sing isih bisa dienggo. Aku ora ngerti apa wong-owong kuwi sing duwe omah sing digusur apa mung pemulung sing nggoleki barang-barang tilas. Sing tak ngerteni, kampung kuwi wis rata karo lemah. Lan omahe Pak Wiryo mesti klebu salah sijine omah sing dadi mangsane
Kelingan karo Pak Wiryo, karo wong-wong sing mung bisa nyawang omahe diratakna karo lemah. Wong-wong sing kalah dening ukeling jaman. Kalah karo panguwasane dhuwit. Wong-wong sing kanggo tumbal modernisasi lan kapitalisme. Apa kemajuwan jaman kudu mesti ana sing dikurbanake? Aku kelingan, atasanku wingi uga ngomong, yen sawah mburi pabrik duweke penduduk wis dibebaske arep dinggo mbangun unit anyar.
Srengenge mbranang ing langit sisih kulon. Manuk-manuk mulih menyang susuhe. Cagak-cagak listrik, gedhung-gedhung tingkat njenggereng mandeng langit. Layangane bocah-bocah cilik jogedan sajak ngece. Sore kuwi, kaya biasane aku ngadeg neng ngarep omah. Nanging wis ora ana maneh
sing nate tak tawani gaweyan biyen, wis lulus kuliah. Cumclaude! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate diomongna Pak Wiryo: “Yen nyawane kula tesih kanthil teng raga Mas, kula dereng kalah….”(*)
Jam sanga kurang seprapat, Arul wis cepak-cepak arep mangkat. Klambi kothak-kothak lengen dawa, clana jeans kluwus ning resik, lan sepatu loakan merk Nike olehe tuku ing pasar Beringharjo, kabeh wis dienggo. Senajan mung arep ngamen, ora ana eleke yen nyandhang pantes. Idhep-idhep kanggo ngajeni wong sing dingameni, mengkono panglocitane batine. Rampung dandan, Arul njupuk gitar sing gumlethak ing peturon, banjur jumahgkah metu saka omah.
Angin wengi semilir, nggawa ganda amrik kembang sedhep malem. Mbulan satampah lan lintang-lintang abyor madhangi langit. Nanging Arul babar pisan ora nggagas kabeh mau. Lakune tumungkul, mecaki trotoar dawa sing wis rong taun iki ajeg diliwati, pendhak wengi lan parak esuk, nalika dheweke mangkat lan mulih ngamen.
Tekan palang sepur wetan Pasar Kembang, Arul menggok menyang sawenehe warung Hik pinggir dalan. Lagi wae manyuk lawangan, dheweke weruh Herman, kancane ngamen lagi lungguh jegang ing bangku pojok karo ngadhep kopi. Arul mara nyedhaki.
“Dak kira nek cuti,” cluluke Herman, sing blasteran Jawa-Ambon iku.
“Padhakna pegawe wae … Cuti ya sesuk ora sarapan,” Arul lungguh karo nyaut sega kucing rong wungkus. Herman mung nggleges. Dheweke menyat saka anggone lungguh, banjur nginguk menjaba. Ing ngarep pertokoan kang tutup jam sanga mau, warung-warung lesehan wis akeh sing digelar. Mobil lan motor tharik-tharik ngebaki parkiran. Malioboro pancen ora tau turu. Rina-wengi tansah dadi papan jujugane uwong. Saweneh ana sing dodolan, golek rejeki, saweneh maneh ana sing jajan lan ngenggar-enggar ati.
Setengah jam candhake, Arul lan Herman wis katon jengkeng sinambi genjrang-genjreng, adol swara sake warung lesehan sing siji, menyang warung lesehan liyane. Anggone nyanyi gentenan, gumantung karo karakter lagune. Yen lagune mbutuhake vokal Tenor, Arul sing nyanyi. Dene yen lagune mbutuhake vokal Bariton, Herman sing nyanyi. Wong loro wis apal karo bageyane dhewe-dhewe, awit gaweyan iku pancen wis rada suwe dilakoni bareng. Satemene asile mono lumayan. Yen mung saderma kanggo mangan wae turah. Awit racake wong sing padha jajan, ora ana sing menehi kurang saka limang atus rupiyah. Malah umume sewu munggah. Ora maido, wong niyat jajan mono mesthine saka ngomah ya wis sangu dhuwit kepara turah. Nanging senajan mengkono, kerep ana perang campuh ing atine Arul. Gengsine minangka sarjana S1 sok-sok ora bisa narimakake, yen kanggo golek dhuwit sewu-rong ewu wae, dadak dilabuhi nyanyi karo jengkeng utawa timpuh ing ngarepe wong-wong kang lagi mangan. Saka rumangsane, ajining dhirine dadi ilang babar pisan. Kaya kere sing nyadhong kawelasan. Nanging arep kepiye maneh?! Urip iki angel. Lan weteng sing mlilit ora bisa
dhewe iki saiki lagi neng ngisor. Mengko rak ya tiba titi mangsane rodhane mubeng mendhuwur,” pratelane Herman, nalika sawijining wengi Arul ngetokne uneg-unege.
“Bener kandhamu, Her. Rodhane lagi neng ngisor, tur mlindhes
nyekakak saambane lambene, nganti watuk-watuk. Pancen wonq loro iku anggone memitran rakete ngungkuli sedulur. Yen sing siji atine lagi susah, mesthi liyane nyoba nglelipur. Mbokmenawa merga rumangsa senasib. Padha-padha lulusan S-1, ning kepeksa mung padha dadi panji klanthung.
Jam setengah siji, kaya adat sabene, wong loro leren ing ngarep benteng Vredeburg,
atus,” cluluke Herman sing dadi Bendahara. Dhuwit banjur dibagi loro, sing kumel-kumel diwenehake Arul, dene sing rada anyar disaki dhewe. Arul mung meneng wae, wis apal karo kelakuwanekancane sitok iku.
“Malioboro pancen lahan subur. Ning yakuwi,
ora usah diingu. Wong nyatane ijazahmu ya ora bisa nggolek pangan wae, kok.”
“Ngonoa apa ya sajege awake dhewe arep dadi kaya ngene?” Arul nyedhot rokoke jero. “Apa wong tuwamu neng Ambon ya wis marem, yen ngerti kowe sing dikuliahake adoh-adoh, jebul mung dadi tukang mbarang?”
“Lha witikna arep kepiye maneh? Wong awake dhewe olehe usaha ya wis ora kurang-kurang. Mlebu plataran kantor disingkang-singkang Satpam, ya wis dilakoni. Nyatane nganti seprene ya tetep durung ana asile …” Herman unjal ambagan abot, kelingan marang nasibe dhewe.
Rada suwe wong loro banjur mung padha meneng-menengan, kentir marang gagasane dhewe-dhewe. Lampu-lampu merkuri kang jejer-jejer ing sadawaning Malioboro katon putih kencar-kencar. Bening kaya kristal. Sauntara kuwi, senajan wis lingsir wengi, nanging kendharaan panggah liwat pating sliri. Embuh apa sing digoleki …
“Mulih saiki, apa operasi maneh, Her …?” Arul ngguwang tegesane sing meh nylomot driji. Herman nyawang mengalor, penere lesehan.
“Isih akeh sing dha jajan, ki? Apa ora eman-eman? Ora ilok lho, nolak rejeki.”
“Ya ayo …!” Arul menyat karo nyangking gitare. Herman ngetutake ing mburine. Yen mau anggone ngamen saka lor mengidul, ing warung-warung lesehan sing manggon ing iring wetane dalan Malioboro. Saiki ganti saka kidul mengalor, ing warung lesehan sing manggon ing iring kulon. Wong loro nlusur wiwit saka lesehan cedhake Gedhung Agung mengalor. Saka bakul gudheg, ayam goreng, tekan Sea Food, ora ana sing kliwatan. Bareng anggone mlaku tekan kidule toko Dynasti, dumadakan Herman ngruwes bokonge Arul seru, nganti bocahe njomblak karo misuh-misuh.
“Wedhus …! Homosex-mu kumat ya, Her …!”
“Ssstt … Lor-kulon arah jam sepuluh..:” Herman ngomong lirih ing sandhing kupinge Arul. Arul nglirik papan sing dibisikake Herman. Ana bocah wadon loro lagi
kepeksa melu nginthil ing mburine, senajan rada anyel. Soale iki mau wong loro wis rencana arep mulih. Kejaba drijine keju, mripate uga wis mbliyut, kegawa awake kang sayah. Herman kuwi wiwit biyen watake ora malih. Saben weruh prawan, mripate ijo. Kamangka pacare sing fotone tansah dislempitake ing dhompet iku ya ayu … Arul grenengan dhewe ing batin.
Nalika Arul lagi wae siap-siap arep nyanyi, dumadakan gitare direbut cewek sing lungguhe ngungkuri dalan. Saking kagete, Arul mung mlongo.
“Mbak, roti bakar kalih susu segar, kalih malih …! tanpa maelu Arul sing plenggang-plenggong, bocah wadon iku aba marang bakule.
“Arum …?!” Arul ngulati karo njengkerutake alis. Rada tidha-tidha, sumelang yen kleru. Sing diceluk jenenge mung mesem karo mbalang liring.
Ana kangen sumembul saka pletik-pletik sorot mripate.
“Ya ampun, Arum …! Lha kok tengah, wengi kluyuran neng kene?! Jarene awakmu kerja neng Batam?! Arul nyalami cewek lencir mripate bening iku, sing banjur nimbangi kanthi nggegem kenceng tangane Arul.
“Kluyuran …! Padhakna pe-es-ka wae …!” Arum mecucu. Kancane sing nganggo sleyer abang nyekikik.
“Iki lho, kancaku pengin weruh sing jeneng Malioboro. Mula mumpung ana prei, banjur dakjak mrene sisan. Idhep-idhep karo bernostalgia,” Arum mesam-mesem. mesem. “Lha awakmu dhewe piye, Rul? Kok nganti rong taun punjul, blas ora ana kabare?” bacute karo mandeng manther praupane Arul.
“Dawa critane, Rum. Tur mboseni. O, iya … Kenalke, iki kancaku…”
“Aku wis ngerti, kok,” Arum munggel cepet.”Iki
tilas jahitan sepuluh senti ing sirahe. Kenang-kenangan nalika kerusuhah Mei 1998 kepungkur. Arum banjur ngenalake kancane, marang Arul lan Herman.
Ooo … Dadi iki Mas Arul sing kerep mbokcritakne kae? Sing jaremu “cool” tur “smart” …” ujug-ujug si sleyer abang sing jenenge Ayu iku cluluk.
“Ngawur …! Kapan olehku crita?! Senengane ngarang … !” Arum klejingan. Tangane kemawe, njiwit bangkekane kancane. Ayu jelih-jelih karo ngguyu kemekelen.
Arum iku satemene kancasaangkatane Arul, jaman isih kuliah biyen. Malah kanca raket banget, awit kekarone padha dene aktif ing Senat Mahasiswa. Kerep diskusi, debat lan,nindakake tugas kampus bareng. Mula ora jeneng aneh yen merga saka kerepe ketemu lan.srawung, suwe-suwe banjur nukulake wiji-wiji tresna ing atine bocah sakarone. Mung emane, Arul sing minder merga kahanane sing kesrakat, ora wani mblakakake pangrasane marang Arum. Sumelang yen dikira ora ngilo githok. Sauntara Arum dhewe sing tinitah wadon, mung bisa ngenteni, ora wani ndhisiki. Kahanan mengkono iku lumaku terus, nganti bocah sakarone lulus. Nalika teka titi wancine wisudha, banjur padha janji bakal tetep terus sesambungan lan kabar-kinabaran. Nanging sajake pancen dudu jodhone. Anggone layang-layangan mung lumaku watara telung sasinan. Bubar iku banjur padha repot karo urusane dhewe-dhewe. Arum repot karo urusane minangka pegawe anyar, dene Arul repot anggone mider-mider golek gaweyan. Wusanane terus plas, kaya kepaten obor. Siji lan sijine padha dene ora ngerti kabare.
“Dadi nganti seprene awakmu isih nganggur, Rul …?” Arum takon ngati-ati sawise Arul mungkasi critane. Sumelang yen nganti nggepok pangrasane.
“He’eh. Mula kanggo nyambung urip, ya kepeksa pendhak wengi dadi kalong neng Malioboro,”Arul mesem, ndhelikake atine kang getir. Arum trenyuh banget. Mripate nganti kaca-kaca. Babar pisan dheweke ora ngira, yen priya sing meneng-meneng wiwit biyen tansah dikagumi, merga kapribadene kang apik, beda karo kanca-kancane lanang liyane iku, jebul nasibe ala banget. Pantesa mono dheweke kepengin ngrangkul priya ing ngarepe iku, banjur nglelipur lan nggedhekake atine. Nanging biyen wae ora kelakon, apa maneh saiki sawise adoh?
“Sabar, Rul … Aku ngerti banget yen awakmu iku pinter, tur tipikal pekerja keras. Mbokmenawa mung durung ketemu dalane
banget. Sedhela-sedhela . padha ngguyu cekikikan. Embuh padha ngrembug apa.
Wengine mrambat sangsaya tuwa. Angin kang midid wiwit krasa adhem ing kulit. Arul unjal ambegan landhung. Lungguh adhep-adhepan sinambi omong-omongan karo Arum ngene iki, marakake dheweke kelingan jaman isih kuliah biyen. Kelingan marang wektu-wektu kepungkur kang endah lan kebak semangat urip, amarga rumangsa dibutuhake dening liyan. Rumangsa yen uripe ana gunane. Ora kaya saiki, mung kaya uwuh kang ora kanggo. Nyepet-nyepeti mripate sinq nyawang. Arul nggresah sajroning ati, “Menyang endi lungane wektu-wektu kang manis iku …???!!!”.
RASA kangene maring Kakang sinarawedi ora kena disayuti. Mula Sulastri gawe surat maring salah sawijining Surat Kabar ing rubrik Surat Pembaca. Sing mangsude wara-wara nggoleti Kakange sinarawedi sing jenenge Suhadi. Ning dudu Suhadi Tukang Cukur sing asring nulis nang Panjebar Semangat. Wis Pirang dasa warsa ora bisa sesambungan. Padha-padha kelangan lacak.
Limang dina tumekaning dina Lebaran taun siki dheweke tampa surat pos. Bareng wis
Assalamu ‘alaikum wr. wb.
Lumantar layang iki inyong mung kirim kabar kewarasane wong sekeluwarga. Sing tek suwun sliramu sagotrah muga tansah pinaringan rahayu tan ana rubedaning urip.
Kejaba sekang kuwe, aja bingung inyong nganggo jeneng tuwa. Warisane mbah Buyut. Nalikane sepasarane dadi penganten, cara ndesa diwei jeneng tuwa. Cara kuwe mau wis dadi budaya ing padesan. Mula kanggo ngormati sing paring jeneng, sawise nang ndesa jeneng mau tek lestarekaken. Inyong ora ngira blas arep bisa ketemu maning karo kowe padha. Tujune kowe duwe ada-ada nulis nang Surat Pembaca nang Suara Merdeka, pas inyong maca nang nggone kanca. Gira-giru inyong terusgawe surat kiye. Neng kene ora bisa ngomong pirang pirang. Gampang nek wis padha
pindhone. Mbok menawa bocah-bocah sing nang paran padha bisa prei, nekketemu dadisemanger.
Rampung nggone maca, luhe olihe ndrojos kaya kali banjir. Saking senenge arep ketemu karo Kakange sing bisa ngentas dheweke sekang jejember. Ngenteni bojone sekang BRI lagi njukut pensiunan dirasa suwe kaya nganteni
Karmo sing wis suwe urip nang kana. Ora ketang mung dadi tukang becak, nyatane bisa nyukupi keluwargane sing nang desa. Saben nem sasi sepisan
Sawijining bengi ana tamu nemoni Kang Karmo. Mbuh apa sing digunem.
plataran Hotel? Apa Pak Anton sing duwe Hotel? Sulastri mung manut apa sing dikarepaken calon bendarane mau.
“Ya nang Hotel kene nggonku nginep. Sisan omahku. Aku isih bujangan: Padha karo kowe lagi ngumbara golet pangan. Mung beda carane. Kowe tugase mung ngladeni aku.” kandhane Pak Anton sawise mlebu kamar.
“Kamar kula pundi Pak?” Ujare Sulastri.
“Ya kiye bareng. Peturone uga barengan. Mbok kepenak.”
Krungu jawaban sing keri mau. Awake Sulastri mrinding. Keduten kabeh. Arep budi keprimen. Dhasare wis tengah wengi tur sapa sing arep bisa disambat. Ora liya mung pasrah. Wengi kuwe barang sing paling pengaji wis dimamah dening Pak Anton. Nganti ora emut, keturon. Ngerti-ngerti wis parak esuk. Awake krasa adhem. Jebul awak sakojur tanpa awer-awer. Nglegena kaya bligo. Terus tangi reresik awak senadyan isih krasa lungkrah. Pak Anton isih turu. Arep minggat. Nggoleti kunci lawang ora ketemu.
Maeme nang restoran. Ora mung kuwe, malah ditukokaken sandhangan kon milih dhewek. Sing ora ngerti ya nganggep bojone. Metu mlebu mobil dibukakaken lawange. Ora ngertiya mung trima dadi wadon simpenan. Nganti olih seminggu urip nang Hotel. Senajan Anton lunga, Sulastri wis cumbu. Apa maning Anton kandha jere arep dinikah barang.
Apa omonge Anton mleset satus wolung puluh drajat. Akhire dheweke malah dipasrahaken maring Bu Wasri sawijining germo klethekan. Kena diarani metu sekang kandhang baya, mlebu maring kandhang macan.
“Iki kamarmu ndhuk. Wis ngerti gaweyane ndhuk?” pitakone Bu Wasri.
“Dereng Bu.” Lastri ethok-ethok ora ngerti.
“Kepenak kok ndhuk. Mung lumah-lumah olih upah. Tinimbang kerja nang sawah. Awak kesel dadi ireng kenang srengenge, upahe
mung pirang rupiah. Nang kene nek kowe pinter ngladeni tamune, kowe kebanjiran dhuwit. Nek Ibu
awake nang peturon. Kelingan amplop sing diwehi nang Pak Anton. Dijukut nang tase, Amplop dibukak. Bareng weruh isine, mripate Sulastri mlolo kamitenggengen. Seminggu ngladeni Pak Anton nek embret matun apa tandur mbok menawa nganti pirang-pirang wulanan.
Lumakuning dina terus mrambat miturut garising kodrat. Anggone nglakoni urip ngana kuwe wis krasan. Sing maune krasa ngajok kejlomprong, siki umbaring esem lan renyahing guyone, bisa nekakaken rejekine. Bener apa sing dikandhakaken Bu Wasri. Jebul priya kuwe bodhone kaya kebo. Mung dikaya nganakaken baen lomane ora karuwan. Sulasti mung nurut apa karepe. Arep cara apa diadhepi. Mula tamune padha marem.
Wis pirang-pirang sore Sulastri bingung ngadhepi tamune sing nyalawadi. Lah wong teka nang warung ngonoan kok dijak “ngono” ra gelem. Malah nek ditari pamit lunga. Sing kaya ngana kuwe dadi pikirane Sulastri. Sepisanan teka mung kenalan. Dilendhoti kaya ora ngrewes, adhem ayem baen. Arep ditinggal eman ngganthenge. Pindho ping telu tekane mung andon medang. Jere nek wis nyawang dheweke atine w’s tentrem njur pamit bali.
perkarane mung merga kowe ki sedhaerah karo aku. Krungu critamu nggone kesasar ing panggonan iki aku dadi krasa ngawak. Ora rila. Mula yen kowe gelem leren, melu aku mangan ora mangan.”
Krungu jawaban mau. Sulastri bayune kaya dilolosi. Ing cipta ora mudheng. Isih ana manungsa sing duwe welas maring sepadha-padha. Apa maning Jakarta, buktine Anton lan Kang Karmo sing isih sedesa baen kolu ngedol awake. Apa dheweke Suhadi wantah apa sawijining
dening Mas Suhadi. Bu Wasri ora bisa menging. Apa maning sing nggawa Lastri sawijining aparat. Bu Warsi wis paham maring aparat sing sok teka ing warung istimewane. Kanca-kancane sing dipamiti padha rerangkulan, tetangisan. Senadyan kala-kala
Suhadi. Pak Jiman lan bojone atine melu trenyuh bareng dicritani apa anane Sulastri. Wong sakloron netrane dadi mata yuyunen. Sebanjure kon melu rewang-rewang bareng Pak Jiman. Sing jenenge sradhadhu bujangan, weruh cah wadon klimis, kaya tawon weruh kembang. Mula nggone Pak Jiman tamune remaja gilir gumanti. Kabeh nduweni karep padha, mikat Sulastri. Witing tresna jalaran saka kulina kuwe parikan sing lumrah ana jagading katresnan. Sing ketiban pulung Pratu Sutrisno.
Merjaya para Jendral antarane Jendral A. Yani, S. Parman lan liya-liyane ana nem. Siji Kapten Piere Tendean pengawale Jendral AH Nasution sing lolos saka wengise PKI. Sing dadi korban
utawa skrining, pungkasane sing ora ana tandha-tandha kelibat,
kuwe sesambungane pedhot dhot. Lha wong bareng tekan kana isih dipencar-pencar, mbokmenawa isih ana rasa curiga.
“Deneng nglamun Jeng. Ana wong mlebu kok dijorna baen.” Swarane bojone sing nembe teka sekang BRI, gawe casset vidione buyar.
saradhadhu suprandene mripate kaca-kaca maca layang mau.
“Alhamdulillah Jeng. Wis tekan titi mangsane. Cara lakon nang pakeliran wayang purwa wis ngancik gagat raina. Tinutup kanthi wecaning lakon pinanggih tata tentrem rahayu kang tinemu. Jane nek dhewek kit ganu ngerti asmane sepuhe, wis bisa ketemu ya Jeng. Jebul Mas Hadi senadyan pengarang cilik, ning karyane kadhang kala bisa nembus blabar kawate Redaksi Panjebar Semangat. Ing rubrik Sing Lucu, Alaming Lelembut, Urun rembug bab wayang kulit lan cercak. Sing mandan sering tah Sing Lucu. Primen sebanjure Jeng.”
“Mbok dhewek wis kangen Mas. Ya ayo ngesuk diperlokaken sowan.” Ujare Lastri wis ora sranta.
Lebarane mbok wis kari pirang dina maning. Karodene bocah-bocah urung padha teka. Yen karo anak putu dadi semanger mbokan Jeng.”
Rencana sing wis mateng bisa kaleksanan. Liwat HP Sulastri ngabari Kakange, yen sowane Badan rong dinane. Lan pesen Mbakyune ora susah repot-repot masak. Pokoke tekane wis sangu pangan secukupe. Mula wiwit awan wong saomah padha rerigen gotong royong. Sulastri karo anake wadon masak-masak. Sing lanang ngresiki Angdese mbok nganti mogok nang dalan. Lumayan nggo sangu pensiun Sutrisno melu kridit Angdes olih telu. Pokoke holopis kuntul baris. Gotong royong kudu diwiwiti sekang keluwarga. Ana bat repot disangga bebarengan. Sumrambah neng lingkungan jembare tekan saindenging Nuswantara. Mahanani urip ayem tentrem, adoh saka laku gendhak sikara. Sapa sira sapa ingsun, asu gede menang kerahe. Gawe papan cintrakaning liyan. Ana perkara dirembug. Ora banjur dolanen BOM ing sadhengah papan. Wong sing ora ngerti apa-apa melu nandhang sengsara, nganti ana sing nemahi pralaya. Mbok padha eling lha wong Pamane Kanjeng Nabi SAW baen tumekaning mati ya ora gelem Iman. Tur langsung dingendikani Nabi SAW. Kaya dhewek kiye mbok wis patbelas abad, sing mun ngerti Kanjeng Nabi ana ing Al Qur’an. Yen tresna Nabi SAW, mesthine ora kudu nganggo kekejeman. Bangsa Indonesia sing kewentar ramah, siki diregedi dening teror Bom, Ketone dadi bangsa sing bringas, ora ngerti marang pri kamanungsan.
Sing arep kedhayohan uga padha rerigen. Ora ketang mung gawe wedang. Dina keng diarep-arep wis tekan. Badan rong dinane. Ing omahe Suhadi wis katon regeng. Wong nunggu kuwe, pancen mboseni. Nunggu adhi sinarawedi kang wis patang dasa warsa ora ketemu, kaya dene wong nunggu tekane besan. Hp-ne terus moni. Lakune rombongan tamu terus dipandu liwat HP. Mobil angdes mlebu plataran. Sing methuk pating brubul. Semana uga tamune kaya laron metu sekang lenge.
Dening:Hadi Sumarto / Panjebar Semangat-02/2006
TLAGA SARANGAN Cocok Kanggo Plesiran Wayahe Liburan Panjang Tlaga Sarangan uga disebut Tlaga Pasir dumunung ing perenge Gunung Lawu (3.267 meter) sing dhuwure watara 1.287 meter saka lumahe banyu segara. Tlaga alam sing jerone nyandhak 40 meter iki adohe 17 km sakulon kutha Magetan utawa 60 km saka kutha Surakarta. Tlaga Sarangan mapan ing desa Ngerong, Kecamatan Plaosan, Kabupaten Magetan, Jawa Timur. Senajan Tlaga Sarangan kaloka dadi papan plesiran wiwit jaman penjajahan Walanda nanging lingkungan alame ora patiya akeh owahe. Sakiwa tengen tlaga dikebaki alas ketel lan Pegunungan Sidaramping sing sawayah-wayah kabuntel pedhut kandel. Mula hawane atis (18-23 drajat Celsius). Sumber banyu tlaga dumunung ing telung grojogan yaiku Watu Andha, Pundhak Kiwa, lan Jarakan. Saka grojogan tetelu, banyu sing bening, resik, lan adhem njejet, ngebaki tlaga sing jembare watara 30 hektar iki. Banyu tlaga sabanjure dienggo kebutuhan penduduk klebu kanggo olah tetanen kebon strawberi. Minangka papan plesiran kuna, Tlaga Sarangan nyedhiyakake sakehe kebutuhan wisatawan. Sing pengin praon sumadhiya 50 prau motor (tarip Rp 40.000), sing ngersakake ngubengi tlaga sumadhiya jaran (tarip Rp 30.000), sing ngersakake nginep ana 43 hotel kelas melathi lan penginepan. Uga akeh papan kanggo mundhut oleh-oleh, klebu panganan khas Madiun, brem. Warung mangan paling akeh: sate terwelu kanthi tarip Rp 7.000 ( 20 sunduk). Tindak Tlaga Sarangan bisa saka 2 jurusan yaiku saka wetan – mengulon liwat kutha Magetan, Jawa Timur, adohe 17 km, utawa saka iring kulon – mengetan kutha Karanganyar adohe 40 km. Saka Magetan, dalane luwih empeh lan bisa mampir mundhut souvenir saka kulit apadene lempeng kas Magetan. Saka kulon, liwat dalan kutha Karanganyar tumuju Tawangmangu. Saka Tawangmangu, wisatawan sing arep tindak Tlaga Sarangan mengetan ngunggahi dalan nracak pereng gunung sing kadhangkala jejege nyedhaki 45 drajat. Dalan nrabas alas iki bakal tekan Cemarasewu, sawenehe papan ngaso ing tapel wates Jawa Tengah – Jawa Timur. Cemarasewu sing dhuwure nyedhaki 2.000 meter saka lumahe banyu segara kejaba adhem, kerep kekemul pedhut, uga nyuguhake sesawangan endah. Ing kene wisatawan bisa ngaso sawetara sinambi ngunjuk lan dhahar ing warung-warung sakiwa tengen dalan. Saka Cemarasewu wisatawan terus tindak ngidul ngetan, ngliwati dalan sing sebageyan njuleg tekan Tlaga Sarangan. Senajan dalane nracak lan njuleg, dalan saka Tawangmangu-Cemarasewu-tekan Sarangan, jembar lan mulus ingga katon bawera. Mung nalika pedhut kandel, perlu waspada lan ngati-ati. Pereng Gunung Lawu, pancen kaloka dadi papan plesiran ngelam-elami krana duweni daya tarik mirunggan (eksotis): hawa adhem, sesawangan endah, lan alami wujud alas gunung. Pereng kulon Lawu sing mlebu tlatah Karanganyar ana Tawangmangu lan Grojogan Sewu (dhuwure 80 meter), Candhi Sukuh, Candhi Cetha, Makam Mangadeg, Makam Girilayu, Makam Giribangun, Wadhuk Lalung, lan Wadhuk Delingan. Candhi Cetha sing ngemperi Puri Besakih ing Bali kejaba endah uga dikupengi kebon teh kaya Puncak Pass ing Bogor. Pereng wetan Lawu, kejaba Tlaga Sarangan uga ana Wadhuk Poncol. Sacedhak Tlaga Sarangan uga ana wanawisata kanggo rekreasi, pelatihan, mainan, apadene kemah. Watara taun 1950-an eksotisme Tlaga Sarangan digambarake dening sawenehe komponis
Watara taun 1950 – an kepungkur sapa sing ora kepencut mriksani sesawangan ing plato Dieng. Hawane adfhem jejet nganti kaca jendhela penginepan ketempelan es, pedhut nggembuleng sedina-dina, sadawane pendelengan kebak gumuk kerungkudanb alas ketel, tlaga – tlagane bening kebak iwak,, guwa alame wingit, akeh papan wisata alam sing gawe eram, lan bisa mriksani komplek percandhian Hindhu sing katon sakral lan merbawani. Dieng wektu iki beda kahanan lan swasanane. Gumuk sing ketel wus ilang metha pereng gundhul kanggo nandur kenthang, tlagane warna sing kinclong banyune saya ciyut lan cethek banyune, dene omah pendhudhuk sing maune isih klendhang-klendhang saiki malih uyeg-uyegan. Nanging crita Dieng ora bakal leren.
DJAKA LODANG 08/ 21 JULI 2012
– JAGADING LELEMBUT : LAMBENE, LAMBENE – PAGELARAN : TUKANG SAPU DALAN – CERKAK : NANDUR WESI INFO
Tlaga Sarangan uga disebut Tlaga Pasir dumunung ing perenge Gunung Lawu (3.267 meter) sing dhuwure watara 1.287 meter saka lumahe banyu segara. Tlaga alam sing jerone nyandhak 40 meter iki adohe 17 km sakulon kutha Magetan utawa 60 km saka kutha Surakarta. Tlaga Sarangan mapan ing desa Ngerong, Kecamatan
Tekan dalan jurusan Prambanan – Piyungan ( ngalor – ngidul) Djaka Lodang (DL) banjur menggok ngetan ngunggahi dalanm nracak aspalan bodhol ing sikile Pegunungan Sewu iring elor. Jarum jam ing Pos Jaga Candhi Ijo nuduihake wektu 12.30 WB nalika DL ketug papan sing dituju. Hawa panas krana sumube hawa saka pegunungan gamping saya gawe gerahe awak sing gemrobyos ing tengahe srengenge panjer rina.
Iku swasana ing candhi kepapat sing disambangi Djaka Lodang (DL) dina iku. Sadurunge Candhi Ijo, DL wis nyambangi Candhi Sambisari, Candhi Sari, lan Candhi Kalasan kang dumunung ing sakiwa tengen dalan gedhe Yogyakarta – Solo. Candhi Sari lan Candhi Kalasan duweni sambung rapet kang cedhak. Miturut Prasasti Kalasan taun 700 Saka utawa taun 778 Masehi , asrama para biara (biksu) Budhis dumunung ing Candhi Sari kang adohe watara 500 meter saelor wetan Candhi Kalasan. Wutuhe, Candhi Kalasan kedaden saka candhi babon (induk) sing dikupengi 52 stupa. Ananging, Candhi Kalasan klebu candhi kang durung nate diwutuhake maneh (dipugar, direkonstruksi) kaya Candhi Prambanan, Candhi Sewu, Candhi Plaosan Lor – Kidul, Candi Ratu Baka, Candhi Barong, Candhi Ijo, Candhi Banyuniba, apadene Candhi Sajiwan. Apa alasane Candhi Kalasan durung nate dipugar, tekan wektu iki durung ana alasan kang gumathok.
Saka Kalasan, DL banjur mengetan tumuju Candhi Prambanan, Candhi Sewu, Candhi Bubrah, Candhi Plaosan Lor lan Candhi Plaoasan Kidul, Candhi utawa Kraton Ratu Baka, Candhi Barong, Candhi Ijo, Candhi Banyunibo, lan Candhi Sojiwan. Antarane candhi cacah 13 iki kang paling mranani Candhi Ijo lan Candhi Sojiwan. Jalaran candhi leloro iki ana kang isih dipugar (Candhi Ijo) lan ana sing wis purna pugar (Candhi Sojiwan).
Saka Candhi Prambanan, tumuju Candhi Ijo bisa ngliwati dalan arah mengidul Prambanan –Piyungan. Tekan
sing dumunung ing dhusun Groyokan, Desa Sambirejo, Kecamatan Prambanan, Kabupaten Sleman. Candhi ing papan dhuwure 375 meter saka lumahe banyu segara iki ditemokake taun 1886 dening H.E. Doorepaal, sawenehe Administratur Pabrik Gula Saragedhug sing madik papan kanggo kebon tebu. Sabanjure C.A. Rosemeler nemokake reca cacah telu. Taun 1887 Dr. J. Groneman ngedhuk papan iku (ekskavasi) ingga nemokake lembaran emas sing ana tulisane (prasasti, ali-ali emas, lan wiji-wijian.
Komplek Candhi Ijo dumunung ing 3 undhak-undhakan (teras), saka kulon (ngisor dhewe) mengetan (paling dhuwur). Beda karo Candhi Prambanan utawa Candhi Sewu sing punjere candhi babon (induk) ana tengah, Candhi Ijo punjere ana teras dhuwur dhewe kaya pecandhen ing Jawa Timur. Sumber keterangan baku Candhi Ijo saka Prasasti Poh (806 Masehi) sing nyebutake sawenehe dhayoh sing ngestreni upacara kang asale saka desa Ijo ( Sansekerta: “anak wanua I wuang hijo”).
Landhesan isi Prasati Poh, sabanjure candhi IJo sing kedaden saka 17 candhi lan mapan ing 11 teras saka kulon (ngisor) mengetan (dhuwur), dipugar. Bangunan induk dumunung ing teras paling dhuwur sing kedaden saka candhi induk lan 3 candhi pengamping (perwara), wektu iki wis madeg becik. Dene bangunan ing teras sangisore isih sajerone rekonstruksi.
Miturut satpam Candhi Sojiwan , Sumardi, wektu iki candhi Sojiwan wis purnapugar lan kari nunggu peresmiane sasi Oktober 20011. Menawa Candhi Ijo nyuguhake sesawangan krana wisatawan bisa mriksani menyang papan adoh ing sangisore pegunungan, Candhi Sojiwan nyuguhake candhi kang endah ing tengahe plataran jembar sineling wit-wit pule umure atusan taun.Candhi Sojiwan sing ora adih saka Candhi Prambanan dumunung watara 500 m sakidul dalan Yogyakarta – Solo mapan ing desa Kebondalem, Prambanan, Klaten, Jawa Tengah. *
(Sanjaya / DL) DIENG – WONOSOBO
Wisata 04 AYO MENYANG DIENG Kawasan Wisata Ngelam-Elami Watara taun 1950 – an kepungkur sapa sing ora kepencut mriksani sesawangan ing plato Dieng. Hawane adfhem jejet nganti kaca jendhela penginepan ketempelan es, pedhut nggembuleng sedina-dina, sadawane pendelengan kebak gumuk kerungkudanb alas ketel, tlaga – tlagane bening kebak iwak,, guwa alame wingit, akeh papan wisata alam sing gawe eram, lan bisa mriksani komplek percandhian Hindhu sing katon sakral lan merbawani. Dieng wektu iki beda kahanan lan swasanane. Gumuk sing ketel wus ilang metha pereng gundhul kanggo nandur kenthang, tlagane warna sing kinclong banyune saya ciyut lan cethek banyune, dene omah pendhudhuk sing maune isih klendhang-klendhang saiki malih uyeg-uyegan. Nanging crita Dieng ora bakal leren.
Wong-wong Yahudi kuwi didadekake petani lan peternak ing dhaerah Mesopotamia. Mbangun dalan ing Afrika Lor, dadi pelayan-pelayan ing Jermania. Petani anggur lan jeruk ing Prancis lan Spanyol. Ing dhaerah Roma dhewe wong-wong Yahudi didadekake tukang tenun, seniman, mbakar roti, nglakokake laku dagang lan teknik, sarta gawe perhiasan lan bekakas perang.
Pemerintah Romawi aweh kelonggaran marang bangsa Yahudi. Longgar nglakoni agamane, nindakake hukum Yahudi ing kalangan Yahudi, lan bebas tugas militer. Kalonggaran ora antuk tugas militer kaya-kaya dadi pamrihe pemerintah Romawi supaya bangsa Yahudi ora mbalela.
Saliyane nambah cacahe ing panggonan-panggonan sumebare sing kawitan kayata ing
Sureme jaman emas Islam muwuhi panjurung tumrap bangsa Yahudi nggenjot mekare Zionisme. Ora nggumunake bentrok-bentrok sing netesake getih wiwit
Ness Zioni, Benshemen, Hadera, Sejera, Yapmiel, Degania, Kinneret.
Wiwit taun 1891 wong-wong Arab wis ngirim petisi menyang Konstatinopel (minangka panguwasa wektu semana) amrih ditampik lan diwatesi baline wong-wong Yahudi menyang Palestina.
ngabarake aja nganti ngedol tanah marang wong Yahudi senajan kanthi rega larang banget.
Wilayah Palestina sejatine diwenehi kebebasan taun 1922, nanging bangsa Arab lan Yahudi sowang-sowang padha klaim (ndhaku) dhaerahe. Kanggo ngatasi dianakake Balfour Declaration taun 1917 lan 1920. Palestina katetepake duweke Yahudi saperangan, lan saperangan liyane kanggo wong Arab. Wektu kuwi wis katon sesulak padhang nalika Emir Faisal tanggal 3 Maret 1919 nelakake marang Felix Frankfurter, antarane:
“Kita wong-wong Arab, utamane kaum intelek (terpelajar), ndeleng klawan simpati sing jero marang gerakan Zionisme sing murni. Kita banget mangerteni marang pepenginane wong Yahudi mbangun saweneh panggonan. Kita pengin nyambut gawe bebarengan mbangun maneh Timur Dekat sing anyar, lan saling bantu-binantu. Gerakan iki sauger murni, kita anggep gerakan nasionalis, lan ora awatak imperialis. Ing kene kita wong-wong Arab nyediakake wilayah kanggo bangsa kekarone. Temenan, ora bakal sukses tanpa nyambut gawe bebarengan siji karo liyane.”
Ing wulan Juni taun kuwi wong-wong Yahudi wiwit ndhapuk barisan sukarela ngadhepi wong-wong Arab. Nuli kedadeyan bentrokan gudras getih ing wolung panggonan. Akhir taun kuwi persatuan buruh Yahudi Histadrut wiwit ngorganisasi luwih akeh imigran Yahudi menyang Palestina, mbangun industri lan wilayah-wilayah pertanian, sarta miwiti kampanye ngobarake semangat ngadhepi wong Arab.
Patang taun sabanjure wong-wong Yahudi mekarake dhaerah mukime kanthi ngenggoni lan nuku tanah-tanah cedhak tapel wates Yordania. Danane saka dana Zionis. Tanah-tanah tandhus didadekake tanah pertanian, sekolahan-sekolahan, lan industri nandhingi pemukiman Arab ing sakubenge, nyababake swasana dadi saya adhem-panas.
Saya akehe arus imigrasi Yahudi menyang Palestina kuwi amarga ing Eropa wong-wong Yahudi dadi buron krana muncule
dianggep rival (tandhingan) sing kudu disirnakake.
<!–[if !supportEmptyParas]–>
Cundhuk karo irahane tulisan iki, kaya ora perlu kita terusake kepriye ikhtiyar sabanjure kanggo mungkasi perang Arab-Israel iki. Sabab PBB uga ora bakal bisa ngatasi kejaba yen inisiatife saka Israel lan Arab dhewe. Soale, iki dudu prekara perang akibat diplomasi sing gagal, nanging
Bangsa yahudi kuwi saka anak turune nabi yakub (israel). Biyen nabi yakub manggon nang tlatah negara madyan(?). Nabi yakub kuwi duwe anak 12 salah sijine sing aran Yusuf. Sakwise yusuf diangkat dadi salah sijine menteri di mesir. Nabi yusuf ngajak dulur-dulure kabeh padha manggon nang tanah mesir amarga madyan lagi paceklik. Wektu kuwi wilayah mesir ditaklukne karo negoro liya dadi sing mrintah nang kono dudu firaun. Wong-wong yahudi kuwi banjur wenehi fasilitas lan panggonan sing luwih apik tinimbang penduduk asli mesir. Ning mesir banjur anak-anak israel kuwi manak pinak dadi akeh.
Sakwise musa mangkat(meninggal), wong yahudi sing shaleh-shaleh dipimpin thalut akhire iso mlebu tlatah palestina. Ing palagan perang daud (David) akhire iso mateni rajane wong filistin sing aran jalut (Goliath). Wong-wong yahudi akhire podho iso mlebu tanah palestina. Sakwise thalut mangkat, daud akhire diangkat dadi ratune wong-wong yahudi. Di jamane Daud karo sulaiman (anak’e daud) palestina kondang kaloka dadi negara sing gedhe. Sakwise sulaiman mangkat kerajaan yahudi wis ora kuwat maneh. Polahe soko eker-eker’an antarane wong-wong yahudi dhewe.
iki. Mesthine bisa terus diupdate, diaktualake, saben minggu sepisan. Kanthi mengkono saya akeh sing seneng mbukak Jaya Baya ing internet. Paling ora artikel sing eksklusif gegayutan karo wong lan
Perang Yahudi lawan palestina wis lekas maneh. Mbok menowo bener kandane Gus Dur kang emoh cawe-cawe bab perang saiki. Krono weruh duduk masalahe. Ojo wae kok Indonesia, wong Arab wae mumet mikir kudu kepriye murih apike. Kabeh bongso Arab saking mumete bisane mung meneng sewu boso. Mula ojo waton kegowo emosi, tanpo ditimbang lan dingerteni sejarahe banjur arep nekad nglurug perang menyang Palestina. Yen ngene iku podho wae mung arep nglalu, lan nyemplung ing masalah kang dudu wenange lan ora ngerti masalah kang sak benere. Mangkono iku kang aran taklid ela elu lan watek mburok. Mulo kudu luwih ngati-ati. Ojo nganti perang sedulur mergo rebutan “waris” iki diowah gingsir dadi masalah agama. Mula ojo waton lan ojo grusah grusuh, merga bisa njalari perang ing njero bangsa Indonesia dewe.
Ing sawijining dina Ibrahim anthuk wangsiting Dewa sapaya lunga menyang sawijining papan kang ora kasebut dununge. Ing kana mengka, Dewa arep paring berkat marang Ibrahim akehe keturunan kaya akehe lintang ing tawang. Nanging sawise bertahun-tahun tinggal ing perantauan wektu ikut umure Ibrahim wis 100 tahun luwih lan bojone
Nuwun sewu, sakmirenge kulo punika Yahudi sangking Bani Israil sampun boten wonten. Yen Yahudi kaliyan Israel punika
eealaah ora nyana aku ketemu jayabaya nang kene. aku kangen karo jayabaya…wacanan pertama ning uripku..sayange ing tahun 1997 ibukku wis ora langganan maneh. blog iki yen diupdate terus mben minggu ngono mesti lak yo yahudd ngelingi aku angel maca sing
Lha inggih menawi naliti saking sejarahipun, peperangan ing Timur Tengah menika sanes perang agami. Lan sejarah ing mrika mboten benten kaliyan sejarah Nusantara…ananging sakmenika warga Indonesia kados dene keseret kaliyan pikiran2 lan menapa kemawon ingkang wonteng ing Arab, amargi agami. KIta klados2 kesupen kaliyan sejarah lan perjalanan bangsa piyambak..Kathah tiyang ingkang langkung seneng lan kemaki badhe nderek berjuang dateng Palestina lsp, menika kan
sing wektu iku isih durung duwe momongan, banjur njaluk marang bojone ya KLan jneg Nabi Ibrahim supaya mundut garwa maneh yaiku Siti Hajar.
Sawise Siti Hajar kelakon nglairake jabag bayi karan Kanjeng nabi Ismail as, sabanjure bojone sing tuwa Siti Sarah nglairake Kanjeng Nabi Ishak as. Sabanjure Kanjeng Nabi Ishak as nurunake Kanjeng Nabi Yakub as sakturunane. Nabi Yacub
soale wektu Jaman Sriwijaya lan Majapahit iku daerah kekuasaane….
Up Date wartos ingkang enggal …. Wartos bab tiyang Jawi ingkang manggen wonten Denpasar – Bali wonten menopo mboten njih…. ?
nyuwun sewu, miterat sejarah ingkang kulo panggihi, nabi muhammad punika kok kados2 sanes putra arab (bani chedar) nanging keturunan saking suku nomaden ingkang remen perang (bringas) saking tibet/cinten ingkang jlajah nglangkungi arab? uger para wali punika ingkang cacah 9 namung setunggal ingkang jawi inggih sunan kalijaga, ingkang cacah 8 punika saking cinten. radin patah (jin bun) inggih cinten… menawi maos sejarah kurikulum kok malah dados mumet mboten gathuk hahaaa…
nopo yahudi.. nopo arab.. londo..cino..jowo..lss… sami2 mboten saged nge-cet lombok… monggo sami nyipto panunggal jatos.. sami2 mirengaken lagu “Imagine” saking bitel.. utawi ketawang ibu pertiwi saking pak Nartosabdo.. utawi lelagon sanesipun.. “JoyoBoyo” pancen ngangeni.. nuwun.
sing asmane Manungsa mono sejatine cinipta minangka Kalifah (
diciptakan Allah ing swarga lan ing bhumi. Dajil si pembangkang sing den cipta sangka wujud agni (api) ora trima nalika harus dibawah kepemimpinan manungsa, jalaran deweke sedulur tua tumrap manungsa.
lan Tumasik (Singgapur), nalika iku “istirahat”.
Tembung amukti palapa dening Mr. M. Yamin ditegesi ngaso utawa istirahat (pensiun?). Sajak-sajake para ahli sejarah durung sapanemu ngenani tegese palapa utawa “amukti palapa”. Ana tembung Jawa sing cedhak banget karo tembung palapa, yaiku tembung “plapah”. Manut bausastra W.J.S. Poerwadarminta 1939 plapah ditegesi (enggon-enggonan) bumbu olah-olahan = bumbu pawon.
Enggon-enggonan mau sajake kalebu Tulungagung. Awit ing Pasar Wage Tulungagung ana bango (los) sing ditulisi “plapah”. Tegese bango mau kanggo wong dodolan plapah. Kamangka nyatane los mau kanggo wong dodolan bumbu olah-olahan. Dudutanku “amukti palapa” daktegesi dhahar dhaharan sing nganggo bumbu. Dadi sasuwene Nusantara durung manunggal karo Majapahit, Gajah Mada ora dhahar dhaharan sing dibumboni.
Ing bebrayan Jawa tirakat utawa riyalat kaya ngono kuwi jenenge pasa mutih. Yaiku mung dhahar sega putih, ora nganggo lawuh sing dibumboni. Nalika kelakon Nusantara wis nyawiji karo Majapahit, Gajah Mada mesthine ya leren anggone pasa mutih.
Sejatine sing negesi amukti palapa padha karo “istirahat” iku ora mung Mr.M. Yamin bae, sanajan Ki J. Padmapuspita uga mengkono. Bab iki kacetha ing buku Pararaton karyane Ki J. Padmapuspita babaran Taman Siswa Jogjakarta tahun 1966.
Tembung palapa pancen wis kondhang, malah kanggo jeneng satelit komunikasine Indonesia. Mung bae durung dimangerteni makna sing sabenere. Upama palapa iku padha karo plapah kayu atur ing dhuwur, kok ya mathuk yen tan amukti palapa ditegesi ora dhahar bumbon, ateges padha karo pasa mutih. Bab iki dak kondurake marang para maos lan para nimpuna. Oncek-oncekan iki thukul ing sawijining wektu nalika aku melu biyunge anakku blanja nyang pasar Wage Tulungagung lan weruh ana los kanthi krepyak “plapah”.
saiki durung disumurupi sejarahe. Gajah Mada iku lahire dhek kapan, ana ngendi, putrane sapa? Mr. M. Yamin sing nulis buku mligi Gajah Mada ya ora nyebutake jati dhirine pahlawan iku. Buku Pararaton sajake mengkono uga. Ora beda karo tokoh Ken Angrok sing ora disebutake jati dhirine.
Ana sing crita yen Gajah Mada iku lair saka woh klapa. Ken Angrok iku turune bathara Syiwa karo Ken Endok. Sajake merga tokoh loro mau wijiling kawula cilik, ora dicathet dening pujangga. Para pujangga mung nyathet tedhak turun ngawirya, turuning ratu; nganti sawise seda diemba titisane dewa sapa. Recane digawe persis kaya dewa ing kahyangan sing nitisi.
Ing bukune Mr. M.Yamin mung nyritakake yen Gajah Mada iku lair ing pegunungan, pethite kali Brantas, tlatah Malang. Gedhe lan misuwur ing kutharaja lan muksa ing samodra. Ing Probolinggo ana papan sing karan Madakaripura, kaya pidalemane Gajah Mada nalika wis sepuh. Nanging iki perlu panaliten sing temenan supaya luwih dipercaya kadidene sejarah. Dudu dongeng sing dipaido ora mengeng.
Sawetara iku pendhudhuk Bali padha percaya yen Gajah Mada iku laire ing pulo Bali banjur pindhah lan misuwur ing
HAJI AHMADA iku kalebu salah sawijine ‘Ulama Waliyulloh sing melu madhangi tiyang Jawi kanthi nur ajaran Islam ..wallohu a’lam bissowab… Gusti Alloh ingkang langkung mangertos leresipun……
Tiyang Jawi menika gampil anggenipun ngucapaken HAJI, amargi HA – JI menika wonten ing hurup Jawi. Nuwunsewu, dados boten wonten alesan ingkang jelas menawi tiyang Jawi kok angel anggenipun ngucapaken HAJI …
Tjyang jawinipun angel yen nyebut HAJI , Nanging ukara HAJI di gantos dadi KAJI ,
Yuk, kita mbalik kaya jamane Gajah Mada wae.
Ojo kaya jamane saiki, saben wong podho nyugihno awake dhewe2.
Saben wong podho rumongso bener agamane dhewe. Padahal agama iku sejatine ora saka nusantara. Jenenge tiruan ya mesti akeh cacate.
temen kerja lan ngupaya, sing bisa ngalahke manungsa ya GAJAH sing gawe aturan. Sing dadi paran-parane gajah, semut lan manungsa ya BLEDHEG = ulama / cendekiawan kanggo paran pitakon, antarane BLEDHEG lan SEMUT ana tandha TRESNA/MANIS
linuwih ilmune ora katon nemeni bungah, nanging sugih tanpo bondho. Mesti wae ulama yo cendekiawan. Ono kasane gaya-diri koyo-koyo memper ulama, jebule kagolong tiyang su’ (bhs, arab, ateges olo, rusak), mung umuk, lungguh-trap-silane muter-gasing (resah gelisah arep mangan opo utowo
manungso yo podo bae ne neng jumadi, jamane saiki wish podo ora tepo saliro do urip sak karepe dewe ora weruh wong neg cedak e ning arepe dingerteni karo wong akeh.,
blog Jayabaya iki cukup apik isi karengane, mulo enggal dirumat maneh (update, new upload) lan podho niti-teliti basa + sastra jawa kanthi bapuh. Pelajar sak Indonesia ugi soko mancanagara hiyo mbutuhake
Sunda, Palembang, Tumasik, samana isun amukti palapa.””
Yen pra kanca garep niti pirsa bab asal usul Gajahmada perlu maring Chandraparwata ing puncak gunung Watukaru. Ing kana ana seratan tua ngenani ki Gajahmada lan KI Keboiwa tunggal guru karo Gajahmada yaiku muride Ki Hanuraga (Eyang Wungkuk).
“Aku ya sumpeg…. wis meh rendheng durung duwe
dhewe-dhewe. Suwe-suwe Iwit angop amba lan turu nglepus. Dene tikus cilik, rumangsa oleh kanca senasib, marani panggonane Iwit. Banjur mlungker ing buntute Iwit sing empuk lan kandel. Tikus kuwi turu nglipus ing kono nganti Iwit nglilir.
Iwit mesem isin. ”He’em, pancen kudune aku nyambutgawe mempeng kaya kowe lan kanca-kanca liyane.” Iwit banjur ngrangkul tikus cilik kancane kuwi. “Sesuk aku arep golek pangan bareng kowe, ora bakal turu wae. Matur nuwun Kus, kowe wis nyadharake aku….”
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi!
kudu nglumpukake bodholane wuluku lan wulu-wulune wargaku.”“Terus kapan?”“Udakara rong mingguan.”“Tak tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan
marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas
wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing
“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa, Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil.“Gage tulungana
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
sawah iku katone mung sarupa. Nanging yen ditliti kanthi permati ana warna loro. Pari sing ubet lamene nengen diarani pari wadon utawa Sri Sedana. Dene pari sing ubet lamene ngiwa diarani pari lanang utawa Jaka Sedana. Lha yen miturut budaya Jawa, srana lan urut-urutane wong nandur pari kuwi kaya kang kasebut ing ngisor iki.Mbukak Sawah: sadurunge njegur nggarap sawah lumrahe luwih dhisik slametan. diarani slametan mbukak sawah utawa nyambung tuwuh. Nyebar Winih: panyebare winih milih dina sing becik, tegese aja dina was, dina kubur, ringkel gejig lsp. Wiwit Tandur: sawise winihe umur, miwiti tandur enggal katindakake. Tandur iki kawiwitan dening sing duwe sawah, kanthi ngencepake winih 7 utawa 9 ceblokan ing poncode sawah. Sajrone ngencepake winih mau dibarengi maca mantra. Panutupe mantra unine mangkene: Oyota kawat, wite wesi, godhong tembaga, gulu selaka, wohe kemate. Meleng-meleng tan ana godha sengkalane. Ngentas-ngentasi: sawise sawah meh katanduran kabeh, banjur dianakake slametan, sing diarani slametan ngentas-entasi. Ambengane mung prasaja, yaiku jenang sungsum lan bubur.Ider-ider Walangan: yen parine
wis njebul kabeh, banjur diideri walangan. Dina sing dipilih kanggo ider-ider iki dina Jemuah esuk. Sranane dringo lan bawang didheplok dadi siji. Dibundhelake ing poncote sawah. Diwiwiti saka lor wetan, ubenge nengen. Panutupe mantra: lor wetan panggonanmu, glagah alang-alang panggonanmu. Sorene gawe dhiyang ing pinggire sawah. Larahan sing diobong merang lembut lan godhong kluwih, sokur yen diwenehi lirang.Ngisen-iseni: seminggu sawise diideri walangan, banjur diisen-iseni. Sranane klapa
wis tuwa kabeh banjur diideri lan dipethik. Yen ider-ider sranane cokbakal, sega kokoh lan bundhel janur. Dene yen methik, kejaba kaya kasebut ing ndhuwur isih ana tambahe yaiku: tarub cilik sing dipasang ing tengah kedhokan, papane manten pari sing arep dipethik. Orek-orek, papan kanggo nyeleh sega kokoh/purihan. Piranti liyane kayata: jarit cacah loro, pugut sura, lenga wangi, suri, boreh lsp.Yen
wis dipacaki, banjur digendhong digawa mulih. Kabehe manten ana sangang jodho. Tekan ngomah sing nampani mbokne thole. Mantene diturokake ing amben tengah. Lemeke klasa anyar, bantale tetel jadah lan tetel jenang. Cawisane cokbakal, sega kokoh, parem lly.Sawise iku banjur dianakake slametan: kanthi ngundang tangga teparo.
Ketemu Suwiraning Daging (Bag Dhek emben pak Sumbodo pemboronge pancen rawuh, ning eman Harjanti nembe blanja, dadi ora weruh. Ngerti-ngerti wis wiwit pasang fondasi kuwi. Pirsa putrine ngolak-alik gambar calon toko sing lagi arep digawe kuwi, rama Menggung ndangu :
?Andak kowe bisa maca gambar kuwi ndhuk ?? Wangsulane Harjanti karo ngguyu :
?Wah …. ha inggih jelas mboten, rama, tiyang sanes bidhangipun. Paling mboten, ingkang gambar rak sampun pinitados pemborongipun punika. Temtunipun sak mboten-mbotenipun temtu sampun Insinyur, rama.? Rama Menggung gumujeng njur ngendika :
?Tepat olehmu mbedhek ndhuk, pancen iki gambarane insinyur mudha putrane pak Sumbodo.?
?O … ngaten ta rama, dados rama sampun mundhut pirsa ??
?Uwis ndhuk, pak Sumbodo ngendika yen kabeh putrane telu, emane sing loro ora ana nalika isih bayi. Iki putra ragile kakung, sing gelare Ir, lagi wae disandang telung taun kepungkur. Jare biyen kuliahe neng Jakarta. Saiki entuk gaweyan ya neng kana, ning njur kerja sama kara bapake. Dadi sing nggambar kuwi putrane, sing mborong bapake.?
?Wah yen ngaten hebat inggih, rama,? ature Harjanti ngalembana.
?Iya ndhuk, pancen wong urip kuwi yen kebeneran uripe, prasasat suket godhong dadi rewang. Ning kosok baline, yen arep rekasa ya suket godhong dadi musuh.?
?Inggih rama, mila wontenipun kita punika namung mbudi daya utawi usaha.?
?Bener ndhuk, perkara mengko, mung Gusti kang Murbang dumadi sing nemtokake. Bapa lan putra kuwi njur meneng, ketungka tekane pak pos sing arep nglebokke surat ing kotak dalem Katumenggungan, sing banjur di playoni Artanti ditampani. Sawise dideleng alamate banjur nyedhaki keng ramane karo matur :
?O … serat saking paman Menggung, rama,? ature Artanti karo ngaturke layang. Bareng layang dibukak lan pirsa surasane nuli ngendikane :
?Ndhuk Tanti, iki aku karo ibumu diaturi ngetan karo rama pamanmu, jare arep ngersakke rembugan karo rama.?
?Lha inggih kasinggihan rama, dhasar rama ibu sampun sawetawis dangu mboren tuwi. Temtunipun rak sampun sami kapang.?
?Mesthine ya ngono, ndhuk. Yoh wis, suk emben aku karo ibumu tak mrana.? Rama Menggung banjur mlebet dalem, dene Tanti nylingkar mlebu ndhapur nggoleki mbok Ginah. Sidane tenan, ngepasi dina Minggu, rong ndina sawise nampa layang, rama Menggung Widyodiningrat sarimbit sida tindak Bojonegara di dherekake Harjo, sing sawise ndherekake njur tolak bali menyang Sala. Dene rama Menggung sekalihan ngersakke nyare … embuh nganti pirang ndina lawase.
Jroning ati Wara Artanti bungah, dene bakal ana kebebasan luwih akeh kanggo saya nyedhaki Harjo kekasihe. Dene mbok Ginah lan pak Darno, ….gampang. Merga wong loro kuwi rak tansah ketungkul nglethek karo gaweyane. Wiwit sore, udane nggrejih, mula sawise rampungan asah-asah lan ngangeti sayur, mbok Ginah mlebu kamare, njur turu. Pak Darno mono ora mesthi, sok-sok turu neng toko nggelar kasur busa, kadhang neng bangunan mburi sing durung sampurna dadine. Pokoke dheweke bebas sasenenge neng ngendi olehe bakal nyelehke awak.
Wara Artanti nonton TV neng dalem ageng, ning pikirane tukuju marang
dalem ageng marani kamare Harjo. Liwat lubang angin-angin, kamare isih katon padhang, nandhakke yen Harjo isih melek.
Kanthi ngati-ati nyedhaki lawang banjur nothok lirih. Sing ana njero sajake krungu, ketara banjur keprungu kumleseting sikil tumuju lawang, lan let sedhela lawang menga. Wara Artanti gage mempelake driji ing lathine tandha akon meneng. Harjo tanggap. Bareng kekasihe wis mlebu kamar, lawang katutup, Harjo terus ngrangkul bendarane ya kekasihe kuwi kenceng. Dene Artanti ya njur ngekeb lan nyendhekake sirahe ing dhadhane Harjo. Tembunge Harjo sing mung keprungu kumlesik ing kupinge kuwi :
?Yah mene kok durung sare, jeng ??
?Durung kakang, dalem ageng sepi, pikiranku njur kepingin mrene wae.?
?Oh ngono ta jeng.? Wangsulane Harjo saya ngencengi ngrangkule karo ngarasi bendarane kebak ngreget. Wong loro dade senggoyoran…., wusana lelorone banjur tiba ing dhipan. Kanggone
kebak pasrah, kaya nguja apa kekarepane Harjo sing lagi kemaruk ngarasi kuwi.
Kegawa jejering abdi, sing wiwit cilik wineleg ing wewarah kantaman, sawise rumangsa marem nelakake trensane, Harjo njur kandha :
?Jeng wis marem ta ?, saiki sare ya ? Percoyoa ta jeng, aku tetep tresna neng panjenengan.? Artanti mesem karo mithes irunge Harjo. Sejatine ing atine Artanti isih ana rasa durung tutug, ning kanthi tembunge Harjo, dheweke krasa yeng Harjo pancen temen-temen tresna lan njaga kasucening dhirine, mula gage wangsulane :
?Iya kakang, pratelaning tresnamu kena tak enggo sangu turu.? Harjo banjur ngrengkuh kekasihe kebak asih ditangekake. Artanti tanggap, mula sawise ngaras Harjo, banjur ngadeg, tumuju lawang karo kandha:
?Wis ya kakang, sesuk ketemu maneh.? Karo nyiwel pipine Artanti, Harjo manthuk-manthuk mangsuli
Wengi-wengi sabanjure, janji wis sepi Artanti mesthi teka ing kamare Harjo kangen-kangenan ngesok tresna.
Saiki Artanti yen mangan ora ana kancane ora enak. Mula sasuwene rama ibune tindakan, Artanti mesthi mangan neng ndhapur njakuk dikancani mbok Ginah. Pengganggepe wis kaya mbokne dhewe. Esuk nalikane bubar sarapan, tilpun keprungu muni banter. Harjo sing lungguhe cedhak dhewe karo meja tilpun nuli ngadeg lan ngangkat.
?Halo …, o nun inggih kula piyambak, Harjo.? Sawise meneng sawetara ngrungokke swara saka adoh kana, banjur mangsuli :
?Inggih-inggih sendika dhawuh rama.? Gagang tilpun banjur katutup. Kandane Harjo katujokake marang sing padha lenggah :
?Anu …. Rama Menggung sekalihan sesuk kondur ….., dhawuh mundhut dipethuk.? Mbok Ginah gage nanjih :
?Dadi sesuk wis ngersakke kondur ta, le??
?Iya mbok, dadi pas seminggu ana Bojonegara.?
?Becike budhala esuk wae, le, supaya kepenak lakumu.? Pakone mbok Ginah.?
?Ngono ya becik mbok.? Wara Artanti sing wiwit mau krungu ora sambung gunem, awit ngerti yen Harjo bakal ewuh anggone bakal mangsuli. Yen ora basa piye, krungu mbokne, ning nek basa, Artanti cetha emoh dibasani. Dadi saiki yen omong kudu sarwa mikir. Mula bareng ngerti Harjo mlebu garasi, Artanti nututi. Bareng wis cedhak nyangklek njur lagi takon :
?Dadi rama ibu sesuk wis kondur ta kakang ??
?Iya, jeng, mesthine wis tutug anggone pada kangen-kangenan, wong suwe ora kepanggih.? Metu saka garasi Artanti mlebu dhapur, mbok Ginah gupuh nyedhaki nyuwun pirsa.
?Kagem mapak rama ibu, prayoginipun mbenjang masak punapa inggih ndara jeng??
?Wista mbok, sak karepmu. Yen saka tindakan, ibu kuwi remene sayur sing seger. Sayur sop, apa bobor, angger mangsaanmu mbok, rama ibu mesthi kebeneran lan cocok.? Kandhane Artanti nggedhekake atine mbok Ginah, sing banjur lunga karo ngremeng seneng.
?Ah …. ndara jeng kuwi mesthi ngono hlo.?
?Awan kuwi Harjo ngontrol mesin mobil kanthi tliti, diresiki, di nis-nis dilapi nganti gilap, sing esuke bakal kanggo methuk bendarane. Kaya padatan sawise tutup toko, bocah loro kontrol pembukuan dina kuwi mungguh pepayon lan dagangane. Kabeh tansah tinemu beres. Pak Darno sawise kontrol kunci-kunci lawang lan mbenak-mbenakake dagangan, kaya adat saben ya njur metu ninggalke toko, embuh olehe ngaso nyelehake awak. Bareng mung keri wong loro, Artanti kandha :
?Kakang, rama ibu mesthi rena yen mirsani pembukuan, kanyata mundhak dina saya mundhak akeh bakul-bakul sing padha dadi langganan.?
?Jeng, sliramu pirsa, yen tutup buku pendhak bulane, entuk-entukane bebathen ora baen-baen. Bebaten telung sasi wae wis kena kanggo gawe toko lan ngisi dagangan sing bisa didhasarake.?
?Iya kakang, aku ngerti, ning nyambut gawe mono ora perlu ngangsa mundhak kemrungsung neng ati. Kakang, iki mau kabeh ora lepas saka pambudidayamu sing ulet lan tlaten.?
?Ning rakya ora kleru ta jeng, wong mbesuke ya sliramu sing kagungan.?
?Ah ya ora mung aku dhewe kakang, ning bareng kakang Harjo sing ngrewangi cikal bakal lan lara lapa.?
?Ya muga-muga wae, jeng, Gusti paring idi, aku ing sisihmu kanggo salawase.?
?Iya kakang.? Karo mangsuli ngono mau, Artanti nyedhak nglendhot aleman ing bebahune jaka ngganteg sing pideksa kuwi. Tinampan ing tangan prakosa, karangkul kapepetake ing dhadhane. Wong loro rumangsa bagya mulya sing tanpa upama. Sajroning kekeban Harjo kandha :
?Jeng, mengko njur sare wae ya, ora usah rawuh kamarku. Aku ya njur tak turu, merga aku sesuk kudu tangi mruput sida mapak rama ibu.? Artanti mung manthuk. Bocah loro njur runtung-runtung metu, nginep lawang toko, liwat koridor tumuju dhapur ing sisihe garasi. Dhapur wis sepi, Artanti nyoba nduwa kamare mbok Ginah wis kancingan. Saka dapur Harjo terus tumuju ing kamare, Artanti ngetutke.
Harjo gumun, sing kudune Artanti, ngiwa langsung mlebu dalem ageng, kok terus ngunyluk ndhisiki Harjo mebu ing kamare. Bareng wis tekan kamar, Harjo takon lirih :
?Ha ya ora piye-piye ta kakang. Aku rak ora teka neng kamarmu saka dalem ageng, ning aku saka toko ngetutke kakang.?
?Ah kuwi jenenge ya padha wae. Karepku, sliramu kuwi terus tak ature sare.? Kandhane Harjo.
?Yoh wis kakang aku tak turu.? Kandha ngono Artanti karo nggletak ing peturone Harjo. Harjo dadi geli lan ngguyu. Ketok banget yan Artanti pancen wegah pisah karo dheweke. Karo ngaras lathine terus ngelus bathuke, Harjo kandha :
?Dhiajeng, awake dhewe wis prasetya padha dene tresna sing mbesuke bakal nyawiji, ning aja nekat ngene iki. Aku jeng, seng ribet. Aku kuwi mung abdimu, sing ndherek rama ibumu. Aku kudu bisa gawe renane rama ibumu nganti aku kanggep ing ngarsane. Kanthi iki aku lagi golek dalan kanggo ngayuh sliramu supaya dadi batihku.?
?Wah yen carane kaya ngono kesuwen kakang,? kandhane Artanti munggel guneme Harjo sing durung rampung. Harjo judheg, njur piye dheweke kudu tumindak ? Kanggo nyapih kekasihe, wusana kandhane :
?Ya wis ta jeng, perkara iki dipikir sesuk karo mlaku, saiki jeng Tanti sare dhisik, aku ya tak njur ngaso.?
?Iki aku rakya wis mapan turu ta kakang ?
?Jeng, sing tak karepke kuwi rakya njur mapan mlebet
?Yoh wis ta kakang, aku gelem ngalih ning janji mbok bopong tekan kamarku.? Harjo gumun semu ribet atine, kok semono alemane Artanti marang dheweke, kaya-kaya kok jan emoh pisah. Sanalika atine luluh. Tanti diaras lembut. Lawang dibukak, kahanan sepi, mula alon-alon Tanti dibopong digawa ing kamare, kebak ing pangati-ati. Tangane Artanti ngrangkul kenceng ing gulune kekasihe. Tekan kamar dalem angeng, Tanti diturokake. Sepisan maneh diaras, rekane njur arep metu bali neng kamare. Ning tangane Artanti tetep nyikep ngrangkul kenceng awake Harjo. Harjo kumlesik lirih ing kupinge :
rak ora ana sing diwedeni, simbok ora bakal ngerti.?
?Ning rasaku tetep wedi, jeng.?
?Ra perlu wedi kakang, aku sing akon.?
Keceh banyu buthek gluprut lendhut ra dadi pemikiran
Ngelingi nyawa lima ing gubug reyot sing isih dadi tanggungan
Oh… pak tani sliramu paraga lugu jujur lan suci
Kiwa tengenmu sing mbok toleh mung ana suket teki
Seje karo panguwasa sing kajen kelingan yen kerja numpak mersi
Ngomah wis numpuk bandha ning isih rana-rene tegel korupsi
Bojo ayu gonta-ganti mangka simpenane isih ndrewili
Ya kuwi anane jurang pemisah sing marahi lara ati
Wong gedhe saya mblegedhu… sing cilik saya diiyik-iyik
Anane mung musibah, ya banjir…. ya lemah longsor …..
Ya tabrakan …. ya merga kaaningaya ….
Asihing paseduluran, raketing kekadangan… Oh saiki kabeh wis musna
Apa sing bakal dumadi ing negara iki sing nandhang lesut lan nglentrih?
Manuk-manuk kelangan panunupan wis ora padha keprungu ngoceh
Ning ganti manungsane sing dedreg rame bobrah-babreh
Kabeh ngaku pinter……, kabeh ngaku pener … lan bener. Ning piye nyatane?
Paringa aksama dhateng titah Paduka manungsa sadaya
Paring dalem pepeling kawula tampi kanthi manah wening
Wis dadi kodrating alam lan ya kersane sing Paring urip, yen manungsa mono wiwit ngancik rumaja wis padha nduweni rasa ketarik marang lawan jinise. Upamane priya ya wiwit ketarik marang wanita, semono uga wanita ketarik marang priya. Dene yen priya utawa wanitane kuwi padha dene klop, utawa nanggapi, ateges ya neng kono kuwi trubusing katresnan kekarone sing sepisanan.
Tresna sing kaya ngono kuwi sing diarani cinta monyet. Durung kena dipesthekake yen kuwi mesthi dadi kanggo sateruse. Awit kekarone mung angger seneng. Dolan rana-dolan rene, jajan bareng, apa maneh yen anake wong sugih sing mesthi nduwe uang saku. Acara sak njabane sekolah mesthi ana wae.? Sing cetha bisa tansah ketemu kuwi wae wis gawe bungahing ati tumrap kekarone. Iki biasane dumadi, nalika bocah kuwi wis ana SMP. Dene yen kekarone kuwi wis bisa sambung tresna kanthi mulus tanpa ana sandhungan, ya bisa nganti SMA rampung, malah mengkone ya bisa dadi tenan kanca urip bebrayan.
Ning kuwi ya arang-arang, apa maneh jaman saiki. Akeh godha saka kekarone sing banjur marahi mangro. Kanggone priya, merga kagiwang kenya sing ngluwihi sakabehe tinimbang karo sing wis dipacari. Dene wanita semono uga. Disiri priya sing luwih nggantheng… luwih mapan… lan luwih nduwe sarana kanggo nuruti kabeh kesenengane ati. Mula kudu tansah eling, yen pacaran mono sejatine kanggo saling njajagi aten-aten lan watake pasangane. Piye mengkone yen kanggo pasangan urip?
Wong mono wektu pacaran, sing katon mung sing apik-apik wae. Pokoke neng penyawange pacare, pasangane kuwi kaya tansah nyocoki ati. Mangka kabeh menungsa kuwi ora ana sing sampurna, kepara akeh kekurangane. Mula ya nalika pacaran kuwi, mbaka sethithik kekarone wani blaka neng pasangane, mungguh apa sing disenengi, lan apa sing ora dikarepake.
Kanggo njaga keharmonisan sesambungan, kekarone kudu wani nampa kekurangan-kekurangan saka pasangane, ora beda kita nampa kaluwihan-kaluwihan sing didarbeni, sing bisa gawe bungah. Kekarone uga kudu eling, luwih-luwih si
ora kudu diucapake, ning bisa ditindakke kanthi ngatonake greget upamane, disun kebak sayang ing bathuke, dirangkul kenceng lan sapanunggalane.
sesorah utawa nduwe usul jroning rapat, necise yen busana, lan isih akeh maneh. Awit pangalembana saka pasangan (wanita sig ditresnani) mau nuwuhake semangat sing gedhe banget tumraping priya.
Dheweke bakal tansah mbudidaya supaya gawe senenge pasangane. Awit pangalembanane wanita mono kerep-kerepe tulus saka ati, sing mujudake tandha perduli… tresna… lan ngajeni.
Priya lan wanita seneng yen nampa kejutan saka pasangane, luwih-luwih yen wis manjing bebrayan tur wis pinaringan momongan sisan. Upamane saka wanita dhewe, nganti lali merga akehe kesibukan rumah tangga, ning ngerti-ngerti bali saka makarya sing kakung ngasta bungkusan njur nyedhaki sing putri karo ngendika :
?Iki lho jeng, kagem sliramu. Dina iki rak ulang tahunmu genep selawe tahun ta?? Bubar iku banjur ngesun.
Oh…. senajan durung ngerti apa isine bungkusan kuwi, sing putri bakal seneng banget atine. Kaya-kaya dheweke nampa kawigaten sing gedhe banget saka kakunge, ing dina ulang taune.
Paweweh sing ngono-ngono iku sing mujudake kejutan, sing tansah bakal marahi kelingan ing atine wanita. Lan ya sing kaya ngono kuwi, sing nambahi kukuhing katresnan… kasetyan… lan bektine putri neng kakung. Kosok baline, ya patrap sing kaya ngono kuwi sing ateges ndhidhik lan marahi putrine gawe kejutan kagem kakunge. Upamane sing putri kuwi mung neng
Karo mbukak tudhung saji nalika tata arep dhahar sing putri matur :
?Mas, iki dina mirunggan minangka pangeling-eling, yen anggon kita mbangun brayat kuwi wis ganep sepuluh tahun. Penjenengan rak malah lali ta? Mula tak elingke, aku masak kareman penjenengan.? Yen wis ngono, njajal nyedhaka ruketen garwamu, sliramu mengko mesthi bakal entuk tanggapan sing istimewa. Upama ora sanalika, ning titenana mengko bengi sajrone garwamu njaluk diladeni. Awit bebrayan mono ora bakal pisah karo urusan sajroning ranjang.
Ora sithik pasangan sing bubar merga siji iki. Kita kudu bisa nyiptakake suasana ranjang sing anget lan nyaman, nyelarasake seks sing selaras lan imbang. Awit kerep-kerepe sing duwe masalah bab seks kuwi wanita. Ya merga tradisi lan budaya kulawarga sing nlikung dheweke wiwit cilik, mahanani ana presepsi sing kleru ing babagan seks.
Conto dhawuhe wong tuwa sing kuna, yen wong wadon saru lamun agresif, wadon mono mung sadrema mlumah lan nadhah. Jaman maju persepsi kaya ngono kuwi jelas kleru. Priya racake seneng yen lawan jenise ngimbangi tandange, sing ateges ya melu aktif ing jroning saresmi. Nganti ing mengkone bisa ngrasakake kemareman sing bareng-bareng dinikmati.
Saiki, apa mungguh sing paling ora disenengi dening pasangan kita, ya wanita, ya priya, sing padha-padha mesthi ora seneng? Bab siji iki ya kuwi dipaido. Yen sing dipaido kuwi wanita, upamane anggone ngecakke dhuwit, kok boros cepet entek, paling-paling mung mrebes mili lan lara ati. Mangka nyatane ya wis ngati-ati.
Ngertine kakung kuwi rak mung sasi iki akeh wong ewuh, ateges akeh sumbangan. Ning nalikane kakunge lunga makarya, ana layatan neng seje desa, sing putri rakya cukup layat menyang dhewe, ora
niliki wong lara, tilik tanggane puputan bayen. Sing kabeh mau kakunge rak ora njingglengi, ngerti-ngerti gajian isih kurang seminggu, putrine nyuwun dhuwit nggo blanja.
Upama wae kakunge dhawuh nyebrak tangga ngono wae putrine mesthi manut. Ning yen dipaido, gedhene diunekake pintere mung boros lan ngentek-entekake dhuwit, wow… atine wong wadon lara… perih lan nalangsa.
Seje karo yen sing kakung disuwuni pirsa, kok kadingaren olehe maringi dhuwit blanjan kok kurang ora kaya sasi-sasi sing wis. Yen kakunge atine getapan, ngono kuwi wis tersinggung njur nesu. Mangka olehe takon ya wis diarah-arah, sing putri mung kepingin ngerti playune dhuwit.
Ya bener kakung kuwi mujudake saka guru jroning kulawarga, ning aja njur rumangsa kudu menang. Yen ati lagi ora keduga, mbok disemayani ngene :
?Mengko wae, bu, nek mapan turu tak critani.? Sing jebulane dhuwit jatah blanjan kelong kanggo pajeg motor, kanggo ngganti tuku ban motor sing anyar, nyervis lep-top. Angger olehe nerangke alon-alon, wong wadon bakal nampa kabeh mau. Wong nyatane kabeh mau kanggo kebutuhane kulawarga.
Ing kanyatanaan saiki sing tenan pancen ya nyata. Kanggone wong bebrayan sing wis kliwat rong puluh taun, racake kakung rumangsa luwih ing sakabehe. Ya luwih wenang ngatur putra-putra sing tanpa sarembug karo garwane. Rumangsa luwih menang lan bener, apa kandhane kudu diturut.
Kanggone putri sing wis leladi jroning semono tahun, sejatine kabeh wis mapan lan apal. Apal karo watake garwane sing kudu ngene kudu ngono. Kabeh mesthi bakal dilakoni lan diestokke, merga rumangsa dirembug, ditanggung sakabehe. Mesthi wae, kanggo ngatonake setya bekti ing kakung, putri bakal mdherek lan ngestokake kabeh dhawuhe. Senajan kanthi ati lara lan nalangsa. Mula becike wiwit isih mudha, dikulinakake sabar lan sareh ngadhepi apa wae, supaya ati lan budi tansah wening. Dadi jroning ngrembug kahanane kulawarga kabeh kanthi padhang, sing antarane siji lan sijine bisa nampa kathi
Ora baen-baen, kanggo nambahi semuwane acara kuwi, Den Haryo, ngono sebutane ana kampung, sengaja nanggap kethoprak kondhang saka tlatah Tulungagung, Jawa Timur.
Jam pitu luwih sethithik tamu-tamu undangane Den Haryo wis wiwit teka, mbrubul kaya laron.
Sanadyan kursi sing disedhiyakake wis lumayan akehe, ewosemono sajak ora ngemot tamu-tamu sing teka ing bengi kuwi.
Sawise suguhane banyu mili lan acara mbaka acara sukuran ditindakake, udakara jam 20.30 pagelaran kethoprak sing bengi kuwi mbabar lakon Rara Jonggrang diwiwiti.
Adegan mbaka adegan lumaku jumbuh pakem. Kahanan kuwi njalari atusan mripat prasasat ora kedhep.
“Jonggrang, aku banget tresna marang sliramu,” tembunge Bandung Bandawasa adreng.
“Apa buktine yen sliramu tresna?” wangsulane Jonggrang sajak lelewa.
“Kowe njaluk apa wae mesthi dakturuti.”
“Yen sliramu pancen tresna, aku njaluk digawekake candhi sewu jroning wektu sewengi. Sadurunge keprungu jago kluruk, candhi sewu kuwi kudu dadi.”
Cekake crita, kegawa gedhening tresna marang Rara Jonggrang, Bandung Bandawasa banjur mateg aji.
Nedya nyipta candhi sewu sajroning wektu sewengi.
Ewosemomo, krana rekadayane Rara Jonggrang sing pancene kepengin nyabarake upayane Bandung Bandawasa, nganti keprungu jago kluruk, candhi sewu ora bisa kasembadan. Kurang siji.
“Manut petungku wektune durung parak esuk. Nanging geneya wis ana jago kluruk? Iki mesthi ana sing ora beres,” pamawase Bandung .
“Kuwi bener Bandung . Kabeh iki sanyatane rekadayaku, murih sliramu gagal mujudake sewu candhi kaya sing dakjaluk.”
“Nanging ora apa-apa Bandung. Sanadyan kurang siji ora dadi apa. Sawise aku ngerti krenteg lan kasetyanmu, aku ora arep cidra ing janji lan saguh nglanggati kekarepanmu.”
“Crita Rara Jonggrang kok kaya ngene dadine?!” tembunge Min Kuncung getem-getem nyipati lakon kethoprak sing lagi ditonton.
“Wah, wah, ora genah lakon iki,” tembunge Min Kuncung maneh karo bengok-bengok.
“Lakon kok kaya ngono, kon mbubarake wae!” Min Kuncung mbengok sora.
Krungu tembunge wong-wong sing nonton ana dalan sing ora karuwan kuwi njalari para tamu sing lungguh ana kursi undangan sakkal dadi kaget.
Ora ngerti underane prekara. Mbah Sholeh minangka sesepuhe kampung kono sing sekawit lungguh ana kursi undangan, menyat lan banjur tumuju menyang prenahe wong-wong sing lagi pating kresah-kresuh kuwi.
“Ana apa kok sajak ribut-ribut?” pitakone Mbah Sholeh ing ngarepe Min Kuncung, Dul Kumbang lan Tino Cebol.
“Kuwi lho Mbah, mosok crita Rara Jonggrang digawe geseh kaya ngono?” semaure Min Kuncung karo cungar-cungir.
Mbah Sholeh nggleges. ” Wis , wis , awake dhewe iki rak mung dadi penonton.
Prekara critane arep digawe piye wae rak ya kena-kena ta.
Karo maneh crita Rara Jonggrang kuwi temene rak ya mung crita tutur tinular, sing bener piye ya ora ana sing ngerti tenane.
Wis , wis , becik ditutugake anggone padha nonton,” kandhane Mbah Sholeh akeh-akeh.
Genti saiki tekan adegan Bandung Bandawasa sing sajak lagi kasmaran karo wanita liya.
Rara Jonggrang ketoke semono uga. Atine malah mangro karo sawijining Tumenggung.
Ndeleng crita kaya ngono, Min Kuncung, Dul Kumbang lan Tino Cebol bali bengok-bengok maneh.
Ora narimakake yen crita sing dirasa wis apal ing kupinge digawe morak-marik kaya ngono.
Wong telu sing terus muni-muni nyipati lakon kethoprak sing ora genah kuwi njalari wong-wong sakiwa-tengene uga melu kresah-kresuh.
Kabeh sakkal dadi uring-uringan nonton lakon kethoprak sing sajeg jumbleg lagi ditemoni kuwi.
Ing kursi undangan, Mbah Sholeh sing lungguh anteng kaya tamu-tamu liyane satemene uga ngrasakake kahanan ora beres karo lakon kethoprak sing lagi ditonton kuwi.
Nanging nglungguhi dadi jejere wong tuwa lan didadekake sesepuh, dheweke trima meneng, sanadyan atine muni seje.
Ing suwalike gancaring crita kethoprak sing temene gawe ngungune wong akeh kuwi, ing njero omahe Den Haryo uga lagi umyeg dhewe-dhewe. Wong-wong wadon sing lagi padha rewang ing omahe Den Haryo wiwit kresah-kresuh ngrasani sing lagi duwe gawe.
“Ndang, kowe ngerti ora sapa sing dadi paraga Rara Jonggrang kae,” pitakone Yu Srining marang Endang sing lagi padha tata-tata panganan.
“Rak ya anggota grup kethoprak kuwi ta,” semaure Endang.
“Kleru, Ndang. Manut kabar sruing-sruing sing daktampa, sing dadi paraga Rara Jonggrang kuwi bintang tamu sing sengaja ditekakake lan dipilih Den Haryo.”
“Lho, kok bisa?” tembunge sabanjure.
“Apa bener kuwi?” Lik Ndari sing lagi lap-lap piring melu nrambul gunem.
“Manut rasan-rasane wong-wong, paraga Rara Jonggrang kuwi rak pemain kethoprak saka Solo. Yen ora kleru jenenge Suyati,” wangsulane Yu Srining sajak manteb.
Endang lan Lik Ndari manthuk-manthuk, nanging sajak ora dhong.
“Lan yen arep ngerti, Suyati kuwi jare dadi selingkuhane Den Haryo sasuwene iki.
Ya krana kuwi dheweke dikon main ing kethoprak bengi iki.”
Ing satengah-tengahe wong-wong wadon sing padha rewang kuwi lagi rasan-rasan, dheweke dikagetake karo jangkahe Den Haryo sing lagi nyedhaki sisihane.
Lan sing ndadekake kagete wong-wong sing padha rewang, sisihane Den Haryo saikine karo mingseg-mingseg, nangis.
“Dadi anggone sampeyan nanggap kethoprak iki duwe tujuwan arep nandhing-nandhingake aku karo paraga Rara Jonggrang kuwi, iya Pak?”
tembunge sisihane sing kaya ngono, Den Haryo sakkal dadi muntap.
“Kowe aja angger omong!” sambunge.
Bu Nur anggone mingseg-mingseg saya keprungu sora. Nanging sajak ora direken dening Den Haryo. Malah sabanjure wong lanang kanthi pawakan gedhe dhuwur kuwi banjur semparet ninggalake sisihane sing lagi nangis, banjur bali ing tengah-tengahe tamu undangan.
Ing panggung kethoprak, babaring lakon sing bengi kuwi ngangkat crita Rara Jonggrang, ndungkap rampung.
Pungkasane crita Rara Jonggrang kepeksa mati krana kerise Bandung Bandawasa.
Semono uga Bandung tiwas dening Tumenggung, simpenane Rara Jonggrang.
“Kethoprak ra mutu!” tembunge Min Kuncung karo muring-muring.
“Bangsat! Merga pokale sing duwe gawe, crita kethoprak bisa digawe sakkarepe dhewe!” tembunge Tino Cebol ora kalah sengite.
Sawetara Mbah Sholeh sing dumadakan ana ing tengah-tengahe wong-wong sing lagi muring-muring nyipati lakon kethoprak ora nggenah kuwi, trima meneng.
Ora menggak lan ora nyalahake Min Kuncung sakancane.
Sebab, ing batin atine ya gumun setaun, ing atase lakon ketoprak kok bisa digawe sakkarepe kaya ngono.
Sawise layar ditutup, tamu-tamu undangane Den Haryo banjur mulih menyang omahe dhewe-dhewe.
Eloke, sawise pagelaran kethoprak sing mbabar lakon Rara Jonggrang, mendhung kandel dumadakan ngemuli kampung kono.
Nyisakake crita seje tumrape Den Haryo lan sisihane.
Pokok pikiran , dasar cerita ( sing di omongno kanggo dasar ngarang ).
Tema ing Cerkak Rara Jonggrang Yoiku Haryo Wibakso / Den Haryo duwe gawe nanggap Ketoprak kondang saka Tulungagung, Jawa Timur. Ing lelakon kuwi gawe Judul rara Jonggrang, ananging ing crita kuwi ora podho
Mbok menawi ing lelakon crita cekak iku awake among dadi penonton, dadi perkoro critane arep dikapakne
6. Yu Srining : sing rewang ing duwe gawe
7. Endang : sing rewang ing duwe gawe
8. Lik Ndari : sing rewang ing duwe gawe
9. Suyati : sing rewang ing duwe gawe
10.Bu Nur : sing rewang ing duwe gawe
Rangkaian kedadosan sing dilakonkan kanggo gerakno jalan cerito nang akhir cerita.
Haryo, ngono sebutane ana kampong, sengojo naggap kethoprak kondhang saka tlatah Tulungagung, Jawa Timur.
Jam pitu luwih setitik tamu-tamu undangane Den Haryo wis wiwit teka, mbrubul kaya laron.
Ing Cerkak iki gawe alur maju, soale ning cerkak ora ana crita ingkang lawas.
Menawi kedadosan ing Cerkak kuwi ing Daerah Jawa Timur Amergi ing cerkak mboten kasebut ingkang jelas.
Titik terang sing digawe crita kanggo pencerita utawa kanggo sing ndok jobo cerita.
Haryo Wibakso utawa Den Haryo nggelar syukuran diangkat dadi pejabat eselon ing papane nyambut gawe.
Sing gawe Cerkak gawe wong liyo sing dadi tokoh utama.
“Dadi anggone sampeyan nanggap kethoprak iki duwe tujuwan arep nandhing-nandhingake aku karo paraga Rara Jonggrang kuwi, iya Pak?” tembunge
sisihane sing kaya ngono, Den Haryo sakkal dadi muntap.
cerita ( sing di omongno kanggo dasar ngarang ).
Tema ing Cerkak Guru nyritakake wong kang sejatine ora niat dadi guru, nanging kepekso dadi Guru amergo di kongkon keluarga. Akhire sing jenege Mul terpaksa ngulang ono sekolahan, lan Mul yo tetep usaha dadi Guru sing bener.
Sêjatinê aku ora pati srêg dadi guru. Nangíng piyé manèh. Wóngtuwaku guru, masku
nglamar guru, pas ånå lówóngan dadi guru kóntrak utåwå guru bantu.
ing Cerkak Guru gawe alur maju, ora ana crita kang wis suwi dilakoni ing siji-sijine tokoh.
Ing Cerkak ora ana katerangan sing pas, nanging iso disimpulna kira-kira papan panggonan ing Cerkak Guru ana ing omahe Mul lan ana papan panggonan sing digawer Mul ngulang/ dadi guru.
“Bu, sampun dangu ngastó wóntên mriki? Lajêng dóspundi nggíh dadi guru síng apík, bênêr lan pas niku?” pitakónku.
Ing Cerkak Guru sing ngarang crita gawe crita sing tahu dilakoni dewe.
Sêjatinê aku ora pati srêg dadi guru. Nangíng piyé manèh. Wóngtuwaku guru, masku dhosèn, mbakyuku bojoné kêpala sêkolah SMP, kakangmasku síng sijiné guru SMK, banjúr aku síng ragíl ya kudu dadi guru.
Temnten wurung Jamilla lan martono, amergo Martono sejatine wis duwe bojo lan anak, nanging Jamilla lan
pangucapé wóng mau kang asmå Tarni, bojoné Martónó.
Ing Cerkak Jodho tema sing digawe yaiku temanten antarane Jammila lan Martono ananging sejatine Martono wis duwe anak bojo.
Ing Cerkak Jodho lakon-lakone ana telu, yaiku Jammila, martono, Tarni lan lintune ingkang mboten kasebut ing Cerkak.
Jammila nåmpå kanthi sênêng têtêpungan wóng lanang mau kang ngaku asmané Martónó, malah nganggo
Jakarta, sakliyané golèk pênggawéyan anyar ugå golèk lêlipúr ati kang nandhang wirang
terlewati di 2014 ini, wis ngopo ae cak awaku iki, wis nambah ilmu urip opo, lan wis migunani tumrap liyan durung
Ingin ku Sms an wedi karo bojomu
wis ora nana sing kelanenan ?…. Anak pinter…. Ya wis kana
ilingo populasi wong lanang iku sitik! Gurung maneh sing… 1 day ago
Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa2 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Hol3 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Hol4 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Hol5 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa,
kangbas says:	July 22, 2012 at 9:18 am	Senajan manuk cepethe, mbok tulung di jepretke sing wuapik,
July 22, 2012 at 3:39 pm	wah jan manteb tenan, ngerti seng marani pawange dadi do metu kabeh manuk e, tenggor aku, seng metu mung meninting besar.. kudu di baleni kih..
nuwun sanget sampun silaturahim wonten ing blog alit meniko. Mugi manfaat, kulo nggih seneng yen saged dados tiang ingkang migunani maring liyan…
Antena | Tagged: Antena |	« Foto Pemancar TES EMISI TABUNG »
T. Kurniawan, on 7 April 2009 at 10:55 said:	Yth. Bp. Nanang
Mboten sah kesusu, dipun bibaraken rumiyen handelan nipun.
Sebab pe nek garap sarwo kesusu biasane hasillipun kirang sae.
maklum wong jowo ora biso bhs jowo
april 2015 kl. 09.11Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
trus ojo lali ngomong karo wong kabupaten Malaysia nek neng GK Rasulan wis ngoyot malah2 oyote wis dadi watu...Jan
april 2015 kl. 09.04Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Ngardi Mrapi Ngardi Lawu, cundhuk napra ing jeladri, narpa Pace lan Nglodhaya, Kelut ngarga miwah Wilis, Tuksanga Bledhug
Wringinpitu Wringinrubuh, Wringin-uwok, Wringinputih, ing landheyan Alas Ngroban, sedaya wus kereh jladri, Kebareyan Tega- (k.240) l layang,
suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika ingkang
merang lenggah tumungkul, sarwi mesem turira ris, “Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten
ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus
berbicara bohong, perkiraan saya tidak lah salah.
tamba ujaripun, pan dudu lara sayekti, lara arsa madeg nata, ewuh mungsuh guru darmi, wus persasat ingkang yoga,
(58) Jim prayangan miwah lembut, neng jrambah sami mangintip, mring gusti nggen awor raras, kapyarsa
Tempat taklim nang semarang, bisa didelok nang kena kang,. klik wae yoo
Yen nang kudus yo bisa didelok nang kene, monggo dipilih sing
Nggih Pak, saniki jarang sanget ningali lare nyanyi lagu2 kados niku :( jaman sampun
Cah mboyolali.. Wis lanang, cendhik, elik maneh…hihihihi… Sorry mas yadi…
Trus tentang Susunya..Lha iyoo…
istgah logo.bistgah.com/ - Cached - Similar -
Pinayungan sukma rineksa dening Allah … Wujud ing sari-ing urip …
BAKALAN KASEBET PECUT’TE GUSTI
aku rak yo gelem to Ndukaku wonge ora aneh aneh kok. iyo bener ora aneh2 , neng wonge seing aneh dedik
ngomong opo maneh, ngapunten sedulur, pratanda nek ngeleh tur simbok durung wisan dedik
panjenegan sing saget koyo ngoten niku sinten kang?_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo bima77KorLapLokasi : DEPOK CITYReputation : 0Join date : 08.10.08Subyek: Re: ARTI SAHABAT Tue Oct 14, 2008 12:42 am NEK MITURUT PEMANGGEH KULO NIKI LO,,,,, ;) KADOSE MBOTEN WONTEN MAS" :no: KULO PIYAMBAK DERENG ANGSAL "SAHABAT" SENG KADOS NGOTEN
Bastard lingtz N shaDes lisgoldsmemoirs +*+JULIA+*+ Yolla Elwyn Online Diary http://ange...orld _____
Pupuh Ia. Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka.b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro
rumeksane duk sira alit, yen sira kirang pangan nora ketang nubruk, mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya.f. Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas ingwang, aja wani
luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.i. Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh
iki Ndemin 2 ora gelem ngalah, pancet ora gelem tangi.
“Wis sekolah ki brarti wis gedhe. Kudu tanggung jawab,” omonge Narti. Ndemin 2 meneng, ora nyauri.
“Jare wis gedhe, gak nakal mosok sik ngene ae ben isuk?” Ndemin 2 mbuka matae. Raine
“Ho oh, rodok anget. Kudu disuntik iki. Yo wis, ngko nang
Ndemin 1 lagi sinau nang ruang tengah. Arek kelas siji iku lagi garap PRe. Narti lagi mimiki bayine nang njero kamar. Paijo lungguh ora adoh saka Ndemin 1. Wong lanang iku lagi nyiapno perkakas pancinge. Rencanae
“Heh! Pateni tipine!” bengok Ndemin 1 ngerti adike nyetel tipi. Ndemin 2 ora nyauri, malah nyebeki mas’e. Arek iku lungguh pas nang ngarep tipi.
“Pak, deloke tole. Nyetel tipi iku lho areke,” Ndemin 1 sing gak trimo wadul nang bapake. Paijo nyawang anake.
“Pateni le, mas’e sik
loro iku akhire bengok-bengokan. Paijo sing nang sandinge mung gedhek-gedhek. Lek wis ngene angel dikandani. Dikandani yo ora bakal mempan. Paling mari ngene salah siji nangis trus meneng
“Sinau nang njero kamar kono, ojo nang ngarep tipi,” bengoke Narti. Ndemin 2 mesem, ngece mas’e. Ndemin 1 mecucu. Mangkel
CLASS G 09 THE GENERATION OF YOUNG TEACHERS
Sugeng rawuh to our blog siteserba serbi serabi G activity
Manajemen bingung. Kakeen sing dpikir. Kmaruk jbtan. Wis nyekel timnas mbok yo knsentrasi dsitu ojok ngrangkep ngene ki dadine. Saiki moco diweb
Sarékat, filem iki dirilis ing tanggal 6 Maret 2008.[4]
Film iki perkara sawijining suku pamburu mamut sing manggoné ana ing tegalan amba adhem. Ing sawijining dina, suku iki nemu bocah wadon enom sing matané wernané biru. Bocah wadon sing jenengé Evolet iki, siji-sijiné anggota sukuné sing isih urip. Sing liyané wis padha dipatèni kabèh déning "sétan asikil papat" (para satriya sing numpak jaran). Banjur Evolet urip karo suku iki. Dhèwèké ditresnani banget karo sawijining bocah sing jenengé D'Leh.
Dijupuk 2008-03-11. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
^ Hilary Whiteman (2008-03-03). "10,000 BC: The premiere (English)". CNN. Dijupuk 2008-03-11. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
^ imdb.com (2008-03-06). "10,000 BC (2008) IMDb". IMDb. Dijupuk 2008-03-11. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=10,000_BC&oldid=1118474"	Kategori: Artikel filem mawa paramèter kadaluwarsaFilem 2008Film Amérika SarékatKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
Pitulung:Cithakan iku salah siji fitur MediaWiki sing migunani banget, nanging bisa mbingungaké tumrap panganggo anyar, lan sendayan panganggo pengalaman uga bakal kangèlan kanggo mangertèni sawijining cithakan sing komplèks. Amarga saka kuwi, cithakan kudu disertani dhokumentasi kanggo ningkataké mupangaté.
Dhokumentasi cithakan kudu njelasaké apa guna cithakan kuwi lan piyé cara migunakaké. Dhokumentasi kasebut kudu prasaja saéngga panganggo tanpa kawruh sing jero ngenani sintaks cithakan sing rumit – sing mbutuhaké bantuan kontributor berpengalaman – bisa migunakaké kanthi tepat. Bab iki utamané tumrap cithakan-cithakan sing digunakaké ing akèh artikel.
{{subhalaman dokumentasi}}
<!-- SUNTING DHOKUMENTASI CITHAKAN ING NGISOR IKI -->
<!-- KATEGORI -->
<!-- INTERWIKI -->
[--kode cithakan--]<noinclude>
<!-- TAMBAHNA KATEGORI LAN INTERWIKI ING KACA DOC, AJA ING KÉNÉ! -->
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Dhokumèntasi_cithakan&oldid=866528"	Kategori: Rintisan mawa topik WikipediaDhokumentasi cithakan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 3 Agustus 2013.
para sesepuhku sedoyo. matur sembah nuwun sanget njeh bapak kiyai agus balung atas penjelasanipun. nyuwun izin
Balas	Tukimin berkata:	7 November 2012 pukul 21:06	Salam hikal segitiga mbak Jagad Arsy….
Matur nuwun donga panjenengan, leres niki tanggal bulan kula sepisanan meruhi kahanan ndonya….
wilujeng ambal warsa wilujeng milad njeh gus salim sungkem kulo.
angaweruhi, yan kepotangan dening Pangeran ing jroning ati angandel, alungguh amangan turu, si salwiraning karya sampun lali ing Pangeran).
arep amasesa ing weteng, ing pandeleng ing pangucap, karana lamun wus weruh ing alane ing
napsune iku, tan den itung tresnane, lan karepe. Lamun asring angucap-ucap tan kawasa meneng atine dening anambat ing Pangeran, karana
doraka ring pangucap lewih saking doraka ing anggota kabeh).
aywa ngumpet ing wong, aywa ngucap dudu ning wong, anging awakira uga dudokna, aywa ngadu-adu).
Mengajak orang pada kebajikan dan mencegak perbuatan buruk (arep amamarahi becik ing wong, arep anyegah ing wong alaku
Yeng wis tekan omah, biasane awakku wis kesel, arep ngurupke komputer wegah, mangka koneksi internet ing ngomah ora ana masalah, anteneku dhuwure rong puluh meter wis diuji lindhu lan lesus, tetep “on air” wis meh rong tahun.
Nanging yen wis tekan omah, aku luwih seneng ngajak bojo lan bocah-bacah metu golek mangan. Muter-muter ndeleng kutha sing wis tak tinggal.
Batu saiki ono bianglala lan apel sing gedi tur werno-
ngurusi blog sak jagad abuh koyo ngono opo ora ngelu sirahe mas.
Prambanan kuwe kompleks candi Hindu sing gedhe dhewek nang Indonesia, lokasine nang nusa Jawa, kurang lewih 20 km wetan kota Yogyakarta, 40 km kulon kota Surakarta utawa 120 km kidul kota Semarang, persis nang watese provinsi Jawa Tengah karo Daerah Istimewa Yogyakarta. Candi Prambanan enggone ana nang desa Prambanan sing tlatahe paron antara kabupaten Sleman karo kabupaten Klaten.
Candi kiye dibangun nang sawetarane taun 850 Masehi dening salah siji priyayi kiye: Rakai Pikatan, ratu wangsa Mataram I sing kaping loro utawa Balitung Maha Sambu, samangsane wangsa Sanjaya. Ning ora suwe bar candi kiye binangun, banjur ditinggalna akhire molai rusak.
Renovasi candi kiye dimolai dong taun 1918, tur nganti seprene durung rampung. Bangunan utama tembe rampung taun 1953. Akeh bagian candi sing direnovasi nganggo watu anyar merga watu-watu sing asli wis dicolong utawa dienggo nang panggonan liya. Candi kuwe bakal dipugar angger minimal 75% watu asline esih ana. Amarga kuwe, akeh candi-candi cilik sing ora dibangun maning, mung keton landhesan pondasine thok.
Siki candi kiye salah siji situs warisan donya sing kareksa dening UNESCO molai taun 1991. Tegese antarane, kompleks kiye kareksa tur nduwe status istimewa, contone angger agi ana perang, ora olih dipedheki wong-wong sing agi perang.
Candi Prambanan kuwe candi agama Hindu sing gedhe dhewek nang Asia Wetan-Kidul, dhuwure gedhong utama kuwe 47 meter.
Kompleks candi kiye ditata sekang 8 candi utama karo lewih sekang 250 candi cilik.
Telung candi utama diarani Trisakti tur dibagi dadi bagian bagian: sang hyang Trimurti: Bathara Siwa sang Pangrusak, Bathara Wisnu sang Pemelihara karo Bathara Brahma sang Pancipta.
Candi Siwa nang tengah-tengah, isine patang senthong, nang saben arah senthonge siji mata angin. Sing pertama isi reca Bathara Siwa sing dhuwure ana telung meter, telu liyane isine reca-reca sing ukurane lewih cilik, antarane reca Durga, sakti utawa garwa Bathara Siwa, Agastya, gurune, karo Ganesa, putrane.
Reca Durga uga diarani Rara utawa Lara Jongrang (rara langsing) karo pendunung sing papan kana.
Rong candhi liyane diaturaken nang Hyang Bathara Wisnu, sing madhep lor karo sijine diaturaken nang Hyang Bathara Brahma, sing madhep kidul. Seliyane kuwe ana pirang-pirang candi cilik liyane sing diaturaken nang sang lembu Nandini, wahana Bathara Siwa, sang Angsa (banyak), wahana Bathara Brahma, karo sang
sing digambaraken nang kene beda karo versi Kakawin Ramayana Jawa Kuna, ning memper crita Ramayana sing diturunaken liwat tradhisi lisan.
Seliyane kuwe kompleks candi kiye diubengi lewih sekang 250 candi sing ukurane beda-beda tur diarani perwara.
Situs Web Taman Wisata Candi Borobudour, Prambanan karo Ratu Baka
Prambanan&oldid=197681"	Kategori: Plesiran Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.58, tanggal 4 Oktober 2016.
Sènter utawa suklih utawa sentolop kuwe piranti listrik portabel sing ngasilna cahya kanggo padhang-padhang, sumberé sekang baterai. Sènter dumadi saka sumber cahya kang dipasang ana ing sakjroning reflektor parabolik utawa piranti liyané, kaca (lensa) kang semrawang lan mumpanggate kanggo ngalingi sumber cahya lan nyegah karusakan sumber ènèrgi yaiku batré, lan saklar listrik. Saka batré listrik mili menyang balon/dop (bohlam) cilik kang ngasilaké cahya ngliwati saklar kang panggonané ana ing tengah-tengah antarané batré lan lampu. Sènter ing umumé bisa dimumpanggatake kanggo lampu pepadhang ing wayah kang diperlukake kayata ana ing listrik mati, ing pertambangan, lan makarya ing wayah wengi kayata nyuluh.Ing sakjroning sandi morse sènter uga ana mumpanggate yaiku kanggo ngirim kodhe morse.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Sènter&oldid=175254"	Kategori: RintisanLampu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.52, tanggal 11 Maret 2013.
ora mudeng , lha wong aku jarang muleh ngawen mahadjatisKoordinatorJoin date : 14.11.08Subyek: Re: Paralayang Di Gunung Gambar Kec. Ngawen Wed Aug 28, 2013 8:39 pm lha iki...
aneng nagara krama, ikang Sad Kahyangan pupulnya mulih, maring Ulun
Swi, rumaksa uriping sawah kabeh, ikang pwa dharma Ulun Swi , dadi
stylish “ jenengku Zugeng, nggawe Z lo…aku iki premane alun-alun,lek sampean disalahi wong,
Wayang Golek Terbaru Full - Bayu Suta Pawana 4 - Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya, Wayang Golek Bobodoran, Wayang Golek Bodoran Full, Wayang ...
Jabang Tutuka · Semar Gugat · Wahyu Cakraningrat ...
ben podo ngerti kabeh , sing digrebek lak "T" ne dudu adu
jenengé ditulis nganggo versi Walanda Karel Lodewijk Blume. Tembung "Ritter" iku gelar bangsawan sing bisa dipadhakaké karo "Knight" jroning budaya Anglo-Sakson.
Senadyan nduwèni kabangsan Jerman, mèh kabèh karier ilmiahé digarap ing nagara Walanda lan Hindhia Walanda (saiki Indonésia). Puncak kariré ya iku nalika dadi direktur Rijksherbarium (herbarium krajaan) ing Leiden.
Sumbangan paling wigati ya iku kajian sing diayahi tim-é tumrap flora Asia Kidul-wétan, utamané ing Jawa. Dhèwèké iku wakil (deputi) direktur Kebun Botani Bogor wiwit taun 1823 nganti 1826. Blume dhéwé tugas ing Bogor wiwit taun 1818 nganti 1827.
Samulihé saka Hindhia-Walanda dhèwèké dianugerahi gelar bangsawan "ritter" ("ksatria") saka Krajaan Walanda.
Kodhe "Blume" (tanpa titik ing mburi!) ing mburi jeneng ilmiah iku kodhe otorisasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.31, 26 Maret 2016.
Ingkang sampun nitahaken sedaya makhluk ing langit lan bumi,
Kathah sanget kenikmatan ingkang panjenengan paringaken dhumateng kawula niki,
Nanging kawula tansah mbudidaya tumindak ingkang sakelangkung sae kangge kawula pribadi tuwin makhluk sanesipun,
Nyuwun pangapunten mbok bilih kathah kekirangan lan kesalahanipun,
Tingkah laku, solah bawa lan muna-muni sedayaninpun,
Sejatosipun shalat kawula, ibadah kawula, gesang lan pejah kawula punika wonten kuwaosipun pangeraningsun,
Amin dhuh Gusti ingkang ngijabahi sedaya panyuwun abdiniPun.
kang sajjani, km watualas, km adhi k, cah kudus,
gunawan, abu yahya, joko sabar, lanang jaya, itokz, tomcat,
Night Market	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Esuk iki ing Suara Merdeka diwartaake yen ing Solo wis dibukak Night Market. Tertarik karo judhule njur tak waca beritane. Oooo jebul pasar malem. Aku gumun, lha wong mung wong Solo ae kok nggawe istilah aneh-aneh. Mbok menawa wong Solo wis bosen nganggo basa jawa, oo… basa jawa mesakke men nasibmu
Nagih Utang	Posted by j4w4 under Mbuh [2] Comments Awit aku omah-omah nganti sakiki, rumangsaku aku ora tau terbebas saka utang. Wis nasibku, urip pisan wae senengane utang. Jan-jane ngono ora seneng utang, iki kepeksa, utawa memaksakan diri.
kon mbayar cash ra ana dhite, wis piye maneh. Tapi aku tansah mbayar cicilan tepat waktu.
Sakliyane seneng utang, aku nate mbantu kanca golek utang. Kancaku utang lewat aku, iki jelas beresiko, piye yen dhekne ra mbayar? Mesthi aku sing ditagih. Lha….jebul tenan, kancaku mblenjani janji, nganti berlarut-larut utange ra dibayar. Tak bel tak sms ora ana jawaban sing pasti. Akhire aku njaluk tulung kancaku liyane nagih utang kuwi. Lha kok dadine saya runyam. Kancaku sing utang kuwi nesu, dhekne nesu merga aku kandha karo wong liya yen dhekne duwe utang. Wadhuh, lha wong dhekne ora ana iktikad mbayar kok, malah aku sing diseneni. Sakiki, aku wis kapok, padhahal aku sak rupiah wae ora njupuk untung wektu nyilihke dhuit kuwi. Kancaku sijine duwe kasus meh padha, nganti aku nulis iki dhekne durung mbayar utange. Nek sing siji iki pancen ndhableg, tak tagih, tak sms, jawabe sesak-sesuk wae. Wis luwih saka setahun, nanging ora ana tandha-tandha dhekne arep nglunasi. Wingi tak sms maneh, tak kon adol apa wae sing diduweni. Dhekne janji meh adol sepedha motore. Nanging utange luwih akeh saka rega sepedha motore. Njur kepiye?
Balas	Akbar PU Says:	Juni 25, 2010 at 4:11 pm Lha kok podho kasus-e karo aku … Djan ..
Jayanti » Gandhi Jayanthi 2015 Images	Gandhi Jayanthi 2015
Basa Sasak iku kelompok Basa Austronesia, sing dipututuraké ing propinsi Nusa Tenggara Barat, utamane ing pulo Lombok.
Basa Sasak iki akèh mèmperé karo Basa Jawa lan Basa Bali karna asliné basa iki sapadhuluran.
Basa Sasak dipututuraké ing sakabèhing Pulo Lombok, karo para transmigran lokal ing Sumbawa, Sulawesi lan Kalimantan. Saben tlatah nduwèni cara kang béda, nanging sing dibakukaké ika iya Basa Sasak sing saka Mataram, Lombok
Mbe Laik?/ Berembe Kabare? = Piye Kabaré
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Sasak&oldid=1108446"	Kategori: Basa SasakBasa ing Indonésia	Menu navigasi
ngono a gawe spanduk sakmono akehe. Saiki karepmu opo? Yokopo carane cek e wong sak Malang iki kenal karo
gunggunge 75 kudu nindakake Remidi kanthi nggarap pitakonan-pitakonan kang bisa diundhuh ana : ing kene
Krama Inggil	Posted by j4w4 under Basa Jawa [16] Comments Nek aku kon krama inggil marang wong tuwa-tuwa jan-jane isih isa. Lan pancen nek ngomong karo bapak-bapak, mbah-mbah, aku isih ngganggo krama inggil.
Ning kuthaku, akeh tak temoni wong-wong nganggo krama inggil nanging ora pas cak-cakane. Lha kepiye maneh, mesthine krama inggil ora dienggo ngramakke awakke dhewe nanging kanggo wong sing dijak ngomong (orang kedua). Contone ngene, kerep tak rungu wong-wong padha ngucap ‘kula badhe siram’, ukara iki nek krungu Bu Tumiyem lan Pak Mudakir (Guru basa Jawa), sing ngomong isa diunek-unekke ‘udelmu mbok cet’.
Bu Tumiyem, saiki nang ndi ya? Elingku Panjenengane kerep ngomong “Hara ta…” khas kidulan. Utawa pak Mudakir sing sering arep ngecet udele muride, mbuh saiki nang ndi.
wonten wekdal mampir wonten pasar Boyolali, mangkih rak panggih kathah tiyang pasar ingkang matur istilah menika
Balas	anoedie Says:	September 7, 2006 at 10:15 am Wah, langkung parah menawi :
“Bapak Sare, Kula Siram”
Menika rak anak ingkang kurang ajar sanget to? Wong Ramane saweg
Aku seneng banget,jebule akeh wong jawa sing jawani.ning aku wong jawa ora iso jawani.sopo sing gelem ngajari aku?
Balas	tukijan Says:	Oktober 24, 2007 at 8:30 am
karo basa jawa ..padahal kula menika asli yogya .. pripun nggih …, menawi bade ngendikan basa jawi kaliyan tiyang ingkang sampun sepuh sok kesupen …?
NikenEquator Says:	Februari 13, 2008 at 4:40 am Sugeng mahargyo,
Injih leres, sak punika kawula kedah sinau basa Jawi malih amargi tahun punika wonten “wacana ” “VISIT INDONESIA 2008”.
Punapa malih saben dinten Senin dateng hotel kawula kedah ngangge basa Jawi ingkang Krama Inggil. Punapa wonten klintunipun kawula nyuwun pangapunten. Nuwun
Balas	sekar Says:	Juni 4, 2008 at 5:44 am Sugeng pitepangan,
Menawi kepareng ndherek sinau, ingkang leres “punapa malih saben dinten senen, ing hotel kula kedah pirembagan ngginaaken basa jawi alus”…..mangga sesarengan sinau tuwin gladhen basa jawi alus supados saged lestantun, awit punika minangka salah satunggaling kabudayan ingkang adiluhung….
wasis, kromo inggil..???
wong sing jenenge kromo madya wae akeh sing ora iso kok, opo maneh di kon ngomong nganggo cara kromo inggil …..walaaaaaaaaaah……..
Balas	setan internet Says:	Mei 31, 2009 at 4:12 pm Sorry for my poor Krama-Inggil Javanese…
Kula tiyang Jawi asli karo campuran Sunda. Saiki kula
sing sampeyan pd mendi??? kt kangen karo batur2 kabeh soale pd pngen ktemu... ditinggu kabre kanggo acara reuniane. Oke..!!!
WIS AKEH WONG PODO NGAKU NGAKU AHLUSUNAH WAL JAMAAH TAPI AJARANE BEDA KARO KEBIASAANE WONG AHLUSUNAH PENGELOLA
kudu andhap asor, wani ngalah luhur wekasane, tumungkula yen dipundukani, bapang densimpangi ana catur mungkur.
Iki sing koment koq yo podo ora nyambung.. Astagfirullohhaladziem
mbalik ono wayahe Gung… Tertarik nang sejarah sakjane wis ket mbiyen. Dudu nyebrang, tapi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Łask&oldid=1090559"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”
wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
Awis waras akeh kang prapteng pralaya.=aceh,padang,yogya,maluku,bengkulu etc.
Saka prenah pletheking surya tutug prenahe surupe (Dari terbitnya matahari hingga terbenamnya » Mzm 50:1);A morte semper homines tantumdem absumus » Awake dhewe iki manungsa kang tansah mawa cara kang padha cedhak karo
digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
Jalan arteri[sunting | sunting sumber]
Jalan lokal[sunting | sunting sumber]
Artikel Purwodadi, Blogroll, Komputer Purwodadi, Komunitas Purwodadi, Pendidikan Grobogan, Potensi, Seputar Grobogan, Seputar Purwodadi.	Bali nDeso mBangun nDeso	Mudik Lebaran 2010	1 Comment Add your own
kulo inggih nyuwun pangestunipun mbok bilih bade ngagem amalan-amalan ingkang
menyang awakmu kabeh. Cerita iki garai nelongso atimu cah.... dadi cepak-cepak o TISU sak durung e ngerungokne omongan ku iki. Aku iki arek paling ayu, menengan, rajin, pinter pokok aku iki bocah wadon sing cantik jelita. aku kan menengan to cah... dadi nek kelas i aku cuma lungguh ing panggonan ku lan maca buku. pas jam kosong i kanca-kanca ku podo grumbul dewe-dewe, lan nyetel musik, enek sing musik DJ, Dangdut, lan KPOP. Aku iki bingung cah kudu piye amergo yen kabeh nyetel lagu sing bedo-bedo aku kudu ngerungokne sing endi?. AKU KAN JADI PUSING. (awak mu kabeh sing kape weruhi jawaban iso komen ing isor iki) hahahaha......
Sing keloro cah aku kan arek e ancen piter tapi aku gak pinter omong lha roh-roh guruku mlebu kelas koyok baisane ngono kuwi. eh... aku dikek i tugas kon gawe
getir-legine urip dadi anak tunggal.ing sawijine waktu dara bisa kayak ing dhuwur
langit, amerga deweke bisa oleh rasa tresna saka wong tuane. Ora ana sing bakal
njipuk kabahagiaan dara. Dheweke ora bakal ngerungokne bapak lan ibuke muni
“dadi o kayak mbak mu” utawa “deloken adhikmu luwih pinter saka awak mu” lan
sak sembarang e. Lahir saka kulawarga sing sugeh lan duweni omah gedongan kayak
instanane raja lan ratu. Saben dina bisa dicukupi tanpa kudu dipiker abot-abot
ing dina iki, dara daftar kuliah ing pangonan kuliah sing apik banget lan masuk
ing panggonan kuliah iki angel among bocah sing sugih lan duwe dhuwit akeh (
sugeh ). Dara ora perlu mikir gawe masuk kuliah ing panggonan kuwi. Dheweke
njupuk jurusan akutansi lan bakal ngawiti masuk kuliah ing sasi 8 utawa bulan
beker ing jero kamar dara muni, tangan dara mulai ngeranggeh jam baker ing dhuwur
meja karo rupa sing ijek ketutup slimut. Lungguh sadilut lan langsung budal
adus, mata sing isih abot digawe melek garai sikile kebentuk manisan mejo utawa
mikir dawa-dawa karo sikile sing lara langsung nutuk ake langkah gawe budal
adus lan siap budal menyang panggonan kuliah. Ing ngarep omah wis ana mobil
warna abang yaiku mobile dara. Dara mbukak lawang mobil lan dheweke langsung
banget ing pangonan kuliah ana bocah sing duwur, ana sing kulite putih,
ganteng, ayu, elek, manis lan sak sembarange ana ing kene. Diterus ake lakune
banter. Wis akeh bocah ing jero kelas sing duweni jadwal pada karo dara. “mbak aja mandhek ing
tengah lawang”, suarane bocah lanang sing gepuk pundake dara karo aluse.
“oh.. iyo sepurane”,
karo suara sing pedhot-pedhot kayak kaset lagu sing rusak
dosen ngawiti absen siji-siji jeneng mahasiswane. Bobby jeneng bocah lanang
sing gepuk alus pundake dara mau. Arek lanang sing duweni duwur 178 cm , coklat
manis, alise sing kandel kayak kulite badak, mata amba lan rambut e kayak
udan bobby bisa gelem ngewangi dara sing watake rodok males. Dara lan bobby mesti
garap tugas ing pendhapa sing ana ing panggonan kuliah kuwi. Buku-buku dibukai
lan akeh banget, ora sengaja regetan hasile penghapus miber ing matane bobby.
Bingung kudu ngelakokne apa dara amung ngipas-ngipas ake tangane ing ngarepe
regedan cilik duduk watune gunung kelud seng mlebu”. Pucuk lambe ne mungggah
ing duwur dibarengi karo matane sing radak nyipit.
eram”. Banjur tangane dara nutug batuke bobby irih.
ne bebarengan terus. Amerga kedaden iki bobby omong menyang dara yen dheweke
seneng lan tresna karo dara. Kaget ora keduga wajahe dara abang branang
Ora bisa nolak yen dara yo duweni rasa sing podo karo bobby. Tresna sing thukul
saka geleke bebarengan (witing tresna jalaran saka kulino). *
ulan iki dara lan bobby wis pacaran 2 tahun. Dara duweni niat gawe ngenalne
bobby ing bapak lan ibuke. Pikire dara yen bapak lan ibuke bakal setuju meruhi
bobby sing apikan marang deweke lan pinter banget ing kelas. “bob,,
minggu ngarep sampean ana acara gak?”. Takone dara “gak
ono acara, nyapo kok sampean takok kayak ngunu”. Saut e bobby alus menyang dara
karo matane bobby sing kaya rembulan ing bengi sing nerangi langit.
gelem tah melu menyang omahku, mengko petok bapak lan ibuk ku”. Terus e dara
lan ibuke sampean??”. Kaget banget sing dirasa bobby karo ambekane sing kempas
ya...” rayune dara karo nduduhne gaya kaya bocah cilik.
aku gelem” saure bobby sing gawe ayem atine dara.
minggu teko. Dara wis siap-siap gawe ketemu karo bobby. Bacah lanang siji iki
ketok banget yen nderedek saka carane omong karo dara. Sak wise teko omah ibuk
lan bapake dara wis ngenteni ing ngarep omah. Bobby dijak mlebu menyang jero
ngarep karo anak ku kowe!” sentake ibuke dara sing ngerasa nesu banget lan ora
peduli karo bobby sing panngah meneng wae iku mau.
mok wenehi mangan apa anak ku yen kowe kaya ngene” lanjute sing nyelot kasar
“ saute dara sing ora bisa meneng wae yen bocah sing ditresani dikaya ne ngunu
bener yen kula niku cuma anake wong sing mboten gadah nopo-nopo, bapak kulo
namung wong tani” saute bobby sing mulai wani gawe belo awake.
mboten gadah napa-napa, nanging kulo saget nuruti nyuwune dara, kulo tasik
saget ngusahake buk, pak..”
nyetujoni syarat saka ibuke dara lan deweke duweni tekad kudu bisa tuku kalung
dina bobby ora ngenal leren, kerja apa wae dilakoni gawe buktik ake marang
bocah siji iki. Bobby sing mung anake wong tani gak bakal
bisa tuku kalung berlian koyok malek tangan, deweke bisa kuliah amerga dibiayai
pamrentah saka prestasine menang lomba dalang tingkat provinsi. “apa
sing kudu tak lakok ne,??” Unek-unek ing
jero atine dara ndelok wong sing ditresnani nyambut gawe gak nyawang wektu.
sing weruh bobby lungguh ing pinggir lapangan langsung diparani. Dara ngarahne
tangane sing gawa botol ngombe ing ngarep wajahe bobby sing abang iring amerga
kekeselen. Diusap kringete bobby sing netes ing batuk lan pipine. Matane dara
bobby. Eluh ing moto netes menyang pipi, tangan bobby ngelus pipi sing ana
aku bakal buktine menyang ibuk lan bapak e sampean”
bisa omong alus-alus menyang ibuk lan bapak”
cukup, sampean gelem ngenteni sampek wektu kuwi?”
petukan marang kanca SMA ne lan omong-omongan. Ing kana dara nyeritaake apa
sing dheweke alami. Kancane dara omong yen deweke duwe barang apik lan ajaib
gak ana sing duwe ing dunia iki. Barang iki yaiku 2 lilin warna iring sing bisa
nekakne wong sing wis mati ing ngarepe. 2 lilin iki kudu disumet bareng lan
salah siji kudu disebul karo mbayangne wonge sing dipingini, lan wong kuwi
bakal teko nanging yen lilin ke loro mati wonge bakal ngilang maneh. Dara ora percaya karo
omongan kuwi, nanging lilin panggah digawa lan disimpen. Saben
ana sms masuk saka nomer sing gak dikenal. Sak wise maca sms kuwi dara kaget
lan nangis sak banter-bantere. Ibuk lan bapake sing
ing dalanan perum indah permata (cedhak omahe dara) lan saiki mas bobby
langsung budhal menyang RS, nanging ora bisa dipercaya ing kono para kancane
bobby podo nangis lan muni yen bobby wis ninggal. Ing jakete bobby ana kotak
cilik lan kotak iki diwehne marang dara. Ora ana kata sing metu amerga ing jero
kotak kuwi isine yaiku kalung berlian. Ibuk lan bapake dara langsung ngerasa
nelangsa banget. Amerga wis gawe bobby kecelakaan ing dalan menyang omah. Ora
disangka yen bobby gowo kanglung berlian kuwi ing jakete lan nduduh ake ra
bobby ninggal, dara trus nyawangi kalung saka bobby deweke iling marang lilin
sing diwehi kancane lan kepingin jajal nyumet lilin kuwi. Mung ana 2 lilin lan
lilin pertama yen disebul bakal gawe wong sing mok karepake teko nangin yen
lilin ke 2 mati wong kuwi bakal ilang maneh.
lilin-lilin kuwi karo rasa wedi, tangane ngawiti nyumet korek nanging ora gelem
mekan amerga sangking nderedehke. Sing kapindho dara bisa nyumet 2 lilin kuwi
lan ora bisa dipercaya yen lilin pertama disebul bobby bisa teko. Langsung dara
mbalek? apa isa awak dhewe mbalik? Nyapo awak dhewe gak isa mbalek? Aku kangen
aku emoh ditinggal, apa iki akire awak dewe? Ndisik aku mikir sampean karo guyu
nanging sak iki mung tetes banyu mata sing metu”. ora bisa ngempet banyu ing
nangis wae aku pingin eruh esem mu” wangsulane
gawe urip lan mesti bakal mati sapa wae iku gak ana sing bisa ngalangi sing
gawe urip yen wis nakdirne mahkluk e gawe mati, bengok sak banter’e nganthi
kabeh kerungu sampek suarane entek gak bakal mbalek nanging rasa tresna gak
bakal isa ilang lan tresna iku isih ana ing jero dhada, yen kangen doa no aku,
aja nangis guyu o yen iling aku amergo gak bakal enek sing pinging eruh wong
sing ditresnani nangis, aja ngerasa dewe amerga awak dewe panggah bareng lan
sak lawase bakal terus bareng ing jero ati, mati duduk berarti aku ngilang
utawa aku ninggalne kabeh sing enek ing kene, aku kudu ngalih ndisik amergo
sing gawe urip eruh yen sing tak tinggal kuwi kuat, aku gak ana ing kene
nanging aku ijek ana ing jero ati lan dadi kenangan sing bisa terus diiling”.
”Lha piye mas jujur wae aku yo duwe kulowargo, duwe anak bojo sing butuh dipakani, ning aku yo
yo kadhang tombok bondho pisan, ning isih dipaido karo masyarakat, dingel-ngel POKJA, trus seko Korkot ngertine mung ngoyak-oyak karo ngoyak oyak kon dang dadi, nek nurut raose jenengan coba piye?”
pinyin: Zhōu Jiélún; lair ing Taipei, Républik Cina, 18 Januari 1979; umur 38 taun) dhèwèké penyanyi lan aktor kang sarwa bisa saka Taiwan, Dheweké menangaké World Music Award nganti kaping papat.[1] Dheweké kondhang lan olih julukan King of Mandopop[1] amarga idealismené nalika nyusun kabèh tembangan kang dicipta déning dheweké, ora namung iku, dhèwèké uga nyipta tetembangan kanggo para penyanyi liyané.[1] Nalika
Sasuwené rong taun sawisé kontès bakat kasebut, dhèwèké dikontrak kanggo nyerat tetembangan kanggo para penyanyi mandarin kang wus kondhang.[1] Senadyan namung ngerti babagan musik klasik, Jay Chou bisa nggabungaké gaya musik Cina karo gaya musik nagara Kulon kanggo ngasilaké tetembangan kang diasilaké campuran musik R&B, rock, lan pop.[1] Tetembangan kang diserat déning Chou umumé nganggo tema isu-isu aktual kayata kakerasan ning rumah tangga, perang, lan urbanisasi.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)biografi Jay Chou dipununduh tanggal 10 Agustus 2011
81..87..98..92..65
67..74..72..43..49
132 derajad pesagi (#79th)
Chamaeleon (/kəˈmiːliən/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan lemah ingkang mapan wonten ing wilahan langit sisih kidul. Rasi lintang punika sepindhaipun dipunandharaken ing abad kaping enem welas déning astronom lan kartografer saking Walandi, Petrus Plancius saking asiling observasi lan panalitèn panaliti saking Walandi inggih punika Pieter Dirkszoon Keyser lan Frederick de Houtman.[1] Chamaeleon sepindhahipun dipungambaraken wonten ing atlas langit ing Uranometria Johann Bayer ing taun 1603.
Lintang-lintang[besut | besut sumber]
Rasi lintang Chamaeleon gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 132 drajat pesegi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planèt-planèt. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +0° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting wulan April. Boten wonten lintang ing Chamaeleon ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo. Déné lintang-lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Chamaeloen inggih punika lintang Alpha Chamaeleontis ingkang tebihipun kirang langkung 63,5 taun cahya saking bumi lan gadhah magnitudo 4,07.
Gamma Chamaeleontis inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang Chamaeleon. Gamma Chamaeleontis inggih gadhah magnitudo 4,11.
Beta Chamaeleontis inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga ing rasi lintang Chamaeleon, inggih kalebet lintang tipe B ingkang tebihipun kirang langkung 270 taun cahya saking bumi, kanthi variasi magnitudo antawisipun 4,14 lan 4,30.
Chamaeleon ugi gadhah saperangan lintang binar inggih punika delta -1, epsilon, lan theta Chamaeleontis, ingkang minangka lintang binar ingkang amab.
Objèk langit lebet[besut | besut sumber]
Objek langit bagéyan lebet ingkang dipunpanggihaken ing Chameleon ing taun 1999. Objèk punika minangka kluster ingkang boten limrah ingkang ngewrat udakawis 12 lintang ingkang paling enèm (8 milyar taun umuripun), ingkang mapan wonten ing punjering eta Chamaeleontis. Punika inggih kluster kebikak ingkang sepindhah dipunpanggihaken amargi objèk punika minangka anggota saking lintang sinar X. Kluster eta Chamaeleontis inggih gadhah wujud ingkang boten limrah amargi objèk punika medal kanthi kaisolasi, boten gadhah lebu utawi gas awan ingkang padatanipun ngewrat ing objèk lintang sanèsipun.[2]
oldid=1088948"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
jare sopo? onok sing isok?
Ngalahno Aremania, lha kok isok?
Koen jare sopo? onok sing isok?
Koen jare sopo? lek ngomong iku gak usah ngawur
Wis talah iki Indonesia, sopo maneh Supporter selain AREMANIA
kabeh …….sing lanang koyo bencong kabeh cox
21 f 12 pukul 8:16 am	suporter bonita kebanyakan lonte kabeh ……. regone 2500 sampek ngk payu makane rego ne muduk trs melu ndelok bal” lan
CANGKEMU SIJI SIJI HEEEH!!,
RAIMU… AWAS TAK PATENI KOEN NEK
SAMPE MAIN NANG NGGONANKU, WEDUS
pini sepuh danyang kwa, sembah sungkem kulo kagem simbah kiwong alus , simbah ki kumitir, guse rektor bengawan candhu, lan poro
/bata Wong ala iku lamun kuwasa banjur sawiyah-wiyah nguja hawa napsune, lan uga ngagung-agungake penguwasane, mula aja nganti wong ala bisa nyekel penguwasa
Wong ala samangsa kuwasa aja dicedhaki, sebab mbilaheni, saya mundhak angkara murkane, lan meneh bakal dienggo srana menangake kang ala mau
lo..durung mlebu nang awa’e ko pd susumbar…wele3..blegedes cah saiki…mbok yao sing
monggo trawang kulo mbah.?…wonten khadame nopo mboten…
lha jelas jelas wong kresten , hindu lan liya liyane kok melu melu umuk ngomong babagan ahmadiyah…
arepe golek opo to kang? arepe golek pangan?
AKBB iki yen arepe golek pangan yo golek pangan, nanging ojo ngrusuhi liyan…
gak popo golek pangan seko bantuan, tapi yo ojok ngono…
Amenangi zaman edan Ewuh aya ing pambudi Melu edan ora tahan Yen tan melu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Ndilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali
sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
Wong Tuo Soko Ndeso Kang Nyuoro Opo Anane
ing strojarstvabacc. ing. mech. Damir Paladinmag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing.
nyuwun pangapunten sedaya lepat kagem sesesepuh pinisepuh ugi sedaya sederek bala sejati.
ayala7w10	4 September 2011 at 2:45 PM	assalamualaikum..wr…wb
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda liburan ning omahe Eyang. Kaya adat saben,
41	131	Niswatus Sa’adah	Gresik	MA Kanjeng Sepuh Gresik
42	133	Husniyatul Hamidah Abaz	Gresik	MA Kanjeng Sepuh Gresik
43	134	Nur Mazidah	Gresik	MA Kanjeng
Narik kayu Yule saka alas. Ilustrasi taun 1832.
Yule utawa Yule-tide iku fèstival patengahan mangsa adhem wong-wong Jermanik sing nglibataké pésta pangorbanan sing banjur diserep jroning prayaan Natal. Wong-wong pagan Jermanik mèngeti Yule saka akir Desember tekan awal Januari nalika kalèndher Julian diadhopsi. Sebagéyan sajarawan ngeklim yèn prayaan iki magepokan karo Wild Hunt utawa diprabawai déning Saturnalia, fèstival mangsa adhem Romawi.
Istilah Yule isih digunakaké ing negeri-negeri Nordik lan uga negeri-negeri mawa basa Inggris kanggo ngacu marang dina Natal. Kabiasan kayata kayu Yule, wedhus Yule, babi Yule, nyanyian Yule lan sapituruté oyoté saka Yule. Ing jaman modhèrn, Yule dipèngeti minangka fèstival budaya lan uga maw upacara kaagaman déning sebagéyan wong Kristen lan Neopagan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yule&oldid=1081884"	Kategori: Dina riyaya mangsa adhemRintisan topik agama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 4 Sèptèmber 2016.
Wis dilakoni wae. Kadang dadi wong Jowo sing
Reply	diajeng, on December 23, 2009 at 2:18 pm said:	sik..sik..sik..perasaan sing nulis
(Tumuju menyang pengalihan interwiki klik //jv.wikipedia.org/w/index.php?title=X&redirect=no lan genti jeneng kaca (X) ing ruang alamat/address bar browser panjenengan. Ketikna diwiwiti kanthi aksara gedhé (kapital) lan gunakna garis ngisor kanggo spasi.)
Kanggo informasi umum ngenani pengalihan/redirect jroning MediaWiki, pirsani meta:redirect — bagéan saka Panduan Panganggo MediaWiki. Artikel iki ngenani kawicaksanan panggunaan lan penyalahgunaan pengalihan jroning Wikipedia Basa Jawa. Proyek MediaWiki liya manawa nduwèni langkah-langkah sing béda.
1.1 "Kaca kanthi jeneng kasebut wis ana utawa jeneng sing dipilih ora sah. Mangga pilih jeneng liya."
Cara ngalihaké sawijining kaca[besut sumber]
Kanggo ngalihaké sawijining kaca (1) menyang kaca liya (2), bukak kaca (1) banjur ing bagéan ndhuwur kaca panjenengan bakal mirsani:
‘jarkoni’. Mung iso ujar neng ora
wilayah Dusun Grenjeng, Desa Girimulyo, Kecamatan Jatipurno, Wonogiri.
Padhang Bulan Yo prakanca dolanan ing njaba Padhang mbulan padhangé kaya rina Rembulané kan...
malaya''ingsun nekani tanah semenanjung,babad alas,bangun deso,...ingsun nemoni manungso asli kang urip ono duwur wit,nganggo klambi godhong''....
tinggal GKR, Condrokirono isteri KPH. Danurejo VII patih terakhir kraton Yogyakarta. Wujud koleksi Museum Sono budoyo unit II dalem
Jaman Perdikan punika kaperang dados kalih, inggih punika Jaman Perdikan Hindu lan Jaman Perdikan Islam. Ing Jaman Perdikan Hindu, kathah sanget wohing kabudayan ingkang awujud candhi, reca, lingga, yoni lan sapanunggalanipun. Tetilaranbarang-barang patilisan candhi-candhi wau taksih kathah pinanggih ing laladan Trenggalek, kadosta : ing Dompyong – Bendungan, Ngreco-Sukorame-Gandusari, Watulimo, lan sanes-
Gegarane guna lawan sekti, kudu andhap asor, wani ngalah luhur wekasane, tumungkula yen dipundukani, bapang densimpangi ana catur mungkur.
Goa jepang baluran, paket tour banyuwangi baluran
Savana bekol baluran banyuwangi, baluran banyuwangi
paket wisata baluran national park, banyuwangi travel
Blue Bay Banyuwangi, Teluk biru banyuwangi
download ahange amir yegane mane tanha
“ Menistinipun kito rak matur kasuwun dateng mereka , jalaran kito lajeng mindak/
Tanggal jroning sawijining kalèndher iku rujukan marang sawenèh dina jroning sawijining sistem kalèndher. Tanggal kalèndher ndadèkaké siji dina bisa dikenali. Cacahing dina antara rong tanggal bisa diitung. Upamané, "24 April 2017" iku sepuluh dina sawisé "14 April 2017" ing Kalèndher Gregorian. Tanggal kedadéyan gumantung marang zona wektu. Upamané serangan Pearl Harbor kedadéyan ing 7 Desember 1941, ing Hawai, nanging ing tanggal 8 Desember miturut dhaéah wektu Jepang.
Siji tanggal bisa dadi tanggal liya ing sistem sing béda kaya jroning kalèndher Gregorian lan kalèndher Julian. Ing sawetara sistem kalèndher panulisan tanggal dumadi saka telung bagéyan, ya iku: tanggal, sasi utawa wulan lan taun. Ana uga sing ditambahi dina.
1.1 dd/mm/yyyy, dd.mm.yyyy utawa dd-mm-yyyy(tanggal, sasi, taun)
1.2 mm/dd/yy utawa mm/dd/yyyy (sasi, tanggal, taun)
1.3 yyyy-mm-dd (taun, sasi, tanggal)
Format[besut | besut sumber]
dd/mm/yyyy, dd.mm.yyyy utawa dd-mm-yyyy(tanggal, sasi, taun)[besut | besut sumber]
Migunaké format iki tanggal 30 Desember 2006 bakal ditulis: 30/12/2006. Format iki akèh dipigunakaké ing:
Albania[1][2] (
dd (taun, sasi, tanggal)[besut | besut sumber]
Migunakaké format iki, tanggal 30 Desember 2006 bakal ditulis 2006-12-30.
Tanggal&oldid=1091656"	Kategori: Cacad CS1: invisible charactersPananggalanHalaman menggunakan pranala magis RFCKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel mawa pranala njaba abasa KroasiaCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: datesKaca mawa cacad URLHalaman yang menggunakan pranala magis ISBNKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Sugeng enjing dumateng poro kadang sedoyo. wabilkhusus :
Ngaturaken : SUGENG WARSA ENGGAL, MUGI – MUGI mBETO KEBERKAHAN DUMATENG KITO SEDOYO. AMIN.
UGI KATUR ENGKANG MINULYO MAS SABAKINKIN, Ngaturaken : SUGENG WARSA ENGGAL, MUGI – MUGI mBETO KEBERKAHAN DUMATENG KITO
kagem sinten kemawon wargo kampung wong alus sugeng mahargyo warso enggal, warso BE 1943 mugi kito sedoyo tansah pinaringan rahayu wilujeng lan tansah kasembadan sedoyo kang dados kekarepan kito
Monggo kulo aturi mirsani ingkang sak jatinipun…kulo lare ndusun mas, sagete naming macul..belajar di kwa aja sering banyak mbolos …
@Mas Wagiman Wara Wiri, inggih monggo
@ki BC…..ingkang leres,kawulo ingkang kedah nyadong berkah pangestu ugi tetesan kaweruh saking panjenengan…
menawi kulo badhe nyuwun pirso kepareng nopo mboten mbah? via email nopo pripun mbah?
@ mas LC : mbah BC ki senenge goyang dombret karo
sukses. kulo badhe toto2 reresik pacul rumiyin, nuwun
mugi ber manfaat kangge kulo lan poro
sing ngalah Trimo mudur timbang loro ati Tak uyako wong kowe wis lali Ora bakal bali Paribasan awa...
Mlaku Bareng-bareng	Sakcuil Layang	by membualsampailemas
Nuju sawijining dina, sliraku bakal nulis ngene ana ing layangku:
“Katresnanku tansah bakal teka, kaya tekane srengenge ing wayah esuk, sanajan ratri tansah nglangut, nanging pasthekna yen isuk bakal teka madhangi lan nyunari atimu.”
Nanging durung ngerti kanggo sapa sing pesthi, apa sliramu apa dudu..
WIS AKEH WONG PODO NGAKU NGAKU AHLUSUNAH WAL JAMAAH TAPI AJARANE BEDA KARO KEBIASAANE WONG
10 Ilmuwan yang Mati Terbunuh Oleh Eksperimen Sendiri | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
jedor. ‘Yen wancine tansah dielingke, yen wancine podho nindakake. Adzan wus ngumandhang, wayahe sembahyang, netepi wajib dhununging Pangeran. Sholat dadi cagak ing agama, limang wektu kudu tansah dijaga, kanthi istikhomah lan sing tumukminah, luwih
February 1, 2011 at 3:38 am
Mudik utawa mulih ndeso kira-kira nduwe karep nggoleki marang asal-usule. Wis jamak lumrahe manungsa nduweni naluri kepingin ngerti asal-usule. Sapa wong tuwane, sapa simbahe, sapa buyute, yen perlu kepingin ngerti uga sapa buyute, canggahe, udheg-udheg gantung siwure, lan sak panunggalane. Nganti-nganti pengin ngerti uga sapa sing nggawe dheweke.
minat jd admin.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
duwe,...isih anakan, sikile ijo...endi potone,.....sabar, mbah. iki iseh dilimpe arep dicekel...angel pol cekelane... dhekokoKolone
Soale ...cerito pitik kan umure podo karo wayang. Mendingan wayang.....ono gambare. Nek pitik malahan akeh
Biały Bór (Jerman Baldenburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 2.137 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Biały_Bór&oldid=1090982"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ke mall sing mbiyen kae lho, Mbak. aku durung mlaku-mlaku yoan. tak ngumpulin tenaga dhisik, arep pijeeeet ha ha ha…
soale wis nyerah, mesti menange. ngalah wae ha ha ha…
percoyo wis….mesti menang mergane liyane melas karo sampean…hahaha
November 14, 2008 at 12:00 am rikejokanan said: soale wis nyerah, mesti menange.
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing nduwe rangkeyan-rangkeyanupacara lan tata cara...
PASRAH PANINGSET Assalamu'alaikum wr.wb. Kula Nuwun, Bpo..........
Turnamen olahragaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.55, 11 Maret 2013.
Komeng�Jarwo Kwat, Lenong Bocah, Patrio Ngelaba, Kentrung Humor Lamongan,
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke
Dalem – mugi-mugi warta Betlehem tansah dumados semangat anggen tumindak kita kanthi tepa lan setia dhumateng para kadang sinten kemawon ingkang mlarat, dipun sia-sia, dipun tindhas lan nanggung dhukita, jalaran punika sedaya
Reply	dalem ngaturaken sugeng wiyosan dalem & sugeng warsa enggal
ngaturaken sugeng warsa enggal. sakjanipun sampun cepak-cepak anggen kula “cancut taliwanda” ateges ‘packing’ kagem
majapahit ngantu-antu kula. nanging kados pundi malih. “nasib bicara lain”. ketingalipun kampus mboten lila ngeculaken kula sakmenika. dados kula dipun-gondheli kalih-tigang tahun malih supados nglajengaken “riset” kula wonten ing “level” “pasca doktoral”. dados kanca istri lan lare-lare “balik kanan” malih nyusul wonten ing manchester wulan ngajeng … lha menawi
@Wongalusmong, sugeng pitepangan mas, nyuwun ngapunten mas, rebutan kursi ngajeng mbok bilih saget
kaliyan kulo tiyang cilik,…..kepareng yimak dumateng sedoyo ingkang sampun misuwur dateng bab ilmu,……matur nuwun ingkang sampun kerso berbagi pangertosan, ing Blok meniko,……..ugi dumateng ingkang kagungan Blok,……kepareng nderek Titip,……coment,……menawi wonten lepat kesalahan ingkang kulo sengojo tuwen mboten kulo sengojo kulo nyuwun Pangapunten dumateng sedoyo kemawon ingkang nyimak dateng mriki,……. awit kawulo anamung jalmo manungso biasa ingkang sekedik ing bab ilmu…….. Kulo anamung pasrah dateng Panguaosipun GUSTI ALLAH ingkang paring gesang Lan RIzki,……. menopo kemawon,……. Anamung Muhung Mugi Gesang kulo selamet ndonyo ( dunia ) selamet ing Akirat,……. Anak turun kulo Rukun mboten tukar padu ing Waris,…….. awit sedoyo meniko ingkang kulo ngertosi anamung kagungan Gusti Allah Ingkang Hakaryo Jagat Saisinipun,…….. Bilih lepat ing atur Kalo tansah nyuwun pangapunten ingkang kathah,……
nora nglegawa, sangsayarda denirocacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane norakaprah,saya elok alangka longkanganipun. Kawruhe mungana wuwus,Wuwuse gumaib gaib,kasliring thithik tan kena.Si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si
♥♥♥Nulada laku utama tumrape wong tanah jawi,Wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati,Kepati amarsudi
denganSedulur Papat, Kalimo Pancer.Salam Ilmu Sejati,Puji Suci Marang Gusti,Kawulo Tansah Ngabekti.
mikir, tp mikir PIYE CARANE ISO NABOK'I CANGKEME WONG SING NGELOK-
Hello world! | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
Sabar, Eling, Waspodo, Teteken Tekun Katekan Sedyane
no Watermarks, Hridaya Avanthi Photos, Hridaya Avanthi Photoshoot Stills, Hridaya Avanthi Pics, Hridaya Avanthi Pictures, Hridaya Avanthi Stills, Hridaya Avanthi Unseen Stills, Hridaya Avanthi Wallpapers, Telugu Actress Hridaya Avanthi,
David Copperfield | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
B. Supinem : Ono opo le?
Bejo : Saderengipun nyuwun pangapunten, Bu. Menika kula diutus bapak ngaturaken serat sedhahan kangge rapat mangke dalu. Menika seratipun.
B. Supinem : Iya, kesuwun. Bapakmu mau ngomong apa?
Bejo : Nggih namung kula dipunutus ngaturaken serat menika kemawon. Menawi mekaten kula nyuwun pamit rumiyin, Bu…
B. Supinem : Lho, kok kesusu?
Bejo : Inggih sampun, Mboten sisah. Kula selak kesesa badhe dhateng dalemipun pak Joko.
B. Supinem : Ya wes yen ngono ngati-ati!!
Bejo : Rif, kapan klenceran maneh?
Bejo : Lek klenceran maneh, ojo sore-sore…Mulih’e iku lo kebengen…
Arif : Iyo, Jo!! La wingi awak dewe kan
Ke-sregepen nulis laporan iki polisi-ne malih dadi aib
think my life: tembung padhaa tegese ten boso jowo Tembung saroja | kawruh basa jawa Tembung saroja yaiku tembung loro kang padha utawa meh padha tegese. dianggo bebarenga. tuladha: a. wayang iku minangka budaya kang adi luhung. b.. Tembung saroja | kawruh basa jawa. karlinasetiyanti.wordpress.com
Pranala Unduh Alternatif 1 Kompetensi H (Drive-Google) 4,5 MB
Pranala Unduh Alternatif 2 Kompetensi H (Dropbox) 4,5 MB
Pranala Unduh Alternatif 3 Kompetensi H (4
Mbah Jo nganyari jaket. Jakete oleh-oleh teko Mat Pi’i, putune sing mulih teko Singapore.
Nggawe jaket iku, Mbah Jo ketok gagah.. Lha wong
“Mbah, cik suwene olehe wiridan, engkuk maneh Mbah, saiki ayo budhal thalilan”
EDDY SAMPAK “Buronan Legendaris dari Cianjur” | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
RANPersyaratan PesertaJAMASAN PUSAKAProsesi RuwatanAlur CeritaTokoh Pewayangan
Reply	toni, on March 15, 2009 at 6:22 am said:	mbak diajeng..piye pun mbak kok taseh diwenehi diajeng..
inggilipun “sugeng patepangan” 😉 maturnuwun sanget mas toni…inggih mangke menawi kawulo sampun beberes..kawulo sowan dumateng dalem-ipun panjenengan. mbok bilik wonten kalepatan…kawulo lan sedoyo pepunden kraton ngayogyokarto tansah nyuwun
Tarom, isih enak pecele yu Mesinem, kulone pertelon Keningaran, lor dalan. Aku wis njajal loro-lorone kabeh. ( iki dudu promosi,
nglumpukké sedulur-sedulur nang pasamuan kono, dikèki laporan bab sembarang sing wis ditindakké karo Gusti Allah lantaran rasul loro iki. Rasul Paulus lan Barnabas uga ngomongké enggoné Gusti Allah wis ngekèki dalan marang wong-wong sing dudu Ju bisa dadi wong Kristen.
is backora_doyan_guyon_karo_kowe: mung ora ono sing ngunjungi wong
kenapa kenyang?ora_doyan_guyon_karo_kowe: nek ono gawean tur pinter sitik yo wegah nang konosyafa_iksan: langsung outsyafa_iksan:
Hindhia Wétan Subbawana India/India Raya Papua bagéan kulon
Panjenengan mungkin madosi Hindhia Kilèn, Hindhia Walandi, utawi Samudra Hindhia.
Hindia utawi Hindia Wétan (utawi India Wétan) punika istilah ingkang asring dipunginakaken kanggé nyebat kapuloan ing Asia Kidul-wétan, utaminipun kapuloan Melayu.[1][2] Hindia ugi dipunginakaken kanggé nyebat dharatan ing Asia Kidul lan Kidul-wétan[1], kapérang saking India, Pakistan, Bangladesh, Myanmar, Sri Lanka, Maladewa, Thailand, Kamboja, Laos,
Artikel ngenani Asia iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hindia&oldid=1089146"	Kategori: AsiaRintisan topik AsiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Wujud/bentuk nang permukaan bumi[besut | besut sumber]
salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.44, 4 April 2016.
Pakem Jl. Kaliurang KM. 15 | Kaliurang, Pakem,
Kacarita ana ing negara Ayodya, (dudu Ayodyakarta Hadiningrat Hloooowwww…! ^_^), dipimpin dening Prabu Dasarata. Prabu Dasarata iku kagungan garwa (garwa –> sigaraning nyawa = belahan jiwa) cacahe 3, yaiku Dewi Sukasalya, Dewi Kekayi, lan Dewi Sumitra. Saka 3 garwa iku, Prabu Dasarata kagungan putra papat. Saka Dewi Sukasalya, kagungan putra asmane Rama, saka Dewi Kekayi kagungan putra asmane Barata, lan saka Dewi Sumitra kagungan putra asmane Leksmana lan Satrugna.
Sawise kabeh dewasa, Rama, Barata, Leksmana, lan Satrugna dadi wong kang gagah prakosa lan trampil anggone perang apa meneh anggone nggunakake panah. Ketrampilan iku mau sing maringi piwulang yaiku gurune, sing asmane Begawan Wismamitra. (ingat, bukan Begawan Solo lho yaaa! -_-“). Nah,,,lanjooouuuttt….!
Bagawan Wismamitra, paring dhawuh karo Rama, supaya melu sayembara ana ing negara Manthili. (Rama gelem nampa dhawuhe gurune. Lha ngapa???? Mergane, Rama iku murid sing apik, setya lan tuhu/manut marang gurune. Murid sing apik gitu loohhhh!!!). Sayembara iku isine: Sing sapa wonge bisa ngalahake prajurit-prajurit ana ing Manthili, bakal oleh bebana alias hadiah, yaiku putri kang ayu, sulistya ing warni sing asmane Dewi Sinta. (dudu Bu Ang lohh… ^,^v).
Rama bisa menang ana ing sayembara kasebut banjur oleh hadiah, yaiku ngepek bojo Dewi Sinta. Sawise nglamar Dewi Sinta (cara anggone nglamar kaya sing wis tau disinau ana ing SMA kae.. ^_^), Rama banjur ngejak mulih Sinta menyang Ayodya. Ana ing satengahing wana/alas, kekarone diadhang dening raseksa sing jenenge
Rama kanthi gagah nampa gandhewa banjur dipenthangake kanthi gampang lan diarahake Ramabargawa. Ramabargawa bajur isin, lan lunga mabur menyang Kahyangan. (sadurunge, pesen tiket Kahyangan Airlines dhisik, trus take off dehhh.. 🙂
Rama lan Sinta banjur nerusake mulih menyang Ayodya. Sawise tekan Ayodya, disambut bungah karo wong tuwane. Bapake Rama, yaiku Prabu Dasarata, banjur paring dhawuh marang Rama. Prabu Dasarata dhawuh marang Rama supaya dadi ratu ana ing Ayodya nggenteni bapake. (Rama gelem nampa dhawuhe wong tuwane. Lha ngapa hayooo??? He ‘emh! Mergane, Rama iku anak sing apik, tuhu, bekti marang wong tuwane. Anak sing top markotop gitu loohhh..!!). Nah, nalika Prabu Dasarata ngendika kaya mengkono marang Rama, garwane Prabu Dasarata yaiku Dewi Kekayi mireng. Dewi Kekayi banjur matur marang garwane;
“Papah…” (cieeehh??)
“Iya, Mah..” (halah)
“ Panjenengan rumiyin nate janji dhateng kula, menapa kemutan, Kangmas?” pitakone Dewi Kekayi marang garwane.
“Janji apa dhik Kekayi?” wangsulane Prabu Dasarata.
“Rumiyin panjenengan janji dhateng kula, menawi kula saged gadhah anak jaler saking panjenengan, mila putra kakung panjenengan menika ingkang badhe nggentosi panjenengan mimpin Ayodya menika. Ananging, kenging menapa kala wau panjenengan dhawuh dhateng Rama, supados nggantos panjenengan?”
“Apa iya?” pitakone Prabu Dasarata sambi ngeling-eling janjine.
“Inggih, Kangmas. Menapa boten kemutan?”
“Owalah… iya Dhiajeng, aku kelingan!!! Mbiyen aku nate janji marang sliramu. Wadhuh, banjur kepriye iki. Aku wis kebacut omong karo Rama.” Prabu Dasarata emeng/bingung, amarga dheweke wis dhawuh marang Rama, ning ya kelingan marang janjine.
Ing wasana, kanthi wicaksana, Prabu Dasarata ngendika marang Rama.
“Rama, awakmu wis ngerti manawa Sabda Pandhita Ratu Tan Kena Wola-Wali. Apa wae kang dadi sabdane utawa omongan/ucapane ratu/pemimpin ora kena diblenjani/dilanggar. Isining ati mung tresna karo awakmu, nanging amarga janjiku marang ibumu, Dewi Kekayi iku mau ngger, mula dakjaluk sasuwene 12 taun awakmu sakloron padha nglembara (mengembara) ing alas Dandaka, kanthi dikancani adhimu, Leksmana.” Mangkono kersane Prabu Dasarata marang Rama.
“Inggih, Bapak, kula sendika dhawuh…” wangsulane Rama nampa dhawuh saka bapakne kanthi lilaning manah.
Sapengkere ditinggal Rama, Sinta, lan Leksmana, Prabu Dasarata gerah nganti tekane seda. Sasedane Prabu Dasarata, negara Ayodya ora ana ratune. Kudune Barata kang mimpin Ayodya, kaya apa kang dijanjekake Prabu Dasarata. Ananging Barata ora gelem amarga ngrumangsani yen kang trep jumeneng nata utawa mimpin ing Ayodya yaiku kakangne, Rama sing saiki ana wana Dandaka. Mula, Barata banjur nusul menyang Dandaka, nyuwun supaya Rama kondur ana Ayodya amarga rakyat wis ngantu-antu/ngarep-arep supaya Rama mimpin Ayodya.
Rama ora langsung kondur menyang Ayodya kaya panjaluke Barata. Rama gelem kondur menyang Ayodya yen wis rampung anggone nglembara ing alas kanggo netepi janji lan dhawuhe bapakne, yaiku nglembara suwene 12 taun. Rama percaya yen rakyat Ayodya iku setya tuhu marang dheweke, mula Rama banjur paring trumpah (sandhal selop) supaya diselehake ana ing kraton minangka simbol, gantine Rama dadi ratu ing Ayodya. Barata banjur bali ana Ayodya kathi nggawa trumpah lan bakal ngumumake marang rakyat Ayodya.
Ing sawijining dina, Dewi Sinta lagi lungguh, sante2… Dumadakan weruh kidang emas (dudu kidang Inova) nyedhaki dheweke. Sinta banjur kepranan ing ati alias tersepona, lan kepengin nduweni kidang kasebut. Sinta banjur nyuwun marang garwane, Rama supaya nyekel kidang kasebut kanggo dheweke. Singkat kata singkat cerita, Rama banjur lunga nguyak kidang kasebut kanggo Sinta, nanging sadurunge dheweke pesen karo Leksmana, supaya njaga Sinta.
“Maaaan….. woyooo Maaaan…! Leksmana…. Mrenea!” (hadah -_-“) Rama nyeluk adhine.
“Dalem Kangmas, wonten menapa?” wangsulane Leksmana.
“Ngene, aku meh lunga nyekel kidang emas kanggo bojoku. Tulung jaganen bojoku, aja nganti kena bebaya apa wae. Mergane aku lagi ora neng sisihe, mula aku njaluk supaya sliramu standby njaga Sinta. Tulung ya, Man. Aja nganti koktinggal-tinggal lho.” Panjaluke Rama marang Leksmana.
kang sejatine iku mung tipu muslihate Rahwana (Rajane Alengka) kang kepengin nyulik Sinta. Sinta ngenteni kondure garwane kanthi dikancani lan dijagani Leksmana.
Amarga wis sawetara wektu kok Rama durung kondur, mula Sinta njaluk supaya Leksmana nusul kakangne kang lagi nggoleki kidang emas mau. Nanging Leksmana ora gelem mergane dheweke uwis janji marang Rama ora bakal ninggal Sinta.
“Leks, mbok kana susulen kakangmu, kok durung kondur-kondur ta ya,,,!” panjaluke Sinta.
“Mbok dipuntengga kemawon ta, Mbakyu, mangke rak nggih
“Aa…. Tulung susulen Leks! Pokoke kana ndang digoleki!” rengekan Sinta semakin membahana. 0_0
“Nyuwun pangapunten Mbakyu, kula sampun janji dhateng Kang Rama supados njagi panjenengan lan mboten badhe nilar panjenengan piyambakan. Mu’up.”
“Tenang wae Leks, aku ora bakal kenapa-kenapa. Aku janji ora bakal neng ngendi2. Ning susulen kakangmu!”
Leksmana galau, akhire dheweke gelem nuruti panjaluke Sinta.
“Mmm… nggih… menawi makaten kersanipun Mbakyu, kula badhe bidhal madosi Kang Rama. Nanging Mbakyu, kula suwun panjenengan kersa nglampahi panyuwun kula.”
“Panjalukmu apa Leks? Bakal tak turuti. Tenin. Ciyuz..!”
“Kula badhe ndamel rajah (mantra) kangge ngupeng panjenengan supados saged njagi panjenengan saking bebaya menapa kemawon. Nanging panjenengan ampun ngantos medal saking bunderan rajah menika.” Leksmana nduduhake area kang wis diwenehi rajah. Ngubengi panggonane Dewi Sinta.
“Walah iya, beres Leks! Wis kana ndang budhal!”
“Saestu lho Mbakyu Sinta, ampun ngantos medal saking rajah menika ngantos kula lan kang Rama dumugi mriki malih.” Pesene Leksmana banjur budhal nusul Rama.
Rahwana kang gawe tipu muslihat supaya Rama lunga, wis kasil; lan Leksmana uga wis ora njagani Sinta. Mula Rahwana banjur ngleksanakake niyate nyulik Sinta. Nanging Rahwana isih durung isa, amarga ana rajah kang wis digawe Leksmana mau. Rahwana banjur nyamar dadi pengemis tuwa kang mesakake banget. Rahwana kang awujud pengemis mau nyedhaki Sinta supaya Sinta banjur bisa nulungi dheweke lan metu saka rajah.
akhire metu saka rajah!!! (hhhahhh??? Appppaahhh???!!!) lan singkat kata singkat cerita,,,, pengemis iku mau malik dadi wujud asline, yaiku Rahwana lan wusanane nyulik Sinta.
“Hahahahah… Sinta… kowe tak culik!” clathune Rahwana.
Sinta njawab, “Yuk…!” (lhohhhhh???????) hehehe (guyon, gen ketok alay). Hehe
Rahwana nuli mabur kanthi nggawa Sinta. Ana ing angkasa, dheweke pethukan karo manuk Garudha kang arane Jatayu. Jatayu perang karo Rahwana kepengin nyelamatake Sinta, nanging Jatayu kalah. Mula Sinta banjur digawa ana Alengka dening Rahwana, diwenehake (disekap) ana Taman Argasoka/Asoka.
Sawise Rama lan Leksmana pirsa yen Sinta diculik, mesthi wae sedhih. Banjur dumadakan ana Anoman kang diutus supaya ngewangi Rama nggoleki Sinta ana Alengka. Rama banjur paring ali-ali marang Anoman supaya Sinta percaya lan kanggo bukti yen Anoman iku pancen utusane Rama.
Anoman budhal menyang Alengka. Ana ing taman Argasoka, Anoman ketemu karo Sinta, lan menehake bukti iku mau. Sadurunge bisa ngejak mulih Sinta, para prajurit Alengka ngonangi yen Anoman bakal nyelamatake Sinta. Anoman dipanah nganggo panah kang ana genine, nanging mesthi ora kena alias mleset. Malah ngobong taman lan kerajaan Alengka. Anoman banjur matur marang Rama, akhire Rama sawadyabalane banjur menyang Alengka. Akhire dumadi perang antarane Rama karo prajurit2 Alengka. Rahwana njaluk tulung marang adhine, Wibisono supaya diewangi perang. Nanging Wibisono ora gelem amarga ora seneng karo tumindake kakangne kang nyulik Dewi Sinta. Wibisono malah akhire mbela Rama amarga dheweke iku seneng mbela bebener.
Rahwana banjur njaluk tulung marang adhi sijine, yaiku Kumbakarna. Kumbakarna kang wektu iku lagi turu, digugah dening Rahwana.
“Heeehhhh Kumbakarna, tangia, ewangana aku perang mungsuh Rama!”
“mmmhh… wegah! Aku ora seneng karo tumindakmu iku Kang. Dadi yen saiki kedadeane kaya ngene, kuwi wis resikomu. Aku gemang ngewangi.” wangsulane Kumbakarna lan nerusake anggone turu.
“Hehhh!!!! Kumbakarna! Karepmu kepriye??? Negaramu iki wis meh ambruk. Wis meh ajur, kalah karo Rama. Kok kowe malah mung turu!” Rahwana nesu, lan ngece Kumbakarna.
Kumbakarna akhire gelem tangi, banjur clathu.
“Kang, aku gelem perang, ning ateges ora mbelani awakmu kang degsura iku Kang. Aku bakal medhun perang mungsuh Rama, amarga aku mbelani negaraku iki, Alengka!” wangsulane Kumbakarna, banjur maju perang mungsuh Rama sawadyabala.
Akhire, Kumbakarga uga gugur ana ing peperangan iku. Mula Rahwana maju perang, ing wasana Rahwana mati kena panah pusakane Rama.
… perang usai… hhhhh -_-“
Sawise Rahwana gugur, Sinta ngadhep Rama kekanthi dening Anoman. Ananging Rama ora gelem nampa Sinta meneh amerga dheweke ora percaya maneh yen Sinta isih suci lan setya marang dheweke sasuwene ana Alengka. Mula Rama njaluk bukti marang Sinta, kanggo mbuktekake kesuciane. Yen Sinta pancen isih suci (similikiti weleh2. He), mula dheweke menawa nyegur ing latu ora bakal kobong lan tetep wutuh. Nanging menawa dheweke wis ora suci maneh, mula dheweke bakal kobong. Mula Sinta banjur mbuktekake, lila legawa kanthi nyemplung ana ing latu (geni). Plung….!
(Jueng…..jreeeeeng…..! tadaaaaaaa….!)
Sinta bisa metu saka geni kasebut, ateges dheweke pancen isih suci, lan setya marang Rama. Akhire Rama percaya meneh lan gelem nampa garwane iku kanthi gumbiraning manah.
Semanten cariyos bab Ramayana ingkang kula mbabar kanthi cara kula, nyuwun pangapunten menawi kathah kalepatan. Kula tambahi kanthi wontenipun basa2 ingkang ‘gaul’ utawi ‘alay’ supados langkung ndudut ati dhateng para pamaos. Matur nuwun.
Middelharnis iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
wong alus jdi malu ternyata @ki online,salam kenal lan paseduluran saking tiyang jogja ingkang bodo punika ki
nuwun sewu ki wong alus lan poro sepuh sedoyo menawi wontenlepating atur diagung pangaksami.nuwun
Senjatane wong islam iku Do’a dene senjatane wong ngudi ilmu iku percoyo. Yakin. Wani anglakoni.
@KI ARYA KUSUMA DEWA: Sugeng Rawuh ki,
nggih sampun dangu. ananging mboten wonten masalah ingkang aneh2.
saking kepingine cepet sugih ora gawe kerjo. qiqiqiqiqiqi… plase ki wong alus…ngapunten… nanging sakniki lagi usum wong pingin urip penak ra gelem rekoso.
Iki ujarene wong sepuh lamun siro yen anggeguru kaki,miliho manungso kang nyoto,ingkang becik martabate,sarto kang wruh ing kukum kang ibadah klawan wirangi, sukur oleh wong topo ingkang wus amungkul, tan mikir pawehing liyan iku pantes den guronono kaki, sastrane kawruhono.nuwun 3x
WONG DUWE NIAT APIK DURUNG MESTI DIANGGEP REP GAWE APIK NANGGING GUSTI ALLAH MOHO MIRSANI,monggo
wong Alus:Nyuwun sewu kulo nembe mandap saking redi /gunung
Lawu,biasanipun adem ayem kok ono howo sing aneh.
Raos manah kok sumuk banget,bareng ningali kampus ,
weleh-weleh……ono geguyonan to?Nyuwun sewu ki,
wingi lg lebar ono rame-rame yo,kagem sedulurku kbh lan poro pini sepuh mugi tansah pinaringan sabar lan pinaringa tetepe iman,
KABEH CERITONE NING KAMPUS IKI,SAK DERMO NGRAMEKNO ISINE NDONYO,
mulo ojo nganti dadi ati,lan rupeke jwo anggone seduluran,
ojo maneh awak-awak an iki seng ancene wes podo gendeng lan karumbuk an doso,lha kanjeng nabi lan gusti alloh wae,yo podo wae akeh seng podo musuhi.
sabar,sabar,sabar…..lan monggo tetep MEMAYU HAYUNING BUWONO….
Salam Pamuji Rahayu dalem ingkang Kiwongalus lan poro pini sepuh sedulur sedoyong sing dirahmati
rumangsa luwih sekti nanging sakabehing daya lan kadigjaya kepareng kekuatan ne gusti shang yang murbeng dumadi dadi. Wis sak lawase manungsa ora isa luwih tinggi ne karo shang yang manon. Ilangake dendam, becik seko ati mu. Urip luwih pasrah na mring hyang murba. Utawa manungsa iku mudu ngerti jati diri ne sapa sak jati ne urip mu lan sak jati ne badan mu “sapa Ingsun?”. mengko nak sira isa ngerti jati dirimu Lan diweruhi kahananing dzat. Sepi ing pamrih lan rame ing gawe. urip iku kudu panarimo urip mampir ngombe banyu kabeh sing sira nduwe ngilmu, banda, lan urip mu mung sinilih marang kang murbeng alam. 2. HAMENG SASONGKO : Aja nyisipake nang ati mu becik karo wong liya. Nanging sak kabehing wis ono sing ngatur. Rejekimu, ngilmu mu, lan pati mu. Urip iku kudu laku panarimo, aja iri yen wong liya luwih tinggi marang sira, Luwih banda ne, luwih ngilmu ne.Nyirna ake cik lan ati mu mengko urip mu tentrem lan padang ati mu. 3. HAMENG SATRYO : Wong iku mudu asah, asih lan asuh. Aja rumangsa sira luwih bener, luwih sekti, lan luwih banda kang gawe sengsoro wong liya. dadi wong kang satryo, wong sing isa gawe tentrem wong liya. Dadi wong sing gawe padang ati wong liya. Aja golek pamrih, aja wedi yen sira bener ning nek sira salah njaluk pangapura ingkang Hyang widi dalem ingkang luput. Wong iku mudu welas asih karo wang liya ne sing ora mampu kei mangan wong kang luwe, kei kelambi wong kang wudo, kei tongkat wong kang wuto.
@ ki wong djowo;walah walah….kangmas wong djowo sami nembe rawuh njih….,sugeng siang njih….,welinge panjenengan meniko sami kados ingkang sampun
dalem ingkang kiwongalus lan poro sedulur sedoyo.
@ki bayu pamungkas;salam seduluran ki,mugi panjenengan
Miturut etimologi, tembung drama saka basa Yunani, yaiku draomai sing duweni teges ‘tandang, tindak, lelakon’ (to do, to act).
Miturut Panuti Sudjiman, drama yaiku karya sastra sing duweni ancas (tujuan) nggambarake panguripan sing ngatonake konflik lan emosi liwat tumindak (action) lan paguneman (dialog) lan dirancang kanggo pementasan ing panggung.
Titikane drama, yaiku naskah sing awujud paguneman utawa dialog. Ing sajroning ndhapuk pacelathon pengarang kudu nggatekake paguneman para paraga ing saben dinane. Basa sing digunakake ing paguneman yaiku basa saben dinane, amarga para paraga mau makili utawa nyulihi (makili) panguripan saben dinane. Umpamane yen maragakake tokoh preman, omongane kudu kaya watake preman. Maragakake wong Banyumas, dialek Banyumase kudu krasa (cetha), lsp.
Dialog ing sajroning drama kudu nggambarake karakter (watak) paraga-paragane. Malahan, paguneman ing drama duweni sipat estetis, tegese nduweni kaendahan basa. Supaya penonton bisa ngrasakake dialek utawa ritme omongan saka para paraga kasebut, awake dhewe kudu gladhen supaya paguneman bisa nduweni sipat estetis, yaiku kanthi olah vokal.
Manawa nonton ing sawijining pentas drama, film, utawa sinetron tumrap para siswa duweni ancas kanggo ngapresiasi lan evaluasi. Kagiyatan ngapresiasi yaiku kagiyatan ngrasakake, magerteni, lan ngajeni. Kagiyatan ngrasakake minangka kagiyatan sing wis kulina dilakoni, kowe mbukak pribadimu dhewe lan ngrasakake kaendahan seni sing koktonton. Ananging minangka siswa, kowe perlu nambah kanthi upaya mangerteni ngapa tontonan kuwi nyenengake utawa ora nyenengake. Kanthi mangkono manawa nyawang pementasan utawa tayangan film iku minangka sawijining produk proses karya seni. Asile proes ngrasakake lan mangerteni yaiku ngajeni, kerpiye wae sawijining karta pementasan amung bisa kacipta amarga srana makarya kanthi tenanan, lan
kuwi digawe sarana ilmu lan pengalaman ing sajroning ngrasakake lan mangerteni sawijining pentas minangka sawijining proses lan produk. Unsur intrinsik drama
Tema yaiku gagasan pokok/ide pokok kang dadi dhasar lakon ing crita drama. Tema bisa diandharake kanthi eksplisit (transparan utawa melok), uga bisa diandharake kanthi implisit (tersirat). Wujude tema warna-warna, bisa diandharake srana irah-irahan, gambaran latar, paraga, utawa dialog antaraning paraga.
Alur yaiku urut-urutaning crita wiwit lekas nganti pungkasaning drama, mujudake sabab musababe kang mbangun crita. Alur iku kapernag dadi loro, yaiku alur lurus (progresif) lan alur sorot balik (regresif/flash back).
Paraga yaiku pawongan kan nindakake crita. Penokohan nggambarake watak saka para paragane. Paraga kang nduweni watak becik diarani paraga protagonis, dene paraga kang nduweni watak ala diarani paraga antagonis.
Latar yaiku sakabehe katrangan, panuduh, panggonan sing ana sesambungane karo wektu, swasana lan panggonan ing sajroning crita. Latar kaperang dadi 3, yaiku:
Latar panggonan iku panggonan dumadining crita. Umpamane, desa, kutha, sekolahan, kamar, lsp.
Latar wektu iku nuduhake wektu dumadining crita. Umpamane; esuk, awan, sore, dina Minggu, tanggal utawa wulan/taun tartamtu. Ana uga latar wektu kang ora idsebutake kanthi cetha, kayata; sawijining dina, satengahing wengi, lsp.
2) Paraga kanthi latar sosial sedheng (menengah)
3) Paraga kanthi latar sosial dhuwur/luhur 5)Amanat Amanat yaiku weling saka pangripta kanggo pamaose. Weling kang dikarepake iku bisa awujud piwulang becik lan ala, ngenani sesambungane manungsa karo sapadhane, Gusti Allah, utawa karo dhiri pribadine.
Titikane drama iku nduweni naskah rantaman lakone crita. Naskah kasebut uga diarani skenario. Dene ing ngisor iki bakal dirembug katrangan ngenani skenario.
Skenario yaiku rantaman lakon sandiwara, drama, film, apadene sinetron.
Skenario yaiku crita kang awujud rerangkening adhegan-adhegan, nanging ora kaya sandiwara kaya ing kasunyatan.
Skenario (screen play) yaiku garis gedhene crita kang awujud naskah, sanadyan arang-arang ngemot peprincen cara-cara utawa versi perekaman utawa shooting.
Naskah utawa skenario iku kedadean saka babak-babak. Anggone ngedum babak-babak iku ora mung sakarepe penulis skenario, nanging adhedhasar alesan kang kuwat. Saben babak, ana perangan kang diarani adhegan. Adhegan iku perangan ing babak kang diwatesi dening owah-owahaning swasana, papan, gantining utawa tekaning paraga liya.
Uga ana kang diarani pandom, yaiku peranganing naskah kang nerangake kahanan/swasana, sipat lan tingkah lakuning para paraga lan liya-liyane. Biasane, perangna iki tinulis ing antarane tandha kurung.
Naskah drama minangka papan kanggo ndelehake ide (panemu) crita ng sajroning alur crita lan rantamane lakon. Wong nulis naskah drama ing sajroning proses karyane biasane nganggo pathokan saka tema crita. Tema kuwi digawe dadi sawijining crita sing kedadean saka prastawa-prastawa sing nduweni alur sing cetha, kanthi ukuran lan suwene (durasi) manut kabutuhan. Mula saka kuwi, nalika gawe naskah drama pathokane ana 3, yaiku:
Naskah sing dipilih sutradara biasane nduweni syarat-syarat, kayata:
Naskah kudu nggambarake tema sing wutuh. Tema ing sajroning crita minangka ide filosofis saka lakon.
Naskah kudu nduweni titik pandhang sing cetha karo nilai kontekstual sing ana ing masyarakat saiki.
Naskah kudu nduweni greget sing tumuju dadi prastawa-prastawa sing urip saengga bisa ndadekake gregeting penonton supaya melu katut ing sajroning pementasan kuwi.
Naskah uga nduweni gaya penampilan sing isine tantangan lan pola-pola adhegan sing cetha.
Kaluwihan (daya tarik) apa ing sajroning naskah sing dipentasake
Apa bisa yen naskah kuwi ditindakake dening para aktor ing sajroning teater.
In Memoriam Ir. Sutjipto (Pak Tjip) »
2 thoughts on “Nasi Goreng/Mie Goreng Jawa, Salah Satu Makanan Lezat di Surabaya”
Setuju beh… aku wis meh 15thn urip nduk jkt dsk tapi nek masalah sego goreng, gak tau nemu sing enak ng kene (prosoku)…. (opo awak dewe sing kurang pengetahuan kuliner jkt yo)… opo maneh mie/sego goreng tuk-tuk sing disurung… wis rasane podho kabeh. mgkn bumbune garek
iyo Kang, wonge wis komen nong ngisor 🙂
Balas	edan berkata:	Minggu, 3 Februari , 2008 pukul 9:02 pm	penak cah numpak sumber kencono,mripat ngantuk dadi melek(piye arep turu lha wong mikir nyowone dewe2),weteng luwe dadi wareg(lha arep mangan ra kolu),wong ngamen mikir2 disik yen arep numpak(mikir yen gitare rusak), cepet tekan(koyo alap2),personele sabar(sugih duit),ra kesuwen mandhek(lha penumpange wis bhek),yen balapan mesti menang(lha liyane wedhi),jantung
mbake mboten saged mlebet pesawat, kedah wonten serat saking dokter” … Man, this is Malaysia, not ngaYogyokarto 😀9.25
wong, paul wai ching34 wong, pw34 wong, pwc34
suka guyon nanging serius. Pokoke masalah opo ae dibahas karo ngguyu ngakak.
Artikel Purwodadi, Seputar Grobogan, Seputar Purwodadi, Uncategorized.	Angkot Grobogan Makin Sulit	Pengunjung BLog Purwodadi
pinggir dhano Bratan. Pura iki digunaaké kanggo nyembah déwi dhano utawa Dewi Danu. Terus, carané seneng-seneng ing kono piyé? Okeh prau sing isoh diséwo kanggo mubeng-mubeng ing danau, jelajah alas ing kebun raya sing ora adoh seko dhanuo Bratan ugo jelajah danau loro (Buyan lan Bratan) sing isih alami, utowo thenguk-thenguk ndelengaké pegunungan karo pemandhangan pedhut ditambahi
Enjoy Dhuwur definisi & Hq Silit Porno.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubelovexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Abietyasakti “Abie” Ksatria Kinasih,Aderaprabu “Dera” Lantip Trengginas,Byatriasa “Yayas” Pakarti Linuwih,Segara “Dega” Banyu
angin “Kulo lenggah wonten pojokan kalih ndekep anak kulo ingkang ageng trus ibune ndekep anak kulo ingkang alit, untung mboten banjir
Banjaran Cerita Pandhawa (11) Perkawinan Yudhisthira | Wayang Indonesia
Yudisthira naik kereta menuju Pancalareja (karya : Herjaka HS)
Samudro. Pangeran Samodra lan Ontrowulan padha senenge.[2] Majapahit iku salah siji krajan Hindu kang gedhé ing Asia Kidul-Wétan nalika abad 13. Krajaan iki punjereana ing Jawa Wétan, lan panggon kekuwasaane kalebu kepuloan ing Indonésia tekan kidule India.
Nalika Islam mlebu ing Indonésia, Majapahit ambruk, pisah. Nalika iku Pangeran Samudro isih umur 18 taun. Nalika Majapahit ambruk, Pangeran Samodra ora melu lunga kaya dene sedulure. Nanging Pangeran Samudro malah ngeculake pangkate lan milih dadi pandhita. Panjenengane banjur diboyong ing Demak lan sinau ilmu Agama Islam marang Sunan Kalijaga. Sawise rumangsa cukup anggone nuntut ilmu, pangeran Samodra banjur diutus merguru ing kiyai Ageng Gugur ing Gunung Lawu.[2]
Ing papan iki Pangeran Samudro iya kasil anggone nuntut ilmu. Sawise rampung anggone sinau marang kiyai Ageng Gugur, Pangeran Samudro bali menyang Demak. Nalika bali menyang Demak, pangeran Samudro uga nyebarake ilmu agama Islam ing papan kang diliwati lan dinggo ngaso. Ing satengahe mlakune bali menyang Demak, Pangeran Samudro lara, banjur seda. Pangeran Samudro sadurunge seda sempet menehi pitutur utawa amanat marang wong-wong kang nalika iku ana ing sisih kiwa tengene Pangeran Samudro. Isine supaya tenanan nalika ing dalan kabecikan lan nyebarake kabecikan marang sapa wae. Sawise dimakamke, para warga ing cedhak makam iku banjur ngedekake dhukuh kang diarani dhukuh Samudro.[1] Pangeran Samudro di sarekake ing salah siji bukit. Miturut carita ing bukit iku mesthi ana kabut utawa keluk werna ireng, merga saka iku bukit iku diarani Gunung Kemukus.[2]
Keprungu yèn Pangeran Samudra mati, Ontrowulan banjur lunga menyang bukit kasebut. Ing kono Ontrowulan mara ing makame Pangeran Samudro. Nalika iku Ontrowulan lan Pangeran Samudro nglakoni pacelathon kanthi cara ghoib, kang isine, yèn arep mara menyang makame Pangeran Samudro kudu sesuci ndisek ing sendhang. Banjur sendhang iku diarani Sendhang Ontrowulan.[2]
Sawise sesuci, Ontrowulan ilang. Nalika sesuci kembang-kembang kang dadi hiasana ing rambut padha tiba. Miturut
Pangéran_Samudra&oldid=1080804"	Kategori: Sejarah	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 3 Sèptèmber 2016.
1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta
paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri
Pethikan “Centhini” pupuh 37. Dhandhanggula, gatra 37 – 49 37 duk uripe neng dunya puniki sadina dina
pan wis sakarat miwah sawengi wengine manggung sakaratipun melek turu sakarat ugi mila ngaran
sakarat wong neng dunya iku dene ta ing salaminya urip iku neng dunya tan pegat dening layar segara
rahmat 39. Ing tepine graitanen ugi dene wus aran iku sagara tanpa tepi supradene kaya na tepinipun
ngengkol temen basa puniki kepriye yen kenaa kinira ing kalbu dinuga duga watara saking kira kira
mapan datan keni kajaba kang wus wikan 40. Ing tepining ingkang jalanidhi. sagara rahmat kang tanpa
wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1 Yasandalem kanjeng Gusti
Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing Surakarta (
1820 – – 1823 M) kalatinaken miturut aslinipun dening Karkana Kamajaya, Penerbit yayasan Centhini,
Uranium Mining Overview | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
kok mboten wonten, kepriben, eke nga’ bisa sinau. or
mas yudi maju terus!!!!!!!karo ilmune tular-tularna ben mojotengah tambah maju..
yup, thx Mas Nawi, Ilmu katon ka Mas, ngko kapan waktune sampeyan ya mesti bisa…
“Pesen dr Sugeng (agi OL nang balaidesa ) = Perjanjian
maneh ki,, Dadi pemanduk sorak bareng2 meneh po py mas.? HahahahHa......Tp sampeN nek bengok2 ojo seru2 yo, aku iso jantungan mengko...
sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang,
Nyuwun gunging pangaksami mbok bilih wonten atur comment kawula ingkang damel Mboten renaning penggalih panjenengan….
nang pabrik, Sudoni wis digoleki arek akeh. Sing
jelas angkat-angkat barang” (Sudoni ngomong sing gak enak dhisik, kepingin eruh niate kerjo arek iki)
P: “Wah, kulo niku kepingine bagian nulis-nulis mawon pak.
P: “Nggih Pak, kulo lulus sampun setunggal tahun, mulai lulus pun mboten nate nyekel komputer malih”
M (mbatin): oalaaah.. Brarti gak tau fesbukan arek
S: “Berarti abotmu keliwat teko separohne satus?”
S: “Berarti abotmu luwih teko setengah ton?”
P: “Hehehehe… Nggih mboten Pak” (ambek ngguyu)
Karepe Sudoni, kate didhelok niate nyambut gawe.
P: “Mboten Pak, kulo sekolah larang-larang kok nyambut damel mung bagian resik-resik..”
S: “Oalaaah.. Yo wis nek ngono.. Nglamaro nang pabrik liyo ae..”
(Sudoni mangkel, kiro-kiro nek nang film ngono, sebelahe sirahe onok gambar petir, bintang,
arek cilik-cilik kate mbok dumi duwek seketan. Arek piro sing oleh dum-duman duwek?”
R: “Kaledosoh Pak!!” (njawabe cepet gak atek mikir..)
Reruntuhan Keraton Pakungwati: http://www.eviindrawanto.com/2012/05/sisa-keraton-pakungwati-kasepuhan-cirebon/
@ki joko tgl…injih bib…sugeng rawuh..sugeng pinanggihan…..
senenge,mongo bilih kerso dipun comot kemawon niku asma rajeh ipun ki bengawan,ki
padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan,
sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah.
Seh merling, Seh dumeling, dohna ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang
liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang disuwitani” diganti “mungsuh lagi sengit”.
utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan. 11. Mantra Senggoro Macan
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku,
gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka
suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining manungsa anukarsa
bissekulem, tissekulem tan ana babayane, tikur-tikur, tekane tundhuk, mulihe ndhungkul.
ketiban palune Gusti Allah. Ojo pisan-pisan tangi yen durung tak gugah nganggo
klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo. 17. Mantra Sindhung Aliwung
dina 7 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
sarta banjur balik marang wong kang gawe piala, sarta jim setan padha wedi lumayu adoh.
Sahadat ayem wus dumunung neng kalbuningsun, pan ingsun duwe lopak-lopak
bengi, wiwite dina Kemis Wage. Mantra diwaca yen arep
minta salamun, Allah kang basuki, Allah kang suci, Allah bok rara Supiyah, lakinira menyang ngendi, kesah perang, sangune niyat keris bener, tumbak bener, adege
methukake mungsuh lan yen wus campuh perang. 31. Mantra Makdumsarpin
dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana babaya pakewuh.
kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa
mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora
Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca kaping 500 saben
13 Desember 2010 pukul 2:22 pm	@sakira wildan
minggat kamu..ojo gawe panas wong wae….
ojo nange’no macan turu yo…berbahaya,ntk awakmu iso2 tak caplok lo…wis
Alel/gen dominan dan resesif pada orang tua (1, P), anak (2, F1) dan cucu (3, F2) menurut Mendel
Hukum péwarisan Mèndèl inggih punika sifat ing organismé ingkang jabarakén dèning Gregor Johann Mendel ing pakaryan nyoba ngenai persilangan tanduran. Hukum punika kapèrang saking kalih bagian :
Hukum Pamisahan Segregation saking mendel, ugi dipuntépang dados Hukum kawiwitan Mendel, lan
Hukum Berpasangan sécara bebas Independent assortment saking Mendel, ugi dipuntépang dados hukum kaping kalih Mendel.
Hukum segregasi bebas nyataakén ménawi ing pembentukan gamèt, kaping kalih gèn ingkang kagolong kelompok pasangan alela punika badhè misahakén pramila sabén-sabén gamèt angsal setunggal gèn saking alelipun. Secara garis agéng, hukum punika nyakup tiga pokok :
Gèn gadahi wujud-béntuk alternatif ingkang ngatur variasi ing karakter. Inggih punika konsèp ngènai alel.
Saben individu mbeta sepasang gen, setunggal saking sepuhipun jantan lan setunggal saking sepuhipun betina.
Menawi pasangan punika kalih alel ingkang benten, alel dominan badhe terekspresiaken. Alel resesif ingkang boten terekspresiaken, ajeg lan badhe dipunwarisaken ing gamet ingkang sampun kabentuk.
Hukum kalih Mendel punika nyataaken menawi kalih individu gadahi kalih pasangan utawi langkung sifat, mila dipunandhapaken sepasang sifat secara bebas, boten gumantung ing pasangan sifat sanesipun. Menawi ngangge tembung sanes, alel kaliyan gen sifat ingkang benten boten saling ngaruhi. Sapunika jlentrehake menawi gen nemtuaken e.g.
alit Genotip inggih punika komposisi faktor keturunan (boten ketingal secara fisik). Fenotip inggih punika sifat ingkang ketingal ing keturunan. Ing hibrida
majus. Perkawinan antawis F2 kaliyan salah satunggaling indukipun. Saha perkawinan antawis F2 kaliyan induk utawi individu ingkang homozigot resesif nyimpen semu hukum mendel, sejatosipun tasih ngekuti hukum mendel, alel interaksi. Dipuntepang pinten-pinten bentuk, Ratio fenotip F2, interaksi pasangan alela ing varitas pitik, 9:3:3:12 polimeri Nielson-Echle ing varitas gandum 15:1 polimeri ing manungsa
ing linaria maroccana 12:3:15. Koepistasis ing Lathyrusodoratus 9:7 (Lathyrus odoratus=varitas ercis ingkang biji legi) Polimeri inggih punika pembastaran heterozigot ing katah sifat benten ingkang madak piyambak-piyambak ananging ngaruhi bagian ingkang sami saking organisme. Kriptomeri inggih punika pembasteran heterozigot kaliyan wontene sifat ingkang sembunyi Kriptos ingkang dipunaruhi déning kahanan, ing kembang Linaria maroccana inggih punika pH taya sel. Epistasis inggih punika faktor bekta sifat ingkang nutup tukule sifat ingkang sanes utawi sifat dominan Hipostasis inggih punika faktor ingkang katutup déning faktor sanes. Atavisme inggih punika sifat ingkang hipostasis ing turunanipun seat tukul malih Reappearence.[2]
^ (en)Hukum segregasi Mendwl (dipununduh Tanggal 29 oktober 2012)
^ (en)Hukum Pewarisan Mendel (dipununduh Tanggal 29 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hukum_Segregasi_mendel&oldid=1083004"	Kategori: GenetikaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 4 Sèptèmber 2016.
Tuan-Tuan).Kamers nyumbang delegasi ing pitulas pada karo proporsi modale sing dibayarke;delegasi Amsterdam cacahe wolu.[5] Ana ing Indonésia,VOC nduwé sebutan populer Kompeni utawa Kumpeni.[5] Istilah iki dijupuk saka tembung Compagnie ing njerone jeneng jangkep perusahaan iku ing basa Walanda.[5] Nanging rakyat Nuswantara luwih kenal yèn Kompeni iku tentara Walanda
pamaréntah Walanda.[4] Bubare VOC jalaran alesan ing ngisor iki [4]:
Akèh biayakang dienggo lan jarang ana sumber pendapatan. Biaya kang diwetokake ya iku biaya kanggo
Booking Airlines Ticket | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
inggih punika ring warsa 1818, 1848,1917,1925, 1930, 1985, lan 1994.
Supermarket utawi peken swalayan punika papan ingkang nyadé sadaya kabetahan masyarakat saben dinten [1]. Supermarket punika saking Basa Inggris super ingkang tegesipun ageng kaliyan market ingkang tegesipun peken (ngoko: pasar). Menawi wonten ing Indonesia tuladhanipun Giant Supermarket, Carrefour Express, Superindo lan sanèsipun. Supermarket punika gadhah cara piyambak kanggé promosi barang-barang ingkang dipunsadé kanthi cara iklan utawi ngginakaken media brosur babagan produk ingkang dipuntawakaken saha potongan regi barang utawi diskon [2] .
Jinising pasar swalayan[besut | besut sumber]
Kejawi supermarket wonten ugi ingkang mastani kanthi istilah minimarket , midimarket , lan hypermarket.
Bedanipun istilah antawisipun minimarket, supermarket, lan hypermarket inggih punika wonten ing format, ukuran, saha fasilitas ingkang kaparingaken. Tuladhanipun :
Minimarket ukuranipun alit (100m2 dumugi 999m2)
Supermarket ukuranipun madya utawi sedengan (1.000m2 dumugi 4.999m2)
Hypermarket ukuranipun ageng (5.000m2 ke atas)
Sejarah Supermarket[besut | besut sumber]
Sadèrèngipun wonten supermarket modern kala rumiyin panganan wonten ing kutha punika dipunsadé kanthi pasar tradisional lokal utawi dipuntawakaken keliling. Nalika taun 70-an, konsumen ningali wiwitaning pembangunan pasar swalayan nalika Supermarket Pahlawan mbikak outlet firstKem Chicks Supermarket nalika taun 1971. Wonten ing pungkasan dekade, Kem Chicks ingkang wiwit nyade endog wonten ing taun 70-an lan Gelael ugi mbikak toko alit ingkang wonten ing Jakarta. Toko Duty Free ing Jakarta sisah anggènipun masok barang amargi susah anggènipun pados panganan impor saha unjukan ngemu alkohol kanggé ekspatriat.
Nalika taun 80-an lan wiwitaning taun 90-an, wonten supermarket ingkang nembé kabikak. Taun 90-an punika grosir wiwit mlampah lan Carrefour terus mbikak supermarket kanthi gunggung ingkang kathah lan
Pramuka Siaga ya iku aran kanggo anggota Pramuka kang umuré 7-10 taun.[1] Dirani Pramuka Siaga amarga trep karo kiasan ing mangsa perjuangan bangsa Indonésia, ya iku rikala rakyat Indonésia menyiagakan awaké dhéwé kanggo nggayuh kamardikan.[1] Kode Kahormatan kanggo Pramuka Siaga ana loro, Dwi Satya (Janji Pramuka Siaga), lan Dwi Darma (
Satuan paling cilik ing Pramuka Siaga diarani Barung lan satuan saka barung-barung diarani Perindukan.[1] Saben barung jumlah anggotane 5-10.[1] Pramuka Siaga ketuane diarani Pemimpin Barung sing dipilih karo anggotane dhewe.[1] Saben pemimpin barung iki mengko bakal milih sakwong sing bakal dadi pemimpin Barung Utama sing diarani Sulung.[1] ing siaga ana telung tingkatan, ya iku:
Saben anggota barung sing wis ngrampungake SKU (Syarat Kecakapan Umum) nduweni hak nganggo TKU (Tanda Kecakapan Umum) manut tingkatane sing dipasang ing lengen klambi sisih kiwa ing ngisoré tanda barung.[1] TKU kanggo Siaga bentuke janur cacahé siji utawa diarani Mancung werna dasaré ijo.[1]
^ a b c d e f g h i (id)www.pramukanet.org dipununduh ing tanggal 31 Maret 2011
sedulur sedulur bolo sejati kabeh,….NGATURAKEN SUGENG RIYADI ,..MINAL AIZDIN WAL FAIDZIN nyuwun pangapunten lahir trusing batin menawi kawulo lepat ,… SALAM ALL BOLO SEJATI
Mbah jati salam ta’dzim kangge Panjenengan saking kulo lare nem niki, salam rahayu katur pemangku blog niku
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mitsuhiko_Tsuburaya&oldid=993339"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaDetektif ConanKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
PISAN-PISAN NGAKU WONG URIP. YEN ORA BISA NGRASAKAKE URIP. SEBAB; YEN ORA BISA NGRASAKAKE URIPE. KUWI DUDU WONG URIP. ANANGIN MAYIT URIP.
Edan Tenan. Lamun jeneng sira tumuju weruh lan waskita marang sejatine Urip sira lan Sejatining Pengeranira. Nora perlu ndawa waktu lan nyiksa raga, cukup dudahen rasa kang anglimputi sakujur badanira, ing kono ana dawuhe Pengeran kang bakal nggendong ngempit ngindit jiwa raga, pati urip lan dunya akherira.
Salam Pamuji Rahayu kagem kangmas kiwongalus lan poro pini sepuh sedulur ndalem KWA. Astagfirullah, Hem ckck tak sawang2 kok ya makin hebat ya pertengkarannya. Sampe adu jotos
yo ojo di padu, koyo pitik jago wae dipadu. Manungso iku gudangnya luput. Nepsu sing gawe manungso iku kalah. Turut prihatin dengan hal ini…
on Maret 10, 2011	by mngafifi —> asal mau, pasti mampu <—-
ning ojo nganti nglalekne iki: Gusti Allah wis ngendiko, ora bakal suloyo. Sopo gelem ndedongo,
Sedimentary basin | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Basa Slavik Kidul iku salah siji saka telung rumpun Basa Slavik. Sing liyané yakuwi rumpun Basa Slavik Wétan lan Basa Slavik Kulon. Gunggung penutur Basa-Basa Slavik Kidul ana kurang luwih 30 yuta jiwa lan sebagéyan gedhé manggon ing tlatah Balkan.
Basa Slavik Gerejawi Kuna (Old Church Slavonic) (sawijining Basa liturgis)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kulawarga_basa_Slavika_Kidul&oldid=960000"	Kategori: Kulawarga basa Slavika KidulKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 28 Februari 2016.
AJI COCAK IJO GAIB | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
inggang inggih inggur ingkang ingkin ingkut ingu (ingun) inguh
Wong Meduluran, Ngglati Sedulur Sing Gelem Akur
Gulma laut utawa rumput laut ya iku sumber daya hayati sing ana ing pesisir lan laut.[1] Istilah "rumput laut" iku rancu kanggo istilah botani amarga dienggo kanggo rong kelompok "tanduran" sing béda. Ana ing basa Indonésia, istilah rumput laut dienggo kanggo nyebut gulma laut lan lamun.[1] Sing
karang.[2] Gulma laut alam biasane bisa urip ing ndhuwur substrat pasir lan karang mati.[2] Ing pasisir kidul jawa lan pasisir kulon sumatra, gulma laut akèh ditemokaké
Darussalam.[3] Sakliyané urip ing alam bebas, ana jinis gulma laut sing dibudidayakaké karo saperangan masyarakat pesisir
banyu laut.[5] Lamun kurang menehi keunungan yèn didelok saka segi ékonomi, nanging padang lamun dadi panggon urip sing disenengi apa-apa sing urip ing laut
Anti oksidan sing nduwèni peran kanggo peremajaan kulit.[6]
^ a b (id)www.bahankuliah.info
^ a b c (id)jombangan.com
^ a b (id)ihramsulthan.com
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)www.berita8.com
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.51, 19 Oktober 2016.
AWAS >>>365<<<
LURU PANGAN NING WOYO BENGI..SING JAM 08 SAMPE JAM 05 SUBUH..WOYO WONG WIS PODO TANGI..KARI TURUE
alon-alon angger kelakon, ojo nggege mongso, mikul dhuwur-mendhem njero, jer basuki mowo beyo, dan ing ngarso sung tulodo ing madya mangun
rineksa dening Hyang Widhi, sasedyane tinekan dening Hyang, kinedhep mring janma akeh, kang maca kang
semedi, sasaji ing segara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor ing Hartati, aran
waluya jati, kena ing kene kana, ing wasananipun, ajejuluk adi Suksma, cahya hening jumeneng aneng Hartati, anom tan keno tuwo.
Kawruhana sajatining urip, manungsa urip ing donya, prasasat mung mampir ngombe, umpama manuk mabur, oncat saking kurunganeki, ngendi pencokan benjang, ywa kongsi keliru, umpama wong lunga sanja, njan sinanjan nora wurung mesthi mulih, mulih
Ing awale pancen rodo ‘nyaru tan konangan’ sopo sejatine siro?
Wong Islam sing Jowo, opo wong Jowo sing Islam . . .
Banjur-banjure, pancene siro wong Jowo sing
Pengenalan dasar Basin | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Gambuh
menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku.
pinyin: Zhāng Níng) (lair ing Jinzhou, Liaoning, 19 Mèi 1975; umur 41 taun).[2] Zhang Ning iku pemain bulu tangkis wadon kang asalé saka Républik Rakyat Cina.[2] Zhang Ning nduwèni awak kang dhuwuré 175 cm lan abote 64 kg.[2] Zhang Ning iku pemain bulutangkis kang nduwèni kasenengan maca, nggambar, lan mlaku-mlaku utawa klenceran.[2] Zhang Ning tau dadi juwara ing Kejuaraan Dunia BWF.[2] Iki kadadeyan nalika taun 2003.[2] Nalika iku Zhang Ning bisa ngalahaké Gong Ruina kanthi skor 11-6, 11-3.[2] Sawise iku taun ngarepe Zhang Ning uga main ing salah sijiné perlombaan ya iku ing Olimpiade Athena 2004.[2] Ing lomba iki Zhang Ning bisa éntuk medhali emas kanggo kategori nomor tunggal putri.[2] Nalika taun 2005 lan 2006, Zhang Ning uga main ing final Kejuaraan Dunia, ananging ing kene, Zhang Ning dikalahake karo Xie Xingfang.[2] Nalika taun 2007, Zhang Ning menangake lomba kanthi éntuk gelar Singapura Terbuka.[2] Gelar iki gelar kang kaping limané kanggoné Zhang Ninh.[2] Ananging Zhang Ning uga gagal ing Kejuaraan Dunia awit dikalahaké karo lawané kang jenengé Wang Chen nalika main ing babak semifinal.[2] Ing Olimpiade Beijing 2008, Zhang Ning bisa mertahanake gelar tunggal putri duwéke kanthi éntuk medali emas.[2] Ing lomba iki, Zhang Ying ngalahaké Xie nalika babak final.[2] Nalika Zhang Ning umur 33 taun, Zhang Ning uga menangaké medali emas ing lomba badminton kategori tunggal putri.[3] Lomba iki dilaksanakaké ing Beijing.[3]
basa Latin Confoederatio Helvetica, ya iku nagara fèdheral ing Éropah Tengah kang wewatesan karo Jerman, Prancis, Itali, Liechtenstein lan Ostenrik. Switserlan iku nagara kang sebagéyan gedhé wewengkoné dumadi saka Pegunungan Alpen. Switserlan dikenal minangka nagara nétral nanging panggah duwé tembayatan internasional kang kuat.
Switserlan kaperang dadi 26 kanton, sing nem kanton dianggap minangka "separo kanton" amarga kawiwitan saka pisahé telung kanton, lan dhampaké mung ana sakwakil ing Dewan Nagara. Kutha karajan nagara iki Bern. Kutha-kutha wigati liyané ya iku Zurich, kutha paling gedhé ing Switserlan (kang dinobataké minangka kutha kang duwé kualitas urip paling apik ing donya nalika taun 2006[6] lan 2007[7].), lan
karo Jerman, Prancis, Itali, Ostenrik lan karajan cilik Liechtenstein. Warga Switserlan nururaké akèh basa lan ana papat basa resmi, ya iku basa Jerman, Prancis, Itali, lan basa Romansh kang kurang misuwur.
Sistem pamrintahané pancèn nuduhaké keanékaragaman wargané. Minangka nagara fèderal, dhémokrasiné asipat "langsung", nanging diwakili déning Majelis Fèdheral. Parlemen iki milih pitung wong kanggo dadi "pamrintah". Pitu wong iku menteri, mandhegani dhepartemen, lan salah sijiné dadi prèsidhén suwéné setaun ganténan. Prèsidhén digilir saben tauné.
Suku pisanan kang ana ing Switserlan ya iku anggota budaya Hallstatt lan La Tène. Budaya La Tene ana lan ngrembaka suwene Abad Wesi kang pungkasan saka kira-kira taun 450 SM, kaya-kaya éntuk prabawa saka peradaban Yunani lan Etruska. Salah siji klompok suku paling penting ing Switserlan ya iku Helvetii. Ing taun 15 SM, Tiberius I, kang arep nyalon dadi Kaisar Romawi kaping pindho, lan sedulure Drusus, bisa kasil naklukake Pegunungan Alpen, nggabungake kelorone marang Kekaisaran Romawi. Laladan kang dipanggoni suku Helvetii – banjur dijenengi Confoederatio Helvetica. Confoederatio Helvetica ing pisanan dadi
saka abad kaping 4, panambahan dawa arah kulon Switserlan modern dadi laladan Raja Burgundia. Suku Alemani mapan ing dataran dhuwur Switserlan ing abad kaping 5 lan lembah Alpen nalika abad kaping 8, mbéntuk
Kekaisaran Frankia ing abad kaping-6, nyusul kamenangan Chlodwig I saka Alemanni ing Tolbiac nalika taun 504, banjur bangsa
adohe meh tekan Kali Rhein. Ing sisih wetane, suku Alamanni diprintah sangisore kadipaten nominal ing Frankia, amarga bangsa Frankia ngisi kalodhangan akibat mudhune pencapaian Bizantium Romawi menyang kulon. Saka masa iki, bangsa Frankia lagi miwiti mbéntuk watak tritunggal kang bakal nyirikake sisa sajarahe. Laladan iki banjur kaperang dadi Neustria ing sisih kulon (mung diarani minangka Frankia nalika semana; jeneng Neustria ora tinulis ing tulisan nganti 80 taun sabanjure), Austrasia di sisih wetan segara lan Burgundia.
Sasuwene abad kaping-6 lan wiwitan abad kaping-7, kawasan Switserlan ana ing sangisore hegemoni Frankia, karo bangsa Frankia kang asring ana perselisihan perkara suksesi ing sub-kerajaan Frankia (kang raja-rajane isih duwé gegayutan saseduluran). Nalika taun 632, Chlothar II mati, sakabehing wewengkon Frankia didadekake siji nanging mung sedhela ing ngisore Dagobert I, kang dianggep raja kang pungkasane Merovingia kang bisa nglakoni tugas krajaan. Nalika dipandhegani Dagobert I, Austrasia ngagitasi pamaréntahane dhéwé kanggo piranti ngadhepi prabawa Neustria, kang ndominasi
bayi, Sigibert III, supaya dadi raja ngisorane Austrasia nalika taun 633. Kakurangan pamaréntahan anyar iku dadi nyata, lan
dikalahake militere déning Radulf, Raja Thüringen ing taun 640, suku Alemani uga mberontak marang kakuasaan Frankia. Masa kamardhikan Allemani sabanjure nganti tekan pertengahan abad kaping 8.
Wali Istana diangkat déning Raja Frankia minangka pejabat pengadilan wiwit awal abad kaping 7 supaya dadi penengah antarane raja lan rakyat. Nanging, sedane Dagobert I ing taun 639, kanthi
pejabat iku éntuk kekuasaan kang luwih gedhe. Ing pungsakasane, mungkasi kekuasaan penguasa Merovingia,
"ch" kanggo internet lan plat montor gegayutan karo Helvetii, suku Keltik kuno kang ora tau mapan ing
minangka dhokumen nalika ngedegake konfederasi; sanajan persekuthuan kang meh padha kayane wis ana ing pirang-pirang dasawarsa sadurunge.[8]
Saka taun 1353, telung kanton kang asli wisdigabungake karo Glarus lan Zug lan nagara-nagara kutha Luzern, Zurigo lan Bern kanggo nggawé "Konfèdherasi Kuno" saka 8 nagara kang ana nganti tekan pungkasane abad kaping 15. Ekspansi iku ndadekake peningkatan kekuasaan lan kemakmuran federasi iku. Saka taun 1460, konfederasi iku ngatur sabageyan akèh wewengkon kidul lan kulone Rhein nganti tekan Pegunungan Alpen
serdadu sewaan Switserlan. Menange Switserlan ing Perang Swabia marang Liga Swabia Kaisar Maximilian I ing taun 1499 nganti tekan kamardhikan de facto saka Kekaisaran Romawi Suci.
Konfèdherasi Switserlan Kuno wiséntuk reputasi minangka pilih tandhing marang perang-perang kang pisanan mau, nanging ekspansi federasi ngalami kamunduran ing taun 1515 amarga kalahe Switserlan ing Pertempuran Marignano, kang mungkasi jaman "heroik" ing sajarah Switserlan. Kasile Reformasi Zwingli ing pirang-pirang kanton ndadekake perang antar-kanton ing taun 1529 lan 1531 (Kappeler Kriege). Durung ana 100 taun sabanjure, ing taun 1648, ing
Nalika taun 1798, pasukan Revolusi Prancis bisa naklukake Switserlan lan ngedegake konstitusi anyar kang seragam, kang munjeri pamaréntahan negri lan mbusak kanton. Rezim anyar iku dijenengi Républik Helvetia, ora kondhang banget. Negeri iki diatur déning pasukan penyerang asing lan ngurusak tradhisi kang wis ana pirang-pirang abad kepungkur, ndadekake Switserlan ora luwih nagara satelite Prancis. Penindasan Prancis nalika Pemberontakan Nidwalden ing sasi September 1798 iku tuladha anane penindasan déning Angkatan Dharat Prancis lan perlawanan penduduk marang mapane Angkatan Dharat Prancis iku.
Nalika perang antarane Prancis lan saingane, angkatan Rusia lan Habsburg nyerang Switserlan. Nalika taun 1803, Napoleon ngatur pertemuan pulitikus Switserlan saka rong pihak ing Paris. Asile ya iku UU Mediasi kang akèh mbenerake otonomi Switserlan lan nepungake konfederasi 19 kanton. Sawise iku, akèh pulitik Switserlan kang bakal nyeimbangake tradhisi kanton marang pamrintahane dhéwé kanthi keperluan pamrintahan pusat.
Ing taun 1815, Kongres Wina tenanan mulihake kamardhikane Switserlan lan nagara Éropah sarujuk ngakoni kenétralan Switserlan sacara panggah. Perjanjian iku nandhakake nalika Switserlan perang kang pungkasan ing konflik internasional. Perjanjian iku uga bisa ndadekake Switserlan menambah wewengkone, kanthi mlebune
kekuasaan menyang patrisiat mung sawetara. Sawise huru-hara kang bola-bali kedaden kayadene Züriputsch nalika taun 1839, ndadekake perang sedulur ing antarane kanton Katolik lan kanton-kanton liyane ing taun 1847 (Sonderbundskrieg). Perang iku kelakon suwene sesasi, lan korbane kurang saka 100 wong. Sonderbundskrieg ora ana apa-apane yèn dibandhingake karo perang lan kerusuhan ing Éropah liyane ing abad kaping-19. Sonderbundskrieg marakake dampak psikologi kang gedhé marang masyarakat Switserlan. Perang iku ndadekake kabèh warga Switserlan gerti perlune persatuan lan kekuatan marang tangga-tangga nagarane ing Éropah. Warga
kanton-kanton iku bakal akèh nguntungake yèn kepentingan ékonomi lan keagamaane digabungake dadi siji. Saka warga kang ndukung kekuatan
kanggo pamaréntahane dhéwé nalika ucul saka kanton. Nalika taun 1850, franc Switserlan dadi mata uang tunggal Switserlan. Konstitusi iku diamandemen ing taun 1874
kanggo hukum ing tingkat fèdheral. Konstitusi iku uga nemtokake tanggung jawab fèdheral kanggo pertahanan, dol tinuku, lan perkara hukum.
Ing taun 1891, konstitusi iku direvisi kanthi unsur kuat marang dhémokrasi langsung, kang isih unik nganti tekan saiki. Wiwit iku, perbaikan pulitik, ékonomi, lan sosial kang isih kelakon wis menehi pratandha ing sajarah Switserlan.
Switserlan dadi panggonan uripe Vladimir Illych Ulyanov (Lenin) lan isih manggon ing kana nganti tekan taun 1917.[9] Kenétralan Switserlan asring ditakonake saka anane prastawa Grimm-Hoffmann ing taun 1917, nanging mung sedhela. Ing taun 1920, Switserlan gabung karo LBB, lan Dewan Éropah ing taun 1963.
Sasuwene Perang Donya II, rencana serangan disiapake déning Jerman,[10] nanging Switserlan ora tau diserang. Switserlan bisa tetem mardhika liwat gabungan pencegahan militer, konsesi ékonomi menyang Jerman, lan nasib apik amarga prastawa kang luwih gedhé sasuwene perang ngenteni misi iku. Percobaan déning Parté Nazi Switserlan sing cilik kareben ana Anschluss déning Jerman, gagal total. Pers Switserlan ngkritik yèn Reich Kaping Telu, asring gawé mangkel pimpinane. Nalika dipandhegani Jenderal Henri
winatesan kanggo nglindhungi jantung ékonomi dadi strategi pergeseran jangka dawa kaorganisasi lan panarikan marang kedudukan kang kuwat lan terbekali kanthi apik ing dhuwur Pegunungan Alpen kang dikenal kanthi sesebutan Réduit. Switserlan dadi markas penting kanggo mata-mata pihak kekarone sasuwene konflik lan asring dadi penengah
Kaping Telu akèh maceme miturut invasi kang dirasakake, lan anane mitra dagang liyane. Konsesi puncake seminggu sawise jaringan KA penting ngliwati Prancis Vichy diperparah ing taun 1942, marakake Switserlan dikupengi déning Sekutu. Sadawane dalan perang, Switserlan nahan luwih saka 300.000 pengungsi, 104.000 pasukan asing, diinternir miturut Hak lan Kuwajiban Blok Netral kang digarisi ngisore ing Konvensi den Haag. 60.000 pengungsi iku penduduk sipil kang slamet saka penyiksaan Nazi. Saka kabèh iku, 26.000-27.000 iku wong
ndadekake kontroversi.[11] Nalika perang, Angkatan Udara Switserlan nggunakake montor mabur ing rong pihak, nembaki 11 montor mabur Luftwaffe kang ngganggu nganti tiba ing wulan Mei lan Juni 1940, uga pengganggu liyane sawise owahe kebijakan disusul ancaman saka Jerman; luwih saka 100 montor mabur pengebom Sekutu lan awake diinternir nalika perang. Antarane taun 1944-1945, pengebom Sekutu ngebom ngawur ing kutha Schaffhausen (mateni 40 jiwa), Stein am Rhein, Vals, Rafz (18 jiwa mati), lan kang paling ora misuwur, ing tanggal 4 Maret 1945 Basilea lan Zürich dibom.
dumunung ing antarané werna-werna kabudayan Éropah kang sabanjuré mengaruhi nagara iki. Ana telu basa resmi nasional ya iku basa Jerman, Prancis, lan Itali; sarta siji basa resmi lokal, basa Romansh. Pamaréntah fèdheral wajib migunakaké katelu basa
Agama kang paling akèh dianut ing Switserlan ya iku Katulik Roma kang dianut déning 43% populasi. Ana uga penganut agama Protestan watara 35% lan imigrasi nggawa mlebu
Eksekutif[besut | besut sumber]
Switserlan dadi nagara fèdheral wiwit taun 1948. Switserlan nganut sistem dhémokrasi langsung, lan pamaréntahane kaperang dadi 7 anggota kang dipilih déning Federal Assembly. Pitu wong kasebut uga mandhegani departemen utama. Statuse bisa uga diarani menteri. Pitu wong kasebut gantian dadi presiden. Jabatan minangka presidhène, saben wong suwene setaun.
Nagara Switserlan ambane 41.400 Km2 dipimpin kanthi kolektif déning presidium kang kaperang saka pitu wong. Ketua presidium kang digilir iku mangku jabatan presidhèn. Kanthi sistem fèdheral, nagara fèdherale diarani canton. Ana 26 kanton kang ana ing Switserlan. Ana 17 canton ya iku canton Switserlan-Jerman (basa Jerman), 4 canton Switserlan-Romande (basa Prancis), 1
dicekel déning pamaréntahan pusat. Dene anggota parlemen (Federal assembly) asale saka utusan canton. Canton-canton iki kang bakale nemtokake pitung menteri utama kang bakal dadi presidhèn kanthi gantian. Presidhèn minangka kepala nagara uga ngrangkep minangka kepala pamaréntahan (Perdana Menteri).
Sabagéan ing Asia. 2 Ing Asia kabèh wilayahé nanging kalebu Eropah amerga alesan sejarah.
ISBNArtikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel nagara butuh didandaniArtikel ngandhut tulisan abasa PrancisArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Nuwun sewu kulo bade nambahi niki lho sedulure dhoraemon sing liyane :
Cekap semanten nggiiih , sinambi kalaning nganggur
ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.bacc. ing. el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing elbacc. ing.
bacc.ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el. smjer elektroenergetikaBacc. Ing. Inf. Techdipl.ing.el.Stručni
Widura ora kendhat ngupaya bedhamene Pandhawa lan Kurawa | Wayang Indonesia
Widura ing jagad pedhalangan kondhang kanthi sesebutan Yamawidura. Dheweke iki anake Prabu Kresna Dwipayana/Abiyasa/Wiyasa, raja nagara Astina lan prameswarine Dewi Datri.
kupiyane ngupaya supaya antarane Pandhawa lan Kurawa bisa bedhamen. Widura tansah nandhesake yen Pandhawa lan Kurawa iku isih sedulur lan ora liya anak-anak sedulure. Ing kupiyane iki, Widura dibiyantu Sanjaya.
Widura sabanjure nemoni Begawan Wiyasa, Prabu Matswapati, Resi Bisma, Resi Krepa, Pandhita Durna, Prabu Drupada, Prabu Drestarastra, Sri Kresna, Prabu Yudhistira lan Prabu Suyudana kanggo mujudake bedhamen antarane Pandhawa lan Kurawa.
Widura uga sing nulis piagam sing wose masrahake Astina saka Wiyasa/Prabu Kresna Dwipayana matang pamangku krajan, yaiku Prabu Drestarastra, sawise Prabu Pandudewanata mangkat. Bab iki dilakoni Widura kanggo mujudake bedhamen lan nyawijine kabeh kulawarga Astina.
Arya Sakuni, tukang mitenah, lan Karna sing duwe rasa sengit kepati-pati marang Pandhawa kasil merbawani kabeh sikep lan panemune Prabu Duryudana/Droyudana, nanging amarga trampil lan pintere Widura, Pandhawa ngalah lan njaluk marang Kurawa kanthi lantaran Sanjaya yen Pandhawa gelem nampa separo krajan Astina, yaiku Awistala, Wrekastala, Waranawata, Mukandi lan Amasana.
Ananging, Prabu Duryudana ora sarujuk lan nulak sikep Pandhawa sing gelem ngalah kasebut. Wiwit kawitane, Kurawa pancen duwe karep kanggo nyirnakake Pandhawa. Ing kedadeyan Krukmandala, Widura nulungi Pandhawa kanthi cara nggawe trowongan saengga Pandhawa bisa kalis saka bebaya kobongan sing digawe dening Kurawa. Kedadeyan iki dicritakake ing lakon Bale Sigala-gala.
Ing kedadeyan toh-tohan dhadhu, lakon Pandhawa Dhadhu, Widura wus ngelingake Yudhistira supaya ora nampa panantange Duryudana, ananging Yudhistira ora nggape, saengga Pandhawa lan Dewi Drupadi kelangan kabeh kaskayane lan diina entek-entekan dening Kurawa lan kudu urip kaningaya mataun-taun.
Kanggo nuduhake bektine marang kakange sing wuta, Drestarastra, Widura mrentahake Sanjaya supaya tansah ngantheni, njaga lan ngladeni. Sawise tandha-tandha bakal pecahe perang Baratayuda sansaya cetha, Widura banjur rundhingan
Widura duwe papan dunung ing wewengkon kedhaton Astina sing dumunung ing mburi wewangunan kedhaton, jenenge papan kasebut Pagombakan. Sawise perang Baratayuda rampung, Pandhawa nguwasani krajan Astina lan ngupaya mbangun maneh kabeh tinggalane Kurawa.
Pandhawa ngudi wong sing kudu dimulyakake lan antuk pakurmatan tanpa pepindhan amarga kridhane, yaiku Widura, amarga pancen gedhe labuh-labete tumrap Astina lan Pandhawa. Ananging, Pandhawa ora kasil nemokake ana ngendi dununge Widura.
Sawijining dina, nalika Pandhawa kasil nemoni Widura sing nembe mertapa lungguh sendhen mandira (wit gedhe), para Pandhawa banjur ngresiki suket lan tetuwuhan sing ngupengi. Pandhawa nyedhak sedya ngaturake urmat. Yudhistira amarga saking ngurmati marang Widura arep sujud ing dhengkule Widura, ananging diwurungake amarga keprungu swara sing nyegah. Wose, swara sing keprungu iki nerangake yen Widura wus moksa lan
kanjeng Nabi Muhammad SAW. Angger Islam sing dhadhi lanjaran, dhadhi dhalan, Insya Allah kabeh entek- entek'ane slamet diparengi Gusti Allah SWT.... (wes suwi, wes jarang omong jowo, akeh wes kelalen, Jowo alus payah neh).- Jowo Sabak
Kulo nuwun pangapunten dumateng para kadhang sedhaya menawi wonten kelepatan lan kekhilafan..Mugi mugi Allah ta'ala maringi rahmat marang kita sedhaya..
Gandhi Jayanti 2015 Wishes Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015
Weruh ing grubyug, ora weruh ing rembug:
Juventus FC | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
(kidang lan trewelu, kinjeng lan kupu mung bisa
eman uripmu. mengko ndhak ora isa mangan sega gudheg maneh … 🙂
mlayu ning omahe mbah good takon artine xixixi…..
June 22, 2012 at 12:00 am rembulanku said: mlayu ning omahe mbah good takon artine xixixi…..
June 23, 2012 at 12:00 am rembulanku said: mlayu ning omahe mbah good takon artine xixixi…..
mbahe lagi bobok dadi ora ketemu hahahahasik tak gugahe sik
“Inggih, spendak kulo ngatoraken, sugeng rawoh, dumateng duta besar Suriname. Ekang kapeng kaleh, kulo sampun ngedikaake Ibu Dubes. Bilih wonten keinginan sesarengan nindaaken kerjo sareng-sareng Jakarta kalean Suriname. Sae sanget mbok bilih tahun ngajeng Jakarta bade ngirim budoyo ketang Suriname. Misal tarian saking Jawi, lan sanes-sanesipun,”
dereng wangsul.” (Iya Bu, ya belum pulang.) “Yoganipun sampun pinten Pak?” (Anaknya sudah berapa Pak?)“Badhe setunggal, sampun mlampah pitung wulan” (
4. Ana dene ngandikane sang wicaksana manunggale Pangeran kuwi kacihna ana ing ati suci, nanging yen dikandakake
3. Genahna sing gamblang, kepriye sabab musababe (darunane),
tumestes ana ing guwa garbaning biyung, perkembangane dadi getih, banjur dadi daging, sabanjure kasinungan triloka (betalmakmur, betalmucharam, betalmukadas).
maut (ngancik plawanganing pati). Goda rencanane, nalika arep pecating nyawa kuwi Gawat, tumrap wong sing durung oleh wejangan sing ceta gamblang.
3. Ing waktu kuwi katon sesawangan werna-werna, samongso deweke lali kerem marang sawangan mau, ateges kebegal, ora
1. Mati sing kasebut ing aksara LA baris angka sepuluh mau: mati sasar, jalarane suwung tanpa kawruh (kapir). Yakuwi akibate nalika isih urip ora gelem golek kawruh. Pamikire patrape mati kuwi gampang cukup
Kulup, mulane wong kuwi perlu ngudi kawruh, supaya patine ora sasar. Soal pati kudu diyakinake sajrone isih urip iki.
3. Aja gumampang Lho !. Lan maneh, kawruh supaya jinasahmu mulya, uga perlu
terusna nganti tekan ora rasa rumongsa (suwung).Kahananing jagad aja kok rasakake, aja mikir kae-kae.
1. Mulane para anom, prayoga pada marsudio ngelmu CHAK (utama).
2. Bareng tukul sedyane, mesthi sedya sing remeh-remeh, dituntun blekutur. Para tong-tongsot teka, pada milara wong sing bingung kuwi,digeret marang kanisthan.
Pertamina | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Prudnicka utawa ing basa Jerman Zülz iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ± 2.500 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Biała_Prudnicka&oldid=1090977"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Frogn&oldid=1012543"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 6 Maret 2016.
Pangikut mazhab Itsna 'Asyariah, ing pihak liya nampa Musa al-Kadzim minangka Imame. Ismailiyah lan Itsna 'Asyariah padha-padha nampa enem Imam Syi'ah paling biyen, saéngga nduwèni pamandeng kang padha sajroning sajarah wiwitan mazhabé.
Téologi Ismailiyah tau dadi kang paling gedhé ing antarane mazhab-mazhab Islam Syi'ah, lan mancik pucuking kakwasan politike ing mangsa kakwasan Dinasti Fatimiyah ing abad ke-10 nganti tekan ke-12 Masehi.
Ajaran Ismailiyah, kang uga dikenal kanthi jeneng mazhab Pitung Imam, ngrembaka dadi sistem kapercayane saiki sawise Imam Muhammad bin Ismail wafat; utawa "ngilang" kaya déné kapercayan pangikut Ismailiyah. Ajaran Ismailiyah nduwèni ciri panekanan ing aspek batiniah (esoterik) saka agama Islam. Dibandingake karo ngrembakane ajaran Rolas Imam kang pamikirane ana ing aspek lahiriah (eksoterik), ya iku akhbar lan ushul, mula bisa dikandakake ajaran Syi'ah ngrembaka ing rong arah kang beda: ajaran Ismailiyah kang luwih luwih akèh ngrembug kamistisan sipat sang Imam lan kamistisan dalan tumuju Allah, lan ajaran Rolas Imam kang luwih akèh ngrembug ngenani syariah lan sunnah saka Ahlul Bait.
Senajan ana saperangan klompok pecahan jroning Ismailiyah, saiki istilah iki umume digunakake kanggo nyebut komunitas Nizari. Wong-wong mau ya iku panganut saka Aga Khan, kang minangka klompok Ismailiyah kanthi gunggung panganut paling gedhe. Ing antarane klompok-klompok kang ana pancen ana bedane sajroning ngibadah lahiriah, ananging umume sacara teologi spiritual tetep trep karo kapercayan imam-imam wiwitan Ismailiyah. Kaum panganut Ismailiyah umume bisa ditemoni ana India, Pakistan, Suriah, Lebanon, Israèl, Arab Saudi, Yaman, Tiongkok,
Wetan, lan Afrika Kidul. Ing taun-taun pungkasan, saperanganwong-wong mau uga emigrasi ing Éropah, Australia, Selandia Anyar, lan Amerika Lor.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ismailiyah&oldid=1080443"	Kategori: Syi'ahMazhabRintisan mawa topik Islam	Menu navigasi
PUNCAK DARI KEBEBASAN SEKS (BAGIAN II) | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
Mikotoksin ya iku istilah kanggo ngrujuk toksin kang dasilake déning cendawan.[1] luwih lengkape, mikotoksin didefinisekake minngka produk alami kanthi bobot molekul kang cilik kang diasilake minangka metabolit sekunder saka cendawan berfilamen lan bisa nyebabake penyakit tumrap manungsa, kewan, anduran lan mikroorganisme liyane.[2]
Jinis-Jinising mikotoksin[besut | besut sumber]
kanyhi optimal ing suhu 36-38 °C lan ngasilake toksin sacara maksimum ing suhu 25-27 °C.[4] Modhote cendawan kang ngasilake aflatoksin biyasane amarga humiditas /kelembaban 85% lan iki kerep ditemokake ana ing Afrika mula kontaminasi Alflatoksin ing panganan dadi prakara umum in bawana mau.[4] Kanggo ngindari kontaminaso aflatoksin, wiji-wijine kudu disimpen kanthi kondisi kang garing,
saka Penicillium citrinum Thom ing 1931.[5] Mikotoksin iki ditemokake minangka kontaminan alami ing jagung, beras, gandum,
Mikotoksin&oldid=1010857"	Kategori: Cacad CS1: DOIToksinKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Walon	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.26, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sandværet&oldid=1012593"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
Kidung Malam (6) Tradisi “JUMENENGAN” | Wayang Indonesia
Leluhur Pendawa – Bisma Dewabrata | Wayang Indonesia
Tan Ninh iku sawijining kutha ing Provinsi Quang Binh, region Bac Trung Bo, Vietnam tengah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tan_Ninh,_Quang_Binh&oldid=998476"	Kategori: Kutha ing Vietnam	Menu navigasi
Bahasa MelayuKapampanganTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.47, 3 Maret 2016.
Yamadipati Wenang Njabut Nyawa Next Bathara Surya Njurung Ngrembakane
Unit sampel utawa unit statistik jroning analisis statistika ngarujuk marang anggota sèt èntitas sing disinaoni. Unit minangka sumber matèrial tumrap abstraksi [[matématika saka pangowah acak. Conto umum saka unit sampel ya iku sawijining wong utawa kéwan, tetanduran, utawa barang minangka pérangan saka kumpulan èntitas sing disinaoni.
Unit kerep ngarujuk marang unit èxperimèntal, unit sampel utawa, luwih umum, Unit obsèrvasi:
Desain èkperimèn[besut | besut sumber]
pemanggilan templatCacad CS1: external links	Menu navigasi
lali kambek parti ne dewek? Opo wes lali sumbangan sak kabehanne? Waima opo sekalipun, Gerakan Timur nyuwun mugi-mugi riko di
karo bapake sing jembar segarane, seneng ngayomi, gawe senenge kewan alas liyane. Gembong iku macan sing adigang adigung, senengane ngendelake kekuwatane karosane lan panguwasane. Bareng wis dadi ratuning alas, kabeh penjaluke kudu dituruti. Yen ana sing nglawan dipateni.
Gembong nggawe pranatan, kanggo mangane saben minggu, kabeh kewan ing alas iku kudu setor panganan marang ratune. Yen gilirane bangsa sapi ya setor sapi, yen bangsa kidang ya setor kidang. Kahanane alas dadi tintrim. Akeh kewan sing padha ngungsi amarga wedi. Apamaneh yen lagi tekan ing gilirane. Bih, turu ora bisa turu, arep metu golek pangan ati sarwa wedi.
“Tenan ya, Cil. Aku tulungana. Atiku sumpeg lan bingung, tansah ketir-ketir ora bisa jenak. Ing omah bingung, metu saka leng tansah was sumelang,” mengkono layange Truwelu marang Kancil. Pancen minggu iki gilirane Truwelu kudu setor marang ratune. Pikirane wis judheg, mula banjur gawe layang marang Kancil, senajan durung gelem blaka apa satemene kang dumadi.
“Ana apa ta, Lu. Aku dadi bingung karo kowe ki. Wingi kirim layang jare atimu kari samenir. Saiki bareng taktakoni, kok malah padha meneng bae. Ora gelem kandha apa-apa. Malah kae akeh sing padha mewek,” kandhane Kancil rada anyel, sebab truwelu-truwelu iku padha meneng bae. Ora ana sing blaka suta, malah akeh sing padha mingseg-mingseg.
“Hk, hk. Huu .. huu… huuuaaaa! Piye iki Cil. Tulungana bangsaku ya, Cil,” kaya bendhungan jebol, tangise ambrol. Sebab sing tuwa nangis, truwelu sing cilik-cilik ya padha melu nangis, mbrebegi kuping. Kabeh padha mewek karo nyebek-nyebek, elek banget.
“Ha, ha, ha.. hua, ha, ha! Jabang bayiik! Woalah Lu..Lu. lha kok lucu ta kowe kuwi. Rupamu kuwi wis elek. Lha kok malah anak bojomu mbok jak mewek kabeh.. wo alah..alah..” Kancil ngguyu kekelen, nganti senep wetenge.
Krungu Kancil nangis, tambah banter tangise Truwelu, sebab rumangsa Kancil ora gelem mitulungi. Kancil dianggep mung arep ngenyek bae.
“Huss! Meneng! Nek ora padha meneng, taktinggal mulih, lo!” cep klakep kaya orong-orong kepidak, tangis sing mbrebegi kuping mau mandheg. Sepi mamring.
“Wis saiki kandhaa, aku ora nduwe wektu akeh. Aku ana undhangan ing liya panggonan!”
Akhire Truwelu crita blaka suta, yen minggu iku gilirane setor rakyate marang Gembong. Nanging ora mentala, arep nyerahake awake dhewe, kok wedi karo kukune macan sing lincip-lincip iku.
“Woalah..alah.. iku ta perkarane. Wis ngene bae. Sapa sing kokpilih ora dadi masalah. Mengko takgolekake carane. Sesuk sadurunge budhal ing kratone Gembong, mampira omahku. Mengko taktuduhi carane,” kandhane Kancil nglegakake atine Truwelu.
Sesuke si Plangka, anake Truwelu sing paling kendel lan landhep pikire budhal menyang kratone Gembong. Ora lali banjur mampir ing omahe Kancil. Tekan omahe Kancil banjur dikandhani carane bisa uwal saka Gembong. Ora mung iku bae nanging uga kepengin melehake Gembong sing sapa sira sapa ingsun, adigang lan adigung iku.
Sauntara iku si Gembong lagi lungguh jegrang ing ngarep omahe sadhuwure jurang. Bola-bali ndeleng dalan, sedhela-sedhela ngremesi wetenge sing wis nginthir-inthir njaluk isi. Hmmwwwoooah.. bola-bali gerone gawe giris wedi kewan-kewan sing keprungu.
“Tulung..tulung Pak Gembong..” Plangka ngagetake si Gembong. Rasa luwe sing mau ditahan sakala kaya ilang. Apamaneh weruh si Plangka sing wulune pating gedhuwal, kaya mari kerah. Awake beset-beset gudras getih.
“Hmmwwwoooaaah..! ngaget-ngageti bae! Ora weruh ratumu lagi luwe..
“Ngaten, Pak Mbong. Wau kula tiyang sekawan. Lemu ginuk-ginuk, mesthi eca nek didamel sate. Teng tengah dalan, dicegat kalih si Gembing. Macan sekti, sing terose sedulur Sampeyan. Kula saged mlajeng, ning sedulur kula..hk..hk..”
“Hmmwwwoooaaah..! sapa iku Gembing?!”
“Sanjange sedulur kembar Sampeyan. Niki nek Sampeyan badhe nadhah kula, sumangga. Ning nggih gluprut cakar kalih getih awak kula,”
“Hmmwwwoooaaah..! ora sudi! Luweku ilang, ngerti! Aku ora
Sampeyan ajeng napa? Nglawan.. wah empun, Paak! Si Gembing niku siyunge mingis-mingis, kukune dawa boten nate dikethoki, playune buanter.. sumbare si Gembing ngeten.. Endi ratumu Gembong sing bodho lan seneng umuk kae. Dakkremus-kremuse nek nganti maju rene!”
“Hmmwwwoooaaah..! kowe malah ngelokna aku! Wis aja kakehan rembug. Terna aku marang si Gembing,” kaya dikilani dhadhane Gembong, krungu tembunge Plangka sing ngabangake kuping iku.
Akhire si Gembong manut karo si Plangka. Tekan sumur tengah bulak si Plangka mandheg sajak wedi.
ethok-ethok wedi lan nggandhuli buntute si Gembong. Amarga krasa keri lan risi, matane mendeliki si Plangka. Gembong ngungak ing jero sumur. Banyu sing bening iku dadi kaca pangilo. Gembong gero, sing nang jero sumur ya gero. Gembong ngisis siyunge sing nang jero sumur mengkono uga.
“Hmmwwwoooaaah..! mati kowe !” kandhane Gembong karo nubruk ayang-ayang ing jero sumur sing jeru iku.
Byuuoorr ! macan gedhe iku kecemplung sumur. Plangka batine surak seneng. Ora suwe Kancil karo kewan-kewan liyane padha teka. Gembong bengak-bengok sebab ora bisa mentas. Njaluk sepura karo kabeh kewan. Ora bakal sombong lan angkuh. Ora bakal ngendelake dupeh gedhene, lan dupeh kuwasane.
Boguszów-Gorce (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Boguszów-Gorce&oldid=1091070"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
mutabbaq) ya iku panganan khas asli saka Wétan Tengah.[1] Martabak iku kalebu jinising panganan prasaja nanging pasisirs kanggo pasugatan tamu.[1] Panganan iki gampang anggoné nggawé, utawa yèn wegah nggawé ya gampang anggoné golèk (tuku).[1] Jajanan iki mathuk yèn didhahar karo tèh utawa kopi.[2] Wiwit saka masarakat ékonomi ngisor nganti masarakat kang ékonominé dhuwur uga seneng panganan martabak.[1]
Jinising martabak[besut | besut sumber]
Martabak iku akèh banget jinisé, ananging sing paling disenengi iku ana rong jinis, ya iku
Martabak manis utawa sing diarani kue terang bulan lan uga ana sing ngarani kué bandung. Martabak manis iki isèn-isèné biasané soklat, kacang, keju lan miturut kasenengané sing gawé.[3]
Martabak endhog.[1] Banjur yèn martabak endhog isiné ya endhog, ananging uga ana sing diisi daging kayata daging ayam utawa wedhus utawa sapi.[3]
Martabak manis, digawé saka adonan glepung terigu, kang wis dicampuri karo endhog, margarin, susu, baking powder, gula.[3] Bahan kanggo isi martabak manis bisa diisi kacang, soklat, keju, lan apa kang dadi kasenengané sing nggawé.[4] Éwadéné martabak endhog, digawé saka adonan glepung terigu kang gedhéné padha karo ukuran endhog pitik.[1] Adonan iku mau bahané terigu, endhog, uyah, lan banyu sacukupé.[2] Banjur bahan kanggo isiné bisa diwènèhi unclang, daging, endhog, lan godhong bawang.[2]
Martabak manis, jladrèné iku dipanasaké ing wajan, lan diisi karo soklat, kacang, lan liya-liyané kaya sing dipengini.[4] Ditunggu jladrèné nganti mateng, kira-kira 10 menit banjur martabaké wis siap dimaem.[5]
Martabak endhog, jladrèné iku dibanting, ditipisaké lan diuncalaké ana ing sèng utawa kanggo nggawé martabak iku.[2] Banjur yèn jladrèn wis tipis, jladrèn digorèng ing wajan banjur diisi karo daging, unclang, janganan, lan bumbu.[2] Yèn wis digorèng lan diisi sayuran banjur adonan diwolak-walik, sawisé iku dientèni limang menit banjur martabak siap dicawisaké ning méja lan dimaem.[5] Déné martabak endhog iku padatan digawé saka glepung terigu, endhog, lan godhong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Martabak&oldid=1118257"	Kategori: PangananOlah-olahan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
wayang madya (zaman sesudah Parikesit), wayang gedog (siklus Panji), wayang klithik (kisah Damarwulan), wayang golek (dari Serat Menak), wayang dupara (Babad Mataram II), wayang krucil (kisah Damarwulan), wayang kancil (fabel), wayang perjuangan (1945), wayang suluh (1945), wayang pancasila (1947), wayang wahyu (1960), wayang buddha (1979), wayang sandosa (1980), wayang sadhat (1984), wayang kampung (2002), dan wayang sang pamarta (2003).
KOMIK WAYANG PURWA – Ardi Soma (+ARJUNA SASRABAHU)Wayang Purwa Buku 1 – downloadWayang Purwa Buku 2 – downloadWayang Purwa Buku 3 – downloadWayang Purwa Buku 4 – downloadWayang Purwa Buku 5 – downloadWayang Purwa Buku 6 – downloadWayang Purwa Buku 7 –
Nengsemake34728 Ngambung16990 Ngeyek37092 Nggantheng35992 Nggodha12986 Nggumunke367224 Ngisep26492 Nglengo111448 Ngobahke Driji41814
duwet nggo tuku koyo ngono ??
Badan Narkotika Nasional (ingkang asring dipuncekak BNN) inggih punika salah satunggaling lembaga pamaréntah nonkementerian (LPNK) Indonésia ingkang gadhah tugas kanggé nindakaken tugas pamarentahan ing bidhang nyegah lan mbrastha psikotropika, prekursor, lan bahan adiktif sanesipun kejawi bahan adiktif kangge tembakau lan alkohol ingkang dipunginakaken kanthi sakersanipun piyambak lan wonten ing peredaran gelap. BNN dipunpandhegani déning satungaling kepala ingkang gadhah tanggel jawab dhateng presiden kanthi ngawontenaken koordinasi kaliyanKepala Kepulisian Nagara Républik Indonésia. Dhasaring hukum BNN minangka LPNK inggih punika saking Peraturan Presiden Nomor 23 Tahun 2010. Saderengipun, BNN inggih lembaga nonstruktural ingkang dipunbentuk adhedhasar Keputusan Presiden Nomor 17 Tahun 2002, ingkang salajengipun dipungantos kanthi wontenipun Peraturan Presiden Nomor 83 Tahun 2007.[1][2]
Tugas lan Fungsinipun[besut | besut sumber]
Narkotika, sae punika ingkang dipunadani déning pamarentah utawi saking masarakat piyambak;
Kanthi wontenipun kerja sama bilateral lan multilateral, sae punika wonten ing lingkung regional utawi internasional, kangge nyegah lan mbrastha penyalahgunnaan lan peredaran gelap Narokotika lan prekursor
ing nginggil, BNN ugi gadhah tugas kangge nyusun lan nindakaken kawicaksanan nasional ngengingig cara nyegah lan mbrastha
Fungsi: Kangge nindakaken tugasipun, BNN gadhah fungsi kados mekaten:[3]
Nyusun lan ngrumusaken kawicaksanan nasional ing bidhang caranipun nyegah lan mbrastha
ngrumusaken kawicaksanan teknis kangge nyegah, mberdhayakaken masarakat, mbrastha, rehabilitasi, hukum lan kerjasana ing bidhang P4GN.
Nindakaken kawicaksanan nasional lan kawicaksanan teknis P4GN ing bidhang caranipun nyegah, mberdhayakaken masarakat, mbrastha, rehabilitasi, hukum lan kerja sama.
Nindakaken pembinaan teknis ing bidhang P4GN dhateng instansi vertikal ing lingkungan BNN.
Nindakaken koordinasi dhateng instansi pamarentah ingkang wonten gayutanipun lan komponen masarakat kangge nyusun lan ngrumusaken saha nindakaken
Nindakaken panyelidhikan lan penyidhikan penyalahgunaan lan peredaran gelap Narkotika lan Prekusor Narkotika
Mutusaken jaringan tindak kriminan ingkang teroganisasi ing bidhang narkotika, psikotropika lan prekusor saha bahan adiktip sanesipun, kejawi bahan adiktip kangge mbako lan alkohol.
Nindakaken koordinasi dhateng instansi ingkang wonten gegayutanipun utawi kaliyan komponen masarakat kangge nindakaken rehabilitasi lan ndadosaken setunggal malih wonten ing masarakat saha perawatan lanjutan kangge pecandu narkotika lan psikotropika saha bahan adiktip sanesipun kejawi ingkang kangge mbako lan alkohol ing tingkat pusat lan laladan.
Nindakaken koordinasi kangge ningkataken kaprigelanipun lembaga rehabilitasi sosial pecandu narkotika lan psikotropika saha bahan adiktip sanesipun, kejawi bahan adiktip kangge mbako lan alkohol ingkang
adiktip sanesipun, kejawi bahan adiktip kangge mbako lan alkohol berbasis komunitas terapeutik utawi metode sanesipun ingkang sampun kauji kasunyatanipun.
Nyusun, nliti, lan ngrumusaken peraturan perundhang- undhangan saha paring pambiyantu hukum ing bidahng P4GN.
Nindakaken kerja sama regional, nasional, lan internasional ing bidhang P4GN.
Nindakaken pengawasan fungsional dhateng lampahing P4GN ing lingkungan BNN.
Bahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 23 Maret 2016.
pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
Artikel Purwodadi, Blogger Grobogan, Forum Purwodadi,
Déwa Týr ing mitologi Nordik, kang padha karo Déwa Mars ing mitologi Romawi.
Selasa, iku dina katelu ing kalèndher Jawa (Saptawara), sawisé Senèn lan sadurungé Rebo. Jeneng Selasa iku asal saka basa Arab Tsalastaa kang tegesé telu. Jeneng liyané ya iku Anggara asal aka basa Sangskreta kang tegesé Mars, mèmper karo pangertèn jroning basa-basa ing Éropah. Ing basa Latin, dina iki diarani Martis dies kang tegesé "Dina Mars". Ing basa-basa Roman, kajaba basa Portugis, jeneng dina iki mèmper karo jeneng basa Latin ya iku: mardi ing basa Prancis, martes ing basa Spanyol, martedì ign basa Italia, dimarts ing basa Catalan, lan marţi ing basa Romania.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selasa&oldid=965056"	Kategori: Petungan Wektu	Menu navigasi
ŽemaitėškaGaeilgeLumbaartRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 1 Maret 2016.
krama inggil. Dan inilah kata-kata yang sering saya gunakan ketika sungkem dengan keluarga yang usianya lebih tua (ayah, ibu, nenek, kakek, pakdhe, budhe, paklik, bulik, tetangga, dll):
Kepareng matur dhumateng …….. [bapak/ibu/simbah/dll], sowan kula wonten ing mriki, ingkang sepisan silaturrahim, kaping kalihipun ngaturaken sugeng riyadi, ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, kaping tiga nyuwun donga pangestunipun supados kula saged dados putra ingkang sholeh, migunani dhateng agami, nusa, bangsa, lan nagari, lancar anggenipun pados ilmu ingkang manfaat, gampil anggenipun pados rejeki ingkang halal lan thayyib, saha sukses nglampahi gesang ing donya lan
Sowanmu mrene tak tampa, semana uga aku wong tuwa akeh lupute, muga-muga isa kalebur ing dina riyaya iki, tak dongakke muga-muga apa sing dadi penggayuhmu dikabulke marang
“ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun ngapunten menawi wonten kalepatan ingkang kulo sejo utawi mboten, mugi2 amal kulo lan panjenengan dipun tampi Gusti Allah.amin”
Kulo Niki Namung Lare Nggunung | Sabar, Eling, Waspodo, Teteken Tekun Katekan Sedyane
Lha terus iki mengko ki nyebute sing bener Prabowo opo Legowo tho Dung?
Dudung : Yo Prabowo tho Pon
Nipon : Lha sing Legowo Legowo kui maeng kae Sopo?
Dudung : Lha embuh, Adine Pak Prabowo kali Pon
Nalika taun 1489, panjenengané dipeksa [1], [2] ngedol karajané marang Venesia.
VènetoTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.55, 11 Maret 2013.
PMKULO DERENG NATE NYUBI, ANANGING KONDANGIPUN "BAKMI JOMBOR" SAMPUN KAWENTAR ING WEWENGKON TANAH JAWI, MBENJANG MENAWI
haiah opo meneh ikie, rumangsane wis nduwe
Mieny saged jawi tapi mboten kromo niku pripon Mz….
mboten2 napa2 mbak, sinau sekedhik mbaka sekedhik kemawon..
Reply	jawa kuno ya maksudnya? huruf jawa sekarang masih pake aksara kayak
“…pak, kulo unjuk nggih…”
hak dziiing….!! rencang2 sami ngguya ngguyu amargi kulo klentu… *hahah, waah jian… parah sanget!!! 😀
hehehe 😀 mboten napa2 mbak danti.. tiyang sepuh sampun maklum kok menawi tiyang enem menika basa jawi-nipun radi parah 😛
lha wong ingkang mboten saged basa jawi mon kathah og.. dados saged
sinau meleh dadosan kulo 😀 *campur2 bahasane*
isin nggih sae kok.. Kanjeng Nabi Muhammad SAW ngendika bilih isin menika bagian saking iman 🙂 sinau niku kapan kemawon mboten ningali yuswa. lha wong bapak-bapak teng dusun kula niku malah semangat sinau iqro’ kok.. mosok kalah semangat kaliyan bapak-bapak? lare enem kedahipun langkung semangat tinimbang tiyang sepuh.. lak nggih to? hehe 😀
menawi teng dusun kula, rapat kasinoman (pemuda) ngagem basa jawi mlipis lho.. dadosipun purun mboten purun, kula kedah sinau basa jawi ingkang leres 🙂
kucing, ayam, menthok, marmut, kelinci, monyet, wedhus, sapi, kebo, jaran, iwak, macan rembah, luwak, gajah, macan belang, kidang, celeng,
Bandung Mp3 Wayang Golek Putra Giri Harja 3 - Gatot Kaca Pancaraga Bagian-2 Mp3 Wayang Golek Giri Harja 3 - Sukma Dewa Kusuma -
kaperluan kuwi, sakwisé aku nglakoni wisuh sutyi, wong-wong kuwi nemu aku nang Gréja Gedé. Nang kono ora ènèng gègèran apa ramé-ramé blas, malah ing waktu kuwi ora ènèng wong okèh bebarengan karo aku, kejaba namung wong Ju siji-loro sangka bawah Asia. Sakjané wong-wong kuwi sing kudu ngelahké aku nang nggoné Bapak, semunggoné aku nduwé salah kepriyé waé. 20- 21Bèn ngomong apa pada nemu salah liyané dongé aku dikelahké nang ngarepé Kruton Agama, kejaba namung prekara siji iki, yakuwi, jalaran aku ngomong ngéné: ‘Aku dikrutu jalaran aku pretyaya nèk wong mati bakal tangi menèh.’ ” 22Gramang Féliks sing ngerti okèh bab piwulang Kristen, nutup kruton kuwi ngomong ngéné: “Prekara iki arep tak rampungké nèk kumendan Lisias wis nang kéné.” 23Gramangé terus mréntah marang ofisir sing nyambutgawé kongkon njaga rasul Paulus, nanging rasul Paulus dililani mlaku-mlaku lan kantya-kantyané éntuk ngrumati dèkné. 24Ora let suwi gramang Féliks teka menèh, nanging saiki karo bojoné
pengandel ing Gusti Yésus. 25Nanging kadung rasul Paulus ngomongké bab klakuan sing betyik, bab ngendek hawané ati lan bab kruton nang ngarepé Gusti Allah ing entèk-entèkané jaman, gramang Féliks
Bendara Pangeran Harjo Soerjodiningrat, Kanjeng Gusti Pangeran Hadipati Djoeminah, Sampejan Dalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengkunegara, Gusti Pangeran Harjo Mangkukusumo, Ngarsa Dalem Sampejan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng
yogyakarta, benteng vredeburg, candi prambanan, kraton,
Magna, Ing. Schuchmann, Doc. Koč&iacute;k, Ing. Kulla, Ing.
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi Gusti Allah"2.
warnae ireng…nginung es mangan bubur…duwe rabi ora gelem turu bareng,hati ngenes ditinggal kabur.
2 Maret 2009 tabuh 22:59	Suh rep data pitana! anenggih wau kocapa negara ing pundi ingkang kaeka adi dasa nama purwa, eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh nama iku panjenengan purwa nami wiwitan. Sandyan katah titahing dewa kasongan ing akasa, sinangga ing pertiwi, kaideng ing samudra, tebih ing parang muka, dasar negara Dwarawati silokane jero tancebe, jembar laladane, gede obore, duwur kukuse, padang jagate, adoh kakoncarane. Sigeg ingkang murweng kawi paparab kang dadi nalendra, inggih kang ngarenggani pura, jejeneng Sri Maha Batara Kresna ya Prabu Jenggalamanik, Prabu Harimurti, Prabu Padmanaba, Prabu Basudewaputra, saweg dipunadep dening ingkang rayi Arya Setiyaki lan ingkang raka Patih Udawa. Sreg tumeluk kaya kuncim pertala mukanipun sarta kadiya tata malih krama paningalipun admanegara lan Udawa saking ajrih dateng pangkonan. Samya prapta ngabiyantara, jajar denira pinara.
jreg jreg mong jreg jreg mong
(DIAJENG: waaah salam nyebut mas..aturan gini “duh diajeng garwanipun tiyang kathah…weeeks…peyem kali mas bukan tape 🙂 )
Reply	yodama, on February 16, 2009 at 10:09 am said:	Aq ingin b’komentar tapi….
(DIAJENG: tapi kenapa kang ? 🙂 )
kit mbiyen, wis tho dulu meh tak lamar ga gelem.ndang di selesaikan dhisik, ngko nek wis rampung tak lamare piye..xixixixi
Kabupatèn Barito Lor dumunung ana ing sisih Lor - Wétan Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 8.300 km2, ing sajroning koordinat 0º49'00" Lintang lor — 1º27'00" Lintang kidul lan 114º27'3,32" — 115°50'47’" Bujur wétan.
Okèhé padunung miturut proyeksi BPS Kabupatèn Barito Lor kanggo taun 2008 ya iku 121.789 jiwa, padunung lanang okèhé 61.356 jiwa lan sing wedhok okèhé 60.433 jiwa. Kacamatan sing paling okèh padunungé ya iku Teweh Tengah okèhé 67.488 jiwa, kacamatan sing paling sithik padunungé ya iku Gunung Purei okèhé 2.672 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Barito_Lor&oldid=1102429"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Barito LorKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
Gambar scanning electron microscope (SEM) getih manungsa kang sirkulasiné normal. Katon eritrosit, sawatara leukosit kang methungul kalebu limfosit, monosit, neutrofil, sarta akh platelet cilik liyané.
Leukosit utawa sèl getih putih (sel darah putih) (Basa Inggris: white blood cell, WBC, leukocyte) ya iku salah sawijiné sel kang mbentuk komponen getih. Leukosit iki nduwé kagunan kanggo mbantu awak nglawan manéka jinis penyakit minangka bagéyan saka sistem kekebalan awak. Leukosit ora nduwé werna, nduwé inti sèl, bisa obah kanthi amoebeid, lan bisa nembus dindhing kapiler kang diarani kemampuan diapedesis.[1] Leukosit nduw wujud kang manéka werna lan uga ukuran kang luwih gedhé tinimbang eritrosit.[1] Ing kahanan normal kaandhut 4x109 hingga 11x109 leukosit saben liter getih manungsa kang waras udakara 7000-25000 sel saben tètès. Ing saben milimèter kubik getih ana 6000 nganti 10.000 (rata-rata 8000) leukosit.[1] Ing kasus penyakit leukimia gunggungé bisa mundhak nganti 5000 sèl saben tètès.[1]
Ing awak, leukosit ora nduwé gegayutan tenanan karo organ utawa jaringan tartamtu. Leukosit kerja dhéwé kayata organisme sel tunggal. Leukosit bisa obah sagelemé lan interaksi uga nyekel serpihan sel, partikel asing, utawa mikroorganisme kang nyusup. Kajaba iku, leuksoit ora bisa mbelah dhiri utawa reproduksi nganggo carané dhéwé, nanging kasil saka sel punca hematopoietic pluripotent kang ana ing sumsum balung.
Kagunan leukosit ya iku kanggo ngayomi awak saka infèksi penyakit sarta mbentuk antibodi ing jero awak.[3] Nalika awak tatu, leukosit iki bakal nglumpuk ing bagéyan awak kang tatu, supaya ora ana kuman penyakit kang mlebu ing tatu iku.[3] Kagunan leukosit iku disengkuyung karo kemampuan leukosit kang obah kanthi cara amoeboid lan uga sifat fagositosis kang bisa mangan kuman kang mlebu ing awak.[3]
Granulosit lan monosit ing leukosit uga nduwé kagunan wigati nalika ngayomi awak saka kuman-kuman penyakit.[3] Kanthi kemampuan fagosit, bisa mangan baktèri-baktèri urip kang mlebu ing peredaran getih.[3] Kanthi obah amoeboidé, leukosit bisa obah bébas nalika ngubengi kabèh bagéyan awak.[3] Kanthi cara iki, leukosit bisa:
mbuwaki bahan liya kaya regetan-regetan[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leukosit&oldid=1097133"	Kategori: GetihKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Bhagawad Gita (XI) Transformasi Sang Kresna | Wayang Indonesia
Boso kramane nulisRelated to Boso Kramane Nulis Melestarikan
jawa: kamus basa jawa ngoko, krama Ajar boso jowo | panggonan ajar ngomong jowo Wus ilang sikap lan tata kramane, alias dadi wong sing ora enek sisane bab jowo. mesake temen yo. merga aku seneng melu pelajaran boso jowo, terutama nulis jowo.. Ajar boso jowo | panggonan ajar ngomong jowo. bosojowo.
wis tambah ora mudeng maneh, tambah males moconé (lha wong pancen dasare males. hi…hi…hi…). merlyna
kuwi kang darbeni inggih kulo rumeksani,mbok dewi perti ingkang manggen wonten puseri bumi
Lukas 101Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus miji murid menèh, pitung puluh loro okèhé. Murid-murid iki terus dikongkon budal bareng loro-loro, ndisiki Gusti Yésus, ngleboni saben kuta lan panggonan sing arep ditekani. 2Gusti Yésus ngomong marang murid-murid iki: “Sing kudu dienèni pantyèn okèh, nanging bauné setitik. Mulané, pada nyuwuna marang sing nduwé kebon, supaya ngongkon wong okèh kanggo nglumpukké panènané. 3Kana
Wongé terus diparani, tatuné terus diusapi anggur lan dilengani, terus diperban. Sakwisé kuwi wongé terus ditumpakké kimaré dèkné, terus digawa nang omah penginepan lan dirumati nang kono. 35Ing ésuké wong Samaritan mau ngekèki duwit marang sing nduwé omah, tyukup kanggo ngrumati wongé sedina-rongdina, karo ngomong: ‘Wong iki dirumatké sing apik. Nèk aku balik ongkos-ongkos liyané bakal tak bayar kabèh.’ ” 36Gusti Yésus terus nutup tembungé nganggo pitakonan ngéné marang guru Kitab mau: “Miturut pinemumu, wong telu mau, sing endi sing dadi pepadané wong sing dirampok mau?” 37Guru Kitab mau semauré: “Ya wong sing melas marang wongé!” Gusti Yésus terus ngomong: “Bener kowé, kana dilakoni ngono uga!” 38Ing sakwijiné dina Gusti Yésus lan murid-muridé teka nang sakwijiné désa. Nang kono ènèng wong wédok jenengé Marta. Marta ngampirké Gusti Yésus nang omahé. 39Marta nduwé adik sing jenengé Maria. Maria njagong nyedeki Gusti Yésus, ngrungokké piwulangé. 40Nanging Marta ribut banget ngladèni dayoh-dayohé. Marta terus mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Gusti, mbok disawang ta! Adikku ora weruh nèk aku nyambutgawé ijèn. Mbok diomongi kongkon ngréwangi aku!” 41Gusti Yésus semaur: “Marta, Marta! Kowé kuwi répot mikirké barang pirang-pirang. 42Nanging sing perlu kuwi namung siji. Malah Maria wis milih prekara sing apik déwé, sing ora bakal karebut sangka dèkné!”
MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
buruk.” (Al Israa’: 32)Penggalan bait Serat Kolotidho:amenangi jaman édan, éwuhaya ing pambudi, mélu ngédan nora tahan, yén tan mélu anglakoni, boya keduman mélik, kaliren wekasanipun. Ndilalah kersaning Gusti, begja-begjaning kang lali, luwih begja kang éling lan waspada.
Home Destinasi Wisata Pantai teluk Ijo ( Green Bay )Pantai teluk Ijo ( Green Bay ) Teluk
amplop, ngirit kertas, ngurangi sampah hehehehe
nek ngono nganggo duit cring ae… kuwi lho sing duit-duitan watu putih sing nek golek nganti melilik-melilik ning tritisan omah…
January 23, 2012 at 12:00 am rikejokanan said: nek ngono nganggo duit cring ae… kuwi lho sing
duit-duitan watu putih sing nek golek nganti melilik-melilik ning tritisan omah…
Istilah anyar iki selain bathuk kinclong ternyata enek watu kinclong barang… Kudu ndhudhuk bumi lek ngono?
January 23, 2012 at 12:00 am rikejokanan said: Istilah anyar iki selain bathuk kinclong ternyata enek watu kinclong barang… Kudu
rikejokanan said: Istilah anyar iki selain bathuk kinclong ternyata enek watu kinclong barang… Kudu ndhudhuk bumi lek ngono?
Iyo yo, mengko tak dhodhokane karo muni “nyuwun sak paring-paring, Cikm..” Ora entuk watune, malah disok-i kricikan cepek… Ha ha ha… Wis masak meneh durung,
iki jam 9 bengi wis rampungan yujadwale masak jam 4 esuktrs jam 11, terakhir jam 4 sore
watu kinclong barang… Kudu ndhudhuk bumi lek ngono?
bar iki merem yu…:((( reuninan karo cak Nono aku ga ana hiks……
January 23, 2012 at 12:00 am rikejokanan said: Istilah anyar iki selain bathuk kinclong ternyata enek watu kinclong barang… Kudu ndhudhuk bumi lek ngono?
Swikee Kodok Oh nganggo duduh tauco lan sega
Swikee iku jinising panganan arupa masakan kanthi bahan dhasar kodhok. Swikee bisa awujud kuah tauco, gorèngan, pèpès, asem-asem, utawa digawé rica-rica. Masakan swikee minangka masakan sing misuwur ing kutha Purwadadi ing Kabupatèn Grobogan. Masakan iki ora mung ana ing Indonésia waé nanging sumrambah ing saindhenging donya, utamané ing Prancis lan negara Cina. Masakan saka sikil kodhok iki antara liya uga tinemu ing tlatah Karibia, dhaérah Alentejo ing Portugal, Slovenia, tlatah sisih lor Yunani, region Piemonte ing Italia, Spanyol, lan wilayah kidul Amérika Sarékat. Miturut sing wis ngrasakaké édaging kodhok iki rasané mèmper daging pitikk[1] amarga rasané sing lembut lan tèkstur sing mèmper swiwi pitik.[2]
^ "Exotic Meats USA : What Things Taste Like" (PDF). 2008. Dijupuk 2008-07-17. ^ "Frog legs - Ingredient". 2008. Dijupuk 2008-07-17. Deleng uga[besut | besut sumber]
wah yen aku ning kono isa nangis terusora tega nyawang wong2emesake tenan luwih kere
wis ra kober nangis, La… pokoke tak hayati wae… dikongkon mangan panganan ndalan tak pangan, dikongkon numpak rickshaw yo tak lakoni pokoke
İNG/TR/İTALYANCA 1 İTALYANCA 1 İNG/RUSÇA 1 İNG/ALM/İSP 5 FRANSIZCA 8 İNG/İTL 1 İNG/ALM/İTL 1 TR/RUSÇA 6 TR/İNG/ARAPÇA 1 TR/İNG/ALM/İTL 1 ALMANCA 53 TR/İTL/FR 1 İNG/FR 3 RUSÇA/ALM/İNG 1 TR/İNG 171 İNG/TR/FR/ALM 3 TR/İNG/RUSÇA 1 KÜRTÇE 3 TR/ALM 1 ARAPÇA 12 TR/İNG/ALM 7 AZERİCE 2 TR/FR 6 İNG/
dibawa. Nek njenengan ziarah teng nggone tanggi sing wangsul ndugi mulih kaji, niku sing dipadosi pertama kali banyu Zamzam.
Juni | 2009 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi
Latios (pokemon Ex trainer kit, ing) 5
Latias (pokemon Ex trainer kit, ing) 4
>>>Ngaturaken sugeng riyadi ugi nggih pak…
nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan kulo, mugi sageto lebur ing dinten riyoyo puniko
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. dekil_19
tha ? sing penting ojo nganti kelalen ora bali bali, angger kangen rujak cingur karo o2 mesti pingin mulih wae… sumber pucung saiki ruame
ayo. gawe paguyuban arek sumberpucung, sampeyan sing dadi
pucung…saiki kerjo ng stasiun relay transtv ternate maluku utara,…hunting maneh mas yang khas pucung biar
suroboyo ta, aku sasi wingi nginep sa minggu ndek ketintang . yo wis salam kenal ae, nek iso awak ‘e dewe nggawe paguyuban
kabeh….lah gambare….aku wis 5 th gak moleh….kangen aku omahku ngarep pasar sumberucung podo karo bram ….nuwus mas
By: dovi on January 8, 2010 at 8:25 am
By: yudho on January 8, 2010 at 9:08 am
salam kenal yo..aku arek ngarep pasar sbrpucung saiki
ttg Ganesa (Pateh Jonoto) di K’Kates di websiteku.
By: OmDoyok on January 24, 2010 at 4:04 am
kang fajar, iyo aku lek moleh stahun pisan dadi ora eruh lek koyok dovi wis nikah…arek2 iku wis podo gde kabeh yo…lek ngono awekke dewe iku wis tuwek
kabeh sedulur wis podho ngerti ga asal mulane dijenengne iwak harmoko
By: uce on September 14, 2011 at 4:23 am
aku ga mulih, soale aku mulih nang
sejak 1985 ngantos saniki mata pelajaran akuntansi kaliyan pariwisata, kulo enget tahun 1957 nGGarum sepine mboten ketulungan, menawi bade medal mesti mbeto oborrrr …………numpak sepur – sepure ngangge areng …. jus jus jus wrong wrong wrong , radio mboten wonten opo
ma'na tembang Lir Ilir Lir-ilir, lir-ilir tandure wis sumilir Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar Cah
matur nuwun mas sampun nularaken ilmu panjenengan samangkeh bade nyobi rumiyin mugi – mugi saget lan lancar
Wuuiss mantepe rek,akeh tenan sing gabung,ayo sing dorong gabung yo cepetan cak,mumpung
sedulur sedoyo, datang di acara2 Kampung Wong Alus,
Wilujeng Rahayu Para Pinisepuh Lan Para Sedulur KWA
Nuwun sewu,Keparenga kawula nderek daftar ing kampus KWA lan nderek ngangsu kawruh.
No hp: 083 845 004 445.
Kulo nuwun Ki Alus,nderek tetepangan,kaliyan nyuwun ijin ngangsu kaweruh wonten Kampus Panjenengan..Matur sembah nuwun.
ngapunten isun milet gabung nggeh… nyuwun
wis ora wancine maneh. lha kok isa? lha ya isa, wong wis sinau kok. (hadheh nglantur lageeeee).
Tak akoni, aku kangen karo wong kang nate ana ing atiku…(weh? kok isa mlebu ati barang ya? amot pa? liwat ngendi gek
Kanthi nulis ana ing kene, aku bisa nyalurake kangenku. Nuwun mbah Internet,Mbah Google, lan mbah-mbah liyane sing ora bisa daksebut siji mbaka siji…
- Masyip : " Hla kok ngerti dek ? " 🤔
+ Nandho : " abute penguk mas!" (Mambune penguk)
- Masyip : hisss#*^#* 😑😂
TECH | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bruhagen&oldid=1009221"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 5 Maret 2016.
“Waduh, anakku lanang tilpun ki, apik-apik, le, koe piye nang Sragen? Udan terus to kaya nang kene? (
Monggo pinarak (btw … nganggo pinarak mboten yo?).
sekedhik. Lajeng kulo ngunjuk mixagrip, mboten dangu lajeng tambah gatel lan
BUDAYA BANYUWANGI: JARAN KENCAK PAJU GANDRUNG
mung godhong thok ! (cuma daun aja). "Lha iki tanduran kok mung godhong thok, endi
sehingga lupa dibabar , salam pesedulurunan KWA ………sugeng rahayu……rahayu kagem panjenengan……nuwun .
berikut ini: “ Yen wis tinitah wong agung, aja sira nggunggung dhiri, aja leket lan wong ala, kang ala lakunireki, nora wurung ngajak-ajak, satemah anulari” (3), disambung “Nadyan asor wijilipun, yen kalakuane becik, utawa
Juli | 2009 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sambung rapete karo wong lagi ngomong supaya anut lan runtut paugeraning paramasastra.
Cak-cakaning unggah-ungguh basa Jawa adhedhasar: Umur → sing enom ngurmati sing tuwa
Peprenahan: paseduluran → adhi ngurmati kangmas /mbakyu; anak ngurmati bapa biyunge
Drajat pangkat → murid ngurmati guru, pegawe ngurmati pangarsane
Drajat semat → ngurmati wong sing sugih, lemahe amba, lsp.
Luhuring pribadi → sarjana, pahlawan, ulama, lsp.
Tepungan anyar/durung kulina. biasane luwih diajeni.
Jinising Unggah Ungguh Basa Jawa Miturut Ki Padmosoesastra:
Basa krama; kaperang dadi 3: wredha krama, madya krama, madyantara
Unggah-ungguh basa kang diperang dening Ki Padmosoesastra ing dhuwur wis ora disinau lan dianggo maneh ana jaman saiki, dene sing disinau lan dianggo ing urip padinan jaman saiki yaiku unggah-ungguh basa miturut Sudarto; basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, lan krama alus.
Sadurunge mangerteni kepriye wujude basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, lan krama alus, prayogane kudu mangerteni dhisik pratelan iki.
Yen ngrembug bab basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, lan krama alus iku kalebu tataran (taraf pembahasannya) ukara (kalimat).
Ukara iku dumadi saka rerangkening tetembungan kang rinakit dadi siji lan nduweni teges kang gumathok. (tembung = kata)
Tataran tembung ana ing basa Jawa iku ana 3: ngoko, krama, lan krama inggil. tuladhane:
Ater-ater (awalan) lan panambang (akhiran) iku uga nduweni tataran ngoko, krama, lan krama inggil. Tuladha:
Mbak Novi ditukokake buku dening ibu, dene aku diwenehi dhuwit dening simbah.
Ukara 1 lan ukara 2 kasebut kabeh tetembungane nggunakake tembung ngoko kabeh, ora kecampuran tembung krama lan krama inggil. Mula ukara kasebut diarani ukara kang nggunakake basa ngoko lugu.
tuladha: Sus, aku duwe pitik kate.
tuladha: Mbok, aku tukokna gula nyang warung!
tuladha: Umpama aku duwe dhuwit, aku bakal menyang Jakarta!
♥ BASA NGOKO ALUS NA = N + KI (O²,O³) [N= Ngoko ; KI = Krama Inggil;O² = wong kapindho;O³ = wong katelu]
Tetembungane ngoko kecampuran Krama Inggil tumrape wong kapindho (O²) lan utawa wong katelu (O³).
Tembung kang digawe krama inggil yaiku tembung kriya (Kata Kerja) kang biasane nglungguhi wasesa (Predikat); lan bab kang mratelakake “kepemilikan”
Ko– → panjenengan… (conto: koktuku → panjenengan pundhut)
NL : Aku lunga menyang sekolah sawise Bapak menehi sangu.
Ana ing ukara kasebut, ana wong kapisan (O¹) yaiku Aku, lan wong katelu (O³) yaiku Bapak. Mula, menawa ukara kasebut arep didadekake basa Ngoko Alus (NA), sing kudu digawe Krama Inggil (KI) yaiku:
tembung kriya kang nelakake aktivitas wong katelu (O³) yaiku menehi. Basa krama inggile menehi yaiku maringi. (ditonton maneh ana conto tataran tembung ing dhuwur)
Dene aktivitas wong kapisan (O¹) ora perlu ana sing diganti KI. [Ana ing rumus: NA= N + KI (O²,O³) ]
NA : Aku lunga menyang sekolah sawise Bapak maringi sangu.
NL : Mbak Novi ditukokake buku dening ibu, dene aku diwenehi dhuwit dening simbah.
Ana ing ukara kasebut, ana wong kapisan yaiku Aku, lan wong katelu (O³) yaiku Ibu, Mbak Novi, lan Simbah. Mula, menawa ukara kasebut arep didadekake basa Ngoko Alus (NA), sing kudu digawe Krama Inggil (KI) yaiku:
tembung kriya kang nelakake aktivitas wong katelu yaiku ditukokake lan diwenehi. Basa krama inggile ditukokake → dipundhutake; dene diwenehi → diparingi. (ditonton maneh ana conto tataran tembung ing dhuwur). Ater-ater (di- ) lan panambang (-ake) tetep ngoko.
Dene aktivitas wong kapisan ora perlu ana sing diganti KI. [Ana ing rumus: NA= N + KI (O²,O³) ]
NA : Mbak Novi dipundhutake buku dening ibu, dene aku diparingi dhuwit dening simbah.
Tuladha: Nak Eko, sliramu kondur saka kantor jam pira?
KL = K . Kb [K= Krama ; Kb= Kabeh]
Menawa ukara kasebut diowahi dadi basa Krama Lugu (KL), mula kabeh tetembungan ing ukara iku kudu diganti dadi basa krama. (ora ana sing ngoko, ora ana sing krama inggil).
KL : Kula kesah dhateng sekolah sasampunipun Bapak nyaosi sangu.
Menawa ukara kasebut diowahi dadi basa Krama Lugu (KL), mula kabeh tetembungan ing ukara iku kudu diganti dadi basa krama. (ora ana sing ngoko, ora ana sing krama inggil). Ater-ater lan panambange krama.
KL : Mbak Novi dipuntumbasaken buku dening ibu, dene kula dipuncaosi arta dening simbah.
Tuladha: Menapa Retna sampun mangertos griyanipun Pak Sastra?
KA = K + K I (O²,O³) [K= Krama ; KI= Krama Inggil, O² = wong kaloro, O³ = wong katelu]
Tetembungane krama kecampuran krama inggil tumrape wong kaloro (O2) lan utawa wong katelu (O3).
Tetembungan kang digawe krama inggil yaiku tembung kriya, tembung “kepemilikan” (sing mratelakake darbe).
Ana ing ukara kasebut, ana wong kapisan yaiku Aku, lan wong katelu yaiku Bapak. Mula, menawa ukara kasebut arep didadekake basa Krama Alus (KA), sing kudu digawe Krama Inggil (KI) yaiku:
tembung kriya kang nelakake aktivitas wong katelu yaiku menehi/nyaosi. Basa krama inggile menehi yaiku maringi. (ditonton maneh ana conto tataran tembung ing dhuwur)
Dene aktivitas wong kapisan ora perlu ana sing diganti KI. [Ana ing rumus: KA= K + KI (O²,O³) ]
KA : Kula kesah dhateng sekolah sasampunipun Bapak maringi sangu.
Ana ing ukara kasebut, ana wong kapisan yaiku Aku, lan wong katelu yaiku Ibu, Mbak Novi, lan Simbah. Mula, menawa ukara kasebut arep didadekake basa Krama Alus (KA), sing kudu digawe Krama Inggil (KI) yaiku:
tembung kriya kang nelakake aktivitas wong katelu yaiku ditukokake lan diwenehi. Basa krama inggile ditukokake → dipunpundhutaken; dene diwenehi → (ditonton maneh ana conto tataran tembung ing dhuwur). Ater-ater (di- ) lan panambang (-ake) krama.
KA : Mbak Novi dipunpundhutaken buku dening ibu, dene kula dipunparingi arta dening simbah.
Coba gatekake tuladha-tuladha kasebut banjur setitekna!
Kula kesah dhateng sekolah sasampunipun bapak nyaosi sangu.
Mbak Novi dipundhutake buku dening ibu, dene aku diparingi dhuwit dening simbah.
Mbak Novi dipuntumbasaken buku dening ibu, dene kula dipuncaosi arta dening simbah.
Mbak Novi dipunpundhutaken buku dening ibu, dene kula dipunparingi arta dening simbah.
Cathetan: Ana ing basa Ngoko Alus lan Krama Alus, Manawa O2 lan O3 nduweni kalungguhan luwih enom utawa luwih cendhek pangkate tinimbang O1, mula ora diganti Krama Inggil (KI), nanging tetep nggunakake ngoko utawa krama (gumantung nganggo basa Ngoko utawa Krama).
NL : Aku lagi mangan, dene adhik turu nalika Ibu mulih saka pasar.
NA : Aku lagi mangan, dene adhik turu nalika Ibu kondur saka pasar.
KL : Kula nembe nedha, dene adhik tilem nalika Ibu wangsul saking peken.
KA : Kula nembe nedha, dene adhik tilem nalika Ibu kondur saking peken.
Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki kanggo mangsuli pitakon ana ing gladhen! Ngoko
Gladhen Owahana ukara-ukara ing ngisor iki dadi NA, KL, lan KA!!! ^_^
Apa kowe sida tuku buku ana Salatiga?
Aku durung dikandhani Paiman menawa sesuk Pak Ali uwis mulih saka New York.
Nalika Pak Broto teka, simbah durung tangi amarga isih lara.
“Watuk iso ditambani, lha yen watak, piye?” | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
kagem Ki Alus nyuwun gunging pangapunten lir samodra pangaksami, matur nuwun sampun dipostingaken Aurad Miftah Khairat (Al-Fatehah Power).
trus Bathara Aswan Aswin lagi neng rumah sakit, nambani wong dha lara…
Mineral-mineral Alterasi | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
September 25, 2014	By anggraenisme	UUBJ
Unggah-ungguh basa Jawa yaiku pranataning basa manut lungguhing tatakrama. Tata krama, yaiku samubarang kang ana sambung rapete karo wong lagi ngomong supaya anut lan runtut paugeraning paramasastra.
kowe, panjenengan, you, anata, anta}
dheweke, they, Ani, Basuki, lsp (sebutan nama)}
♥ BASA NGOKO LUGU NL = N . Kb. (Ngoko Kabeh)
Nalika Pak Broto teka, simbah durung tangi amarga
Drama yaiku tiruane kauripan manungsa kang ditampilake ana ing dhuwur pentas.
Drama uga diarani sandiwara; kang saka tembung sandi “ndhelik” lan warah “ajaran”
Sandiwara yaiku ajaran kang didhelikake ana ing tumindak lan pacelathon.
Sandiwara Lawas, yaiku sandiwara kang umume nyritakake babagan kasekten, urip ing kraton, uripe dewa-dewi, kadadean kang ana ing jaba nalar, lan liya-liyane.
Sandiwara anyar, yaiku sandiwara kang duweni tujuan menehi pendhidhikan marang masyarakat kang umume nduweni tema urip padinan.
Komedi yaiku sandiwara kang lucu-lucu lan menehi hiburan supaya kang nonton padha seneng
Tragedi yaiku sandiwara kang isi critane nggambarake wong kang nandhang susah
Tragedi-komedi yaiku isi critana ana crita kang nggambarake wong susah lan ana sing bisa gawe guyu
Operet yaiku saemper sandiwara opera nanging luwih cekak dalan critane.
Pantomim yaiku sandiwara kang nuduhake obahe awak tanpa ngomong
Pacelathon (antawacana) yaiku bisa nyengkuyung tumindak lakuning tokoh
Latar yaiku katrangan babagan panggonan, wektu lan swasana kedadean prastawa ing naskah sandiwara
Amanat yaiku pesen kang arep disampekake dening panulis marang wong kang nyekseni pagelaran sandiwara
Ngatonake anane perkara/masalah, utamane masalah wong urip
Nggunakake basa kang bisa mancing rasa (endah, cuwa, nesu, lsp)
Para kanca pêmudha lan pêmudhi ïngkang kula trêsnani,
Nyuwun agunging pangaksama wondéné kula sampun kumawantun madêg matur wontên ing ngarsa panjênêngan sadaya, nun inggih awit saking adrênging manah anggèn kula badhé ndhèrèk urun rêmbag mênggah babagan narkoba. Ing kalodhangan wêkdal mênika kula badhé ngaturakên andharan ingkang magêpokan kaliyan prêkawis narkoba kanthi sêsirah: “Bêbayanipun Narkoba Tumrap Para Mudha”.
Minangka purwakaning andharan sumangga kula lan panjênêngan sadaya ngaturakên puja-puji panuwun dhumatêng Gusti Ingkang Maha Agung, ingkang tansah paring kanugrahan dhumateng kula lan panjênêngan sadaya. Kanthi kanugrahan Gusti kalawau satêmah ing kalênggahan punika kula lan panjênêngan sadaya sagêd kêmpal manunggal wontên ing papan punika kanthi séhat botên wontên alangan satunggal mênapa.
Sampun kawuningan bilih Indonésia mênika nêgari ingkang nggadhahi SDM ingkang kathah, utaminipun inggih mênika para pêmudha-pêmudhi. Para pêmudha mênika ing têmbé minangka tiyang ingkang bakal nérasakén cita-cita nagari. Awit saking menika, nagari Indonesia dipun-ginakakén kanggé transaksi wontênipun Narkoba lan sapanunggalanipun. Sampun wontên atusan, kêpara malah yutan (jutaan) kasus narkoba ingkang kêcathêt déning BNN ingkang ndadosakên Indonesia mênika minangka Nagari ingkang ngonsumsi Narkoba paling kathah nomêr tiga sak pênjuru jagad mênika. Ingkang paling kathah inggih mênika katandhang déning para pemudha “broken home”.
Kénging mênapa babagan narkoba mênika sagêd ngrêmbaka?
Bab mênika inggih amargi, para mudha samênika mênawi sampun réna (rêmên) dhatêng samubarang ingkang nuwuhakên raos sêkéca lajêng awrat mênawi nilarakên. Kawiwitan saking pêpénginan kagêm nyobi, kasambêt faktor kanca ingkang asring migunakakên, satêmah ndadosakên para mudha langkung cêlak kaliyan narkoba. Prêlu dipunmangêrtosi déning sintên kémawon, mliginipun dhatêng para mudha minangka taruna pitayaning bangsa, bilih kanthi migunakakén narkoba ménika atégés nyélaki dhaténg kasangsaran saha kacilakan, kadosta sumbéring sésakit fisik saha méntal, satêmah nuwuhakên bêbaya pati.
Lajêng kadospundi pambudidayanipun para mudha mbrastha bêbaya narkoba minangka punjêring kasangsaran saha kacilakan? Kaping pisan inggih mênika niyat ingkang saèstu têmên, badhé nêbihakên saking narkoba kanthi migunakakên wêkdal saha kasagêdan kanggé nindakakên bab-bab ingkang positif, tuladhanipun mlêbêt ing klub-klub olah raga, sêni, saha nêngênakên préstasi. Ingkang baku kêdah ngatos-atos ing pasrawungan. Kanca ingkang saé mênika kanca ingkang sagêd nuntun saha mbabar kawruh dhatêng kasaénan, sanès tiyang ingkang asring ngajab dhatêng tindak angkara satêmah namung badhé ngrisak saha nêbihakên ing pangangkah bêcik.
Ingkang kaping kalih, kanthi sêngkut gumrêgut têmbayatan kaliyan masyarakat, aparat, saha badan-badan LSM mbrastha bebaya ngrêmbakaning saha mêkaripun narkoba ingkang saèstu sagêd ngrisak moral saha pranatan nêgari. Botên sagêd dipun-gambarakên mênawi sadaya para mudha samênika kénging pangaribawaning narkoba. Sinten samangke ingkang badhe nglajengaken lampahing pamarintahan ing negari Indonesia mênika mênawi para mudha samya risak moralipun?
Ingkang pungkasan inggih mênika kanthi jêjêging iman, éling lan waspada adhêdhasar agama, sumangga sami gumrégah nêbihakên saha mbrastha narkoba ing pangajab para mudha saha nêgari Indonesia sagêd uwal saking bêbênduning angkara.
Kula kintên cêkap sêmantên ingkang dados atur kawula, mugi-mugi mênapa ingkang kula aturakên wau sagêda caos manfaat dhumatêng kula panjênêngan sêdaya. Têmtu kémawon kathah kalêpatan anggèn kula matur, saèstu kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami.
PANGARIBAWANING TEKNOLOGI INFORMASI TUMRAP PAGESANGAN BEBRAYAN AGUNG
Bapa saha Ibu Guru ingkang tansah kinurmatan, para kanca siswa-siswi kelas XII … ingkang kula tresnani. Nyuwun pangapunten bilih kula sampun kumawantun ngadeg wonten ing ngriki, badhe atur sapala wonten papanggihan punika.
Saderengipun kula ngandaraken punapa ingkang dados ancasan wonten sesorah ing enjang punika, sumangga langkung rumiyin kita sami-sami sesarengan ngaturaken raos syukur dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung amargi sampun paring rahmat saha anugrah dhumateng kula panjenengan sadaya satemah kita taksih saged kempal manunggal wonten ing pepanggihan punika kanthi saras boten wonten alangan punapa-punapa.
Para kadang siswa-siswi kelas XII …, sesorah ing enjang punika nggadhahi irah-irahan Dampak Teknologi Informasi (T.I.) Tumrap Panguripan Bebrayan Agung. Ingkang wiwitan, sampun kados kita mangertosi bilih TI punika mboten dados barang ingkang aneh malih wonten ing masyarakat, kangge tuladha pirantos ingkang wonten kadosta : HP, Komputer, Laptop, TV, Internet ugi pirantos sanesipun ingkang boten saged kula sebut baka setunggal sampun kathah kita panggihi wonten ing panguripan saben dinten. Sedaya pirantos kala wau wonten ing panguripan babrayan agung anggadhahi paedah ingkang kathah lan mawarni-warni wujudipun, sanadyan Wonten ing kasunyatan, paedah pirantos T.I. kala wau saged tumpang suh antawis ingkang piguna kalian ingkang mboten migunani, kahanan punika handadosaken kita mangro, nanging manawi kula kepareng matur sadaya kala wau gumantung wonten ing pribadi priyantun piyambak-piyambak, kenging menapa makaten sumangga dipunsimak tuladha punika.
Pirantos komputer utawi Laptop ingkang padatan kita ginakaken kangge pados pawarta tuwin artikel kagem panggulawenthah piwulang ing kelas, lumantar sambungan internet kadhang kala pangagemipun mboten pas kalian kabetahan. Ingkang kedah lan baku malah kadhang dipunlirwakaken, ananging ingkang ngremenaken panggalih malah dipunutamakaken, Undhuhan ingkang estunipun momot pawartos dipunliwati nanging undhuhan ingkang momot babagan maksiat, pornografi tuwin kesenengan sanes dipunpenthelengi ngantos asring kebablasen kesupen ing wekdal, kesupen mboten nindakaken pasinaon, kesupen mboten reresik awak, kesupen wangsul griya lan sanesipun.
Lajeng kadi pundi pamanggih kita supados diri pribadi punika mboten sasar susur babagan kagunan pirantos T.I. wonten ing bebrayan agung. Ingkang sepisanan, manawi kita badhe migunakaken pirantos T.I. ingkang magepokan kalian Internet langkung rumiyin dipunpasang piranti lunak (filter) lan piranti pengawasan kulawarga (parental) kangge nyuda pepinginan awon kala wau. Wonten ing sesorah punika kula ngemutaken sepisan malih bilih pirantos T.I. punika saged dados pirantos ingkang gadhah paedah gumantung kita piyambak, kepara malah ugi saged damel kita piyambak rugi menawi boten saged nyikapi kanthi prayogi. Pramila saking menika, sumangga kita ngginakaken piranti T.I. menika kanthi sae, tumemen, lan jumbuh kaliyan kabetahan satemah saged pikantuk paedah ingkang sae.
Ing wasana, cekap semanten ingkang dados atur kawula wonten ing kalodhangan punika. Kula aturaken matur nuwun awit kawigatosanipun panjenengan sadaya. Hambokbilih kathah atur kula ingkang boten nuju prana dhateng penggalih panjenengan sadaya, estu kula nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami.
Tuladha sesorah kanthi tema kurikulum basa Jawa/pendidikan Basa Jawa :
* bisa digawe dhewe gumantung ide utawa pendapatmu dhewe-dhewe. Umpamane:
1) ngapa pendhidhikan basa Jawa iku perlu diajarake marang para mudha, mligine ing pawiyatan (SD,SMP,SMA)
2) kepriye yen pendhidhikan basa Jawa iku diilangi saka kurikulum
4) apa saranmu minangka siswa utawa anak tumrap pendidikan basa Jawa ing tembe (harapanmu terhadap bahasa Jawa di masa datang)
5) (bisa uga njupuk ide/panemu kaya sing ana ing LKS sing mungkin lali durung dibayar kuwi) he -_-“
•	Kang baku yaiku ana pambuka, isi, lan panutup.
owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Dene tembung ‘gerita’ iku saka tembung lingga ‘gita’ kang nduweni teges tembang utawa syair.
Ana uga kang nduweni panemu yen geguritan iku saka tembung lingga ‘gurit’ kang nduweni teges tembang, kidung, syair. Miturut kamus, geguritan yaiku tembang uran-uran utawa karangan kang pinathok kayadene tembang, nanging guru gatra, guru lagu, lan guru wilangane ora ajeg.
Miturut Raminah Baribin (2005) geguritan iku iketaning basa kaya dene syair. Mula saperangan pawongan ana kang ngarani utawa nyebut syair Jawa gagrag anyar.
Saka maneka teges geguritan ing dhuwur bisa kajupuk dudutane (kesimpulane), geguritan yaiku wohing kasusastran Jawa anyar awujud syair kang tanpa nganggo
Cacahe gatra (larikan) ora ajeg, nanging sithik-sithike papat.
Cacahing wanda (suku kata) ing saben gatra utawa larik kudu padha akehe
Tibaing swara (guru lagu) kudu runtut
Sangarepe guritan diwiwiti tembung “Sun nggurit”, utawa “Sun Ngegurit”
Guritan anyar (geguritan) tegese rumpakan kang ora kaiket ing paugeran dene edi penine rumpakan ngendelake tembung kang mentes lan pilihan.
Miturut pandhapuke ukara lan pangiketing tembung, arane geguritan iku warna-warna, kayata:
Geguritan bisa kanggo medharake utawa ngandharake isine ati lan aweh piwulang, pepeling, sarta pitutur marang wong sing maca. Sawijining geguritan bakal luwih gampang olehe nggoleki amanat utawa piwulang kang ana sajroning geguritan kanthi cara diparafrasekake luwih dhisik. Parafrase geguritan tegese proses owah-owahan saka wujud geguritan didadekake wujud gancaran utawa paragraf, kanthi ancas supaya maknane/tegese geguritan luwih cetha lan gamblang. Geguritan iku bisa dirasakake kanthi maca utawa ngrungokake, satemah bisa:
Nemokake pesen (amanat/piwulang) kang kamot ing sajroning geguritan,
Kang perlu digatekake jroning nyulih wedharaning geguritan yaiku:
Njingglengi ten ana pasemin utawa pralambang sing dienggo
Njarwani (menafsirkan makna) pasemon utawa pralambange
Ngupakara (merangkaikan) ukara-ukara saka panaliten dadi sawijining gancaran
Kanggo ngelingake maneh apa wae sing kudu digatekake nalika maca geguritan, ing ngisor iki perangan-perangan sing kudu disemak lan diugemi,yaiku:
Irama kudu digatekake nalika maca geguritan, umpamane banter, alon, cetha utawa samar, lan sapanunggalane. Nalika maca geguritan sing surasane semangat kudu nyuwara sora, beda nalika maca
utawa isine geguritan kudu dimangerteni tegese utawa karepe. Nuli anggone maca ngetrepake utawa nyelarasake karo isining geguritan, yaiku susah, seneng,wibawa, getun, nesu lan sapanunggalane.
Obahing awak yaiku aja kaku, luwes wae, mlaku uga prayoga, ngobahake peranganing awak kanggo mbangun swasana. Pasemon, praenan kudu selaras karo isining geguritan nanging aja banget-banget.
Pocapan sing cetha nalika ngucapake aksara swara, wanda, lan tembung.
Jaman saiki panulise geguritan beda karo ing jaman biyen ora nganggo paugeran pinathok. Geguritan ing jaman biyen diarani puisi Jawa Kuna utawa puisi Jawa gagrag lawas, jalaran kaiket dening guru gatra, guru lagu, lan guru wilangan. Ing puisi Jawa Kuna mesthi kawiwitan tembung “Sun anggurit” utawa “Sun Nggegurit”. Ing puisi Jawa anyar utawa geguritan, kabeh aturan mau ora ana. Cacahe gatra, wilangan, lan lagune bebas.
Menehi irah-iarahan kang junbuh karo isine geguritan
December 3, 2012	By anggraenisme	Kacarita ana ing negara Ayodya, (dudu Ayodyakarta Hadiningrat Hloooowwww…! ^_^), dipimpin dening Prabu Dasarata. Prabu Dasarata iku kagungan garwa (garwa –> sigaraning nyawa = belahan jiwa) cacahe 3, yaiku Dewi Sukasalya, Dewi Kekayi, lan Dewi Sumitra. Saka 3 garwa iku, Prabu Dasarata kagungan putra papat. Saka Dewi Sukasalya, kagungan putra asmane Rama, saka Dewi Kekayi kagungan putra asmane Barata, lan saka Dewi Sumitra kagungan putra asmane Leksmana lan Satrugna.
Rama bisa menang ana ing sayembara kasebut banjur oleh hadiah, yaiku ngepek bojo Dewi Sinta. Sawise nglamar Dewi Sinta (cara anggone nglamar kaya sing wis tau disinau ana ing SMA kae.. ^_^), Rama banjur ngejak mulih Sinta menyang Ayodya. Ana ing satengahing wana/alas, kekarone diadhang dening raseksa sing
gandhewa). Nanging Rama kanthi gagah nampa gandhewa banjur dipenthangake kanthi gampang lan diarahake Ramabargawa. Ramabargawa bajur isin, lan lunga mabur menyang Kahyangan. (sadurunge, pesen tiket Kahyangan Airlines dhisik, trus take off dehhh.. 🙂
kidang Inova) nyedhaki dheweke. Sinta banjur kepranan ing ati alias tersepona, lan kepengin nduweni kidang kasebut. Sinta banjur nyuwun marang garwane, Rama supaya nyekel kidang kasebut kanggo dheweke. Singkat kata singkat cerita, Rama banjur lunga nguyak kidang kasebut kanggo Sinta, nanging sadurunge dheweke pesen karo Leksmana, supaya njaga Sinta.
“Oh inggih kakang, beres! Kula janji badhe njagi Dewi Sinta.” Jawabe Leksmana karo ngacungi jempol.
Rama lunga nggoleki kidang emas kang sejatine iku mung tipu muslihate Rahwana (Rajane Alengka) kang kepengin nyulik Sinta. Sinta ngenteni kondure garwane kanthi dikancani lan dijagani Leksmana.
November 14, 2012	By anggraenisme	Pangertosan drama
Miturut Panuti Sudjiman, drama yaiku karya sastra sing duweni
Manawa nonton ing sawijining pentas drama, film, utawa sinetron tumrap para siswa duweni ancas kanggo ngapresiasi lan evaluasi. Kagiyatan ngapresiasi yaiku kagiyatan ngrasakake, magerteni, lan ngajeni. Kagiyatan ngrasakake minangka kagiyatan sing wis kulina dilakoni, kowe mbukak pribadimu dhewe lan ngrasakake kaendahan seni sing koktonton. Ananging minangka siswa, kowe perlu nambah kanthi upaya mangerteni ngapa tontonan kuwi nyenengake utawa ora nyenengake. Kanthi mangkono manawa nyawang pementasan utawa tayangan film iku minangka sawijining produk proses karya seni. Asile proes ngrasakake lan mangerteni yaiku ngajeni, kerpiye wae sawijining karta pementasan amung bisa kacipta amarga srana makarya kanthi tenanan, lan talenta (bakat) seni para sing gawe.
Kagiyatan evaluasi utawa mbiji, yaiku kagiyatan mbandhingake pementasan drama lan kriteria standar kwalitas sing diyakini bijine. Standar kwalitas kuwi digawe sarana ilmu lan pengalaman ing sajroning ngrasakake lan mangerteni sawijining pentas minangka sawijining proses lan produk. Unsur intrinsik drama
June 25, 2012	By anggraenisme	UKARA SAMBAWA
Sugeng pepanggihan malih kaliyan kula Anggraeni Pamungkasih wonten ing blog ingkang prasaja menika. Wonten ing kalodhangan menika kula badhe ngaturaken satunggaling bab wonten ing paramasastra basa Jawi, inggih menika bab ukara sambawa. (Sampun cetha nggih, lha wong irah-irahanipun mawon pun pertela mekaten kok…). Hehehehehe.
Hmmmmh, nggih pun botensah basa-basi kemawon nggih, mangga dipunsemak materi bab Ukara Sambawa menika. Mugi-mugi saged migunani tumrap sinten kemawon. Matur nuwun.
Ukara sambawa. Hmmmmh, mbokmenawa wis akeh banget kang pirsa bab ukara sambawa iki. Malah ukara iki wis kawentar lan kaloka dadi judul lagu manca nagara kang saiki lagi moncer-moncere padha dinyanyekake dening para penyanyi. Nah, lagu apa kira-kira…
(mesthi padha lagi mikir yaaaaaaaaa???)
kae lho, malah dadi judhul lagi sing dinyanyekake Adele… sing judhule Sambawa like you…
(…*#&*&@*&#(@*&#(……!!!!!! Kae Someone kaleeeeeeeeeeeeeee!!!!! Dudu sambawa. Hiiiiiiiihhhhh).
hehehe. Halah. Ya wis, yen iki tenanan, semaken materine iki. Yen ana soale, mangga takaturi mangsuli…. Mengko sing isa mangsuli, tak aturi bebungah awujud “ucapan selamat”. Hehe
Ukara sambawa yaiku ukara kang wasesane nganggo panambang –a, -na, utawa –ana lan ora nduweni teges printah/pakon.
Biasane ana ing ukara lumrah, panambang –a, -na, utawa –ana iku nduweni teges printah/pakon.
Ananging ana ing ukara sambawa, panambang –a, -na, utawa –ana ora nduweni teges printah kaya ing ukara lumrah/biasane.
a. Udana kaya ngapa bapak tetep tindak pasar.
Tembung udana saka tembung lingga udan + -a. Panambang –a ing tembung iku ora nduweni teges akon supaya udan, nanging nduweni teges sanajan. Dadi ukara lumrahe saka ukara sambawa iku:
→ Sanajan udan kaya ngapa bapak tetep tindak pasar
b. Bagusa kae yen ora tau gelem ngibadah ya padha wae aku ora seneng.
→ Sanajan bagus kae yen ora tau gelem ngibadah ya padha wae aku ora seneng.
Sinaua rada suwe aku mau entuk biji apik.
è Umpama sinau rada suwe aku mau entuk biji apik.
Nggawaa payung aku ora bakal teles ngene iki.
è Umpama nggawa payung aku ora bakal teles ngene iki.
Narti maneh lulusa, Wahyuni sing pinter wae ora bisa.
Narti maneh ora mungkin lulus, wahyuni sing pinter wae ora bisa.
Kowe maneh diwenehana, aku sing paling cedhak wae ora mambu.
è Kowe maneh ora mungkin diwenehi, aku sing cedhak wae ora mambu.
Ukara-ukara sambawa ing ngisor iki nduweni teges apa, lan gawenen ukara lumrahe!
Mangana akeh yen pikirane ora tentrem, ora bakal bisa lemu awake.
Mengko sore udana ya, hawane ora panas.
Tangia luwih mruput mau aku ora telat ngene iki.
Dheweke maneh ngertia, aku sing kanca cedhake wae ora dikandhani.
Diterangna ping pitu, wong dhasare ora nggatekake ya tetep ora mudheng.Gawekna ukara sambawa kang nduweni teges:
kang ora duwé balung yang termasuk dalam filum Platyhelminthes.[1] Jinis cacing Trematoda urip dadi parasit ning kewan lan manungsa. Awaké dilapisi karo kutikula kanggo njaga supaya awaké ora kotor marga apa kang dadi tumpakané lan nduwèni piranti kanggi nyodot lan piranti kait kanggo nempelaké awaké dhéwé ing kéwan tumpakané. Tuladhané anggota saka Trematoda ya iku Fasciola hepatica. Cacing
menggunakan pranala magis ISBNHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 10 Oktober 2016.
"Kaweruh kamanusan dan kaweruh kasungatan," kata Sidik. Adapun pengertian Purwa Ayu Mardi Utama kira-kira: Wiwata selamet kenceng ing pambudi wong tanpo cacat. « Topik
Sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti.
Mugo aku dadi asihing sak negoro putri.
melu ngaji…kula saking tlatah lumajang, bumi arya wiraraja. Salam kagem mas risang. Maturnuwun blsan
ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
Cucak kuricang (Pycnonotus atriceps) ya iku anggota familia merbah, cucak, lan sejinisé ing ordo passeriformes. Déwéké ditemukaké ing alas-alas Asia Tenggara. Utamané, wuluné kuning zaitun kanti ndas biru-ireng mengkilap.
Dèskripsi awak lan suwara[besut | besut sumber]
Ukuran awaké sedeng (17 cm),[2] déwéké arupa anggota kanti ukuran awak paling cilik ing antarané jinis kutilang liya. Senajan mengkono, cucak kuricang nduwèni wulu kang akèh warnané.[3]
Warnané kekuningan kanti ndas ireng berkilau lan tenggorokan ireng. Awak bagiyan nduwur zaitun-kekuningan, swiwi keirengan, buntut uga keirengan ananging ana warna kekuningan kang mencolok ing pucuk-pucuké. Awak bagiyan ngisor kuning-rodok ijo. Iris warnané biru-pucet, cucuké ireng, lan sikilé coklat.[2][4]
Ananging, bédané karo Cucak Kuning ing wuluné, cucak kuricang nduwèni wulu luwih sithik ketimbang cucak kuning lan warnané kuning zaitun. Wondéné, cucak kuning sakliyané nduwé wulu kang luwih akèh ketimbang cucak kuricang,
utawa crocok lan cucak jenggot. Suwarane amung siulan lirih lan krungu tajem,[3] ya iku "cip” kang rame tajem. Kicauan khas kang kgolong
Déwéké iso katemokaké ing pinggiran alas , alas udan sekunder kang terbuka lan terpencil, sarta ing semak belukar ing pinggiran pasisir. Déwéké iso ditemukaké ing keduwuran 900mdpl.[2][3] Ananging, ana ing Sumatra, déwék isa ditemukaké ing keduwuran nganti 1200 mdpl.[7]
Subspèsiès[besut | besut sumber]
Cucak kuricang biasa mabur ing sakcepaké wit kang duwur, Senajan dèwèké kerep mudun marang ngisor wit.[8] dèwèké kerep ketok bebarengan cucak liyané kanggo nggolèk pakan bebarengan lan pakanané ya iku buah lan memangsa kéwan cilik.[7] Kadang uga, dèwèké dhéwé utawa nggawe kelompok cilik.[7][3][2]
Susuhé bentuké cawan kang ora rapi,saka batang paku-pakuan, serat suket, godhong, lan bahan liya, direkataké kanti susuh gorogati, ing ing pang kang cepak saka lemah. Endog warnane rodok jambon, ana bintiké ungu, lan jumlahe 2-3 iji. dèwèké berkembangbiak ing wulan Oktober, Januari lan Maret-Mei.[4]
Basa liya[besut | besut sumber]
Basa Ceko:bulbul černohlavý[9]
Diarsip saka sing asli ing 7 October 2012. Dijupuk 7 October 2012. "Pycnonotus atriceps". Foto Biodiversitas Indonesia. Diarsip saka sing asli ing 8 October 2012. Dijupuk 7 October 2012. Strange,
Avibase. Dijupuk 8 October 2012. Pranala njaba[besut | besut sumber]
IndonesiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel kanthi mikroformat spesiesCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 15 Oktober 2016.
Lokasi : banyuwangiPost n°2 Re: Banyuwangi Festival 2012
mugi pengeran ingkang akarya jagad mbales dumateng keiklasan ki dalang…..
Mahesta – Dara Pemenang Duta Wisata Wonogiri 2012 | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
takdir Hyang Widi bahwa segalanya harus bergantian. Tidak dapat bila diubah lagi.
utawa wakil-wakile, Gusti Alloh dhawuh mangkene : "Setuhune para manungsa kang pada janji karo sira Muhammad (utawa wakil-wakil ira) nyatane Guru Wasutah, iku sejatine janji karo Alloh,kekuasaane Alloh iku ngukuli kekuasaane wong ing alam donyo iki kabeh. Mulo sira kabeh aaja sembrono,sing sapa wange nulayani (ngrusak) ing janji, sengsarane bakal nampek ing awake dewe.Angen-angen kanthi wening ing penggaleh koyo mangkono. Cilik bodho bias yaiku nyatane mung tansah temen-temen manut kang mumtun lahir lan batine Guru Wasitah ngepasake dhawuh Alloh ing Al-Qur’an dhuwur dhewe iku. Sing diparingi dhawuh Alloh dening Alloh, Gusti alloh dhawuh : “LAA RAIBAFIH” para manungsa sira kabeh ja padha mamang. “INNALLOHA LAA YUHLIFUL
ingkang kaserat ing buku puniko, sedayakemawon kulo aturi ngangen-ngangen kanthi wening ing selebetipun penggaleh. Supados ing mengkenipun mboten klentu nggenipun nampi.
Kita sami punika dipun titah dening alloh dados seliraning titah wujud manungsa, puniko dipun jejibahi dening alloh, puniko wajib kita ib kita bukteaken. Wondene menawi bangsa hayawan mboten. Bangsa hayawan betahipun naming mangan lan majang. Wondene jejibahane manungsa dipun titah ing ndonya, menggahipun alloh kados surahosipun dhawuh puniko “WAMAA KHOLAQTUL JINNA WAL INSA ILLAA LIYA BUDUUN”. Artosipun Gusti alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh padha mengertiya, setuhune ingsun (Alloh) nitah ing alam donya wujud manungsa, iku ora ingsun utus apa-apa mung supaya sira padha nyembah marang ingsun. Nanging aja mung angger wae, cocokna ing maksude dhawuh ingsun iki : “WA’BUD RABBAKA HATTA YAKTIYAKAL YAQIN. Artine : Gusti Alloh dhawu, para m,anungsa sira kabeh mangka padha nyembah ing Pangeran ira, sihingga yaqin. Anadene kanga ran yaqin iku weruh kang temen-temen, nanging kanggo deleng dudu mata kepala iki, ananging nganggo “NGAINUL FIL QOLBI”. Paningal kang ana ing sajroning ati, arane yaiku Rasa. Sing nggoleki rasa, nyatane pangeran manggen ing sajroning rasa. Gusti Alloh ngukuhake ing surasane dhawuh iku : “IRJINGII ILAA RABBIKI”. Artine : Gusti Alloh dhawuh para manungsa, sira kabeh padha baliya marang Pengeran ira. Gusti Alloh ngukuhake dhawuh maneh kaya iki : “INNAA LILLAAHI WA INNAA ILAIHI RAAJINGUN”. Artine Gusti Alooh dhawuh para manungsa setuhune kita kabeh iku kagungane ingsun, supaya sira kabeh padha bali marang ingsun (Alloh). Ana dene manungsa diparingi ing jejibahan kaya mangkono iku, lamun anane manut ing dhawuh Alloh iki, cilik-bodho biso : “LAA BIWUSHULI ILAIHI ILLAA BIWAASITHOTIN”. Artine Gusti Alloh dhawuh, para manugsa sira kabeh ora bisa bali marang Alloh nek ora gelem golek Guru Wasitah. Nek ora gelem golek Guru Wasitah kepiye ? “MAN LAISA LAHU SYAIHUL WAASTHITOTI FASYSYATIHOONI SYAIHUHU”. Artine : Gusti Alloh dhawuh sapa monge ora manut ing dhawuh ingsun, nyatane golek Guru Wasitah, mangka wong iku, gurune syaiton, mula Gusti Alloh ngukuhake supaya padha golek Guru wasitah, kaya wujude dhawuh iki: “UTHULUBUU
Alloh dhawuh, para manungsa ira kabeh mangka padha goleka Guru Wasitah. Anadene Guru Wasitah nyatane salah sijine pitra
ya wajib golek anane Guru Waitah. Ngelingana sing wajibe mandhak muntun ing para manungsa golek Guru Wasitah. Dhawuhe Alloh, najan manggone Guru Wasitah iku karo sira kegangan segara, kegangan ing gunung geni, iku
Sira kabeh pada mangertiya : Alam Donya iki, ya nyatane jagat saisine, iku diarani mahluq, ya aran hawadits (anyar), ya aran se. Ana mahluq iku kabeh rusak, fanak, sejatine ora wujud. “KULLU SYAIIN HAALIKUN”. Artine : Gusti Alloh dhawuh, donya sak isine ya aran mahluq (se) iku rusak, ora wujud “ILLA WAJHAHU”. Artine : Gusti Alloh dhawuh, ana dhene kang wujud mung sejatine dzate Pengeran. Mula sira kabeh temen, lamun ora bisa bali marang Alloh, nyatane bakal nglambrang ing alam fana (donyo) iki ing selawase-lawas. Anane mung susah, nelangsa kang ora ana gunane, iku nyatane bakal ngambrang ing alam fana’ (donyo) iki ing selawase-lawas. Anane mung susah nelangso kang ora ono gunane, iku nyatane bebendu kang sinangga.Mula pumpung isih ana wektu, durung diurugi lemah ragane, padha enggal-enggal manut dhawuhe Alloh golek Guru Wasitah supaya padha bisa bali maring Alloh, bias mangen ing Alam Baqok (Darul Baqo’) tegese manggen ing alam (desa) kang langgeng. Temen-temen manut ing dhawuh Alloh iku, cilik-bodho, nyatane Ilmu Taukhid (Isim Goib): ya nyatane sirasane kalimah Hu, iku diarani Ilmu Seklimah : ilmu keslametan donyo akherat : ya diarani Ilmu Keslametan Pati. cilik bodho bias nyatane tumrap seklimah mung seklimah. Iku diwuruk diparingi ngerti panggonane. Misale Omah diparingi mangerti iki omahmu, panggonane ing kene iki. Sira langgengo ana ing sajrone omah iki, misale mangkono.Mula temen, nek manut ing dhawuh Alloh, cilik-bodho bias. Gusti Alloh dhawuh ing Al-Qur’an, sing diparingi Hudan (tegese slamet donyo hinggo ing akherat) iku para manungsa kang pada percaya ing wujujude Ilmu Taukhid (Isim Goib) : ya nyatane surasane
YUQIIMUUNASH SHOLAATA WA MIMMAA RAZAQNAAHUM YUNG FIQUN). Artine : Gusti Alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh padha mangertiya, wujude pituduh ingsung paringake marang muttaqiin. Ana dene kang ingsun sebut
bodho bias. pada ngelingana mati iku patutan cilik, gedhe, tuwa, enom, patut. Mula golek ilmu seklimah keslametan pati, iku ya patutan (FAIDZAA JAA-A AJALUHUM LAAYASTAKHIRUNA SAANGATAN WA LAAYASTA DHIMUUNA). Artine : Gusti Alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh pada mangertiya, lamun ajal pati iku wus ditetakake lan ora bisa ngajokake. Mula ayo temen-temen sakdurunge ajal pati teka, pada enggal-enggal golek ilmu seklimah, ilmu keslametan pati iku.Ngelingana lamun ora bisa bali maring Alloh nyawane bekal ngambrang ing alam donyo (fanak) ing selawase-lawas lan diarani sasar (Anadene bisamu mangerti ing Isim Ghoib iku, buktekna dhawuh Alloh iki : (WABTAGHUU ILAIHIL WASIILAH). Artine : Gusti Alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh pada goleko Guru Wasitah,
Isim Ghoib, olehe ngangge cocoke dhawuh Alloh (Qul Hu) tegese : rina lan wengi melbune ambegan, supaya langgeng tansah dibarengi maksude Isim Ghoib (Hu), diarani panggah muhung taukhid ; tegese tansah mligi sing dirasa mung dzat kang wajib wujude kang aran (
lan cara-carane olehe nindakake, nuntun ngakeh-ngakehake tumindak sholat, lan ngakeh-ngakehhake gawe
Lan sira padha mangertiya para manugnsa kang pada percaya ing surasane Isim Ghoib (Hu), (ALLAZINA YUKMINUUNA BIL GHOIBI) wong sing padha percaya ing Isim Ghoib iku, lamun wong lanang percaya ing surasane Isim Ghoib kaya mangkono iku diarani mukmin lanang. Lamun wong wadon iku percaya ing surasane Isim Ghoib, iku diarani mukmin wadon. Ano dene lamun ora percaya diarani muslimun-muslimat ngono wae. Mula temen-temen nek mukmin mesti muslim, nanging nek muslim, during mesti nek mukmin. Mangka Gusti Alloh djawuh kaya iki : (QOLBUL MUKMININ BAITULLOH). Artine : Gusti Alloh dhawuh, ana dene atine wong mukmin iku omahe Alloh, tegese ati nggon ngataake ing Pengeran, dzate kang asma Alloh, mula Alloh diarani Isim Dzat, Isim maknane jeneng anan dene Dzat maknane jenggeleng. Ana dene kang kagungan jenggeleg iku Pengeran, surasane Isim Ghoib ngatane. Gusti Alloh dhwuh ing Al-
ana endi nggon sira kabeh padha manggon, nanging dudu manggon ing bokong. Ananging nyatane langgeng mlebune ambegan dibarengi Qul Hu, tegese langgeng dibarengi surasane Hu diarani langgeng muhung taukhid (kang dirasa mung tansah dzat wajibul wujud, dzat kang wajib wujude.Nocoki ing anane dhawuh Alloh : supaya para manungsa padha bali maring Alloh. Nyatane wong munggah haji iku bener sampurna, amarga wus tumeka ing Baitulloh, maknane wis teka ing omahe Alloh. Ayo padha digunakake pikire-rasa kita, iku nyatane isih Hajar Aswad : maknane isih watu ireng. Mula lamun diangen-angen iku Baitulloh, isih majazi : maknane omahe Alloh isih pola, nyatane isih watu ireng. Nanging pola iku penting, misale gawe klambi during ihli, dadi ndeleng pola (conto) iku penting lamun klambi wis dadi pola ora kanggo. Sakdurunge dadi deleng pola iku penting.Ana dene manggone ana ing sak dhuwure Bumi Mekah (nek wayang krucil, Mekah diarani Negara puser-bumi) ing sak dhuwure iku disebut ana watu watu
ireng). Dadi kita wajib mangerti ing Baitulloh kang temen-temen. Ngelingana ing dhawuh Alloh supaya padha bali maring Alloh. Ana Baitulloh majazi iku isih keblate muslimin lam muslimat. Mula sira padha mangertiya Gusti Alloh dhawuh marang muslimin-muslimat, kaya
iku ferdu nganti ngarepake ana ing luwang landak. Gusti Alloh dhawuh mangkono. Njur kita angen-angen mahluq ya nyatane donya sak isine iku rusak fanak ora wujud diangen-angen kanthi permati, dadi anane dhawuhe Gusti Alloh surasane kalimah Hu, tur nyatane sejatine kholiq. Lamun wis bisa dong, nyatane golek ilmu taukhid, njur wajibe digoleki ing endi
diparingi mangerti ing surasane Isim Ghoib (Hu) dening Guru Wasitah, iku percaya lamun lanang aran mikmin lanang, lamun wadon (YUKMINUUNA BIL GHOIBI), percaya ing nyatane surasane Isim Ghoib (HU), iku diarani mukmin wadon. Ana dene nggon percaya ana ing ati. Gusti Alloh dhawuh : (ULBUL MUKMINIIN BAITULLOH) maknane : atine wong mukmin iku omahe Alloh, tegese ati nggon nyataake ing sejatine Pengeran : dzate (jenggelege) kanga ran Alloh. Mmmula Alloh diarani isim dzat, (isim = jeneng ; dzat = jenggeleg).
Nanging sira padha mangertiya ing anane dhawuh Alloh iku : (FA’LAM FALQOLBU QOLBAANI QOLBUSH SHONUUBARI ZULMANIYYUN WA QOLBU MA’NAWIYYU NUURANIYYUN). Artine : Gusti Alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh padha mangertiya : dhelege ati iku ana warna loro :1. Aran ati sanubari, sifat kahanane peteng.
dhawuh, ngalame nepsu siji wae iku ngungkuli peteng dhedhete donyo iki. Lamun susunanane nepsu pitu iku diuji kabeh, berarti manggen ing peteng, diarani bergowong pitung dinapitung bengi. Temen lamun mangkono iku nyatane mung nuruti ing legane dhewe, nyatane ora manut dhawuhe Alloh lan ora manut ing dhawuh pemerintah. Lamu ngalami mangkono, iku kanggo ngilangi nyatane mung ilmu taukhid. Misale peteng : nggo ngilangi mung ilmu taukhid, iku wujud padang kang ngungkuli rahina.2. Diarani ati maknawi kang sifat kahanane padang, manggon ing tengah-tengah dhadha, dhuwure puser : yaiku ati
Alloh (QOLBUL MUKMINIIN BAITULLOH) : atine wong mukmin iku omahe Alloh. Lamun wus mangerti isine langgeng Qul Hu.Guru Wasitah nuntun ing ilmu lan amale, cocoke dhawuh Alloh ing Al-Qur’an kang dhuwur dhewe, mengguhe Alloh kang diparingi ing pituduh (hudan), kang mengku ing slamete menungsa donyo akherat. Kaya mangkono iku kena diarani ngambah ing ilmu kasampurnan pati, nyocoki ing dhawuh Alloh kaya iki : (WALLA TAMUU TUNNA ILLAA WA ANTUM MUSLIMUUN). Artine : Gusti Alloh dhawuh para manungsa, sira kabeh mangka padha mangertiya, sira kabeh aja pisan-pisan, mati wajib (nyatane diurugi ing lemah ragane), lamun sira kabeh during bisa pasrah.Sira padha mangertiya wujud gleger ira iku ora mung rogo thok ya nyatane saka kumpule jasad, ati, roh, lan rasa. Iku wujud dadi titipan (geduhan), kaya ngono iku mujud dadi titpan mungghe kang titip cara ngopeni dhewe-dhewe kya ngisor iki
Sira kabeh padha mangertiya : Gusti Alloh nurunake Kitab akehe 104, iku nyatane mengku werdi gati werna papat : 1. Syare’at, 2. Tarekat, 3. Hakekat, 4. Ma’rifat. Ana wus werna papat iku mungguhe Alloh, minongko dadi resep ngopeni olehe titip nyatane werna papat iku. Pahaman ! kaya ngisor iki : 1. (ASYSYARINGATU FI’LUL JASADI FAQOD). Artine : Gusti Alloh dhawur, para manungsa, sira kabeh padha mangertiya
ana utawa tumindak kang wajib nindakake jasad, ana dene wong munggah haji bola-baliya arane tetp syare’at, iku bener terang sampurna, nocoki dhawuh Alloh : supaya padha bali maring Alloh. Nyatane wong kang munggah haji wis teka ing Baitulloh : maknane isih (hajar aswad) maknane isih watu ireng, dadi terang angen-angen dithokkake iku terang omahe Alloh isih pola, nyatane isih watu ireng.Ngelingi ing dhawuh Alloh supaya pada bali maring Alloh, kita wajib mangertiya ing baitulloh (omahe Alloh) kang temen-temen, mula sira padha mangertiya, kiblate baitulloh majazi. Omahe Alloh maknane isih pola (conto) nyatane isih (hajar aswad/watu ireng) iku, ana dene iku sampurna netepi rukun Islam lima, diarani muslimin-mislimat, rehne
WAL MUSLIMAATIN MINAL MAHDI ILAL LAHDI). Artine : Gusti Alloh dhawuh, golek ilmu iku ferdhu, mungguhe wong Islam lanang lan wong Islam wadon, awit songko bandulan, nganti ngarepake mlebu ing luang landak. Nanging padha mangertiya, jagat sak isine (donya) ya aran mahluk iku rusak fanak (ora wujud). Ana dene kang wujud iku sejatine among dzate Pengeran mula anane dhawuh Alloh golek ilmu iku ferdhu, iku sejatine golek ilmu taukhid, ing Al-Qur’an aran ilmu Isim Ghoib ya maksude HU, iku sejatine Kholiq.Aja lali ing dhawuh Alloh, bisane mangertu ing Isim
isim ghoib : HU). Lamun lanang diarani mukmin lanang, lamun wadon diarani mukmin wadon. Pangenan percaya iku ana ing ati, Gusti Alloh dhawuh : (QOLBUL MUKMININ BAITULLOH) maknane : atine wong mukmin, iku omahe Alloh, tegese ati anggon nyatakake ign Pengeran, dzat (gleger) kanga ran Alloh. Mula Alloh iku diarani isim dzat (Isim = jeneng ; dzat = gleger), dadi nyatane Pengeran iku dzate (gleger) diarani Alloh, iku pahamen temen-temen.2. (WATHORIQOTU FI’LUL QULUB). Artine : Gusti Alloh dhawuh, ana dene kanga ran-aran tharekat iku tata carane ngopeni Ati utawa tumindak kang wajib nindakake ya iku ati, aran iman. Nanging ora kaya imane wong awam (umum) nyatane rina lan wengi, mlebune ambegan langgeng dibarengi HU (Qul Hu), iku aran panggah muhung taukhid, panggah langgeng ing anane ngrasa ing dzate wajibul wujud (dzate kang sejatine wujud). Temen ora mangerti, lamun durung manut ing dhawuh Alloh golek Guru Wasitah, nyatane ciri-ciri Guru Wasitah : 1.Salah sijine manungsa, kang dikersakake dening Alloh nerangake nyatane ilmu taukhid.2.Pedoman Al-Qur’an hadits, ijma’ lan qiyas.3.Diparing deing Alloh, nyatane werna papat : a) Mursidin, b) Murbihin, c) Nasihin, d)Kamilin. Ana dene kaping telune sampurnane manungsa kaya ing ngisor iki :3.(WALHAQOIQOTU FI’LUL RUUHI). Gusti Alloh dhawuh : ana dene kang aran haqeqat iku tata cara ngopeni roh, utawa tuminak, kang wajib nindakake yaiku Roharan taukhid. Nyatane rina lan wengi roh tansah jenggleng ngataake ing dzate (jenggelege Pengeran).4.(WALMA’RIFATU FI’LUL SIRRI). Gusti Alloh dhawuh ana dene aran ma’rifat, iku tata cara ngopeni rasa, utawa tumindak kang wajib nindakake yaiku rasa : aran ma’rifat, nyatane rasa rina lan wengi, panggah jenggleg nyatakake ing sejatine Pengeran. Ana dene lamun wus yaqin (nyata), iku lagi bias buktek ake ing dhawuh Alloh iki : (WALAA TAMUUTUNNA ILLAA WANTUM MUSLIMUUN), KANG MAKSUDE : Gusti Alloh dhawuh : para manungsa, sira kabeh aja pisan-pisan mati wajib (diurugi lemah ragane), lamun sira kabeh durung
obah osik iku ora darbeni. Weruh kang darbeni dipasrahake, iku diarani FAN AF’AL : kerana wis kerem Fi Af’alillah. Lamun wis temen-temen mongko, obah-osike raga iku mung tansah kanggo ing untunge masyarakat (tegese anane kanggo ing kebagusan). Kapindo aran FAN SIFAT nyatane :
rogo iku tansah kanggo Arrohman-Arrohiim : kang nyatane, iku sepine pamrih. Katelu FAN DZAT : rogo ngrasa, mula gleger iku ora duweni, weruh kang darbeni dipasrahake diarani FAN DZAT sebab wis karan FIDZTATILLAH. Lamun wis temen mangkono iku nyatane manungsa duweni hak sing padha, nyatane lamun temen kabeh-kabeh wis mangkono anane mung tansah hormat-manghormati, sebab lamun kabeh wis mangkono : A pethuk B, iku pethuk ing Dzatulloh. B pethuk A iku pethuk ing Dzatulloh. Temen lamun wis mangkono, isine ayem tentrem. Gusti Alloh
WALAAFAATI FIDDUNYAA WAL AAKHIROH). Artine : Gusti Alloh dhawuh , para manungsa, mangka tatkala wis mangerti ing kasampurnanira, nyatae syare’at tarekat, hakekat, ing ma’rifat lan iku wis sira tindakake (gusti Alloh bakal ana bedane kaya dene wali kang wis dhisik-dhisik lan kabehane poncoboyo, ing jrone deso loro yakni slamet donyo lan akherat.
Setuhune para manungsa, tetep manggon ing alam kapitunan (rugi).3.ILLAL LADZIINA AAMANUU (Bil Ghoibi) : ana dene kang ora tuna (tegese slamet), iku para manungsa kang padha percaya ing surasane Isim Ghoib (HU). WANGAMILUSH SHOOLIHAATI : lan padha gelem ajak-ajak kange sapa wae, golek nyatane Ilmu Taukhid (Isim Ghoib), diarani Ilmu Seklimah : ilmu slamet donyo akherat. Lamun wis mangerti panggah Qul HU aran langgeng muhung tauhid, slamet ing donyo : iki ora musrik, pungkasane ambegan mlebu di barengi (Hu), diarani HUSNUL KHOTIMAH : bagus pungkasane. Lamun pungkasane ambegan ora dibarengi maksude isim ghoib (utawa maksude ora
pungkasane, lan mungguhe Alloh, iku diarani netepi ing dosa musrik. Gusti Alloh netepake ing anane dosa musrik
dhawuh, sing sapa wange netepi ing dosa musrik, iku bakal ngalami kesasar kang adoh. Tanduke (DHOLLUN WA KHOTHOUN : sasar lan
slamet donyo akherat cilik bodho bisa. Mung kang penting iku goleke sing dikersakake nerangake yaiku wujude Guru Wasitah, ing endi panggonane mungguhe Alloh, supaya digoleki.4.WATAWAASHOUBISHOBRI : lan padha gelem betah, tahan uji netepi ing katerangan wrna telu kang wis katutur ing dhuwur iku, hingga ngarepake ing luwang landak. Kaya mangkono sampurnane : aran husnul khotimah : bagus pungkasane. Ayo enggal-enggal dibuktekake kang slamet mungguhe Alloh iki, pumpung during diurugi lemah. Gusti Alloh dhawuh ing Al-Qur’an, temen bektekna maksude dhawuh Alloh iki : (QUL
ROHIM) Artine : Gusti Alloh dhawuh, He Muhammad utawa wakil-wakil ira, wujude Guru Wasitah. Sira dhawuhe marang para manungsa mangkene : He para manungsa, lamun temen-temen sira padha manut marang tindak-lampah Ingsun, lan wakil-wakil Ingsun, nyataeke Guru Wasitah,
golongan wali lan Gusti Alloh paring pangapura ing sekabehane dosa, setuhune Alloh iku luwih asih katimbang asihe wong kang padha asih kabeh. Gusti Alloh dhawuh ing Al-Qur’an iki surasane, ayo
BIL MA’RIFAT WA YAHAUNA NGANIL MUNGKARI WAULAA IKA HUMUL MUFLIHUUN). Artine : Gusti Alloh dhawuh para manungsa sira kabeh padha selem tansah ajak-ajak tumindak ing kebagusan, nyatane panggah Qul Hu aran panggah muhung tauhid : nyatane panggah ngrasa Kholiq. Bisane mangkono ayo padha golek ilmu tauhid (Isim Ghoib-Hu). Bisane mangerti ing isim
BIWASITHOTIN) Artine : Gusti Alloh dhawuh, sira kabeh ora bisa bali maring Alloh, nek ora gelem golek Guru Wasitah mangkono iku dhawuhe Alloh. Ayo padha diturut dhawuh Alloh iku Alam kang langgeng lamun ora bisa bali maring Alloh nyawane bakal kandeg ing donyo iki (aran kesasar) anane mung tansah nglambrang ing selawase-lawas. Temen pumpung isih ana wektu nyatane durung mati, wajib wis mangerti nggon keslametan pati nyatane ilmu seklimah, cilik bodho bisa. Gusti Alloh dhawuh : wong-wong sing padha selem ajak-ajak nuju ing keslametan nyatane ajak-ajak ngerteake ngambah dalan bisane bali maring Alloh, iku kabeh. Ayo padha temen-temen ditindakake pahamen temen temen pitutur iki. Kanggo tutur gunane : 1.Kanggo nuturi awake dhewe2.Awake masyarakat lamun wis padha ngedhongi temen-temen.Temen masyarakat anane mung ayem tentrem, iku sahwab barokahe kita tansah ngrasa ing wujud kang langgeng nyatane panggah Qul HU iku muhung tauhid.
Opatów (Jerman Abtau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Opatów&oldid=1090354"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Profil Tanah | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '10.Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun. D
“Dados, Kyai Badawi niku naklukaken Belanda mboten ngangge serangan fisik, nanging ngangge isyarat ingkang mboten
Subsidence | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Alterasi Epitermal | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Kule bade nyuwun dipun kersa ni, ngamalaken ASR. Dalem ki Wongalus kulo nyuwun restu ne njih mugi mugi
asr ki…. 32tn dr sragen
Askum,kulo nuwon ki?Nyuwon pangestunipun ajeng nderek sinau lan bermanfaat
kudu tansah semende marang pepesten.Eling kudu tansah pasrah ing Allah.Eling kudu rumangsa mung dadi titah.Eling kudu rumangsa saderma nglakoni.Eling kudu tansah sabar narima. Narimo ing pandum.Eling kudu tansah lila legawa, bisa gawe seneng atine liyan.Eling kudu mulat salira/tepa slira.Eling kudu welas asih ing sapada - pada, nguwongke wong.Eling kudu bisa ngregani marang liyan, sumanak lan sumadulur.Eling kudu ngerti lan tansah
taberi, nastiti, ngati - ati, tlaten.Eling kudu tansah ngugemi janji, ora mencla - mencle.Eling kudu seneng tetulung, seneng dedana marang kang merlokake.Eling aja nganti lali marang
seneng, kliwatan susah utawa samubarang kang kliwat wates.Eling aja gawe kapitunaning liyan, clemer, colong jupuk, laku juti,
sapa nandur bakal ngunduh. Eling sing sapa
@mbah ngatimin; mantapppppp mbah …
@guse iblis;wonten acara kwa jatim wingi kadose panjenengan kok namung
lha panjenengan wingi ndalu sms kula tengklet regine menawi telpon 3 pinten. Enten nopo? Kula kinten jenengan ajeng telpon kulo..
– kula pikir jenengan sampun sare, yo wes kula boten sido telp jenengan.
+oalah ngoten to.. lha kok kemajuan nggih,, jenengan sak niki sampun saget boso kromo,,,SAMPUN MBOTEN WARAS JENENGAN NIKI….
(wasyem..!! wes ngomong apik2 malah diarani edan!)
– saiki kula kadosipun bingung cr jawab sms saking jenengan. Kula wedi metune mengke malah bs ngoko.. Kula bisane ya namung niki.. sampun pool…
(yo wes lah aq ngalah wae)
+ weze jenengan ampun ngoten to..sakjanipun jenengan saget..tapi jenengan mawon ingkang boten purun nggunakake..ngoten bu..jenengan ngertos mboten mbak yu jebob…
– kula nggih gelem nggunakake,, mung kula bingung,,ngomong ipun jadi mboten lancer,,ngagem mikir suwi…
+ lha pripun kabare panjenengan kaleh den baguse ****** ? Lancar nopo mboten? Ampun mikir suwe2 nggih..engkang ngentosi kesel niki…
berkata:	Juni 24, 2007 pada 9:39 am	jenengan niku pripun toh??????
saged bso kromo inggil npo mboten?????
ingkang sms sampeyan niku NiLa ra…??????
Gedhong Patehan, Gedhong Danartapura, Gedhong Siliran, Gedhong Sarangbaya, Gedhong
Mlaku Bareng-bareng	Ukara ing Candekala	by membualsampailemas
Dina iku wus arep tumeka ing candekala, langite abang mbranang ana ing kulon,
ana ing netra, dhewe namung loro ana kene, gegandhengan siji klawan siji.
Aku tansah seneng ana ing swasana kang nentremake wiyati, tansah seneng menawa sliramu ana ing sisi, ajaa slirane lunga marang ngendi sing ra tak ngerteni, amarga anggonku wedi angel nggoleki.
Swara Samrat — Hello Goodbye (8:46)
Swara Samrat — A Kind Of Loneliness (10:24)
Swara Samrat — Lottery Of Memories (8:21)
Swara Samrat — Samba For Lisa (5:49)
Swara Samrat — Mr. Rainbow (7:14)
Siap2 ae turu pasar bantalan Gobes..
Jarene se lakon menang kari, apane ndaaa.. BOY iku lakon, tapi akhire yo bongko.. Wingi aku seng andum undangan 100 dinoe.. Hiks 😭
kok blog-ipun..nek panjenengan betah wonten mriki nggih sumonggo lenggah wonten
karir Jun dipunwiwiti saking dados model ing majalah Echo Magazine ing taun 1997. Sesampune punika mulai dados bintang filem, filem kang no setunggal inggih punika ‘’'White Valentine’’’ ing taun 1999. Ing taun
Sakliyane punika Jun bintangi filem Runaway.[2]
^ (id)m.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 12 Agustus 2011)
^ (id)www.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 12 Agustus 2011)
kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Gambar Ulam Tenggek Burung ? | seriously first
(Diajeng : mas kowe ki piye tho..lha muncule cedhak pasar klewer kok..mosok lali tho..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Przysucha&oldid=1090449"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
kanggo konco-konco STM PANCASILA .ugo salam kagem Bpk/Ibu Guru Yayasan SMP/SMU/SMK PANCASILA.
sudarto | December 31, 2010 at 7:06 am
WEKASANE” Limrahipun, tiyang menika, ing samukawisipun prekawis, nggadhang mimpang (menang), boten purun kawon (kalah). Awit, menang menika caket kaliyan kamulyan. Lan kamulyan menika kaprahipun caket kaliyan kabagyan. Pramila, unen-unen “wani ngalah luhur wekasane” menika asring tinampik dening akathah. Sedhengipun ingkang menang kemawon sok kalamangsa boten pikantuk kaluhuran, menapa malih ingkang kalah. Mekaten pemanggih saking sawetawis tiyang. Mila inggih pemanggih ingkang pinanggih ing nalar. Jer, kaprahipun ingkang kelampahan inggih kados mekaten. Boten klentu menawi ing wekdal samenika sampun wonten ingkang damel unen-unen minangka tetandhingan, inggih menika “wani ngalah gedhe rekasane”. Ateges, masyarakat samenika, sawetawis kathah, sampun boten purun ngugemi sikep wani
tembe mburine bakal sengsoro (2X)
yen isih kotor ati akale (2X)
mulo atine peteng lan nisto (2X)
baguse sangu mulyo matine (2X)
utuh mayite ugo ulese (2X)
Ya Rosulalloh salamun ‘alaik… Ya Rofi’a syaani waddaarooji
‘Athfatan Ya Jiirotal ‘aalami… Ya uhailal juudi
awan awan rujak jagung…bengi ne ngerujak pelem….lagi perawan akeh sing nanggung,barang wis meteng langka sing gelem.
wayang kulit jawa, gambarwayangkulit, gambar tribal wayang, gambar wayang kulit berwarna, contoh gambar wayang kulit, tribal wayang, kumpulan gambar wayang
Golongan Bahan Galian | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
NASTITI. OWAH GINGSIR SIFATING URIP, KANG ORA OWAH MUNG KATRESNANKU MANJING DADI NYAWIJI SAJIWO LAN SAROGO, KALAWAN JIWO ROGONE SI……. BIN/BINTI…… ANAK TURUNE KANJENG NABI ADAM, ORA PISAH SALAWASE GESANG KARO INGSUN SOKO KERSANING
Ing jagat bumi, kanthi sakjrakahipun, kang kanthi nyuwun sesarengan bayu lan gumebyaring langit, ndadosaken sareh ing donya, amargi laku manungsa ing bumi jagat raya, sumonggo dipun lampahi sesarengan. Anteng anteng langite anteng, anteng anteng bayune anteng, anteng anteng
ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
dasaripun, pramila sagéd dipunwastani protéin sambi (Basa Inggris: moonlighting protein), kaliyan péran ing salébéting prosès sèlular saking migrasi sel ngantos transpor membran.[1] Aktin dipuntemuakén ing sédaya organismé èukariota, ménawi botén kédah wontén 8 jénis protèin ingkang ngandut aktin, dipunsébat actin-related proteins (ARPs). Ananging katah ARP ingkang asifat sitoskeletal, studi biokimia saha génètika ing pungkasan punika sampun nunjuakén ménawi pintén-pintén ARP gadahi fungsi ing salèbéting inti sèl sanèsipun ing salèbéting sitoplasma,[2] kadasta èksprsèi gèn, règulasi faktor transkripsi saha motilitas intra-inti. Aktin inti gadahi peran ing transkripsi kaping tiga Ènzim polimérasé RNA, ing remodelling kromatin saha ing wujudipun kompleks ribonukleoprotein inti, saha ing pencerapan histon.[3]
salira saha nurunakén plasma T3. Aktin punika jénisipun protèin globural ingkang gégayutan saha wujud rantai, kalih rantai ingkang membelit wujud heliks, wujud mikrofilamen (filamen aktin) ing otot lan jénis-jénis sèl sanèsipun. [5] Aktin inggih punika protein ingkang wigatinshsnsken wujud sel lan ngelampahi sami-sami kaliyan miosin kangge ngasilaken obahan sel.[6]
Fungsi Filamen Aktin[besut | besut sumber]
Filamen aktin ing sel ingkang boten kagolong sel otot, menawi kedhah gadahi kirang langkunge kalih fungsi, ya iku kasusun silang-silang ingkang wujud kerangka sel lan menawi sami-sami kaliyan miosin gadahi fungsi ing sistem kontraktil, pramila
gadahi diameter 4 nm. Ing dasaripun Mikrofilamen gadahi fungsi ing pinten-pinten proses kontraktil sel. Mikroskop electron kaliyan kapasitas inggil saged ningalaken menawi
dipunperang dados tiga kelas ingkang benten diameteripun, komposisi, lan fungsinipun, jinis ingkang alit, dipunsebat mikrofilamrn, ingkang namung diameteripun kira-kira 5 nm. Ing umume filament punika
Ing kontraksi otot, ngelipet lan ngerembag membran sel, lan ing parobahan struktur ing salebeting sel.[8]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aktin&oldid=1097136"	Kategori: ProteinRintisan topik biokimiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Pontifex Maximus ya iku pendeta kang paling dhuwur sajroning Collegium Pontificum (Perkumpulan pendeta) ing mangsa Romawi kuno[1]. Jabatan iki ya iku posisi kang paling penting sajroning agama Romawi kuno. Posisi iki wiwitane mung éntuk dicekel déning wong bangsawan nganti taun 254 SM, nalika sawijining pawongan biasa kasil nyekel posisi iki. Ing mangsa Républik, jabatan Pontifex Maximus ya iku jabatan keagamaan kang kapisah saka pamarentahan nanging ing mangsa Kekaisaran jabatan iki dicekel déning kaisar nganti kaisar Gratian (kaisar sejak 375 M - 383 M) mutusake nyopot jabatan iki saka gelar kaisare.
^ (en)Pontifex maximus: the Roman high priest(dipununduh 20/10/2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pontifex_Maximus&oldid=1082560"	Kategori: Gelar keagamaanRomawi KunoRintisan topik sajarah	Menu navigasi
panggawe becik, jalaran panggawe becik iku minangka
Dadia kabegjane uwong akeh sing nampa wewarah iki (210205)
dahulu :”Urip iku kudu jujur, lembah manah lan enthengan; Jujur akeh sedulur, lembah manah akeh berkah, enthengan akeh pangan.” (jujur, rendah hati dan ringan tangan, sedulur = saudara, akeh =
Drama, asale saka tela eh basa Yunani draomai kang tegese tumindak.
Tablau yaiku sandiwara kang saemper sandiwara pantomim nanging uga
TULADHA SESORAH KANGGO UJIAN PRAKTIK BASA JAWA	UUBJ _ Unggah Ungguh Basa Jawa →
ANGKA JADI:21 31 34 47 48 56 51 83 80 38
SING DILURU TIKUS PUTIH YEN GELEM DI
Pangkalan Bun, Arut Kidul, Kotawaringin Kulon - Wikipedia
Pangkalan Bun ya iku kutha krajan Kabupatèn Kotawaringin Kulon, provinsi Kalimantan Tengah, Indonésia. Sacara administratif, Pangkalan Bun ana ing tlatah Arut Kidul.
CatalàEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 2 Maret 2016.
July 2, 2008 at 4:24 pm purwodadi	Leave a comment	Purwodadi – Grobogan,
kaula ingkang wonten ing swarga. Wasta Sampeyan dadosa suci. Sajaman Sampeyan rawuha. Kars Sampean dadosa ying bumi kados ing swarga. Rejeki kaula kang sadinten-dinten sukani dinten puniki maring kaula. Ambi puntan maring kaula dosa kaula, kados kaula puntan maring satunggil-tunggil tiyang kang salah
Yakub. 16 Yakub bapaké Yosèf lan Yosèf kuwi bojoné Maria. Maria kuwi sing nglairké Gusti Yésus, sing diarani Kristus. 17 Dadi ènèng turunan patbelas ping telu, yakuwi:
patbelas wiwit beboyongan nang tanah Babilon tekané Kristus. 18 Lairé Gusti Yésus Kristus kuwi lakuné ngéné: Maria, ibuné, wis patyangan karo Yosèf. Nanging sakdurungé kawin Maria wis meteng sangka Roh Sutyi. 19 Lah jalaran Yosèf kuwi sakwijiné wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah, mulané dèkné ya ora gelem nggawé wirangé Maria nang tengahé wong okèh. Yosèf jawané arep meneng-menengan waé medot pepatyangané karo Maria. 20 Nanging sak barengé nggagas-nggagas bab kuwi, dèkné éntuk impèn. Ing sakjeroné impèn kuwi mulékaté Gusti ngétok marang dèkné ngomong ngéné: “Yosèf, turunané ratu Daved, kowé aja wedi ngepèk Maria dadi bojomu, awit bayi sing digémbol kuwi tekané sangka Roh Sutyi. 21 Maria bakal nglairké anak lanang sing kudu mbok jenengké Yésus, awit Dèkné bakal nylametké bangsané sangka dosané.” 22 - 23 Kuwi mau kabèh marakké klakon sing wis diomong karo Gusti dèk mbiyèn liwat nabi Yésaya, sing uniné ngéné: “Enèng prawan bakal meteng lan nglairké anak lanang, sing bakal dijenengké Imanuèl, tegesé: Gusti Allah karo awaké déwé.” 24 Kadung tangi, Yosèf terus nuruti sing diomong karo mulékaté Gusti mau. Dèkné terus kawin karo Maria. 25 Nanging Yosèf ora turu tyampur karo Maria nganti lairé anaké lanang. Kadung wis lair botyahé dijenengké Yésus karo Yosèf.
1 Gusti Yésus lairé nang kuta Bètlehèm, nang distrik Yudéa. Ing waktu kuwi Hérodès sing dadi ratuné kono. Ora let suwi ènèng wong pinter siji-loro sangka bawah wétanan teka nang kuta Yérusalèm. 2 Wong-wong iku terus pada takon: “Nang endi awaké déwé bisa nemu ratuné bangsa Ju sing entas lair? Awaké déwé weruh lintangé nang wétan lan awaké déwé teka mbréné arep nyembah marang Dèkné.” 3 Kadung ratu Hérodès krungu bab iki, dèkné terus kagèt banget, semono uga wong sak kuta Yérusalèm. 4 Ratu Hérodès terus kongkonan nyeluk para pengarepé imam lan para guru Kitab kabèh terus ditakoni, nang endi bakalé lairé Kristus. 5 - 6 Wong-wong kuwi terus
tenan tembungé Gusti Allah dèk mbiyèn liwat nabi Hoséa sing uniné ngéné: “Aku nyeluk Anakku sangka Egipte.” 16 Ratu Hérodès ngerti nèk diapusi karo wong-wong pinter sangka wétanan, mulané terus nesu banget. Dèkné terus mréntah kongkon matèni botyah kabèh nang kuta Bètlehèm lan sak kiwa-tengené, sing umuré rong taun medun. Umur kuwi tyotyok karo waktuné dongé ratu Hérodès takon marang wong-wong pinter. 17 Dadiné klakon tenan tembungé Gusti Allah liwat nabi Yéremia, sing uniné ngéné: 18 “Wong-wong pada krungu swara sesambat lan tangisan seru nang kuta Ramah; awit Rakèl nangisi anak-anaké; ora gelem dilipur, awit anak-anaké wis pada mati.” 19 Sakwisé ratu Hérodès mati, Yosèf, sing ijik manggon nang negara Egipte, terus éntuk impèn menèh. Mulékaté Gusti ngétok ing impèn kuwi, ngomong ngéné: 20 “Yosèf, kana kowé balik menèh nang Israèl karo Bayiné lan ibuné, awit wong-wong sing arep matèni Bayiné wis pada mati.” 21 Yosèf terus tangi, terus Bayiné lan ibuné digawa balik menèh nang negara Israèl. 22 Nanging kadung Yosèf krungu nèk Arkélaus sing ngganti Hérodès, bapaké, dadi ratuné distrik Yudéa, dèkné terus ora gelem manggon nang kana. Ing impèn liyané Yosèf nampa tembungé Gusti, kongkon lunga nang bawah Galiléa. 23 Mulané dèkné terus rana lan manggon nang sakwijiné kuta sing jenengé Nasarèt. Dadiné klakon tembungé Gusti Allah liwat para nabi, sing ngomongké nèk Gusti Yésus bakal diarani “Wong Nasarèt.”
1 Ing waktu kuwi Yohanes Pembaptis molai nggelarké pituturé Gusti Allah nang wustèn nang bawah Yudéa. 2 Dèkné ngomong ngéné: “Pada ninggala urip sing dosa, awit ora suwi menèh Gusti Allah bakal ngedekké kratoné.” 3 Ya bab Yohanes iki nabi Yésaya dèk mbiyèn ngomong ngéné: “Nang wustèn ènèng wong bengok-bengok ngomong: ‘Gusti pada digawèkké dalan, pada dilempengké dalan sing arep diambahi.’ ” 4 Yohanes nganggo salin gawéan wulu unta lan sabuké lulang. Pangané walang lan maduné tawon alasan. 5 Wong pirang-pirang sangka kuta Yérusalèm, sangka bawah Yudéa lan sak kiwa-tengené laut Yordan pada mara nang nggoné Yohanes. 6 Wong-wong
bangsa-bangsa liya. 16 Bangsa sing manggon ing pepeteng wis weruh pepadang gedé. Srengéngé wis njedul kanggo wong-wong sing manggon nang tanah sing dikwasani pati.” 17 Ing waktu kuwi Gusti Yésus terus molai mulang, tembungé: “Pada ninggala urip dosa, awit ora suwi menèh Kratoné Gusti Allah bakal diwiwiti.” 18 Dongé Gusti Yésus mlaku nang pinggiré mér Galiléa kono, Dèkné weruh wong loro kakang-adi, yakuwi Simon sing uga dityeluk Pétrus lan Andréas. Wong loro iki ijik nguntyalké jalané, awit kerjanané nggolèk iwak. 19 Gusti Yésus nyeluk: “Hayuk pada mèlu Aku. Kowé bakal tak blajari dadi tukang nggolèk wong.” 20 Simon lan Andréas terus ninggal jalané lan mèlu Gusti Yésus. 21 Kadung mlaku sedilut menèh terus nemu wong loro menèh, yakuwi Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus. Wong loro iki karo bapaké ijik pada ndandani jalané nang prauné, terus dityeluk karo Gusti Yésus. 22 Sakwat terus pada medun sangka prauné, terus mèlu Gusti Yésus, ninggal bapaké. 23 Gusti Yésus terus ndlajahi
kuwi lak ya ora pada nyambutgawé apa nggawé salin ta? 29 Nanging sawangen déwé, gèk ratu Soléman waé sing sugihé kaya ngono ora nduwé salin sing apiké kaya kembang-kembang kuwi. 30 Semono uga suket-suket nang kebon, sing dina iki tukul lan sésuk diobong. Kuwi waé diapik-apik tenan karo Gusti Allah. Lah kowé menèh! Gusti Allah mesti bakal nyandangi kowé ngungkul-ungkuli suket-suket kuwi. Nanging kowé pada tyilik pengandelé. 31 “Mulané, aja pada sumelang lan aja pada bingung bab apa sing mbok pangan lan mbok ombé lan mbok enggo. 32 Awit kuwi prekara-prekara sing dipikir karo wong-wong sing ora kenal marang Gusti. Bapakmu nang swarga lak wis ngerti nèk barang-barang kuwi kabèh mbok butuhké. 33 Mulané, sing kudu mbok pikir sing ndisik déwé kuduné Kratoné Gusti Allah lan kepriyé enggonmu bisa nuruti kekarepané. Mengko Gusti Allah bakal ngekèki kowé barang-barang liyané sing mbok butuhké. 34 Mulané, aja pada sumelang bab dina sésuk, awit dinané sésuk ènèng karépotané déwé. Ngrasakké karépotané dina iki waé wis abot, aja ditambahi karo karépotané dina sésuk.”
1 Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Aja pada maido liyané, supaya Gusti Allah ora maido kowé. 2 Awit Gusti Allah bakal maido kowé manut tyarané enggonmu maido liyané. Lan Dèkné bakal ngukur kowé nganggo ukuran sing mbok kanggokké kanggo ngukur liyané. 3 Kenèng apa kowé kok ndelokké klilip nang mripaté liyané, nanging balok nang mripatmu déwé kowé ora weruh. 4 Lah kepriyé kowé kok wani ngomong karo liyané: ‘Kéné klilip sing nang mripatmu tak buwangé,’ nanging mripatmu déwé ènèng baloké. 5 Kowé kuwi wong lamis. Balok sing nang mripatmu kuwi dibuwang ndisik, dadiné kowé bisa weruh mat lan bisa mbuwang klilip sing nang mripaté liyané. 6 “Barang sing sutyi aja dikèkké asu, mengko ndak asuné balik nyatèk kowé. Lan parel aja dikèkké babi, mengko ndak diidek-idek nganggur.” 7 Tembungé Gusti Yésus: “Nèk kowé njaluk, kowé mesti bakal dikèki; nèk kowé nggolèk, kowé mesti bakal nemu; nèk kowé totok-totok lawang, mesti kowé bakal dibukakké. 8 Awit sapa sing njaluk bakal nampa lan sapa sing nggolèk bakal nemu lan sapa sing totok lawang bakal dibukakké. 9 Para bapak sing nang kéné iki, mosok nèk anakmu njaluk roti mbok kèki watu? Mesti ora ta! 10 Apa nèk anakmu njaluk iwak terus mbok kèki ula? Mesti ora ta! 11 Lah nèk kowé waé, wong sing ala, bisa ngekèki barang sing apik marang anak-anakmu, lah Bapakmu sing nang swarga menèh? Mosok Dèkné ora bakal ngekèki barang sing apik marang sapa waé sing pada njaluk marang Dèkné. 12 “Mulané apa sing mbok karepké supaya ditindakké karo wong liya marang kowé, kuwi kudu mbok tindakké marang liyané. Awit kuwi isiné angger-angger sing diwulangké karo nabi Moses lan nabi liya-liyané.” 13 Gusti Yésus mulangi ngéné: “Pada mlebua liwat lawang sing tyiyut, awit lawang sing amba lan dalan sing jembar kuwi nggawa kowé nang karusakan lan wong okèh sing pada milih dalan iku. 14 Nanging lawang sing tyiyut lan dalan sing tyiyut kuwi nggawa kowé nang kauripan lan namung wong setitik pada milih dalan kuwi.” 15 Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Pada sing ati-ati karo nabi-nabi sing palsu. Wong-wong kuwi tekané nang nggonmu kaya wedus manut, nanging wujuté beburon sing galak. 16 Wong-wong kuwi ketarané sangka penggawéné. Mosok tukulan eri ngetokké woh dreif lan rerungkutan ngetokké woh jambu? Mesti ora ta! 17 Wit sing apik mesti ya ngetokké woh sing apik lan wit sing èlèk mesti ya ngetokké woh sing èlèk. 18 Wit sing apik ora bisa ngetokké woh sing èlèk lan wit sing èlèk ora bisa ngetokké woh sing apik. 19 Saben wit sing ora ngetokké woh sing apik bakal ditegor lan diobong. 20 Mengkono kuwi kowé bisa nitèni nabi sing palsu, sangka penggawéné.” 21 Gusti Yésus ngomong: “Sing mlebu ing Kratoné Swarga kuwi ora wong sing ngomong ‘Gusti, Gusti’ marang Aku, ora, nanging saben wong sing nglakoni kekarepané Bapakku nang swarga. 22 Ing dina kruton okèh wong bakal ngomong marang Aku: ‘Gusti, Gusti, awaké déwé lak ngabarké pituturé Gusti Allah ing jenengmu ta? Lan awaké déwé lak nundungi demit ing jenengmu ta lan awaké déwé ya nindakké mujijat ing jenengmu uga?’ 23 Nanging Aku bakal semaur: ‘Aku blas ora kenal marang kowé. Pada lungaa sangka ngarepku, kowé wong sing seneng nggawé ala!’ ” 24 Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Wong sing ngrungokké lan nglakoni piwulangku kuwi kenèng tak padakké karo wong pinter sing ngedekké omahé nang panggonan sing atos. 25 Kadung udané deres lan banyuné laut munggah ngelepké panggonané kabèh lan angin gedé ngantemi omahé, omahé ora rubuh, awit ngadek nang panggonan sing atos. 26 “Lah wong sing ngrungokké piwulangku, nanging ora dilakoni, kuwi kenèng dipadakké karo wong bodo sing ngedekké omahé nang lemah santi. 27 Kadung ènèng udan deres lan banyuné laut munggah ngelepké panggonané lan angin gedé ngantemi omahé, omahé terus ambruk, rusak sak kabèhé.” 28 Sakwisé Gusti Yésus rampung sing memulang, wong kabèh pada nggumun banget marang piwulangé. 29 Awit Dèkné sing mulang nganggo pangwasa, séjé karo guru Kitab.
1 Dongé Gusti Yésus medun sangka gunung, wong pirang-pirang pada ngetutké Dèkné. 2 Nang kono ènèng wong lara lépra mara nang nggoné Gusti Yésus, terus sujut nang ngarepé. Wongé ngomong: “Duh Gusti, nèk kowé gelem, mesti kowé bisa nambani aku.” 3 Gusti Yésus terus ngelungké tangané lan ndemèk wongé karo ngomong: “Aku gelem, dadia waras!” Sakwat wongé terus mari tenan. 4 Wongé terus dipenging karo Gusti Yésus, ora éntuk ngomong-omongké bab lelakon kuwi marang wong liyané, nanging dikongkon nang nggoné imamé, supaya weruh nèk dèkné wis mari tenan. Wongé uga dikongkon ngekèki kurbané miturut pernatané nabi Moses kanggo tanda nèk wongé wis mari tenan. 5 Dongé Gusti Yésus mlebu kuta Kapèrnakum ènèng ofisir Rum marani Dèkné, njaluk tulung ngomong: 6 “Gusti, peladènku lara nang omah. Dèkné wis ora bisa apa-apa, namung ngrasakké lara tenan.” 7 Gusti Yésus semaur: “Ya, Aku arep teka nambani dèkné.” 8 Nanging ofisiré semaur: “Duh Gusti, aku iki ora pantes didayohi Gusti nang omahku. Mbok Gusti ngetokké tembung sak ketyap waé, mengko peladènku mesti bakal mari. 9 Awit aku déwé ya ing sak ngisoré penggedéku, nanging aku déwé ya nduwé soldat-soldat ing sak ngisorku, sing kudu manut marang aku. Nèk aku mréntah sing siji ngomong: ‘Kana lunga,’ wongé ya lunga lan nèk liyané tak tyeluk: ‘Réné,’ wongé mesti ya teka. Nèk aku ngomong karo peladènku: ‘Iki ditandangi,’ mesti ya ditandangi.” 10 Gusti Yésus nggumun krungu tembungé ofisir kuwi. Dèkné terus ngomong marang wong-wong sing pada mèlu: “Tenan, Aku durung tau tumon wong sing nduwé pengandel semono gedéné nang tengahé wong Israèl. 11 Titènana ta, wong pirang-pirang bakal teka sangka wétan lan kulon lan pada pésta bebarengan karo Bapa Abraham, Isak lan Yakub ing Kratoné Swarga. 12 Nanging wong-wong sing sak mestiné kudu manggon ing Kratoné Gusti Allah malah bakal diusir metu, dilebokké nang panggonan sing peteng-ndedet. Nang kono wong-wong kuwi bakal nangis lan kerot untu.” 13 Gusti Yésus terus ngomong marang ofisiré: “Kana mulih, bakal klakon manut pengandelmu.” Lan ing waktu kuwi uga peladèné mari. 14 Dongé Gusti Yésus teka nang omahé Pétrus, Dèkné weruh nèk ibu-maratuwané Pétrus lara panas nang ambèn. 15 Gusti Yésus terus ndemèk tangané wongé, wongé terus mari. Wongé terus tangi lan ngladèni Gusti. 16 Kadung wis surup wong-wong sing kesurupan demit terus pada digawa nang nggoné Gusti Yésus. Demit-demité pada ditundungi karo tembung sak ketyap lan sing lara pada diwaraské kabèh. 17 Gusti Yésus nindakké kuwi mau kabèh, supaya klakon sing diomong karo nabi Yésaya dèk mbiyèn, sing uniné ngéné: “Dèkné wis nyangga kasangsarané awaké déwé lan lelarané awaké déwé Dèkné wis nambani.” 18 Gusti Yésus weruh nèk wong pirang-pirang pada ngrubung Dèkné, mulané Dèkné terus ngongkon murid-muridé ngabrah mér. 19 Ing waktu kuwi ènèng sakwijiné guru Kitab mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Guru, aku arep mèlu Kowé, nang endi waé aku arep mèlu.” 20 Gusti Yésus nyauri wongé ngéné: “Asu alasan nduwé rong lan manuk nduwé susuk, nanging Anaké Manungsa ora nduwé panggonan kanggo ngglétak lan lèrèn.” 21 Terus ènèng murid liyané ngomong ngéné marang Gusti Yésus: “Gusti, aku dililani ngubur bapakku ndisik.” 22 Gusti Yésus nyauri ngéné: “Kowé mèlua Aku, sing mati bèn ngubur tunggalé sing pada mati.” 23 Gusti Yésus terus mlebu nang prau lan murid-muridé pada mèlu. 24 Ora let suwi terus ènèng ombak gedé nang mér kono lan ombaké ngontang-antingké prauné. Ing waktu kuwi Gusti Yésus ijik turu. 25 Murid-muridé terus marani lan nggugah Dèkné: “Gusti, awaké déwé ditulungi. Prauné kelep.” 26 Gusti Yésus terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok pada wedi? Kok tyilik pengandelé!” Gusti Yésus terus tangi lan mréntah angin lan ombak kongkon mandek. Anginé lan banyuné terus anteng. 27 Wong-wong sing nang kono pada nggumun lan ngomong: “Wong iki sapa ta? Angin lan ombak kok pada manut marang tembungé?” 28 Kadung Gusti Yésus wis tekan abrahan, nang bawah Gadarah, terus ènèng wong loro metuki Dèkné. Wong loro iki kesurupan demit lan tekané sangka guwa-guwa kuburan. Wong-wong iki medèni tenan, mulané ora ènèng wong sing wani liwat dalan kono. 29 Wong-wong kuwi terus pada bengok-bengok marang Gusti Yésus, ngomong: “Duh Anaké Gusti Allah, awaké déwé arep mbok kapakké? Apa awaké déwé arep mbok setrap? Saiki lak durung waktuné ta?” 30 Ora adoh sangka kono ènèng babi pirang-pirang ijik pada nggolèk pangan. Demit-demité mau terus pada nyuwun marang Gusti Yésus, ngomong: 31 “Nèk awaké déwé niyat arep mbok kongkon metu, awaké
wong loro kuwi, terus pada mlebu nang babi-babiné. Babi-babi mau terus pada mblayu sangka pinggir gunung kono, njegur nang mér terus pada mati kelep kabèh. 33 Wong-wong sing angon babi-babi mau terus pada mblayu nang kuta, ngomongké bab lelakon kuwi lan uga bab wong loro sing mauné kesurupan demit. 34 Wong sak kuta kabèh terus pada teka marani Gusti Yésus. Kadung ketemu terus pada nyuwun tenanan marang Dèkné, supaya lunga sangka panggonan kono.
1 Gusti Yésus terus munggah nang prau lan ngabrah balik menèh nang kuta panggonané, yakuwi Kapèrnakum. 2 Nang kono terus ènèng wong pada teka nggotong wong lumpuh nganggo peturoné. Kadung Gusti Yésus weruh gedéné pengandelé wong-wong kuwi, Dèkné terus ngomong marang wongé sing lumpuh: “Aja wedi, dosa-dosamu wis dingapura.” 3 Nang kono ènèng guru-guru Kitab sing pada mbatin: “Wong iki nyepèlèkké Gusti Allah.” 4 Nanging Gusti Yésus ngerti batinané para guru Kitab kuwi, mulané terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok pada nduwèni gagasan sing ala? 5 Gampang sing endi, ngomong: ‘Dosamu wis dingapura,’ apa: ‘Ngadek lan mlakua?’ 6 - 7 Nanging Aku arep nduduhké marang kowé, nèk Anaké Manungsa nduwèni kwasa ngapura dosa nang jagat kéné.” Gusti Yésus ngomong marang wong sing lumpuh: “Ngadeka! Peturonmu diangkat lan kana mulih.” Wongé terus ngadek lan mlaku mulih. 8 Wong-wong sing weruh lelakon kuwi mau pada nggumun kabèh lan pada memuji marang Gusti Allah, awit Gusti Allah gelem ngekèki pangwasa semono gedéné marang manungsa. 9 Gusti Yésus terus lunga sangka panggonan kono. Dèkné weruh wong belasting ijik njagong nang kantoré. Wong belasting iki jenengé Matéus. Gusti Yésus ngomong marang Matéus: “Hayuk mèlu Aku!” Matéus terus ngadek, terus mèlu Gusti Yésus. 10 Dongé Gusti Yésus ijik mangan nang omahé Matéus, wong belasting pirang-pirang lan wong-wong liyané sing dianggep wong ala, uga pada teka lan mangan bebarengan karo Gusti Yésus lan murid-muridé. 11 Wong Farisi siji-loro sing weruh kuwi terus pada takon marang murid-muridé Gusti Yésus: “Kenèng apa gurumu kok mangan bebarengan karo wong belasting lan wong ala?” 12 Gusti Yésus krungu kuwi terus ngomong: “Wong sing waras ora mbutuhké dokter, nanging sing lara. 13 Dipikir apa tegesé ayat nang Kitab sing uniné: ‘Sing tak karepké ora kurban, nanging tumindak katrésnan!’ Awit tekaku iki ora nggolèki wong sing ngakuné wis apik uripé, ora, nanging Aku nggolèki wong sing ala.” 14 Sakwisé kuwi murid-muridé Yohanes Pembaptis pada teka nang nggoné Gusti Yésus, terus takon: “Awaké déwé lan para Farisi pada nglakoni pasa, nanging murid-muridmu kok ora?” 15 Gusti Yésus semaur ngéné: “Dipikir! Mosok dayoh nang kawinan kaé pada sedi nèk mantèné lanang ijik nang kono? Mesti ora ta? Nanging ènèng waktuné mantèné lanang digawa lunga sangka kono. Ing waktu kuwi dayohé bakal pada pasa. 16 “Ora ènèng wong nambal salin lawas nganggo bakal sing anyar. Awit tambalané kuwi bakal mengkeret lan nyuwèkké saliné luwih amba. 17 Semono uga ora ènèng wong nyimpen anggur sing anyar nang kantongan lulang sing lawas, awit mengko kantongané mesti bakal bedah. Angguré bakal wutah lan kantongané bakal ora kanggo gawé menèh. Apiké, anggur sing anyar ya kudu disimpen nang kantongan sing anyar, supaya angguré lan kantongané bisa tetep apik.” 18 Dongé Gusti Yésus ijik
ngarepé, nyuwun: “Duh Gusti, anakku wédok entas waé ninggal, nanging nèk Gusti gelem teka lan ndemèk dèkné, mesti dèkné bisa urip menèh.” 19 Gusti Yésus terus ngadek lan mèlu wongé, bareng karo murid-muridé uga. 20 Nanging nang kono uga ènèng wong wédok sing lara ngetokké getih, wis rolas taun suwéné. Wongé nyedeki Gusti Yésus sangka mburi terus ndemèk gombyoké saliné. 21 Awit wongé mikir: “Nèk aku bisa ndemèk saliné waé, mesti aku bisa mari.” Mulané wongé terus ndemèk saliné Gusti Yésus. 22 Nanging Gusti Yésus terus minger. Kadung weruh wong wédoké, Dèkné terus ngomong: “Aja wedi, pengandelmu sing nambani kowé.” Sakwat wongé terus mari. 23 Kadung Gusti Yésus wis tekan omahé penggedéné sinaguk, Dèkné weruh wong-wong sing ngunèkké suling lan wong okèh liyané sing pada tangisan. 24 Gusti Yésus terus ngomong: “Kana pada metu! Botyahé ora mati, namung turu.” Wong-wong pada ngguyu Gusti Yésus. 25 Kadung wong-wong wis pada metu, Gusti Yésus terus mlebu nang kamaré botyahé. Tangané botyahé terus dityekel, botyahé terus sakwat tangi. 26 Kabar bab lelakon kuwi terus sumebar nang sak bawah kono kabèh. 27 Dongé Gusti Yésus lunga sangka kono, terus ènèng wong lamur loro nututi Dèkné. Wong-wong kuwi bengok-bengok: “Turunané ratu Daved, mbok melas karo awaké déwé!” 28 Kadung Gusti Yésus wis tekan omahé déwé, wong lamur loro mau terus mara nang nggoné Dèkné. Gusti Yésus terus takon marang wong loro mau: “Apa kowé pretyaya nèk Aku bisa nambani mripatmu?” Wong loro mau semaur: “Ya Gusti, awaké déwé pretyaya!” 29 Gusti Yésus terus ndemèk mripaté wongé karo ngomong: “Apa pengandelmu bakal klakon!” 30 Wong-wong kuwi terus bisa weruh menèh. Pada dipenging tenanan karo Gusti Yésus, ora éntuk ngomong-omongké bab kuwi marang sapa-sapa. 31 Nanging kadung wis lunga sangka kono, wong loro mau meksa ngomong-omongké bab Gusti Yésus marang saben wong nang bawah kono. 32 Kadung wong loro mau wis lunga, terus ènèng wong bisu digawa nang nggoné Gusti Yésus. Wongé dikwasani demit. 33 Kadung demité wis dietokké karo Gusti Yésus, wongé terus bisa ngomong menèh. Wong-wong sing weruh pada nggumun kabèh lan ngomong: “Awaké déwé durung tau weruh kaya ngono kuwi nang negara Israèl kéné.” 34 Nanging para Farisi ngomong: “Wongé bisa ngetokké demit kuwi
bab Kratoné Gusti Allah. Gusti Yésus uga nambani wong-wong sing nduwé werna-werna lara lan memala. 36 Saben-saben nèk Gusti Yésus weruh wong pirang-pirang kuwi, Dèkné sedi atiné, jalaran melas banget. Awit wong-wong kuwi kétoké kesel lan ora kopèn, kaya wedus sing ora nduwé pangon. 37 Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Sing kudu dienèni okèh, nanging bauné setitik. 38 Mulané pada nyuwuna marang sing nduwé panènané, supaya nambahi wongé sing panèn.”
1 Ing sakwijiné dina Gusti Yésus nglumpukké muridé rolas. Murid-muridé iki pada dikèki pangwasa ngetokké demit lan nambani sak wernané lara lan memala. 2 Jenengé rasul rolas iki: Simon, sing uga dityeluk Pétrus, Andréas, seduluré; Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus. 3 Uga Filipus lan Bartoloméus, Tomas lan Matéus, wong belasting; Yakobus anaké Alféus, uga Tadéus. 4 Uga Simon, sing diparapi Patriot lan Yudas Iskariot. Yudas iki sing ngelungké Gusti Yésus marang mungsuhé. 5 Gusti Yésus terus ngongkon rasul rolas budal nganggo tembung ngéné: “Aja pada nekani panggonané bangsa sing dudu Ju lan aja mlebu kutané bangsa Samaria. 6 Sing mbok parani ndisik kuduné wong Israèl sing ketriwal. 7 Pada dikabari nèk saiki Kratoné Swarga wis diwiwiti. 8 Wong lara pada diwarasna lan wong mati pada ditangèkna. Wong lara
Awit wong nyambutgawé kuwi wis sak mestiné dityukupi butuhé. 11 “Nèk kowé teka nang sakwijiné kuta apa désa, nggolèka wong sing gelem mbok inepi lan nginepa nang omah kuwi nganti lungamu sangka kono. 12 Nèk kowé mlebu nang omahé wong, wongé dibagèkké ngéné: ‘Muga Gusti Allah mberkahi kowé kabèh!’ 13 Nèk wongé gelem nampani kowé, pamujimu berkah kuwi bakal nekani brayat kuwi. Nanging nèk wongé ora gelem nampani kowé, pamujimu berkah bakal balik menèh marang kowé. 14 Nèk ènèng omah apa kuta sing ora gelem nampani kowé apa ora gelem ngrungokké piwulangmu, lungaa sangka panggonan kono lan lemahé diketok-ketokké sangka sikilmu. 15 Pretyayaa, mbésuk ing dina kruton setrapané wong sing manggon nang kuta-kuta kuwi aboté bakalé ngungkul-ungkuli setrapané kuta Sodom lan Gomorah!” 16 Gusti Yésus neruské tembungé marang rasul rolas mau: “Dirungokké sing apik! Kowé tak kongkon budal kaya wedus sing dietyulké nang tengahé asu alasan. Mulané kowé kudu sing ati-ati kaya ula lan atimu sing resik kaya manuk dara. 17 Sing ati-ati ing apa waé, awit kowé bakal dityekel lan
lan para ratu, jalaran kowé nglabuhi Aku. Kuwi kelunggaranmu kanggo ngekèki paseksi bab Aku marang para penggedé lan marang wong-wong sing ora kenal marang Gusti Allah. 19 Nanging nèk kowé dikongkon maju nang ngarepké kruton, aja pada wedi bab kepriyé sing ngomong lan apa sing kudu mbok omong. Awit ing waktu kuwi Gusti Allah bakal ngekèki tembungé marang kowé. 20 Awit dudu kowé sing bakal ngomong, nanging Rohé Gusti Allah Bapakmu sing bakal ngomong lantaran kowé. 21 “Bakal klakon ènèng wong masrahké seduluré déwé supaya dipatèni. Semono uga bapak bakal masrahké anaké supaya dipatèni. Anak-anak bakal nglawan marang bapa lan ibuné lan bakal masrahké wong tuwané supaya dipatèni. 22 Wong kabèh bakal sengit marang kowé, jalaran kowé mèlu Aku. Nanging sapa sing mantep tekan entèk-entèkané, kuwi sing bakal slamet. 23 Nèk kowé dikuya-kuya nang sakwijiné kuta, pada lungaa nang kuta liyané. Pretyayaa, Anaké Manungsa bakal teka, sakdurungé kowé kemput enggonmu nglakoni kongkonanmu nang kuta-kuta sak Israèl kabèh. 24 “Murid mesti ora ngungkuli guruné lan slaf mesti ora ngungkuli sing nduwé. 25 Kanggo murid mesti ya wis tyukup nèk bisa kaya guruné, semono uga slaf, ya wis tyukup nèk bisa kaya sing nduwé. Lah nèk sing nduwé omah waé diarani Bèlsebul, lah brayaté sak omah menèh ora diarani kepriyé!” 26 Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Aja pada wedi marang wong-wong kuwi. Apa sing ditutupi bakal kétok lan apa sing didelikké bakal kebukak. 27 Apa sing tak omongké marang kowé ing petengan kudu mbok kabarké ing padangan. Apa sing dibisik-bisikké nang kupingmu, kuwi diomong-omongké nang endi-endi. 28 Aja pada wedi marang manungsa, awit manungsa namung bisa matèni badané. Pada wedia marang Gusti Allah sing bisa matèni badan lan nyawamu pisan nang neraka. 29 Manuk tyilik loro lak ora ènèng ajiné ta regané? Nanging ora ènèng sijia tiba nang lemah tanpa Bapakmu nglilani. 30 Lah kowé menèh, gèk rambut nang sirahmu waé wis diitung kabèh. 31 Mulané aja pada wedi. Kanggo Gusti Allah kowé kuwi ajiné ngungkuli sak ènèngé manuk tyilik kabèh.” 32 Tembungé Gusti Yésus: “Sapa sing ngakoni nèk dadi muridku nang ngarepé wong, Aku ya bakal ngakoni nang ngarepé Gusti Allah Bapakku, nèk wong kuwi pantyèn muridku. 33 Nanging sapa sing wedi ngakoni nèk dadi muridku nang ngarepé wong, Aku ya bakal nyélaki dèkné nang ngarepé Bapakku nang swarga.” 34 Gusti Yésus terus ngomong:
sangka bapaké lan anak wédok sangka ibuné, uga anak wédok mantu sangka ibu maratuwané. 36 Malah wong sak omah bakal dadi mungsuh marang sakpada-pada.” 37 Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Sapa sing nrésnani bapa apa biyungé ngungkuli enggoné nrésnani Aku, wong kuwi ora pantes dadi muridku. Uga wong sing nrésnani anaké lanang apa anaké wédok ngungkuli enggoné nrésnani Aku, wong kuwi uga ora pantes dadi muridku. 38 Sapa sing ora gelem manggul pentèngané lan nurut Aku, kuwi ora pantes dadi muridku. 39 Sapa sing ngéman uripé, kuwi malah bakal kélangan uripé. Nanging sapa sing ora wedi kélangan uripé kanggo Aku, iku sing bakal nemu uripé.” 40 Gusti Yésus ngrampungké piwulangé marang rasul rolas ngéné: “Sapa sing nampani kowé, kuwi uga nampani Aku. Lan sapa sing nampani Aku, kuwi ya nampani Bapakku nang swarga. 41 Sapa sing nampani wong kongkonané Gusti Allah, jalaran wongé kongkonané Gusti Allah, wong kuwi bakal nampa upah sing bakal dikèkké marang wong kongkonané Gusti Allah mau. Sapa sing nampani wong betyik, jalaran wong betyik, wong kuwi ya bakal nampa upahé wong betyik kuwi. 42 Sapa sing ngekèki ngombé marang salah-sakwijiné muridku sing tyilik iki, jalaran muridku, senajan namung banyu anyes sak gelas, pretyayaa, wong kuwi bakal nampa upah.”
1 Sakwisé rampung enggoné ngekèki pitutur marang muridé rolas, Gusti Yésus terus lunga sangka panggonan kono, arep memulang lan nggelarké kabar kabungahan nang kuta-kutané bangsa Ju kono. 2 Yohanes, sing ing waktu kuwi ijik nang setrapan, krungu kabar bab penggawéné Kristus. Dèkné terus kongkonan murid-muridé siji-loro nang nggoné Gusti Yésus, kongkon takon ngéné: 3 “Apa Kowé kuwi wong sing kudu teka, apa awaké déwé kudu ngarep-arep wong liyané?” 4 Gusti Yésus semaur ngéné: “Kana pada balika lan Yohanes diomongi bab apa sing kowé krungu lan apa sing kowé weruh. 5 Kowé pada weruh nèk wong lamur bisa weruh menèh, wong lumpuh bisa mlaku menèh, sing lara lépra awaké bisa resik menèh, sing budek bisa krungu, wong mati pada diuripké menèh lan kabar kabungahané Gusti Allah digelarké marang wong mlarat. 6 Beja wong sing ora mangu-mangu bab Aku.” 7 Sakwisé murid-murid mau pada balik, Gusti Yésus terus ngomong ngéné bab Yohanes marang wong-wong: “Dongé kowé pada marani Yohanes nang wustèn kaé, sakjané kowé mikir bakal weruh apa? Apa ndarani kowé bakal weruh damèn sing keterak angin rana-réné? Lak ya ora ta? 8 Lah weruh apa? Apa wong sing nganggo salin sing larang? Wong sing nganggo salin apik-apik kuwi manggoné nang palès. 9 Lah kowé pada nang wustèn kuwi kepéngin weruh apa? Apa kepéngin weruh nabi? Ya bener, kowé malah weruh wong sing ngungkuli nabi. 10 Awit ya bab Yohanes iki sing wis ketulis nang Kitab ngéné: ‘Iki kongkonanku, sing tak kongkon budal ndisik nggawèkké dalan kowé!’ 11 Pada dititèni ta! Nang sak jagat iki ora ènèng wong sing ngungkuli Yohanes Pembaptis. Nanging senajan ngono, wong sing tyilik déwé ing Kratoné Gusti Allah ijik ngungkuli Dèkné gedéné. 12 Wiwit Yohanes Pembaptis memulang tekan sepréné, Kratoné Swarga dilawan karo wong-wong sing pada karep ngwasani nganggo peksa. 13 Piwulangé wèté nabi Moses lan para nabi liyané nganti sak tekané Yohanes Pembaptis, kabèh pada ngomongké bab Kratoné Gusti Allah. 14 Nèk kowé gelem pretyaya marang piwulang mau, ngertia, nèk Yohanes Pembaptis kuwi nabi Elia, sing wis diomongké nèk bakal teka. 15 Sapa sing nduwé kuping, pada rungokké. 16 “Wong-wong jaman saiki kenèng tak padakké karo apa ya? Eling-éling kaya botyah-botyah sing pada dolanan nang lataré pasar kaé; sing sak krompol tyeluk-tyeluk marang krompolan liyané ngomong ngéné: 17 ‘Awaké déwé main lagu bungah-bungah, nanging kowé ora gelem njogèt. Awaké déwé singi lagu susah, kowé ora nangis.’ 18 Dongé Yohanes teka, dèkné ora mangan lan ngombé, kabèh wong ngomong nèk dèkné dikwasani demit. 19 Lah dongé Anaké Manungsa teka, Dèkné mangan lan ngombé, kabèh wong ngomong: ‘Delokké kaé, wong murka lan tukang ngombé, kantyané wong belasting lan wong ala.’ Nanging Gusti Allah gedé kaweruhé lan kaweruhé diwujutké nganggo penggawéné.” 20 Gusti Yésus terus maido kuta-kuta sing ora pada gelem ninggal dosané lan nganyarké uripé, senajan Dèkné nindakké mujijat-mujijat sing okèh déwé nang kuta-kuta kuwi. 21 Tembungé Gusti Yésus ngéné: “Tyilaka kowé, Korasim! Tyilaka kowé uga, Bètsaida! Awit semunggoné nang kuta Sidon lan Tirus ènèng mujijat kaya sing ènèng nang tengahmu, wong-wong nang kono mesti wis mbiyèn-mbiyèn pada ngakoni salahé lan pada nganggo salin sakah lan usapan awu sirahé kanggo ngétokké kasusahané. 22 Pada titènana! Mbésuk ing dina kruton kuta Tirus lan Sidon setrapané bakalé luwih èntèng nèk dipadakké karo setrapanmu. 23 Uga kowé sing manggon nang kuta Kapèrnakum. Apa kowé bakal dijunjung munggah swarga? Ora bakal! Kowé malah bakal dityemplungké nang neraka. Awit semunggoné nang kuta Sodom ènèng mujijat-mujijat kaya sing ènèng nang tengahmu, kuta Sodom mesti saiki ijik ènèng. 24 Nanging Aku ngomong marang kowé, mbésuk ing dina kruton wong-wong nang kuta Sodom malah bakal nampa kawelasan sing luwih gedé tenimbang kowé.” 25 Ing waktu kuwi Gusti Yésus maturkesuwun marang Gusti Allah, tembungé: “Duh Allah Bapakku, Gustiné langit lan bumi, Aku maturkesuwun marang Kowé, awit Kowé nyimpen prekara-prekara iki kanggo wong sing pinter lan sing nduwé kaweruh, nanging mbok udarké kanggo wong sing tyilik. 26 Pantyèn ya ngono Bapakku, iki pantyèn wis dadi karep lan senengmu.” 27 Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Bapakku wis masrahké sembarang marang Aku. Ora ènèng wong sing ngerti Anaké, kejaba Bapaké lan ora ènèng sing ngerti Bapaké, kejaba Anaké lan wong-wong sing dikenalké karo Anaké marang Bapaké. 28 “Kabèh wong sing kangèlan lan kabotan, pada mbrénéa nang nggonku. Aku bakal ngekèki ayem lan tentrem marang kowé. 29 Piwulangku dilakoni lan pituturku digatèkké. Atimu mesti bakal ayem, awit Aku iki alus lan andap-asor. 30 Piwulangku ora angèl lan momotanku kuwi èntèng.”
1 Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus mlaku liwat kebon gandum. Murid-muridé krasa ngelih, mulané pada ngepèki wohé gandum terus dipangan. 2 Kadung wong Farisi weruh kuwi, terus pada ngomong marang Gusti Yésus: “Delokké kuwi, murid-muridmu pada nerak angger-angger, awit pada nglakoni prekara sing dilarang ing dina sabat.” 3 Gusti Yésus semaur ngéné: “Apa kowé ora pada matya nang Kitab bab sing ditindakké karo Daved, dongé dèkné lan kantya-kantyané pada ngelih? 4 Dèkné mlebu nang omahé Gusti Allah terus mangan roti sing dipasrahké marang Gusti Allah, uga kantya-kantyané sing mèlu dèkné. Mangka miturut pernatané agama Ju namung para imam sing kelilan mangan roti kuwi. 5 Apa kowé ora
kéné iki ènèng sing ngungkuli omahé Gusti Allah kwasané. 7 Nang Kitab lak ènèng tulisan ngéné ta: ‘Sing tak karepké kuwi kawelasan, ora kurban.’ Nèk kowé dunung tegesé tulisan kuwi, kowé mesti ora bakal nyalahké wong-wong sing bener. 8 Awit Anaké Manungsa sing kwasa ngarani apa sing kelilan lan sing ora kelilan ing dina sabat.” 9 Gusti Yésus terus lunga sangka kono arep nang sinaguké wong-wong kuwi. 10 Nang sinaguk kono ènèng wong sing tangané lumpuh. Enèng wong siji-loro sing pantyèn nuju arep nggolèki salahé Gusti Yésus. Wong-wong iki takon marang Dèkné: “Apa éntuk nambani wong ing dina sabat?” 11 Gusti Yésus terus semaur: “Semunggoné nang tengahmu ènèng wong sing nduwé wedus siji, terus wedus kuwi ketyemplung nang luwangan ing dina sabat. Mosok wongé ora ndang nyandak wedusé ditarik sangka luwangané? 12 Lah manungsa ajiné apa ora ngungkul-ungkuli wedus? Mulané ya éntuk nulungi wong ing dina sabat.” 13 Gusti Yésus terus ngomong marang wong sing lara tangané: “Tanganmu dietungké!” Wongé terus ngetungké tangané lan saiki tangan kuwi wis waras kaya tangan sing liyané. 14 Nanging para Farisi terus pada metu lan pada rembukan kepriyé enggoné arep matèni Gusti Yésus. 15 Kadung Gusti Yésus krungu bab kekarepané para Farisi mau, Dèkné terus lunga sangka kono. Wong okèh pada mèlu Dèkné. Kabèh wong sing lara pada diwaraské. 16 Nanging kabèh pada diwanti-wanti, dipenging ngomong-omongké bab Dèkné. 17 Kuwi marakké klakon tembungé Gusti Allah dèk mbiyèn liwat nabi Yésaya, sing uniné ngéné: 18 “Iki Peladènku, Dèkné sing tak pilih. Dèkné sing tak trésnani, sing ndadèkké senengé atiku. Dèkné bakal tak kèki Rohku. Dèkné bakal ngabarké marang kabèh bangsa bab kabeneranku. 19 Peladènku ora bakal tukar-padu apa gembar-gembor. Ora ènèng wong sing bakal krungu swarané nang dalan-dalan. 20 Damèn sing pepes ora bakal dityoklèk lan sentir sing murupé ketip-ketip ora bakal dipatèni. Peladènku bakal temen terus ngudi nganti kabeneran nduwèni kamenangan. 21 Ya Peladènku iki sing bakal dadi pengarep-arepé kabèh bangsa.” 22 Terus ènèng wong nggawa wong lamur sing uga bisu nang nggoné Gusti Yésus. Wongé dikwasani demit. Gusti Yésus nambani wongé terus bisa ngomong lan weruh menèh. 23 Wong kabèh pada nggumun tenan lan pada ngomong: “Apa iki dudu turunané ratu Daved ya, sing wis diomongké nèk bakal teka?” 24 Kadung para Farisi krungu wong-wong ngomong ngono, terus pada semaur: “Wong kuwi bisa ngetokké demit, awit dikèki pangwasa karo Bèlsebul, ratuné demit-demit.” 25 Gusti Yésus ngerti
lemah sing subur, terus ngetokké woh okèh. Enèng sing wiji siji dadi satus, ènèng sing dadi swidak lan ènèng sing dadi telung puluh.” 9 Gusti Yésus terus nutup piwulangé ngomong ngéné: “Sapa sing nduwé kuping, rungokké sing apik tembungku kuwi.” 10 Murid-muridé Gusti Yésus terus mara nang nggoné Dèkné, takon: “Apa jalarané nèk Gusti mulangi wong-wong kok nganggo gambar?” 11 Gusti Yésus semaur: “Karepé Gusti Allah, supaya namung kowé sing bisa dunung wewadiné Kratoné Gusti Allah, ora wong kabèh. 12 Awit wong sing wis nduwé kuwi bakal dikèki nganti lubèr. Nanging wong sing ora nduwé, apa nduwéné malah bakal karebut. 13 Kuwi jalarané Aku nèk mulang wong okèh nganggo gambar. Awit senajan mripaté pada ndeleng, nanging ora weruh lan senajana kupingé krungu, nanging pada ora dunung. 14 Dadiné bisa klakon apa sing wis diomong karo nabi Yésaya dèk mbiyèn, sing uniné ngéné: ‘Kowé bakal bolak-balik krungu, nanging ora dunung. Kowé bakal bolak-balik ndeleng, nanging ora weruh. 15 Awit bangsa iki ndablek, kupingé budek lan mripaté merem rapet. Awit semunggoné ora ngono, mesti mripaté weruh lan kupingé krungu, pikirané bisa dunung terus pada teka marani Aku lan ninggal uripé sing dosa, mesti terus tak waraské. Kuwi tembungé Gusti Allah.’ 16 “Nanging beja kowé, awit mripatmu weruh lan kupingmu krungu. 17 Ngertia, okèh nabi lan wong betyik sing pada kepéngin ndeleng apa sing mbok deleng, nanging ora klakon ndeleng. Uga pada kepéngin krungu apa sing kowé krungu, nanging ora klakon.” 18 Gusti Yésus terus ndunungké ngéné: “Pada dirungokké tegesé gambar wong nyebar wiji mau. 19 Wong sing krungu piwulang bab Kratoné Gusti Allah, nanging ora dunung, kuwi kaya wiji sing tiba nang pinggir dalan. Sétan teka terus ngrebut piwulang sing disebar ing atiné. 20 Lah wiji sing tiba nang lemah atos, kuwi nggambarké wong sing ngrungokké piwulangé terus pretyaya karo bungah. 21 Nanging piwulang mau durung mrasuk jeru ing atiné. Kadung katekan kasusahan lan kangèlan jalaran sangka enggoné pretyaya, wongé semplak pengandelé. 22 Lah wiji sing tiba nang tengahé tukulan eri, kuwi nggambarké wong sing ngrungokké piwulangé terus pretyaya, nanging terus sumelang banget. Piwulang mau ora bisa ngetokké woh, jalaran kalah karo pikiran bab kabutuhané urip lan banda donya. 23 Nanging wiji sing tiba nang lemah sing subur, kuwi nggambarké wong sing ngrungokké piwulangé terus mantep pengandelé. Wong kuwi terus ngetokké woh okèh, ping satus, ping swidak lan ping telung puluh.” 24 Gusti Yésus terus ngekèki gambar liyané kanggo mulangi wong-wong. Tembungé ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo tukang tandur. Wongé nyebar wiji sing apik nang keboné. 25 Nanging ing wayah wengi, nèk wong-wong pada turu, mungsuhé wong tandur mau teka terus nyebar wiji suket nang tengahé tanduran gandum mau, terus lunga. 26 Kadung wiji gandumé tukul lan ngetokké woh, suketé terus kétok. 27 Wong-wong sing kerja terus mara nang nggoné sing tukang tandur terus ngomong: ‘Lah Bapak nandur wiji sing apik nang keboné, lah tukulan suket kuwi sangka endi?’ 28 Sing tukang tandur terus semaur: ‘Kuwi penggawéné mungsuh.’ Sing
waé?’ 29 Nanging wongé semaur: ‘Aja, awit nèk suketé mbok jabuti, mengko tandurané gandum uga katut kejabut.’ 30 Bèn suketé tukul bareng karo gandumé tekan wayahé panèn. Mengko nèk wayahé panèn aku bakal ngomongi sing kerja, supaya pada nglumpukké suketé ndisik terus ditalèni lan diobong. Sakwisé kuwi terus gandumé sing dienèni lan disimpen nang lumbungku.” 31 - 32 Gusti Yésus terus mulangi wong-wong menèh nganggo gambar liyané. Dèkné ngomong ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo wiji sing tyilik banget, sing ditandur karo wong nang keboné. Wiji kuwi tyilik banget, nanging nèk wis tukul gedéné ngungkuli tanduran liya-liyané. Malah dadi wit lan manuk-manuk terus pada nggawé susuk nang pangé.” 33 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngekèki gambar liyané, uniné ngéné: “Kratoné Swarga kenèng dipadakké karo ragi. Enèng wong wédok njikuk ragi mau terus dityampurké glepung telung takeran, sampèk raginé mrasuk nang glepungé kabèh.” 34 Gusti Yésus mulangi wong-wong bab kuwi mau kabèh nganggo gambar. Dèkné nèk mulangi mesti nganggokké gambar kanggo ndunungké. 35 Dadiné keturutan tembungé sakwijiné nabi dèk mbiyèn sing ngomong: “Nèk aku mulang, aku nganggokké gambar. Aku bakal ndunungké prekara-prekara sing kasimpen wiwit jagat digawé.” 36 Sakwisé Gusti Yésus ngongkon wong-wong lunga, Dèkné terus mulih. Murid-muridé terus pada mara lan takon: “Gusti, mbok awaké déwé didunungké tegesé gambar tukulan suket.” 37 Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Wong sing nyebar wiji sing apik kuwi Anaké Manungsa. 38 Keboné kuwi ya jagat iki. Wiji sing apik kuwi wong-wong umaté Kratoné Allah. Lah tukulan suket kuwi wong-wong balané Sétan. 39 Mungsuh sing nyebar wiji suket kuwi Sétan déwé. Wayah panèn kuwi entèk-entèkané jaman lan sing kerja panèn kuwi para mulékat. 40 Lah kaya enggoné tukulan suket kuwi dilumpukké terus diobong nang geni, ya ngono kuwi mbésuk ing entèk-entèkané jaman. 41 Anaké Manungsa bakal ngongkon mulékat-mulékaté nglumpukké sembarang sing marakké nggawé ala lan kabèh wong sing pada nglakoni dosa, dipisah sangka Kratoné Allah. 42 Wong-wong kuwi bakal dityemplungké nang pawon sing murup. Nang kono bakal pada tangisan lan kerot untu. 43 Nanging wong sing pada nglakoni kekarepané Gusti Allah bakal semlorot kaya srengéngé ing kratoné Bapaké. Wong sing nduwé kuping, pada dirungokké!” 44 Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo kasugihan sing dipendem nang lemah. Terus ènèng wong sing nemu, nanging terus dihuruki menèh. Sangking bungahé, wongé terus ngedol kabèh apa nduwéné, terus balik nuku keboné.” 45 Piwulangé Gusti Yésus sing liyané uniné ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo sakwijiné tukang dagang sing nggolèk parel sing larang regané. 46 Ing sakwijiné dina dèkné weruh parel kuwi. Wongé terus ngedol sembarang nduwéné kanggo nuku parel sing larang regané kuwi.” 47 Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo jala sing diuntyalké nang mér lan éntuk iwak werna-werna. 48 Nèk jalané wis kebek terus ditarik nang daratan karo sing nggolèk iwak. Wong-wong kuwi terus njagong milihi iwak-iwaké. Sing apik diwadahi, lah sing èlèk dibuwang. 49 Ya ngono kuwi bakalé ing entèk-entèkané jaman. Mulékat-mulékat bakal budal lan misahké wong ala sangka tengahé wong betyik. 50 Wong-wong sing ala mau terus dityemplungké nang pawon sing murup. Nang kono wong-wong kuwi bakal tangisan lan kerot untu.” 51 Gusti Yésus terus takon marang murid-muridé: “Apa kowé pada dunung kuwi mau kabèh?” Semauré murid-muridé: “Ya Gusti, awaké déwé dunung.” 52 Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Mulané saben guru Kitab sing dadi umaté Kratoné Swarga kenèng dipadakké karo pemimpiné omah sing ngetokké barang sing anyar lan sing lawas sangka godangé.” 53 Sakwisé Gusti Yésus rampung enggoné mulangi nganggo gambar-gambar mau, Dèkné terus lunga sangka panggonan kono. 54 Gusti Yésus terus teka nang kuta Nasarèt, panggonané sedulur-seduluré. Nang kono Dèkné mulangi wong-wong nang sinaguk. Wong-wong sing ngrungokké pada nggumun banget lan rasan-rasan marang sakpada-pada: “Wong iki éntuk kaweruh sing kaya ngono kuwi sangka ngendi ya? Lan sangka ngendi Dèkné éntuk pangwasa kanggo nindakké mujijat-mujijat kuwi? 55 Apa Dèkné dudu anaké sing tukang nggawé krosi-méja kaé? Apa dudu anaké Maria, tunggalé Yakobus, Yosèf, Simon lan Yudas? 56 Sedulur-seduluré wédok lak kabèh manggon nang kuta kéné ta? Lah sangka ngendi kapinterané kuwi kabèh?” 57 Wong-wong pada nampik Gusti Yésus. Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang wong-wong kuwi: “Pantyèn, nabi kuwi nang endi waé diajèni, kejaba nang panggonané lan omahé déwé.” 58 Mulané nang kuta Nasarèt kono Gusti Yésus ora nindakké mujijat okèh, awit wong-wong nang kono ora pretyaya marang Dèkné.
1 Ing waktu kuwi Hérodès dadi ratuné distrik Galiléa. Dèkné uga krungu kabar-kabar bab Gusti Yésus. 2 Hérodès terus ngomong marang para peladèné: “Yésus kuwi ora liya, mesti Yohanes Pembaptis, sing urip menèh. Mulané dèkné bisa nindakké mujijat-mujijat kuwi.” 3 - 4 Ya ratu Hérodès iki sing mbiyèn ngongkon nyekel Yohanes Pembaptis, terus diketyèk lan dilebokké nang setrapan. Ratu Hérodès nindakké kuwi nuruti karepé Hérodias. Awit Yohanes kerep ngomong marang ratu Hérodès, nèk dèkné ora kenèng ngepèk Hérodias dadi bojoné, awit Hérodias kuwi bojoné Filipus, seduluré ratu Hérodès déwé. 5 Mulané ratu Hérodès kepéngin matèni Yohanes, nanging dèkné wedi karo wong-wong, awit wong-wong nganggep Yohanes kuwi nabi sangka Gusti Allah. 6 Nanging dongé Hérodès ngurmat tutup tauné, anaké Hérodias njogèt kanggo para dayohé. Ratu Hérodès seneng banget karo jogètané botyah wédok mau. 7 Dèkné sampèk ngetokké janji ngéné marang botyahé: “Apa waé sing mbok jaluk bakal tak turuti.” 8 Jalaran ibuné botyah wédok mau sing ngajani, botyahé terus ngomong: “Aku njaluk endasé Yohanes Pembaptis nang piring.” 9 Hérodès sedi banget krungu penjaluké botyahé, nanging jalaran dèkné wis kadung
nggoné Gusti Yésus ngomong: “Saiki wis soré lan nang panggonan kéné ora ènèng apa-apa. Mbok wong-wong pada dikongkon lunga, bèn nggolèk mangan déwé nang désa-désa.” 16 Nanging Gusti Yésus semaur: “Wong-wong ora usah lunga, kowé sing kudu ngekèki mangan wong-wong!” 17 Murid-muridé terus ngomong: “Awaké déwé namung nduwé roti lima lan iwak loro!” 18 Gusti Yésus semaur: “Gawanen mbréné!” 19 Wong-wong terus dikongkon njagong nang suketan karo Gusti Yésus. Dèkné terus njikuk roti lima lan iwak loro mau, terus nyawang nduwur lan maturkesuwun marang Gusti Allah. Rotiné terus dityuwil-tyuwil, terus dikèkké marang murid-muridé. Murid-muridé terus ngedum rotiné marang wong-wong. 20 Wong kabèh pada mangan sampèk warek. Sakwisé mangan, turahané roti lan iwak mau dilumpukké karo para murid, ènèng rolas ténggok kebek. 21 Sing mangan ènèng wong limang èwu, namung wong lanangé, wong wédok lan botyah-botyah durung diitung. 22 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngongkon murid-muridé budal ndisik karo prauné nang abrahan. Wong okèh mau terus dikongkon mulih. 23 Kadung wong-wong wis lunga, Gusti Yésus terus munggah gunung arep ndonga, déwékan. Mbengi kuwi Gusti Yésus nang kono déwé. 24 Ing waktu kuwi murid-muridé wis nang tengah-tengah mér. Prauné diontang-antingké karo ombak, awit anginé nampek. 25 Kira-kira jam telu mbengi Gusti Yésus nusul murid-muridé, Dèkné mlaku nang banyu. 26 Kadung murid-muridé weruh Gusti Yésus mlaku nang banyu, terus pada wedi banget. Sangking wediné terus pada njerit: “Enèng mokmedi!” 27 Nanging Gusti Yésus terus ngomong: “Aja pada kagèt. Iki Aku. Wis aja pada wedi!” 28 Rasul Pétrus terus ngomong: “Gusti, nèk pantyèn Kowé tenan, mbok aku dityeluk supaya marani Kowé mlaku nang banyu!” 29 Gusti Yésus terus ngomong: “Ya, mbrénéa Pétrus!” Rasul Pétrus terus metu sangka prauné lan mlaku nang banyu, marani Gusti Yésus. 30 Nanging kadung rasul Pétrus weruh banteré anginé nang mér kono, dèkné terus wedi lan molai mendelep karo bengok-bengok: “Gusti, aku ditulungi!” 31 Gusti Yésus terus gelis-gelis ngelungké tangané lan nyekel rasul Pétrus, terus ngomong: “Kok tyilik temen pengandelmu? Kenèng apa kok terus mangu-mangu?” 32 Kadung Gusti Yésus lan rasul Pétrus wis nang prauné, anginé terus mandek. 33 Murid-murid sing nang prau mau terus pada sujut lan nyembah marang Gusti Yésus tembungé: “Gusti, Kowé pantyèn Anaké Gusti Allah tenan!” 34 Kadung wis pada ngabrah, Gusti Yésus lan murid-muridé terus pada tekan bawah Genésarèt. 35 Wong-wong kono pada nitèni nèk sing teka kuwi Gusti Yésus, terus pada ngabari wong-wong sak kiwa-tengené panggonan kono kabèh. Wong-wong sing lara terus pada digawa nang nggoné Gusti Yésus. 36 Wong-wong kuwi pada nyuwun, supaya pada kelilan ndemèk gombyoké saliné Gusti Yésus. Kabèh sing ndemèk malih waras.
1 - 2 Ing sakwijiné dina ènèng wong Farisi lan guru Kitab sangka kuta Yérusalèm mara nang nggoné Gusti Yésus terus takon ngéné: “Kenèng apa murid-muridmu kok nerak pernatané mbah-mbahané awaké déwé? Nèk mangan kok ora pada wisuh tangan ndisik?” 3 Gusti Yésus semaur ngéné: “Lah kowé kok pada nerak angger-anggeré Gusti Allah, awit namung kepéngin netepi adat-pernatané mbah-mbahanmu? 4 Awit Gusti Allah ngomong: ‘Ngajènana marang bapa lan biyungmu,’ lan ‘Sapa sing mujèkké ala marang bapa lan biyungé kudu dipatèni.’ 5 Nanging kowé mulangi: ‘Urunan kanggo ngopèni wong tuwamu kenèng mbok kèkké marang Gusti Allah. Dadiné kowé wis ora usah ngekèki urunan marang wong tuwamu menèh.’ 6 Tegesé, angger-anggeré Gusti Allah mbok undurké kanggo ngejokké pernatan-pernatanmu déwé. 7 Kowé kuwi wong lamis. Tyotyok tenan tembungé nabi Yésaya bab kowé sing uniné ngéné: 8 ‘Bangsa iki enggoné ngelem Aku namung karo lambéné, nanging atiné adoh sangka Aku. 9 Tanpa guna enggoné pada ngabekti marang Aku, awit pernatan-pernatan sing diwulangké kuwi namung gawéané manungsa.’ ” 10 Gusti Yésus terus nyeluk wong-wong kongkon pada maju, terus diomongi ngéné: “Iki pada dirungokké lan dilebokké ing atimu! 11 Sing marakké wong ala kuwi ora barang sing mlebu tyangkem, ora, nanging apa sing metu tyangkem.” 12 Murid-muridé terus mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Gusti, apa Kowé ngerti nèk para Farisi pada panas atiné dongé krungu tembungmu?” 13 Gusti Yésus semaur: “Saben tanduran sing ora ditandur karo Bapakku nang swarga bakal dibedol. 14 Wong Farisi kuwi ora usah dirèwès. Kuwi penuntun sing lamur. Lah nèk wong lamur nuntun wong lamur liyané, kabèh loro bakal ketyemplung nang luwangan.” 15 Rasul Pétrus terus ngomong: “Mbok awaké déwé didunungké tembungmu kuwi Gusti!” 16 Tembungé Gusti: “Mosok kowé uga durung dunung? 17 Mosok kowé ora dunung nèk sembarang sing mlebu tyangkem kuwi parané ya nang weteng terus dietokké menèh sangka awak? 18 Nanging apa sing metu sangka tyangkemé wong kuwi metuné sangka atiné, kuwi sing marakké wong ala. 19 Awit sangka ing ati kuwi tekané pikiran-pikiran sing ala, sing marakké wong matèni, laku bédang, memédok, nyenyolong, ngapusi lan nyenyatur. 20 Prekara-prekara kuwi sing marakké manungsa ala. Nanging mangan tanpa wisuh ndisik, kuwi ora marakké wong ala.” 21 Sangka kono Gusti Yésus terus lunga nang bawahé kuta Sidon lan kuta Tirus. 22 Nang kono ènèng wong wédok bangsa Kanaan mara nang nggoné Gusti Yésus tyeluk-tyeluk: “Gusti, Turunané ratu Daved, mbok aku dimelasi! Anakku wédok kesurupan demit lan melaské tenan!” 23 Nanging Gusti Yésus ora semaur blas. Murid-muridé terus pada nyuwun marang Gusti Yésus: “Gusti, wong kuwi mbok dikongkon lunga waé, awit wongé terus bengak-bengok ngetutké awaké déwé.” 24 Gusti Yésus terus ngomong: “Aku iki dikongkon marani bangsa Israèl sing ketriwal.” 25 Nanging wong wédok mau malah sujut nang ngarepé Gusti Yésus karo nyuwun: “Gusti, mbok aku ditulungi ta!” 26 Nanging Gusti Yésus ngomong: “Ora apik nèk wong njikuk pangané anaké terus dikèkké asu.” 27 Wong wédoké semaur: “Pantyèn bener, Gusti, nanging asuné lak ya mangan turahané pangané sing nduwé omah ta!” 28 Gusti Yésus terus ngomong marang wongé: “Ibu, pantyèn gedé tenan pengandelmu. Kekarepanmu bakal keturutan.” Lan wiwit waktu kuwi anaké wongé malih waras. 29 Gusti Yésus terus lunga sangka panggonan kono liwat pinggiré mér Galiléa, terus munggah gunung. Gusti Yésus njagong nang kono. 30 Wong pirang-pirang terus pada teka nggawa wong lumpuh, wong pintyang, wong lamur, wong bisu lan wong lara liya-liyané, dieterké nang nggoné Gusti Yésus. 31 Wong-wong pada nggumun weruh sing bisu bisa ngomong, sing pintyang bisa mari sikilé, sing lumpuh bisa mlaku lan sing lamur bisa weruh. Wong-wong kuwi terus pada ngluhurké Gusti Allahé Israèl. 32 Gusti Yésus terus nyeluk murid-muridé diomongi ngéné: “Aku melaské marang wong-wong. Wis telung dina enggoné ngetutké Aku lan saiki wis ora ènèng sing dipangan. Aku ora bisa ngongkon wong-wong kuwi mulih karo weteng ngelih, mengko ndak ambruk nang dalan.” 33 Murid-muridé terus ngomong: “Lah nang panggonan sing sepi iki awaké déwé kongkon nggolèk roti nang endi kanggo ngekèki mangan wong semono okèhé?” 34 Gusti Yésus terus takon: “Lah kowé nduwé roti pira?” Murid-muridé semaur: “Enèng roti pitu lan iwak tyilik-tyilik siji-loro.” 35 Gusti Yésus terus ngongkon wong-wong supaya pada njagong nang lemah. 36 Sakwisé kuwi Dèkné terus njikuk roti pitu karo iwaké mau terus ndonga marang Gusti Allah. Rotiné lan iwaké terus dityuwil-tyuwil terus dikèkké marang murid-muridé. Murid-muridé terus ngedum roti lan iwaké marang wong-wong. 37 Wong kabèh pada mangan sampèk warek. Sakwisé kuwi murid-muridé terus nglumpukké turahané, éntuk pitung ténggok kebek. 38 Wongé lanang sing mèlu mangan ènèng patang èwu okèhé, wong wédok-wédok lan botyah-botyah durung diitung. 39 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngongkon wong-wong mulih. Dèkné terus numpak prau arep nang bawah Makadan.
1 Wong Farisi lan wong Saduki pada mara nang nggoné Gusti Yésus, tujuané arep ngenèng Dèkné. Mulané pada kepéngin weruh tandané nèk Gusti Yésus kuwi kongkonané Gusti Allah. 2 Gusti Yésus semaur ngéné: (“Nèk soré langité
ngomong: “Iki Anakku sing tak trésnani; pada nggugua tembungé!” 6 Kadung krungu swara kuwi murid-murid mau pada kagèt lan wedi, sampèk pada niba nang lemah. 7 Gusti Yésus terus nyedeki lan ndemèk murid-muridé karo
Gusti Yésus déwé, ora ènèng liyané menèh. 9 Dongé medun sangka gunung kono Gusti Yésus ngomong ngéné marang murid-muridé: “Aja ngomong karo sapa-sapa bab apa sing kowé pada weruh mau, sakdurungé Anaké Manungsa tangi sangka pati.” 10 Murid-murid mau terus takon: “Lah kenèng apa para guru Kitab kok ngomong nèk nabi Elia kudu teka ndisik?” 11 Gusti Yésus semaur: “Pantyèn, nabi Elia teka ndisik lan dèkné bakal nyawiské sembarang kabèh. 12 Kowé tak omongi: nabi Elia wis teka, nanging wong-wong ora pada nitèni dèkné. Dèkné malah digawé sak karepé. Mengkono uga wong-wong kuwi bakal nindakké sak karepé marang Anaké Manungsa.” 13 Murid-muridé mau terus pada dunung nèk Gusti Yésus kuwi ngomongké bab Yohanes Pembaptis. 14 Kadung Gusti Yésus lan murid-muridé wis tyampur karo wong pirang-pirang menèh, terus ènèng wong mara lan niba nang ngarepé karo nyuwun: 15 “Duh Gusti, mbok melas marang anakku lanang. Dèkné lara ayanen lan ya wis nemen. Botyahé ajek tiba nang geni lan nang banyu. 16 Aku wis nggawa botyahé nang nggoné murid-muridmu, nanging ora bisa nulungi.” 17 Gusti Yésus terus ngomong: “Kok kebatyut tenan enggonmu ora pretyaya marang Gusti Allah. Sepira menèh suwéné enggonku kudu tyampur lan nyabari kowé? Botyahé gawanen mbréné!” 18 Gusti Yésus terus nundung demité sing ngwasani botyahé. Demité terus lunga lan botyahé sakwat terus mari. 19 Sakwisé kuwi murid-muridé Gusti Yésus terus pada marani Dèkné. Kadung déwé karo Gusti Yésus terus pada takon: “Gusti, kenèng apa awaké déwé kok ora bisa ngetokké demité?” 20 Gusti Yésus semaur: “Awit pengandelmu tyilik! Ngertia, nèk kowé nduwé pengandel sing gedéné namung sak wiji sing tyilik déwé waé, kowé bisa ngomong marang gunung kuwi: ‘Ngaliha mbrana,’ mesti gunungé manut. Ora bakal ènèng barang sing mokal kanggo kowé. ( 21 Nanging demit sing kaya ngono kuwi lungané namung nganggo pandonga lan pasa.)” 22 Dongé murid-muridé ijik pada ngumpul nang bawah Galiléa, Gusti Yésus ngomong ngéné: “Anaké Manungsa bakal dielungké marang wong-wong. 23 Dèkné bakal dipatèni, nanging ing telung dinané
ora gelem ngrungokké sambaté kantyané. Malah kantyané dilebokké setrapan nganti utangé disaur kabèh. 31 Kadung peladèn-peladèn liyané weruh lelakon kuwi, kabèh pada kagèt lan sedi banget, mulané terus pada ngomongi ratuné bab kuwi. 32 Ratuné terus kongkonan nyeluk peladèn sing ala mau terus disenèni: ‘Kowé kuwi pantyèn peladèn sing ala tenan. Utangmu semono okèhé kowé wis ora usah mbayar, jalaran kowé nyuwun tenan marang aku. 33 Apa ya wis ora sak mestiné kowé melasi kantyamu tunggal peladèn, kaya enggonku wis melasi kowé.’ 34 Ratuné terus nesu banget lan peladèn sing ala mau dilebokké nang setrapan supaya diajar, nganti utangé dibayar kabèh. 35 “Bapakku nang swarga uga bakal nindakké mengkono kuwi marang kowé, nèk kowé ora ngapura marang sedulurmu sak atimu.”
1 Sakwisé ngrampungké piwulangé kuwi Gusti Yésus terus ninggal bawah Galiléa budal nang bawah Yudéa, ngabrah laut Yordan. 2 Wong pirang-pirang pada ngetutké Dèkné lan kabèh pada ditambani larané. 3 Terus ènèng wong Farisi pada teka, jawané arep ngenèng Dèkné nganggo pitakonan. Mulané terus pada takon ngéné marang Gusti Yésus: “Apa wong lanang éntuk megat bojoné manut sak karepé déwé?” 4 Saurané Gusti Yésus: “Apa kowé ora matya nang Kitab Sutyi nèk Gusti Allah enggoné nggawé manungsa kawit wiwitané rupa wong lanang lan wong wédok? 5 Gusti Allah uga ngomong: ‘Mulané wong lanang kudu ninggal bapa lan biyungé lan dadi siji karo bojoné, dadiné wong loro dadi daging siji.’ 6 Wong loro kuwi wis ora loro menèh, nanging namung siji. Lan apa sing wis didadèkké siji karo Gusti Allah, manungsa ora kenèng misah.” 7 Para Farisi terus pada takon: “Lah nèk ngono, lah kenèng apa nabi Moses kok ngomong nèk wong lanang kudu ngekèki layang pegat marang bojoné nèk dipegat? Apa kuwi tegesé ora nglilani pegatan?” 8 Gusti Yésus terus ngomong: “Nabi Moses enggoné nglilani kowé megat bojomu kuwi jalaran kowé ora kenèng dikandani, nanging ing wiwitané ora kaya ngono! 9 Kowé pada tak kandani: Sapa megat bojoné terus kawin karo wong liyané, wong kuwi laku bédang, kejaba nèk bojoné laku bédang.” 10 Murid-muridé Gusti Yésus terus ngomong: “Lah nèk wong omah-omah kaya ngono lakuné, apa ora luwih apik nèk ora omah-omah waé.” 11 Gusti Yésus semaur: “Ora saben wong bisa nglakoni kuwi, namung wong sing dipiji karo Gusti Allah. 12 Awit ènèng wong sing ora bisa omah-omah, jalaran kawit lair wis ngono. Enèng uga sing ora bisa omah-omah, jalaran didadèkké ngono karo wong liyané. Lan ènèng liyané menèh sing milih ora omah-omah sangka karepé déwé, jalaran namung kepéngin ngurusi Kratoné Gusti Allah. Sapa sing bisa nglakoni, ya bèn nglakoni.” 13 Ing sakwijiné dina wong-wong pada nggawa anak-anaké nang nggoné Gusti Yésus, nyuwun supaya pada didongakké lan diberkahi. Nanging wong-wong kuwi pada disenèni karo murid-muridé. 14 Gusti Yésus malah ngomong marang murid-muridé: “Mbok bèn botyah-botyah kuwi pada mbréné, aja dialang-alangi, awit Kratoné Swarga kanggo wong sing kaya botyah-botyah kuwi.” 15 Gusti Yésus terus numpangi tangan marang botyah-botyah, terus lunga sangka panggonan kono. 16 Ing sakwijiné dina ènèng wong enom mara nang nggoné Gusti Yésus, takon ngéné: “Guru, supayané bisa nampa urip langgeng, aku kudu nglakoni penggawé betyik apa?” 17 Gusti Yésus semaur: “Kenèng apa kowé kok takon marang Aku bab apa sing betyik? Namung siji sing betyik, yakuwi Gusti Allah. Nèk kowé kepéngin nampa urip langgeng, kowé kudu nglakoni angger-anggeré Gusti Allah kabèh.” 18 Tembungé wong enom mau: “Angger-angger sing endi?” Gusti Yésus terus semaur: “Kowé aja mematèni, aja laku bédang, aja nyolong, aja ngapusi. 19 Ngajènana marang bapa-biyungmu lan trésnaa marang wong liya kaya enggonmu trésna marang awakmu déwé.” 20 Wongé terus ngomong ngéné: “Angger-angger kabèh kuwi wis tak lakoni. Lah ijik kurang apa menèh?” 21 Tembungé Gusti Yésus ngéné: “Nèk kowé kepéngin sampurna, barang-barang nduwému diedol kabèh. Sepira payuné dikèkké marang wong sing ora nduwé, supaya kowé nduwé banda nang swarga. Sakwisé kuwi terus mbrénéa mèlu Aku.” 22 Kadung krungu tembung kuwi, wong enom mau terus lunga karo sedi, awit dèkné sugih banget. 23 Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Kowé pada tak omongi: pantyèn angèl tenan kanggo wong sugih mlebu ing Kratoné Swarga. 24 Tak balèni menèh tembungku: malah luwih gampang unta mlebu bolongané dom, tenimbang wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 25 Krungu tembung kuwi mau para murid kagèt banget, terus takon: “Lah nèk ngono, sapa sing bisa slamet?” 26 Gusti Yésus nyawang murid-muridé terus ngomong: “Kanggo manungsa prekara kuwi pantyèn mokal, nanging kanggo Gusti Allah ora ènèng barang sing mokal.” 27 Rasul Pétrus terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, awaké déwé wis ninggal sembarangé awaké déwé lan saiki mèlu Kowé! Awaké déwé bakal éntuk apa?” 28 Saurané Gusti Yésus: “Kowé pada tak omongi, mbésuk ing entèk-entèkané jaman Anaké Manungsa bakal njagong nang dampar pangwasa. Ing waktu iku kowé sing pada mèlu Aku uga bakal mèlu njagong nang dampar lan ngrutu taleré Israèl rolas. 29 Lan saben wong sing ninggal omahé, seduluré lanang apa wédok, bapa-ibuné, anak-anaké lan keboné, jalaran nglabuhi Aku, wong kuwi bakal nampa ijolé ping satus lan uga bakal éntuk urip langgeng. 30 Nanging okèh wong sing tekané ndisik bakal dadi kèri déwé lan okèh wong sing tekané kèri bakal dadi ndisik déwé.”
1 Gusti Yésus mulangi ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo wong sing nduwé kebon dreif. Esuk mruput wongé wis budal nggolèk wong sing kudu ngerjani keboné. 2 Kadung wis pada setuju bab bayarané saben wong sedina, wong-wong terus dikongkon budal nyambutgawé nang keboné. 3 Kira-kira jam sanga ésuk sing nduwé kebon lunga menèh terus weruh wong siji-loro nganggur nang lataré pasar. 4 Sing nduwé kebon mau terus ngomong marang wong-wong sing nganggur kuwi: ‘Hayuk pada nyambutgawé nang kebonku, kowé bakal tak bayar sak mestiné!’ 5 Wong-wong terus pada budal. Kira-kira jam rolas lan jam telu awan wong sing nduwé kebon lunga menèh nggolèk wong. 6 Kira-kira jam lima soré wongé uga budal menèh, terus weruh wong-wong pada nganggur, terus ditakoni: ‘Kenèng apa kowé kok pada nganggur nang kéné sedina muput?’ 7 Wong-wong semaur: ‘Lah ora ènèng sing ngekèki kerjanan kok!’ Sing nduwé kebon terus ngomong: ‘Nèk ngono, hayuk nyambutgawé nang kebonku waé.’ 8 “Kadung wis surup, sing nduwé kebon terus ngomong marang mandoré: ‘Kana sing kerja pada dityeluk lan dikèki bayarané. Molai karo sing teka kèri déwé nganti tekan sing teka ndisik déwé.’ 9 Wong-wong sing nyambutgawé molai kira-kira jam lima terus pada teka lan nampa bayarané wong kerja sedina. 10 Sakwisé kuwi wong-wong sing molai kerja kawit ésuk terus pada mara, mikiré bakal nampa bayaran luwih okèh. Nanging wong-wong kuwi uga nampa bayarané wong kerja sedina. 11 Wong-wong nampani bayarané karo nggresah marang sing nduwé kebon. 12 Tembungé: ‘Lah sing teka kèri kerjané namung sak jam, lah kok dibayar tunggalé karo awaké déwé sing kerja kepanasen sedina muput.’ 13 “Sing nduwé kebon terus semaur: ‘Lo, aku ora ngapusi kowé! Kowé lak wis setuju ta nampa bayarané wong kerja sedina? 14 Ditampa bayaranmu kuwi lan kana lunga! Pantyèn aku karep ngekèki wong sing teka kèri bayaran sing tunggalé karo bayaranmu. 15 Apa aku ora éntuk nganggokké duwitku manut karepku déwé? Kenèng apa kowé kok mèri nèk aku nggawé betyik marang liyané?’ ” 16 Gusti Yésus terus ngomong: “Pantyèn kaya ngono, wong-wong sing teka kèri bakal dadi ndisik déwé lan wong-wong sing ndisik déwé bakal dadi sing kèri.” 17 Dongé pada mlaku budal nang kuta Yérusalèm, Gusti Yésus nyeluk murid-muridé rolas didèwèkké, terus ngomong: 18 “Kowé pada ngerti nèk awaké déwé saiki budal nang kuta Yérusalèm. Nang kana Anaké Manungsa bakal dipasrahké marang para pengarepé imam lan guru Kitab. Wong-wong kuwi bakal netepké setrapan pati marang Dèkné. 19 Sakwisé kuwi wong-wong bakal masrahké Dèkné marang bangsa Rum, supaya dipoyoki, dipetyuti terus dipentèng. Nanging ing telung dinané Dèkné bakal ditangèkké sangka pati karo Gusti Allah.” 20 Bojoné Sébédéus mara nang nggoné Gusti Yésus karo anaké lanang loro. Wongé terus sujut arep nduwèni tembung. 21 Gusti Yésus terus takon: “Apa sing mbok karepké?” Bojoné Sébédéus terus ngomong: “Gusti, mbok janji ta, nèk Gusti mbésuk dadi ratu, anakku kabèh loro kelilan njagong nang sebelahé Gusti, sing siji tengen lan liyané kiwa?” 22 Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi ora ngerti apa sing mbok jaluk. Apa kowé wani nglakoni kasangsaran sing bakal tak lakoni?” Saurané: “Ya Gusti, awaké déwé wani!” 23 Gusti Yésus terus ngomong: “Pantyèn, kasangsaran sing bakal tak lakoni kowé uga bakal nglakoni. Nanging bab njagong nang sebelah tengen apa kiwaku, kuwi Aku ora nduwé kwasa ngarani. Jagongan kuwi wis dityawiské kanggo wong-wong sing wis dipilih karo Bapakku.” 24 Kadung murid sepuluh liyané krungu bab kuwi, terus pada nesu marang sedulur loro mau. 25 Mulané Gusti Yésus terus nyeluk murid-muridé kabèh terus diomongi ngéné: “Kowé pada ngerti déwé nèk para penuntun malah pada ngerèh bangsané lan semono uga para penggedé, kuwi malah pada nindes bangsané. 26 Nanging kowé aja kaya ngono. Sapa sing kepéngin dadi pengarep, kuwi kudu ngladèni kowé. 27 Lan sapa sing kepéngin dianggep gedé déwé, kuwi sing kudu dadi peladèné liyané. 28 Didelokké ta Anaké Manungsa, Dèkné tekané ora supaya diladèni, nanging malah ngladèni lan masrahké nyawané kanggo nylametké wong okèh.” 29 Dongé Gusti Yésus lan murid-muridé pada ninggal kuta Yériko, wong pirang-pirang pada ngetutké. 30 Nang pinggir dalan ènèng wong lamur loro pada njagong. Kadung krungu nèk Gusti Yésus liwat, wong lamur loro mau pada bengok-bengok: “Gusti, Turunané ratu Daved, mbok melas karo awaké déwé!” 31 Wong okèh sing nang kono pada nyenèni wong loro kuwi kongkon meneng. Nanging malah tambah banter sing mbengok: “Gusti, Turunané ratu Daved, mbok melas karo awaké déwé!” 32 Gusti Yésus terus mandek, terus wong loro mau dityeluk. Dèkné takon: “Kowé njaluk apa?” 33 Semauré: “Awaké déwé nyuwun bisa weruh menèh, Gusti!” 34 Gusti Yésus melas marang wong loro kuwi, terus didemèk mripaté. Sakwat terus pada bisa weruh menèh, terus mèlu Gusti Yésus.
1 Kadung wis mèh tekan kuta Yérusalèm, Gusti Yésus lan murid-muridé mampir nang désa Bètfaké, tyedek karo gunung Olèf. Nang kono Gusti Yésus terus ngongkon murid loro kongkon budal ndisik. 2 Gusti Yésus ngomong ngéné: “Kana budal nang désa nang ngarep kuwi. Nang kono kowé bakal weruh kimar wédok karo anakané dikentyang. Kimaré diutyuli terus digawa mbréné. 3 Nèk ènèng wong takon apa-apa, ngomong ngéné waé: ‘Gusti mbutuhké. Nèk wis rampung, bakal dibalèkké.’ ” 4 Dadiné bisa keturutan sing wis diomong karo sakwijiné nabi, sing uniné ngéné: 5 “Dikabarké marang wong-wong nang Sion: Ratumu nekani kowé, Dèkné andap-asor lan tekané numpak anakan kimar.” 6 Murid loro mau terus budal lan nuruti apa sing diomong karo Gusti Yésus. 7 Kimar lan anakané terus digawa. 8 Murid-murid pirang-pirang sing nang kono terus pada njèrèng klambiné nang dalan sing arep diliwati Gusti Yésus. Wong-wong liyané pada ngepèk pangé wit-witan terus disèlèhké nang dalan. 9 Wong pirang-pirang pada mlaku nang ngarepé lan nang mburiné Gusti Yésus, terus pada surak-surak: “Hosana, hayuk dipuji Turunané ratu Daved. Muga kaberkahan sing teka ing jenengé Gusti. Hosana, hayuk dipuji Gusti Allah sing nang swarga!” 10 Kadung Gusti Yésus wis mlebu nang kuta Yérusalèm, wong sak kuta pada gègèr lan pada takon: “Sing teka kuwi sapa ta?” 11 Wong-wong sing pada mèlu Gusti Yésus semaur: “Kuwi nabi Yésus, sangka kuta Nasarèt nang distrik Galiléa!” 12 Gusti Yésus terus mlebu nang lataré Gréja Gedé. Wong-wong sing dodolan lan tetuku nang lataré Gréja Gedé kono pada diusir kongkon lunga kabèh. Méja-méjané sing tukang ngijoli duwit lan dingklik-dingkliké sing dodol manuk dara diglémpangké kabèh. 13 Gusti Yésus ngomong marang wong-wong sing dodolan: “Nang Kitab wis ditulis nèk Gusti Allah ngomong: ‘Omahku bakal diarani panggonan kanggo pamuji,’ nanging saiki mbok dadèkké rongé maling.” 14 Nang Gréja Gedé kono ènèng wong lamur lan wong lumpuh pada nang nggoné Gusti Yésus. Kabèh pada diwaraské. 15 Nanging
weruh enggoné Gusti Yésus nindakké mujijat-mujijat lan botyah-botyah pada surak-surak: “Dipuji Turunané ratu Daved,” terus pada nesu. 16 Para pengarepé imam lan para guru Kitab terus ngomong marang Gusti Yésus: “Apa Kowé ora krungu tembungé botyah-botyah kuwi?” Gusti Yésus semaur: “Ya, Aku krungu. Nanging apa Kowé durung tau matya nang Kitab Sutyi, sing uniné ngéné: ‘Botyah-botyah lan bayi-bayi wis mbok blajari memuji Jenengmu.’ ” 17 Gusti Yésus terus ninggal wong-wong kuwi, lunga sangka kuta Yérusalèm, terus budal nang désa Bétani lan nginep nang kono. 18 Esuké, dongé balik nang kuta Yérusalèm, Gusti Yésus krasa ngelih nang dalan. 19 Dèkné weruh wit anjir nang pinggir dalan, terus diparani. Nanging ora ènèng wohé siji-sijia, namung godong. Mulané Gusti Yésus terus ngomong marang wité: “Slawas-lawasé kowé ora bakal ngetokké woh menèh!” Sakwat wité terus garing. 20 Kadung murid-muridé weruh lelakon kuwi mau, terus pada nggumun banget, mulané pada takon: “Lah wité anjir kok dadi garing ngono, Gusti?” 21 Gusti Yésus semaur: “Pada ngertia, nèk kowé pretyaya lan ora mangu-mangu, kowé ya bisa nindakké sing tak tindakké marang wit anjir kuwi. Malah ora namung kuwi waé, kowé bisa ngongkon gunung kaé ngomong: ‘Mumbula, njegura nang segara,’ lan kuwi ya bakal klakon. 22 Sembarang sing mbok jaluk ing pandonga bakal klakon, janji kowé pretyaya.” 23 Gusti Yésus terus mlebu nang Gréja Gedé lan mulangi nang kono. Ing tengah-tengahé memulang ènèng pengarepé imam lan para guru Kitab mara nang nggoné Gusti Yésus takon: “Guru, enggonmu nindakké prekara kuwi kabèh éntuk pangwasa sangka ngendi? Sapa ta sing ngekèki pangwasa marang Kowé?” 24 Gusti Yésus semaur ngéné: “Aku arep takon marang kowé ndisik. Nèk kowé wis mangsuli pitakonanku, Aku ya bakal mangsuli pitakonanmu. 25 Sapa sing ngekèki pangwasa marang nabi Yohanes kanggo mbaptis? Gusti Allah apa manungsa?” Para pengarepé imam lan para guru Kitab terus pada rembukan déwé: “Nèk awaké déwé ngomong: ‘Sangka Gusti Allah,’ lah mengko Dèkné semaur: ‘Lah kenèng apa kowé kok ora pretyaya marang nabi Yohanes?’ 26 Lah nèk awaké déwé semaur: ‘Sangka manungsa,’ awaké déwé wedi karo wong okèh iki, awit wong-wong kuwi kabèh nganggep Yohanes kuwi nabi.” 27 Dadiné para pengarepé imam lan para guru Kitab pada semaur: “Awaké déwé ora ngerti!” Gusti Yésus terus semaur: “Nèk ngono, kowé ya ora bakal tak omongi sapa sing ngekèki pangwasa marang Aku kanggo nindakké prekara kuwi mau kabèh.” 28 Gusti Yésus terus ngomong: “Kepriyé pinemumu bab iki? Enèng wong nduwé anak loro. Wongé marani anaké mbarep terus ngomong: ‘Lik, dina iki kana kowé nyambutgawé nang kebon dreif.’ 29 Anaké semaur: ‘Ya Pak,’ nanging ora budal. 30 Bapaké terus marani anaké sing enom, terus dikongkon nyambutgawé nang keboné. Anaké enom semaur: ‘Aku emoh Pak,’ nanging terus gela, mulané terus budal. 31 Anak loro mau sing endi sing nindakké karepé bapaké?” Wong-wong terus semaur: “Ya sing enom.” Gusti Yésus terus ngomong: “Pada titènana, wong-wong belasting lan wong-wong lonté malah bakal mlebu ndisik ing Kratoné Gusti Allah tenimbang kowé. 32 Awit nabi Yohanes teka lan nduduhké dalané Gusti Allah marang kowé, nanging kowé ora pada pretyaya marang dèkné. Wong-wong belasting lan wong-wong lonté malah pada pretyaya marang dèkné. Kowé pada weruh kuwi, nanging kowé ora terus malih pikirané lan pretyaya marang dèkné.” 33 Gusti Yésus ngomong: “Pada dirungokké piwulang iki. Enèng wong sugih nduwé kebon dreif. Keboné dipageri mubeng lan digawèkké panggonan kanggo meres dreifé. Wongé uga ngedekké gubuk duwur kanggo njaga. Sakwisé kuwi keboné terus diséwakké marang wong-wong liyané. Wongé déwé terus lunga nang liya negara. 34 Kadung wis wayahé panèn sing nduwé kebon teka terus kongkonan sing kerja supaya nang nggoné wong-wong sing nyéwa keboné. Kongkon njaluk bagèané dèkné sangka pametuné keboné. 35 Nanging wong-wong sing dikongkon mau malah dityekel karo wong-wong sing nyéwa kebon. Enèng sing digebuki, ènèng sing dipatèni lan ènèng sing dibandemi watu. 36 Sing nduwé kebon terus ngongkon wong liyané menèh, okèhé ngungkuli sing ndisik. Nanging kongkonan sing iki kabèh pada waé ngalami kaya sing ndisik. 37 Entèk-entèké sing nduwé kebon ngongkon anaké déwé, mikiré wong-wong sing nyéwa kebon ngajèni marang anaké dèkné. 38 Nanging kadung wong-wong sing nyéwa kebon weruh anaké sing nduwé kebon teka, terus pada rembukan ngéné: ‘Lah iki anaké sing nduwé kebon teka. Hayuk dipatèni waé, supaya awaké déwé éntuk warisané.’ 39 Anaké sing nduwé kebon mau terus dityekel, disèrèt metu sangka keboné terus dipatèni.” 40 Gusti Yésus terus takon: “Nèk sing nduwé kebon teka, wong-wong sing nyéwa keboné bakal dikapakké?” 41 Wong-wong sing ditakoni pada semaur: “Ya wis sak mestiné nèk wong-wong ala kuwi bakal dipatèni kabèh. Lah keboné dreif mesti bakal diséwakké marang wong liya-liyané, sing pada gelem ngekèkké bagèané sing nduwé kebon pendak panèn.” 42 Gusti Yésus terus takon: “Apa kowé pada durung tau matya tulisan iki nang Kitab: ‘Watu sing ora dikanggokké karo sing nggawé omah, kuwi dadi watu sing penting déwé. Iki penggawéné Gusti, mulané ya nggumunké tenan.’ 43 Mulané Aku ngomong marang kowé: Kratoné Gusti Allah bakal direbut sangka kowé lan dikèkké marang bangsa liya, sing nggugu marang tembungé. ( 44 Sapa sing tiba ing watu kuwi bakal ajur lan sing ketiban watu kuwi bakal remuk.)” 45 Kadung para pengarepé imam lan para Farisi pada krungu tembungé Gusti Yésus kuwi, terus pada rumangsa nèk wong-wong kuwi déwé sing disemoni. 46 Wong-wong terus pada kepéngin nyekel Dèkné, nanging pada wedi karo rayaté, sing nganggep Gusti Yésus kuwi nabi.
1 Gusti Yésus memulang menèh marang wong-wong nganggo sakwijiné gambar. 2 Tembungé Gusti Yésus ngéné: “Kratoné Swarga kenèng dipadakké karo sakwijiné ratu sing arep nduwé gawé gedèn, jalaran arep ngawinké anaké lanang. 3 Ratu mau ngongkon para peladèné ngundangi wong-wong sing diulemi. Nanging wong-wong ora gelem teka. 4 Ratuné terus ngongkon peladèn-peladèn liyané, diomongi ngéné: ‘Kana wong-wong sing diulemi diomongi nèk péstané wis ditata. Sapi lanang lan pedèt-pedèt pilihan wis dibelèh. Sembarang wis rampung. Kongkon ndang pada nekani péstané!’ 5 Nanging wong-wong sing diulemi ora teka. Malah pada lunga ngurusi penggawéané déwé-déwé. Enèng sing nang kebon, liyané ngurusi dagangané. 6 Malah ènèng sing pada nyekel peladèné ratuné, dipilara lan dipatèni. 7 Mulané ratuné terus nesu banget. Dèkné terus ngongkon soldat-soldaté, kongkon matèni wong-wong sing matèni peladèn-peladèné lan kongkon ngobong kutané. 8 Ratuné terus ngomong marang para peladèné: ‘Péstané mantènan wis ditata, nanging wong-wong sing diulemi pada ora pantes. 9 Mulané kana saiki pada nang prapatan-prapatan lan sapa waé sing ketemu diundang kongkon teka nang péstané mantènan.’ 10 Para peladèn mau terus budal nang prapatan-prapatan. Kabèh wong sing ketemu, sing ala lan sing betyik, terus pada dikumpulké. Panggonan pésta saiki kebek karo dayoh. 11 “Kadung ratuné mlebu kepéngin weruh dayoh-dayohé, dèkné terus weruh ènèng sakwijiné dayoh ora nganggo salin pésta. 12 Dayoh kuwi terus ditakoni: ‘Sedulur, lah kowé kok mlebu tanpa nganggo salin pésta?’ Nanging dayohé ora bisa semaur apa? 13 Ratuné terus ngomong marang para peladèné: ‘Wong iki dibanda lan dietokké sangka kéné, dibuwang nang panggonan sing peteng. Nang kono dèkné bakal tangisan lan kerot untu.’ ” 14 Gusti Yésus terus nutup piwulangé ngéné: “Pantyèn okèh wong sing dipanggil, nanging namung setitik sing pantes dipilih.” 15 Para Farisi terus lunga lan pada rembukan kepriyé bisané ngenèng Gusti Yésus nganggo pitakonan. 16 Terus pada kongkonan murid-muridé kono bareng karo wong-wong golongané ratu Hérodès marani Gusti Yésus. Wong-wong iki terus takon: “Guru, awaké déwé ngerti nèk kowé wong jujur lan blaka enggoné mulangké bab kekarepané Gusti Allah kanggo manungsa. Kowé ora wedi lan ora perduli karo sapa-sapa. 17 Mulané awaké déwé kepéngin ngerti sangka Kowé bab iki: mbayar belasting marang ratuné Rum kuwi éntuk apa ora?” 18 Nanging Gusti Yésus ngerti nèk wong-wong kuwi tujuané ala, mulané terus ngomong: “Kowé kuwi lamis. Kenèng apa kowé kok arep ngenèng Aku? 19 Ndelok kéné duwit sing dienggo mbayar belasting.” Terus ènèng sing nggawa duwit pérak siji. 20 Gusti Yésus terus takon: “Nang duwit iki ènèng gambaré lan jenengé sapa?” 21 Wong-wong semaur: “Gambaré lan jenengé ratuné Rum!” Gusti terus ngomong: “Nèk ngono, apa sing wèké ratuné ya dikèkké marang ratuné lan apa sing wèké Gusti Allah ya kudu dikèkké marang Gusti Allah.” 22 Wong-wong pada nggumun banget krungu Gusti Yésus ngomong ngono kuwi. Wong-wong terus ora ngrusui Dèkné menèh, terus pada lunga. 23 Ing dina kuwi uga ènèng wong golongan Saduki siji-loro nang nggoné Gusti Yésus. Wong Saduki nganggepé wong mati ora bakal tangi menèh. 24 Mulané pada takon marang Gusti Yésus: “Guru, nabi Moses mulangi ngéné: ‘Nèk ènèng wong lanang mati tanpa ninggal turunan, seduluré lanang kudu ngepèk bojoné sing ditinggal mati kuwi, supaya bisa nggawé turunan.’ 25 Lah saiki ènèng sedulur pitu. Sing mbarep kawin, nanging terus mati tanpa ninggal anak. Bojoné terus diepèk karo adiké sing mati. 26 Uga adiké mati tanpa ninggal anak. Mengkono lelakoné karo sedulur sing nomer telu tumekané sedulur sing nomer pitu, kabèh mati tanpa ninggal anak. 27 Entèk-entèké wong wédoké mati pisan. 28 Saiki awaké déwé arep takon: Lah mbésuk nèk wong mati pada tangi, wong wédok kuwi dadi bojoné sedulur sing endi? Awit sedulur pitu kuwi kabèh wis tau dadi bojoné wong wédok mau?” 29 Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi klèru kabèh. Kowé kuwi ora dunung isiné Kitab lan kowé blas ora ngerti kwasané Gusti Allah. 30 Awit mbésuk nèk wong-wong tangi sangka pati uripé bakalé kaya mulékat nang swarga, ora ènèng tyarané bebojoan. 31 - 32 Lan bab tangi menèh sangka pati, apa kowé ora tau matya tembungé Gusti Allah marang kowé, sing uniné ngéné: ‘Aku iki Gusti Allahé Abraham, Gusti Allahé Isak lan Gusti Allahé Yakub!’ Gusti Allah kuwi dudu Gusti Allahé wong mati, nanging Gusti Allahé wong urip.” 33 Sakwisé wong-wong krungu katerangan sing ngono kuwi, kabèh pada nggumun karo piwulangé Gusti Yésus. 34 Kadung para Farisi krungu nèk Gusti Yésus wis nylakepké wong Saduki, terus pada nglumpuk. 35 Enèng siji, sakwijiné guru Kitab, arep ngenèng Gusti Yésus nganggo pitakonan ngéné: 36 “Guru, wèt sing endi nang Kitab sing gedé déwé?” 37 Gusti Yésus semaur: “Wèt sing gedé déwé ya iki: Kowé kudu trésna marang Gusti Allahmu sak atimu, sak nyawamu lan nganggo sak ènèngé pikiranmu. 38 Iku wèt sing gedé déwé lan sing penting déwé. 39 Wèt liyané sing uga penting kaya sing ndisik kuwi ya iki: ‘Trésnaa marang pepadamu kaya enggonmu nrésnani awakmu déwé.’ 40 Kabèh wèt-wèté nabi Moses lan sing diwulangké karo para nabi liyané tibané ya nang wèt loro kuwi.” 41 Dongé para Farisi ijik nglumpuk nang kono, Gusti Yésus terus takon marang wong-wong kuwi: “Kepriyé pinemumu bab Kristus? Dèkné kuwi turunané sapa ta?” 42 Wong-wong semaur: “Turunané ratu Daved.” 43 Gusti Yésus terus ngomong: “Lah nèk ngono, lah ratu Daved kok nyeluk Kristus kuwi Gusti? Awit katuntun Rohé Gusti Allah ratu Daved lak ngomong ngéné ta: 44 ‘Gusti Allah wis ngomong marang Gustiku: Kéné njagong nang tengenku, nganti mungsuhmu sak kabèhé wis tak telukké marang kowé.’ 45 Lah nèk ratu Daved nyeluk Kristus kuwi Gusti, lah mosok Kristus turunané ratu Daved?” 46 Ora ènèng wong siji waé sing bisa ngomong apa-apa. Wiwit dina kuwi ora ènèng wong sing wani takon-takon menèh marang Gusti Yésus.
1 Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang wong-wong lan marang murid-muridé: 2 “Para guru Kitab lan para Farisi kuwi sing nduwèni kwasa ndunung-ndunungké wèt-wèté nabi Moses. 3 Mulané kudu dilakoni lan kabèh piwulangé kudu dituruti sing sak mestiné. Nanging aja pada niru klakuané, awit wong-wong kuwi déwé ora pada nglakoni apa sing diwulangké. 4 Pada nggawé pernatan-pernatan sing abot kanggo wong liyané, nanging wong-wong kuwi déwé ora pada nindakké. 5 Sembarang sing ditindakké namung supaya kétok wong. Kayadéné: nganggo tali sembayang amba nang batuké lan lengené, gombyoké saliné digawé dawa. 6 Nèk nang kumpulan pésta seneng njagong nang jagongané wong gedé lan nèk nang sinaguk njaluké njagong nang ngarep déwé. 7 Nèk nang pasar-pasar seneng digatèkké lan njaluké dityeluk ‘Guru’. 8 Nanging kowé aja seneng dityeluk ‘Guru’, awit gurumu namung siji lan kowé kabèh pada tunggal sedulur. 9 Kowé uga aja nyeluk wong ing donya kéné ‘Bapak’, awit bapakmu namung siji, yakuwi sing nang swarga. 10 Kowé uga aja gelem dityeluk ‘Penuntun’, awit penuntunmu namung siji, yakuwi Kristus. 11 Sing gedé déwé nang tengahmu kudu ngladèni liyané. 12 Sapa sing ngluhurké awaké déwé, iku bakal diasorké, malah sapa sing ngasorké awaké déwé, iku bakal diluhurké.” 13 Gusti Yésus ngomong ngéné marang para guru Kitab lan para Farisi: “Tyilaka kowé, para guru Kitab lan para Farisi! Kowé kuwi wong lamis! Kowé pada ngalang-alangi wong-wong sing arep mlebu Kratoné Gusti Allah. Kowé déwé pada ora gelem, nanging wong liya sing gelem malah mbok alang-alangi. ( 14 Tyilaka kowé, para guru Kitab lan para Farisi! Kowé wong lamis. Kowé pada nggolèk akal werna-werna kanggo meres randa-randa lan ngrampok omahé. Terus étok-étoké ndonga sing dawa. Mulané kowé bakal nampa setrapan sing luwih abot.) 15 “Tyilaka kowé, para guru Kitab lan para Farisi! Kowé kuwi wong lamis! Kowé pada lunga adoh, nganti nyabrang segara lan ndlajahi daratan kepéngin éntuk wong siji sing mèlu agamamu. Nanging nèk wongé wis mèlu agamamu, wongé mbok matengké kanggo neraka, malah alané wongé ping pindoné kowé déwé. 16 “Tyilaka kowé, penuntun-penuntun sing pityek. Kowé ngomong: ‘Sapa sumpah nyebut Gréja Gedé, wong kuwi ora ketyentyang sumpahé. Nanging sapa sumpah nyebut emasé Gréja Gedé, sumpah kuwi nyentyang.’ 17 Kowé kuwi pantyèn wong bodo lan pityek. Awit, apa sing luwih gedé ajiné: emasé apa Gréja Gedé, sing nyutyèkké emasé? 18 Kowé uga mulang ngéné: ‘Sapa sumpah nyebut altaré Gusti Allah, wong kuwi ora ketyentyang sumpahé. Nanging sapa sumpah nyebut kurban sing nang altar, wong kuwi ketyentyang marang sumpahé.’ 19 Kowé pantyèn wong pityek tenan! Apa sing luwih gedé ajiné: kurbané apa altaré, sing nyutyèkké kurban kuwi? 20 Sapa sing sumpah nyebut altaré Gusti Allah, kuwi sumpahé nyebut altaré lan sembarang sing temumpang nang altar kono. 21 Lan sapa sing sumpah nyebut Gréja Gedé kuwi sumpah nyebut Gréja Gedé lan Gusti Allah sing manggon nang kono. 22 Sapa sing sumpah nyebut swarga, kuwi tegesé sumpah nyebut damparé Gusti Allah lan Gusti Allah déwé sing njagong nang dampar kuwi. 23 “Tyilaka kowé, para guru Kitab lan para Farisi. Kowé kuwi wong lamis. Awit kowé mbayar prasepuluhan sangka bumbu kayadéné telasih, adas lan jinten, nanging pernatan-pernatan sing luwih penting ora mbok lakoni, kayadéné kabeneran, kawelasan lan katemenan. Bener, sing siji kudu mbok tindakké, nanging liyané aja dilirwakké. 24 Kowé pantyèn penuntun-penuntun sing pityek. Lemut mbok saring sangka ombèn-ombènmu, nanging unta mbok elek. 25 “Tyilaka kowé, para guru Kitab lan para Farisi! Kowé kuwi wong lamis. Awit tyangkir lan piring mbok resiki njabané, nanging njeroné kebek karo rereget sangka enggonmu ngrampas, jalaran sangka srakahmu. 26 Kowé pantyèn wong Farisi sing pityek. Tyangkir lan piring kuwi kudu mbok resiki njeroné ndisik, mengko njabané uga dadi resik. 27 “Tyilaka kowé, para guru Kitab lan para Farisi! Kowé kuwi wong lamis. Awit kowé kuwi kaya kuburan sing dietyèt putih. Sangka njaba pantyèn kétoké apik, nanging njeroné kebek karo balungé wong mati sing wis bosok kabèh. 28 Kowé pantyèn kaya ngono kuwi: sangka njaba kowé kétok apik, nanging njeroné batinmu kebek lelamis lan ala. 29 “Tyilaka kowé, para guru Kitab lan para Farisi. Kowé kuwi pantyèn wong lamis. Kowé pada nggawèkké kuburan kanggo para nabi lan ngapik-apikké watu pengéling-élingé wong-wong sing apik uripé. 30 Kowé pada ngomong: ‘Semunggoné aku urip ing jamané para mbah-mbahanku, aku mesti ora matèni para nabi.’ 31 Dadiné kowé déwé pada ngakoni nèk kowé kuwi turunané wong-wong sing pada matèni para nabi. 32 Kono diteruské lan ditutukké pisan dosa-dosané mbah-mbahanmu kuwi! 33 Kowé kuwi ula lan anakan ula. Kepriyé
nduwé kaweruh lan guru-guru teka nang nggonmu. Saloké bakal mbok patèni lan mbok pentèng, liyané menèh bakal mbok petyuti nang sinagukmu apa mbok oyak-oyak sangka kuta sijiné lunga nang kuta liyané. 35 Entèk-entèké kowé bakal disetrap, jalaran kowé pada matèni wong-wong sing ora salah, wiwit Abel tekané Sakaria, anaké Bérékia, sing mbok patèni nang tengahé panggonan sutyi lan altar. 36 Pada ngertia: kabèh dosa kuwi bakal ditibakké nang tangané wong-wong ing jaman saiki.” 37 Gusti Yésus terus ngomong ngéné bab kuta Yérusalèm: “Yérusalèm, Yérusalèm! Kowé wis matèni nabi-nabi lan mbandemi watu marang wong-wong kongkonané Gusti Allah. Wis ping pira enggonku kepéngin nglumpukké anak-anakmu kaya pitik babon sing nglumpukké anak-anakané nang ngisoré swiwiné. Nanging kowé ora gelem. 38 Titènana, omahmu bakal ditinggal suwung lan dadi sepi. 39 Dirungokké omongku iki: wiwit saiki kowé ora bakal weruh Aku, nganti kowé bakal ngomong: ‘Nampaa berkah sing teka ing jenengé Gusti.’ ”
1 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus lunga sangka Gréja Gedé kono. Murid-muridé terus pada mara lan nduduhké gedong-gedongé Gréja Gedé marang Dèkné. 2 Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé pada ngematké gedong-gedong kuwi, nanging pada ngertia, mbésuk bakal ora ènèng watu siji waé temumpang liyané. Kabèh ambruk dadi rata karo lemahé.” 3 Gusti Yésus terus munggah nang gunung Olèf lan njagong nang kono. Murid-muridé terus pada mara. Kejaba murid-muridé ora ènèng wong liyané. Murid-muridé terus takon marang Dèkné: “Gusti, awaké déwé kepéngin ngerti kapan kuwi bakalé klakon. Awaké déwé uga kepéngin ngerti apa tanda-tandané tekané Gusti lan apa tanda-tandané entèk-entèkané jaman?” 4 Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé pada sing ati-ati, aja sampèk kenèng diapusi wong. 5 Awit okèh wong bakal teka nganggo jenengku lan ngomong: ‘Aku iki Kristus!’ Lan mengkono kuwi wong pirang-pirang bakal disasarké. 6 Kowé bakal krungu kabar-kabar bab peperangan lan bab peperangan sing bakal teka. Nanging aja pada bingung, awit kuwi kabèh kudu klakon. Nanging kuwi durung entèk-entèkané. 7 Awit bangsa sing siji bakal perang nglawan bangsa liyané lan negara sijiné bakal perang nglawan negara liyané. Nang endi-endi bakal ènèng kurang pangan lan lindu. 8 Nanging kuwi mau kabèh namung wiwitané kasangsaran sakdurungé jaman anyar teka, kaya wong sing nglarani kaé, sakdurungé mbayi. 9 “Ing waktu kuwi kowé bakal dityekel lan dipasrahké, supaya dipilara lan dipatèni. Sakkèhé bangsa bakal pada sengit karo kowé, jalaran kowé muridku. 10 Mulané okèh wong uga sing ora bakal temen mèlu Aku, nanging pada semplak pengandelé. Sing siji bakal masrahké liyané supaya dipilara lan sing siji bakal nyengiti liyané. 11 Okèh nabi palsu bakal njedul lan nyasarké wong okèh. 12 Tumindak ala bakal tambah okèh, mulané katrésnan bakal suda. 13 Nanging sapa sing mantep terus tekan entèk-entèkané, kuwi sing bakal slamet. 14 Kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah bakal digelar nang sak jagat, supaya kabèh bangsa pada ngerti. Sakwisé kuwi klakon, entèk-entèkané jaman bakal teka.” 15 Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Kowé bakal weruh Nggegilané Karusakan ngadek nang panggonan sutyi. Nabi Danièl wis ngomongké bab iku. Sapa sing matya iku mikira sing apik, supaya bisa dunung tegesé. 16 Nèk kuwi klakon, wong-wong sing nang bawah Yudéa pada mblayua nang gunung-gunungan. 17 Wong-wong sing ijik nang nduwur omah, aja pada medun njikuk barang-barangé omahé. 18 Wong-wong sing ijik nang kebon, aja pada mulih njikuk saliné. 19 Melaské banget wong wédok sing ing waktu kuwi pada meteng lan sing pada nyusoni. 20 Ndedongaa marang Gusti Allah, supaya enggonmu lunga ora tiba wayah adem apa dina sabat. 21 Awit ing waktu kuwi bakal ènèng kasusahan gedé banget, sing durung tau klakon wiwit jagat digawé tekan sepréné. Lan kasusahan gedé sing kaya ngono kuwi ora bakal klakon menèh. 22 Semunggoné waktuné kasusahan kuwi ora dityekakké karo Gusti Allah, mesti ora ènèng wong siji waé bisa urip. Nanging jalaran sangka wong-wong sing wis dipilih karo Gusti Allah, waktu kuwi dityekakké. 23 “Ing waktu kuwi, nèk ènèng wong ngomong marang kowé: ‘Lah iki Kristus nang kéné,’ apa ‘Lah kaé Kristus nang kana,’ aja pada ngandel. 24
ngomong ngéné marang Gusti Yésus: “Gusti, senajan murid-murid liyané ninggal Kowé, aku ora pisan-pisan bakal ninggal Kowé!” 34 Gusti Yésus semaur ngéné: “Rungokké Pétrus, ing wengi iki waé, sakdurungé jago kluruk, kowé bakal nyélaki Aku sampèk ping telu.” 35 Nanging rasul Pétrus ngomong: “Gusti, Aku ora pisan-pisan bakal ninggal Kowé, senajan aku kudu mati bareng karo Kowé.” Lan murid-murid liyané uga kabèh pada ngomong ngono. 36 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus budal karo murid-muridé nang panggonan sing jenengé Gètsémané. Nang kono Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Kowé pada njagong nang kéné waé. Aku arep mbrana ndonga.” 37 Gusti Yésus terus ngejèk rasul Pétrus lan anaké Sébédéus kabèh loro. Nang kono Gusti Yésus terus kétok sedi lan wedi banget. 38 Dèkné terus ngomong marang murid-murid kuwi: “Atiku jan sedi banget, rasané kaya wong arep mati. Pada ngentèni nang kéné lan Aku diréwangi melèk.” 39 Gusti Yésus terus mlaku rada adoh, terus niba lan ndonga: “Duh Gusti Allah Bapakku, nèk Kowé gelem, mbok kasangsaran iki disimpangké sangka Aku. Nanging ora kekarepanku, mung kekarepanmu sing kudu klakon.” 40 Gusti Yésus terus balik menèh lan nemu murid sing telu mau pada turu. Gusti Yésus terus ngomong marang rasul Pétrus: “Mosok kowé kabèh telu ora ènèng sing bisa ngréwangi Aku melèk namung sak jam waé? 41 Pada melèka lan pada ndedongaa, supaya ora tiba ing panggoda. Pantyèn, atiné kepéngin nglakoni sing betyik, nanging awaké ora kuwat.” 42 Gusti Yésus terus lunga menèh ping pindoné ndedonga ngéné: “Gusti Allah Bapakku, nèk kasangsaran iki pantyèn ora kenèng disimpangké, ya mosok bodo, apa karepmu kudu klakon.” 43 Gusti Yésus terus balik menèh, nanging nemu muridé telu mau ijik pada turu menèh, awit mripaté ora kuwat melèk. 44 Murid-muridé kuwi terus ditinggal menèh lan Gusti Yésus terus ndonga ping teluné, ya kaya sing ndisik. 45 Sakwisé kuwi Dèkné terus marani murid-muridé. Dèkné ngomong: “Ijik pada turu lan lèrèn? Saiki wis waktuné, Anaké Manungsa bakal dipasrahké marang wong dosa. 46 Hayuk pada tangi lan hayuk pada lunga. Delokké, wong sing ngelungké Aku wis teka.” 47 Gusti Yésus durung sampèk rampung sing ngomong, kok Yudas, salah-sakwijiné murid sing rolas, teka. Dèkné teka bareng karo wong okèh sing nggawa pedang lan pentung. Wong-wong kuwi dikongkon karo para pengarepé imam lan para pinituwané bangsa Ju. 48 Yudas wis nggawé tengeran karo wong-wong kuwi ngéné: “Wong sing tak ambung, yakuwi wongé. Wong kuwi sing kudu mbok tyekel.” 49 Yudas terusan marani Gusti Yésus terus ngomong: “Slamet Guru,” terus ngambung Dèkné. 50 Gusti Yésus terus semaur: “Ndang ditindakké apa sing mbok karepké!” Wong-wong terus pada maju nyekel Gusti Yésus. 51 Salah-sakwijiné muridé Gusti Yésus terus narik pedangé dienggo nyabet kupingé slafé Imam Gedé. Kupingé tyepol. 52 Gusti Yésus terus ngomong: “Pedangmu lebokké menèh! Awit sapa waé sing nganggokké pedangé, bakal mati karo pedang. 53 Apa kowé mikir nèk Aku ora bisa nyuwun marang Bapakku. Nèk Aku gelem, Dèkné bisa ngongkon mulékat-mulékaté teka sakwat, ngungkuli rolas golongan. 54 Lah nanging semunggoné ngono, lah kepriyé sing ketulis nang Kitab bisané keturutan? Awit nang Kitab wis ketulis nèk kabèh iki kudu keturutan.” 55 Gusti Yésus saiki ngomong marang wong-wong: “Apa rumangsamu Aku iki wong tukang ngrampok, kok kowé arep nyekel Aku nganggo pedang lan pentung? Saben dina Aku lak mulangi nang Gréja Gedé ta? Lah kok ora mbok tyekel Aku? 56 Nanging kabèh iki kudu klakon ngéné, supaya apa sing wis ditulis karo para nabi nang Kitab bisa keturutan.” Sakwisé kuwi para muridé Gusti Yésus terus ninggal Dèkné lan pada mblayu lunga. 57 Gusti Yésus terus digawa nang omahé Imam Gedé
Nanging wong-wong liyané ngomong: “Mengko ndisik, jajal dientèni, nabi Elia arep nulungi Dèkné apa ora!” 50 Gusti Yésus terus mbengok banter sepisan menèh, terus ninggal. 51 Ing waktu kuwi kordèné Gréja Gedé suwèk dadi loro, sangka nduwur mengisor. Terus ènèng lindu lan gunung-gunung pada mbengkak. 52 Kuburan-kuburan pada menga lan okèh wong mati sing mauné temen nurut Gusti, pada urip menèh. 53 Wong-wong iki pada metu sangka kuburané lan sakwisé Gusti Yésus tangi sangka pati, wong-wong iki mlebu nang Kuta Sutyi Yérusalèm. Nang kono wong okèh pada weruh wong-wong iki. 54 Kumendan-kumendan lan para soldaté sing njaga Gusti Yésus pada krasa linduné lan uga pada weruh sembarang sing klakon mau. Kabèh pada wedi tenan lan pada ngomong: “Wong iki pantyèn Anaké Gusti Allah tenan.” 55 Nang kono okèh wong wédok sing nyawang sangka kadohan. Wong-wong iki mauné pada mèlu Gusti Yésus wiwit sangka bawah Galiléa, tujuané ngladèni Dèkné. 56 Wong wédok-wédok iki kayadéné: Maria Makdaléna, Maria ibuné Yakobus lan Yosèf lan bojoné Sébédéus. 57 Ing wayah soré ènèng wong sugih sangka kuta Arimatéa teka. Wongé jenengé Yosèf lan dèkné uga muridé Gusti Yésus. 58 Yosèf iki mara nang nggoné Pilatus nembung layoné Gusti Yésus. Pilatus terus mréntah supaya layoné Gusti Yésus dikèkké marang Yosèf. 59 Yosèf terus ngedunké layoné sangka pentèngan, terus dibuntel mori anyar. 60 Layoné terus disèlèhké nang kuburané Yosèf déwé sing ijik anyar. Kuburan iki sakwijiné guwa sing digrowong nang watu. Sakwisé nutup lawangé kuburané karo watu gedé, Yosèf terus lunga. 61 Maria Makdaléna lan Maria sing liyané
Gusti Yésus teka ing wayah wengi terus nyolong layoné, dongé sing jaga ijik turu. 14 Para soldat sing jaga kuburan
sing wongé satus, ènèng sing sèket. 41 Gusti Yésus terus njikuk roti lima lan iwak loro mau. Dèkné nyawang nduwur karo ndonga. Sakwisé kuwi rotiné terus dityuwil-tyuwil lan dikèkké marang murid-muridé kongkon ngedum marang wong-wong. Iwak loro mau uga dityuwil-tyuwil terus diedum-edumké. 42 Wong kabèh pada mangan sampèk warek. 43 Turahané roti lan iwak sing ora kepangan dilumpukké ènèng rolas ténggok. 44 Sing mangan ènèng wong limang èwu, kuwi namung wong lanangé. 45 Sakwisé iku Gusti Yésus terus ngongkon murid-muridé numpak prauné ndisik nang désa Bètsaida, nang abrahan. Wong-wong liyané terus disuwun kongkon mulih. 46 Kadung wis pisah karo murid-muridé, Gusti Yésus terus munggah gunung arep ndonga. 47 Dongé surup prauné wis nang tengah-tengah, nanging Gusti Yésus ijik nang daratan déwé. 48 Gusti Yésus weruh nèk murid-muridé kangèlan tenan sing ndayung, awit tatapan angin. Kira-kira jam telu tekané jam nenem ésuk Gusti Yésus terus nusul, mlaku nang mér. Kétoké Dèkné mlaku terus, kaya arep ngliwati prauné. 49 Kadung murid-muridé weruh Gusti Yésus mlaku nang banyu terus pada njerit. Ndarani weruh mokmedi. 50 Kabèh weruh Dèkné terus pada wedi. Mulané Gusti
menèh!” 51 Gusti Yésus terus mèlu numpak prauné lan anginé terus mandek. 52 Murid-muridé durung pada nitèni kwasané Gusti Yésus, senajana weruh Dèkné ngekèki mangan wong limang èwu. 53 Gusti Yésus lan murid-muridé terus ngabrah mér tekan bawah Genésarèt. Nang kono terus medun sangka prauné. 54 Wong-wong pada nitèni nèk kuwi Gusti Yésus. 55 Sakwat liya-liyané sak désa terus diomongi kabèh. Sing lara terus digotongi sak lèmèké. 56 Endi waé sing ditekani Gusti Yésus, kebonan, désa apa kuta, wong-wong mesti pada teka nggawa sing lara, terus diglétakké nang lataré pasar. Wong-wong pada nyuwun marang Gusti Yésus nglilani sing lara ndemèk saliné Dèkné, senajan namung gombyoké. Sing ndemèk terus pada mari.
1 Ing sakwijiné dina ènèng wong Farisi lan guru Kitab sak krompol sangka Yérusalèm teka nang nggoné Gusti Yésus. 2 Wong-wong iki weruh nèk murid-muridé Gusti Yésus ènèng sing mangan tanpa wisuh tangané ndisik. 3 Para Farisi lan sasaté wong Ju kabèh lumrahé wisuh ndisik nèk arep mangan, manut pernatané mbah-mbahané mbiyèn. 4 Kaya nèk tekan pasar mbarang, mesti wisuh ndisik sakdurungé mangan apa-apa. Lan ijik ènèng pernatan pirang-pirang menèh sing kudu dilakoni, kaya ngumbah mangkok, tyangkir lan kendil. 5 Mulané para Farisi lan guru-guru Kitab mau pada maido Gusti Yésus ngéné: “Kenèng apa kok murid-muridmu ora pada nurut pernatan tinggalané mbah-mbahané awaké déwé? Kok pada mangan tanpa wisuh ndisik?” 6 Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi namung kétok apik njabané. Pantyèn tyotyok banget sing diomong karo nabi Yésaya mbiyèn bab kowé kuwi, sing uniné ngéné: ‘Tembungé Gusti Allah: Bangsa iki enggoné memuji Aku namung karo lambéné, nanging atiné adoh sangka Aku!’ 7 ‘Enggoné nyembah marang Aku ora ènèng gunané, awit pada mulangi wong-wong kongkon nglakoni pernatan-pernatan gawéané manungsa.’ 8 “Kowé namung nurut pernatané manungsa, wèté Gusti Allah malah pada mbok singkirké. 9 “Pantyèn pinter nggonmu pada nyingkiri wèté Gusti Allah, supaya bisa neruské karepmu déwé. 10 Nabi Moses lak wis tau ngomong ngéné ta: ‘Ngajènana marang wong tuwamu. Sapa ngolok-olok bapa-biyungé kudu dipatèni.’ 11 - 12 Nanging kowé malah pada mulangi ngéné: Urunan sing arep mbok kèkké marang wong tuwamu kenèng dikèkké marang Gusti Allah. Dadiné kowé ora usah ngekèki marang wong tuwamu menèh. 13 Dadiné wèté Gusti Allah mbok singkirké, kowé malah pada nganggokké pernatanmu déwé. Lan ijik ènèng liya-liyané menèh bab kaya ngono kuwi sing mbok lakoni!” 14 - 15 Gusti Yésus terus nyeluk wong-wong kabèh dipituturi ngéné: “Tembungku iki dirungokké, supaya kabèh bisa dunung sing apik. Barang sing mlebu nang wetengé manungsa kuwi ora bisa marakké ala, nanging barang sing metu sangka pikirané, iku sing marakké manungsa nglakoni ala. ( 16 Mulané, dirungokké sing apik, kowé sing nduwé kuping.”) 17 Wong-wong terus ditinggal, Dèkné terus mlebu omah. Nang njero omah kono murid-muridé takon marang Gusti Yésus bab sing diwulangké mau, awit ora pada dunung. 18 - 19 Gusti Yésus semaur: “Mosok kowé mbarang ora dunung. Apa kowé ora ngerti nèk barang sing dipangan kuwi ora mlebu atiné, nanging mlebu wetengé manungsa terus metu menèh. Mulané panganan kuwi ora bisa marakké manungsa ala.” (Nang kéné Dèkné ndunungké nèk panganan apa waé kenèng dipangan.) 20 Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Sing marakké manungsa nglakoni ala kuwi barang sing metu sangka atiné, yakuwi pikirané. 21 - 22 Kayadéné laku bédang, nyenyolong, mematèni, ngrusui bojoné liyané, murka, srakah, sak wernané penggawé ala, memèrèn, memisuh, sombong lan sembrana.” 23 Kuwi kabèh metuné sangka pikirané manungsa. Kuwi sing marakké manungsa ala. 24 Sangka panggonan kono Gusti Yésus terus lunga nang bawah Sidon lan Tirus. Nang kono Dèkné terus mlebu nang sakwijiné omah, supaya ora ènèng wong ngerti nèk Dèkné teka. Nanging wong-wong meksa ngerti. 25 - 26 Ora let suwi terus ènèng wong wédok teka. Wongé krungu bab Gusti Yésus. Wong iki nduwé anak wédok sing kelebon demit. Wongé niba nang ngarepé Gusti Yésus lan nyuwun supaya ngetokké demit sing ngwasani anaké. Nanging wong wédok iki dudu wong Ju, dèkné wong lairan Fenisia nang negara Siro. 27 Mulané Gusti Yésus ngomong ngéné: “Ah, mbok bèn anak-anaké déwé pada warek ndisik. Ora lumrah nèk pangané anak-anak dikèkké asu!” 28 Nanging wong wédoké semaur: “Bener Gusti, nanging asuné lak éntuk rèbèlané anak-anak ta?” 29 Gusti Yésus terus ngomong: “Wis, kana mulih. Anakmu wis mari. Sangka tembungmu kuwi Aku ngerti nèk kowé pretyaya marang Aku!” 30 Wongé terus mulih. Tekan omah nemu anaké ngglétak anteng nang ambèn. Demité wis lunga. 31 Gusti Yésus lunga sangka bawah Tirus budal nang bawah mér Galiléa. Nanging mlakuné ngliwati kuta Sidon lan bawah Dékapolis. 32 Nang Galiléa kono ènèng wong sing budek lan bisu digawa nang nggoné Dèkné. Wong-wong nyuwun marang Gusti Yésus supaya numpangi tangan marang wong lara iki. 33 Wong budek-bisu iki terus didèwèkké karo Gusti Yésus, adoh karo wong-wong liyané. Kupingé wongé kabèh loro terus didulek. Sakwisé ngono Gusti Yésus terus idu lan ndemèk ilaté wongé. 34 Dèkné terus nyawang nduwur karo ngetyulké ambekan, terus ngomong marang wongé: “Efata!” Tegesé: “Mengaa!” 35 Kupingé wongé terus bisa krungu lan ilaté malih lemes, terus bisa omong-omongan kaya sak lumrahé. 36 Gusti Yésus menging wong-wong ngabar-ngabarké lelakon mau, nanging wong-wong malah pada ndadi sing ngomong-omongi liya-liyané. 37 Kabèh pada nggumun banget lan ngomong: “Wah, jan nyata tenan. Dèkné bisa sembarang. Sing budek bisa krungu lan sing bisu bisa ngomong.”
1 Ora let suwi wong-wong pada ngumpul menèh ngrungokké piwulangé Gusti Yésus. Nanging nang kono ora ènèng panganan apa-apa. Mulané Gusti Yésus terus nyeluk murid-muridé ngomong: 2 “Aku melas marang wong-wong! Wis telung dina suwéné wong-wong pada mèlu Aku lan saiki sing dipangan wis entèk. 3 Mengko nèk sakdurungé mangan wis tak kongkon mulih, menawa bisa ambruk nang dalan. Lah katik ènèng sing omahé adoh pisan.” 4 Murid-muridé terus semaur: “Lah awaké déwé sing arep ngekèki mangan wong semono okèhé gèk kepriyé? Nang panggonan kéné ora ènèng panganan apa-apa!” 5 Gusti Yésus takon: “Kowé nduwé roti pira?” Muridé semaur: “Enèng pitu!” 6 Wong-wong terus dikongkon njagong kabèh. Gusti Yésus terus njikuk roti pitu mau. Sakwisé didongakké terus dityuwil-tyuwil dikèkké murid-muridé kongkon ngedum marang wong-wong. Wong-wong terus pada diedumi. 7 Enèng sing nduwé iwak mbarang. Iwaké terus didongakké terus kongkon ngedum uga. 8 Wong kabèh mangan sampèk warek. Turahané dilumpukké ènèng pitung ténggok. 9 Sing mèlu mangan kira-kira ènèng wong patang èwu. 10 Gusti Yésus lan murid-muridé terus numpak prau budal nang bawah Dalmanutah. 11 Enèng wong Farisi pada marani Gusti Yésus terus bantah-bantahan karo Dèkné. Wong Farisi mau arep ngenèng Gusti Yésus lan pada njaluk tandané nèk Gusti Allah sing ngekèki pangwasa marang Dèkné. 12 Gusti Yésus terus sambat ing ati lan ngomong: “Kenèng apa wong-wong iki kok pada kepéngin weruh tanda? Ora, ora bakal tak kèki tanda!” 13 Wong-wong mau terus ditinggal. Dèkné terus ngabrah karo prauné. 14 Nang prauné namung ènèng roti siji, awit murid-muridé lali nggawa liyané. 15 Kadung prauné wis mlaku, Gusti Yésus mulangi murid-muridé ngomong: “Kowé kudu sing ati-ati tenan karo raginé wong Farisi lan raginé Hérodès.” (Gusti Yésus sakjané ngomong: “Sing ati-ati karo piwulangé para Farisi lan piwulangé Hérodès.”) 16 Murid-muridé ora dunung apa tegesé sing diomong karo Gusti Yésus, mulané pada takon marang sakpada-pada: “Gusti kuwi sakjané ngomongké bab apa ya? Mestiné waé ya sangking awaké déwé ora sangu roti, mulané Gusti ngomong ngono!” 17 Gusti Yésus ngerti sing dirembuk murid-muridé. Dèkné terus ngomong: “Kowé kok pada ramé ngomongké bab roti. Mosok kowé durung pada nitèni lan durung dunung? Kowé kok angèl banget! 18 Mosok kowé nduwé mripat, nanging ora bisa weruh. Lan kupingmu kuwi kanggo ngapa kok ora pada krungu? Apa ora ènèng sing kélingan? 19 Dongé Aku nyuwil-nyuwil roti lima kanggo ngekèki mangan wong limang èwu kaé, pirang ténggok sing turah? Wis lali?” Muridé pada semaur: “Rolas ténggok!” 20 “Lan liyané dina menèh, dongé Aku ngekèki mangan wong patang èwu karo roti pitu, pirang ténggok sing turah?” Muridé semaur: “Pitung ténggok!” 21 Gusti Yésus terus ngomong: “Lah kowé kok durung dunung nèk kekurangan roti kuwi ora kenèng ndadèkké bingung lan répot. Mulané, sing tak omong mau prekara liyané.” 22 Saiki pada tekan désa Bètsaida. Nang kono ènèng wong lamur digawa nang nggoné Gusti Yésus. Sing nggawa pada nyuwun marang Dèkné ndemèk wong sing lamur. 23 Gusti Yésus terus nyekel tangané wongé sing lamur terus digawa metu nang njabané désa. Nang kono mripaté terus diidoni. Wongé ditumpangi tangan lan ditakoni: “Kowé weruh apa?” 24 Wongé terus ndengongok lan semaur: “Aku weruh wong-wong, nanging kétoké kaya wit-witan mlaku.” 25 Mripaté terus didemèk sepisan menèh. Saiki terus mari lan wongé bisa weruh mat. 26 Wongé terus dikongkon mulih lan dipenging balik menèh nang désané. 27 Gusti Yésus lan murid-muridé budal nang désa-désa nang sak kiwa-tengené kuta Sésaréa Filipi. Dongé pada mlaku Dèkné takon marang murid-muridé: “Wong-wong ngarani Aku iki sapa?” 28 Muridé pada semaur: “Wah, wis werna-werna! Enèng sing ngomong nèk Kowé kuwi Yohanes Pembaptis. Liyané ngarani Kowé kuwi nabi Elia. Enèng menèh sing ngomong nèk Kowé kuwi sakwijiné nabi jaman mbiyèn sing saiki teka menèh.” 29 Gusti Yésus terus takon: “Lah kowé kepriyé? Aku iki sapa?” Rasul Pétrus semaur: “Kowé kuwi Kristus!” 30 Sakwisé krungu kuwi Gusti Yésus menging murid-muridé ngabar-ngabarké nèk Dèkné kuwi Kristus. 31 Gusti Yésus terus molai ndunung-ndunungké marang murid-muridé nèk Dèkné kuwi Anaké Manungsa sing bakal nglakoni sangsara okèh. Dèkné bakal disepèlèkké karo para pinituwa, para pengarepé imam lan guru-guru Kitab. Dèkné bakal dipatèni, nanging bakal tangi menèh ing telung dinané. 32 Gusti Yésus sing ngomongké bab kuwi ya blaka waé. Krungu kuwi mau rasul Pétrus terus ngomong marang Gusti Yésus, nanging tanpa liyané krungu: “Gusti, mbok aja ngomong kaya ngono!” 33 Nanging Gusti Yésus malah minger ndelokké murid-murid liyané terus nyenèni rasul Pétrus: “Lungaa sangka ngarepku Sétan, awit kowé ora manut kekarepané Gusti Allah, nanging manut pikirané manungsa.” 34 Gusti Yésus terus nyeluk wong-wong sing nang kono lan murid-muridé mbarang diomongi ngéné: “Sapa sing kepéngin dadi muridku kudu saguh ninggal kekarepané déwé, manggul pentèngané lan mèlu Aku. 35 Awit sapa sing éman uripé, yakuwi sing bakal kélangan. Nanging sapa sing nglabuhi Aku lan kabar kabungahan tekan pati, wong kuwi nyawané bakal slamet slawas-lawasé. 36 Lan menèh, senajana sembarang sing mbok golèki lan mbok senengi bisa keturutan kabèh, apa gunané, nèk kowé kélangan nyawamu? 37 Apa ing donya kéné sing kenèng dadi ijolé nyawamu? Lak ora ènèng ta? 38 Mulané, sapa sing isin ngakoni Aku lan piwulangku ing jaman sing kebek ala iki, mbésuk nèk Anaké Manungsa teka, bareng karo mulékat-mulékat sing sutyi nganggo kamulyané Bapaké, Dèkné ya ora bakal ngaku nèk kenal wong kuwi.”
1 Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Mbok dititèni ta! Nang tengahé wong-wong sing nang kéné iki ènèng sing bakal ora mati, sakdurungé weruh Kratoné Gusti Allah teka nganggo pangwasa.” 2 Nem dina sakwisé kuwi Gusti Yésus ngejèk rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus munggah nang gunung duwur. Kejaba wong papat iki ora ènèng wong liyané menèh. Nang kono Gusti Yésus terus malih. Murid-muridé pada weruh kabèh. 3 Saliné Gusti Yésus malih putih sumeblak, jan puti tenan. 4 Rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus terus weruh nabi Moses lan nabi Elia omong-omongan karo Gusti Yésus. 5 Rasul Pétrus terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, kok ndilalah temen awaké déwé nang kéné. Apiké awaké déwé nggawé gubuk telu waé, siji kanggo Kowé, siji kanggo nabi Moses lan siji menèh kanggo nabi Elia.” 6 Rasul Pétrus ngomong ngono kuwi, awit ora ngerti kudu ngomong apa, sangking kagèté. 7 Terus ènèng méga teka, ayang-ayangé nutupi wong-wong. Sangka méga mau terus ènèng swara ngomong: “Iki Anakku sing tak trésnani. Dèkné kudu mbok gugu.” 8 Kadung para rasul nolèh kiwa-tengen wis ora weruh sapa-sapa menèh, namung Gusti Yésus déwé. 9 Dongé pada mlaku medun gunung, Gusti Yésus ngomong marang murid-muridé: “Sembarang sing kowé weruh mau aja diomongké sapa-sapa ndisik. Mbésuk nèk Anaké Manungsa wis tangi sangka pati kowé kenèng ngomongké.” 10 Pantyèn murid telu kuwi ya ora ngomong karo sapa-sapa, nanging bab “tangi sangka pati” sing dirembuk karo Gusti Yésus kuwi wong telu mau ora pada dunung. Pada kepéngin ngerti apa tegesé. 11 Mulané terus takon marang Gusti Yésus: “Lah kenèng apa guru-guru Kitab kok ngomong nèk nabi Elia kudu teka ndisik?” 12 Gusti Yésus semaur: “Pantyèn, guru-guru Kitab kuwi bener. Nabi Elia kudu teka ngélingké wong-wong menèh bab dalané Gusti Allah. Nanging bab Anaké Manungsa ketulis nèk Dèkné bakal nglakoni sangsara okèh lan bakal disepèlèkké. 13 Mulané Aku ngomong nèk ènèng nabi kaya nabi Elia wis teka, kaya sing ketulis nang Kitab. Nanging dèkné digawé sak gelemé, tyotyok karo sing wis ketulis nang Kitab Sutyi.” 14 Dongé Gusti Yésus karo murid telu mau wis balik menèh, terus pada weruh murid-murid liyané ijik èngkèl-èngkèlan karo guru-guru Kitab, sampèk dirubung wong okèh. 15 Kadung weruh Gusti Yésus terus sakwat pada bungah kabèh, terus marani lan mbagèkké Dèkné. 16 Gusti Yésus terus takon marang murid-muridé: “Apa sing mbok rembuk karo guru-guru kuwi?” 17 Terus ènèng wong sing semaur: “Gusti, aku arep
Tyangkemé metu umpluké lan botyahé terus kerot-kerot untu lan awaké terus kaku. Mulané aku njaluk tulung marang murid-muridmu kuwi kongkon ngetokké demité, nanging ora bisa.” 19 Gusti Yésus terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok ora nduwé pengandel? Sepira menèh suwéné Aku ijik kudu nang tengahmu lan sepira menèh suwéné Aku ijik kongkon nyabari kowé? Digawa mbréné botyahé!” 20 Botyahé terus digawa nang nggoné Gusti Yésus. Kadung demité weruh Gusti Yésus, botyahé terus metyityil-metyityil niba nang lemah terus nggulung-nggulung tyangkemé metu umpluké. 21 Gusti Yésus terus takon marang bapaké: “Botyah iki wiwit kapan lara?” 22 Bapaké semaur: “Wis wiwit tyilik! Lan wis ping okèh demité njongkrokké botyahé nang geni apa nang mbanyu bèn mati. Mulané aku nyuwun, nèk Kowé bisa, mbok melas, aku ditulungi!” 23 Gusti Yésus ngomong: “Nèk Aku bisa? Sembarang bisa nèk kowé pretyaya!” 24 Bapaké botyahé terus ngomong: “Aku pretyaya, Gusti! Nanging pengandelku kurang. Aku mbok diréwangi pretyaya!” 25 Gusti Yésus weruh nèk wong-wong sing ngrubung mau tambah okèh, mulané demité terus ditundung. Gusti Yésus ngomong: “Demit sing marakké botyah iki budek lan bisu, metua lan aja pisan-pisan balik menèh!” 26 Demité terus metu karo njerit-njerit lan botyahé ngetyetyeng-ngetyetyeng terus niba kaya wong mati. Wong-wong mikiré botyahé mati tenan. 27 Gusti Yésus terus nyekel tangané botyahé ditangèkké. Botyahé terus ngadek. 28 Kadung Gusti Yésus wis mlebu nang omah murid-muridé terus takon: “Gusti, kenèng apa awaké déwé kok ora bisa ngetokké demité?” 29 Gusti Yésus semaur: “Demit kaya ngono kuwi lungané namung karo pandonga!” 30 Gusti Yésus lan murid-muridé lunga sangka panggonan kono terus pada mlaku terus ngliwati Galiléa. Gusti Yésus ora gelem nèk wong-wong sampèk ngerti nèk Dèkné liwat kono, awit Dèkné ijik mulangi murid-muridé. 31 Gusti Yésus ngomong ngéné: “Anaké Manungsa bakal dielungké marang wong-wong sing bakal matèni Dèkné. Nanging ing telung dinané Dèkné bakal tangi menèh sangka pati.” 32 Murid-muridé sakjané ora dunung sing diomong karo Gusti Yésus, nanging ora ènèng sing wani takon apa-apa. 33 Gusti Yésus lan murid-muridé teka nang kuta Kapèrnakum. Kadung wis nang omah Gusti Yésus takon: “Nang dalan mau kowé pada ngomongké apa ta?” 34 Murid-muridé ora ènèng sing wani semaur apa-apa, awit nang dalan mau pada èngkèl-èngkèlan ngomongké bab sapa sing gedé déwé. 35 Gusti Yésus terus njagong, murid rolas mau dityeluk kabèh terus diwulangi ngéné: “Wong sing kepéngin diajèni lan dianggep gedé kuwi wong sing gelem ngalah lan gelem ngladèni liyané!” 36 Gusti Yésus terus nyekel botyah tyilik didèkèk nang tengahé murid-muridé. Dèkné ngrangkul botyahé karo ngomong: 37 “Wong sing nampani botyah kaya ngéné iki ing jenengku, wong kuwi nampani Aku. Lan menèh, wong sing nampani Aku kuwi ora namung nampani Aku déwé, ora, nanging uga nampani sing ngongkon Aku.” 38 Rasul Yohanes ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, awaké déwé weruh ènèng wong ngetokké demit nganggo jenengmu. Nanging wong iku dudu tunggalé awaké déwé, mulané awaké déwé ya menging wongé.” 39 Nanging Gusti Yésus semaur: “Aja, wongé aja mbok penging. Awit ora ènèng wong sing saiki nganggokké jenengku kanggo nindakké mujijat terus sésuké wongé ngèlèk-èlèkké Aku. 40 Awit sapa sing ora nglawan awaké déwé mesti ya ngrujuki awaké déwé. 41 Tenan, ngandela ta! Sapa sing ngekèki ngombé marang kowé jalaran wongé ngerti nèk kowé kuwi muridé Kristus, wong kuwi mesti bakal éntuk upahé sangka Gusti Allah.” 42 Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Sapa sing marakké wong sing enom ing pengandel ninggal dalanku, wong kuwi luwung dibanduli watu gilingan waé guluné, terus dityemplungké nang segara. 43 Nèk tanganmu marakké kowé nglakoni ala, diketok waé. Luwung kowé mlebu urip langgeng karo tangan siji, tenimbang tanganmu genep loro, nanging kowé mlebu nang neraka, nang geni sing ora bisa mati. ( 44 Nang neraka uleré ora mati lan geniné murup terus.) 45 Nèk sikilmu marakké kowé mlaku nang dalan ala, diketok waé. Luwung kowé mlebu urip langgeng karo sikil siji, tenimbang sikilé genep loro, nanging dibuwang nang neraka. ( 46 Nang neraka uleré ora mati lan geniné murup terus.) 47 Nèk mripatmu marakké kowé nglakoni ala, dityepol waé. Luwung mlebu Kratoné Gusti Allah karo mripat siji, tenimbang mripatmu genep loro, nanging dityemplungké nang neraka. 48 Nang neraka kuwi kowé bakal ngalami sangsara gedé slawasé. 49 “Saben wong kudu dijajal pengandelé supaya ora luntur. Kuwi kenèng dipadakké karo nèk nguyahi kaé, supaya awèt. 50 “Uyah kuwi kanggo gawé tenan. Nanging nèk uyahé ilang asiné, ora ènèng apa-apa menèh sing kenèng dienggo ngasinké? “Mulané, kowé kuwi kudu kaya wong sing wis diuyahi. Pada urip bebarengan sing rukun.”
1 Gusti Yésus lunga sangka panggonan kono terus budal nang Yudéa, terus ngabrah laut Yordan. Wong pirang-pirang pada nglumpuk ngrubung Dèkné, mulané kaya lumrahé, wong-wong terus diwulangi bab Gusti Allah. 2 Terus ènèng wong Farisi pada teka arep ngenèng Gusti Yésus nganggo pitakonan. Wong Farisi mau takon ngéné: “Apa wong lanang éntuk megat bojoné?” 3 Gusti Yésus semaur: “Lah wèté nabi Moses mulangi kepriyé?” 4 “Entuk, janji wong lanangé gelem nulis layang pegat terus dikèkké sing wédok.” 5 Gusti Yésus terus ngomong: “Nabi Moses nggawé pernatan ngono kuwi jalaran sangka wangkoté atimu. 6 Nanging kawit mbiyèné Gusti Allah nggawé wong lanang lan wong wédok. 7 Mulané wong lanang kuwi bakal ninggal bapa-biyungé lan dadi siji karo bojoné. 8 Ora wong loro menèh, nanging wong loro kuwi wis dadi siji. 9 Dadiné, apa sing wis digatukké karo Gusti Allah, manungsa ora kenèng misah.” 10 Dongé wis nang omah menèh, murid-muridé terus takon marang Gusti Yésus bab pegatan mau. 11 Gusti Yésus mulangi ngéné: “Nèk wong lanang megat sing wédok terus ngepèk wong wédok liyané, wong lanang kuwi laku bédang. 12 Uga nèk wong wédok megat sing lanang terus ngepèk wong lanang liyané, wong wédok kuwi ya pada waé laku bédang.” 13 Wong-wong pada nggawa anaké nang nggoné Gusti Yésus supaya didongakké lan diberkahi. Nanging murid-muridé pada nyenèni wong-wong kuwi dipenging ngrusui Gusti Yésus. 14 Kadung Gusti Yésus weruh, dèkné terus jèngkèl. Mulané Dèkné nyenèni murid-muridé ngéné: “Mbok bèn! Botyah-botyah aja dialang-alangi. Bèn pada mbréné nang nggonku. Awit Kratoné Gusti Allah namung kanggo wong sing atiné kaya botyah-botyah iki. 15 Pantyèn tenan, sapa sing ora nampa Kratoné Gusti Allah kaya botyah-botyah iki ora bakal bisa ngleboni kraton iki.” 16 Botyah-botyah terus dirangkuli, terus ditumpangi tangan lan diberkahi siji-siji. 17 Dongé Gusti Yésus arep budal menèh terus ènèng wong mblayu marani Dèkné. Wongé sujut nang ngarepé Gusti Yésus terus takon: “Guru, pantyèn Kowé betyik tenan. Bisané éntuk urip langgeng aku kudu nglakoni apa?” 18 Gusti Yésus semaur: “Kowé kok ngarani Aku betyik? Gusti Allah déwé sing betyik, ora ènèng liyané! 19 Kowé wis ngerti wèt-wèté ta? Aja matèni wong, aja ngrusui bojoné liyané, aja nyolong, aja goroh, aja ngapusi wong lan ngajènana marang bapa-biyungmu.” 20 Wongé semaur: “Guru, kawit tyilik aku wis nurut wèt-wèt kabèh kuwi.” 21 Gusti Yésus nyawang wongé terus krasa trésna marang dèkné, mulané terus ngomong: “Barang siji sing durung mbok lakoni: kana mulih, apa nduwému diedol kabèh. Sepira payuné dikèkké marang wong sing ora nduwé supaya kowé bisa nduwé banda nang swarga. Nèk kuwi wis mbok lakoni kowé terus mbrénéa mèlu Aku!” 22 Wongé krungu Gusti Yésus ngomong ngono kuwi terus amleng. Dèkné lunga karo sedi, awit dèkné sugih tenan. 23 Gusti Yésus terus nyawang murid-muridé ngomong: “Pantyèn angèl tenan kanggo wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 24 Murid-muridé kagèt krungu tembung kuwi. Mulané Gusti Yésus terus ngomong: “Anak-anak, pantyèn angèl banget mlebu Kratoné Gusti Allah. 25 Luwih gampang unta mlebu bolongan dom, tenimbang wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 26 Murid-muridé saiki ora dunung blas, mulané takon: “Gusti, lah sapa sing bisa slamet?” 27 Gusti Yésus ndelokké murid-muridé terus semaur: “Pantyèn, angèl banget kanggo manungsa, nanging ora angèl kanggo Gusti Allah. Kanggo Gusti Allah sembarang bisa klakon.” 28 Rasul Pétrus terus ngomong: “Gusti, awaké déwé wis ninggal sembarang terus mèlu Kowé!” 29 Gusti Yésus semaur: “Dirungokké sing apik omongku iki. Sapa sing ninggal omah lan keboné, ninggal wong tuwa, sedulur lan anaké jalaran nglabuhi Aku lan nglabuhi kabar kabungahané Gusti Allah, wong kuwi saiki mesti nampa sembarang ngungkul-ungkuli mauné. 30 Bakal nampa ping satus, ya omah, sedulur, wong tuwa, anak lan kebon, senajana karo ngalami kasangsaran. Lan ing tembé bakal nampa urip langgeng. 31 Nanging okèh sing nang ngarep bakalé kèri, malah sing teka kèri bakalé nang ngarep.” 32 Saiki Gusti Yésus karo murid-muridé pada mlaku budal nang Yérusalèm. Gusti Yésus mlaku nang ngarep déwé. Murid-muridé durung mari kagèté lan wong-wong liyané sing mèlu uga pada wedi. Murid rolas mau terus dityeluk didèwèkké karo Gusti Yésus terus diomongi bab sing bakal dialami karo Dèkné. 33 Gusti Yésus ngomong ngéné: “Dititèni déwé! Saiki awaké déwé arep nang Yérusalèm. Nang kono para pengarepé imam lan para guru Kitab bakal nyekel Anaké Manungsa. Bakal pada nyalahké Dèkné lan masrahké Dèkné marang bangsa liya sing ora kenal marang Gusti Allah kongkon matèni. 34 Wong-wong kuwi bakal pada moyoki, ngidoni lan metyuti Dèkné lan entèk-entèké bakal pada matèni Dèkné. Nanging ing telung dinané Dèkné bakal tangi sangka pati.” 35 Rasul Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus, terus maju lan ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, awaké déwé nduwé pitakonan.” 36 “Arep takon apa?” Gusti Yésus semaur. 37 “Gusti, nèk Kowé wis dadi ratu, awaké déwé kepéngin mèlu njagong kaya ratu nang sebelahmu, siji nang tengen lan siji nang kiwa.” 38 Gusti Yésus ngomong: “Kowé ora ngerti apa sing mbok jaluk! Apa kowé gelem nglakoni kasangsaran sing bakal tak alami?” 39 “Gelem Gusti!” Gusti Yésus terus ngomong: “Pantyèn, kasangsaran sing bakal tak alami kowé uga bakal mèlu ngalami. 40 Nanging bab njagong nang tengen apa kiwaku aku ora nduwèni kwasa ngarani. Iku wis dityawiské karo Gusti Allah kanggo sing dipilih karo Dèkné déwé.” 41 Krungu kuwi murid sing sepuluh terus jèngkèl karo rasul Yakobus lan Yohanes. 42 Mulané kabèh terus dityeluk karo Gusti Yésus, diomongi ngéné: “Kowé ngerti déwé tyarané wong sing ora pretyaya marang Gusti Allah. Para penggedé sing kudu nata bangsané malah pada ngwasani lan ngerèh. 43 - 44 Nanging kowé ora kenèng kaya ngono. Sapa sing kepéngin dadi pengarep kudu ngladèni liyané lan sapa sing kepéngin dianggep gedé déwé kudu dadi peladèné liya-liyané. 45 Awit Anaké Manungsa tekané ya ora njaluk diladèni, nanging supaya ngladèni lan masrahké uripé kanggo nebus uripé wong okèh.” 46 Gusti Yésus lan murid-muridé teka nang kuta Yériko. Kadung bareng karo wong pirang-pirang lunga menèh sangka Yériko, ènèng wong lamur ngemis nang pinggir dalan. Wong iki jenengé Bartiméus, anaké Timéus. 47 Bartiméus krungu nèk sing liwat nang dalan kono kuwi Gusti Yésus sangka kuta Nasarèt, mulané dèkné terus tyeluk-tyeluk: “Yésus, Turunané ratu Daved, mbok melas marang aku.” 48 Wong-wong terus nyenèni Bartiméus kongkon meneng. Nanging wongé malah tambah seru sing tyeluk-tyeluk: “Turunané Daved, mbok melas marang aku!” 49 Gusti Yésus terus mandek lan ngomong: “Wong kuwi dikongkon mbréné!” Wong lamur mau terus dityeluk karo wong-wong: “Wis aja wedi, ndang ngadeka. Gusti nyeluk kowé.” 50 Bartiméus terus mbuwang saliné njaba sing nyrimpet-nyrimpeti terus gelis-gelis marani Gusti Yésus. 51 Gusti Yésus terus takon: “Aku mbok kongkon ngapa?” “Aku kepéngin weruh, Gusti!” 52 Gusti Yésus semaur: “Ya wis, kana! Pengandelmu sing nylametké kowé.” Sakwat Bartiméus bisa weruh terus mèlu Gusti Yésus.
1 Wong-wong saiki wis tyedek karo Yérusalèm, wis tekan désa Bètfaké lan désa Bétani, tyedek karo gunung Olèf. Gusti Yésus terus ngongkon murid loro ngomong: 2 “Kana mlebu nang désa sing nang ngarep kaé. Nang kono kowé mengko bakal nemu kimar enom sing dikentyang. Kimar kuwi durung tau ditumpaki wong. Diutyuli terus digawa mbréné. 3 Nèk ènèng wong takon apa-apa, ngomong: ‘Gusti sing ngongkon lan Gusti sing mbutuhké lan bakal ndang dibalèkké menèh.’ ” 4 Murid loro mau terus budal lan pada nemu kimar enom sing dikentyang nang lawang nang pinggir dalan. 5 Wong-wong sing ngadek nang kono terus takon: “Lah kok mbok utyuli kimaré, bèn ngapa?” 6 Murid loro mau ngomong nèk Gusti sing mbutuhké lan bakal dibalèkké menèh. Wong-wong terus ora ngomong apa-apa. 7 Kimaré terus digawa nang nggoné Gusti Yésus terus gegeré dilèmèki klambiné. Gusti Yésus terus numpak kimaré. 8 Wong-wong
kabungahané Gusti Allah kudu digelarké ndisik marang saben bangsa. 11 Nèk kowé dityekel lan digawa nang ngarep kruton, aja pada bingung bab sing kudu mbok omong; Roh Sutyi déwé sing bakal ngekèki tembung ing atimu ing wantyi kuwi. Kuwi sing kudu mbok omongké. 12 Sedulur bakal ngandakké seduluré déwé lan bapak bakal ngandakké anaké déwé supaya dipatèni. Anak-anak bakal nglawan lan ngandakké wong tuwané supaya dipatèni. 13 Wong kabèh bakal nyengiti kowé jalaran kowé nurut aku. Nanging sapa sing mantep terus tekan entèk-entèkané, kuwi sing bakal slamet.” 14 Gusti Yésus neruské tembungé: “Kowé bakal weruh nggegilané karusakan nang panggonan sing dudu panggonané. (Sing pada matya iki mikira sing apik supaya bisa dunung.) Wong-wong sing nang Yudéa mblayua nang gunung-gunung, supaya kowé aja sampèk dipatèni. 15 Wong-wong sing nang nduwur omah
iki badanku.” 23 Gusti Yésus terus njikuk ombèné. Sakwisé maturkesuwun marang Gusti Allah ombèné terus dielungké marang murid-muridé. Kabèh mèlu ngombé. 24 Gusti Yésus ngomong marang murid-muridé: “Iki getihku sing mili kanggo wong okèh. Getih iki tandané nèk Gusti Allah nggawé prejanjian anyar karo kowé. 25 Tenan, Aku ngomong, Aku ora bakal ngombé anggur iki menèh tekané Aku ngombé anggur sing anyar mbésuk nang swarga.” 26 Sakwisé kuwi terus pada singi-singi maturkesuwun lan ngluhurké Gusti Allah, terus pada budal nang gunung Olèf. 27 Gusti Yésus ngomong marang murid-muridé: “Kowé bakal pada semplak pengandelmu lan bakal ninggal Aku, kaya sing wis ketulis nang kitabé nabi Sakarias, nèk Gusti Allah bakal matèni sing tukang angon lan wedusé bakal pada buyar kabèh. 28 Nanging nèk Aku wis ditangèkké sangka pati, Aku bakal budal nang Galiléa, ndisiki kowé.” 29 Rasul Pétrus semaur: “Ora Gusti, senajan liyané ninggal Kowé, aku ora bakal ninggal Kowé.” 30 Gusti Yésus terus ngomong marang rasul Pétrus: “Titènana déwé, wengi iki waé, sakdurungé jago kluruk ping pindo, kowé bakal ngengkeng sampèk ping telu nèk ora kenal Aku.” 31 Rasul Pétrus terus semaur menèh: “Ora Gusti, tenan, ora pisan-pisan aku bakal nglakoni kaya ngono. Senajan aku kudu mati bareng karo Kowé, tak lakoni, nanging aku ora bakal nyélaki Kowé.” Murid-murid liyané uga ngomong ngono. 32 Gusti Yésus lan murid-muridé terus budal nang panggonan sing jenengé Gètsémané. Dèkné ngomong marang murid-muridé: “Kowé ngentèni nang kéné waé. Aku arep ndonga.” 33 Rasul Pétrus, Yakobus lan Yohanes diejèk karo Gusti Yésus. Nang kono Gusti Yésus molai krasa wedi lan susah banget. 34 Dèkné ngomong: “Atiku jan sedi banget. Rasané kaya arep mati. Kowé nang kéné waé lan aja turu.” 35 Gusti Yésus terus rada ngedohi murid-muridé kuwi, terus niba nang lemah lan ndonga marang Gusti Allah. Dèkné nyuwun, nèk bisa, Dèkné ora usah ngalami wantyi kasangsaran kuwi. 36 Tembungé: “Duh Bapakku, Kowé bisa sembarang. Mbok kasangsaran iki disingkirké sangka Aku! Nanging senajan abot, Aku kepéngin nglakoni karepmu, ora karepku déwé.” 37 Gusti Yésus terus balik menèh lan nemu muridé sing telu mau ijik turu. Dèkné terus ngomong marang rasul Pétrus: “Simon, lah kowé kok turu. Mosok ora bisa melèk sak jam? 38 Pada melèka lan pada ndedongaa supaya ora pada kalah nèk Sétan nyoba. Pantyèn, atiné karep, nanging awaké ora kuwat.” 39 Gusti Yésus terus ninggal murid-muridé terus budal ndonga menèh. Sing disuwun ya tunggalé, kaya sing ndisik. 40 Kadung balik menèh murid-muridé ijik turu, awit pada ngantuk tenan. Murid-muridé kadung tangi ora wani ngomong apa-apa. 41 Ping teluné, dongé Gusti Yésus balik menèh sangka ndedonga, Dèkné ngomong marang murid-muridé: “Ijik pada énak-énak turu waé? Wis, saiki wis tekan wantyiné enggoné Anaké Manungsa bakal dielungké marang wong ala. 42 Pada tangi, hayuk budal. Delokké, sing arep ngelungké Aku marang mungsuhé wis teka!” 43 Gusti Yésus durung sampèk rampung sing ngomong kuwi terus Yudas teka karo wong okèh, pada nggawa pedang lan pentung. Yudas muridé Gusti Yésus déwé, tunggalé murid sing rolas. Yudas lan wong-wong mau dikongkon karo para pengarepé imam, guru Kitab lan pengarepé wong Ju. 44 Yudas wis nggawé tanda karo wong-wong kuwi ngomong: “Wong sing tak ambung, yakuwi wongé. Dityekel terus digawa lunga lan dijaga sing apik!” 45 Kadung wis tekan kono Yudas terusan marani Gusti Yésus, terus ngomong: “Guru!” Sakwisé ngomong ngono dèkné terus ngambung Gusti Yésus. 46 Gusti Yésus terus dityekel karo wong-wong. 47 Nanging ènèng murid siji narik pedangé lan ngantem kupingé slafé Imam Gedé sampèk tyepol. 48 Gusti Yésus ngomong marang wong-wong mau: “Apa Aku iki wong nakal kok kowé marani Aku nggawa pedang lan pentung. 49 Saben dina Aku tyampur karo kowé nang Gréja Gedé nèk Aku mulangi. Lah kok ora pada nyekel Aku? Nanging pantyèn ya wis kudu klakon ngéné, kaya sing wis ketulis nang Kitab.” 50 Murid-muridé terus pada mblayu lunga, Gusti Yésus ditinggal déwé. 51 - 52 Enèng botyah enom mèlu Gusti Yésus. Botyah enom iki namung nganggo salin mori. Botyah iki dityekel karo wong-wong, nanging namung kenèng saliné, botyahé mblayu ora nganggo apa-apa. 53 Gusti Yésus terus digawa
Pétrus ngetutké Gusti Yésus sangka kadohan sampèk mlebu tekan lataré omahé Imam Gedé. Nang kono rasul Pétrus terus njagong nang bediyangan nggolèk anget tyampur karo wong-wong sing njaga panggonan kono. 55 Para pengarepé imam lan wong-wong sing tukang ngrutu pada nggolèk seksi, supaya bisa nemu jalaran kanggo nyalahké lan matèni Gusti Yésus, nanging ora nemu siji-sijia. 56 Pantyèn okèh sing dadi seksi nyalahké Gusti Yésus, nanging tembungé ora tyotyok. 57 Enèng sing nyalahké Gusti Yésus ngéné: 58 “Awaké déwé krungu Dèkné ngomong nèk bakal mbubrah Gréja Gedé gawéané manungsa iki lan omongé dèkné bisa ngedekké liyané sakjeroné telung dina, sing dudu gawéané manungsa. 59 Nanging seksi iki ya pada waé ora tyotyok karo liya-liyané.” 60 Imam Gedé terus ngadek lan maju nang tengahé wong-wong terus nakoni Gusti Yésus: “Lah kowé saiki arep ngomong apa? Tembungé wong-wong kuwi bener apa ora?” 61 Nanging Gusti Yésus meneng waé, ora semaur apa-apa. Imamé terus takon menèh: “Apa kowé kuwi Kristus? Apa kowé Anaké Gusti Allah sing Sutyi Déwé?” 62 Gusti Yésus semaur: “Pantyèn, ya Aku iki. Kowé bakal weruh Anaké Manungsa njagong nang tengené Gusti Allah sing Kwasa Déwé. Kowé bakal weruh Dèkné teka nang mégané langit.” 63 Imam Gedé krungu Gusti Yésus ngomong ngono terus nesu lan nyuwèk saliné ngomong: “Awaké déwé wis ora mbutuhké seksi menèh. 64 Kowé kabèh wis krungu déwé Dèkné ngèlèk-èlèkké Gusti Allah. Kepriyé pinemumu kabèh?” Kabèh pada nyalahké Gusti Yésus lan pada setuju nèk Dèkné kudu dipatèni. 65 Enèng sing pada ngidoni lan nutupi rainé Gusti Yésus terus diantemi karo ngomong: “Mbedèk jajal, sapa sing ngantemi Kowé!” Sing jaga mbarang mèlu ngantemi Gusti Yésus. 66 Dongé rasul Pétrus ijik nang lataré kono, nang ngisor, terus ènèng slaf wédok teka, slafé Imam Gedé. 67 Dèkné weruh rasul Pétrus njagong nang bediyangan terus ngematké lan ngomong: “Kowé mbarang tau mèlu Yésus, wong Nasarèt kaé.” 68 Nanging rasul Pétrus ora ngaku, malah ngèngkèl ngomong: “Kowé kuwi ngomongké apa ta? Aku ora ngerti apa sing mbok omong kuwi.” Rasul Pétrus terus mlaku metu tekan lawang njaba. (Terus ènèng jago kluruk.) 69 Nang kono slaf wédok mau weruh dèkné menèh terus ngomong karo wong liya-liyané: “Wong iki tunggalé sing mèlu Yésus.” 70 Nanging sepisan menèh rasul Pétrus ora ngaku. Ora let suwi wong-wong sing nang kono ngomong marang rasul Pétrus: “Pantyèn tenan, kowé tunggalé muridé Yésus, awit ketara nèk kowé wong sangka Galiléa.” 71 Rasul Pétrus terus sumpah: “Aku jan ora kenal blas karo wong sing mbok omongké kuwi. Nèk Aku goroh aku gelem mati.” 72 Sakwisé rasul Pétrus ngomong ngono kuwi, terus ènèng jago kluruk ping pindoné. Rasul Pétrus sakwat kélingan nèk Gusti Yésus ngomong: “Sakdurungé
dititèni déwé nèk pitutur sing diwulangké marang sedulur Téofilus kuwi kenèng dipretyaya kabèh. 5 Dongé Hérodès ijik dadi ratu nang distrik Yudéa, ènèng sakwijiné imam sing jenengé Sakarias, sangka golongané imam Abia. Bojoné imam Sakarias jenengé Elisabèt. Ibu Elisabèt iki turunané imam Aron. 6 Wong loro iki temen enggoné nuruti kekarepané Gusti Allah, awit pada temen nglakoni angger-angger lan pernatané Gusti Allah sak kabèhé. 7 Imam Sakarias lan ibu Elisabèt ora nduwé anak, awit ibu Elisabèt ora bisa nduwé anak. Karomenèh wong loro iki ya wis tuwa banget. 8 Ing sakwijiné dina imam Sakarias nglakoni kerjanané nang Gréja Gedé kono, awit wis tiba wantyiné golongané dèkné. 9 Lah saiki imam Sakarias sing kudu mlebu nang Panggonan Sutyi, kudu ngobong menyan. Kuwi sing ngarani nganggo lotré. 10 Ing wantyi kuwi, dongé menyané diobong, nang njaba ènèng wong pirang-pirang pada ndedonga. 11 Lah dadakan waé kok terus ènèng mulékat ngétok marang imam Sakarias. Mulékaté ngadek nang sebelah tengené altar sing dienggo ngobong menyan. 12 Imam Sakarias weruh mulékaté terus kagèt lan wedi banget. 13 Nanging mulékaté ngomong: “Aja wedi, Sakarias! Pandongamu wis ketampa lan Elisabèt, bojomu, bakal mbayi anak lanang. Botyahé kudu mbok jenengké Yohanes. 14 Kowé bakal bungah banget lan wong okèh bakal bungah nèk botyah iki lair. 15 Botyah iki bakal dadi wong sing gedé ajiné kanggo Gusti Allah, mulané dèkné ora kenèng ngombé anggur apa ombèn liyané sing marakké mendem. Wiwit sangka wetengé ibuné botyah iki bakal kebek karo Roh Sutyi. 16 Mbésuk dèkné bakal nuntun wong Israèl, supaya pada manut menèh marang Gusti Allahé. 17 Anakmu iku bakal dadi kongkonané Gusti Allah lan ing roh lan pangwasa dèkné tunggalé waé karo nabi Elia. Dèkné bakal ngrukunké bapak karo anaké lan wong sing ora manut marang Gusti Allah bakal katuntun malih manut. Dadiné dèkné bisa nyawiské umat sing pantes kanggo Gusti.” 18 Imam Sakarias terus semaur: “Kepriyé aku bisané ngerti nèk tembungé Gusti kuwi bakal klakon tenan, awit aku déwé wis tuwa, semono uga bojoku?” 19 Mulékaté terus ngomong: “Aku iki Gabrièl sing ngladèni Gusti Allah nang ngarepé. Aku dikongkon nggawa kabar kabungahan iki marang kowé. 20 Apa sing tak omong iki mesti bakal klakon ing waktu sing wis ditengeri karo Gusti Allah. Nanging kowé bakal dadi bisu tekan waktu kuwi, awit kowé ora ngandel marang tembungku.” 21 Wong-wong sing ngentèni nang njaba pada nggumun imam Sakarias kok suwi temen nang njero Panggonan Sutyi kono. 22 Kadung metu, imam Sakarias ora bisa ngomong apa-apa, namung njajal ndunung-ndunungké nganggo tangané. Wong-wong terus ngerti nèk imam Sakarias entas dikétoki ing njero Panggonan Sutyi kono. Dèkné ya bisu terus. 23 Sakwisé rampung enggoné nglakoni kerjanané nang Gréja Gedé ing minggu kuwi, imam Sakarias terus mulih. 24 Ora let suwi ibu Elisabèt, bojoné, terus meteng. Limang sasi suwéné ibu Elisabèt ora metu sangka omahé. 25 Dèkné ngomong: “Saiki Gusti Allah nulung aku tenan. Saiki Dèkné wis ngilangké isinku, aku wis ora usah isin menèh marang wong-wong.” 26
swara banter: “Maria, kowé pantyèn wong wédok sing nampa berkah sing gedé déwé ing sak tengahé wong wédok kabèh. Semono uga bayi sing nang wetengmu, kuwi bayi sing gedé déwé berkahé. 43 Sapa ta aku iki, kok sampèk ditekani karo ibuné Gustiku? 44 Awit dongé kowé mbagèkké aku, bayi sing nang wetengku nggronjal sangking bungahé. 45 Gedé tenan berkahé Gusti Allah marang kowé, awit kowé pretyaya nèk sembarang sing diomong karo Gusti Allah marang kowé bakal klakon.” 46 Maria terus ngomong: “Nyawaku ngluhurké Gusti! 47 Gusti Allah, Juru Slametku, marakké atiku bungah. 48 Dèkné nggatèkké marang aku iki, peladèn sing tyilik déwé. Wiwit saiki kabèh wong bakal ngomong nèk aku iki wong sing gedé berkahé. 49 Awit Gusti Allah, sing gedé déwé kwasané, wis nindakké barang sing gedé banget ing uripku. Pantyèn sutyi tenan jenengé Gusti Allah. 50 Gusti ngétokké kawelasané marang wong sing ngajèni marang Dèkné, Gusti melasi turun-turunané. 51 Gusti Allah ngétokké pangwasané lan wong-wong sing gemunggung ing atiné dibuyarké kabèh. Rantyamané diorat-arit. 52 Gusti Allah nglorotké para pangwasa sangka jagongané, malah sing tyilik diunggahké. 53 Gusti Allah ngekèki mangan marang wong sing ngelih, malah diudani karo sembarang sing betyik, nanging wong sing sugih dikongkon lunga, ora dikèki apa-apa. 54 Gusti Allah nulungi Israèl, peladèné, awit Dèkné arep netepi prejanjiané marang para mbah-mbahané. 55 Awit Gusti Allah wis janji nèk bakal mberkahi Bapa Abraham lan turun-turunané kabèh, slawas-lawasé.” 56 Maria terus telung sasi suwéné nang nggoné ibu Elisabèt. Sakwisé telung sasi kuwi dèkné terus mulih. 57 Kadung wis tekan wayahé, ibu Elisabèt mbayi anak lanang. 58 Tangga-teparo lan sanak-seduluré pada krungu bab gedéné kabetyikané Gusti marang ibu Elisabèt. Wong-wong iki kabèh pada mèlu bungah banget. 59 Kadung bayiné wis nduwé umur wolung dina, tangga-teparo lan sanak-seduluré mau kabèh pada teka, awit bayiné arep disunati. Karepé wong-wong botyahé arep dijenengké Sakarias, kaya bapaké. 60 Nanging ibuné ngomong: “Ora, botyah iki kudu dijenengké Yohanes!” 61 Wong-wong terus takon: “Lo, nang tengahé sanak-sedulurmu apa ènèng sing jenengé Yohanes?” 62 Wong-wong terus takon marang imam Sakarias nganggo tangané, botyahé kudu dijenengké sapa. 63 Imam Sakarias terus njaluk lèi dienggo nulis. Kadung wis éntuk dèkné terus nulis: “Jenengé Yohanes!” Wong-wong nggumun kabèh. 64 Sakwat imam Sakarias terus bisa ngomong menèh lan dèkné terus ngluhurké Gusti Allah. 65 Tangga-teparoné kabèh pada wedi lan kabar mau terus mrèmèn-mrèmèn nang bawah pegunungan nang Yudéa kabèh. 66 Wong kabèh sing krungu bab lelakon kuwi terus pada nggatèkké tenan ing atiné lan pada mikir: “Botyah iki mbésuk bakal dadi apa ya?” Awit ketara tenan nèk pangwasané Gusti Allah ana ing botyah iki. 67 Imam Sakarias, bapaké bayi mau, terus dikwasani karo Roh Sutyi lan ngetokké tembung ngéné: 68 “Hayuk pada memuji marang Gusti, Gusti Allahé bangsa Israèl! Awit Dèkné wis nggatèkké marang umaté lan pada diluwari. 69 Gusti Allah ngekèki Juru Slamet sing kwasa marang awaké déwé, yakuwi turunané ratu Daved, peladèné. 70 Gusti Allah dèk mbiyèn wis janji liwat para nabiné sing sutyi. 71 Dèkné bakal ngluwari awaké déwé sangka pangwasané mungsuh-mungsuh lan wong-wong sing sengit marang awaké déwé. 72 Mengkono kuwi Gusti Allah ngétokké kabetyikané marang mbah-mbahané awaké déwé lan netepi prejanjiané sing sutyi. 73 Gusti Allah wis sumpah marang Bapa Abraham, mbah-mbahané awaké déwé 74 lan Dèkné wis janji nèk bakal ngluwari awaké déwé sangka mungsuhé awaké déwé. 75 Supaya awaké déwé bisa ngabekti marang Dèkné tanpa rasa wedi, nganggo ati sing sutyi lan jujur nang ngarepé Gusti, slawasé urip. 76 Lah kowé anakku, kowé bakal diarani nabiné Gusti Allah sing gedé déwé kwasané. Kowé dikongkon teka ndisik, supaya nggawèkké dalan kanggo Gusti. 77 Kowé kudu ndunungké marang umaté, nèk bakal dislametké, awit bakal dingapura dosa-dosané. 78 Gusti Allah iku gedé kawelasané. Dèkné bakal teka ngluwari awaké déwé. 79 Kaya srengéngé mletèk ing wayah ésuk, mengkono Gusti bakal madangi kabèh wong sing ana ing pepeteng lan sing tansah krasa wedi. Gusti Allah nuntun awaké déwé marang dalan katentreman.” 80 Botyah mau terus mundak gedé lan tambah ing kekuwatané Roh Sutyi. Dèkné manggoné nang panggonan-panggonan sing ora kanggonan wong, nganti tekan wayahé dèkné ngétok marang bangsa Israèl.
1 Ing waktu kuwi ratu Agustus ngetokké tembung nèk kabèh wong sing manggon nang negara-negara sing ana ing pangwasané kraton Rum kudu nyatetké jenengé lan kaitung kabèh. 2 Itung-itungan wong sing sepisanan kuwi dianakké dongé Kirénius dadi gramang nang bawah Siria. 3 Wong kabèh terus pada budal nyatetké jenengé nang kutané mbah-mbahané mbiyèn. 4 Lan jalaran Yosèf kuwi turunané ratu
distrik Yudéa. Bètlehèm kuwi kuta lairané ratu Daved. 5 Yosèf lunga nggawa Maria, patyangané sing meteng. 6 Dongé wong loro mau teka nang kuta Bètlehèm wis wayahé Maria kudu mbayi. 7 Maria ya terus mbayi anak lanang sing mbarep. Bayiné terus digedong lan disèlèhké nang wadah pakan kéwan, awit Yosèf lan Maria wis ora bisa nemu panggonan menèh nang omah inepan. 8 Nang bawah kono ing wengi kuwi ènèng pangon-pangon sing ijik njaga wedusé nang kebon. 9 Dadakan waé terus mulékaté Gusti ngadek nang ngarepé lan pangwasané Gusti
kuta Bètlehèm. Gusti Allah wis ngomongi awaké déwé bab sing klakon nang kana. Hayuk pada ndelok!” 16 Para pangon mau terus gelis-gelis budal, terus nemu Maria lan Yosèf lan Bayiné sing disèlèhké nang wadah pakan kéwan. 17 Kadung wis weruh Bayiné, para pangon terus ngabar-ngabarké bab apa sing diomong karo mulékaté bab Bayiné. 18 Kabèh wong sing krungu kabaré para pangon mau pada nggumun banget. 19 Nanging Maria nyimpen lelakon-lelakon kuwi mau kabèh ing atiné lan digagas apa tegesé. 20 Para pangon terus balik menèh nang kebon karo memuji lan ngluhurké Gusti Allah, awit kabèh sing dirungu lan sing diseksèni pantyèn tyotyok karo sing diomong karo mulékaté. 21 Kadung umuré wis wolung dina, Bayiné terus disunati lan dikèki jeneng. Jenengé Yésus, awit mulékaté ngekèki jeneng kuwi marang Maria, sakdurungé dèkné meteng. 22 Miturut wèté nabi Moses Maria dianggep resik menèh nèk wis kliwat patang puluh dina sakwisé mbayi. Kadung wis tekan wayahé, Maria lan Yosèf terus budal nang kuta Yérusalèm arep masrahké Bayiné marang Gusti. 23 Awit nang Kitab ketulis ngéné: “Saben anak mbarep sing lanang kudu dipasrahké marang Gusti.” 24 Maria lan Yosèf budal nang kuta Yérusalèm kuwi uga arep nggawa kurban miturut wèté Gusti Allah sing ketulis nang Kitab. Kurbané yakuwi: manuk dara sak jodo apa manuk dara tyilik loro. 25 Ing waktu kuwi nang kuta Yérusalèm kono ènèng wong sing jenengé Siméon. Siméon iki sakwijiné wong sing nuruti kekarepané Gusti Allah lan ngabekti marang Gusti Allah. Dèkné ngarep-arep kapan Gusti Allah bakal nekakké keslametan marang bangsa Israèl. Siméon iki kebek karo Roh Sutyi. 26 Roh Sutyi déwé sing ngomong marang dèkné nèk dèkné ora bakal mati sakdurungé weruh Juru Slameté manungsa, sing wis dijanji karo Gusti Allah. 27 Katuntun Roh Sutyi Siméon terus mlebu nang Gréja Gedé. Maria lan Yosèf uga mlebu nang Gréja Gedé nggawa Bayiné arep dipasrahké marang Gusti Allah, miturut pernatané agama. 28 Siméon terus nyekel Bayiné, terus dibopong karo memuji Gusti Allah ngomong: 29 “Duh Gusti, Kowé netepi janjimu marang peladènmu. Saiki aku wis bisa ninggal karo ayem. 30 Awit mripatku wis weruh Juru Slamet Kongkonanmu. 31 Dèkné sing mbok tyawiské kanggo nylametké kabèh bangsa, 32 kaya pepadang sing madangi dalané wong sing ora pretyaya, supaya pada mara nang nggonmu. Dadiné umatmu, bangsa Israèl, nampa pengaleman sangka liya-liya bangsa.” 33 Yosèf lan Maria pada nggumun krungu tembungé Siméon sing ngomongké bab anaké mau. 34 Siméon terus mberkahi Yosèf, Maria lan Bayiné, terus ngomong marang Maria: “Botyah iki wis dikarepké karo Gusti Allah dadi jalarané tiba lan tanginé wong okèh nang Israèl. Dèkné bakal dadi tanda sangka Gusti Allah, sing bakal dibantah karo wong okèh. 35 Mengkono kuwi angen-angen sing kasimpen ing atiné wong okèh bakal kebukak. Kowé déwé Maria, bakal ngrasakké sedi, atimu rasané kaya disuwèk karo pedang sing landep kaé.” 36 Nang kono uga ènèng nabi wédok sing wis tuwa banget, jenengé Hanah, anaké Fanuèl sangka turunané Aser. Nabi Hanah sakwisé kawin pitung taun suwéné terus ditinggal mati bojoné. 37 Dadiné dèkné saiki randa, umuré wis wolung puluh papat taun. Nabi Hanah kuwi sasaté awan-wengi nang Gréja Gedé ngabekti marang Gusti Allah nganggo pandonga lan pasa. 38 Ing waktu kuwi ya dongé nabi Hanah uga teka nang Gréja Gedé. Dèkné terus memuji Gusti Allah lan ngomongké bab Botyah Bayi mau marang wong kabèh sing pada ngarep-arep kapan Gusti Allah enggoné ngluwari kuta Yérusalèm. 39 Sakwisé rampung enggoné pada netepi pernatané Gusti Allah kabèh, Yosèf
sing jembar kaweruhé lan Gusti Allah ya mberkahi Dèkné. 41 Saben taun wong tuwané Gusti Yésus budal nang kuta Yérusalèm mèlu ngurmat riyaya Paskah. 42 Kadung Gusti Yésus wis nduwé umur rolas taun, Dèkné uga diejèk nang Yérusalèm. 43 Sakwisé rampung karo riyaya Paskah Yosèf lan Maria terus pada mulih, nanging Gusti Yésus ijik kèri nang Yérusalèm. Wong tuwané malah ora ngerti 44 Ndarani Gusti Yésus wis ndisiki mulih, bareng karo wong-wong. Kadung wis mlaku sedina muput, Yosèf lan Maria terus nggolèki Gusti Yésus nang nggoné sedulur-seduluré lan kenal-kenalané. 45 Nanging ora bisa ketemu, mulané terus pada balik menèh nang kuta Yérusalèm. 46 Sakwisé nggolèki telung dina suwéné, Yosèf lan Maria bisa nemu Anaké nang Gréja Gedé. Dèkné ijik njagong ing sak tengahé para guru. Gusti Yésus ngrungokké piwulangé para guru mau lan Dèkné uga ngetokké werna-werna pitakonan. 47 Kabèh wong sing krungu tembungé Gusti Yésus pada nggumun bab kapinterané enggoné mangsuli para guru mau. 48 Bapaké lan ibuné uga nggumun banget. Maria ngomong: “Lik, kenèng apa kowé kok nggawé bingungé bapak lan ibumu? Awaké déwé nggolèki kowé sampèk susah.” 49 Gusti Yésus semaur ngéné: “Kenèng apa kowé kok pada nggolèki Aku? Apa kowé ora pada ngerti nèk Aku kudu nang omahé Bapakku?” 50 Yosèf lan Maria ora dunung marang tembungé Gusti Yésus kuwi. 51 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus mèlu mulih karo wong tuwané nang kuta Nasarèt. Dèkné tansah manut marang tembungé wong tuwané. Maria mikirké prekara-prekara iki kabèh ing atiné. 52 Gusti Yésus terus mundak gedé lan mundak kaweruhé. Dèkné uga mundak ditrésnani karo Gusti Allah lan manungsa.
1 Ing wantyi kuwi ratu Tibérius wis nyekel pangwasa limalas taun suwéné. Sing dadi gramang nang distrik Yudéa ing waktu kuwi Pontius Pilatus. Ratu Hérodès ngwasani distrik Galiléa lan seduluré, sing jenengé Filipus, dadi ratu nang distrik Ituréa lan Trankonitis. Lisanias dadi ratuné distrik Abiléne. 2 Sing dadi Imam Gedé ing waktu kuwi Anas lan Kayafas. Yohanes kuwi anaké imam Sakarias lan ing waktu kuwi, dongé dèkné ijik manggon nang wustèn, Yohanes nampa tembung sangka Gusti Allah. 3 Yohanes terus ndlajahi kiwa-tengené laut Yordan kabèh. Dèkné mulangi wong-wong ngomong ngéné: “Pada ninggala urip sing dosa lan pada njaluka dibaptis, supaya kowé bisa nampa pangapura sangka Gusti Allah!” 4 Lelakon iki pantyèn tyotyok karo sing ketulis nang kitabé nabi Yésaya, sing uniné ngéné: “Rungokké! Enèng wong bengok-bengok nang wustèn ngomong ngéné: ‘Gusti pada digawèkké
sangka swarga swarané Gusti Allah ngomong ngéné: “Kowé kuwi Anakku sing tak trésnani lan sing ndadèkké legané atiku!” 23 - 24 Dongé Gusti Yésus molai nyambutgawé umuré kira-kira telung puluh taun. Miturut pikirané wong-wong Gusti Yésus kuwi anaké Yosèf. Lah Yosèf kuwi anaké Eli lan Eli anaké Matat. Matat anaké Lévi lan Lévi anaké Mèlki. Mèlki anaké Yanai lan Yanai anaké Yosèf. 25 Yosèf anaké Matatias lan Matatias anaké Amos. Amos anaké Nahum lan Nahum anaké Hèsli. Hèsli anaké Nagai. 26 Nagai anaké Mahat lan Mahat anaké Matatias. Matatias anaké Simèin lan Simèin anaké Yosèk. Yosèk anaké Yoda. 27 Yoda anaké Yohanan lan Yohanan anaké Résa. Résa anaké Sérubabil lan Sérubabil anaké Séaltièl. Séaltièl anaké Néri. 28 Néri anaké Mèlki lan Mèlki anaké Adi. Adi anaké Kosam lan Kosam anaké Elmadam. Elmadam anaké Er. 29 Er anaké Yosua lan Yosua anaké Elièser. Elièser anaké Yorim lan Yorim anaké Matat. Matat anaké Lévi. 30 Lévi anaké Siméon lan Siméon anaké Yudah. Yudah anaké Yosèf lan Yosèf anaké Yonam. Yonam anaké Eliakim. 31 Eliakim anaké Meléa lan Meléa anaké Minah. Minah anaké Matata lan Matata anaké Natan. Natan anaké Daved. 32 Daved anaké Isai lan Isai anaké Obèd. Obèd anaké Boas lan Boas anaké Salmon. Salmon anaké Nakson. 33 Nakson anaké Aminadab lan Aminadab anaké Admin. Admin anaké Arni lan Arni anaké Hèsron. Hèsron anaké Pèrès lan Pèrès anaké Yudah. 34 Yudah anaké Yakub lan Yakub anaké Isak. Isak anaké Abraham lan Abraham anaké Térah. Térah anaké Nakor. 35 Nakor anaké Seruk lan Seruk anaké Réhu. Réhu anaké Pèlèk lan Pèlèk anaké Eber. Eber anaké Sélak. 36 Sélak anaké Kenan lan Kenan anaké Arpaksad. Arpaksad anaké Sèm lan Sèm anaké Noah. Noah anaké Lamèh. 37 Lamèh anaké Métusalah lan Métusalah anaké Hénok. Hénok anaké Yarèd lan Yarèd anaké Mahalalèl. Mahalalèl anaké Kenan. 38 Kenan anaké Enos lan Enos anaké Sèt. Sèt anaké Adam lan Adam anaké Gusti Allah.
sing lara lépra. Nanging ora ènèng siji waé sing ditambani, kejaba namung Naaman, wong sangka negara Siria.” 28 Sakwisé krungu tembungé Gusti Yésus kuwi mau wong sak sinaguk pada nesu kabèh. 29 Wong-wong pada ngadek, Gusti Yésus terus disèrèt nang njabané kuta, terus digawa nang pinggiré gunung sing nyangga kutané kono. Jawané Gusti Yésus arep dijongkrokké medun. 30 Nanging Dèkné nrobos nang tengahé wong-wong mau terus lunga sangka kono. 31 Gusti
Galiléa. Ing dina sabat Dèkné mulang nang sinaguk. 32 Wong-wong pada nggumun bab tyarané enggoné Gusti Yésus memulang, awit tembung-tembungé ènèng kwasané. 33 Nang sinaguk kono ènèng wong sing dikwasani demit. 34 Wongé bengok-bengok ngomong: “Yésus sangka Nasarèt, awaké déwé arep mbok kapakké? Apa Kowé arep ngrusak awaké déwé? Awaké déwé ngerti Kowé kuwi sapa! Kowé kuwi Wong Sutyi, kongkonané Gusti Allah!” 35 Demité terus digentak karo Gusti Yésus: “Meneng! Metua sangka wong kuwi!” Demité terus mbanting wongé, terus wongé tiba nang tengahé wong pirang-pirang kono. Demité terus metu tanpa nggawé larané wongé. 36 Wong-wong pada nggumun kabèh lan ngomong marang sakpada-pada: “Wah, jan antep banget tembungé. Dèkné nundung demit-demité nganggo pangwasa lan wujuté ya pada metu tenan.” 37 Kabar bab Gusti Yésus iki terus mrèmèn-mrèmèn terus nang panggonan-panggonan sak kiwa-tengené kono. 38 Gusti Yésus terus metu sangka sinaguk kono, terus merdayoh nang omahé Simon. Ibu-maratuwané Simon ing waktu iku dongé lara panas lan ènèng sing ngomongi Gusti Yésus bab kuwi. 39 Gusti Yésus terus nyedeki sing lara nang sebelah sirahé, terus nundung larané. Wongé terus waras menèh lan terusan waé ngladèni dayoh-dayohé. 40 Kadung wis surup, wong kabèh sing nduwé sedulur sing lara pada digawani nang nggoné Gusti Yésus, larané werna-werna. Wong-wong sing lara terus ditumpangi tangan siji-siji karo Gusti Yésus, terus pada mari kabèh. 41 Demit pirang-pirang pada metu pating jlerit, ngomong: “Aku ngerti nèk Kowé kuwi Anaké Gusti Allah.” Demit-demit kuwi digentaki karo Gusti Yésus, dipenging ngomong apa-apa, awit demit-demit kuwi pada ngerti nèk Gusti Yésus kuwi Kristus. 42 Ing ésuké mruput Gusti Yésus lunga sangka omah nggolèk panggonan sing sepi. Wong-wong terus pada nggolèki Dèkné. Kadung wis ketemu terus pada nyuwun marang Dèkné supaya ora lunga. 43 Nanging Gusti Yésus ngomong marang wong-wong mau: “Kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah iki uga kudu tak gelarké nang liya-liya panggonan, awit iku kongkonané Gusti Allah marang Aku.” 44 Gusti Yésus ya terus mulangi nang sinaguk-sinaguk nang bawah Yudéa.
Lah nanging dongé Anaké Manungsa teka, Dèkné mangan lan ngombé, kowé ngomong: ‘Delokké kaé, wong murka lan tukang ngombé, kantyané wong belasting lan wong ala!’ 35 Nanging Gusti Allah gedé kaweruhé lan kuwi diwujutké karo wong-wong sing pada nampa kaweruhé.” 36 Sakwijiné wong Farisi, jenengé Simon, nyuwun marang Gusti Yésus teka lan mangan nang omahé. Gusti Yésus ya terus teka nang omahé Simon terus njagong. 37 Nang kuta kono ènèng sakwijiné wong wédok sing nglakoni urip dosa. Kadung wong wédok iki krungu nèk Gusti Yésus merdayoh nang omahé Simon, wong Farisi, dèkné terus teka nggawa botol isiné lenga wangi. 38 Wong wédoké terus ngadek nang mburiné Gusti Yésus, nang sebelah sikilé, terus nangis. Eluhé tumètès nelesi sikilé Gusti Yésus, terus dilapi karo rambuté. Wong wédok mau terus ngambungi sikilé Gusti Yésus, terus diusapi karo lenga wangi. 39 Simon, sing ngampirké Gusti Yésus, weruh sing ditindakké karo wong wédok kuwi terus nggagas: “Nèk Yésus kuwi nabi tenan, mesti Dèkné ya ngerti nèk wong wédok sing ndemèk sikilé kuwi wong dosa?” 40 Mulané Gusti Yésus terus ngomong marang Simon: “Simon, aku arep nduwé omong setitik marang kowé!” Simon semaur: “Mangga Guru, mangga!” 41 Tembungé Gusti Yésus marang Simon ngéné: “Enèng wong loro nduwé utang karo wong sing tukang ngutangi duwit. Sing siji utangé 500.000 pérak, sing liyané 50.000 pérak. 42 Kabèh loro ora bisa mbayar utangé, mulané wong sing ngutangi duwité ngomong marang wong loro kuwi nèk wis ora usah mbayar utangé. Saiki Aku takon marang kowé Simon: Wong sing endi sing luwih gedé katrésnané marang wong sing ngutangi duwité?” 43 Simon semaur: “Tak kira ya wong sing luwih okèh utangé!” Gusti Yésus ngomong: “Kowé bener.” 44 Gusti Yésus terus ndelokké wong wédoké karo ngomong marang Simon: “Kowé weruh wong wédok iki! Dongé Aku mlebu nang omahmu, kowé ora nyawisi banyu kanggo wisuh sikil, nanging wong wédok iki nelesi sikilku nganggo eluhé terus diusapi karo rambuté. 45 Dongé Aku mlebu omahmu Aku ora mbok ambung, nanging wong wédok iki ora lèrèn enggoné ngambungi sikilku, wiwit Aku teka nang omahmu. 46 Kowé ora nglengani sirahku, nanging wong wédok iki nglengani sikilku karo lenga wangi. 47 Ngertia, katrésnané wong iki sing semono gedéné, ngétokké sepira gedéné dosané wongé sing wis dingapura karo Gusti Allah. Wong sing nampa pangapura mung setitik, katrésnané ya setitik.” 48 Gusti Yésus terus ngomong marang wong wédoké: “Dosamu kabèh wis dingapura.” 49 Wong-wong sing bebarengan mangan karo Gusti Yésus terus pada rasan-rasan: “Wong kuwi sapa ta kok wani ngapura dosané manungsa?” 50 Nanging Gusti Yésus ngomong marang wong wédok mau: “Pengandelmu sing nylametké kowé. Wis, kana mlaku sing apik-apik.”
1 Ora let suwi Gusti Yésus mlaku turut kuta-kuta lan désa-désa, tujuané nggelarké kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah. Rasul rolas uga mèlu. 2 Kejaba para rasul uga ènèng wong wédok siji-loro sing mèlu, wong wédok-wédok sing wis ditambani karo Gusti Yésus sangka lelara lan pangwasané demit kayadéné: Maria, sing tyelukané Makdaléna, sing demité pitu wis dietokké. 3 Uga Yohanah, bojoné Kusah. Kusah kuwi ministeré ratu Hérodès. Semono uga Susanah lan wong wédok-wédok liyané pada mèlu Gusti Yésus. Wong wédok-wédok iki enggoné ngladèni Gusti Yésus lan para rasul disangga sangka sak nduwéné déwé. 4 Wong pirang-pirang sangka kuta-kuta kabèh pada teka terus. Kadung kabèh wis ngumpul, Gusti Yésus terus mulangi nganggo gambar ngéné: 5 “Enèng sakwijiné wong budal nyebar. Sak barengé nyebar ènèng wiji sing tiba nang dalan, terus kepidek-pidek wong liwat lan uga ènèng sing dipangan manuk. 6 Enèng wiji uga sing tiba nang lemah atos. Kadung molai tukul terus garing, awit lemahé garing. 7 Enèng wiji liyané menèh tiba nang tengahé eri-eri. Kadung tukul terus ketyepit karo eri-eri mau, terus mati. 8 Nanging uga ènèng wiji sing tiba nang lemah apik. Wiji iki terus tukul lan ngetokké woh okèh, atusan.” Gusti Yésus terus nutup tembungé kuwi ngomong ngéné: “Sapa sing nduwé kuping, rungokké sing apik tembungku mau.” 9 Para rasul terus takon marang Gusti Yésus apa tegesé gambar wong nyebar kuwi mau. 10 Saurané Gusti Yésus: “Pituturé Kratoné Gusti Allah sing kasimpen wis diudarké marang kowé. Nanging wong-wong liya mung diwulangi nganggo tembung gambar, supaya, senajana nyawang, nanging ora weruh lan senajana krungu, nanging ora dunung.” 11 Gusti Yésus terus ndunungké gambar wong nyebar mau ngéné: “Wiji kuwi pituturé Gusti Allah. 12 Wiji sing tiba nang dalan kuwi nggambarké wong sing krungu pituturé Gusti Allah. Nanging Sétan terus teka nyaut pitutur mau sangka atiné wongé. Dadiné wongé terus ora bisa pretyaya lan ora bisa nemu keslametan. 13 Lah wiji sing tiba nang lemah atos kuwi nggambarké wong sing krungu pituturé Gusti Allah lan nampa karo bungah. Nanging pituturé ora ngoyot tenan, wongé sing pretyaya namung sedilut. Nèk kangèlan teka, wongé terus semplak pengandelé. 14 Wiji sing tiba nang tengahé tukulan eri kuwi nggambarké wong sing ngrungokké pituturé Gusti Allah, nanging pitutur mau kalah karo rasa sumelang, kasugihan lan kesenengané donya. Dadiné pitutur mau ora bisa mrasuk ing ati lan ora bisa ngetokké pretyaya sing mantep. 15 Lah wiji sing tiba nang lemah apik kuwi nggambarké wong sing ngrungokké pituturé Gusti Allah, terus mikir pitutur kuwi nganggo ati sing resik, terus dilakoni. Dadiné pitutur kuwi nukulké pretyaya sing mantep ing atiné wong kuwi.” 16 Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Mosok ènèng wong nyumet dian terus dikrukupi ténggok apa didèkèk nang ngisor ambèn? Mesti ora. Diané mesti didèkèk nang méja, supaya sapa waé sing mlebu bisa weruh padangé. 17 “Awit barang sing kasimpen mesti bakal metu lan prekara sing didelikké mesti bakal kétok lan dikabar-kabarké. 18 “Mulané, dipikir sing apik kepriyé enggonmu ngrungokké pitutur iki. Awit sapa sing wis nduwé bakal ditambahi, nanging sapa sing ora nduwé apa-apa malah bakal karebut apa sing dikira diduwèni.” 19 Gusti Yésus diparani karo ibuné lan sedulur-seduluré, nanging sangking okèhé wong, wong-wong kuwi ora bisa nyedeki Dèkné. 20 Terus ènèng wong ngomongi Dèkné ngéné: “Guru, ibumu lan sedulur-sedulurmu nang njaba, kepéngin metuki Kowé.” 21 Nanging Gusti Yésus semaur: “Ibuku lan sedulur-sedulurku kuwi kabèh wong sing ngrungokké lan nindakké pituturé Gusti Allah.” 22 Ing sakwijiné dina Gusti Yésus lan murid-muridé pada numpak prau. Gusti Yésus ngomong marang murid-murid mau: “Hayuk pada ngabrah.” Terus budal. 23 Nanging sak barengé ngabrah Gusti Yésus keturon. Lah terus dadakan waé nang mér kono ènèng ombak gedé teka. Prauné kelebon banyu sampèk medèni. 24 Murid-murid mau terus nggugah Gusti Yésus ngomong: “Guru, Guru, awaké déwé kelep!” Gusti Yésus terus tangi lan angin lan ombaké terus dipréntah kongkon mandek. Angin lan ombaké ya terus anteng. 25 Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Lah endi pengandelmu?” Murid-murid mau pada wedi lan nggumun banget, terus pada ngomong marang sakpada-pada: “Wong iki sapa ta, kok angin lan ombak manut marang tembungé?” 26 Gusti Yésus lan murid-muridé pada numpak prau terus tekan bawah Gérasa, nang wétané bawah Galiléa. 27 Kadung Gusti Yésus wis medun nang daratan terus ènèng wong lanang sing dikwasani demit marani Dèkné. Wong mau tekané sangka kuta lan ya wis suwi wongé ora nganggo salin lan ora manggon nang omah. Manggoné nang guwa-guwa sing dienggo ngubur wong mati. 28 Kadung weruh Gusti Yésus wongé terus mbengok lan niba nang ngarepé, terus ngomong karo swara banter: “Yésus, Anaké Gusti Allah sing kwasa déwé, aku arep mbok kapakké? Aku nyuwun tenan, aku aja dipilara.” 29 Wongé ngomong ngono kuwi, awit demité wis dipréntah karo Gusti Yésus kongkon metu. Awit demité ajek ngèrèt-èrèt wongé. Wongé wis dilebokké
Gusti Yésus terus nakoni wongé: “Sapa jenengmu?” Semauré: “Jenengku Légiun,” awit demit pirang-pirang manggon nang awaké wongé. 31 Demit-demit mau terus nyuwun marang Gusti Yésus, supaya ora ditundung mlebu nang jurangé wong mati. 32 Tyedek karo panggonan kono ènèng babi pirang-pirang pada nggolèk pangan nang gunungan. Demit-demité pada nyuwun marang Gusti Yésus, supaya kelilan mlebu nang babi-babi kuwi. Gusti
sangka gunungan kono, terus pada mati. 34 Wong-wong sing angon babi-babi mau weruh lelakon kuwi, terus pada mblayu nang kuta ngomong-omongké bab lelakon mau nang kuta kono lan désa-désa nang sak kiwa-tengené. 35 Wong-wong sing krungu terus pada budal ndelok lelakon mau. Kadung marani Gusti Yésus terus pada weruh wongé sing mauné dikwasani demit. Wongé njagong nang sandingé sikilé Gusti Yésus, saiki wis nganggo salin lan sirahé wis waras. Wong-wong sing sangka kuta mau malah terus pada wedi. 36 Wong-wong liyané sing pada weruh déwé terus pada ngomongké bab enggoné Gusti Yésus nundung demit-demit sing ngwasani wong mau. 37 Wong kabèh nang bawah Gérasa kono terus pada nyuwun banget marang Gusti Yésus, supaya lunga sangka panggonan kono, awit wong-wong pada wedi banget. Mulané Gusti Yésus ya terus numpak prau lunga sangka kono, arep balik nang panggonan sing ndisik. 38 Wong sing mauné dikwasani demit terus nyuwun banget marang Gusti Yésus arep mèlu Dèkné. Nanging Gusti Yésus ora nglilani. 39 Gusti Yésus ngomong: “Kana kowé balik nang désamu waé lan wong-wong diomongi bab sing ditindakké karo Gusti Allah ing uripmu.” Wongé ya terus balik lan wong sak kuta kabèh diomongi apa sing ditindakké karo Gusti Yésus ing uripé dèkné. 40 Kadung Gusti Yésus balik lan tekan nggoné, Dèkné dipetuk wong pirang-pirang sing pada bungah, awit wong-wong pantyèn wis ngarep-arep Dèkné. 41 Nang kono ènèng wong marani Gusti Yésus. Wongé jenengé Jairus, pengarepé sinaguk kono. Jairus niba nang ngarepé Gusti Yésus lan nyuwun banget marang Dèkné kongkon teka nang omahé. 42 Jairus nduwé anak namung siji, anak wédok sing umuré rolas taun. Botyahé lara nemen, wis arep mati. Gusti Yésus terus budal nang omahé Jairus. Nang dalan wong-wong pada desek-desekan arep mèlu Gusti Yésus. 43 Nang kono ènèng wong wédok sing wis rolas taun suwéné lara ngetokké getih. Bandané wis entèk kanggo mbayar dokter, nanging durung bisa mari. 44 Wong wédok mau bisa nyedeki Gusti Yésus sangka mburi, terus ndemèk gombyoké saliné. Sakwat getihé mampet. 45 Gusti Yésus terus ngomong: “Sapa sing ndemèk Aku?” Jalaran ora ènèng sing ngaku, mulané rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, wong sing ngesuk-esuk Kowé okèhé kaya ngéné iki, lah kok Kowé takon sapa sing ndemèk Kowé?” 46 Nanging Gusti Yésus ngomong: “Enèng wong sing ndemèk Aku. Aku krasa, awit ènèng kekuwatan metu sangka awakku.” 47 Kadung wong wédok mau ngerti nèk konangan, wongé terus niba nang ngarepé Gusti Yésus. Nang ngarepé wong okèh kono wong wédok mau terus ngomong kenèng apa dèkné kok ndemèk saliné Gusti Yésus lan kepriyé enggoné dèkné bisa mari sakwat. 48 Gusti Yésus terus ngomong: “Bener kowé Wuk, pantyèn pengandelmu sing marakké kowé mari. Kana mlaku sing apik-apik.” 49 Dongé Gusti Yésus ijik ngomong iku, kok ènèng wong teka sangka omahé Jairus terus ngomong: “Bapak Jairus ora usah ngrusui Guruné menèh, awit anaké wis ninggal!” 50 Gusti Yésus krungu kabaré wong mau, terus ngomong marang Jairus: “Jairus, aja bingung, ngandela waé, anakmu bakal mari.” 51 Tekan omahé Jairus Gusti Yésus ora nglilani wong liyané mèlu Dèkné. Namung rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus lan wong tuwané botyahé éntuk mèlu mlebu. 52 Wong-wong pada sedi lan pada nangisi botyahé. Gusti Yésus ngomong marang wong-wong kuwi: “Aja pada nangis. Botyahé ora mati, namung turu!” 53 Wong-wong pada ngguyu, awit ngerti nèk botyahé wis mati tenan. 54 Gusti Yésus terus nyekel tangané botyahé, terus dityeluk: “Wuk, tangia!” 55 Botyahé terus urip menèh, terus sakwat ngadek. Gusti Yésus terus ngongkon ngekèki mangan botyahé. 56 Wong tuwané botyahé nggumun banget. Nanging Gusti Yésus menging ngabar-ngabarké bab lelakon kuwi.
1 Gusti Yésus ngumpulké rasul rolas terus dikèki kekuwatan lan pangwasa, supaya bisa nundungi demit lan nambani wong lara. 2 Para rasul mau terus dikongkon budal ngabarké bab Kratoné Gusti Allah lan nambani wong sing lara. 3 Gusti Yésus ngomong ngéné: “Aja pada sangu apa-apa. Aja nggawa teken apa kantongan, pangan apa duwit apa salin sèrep. 4 Nèk ènèng wong nampa kowé nang omahé, manggona nang omah kuwi tekané kowé lunga sangka kuta kono. 5 Nèk kowé teka nang kuta sing ora gelem nampa kowé, lungaa waé sangka kuta kuwi. Lemahé diketok-ketokké sangka sikilmu, supaya wong-wong nang kuta kono ngerti déwé.” 6 Para rasul terus pada budal turut désa-désa, nggelarké kabar kabungahané Gusti Allah lan nambani wong lara. 7 Hérodès, ratuné distrik Galiléa, krungu sakkèhé lelakon kuwi, terus bingung. Awit ènèng sing ngomong nèk Yohanes Pembaptis urip menèh. 8 Liyané menèh ngomong jaréné nabi Elia teka menèh. Uga ènèng liyané menèh ngomong nèk sakwijiné nabi jaman mbiyèn urip menèh. 9 Hérodès ngomong: “Lah Yohanes wis tak ketok guluné. Lah wong iki sapa, kok aku krungu jaréné nindakké prekara-prekara kabèh kuwi.” Mulané Hérodès ya kepéngin weruh Gusti Yésus. 10 Para rasul saiki wis balik menèh lan pada ngabarké marang Gusti Yésus bab sembarang sing dilakoni. Gusti Yésus terus ngejèk para rasul lèrèn nang panggonan sing sepi nang kuta Bètsaida, supaya bisa karo para rasul déwé. 11 Nanging kadung wong-wong krungu, kabèh terus pada nututi. Gusti Yésus nampa wong-wong mau lan pada dipituturi bab Kratoné Gusti Allah. Sing lara pada diwaraské. 12 Kadung wis soré para rasul terus mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Gusti, apa ora apik nèk wong-wong mbok kongkon lunga waé, supaya bisa nggolèk pangan lan inepan déwé-déwé nang désa-désa nang sak kiwa-tengené kéné, awit nang panggonan kéné ora ènèng apa-apa.” 13 Gusti Yésus semaur: “Ora, kowé sing kudu ngekèki mangan wong-wong!” Para rasul terus ngomong: “Lah kepriyé Gusti, awaké déwé namung nduwé roti lima lan iwak loro. Apa awaké déwé kudu nukokké pangan kanggo wong-wong kuwi kabèh?” 14 Nang kono wong lanangé waé kira-kira ènèng limang èwu okèhé. Gusti Yésus terus ngomong marang para rasul: “Kana wong-wong dikongkon njagong, sak krompol wong sèket!” 15 Para rasul nuruti tembungé Gusti Yésus lan wong kabèh pada dikongkon njagong. 16 Gusti Yésus terus njikuk roti lima lan iwak loro mau. Sakwisé nyawang nduwur, roti lan iwaké terus diberkahi, terus dityuwil-tyuwil dikèkké marang para rasul, kongkon ngedum marang wong kabèh. 17 Kabèh
sakwijiné dina Gusti Yésus ijik ndedonga déwé. Kadung murid-muridé teka, Gusti Yésus terus takon ngéné: “Wong-wong ngarani Aku iki sapa?” 19 Para murid terus pada semaur: “Enèng sing ngomong nèk Gusti kuwi Yohanes Pembaptis, liyané ngomong jaréné Gusti kuwi nabi Elia. Lah liyané menèh ngarani Gusti kuwi sakwijiné nabi jaman mbiyèn sing saiki urip menèh.” 20 Gusti Yésus terus takon menèh: “Lah miturut pinemumu déwé, Aku iki sapa?” Rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, Kowé Kristus, sing dikongkon teka nang jagat karo Gusti Allah!” 21 Murid-murid mau terus pada diwanti-wanti, dipenging ngomongké bab kuwi mau marang wong liya. 22 Gusti Yésus ngomong: “Anaké Manungsa bakal nglakoni kasangsaran lan bakal ditampik karo para pinituwa, para pengarepé imam lan para guru Kitab. Dèkné bakal dipatèni, nanging ing telung dinané Dèkné bakal ditangèkké sangka pati.” 23 Saiki Gusti Yésus terus ngomong marang wong kabèh: “Saben wong sing kepéngin dadi muridku kudu nyingkirké awaké déwé, saben dina kudu manggul pentèngané lan ngetutké Aku. 24 Awit sapa sing namung ngudi nggolèk kepénaké uripé, kuwi bakal kélangan urip sing sejati. Nanging sapa sing ngurbanké uripé kanggo Aku, kuwi sing nemu urip sing sejati. 25 Awit apa gunané wong bisa nduwèni donya iki kabèh, nanging rusak uripé lan kélangan nyawané? 26 Sapa sing isin ngaku nèk dadi muridku lan isin ngakoni nèk nurut piwulangku, Anaké Manungsa uga bakal isin ngakoni wong kuwi, mbésuk nèk Dèkné teka ing sloroté kwasané, kwasané Gusti Allah Bapaké lan para mulékat sutyi. 27 Pada rungokna tembungku iki: ing sak tengahé wong sing nang kéné iki bakal ènèng sing ora mati sakdurungé weruh Kratoné Gusti Allah.” 28 Kira-kira seminggu sakwisé Gusti Yésus ngomongké bab prekara-prekara kuwi mau, Dèkné terus ngejèk rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus digawa munggah nang gunung arep ndedonga. 29 Dongé ijik ndedonga, rupané Gusti Yésus malih lan saliné malih putih sumeblak. 30 Ujuk-ujuk terus ènèng wong loro omong-omongan karo Dèkné, yakuwi nabi Moses lan nabi Elia. Kabèh loroné teka nganggo sloroté swarga. 31 Sing dirembuk bab enggoné Gusti Yésus bakal nglakoni kasangsaran lan pati nang kuta Yérusalèm, ora suwi menèh, supaya apa sing wis dirantyam karo Gusti Allah bisa klakon kabèh. 32 Rasul Pétrus lan kantya-kantyané pada keturon. Kadung tangi terus pada weruh Gusti Yésus ing sloroté kwasané lan uga weruh wong loro liyané ngadek karo Dèkné. 33 Rasul Pétrus weruh nèk nabi Moses lan nabi Elia arep lunga, mulané dèkné terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, kok ndilalah temen awaké déwé nang kéné. Apik nèk awaké déwé ngedekké gubuk telu: siji kanggo Gusti, siji kanggo nabi Moses lan siji kanggo nabi Elia.” Rasul Pétrus ngomong ngono kuwi, jalaran dèkné ora ngerti apa sing diomong. 34 Dongé rasul Pétrus ijik ngomong kuwi, terus ènèng méga teka nutupi wong-wong kuwi. Rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus pada wedi banget, awit wong-wong kuwi ilang nang mégané. 35 Terus ènèng swara sangka méga mau ngomong ngéné: “Iki Anakku sing wis tak pilih. Pada digugu tembungé.” 36 Kadung swara mau wis meneng, sing kétok nang kono namung Gusti Yésus déwé, nabi Moses lan nabi Elia wis ora ènèng. Murid-murid mau ora tau ngomongké bab lelakon iki marang sapa waé. 37 Ing ésuké Gusti Yésus lan para muridé medun sangka gunung. Wong pirang-pirang pada marani Dèkné. 38 Nang sak tengahé wong okèh kono ènèng wong lanang sing mbengok: “Guru, aku mbok ditulungi! Mbok anakku didelok iki, aku namung nduwé anak siji iki. 39 Botyahé nèk dikwasani demit terus ujuk-ujuk njerit-njerit, awaké terus kaku
ditinggal nang dalan. 31 Ndilalahé ènèng imam liwat dalan kono. Nanging kadung dèkné weruh wong sing dirampok mau, malah terus mlipir nyimpangi wongé. 32 Uga ènèng wong Lévi liwat kono, nanging uga dèkné nyimpangé wongé. 33 Terus ènèng wong Samaritan sing lelungan, liwat dalan kono. Dèkné weruh wong sing dirampok mau terus melas banget. 34 Wongé terus diparani, tatuné terus diusapi anggur lan dilengani, terus diperban. Sakwisé kuwi wongé terus ditumpakké kimaré dèkné, terus digawa nang omah penginepan lan dirumati nang kono. 35 Ing ésuké wong Samaritan mau ngekèki duwit marang sing nduwé omah, tyukup kanggo ngrumati wongé sedina-rongdina, karo ngomong: ‘Wong iki dirumatké sing apik. Nèk aku balik ongkos-ongkos liyané bakal tak bayar kabèh.’ ” 36 Gusti Yésus terus nutup tembungé nganggo pitakonan ngéné marang guru Kitab mau: “Miturut pinemumu, wong telu mau, sing endi sing dadi pepadané wong sing dirampok mau?” 37 Guru Kitab mau semauré: “Ya wong sing melas marang wongé!” Gusti Yésus terus ngomong: “Bener kowé, kana dilakoni ngono uga!” 38 Ing sakwijiné dina Gusti Yésus lan murid-muridé teka nang sakwijiné désa. Nang kono ènèng wong wédok jenengé Marta. Marta ngampirké Gusti Yésus nang omahé. 39 Marta nduwé adik sing jenengé Maria. Maria njagong nyedeki Gusti Yésus, ngrungokké piwulangé. 40 Nanging Marta ribut banget ngladèni dayoh-dayohé. Marta terus mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Gusti, mbok disawang ta! Adikku ora weruh nèk aku nyambutgawé ijèn. Mbok diomongi kongkon ngréwangi aku!” 41 Gusti Yésus semaur: “Marta, Marta! Kowé kuwi répot mikirké barang pirang-pirang. 42 Nanging sing perlu kuwi namung siji. Malah Maria wis milih prekara sing apik déwé, sing ora bakal karebut sangka dèkné!”
1 Ing sakwijiné dina Gusti Yésus ndedonga nang sakwijiné panggonan. Kadung wis rampung terus ènèng murid takon marang Dèkné: “Gusti, mbok awaké déwé diblajari ndonga ta, kaya enggoné Yohanes mulangi murid-muridé?” 2 - 4 Gusti Yésus semaur ngéné: “Nèk kowé ndedonga, ngomong ngéné: ‘Bapaké awaké déwé nang swarga muga Jenengmu kasutyèkna. Muga kratonmu tumekaa lan kekarepanmu klakonana ing donya kayadéné nang swarga. Nyuwun rejeki saiki lan saben dina lan pangapura sangka ing dosa awit awaké déwé ya ngapura dosané wong liya. Nyuwun aja tyedekna panggoda nanging luwarana sangka ala.’ ” 5 - 6 Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang murid-muridé: “Semunggoné nang tengahmu ènèng wong sing mbengi-mbengi nang nggoné kantyané nembung: ‘Mbok aku diselangi rotiné telu, awit ènèng kantya dolan terus mampir nang nggonku, nanging aku ora nduwé suguhan apa-apa.’ 7 Semunggoné kantya sing dijaluki tulung mau semaur: ‘Aja ngrusui aku, lawangé wis tak kantying lan aku lan anak-anakku wis turu. Aku ora arep tangi lan ngekèki apa-apa marang kowé.’ 8 Lah kuwi terus kepriyé? Ngandela, ora jalaran wongé kuwi kantyané terus sing dijaluki tulung mau bakal tangi lan ngekèki roti, ora. Nanging wongé bakal tangi, jalaran kantyané ora nduwé isin lan ngetyek sing njaluk tulung, mulané bakal dikèki penjaluké. 9 “Mulané kowé pada élinga iki: nèk kowé njaluk, kowé bakal dikèki; nèk kowé nggolèk, kowé bakal nemu; nèk kowé totok-totok lawang, kowé bakal dibukakké. 10 Awit sapa waé sing njaluk bakal dikèki; wong sing nggolèk bakal nemu lan wong sing totok lawang bakal dibukakké. 11 Para bapak sing nang kéné, mosok nèk anakmu njaluk iwak arep mbok kèki ula? Mesti ora! 12 Mosok mbok kèki kalajengking nèk anakmu njaluk endok. 13 Lah nèk kowé waé, wong sing ala, bisa ngekèki barang sing apik marang anak-anakmu, lah Bapakmu sing nang swarga menèh. Dèkné mesti bakal ngekèki Roh Sutyi marang sapa waé sing nembung.” 14 Ing sakwijiné dina Gusti Yésus nundung demit sing marakké wong bisu. Kadung demité wis metu, wongé terus bisa ngomong. Wong kabèh pada nggumun. 15 Nanging ènèng siji-loro sing ngomong ngéné: “Yésus kuwi enggoné bisa nundung demit jalaran dikèki pangwasa karo Bèlsebul, ratuné demit.” 16 Uga ènèng liya-liyané sing arep njajal Gusti Yésus. Wong-wong kuwi nyuwun Gusti Yésus nggawé tanda pangwasa sangka swarga. 17 Nanging Gusti Yésus ngerti pikirané wong-wong kuwi, mulané ngomong ngéné: “Nèk nang sakjeroné negara wongé pada tukaran, negara kuwi bakal bubrah. Semono uga brayat, nèk wongé tukaran karo sakpada-pada, brayat kuwi bakal bubrah. 18 Nèk ing kratoné Sétan demité pada nglawan sakpada-pada, apa kraton kuwi bisa ngadek terus? Mesti ora. Aku ngomong ngono kuwi, jalaran kowé ngarani Aku jaréné enggonku nundungi demit nganggo pangwasané
kepriyé sing arep ngomong kanggo mbélani prekaramu. 12 Aja wedi, awit ing waktu kuwi Roh Sutyi bakal ngekèki tembung marang kowé, sing kudu mbok omongké.” 13 Nang tengahé wong okèh sing pada ngrungokké piwulangé Gusti Yésus kono ènèng siji sing ngomong ngéné marang Dèkné: “Guru, mbok sedulurku diomongi kongkon ngedum karo aku warisan tinggalané bapak.” 14 Gusti Yésus semaur: “Kang, lah Aku kok mbok dadèkké tukang mratung warisan? Apa iku kerjananku?” 15 Gusti Yésus terus mituturi wong kabèh sing nang kono: “Pada sing ati-ati, aja sampèk pada nduwé watek murka, awit senajan wong nduwé banda okèh, ora ngomong nèk wong kuwi nduwèni nyawané uga.” 16 Gusti Yésus terus ngekèki gambar ngéné: “Enèng sakwijiné wong sugih nduwé kebon okèh lan lemahé ya jan apik tenan. Mulané pametuné lemahé ya okèh banget. 17 Wong sugih mau terus rasan-rasan ing atiné: ‘Aku saiki kudu ngapa menèh ya? Aku wis ora nduwé panggonan menèh kanggo nyimpen pametuné kebonku. 18 Saiki apiké ngéné waé: magesèn-magesènku arep tak bubrahi kabèh, tak nggawé sing luwih gedé kanggo nyimpen pametuné kebonku lan uga barang-barangku liyané kabèh. 19 Sakwisé kuwi aku terus bisa ngomong marang atiku: Aku wis ayem saiki. Simpenanku wis okèh, sampé dipangan pirang-pirang taun. Aku wis ora usah mikir apa-apa menèh. Garèk mangan, ngombé lan nuruti seneng.’ 20 Nanging Gusti Allah ngomong ngéné marang wong mau: ‘Kowé kuwi wong bodo. Mbengi iki nyawamu bakal dijaluk. Lah sembarang sing wis mbok tyawis-tyawiské kanggo awakmu kuwi mengko sapa sing nduwèni?’ ” 21 Gusti Yésus terus nutup pitutur mau karo tembung iki: “Ya kaya ngono kuwi lelakoné wong sing nglumpukké banda kadonyaan kanggo awaké déwé sampèk sugih banget, nanging kanggo Gusti Allah wong kuwi ora sugih blas.” 22 Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang murid-muridé: “Pada dirungokké sing apik pituturku iki: Aja pada sumelang bab uripmu, bab apa sing mbok pangan lan apa sing mbok enggo. 23 Uripmu kuwi ajiné ngungkuli pangan lan badanmu kuwi ajiné ngungkuli sandang. 24 Mbok disawang manuk-manuk ireng kaé, lak ya ora nyebar apa panèn lan ora nduwé godang apa lumbung kanggo nyimpen pangan, nanging pada dikèki mangan karo Gusti Allah. Lah kowé kuwi apa ajiné ora ngungkul-ungkuli manuk-manuk kuwi? 25 Sapa nang tengahmu bisa nambahi umuré jalaran sangka enggonmu sumelang? Mesti ora ènèng. 26 Lah nèk prekara sing tyilik waé kowé ora bisa nindakké, kenèng apa kowé kok bingung bab prekara-prekara liyané? 27 Disawang kembang-kembang sing tukul nang kebon kaé. Apa ya kerja apa nggawé salin? Lak ora ta. Nanging sawangen déwé, gèk ratu Soléman waé sing sugihé kaya ngono, ora nduwé salin sing apiké kaya kembang-kembang kuwi. 28 Semono uga suket sing nang kebon, sing dina iki tukul lan sésuk diobong. Kuwi waé diapik-apik tenan karo Gusti Allah. Lah kowé menèh. Gusti Allah mesti bakal nyandangi kowé ngungkul-ungkuli suket-suket kuwi. Nanging kowé pada tyilik pengandelé. 29 “Mulané, aja pada sumelang lan aja pada bingung bab apa sing bakal mbok pangan lan mbok ombé. 30 Wong sing nggolèki barang-barang kuwi lak wong sing ora kenal marang Gusti Allah. Bapakmu nang swarga lak wis ngerti nèk barang-barang kuwi mbok butuhké. 31 Sing kudu mbok perlokké ndisik yakuwi, Kratoné Gusti Allah lan kekarepané, mengko Dèkné bakal ngekèki kowé barang liya-liyané uga.” 32 Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Kowé wedus sak krompol tyilik, aja pada wedi. Wis dadi kekarepané Bapakmu nang swarga ngekèkké kratoné marang kowé. 33 Barang-barang nduwému pada edolana lan apa payuné kèkna marang wong sing ora nduwé. Pada nggawéa wadah duwit sing ora
kono uga atimu.” 35 Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Kowé kudu sing jaga-jaga ngadepi prekara apa waé. Klambimu dienggo lan dianmu panjeren. 36 Ora béda slaf sing ngentèni mulihé sing nduwé omah sangka nggoné wong nduwé gawé kawinan. Nèk sing nduwé omah teka lan totok-totok lawang, slafé gelis-gelis mbukakké. 37 Beja tenan slaf sing ketemu ijik melèk nèk sing nduwé omah teka. Ngandela, nèk sing nduwé omah mau wis salin, slafé bakal diejèk mangan bareng lan diladèni. 38 Malah-malah nèk sing nduwé omah mau tekané sampèk tengah wengi apa ésuk mruput lan slafé ijik pada melèk. Slaf sing kaya ngono kuwi jan beja tenan. 39 Pada élinga, semunggoné wong sing nduwé omah ngerti jam pira tekané malingé, wongé mesti ora turu, supaya malingé ora mlebu omahé. 40 Mulané kowé uga kudu pada tata-tata, awit Anaké Manungsa bakal teka ing waktu sing kowé ora mikir.” 41 Rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, enggonmu ngekèki pitutur nganggo gambar kuwi mau namung kanggo awaké déwé iki waé apa kanggo wong kabèh?” 42 Gusti Yésus terus ngomong: “Slaf sing kaya ngapa sing kenèng diarani slaf sing temen lan dunung? Ya slaf sing dipasrahi penjawab nata kantya-kantyané tunggal slaf, supaya ngekèki bagèané pangan marang slaf-slaf liyané nèk wis wayahé. 43 Beja tenan slaf sing ketemu ngerjani penggawéané kaya sak mestiné, wayahé sing nduwé omah teka. 44 Pada ngandela, slaf kuwi bakal dipretyaya karo sing nduwé omah kongkon ngurusi bandané sak kabèhé. 45 Nanging semunggoné slaf mau terus nduwé gagasan ing atiné: ‘Ah, sing nduwé omah ijik lunga suwi kok’ lan slaf mau terus ngeplaki slaf-slaf liyané sing lanang lan sing wédok, nanging dèkné déwé malah énak-énak mangan-ngombé sampèk mabuk, slaf mau bakal tyilaka. 46 Awit ing dina sing ora dijagakké sing nduwé omah bakal teka. Slaf mau bakal dipatèni lan didadèkké siji karo wong sing ora pretyaya. 47 “Slaf sing ngerti apa karepé sing nduwé omah, nanging ora tata-tata lan tyawis-tyawis, slaf kuwi bakal digebuki sak kuwaté. 48 Nanging slaf sing ora ngerti kekarepané sing nduwé omah lan uga nindakké sing ora bener, slaf kuwi ya bakal disetrap, nanging setrapané bakal èntèng. Awit wong sing dikèki okèh bakal ditagih okèh. Semono uga wong sing dipasrahi prekara okèh, wong kuwi bakal dijaluki luwih okèh.” 49 Gusti Yésus terus neruské tembungé: “Tekaku ngurupké geni nang bumi lan kaya ngapa ta kepénginku geni kuwi wis bisa murup. 50 Nanging sakdurungé kuwi, Aku kudu kebaptis ndisik, Aku durung ayem nèk baptisan kuwi durung klakon. 51 Apa kowé pada mikir nèk tekaku ing donya kuwi nggawa katentreman? Blas ora! Malah tekaku ndadèkké tyongkrèh. 52 Wiwit saiki nèk sak brayat ènèng wong lima, wong lima kuwi bakal tyongkrèh, sing telu tukaran karo sing loro lan sing loro tukaran karo sing telu. 53 Kabèh bakal pada tukaran: bapak karo anaké lanang lan anak lanang karo bapaké, ibu karo anaké wédok lan anaké wédok karo ibuné, ibu maratuwa tukaran karo mantuné wédok lan mantuné wédok karo ibuné maratuwa.” 54 Gusti Yésus saiki terus ngomong marang wong kabèh: “Nèk kowé weruh mendung nang kulon, kowé mesti ngomong nèk arep udan lan ya terus udan tenan. 55 Lah nèk anginé teka kidul, kowé terus ngomong nèk bakal panas lan wujuté ya terus panas tenan. 56 Kowé kuwi pantyèn wong lamis. Awit kowé bisa nitèni tanda nang langit lan tanda nang bumi, lah kenèng apa kowé kok ora bisa nitèni tanda-tandané jaman iki? 57 “Kenèng apa kowé kok ora bisa ngarani déwé apa sing bener? 58 Nèk kowé digawa nang kruton karo sakwijiné wong, sakdurungé tekan kruton kowé mesti nglumui nggolèk dalan kepriyé bisané ngrampungké prekara karo wong liyané kuwi. Nèk ora ngono, wongé bakal masrahké kowé marang rèkter lan rèkteré bakal masrahké kowé marang sekaut sing bakal nglebokké kowé nang setrapan. 59 Pada ngandela, kowé ora bakal metu sangka setrapan, nèk utangmu durung mbok bayar sak kabèhé.”
1 Ing waktu kuwi ènèng wong sing pada ngomongké marang Gusti Yésus bab wong Galiléa sing pada dipatèni karo gramang Pilatus, dongé wong-wong kuwi ijik pada pasrah kurban marang Gusti Allah. 2 Saurané Gusti Yésus: “Apa kowé mikir nèk wong Galiléa sing pada dipatèni kuwi dosané luwih gedé ngungkuli dosané wong Galiléa liya-liyané? 3 Ora ngono! Pada ngertia iki, nèk kowé ora pada ninggal dosa-dosamu lan ora pada manut marang Gusti Allah, kowé uga bakal mati kaya wong-wong kuwi. 4 Lan menèh, wong wolulas sing pada mati kerubuhan putyuké Siloam kaé, apa kowé mikir nèk dosané wong-wong kuwi gedéné ngungkuli dosané wong-wong nang kuta Yérusalèm kabèh? 5 Ora ngono! Nanging nèk kowé ora nglakoni kauripan anyar, kowé uga bakal mati kaya wong-wong kuwi.” 6 Sakwisé kuwi, Gusti Yésus terus ngekèki piwulang nganggo gambar sing uniné ngéné: “Enèng wong nduwé wit anjir nang keboné. Wongé nggolèk wohé, nanging ora nemu siji-sijia. 7 Mulané wongé terus ngomong ngéné marang tukang keboné: ‘Wis telung taun suwéné enggonku ngarep-arep wohé wit anjir iki, nanging ora tau metu siji-sijia. Wit iki ditegor waé, awit ora ènèng gunané urip, kejaba namung ngentèkké isiné lemah!’ 8 Nanging tukang keboné semaur: ‘Gusti, mbok wité dililani urip setaun menèh. Lemahé mengko tak patyuli mubeng, terus tak kèki mès. 9 Menawa taun ngarep wit iki bisa metu wohé. Nèk ora, ya apiké suk ditegor waé.’ ” 10 Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus memulang nang sinaguk. 11 Nang kono ènèng wong wédok wis wolulas taun suwéné dikwasani demit, marakké wongé gegeré ora bisa lempeng, dadiné bungkuk. 12 Kadung Gusti Yésus weruh wong wédok mau, wongé terus dityeluk ngéné: “Bu, kowé saiki wis waras!” 13 Gusti Yésus terus numpangi tangan marang wong mau, terus sakwat gegeré bisa lempeng, mulané wongé memuji Gusti Allah. 14 Nanging pengarepé sinaguk kono malah nesu banget, terus muni-muni marang wong-wong sing nang kono, ngomong: “Enèng nem dina kanggo nyambutgawé. Nèk nggolèk waras, mbok teka ing dina-dina kuwi. Aja ing dina sabat.” 15 Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang pengarepé sinaguk mau: “Kowé kuwi pantyèn wong lamis. Ing dina sabat kowé apa ora ngetokké sapi apa kimarmu digawa ngombé? 16 Lah iki ènèng wong wédok anak turunané Bapa Abraham. Wong iki wis wolulas taun suwéné dibanda karo Sétan. Mosok wongé ora éntuk diutyuli sangka ranténé Sétan ing dina sabat?” 17 Sakwisé krungu tembungé Gusti Yésus, wong-wong sing pada nglawan mau abang kabèh sangking kisinan. Nanging wong-wong liyané pada bungah weruh lelakon sing nggumunké kuwi sing ditindakké karo Gusti Yésus. 18 Gusti Yésus terus ngomong: “Kepriyé enggonku nggambarké Kratoné Gusti Allah? Kenèng tak padakké karo apa? 19 Kratoné Gusti Allah kuwi kaya wiji sing tyilik banget. Wiji kuwi ditandur terus tukul dadi wit lan manuk-manuk pada nggawé susuk nang pangé.” 20 Gusti Yésus mulangi ngéné: “Kratoné Gusti Allah kenèng tak padakké karo apa? 21 Kratoné Gusti Allah kuwi kaya ragi. Enèng wong wédok njikuk ragi mau terus dityampurké glepung telung takeran, sampèk raginé mrasuk nang glepungé kabèh.” 22 Gusti Yésus saiki budal nang kuta Yérusalèm, ngliwati kuta-kuta lan désa-désa. Nang panggonan-panggonan sing diliwati Gusti Yésus mulangi wong-wong. 23 Terus ènèng wong takon marang Dèkné: “Guru, apa namung wong setitik sing nampa keslametan?” 24 Gusti Yésus semaur ngéné: “Pada ngudia mlebu liwat lawang sing tyiyut. Awit pada ngertia nèk wong okèh pada ngudi mlebu liwat lawang tyiyut mau, nanging ora bisa. 25 Nèk wis tekan waktuné, sing nduwé omah bakal tangi nutup lawangé. Kowé bakal ngadek nang njaba totok-totok, ngomong: ‘Gusti, mbok dibukakké lawangé ta!’ Nanging sing nduwé omah bakal semaur: ‘Aku ora kenal kowé!’ 26 Kowé bakal semaur: ‘Gusti, awaké déwé wis mangan lan ngombé bebarengan karo Kowé lan Kowé ya wis mulangi nang dalan-dalané awaké déwé!’ 27 Nanging sing nduwé omah bakal semaur menèh, ngomong: ‘Aku ora kenal kowé! Pada lungaa sangka kéné, kowé sing pada nglakoni ala!’ 28 Kowé bakal nangis nèk kowé weruh Bapa Abraham lan Isak lan Yakub lan para nabi kabèh ing Kratoné Gusti Allah, nanging kowé déwé bakal diusir metu sangka kono. 29 Bakal ènèng wong pada teka sangka wétan lan kulon, sangka lor lan kidul lan pada mèlu pésta ing Kratoné Gusti Allah. 30 Pada élinga, ènèng wong sing tekané kèri, nanging mlebuné ndisik, lah sing tekané ndisik, nanging mlebuné kèri.” 31 Ing waktu kuwi ènèng wong Farisi siji-loro mara nang nggoné Gusti Yésus lan ngomong: “Kana lunga sangka kéné, awit Hérodès arep matèni kowé!” 32 Gusti Yésus semaur: “Kana ngomong marang kantyil kuwi: ‘Dina iki lan sésuk Aku nundungi demit lan nambani wong lara, nanging ing telung dinané Aku bakal rampung penggawéanku.’ 33 Dadiné saiki, sésuk lan sésuké menèh Aku bakal neruské enggonku mlaku. Awit ora lumrah nèk nabi dipatèni nang panggonan liyané, kuduné nang Yérusalèm. 34 “Yérusalèm, Yérusalèm! Kowé sing matèni nabi-nabi lan wong-wong sing dikongkon Gusti Allah nekani kowé pada mbok bandemi watu. Kaya ngapa enggonku saben-saben arep nglumpukké anak-anakmu, kaya pitik babon enggoné nglumpukké anak-anaké nang ngisoré swiwiné. Nanging kowé ora gelem. 35 Saiki omahmu bakal ditinggal suwung. Kowé bakal ora weruh Aku menèh, nganti tekan waktuné kowé pada ngomong: ‘Kaberkahan sing teka ing jenengé Gusti!’ ”
1 Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus merdayoh nang omahé sakwijiné pengarepé wong Farisi arep pésta. Wong-wong sing nang kono kabèh pada nyawang marang tindak-tanduké Dèkné. 2 Terus ènèng wong, sing tangan lan sikilé abuh, mara nang nggoné Gusti Yésus. 3 Gusti Yésus terus takon marang para guru Kitab lan para Farisi: “Kitab Sutyi nglilani wong lara ditambani ing dina sabat apa ora?” 4 Wong-wong ora semaur apa-apa. Gusti Yésus terus nyekel wong sing lara mau, terus diwaraské lan dikongkon lunga. 5 Gusti Yésus terus ngomong marang para guru Kitab lan para Farisi: “Nèk nang tengahmu ènèng wong sing nduwé anak apa nduwé sapi sing ketyemplung sumur ing dina sabat, mosok ora ndang ditarik munggah anaké apa sapiné ing dina sabat kuwi?” 6 Para guru Kitab lan para Farisi ora bisa semaur apa-apa. 7 Gusti Yésus nitèni nèk dayohé pada milih njagong nang ngarep déwé. 8 Mulané Dèkné terus ngomong ngéné: “Nèk kowé diulemi nang kawinan, kowé aja njagong nang jagongan sing nang ngarep déwé. Awit menawa waé sing nduwé gawé wis ngulemi wong liyané sing luwih diajèni tenimbang kowé. 9 Mengko wong sing ngulemi kowé kudu nyuwun kowé kongkon nggolèk jagongan liyané, awit jagongan kuwi wis dityawiské kanggo wong liya. Dadiné kowé bakal kisinan lan kepeksa njagong nang mburi déwé. 10 Mulané, nèk kowé diulemi, njagonga nang mburi déwé, supaya sing nduwé omah marani kowé lan nyuwun kowé: ‘Tak suwun njagong nang ngarep.’ Dadiné kétok nang ngarepé dayoh liya-liyané nèk kowé diajèni. 11 Awit sapa sing ngunggahké awaké déwé, kuwi bakal diedunké. Lah sapa sing asor, kuwi bakal diunggahké.” 12 Gusti Yésus terus ngomong marang wong sing ngulemi Dèkné: “Nèk kowé ngulemi wong diejèk pésta, senajana awan apa mbengi, aja namung ngulemi kantya-kantyamu apa sedulur-sedulurmu, apa krandah lan tangga-teparomu sing sugih. Awit wong-wong kuwi bakal mbales ngulemi kowé. Dadiné kowé nampa balesané penggawému. 13 Nanging nèk kowé nganakké pésta, ngulemana wong sing mlarat, wong sing ora bisa mlaku, sing lumpuh lan sing lamur. 14 Kowé mesti bakal nampa berkah, awit wong-wong kuwi ora bakal bisa mbales apa-apa marang kowé. Kowé bakal nampa upahmu sangka Gusti Allah, mbésuk nèk wong sing wis resik atiné bakal ditangèkké sangka pati.” 15 Krungu tembungé Gusti Yésus kuwi mau, terus ènèng sakwijiné dayoh ngomong: “Beja tenan wong sing kelilan mèlu pésta ing Kratoné Allah!” 16 Gusti Yésus terus ngekèki gambar ngéné: “Enèng wong nganakké pésta gedé lan ngulemi wong okèh. 17 Sakdurungé pésta mau diwiwiti, wongé kongkonan wong pada marani wong-wong sing diulemi, tembungé: ‘Hayuk pada teka, awit sembarang wis ditata.’ 18 Nanging wong kabèh sing diulemi siji-siji pada nyuwun dingapura waé, awit ora bisa nekani. Wong sing ndisik déwé ngomong: ‘Aku entas tuku kebon. Saiki aku arep lunga ndelok keboné. Nyuwun ngapura waé, aku ora bisa teka.’ 19 Wong sing liyané ngomong: ‘Aku entas tuku sapi limang jodo. Saiki aku arep mbrana njajal sapi-sapi mau kanggo nyambutgawé. Aku dingapura waé, ora bisa teka.’ 20 Wong liyané sing
sing nduwé omah terus nesu banget, terus ngomong: ‘Saiki kana ndang pada lungaa nang dalan-dalan gedé lan tyilik nang kuta. Kana wong sing ora nduwé, sing ora bisa mlaku, sing lamur lan sing lumpuh pada digawa mbréné kabèh.’ 22 Ora let suwi kongkonan mau balik lan ngomong marang sing nduwé omah: ‘Kongkonanmu wis tak lakoni, nanging jagongané ijik ènèng okèh.’ 23 Sing nduwé omah terus ngomong: ‘Kana lunga nang dalan-dalan nang sak njabané kuta lan saben wong diulemi, awit omahku kudu kebek. 24 Ngandela, wong sing pada tak ulemi sing ndisik mau, siji waé ora ènèng sing bakal mèlu ngrasakké suguhanku.’ ” 25 Wong pirang-pirang pada gemruduk ngetutké Gusti Yésus. 26 Dèkné terus minger lan ngomong: “Sapa sing arep dadi muridku kudu gelem kélangan bapa-ibuné, bojo-anaké, seduluré lanang lan wédok, malah uga kudu saguh kélangan awaké déwé. 27 Sapa ora manggul pentèngané déwé lan ngetutké Aku, ora bisa dadi muridku. 28 “Nèk nang tengahmu ènèng wong nduwé rantyaman ngedekké omah duwur, wong kuwi kudu ngitung ndisik pira kostuné. Dadiné ngerti, duwité tyukup apa ora kanggo ngostoni sak rampungé. 29 - 30 Nèk ora ngono, wong mau sakwisé masang pondasi, terus ora bisa ngrampungké omahé duwur. Saben wong sing weruh mesti bakal ngguyu wongé lan ngomong: ‘Wong kuwi bisa molai ngedekké, nanging ora bisa ngrampungké.’ 31 “Lan menèh, nèk ènèng ratu sing nduwé soldat 10.000 arep perang, jalaran diluruk ratu liyané sing nduwé soldat 20.000, apa ratu sing ndisik ora arep mikir-mikir balané tyukup apa ora kanggo nglawan mungsuhé? 32 Nèk kétok nèk ora bakal kuwat, ratu mau kudu kongkonan metuki ratu sing ngluruk. Pumpung mungsuhé ijik adoh, takon apa penjalukané, supaya ora usah perang.” 33 Gusti Yésus terus nutup tembungé: “Semono uga wong bisa dadi muridku, namung nèk gelem kélangan sembarang nduwéné.” 34 Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Uyah kuwi pantyèn apik, nanging nèk ilang rasané, apa sing kenèng kanggo ngasinké? 35 Uyah kuwi wis ora ènèng gunané, ora kanggo lemah, ora kanggo ngemès. Apiké namung dibuwang. Sapa sing nduwé kuping, pada dirungokké!”
1 Ing sakwijiné dina okèh wong belasting lan wong sing dianggep ala karo rayat, pada teka ngrungokké piwulangé Gusti Yésus. 2 Wong Farisi lan para guru Kitab pada pating kedumel ngomong: “Yésus kok gelem nampani wong ala, malah mangan bareng karo wong-wong kuwi?” 3 Mulané Gusti Yésus terus ngekèki gambar ngéné: 4 “Semunggoné nang tengahmu ènèng wong sing nduwé wedus gèmbèl satus, sing siji ilang. Apa wongé ora terus ninggal wedusé sing sangang puluh sanga nang pangonan lan lunga nggolèki wedus siji sing ilang, nganti ketemuné? 5 Nèk wis ketemu, wong mau bungahé ora ènèng entèké. Wedusé mesti terus dipanggul, digawa mulih. 6 Tekan omah kantya lan tanggané bakal diundangi lan ngomong: ‘Hayuk pada bungah karo aku, awit wedusku sing ilang saiki wis ketemu.’ 7 Ngandela, kaya ngono uga kahanané nang swarga. Para mulékat bakal pada bungah banget, awit ènèng wong dosa siji sing ninggal dosané lan nglakoni urip anyar, ketimbang karo wong sangang puluh sanga sing ora usah.” 8 Gusti Yésus ngekèki gambar liyané sing uniné ngéné: “Enèng wong wédok nduwé duwit sepuluh pérak terus ilang siji. Wongé mesti terus nyumet dian lan nyaponi omahé, terus nggolèki njlimet, nganti duwit sing ilang mau ketemu. 9 Nèk wis ketemu, wong wédok mau bakal ngundang kantya lan tanggané lan diomongi: ‘Hayuk pada bungah-bungah karo aku, awit duwit sing ilang wis ketemu.’ 10 Ngandela, kaya ngono uga para mulékaté Allah bakal pada bungah-bungah, nèk ènèng wong dosa siji waé sing ninggal dosané lan nglakoni urip anyar.” 11 Gusti Yésus neruské tembungé karo gambar liyané: “Enèng wong nduwé anak lanang loro. 12 Anak ragil ngomong karo bapaké: ‘Pak, aku njaluk bagèanku sangka sembarang sing arep mbok tinggalké aku.’ Bapaké terus ngedum apa nduwéné marang anaké loro. 13 Ora let suwi anak sing ragil terus ngedol bagèané. Dèkné terus lunga nang liya negara, duwité digawa kabèh. Nang kana duwité diebrèh-ebrèh dienggo nuruti kesenengané, sampèk entèk kabèh. 14 Nang negara kono ndilalahé ènèng kekurangan pangan sing gedé. Lah botyah mau wis ora nduwé apa-apa. 15 Mulané dèkné terus mondok nang omahé wong kono, terus dikongkon kerja ngrumati babi. 16 Botyah mau kaliren lan kaya ngapa kepénginé mareki wetengé karo ampas pakané babi, nanging ora ènèng sing ngekèki. 17 Botyah mau terus éling lan mikir: ‘Bapakku nduwé wong kerja pirang-pirang lan kabèh bisa mangan sak wareké. Lah aku kok nang kéné kaliren. 18 Apiké aku tak balik nang nggoné bapakku, tak ngomong: Pak, aku nggawé dosa marang Gusti Allah lan marang Bapak. 19 Aku wis ora pantes diarani anaké Bapak. Aku dianggep wong kerja waé.’ 20 Botyah mau terus ngadek lan budal nang nggoné bapaké. “Dongé ijik adoh, bapaké wis weruh dèkné. Bapaké
1 Gusti Yésus ngomong marang murid-muridé: “Enèng wong sugih nduwé wong sing dadi
ngebrèh-ebrèh barangé wongé. 2 Mulané penjawab banda kuwi terus dityeluk lan diomongi ngéné: ‘Aku krungu bab lakumu sing ora bener. Saiki kowé nggawé laporan bab mlebu-metuné banda sing tak pasrahké marang penjawabmu. Wiwit saiki kowé tak lèrèni enggonmu dadi penjawabé bandaku.’ 3 Wong mau terus mikir: ‘Nèk aku dietokké, lah aku arep kerja apa? Matyul aku ora kuwat, ngemis aku ya isin. 4 Apiké ngéné waé. Nèk aku dietokké, aku kudu nduwé kantya sing gelem tak pondoki!’ 5 “Wongé terus nyeluki saben wong sing nduwé utang karo wong sugih mau. Wong sing nomer siji ditakoni: ‘Utangmu pira?’ 6 Saurané wongé: ‘Lenga olèf satus blèk!’ Penjawab banda mau terus ngomong marang wongé: ‘Iki layangmu utang. Kana njagong lan nggawéa layang liyané, ditulis 50 blèk!’ 7 Wong sing nomer loro ditakoni: ‘Lah utangmu pira?’ Wongé semaur: ‘Gandum satus sakah!’ Penjawab banda mau terus ngomong: ‘Nya iki layang utangmu. Nggawéa layang liyané, ditulis 80 sakah.’ 8 “Penjawab banda mau dielem karo sing nduwé banda enggoné nduwé akal ngono, awit wong kadonyaan nèk ngurus apa-apa akalé ngungkuli wong sing nurut Gusti Allah.” 9 Gusti Yésus terus ngomong: “Rungokké tembung-tembungku iki. Banda kadonyaan kuwi enggonen kanggo nggolèk kantya, dadiné nèk banda kuwi entèk, kowé bakal ditampani nang omah sing langgeng. 10 Sapa sing temen karo prekara sing tyilik, wong kuwi uga kenèng dipretyaya karo prekara sing gedé. Nanging sapa sing ora temen karo prekara sing tyilik, wong kuwi ya ora temen karo prekara sing gedé. 11 Dadiné, nèk kowé ora temen karo banda kadonyaan iki, sapa sing bakal pretyaya marang kowé karo banda kaswargan. 12 Lah nèk kowé ora temen karo barangé wong liya, sapa sing arep ngekèkké barangmu marang kowé? 13 “Ora ènèng wong sing bisa ngrangkep ngladèni gusti loro. Awit wongé bakal sengit marang sing siji lan nrésnani liyané apa ngelem sing siji lan nyepèlèkké liyané. Kowé ora bisa ngawula marang Gusti Allah lan uga ngawula marang duwit.” 14 Wong Farisi pada krungu apa sing diomong karo Gusti Yésus mau kabèh, mulané pada nyembranani Dèkné. 15 Nanging Gusti Yésus ngomong ngéné marang wong-wong kuwi: “Nang ngarepé manungsa kowé bisa ngomong nèk kowé kuwi bener, nanging Gusti Allah ngerti apa sing ana ing njeroné atimu. Awit apa sing dianggep pinunjul karo manungsa, kuwi dianggep asor karo Gusti Allah. 16 “Wèt-wèté nabi Moses lan kitab-kitabé para nabi kuwi kanggoné namung nganti jamané Yohanes Pembaptis. Wiwit waktu kuwi kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah digelarké nang endi-endi. Wong pada ngudi sak kuwaté kepéngin mlebu ing Kratoné Allah mau. 17 Langit lan bumi kuwi malah gampang ilang, tenimbang ilangé tyetyek siji waé sangka wèté nabi Moses. 18 “Sapa sing megat bojoné terus kawin karo liyané, wong kuwi laku bédang. Wong lanang sing kawin karo wong sing dipegat mau, kuwi ya laku bédang.” 19 Gusti Yésus ngomong: “Enèng wong sugih sing nganggo salin sing apik banget lan dina-dina namung pésta-ramé. 20 Lan uga ènèng wong ngemis jenengé Lasarus. Lasarus awaké sak kujur gudiken, nglésot nang ngarep lawangé wong sugih mau. 21 Lasarus kepéngin mangan turahané péstané wong sugih mau. Dèkné
swarga, tyedek karo Bapa Abraham. Wong sugih mau uga mati terus dikubur. 23 Nang kono wong sugih mau nandang sangsara sing gedé banget. Kadung ndelok menduwur, wong sugih mau weruh Bapa Abraham sangka kadohan lan Lasarus nang sebelahé. 24 Wong
banyu lan nètèské banyu mau nang ilatku, awit aku ngrasakké lara nang geni murup iki!’ 25 “Nanging Bapa Abraham semaur: ‘Elinga Nggèr anakku, dongé kowé urip ing donya kowé wis nampa sembarang sing apik, nanging Lasarus namung nampa sing ora kepénak. Saiki gentèn Lasarus nang kéné kepénak, lah kowé nandang sing ora kepénak. 26 Kejaba sangka kuwi, nang tengahé aku lan kowé ènèng jurang sing ora kenèng dilumpati. Wong sangka kéné ora bisa mbrono lan wong sangka kono ya ora bisa mbréné.’ 27 Wong sugih mau terus ngomong: ‘Nèk ngono, mbok aku nyuwun tenan, supaya Lasarus dikongkon marani omahé bapakku. 28 Awit aku ijik nduwé sedulur lima. Muga-muga sedulurku aja sampèk pada mlebu nang panggonan kasangsaran iki.’ 29 “Nanging Bapa Abraham semaur: ‘Sedulur-sedulurmu lak pada nduwé kitab-kitabé nabi Moses lan para nabi liyané ta? Ya kuwi sing kudu diturut!’ 30 Wong sugih mau ijik meksa nyuwun: ‘Mbok ya ta Bapa Abraham, kuwi durung tyukup. Nanging nèk ènèng wong mati terus urip menèh lan marani sedulur-sedulurku, menawa terus pada ninggal urip dosa.’ 31 Nanging Bapa Abraham semaur menèh: ‘Nèk sedulur-sedulurmu ora gelem ngrungokké piwulangé nabi Moses lan para nabi liyané, mesti ya ora bakal pada pretyaya, senajan ènèng wong mati tangi sangka kuburané lan ngomongi wong-wong kuwi!’ ”
1 Gusti Yésus ngomong marang para muridé: “Enèng prekara-prekara sing marakké wong tiba ing dosa, nanging tyilaka banget wong sing dadi jalarané. 2 Apiké wong sing kaya ngono kuwi dikalungi watu gilingan, terus dityemplungké nang segara. Apik ngono tenimbang wong kuwi marakké wong pretyaya sing ijik ringkih nggawé dosa. 3 Mulané pada sing ati-ati! “Nèk sedulurmu nggawé dosa, diwelèhké. Nèk dèkné rumangsa getun enggoné nggawé dosa, dingapura. 4 Semunggoné sedulur kuwi nggawé dosa marang kowé sampèk ping pitu sedina lan ping pitu dèkné nang nggonmu njaluk ngapura, sedulur kuwi kudu mbok ngapura.” 5 Para rasul terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, awaké déwé nyuwun ditambahi pengandelé.” 6 Gusti Yésus semaur: “Nèk kowé nduwé pengandel sing gedéné sak wiji sing tyilik déwé, kowé bisa ngomong marang wit anjir iki: ‘Mbedola lan mantyepa nang segara,’ mesti wit mau bakal manut tembungmu.” 7 Gusti Yésus ngomong: “Semunggoné nang tengahmu ènèng sing nduwé slaf sing mbok kongkon ngepluk apa angon wedus, mosok nèk slaf mau mulih sangka penggawéané terus mbok omongi: ‘Kéné ndang mangan!’ 8 Mesti ora ta! Kowé malah bakal ngomong: ‘Manganku ndang ditata! Nganggoa salin resik lan tunggoni enggonku mangan tekan rampungé. Sakwisé kuwi kowé kana mangan.’ 9 Slaf kuwi lak ora usah dielem enggoné manut préntahé sing nduwé omah? 10 Mengkono uga kowé. Nèk kowé wis nglakoni kabèh sing dipréntah, kowé nyebuta: ‘Aku iki namung slaf sing lumrah, namung nglakoni kuwajibanku.’ ” 11 Dongé Gusti Yésus
Dongé Gusti Yésus mlebu nang sakwijiné désa ènèng wong lara lépra sepuluh marani Dèkné. 13 Wong-wong mau ngadek lan bengok-bengok sangka kadohan ngomong: “Yésus, Guru, mbok awaké déwé dimelasi!” 14 Gusti Yésus weruh wong-wong mau terus ngomong: “Pada lungaa, awakmu diduduhké marang para imam.” Sak barengé mlaku wong-wong mau malih waras. 15 Enèng siji weruh nèk wis waras, terus balik karo memuji Gusti Allah nganggo swara banter. 16 Wong mau terus sujut nang ngarepé Gusti Yésus lan maturkesuwun. Kuwi wong Samaritan. 17 Gusti Yésus ngomong: “Apa ora wong sepuluh sing diwaraské? Lah sing sanga nang endi? 18 Apa ora bisa teka maturkesuwun marang Gusti Allah? Kenèng apa kok malah namung wong sing dudu Ju iki sing balik?” 19 Gusti Yésus terus ngomong marang wong Samaritan mau: “Ngadeka, kana mulih, pengandelmu wis maraské kowé!” 20 Enèng wong Farisi siji-loro takon marang Gusti Yésus kapan enggoné Gusti Allah miwiti Kratoné. Gusti Yésus ngomong: “Kratoné Gusti Allah kuwi ora diwiwiti nganggo tanda-tanda sing kétok. 21 Wong ora bisa ngomong: ‘Hé, delokké, iki Kratoné Allah!’ Apa: ‘Lah kaé nang kana!’ Awit Kratoné Allah kuwi nang tengahmu.” 22 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Bakal ènèng waktuné kowé pada kepéngin weruh dinané Anaké Manungsa, senajana namung sedina, nanging ora bisa. 23 Mbésuk bakal ènèng wong sing ngomong marang kowé: ‘Lah kaé nang kana,’ apa, ‘Lah iki nang kéné!’ Kowé aja nggugu terus metu nggolèki. 24 Awit kaya klélapé bledèk sing semlorot nang langit sangka sebelah kéné tekan sebelah kana, mengkono uga tekané Anaké Manungsa ing dina gedé kuwi. 25 Nanging Dèkné kudu nandang sangsara ndisik lan ditampik karo wong-wong jaman saiki. 26 Mbésuk kahanané ing jaman tekané Anaké Manungsa pada waé karo kahanané ing jamané nabi Noah. 27 Wong-wong pada mangan-ngombé, omah-omah, nganti tekan dinané nabi Noah mlebu nang kapalé lan udané gedé teka lan matèni wong kabèh. 28 Uga kaya dèk jamané Lot. Wong-wong pada mangan-ngombé, adol-tuku, nenandur lan nggawé omah. 29 Nanging dongé Lot metu sangka kuta Sodom, ing dina kuwi uga geni lan lirang medun sangka langit ngobong wong kabèh. 30 Kaya mengkono uga mbésuk bakalé kahanané dina tekané Anaké Manungsa. 31 “Wong sing nang payoné omah ing dina kuwi aja medun mlebu nang omah njikuk barang-barangé. Semono uga wong sing ijik nang kebon, aja pada balik nang omahé. 32 Pada élinga marang apa sing klakon karo bojoné Lot. 33 Sapa sing ngudi nylametké uripé malah bakal kélangan urip sing sejati. Nanging sapa sing kélangan uripé malah bakal nampa urip sejati. 34 Ngandela Aku, ing wengi kuwi wong loro pada turu nang peturon, sing siji bakal kajupuk, sing liyané ditinggal. 35 Wong wédok loro ijik pada nggiling gandum, sing siji bakal dijikuk, sing liyané ditinggal. ( 36 Wong lanang loro ijik pada nang kebon, sing siji bakal dijikuk, sing liyané ditinggal.)” 37 Para murid terus takon: “Nang endi Gusti?” Gusti Yésus semaur: “Ngendi ènèng batang, nang kono manuk gagak pada ngrompol.”
1 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngekèki gambar marang para muridé, supaya pada mantep ndedonga tanpa semplak. 2 Gusti Yésus ngomong ngéné: “Nang sakwijiné kuta ènèng rèkter sing ora wedi marang Gusti Allah lan ora perduli marang wong. 3 Nang kuta kono uga ènèng randa sing bolak-balik teka nang nggoné rèkter kuwi njaluk apa beneré, enggoné nduwé karépotan karo wong liya. 4 - 5 Wis suwi rèkter mau ora gelem ngréwangi. Nanging entèk-entèké rèkter mau nggagas ngéné: ‘Senajan aku ora wedi marang Gusti Allah lan ora perduli marang wong, nanging jalaran randa kuwi teka waé ngrusui aku, apiké prekara iki tak urusané. Dadiné wongé ora bolak-balik teka waé lan mengko entèk-entèké ngamuk aku!’ ” 6 Gusti Yésus neruské tembungé: “Pada dirungokké tembungé rèkter sing sak karepé kuwi. 7 Nèk umaté Gusti awan-wengi pada njaluk tulung, apa Gusti Allah ora terus bakal ngekèki apa beneré marang umaté? Mosok Dèkné ijik arep ngentèni suwi menèh enggoné nulungi? Mesti ora! 8 Ngandela, Dèkné bakal ndang ngekèki apa beneré. Nanging nèk Anaké Manungsa mbésuk teka, apa nang bumi kéné ijik ènèng wong sing nduwé pengandel?” 9 Gusti Yésus terus ngekèki gambar liyané kanggo wong-wong sing nganggep awaké déwé wis apik lan ngepal marang liyané. 10 Tembungé ngéné: “Enèng wong loro mlebu nang Gréja Gedé arep ndonga. Sing siji wong Farisi, sing liyané wong belasting. 11 “Wong Farisi mau ngadek nang panggonan sing gampang kétok wong lan ndonga ngéné: ‘Duh Allah, aku maturkesuwun marang Kowé, awit aku ora kaya wong liya-liyané sing srakah, ngapusi, laku bédang lan ora kaya wong belasting kuwi. 12 Saben minggu aku pasa ping pindo lan aku pawèh prasepuluhé pametuku.’ 13 “Nanging wong belasting mau ngadek adoh, malah ndangak waé ora wani, namung ngantemi dadané karo sambat: ‘Duh Allah, aku wong dosa, mbok aku dimelasi!’ 14 Ngandela, sak lungané sangka panggonan kono, pandongané wong belasting sing ditampa karo Gusti Allah, ora pandongané wong Farisi. Awit saben wong sing ngunggahké awaké déwé bakal diedunké, nanging wong sing ngedunké awaké déwé bakal diunggahké.” 15 Wong-wong pada nggawa anak-anaké sing ijik tyilik nang nggoné Gusti Yésus, supaya ditumpangi tangan lan diberkahi. Kadung para murid weruh kuwi terus pada nyenèni wong-wong. 16 Nanging Gusti Yésus nyeluk anak-anak ngomong: “Botyah-botyah kuwi mbok bèn mara nang nggonku. Aja dipenggak, awit Kratoné Gusti Allah kanggo wong sing kaya botyah-botyah iki. 17 Elinga, wong sing ora manut kaya botyah-botyah tyilik iki ora bisa mlebu ing Kratoné Gusti Allah.” 18 Enèng sakwijiné pinuntuné wong Ju takon marang Gusti Yésus: “Guru sing apik déwé, apa sing kudu tak lakoni supaya bisa nampa urip langgeng?” 19 Saurané Gusti Yésus: “Kenèng apa kowé kok ngarani Aku apik? Ora ènèng wong siji waé sing apik, awit sing apik déwé namung Gusti Allah. 20 Kowé mesti wis ngerti angger-anggeré kabèh: aja laku bédang, aja matèni, aja nyolong, aja goroh lan ngajènana marang bapa lan ibumu!” 21 Wongé semaur: “Angger-angger kuwi kabèh wis tak lakoni kawit tyilik.” 22 Sakwisé krungu tembung kuwi Gusti Yésus terus ngomong: “Ijik ènèng sak prekara sing kudu mbok lakoni, yakuwi, kabèh sak nduwému diedol lan duwité diedum-edumké marang wong sing ora nduwé lan kowé mesti bakal éntuk banda nang swarga. Sakwisé kuwi terus réné mèlua Aku.” 23 Kadung krungu tembung kuwi wongé terus sedi, awit dèkné sugih banget. 24 Gusti Yésus weruh nèk wongé susah banget, mulané terus ngomong: “Pantyèn angèl tenan kanggo wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah! 25 Luwih gampang unta mlebu bolongané dom tenimbang wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 26 Wong-wong sing ngrungokké tembungé Gusti Yésus mau terus takon: “Nèk ngono, lah sapa sing bisa slamet?” 27 Saurané Gusti Yésus: “Apa sing mokal kanggo manungsa ora mokal kanggo Gusti Allah.” 28 Rasul Pétrus terus ngomong: “Awaké déwé wis ninggal sembarangé awaké déwé lan mèlu Kowé!” 29 - 30 Tembungé Gusti Yésus: “Bener! Lan ngandela, saben wong sing ninggal omahé, bojoné, seduluré lan bapa-ibuné, jalaran nglabuhi kratoné Allah, wong kuwi mesti bakal nampa balesan ping pirang-pirang ing jaman saiki lan nampani urip langgeng ing jaman tembé.” 31 Gusti Yésus terus nyeluk murid sing rolas didèwèkké terus ngomong: “Pada titènana! Awaké déwé saiki lunga nang Yérusalèm lan kabèh sing wis ditulis karo para nabi bab Anaké Manungsa bakal klakon. 32 Dèkné bakal dielungké marang wong sing dudu bangsa Ju lan bakal diolok-olok, disiya-siya lan diidoni. 33 Dèkné bakal dipetyuti lan dipatèni, nanging ing telung dinané dèkné bakal tangi menèh.” 34 Nanging para murid ora dunung blas tegesé tembung kuwi mau kabèh, ora ngerti bab apa sing diomong karo Gusti Yésus. 35 Dongé Gusti Yésus lakuné wis tyedek karo kuta Yériko ènèng wong lamur ngemis nang pinggir dalan. 36 Kadung wong lamur kuwi krungu swarané wong okèh liwat kono, dèkné terus takon: “Enèng apa ta?” 37 Enèng wong semaur: “Yésus sangka Nasarèt liwat kéné!” 38 Wong lamur mau terus tyeluk-tyeluk: “Yésus, Anaké ratu Daved, aku mbok dimelasi!” 39 Wong-wong sing nang ngarep kono pada nyenèni kongkon meneng, nanging wong lamur mau malah mundak banter sing tyeluk-tyeluk: “Anaké ratu Daved, aku mbok dimelasi!” 40 Gusti Yésus terus mandek lan ngongkon nggawa wongé nang nggoné Dèkné. Kadung wongé wis nang ngarepé, Gusti Yésus terus takon: 41 “Aku arep mbok kongkon ngapa?” Wongé semaur: “Gusti, aku kepéngin weruh!” 42 Gusti Yésus terus ngomong marang wongé: “Ya, weruha! Pengandelmu sing maraské kowé.” 43 Sakwat wongé bisa weruh. Wongé terus memuji Gusti Allah lan mèlu Gusti Yésus. Kabèh wong sing weruh lelakon kuwi mau uga pada memuji Gusti Allah.
1 Gusti Yésus terus mlebu nang kuta Yériko lan mlaku-mlaku nang sak kuta kono. 2 Nang kuta kono ènèng wong sugih jenengé Sakéus, penggedéné wong belasting. 3 Sakéus kepéngin banget weruh Gusti Yésus. Nanging dèkné tyendèk awaké lan jalaran kaling-alingan wong okèh, dèkné ora bisa weruh Gusti Yésus. 4 Mulané Sakéus mblayu ndisiki terus mènèk nang wit anjir, supaya bisa weruh nèk Gusti Yésus liwat kono. 5 Kadung Gusti Yésus mlaku tekan kono, Dèkné ndelok nduwur nang wité anjir terus ngomong marang Sakéus: “Sakéus, ndang medun! Awit ing dina iki aku arep mampir nang omahmu.” 6 Sakéus terus gelis-gelis medun lan nampa Gusti Yésus karo bungah. 7 Wong kabèh sing weruh lelakon kuwi mau pada pating kedumel ngomong: “Lo, lah Dèkné kok gelem merdayoh nang omahé wong ala?” 8 Sakéus terus ngadek lan ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, bandaku sing separo arep tak kèkké kanggo wong sing ora nduwé lan sapa waé sing tau tak apusi bandané bakal tak balèkké ping papat.” 9 Gusti Yésus ngomong marang Sakéus: “Ing dina iki Gusti Allah nylametké kowé lan brayatmu kabèh. Kowé kuwi uga anak-turunané Bapa Abraham. 10 Awit Anaké Manungsa kuwi tekané nggolèki lan nylametké wong-wong sing ketriwal.” 11 Saiki Gusti Yésus wis mèh tekan kuta Yérusalèm, mulané okèh wong pada ngira nèk Kratoné Gusti Allah ora suwi menèh bakal kebabar ing donya. 12 Mulané Gusti Yésus terus ngekèki gambar marang wong-wong sing pada ngrungokké piwulangé. Tembungé: “Enèng wong gedé lunga nang negara adoh arep ditetepké dadi ratu nang kana. Sakwisé kuwi dèkné arep balik menèh. 13 Sakdurungé budal wong gedé mau nyeluk slafé sepuluh. Saben slaf dipasrahi duwit emas siji. Tembungé: ‘Duwit iki kana dienggo dedagang nganti aku teka menèh.’ 14 Jalaran rayaté negara kono sengit marang wongé, mulané pada kongkonan nusul, kongkon ngomong: ‘Awaké déwé ora gelem dikwasani wong iku.’ 15 “Sakwisé wong gedé mau wis didadèkké ratu, dèkné terus balik nang negarané. Dèkné kepéngin ngerti kepriyé enggoné slafé pada dedagang, mulané pada dityeluk. 16 Slaf sing nomer siji mara ngomong: ‘Ratu, aku wis éntuk bati duwit emas sepuluh.’ 17 Ratuné ngomong: ‘Apik banget, kowé slaf sing apik. Jalaran kowé kenèng dipretyaya karo prekara sing tyilik, saiki kowé tak angkat ngwasani kuta sepuluh.’ 18 Slaf sing nomer loro mara ngomong: ‘Ratu, karo duwit emas siji sing mbok pasrahké aku, aku éntuk bati duwit emas lima.’ 19 Ratuné terus ngomong:
lan janji arep ngekèki duwit marang Yudas. 6 Yudas setuju lan wiwit waktu kuwi dèkné nggolèk akal enggoné arep nyekel Gusti Yésus kanggo wong-wong kuwi, tanpa wong okèh weruh. 7 Saiki wis tekan dinané riyaya Pésta Roti Tanpa Ragi, yakuwi dinané wong-wong pada mbelèh tyempé kanggo riyaya Paskah. 8 Gusti Yésus ngongkon rasul Pétrus lan Yohanes, tembungé ngéné: “Kana pada tata-tata nyawiské kaperluané Paskah sing bakal dipangan awaké déwé.” 9 Saurané rasul Pétrus lan Yohanes: “Lah karepé Gusti arep mangan Paskah nang endi?” 10 Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Rungokké! Nèk kowé mlebu nang kuta Yérusalèm, kowé bakal kepetuk karo wong sing nggawa kendi isi banyu. Wong kuwi dietutké tekan omah sing dileboni. 11 Kowé terus ngomong marang sing nduwé omah: ‘Guru takon, Dèkné lan para muridé kudu mangan Paskah nang endi?’ 12 Sing nduwé omah bakal nduduhké kamar gedé nang nduwur sing wis pepak ènèng sembarangé. Pada tyawisna kaperluané Paskah kabèh nang kono.” 13 Murid loro mau budal lan sembarang keturutan kaya sing diomong karo Gusti Yésus, terus pada nyawiské kaperluané Paskah nang kono. 14 Kadung wis tekan wayahé mangan Paskah, Gusti Yésus terus njagong bebarengan karo para rasulé. 15 Dèkné terus ngomong ngéné marang para rasul mau: “Aku kepéngin tenan mangan Paskah iki bebarengan karo kowé, sakdurungé Aku nandang sangsara. 16 Awit pada ngertia! Aku bakal ora mangan Paskah menèh, nganti tegesé Paskah iki keturutan ing Kratoné Gusti Allah.” 17 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngangkat mangkoké ombèn terus maturkesuwun marang Gusti Allah. Gusti Yésus terus ngomong marang para rasul: “Mangkok iki tampanana lan pada ngombéa. 18 Awit kowé tak omongi, wiwit saiki iki Aku bakal ora ngombé anggur menèh, nganti tekané Kratoné Gusti Allah.” 19 Sakwisé ngono Gusti Yésus terus njikuk roti terus maturkesuwun marang Gusti Allah. Rotiné terus dityuwil-tyuwil terus dikèkké marang para rasul karo ngomong: “Roti iki badanku sing dikèkké kanggo kowé. Iki tindakké kanggo pengéling-éling marang Aku.” 20 Semono uga, sakwisé mangan, Dèkné terus ngekèkké mangkoké ombèn marang para rasul karo ngomong: “Mangkok iki prejanjiané Gusti Allah sing anyar, sing ditetepké nganggo getihku, yakuwi getih sing tumètès kanggo kowé. 21 “Nanging pada dirungokké! Wong sing arep nyekel Aku saiki nang kéné, njagong sak méja karo Aku! 22 Anaké Manungsa pantyèn kudu mati, kaya sing wis dikarepké karo Gusti Allah, nanging tyilaka tenan wong sing nyekel Dèkné kanggo mungsuhé.” 23 Para rasul terus pada takon marang sakpada-pada, sapa sing arep nyekel Gusti Yésus. 24 Para murid pada èngkèl-èngkèlan bab sapa sing dianggep gedé déwé. 25 Gusti Yésus terus ngomong marang para murid mau: “Ratu-ratu ing donya kéné pada ngerèh rayaté lan para pangwasa mau diarani ‘Pembélané rayat.’ 26 Nanging kowé aja kaya ngono. Malah walikané: wong sing gedé déwé nang tengahmu kudu dadi sing tyilik déwé lan sing dadi pengarep kuwi kudu dadi kaya peladèn. 27 Sapa sing luwih kajèn: sing njagong mangan apa sing ngladèni dèkné? Mesti sing njagong mangan ta? Nanging nang tengahmu Aku iki kaya peladèn. 28 “Sakjeroné Aku nandang susah kowé slawasé tyampur karo Aku. 29 Kaya enggoné Bapakku wis ngekèki pangwasa marang Aku nindakké kratoné, mengkono uga kowé bakal tak kèki pangwasa nindakké kratonku. 30 Kowé bakal mèlu mangan lan ngombé karo Aku ing kratonku lan kowé bakal pada njagong nang damparé kraton mau, ngrutu bangsa Israèl turunan rolas.” 31 Gusti Yésus terus ngomong marang Simon: “Simon, Simon! Sétan dililani karo Gusti Allah njajal pretyayamu sak kabèhé, kaya wong tani ngayaki gandumé, dipisah sangka rambuté. 32 Nanging kowé wis tak dongaké, supaya pretyayamu ora nganti semplak. Lah nèk kowé wis ngakoni salahmu lan balik menèh, kowé kudu gentèn nguwatké pengandelé sedulur-sedulurmu.” 33 Saurané rasul Pétrus: “Gusti, aku saguh disetrap lan mati bareng karo Kowé!” 34 Gusti Yésus terus ngomong: “Pétrus, ngandela! Ing dina iki, sakdurungé jago kluruk, kowé bakal ngomong ping telu, nèk kowé ora kenal marang Aku.” 35 Gusti Yésus terus ngomong marang para muridé: “Dèk mbiyèn dongé kowé tak kongkon budal kaé, kowé ora tak lilani nggawa dompèt isi duwit, kantongan lan sepatu. Apa kowé pada kekurangan apa-apa? Lak ora ta?” Saurané para murid: “Ora Gusti, awaké déwé ora kekurangan apa-apa!” 36 Gusti Yésus terus ngomong: “Nanging saiki, sing nduwé dompèt lan kantongan kudu digawa; sing ora nduwé pedang kudu ngedol jasé kanggo tuku pedang. 37 Awit, pretyayaa! Tulisan nang Kitab sing uniné: ‘Dèkné bakal dianggep wong ala,’ bakal klakon karo awakku. Lan apa sing ketulis kuwi saiki klakon tenan.” 38 Para murid terus semaur: “Gusti, lah iki ènèng pedang loro.” Gusti Yésus ngomong: “Wis tyukup!” 39 Gusti Yésus terus metu sangka kuta Yérusalèm lan kaya lumrahé Dèkné munggah nang gunung Olèf. Para murid pada mèlu. 40 Kadung wis tekan nggoné, Gusti Yésus ngomong: “Pada ndedongaa supaya ora kenèng panggoda.” 41 Gusti Yésus terus mlaku rada adoh sangka kono, kira-kira
wong iki nang nggonku lan kowé ngomong nèk wong iki nyasarké rayat. Wongé wis tak takoni nang ngarepmu, nanging aku ora nemu salah blas sing mbok omongké. 15 Uga ratu Hérodès ora nemu salah apa-apa, awit dèkné ngongkon nggawa Yésus balik nang nggonku menèh. Wong iki ora nglakoni salah apa-apa sing marakké Dèkné kudu dikèki setrapan pati. 16 Mulané wongé arep tak kongkon metyuti
penjaluké rayat.) 18 Wong okèh sing nang kono pada bengok-bengok: “Wong iku dipatèni! Barabas dietokké.” 19 Barabas kuwi disetrap, jalaran dèkné mbruntak nang kuta lan matèni wong. 20 Jalaran gramang Pilatus kepéngin ngetokké Gusti Yésus, mulané dèkné ngomong sepisan menèh marang wong okèh mau. 21 Nanging wong-wong pada bengok-bengok ngomong: “Dipentèng waé! Dipentèng!” 22 Gramang Pilatus sampèk ngomong ping teluné marang wong okèh mau, tembungé: “Nanging wong iki salahé apa? Aku ora nemu salahé wong iki sing marakké kudu dipatèni. Wong iki arep tak kongkon metyuti waé terus tak etyulké.” 23 Nanging wong-wong malah tambah bengok-bengok sak kuwaté, ngomong nèk Gusti Yésus kudu dipentèng. Entèk-entèké wong okèh mau menang. 24 Gramang Pilatus terus nggawé putusan ngekèki setrapan pati marang Gusti Yésus, manut karepé wong okèh mau. 25 Barabas, sing disetrap jalaran nglakoni pembruntakan lan matèni wong, dietokké, manut karepé wong-wong. Gramang Pilatus terus masrahké Gusti Yésus marang wong okèh mau, supaya pada nglakoni apa karepé. 26 Gusti Yésus terus digawa metu sangka kuta Yérusalèm. Nang dalan kepetuk wong sing jenengé Simon, sangka kuta Siréné, arep mlebu kuta. Simon dityeluk lan dipeksa kongkon manggul kayu pentèngané nang mburiné Gusti Yésus. 27 Okèh wong pada ngetutké lakuné Gusti Yésus. Nang tengahé wong okèh kuwi uga ènèng wong wédok siji-loro. Wong wédok-wédok mau pada ngantemi dadané nangisi Gusti Yésus lan pada sambat. 28 Gusti Yésus terus nolèh lan ngomong marang wong wédok-wédok mau: “Kowé, wong wédok Yérusalèm, kowé aja pada nangisi Aku; tangisana awakmu déwé lan anak-anakmu. 29 Awit bakal ènèng waktuné wong ngomong: ‘Beja tenan wong wédok sing gabuk, sing ora tau nglairké anak lan ora tau nyusoni bayi!’ 30 Bakal ènèng waktuné wong pada ngomong marang gunung-gunung: ‘Aku tibanana,’ lan uga ngomong marang puntuk-puntuk: ‘Aku hurukana!’ 31 Awit nèk kaya ngéné penggawéné marang kayu sing urip, lah kayu sing garing menèh bakal dikapakké?” 32 Enèng wong nakal loro sing digiring bareng karo Gusti Yésus, sing uga arep dipatèni. 33 Kadung wis tekan panggonan sing jenengé “Endas wong,” Gusti Yésus terus dipentèng bareng karo wong nakal loro mau, siji nang tengené lan siji nang kiwané. 34 Gusti Yésus terus ndonga: “Duh Bapakku, salahé wong-wong iki mbok dingapura, awit ora pada ngerti apa sing dilakoni.” Saliné Gusti Yésus terus dipratung nganggo lotré karo para soldat sing njaga. 35 Wong okèh pada nyawang lelakon nang kono kuwi. Para pengarepé bangsa Ju pada moyoki Gusti Yésus, tembungé: “Dèkné wis nulungi wong liya. Nèk pantyèn wong kuwi Kristus, kongkonané Gusti Allah tenan, jajal kono apa bisa nulungi awaké dèkné déwé.” 36 Soldat-soldat ya pada moyoki terus marani Gusti Yésus lan ngekèki anggur ketyut. 37 Terus ngomong: “Nèk Kowé ratuné wong Ju, tulungana awakmu déwé.” 38 Nang sak nduwuré sirahé Gusti Yésus ènèng tulisan: “Yésus, ratuné wong Ju.” 39 Salah sijiné wong nakal sing dipentèng ngolok-olok Gusti Yésus, ngomong: “Nèk Kowé kuwi Kristus tenan, tulungana awakmu déwé lan awaké déwé wong loro pisan.” 40 Nanging wong nakal sing liyané nyenèni kantyané ngomong: “Apa kowé ora wedi blas karo Gusti Allah, awaké déwé iki éntuk setrapan pati. 41 Kanggo awaké déwé setrapan iki wis sak mestiné. Nanging wong iki ora salah apa-apa.” 42 Wongé terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, mbok éling marang aku nèk Kowé wis ing kratonmu.” 43 Gusti Yésus semaur: “Pretyayaa, dina iki waé kowé bakal bareng karo Aku mlebu ing Pirdus.” 44 Kira-kira jam rolas awan sak negara kono kabèh malih peteng ndedet, sampèk jam telu, awit srengéngéné ketutupan. 45 Kordèn nang Gréja Gedé suwèk tengahé. 46 Gusti Yésus terus mbengok banter: “Duh
tekan sakwijiné kuta nang Samaria sing jenengé Sikar, ora adoh karo keboné Yosèf mbiyèn sing dikèki karo Yakub, bapaké. Nang kebon kono ènèng sumuré, yakuwi sumuré Bapa Yakub. Sangking keselé, Gusti Yésus terus lèrèn nang kono. Dèkné njagong nang pinggiré sumur mau. 7 - 8 Ora let suwi ènèng wong wédok Samaritan teka arep nimba banyu. Iku dongé Gusti Yésus njagong déwé nang sumur kono, awit murid-muridé pada lunga nang kuta tuku pangan. Gusti Yésus terus njaluk ngombé marang wongé. 9 Wong wédoké semaur: “Kowé kuwi wong Ju, lah kok wani njaluk ngombé marang aku, wong Samaritan?” (Lumrahé wong Ju ora omong-omongan karo wong Samaritan.) 10 Gusti Yésus terus ngomong: “Nèk kowé ngerti pawèhé Gusti Allah lan nèk kowé ngerti sapa sing njaluk ngombé marang kowé iki, mesti malah kowé déwé sing bakal njaluk ngombé marang Aku lan Aku bakal ngekèki kowé banyu sing marakké urip.” 11 Wong wédok mau terus semaur: “Lah kowé ora nggawa timba, katik sumuré jeru pisan. Kepriyé enggonmu arep njikuk banyu sing marakké urip iki? 12 Sumur iki tinggalané Bapa Yakub. Dèkné déwé mbiyèn ngombé banyuné sumur iki, uga anak-anaké lan ingon-ingoné. Lah apa kowé ngungkuli Bapa Yakub, kok arep ngekèki banyu sing ngungkuli banyuné Bapa Yakub?” 13 - 14 Gusti Yésus terus ngomong: “Kabèh wong sing ngombé banyu iki bakal ngelak menèh, nanging sapa sing ngombé banyu sing sangka nggonku ora bakal ngelak menèh slawasé. Banyu sing sangka nggonku ndadèkké sumur sing mili terus ngetokké banyu sing marakké urip slawasé.” 15 Wong wédoké terus ngomong: “Gusti, mbok aku dikèki banyu sing mbok omong kuwi ta! Dadiné aku ora bakal ngelak menèh lan ora usah mbréné menèh nimba banyu.” 16 Gusti Yésus ngomong: “Kana bojomu dityeluk terus balik mbréné menèh!” 17 Wongé semaur: “Aku ora nduwé bojo Gusti.” Gusti Yésus terus ngomong: “Pantyèn kowé ora goroh nèk kowé ngomong ora nduwé bojo. 18 Awit kowé wis kawin ping lima lan wong sing saiki manggon karo kowé kuwi dudu bojomu déwé. Pantyèn kowé ora goroh!” 19 Wong wédoké ngomong: “Gusti, aku saiki ngerti nèk Kowé kuwi nabi. 20 Mbah-mbahané awaké déwé mbiyèn-mbiyèné pada nyembah Gusti Allah nang gunung iki. Nanging wong Ju mulangi nèk nyembah Gusti Allah kuwi kuduné namung nang kuta Yérusalèm. Kuwi sakjané kepriyé ta?” 21 Gusti Yésus ngomong: “Yu, ngandela ta, bakal ènèng wantyiné kowé ora bisa nyembah Gusti Allah nang gunung kéné lan uga ora bisa nang Yérusalèm. 22 Kowé kuwi wong Samaritan ora ngerti sapa sing mbok sembah, nanging awaké déwé ngerti, awit wong sing bakal nylametké jagat kuwi tekané sangka bangsa Ju. 23 Ora dadi sebab nang panggonan endi awaké déwé sing nyembah Gusti Allah, nanging sing dadi sebab kuwi kepriyé awaké déwé sing nyembah. Panyembah sing sak mestiné kuwi panyembah sing sangka Roh Sutyi lan sangka ati sing resik. Gusti Allah kepéngin disembah mengkono kuwi. Pantyèn, wiwit saiki manungsa bisa nyembah Gusti Allah sing sak beneré. 24 Gusti Allah iku wujut Roh. Pasembahan sing temenan kuwi ya pasembahan sing ing roh lan sangka ati sing resik.” 25 Wong wédok mau terus ngomong marang Gusti Yésus: “Aku ngerti nèk Kristus, Juru Slamet sing dijanji karo Gusti Allah, bakal teka. Mbésuk nèk Dèkné teka, Dèkné sing bakal ndunung-ndunungké awaké déwé bab prekara iki kabèh.” 26 Gusti Yésus semaur: “Kristus kuwi ya Aku, sing ngomong karo kowé iki!” 27 Dongé Gusti Yésus ijik omong-omongan karo wong wédoké, murid-muridé terus pada teka. Kabèh kagèt weruh Gusti Yésus omong-omongan karo wong wédok, nanging ora ènèng sing wani takon apa perluné lan apa sing diomong. 28 Wong wédoké malah terus mblayu mulih nang kuta, kendiné ditinggal nang kono. Tekan nggoné terus nyeluki wong-wong ngomong: 29 “Hayuk mèlu aku ta! Aku kepetuk wong sing ngomongi aku bab kabèh lelakoné uripku, senajan aku ora kenal wongé. Menawa waé Dèkné Kristus!” 30 Wong-wong terus pada lunga sangka kuta marani Gusti Yésus. 31 Murid-muridé terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, mbok mangan ndisik ta?” 32 “Ora,” Gusti semaur, “Aku nduwé pangan liyané, nanging kowé ora ngerti apa!” 33 Murid-muridé terus pada takon marang sakpada-pada: “Apa wis ènèng sing ngekèki mangan Dèkné ya?” 34 Gusti Yésus semaur: “Panganku kuwi nglakoni kekarepané Gusti Allah sing ngongkon Aku lan Aku kudu ngrampungké penggawéanku! 35 Kowé lak ngomong ta: ‘Patang sasi menèh terus panèn.’ Nanging pada disawang déwé, sawah-sawahé wis kuning kudu dienèni. 36 - 37 Sing tukang panèn wis nampa upahé. Wis nglebokké panènané penggawéané, yakuwi wong-wong sing pada nampa urip langgeng. Saiki sing nyebar lan sing panèn pada bungah kabèh loro. Bener sing ngomong: ‘Sing siji nyebar, liyané panèn.’ 38 Kowé kuwi pada tak kongkon ngenèni sebarané liyané. Liyané sing kemringet, nanging kowé sing panèn.” 39 Wong Samaritan pirang-pirang sangka kuta terus pada pretyaya nèk Gusti Yésus kuwi Kristus. Bisané ngerti ya sangka paseksiné wong wédok mau, sing ngomong nèk Gusti Yésus ngerti lelakoné uripé dèkné. 40 Mulané wong-wong terus pada nyuwun marang Gusti Yésus kongkon nginep nang kutané. Gusti Yésus ya terus nginep rong dina nang kono. 41 Wong-wong pada ngrungokké piwulangé Gusti Yésus, mulané sing pada pretyaya terus tambah okèh banget. 42 Wong-wong iki pada ngomong karo wong wédoké: “Awaké déwé saiki pretyaya tenan, nanging ora namung jalaran kowé ngomongi awaké déwé, ora, nanging awaké déwé saiki wis krungu déwé. Mulané awaké déwé ngerti tenan nèk pantyèn Dèkné Kristus, sing nylametké jagat.” 43 Sakwisé rong dina kuwi Gusti Yésus terus mlaku terus nang bawah Galiléa. 44 - 45 Nang Galiléa kono wong-wong pada bungah banget ditekani Gusti Yésus, senajan Dèkné déwé ngomong nèk nabi kuwi nang negarané déwé ora diajèni. Nanging saiki pada ngerti kwasané Gusti Yésus, awit dongé pada mèlu nang Yérusalèm wayah Paskah wong-wong pada weruh Dèkné nindakké barang sing nggumun-nggumunké. 46 Gusti Yésus terus teka nang kuta Kana menèh. Ya nang kuta iki Gusti Yésus ndadèkké banyu dadi anggur, dongé Dèkné teka sepisanan nang kéné. Enèng wong sangka Kapèrnakum sing anaké lanang lara. Wong iki amtenar gedé nang palèsé ratuné. 47 Wongé krungu nèk Gusti Yésus wis balik nang Galiléa, wis ora nang Yudéa menèh. Anaké wongé lara nemen, wis arep mati, mulané wongé terus mara nang nggoné Gusti Yésus lan nyuwun Dèkné supaya mèlu mulih nambani botyahé. 48 Gusti Yésus mandak ngomong: “Kowé nèk ora pada weruh tanda karo mripatmu déwé ora gelem pretyaya!” 49 Nanging wongé ngetyek waé nyuwun Gusti Yésus: “Mbok melas ta Gusti, hayuk mèlu ta. Mengko anakku ndak mati!” 50 Gusti Yésus semaur: “Wis, kana mulih waé. Anakmu wis mari.” Wongé pretyaya tembungé Gusti Yésus, mulané terus mulih. 51
takon jam pira botyahé mari. Wong-wong semaur: “Wingi jam siji!” 53 “Jam siji!” Wongé terus kélingan nèk iki wantyiné dongé Gusti Yésus ngomong marang Dèkné: “Kana mulih! Anakmu wis mari!” Mulané dèkné lan wong sak omah kabèh pada pretyaya marang Gusti Yésus. 54 Nang Galiléa kéné iki tanda kwasané Gusti Yésus sing nomer loro. Lelakon iki ora let suwi sakwisé Dèkné teka sangka Yudéa.
1 Ora let suwi Gusti Yésus budal nang Yérusalèm, arep mèlu ngguyupi riyayané wong Ju. 2 Nang Yérusalèm kono, ora adoh karo Lawang Wedus, ènèng blumbangé, sing ing basa Ibrani jenengé Betèsda. Blumbang iki diubengi karo gadri lima. 3 Gadri-gadriné kuwi kebek karo wong lara sing pating glétak nang kono. Enèng sing lamur, liyané lumpuh lan uga ènèng sing pintyang mbarang. Wong-wong iki pada ngentèni obahé banyuné blumbang kono. 4 Awit ènèng wantyiné mulékat medun ngobahké banyuné. Nèk banyuné obah, sapa sing nyemplung ndisik ya bakal mari, ora perduli apa larané. 5 Nang kono ènèng wong sing wis lara telung puluh wolu taun suwéné. 6 Gusti Yésus weruh wongé lan ngerti nèk wong kuwi wis lara suwi banget, mulané ditakoni: “Apa kowé kepéngin mari tenan?” 7 Wongé semaur: “Lah kepriyé, aku ora nduwé sapa-sapa sing ngedunké aku nèk banyuné obah! Nèk aku arep nyemplung, aku wis kedisikan liyané.” 8 Gusti Yésus terus ngomong marang wongé: “Kowé ngadeka! Klasamu digulung lan mlakua!” 9 Wongé terus sakwat mari, nggulung klasané terus mlaku. Kuwi tiba dina sabat. 10 Mulané para penggedéné bangsa Ju terus nyenèni wong sing ditambani karo Gusti Yésus kuwi, ngomong: “Saiki lak dina sabat ta? Kowé ora kenèng manggul klasamu.” 11 Nanging wongé semaur: “Lah aku dikongkon karo wong sing nambani aku kongkon manggul klasaku lan mlaku!” 12 “Sapa sing ngongkon kowé?” 13 Nanging wongé ora ngerti sapa sing nambani dèkné, awit Gusti Yésus wis lunga, jalaran nang kono wongé malih okèh banget. 14 Ora let suwi Gusti Yésus kepetuk wongé nang Gréja Gedé. Gusti Yésus terus ngomong marang dèkné: “Saiki kowé wis mari ta! Aja nglakoni barang sing ora apik menèh, mengko kowé ndak tiba ing kasangsaran sing ngungkul-ungkuli mauné.” 15 Wongé terus lunga nang nggoné para penggedéné bangsa Ju, ngomongi nèk sing nambani dèkné kuwi Gusti Yésus. 16 Mulané para penggedé mau arep nyekel Gusti Yésus, awit Dèkné nambani wong ing dina sabat. 17 Nanging Gusti Yésus ngomong marang wong-wong kuwi: “Bapakku ora lèrèn enggoné tandang betyik, uga ora lèrèn ing dina sabat, mulané Aku uga ya nulungi wong terus, ora perduli ing dina apa.” 18 Tembungé Gusti Yésus kuwi marakké para penggedé tambah jèngkèlé lan pada kepéngin matèni Dèkné. Wong-wong kepéngin matèni Gusti Yésus kuwi ora namung jalaran Dèkné nerak wèté dina sabat, nanging uga jalaran Dèkné ngarani nèk Gusti Allah kuwi Bapaké, tegesé Dèkné madakké Dèkné déwé karo Gusti Allah. 19 Gusti Yésus ngomong ngéné marang wong-wong mau: “Aku arep ngomong sak beneré. Aku ora bisa nindakké apa-apa sangka karepku déwé, nanging Aku nuruti karepé Bapakku. Apa sing ditindakké karo Gusti Allah Bapakku, yakuwi tak tindakké uga. 20 Bapakku nrésnani Aku. Dèkné nduduhké sembarang marang Aku, sembarang sing ditindakké karo Dèkné. Nambani wong kuwi durung apa-apa. Dèkné bakal nduduhké lelakon sing ngungkul-ungkuli kuwi, supaya kowé pada nggumun kabèh! 21 Kaya enggoné Gusti Allah Bapakku nangèké wong mati bisa urip menèh, Aku uga ngekèki urip marang sapa waé sak karepku. 22 Gusti Allah déwé ora ngrutu sapa-sapa. Kwasa kanggo ngrutu kuwi wis dipasrahké marang Anaké. 23 Dadiné wong kabèh kudu ngajèni marang Anaké, kaya enggoné ngajèni marang Gusti Allah Bapaké. Sapa sing ora ngajèni marang Anaké ya ora ngajèni marang Gusti Allah Bapaké sing ngongkon Anaké.” 24 Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Kowé tak omongi sak beneré! Sapa sing ngrungokké tembungku lan pretyaya marang sing ngongkon Aku, wong kuwi nduwèni urip langgeng. Dèkné ora bakal disetrap, awit wis utyul sangka pati lan mlebu ing urip. 25 Ngandela Aku ta! Ora suwi menèh sing pada mati bakal krungu swarané Anaké Gusti Allah. Sapa sing krungu swarané bakal urip. Sing tak omong iki saiki wis molai klakon. 26 Gusti Allah Bapaké, sing ngekèki urip marang sembarang ing donya kéné, Dèkné wis ngekèkké kwasané marang Anaké, mulané Anaké uga bisa ngekèki urip marang sembarang ing donya. 27 Gusti Allah Bapaké uga wis ngekèki kwasa marang Anaké kanggo ngrutu manungsa, awit Dèkné kuwi Anaké Manungsa. 28 Aja kagèt lan aja nggumun! Mbésuk wong-wong sing wis dikubur bakal krungu swarané. 29 Sing mauné pada nindakké betyik bakal tangi nampa kauripan. Sing pada nindakké ala bakal tangi nampa setrapané. 30 Aku ora bisa nindakké apa-apa sangka karepku déwé. Aku manut karepé Gusti Allah. Uga nèk Aku ngrutu manungsa, Aku manut karepé Gusti Allah, mulané ya sak beneré. Aku ora nuruti karepku déwé, nanging karepé Gusti Allah, sing ngongkon Aku.” 31 Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Nèk Aku déwé sing ngomongké bab Aku, bener kowé nèk ora gelem pretyaya. 32 Nanging Gusti Allah sing ngomongké bab Aku. Aku ngerti nèk Dèkné ora goroh. Apa sing diomong karo Dèkné bab Aku kuwi tenan. 33 Kowé pada kongkonan takon marang Yohanes bab Aku. Apa dèkné goroh bab Aku? Lak ora ta? 34 Aku ngomong ngono kuwi ora jalaran Aku mbutuhké paseksiné manungsa, nanging jalaran Aku kepéngin nèk kowé nampa keslametan. 35 Yohanes kuwi kaya dian sing murup lan madangi lan namung sak untara kowé gelem kepadangan dian kuwi. 36 Nanging Aku nduwèni seksi sing ngungkul-ungkuli paseksiné Yohanes. Awit penggawé-penggawé kongkonané Gusti Allah Bapakku sing tak tindakké saiki ngujutké nèk Gusti Allah déwé sing ngongkon Aku. 37 Gusti Allah sing ngongkon Aku, Dèkné déwé wis ngomongké bab Aku, senajana kowé durung tau krungu swarané lan weruh rupané. 38 Mulané pituturé Gusti Allah ora bisa manggon ing atimu, awit kowé ora pretyaya marang Aku, kongkonané Gusti Allah. 39 Kowé pada nyinau Kitab Sutyi, awit kowé mikir nèk kuwi bisa ngekèki urip langgeng. Lah Kitab Sutyi kuwi ngomongké bab sapa? Apa ora ngomongké bab Aku? 40 Nanging kowé ora gelem mara nang nggonku supaya bisa nampa urip langgeng. 41 “Aku ora kepéngin mbok elem. 42 Lan Aku wis ngerti nèk kowé ora trésna marang Gusti Allah. 43 Aku teka jalaran Gusti Allah Bapakku ngongkon Aku, nanging Aku mbok tampik. Nèk ènèng wong liyané sing tekané sangka karepé déwé malah mbok tampa. 44 Kowé ora pada nggolèk lem-lemané Gusti Allah sing siji. Kowé namung kepéngin dielem manungsa, mulané kowé ora bisa pretyaya. 45 Aja mikir nèk Aku bakal nyalahké kowé nang nggoné Gusti Allah Bapakku. Nanging nabi Moses déwé, sing mbok jagakké, dèkné sing nyalahké kowé. 46 Kowé kuwi ora pretyaya marang nabi Moses. Awit nèk kowé pretyaya marang nabi Moses, kowé mesti ya pretyaya marang Aku, awit sing ditulis karo nabi Moses kuwi ya ngomongké bab Aku. 47 Nanging nèk kowé ora pretyaya marang sing ditulis karo nabi Moses, mosok kowé ya bakal pretyaya tembungku?”
1 Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngabrah mér Galiléa. Mér iki uga jenengé mér Tibérias. 2 Wong okèh banget pada ngetutké Dèkné, awit wis pada weruh penggawé sing nggumun-nggumunké, dongé Dèkné nambani sing lara. 3 Gusti Yésus terus munggah gunung lan njagong nang kono karo murid-muridé. 4 Saiki riyaya Paskah wis tyedek. 5 Kadung Gusti Yésus nyawang kiwa-tengen Dèkné weruh wong okèh gemruduk pada teka. Mulané Dèkné terus takon marang rasul Filipus: “Ngendi sing dodol roti kanggo ngekèki mangan wong-wong kabèh iki ya?” 6 Sakjané Gusti Yésus wis ngerti kepriyé enggoné arep ngekèki mangan wong-wong iki, nanging Dèkné namung kepéngin ngerti sepira gedéné pengandelé rasul Filipus. 7 Rasul Filipus semaur: “Gusti, duwit sak tumpuk waé ijik kurang kanggo nukokké mangan wong seméné okèhé iki, senajana namung dikèki saktyuwil-saktyuwil!” 8 - 9 Rasul Andréas, adiké rasul Pétrus, terus ngomong: “Lah iki ènèng botyah nduwé roti lima lan iwak loro. Nanging apa ya sampé kanggo wong seméné okèhé?” 10 Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Wong-wong pada kongkon njagong kabèh!” Wong-wong terus pada njagong nang suketan. Namung wong lanangé kira-kira ènèng limang èwu okèhé. 11 Gusti Yésus terus njikuk rotiné. Sakwisé Dèkné maturkesuwun marang Gusti Allah rotiné terus diedum. Iwaké mbarang, sakwisé didongakké terus diedum-edumké. Kabèh mangan sak wareké. 12 Kadung wis warek kabèh Gusti
ngekèki mangan roti sangka swarga marang wong-wong.’ ” 32 Gusti Yésus terus ngomong: “Tak omong sak beneré, dudu nabi Moses sing ngekèki roti sangka swarga, nanging Gusti Allah Bapakku. Dèkné sing ngekèki roti sangka swarga, yakuwi roti sing sejati. 33 Roti sing sangka nggoné Gusti Allah kuwi ya roti sing medun sangka swarga lan ngekèki urip langgeng marang manungsa.” 34 Wong-wong terus nembung: “Guru, awaké déwé mbok dikèki roti iku sak terusé ta?” 35 Gusti Yésus semaur: “Ya Aku iki roti sing ngekèki urip. Sapa sing mara nang nggonku ora bakal ngelih menèh lan sapa sing pretyaya marang Aku ora bakal ngelak menèh. 36 Aku pantyèn wis ngomong! Senajan kowé weruh Aku lan penggawéku, kowé ora pada pretyaya marang Aku. 37 Nanging ènèng sing pada teka marani Aku, yakuwi wong sing dipilih lan sing dipasrahké marang Aku karo Gusti Allah Bapakku. Wong sing pada teka marani Aku kuwi ora bakal tak tampik. 38 Aku medun sangka swarga kuwi ora arep nglakoni kekarepanku déwé, nanging Aku nglakoni kekarepané Gusti Allah sing ngongkon Aku. 39 Lah kekarepané Gusti Allah kuwi apa? Ya iki: wong sing wis dipasrahké marang Aku kuwi aja sampèk ènèng sing ilang siji-sijia. Malah mbésuk, ing dina sing kèri déwé, dina sing wis dityawiské karo Gusti Allah, wong-wong iki bakal tak tangèkké sangka pati. 40 Kekarepané Gusti Allah Bapakku kuwi ngéné: sapa sing nitèni nèk Aku Anaké lan pretyaya ing Aku bakal nduwèni urip langgeng lan bakal tak tangèkké ing dina kuwi.” 41 Wong-wong terus pada nggremeng. Ora pada ngandel apa sing diomong karo Gusti Yésus, ora ngandel nèk Dèkné roti sangka swarga. 42 “Mosok? Dèkné lak anaké Yosèf lan Maria ta? Lah kok wani ngomong nèk Dèkné medun sangka swarga?” 43 “Aja pada pating gremeng,” Gusti Yésus semaur. 44 “Ora ènèng wong sing bisa dadi muridku, nèk dudu Bapakku, sing ngongkon Aku, narik wong kuwi. Mulané wong sing dadi muridku kuwi bakal tak tangèkké sangka pati, mbésuk ing dina sing kèri déwé. 45 Sapa waé sing wis diwulangi lan didunung-dunungké karo Gusti Allah Bapakku bakal pretyaya marang Aku. Lak wis ketulis ta nang kitabé para nabi nèk Gusti Allah bakal mulangi wong-wong! 46 Ora ngomong nèk ènèng wong sing wis tau weruh Gusti Allah, ora. Sing wis tau weruh ya namung Aku iki, awit Aku tekané sangka nggoné Gusti Allah Bapakku. 47 Pantyèn tenan. Sapa sing pretyaya marang Aku nduwèni urip langgeng. 48 Aku iki roti sing ngekèki urip. 49 Mbah-mbahanmu mbiyèn pada mati kabèh nang wustèn, senajan pada mangan manah. 50 Séjé banget karo roti sing sangka swarga. Wong sing mangan roti kuwi ora bakal mati. 51 Aku iki roti sing nguripké, roti sing sangka swarga. Sapa sing mangan roti iki bakal urip slawasé. Roti sing tak kèkké ya awakku déwé iki. Awakku tak kèkké supaya jagat iki nduwèni urip.” 52 Sakwisé krungu Gusti Yésus ngomong ngono wong-wong terus pada bantah-bantahan karo kantya-kantyané déwé ngomong: “Lah gèk kepriyé wong iki enggoné arep ngekèkké dagingé marang awaké déwé kongkon mangan?” 53 Gusti Yésus semaur: “Pada élinga! Nèk kowé ora mangan dagingé lan ngombé getihé Anaké Manungsa, kowé ora bakal nduwèni urip blas! 54 Sapa sing mangan dagingku lan ngombé getihku nduwèni urip langgeng. Mbésuk, ing dina sing kèri déwé, wong kuwi bakal tak tangèkké sangka pati. 55 Awit daging lan getihku kuwi pangan lan ombèn sing sejati. 56 Wong sing mangan dagingku lan ngombé getihku bakal dadi siji karo Aku lan Aku uga dadi siji karo wongé. 57 Gusti Allah Bapakku sing ngongkon Aku, Dèkné ngekèki urip sing sejati. Aku urip, jalaran Dèkné ngekèki urip iki marang Aku. Mengkono uga sapa sing mangan dagingku bakal urip, jalaran Aku ngekèki urip iki marang Dèkné. 58 Ya iku roti sing sangka swarga. Sapa sing mangan roti iki bakal urip slawasé. Ora tunggalé manah sing dipangan wong-wong mbiyèn nang wustèn. Awit kabèh pada mati.” 59 Ya iku mau kabèh sing diomong karo Gusti Yésus, dongé Dèkné mulangi nang sinaguk nang kuta Kapèrnakum. 60 Okèh wong sing pada mèlu Gusti Yésus. Kadung krungu piwulang mau terus pada sambat: “Piwulang iki abot! Sapa sing kuwat?” 61 Senajan ora ènèng sing ngomongi Dèkné, nanging Gusti Yésus ngerti nèk wong-wong mau ora setuju karo piwulangé, mulané pada nggremeng. 62 Gusti Yésus terus ngomong: “Lah kok pada kagèt? Mbésuk kowé bakal pada weruh déwé Anaké Manungsa balik menèh munggah nang swarga. 63 Sing ngekèki urip kuwi namung Rohé Gusti Allah. Kekuwatané manungsa ora bisa nambahi apa-apa. Tembung-tembung sing tak omongké marang kowé kuwi ngrembuk bab kasukman. Tembung-tembung kuwi sing nguripké. 64 Nanging nang tengahmu ènèng sing ora pretyaya.” Kawit mauné Gusti Yésus wis ngerti sapa waé sing ora gelem pretyaya lan sapa sing bakal ngelungké Dèkné marang mungsuhé. 65 Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Mulané Aku wis ngomong marang kowé nèk ora ènèng wong gelem dadi muridku, nèk ora Gusti Allah Bapakku sing narik.” 66 Sakwisé kuwi okèh wong sing pada mundur, ora gelem mèlu Gusti Yésus menèh. 67 Gusti Yésus terus ngomong marang murid sing rolas: “Apa kowé mbarang arep ninggal Aku?” 68 Rasul Simon Pétrus semaur: “Gusti, lah awaké déwé kongkon mèlu sapa? Namung Kowé sing bisa mulangi awaké déwé bab urip langgeng. 69 Awaké déwé saiki wis pretyaya lan wis ngerti tenan nèk Kowé kuwi Kristus, Anaké Gusti Allah sing urip.” 70 Gusti Yésus ngomong: “Sing milih kowé kabèh wong rolas lak Aku déwé ta? Nanging nang tengahmu sing siji Sétan.” 71 Gusti Yésus nyemoni Yudas, anaké Simon sangka Iskariot. Awit, senajan Yudas tunggalé murid rolas, nanging dèkné sing bakal ngelungké Gusti Yésus marang mungsuhé.
1 Sakwisé kuwi Gusti Yésus mlaku turut bawah Galiléa. Dèkné ora gelem nang bawah Yudéa, awit para penggedéné wong Ju nang kono pada nggolèk jalaran arep matèni Dèkné. 2 Saiki dongé arep ènèng riyaya gedé, yakuwi riyaya Ngedekké Tarup. 3 Mulané adik-adiké Gusti Yésus pada ngomong marang Dèkné: “Mbok kéné ditinggal. Kana budal nang Yudéa waé, dadiné murid-muridmu bisa weruh kwasamu. 4 Sapa kepéngin kesuwur ora kenèng ndelikké pangwasané. Nèk niyat nduduhké kwasamu, ya dikétokké marang wong kabèh pisan.” 5 Adik-adiké ngomong ngono kuwi, jalaran ora pada pretyaya marang Dèkné. 6 Nanging Gusti Yésus semaur: “Kanggo Aku saiki durung wantyiné. Séjé karo kowé, kowé sak wantyi-wantyi bisa budal. 7 Wong-wong ora bisa sengit marang kowé, awit kowé tunggalé karo wong-wong. Nanging Aku disengiti banget, awit Aku nyalahké wong-wong nèk klakuané ala. 8 Kana kowé pada budal. Aku ora budal ndisik, awit kanggo Aku iki durung wantyiné.” 9 Mulané Gusti Yésus ya terus kèri nang Galiléa kaya sing diomong mau. 10 Kadung adik-adiké wis pada budal, Gusti Yésus terus budal mbarang, nanging ijèn, tanpa ènèng wong sing ngerti. 11 Nang riyaya kono para penggedéné wong Ju pada nggolèki Gusti Yésus. Pada takon marang sakpada-pada: “Wongé nang endi?” 12 Pinemuné wong-wong bab Gusti Yésus séjé-séjé. Enèng sing ngomong: “Yésus kuwi wong apik!” Nanging ènèng liyané sing ngomong: “Ora, Dèkné arep nyasarké wong-wong!” 13 Nanging ora ènèng sing wani ngomong blaka, awit pada wedi karo para penggedé. 14 Nang tengahé minggu riyaya kuwi Gusti Yésus terus mlebu nang Gréja Gedé lan mulangi nang kono. 15 Para penggedéné wong Ju pada nggumun banget, mulané ngomong: “Wong iki lak ora tau mèlu sekolahané awaké déwé ta? Lah kok nduwèni kaweruh semono okèhé?” 16 Gusti Yésus semaur: “Sing tak wulangké iki ora pikiranku déwé, nanging piwulangé Gusti Allah sing ngongkon Aku. 17 Sapa sing gelem nuruti karepé Gusti Allah mesti bakal nitèni déwé nèk sing tak omong kuwi piwulang sangka Gusti Allah, ora pikiranku déwé. 18 Wong sing mulang manut pikirané déwé kuwi namung nggolèk lem-lemané wong kanggo dèkné déwé. Nanging sapa sing nuju supaya Gusti Allah sing dielem, wong kuwi mesti kenèng diendelké lan dèkné ora bakal nyasarké. 19 Kowé lak wis ditinggali wèté Gusti Allah ta karo nabi Moses? Ya apa ora? Nanging siji waé ora ènèng sing nglakoni. Lah kenèng apa kowé kok arep matèni Aku?” 20 Wong-wong semaur: “Kowé kuwi édan! Sapa sing arep matèni Kowé?” 21 Gusti Yésus ngomong: “Namung barang siji sing tak lakoni ing dina sabat, namung nambani wong lara, lah kowé kok wis pada ramé kaya ngono! 22 Wis ping pira waé kowé pada nyunati bayi lanang ing dina sabat nèk wolung dinané tiba ing dina kuwi. Awit nabi Moses wis mulangi kowé, kudu nyunati botyah bayi nèk umuré wis wolung dina. Nanging sakjané dudu nabi Moses sing molai karo sunatan. Sakdurungé nabi Moses ènèng, sunatan wis dilakokké. 23 Nèk kowé nyunati botyah ing dina sabat jalaran kowé manut pernatané nabi Moses, lah kowé kok pada nesu karo Aku nèk Aku nambani wong ing dina sabat? 24 Mulané, nèk ngomong kuwi aja namung manut sak weruhmu ing njabané waé, nanging sembarang kudu mbok timbang sing apik ndisik.” 25 Sakwisé kuwi terus ènèng wong siji-loro sangka Yérusalèm kono sing ngomong: “Iki lak wong sing digolèki arep dipatèni kaé ta! 26 Lah Dèkné kok malah mulangi nang ngarepé wong-wong. Lah kok ora ènèng sing nyekel? Apa penggedé-penggedéné wong Ju saiki pada pretyaya nèk Dèkné Kristus? 27 Mosok ah? Jaréné nèk Kristus teka ora ènèng wong ngerti Dèkné kuwi sangka ngendi! Nanging panggonané wong iki awaké déwé ngerti!” 28 Mulané dongé Gusti Yésus mulangi nang Gréja Gedé Dèkné terus ngomong karo swara sing banter: “Bener, menawa waé kowé pada ngerti Aku iki sapa lan Aku iki sangka ngendi. Nanging tekaku iki ora sangka karepku déwé! Aku iki ènèng sing ngongkon lan sing ngongkon Aku kuwi kenèng mbok pretyaya. Mung waé kowé ora kenal marang Dèkné. 29 Nanging Aku ngerti Dèkné, awit Aku tekané sangka nggoné Dèkné lan Dèkné sing ngongkon Aku.” 30 Krungu kuwi wong-wong terus kudu nyekel Gusti Yésus, nanging ora ènèng sing wani, awit durung wantyiné. 31 Saiki malah wong okèh terus pada pretyaya marang Gusti Yésus. Wong-wong iki pada ngomong: “Ya iki Kristus. Apa bakal ènèng liyané sing bisa nindakké penggawé sing gedéné ngungkuli sing ditindakké wong iki. Aku ora ngandel!” 32 Para Farisi krungu omongané wong-wong bab Gusti Yésus, mulané terus pada pertimbangan karo para pengarepé imam. Sakwisé kuwi para Farisi lan para pengarepé imam pada ngongkon sekaut-sekauté Gréja Gedé kongkon nyekel Gusti Yésus. 33 Gusti Yésus ngomong: “Enggonku tyampur karo kowé iki namung garèk sedilut. Ora suwi menèh Aku bakal balik menèh nang nggoné sing ngongkon Aku mbréné iki. 34 Kowé bakal nggolèki Aku, nanging ora bakal bisa nemu Aku, awit panggonan sing bakal tak enggoni iki kowé ora bisa nekani.” 35 Para penggedéné wong Ju mau terus pada takon marang sakpada-pada: “Wong iki arep lunga nang endi ta kok ngomong nèk awaké déwé ora bakal bisa nemu Dèkné. Apa Dèkné arep lunga mèlu wong-wong sing saiki pada buyar tyampur wong Grik? Menawa arep mulangi wong-wong sing ora ngerti Gusti Allah? 36 Aku kok ora dunung. Dèkné ngomong nèk awaké déwé bakal nggolèki Dèkné, nanging ora bakal nemu. Dèkné ngomong menèh nèk awaké déwé ora bakal bisa nekani panggonané Dèkné. Dèkné sakjané ngomongké apa ta?” 37 Dina penutupé riyaya kuwi dina sing penting déwé. Gusti Yésus ngadek terus ngomong banter: “Sapa ngelak, mbrénéa nang nggonku, bakal tak kèki ngombé. 38 Nang Kitab wis ketulis nèk banyu sing nguripké bakal mbludak sangka atiné wong sing pretyaya marang Aku!” 39 Nang kéné Gusti Yésus ngomongké bab Roh Sutyi, tegesé, sapa sing pretyaya marang Dèkné bakal nampa Roh Sutyi. Nanging Roh Sutyi durung teka, awit Gusti Yésus durung munggah nang swarga. 40 Okèh wong sing pada ngrungokké piwulangé Gusti Yésus mau. Enèng sing ngomong: “Wong iki pantyèn nabi sing kudu teka!” 41 Nanging ènèng liyané sing ngomong: “Ya, wong iki Kristus!” Terus ènèng sing liyané menèh semaur: “Mosok? Apa Kristus tekané sangka Galiléa! Ora ngandel Aku? 42 Lak wis ketulis nang Kitab ta nèk Kristus kuwi turunané ratu Daved lan lairé kuwi nang Bètlehèm, kuta lairané ratu Daved.” 43 Dadiné pikirané wong-wong mau bab Gusti Yésus ora tunggalé, ènèng sing ngomong ngéné, ènèng sing ngomong ngono. 44 Enèng sing arep nyekel Dèkné, nanging ora pada wani. 45 Sekaut-sekaut sing njaga Gréja Gedé terus pada balik menèh nang nggoné para pengarepé imam lan para Farisi, terus pada ditakoni: “Lah endi wongé? Kok ora mbok gawa mbréné?” 46 Sekaut-sekaut mau semaur: “Piwulangé wongé jan nggumunké tenan. Awaké déwé durung tau krungu wong liyané ngomong kaya wong iki!” 47 Para Farisi terus ngomong: “Lah apa kowé mbarang wis dikenèng karo wongé? 48 Apa ènèng wong siji waé sangka para penggedéné wong Ju lan sangka para Farisi sing pretyaya marang Dèkné? Lak ora ènèng ta? 49 Wong-wong kuwi pada keblinger, awit ora pada dunung isiné Kitab!” 50 Ing tengahé para Farisi iki ènèng wong siji sing wis tau mara nang nggoné Gusti Yésus. Dèkné jenengé Nikodémes. 51 Nikodémes ngomong: “Miturut wèté agamané awaké déwé, awaké déwé ora kenèng nyalahké wong, sakdurungé wongé ditakoni lan digolèki apa salahé?” 52 Liyané pada semaur: “E, é, omongmu kok kaya-kaya kowé arep mbélani wong Galiléa kuwi. Mbok digolèki déwé nang Kitab ta, mengko lak kowé weruh déwé nèk Galiléa kuwi ora tau ngetokké nabi.” 53 Sakwisé iki wong-wong terus pada mulih nang omahé déwé-déwé.
1 Gusti Yésus ora mulih, nanging terus budal nang gunung Olèf. 2 Esuké Dèkné mruput budal menèh nang Gréja Gedé. Wong okèh teka. Gusti Yésus terus njagong lan mulangi wong-wong iki. 3 Nang tengahé wulangan terus ènèng guru-guru Kitab lan wong Farisi pada teka nggawa wong wédok kongkon ngadek nang tengahé wong-wong. Wong wédok iki konangan laku bédang. 4 Guru-guru Kitab lan para Farisi terus ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, wong wédok iki konangan laku bédang. 5 Miturut wèté nabi Moses wong sing nglakoni dosa kaya ngono kuwi kudu dipatèni, dibandemi watu. Lah pinemumu kepriyé?” 6 Wong-wong takon iki tujuané namung arep ngenèng Gusti Yésus, nggolèk jalaran kanggo nyalahké Dèkné. Nanging Gusti Yésus malah ndingkluk terus nulis nang lemah karo drijiné. 7 Wong-wong mau pada ngetyek terus kepéngin krungu Gusti Yésus semaur, mulané Gusti Yésus terus ngadek lan ngomong: “Sapa sing rumangsa blas ora nduwé salah kenèng molai mbandem watu marang wong wédok iki.” 8 Gusti Yésus terus ndingkluk lan nulis nang lemah menèh. 9 Kadung krungu Gusti Yésus semaur ngono guru-guru Kitab lan para Farisi terus pada lunga siji-siji, molai karo para pinituwa. Dadiné namung garèk Gusti Yésus déwé karo wong wédoké sing ijik nang ngarepé wong-wong kono. 10 Gusti Yésus terus ngadek lan takon marang wong wédoké: “Lah wong-wong sing nggawa kowé mbréné pada nang endi saiki? Apa ora ènèng sing nyalahké kowé?” 11 Wongé semaur: “Ora Gusti, ora ènèng siji-sijia!” Gusti Yésus terus ngomong: “Aku uga ora nyalahké kowé, kana mulih, nanging aja nglakoni dosa menèh!” 12 Ing liya waktu Gusti Yésus ngomong marang wong-wong: “Aku iki pepadangé jagat. Wong sing mèlu Aku ora bakal mlaku ing pepeteng menèh, nanging bakal nduwèni pepadangé urip.” 13 Para Farisi terus semaur: “Kowé kuwi ngomongké awakmu déwé, ora ènèng seksi liyané, tembungmu ora kanggo!” 14 Gusti Yésus terus ngomong: “Tembungku iki nyata, senajana namung Aku déwé sing ngomongké. Aku ngerti tekaku iki sangka ngendi lan paranku iki nang endi. Nanging kowé ora ngerti apa-apa bab Aku! 15 Kowé kuwi nèk ngomong namung manut apa weruhmu waé. Aku ora nyalahké sapa-sapa. 16 Nanging semunggoné Aku kudu nyalahké, putusanku mesti bener, awit dudu Aku déwé sing nggawé putusan, nanging Aku karo Bapakku sing ngongkon Aku. 17 Nang wètmu déwé ketulis nèk paseksi bisané kanggo namung nèk ènèng wong loro sing nyeksèni. 18 Sing dadi seksiku kuwi wong loro, yakuwi Aku déwé lan Bapakku, sing ngongkon Aku.” 19 Wong-wong terus takon: “Lah endi Bapakmu.” Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi ora ngerti Aku iki sapa, mulané kowé ya ora pada ngerti Bapakku. Semunggoné kowé ngerti Aku iki sapa, kowé ya mesti ngerti Bapakku!” 20 Gusti Yésus ngomong iki dongé Dèkné mulangi nang Gréja Gedé. Dèkné ngadek tyedek karo kotakan-kotakan wadah duwit pawèh marang Gusti Allah. Ora ènèng wong sing nyekel Dèkné, awit durung wantyiné. 21 Ora let suwi Gusti Yésus terus ngomong menèh marang wong-wong: “Aku iki bakal lunga lan kowé bakal pada nggolèki Aku lan bakal mati nggémbol salahmu. Kowé ora bisa teka nang panggonan sing bakal tak parani.” 22 Para pengarepé wong Ju terus ngomong: “Lah wong kuwi kok ngomong nèk awaké déwé ora bisa teka nang panggonan sing arep diparani Dèkné. Wong kuwi arep nggantung apa kepriyé ta?” 23 Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé kuwi sangka ngisor, nanging Aku sangka nduwur. Kowé wong donya kéné, nanging Aku ora. 24 Mulané, Aku wis ngomong nèk kowé bakal mati nggawa salahmu. Awit nèk kowé ora pada pretyaya nèk Aku iki pantyèn wujut kaya sing tak omong, tenan, nèk mati kowé bakal nggawa salahmu.” 25 Wong-wong terus takon: “Kowé kuwi sakjané sapa ta?” Gusti Yésus semaur: “Iku wis ora usah tak omong menèh, awit enggonku ngomong wis ora kurang-kurang. 26 Okèh prekara sing kudu tak omong kanggo nduduhké salahmu, nanging Aku emoh ngomongké kuwi. Aku namung kepéngin nggelarké marang saben wong apa tembungé sing ngongkon Aku. Dèkné kuwi bener lan kenèng dipretyaya.” 27 Wong-wong ora ngerti nèk Gusti Yésus ngomongké bab Gusti Allah, Bapaké. 28 Mulané Gusti Yésus terus ngomong: “Mbésuk nèk kowé wis pada ngunggahké Anaké Manungsa nang kayu pentèngan, kowé bakal ngerti Aku iki sapa. Kowé uga bakal ngerti nèk Aku ora nglakoni apa-apa sangka karepku déwé, nanging sing tak omong namung manut piwulangé Gusti Allah Bapakku marang Aku. 29 Sing ngongkon Aku kuwi slawasé karo Aku. Dèkné ora tau ninggal Aku déwé, awit Aku slawasé namung nglakoni sembarang sing ndadèkké legané atiné Dèkné.” 30 Sakwisé Gusti Yésus ngomongké kuwi mau kabèh terus okèh wong sing pada pretyaya marang Dèkné. 31 Gusti Yésus terus ngomong marang wong Ju sing pada pretyaya: “Nèk kowé pada nglakoni piwulangku, kowé kuwi nyata dadi muridku. 32 Kowé bakal nglakoni kekarepané Gusti Allah lan jalaran sangka kuwi kowé bakal merdéka.” 33 Wong-wong terus semaur: “Kowé kuwi ngomong apa ta? Awaké déwé bakal merdéka? Kapan awaké déwé tau dadi slafé wong? Awaké déwé lak turunané Bapa Abraham ta?” 34 Gusti Yésus semaur: “Pada ngertia! Sapa waé sing nglakoni ala kuwi dadi slafé ala. 35 Slaf kuwi ora nduwèni kwasa apa-apa lan ora bakal slawasé nang omahé sing nduwé. Nanging anaké wongé nduwèni kwasa nang omah kono slawasé. 36 Mulané, nèk Anaké Gusti Allah wis ngluwari kowé, kowé bakal merdéka tenan. 37 Aku ngerti nèk kowé kuwi kabèh turunané Bapa Abraham, nanging senajan ngono kowé pada arep matèni Aku, awit piwulangku blas ora mbok tampa ing atimu. 38 Sing tak omong iki apa sing diduduhké marang Aku karo Bapakku, nanging kowé kuwi nglakoni kekarepané bapakmu, yakuwi Sétan.” 39 Wong-wong semaur: “Bapaké awaké déwé kuwi Bapa Abraham!” Gusti Yésus ngomong: “Nèk kowé kuwi turunané Bapa Abraham tenan, klakuanmu ya mesti kaya Bapa Abraham! 40 Aku ngomongi kowé bab sing bener lan sing nyata, awit iki Aku krungu sangka nggoné Gusti Allah déwé, malah Aku arep mbok patèni. Apa Bapa Abraham mbiyèn ya ngono? Lak ora ta! 41 Kowé kuwi niru bapakmu!” Wong-wong terus semaur: “Bapakmu? Gusti Allah déwé bapaké awaké déwé lan awaké déwé ora tau ninggal Dèkné.” 42 Gusti Yésus ngomong: “Semunggoné Gusti Allah kuwi bapakmu tenan, kowé mesti ya trésna marang Aku. Aku iki tekané sangka nggoné Gusti Allah terus mara nang tengahmu. Aku mbréné iki ora sangka karepku déwé, nanging Gusti Allah sing ngongkon Aku. 43 Kowé kuwi ora pada dunung tembungku, awit kowé ora sabar ngrungokké piwulangku! 44 Kowé kuwi anaké Sétan lan kowé namung seneng nuruti karepé bapakmu. Sétan kuwi kawit mbiyèné tukang matèni. Klakuané blas ora tau ènèng beneré, awit dèkné setitik waé ora ènèng beneré. Nèk dèkné goroh kuwi pantyèn wis lumrah, awit dèkné tukang goroh lan goroh kuwi tukulé sangka Sétan. 45 Mulané ora nggumunké nèk kowé ora pada pretyaya marang piwulangku, awit piwulangku kuwi bener. 46 Jajal, sapa sing bisa nduduhké dosaku? Kenèng apa kowé kok ora pada pretyaya marang Aku, senajana Aku ngomong sak beneré. 47 Pantyèn! Wong nèk anaké Gusti Allah tenan mesti ya nggugu tembungé Gusti Allah. Nanging kowé dudu anaké Gusti Allah, mulané ya ora pada nggatèkké marang piwulangé!” 48 Wong-wong terus ngomong: “Awaké déwé lak wis ngomong ta, kowé dudu wong Ju tenan, nanging wong Samaritan. Kowé kelebon sétan!” 49 Gusti Yésus semaur: “Ora, Aku ora kelebon sétan. Aku nggunggung Gusti Allah Bapakku, nanging kowé malah ngèlèk-èlèkké Aku. 50 Aku ora kepéngin dielem, ora. Enèng siji sing ngelem Aku lan Dèkné bakal nduduhké sapa sing bener lan sapa sing klèru. 51 Elinga! Wong sing nglakoni piwulangku kuwi slawasé ora bakal ngalami pati.” 52 Wong-wong Ju mau terus pada ngomong: “Saiki awaké déwé ngerti tenan nèk kowé gemblung. Bapa Abraham lak mati ta? Lan para nabi mbarang! Lah kowé kok ngomong: ‘Sapa sing nglakoni piwulangku ora bakal mati?’ 53 Lah nèk Bapa Abraham waé mati, para nabi uga kabèh mati, lah kowé kuwi sapa? Apa kowé ngungkuli Bapa Abraham?” 54 Gusti Yésus semaur: “Apa Aku ngungkuli Bapa Abraham? Semunggoné Aku ngelem awakku déwé, tembungku ora ènèng ajiné. Nanging Gusti Allah déwé, Bapakku, sing ngelem Aku. Dèkné sing mbok arani Gusti Allahmu. 55 Nanging kowé ora kenal marang Dèkné. Aku iki sing kenal marang Dèkné. Aku goroh nèk Aku ngomong Aku ora kenal marang Dèkné, kaya enggonmu pada goroh kuwi. Aku kenal marang Dèkné lan Aku manut marang tembungé. 56 Bapa Abraham ngarep-arep tekaku karo bungah. Saiki kuwi wis klakon, mulané Dèkné ya bungah tenan.” 57 Wong-wong mau terus ngomong marang Gusti Yésus: “Lah umurmu waé durung ènèng sèket taun kok ngomong nèk wis weruh Bapa Abraham?” 58 Gusti Yésus semaur: “Pada ngertia! Sakdurungé Bapa Abraham ènèng Aku wis ènèng.” 59 Wong-wong terus pada njikuk watu kanggo mbandemi Gusti Yésus, nanging Dèkné terus ndelik lan lunga sangka Gréja Gedé kono.
1 Dongé Gusti Yésus mlaku Dèkné terus weruh wong sing lamur kawit lairé. 2 Murid-muridé terus takon: “Guru, apa sing marakké wong iki lair lamur: salahé dèkné déwé apa salahé wong tuwané?” 3 Gusti Yésus semaur: “Ora salahé sapa-sapa! Wongé déwé ora salah lan wong tuwané ya ora salah. Wong kuwi lamur supaya kwasané Gusti Allah bisa kétok sangka uripé. 4 Saiki pumpung ijik awan awaké déwé kudu nyambutgawé nuruti kekarepané Gusti Allah sing ngongkon Aku. Ora suwi menèh wengi bakal teka lan awaké déwé ora bisa nyambutgawé apa-apa menèh. 5 Suwéné Aku nang jagat kéné Aku pepadangé jagat.” 6 Sakwisé ngomong ngono Gusti Yésus terus idu nang lemah. Lemahé terus diulet-ulet karo iduné terus diusapké mripaté wongé sing lamur. 7 Gusti Yésus ngomong marang wongé: “Kana saiki raup nang blumbang Siloam!” (Siloam kuwi tegesé: sing dikongkon.) Wongé terus budal. Sakwisé raup dèkné terus mulih, nanging saiki mripaté wis weruh. 8 Tangga-tanggané lan wong-wong liyané sing saben dinané weruh wongé ngemis pada rasan-rasan: “Wong iki apa dudu sing tukang ngemis kaé?” 9 Enèng sing semaur: “Ya, pantyèn dèkné!” Liyané ngomong: “Dudu, namung rupané sing kaya dèkné.” Nanging wong sing mauné lamur semaur: “Pantyèn aku iki sing tukang ngemis!” 10 Wong-wong terus takon: “Lah saiki kowé kok bisa weruh?” 11 “Wong sing jenengé Yésus sing nambani aku. Dèkné ngulet-ulet lemah karo iduné terus diusapké mripatku. Sakwisé kuwi aku terus dikongkon raup nang blumbang Siloam. Kadung aku wis raup aku terus bisa weruh.” 12 Wong-wong takon: “Lah wongé nang endi?” “Embuh ya,” wongé semaur. 13 - 14 Gusti Yésus enggoné ngulet-ulet lemah karo iduné kanggo nambani wong lamur mau ing dina sabat. Ing dina sabat kuwi wong Ju ora éntuk nyambutgawé apa-apa, mulané wongé terus digawa nang nggoné para Farisi arep dikelahké. 15 Wongé ditakoni: “Kepriyé mripatmu bisané mari?” Wongé semaur: “Mripatku diusapi lemah teles, aku terus raup terus bisa weruh!” 16 Enèng para Farisi sing terus ngomong: “Aku ora ngandel nèk wong iki kongkonané Gusti Allah. Nèk wongé ngerti Gusti Allah mosok nerak wèté dina sabat?” Nanging liyané ngomong: “Nèk wong ala mosok bisa nambani wong lamur?” Pinemuné wong-wong séjé-séjé. 17 Wongé terus ditakoni menèh: “Kowé sing ditambani karo wongé, lah kowé ngarani wongé kuwi sapa?” “Dèkné kuwi nabi,” wongé semaur. 18 Nanging para penggedéné wong Ju ora ngandel nèk wongé kuwi mauné lamur terus saiki bisa weruh. Mulané terus nyeluk wong tuwané. 19 Wong tuwané ditakoni: “Apa iki anakmu sing jaréné lamur kawit lairé. Lah saiki kok bisa weruh?” 20 Wong tuwané semaur: “Ya, iki anakku sing lamur kawit lairé! 21 Nanging awaké déwé ora ngerti kepriyé dèkné bisané weruh saiki lan sapa sing nambani. Mbok dèkné ditakoni déwé ta. Dèkné wis gedé, mesti ya bisa ngomong déwé!” 22 Wong tuwané ngomong ngono kuwi, jalaran pada wedi karo para Farisi. Awit para Farisi wis pada setuju nèk sapa waé sing ngakoni nèk Gusti Yésus kuwi Kristus, wong kuwi bakal dietokké sangka sinaguk. 23 Kuwi jalarané wong tuwané ngomong marang wong-wong kongkon takon déwé. 24 Wongé terus dityeluk sepisan menèh lan diomongi: “Janjia nang ngarepé Gusti Allah nèk kowé ora goroh. Awaké déwé weruh nèk Yésus kuwi wong salah.” 25 Wongé semaur: “Embuh wongé wong salah embuh ora, kuwi aku ora ngerti. Aku namung ngerti nèk aku mauné lamur, nanging saiki aku bisa weruh!” 26 “Lah kowé diapakké kok saiki bisa weruh?” 27 “Aku mau lak wis ngomong ta, nanging kowé ora gelem ngrungokké. Apa kowé mbarang kepéngin dadi muridé Dèkné!” 28 Wong-wong terus pada nesu ngomong: “Kowé sing dadi muridé Dèkné. Awaké déwé iki muridé nabi Moses. 29 Awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah wis omong-omongan karo nabi Moses, nanging Yésus kuwi embuh sangka ngendi, awaké déwé ora ngerti.” 30 Wongé terus semaur: “Saiki aku jan nggumun tenan. Lah wongé sing nambani mripatku marakké aku bisa weruh kok kowé durung ngerti Dèkné kuwi sapa? 31 Awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah ora nampa pandongané wong salah. Gusti Allah namung ngrungokké marang wong sing ngajèni lan manut marang Dèkné. 32 Kawit mbiyèn awaké déwé ora tau krungu nèk ènèng wong tau nambani mripaté wong lamur kawit lairé, terus bisa weruh. 33 Nèk wong iki dudu Gusti Allah sing ngongkon Dèkné mesti ya ora bisa nambani aku?” 34 Para Farisi terus semaur: “Kowé kuwi apa? Kawit lairmu tekan saiki kowé kebek salah. Lah kowé kok arep mulangi awaké déwé!” Wongé terus dietokké sangka sinaguk. 35 Gusti Yésus krungu nèk wongé dietokké sangka sinaguk. Kadung kepetuk karo wongé Dèkné terus ngomong: “Apa kowé pretyaya marang Anaké Manungsa?” 36 Wongé semaur: “Lah Anaké Manungsa kuwi sapa ta? Aku kepéngin ngerti, dadiné aku bisa pretyaya marang Dèkné.” 37 Gusti Yésus ngomong: “Kowé wis weruh wongé, ya sing omong-omongan karo kowé iki!” 38 “Aku pretyaya, Gusti!” Wongé terus niba nyembah Gusti Yésus. 39 Gusti Yésus ngomong: “Tekaku nang jagat kéné ngétokké sapa sing gelem manut marang Gusti Allah lan sapa sing ora! Dadiné, sing lamur bisa weruh lan sing weruh dadi lamur.” 40 Enèng wong Farisi sing krungu kuwi terus pada ngomong: “Apa awaké déwé iki lamur?” 41 Gusti Yésus semaur: “Semunggoné kowé lamur, kowé ora nduwé salah. Lah saiki kowé déwé ngomong nèk kowé weruh, mulané kowé salah sak terusé!”
1 Gusti Yésus terus mulangi wong-wong mau nganggo gambar ngéné: “Iki dirungokké sing apik. Nèk ènèng wong mlebu kandang wedus, nanging ora liwat lawangé, wong kuwi mesti maling apa tukang ngrampok. 2 - 3 Pangoné mlebu kandang liwat lawangé lan sing jaga kandang mesti bakal mbukakké lawangé. Wedusé kabèh nitèni swarané pangoné. Wongé nyeluki jenengé wedusé siji-siji terus digiring metu arep diengon. 4 Nèk wedusé kabèh wis dietokké, pangoné terus mlaku nang ngarep déwé. Wedusé terus ngetutké dèkné, awit kabèh nitèni swarané. 5 Wedus-wedus iki ora bakal ngetutké wong liyané. Nèk ènèng wong liyané teka, wedusé malah pada mblayu lunga, awit ngerti nèk kuwi dudu pangoné.” 6 Gusti Yésus nganggokké gambar iki, nanging wong-wong ora dunung. 7 - 8 Mulané Dèkné terus ndunung-ndunungké ngéné: “Omongku iki dirungokké sing apik tenan! Ya Aku iki lawangé kandang wedus. Kabèh sing tekané sakdurungé Aku, kuwi maling lan tukang ngrampok. Mulané wedus-wedus ora ngrungokké swarané. 9 Aku iki lawangé. Wong sing mlebu liwat Aku bakal slamet. Wong kuwi mlebu-metu bakal nemu pangan. 10 Kowé pada ngerti, maling kuwi tekané namung arep nyolong, matèni lan ngrusak. Nanging Aku teka ngekèki urip kalubèran. 11 “Aku iki pangon sing sejati. Pangon sing sejati saguh mati nglabuhi wedus-wedusé. 12 - 13 Wong sing namung kerja angon kuwi dudu pangoné lan dudu sing nduwé wedusé. Wong kaya ngono kuwi malah mblayu lunga nèk ènèng kéwan galak teka arep mangan wedusé. Wedus-wedusé mesti ditinggal, awit dèkné namung kerja. Wedus-wedusé ditubruk karo kéwané galak terus pada buyar. 14 - 15 Aku iki pangon sing sejati. Kaya enggoné Gusti Allah Bapakku mangertèni Aku lan Aku mangertèni Dèkné, kaya ngono uga Aku ngerti wedusku siji-sijiné lan wedusku siji-sijiné ya ngerti Aku. Aku ora éman uripku kanggo nglabuhi wedus-wedusku. 16 Aku uga nduwé wedus-wedus liyané sing ora nang kandang kéné. Wedus-wedus kuwi uga kudu tak engon lan bakal pada ngrungokké swaraku. Bakal tak giring dadi siji karo wedus-wedus sing wis nang kéné. Dadiné wedus-wedusku kabèh bakal tunggal kandang lan tunggal pangon. 17 “Gusti Allah Bapakku nrésnani Aku, awit Aku masrahké uripku, supaya Aku bisa nampa uripku menèh. 18 Aku masrahké uripku sangka karepku déwé. Ora ènèng sing bisa ngrebut sangka Aku. Mati ya karepku déwé lan urip ya karepku déwé. Kuwi kekarepané Gusti Allah Bapakku.” 19 Tembung-tembungé Gusti Yésus kuwi marakké para penggedéné wong Ju sing nang kono pada èngkèl-èngkèlan. 20 Okèh sing ngomong: “Yésus kuwi wong édan, wong kelebon sétan. Aja dirungokké.” 21 Saloké ngomong: “Nèk wong kelebon sétan mosok bisa mulangi kaya ngono. Mosok sétan bisa nambani wong lamur? Lak ora ta?” 22 Saiki nang kuta Yérusalèm ènèng riyaya gedé. Saben taun ènèng riyaya iki kanggo ngélingké bukakané Gréja Gedé. Riyaya iki tiba wayahé adem. 23 Gusti Yésus mlaku-mlaku nang Gréja Gedé kono nang panggonan sing jenengé Gadriné Soléman. 24 Para penggedéné wong Ju terus pada ngubengi Dèkné takon: “Mbok awaké déwé ndang diomongi ta! Nèk kowé kuwi pantyèn Kristus tenan, mbok ngomong blaka ta?” 25 Gusti Yésus terus semaur: “Aku lak wis ngomong ta! Nanging kowé ora gelem pretyaya. Aku nindakké penggawé sing nggumun-nggumunké kanggo tanda nèk Gusti Allah Bapakku sing ngongkon Aku lan sing ngekèki kwasa Aku. 26 Nanging kowé meksa ora pretyaya. Kowé ngerti kenèng apa kowé kok ora pada pretyaya? Jalaran kowé kuwi dudu wedusku. 27 Wedusku nitèni swaraku lan mèlu Aku. Aku ngerti wedusku siji-sijiné. 28 Kabèh tak kèki urip langgeng lan ora bakal tiba ing karusakan. Ora ènèng sing bisa ngrebut wedusku sangka tanganku. 29 Gusti Allah Bapakku sing ngekèki wedus-wedus kuwi marang Aku lan kwasané Gusti Allah Bapakku kuwi ngungkuli kwasa sak kabèhé. Ora ènèng sing bisa ngrebut wedus-wedusku sangka kwasané Gusti Allah Bapakku. 30 Aku karo Gusti Allah Bapakku kuwi tunggalé.” 31 Para penggedéné wong Ju terus njikuki watu menèh arep dienggo mbandemi Gusti Yésus. 32 Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé lak wis pada weruh déwé ta? Wis ping pira Aku nindakké penggawé betyik? Kuwi mau kabèh sangka karepé Gusti Allah Bapakku. Lah sing endi sing marakké kowé arep mbandemi watu Aku?” 33 Wong-wong mau terus semaur: “Dudu kuwi sing marakké awaké déwé arep mbandemi kowé! Kowé kuwi namung manungsa ta? Lah kok ngomong nèk Kowé karo Gusti Allah tunggalé. Kowé kuwi ngèlèk-èlèkké Gusti Allah!” 34 Gusti Yésus terus ngomong: “Nang kitabmu déwé Gusti Allah lak tau ngomong ngéné ta marang wong-wong sing dikongkon nuntun bangsané: ‘Kowé kuwi pada tak arani allah!’ Lan kowé ngerti ta nèk sing
ngèlèk-èlèkké Gusti Allah? Lak Gusti Allah déwé ta sing miji Aku lan ngongkon Aku teka nang jagat kéné? Lah Aku kok ora éntuk ngomong nèk Aku iki Anaké Gusti Allah? 37 Nèk Aku ora ngétokké kwasané Gusti Allah Bapakku, kowé ora usah pretyaya marang Aku. 38 Kowé kabèh wis pada weruh déwé, nanging meksa kowé ora pada pretyaya marang Aku. Senajana kowé ora pretyaya marang Aku, mbok pada pretyayaa tanda-tanda sing tak tindakké kuwi. Dadiné kowé bisa nitèni lan dunung nèk Gusti Allah Bapakku karo Aku siji lan Aku karo Gusti Allah Bapakku ya siji.” 39 Wong-wong krungu Gusti Yésus ngomong ngono kuwi terus arep nyekel Dèkné, nanging Gusti Yésus terus nglungani. 40 Dèkné terus ngabrah laut Yordan tekan sakwijiné panggonan. Mbiyèn Yohanes molai mbaptis nang panggonan kuwi. Gusti Yésus terus nang kono rada suwi. 41 Okèh wong pada teka nang nggoné Gusti Yésus lan pada ngomong: “Yohanes déwé ora tau nindakké penggawé sing nggumunké, nanging sembarang sing diomong karo dèkné bab Gusti Yésus kuwi nyata.” 42 Mulané wong okèh terus pada pretyaya marang Gusti Yésus.
1 Saiki nang désa Bétani ènèng wong lara. Wong iki jenengé Lasarus, kakangé Marta lan Maria. 2 Ya Maria iki sing ora let suwi menèh ngusapi sikilé Gusti Yésus karo lenga wangi sing larang terus dilapi karo rambuté. 3 Marta lan Maria terus kongkonan ngomongi Gusti Yésus nèk Lasarus lara. Lasarus kuwi ditrésnani karo Gusti Yésus. 4 Kadung Gusti Yésus krungu kabaré, Dèkné terus ngomong ngéné: “Pernyakit iki ora bakal marakké Lasarus ninggal, malah bakal kanggo ngluhurké Gusti Allah lan jalaran sangka kuwi uga ngluhurké Anaké Gusti Allah.” 5 - 6 Bener Gusti Yésus trésna tenan marang Lasarus, Marta lan Maria, nanging Dèkné meksa ora ndang budal, malah ijik ngentèni rong dina menèh. 7 Sakwisé rong dina kuwi Gusti Yésus terus ngejèk murid-muridé ngomong ngéné: “Hayuk budal nang Yudéa menèh!” 8 Murid-muridé semaur: “Guru, apa Kowé wis lali nèk para penggedéné wong Ju pada arep matèni kowé nang kana. Lak durung suwi waé ta? Lah Kowé kok arep balik nang Yudéa menèh?” 9 Gusti Yésus ngomong ngéné: “Sedina kuwi lak rolas jam ta. Nèk kowé mlaku ing wayah awan kowé ora bakal kesandung, awit padang. 10 Nanging nèk kowé mlaku ing wayah wengi, kowé bakal kesandung, awit peteng.” 11 Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Lasarus, kantyané awaké déwé, wis turu saiki, nanging dèkné arep tak gugah.” 12 - 13 Murid-muridé mikir nèk Lasarus wis bisa turu kepénak, mulané terus pada ngomong: “Gusti, nèk Lasarus wis bisa turu kepénak, dèkné ya mesti ndang mari.” 14 Sakjané Gusti Yésus ngomongké nèk Lasarus wis ninggal, mulané terus ngomong blaka waé: “Lasarus wis ninggal! 15 Aku bungah nèk Aku durung nang kana, dadiné kowé bisa weruh menèh lan bisa pretyaya. Mulané hayuk saiki pada budal nang nggoné Lasarus.” 16 Rasul Tomas, anak kembar, terus ngomong marang murid-murid liyané: “Hayuk awaké déwé pada mèlu waé, dadiné bisa mati bareng karo Gusti Yésus.” 17 Kabèh terus budal nang désa Bétani. Kadung wis tekan nggoné, Gusti Yésus krungu nèk Lasarus wis dikubur patang dina. 18 Bétani kuwi ora adoh karo Yérusalèm, namung kira-kira telung kilomèter. 19 Mulané para penggedéné wong Ju okèh sing pada teka niliki Maria lan Marta sing kepatèn. 20 Kadung krungu nèk Gusti Yésus teka, Marta terus metu arep mapak, nanging Maria ora mèlu. 21 Marta terus ngomong marang Gusti Yésus: “O Gusti, nèk Kowé wis teka kawit wingi-wingi kakangku mesti ora sida ninggal. 22 Nanging uga saiki, senajan dèkné wis ninggal, aku ngerti nèk Gusti Allah bakal ngekèki Kowé apa penjalukmu.” 23 Gusti Yésus semaur: “Marta, kakangmu bakal urip menèh.” 24 Tembungé Marta: “Bener Gusti, aku ngerti nèk dèkné bakal urip menèh, mbésuk ing dina sing kèri déwé, nèk kabèh wong mati bakal tangi menèh!” 25 Gusti Yésus terus ngomong: “Ya Aku iki sing nangèké wong mati lan ngekèki urip langgeng. Sapa sing pretyaya marang Aku bakal urip menèh, senajan wis mati. 26 Wong kuwi wis nampa urip langgeng lan ora bakal mati slawasé, jalaran pretyaya marang Aku. Apa kowé pretyaya kuwi, Marta?” 27 Marta semaur: “Ya Gusti, aku pretyaya tenan nèk Kowé kuwi Kristus, Anaké Gusti Allah sing kudu teka nang jagat kéné.” 28 Marta terus balik nang nggoné Maria lan ngomong alon-alon marang dèkné: “Maria, Guruné wis teka. Dèkné nékokké kowé!” 29 Sakwisé krungu kuwi Maria terus sakwat ngadek arep metuki Gusti Yésus. 30 Gusti Yésus durung mlebu nang désané, nanging ijik nang panggonan dongé kepetuk karo Marta. 31 Para penggedéné wong Ju sing pada teka nglipur Maria weruh dèkné menyat lunga, ndarani Maria arep nangis nang kuburan, terus pada ngetutké. 32 Kadung Maria wis tekan nggoné Gusti Yésus, dèkné terus niba nang ngarepé ngomong: “O Gusti, nèk Kowé wis nang kéné kawit wingi-wingi, kakangku mesti ora sida ninggal.” 33 Gusti Yésus weruh Maria lan wong-wong sing pada mèlu mbrono mau pada nangis, Dèkné terus krasa melas lan sedi banget. 34 Dèkné terus takon: “Lasarus mbok kubur nang endi?” “Hayuk tak gawa nang kuburané, Gusti,” wong-wong semaur. 35 Mripaté Gusti Yésus terus metu eluhé. 36 Para penggedéné wong Ju sing pada weruh kuwi terus ngomong: “Dèkné jan trésna tenan marang Lasarus!” 37 Nanging saloké ènèng sing ngomong ngéné: “Dèkné lak bisa nambani wong sing lamur ta! Ajuré ya bisa ngalang-alangi supaya Lasarus ora mati.” 38 Saiki Gusti Yésus wis tekan kuburané, atiné terus krasa susah lan jèngkèl menèh. Kuburané kuwi guwa sing ditutupi watu gedé. 39 Gusti Yésus terus ngomong: “Kuburané dibukak!” Marta semaur: “Gusti, kakangku wis dikubur patang dina suwéné. Saiki wis mambu!” 40 Gusti Yésus ngomong marang Marta: “Aku lak wis ngomong marang kowé ta! Nèk kowé pretyaya tenan marang Aku, kowé bakal weruh sepira gedéné kwasané Gusti Allah!” 41 Watuné sing dienggo nutupi kuburané terus disurung. Gusti Yésus terus nyawang nduwur lan ndonga: “Bapakku, Aku kesuwun nèk Kowé nampa pandongaku. 42 Aku déwé ngerti nèk saben-saben Aku ndonga marang Kowé, apa penjalukku keturutan. Nanging Aku ngomong kuwi mau, supaya wong-wong sing nang kéné iki pada krungu lan pada pretyaya nèk Kowé sing ngongkon Aku.” 43 Sakwisé ndonga, Gusti Yésus terus mbengok: “Lasarus, metua mbréné!” 44 Lasarus, sing mauné mati, terus metu, nanging tangané lan sikilé ijik dibuntel mori. Rainé mbarang ijik ditutupi katyu mori. Gusti Yésus terus ngomong: “Moriné diutyuli supaya wongé bisa mlaku.” 45 Para penggedéné wong Ju sing mèlu Maria pada weruh lelakon kuwi mau, mulané terus ènèng okèh sing pada pretyaya marang Gusti Yésus. 46 Nanging ènèng sing pada budal nang nggoné para Farisi mbarang ngomongké nèk Gusti Yésus nguripké Lasarus menèh. 47 Mulané para pengarepé imam lan
dilakoni tenan karo para soldat. 25 Ibuné lan bibiké Gusti Yésus, uga Maria Klopas lan Maria Makdaléna pada ngadek nang ngarepé kayu pentèngan kono. 26 Gusti Yésus weruh ibuné karo rasul Yohanes. Rasul Yohanes kuwi murid sing disenengi tenan karo Gusti Yésus. Gusti Yésus terus ngomong marang ibuné: “Bu, kuwi anakmu!” 27 Sakwisé ngono terus ngomong marang murid sing disenengi kuwi ngéné: “Kuwi ibumu!” Mulané sakploké kuwi ibuné Gusti Yésus terus dirumati karo rasul Yohanes. 28 Gusti Yésus ngerti nèk saiki sembarang wis klakon, mulané, supaya apa sing wis ketulis nang Kitab uga bisa klakon, Dèkné ngomong: “Aku ngelak!” 29 Nang kono ènèng kendi isiné
wanginé mbarang. Kuwi pantyèn wis dadi lumrahé wong Ju nèk arep ngubur wong mati. 41 Tyedek karo panggonan sing dienggo mentèng Gusti Yésus kono ènèng kebon. Nang kebon kuwi ènèng kuburané anyar sing durung tau dienggo ngubur wong. 42 Layoné Gusti Yésus terus dikubur nang kono, awit kuburan kuwi tyedek, katik wis lat pisan, dina sabat wis arep molai.
1 Ing dina mingguné, ésuk-ésuk ijik peteng, Maria Makdaléna teka nang kuburan. Nang kono dèkné weruh nèk watuné sing dienggo nutupi kuburané wis ora ènèng. 2 Maria terus sakwat lunga nggolèki rasul Simon Pétrus lan murid liyané sing disenengi karo Gusti Yésus. Dèkné terus ngomong marang murid loro kuwi: “Layoné Gusti Yésus dijikuk karo wong-wong, nanging awaké déwé ora ngerti embuh didèkèk nang endi.” 3 Rasul Pétrus lan murid liyané mau terus gelis-gelis budal nang kuburan. 4 Kabèh loro mblayu, nanging rasul Yohanes mblayuné luwih banter, mulané dèkné sing teka ndisik nang kuburané. 5 Rasul Yohanes nginguk njeruh terus weruh moriné nang kono, nanging dèkné ora mlebu. 6 Ora let suwi rasul Pétrus teka terus mlebu. 7 Rasul Pétrus weruh moriné lan uga gombal mori sing dienggo mbuntel sirahé. Nanging gombal iki ora tyampur karo mori liyané, malah wis dilempit. 8 Rasul Yohanes, sing teka ndisik nang kuburané, terus mèlu mlebu mbarang. Dèkné weruh kuwi mau kabèh terus pretyaya nèk Gusti Yésus wis tangi menèh. 9 Awit, senajan wis ketulis nang Kitab nèk Gusti Yésus bakal mati terus urip menèh, murid-muridé mauné durung pada dunung tulisan kuwi. 10 Rasul Pétrus lan Yohanes terus pada mulih menèh. 11 Maria, sing uga mèlu rono menèh, saiki nang kono déwé nang njabané kuburané. Dèkné terus nginguk njeruh karo nangis. 12 Maria terus weruh mulékat loro nganggo salin putih njagong nang panggonan sing mauné dienggo ngglétakké layoné Gusti Yésus. Sing siji njagong nang sebelah sikil lan liyané sebelah sirah. 13 Mulékaté mau terus pada takon marang Maria: “Yu, kenèng apa kowé kok nangis?” Maria semaur: “Gustiku digawa lunga karo wong-wong, nanging aku ora ngerti Dèkné embuh didèkèk nang endi!” 14 Sakwisé semaur ngono dèkné terus minger lan weruh Gusti Yésus, nanging Maria ora nitèni nèk kuwi Dèkné. 15 Gusti Yésus terus ngomong: “Yu, kenèng apa kowé kok nangis? Kowé kuwi nggolèki sapa?” Ndarani Maria sing takon kuwi wong sing tukang resik-resik kebon kono, mulané dèkné semaur: “Kang, nèk kowé sing nggawa lunga layoné, mbok aku diduduhi nggoné ta, arep tak jikuk!” 16 Gusti Yésus terus ngomong: “Maria!” Maria terus sakwat minger lan semaur: “Rabuni!” (Rabuni iku tembung Ibrani tegesé: “Guruku.”) 17 Gusti Yésus terus ngomong: “Aku aja didemèk ndisik, awit Aku durung budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku. Kana saiki sedulur-sedulurku diomongi nèk Aku budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku sing uga Bapakmu, Gusti Allahku lan uga Gusti Allahmu.” 18 Maria terus nang nggoné murid-muridé ngomong: “Aku weruh Gusti!” Apa sing diomong karo Gusti Yésus terus diomongké marang murid-muridé. 19 Mbenginé kuwi murid-muridé Gusti Yésus pada ngumpul. Lawang-lawangé dikantyingi kabèh, awit pada wedi karo para penggedéné wong Ju. Gusti Yésus terus dadakan teka ngadek nang ngarepé murid-muridé terus ngomong: “Pada slameta!” 20 Sakwisé ngomong kuwi Gusti Yésus terus nduduhké tangané lan bangkèkané. Murid-muridé pada bungah tenan weruh Gusti Yésus. 21 Gusti Yésus terus ngomong sepisan menèh: “Pada slameta! Kaya enggoné Gusti Allah Bapakku ngongkon Aku, semono uga Aku ngongkon kowé.” 22 - 23 Sakwisé ngomong ngono kuwi Gusti Yésus terus ndamu murid-muridé karo ngomong: “Nampaa Roh Sutyi! Sapa sing mbok ngapura salahé ya nampa pangapura, sing ora mbok ngapura ya uga ora nampa pangapura.” 24 Rasul Tomas, muridé Gusti Yésus sing diarani Anak Kembar, ora nang kono dongé Gusti Yésus teka nang tengahé murid-muridé mau. 25 Nanging kadung dèkné diomongi karo murid-murid liyané nèk pada weruh Gusti Yésus, dèkné ora ngandel. Malah ngomong: “Aku ngandel nèk aku weruh tipaké bolongané pakuné nang tangané lan aku bisa nglebokké drijiku nang bolongané kuwi lan aku bisa ndemèk bangkèkané sing dijojoh!” 26 Let seminggu murid-muridé Gusti Yésus pada ngumpul menèh. Saiki rasul Tomas mbarang ènèng. Lawang-lawangé dikantyingi kabèh, nanging Gusti Yésus teka menèh, ngerti-ngerti wis ngadek nang tengahé terus mbagèkké: “Pada slameta kabèh!” 27 Gusti Yésus terus ngomong marang rasul Tomas: “Tomas, delokké tanganku iki, réné demèken. Bangkèkanku mbarang iki didemèk jajal! Mbok aja kaya wong sing ora pretyaya, nanging ngandela!” 28 Rasul Tomas terus semaur: “Duh Gusti, pantyèn Kowé Gusti Allahku.” 29 Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé saiki pretyaya, awit kowé wis weruh Aku. Nanging beja tenan wong sing pretyaya tanpa weruh Aku!” 30 Ijik ènèng prekara liyané pirang-pirang menèh sing nggumunké, sing ditindakké karo Gusti Yésus nang ngarepé murid-muridé, sing ora ketulis nang buku iki. 31 Nanging sing ketulis iki nduduhké nèk Gusti Yésus kuwi Kristus Anaké Gusti Allah. Nèk kowé pretyaya marang Dèkné, kowé nduwèni urip langgeng.
1 Ora let suwi Gusti Yésus ngétok marang murid-muridé sepisan menèh. Saiki nang mér Tibérias. Kuwi ngéné. 2 Murid-muridé dongé pada ngumpul, yakuwi Simon Pétrus, Tomas Kembar, Natanaèl sing sangka kuta Kana nang bawah Galiléa, anaké Sébédéus loro lan murid loro liyané. 3 Lah rasul Simon Pétrus terus ngomong karo liya-liyané: “Aku arep nggolèk iwak!” Liya-liyané semaur: “Awaké déwé arep mèlu!” Kabèh terus budal karo prauné, nanging mbengi kuwi ora éntuk apa-apa. 4 Esuké Gusti Yésus teka nang pinggir mér kono, nanging murid-muridé ora nitèni nèk kuwi Dèkné. 5 Gusti Yésus terus takon: “Ora éntuk apa-apa?” Murid-muridé semaur: “Ora!” 6 Gusti Yésus terus ngomong: “Jalané
para imam, uga kumendané sing jaga Gréja Gedé lan wong-wong sangka golongané para Saduki. 2 Wong-wong kuwi pada nesu, jalaran para rasul mau mulangi wong-wong nèk Gusti Yésus wis tangi sangka pati. Kuwi kanggo tanda nèk wong mati bakal tangi menèh. 3 Rasul loro mau terus dityekel lan dilebokké nang setrapan sampèk ésuké, awit wis soré. 4 Nanging wong-wong sing pada ngrungokké piwulangé para rasul mau okèh sing pretyaya marang Gusti Yésus lan saiki sing pretyaya okèhé malih kira-kira limang èwu, namung wong lanangé. 5 Ing ésuké para pengarepé wong Ju, para pinituwa lan para guru Kitab pada ngumpul nang kuta Yérusalèm. 6 Wong-wong kuwi arep pada rembukan karo Imam Gedé Anas, uga Kayafas, Yohanes lan Alèksander lan wong kabèh sing dadi brayaté Imam Gedé. 7 Para rasul mau terus dikongkon maju lan ditakoni: “Sapa sing ngekèki pangwasa marang kowé bisa nambani wong? Kowé nganggokké jenengé sapa?” 8 Rasul Pétrus terus semaur ing pangwasané Roh Sutyi: “Para pengarep lan para pinituwa! 9 Awaké déwé saiki dikrutu jalaran awaké déwé nggawé betyik marang wong sing lumpuh kaé. Lan kowé kepéngin ngerti kepriyé wongé bisané mari! 10 Mulané, saiki kowé kabèh lan bangsa Israèl pada ngertia iki: wong iki bisa waras ngadek nang ngarepmu sangka pangwasané Jenengé Gusti Yésus Kristus sangka kuta Nasarèt. Dèkné sing mbok patèni nang kayu pentèngan, nanging ditangèkké sangka pati karo Gusti Allah. 11 Ya bab Gusti Yésus iki sing ketulis ngéné nang Kitab: ‘Watu sing ora dikanggokké karo sing tukang nggawé omah malah dadi watu sing penting déwé.’ 12 Keslametan kuwi tekané namung sangka Gusti Yésus, ora sangka wong liya. Awit nang sak ngisoré langit iki ora ènèng jeneng liyané pawèhé Gusti Allah marang manungsa, sing bisa nylametké awaké déwé.” 13 Para warga Kruton Agama pada nggumun kabèh weruh kekendelané rasul Pétrus lan rasul Yohanes, malah-malah pada krungu nèk rasul loro iki namung wong tyilik waé, ora wong sing duwur sekolahané. Wong-wong mau terus kélingan nèk para rasul iki tau mèlu Gusti Yésus. 14 Nanging para warga Kruton Agama mau ora bisa ngomong apa-apa, jalaran weruh wong sing ditambani kuwi ngadek karo para rasul. 15 Mulané wong-wong sing
rembukan déwé. 16 Wong-wong iki terus takon marang sakpada-pada: “Wong-wong kuwi kudu dikapakké ya? Kabèh wong sing manggon nang Yérusalèm wis ngerti nèk wong-wong kuwi nindakké tanda sing nggumunké tenan. Bab kuwi awaké déwé kudu ngakoni. 17 Nanging supaya prekara iki ora mrèmèn-mrèmèn, apiké wong-wong kuwi dipenging ngomong karo wong liyané menèh bab Yésus.” 18 Rasul Pétrus lan rasul Yohanes terus dityeluk kongkon mlebu menèh terus dipenging aja pisan-pisan ngomongké apa mulang bab Jenengé Gusti Yésus. 19 Nanging rasul loro mau semaur: “Mbok pada dipikir déwé ta? Sing endi sing bener nang ngarepé Gusti Allah: manut omongmu apa manut tembungé Gusti Allah? 20 Awaké déwé ora bisa nyimpen apa sing awaké déwé wis weruh lan krungu déwé.” 21 Para warga Kruton Agama mau ora nemu jalaran blas kanggo nyetrap para rasul mau, mulané ya namung dipenging sing tenanan. Rasul Pétrus lan rasul Yohanes terus dietokké, awit wong kabèh pada memuji Gusti Allah, sakwisé weruh lelakon karo wong sing lumpuh mau. 22 Wujuté wong sing bisa mlaku jalaran sangka mujijat kuwi umuré ya wis patang puluh taun. 23 Sakwisé dietokké, rasul Pétrus lan rasul Yohanes terus pada balik marani kantya-kantyané lan pada nyritakké apa sing diomong karo
marang Gusti Allah: “Duh Gusti sing nggawé langit, bumi, segara, lan sak isiné kabèh! 25 Lantaran Roh Sutyi Gusti wis ngomong ngéné liwat peladèné Gusti, yakuwi ratu Daved, mbah-mbahané awaké déwé mbiyèn: ‘Kenèng apa wong sing ora kenal marang Gusti Allah kok pada nesu lan pada nggawé rantyaman sing ora ènèng gunané? 26 Ratu-ratuné pada tata-tata lan para pangwasa pada nglumpuk arep nglawan marang Gusti Allah lan Kristus.’ 27 Wujuté ratu Hérodès lan gramang Pontius Pilatus ya wis pada setuju karo wong sing ora kenal marang Gusti Allah lan karo bangsa Israèl, supaya pada nglawan marang Gusti Yésus, Peladèné Gusti sing temen, sing wis dipilih karo Gusti. 28 Enggoné wong-wong kabèh kuwi pada nglumpuk, tujuané arep nindakké sembarang sing wis dikarepké karo Gusti déwé kawit wiwitané. 29 Mulané saiki Gusti, rungokké enggoné wong-wong kuwi pada medèn-medèni marang awaké déwé kabèh lan muga-muga Gusti ngekèki kekendelan marang peladèn-peladèné, supaya awaké déwé bisa nggelarké pituturé Gusti terus. 30 Muga Gusti ngelungké tangané kanggo nambani sing lara lan nindakké mujijat nganggo jenengé Peladèné Gusti sing sutyi, yakuwi Gusti Yésus.” 31 Kadung wong-wong rampung enggoné ndedonga, panggonan sing dienggo ngumpul mau terus hoyak. Kabèh terus dikwasani karo Roh Sutyi terus pada ngabarké pituturé Gusti Allah karo kendel. 32 Wong-wong sing pretyaya mau pada rukun dadi siji ing ati lan kekarepan. Ora ènèng wong sing ngarani apa nduwéné kuwi namung wèké dèkné déwé, nanging sembarang dikanggokké bebarengan. 33 Para rasul pada ngekèki paseksi bab tanginé Gusti Yésus sangka pati nganggo pangwasa sing gedé lan Gusti Allah ngedunké berkahé kanti lubèr marang wong-wong mau kabèh. 34 Nang pasamuan ora ènèng wong siji-sijia sing kekurangan, awit wong-wong sing nduwé kebon lan omah pada diedoli. 35 Sepira payuné terus dipasrahké marang para rasul. Duwité terus diedum-edum marang wong-wong sing mbutuhké, miturut butuhé déwé-déwé. 36 - 37 Semono uga Yosèf, wong Lévi sangka pula Siprus, sing dityeluk Barnabas karo para rasul. Tembung Barnabas kuwi tegesé panglipur. Yosèf iki ngedol keboné. Duwité terus dipasrahké marang para rasul.
1 - 2 Nang pasamuan kono uga ènèng sakwijiné wong sing jenengé Ananias lan bojoné jenengé Safira. Ananias ngedol keboné, nanging sakdurungé masrahké duwité marang para rasul, dèkné njikuk kanggo dèkné déwé. Safira uga setuju. Duwité liyané terus dikèkké marang para rasul. 3 Nanging rasul Pétrus ngomong: “Ananias, kenèng apa kowé kok nglilani Sétan ngwasani atimu, nganti kowé wani ngapusi Roh Sutyi lan nyolong duwité kebonmu? 4 Sakdurungé mbok edol kebon kuwi lak wèkmu déwé ta? Sakwisé mbok edol duwité lak ya wèkmu déwé ta? Apa jalarané kowé kok nindakké sing kaya ngono? Dudu manungsa sing mbok apusi, nanging Gusti Allah!” 5 Kadung krungu tembung kuwi, Ananias terus tiba mati. Wong kabèh sing krungu bab kuwi terus pada wedi banget. 6 Sedulur enom-enoman sing nang kono terus pada mlebu, mbuntel layoné terus dikubur. 7 Kira-kira telung jam sakwisé kuwi Safira terus teka, nanging ora ngerti nèk bojoné wis mati. 8 Rasul Pétrus takon marang Safira: “Apa duwit iki éntuk-éntuké kabèh sing dodol kebon?” Safira semaur: “Ya, namung semono!” 9 Rasul Pétrus terus nyenèni: “Kenèng apa kowé kok nyetujoni bojomu lan pada njajal Rohé Gusti? Wong-wong sing entas ngubur layoné bojomu wis teka arep nggotong kowé!” 10 Safira sakwat tiba mati nang ngarepé rasul Pétrus. Sedulur enom-enoman mau terus pada mlebu lan weruh wong wédok mau wis mati. Layoné terus digotong metu, dikubur nang jèjèré sing lanang. 11 Wong sak pasamuan lan wong-wong liyané kabèh sing pada krungu bab kuwi pada wedi banget. 12 Para
ngumpul nang Gréja Gedé, nang panggonan sing jenengé Gadriné Soléman. 13 Wong sak njabané pasamuan ora ènèng sing wani mèlu kumpulan, senajan kabèh pada ngajèni tenan marang wong pasamuan mau. 14 Nanging sing pretyaya marang Gusti Yésus selot suwi selot tambah okèh, lanang lan wédok. 15 Mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul mau marakké wong sing lara pada digotongi nang dalan-dalan lan disèlèhké nang ambèn apa klasa. Wong-wong kuwi ngentèni rasul Pétrus liwat, supaya sak ora-oraé ayang-ayangé nibani salah-sijiné. 16 Wong pirang-pirang sangka kuta-kuta nang sak ubengé kuta Yérusalèm pada gemruduk teka, nggawa sing lara lan sing kelebon demit lan kabèh
terus dityekel lan dilebokké nang setrapan. 19 Nanging mbengi kuwi mulékaté Gusti mbukak lawang-lawangé setrapané lan nuntun para rasul metu sangka kono. 20
Gusti Yésus nang Gréja Gedé lan nang omah-omah lan ndunung-ndunungké nèk Gusti Yésus kuwi Kristus.
1 Ora let suwi, kadung wong-wong sing nurut Gusti Yésus mundak okèh, terus ènèng karépotan nang tengahé wong Ju sing ngomong Grik karo wong Ju sing ngomong Ibrani. Sing dadi jalaran edum-edumané duwit kanggo nulungi para mbok randa ing saben dinané. Wong-wong Ju sing ngomong Grik pada kelah nèk para randané pada kekurangan, awit ora nampa bagèan sing sak mestiné. 2 Mulané para rasul rolas terus nglumpukké wong sing pretyaya kabèh diomongi ngéné: “Para sedulur, ora apik nèk awaké déwé iki kudu ninggal penggawéan mulang pituturé Gusti, jalaran kudu ngurusi duwit. 3 Mulané, pada nggolèka wong pitu sangka tengahmu, wong sing betyik lan sing kebek karo Roh Sutyi lan kaweruh. Wong-wong kuwi bakal dibagèhi penggawéan ngedum duwit. 4 Lah awaké déwé iki rasul namung merlokké pandonga lan pituturé Gusti waé.” 5 Wong sak
kabèh karo tembungé para rasul mau, mulané terus pada milih Stéfanus, sakwijiné sedulur sing gedé pengandelé lan kebek karo Roh Sutyi. Liyané sing uga dipilih yakuwi: Filipus, Prokorus, Nikanor, Timon, Parménas lan Nikolaus. Nikolaus kuwi wong sangka kuta Antioki sing mlebu agama Ju. 6 Sedulur pitu mau terus dipasrahké marang para rasul, sing ndongakké lan numpangi tangan marang sedulur-sedulur kuwi. 7 Pituturé Gusti Allah terus mrèmèn-mrèmèn terus lan wong sing pada pretyaya marang Gusti Yésus terus mundak okèh nang Yérusalèm, malah imam-imam mbarang okèh sing pada pretyaya. 8 Stéfanus kuwi wong sing kebek karo pengandel lan kekuwatané Gusti lan nindakké mujijat-mujijat lan tanda-tanda sing nggumunké nang ngarepé wong-wong kono. 9 Nanging sangka tengahé bangsa Ju ènèng sing pada nglawan marang
Wong-wong Libèrtini iki bebarengan karo wong Ju sangka bawah Silisia lan Asia pada molai bantah-bantahan karo Stéfanus. 10 Nanging Stéfanus nampa kaweruh sangka Roh Sutyi, mulané wong-wong mau ora bisa mbantahi tembungé Stéfanus. 11 Wong-wong terus ngejokké wong siji-loro kongkon ngomong ngéné: “Awaké déwé krungu wong iki ngèlèk-èlèkké nabi Moses lan Gusti Allah!” 12 Mengkono kuwi wong-wong mau marakké gègèran nang tengahé wong-wong kono lan uga nang tengahé para pinituwa lan para guru Kitab. Stéfanus terus dikroyok lan dityekel, terus digawa nang ngarepé Kruton Agama. 13 Enèng wong siji-loro sing dijokké kongkon dadi seksi sing goroh. Wong-wong iki ngomong ngéné: “Awaké déwé krungu wong iki bolak-balik ngèlèk-èlèkké Gréja Gedé iki lan wèt-wèté nabi Moses. 14 Awaké déwé krungu wong iki ngomong nèk Yésus sangka Nasarèt iki arep mbubrah Gréja Gedé iki lan arep ngganti adat-tata-tyara sing diwulangké nabi Moses kanggo awaké déwé.” 15 Wong kabèh sing dadi wargané Kruton Agama pada ndelokké Stéfanus lan weruh nèk rupané dèkné kétok kaya rupané mulékat.
1 Imam Gedé terus takon marang Stéfanus: “Apa sing diomong karo wong-wong kuwi bener?” 2 Stéfanus semaur: “Para sedulur lan para bapak kabèh. Omongku iki dirungokké sing apik. Gusti Allah, sing gedé déwé kwasané, wis ngétok marang mbah-mbahané awaké déwé Abraham, dongé dèkné ijik manggon nang tanah Mésopotami. Kuwi sakdurungé Bapa Abraham boyongan nang kuta Haran. 3 Gusti Allah ngomong marang dèkné: ‘Abraham, kana lungaa, sedulurmu lan panggonanmu tinggalen lan lungaa nang panggonan sing bakal tak duduhké!’ 4 Bapa Abraham terus ninggal tanah Kaldéa terus manggon nang kuta Haran. Sakwisé bapaké mati
Abraham boyongan nang panggonan iki, sing mbok enggoni saiki. 5 Ing wayah kuwi Gusti Allah ora ngekèki kebon marang Bapa Abraham, sak mèter waé ora. Nanging Gusti Allah ngekèki janji marang Bapa Abraham nèk panggonan iki bakal dikèkké marang dèkné lan turunané, senajan ing waktu kuwi Bapa Abraham durung nduwé anak. 6 Gusti Allah ngomong ngéné marang Bapa Abraham: ‘Turunanmu bakal manggon nang negara liya lan bakal dadi slaf sing disiya-siya patang atus taun suwéné. 7 Nanging sak rampungé kuwi Aku bakal nyetrap bangsa sing ngwasani kowé lan turunanmu bakal pada metu sangka negara kuwi lan bakal ngabekti marang Aku nang panggonan kéné iki.’ 8 Gusti Allah terus ngekèki pernatan sunat marang Bapa Abraham, kanggo nengeri prejanjian iki. Mulané Bapa Abraham ya terus nyunati anaké sing jenengé Isak, wolung dina sakwisé lair. Bapa Isak semono uga terus nyunati Yakub, anaké lan Bapa Yakub uga terus nyunati turunané, yakuwi mbah-mbahané awaké déwé sing rolas. 9 - 10 “Mbah-mbahané awaké déwé terus ngedol Yosèf dadi slaf nang negara Egipte, jalaran pada mèri marang dèkné. Nanging Gusti Allah nuntun Yosèf. Gusti Allah ngluwari Yosèf sangka sak wernané piala. Dongé Yosèf kudu mara nang ngarepé ratuné Egipte, Gusti Allah ngekèki kaweruh gedé marang dèkné, mulané ratuné ngunggahké Yosèf dadi gramangé negara Egipte lan pengurusé palèsé ratuné. 11 Ing wayah kuwi negara Egipte lan Kanaan katekan kasusahan gedé, awit ènèng kekurangan pangan. Para mbah-mbahané awaké déwé ora bisa nemu pangan. 12 Bapa Yakub krungu nèk nang negara Egipte ènèng, mulané dèkné terus ngongkon anak-anaké, kuwi mbah-mbahané awaké déwé, niliki nang kana. Kuwi teka-tekané mbah-mbahané awaké déwé sing sepisanan nang negara Egipte. 13 Kadung mbah-mbahané awaké déwé teka ping pindoné nang Egipte, Yosèf terus blaka marang sedulur-seduluré lan ratuné terus uga bisa kenal marang seduluré Yosèf. 14 Yosèf terus mboyong bapaké lan sedulur-seduluré kabèh nang negara Egipte. Kabèhé ènèng wong
lan anak-anaké mau terus digawa nang kuta Sikem lan dikubur nang kono. Bapa Abraham sakdurungé wis tuku kuburan iki sangka bangsa Hamor. 17 “Kadung mèh wis tekan wayahé enggoné Gusti Allah arep nuruti prejanjiané marang Bapa Abraham, bangsa Israèl sing manggon nang Egipte wis mundak dadi okèh banget. 18 Negara Egipte terus dikwasani karo ratu sing ora kenal marang Yosèf. 19 Ratu iki nindakké sing ora apik lan nyiya-nyiya mbah-mbahané awaké déwé. Mbah-mbahané awaké déwé dipeksa mbuwang bayi-bayi sing entas lair bèn mati. 20 Ing waktu kuwi nabi Moses lair. Rupané jan ngganteng tenan. Telung sasi suwéné nabi Moses dirumati nang omahé wong tuwané. 21 Nanging sakwisé kuwi dèkné uga dibuwang. Ndilalahé ditemu karo anaké ratuné sing wédok. Dèkné sing ngrumati nabi Moses, malah kaya anaké déwé waé. 22 Nabi Moses terus diblajari sak ènèngé kapinterané wong Egipte, mulané ya terus dadi wong sing gedé banget kwasané, ing tembungé lan ing tumindaké. 23 “Kadung wis nduwé umur patang puluh taun dèkné terus kepéngin niliki sedulur-seduluré, kuwi bangsa Israèl. 24 Nang kono nabi Moses weruh wong Egipte ngantemi wong Israèl. Dèkné terus mbélani bangsané lan mbales wong Egipte mau, sampèk wongé mati. 25 Dèkné mikir nèk bangsané dèkné dunung nèk Gusti Allah bakal nganggokké dèkné ngluwari bangsané. Nanging wujuté bangsa Israèl ora dunung. 26 Ing liyané dina nabi Moses weruh wong Israèl loro pada gelut. Dèkné jawané arep misah sing gelut mau, mulané ngomong: ‘Kowé lak tunggal sedulur ta? Lah kok pada gelut ngono?’ 27 - 28 Nanging wong sing ngantem liyané mau malah maido nabi Moses ngomong: ‘Sapa sing ndadèkké kowé dadi rèkteré awaké déwé? Apa kowé uga arep matèni awaké déwé kaya enggonmu matèni wong Egipte dèk wingi kaé?’ 29 Krungu
kono. Nang kono nabi Moses ngepèk bojo terus nduwé anak lanang loro. 30 “Sakwisé patang puluh taun nang tanah Midian terus ènèng mulékat ngétok marang nabi Moses nang grumbulan sing metu geniné, nang wustèn nang gunung Sinai. 31 - 32 Dèkné nggumun weruh kaya ngono kuwi, mulané terus nyedeki. Nanging terus krungu swarané Gusti Allah ngomong ngéné: ‘Aku iki Gusti Allahé mbah-mbahanmu, Gusti Allahé Abraham, Isak lan Yakub.’ Sangking kagèté nabi Moses ora wani ndelokké. 33 Nanging Gusti terus ngomong marang dèkné: ‘Sepatumu dityepot, awit kowé ngadek nang lemah sing sutyi. 34 Aku wis weruh kasangsarané umatku sing nang Egipte lan Aku wis krungu sambaté. Aku teka arep ngluwari umatku, mulané Aku arep ngongkon kowé budal nang Egipte.’ 35 “Ya nabi Moses iki sing ditampik karo bangsané déwé nganggo tembung: ‘Sapa sing ndadèkké kowé dadi rèkteré awaké déwé?’ Ya nabi Moses iki sing dikongkon karo Gusti Allah dadi penuntuné bangsané lan sing kudu ngluwari bangsané nganggo pitulungané mulékat, sing ngétok marang dèkné nang grumbulan sing metu geniné. 36 Nabi Moses iki sing nuntun bangsa Israèl metu sangka negara Egipte nganggo mujijat-mujijat lan tanda-tanda sing nggumunké, nang Egipte lan nang segara Abang lan uga nang wustèn, patang puluh taun suwéné. 37 Ya nabi Moses iki sing ngomong marang bangsané: ‘Gusti Allah bakal ngongkon nabi kaya aku iki sangka tengahé sedulurmu kanggo kowé kabèh!’ 38 Ya nabi Moses iki sing nglumpuk karo bangsa Israèl nang wustèn. Dèkné nang kono bebarengan karo mulékat sing ngetokké tembung marang dèkné nang gunung Sinai lan karo mbah-mbahané awaké déwé. Nabi Moses iki sing nampa tembung sangka Gusti Allah, tembung sing nekakké urip lan sing kudu dikabarké marang awaké déwé. 39 “Nanging para mbah-mbahané awaké déwé ora gelem manut marang nabi Moses, malah pada nampik dèkné lan njaluk balik nang negara Egipte. 40 Wong-wong mau ngomong marang Aron: ‘Awaké déwé mbok digawèkké gusti allah sing bisa nuntun awaké déwé terus. Awit awaké déwé ora ngerti embuh kepriyé saiki karo nabi Moses, sing mboyong awaké déwé sangka Egipte.’ 41 Wong-wong mau terus pada nggawé retya rupa sapi pedèt terus disajèni. Terus pada mangan énak kanggo ngurmat gawéané déwé. 42 Nanging Gusti Allah terus nyingkuri wong-wong mau, mulané diejarké enggoné pada nyembah marang lintang-lintang nang langit. Pantyèn wis ketulis nang kitabé para nabi, uniné ngéné: ‘Hé wong Israèl! Enggonmu nyembelèh lan kurban kéwan-kéwan suwéné kowé nang wustèn patang puluh taun kuwi apa kanggo Aku? 43 Ora! Nanging tarupé Molok lan lintangé déwa Réfan sing mbok arak-arak. Kuwi retya-retya sing mbok gawé lan mbok sembah. Jalaran sangka kuwi kowé bakal tak usir adohé ngliwati negara Babilon.’ 44 “Para mbah-mbahané awaké déwé pada nduwèni tarupé prejanjian nang wustèn. (Kuwi kanggo tanda nèk Gusti Allah manggon nang tengahé umaté). Tarup prejanjian iki gawéané miturut tembungé Gusti Allah marang nabi Moses, manut gambar sing wis diduduhké karo Gusti Allah marang nabi Moses. 45 Para mbah-mbahané awaké déwé sing nampa tarup prejanjian iki sangka wong tuwané. Tarup mau digawa sak suwéné para mbah-mbahané awaké déwé dituntun karo Yosua mlebu negara iki. Negara iki karebut sangka bangsa-bangsa sing diusir karo Gusti Allah nang sak ngarepé para mbah-mbahané awaké déwé. Tarup mau kasimpen nganti tekan jamané ratu Daved. 46 Ratu Daved nampa kawelasané Gusti Allah lan nyuwun marang Dèkné, supaya dililani nggawèkké omah kanggo Gusti Allah, sesembahané Yakub. 47 Nanging wujuté sing ngedekké omahé Gusti Allah mau tiba Soléman. 48 “Nanging Gusti Allah sing gedé déwé kwasané ora manggon nang omah gawéané manungsa, kaya sing wis ketulis nang kitabé para nabi sing uniné ngéné: 49 ‘Langit kuwi jagonganku lan bumi kuwi antyik-antyiké sikilku. Omah sing kaya ngapa arep mbok gawé kanggo aku lan nang endi panggonanku kanggo lèrèn. 50 Apa ora Aku déwé sing nggawé sembarang iki kabèh? Yakuwi tembungé Gusti Allah!’ 51 “Kok wangkot temen atimu! Kok kaya wong sing ora ngerti Gusti Allah waé! Kowé ora séjé karo mbah-mbahanmu sing tansah nglawan marang Roh Sutyi! 52 Apa ènèng nabi sing ora disiya-siya karo mbah-mbahanmu? Wong-wong sing ngabarké tekané Peladèné Gusti pada mbok patèni lan Peladèné Gusti déwé mbok pasrahké marang mungsuhé kongkon matèni. 53 Ya kowé kuwi sing wis nampa wèté Gusti Allah sangka para mulékat, nanging wèt-wèt kuwi ora mbok lakoni.” 54 Krungu tembung-tembungé Stéfanus kuwi
atiné lan pada nggeget untu sangking gregeten tenan. 55 Nanging Stéfanus kebek karo Roh Sutyi. Dèkné nyawang nang langit weruh kamulyané Gusti Allah lan uga weruh Gusti Yésus ngadek nang tengené. 56 Stéfanus ngomong: “Delokké, aku weruh swarga menga lan Anaké Manungsa ngadek nang tengené Gusti Allah.” 57 Kadung krungu tembung kuwi
bengok-bengok karo nutupi kupingé. Wong-wong terus ngroyok Stéfanus. 58 Stéfanus disèrèt nang sak njabané kuta, terus dibandemi watu. Wong-wong sing nyeksèni mau terus pada utyul-utyul lan saliné njaba terus disèlèhké nang ngarepé sakwijiné wong enom sing jenengé Saulus. 59 Sak barengé dibandemi watu mau Stéfanus ndonga marang Gusti ngomong: “Duh Gusti Yésus, tampanen nyawaku.” 60 Dèkné terus sedeku lan ngomong banter: “Duh Gusti, mbok salahé wong-wong
Stéfanus dipatèni. Wiwit dina kuwi pasamuan nang kuta Yérusalèm dikuya-kuya tanpa welas. Kejaba para rasul, kabèh wong sing pretyaya pada buyar, pentyar nang bawah Yudéa lan Samaria. 2 Stéfanus terus dikubur karo wong-wong sing nurut Gusti; wong-wong mau tenanan enggoné nangisi Stéfanus. 3 Nanging Saulus mempeng tenan enggoné arep mbubrah pasamuan, mulané saben omah dileboni. Endi waé sing ènèng wong pretyaya, ora perduli lanang apa wédok, kabèh disèrèti metu lan dilebokké nang setrapan. 4 Wong pretyaya sing pada pentyar nang endi waé malah pada nyebar kabar kabungahané Gusti Yésus. 5 Semono uga Filipus; dèkné teka nang kuta Samaria lan nggelarké nèk Gusti Yésus kuwi Kristus. 6 Wong okèh pada nggatèkké tenan marang piwulangé Filipus, awit pada weruh mujijat-mujijat sing ditindakké. 7 Demit-demit sing ditundungi sangka wong-wong sing kesurupan pada metu pating njlerit. Okèh wong lumpuh lan pintyang uga pada nampa waras. 8 Mulané nang kuta Samaria kono wong-wong pada bungah banget. 9 Nang kuta kono ènèng wong jenengé Simon. Wis suwi Simon kuwi nggawé nggumuné wong pirang-pirang nang kuta Samaria kono nganggo pangwasa peteng. Dèkné ngakuné wong pinter tenan. 10 Mulané nang kuta kono gedé-tyilik kabèh dikenèng karo Simon. Wong-wong ngomong ngéné: “Ya Simon iki sing diarani pangwasané Gusti Allah sing gedé.” 11 Wong okèh pada manut marang tembungé Simon, awit wis suwi Simon mau nggawé nggumuné wong pirang-pirang nganggo pangwasa peteng. 12 Nanging kadung Filipus nggelarké kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah lan bab Gusti Yésus, wong pirang-pirang terus pada pretyaya. Kabèh, lanang-wédok, terus pada dibaptis. 13 Simon mbarang pretyaya marang Gusti Yésus. Sakwisé dibaptis dèkné terus ngetutké Filipus. Simon nggumun banget weruh mujijat-mujijat sing ditindakké karo Filipus. 14 Para rasul nang kuta Yérusalèm krungu nèk wong-wong
ndongakké wong-wong sing wis dibaptis, supaya pada nampa Roh Sutyi. 16 Wong-wong iki durung ènèng siji waé sing dikwasani karo Roh Sutyi, awit namung dibaptis ing jenengé Gusti Yésus. 17 Rasul Pétrus lan Yohanes terus numpangi tangan marang wong-wong mau
“Mbok aku dikèki pangwasa kuwi ta, supaya saben wong sing tak tumpangi tangan bisa nampa Roh Sutyi.” 20 Nanging rasul Pétrus semaur: “Muga-muga rusaka kowé lan duwitmu, awit kowé mikir nèk pawèhé Gusti Allah kenèng mbok tuku karo duwit! 21 Kowé ora mèlu apa-apa blas ing penggawéan iki, awit atimu ora resik nang ngarepé Gusti Allah. 22 Mulané, mbalika sangka klakuanmu sing ala kuwi lan njaluka ngapura marang Gusti Allah enggonmu nduwèni pikiran sing kesasar kuwi. 23 Aku ngerti nèk atimu ijik kebek ala lan kowé ijik dikwasani karo dosa!” 24 Simon terus nyuwun marang rasul Pétrus lan Yohanes: “Mbok aku didongakké marang Gusti Allah, supaya aja nganti klakon sing mbok omong kuwi!” 25 Sakwisé ngekèki paseksi bab Gusti Yésus lan
iki Yésus sing mbok siya-siya. Saiki ngadeka! Kana mlebu nang kutané lan nang kana kowé bakal diomongi apa sing kudu mbok lakoni.” 7 Kantya-kantyané Saulus pada mandek, kabèh kagèt ora bisa ngomong apa-apa. Wong-wong iki mèlu krungu swarané, nanging ora weruh apa-apa. 8 Saulus terus ngadek, nanging kadung melèk dèkné ora bisa weruh apa-apa. Dèkné terus dituntun mlebu nang kuta Damaskus. 9 Telung dina suwéné Saulus ora bisa weruh, dèkné ora mangan lan ora ngombé. 10 Nang Damaskus kono ènèng muridé Gusti Yésus sing jenengé Ananias. Gusti Yésus ngomong marang Ananias: “Ananias!” Dèkné semaur: “Kula Gusti!” 11 Gusti Yésus terus ngomong: “Kana tata-tata lan budal nang dalan sing jenengé ‘Lempeng’. Mlebua nang omahé Yudas. Nang kono ènèng wong sangka kuta Tarsus sing jenengé Saulus. Wongé ijik ndonga. 12 Nang njeroné impèn Saulus weruh kowé teka numpangi tangan lan ndongakké dèkné supaya bisa weruh menèh!” 13 Nanging Ananias semaur: “Gusti, aku krungu sangka wong pirang-pirang nèk Saulus iki nyiya-nyiya wong-wong sing nurut Gusti nang Yérusalèm. 14 Dèkné teka nang Damaskus kéné malah nggawa layang pangwasa sangka penggedéné imam-imam, arep nyekeli kabèh wong sing nyebut jenengé Gusti!” 15 Gusti Yésus ngomong marang Ananias: “Kana budala, awit Aku wis milih Saulus iki dadi gamanku kanggo ngabarké jenengku marang bangsa-bangsa sing dudu Ju lan marang para ratu lan uga bangsa Israèl. 16 Aku déwé bakal nduduhké marang Saulus, nèk dèkné bakal nglakoni kasangsaran okèh jalaran nglabuhi Aku.” 17 Ananias terus budal lan mlebu omah sing diinepi Saulus. Ananias terus numpangi tangan Saulus karo ngomong: “Saulus sedulurku, Gusti Yésus sing wis ngétok marang kowé nang dalan dongé kowé mlaku réné, Dèkné sing ngongkon aku marani kowé, supaya kowé bisa weruh menèh lan dikwasani karo Roh Sutyi.” 18 Sakwat terus kaya ènèng sisik iwak tiba sangka mripaté Saulus lan dèkné bisa weruh menèh. Saulus terus ngadek lan dibaptis. 19 Sakwisé mangan dèkné awaké terus kuwat menèh. Sakwisé kuwi Saulus terus nginep nang nggoné murid-muridé Gusti Yésus sedina-rongdina menèh. 20 Dèkné terus ngabarké bab Gusti Yésus nang sinaguk-sinaguk, ngomongké nèk Gusti Yésus kuwi Anaké Gusti Allah. 21 Wong-wong sing krungu Saulus ngomong ngono kuwi pada nggumun kabèh. Wong-wong pada takon marang sakpada-pada: “Apa iki dudu Saulus kaé sing matèni saben wong nang kuta Yérusalèm sing nyebut jenengé Gusti Yésus? Dèkné tekané réné lak arep nyekel murid-muridé Gusti Yésus ta, arep digawa nang nggoné penggedéné para imam?” 22 Nanging Saulus enggoné ngabarké malah selot keras. Dèkné njlèntrèk-njlèntrèkké tandané nèk Gusti Yésus kuwi pantyèn nyata tenan sing ngluwari manungsa sangka pangwasané pepeteng. Lan Saulus sing ndunung-ndunungké kuwi jan tyeta banget, sampèk wong Ju sing nang kono ora bisa mbantah blas. 23 Ora let suwi wong Ju nang Damaskus terus pada ngumpul arep ngrembuk kepriyé enggoné arep matèni Saulus. 24 Nanging Saulus ngerti kekarepané wong-wong mau. Awan-wengi wong-wong pada njaga lawang-lawangé kuta arep matèni Saulus. 25 Nanging ing sakwijiné wengi murid-muridé Gusti Yésus ngetokké Saulus nganggo kranjang, diedunké sangka témboké kuta. 26 Saulus terus lunga nang kuta Yérusalèm arep ngumpul karo murid-muridé Gusti Yésus sing nang kono. Nanging murid-murid mau ora pada ngandel nèk Saulus kuwi wis dadi muridé Gusti Yésus tenan. Wong-wong pada wedi. 27 Nanging Barnabas gelem nampa dèkné, mulané Saulus terus dieterké nang nggoné para rasul. Para rasul diomongi nèk Gusti Yésus ngétok marang Saulus nang dalan lan Gusti Yésus wis ngetokké tembung marang dèkné. Barnabas uga ngomong nèk Saulus wis nggelarké kabar kabungahan karo kendel nganggo jenengé Gusti Yésus nang kuta Damaskus. 28 Saulus terus manggon bebarengan karo para rasul nang Yérusalèm. Mlebu-metu dèkné ora ènèng sing ngalang-alangi lan dèkné nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus karo kendel. 29 Saulus uga rembukan lan bantah-bantahan karo wong Ju sing ngomong Grik. Nanging wong-wong iki pada ngarah arep matèni dèkné. 30 Nanging kadung sedulur-sedulur ing pretyaya krungu bab iki, Saulus terus dieterké nang kuta Sésaréa lan sangka kono
nang Yudéa lan Galiléa lan uga nang Samaria saiki pada ngalami katentreman kabèh. Pasamuan-pasamuan mau pada mundak kuwat ing pengandel lan wong-wong sing nurut Gusti ya tambah okèh, jalaran sangka pitulungané Roh Sutyi lan jalaran wong-wong pada manut marang Gusti Allah. 32 Ing wayah kuwi rasul Pétrus ndlajahi werna-werna panggonan. Ing sakwijiné dina dèkné niliki sedulur-sedulur sing nurut Gusti nang kuta Lida. 33 Nang kuta Lida kono rasul Pétrus ketemu karo wong sing jenengé Enéas. Enéas kuwi lumpuh lan wis wolung taun nang ambèn. 34 Rasul Pétrus terus ngomong marang Enéas: “Enéas, Gusti Yésus Kristus nambani kowé! Tangia lan ambènmu tatanen déwé!” Sakwat Enéas tangi. 35 Kabèh wong nang kuta Lida lan nang bawah Saron pada pretyaya marang Gusti Yésus, awit weruh Enéas. 36 Nang kuta Yopé ènèng sakwijiné wong pretyaya, wong wédok sing jenengé Tabita. Nèk tyara Grik jenengé Dorkas, tegesé Kidang. Dorkas iki okèh banget penggawéné betyik lan seneng pawèh marang liyané. 37 Nanging ing wayah kuwi Dorkas lara terus ninggal. Sakwisé layoné diadusi terus disèlèhké nang kamar nduwur. 38 Kuta Yopé kuwi ora adoh sangka kuta Lida. Kadung murid-muridé Gusti Yésus krungu nèk rasul Pétrus nang kuta Lida,
diberkahi karo Gusti Allah. Barnabas bungah banget lan nyuwun marang sedulur-sedulur mau, supaya pada mantep lan temen terus nurut Gusti sak atiné. 24 Barnabas kuwi wong apik sing kebek karo Roh Sutyi lan pengandel. Okèh wong pada pretyaya marang Gusti Yésus, jalaran sangka piwulangé Barnabas. 25 Sakwisé kuwi Barnabas terus lunga nang kuta Tarsus, nggolèki sedulur
kono, nganti setaun suwéné. Ya nang Antioki kono wong-wong sing nurut Gusti Yésus Kristus molai dityeluk wong Kristen. 27 Ing waktu kuwi terus ènèng nabi siji-loro sangka Yérusalèm teka nang Antioki. 28 Enèng siji, jenengé Akabus, nampa kaweruh sangka Roh Sutyi terus ngomong nèk bakal ènèng kekurangan pangan gedé nekani sak bumi. (Lan iki ya pantyèn klakon tenan dongé Klaudius dadi ratu.) 29 Mulané para sedulur Kristen nang kuta Antioki terus molai nglumpukké urunan kanggo sedulur-sedulur Kristen sing nang Yudéa. Saben wong kudu nguruni sak bisané. 30 Kadung wis rampung enggoné nglumpukké urunané, sedulur-sedulur terus ngongkon Barnabas lan Saulus ngeterké duwité marang para penuntuné pasamuan nang Yérusalèm.
1 Ing waktu kuwi ratu Hérodès molai ngongkon nyekeli wong
mulékaté lan rasul Pétrus terus metu. Kadung wis tekan njaba, mulékaté terus mlaku sak dalan karo rasul Pétrus, terus ngilang. 11 Rasul Pétrus terus dunung tenan, mulané ngomong: “Saiki aku ngerti nèk Gusti wis ngongkon mulékaté ngluwari aku sangka pangwasané ratu Hérodès lan sangka kekarepané wong Ju.” 12 Sakwisé dunung lelakon mau, rasul Pétrus terus budal nang omahé Maria, ibuné Yohanes, sing uga ketyeluk Markus. Nang omah kono ènèng wong okèh sing
jenengé Rodé terus niliki sapa sing totok-totok lawang. 14 Rodé ora pangling karo swarané rasul Pétrus, nanging sangking bungahé ora mbukakké lawangé, malah balik mlebu menèh ngomongi sedulur-sedulur liyané nèk rasul Pétrus nang ngarep lawang. 15 Wong-wong mau semaur: “Kowé kuwi gendeng apa kepriyé?” Nanging Rodé ngetyek terus: “Pantyèn rasul Pétrus tenan, aku ora goroh! Dèkné tenan!” Liyané terus semaur: “O, menawa kuwi mulékat sing ngantyani
pada kagèt tenan. 17 Rasul Pétrus terus karo tangané ngongkon wong-wong kongkon pada meneng. Dèkné terus nyritakké enggoné Gusti ngetokké dèkné sangka setrapan. Rasul Pétrus terus ngomong: “Kana sedulur Yakobus lan sedulur-sedulur liyané pada diomongi!” Dèkné terus lunga sangka kono budal nang liya panggonan. 18 Ing ésuké para soldat sing jaga setrapan pada gègèran, pada bingung jalaran ora ngerti rasul Pétrus nang endi. 19 Ratu Hérodès terus mréntah kongkon nggolèki, nanging rasul Pétrus ora ketemu. Sing jaga setrapan terus dityeluk lan ditakoni lan sakwisé kuwi dipatèni. Ratu Hérodès terus lunga sangka Yudéa budal nang kuta Sésaréa lan manggon nang kono. 20 Dongé ratu Hérodès nang kuta Sésaréa kono, wong-wong sangka kuta Tirus lan kuta Sidon bebarengan pada kongkonan délegasi nang nggoné ratuné. Awit, ya embuh apa jalarané, wong-wong sing manggon nang kuta Tirus lan Sidon pada marakké ratu Hérodès nesu banget. Nanging, jalaran kuta Tirus lan Sidon kuwi pangané tekané sangka nggoné ratu Hérodès, mulané terus délegasiné ngglenik Blastus, sèkrètarisé Hérodès, kongkon nembungké ratuné nyuwun kawelasan lan bisa rukun menèh. 21 Ing sakwijiné dina sing wis dirantyam sakdurungé, Hérodès nganggo penganggoné ratu terus njagong nang damparé karo ngetokké tembung marang wong-wong. 22 Ing sak tengahé ngetokké tembung kuwi wong-wong pada surak-surak ngomong: “Kuwi dudu manungsa sing ngomong, nanging sakwijiné gusti allah!” 23 Sakwat mulékaté Gusti Allah ngantem ratu Hérodès, awit dèkné nampa pengalemané manungsa. Kuduné pengaleman kuwi dipasrahké marang Gusti Allah. Ratu Hérodès terus ngglétak dipangan tyatying terus mati. 24 Pituturé Gusti terus mrèmèn-mrèmèn terus lan wong pirang-pirang pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 25 Sakwisé Barnabas lan
kuwi tyilikané diemong bareng karo ratu Hérodès. 2 Ing sakwijiné dina, dongé wong-wong iki pada ngumpul memuji Gusti lan pasa, Roh Sutyi ngomong: “Aku mbutuhké Barnabas lan Saulus kanggo penggawéan sing gedé.” 3 Wong-wong
wis tekan kuta Salamis wong loro iki terus pada ngabarké pituturé Gusti Allah nang sinaguk-sinaguké wong Ju. Yohanes mbarang ya mèlu ngréwangi nang kono. Iki Yohanes sing
lan Saulus, awit kepéngin krungu bab pituturé Gusti Allah. 8 Nanging Elimas, kuwi jenengé Bar-Yésus ing tembung Grik, ngalang-alangi supaya gramangé ora pretyaya marang Gusti Yésus. 9 Saulus, sing uga ketyeluk Paulus, mandeng wongé. 10 Ing kwasané Roh Sutyi rasul Paulus terus ngomong: “Elimas, kowé kuwi pantyèn anaké Sétan. Atimu kebek karo pikiran sing ala, mulané kowé nglawan sembarang sing betyik. Senengmu namung malik piwulang-piwulangé Gusti sing bener. 11 Saiki tangané Gusti bakal nggebuk kowé lan kowé bakal lamur lan ora bakal weruh padangé srengéngé sak untara.” Sakwat Elimas mripaté lamur lan ora weruh apa-apa, terus tyemumak-tyemumuk nggolèk dalan lan njaluk dituntun. 12 Gramangé weruh lelakon kuwi terus pretyaya marang Gusti Yésus. Dèkné nggumuné éram-éram bab piwulangé Gusti. 13 Rasul Paulus lan sak kantyané terus numpak prau lunga sangka kuta Pafos, budal
Paulus lan Barnabas, menawa nduwèni tembung kanggo mbangun wong-wong sing nang kono. 16 Rasul Paulus terus ngadek lan ngumbulké tangané, ngekèki ngerti nèk dèkné kepéngin ngetokké tembung. Rasul Paulus ngomong ngéné: “Para sedulur bangsa Israèl lan sedulur-sedulur liyané sing nyembah marang Gusti Allah nang panggonan kéné! Aku nyuwun pada ngrungokké sing arep tak omong iki. 17 Gusti Allah, ya Gusti Allahé bangsa Israèl, wis milih mbah-mbahané awaké déwé lan bangsa iki didadèkké bangsa sing gedé, dongé ijik manggon nang negara Egipte. Nganggo kwasa sing nggumunké Gusti Allah terus ngluwari bangsa iki sangka pangwasané negara Egipte. 18 Sakwisé kuwi terus patang puluh taun suwéné Gusti Allah nyabari wangkalé bangsa iki suwéné nang wustèn. 19 Gusti Allah wis nelukké bangsa pitu nang negara Kanaan lan negarané dikèkké marang bangsa Israèl kongkon ngenggoni, patang atus sèket taun suwéné. 20 “Sakwisé kuwi terus dikèki penuntun-penuntun nganti jamané nabi Samuèl. 21 Bangsa Israèl terus njaluk ratu. Gusti Allah terus ngekèki Saul, anaké Kis, dadi ratuné. Saul iki sangka turunané Bènyamin lan dèkné dadi ratu patang puluh taun suwéné. 22 Nanging Saul terus diedunké karo Gusti Allah lan Daved sing didadèkké ratu. Bab Daved Gusti Allah ngomong ngéné: ‘Daved iki, anaké Isai, pantyèn wong sing tak senengi tenan. Dèkné bakal nuruti apa karepku.’ 23 Lan kaya sing wis dijanji karo Gusti Allah, turunané Daved, yakuwi Gusti Yésus, dadi Juru Slameté bangsa Israèl. 24 Sakdurungé Gusti Yésus teka, Yohanes Pembaptis wis ngundangi wong Israèl kongkon pada ninggal klakuan ala lan molai urip anyar lan dibaptis. 25 Sakdurungé rampung kerjanané, Yohanes Pembaptis mau ngomong marang wong-wong: ‘Aku iki dudu Kristus sing mbok arep-arep, dudu. Nanging Dèkné bakal teka sak mburiku. Ngutyuli sepatuné Dèkné waé durung pantes aku.’ 26 “Para sedulur turunané Bapa Abraham lan sedulur-sedulur kabèh sing nyembah marang Gusti Allah, kabar kabungahan iki wis digelarké marang awaké déwé. 27 Wong-wong nang kuta Yérusalèm lan para pinituwané ora pada ngerti nèk Gusti Yésus kuwi Juru Slameté. Wong-wong kuwi ora dunung tembungé para nabi, senajan tembungé para nabi mau saben kumpulan ing dina sabat diwatya. Wong-wong
sangka panggonan kono. 51 Rasul Paulus lan Barnabas terus ngetok-etokké lemahé sangka sikilé nang ngarepé wong okèh kuwi, kanggo tanda nèk wis ora ngerti jawané, terus lunga nang kuta Ikonium. 52 Nanging murid-muridé Gusti sing
lan nggelarké pituturé Gusti Allah lan okèh wong Ju lan sing dudu Ju terus pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 2 Nanging wong-wong Ju sing ora gelem pretyaya terus ngojok-ojoki wong-wong sing dudu Ju, marakké wong-wong kuwi terus pada nglawan marang para rasul. 3 Rasul Paulus lan Barnabas ora ngrèwès marang wong-wong kuwi, malah suwi nang kuta kono. Para rasul mau pada ngabarké bab Gusti Yésus karo kendel lan Gusti Allah déwé ngantepké kabar bab katrésnané Gusti kuwi nganggo mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul. 4 Para wargané kuta kono terus petyah dadi loro: sing sebelah nurut wong-wong Ju lan sing liyané nurut rasul Paulus lan Barnabas. 5 Wong-wong Ju lan para pinituwané lan uga wong-wong dudu Ju terus pada ngumpul arep milara lan mbandemi watu marang para rasul. 6 Kadung para rasul krungu bab kuwi terus pada lunga nang kuta Listra lan Dèrbé, kuwi kuta-kuta nang bawah Likonia lan uga nang panggonan-panggonan nang sak kiwa-tengené kono. 7 Nang kono para rasul nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus. 8 Nang kuta Listra kono ènèng sakwijiné wong sing kawit lairé lumpuh sikilé lan durung tau mlaku. 9 - 10 Wongé ngrungokké piwulangé rasul Paulus. Rasul Paulus ngematké wongé tenan lan ngerti nèk wongé bisa waras, awit wongé nduwé pretyaya. Mulané rasul Paulus terus ngomong marang wongé nganggo swara banter: “Ngadeka!” Wongé terus ngadek jegénggak lan mlaku-mlaku. 11 Kadung wong-wong kono weruh sing ditindakké karo rasul Paulus kuwi, kabèh terus pada ramé ngomong ing basa Likonia: “Déwa-déwa pada medun rupa wong urip marani awaké déwé.” 12 Barnabas diarani Séus lan rasul Paulus diarani Hèrmès, awit dèkné sing ngomong. 13 Imamé déwa Séus, sing tèmpelé nang sak njabané kuta, terus teka nggawa sapi-sapi lan kembang digawa nang lawangé kuta. Imam lan wong pirang-pirang kuwi arep ngekèki kurban marang para rasul. 14 - 15 Kadung Barnabas lan rasul Paulus krungu apa sing arep ditindakké karo wong-wong mau, wong-wong terus dipenging nglakoni sing kaya ngono. Rasul Paulus lan Barnabas nyuwèk-nyuwèk saliné, terus pada mblayu marani wong-wong kuwi karo ngomong banter: “Para sedulur, kenèng apa kowé kok pada nindakké sing kaya ngono. Awaké déwé iki lak tunggalé manungsa kaya kowé kabèh. Awaké déwé iki mbréné arep nggawa kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus, supaya kowé kabèh ninggal brahala-brahala sing ora nyata lan pada manut marang Gusti Allah sing urip, sing nggawé langit, bumi, segara lan sak isiné. 16 Ing jaman sing wis kliwat Gusti Allah ngejarké marang para bangsa pada mlaku nurut dalané déwé-déwé. 17 Nanging Gusti Allah tansah ngétokké kabetyikané, awit Dèkné ngekèki udan lan panènan marang kowé, supaya kowé bisa ketyukupan ing pangan lan pada bungah.” 18 Senajan wis diomongi ngono, nanging meksa kangèlan menggak wong-wong sing pada ngekèki kurban marang para rasul. 19 Sangka kuta
disèrèt metu sangka kuta, ndarani dèkné wis mati. 20 Nanging kadung wong-wong sing pretyaya pada ngrubung dèkné, rasul Paulus terus ngadek lan balik mlebu nang kuta menèh. Esuké rasul Paulus lan Barnabas terus budal nang kuta Dèrbé. 21 Nang kuta Dèrbé kono rasul Paulus lan Barnabas uga nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus lan wong okèh pada dadi muridé. Sakwisé kuwi
Nganggo pandonga lan pasa para pinituwa kuwi terus dipasrahké marang Gusti Allah, sing dadi andel-andelé. 24 Sakwisé rasul Paulus lan Barnabas ndlajahi bawah Pisidi, terus pada balik menèh nang bawah Pamfili. 25 Nang kono para rasul nggelarké
budal nang kuta Atalia. 26 Sangka kono para rasul terus ngabrah, balik nang kuta Antioki. Ya nang kuta Antioki kono dèk mbiyèn Paulus lan Barnabas ditetepké dadi rasul lan Gusti Allah ngétokké kabetyikané, awit miji rasul loro iki kanggo ngerjani penggawéané Gusti sing saiki wis rampung. 27 Kadung wis pada teka nang kuta Antioki rasul Paulus lan Barnabas terus nglumpukké sedulur-sedulur nang pasamuan kono, dikèki laporan bab sembarang sing wis ditindakké karo Gusti Allah lantaran rasul loro iki. Rasul Paulus lan Barnabas uga ngomongké enggoné Gusti Allah wis ngekèki dalan marang wong-wong sing dudu Ju bisa dadi wong Kristen. 28 Para rasul terus rada suwi bebarengan karo sedulur-sedulur nang pasamuan kono.
1 Terus ènèng wong Ju siji-loro sangka Yudéa teka nang kuta Antioki. Wong-wong iki mulang marang sedulur-sedulur Kristen nang Antioki kono, nèk ora bisa slamet nèk ora disunati miturut wèt-wèté nabi Moses. 2 Piwulang kuwi marakké wong-wong sing sangka Yudéa mau èngkèl-èngkèlan karo rasul Paulus lan Barnabas. Entèk-entèkané para penuntuné pasamuan terus nggawé putusan ngongkon rasul Paulus lan Barnabas lan uga sedulur siji-loro sangka pasamuan Antioki kono pada budal nang kuta Yérusalèm, supaya ngrembuk prekara iki karo para rasul lan para pinituwa nang kana. 3 Wong-wong sing dikongkon budal terus dieterké karo sedulur-sedulur sangka pasamuan. Wong-wong sing budal nang Yérusalèm kuwi mlakuné liwat bawah Fenisi lan Samaria. Kuwi ndadèkké bungahé sedulur-sedulur kono, awit pada dikabari nèk wong-wong sing dudu Ju pada pretyaya marang Gusti Yésus. 4 Sak tekané nang kuta Yérusalèm sedulur-sedulur sangka Antioki mau ditampa karo bungah karo sedulur-sedulur sangka pasamuan kono lan uga para rasul lan para pinituwa. Sedulur-sedulur kongkonan sangka Antioki mau terus pada ngomongké sembarang sing ditindakké karo Gusti Allah lantaran rasul Paulus lan Barnabas. 5 Nanging ènèng sedulur Kristen siji-loro sangka golongané para Farisi ngadek lan ngomong: “Wong sing dudu Ju sing dadi wong Kristen kuwi kudu nglakoni sunat lan netepi wèt-wèté nabi Moses!” 6 Para rasul lan para pinituwa terus pada ngrembuk prekara iki. 7 Sakwisé suwi enggoné bebantahan, rasul Pétrus terus ngadek lan ngomong ngéné: “Para sedulur! Kowé kabèh wis pada ngerti kepriyé enggoné Gusti Allah kawit mbiyèn wis milih aku sangka tengahmu kabèh, kongkon nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus marang wong-wong sing dudu Ju, supaya wong-wong kuwi uga pada krungu kabar iki lan pada pretyaya. 8 Gusti Allah sing mangertèni pikirané manungsa wis nduduhké nèk Dèkné gelem nampa wong-wong sing dudu Ju, awit Dèkné ngekèki Roh Sutyi marang wong-wong kuwi, pada waé kaya enggoné Dèkné ngekèki marang awaké déwé. 9 Gusti Allah blas ora mbédak-mbédakké wong-wong sing dudu Ju karo awaké déwé. Gusti Allah ngresiki atiné wong-wong mau, jalaran wong-wong pada pretyaya. 10 Lah nèk ngono, kenèng apa kowé kok pada nglawan marang Gusti Allah lan arep ngebot-eboti sedulur-sedulur kuwi? Lah gèk mbah-mbahané awaké déwé lan awaké déwé waé ora kuwat nyangga momotan kuwi. 11 Mbok aja kaya ngono! Awit awaké déwé pada pretyaya lan dislametké jalaran sangka kawelasané Gusti Yésus, semono uga wong-wong sing dudu Ju kuwi!” 12 Wong sing pada ngumpul nang kono meneng kabèh sak barengé ngrungokké kabar-kabar sing digawa karo Barnabas lan rasul Paulus bab mujijat-mujijat sing ditindakké karo Gusti Allah nang tengahé wong-wong sing dudu Ju lantaran rasul loro kuwi. 13 Sakwisé kuwi Yakobus terus ngomong ngéné: “Para sedulur, dirungokké omongku iki. 14 Sedulur Simon Pétrus wis ngomongké nèk Gusti Allah enggoné nglumpukké bangsa kanggo Dèkné déwé, kawit wiwitané wis ngétokké kabetyikané lan kawelasané marang wong-wong sing dudu Ju. 15 Tembungé para nabi dèk mbiyèn pantyèn tyotyok karo prekara iki. Awit wis ketulis ngéné: 16 ‘Sakwisé kuwi aku bakal balik lan omahé Daved sing wis rubuh arep tak dekné menèh supaya bisa kaya mbiyèn. 17 Dadiné wong liyané sing dudu Ju kabèh bakal nggolèki Aku, kabèh wong sing ora kenal marang Aku, sing wis tak panggil dadi wèkku. 18 Kuwi tembungé Gusti, sing wis nindakké kuwi mau kabèh kawit wiwitané!’ ” 19 Yakobus neruské tembungé: “Para sedulur, miturut pinemuku, ora bener nèk awaké déwé nggawé angèlé sedulur-sedulur sing dudu Ju sing wis pada pretyaya marang Gusti Allah. 20 Apiké awaké déwé nulis layang waé, diomongi supaya ora mangan pangan sing wis dipasrahké marang brahala; uga dipenging supaya ora mangan dagingé kéwan tekekan; dipenging mangan getih; uga
wong siji-loro sangka tengahé wong sing mèlu rerembukan mau, dikongkon budal nang kuta Antioki, bareng karo rasul Paulus lan Barnabas. Sing dipilih kuwi Yudas, sing uga jenengé Barsabas lan Silas. Wong loro iki diajèni tenan karo para sedulur nang pasamuan kono. 23 Wong loro iki digawani layang sing isiné ngéné: Kabar slamet sangka sedulurmu para rasul lan para pinituwa nang Yérusalèm marang sedulur-sedulur kabèh sing dudu Ju, sing manggon nang kuta Antioki lan uga nang bawah Siria lan Silisia. 24 Awaké déwé krungu nèk ènèng wong siji-loro sangka Yérusalèm kéné nggawé susah lan bingungmu, awit mulangi sing ora bener. Kuwi ora sangka kekarepané awaké déwé. 25 Mulané awaké déwé terus nganakké rembukan lan miji sedulur loro dikongkon teka nang nggonmu, yakuwi sedulur Yudas lan Silas. Sedulur loro iki budal bareng karo Barnabas lan rasul Paulus. 26 Sedulur loro iki ora éman nyawané kanggo nglabuhi Gustiné awaké déwé Yésus Kristus. 27 Ya sedulur loro iki sing bakal ndunungké isiné layang iki marang kowé. 28 Roh Sutyi lan awaké déwé kabèh wis dadi siji ing pinemu lan awaké déwé wis nggawé putusan nèk ora bakal nggawé susahmu lan ora ngebot-eboti kowé ngliwati sing perlu. 29 Tegesé, kowé aja pada mangan pangan sing wis disajènké marang brahala, aja mangan getih lan aja mangan dagingé kéwan tekekan lan uga aja pada laku bédang. Nèk kowé nyingkiri prekara-prekara kuwi, kuwi wis tyukup. Ya mung semono tembungé awaké déwé, muga-muga Gusti mberkahi kowé kabèh! 30 Sedulur-sedulur sing arep lunga pada pamitan terus budal nang kuta Antioki. Nang kono sedulur-sedulur sak pasamuan terus dikumpulké kabèh lan layangé terus dipasrahké. 31 Sakwisé krungu isiné layangé, sedulur-sedulur pada bungah banget, awit pada kebangun. 32 Sedulur Yudas lan Silas, kabèh loroné nabi, terus pada mbangun sedulur-sedulur sampèk suwi, ngantepké pengandelé wong-wong, supaya pada mundak kendel. 33 Sakwisé nang kono rada suwi, Yudas lan Silas terus dililani mulih lan digawani kabar slamet kanggo sedulur-sedulur sing kongkonan sedulur loro iki. 34 Nanging Silas malah nang kono terus, dèkné ora mèlu balik. 35 Rasul Paulus lan Barnabas terus rada suwi nang kuta Antioki kono. Bebarengan karo sedulur-sedulur okèh para rasul iki pada nggelarké pituturé Gusti. 36 Ora let suwi rasul Paulus ngomong marang Barnabas: “Hayuk awaké déwé pada niliki sedulur-sedulur nang saben kuta sing wis dikabari pituturé Gusti karo awaké déwé, supaya ngerti kepriyé kabaré karo sedulur-sedulur kuwi.” 37 Lah Barnabas karepé ngejèk Yohanes Markus. 38 Nanging rasul Paulus ora gelem nèk Markus mèlu, awit dèkné tau ninggal wong loro mau nang bawah Pamfili lan Markus kuwi ora temen lan ora ngréwangi tekan sak rampungé penggawéan. 39 Prekara kuwi marakké padu, sampèk entèk-entèkané rasul Paulus karo Barnabas pisah. Saiki Barnabas ngejèk Markus, terus numpak kapal budal nang pula Siprus. 40 - 41 Lah rasul Paulus terus ngejèk Silas. Sakwisé sedulur loro iki dipasrahké marang kabetyikané Gusti Allah terus pada budal arep ndlajahi bawah Siria lan Silisia, ngantepké pengandelé sedulur-sedulur nang
sedulur Kristen sing jenengé Timotius. Ibuné Timotius kuwi wong Kristen sangka bangsa Ju, nanging bapaké wong Grik. 2 Kabèh sedulur Kristen nang kuta Listra lan Ikonium pada ngerti nèk Timotius kuwi wong apik. 3 Rasul Paulus kepéngin ngejèk Timotius mèlu dèkné. Lan jalaran kabèh wong Ju ngerti nèk bapaké Timotius kuwi wong Grik lan Timotius ora sunat, mulané dèkné terus nglakoni sunat. 4 Nang saben kuta sing ditekani, rasul Paulus ngomongké bab putusan-putusan sing wis ditetepké karo para rasul lan para pinituwa nang Yérusalèm lan nyuwun marang sedulur-sedulur,
nanging Rohé Gusti Yésus ora nglilani kuwi. 8 Mulané wong-wong terus budal nang kuta Troas liwat bawah Misia. 9 Nang kuta Troas kono mbenginé kuwi rasul Paulus éntuk weweruh, ènèng wong sangka Masedonia ngadek tyeluk-tyeluk: “Aku nyuwun kowé pada teka nang bawah Masedonia lan nulungi awaké déwé.” 10 Sakwisé éntuk weweruh kuwi awaké déwé dunung nèk Gusti Allah nyeluk awaké déwé kongkon budal nang bawah Masedonia nggelarké kabar kabungahan marang wong-wong nang kono. Awaké déwé terus tata-tata lan budal nang bawah Masedonia. 11 Awaké déwé terus numpak prau lunga sangka kuta Troas arep ngabrah nang pula Samotraké. Esuké awaké déwé terus budal nang kuta Néopolis. 12 Sangka kono awaké déwé terus nuju arep nang Filipi, kuta sing ndisik déwé nang bawah Masedonia. Kuta Filipi kuwi panggonané wong Rum. Awaké déwé nginep sedilut nang kono. 13 Ing dina sabat awaké déwé metu sangka kutané arep nang pinggir laut, awit awaké déwé mikir nèk nang kono ènèng panggonan kanggo ndedonga marang Gusti Allah. Awaké déwé njagong lan omong-omongan karo wong wédok-wédok sing nang kono. 14 Nang tengahé wong wédok-wédok kuwi ènèng siji sing jenengé Lidia, bakul purper sangka kuta Tiatira. Lidia kuwi wong sing ngabekti marang Gusti Allah, mulané Gusti Allah mbukak atiné supaya dèkné gelem nampa lan pretyaya marang piwulangé rasul Paulus. 15 Lidia sak brayaté terus dibaptis. Lidia terus nyuwun marang awaké déwé ngéné: “Nèk kowé ngandel tenan nèk aku iki wis pretyaya marang Gusti, mbok hayuk pada nginep nang omahku ta.” Lan jalaran Lidia meksa marang awaké déwé, awaké déwé ya terus budal nang nggoné dèkné. 16 Ing sakwijiné dina, dongé awaké déwé budal nang sinaguk, awaké déwé kepetuk wong wédok, wong slaf, sing dikwasani karo demit. Wong wédok iki marakké wong-wong sing nduwé dèkné kuwi dadi sugih, jalaran dèkné bisa ngomongké prekara-prekara sing bakal klakon ing uripé wong. 17 Wong wédok kuwi ngetutké rasul Paulus lan awaké déwé karo bengok-bengok: “Wong-wong iki peladèné Gusti Allah sing gedé déwé kwasané. Tekané mbréné arep ngomongi kowé kepriyé bisané kowé nampa keslametan!” 18 Pirang-pirang dina suwéné wong wédok
Mikiré wong-wong sing disetrap wis pada lunga kabèh. Wongé terus njikuk pedangé arep matèni dèkné déwé. 28 Nanging rasul Paulus terus mbengok: “Aja matèni awakmu déwé! Awaké déwé kabèh ijik nang kéné!” 29 Sing jaga mau terus njaluk dian lan mlebu nang njero. Karo ndredek dèkné terus niba nang ngarepé rasul Paulus lan Silas. 30 Sing jaga terus nggawa rasul Paulus lan Silas metu terus takon: “Bapak-bapak, apa sing kudu tak lakoni supaya bisa nampa keslametan?” 31 Rasul Paulus lan Silas semaur: “Pretyayaa marang Gusti Yésus lan kowé sak brayatmu bakal nampa keslametan!” 32 Rasul Paulus lan Silas terus ndunung-ndunungké bab pituturé Gusti Allah marang sing jaga setrapan mau sak brayaté. 33 Ing wengi kuwi waé rasul Paulus lan Silas diejèk nang omahé lan tatu-tatuné rasul Paulus
lan Silas terus disuguhi mangan. Tukang jaga setrapan mau sak brayaté jan bungah tenan saiki bisa pretyaya marang Gusti Allah. 35 Ing ésuké para penggedéné
para penggedé terus nuntun rasul Paulus lan Silas metu sangka setrapan lan nyuwun marang wong loro
sedulur-sedulur liyané. Sakwisé mulangi lan ngantepké pengandelé sedulur-sedulur nang kono, rasul Paulus lan Silas
wong-wong terus nyèrèt Jason lan wong pretyaya siji-loro, digawa nang ngarepé penggedéné kuta kono karo ngomong: “Wong-wong kuwi nang endi waé nggawé rétyok lan saiki nang kéné ditampa karo Jason. Wong-wong kuwi nerak wèt-wèté ratuné Rum, awit ngomong nèk ènèng ratu liyané sing jenengé Yésus.” 8 Tembung kuwi nggawé gègèré wong okèh lan uga para penggedéné kuta. 9 Para penggedé mau terus njaluk bayaran duwit marang Jason lan kantya-kantyané. Sakwisé dibayar, Jason lan liyané terus dietyulké. 10 Ing mbenginé kuwi
nggolèki sinaguk. 11 Wong-wong Ju nang kuta kono luwih gemati tenimbang wong Tèsalonika. Wong-wong Ju nang kuta Béréa kono pada seneng ngrungokké piwulang sing digelarké karo rasul Paulus lan Silas. Saben dina wong-wong iki pada matya Kitab Sutyi, kepéngin ngerti piwulangé rasul Paulus kuwi bener apa ora. 12 Ing sak tengahé wong-wong kono okèh sing pada pretyaya lan okèh wong gedé sangka bangsa Grik, lanang lan wédok, dadi wong Kristen. 13 Nanging wong Ju nang kuta Tèsalonika pada krungu nèk rasul Paulus lan Silas nggelarké pituturé Gusti Allah nang kuta Béréa, terus pada mbrono, ngojok-ojoki lan
nang pinggir laut, arep digawa nang kuta Aténe, nanging Timotius lan Silas ditinggal nang Béréa. 15 Kadung wis tekan kuta Aténe, sedulur-sedulur sing ngeterké rasul Paulus terus balik menèh nang Béréa. Rasul Paulus nyuwun sedulur-sedulur iki kongkon ngomongi Silas lan Timotius, supaya ndang nusul dèkné. 16 Rasul Paulus saiki ngentèni tekané Silas lan Timotius. Nang kuta Aténe kono dèkné sedi tenan weruh retya-retya brahala pirang-pirang, sasaté ngebeki panggonan kono. 17 Nang sinaguk rasul Paulus omong-omongan karo wong Ju lan wong-wong sing dudu Ju, nanging mèlu agama Ju. Saben dina dèkné ya ngono kuwi nang lataré pasar, karo sapa waé sing liwat kono. 18 Enèng filosof sangka golongan Epikuri lan Stoiki sing pada bantah-bantahan karo rasul Paulus. Enèng sing ngomong: “Apa ta sing diomongké karo tukang ngobrol kuwi?” Enèng menèh sing ngomong: “Wong kuwi mesti mulangké bab déwa-déwa sing anyar!” Wong-wong ngomong ngono kuwi, jalaran rasul Paulus nggelarké bab Gusti Yésus lan tanginé sangka pati. 19 Rasul Paulus terus diejèk nang panggonan kumpulané para filosof, panggonan sing jenengé Eropakus. Wong-wong ngomong ngéné: “Awaké déwé kepéngin ngerti bab piwulang sing anyar sing mbok wulangké iki. 20 Awit ènèng prekara-prekara sing anyar kanggo awaké déwé, mulané awaké déwé kepéngin ngerti.” 21 Wong Aténe lan bangsa liyané sing manggon nang kuta kono kuwi dina-dinané namung seneng ngrungokké lan ngrembuk bab prekara-prekara sing anyar. 22 Rasul Paulus terus
werna-werna prekara nèk kowé kuwi wong agama. 23 Awit dongé aku mlaku-mlaku nang kuta, aku weruh nang sak tengahé panggonan sembayang ènèng altar sing tulisané ngéné: ‘Kanggo gusti allah sing awaké déwé ora kenal’. Ya bab Gusti Allah sing mbok sembahi tanpa kowé kenal iki aku ngabarké marang kowé. 24 Ya Gusti Allah iki sing nggawé jagat sak isiné. Lan ya Gusti Allah iki Gusti Allahé langit lan bumi. Gusti Allah iki ora manggon nang omah gawéané manungsa. 25 Gusti Allah iki ya ora mbutuhké sesajèn apa waé sangka manungsa, kaya Dèkné kekurangan apa-apa waé. Malah Dèkné sing ngekèki ambekan lan urip; Dèkné sing ngekèki sembarang marang manungsa. 26 Sangka wong siji Gusti Allah wis ndadèkké bangsa-bangsa, supaya pada manggon nang sak jembaré bumi kéné. Ya Gusti Allah iki sing wis kawit wiwitané ngarani waktuné lan watesé panggonan-panggonan kanggo manungsa. 27 Gusti Allah enggoné nindakké kuwi kabèh, supaya manungsa pada nggolèki Dèkné lan beja tenan nèk bisa ketemu karo Dèkné. Awit sakjané Gusti Allah kuwi ora adoh karo awaké déwé. 28 Enèng sing tau ngomong: ‘Jalaran sangka pangwasané Gusti Allah awaké déwé urip lan awaké déwé manggon ing donya iki.’ Kaya sing wis diomongké karo para tukang tulis sangka tengahmu: ‘Awaké déwé uga turunan sangka Gusti Allah.’ 29 Lan jalaran awaké déwé iki anaké Gusti Allah, mulané ya ora bener nèk awaké déwé nganggep nèk Gusti Allah kuwi kétoké kaya retya gawéan emas, selaka apa watu, manut pikirané lan kapinterané manungsa. 30 Gusti Allah ora mikirké jamané mauné, dongé manungsa ora kenal marang Dèkné, ora, nanging saiki Gusti Allah ngabarké nèk kabèh manungsa kudu ninggal klakuan sing ala lan nurut Dèkné. 31 Awit Gusti Allah wis netepké dina enggoné Dèkné arep ngrutu jagat; Dèkné wis miji wong siji sing bakal nindakké kuwi. Mulané, kanggo mbuktèkké iki Gusti Allah wis nangèké wong iki sangka pati.” 32 Sakwisé wong-wong mau krungu rasul Paulus ngomongké bab tanginé wong mati, terus ènèng sing pada ngguyu tembungé rasul Paulus mau, ènèng sing ngomong ngéné: “Suk-suk waé aku arep ngrungokké menèh.” 33 Rasul Paulus terus lunga sangka Eropakus kono. 34 Nanging ènèng wong siji-loro sing pretyaya lan mèlu rasul Paulus, kayadéné Dionisius, tukang pikir nang Eropakus kono, uga ènèng wong wédok sing jenengé Damaris lan liya-
kepetuk karo wong Ju sing jenengé Akwila, wong sangka kuta Pontus. Akwila durung suwi teka sangka negara Itali karo bojoné sing jenengé Priskila. Tekané nang kuta Korinta kono, jalaran ratuné Rum sing jenengé Klaudius, ngusir wong Ju kabèh kongkon lunga sangka kuta Rum. 3 Rasul Paulus terus nggolèki omahé Akwila lan Priskila terus manggon karo brayat kuwi lan nyambutgawé bebarengan karo wong-wong kuwi, awit kerjanané tunggalé, yakuwi nggawèni omah
rasul Paulus ngomong ngéné: “Wong iki ngejèk wong okèh nyembah marang Gusti Allah nganggo patrap sing séjé karo pernatané agamané awaké déwé.” 14 Kadung rasul Paulus ijik arep nyauri kelahan mau, gramang Galio terus ngomong ngéné marang wong-wong Ju kuwi: “Kowé wong Ju, nèk wong iki nerak pernatané negara apa nglakoni salah sing gedé, pantyèn bener aku nampa kelahanmu. 15 Nanging prekara sing marakké padu iku lak bab tembung lan jeneng lan prekara-prekara bab pernatan-pernatan agamamu déwé. Prekara kaya ngono kuwi kudu mbok urusi déwé. Aku emoh ngetokké tembung bab kuwi!” 16 Wong-wong Ju mau terus dikongkon metu kabèh. 17 Sakwisé kuwi wong-wong terus nyekel Sostenès, penggedéné sinaguk kono. Wongé digebuki nang ngarepé kruton kono. Nanging gramang Galio ora ngrèwès blas. 18 Rasul Paulus ijik rada suwi menèh nang Korinta kono. Sakwisé kuwi dèkné terus lunga sangka kono, numpak kapal karo Priskila lan Akwila, budal nang bawah Siria. Sakdurungé budal rasul Paulus
lan Akwila, terus mlebu nang sinaguk lan ngomongké bab pituturé Gusti marang wong-wong Ju. 20 Wong-wong kuwi nyuwun marang rasul Paulus, supaya rada suwi nang kono, nanging dèkné ora bisa. 21 Mulané rasul Paulus ngomong: “Nèk
tujuané ngantepké pengandelé sedulur-sedulur tunggal pretyaya nang kono. 24 Nang kuta Efése ènèng wong Ju teka sing jenengé Apolos, lairan sangka kuta Alèksandria. Apolos kuwi wong sing bisa nggelarké pituturé Gusti lan dèkné ya jeru pangertiné bab Kitab Sutyi. 25 Apolos wis nampa piwulang bab dalané Gusti, mulané dèkné bisa mulangké bab Gusti Yésus karo ati sing semanget, senajan dèkné namung ngerti bab baptisané
Apolos terus diampirké nang omahé, supaya bisa didunung-dunungké sing tyeta bab piwulang Kristen sak kabèhé. 27 Sakwisé kuwi Apolos kepéngin budal nang bawah Akaya. Sedulur-sedulur Kristen nang Efése kono pada bungah karo pikiran kuwi, mulané terus nggawani layang, supaya sedulur-sedulur nang bawah Akaya kono pada nampa Apolos sing apik. Kadung teka nang Akaya, Apolos bisa ngantepké pengandelé sedulur-sedulur nang kono, jalaran sangka kabetyikané Gusti Allah. 28 Nang sak tengahé wong pirang-pirang Apolos bantah-bantahan karo wong-wong Ju lan ndunung-ndunungké sangka Kitab Sutyi, nèk Gusti Yésus kuwi Kristus.
1 Suwéné Apolos ijik nang kuta Korinta, rasul Paulus ndlajahi panggonan-panggonan sing adoh kuta, sampèk terus tekan kuta Efése. Nang kono rasul Paulus kepetuk karo wong Kristen siji-loro. 2 Wong-wong Kristen mau ditakoni: “Apa kowé wis nampa Roh Sutyi dongé kowé dibaptis?” Saurané wong-wong mau: “Apa kuwi? Awaké déwé durung tau krungu bab Roh Sutyi!” 3 Lah rasul Paulus terus takon: “Lo, lah nèk ngono kowé dibaptis karo baptisan apa?” Wong-wong semaur: “Karo baptisané Yohanes.” 4 Rasul Paulus terus ndunungké: “Baptisané Yohanes kuwi baptisané wong-wong sing pada ninggal urip dosa. Yohanes mulangi wong-wong, supaya pada pretyaya marang Gusti Yésus, sing tekané sak mburiné dèkné.” 5 Sakwisé krungu kuwi, wong-wong mau terus pada njaluk dibaptis ing jenengé Gusti Yésus. 6 Rasul Paulus terus numpangi tangan ndongakké wong-wong mau, terus sakwat wong-wong dikwasani karo Roh Sutyi, terus pada ngetokké basa kasukman lan uga ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah. 7 Wong-wong mau kabèhé ènèng wong rolas. 8 Telung sasi
Kratoné Gusti Allah. 9 Nanging ènèng wong siji-loro sing wangkal ora gelem pretyaya. Wong-wong kuwi malah ngolok-olok piwulang Kristen nang ngarepé wong okèh. Mulané wong-wong kuwi terus ditinggal lunga karo rasul Paulus. Wong sing pada pretyaya terus dikumpulké lan saben dina rasul Paulus mulang nang panggonan sing lumrahé dienggo mulang karo Tiranus. 10 Rong taun suwéné rasul Paulus mulang ngono. Dadiné wong-wong sing manggon nang bawah Asia, ya wong Ju lan wong bangsa liyané, pada krungu pituturé Gusti Allah. 11 Gusti Allah nindakké mujijat-mujijat sing nggumunké banget lantaran rasul Paulus. 12 Sampèk katyu apa suwèkané sandangan lungsuran sing dienggo, nèk ditumpangké wong lara wongé bisa mari lan demit-demit mbarang ya pada metu sangka wong lara mau. 13 Lah nang kono ènèng wong Ju siji-loro sing mlaku-mlaku nambani wong-wong sing kelebon demit. Wong-wong kuwi pada njajal ngetokké demit nganggo jenengé Gusti Yésus, ngomong ngéné: “Aku nundung kowé ing jenengé Yésus sing dikabarké karo Paulus!” 14 Sing nindakké kaya ngono wong pitu, kabèh anaké Imam Gedé sing jenengé Sekéfa. 15 Nanging demit-demit mau malah pada semaur: “Yésus aku kenal, Paulus aku ya kenal, nanging kowé kuwi sapa?” 16 Wong sing kelebon demit terus nubruk wong pitu mau sak kuwaté, sampèk pada kalah kabèh lan kudu mblayu sangka omah kono, awaké wuda lan dèdèl-duwèl. 17 Wong-wong Ju nang kuta Efése kono lan uga wong-wong bangsa liya sing mèlu agama Ju pada krungu lelakon mau terus pada wedi banget. Lantaran kuwi jenengé Gusti Yésus mundak kesuwur lan diajèni. 18 Okèh wong sing wis pretyaya pada teka lan ngakoni nang ngarepé wong okèh bab barang sing ala sing dilakoni. 19 Okèh wong pretyaya sing mbiyèné nindakké penggawé pepeteng pada nglumpukké buku-bukuné dadi siji, terus diobong nang ngarepé wong okèh. Ajiné buku-buku mau diitung sampèk ènèng pirang-pirang atus èwu duwit. 20 Lelakon-lelakon kuwi mau marakké pituturé Gusti Allah tambah sumebar lan kétok kwasané. 21 Sakwisé lelakon kuwi mau kabèh, rasul Paulus terus nggawé putusan arep nang Yérusalèm, liwat Masedonia lan Akaya. Dèkné ngomong: “Nèk aku wis rana, aku terus arep nang kuta Rum.” 22 Rasul Paulus terus ngongkon kantyané loro budal ndisik nang Masedonia, yakuwi Timotius lan Erastus. Rasul Paulus déwé kèri nang bawah Asia sak untara. 23 Ya ing wayah kuwi ènèng gègèran gedé nang kuta Efése, jalaran sangka mundaké piwulang bab dalané Gusti. 24 Awit ènèng sakwijiné kemasan sing jenengé Demitrius, sing kerjanané nggawèni tèmpel-tèmpelan tyilik, niru tèmpelé déwi Diana. Dagangané Demitrius mau nekakké rejeki okèh kanggo wong-wong sing kerjanané uga nggawé tèmpel-tèmpelan kuwi. 25 Mulané Demitrius mau terus nglumpukké wong-wong kabèh sing tunggal kerjanan kuwi, terus ngomong ngéné: “Para kantya kabèh, kowé ngerti déwé nèk rejekiné awaké déwé metuné sangka kerjanané awaké déwé iki. 26 Lah saiki, dipikir déwé apa sing ditindakké karo Paulus. Dèkné ngomong nèk déwa-déwa sing digawé karo tangané manungsa ora tenan. Paulus malah bisa narik wong pirang-pirang, ora namung nang kuta Efése waé, nanging uga mèh sak bawah Asia kabèh. 27 Mengkono kuwi ora namung kerjanané awaké déwé mundur, nanging uga wong-wong ora bakal nggatèkké menèh marang tèmpelé Déwi Gedé Diana. Karomenèh, Déwi Gedé Diana, sing disembah wong kabèh sak bawah Asia lan sak jagat kabèh, ora bakal disembah menèh, jalaran ilang apiké.” 28 Sakwisé krungu tembung kuwi mau, wong-wong terus pada nesu kabèh, terus bengok-bengok: “Gedé banget Déwi Diana, sembahané wong Efése!” 29 Sak kuta terus gègèr. Wong-wong terus nyekel Gayus
mbarang arep mbrono, nanging dipenggak karo para sedulur Kristen nang kono. 31 Para penggedéné kuta kono, sing wis dadi kantyané rasul Paulus, uga ngomongi, supaya rasul Paulus dipenging mbrono. 32 Nang kumpulané wong okèh kuwi terus rusu banget, ènèng sing ngomong ngéné, ènèng sing ngomong ngono, ramé banget, awit okèh wong sing ora ngerti apa jalarané pada mèlu teka mbrono. 33 Saiki ènèng wong sing jenengé Alèksander,
Kabèh wong wis ngerti nèk kuta Efése kuwi wis dipasrahi ngurusi tèmpelé Déwi Gedé Diana lan uga ngurusi retya sutyi sing tiba sangka langit. 36 Tak kira ora ènèng wong sing bisa ngomong nèk ora ngono. Mulané aku nyuwun marang kowé kabèh, supaya pada meneng lan aja grusa-grusu nindakké sing ora-ora. 37 Lah kowé pada nggawa wong-wong iki mbréné, lah mangka wong-wong iki ora nyolong apa-apa sangka tèmpel lan uga ora ngolok-olok marang Déwi Gedé, sesembahané awaké déwé. 38 Nèk Demitrius lan kantya-kantyané pada nduwé kelahan apa arep nyalahké sapa waé, iku apik, nanging kelahané kudu digawa nang kruton. Kanggo prekara-prekara kaya ngono kuwi wis ènèng dinané déwé-déwé. 39 Nanging nèk ènèng prekara liyané sing kudu dirembuk, iku kudu diurus karo kumpulané wakil rayat miturut wèté negara. 40 Awit, apa sing mbok lakoni ing dina iki kenèng diarani gègèran sing ora apik. Lah sakjané ora ènèng jalarané blas kanggo gègèran kaya ngéné iki.” 41 Sakwisé
arep budal nang Masedonia. 2 Rasul Paulus terus ndlajahi panggonan-panggonan turut Masedonia kabèh karo mituturi sedulur-sedulur sing nang
sedulur, kowé weruh déwé enggonku bebarengan karo kowé suwéné aku nang tengahmu, wiwit aku teka nang bawah Asia. 19 Enggonku ngladèni Gusti ya tak lakoni karo andap-asor lan tak réwangi nangis-nangis lan ngalami kasangsaran, jalaran sangka panganiaya sing metu sangka para wong Ju. 20 Senajan ngono aku ora tau mangkir nindakké apa waé sing betyik kanggo kowé. Kabèh wis tak omongké lan tak wulangké marang kowé, ya nang ngarepé wong okèh, ya nang kumpulan nang omah-omahmu. 21 Ya wong Ju, ya wong sing dudu Ju tansah tak élingké, supaya pada ninggal klakuan ala lan pada pretyaya lan masrahké uripé marang Gusti Yésus Kristus. 22 Lah saiki, manut karepé Roh Sutyi, aku kudu lunga nang Yérusalèm. Aku ora ngerti apa sing bakal tak alami nang kana. 23 Aku namung ngerti nèk Roh Sutyi wis ngélingké marang aku, nèk nang saben kuta aku bakal nandang werna-werna sangsara lan aku bakal disetrap. 24 Senajan ngono aku ora perduli bab uripku, janji aku bisa neruské penggawéanku lan ngrampungké kuwajiban sing wis dipasrahké marang aku karo Gusti Yésus, yakuwi, nggelarké kabar kabungahan bab kabetyikané Gusti Allah. 25 “Nang tengahmu aku ya wis ngabarké bab Kratoné Gusti Allah. Saiki aku krasa nèk aku ora bakal kepetuk menèh karo kowé kabèh. 26 Mulané saiki aku ngomong sak beneré marang kowé: nèk nang tengahmu ènèng wong kesasar, kuwi dudu salahku. 27 Awit enggonku mulangi kowé bab kekarepané Gusti Allah ya wis sak genepé. 28 Mulané, pada ngati-ati marang awakmu déwé lan marang wong-wong sing dipasrahké marang kowé karo Roh Sutyi. Sedulur-sedulur nang pasamuané Gusti Allah pada dituntun, awit wis dilabuhi mati karo Gusti Yésus déwé. 29 Aku ngerti nèk sakwisé aku lunga bakal ènèng asu galak okèh sing teka nang tengahmu lan ora bakal ngéman marang wedus-wedus mau. 30 Malah bakal ènèng wantyiné nang tengahmu déwé bakal ènèng wong siji-loro sing bakal nyimpang sangka piwulang sing bener lan nyasarké pasamuan. 31 Mulané para sedulur, pada sing ati-ati tenan lan pada élinga nèk sampèk telung taun suwéné aku wis mulangi kowé siji-siji, awan-wengi ora lèrèn karo ngetokké eluh. 32 “Lah saiki kowé tak pasrahké marang kabetyikané Gusti Allah. Dèkné nduwé kwasa bisa ngantepké pengandelmu lan ngekèki berkah sing wis dityawiské kanggo para umaté. 33 Aku ora tau kepéngin nampa banda apa sandangan sangka sapa waé. 34 Kowé pada weruh déwé enggonku nggolèk pangan nganggo tanganku déwé, kanggo nyukupi kabutuhanku lan kabutuhané kantya-kantyaku. 35 Aku wis nduduhké marang kowé nganggo patrap werna-werna, nèk enggoné awaké déwé mulang marang wong sing ora nduwé lan wong sing kesusahan kuwi kudu karo nyambutgawé sing abot. Pada éling marang tembungé Gusti Yésus: ‘Pawèh luwih apik tenimbang nampa.’ ” 36 Sakwisé rampung mituturi wong-wong mau, rasul Paulus terus sedeku bebarengan karo sedulur-sedulur kabèh terus pada ndonga. 37 Sedulur-sedulur pada nangis kabèh, terus pada ngrangkuli rasul Paulus lan diambungi bolak-balik. 38 Kabèh pada susah, malah-malah jalaran rasul Paulus ngomong nèk ora bakal kepetuk menèh. Wong-wong terus ngeterké rasul Paulus tekan prauné.
1 Sakwisé awaké déwé pamitan karo para pinituwané
Sakwisé kuwi kumendané terus takon marang wong-wong sing nang kono: “Wong kuwi sapa lan salahé apa?” 34 Nanging wong okèh kuwi terus pating brengok, ènèng sing ngomong ngéné, ènèng sing ngomong ngono, ramé banget. Entèk-entèké kumendané ora bisa ngerti apa jalarané gègèran kuwi. Mulané wongé terus mréntah kongkon nggawa rasul Paulus nang panggonané soldat-soldat. 35 Kadung tekan andané panggonan kono rasul Paulus kepeksa dipanggul, jalaran wong-wong sing gègèran mau pada desek-desekan arep nyekel rasul Paulus. 36 Wong-wong pada bengok-bengok: “Patèni wong kuwi, patèni wong kuwi!” 37 Kadung wis arep mlebu nang panggonané soldat-soldat kono, rasul Paulus terus ngomong karo kumendané: “Aku
setitik?” Kumendané terus takon: “Apa kowé bisa ngomong basa Grik? 38 Dadiné kowé dudu wong Egipte kaé sing durung suwi waé nggawé ramé-ramé gègèran lan nggawa bala patang èwu okèhé digawa nang wustèn?” 39 Rasul Paulus semaur: “Aku iki wong Ju sing lair nang Tarsus, kuta sing kesuwur nang bawah Silisia. Aku nyuwun dililani ngekèki katerangan marang wong-wong iki!” 40 Kumendané nglilani lan rasul Paulus terus ngadek nang anda lan ngunggahké tangané, supaya wong-wong pada meneng. Kadung wong-wong wis meneng rasul Paulus terus ngekèki katerangan marang wong-wong ing basa Ibrani.
1 Rasul Paulus ngomong ngéné: “Para bapak lan para sedulur kabèh! Aku nyuwun dirungokké enggonku arep nduwé omong iki.” 2 Krungu rasul Paulus ngomong basa Ibrani, wong-wong
mbah-mbahané awaké déwé nganti jeru. Aku sing ngabekti marang Gusti Allah ya tenanan, tunggalé waé karo kowé kabèh. Aku ya pantyèn nglawan piwulang sing anyar bab Yésus Kristus. 4 Mulané wong-wong sing mèlu piwulang anyar iki tak siya-siya sampèk mati. Wong-wong kuwi tak tyekel, lanang-wédok tak lebokké nang setrapan. 5 Imam Gedé lan wargané Kruton Agama kenèng dadi seksi nèk aku ora goroh. Awit ya wong gedé-gedé iki sing ngekèki layang marang aku kanggo nyekel wong Ju nang kuta Damaskus sing pada mèlu piwulang anyar iki. Dadiné
ngomong: ‘Saulus, Saulus, kenèng apa kowé kok nyiya-nyiya Aku?’ 8 Aku terus takon: ‘Kowé kuwi sapa Gusti?’ Swara mau semaur: ‘Aku iki Yésus wong Nasarèt, sing mbok siya-siya!’ 9 Wong-wong sing mèlu aku ya weruh pepadang semlorot mau, nanging ora krungu swara sing ngomong marang aku. 10 Aku terus takon menèh: ‘Duh Gusti, aku saiki kudu nglakoni apa?’ Gusti Yésus semaur: ‘Ngadeka lan kana budal nang kuta Damaskus. Nang kono kowé bakal diomongi bab sembarang sing dikarepké karo Gusti Allah lan sing kudu mbok lakoni!’ 11 Pepadang sing semlorot mau terus marakké mripatku lamur. Aku terus dituntun karo kantya-kantya mlebu nang kuta Damaskus. 12 “Nang kono ènèng wong jenengé Ananias, wong sing ngabekti marang Gusti Allah lan nglakoni wèt-wèté nabi Moses. Wong iki ya diajèni tenan karo wong Ju kabèh sing manggon nang Damaskus kono. 13 Ananias mau teka terus ngadek nang ngarepku ngomong: ‘Sedulur Saulus, kowé weruha menèh!’ Sakwat aku ya terus bisa weruh menèh terus aku ndelokké dèkné. 14 Ananias terus ngomong: ‘Gusti Allahé mbah-mbahané awaké déwé wis milih kowé, supaya kowé ngerti kekarepané Dèkné lan kenal marang Gusti Yésus, sing nglakoni kekarepané Gusti Allah. Kowé bakal krungu swarané Gusti Yésus déwé ngomong marang kowé. 15 Kowé bakal dadi seksiné, supaya ngabarké marang saben wong apa sing kowé weruh lan krungu. 16 Saiki kowé aja wedi-wedi menèh, ngadeka lan kana njaluk dibaptis, supaya dosamu dingapura nganggo jenengé Gusti Yésus.’ 17 “Aku terus balik nang Yérusalèm lan dongé aku ijik ndonga nang Gréja Gedé, aku dikèki weweruh karo Gusti Allah. 18 Ing weweruh kuwi Gusti Yésus ngomong ngéné marang aku: ‘Kana ndang lunga sangka kuta Yérusalèm kéné, awit wong-wong nang kéné ora bakal pretyaya marang paseksimu bab Aku!’ 19 Aku terus ngomong: ‘Gusti, wong-wong iki lak pada ngerti ta nèk aku wis ngleboni sinaguk-sinaguk nyekeli lan nggebuki wong-wong sing pretyaya marang Kowé?’ 20 Uga dongé Stéfanus, sing ngekèki paseksi bab Kowé dibandemi watu. Aku déwé nang kono lan setuju marang wong-wong sing mbandemi watu marang Stéfanus. Aku malah njaga saliné wong-wong sing matèni dèkné! 21 Nanging Gusti Yésus ngomong: ‘Wis, kana budal, awit kowé tak kongkon nang tengahé wong-wong sing dudu Ju, sing adoh-adoh panggonané!’ ” 22 Tekan semono wong okèh mau pada meneng ngrungokké tembungé rasul Paulus. Nanging sakwisé kuwi wong-wong pada bengok-bengok: “Patèni waé, patèni waé wong kuwi! Ora pantes wong kaya ngono urip!” 23 Wong okèh mau
rasul Paulus digawa mlebu lan ditakoni nganggo petyut, supaya ngerti apa jalarané wong-wong kok pada pating brengok lan nindakké sing kaya ngono marang dèkné. 25 Nanging kadung rasul Paulus dibanda arep dipetyuti, dèkné terus ngomong marang ofisir sing nang kono: “Apa kowé éntuk metyuti wong wargané Rum, tanpa
terus nang nggoné kumendané ngomong: “Kumendan, kepriyé saiki! Wong kuwi wargané negara Rum!” 27 Kumendané terus marani rasul Paulus lan takon: “Apa tenan nèk kowé kuwi wargané negara Rum?” Rasul Paulus semaur: “Tenan!” 28 Kumendané terus ngomong: “Aku bisané nampa layang dadi wargané negara Rum kuwi jalaran aku mbayar duwit okèh!” Rasul Paulus semaur: “Nanging aku dadi
dilebokké menèh nang panggonané para soldat. 11 Mbenginé Gusti Yésus teka ngadek nang jèjèré rasul Paulus ngomong: “Atimu sing kendel terus! Kowé wis ngabarké bab Aku nang Yérusalèm kéné, mengkono uga kowé bakal dadi seksiku nang kuta Rum.” 12 Esuké wong Ju pada nggawé komplot arep matèni rasul Paulus. Wong-wong pada sumpah ora arep mangan apa ngombé nèk durung matèni rasul Paulus. 13 Sing nggawé komplot kuwi ènèng wong patang puluh kliwat. 14 Wong-wong kuwi pada metuki Imam Gedé lan para pinituwa terus ngomong: “Awaké déwé wis sumpah bebarengan ora arep mangan apa ngombé apa waé nèk durung matèni Paulus. 15 Mulané awaké déwé nyuwun marang Imam Gedé lan Kruton Agama ngekèki layang marang kumendané kuta Rum lan nyuwun, supaya Paulus digawa nang nggonmu menèh, étok-étoké arep ditakoni sing luwih jeru. Lah mengko sakdurungé Paulus tekan kéné awaké déwé arep matèni dèkné.” 16 Nanging ndilalahé ponakané rasul Paulus krungu bab iki. Dèkné terus mlebu nang panggonané para soldat terus ngomongi rasul Paulus. 17 Rasul Paulus terus nyeluk ofisir lan nyuwun nggawa ponakané nang nggoné kumendané, awit dèkné nduwèni prekara sing kudu diomongké! 18 Ofisir mau terus nggawa ponakané rasul Paulus nang nggoné kumendané ngomong: “Paulus sing disetrap kaé nyeluk aku nyuwun nggawa ponakané iki nang nggonmu, awit dèkné nduwé prekara sing kudu diomongké marang kowé.” 19 Kumendané terus nyekel ponakané rasul Paulus digawa nyingkir, terus ditakoni: “Apa ta sing arep mbok omongké marang aku?” 20 - 21 Botyah enom mau terus ngomong: “Wong Ju pada nggawé komplot arep nyuwun marang Bapak kumendan, supaya Bapak kumendan sésuk nggawa rasul Paulus nang Kruton Agama, étok-étoké arep ditakoni sing luwih apik. Nanging Bapak kumendan aja pretyaya, awit ènèng wong kliwat patang puluh arep nyegat rasul Paulus lan wong-wong iki malah pada sumpah nèk ora bakal mangan lan ngombé apa-apa nèk durung matèni rasul Paulus. Rantyaman iki wis mateng tenan, namung ngentèni wangsulané Bapak kumendané.” 22 Kumendané terus ngomong: “Kowé aja ngomongi sapa-sapa ya nèk kowé wis ngomongi aku!” Ponakané rasul Paulus mau terus dikongkon mulih. 23 Kumendané terus nyeluk ofisir loro diomongi ngéné: “Dityawiské soldat rong atus lan uga soldat sing numpak jaran pitung puluh lan wong rong atus sing tukang tumbak. Soldat-soldat mau mengko mbengi jam sanga kudu budal nang kuta Sésaréa. 24 Uga dityawiské jaran siji-loro kanggo Paulus. Kowé sing tanggung jawab bab keslametané Paulus nganti tekan ngarepé gramang Féliks.” 25 Sakwisé kuwi kumendané terus nulis layang kanggo gramang Féliks sing uniné ngéné: 26 Layang marang gramang Féliks sing kajèn, kabar slamet sangka Klaudius Lisias. 27 Aku ngekèki krungu nèk wong Ju nyekel wong iki arep dipatèni. Aku uga ngerti nèk wong iki wargané negara Rum. Mulané aku ngalang-alangi kuwi lan ngongkon soldat-soldat ngluwari wong iki. 28 Awit aku kepéngin ngerti apa jalarané wong-wong Ju arep matèni wong iki, mulané wongé tak gawa nang ngarepé Kruton Agamané. 29 Aku ngerti nèk prekarané kuwi bab wèt-wèté agamané wong-wong kuwi lan Paulus blas ora nglakoni apa-apa sing marakké dèkné kudu disetrap apa dipatèni. 30 Kadung aku éntuk kabar nèk wong-wong Ju pada nggawé komplot arep matèni dèkné, aku terus ngongkon wong iki teka nang nggonmu. Uga wong-wong sing ngelahké Paulus pada tak kongkon nang nggonmu nggawa kelahané. Ya namung semono tembungku. 31 Para soldat terus nuruti apa préntahé kumendané lan mbengi kuwi waé nggawa rasul Paulus tekan kuta Antipatris. 32 Esuké soldat-soldat sing mlaku terus balik menèh nang panggonané, nanging soldat-soldat sing numpak jaran budal terus karo rasul Paulus. 33 Kadung wis tekan Sésaréa rasul Paulus terus dipasrahké marang gramangé, bareng karo layang sangka kumendan Klaudius Lisias. 34 Sakwisé gramangé matya layang mau terus takon marang rasul Paulus dèkné kuwi wong lairan ngendi. Rasul Paulus terus ngomong nèk dèkné kuwi sangka bawah Silisia. 35 Gramangé terus ngomong: “Prekaramu kuwi arep tak titipriksa nèk wong-wong sing ngelahké kowé
kaperluan kuwi, sakwisé aku nglakoni wisuh sutyi, wong-wong kuwi nemu aku nang Gréja Gedé. Nang kono ora ènèng gègèran apa ramé-ramé blas, malah ing waktu kuwi ora ènèng wong okèh bebarengan karo aku, kejaba namung wong Ju siji-loro sangka bawah Asia. Sakjané wong-wong kuwi sing kudu ngelahké aku nang nggoné Bapak, semunggoné aku nduwé salah kepriyé waé. 20 - 21 Bèn ngomong apa pada nemu salah liyané dongé aku dikelahké nang ngarepé Kruton Agama, kejaba namung prekara siji iki, yakuwi, jalaran aku ngomong ngéné: ‘Aku dikrutu jalaran aku pretyaya nèk wong mati bakal tangi menèh.’ ” 22 Gramang Féliks sing ngerti okèh bab piwulang Kristen, nutup kruton kuwi ngomong ngéné: “Prekara iki arep tak rampungké nèk kumendan Lisias wis nang kéné.” 23 Gramangé terus mréntah marang ofisir sing nyambutgawé kongkon njaga rasul Paulus, nanging rasul Paulus dililani mlaku-mlaku lan kantya-kantyané éntuk ngrumati dèkné. 24 Ora let suwi gramang Féliks teka menèh, nanging saiki
bab pengandel ing Gusti Yésus. 25 Nanging kadung rasul Paulus ngomongké bab klakuan sing betyik, bab ngendek hawané ati lan bab kruton nang ngarepé Gusti Allah ing entèk-entèkané jaman, gramang
aku ya njaluk dikrutu nang kéné. Bapak déwé ngerti nèk aku ora nduwé salah apa-apa marang wong Ju. Nèk aku nerak wèt-wèté lan nglakoni sakwijiné prekara sing marakké aku pantes dipatèni, aku ya gelem mati. Nanging nèk kelahan-kelahan kuwi ora bener, ora ènèng wong sing bisa masrahké aku marang wong-wong Ju kuwi. Aku nyuwun prekara iki digawa nang krutoné ratuné Rum waé.” 12 Sakwisé gramang Fèstus rembukan karo
marang aku lan pada nyuwun aku nyetrap wong iki. 16 Nanging wong-wong tak sauri nèk tyarané wong Rum kuwi séjé lan ora nampa kelahané wong, tanpa wong sing disalahké dikèki kelunggaran adep-adepan karo sing ngelahké lan mbales kelahané. 17 Kadung wong-wong sing nggawa kelahan wis teka, aku ora ngentèni suwi, nanging ésuké aku terus nganakké kruton lan wong-wong sing kelah ya pada maju. 18 Wong-wong kuwi ya terus ngetokké kelahané, nanging aku ora krungu blas bab tumindak sing ala, kaya sing tak kira sakdurungé. 19 Sing diomong namung prekara-prekara bab agamané wong Ju déwé lan bab sakwijiné wong sing wis mati, jenengé Yésus, sing miturut Paulus, saiki ijik urip. 20 Jalaran aku kangèlan sing arep nggarap prekara iki, mulané aku terus takon marang Paulus, apa gelem digawa nang Yérusalèm lan dikrutu nang kana waé. 21 Nanging Paulus malah njaluk supaya prekara iki digawa nang krutoné ratuné Rum lan nyuwun dijaga terus nganti prekarané dikrutu karo ratuné. Mulané aku ya mréntah, supaya Paulus dijaga nganti tekan waktuné nggawa dèkné nang nggoné ratuné.” 22 Ratu Agripa terus ngomong marang gramang Fèstus: “Aku kepéngin krungu déwé sangka wong kuwi.” Fèstus semaur: “Sésuk ésuk kowé bisa krungu.” 23 Esuké ratu Agripa lan Bèrniké teka nang kruton nganggo tyarané kraton, dietutké para penggedéné ofisir lan para penggedé liya-liyané sangka kuta kono. Gramang Fèstus terus kongkonan nggawa rasul Paulus maju. 24 Fèstus terus ngomong: “Ratu Agripa lan para sedulur kabèh sing nang kéné. Ya iki wongé sing dikelahké karo wong-wong Ju nang Yérusalèm lan uga nang kéné. Wong-wong Ju pada bengok-bengok njaluk wong iki dipatèni waé. 25 Nanging aku ora nemu salah apa-apa sing marakké wong iki kudu dipatèni. Lan jalaran dèkné déwé njaluk supaya prekarané digawa nang krutoné ratuné Rum, aku ya arep ngongkon nggawa dèkné nang kuta Rum. 26 Nanging aku durung éntuk katerangan sing apik lan aku ya durung nemu salahé sing kenèng tak enggo jalaran nang sakjeroné layang sing arep tak kirimké ratuné. Mulané aku saiki nggawa wong iki nang ngarepmu kabèh, nanging kaping pisan marang ratu Agripa, supaya, nèk wis ditakon-takoni, aku bisa nemu prekara sing kenèng tak tulis. 27 Awit ora lumrah nèk aku ngongkon wong setrapan nang Rum tanpa ndunungké kanti tyeta apa salahé wongé.”
1 Ratu Agripa terus ngomong marang rasul Paulus: “Kowé saiki kenèng mbales kelahanmu!” Rasul Paulus terus ngunggahké tangané lan ngomong ngéné: 2 “Duh ratu Agripa, bungah tenan aku dikèki kelunggaran mbales kelahané wong-wong Ju bab aku nang ngarepé ratuné. 3 Aku bungah, jalaran aku ngerti nèk ratu Agripa ngerti apik bab adat-tata-tyarané bangsa Ju. Mulané aku nyuwun tenan, supaya ratu Agripa gelem ngrungokké tembungku karo sabar. 4 “Wong Ju kabèh ngerti uripku, awit kawit tyilikanku aku urip nang tengahé bangsaku nang Yérusalèm. 5 Wong-wong wis kenal aku suwi lan nèk gelem bisa nyeksèni déwé nèk kawit mbiyèn aku nurut agama temen tenan, ing sakjeroné golongané para Farisi. 6 Nèk dipikir aku ngadek nang kéné iki sakjané jalaran aku pretyaya marang prejanjiané Gusti Allah marang mbah-mbahané awaké déwé, nèk Dèkné bakal nangèké wong mati. 7 Taleré bangsa Israèl rolas ngarep-arep prejanjian kuwi ndang bisa keturutan, mulané mbah-mbahané awaké déwé ya pada ngabekti marang Gusti Allah awan lan wengi. Lan jalaran aku uga nduwèni pengarep-arep iki, duh ratu, aku dikelahké karo wong-wong Ju. 8 Apa jalarané kok wong-wong Ju ora pada pretyaya nèk Gusti Allah nangèké Gusti Yésus sangka pati? 9 “Mauné aku déwé ya mikir kudu ngrusak kabar kabungahan bab Gusti Yésus sangka Nasarèt. 10 Lan aku molai karo penggawéan kuwi nang Yérusalèm. Aku terus njaluk layang pangwasa marang para pengarepé imam, kanggo nglebokké wong Kristen pirang-pirang nang setrapan. Nèk ènèng sing kudu dipatèni mbarang aku ya mèlu setuju. 11 Ping pira waé aku ngleboni sinaguk-sinaguk lan meksa wong-wong sing Kristen supaya ninggal pengandelé. Sangking sengitku karo wong-wong kuwi, aku sampèk budal nang kuta-kuta nang liya negara arep nyekel wong-wong Kristen kuwi. 12 “Mulané aku terus budal nang kuta Damaskus, manut kongkonané lan nggawa layang pangwasané para pengarepé imam. 13 Lah nanging nang tengah dalan ing wayah awan nggentar, duh ratu Agripa, aku dadakan weruh padang semlorot sangka langit, sing padangé ngungkuli padangé srengéngé. Pepadang kuwi nyloroti aku lan wong-wong sing mèlu aku. 14 Awaké déwé kabèh tiba nang lemah lan aku terus krungu swara ing tembung Ibrani ngomong marang aku ngéné: ‘Saulus, Saulus, kenèng apa kowé kok nyiya-nyiya Aku? Kowé nggawé tatuné awakmu déwé kaya sapi sing nyépak-nyépak palangé sing digawé ngepluk kaé.’ 15 - 17 Aku terus takon: ‘Gusti, kowé kuwi sapa ta?’ Gusti terus semaur: ‘Aku iki Yésus, sing mbok siya-siya. Ngadeka. Aku ngétok marang kowé kuwi awit Aku arep netepké kowé dadi peladènku. Kowé bakal dadi seksi marang wong liyané nèk kowé ing dina iki weruh Aku lan uga bab prekara liya-liyané sing mbésuk bakal tak duduhké marang kowé. Kowé bakal tak luwari sangka bangsa Israèl lan bangsa liya-liyané lan saiki kowé tak kongkon marani bangsa-bangsa kuwi. 18 Kowé bakal melèkké mripaté lan nuntun wong-wong kuwi sangka pepeteng marani pepadang, supaya wong-wong mau utyul sangka pangwasané Sétan lan mara marang pangwasané Gusti Allah. Jalaran pada pretyaya marang Aku, dosané wong-wong mau bakal tak ngapura lan wong-wong mau bakal dadi umat sing tak pilih.’ 19 “Ratu Agripa, sakploké kuwi aku terus manut marang tembung sing tak tampa sangka
ndisik lan ngelangi nang daratan. 44 Lah liya-liyané bèn kintir tyekelan kayu apa petyah-petyahan kapal sing kemambang. Mengkono kuwi kabèh bisa tekan daratan kanti slamet.
1 Kadung awaké déwé tekan daratan kanti slamet, awaké déwé ngerti nèk pula kuwi pula Malta. 2 Wong-wong sing manggon kono apik banget enggoné nampa awaké déwé. Jalaran terus udan lan rasané adem wong-wong terus nggawé bediyang. Awaké déwé terus diejèk rono. 3 Rasul Paulus mèlu nglumpukké kayu-kayu ditumpuk nang geniné. Lah kok terus ènèng ula metu sangka kayu-kayu kuwi, jalaran kepanasen geniné.
mau, dèkné terus maturkesuwun marang Gusti Allah lan nampa kekuwatan anyar. 16 Nang kuta Rum rasul Paulus éntuk manggon déwé, dijaga soldat siji. 17 Sakwisé kliwat telung dina rasul Paulus terus ngundang para pengarepé wong Ju sing manggon nang kono. Kadung wong-wong wis ngumpul, rasul Paulus terus ngomong ngéné: “Para sedulur, senajan aku ora nduwé salah apa-apa marang bangsané awaké déwé lan aku ya blas ora nerak adat tata-tyara tinggalané mbah-mbahané awaké déwé, nanging aku meksa dityekel nang kuta Yérusalèm lan dipasrahké marang wong Rum. 18 Sakwisé wong Rum nakon-nakoni prekarané lan ora nemu apa-apa sing bisa marakké aku nampa setrapan pati, aku terus arep dietyulké. 19 Nanging wong-wong Ju nang kana ora trima nèk aku dietokké, mulané aku terus kepeksa nggawa prekara iki nang kruton gedé, krutoné ratuné nang Rum. Aku déwé ora bakal nggawa kelahan apa-apa bab bangsaku. 20 Ya iku jalarané enggonku ngumpulké kowé kabèh nang kéné, supaya aku bisa ngomongi kowé bab iki. Aku diranté iki jalaran aku pretyaya marang sing diarep-arep karo bangsa Israèl.” 21 Wong-wong Ju mau terus semaur: “Awaké déwé ora nampa layang apa-apa sangka Yudéa bab kowé. Uga ora ènèng wong sapa-sapa sangka kana sing dikongkon nggawa kabar mbréné bab bener-oraé. 22 Nanging awaké déwé kepéngin krungu pinemumu bab piwulang sing anyar iki, awit awaké déwé ngerti nèk nang endi-endi piwulang iki dimungsuh.” 23 Wong-wong terus pada nggawé kangsènan karo rasul Paulus lan kadung wis tekan dinané wong-wong mau teka nang omahé rasul Paulus, nanging saiki wongé okèhé ngungkuli sing ndisik. Wiwit ésuk tekané soré rasul Paulus nyritakké lan ndunung-
ndunungké marang wong-wong kuwi, supaya pada pretyaya marang Gusti Yésus. 24 Pantyèn ya ènèng sing pretyaya lan ngakoni nèk sing diwulangké karo rasul Paulus kuwi bener, nanging uga ènèng sing ora gelem pretyaya. 25 Wong-wong terus mulih sangka kono karo èngkèl-èngkèlan. Kuwi sakwisé rasul Paulus ngomong ngéné: “Pantyèn tyotyok banget tembungé Roh Sutyi sing dietokké karo nabi Yésaya marang para mbah-mbahané awaké déwé. 26 Tembung kuwi uniné ngéné: ‘Kana bangsa iki diparani lan diomongi nèk bakal ngrungokké, nanging ora dunung, bakal ndeleng, nanging ora weruh. 27 Awit pikirané wong-wong kuwi ketul, kupingé wis disumpeli dadi budek lan mripaté dieremké dadi lamur. Semunggoné ora ngono, mesti mripaté bisa weruh lan kupingé
saiki digelarké marang wong-wong sing dudu Ju lan wong-wong kuwi pada gelem ngrungokké.” 29 Sakwisé rasul Paulus ngomong ngono kuwi, wong-wong Ju terus pada lunga karo èngkèl-èngkèlan. 30 Rong taun suwéné rasul Paulus manggon nang kuta Rum kono, nang omah séwan. Sapa waé sing tilik dèkné nang kono ya ditampa apik. 31 Rasul Paulus ngabarké bab Kratoné Gusti Allah lan mulang bab Gusti Yésus Kristus karo kendel lan ora ènèng wong sing ngalang-alangi dèkné.
1 - 7 Para sedulurku kabèh nang kuta Rum, iki layang sangka nggonku, Paulus. Gusti Allah pantyèn trésna tenan marang kowé kabèh lan manggil kowé, supaya dadi umaté. Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus ngebeki uripmu karo kabetyikané lan katentremané. Aku nulis layang iki marang kowé, jalaran Gusti Yésus, Kongkonané Gusti Allah, wis miji aku dadi peladèné. Aku kudu dadi rasulé Gusti Yésus nggelarké kabar kabungahan sangka Gusti Allah marang kabèh manungsa. Ing jaman mbiyèn Gusti Allah wis ngomongké
Gustiné awaké déwé Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah. Sak tyara manungsa Dèkné dadi turunané ratu Daved. Lan jalaran Gusti Yésus uripé sutyi sak kabèhé, mulané sakwisé Dèkné tangi sangka pati, Gusti Allah ngekèki pangwasa gedé marang Anaké, supaya ngwasani kratoné. Aku saiki dadi wakilé Gusti Yésus. Gusti Allah pantyèn ngekèki penggawéan iki marang aku, awit Gusti Yésus déwé sing ngomongi aku. Aku kudu ngomongi kabèh bangsa sing dudu Ju, supaya pada pretyaya lan pada manut marang Kristus. Kuwi pantyèn Kristus déwé sing ngongkon aku. Lan kowé sing manggon nang kuta Rum, kowé mbarang kudu tak omongi nèk Gusti Yésus Kristus manggil kowé supaya dadi anaké. 8 Para sedulur, aku pantyèn maturkesuwun marang Gusti Allah enggoné Gusti Yésus Kristus nyambutgawé ing uripmu. Awit nang endi waé wong-wong pada ngomongké bab pengandelmu. 9 Aku ora goroh para sedulur, Gusti Allah dadi seksiku. Dèkné sing tak sembah lan tak labuhi sak atiku, awit aku nggelarké kabar kabungahan bab Anaké. Gusti Allah déwé ngerti nèk aku ora tau lali ndongakké kowé kabèh. 10 - 11 Aku pantyèn ajek ndonga, supaya Gusti Allah ngekèki kelunggaran marang aku ndang bisa niliki kowé, awit aku jan kepéngin tenan kepetuk karo kowé. Menawa aku bisa ngedum berkah kasukman marang kowé lan menawa aku bisa nambah-nambahi pengandelmu marang Gusti. 12 Tegesé para sedulur, aku pretyaya nèk awaké déwé bisa mbangun pengandelé sakpada-pada, aku kebangun sangka pengandelmu lan kowé kebangun sangka pengandelku. 13 Tenan para sedulur, kowé kudu ngerti nèk jalaran sangka kuwi wis ping pira waé aku wis arep budal nang nggonmu, nanging tekané saiki alangané wis ènèng waé, dadiné durung bisa keturutan. Karepku para sedulur, kaya enggonku nggelarké pituturé Gusti nang tengahé bangsa liya-liyané, semono uga aku bisa nyambutgawé lan ngetokké woh nang tengahmu. 14 Aku iki rumangsa nduwèni penjawab marang kabèh bangsa, mulané aku kudu nggelarké pituturé Gusti marang wong sing ngomong Grik sing manggon nang kuta, uga marang wong sing ora ngomong Grik sing manggon nang kebonan, marang wong sing sekolah lan uga marang wong sing ora sekolah. 15 Yakuwi jalarané aku kepéngin ndang teka nang nggonmu nang kuta Rum, supaya aku bisa nggelarké pituturé Gusti nang kono. 16 Awit para sedulur, aku blas ora isin nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus, jalaran kabar kabungahan iki gedé banget kwasané. Ya kabar kabungahan iki sing dikanggokké karo Gusti Allah kanggo nylametké kabèh wong sing pretyaya, nomer siji kanggo bangsa Ju, nanging uga kanggo bangsa liya-liyané. 17 Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Awit kabar kabungahan iki ndunungké marang awaké déwé, nèk kawit mbiyèné manungsa bisané ketampa karo Gusti Allah namung nèk gelem pretyaya lan njagakké marang Dèkné. Wujuté ya wis ketulis nang Kitab uniné ngéné: “Wong sing wis ketampa karo Gusti Allah uripé kudu njagakké marang Gusti Allah.” 18 Para sedulur, aku kuwi mau ngomong nèk Gusti Allah nylametké wong sing pretyaya marang Dèkné. Kenèng apa kuwi kok penting banget? Iki penting banget, jalaran awaké déwé kudu ngerti nèk Gusti Allah nesu tenan marang manungsa. Gusti Allah bakal nyetrap kabèh wong sing ora ngajèni marang Dèkné lan sing nggawé ala marang liyané. Wong sing nglakoni ala kuwi sakjané namung ngalang-alangi wong liyané, marakké liyané ora bisa mangertèni Gusti Allah kaya sak wujuté. 19 Para sedulur, sakjané kabèh wong bisa mangertèni bab Gusti Allah kaya sak mestiné, awit Gusti Allah déwé wis nduduhké lan ndunungké marang manungsa. 20 Wujuté kawit mbiyèn-mbiyèné, dongé Gusti Allah nggawé langit lan bumi, semunggoné manungsa gelem nyawang lan mikir bab sembarang sing digawé karo Gusti Allah, mesti barang loro iki manungsa bisa dunung, yakuwi, nèk Gusti Allah langgeng pangwasané lan nèk Dèkné wujut Gusti Allah tenan. Dadiné manungsa ora nduwé jalaran kanggo nutupi salahé. 21 Karomenèh para sedulur, senajan manungsa ngerti nèk Gusti Allah kuwi langgeng kwasané, nanging ora pada gelem memuji lan maturkesuwun marang Dèkné. Malah pada mblarah ora nggenah pikirané, marakké pada bingung karepé, awit peteng atiné. 22 Rumangsané wong ngerti, nanging malah mundak bodo. 23 Mulané ora pada nyembah Gusti Allah sing langgeng, nanging malah pada nyembah retya-retya sing rupa manungsa sing mati, apa manuk, apa kéwan sing sikilé papat, apa kéwan sing mbrangkang. 24 Lan jalaran manungsa mundak bodo lan pada nglakoni sing ora nggenah ngono, mulané terus pada dipasrahké marang pangwasané kesenengan rusu karo Gusti Allah. Dadiné pada nglakoni sing ora pantes karo awaké sakpada-pada. 25 Wong-wong kuwi nggugu barang sing goroh, barang sing bener bab Gusti Allah malah ora pada gelem pretyaya. Mulané terus nyembah lan ngajèni marang barang-barang gawéané Gusti Allah, ora nyembah marang Gusti Allah déwé, sing nggawé sembarang lan sing kudu dipuji slawasé. Amèn. 26 Para sedulur, jalaran sangka klakuan sing kaya ngono kuwi, manungsa dietyulké karo Gusti Allah, supaya pada nuruti kesenengané daging sing ora pantes. Mulané sing wédok-wédok ora pada nglakoni sing lumrah menèh, nanging sing ora lumrah. Ora pada nggolèk gandèngan karo wong lanang, nanging wong wédok malah gandèngan karo wong wédok. 27 Semono uga sing lanang-lanang. Ora gandèngan karo wong wédok menèh kaya sak lumrahé, ora, nanging wong lanang malah ketarik atiné karo tunggal wong lanang lan pada nglakoni sing ora pantes. Mulané ya pada nampa upah sing tyotyok karo klakuané. 28 Lan menèh para sedulur, jalaran wong-wong kuwi blas ora merlokké supaya bisa kenal marang Gusti Allah, mulané ya diejarké karo Gusti Allah, bèn pada nuruti angen-angené sing mblarah-mblarah ora nggenah. Mulané ya pada nglakoni sembarang sing ora apik. 29 - 30 Atiné wis kebek karo angen-angen sing ora bener, karo barang ala, laku bédang lan hawa srakah. Seneng nggawé ala, seneng sengit, mematèni lan tukaran. Seneng ngapusi liyané lan seneng nggawé larané ati liyané. Seneng nyatur lan ngundat-undat liyané. Pada sengit marang Gusti Allah, sombong, gemunggung lan kurang-ajar. Nèk arep nggawé ala akalé wis ènèng waé. Karo wong tuwa wis ora ngajèni blas. 31 Ora nduwèni kadunungan lan ora kenèng dijagakké. Ora nduwé seneng karo seduluré déwé lan ora nduwé melas blas karo liyané. 32 Wong-wong kuwi sakjané ngerti nèk Gusti Allah ngupahi pati marang wong sing nglakoni kaya ngono kuwi, nanging ora pada wedi blas, malah pada ngelem liyané sing nglakoni kaya ngono.
1 Para sedulur, kowé mesti setuju nèk Gusti Allah nyetrap wong sing nglakoni ala kuwi. Menawa kowé mikir nèk kowé déwé ora nglakoni kaya ngono. Saiki aku ngomong marang kowé kabèh sing pada mikir ngono kuwi: Gusti Allah uga bakal nyetrap kowé. Awit nèk kowé mbenerké Gusti Allah nèk Dèkné nyetrap wong liyané, kowé uga mbenerké Gusti Allah nèk Dèkné nyetrap awakmu déwé. Awit kowé sing pada nyalahké liyané, kowé déwé uga nglakoni prekara-prekara sing ala kuwi. 2 Para sedulur, awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah nyetrap wong sing nglakoni ala kuwi miturut sak beneré. 3 Mulané aja mikir nèk kowé bisa nglungani setrapané Gusti Allah, kowé kuwi sing pada nyalahké liyané, nanging kowé déwé nglakoni ala. 4 Apa kowé malah ora kudu bungah nèk Gusti Allah ngétokké katrésnané, kesabarané lan kawelasané marang kowé. Apa kowé ora dunung nèk Gusti Allah durung nyetrap kowé, jalaran Dèkné ngentèni, supaya kowé pada ngrumangsani salahmu lan ninggal klakuan sing ala. 5 Nanging para sedulur, kowé malah pada ndablek lan ora gelem malih klakuané. Kowé malah pada nambahi nesuné Gusti Allah lan nggedèkké setrapanmu mbésuk nèk Gusti Allah bakal ngrutu kabèh wong kaya sak beneré. 6 Awit Gusti Allah bakal ngrutu kabèh wong miturut sing dilakoni déwé-déwé. 7 Tegesé, wong sing temen nglakoni sing betyik, jalaran kepéngin disenengi lan dielem karo Gusti Allah lan jalaran kepéngin nduwé urip sing ora ènèng matiné, wong sing kaya ngono kuwi bakal dikèki urip langgeng karo Gusti Allah. 8 Nanging wong sing srakah lan ora perduli marang liyané, wong sing ora gelem nggugu marang pitutur sing bener bab Gusti Allah, nanging malah pada seneng nggawé ala marang liyané, wong kaya ngono kuwi bakal nampa setrapan sing nggilani sangka Gusti Allah. 9 Sapa wongé sing nglakoni sing ala kaya ngono kuwi, ngertia nèk bakal ngrasakké kangèlan lan kasangsaran, ora dadi sebab wong Ju apa wong bangsa liyané. 10 Nanging sapa sing nglakoni sing betyik, Gusti Allah bakal seneng lan ngelem marang wong kuwi lan bakal dikèki katentreman, uga ora dadi sebab wong Ju apa wong bangsa liya. 11 Awit para sedulur, mbésuk nèk Gusti Allah ngrutu manungsa, Dèkné ora bakal pilih-sih. 12 Para sedulur, saiki arep tak dunungké menèh kenèng apa Gusti Allah kok bakal ngrutu manungsa miturut sing dilakoni déwé-déwé. Awit, bener wong sing dudu bangsa Ju ora ngerti marang wèt-wèté Gusti Allah sing tekané liwat nabi Moses, nanging nèk wong-wong kuwi nglakoni ala ya bakal disetrap tanpa nganggokké wèté nabi Moses. Lah wong bangsa Ju sing ngerti wèt-wèté nabi Moses, nèk wongé nglakoni ala ya bakal disetrap miturut wèt-wèté nabi Moses. 13 Dadiné para sedulur, wong sing ditampa karo Gusti Allah kuwi ora wong sing namung ngerti marang wèté Gusti Allah liwat nabi Moses, ora, nanging wong sing nglakoni apa sing diwulangké ing wèt-wèté nabi Moses. 14 Awit bener wong sing dudu bangsa Ju ora nduwèni lan ora ngerti marang pitutur sing diwulangké ing wèt-wèté nabi Moses, nanging nèk wongé ing atiné nduwèni kadunungan lan wongé nglakoni sing betyik, wujuté wongé ya nglakoni wèt-wèté nabi Moses, awit ing atiné wongé nduwèni kadunungan bab ala lan betyik. 15 Klakuané wongé kuwi nduduhké nèk apa sing diwulangké ing wèt-wèté nabi Moses wis ketulis ing atiné. Dadiné swarané atiné wongé sing ngrutu wongé. Nèk wongé nggawé betyik, swarané atiné sing mbenerké, nèk nggawé ala, swarané atiné ya nyalahké. 16 Para sedulur, manut kabar kabungahan sing tak gelarké, ya kaya ngono kuwi mbésuk bakalé ing dinané nèk Gusti Allah bakal ngongkon Gusti Yésus Kristus ngrutu manungsa. Dèkné ngerti angen-angené manungsa, semono uga sembarang sing didelikké ing atiné. 17 Para sedulur, lah saiki kowé déwé kepriyé. Kowé bungah nèk kowé wong Ju, awit kowé nduwé wèt-wèté nabi Moses. Kowé nduwèni rumangsa nèk Gusti Allah miji kowé, ora bangsa liyané. 18 Kowé rumangsa ngerti kekarepané Gusti Allah lan sangka wèt-wèté nabi Moses kowé bisa mangertèni apa sing apik déwé. 19 Kowé nganggep dadi penuntuné sing lamur, dadi pepadangé sing nang pepeteng. 20 Kowé uga rumangsa bisa mbenerké sing klèru pikirané lan rumangsa dadi guruné anak-anak. Pantyèn, kowé bungah nèk kowé nduwé wèt-wèté nabi Moses, wèt-wèt sing ngekèki sak ènèngé kaweruh lan sak ènèngé pitutur sing bener marang kowé. 21 Kowé pada mulangi wong liya, lah kenèng apa kowé kok ora mulangi awakmu déwé? Kowé ngomong: “Aja nyolong,” lah kenèng apa kowé déwé kok nyolong? 22 Kowé mulangi: “Aja laku bédang,” lah kenèng apa kowé déwé kok laku bédang? Jaréné kowé sengit marang brahala, lah kenèng apa kowé kok nyolongi sangka omah-omahé sembahan brahala? 23 Kowé sombong, jalaran kowé nduwèni rumangsa nèk kowé sing dipasrahi wèt-wèté Gusti Allah, nanging kowé déwé pada mirang-mirangké Gusti Allah, jalaran kowé pada nerak wèt-wèt kuwi. 24 Wujuté ya wis ketulis nang Kitab sing uniné ngéné: “Jalaran sangka klakuanmu jenengé Gusti Allah kewirang-wirang nang tengahé bangsa sing dudu Ju.” 25 Para sedulur, aku kepéngin ndunungké kowé bab iki: enggonmu pada nglakoni sunat kuwi namung ènèng ajiné, nèk kowé uga pada netepi wèt-wèté nabi Moses. Tegesé, nèk kowé ora netepi wèt-wèt kuwi, enggonmu nglakoni sunat kuwi ora kanggo gawé. 26 Nanging, senajana wong sing dudu Ju ora nglakoni sunat, namung nglakoni apa sing diwulangké ing wèt-wèt mau, lah kuwi kanggo Gusti Allah dadi kaya wong sing nglakoni sunat. 27 Dadiné, wong sing dudu Ju sing ora sunat malah bakal nyalahké kowé sing pada sunat, jalaran kowé pada nerak wèt-wèté nabi Moses. Awit wong-wong kuwi senajan ora sunat, nanging malah pada nglakoni kekarepané Gusti Allah kaya sing ketulis ing wèt-wèté nabi Moses. 28 Tyekaké rembuk para sedulur, sapa ta sing kenèng diarani wong Ju tenan. Lan sapa ta sing tenan kenèng diarani wong nglakoni sunat? Ora wong Ju sing sangka lairané lan ora wong sing sunat kulité, ora. 29 Wong Ju sing tenan kuwi wong sing dadi wong Ju ing atiné, wong sing nuruti kekarepané Gusti Allah. Lan wong sing sunat tenan kuwi ya wong sing sunat ing atiné, sing disunati karo Roh Sutyi, ora wong sing sunat manut tulisané wèté nabi Moses. Dadiné ya wong sing dadi wong Ju ing atiné lan wong sing sunat ing atiné sing nampa pengaleman sangka Gusti Allah déwé, ora sangka manungsa.
1 Tibaké para sedulur, apa ya ènèng gunané dadi wong Ju nèk dipadakké karo bangsa liya-liyané lan nglakoni sunat iku apa ya ènèng perluné? 2 Miturut pinemuku para sedulur, gunané okèh banget. Sing penting déwé ya iki: Gusti Allah masrahké pituturé marang bangsa Ju. 3 Lah nanging terus kepriyé? Wujuté ènèng wong Ju sing senajan nduwèni pituturé Gusti Allah, nanging meksa ora manut marang pitutur kuwi. Apa kuwi ora tandané nèk Gusti Allah ora kenèng dijagakké. 4 Blas ora para sedulur, awit Gusti Allah kuwi kenèng dijagakké terus, senajan manungsa goroh bab Gusti Allah. Wujuté nang Kitab ya ènèng tulisan sing uniné ngéné: “Dadiné ketara Gusti, nèk tembungmu kabèh bener lan senajana Kowé disalahké kepriyé waé, bakal ketitik nèk Kowé bener terus.” 5 Dadiné apa ya ora bener nèk jalaran sangka klakuané wong Ju sing ora temen, malah bisa ketara banget nèk Gusti Allah temen terus? Apa Gusti Allah ora klèru nèk Dèkné nyetrap awaké déwé? (Aku iki sakjané namung niru omongané wong-wong.) 6 Blas ora para sedulur, Gusti Allah ora klèru! Lah semunggoné Dèkné klèru, kepriyé Dèkné bisané ngrutu manungsa? 7 Lan menèh para sedulur, semunggoné beneré Gusti Allah kétoké sangka gorohku, lah kenèng apa gorohku kok disalahké? Kenèng apa aku kok dianggep wong dosa? 8 Nèk pantyèn ngono tenan, awaké déwé luwung ngomong ngéné waé: “Hayuk pada nglakoni ala waé, supaya sing apik bisa metu.” Pantyèn aku iki diarani karo wong-wong, jaréné aku mulangi pitutur sing kaya ngono lan aku jan isin tenan. Nanging pada ngertia para sedulur, Gusti Allah bakal nyetrap wong-wong kuwi kaya sak mestiné, ya wong-wong kuwi sing pada nglakoni dosa, mikiré supaya kabetyikané Gusti Allah bisa kétok. 9 Para sedulur, apa aku iki ngomong nèk awaké déwé iki wong Ju sing apik déwé, ngungkuli bangsa liya-liyané? Blas ora! Aku malah wis ndunungké nèk wong Ju kuwi tunggalé waé karo wong sing dudu Ju, kabèh wis dikwasani dosa. 10 Bab iki nang Kitab wis ketulis ngéné: “Ora ènèng wong siji waé sing bener. 11 Ora ènèng sing ngerti apa kepéngin ngerti marang kekarepané Gusti Allah. 12 Kabèh wis pada ninggal Gusti Allah lan ora kanggo gawé apa-apa. Ora ènèng siji waé sing nggawé kabetyikan. Siji waé ora. 13 Telaké kaya kuburan menga lan ilaté pinteré éram-éram nèk ngapusi wong. Lambéné kaya ènèng ratyuné, karo tembungé pada ngembrukké lan ngrusak uripé liyané. 14 Tyangkemé kebek karo tembung ala, seneng mujèkké alangan marang liyané. 15 Gampang nèk ndadèkké sangsarané lan matèni wong liyané. 16 Nang endi waé sing ditekani mesti ninggal tipak karusakan lan kasangsaran. 17 Urip katentreman ora pada ngerti blas. 18 Marang Gusti Allah wong-wong iki jan ora nduwé wedi blas.” 19 Para sedulur, saiki awaké déwé dunung nèk sembarang sing diomong ing wèt-wèté nabi Moses kuwi ya kanggo wong-wong sing pada nduwèni wèt-wèt kuwi, ya awaké déwé iki wong Ju. Dadiné ora ènèng sing bisa nglakoni ala terus ngomong nèk ora ngerti nèk sing dilakoni kuwi ora apik. Mengkono kuwi dadiné ènèng beneré nèk kabèh wong sak jagat, tegesé wong Ju lan sing dudu Ju, kudu asok penjawab marang Gusti Allah. 20 Wong urip ora ènèng siji waé bisa ketampa Gusti Allah jalaran nglakoni wèt-wèté nabi Moses. Nanging wèt-wèt kuwi namung kanggo nduduhké nèk manungsa wis nglakoni dosa. 21 Nanging saiki Gusti Allah wis nggawé dalan liyané kanggo awaké déwé, dalan sing marakké awaké déwé bisa ketampa Dèkné. Iki ora lantaran netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging lantaran dalan sing anyar, senajan mbiyèn nabi Moses lan nabi liya-liyané ya wis ngomongké bab dalan iki. 22 Saiki awaké déwé bisané dianggep bener lan ketampa karo Gusti Allah ya namung nèk awaké déwé pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. Kabèh wong bisa nampa keslametan, nèk gelem pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, awit Gusti Allah ora mbédak-mbédakké, ora dadi sebab wong Ju apa bangsa liya. 23 Kenèng apa aku kok bisa ngomong ngono para sedulur. Awit kabèh wong wis tiba ing dosa lan jalaran kabèh namung nuruti karepé déwé, Gusti Allah blas ora kétok apiké sangka uripé manungsa. 24 Nanging Gusti Allah meksa gelem nganggep manungsa bener lan gelem nampa manungsa, nèk gelem pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, sing wis nebus dosané manungsa. Mengkono kuwi Gusti Allah ngujutké kawelasané lan kabetyikané marang manungsa, sing sakjané kudu disetrap. 25 Nanging Gusti Allah wis ngongkon Gusti Yésus Kristus nglakoni pati, nyangga setrapané manungsa, supaya manungsa bisa diluwari sangka nesuné Gusti Allah lan bisa nampa pangapura sangka Gusti Allah. Getihé Gusti Yésus Kristus tumètès dongé Dèkné mati lan sapa sing pretyaya nèk getih tumètès kuwi kanggo nglabuhi manungsa, wong kuwi mesti bakal nampa pangapura lan bisa nitèni nèk Gusti Allah nindakké sing bener. Awit ing jaman sing wis kliwat Gusti Allah ora nyetrap manungsa, jalaran Dèkné kepéngin ngétokké kesabarané. 26 Nanging saiki wis tekan wantyiné Dèkné nyetrap kabèh manungsa, jalaran sangka dosané, tegesé, uga manungsa sing ing jaman sing wis kliwat disabari. Saiki bisa kétok nèk Dèkné nindakké sing bener. Lan Dèkné uga nampa kabèh wong sing pretyaya marang Gusti Yésus, dianggep bener. 27 Dadiné para sedulur, apa sing arep dienggo pamèran karo awaké déwé? Blas ora ènèng. Lah apa sing marakké manungsa bisa ketampa karo Gusti Allah? Apa jalaran sangka nglakoni wèt-wèté nabi Moses? Ora, nanging manungsa bisané dianggep bener lan ketampa karo Gusti Allah namung jalaran sangka pretyaya. 28 Dadiné tyekaké rembuk para sedulur, manungsa bisané ketampa karo Gusti Allah namung jalaran sangka pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, ora jalaran sangka netepi wèt-wèté nabi Moses. 29 Apa Gusti Allah kuwi namung Gusti Allahé wong Ju? Apa dudu Gusti Allahé bangsa liya uga? Mesti ya ta! 30 Awit para sedulur, Gusti Allah wujuté ya namung siji. Dèkné nampa manungsa namung lantaran pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, wong Ju lan wong sing dudu Ju tunggalé waé. 31 Lah menawa kowé terus ngomong: tibaké wèt-wèté nabi Moses wis ora dikanggokké menèh? Ora ngono. Nèk awaké déwé pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, awaké déwé malah netepi wèt-wèt kuwi.
1 Para sedulur, saiki awaké déwé wis ngerti nèk Gusti Allah nampa manungsa jalaran sangka pengandelé, ora jalaran sangka enggoné netepi wèt-wèt lan pernatan. Lah kepriyé ya karo Bapa Abraham, mbah-mbahané awaké déwé? 2 Semunggoné Bapa Abraham ketampa karo Gusti Allah jalaran sangka prekara-prekara sing ditindakké dèkné, ya ènèng beneré dèkné nduwé jalaran kanggo pamèr. Nanging dèkné ora bisa mamèrké apa-apa marang Gusti Allah. 3 Wujuté nang Kitab wis ketulis ngéné: “Abraham pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya, Abraham ditampa karo Gusti Allah, dadi wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah.” 4 Wong sing nyambutgawé ya wis sak mestiné nèk nampa bayaran, iku upahé enggoné nyambutgawé, dudu pawèh. 5 Lah wong sing ora njagakké penggawéané, nanging namung njagakké kawelasané Gusti Allah sing nampa kabèh wong sing pretyaya, wong kuwi ya ketampa tenan, awit wongé pretyaya marang Gusti Allah. 6 Ratu Daved ya wis tau ngomongké bab prekara iki lan dèkné mèlu bungah karo wong sing ketampa karo Gusti Allah, ora jalaran penggawéan sing ditindakké karo wong kuwi. 7 Ratu Daved malah ngomong ngéné: “Gedé tenan bungahmu, wong sing dingapura klèruné karo Gusti Allah. 8 Gedé tenan bungahmu, nèk Gusti Allah ora ngitung salahmu!” 9 Para sedulur, sing dielem karo ratu Daved iki apa namung wong sing nglakoni sunat apa uga wong sing ora nglakoni sunat? Awaké déwé mau wis ngomong nèk nang Kitab wis ketulis nèk Bapa Abraham ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné pretyaya. 10 Lah Bapa Abraham enggoné ketampa Gusti Allah kuwi kapan. Apa dèkné ketampa sakdurungé nglakoni sunat apa sakwisé nglakoni sunat? 11 Wujuté ya sakdurungé dèkné nglakoni sunat ta, ora sakwisé. Awit sakdurungé Bapa Abraham nglakoni sunat, dèkné wis ketampa karo Gusti Allah. Sunat kuwi namung tandané nèk Bapa Abraham wis ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné pretyaya. Tyekaké rembuk para sedulur, Bapa Abraham pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran dèkné pretyaya dèkné ditampa karo Gusti Allah lan tandané nèk dèkné ditampa Gusti Allah dèkné nglakoni sunat. Mengkono kuwi kabèh wong sing pretyaya dianggep dadi turunané Bapa Abraham karo Gusti Allah, senajan wong-wong kuwi ora nglakoni sunat. 12 Lah wong Ju kabèh sing nglakoni sunat kuwi ora dadi turunané Bapa Abraham jalaran nglakoni sunat, nanging jalaran pretyaya marang Gusti Allah, kaya enggoné Bapa Abraham pretyaya marang Gusti Allah, sakdurungé nglakoni sunat. 13 Para sedulur, Gusti Allah wis janji marang Bapa Abraham lan para turunané nèk bakal dikèki jagat iki. Lah Gusti Allah enggoné ngekèki prejanjian iki ora jalaran Bapa Abraham netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging jalaran dèkné pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya kuwi dèkné bisa ketampa karo Gusti Allah. 14 Semunggoné Gusti Allah ngekèki prejanjiané namung marang wong sing pada netepi wèt-wèté nabi Moses, tibaké manungsa ora usah pretyaya marang Gusti Allah lan semono uga prejanjiané Gusti Allah ora ènèng ajiné. 15 Para sedulur, jalaran manungsa kepéngin ketampa Gusti Allah lantaran netepi wèt-wèté nabi Moses, éntuk-éntuké namung setrapan sangka Gusti Allah, awit manungsa pada nerak wèt-wèt kuwi. Dadiné nèk wèt-wèt kuwi ora ènèng ya ora ènèng sing diterak. 16 Mulané para sedulur, Gusti Allah ora ngekèki prejanjiané marang wong sing netepi wèt-wèt nabi Moses, nanging namung marang wong sing njagakké marang Dèkné bisa nampa prejanjiané. Dadiné bisa kétok, nèk kuwi pawèh sing metu sangka atiné Gusti Allah. Lan sing penting uga, karepé Gusti Allah, aja sampèk turunané Bapa Abraham siji waé kélangan prejanjian iki, nanging kabèh kudu nampa panduman. Kuwi ora namung wong Ju sing netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging uga liya-liyané sing njagakké marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. Awit para sedulur, Bapa Abraham kuwi bapaké kabèh wong sing pretyaya marang Gusti Allah. 17 Nang Kitab wujuté ya wis ketulis ngéné: “Aku ndadèkké kowé dadi bapaké bangsa pirang-pirang!” Kanggo Gusti Allah Bapa Abraham ya pantyèn dadi bapaké bangsa pirang-pirang tenan, yakuwi kabèh bangsa sing pretyaya marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. Bapa Abraham pretyaya nèk Gusti Allah nguripké wong mati lan dèkné pretyaya uga, nèk Gusti Allah nduwèni kwasa, nganggo tembungé bisa nekakké barang sing durung ènèng bisa ènèng. 18 Jalaran sangka pengandel kuwi para sedulur, Bapa Abraham tetep pretyaya nèk dèkné bakal dadi bapaké bangsa pirang-pirang. Mulané dèkné ya sabar terus ngarep-arep keturutané prejanjiané Gusti Allah marang dèkné, senajan sak tyara manungsa Bapa Abraham wis ora bisa éntuk turunan. Nanging dèkné pretyaya marang prejanjiané Gusti Allah sing ngomong: “Anak turunanmu bakal okèh banget.” 19 Mulané, senajan Bapa Abraham umuré wis mèh satus taun, ya jan wis tuwa tenan, karomenèh dèkné ngerti nèk bojoné, ibu Sarah, wis tuwa lan wis ora bisa nduwé anak menèh, meksa dèkné ora ilang pengandelé. 20 - 21 Bapa Abraham pretyaya terus nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné marang dèkné. Pengandelé ora suda blas, malah tambah mantep. Gusti Allah pantyèn kagunggung sangka pengandelé Bapa Abraham, awit dèkné pretyaya tenan nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné. 22 Mulané Bapa Abraham ya ketampa karo Gusti Allah. 23 - 25 Nanging tembung “ketampa karo Gusti Allah” kuwi ora namung kanggo Bapa Abraham déwé, nanging uga kanggo awaké déwé kabèh. Awit awaké déwé uga ketampa karo Gusti Allah, jalaran awaké déwé njagakké marang Gusti Allah sing nangèké Yésus, Gustiné awaké déwé, sangka pati. Ya Gusti Yésus iki sing dipatèni kanggo nebus salahé awaké déwé. Nanging Dèkné ditangèkké sangka pati, supaya bisa ngrukunké awaké déwé karo Gusti Allah.
1 Para sedulur, jalaran awaké déwé mangertèni nèk awaké déwé wis ketampa karo Gusti Allah jalaran sangka pretyaya, uripé awaké déwé saiki wis rukun karo Gusti Allah. Iki bisané keturutan jalaran sangka Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé. 2 Lan jalaran sangka pengandelé awaké déwé marang Gusti Yésus Kristus sing wis mati nebus dosané awaké déwé, saiki awaké déwé bisa mara nang nggoné Gusti Allah lan ngrasakké kabetyikané. Ya kabetyikané Gusti Allah iki sing dadi tunggaké uripé awaké déwé. Mulané saiki awaké déwé bungah-bungah, awit awaké déwé ngarep-arep nèk bakal éntuk panduman, yakuwi, sembarang nang swarga sing wis dityawiské kanggo awaké déwé. 3 Awaké déwé ora namung bungah-bungah ngarep-arep pandumané awaké déwé, nanging uga nèk awaké déwé ngalami kangèlan awaké déwé tetep bungah. Awit awaké déwé ngerti nèk kangèlan kuwi marakké awaké déwé kuwat ing pengandel. 4 Nèk awaké déwé kuwat terus ing kangèlan apa waé, awaké déwé dadi mantep ing atiné lan kenèng dipretyaya. Nèk awaké déwé kenèng dipretyaya, awaké déwé uga bisa ngarep-arep nampa panduman. 5 Awaké déwé ora usah wedi nèk pengarep-arep kuwi bakal ndadèkké gelané ati, awit Gusti Allah wis ngedunké katrésnané ing atiné awaké déwé. Dongé Gusti Allah ngedunké Roh Sutyi ing atiné awaké déwé, awaké déwé dunung sepira gedéné katrésnané Gusti Allah marang awaké déwé. 6 Para sedulur, katrésnané Gusti Allah marang awaké déwé pantyèn ketara tenan, awit senajan awaké déwé kudu dipatèni tanpa dikèki welas, jalaran awaké déwé gedé salahé, Kristus meksa nglakoni pati nglabuhi awaké déwé iki, supaya awaké déwé ora usah nampa setrapan sangka Gusti Allah. Patiné Kristus pantyèn wis dikarepké Gusti Allah sakdurungé, tujuané kanggo ngluwari awaké déwé sangka setrapané. 7 Nèk dipikir para sedulur, mati nglabuhi wong bener waé wis angèl banget. Menawa ya ènèng wong sing gelem mati nglabuhi wong betyik, sing ènèng pantesé dilabuhi. 8 Mulané, pantyèn kétok tenan gedéné katrésnané Gusti Allah marang awaké déwé, awit dongé awaké déwé ijik nglakoni dosa, Kristus wis mati nglabuhi awaké déwé. 9 Dadiné awaké déwé saiki bisa ngerti tenan nèk Gusti Allah wis gelem nampa awaké déwé, jalaran Kristus wis mati nglabuhi awaké déwé lan getihé tumètès kanggo nebus dosané awaké déwé. Lan jalaran sangka kuwi awaké déwé bisa rukun karo Gusti Allah, mulané awaké déwé ngerti tenan nèk wis diluwari sangka nesuné lan setrapané Gusti Allah, sing bakal nekani kabèh wong sing nglakoni ala. 10 Para sedulur, aku ngomong ngono kuwi, jalaran dèk mbiyèn waé dongé awaké déwé uripé ijik nglakoni ala lan dadi mungsuhé Gusti Allah, Gusti Allah wis gelem ngongkon Anaké, yakuwi Gusti Yésus, nglakoni pati kanggo awaké déwé, supaya awaké déwé bisa rukun menèh karo Gusti Allah. Lah saiki menèh, sakwisé awaké déwé wis dirukunké, mosok awaké déwé ora bakal slamet sak terusé, jalaran Gusti Yésus urip kanggo nulungi awaké déwé. 11 Para sedulur, awaké déwé ora namung bungah jalaran sangka kuwi waé, nanging awaké déwé uga bungah jalaran awaké déwé saiki wis bisa dadi siji karo Gusti Allah. Gustiné awaké déwé Yésus Kristus sing ngrukunké awaké déwé karo Gusti Allah. 12 Dadiné awaké déwé saiki dunung bab iki para sedulur: jalaran wong siji nggawé dosa, yakuwi Bapa Adam, dosa terus mlebu ing donya lan jalaran dosané wong siji mau, pati uga nekani manungsa. Tegesé, wis dadi pestiné kabèh manungsa mati, jalaran kabèh wis kelebon dosa. 13 Pantyèn, dosa wis ngleboni manungsa sakdurungé wèt-wèté nabi Moses teka, nanging Gusti Allah ora bisa nyetrap manungsa, awit durung pada nduwèni wèt-wèt kuwi, dadiné ora kenèng disalahké. 14 Nanging senajan ing jamané Bapa Adam tekané jamané nabi Moses Gusti Allah ora nyetrap manungsa jalaran sangka dosané, awit durung ènèng wèté nabi Moses, meksa kabèh manungsa ing jaman kuwi pada mati. Nèk dipikir wong-wong kuwi ora nggawé dosa kaya Bapa Adam, awit Bapa Adam jan dipenging tenan karo Gusti Allah. Dadiné dèkné dadi wakilé kabèh manungsa lan mengkono kuwi nggambarké wakilé manungsa liyané sing bakal teka, yakuwi Kristus. 15 Nèk ngono, apa Bapa Adam karo Gusti Yésus Kristus tunggalé, ora ènèng bédané? Gedé banget bédané? Awit jalaran sangka salahé Bapa Adam kabèh manungsa nyimpang sangka dalané Gusti Allah. Nanging jalaran sangka pelabuhané Gusti Yésus Kristus, Gusti Allah bisa ngétokké kabetyikané marang kabèh manungsa lan nulungi manungsa, supaya bisa balik nang dalané Gusti Allah menèh. Para sedulur, nèk jalaran salahé wong siji kabèh wong mati, awaké déwé kudu dunung, sepira gedéné kabetyikané Gusti Allah marang kabèh manungsa. Awit jalaran sangka gedéné kabetyikané, Gusti Allah ngongkon wong siji teka nang jagat, yakuwi Gusti Yésus Kristus, supaya bisa nulungi kabèh manungsa. 16 Pantyèn gedé banget bédané pawèh sing metu sangka kabetyikané Gusti Allah marang manungsa, nèk dipadakké karo éntuk-éntuké manungsa, jalaran sangka salahé wong siji mau. Kuwi ngéné para sedulur! Jalaran sangka salahé wong siji, kabèh wong katut salah lan kabèh uga kudu disetrap. Nanging jalaran sangka salahé wong okèh, Gusti Allah malah ngétokké kabetyikané lan mbuwang salahé kabèh manungsa. 17 Jalaran sangka salahé wong siji manungsa kabèh kudu mati. Nanging luwih gedé pangwasané wong siji sing liyané, yakuwi Gusti Yésus Kristus. Awit jalaran sangka gedéné kabetyikané, Gusti Allah ngekèki pitulungan gedé marang manungsa lan manungsa bisa ketampa karo Gusti Allah, nèk gelem nampa pitulungan sangka Gusti Allah iki, yakuwi Gusti Yésus Kristus. Sapa sing gelem nampa Dèkné bakal urip dadi siji lan mèlu nglakokké pangwasa karo Dèkné. 18 Dadiné tyekaké rembuk ngéné para sedulur: jalaran sangka salahé wong siji kabèh wong dianggep salah karo Gusti Allah, semono uga tumindaké betyik wong siji ngilangké salahé kabèh wong, supaya bisa urip dadi siji karo Gusti Allah. 19 Uga, jalaran wong siji ora manut marang Gusti Allah, kabèh wong dianggep salah, mulané, jalaran wong siji manut, kabèh wong bisa ketampa karo Gusti Allah. 20 Para sedulur, wèt-wèté nabi Moses kuwi tekané namung kanggo ngétokké nèk tumindaké manungsa kuwi namung salah terus lan dosané numpuk-numpuk. Dadiné bisa kétok uga gedéné kabetyikané Gusti Allah, sing mundak terus. 21 Lan kaya enggoné dosa gedé kwasané lan nekakké pati, semono uga kabetyikané Gusti Allah gedé kwasané, bisa marakké manungsa bisa ketampa karo Gusti Allah lan nduwèni urip langgeng, jalaran pelabuhané Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé.
1 Lah kuwi kabèh apa tegesé para sedulur? Apa awaké déwé terus kudu nambahi dosané, supaya kabetyikané Gusti Allah bisa mundak? 2 Blas aja nduwèni gagasan kaya ngono, para sedulur! Awit kanggo dosa awaké déwé iki wis mati, dadiné awaké déwé ora kenèng urip nglakoni dosa menèh. 3 Apa kowé ora ngerti nèk sak barengé awaké déwé dibaptis, awaké déwé dadi siji karo Kristus. Dadiné dongé Dèkné mati, awaké déwé ya katut mati karo Dèkné. Pembaptisané awaké déwé kuwi nggambarké nèk awaké déwé wis katut mati lan kakubur karo Kristus. 4 Dadiné kaya enggoné Gusti Allah Bapaké awaké déwé nangèké Kristus sangka pati nganggo pangwasané sing gedé, supaya bisa urip menèh, mengkono uga awaké déwé pada nampa urip anyar, urip sing manut kekarepané Gusti Allah sak kabèhé. 5 Awit para sedulur, nèk awaké déwé wis katut mati karo Kristus, awaké déwé uga ngerti nèk awaké déwé katut karo Kristus tangi menèh ing urip sing anyar. 6 Awaké déwé ngerti nèk uripé awaké déwé sing lawas wis katut mati kapentèng karo Kristus, supaya pangwasané dosa sing ana ing awaké déwé karusak lan ora bisa marakké awaké déwé nggawé dosa menèh. 7 Awit nèk awaké déwé wis mati, awaké déwé ya wis utyul sangka pangwasané dosa. 8 Para sedulur, nèk awaké déwé wis katut mati karo Kristus, awaké déwé uga pretyaya, nèk awaké déwé bakal urip bareng karo Dèkné. 9 Lan awaké déwé bakal urip dadi siji karo Kristus sak terusé, jalaran Kristus wis tangi sangka pati lan Dèkné ora bakal mati menèh. Pati wis ora bakal bisa ngwasani Dèkné menèh. 10 Kristus nglakoni pati kuwi pati kanggo dosa, tegesé medot pangwasané dosa. Lan kuwi namung klakon sepisan kanggo slawasé. Lah saiki Kristus urip, uripé namung kanggo ngladèni Gusti Allah. 11 Mulané para sedulur, kowé uga kudu pada nganggep awakmu wis mati kanggo dosa, supaya bisa urip dadi siji karo Gusti Yésus Kristus, ngladèni Gusti Allah. 12 Aja sampèk dosa ngwasani awakmu menèh lan aja nuruti kekarepané ala. 13 Awakmu aja sampèk dikanggokké karo pangwasané dosa kanggo nglakoni sak wernané ala. Setitik waé ora. Nanging awakmu kudu dipasrahké kanggo nuruti kekarepané Gusti Allah, awit kowé mauné mati, nanging saiki wis diuripké menèh. Awakmu sak kujur saiki dipasrahké kanggo nindakké prekara-prekara sing betyik. 14 Para sedulur, aku ngomong ngono kuwi, jalaran dosa ora kenèng ngwasani uripmu menèh. Uripmu saiki ora gumantung ing wèt-wèté nabi Moses menèh, ora, nanging gumantung ing kabetyikané Gusti Allah. 15 Apa tegesé awaké déwé wis ora gumantung ing wèt-wèté nabi Moses, nanging ing kabetyikané Gusti Allah? Apa saiki awaké déwé dililani nglakoni dosa? 16 Ora para sedulur, blas ora! Kowé ngerti déwé, nèk kowé masrahké uripmu dadi peladèné sakwijiné wong, kowé ya kudu nuruti kekarepané wong kuwi. Semono uga kowé bisa dadi
kenèng nggawé kendi mau sak karepé. Sangka lemah lempung sak kepel wongé bisa nggawé kendi sing larang regané apa kendi sing murah. 22 Gusti Allah ya kaya wong sing tukang nggawé kendi kuwi. Dèkné bisa ngétokké nesuné lan Dèkné uga bisa ngétokké kwasané. 23 Mulané Gusti Allah ya ngétokké gedéné kawelasané marang sapa waé sing marakké nesu lan kudu disetrap lan dirusak, supaya Dèkné bisa ngétokké sepira gedéné kawelasané marang sapa waé sing wis dipilih sakdurungé lan sing bakal diangkat nang panggonan sing duwur déwé, dadi siji karo Dèkné. 24 Yakuwi awaké déwé iki, sing wis dipanggil, awit Gusti Allah ora namung manggil sangka tengahé bangsa Ju, nanging uga sangka bangsa liyané. 25 Wujuté nabi Hoséa dèk jaman mbiyèn wis tau ngomong ngéné: “Sing dudu umatku bakal tak tyeluk umatku lan sing mauné ora ngrasakké katrésnanku saiki tak tyeluk wong sing tak trésnani.” 26 Gusti Allah uga ngomong ngéné lantaran nabi Hoséa: “Nang panggonan sing Dèkné mbiyèn ngomong nèk wong-wong kuwi dudu umaté, ya nang panggonan kuwi wong-wong bakal diaku anak karo Gusti Allah sing urip.” 27 Nanging kanggo bangsa Israèl nabi Yésaya ngomong ngéné: “Senajan bangsa Israèl okèhé kaya santiné segara, nanging sing bakal dislametké namung setitik. 28 Awit Gusti Allah bakal nyetrap kabèh wong sing manggon nang kono lan Gusti Allah enggoné nindakké tembungé kuwi mau ya gelis lan tenanan.” 29 Sakdurungé nabi Yésaya ya wis ngomong ngéné: “Semunggoné Gusti Allah sing gedé kwasané ora ninggali turunan marang awaké déwé, awaké déwé mesti wis dadi kaya kuta-kuta Sodom lan Gomorah.” 30 Dadiné apa ta sing diomong karo awaké déwé para sedulur? Sing diomong ya iki: bangsa-bangsa sing ora pada nglumui supaya ketampa karo Gusti Allah malah pada ketampa, jalaran pada pretyaya. 31 Nanging bangsa Israèl sing pada nglumui netepi wèt-wèté nabi Moses, awit mikiré kuwi bisa marakké ketampa Gusti Allah, bangsa kuwi malah ora ketampa jalaran sangka netepi wèt-wèt kuwi. 32 Lah kenèng apa kok ora ketampa? Jalaran ora nganggo pretyaya, nanging pada njagakké apa sing ditindakké. Dadiné wong-wong kuwi kaya wong mblayu, nanging ndlèngèr, terus kesandung watu tiba. 33 Nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Delokké, nang kuta Sion tak pasangi watu sing marakké wong kesandung lan tiba. Nanging sapa sing njagakké watu kuwi ora bakal kisinan.” (Watu nang kuta Sion kuwi ya ora liya kejaba Gusti Yésus Kristus.)
1 Para sedulur, pamujiku ing ati lan pandongaku marang Gusti Allah ya ora liya namung iki: mbok bangsaku bisa nampa keslametan. 2 Aku pantyèn nyeksèni déwé nèk wong-wong kuwi pada ngabekti tenan marang Gusti Allah, nanging pangabektiné ora nganggo kaweruh sing bener. 3 Wong-wong kuwi ora pada ngerti kepriyé tyarané enggoné Gusti Allah mbenerké manungsa, supaya bisa ketampa. Wong-wong mau pada njajal nggolèk dalan déwé, mikiré, nèk pada netepi wèt-wèt lan pernatané agama, bakal ditampa karo Gusti Allah. Mulané ora gelem nurut dalan sing wis dityawiské karo Gusti Allah, yakuwi lantaran pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 4 Awit Kristus kuwi wis netepi wèt-wèté agama. Manungsa bisané dianggep bener lan ketampa Gusti Allah kuwi kudu pretyaya marang Yésus Kristus. 5 Nabi Moses ngomong ngéné bab ketampa Gusti Allah lantaran netepi wèt-wèt: “Sapa waé sing netepi wèté Gusti Allah bakal nampa urip langgeng, jalaran sangka wèt-wèté kuwi.” 6 Nanging bab wong sing ketampa Gusti Allah lantaran pretyaya tembungé nabi Moses ngéné: “Aja mikir: sapa sing bakal munggah nang swarga?” Nang kéné nabi Moses sakjané ngomong nèk ora usah ènèng wong munggah marani Kristus digawa medun, supaya Kristus bisa ndunungké marang awaké déwé, kepriyé bisané ketampa Gusti Allah. 7 Nabi Moses uga ngomong ngéné: “Aja mikir: sapa sing bakal medun nang panggonané wong mati?” Nang kéné nabi Moses sakjané ngomong nèk ora usah ènèng wong medun nang tengahé wong mati lan nggawa Kristus munggah menèh, supaya ngomongi awaké déwé kepriyé bisané ketampa Gusti Allah. Ora bener nèk awaké déwé mikir ngono, awit wujuté Kristus wis medun nang jagat kéné lan Dèkné uga wis tangi menèh sangka pati. 8 Nanging nabi Moses malah ngomong ngéné para sedulur: “Tembungé Gusti Allah tyedek karo kowé, ana ing lambému lan ana ing atimu.” Tegesé, kabèh wong gampang mangertèni kepriyé manungsa bisané ketampa Gusti Allah. Ora angèl dunungé lan kenèng diomong. Yakuwi pituturé awaké déwé marang kowé: bisané ketampa Gusti Allah kowé kudu nampa pitulungané Gusti Allah, ora njagakké penggawéné déwé. 9 Dadiné para sedulur, nèk kowé ngakoni karo lambému nèk Yésus kuwi Gusti lan kowé pretyaya ing atimu nèk Gusti Allah wis nangèké Gusti Yésus sangka pati, kowé mesti bakal slamet. 10 Awit para sedulur, awaké déwé kudu pretyaya ing ati nèk Gusti Allah wis nangèké Gusti Yésus sangka pati. Kuwi marakké awaké déwé bisa ketampa Gusti Allah. Uga awaké déwé kudu ngakoni nganggo tembung, nèk Yésus kuwi Gustiné awaké déwé, awit kuwi sing nylametké awaké déwé. 11 Wujuté Kitab wis ngomong ngéné: “Sapa sing pretyaya marang Dèkné ora bakal kisinan.” 12 Dadiné ora dadi sebab wong kuwi wong Ju apa bangsa liyané, awit Gusti Yésus kuwi Gustiné kabèh wong lan Dèkné mberkahi kabèh wong kanti lubèr, kabèh wong sing njaluk tulung marang Dèkné. 13 Wujuté nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Sapa waé sing nyebut jenengé Gusti bakal slamet.” 14 Lah menawa terus ènèng sedulur sing takon: “Lah kepriyé wong-wong bisané nyebut jenengé Gusti Yésus, nèk ora pada pretyaya marang Dèkné. Semunggoné gelem pretyaya, kepriyé wong-wong bisané pretyaya, nèk ora tau krungu bab Gusti Yésus Kristus. Karomenèh, kepriyé wong-wong bisané krungu bab Gusti Yésus Kristus, nèk ora ènèng wong sing teka ngabarké. 15 Lan kejaba sangka kuwi, kepriyé ènèng wong bisané budal ngabarké, nèk ora dikongkon karo Gusti Allah?” Para sedulur, wong sing ngomong ngono kuwi ya pantyèn ènèng beneré. Nanging wujuté Gusti Allah wis ngongkon nabi-nabi teka ngabari marang bangsa Israèl bab Gusti Yésus Kristus. Awit nabi Yésaya ya wis tau ngomong ngéné: “Wong sing teka nggawa kabar kabungahan pantyèn mbungahké tenan!” 16 Nanging wujuté kepriyé para sedulur? Ya bener wong-wong pada krungu kabar bab Kristus, nanging ora kabèh pada gelem pretyaya. Kenèng apa aku kok ngomong ngono? Awit nabi Yésaya uga ngomong ngéné: “Duh Gusti, awaké déwé wis ngabari wong-wong bab pituturmu, nanging ora pada gelem pretyaya.” 17 Dadiné awaké déwé ngerti para sedulur, pretyaya kuwi tukulé sangka krungu, krungu pitutur bab Kristus sing dikabarké. 18 Nanging apa tenan ta nèk bangsa Israèl ora tau krungu bab pituturé Gusti Yésus Kristus? Ora, nèk kuwi ora bisa. Wong-wong wis krungu bab Kristus. Wujuté nang Kitab wis ketulis ngéné: “Swarané wong-wong sing nggawa kabar kabungahan wis rata nang sak jagat lan tembungé wis tekan pojok-pojoké bumi.” 19 Apa bangsa Israèl krungu kabaré, nanging ora dunung tegesé? Ora, mesti dunung, awit malah nabi Moses sing ndunungké awaké déwé sing ndisik déwé, nèk bangsa Israèl dunung marang kabaré Gusti Allah bab Kristus. Wujuté Gusti Allah ngomong ngéné lantaran nabi Moses: “Aku bakal marakké atimu mèri marang bangsa liyané. Kowé bakal nesu marang bangsa sing mbok anggep ora ngerti pituturku.” 20 Nabi Yésaya mbarang malah kendel ngetokké tembungé Gusti Allah sing uniné ngéné: “Bangsa liyané sing ora nggolèki Aku bakal nemu Aku lan bangsa liyané sing ora nékok-nékokké Aku bakal kenal marang Aku.” 21 Nanging bab bangsa Israèl Gusti Allah ngomong ngéné lantaran nabi Yésaya: “Sedina muput Aku ngelungké tanganku marang bangsa sing ora manut, nanging nglawan marang Aku!”
1 Para sedulur, senajan ngono, aja mikir nèk Gusti Allah nyingkuri bangsa Israèl. Ora ngono, wujuté aku iki ya wong Israèl, turunané Bapa Abraham sangka Bapa Bènyamin. 2 Gusti Allah ora nampik bangsa sing wis dipilih kawit wiwitané. Kowé mesti ngerti ayat sangka Kitab sing nyritakké dongé nabi Elia ngelahké bangsa Israèl nang ngarepé Gusti Allah. Nabi Elia ngomong ngéné: 3 “Duh Gusti, bangsa Israèl matèni nabi-nabi sing mbok kongkon teka. Wong-wong ngrusak altar-altar sing dienggo kurban marang Kowé. Namung aku déwé sing ijik urip lan saiki wong-wong ya pada arep matèni aku.” 4 Nanging sakjané tembung kuwi ya ora patèka bener, awit Gusti Allah semaur ngéné marang nabi Elia: “Ora, ora namung kowé déwé sing ditinggal, awit kejaba kowé Aku ijik nduwé wong pitung èwu sing kenèng tak jagakké, wong sing ora gelem nyembah marang retya Baal.” 5 Para sedulur, ing jaman saiki ya pada waé karo jaman mbiyèn, tegesé, ijik ènèng turahané bangsa Israèl setitik sing wis dipilih karo Gusti Allah kaya awaké déwé iki, jalaran Gusti Allah kepéngin ngétokké kabetyikané. 6 Gusti Allah enggoné milih ora ndelok penggawéné wong-wong kuwi, ora, nanging namung jalaran sangka kabetyikané Gusti Allah déwé. Semunggoné sangka penggawéné wong-wong, tibaké kabetyikané Gusti Allah ya ora wujut kabetyikané tenan. 7 Para sedulur, kuwi ngéné: senajan bangsa Israèl kepéngin dianggep bener karo Gusti Allah, nanging ora ketampa. Namung wong setitik sangka tengahé bangsa Israèl sing ketampa, kuwi sing wis dipilih karo Gusti Allah. Liyané kabèh pada dadi wangkot atiné lan ora bisa pretyaya marang Gusti Allah kaya sak mestiné. 8 Pantyèn tyotyok karo sing ketulis nang Kitab sing uniné ngéné: “Ati lan pikirané wong-wong kuwi wis digawé gabuk karo Gusti Allah, dadiné tekan sepréné wong-wong mau ora bisa weruh karo mripaté lan ora bisa krungu karo kupingé.” 9 Ratu Daved uga wis tau ngomong ngéné: “Duh Gusti, bangsa Israèl mikir nèk ketampa, jalaran Kowé wis ngekèki wèt-wètmu marang bangsa kuwi. Mulané aku nyuwun marang Gusti, supaya ndunungké marang bangsa Israèl, nèk ora ketampa. Pada kagèta kaya kéwan kagèt nèk kenèng pasangan kaé lan nitèni, nèk pada nerak wèt-wètmu. Aku nyuwun, wong-wong kuwi disetrap kaya sak mestiné. 10 Pada petenga angen-angené, supaya ora bisa dunung tembungmu lan supaya pada bungkuk kemomotan kasusahané.” 11 Para sedulur, apa wong nèk kesandung sampèk tiba kaé terus mengkurep terus? Mesti ora, mesti bakal tangi menèh. Semono uga bangsa Israèl, sakwisé ketampik, mosok ora bisa ketampa menèh? Mesti bakal ditangèkké karo Gusti Allah. Nanging jalaran bangsa Israèl nampik pitulungané Gusti Allah, mulané bangsa liyané sing kelilan pretyaya marang Gusti Allah lan nampa keslametan, supaya bangsa Israèl dadi mèri. 12 Dadiné salahé bangsa Israèl malah nekakké kabetyikan kanggo bangsa liya-liyané. Lah nèk tibané bangsa Israèl waé wis bisa nekakké kabetyikan, lah sepira gedéné kabetyikané Gusti Allah marang bangsa liya-liyané mbésuk, nèk bangsa Israèl kabèh bakal ditangèkké? 13 Para sedulur, saiki aku nduwèni tembung marang kowé sing dudu bangsa Israèl. Kowé ngerti déwé nèk Gusti Allah wis miji aku dadi rasul, kongkon nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus marang bangsa-bangsa sing dudu Ju. Aku jan bungah tenan dikèki penggawéan iki karo Gusti Allah. 14 Sing tak suwun bangsaku déwé bisa mèri marang bangsa liya sing ketampa Gusti Allah lan muga-muga bangsaku ènèng siji-loro sing uga bisa nampa keslametan sangka Gusti Allah. 15 Awit para sedulur, jalaran Gusti Allah nampik bangsa Israèl, bangsa liya-liyané bisa ketampa Gusti Allah. Lah nèk bangsa Israèl bakal ditangèkké lan ketampa menèh, kaya ngapa gedéné berkahé bangsa liya-liyané. Bakal kaya wong sing wis mati ditangèkké dadi urip menèh. 16 Para sedulur, nèk Bapa Abraham kuwi wis dadi umaté Gusti Allah, turun-turunané mesti ya semono uga. Nèk tyuwilané roti sing ndisik déwé dipasrahké marang Gusti Allah, tegesé rotiné sak kabèhé ya dipasrahké marang Gusti Allah. Nèk oyoté wèké Gusti Allah, pangé uga ya wèké Gusti Allah. 17 Saiki arep tak gambarké ngéné para sedulur. Wong sing nduwé wit olèf kaé mesti ngetoki pangé sing ora metu wohé. Lah iki nggambarké bangsa Israèl. Lah kowé kuwi sing dudu bangsa Israèl kenèng dipadakké karo wit olèf sing alasan. Dadiné saiki kaya-kaya pangé wit olèf alasan diènter nang wit olèf sing apik. Kowé saiki kaya pangé olèf alasan tyampur sak wit karo pang liya-liyané sangka wit olèf sing apik lan pangé kabèh éntuké pangan sangka oyoté wit olèf sing apik. 18 Nanging kowé aja nyepèlèkké pangé sing diketoki. Aja terus gemunggung, awit kowé kuwi namung pang waé. Kowé ora nyangga oyoté, nanging oyoté sing nyangga kowé. 19 Lah menawa kowé terus ngomong: “Lah pangé diketoki kuwi lak supaya awaké déwé diènter ta?” 20 Kuwi bener, nanging kowé aja lali nèk pangé diketoki kuwi, jalaran ora pretyaya lan kowé diènterké, jalaran kowé pretyaya. Nanging aja terus gemunggung, malah kudu sing ati-ati. 21 Awit para sedulur, nèk Gusti Allah ora ngéman pangé wit olèf sing apik, mosok Dèkné bakal ngéman pangé wit alasan. Tegesé, nèk Gusti Allah ora ngéman bangsa Israèl, apa kowé mikir nèk Gusti Allah bakal ngéman kowé. 22 Dadiné kowé saiki dunung nèk Gusti Allah ora namung gedé kabetyikané, nanging Dèkné uga keras, ora kenèng digawé sembrana. Gusti Allah ngajar bangsa Israèl sing ora manut, nanging Dèkné ngétokké kabetyikané marang kowé, nèk kowé temen terus manut marang Dèkné. Nèk kowé ora manut, kowé uga bakal kaya pang sing diketok. 23 Nanging para sedulur, nèk bangsa Israèl terus pada nampa pitulungané Gusti Allah lan pada manut, mesti bakal diènterké menèh nang wit olèf sing apik. Gusti Allah gedé kwasané lan bisa ngentyepké menèh. 24 Kowé para sedulur sing dudu bangsa Israèl, kowé kaya pangé wit olèf alasan sing diketok terus dientyepké nang wit olèf sing apik. Kuwi sakjané ora nggon-nggonanmu. Lah apa ora luwih gampang kanggo Gusti Allah ngentyepké pangé wit olèf sing apik, sing mauné diketok, nanging terus dipasang nang wité déwé menèh. 25 Para sedulur, ènèng prekara liyané sing nyatakké, nèk Gusti Allah bakal ngangkat bangsa Israèl. Aku kudu ngudarké prekara iki, supaya kowé ora nduwèni pikiran nèk namung kowé sing ditampa Gusti Allah, lah bangsa Israèl ora. Prekara iki mauné pantyèn kasimpen, nanging saiki arep tak omongké marang kowé. Kuwi ngéné: bangsa Israèl enggoné mangkotké atiné kuwi ora kanggo slawasé, nanging namung tekan mbésuk, nèk kabèh bangsa sing dudu Ju wis krungu kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus. 26 Mengkono kuwi Gusti Allah bakal nylametké bangsa Israèl. Iki pantyèn wis tyotyok karo tembungé nabi Yésaya nang Kitab sing uniné ngéné: “Juru Slameté manungsa tekané sangka swarga, Dèkné bakal mbuwang sakkèhé dosané para turunané Bapa Yakub.” 27 Gusti Allah uga ngomong ngéné: “Aku bakal nggawé prejanjian anyar karo bangsa Israèl, nèk Aku wis ngapura sakkèhé salahé.” 28 Para sedulur, jalaran bangsa Israèl nampik kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, mulané ya dadi mungsuhé Gusti Allah. Lah kuwi malah nekakké betyik kanggo kowé. Nanging jalaran bangsa Israèl kuwi sakwijiné bangsa sing dipilih Gusti Allah, mulané ya diéman tenan karo Gusti Allah, éling prejanjiané marang Bapa Abraham, Isak lan Yakub. 29 Awit para sedulur, nèk Gusti Allah wis nggawé putusan milih lan mberkahi bangsa Israèl, Dèkné ora bakal malih pikirané. 30 Wujuté kowé para sedulur sing dudu bangsa Ju, kowé mauné ya ora pada manut marang Gusti Allah, nanging saiki kowé pada nampa kawelasané. Kenèng apa? Jalaran bangsa Ju nampik pitulungané Gusti Allah. 31 Mengkono uga, kaya enggoné Gusti Allah ngétokké kawelasané marang kowé sing dudu Ju, Gusti Allah uga bakal ngétokké kawelasané marang bangsa Ju. 32 Dadiné bangsa Ju lan bangsa sing dudu Ju kabèh wis pada nglakoni dosa lan ya wis sak mestiné nèk kudu nampa setrapané. Lan jalaran sangka kuwi, Gusti Allah saiki bisa ngétokké kawelasané marang kabèh manungsa, sing Ju lan sing dudu Ju. 33 Pantyèn ya nggumunké tenan gedéné kasugihané Gusti Allah ing berkah, kaweruh lan pangerti. Putusané Gusti Allah ora ènèng sing bisa ndunungké lan ora ènèng sing bisa dunung tumindaké. 34 Nabi Yésaya ya wis tau ngomongké bab iki, wujuté ketulis ngéné nang Kitab: “Sapa ta sing ngerti pikirané Gusti lan sapa ta sing bisa ngréwangi Dèkné ing pamikiran. 35 Sapa ta wis ngutangi Gusti Allah lan wani njaluk bayar!” 36 Awit para sedulur, sembarang kuwi tekané sangka Gusti Allah lan bisané ènèng terus kuwi ya sangka kekuwatané Gusti Allah, mulané kabèh wong kudu memuji lan nyembah marang Gusti Allah slawasé. Amèn.
1 Para sedulur, kowé kabèh saiki wis dunung semono gedéné kawelasané Gusti Allah marang awaké déwé, mulané aku nyuwun marang kowé kabèh, mbok badanmu dipasrahké dadi kurban sing urip lan sing sutyi kanggo Gusti Allah. Kuwi ndadèkké bungahé Dèkné lan kuwi pangabekti sing sak mestiné kanggo kowé. 2 Mulané, aja pada mèlu-mèlu karo sing dilakoni wong sing ora nurut Gusti Allah. Aja kaya ngono, nanging pada manuta marang Gusti Allah, supaya ati lan pikiranmu dadia anyar. Awit namung mengkono kuwi kowé bisa mangertèni marang kekarepané Gusti Allah. Ngertia para sedulur, ya kekarepané Gusti Allah kuwi sing betyik déwé kanggo uripmu. Nèk kowé nuruti kuwi, kowé ndadèkké bungahé atiné Dèkné. Kekarepané Gusti Allah kuwi sing apik déwé kanggo kowé, kuwi ora ènèng klèruné. 3 Awit Gusti Allah pantyèn wis ngétokké kabetyikané marang aku lan Dèkné wis ngekèki penggawéan iki marang aku. Mulané aku ngélingké marang kowé siji-sijiné: aja mikir nèk kowé kuwi sing apik déwé, nanging angen-angen lan atimu kudu sing sak beneré. Ngertia nèk Gusti Allah déwé sing ngekèki sak wernané kapinteran marang kowé, supaya kowé bisa nuruti kekarepané. 4 Para sedulur, badané awaké déwé iki pérangané okèh lan penggawéané séjé-séjé. 5 Semono uga awaké déwé iki, senajan awaké déwé iki wong okèh, nanging awaké déwé kabèh wis dadi siji ing Kristus. Awaké déwé iki kenèng dipadakké karo badané Kristus. Lan kaya pérangané badan mau, awaké déwé iki ya nduwé penggawéan déwé-déwé, kanggo nulungi sak kabèhé. 6 Mulané para sedulur, kowé kudu ngerti nèk Gusti Allah ngekèki werna-werna kapinteran marang awaké déwé siji-sijiné, kanggo nyambutgawé nuruti kekarepané. Nèk ènèng sedulur sing dikèki kapinteran bisa nampa tembungé Gusti Allah sing kudu diomongké marang sedulur-sedulur nang pasamuan, sedulur kuwi ya kudu nindakké penggawéan kuwi nganggo kekuwatané Gusti. 7 Nèk dikèki kapinteran kanggo nulungi apa mulangi liyané, ya kudu dikanggokké kaya sak mestiné. 8 Nèk ènèng sing nampa kapinteran kanggo ngantepké pengandelé sedulur liyané, ya kudu ditindakké kaya sak mestiné. Sing bisa ngedum rejeki marang liyané ya kudu ditindakké tanpa éman. Sapa sing dikèki kapinteran nuntun, ya kudu nuntun pasamuané Gusti karo sabar lan temen. Sing dikèki ati melas ya kudu ngétokké kawelasané marang liyané karo ati sing bungah. 9 Para sedulur, kowé kudu trésna sing tenanan marang sakpada-pada, aja étok-étokan. Mulané, kowé kudu nyingkuri barang sing ala, sing betyik kudu mbok gondèli. 10 Pada trésnaa marang sakpada-pada sak atimu, awit kowé wis dadi tunggal sedulur ing brayaté Kristus. Pada ngajènana marang sakpada-pada, malah apiké nèk kowé pada kenèng ditiru karo liyané ing prekara iki. 11 Aja pada males, nanging pada nyambuta gawé kanggo Gusti sing tenanan karo ati sing seneng. 12 Gusti Allah bakal ngekèki barang sing nggumun-nggumunké marang kowé, mulané kuwi kudu diarep-arep karo bungah ing ati. Dadiné nèk kangèlan teka, kowé bisa sabar lan kuwat lan bisa pasrah sembarang marang Gusti Allah ing sakjeroné pandonga. 13 Sedulurmu sing pada kekurangan ing sandang lan pangan kudu mbok tulungi lan nèk ènèng dayoh kudu ditampa lan dirumati sing apik. 14 Wong sing nggawé sangsarané uripmu kudu mbok suwunké sing betyik marang Gusti Allah. Sepisan menèh aku ngomong: wong kaya ngono kudu mbok pujèkké apik, aja dipujèkké sing ala. 15 Nèk ènèng sedulur nampa kabungahan, pada mèlua bungah, nèk ènèng sing susah, pada mèlua susah. 16 Pada dadia siji ing ati karo sedulur kabèh sak pasamuan. Mulané, aja namung mikirké penggawéan sing gedé, nanging pada senenga uga ngurusi penggawéan sing tyilik. Aja mikir kowé sing pinter déwé. 17 Aja mbales ala marang wong sing nggawé ala marang kowé, nanging nggawéa betyik marang sapa waé. 18 Pada nglumui sak bisa-bisamu, supaya urip rukun lan tentrem karo kabèh wong. 19 Para sedulur sing tak trésnani, aja pisan-pisan nduwèni kepéngin mbales ala marang wong sing nggawé ala marang kowé. Kaya ngono kudu mbok pasrahké marang Gusti Allah waé. Aja lali nèk Gusti Allah wis ngomong ngéné nang Kitab: “Aku sing bakal mbales, Aku déwé sing bakal tumandang.” 20 Kowé malah kudu éling marang tembungé Kitab sing uniné ngéné: “Nèk mungsuhmu ngelih kudu mbok kèki mangan, nèk ngelak kudu mbok kèki ngombé. Nèk kowé nindakké kuwi, mungsuhmu bakal rumangsa isin déwé lan bakal ngakoni salahé.” 21 Mulané para sedulur, aja sampèk kowé kenèng dikalahké karo tumindak ala, aja, nanging kowé kudu menangké tumindak ala nganggo tumindak betyik.
1 Para sedulur, kabèh wong, tegesé kowé mbarang, kudu nurut pernatan-pernatan sangka pangwasané negara, awit pangwasané negara kuwi ya Gusti Allah sing netepké. 2 Dadiné sapa sing nglawan marang pangwasané negara kuwi sak beneré ya nglawan marang pernatané Gusti Allah. Mulané, sapa sing nerak pernatané negara ya kudu ngerti nèk bakal nampa setrapan. 3 Awit wong sing nglakoni sing betyik ora usah wedi marang pangwasané negara. Wong sing nindakké sing ala, kuwi sing kudu wedi. Mulané, nèk kowé nindakké sing betyik, kowé ora usah wedi, kowé malah bakal nampa pengaleman sangka negara. 4 Kowé kudu ngerti para sedulur, pangwasané negara kuwi sakjané nyambutgawé kanggo Gusti Allah kanggo betyikmu déwé. Nanging nèk kowé nindakké sing ala, ya bener kowé wedi, awit miturut pernatané negara kowé ya kudu disetrap. Pangwasané negara kuwi pantyèn gamané Gusti Allah kanggo sapa waé sing nindakké ala. 5 Dadiné para sedulur, kenèng apa awaké déwé kok kudu manut marang pernatané negara? Ora namung jalaran wedi disetrap, nanging uga jalaran awaké déwé ngerti nèk kuwi barang apik sing kudu dilakoni. 6 Mulané kowé ya pada mbayar belasting, awit negara kudu mbayar wong-wong sing nyekel pangwasa. Wong-wong kuwi netepi kuwajibané lan pada nyambutgawé kanggo Gusti Allah. 7 Mulané awaké déwé ya kudu netepi kuwajibané awaké déwé marang para pangwasa. Nèk kudu mbayar belasting ya kudu dibayar, nèk kudu ngajèni apa ngelem sing nyekel pangwasa, ya kudu ditindakké ngono. 8 Para sedulur, apiké nèk kowé ora nduwé utang apa-apa marang sapa-sapa, kejaba nduwé utang katrésnan marang sakpada-pada. Awit wong sing trésna marang liyané kuwi netepi kekarepané Gusti Allah sak kabèhé. 9 Bener Gusti Allah ngekèki angger-angger marang awaké déwé kayadéné: aja laku bédang, aja mematèni, aja nyolong, aja milik barangé liyané lan ènèng angger-angger liyané. Nanging angger-angger kuwi mau kabèh kenèng didadèkké angger siji, yakuwi: pada trésnaa marang liyané kaya enggonmu nrésnani awakmu déwé. 10 Awit para sedulur, wong sing trésna marang liyané kuwi ya ora bakal nggawé ala marang liyané. Dadiné nèk awaké déwé nrésnani liyané, awaké déwé netepi angger-anggeré Gusti Allah sak kabèhé. 11 Para sedulur, prekara bab trésna marang sakpada-pada kuwi kudu mbok tindakké tenan, awit kowé kudu ngerti nèk awaké déwé kudu sing awas lan tata-tata, kaya wong sing tangi-turu. Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Jalaran saiki awaké déwé wis tyedek banget karo tekané Kristus, sing kudu njikuk awaké déwé sangka donya sing kebek ala iki, supaya didadèkké siji karo Gusti Allah slawas-lawasé. Waktu kuwi wis selot tyedek nèk dipadakké karo mbiyèn dongé awaké déwé masrahké uripé marang Kristus. 12 Nèk urip ing donya sing kebek ala iki dipadakké karo wengi, pantyèn wenginé ya wis mèh entèk lan awan wis mèh teka. Mulané hayuk awaké déwé pada ninggal tumindak peteng lan hayuk pada nyekel gamané pepadang. 13 Hayuk pada nindakké sing betyik, kaya wong sing ana ing padang kenèng disawang liyané. Tegesé, aja ramé-ramé ngombé lan mabuk, aja laku bédang nindakké urip sing ora pantes, aja pada tukaran lan kumèrèn. 14 Aja kaya ngono para sedulur, nanging saiki kowé wis dadi siji karo Gusti Yésus Kristus, kowé ya kudu urip niru Dèkné. Aja mikir kepriyé sing arep nuruti kekarepané dosa ing awakmu, kuwi namung nggolèk kemaremané kedaginganmu.
1 Para sedulur, saiki ènèng prekara liyané sing kudu tak omong, yakuwi, bab pangan lan dina. Sing penting déwé ya iki: nèk ènèng sedulur sing ijik enom pengandelé, ditampa sing apik, senajan sedulur kuwi ijik netepi sak wernané sirikané agama bab pangan lan dina. Prekara-prekara kuwi aja sampèk digawé jalaran kanggo èngkèl-èngkèlan bab apa sing bener lan apa sing klèru. 2 Awit ènèng sedulur sing pretyaya nèk éntuk mangan panganan apa waé, nanging liyané pretyaya nèk ora éntuk mangan iwak daging, mulané ya namung mangan janganan. 3 Sedulur sing pretyaya nèk éntuk mangan panganan apa waé ora kenèng nyepèlèkké liyané sing ora mangan iwak. Semono uga, sedulur sing namung mangan janganan, ora mangan iwak, ora kenèng nyalahké liyané sing mangan daging, awit Gusti Allah déwé wis nglilani sedulur kuwi mangan apa waé lan Dèkné ya wis nampa sedulur kuwi. 4 Lah nèk Gustiné sedulur kuwi nglilani, apa kowé kuwi Gustiné sedulur kuwi kok wani nyalahké dèkné. Ketampa-oraé kuwi Gustiné sedulur kuwi sing ngarani. Nanging sedulur kuwi bakal ketampa, awit Gusti déwé sing bakal ngréwangi. 5 Uga ènèng sedulur sing nganggep dina sijiné luwih apik tenimbang dina liyané. Nanging sedulur liyané pretyaya nèk dina kabèh tunggalé waé. Ya bèn, bab iki kabèh sedulur dililani nuruti pengandelé déwé-déwé. 6 Awit para sedulur, sedulur sing ngarani sakwijiné dina luwih gedé tenimbang liyané kuwi ya jalaran sedulur kuwi kepéngin ngajèni marang Gusti Yésus. Lah sedulur sing pretyaya nèk éntuk mangan panganan apa waé semono uga nèk mangan ya kanggo ngluhurké Gusti Yésus. Wujuté sedulur kuwi nèk mangan ya ndonga lan maturkesuwun marang Gusti Allah. Lah sedulur sing ora mangan iwak, sing namung mangan janganan, uga nèk mangan ya kanggo ngluhurké Gusti, awit dèkné ya ndonga lan maturkesuwun marang Gusti Allah. 7 Para sedulur, awaké déwé ora kenèng nyalahké sakpada-pada ing prekara-prekara iki. Awit, senajana urip, awaké déwé ya ora nuruti karepé déwé, senajana mati ya ora karepé déwé. 8 Nèk urip, awaké déwé ya urip kanggo Gusti, nèk mati, awaké déwé ya mati kanggo Gusti. Pati-uripé awaké déwé wis nang tangané Gusti. 9 Awit Kristus ya wis mati nglabuhi awaké déwé lan Dèkné tangi sangka pati, supaya bisa ngwasani kabèh manungsa, sing wis mati lan sing ijik urip. 10 Para sedulur, kowé sing ora mangan iwak, aja nyalahké sing mangan iwak lan kowé sing mangan sembarang, aja nyepèlèkké sing ora mangan iwak. Kenèng apa aku kok ngomong ngono? Awit awaké déwé kabèh mbésuk bakal kudu mara nang ngarepé Gusti Allah lan Dèkné sing bakal ngarani klèru-beneré awaké déwé. 11 Wujuté nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Tembungé Gusti Allah ngéné: Kaya enggonku wujut urip, mengkono uga Aku ngomong nèk kabèh wong bakal sujut ngabekti Aku lan kabèh wong bakal ngakoni nèk Aku iki Gusti Allah.” 12 Dadiné para sedulur, awaké déwé iki siji-sijiné bakal asok penjawab déwé-déwé marang Gusti Allah. 13 Mulané hayuk awaké déwé wis aja pada nyalahké sakpada-pada menèh. Luwung hayuk pada nggawé putusan sing mantep ora arep nindakké prekara apa waé sing marakké liyané bisa semplak pengandelé apa tiba menèh ing dosa. 14 Bener, jalaran aku wis dadi siji karo Gustiku Yésus, aku ngerti nèk ora ènèng barang apa waé kotor sangka karepé déwé, ora para sedulur. Barang kuwi kotor kanggo wong sing nganggep nèk barang kuwi kotor. 15 Dadiné para sedulur, nèk jalaran sangka sing mbok pangan ènèng sedulur ketyentok atiné, tibaké kowé ya ora mlaku nganggo katrésnan. Aja sampèk, jalaran sangka barang sing mbok pangan, ènèng sedulur semplak pengandelé. Ngertia nèk Kristus mati uga nglabuhi sedulur kuwi. 16 Mulané para sedulur, sing ati-ati, aja sampèk prekara sing mbok anggep betyik sampèk dianggep ala karo sedulur liya. 17 Awit, ora nèk awaké déwé ora mangan iki apa ora ngombé kaé kuwi tandané nèk uripé awaké déwé dikwasani karo Gusti Allah, ora! Nanging nèk sangka pitulungané Roh Sutyi awaké déwé bisa ngétokké barang sing bener lan bisa ngétokké katentreman lan kabungahan, kuwi tandané nèk uripé awaké déwé dikwasani karo Gusti Allah. 18 Wong sing ngladèni Kristus nganggo ati sing kaya ngono kuwi pantyèn ndadèkké bungahé Gusti Allah lan uga diajèni karo manungsa. 19 Mulané para sedulur, awaké déwé kudu nglumui tenan nindakké prekara-prekara sing bisa ndadèkké rukun lan sing bisa ngantepké pengandelé awaké déwé kabèh. 20 Aja sampèk awaké déwé mbubrah penggawéané Gusti Allah jalaran sangka prekara panganan. Ya bener, panganan apa waé kenèng dipangan, nanging ora apik nèk apa sing dipangan awaké déwé kuwi sampèk ndadèkké sandungané sedulur liyané. 21 Apiké awaké déwé ora mangan daging apa ora ngombé anggur apa ora nindakké apa waé sing bisa marakké sedulur liyané semplak pengandelé. 22 Pengandelmu bab apa sing kenèng lan apa sing ora kenèng dipangan kuwi kudu mbok simpen ing atimu déwé, namung kowé déwé lan Gusti Allah sing kudu ngerti. Pantyèn beja tenan wong sing bisa ngarani ing atiné déwé apa sing bener, tanpa rumangsa salah ing tembé-mburiné. 23 Nanging nèk ènèng sedulur nékat mangan panganan tanpa ngerti panganan mau apik dipangan apa ora, sedulur kuwi dosa, ora namung ing atiné déwé, nanging uga nang ngarepé Gusti Allah. Awit pantyèn dosa nèk kowé nindakké prekara apa waé tanpa ngerti ing ati bener-oraé.
1 Para sedulur, awaké déwé sing rumangsa wis jeru pengandelé, awaké déwé kudu nyabari sedulur-sedulur sing ijik enom pengandelé. Aja namung mikir sing apik kanggo awaké déwé waé. 2 Malah hayuk awaké déwé siji-sijiné pada nindakké apa sing apik kanggo sedulur liyané lan apa sing bisa ngantepké pengandelé sedulur liyané. 3 Awit Kristus wujuté ya ora nggolèk senengé déwé, ora, nanging nang Kitab wis ketulis ngéné: “Duh Allah, tembungé wong-wong sing pada ngolok-olok Kowé, tibané ing Aku.” 4 Para sedulur, sembarang sing wis ketulis nang Kitab dèk jaman mbiyèn kuwi tujuané kanggo mulangi awaké déwé, supaya awaké déwé pada sabar lan nduwé kekuwatan nurut kekarepané Gusti Allah. Lan jalaran sangka kuwi awaké déwé bisa ngarep-arep nampa sembarang sing wis dijanji karo Gusti Allah. 5 Muga-muga Gusti Allah, sing ngekèki kesabaran lan kekuwatan, ngréwangi kowé kabèh, supaya bisa dadi siji ing kekarepan lan bisa nindakké urip nurut tipaké Kristus Yésus. 6 Dadiné kowé kabèh bisa dadi siji ing ati lan bebarengan kowé bisa ngluhurké Gusti Allah karo lambému. Dèkné sing dadi Bapaké Gustiné awaké déwé Yésus Kristus. 7 Mulané para sedulur, mikirké kuwi mau kabèh sing tak omong, hayuk nampa sakpada-pada karo bungah, kaya enggoné Kristus nampa kowé. Mengkono kuwi Kristus marakké wong-wong pada ngluhurké jenengé Gusti Allah. 8 Aku ngomong ngono kuwi, awit enggoné Kristus teka ngladèni bangsa Ju kuwi kanggo nduduhké nèk Gusti Allah ora medot, nanging malah nuruti prejanjiané marang para mbah-mbahané. 9 Kejaba sangka kuwi, Kristus teka, supaya uga bangsa sing dudu Ju bisa ngluhurké Gusti Allah, sing ngétokké kawelasané. Wujuté nang Kitab wis ketulis ngéné: “Aku bakal ngluhurké Jenengmu lan nang tengahé para bangsa Aku bakal memuji Kowé.” 10 Uga ènèng tembung ngéné sangka nabi Moses: “Hé para bangsa sing dudu Ju, pada bungah-bungaha bareng karo bangsa pilihané Gusti Allah.” 11 Enèng tulisan liyané menèh sing uniné ngéné: “Hé para bangsa sing dudu Ju, pada memujia marang Gusti lan bangsa-bangsa liyané, pada memujia marang Dèkné.” 12 Nabi
para bangsa sing dudu Ju. Ya Dèkné sing dadi pengarep-arepé bangsa sing dudu Ju.” 13 Para sedulur, pandongaku, muga-muga Gusti Allah sing dadi pengarep-arepé kabèh manungsa, ngebeki atimu karo kabungahan lan katentreman, awit kowé pada pretyaya marang Dèkné. Muga-muga pengarep-arepmu mundak terus sangka pitulungané Roh Sutyi. 14 Para sedulur, aku déwé ngerti nèk kowé kabèh ora kurang ing tumindak betyik, awit Gusti Allah ngebeki atimu karo kaweruh. Mulané kowé ya bisa mulangi sakpada-pada. 15 Nanging senajan ngono, nang layang iki aku kendel ngélingké bab prekara siji-loro marang kowé. Enggonku wani nulis karo kendel kuwi jalaran Gusti Allah wis milih aku lan ngekèki penggawéan iki. 16 Aku kudu dadi peladèné Kristus Yésus nggawa kabar kabungahan marang bangsa-bangsa sing dudu Ju. Mengkono kuwi aku bisa nggawa bangsa-bangsa sing dudu Ju nang ngarepé Gusti Allah, supaya bisa ketampa lan uripé bisa kanggonan lan katuntun Roh Sutyi. Mulané aku nganggep aku iki kaya imam sing masrahké kurban marang Gusti Allah. Kurbanku sing ndadèkké bungahé Gusti Allah ya bangsa-bangsa sing dudu Ju iki. 17 Lan jalaran aku wis dadi siji karo Kristus aku bungah bisa nyambutgawé ngladèni Gusti Allah. 18 Awit aku namung wani ngomongké apa sing wis ditindakké karo Kristus lantaran aku, yakuwi, nuntun bangsa-bangsa sing dudu Ju, supaya pada manut marang Gusti Allah. Bisané pada manut, jalaran krungu pituturé Gusti lan weruh kwasané Gusti sangka aku. 19 Kejaba sangka kuwi, Gusti Allah ngekèki pangwasa marang aku, supaya aku bisa nindakké tanda-tanda lan mujijat-mujijat kanggo manungsa. Karomenèh Roh Sutyi ngekèki kekuwatan marang aku, supaya aku bisa nindakké penggawé-penggawé sing nggumunké iki. Mengkono kuwi aku nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus sampèk rata, wiwit kuta Yérusalèm mlaku-mlaku nganti tekan bawah Ilirikum. 20 Nanging aku namung nggelarké kabar kabungahan iki nang panggonan-panggonan sing durung tau dikabari bab Gusti Yésus Kristus. Dadiné aku ora nyambutgawé nang kebon sing wis digarap wong liya. 21 Wujuté nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Wong sing durung tau dikabari bab Dèkné bakal weruh Dèkné lan wong sing durung tau krungu bakal dunung.” 22 Para sedulur, yakuwi jalarané sing marakké aku karépotan ora bisa teka nang nggonmu. 23 Nanging saiki penggawéanku nang bawah kéné wis rampung lan ya pantyèn wis pirang-pirang taun tenan enggonku kepéngin niliki kowé. 24 Mulané, sing tak suwun, nèk aku
Sakwisé kuwi aku bakal nyuwun pitulunganmu, supaya aku bisa neruské lakuku. 25 Nanging saiki aku arep budal nang kuta Yérusalèm, aku arep ngréwangi sedulur-sedulur sing nurut Gusti nang kana. 26 Awit sedulur-sedulur nang Masedonia lan Akaya pada nglumpukké duwit karo éklasé ati, kanggo nulungi sedulur-sedulur nang Yérusalèm sing ora nduwé. 27 Putusan kuwi metu sangka karepé wong-wong kuwi déwé lan pantyèn ya ènèng beneré nèk wong-wong iki kudu nulungi sedulur-sedulur nang Yérusalèm sing ora nduwé. Wujuté ya bangsa Ju sing nggawa kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus marang bangsa-bangsa sing dudu Ju. Lan jalaran sedulur-sedulur wis ngedum banda kasukman marang sedulur-sedulur sing dudu Ju, mulané ya wis sak mestiné nèk sedulur-sedulur sing dudu Ju nyukupi sedulur-sedulur bangsa Ju karo sandang-pangan. 28 Para sedulur, nèk aku wis rampung karo penggawéan iki, tegesé, nèk aku wis masrahké duwit urunan mau kabèh marang
ènèng siji-loro sing ora ngerti blas bab Gusti Allah. Kowé kudu isin bab kuwi. 35 Para sedulur, menawa ènèng wong takon: “Lah kepriyé wong mati enggoné tangi menèh lan nèk wis tangi menèh badané kaya ngapa?” 36 Nèk dipikir, kuwi pantyèn pitakonané wong bodo. Nèk kowé nandur wiji nang lemah, apa wijiné ora kudu mati ndisik sakdurungé tukul? 37 Sing mbok tandur lak namung wiji ta, gampangé omong wiji gandum apa wiji liyané, nanging mesti ya ora tanduran sing wis pepak ta? 38 Nanging Gusti Allah sing nukulké wiji mau, supaya bisa mundak gedé dadi tanduran lan saben wiji ngetokké tandurané déwé-déwé. 39 Semono uga, saben daging ya séjé. Dagingé manungsa séjé karo dagingé kéwan. Lan dagingé kéwan ya séjé-séjé menèh. Lan dagingé manuk séjé karo dagingé kéwan liyané lan iwak dagingé séjé menèh. 40 Uga ènèng barang sing nang langit lan barang sing nang bumi. Apiké barang sing nang langit iki séjé karo apiké barang sing nang bumi. 41 Padangé srengéngé séjé karo padangé mbulan lan lintang-lintang ya séjé menèh padangé. Malah lintang karo lintang déwé ya wis séjé-séjé menèh. 42 Wong mati nèk tangi menèh mbésuk ya kaya ngono. Badan sing dikubur kuwi badan sing rusak, nanging mbésuk sing ditangèkké badan sing langgeng. 43 Sing dikubur kuwi badan èlèk lan ringkih, nanging sing ditangèkké badan sing apik lan kuwat. 44 Sing dikubur namung badan kedagingan, nanging
ya wis ketulis: “Manungsa sing ndisik déwé, Adam, dadi wong urip ing kedagingan.” Nanging Kristus, Adam sing kèri déwé, dadi wiwitané urip ing kasukman. 46 Sing teka ndisik dudu badan kasukman, nanging badan kedagingan. Sakwisé badan kedagingan terus sing kasukman. 47 Adam sing ndisik gawéané sangka lemah, nanging Adam sing kapindo, Kristus, tekané sangka swarga. 48 Kabèh wong kuwi turunané Adam, dadiné badané ya sangka lemah, kaya dèkné. Nanging wong sing wis dadi siji karo Kristus kuwi bakal nduwé badan kaswargan, kaya Dèkné. 49 Kaya awaké déwé iki saiki kétok wong gawéan sangka lemah, nanging mbésuk awaké déwé kaya Kristus sing tekané sangka swarga. 50 Para sedulur, aku kepéngin ndunungké marang kowé nèk badan kedagingan kuwi ora bakal bisa mèlu urip ing Kratoné Gusti Allah, awit badan sing rusak ora bisa langgeng. 51 - 52 Aku saiki arep mbukak pitutur sing kasimpen: awaké déwé iki ora kabèh bakal mati, nanging awaké déwé bakal malih, sak klélapan, nèk swarané trompèt sing kèri déwé bakal muni, mbésuk nèk Kristus teka menèh. Nèk trompèté muni, wong mati bakal pada tangi dadi wong sing langgeng lan awaké déwé iki bakal malih. 53 Awit badan sing rusak bakal malih dadi langgeng. 54 Nèk kuwi wis klakon tenan, dadiné keturutan tembungé Kitab sing uniné ngéné: “Pati wis diuntal karo kamenangané Gusti Allah.” 55 “Pati, endi kamenanganmu? Pati, kowé apa ijik bisa nggawé ala?” 56 Pantyèn bener, manungsa ijik mati, jalaran manungsa ijik nglakoni dosa. Wèté Gusti Allah ngomong nèk wong sing nglakoni dosa kudu mati. 57 Nanging maturkesuwun marang Gusti Allah, awaké déwé wis nampa kamenangan sangka Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé. 58 Mulané para sedulur, pada sing mantep lan jejek ing pengandelmu. Pada sing sregep ing penggawéané Gusti apa waé, awit kowé ngerti nèk penggawéanmu kuwi ora bakal muspra blas.
1 Para sedulur, saiki aku kepéngin ngrembuk bab urunan kanggo sedulur-sedulur nang pasamuan nang Yudéa. Bab kuwi kowé kudu nurut tembung-tembung urutan sing tak kèkké marang pasamuan-pasamuan nang Galasia. 2 Yakuwi, saben dina minggu kowé kudu nyingkirké duwit sak nduwému terus dilumpukké. Dadiné mbésuk, nèk aku teka, kowé wis ora usah nyusu-nyusu nglumpukké duwit mau. 3 Nèk aku wis tekan nggonmu, aku bakal ngongkon sedulur-sedulur sing kenèng mbok pretyaya, supaya ngeterké urunanmu kuwi nang kuta Yérusalèm. Sedulur-sedulur kuwi bakal tak gawani layang kanggo tanda nèk kongkonanmu. 4 Nèk aku kudu mèlu mbarang, ya apik waé. Wong-wong bèn budal karo aku pisan. 5 Para sedulur, aku teka nang nggonmu mbésuk nèk aku wis rampung nang bawah Masedonia, awit aku kepéngin mlaku-mlaku niliki bawah kana ndisik. 6 Nanging aku mikir nèk bakal nang nggonmu rada suwi, menawa ya sak suwéné wayah adem lan angin banter. Dadiné sakwisé kuwi, kowé bisa ngréwangi aku enggonku neruské dalanku. 7 Nèk Gusti karep, aku kepéngin manggon sing rada suwi nang nggonmu, supaya enggonku teka ora kaya wong mampir waé. 8 - 9 Aku arep nang Efése terus tekané riyaya Pantékosta, awit nang kéné okèh kelunggarané kanggo nggelarké pituturé Gusti, senajan sing nglawan ya okèh uga. 10 Nèk sedulur Timotius teka nang nggonmu, dèkné ya ditampa sing apik bèn krasan. Dèkné ya kaya aku nyambutgawé kanggo Gusti. 11 Aja sampèk ènèng sedulur nyepèlèkké dèkné, nanging malah ditulungi supaya dèkné ndang bisa balik nang nggonku kanti slamet, awit aku lan sedulur-sedulur liyané ngarep-arep sedulur Timotius. 12 Bab sedulur Apolos, aku ya wis ping pira waé nyuwun dèkné supaya niliki kowé, bareng karo sedulur-sedulur liyané. Nanging saiki dèkné durung gelem. Kapan-kapan, nèk ènèng kelunggarané, dèkné bakal nang nggonmu. 13 Para sedulur, kowé kudu sing ati-ati lan kudu sing mantep ing pengandel. Pada sing kendel lan aja sampèk kalah karo pangwasané Sétan. 14 Nèk nyambutgawé apa waé, dilakoni nganggo katrésnan. 15 Kowé mesti wis pada ngerti nèk sedulur Stéfanus sak brayaté kuwi wong Kristen sing ndisik déwé nang bawah Akaya lan dèkné ya wis masrahké uripé kanggo ngladèni Gusti. 16 Karepku, kowé pada manuta marang sedulur sing kaya ngono kuwi, ya marang sapa waé sing pada ngréwangi lan mèlu nyangga rekasa karo sedulur-sedulur kuwi. 17 Aku pantyèn bungah nèk sedulur Stéfanus, Fortunatus lan Akaikus pada teka niliki aku. Senajan aku kangen marang kowé, sedulur-sedulur kuwi wis dadi wakilmu. 18 Sedulur-sedulur kuwi jan ngepénakké atiku tenan, kaya enggoné pada nggawé bungahé atimu. Sedulur-sedulur sing kaya ngono kuwi kudu mbok ajèni. 19 Sedulur-sedulur sangka pasamuan-pasamuan nang bawah Asia pada kirim slamet kabèh. Uga sedulur Akwila lan Priskila lan sedulur-sedulur sing pada kumpulan nang omahé sedulur iki pada kirim keslametané Gusti kabèh. 20 Sedulur-sedulur kabèh sing nang kéné pada kirim slamet marang kowé. Lan aja lali uga ngomongké nèk aku trésna tenan marang sedulur kabèh siji-sijiné. 21 Aku déwé, Paulus, sing nulis kabar slamet iki marang kowé. 22 Sapa sing ora trésna marang Gusti Yésus, awas wong kuwi nampa setrapané Gusti Allah! Muga-muga Gusti ndang teka. Maranatah! 23 Muga-muga kabetyikané Gusti Allah anaa ing kowé kabèh. 24 Aku kirim katrésnanku marang kowé kabèh, awit awaké déwé wis dadi siji ing Kristus Yésus. Paulus
1 Para sedulurku nang pasamuan Korinta, iki layang sangka enggonku, Paulus lan sedulur Timotius. Kowé kabèh ngerti nèk Gusti Allah wis miji aku dadi rasulé Kristus Yésus. Awaké déwé ora namung kirim slamet marang sedulur-sedulur sing nang kuta Korinta, nanging uga marang sedulur-sedulur sing pada nurut Gusti nang bawah Akaya kabèh. 2 Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus ngedunké kabetyikané lan katentremané marang kowé kabèh. 3 Hayuk pada memuji marang Gusti Allah, Bapaké Gustiné awaké déwé Yésus Kristus. Gusti Allah pantyèn sakwijiné Bapak sing gedé kawelasané, sing tansah nglipur awaké déwé. 4 Dèkné uga ngekèki kekuwatan marang awaké déwé, nèk awaké déwé katekan sak wernané kasusahan, supaya awaké déwé uga bisa nulungi liyané sing ngalami kasusahan. Tegesé, awaké déwé bisa nulungi liyané sing ngalami kasusahan, awit Gusti Allah nulungi awaké déwé nèk awaké déwé kasusahan. 5 Aja kagèt para sedulur, jalaran awaké déwé nurut Gusti Yésus Kristus, awaké déwé tansah ngalami kasusahan, tunggalé waé karo Dèkné. Nanging pada ngertia uga, jalaran awaké déwé nurut Gusti Yésus Kristus, Gusti Allah bakal nulungi lan nguwatké awaké déwé terus. 6 Mulané para sedulur, nèk aku ngalami kasangsaran, tujuané ya namung kanggo nulungi lan nguwatké kowé, supaya kowé bisa kuwat terus tekan entèk-entèkané, yakuwi mbésuk, nèk Gusti Allah bakal nylametké kowé sak kabèhé. Semono uga para sedulur, nèk Gusti Allah nulungi awaké déwé, tujuané namung supaya kowé pada ngerti nèk Dèkné bisa nulungi lan nguwatké kowé uga. Dadiné kowé bisa kuwat nyangga kasusahan apa waé, awit kowé uga wis blajar pasrah marang Gusti Allah, kaya enggoné awaké déwé pasrah marang Dèkné. 7 Mulané awaké déwé nduwèni pengarep-arep nèk kowé bakal kuwat terus nyangga kasusahan apa waé. Kenèng apa aku kok ngerti kuwi para sedulur? Awit kaya enggonmu ngalami kasusahan kaya awaké déwé, mengkono uga kowé bakal nampa kekuwatan kaya awaké déwé. 8 Aku wani ngomong ngono kuwi, awit delokké uripku déwé iki. Kowé kudu ngerti nèk awaké déwé ngalami kasangsaran gedé tenan nang bawah Asia. Sangking aboté, awaké déwé mikir nèk ora bakal kuwat nyangga menèh lan ya wis tata-tata nèk ora bakal urip menèh. 9 Tenan para sedulur, ing ati rasané wis garèk matiné waé, nanging Gusti Allah nglilani kuwi mau kabèh klakon, supaya awaké déwé ora njagakké kekuwatané déwé, nanging njagakké pitulungané Gusti Allah. Wujuté Dèkné bisa nangèké wong sing wis mati. 10 Pantyèn Gusti Allah ya wis nulungi awaké déwé dongé awaké déwé ngalami kangèlan gedé sampèk arep mati. Mulané awaké déwé ya pretyaya nèk Dèkné bakal nulungi awaké déwé terus. 11 Pokoké, kowé kabèh kudu ndongakké awaké déwé terus, dadiné sedulur pirang-pirang bakal bisa memuji lan maturkesuwun marang Gusti Allah, awit Dèkné nampa pandongané sedulur-sedulur lan nulungi awaké déwé sangka kangèlan apa waé. 12 Para sedulur, apa ta sing marakké aku kendel? Jalaran aku rumangsa resik ing lair lan batin marang kabèh wong, malah-malah marang kowé sing pada nurut Gusti. Aku blaka marang kowé, awit kuwi sing dikarepké karo Gusti Allah. Enggoné awaké déwé nduwé rumangsa resik ing lair lan batin kuwi ora manut tyarané wong pinter nang jagat kéné, ora, nanging manut karepé Gusti Allah lan sangka pitulungané Gusti Allah sing gedé kabetyikané. 13 - 14 Wujuté para sedulur, sembarang sing ketulis nang layangé awaké déwé ya jelas kabèh kanggo kowé, mulané kowé saiki bisa dunung tujuané awaké déwé, senajan durung sak kabèhé. Nanging aku pretyaya nèk kowé bakal dunung nèk tujuané awaké déwé resik sak kabèhé. Dadiné mbésuk nèk Gusti Yésus teka menèh ènèng pantesé nèk awaké déwé mbok gawé pamèr nang ngarepé Gusti, kaya enggonmu pantes digawé pamèr karo awaké déwé. 15 - 16 Jalaran aku ngerti kuwi, mulané aku ya wis kepéngin niliki kowé ping loro. Ping pisané aku mikir arep mampir nang nggonmu dongé aku budal nang bawah Masedonia lan pindoné nèk balik sangka kana lèrèn nang nggonmu menèh, supaya aku bisa nulungi kowé luwih okèh. Karomenèh aku ya mbutuhké pitulunganmu kanggo neruské enggonku arep budal nang bawah Yudéa. 17 Apa kekarepanku iki étok-étokan? Mesti ora ta? Apa aku ya méntylah-méntylih kaya wong sing ora ngerti Gusti. Wong-wong kuwi saiki ngomong “ya,” nanging sésuk ngomong “ora.” 18 Para sedulur, Gusti Allah kenèng dipretyaya lan awaké déwé uga kenèng dipretyaya. Awit nèk awaké déwé ngomong “ya” tegesé ya “ya” lan nèk awaké déwé ngomong “ora” tegesé ya “ora.” Ora ngomong “ya” nanging tegesé “ora.” 19 Wujuté kabar bab Kristus Yésus, Anaké Gusti Allah, sing tak kabarké bareng karo Silas lan Timotius, ya ora molah-malih. Tegesé, apa sing diomong karo Kristus ya dilakoni tenan. 20 Iki pantyèn tenan para sedulur, awit sembarang sing wis dijanji karo Gusti Allah marang awaké déwé, ya dituruti kabèh karo Kristus. Mulané awaké déwé bisa ngakoni tenan lan ngomong “Amèn,” pantyèn Gusti Yésus nuruti prejanjiané Gusti Allah kabèh, Dèkné pantes dipuji. 21 Para sedulur, Gusti Allah déwé sing ngekèki kekuwatan marang aku lan kowé, supaya pengandelé awaké déwé kabèh marang Kristus bisa mantep terus. Gusti Allah déwé sing miji awaké déwé. 22 Mulané Gusti Allah ya wis ngetyap awaké déwé, kanggo tanda nèk awaké déwé iki wis dadi umaté Dèkné. Karomenèh Gusti Allah ngekèki Roh Sutyi marang awaké déwé kanggo panjer, supaya awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah bakal ngekèki sembarang liyané marang awaké déwé, sembarang sing wis dityawiské nang swarga. 23 Para sedulur, apa ta jalarané aku kok ora sida teka nang nggonmu? Saiki arep tak omongké lan Gusti Allah déwé ngerti nèk aku ora goroh. Aku durung teka nang kuta Korinta kuwi, jalaran aku emoh ngrembuk prekara-prekara sing ora pener, awit kuwi mengko ndadèkké larané atimu. 24 Aku ora ngomong nèk awaké déwé mandori uripmu, ora, awit wujuté kowé ya pada mantep ing pengandel. Nanging semunggoné awaké déwé teka, tujuané ya ora liya kejaba kanggo ndadèkké bungahmu.
1 Para sedulur, aku nggawé putusan ora niliki kowé kuwi, awit aku emoh ndadèkké sediné atimu, kaya dongé aku teka sing ndisik kaé. 2 Awit nèk aku sampèk nggawé sedimu, aku déwé ya mèlu sedi. Apa ya ènèng sing bakal bisa nglipur aku nèk kowé pada sedi. 3 Mulané para sedulur, tenimbang aku teka nang nggonmu, aku luwung nulis layang waé. Nang layang kuwi aku wis ndunung-ndunungké bab prekara-prekara sing kudu mbok tata. Dadiné nèk aku teka nang nggonmu, kowé bisa nggawé bungahé atiku tenan, ora ndadèkké sediku terus. Lan aku ya pretyaya nèk kowé pada nggatèkké marang tembung-tembungku kuwi, supaya aku bisa bungah. Nèk aku bungah, kowé kabèh mesti ya mèlu bungah. 4 Para sedulur, pada ngertia nèk ora kepénak enggonku nulis layang kuwi, nanging karo ati sing susah lan sedi. Aku ora kuwat ngempet eluhku. Aku blas ora nduwé gagasan marakké kowé sedi, ora, nanging aku malah kepéngin ndunungké sepira gedéné katrésnanku marang kowé. 5 Sedulur sing nggawé rétyok kuwi sakjané ora ndadèkké susahé aku, nanging sing susah malah kowé kabèh, senajana ora kebatyut banget. 6 Wujuté dèkné ya wis mbok garap bebarengan lan wujuté ya wis tyukup. 7 Saiki sedulur kuwi dingapura waé lan diangkat menèh, supaya aja sampèk semplak atiné. 8 Mulané aku nyuwun tenan marang kowé kabèh para sedulur, dikétokké nèk kowé trésna tenan marang dèkné. 9 Lan aku ya pretyaya nèk kowé bakal nuruti karepku, awit aku nulis layang sing ndisik kuwi, uga jalaran aku kepéngin ngerti kowé pada nuruti tembung-tembungku apa ora. Wujuté kabèh omongku ya mbok lakoni. 10 Para sedulur, nèk kowé ngapura sedulur kuwi, ngertia nèk aku uga mèlu ngapura dèkné. Aku pantyèn ngapura sedulur kuwi, senajan salahé dèkné ya ora tak gawé sebab lan Kristus déwé weruh nèk aku ngapura sedulur kuwi ing lair lan batin, awit aku nuju apa sing betyik kanggo kowé kabèh. 11 Dadiné Sétan ora bisa nemu dalan kanggo ngrusak awaké déwé, awit awaké déwé ngerti akalé dèkné kepriyé. 12 Para sedulur, dongé aku teka nang kuta Troas arep nggelarké kabar kabungahané Kristus, Gusti ya nggawèkké dalan aku, wujuté ya wong pirang-pirang pada seneng ngrungokké. 13 Nanging ing atiku rasané meksa ora kepénak, awit aku durung kepetuk karo sedulur Titus sing kudu nggawa kabar sangka nggonmu. Mulané aku ya ora suwi nang kuta Troas kono, aku terus pamitan arep nang bawah Masedonia. 14 Para sedulur, aku maturkesuwun marang Gusti Allah, awit nang endi waé Dèkné nuntun aku. Lan jalaran sangka pitulungané Gusti Allah wong-wong bisa ngerti nèk aku, sing mauné mungsuhé, saiki dadi peladèné Kristus. Saiki nang endi waé sing tak parani, aku bisa nggelarké kabar kabungahané Kristus lan sangka pitulungané Gusti Allah wong pirang-pirang pada gelem nampa kabar kabungahan iki, éling-éling kaya lenga wangi sing ngabar kaé. 15 Kanggo Gusti Allah aku ya kaya ambuné lenga wangi kaé, tegesé Gusti Allah seneng tenan enggonku nggelarké kabar kabungahané Kristus. Aku nggelarké kabar kabungahan iki ora namung marang wong-wong sing pada nampa keslametan, nanging uga marang wong-wong sing nampa karusakan. 16 Kanggo wong-wong sing bakal nampa karusakan kabar kabungahan iki kaya ambuné batangé wong mati, nanging kanggo wong-wong sing nampa keslametan malah kaya ambuné lenga wengi. Apa ènèng sing kuwat ngerjani penggawéan iki? 17 Para sedulur, aku ora kaya liya-liyané sing pada nggelarké pituturé Gusti kanggo nggolèk bati, ora béda kaya bakul sing ngiderké dagangané kaé, ora. Nanging awaké déwé iki dadi peladèné Kristus, awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah déwé sing mréntah awaké déwé. Dèkné nyawang awaké déwé lan Dèkné ngerti nèk awaké déwé nyambutgawé karo ati sing resik.
1 Para sedulur, apa aku iki ngelem awakku déwé marang kowé? Aku ora mbutuhké layang pengaleman kanggo kowé lan aku ya ora nggolèk layang kaya ngono kuwi sangka kowé, senajan liya-liyané okèh sing merlok-merlokké kuwi. Kenèng apa aku kok ora mbutuhké barang kaya ngono kuwi para sedulur? 2 Awit kowé déwé kabèh dadi tandané nèk aku mulangi pitutur sing bener. Dadiné nang endi waé kowé kenèng tak gawé pamèran, tegesé, kowé sing dadi layang pengalemanku. Nanging layangku ketulis ing atimu, ora nang kertas, awit wong-wong bisa weruh lan dunung déwé sangka uripmu, nèk aku mulangké pitutur sing bener. 3 Uripmu sing anyar kuwi wohé penggawéané awaké déwé lan kuwi kaya-kaya kenèng dipadakké karo layang pengalemanku sangka Kristus. Ora layang sing ketulis karo èngki, ora, nanging karo Rohé Gusti Allah sing urip. Tegesé, Rohé Gusti Allah sing wis nganyarké uripmu sak kabèhé. Layang pengalemané awaké déwé sangka Kristus ora ditatah nang watu kaya angger-anggeré nabi Moses, ora, nanging ing atiné manungsa. 4 Para sedulur, aku wani ngomong ngono kuwi nang ngarepé Gusti Allah, jalaran aku pretyaya marang Kristus. 5 Nanging aku ora ngomong nèk enggonku bisa ngerjani penggawéan kuwi sangka kekuwatanku déwé, blas ora, malah aku ngakoni nèk Gusti Allah sing ngekèki kekuwatan marang aku, supaya aku bisa nindakké kuwi kabèh. 6 Gusti Allah déwé sing miji lan ngekèki kekuwatan marang aku supaya, aku bisa pantes ngabarké prejanjian sing anyar marang manungsa kabèh. Aku ora ngabarké bab wèt-wèt nabi Moses sing ketulis ing prejanjian sing lawas, ora, nanging aku ngabarké bab Rohé Gusti Allah. Kenèng apa aku kok ora ngomongké bab wèt-wèt nabi Moses? Awit wèt-wèt kuwi nekakké pati marang saben wong sing ora pada manut kuwi. Nanging Rohé Gusti Allah malah ngekèki kekuwatan marang manungsa, supaya bisa manut marang Gusti Allah lan bisa urip karo Dèkné slawasé. 7 Para sedulur, bener angger-angger nabi Moses sing ditatah nang watu nekakké pati marang wong sing ora pada gelem manut, nanging senajan ngono, angger-angger kuwi tekané karo sloroté pangwasané Gusti Allah. Dongé nabi Moses ngetokké angger-angger sing ditatah nang watu iki tyayahné dèkné semlorot sangka pangwasané Gusti Allah lan pepadangé mblerengi bangsa Israèl, sampèk ora pada kuwat mandeng terus. Nanging senajan sloroté pepadang mau gedéné kaya ngono, suwi-suwi ya ilang. 8 Nèk dipadakké karo penggawéné Roh Sutyi, apa penggawéné Roh Sutyi ing uripé manungsa ora ngungkul-ungkuli gedéné pepadangé? 9 Dipikir déwé para sedulur, lah nèk wèt-wèté prejanjian lawas, sing nggawa pati kanggo manungsa, tekané karo pepadang sing semlorot ngono, mosok prejanjian sing anyar, sing marakké manungsa dianggep bener karo Gusti Allah, ora luwih gedé pangwasané, ngungkul-ungkuli sing ndisik. 10 Pituturé Gusti Allah sing diwulangké karo nabi Moses ya bener tekané karo sloroté pangwasané Gusti Allah, nanging kuwi saiki ora apa-apa nèk dipadakké karo pitutur sing luwih gedé pangwasané, sing ngekèki kekuwatan marang manungsa, supaya bisa nuruti kekarepané Gusti Allah. 11 Dadiné para sedulur, lah nèk pitutur sing ora langgeng waé tekané nganggo pepadangé Gusti Allah sing semlorot ngono, lah pitutur sing langgeng menèh, mosok ora ngungkul-ungkuli enggoné Gusti Allah ngétokké pangwasané? 12 Mulané para sedulur, jalaran aku nduwèni pengandel kuwi, mulané aku ya mulangké pituturé Gusti Yésus Kristus karo kendel. 13 Aku ora kaya nabi Moses sing nutupi tyayahné, supaya bangsa Israèl ora weruh ilangé sloroté pepadangé Gusti Allah. 14 Awit bangsa Israèl wis gapuk pikirané lan ora bisa dunung marang pituturé Gusti Allah. Wujuté tekan sepréné kaya-kaya ijik ketutupan, awit nèk pada ngumpul lan diwatyakké sangka prejanjian lawas, meksa durung bisa dunung. Kaya-kaya tutupé tyayahné durung dityepot. Sakjané ya bener, awit namung Kristus déwé sing bisa nyepot tutup kuwi. Tegesé para sedulur, namung nèk gelem pretyaya marang Kristus manungsa bisa dunung nèk prejanjian lawas wis ora kanggo menèh, awit saiki ngerti nèk bisané ketampa Gusti Allah namung nèk njagakké marang Kristus. 15 Tekan sepréné nèk bangsa Israèl ngumpul lan matya sangka kitabé nabi Moses, meksa durung pada dunung nèk kuwi ngomongké bab Kristus, awit kaya-kaya ijik ketutupan atiné. 16 Nanging nèk gelem pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, tutupé bisa katyepot, ora béda kaya nabi Moses nyepot tutupé tyayahné, dongé arep omong-omongan karo Gusti Allah. 17 Para sedulur, Gusti Allah sing netepké prejanjian sing lawas ya tunggalé karo Roh Sutyi. Dadiné sapa sing nduwèni Rohé Gusti wis pedot, wis ora usah njagakké wèt-wèté nabi Moses menèh. 18 Saiki awaké déwé kabèh bisa mandeng marang pituturé Gusti, jalaran atiné wis ora ketutupan menèh. Kaya-kaya awaké déwé weruh Gusti Yésus Kristus lan sloroté pangwasané nang katya pengilon. Sak barengé awaké déwé nyawang kuwi, awaké déwé selot suwi selot mada-rupa karo gambar nang katya kuwi. Dadiné selot suwi selot ketara sepira gedéné pangwasané Gusti sing nyambutgawé ing uripé awaké déwé. Pantyèn, lelakon sing kaya ngono ing uripé awaké déwé iki bisané keturutan ya sangka penggawéané Gusti, tegesé sangka penggawéané Rohé Gusti sing manggon ing uripé awaké déwé.
1 Para sedulur, jalaran Gusti Allah gedé kawelasané, mulané Dèkné ya ngekèki penggawéan iki marang aku. Aku ya ora bakal semplak atiné lan aku ora bakal mandek enggonku mulangké pituturé Gusti Allah sing anyar iki. 2 Aku malah ngemohi lan ngedohi tumindak sing ngisin-isinké lan sing ora pantes disawang. Wujuté awaké déwé ya ora ngapusi apa malsu pituturé Gusti Allah, ora. Awaké déwé malah mulangké pituturé Gusti Allah nganggo tyara sing jelas, dadiné kabèh wong ngerti nèk aku mulangké sak beneré, awit Gusti Allah déwé sing nitèni. 3 Nanging, semunggoné meksa ijik ènèng wong sing ora bisa nyandak marang pituturé Gusti sing tak wulangké, kuwi ora jalaran tembungku kurang jelas, ora para sedulur, nanging jalaran wong-wong kuwi wis ditampik karo Gusti Allah, awit ora gelem pretyaya. 4 Sing mblerengi atiné wong-wong kuwi ya Sétan. Suwéné urip ing donya kéné ya dèkné sing ngwasani atiné wong sing ora pretyaya marang Gusti Yésus. Dadiné wong-wong iki ya ora bisa dunung marang kabar kabungahané Kristus lan ya ora pada bisa ngrasakké déwé gedéné pangwasané Kristus, sing ngétokké Gusti Allah marang awaké déwé. 5 Wujuté aku ya ora ngomongké bab awakku déwé supaya kowé pada ngelem aku, ora. Sing tak wulangké ya ora liyané kejaba Gusti Yésus Kristus, supaya kowé pada nampa Dèkné dadi Gustimu. Aku namung kepéngin ngladèni kowé kabèh, awit kuwi sing dadi kekarepané Gusti Yésus ing uripku. 6 Kenèng apa aku kok kepéngin nuruti kekarepané Gusti Yésus para sedulur? Awit Gusti Allah, sing mbiyèn-mbiyèné, dongé namung ènèng peteng, nekakké pepadang, Gusti Allah déwé nylorotké pepadangé ing atiku nganggo pituturé Gusti Yésus. Dadiné aku saiki bisa ngerti sepira gedéné katrésnané lan pangwasané Gusti Allah, sing dikétokké karo Gusti Yésus. 7 Nanging pitutur iki diwadahi uripé awaké déwé sing ringkih iki. Kaya-kaya kenèng dipadakké karo banda gedé sing diwadahi kendi lempung. Mengkono kuwi bisa kétok tenan nèk kekuwatan ing uripé awaké déwé iki tekané sangka Gusti Allah, awit awaké déwé rumangsa ringkih. 8 Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Awit aku iki dipenet sangka wétan-kulon-lor-kidul, nanging ora remuk. Ajek bingung ora ngerti apa sing kudu tak tindakké, nanging ora tau semplak. 9 Ajek dimungsuh, nanging Gusti ora tau ninggal aku. Awak kenèng alangan, nanging ora mati. 10 Para sedulur, kowé pada ngerti déwé nèk Gusti Yésus waé wis dipatèni, mulané aku ya dunung nèk sak wantyi-wantyi ènèng wong sing bakal matèni aku, jalaran aku nggelarké pituturé Gusti. Aku saguh nglakoni urip sing kaya ngono kuwi, supaya manungsa bisa nitèni déwé nèk Gusti Yésus urip lan supaya wong-wong pada dunung nèk Dèkné sing ngekèki kekuwatan aku. 11 Ing uripku iki aku wis kerep tyedek karo pati, jalaran aku nglabuhi Gusti Yésus. Nanging Gusti Allah déwé nglilani kabèh mau klakon, supaya kabèh wong bisa weruh déwé nèk Gusti Yésus urip lan pada dunung nèk Dèkné sing nguwatké awakku sing ringkih iki. 12 Dadiné para sedulur, aku iki sasaté ngrasakké kasangsaran terus sampèk arep mati, nanging jalaran sangka kasangsaranku kowé bisa nampa urip langgeng. 13 Nang Kitab ènèng tulisan ngéné para sedulur: “Aku tansah pretyaya marang Kowé Gusti, mulané aku ngomong nèk Kowé Pitulunganku.” 14 Nganggo pengandel sing kaya ngono kuwi aku saiki tansah nggelarké pituturé Gusti, awit aku ngerti nèk Gusti Allah, sing nangèké Gusti Yésus sangka pati, uga bakal nangèké aku sangka pati, supaya aku bisa urip dadi siji karo Gusti Yésus slawas-lawasé. Gusti Allah uga bakal nampa aku nang swarga bebarengan karo kowé kabèh. 15 Para sedulur, sangsaraku kabèh kuwi namung kanggo nglabuhi kowé, supaya kowé pada kenal marang Gusti Allah. Dadiné nèk wong-wong sing nampa kawelasané lan kabetyikané Gusti Allah tambah terus, wong-wong sing maturkesuwun lan memuji marang Dèkné ya bakal tambah terus, awit Dèkné pantyèn gedé tenan pangwasané. 16 Mulané aku ya ora semplak atiné para sedulur. Bener badan sing kétok selot suwi selot rusak ngrasakké kasangsaran, nanging ing njeruh ati aku krasa dianyarké terus saben dina, dadiné selot suwi rasané selot kuwat. 17 Kangèlan sing tak alami sakjeroné urip ing donya iki ora apa-apa blas nèk tak padakké karo upahé kasangsaran sing mbésuk bakal tak tampa sangka Gusti Allah. Upah kuwi bakal gedé tenan, nggumun-nggumunké. Awaké déwé bakal ngrasakké kabetyikané Gusti Allah kabèh slawas-lawasé, awit kuwi wis dityawiské kabèh kanggo awaké déwé. 18 Mulané aku ya namung mandeng marang upahku sing nang swarga, sing saiki ora kétok. Aku ora mikirké kasangsaran sing tak rasakké saiki. Barang sing kétok kuwi bakal liwat kabèh, ora suwi ènèngé. Nanging upah sing nang swarga, sing ora kétok, kuwi sing langgeng.
1 Para sedulur, awaké déwé ngerti nèk badan kadonyaan sing dienggoni awaké déwé iki ora langgeng, namung sak untara. Dadiné nèk awaké déwé dipatèni, awaké déwé ya ngerti nèk Gusti Allah bakal ngekèki badan sing anyar nang swarga, sing kenèng dienggoni awaké déwé slawas-lawasé. Iki ora kaya omah gawéané manungsa, ora, awit iki badan panggonané awaké déwé sing langgeng. 2 - 3 Saiki awaké déwé ya pada nggresah kepéngin metu sangka omah kadonyaan iki, supaya ndang bisa manggon nang badan kaswargan sing langgeng. Awit nèk awaké déwé wis bisa nganggo badan kaswargan iki awaké déwé ora bakal wuda, nanging bakal nganggo salin sing langgeng. 4 Suwéné awaké déwé ijik manggon nang badan kadonyaan iki awaké déwé ngrasakké kasangsaran terus lan awaké déwé pada nggresah kepéngin metu. Ora jalaran awaké déwé kepéngin ninggal badan kadonyaan iki, ora, nanging awaké déwé kepéngin nampa badan anyar sangka swarga. Dadiné badané awaké déwé sing kadonyaan bakal diganti dadi badan sing langgeng. 5 Gusti Allah sing wis nata kuwi mau kabèh kanggo awaké déwé lan Dèkné déwé wis ngekèki Roh Sutyi kanggo panjeré sembarang sing wis dityawiské kanggo awaké déwé. Roh Sutyi kuwi panjeré, kanggo tanda nèk Gusti Allah bakal ngekèki liyané sak kabèhé marang awaké déwé. 6 Mulané awaké déwé ya mantep terus para sedulur, awit awaké déwé ngerti tenan nèk suwéné awaké déwé ijik manggon nang badan kadonyaan iki awaké déwé ora bisa dadi siji karo Gusti Yésus nang swarga. 7 Saiki uripé awaké déwé nang badan kadonyaan iki ya namung nganggo pretyaya marang Gusti Allah, senajan awaké déwé ora weruh marang Dèkné. Saiki awaké déwé ora namung njagakké barang sing kétok. 8 Aku pantyèn ya wis mantep ing ati. Aku malah kepéngin ninggal badan kadonyaan iki lan boyong nang omahku nang swarga, dadi siji karo Gusti. 9 Mulané aku ya namung nduwé tujuan siji iki, yakuwi: kepriyé bisaku urip sing ndadèkké senengé Gusti, ora dadi sebab ijik urip nang badan sing tak enggoni iki apa wis metu. 10 Awit kepriyé waé awaké déwé kabèh kudu mara nang ngarepé Kristus asok penjawab déwé-déwé. Tegesé, awaké déwé bakal dikrutu karo Kristus lan awaké déwé bakal nampa upah manut tumindaké déwé-déwé suwéné awaké déwé urip nang badan kadonyaan iki, menawa betyik, menawa ala. 11 Para sedulur, jalaran aku ngerti nèk aku bakal dikrutu karo Gusti, mulané aku ya wedi tenan marang Gusti lan aku tansah ndunungké marang wong-wong nèk atiku resik. Gusti ngerti njeroné atiku lan sing tak suwun kowé kabèh semono uga pada nitèni déwé lan ngakoni ing atimu nèk aku ora goroh. 12 Aku ora arep ngelem awakku déwé nang ngarepmu, ora, nanging aku namung ndunungké marang kowé nèk ora usah wedi ngomong sing betyik bab aku. Dadiné kowé bisa mangsuli sak beneré marang wong-wong, sing pada ngegungké manungsa manut kétoké, ora manut kasukmané. 13 Para sedulur, nèk tumindakku kaya wong bodo, jalaran aku ngegungké awakku déwé, ngertia nèk kuwi kanggo nglabuhi lan ngluhurké Gusti Allah. Nèk aku nganggo tyara sing sak pantesé, kuwi ya kanggo kowé. 14 Apa sing tak tindakké kuwi wis ora karepku déwé, nanging katrésnané Kristus sing nglakokké uripku. Awit aku ngerti nèk Kristus nglakoni pati jalaran sangka dosané kabèh manungsa. Mulané awaké déwé saiki ya ngerti nèk awaké déwé kabèh wis mati kanggo urip sing lawas. 15 Kristus mati dadi wakilé kabèh manungsa, supaya kabèh wong sing wis nampa urip langgeng ora urip nuruti karepé déwé menèh, ora, nanging nuruti karepé Kristus. Awit Dèkné sing mati lan tangi menèh sangka pati nglabuhi manungsa. 16 Mulané aja pada nganggep wong-wong sing nurut Gusti Yésus Kristus tunggalé waé karo wong-wong sing ora pretyaya. Pantyèn, mbiyèn aku déwé ya klèru, awit Kristus tak anggep tunggalé waé karo wong liya-liyané. Nanging saiki aku wis ora kaya ngono menèh. 17 Awit sapa sing pretyaya marang Kristus wis dadi wong anyar sak kabèhé. Uripé wis ora kaya mauné menèh, ora, nanging saiki nglakoni urip anyar sak kabèhé. 18 Urip anyar iki pawèhé Gusti Allah marang awaké déwé. Dèkné gelem nampa awaké déwé, jalaran Kristus wis mati nglabuhi awaké déwé. Lan saiki Gusti Allah ngongkon awaké déwé kongkon ngabarké nèk Gusti Allah gelem nampa kabèh wong. 19 Tegesé, awaké déwé kudu ngabarké nèk manungsa bisa ketampa karo Gusti Allah, jalaran Kristus wis mati nyangga salahé kabèh manungsa. Mulané saiki dosané wis ora diitung menèh. 20 Dadiné aku iki dadi wakilé Kristus nang jagat, tegesé, Gusti Allah déwé sing ngundang manungsa lantaran aku. Mulané, manut kongkonané Kristus, aku nyuwun tenanan marang kowé kabèh, mbok pada gelema dirukunké karo Gusti Allah. 21 Para sedulur, Kristus sing ora nduwé dosa dikongkon nyangga dosané awaké déwé karo Gusti Allah. Dadiné nèk awaké déwé wis dadi siji karo Kristus, awaké déwé ya wis dingapura lan dianggep ora nduwé dosa menèh karo Gusti Allah.
1 Para sedulur, aku, sing nyambutgawé bebarengan karo Gusti Allah, aku nyuwun tenanan marang kowé kabèh: mbok kawelasané Gusti Allah marang kowé aja digawé muspra. Jalaran melas, Gusti Allah ngapura dosamu, aja balik nglakoni dosa menèh. 2 Awit Gusti Allah déwé wis ngomong ngéné nang Kitab: “Ing wantyi sing tak karepké Aku ngrungokké sambatmu lan ing dina keslametanmu Aku teka nulungi kowé.” Para sedulur, ya saiki iki wantyiné Gusti Allah arep nulungi kowé lan ya saiki iki dina keslametanmu. 3 Para sedulur, aku ngati-ati tenan aja sampèk ndadèkké sandungan marang sapa waé. Dadiné penggawéané Gusti sing tak kerjani ora éntuk èlèk. 4 Ing prekara apa waé sing tak lakoni aku ngétokké nèk aku iki peladèné Gusti Allah, kayadéné: kasusahan lan kangèlan apa waé tak sangga karo sabar. 5 Aku mangan gebuk, mangan setrapan lan uga tau dikroyok. Aku ngrasakké nyambutgawé adus kringet, kurang turu lan kurang pangan. 6 Aku ngétokké betyik, nyambutgawé nganggo kaweruh, sabar lan gemati marang sapa waé. Aku manut marang pinuntuné Roh Sutyi lan nrésnani liyané sak atiku. 7 Aku ngabarké pitutur sing bener, pituturé Kristus lan aku sing ngabarké ya nganggo pangwasané Gusti Allah. Aku mantep terus nuruti apa sing dikarepké karo Gusti Allah, dadiné aku bisa nggelarké pituturé Gusti Allah terus tanpa ènèng wong sing bisa nyalahké nèk aku nindakké ala. 8 Aku dong-dongan diajèni, dong-dongan disepèlèkké, dong-dongan dielem, dong-dongan diolok-olok. Ya ora dadi apa. Senajan aku ngomong sak beneré, aku meksa diarani tukang ngapusi. 9 Kabèh wong kenal marang aku, nanging okèh sing ora gelem nganggep aku kaya kongkonané Kristus. Aku ajek ngadepi pati, nanging wujuté ijik urip. Senajan aku dipentungi, nanging aku ora mati. 10 Senajan aku digawé sedi, nanging aku bungah terus. Aku kétok mlarat, nanging aku ndadèkké sugihé wong pirang-pirang. Kétoké ora nduwé apa-apa, nanging wujuté aku nduwé sembarang. 11 Para sedulurku nang Korinta, aku wis ngomong blaka marang kowé lan sembarang sing nang njeroné atiku wis tak etokké kabèh. 12 Nèk ènèng rasa sing ora kepénak enggonmu bebarengan karo aku, kuwi ora jalaran tumindakku salah marang kowé, ora, nanging kuwi jalaran sangka salahmu déwé. 13 Para sedulur, enggonku mituturi kowé kuwi jalaran kowé pada tak anggep anak-anakku déwé. Mulané, mbok pada dikétokké marang aku rasané atimu, kaya enggonku ngétokké rasané atiku marang kowé. 14 Para sedulur, aja gegandèngan karo wong sing ora pretyaya. Apa wong sing nglakoni pituturé Gusti Allah bisa gegandèngan karo wong sing nglawan Gusti Allah? Mesti ora. Apa pepadang bisa bebarengan karo pepeteng? Mesti ora. 15 Kristus apa tau setuju karo Sétan? Mulané, wong sing pretyaya marang Kristus ya ora tunggalé karo wong sing ora pretyaya. 16 Lan omah panggonané Gusti Allah ya ora tunggalé karo omahé brahala. Awit panggonané Gusti Allah sing urip ya awaké déwé iki. Wujuté Gusti Allah déwé wis tau ngomong, kaya sing ketulis nang Kitab, uniné ngéné: “Aku bakal manggon dadi siji karo umatku lan Aku bakal bebarengan karo wong-wong kuwi. Aku bakal dadi Gusti Allahé lan wong-wong kuwi bakal dadi umatku.” 17 Nang ayat liyané Gusti Allah ngomong ngéné: “Lungaa sangka tengahé wong-wong sing nglakoni ala lan pada pisaha sangka wong-wong kuwi. Aja pada ndemèk barang sing kotor, mengko Aku bakal nampa kowé.” 18 Nang ayat liyané menèh Gusti Allah ngomong ngéné: “Aku bakal dadi bapak kanggo kowé lan kowé bakal dadi anak-anak lanang lan wédok kanggo Aku. Kuwi tembungé Gusti sing kwasa déwé.”
1 Mulané para sedulur sing tak trésnani, awaké déwé pada ngerti nèk Gusti Allah wis ngekèki prejanjian-prejanjian iki marang awaké déwé, hayuk ta saiki pada ngresiki uripé awaké déwé sangka sembarang sing nggawé regeté badan lan atiné awaké déwé. Awaké déwé kudu namung nglakoni apa sing ndadèkké senengé Gusti Allah, awit awaké déwé ngajèni tenan marang Dèkné. 2 Para sedulur, aku mbok dipretyaya ta! Aku ngerti nèk ènèng sing pada nyalahké aku, jaréné aku sembrana karo kowé, nanging aku ora rumangsa tau nindakké sing ora bener marang kowé. Aku ya ora tau ndadèkké rusaké uripé sapa waé lan aku ya ora rumangsa tau nggolèk bati sangka uripé sapa waé. 3 Aku ngomong kuwi ora kanggo nyalahké kowé, ora. Aku malah tau ngomong nèk kowé kabèh ana ing atiku; pati-urip katrésnanku marang kowé ora bakal pedot. 4 Para sedulur, aku pantyèn bisa blaka tenan marang kowé lan kowé pantyèn kenèng tak gawé pamèran. Senajan aku ngalami kasusahan okèh, jalaran kowé nglipur aku, atiku bisa kebek karo kabungahan. 5 Awit sakwisé aku teka nang Masedonia aku ya ora bisa nemu ayem. Nang endi waé aku diperang! Perangan sangka njaba, yakuwi wong-wong sing tansah nglawan awaké déwé. Perangan sangka njeruh, yakuwi rasa sangsi ing ati nèk mikirké kowé lan sedulur-sedulur liyané. 6 Nanging kesuwun tenan marang Gusti Allah sing nglipur atiné wong semplak, awit saiki sedulur Titus wis balik nang nggonku menèh lan atiku krasa bungah. 7 Bungah ora namung jalaran Titus wis nang nggonku menèh, ora, nanging uga jalaran Titus déwé ngomong nèk kowé kabèh pada nglipur dèkné. Dèkné malah ngomong nèk kowé pada kangen tenan marang aku. Titus uga ngomongké nèk kowé pada sedi, rumangsa nduwé salah marang aku, nanging saiki kowé pada ora wedi mbélani aku. Kabar kuwi kabèh pantyèn nambahi bungahé atiku. 8 Para sedulur, aku rumangsa nèk layangku sing kèri nggawé susahé atimu, nanging aku ora gela nèk aku nulis layang kuwi. Ora, aku goroh nèk aku ngomong ora gela, awit aku ya gela tenan nèk layangku nggawé sediné atimu, senajan sedimu namung sedilut. 9 Saiki aku bungah, ora bungah jalaran aku nggawé sedimu, ora, nanging aku bungah jalaran sedimu marakké kowé pada ngrumangsani klèrumu lan saiki kowé pada njaluk ngapura marang Gusti Allah. Dadiné terang banget nèk sedimu kuwi pantyèn dikarepké karo Gusti Allah. Tibaké layangku ya ora nggawé ala, malah nggawa betyik kanggo kowé. 10 Awit para sedulur, sedi nèk sangka Gusti Allah kuwi malah marakké wong ngrumangsani salahé, supaya njaluk ngapura marang Gusti Allah. Dadiné sedi kaya ngono kuwi malah nekakké keslametan, ora ndadèkké gela ing tembé-mburi. Nanging sedi sak tyarané wong sing ora pretyaya marang Gusti Allah kuwi béda, kuwi nekakké pati. Awit senajan rumangsa salah, nanging ora pada njaluk ngapura marang Gusti Allah. 11 Lah kowé wis pada ngalami sedi sing sangka Gusti Allah, dipikir déwé sedulur apa éntuk-éntuké! Wujuté saiki kowé pada mempeng tenan enggonmu nggarap sedulur sing salah, kowé uga tenanan enggonmu mbélani aku. Saiki ya kétok tenan nèk kowé sengit karo barang sing ala, awit saiki ketara tenan nèk kowé wedi marang Gusti Allah. Saiki kowé malah kangen tenan marang aku, kepéngin nduduhké marang aku nèk kowé saiki pada manut marang Gusti Allah lan gelem nggarap sedulur sing nggawé dosa. Kuwi mau kabèh ngekèki tanda nèk kowé kepéngin nglakoni sing bener. 12 Para sedulur, dadiné enggonku nulis layang sing kèri kaé ora kanggo nggarap sedulur sing salah apa mbélani sedulur sing disalahké, ora. Nanging enggonku nglayangi kowé kaé tujuané, supaya kowé kabèh pada ngakoni déwé nang ngarepé Gusti Allah, nèk kowé pada labuh tenan kanggo aku. 13 Kuwi sing nglipur atiku tenan. Kejaba sangka panglipur iku, aku uga bungah jalaran kowé kabèh pada ngayemké atiné sedulur Titus; dèkné ora usah sangsi bab kowé. 14 Kowé pantyèn tak gawé pamèran marang sedulur Titus lan aku bungah nèk kowé ora nggawé isinku marang dèkné. Kayadéné sembarang sing wis tak omong marang kowé bener kabèh, saiki wujuté ya ketara nèk sembarang bab kowé sing tak omong marang sedulur Titus ya bener kabèh. 15 Katrésnané Titus marang kowé saiki mundak gedé, awit dèkné ngerti nèk kowé pada manut marang tembung-tembungku. Wujuté dèkné ya mbok ajèni tenan dongé dèkné teka nang nggonmu lan ya mbok tampa apik banget. 16 Aku jan bungah tenan nèk kowé kenèng tak pretyaya sak kabèhé.
1 Para sedulur, saiki aku kepéngin ngomongi kowé kabèh bab kabetyikané Gusti Allah marang pasamuan-pasamuan nang bawah Masedonia. 2 Sedulur-sedulur nang pasamuan-pasamuan iki pada ngalami kangèlan sing abot tenan, nanging senajan ngono pada nduwèni kabungahan gedé ing ati. Lan senajan sedulur-sedulur kuwi déwé ora nduwé, nanging enggoné nulungi liyané ora setitik. 3 - 4 Aku weruh déwé nèk sedulur-sedulur iki pada pawèh sak kuwaté, malah sakjané ngungkul-ungkuli kuwi. Sangka karepé déwé lan karo ati sing lega-lila sedulur-sedulur iki pada nyuwun tenan marang aku, njaluk dikèki kelunggaran mèlu nulungi sedulur-sedulur sing nang Yudéa. 5 Pawèhé sedulur-sedulur nang Masedonia kuwi jan ngungkul-ungkuli sing tak jagakké. Awit ndisiké pada masrahké uripé marang Gusti lan namung kepéngin nuruti karepé Gusti. Terus pada masrahké uripé marang aku, kepéngin nuruti karepku, awit sedulur-sedulur kuwi pada ngerti nèk kuwi kekarepané Gusti. 6 Mulané aku ya terus nyuwun marang sedulur Titus, sing wis molai nglumpukké pawèhmu, supaya dèkné ngrampungké pitulunganmu kanggo sedulur-sedulur liyané iki. 7 Para sedulur, ing prekara apa waé kowé jan lubèr tenan! Wujuté kowé jeru ing pengandel, luwes ing tembung, jembar ing kaweruh, temen ing tetulung lan uga lubèr ing katrésnanku marang kowé. Mulané para sedulur, sing tak jaluk, pawèhmu iki kanggo sedulur-sedulur nang Yérusalèm bisaa lubèr. 8 Aku ora meksa kowé para sedulur, ora, aku namung kepéngin weruh apa katrésnanmu marang sedulur-sedulur liyané tunggalé karo katrésnané lan pelabuhané sedulur-sedulur nang Masedonia, sing pada nulungi sedulur-sedulur nang Yérusalèm sing pada kekurangan. 9 Awit para sedulur, pada élinga marang Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, sing trésna tenan marang awaké déwé. Senajan Dèkné sugih, Dèkné saguh nglakoni kemlaratan kanggo nglabuhi kowé. Dadiné sangka kemlaratané Gusti Yésus Kristus kowé bisa nampa kasugihan sing wis dityawiské karo Gusti Allah. 10 Miturut pinemuku apiké ngéné waé: kowé déwé sing ngetokké gagasan kanggo nulungi pasamuan-pasamuan sing kekurangan lan wujuté ya kowé uga sing molai nglumpukké duwit taun sing wis. 11 Para sedulur, apiké penggawéanmu iki ya ndang dirampungké waé. Dadiné sedulur-sedulur bisa weruh déwé nèk kowé pada kepéngin ngrampungké tenan apa sing wis mbok wiwiti déwé. Pada pawèha sak kuwatmu, nèk nduwé okèh ya ngekèki okèh, nèk nduwé setitik ya ngekèki setitik. 12 Sing penting, nèk pawèh kudu karo ati sing lega-lila. Awit nèk ora nduwé ya bener ora bisa pawèh, nanging nèk nduwé kudu pawèh sak kuwaté. 13 Aku ora ngomong nèk kowé kudu nulungi liyané terus kowé déwé sampèk kangèlan, ora, para sedulur. Karepku, supaya sangka kalubèranmu kowé nulungi sing pada kekurangan, dadiné kabèh bisa ketyukupan. 14 Sapa ngerti kapan-kapan kowé déwé kekurangan. Nanging sedulur-sedulurmu sing kelubèran mesti bakal gentèn nulungi kowé. Dadiné bisa pada-pada. 15 Bab iki nang Kitab ketulis ngéné: “Sing nglumpukké okèh malah ora turah, lah sing nglumpukké setitik ora kekurangan.” (Kuwi ngomongké bab panganan sangka langit sing jenengé manah.) 16 Para sedulur, aku maturkesuwun tenan marang Gusti Allah, awit Dèkné sing ngekèki katrésnan marang sedulur Titus. Mulané dèkné ya kaya aku déwé enggoné nglumui tenan kepéngin nulungi kowé. 17 Sedulur Titus ora namung bungah jalaran aku nembung dèkné, nanging sangking bungahé bisa nulungi kowé, dèkné malah budal nang nggonmu sangka karepé déwé. 18 Aku uga ngongkon sedulur liyané ngantyani sedulur Titus. Pasamuan-pasamuan kabèh ya wis kenal lan pada ngelem marang sedulur iki, awit dèkné enggoné nyambutgawé nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus ya ora sembrana. 19 Karomenèh, pasamuan-pasamuan wis miji sedulur iki kongkon ngantyani awaké déwé nèk awaké déwé nggawa urunanmu nang Yérusalèm, awit awaké déwé ya wis dipasrahi penggawéan iki. Awaké déwé seneng tetulung. 20 Awaké déwé ya ati-ati tenan, aja sampèk kenèng disalahké wong nèk awaké déwé nguntet duwité apa kepriyé, awit sedulur-sedulur sing pada pawèh ya ora éman tenan. 21 Mulané awaké déwé ya mikirké sembarang sakdurungé, supaya ora kenèng diarani wong kepriyé waé. Awaké déwé kepéngin nindakké sing bener nang ngarepé Gusti Allah lan nang ngarepé manungsa. 22 Kejaba sedulur kuwi mau, aku uga ngongkon sedulur siji menèh ngantyani sedulur Titus. Sedulur iki uga wis ngétokké nèk dèkné ajek sregep nyambutgawé kanggo Gusti ing prekara apa waé. Dèkné ngerti nèk kowé pada seneng nulungi liyané, mulané dèkné ya kepéngin tenan teka nang nggonmu. 23 Bab sedulur Titus kowé déwé pada ngerti para sedulur, dèkné kantyaku sing temen ngréwangi aku enggonku nyambutgawé nglabuhi kowé. Dèkné wakilku. Lah sedulur loro sing liyané kuwi wakilé pasamuan-pasamuan; Kristus pantyèn kétok kwasané lan kabetyikané tenan sangka uripé sedulur loro iki. 24 Mulané aku nyuwun marang kowé kabèh para sedulur, sedulur-sedulur iki ditampa sing apik lan dikétokké katrésnanmu. Dadiné pasamuan-pasamuan kabèh bisa ngerti nèk enggonku ngelem kowé ènèng wujuté.
1 Para sedulur, aku wis ora usah ngomongi kowé nèk kowé kudu nulungi sedulur-sedulur nang Yudéa. 2 Awit aku ngerti nèk kowé seneng tetulung, mulané kowé ya tak gawé pamèran marang pasamuan-pasamuan nang Masedonia. Aku ngomong marang sedulur-sedulur kuwi nèk kowé sing nang Korinta nang bawah Akaya kono wis pada molai ngekèki urunan wiwit taun sing kepungkur. Kuwi dadi tulada
lan kantyané loro iki teka nang nggonmu, supaya kabèh ngerti nèk enggonku ngelem kowé ora kaya tong-kosong, nanging ènèng wujuté tenan. Aku ngomong nèk duwit urunanmu wis bakal dilumpukké sakdurungé sedulur-sedulur iki tekan nggonmu. 4 Nèk ora ngono, mengko aku kisinan nèk ènèng sedulur-sedulur sangka Masedonia teka nang nggonmu bareng karo aku, nanging urunanmu durung dityawiské. Ora aku déwé, nanging kowé mbarang mesti mèlu isin, awit aku wis ngomong nèk kowé kenèng tak pretyaya. 5 Mulané sedulur Titus lan kantyané tak kongkon budal ndisik nang nggonmu, supaya pada ngréwangi nglumpukké urunan sing mbok janji dèk mbiyèn. Dadiné nèk aku teka, urunanmu wis dityawiské, supaya bisa kétok nèk urunan kuwi metu sangka ati sing lega-lila, ora metu jalaran kowé kepeksa. 6 Aja lali marang tembung sing uniné ngéné para sedulur: “Sing nyebar setitik ya bakal ngunduh setitik, nanging sing nyebar okèh ya bakal ngunduh okèh.” 7 Nèk kowé pawèh, siji-sijiné kudu mikir déwé ing ati arep ngekèki pira, aja kepeksa apa terus gela ing mburi. Ngertia para sedulur, Gusti Allah seneng nèk awaké déwé pawèh karo ati sing bungah. 8 Gusti Allah nduwèni kwasa mberkahi kowé ngungkul-ungkuli sing mbok butuhké, supaya sak wantyi-wantyi kowé bisa ketyukupan ing prekara apa waé. Kowé malah bisa nduwé turahan okèh kanggo nindakké sak wernané penggawéan sing betyik kanggo nulungi liyané. 9 Bab iki nang Kitab ènèng ayat sing uniné ngéné: “Dèkné ngedum marang sing mlarat, Gusti Allah bakal éling marang kabetyikané wong kuwi slawasé.” 10 Para sedulur, Gusti Allah sing nyawiské wiji kanggo sing nyebar, supaya ènèng pangan kanggo sing ngelih, ya Gusti Allah uga sing bakal nyukupi kowé terus ing kabutuhanmu, supaya kowé bisa maju terus enggonmu nulungi liyané sing kekurangan. 11 Gusti Allah bakal ngantepké atimu lan bakal nyukupi kowé ing werna-werna prekara, supaya slawasé kowé bisa urun marang liyané. Karomenèh para sedulur, urunan sangka atimu sing bakal tak gawa nang Yudéa kuwi bakal marakké sedulur pirang-pirang pada maturkesuwun marang Gusti Allah. 12 Dadiné urunanmu kuwi ora namung nyukupi kabutuhané sedulur-sedulur nang Yudéa, nanging urunanmu uga marakké wong pirang-pirang pada maturkesuwun tenan marang Gusti Allah. 13 Mengkono kuwi bakal ketara uga nèk kowé pada trésna tenan marang Gusti Allah lan pada kepéngin nuruti kekarepané. Lan wong okèh bakal ngelem Gusti Allah, jalaran pada weruh kabetyikanmu lan pada nitèni déwé nèk kowé ora namung ngakoni, nanging nyata tenan nglakoni kabar kabungahané Kristus. Wong-wong bakal ngelem Gusti Allah uga, jalaran kowé ora éman ngedum berkah marang sedulur-sedulur nang Yudéa lan sedulur-sedulur liyané. 14 Sedulur-sedulur kuwi bakal pada ndongakké kowé karo katrésnan, awit Gusti Allah ngedunké kabetyikané marang kowé sampèk lubèr-lubèr. 15 Mulané hayuk pada maturkesuwun marang Gusti Allah, sing wis ngedunké pawèh sing gedé banget marang awaké déwé, pawèh sing gedéné ora kenèng didunungké nganggo tembungé manungsa.
1 Para sedulur, ènèng wong sing ngomong nèk aku iki, Paulus, ora wani ngomong nèk adep-adepan karo kowé, jaréné waniku nèk aku adoh karo kowé. Jaréné nèk nang layang aku wani ngomong keras. Saiki aku nyuwun marang kowé para sedulur, aku nyuwun karo ati sing andap-asor lan betyik, jalaran Kristus ya kaya ngono: wong-wong sing ngomong kaya ngono kuwi pada ditampik. 2 Dadiné nèk aku teka nang nggonmu, aku ora usah ngomong keras marang kowé, senajan aku bakal ngomong keras tenan marang wong-wong liyané. Awit wong-wong kuwi pada ngarani aku jaréné klakuanku kaya wong kadonyaan, sing ora manut marang Kristus. 3 Ya bener aku wong urip ing donya kéné kaya wong liyané, nanging aku ora bakal nglawan guru-guru palsu kuwi nganggo tyarané wong sing ora pretyaya marang Kristus. 4 Gamanku ora gaman kadonyaan, ora, nanging gamané Gusti Allah, gaman sing kuwat lan sing bisa ngremuk tèbèng-tèbèngé mungsuhé. Tegesé, aku bisa nduduhké klèruné guru-guru palsu kuwi. 5 Omongan gedé-gedé sing namung ngalang-alangi wong-wong marakké ora bisa ngerti pituturé Gusti Allah sing bener, bakal tak rombak. Pikiran-pikirané manungsa bakal tak garap lan tak telukké marang kekarepané Kristus. 6 Nèk wis kétok tenan nèk kowé wis pada manut sak kabèhé marang Kristus, aku bakal nggarap kabèh wong sing nglawan piwulangé Kristus. 7 Para sedulur, kowé kudu ngerti sak beneré. Nang tengahmu pantyèn ènèng wong sing ngomong karo kowé nèk dèkné dipilih tenan karo Kristus. Wong kuwi kudu ngerti nèk aku pada waé pilihané Kristus lan Kristus ya ngekèki pangwasa marang aku. 8 Semunggoné aku ngegungké bab pangwasa kuwi, aku ya ora isin, awit pangwasa kuwi kanggo mbangun kowé, ora kanggo ngrusak kowé. 9 Aku ora nuju arep medèn-medèni kowé karo layang-layangku. 10 Ya bener ènèng wong sing ngomong: “Nang layang Paulus tembungé keras lan pedes, nanging nèk adep-adepan karo awaké déwé dèkné ora sembada blas, ora sembada tembungé lan ora sembada kétoké.” 11 Wong sing ngomong ngono kuwi kudu ngerti nèk sing tak omong nang layang-layangku ora béda karo sing bakal tak tindakké nèk aku teka nang nggonmu. 12 Pantyèn aku ora wani madakké awakku karo wong-wong sing mikiré wis apik déwé, awit wong-wong kuwi bodo banget. Bodoné ngéné: lah wong-wong kuwi pada nggawé ukuran manut pinemuné déwé terus pada madakké klakuané karo ukurané déwé. 13 Para sedulur, nèk aku nggunggung, aku ora ngliwati wates, sing tak gunggung kuwi sakjeroné wates. Watesé yakuwi: penggawéan sing wis dipasrahké marang aku karo Gusti Allah. Lan kowé uga klebu ing penggawéanku iki. 14 Dadiné aku ya ora ngliwati watesé lan kowé ora tiba ing sak njabané rengganku. Wujuté ya aku sing teka ndisik déwé nang nggonmu nggawa kabar kabungahané Kristus. 15 Para sedulur, nèk aku ngomong nèk kowé dadi rengganku, aku ora goroh lan aku ora ngliwati watesé penggawéanku, awit dudu liyané, nanging aku déwé sing nggawa kabar kabungahané Kristus nang nggonmu. Nanging pengarep-arepku, pengandelmu bisaa mundak terus, supaya penggawéanku nang tengahmu uga bisa mundak gedé, tanpa ngliwati wates sing wis dityatet karo Gusti Allah kanggo aku. 16 Nèk kuwi wis klakon, aku bisa nggelarké kabar kabungahané Kristus nang panggonan-panggonan liya sing adoh-adoh. Awit aku ora gelem ngegungké bab penggawéan sing wis dikerjani nang keboné wong liya. 17 Nèk aku ngegung, aku ya ngegungké Gusti, sing ngekèki kekuwatan aku. Wujuté nang Kitab ketulis ngéné: “Sapa sing arep ngegung-egungké, apiké wong kuwi ngegungké bab sing ditindakké karo Gusti Allah.” 18 Awit para sedulur, dudu wong sing ngelem penggawéané déwé sing dianggep apik karo Gusti Allah, nanging wong sing dielem karo Gusti Allah déwé, kuwi sing dianggep apik.
1 Para sedulur, sing tak suwun ora dadi atimu enggonku ngomong kaya wong bodo iki. Ya aku disabari sedilut menèh. 2 Pantyèn aku sumelang tenan bab kowé, kaya enggoné Gusti Allah sumelang bab kowé. Kenèng apa aku kok sumelang tenan bab kowé para sedulur? Awit kowé wis tak gandèngké karo Kristus, kaya sakwijiné bapak matyangké anaké wédok sing prawan karo sakwijiné wong lanang. 3 Nanging, wediku nèk kowé sampèk kenèng akalé Sétan, kaya ibu Eva, sing diapusi karo ula terus ora manut marang tembungé Gusti Allah. Mengko kowé mbarang sampèk disasarké karo guru-guru palsu kuwi terus ora trésna marang Kristus kaya mau-mauné menèh, nganggo katrésnan sing tus lan sing tenan. 4 Aku sumelang, awit kowé nglilani sapa waé teka nang pasamuan lan mulangké bab Yésus, nanging piwulangé wong-wong kuwi séjé banget karo sing tak wulangké. Semono uga kowé gelem nampa roh liyané lan pitutur liyané, sing jaréné kabar kabungahan uga. 5 Para sedulur, rumangsaku aku ora kalah karo rasul-rasul sing mbok anggep rasul gedé kuwi. 6 Bener aku ora bisa ngomong kaya wong-wong kuwi, nanging kuwi ora ngomong nèk aku ora nduwé kaweruh. Wujuté ya wis ketara tenan ta ing tindak-tandukku sak kabèhé. 7 Apa aku salah jalaran tumindakku marang kowé nganggo andap-asor? Apa tujuanku ora namung kanggo ngangkat kowé? Mulané aku ya ora njaluk bayaran enggonku nggelarké pituturé Gusti Allah marang kowé. 8 Malah pasamuan-pasamuan liyané sing nyokongi aku suwéné aku ngabarké pituturé Kristus nang nggonmu. Sasaté aku meres pasamuan-pasamuan kuwi, supaya aku bisa nulungi kowé. 9 Suwéné aku nang nggonmu aku ya ora tau ngrusui kowé nèk aku butuh apa-apa. Sak ngertiku aku ora tau njaluk duwit marang sapa-sapa, awit sedulur-sedulur sing teka sangka Masedonia wis pada nyukupi butuhku. Dadiné aku ora tau dadi rengganmu kepriyé waé lan sak terusé ya ora. 10 Para sedulur, kaya enggoné Kristus tembungé tenan, semono uga sing tak omong iki tenan, awit Kristus urip ing atiku. Mulané aku wani ngomong nèk nang Akaya ora ènèng wong siji waé sing bisa ngarani nèk aku goroh, awit aku ora tau njaluk urunan sapa-sapa. 11 Kenèng apa aku kok ngomong ngono kuwi para sedulur? Apa jalaran aku ora trésna marang kowé? Ora para sedulur, awit Gusti Allah déwé ngerti nèk aku trésna tenan marang kowé. 12 Lan apa sing wis tak tindakké arep tak teruské, supaya rasul-rasul liyané kuwi ora bisa nemu kelunggaran kanggo gemunggung lan ngomong nèk penggawéané tunggalé waé karo aku. 13 Wong-wong kuwi dudu rasul-rasul sing kongkonané Gusti Allah, nanging rasul-rasul sing palsu, sing ngapusi. Nganggepé rasulé Kristus tenan, nanging wujuté ora. 14 Kuwi ora nggumunké, awit Sétan déwé bisa teka kaya mulékat pepadang. 15 Mulané ya aja kagèt nèk balané Sétan tekané kaya peladèné kabetyikan. Nanging entèk-entèké wong-wong kuwi bakal nampa setrapan sing tyotyok karo klakuané. 16 Para sedulur, saiki tak omongké sing tyeta tenan: aja sampèk ènèng wong ngira nèk aku iki wong bodo. Nanging semunggoné ènèng wong nganggep aku iki bodo, ya bèn, aku ditampa kaya wong bodo waé, supaya aku bisa gemunggung setitik, niru wong-wong sing bodo kuwi. 17 Dadiné sing arep tak omong iki ora sangka tembungé Gusti, ora, nanging tembungku déwé, tembungé wong sing diarani bodo, sing ngejokké kekuwatané déwé. 18 Wong okèh pada ngegungké kapinterané déwé, aku uga arep mèlu ngono. 19 Jalaran kowé nganggep kowé déwé pinter, mulané kowé ya nyabari wong-wong sing bodo. 20 Wujuté kowé nyabari sapa waé sing mandori kowé, sing meres lan sing ngerèh kowé. Kowé uga nyabari wong sing ngepal lan napuk kowé. 21 Aku isin, awit aku pantyèn ngakoni nèk aku ora nduwé kendel nglakoni sing kaya ngono. Nanging senajan ngono, ora namung wong-wong kuwi bisa ngegung-egungké uripé déwé. Aku ya bisa uga, senajan omongku iki namung
ngladèni Kristus ngungkul-ungkuli wong kuwi kabèh. Ora nggumun aku nèk kowé mikir nèk omongku kuwi terus mblarah-mblarah. Wujuté enggonku nyambutgawé aboté ngungkuli wong-wong kuwi. Enggonku disetrap nglabuhi Kristus kerepé ya ngungkul-ungkuli wong-wong kuwi. Aku mangan gebuk ngungkul-ungkuli wong-wong kuwi. Aku wis ping pira mèh mati, ngungkul-ungkuli wong-wong kuwi. 24 Wis ping lima aku ngrasakké landepé
digebuki ping telu karo wong Rum lan sepisan aku dibandemi watu. Sampèk ping telu kapal sing tak tumpaki kelep lan sepisan aku kompal-kampul nang segara, sedina-sewengi suwéné. 26 Aku ajek lelungan ngladèni Kristus, ngadepi sak wernané alangan nang laut, tukang ngrampok, alangan sangka bangsaku déwé wong Ju, alangan sangka bangsa liyané, ngadepi alangan nang kuta lan uga nang wustèn, dong-dongan nang segara lan uga aku ngadepi alangan sangka wong-wong sing ngakuné sedulur. 27 Enggonku nyambutgawé ya rekasa tenan. Aku kerep ora turu, ora mangan lan ora ngombé, senajan ngelak lan ngelih. Aku kerep kademen, awit ora nduwé sandangan. 28 Kejaba karépotan liya-liyané, saben dina aku tansah mikirké pasamuan-pasamuan kabèh. 29 Nèk ènèng sedulur krasa ringkih, aku ya mèlu ngrasakké ringkih, nèk ènèng sedulur nibakké liyané ing dosa, aku ya mèlu krasa jèngkèl tenan. 30 Para sedulur, jalaran aku kepeksa gemunggung, aku saiki arep ngegungké prekara-prekara sing ngétokké karingkihanku. 31 Gusti Allah Bapaké Gusti Yésus sing kudu digunggung slawas-lawasé, Dèkné ngerti nèk aku ora goroh. 32 Dongé aku nang kuta Damaskus, gramangé kono mréntah ngongkon njaga kutané, jalaran arep
iki wakilé ratu Arétas. 33 Nanging aku diedunké nganggo kranjang sangka jendélané témboké kuta mau. Dadiné aku bisa mrutyut sangka tangané gramangé.
1 Para sedulur, aku ngerti nèk ora ènèng gunané, nanging aku kepeksa neruské enggonku gemunggung. Saiki aku arep ngomongké bab weweruh lan pamedaran sangka Gusti. Jaréné kuwi sing diegulké karo wong-wong kuwi. 2 Aku kenal sakwijiné wong Kristen sing patbelas taun kepungkur diangkat mlebu nang swarga sing duwur déwé. Aku ora ngerti embuh sak awaké, embuh namung nyawané. Namung Gusti Allah sing ngerti. 3 Aku ngerti tenan nèk wong iki diangkat mlebu Pirdus, embuh sak awaké, embuh ora, aku ora ngerti. Namung Gusti Allah sing ngerti. 4 Nanging aku ngerti nèk nang kana wong iki krungu swara-swara sing ora bisa didunungké nganggo tembungé manungsa lan manungsa ya ora kelilan ngomongké bab kuwi. 5 Wong kuwi kenèng tak gunggung, nanging aku ora bakal nggunggung awakku déwé, sing nampa weweruh kuwi. Awit nèk aku nggunggung awakku, aku namung kepéngin ngomongké karingkihanku sing ora kenèng digawé pamèran. 6 Nanging semunggoné weweruh-weweruh kuwi tak gawé pamèran, iku ya ora klèru, awit klakon tenan. Mung aku luwung ora ngomongké bab kuwi, mengko ndak wong-wong pada ngajèni aku jalaran aku éntuk weweruh-weweruh kuwi. Karepku, nèk wong-wong ngajèni aku ya namung jalaran weruh uripku, apa sing tak lakoni lan apa sing tak wulangké. 7 Supaya aku ora gemunggung lan mamèrké pengalaman-pengalaman sing nggumunké kuwi, Gusti Allah nglilani pernyakit nekani awakku; rasané kaya eri nyotyok dagingku. Nèk tak rasakké, kaya-kaya kuwi gamané Sétan kanggo ngantemi aku. 8 Sampèk ping telu aku sambat marang Gusti, nyuwun mbuwang pernyakit kuwi sangka awakku. 9 Nanging Gusti malah semaur ngéné: “Aku ora bakal mbuwang pernyakit kuwi, nanging kabetyikanku bakal nulungi kowé, kuwi wis nyampèni. Awit pangwasaku ketarané ing karingkihanmu.” Mulané nèk aku kudu pamèr, aku malah seneng ngomongké bab karingkihanku, supaya aku bisa ngrasakké kekuwatané Kristus nyambutgawé ing aku. 10 Para sedulur, kanggo nglabuhi Kristus aku seneng ngalami apes. Aku gelem disepèlèkké, aku gelem kangèlan apa dipilara lan aku gelem ngalami kasusahan liya-liyané. Awit ing waktu apes Gusti bakal nguwatké aku. 11 Para sedulur, aku rumangsa nèk omonganku kaya omongané wong bodo, nanging pantyèn kowé sing meksa aku. Sakjané kowé sing kudu ngomong nèk aku sing bener. Bener aku iki dudu sapa-sapa, nanging aku ora kalah karo rasul-rasul sing mbok anggep gedé déwé kuwi. 12 Awit ya wis tyeta tenan tandané nèk aku iki rasul kongkonané Kristus. Wujuté kowé déwé wis kerep weruh enggonku nindakké mujijat-mujijat lan tanda-tanda sing nggumunké, kanggo ngétokké kwasané Gusti Allah. Nanging kowé ora pada nggatèkké. 13 Apa ènèng kurangé enggonku nggatèkké marang kowé nèk dipadakké karo pasamuan liya-liyané? Bener ènèng kurangé, awit aku ora njaluk urunan marang kowé. Nèk kuwi mbok anggep salah, aku ya njaluk ngapura marang kowé. 14 Saiki aku wis tata-tata arep niliki kowé menèh, ping teluné. Nanging aku ora bakal njaluk urunan, awit dudu barangmu sing tak golèki, ora. Sing tak golèki kuwi ya kowé déwé. Apa ya botyah sing kudu ngrumati wong tuwané, mesti ya wong tuwané sing ngrumati anak-anaké. 15 Mulané aku ya malah bungah nèk aku bisa ngréwangi kowé karo sak nduwéku. Mbok uripku déwé waé aku ora éman kanggo nglabuhi kowé. Kétoké katrésnanmu marang aku malah suda, jalaran katrésnanku marang kowé mundak. 16 Nanging wong-wong sing ora seneng karo aku ngomong: “Pantyèn Paulus ora dadi renggan, nanging dèkné pinter ngakali kowé.” 17 Para sedulur, apa tau aku nggolèk bati lantaran sedulur-sedulur sing tak kongkon nang nggonmu? 18 Aku ngongkon sedulur Titus niliki kowé bareng karo sedulur Kristen liyané. Apa sedulur Titus ngakali kowé? Lak ora ta? Kowé déwé ngerti nèk sedulur Titus karo aku ora séjé pikirané lan tumindaké kanggo kowé. 19 Kowé menawa wis suwi mikir nèk aku iki mbenerké awakku déwé. Ora para sedulur, awit Gusti Allah ngerti nèk kabèh sing tak omong iki manut karepé Kristus. Sembarang sing tak lakoni namung kanggo mbangun kowé tenan. 20 Awit aku sumelang, wediku mengko aku teka nang nggonmu, terus nemu kowé séjé karo pengarep-arepku. Apa menawa kowé nemoni aku séjé karo pengarep-arepmu. Aku wedi nèk mengko nèk aku teka terus nemu kowé pada tukaran apa pada mèri marang sakpada-pada, pada nesu apa namung ngurusi uripé déwé-déwé, apa pada ngèlèk-èlèk, nyatur apa nyombongi sakpada-pada apa nindakké sing rusu. 21 Aku pantyèn wedi para sedulur, mengko nèk aku teka nang nggonmu terus Gusti Allah marakké aku krasa isin nang ngarepmu. Menawa aku bakal sedi mikirké sedulur pirang-pirang sing mauné nglakoni dosa, nanging durung ninggal klakuan sing kotor kuwi, kayadéné laku bédang lan klakuan liya-liyané sing ora pantes.
1 Para sedulur, iki bakal ping teluné enggonku teka nang nggonmu. Nang Kitab ènèng ayat sing uniné ngéné: “Saben kelahan bisané ketampa namung nèk ènèng seksiné loro apa telu.” 2 Sedulur-sedulur sing pada nglakoni dosa lan uga liya-liyané, kabèh sing wis tak élingké dongé aku teka ping pindoné, senajan saiki aku adoh karo kowé, aku ngélingké marang kowé sepisan menèh: mbésuk nèk aku teka menèh nang nggonmu aku ora bakal ngéman sapa-sapa. 3 Kowé bakal weruh déwé apa tandané nèk Kristus sing ngongkon aku tenan, awit nèk Kristus tumandang, ora kaya wong sing ora nduwé kwasa, nanging Dèkné bakal ngétokké kwasané lan bakal nggarap nganggo tyara sing keras. 4 Bener, dongé Kristus dipentèng Dèkné kaya manungsa sing ora nduwé kekuwatan, nanging saiki Dèkné urip nganggo kwasané Gusti Allah. Aku ya rumangsa ora nduwé kekuwatan kaya Kristus, nanging kowé bakal weruh déwé nèk aku teka nang nggonmu, aku bakal kaya Kristus nganggo pangwasané Gusti Allah. 5 Para sedulur, timbangen déwé uripmu, ijik pretyaya tenan marang Kristus apa ora. Disawang tenan atimu, ijik pretyaya apa ora. Kowé pada ngerti nèk Kristus manggon ing atimu. Nanging nèk kowé nimbang uripmu, menawa kowé nitèni déwé nèk pengandelmu luntur. 6 Bab aku, aku pretyaya, nèk sakwisé kowé pada nimbang piwulang lan tindakku, kowé bakal nitèni déwé nèk aku iki rasul kongkonané Kristus. 7 Pandongaku marang Gusti Allah, muga-muga kowé ora nindakké sing klèru bab sing tak omong kuwi. Aku ndonga, ora supaya ketara tenan nèk aku iki nindakké sak beneré, ora, nanging aku ndonga supaya kowé nindakké sing bener, senajan menawa kétoké aku klèru. 8 Nèk kowé nindakké sing bener, aku wis ora usah mbenerké kowé. Aku ora bakal nglawan sing bener, pitutur sing bener malah tak turut lan tak labuhi. 9 Aku malah bungah senajan kétoké ora nduwé pangwasa, janji kowé pada kétok mantep enggonmu pretyaya marang Kristus. Mulané aku ya ndonga supaya sembarang bisa dadia apik kabèh karo kowé. 10 Yakuwi jalarané aku nulis layang iki marang kowé, saiki pumpung aku ijik adoh karo kowé. Dadiné nèk aku teka nang nggonmu aku ora usah nganggokké pangwasaku sangka Gusti lan nggarap kowé nganggo tyara sing keras. Awit Gusti ngekèki pangwasa marang aku kanggo ngangkat kowé, ora kanggo nyemplakké kowé. 11 Ora liwat para sedulur, pada bungaha. Pada nglumui tenan supaya sembarang bisa dadi apik kabèh nang nggonmu kono. Pada nglipura sakpada-pada lan pada uripa sing rukun lan tentrem. Mengko Gusti Allah mesti bakal mberkahi kowé kabèh, awit Dèkné sing bisa ngekèki katrésnan lan katentreman. 12 Para sedulur, pada salaman tangan marang sakpada-pada nganggo katrésnané ati. Sedulur-sedulur sing nang kéné karo uga pada kirim slamet marang kowé kabèh. 13 Muga-muga kabetyikané Gusti Yésus Kristus, katrésnané Gusti Allah lan penuntuné Roh Sutyi mageri kowé kabèh. Paulus lan Timotius
1 Para sedulur, iki layang sangka nggonku, Paulus. Aku ngélingké marang kowé nèk aku iki dadi rasul ora sangka kekarepané manungsa. Dudu manungsa sing ndadèkké aku dadi rasul, nanging Gusti Yésus sing manggil aku lan uga sangka kekarepané Gusti Allah, Bapaké awaké déwé, sing wis nangèké Gusti Yésus Kristus sangka pati. 2 Aku lan sedulur-sedulur sing nang kéné karo aku kirim slamet marang kowé kabèh sing nang pasamuan-pasamuan nang bawah Galasia. 3 Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus ngétokké kabetyikané lan katentremané marang kowé kabèh. 4 Kristus wis masrahké uripé kanggo nebus salahé awaké déwé, supaya awaké déwé bisa utyul sangka pangwasané jaman sing ala iki. Mengkono kuwi Dèkné nuruti kekarepané Gusti Allah, Bapaké awaké déwé. 5 Muga jenengé Gusti Allah kagunggung slawas-lawasé! Amèn. 6 Para sedulur, aku kok nggumun tenan ngrasakké kowé. Lah kowé kok gelis temen ninggal Gusti Allah. Lak Dèkné ta sing manggil kowé, jalaran Kristus trésna lan melas marang kowé. Lah saiki kowé kok pada katut karo “kabar kabungahan” sing liyané, sing wujuté dudu kabar kabungahan. 7 “Kabar kabungahan” liyané kuwi ora ènèng! Nanging aku ngomongké bab “kabar kabungahan” sing liyané kuwi jalaran ènèng wong sing pada mbingungké kowé. Wong-wong kuwi arep malik kabar sing bener bab Kristus. 8 Nanging, senajana awaké déwé iki apa mulékat sangka swarga nggawa kabar sing séjé karo sing wis tak wulangké marang kowé, muga-muga disetrapa karo Gusti Allah. 9 Mbiyèn aku wis ngomong lan saiki tak balèni menèh: nèk ènèng wong nggawa kabar sing séjé karo sing wis tak wulangké marang kowé, muga-muga wong kuwi disetrapa karo Gusti Allah. 10 Aku iki ora nuruti karepé manungsa, ora, nanging aku manut karepé Gusti Allah. Aku ora nggolèk lemlemané manungsa. Nèk aku kepéngin dielem manungsa aku ora bisa dadi peladèné Kristus. 11 Para sedulur, kowé kudu ngerti iki! Kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus sing tak gelarké kuwi ora metu sangka akalé lan pikirané manungsa, ora. 12 Aku ya ora nampa kabar iki sangka manungsa. Karomenèh, dudu manungsa sing mulangi aku bab kabar kabungahan iki, nanging Gusti Yésus Kristus déwé sing nggelarké marang aku. 13 Kowé mesti wis pada krungu bab uripku mbiyèn. Aku dadi wong Ju sing temen nglakoni pernatané agama Ju. Kowé uga mesti wis pada krungu enggonku mempeng sak inter-interku ngrusak pasamuané Gusti Allah lan nyiya-nyiya wong-wong sing pada nurut Gusti Yésus Kristus. 14 Enggonku nglakoni pernatané agama Ju ya ora étok-étokan. Temenku ngungkuli liya-liyané sing tunggal umuré karo aku. Semono uga enggonku netepi adat lan tata-tyara tinggalané mbah-mbahané awaké déwé, ngungkul-ungkuli liya-liyané temené enggonku nglakoni kuwi kabèh. 15 Nanging pantyèn Gusti Allah milih aku kawit sakdurungé aku lair, jalaran Dèkné trésna marang aku. Lan Gusti Allah manggil aku kongkon dadi peladèné. 16 Gusti Allah ngétokké Anaké marang aku, supaya aku budal nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus marang bangsa-bangsa liya sing durung kenal marang Gusti Allah. Sakwisé aku éntuk panggilané Gusti Allah iki aku ora terus takon apa pertimbangan karo manungsa sapa waé, ora. 17 Aku uga ora terus budal nang kuta Yérusalèm metuki wong-wong sing wis dipanggil dadi rasul sing
menèh nang kuta Damaskus. 18 Sakwisé telung taun aku terus budal menèh nang Yérusalèm, kepéngin
karo rasul-rasul liyané, kejaba namung Yakobus, adiké Gusti Yésus. 20 Sing tak tulis iki sak beneré. Gusti Allah ngerti nèk aku ora goroh. 21 Sakwisé kuwi aku terus lunga nang werna-werna panggonan turut negara Siria lan negara Silisia. 22 Nanging ing waktu kuwi pasamuan-pasamuan Kristen nang Yudéa durung pada kenal marang aku. 23 Namung krungu bab aku sangka wong liya-liyané sing ngomong ngéné: “Wong sing mbiyèn nyiya-nyiya awaké déwé kaé saiki malih. Mauné dèkné sak kuwat-kuwaté ngrusak pengandelé awaké déwé marang Gusti Yésus. Lah saiki dèkné kok malah ngomongi kabèh wong kongkon pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus.” 24 Dadiné jalaran sangka aku wong-wong terus pada nggunggung Gusti Allah.
1 Let patbelas taun aku terus balik menèh nang Yérusalèm karo Barnabas. Titus mbarang tak ejèk. 2 Enggonku budal nang Yérusalèm kuwi jalaran Gusti Allah déwé sing ngongkon aku. Nang kana aku terus rembukan karo penuntun-penuntuné pasamuan. Aku ndunung-ndunungké bab kabar kabungahané Gusti Yésus sing tak gelarké marang liya-liya bangsa. Aku nggenah-nggenahké kuwi mau kabèh. Aku kepéngin ngerti wong-wong iki setuju apa ora karo penggawéan sing wis tak lakoni wiwit mbiyèn tekané saiki. Aku kepéngin ngerti enggonku nyambutgawé iki muspra apa ora. 3 Nanging wujuté Titus, kantyaku ngladèni Gusti, ya ora dipeksa kongkon sunat kaya wong Ju, senajan dèkné kuwi wong Grik. 4 Ya bener ènèng sing pada mèlu rembukan nang kono lan ngomong nèk Titus kudu sunat. Kuwi wong sing namung ngaku nèk Kristen, nanging tekané nang begandringan kono namung kepéngin ngerti sing diwulangké awaké déwé iki apa: awaké déwé mulangi wong-wong kongkon nglakoni pernatané agama Ju apa ora. Lan awaké déwé iki kabèh ya wis ora usah manut pernatané agama Ju, jalaran awaké déwé wis wèké Gusti Yésus Kristus. Karepé wong-wong kuwi awaké déwé arep digawé slafé pernatané agama Ju. 5 Nanging awaké déwé blas ora mundur. Awaké déwé ora gelem nuruti karepé wong-wong kuwi, jalaran kanggo awaké déwé sing penting déwé yakuwi: awaké déwé kudu nggelarké kabar kabungahan sing tus marang kowé. 6 Wujuté penuntun-penuntun kono, sing jaréné gedé banget pangkaté, ya ora ngomong apa-apa bab sing tak wulangké. Kanggo aku ya ora dadi sebab wong-wong kuwi gedé pangkaté apa ora, jalaran Gusti Allah ya ora nyawang pangkaté wong. 7 Nanging wong-wong kuwi malah pada dunung nèk aku iki pantyèn dikèki bagèan liyané karo Gusti Allah, yakuwi: aku kudu nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus marang liya bangsa, sing dudu bangsa Ju. Ora béda kaya rasul Pétrus, sing dipanggil karo Gusti uga, nanging dèkné éntuk bagèan bangsa Ju. 8 Gusti Allah sing mréntah lan ngekèki kekuwatan marang rasul Pétrus kanggo nggelarké kabar kabungahan marang bangsa Ju, Gusti Allah uga sing mréntah lan ngekèki kekuwatan marang aku kanggo nggelarké kabar kabungahan iki marang liya-liya bangsa. 9 Rasul Yakobus, rasul Pétrus, rasul lan Yohanes, sing pada dianggep pengarepé pasamuan, pada dunung kabèh nèk Gusti Allah déwé sing ngekèki penggawéan iki marang aku. Mulané terus pada salaman tangan karo aku lan Barnabas, kanggo tanda nèk pada setuju, tegesé, dèkné pada nyambutgawé nang tengahé bangsa Ju lan awaké déwé iki nyambutgawé nang tengahé liya-liya bangsa. 10 Nanging sedulur-sedulur kuwi nyuwun barang siji iki marang awaké déwé, yakuwi, awaké déwé aja sampèk lali marang sedulur-sedulur sing ora nduwé nang sak tengahé pasamuan-pasamuan bangsa Ju. Prekara kuwi ya pantyèn tak emen-emenké tenan. 11 Nanging dongé rasul Pétrus teka nang kuta Antioki aku pantyèn blaka tenan karo dèkné. Pantyèn tak senèni, jalaran dèkné klèru banget. Apa klèruné? 12 Mauné rasul Pétrus gelem mangan bareng karo sedulur-sedulur Kristen sing ora sunat. Kadung wongé Yakobus sangka Yérusalèm teka nang Antioki kono kok rasul Pétrus terus ora gelem mangan bareng menèh karo sedulur-sedulur Kristen kuwi. Jalaran dèkné wedi karo sedulur-sedulur Kristen sing sangka Yérusalèm. Awit karepé wong-wong Ju sing sangka Yérusalèm iki, kabèh wong sing pretyaya marang Gusti uga kudu nglakoni sunat. Mulané wong-wong iki mikir nèk mangan bareng karo wong sing ora sunat kuwi ora apik. 13 Ora namung rasul Pétrus déwé, nanging sedulur-sedulur Ju sing liyané mbarang terus étok-étoké mèlu mundur niru rasul Pétrus. Malah Barnabas mbarang mèlu-mèlu klakuan sing kaya ngono kuwi. 14 Nanging kadung aku nitèni nèk sing ditindakké karo rasul Pétrus lan sedulur-sedulur liyané kuwi ora tyotyok karo piwulang sangka kabar kabungahané Gusti Yésus, aku terus nyenèni rasul Pétrus nang ngarepé wong okèh kono. Aku ngomong ngéné: “Senajan kowé kuwi wong Ju, nanging kowé déwé wis ora nurut pernatané wong Ju. Lah kok kowé arep meksa wong sing dudu Ju kongkon urip kaya wong Ju.” 15 Bener, awaké déwé iki wong Ju sangka lairan, dudu bangsa liya sing nglanggar wèté Gusti Allah. 16 Nanging senajan awaké déwé iki ngerti wèté Gusti Allah kawit tyilik, saiki awaké déwé ngerti nèk manungsa bisané ketampa karo Gusti Allah kuwi ora jalaran nglakoni wèté agama Ju, nanging manungsa ketampa, jalaran pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. Semono uga awaké déwé, awaké déwé pretyaya marang Gusti Yésus Kristus supaya awaké déwé bisa rukun karo Gusti Allah. Tegesé, awaké déwé ditampa karo Gusti Allah kuwi jalaran awaké déwé pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, ora jalaran awaké déwé iki nglakoni wèté agama Ju. Ora ènèng wong bisa ketampa Gusti Allah jalaran wong kuwi nglakoni wèté agama. 17 Lah awaké déwé iki sing wong Ju kepéngin ketampa Gusti Allah lantaran dadi siji karo Kristus. Dadiné saiki awaké déwé dunung nèk awaké déwé iki uga wong dosa, tunggalé waé karo wong liya bangsa sing ora ngerti pituturé Gusti Allah. Lo, lah nèk ngono, apa Kristus marakké awaké déwé dosa? Pisan-pisan ora! 18 Nanging semunggoné aku ijik mikir nèk aku bisa ketampa Gusti Allah lantaran nglakoni wèt-wèté agama, aku mesti klèru tenan. 19 Miturut wèté agama Ju aku iki wis mati, jalaran aku wis ora nglakoni kuwi menèh, supaya aku saiki bisa urip kanggo Gusti Allah. 20 Aku saiki wis katut mati kapentèng karo Kristus, sing ijik urip iku dudu aku menèh, nanging Kristus sing urip ing aku. Lan suwéné aku urip ing donya kéné, enggonku bisa nuruti karepé Gusti Allah namung jalaran aku pretyaya marang Anaké Gusti Allah sing nrésnani aku. Dèkné sing masrahké uripé dipatèni nglabuhi aku. 21 Namung mengkono kuwi kawelasané lan kabetyikané Gusti Allah bisa migunani kanggo aku. Semunggoné manungsa bisa ketampa Gusti Allah lantaran nglakoni wèté agama, tibaké Kristus enggoné mati ya tanpa guna.
1 Para sedulurku nang Galasia! Kowé jan klèru banget! Sapa ta sing mblingerké kowé? Ora kurang-kurang enggonku ndunungké marang kowé nèk Kristus mati nglabuhi awaké déwé. 2 Jajal dipikir sing apik: apa enggonmu nampa Roh Sutyi kuwi jalaran kowé nglakoni wèt-wèté agama apa jalaran kowé ngrungokké lan pretyaya marang kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus? 3 Kok kebangeten klèrumu kuwi? Lah kowé wis molai urip anyar sangka Rohé Gusti Allah kok saiki uripmu sing anyar kuwi arep mbok teruské nganggo kekuwatanmu déwé? 4 Tibaké enggonmu nglakoni kangèlan nglabuhi Gusti Yésus kuwi ora ènèng gunané blas. Ora kaya ngono ta? 5 Gusti Allah lak wis ngekèki Roh Sutyi lan nindakké mujijat nang tengahmu ta? Apa kuwi mau kabèh klakon jalaran kowé nglakoni wèt-wèté agama apa jalaran kowé pada ngrungokké lan pretyaya marang kabar kabungahané Gusti Yésus? 6 Diéling Bapa Abraham. Dèkné pretyaya marang Gusti Allah, mulané dèkné ketampa. 7 Dadiné kowé saiki dunung nèk wong-wong turunané Bapa Abraham kuwi ya wong-wong sing pada pretyaya marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. 8 Kitab Sutyi wis ngomongké sakdurungé, nèk bangsa liya, sing dudu Ju, bakal ketampa Gusti Allah jalaran sangka pretyaya. Mulané Gusti Allah ngomong marang Bapa Abraham ngéné: “Jalaran sangka kowé kabèh bangsa nang bumi bakal tak berkahi.” 9 Bapa Abraham pretyaya, mulané dèkné diberkahi. Semono uga, kabèh wong sing pretyaya pada diberkahi kaya Bapa Abraham. 10 Nanging kabèh wong sing pada njagakké wèté agama wis dianggep salah karo Gusti Allah. Nang Kitab Sutyi ketulis ngéné: “Sapa waé sing ora nglakoni wèté agama sak kabèhé kaya sak mestiné, wong kuwi dianggep salah karo Gusti Allah.” 11 Lan uga ya wis terang banget nèk ora ènèng wong ketampa Gusti Allah jalaran wong kuwi nglakoni wèté agama. Awit Kitab Sutyi wis ngomong ngéné: “Wong sing kaanggep bener lan ketampa Gusti Allah kuwi bakal urip jalaran sangka pretyaya.” 12 Wèté agama kuwi ora nganggokké pengandel. Kitab Sutyi ngomongké ngéné bab iki: “Sapa waé sing nglakoni wèté agama bakal urip jalaran sangka nglakoni wèt-wèt mau.” 13 Nanging awaké déwé wis ora dianggep salah karo Gusti Allah, jalaran Kristus wis dadi wakilé awaké déwé nyangga salahé awaké déwé. Nang Kitab Sutyi ketulis ngéné: “Sapa waé sing kapentèng nang kayu dianggep salah karo Gusti Allah.” 14 Enggoné Kristus nglakoni kuwi mau tujuané supaya kabèh bangsa bisa nampa berkahé Gusti Allah, sing wis dijanji marang Bapa Abraham. Tegesé, kabèh bangsa sing pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. Sapa sing pretyaya uga bisa nampa Roh Sutyi sing wis dijanji karo Gusti Allah. 15 Para sedulur! Saiki arep tak dunungké karo gambar sing luwih gampang. Nèk ènèng wong loro pada setuju ing sakwijiné prekara, wong loro kuwi terus nggawé prejanjian lan prejanjian kuwi terus ditanda-tangan. Senajan namung prejanjiané manungsa, nanging nèk wis ditanda-tangan prejanjian iku ora kenèng dipedot lan ora kenèng ditambahi apa-apa. 16 Mengkono uga, Gusti Allah wis nggawé prejanjian karo Bapa Abraham lan karo “turunané.” Kitab Sutyi ora ngomong “lan karo turun-turunané,” tegesé wong okèh, ora. Nanging Kitab Sutyi terang banget ngomong “lan karo turunané,” tegesé namung karo wong siji, yakuwi Kristus. 17 Para sedulur, aku sakjané arep ndunungké apa marang kowé? Aku ndunungké iki: Gusti Allah wis nggawé prejanjian lan Dèkné janji nèk bakal netepi prejanjian kuwi. Terus patang atus telung puluh taun sakwisé nggawé prejanjian kuwi Gusti Allah ngekèki wèt-wèt sing kudu diturut. Nanging, ora jalaran saiki Gusti Allah ngekèki wèt-wèt kuwi terus prejanjiané ora mlaku apa ora kanggo, ora ngono. 18 Awit, semunggoné pawèhé Gusti Allah gumantung karo wèt-wèté agama, tibaké Gusti Allah enggoné pawèh ya ora jalaran prejanjiané. Nanging wujuté kepriyé? Jalaran Gusti Allah wis janji, mulané Dèkné ya netepi janji kuwi lan ngekèki Bapa Abraham apa sing wis dijanji marang dèkné. 19 Lah nèk ngono, wèt-wèté agama kuwi tibaké kanggo ngapa? Gusti Allah ngekèki wèt-wèt kuwi kanggo ngétokké salahé manungsa. Wèt-wèt kuwi kanggoné namung nganti tekané Turunané Bapa Abraham, yakuwi Gusti Yésus Kristus. Dèkné sing diomong ing prejanjian lan Dèkné sing nampani prejanjiané Gusti Allah. Wèt-wèt kuwi tekané ora terusan waé sangka Gusti Allah marang manungsa, ora, nanging Gusti Allah ngongkon mulékat-mulékat ngekèkké wèt-wèt kuwi marang nabi Moses, terus sangka nabi Moses bisa tekan nggoné wong-wong. Dadiné nabi Moses dadi lantaran. 20 Nanging enggoné Gusti Allah netepi prejanjiané marang Bapa Abraham Dèkné ora mbutuhké wong dadi lantaran, jalaran Gusti Allah déwé sing kudu tumandang lan Bapa Abraham namung kudu nampani. 21 Lo, lah nèk ngono tibaké wèté Gusti Allah tatapan karo prejanjiané Gusti Allah? Ora ngono! Semunggoné wèté Gusti Allah bisa ngekèki urip langgeng marang wong-wong, ya pantyèn bener nèk wong-wong sing pada nglakoni wèt-wèt kuwi bisa ketampa Gusti Allah. 22 Nanging wujuté ora ngono! Malah Kitab Sutyi ndunungké nèk manungsa sak jagat wis dikwasani ala. Dadiné sing nampa prejanjiané Gusti Allah kuwi namung wong sing pretyaya nèk Gusti Yésus Kristus bisa ngluwari sangka kwasané ala. 23 Sakdurungé awaké déwé bisa pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, awaké déwé dikurung karo wèt-wèté agama, kaya wong nang setrapan kaé, ngentèni wantyiné awaké déwé bisa ketampa Gusti Allah lantaran pretyaya. 24 Dadiné wèt-wèt kuwi kanggo nata awaké déwé nganti tekané Kristus, supaya awaké déwé bisa ketampa Gusti Allah lantaran pretyaya marang Kristus. 25 Mulané, jalaran saiki awaké déwé wis pada pretyaya marang Kristus, wèt-wèt kuwi wis ora kanggo menèh. 26 Kowé saiki wis dadi anaké Gusti Allah, jalaran kowé pretyaya marang Kristus Yésus lan dadi siji karo Dèkné. 27 Kowé wis pada dibaptis, kuwi tegesé kowé dikumpulké dadi siji karo Kristus. Kaya wong nganggo salin kaé, kowé saiki nganggo Kristus. 28 Dadiné saiki wis ora ènèng bédané kowé wong Ju apa wong Grik, slaf apa wong merdéka, wong lanang apa wong wédok. Kanggo Gusti Allah kowé tunggalé kabèh, jalaran kowé wèké Kristus Yésus. 29 Nèk kowé wèké Kristus, kowé dadi turunané Bapa Abraham lan kowé uga bisa nampa prejanjian sing wis dijanji karo Gusti Allah marang Bapa Abraham.
1 Para sedulur, jajal tak dunungké ngéné saiki: nèk ahliwaris kuwi ijik botyah, dèkné ora ènèng bédané karo slaf, sing ora nduwé apa-apa, senajan ahliwaris kuwi sing nduwèni sembarangé. 2 Suwéné dèkné ijik botyah wong liyané sing dipasrahi ngrumati dèkné lan ngurusi apa-apané. Nanging nèk wis tekan dinané sing wis ditetepké karo bapaké, ahliwaris mau bisa ngurusi sembarang-mbarangé déwé. 3 Awaké déwé iki dèk mbiyèn ya ngono kuwi. Sakdurungé awaké déwé diwasa ing kasukman, awaké déwé iki dadi slafé pangwasa-pangwasa sing nang jagat kéné. 4 Nanging kadung wis tekan wayahé, Gusti Allah ngongkon Anaké teka nang jagat kéné. Tekané kaya bayi sing lair sangka wong wédok lan Dèkné uga manut nglakoni wèté agama kaya sak mestiné. 5 Nanging tekané Dèkné kuwi tujuané ngutyuli kabèh wong sing dikurung karo wèt-wèté agama, supaya bisa dadi anaké Gusti Allah. 6 Lan jalaran kowé anaké Gusti Allah, mulané Gusti Allah ngongkon Rohé Anaké manggon ing atimu. Ya Roh iki sing marakké awaké déwé bisa nyebut marang Gusti Allah: “Aba, Bapakku!” 7 Dadiné kowé saiki wis ora ngladèni Gusti Allah kaya slaf menèh, ora, nanging saiki kowé wis dadi anaké. Lan jalaran kowé wis dadi anaké Gusti Allah, kowé bakal nampa sembarang kabèh sing wis wèké anaké Gusti Allah. 8 Nanging mauné ora ngono ta! Mauné kowé ora kenal marang Gusti Allah, mulané kowé pada dadi slafé gusti allah-gusti allah sing wujuté ora ènèng. 9 Nanging saiki kowé wis pada kenal marang Gusti Allah, luwih bener, saiki Gusti Allah wis kenal marang kowé. Mosok kowé saiki arep ngetutké lan nyembah marang pangwasa-pangwasa sing ora mbejaji kuwi? Apa kowé arep molai kaya mauné menèh? 10 Lah kowé kok merlok-merlokké dinan, sasèn, werna-werna wayah lan ènèng taun sing apik lan taun sing mbok siriki. 11 Aku kok sangsi! Mengko enggonku nglabuhi kowé tibaké muspra kabèh? 12 Para sedulur! Aku nyuwun tenan marang kowé! Mbok kaya aku iki! Senajan aku iki wong Ju, nanging aku malih dadi kaya wong sing dudu Ju, kaya kowé kuwi mauné, aku merdéka, wis ora merlok-merlokké wèt-wèté agama. Dongé aku sepisanan nang nggonmu, wujuté ya ora ènèng klèru-kurangé blas enggonmu nampa aku. 13 Kowé mesti ijik kélingan, dongé aku teka sepisanan nang nggonmu nggawa kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, kaé dongé aku lara. 14 Enggonku lara kuwi sakjané kenèng mbok gawé jalaran kanggo nampik aku, nanging wujuté kowé ya ora ngono. Aku malah mbok tampani kaya mulékaté Gusti Allah waé, malah ngungkuli kuwi, aku mbok tampa kaya Kristus Yésus déwé. 15 Jaréné mbiyèn aku marakké kowé bungah, lah saiki kowé kok malih. Aku déwé ngerti gedéné katrésnanmu marang aku. Semunggoné bisa ngono kowé ora éman nyuplik mripatmu mbok kèkné aku kanggo ngganti mripatku sing lara. 16 Lah kok saiki aku dadi mungsuhmu? Apa kowé mungsuh marang aku jalaran aku iki ngomong sak beneré marang kowé? 17 Wong-wong liyané sing tak omong kuwi jan pada nggatèkké tenan marang kowé, nanging tujuané ora apik. Karepé namung misah kowé sangka aku, supaya kowé pada nggatèkké marang wong-wong kuwi. 18 Pantyèn apik banget nèk ènèng sing nggatèkké marang kowé, nanging ya kudu nekakké betyik tenan kanggo kowé. Lan menèh, ora namung nèk dongé aku nang nggonmu waé, nanging sak terusé. 19 Anak-anakku sing tak trésnani! Nèk aku mikirké kowé aku krasa lara kaya wong arep mbayi kaé. Kapan kowé bakal dunung nèk awaké déwé iki bisané ketampa Gusti Allah namung lantaran pretyaya marang Kristus? 20 Kaya ngapa kepénginku bisa nang nggonmu saiki, supaya aku bisa omong-omongan sing pener karo kowé. Aku jan sedi tenan ngrasakké kowé? 21 Para sedulur, kowé sing pada njagakké wèt-wèté agama, aku saiki kepéngin takon marang kowé? Apa kowé ora pada ngerti sing diomong nang wèt-wèt kuwi. 22 Nang kono ketulis nèk Bapa Abraham nduwé anak loro: siji karo slafé lan liyané karo bojoné déwé, wong sing merdéka. 23 Anak sing karo slafé kuwi lairé kaya sak lumrahé, tegesé, sangka karepé manungsa. Nanging anak sing karo bojoné déwé kuwi lairé sangka prejanjiané Gusti Allah. 24 Iki ènèng piwulangé sing jeru! Wong wédok loro kuwi nggambarké prejanjian sing rong werna. Sing slaf, yakuwi Hagar, nurunké anak-anak sing dadi slaf. Kuwi nggambarké prejanjian sing tekané sangka gunung Sinai. Sing liyané, sing bojoné déwé, kuwi nggambarké Yérusalèm sing nang swarga. 25 Gunung Sinai kuwi nang negara Arab, nang kana jenengé Hagar. Kuwi gambaré kuta Yérusalèm sing jaman saiki. Yérusalèm kuwi éling-éling kaya ibu sing dadi slaf kaé, awit wongé sing manggon nang kono pada manut wèt-wèté nabi Moses lan adat tata-tyarané nabi Moses. 26 Nanging Yérusalèm sing nang swarga kuwi kaya Ibu Sarah, merdéka. Mulané awaké déwé uga merdéka, jalaran awaké déwé pretyaya marang Kristus lan awaké déwé ora usah nglakoni wèt-wèté nabi Moses. 27 Kitab Sutyi wis tau ngomongké bab iki dèk mbiyèn. Uniné ngéné: “Bungah-bungaha, kowé wong wédok sing gabuk, sing ora tau nduwé anak! Bungah-bungaha lan surak-suraka, kowé sing ora tau nglarani. Jalaran wong wédok sing ditinggal karo bojoné bakal nduwé anak okèhé ngungkuli sing nyanding bojoné.” 28 Para sedulur, awaké déwé iki anak-anak sing dijanji karo Gusti Allah marang Bapa Abraham, kaya Bapa Isak, anak prejanjian. 29 Ing jaman kuwi anak sing lairé sangka karepé lan akalé manungsa wis nyiya-nyiya anak sing lairé sangka Rohé Gusti Allah. Ing dinané saiki ya ijik ngono. 30 Nanging Kitab Sutyi ngomong kepriyé? “Slaf kuwi sak anaké kongkon lunga waé, jalaran anaké slaf kuwi ora bakal éntuk panduman. Sing bakal nampa pandumané namung anaké wong wédok sing merdéka, sing dudu slaf.” 31 Mulané para sedulur! Kabèh kuwi mau sing klakon ing jaman mbiyèn, ndunungké marang awaké déwé nèk awaké déwé kenèng dipadakké karo anaké wong sing merdéka, ora anaké wong sing slaf.
1 Para sedulur, saiki awaké déwé wis merdéka tenan, Kristus wis marakké merdéka awaké déwé. Mulané, pada ngadeka sing jejek lan aja gelem dadi slaf menèh. 2 Sing arep tak omong saiki kudu mbok gatèkké sing apik tenan. Aku, Paulus, ngomongi kowé: nèk kowé nglakoni sunat, tibaké Kristus enggoné nglabuhi kowé ora ènèng gunané. 3 Sepisan menèh aku ngomongi kowé kabèh sing pada nglakoni sunat: nèk kowé nglakoni sunat, kowé uga kudu nglakoni wèt-wèté agama sak kabèhé. 4 Nèk kowé kepéngin ketampa Gusti Allah lantaran nglakoni wèt-wèt kuwi, kowé malah pedot sangka Kristus lan kowé kélangan kawelasané Gusti Allah. 5 Kanggo awaké déwé iki, awaké déwé njagakké Roh Sutyi sing ngréwangi awaké déwé pretyaya nèk Gusti Allah nampa awaké déwé lantaran Kristus. 6 Nèk awaké déwé wis dadi siji karo Kristus Yésus, nglakoni sunat apa ora kuwi wis ora dadi sebab. Sing penting lan perlu yakuwi: pretyaya marang Kristus lan pengandel iki bisané kétok nèk awaké déwé pada trésna-tinrésnan. 7 Para sedulur! Kowé mauné wis bener-bener, lah saiki kok ora pada manut kekarepané Gusti Allah? Sapa ta sing malik angen-angenmu? 8 Ya embuh sapa, nanging aku ngerti nèk wong kuwi dudu Gusti Allah sing ngongkon. Awit Gusti Allah manggil kowé supaya kowé merdéka. 9 Senajana namung wong siji waé ta sing ora bener, suwi-suwi liya-liyané bakal ketularan lan katut kabèh. 10 Nanging, jalaran awaké déwé iki wis dadi siji karo Gusti, aku ngerti nèk kowé setuju karo sing tak omong. Mung waé, sapa waé sing nggawé bingungé atimu, Gusti Allah déwé sing bakal ngrampungké wong kuwi. Ora perduli sapa! 11 Para sedulur, ènèng sing pada ngomong nèk aku déwé mulangi wong-wong kongkon pada nglakoni sunat. Lah kuwi kepriyé! Semunggoné
lan bisa ngendek hawa sing ora apik. Ora ènèng wèt siji-sijia sing menging barang kaya ngono kuwi. 24 Lan sapa sing nurut Kristus wis matèni kekareping daging lan pepénginan sing ora apik, kuwi kabèh wis katut kapentèng. 25 Jalaran Roh Sutyi wis nganyarké uripé awaké déwé, hayuk awaké déwé pada urip manut penuntuné Roh Sutyi sak kabèhé. 26 Awaké déwé aja pada sombong, aja pada njalari liyané lan aja pada mèri marang liyané.
1 Para sedulur, nèk ènèng wong konangan nglakoni ala, kowé sing katuntun Roh Sutyi kudu nuntun sedulur kuwi balik menèh nurut dalan sing bener. Nanging enggonmu ngélingké sedulur kuwi kudu karo ati sing sabar. Lan kowé déwé ya kudu sing ati-ati karo awakmu déwé, jalaran kowé déwé uga bisa kenèng pantyoba. 2 Kangèlané tunggal sedulur kudu disangga bebarengan. Mengkono kuwi kowé nglakoni kekarepané Kristus. 3 Nèk ènèng sedulur sing nganggep apik déwé, nanging wujuté ora, sedulur kuwi namung ngapusi dèkné déwé. 4 Mulané, kabèh kudu nimbang klakuané déwé-déwé. Nèk rumangsa bener, sedulur kuwi bisa lega bab uripé, nanging aja madak-madakké karo klakuané liyané. 5 Jalaran, kabèh wong kudu nggarap kangèlané lan karingkihané déwé-déwé. 6 Wong sing nampa piwulang sangka pituturé Gusti Allah kudu mbales kabetyikan marang sing mulangi. 7 Aja pada sembrana karo uripmu déwé! Gusti Allah ora kenèng digawé geguyon. Apa sing mbok sebar, kuwi sing bakal mbok unduh. 8 Nèk sing disebar namung kekarepané daging, sing diunduh karusakan. Nanging nèk sing disebar kekarepané Roh Sutyi, sing diunduh urip langgeng. 9 Mulané, hayuk aja pada kesel nindakké sing betyik. Nèk awaké déwé ora kendo, mbésuk nèk wis wantyiné, mesti awaké déwé bakal ngunduh wohé. 10 Mulané, pumpung ijik ènèng kelunggarané, hayuk awaké déwé pada nggawé betyik marang wong kabèh, luwih-luwih marang sedulur-sedulur tunggal pretyaya. 11 Para sedulur, sakdurungé aku nutup layang iki aku arep mbalèni menèh bab nglakoni sunat. Iki sakwijiné prekara sing penting banget, mulané ya tak tulis déwé karo tulisan sing gedé-gedé. 12 Wong-wong sing pada meksa kowé kongkon nglakoni sunat kuwi sakjané sing digolèki namung apa? Wong-wong kuwi namung kepéngin dielem lan diajèni karo wong Ju. Gusti Yésus Kristus mati nang kayu pentèngan nglabuhi manungsa, supaya manungsa ketampa Gusti Allah. Lan kowé ngerti nèk wong sing pretyaya kuwi bakal disiya-siya lan kangèlan. Mulané, wong-wong kuwi pada wedi disiya-siya lan pada wedi kangèlan. Kuwi jalarané wong-wong pada meksa kowé kongkon pada nglakoni sunat waé. 13 Senajan wong-wong kuwi nglakoni sunat, nanging sakjané ya ora nglakoni wèt-wèté agama sak kabèhé. Wong-wong meksa kowé, supaya kowé kenèng dienggo pamèran karo wong-wong kuwi nèk kowé uga pada nglakoni sunat. 14 Nanging kanggo aku barang kaya ngono kuwi ora pisan-pisan bakal tak enggo pamèran. Sing tak enggo pamèran ya namung Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, sing mati nang kayu pentèngan nglabuhi aku. Saiki donya wis ora penting kanggo aku lan aku ya wis ora penting kanggo donya. 15 Kanggo Gusti Allah blas ora penting nglakoni sunat apa ora. Sing perlu déwé yakuwi: apa awaké déwé nduwèni urip anyar? 16 Sing tak suwun, muga-muga kabèh sing pada manut marang pitutur kuwi lan kabèh sing wis wèké Gusti Allah bisaa nampa katentreman lan kabetyikan. 17 Para sedulur, wiwit saiki mbok aja pada ngrusui aku menèh karo prekara kuwi. Tatu-tatu nang awakku iki tandané nèk aku iki namung peladèné Gusti Yésus déwé. 18 Tyukup semono layang iki! Muga-muga Gusti Yésus Kristus ngétokké kabetyikané marang kowé kabèh. Paulus
1 Para sedulur, iki layang sangka nggonku, Paulus, marang kowé kabèh nang kuta Efése, sing pada nurut Gusti Allah lan pada temen pretyaya marang Kristus Yésus. Aku dadi rasulé Kristus Yésus iki jalaran Gusti Allah déwé sing milih aku. 2 Muga-muga Gusti Allah, Bapaké awaké déwé lan Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, ngétokké kabetyikané lan katentremané marang kowé. 3 Para sedulur, hayuk pada ngluhurké Gusti Allah, Bapaké Gusti Yésus Kristus, awit Dèkné mberkahi awaké déwé karo sak ènèngé berkah kasukman sangka swarga. Gusti Allah mberkahi awaké déwé jalaran awaké déwé wis dadi siji karo Kristus. 4 Sakdurungé jagat digawé Gusti Allah wis milih awaké déwé, supaya awaké déwé dadi wèké Kristus. Dadiné mbésuk nèk awaké déwé ngadek nang ngarepé Gusti Allah awaké déwé wis resik ora ènèng salahé. 5 Jalaran Gusti Allah trésna marang awaké déwé, mulané Dèkné ngongkon Gusti Yésus Kristus nglakoni pati kanggo nglabuhi awaké déwé, supaya awaké déwé bisa dadi anaké Gusti Allah déwé. Kuwi pantyèn wis dadi kekarepané Gusti Allah lan Dèkné wis lega bisa keturutan ngono. 6 Mulané awaké déwé kudu ngluhurké Gusti Allah, jalaran Dèkné wis ngétokké kabetyikané sing nggumunké marang awaké déwé lan awaké déwé digematèni tenan, awit awaké déwé wis dadi siji karo Anaké sing ditrésnani. 7 Awaké déwé wis utyul sangka pangwasané dosa, jalaran awaké déwé wis dadi siji karo Kristus. Dèkné ngetokké getihé lan mati kanggo mbayar salahé awaké déwé, supaya awaké déwé bisa nampa pangapura sangka Gusti Allah. 8 - 9 Pantyèn gedé tenan kawelasané Gusti Allah, dikétokké marang awaké déwé nganti lubèr-lubèr. Nggumunké tenan pangertiné lan kaweruhé enggoné Gusti Allah nduduhké lan ndunungké kekarepané marang awaké déwé. Rantyaman putusané Gusti Allah iki mau-mauné durung dietokké, nanging saiki Dèkné wis lega nduduhké marang awaké déwé apa sing dadi kekarepané. Mulané Gusti Allah ngongkon Gusti Yésus Kristus medun nang jagat nglakoni pati nglabuhi awaké déwé. 10 Kuwi pantyèn wis dadi putusané Gusti Allah kanggo nylametké awaké déwé lan wis klakon kabèh manut kekarepané Dèkné lan mbésuk, nèk wis wantyiné, sembarang sing nang swarga lan sing nang bumi bakal didadèkké siji. Kristus sing dadi sesirahé. 11 Jalaran awaké déwé, sing wong Ju, wis dadi siji karo Kristus, awaké déwé uga wis nduwèni sembarang sing wis wèké Kristus. Kuwi pantyèn wis dadi kekarepané Gusti Allah kawit mbiyèn-mbiyèné lan sembarang ya klakon manut kekarepané Dèkné. 12 Mulané awaké déwé iki, sing wis suwi ngarep-arep tekané Kristus, hayuk awaké déwé pada ngluhurké gedéné kwasané Gusti Allah. 13 Para sedulur, kowé sing dudu wong Ju, semono uga! Jalaran kowé wis dadi siji karo Kristus, kowé uga nduwèni
marang Kristus. Gusti Allah terus ngekèki tyap marang kowé kanggo tanda nèk kowé wis wèké Dèkné. Tyapé kuwi ya Roh Sutyi, sing wis dijanji karo Gusti Allah lan saiki wis mbok tampa. 14 Awaké déwé saiki wis nampa Roh Sutyi sing manggon ing awaké déwé, mulané awaké déwé kudu ngerti tenan, nèk Gusti Allah uga mbésuk bakal ngekèki sembarang sing wis dijanji marang anak-anaké. Roh Sutyi uga tandané, nèk kabèh wong sing wis dadi anaké Gusti Allah bakal merdéka tenan, ora dadi slafé apa-apa. Mulané, Gusti Allah kudu digunggung, jalaran gedé banget kwasané. 15 - 16 Mulané para sedulur, sakploké aku krungu bab pretyayamu marang Gusti Yésus lan bab katrésnanmu marang anak-anaké Gusti Allah, aku ya ora lèrèn maturkesuwun marang Gusti Allah. Saben aku ndonga aku ya mesti ndongakké kowé kabèh. 17 Aku nyuwun marang Gusti Allah, Bapaké awaké déwé sing nggumunké kwasané, sing mréntah Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, supaya ngekèki Roh Sutyi marang kowé. Awit Roh Sutyi sing bisa ngekèki kaweruh marang kowé, supaya kowé bisa dunung kekarepané Gusti Allah lan bisa kenal marang Dèkné. 18 - 19 Muga-muga Roh Sutyi madangi pikiranmu, supaya kowé bisa dunung apa sing wis dityawiské karo Gusti Allah, sing manggil kowé. Dadiné kowé uga bisa dunung sepira gedéné berkah-berkah sing wis dijanji karo Gusti Allah marang kowé lan sepira gedéné pangwasané Gusti Allah sing ana ing awaké déwé sing pretyaya iki. Pangwasa iki pantyèn gedé banget. 20 Ya pangwasa iki sing nangèké Kristus sangka pati lan sing njagongké Dèkné nang panggonan sing gedé déwé pangwasané. 21 Nang kono Kristus ing sak nduwuré sak ènèngé pangwasa sing nang langit lan sak ènèngé penggedé apa waé. Pangwasané Kristus pantyèn ngungkuli sak ènèngé pangwasa sing ana ing jaman saiki lan sing ana ing jaman sing bakal teka. 22 Sembarang didèkèk ing sak ngisoré Kristus karo Gusti Allah lan Kristus sing didadèkké sesirahé pasamuan. 23 Pasamuan kuwi badané Kristus, dadiné karo pasamuané Kristus saiki wis pepak. Lan ya Kristus déwé sing marakké sembarang nang jagat kéné bisa pepak.
1 Para sedulur, sak tyara kasukman kowé mbiyèn ya wis pada mati, jalaran kowé ora manut marang Gusti Allah, nanging kowé pada nglakoni ala. 2 Dèk mbiyèn kowé pada nurut lakuné donya sing ala. Kowé pada manut marang pangwasané roh-roh sing nang langit; ya roh-roh iki sing ngwasani uripé wong-wong sing nampik Gusti Allah. 3 Awaké déwé iki kabèh dèk mbiyèn uripé ya kaya wong-wong kuwi. Awaké déwé uripé namung nuruti kesenengané ati lan nglakoni apa waé manut kekarepané daging lan pikirané awaké déwé. Awaké déwé mbiyèn uripé ya kaya wong-wong liyané lan namung nambahi nesuné Gusti Allah marang awaké déwé. 4 Nanging gedé tenan kawelasané Gusti Allah marang awaké déwé, jalaran Dèkné trésna tenan marang awaké déwé. 5 Mulané, senajan sak tyara kasukman awaké déwé wis mati jalaran salahé awaké déwé, bareng karo Kristus awaké déwé wis ditangèkké menèh sangka pati karo Gusti Allah. Pantyèn, awaké déwé iki nampa keslametan, jalaran Gusti Allah melasi awaké déwé. 6 Jalaran awaké déwé wis dadi siji karo Kristus, awaké déwé ya wis katut ditangèkké sangka pati bareng karo Kristus, supaya bareng karo Kristus awaké déwé ngwasani swarga. 7 Ya mengkono kuwi enggoné Gusti Allah ngétokké kanggo slawasé, nèk kawelasané lan katrésnané marang awaké déwé, sing diwujutké ing Kristus, ngungkuli sembarang. 8 Para sedulur, mulané kowé kudu ngerti iki: kowé bisa nampa keslametan kuwi namung jalaran Gusti Allah ngétokké kawelasané marang kowé, sak barengé kowé pretyaya marang Kristus. Tegesé, kuwi pawèhé Gusti Allah lan blas dudu upahé enggonmu nggawé betyik. 9 Dadiné ya ora ènèng wong sing bisa sombong lan ngelem dèkné déwé. 10 Ora ènèng wong sing bisa ngelem kabetyikané déwé, jalaran Gusti Allah sing ndadèkké awaké déwé kaya ngéné. Sak barengé awaké déwé dadi siji karo Kristus, Gusti Allah nganyarké uripé awaké déwé, supaya awaké déwé bisa nglakoni sing betyik, awit kuwi wis dikarepké Gusti Allah kawit mbiyèn-mbiyèné. 11 Para sedulur, pada élinga! Mauné kowé ora pada pretyaya marang Gusti Allah, mulané wong Ju, sing pada sunat, kabèh ngarani kowé kuwi “wong ora sunat”. 12 Lah mbiyèn-mbiyèné kowé kepriyé? Mbiyèné kowé pada pisah sangka Kristus, kowé wong liya bangsa, dudu bangsa Israèl sing dipilih lan dikèki prejanjian karo Gusti Allah. Dadiné enggonmu urip ing donya kéné mauné kowé ora nduwé apa-apa, ora nduwé pengarep-arep lan ora nduwé Gusti Allah. 13 Nanging, senajana kowé mauné adoh banget karo Gusti Allah, saiki kowé wis dityedekké karo Dèkné. Kuwi jalaran kowé wis dadi siji karo Kristus lan getihé Kristus wis tumètès kanggo mbayar salahmu. 14 Aku mau ngomong nèk kowé saiki wis dityedekké karo Gusti Allah, jalaran Kristus déwé wis ngrukunké awaké déwé marang sakpada-pada. Dèkné sing nggatukké wong Ju karo sing dudu Ju dadi siji, kaya wong tunggal sak brayat waé, senajana mauné mungsuhé. Kristus wis mbubrah témboké sing misah wong Ju sangka wong sing dudu Ju, tegesé, Kristus wis mbuwang rasa sengit sing marakké memungsuh. 15 Dèkné nglakoni pati, tujuané matèni wèté lan pernatané agama Ju sing misah bangsa Ju sangka liya bangsa. Saiki bangsa loro iki wis dirukunké lan didadèkké wong anyar, kabèh ngumpul dadi siji karo Kristus. 16 Nanging Kristus enggoné mati nang pentèngan tujuané ora namung ngrukunké bangsa loro kuwi marang sakpada-pada, ora. Kristus enggoné mati tujuané uga kanggo ngrukunké bangsa loro kuwi marang Gusti Allah. Dadiné saiki wis ora ènèng tyara memungsuhan. 17 Kristus tekané nggawa kabar bab rerukunan marang kowé sing mauné adoh karo Gusti Allah lan uga marang bangsa Ju, sing tyedek karo Gusti Allah. 18 Jalaran Kristus wis nglabuhi awaké déwé, awaké déwé sing wong Ju lan uga sing dudu Ju wis katuntun kabèh karo Roh Sutyi, mulané awaké déwé bisa mara nang ngarepé Gusti Allah, Bapaké awaké déwé. 19 Dadiné kowé saiki wis ora wong njaba menèh, ora! Saiki kowé wis dadi brayaté Gusti Allah. 20 Kowé kabèh saiki wis kaya omah kaé, didekné nang pondasi sing wis dipasang karo para rasul lan para nabi. 21 Lah Kristus déwé sing dadi watu sing nyangga omahé, tegesé, Dèkné sing nggandèngké awaké déwé kabèh dadi siji, supaya awaké déwé bisa dadi panggonan sing sutyi. 22 Jalaran kowé wis dadi siji karo Kristus, kowé sing dudu wong Ju bisa bebarengan dadi siji karo wong Ju lan bebarengan kowé dadi panggonané Gusti Allah lantaran Roh Sutyi.
1 Para sedulur, mulané aku, Paulus, saiki nang setrapan iki jalaran aku nglabuhi kowé sing dudu wong Ju, supaya kowé bisa dadi siji karo wong Ju. Mengkono kuwi enggonku ngladèni Kristus Yésus. 2 Kowé mesti ya wis pada krungu nèk Gusti Allah ngétokké kabetyikané marang aku, mulané Dèkné ngekèki penggawéan iki marang aku kanggo nglabuhi kowé. 3 Gusti Allah pantyèn wis karep nduduhké wewadiné marang aku. Aku wis nulis bab iki kuwi mau, senajana namung tyekak waé. 4 Nanging nèk mbok watya sing apik kowé mesti bisa ngerti apa dunungku bab rantyamané Kristus iki. 5 Kawit jaman mbiyèn Gusti Allah durung tau nggelarké wewadiné iki, nanging saiki, lantaran Roh Sutyi, Gusti Allah wis ndunung-ndunungké bab iki marang rasul-rasul lan nabi-nabi. 6 Wewadiné Gusti Allah iku ya iki: lantaran pretyaya marang kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus wong sing dudu Ju uga pada mèlu éntuk panduman sangka berkahé Gusti Allah sing kanggo wong Ju. Wong-wong kuwi digandèngké dadi siji, yakuwi badané Kristus lan uga pada mèlu nduwèni prejanjiané Gusti Allah. 7 Aku saiki dadi peladèné Gusti Allah kanggo nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus iki jalaran Gusti Allah karep ngétokké kabetyikané marang aku lan milih aku. Dèkné sing ngekèki kekuwatan marang aku, supaya aku bisa ngerjani penggawéan iki. 8 Aku iki sakjané wong sing tyilik déwé ing sak tengahé brayaté Gusti Allah, nanging Gusti Allah meksa gelem ngekèki penggawéan sing gedé iki marang aku. Aku kudu ngabari wong-wong sing dudu Ju bab kasugihané Kristus sing nggumunké lan sing ora kenèng didunungké. 9 Aku kudu ndunungké marang kabèh wong kepriyé enggoné Gusti Allah nglakokké kekarepané. Gusti Allah sing nggawé langit lan bumi nyimpen wewadi iki pirang-pirang atus taun suwéné. 10 Lah saiki pantyèn wis karepé Gusti Allah nggelar wewadi iki marang kabèh wong. Gusti Allah nganggokké pasamuané kanggo ngétokké sak wernané kaweruhé marang pangwasa-pangwasa lan penggedé-penggedé sing nang langit. 11 Kuwi mau kabèh klakon lantaran Kristus Yésus, Gustiné awaké déwé, miturut kekarepané Gusti Allah, kekarepané sing langgeng. 12 Para sedulur, kanggo awaké déwé saiki wis ora ènèng alang-alangé blas, awaké déwé bisa mara karo kendel nang nggoné Gusti Allah. Kuwi jalaran awaké déwé wis dadi siji karo Kristus lan pretyaya marang Dèkné. 13 Mulané aku nyuwun marang kowé, aja pada semplak, senajana aku sangsara nglabuhi kowé. Kowé malah kudu bungah. 14 - 15 Mulané para sedulur, nèk aku mikirké kuwi mau kabèh, aku terus ndonga marang Gusti Allah Bapaké awaké déwé, sing dadi wiwitané kabèh brayat sing nang swarga lan nang bumi. 16 Aku ndonga, supaya Dèkné nulungi kowé sangka kasugihané sing ora ènèng entèké lan lantaran Roh Sutyi kowé bisa nampa kekuwatan sing bisa ngantepké atimu. 17 Dadiné Kristus bisa manggon ing atimu, jalaran kowé pada pretyaya marang Dèkné. 18 Aku ndonga uga, muga-muga kowé kabèh bisa ngoyot lan mantep ing sakjeroné katrésnan, supaya bebarengan karo anaké Gusti Allah kabèh kowé bisa dunung sepira ambané lan dawané lan sepira duwuré lan jeruné katrésnané Kristus marang awaké déwé. 19 Dadiné kowé bisa nitèni nèk katrésnané Kristus kuwi gedéné ora ènèng sing bisa dunung lan entèk-entèké atimu bakal kebek karo Gusti Allah déwé. 20 Para sedulur, awaké déwé kudu ngluhurké Gusti Allah, jalaran Dèkné bisa nindakké ngungkul-ungkuli sing disuwun lan sing dipikir karo awaké déwé. Awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah bisa nindakké iki, jalaran kwasané saiki wis nyambutgawé ing uripé awaké déwé. 21 Mulané, jalaran awaké déwé wis dadi siji ing pasamuan lan dadi siji karo Kristus, hayuk pada ngluhurké Gusti Allah slawas-lawasé! Amèn.
1 Para sedulur, aku sing nang setrapan jalaran ngladèni Gusti, aku nyuwun tenan marang kowé: mbok pada nglakoni urip sing pantes lan sing tyotyok karo kekarepané Gusti Allah sing wis manggil kowé. 2 Pada sing andap-asor, sing alus lan sing sabar marang sakpada-pada nganggo katrésnan. 3 Sak bisa-bisamu pada ngudia urip bebarengan sing rukun, awit kowé kabèh wis didadèkké siji karo Roh Sutyi. 4 Para sedulur, kowé mesti wis ngerti nèk kowé kabèh wis dadi badan siji lan sing manggon ing uripmu ya Roh Sutyi sing tunggalé. Semono uga, sakwisé
riyadoh asma 3qul ini,tuk guru trmaksh,slm baktiku slalui
Giri Kedaton	14 Juni 2011 at 3:49 PM	Nyuwun ngapunten badhe kepanggeh ki hassan kok mboten ketinggal wonten pundi geh. Matur nuwun. Salam damel kang
Marco Michael Andretti (lair ing Trenton, New Jersey, 13 Maret 1987; umur 30 taun) ya iku sawijining pembalap mobil profesional saka Amerika Serikat. Saikine
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Marco_Andretti&
Simple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.26, 3 Sèptèmber 2016.
am rikejokanan said: halah akehe… kok jik usum ngono kuwi. pirang ndino, Mas jare?
Wah, pancene… Kasus iki urusan visa. LikeLike
yo nulis ngene iki barang, wong yo jelas sing nggawe undang-undang wae wong dagelan kabeh, ora ngerti duduk permasalahane, wis tho mas wir ora usah
Sing sampeyan karepe kan wong2 dpr sing gawe UU tho, njal saiki wong dpr kae sekolahe kapan ngerti2 duwe gelar sampe rentengan koyo sepur barang sing ono lempuyangan, sampeyan wae tak kiro kalah dowo gelare karo wong
Ing jagading tanah jawa, ana paribasan kang unine, ”ladak kecangklak”. Paribasan iki nggambarake wong sing tansah mbanggake dhiri lan kaluwihane akhire nemu cilaka amarga saka pokale mau. Sanajan amung paribasan, pranyata kabukti ing sajroning urip bebrayan. Tuladhane kaya kang dialami salah sijining manuk kang kacaritaake ing ngisor iki.
Emprit mono sawijining manuk kang wujude ora patiya apik. Swarane uga ora mranani. Pokoke, sarwa kurang menawa ditandhingake karo manuk-manuk liyane kaya Cendrawasih, Kutut, utawa Derkuku.
Nanging, Emprit pancen nduweni ati inten. Ing batine babar pisan ora duwe rasa serik apamaneh drengki srei. Emprit tansah lila legawa nampa kahanane. Malah, tinimbang sabangsane, Emprit sing paling nrima karsaning Gusti. Pandongane ora kendhat, tansah mujekake rasa syukur dene tansah pinayungan urip tentrem kartaraharja.
Nganti tumekaning titi mangsa Emprit kawin lan duwe anak papat. Anak-anake uga kaya dheweke. Wujude ora narik kawigaten, uga amung bisa ngoceh, ”prit…prit…prit…!” Ananging Emprit sajodho wus banget panuwune. Anak papat urip kabeh, ora ana sing cacat. Kanthi kebak rasa sih katresnan, Emprit sajodho ngopeni lan nggedhekake anak-anake.
Sajroning ndhidhik anak-anake, emprit tansah ndhedher kautaman. Kaca benggala kang nggambarake kedadeyan-kedadeyan ing alam donya katuduhake kanthi gamblang ing pangajab bisaa ditrapake dening anak turune.
Nuju sawijining dina, anak-anak Emprit kepengin srawung karo kanca-kanca sabangsane ing tengah alas kana. Sapa ta sing ora pengin, wanuh lan sabanjure bisa dolanan bareng. Mula, anak-anak Emprit banjur pamitan karo bapa biyunge.
”Ati-ati anakku, aja lali welinge Bapa Biyung, tansaha ngalah amarga ngalah mono luhur wekasane…,” mangkono kandhane Emprit sajodho nalika nguntabake anak-anake. Ing batin, Emprit sajodho rumangsa was-was, wedi yen ta nganti pangrasane anak-anake mengko bakal ketaton. Emprit sajodho mesthi wae isih kelingan,
”Herrrketeku…ku…ku…ku…!” mangkono tansah keprungu swarane Perkutut manggung saben-saben ngumpul kanca-kancane.
”Swaramu pancen elok, Kutut. Aja maneh wong liya saka njaban wewengkon kene. Aku sing saben dina krungu wae ora jeleh-jeleh, tansah ngungun marang endahing kidungmu…” pangelembanane Emprit, tulus saka atine.
kokandhaake mau, ing papan kene dakkira ora ana sing bisa ngalahake merduning swaraku, herketeku…ku…ku…,” pananggepe Perkutut gawe bingunge emprit.
”Lha keneng apa sliramu teka gumun nyawang kahananku, kanca?” pitakone Emprit lugu. Dheweke babar pisan ora nggraita apa sejatine sing dikarepake Perkutut ana ing tembunge. Saka rumangsane, Emprit ora kurang sawiji apa. ”Sikil ya loro, lar ya bisa kanggo mabur, nembang ya bisa sanajanta ora patiya apik, ora cacat ya ora duwe penyakit, gek apa sing marahi Kutut nganti ngomong kaya mangkono mau…,” pambatine Emprit.
”Ha…ha…ha..!” krungu wangsulane Emprit, sanalika ngakak guyune Kutut disusul manuk-manuk liyane. Guyune nganti
”Sakjane apa ta sing padha dikarepake kanca-kanca uga sliramu, Kutut?” Emprit ngambali maneh pitakone.
Perkutut isih mesam-mesem sinambi nyawang Emprit sajak kepriye. Sunaring mripate ngandhaake menawa Emprit lan dheweke ora sadrajat. Mak sedhot, tanpa bisa diselaki, rasa perih nyendhal ana ing batine Emprit.
”Kowe bener kepingin weruh apa sing dakkarepake mau, Prit?” takone perkutut.
”Ngene, Prit. Aku lan kanca-kanca kabeh mau mesakake nyawang kahananmu. Kowe ora cacat, Prit, ya ora duwe penyakit, nanging, kok yaa nemen, wus wujudmu kuwi elek, maburmu ora dhuwur, ndilalah swaramu kok ya banget ora mranani. Oalah Prit, Prit…, urip kok blas ora ana sing isa
”Bapa…! Biyung…!” mak jenggirat, Emprit sajodho wudhar panglamune. Anak papat bali kabeh kanthi kebak luh. Anak sing paling gedhe gage-gage nyritakake nasibe nalika awor srawung karo sabangsane. Ora beda, jebles karo nasib bapa biyunge mbiyen. Seseg atine Emprit wadon meruhi apa sing dikuwatirake mau jebul kelakon.
Wiwit dina kuwi, Emprit sakaluwargane ora tau maneh njedhul lan srawung karo manuk-manuk liyane. Kabeh padha ora mangerteni, ing ngendi lan menyang ngendi papan dununge Emprit. Omahe sing mbiyen wus tininggalake, suwung wung ora ana sing nduwe. Kalebu Dara sing sok gelem srawung lan ora melu-melu ngenyeki, uga babar pisan ora oleh kabare Emprit.
Bareng wus watara suwe anggone ilang ora ana jluntrunge, Emprit mara-mara teka. Sikepe ora owah, tulus, lan ora nyimpen serik amarga wus ditatoni atine. Rupane bingar, sajak olehe seneng nyritakake pengalamane sasuwene iki.
”Dadi, kowe lunga menyang kutha, Prit?” pitakone manuk Branjangan sajak ngungun.
Emprit ngiyakake. Emprit banjur crita menawa ing sak njabane alas jebul ana panguripan kang elok. Wewangunan jumejer megah. Manungsa-manungsa luhur bebudene. Saben sore, Emprit sakulawargane tansah dipakani dening Kanjeng Panembahan Senopati dalah garwane ing Kraton Mataram. ”Coba sapa sing ora seneng, wus nyawang kahanan kang sarwa apik, entuk panganan sisan,” mangkono critane Emprit.
Krungu critane Emprit, manuk-manuk ing njero alas padha meri atine. Apamaneh, Perkutut sing paling kerep gawe nelangsane Emprit. Perkutut ora lila dene manuk sing rupane elek tur swarane ora apik babar pisan kuwi bisa disayang Panembahan Senopati saka Mataram.
”Titenana, Prit! Kowe sing rupamu kaya ngana wae disayang dening Ratu Gusti ing Mataram. Kuwi nalika durung ketemu karo aku. Ning, titenana yen mengko wus pirsa aku, ngrungokake kidungku, kowe bakal kasisih, Prit…” kandhane Perkutut, Cendrawasih, Tilang, lan Beo nalika Emprit rampung anggone crita. Emprit mesthi wae kelara-lara, dene niyate sesrawungan nyata durung bisa katampa kanthi becik dening manuk-manuk ing alas kana.
Emprit banjur lunga maneh. Nanging, sawetara suwe, dheweke uga kepingin bali ing alas. Lha piye ta, dikapak-kapakake jeneng manuk ngana ya mesthi wae kepingin urip ana ing alas, sing edhum ngrembuyung, ijo royo-royo. Sak apik-apike panggonane wong liya mesthi wae isih apik panggonane dhewe.
Tekan alas, Emprit njomblak atine. Kanca-kancane wus ora ana. Wus diubek-ubek ana ing ngendi-ngendi tetep ora ana. Sing tinemu gur Dara. Manut Dara, Perkutut lan kanca-kancane nyusul Emprit menyang kutha. Nanging, nganti dina kuwi, ora bali-bali.
”Mbokmenawa, Perkutut, Cendrawasih, lan liya-liyane wus krasan ing kana, Prit…,” kandhane Dara sing disarujuki Emprit.
Sabubare ketemu Dara sing ngabarake dununge kanca-kancane, Emprit ora tau maneh ngomongake Perkutut sakanca. Ing atine mung bisa ndonga muga-muga pancen kanca-kancane mau krasan lan urip kepenak ana ing kutha. Nganti ing sore kuwi, kaya biyasane Emprit nyambangi daleme Panembahan Senopati ing Kraton Mataram. Emprit sakulawarga banjur dolanan ana ing plataran sinambi notholi panganan sing diwenehake para abdi dalem.
Ananging lagi wae arep nothol, jenenge diceluk dening swara sing kaya tau
bisa dhuwur lan adoh amarga ana ing njero kurungan. Swarane uga wus ora ngedap-edapi.
”Oh, Emprit kancaku, sedulurku, tulungana aku…., aku wus dosa marang kowe, aku tansah nglarani atimu, aku njaluk pangapura, Prit…” sambate Perkutut. Emprit trenyuh. Dheweke banjur nakokake liya-liyane.
”Kabeh padha nasibe, Prit. Cendrawasih uga dikurungi, Beo malah disetrakake, dipeksa ajar basane manungsa. Kebeneran nasibmu, Prit. Sanajan rupamu elek lan swaramu ora apik, ning malah dadi
mangkono mau, Emprit sansaya gedhe panuwune marang Kang Akarya Jagad. Dene welinge marang anak putune, ”Mula ya ngger, yen urip
arupi pusat perdagangan, lan industri sing utama ing negeri Sabah. Kutha Kinabalu nduwèni status dadi siji kuta ing tanggal 2 Februari 2000.
mengalihake pusat pemerintahan marang sawijining perkampungan nelayan ing pesisir Pasisir Kulon Sabah. Pusat pemerintahan sing anyar kui diwenehi jeneng "Api-api" kanggo meringati kedaden kebakaran ing Pulau Gaya.
"Api-api" banjur ganti jeneng dadi "Jesselton"(
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Kinabalu&oldid=999125"	Kategori: Kutha ing MalaysiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 4 Maret 2016.
Reply	tri harso sulistiyo says:	May 23, 2011 at 9:10 pm	aku ngguyu maca komen e kang WWB 😀
aku mengko nggameli wes nek jadi mbikin grup
dibabar n katah ingkang ngamalaken ilmu2 yg dibabar di blog panjenengan
Mas Cetho	16 Juni 2011 at 5:00 PM	Lha iyo….
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 1 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sulawesi_Tengah&oldid=864042"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.05, 19 Juni 2013.
guntur to nalgonda distance guntur to hindupur distance guntur to namburu distance guntur to
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sajira,_Lebak&oldid=1064754"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn LebakSajira, LebakKabupatèn LebakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.44, 16 Juli 2016.
Jawa, yaiku pranataning basa manut lungguhing tata krama. Tata krama, yaiku samubarang kang ana sambung rapete karo wong lagi ngomong supaya runtut anut paugeraning paramasastra.
Supaya jumbuh/trep karo unggah-ungguhing basa Jawa, mula menawa sesrawungan karo wong liya kudu:
Basa Jawa iku duwe unggah-ungguh basa, yaiku sing mbedakake basa Jawa karo basa liyane kang dianggo pasrawungan manungsa. Dene cak-cakane nganggo wewaton ing antarane:
Ngurmati wong sing sugih, lemahe amba, lan sapanunggalane.
Unggah-ungguh basa Jawa iku werna-werna. Miturut Ki Padmosoesastra, unggah-ungguh basa Jawa kaperang dadi enem, dene miturut Sudarto kaperang dadi loro. Perangan iku kaya ing ngisor iki.
Undha-usuk basa utawa unggah-ungguh basa kang dianggo ing jaman saiki migunakake peprincene (pembagian) miturut Sudarto, yaiku basa ngoko (ngoko lugu lan ngoko alus) lan basa krama (krama lugu lan krama alus). Ing ngisor iki andharan sawetara basa ngoko. Dene andharan basa krama kababar ana ing wektu candhake.
Tembung ngoko iku asale saka tembung wod (akar kata) ko kang ateges kowe, sliramu, sampeyan, panjenengan. Owah-owahane pangucapan dadi koko banjur ng-koko utawa ngoko. Basa ngoko iku kaperang dadi loro, yaiku ngoko lugu (ing sateruse diarani ngoko) lan ngoko alus. Ing ngisor iki wedharan bedane antarane basa ngoko lan ngoko alus kanthi prasaja (sederhana).
2)	Ater-ater (awalan) lan panambange (akhiran) ngoko
Tuladha: Sur, aku duwe pitik kate.
Tuladha: Mbok, aku olahna gudheg ya!
6)	Wong ngunandika (grenengan dhewe)
Tuladha: Umpama aku duwe dhuwit akeh, aku arep neng Suriname.
1)	Tetembungane ngoko kecampuran krama inggil tumrape wong kang dijak guneman (Orang ke-II) lan wong kang digunemake (Orang ke-III) saperlu kanggo ngajeni/ngurmati.
a.	Tembung sesulih (kata ganti orang/KGO  KGO II lan KGO III)
–	Kowe  panjenengan (tumrap wong kang luwih tuwa)
–	Kowe  sliramu (tumrap wong kang luwih enom)
Tembung kriya kang digawe krama iku tembung kriya tumrape wong kang dijak guneman (Orang ke-II) lan wong kang digunemake (Orang ke-III). Dene tembung kriya tumrape wong kang guneman (Orang pertama) ora perlu digawe krama.
2)	Wong enom marang wong luwih tuwa umure, amarga kudu angajeni
Tuladha: Mbakyu, matur nuwun wis maringi jambu aku.
3)	Bocah padha bocah kanggo ngajeni wong sing digunem (orang ke-III)
Tuladha: Min, bu guru mau ndhawuhi nggarap tugas ing kaca pira?
Kanggo luwih mangerteni kepriye bedane antarane basa ngoko (ngoko lugu) lan ngoko alus, coba gatekna tuladha ing ngisor iki!
1.	Ri, kowe duwe kamus basa jawa ora?
Ukara (1) kabeh tetembungane ngoko (yaiku tembung kowe, duwe, kamus, basa, Jawa, lan ora). Mula, ukara mau diarani ukara kang nggunakake basa ngoko (ngoko lugu). Dene ukara (2) iku tetembungane ngoko (yaiku uwis, saka, lan kantor), nanging kecampuran krama inggil, yaiku tembung kondur. Tembung kondur iku basa ngokone bali/mulih. Tembung bali/mulih ora digunakake ing ukara iku amarga kanggo ngajeni wong sing digunemake (orang ke-III), yaiku Bapak. Yen tembung kondur kaganti nganggo tembung bali/mulih, kurang trep karo undha-usuk utawa unggah-ungguh basa.
A.	Kowe mau mara ndhene dhewe utawa sakulawarga?
C.	Dhik Joko, kowe saiki mulang ana ngendi?
Ukara A, B, lan C iku tetembungane nggunakake basa ngoko kabeh. Mula, ukara-ukara iku mau diarani ukara kang nggunakake basa ngoko (ngoko lugu). Ananging yen ditrepake ing unggah-ungguh, ukara-ukara mau kurang trep amarga ora ngugemi/manut karo cak-cakane utawa panganggone basa ing pasrawungan (kaya katrangan sing wis dijelaske ing ndhuwur). Mula, ukara-ukara mau prayogane digawe ngoko alus supaya tetep bisa ngurmati wong sing dijak guneman utawa wong sing digunemake.
Dene carane anggone nggawe supaya bisa dadi ukara kang nggunakake basa ngoko alus, kanthi adhedhasar titikane (ciri-ciri) basa ngoko alus ing ndhuwur. Kang digawe basa krama yaiku:
1.	Tembung sesulih (KGO II lan KGO III), lan
2.	Tembung kriya (kata kerja) tumrap O II lan O III
Ukara A  Kowe mau mara ndhene dhewe utawa sakulawarga?
Ana ing ukara iku, kang kudu diganti nganggo krama inggil, yaiku tembung kowe (tembung sesulih) lan mara (tembung kriya). Tembung kowe dadi panjenengan, dene tembung mara dadi tindak. Tembung liyane kuwi ora perlu digawe nganggo krama inggil.
Dadi, ukara A yen digawe nganggo ngoko alus  Panjenengan mau tindak ndhene dhewe utawa sakulawarga?
Ukara B  Aku diwenehi dhuwit dening Pakgedhe.
Ana ing ukara iku, kang kudu diganti krama inggil, yaiku tembung diwenehi (tembung kriya). Senajan ana tembung sesulih (aku  KGO I / wong sing guneman) ing ukara iku, ora perlu diganti nganggo krama (kula), amarga titikake basa ngoko alus iku sing digawe krama inggil amung tumrape wong sing dijak guneman (O II) lan wong sing digunemake (O III). Tembung diwenehi (diberi) diganti nganggo tembung diparingi. Ater-ater di- (diparingi) ora diganti dadi dipun- (dipunparingi) amarga ater-ater lan panambang ing basa ngoko alus iku tetep ngoko.
Dadi, ukara B yen digawe nganggo ngoko alus  Aku diparingi dhuwit dening Pakgedhe.
Ukara C  Dhik Joko, kowe saiki mulang ana ngendi?
Ana ing ukara C, kang kudu diganti krama inggil, yaiku kowe (tembung sesulih) lan mulang (tembung kriya). Tembung kowe dadi sliramu (amarga marang wong kang luwih enom), lan tembung mulang dadi ngasta.
Dadi, ukara C yen digawe nganggo ngoko alus  Dhik Joko, sliramu saiki ngasta ana ngendi?
Kanggo gladhen, coba ukara-ukara ing ngisor iki gawenen nganggo ngoko alus!
1.	Simbah lagi adus nganggo banyu anget amarga lagi lara.
2.	Mas, apa kowe ora sida lunga saiki?
3.	Sus, kowe mau kok disengeni Pak Guru mergane apa?
4.	Aku uwis ngombe jamu. Ibu durung sida ngombe jamu amarga durung mangan.
5.	Bapak anggone tangi kepadhangen amarga mau bengi nonton wayang ing TV.
inggih sami2, nyuwun pangapunten nembe mbales, sampun dangu mboten mbikak,,,
selamat dan sukses kwa semarang. ada acara ngibing nya?
nuwun sewu warga KWA semarang, menawi kulo maos acaranipun kok kula pingin gumujeng nggih sejatosipun pengijasan niku damel manapa…?, napa damel kasekten….?, menawi sampun sekti terus napa damel pamer supados dipun akeni tiyang pinunjul… napa ngaten ngih….?, rumaos kulo niku tiyang ingkang pinunjul menika lak ya… tiyang ingkang boten mangertos menapa2 lan uga wicara, prilaku lan tumindakipun sami kalih batosipun. Tiyang ingkang gadhah ngelmu kasekten mesthi ngedukaken kasektenipun lan tumindakipun mesti brangasan SOPO SIRO SOPO INGSUN. ngapunten lho nggih.
Lirik Lagu Sandiwara Cinta | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Wayang cungkring anake semar.. Wayang semar kudunge ireng..
miyos tanggal 4 Desember 1988 ing Bangkok, Thailand, nggih punika salah setunggalipun aktor, modhel, lan penyanyi saking Thailand. Asmanipun milai dipunmangertos kaliyan publik kawiwitan sabibaripun mbintangi filem The Love of Siam ingkang dipunputer taun 2007 kapungkur.
Babad filem[besut | besut sumber]
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi	Menu navigasi
Uddiyana Bandha (Abdominal lock) Jalandhar Bandha (Chin lock)
Format PDF Makalah “ Wayang Purwa Gagrak Surakarta
Pinggir	Kanggo pengeling-eling supoyo ra ilang jawane
Posted on May 7, 2011 | Leave a comment
Amenangi zaman edanEwuh aya ing pambudiYen tan melu anglakonMelu edan nora tahanBoya keduman milik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begajne kang lali, luwih begja kang eling lan waspada Wong bener thenger-thenger,Wong salah bungah-bungah,Wong apik ditampik-tampik. Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang. Kakehan gludhug kurang udan.Kegedhen endhas kurang utegAlihan gungMerak kecancangMalang kadhak Micakake wong melek Ngalem legine gulo Ngantuk nemu kethuk. Anjabung alus Keplok ora tombokIlang jarake, kari jaile Ambondhan tanpo
Mugo -mugo kabeh mau minongko wawasan supoyo ora keblasuk anggone mlaku urip iki…Matur nuwun..
Ngamuk Nank (Free 3547 Movies) Ngandhut (Free 6210 Movies) Ngandhut Kalengan (Free 28 Movies) Ngandhut Remaja (Free 215 Movies) Ngarep Kulit (Free 55 Movies)
Mlaku Awan Kepethuk Ula Mlaku Sore Kepethuk Sawan: | "WONG EDAN BAGU"
SAJAKE wis tekan titi kalamangsa. Ora bisa dinyang. Wong Jawa bakal kepethuk lelakon seje. Sing luhur tambah luntur, lan sing asor dipupuri. Mlaku awan-awan kepethuk ula. Mlaku wayah sore akeh sarap sawan. Kloyong-kloyong wayang wengi kejeglong jugangan, akeh klabang kures kalajengking. Jare simbah, Jawa kuwi jawabe. Kok malik, Jawa kuwi ”jawal” lan ’’jambule’’. Mula, ora mokal yen wis akeh sing kepleset, kegodha
ing negara iki durung bakal njedhul Ratu Adil. Yen lelakon bener, isih benere dhewe, benere kroni (gedibale), dudu bener sejati, ewuh aya. Iki sing sok njalari isih ana rereged ing batin. Isih kelepetan nepsu amarah. Ya iki kang bisa ngglundhungake wong Jawa angel diluk atine. Pijer golek pawadan mrana-mrene, luwih-luwih yen rada kepengkok, kepepet rembug. Luwih gawat meneh, yen ajining dhiri bakal keweleh, wah, wong Jawa sok pijer ’’gawe-gawe’’, dhandhang diunekake kontul. Wit ciplukan, diungal-ungalke, dianggep wit nangka. Toblas!
Bareng daksarawidekake marang ’’Guru Sejati’’, jare isih dawa jangkahe lelakon iki. Bakal jumedhule Ratu Adil Kabudayan, kandhane, bebarengan sumilake pedhut ing negara rame. Ing
ning nguwit ciplukan. Gampang mblendok, keblondrok. Merga ’’iman kuwat’’, nanging ’’imin bobrok’’. Samengko, isih bakal akeh wong memuji, njunjung-njunjung, nyembah-nyembah wong reged. Wong-wong isih kendel apus-apus, blak-blakan, dora cara, lan nganti nglabuhi dora-sembada.
Lole-lole, eyang Drona isih arep kumledhang. Bakal mikuwati umpak Sokalima. Percaya kena ora kena, yen eyang Drona bakal tetep adol omong sadalan-dalan. Samengko, bakal katon
Merga, para kawula Sokalima, akeh sing isih ngendhong melik. Yen anggone ngendhaleni kawula disendhal, bakal dhadhal. Ana tembange bocah bajang nggiring angin, nawu banyu segara, pangirite kebo dhungkul, sasisih sapi gumarang, mangkene: Wus wancine padha dielingke, kang dha cidra, njur nglukar gorohe, tindak kang angkara, bakal mendha, malik kang utama. Kanca ayo kanca ayo aja dha sembrana, ayo muter cakra.Tembang kang daksaring bebarengan karo dewa nganglang jagad, nyangking bokor kiwa tengen iki, cumengkling ngajak-ajak nlusup ayang-ayang batin. Mbekmenawa iku jangka tanah Jawa, bakal dadi ungup-ungup jumedhule jaman kencana rukmi. Bakal dadi pangentase budi suci, sing wis saya panas,
Ora nggrangsang, kaya merang kobong kemratag, terus pengin nyakrawati mbaudhendha.
Ning ya kuwi, ditonton wae, saumure pari mratak ñ piye jumulure wit-wit nangka. Apa isih kena kanggo pencokan kontul nglayang? Njur ana Sang Sasangka Jati, sumorot ing sela-selane godhong nangka, nembus tekan ngisor ciplukan. Ayo maca tengara jati iki, sumitra! ”… He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah
(Diajeng : matur nuwun mas fauzi…lha kok keseso…mboten pinarak rumiyin tho mas ? 🙂
ana sawijine Syeh kang manggon ing dusun Jondang, udakara 3 km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine. Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah dhewe.Syeh Jondang duweni karep buka tegalan. Tegalan kuwi arep ditanduri pari lan jagung kanggo pangan sedinane. Lemah sing kanggo tegalan kuwi ora adoh panggonane saka daleme Syeh Jondang. Wiwitane Syeh Jondang sregep anggone nyambut gawe, nanging saya suwe gaweyane ora dirampungake, amarga tansah kelingan marang Ni Bdralangu. Saben dina mung wira-wiri saengga tegalane ora diopeni kanthi bener. Ni Badralangu dadi prihatin, reti yen pegaweyane ing tegalan ora rampung-rampung dening Syeh Jondang.Ing sawijine dina, Syeh Jondang bali saka tegalan, nanging lagi saka omah, mula Ni Badralangu gumun. Ni Badralangu celathu, “Kangmas apa nggone buka tegalan wis rampung, sesuk wis arep ditanduri jagung ta?”Krungu celathune garwane, Syeh Jondang mung mesem banjur mangsuli, “Ni Badralangu, tegalane durung rampung mula ya durung bias ditanduri.”“Kangmas, apa ana alangan sajrone panjenengan buka tegalan? Apa ana sing ngridhu penggalihe Kangmas, saengga ora rampung-rampung nggone buka tegalan.”Ni Badralangu, sasuwene iki atiku ora kepenak yen ninggalake sliramu dhewe ing omah. Lagi sedhela wae tekan tegalan, Kangmas pengin cepet mulih amarga kelingan pasuryane Dhiajeng.”“Ah, Kangmas ki ana-ana wae. Dhewe k iwis ora nganten anyar maneh tur wis suwe nggone urip bareng lha kok isih kaya wong sing lagi kasmaran wae.”“Pancen mengkono nyatane, Dhiajeng. Menawa Kangmas nyambut gawe suwe ana tegalan mesthi tansah kelingan pasuryanmu.”“Yen ngono, Dhiajeng duwe cara supaya Kangmas bias nyambut damel kanthi rasa tentrem menawa Dhiajeng ing omah dhewe. Kangmas damel gambare Dhiajeng banjur gambare diasta menawa Kangmas nyambut dame ling tegalan, kanthi cara iki Kangmas ora grusa-grusu nggone nyambut damel.”“Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas wiwit nggawe gambarmu.” Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis pinter
bias nyambut gawe kanthi ati kang ayem tanpa grusa-grusu pengin mulih ngomah. Ing tegalan gambare Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut angin, banjur Syeh Jondang megawe kanthi sengkut.Ing sawjine dina, Syeh Jondang macul kanthi sengkut, dumadakan ana angin gedhe ngaburake godong-godong garing lan gambare Ni Badralangu uga melu katut angina. Syeh Jondang nggoleki gambare garwane, nanging ora ketemu. Penggalihe Syeh Jondang dadi sedhih.Ana pawarta yen gambare Ni Badralangu kuwi katut angina nganti tekan keratin, sing rajane isih mudha. Raja kuwi pirsa gambare Ni Badralangu. Barang pirsa gambare Ni Badralangu sing sulistya ing warna, Raja dadi kasengsem lan marakake rasa tresna ing atine. Esuke Raja dhawuh marang patih lan perjurite nggoleki sapa sejatine wanita ing gambar kuwi. “Aja nganti mulih ing keraton yen durung bias nemokake sapa sejatine wong ayu ing gambar kuwi,” ngendhikane Sang Raja.Nggone nggoleki wong wadon sing ana gambar kuwi yaiku Ni Badralangu pranyata butuhake wektu sing ora sedhela. Sakwise nepungake, sang patih banjur ngendika yen dheweke diutus Raja nggoleki wanita ing gambar kuwi sing ora liya Ni Badralangu. Barang krungu ngendikane sang patih, Syeh Jondang sedhih atine amarga bakal kelangan Ni Badralangu, nanging dheweke kudu manut marang prentahe Sang Raja. Ing jero penggalihe Syeh Jondang mikir, kepriye carane supaya Ni Badralangu bisa dadi duweke maneh. Sadurunge Ni Badralangu diboyong ing keraton, dheweke pamit lan janji prasetya marang Syeh Jondang. Ni Badralangu njaluk marang Syeh Jondang supaya diparani ing Keraton.Syeh Jondang goreh atine nggone mikir kepriye carane supaya bisa nemoni garwane. Syeh Jondang duwe cara yaiku kanthi nyamar dadi tukang kentrung. Syeh nabuh kentrung karo ngubengi kraton lan asring ing keputren. Ni Badralangu reti yen kuwi Syeh Jondang, sigaraning nyawa sing banget
pancen seneng, aku dak ngutus punggawa keratin supaya nggoleki tukang kentrung kuwi. Kekarepane Syeh Jondang bisa keturutan, ketemu Ni Badralangu. Syeh Jondang ngnetrung ing kraton. Ni Badralangu jaluk marang Raja supaya tukang kentrung asring ditanggap ing kraton kanggo nglipur atine. Sinuwun nuruti apa wae kang dadi pepengine bakal bojone kuwi, nanging
kekarepane saya rena-rena. Dheweke jaluk marang Sang Raja supaya digolekake bukur bondhan ing segara. Yen pancen sinuwun tresna lan pengin Ni Badralangu dadi garwane mula sinuwun kudu bias nuruti kekarepane Ni Badralangu sing pungkasan iki. Bukur bondhan kuwi kudu Sang Raja dhewe sing golek.Sang Raja wis kadhung tresna marang Ni Badralangu, mula apa wae kang dadi kekarepane mesthi dituruti. Sang Raja nyamar dadi tukang miyang banjur menyang segara saperlu golek bukur bondhan. Rasukane ditinggal ing kraton. Ni Badralangu rada gumun nalika Sang Raja buka rasukane, pasuryane mirip karo garwane, nanging arep kaya ngapa rasa tresnane isih kanggo Syeh Jondang, guru lakine.Nalika Sang Raja menyang segara, kanthi sesingidan Syeh Jondang mlebu kraton. Syeh Jondang ngagem rasukane Sang Raja sing ditinggal mau. Ni Badralangu gumun, pirsa pasuryane garwane sing mirip karo Sang Raja. Sinuwun sing sejatine Syeh Jondang kuwi gawe rantaman arep ngumpulke perjurit. Para perjurit ora ana sing cubriya yen sing ngendika kuwi dudu rajane. Syeh Jondang ngendika, “Ing wektu iki negarane dhewe ana ing bebaya, ana musuh sing nyusup ing negarane dhewe. Saiki musuhe dhewe nyamar ana ing teluk dadi tukang miyang. Mula ayo padha dicekel banjur dipateni, supaya negara kalis saka bebaya.Barang krungu prentahe Syeh Jondang, para perjurit budhal menyang segara utawa teluk. Pancen bener ing teluk kuwi ana wong sing lagi nggolek bukur. Para perjurit banjur ngepung lan mateni wong mau. Nalika dikepung kuwi wong sing sejatine rajane kuwi ngendika, “He rakyatku, geneya padha nyerang aku, aku iki rajamu, aja ngawur wae.”Para perjurit ora ana sing nggantekake rajane, nganti rajane seda amarga diserang dening perjurit dhewe. Mayite Sang Raja digawa menyang kraton supaya Raja percaya yen wong miyang kuwi wis mati. Krungu pawarta iki Syeh Jondang lan Ni Badralangu seneng banget, nanging rasa bungahe kuwi ora suwe barang reti yen raja sing dipateni kuwi sejatine adhine Syeh Jondang sing wis suwe ilang. Syeh Jondang banget nggone getun nganti ngungun, amarga wis
diangkat dadi raja, ngganteni adhine. Kanggo ngelingi adhine sing wis dipateni dening perjurit sing ngawur kuwi, teluk kuwi diwenehi jeneng “Teluk Awur” dening Syeh Jondang. Saiki desa sing cedhak karo teluk kuwi diwenehi jeneng Teluk Awur.
guntur to padra-(bnm)-rj
Sega gorèng ya iku panganan khas ing Indonésia. Kang kerepé ana ing sega gorèng ya iku sega, bumbu, kécap, krupuk, endhog gorèng, lenga gorèng, lan ditambahi daging pitik utawa daging liyané, iwak asin, miturut seléra. Sega gorèng akèh variasiné, miturut seléra.
Cara nggawé sega gorèng[besut | besut sumber]
bawang, brambang, lombok abang, lombok rawit, merica, uyah, diuleg nganti alus.
banjur cemplungaké sega, kécap, onclang, lan daging. Diurap saratané.
sega gorèng siyap disajèkaké karo krupuk, timun, lan kul.
Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong • Mie • Otak-otak • Rijsttafel • Rujak • Sambel • Sega Gorèng • Sega Campur • Sega Kuning • Saté • Soto • Témpé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_gorèng&oldid=1118285"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPangananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Event di GWK Bali | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
gungMerak kecancangMalang kadhak Micakake wong melek Ngalem legine gulo Ngantuk nemu kethuk. Anjabung alus
This entry was posted in Catatan Pinggir.
Ungaran tindak Yoja ziarah dhateng Sumur Kitiran Mas, Pakem, lan papan sanesipun. Kula piyambak asal saking Semarang. Kula dipun undang methukaken ing Pakem. Kanyata wonten titipan tigang dos kangge rama-rama Domus Pacis supados cepet dipun aturaken. Kala wau enjang sampun dipun telpon taken sampun dipun aturaken Domus Pacis punapa dereng" (Rama, kemarin ada rombongan ibu-ibu dari Ungaran ke Yogya ziarah ke Sumur Kitiran Mas, Pakem,
bk karir, teori bk karir, konseling vokasional, makalah bimbingan konseling karir,
Obstetrik iku èlmu bedhah kedhokteran sing mligi nyinaoni cara nangani wanita lan bayi jroning masa ngandhut, prosès kelairan lan puerperium (periode sawisé kelairan). Para ahli obstetrik akèh-akèhé uga minangka ginekolog.
Anestesiologi • Bedhah • Dermatologi • Ginekologi • Kedharuratan mèdhis • Kedhokteran rehabilitasi mèdhis • Kedhokteran umum • Kaséhatan
medhisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.38, 11 Agustus 2013.
suntik KB,,(hehehe nyuntik bokonge wong nek tremor ngene sensasine piye ngono lho,,opo meneh pas ndorong obate mlebu tangan sing kiwo kudu nyekeli sing tengen ben ra tambah edan, untung wae pasienne tengkurep ra iso ndelok)..
NALIKA “sing dikudang mrucut saka embanan”, sing ana mung rasa getun. Nalika sing diangen-angen, kasunyatane tiba ing kosok balen, sing kari mung rasa keduwung. Bareng karo kuwi, pol-pole kedale lisan ya mung bisa, “Ngertiya ngono….”
Wis akeh conto ngenani bab kuwi, keri-keri iki. Bocah sing bebasan durung ilang pupuk lempuyange, sing mengkone digadhang-gadhang bisa nyambung sejarahe wong tuwa, bisa mikul dhuwur mendhem jero, jebule tega ngendhat tali murda amarga rumangsa ora saguh nampa panyendhune liyan awit ora lulus ujian. Ya, perkara sing temene empreh lan ora angel digolekake dalan liya, nanging dianggep minangka pratandha wis kiyamat lan enteke pengarep-arep.
Ana maneh bocah sing dianggep meneng, mbangun miturut marang wong tuwa, lan tata trapsilane ora kurang ing saben dinane, nanging nyatane mentala tumindak culika. Utawa, bocah wadon sing ing tata lair nduwe patrap kaya mangkone, jebule nyolong pethek: durun omah-omah wis kudu “nggendhong bocah”.
Kabeh mau, mesthi wae ora mung njalari rasa dhuhkita tumrap wong tuwane, nanging uga rasa cuwa sarta getun-keduwung. Getun, yagene nganti kecolongan ilange masa depan tumrap si bocah.
Nanging yen wis kebacut, arep dikapakna maneh. Ibarate sega wis dadi bubur, sengara bisa baline. Apamaneh yen pancen wis ginaris ora gelem “dimong” maneh. Aluwung ngempakake patrap kaya kang kaweca ing Wedhatama: “lila lamun/ kelangan nora gegetun/ trima yen kataman/ saserik sameng dumadi/ trilegawa nalangsa srah ing Bathara”.
Sabar, narima, lan lila legawa, klebu mupus marang pepesthen linambaran pasrah sumarah mring purbaning Kang Kuwasa, pancen patrap kang luwih dening utama tinimbang tumindak-tumindak liya kang bisa gawe kapitunan. Kapitunan tumrap dhiri pribadi, apa maneh kapitunan tumrap liyan. Kapitunan sing tundhone malah bisa nuwuhake rasa getun keduwung liyane.
Nanging rasa cuwa, getun, lan keduwung iku anane dudu
kanggo ndunungake dhodhok selehe perkara, uga kanggo pancadan ing tembe buri supaya ora bakal mbaleni maneh, ora bakal cuwa sarta getun-keduwung sing marambah-rambah.
Nanging luwih saka kuwi, getun keduwung tiba buri iku yektine tanpa piguna. Ora ana paedahe, kejaba mung nglelara ati, yen ora malah gawe swasana sing wis ora nyenengake dadi sangsaya ora karu-karuwan. Banjur?
Ana unen-unen “sapa nandur ngundhuh”. Apa kang saiki kapethik, temene mujudake woh saka tandurane tumindak sadurunge, embuh akeh embuh sethithik; embuh gedhe embuh cilik. Tandurane dhewe, dudu tandurane sapa-sapa, mula ora prelu ngluputake sapa-sapa kalamun wohing tanduran iku jebul ora nyenengake ati.
Mulane uga, supaya sing thukul lan ngrembaka iku dudu woh kang arupa gela , getun, sarta keduwung, sabarang kalir kang bisa ngloropake mrono, prayoga diendhani sarta didohi.
Pancene ana prakara-prakara kang dadi kekerane jagad, luwih-luwih ing babagan rejeki, jodho, lan tibane pepesthi. Ewasemono, manungsa tansah diwenangake mbudi daya. Mbudi daya amrih uripe luwih apik, mbudi daya amarga Gusti temene ora bakal ngowahi nasibe bangsa utawa manungsa sauger bangsa utawa manungsa kasebut ora nduwe krenteg kanggo ngowahi dhewe nasibe.
Semono uga gegayutan karo rekadaya amrih ora cuwa-gela sarta getun-keduwung tiba buri. Waspada, awas, sarta eling ing sabarang kalir, senajan keprungu wis klise tembung-tembunge ing jagad “Jawa”, nanging yektine dadi pambukane warana kanggo ngawekani bab iki.
Lire mangkene. Tembung saklimah, tindak sapecak kudu tansah linambaran pikir kang wening, rasa kang sumeleh, sarta karep kang manteb -tan malang tumoleh. Muna-muni ora angger, nanging kudu linambaran menebing budi, dudu nepsu kang makantar-kantar.
Geneya mengkono? Ing bab tembung saklimah, aja dikira ora gedhe pangaribawane. Akeh dedongengan sarta crita Jawa kang ngandharake daya perbawane tembung saklimah sing bisa ndadekake getun keduwung tiba buri.
Merga kesurung saka rasa jengkele, jalaran Rara Jonggang nampik digarwa amarga reca sarta candhi sing kudune digawe sawengi ora ganep sewu, Bandung Bandawasa nganti kewetu ucape marang Rara Jonggrang. “Yen ngono, genepe kowe.” Sakala, Rara Jonggrang ora bisa obab maneh jalaran dadi reca, nggenepi sing sangang atus sangang puluh sanga dadi sewu. Meh padha karo kuwi, ipat-ipate ibune Malin Kundang marga si anak ora gelem ngakoni simboke mula diipat-ipati dadi watu.
Arjuna nalika munggah kahyangan. Amarga dianggep gedhe lelabuhane dening dewa, panengahe Pandhawa iku entuk nugraha arupa panyuwun kang bakal dipinangkani dening jawata. Tenan, sing disuwun kamenangan sarta keslametane Pandhawa mengkone ing Baratayuda. Mung kuwi.
Semar sing dadi pamomonge, temene wis asung sasmita. Nanging Arjuna orang tanggap, nganti sawise “lawange kanugrahan” ditutup, Semar celuluk, “Kok Ndika boten nyuwunaken keslametanipun para putra, Den?”
Wangsulane Arjuna, “Yen ngono, apa putra-putra Pandhawa bakal nemahi pati ing Baratayuda.”
Retoris pratelane Arjuna, nanging numusi, sing banjur ndadekake rasa getun-keduwunge. Nanging kepriye maneh jeneng wis kebacut.
Rasa getun keduwung sing ora kalah “nggegirisine” dialami dening Dewi Sukesi kalawan Begawan Wisrawa sing mesthine dadi maratuwane. Merga kalimput dening hardaning kanepson, ora mung wong loro iku sing nampa bebendu, nanging uga turune. Tujune, Wisrawa lan Sukesi ora mung kerem ing rasa getun keduwung, nanging nyoba ndandani urip sing luwih apik, satemah senajan kebacut nurunake mahaangkara Dasamuka, nanging uga kasil nglairake Kumbakarna lan Gunawan Wibisana.
Mula, amrih ora gela , getun-keduwung tiba buri, kejaba sing kenceng kendhite, prayoga nggatekake tetembungane para panatacara pawiwahan penganten nalika nyandra kirab: awya gumampang mundhak katunjang-tunjang, awya grusa-rusu mundhak kliru. Balike sing prasaja dimen mulya, sing ati-ati dimen ora anemu bilahi, sing awas dimen ora anemu tiwas. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah
PrambananHotel Galuh Prambanan (at Jl. Manisrenggo, Prambanan, Klaten in Candi Prambanan)Poeri Devata Resort Hotel (at Klurak, Taman Martani, Kalasan, Sleman in Candi Prambanan)Penginapan Pojok 2 (in Yogyakarta,
matur nuwun Ki Didik ijazahipun syahadat bumi soho nyuwun izin ngamalaken..
Semanten ugi sembah bekti kawulo dumateng Kanjeng Guru Ki Wong Alus soho pinisepuh sesepuh KWA kawulo nyuwun idzin handerek ngangsu kawruh wonten ing KWA meniko.. Soho dumateng sederek2 kawulo KELUARGO AGENG KWA ingkang kinurmatan kawulo nyuwun idzin kepareng mlebet wonten ing KWA. Suwun
karyanya Buku Kedhung Kebo, para santri itu tak bisa mengatur pemerintahan: semu santri tan saged oleh praja punika santri Wateke mung mbujeng awakipun mboten saged
Kurikulum dhelikan inggih punika salah satunggaling wujud asiling sampungan saking kurikulum operasional pendhidhikan wonten ing latar sekolah utawi njawi sekolah, mliginipun minangka asiling bab ingkang sampun dipunsianoni ananging boten kanthi langsung dipunsebataken minangka ancasipun.[1] Sapérangan teges ingkang sanèsipun inggih sampun dipunrembakakane adhedhasar perspektif ingkang wonten ingkang wiyar saking para ahli ingkang nyinaoni prastawa punika. Sedaya wujud pendhihdikan, kalebet ing lebetipun inggih punika aktivitas rekreasional lan sosial tradhisional, saged mulang sadaya bahan - bahan pasinaon ingkang sejatosipun boten sengaja amargi boten wonten gegayutanipun kaliyan sekolah ananging saking asiling pengalaman ing pasinaon. Ananging ing andahran ingakang umum bilih kurikulum dhelikan punika inggih dhasaripun dhateng sadaya jinis seserepan ingakng dipungayuh
menengah, lan padatanipun inggih minangka satunggaling konotasi ingakang boten saé ingkang ngrujuk dhateng boten wontenipun pamanggih ingakng sami saking asiling akibat perkawis kasebut. Sikap punika inggih asalipun saking komitmen sistem sekolah ingkang asring mbiwarakaken sisitem dhémokrasi lan mesthekaken pangrembakaning kecerdasan ingkang sami. Sasaran kasebut dipun alang- alangi déning pelajaran - pelajaran ingakng boten saged dipunukur.[2] Wonten ing konteks punika, kurikulum dhelikan kasebut inggih ingkang ngiyataken wontenipun perkawis bab sosial ingkang boten sami kanthi ndhidhik para siswa wonten ing salebeting perkawis lan tumindak miturut kelas lan status sosialipun. Punika inggih sami kaliyan wontenipun distribusi ingkang boten sami saking modal budaya ing masarakat, inggih arupi distribusi ingkang wonten gegayutanipun kaliyan seserepan ingkang dipunkuaosi ing antawisipun para siswa.[3] Kurikulum dhelikan inggih ugi saged saking adhedahsar wontenipun transmisi norma, nilai, lan kapitadosan ingkang dipunandharaken kanthi sae wonten ing wosing pendhidhikan formal lan interaksi sosial ing salebeting sekolah- sekolah punika.[4] Kurikum dhelikan inggih angel dipunandharaken malih kanthi langkung cetha amargi wontenipun pengalaman ingkang béda- béda saking siswa setunggal lan sanèsipun lan ugi amargi kurikulum ingkang mesthi dipun éwah- éwahi kanthi wontenipun éwah- éwahaning jaman lan ugi seserepan saha kapitadosanipun masarakat. Konsep kurikulum dhelikan punika inggih kaandharaken wonten ing satunggaling pamanggih bilih sekolah nindakaken perkawis ingkng langkung saking namung nyebaraken seserepan, kados ingakng kaandharaken wonten ing kurikulum ingkang resmi. Lan ing sak wingkingipun perkawis punika ugi wonten saperangan kritik ngengingi implikasi sosial, landhesan pulitik, lan asiling budaya saking aktivitas pendhidhikan modhern.
Sujarah wontenipun kurikum dhelikan wonten ing pendhidhikan[besut | besut sumber]
Sapérangan teori pendhidhikan sampun dipunrembakakaken kangge mbiyantu paring teges lan strukutur dhateng kurikulum dhelikan punika lan kangge nggambaraken peran sekolah wonten ing proses sosialisasi. Tigang teori - teori kasebut ing antawisipun inggih dipunandharaken déning Henry Giroux lan Anthony Penna inggih punika pandangan struktural- fungsional dhateng sekolah, pandangan fenomenologis ingkang gayut kaliyan sosiologi pendhidhikan ingkan énggal, lan ugi pandhangan kritis radikal ingkan gayt kaliyan analisis neo - Marxist dhateng teori lan praktèk pendhidhikan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kurikulum_dhelikan&oldid=1014436"	Kategori: PawiyatanRintisan mawa topik pendhidhikan	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.55, 6 Maret 2016.
Usha Aniruddha mimpi dewa, Oil Raja Ravi Varma
inggih punika salah satunggaling tokoh wonten salebeting kitab Bhagawatapurana kaliyan wiracarita Mahabharata[1] . Panjenenganipun putra saking Pradyumna, satriya Yadawa[1]. Pramila Aniruda punika minangka putunipun Dewa Krishna[2]. Aniruda anggadhahi pangertosan boten saged dipun kontrol utawi boten wonten ingkang saged nyegah[1].
Cariyosipun Aniruda[besut | besut sumber]
Sampun dangu sakderengipun jaman Mahabharata, kinten-kinten wonten ing abad 3 SM, wonten bidodari ingkang tresna dhumateng Sushi Tilottama (putranipun fakir Ravi ageng). Nalika semanten, kekalih tiyang punika sami rabi woten saktengahing alas.Kamangka wonten ing alas punika wonten pendheta Durwasa ingkang saweg tapa. Pendheta Durwasa ngraos kaganggu.Saklajengipun pendheta punika paring kutukan dhumateng bidodarinipun ingkang endah kasebat[2]. Kutukan punika ndadosaken bidodari punika lair dados manungsa[2]. Wonten ing pagesangan saklajengipun, bidodari punika miyos minangka putri Tilotama daita, ingkang asma Usha-putrinipun asura Bana.Wonten ing wekdal punika, Usha ngimpekaken tiyang jaler. Usha punika lajeng tresna dhumateng tiyang jaler punika. Seniman krajaan dipundhawuhi Usha supados nggambaraken tiyang jaler ingkang wonten ing impenipun[2].
^ a b c (id)[1], Dipun undhuh 23 September 2012.
^ a b c d (es)[2], Dipun undhuh 29 Oktober 2012.
Abimanyu | Parikesit | Wirata | Kicaka | Krepa | Drona | Aswatama | Ekalawya | Kertawarma | Jarasanda | Satyaki | Mayasura | Durwasa | Sanjaya | Janamejaya | Resi Byasa | Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
WayangParaga MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.40, 7 Januari 2017.
mpu omyang,mpu loo bang,mpu loo ning, mpu cantoka, mpu japan, Ki Umyang,Ki Tundhung Kudus,Empu Cublak. Empu Cublak, Empu Wonogati, Empu Surawangan, Empu Joko Puthut dan Empu Pengasih.
bisa bro,asalkan J2ME MIDP 2.0 Ke atas _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. rere...
ngungkapaké yèn asalé saka Madagaskar, la nana kang ngungkapaké saka Afrika Tropis.[1]. Kecipir iku wis tersebar ing Asia Tenggara, kurang luwih abad 17, amarga digawa karo pedagang Arab [1]. Awit saka iku, abad 17 Indonésia kenal kecipir [1]. Ing Papua Nugini, kecipir ditandur ing saben wewengkon kanthi 2000 meter luwih saka dhasaré segara [1]. Ing kana, kecipir dadi panganan rakyat nanging isih ditandur ala kadaré, kayata ing tegalan lan buri omah [1].
Ciri-ciriné[besut | besut sumber]
Bentuké bunder ngiwa, mangklung mendhuwur lan séndéran ing turus utawa ngrambat ing wit kanthi 2-3 mèter [1].
Godhong, wujud godhongé Trifoliat kaya kacang dawa (Psophocarus Tetragonolobus) [1]
Perkembangan tunggal ing subsuku Faboideae lan majemuk ing Caesalpikioideae lan Mimosoideae [1].
Akaré, wujud akaré rada datar lan rada kandhel [1]. Wonten ing salah sawijiné akar utamané, wujud umbi sing kira-kira diamèter 2–4 cm [1]. Lan dawané 8–12 cm.[1].
Abot bijiné, kira-kira 30-40 gram saben 100 wutir [1].
Werna bijiné, ana sing werna putih, kuning ireng, lan sawo mateng utawa coklat nom [1].
Bijiné, kira-kira ana 5-20 wutir saben buah [1].
Dawa wohé utawa buahé, dawané 6–40 cm [1].
Wohé, bentuké segi papat, lan saben sisi bersayap rada gelombang [1].
Kuncup kembangé, werna biru utawa abang ungu, putih, bentuké nlalar dawa kanthi 2-10 gagang kemban [1].
Kembang, kembangé werna biru pucet [1].
Ngandhut[besut | besut sumber]
Bintil-bintil ireng kang ana, iku mbuktikaké yèn Rhizobium iku ana lan duwéni fungsi nampung zat “lemas” saka samirana utawa angin [1]. Godhong kecipir kang isih teles, iku ngandhut 5-15% zat protèin, lan bisa kurang 25, 6% [1]. Yèn dimasak, bisa ningkataké zat protèin kang dipangan [1]. Kadar protèin biji kecipir dhuwur banget, ya iku 33, 6% [1]. Kadar lemak ±17, 5% lan zat karbohidrat ± 30% [1]. Kadar mineral kang bentuké awujud zat kapur, pospor lan zat besi yèn dibandingaké karo zat liyané [1]. Kecipir ing kedudukan kang paling dhuwur, yèn umbi kecipir digodhok, rada suwi ananging kadar zat protèin, lemak, lan karbohidrat ngluwihi zat-zat kang liyané [1]. Amarga zat protèin kang palung dhuwur ya iku 13,6%, yèn umbi-umbian iku mung 1-2% [1]. Kecipir iku tergolong Leguminose, kang simbiosisé karo baktèri kang bisa nyerap zat lemas saka samirana utawa angin [1]. Sifat kang diduwéni tanduran iki, diarani “Rabuk Hijau”
kecipir iku duwéni paédah kang akèh banget [4]. Kandungan lemak kang paling endhék ana ing polong nom [1]. Yèn godhong kecipir umumé akèh vitamin, utamané vitamin A [4].
Paédah kecipir[besut | besut sumber]
Siapaké godhong kecipir, banjur godhog karo banyu resik kanthi umup[1]. Saring[1]. Sawisé adhem, tètèsaké ing mata lan kuping[1].
Tambahaké adas pulosari ing jeroné banyu godhogan kecipir iku mau karo adas pulosari, banjur alusna kanthi dadi pasta[1]. Kompresaké pasta iku ing bisul utawa wudun[1].
Masarakat Jawa raket banget karo jamu(godhog)[1]. Lha, biji kecipir iku bisa kanggo salah sawijiné bahan, utamané kanggo anambah napsu mangan [1].
Mawa, kecipir iku uga duwéni paédah kang akèh banget, kayata :
Rabuk Hijau kang paling èfèktif.[1]
Ningkataké kesuburané lemah.[1]
Kanggo pakan ternak [[utawa raja kaya (sapi, kebo, wedhus, lan sapituruté)..[5]
diperhatikaké (Ora merlukake olahan lemah kang intensif) amarga, namung diwènèhi bolongan, tanduran kecipir iku wis bisa urip dhéwé[1]. Kang paling wigati yaku buangané banyu iku kudu éntuk perhatian [1]. Supaya bisa ngéntukaké umbi kang paling apik, kira-kira bedengané iku ambané 60 cm[1]. Jarak nandur ya iku 100x30 cm utawa 125x35 cm turus kanggo kecipir (bisa diganti karo pager, supaya ora ngentèkaké dhuwit akeh)[1]. Tiang-tiang pager bisa ditandur ing jarak minimal 3 m.[1] Kanggo nlalaraké, gunakaké pring kang wis dibelah[1].
Kanggo kasilé, ing umur 2-2,5 sasi, durung bisa dipanèn[1]. Yen umuré >3 sasi, rasané wis ora énak kanggo dipangan, amarga kulité wis dadi kayu [1]. Penyakit utawa hama kanggo kecipir, ya iku (Woronunella Psophocarpi Raciborki) [1].
Paédah kanggo NKRI[besut | besut sumber]
Kecipir bisa simbiosis karo baktèri “Rhizobium” kanthi apik, saénggo bisa ningkataké kadar zat lemas (Nitrogen) img jero lemah [1].
Kecipir iku bisa ngasilake godhong, who utawa buah, biji, lan umbi kang duwéni kadar protein dhuwur [1].
Kadar minyak biji kecipir cukup dhuwur sejajar karo biji kedhelai [1].
Biji kecipir bisa dijupuk minyake, nglewati tahap Ekstraksi, hasil sampingane ya iku ampas kang bisa dienggo bahan pakan ternak (raja kaya), kang protein dhuwur banget [1].
Biji, umbi, lan godhong kecipir bisa dimanfaatake dadi pakan ternak (raja kaya), kang bisa ngasilake susu, daging, utawa
dimanfaatake kanggo basmi penyakit “Kwashiorkor”, ya iku penyakit busung lapar kanggo bocah-bocah utawa wong diwasa [1].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kecipir&oldid=1097211"	Kategori: TetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan mawa topik tetanduran	Menu navigasi
KABEH SANRTI KU SING PODO NGATI-
Kadhal (2011) 76) 06:32:49 Nangaai - Engeyum Kadhal (2011)
77) 06:37:26 Lolita - Engeyum Kadhal (2011)
78) 06:42:35 Dhimu Dhimu - Engeyum Kadhal (2011)
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda liburan ning
lamun gampang luwih gampang lamun angel, angel kalangkung tan kena tinumbas arta Aja turu sore kaki ana dewa nganglang jagad nyangking bokor kencanane isine donga tetulak sandang kelawan pangan yaiku bageyanipun wong
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 4 Maret 2017.
ana soale, mangga takaturi mangsuli…. Mengko sing isa mangsuli, tak aturi bebungah awujud “ucapan selamat”. Hehe
Biasane ana ing ukara lumrah, panambang –a, -na, utawa –ana
Kisah Telur & Tempe Gosong | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
mas,, sertifikate njenengan sampun kula titipke mas rohmad kalo ndak salah…
njih, mas faiz.. matur sembah nuwun njih.. nyuwun pangapunten sampun ngrepoti panjenengan,, mugi Allah paring piwales ingkang langkung sae ^^
mbokne ra sabar, anake nganti pilek soale kon nyekel sayur mayur… wkwkwk..
June 10, 2010 at 3:11 am
raras	poin kesabaran paling penting. anakku ga iso anteng (gawan
Nyimpen jenang nang jero tin, arek digowo mareng suro, keluputan kulo lahir batin,salah silap njalok ngapuro.Bocah cilik mangan sego,sego dipangan karo gulo,wes suwi orak
bungsu,sekarang masih nyanyiin buat anaknya si bungsu….
dadiyo pendekaring bangsa wis cep menenga anakku
lagi nggoleki cah nangis tak lelo lelo lelo ledung
yen nangis mundak gawe bingung => #
binarung udan kang nggawe tambah bingungGegodhongan mabur sinawur tanpa pepanggon lan
kangenku kang tansah nganti-anti tekamuJerone kangen kang tansah memuji bisa nyanding mring sliramuPrasasat rina kang
sasongkoCah ayu…Yen ana pedhut rinajut udan kang ngrekes atiBinarung gegumuling mendhung kang nyaput pucuking gunungIku gambaran piluting asmara kang tansah nggraita sliramuKang tansah kesengsem atiku yen ta krungu swaramuKaya tembang kasmaran kang ngebaki endahe lamunankuKang tansah ngridhu kangenku yen nyawang esemmuKaya memanise widodari kang tumurun satengahe bumi saumpamaYen cinandra pindha Dewi Ratih kang dadi pepujane jagad rayaCah ayu…Yen rinasa adhem ing wayah esuk kang kumrekes sinaput kabutRinias tumetese banyu bun kang cumlorot ing pucuke gegodhonganIku cumloroting katulusanku kang linukis sajroning tresnakuKang tansah setyo ngenteni praptamu...Sinaoso kedah tinunggu sawinduCah ayu…Yen
lelamunanIku aku kang tan kendat ngirim pepuji mring sliramuWong ayu kang tansah sumandhing ana
lagi nyungging kangenku mring endah manismuIku aku kang lagi memuji tresna sejatiku kanggo
aku kang tansah larung wuyung sajroning wangimuLeganono atiku kang tansah gandrung kayungyun mring kasulistyanmuSinaoso namung nyawang esemu lan ngelus alusing warnamuUtawi saged andum asmara kang tan winates dening wektub. CAH AYU... ( kangenku )Cah ayu…Wis telung wengi... sun ngupadi sliramuSanajan mung telung wengi...Trenyuhing kalbu pindha sewinduAtiku sepi…Kaya reca satengahing wanaAtiku sepi…Kaya bumi tan sinungan jalmiAtiku sepi…Kaya nisan satengahing kuburanCah ayu…Wis telung wengi... sun ngupadi sliramuSanajan mung telung wengi...Trenyuhing kalbu pindha sewinduTumetes luh kang nora krasaAti keranta - ranta temah nelangsaGedhe kangenku
ayu…Mung sliramu kang dadi tresnakuMung sliramu kang dadi atikuMung sliramu kang dadi nyawakuWong manis pepujanku…Aku kang tansah ngenteni sliramuAku kang tansah nangisi sliramuAku kang nora tega yen ta sliramu
ing pungkasan mangsa ketigoPinaes banyu mili ing kali grinduluKang gumrojog nggawa gedhening rasa tresnaKaliput jeroning kangen kang ngebaki dadaDuhh wong ayu…Nora
inggatiYen sliramu tansah angreridu ing atikuYen sliramu dadi nyawa sajroning uripkuJam 6 esuk wektu iku…Kairing sumunaring baskoro ing pungkasan mangsa ketigoGumrojoging banyu kali grindulu saksi bisuGedhene tresnaku lan kangenkuDuhh wong ayu…Tak elingake mring sliramuMarang janji - janji lan sumpahmuMarang tekad lan prasetyamuKang bakal urip bebrayan klawan akuKang bakal ngiket tali kaluwargan klawan akuMung sliramu kang tak upadi sajroning uripkuMung sliramu kang dadi atikuOra ono kang tak arep - arep sajroning atiOra ono kang tak aboti..Kejaba sliramu…Lan
Geguritan saka tembung lingga ‘gurita’ yaiku owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Dene tembung ‘gerita’ iku saka tembung lingga ‘gita’ kang nduweni teges tembang utawa syair.
Saka maneka teges geguritan ing dhuwur bisa kajupuk dudutane (kesimpulane), geguritan yaiku wohing kasusastran Jawa anyar awujud syair kang tanpa nganggo paugeran/pathokan tartamtu.
Rong gatra sapada, diarani gita dwigatra (
Irama kudu digatekake nalika maca geguritan, umpamane banter, alon, cetha utawa samar, lan sapanunggalane. Nalika maca geguritan sing surasane semangat kudu nyuwara sora, beda nalika maca geguritan sing surasane ngemu kasusahan, kudu alon, alus, lan melas.
Surasane utawa isine geguritan kudu dimangerteni tegese utawa karepe. Nuli anggone maca ngetrepake utawa nyelarasake karo isining geguritan, yaiku susah, seneng,wibawa, getun, nesu lan sapanunggalane.
tiyang Amerika ingkang saweg sinau basa jawi wonten Universitas Michigan. Gurunipun, inggih punika Mbak Etty ingkang asli Salatiga, nyuwun supados seratan punika saged dipunpasang wonten blog padhang mbulan. Matur nuwun sanget Mbak Etty kalian Mas Nata 🙂 ]
Aku wong Amerika. Aku saka kutha jenenge Toledo sing ora gede nanging ora cilik. Toledo kuwi luwih gede ketimbang Solo nanging luwih cilik ketimbang Jogja. Aku uwis ngerti Solo lan Jogja amarga aku nate manggon ana Jawa. Dalan ana Toledo ora sarame dalan ana Jogja. Nek kowe menyang Toledo kowe mesthi kesepian amarga ora ana angkringan, pedagang kaki lima, kebo, andong, utawa akeh wong sing mlaku-mlaku. Ana Toledo akeh wong numpak montor roda papat. Sithik wonge sing numpak brompit (sepeda motor). Ming anak-anak sekolah kerep mlaku-mlaku bae. Nanging, kala-kala wong amerika seneng mlayu ana dalan uga supaya ora gendut lan rosa.
Nek kowe ngelih ora isa mangan ana warung ya, dadi kudu nggoleki restaurant. Ana Jogja McDonald’s utawa KFC rada mewah nanging ana Toledo ora pati larang. Jebule sing luwih larang kuwi panganan Asia kaya sega! Arep masak dhewe? Kowe kudu blanja ana swalayan amarga ora ana pasar. Nek ming arep jajan isa menyang pom bensin uga amarga saben pom besin ana kios cilik sing ana omben-omben lan panganan cilik.
Wong Jogja kerep mlaku-laku karo kanca nanging ana Toledo luwih kerep dhewean. Aja merasa kesepian nek ora mlaku bebarengan. Nek arep ketemu kanca-kanca, isa ana café, bar, ‘bowling alley’ utawa omahe bae.
Ana Toledo, wong sugih manggon ana pinggiran kutha. Wong kere kerep manggon ana kampung kutha sing ana omah-omah sing luwih tuwa. Mahasiswa sing wani
éngkang remen lan saged ngagem basa jawa saged ndérék urun wonten mriki. Poro maos saged ngirimaken serat tetepangan, cerito cekak, cerito sinambung, cerito jagading lelembut, dongéng, utawi geguritan.
Sinten ngertos jalaran blog menika, saged kanggé nguri-uri budayanipun leluhur ingkang agung meniko.Menawi badhé ndhèrèk nulis, monggo ngirimaken serat wonten ing alamat ngandap meniko.
Lebetke alamat email panjenengan menawi badhe langganan blog meniko lan nampi serat menawi wonten tulisan enggal blog meniko wonten ing email.
PUTRA : wah aq bru tau tuh djo..njur sprite+insto wi diapake?* KODHOK :
alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
opickTombo ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Qur’an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi gusti Allah nyembadaniProud to be javanese! yeah..Obat hati ada lima perkaranyaYang
nderek ngirim donga, mugi-mugi mas yanuar saged ngrampungaken thesisipun on time! salam kagem ira lan aruna…
Pentosa iku sawijining monosakarida sing nduwèni limang atom karbon, kanthi sa gugus fungsi aldehida ing
angger enek wong seng orak pahem, kito seng ngerti ki la ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes bejat, entes wae tuku
ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes bejat, entes wae tuku wes bejat.. kuwie la
angger enek wong seng orak pahem, kito seng ngerti ki la ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes
moto seng cilik...??ke kuwe ono siji meneh...?akeh
kowe banter2 arek mareng ndie to.seng alon2 la,ben klakon kabeh.wes suwe
ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes bejat, entes wae tuku wes bejat.. kuwie la barang baru2 kie qualiti ne' rak apik koyo moto biyen.. moral of the story, tukulaa moto2 jaman biyen..
angger enek wong seng orak pahem, kito seng ngerti ki la ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes bejat, entes
bengi jumuah mengko kuwe mareng kapar...iso
Sasono Wilopo Keraton Surakarta Gusti Kanjeng Raden (GKR) Wandansari alias Koes Murtiyah
nuwun nggih, sampun kersa nglodhangake sakwetawis wekdal kagem sowan lan paring comment wonten blog kula menika..
Pengertian dan Macam-Macam Ketidakselarasan | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Diajeng : Ngaturaken gunging panuwun ingkang sanget diajeng namung ngaturaken uborampe sang hur al ain…mangayubagyo jengkaripun sang dewi tumuju sasono pasiraman 🙂 lan kawulo nyuwun gunging samudro pangaksami mbok menawi anggen kawulo matur wonten kiranging tata krama miwah
Artikel Purwodadi, Pertanian Grobogan, Potensi, Seputar Grobogan, Seputar Purwodadi.	Kabupaten Grobogan	ILPPD Kabupaten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Båsmoen&oldid=1009102"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 5 Maret 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Kali ing Alabama"
SarékatKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.50, 2 April 2013.
Kawruh basa Jawa pepak: rupi-rupi kawruh, kawruh basa, paramasastra, kasusastran, wayang, ugi aksara Jawi
Kawruh basa Jawa pepak Daryanto. Kawruh basa Jawa pepak
Dadi manungso iku ora kena mentah mateng | Tonimulyono
kumananNanging sakbejo-bejone wong sing dandanLuwih bejo maneh wong sing
ya iku kaisar kaping pisan Dinasti Tang kang mrintah nalika taun 618 nganti 626. Dhèwèké uga kang ngedegake dinasti Tang.[1] Dhèwèké asline ya iku gubernur kang duweni kuwasa ing wewengkon kang saiki dadi Provinsi Shanxi[1] nalika Dinasti Sui lagi ana kisruh kang nganti dadi pecahe Tiongkok dadi nagara-nagara bageyan kang dikuwasani déning para pemimpin pemberontak lan mantan pejabat Sui.[1] Li Yuan uga nglakokake prakara kang padha, iku saran saka putrane kang nomer 2, Li Shimin, dhèwèké mbalela lan ngangkat putune Kaisar kang saka Sui, Yang You dadi kaisar boneka kanthi gelar Kaisar Gong lan dhèwèké dadi waline.[1] Mangsa pamaréntahane digunakake kanggo naklukake saingan-saingane kanggo usaha nagara.[1]
Li Yuan lair ing Chang'an (saiki Xi'an, Shaanxi). Dheweké ya iku keturunan kaping 7 saka raja ing jaman Zaman 16 Nagara, ya iku Li Gao, pangadegé Kerajaan Liang Kulon.[2] Sawise ambruke kerajaan iku, putune Li Gao, Li Chong’er dadi pejabat ing Kerajaan Wei Lor, nanging generasi sakwise ambruke keturunan namung dadi pejabat militer kang tingkate ngisor.[2]
^ a b c d e (id)Dinasti Sui dan Dinasti Tang (Dipuntingali tanggal 7 Oktober 2011)
^ a b (id)Kaisar Tang (Dipuntingali tanggal 10 Oktober 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.00, 3 Sèptèmber 2016.
"ingkang dirungokake") inggih punika kempalan saking sastra keagamaan Hindu. Wonten ing Śruti boten dipuntemtokaken periode-periode tartamtu, ananging punika dados sadayanipun sastra ingkang awujud wahyu wonten ing sajarah Hindu, kawiwitan saking sastra ing wiwitan peradaban dumugi manéka Upanisad ingkang nyaketi jaman modern. Śruti boten gadhah pengarang, saha dipunyakini minangka wahyu saking Sang Pencipta, ingkang dipuntampi déning para Rsi.[1]
Sastra Hindu ingkang dipundefinisikaken minangka Śruti, kalebet ugi Catur Weda:
Literatur punika benten kaliyan saking sumber hukum Hindu sanésipun, mliginipun Smrti utawi teks ingkang dipunenget-enget, amargi Śruti asalipun murni saking wahyu Gusti. Kapitadosan ketuhanan punika inggih langkung katinggal wonten ing tradisi "Mimamsa". Literatur awal kanthi tradisional dipunyakini minangka wahyu langsung saking "swanten kosmik" ingkang dipunmidangetaken déning para Rsi kuno ingkang salajengipun punterjemahaken punapa ingkang dipunmidangetaken dados samubarang ingkang saged dipunmangertosi déning manungsa.[2]
netepaken aturan hukum wonten ing tradisi Hindu. Ananging, kekalihipun nedahaken manéka jinis gegayutan ingkang saged dados bahan punika.Śruti minangka wahyu ingkang sumberipun langsaung saking Gusti saha boten ngandhut konsep hukum tartamtu. Amargi asalipun saking ilahi, punika dipunjagi sadayanipun, boten sapérangan-sapérangan kémawon.[3]
Peran wonten ing Hukum Hindu[besut | besut sumber]
nafsiraken Weda, saéngga wiwit saged dipunmangertosi. Wonten ing gegayutanipun kaliyan teks Smrti ingkang nyukani "interpretasi" langkung kathah katimbang Śruti. manungsa ngrembakakaken hirarki informasi ingkang mirsani Hindu tumuju ing tuntunan tindak-tanduk wonten ing pagesangan. Babagan ingkang boten katemokaken wonten ing Weda, amargi boten ngandhut
sawijining pérangan tartamtu. Wonten ing mriki, Śruti wonten minangka sumber kanggé sadaya Hukum Hindu.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Śruti&oldid=1097366"	Kategori: HinduSastra HinduRintisan mawa topik HinduKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
warkop dki, warung kopi, dono kasino indro, warkop theme song, warung kopi theme song, warkop dki warung kopi
Pangurus bisa ngreksa artikel saéngga ora bisa disunting utawa dipindahaké, lan dibusak. Sawetara kaca direksa penuh, utawa kadaluwarsa jroning wektu tinamtu, pangreksan kaca diayahi kanggo nyegah vandalisme makaping-kaping.
Pangreksan penuh ngreksa kaca saéngga ora bisa disunting déning sapa waé kajaba para pangurus.
Semi pangreksan ngreksa kaca saéngga ora bisa disunting déning panganggo sing durung di konfirmasi otomatis.
Pangreksan pangriptan nyegah supaya kaca sing dibusak ora bisa digawé manèh.
Kaca sing direksa penuh mung bisa disunting déning pangurus. Pangreksan penuh biasané kadaluwarsa jroning wektu sawetara dina. Pangreksan iki bisa digunakan kanggo nyegah panyuntingan déning IP anon lan panganggo konfirmasi otomatis sing nindakaké vandalisme.
Kaca sing direksa déning karyawan Yayasan Wikimedia ora bisa disunting utawa nyabut pangreksan tanpa idin karyawan Wikimedia, bab iki dilakoni yèn ana isu pelanggaran hak cipta.
Kaca kanthi pangreksan semi mung bisa disunting déning panganggo sing wis di konfirmasi otomatis (klebu pangurus) lan ora bisa déning panganggo anonim. Pangreksan semi dianggo ngreksa kaca sing kerep di vandalisme déning anon.
Kaca sing isih durung digawé manawa bisa direksa, bab iki dilakoni kanggo nyegah ana sing gawé artikel sing wis dibusak makaping-kaping amarga ora layak, deleng Wikipedia:Kelayakan artikel.
Sawetara artikel Wikipedia sacara permanèn direksa déning perangkat lunak MediaWiki, sawetara artikel, kaya Kaca Utama lan foto Wikipedia, lan uga cithakan mawa risiko dhuwur, salawasé direksa, mung para pangurus sing bisa nyunting kaca sing direksa sacara permanen.
Sawetara artikel direksa saéngga ora bisa dipindhahaké kajaba déning pangurus, pangreksan iki nyegah anané vandalisme pamindhahan kaca menyang judhul sing anyar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Kawicaksanan_
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 3 Agustus 2013.
oldid=875640"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.37, 17 Novèmber 2013.
kawulo nyuwun pangestune panjengan.gusti kang mbales budi panjengan lan mugio sarono pangestu panjengan,leluhur ingkang gadhah utawi pengagem ASR crbon ingkang awal lan syafaatipun
lan nyuwun keiklasanipun mugi dipun ijazahaken kanthi samporno
ingkang arupi murid Yésus.[2] Panjenenganipun dipunpilih dados rasul nggantosaken Yudas Iskariot ingkang kianat dhumateng Yésus.[2][3] Nalika Yudas tilar donya nglalu, para rasul sarujuk kanggé milih tiyang kanggé ngisi papan Yudas minangka rasul.[2][3] Saratipun inggih punika tiyang punika kedah dados pandhèrèkipun Yésus wiwit baptisan Yésus dumugi nyeksèkaken mékradipun Yesus.[2] Salajengipun wonten kalih tiyang ingkang nyekapi sarat kasebat, Matias lan Yustus ingkang dipunsebut Barsabas.[2] Matias salajengipun kapilih dados rasul.[2] Kadosdéné rasul sanèsipun, panjenenganipun nampi Hyang Roh Suci nalika dinten Pentakosta.[2] Ananging, karya lan kagesangan salajengipun boten dipunkawruhi.[2] Dipuncariyosaken bilih panjenenganipun sepindhaipun khotbah ing laladan Yudea, nanging salajengipun panjenenganipun makarya ing Kapadokia lan ing kiwa-tengenipun Laut Kaspia.[2]
^ "Saint Matthias". Catholic Saints. 2009. Dijupuk
Matias&oldid=1110745"	Kategori: Tokoh AlkitabTokoh Prajanjian AnyarLair abad ping 1Pati abad ka-1Santo lan SantaRasul YesusPara RasulKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 23 Januari 2017.
INDONESIA JADILAH LEGENDA – Superman Is Dead | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
saking......... kadhawuhan matur hing ngarsa panjenengan.Atur
kaping kalih, Kadhawuhan hangantepaken rembag ingkang sampun gumalong hanggenipun Bpo......... kekalih,badhe mundut mantu putra estri panjenengan pun Rr......... badhe kajodhokaken kalian pun Bg......... anak jaleripun Bpo......... kekalih, Hingkang punika kula kadhawuhan haningseti rembag sesambetanipun Rr......... kalian pun Bg......... Kajawi punika kula ugi kasaroyo hangaturaken Abon-Abon sawatawis minangka rerangkening paningset, mugi Bpo......... keparenga hanampi. Dene menggah kalajenganing lampah jejodhoanipun lare kekalih punika kula hamung sumonggo hing keparengipun Bpo......... sekalian.Dene minangka pungkaning atur kula, kula nyuwun pangapunten sedaya kekirangan kula nalika kula matur saha sowan.Sepisan malih kula nyuwun pangapunten.
hingkang winengku ing karahayon.Kula hingkang kapiji Bpo......... kekalih, Langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng rawuh panjenengan sakadang.Salajengipun kaparenga kula hanampi salam wilujengipun Bpo......... sekalian, Hingkang mangke nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo......... kekalih.Kajawi hingkang punika,sadaya paring pangandika pangjenengan kados sampun cetho trawoco,Bpo......... kekalih hangaturaken sanget agunging panuwun hawit sadaya paparingipun Bpo......... minangka Abon-Aboning paningset.Dene menggah kalajenganing tatacara badhe dhaupipun Rr......... sarta Bg......... sampun wonten hing pamurbanipun Bpo......... kekalih.Salajengipun kula nderek nitipaken salam
keparingipun Bpo......... sakadang hanglajengaken lelenggahan wonten papanggihan tatacara ringkes hing.......... punika ngantos dumugi sapari purnanipun.Hing wasana kula nyuwun pangapunten hawit anggen kula hanampi rawuh panjenengan,saha kirang runtuting anggen kula matur.Kados cekap semanten atur panampi kula,Wassalamu'alaikum wr.wb.Nuwun.
Assalamu'alaikum wr.wb.Kula nuwun,Bpo.......... sekalian hingkang winengku ing pakurmatan.Sowan kula dipun saroyo dening Bpo......... kekalih, Hingkang wigatosipun kinen hangaturaken salam wilujeng mugi katur Bpo......... sekaliyan kanthi papuji rahayu wilujeng tansah nunggil hing Bpo......... sakulawarga.Kajawi punika kula kadhawuhan hanyowanaken putra kakungipun ingkang nami Bg......... hingkang sampun sami gumolonging nala, Mugi kaparenga
sageto wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu saha kalis hing rubeda.Hing wasana cekap semanten atur kula, kirang susila anggen kula sowan saha matur, kula nyuwun pangapunten.Wassalamu'alaikum wr.wb.Nuwun.
pangaraking badhe penganten.Salam wilujengipun Bpo.......... sakalian kula tampi,nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo.......... kakalih.Hing salajengipun kaparenga kula tampi ugi, Bg.......... putra kakungipun Bpo.......... sakalian.Tumuli mangke badhe kaIJAB khabulaken kaliyan Rr.......... putra estrinipun Bpo.......... kakalih.Panjenengan sakadang kaparenga kula suwun hajenengi sarta hangestreni murih rahayu wilujeng tumapaking tatacara akhad nikah punika mangke.Salam wilujengipun Bpo..........
salajengipun kula kadhawuhan nyowanaken putra kakungipun Bpo.......... nami pun Bg.......... hingkang sampun hanindhakaken akhad nikah kaliyan pun Rr.......... putrinipun Bpo.......... sakaliyan.Dene menggah kalampahing tatacara panggihing panganten, kula hamung sumonggo hing kaparengipun Bpo.......... sakaliyan.Makaten atur kula,pinanggih kirangipun kula nyuwun pangapunten.Wassalamu' alaikum wr.wb.Nuwun.
Assalamu'alaikum wr.wb.Bpo.......... Langkung rumiyin kula ngaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah pangaraking panganten kakung.Salam wilujengipun Bpo.......... sekalian kula tampi,nili badhe katur dhateng Bpo.......... kakalih.Hing salajengipun,panganten kakung pun Bg.......... kaparengna kula tampi,dene menggah kalajenganipun tatacara panggih sampun wonten hing pamurbanipun Bpo.........kakalih.Mugi wontena kaparengipun Bpo.......... .Dalah sapangaraking panganten kakung lenggah paring puji pangetu mrih wilujengipun tatacara pahargyan ing wanci punika.Salam wilujengipun Bpo.......... kakalih mugi kahaturna hing Bpo.......... sekaliyan kanthi papuji mugi tansah rahayu hingkang pananggih.Makaten atur panampi kula,menawi pinanggih kuciwa kula nyuwun lubering samodro pangaksama.
2. Nglarapaken penganten ingkang punika sampun jangkep sajodho,awit sampun katindakaken ijab,pangih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun rikala dinten.......... surya kaping.......... pinaringan wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana widada nir ing sambekala.
Ingkang salajengipun sapunika kula pasrahaken borong hanggenipun ngendikani,mituturi,mbebolehi,ndidik,nggula wenthah mrih lestari,widada anggenipun jejodhoan sageta mbangun bale wisma ingkang sakinah,mawa'dah,warrokhmah,antuk ridhaning ALLAH Hingkang Maha Mirah,tansah rukun,atut runtut,wohing atut mugi pinaringan putra ingkang dados tetangsul langgeng tutug trah tumerah lantaran turun anggenipun bebesanan.
================================================================== PASRAH PENGANTEN KAKUNG BADHE PANGGIH
Assalamu'alaikum wr.wbKula nuwun,Bpo.......... hingkang winengku hing karahayon.Saderengipun kula matur,mugi sih wilasa-wilasaning Gusti Ingkang Maha Agung tansah hamemayungana wonten hing madyaning pahargyan.Kula hingkang
panganten kula sumanggakaken.Namung atur uninga,sapari purnaning tatacara panggihing penganten,Bpo.......... sarimbit dalasan kulawarga badhe mertuwi putra hingkang kapahargya wanci.......... punika.Makaten hatur pasrah kula,dene kula hingkang kadhawuhan matur,kula nglenggana kathah atur ingkang mboten damel sarjuning panggalih kula nyuwun pangapunten.Nuwun,Wassalamu'alaikum wr.wb.
panjenengan,kalilaana kula ngaturaken salam wilujeng rawuh panjenengan,hawit kasembadaning karya,temah saget mboyong penganten kakung kanthi raharja kalising rubeda ing lampah.Kula tampi salam wilujengipun saking Bpo.......... sekaliyan,mangke badhe kula aturaken ingkang kawogan.Ugi mboten kesupen salam wilujengipun Bpo.......... sekaliyan mugi ka'aturna dhumateng Bpo.......... dalasan kulawarga.Ingkang salajengipun pasrah panjenengan penganten kakung kula tampi kanthi bingahing manah,tumuli badhe katindhakaken lampahing tatacara panggihing penganten.Dhumateng panjenengan saha pangaraking penganten kakung,kula suwun keparenga lenggah wonten palenggahan ingkang sampun kasamekta'aken,saperlu hanjenengi wontenipun pahargyan hing wanci.......... punika.Semanten atur kula,hawit saking sedaya kalepatan kula nyuwun samodraning pangaksama.Nuwun,
para bapak,ibu,saha kadang sumitra sinedhahan.Karahayon peparingipun Pangeran,satemah panjenengan kula
Salajengipun mangga,tansah nyenyuwun ing Gusti mrih nugraha peparing kang Maha Agung punika,lumastariya dados pepayung ing sapanginggil ing sadayanipun.1. Kula nuwun,Pambage wilujeng kula,kahaturna utawi dhumatenga para sinedhahan,sarta agunging katarimah dene panjenengan sadaya sampun kersamerlokaken hanjenengi utawi hangestreni Ijab kalajengaken panggihing penganten, Rr.......... kadhup angger Bg.......... ,sampun kalampahan wilujeng sepen ing sambekala.Ingkang punika kula suwunaken tambahing pangestu utawi panjurung pepuji mugi lestariya widada jejodhohanipun penganten,runtut salajengipun atut temah tutug terah tumerah ingkang sami bebesanan,kanthi tetangsul turun tan hamastani jalu wanita punapa dene cacahipun.Ing pangesthi momongan ing benjing,mugi mboten handadosaken ribeting balewisma.2. Kula nuwun,Tumrap saliring tandha tresna ingkang sampun katampi,ngaturaken sanget agunging panuwun.Nanging panalangsaning manah,bilih anggenipun males-sih amung kasumanggakakening Pangeran Ingkang Maha Wicaksana,hangganjara wilasa ingkang langkung ing sabobot katimbang luhuring budinipun para lila-legawa ing penggalih.Wasana tumrap kirang jangkeping suba-sitanipun ingkang hatur-hatur kersa-a halapang jaja,kanthi ngluberaken samodra gung pangaksama.Kajawi ugi kasuwun
Kawilujengan,katentreman sih wilasa lan nugrahaning Gusti Kang Maha Kawasa,mugi tansah kapatedhakna dhumateng kula sadaya ing pahargyan.Kula nuwun,Assalamu'alaikum wr.wb.
Saderengipun katuraken esthining sedya,keparengna kula ndherekaken saha ndherek para tamu sadaya,mboten kendhat-kendhat munjukaken puja-puji syukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Jagad.Awit peparing rakhmat,wujud pinten-pinten raos nikmat,ing antawisipun ing wanci punika panjenengan kula
ingkang sinuba ing pakurmatan.Kula hingkang kasarayo Bpo.......... kalilanana kula matur,1. Ngaturaken pambagya wilujeng saha matur sanget nuwun,awit kepareng panjenengan sampun kersa rawuh ing papan pahargyan punika,mituruti-minangkani panyuwunipun Bpo.......... , Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu,bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun.2. Matur nuwun sanget sedaya peparingipun tali asih tanda tresna ingkang awujud punapa kemawon,sampun katampi kanthi bingah katarimah ing manah,mugi dadosa ngamal kasaenan panjenengan lan angsala ganjaran ingkang murwat saking Gusti Ing Murbeng Jagad.3. Ugi matur nuwun katur para tangga tepalih,sanak kadang,mitra sutresna ingkang paring pambiyantu,panyengkuyung arupi bahu-suku,panggalihan,eguh pratikel.rerigen lan sanes-sanesipun mrih rancak,lancar,regeng kaleksananing pahargyan punika.
Para tamu ingkang winengku suka basuki.Kaperluan ing dinten punika kados sampun kaserat ing serat sedhahan, Bpo.......... kagungan kersa hangemah-emahaken putra pawestrinipun ingkang anama Rr.......... kadhaup Bg.......... putranipun Bpo/Ibu.......... ing.......... .Kaleksanan IJAB,panggih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun awit rahating Gusti ALLAH Ingkang Maha Agung wimbuh kasembuh pudyastutinipun para tamu kakung-putri,ginanjar wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana nis ing sabekala.Salajengipun nyuwun tambahing pangestu para tamu,mugi-mugi pengenten kekalih tansah rukun,runtung-runtung rerentengan suka bagya mulya,tansah runtut atut,wohing atut pinaringan patutan putra ingkang hanung-hanindhita. (tegesipun putra hingkang sae lahir batosipun,nyenengaken tiyang sepuhipun,migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun).
Para tamu kakung-putri ingkang winantu ing suka rena.Niyating manah lan panjangkah,tansah mbudidaya panampi kula,mugi para tamu karenan ing driya.Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun,wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan,kalenggahan lan sanes-sanesipun,boja lan suba-sitanipun.Ingkang punika kula nyuwun gunging pangapunten.Ing wasana kula piyambak kiranging tatakrami,nalisiring kasusilan ingkang jalari
nuwun bopo blog-ipun... saged nambahi ngelmu kawulo dumateng boso jawi...
SUMBANG TERPADU -kulo nuwun : 15 April 2010 18.15
@all- sami2 matur nuwun...ampun kapok gih dolan2 wonten mriki :-D
Nyuwun idi palillah kulo copy naskahipun kangge sianu bopo
sembah nuwun kiyai, mugi basa jawi mboten enggal ical saking tanah jawi awit ngelmu engkang jengandiko gelar. Nuwun
Kula nderek pitepangan, saget enggih mas ? Mugi kersa kula aturi nomer HP kula : 085855950400. Ing pangangkah saget kangge sesambungan, nuwun
gutomo sht -kulo nuwun : 4 April 2014 23.43
ndadodaken sumber amal jariah kagem panjenengan. Salam taklim kulo panjenengan ugi poro kadang ingkang maos artikel panik. Nuwun
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing nduwe rangkeyan-rangkeyanupacara lan
soale,,, tulisane bapakku kie luwih uelik tinimbang tulisane dokter jaman mbiyen,,tapi yo tetep dibales karo emakku soale bapakku tukang insinyur :D),,, surat
“kowe arep nikah karo aku melu neng mBanjar opo neruske kuliah?” hehhehe sakjane mbuh ya ngomonge piye tapi secara garis besar yo ngono kuwi lah,,,
Lha kuwi carane ngukur persentase piye?Saiki
nduwe HP. Lha wong ngundang ojek wae saiki nganggo SMS kok. Wis,
5	NOVITA DWI ANGGRAINI	LAMONGAN	SMAM 06 KARANG ASEM
35	SABIH AKMAL GRESIK	MA KANJENG SEPUH GRESIK
36	HUSNIYATUL HAMIDAH ABAZ	GRESIK	MA KANJENG
kematian..Bondho, pangkat, jabatan ra` digowo Mati, mulakno ojo podho kemaki. Ojo podho Dumeh..Dumeh sugih, dumeh jabatan penting, dumeh pangkat duwur iso sak kepenakke udele dewe, opo podho rak eling ? yen kabeh menungso bakale Mati. Ngopo, kok podho seneng gawe larane, susahe wong liyo…?
sanget kalangkung katahipun. mugiyo niat srawung lan silaturahmi kito tansah ngasto kaberkahan lan manfaat fidunya wal akhirah….amin…
gondrong x, @Ki bengawan candhu , @ all pinisepuh Kampus wong alus , lan sedoyo mahasiswa kampus wong alus ….
kulo siswo enggal kampus wong alus Ki nyuwun bimbinganipun maturnuwun sakderengipun, mugi mugi kampus wong alus maju terus pantang mundur …. Amiin
@ki joko tgl…nuwun sewu ki radi dangu….enjih ki,ini msh tetep spt biasa nge blog sj dgn sedulur2 smua….
ki bengawan candhu,wah ki bengawan
wong yen lelungan mampir ngombe,mulo podho elingo utamakna bebuden kang luhur,den brastha watek iro sing angkara murko,budi utomo iku dadyo wajibing manungso,sepi ing pamrih rame ing gawe,den udiyo mbesuk yen sedo bisoo entuk nugrahaning Gusti Allah swt.
gandrung	4 Januari 2012 at 8:18 PM	Tresnaa marang sapadha-padhaning tumitah dikaya tresnane marang awake dhewe.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Grafem.
AksaraSimbolOrtografiMacaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Vèneto	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 31 Maret 2013.
jroning Basa Inggris /ˈpɜrs/ purse[1]) (September 10, 1839 – April 19, 1914) inggih punika filsuf, ahli logika, sèmiotik, matematik, lan ilmuwan Amérika Sarékat ingkang miyos wonten ing Cambridge, Massachusetts.
Peirce dipundhidhik minangka kimiyawan lan makarya minangka ilmuwan sadangunipun 30 taun. Ananging, sapérangan ageng sumbangan pamikiranipun wonten ing babagan logika, matematik, filsafat, lan sèmiotika (utawi sèmiyologi) lan tetemonipun perkawis pragmatisme ingkang dipunkurmati
^ "Peirce", wonten ing bab nama C.S. Peirce, mesthi satunggal wirama kaliyan tembung basa Inggris "terse" lan ugi wonten ing kathah-kathahipun dialek dipunèja pas kados dènè tembung "purse" wonten ing basa Inggris: Audio (US) (pitulung·info). Delengen
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 4 Novèmber 2016.
Indonésia&oldid=828329"	Kategori: Rintisan topik IndonésiaRintisan topik geografiGeografi Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 14 Maret 2013.
[Seratan punika inggih dipunkirim dening muridipun Mbak Etty, ingkang mulang basa jawi wonten Universitas Michigan, Amerika. Bingah sanget saged masang tulisan basa jawi saking tiyang mancanegari wonten blog punika]
Nek Ann Arbor dibandhing karo Semarang, ana akeh sing ora padha. Wiwit saka sing rada nyata, jumlah penduduk ing Semarang adoh luwih akeh ketimbang Ann Arbor. Ora mung iku – wewengkon kutha Semarang uga luwih jembar. Sing nyata uga: Semarang cedhak samudra lan Ann Arbor adoh saka samudra. Ora ana wedhi ing Ann Arbor. Senadyan Ann Arbor adoh saka samudra, kutha iku cedhak “Danau Agung”, danau gedhe banget sing isine banyu tawar. Ana akeh beda sing liya. Contone, ana gunung cedhak Semarang, nanging Ann Arbor rada ‘rata’. Pramila, luwih gampang numpak pit ana kene timbang numpak pit saka Semarang Ngisor nganti Semarang Ndhuwur.
Ana beda gedhe bab cuaca. Ing Ann Arbor, wektu mangsa adhem temenan adhem nganti mudhun salju. Nek ing Semarang, ora mungkin mudhun salju. Kanggo wong Semarang, Magelang iso dadi “adhem”. Kene ora iso dibayangake.
Ing Ann Arbor, ana universitas sing gedhe lan sabab iku, ana akeh mahasiswa. Senadyan ana universitas-universitas ing Semarang, proporsi mahasiswa ing Ann Arbor ketimbang ing Semarang luwih dhuwur. Ongkos urip ing Ann Arbor dhuwur banget ketimbang ongkos urip ing Semarang. Yen ing Semarang kos iso ditemokake $27.00 per wulan (kurang luwih Rp. 250,000). Ing Ann Arbor sing murah banget iso ditemokake $250.00 per wulan (kurang luwih Rp. 2,250,000). Pangan lan ongkos transportasi uga luwih murah ing Semarang.
Ana akeh sing padha. Contone, ana akeh restoran lan warung ing rong kutha iku. Mbok menawa merga akehe pemuda lan mahasiswa, restoran lan warung iku bukak nganti bengi-bengi. Yen Semarang, burjo lan warung nasi kucing utawa warung kopi sing rame. Kene bar-bar lan warung kopi sing rame banget, utamane malem Setu lan malem Minggu.
Sing padha liyane, Semarang lan Ann Arbor ana daerah industri. Senadyan dudu Ann Arbor, nanging daerah sing cedhak saka Ann Arbor, bab iki isih padha. Dhisik, ana akeh pabrik ing daerah sing cedhak Ann Arbor lan nganti saiki isih ana pabrik-pabrik ing Semarang.
Poro pamirso lan poro maos blog puniko éngkang remen lan saged ngagem basa jawa saged ndérék urun wonten mriki. Poro maos saged ngirimaken serat tetepangan, cerito cekak, cerito sinambung, cerito jagading lelembut, dongéng, utawi geguritan.
Doa : “Ya Alloh kulo anak putu kulo tiang sepah kale kulo guru-guru kulo sedoyo dulur-dulur kulo sedoyo bolo tonggo luko sedoyo sak anak putune tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo dadosaken gampil masalah buteko yonopo dadosaken bening la haula wala quwata illabillahhil aliyil adhim.” ( bagi
Post: 641 25-09-2012 15:09 25-09-2012 15:09 Peperangan iki nglibatake kabeh tlatah Jawa!!!!!
KI AGENG PENGGING (2) | "WONG EDAN BAGU"
sing diomongke ...ora mudeng blasTimbang mumet...mumet...mumet...Mending luweh...luweh...luweh....ekotepongKaptenJumlah posting : 441Join date : 19.10.11Lokasi : Ungaran Re: Guyub
alas purwo banyuwangi, paket tour alas purwo
Taman Nasional Alas Purwo 5 (100%) 4 votes Incoming search termspantai alas purwo banyuwangiphoto gallery alas purwo banyuwangigoa alas purwoalaspurwo banyuwangidaftar
netep ake rojonipun. Sedulur Yogya tasih seneng nopo ora kali rojo nipun.
BOM ora nggawe keder wong Indonesia, soal e WONG INDONESIA KUWI HEBAT!!! 👍
Mangan TONG SENG wetenge yo ora opo2...
[[Kategori:kacamatan ing Lombok Tengah {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
_Lombok_Tengah&oldid=1044446"	Kategori: Kabupaten Lombok TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 15 Maret 2016.
pinggir dhano Bratan. Pura iki digunaaké kanggo nyembah déwi dhano utawa Dewi Danu. Terus, carané seneng-seneng ing kono piyé? Okeh prau sing isoh diséwo kanggo mubeng-mubeng ing danau, jelajah alas ing kebun raya sing ora adoh seko dhanuo Bratan ugo jelajah danau loro (Buyan lan Bratan) sing isih alami,
rongdhong - Natok24.ComrongdhongHome › Videos › rongdhongBoyosh 16
Sadulur-sadulur sedaya, sinten asmanipun Jawi panjenengan?
Ing Madyo Mangun Karso, Ing Ngarso Sung Tuladha,
kudu paham lan ngerti sopo jan-jane wong iki.
kulon nuwun mas… badhe mampir rumiyin… matur nuwun
‘Yo ngomong ngene…nek cash pick up ojo Minggu’ …dibantah lagi dengan Deddy ‘ umpamane aku nagih 25..lha kuwi ono angsurane sing 20x diropel, rak gelem’…’ jan e podo karo wong nunggak ki moduse podho’
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubeassfuck.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
wayang betawi 1 wayang betawi 2 jampang dan pitung wayang betawi 3 wayang revolusi 1 wayang
ILMU PAMUNGKAS JAGAD | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
tembang dolanan Jawa.Yo pro konco dolanan neng joboPadang bulan, padange koyo rinoRembulane-ne, sing ngawe-aweNgelekake ojo podo turu
Tari Legong ya iku salah sijining kesenian Bali awujud beksan utawa tarian putri kang dibeksakake déning kenya loro utawa telu.[1][2] Salah siji saka kenya iku ana kang maragakake condong, ya iku paraga kang wiwitan metu saprelu miwiti tari Legong.[1] Tari iki wiwitane tukul ing désa Peliatan,Ubud, Gianyar kanggo nyuguhi raja lan kulawargane.[2] Tembung legong dumadi saka tembung leg lan gong.[1][3] Leg tegese luwes utawa elastis, banjur ditegesi minangka obahing awak kang luwes. Dene tembung gong tegese gamelan. Yen digabung dadi legong kang tegese obahing awak kang pinathok (
gamelan Semar Pegulingan.[1][3] Lakon kang padatan dianggo ing Legong sumbere saka carita Malat mligine carita Prabu
^ a b c d e (id)Tari Legong Keraton
^ a b (id)Tari Legong Berawal untuk Hibur Raja
^ a b c (id)Legong
Tari_Legong&oldid=988932"	Kategori: SeniTariBaliRintisan mawa topik seni	Menu navigasi
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.21, 2 Maret 2016.
tenan… **jaman semono aku mung nggowo pit
pm	koncoku jaman SMP ndisik tau enek sing duwe, nggur iso ndoweh tok jaman semono 😀
@miturugiturugi)Wed Jan 11 13:36:53 +0000 2017@miturugiturugi
← Kesatria sejati – Sifat keprajuritan Adipati Karna
Posted on April 27, 2011 | Leave a
[Tulisan punika dipunserat dening tiyang Amerika ingkang saweg sinau basa jawi wonten Universitas Michigan. Gurunipun, inggih punika Mbak Etty ingkang asli Salatiga, nyuwun supados seratan punika saged dipunpasang wonten blog padhang mbulan. Matur nuwun sanget Mbak Etty kalian Mas Nata 🙂 ]
Ana Toledo, wong sugih manggon ana pinggiran kutha. Wong kere kerep manggon ana kampung kutha sing ana omah-omah sing luwih tuwa. Mahasiswa sing wani seneng manggon ana kampung kutha uga amarga omahe ora larang lan menarik amarga ana akeh macam wong.
(Jenengku Nat utawa “Mas Nata”. Aku mahasiswa ana Universitas Michigan lan entas mulai sinau basa Jawa.)
(catetan : artikel meniko dipendet saking
kacanya bening….lha wong dah ad sni kok ditilang
Balas	davi berkata:	28/04/2013 pukul 3:35 pm	polisi ancen mbokne ancok, kakean cangkem…. sing cocok yo di jejek raine
pekalongan pemalang purbalingga purwodadi purwokerto purworejo rembang salatiga semarang solo sukoharjo tegal temanggung wonosobo yogyakarta banyuwangi
PETA JOGJA | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing elbacc. ing.
ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el. smjer elektroenergetikaBacc. Ing. Inf. Techdipl.ing.el.Stručni
JATIPambukaBuku iki, isine dudu alat sing gumatok utawa patokan mati kang duwe maksud sapa wae kang gelem, akeh kabagian urip sajati. Ing donya iki, lan kepengin menawa nek wis teka titi wancine bisa nampa “kasampurnan jati”, laku sing ora dikudokna, malah ora bener, menawa isi dadi pedoman utawa patokan (didadekna koyo patokan, paugeran, apa maneh dadi dogma).Buku iki isine mung menehi tuntunan kepriye menungsa bisa meguru marang guru sejatine dhewe, yaiku uripe dhewe, utawa rokh-e dhewe (his or her own soul).Kang kudu dinut dening pendak wong yaiku tuntunan kang paling becik saka uripe dhewe.Urip sing bisa nuntun sing paling becik (beciking becik) lan paling bener (benering-bener) tumrap pendak menuungsa, kang sifate pribadi amarga urip kuwi kang asale saka Maha Urip, yaiku Gusti kang Maha Tunggal (urip kang ngalimputi, ngobahake lan nguwasani jagad raya saisine) lan yo mung urip, kang mengkone bali (kudune) marang Gusti kang Maha Tunggal.Urip kang mangerteni, apa lan kepriye ragane (menungsa) pendak wektu kudu tumindak. naliko isih ana ing donya, kareben tansah ing swasana Bagya Sejati.Bagya sejati iku mapane ana ing rasa sing kita alami, sing tansah owah gingsir.Menawa kita nindakake urip lan panguripan ( kehidupan dan penghidupan ) ing donya iki nurut dalane urip, mula kita arep ngalami urip lan panguripan kita kang tansah kalimpudhi dening rasa bagya kang sejati.Mulane “mlakune urip” kita, ora kakal nyimpang saka saindering urip dhewe (the life cycle), tegese kita ora gowo sang urip ben nyimpang saka lakune kang kudune digayuh, yaiku Gusti (Tuhan) naliko ana ing donya dadi siji karo ragane, banjur lepas karo ragane,lan langsung bali menyang asale yaiku Gusti kang Moho Tunggal tanpa kudu nunggu yutaan tahun.Ora setithik menungsa kang urip saiki, ing jaman kang dikandakake maju, modern, amarga dicukupine kabeh kebutuhan materiale, uga kabutuhan emosionale, ananging kelangan rasa bagya kang seejati. Pol - pole yo mung dirasakake sedhela, sak banjure ilang lan golek seneng meneh, lan
ing jero keluwarga opo kang kaidham-idhamake kabeh wong ing wektu kepengin mbangun keluwarga.Kabeh mau, amarga menungsa nglalekake menawa ing njero awake ana urip (rokh, soul)e. tanpa urip, kabeh samubarang muspra lan ora nduweni rega maneh.Wis nyoto nek menungsa rumangsa tetep duweni pepinginan, lan uga duweni usaha nindakake sesambungan karo Gustine (Tuhan)ne ananging kabeh kang ditindakake, mlenceng adoh saka sesambungan kuwi. kabeh tindak-tanduke, sing dadi patokane yo rung akal pikirane dhewe, kang dadi patokan, apa kang dianggep dheweke becik lan bener ora gelem weruh, apa kang sak tenane becik lan bener. ora gelem weruh, apa kang sak tenane becik lan bener marang dheweke miturut Gusti (Tuhan).Kanthi njalani laku kasampuran manunggal kinantenan sarwo mijil, menungsa tansah katuntun diwenehi weruh, apa kang becik lan bener kanggo tumindake dheweke, pendak wektu, sing menehi weruh, uripe dhewe amarga yo mung urip kang bisa nangkep karsane Gusti ing pendak wektu.Buku iki, isine gegambaran bab kepriye njalani laku kasampurnan iku, dudu kanggo pedoman (patokan) lan ora kudu kon percaya. Menawa menungsa wis njalani, dheweke arep entuk pengalaman lan bukti-bukti dhewe. dadi, nek percaya, amarga ngalami, mbuktekake lan ngrasakake dhewe.Buku iki kasusun, kanthi landesan karepe penulis “ngangsu” (nimba) saka sumbere, yaiku Romo Herucoko Semono. Rata-rata meh pendak minggu, mataun-taun, tansah ”sowan” (ngadep) kanggo ngangsu “pangerten” bab laku kasampurnan iki, yo wis mesti ditambahi pengalaman ngayati lan ngamalake laku iki puluhan tahun lan pengalaman sing ngamati lan momong maewu-ewu wong kang podho-podho ngayati laku iki (kasebut “kadhang”). dadi, nek ana “kadhang” sing nduweni wawasan liya, kuwi wajar, lan kuwi dadi hak-e. Luwih-luwih menawa kang dikandakake yaiku pengalaman pribadine. mula penulis ngupaya, nulisake buku iki cara umum tanpa nglebokake pengalaman kang sifat banget pribadi.Kebeneran uga, “dawuh” lan wulang wuruk (ajaran) saka Romo Herucoko Semono kang kawedarake ing kene, sifat umum dudu dawuh kang sifat kanggo pribadi penulis.Wis sak mestine, penulis tetep nyadari , yen laku iki, menawa katulis kabeh, yen nganti segara kaganti dadi mangsi ora cukup kanggo nulisake ( “sanajan banyu kabeh segara dadhi mangsi, ora cukup kanggo nulis kabeh dhawuh).Ka bayang –ke wae, dhawuh-dhawuh Romo Herucoko Semono wae sing piyambake lakoni luwih saka 25 tahun, esok, awan, mbengi saka 1955 nganti 1981 .tangeh lamun bisa nulisake kabeh?Sabanjure, penulis ora njaluk ben tulisane dipercaya, dibenerake apa dedadekake pedomann. Penulis gawe buku iki, amarga saka panjaluke wong akeh, mataun-taun. dadi, netepi pepenginan wong akeh, penulis nyoba gambarake laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil. Kang saktenane kuwi apa lan kepriye njalani kang becik lan bener. uga murni tanpa kacampur aduk karo laku utawa ilmu liyane, amarga saka kepentingane menungsane dhewe-dhewe.Tumrap kang rumangsa ora cocok karo tulisan iki, mestine aja dieling-eling meneh lan dianggep wae ora tau maca buku iki, tumrap kang cocok mangga menawa dienggo.Penulis ora kabotan menawa buku iki difotokopi ning aja disalin. Wedine menawa salah sing nyalin njerone isi tembung-tembung kang sak temene gaib. nek sak tembung wae diowahi, bisa muspro, ora migunani blas.Penulis wani gawe buku iki, amarga ajaran (paringan wulan lan wuruk) Romo Herucoko Semono inim wis resmi dipaparake ing ngarep kabeh
wakil agama-agama. lan wis enthuk piagam. Tegese wis resmi kena dikayati lan diamalake ana ing wilayah hukum RI.Kabeh mau ora mung kanggo para penghayat kang ing luar negeri (nganti buku iki digawe laku iki wis dikayati lan diamalake oleh maewu-ewu wong manca ing 19 negara).Jakarta, ……………..1993PenulisSadurung taun 1900, salah sawijining bojo / garwo “padhemi” (bojo resmi) dibuang kang dicaosake (dikekake) menyang salah saawijining wong kang direken gedhe lelabuhane.( jasane ).Kuwi amarga saka akal-akalane “selir” sing banget ditresnani.Nyoto nek ing jaman semono kuwi lumrah garwo “priyagung” kuwi sesulih dewi Nawang Wulan, tindake diamping-ampingi dening dayang (emban), jenenge Rantamsari.Dewi nawangwulan, dibuang / dikendangake lan dicaosake / diwenehake menyang ki Kashandikromo, kang uga kasebut Ki Kahsan kesambi, yaiku salah sawijining tokoh spiritual ing jamane kang manggon in desa Kalinongko, Gunung Damar, kcamatan loano, kabupaten purworejo, jawa tengah.Pas kebuang, dewi Nawangwulan lagi ngandut lair bayi kang dijenengake : Semono, ibune Dewi Nawangwulan seda, sabanjure kesusul
ngangep, opo meneh wani nindake dewi Nawangwulan bojone dhewe. Dewi Nawangwulan tetep lan dianggep dadi Ratune, semono uga bojone nyi Kasandikromo.Semono di urip-urip lan digedhekake Ki Kashandikromo, neng sekolahan sekolah ongko loro (SD sing 5 taun kanggo pribumi). Semono kang lair ing taun 1900, dinone Jumat paing ora ana catatan resmi tanggal dan sasine lumrah kadadeyan ing wektu iki.Semono, semangsane sekolah, pendak dina selasa kliwon lan jumat kliwon, mbolos, dudu mergo males lan nakal, nanging mergo isin.Ing wektu tengah ari pas srengenge ing dhuwur sirah, wektu wong ora ana wayangane, semono wayange ana 12. Amarga tansah dadi tontonan konco-koncone, dadi isin. Mulane luwih becik mbolos.Tamat SD kuwi, langsung ka angkat dadi guru Bantu., sawijining dina, nom-noman Semono, sing wektu kuwi umur 14 taun. Wis dianggep lan dikormati, dilenggahke koyo wong dewasa ing jaman semono, dikongkon Nyi Kashan, njupukake lenga, ing njero sentong omah gedhek. Sak nyatane, ing sentong kono, lagi turu angler sawijining wadon keponakkanne Ki Kashan, mergo banget angler sing turu,
ngrenungake, nakokake apa ta sak tenane sing marakake wulu-wulune pada obah ngadeg.Pendak-pendak ngrenungake ora entuk jawaban. Sabanjure Semono mutusake, njaluk ijin marang Ki kashan lungo tapa.Semono kang umure lagi 14 taun kuwi mau, tapa ana pinggirin laut kidul, cilacap. Bekase (petilasane) isih ana nganti tekan buku iki katulis.Arupa loro dangkelan pring, ing njero komplek pertamina. Pertamina, sanajan wis usaha kepriya carane, ora bisa mbongkar rong dangkel pring kasebut, semono tapa 3taun (1914-1917). Oleh-olehane, “cangkok wijaya kusuma”. Bentuke koyo kembang kering, warna coklat semu ireng, menawa kalebakna ing banyu, bakal ngembang sak gedhe wadhahe.Semono kuciwo, amarga dudu kuwi sing digoleki. Piyambake entuk “wangsit” (Ilham), kanggo nerusake laku nganti tumekane tahun kembar5, lan ing wetan mengko bakal ketemu apa kang digoleki.Klambi kang dienggo semono watawis 3 taun tapa, rombeng-rombeng. Yo mung gunakake cawet godhong-godhongan. Semono mulih, mlaku bengi awan ndelik, bengi mlaku. Wedi bakal kisinan menawa temu karo menungsa.Tekane ngomah, ora digedhe-gedheke, nanging malah wis disiapake “luweng” banjurnom-noman semono dening Ki Kashan, dipendem, nganti 40 dina 40 wengi. Mung diwenehi glagah kanggo dalan howo. Lan pendak rampung sing ngliwet, nyi Kashan ngepulake asep liwetan (sega panas) menyang njero bolongan glagah. Sak banjure Semono karo dadi marsose (saiki marinir) lelana, tetap nindakake laku. Nek awan dines, bengine kungkum ing laut, njala ora tau entuk iwak, kuwi dilakoni nganti tahun 1955.Tanggal 13 malem 14 Nopember 1955, kepeneran tiba dina malem senen pahing jam 18.05, akeh wong ing perak Surabaya, kaget, nyekseni omahe Letnan. KKO (Saiki letnan I marinir) kobong, nanging sawise dicedhaki jebulane dudu geni, ananging cahya, malah ana kereta keemasan (kereta kencana) ing langit kang mudhun mlebu ana ing omahe Letnan Semono. Ing dalan (Jalan perak barat no 93 surabayaa). Kedadeyan kaya ngono iku banget misuwur “banget kondhang” kang kasebut : mijile Herucokro semono. Ngendikane saka panjenengan nalika mijil menawa :” ingsun mijil, arso nyungsang bawono balik, arso nggelar jagad anyar “ Ingsun ( dudu aku )mijil arep malik muterke jagad (tegese : jagad cilik pribadi menungsa, micro cosmos) lan arep nggelarake jagad anyar (micro cosmos anyar).T egese nek nganti tekan jaman saiki, kita tansah ndadeke budhak Uripe dhewe, sabanjur diwalik, kita menungsane dadi abdine sang urip ( Urip dadi Bos dudu budhak )..Sak wise kuwi, Romo semono menehi sapa wae kang kepengin (ora ana peksa-peksanan, ora meden-medeni kanti cara lan dalan apa wae), sing kepengin urip bagya (tentrem), kareben bisa teka “kasampurnan jati” (mokhsa) ing tembe mburi nek wis titi wancine.Apa kang piyanebake wenehake, arep bisa dibacutake ing bab-bab ngisor iki.Romo Semono, sabanjure menehi laku kasampurnan iki, sawise dines. Suwene nganti tahun 1960, piyambake nindakake wektu pension dadi Kapten Marinir.Piyambake terus mulih menyang Purworejo lan manggon ing Kalinongko lan ejiruan, loano purworejo (loro omah panggonan).Pendek dinane, piyambake nampa tamu rata-rata 500 luwih, kabeh menungsa, ngucapake mangan, diwenehi mangan lan nginep, bebas gaul panggonan turu kanggo turu, ing omahe panjenengan.Lan wis mesti wae pirang-pirang menungsa kang teka beda-beda keperluan. Saka njaluk pangusadan pangukir sing dening dokter wis ora sanggup ngarsadani, kanti sak naliko mari, njaluk restu kanggo apa kang dikarepake, lan liya-liyane. Ananging ora sithik sing kepengin ben bisa melu “laku kasampurnan jati” (kasebut : njaluk didadekno dadi putro).Podo teka kabeh saka saindering jagad, pirang pirang jalaran kang nuli dadi Putro.Tumekane 25 taun luwih (13 malem 14 nopember 1955 nganti 3 maret 1981), Romo Semono nemuni tamu esok, awan, sore, bengi, tengah wengi, sapa wae kang pada teka.Kabeh kang teka, ditampa 100% pada. piyambake ora
kabeh ditampa 100% pada.Menawa panjenengan lagi maringi petuah, “wulang wuruk”-kabeh wong Jerman krungu panjenengane nganggo basa Jerman, sing wong Inggris krungu piyambake basa Inggris, lan sing penulis krungu panjenengane basa jawa.Romo Semono, sak mben dinone, mangan ping pindo. Tapi mben mangan, mung sak sendok. Turune, nganti ora tau. Nganti ora tau adus ning awake ora mambu, uga ora ana daki( rereged ) ning kulite.. Awake tetep sehat, gagah, dhuwur gede.Bab bab sing nganeh anehi utawa mu’jijat sing diduduhake, nek ditulis kabeh, dadi sak buku utuh.ono contone, misale ing tahun 1960, deweke numpak pit motor militer, ning Laut Jawa, nyebrang ning Madura. Nek numpak mobil, tangan lan sikile diculke, lan mobile dikomando karo omongane. Akeh wong sing ndelok deweke isoh nangekake wong kang wis dinyatake mati karo dokter lan wis siap dikubur. Deweke kerep ana ning pirang-pirang nggon ing wayah kang podo lan ing pendhak nggon deweke mangan lan ngombe koyo biasane.Pendhak deweke ana ning ngarep atusan wong, deweke crita. Lan sak wise crita, kabeh pitakonan lan persoalan sing ana ning pikirane, wis kejawab kabeh.Muga-muga, suk liya wektu, penulis iso ngumpulake pengalaman-pengalaman para “kadhang”, sing ora logis, ning bener kadaden, lan mu’jijat Romo Herucoko Semono sing pernah diseksike, lan biso didadekake buku dewe.Romo Semono mati ing 3 Maret 1981, lan dimakamke ning Kalinongko, Loano, Purworejo. Romo Semono ora nduwe anak, ning ninggalake atusan , jutaan Putro, sing nyebar ning ngendi-ngendi. Lan warisan deweke sing paling gedhe regane yaiku sarana-sarana gaib kanggo sopo wae sing kepengin urip tentrem, supoyo bisa oleh “Kasampurnan Jati” ing wayahe dhewe dhewe..Tinggalane sing terakhir, sing nganti saiki dhipepetri lan dilestariake karo putro-putrone. Dilestarikake maksude tetep diamalke lan ditularake karo sopo wae sing gelem ora mandang apa wae sing ana ning manungsa. Dadi sifate luas. ( universal ).MANUNGSAManungsa, kaya sing dingerteni, Raga lan nyawa ( nyawa, Rokh, spirit, geest).Raga manungsa, digawe saka unsur-unsur :1.Lemah/ tanah(zat-zat kimia organik lan anorganik)2Banyu (kira-kira 70% tubuh manungsa digawe saka banyu)3.Hawa (gas)4.Geni (energy utawa kalori)Unsur-unsur kuwi, digawe saka proses bio-kimia, pada, Bapak dadi sperma lan ibu dadi sel
arep ngembang dadi mudigah (embriyo), dadi bayi, sing akhire lahir ning dunya.Manungsa kuwi, ragane ana perangan pitung( 7 ) lapis yaiku :1. Rambut2. Kulit3. Daging4. Otot5. Balung6. Sungsum7. Getih (kabeh sing sifate cairan)Pitung lapis iki, sing ana ing babakan ketuhanan, asring kasebut kanthi pirang-pirang sebutan sing sifat kiyasan (symbol).Urip, sing asale saka Gusti ingkang Maha Tunggal kasebut roh suci amarga asale saka Maha Suci. Sak banjure dadi siji karo raga kasebut urip, amarga wis ora suci meneh. Raga, apa wae, kang diawali saka proses pembuahan, wis ora suci meneh. Amarga loro-lorone wong tuwane, sepiro gedhene kesadarane sing bakal nerusake gunane keturunan, ora bakal iso, menawa ora dibarengi karo nepsu. Iki kang ndadikae raga, saka awal wis ora suci. .Kahanan sing wis ora suci, sing bakal ngregeti roh suci (holispirit). Sak banjure, bayi kang lagi wae lair wis ora suci. Bayi kang nembe wae lair mau nek lue, nangis, ben dikei susu (mangan) dening ibune utawa wong liya. Sopo sing ngajari bayi kuwi?. Bayi kui diwulang dening guru sejatine yaiku urip. Ora ana sawijining ibu, sing ngandaake marang bayine ben nek lue, nangis. Tangisane bayi iku basane urip. Sak banjure, ora iso dibedakake tangise bayi Jowo, Sunda, Batak, Amerika, Inggris, kabeh podho. Uga olah gerak ing bayi yaiku olah gerak ing urip, sak banjure kabeh bayi kui mau pada wae obahe. Diawali,
mengkone bayi kuwi dadine menungsa. Bocah cilik, nganti tumekaning dewasa. Sing ngleboni bisa kang sengaja dilebokake kang asifat wulang lan wuruk. Bisa uga tanpa disengaja yaiku apa wae kang ditangkep dening panca indra saka lingkungane. Sing mlebu mau, antarane bab standar norma lan budi pekerti, bener luput, oleh utara ora oleh, lan sapanunggalane. Uga norma lan paugeran-paugeran moral lan tata karma. Uga bab keyakinan ketuhanan. Kabeh kang mlebu mau, karep cementel ana ing otak manungsa sak banjure dadi patokane manungsa utawa dadi paugeran manungsa sing bakal tumindak. Sing kanggo ngukur kabeh kang dilakokake, kang dialami, uga kanggo standar, kanggo ngukur tumindake wong liya. Sabab kang mlebu ana ing nggon otak beda-beda. Mula manungsa uga beda-beda ing ngukur becik ala, bener-luput, lan sapanunggale.Iki kang tansah ndadekake menungsa pada rebut bener, pada rebut becik lan bener. Becik lan benering dewe-dewe dinggo pathokan kanthi teguh lan kanggo nyalahake standar kang digunakake dening wong liya.Menawa kita bali dadi bayi, kita nyadari, menawa tangisane kabeh bayi kui pada, obah bayi kui uga padha, amarga tangise bayi kui suara urip, obah iing bayi kui obah ing urip. Nuli sak banjure sak yektine mwnungsa iku pada. Beda amarga saka isen-isene otak sing ditampa, beda. Urip iku pada, kang asalae saka siji yaiku Gusti (tuhan). Sing beda ragane, amarga raga saka lemah, banyu, hawa, lan geni kang beda-beda. Saka bapak lan ibu uga beda-beda. Dadi, menawa menungsa mau nganggo ukuran utawa standar urip mesthine bakal padha ing bab patokan samubarang bab.Raga kang asifat materiil ateges, ora kekal. Ing mengko mesthine lebur lan dadi kaya meneh lemah, banyu, hawa, lan geni..Urip kang asifat imateriil urip kang sifate kekal sifae saka sing maha kekal. Yaiku saka gusti (tuhan). Ateges (seyogyanya / becike) nek pisah saka ragane kudune langsung bali menyang gustine (tuhan). Ora ngumbara ora lelana ora nglambrang yutan taun. Ing pangerten iki, otak sing ana gandeng cenenge karo gaweane (psikis, jiwa uga kagolong perangan raga). Amarga, isih nggunakake gunaning organ awak kang asifat materiil. Dadi akal pikiran, logika rasio, uga nglibatake emosi uga kagolong perangan raga.. Urip, kuasane obah, manggone ana ing rasa. Kamongko, nek kabeh makhluk kang urip, nek di uncati uripe, sak banjure kabeh obahe, lan kelangan rasane (nek ing tanaman, obahh ing akar lan obah ing tanemane kang mandeg). “urip iku kuasane obah, lenggahe ana ing rasa jati”. Menungsa, sak banjure uga bisa nampa kang iso mlebu ning otake yaiku bab pendidikan lan pengalaman. Kang mlebu iki kang ndukung manungsa dadi nduweni rencana. Nduweni kakarepan lan ngupaya piye carane entuk apa kang dikarepake. Kekarepan menungsa tansah cocok karo masukan utawa isen-isen kang wis tau ditampa. Wong kang sak jek uripe during tau ndelok, durung tau ngrungokake bab mobil mesthi wae ora kepingin nduwe mobil. Obah budidayane uga ora bakal nuntun kanggo bisa nduweni mobil.kabeh menungsa, lakune urip pada. Dilahirke, digedekke, njalani penguripane lan uripe, meh kabeh kawin lan ngasilake keturunan sak banjure mbaleni apa kang ditindakake wong tuwane tumrap awake dewe marang anak-anake. Sak banjure dadi tuwa lan mati.Ora bakal ono wong kang kang, dhuwur banget pangkate, gedhe kuasane, banget kesugihane, ora esoh ngelak utawa ngindari saka dalane kang mengkono kuwi. Nek ana kang beda, kui yo mung awjud “kembangane wae (variasine wae)”. Pada-pad mangan kanggo pertahannane urip. Nanging sing siji ning hotel sing bintang lima sijine menyang kaki lima. Pada-pada nganggo pakaian kanggo nutupi awak, sing siji nganggo sing nduwe merek kang msyur, liyane tanpa merek babar pisan. Pada-pada butuh obah, saka tempat siji menyang daerah liyane sing siji numpak mobil sing sijine numpak pit. Lelakon kui nuju marang gegayuhan sing pada yaiku kuburan (sing langsung utawa nganggo dibakar dhisik).Pendak dinane, kabeh wong, mlaku pendak-pendak langkah, nyedaki kuburan. Bedane ana kang mlakune cepet, ana kang alon, kuwi niate mlakune raga. Raga, ngertine yo mung mlaku menyang kuburan.Mlakune urip dening menungsa sing kerep pada dilaleke. Urip kang tansah nuruti karepe raga, bakal kagawa tujuan kang luput. Urip mung dikongkon, didadekne pembantu (
digawa menyang ngendi wae karepe raga. ing sak temene, tanpa urip, raga ora bisa ngapa-ngapa sak mestine, sing bener yo mung urip kang didadeke patokan tujuan lan tumindake, banjur raga mung tansah nuruti. Dadi, uripora salah tujuan, nuju bali menyang asale, yaiku Gusti kang Maha Tunggal.Lupute kanga rep dituju “laku” (perjalanan) amarga urip dipeksa nuruti karepe raga, ndadekake raga urip ora bisa langsung manunggal karo gustine (Tuhan).Menungsa kang njalani urip lan panguripan ora jumbuh karo siing dikarepake gustine marang dhewekw. “mlaku” (zig-zag) ngula, mlenceng banget pepenginan lan karepe kuat kanggo apa kang dianggep becik lan bener. Ndadekake budidaya sing kaluwihan, banjure ngorbanake kabagian awake dhewe, kabagian kaluwargane, kanggo tujuan kang dadi pepenginan gede dheweke. Ora sithik, jalaran saka keladhuk mlaku menyang sawijine arah, sabanjure isin (gengsi) menawa kudu mundur, utawa menggah dalem. Apa wae kang dibudidaya, kanggo ngurip-urip ngangkat drajating diri pribadi sing ora pas manggone, gunakake apa wae kabeh dikorbanake. Isih untung menawa sak kagayuh, menawa kerep ora kasil, mulane kkuciwo lan kuciwo lubsk-lubukaneing tembe bakal muwruhke stress (seseking batin), naliku budidaya, bakal ngadepi
urip. Dadi urip kuwi ora mung kuwi thok (monoton), ananging ana sithike kang nglalekake yen menawa raga ora bates kekuatane.Sak banjure ana wae mala kang timbul amarga sak tingkah polahe. Luwih meneh nganti ana edan (kelainan jiwa), sing tansah nempel ana perangan gedhe menungsa kang nyebut dhewekke modern.Menawa kepengin ngrasakake kabagian sajati, turuti karepe urip, sebab yo mung urip kang ngerti apa kang paling becik tumrap dheweke pribadi. Kanggone maha Urip, yaiku gusti kang moho tunggal, kepriye carane ben menungsa bisa kenal (wanuh) lan ngurip-urip “urip” kang ana ing diri pribadine? Kabeh kuwi mau kang asring ora tau dingerteni dening menungsa.Wanuh, sabanjure luwih wanuh (ngurip-urip) mengenal urip kang ana ing njero awake kita sabanjure bisa komunikasi, sesambungan karo urip kita dhewe, terus bisa nampa tumbuhan saka urip bakal diagoni dening urip kuwi mau kang diudarake ki bab-bab ngisor iki.Lan lagi bisa migunani, menawa kita pengin lan nduweni tekad gelem dadi menungsa anyar, menungsa kang di kalairake meneh. Dadi menungsa spiritual, yaiku urip kang ageman pakaian daging, balung & syaraf, lan dudu meneh dadi menungsa materiil, yaiku daging, balung lan syaraf kang diuripi “spiritual
nerves”Menawa kuwi mau kang dadi pepenginan, tujuan / gegayuhan utama menungsa, sabanjure bab ing ngisor iki dadi migunani.Mengenali (wanuh) “marang urip” urip iku gaib, sabanjure ora bisa diwenehi dening parabot kang ono ing awak kita, kang asifat ragawi(materiil), dadi ora bisa katangkep dening panca indera kita, maujude (eksistensine). Wis dijembrengake ana ngarep, menawa urrip iku masane gerak, lungguhe ana ing rasa, dadi bisa dirasake.Kang dikarepake roso ing buku iki, dudu rasa kang saka panca indera, sense, nanging rasa kang tuwuh saka jero kita feeling.Kita kabeh rumangsa, dadi wong urip lan mesti ngakoni, menawa ditinggalake urip kita bakal mati. Nek kita mati, kabeh kang ana ing
kaluhuran, derajat-pangkat, semat, kalenggahing masyarakat, kabeh mau ora guna, kabeh mau ora migunani kanggone awake dhewe. Samangsa isih urip, awake dhewe bisa koyo mengkene amarga kita isih ana urip (isih kalenggahan urip). Penulis bisa nulis buku iki, amarga ana urip kang ana ing jero awak. Sing maca bisa maca iku amarga urip kang ana ing jero awake sing maca.Sak banjure, ayo kita ngakoni menawa anane urip iku, lan kanthi jujur kita ngakoni menawa penting banget dayane sang urip kang ana ing awake dhewe. Ayo kita mandeg ndadekake urip dadi laden / budhakake, lan kita ganti dadeke awak kita abdine urip (tansah ngladeni urip).Sapa kang kudu nglakoni anane urip lan gunane urip iku? Kita pribadi dhewe-dhewe. Sapa ta awake dhewe? Pitung lapis raga lan kabeh sing dayani.Ayo, 7 palis raga kita, tak jak ngakoni wujud lan dayane urip ana ing diri kita kabeh. Pitung lapis kita tunduk lan dadi abdine urip. Supayane ing pendak pendak, raga kita kuwi, kasalametake saka bab lan kelakuan kang ing tembe buri bisa ndadekake kita ora kabagian lan ora bisa langsung bali menyang asal kita. Amarga urip kita iku gaib, sabanjure kanggo ngenalake nganggo sarana kang sifat gaib uga. Sakabehe ana 5 gaib , kang di tampa dening Romo heru cakara semono saka lakune kang 41 tahun (1914- 1955 ).mula kajenengake Panca Gaib. Sarana gaib 1, kasebut KunciIki gunane , kanggo menehi bukti marang diri kita pribadi pribadi,menawa satemene urip iku ana ing njero diri kita.Kang dikarepake bukti, yaiku diri kita pribadi pribadi,, kanti nggunakake “kunci” kuwi, ora mung percaya menawa ing njeroi badan kita ana urip, nanging bisa mbuktekake lan ngrasakake dhewe.Lan yen :”kunci “iku di khayati temen temenanan, diri kita bakal oleh bukti dhewe dhewe ,ora mung bab wujuding urip , nanging uga di wenehi ngerti gaweyan lan kuasa ne urip iku,, gegandengan karo masalah masalah urip lan penguripan kita pendhak dinane.Njaluk digatekna:Aja nganti kesusu,. Ditimbang timbang, direnungake dhisik sing jlimet.apa ta kita kepingin bisa urip bagia kang sejati ( tentrem ),sabanjure kita bisa ketemu marang kasampurnan jati?menawa kita ora percaya,kabeh mau yo mung saka Gusti kang nemtoake, lan kang paling becik iku yo mung kang jumbuh karo kekarepane Gusti, sabanjure oleh nerusake. Nek durung percaya, dudu amargo ora oleh, ananging mburine mesti bakal ka arep ditingalake maneh., kekarepan lan dalane urip, sing saktemene dadi karep lan dalan kang di karepake Gusti tumrap diri kita. :”KUNCI “Ing jeroning m\nglakoni laku sakjring 41 tahun, Ro o semono ngenteke wektu 25 tahun yo mung kanggo njanggkepke “kunci” thok. Pendak wayah dheweke mung enthuk sak uruf... Pirang pirang wayah meneh mung
wae owah,wis dudu “ kunci “ urip meneh lan uga ora mumpangati. Dadine, nganti tumekane saiki, kabeh kang ngayati laku kasampurnan iki,apa wae sukune, bangsa , lan basane, ing jroninggunakake panca gaib, antarane “ kunci “, kudu pas iora kena diowai. Nglegena.Ora perlu lan ora ana gunane , tembung tembung” kunci” diartekake. Bab iki malah marakakeangel lan nyeret nyereti anggone kita khayati. Apa meneh nek di salin apa tegese..“ kunci “kuwi wujude tembung tembung., amarga room semono sing nampa,di wajibake nerusake marang kabeh menungsa, kang njaluk.Saktenane “kunci “ kuwi gaib, menawa tanpa nganggo tembung tembung awake dhewe ora isoh nampa.Ora usah dipikirake apa ta tegese
Romo Herucokro Semono tau ngandhakake:“ Upomo kunci iku kudhu kaparingake marang wedus, mbokmenawa unine embek” .Tembung tembung “ kunci “:Gusti ingkang moho suci, Kulo nyuwun pangapuro dumateng gusti ingkang moho suci;Sirolah, dhatolah, sipatolah;Kulo sejatine satriyo/ wanito,Nyuwun wicaksana, nyuwun panguwoso,Kangge tumindhake satriyo/wanito sejati;Kulo nyuwun, kangge anyirnakake tumindhak ingkang kluput.Catetan: Ben ora
tegese” olah “ utawa obah.“anyirnakake tumindhakingkang luput”, tegese ‘lupute dhewe’,salah marang awake dhewe.Ana kang nggunakake:“hanyirnakake”Enthuk wae, mangga di coba,pilih endi sing dirasakake luwih cocok/pas, kanggo awake dhewe dhewe.Sing liyane, sak suku tembung wae, ora kena diowahi.Apa meneh wong wong monco (sabrang),pangucapanne kudhu bener.Ora keno ing kene,tegese nek diowahi, ora miginani blas, amargo dudu “kunci “ meneh.Tembung “ satriyo” dikanggokke dening prio lan “ wanito” dikanggoke dening wanito.Nggunakake”kunci “Kerep digunakake paraban” salah kaprah “,maca kunci. Tegese dudu maca kang leterlek(lumrah ).1.diapalake dhisik.,tembung tembunge,nganti apal banget lan uga bener pangucapanne.2.nek wis apal,tindakna koyo mengkene:a.lungguh sak sing kepenak, ngantikabeh otot lemes, los, napase sing teratur, lan wis ora mikir napas meneh..b.niat kanggo nggunakake “kunci”.c.mata loto kabeh merem pipet..d.nunggu nganti loro lengen lan tangan podo obah dhewe, patrap kunci. – tontonen ing gambar 1.e.kandakna ing Rasa, tembung “ kunci”.Kapan nggunakake “kunci”“ tangi turu gregah kunci, arep turu kunci, ana apa apa kunci, ora ana apa apa kunci”;Dadi sing wajib ditindakake yaiku naliko tangi turu, sadurunge nindakake apa wae kunci, lan pendak arep turu, kunci.Tangi turu kunci, tegese, karepe ben sak wayah wayah, awake kawengku dening urip, diayomi dening urip, tegese karepe kita diadohna saka tumindhak luput, uga kelakuan kang luput ing awak kita., kaslametake dening urip..Conto:Ing sak jroning momong kadhang kadhange kang wektune nganti mataun [taun. Nek nganti ana kadhang kang kecopetan, mesti mergane lali kunci. Dhurung tau penulis ngalami, nek ana kadhang sing sing ora lali kunci, kecopetan ing dalan..Arep turu kunci, tegese, ben ing sakjroning turu kita, raga new is ora eling apa apa lan wis ora bisa a papa, urip tansah njaga.Conto;Akeh kadhang kang ngalami, menawa ana samubarang, ,mbok lagi turu pules, krasa kaya ana sing nggugah, sak banjure jebulane, tangi turune kuwi mau ana sing gunane. Ana apa apa kunci, ora ana apa apa kunci.Ana ngendi wae awak kita manggon, ing kedadeyan apa wae, tinimbang nglamun, utawa mikir sing ora ora, luwih becik kagunakna kanggo “ maca” kunci ing jero rasa…mesti wae,ora perlu “ patrap kunci “, yaiku patrap nyembah koyo ing gambar 1. patarape manut keadaan lan wayah kita ing wektu kuwi.Gambar patrap kunci. ( 1 ).Pengalaman.Akeh banget kadhang kangngalami, sing ora tau lali kunci, urip kang nylametake dheweke saka kasangsaran, kacilakan, musibah, utawa kadaden kang oran nyenengake. Ngerti.ne sawise kadaden.Enthuk “ kunci”Wis kita ngerteni kabeh, tembung tembung “kunci”, sakamaca tulisan ngarep. Nek nggunakake “kunci” saka ngapalake tulisan iki, bisa, anangingBen bisa bener bener ngrasakake dayane “kunci”lan mbuktekaketandang gawene urip, amarga nggunakak “kunci ”, lsaktemene , luwih becik, “njaluka kunci ” kuwi menyang salah sawijining wong kang wis ngayati laku kasampurnan.Nuli, sing menehake dudu menubgsane, ananging Urip kang menehake marang Urip.. dadi saka gaib menyang gaib,kang diwenehake,” kunci ".kuwi uga
menungsane, nyembah marang urip. Kita janji arep dadi abdine urip.. sembah kita marang urip , bakal diterusake menyang Urip kang nguripi alam kabeh sak isen isene.,Gusti kang Moho Tunggal. Dadi dudu raga kang sarwo reged lan badan wadag marang sing Moho Suci. Dadi, kita ngawali nindhakake pengkhayatan, kang bebarengan karo pengalaman bab laku, yaiku kang kasebut: Laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil, utawa kang umum kakenal kanti Pengkhayatan Kapribaden. Ben ora ana saling surupe, laku iki koyo mengkene:Bisa di khyati lan di amalake utawa “dilakoni” dening anak kang umur isih 3 tahun. Asal wis bisa ngapalake “ kunci”, wis bisa ngayati lan ngamalake laku iki.Luwih luwih sarana gaib iki, wis bisa kawenehake marang bayi kang lgi lair. Pengkhayatan iki, ora ngenal bab kudu “ tirakat “, “melekan “ ,”pasa ngebleng . “ “kungkum” . meditasi lan sapanunggalane.Inti pengkhayatane yaiku:.Tansah ora lali karo Urip lan tansah njaluk tuntunan urip sakdurunge nindhakake apa wae lan manut marang tuntunane Urip, sanajan kosok balen( beda ) karo karep lan pepinginane Urip.Amarga guru sejati ne uripe dhewe, sabanjure yo guru sejatine kuwi sing paling ngerti bab dhiri pribadi kita, lan guru sejati iku kang mangerteni apa karepe Gusti marang dhiri kita, lan kenapa kok mesti kudu leksanani kabeh kuwi. Guru sejati iku kang tansah manut miturut kondisi kita, menawa kita isih umur umuran anak sekolah taman kanak kanak , nuli guru sejati kang dadi Guru Taman kanak kanak . tumrap kang wis dhewasa, guru sejati arep dadi dosen utawa maha guru.Guru sejati , ing sakjroning menehi tuntunan kang wujude cara carane kanggo kita, kang dipadake karo nasib kang kita alami, kita lakoni lan kita adepi sarto kita leksanani dhewe dhewe..Sabanjuri, ora ana wong 2 kang tuntunane bakal podho. Cap jari wong 2 wae saka sedulur kembar e, ora padha. Laku kita padha, yaiku padha padha ngenut urip, nanging lakon kita beda siji lan sijine.Tuntunan urip , diwenehake padha karo lakone dhewe dhewe, ananging intine padha. Yaiku ora nyimpang saka dalan kang di karepake Gustine mring diri kita dhewe dhewe.Pengkhayatan iki , sithik wae ora karep wong ngakon supaya ngedohi bab bab kang sifat kadonyan. Dadi, ing jroning njalani urip lan penguripan, sakmestine malah kudhu lumrah, biasa biasa wae.Kasenangan bab kadonyan wae uga, enthuk ka rasaake lan kanikmati. Ananging kita bakal tansah katuntun , kesenengan sing kepriye kang pas kanggo dhiri kita . dadi ,kita kaslametake saka ngrasakake kasenengan , kang tembe mburine nampa akibat marake kasusahan lan kasangsaran..Kang kabeneran katakdirake dadi sugih, uga oleh, ananging tetep tansah katuntun, ing tembe kasugihan kang ditampa saiki, ora bakal nyilakani utawa nyengsarake ing tembe mburi. Klebu uga ora bakal nyilakani lan nyengsarake anak putu.Duweni semat ( jabatan ), mesti wae ora langgeng, uga enthuk.. bakal katuntun ben orasalah anggone nggunakake jabatan ne iku. Sabanjure khasile bakal luwih langgeng, amarga kang cocok karo karepe Gusti.Kang kepingin cukup uga enthuk, tegese tnsah dicukupi, kabeh kabutuhane. Dudu sing dadi pepinginane. Kabeh mau , dudu awake dhewe kang nemtokake , nanging sawise kita nampa, kita ora bakal salah dalan, kanggone sing ana ing dhiri kita. Kapinteran, kbisaan,kasugihan, kakuaasaa, lan liyo liyane kang ana ing dhiri kita, bakal tansah kagunakake dening Urip, kanti lantaran dhiri kita, kanggo bab bab kang di karepake Sing dhuweni kabeh mau , yo Gusti dhewe.Urip iku podo ,
kulowarga kang tansah sesambungan karo prangane kulowarga liya, sambung rasa pendak wektu, sak banjure kulowarga bakal mlebu ing sakjeroning suh kang nunggal sawiji kang santosa, selaras , kebak roso kabagian kang sejati . menungsa, diwatesi ruang lingkup/ dimensi lan wektu. Menungsa diwatesi sepiro dayane akal pikirane.Urip ora tepung karo sing sarwo winates winates kuwi. Urip bisa nindakake , ngatur pa wae,sing akale menungsaora tekan,lan luwih luwih miturut akale menungsa ora nyandhak,lan tambah miturut pokale menungsa tangeh bisa.Menungsa bisa ngandhakake mukjizat, ing kadaden kadaden kanga kale ora nyandhak. Ananging tumrap urip, ora ana tembung mukjizat. Para penghayat kapribaden uwis akeh kang mbuktekake (nyekseni) , miturut lakone dhewe dhewe,kadadeyan kang ora nalar, ananging nyoto kadadeyan. Lan kabehe mesti becik lan bener, sarto ndadekake tentrem (bagia ) si penghayat ( wong kang ngayati ).Pasesksen paseksen mau,diwenehake dening urip, supaya menungsane,tambah suwe tambah percaya marang kuasane urip.SakbanjureKepriye?Apa sakwise maca sing di njlentrehke ing ngarep iku, isih kepingin lan isih nduweni niat kanggo njalani laku iki, sing di arah bisa urip tentrem ( bagia ) ing dunia lan temben bisa manunggal karo sing maha suci?Katimbang timbang dhisik kang mateng.Ing donia iki, katawarake maewu ewu cara lan dalan kanggone menungsa kang nglakoni urip lan penguripan.Kalebu antarane , paham kang ngandhakake , urip ing donia mung kaping pisan. Di seneng senengake lan rasakake sing sak pol pole, mboh ra weruh mengko mburine.Laku iki , ora medhen medheni menungsa, supaya menungsa ora mengkono utawa mengkene. Uga ora ngiming ngimingi supaya menungsa nglakoni iki utawa liyane. Apa wae kang ditindhakake penghayate, kuwi mau merga karepe dhewe ( sing ateges uripe ), lan bakal dirasakake , dibuktekake dhewe dhewe , kasile. Sing tekun njalanine ( sing tansah tundhuk marang urip ), mesti wae bakal oleh bukti akeh guna kang bisa karasakake. Sewlike , yen setengah tengah, uga setengah tengah kasil kang katampa. Urip iku adil. Menungsa, sing banget kawicaksanane, ora ana sing adhil sing saktemene adil .Kang nyimpang wae ( sing nyalahi karepe urip ) , uga ora ndadak nunggu mengko, langsung wae enthuk bukti ( akibate ), iki katompo kang ateges uga tuntunan. Yo mung kang wujud suwalike, supaya ora mbaleni meneh.Menawa semangsa nggunakake “ kunci “, during bener benerenthuk pengalaman, bukti, menawa urip wis nuntun lan ngayomi kita, aja cepet cepet, njaluk terusane. Sing tekun dhisik, nggunakake” kunci”, ben war urip nuduhake bukti pintere ngatur, nuntun lan ngayomi, nganti kita percaya temenanan. Menawa kabeh mau wis kedadeyan, iku kang kasebut “ sak arah “ tegese saka urip menyang kita menungsane. During bisa saka kita menungsane menyang urip, sesambungane. Dadi, isih awujud sesambungan sak arah. Urip menyang raga ( menungsane) . raga ( menungsane ) menyang urip ,
yo mung ndelok bayi sing kalahirake iku.,sing katon ing panca indera. Dadi, sing diwenehi jeneng (asmo ), mung ragane bayi. Saktemene, bayi kang lahir kasusun raga lan urip ing jerone. Sabanjure , lumrah menawa kita kang digedhek ake sak teruse , yo mung ragane. Menawa kepingin bisa sesambungan, sambung karo urip, sakbanjure urip iku sing sepisanan dhisik, kudu diwenehi” asmo”.Ing perangan iki, aja di tegesi kanti nama, aran, utawa jeneng lan sapanunggalane.“ asmo”, diwenehake, mung kanggo wong kang bener- bener wis mbuktekake dayane urip kang sarono “ kunci “ lan wis percaya beneran kang dadi kuasane urip. Sakbanjure duweni tekad kanggo bisa nurut kabeh karsane urip.Bener? Sepisan meneh. Apa saktemene awakmu wis siap lan duweni tekad gelem njalani urip lan penguripan mu, kanti tansah nurut lan nuruti karsane urip?Sepisan meneh, direnungkan lan ditimbang timbang sing mateng . amarga, menawa urip wis enthuk “asmo”,tegese awakmu wis gembleng kagolong dadi penghayat laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil ( penghayat kapribaden). Menawa awakmu ngingkari urip, awakmu bakal katagih dening uripmu dhewe. sanajan ora ana wong liyo sing mangerteni.Ing penghayatan iki, ora ana Guru-Murid. Ora ana sing nuntun lan dituntun.Menawa uripmu wis enthuk “asmo “,sakjroning nindhake laku, slira mu gembleng tuntas mandiri, mandireng pribadi.. Guruyaiku urip mu dhewe, sing nuntun awakmu yo uripmu dhewe. sing dadi murid yo awakmu dhewe, sing katuntun uga awakmu dhewe.Kepriye? Siap? Ora mangu mangu meneh?Menawa wis siap banget: Njaluko” asmo” urip mu menyang Kadhang, kang uwis keno menehi “asmo”.Kabeh penghayat, enthuk, menehi “ kunci” urip.ananging ora pendhak penghayat bisa ,dikeparengke, menehi “asmo” nya urip.Oleh orane sawijining wong menehi “asmo”, katentokake, sing ngidinni enthok lan orane urip dhewe, amarga laku ne sing nglakoni.. dudu idine saka salah sawijining menungsa.Umpamane nek nganti kapekso ake, menungsa kang menehi “ asmo”, satemene during keparengake, banjur ora ana gunane.” Asmo “ kang kawenehake iku. Sing di wenehi ora bisa nggunakake.Perlu kawigatekna uga:Pengkhayatan iki sifate pribadi.dadi, amarga ora anasijisijine kuwajiban kang wujud ritual, mula nek sliramu ngayati penghayatan iki, tan ana sawijine menungsa kang mangerteni, nek ora amarga kowe sing menehi ngerti.Dadi, rasa was sumelang nek menawa sliramu bakal konangan khayati sawijining bab, kamongko ora dadi pepinginanmu, ora perlu ana, seje meneh nek awakmu dhewe bloko.“ asmo”, diwenehake urip menyang urip.“ Mijil “- sarana Gaib IIISakpungkure uripmu diwenehi “asmo”, sakbanjure dening kadhang kang menehi “ asmo” utawa kadhang liyane sing ditugasi, sliramu bakal katuntun carane “mijil”.Mijil ing kene, dudu kang ditegesi metu,. Mijil ing kene , tegese awakmu( ragane/ menungsane), bisa miji-hamijeni, nyatu , sesambungan karo uripmu.Tembung tembung “mijil”:1. (asmo), jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, arso……………(iki kanggone ing bab bab kang sifate spiritual- gulung).2.(asmo), jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, raganiro arso………..(iki kagunakake , sakdurunge, menungsane, arep nindhakake apa wae gelar).Conto:1.sawijining penghayat, ing jero jalani laku, sawijining wektu di adhepake temu karo wong kang njaluk pitulungan, lara contone.sakbanjure , ing rasane dienthukake nulungi.Mijile:(asmo) , jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagunan karso,arso “ ngusadhani ragane manungsa aran…………….keparenga waras.Dadi, kang ngusadhani, dudu menungsane,ananging ingsun, yaiku uripe.Kuwi mau hamung conto. Titik titik sakwise tembung arso, oleh kaisi nganggo basa apa wae. Basa ibune penghayat dhewe sing ana sangkut paute.Conto iku, ora duweni teges , menawapenghayat iki, bakal dadi dhukun., tugase ngobati menungsa.ora babar pisan..2..Saumpamane arep mangan , sing mangan ragane.dadi mijile: (asmo) jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, “arso mangan”(kaseserepo kabeh sari- sarine kang dhipangan, ndhadhekake waras lan kuate raganiro”.).Kuwi kabeh , menawa awakmu wis bisa mijil.Mijil sing sepisannanKanggo kang sepisanan, sakwise urip mu diwenehi “asmo”, mijilekaya mengkene.(asmo) jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso “ arso mbekso mbeksoniro pribadi”.( iki baku, dadi sapa wae, kanggo sing sepisanan mijil, mijile koyo iki. Klebu sapa wae tumrap wong manca/ dudu wong Indonesia).Sikap (patrap) mijilMenawa sakiwo tengene ora ana ganjelan, tegese lagi ijen, utawa ing kiwo tengene mung kadhange dhewe, sabanjure bisa kanti patrap sing gumatok.Tangan tengen ana ngarep ulu ati, kabeh driji nuju menyang dhuwur, dlamakan tangan ngadep mangiwo,. Tangan kiwo didokoke ana bangkekan sisih kiwo, koyo dene wong sing malangkrik.Patarap( sikap ) kuwi, hamung lambing, lambing ngakoni, menawa urip iku asale saka gusti, anangin raga kita asale saka Bapa lan biyung. ( deloken gambar 2 iki)Wektu mijil kang sepisanan,yo kuwi mijil: mbekso beksoniro pribadi loro
menawa Mijil.Rasa kang kaya mengkono iku kang nudhuhake menawa awkmu Mijil( urip lan raga , nyawiji kang saktemene , tansah sesambungan.).Rasa kuwi( rasa mijil ), kudu sing permati dititeni , amarga ingf wektu lan kedadeyan kang biasa, awakmu bisa Mijil tanpa ana obah, sing anane hamung rasa mijil kuwi.Kanggo mijil kang sepisanan,perlu katuntun dening kadhang. Salah kaprah nek dikandhakake mijilake . kamongko saktemene , urip iku mijil karepe dhewe bareng ragane.Mula, luwih sreg nek dikandhakake, menawa kadhang sing luwih dhisik ngayati kuwi, “ Nuntun carane mijil”. Dudu mijilake.Sak banjure, apa to gunane utawa kapan nggunakake mijile kuwi.“ arep tumindhak apa wae, mijil”Arep mangan, arep ngombe, arep mbuang banyu, arep adus, arep nyambut gawe, arep lunga, arep nonton bioskop, pokok e are papa wae, mijil dhisik.Conto:1.kowe arep dolan menyang omahe kanca. Kowe mijil dhisik.(asmo, jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, raganiro “arep dolan menyang omahe susanto”)Sakbanjure mok rasake bener. Apa sing mok rasakake? Menawa rasane ngandhakake “aja”, utawa mok rasakake abot, koyoto ngrendet ngrendheti abot, luwih becik mbok batalake. Menawa kowe tetep lunga, bakal ana macem macem kadadeyan kang ora kepenak kang ora kiniro kiro. Koyoto:koncomu susanto ora ana ing ngomah,utawa kowe ana alangan ing dalan, utawa ketemua yo bakal ngasilake kadadeyan kadaeyan sing ora kepenak, lan kadedeyan liyo liyane kang bisa wae kadaden..Menawa sakwise mijil, sakbanjure sing mbok rasakake, lan rasane ngandhakake “yo “ utawa ora rumangsa ana kang ngrendhet- ngrendheti, enggal lungaa. Mengko kasile bakal nentremake kabeh pihak.2.kowe kepingin nonton film menyang teater.Mijil mu, saktemene sakwise karasakake, kroso koyo di rendhet- rendheti, utawa ora kepareng (enthuk ). Becikke mbok batalake rencanamu. Bisa kadadeyan, arep ana tamu, kang luwih penting tinimbang nonton film. Sebab nonton film iku, isoh seje dina.3 .kowe arep urusan karo wong.Kowe mujil dhisik. Menawa rasa ngandhani “ ojo”, becike urusan karo wong iku mbok batalake. Urip luwih ngerti tinimbang sliramu.Mbok koyo ngapa eguh pertikelmu urusan karo wong iku arep nyenengake, utawa arep nguntungake., ananging menawa urip ngandhakake “ ojo”, biasane undhuh undhuhane ing mburine sing ora apik.Lan warna warno conto liyane kang esoh kanggo conto. Kabeh mau,bakal bisa mbok anggo dhewe, saka pengalaman lan kasunyatan sing mbok alami dhewe.Mulane, samsaya akeh kasunyatan kang mbok alami, menawa urip iku tansah bener, kowe bakal luwih yakin, menawa tansah ngenut pitudhuh saka urip tansah becik lan bener.Sakbanjure, apawae kang di kandhakake menungsa, luwih luwih apa wae kang dikandhakake otak lan nalar ( logika & ratio ) saka awakmu dhewe, dadine sliramu bakal luwih percaya marang apa kang dikandhakake urip.Urip ora esoh tumindhak ala, ora bisa salah. Sing bisa tumindhak ala lan salah menungsane.Kulinakna, are tumindhak apa wae. Ora lali mijil dhisik.kowe bakal mbuktekake dhewe kebecikane lan kebenerane urip. Becik ing wayah iki , lan ing wayah mbesoke.Ukuran apik – ala, becik – luput.Sakdurunge, kita nggunakake ukuran lan patokan mati, bab apik- ala, becik- luput. Sok sok, patokan kuwi dedasar saka kesepakatan menungsa babagan apa kang dianggep becik lan ala lan apa kang dianggep bener lan luput. Kerep kita meruhi, menawa norma ( tata karma ) lan budhi pekerti ( nilai nilai luhur ) kang koyo mengkono iku,” owah gingsir” nurut owah- owahing jaman.Sakliyane kuwi,menawa ana tumindhak kang wis ditetepake becik lan bener, nuli dianggep mesti bener ing sembarang wektu, pendhak pendhak dina, nganti tatakrama lan budhi pekerti iku diowahi.Conto ne, nulung wong kang dianggep becik lan bener. Tanpa kudhu ngerti, apa pitulungan kita ing tembe mburi dianggo sarana tumindhak luput utawa ora. Kamaongko mbyantu wong kang nindhakake tumindhak luput, ateges uga melu tumindhak luput.Amarga saka iku, sakwise kowe bisa mijil, patokan becik- ala, bener –luput, wis ora dadi patokan mati, anangin sing saka patokan ing urip. Ana tumindhak kang dina iki kita tindhake becik lan bener, during mesti nek tumindhak sing padha sesoke, tetep becik lan bener. Kanti mijil dhisik , sakdurunge nindhakake samubarang, kita ora bakal salah menawa dikeparengake dening urip, mesti becik lan bner. Nek ora dikeparengake (ora di idjini ) dening urip, lan tetep kita tindhakake, mesti ala lan luput.Ana wektune, kita kepeksa nindhakake samubarang, contone amarga dikongkon ( diprintah ) dhuwuran, kamongko kita mangerteni menawa tumindhak mau ora becik lan ora bener. Sak wise mijil wae, kita mangerteni, iku ora becik lan ora bener.Sakjroning kadadeyan kang mengkono, mijile koyo mengkene:(asmo), jeneg siro mijilo, panjenegan ingsun kagungan kraso, raganiro arso ” nindhakake perintah.. Tanggung jawab bali marang sing mrintah”Tegese, tanggung jawab marang Gustine. sabanjure tanggung jawab kang sifat lahiriah ( gelar ), kita tetep tanggung jawab marang sing merintah.Dadi, saktemene ora ana wong kang mangerteni, menawa sayektine, tanggung jawab marang Gusti (Tuhan ) wis kita pasrahake marang wong kang merintah kita.Miturut pengalaman, menawa kadaeyan samubarang ing tembe mburine, kita “dhiayomi” dening urip. Cara, dalan lan wujude, kerepe ora mlebu nalar.Sliramu ( awkmu, kowe ), pendhak pendhak tangi turu “ kunci “, arep turu “ kunci”, ana apa apa “ kunci”, ora ana apa apa “ kunci”. Sakbanjure sakdurunge nindhakake samubarang”mijil” luwih dhisik, lan sakwise “mijil”, sliramu tansah miturut karsane Urip (ingsun ), lan ngendhak ( ngasorke ) karsane (karepe) Aku.Tegese, kowe wis dadi penghayat laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil( penghayat Kapribaden ).Kosok baline, sing mbok khayati iku, lagi mlaku ing dalan kang becik lan bener ing donya.. Yaiku dalan kang dikarepake Gusti (Tuhan ) tumrap sliramu.Reribet (kang gawe abote laku,hambatan)Kang dadi reribet ing jroning nindhakake kabeh mau yaiku awakmu dhewe. samsaya pinter uwonge,samsayagede uga reribete. Amarga nalare samsaya pinter anggone mbantah kanti pirang pirang alesan, lan samsaya pinter uga alesane kanggo mbenerake awake dhewe. ( aku –ne). lumrahe nek wis kebenthus ing kedadeyan kang wis enthek nalare, lagi gelem asor marang kuasane Urip. wong pinter, suwe kenthekan nalare.Reribet liyane, menawa kowe dhuwe kuasa lan akeh dhuwit. Koyo koyo kabeh kang angel, perkara perkara, bisa mbok rampungi kanti kuasa lan dhuwit mu. Lagi gelem asor marang kuasane Urip, menawa perkara utawa keruwetan kang di adhepi , ora bisa di pungkasi dening kuasa lan dhuwit sing diduweki.Conto kang sesambungan karo iki akeh banget1. perkara kang diadhepi babagan bebojoan (suami /istri ), utawa anak. Kuasa sing mbok duweni bakal banget nulung kanggone maewu ewu menungsa liyo, ananging ora esoh apa apa kanggo keluargane dhewe.2. sliramu utawa keluwargamu lagi lara.sewayah dokter / ilmu kedokteran isih bisa mbantu kanggo nambani, kowe bakal nggunakake kuasa lan dhuwitmu. Kowe banjur ngganggep kabeh bisa diberesi dening kuasa lan dhuwit. Kosok baline, menawa dokter lan ilmu kedokteran wis ora sanggup,lagi kowe mlayu njaluk tulung menyang wong tuwa, wong pinter. Dai kowe golek sing gaib.Kamongko, tentrem iku dudu nek bisa mrantasi samubarang perkara /persoalan kang gonta ganti, ananging njalani urip lan
persoalan ( sithik wae persoalane ).” Tentrem iku yen ora ono opo opo”.Wong kang tentrem , ora kebengeten sing kena munggah mudhune ombak bungah susah, mongkok- kuciwo, ananging ora ana apa apa, tansah kalimputhi rasa kabagyan.Sak kabehe dhewekke tindhakake kanthi temenanan, ananging sepiro kasile kapsrahake marang Gusti ingkang moho tunggal kang nemtokake. Wis cetho menawa mungsuh kang paling abot ( utama) ing jero laku iki, yaiku AKU.“Aku” sing asale saka “ gawan bayi “ sing isine:1. kesombongan ( arrogancy)2. Egoisme lan egosentrisme ( mentingake butuhe dhewe lan mandhang sakabehe mung saka sudut pandange dhewe )3. nafsu (lust )4.
Sipat-sipat “Aku “ kuwi tansah kosok balikan karo sipat[ sipat urip ( ingsun ), mula, yen kepingin bisa lancer jalani laku iki, kudu bisa ngalahake “aku “ing awake kita dhewe dhewe.Ngalahake “Aku “ ( ngasorake Aku )“Aku” kuwi tambah kuat, amarga saka asli gawan kita dhewe dhewe naliko lair, say mundhak gedhe, disengaja utawa ora saktemene yo mung “ aku “ ne sing di gedhek gedheke.Soyo tambah umur kita, soyo tambah gedhe uga “aku “ kita, yen ing wektu iki kita ora bisa mbudi daya sing temen temenanan .Kita wis dong( weruh ), menawa wong tuwa samsayo angel nggone ngerteni lan soyo susah nek diajak bebarengan ( kompromi), yen wis mengkenegeleme yo sing koyo mengkene, lan sakteruse. Kabeh mau jalaran “aku “ ne wis kebablasen nancep kokoh kuat , urat – ngakar(ngoyot).Mula ora bakal cukup menawa arep ngalahake
kalebu ora sabar.Conto sabar sing becik yaiku sawijining ibu kang lagi ngandhut. Kanti kebak rasa tersna welas asih, dhewekke njjaga kandutane nganti cukup wulane. Ora ana ora duwe pepinginan anake lair sakdurunge wayahe.Sabar , kudu bener bener tembus kroso sak jero jerone, sikap sing sok sabar, kamongko ing jero atine nesu ngombro ombro, kuwi ora bener ing njalani laku iki. Iki kang di jenengake laku sok suci “ laku semuci –suci “,contone merga umur, utawa banjur awake dituakake , lan nek nesu digawe mesem. Iku becik menawa dadi diplomat,
menungsa kang ing ngadepi perkara apa wae, tansah mbudi daya sak kuate, nanging tetep tansah nyadari lan tansah siap yen gustine wae kang nemtokake ( man purposes, god disposes ). Kuciwo kang ora ana enthek entheke sing marakake daikna stress, ora bakal ngenani ( “ ora kena “ ) utawa klewatan tumrap wong kang wis bisa “nrimo.”Ad.3.Ngalah.Sayektine wong kang menang yo iku wong kang bisa ngalah..ngalah sayektine ,menawa kita nganti bisa ngrasakake seneng utawa bagyo.Conto: sawijining bapak kang duwe anak umur 4 tahun. Sawise ndelok tinju ing televisi , banjur ngajak bapakke tinju ( antem anteman ) ing paturon ( tempat turu / tidur ). Bapakke ethok ethok knock out. Anakke seneng, lan duwe lagak koyo jagowan ( juara ), mesti wae , bapakke sing ngalah iku rumangsa seneng lan bagyo.Kerep kita nemoni, ngadepi sawijining wong kang ngotot pengen menang, amarga amarga pangertene lan pengalamane kang isih cethek. Kita ngalah amarga nganggep ngadepi bocah cilik. Menawa saktemene kita tresna karo wong iku, kita malah rumongsa seneng ndelok dheweke mongkok atine.Ad.4 Tresno welas asih marang opo lan sopo wae.Kita tansah budhidaya tersna lan welas asih marang marang opo wae kang ono, lan sopo wae kang di adhepi. Nresnani o[po wae, tegese nresnani barang , nresnani pagaweyan, nresnani khewan lan tanem taneman.Nresnani sopo wae, yaiku nresnani menungsa podho podho ( sesama ), tanpa pilih pilih. Ngadepi sopo wae , kita landesi rasa tresno.Gegambaran ing babagan iki Romo heru cokro semono, sawijining dina ditakoni “ menawa lakune putra kaumpamaake bocah sekolah, opo tandhane nek sekolahe wis dhuwur ? panjenenganne ngendhiko::” tandhane lakune putro lakune wis adoh,ojo meneh menungsa, khewan lan tetaneman wae, kabeh tresno marang sliramu, amarga sliramu tansah nandur tresno welas asih.”( “ tandane putro lakune wis adoh, lamun ojo maneh kang asipat jalmo manungso, kewan tetuwuhan pisan podo tresno marang jeneng siro, amargo siro tansah nadhur katresnan. “ ).Ad. 5. Ikhlas.Umume, wong kang ngandhakake ikhlas , menawa wis klewat kelangan utawa menehi samubarang. Ing laku iki, kang ateges laku ikhlas yoiku:Ing pendhak wektu, sadar sing temen temenan, menawa kabeh kang ana ing dhiri pribadi, koyoto kapinteran, pengalaman, kabisa an, amarga kuasa utawa kasugihan sing di duweki, tenaga, pikiran, wektu, malah wong wong kang dhewke tresnani, kabeh mau duweke Gusti Kang Moho Tunggal.Mulo, ing pendhak wektu siap, menawa kabeh kang ono ing diri pribadine, dikersaake ( dijaluk ) sing duwe, Gusti Kang Moho Tunggal, arep dikanggoake sijine..Kersane Gusti mau, diweruhi saka Urip kang ana ing dri pribadine.Dadi, ikhlas mau ora mung nek kelangan utawa menehi, ananging uga ikhlas nampa opo wae.Kanggo conto: Salah sawijining wong, dening Presiden, ka angkat didadekne dadi Menteri Kesehatan. Dhweke nompone mung kersane Gusti, kang ditujokake marang dheweke sarana presiden, menawa dheweke dipercaya kanggo rakyat kang cacahe 220 yuta jiwa bangsa Indonesia supaya sehat kabeh. Dadi, kedadeyane kesehatan rakyat kabeh, kudu bisa ditanggung jawabke marang Gusti. Dheweke kudu nrimo lan ikhlas nompo beban, tugas lan kewajiban kuwi. Babar blas ora mandang saka segi pangkat ( kuasa ), keluhuran, , upah ( pengasilan ) sing ditompone.iku bakal ora langgeng. Ananging menawa dheweke bisa njalanake kewajibane sing diwenehake Gusti kanti becik, deweke ateges wis mlaku luwih nyedakake dheweke marang Gusti. Iki bakal luwih langgeng tembe mburine utawa kasile. Menawa sawijining wong kang diwenehi kasugihan kang turah turah, adoh ngluwihi saka kebutuhane, dhewke kudu nrimo lan ikhlas nompo, menawa dheweke diwenehi tugas kang luwih gedhe tumrap kemakmuran, karaharjan lan kabagyan sesama .Menawa siji wong kang diwenehi kepinteran ngluwihi saka sapodhone, dheweke kudu nrimo lan ikhlas nompo tugas nularake kepinterane kuwi kanggo sapodhone. Lan dudu kanggo nguasani sapodho podhone.Kabeh kaluwihan kang wis diparingake kuwi kudu di gunakake sing pas. Urip ngerti, kanggo opo lan sopo.Menawa ora, nek nganti titi wancine tumeka, Urip ora bakal bisa langsung bali marang Gusti, amarga isih ana beban kang isih keri.Wis bisa durung to kita ngasorake ( ngalahake ) “ AKU “?Durung, “AKU “sing banget kuate lan wis banget ngoyot ing jero badan kita.. Nuli sawise kita bisa njalani 5 laku pangumbahing rogo, kita isih merlokake pambyantu sarana gaib, kanggo ngalahake “AKU”. Sarana
kalebu angkoro murko ing njero kita dhewe.Tembung – tembung “singkir”Gusti ingkang moho suci, Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang
sirno layu dhening (asmo )Ing wektu wektu senggang, menawa pikiranmu lagi padang lan tenang, Latihen nggunakake “singkir “ iki.Samsoyo suwe, “ AKU “ ing dhiri pribadimu bakal samsoyo nipis.Iki sing bakal nggampangake awakkmu nglakoni laku , mergane “ AKU “Dhewekuwi kang biyosone tansah nglawan ( ngrecoki ), nglawan karepe Urip, menawa arep tandang tumindhak. “ AKU “ tansah maujud ing warno nalar lan alesan, supoyo mbatalake karsane Urip.Wis tekan ngendi lakumu saiki:Tangi turu “ Kunci “, arep turu “ Kunci “, ana opo opo “Kunci”, ora ana opo opo “ Kunci”.Arep tumindhak/ tandhang opo waemijil dhisik. Sawise mijil, tansah ngleksanake karsane ingsun (Urip ). Menawa beda karo karsane “ AKU “, sabanjure karsane
“AKU” ing awake dhewe. Menewa wis bener, sepisan meneh awakmu wis koyo mengkono iku, nuli gedhe banget kebenerane awakmu bisa nggunakake sarana Gaib kang kaping –V, yaiku PAWELING.P A W E L I N GTembung – tembung PawelingSiji- siji, loro loro, telu- telonono,Siji sekti, loro dadi, telu pandito,Siji wahayu, loro gratrahino, telu rejekiAwas:aja ngantikleru karo “ Aji Pameling “ sing di gunakake wong kanggo hubungan ( sesambungan ) jarak adoh jenise telepathy.Menawa awakmu wis bisa koyo kang sing di jlentrehake ing ngarep, nuli paweling iki wis bisa mbok gunakake sing trep ( pas kang sayekti ).Paweling yoiku sarana gaib kanggo nyambungke Urip sing ana ing jero dhiri kita karo URIP kang ngalimpudhi jagad raya sakisine. Yoiku Gusti Kang Moho tunggal.Kedadeyan kang mengkono iku, kang saktemene kang kasebut Manunggal. Uga kasebut manunggaling kawulo Gusti, utawa manunggaling putro karo ROMO , utawa Manunggaling Urip karo URIP kang ngalimpudhi.( Putro yoiku urip kang ana ing dhiri kita, sabanjure ROMO yoiku URIP kang ngalimpudhi, nggerakake lan nguasai alam raya saisine.).Menawa awkmu bener bisa nggunakake paweling , kowe bakaling jero kang tansah dadi siji / manunggal karo alam.Sarwo winatese awakmu dadi menungsa, sirna (dimensi ruang lan wektu ).Awakmu bakal ngalami manggon ana ing panggonan luwih saka siji, ing wektu kang bebarengan. Ananging maujude awkmu iku dudu mung “ayang-ayang”saka awakmu, nagging bener bener yo awkmu dhewe. ing pendhak p[endhak nggon,kowe contone podho podho mangan- ngombe lan nindhaake opo wae koyo biasa ( lumrah ).disekseni wong liyo. Malah, kowe bisa manggon ing 2 panggonan, kalebu mobil dhuwekmu uga dadi 2. kadadeyan iki wis makaping kaping kadadeyan ing dhiri sawijining penghayat laku iki, lan seksi seksine isih podho urip.Mesti wae,kita ora temtu terus terusaning jero kadadeyan manunggal karo Gusti. Kita ora bakal kuat.Mualane, menawa pisan pisan dikeparengake bisa ngrasakake, kita uwis tau nompo keberkahan (anugrah ) kang ora bisa ka ukur. Iki ateges menawa kita tau njalani “ dalan bali “ kita menyang Gusti.( Tuhan ). Sawijining kanikmatan lan kabagyan sing paling dhuwur kang bisa digayuh menungsa.Menawa sawijining menungsa ing kadadeyan mengkono, mula apa kang dikandhakake bakal kadaden. Kamongko ora mlebu ing nalar. Utawa nalar menungsa ora nyandhak. Opo meneh sakdurunge kabeh wong podho ora percaya lan soyo sing mbantah, mula bakal kabuktekake menawa apa kang dikandhakake dadi sunyoto. Lan lagi wong kepeksa ngakoni, opo meneh nalarte ora bisa nompo. Sabanjure, paling paling, kasebutna mujijat, ajaib.Pirang pirang catetan kanggo njelasakeLaku gelar gulungGelar tegese kang asipat lair. Gulung tegese kangasipat spiritual, kang gaib. Penghayat laku
urip kang ketangkep rasa, gek cepet cepet digelarake, dileksanake.Catetan:“Dawuhe Urip”, menawa ditompo ( ing rasa, uga kasebut : roso jati ), kudu gek dang dileksanakake.Nek katunda sing leksanakake, kita ora bakal enthuk bukti benere “ dhawuh “ iku. Ora bakal kadadeyan, “ dawuh” di wenehake, ananging durung wektune ( durung “ titi wanci”). Urip ora bakal menehi “ dawuh” e, nek duuing wektune kaleksanakake.Iku kang kasebut” nggelarake gulung”, mulo ana rumus kanggo putro (
wae kang dialami, diadepi, kudu tansah digulung. Tegesae, opo wae kang kita alami, kita adepi, kudu mijil, karepe ditakokake marang Urip, opo to satemene makna saka kadaden kang kita alami utawa kita adepi kuwi.Iki kang di jenengake “nggulung samubarang kang sipat gelar “ (nggulung yoiku nakokake menyang jero roso, kabeh kang sipate lair).Dadine , kita ora grusa grusu gawe
kabeh samubarang kang kita alami , kita adepi, amarga kita kabeh weruh , makna lan karepe sing ora katon ing kadadeyan iku. Kanti tembung liyane, kita mangerteni , apa to saktemene sing dadi karepe Gusti, sing ditompo Urip ing dhiri kita.Kerep, kita ngalami kedadeyan sing ora ngepenakake marang wawak kito. Sawise di gulung, kito mangerteni ,menawa , kuwi mau saktemene peringatan lan pituduh saka Gusti. Lan iki, yo mung Urip kang mangerteni. Iki kang kasebut nemokake hikmah saka mawarna warno kadadeyan . dudu , kanti
dhewe dhewe ,. Menawa ing jero keluawarga kito dhewe , kito wis biso koyo sing digambarake ing ngarep, kita bisa nglatih dhiri menyang wilayah kang luwih amba. Contone ana ing nggon pagaweyan, utawa ing kemasyarakatan.Ananging, ana arena kang banget efektif ( pas migunani ) kanggo nglatih, yoiku ing sarasehan bebarengan karo kadhang kadhang kito.Romo Herucokro Semono : “nek beras sak las dhideplok, mesti ajur. Nanging nek beras sak lumping, jenenge dhisosoh. Ora amarga alone utawa lumpange, nanging amargo gosok ginosok antarane las siji karo sijine, dhadhi podo mlecete , dhadhi podo putihe.”Dhdhi gosok ginosok karo podo kadhang, bakal cepet nyepetake proses laku kita.Tenane, digosok kuwi ora kepenak , kalamangsane rodo lara , nanging menawa kito
penghayat karo penghayat lain kasebut : “kadhang”.“ kadhang : ing kene, tegese sawijinig wong kang
“sedhulur sakringkel iku sing podo mung kulit – dhaginge, dhadhi bisa bosok, nek kadhang iku uripe, dhadhi tansah rante rinante - rasane.”Podho baren – bareng ( kebersamaan )poro penghayat kajenengake : “kekadhangan ““Kekadhangan “ iki kadadekna kanti alami sipate ( ora merga digawe gawe ) , menawa pendhak pribadi pancen tenananan anggone ngenut Urip.Ing ngarep wis di jlentrehake, menawa Urip iku podo, satemene siji. Mangkane, menawa pendhak pribadi ngenut Urip, bakal ketarik ben dhadhi manunggal. ( menyatu ). Ora mung ben nunggal. ( bersatu ).Manunggaling sesama penghayat bakal nuwuhake ke- Guyub –Rukunan kang murni. Ora dig awe gawe, dudu merga ana pamrih, lan luwih luwih ora merga dipeksa.Sakabehe beda beda kang sipat lair meh ora katon lan ora kroso. Yen to isih ono, yo mung
dikormati merga duweni kematengan jiwa amarga saka pengalaman lan jerone laku ( “ temuwa “ ), sing enom di pritongake( diregani ) mergo Pintere lan semangate sing ngangsu sak akeh akehe, sarto kalimpadhane ing babagan obah bregas trengginas, tansah nyawang kanggo kemajuan, kebak carane tumindhak.( aktif, dinamis, kreatif ).Ing pagaweyan apa wae, tanpa direncana tanpa diatur. Kabeh kabeh podo ngenut rasane . gaib kang ngatur. Lan kasile, apa kang ditindhakake poro penghayat mau, podho isi ngiseni, nglengkapi, kabeh komplit, nyukupi , lan kasile bakal gawe kabagyan kabeh wong.Kunci, Asmo, Mijil, Singkir, Paweling kuwi, dudu donga, dudu “rapal”,dudu mantera utawa mantram.KUNCIKerep dikandhakake, “Moco kunci ping pitu, nanging pitu iku dhudhu etungan” Sing tegese:“ maca “ kunci , kudhu nganti isoh ngrasakake sing saktenane ( sakbenere ) menawa 7 lapis raga , siji siji ne lan sakabehe, nyembah marang Urip.Dhadhi, tenan tenan kroso. Rosone nek 7 lapis raga , kabeh wis kena dayane kunci, lan nyembah kang ateges pasrah marang Urip.Menawa” moco “ kunci isih bisa ngetung, ateges isih “ moco “ nganggo pikirane ( nalare), during nganggo roso. Roso ora tau bisa ngetung.Conto:Kito bisa ngetung who sawo, ananging kito ora bisa ngetung rasane sawo. Akeh wong kang nggunakake kunci, isih ka anggo koyo dene “rapal ” utawa jopo mantra.Mung nek wis bisa “maca” ing batin.Akeh uga kang “maca” kunci isih dipetung.Sanajan kang koyo mengkono iku uga oleh paseksen ( pembuktian ),ananging dudu kuwi kang saktemene( sayektine ).Menawa “ maca “ kunci kanti rosomula ora di etung., nganti mandheg dhewe. aja dipikir, nganti tekan ngendhi mandege, apameneh wis ping piro pas mandeg.mula nek wis mandeg, tegese 7 lapis ragakabeh nyembah lan pasrah marang kuasa lan pangayomane Urip.Menawa nglatih “ maca “ kunci sing koyo mengkene soyo suwe kito bisa “ maca” kunci ing wektu kang cepet banget.nek perlu tanpa nggunakake unen unen kunci meneh.Wis kebukti menawa opo kang di kandhakake Romo Herucokro Semono, menawa “ Kunci iku dhudhu unine, dhudhu unen unene, nanging kang mahanani uni”. Dadi Gaib.Aja nganti keblasuk, ndadekake “ maca “ kunci kanggo cara ritual( ritus ), ritual kang sipat ajeg, kerep blasuke kito menyang cetheke penghayatan . hamung kulite lan ora rasane.Mijil ( wis klebu Asmo )Isih akeh kang nggunakake kunci kanggo Mantra.( jopo mantra ). Koyo to, arep lunga, Mijil dhisik. Senajan wis ngucapake tembung tembunge Mijil, langsung lunga.Kamangka , tegese Mijil, supoyo menungsa, sadurunge nindhakake samubarang, oleh tuntunan Urip.Oleh apa ora. Menawa
menyang papan ngendhi. Kito Mijil, lan tetep “ ening “, sabanjure enthok roso, kepareng. Roso uga menehi dalan , supoyo liwat ing dalan kang wis katemtokake. Lagi kito lunga.Sawijining wong njaluk kito mbiyantu, kamongko bener yen to kito kuat lan bisa menehi bantuan kuwi. Contone arupa duit.Kito Mijil. Bakal kito tompo ing roso, oleh utawa ora. Menawa ora, esoh wae mergo bantuan kito iku arep kagunakake kang ora becik lan ora bener. Menawa dikeparengake, kito bakal nompo pituduh sepiro gedhene bantuan kuwi sakmestine ( miturut Urip ) kito wenehake.Kanti mijil kang bener koyo mengkono iku, karepe ben aja nganti kito nganti nindhakake” luput”, nindhakake luput miturut ukuran Urip ( ukuran kang paling becik lan paling bener = beciking- becik lan benering- bener.).SingkirIsih akeh kang nompo wulang - wuruk Romo Herucokro Semono, kang diwenehake kanti” Sanepan “, padan ( kiasan ), ditompo mentah – mentah.Singkir kagunakake kanggo ngadepi bebayo angina gedhe ( topan / lesus ), gempa bumi ( lindu ), lan gunung mbledos . iki kiasan ( padan ), “ sanepan “.Kang dikarepke yoiku ing donya cilik, jagad cilik, microcosmos, yoiku dhiri kito.Angin topan yoiku suara kang ora kepenak dirungokake. Koyoto fitnah, diolok - olok,dielek - elek, sindhiran, luwih luwih sing seneng mbiji ( mengkritik ) marang dhiri kito. Kang buntute, geni murup ing dhiri kito.kito dadhi ora tenang , tegese donya kita lagi kena lindu ( gonjang- ganjing ). Menawa wis ora kuat, cangkem kito bakal mbledos, elek , kang tegese gununge mbledos.Kabeh mau, amarga saka “ AKU “ ing dhiri kito kang tandang gawe ( makarti ). Dadi kabeh mau saka sang “ AKU “Kanggo nyudha sak okeh okehe kedadeyan angina topan, geni, lindhu, gunung mbledos dhiri kito, mulo diwenehi Singkir.PAWELINGAna 2 bab kang disalah tafsirake ( salah paham ) kang asring kadadeyan ing babagan Paweling iki.Kang sepisanan (1 ), nindhakake paweling koyo dene Aji Pameling. Digunakake kanggo sesambungan karo wong liyo ( kadhang ) saka kadohan. Menawa bisa ,eman temen. Kuwi podokaro “ mbedil manuk nganggo meriyem.manuke mabur, witte rubuh “.Kang kepindho (2 ), nindhakake Paweling koyo dene telephon, kanggo Nelpon ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci, Tuhan Yang Maha Esa.Nyuwun pitudhuh utawa “dawuh “ kanggo dheweke. Banjur apa kang ditompo, ka anggep dadhi “ dhawuhe “ ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.Iki podho karo wong kang diwenehisatelit komunikasi, sabanjure mung kagunakake kanggo pacaran. Dadhi,menawa pas bener – bener ana “dhawuh”saka ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci. Saluran kito pas nutup.Kanggo ngatur, ngayomi, njaga lan nggedhekake dhiri kito ( jagad –cilik, microcosmos ), kanggo sarono menehi marang dhiri kito, Gusti Ingkang Moho Suci menehke mandate ( kuasane ) menyang Urip ikang ana ing dhiri kito dhewe dhewe.Dahi ora perlu lan ora ana gunane , nggowo nggowo ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.. Kleru- klerune , pitudhuh utawa “ dhawuhe “ Urip, kito anggep pitudhuh utawa “ dhawuhe “ ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.Pitudhuh utawa “dhawuh “ saka ROMO , Gusti Ingkang Moho Suci, tansah kanggo kang sipat umum, dudu kanggo dhiri pribadi.. Lan mesti ana tondho tondho, contone uga ana wong liyo kang nompo podho. Pitudhuh utawa “dhawuh “ koyo mengkene iki, bisa dhiri kito ora ana gandeng cenenge babar blas yen kaukur gelar ( lahiriah ), lan mesti kedadeyan, malah nek dinalar dening maewu ewu menungsa ora bakal bisa.Conto “ dhawuh” ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci:Tahun 1978, salah sijinig Penghayat Kapribaden, ngandhakake menawa Komunisme ing Rusia lan Eropa timur bakal ilang.Blas wektu iku, siji siji wong wae ora ana sing gelem percaya. Lan kabeh wong podho ngandhakake ora bakalan. Ananging jebolane tenan tenan kadadeyan..Suwe sak durunge kadadeyan, salah siji penghayat Kapribaden , ngandhakake
Irak. Anaging sing kedadeyan koyo cocok karo “ dawuh “ lan ora cocok karo analisa / petung akal pikiran.Isih akeh conto liyane meneh.Mulo, sakmestine ojo sok grusa grusu nggunakake Paweling. Menawa Paweling kito gunakake kanti awur awuran( sembarangan ), buntute kito malah ora esoh nggunakake Paweling kang sejati., Yoiku kanggo manunggalke Urip karo URIP, Putro karo ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.Sing pokok ( secara garis besar ), koyo mengkono kuwi mau , Laku kanggo wong kang ngidham idhamake urip bagyo sejati ( tentrem) ing donya iki, lan ing entek entekane urip
Tanggal 13/14 Nopember.Dipengeti dadi tanggal tumurune“wahyu”. Pengetan kaleksanaake ing tanggal 13 nopember, kabuki jam 18.05 WIB,( wektu Indonesia
piyambake dipercaya dadi menungsa kang “ pininto – pinilih “ dening Gusti Ingkang Moho Suci kanggo nggelarake Panca Gaib.d.Tanggal 29 april.Dipengeti dadi dino tumurune Sabdha Honocoroko kanggo landesan tumrap Paguyuban Penghayat Kapribaden.e.Tanggal 30 juli.Dipengeti dadi tanggal / dino resmi Paguyuban Penghayat kapribaden.( diresmekake
sumber goro goro....wolak walike jaman,urip nagih janji....wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar,utang nyawa nyaur nyowo,utang wirang nyaur
Sztum (Jerman Stuhm) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 10.150 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sztum&oldid=1090272"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
“Ingsun amatak ajiku si Nini Blorong,
“Ingsun amatak ajiku si Sri Sadono,
Nyuwun gampang pados pijlo nyandhang nedho,
Lawrence Robert Klein miyos wonten ing Omaha, Nebraska nalika taun 1920 lan asalipun saking keturunan Yahudi. Saking karyanipun nyiptakaken model penghitungan kanggé mrekirakaken tren ékonomi wonten ing bidang ekonometrik wonten ing Universitas Pennsylvania, piyambakipun dipunanugrahi Hadhiah Nobel bidang Ékonomi nalika taun 1980. Ingkang spésifik "kanggé panciptan modél ékonomi lan patrapaning wonten ing analisis fluktuasi ékonomi lan kabijakan ékonomi." [1]
Profesor Klein inggih punika lulusan saking Universitas California, Berkeley, ing pundi piyambakipun miwiti model pangétanganipun; piyambakipun pikantuk gelar PhD wonten ing Institut Teknologi Massachusetts (MIT) nalika taun 1944.[2]
Klein lajeng pindhah dhateng Cowles Commission for Research in Economics, ingkang wekdla punika wonten ing Universitas Chicago, sapunika Cowles Foundation. Wonten ing mrika piyambakipun mbiyangun sawijining model ékonomi Amerika Serikat kanggé mrakirakaken pangembangan fluktuasi bisnis lan nyinaoni èfèk kabijakan ékonomi pulitik pamaréntah. Sasampunipun perang donya II, Klein migunakaken modelipun kanggé mrakirakaken kanthi agenging pangarep saking masyarakat, bilih badhé wonten kemajuan ékonomi tinimbang depresi. Piyambakipun mrakirakaken kanthi pas bilih resesi badhé kadadosan wonten ing pungkasaning Perang Korea.[3]
Nalika taun 1959, Klein dipunanugrahi John Bates Clark Medal, salah satunggal saking 2 hadhiah paling bergengsi wonten ing bidang ékonomi.
Wonten ing Universitas Michigan, Klein ngembangaken model (makroékonomi) ingkang dipuninggilaken, mliginipun model Klein-Goldberger ingkang misuwur, dipundamel kaliyan Arthur Goldberger, ingkang adedasar kaliyan dhasar ingkang dipundunungaken Profesor Jan Tinbergen saking Walanda, ingkang salajengipun menangaken Penghargaan Bank Swedia wonten ing bidang Ilmu Ekonomi kanggé méngeti Alfred Nobel nalika taun 1969. Klein bendten kaliyan Jan Tinbergen kanthi migunakaken teori ékonomi alternatif lan teknik statistik ingkang benten.[4]
Klein pindhah dhateng Inggris nalika taun 1954, amargi "witch-hunt" anti komunisme Senator Joseph Raymond McCarthy, lan panolakan masa jabatanipun ingkang kalajengaken wonten ing University of Michigan. Klein sampun dados anggota Parté Komunis Amerika nalika taun 1946 lan 1944 sadangunipun wonten ing Chicago; ing wuri piyambakipun ngendika bilih punika minangka akibat kenaifan nalika taksih timur.
Wonten ing Inggris, Klein ngembangaken modél ékonomi Britania Raya wonten ing Universitas Oxford, sadéréngipun wangsul dhateng Amerika Serikat nalika taun 1958 kanggé kagabung kaliyan Jurusan Ekonomi wonten ing University of Pennsylvania. Piyambakipun dados "Profesor Benjamin Franklin wonten ing Ilmu Ekonomi lan Keuangan" wonten ing Wharton
ékonomiLair 1920Kategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
nuwun! ketoke omonganmu kuwi sing kemarin diomongke prof philippe laredo (haha). lha
Powiat Elbląg iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Elbląg. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 56.434 jiwa.
karo Parno. Ya nyong mung manthuk-manthuk bae. Angger sore tulin wis iyup, tegese wis ora panas lah, sekitar jam lima kurang kae, kan akeh sepur jarak jauh pada liwat. Nah kuwe ya dadi tontonan mbarang.
kuwe anu lagi pengin ceramah bab wadon.”
Parno : lha deneng kowe ngrungokna bab wadon? Kowe mbok lanang ujarku, apa sejatine kowe wadon?
Soni : ya ora lah. Arep totoan apa ngeneh?! Nyong ya lanang asli. Garep tek dhengna apa enggane?
Parno : Dhinggilmu! Sothir lah! Ngapa sih ndelengi nggonmu, mending ngintipi wong wedon adus
kowe wis duwe bojo, jilbaban, maning bojomu..Kan iya mbok?
Rosululloh kandha: ana 2 golongan ahli neraka sing aku durung tau ndeleng. Pertama, golongan sing nggawa cemeti sing kaya buntut sapi, ewadene cemeti kuwe nggo nyabeti wong-wong liya. Sing keloro, golongan wong wadon sing nganggo klambi tapi wuda, sing cenderung ora taat marang GustiAlloh lan ngajarna wong liya nggo niru-niru tindak tanduke dheweke. Sirah-sirahe wong wadon kuwe kaya punuk-punuk unta sing miring. Uga para wong kuwe ora bakal mlebu suwarga lan ora
wis terkenal mbok khadist e kan? Nyong be sering krungu. Sing tentang cah wadon angger jilbaban ora ulih dimacem-macem mbok kaya punuk unta. Tegese aja dhuwur-dhuwur sanggule. Kaya kuwe mbok?
Soni : iya. Mulane bojomu kuwe diwanti-wanti. Aja ngasi kaya kuwe.
Parno : ya genah. Apa kowe enggane tau weruh bojoku nganggo jilbab werna-werna? Wong dandan bae jarang ko, kejaba angger kondangan. Kondangan bae nganggone jilbab biasa kae angger
kuwe intine, son. Dudu punuk untane sing dadi intine, son. Dadi tegese ya dhewek ora bisa menilai wong wadon kuwe mlebu suwarga apa mlebu neraka gumantung seka jilbaban utawa orane, karo gumantung seka jilbaban sing model model karo sing biasa bae. Intine dudu kuwe.
Parno : kaya kiye son paribasane, angger wong wadon tumindak apik lah karo sepadha manungsa liya, nanging jilbabane anu pancen mandan model-model, malah ngendelong kaya kae. Kuwe apa ujarmu garep mlebu neraka apa ora? Karo sing misale jilbabane biasa bae, tapi gaweyane angger ngomong tukang nylekit, tindak tanduke kurang dijaga?
Soni : ya mbuh si ya, angger nyong ora bisa ncen e menilai wong kuwe mlebu suwarga apa ora. Lha wong nyong dhewek be mbuh-mbuhan mlebu suwarga. Rumangsane si wis tumindake becik lah ya, ning ya mbuh angger wong liya nampane
wuda, sing cenderung ora taat marang GustiAlloh lan ngajarna wong liya nggo niru-niru tindak tanduke dheweke. Sirah-sirahe wong wadon kuwe kaya punuk-punuk unta sing miring.
ora son? Kan kaya kiya lah umpanane, kowe ngerti bikini tulin? Sing tukang dinggo angger mung pantai kae? Kuwe mbok klebu jenise klambi? Klambi kiye sesuatu sing dinggo nang awak nggo nutupi
wong wadon nganggo bikini kiye sejatine dheweke nganggo klambi tulin, nanging angger wong lanang ndeleng ya tasih katon wuda. Nyuwun sewu bae lah kiye, tegese wong lanang bakal kepancing nepsune mbok? Angger normal. Mbuh sing ora normal kepriben.
angger dinggo jenenge dudu wuda. Pokoke nganggo klambi apa bae asal tasih ana sing nutupi ya kuwe dudu wuda jenenge. Mung, wong
kaya kuwe, dadi kuwe tetep wuda nggo dhewek. Pisan maning, kie soal pandangan, persepsi. Iya ora, son?
Parno : nah, siki kasuse beda maning, son. Siki angger upamane wong wadon e nganggo rok dawa, nganggo klambi kemeja lengen dawa, nanging ora
ora. Nyuwun sewu bae lah kan ana tulin wong sing tukang nganggo klambi
Soni : nyuwun sewu maning ya, no. nyong ra ngerti bab mlebu suwarga apa neraka. Yakin lah.
Parno : bener kowe. Mlebu suwarga karo neraka kie uduk bab wuda apa ora. Kuwe bab rahmate GustiAlloh. Nah, siki sing keloro, sing cenderung ora taat
Parno : suwun, son. Nah siki sing terakhir kiye. Kiye sing ora kalah penting karo sing liyane. Sing ketelu mau mbok ngajarna wong liya nggo niru-niru tindak tanduk alane dheweke. Tindak tanduk elek mau sing loro kuwe angger diajarna marang wong liya ya dosa banget lah ya. Angger tindak apik diajarna marang wong liya lha kuwe bisa ulih pahala jariyah, lha angger tindak elek sing diajarna marang wong liya apa kuwe ora dosa, angger ana dosa jariyah ya kena mbok. Ning ya mbuh ana apa ora kuwe dosa jariyah.
Soni : amit-amit lah ngajarna tindakan sing elek.
Parno : kuwe ora mung tindakan sing loro pertama kae
wong liya ya kuwe jenenge menjerumuskan wong liya maring dosa. Paribasane, wong liya dijorogna maring jurang dosa lah. Ora becik blas. Kaya kuwe mbok?
Parno : (mesem-mesem) kowe be pinter, son. Bener banget. Aja ngasi dhewek nyebarna tindakan elek maring wong liya. Nah kiye, khusus e angger dhewek duwe anak, apa dulur, dhewek kudu dadi conto. Aja ngasi anake
angger wis mbojo, nduwe anak, aja ngasi kaya kuwe.
Soni : suwun banget, No, wis ngajarna sing becik becik.
Parno : timbang ngajarna sing elek. Iya ora, son? Haha.
Soni : lha kiye berarti punuk untane dudu dadi intine?
Parno : ya genaeh. Garep punuk unta apa ora ya kuwe karepe wong wadon, ning apik e ya angger garep dimodel aja sing
seneng ndongeng. Biasane soal wayang. Beliau penggemar berat wayang…”Ba
Status FB Paling Koplak Boso Jowo – khusus kanggo wong Jowo sing iso moco ala bahasa Jawa . Update status Facebook nganggo teks ukoro ...
20 Hits Nostalgia Terpopuler Sepanjang Masa *Tracklist: 1. Betharia Sonatha - Hati Yang Luka 00:00 2. Ratih Purwasih - Antara Benc....
Pance Pondag Best Album (tembang Kenangan Indonesia)
ing Istana Soestdijk ing Baarn, Walanda. Beatrix iku putri pambarep saka
setaun ing taun 1939, Putri Irene, adhi pisanané lair.[3]
Nalika Perang Donya II diwiwiti ing Walanda sasi Mei 1940, kulawarga karajan Walanda mlayu menyang London, Britania Raya. Setaun sakwisé, Beatrix lunga menyang Ottawa, bareng ibuné Juliana lan adhiné Irene, sauntara bapané Bernhard lan simbahé Ratu Wilhelmina tetep ana ing London.[3] Keluarga kasebut urip ing kediaman Stornoway.[5] Kanggo ngaturaké panuwun amarga éntuk pangreksan kanggo awaké lan putriné, Putri Juliana ngirimaké tulip marang pamaréntah Kanada saben mangsa semi, kang dadi punjer saka Fèstival Tulip Kanada. Adhiné sing kapindho,
lair ing taun 1943.[3] Sak suwéné pangasingan ing Kanada, Beatrix anekani sekolah dhasar[6] ing Sekolah Umum Rockcliffe Park.[7]
Ana ing sasi April 1950, Putri Beatrix mlebu Incrementum, bagéan saka Baarnsch Lyceum, lan ana taun 1956,
^ Artikel:"Willem-Alexander Bersiap Jadi Raja" di Kompas.com
^ Artikel:"Willem-Alexander, Raja Walanda
Artikel mawa pranala jaba nonaktifKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
sing kebak angkara murka. Ratu kang asor budine, jail methakil, dhemen gawe cilik atine kawulane. Prabu kang sura sekti iku gawe pranatan, saben kulawarga kudu setor pangan minangka tandha bekti marang Prabu Dewatacengkar. Kanthi cara giliran, kabeh padha tundhuk lan manut. Sebab padha wedi lan giris yen nganti kena ukum gantung. Apa sing kudu disetorake ? Ora liya salah siji kulawargane, sing paling gagah, enom lan santosa. Mula ora aneh, akeh para mudha taruna sing padha ngungsi sebab padha cilik atine, yen nganti kudu ditadhah karo ratune.
Panguripan ing Medhangkamulan dadi sengsara, kurang pangan, akeh rerusuh. Maling, rampog nambah sedhih nggrantes atine wong Medhangkamulan.
Ana nom-noman saka tanah Hindu aran Ajisaka angejawa. Tekan ing pulo Majeti dhawuh marang abdine kang aran Sembada supaya kari ing kono. “Sembada kowe karia ana ing kene. Reksanen pusakaku iki. Aja pisan-pisan kokwenehake sapa bae, yen ora aku dhewe sing nyuwun,” mengkono piwelinge marang si Sembada. Sabanjure nerusake laku menyang pulo Jawa karo si Dora.
Ajisaka tekan ing Medhangkamulan. Weruh kahanane negara ing Medhangkamulan sing mrihatinake iku utusan si Dora kulak warta. Bareng wis ngerteni yen kabeh mau amarga Prabu Dewatacengkar, Ajisaka dadi kepengin adu arep karo sang Prabu Dewatacengkar. Yen wong liya padha sumingkir, Ajisaka malah kepengin kepethuk ratu sing wengis lan kejem mau.
Nalika semana Ajisaka ngliwati omahe Mbok Randha tuwa sing lagi nangis ngguguk. Bareng ditakoni jebul Mbok Randha mau nangisi nasibe. Anak-anake mati amarga disetorake. Bojone uga dipateni amarga nentang kersane Prabu Dewatacengkar. “Lha saiki apa sing koktangisi?” pitakone Ajisaka.
“Huu..hk, hk.. anak kula kantun setunggal. Lha kok sakniki mpun giliran setor malih.. huu.. ya’ napa niki, Den?” tangise saya ndadi karo nggandhuli klambine Ajisaka.
Akhire Ajisaka banjur nggenteni anak lanange Mbok Randha. Kabeh mau kanggo guna sarana bisane mlebu ing kraton, bisa adu arep karo ratu sing angkara murka mau.
Sadurunge didhahar, Ajisaka ditakoni njaluk apa sadurunge dimasak. Ajisaka mangsuli yen kepengin njaluk lemah sing ambane sadawane iket sing digawe. Muni ngono iku karo ngudhari ikete. Dewatacengkar ngguyu lakak-lakak, ngremehake. “Nanging, ingkang ngukur kedah Panjenengan piyambak,” ngono panjaluke Ajisaka.
Aneh banget. Prabu Dewatacengkar kang mundur-mundur ngukur dawane iket, jebul kaya ora ana enteke, ora ana watese. Nganti akhire, tekan ing sapinggire segara kidul. Ajisaka tanggap. Iket banjur dikebatake. Dewatacengkar kecemplung segara. Sailange Dewatacengkar ana bajul putih sing sesumbar bakal males ukum marang Ajisaka lan marang sapa bae sing ora waspada nalika ing cedhak segara.
Ajisaka wusanane dadi ratu ing Medhangkamulan. Negara Medhangkamulan dadi makmur, rakyate urip ayem tentrem. Sing mau padha ngungsi wis padha bali, urip bebarengan mbangun negara Medhangkamulan. Amarga isih durung kagungan garwa mula ganti asma Prabu Jaka.
Prabu Jaka kelingan marang abdine si Sembada. Banjur utusan marang si Dora supaya nusul menyang pulo Majeti. Si Sembada wis luwar saka kuwajibane ngreksa pusaka. Si Dora diutus nusul kancane lan mundhut pusakane.
Dienteni nganti suwe lelorone durung bali ing kraton. Prabu Jaka ora kepenak penggalihe. Sakala banjur kelingan yen nate dhawuh sapa bae ora kena nyuwun pusakane yen ora Ajisaka dhewe. Prabu Jaka banjur prentah prajurit, ndherekake tindake menyang pulo Majeti. Tekan ing pulo Majeti sedhih banget sang Prabu Jaka. Sebab tinemu
pangeling-eling Sang Prabu banjur gawe carakan wujude Ha Na Ca Ra Ka, Da Ta Sa Wa La, Pa Dha Ja Ya Nya, Ma Ga Ba Tha Nga. Tegese ana utusan, padha ora bisa selake – padha setyane, padha sektine, dadi padha nemoni patine.
Saka dedongengan mau akeh sing padha percaya yen prastawa mau dadi asal-usul muncule aksara Jawa, sing dadi salah siji mutyara ing kabudayan Jawa. Apa sebabe mengkono? Sebab akeh basa ing donya iki, nanging ora kabeh bangsa mau nduweni aksara kaya basa Jawa. Mulane para siswa kudu tansah nguri-uri lan nyinau anane Aksara Jawa mau.
(Kondhang Basa 7a, 2009 : 7 – 9)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prestebakke&oldid=884133"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.44, 13 Juli 2014.
INDONESIA PESTA DEMOKRASI 2014 | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Kabupatèn Nagan Raya iku sawijining kabupatèn ing Provinsi Acèh, Indonésia. Kutha krajané Suka Makmue, sing dunungé watara 287 km utawa 8 jam lelunga saka Banda Acèh. Kabupatèn iki madeg miturut UU Nomor 4 Taun 2002, tanggal 2 Juli 2002 minangka asil pamekaran Kabupaten Acèh Kulon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Nagan_Raya&oldid=991492"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Nagan Raya	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.24, 2 Maret 2016.
JENIS JENIS CEKUNGAN SEDIMEN | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Nalika Sang Nata Murud ing Kasidan Jati: | "WONG EDAN BAGU"
SELAMAT DATANG DI Wordpress WONG EDAN
mesthi wae beda karo kawula. Apa-apane ora padha, pangrengkuhe wong-wong marang dheweke, uga cetha yen seje. Ora mung nalika isih meger-meger, ora mung nalika nandhang lara, nanging uga nalika nyawa wis pisah kalawan raga. Patine raja, kanthi dalan apa wae, mesthi dadi cathetan gedhe.
Sanajan mung cakraati petunga, cetha anggone mbedakake antarane kawula kalawan wong agung. Sapa maneh siang diarani wong agung yen dudu sang nata, embuh sing isih ngregem panguwasa, embuh sing katone wis lereh keprabobon nanging temene kuwasane isih ngungkul-ungkule,
Ngalamat saya wewah-wewah arjaning nagari, kathah tiyang agung sami suka-suka, nanging wekasanipun prihatos, kathah tiyang agung seda. Tiyang dagang layar tulus, tiyang tani sami kemedalan, wekasanipun mirah sandhang tedha, amargi tiyang nyambut damel sarwi gampil, ngono pratelane cakrawati, kayadene kang sineut ing penanggalan Panjebar
mesthi kabeh padha bisa nyumurupi dhewe apa kang kelakon ing awal taun iki.
Pancen, dikapak-kapaknya yen wis kadhung kocap minangka wong agung, bakal tetep agung apa-apane. Nalika isih urip entuk sebutan gung, kapara ketambahan binathara. Nalika wis ora ana, ora sethithik kang bajur padha ngoyak sawabe. Ana-ana pawadane. Ana sing mung dhapur ngurmati sing wis ora ana, ana sing jarene mung kepengin mikul dhuwur mendhem jero. Sing cetha, pralayane sang nata wis kuwawa ngluluhake ati kang atos, mbukak rasa sing sekawit tinutup dadi tinarbuka. Kaya-kaya pati dadi pambukane warana kanggo ngranggeh kawiryan liya ing donya.
Pancen, beda karo manungsa lumrah, raja, atu lan sentana dalem bakal entuk pangrengkuh mirunggan nalika murud ing kasidan jati. Nalika isih urip wae raja utawa putrane dianggep minangka reinkarnasi dewa sing patrone India banget: Airlangga lan Ken Arok diidentifikasi minangka Wisnu, Kertanegara
dianggep minangka proses pemuliaaan utawa pendewaan. Mula, bareng nemoni pati, ratu-ratu mau kapara entuk papan kang
ngono. Kapara pecating nyawa dadi jalaran kanggo ngranggeh kekuwasaan liya. Sirnane nyawa dadi sarana kanggo mbabar manawa kuwasa iku isih ana, kapara terus thukul lan ngrembaka.
Luwih ska sewindu kang kepungkur, nalika ratu Ngayogyakarta sing pancen kondhang kanthi idiomnm takhta untuk rakyat kapundhut Sing Kuwasa, kabeh (kawula Ngayogyakarta) padha rumangsa kelangan. Kabeh padha ngatonake anggone
Sakala, nalika semana, sing ana ing rasane wong-wong mung rasa pesimisme, apa ya ana kira-kira sing bakal kuwawa nggenteni sang nata. Apa ana kira-kira sing bakal saguh madhane kaluhurane sang nata.
Nanging sejarah uga banjur nyathet, sanajan porsi lan takerane genah beda, nanging ratu gang gumanti nata uga kasil ngrebut atine para kawula. Mula nalika nggelar pisowanan agung, kang isine mratelakake bakal lereh keprabon, kabeh padha nggondheli. Kabeh padha rumangsa ora lila.
Dadi yen ngono, temene ora kudu ngenteni mati luwih dhisik supaya disubya-subya dening para kawula. Senajan isih meger-meger, waton pancen anggone ngasta bang-bang aluming praja tansah nengenake marang kepentingane kawula, istingarah bakal tansah diagung-agungake.
Nalika Paku Buwana I murud ing kasidan jati (1719), salah sijine putrane, Mangkunegara nglungguhi dhampar keraton kanthi panyengkuyunge Kumpeni kang ws nduwe garnisu ing Kartasura. Dheweke jejuluk Amangkurat IV. Nanging sedulure loro, Pangeran Purbaya lan Pangeran Blitar, ngrekadaya ngrebut kawibawan.
Dheweke ngalih menyang Karta lan nguripake maneh keraton lawas, keraton kang wis suwe ditinggalake dening Sultan Agung. Sabanjure saya ruwet swasana negara sasedane sang Nata. Saya ora cetha.
Pancen, pancen, senajan mbesmi mayit ing patumangan wis ora ana, apa iya necropolis (makam) utawa Gunung Agung yasane Sultan Agung ing Imagiri (sakidule kutha Ngayogyakarta sing saiki) nduwe fungsi minangka kadidene candhi-gunung kolektif, papane arwah para raja lan sentanane tetep diurmati?
SABAR iku bebuden utawa sifat ora gampang nesu. Wong sing sabar iku ora cepet aweh tanggapan utawa reaksi marang kahanan utawa tembung-tembung kang kurang ngepenakake. Sadurunge aweh tanggapan, kabeh mau dipikir utawa dilimbang-limbang dhisik kanthi premati. Wong sing sabar tansah mbudidaya supaya kahanan utawa suasana ora tambah bubrah, amarga kanepson sing ditanggapi kanthi kanepson.
Wong sing sabar iku sareh, ora grusah-grusuh, lan kebak ing pangati-ati. Ana rembug dirembug, ana prekara disurasa. Sing ditengenake pikiran kang wening, dudu ubaling kanepson. Ing pewayangan sifat ora sabaran, gampang muntab, gampang ngamuk iku dumunung dhiri pribadine Raden Kakrasana utawa Prabu Baladewa.Yen ora ngati-ati bisa ditamani senjata Nenggala. Kosokbaline, sifat sabar, ngati-ati, lan wicaksana dumunung ing pribadine Raden Narayana utawa Prabu Kresna. Senajan kakang-adhi, satriya loro kuwi sifate beda banget. Lha sing luwih sbar maneh yaiku pambarepe Pandhawa, Prabu Puntadewa. Ratu sing miturut critane dhalang getihe putih iku, ora bisa ngendika “ora”, utawa tidak dapat berkata “tidak” marang sapa bae.
Sabar iku klebu ewone bebuden kang becik. Ing basa Indonesia ana tetembungan “orang sabar kasihan Allah”, wong sabar iku kinasihan ing Gusti Allah. Sabar iku ora “konfrontatif”, saengga bisa disingkiri arane dredah. Lha sifat sabar sing ala yaiku “sabar menawa ditagih utang”, amarga tegese ndableg.
Tembung sabar iku sering dijamborake karo tembung narima, dadi sabar narima. Wong sing sabar iku tansah narima ing peparinge Gusti. Wong sabar iku tansah nggedhekake atur panuwune marang Gusti, mula ya banjur adoh saka rasa tansah kekurangan, rasa ora narimakake kahananing uripe.
Sabar iku bisa nyandhet lan ngendhaleni atine supaya ora enggal-enggal nesu, ora enggal-enggal nandukake piwales kang durung mesthi benere. Sabar iku ora brangasan, ora kesusu utawa grusah-grusuh. Kanthi nyandhet kanepson, ana kalodhangan kanggo nglimbang-nglimbang, kanggo ngudhari prakara kanthi ora seling surup utawa salah tampa.
Sabar iku ora mung bisa ngendhaleni kanepson, nanging uga rasa gela, susah, lan kaget. Kanthi anane kendhali mau, bab-bab mau ora nuwuhake reaksi sing kebablasen, sakabehing prakara lan kahanan bisa diwawas kanthi saukur (proporsional), saengga tanggapan utawa reaksi sing ditandukake uga proporsional.
Miturut tembang Asmaradana Semarangan, wong sing sabar narima lan betah melek iku bakal antuk ganjaran. Tembang mau sawutuhe kaya ing ngisor iki.
SAKABEHING panyuwun iku murih bisane kasembadan perlu dikantheni
laku. Laku iku mujudake pangurbanan kanggo nggayuh apa kang sinedya. Laku
utawa pangurbanan iku awujud tapa brata, meper hawa nepsu, cegah dhahar
lawan guling. Tumrap jaman saiki diwujudi kanthi sinau sing mempeng, kerja
keras, meleng cipta (konsentrasi), disiplin, ora buwang-buwang tenaga lan
Kabeh panyuwun utawa cita-cita iku, pancen ora bakal bisa kaleksanan
tanpa pangurbanan. Jer basuki mawa bea. Tarkadhang malah wis akeh pangurbanane,
nanging sing dijangka durung kaleksanan. Kamangka sing diarani laku iku
ora gampang olehe nindakake. Durung tutug olehe nglakoni ana sing wis medhot
Para mudha iku isih adoh jangkahe. Mula Kanjeng Susuhunan Pakubuwana
Para mudha kang isih akeh cita-cita lan panyuwune sabisa-bisa nindakna
laku prihatin supaya bisa kasembadan sing dadi gegayuhane. Aja mung ngumbar
Laku iku uga kudu katindakake dening sak sapaa sing nggilut ngelmu.
Ana Serat Wedhatama disebutake menawa “ngelmu iku kalakoni
kanthi laku”. Lire, supaya bisa necep ngelmu mau perlu nindakake laku.
Ngelmu mau kudu dicakake, dadi pandoming tumindak. Ngelmu iku ora mung
dimangerteni, nanging uga kudu dilakoni. Yen mung lagi ana omongan, yen
ora dilakoni utawa ditindakake, kuwi durung jeneng nduweni ngelmu, amarga
Apa sakabehing panyuwun utawa gegayuhan iku kudu dikantheni laku? Laku
iku saora-orane nuduhake bangeting panyuwun, nuduhake gedhening tekad supaya
kaleksanan kang sinedya, kayadene tekade Bratasena nalika golek tirta prawita
sari. Ya mung kanthi gelenging tekad sarta gedhening pangurbanan gegayuhan
Urip iku ora gampang. Apa sing gumelar iki bisa nuwuhake pepenginan
lan gegayuhan werna-werna. Manungsa kudu bisa milih gegayuhan kang utama
lan nyingkiri pepenginan kang ora perlu. Ya gegayuhan kang utama iku kang
perlu diudi kanthi kebak pangurbanan. Gegayuhan utama iku ora mung murakabi
kanggo awake dhewe, nanging uga kanggo kemakmuraning masyarakat lan kamulyaning
Laku utamane Panembahan Senapati yaiku tansah marsudi sudaning hawa
nepsu kanthi tapa brata ing wayah awan lan bengi. Tujuwane ora liya ya
mung tansah mbangun kahanan supaya dadi luwih becik sarta gawe kepenake
Laku utama sing sifate memayuhayuning bawana, sing bisa ngunggahake
harkat uripe manungsa, ing wektu iki dibutuhake banget kanggo ngentasake
bangsa Indonesia saka kemelaratan lan “keterpurukan”. Saiki akeh
narapraja, pemimpin sing adoh saka tindak utama, sing mung gawe enake diri
pribadi utawa golongane kanthi ancik-ancik kasangsaraning rakyat, ora gawe
TEMBUNG ajining dhiri iku meh padha tegese karo harga diri ing basa Indonesia. Saben uwong iku duwe rasa-pangrasa utawa kesadaran ngenani harga diri-ne. Ajining dhiri manut rasa-pangrasane dhewe iku sifate subjektif. Nanging ajining dhiri sadhengah uwong miturut pamawase masyarakat iku ya ora mesthi objektif. Bab ajining dhiri iki miturut pambijine dhewe karo pambijine wong liya asring ora padha. Miturut pambijine dhewe harga dirine iku dhuwur lan sarwa becik. Wong sok rumangsa becik, rumangsa pinter, rumangsa sugih, nanging ora adhedhasar kanyatan, mung manut rasa-rumangsa lan pepenginane dhewe. Ya sifat kaya mangkono iku sing diarani gumedhe, sombong utawa kumlungkung.
Ananging uga ana wong kang tansah rumangsa luwih asor, luwih bodho, luwih mlarat katimbang wong liya. Rehne kalungguhane miturut pangrasane luwih endhek, mula banjur ora pati wani srawung. Wong
iku adate ora ganep utawa mung sabageyan bae. Pamawase masyarakat iku sing akeh-akeh ya mung saka njabane, dene isi jerohane ya ora ngerti.
Sing genah saben wong iku mesthi duwe gambaran ngenani ajining dhirine. Amarga anane kesadaran harga diri mau saben uwong ora gelem disepelekake utawa diremehake. Ing masyarakat feodal kesadaran harga dri golongan priyayi utawa golongan elit iku gedhe. Golongan iku ora mung njaluk diurmati, nanging uga njaluk “perlakuan istimewa”. Korupsi iku uga ana gandheng-cenenge karo sifat masyarakat sing ngantine saiki isih nduweni sifat feodal mau.
Ana unen-unen sing nyebutake manawa “ajining dhiri iku saka lathi”. Pancen apa sing diomongake nganggo lathi utawa cangkem iku bisa nggambarake kahanane sing ngucapake. Amarga ya mung srana basa kang diucapake kahanan lan pribadine wong mau bisa disumurupi. Alelantaran apa bae sing dikandhakake, ajining dhiri sadhengah uwong bisa kasumurupan. Mula aji lan ora ajining dhiri iku tinemtokake utawa gumantung marang sing diucapake lathine.
Ing Serat Wedhatama ajining dhiri iku dumunung ana telung prakara kang dadi paugeraning urip. Telung prakara mau yaiku wirya, tegese isih sentananing ratu; arta, yaiku dhuwit utawa bandha; winasis yaiku nduweni kapinteran. Lha uwong sing ora nduweni salah siji ing antaraning telung prekara mau, bebasan kalah ajine karo godhong jati garing. Tembang Sinom kaya ing ngisor iki:
menapa mboten nggih??!!….
Menawi Pandawa… dawa kawaos kadosdene dawa taline, dawa nalare, dadaran endhog menika pasanganipun huruf “da” leres makaten……
Nanging manawi Pandawa…… dawa kawaos kadosdene dhadha, dhudhuk lemah, dhengkelen sikile, dhadhunge pedhot, dados “da” kawaos “dha” , jelas pasangan “dha” ing aksara Jawi mestinipun mboten makaten…….. sumangga menggah leres dalah lepatipun kula mboten sanget mastani…….
Mar 17, 2012 @ 23:11:58 Banyak nilai-nilai budaya, sosial, maupun politik yang dapat diambil dari wayang itu
Javanese (၄၀.၆%), Sundanese (၁၅%), Madurese (၃.၃%), Minangkabau (၂.၇%), Betawi (၂.၄%), Bugis (၂.၄%), Banten (၂%), Banjar (၁.၇%),
OASE | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Ukara wangsalan : unen-unen kang kudu dibatang utawa cangkrimane
Tebusan : jawaban utawa wangsulan kang wis ditulis sajroning wangsalan nanging durung pati cetha
Lamba iku tegese siji. Wangsalan lamba yaiku wangsalan kang batangane nung ana siji.
Jangkrik gedhe, dheweke lagi duwe sir kok.
Bocah cilik aja ngrokok cendhak, senengane neges-neges ngendikane wong tuwa.
Wangsalan rangkep yaiku wangsalan kang batangane luwih saka siji.
Anggone mlaku nguler kambang wae wong isih
Wangsalan padinan yaiku wangsalan kang lumrahe dianggo ana ing pacelathon.
1) Dipring ijo aku mau, kapusan tenan.a
2) Sepedha rodha telu kene, linggih lincak karo mangan tahu.
1) Isih enom kok njangan gori
Wangsalan edi peni yaiku wangsalan kang migunakake purwakanthi basa/putwakanthi lumaksita.
– Unen-unen kedadean saka rong ukara (awujud wangsalan rangkep)
– Ukara kapisan mawa purwakanthi lumaksita (ana tembung kang dibaleni)
Yaiku wangsalan kang pinathok ing guru wilangan (cacahing wanda).
– Awujud wangsalan lamba (batangane mung siji)
– Gatra ngarep (isi wangsalan) 4 wanda
– Gatra buri (isi barangan) 8 wanda
1) Roning kamal, mumpung anom sing tawakal
– Awujud wangsalan rangkep (batangane luwih saka siji)
– Rong ukara, saben saukara kadadean saka rong gatra
– Ukara kapisan (isi wangsalan) 2 gatra
– Ukara kapindho (isi batangan) 2 gatra
UW 1 : kunir pita UW2 : andhenging ukara kidung
T 1 : tinemune T2 : waspada
Yaiku wangsalan kang ana ing cakepan tembang. Umpamane ing tembang macapat, langgam, campursari, lsp.
Jarak pindha munggwing wana (B: woh kesambi; T: nyenyambi)
Sayang kaga, werekta ingkang muroni (B1: kala; T1: kalaning. B2: anggur; T2: nganggur)
Wastra tumrap mustaka (B: iket; T: pangikete)
Baon sabin ing nawala (B: karya; T: kinarya)
Rupane bocah jaman siki Wis ra jelas’
SHIO ANJING AWAS 934 ?!.
sampun romo prabu…kawulo sampun siap. Menopo ingkang romo
rawuh ingkang minulyo. monggo tansah kulo dere’aken muji syukur ing ngarsanipun kang murbeng dumadi awit sih welasipun kulo miwah panjenengan sedoyo kepareng kempal ngatresneni tumapaking adicoro srah-sarahan soho paningset ing wanci meniko.
adicoro sepisan pambuko, kaping kalih atur pambagyo harjo, kaping tigo-nipun wedharing gati, adicoro kaping sekawan serah-serahan lan kaping gangsal tumanggaping gati di pun lajengaken kaliyan ngasuk kalpika, kembul bujono lan adicoro pungkasan, pamitan.
Mekaten menggah reroncengan titi laksono wanci meniko, monggo sesarengan kawulo lan panjenengan
Diajeng : nek wong sukoharjo piye mas ?;)
rawuh ingkang minulyo. monggo tansah kulo dere’aken muji syukur ing ngarsanipun kang murbeng dumadi awit sih welasipun kulo miwah panjenengan sedoyo kepareng
pambagyo harjo, kaping tigo-nipun wedharing gati, adicoro kaping sekawan serah-serahan lan kaping gangsal
wanci meniko, monggo sesarengan kawulo lan panjenengan sedoyo tansah mangayubayo mugio adicoro meniko saged kaleksanan lumampah kanthi rancag nir wikala nir ing
said:	Aku wong Jowo, tapi ora koyo ngene nemen lho, 😆 😆
(Diajeng : walah podho no mas…yo enek sing nganggo..enek sing
lha mbak ajeng ki wes ngalami prosesi niku dereng 😀
kunjuk dumateng pengarang ingkang kawulo hurmati, kulo meniko mung pinarak mriki ningali tok…..<<<—jowo ra njawani,, susah e ngmong kromo…..
ngupadinen urip anyar (Buanglah bebanmu dan gapailah hidup baru);Ab alio expectas alteri quod facis » Apa kang mbokkarepake saka wong liya, apa kang mbok tindakake marang wong liya (Apa
sing wis pakem. Upacara pengantenan iki ngelambangake pertemuan antara penganten putri lan penganten kakung neng suasana sing kusus lan dilambangake dadi pasangan raja lan ratu.Rangkeyan inti upacara umume diselenggaraake neng daleme penganten putri, dadi sing dadi penyelenggara utawa tuan umah yaiku wongtua utawa kaluarga penganten putri ning tetep dibantu kaluarga penganten kakung.Rangkeyan upacara-upacara pengantenan adat Jawa iku seje-seje miturut dhaerah uga diselenggaraake sesuai kemampuan ekonomi sosial kaluargane.
Upacara lamaran iku upacara kanggo nrima kaluarga calon penganten kakung neng daleme calon penganten putri. Upacara iki dadi tanda yen wongtua utawa kaluarga manten putri setuju yen putrine didaeake pasangan urip calon penganten kakung.
Neng acara lamaran iki biasane sekalian kanggo nento'ake dina utawa tanggal penyelenggaraan rangkeyan upacara lanjutane, utamane tanggal pesta penganten.
Acara siraman iku sejati upacara perlambang kanggo ngresi'ake jiwa calon penganten. Upacara iki diselenggaraake sedina sedurung ijab kabul lan dilako'ake neng umah masing-masing calon manten, umume neng
biasane wong tua calon manten banjur sedulur liyane uga pemaes.
Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa yaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki ngandung makna yen mbengi sakdurunge acara pengantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yen sesuk neng acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari.
Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar wiwit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani dening sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat.
Rangkeyan acara neng wengi midodaren iki seje-seje neng saben dhaerah, kadhang ana sing barengake karo acara peningsetan lan srah srahan.
Srah-srahanSrah-srahan iku disebut ugo "asok tukon" yaiku pihak kakung nyerahake uba rampe lan biaya sing bakal kanggo ngleksanakake pesta pengantenan. Contone uba rampe iku beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liyo-liyane. Sakliyane iku sing paling penting ono ing papasrahan yaiku duwit sing tumprape pihak estri bakal dienggo mbiayai pas acara pesta penganten.
Ijab kabulUpacara panggihSak rampunge acara ijab kabul (akad nikah)dileksanakake acara Panggih, ing acara iki kembang mayang digowo metu seko omah lan di delehake neng prapatan cedak omah sing tujuanne kanggo ngusir roh jahat. Sak wise iku penganten putri ketemu (panggih) karo penganten kakung sak perlu nerusake upacara: balang suruh, Wiji dadi, Pupuk, Sinduran, Timbang, Kacar-kucur, Dahar klimah, Mertui lan Sungkeman.
Upacara balangan suruhUpacara balang suruh minongko perlambang sih katresnan lan kasetian ing antarane penganten kakung lan putri.
Upacara wiji dadiPenganten kakung ngidak endog pitik nganti pecah, banjur penganten putri ngmbah/ngresiki sikil/ampeyane penganten kakung nganggo banyu kembang. Upacara iki minongko perlambang sawijining kepala keluarga sing tanggung jawab mring keluarga.
kloron lungguh neng pangkonane Bapake penganten putri, minongko perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan.
Kacar-kucurKacar-kucur wujud dhuwit logam, beras lan uborampe liyane sing di kucurke ono pangkonane penganten putri minongko perlambang paweh nafkah.
Dahar KlimahPenganten sak kloron dahar dulang-dulangan minongko perlambang pinanganten sak kloron arep urip susah lan seneng kanthi bebarengan.
MertuiWong tuwane penganten putri methuk wong tuwane penganten kakung neng ngarep omah lan bebarengan tindak neng acara resepsi.
Kenduren / resepsiKenduren utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantenan, uga kadang diarani resepsi utawa walimahan. Sejatine kagiatan iki nduwe makna upacara selametan, selamet merga inti acarane yaiku ijab kabul wis rampung diselenggaraake. Neng acara iki, pasangan penganten nerima ucapan selamat saka kerabat, kanca uga kabeh sing
segampang ngumbar ngafir lan Nyesatke Wong..Ngaji Disek nang Guru Ngaji/Kiyai sing
sedoyo Kulo nyuwun ijin klawan restu panjenengan sedoyo anane kulo pingin gabung teng mriki angsal nopo mboten??
jlsknBalasHapusHan Hanna13 Oktober 2016 08.50Lha kuwi wes dadi karepé SING Gawe kowe Urip je mas Wawan, sampean kok malah mikir tekan kono...?? aku ae malah rung nyandak
olèhé tak nggo aku akeh, matur nuwun sak derenge BalasHapusHan Hanna13 Oktober 2016 09.02Moco komentar'e konco" nang forum iki olèhé tak nggo aku akeh,
BalasHapusHan Hanna13 Oktober 2016 09.03Lha kuwi wes dadi karepé SING Gawe kowe Urip je mas Wawan, sampean kok malah mikir tekan kono...??
“Niyat ingsun matek aji, ajiku Semar Kuning, Sungsum
wuyung, wuyuh gumelang, Tetese angin, nagiya nangis, Nangis si ……….. (targets
name) Marang badan ingsun, Teko kedhep teko
Arsitektur Indonésia inggih punika jinising arsitektur ingkang kapacak wonten ing bangunan ing Indonésia. Arsitektur ing Indonésia kenging pangaribawa saking maneka warna budaya, sujarah, lan geografi ingkang wonten ing Indonésia. Para panjajah saha pedhagang mbeto kabudayan saking nagara asalipun ingkang sanget damel wontenipun éwah- éwahaning gaya lan teknik konstruksi bangunan ing Indonésia. Pangaribawa saking nagara sanesipun ingkang paling kenthel mangaribawa Indonésia ing zaman arsitektur klasik inggih punika saking nagara India, senajan ta ugi boten sekedhik bangunan Indonésia ingkang kenging pangaribawa saking Cina lan Arab. Lajeng, arsitektur bangunan Indonésia ugi kenging pangaribawa saking Éropah wonten ing seni arsitektur wiwit mlebet ing purwakaning abad kaping 18 lan abad kaping 19.
Arsitektur keagamaan[besut | besut sumber]
Seni arsitektur ngrembaka sanget ing Pulo Jawa.[1] Sinkretisasi agama ing Jawa boten namung ngewah- ewahi agama asli ingkang sampun wonten ing Indonésia, ananging ugi mangaribawani gaya- gaya arsitektur ingkang khas dados titikanipun bangunan Jawa kangge bangunan- bangunan kangge ngibadah agama hindhu, Budha, Islam, ugi Kristen. Saperangan bangunan agama kados candhi, ingkang asring dipundamel kanthi ukuran ageng lan dipundhisen kanthi arsitektur ingkang kompleks, kathah dipunbangun ing Pulu Jawa ing jaman jumeneng nata kraton Hindhu- Budha Indonésia ing antawisipun abad kaping 8 ngantos abad kaping 14. Candhi- candhi Hindhu ingkang paling sepuh ingkang taksih madeg mapan wonten ing Pegunungan Dieng. Menawi dipuntaksir, wonten ing laladan pegunungan Dieng punika, wonten kirang langkung sekawan atus candhi ing Dieng ingkang sak punika namung kantun wolung candhi. Candhi Borobudhur ingkang dados monumen umat Buddha kalebet wonten ing dhaptar Situs Warisan Dunya UNESCO, ingkang dipunbangun déning wangsa Syailendra ing antawisipun taun 750 ngantos taun 850 Masehi, ananging lajeng dipuntilar sekedhap sasampunipun Borobudhur sampun badhe dipunbangun, amargi ningali sampun langkung sekedhik ingkang ngrembakakaken agami Budha lan kakuasaan ing tanah Jawa sampun pindhah mangetan. Borobudhur gadhah saperangan ageng pahatan- pahatan ingkang narik kawigatosanipun para wisatawan amargi ngandharaken cariyos ingkang wetah lan manunggal menawi dipuntingali saking tingkat paling ngandhap (Kamadhatu), rupadhatu, ngantos tingkat paling nginggil inggih punika, arupadhatu, ingkang punika inggih metafor peralihan pencerahan. Kanthi munduripun Krajaan Mataram, ing sisih wetan Jawa ingkang dados punjering arsitektur keagamaan kanthi gaya ingkang saged narik kawigatosanipun masarakat ingkang minagka gambaraning Siwaisme, Buddha lan pangaribawa khas Jawa; satunggaling fusi ingkang nyerminaken karakteristik agama ing sadaya pelosok Jawa. Ing abad kaping 15, Islam sampun dados agama ingkang nguwaosi Jawa lan Sumatra. Kados dene agama Hindhu lan Budha ingkang sampun mangaribawani bangunan- bangunan sakiwa-tengenipun, pangaribawa asing ingkang ndherek agami punika ugi dadosaken wontenipun gaya- gaya arsitektur mesjid kanthi khas Jawa.
Arsitektur Griya Adat[besut | besut sumber]
Saben etnis lan suku ingkang wonten ing Indonésia punika gadhah arsitektur ingkang beda- béda ingkang dadosaken rumah adat saben laladan punika ugi beda- beda. Kanthi wontenipun sekedhik dipunlirwakaken, bilih tiyang Indonésia punika inggih sejatosipun keturunan saking Austronesia (asalipun saking Taiwan, c. 6.000 taun kepengker), lan griya- griya adat tradhisional Indonésia gadhah karakteristik kados saking konstruksi kayunipun, variasi wujud griyanipun, lan ugi struktur gendhengipun ingkang njlimet. Tiyang Austronesia punika padatanipun damel griya kanthi strukutur griya ingkang dawa komunal kados panggung, kanthi gendhengipun ingkang sanget miring posisinipun, kados ingkang ketingal wonten ing Griya adat Batak lan Tongkonan, Toraja. Dene variasi wujud griya ingkang dawa punika dipunpanggihaken wonten ing dalemipun tiyang- tiyang Dayak ing Kalimantan saha tiyang pendhudhuk Mentawai.[2]
Indonésia, 1994 Thames and Hudson Ltd, London, ISBN 0-500-34132-X]
IndonésiaKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.32, 29 Agustus 2016.
Kanggo genus biologi Musca, pirsani Musca (genus). Kanggo désa Romania saka Muşca, pirsani Lupşa.
138 derajad pesagi (#77th)
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi Mei.
Musca (basa Latin: fly) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan minoritas ingkang mapan wonten ing wilahan langit sisih kidul. Rasi lintang punika inggih kalebet salah satunggal saking kalih welas rasi lintang
lintang punika sepindhah dipunwedalaken kanthi dhiamèter ing péta langit ingkang dipunwedalaken ing taun 1597 utawi 1598 wonten ing Amsterdam déning Petrus Plancius lan Jodocus Hondius. Rasi punika medal wonten ing atlas langit sepindhah wonten ing Uranometria kagunganipun Hohann Bayer ing taun 1603.
Rasi lintang Musca gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 138 drajat pesagi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planèt-planèt. Rasi lintang Musca punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +10° lan -90° lan badhé ketingal paling saé wujudipun menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting wulan Mei. Musca boten gadhah kathah lintang-lintang ingkang padhangipun langkung saking tigang magnitudo. Déné lintang-lintang ingkang wonten ing rasi lintang Musca, ing antawisipun inggih punika:
Alpha Muscae inggih punika sub raseksa bentèr werna biru ingkang tebihipun 306 taun cahya. Lintang punika ugi dipunindhèntifikasi minangka variabel Beta Chepei.
Beta Muscae inggih punika lintang binar werna biru, ingkang gadhah ukuran ingkang sami ingkang papanipun namung kacèk pinten taun cahya saking apha Muscae.
Delta Muscae (HD 112985) inggih punika lintang binar ingkang gadhah raseksa oranye minangka komponèn ingkang paling baku. Tebihipun kirang langkung 91 taun cahya, lan kalebet lintang ingkang paling caket kaliyan bumi ing rasi lintang Musca.
Lambda Muscae inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer sekawan wonten ing rasi lintang punika. Lintang punika inggih jinis raseksa pethak ingkang minangka tandha kanggé sungunipun kupu.
Musca gadhah sapérangan objèk langit bagéyan lebet ingkang saged dipuntliti, kadosta:
Nova Muscae 1991 inggih punika satunggaling transient objek soft X-ray ingkang ngewrat satunggling lintang lan bolongan cemeng.
NGC 5189 utawi Planèt Nebula Spiral, inggih punika salah satunggaling jinis nebula ingkang gadhah wujud simètris S, ingkang tebihipun kirang langkung 3000 taun cahya.
The Engraved Hourglass Nebula, ingkang dipunmangertosi minangka wujud jam wedhi, inggih kalebet planèt nebula ingkang enèm ingkang tebihipun 8000 taun cahya, ingkang medalaken kalih bagéyan ali-ali abrit kanthi mripat biru ing tengahipun.
NGC 4833 inggih punika satunggaling gugus bal ingkang radi sepuh ingkang wonten ing rasi lintang Musca, ingkang tebihipun kirang langkung 21.200 taun cahya, ingkang mapan caket kaliyan delta Muscae.[1]
Musca inggih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Johann Bayer, sesarangen kaliyan rasi lintang Hydrus, Dorado, Volans, Apus, Pavo, Grus, Phoenix, Tucana, Indus lan Chamaeleon. Rasi lintang punika dipunkiteri kaliyan rasi-rasi lintang sanèsipun inggih punika rasi
oldid=1089462"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
jateng _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
TERIMA ORDER NYAMBUNG KABEL OPTIC Fri May 30, 2008 10:40 am Ya iyalah,masa ya iya donk.. <Muridnya.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
lha kuwi persoalane mbak … 🙂
Assalamualaikum dumateng kiageng jembar jumantoro mugi2 kulo panjenengan
qt tunggu saja pnlitian dr ahlinya.
Balas	kambing hitam, on 27 November 2010 at 1:01 pm said:	wolak-waliking jaman,sing lanang dadi wedok,sing wedok dadi lanang,sing waras
Misora Hibari?, lair ing Yokohama, 29 Mèi 1937 – pati ing Tokyo, 24 Juni 1989 ing yuswa 52 taun) inggih punikz penyanyi lan aktris lègèndaris Jepang. Hibari kalèbèt salah seorang artis musik ingkang suksès ing donya, ngantos wafatipun, piyambakipun sampun merèkam sawètawis 1.200 lagu lan rekamanipun pajèng ingkang katahipun 68 yuta kopi.[1] Lagu hit terakhirnya, "Kawa no Nagare no yōni" asring dipunbèta dèning artis-artis ingkang misuhur lan orkestra, kalebèt The Three Tenors dan Teresa Teng.
Dados aktris, Hibari saking taun 1949 ngantos 1971 mbintangi sawetawis 160 judul filem. Peranipun ing Tokyo Kid (1950) nggambaraken anak jalanan, ugi simbol kerja keras lan optimisme nasional Jepang pasca-Perang Dunia II.[2] Hibari inggih punika wanita Jepang ingkang wiwitan ingkang nampi Penghargaan Kehormatan Rakyat saking Perdana Menteri Jepang. Artis ingkang dados penyanyi rekaman ing yuswa 12 taun punika gadahi asma panggilan kesayangan Ojō (
Masa kecil[besut | besut sumber]
Dipunlahiraken ing Isogo-ku, Yokohama dados Katō Kazue, putri sulung saking ayah tukang iwak asmanipun Katō Masukichi lan ibu rumah tangga asmanipun Kimie, bakat musik Hibari sampun
wekdal punika. Ing tengah berkecamukipun Perang Dunia II, ayahipun ing wulan Juni 1943 mangkat ing medan perang. Hibari ing wekdal punika berusia 6 taun, ngantar kepergian ayah kaliyan nyanyiaken lagu Kudan no Haha. Hadirin ing pesta perpisahan sangat kesan ngantos nangis. Sadar menawi bakat nyanyi putrinipun, ibu gadahi usaha ngeluncuraken karier Hibari dados penyanyi.
Penampilan Kawiwitan[besut | besut sumber]
Mboten lami saksampune perang pungkasan, Kimie ugi nerusaken usaha supados putrinipun saged dados penyanyi. Kaliyan yatra piyambak, Kimie mendirikan orkes Aozora Gaku lan ingkang dipunpimpin piyambak . Dados panggung panggenan Hibari alit nyanyi inggih punika balai-balai rakyat lan panggenan-panggenan pemandian umum. Ibunipun nyiptaaken asma panggung Misora Kazue ingkang wiwit dipunengge ing yuswa 8 taun.
ing taun saklajengipun (1946), piyambakipun tampil ing acara madosi bakat Shiroto Nodo Jiman ing NHK. Ringo no Uta inggih punika lagu ingkang dipunyanyiaken ing babak penyisihan. Hibari lan ibunipun yakin badhe lulus. Ananging juri punika boten sembunyiaken lonceng tanda lulus, punika namung kritikan tajam ingkang saged Hibari.[3] ing wulan September taun ingkang sami, Teater Athena ing Yokohama dados panggenan manggung ingkang kawiwitan kangge Hibari. Ing musim semi taun saklajengipun, Koga Masao datan kunjung ing griya ibu Hibari. Koga sedang gadahi tugas dados juri acara Nodo Jiman ing wanci punika dipunlajengaken ing Yokohama. Hibari diminta supados nyanyi
terkesan kaliyan bakat, keberanian, lan penjiwaan lagu déning Hibari ingkang tasih bocah, ujarnipun, "Kamu bukan tingkatan 'Nodo Jiman' ugi, ananging penyanyi ingkang sampun matang."
^ "Hibari Misora, Japanese Singer, 52". New York Times. 25 Juni 1989. Dijupuk 2009-06-18. ^ Tansman, Alan (1996).
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 28 Januari 2017.
Kebo Dhengen 7. Kalanadhah 8. Pandhawa lare 9. Urap-urap 10. Naga Salira 11. Kebo Dhendheng 12. Pandhawa Cinarita 11. Jangkung
Amangkunegoro III (Ingkang Sinuwun Paku Buwono V) ing surakarta,﻿
Sabda Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakoe Boewono X Keraton Surakarta Hadiningrat
“Rum Kuncaraning Bangsa Dumunung Haning Luhuring
onclang utawi Oncang utawi ron brambang, inggih punika salah setunggaling janganan ingkang limrahipun dipunginakaken kanggé bumbu arupi wuwuran ing masakan mi ayam, sup, utawi bakso ingkang wonten duduhipun.[1] Kejawi punika, ron brambang ugi asring dipunginakaken kanggé isi martabak.[1] Kejawi reginipun ingkang mirah janganan punika ugi kathah gizinipun.[1] Oncang gandanipun kados umumipun bawang-bawangan.[1] Janganan punika asring dipunginakaken kanggé nyedhepaken masakan.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)detikfood.com(dipunundhuh tanggal 27 September 2011)
^ (id)tanamanobat.org(dipunundhuh tanggal 27 September 20110)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Loncang&oldid=1089344"	Kategori: AlliaceaeBumbuBrambangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
durung dadi pembicara sing keren"pokoke awake dewe kudu dadi wong
sepakat, soale aku dhewe kadang yo asal nulis ae (golek konco).Wah
Ulan: Padang Ulan ring pesisir Banyuwangi/Kinclong-kiclong segarane koyo koco/ Lanang
Hello world! | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Sekilas Tentang Indonesia | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
konco prio wanito ojo mung ngaji syari'at bloko nggor pinter dongeng nulis lan moco nembe mburine bakal sengsoro
4. Gampang kabujuk nafsu angkoro ing pepaisi gebyare dunyo iri lan meri sugihe tonggo mulo atine peteng lan nisto
5. Ayo sedulur jo nglaleake wajibe ngaji sak pranatane gubleng kendelake iman tauhide bagus sangu mulyo atine
ngangkat drajate senajan ashor toto dhohire ananging mulyo maqom drajate
tiga den sami ngawruhi ing martabat Wahidiyat ika ing ta'ayyun tsani wastane, pangrawuh ing
tegesipun martabat sepi: ta'junal durung ana ghaib ananipun. Ingaran dzat kang mutlak kunhining Jang, tan anemu wong sawidji, nci wali pan ora.
Pesan dari GMAIL | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Kanggo kagunaan liya saka naga, pirsani naga (disambiguasi).
Miturut kapracayan wong Tionghoa, wong sing nduwé shio naga iku wongé idhéalis, perfèksionis; kabèh lair nduwé pikiran yèn kabèh iku sampurna lan inflèksibel. Kabèh uga agrèsif banget lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.17, 11 Maret 2013.
kang podo iman karo Nabi-Nabi sakdurunge Nabi Muhammad SAW, lan wong-wong
inggih punika raja saking Prancis Kilèn, utawi raja Prancis ingkang miyos tanggal 5 September 920 ing London.[2] Louis IV kalebet trah kulawargi dhinasti Carolingian, putranipun Charles ingkang Prasaja lan Eadgifu saking Inggris, putrinipun Raja Edward ingkang Langkung Sepuh.[3][4] Louis IV palakrami kaliyan Gerberga von Sachsen (913-969).[2] Panjenenganipun punika kagungan trah saking Prancis, Bèlgia, lan Jerman.[2] Louis IV maréntah Prancis awit taun 936-954[5] lan nelasaken sapérangan ageng saking wekdal kakuaosanipun kanggé nglawan Hugh ingkang Agung.[6]
Wekdal Louis IV taksih alit, wonten kedadosan inggih punika ramanipun ingkang asmanipun Charles III dipunkunjara déning para bangsawan.[7] Charles dipunkunjara watawis taun 923.[8] Louis IV kaliyan ibunipun ingkang asma Eadgifu saking Inggris lajeng dipunasingaken dhateng Inggris.[9] Louis nelasaken mangsa alit lan mudha ing Inggris.[10] Ing Inggris Louis IV pidalem ing istana Raja Wessex Æthelstan.[11] Louis IV kondur dhateng Prancis sasampunipun Raja Raoul tilar donya ing taun 936.[11]
Jumeneng Nata dados Raja Prancis[besut | besut sumber]
Nalika Rudolph ingkang ngrebat kakuaosanipun Charles tilar donya, Ralph saking Burgundi, Hugh ingkang Agung lan para bangsawan milih Louis IV kanggé dados raja.[8] Louis IV kondur saking Inggris taun 936 lan jumenengan (dipundadosaken raja) ing Laon nalika tanggal 19 Juni 936.[8] Louis IV dipunsahaken minangka raja Prancis déning Artand, Uskup Agung Reims, dinten Ahad 19 Juni 936.[6] Uskup Artand punika kalebet panjurung utami Louis IV mengsah Hugh ingkang Agung.[8]
Flodoard, satunggaling ahli sajarah sampun nyerat prastawa konduripun Louis IV, mekaten isinipun:
"Para Bretons kondur saking wewengkon sebrang segara kanthi panjurung Raja Athelstan, kondur dhateng nagaranipun piyambak.[12] Duke Hugh dipunkirim ngliwati segara kanggé nimbali Louis, putra Charles, ingkang badhé dipuntampi minangka raja, lan Raja Athelstan, paklikipun, Ingkang kapisan mendhet sumpah saking utusan kaum Frank, ngirim utusan kasebat dhateng kerajaan Frank kaliyan para uskup, lan pandhérék Hugh sanésipun lan bangsawan sanés saking Frank tindak saperlu manggihi Louis IV lan nggadhahi komitmen dhateng Louis.[12] Énggal-énggal panjenenganipun mandhap ing Boulogne, kados ingkang sapun dipunsarujuki sesarengan bilih jumenengan raja badhé katindakaken ing Laon ingkang dipunberkahi kanthi berkah kerajaan.[12] Louis IV dipun-urapi lan dipunparingi mahkota déning Uskup Agung Artold, ing sangajengipun para pangarsaning praja lan kalih dasa uskup."[12]
Cecongkrahan Pulitik[besut | besut sumber]
Konflik utawi cecongkrahan pulitik Raja Louis IV lan Hugh narik kawigatén Raja Otto ingkang Agung saking Jerman kanggé nyerang Prancis.[9] Amargi ngadhepi mengsah ingkang sami, Louis IV lan Hugh sarujuk manunggal kanggé ngicalaken serangan saking Otto.[9] Wekdal semanten Hugh dipuncepeng Artaud, penasihatipun Raja Otto lan Hugh dipunkunjara.[9] Déné Raja Louis IV ugi saged dipuncepeng déning Normandia, sadèrèngipun dipunculaken malih.[9]
Cecongkrahan kaliyan Hugh[besut | besut sumber]
Sasampunipun dipunsahaken minangka raja Louis IV "d'Outremer".[11] Louis IV nandhesaken otonomi wewengkonipun saking Hugh ingkang Agung, ingkang sampun paring dhawuh supados Louis IV lan ibunipun maréntah ing Laon nalika taun 937.[11] Louis kabukti boten dados "boneka" raja Hugh, Louis IV ngantos mbebelani pindhah saking Paris dhateng Laon kanggé nyegah prabawa Hugh.[8] Nalika Hugh lan Hebert nyerbu wewengkon Laon ing taun 940, Louis IV kanthi ajiwa sinatriya mbebelani kuthanipun, ananging amargi Hugh dipunbiyantu raja Jerman, Otto I, pungkasanipun Louis IV kawon ing taun 941.[8] Louis IV kaliyan Otto salajengipun nindakaken prajanjen damé ing wulan Novémber 942.[8] Kekalihipun sarujuk rerukunan malih sasampunipun Herbert, panjurung utami Hugh tilar donya ing taun 943.[8]
Sanajan kagungan namung kedhaulatan de facto ingkang winates ing kutha Laon kémawon lan sapérangan wewengkon ing Prancis sisih lèr, Louis IV kagungan grengseng ingkang ageng kanggé mbrastha para pamberontak.[7] Ing wekdal kawitanipun pamaréntahan, Louis IV nyerang wewengkon Burgundi lan Aquitaine ing taun 937.[7]
Cecongkrahan kaliyan Otto[besut | besut sumber]
Taun 939 Louis IV boten akur kaliyan Kaisar Otto ingkang Agung, ingkang ndamel kekalihipun ngawontenaken paprangan.[7] Para bangsawan ingkang wonten ing wewengkon-wewengkon Prancis nyatakaken béla setya dhateng raja Prancis Louis IV.[7] Sanajan Louis IV palakrami kaliyan Gerbega saking Prancis, rayinipun Otto ingkang Agung.[7] Palakrami Louis IV kaliyan Gerbega punika boten pikantuk idin saking Otto.[11] Kanggé sawetawis wekdal wontenipun palakrami punika saged ndadosaken Louis IV kaliyan Otto rukun lan boten mengsahan.[7] Ananging paprangan lajeng dipunterasaken, Otto ingkang Agung nyengkuyung panguwaos saking golongan pamberontak saking karajan Prancis.[7] Ngantos dumugi warsa 942 dèrèng wonten predaméan antawisipun pihak kalih kalawau, sanajan sampun ngawontenaken prajanjén Visé-sur-Meuse.[7]
Sédanipun William Longsword, pangarsa wewengkon Normandia, ingkang nemahi pati déning Arnulf ing wulan Desember 942, ndamel Louis IV ngupadi kanggé pikantuk hak ngopéni Richard, laré enèm calon pawaris tahta Louis IV.[7] Sasampunipun boten saged nguwaosi wewengkon Normandia, wewengkon ingkang sadèrèngipun dados kakuaosanipun Louis IV sami uwal lan dipunrebat déning mengsah-mengsahipun.[7]
Palakrami lan Putra-putranipun[besut | besut sumber]
Lothaire, raja saking Prancis;[13] Lothaire dipunpilih nggantosaken Louis IV nalika
saking Prancis, miyos taun 945 ing Laon;[15]
Pangéran Louis saking Prancis, miyos taun 948 ing Laon, tilar donya 10 September 954 ing Laon;[15]
Pangéran Charles saking Prancis, miyos taun 953 ing Laon;[14]
Pangéran Hénri saking Prancis, miyos taun 953 ing Laon;[15]
Pangéran Alâerade saking Prancis, miyos taun 953 ing Laon.[15]
Garis trah[16][besut | besut sumber]
6. Edward ingkang Langkung Sepuh[3]
Ing pungkasaning pamaréntahan, Louis IV kathah nemahi gangguan kados paprangan kaliyan Hugh ingkang Agung,[8] ugi wonten serbuan saking Hongaria dhateng wewengkon Prancis sisih kidul.[8] Louis IV tilar donya ing tanggal 10 Séptember 954.[8] Wonten pamanggih sanès bilih panjenenganipun tilar donya 25 Séptember 954 ing Reims, Prancis kanthi sebab ingkang boten saged dipuntemtokaken.[2] Pamanggih sanèsipun ngéngingi sabab tilar donyanipun Louis IV punika amargi dhawah saking turangga.[17] Salajengipun pamaréntahan Prancis dipunpasrahaken dhateng putranipun ingkang asmanipun Lothaire.[8]
datesCacad CS1: external linksKategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 13 Sèptèmber 2016.
tuladhanipun toya dipunpanasakèn lajéng mémuai pramila massa luwih alit, sébabipun toya punika ngalir saking panggènanè badhè diisi kaliyan toya ingkang langkung asrép amérgi massa jènisipun luwih agéng. Konvèksi sagéd kaleksanan menawi wonten fluida zat alir menawi zat cair utawi gas. Tuladhanipun inggih punika kédadean angin darat utawi téngah wèngi, angin laut utawi siang, saha aliran udara ing salébéting ruang ingkang bérvèntilasi.[1](dipununduh Tanggal 27 September 2012). Konveksi inggih punika pèrgérakan molèkul-molèkul ing fluida ya iku cair utawi gas saha rheid, konvèksi mbotén saged bereaksi menawi benda padat, amargi boten wonten difusi ingkang saged
Konveksi inggih punika perpindaha kalor déning zat ingkang dipunsertani perpindahan partikel-partikel zat kasebut. Konveksi kédadosan amergi wonten bandinganipun massa jènis zat. Ing ngandap ménika pèristiwa konveksi antawisipun: 1. Ing zat cair amérgi wontén pérbédaanipun massa jènis zat, tuladhanipun sistèm pemanasan toya, sisitem aliran toya benter. 2. Ing zat gas amargi wonten bedanipun inggih punika tekanan udara, tuladhanipun kedadosan angin darat lan angin laut, sistem ventilasi udara, supadas angsal udara ingkang luwih asrep ing salebeting ruangan ingkang sampun
kedadosan ing zat cair lan gas. Perpindahan punika amergi wonten bentenipun massa jinis ing salebeting zat. Sanesipun perpindahan kalor punika secara konveksi ugu wonten zat cair. Peristiwa konveksi kalor ngelampahi penghantar toya. Kedadosan punika ugi saged dipunginakaken kangge jelentrehake prinsip kedadosan angin darat lan angin laut. a. Angin darat kedadosan wanci ndalu dinten lan ngembus saking darat ing laut. Sapunika amergi ing ndalu udara ing salebeting enggal laut luwih benter. Mila kedadosan aliran udara saking darat ing laut. Angin darat dipunmupangataken déning para nelayan menawi kangge nuju ing laut kangge nangkep iwak. b. Angin laut kedadosan ing siang lan ngembus saking laut ing darat. Mila kedadosan aliran udara saking laut ing darat, angin laut dipunmupangataken déning nelayan kangge bali ing darat. [4]
Mupangatipun Konveksi saben Dinten-dinten[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 4 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Olkusz&oldid=1091263"	Kategori: Powiat ing propinsi
KLASIFIKASI CEKUNGAN SEDIMEN | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Sinau Nggawe Blog, Blog'e Wong Purbalingga, Bisnis Gratis, Bisnis Online
Other Tags: Purbalingga, Owabong, Wong Purbalingga, Bisnis Online
(1996-12-04) 4 Dhésèmber 1996 (umur 20)
Sheryl Sheinafia Tjokro (lair ing Jakarta, 4 Dhésèmber 1996; umur 20 taun). punika penyanyi nagara Indonesia. Panjenenganipun punika enom saka 5 siblings. Ing musik pisanan instrument ing sinau saka umur 5 taun 11 taun punika piano. Tertarik sinau gitar minangka katon pengawal sak lingkungan home asring muter gitar.
Kemampuan kang kanggo muter gitar lan nulis lagu, nggawe Basa Acin, pemilik Musica Studios kanggo mlebu marang nalika yuswanipun 14 taun. Kaya aku ana siji pisanan dirilis ing 2012. Lagu iku asil kang nggawe lan noto dibantu déning Irwan Simanjuntak. Kapindho siji, anduweni raos Silence uga kang nggawe lan dibukak ing Februari 2013.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sheryl_Sheinafia&oldid=1101041"	Kategori: Pangripta lagu IndonésiaPenyanyi IndonésiaWong JakartaTokoh JawaLair 1996Kategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
EnglishEsperantoBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.17, 21 Oktober 2016.
kereta Kanjeng Kyai Landower Wisman, Kanjeng Kyai Kanjeng Landower Surabaya, Kanjeng Kyai Landower Ijem dinaiki putri serta menantu raja kraton, kereta
telung prakara,Wus ana anareki,Dening adep idep kaping kalihira,Mantep ingkang kaping
TULADHA SESORAH KANGGO UJIAN PRAKTIK BASA JAWA | anggraenisme
Ingkang kaping kalih, kanthi sêngkut gumrêgut têmbayatan kaliyan masyarakat, aparat, saha
mênawi sadaya para mudha samênika kénging pangaribawaning narkoba. Sinten samangke ingkang badhe nglajengaken lampahing pamarintahan ing negari Indonesia mênika mênawi para mudha samya risak moralipun?
4) apa saranmu minangka siswa utawa anak tumrap pendidikan basa Jawa ing tembe (harapanmu
bisa uga njupuk ide/panemu kaya sing ana ing LKS sing mungkin lali durung dibayar kuwi) he -_-“
“TULADHA SESORAH KANGGO UJIAN PRAKTIK BASA JAWA”	ice
Reply	anggraenisme says:	September 25, 2014 at 10:16 pm	matur nuwun,
menika ugi saking sumber sanes-sanesipun kanthi ewah-ewahan sawetawis…
Reply	yusuf effendy says:	February 26, 2014 at 6:05 am	bu, nembe cek kok jebulane tema niku, mpun kasep damel budaya jawa angsal??
Reply	jokoariyanto48 says:	March 23, 2014 at 1:21 pm	Blog panjenengan
pancen suroboyo wis elek kok ket biyen, ga ono pengaruhe karo wong yahudi neng suroboyo.
Reply	maddkemal says:	May 27, 2010 at 8:20 pm	Amboness betul, tapi
prnah ngajarno kekerasan lan umpatan, islam rahmatil alamin….nggk kabeh wong yahudi iku elek , yo nggk kabeh wong islam apik..sampean perdalami maneh agama islam cek iso nogo
keluargaku muslim…opo2 ojo di delok teko njobo, lek tentara israel mbantai palestina..opo hubungane karo aku sing nduk Surabaya..??, ojo manut grubyuk tapi di pikr2 disek. isone mung ojo mbengak mbengok..soale cangkeme smpyan yo ora iso ngewangi pnderitaane rakyat pelestina…SAmpyan kudu ngrti, ora kabeh wong
sego golong lima, takir ponthang wewadhae, ulam-ulamanipun, ulam tasik rawa lan kali, ping pat iwak bengawan, mawa gantal iku, rong supit winungkusan, apan dadi nyawungkus arta sadhuwit, sawungkuse punika.
sego golong lima, takir ponthang wewadhae, ulam-ulamanipun, ulam tasik rawa lan kali, ping pat iwak bengawan, mawa gantal iku, rong supit winungkusan, apan dadi nyawungkus arta sadhuwit,”
"Dalem ngaturaken sembah pangabektos kulo dumateng ibu, mbok bilih wonten klenta klentunipun atur dalem lan tingkah solah ingkang kirang mranani ing penggalih ibu, dalem nyuwun
"Semono ugo yo nak, wong tuwo sok akeh klera-klerune, sliramu sing enom sing akeh pangapurane. Ing dino
Waprakeswara iku enggon sing suci kanggo upacara pamujaan dewa Syiwa. Ing tlatah Jawa tembung Waprakeswara iki padha maknane karo Baprakewara.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 2 Februari 2007.
wingi jingglang khatam quran. ndeleng surat2 cekak ing juz 30, dadiné ngebut. sajuz mung 4 dina. sing marai semangat jebulé malah donga khatam quran. sing akhire ya ora rampung. diitung ana sepuluh
lagi ngungun karo film seri mr robot. resènsi sawetara blog pancèn bener, film iki katoné pancèn nggarap perkara hacking kanthi bener, ora kaya film2 holywood liyané sing nampilaké perkara hacking kaya game. ing suting awalan, elliot nemoni sawijining paraga child porn sing kewiyak. dhèwèké njlèntrèhaké perkara deepweb lan tor kanthi satlereman. lan bener omongané elliot, anonimus kuwi dadi muspra yèn ora bisa dijaga. kaya déné lading, bisa migunani, bisa uga ndrawasi. bakuné, ana kalané wong bisa sesorah yèn bakal bisa anonimus kanthi bener, nyatane, anonimus kuwi mung kaya dongèng nalika ketemu karo manungsa2 sing ngerti apa
sedhéla palentin. jan-jané ya ra naté nggagas urusan iki. nanging ndeleng nang pawarta2 kok wartawan do kurang gawéan gawé daftar: 10 movies for valentine day, songs for valentine, bla bla bla. marai anyel kanggo wong sing lagi mbujang.
aku nemu kutipan2 nglelipur ati sing anti-palentin. luwih bisa gawę mèsem:
- mbujang kuwi becik, kaya déné wujud ra pedhulian.
- aku ra butuh pacar, uripku wis kebak masalah
browser lumrah. iki ndonya sing luwih kepènak amarga ora bisa ditemu nganggo google. ora ana wong sing crita soal jokowi karo ahok. luwih akèh wong ngomong perkara cara gawé kokain tinimbang carané ngecèt témbok. luwih gampang golèk artikel resèp masak menungsa (tenan, iki njeléhi pol) tinimbang gawé kapucino.
aja ngomong perkara agama ing kéné. luwih pas yèn sing dirembug soal NSA, hacking, matematika, karo konspirasi. ngomongaké ajaran sétan lan dhukun luwih aman. akèh sing dodolan obat koplo, bedhil, bom rakitan, gambar saru nanging marai muntah, piranti intelejen, lan liya-liyané sing ora bisa didol nang ndonya lumrah. arep pesen supaya matèni wong ya ana. rasané kaya nonton film ndeleng kahanan kaya ngono kuwi. nonton game of throne dadi katon lumrah banget, ora kejem blas yèn disandhingaké karo rembugan ing ndonya iki.
wis cubriya wiwit mbiyèn, omah iki ora gathuk. yèn tembungé yohanes surya iku mestakung. rasané suwung. ukarané kecandhet nang uwan. ora bisa dadi apa-apa kejaba mung tulisan nglegena tanpa puspa. mau tak pikir, aku bisa kekancan karo omah kuwi. paling ora, bisa dadi mitra crita. nanging, pancèn garis kuwi kudu diliwati. garis sing wis naté keprungu ing kabar wadi seka donya awang-uwung. wis, diakèhi donga waé bèn bisa mabur nang awang-awang banjur nembang puspawarna kanthi gérongan
ing kolèksiku, aku nyimpen dhagelan mataram lan pengajian. gunané kanggo panglipur ati nalika aku krasa nelangsa nanging isih kudu kerja. lan yèn wis ngrungokaké lan tetep nelangsa, berarti pancèn lagi dikon
Wieke Irawati Kodri Kawi Boedisetio Kabupaten Agam Sumatera Barat Indonesia.
BRAZIL TEKUK KROASIA DI PARTAI PEMBUKA PIALA DUNIA | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Struktur dan Komposisi BUMI | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Kisah 2 Lembar Uang Kertas Yang Bersaudara | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
Dadi wong lanang kuwi kudu sing becik, sing apik, sing ksatria, sing lanthip. Becik lan apik marang sakabehane. Mbuh atine, mbuh kelakuane, mbuh sifate.
Angel rek ngomong jowo, krama-ku ora keasah si,
DAWANE DLANGGUNG DOWO UMURKU,SAK SUGEHNE PASAR SUGEH AWAKKU,NJALUK SAFA’ATE WONG HALI KUBUR LANANG LAN WADON,TUWO LAN ANNOM,DITURUTONO KALEH PENGERAN. DADIYO SAMPEYAN SUKANI GUNUNG,DADIYO SAMPEYAN SUKANI SEGORO,KULO
LANANG LAN WADON,TUWO LAN ANNOM,DITURUTONO KALEH PENGERAN. DADIYO SAMPEYAN SUKANI
segalane, padhang, ilane, lugu
dhimpil (2x) pinter, diyan, rugi, kere, ora tanggungjawab, patrape, manungso
saking sekar kedaton…kempal poro kerabat..mangayubagyo jagat perbloggeran malih… 🙂
Teka welas teka asih si jabang bayine…….
Nuwun sewu Ki…..Kulo nyuwun izin badhe
Admetos, "liar", "boten saged kajinakaken"[1][2]) punika raja Ferai ing Thessaly. Admetos nggantosaken bapakipun, Feres. Admetos punika satunggaling Argonaut, Admetos ugi ndhèrèk mburu Babi Kalidon.
Lukisan vas ingkang nggambaraken nalika Admetos lan Alkestis pisah.
Admetos punika kondhang awit saking saénipun lan adilipun. Nalika Apollo kaukum setunggali taun kedah ngabdi minangka manungsa amargi sampun mateni Delfin, Apollo mapan wonten ing dalemipun Admetos lan dados gembalanipun. Minangka balesanipun, Apollo ndamel sadaya sapinipun Admetos nglairaken anak kembar nalika dipungembala déning Apollo [3][4].
Apollo ugi paring pambiyantu dhateng Admetos kanggé nikahi Alkestis, putri Pelias, raja Iolkus. Alketis dipunremeni déning kathah tiyang jaler saengga Peliasa damel tugas ingkang mustahil kangge para tiyang jaler ingkang tresna marang Alketis inggih punika kedah nitih kreta ingkang dipuntarik déning babi wana lan singa. Kanthi pambiyantu saking Apollo, Admetos kasil nglampahi lan ndadosaken Alketis garwanipun [5][6]
Nalika dinten pawiwahanipun, Admetos nampik paring sesembahan kagem Artemis saéngga sang dewi ngisi kamar pengantin kalihan ula. Apollo paring pambiyantu malih kanggé Admetos. Apollo ugi paring wewarah Admetoss kangge paring sesembahan kanggé Artemis supados dewi ngicalaken ula-ulanipun.
Pitulungan Apollo ingkang paling ageng dhateng Admetos punika nalika Apollo mbujuk para Dewi takdir supados munduraken sédanipun Admetos. Apollo damel para Dewi Takdir mabok dumugi sarujuk ananging kedah wonten tiyang ingkang purun nggantos sédanipun Admetos. Wiwitanipun tiyang sepuh Admetos ingkang purun séda nggantos Admetos ananging nalika dumugi dinten ingkang sampun katemtokaken tiyang sepuh kasebut boten purun séda. Lajeng Alketis garwanipun Admetos ingkang samekta séda kagem garwanipun [7].
Sasampunipun Alketis seda, Admetos nembé sadar bilih gesangipun wonten ing donya boten tentrem tanpa garwanipun lan gadhah kekajengan supados Alketis kondur gesang malih. Kala punika Herakles ingkang nembé nglampahi tugas nyekel Turangga Betina Diomedes, ngaso wonten ing dalemipun Admetos lan dipuntampi kanthi saé déning Admetos. Kangge paring piwales marang kabecikanipun
saéngga Thanatos purung ngonduraken roh Alketis dhateng donyanipun manungsa. Putranipun Admetos ingkang paling kondhang punika Eumelos ingkang mimpin pasukan Firae nalika Perang Troya. Kejawi punika Admetos ugi gadhah putri anama Perimele.
Admetos&oldid=1104794"	Kategori: Raja ing mitologi YunaniKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, sanajan akeh ngelmune lamun ora digunakake, ngelmu iku
kanthi laku, sanajan akeh ngelmune lamun ora digunakake, ngelmu iku
Tanggapan to “Ngelmu iku kelakone kanthi laku, sanajan akeh ngelmune lamun ora digunakake, ngelmu iku
Balas	matur nuwun kang mas, hehehe . . .
Balas	ngelmu mboten saget yennjenengan sampun ageng,
SING ISA MLEBU ING JERO BUMI ORA
Adi Laras Tembang Kangen — Mp3 Gratis
penganten anyarCah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo ngisah dhodhot-iroDhodhot-iro, dhodhot-iro, kumitir bedah ing pinggirNdondomono jlumatono kanggo sebah mengko soreMumpung
Lir-ilir, lir-ilirTandure wis sumilirTak ijo royo-royo tak senggo penganten anyarCah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo ngisah dhodhot-iroDhodhot-iro, dhodhot-iro, kumitir bedah ing pinggirNdondomono jlumatono kanggo sebah mengko soreMumpung padhang rembulane mumpung jembar kalanganeYo surako… surak hore…Lir-ilir, lir-ilir*
lha nangopo to pak kok gak oleh didol?,….
suami:,….lha kowe dhewe rak yo ngerti,…omah jalan sudirman kae dudu omahku,…..yen mbok dol iso digebuki sing nduwe,…
Filed under: santai aja |	« opo boso arabe yang penting
gatheli kui anggara .. rak penak2i wong ameh komen wedhus…
terminal ngrambe kok tekan bandara…numpak sumber kencono
saged sowan teng sampean boten? kula wong
kudu tansah semende marang pepesten.Eling kudu tansah pasrah ing Allah.Eling kudu rumangsa mung dadi titah.Eling kudu rumangsa saderma nglakoni.Eling kudu tansah sabar narima. Narimo ing pandum.Eling kudu tansah lila legawa, bisa gawe seneng atine liyan.Eling kudu mulat salira/tepa slira.Eling kudu welas asih ing sapada - pada, nguwongke wong.Eling kudu bisa ngregani marang liyan, sumanak lan sumadulur.Eling kudu ngerti lan tansah nganggo tata krama, tata susila, unggah ungguh, tata basa.Eling kudu tata, tangguh, tanggap, tanggon, alon - alon waton klakon.Eling kudu taberi, nastiti, ngati - ati, tlaten.Eling kudu tansah ngugemi janji, ora mencla - mencle.Eling kudu seneng tetulung, seneng dedana marang kang merlokake.Eling aja nganti lali marang
ngangsa, nggresula.Eling aja kurang ajar, dahwen, juweh, drengki, srei, jahil metakil.Eling aja ma lima, madat, main, madon, mangan, maling.Eling aja nganti kliwatan seneng, kliwatan susah utawa
wong urip bakal mati.Eling sing sapa nandur bakal ngunduh. Eling sing sapa
3. Luhut Matondang-M Lingga 29,08 %
4. Luhut Matondang-M Lingga 30. 67
panjenengan gelem mampir bloge wong ngapak, ngiras-ngirus nggo ngraketaken peseduluran.Angger njenengan garep gawe blog sing
miturut akidah, 3. nembe design bloge (tampilan) sing mandan nyeni lan sesuai karo topike.Nyuwun sewu ya Kang Alif,... wis
pindho shalat wengi lakonono. Kaping telu wong kang saleh kancanana. kaping papat kudu wetheng ingkang luwe. Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe. Sopo wonge bisa ngelakoni. Insya Allah gusti Allah nyembadani”
SING CILIK OPO SING GEDE..
SING GEDE NOMERE GEDE SING CILIK YO PODO BAE
BARANG DAGANGAN RAME PISAN SING TUKU PODO SENENG…
HEWANE: TIKUS DI MAKAN ULAR
HENDRA T 2015 berkata:	Desember 23, 2015
digrebeg isih nduwe data…lha untung saiki ora ono grebegan yo. Eh…isih ono ora?
January 17, 2011 at 12:00 am ohtrie said: trus piyeee…?
lha mbuh… wong ora iso turu ngene kok njaluk mimpi hayo piye?
January 17, 2011 at 12:00 am rikejokanan said: wong ora iso
» Askep Jiwa BAB II : Perilaku Kekerasan
Askep Jiwa BAB II : Perilaku Kekerasan
Kapevi Hatake | 9:43 PM | Askep Jiwa
megeseng :- Banten penyub : Pras daksina, segehan, canang yeh anyar, air kembang.4. Ngirim Nganyut.- Ke Surya : Pejatian- Arepan : Pras, daksina canang sari, segehan.- Tarpana : Daksina, oda putih kuning, bubur pirata, canang sari, segehan- Kwangen : 22
WAH ISO DI PERANG BATARAYUDA JILID 12….
on 09/02/2011 at 1:26 pm RAJA
Setaun luwih se…cuma akeh sing kudu tak uber. Opo
mélu anglakoni, boya keduman mélik, kaliren wekasanipun, ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali, luwih begja kang éling klawan waspada.”
Interest : GoLeK BoJo, NGaLaMuNMig33 Username : bocah/sore/nu-9Registration date : 30.06.08Subyek: Re: PERSEMBAHANKU Fri Sep 05, 2008 4:43 am Wah kulo mboten mudeng bahasanipun je mas pank, ngumung'' ne njiplak saking pundi puisi ingkang ngagem bhs planet meniko mas
mulih nggowo duit sing uakeh…nek telung taun kiro kiro yo sak rw keduman kuabeh yo :d
Alafan kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
Intro : Cm G# Cm Fm..G
Fm....G..Cm G
Cm G# Cm Kelingan rikolo urip bebarengan
Fm Mangan enak turu penak kerjo penak
Ning atiku bioso yombok sio sio
Musik : Cm G# Cm Fm G
Pamaréntah Indonésia iku cabang utama jroning pamaréntahan Indonésia sing nganut sistem presidensial. Pamaréntah Indonésia dikepalani déning presidhèn sing dibantu sawetara mentri sing kagabung jroning sawijining kabinèt. Sadurungé taun 2004, miturut UUD 1945, presidhèn dipilih déning Majelis Permusyawaratan Rakyat. Jroning Pemilu 2004, kango sing sepisanan Presidhèn Indonésia dipilih langsung déning rakyat.
Kawenangan[besut | besut sumber]
Magepokan karo pamaréntahan laladan, Pamaréntah Indonésia minangka pamaréntah pusat. Kewenangan pamaréntah pusat nyakup kawenangan jroning babagan pulitik luar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pamaréntah_Indonésia&oldid=1076176"	Kategori: Pamaréntah IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.39, 29 Agustus 2016.
ngawruhana. Ing wong kang wus putus ing ngelmu rahseku, yen sirarsa
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XXXV – XXXVII
♦ 5 Comments	PUPUH XXXV === KINANTHI === 1. //o// Yata undhang ing Sang Prabu/ waradin Bakdiman nagri/ desa-desa padhukuhan/ urut pereng wukir-wukir/ miwah praja ing amanca/ kang kêreh Bakdiman nagri// Alkisah, titah Sang Prabu
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 GENDHING
Kekancan Lan Paseduluran Iku Biso Nambah Uriping Ndonya Kanthi Sumringah
Mengintip Kebenaran Ramalan Prabu Jayabaya | Kali Sengara
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Mengintip Kebenaran Ramalan Prabu Jayabaya
sik sik... ngomongne Jipang opo gembok se?ahh arek iki jaka sembung bawa AK47...gembok mu wi....sing mbok gowo
-Koes Plus-Sebuah penggalan lirik lagu Jawa dari Koes Plus yang berjudul Ojo Nelongso
ojo dipekso, yen ngantuk yo turu wae…… urip rak mung sak dermo nglakoni. monggo……
wong jowo tapi ora iso boso jowo wkwkwkwk
December 31, 2011 at 9:15 am	Reply	wahahaha, jawane ngendi? kok raiso basa jawa? 😀
Wong Kang Lali Isih Bejo Wong Kang Eling Lan WaspodoWong jowo ilang jawaneBecik ketitik olo ketoroKacang manut
ngunduh, tlaten panenMendhem njero mikul nduwurJer basuki mawa beyoIng ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso,
Wah menarik nih mas Kurt. Sanggahan yang tajam….
Iya ya, kelemen yah wakeh wong sing nganggep kyai-kyai (khususe sing ana ning kampung) iku ora weruh apa-apa. Wong “kota”, sing melu-melu oragnisasi semisal HTI, nganggep deweke sing bener. Padahal emebene weruh semit doang, ngomonge wis akeh, khalifah lah, khilafah lah, kaya wis weruh bener bae.wong sing nganggep. (
Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Manajemen Informatika| | |--MI Angkatan 2000| | |--MI Angkatan 2001| | |--MI Angkatan 2002| | |--MI Angkatan 2003| | |--MI Angkatan 2004| | |--MI Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Komputerisasi Akuntansi| |--KA Angkatan 2000| |--KA Angkatan 2001| |--KA Angkatan 2002| |--KA Angkatan 2003| |--KA Angkatan 2004| |--KA Angkatan 2005| |--Nostalgia STBA |--Ngobrol Bareng Sama
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan,
iku artine opo Jo???
sing misuh2 boso kulonan iku opo duwe kepanjangan artine dewe?? . . . . WTF tenan koq ancene . . . hehehe
dadi Bupati, wong nyong ora tahu balik Pemalang, senajan nyong ora dadi Bupati, nyong saiki lagi ngaspal dalan sing arep
insya allh kn mngurangi tindak kriminalitas,dmi trwjudx PEMALANG IKHLAS sbnrx.Trims. 4.Benny Poerba:Yen aku dadi bupati pemalang..... sing mesti aku ora koyo bupati saiki.... sing jelas yo... aku ape berusaha luwih apik tur luwih transparan... kurang luwih ngono...5.
kabupaten pemalang,tak bahas ndiset masalah keadaan nggal kecamatan karo nggal deso bahas opo bae sarana prasarana mbuh kui pendidikan, dalan, karo liyane seng kiro2 is...eh jomplang nggal tiap2 kecamatan lan desone. mengko bar kui misale wes katon kabeh, teko siji2 dibenahi soko apbd kanggo ndandani kekurangan kui mau. Neng
Kratonipun, kang maha suci maluhur, tetep aneng kita, pribadiing awal akhir, lahir batin yogya sami ngawruhana.
ingkang ana sapa, junun mukawiyah singgih, ing aranan junun iku makna tata.
Tegesipun mukara rahi puniku, wiyah jagad jembar, tegese tata kang dhingin, den anaken ing arah jagad kang jembar.
Pan ing ngriku durung ngarsa lagi iku, arahe kewala, pan iku kang maha suci, kang jumeneng aneng junun mukawiyah.
Iya iku sajatiningurip ingsun, sadurunge ana, bumi langit trus samangkin, mongka karsa malih apa kang kinarsan.
Nenggih maklum suksma arane puniku, maklum makna wikan, suksma ing karsanireki, durung karsa lagi ngawruhi kewala.
Sapa iku kang jumeneng lagi maklum, sapa iku ingkang, maha luhur maha suci, iya iku nyata uripira dhawak.
Tegesipun maklumat kumpul ing kawruh, pepeke ingngumat, durung karssa apan lagi, papak bae sapa madeg ing maklumat.
Iya iku kang mahasuci maluhur, nyata nora liyan, ing uripira pribadi, sadurunge bumi langit trus samangkya.
Lajengipun, kang kinarsakakeniku, apan iya ngadam, ilapi wujud ilapi, tegesipun basa ngadam iku ora.
Artinipun, ilapi upama iku, lire wujud ana, kang ilapi ing pribadi, ing anane dadi metu saking ora.
Awitipun upamane pisan iku, ora dadi ana, tetep upama pribadi, purwanipun ana iku saking ora.
Sapa iku kang jumeneng aneng ngriku, ngadam ilapi myang, wujud ilapi pan mami, sadurunge dadi
Lajengipun akarsa malih puniku, apa kang kinarsan, pan iya alip mantili, lire alip madeg mantili lirira.
Kang gumantung dhewe bongsa madeg iku, tan lawan kinarya, rasane dhewe kinardi, kang jumeneng ing mantili iku sapa.
Iya iku kang Mahasuci Maluhur, nenggih urip kita, pribadi duk sadurung ing, ana bumi langit terusing samangkya.
Lajengipun apa den karsaken iku, nenggih johar awal, johar sosotya lirneki, apan dhingin basa sosotya punika.
Kumpulipun ing putih lan kuningipun, pan ananing rahsa, bongsa dhingin kumpul ing brit, dadi ireng kang madeg ing kono sapa.
Iya iku kang mahasuci maluhur, iya urip kita, pribadi duk sadurung ing, ana bumi langit terusing samangkya.
Lajengipun apa kinarsaken iku, alam ulu hiyah, tegese alam udani, ulu luhur hiyah apan jagat jembar.
Iya iku dadining karsa rumuhun, karsa kang sapisan, ananing kang bumi langit, sapa ingkang ngadeg alam ulu hiyah.
Iya iku kang mahasuci maluhur, nora liyan-liyan, ya urip ingsun pribadi, sadurunge bumi langit trus samangkya.
Lajengipun akarsa malih puniku, pan akyan sabitah, pan akyan nyataning urip, kang sabitah iku tetep tegesira.
angin laut, cleret thathit kilat,kuwung lawan obar-abir, iya iku ing uriping rasullullah.
Sapa iku kang jumeneng aneng ngriku, pan akyan sabitah,pan inggih kang mahasuci, mahaluhur mapan nyata ora liyan.
Urip ingsun sadurunge jagat wujud, terusing samangkya, mongka nuli karsa malih, apa kang den karsaken ngadam perpuwan.
Ngadam iku ing orane tegesipun, dene kang perpuwann, pepeking rupa pribadi, kaya putih ireng kuning ijo abang.
Dadu biru wungu kalawan kulawu, iku ananira, dhewe tan lawankinardi, iyaiku tetepe rupa mukhamad.
Sapa iku kang jumeneng mahaluhur, ing ngadam prempuwan, iya iku maha suci, mahaluhur nyata lamun datan liyan.
Uripipun pribadi sadurungipun, bumi langit dadya,
Marmanipun banget pemut-pemut ingsun, nyata wus katondha, ingsun dhewe wus nglakoni, ahli sarak tur durung kongsi ngulama.
baliwur kaya iya kaya dudu, kalabetan sarak, melang-melang pecat mati, angguguru malih jangkep kaping tiga.
kaetung angguguru awak ingsun, pan jangkep kaping pat, ing kono gagah tyas mami, anampani wahyu geng tompa
padha kawruhana, luluhure guru mami, luwih aplal tinimbang lan maca Kur’an.
Guruningsun tan akeh mung tigalikur, nanging kang sun etang, luluhure kang sawiji, kang pawitan nenggih saking jeng panutan.
Kang rumuwun, jeng rasullulah mumuruk, marang sayidina, ngali kang putra bunta lit, lajengipun sayidina ngali mulang.
Marang sun Sayidina Kusen iku, lajeng amumulang, mring Sayid Jenal Ngabidin, lajeng mulang mring Ngumar Mukamad Bakar.
Lajengipun Sultan Ngaripin mumuruk, marang Seh Mukhamad, Marip lajegn muruk malih, mring Seh
Sayid katru, dinil lajeng amumuruk marang Sayidina, waji udin bongsa ngulwi, lajeng muruk marnag ing Sayid Abdullah.
Putranipun Sayidina Rohkullahu, lajeng mulang mring sang, Sayidina Wisnamuwa’il, Amad Ibungali ingkang bongsa Ngabas.
Prajanipun ing Sanawi lajeng muruk, mring Seh Amad ingkang, putra Seh Mukamad nagri, Madinah kang mashur lan Seh Amad Kusal.
Lajeng muruk marang ing Seh Ngabdul Raup, putra Ngali ingkang, bongsa Seh Kamyah Pansuri, prajanira ing Singkil pan lajengira.
Amumuruk mring TuwanSeh Kaji Ngabdul Mukiyi ing Karang, padhukuwan Saparwidi, mejang putra kang dalem ing Bojong-Karang.
Krajanipun ing Saparwidi kadhukuh, mejang putranira, kyai mas ing Saparwidi, desa Karang dene ta ing lajengira.
Amumuruk mring Kyahi Talabudinu, kang dalem Banyumas, mejang Seh Mukamad Salim, ing Madahab mejang den Ronggasasmita.
Wismanipun ing Surakarta ibenu Mas Ngabehi Yasadipura kang kaping kalih, trah pamaseng jawil kabir Pengging Pajang.
Sampun putus, luluhuring para guru, poma
kawetu, marnag wong ing kathah, dene tegesing nastiti, denwaspada ing ngelmu aja was padha.
Dipun terus, ing batin lan lahiripun aja kongsi mamang, senggga den tumekeng pati, dene ingkang teberiing tegesira.
ing saben dalu, yen ratri kewala, den sregep ngiling-ilingi, rasakena murade lan masrudira.
Den gumathuk, ing tekadnya nyambut-nyambut, manawa kapiran, utawa kang tutul petis, dene ta yen saben dalu tan kacagak.
Apesipun, ing pendhak Jumungah iku dalu tuwin siyang, dene apesipun tuwin, ana nora sapisan ing saben wulan.
Supaya ntuk ing kamulyan dennya lampus, mengko sun wawarta, pirsakena duk sawargi, kang sinare ing Pengging Darul ngaliyan.
Tur ta sampun, kasebut yen ahli ngelmu, parandene karsa, lepiyaning para wali, tuwin lepihane guru kang sampurna.
Ingsun weruh nalika kalane dalu, yen tan tatamuwan, sakendeling nganggit-anggit, nora nana malih ingkang tiningalan.
Amung suluk kalawan tasawub dipun parandene ana, manuswa ing jaman mangkin, ingkang datan arsa ulah ing lepiyan.
Ciptanipun, nanging kudu dadi guru, ngelmu pepogotan, kang mengkono muridneki, dadi wong berwangkal gurune ber nakal.
Dene iku, kasusu rangkah tan pecus, dastun tanpa kojah, tumandang amumuradi, suluk iku den susul muluk kiwala.
Anggegampung muride kudu amenthung, mongsa tarimaa, ingkang padha ahli budi, apa nora bisa gawe murad dhawak.
Muradipun, kang terus lan lihatipun, pan suluk punika, dadalan marang kajatin, dene ingkang muradi suluk punika.
Wong kumlunthu pantes dinulang ing watu, pipitu kang samya, agenge sabithi-bithi, mokal bae ingkang para aoliya.
Nganggit suluk, yen tanana pedahipun, pan pasthi kinarya, wuwulanging wuri-wuri, dene ingkang ngati-ati tegesira.
Aja tungkul, ing kauripan ing dunyeku, sajroning kawiryan, sasambinen lan prihatin, den aulah pati sajroning
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3
Betalain ya iku pigmen tanduran kang menehi werna kuning, jingga, abang, lan ungu ing bageyan godhong lan woh.[1] Salah siji tuladhane ya iku betasianin ya iku pigmen abang bit kang kalebu klompok pigmen betalain abang lan kuning kang wis suwe dianggep gegayutan karo antosianin, senajan betalain ngandut nitrogen ora kaya antosianin.[1]
antosianin sarta betalain ora ana sacara bebarengan ing tandurankang padha.[1] Betalain cacahe winates ya iku mung
Salah siji anggota klompok betalain kang akèh dikaji ya iku betanin kang asale saka oyot bit merah.
ing panyerbukan kayata antosianin.[2] Kemungkinan fungsi liyane ya iku perlindungan marang patogen.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Betalain&oldid=1078637"	Kategori: Pigmen tanduranBetalainRintisan topik biokimiaKategori ndhelik:
NederlandsPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 3 Sèptèmber 2016.
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari,
Pekalongan, Purbalingga, Pemalang, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banyumas, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung
Mangan ra doyan, ra jenak dolan
neng pangkalan bun ora ono stadion sing iso kanggo latihan cornering… lagi ngenteni pak bambang gawe sirkuit. tapi mboh kapa kuwi. ….
Bagas Says:	4 Januari 2017 pukul 12:14 | Balas mas bro caranya gabung latian cornering
geguritan gagrag anyar, anggitane Aming Aminoedhin. Kumpulan badhe kacethak lan kababar gelaran maca guritanipun, mbenjang sak bibaripun Riyaya Lebaran 1432-H. Mugi-mgi kasembadan!!! Mugi-mugi!
ndhuk anakku wadon sing ayu dhewe, foto saat ke toko buku salemba, 27 september 2010.
namanya 'amri perkasa akbar' anakku
Ngrembakakaken Basa Jawa, Menawi boten kita lajeng sinten malih
Filed under: WACAN — 1 Komentar	25 Juni 2010
Rikala caturan karo kanca awake dhewe isa ngerteni apa dheweke seneng, susah, nesu lan sak piturute kanthi ndeleng ekspresi raine. Nanging apa bisa dingerteni manawa lagi chatting, kanthi tetembungan kang dianggo, durung bisa kanggo magerteni apa sing lagi dirasakake karo kancane awake dhewe sing dajak chatting. Kanggo ngawekani sing kaya mangkene mau digunakake emoticon.
Emoticon yaiku simbol utawa kombinasi saka simbol-simbol sing bisa digunakake kanggo nggambarake ekspresi manungsa. Ekspresi iku isa arupa seneng, sedih, nesu lan sak piturute. Tembung emoticon kadadeyan saka
kaya mangkene 🙂 , emoticon kasebut asring diarani smiley.
Scott Fahlman pinangka pawongan sing dianggep nemokake emoticon iki ing taun 1982, dheweke nyambut gawe ana
rembugan babagan sing wigati lan ana sing mung guyonan. Awit saka iku ora mokal yen rembugan serius diangep guyon lan suwalike. Kanthi kahanan sing kaya mangkono mau ndadekake Scott Fahlman nduweni panemu ngripta tandha 🙂 kanggo nuduhake rasa seneng, lan tandha 😦 kanggo
sing lagi mesem, lan tandha 😦 nudhuhake kahanane wong serius.
Sliramu mbok manawa tau meruhi gambar rai kang warnane kuning kanthi maneka werna ekspresi. Ana sing lagi nguyu, mesem, sedih utawa nesu. Gambar rai kang wernane kuning kuwi mau diarani smiley. Smiley dicipta dening Harvey ana ing taun 1963, wektu
karyawan sing ana ing perusahaan kuwi. Sajroning wektu 10 menit wae, Harvey kasil ngripta smiley.
Migunakake emoticon iku ana wewalere, emoticon mung cocog kanggo caturan sing sifate kanggo nambah rumaket utawa keakraban. Emoticon ora cocog dianggo ing surat lamaran utawa surat resmi. Kanggo kowe sing isih sekolah, manawa nulis email marang gurumu aja nulis migunakake emoticon. Manawa wong sing wis diwasa kakehan migunakake emoticon, ndadekake dheweke dianggep isih kaya bocah. Chatting karo kanca tambah asik nggunakake emotikon, nanging sing luwih wigati yaiku migunakake emoticon kuwi
ing jaman Perang Dingin. Senapan iki diadopsi lan didadèkaké senapan standar Uni Soviet ing taun 1947.[2] Yèn dibandingaké karo senapan sing digunakaké snalika Perang Donya II, AK-47 nduwèni ukuran luwih cilik, kanthi jangkauan sing luwih cendhak, nganggo pluru kaliber 7,62 x 39 mm sing luwih cilik, lan nduwèni pilihan tembakan (selective-fire). AK-47 klebu salah siji senapan serbu pisanan lan nganti saiki minangka senapan serbu sing paling akèh diproduksi.[2][3]
pengalaman yèn pertempuran modhèrn luwih akèh kedadéyan ing jarak sing cukup cedhak, ya iku watara 100 meter. Tenaga lan jangkauan pluru wektu iku kacihna kagedhèn. Mula, Jerman wiwit ngembangaké pluru lan senapan sing duwé sipat submachine gun (isi
Asilé, Sturmgewehr 44, pancèn dudu senapan pisanan sing migunakaké konsèp iki; sadurungé Italia lan Uni Soviet tau ngrancang konsèp sing padha. Ananging, Jerman sing pisanan mrodhuksi masal senapané. Jerman akèh migunakaké senapan anyar kanggo ngadhepi Soviet ing Front Wétan. Pengalaman Uni Soviet nglawan Jerman iki sing mengaruhi doktrin Soviet ing taun-taun sabanjuré.
Varian[besut | besut sumber]
sia #kocak #indonesia #loebanget #dagelan #gambarlucu #funnymemes #olshopindo #ngakak #memeindonesia
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes margining manungso kan Paduko laknati. ...
Ayo (ayo) … kanca (kanca) … ngayahi
harris_ONAL 90.076 says:	17/07/2009 at 22:02	kanggo sedulur jackweepeers kabeh sing makaryo nang jabodetabek (khususe omahe odie sing nang mega kuningan, hehe)..podo ati2, mugo2 pinaringan slamet. ayo podo nyenyuwun marang Gusti. lan mugo2 ora
Amiin….Mugo2 sedulur2 WP se-Indonesia tansah pinaringan slamet…adoh soko Mercon…Amiin Omahku sing ning mega kuningan wis ora ono mas wiz di gusur Satpol
says:	19/07/2009 at 13:24	@him ; peder saiki seneng dolanan pesbuk. dewek’e ora ngerti yen pirus H4N1 (?) iso menyebar pia pesbuk. areke lagi seneng nampangi poto kodew2. mugo2 wae ora mung poto thok yo him. mugo2 juga’ peder ora ngerti omong2ane awake dewe iki, hwahahaha…
at 15:58	om budi H, yok opo kbre? absene kok kosong terus? ngko skolahe ra munggah lhoo, hehehe..
@odi : stuju die. eling2 jaman biyen. isone mung misyuh2 yen ndelok arek sing mlaku karo gandengan liwat ngarep kampos,
Semangat Wigapala Perak…jng kalah dng pekik merdeka… Ayoooooo…. pos Bali, Banyuwangi, probolinggo,
Sugeng Rawuh Mas Kucing…wah tambah ruame saiki wis onok PWPne ..
sing kewut-2 liyane endi rek, kok gurung onok sing
kucing..rasne ce nom ae iki..konco sampean * senior sing
boyok-e dipluruti, ben iso dinggo ngamen maneh minggu ngarep, hehehe. s’lam…
@ pdet ; oyi pren, takgawekno acarane, ente kudu oket yoo….
tmen2 weepeers dapet salam dari mas ‘ndok (PWP)…
Agung W (WP90-067) says:	11/08/2009 at 00:07
wong jare pak sartono ae, wong jatim iku wis biasa misuh
sartono misuh kabeh pd melu misuh…
[Reply]	Adit wib May 12, 2010 at 4:41 pm
WIS ORA USAH NGOMONG ELEK TENAN REK, ORA USAH MISUH2, NGGAK NGARUH KARO PERSOBI!
[Reply]	Cah Boro May 13, 2010 at 10:12 am
WIS ORA USAH NGOMONG ELEK TENAN REK, ORA USAH MISUH2, NGGAK
Rampokan Macan dan 200 Tahun Junghuhn | Kali Sengara
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Rampokan
wrote on Nov 6, '10asasayang saidNek duit kertas marai kaliren de, kabeh sugih trus raono wong dodolan! orag nuuhh...soale ujan duwite mung neng umahku...liane orag usah :)
jalu papantaran denya dumadi/ neng donya
margane weruhing pasthi/ lima wruh etung
datan nunggil kapti/ ana ala becik/ ing
Yak opo kabare mas? Kangen aku karo sampeyan. Ndek endi saiki?
Idur_00 says:	02/02/2009 at 17:56	To M.Wahid :
Kbarq apik2 ae mas seger waras..Ak kerja dSby mas dBank Danamon.. Piye kbare Mas
pengen ngakak dhewe mas….ampyunnn dah..opo maneh usul sing gendhong2an anak…lha ditambahi
andhie says:	16/02/2009 at 19:54	Benkonk : Piye kabare.. saiki neng
iki no hp ku : 0812 8558 321
haris ONAL'90 says:	16/02/2009 at 21:36	rek, paling bengkonk iku ora ngetik dewe,
kados pundi kabaripun yun… sampun gadah junior pinten? Panjenengan
Masih gabung ta..? Gimana kabar…?
kanggo ngerumpi dan cengengesan. Pokoke sing penting iso foto2. Teuteup…
Suwung tanpo mikir….suwung mbuka ati….nyuwungno ati kanggo ngadep karo Gusti…. To:
WP-94.127 says:	27/02/2009 at 16:35	kagem kaluargo ageng : sugeng sonten..
‘ ayoo…. biasane sing koordinir lucky ame Dodo… tp dodo nye lg di
hik..hik.. durung kedadeyan 2010, aku wis sedih.. membayangkan Mas Gedhang… Mesakke, paling Mas Gedhang mung mesam-mesem.
Wis ketemu bengkel olie, mas? wis encer khan? opo isih kentel? opo mesine sing rusak?
leren2 nal, omae wis dadi durung, tak teko
arek arek wepe jare 2010 arep munggah Himalaya opo tenan kuwi soale saiki
kahanan nuswantara sampun asor, pramila sumangga sami kita bangun bab bebuden ing luhur menika dateng para wiranem. wiranem generasi penerus perjuangan bangsa
Mbah sar kuwi lho ndang di ganti, ora
kulon kidul July 23, 2011 at 4:11 pm
soyo suwe PERSIBO IKU san soyo mundur,Juara divisi utama kok koyo ngono dadine saiki,jarene
maneh??Pak De nyoto opo yo meneng wae ngerti perkembangan koyo ngeneiki??Kecewa kabeh BOROMANIA saiki
Lirik Ilat Tanpo Balung JawaLirik Ilat Tanpo Balung Indonesia
Panas mongso ketigo, wawas sing tak krosoPanas musim kemarau, was was yang aku rasakan
Tiwas aku teko, mbok tinggal lungoSia sia
Menulis di Atas Pasir (kiriman Binariyanto – Kantong’84)
Majapahit terakir Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping V
Bedhayan Pangkur Suwuk, Ketawang Kinanthi Padang Rembulan...
Kaca-kaca ing kategori "Ekonomi 2008"
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 5 Oktober 2009.
saking warih,kang wus lumrah limang wektu,wantu wataking wawaton.Sembah
pinggir pasisir,ewon wong kang padha nggugu,anggere guru
weruh,cahyaning Hyang kinira yen karuh,ngarep-arep urup arsa den kurebi,Tan wruh kang mangkoko iku,akale keliru enggon.
Samengko sembah kalbu,yen lumintu uga dadi laku,laku agung kang kagungan Narapati,patitis tetesing kawruh,meruhi marang kang momong.Berikutnya, sembah kalbu itujika berkesinambungan
Yeku wenganing kalbu,kabukane kang wengku winengku,wewengkone wis kawengku neng sireki,nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.
tindak-tanduk,tumindake lan sakadaripun,den ngaksama kasisipaning ersua,sumimpanga ing laku dur, ersuasiv budi kang ngrodon.Segala tindak
Dadya wruh iya dudu,yeku minangka pandaming kalbu, ersua buka ing kijab bullah agaib,sesengkeran kang sinerung,dumunung telenging batos.
Ing batin tan keliru,kedhap kilap liniling ing kalbu,kang minangka colok celaking Hyang Widi,widadaning budi sadu,pandak panduking liru nggon.
ing dumadi,dadi wong ina tan wruh,dheweke
[DIY] Sampul Binder Cantik | Wulan Kenanga
Uga Gelang Wesi Pasundan | Kali Sengara
adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku papat kiblat, kelimo pancer…ewang-ewangono aku..saperlu ono gawe ….
KEJAWEN WIWITAN, TONAAS WALIAN WIWITAN,
TOLOTTANG WIWITAN, WETU TELU WIWITAN,
NAURUS WIWITAN, HINDU WIWITAN, BUDHA WIWITAN,
KONGHUCU WIWITAN, KRISTEN WIWITAN, dsb.
By: Sandi Kaladia on Desember 18, 2013 at 6:21 am
Canggu Jl. Subak Sari no. 30 | Banjar Tegal Gundul, Canggu 80361, IndonésiaJl. Subak Sari no. 30 | Banjar Tegal Gundul, Canggu 80361, Indonésia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 17 Oktober 2016.
tanggal 20 oktober 2014 pak joko widodo.lan pak Yusuf kala di lantik dadi presiden republik Indonesia sing kaping 7 (pitu).sing di pilih karo rakyat secara langsung.
Ngobrol bareng Sama Anak-anak S.Informasi| |--SI Angkatan 2000| |--SI Angkatan 2001| |--SI Angkatan 2002| |--SI Angkatan 2003| |--SI Angkatan 2004| |--SI Angkatan 2005| |--Nostalgi AMIK| |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Teknik Komputer| | |--TK Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK
Ayo (ayo) … kanca (kanca) … ngayahi karyaning
pangucape wong Jowo sing ke Arab- Araban. Nek kito podo, wong Jowo,
1.11 Jeneng ageman anggon-anggon wiwit saka sirah, tangan, tekan sikil (suku) ya iku:
Urutan Tatacara Mantu Minurut adat Jawa[besut | besut sumber]
Wong Jawa iku pra mligi ana ing Kabupatèn Blora thok. Semana uga wong mantu ya ora mung siji tatacarane. Tlatah siji lan sijine mesthi duwéni paugeran kang beda. Tatacara mantu ing Blora, Orang padha karo ing Semarang béda karo ing Surabaya, lan liya-liyane. Ing Ngisor iki salah sijine tuladha urutan tatacara mantu ana ing jawa, ya iku :
Lamaran[besut | besut sumber]
Sing nglamar wong tuwane calon penganten lanang. Calon penganten lanang ora kena melu, amarga yèn ditampik ben ora isin.Iku dilako'ake kanggo tandha
Sing mangsuli lamaran wong tuwane bocah wadon dhewe,epepet wong tuwane ora bisa, kena diwakili sedulure sing cedhak.
Ditemtokake dinane, tanggal, waktu, lan jumlahe wong sing arep mara (dadi kudu disetujoni saka keluarga temanten lanang lan keluarga penganten wadon)
Tatacara Siraman[besut | besut sumber]
Sedina sedurunge tempuking gawé, dianakake tatacara siraman kang pamrihe (tujuane) supaya calon pengenten loro-lorone bisa suci lahir batine, ilang rereged rekating awak lan ati sarta kabèh alangane, Tatacara ing siraman iku nganggo dodol dhawet. Iki duwéni pralambang lan pangajab supaya ing upacara dhaupe pengenten suasanane bisa rengeng.
Ibune penganten putri, dene bapake mayungi ibune, karo nyeyuwun ing ngersane Gusti Kang Maha Agung, muga-muga uripe calon penganten bisa sesrawungan karo liyan lan seneng dedana. Sing nukoni dhawet ya iku para tamu lan dhuwite kanggo tuku nganggo dhuwit kreweng/wingko (pecahan gendheng)
Wong omah-omah iku lanang wadon nggayuh jejege bale wisma (bale omah), supaya tundhone padha-padha marem ing ati (ayem, tentrem,bahagia)
Kreweng (pecahan gendheng) iku digawé saka lemah, amarga manungsa iku asale ya saka lemah kan lantaran bapa biyunge, asale saka Gusti Allah.
Wardine Kembang Mayang[besut | besut sumber]
Werdine sing siji kanggo pralambang lanang, lan sijine manèh kanggo pralambang wadon (putri), supaya panganten loro-lorone bisa kembar tresna, lan kembar cipta, rasa lan karsane
Janur saka tembung Jan+Nur Nur tegese cahaya Jan tegese sak nyatane utama sakbenere Dadi janur tegese cahaya sejati kang diparingake gusti kang maha Agung.
Supaya pengenten sarimbit tansah éntuk cahaya sejati saka Gusti, kang awujud perentah (wewarah) lan ngedohi larangane agama, supaya dadi keluarga sakinah.
Werdine Pisang Raja Kang Wis Suluh[besut | besut sumber]
Supaya bisa duwéni wataking raja, ya iku tansah tanggung jawab, berbudi bawa lksana, tresna asih marang kluwargane, lan suka dedona, ing tembene bisa dadi tepa-tuladhaning sapdha-padha
Cengkir Gadhing[besut | besut sumber]
Ing sakjroning cengkir gadhing iku isi banyu kang wening. Muga tresnane penganten kaloro tilambaran weninging cipta rasa lan karsa satemah uripe atutruntut rerentengan, golonganing budi saekapraya ing pakarya, saekapti ing pakarti.
Tebu Wulung[besut | besut sumber]
Yen dijarwakake tebu : antebing kalbu Kalbu : ati, galih Dadi werdine tebu wulung ya iku manunggaling temanten sarimbit satuhu linambaran antebing ati lan dipangestuni marang para pinisepuh, sesepuh kadang lan sanata. Tebu wulung iku tebu
pengenten sakloro bisa tansah kecukupan ing pangan (boga), seneng nandur kabecikan, lan diparingi anak serta ngajeni marang liyan.
Kembang lan Wohing Kapas[besut | besut sumber]
Werdine kembang kembang iku dadi pepenging wong akeh. Muga-muga penganten sarimbit dadi pepengene wong akèh amarga uripe ayem tentrem, bagya mulya.
Werdine Kapas[besut | besut sumber]
Supaya pengentin sakloro tansah kecukupan ing sandhang. Godhong apa-apa lan suket alang-alang Minangka pralambang manawa tumpaking gawé saka wiwitan tumeka ing rampunging gawé bisa kaleksanan kanthi lancar, slamet, ora ana alangan apa-apa.
Godhong Kaluwih lan Godhong Waringin[besut | besut sumber]
Minangka pralambang supaya uripe penganten sakloron tansah pinaringan kaluwehan sandhang pangan sarta wibawa, lan dadi pangayoman tumpraping liyan, luwih-luwih marang sanak kadhang lan kanca (mitra)
Jeneng ageman anggon-anggon wiwit saka sirah, tangan, tekan sikil (suku) ya iku:[besut | besut sumber]
Blangkon ya iku : iket sing bisa ditata lan didandani kari nganggo
Jarik ya iku : Kain amba wuju bathik kanggo tapihan (jarikan)
Keris ya iku[besut | besut sumber]
Gaman (pusaka) khas wong jawa. Wong kang ngagem busanan kejawen, karo nyengkilit keris ing geger, iku ngemu teges nengenake watak satrya.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 4 Sèptèmber 2016.
badhe kacethak lan kababar gelaran maca guritanipun, mbenjang sak bibaripun Riyaya Lebaran 1432-H. Mugi-mgi kasembadan!!! Mugi-mugi!
Sedaya puji pangalembana namung kagunganipun Allah swt. Dzat ingkang maha sampurna. Namung atas rahmat kawelasanipun ing wekdal menika
lan mugi-mugi sedaya bencana ingkang dipun tandang negeri kita pinaringan enggal ical sirna.
Salajengipun khatib nimbali pribadi ugi hadirin, mangga kita tansah berusaha ngindaaken kualitas taqwa, kanthi cara ingkang sampun biasa kita mangertosi saking para muballigh, nyarujuki lelampahan pinuji lan nginggati lelampahan nista. Wasiyat takwa utawi ajakan amrih tansah berupaya nglampahi kesaenan lan nebihi keawonan menika perlu kawongsal-wasuli lan dados inti saking
menungsa menika titah kang asring khilaf lan supe, mboten cekap sepindah dituturi.
bilih nabi Ishaq, Ya’qub, Yusuf, Syu’aib, Harun, Musa, Isa ngantos kanjeng nabi Muhammad saw. menika sedaya merupakan dzurriyah utawi anak putunipun nabi Ibrahim as.
Saking figur nabi Ibrahim katah sanget keteladanan ingkang saged kaunduh, antawisipun:
qad ja-ani minal ilmi malam ya’tika, fattabi’ni ahdika sirathan sawiya. Ya abati lata’budis syaithan innas syaithana kana lir rahmani ‘ashiyya. Allahu Akbar 3x Walillahilhamd.
Ajakan nabi Ibrahim menika mendapatkan tentangan keras saking ramanipun, ngantos panjenenganipun dipun
pramila panjenenganipun dipun putus, dipidana kedah dibakar, digantung wonten ing manjanik lan dipapaaken saknginggiling geni ingkang berkobar-kobar.
Ananging berkat keteguhan iman, kekuatan keyakinan dumateng kuasaning Ilahi, kanthi ridha Allah nabi Ibrahim pinaringan rahayu mboten saged tatu sebab kepanggang latu. Senaoso watek aslinipun geni menika panas, ananging
panjenenganipun nggadahi tingkat ketulusan, keihlasan maksimal kangge menunaikan perintahipun Allah senaoso perintah kasebat sanget awratipun. Panjenenganipun secara gemilang sampun mampu mbokteaken bilih tekadipun nyelak dumateng Ilahi nemen langkung inggil dibanding anggenipun ngantepi sedaya perkawis kang dipun klangeni nafsu.
kaseraya amrih miyosipun, sak sampunipun lahir, lajeng ngancik dewasa tur saya kandel raos
saking sedaya kang dipun remeni dening manungsa. Artosipun kangge nggayuh
bade ndadosaken menungsa dados titah kang pinuji. Kosok wangsulipun menawi anggenipun menungsa tetep nuruti raos tresna dumateng aghyar, sedaya perkawis fana’ saklintunipun Allah
bade dipun pegat saking sedaya perkawis kang ngremenaken secara ragawi, menika sedaya tujuanipun supados para kekasih Allah kalawau enggal-enggal pasrah sumende ing Allah, nggadahi
menungsa tertipu, sawenehing menungsa sami kabujuk sahingga ngrumaosi bilih bandha donya ingkang dipun gadahi, kekayaan ingkang dipun bangga-banggaaken, dipun agul-agulaken menika ingkang bade nglanggengaken. Yahsabu anna malahu akhladah.
Padahal sampun dados tabiatipun, bilih donya sak mot-motanipun menika sifatipun temporer, winates dening mangsa, saha fana’, mboten awet, mboten abadi. Sedaya perkawis donya ingkang dipun remeni menungsa menika bakal musnah, -menawi mboten- sakderengipun perkawis kalawau musnah, mesthi menungsa ingkang
ingkang saged dipun grayahi panca indra, ingkang dampak negatifipun menungsa saya mboten nggape, mboten patos perduli, mboten ngurusi lan pol-polanipun mboten mengimani wontenipun akhirat minangka gesang kang sejati. Pamanggih kados mekaten asring njalari menungsa sami nekat lan cekak nalaripun, tiyang-tiyang sami menghalalkan segala cara, membudayakan tradisi instan, sing penting cepet seneng, sing penting cepet keturutan karepe!
Saben menungsa kanthi kecerdasan akalipun berhak nggadahi pemanggih nopo
bilih bade wonten dinten wakdal srengenge dipun gulung, galaksi minangka papan parkiripun planet lan meteor lajeng mawut, lintang-lintang sami rontok, toya segara nglelelapaken daratan lan jagat dipun ringkesi dipun santuni kaliyan alam kang enggal inggih menika alam akhirat (alam karahayon lan kasangsaran sejati). Waidzas syamsu kuwwirat, waidzan
wontenipun akhirat menikolah kontrol, pengendali ingkang ngerem kaum muslimin saking tumindak ngawur, remen adamel kema’siyatan dan mendorong supados
utawi kesimpulan, bilih supados kita langkung celak dumateng Allah lan Allah ridha dumateng kita, secara lahir kangge ingkang nggadahi
duginipun dinten riyadin Idul Adha khatib ngajak, pertama dateng pibadi umuman kangge
donya kang asor. Kanthi semangat kurban, mugi-mugi sedaya usaha kita ing dalem nyambut
Pagelaran Wayang Bulan Mei 2017 (Banyumasan)Jadwal Pagelaran Wayang Bulan
Jawa1. Ngrungokake (Mendengarkan)Semaken tuladha wara-wara iki ! WARA-WARAWara-wara iki katujukake kanggo para siswa anyar kelas X. Kabeh siswa anyar kelas X supaya ngumpul ing : Dina : Senin Tanggal : 13 Juli 2009 Wanci : jam 10.00 Panggonan : ing kelase dhewe-dhewe Keperluan : ngrembuk bab pranatan kelas anyar Wara-wara iki penting banget, mula kanggo
pitakon ing ngisor iki !1. Wara-wara iku katujukake kanggo sapa ?2. Apa isine wara-wara kasebut ?3. Geneya kelas X anyar dianakake perlu ngrembug bab pranatan anyar ?4. Menawa kowe dadi siswa sing dituju ing wara-wara kasebut, apa sing kotindakake ?5. Gawea wara-wara lelayu bab keghiyatan utawa sapanunggalane kanthi tema bebas. Papan, wektu, lan
sing basane dudu basa Jawa. Banjur tulisen ana ing kolom ngisor iki nganggo basa Jawa !NoIsine wara-waraSumberTanggalSing Dituju1.2.3.4.5.2. Wasis Basa (Berbicara) : Nyritakake PengalamanDinten Setunggal ...Tulisanipun: Nauval!; 10 June 2005Dina pertama ae wis ono 3 tulisan, dadi ono 'beban mental' nek sing wis didapuk dadi kontributor kudu rajin nulis. hehehehe ...padahal aku dhewe wis suwi tenan ora nulis sing jenenge karangan nganggo boso jowo,
pelajaran-pelajaran sing ora di-Ebtanas-ke yo ora diajarno maneh.wah, lego tenan! maklum ae, bijiku gawe pelajaran bahasa jawa ora tau luwih soko 7, iku ae wis katrol-an, heheheheh...masio ibu ku iku lair lan gede ndhek solo, ning ngomong karo putra putrine yo nganggo bahasa indonesia.boso jowo
nipun katah sekithik"- "nggih, mas. pedes mas?"- "cukupan"- "bungkus?"- "dhahar mriki"- "lho aku wis arep tutup e, mas"- "lha ngono koq yo ngelayani"- "lho, sampeyan nantang iki?"- "sopo sing jirih?"- "ayo!"- "sik yo!"lho koq bablas?! hihihihihi ...(riyadi-nan)- "waduh, putranipun sing saking malang iki wis gedhe yo. kelas piro?"- "kelas setunggal"- "wah pinter-e, sma pundi?"- "sma setunggal" (untung!)- "sma favorit tho?"- "nggih, nanging kebetulan wae, budhe"- "wah .. kebetulan ... bla bla bla bla"KAPSUL UNDUR-UNDURDhek jaman kawuri yen ana bocah duwe panyuwun ora kena disadoni, kanggo ngendhoni kekarepane diombeni banyu wedang sing wis dicampur gecekan undur-undur. Lha sing takaturke iki uga ana gandheng cenenge karo kewn sing mlakune mundur kuwi.Jurukunci Desa Gilang asmane Mbah Suro. Wis rong wulanan anggone gerah asam urat, sakjane anggone golek tamba wis ora kurang-kurang. Menyang dhokter pirang-pirang durung ana sing jodho. Apa ujare wong mesthi digoleki lan dicoba. Sapa ngerti lantaran kuwi gerahe bisa mari. Saking judhege nganti mertamba dhukun barang, ning malah ora bisa mlaku.Sawijining dina daleme Mbah Sura karawuhan mahasiswi saka Malang asma Mbak Fitri, sing lagi golek bahan skripsi sing ana hubungane karo udan. Bareng weruh Mbah Sura gerah asam urat, mahasiswi jurusan biologi iki matur,”Menawi kersa benjing kula padosaken
saking sinshe wonten Malang, Mbah ...””Jelas gelem banget. Malah yen mengko aku bisa waras lantaran kapsul kuwi, aku janji nularke ilmu kanggo nyisihake udan marang kowe, Ndhuk,” wangsulane.Let seminggu Mbak Fitri mrana maneh nggawa kapsul asam urat. Merga regane larang, dening Mbak Fitri mung digawake siji. Sabanjure kapsul dicaosake. ”Niki Mbah, kapsulipun!
dhisik dening Mbah Suro. E ee..jebul isine kewan undur-undur sing wis mati.Dina candhake awake krasa luwih kepenak. Kanggo nerusake pengobatan Mbah Suro ora perlu ndadak mundhut kapsul undur-undur menyang Malang. Saben dina kari golek undur-undur siji banjur diuntal nganggo gedhang. Nyatane bisa waras tenan. Mulane dhek Suran wingi ngajatne slametan neng prapatan Desa Gilang.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenGolekana crita pengalaman pribadi saka majalah, koran, utawa crita saka kancamu banjur tulisen ing papan ngisor iki !NoKahanan/RasaneKedadeanSumberKeterangan1.2.3.4.5.6.LucuNrenyuhakeNyenengakeNjengkelakeNgisin-isiniNgapoka
ngarep kelas tanpa naskah. Kanca liyane nyatheti tembung-tembung sing dudu basa Jawa kang diucapake
Cepet (Skimming)Carane maca cepet ora mung angger rampung. Ukarane dietung saben menit bisa maca pirang tembung. Para pinter gawe dudutan urutan maca cepet (nanging sing diwaca basa Indonesia dudu basa Jawa) tumrap siswa mangkene.· Siswa SD/SMP kudune 200 tembung saben
kudune 250 tembung saben menit· Mahasiswa kudune 325 tembung saben menit· Pasca Sarjana kudune 400 tembung saben menitCobo yen basa Jawa kowe bisa pirang tembung saben menite ? Etungen kanthi rumus :KM= J Katrangan : KM : Cepete Maca WM J: Tembung sing kewaca WM : Wektune sing dibutuhake macaIng ngisor iki cara-cara kanggo maca cepet :1. Saben maca ora saben tembung, nanging sakelompok tembung.2. Aja mbolan-mbaleni tembung utawa ukara sing wis diwaca3. Aja kesuen mandheg sangarepe ukara4. Ora digagas tembung-tembung kayata : ing, saka, marang, lan sapanunggalane5. Tanpa ngetokake swara saka cangkem (lambene ora obah)6. Ora gedhag-gedheg sirahe ngetutake dawane ukara7. Pandelenge mripat ndhisiki tinimbang kedaling lambe8. Tembung sing angel / basa manca ditinggal dhisik9. Golekana kuncine tembung ing sajrining ukaraKanggo ngukur sepira cepete maca, wacan iki nuli diwaca dietung wektune.KluwungTulisanipun: siberia; 26 June 2005Kluwung iku miturut basane ndesoku. Nek basa Indonesiane jarene pelangi, nek pengen rada nyastra sithik bianglala. Wong londo nyebut rainbow. Miturut londo jepang: niji.Jarene embuh sopo, sing sering tak temoni nang buku, cerkak, tulisan utowo artikel, nang salah sijine ujung kluwung iku ono harta karune...opo iyo?..heheWis suwi aku ora weruh kluwung, masiyo saiki lagi mangsa rendeng. Aku wis tau weruh kluwung gedhe banget, amargo persis nang ngarep jendelo kamarku. Salah siji ujunge tibo nang gedung perkantoran ora adoh soko apartemenku. Lumayan suwe, sayang wektu semono durung duwe kamera digital. Dadi
pinggir laut Kinko Bay, Kagoshima. Aku lali kapan, ketoke wis setahun kepungkur.Nek weruh kluwung ngono, aku kelingan tembange Carpenters sing judule
rokok)klinong-klinong = mlaku-mlaku (bener ora ki?)Aku yo seneng carpenters, lagu-lagune jan ra ilang-ilang apike neng kupingku (boso jowone evergreen opo yo, embuh)Lair soko wongtuwo sing asli Jowo, jelas ndadekke aku duwe gelar wong jowo juga. Tapi yo masiyo ngono ora moro2 aku dadi wong jowo sing ngerti budaya jowo lan duwe tindak-tanduk layake wong jowo. Mergo iku ditentokke soko opo sing tak pelajari teko lingkunganku. Aku jane ora lair ning panggonan sing budayane jowo. Lagi pirang taun kemudian keluargaku balik ning kampung halaman, ning kono aku digedhekke dadi wong jowo. Tapi sakjane ngono aku iki ora pati paham karo budaya jowo.Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon iki gumathok karo teks ing dhuwur!1. Sapa kang nganggit crita ing dhuwur?2. Apa isi crita sing bisa kojupuk saka warta ing dhuwur?3. Coba benerna tulisan ing dhuwur saben tembunge!4.Nulis Wacan Narasi Budaya JawaNarasi yaiku karangan sing ngandharake lelakon utawa kedadean anut urutan wektu. Budaya Jawa iku sakabehing pangurupan manungsa Jawa, kalebu Tradisi nyadran. Ing ngisor iki tuladha karangan sing bentuke narasi.BARIS MUBENG NGGAWA KARUK GIMBALDina jum’at Paing 11 Maret 2005, warga Desa Kepung Wetan lan Kepung Kulon ngleksanakake bersih desa, nyadran ing sumur Duwi. Wiwit jan enem esuk wis akeh sing teka. Wengi sadurunge padha melekan karo manggang ayam kanggo slametan.Lokasi Sumur Duwi iki
saka Mataram. Sawise Sultan Agung seda lan diganti dening Amangkurat, warga Mataram tansah ketir-ketir jalaran raja anyar kuwi tumindak wengis lan ora bisa mbendung Walanda. Tinimbang teluk marang Walanda. Onggomerta dalah abdi setya liyane mencar ninggalake Mataram. Wusana Onggomerta tekan papan sing sisih arupa alas gung liwang-liwung. Njur babad alas, adeg pesanggarahan. Ing tembe papan kasebut sinebut Desa Kepung. Pasanggrahane wis ora sing nyisa, kari sumur iku.Warga sing melu nyadran wajib nggawa panganan Karuk Gimbal lan Karuk Gringsing karemane Mbah Onggomerta. Karuk Gimbal yakuwi ketan dikum, nujr digangsa nganti kuning. Sawise didheplok lembut, diwenehi parutan klapa nuli dikepeli. Sing tanpa gula tanpa klapa, ora dikepeli senebut Karuk Gringsing. Padatan Karuk Gimbal diseleh ing sadhuwure Karuk Gringsing.Puncaking acara, iki sing unik. Dipimpim Bu Kades, para ibu baris urut kacang
mau nyemplungake dhuwir sedhekah. Asile sedhekah kasebut kanggo dana kagiyatan nyadran taun ngarep.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon iki gumathok karo teks ing dhuwur!1. Manut pangertenmu, apa sing diarani kabudayan iku ?2. Tradisi apa kang ana ing kepung, Kediri iku ?3. Kanthi tujuan apa warga desa Kepung nganakake tradisi kasebut ?4. Saben dina apa lan titikane apa nyadran ing desa kasebut ?5. Kepriye puncaking acara nyadran kasebut, critakna nganggo basamu dhewe !Tugas PribadiGawea karangan narasi Budaya Jawa, kanthi pilihan babagan :1. Budi pekerti para mudha ing jaman saiki2. Mitoni3. Nganggo busanan beskap (lanang) utawa kebaya (putri)4. Milih budaya Jawa ing dhaerahe dhewePENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. Pertempuran lima hari iku kedadeyane ing ngendi ...a. Surakartab. Jogjakartac. Semarangd. Jakartae. Surabaya2. Tuladhane kedadeyan sing gawe guyune wong amarga lucu, yaiku ...a. turu ijen ing kuburan tengah wengib. tiba saka motorc. nonton dhageland. watuk ing jero kelas karo ngentut nalika ulangane. tiwas ndhodhog lawang kolah jebul kepala sekolah sing bukak3. Samangsa gawe wara-wara sing pokok kudu diterangake yaiku ...a. asale, panggonane, isineb. papan, wektuc. cacahe wong, tujuand. kanggo apa, saka sapa, isinee. isine4. Yanto maca berita basa Jawa sajrone 4menit bisa ngrampungake 600 tembung. Yen dietung nganggo rumus Yanto wis dianggep ...a. kalonenb. kerosanc. kecepetend. padha karo ukurane. kurang cepet5. Nyritakake pengalaman pribadhi urut lekas nganti pungkas paling
ing ngisor iki kanthi wangsulan kang gumathok !1. Siswa SMA danggep bisa maca cepet, kudu bisa nggayuh ... tembung saben
jawa sing wis mbalung sungsum angel diilangake kaya dene nyadran, diarani ...3. Tuladha kebudayaan Jawa ing babagan seni yaiku ...4. Tuladha kebudayaan Jawa ing babagan basa yaiku ...5. Gawe wara-wara pokok-pokok sing diandharake yaiku isine wara-wara lan ...6. Nyritakake pengalaman lan kedadeyan wiwit saka tangi turu nganti tekan sekolahan kanthi urutan wektu, kalebu karangan ...7. Tuladha nindakake maca cepet umpamane kanthi cara ...8. Tembung-tembung panggandhenge nyritakake lelakon manut urutan kedadeyan, tuladhane ...9. Wara-wara duweni tujuan ...10. Pandhawa iku cacahe ana ...PIWULANG 2KABUDAYANKOMPETENSI DASAR : 1.Ngrungokake Pawarta 2. Rembugan Ngenani Kabudayan 3. Ngapresiasi Cerkak 4. Ngringkes Buku Teks1. Ngrungokake (Mendengarkan) : PawartaPawarta sing digiyarake lumantar TV, radio, koran lan sapanunggalane ngandharake kedadeyan sing lagi kelakon.Sawetara tutupen bukumu, rungokna lan gatekna apa isine pawarta iki !MERGA KURANG SAJEN, PENANGSANG-E PEDHOT OTOTEDheweke nedya luwih ngraketake paseduluran antarane Jawa lan Cina lumantar kegiatan seni budaya Jawa, mligine kethoprak. Tumrap Lien, kethoprak wis ora asing maneh, amarga awit cilik wis kerep nonton kesenian mau. Mula dheweke ya apal karo tokoh-tokoh kethoprak sing cukup kondhang ing wektu semana, kaya dene Basiyo, Cokrodjijo. Murtirin, Suripto, Marsidah, lsp. Pranyata pepenginane Pak Liem disengkuyung dening tangga kiwa-tengene, embuh Cina embuh Jawa, saka sing enom tekan sing tuwa kabeh nggabung ing paguyuban.Sawise paguyuban mau temen-temen madeg lan mapan, sadurunge pentas sepisanan diwenehi jeneng ”Cipta Manunggal Budaya”, sing mengku teges jero yaiku manunggale wong Jawa lan Cina bebarengan nyengkuyung kabudayaan Jawa. Paguyuban madeg tanggal 19 Februaru 1990. latihan ditindakake kanthi ajeg, sing nglatih anggotane dhewe, yaiku Joko Ari Purnomo kang pancen tokoh kethoprak saka kampung kana. Asring uga ngaturi tokoh-tokoh saka jaba. Saya suwe saya grengseng, undangan pentas saya mbanyu mili, njalari jeneng Cipta Manunggal Budaya saya kumlebet.Miturut bapak peputra lima iki, ana lakon cacah telu sing kudu disajeni kanthi komplet, yaiku Arya Panangsang, Suminten Edan, lan Angling Darmo. Piyambake diwanti-wanti gurune, aja wani-wani mbabar lakon mau yen tanpa sajen wujud kembang menyang lan ingkung pitik cacah telu. Tau, paguyubane nggelar lakon Arya Panangsang ing Bantul. Liem ya wis njaluk sarat sajen lan disaguhi panitiane. Nalika iku Liem dhewe sing dadi Arya Panangsange. Ing adegan nggebrak meja dadakan piring isi sega salawuhe pecah, belinge nancep ing tangane nuwuhake tatu jero, njalari otote pedhot lan gethihe mblabar5 nenesi awak sakojur.Bareng ditlusur pranyata sajenr ana sing disuda. Kudune ingkunge cacah telu ning mung diwenehi loro. Bar kedadeyan kuwi Liem luwih ngati-ati, yen ana lakon sing kudu disajeni tansah dicek luwih dhisik supaya aja nemoni apes. Pancen aneh, naning nyatane pancen mangkono. Liem optimis Cipta Manunggal Budaya lestari awit generasi mudhane wiwit gelem latihan lan mlebu dadi anggota.Sanajan umur 14 taun nanging Cipta Manunggal Budaya wis bola-bali ngrebut juara festival kethoprak
propinsi. Iki sing marai Liemsaya mantep nguri-uri budaya Jawa, mligine seni kethoprak.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenSawise ngrungokake pawarta mau nuli wangsulana pitakon-pitakon iki !1. Diarani kethoprak apa sing dipandhegani Liem Ardianto?2. Kepriye tujuan digawe kethoprak iku?3. Miturut panemumu kepriye watake Liem Ardianto?4. Apa sebabe nalika mangging ana kedadeyan panangsane pedhot?5. Kepriye sing kudu dilakoni Liem lan sapanunggalane nalika
jupuken sarine, tulisen nganggo basamu dhewe!a..........b.........c.........d.........e.........2. Kepriye panemumu manawa Indonesia paseduluran karo Cina kanthi sarana kethoprak?a. Sarujuk jalaran ...b. Ora sarujuk jalaran ...2. WicaraTatakrama kang magepokan karo panguripan utawa sesrawungan akeh banget. Salah sijine yaiku wicara utawa guneman.GladhenGoleka wacan teks kang isine ngenani kabudayan Jawa, banjur saka wacan mau gawenen pitakonan lan wangsulan sing murih nalar lan
iku ana sing ngarani cerkak. Cerkak cekakan saka cerita cekak, dene crikak cekakan saka crita cekak. Saiki ayo nyoba maca cerita cekak kanthi tujuan njupuk piwulang becik sajroning crita.Aku lan GamelanTapi ono budaya jowo sing sempet dadi
nganti tampil paling mung mainke gending jowo pas ono acara perpisahan ning sekolah. Tapi pas SMA ora ono gamelane, dadi ora iso nuthuk-nuthuk maneh.Wayah kuliah, lha kok aku yo mbalik maneh dulinan gamelan, gabung karo unit kegiatan karawitan. Ning kene yo sik belajaran, tapi wis mundak kelase. Tau dadi
akrab karo gamelan, aku durung iso nikmati gending-gending jowo. Tenanan iki. Aku iso nikmati yen aku dadi pengrawite sing main gending jowo iku. Tapi nek dikongkon ngrungokke gending jowo kanti tenanan... aku bakalan blank.Dadi sakjane aku iki dudu wong sing sueneng banget karo gending jowo nganti bola-bali melu kelompok pengrawit, tapi sing tak senengi iku aku iso dadi bagian soko unen-unen musik sing apik. Iso melu nuthuk-nuthuk salah sijine alat karawitan iku ngikuti irama bareng alat liyane nganti dadi unen-unen gending sing apik iku jan nyenengke tenan lo...(bingung aku nerjemahnone.Njawani?Aku dhewe ra ngerti, opo aku iki cukup njawani. Opo tindak-tandukku sedinane iku iso mewakili tindak-tanduke wong jowo, aku ra ngerti. Sing iso nilai yo wong liyo. Tapi tau ono uwong sing ora nyongko nek aku ini wong jowo, kok ngomonge gak medok?, jare ngono. Lha iyo,
dhewe ora pati ngreken, opo aku iki isih njawani opo ora. Mungkin mergo aku gedhe ning keluarga lan lingkungan sing ora ndadekke budaya jowo sebagai pedoman sedina-dinane. Keluargaku luwih nganggo aturan agama sing dadi pedoman sedinane.Sing jelas, aku nek liwat ngarepe wong sing luwih tuwo aku tetep mbungkuk karo tangan mengisor. Njogo unggah ungguh lan sumeh marang tamu. Karo wong tuwo nek arep nuding nganggo jempol. Opo iku to sing diarani "njawani"?...Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon iki gumathok karo teks ing dhuwur!1. Crita cekak mau nggunakake alur crita maju/lurus/ alur mbalik (flashback)?2. Cerkak iku wose nyritakake apa?3. Piwulang apa sing bisa dituladha kanggo kowe?4. Sapa tokoh ing cerkak iku?5. Gawea isine crita kanthi ringkes nganggo basamu dhewe!6. Tembung ing dhuwur akeh kang salah coba golekana banjur benerna !Tugas PribadiGoleka Cerita Cekak saka sumber liya, banjur :1. Tulisen irah-irahan, tema, pengarang, lan sumbere wacan!2. Tulisen patuladhan-patuladhan tumindak kang bisa ditiru tumrap kabecikan !3. Gawea ringkesan cerkak iku nganggo basamu kang runtut!4. Garapen ana kolom ing ngisor iki!Wangsulan: ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Citra Basa (Menulis) : Ngringkes Bakune Isi WacanaNgringkes kanthi nulis sari bacaan lan rumusake topik bacaan!Wacanen batin teks ing ngisor iki kanthi permati !PITUTUR LUHURAJA DUMEH Aja dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane. Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.Sifat utawa
kayadene:1.Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.2. Aja dumeh pinter, banjur tumindak keblinger.3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong ringkih.4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang5. Aja dumeh bagus, banjur gumagus.6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute. “Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?Tugas PribadiTulisen sarine wacana ing dhuwur nganggo basa krama kang trep!Rumusna topik wacana ing dhuwur!PENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. Kethoprak kang diajab bisa dai pemersatu Jawa lan Cina yaiku kethoprak...a. wayang kulitb. Cipta Manunggal Budayac. Humord. Kunae. Cipta Manunggal Jati2. Sing nduweni pepinginan nyatuake Cina lan Jawa lewat kethoprak yaiku ...a. Liem Tian Sieb. Liem Yanc. Liem Ardiantod. Liem Ardiantie. Basuki3. Lakon apa wae sing perlu disajeni kanthi komplet, kajaba ...a. Arya Panangsangb. Suminten Edanc. Jaka Bodhod. Angling Darmoe. Ki Ageng Pandanaran4. Untune sapa sing arep dipriksakake ing dokter ...a. Anumb. Ranumc. Ibud. Sigite. Doktere5. Kepriye Ranum kok
jaman saiki lan jaman kawuri uga ana …a. demonstrasib. malingc. udand. doktere. pemiku7. Pawarta sing bisane mung dirungokake,
Non sastra4. Ngrungokake Crita Pengalaman1. Ngrungokake (Mendengarkan) : Wacan CerkakCerkak yaiku gancaran sing cekak ora luwih saka 10.000 tembung. Kira-kira 3-10 kaca/halaman.Bab-bab sing kudu dimangerteni kanggo nyinau crita cekak :1. Gagasan Penting2. Alur3. Paraga4. Setting/ latar5. Amanat6. Gaya BahasaCrita cekak ing ngisor iki wacanen kanthi premati !SKETSA UNGU ing PONCOT LANGITTiara crita menawa pacare pirang-pirang. Embuh, apa karepe apa kok crita ngono. Aku ora peduli karo critane. Aku kepengin entuk wangsulan gumathok saka dheweke.”Aku durung bisa mangsuli saiki, Mas.””Banjur kapan?” rasane aku selak ora sabar.”Wangsulanku tanggal siji taun ngarep. Piye, sabar ngenteni apa ora ?””Yen mangsuli saiki wae geneya ta?””Ya durung bisa, rak kudu mikir-mikir dhisik.””Mbok saiki wae, karuan olehku siap-siap. Aku bisa nampa kok, wangsulanmu iku kepriye wae. Nadyan mengko bisa uga nglarani atiku.”Tiara mesem. Dheweke ora wangsulan. Malah njiwit tanganku, banjur lendhetan ing dhadhaku. Ah, seneng rasane yen lagi cecaketan karo dheweke ngene iki. Tentrem, lan uku kepengin swasa sing kaya ngene iki kanggo selawase.Angen-angenku terus nglambrang mbayangake yen sesuk urip bebrayan karo Tiara. Duwe omah cilik sing asri, dikubengi taman kebak kembang pacar sore. Ing mburi ana blumbangane cilik. Bening banyune, ing njerone ana iwak emase padha gegojekan.”Upama duwe anak, pilih lanang apa wadon?” swarane Tiara mbuyarake angen-angenku.Tembunge iku mau apa temenan? Kok mara-mara nakokake bab anak? Mangsuli pitakonku sing ndhisik wae durung kok saiki takon bab anak. Apa dheweke sengaja arep menehi pangarep-arep?”Lanang apa wadon padha wae.””Nglairke pisan wae, nanging kembar ya Mas?””Manut. Sing nglakoni sliramu. Aku rak mung sponsore.”Tanganku ngrangkul Tiara, dak kekep ing dhadhaku. Ing batin aku ndedonga muga kaendahan iki ora bakal sirna salawase.Sasuwene setaun pangarep-arepku tansah tuwuh subur. Wiji katresnan ing kalbuku tansaya ngrembaka.
Sanadyan prahara, sindung-riwut lan lindhu gedhe pisan ta! Aku kepengin uwit katresnanku awoh kabayan kang langgeng.Pancen ana kedadeyan-kedadeyan kang ora kepenak sasuwene setaun. Tau Tiara nampa layang sing ora genah sapa sing nulis. Layang iku diwenehake aku. Isine wong sing nulis iku gela karo Tiara. Nganggo ngancam barang. Aku ora nrimakake. Banjur dakturut saka ngendi asale. Kok nganti kay ngono surasane layang kuwi. sakjane apa wae sing wis ditindakake Tiara iku? Ning Tiara dhewe tau kandha yen pacare pirang-pirang, mbok menawa ya saka salah sijine ...Rada angel anggonku nlusur, untung aku duwe cara kanggo mangerteni sapa satemene sing nulis iku. Nanging sawise ketemu, aku malah malih kaya-kaya ora percaya, jalaran isih bocah wingi sore. Umur-umurane kacek adoh karo Tiara. Bocah kuwi omahe cedhak karo omahku. Aku dadi kudu ngguyu yen nyurasa lelakon iki. Apa bener bocah kuwi iya salah sijine pacare Tiara temenan? Nanging umpamane iya, njur aku arep ngapa? Apa aku tegel? Ning aku tetep sumelang marang ancamane marang Tiara. Ngandi-ngandi takjampangi, nganti bocak kuwi akhire lunga nyambutgawe menyang kutha liya.Wektu setaun pranyata ora suwe. Tanggal sing ditentokake Tiara mung kari limang dina. Tiara wis janji, naning nyatane beda karo sing dakarep-arep. Ing wektu sing ditemtokake, dheweke pranyata ora menehi wangsulan. Jare nembe masuk angin. Sedina candhake daktakokake maneh keputusane. Tiara mangsuli, jare suk pas ulang taunku wae. Bab wektu lan panggonane, aku arep dikabari liwat layang. Aku manut, nanging sepisan maneh, nyatane uga beda karo sing dakrep-arep. Nganti tekan dina ulang taunku, aku ora nampa layang babar pisan.Rong dina sawise ulang taunku, aku ketemu Tiara. Dheweke takon geneya aku ora teka? Aku kaget, teka menyang ngendi maksude, wong aku babar pisan durung nemu kabar saka dheweke.”Lho, layange wis dakirim liwat pos, apa njenengan ora nampa?” Tiara uga sajak kaget.”Sasuwene iki aku tansah nganti-anti layangmu, ning siji wae ora ana sing teka,” aku nerangake.Sesuke aku menyang Kantor Pos, nakokake layange Tiara. Entuk wangsulan yen layang sing takmaksud iku durung ana utawa durung tau mlebu mrono. Wah, ora berse iki, batinku.Wengine aku menyang omahe Tiara. Dheweke dakkon gawe surat pernyataan yen wis bener-bener kirim layang. Tiara katon bingung. Wusanane dheweke kandha menawa sing salah iku kancane. Jare Tiara, layang iku dititipake kancane.
karo kancamu kuwi.””Arep mbok kapake?!”Tiara takon sajak kuwatir.””Ora arep dakapak-kapake. Aku mung kepengin ketemu.””Aja. Ora usah. Kowe ora usah ketemu karo dheweke!”Aku unjal napas landhung. Banjur takon saiki kepriye putusane Tiara . dheweke semaya maneh. Jare arep manehi wangsulan sesuk awan. Wektu lan panggonane wis ditemtokake pisan. Aku manut.Embuh wis kaping pira, nyatane sing tansah dakarep-arep ora tau netes. Daktunggu saka jam rolas awan nganti tekan sore, Tiara ora teka. Sing teka malah udan deres komplit karo gludhug lan angin gedhe. Aku dadi kuwatir mengko gek Tiara ana apa-apa. Geneya, ditunggu setengah dina kok ora teka? Aku ndonga muga-muga Tiara ora kena alangan apa-apa.Bengine aku ora bisa turu. Anane mung kuwatir wae. Aku banjur nulis guritan, nganti parak esuk. Nalika ing wetan sang bagaskara trontong-trontong wungu saka sarene, aku metu golek hawa seger. Mlaku-mlaku napaki dalan pinggir wetan desa. Lan dina kuwi rasane dawa banget. Anggonku nyambutgawe rasane kaya mung ngambang. Tanpa ana panjangka. Ambang tanpa rasa.Ngancik jampiti bengi, nalika aku nekad menyang omahe, Tiara lagi wae teka saka nyambutgawe. Dak enteni nganti dheweke rampung adus.”Sorry ya, wingi aku ora isa teka jalaran kancaku kumat larane,” sadurunge aku takon dheweke wis aweh keterangan.”Ya wis yen sliramu ora apa-apa. Aku mrene iki mung kepengin ngerti geneya sliramu wingi kok
apa maneh? Saiki aku arep leren. Aku kesel banget.” tembunge alon.Aku krasa yen satemene dheweke kepengin aku enggal lunga saka ngarepe, blaka suta marang donya, ati iki perih krungu tembunge. Aku mung
landhung, menehi kalodhangan nuraniku njlumati apa kang kudu daktindakake.”Aku kepengin leren Mas, awakku kesel banget.””Banjur kapan sliramu bisa aweh keputusan kanggo aku?””Minggu-minggu ngarep, sawise gaweyanku rada sela, mengko dakkabari.””Ya wis. Aku manut. Wis ya, aku pamit.” aku banjur mlangkah menyang latar. Nyetarter sepedha motor. Terus bablas bali. Ana rasa perih tuwuh maneh ing kalbuku. Apa satemene karepe Tiara iku, dene sekepe wengi iki atos banget, kanthi cara alus wis nundhung aku. Nganging kabeh iku banjur dakbusak nganggo putihing pangarep-arep. Aku ora kepengin panyakrabawa ala ing kalbuku ngrembaka nguwasani batin lan jiwaku. Aku ora kepengin kerem ing swasana sing ora cetha. Kepriyea wae kasunyatan iku kudu dinyatakake embuh aku ora ngerti kepriye karepe Tiara. Bakal takranti nganti dheweke menehi katrangan kang gumathok. Satemene ana rasa sujana marang dheweke, nanging aku banjur bisa ngapa. Dheweke kena tumindak apa wae. Bisaku mung ngenteni lan ngenteni ...Sesambunganku karo Tiara dadi adoh. Aku ngrasakake dheweke tansah nyingkiri aku. Satemene ati iki lara... ning banjur aku bisa apa? Ketemu ana ndalan, dheweke kaya-kaya ora weruh aku, nadyan satemene weruh.Ning aku isih tansah ngenteni keputusane. Wektu terus lumaku, tansah nyangking pangarep-arep. Wis ana setaun maneh sesambunganku karo Tiara. Nanging uga tetep durung ana keputusan. Aku nyoba nggenahake maneh, ”Tiara, wis rong taun anggonku ngenteni ...””Tunggu saja tanggal mainnya.” wangsulane Tiara.Nadyan wangsulane mung kaya ngono, gambaran endah kok ya bali nyambangi angen-angenku. Ning nyatane sewulan sawise mangsuli kaya mengkono kuwi, dheweke
saiki wis ora kepengin lena maneh. Wis emoh pijer dadi dolanan wae.Sore iki mendhung. Kembang pacar sore mekrok, manthuk-manthuk keterak angin. Mbokmenawa nglipur atiku kang susah. Udan riwis-riwis nyirami bumi. Swasanane tansaya atis. Kaya atiku.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenI. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki!1. Sapa wae paraga crita ing dhuwur?2. Kepriye watak saben paragane?3. Kepriye wujude alur kang digambarake ing cerkak kasebut?4. Apa tema kang dadi lelandhesan pengarang kang ana ing crita kasebut?5. Apa amanat sing arep dituduhake dening pengarang lewat crita cekak iku?II. Tembung-tembung ing ngisor
mbungan2. NelponTelepon yaiku salah sawijining piranti kanggo aweh pawarta
telepon marang liyan :1. Junjung gaganging telepon2. Pejet nomer sing dituju3. Nggenahake apa bener nomer sing dituju4. Rembugan marang wong sing dikarepakeNindakake PacelathonTindakna ing ngarep kelas!Bu Lastri : Halo, sugeng sonten!Guruh : Halo, sugeng sonten. Leres menika griyanipun Andri?Bu lastri : Inggih leres, menika sinten nggih?Guruh : Kula Guruh, rencangipun Andri. Andri wonten , Bu?Bu Lastri : O... nak Guruh, ta? Andri ana. Sik ya, takundangke tunggu sedhela ya nak.Guruh : Inggih, maturnuwun, Bu.Andri : Halo, piye ruh. Sorry wis suwe ya?Guruh : Durung. Ndri,sajane aku ki pengin rembugan akeh karo kowe.Andri : Akeh? Kok sajake penting. Laha memange apa bae to Ruh?Guruh : Iki lho, aku meh jaluk warah ngenani tugas basa Jawa. Nulis akasara Jawa kae lho. Aku ki ora iso babar blas, mulane aku saiki lagi bingung banget. Mbok menawa kowe bisa biyantu aku.Andri : Ya, ya. Aku ngerti. Yowes, kowe mrene wae. Ora bisa ta masalah kaya ngene dirembug ing telpon.Guruh : Apa ora ngrepoti kowe ta?Andri : Ora, wis ta mrenea gawanen bukumu. Aku ya sisan arep sinau.Guruh : Yen ngono aku tak menyang omahmu saiki ya Ndri.Andri : Ya, taktunggu aja lali pamit bapak ibumu lho,Ndri!Guruh : Yawis, maturnuwun ...Unggah-ungguh BasaManut cak-cakan lan trap-trapane, basa Jawa iku sejatine ana loro, yaiku basa ngoko lan krama. Nanging, manut panggonane ing sakehing masyarakat basa iku ana papat. Basa ngoko ana loro, yaiku ngoko lugu lan ngoko alus/andhap. Dene sijine basa krama uga ana loro, yaiku krama lugu lan krama inggil/ alus.Dene cak-cakane kaya tabel ing ngisor iki.BasaDigunakakeCirineNgoko Lugu-Marang sapadha-padha- bocah karo bocah- wong tuwa marang bocahKabeh tetembungane nggunakake tembung-tembung ngokoNgoko Andhap- wong sing padha tuwane- wong tuwa marang wong enom sing isih ngajeniNggunakake tembung-tembung ngoko diselingi tembung karma inggil/alusKrama Lugu- wong sing tembe kenal- kanca nanging durung supeket- wong tuwa marang wong enom nanging luwih dhuwur pangkateTembung-tembunge kabeh tembung kramaKrama Inggil- bocah marang wong tuwa- wong enom marang sing luwih tuwa utawa wong apangkat- sing guneman luwih endhek drajat pangkateNggunakake tembung-tembung krama inggil kanggo sing dijak guneman, kanggo awake dhewe nggunakake tembung-tembung krama Gladhena. Gawea tuladha pacelathon telpon karo jejermu kang mratelakake salah sijine dadi bapak/ibu dene sijine dadi putrane sing sekolahe ana ing jaban kutha. Isine ngabarake kahananmu ing kana lan nyuwun donga pangestu supaya lancar anggone sinau lan lulus kanthi biji kang apik.b. Paragakna anggonmu nelpon, kanthi teks sing wis kokgawe ing ngarep kelas. Dene kanca liyane nulis intine telpon sing ditindakake dening kancamu!c. Wenehana tanggapan ngenani anggone maragakake nelpon kancamu mau!3. Maca Ekstensif Teks Non sastraNgona Ngono Ning Ojo NgonoTulisanipun: Wisa; 10 June 2005Hihi.. eruh ora? aku mbiyen jaman SMP sampek SMA pas pitulasan (17-an) kerep menang lomba geguritan. malah tau dadi juara siji lomba geguritan
Tulungagung! hihi.. eruh geguritan ora? geguritan kui moco puisi boso jowo. mungkin soko kata dhasar gegurit sing artine puisi, trus lek ditambah akhiran an artine dadi moco puisi. lek enek sing luwih ngerti tulung dibenerno. monggo Jeng Isna menawi badhe ngoreksi.. Puisi jowo bedo karo puisi indonesia. umume puisi jowo nggae boso paling alus sing aku dhewe kadang ra ngerti artine. hehe. tapi artine secara keseluruhan aku ngerti, dadine sik iso menghayati puisi kuwi. andalanku jaman semono yo penghayatan kuwi. ekspresiku nggae juri2 terpikat sampai akhire menang dadi juara siji.Pas upacara neng sekolahan diumumne lomba2 opo ae sing
lumayan apik. tapi pulpene malah ora tau tak gae. eman2.. hehe..Pyuh.. wis ah.. ndak sanggup aku nerusne. bukan apa2, nulis nggae boso jowo angel-e ora umum! nulis telung paragraf ae butuh wektu sak-jam. sepurane ae konco2.. dongakno aku sik iso nulis liyo dino.. lek ndak iso yo wis terpaksa aku nulis nggae boso indonesia. oleh opo ora?Tugas Pribadi1. Tulisen irah-irahane andharan/wacan mau!2. Ringkesen andharan iki nganggo basa Jawa ngoko bae, kira-kira rong paragrap!4.Ngrungokake Crita PengalamanA. Ngrungokake crita pengalaman langsung lan lumantar rekaman.Ora Ngerti WayangTulisanipun: siberia; 26 June 2005Aku ora ngerti wayang, ora iso mbedakke sing endi wayange tokoh iki, sing endi tokoh iku. Crito2 wayang aku yo ra pati dhong. Palingan cuma ngerti keluargane Pandowo lan sethithik silsilahe. Seneng moco cerito wayang baru waktu ono cerito wayang mingguan "Wayang Mbeling" ning koran Jawa Pos tulisane Ki Sunu. Iku juga seneng mergo iso ngguyu-ngguyu mocone, dudu mergo pengen ngerti sejarah pewayangan. Saiki yo wis lali kabeh piye iku ceritane.Mungkin iku mergo pengaruh lingkunganku juga. Ning Malang, sing jenenge wayang
ora ono sing duwe lan majang koleksi barang2 pewayangan, macem wayang kulit, utowo gunungan, lan sapanunggalane.Wayang koyoke luwih identik karo budaya jowo soko keraton Solo-Jogja. Nek Malang luwih dipengaruhi budaya jowo suroboyoan sing rodo kecampur Meduro. Budaya Solo-Jogja luwih keroso ning jawa timur bagian kidul-kulon, koyo ning Kediri lan Madiun. Bagian kidul-wetan malah luwih cedhak nang Meduroan, lan sing ning lor umume melu Suroboyoan.Pas kuliah aku ketemu akeh konco soko daerah sing dipengaruhi budaya Solo-Jogja iku. Kanca-kancaku itu umume ngerti soal wayang. Kenal tokoh2e, apal ceritane. Seneng karo tembang-tembang jowo kuno lan lagu campursari, Ugo ngerti lan nerapake filosofi jowo. Bedo karo aku sing ora ngerti babar blas soal iku.Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon ing ngisor sinambi ngumbar gagasan!1.Aranana paraga kang ana ing crita pengalaman iku!2 Sapa penulis ing crita pengalaman kasebut!3. Ing dhaerah ngendi crita mau dialami?4. Kalebu crita sing kepriye crita ing dhuwur?5. Kepriye ringkesan crita pengalaman ing dhuwur?Tugas PribadiTulisen pengalamanmu kanthi ringkes nalika study tour SMP ana kolom ngisor iki!Wangsulan : .................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................PENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. Kudu ngerteni watak, blegere, lan gagasan. Kalebu ...a. alurb. settingc. paragad. amanate. panggonan2. Gaya bahasa kalebu ing ngisor iki, kajaba ...a. Paribasanb. Bebasanc. Majasd. Parikane. Ironi3. Bab sing kudu dimangerteni kanggo nyinau cerkak cacahe ana ...a. 2b. 3c. 4d. 5e. 64. Perangan tata cara telpon kang mujudake pambuka yaiku ...a. Andri wonten ...b. Wonten perlu punapa ...c. Punika sinten ...d. Matur nuwun ...e. Sugeng sonten ...5. Salam lan atur panuwun perlu diucapake nalika ... pirembugan ing telpon.a. arep telponb. bukac. critad. mungkasie. nyambungake6. Pamulangan basa Jawa ditrapake ing sekolah kanggo ngawekani pendidikan ing babagan ...a. budi pekertib. paseduluranc. teknologid. kadigdayane. kapinteran7. Tut Wuri Handayani mengku karep ...a. para siswa bisa mlaku dhewe-dheweb. guru kudu gelem ngalah marang siswac. menehi kalonggaran siswa, guru sadrema mantepake karepd. siswa tansah oleh tepa tuladha saka gurue. siswa dituntun sateruse nganti bisa8. Sesanti experience
Iku mengku karep …a. pengalaman luwih becik tinimbang latihanb. golek pengalaman minangka guruc. pengalaman urip kanggo nyukupi kebutuhand. pengalaman gurune pengetahuane. pengalaman guru paling becik nanging regane larang9. Tuladhane pengalaman sing gawe angel umpamane …a. dioyak wong edanb. ngrewangi umbah-umbah ibuc. munggah sekolahd. ora wani turu dhewee. ngenteni kanca naging ora teka-teka10. Nanging sing dipaeka tetep bisa kalis saka salire bebaya, kepara malah asring nampa sihing Bathara.Ukara ing dhuwur nduweni karep wong kang ...a. kena bebayab. nampa sihing Batharac. uwal saka bebayad. dilarani malah entuk pitulunganing Gustie. uwal saka bebaya lan nampa sihinhg BatharaII. Wangsulana kanthi bener lan cekak aos!1. Kepriye rasane?a. Gula : ...b. Uyah : ...c. Asem : ...d. Lombok : ...e. Brutawali : ...2. Apane kang cacad?a. sing dhingklang : ...b. sing wuta : ...c. sing bodong : ...d. sing wungkuk : ...e. sing ndomble : ...3. Kepriye krama inggile?a. awak : ...b. cangkem : ...c. driji : ...d. endhas : ...e. irung : ...f.
Aksara Jawa4. Nulis Geguritan1. Ngrungokake Wacan CerkakSemak cerita cekak iki nalika diwaca!
Kapinujon, Eyange kang lagi sambang ana dalem, ndangu, ”Ora ngono, ta Ndhuk, kancamu kuwi mau sapa?””Kanca sekolah, apa A Se to Yang?’” Kok apa A Se, mertamu ngono kuwi ya kurang trapsila, ora ngerti dur. Kowe yen mertamu menyang omahe kancamu apa ya ngono kuwi?””Ya ora. Aku mesthi uluk salam dhisik, assalamualaikum utawa kula nuwun, ngomo!””Ya wis yen ngono!” Pinter Ndhuk, kowe! Ing samubarang tindak-tanduk utawa tingkah laku iku kabeh ana paugerane, ana aturane! Ora kok sludar sludur bengak-bengok ngono kuwi!”Migatekake rembugan Kartika karo Eyange mau, sejatine nuduhake, yen para mudha taruna saiki rada kurang trapsila ing jagading pasrawungan. Lire pakertine wis ora nganggo paugeraning budaya kang maujud ing budi luhur. Kamangka, ing sajroning
samubarang kang tetep dijunjung dhuwur kadidene warisan kang pantes dipepudhi.Mula ing pocapan sadina-dina, akeh banget pacalathon ing antarane wong tuwa, kang padha nggresula dene para mudha saiki kurang migatekake tata-krama lan budi pekerti. Awit ing sekolahan bab mau ora diperdi.Lha yen pancen bener ing sekolahan bab tata-krama utawa budi
wayah supaya luwih migatekake tata krama?Miturut Suwardi Endraswara, pakar budaya saka Universitas Negeri Jogjakarta, anane para mudha saiki akeh kang wis ora njawani mau awit kedayan saka santering arus globalisasi lan ngrembakane ngelmu bab wawasan, teknologi lan komunikasi utawa lumrah kasebut Iptek kang banjur ndayani marang sikep, caraning urup, lan tata pemikire wong Jawa. Wusanane, dumadi senggolan budaya, banjur nuwuhake kurban budaya, nampa, nolak utawa nyalarasake karo jamane.Wong Jawa, kang tindak-tanduke tansah nggambarake budaya Jawa kang kebaj tata krama lan sopan santun, ing sajroning pocapan, tindak-tanduk, wanda. Lan sajroning sesambungan karo wong liya tansah ngatonake jawane. Mula banjur diarani njawani. Kosok baline, sok sapaa kang wis ora tumindak kang salaras karo budaya Jawa, diarani wis ora njawani.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi pratitis!1. Apa irah-irahanewacan ing dhuwur?2. Sebutna paraga lan watake saben paraga!3. Kepriye carane kancil ngapusi macan?4. Kepriye pungkasane crita ng dhuwur?5. Gawea ringkesan/sinopsis cerkak ing dhuwur nganggo basamu dhewe!Tugas PribadiGawea cerita cekak kanthi tema bebas, wenehana irah-irahan kang trep karo isine. Banjur tulisen ing kertas folio lan kumpulna ing bapak/ibu gurumu!2. PacelathonGatekna pacelathon ing ngisor iki, banjur tindakna guneman!Sarno : Di, Sardi! Preinan iki kowe arep menyang ngendi?Sardi : Karepe mono iya kepingin menyang ngendi-endi. Nanging ya mung kari kepenginane thok.Sarno : Kepriya ta karepmu kuwi. aku ora bisa nampa gunemanmu.Sardi : Witikna dianggo sangu bae apa. Lelungan kuwi nganggo sangu. Wong tuwaku ora sugih kaya wong tuwamu.Sarno : Iya bener ngono, nanging omahku rak ana desa. Wong tuwaku tani. Menyang nggonku bae apa piye?Sardi : Tenan apa ora kandhamu iku. Kutha karo desa iku padha bae. Tani karo pegawe kantor ora ana bedane, kabeh iya nyambut gawe.Sarno : Tenan lho, yen kowe gelem.Sardi : Aku iya percaya. Aku seneng wae, tinimbang ning omah thok.Sarno : Wis ayo, ora susah sesuk-sesuk, saiki bae mangkat.Sardi : Mangkat iya mangkat, nanging rak kudu pamitan bapak ibumu dhisik to? Kareben ora dadi golekan.Sarno : Iya bener kandhamu kuwi. aku ae yen lelungan iya mesthi pamit. Lah wong
maneh arep lunga adoh.Tugas PribadiGawea pacelathon kanthi tema kasarasan, cacahe paraga luwih saka loro.3. Maca Wacan Aksara JawaWacanen Wacan Aksara Jawa ngisor iki !?aunT[n rnum\?ranum wis\kLsSiji.aunT[n
kasebut salinen nganggo aksara latin ing ngisor iki!................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................Wangsulana nganggo aksara Jawa!1. sp prg a= duwu/...2. ap[n si= lr ...3. aunT[n rnumKe[p] ...4. rnum\kLsPir ...5. aunT[n pe/sis Hp ...4. Nulis GeguritanGeguritan yaiku wohing susastra kang basane cekak, mentes, lan endah. Cekak yaiku ora wujud ukara sing nggladrah. Mentes yaiku tembunge duwe makna sing jero. Endah ngemu purwakanthi swara, sastra, utawa basa. Uga bisa diarani geguritan minangka asile cipta, rasa, lan karsa kang tinulis mawa tembung mentes lan basa kang runtut.Titikane geguritan :1. basane kalebu basa endah2. tetembungane pilihan3. sajak pungkasan bebas, nanging asring nggunakake purwakanthi basa, sastra, utawa swara4. ora
gaya basa) kanggo nambah kaendahan.Carane nulis geguritan yaiku:1. nemtokake tema utawa underane tembung2. milih tetembungan kang mentes3. menehi irah-irahan kang jumbuh karo isine/ temane geguritanWacanen geguritan iki!RUWAHANDening Tangkisan LetugSasi Ruwahsasine wong padha tilik simbahleluhur kang wis jengkar sumare ing lemahngakoni yen taline katresnan kuwi ginawa matiora bakal ilang, ora bakal leburklambi, raja brana lan omah bisa ilangnanging katresnan kuwi tetep lanaMulane to wong Jawaaja padha
apem lan lemper kanggo sorahbungah merga manungsa urip iku berkahJunjungan sembahmarang sing gawe uripyaiku Ruwahing dumadisunaring katresnan jatiyen ta wong urip iku elingsangkan paraning dumadisigrak ngimpun taline katresnankanggo sangu besok ing kalanggengan.30 September 2004Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon iki gegayutan karo geguritan ing dhuwur!1. Apa tema geguritan ing dhuwur?2. Apa amanat geguritan ing dhuwur?3. Apa maksud isi ing bait kang kapisan geguritan ing dhuwur!Tugas PribadiGawea geguritan manut paugeran utawa titikane geguritan kang wis kokmangerteni. Sakdurunge nulis miliha dhisik tema apa kang kepingin koandharake, banjur wenehana irah-irahan kang mathuk karo temane!Tema :Irah-irahan :Geguritan :PENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. Crita kang paraga kewan diarani ...a. legendhab. fabelc. mithed.e.2. Kancil ing cerkak iku ngakali sapa …a. tikusb. keyongc. kethekd. macane. ula3. Kepriye watake kancil …a. licikb. sreic. galakd. kemakie. sareh4. Yen lagi ngendikan marang wong tuwa kudune nggunakake basa ...a. ngokob. ngoko alusc. krama inggild. krama aluse. ngoko lugu5. Bapak tindak ing Surabaya.Ukara ing dhuwur yen
lelewaning basa yaiku ...a. purwakanthi basab. purwakanthi sastrac. purwakanthi swarad. gaya bahasae. asiling cipta10. Urutan kaping pisan nalika arep gawe geguritan ...a. menehi irah-irahanb. nemtokake temac. milih tembung kang mentesd. ngembangakee. nulis geguritanII. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi pratitis!1. Kepriye titikane geguritan?2. Geguritan iku tegese apa?3. Apa tegese geguritan iku nganggo tembung kang mentes?4. Sebutna jinising cerkak!5. Pacelathon ing basa Indonesia uga diarani?III. Ukara ing ngisor iki gaweya nganggo aksara
Ngrungokake Pawarta2. Ngandharake Kabar Saka Maneka sumber3. Maca Crita Wayang4. Nulis Wacan Deskripsi1. Ngrungokake PawartaPAHARGYAN PENGETAN CHENG HOIng awal wulan Agustus 2005 kang nembe
wae ora krasa ana ing Kutha Semarang. Sewalike, swasana ing kutha Semarang memper “Chinatown” utawa Kampung Pecinan kang gedhe. Swasana kaya mangkono kuwi mau wis
Utamane ana ing Gang Lombok, swasana “Chinatown” banget rinasa, amarga ing kene dumunung Klentheng Tay Kak Sie kang dadi salah sawijine punjering pahargyan, luwih-luwih ing wayah wengi. Swasana sarwa Cina krasa kenthel banget. Wiwit saka rerengan sapinggiring dalan nganti tumekaning jajanan ing laladan kene meh kabeh sarwa Cina.Yagene kok Semarang nganti “malih” dadi “Chinatown”? ora liya amega ana ing awal wulan Agustus iku mau, ing Semarang pancen lagi dianakake pahargyan Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho. Jarene, muhibah Cheng Ho ing Semarang rikala 600 taun kepungkur kuwi mau nggawa misi ekonomi, sosial, lan politik. Ora mung Semarang wae kang ditekani, nanging kandhane atur, Cheng Ho uga nekani kutha-kutha liya ana ing pesisir Jawa sisih lor, kaya Kutha Lasem, Tuban lan liya-liyane. Patilasane Cheng Ho ing Semarang kang kawentar yakuwi Klentheng Sam Poo Kong ing laladan Gedhongbatu.Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho ing Semarang kena diarani pahargyan kang agung lan gedhen. Pengetan iki ora mung dianakake dening warga kutha Semarang saka etnis Cina wae, nanging uga dening Pemerintah Kota Semarang, lan oleh panyengkuyung saka Pemerintah Provinsi Jawa Tengah. Pahargyan kaya ngene iki uga oleh kawigaten saka Pemerintah Pusat.Even utawa perayaan iki pancen dilaksanakake kanthi gedhen. Ora mung atraksi kesenian lan kabudayaan Cina, nanging uga dianakake Seminar Internasional kanthi pemrasaran para ahli. Sakliyane kuwi, uga ana maksud utawa tujuwan liya. Ora liya ya kanggo nggugah jagading pariwisata ing Jawa Tengah, khususe Kutha Semarang kang katon lesu, digegadhang bisaa gumregah maneh.Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho sakliyane dianakake ing Semarang uga wis dianakake ing Negara Singapura. Kanthi pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho mau, jare Singapura kasil ningkatake jumlah wisatawan mancanegara kang teka ana ing Negeri Singa kasebut. Mbokmenawa ngilo saka Singapura kang kasil nganakake
Tengah nganakake pengetan kang padha. Lan pancen, jarene kabar, meh kabeh hotel-hotel berbintang ing Semarang kebanjiran tamu-tamu saka mancanegara kayata saka Singapura, Malaysia, Hong Kong, Cina, lan liya-liyane kang nduweni gandheng ceneng kasejarahan karo
Tugas PribadiGarapen kaya sing diprintahake ana ing ngisor iki!1. Paragrap kaping loro tulisen banjur wenehana tandha (/) kanggo mandheg sawetara utawa unjal ambegan lan tandha (//) kanggo mandheg (titik).2. Paragrap sepisan kuwi owahana dadi basa krama lugu sing trep!3. Paragrap kaping telu gantinen nganggo basa Indonesia sing bener!4. Panyaruwe utawa tanggapanmu marang pawarta ing dhuwur. Tulisen ing kolom ngisor iki!NoTanggapan: kritik, saran, pituduh, pamengging, pamaido, lsp manut panemumu1.2.3.4.5.2. Ngandharake Kabar Saka Maneka sumberAjang GladhenCoba wacanen maneh wacan ngarep mau srana batin banjur andharna isi ringkesan marang kanca-kancamu !Tugas PribadiGoleka informasi saka TV, utawa radio kanthi masalah bebas, banjur yen wis gawenen laporan ngenani informasi mau. Tulisen ing buku tugasmu, lan
wadya wanara kang sabiyantu marang Prabu Rama Wijaya padha rumangsa kedher yen kudu adu arep karo Indrajit.Indrajit satriya ing Bikukung iku, isish anake Prabu Dasamuka dhewe, lan banget digadhang-gadhang bisa ngganteni dadi raja Ngalengka. Emane Indrajit malah nemani pati amarga mbelani bapake kang nyidra Dewi Sinta saka Prabu Rama. Indrajit gugur ing palagan kena jemparing Raden Lesmana Widagda.Anake Dasamuka iku akeh. Nanging kang asring kocap ing pedhalangan ana
didhawuhi ngreksa negara yen Dasamuka pinuju nilar praja.Indrajit pancen nduweni kaluwihan-kaluwihan ing sawernaning babagan yen dibandhing karo sedulur-sedulure liyane. Nadyan arupa raseksa kaya bapake, Indrajit mono isih turune jawata, awit ibune widadari jenenge Dewi Tari, putrane Bathara Indra. Laire Indrakit dumadi saka mega kang dipuja dening Raden Gunawan Wibisana, kadang ragile Prabu Dasamuka. Mula Indrajit uga duwe dasanama Megananda utawa Begananda.Ana ing palagan kang diandelake Indrajit yaiku sanjata panahe kang aran Nagapasa. Iki dudud panah lumrah, awit yen mungsuhe kena panah iki mesthi sakojur awake banjur kegubed rante waja lan ora bakal bisa uwal maneh. Sanjata Nagapasa iki tau ’mangan’ Anoman kang nalika kuwi diutus Prabu Rama methuki Dewi Sinta kang lagi dikungkung ing taman Kraton Ngalengka.Nalika semana Anoman teka kanthi sesidheman. Bareng konangan wadya raseksa banjur dioyak. Para raseksa ora kasil nyekel, malah akeh kang nemahi tewas diamuk Anoman sing wekasane lagi bisa kapikut sawise kena panahe Indrajit, Nagapasa. Anoman kang wis kagubed rante banjur diobong urip-uripan. Geningalad-alad murub saka awake, nanging kethek putih kuwi ora mati. Malah mencolot menyang dhuwur payon wewangunan siji, pindhah menyang dhuwur payon wewangungn liyane, njalari kutha Ngalengka kobong.Saliyane Nagapasa, Indrajit uga duwe panah aran Wimohanastra, tegese panah kang nggegirisi. Sinebut mangkono awit yen sanjata iki diculake saka kendhenge sepisan wae, bisa mateni mungsuh mangewu-ewu, mbokmenawa kaya bon muklir ngana kae.Indrajit uga duwe aji sirep kang njalari mungsuhe padha turu kepati. Nalika barisan wanara arep ngebroki Ngalengka, Indrajit ngetog aji sirepe, saengga wadya wanara padha turu angler. Sawise mungsuh padha turu, Indrajit nglepasake sanjata Wimohanastra, ndadekake wadya wanara padha pralaya. Nanging aji sirepe mau ora masah marang Gunawan Wibisana kang nalika kuwi dadi salah siji senapatine Prabu Rama. Gunawan Wibisana banjur nggugah Sri Rama. Sawise weruh bala wanara akeh kang mati. Rama ngutus Anoman ngupaya tata maosadi, tetuwuhan kang nduweni khasiat obat kang tuwuh ing pucuk gunung, kanggo ngusadani para wanara kang wis pralaya mau nganti padha urip maneh.Sawise Kumbakarna gugur, wadya Ngalengka saya kocar-kacir. Ngalengka wis ora duwe senapati sing bisa diandelake maneh, kang keri kari Indrajit lan Dasamuka dhewe. Sejatine Dasamuka ngeman Indrajit amarga anake kang isih urip mung Indrajit. Nanging Indrajit minangka satriya Ngalengka rumangsa kudu maju ing palagan kanggo netepi darmaning satriya. Kanthi ati kang abot banget Dasamuka nglilakake Indrajit budhal menyang palagan.Ana
bojone, yakiwi widadari cacah pitu. Para widadari mau banjur padha bela pati minangka tandha setya.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenGawenen ringkesan saka crita wayang ing dhuwur nganggo basamu dhewe-dhewe. Banjur tulisen ing buku tugas lan nyuwuna panyaruwe saka bapak/ ibu gurumu.Tugas PribadiGoleka crita wayang liyane bisa saka majalah, TV, radio lan sapanunggalane. Banjur gawenen sinopsis/ringkesan crita nganggo basamu dhewe-dhewe!4. Nulis Wacan DeskripsiAGUS LAN KENYA RAMBUT
kinyis-kinyis. Sajake nom-noman loro iku anggone sambung tresna wis sawetara suwe lan wis dudu rahasia maneh. Saben diwawancarai wartawan Annisa ora selak yen pancen sambung tresna karo putrane Presiden Yudhoyono sing nggantheng kuwi.Sapa ta kenya kang begja banget arep dadi putra mantune Presiden SBY iku? Annisa Larasati Pohan sawijining presenter acara olahraga ing televisi swasta. Putrane salah siji Gubernur Bank Indonesia iki kelairan Boston 20 November 1981.Merga
dadi bintang iklan lan kasil mikat atine perwira mudha Agus Harymurti. Putra nomer loro kulawraga Aulia Pohan sing dedege 164 cm kuwi ngaku yen ora arep suwe-suwe anggone pacangan lan kepengin enggal palakrama karo perwira idhamane sadurunge umure ndungkap selawe taun.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenGawenen ringkesan supaya wong gampang ngerti sapata
irah-irahan kang trep karo isine, banjur tulisen ringkesane ana kolom ing ngisor iki paling sithik 10 larik!PENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. DPR iku
ngarep sekolahane. Somalia3. Ketua MPR nalika taun 2005 wacan ing dhuwur yaiku ...a. Habibieb. Susila Bambang Hudoyonoc. Megawatid. Hidayat Nurwahide. Jusuf Kalla4. Sing setuju nekakake bala bantuwan kanggo njaga perdamaian saka Uni-Afrika yaiku …a. Presidenb. wakil presidenc. DPR RId. MPRe. DPR Somalia5. Jupukna kapur kuwi.Menawa ditulis nganggo aksara Jawa ...a.b.c.d.e.II. Wangsulana kanthi bener lan cekak aos !1. Kepriye tembung ngokone ?a. enjing : ...b.Ageng : ...c. Kagem :...d.Sampeyan : ...e. Gendhis : ...2. Kepriye krama inggile ?a. lara : ...b.gelem : ...c. umur : ...d.tuku : ...e. mulih : ...3. Kepriye kosok balene ?a. gedhen >< ...b.tindak >< ...c. siswa >< ...d.bapa >< ...e. ngelih >< ...GLADHEN SEMESTERANI. Pilihen wangsulan a, b, c, d utawa e sing koanggep bener !Lelayu iku klebu wara-wara kang surasane …a. kabar wiwitane pasar malemb. kabar lowongan gaweanc. kabar sripahd. kabar ajak-ajak kerjabektie. kabar anane lombaApa sing kudu digayekake nalika guru
nggumunakee. nggatekakeWis umum yen nalika lulusan padha seneng-seneng atine, lah ana sing corat-coret barang. Ana sing mbeda kancane nempeli kertas nganggo lem. Klebu Atan wektu iku ditempeli tulisan ”STRESS” nanging dheweke ora ngerti. Sakwise padha kesel, Atan terus numpak bis menyang Karangayu sak perlu tuku bakso kesenengane. Anehe, saben-saben ana wong kang ngulatake dheweke terus
ramahPawarta kang dicritakake marang wong liya becike ...ngandhar-ngandhar supaya katon pinteresaperangan kang trep karo atinesaperangan bae supaya dhewe takon gentikabeh kang diwaca utawa wis ditampa kabeh panemunepokok-pokoke bae supaya luwih gampang dimangerteniSimbah wingi nontion wayang ing TVRI. Ukara kasebut yen dibasakake karma alus yaiku…Eyang kalawingi nonton ringgit wonten TVRIEyang kalawingi ningali wayang wonten TVRIEyang kalawingi nonton ringgit wonten TVRIEyang kalawingi mriksani ringgit wonten TVRIEyang kalawingi ningali ringgit wonten TVRI7. Dhek wingi Sinta peteng atine marga dienengake karo Dewi. Tembung kang kacethak kandel tegese ...a. bungahb. susahc. petengd. serike. srei8. Aja kulina duwe watak mban cindhe mban ciladan marang sapadha-padha. Tembung kang kacethak kandel tegese ...a. sayangb. legawac. pilih kasihd. relae. susah9. Aku didhawuhi guruku tuku buku basa Jawa. Ukara kasebut krama aluse yaiku ...a. kula dipun dhawuhi guru kula tumbas buku basa Jawib. kula dhawuhi guru kula tumbas buku basa Jawic. kula dipun dhawuhi guru kula mundhut buku basa Jawid. kula diutus gurune kula tumbas buku basa Jawie. kula diutus guru kula tumbas buku basa Jawi10. Jupukna kapur kuwi.Menawa ditulis nganggo aksara Jawa ...a.?jupukN kpu/ kuwi,b. ?jupukN kpu/ kuwi.c. ?jupukn kpu/ kuwi.d. ?jupukN kpu/ k[a.e. ?jupuk kpu/ kuwi.11. ?rituwlWezi aiki.Aksara Jawa ing dhuwur yen ditulis mawa
ing ngisor iki dienggo nggarap soal no.12-13.Bu Merta : Saenipun sakmenika ngaten mawon, den ayu. Panjenengan sakmenika sampun gatuk piyambak kaliyan ndara Eli, mila rembaganipun lajeng ngendika kemawon blak-blakan, kadospundi mundhutipun.Bu Praja : Lha nek kula, angger empun kaya omong kula wau awan, nggih empun mangga.Bu Eli : Dadi niki genahe, ... mbakyu mundhut tigang ewu sewulane, nggih ngoten ta?Bu Praja : enggih ngaten menika, jeng. Ning kula nyuwun sewanipun dipunparingi kalih taun.12. Ngrungoake rembugane wong telu iku lagi padha ...a. nyewakake barangb. adol tinuku barangc. gentenan nyilihake barangd. mbalekake barange. ijolan barang13. Nitik saka anggone rembugan pratelan sing cocog yaiku ...a. Bu Praja ora duwe omahb. Rewange Bu Praja iku B. Mertac. Bu Praja adhine Bu Elid. Bu Merta wong tuwane Bu Prajae. Bu praja kancane Bu Merta14. Sing kalebu Pandhawa yaiku, kajaba...a. Puntadewab.Werkudarac. Janakad.Kurawae. Nakula15. Sing kalebu Pandhawa yaiku, kajaba...a. puntadewab.
kang isine mratelakake bab keghiyatan siji wae. Isi, wektu, lan panggonan bisa kotemtokake dhewe!Gawea crita pengalamanmu sing nganti saiki ora bisa koklalekake, bisa crita lucu, sedhih, utawa nyenengake. Paling sitik 5 baris!Gawea karangan kang wujude narasi, wenehana irah-irahan kang jumbuh karo isine!III. Ukara ing ngisor iki tulisen nganggo aksara Jawa kang trep lan bener!1. Bukune usungana menyang perpustakaan.2. Buku kuwi gambarana kabeh.3. Dheweke kepleset ana sendhang.4. Telung sasi meneh unggah-unggahan.5. Mangke dipun rembag malih.IV. Wacan ing ngisor iki gantinen
kanggo bagean saka donya, kita kurban kabeh jinis lan jinissilihan karo mbayar maneh gampang, kapentingan kita 2% ing Clear karya langgeng,preduli saka lokasi utawa kredit kanggo njaluk Email silihan: missmaria005@gmail.compelamar
lair ana ing tlatah kutha Kendal sukro kasih 05 september 1986. aku dwija Basa Jawa
Indonesia angkatan ’83, jenengku supriya dadi guru neng tenggarong, kaltim. sing isih eling
pungsung ] Sweet black rice 3kg(500g*6packs)
[ pungsung ] Black bean 1kg(500g*2)
[ pungsung ] Dried Pollack 70g*3pcs
[ pungsung ] Seaweed 80g*3packs
[ pungsung ] Sweet Black rice 1kg+Black rice 1kg
pungsung ] Chia seed 400g*3
[ pungsung ] Seaweed 90g*3packs
[ pungsung ] Brown rice 1kg+sweet brown rice 1kg
Depan| |--Cerbon Pinter Lan Berwawasan| |--Sekolahan Lan Kampus ning Cerbon| |--Buku Onlen Lan Donlodan| |--Ginau Basa ( Belajar Bebasan)| |--
apik dhigawa nglamun. Ngalor ngidur liwat took numpak motor; Masih untung nyenggal nyenggol ati lega. Sapa ngerti nasib awak lagi mujur; Kenal anak e sing dodol rujak cingur. Ja dhipikir kon padha gak duwe sangu; ja dhipikir angger padha
musyawarah kanthi unggah-ungguh ingkang trep.Kompetensi Dasar : Mirengaken sambutan utawi khotbah.Tujuan Piwulangan : Sasampunipun piwulangan dipun angkah siswa saged1. Nyerat wose sambutan utawi khotbah ing sawetawis ukara.2. Njlentrehaken wosipun sambutan utawi khotbah kanthi lesan.3. Madosi tembung-tembung ingkang kaanggep angel saking kamus bau sastra.4. Mangsuli pitakon saking menapa ingkan dipun pirengaken.5. Ndamel ringkesan khotbah ingkang dipun pirengaken. A. Ringkesanipun MateriNgrungokake iku beda karo krunguNgrungokake iku sengaja. Cipta, rasa, karsa mbudidaya mangerteni surasane utawa amanahe kang dirungu saka wong liya. Dene krungu mono ora sengaja lan ora butuh mangerteni apa surasane utawa amanahe.Ing bebrayan agung kerep ngrungokake uwong khotbah utawa pidhato. Tujuwam lan surasane kajumbuhake karo kabutuhan lan papane. Menawa ngrungokake khotbah utawa pidhato paling ora bisa mangerteni limang prakara kang wigati:1. Sapa sing khotbah2. Kapan kedadeyane3. Apa isine4. Ing endi kedadeyane5. Kepriye pidhatoneMetode: PemodelanDipun waos gurunipun piyambak utawi ndhawuhi siswa supados maos kanthi cetha, tatas, titis.Para siswa sanesipun mirengaken kanthi permati.Bismilahir rahmannir rakhim.Assalamu’alaikum Wr. Wb. Para siswa sing daktresnani lan tak gadhang-gadhang. Luwih dhisik ayo muji syukur konjuk ngarsane Gusti kang Maha Asih lan Maha Agung, kang tansah maringi berkah marang kabeh titah, kalebu aku, ibu bapak guru lan bocah-bocah,saengga bisa nindakake
wilangan cacahe banten padha gugur mungsuh penjajah kanggo nggayuh kamardikan. Ing wengi iki prayoga banget dianakake malem tirakatan malem 17 an. Kegiatan iki penting kanggo ngeling-eling para leluhur, para pejuang anggone mbudidaya nggayuh kamardikan. Acara iki kanggo nglimbang-nglimbang sepira gedhe lan luhure lelabuhan kanggo gluwari negara kita saka cengkeremane penjajah. Menawa jaman semana para pejuang wis ngorbanake jiwa raga kanggo nggayuh kamardikan. Banjur apa kang kudu ditindakake awake dhewe saiki? Kowe kabeh kudu mbudidaya supaya kamardikan kita iki ora uwal maneh. Carane ora kudu perang kaya para leluhur,pejuang 64 taun kepungkur. Kowe kabeh kudu bisa nggunakake lan ngisi kamardikan kanthi becik manut kuwajibane dhewe-dhewe.Amarga kowe kabeh isih sekolah, cukup ngulinakake sinau kanthi sregep lan becik. Pelajar kuwajibane belajar, sinau sing sregep. Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani pambududaya kanthi temen. Duwe panggayuh kudu digayuh, duwe panjangka kudu dijangkah, marga kepenak iku ora bisa teka dhewe. Dadi
lesu sinau. Wektune entek ora ana wektu kanggo sinau. Yen nonton TV kudu bisa milah lan milih, endi sing prayoga ditonton, endi sing ora pantes ditonton. Tayangan TV ora kabeh migunani. Ana tayangan Tv sing grusak moral. Contone marga nonton TV banjur tiru tingkah polahe. Kamangka sing ditiru iku paraga kang ninggal kasusilan, tundhone dadi rerasanan wong akeh. Bocah, kebo dicacah.Tumprape bocah isih seneng neniru apa sing dideleng sing penting seneng. Mula padhaa sregep sinau supaya dadi wong kang migunani tumprap nusa bangsa. Aja mung migunani kanggo pribadine dhewe. Welingku kanggo para siswa, aja nganti uwal saka gegayuhan. Kabeh padha ngrasakake yen godhane akeh. Kaanan saiki padha ngumbar kasukan, kadonyan, kanepson, tumindak nuruti karepe dhewe, kala mangsane ninggal kasusilan lan kamanungsan. Tuladhane, merjaya uwong nganggo cara mutilasi. Mrawasa bocah kang durung umur. Njarah rayah lan ngrusak barang-barang sawiyah-wiyah. Mula pangarep-arepku kanggo para siswa. Kowe mbesuk bakal nggenteni mranata negara lan bangsa iki, idham-idhaman wujud katentreman, karaharjan, keadilan bangsa lan negara iki bisa kasembadan. Damar mancung, cinupet cukup semene dhisik minangka sesorah ing wengi iki, muga-muga ana manfaate.Wassalamu’alaikum Wr. Wb. B.Sasampunipun mirengaken pamaosipun pidato,manggaTembung-tembung menika dipun padosi tegesipun/maknanipun! Bukaken kamus basa jawa!NO TEMBUNG TEGESE/ MAKNANE, BANJUR DIGAWE UKARA SING LUWES1 Mongkog, bombong .........................................................................................................................2 leluhur .......................................................................................................................3 cengkeremane .........................................................................................................................4 banten .........................................................................................................................5 wilangan .........................................................................................................................6 gugur .........................................................................................................................7 nggayuh .........................................................................................................................8 tirakatan .........................................................................................................................9 mbudidaya .........................................................................................................................10 Nglimbang-nglimbang .........................................................................................................................11 lelabuhan .........................................................................................................................12 uwal .........................................................................................................................13 kasembadan .........................................................................................................................14 milah .........................................................................................................................15
pitakon iki nganggo basa krama! 1. Sinten ingkang kajibah medhar sabda wau?..................................................................................................................................................................................................................................................................2. Anggenipun pidhato rikala menapa?.................................................................................................................................................................................................................................................................. 3. Menapa suraos utawi isinipun?..................................................................................................................................................................................................................................................................4.Wonten ing pundi kedadosanipun?..................................................................................................................................................................................................................................................................5.Menapa pesenipun kangge para siswa? ..................................................................................................................................................................................................................................................................NGRINGKES ISI PIDATORingkesanipun pidato wau kados pundi?.................................................................................................................................................................................................................................................................. ............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHAN MIRENGAKENWenehana
kapribadene2. Sapa sing khotbah mau bengi? Sapa iku tembung pitakon, nakokake ..... a. barang d. pawongan b. kaanan e. cacah c. panggonan3. .................... luwih dhisik ayo padha muji syukur ing ngarsane Gusti Allah, ................ Ukara mau pantes minangka ..... a.
pesen menapa dhateng pasa siswa? a. Kudu bisa nggunakake wektu kanggo nonton TV b. Kudu bisa ngulinakake sinau kanthi becik. c. Kudu bisa nglelimbang luhure lelabuhan. d. Kudu rumangsa mongkok lan bombong. e. Bisa ngeling-eling perjuwangane para leluhur.8. Menawi ningali TV kedah saged milah lan milih tayangan. Maksudipun milah lan milih tayangan, inggih menika... a. Saged milih wekdal ingkang cocog kangge ningali TV. b. Saged milih pundi tayangan ingkang sae lan migunani. c. Saged mbagi wekdal nonton TV kaliyan sinau. d. Saged niru sedaya tayangan saking TV ingkang wonten. e. Saged milih tayangan ingkang gremenaken piyambak.9. Menapa pengajeng-ajengipun Kepala Sekolah kangge siswanipun? a. Saged nggentosi mranata negari lan mujudaken idham-idhamanipun bangsa lan negari. b. Saged manggul bedhil lan maju perang mengsah penjajah. c. Saged ngumbar kasukan lan kadonyan lan ninggal kasusilan. d. Saged dados tiyang ingkang migunani kangge pribadinipun piyambak. e. Saged neniru menapa ingkang dipun tingali ing TV.10. Damar mancung, cinupen semene dhisik. Unen-unen iku kalebu .... a. parikan c. wangsalan b. sanepa d. paribasan. c. bebasan11. Kamardikan negara kita kanthi banten jiwa raga. Tembung banten ing ukara mau tegese .... a. bea d. sesulih b. kurban e. pepulih e. papan12. Bocah = kebo dicacah. Kuping = kaku njepiping. Unen-unen iku jenenge ..... a. rura basa c. kerata basa b. sandi asma d. tembung garba c. dasa nama13. Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani pambudi adya kanthi teneb. Tembunge liya gegayuhan, yaiku .... a.
Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani kanthi usaha sing temen. Tembung kasembadan tegese padha karo ..... a. trcapai d. kalegan b. terbantu e. ditanggulangi c. tercukupi15.
geguritan lan macapat.Kompetensi asar : Mirengaken Geguritan ingkang dipun paragaaken sacara langsung utawi kanthi cara rekaman. Tujuan Pasinaon : Sasampunipun nindakaken pasinaon utawi KBM siswa dipun angkah saged:1. Njlentrehaken tema geguritan ingkang dipun waosaken2. Nyariosaken maksud ing salebetipun geguritan.3. Mbeberaken amanat lan wewarah moral ing salebetipun geguritan. Ringkesam MateriGeguritan iku padha karo puisi jawa modhern.Geguritan iku minanangka ajang kanggo nyuntak: gagasan, pangunek-unek, perasaan, panandhang, keprihatinan, keduwung, bombong, katresnan, jengkel lan liya-liyane.Mirengake geguritan perlu nggatekake: tembung-tembunge, apa tegese tembung-tembung mau, kepriye pamedhote ukara, alus lan sorane swara.Yen gelem nggatekake lan niteni prakara-prakara mau mbok menawa bisa mbiyantu anggone nyurasa lan mangerteni isine geguritan.Coba salah siji kancamu maju maca geguritan iki, liyane ngrungokake!PEPELINGDening: Sendang MulyanaAku ngugemi ngendikamu ibunalika arep budhal sekolahnyangking tas kebak bukuNgger ngendikane
ngugemi Ngandel, percaya,patuh2 Pujangga Pengarang3 winasis Wong pinter4 Kanthi laku Nganggo dilakoni,ditindakake5 lekase Wiwitan 6 Lawan kas Kanthi tenansn, ora nglemer7 nyantosani Nguwati, kukuh8 Setya budya Tansah mantep ing pikir9 pangekes Kanggo ngedhen,ngereh10 dur ala11 angkara murka12 pegat Pisah, lelen13 keminter Sokpinter, nyombongke pintere14 sumugih Sok sugih, nyombongke sugihe15 petinggi pejabat16 pepeling bab sing perlu dieling-eling Manawa ditintingi kanthi dhasar tembung-tembunge, geguritan mau:Temane : PendidikanIsine : Nasehat, pesan moral kanggo sing maos lan ngrungokake. Amanate : Supaya sregep sinau, Yen wis kelakon pinter aja keminter, Yen wis kelakon sugih aja sumugih, Yen wis dadi pejabat aja ngapusi lan korupsiNyritakake wose geguritan.Geguritan mau nggambarake sawijining siswa sing patuh, percaya marang ibune.Ibune pesen marang anake supaya yen sinau aja wedi kangelan. Aja pati leren yen durung rampung, durung tutug anggone golek kapinteran. Menawa wis kelakon dadi wong sukses, wis dadi wong pinter aja keminter. Menawa wis dadi wong sugih aja sumugih. Yen wis dadi pemimpin, pejabat aja janji-janji ngapusi lan aja korupsi.GLADHENGeguritan iki semaken, dipahami apa karepe lan surasane!Banjur tintingana : Temane, isine, latare, alure, basane, amanate, carane nulis lan
dheweke kudu dadi wongnut jaman kalakonecethane jaman pembangunankabeh pangudi tumrapingkadhewasan lan kasampurnanjer ombake ora gedhekartika abyor gumebyarabyor ing langit gumebyar ing atidhik iinlingsir wengi iki aku meksa mangkatkaro sumitra jatiuntung sarju lan supatijer kabeh wis bisa
dhikkabeh utange sesuk disaurkabeh panandhang dileburTembung-tembung iki golekana tegese utawa tembunge padinan!Yen perlu bukaken kamus basa jawa, Bau Sastra JawaNO TEMBUNGE TEGESE/ TEMBUNGE PADINAN, BANJUR DIGAWE UKARA SING LUWES.1 Lingsir wengi .....................................................................................................................................2 Sabaya pati .....................................................................................................................................3 Sumitra jati .....................................................................................................................................4 nut .....................................................................................................................................5 tumraping .....................................................................................................................................6 kadewasan .....................................................................................................................................7 pangudi .....................................................................................................................................8 kartika .....................................................................................................................................9
lan kogoleki tegese tembung-tembunge, saiki wangsulana pitakon-pitakon iki1. Sapa sing pamit ing geguritan mau?.........................................................................................................................................2. Dheweke pamit ngapa?.........................................................................................................................................3. Sing pamit mau pakaryane apa?.........................................................................................................................................4. Wayah apa dheweke wiwit makarya?.........................................................................................................................................5. Pira kancane kerja, sapa wae? (tulis jenenge)..........................................................................................................................................6. Kepriye kaanane alam wektu iku? Pada pira sing nerangake kaanan mau?.........................................................................................................................................7. Kenangapa lekerja kok wayah bengi?........................................................................................................................................8. Apa gegayuhane/cita-citane urip para misaya mina ing bebrayang agung?.........................................................................................................................................9. Pada ira sing nerangake,ukarane kepriye?........................................................................................................................................10. Kaanan ekonomine keluargane Iin mau kepriye? Pada pira sing nerangake?....................................................................................................................................... GEGURITAN
Panggonan kanggo nggarap..........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHAN.MIRENGAKEN KASUSASTRANGarapen kanthi menehi tandha ping ( X ) ing jawaban sing bener!Aku ngugemi ngendikamu ibunalika arep budal sekolah nyangking tas kebak buku1. Cuwilan geguritan mau nggambarake ...a. bocah sekolah d. bocah kerjab. bocah sregep e. bocah jujurc. bocah sombong2. Pancen angel yen durung ketemu, mula aja pegat sinau. Tembung pegat ing ukara mau duwe teges... a. cerai d. mati b. pejah e. leren c. metu3. Sing ora perlu digatekake menawa maca geguritan a. intonasi trep c. pakecapan cetha b. aksarane endah d. ekspresi cocok c. swara keprungu4. Geguritan iku piranti kanggo nyuntak ..... seneng, susah, gambira lan liya-
kas nyantosani setya budya pangekese dur angkara.Nitik cacahe larik,cacahe suku kata lan dhong-dhinge, cuwilan geguritan mau kalebu tembang .. a. Gambuh d. Pocung b. Megatruh e. Pangkur c. Sinom6. Geguritan ”Pamit” sing
karo sumitra jati .............................. Isi geguritan mau nggambarake gegayuhane urip .... a. pengarang c. ing segara b. para misaya mina d. Sudiatmana c. tukang satang8. Pepenginan utawa gegayuhane para miyang, urip ing masyarakat bisa ngetutake ajauning jaman, ora ketinggalan jaman. Keterangan mau tinemu ing pada ... a. loro d. papat b. telu e. lima e. enem9. Kaanan alam sing ’mendukung’ tumprap para misaya mina ing geguritan mau, tinemu ing pada ... a. 2 d. 4 b. 3 e. 5 c. 610. jer ombake ora gedhe kartika abyor ing langit gumebyar ing ati Tembung kartika tegese padha karo ... a. lintang d. rembulan b. srengenge e. pelangi c. permata11. Anggone mangkat para miyang nalika lingsir wengi. Lingsir wengi tegese.. a. sawise subuh d. sadurunge isak b. sawise tengah wengi e. sadurunge tengah wengi c. sadurunge jago kluruk12. Cak-cakane tembung gumebyar sing ora trep, tinemu ing ukara .. a. Dalane resik gumebyar marga arep ana rawuhan. b. Sandhangane sarwa gumebyar kaya diprada. c. Sorote lampu saka kadohan katon gumebyar padhang. d. Wayah bengi meneri ora mendhung, lintange abyor gumebyar madhangi jagad. e. Padhe-padhene diprada, yen kena sorote lampu ketara gumebyar.13. Tembung kadewasan asale saka tembung... a. wasan d. dhewa b. dewasa e. kawasan c. dewasan ...................... aku meksa mangkat karo sumitra jati aku lan dheweke......... ....................14. Tegese tembung sumitra jati... a. kanca dolan d. crita apik b. crita nyata e. kanca golek kayu c. kanca apik15. Kaanane keluargane Iin sugih panandhang lan utang, diterangake ing
pamanggih, lan rasa pangrasa sacara lisan kanthi cara pambiwara, crita,lan wawan ginem ngangge undha usuking basa Jawa kanthi unggah-ungguh ingkang sae.Kompetensi Dasar :Pidhato ing forum rapat, upacara pengetan, lan sanes-sanesipun.
Sasampunipun ngayahi pasinaon(KBM) para siswa dipun angkah saged:1. Milih lan ngronce gagasan pidhato kanthi nalar ingkang logis sarta sistimatis.2. Medharaken gagasan ngangge basa Jawa kanthi unggah ungguh ingkang trep.3. Gadhah kewanen lan saged maraga dados pambyawara kanthi pocapan, intonasi, irama ingkang sae.4. Milih unggah-ungguh basa Jawa ingkang jumbuh kaliyan konteks komonikasi. Ringkesan materiHakekat ketrampilan basa menik boten saged uwal saking kalih prekawis:1. Basa menika sawijining sistem lambang ingkang dipun ucapaken.2. Basa menika dipun ginakaken minangka sarana wawan ginem(komonikasi) Trampil gineman ateges saged milih lan ngronce gagasan sacara logis lan runtut utawi sistimatis, sarta saged medharaken kanthi pocapan, irama sarta unggah-ungguh basa ingkang trep lan sae.Minangka sangu supados menawi gineman utawi medhar sabda manteb lan teteg:1. Mbudidaya nguwaosi menapa ingkang badhe dipun wedharaken dhumateng tiyang sanes.2. Damel ngengkrengan reroncen prekawis-prekawis ingkang badhe kawedharaken sacara sistimatis, supados ngremenaken tiyang sanes. Temtu kemawon ingkang badhe maraga kedah ngremeni kaliyan prekawis ingkang badhe kawedhar.3. Nggadhahi panganggep bilih ingkang dipun wedharaken menika leres lan wigatos sarta 4. paedah tumprap ngakathah.5. Gineman kanthi prasaja, sante lan nganggeb bilih pamiyarsa boten mangertos prekawis ingkang dipun andharaken. 6. Kasamaptaan Nalika ngaturaken tanggap wacana sadaya sikep, solah bawa, kedah trapsila: a. Jumeneng jejeg saha sigrak, suku megar kinten-kinten 30 cm b. Tangan boten srawean, badan boten ketingal kaku. c. Polatan sumeh prasaja,boten dipun damel-damel. d. Mriksani pamirsa kanthi trapsila e. Manah dipun damel sareh supados mboten ndredheg. f. Wicara kanthi cetha saha jumbuh kaliyan kawontenan g. Suwanten boten perlu sora-sora, nanging saged kapireng. h. Ngginakaken basa ingkang alus, nanging ingkang limprah supados komunikatif. Mangertosi peranganing PidhatoMenawi badhe marga pidhato kedah mangertosi prekawis ingkang kedah runtut, inggih menika:1. Salam Pambuka Salam Pambuka inggih punika ngaturake salam ingkang sepisanan ing wiwitanipun tanggap wacana. Salam pambuka menika warni-warni, gumantung kaliyan kawontenan sarta gumantung kaliyan sok sinten ingkang ngaturaken tanggap wacana.2. Purwaka Purwaka punika atur panuwun dhumateng para rawuh utawi para tamu undangan, saha atur pamuji syukur dhumateng Gusti Allah.3. Isi Isi punika sedaya prekawis utawi babagan ingkang badhe dipun andharaken.4. Wigatining Wacana utawi Simpulan Wigatining punika inti saking isi ingkang sampun dipun wedharaken.5. Pangajeng-ajeng Pangajeng-ajeng punika pitedah-pitedah saha pangajeng-ajengingkang dipun wedharaken dhumateng para ingkang midhangetaken.6. Wusana utawi Panutup Wusana menika maturnuwun saha nyuwun pangapunten bilih wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun
ing desa Sukorejo ingkang kula tresnani. Saderengipun mangga sami muji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ingkan sampun paring rahmad dhateng kita, saengga kita saged manunggal kempal wonten ing dalemipun Bapak Samekta kanthi wilujeng nir ing sambekala.Adhik-adhik warga Karang taruna ingkang kula tresnani. Kula minangka kepala desa Sukorejo rumaos mongkog, suka gambira. Jalaran adhik-adhik nggadhahi tekad lan niyat ingkang luhur, inggih punika adhik-adhik sampun purun manunggal kempal wonten ing wadhah Karang aruna ing desa Sukorejo ngriki.Kegiyatan punika minangka pratandha bilih adhik-adhik kalebet mudha- mudhi ingkang sadhar dhaten persatuan saha kesatuan. Pramila kula nyuwun mugi-mugi adhik-adhik tansaya saged ngindhakaken raos persatuan menika kanthi nindakaken pakaryan-pakaryan ingkang murakabi kangge kemajenganing desa Sukorejo ngriki mliginipun, sumrambahipun ing tlatah Kendal.Dhumateng adhik-adhik ingkang nggadhai kagunan saha ketrampilan menapa kemawon ingkang sae, kula suwun purun nularaken dhateng adhik-adhik sanesipun. Saengga mangkeh warga karang taruna ing desa Sukarejo tambah seserepanipun ingkang prodhuktif. Asilipun saged nambah kesejahteraanipun waga karang taruna saha dados kemajenganing desa.Kula nyuwun supados sesami warga sami purun caos lan nampi pepenget mbok bilih wonten tumindak ingkang nalisir saking bener. Kanthi makaten sadaya saged lumampah kanthi sae.Tundhonipun saged dados tepa tuladha dhateng adik-adhik ingkang kaprenah taruna.Kula kinten cekap samanten atur kula, menawi wonten ceweting atur kula nyuwun pangapuntenIwak sepat dibumbu santen, sadaya lepat nyuwun pangapunten.Wassalamu’alaikum Wr WbWangsulana pitakon iki!1. Sapa sing sesorah mau? ............................................................................................................................................. 2. Katujokake sapa sesorah mau?................................................................................................................................................3. Ing ngendi sesorah mau ditindakake?................................................................................................................................................4. Apa pengarep-arepe bapak Kades?................................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Tulisen intine sesorah mau!................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................Sing kudu ditindakake siswa!1. Ngatekake keterangane bapak / ibu guru.2. Nggatekake tuladha sesorah kang diwaca dening kancane.3. Saben siswa gawe ngengkrengan wacana tulis kanggo maraga sesorah.4. Kanthi gilir gumanti saben siswa maju maraga sesorah ing ngarepe kancane.5. Nalika kancane maragakake sesorah, kudu nggatekake,bisa mbiji (ngritik utawa panyengkuyung)SEKENARIO GLADHEN.1. Jumlah siswa digawe kelompok, sakelompok 5 siswa.2. Saben kelompok saben siswa siji-siji urut kudu maraga sesorah/pidhato.3. Kabeh siswa mbiji kancane dhewe, ora kena mbiji awake dhewe.CONTO BLANGKO KANGGO MBIJINo Juri(penilai) Sing maraga 1........... 2.......... 3.......... 4............ 5............ RATA-RATA1 - 2 - 3 - 4 - 5 - KETRAMPILAN BERSASTRAGIMENANStandar Kompetensi : Saged ngandaraken pikiran, pemanggih lan perasaan sacara lesan sarana pirembagan utawi diskusi ngengingi wosipun geguritan / macapat.Kompetensi Dasar :Ngrembag utawi diskusi bab isi
Pembelajaran :Sasampunipun ngayahi pasinaon dipun angkah para siswa saged:1. Medharaken utawi njlentrehaken piwulang-piwulang ingkang wonten ing tembang ma capat ngangge basa jawa ingkang trep.2. Memparafrasekan utawi ngowahi tembang macapat dados gancaran.Nyemak Tembang MacaptGAMBUH Laras Pl. Pt. 6Pethikan
kebanjur,sabarang polah kang nora jujur,yen kebanjur sayekti kujur tan becik,becik ngupayaa iku,
bener nggone muruk,iku pantes sira anggo.Ana pocapanipun,adiguna adigang adigung,pan adigang kidang adigung pan hesthi,adiguna sarpa iku, telu pisan mati sampyoh.Si kidang humagipun,angendelken kebat lumpatipun,pan si gajah angandelken ageng inggil,ula ngandelaken iku,mandine kalamun nyakot.Iku upamanipun,aja ngandelaken sira iku,suteng nata sapa sira kuma wani,yeku ambeking wong digung,awekasan dadi asor. PB IVSawise kosemak tembang macapat iki banjur tintingana, dionceki blegere lan digoleki isine. Kanthi nintingi tembang macapat iki bisa kajupuk wewarahe,piwulage, pigunane utawa mupangate tembang macapat iku kanggone wong urip. Bab-bab sing bisa ditintingi saka sing gampang lan kasat mata kayata:a. Jenenge tembang : Gambuhb. Guru gatrane : 5c. Guru wilangane : 7 u, 10 u, 12 i, 8 u, 8 o.d. Sing nganggit : PB IVe. Temane : Pendidikanf. Isine : Tembang Gambuh iku menehi pitutur kanggo para putra. Anggone nuturi nganggo gegambaran wong ala. Wong ala iku dudu gawan bayi, nanging jalaran ora dituturi, ora dikandhani, nggugu karepe dhewe. Wusasane dadi wong ala.Mula kabeh tumindak kang ala, nglanggar bebener, aja dibacutake. Luwih prayoga nganggo pitutur sing sejati. Pitutur bener, apik, iku ora kudu saka pejabat,wong luhur, senajan saka wong mlarat, yen pituture apik pantes dianggo. Aja ngendel-endelake karo kepinteran, kekuwatan lan drajat pangkat. Senajan putra ratu, yen kongas karo kepinterane, kekuwatane, lan drajat pangkate akhire malah dadi asor, ora diajeni wong liya.GREMBUG TEMBANG MACAPATTembang macapat iki tintingana, oncekana sagadukmu!Rembugen karo kancamu sakelompok!Sawise rampung, saben kelompok ana sing makili presentasi ing ngarep!Kelompok liyane aweh kritik, panyaruwe lan panyengkuyung!KINANTHI Laras pelog Pt. 6Pethikan saking wulangreh 1 2 2 2 1 6 23 21Kan-thi gu- lang- en ing
lan- tip,5 6 1 21 6 5 3 21a- ja pi- jer ma- ngan nen- dra,1 2 2 2 1 1 21 56ka- ra - wi- ran den ka- es - thi,5 6 1 2 2 2 2 2pe- su- nen sa - ri - ra ni - ra,2 2 2 2 23 21 321 1ce - gah dha - har la - wan gu - ling.Mrih dadi lakunireku,Mila nyegah dhahar guling,Lan aja gung suka-suka,Anganggowa
aja leket wong ala,Kang ala lakune iki,Nora wurung ngajak-ajak.Temahan anenulari.Nadyan asor wijilipun,Yen kelakuane becik,Utawa sugih carita,Carita kang dadi misil,iku pantes raketana,derapon mundhak kang budi.Yen wong anom pan wus tamtu,Manut marang kang ngadhepi,Yen kang ngadhepi keh bangsat,Nora wurung dadi juti,Yen kang ngadhepi durjana,Nora wurung dadi maling.Nadyanta nora mamilu,Pesthi wruh tingkahe maling,Kaya mangkono sabarang,Panggawe ala puniki,Sok weruh anuli bisa,Iku panggodhaning iblis.Panggawe becik puniku,gampang yen wis den lakoni,angel yen durung kelakyan,aras-arasen nglakoni,tur iku den lakonana,mrih badane mumpangati.Yen wong anom-anom iku,kang kanggo mongsa saiki,andhap asor dipun simpar,
iku ta labete uga.nonoman adoh wong becik,emoh ngrungoken carita,carita ala lan becik. WulangrehNEGESI TEMBUNGTembung sing ora nerti tegese suwunna pirsa Bapak utawa Ibu guru. Yen perlu digoleki ing Kamus Basa
laket 17 temahan 18 wijilipun 19 misil 20 darapon 21 bangsat 22 juti 23 durjana 24 mamili melu-melu25 sabarang Tembang Kinanthi iku
Jawa!Jenenge tembang : ...............................................................................................Pengganggite : ...............................................................................................Cacahe pada : ................................................................................................Guru gatrane : .................................................................................................Guru wilangane : ................................................................................................Temane : .................................................................................................Amanate : ................................................................................................ ....................................................................................................................................... ...................................................................................................................................... ....................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ..........................................................................................................................................Isine/wose : ................................................................................................... ......................................................................................................................................... ........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ Ringkese /parafrasene :..............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHANGINEMANGolekana jawabane sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing huruf a,b,c,d utawa e.1. Pangertosan gineman inggih
tiyang sanes saged komonikasi.e. Mbudidaya supados tiyang sanes mangertosi basa. 2. Supaya anggone maraga (pidhato) rumangsa mantep utawa percaya dhiri, perlu ... a. Mbudi daya supaya swarane sora. c. Nguwasani sing arep diwedharake. b. Golek dhukungan kanca raket. d. Njaluk pangestu marang wong sing luwih tuwa. e. Nggawa cathetan sing cukup. 3. Sikap ingkang mboten sae menawi maraga utawi pidhato a. Ngadeg jejeg, tangan ora kekehan srawean. b. Polatan sumeh prasaja, ora digawe-gawe. c. Pocapan cetha, nyocokake karo kaanan. d. Nggunakake basa jawa kuna supaya ketara apik.e. Swara ora perlu sora-sora, nanging bisa dirungu cetha. 1. Purwaka 2. Wasana Basa 3. Surasa Basa 4. Salam Pambuka 5. Pangajeng-ajeng 4. Urutan tata rakite gawe naskah pidhato sing bener yaiku .... a. 1, 3, 2, 4, 5 d. 5, 4, 1, 3, 2. b. 4, 1, 3, 5, 2. e. 4, 3, 2, 1, 5. c. 4, 5, 1, 3, 2. 5. Ngaturake salam sing sepisanan rikala maraga pidhato a. purwaka d. surasa basa b. wasana basa e. salam pambuka c. wigatining basa 6. Atur panueun marang tamu undhangan lan muji syukur
warga sami purun nyaosi lan nampi pepenget, mbok bilih wonten tindak ingkang nalisir saking bebener. 7. Paragraf menika wau pantesipun minangka .... pidhato. a. Purwaka. d. Pambuka b.Wasana e. Simpulan c. Pangajeng-ajeng 8. Perangan pidhato kang surasane ngaturake panuwun lan njaluk pangapura menawa ana kekurangan lan kaluputan anggone matur, disebut... a. Salam pambuka. d. Wigatine atur. b. Purwaka e. Pangajeng-ajeng. c. Wasana basa. 9. Ibu-ibu, saha Bapak-bapak, ingkang kula hormati. Mangga kula dherekaken sami mujisyukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ......... Cuplikan paragraf mau pantese minangkan .... sambutan. a. salam pambuka d. purwaka basa b. surasa basa e. pangarep-arep. c. wasana basa10. Sikep sarira sing apik nalika ngayahi pidhato yaiku ... a. Ngadeg jejeg, senajan mung nganggo sikil siji. b. Bola bali mbukak cathetan supaya ora lali. c. Polatan mbesengut, suntrut. d.Ngadeg kanthi rasa percaya dhiri. e. Asring ngunjukake celana supaya rapi.11. Guru gatrane tembang Gambuh iku kedadeyan saka …. gatra a. 5. d. 7. b. 6. e. 8 c. 9.12. Saben gatra sepisan tembang gambuh iku mesthi ana .... wanda a. 7. d. 9 b. 8 e. 10 c. 12.13. Wanda sing paling akeh tembang gambuh iku tinemu ing gatra ... a. siji d. telu b. loro e. papat c. lima14. Tibane swara ing pungkasane larik tembang, jenenge guru... a. gatra d. jawa b. wilangan e. lagu c. sastra15. Wewarah supaya aja seneng mangan lan turu tinemu ing pada .... gatra ...... a. 1 gatra 6 d. 2 gatra 2 b. 3 gatra 5 e. 4 gatra 3 c. 1 gatra 316. Menawa dadi wong luhur, pejabat, aja sombong, lan aja cedhak karo wong
menawa cedhak karo wong kang becik kelakuane lan sugih crita sing migunani? a. Bisa tambah kawruh kang becik d. Bisa tambah pinter ngrumpi. b. Ora dadi pinter malah bodho. e. Bisa tambah pinter ndongeng. c. Ora manfaat malah rugi wektu.18. Pada pira sing ngemu nasehat menawa wong enon biasane manut apa sing diadhepi. Yen sing disrawungi bangsat, ora wurung bisa dadi penjahat. Yen srawunge karo maling, akhire ya bisa nyolong.? a. pada 2 d. pada 4 b. pada 3 e. pada 5 c. pada 619. Tembung lakunireku iku kalebu tembung garba, saka tembung ..... a. laku , nira lan iku d. lakunira lan iku b. lakuni lan raiku e. lakune lan siraiku c. la, kune lan iku20. Tembung panggodhaning iku tembung andhahan. Linggane ... a. panggodha d. godhaning b. anggodha e. godha c. nggodhane KERTAMPILAN KEBAHASAANMACAStandar Kompetensi : Saged maos lan mangertosi sawerninipun wacan nonsastra basa jawi kanthi maneka cara maos kangge sawernining tujuan.Kompetensi Dasar : Maos intensif paragraf dedoktif sarta paragraf induktif.Tujuan Pasinaon : Sasampunipun pasinaon para siswa dipun angkah saged; Memtokaken ukara ingkang minangka gagasan baku. Memtokaken ukara penjelas. Nerangan pangertosan paragraf deduktif Nerangaken pangertosan paragraf induktif. Mangertosi bedanipun paragraf deduktif kaliyan paragraf innduktifPerlu kawigaten:1. Gatekna katrangn saka bapak ibu guru!2. Wacanen tuladha paragraf deduktif lan paragraf induktif!3. Golekana cirine utawa titikane antarane paragraf deduktif lan paragraf induktif!4. Yen perlu goleka kamus bausastra kanggo nggoleki teges tembung sing angel.5. Sadurunge maca paragraf deduktif lan paragraf induktif, eling-elingen bab pangerten paragraf. Keterangan. Paragraf yaiku rerangkening ukara kang tansah sesambunga, gandheng ceneng antarane ukara siji karo sijine, lan bebarengan mbeberake sawijining gagasan, kanggo nyengkuyung gagasan kang luwwih rowa dibeber ana ing tulisan kang wutuh.Perangane paragraf:a.Gagasan utama. Diwedharake dadi ukara kabu/utama.b. Ukara penjelas, ukara sing nyengkuyung gagasan baku. Aja nganti ana ukara sumbang, utawa ukara sing cengkah karo gagasan utama.Manut lungguhe ukara baku, paragraf dibedakake dadi telu, yaiku:1. Paragraf deduktif.2. Paragraf induktif lan3. Paragraf campuran.Paragraf deduktifParagraf deduktif, yaiku paragraf kang ukara bakune mapan ing paragraf perangan ngarep, utawa wiwitane paragraf.Tuladha: Pusat penyelamatan satwa Yogyakarta ora tega arep ngeculake sato kang mentas dikarantina menyang alam bebas. Penyebabe, saperangan gedhe saka sato iku jroning kandhang cacad. Sato kang cacad iku disumelangake malah ora bisa nindakake fungsi ekologise nalika dibalekake menyang habitate sing asli.Paragraf InduktifParagraf induktif, yaiku paragraf kang ukara bakune tinemu ing wusanane paragraf. Biasane ukara baku paragraf mau minangka kesimpulane ukara penjelas liyane.Tuladha: Kanggo ngadhepi Agustusan w,arga desa Sukorejo padha resik resik dalan. Ana para pemudha pirang-pirang padha gawe gapura. Bocah-bocah wadon remaja padha iwut nyapu lan mbuwang larahan. Ibu-ibu ora keri nyepakake wedang. Kabeh rewang sithik ora ditampik, akeh ya pekoleh. Mula bisa diarani kabeh warga partisipasi kanggo ngadhepi Agustusan.Paragraf deduktif - induktifParagraf deduktif- induktif, yaiku paragraf kang ukara bakune mapan ing wiwitan lan pungkasane ukara. Gagasan baku sing mapan ing pungkasane paragraf kanggo mantepake.Tuladha: Jujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane yen putih dikandhakake putih. Yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolihe kanggo awake dhewe, kanggo kelurga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi. Atinuranine pancen ora keduga menawa tumindak ora jujur. Pancen kejujuran iku kalebu titikane bebuden kang becik.GLADHENTugas IndividuWacanen Banjur golekana ukara bakune ing saben paragraf!BLENCONGJUJURDening SujarwoJujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane: yen putih dikandhakake putih, yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora mbathi, ora korupsi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolih kanggo awake dhewe, kanggo keluarga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi lan ati nuranine pancen ora keduga menawa arep tumindak ora jujur.Sebab-sebab sing nggiring wong tumindak ora jujur werna-werna. Tumindak ora jujur iku ana sing kanggo nutupi kekurangan. Kanggo nutupi sifat kesed, wegah tumindak, utawa ora gelem kangelan. Upamane bocah ora mlebu sekolah kandhane diliburake amarga gurune padha rapat, mangka bocah mau ora mlebu sekolah amarga during nggarap PR. Bocah diutus wong tuwane tuku gula the, nanging nalika mulih ora nggawa apa-apa. jare marga dhuwite ilang, mangka satemene dhuwit mau mung kanggo jajan.Umume tindak ora jujur iku disurung pepinginan oleh alis utawa keuntungan sing akeh sing tanpa rekasa. Nalika ulangan bocah sekolah sok padha nurun kancane utawa mbukak buku kepekan supaya oleh biji sing apik. Supaya cepet sugih akeh pejabat sing padha korupsi. Supaya kepilih dadi wakil rakyat, utawa calon Gubernur, bupati, utawa wali kota, calon pejabat mau padha ngobral janji-janji sing satemene calon-calon mau dhewe isih ragu-ragu apa bisa ngleksanani apa ora.Ing kalangane para among dagang, pancen ngalem utawa ngumbul-umbulake dagangane iku wis jenengan lumprah. Pancen ya ora jujur, ning pancen ya wis mangkono iku sing jenenge pariwara utawa iklan. Wong liya kena percaya kena ora. Lha, politik sing diiklanake iku ya kaya dene barabg dagangan, yen percaya ya tukuwa, yen ora ya aja tuku.Tindak ora jujur iku bisa kedadeyan ing babagan apa bae: ing babagan jurnalistik, ing babagan ilmu, ing babagan politik, ing babagan penelitian, surve, pelaporan, pertanggungjawaban keuangan lan liya- liyane. Ing babagan olah raga utawa sport ya asring ora sportif, pertandingan sepak bola asring diterusake adu jotos. Saya-saya ing babagan kasukan utawa perjudian. Ing crita wayang lakon Pandhawa Dhadhu, Pandhawa kalah entek-entekan amarga akal licike patih Sengkuni.Mawas lan tumindak kang jujur iku pancen ora gampang. Manungsa tarkadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung wong sing bisa mawas dhiri klayan obyektif, sing bisa nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikire iku jujur apa ora. Sifat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip, supaya wong tansah bisa tumindak jujur. Akhir-akhir iki ing sekolahan-sekolahan diadani anane ”kantin utawa warung kejujuran”. Kantin iku ora dijaga, sapa sing arep tuku bisa njupuk barang lan nglebokake dhuwit sarega karo barang sing dijupuk mau. Kanthi mangkono para siswa dikulinakake mbayar apa mesthine, ora ngapusi, utawa ngurangi regane. Warung kejujuran iku uga becik kanggo gnglelatih supaya para siswa padha jujur. Yen kejujuran iku wis tumanen ing ati nuranine sadhengah uwong, kebiasaan goroh, ngapusi, tekan korupsi mbokmenawa bisa diilangi. Ing kalangane umat Katolik yen rumangsa wis tumindak salah ana kuwajiban ngaku dosa. Ing masyarakat Indonesia umume ig riyaya lebaran ana kebiasaan apura ing apura mungguh sakabehe kaluputan. Kupat, jare ”ngaku lepat”, iku dadi pasugatan sing khas ing riyaya lebaran. Emane sing akeh-akeh mau mung mandheg dadi ucapan, kurang dihayati utawa didadekake sarana kanggo ngresiki ati. Yen kaluputan mau disadhari lan ora ditindakake maneh, harkat kamanungsane wong Indonesia bisa mundhak dhuwur.Kapethik Sangking : Suara Merdeka Minggu ke 2 maret 2009 Ngukur Ketrampilan:1.Paragraf sepisan jenenge paragraf: ..................................................................................... Ukara bakune mapan ing: ................................................................................................... Ukarane (ditulis) : .................................................................................................. .........................................................................................................................................2. Paragraf kapindo, jenenge paragraf: ................................................................................ Ukara baku mapan ing: .................................................................................................... Ukarane (ditulis) : ..................................................................................................... ...........................................................................................................................................3. Paragraf katelu, jenenge pargraf: ...................................................................................... Ukara baku mapan ing: ..................................................................................................... Ukarane (ditulis) :........................................................................................................4. Paragraf kaping pat, jenenge paragraf; ............................................................................. Ukara bakune mapan ing: ................................................................................................ Ukarane (ditulis) .............................................................................................................. ..........................................................................................................................................5.Temane wacan mau, yaiku:.......................................................................................................................................MACA TULISAN JAWAIngkan perlu dipun gatosaken menawi maos seratan jawi:A. Nggatosaken carakanipun utawi wujudipun aksara.B. Nggatosaken wjudipun pasangan aksara; 1. Aksara wetah ingkang kaserat sangandhapipun aksara ingkang dipun pasangi. Inggih punika : r, y, g, z (ra, ya, ga, nga) Tuladha : wisR au p\ (wis raup) ankY| yu (anak yuyu) vekelG f ( nyekel gada) flnZi fu l\ (dalan ngidul) 2.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sisih ngajeng kaserat sangandhapipun. Inggih punika: K, T, L (ka, ta, la) Tuladha: ankK dl\ (anak kadhal) mz nT[p (mangan tape) bersL r= (beras larang) 3.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sisih wingking, kaserat sangandhapipun. Inggih punika: H, S , P (ha, sa, pa) Tuladha : ankHym\ (anak ayam) a[fo lS[t (adol sate) vekelPku (nyekel paku) 4.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sish tengah, kaserat sangandhapipun.Inggih punika : W , D, Q , (wa, dha, tha) Tuladha : pitkW lik\ (pitik walik) mainD du (main dhadhu) nuqu kQ kQik\ (nuthuk thak-thik) 5. Aksara wujudipun benten, kaserat gandheng kaliyan ingkang dipun pasangi. Inggih
cathut) manukJlk\ (manuk jalak) Caranipun maos seratan Jawi.Menawi manggihaken aksara (jawa) dipun pasangi utawi pikantuk pasangan, dipun waos sigeg, dene pasanganipun dipun waos lumprah/biasa manut wujud lan
siswa bisa : 1. Nulis layang pribadi kanggo wong tuwa2. Mbalesi laying pribadi saka wong tuwa.3. Nyebutake perangane laying pribadi Pangerten layang pribadi Minangka miwiti pasinaon menika mangga dipun waos tuladha serat menika. Ingkang baku saged mangertosi suraosipun serat sarta perangan-peranganipun. Boja, 14 Februari 2009 Kanggo Kancaku Ing SMA 1 Sukorejo Jl. Banaran No. 5 Salam Kangen, Halo Sembada, kados pundi kabare? Muga-muga panjenengan dalah keluarga tansah nemu kawlujengan. Wiwit lulus SMP suwi ora nate ketemu, panjenengan ora kersa maringi kabar aku. Apa panjenengan wis lali karo aku. Aku kepingin banget bisa ketemu , kepingin gegojegan kaya rikala ana ing SMP mbiyen. Cukup semene dhisik, apuranen kabeh kaluputanku. Taktunggu rawuhmu. Sungkem kanggo Bapak Ibu Kanca panjenengan Karyati Rahayu Ing bebrayan agung, layang kaya iku mau biasane saka kanca raket, kenalan utawa keluarga. Saben layang mesthine ana isi utawa surosane beda-beda. Kayata; kangen, pingin ketemu, nggambarake kaanan, njaluk kiriman, undangan, lan liya liyane. Kepriye perasaanmu rikala nampa layang banjur diwaca? Rikala maca layang mesthine pikire gegawangan kaya weruh kepiye praupane, utawa rupane sing ngirimi layang. Kaya-kaya omong-omongan, diterangake diwenehi informasi karo sing ngirimi layang. Layang kiriman iku kalebu layang pribadi, jalaran metu saka atine dhewe. Kejaba iku sing baku nganggo jenenge dhewe.
Sukorejo Pamuji rahayu, Ngger, kanthi layang iki aku wong tuwamu aweh kabar keslametan. Bapak lan biyungmu tansah senenga, pinaringan bagas waras, ora ana alangan sawiji apa. Muga- muga kaananmu ing kene uga tansah binerkahan ing Gusti. Kejaba saka kuwi, wong tuwamu sakloron kepingin ngerti kepriye kaananmu. Kenangapa wis sesasi kok ora bali. Muga-muga ora ana alangan apa-apa. Wong tuwamu uga kepingin
dhisik, yen ana ukara sing ora prayoga, sing gedhe panapuramu. Donga lan pangestuku kanggo anakku. Meteseh, 14 Agustus 2009 Wong tuwamu Priya Sembada Sawise kowaca banjur: a.Balesana layang mau! b.Gatekna ejaan lan basane! c. Amarga layang arep kokirimake marang wong tuwamu mula gunakna unggah- ungguh sing trep! Papan kanggo nggarap. KETRAMPILAN BERSASTRA NYERAT Standar Kompetensi : Saged nyerat, parikan lan wangsalan. Kompetensi Dasar : Nyerat Parikan, wangsalan. Tujuan Pasinaon : Sasampunipun ngawontenaken pasinaon (KBM) dipun angkah para siswa saged: 1. Njlentrehaken pangertosan parikan. 2. Njlentrehaken pangertosan wangsalan 3. Ndamel parikan kanthi dhasar kedadosan padintenan. 4. Ndamel wangsalan kanthi dhasar kedadosan padintenan.PARIKANA. Kang diarani Parikan.Unen-unen mawa paugeran telung prekara, yaiku:1. Kedadeyan saka rong ukara kang dhapukane nganggo purwa kanthi guru swara.2. Saben saukara kedadeyan saka rong gatra.3. Ukara sepisan mung minangka purwaka, dene ngese utawa wose dumunung ing ukara kapindho.Tuladha:Tawon madu, ngisep sekar. (ukara kapisan, 2 gatra)Calon guru, kudu sabar. (ukara kapindho, 2 gatra)B. Gunane Purwaka Ukara sepisan utawa purwaka mung dianggo narik kawigatene wong kang dedya dikandhani utawa dipituturi. Pamrihe supaya sadurunge isine dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, banjur nggatekake wose kang baku, kang satemene lagi arep diucapake. Marga wis nggatekake luwih dhisik, ngerti tenan maksude ukara isi/wose (ukara kapindho).C. Manut cacahe wanda, parikan kena diperang dadi 3 yaiku: 1. Parikan kedadean saka (4 wanda + 4 wanda) X 2 Tuladha: Iwak bandeng, durung wayu. (4 wanda + 4 wanda) Priya nggantheng, sugih ilmu. (4wanda + 4 wanda)2. Parikan kedadean saka 4 wanda + 8 wanda) X 2 Tuladha: Kembang adas, sumebar tengahing alas. (4 wanda + 8 wanda) Tiwas- tiwas, nglabuhi wong ora waras. (4 wanda + 8 wanda)3. Parikan kedadean saka (8 wanda + 8 wanda) x 2 Tuladha: Enting-enting gula jawa, sabungkus isine lima.(8 wanda + 8 wanda) Wis lumrahe para siswa, wajib seneng nggubah basa. ( 8 wanda + 8 wanda)4. Parikan kang ora nglungguhi paugeran, utawa ora manut paugeran, diarani parikan para utawa parikan padinan. Tuladha: Ngetan, bali ngulon. (2 wanda + 4 wanda) Tiwas edan, nora kelakon. (4 wanda + 5 wanda)5. Carane nggawe Parikan. Sing dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku ukara sing isi ”ngese” utawa wose. Ukarane kedadean saka 4 wanda + 4 wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda, utawa 8 wanda + 8wanda. Sawise rampung pangarange ukara kapindho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung kanggo purwaka. Cacahe wanda padha karo ukara kapindho, purwa kanthi guru swara uga padha karo ukara kapindho.6. Isi parikan bisa maneka warna: agama, pendidikan, sindiran, karesnan lan liya liyane. 7. Rerenggane Basa. Parikan kalebu rerenggane basa, jalaran basa kang nganggo parikan iku gawe senenge wong kang maca, utawa wong sing ngrungokake. Guneman mawa parikan njalari rame nengsemake.GLADHENGanepana supaya dadi parikan sing luwes!1. ........................., ............................... Dadi murid, kudu sregep2. ........................., ............................... Ro wong tuwa, kudu hormat.3. ………………., ………………….. Gampang nesu, gelis tuea.4. ………………, …………………. Pamit ngaji, jebul mojok.5. ………….., …………………….. Ajar kenal, karo aku.Gawea parikan kang isine nasehat, nganggo paugeran ing ngisor iki:1. ( 4 wanda + 4 wanda ) x 22. ( 4 wanda + 8 wanda) x 23. (8 wanda + 8 wanda) x 2 Papan Kanggo nggarap1. ……………………………....................., ……………………………………………… ……………………………....................., ………………………………………………2. …………………………………………., ……………………………………………… …………………………………………., ………………………………………………3. ………….………………………………, ...…………………………………………… ………………………………………… , ………………………………………………WANGSALAN1. Kang diarani Wangsalan.Unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelakake batangane utawa tebusane sarana sinandi, lire: olehe mratelakake batangane ora melok, ora diceplosane, mung dikandhakake sawanda utawa luwih.Tuladha; Jenang gula, kowe aja lali marang aku iki ta kangmas.Wanda ” li ” ing tembung “ lali “ iku nuduhake manawa wangsalan jenang gula iku batangane “ glali “2. Wangsala lambaWangsala lamba iku wangsalan kang isi batangane mung siji.Unen-unen wangsalan lamba mung saukara, kang kedadean saka rong gatra.Gatra kang ngarep isi wangsalan, gatra sing mburi isi tebusane utawa batangane.Tuladha: Pindhang lulang, kacek apa aku karo kowe. (pindhang lulang = cecek) Balung klapa, ethok-ethok ora nerti. (balung klapa = bathok)3. Wangsalan rangkep (camboran)Wangsalan rangkep iku wangsalan lan isi batangane luwih saka siji.Unen-unen wangsalan rangkep kedadean saka rong ukara, siji-sijine ukara kedadean saka rong gatra. Ukara kapisan isi wangsalan, ukara kapindho isi batangane.Tuladha: Jenang sela, wader kalen sesondheran. (apu, iwak sepat) Apuranta, yen wonten lepat kawula. Pandom wektu, dalan toya aneng wana. (jam, kali) Ora jamane, manungsa lali agam.4. Wangsalan memet.Wangsalan memet iku wangsalan sing carane nggoleki batangane sarana ngonceki maksude tetembungane kaping
Oncekane sing kapindho: wanda tah ing tembung lintah, dianggep wancahan saka tembung
maca) dianggep wis ngerti maksude, mula wangsalan mau ana sing tanpa nyebutake batangane. Tuladha: Kowe ki jane krungu omonganku, nanging njangan gori. Gori iku mathuke digudheg. Njangan gori maksude mbudheg, ethok-ethok ora krungu.Tuladha liyane: Kowe kuwi wiwit
dadi loro:a. Mawa paugeran: 4 wanda + 8 wanda. Wangsalan iki diarani wangsalan lamba, isi batangane mung siji. Unen-unene mung saukara kedadean ska rong gotra. Gatra ngarep 4 wanda (isi wangsalane). Gatra mburi 8 wanda (isi batangane) Tuladha: Reca kayu, goleka kawruh rahayu. (reca kayu = golek) Rone mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso. (rone mlinjo = eso)b. Mawa paugeran: (4 wanda + 8 wanda) X 2 Wangsalan nganggo paugeran iki, arane wangsalan rangkep, jalaran isi batangane luwih saka siji. Unen-unene rong ukara, saben saukara kedadean saka rong gatra. Ukara sepisan (rong gatra) isi wangsalan, ukara kapindho( rong gatra) isi batangane. Tuladha: Jarwa sirna, tembok bata pinggir griya. (ilan , pager) Memulanga, sauger becik ing mangkya.6. Wangsalan sinawung ing tembang. Cacahe wanda lan guru lagune (dhong dhinge) ing wekasane gatra ora tertentu, jalaran kawengku ing guru wilangan lan guru lagu ing tembang. Guru wilangan lan guru laguning tembang kudu tansah menang, lire: ora kena owah, kudu tansah manut paugeraning tembang.Tuladha:DhandhanggulaAyam cemeng ingkang mubal putih,simbok nganten mleroka sadhela,kinarya
sinandhung mobyar,mobyar warna ketemu pisan kaping kalih,kudu ngajak saben dina.7. Carane ngarang wangsalanSing dikarang luwih dhisik perangan sing mburi (ukara batangane), banjur ngarang perangan ngarep (Ukara wangsalane). Dadi ngarange perangan ngarep tiba kari.Tuladha:Para siswa, keparenga manembrama.Ukara mau gatrane sing ngarep ” para siswa”, dijupuk sawanda sing kena dianggo wangsalan. Upamane wanda wa dianggo wangsalan sing batangane lawa kanthi unen-unen kalong alit.Gatrane sing mburi ”keparenga manembrama” uga dijupuk sawanda, dipilih sing kena digawe wangsalan. Upamane wanda reng, digawe wangsalan sing batangane areng, kanthi unen-unen wreksa sisaning dahana.Dadine wangsalan banjur: Kalong alit, wreksa sisaning
sing ngarep (para siswa) dijupuk wandane sis kanggo wangsalan sing batangane Nabi Sis. Gatra mburi (keparenga manenmbrama) dijupuk wandane nem kanggo wangsalan kang batangane nenem/enem. Dadine wangsalan banjur: Adam putra, wilangan catur lan kalih.
keparenga manembrama.Tuladha wangsalan warna-warna.A. Wangsalan padinan mbutuhake batangan: 1. Nyaron bumbung, ngantos cengklungen nggen kula ngenteni. 2. Mrica kecut, muni kok sing ora nyata. 3. Kendhal jeram, yen keparen kula suwun. 4. Sarung jagung, bobot timbang kowe dhewe. 5. Wilangan wolu lan kalih, puluh-puluh wis bejaku.B. Wangsalan tanpa batangan: 1. We hla, njanur gunung temen, gasik wis tekan kene. 2. Aku rene mung kepingin nggentha dara ayumu. 3. Hara ta, yen nyawang sing disenengi, nganti ngembang duren. 4. Sesuk yen menyang kutha gudheg aku titip tukokna wayang. 5. Panjenengan aja nganak cecak karo wong ora duwe.C. Wangsalan mawa paugeran tertemtu. 1. Kawi
ingkang manah kula.2. Jarwa seda, dhele thukul anenga wana. ( ............................., .....................) Den amati, tansaya tambah rasa tresna.3. Carang wreksa, wreksa digawe wong-wongan. ( ………….. ....., ...........................) Nora gampang, golek untung amprih kondhang.4. Gelang driji, kaca kontak aneng netra. ( .........................., ........................... ) Aja lali , karo emak ya sing tresna.5. Kolik priya, kethek putih ringgit purwa. (…….....………., …………............) Satuhune, wong anom bekti wong tuwa.6. Sarung jagung, kertas dienggo belaja. ( ......................., ..............................) Najan abot, rumangsa wis wiwit tresna.7. Pager griya, griya kanggo
Bokmenawa, olah-olah sing prayoga.8. Payoh wisma, lampu margi warna tiga. ( ........................, .............................) Gegandhengan, abang becak liwar marga.9. Watu banyu, banyu tiba saka langit. (....................., ................................) Estunipun, kula dandan wiwit wau.10. Putra kuda, kayu sisane dahana. ( .........................., ...........................) Lo kok ngono, ora ngajak bareng nedha.Tembung-tembung iki dadekna ukara wangsalan!1. Reca kayuJawab: ………………………………………………………………………………2. balung janurJawab: ………………………………………………………………………………………3. sendhok segaJawab: ………………………………………………………………………………4. sandhal kayuJawab: ........................................................................................................................5. putra bebekJawab : .................................................................................................................... TAGIHAN Wenehana tandha ping (X) ing aksara jawaban sing bener1. Paragraf kang gagasan pokoke mapan ing wiwitan paragraf, dijenengi paragraf ...a. induktif c. deduktifb. campuran d. kondusufe. deduktif induktifDina Senen 16 Maret kepungkur
bareng dadi rosa, yen dhewekan ora kuwat. c. Sapu sada, yen siji ora kuwawa yen sateken bisa gawe nyapu. d. Ora kuwat digawa ijen, yen digawa bareng dadi kuwat. e. Rawe- rawe rantas, malng-malang bakal rampung.7. Halo, Sembada, kados pundi kabare? Kawontenan kula sakluwarga wilujeng sadaya. Ukara mau pantese minangka .... layang. a. satata basa d. purwaka b. Surasa basa e. ada ngiyah c. peprenah8. Katur Bapak saha Ibu Ing Singaraja Pratelan mau ing layang minangka .... a. satata basa d. adangiyah b. surasa basa e. wasana basa c.titi mangsa9. Peprenah iku perangane layang kang mapane ana ing.... a. nduwur sish tengen d. tengah sish kiwa b. tengah sish tengen e. ngisor sish tengen c. sawise ada ngyah10. Jangkrik genggong, wani nglirik sepi uwong. Unen-unen iku kalebu tuladha ... a. wangsalan d. paribasan b. parikaan e. sanepa c. bebasan11. Menawa gawe parikan, luwih dhisik digawe.... a. isine parikan d. purwa kanthine b. purwakane e. dhong-dhinge c. adeg-adege12. Sing ora kalebu parikan padinan yaiku ... a. Jambu, apa jeruk. d. Tir, padha irenge. Aku melu, apa entuk. Sing diesir, padha senenge. b. Rujak nanas, pantes diwadhahi gelas. e. Korek, gambar kucing. Tiwas-tiwas, nglabuhi wong ora waras. Kula ndherek, wonten wingking c. Theklek, kecemplung kalen. Timbang golek luwung balen. 1. Batangane wis ana senajan mung sawanda. 2. Mung saukara, kedadeyan
dalan banyu aneng wana. Ora jamane, manungsa lali agama. Wangsalan iku batangane... a. jam lan kali d.kompas lan jurang. b. jadwal lan selang e. stop
pokok-pokok rembug. Sapa sig rembugan lan apa surasane rembugan.2. Ngrangkum isi rembugan ing sajrining ukara-ukara. Kusyadi RAOra Bisa Ninggalake KethoprakTumrab Kusyadi RA (58taun),panggung kethoprak ora beda karo candu. Senadyan wis sepuluh taun ditinggalake,nanging kadang kala rasa kapange marang kesenian tradhisional kasebut ora bisa disayuti. Mula yen kala-kala entuk uleman saka kanca-kancane kang isih setya njaga eksistensine kethoprak supaya melu main, Kusyadi ora tau nulak nadyan honore ora mingsra. Sasi Pebruari kepungkur priya kelairan Madiun iku diajak ngethoprak rong mbengi ing Taman Hiburan Rakyat (THR) Surabaya. Nalika kuwi Kethoprak
jalaran wiwit umure isih 23 taun, Kusyadi wis njegur ing Kethoprak asal Tulungagung kuwi. ”Wekdal semanten kula dipun ajak dening Pak Sis (Ki Siswondo Hardjo Suwitwo-pimpinane Siswa Budaya,” kandhane Kusyadi anoraga. Miturut Kusyadi, nalika kuwi,taun 1974, dheweke isih dadi anggotane Wayang Wong Setya Dharma, Madiun. Sawijineng dina Ki Siswondo rawuh ing tobonge lan nawani supaya nggabung marang kethoprake. Tanpa mikir dawa Kusyadi nyanggupi pangajake Ki Siswondo. Taun-taun semono mau Siswa Budaya lagi ngalami jaman kencana rukmi. Senimane racak urip makmur. Mula akeh seniman saka grup kethoprak liya sing kepingin nggamblok Siswa Budaya. ”Raosing manah kula bombong saged dados peranganing Siswa Budaya,” ujare Kusyadi. Nanging taun-taun wiwitan ing Siswa Budaya, Kusyadi ora langsung munggah panggung. Manut Ki Siswondo, gayane Kusyadi isih kaya pemain wayang wong saengga durung cocog diwenehi dhapukan. Ki Siswondo engga meh setaun ”moles” karaktere Kusyadi murih salaras karo sing dikarepake . ”Pak Sis menika mboten sembarangan menawi dipun anggep taksih kirang pas inggih mboten dipun mainaken,” critane Kusyadi. Sawise karaktere owah, Kusyadi lagi entuk main. Ewasemono dheweke mung diwenehi peran-peran figuran. Tujuwane kareben nyinau kabisane kanca-kancane kang luwih senior. ”Kula saweg dipun pitados dados peran utama sasampunipun gangsal taun,” kandhane Kusyadi. Bebarengan Siswa Budaya, Kusyadi melu mecaki jaman-jaman kang endah. Nadyan ngolah-ngalih saka kutha siji menyang kutha liyane nanging Siswa Budaya ora tau sepi. Kusyadi dadi bintang panggung kang tansah diantu-antu penonton. Dhasar kasinungan rupa bagus tur alus
wektu kuwi. Ing sanjabaning panggung Kusyadi wis nganggep Ki Siswondo kaya dene wong tuwane dhewe. Uger dheweke kepepet butuh,mligine ing babagan dhuwit, Kusyadi ajeg sambat marang Pak Sis –paraban akrabe Ki Siswondo-. Ora mung Kusyadi dhewe, pemain-pemain liyane sing lagi butuh dhuwit sambate ora ana liya kejaba marang Pak Sis.”Pak Sis menika saged dados pamonng saengga kita sedaya kados dene kaluwarga ageng,” pratelane Kusyadi. Manut Kusyadi ing taun 1980 – 1990 pengasilane minangka seniman kethoprak bisa dijagakake, kepara turah-turah. Saka pangasilan mau Kusyadi kasil nyekolahake pitu saka sanga anake nganti oleh gelar sarjana. Nanging owah gingsire jaman ora bisa diselaki. Paribasane cakra manggilingan, mecaki taun 90 an Siswa Budaya wiwit kalendhih dening modernisasi, mligine tontonan ing televisi. Mbaka sethithik penontone susut. Pamore Siswa Budaya kang sekawit mencorong dadi saya surem bareng sawatara bintange tinggal donya, kaya dene Ki Sutikno Hardjo Suwito,
Kusyadi mutusake metu saka grup kang wis nggedhekake jenenge mau. Alasane, sawise Ki Siswondo murud, dheweke wis ora krasan maneh mapan ana Siswa Budaya. Nanging ora ateges Kusyadi nglalekake panggung seni sawutuhe. Ing saselane momong putu lan minangka Ketua Rukun Warga 12 Desa Pandean,Kecamatan
wayang wong.( Panjebar Semangat no.13 edisi 28 Maret 2009) Wangsulana pitakon - pitakon ing ngisor iki !1. Sapa pemimpine grup kethoprak Siswa Budaya?...........................................................................................2. Sadurunge nggabung grup
Kusyadi ing nduwur panggung?.................................................................................................................................4. Kethoprak iku kesenian daerah sakangendi?.................................................................................................................................5. Umur pira Kusyadi nggabung ing Siswa budaya?6. .................................................................................................................................7. Wiwit kapan pengasilan minangka seniman kethoprak bisa dijagakake?.................................................................................................................................8. Apa alasane Kusyadi metu saka Siswa Budaya?.................................................................................................................................9. Sapa sejatine Kusyadi iku?.................................................................................................................................10. Kenapa penonton kethoprak saiki susut?.................................................................................................................................11. Pira cacahe anake Kusyadi?.................................................................................................................................GUNEMANI. Standar Kompetensi:Bisa ngandharake pikiran, panemu, gagasan, lan perasaan sacara lesan kanthi kegiatan pidato, crita, dialog, nganggo basa Jawa kanthi unggah-ungguh basa kang trep.II. Kompetensi Dasar : Nyritakake pengalaman pribadi.III. Indikator :1. Nyritakake pengalamane dhewe (pribadi) sing nabet nganggo maneka ragam basa Jawa. Kalebu basa dialek.2. mangsuli pitakon saka materi sing dicritakake.Ringkesan MateriCrita Pengalaman Manungsa sing akeh-akeh padha duwe pengalaman dhewe-dhewe. Pengalaman mau werna-weran. Ana pengalaman sing lucu ngguyokake, ana sing nyedhihake, nrenyuhake. Nanging uga ana sing njengkelake, utawa nggregetake. Pengalaman-pengalaman mau senajan wis suwe angel laine, menawa pancen nabet ing ati. Crita pengalaman iku tujuwane dirungokake wong liya, wong liya ketarik lanseneng ing ati. Mula sing dicritakake uga kudu dipilih crita sing aneh, lucu, spektakuler nyenengake lan pancen crita mau dudu crita biasa, naging crita istimewa. Yen mung crita biasa, kabeh uwong wis padha ngalami ora perlu dicritakake, ora padha gumun.Anggone nyritakake mbutuhake rakitan basa kang runtut, ora dibolan-baleni, tembung-tembunge gampang dingerteni, komonikatif kabeh ngerti maksude. Nalika crita pengalaman kanggo wong liya, perlu nggatekake unggah-ungguh basa lan tata krama sing perlu. Kejaba iku perlu empan papan, lire perlu mawas sapa sing ngrungokake, ing ngendi anggone crita, suasane kepriye lan liya-liyane.WACANEN KANTHI TELITI!Crita Pengalaman 1GARA-GARA DIDHAWUHI MACA TULISAN JAWA Nganti saiki aku kami kekelen menawa kelingan kedadeyan ”maca tulisan Jawa” nalika aku isih sekolah ing SMP. Apa maneh yen ketemu kanca-kanca lawas kang ngelingake bab iku. Dene kedadeyane mangkene: Wektu iku Pak H, guru ”kagunan Jawa” ndhawuhi para murid saklasku supaya minggu ngarep kudu maju ing ngarep kelas perlu maca tulisan Jawa sing lagi bae dicathet, yaiku crita Panji Semirang. Esuk-esuk, dina sadurunge maju, kanca-kanca padha ngrombol ngomongake menawa padha ora bisa maca tulisan Jawa kanthi lancar. Kabeh rumangsa wedi menawa Pak H duka. Krungu kaya ngono iku Paidi kancaku sabangku mung mesem, mula kanca-kanca pdha sujana..... ”Di, kowe kok mesam-mesem bae, kaya pinter-pintera.” celathune Kirman. ” Pokoke beres!” ” Beres piye, wong maca bae blekak-blekuk kok,” sambunge Yatini ” bisa-bisa aku kena gebug bokongku dening Pak H”. Sabanjure Paidi menehi weruh, bab jurus ces pleng mau, yaiku cathetane diturun nganggo tulisan latin, nanging olehe nulis ana ngisor garis, tur hurupe rada bunder-bunder. ”Akuuuur!” saure kanca-kanca. Mula dina iku uga, sadurung mulih kabeh padha rundhingan, aja nganti rahasia iku kejodheran, kudu kompak. Pas dina cinaton, Yatini didhawuhi maju, mesthi bae kabeh padha dheg-dhegan, wedi menawa kewiyak wadine. ” Sliuman-slumun slamet” usike kanca-kanca kang kapireng Pak H. ” Ana apa, kok rame?” pitakone Pak H. Pitakon mau ora ana sing njawab, kabeh meneng bae, mung padha plerokan.Pak H mesam-mesem rumangsa seneng, dene kang wus maju macane lancar. Tan kocapa, bareng Pidi maju, sikile nyandhung bangku, nganti cathetane tiba, mangka Pak H pas ana sandhinge, cathetan dipundhut karo Pak H, karepe arep diwenehake, nanging sadurunge diulungake ndadak kober diwaos. ”O, ... padha kaya ngono ya, dadi arep ngakali aku” ngendikane semu duka ”yen kaya mangkono kabeh cathetan arep ndak gledhah.” Nalika di gledhahpadha kecekel wadine mula kabeh kang wus padha maju dibatalake lan di baleni minggu ngarep. Apa tumon,cah Jawa kok ora bisa basa jawa?(Imam Tauchid – Bekasi)TAGIHAN CRITA PENGALAMAN 11. Ing crita pengalaman 1 mau nyritakake bab apa?Wangsulan:......................................................................................................................................2. Apa maksude sluman slumun slamet ?Wangsulan:......................................................................................................................................3. Apa hikmahe, crita pengalaman 1 mau kanggone sliramu?Wangsulan:......................................................................................................................................4. Sapa sing tiba giliran sial ing crita mau? Wenehana alasan!Wangsulan:......................................................................................................................................5. Critakna maneh kanthi ringkes pengalaman mau!Wangsulan:.................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................. ......................................................................................................................................Crita Pengalaman 2KATHOK KOLOR MARAKAKE ISINKedadeyan kang gawe isin Lik T iki wis sakwetara taun kepungkur, nanging yen kelingan ora bisa digambarake sepira isine. Critane mangkene. Lik T iki pagaweane dadi tukang panggul ana pasar. Sapen isuk udakara jam limanan dheweke mesthi wis njegreg ana pasar, methuki para langganan kang nggunakake tenagane. Senajan wis umur 50 luwih, Lik T isih rosa, pideksa dadi ora nate nulak manggul apa bae.Sawijining dina sakdurunge budhal atine krasa ora kepenak. Nanging abot-abot ngopeni anak bojo dheweke tetep budhal kaya adat saben. Kaya kebiyasaane wong ndesa, pangganggone Lik T uga kathok kolor karo (nuwun sewu) ora nganggo celana dalam.nalika tekan pasar ndilalah kolore mau pedhot. Clingak-clinguk nggolek tali utawa rafia ora nemokake dumadakan dheweke nemu peniti. Peniti kuwi banjur dienggo nyingseti kathoke.Esuk kuwi dheweke di kon manggul daging saka mobil menyang los.Sejangah,rong langkah,telung langkah,ora ana apa-apa.Bareng patang jangkah dumadakan ...”dhel” peniti mau pedhot! Mesti wae Lik T banjur wuda,babar blas ora ketutupan benang saklembar-lembara.Lik T kaget, wong-wong padha mlongo! Kadungmertarung Lik T tetep mlayu manggul daging menyang los karo mbengok “nuwun sewu – nuwun sewu”.wong-wong padha sumingkir. Bareng tekan los, Lik T banjur ndeprok ngono wae. Untung ning los ana sarung,
ora budhal nyambut gawe (H.Masturi,S.Ag – Wegil,Sukolito Pati)TAGIHAN CRITA PENGALAMAN 21. Apa crita ke 2 iku kalebu lucu? Lucune ing endi kandhakna!Wangsulan:...........................................................................................................................................2. Sapa sing dicritakake ing crita ke 2 iku?Wangsulan:...........................................................................................................................................3. Saupama lelakon mau kowe dhewe sing ketaman, kepriye perasaanmu?Wangsulan:...........................................................................................................................................4. Apa hikmahe crita mau kanggo kowe?Wangsulan:...........................................................................................................................................5. Crita pengalaman muau critakna maneh kanthi cekak aos!
maca lan paham sawernaning teks wacan nonsastra basa Jawa kanthi maneka cara maca kanggo maneka tujuan.II. Kompetensi Dasar : Membaca berita.III. Indikator : Maca naskah berita televisi/ radio kanthi nggatekake pakecapan, intonasi,pakecapa cetha, panyawang, sikap rikala maca sing bener.Ringkesan materiMaca iku ora mung nyuwarakake aksara. ananging perlu nggatekake liyane kayata:1. Ucapane cetha, lire ora nuwuhake salah tampa tumprap sing ngunggokake. Jalaran yen ucapane beda maknane bisa uga beda.2. Intonasi utawa lagu ukara pas, lire cendhek dhuwure lagu ukara pas, kepenak dirungu,malah bisa mbiyantu mangerteni isi wacan.3. Sikepe maca nyenegake, maksude yen maca teks berita becike praupan utawa panyawang aja mung tumuju teks, nanging pamirsa uga perlu disawang.4. Tempo pas, lire banter cepete anggone maca aja kecepeten, nanging uga ora kalonen. Yen kecepeten anggone ngrungokake kangelan. Nanging yen kalonen bisa njuwarehi.Maca mono sawijining ketrampilan. Sapa baee sing gelem ngulinakake mesthine bisa dadi trampil. mula aja wedi kangelan gladhen utawa latihan supaya bisa trampil maca.SARI WARTA IKI WACANEN
Umi Saodah, kejebak ing satengahing swasana perang ing Jalur Gaza, Palestina. Nanging
makarya dadi pembantu ing Palestina wiwit wolung taun kepungkur. Sadurunge ana Palestina, Umi nyambut gawe ana Yordania. Umi, anake pasangan Moch Yasmin lan katinem, budhal menyang Yordania liwat PT Andromeda, Jakarta. Sawise nem taun ana Yordan, Umi ngalig menyang Palestina. Naging Rochman ora ngerti sapa sing ngajak Umi pindhah mrana. Kedutaan Besar RI ing Kairo, Mesir sumedya njupuk Umi saka wilayah konflik kasebut. Ewadene petugas kedutaan kang kajibah methuk Umi isih kangelan mlebu menyang tapel watesing Palestina amarga isih ditutup dening saradhadu Israel. (PS No4 24/1 2009)Wangsulana pitakon iki!1. Umi Saodah iku bocah saka ngendi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................2. Rochman iku sapa? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Kepriye larah-larahe Umi bisa tekan Palestina? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Sapa wong tuwane Umi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Pirang taun suwene Umi kerja neng luar negeri? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................Pawarta 2 RAGAD UNAS RP 572 MILIAR Pemerintah nyepakake dhuwit
Senen 16/3 ngira-ira cacahe pasien rumah sakit jiwa bakal saya akeh. Penyebabe, akaeh calon legislator (caleg) kang wurung dadi anggota dewan padha depresi awit nalika kampanye kadhung cucul ragad akeh. Kamangka komposisine kursi wakil rakyat karo cacahing caleg ora setimbang. Sumarno menehi conto, ing
entek-entekan ngedol bandha donyane kanggo beya kampanyene mangka durung karuwan dadi. Mula ing pemilu sabanjure kudu wiwit dipikirake cara-carane kampanye sing efektif lan efisien murih ora jor-joran ”mbuwang” dhuwit ing satengahe
akeh? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Sing diberitakake mau wilayah ngendi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Sumarno iku sapa? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Caleg pira sing melu ngrebut kursi DPR RI saka wilayah DKI? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................KEMAMPUAN BERSASTRANYERAT.Standar Kompetensi : Saget nyerat tembang macapat, parikan lan wangsalan.Kompetensi Dasar : Nyerat tembang Macapat.Indikator : 1. Nemtokaken Tema tembang. 2. Ngembangaken ide gagasan ing salebetipun tembang.RINGKESAN MATERI1. Tembang. Kang diarani tembang yaiku, reriptan utawa dhapukane basa mawa paugeran ertemtu (gumathok) kang pamacane (olehe ngucapake) kudu dilagokake nganggo kagunan swara.2. Cakepan. Kang diarani cakepan iku unen-unen tembang utawa tetembungan kang kanggo ing tembang. (syair)3. Golong-golongane Tembang. a. Tembang Kawi utawa tembang Gedhe. Uga disebut maca sa lagu. b. Tembang Tengahan utawa tembang Dhagelan. Uga disebut maca ro lagu utawa lu lagu. c. Tembang Macapat utawa Tembang Cilik. Uga disebut maca pat lagu.4. Paugera Tembang Macapat. Sing baku paugerane tembang Macapat iku ana telu, yaiku:1. Guru gatra. Yaiku cacahe larik ing saben pada tembang.2. Guru wilangan. Yaiku cacahe wanda (suku kata) ig saben larike.3. Guru lagu. Yaiku tibane swara ing pungkasane larike.Kanggo niteni cakepan ikukalebu tembang apa, gatekna paugeran ing ngisor iki!No Jeneng tembang Larik Guru Wilangan Guru
golek ngelmu,pingin pinter ora wedi laku,nadyan adoh tetep tabah dilakonilinambaran ati teguh,diridllai Gusti Alloh.Gawea tembang Gambuh kanthi tema ”Kehidupan”UJI KOMPETENSIGLADHEN SEMESTER 1Pilihen jawaban sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a,b,c,d, utawa e,1. Manut panaliten, akeh bocah ing daerah Kendal kang kepeksa mandheg sekolahe. Cacahe atusan, malah ewon. Dudu karepe dhewe mandheg lan dudu karepe wong tuwane. ............. Ukara kang mathuk kanggo nerusake paragraf ing ndhuwur yaiku .... a. Iki disebabake dheweke wegah sekolah, amarga sekolah iku pancen rekasa. b. Kabeh mau amarga kaanan kang ora nyengkuyung marang nasibe bocah mau. c. Prakara iki minangka tanggungan kang abot kanggone awake dhewe kabeh. d. Pancen semangat kanggo sekolah iku ora diduweni saben bocah Kendal. e. Gelem ora gelem awke dhewe kabeh kudu gelem mbantu bocah kesrakat.2. Gatekna cuplikan geguritan iki! Panase surya tan rinasa kesele awak tan ginubris kang diesthi amung makarya oleh karya kanggo putra Isi pethikan geguritan iku ngemu rasa.... a. Kangen marang wong kang nyambut gawe. b. Semangat nyambut gawe kang makantar-kantar. c. Jengkel nalika nyambut gawe ing ngalas. d. Sabar, nalika nyambut gawe kanggo keluarga. e. Ora trima amarga dadi wong kakeyan gawean.3. Wangsalan iku unen-unen kang saemper cangkriman, nanging jawabane wis ana senajan samudana. Ing ngisor iki sing minangka tuladha wangsalan yaiku ... a. Kabeh tumindak sing ngati-ati, sebab becik ketitik ala ketara. b. Sing tuku sembako akeh banget, pindhane temawon. c. Tawon madu ngisep sekar, calon guru kudu sabar. d. Aja seneng ngrokok cendhak, yen ana wong omong neges-neges. e. Gusti iku werdine baguse ati, yen tebu antepe kalbu.4. ................... Manungsa kadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung manungsa sing bisa mawas diri kanthi obyektif lan nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikirku iku jujur apa ora. Sifat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip supaya wong tansah tumindak jujur. Ukara kang pitakon kang mathuk karo isine paragraf kasebut ... a. Kepriye carane supaya uwong bisa tansah tumindak jujur? b. Manungsa ngendi sing durung nate tumindak ora jujur? c. Sapa sing bisa nambani wong lara ora jujur? d. Pira cacahe wong sing tumindak ora jujur? e. Kepiye carane nemokake wong sing jujur?5. Gegantilaning atiku wus antara suwe ora ketemu. Maksude gegantilaning atiku, yaiku wong sing …. a. tansah dipercaya d. mesthi digoleki b. tansah ditresnani e. mesthi dadi pikiran c. ngabot-aboti ati6. Tata rakite gawe pidhato sing bener, yaiku ... a. Salam pambuka – wigatine atur – purwaka – wasana – pangajeng-ajeng. b. Salam pambuka – purwaka – wigatine atur – pangarep-arep – wasana. c. Salam pambuka – surasa basa – wigatine atur – pengarep-arep – wasana. d. Salam pambuka – pangarep-arep – wasana – panutup. e. Salam pambuka – wasana basa – pengare- arep – panutup.7. Perangane pidato kang isine ngaturake panuwun saha nyuwun pangapunten menawa ana kukurangan lan kaluputane atur, jenenge .. a. Salam pambuka d. pengarep-arep b. purwaka e. surasa basa c. wasana basa8. Sikep badan utawa sarira sarta pasuryan ingkang kedah dipun gatosaken nalika maraga pidato, inggih menika... a. Jumenenng kanthi lelambaran suku setunggal. b. Pasuryan suntrut mbesengut, ningali mangandhap. c. Jumeneng kanthi raos kapitadosan dhiri pribadi. d. Sekedhap-sekedhap mirsani manginggil. e. Asring ngobahaken salah setunggaling bageyan awak.9. ....... mboten kesupen, mbok bilih rikala sugengipin almarhumah nggadhai kalepatan, kula makili sedaya keluarga nyuwunake pangapunten. Cuplikan sesorah iku mau diandharake ing kaanan ... a. seneng d. supitan b. syukuran e. kesripahan c. mantenan 10. .......nglajengaken rembag wulan kapengker ingkang sampun golong gilig anggenipun badhe bebesanan. Titi wanci menika
kok ngembang duren, diterangake mung .... a. mbesengut d. ngguya-ngguyu b. ndlongop e. meneng wae c. omong wae12. Tuku gudhe diwungkusi, ………… Ukara kang trep kanggo nerusake parikan, yaiku … a. Bocah gedhe diapusi. d. Dadi murid kudu sregep. b. Kudu bekti ro wong tuwa. e. Dadi uwong aja kurupsi. c. Manuk emprit nucuk pari.13. Esuk-esuk srengengene uwis metu ibu, nyuwun pangestu ingkang putra badhe sinau. Dasa namane srengenge, yaiku … a. kartika, lintang, jagad d. baskara, surya, yhang rawi b. tirta, warih, toya e. pertiwi, bantala, pratala c. dahana, latu, geni.14.
Sugriwa. c. Rama wijaya.15. Nastiti : Halo, sugeng enjang. Menapa leres menika dalemipun Ibu Eni? Bu Eni : Inggih leres, menika kula piyambak. Wonten menapa nggih? Nastiti : Kula Nastiti Bu. Kepareng matur Bu, dinten menika kula mboten saget mlebet sekolah. Kula tasih wonten griya sakit, nenggani bapak, amargi bapak. Kula nyuwun izin Bu. Bu Eni : O, iya. Dakdongakake muga-muga Bapakmu enggal dhangan. Satiti : ............... Kanggo mangsuli Bu Eni, pantese Satiti matur ..... a. Inggih Bu, kapan-kapan tuwi mriki. b. Maturnuwun Bu, benjang tilik mriki nggih! c. Amin. Matur nuwun Bu, donganipun, sugeng enjang. d. Inggih Bu,boten usah sumelang, bapak mesthi mantun! e. Matur nuwun, ampun lali lho, dinten niki kula diizinke!16. Dadi uwong kuwi mbok aja kakehan janji kesaguhan, nanging ora nan kasunyatane. Kaya ngono kuwi bebasane .... a. Kakehan gludhug kurang udan. d. gegedhen empyak kurang cagak. b. Kakehan udan kurang gludhug. e. Omba godhonge cilik uwite. c. Sumur lumaku ditimbs.17. Aku didhawuhi Bu Eni ........ layang ........ durung ngerti omahe. Tembung sing mathuk kanggo ngganepi ukara mau ... a. menehake – mula d. maringake – saka b. ngaturake – kamangka e. ngaturaken – mulane c. maringi – sejatine 18. Kanggo nyegah ngrembakane penyakit polio, Ibu Presiden Ani Yudayono sumedya nggiyatake maneh Posyandu lan PKK kang kondhang nalika jamane orde baru. Nanging saiki rada kesilep sawise reformasi. Kanthi progam kasebut diajab ibu-ibu melu tumandang mbrastha wabah penyakit polio sing bisa nemahi tiwas. Nitik saka ukara bakune, paragraf kasebut kalebu paragraf ... a. deduktif d. induktif b. interaktif e. deskriftif c. campuran19. 1. Dadi bocah wadon iku kudu gemi nastiti ngati-ati. 2. Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra. 3. Guru iku sugih
tenan bisa dadi juragan. 5. Cilik dimanja gedhe foya-foya tuwa kaya raya mati mlebu surga. Ukara-ukara iku sing ngemu purwakanthi basa, ukara No .... a. 1. d. 3. b. 2. e. 4. c. 5.20. Nyinau aksara Jawa iku kudu duwe pawitan ati karep, tlaten lan sregep gladhen. Wiwit manerteni carakane siji mbaka siji, ngapalake, mbedakake, suwe-suwe bisa maca nulis kanthi benerlan pener. Tegese tembung carakane yaiku ... a. wujude aksara d. ejakane aksara b. modhele aksara e. gedhe cilike aksara c. tegese aksara21. Raga iki kebak istiyar kanthi sukma sumarah mantep mangudi lan mangesti wis dhik kabeh utange
kabeh panandhang dilebur Cuplikan geguritan iku ngemu rasa pangrasa .... a. suka gambira d. tanpa daya b. nelangsa e. tanpa rasa c. bungah-bungah22. Kasuwun rawuh benjang dinten: Anggara manis. Surya kaping: 14 wulan Agustus. Dina Buda Manis, tegese dina ... a. Senen legi d. Rebo kliwon b. Selasa paing e. Kemis kliwon c. Selasa legi23. Nulis layang isine njaluk pangapura sing trep,yaiku ... a. Kedadeya wingi kae ora dakjarag, nyuwun pangarura ya yen aku luput. b. Kowe ya kerep nyalahi aku, mula yen aku salah ya diapura. c. Kabeh mau aku ora njarag, Aku nyuwun kanthi lilaning ati pangapuranen kaluputanku. d. Pokoke gelem ora gelem aku njaluk pangapura kabeh luputmu. e. Sakarepmu anggonmu ngarani kabeh luputmu njaluk pangapura.24. Ibu guru Anita nampa .... saka kantor Dikpora amarga menang lomba ngarang. a. kanugrahan d. ganjaran b. kadho e.
ngusadani wong kangen ndag antuk jampi. Wangsalane sing cocok ... a. balung klapa d. balung jagung b. balung janur e. balung geni c. rone klapa27. Isi parikan iki mathuk menawa
aja serik28. Purwa kanthi sing kudu ana ing parikan, yaiku purwa kanthi... a. lumaksita d. basa b. swara e. sastra c. aksara29. Tembang Kinanthi, kalebu ewone tembang .. a. cilik d. campur sari b. gedhe e. tengahan c. dolanan30. Tembung sing tegese padha karo samodra, yaiku.. a. kartika d. surya b. candra e. segara c. gisik31. Sing ora jumbuh kanggo meper hawa nepsu, yaiku... a. Gampang omong saru lan misuh yen gojegan karo kanca. b. Sinau kanthi sengkut nganto ora kober srawung karo kanca. c. Nindakake pasa lan prihatin ing sasi Romadon. d. Nindakake gawean kanggo males kang nglarani ati. e. Nekani sarta melu nindakake kegiyatan suka-suka.32. Sing rawuh saliyane Pamong desa Sukorejo, uga ana sesepuh sarta tokoh masyarakat sing peduli. Ukara mau migunakake basa ... a. ngoko lugu d. krama lugu b. ngoko alus e. krama desa c. krama inggil33. Kanggo ngajeni uwong liya, yen guneman becike nggunakake basa ... a. manca d. kasar b. ngoko e. dialek c. krama34. Ing ngisor iki kalebu ewone tembang macapat, kejaba ... a. Kinanthi d. Kusumastuti b. Mijil e. Pangkur c. Dhandhangula35. Wigatosipun serat ulem inggih punika ... a. ngaturi uninga d. ngaturi kabar b. atur panuwun e. atur undangan c. ngaturi rawuh36. Tembang-tembang kayata Praon, Mawar biru, Caping Gunung, Lingsir Wengi lan liya-liyane, iku kalebu ewone tembang ... a. dolanan d. gagrak anyar b.
lan jenthike kebrukan. e. Jebule wis padha rembugan. c. Jempol lan jenthi rembugan.38. ?ru kunHg[w
sapada d. Cacahe wanda saben sagatra. b. Cacahe larik saben sagatra. e. Dhong-dhing ing pugkasane tembung. c. Cacahe
iku ana pirang tembung? a.gangsal d. enem b. wolu e. sedasa c. kalih welas45. ?cukupSe[m[n disik\ liyfin fismB|= ma[nh. Ukara iku pantese
kalebu ... a. parikan d. wangsalan b. sanepa e. paribasan c. cangkriman 47. Dadi ana kudu bisa mikul dhuwur mendhem jero. Unen-unen mikul dhuwur mendhem jero, tegese ... a. Yen wong tuwa mati dibelet sajero-jerone. b. Bisa njunjung jrajad lan martabate wong tuwa. c. Wong luput saka bebaya kebanjiran. d. Bisa ngilangi kabeh kaluputane wong tuwa. e. Wong kang mulya sarwa kecukupan bandha.48. 1.ora 2. gerah 3. nunggu 4. sekolah 5. ibune 6. mlebu 7. dheweke 8. amarga Tembung-tembung iku supaya dadi ukara sing luwes, urutane ... a. 8, 1, 5, 4 6, 7, 3, 2 d. 7, 1, 6, 4, 8, 3, 5, 2 b. 7, 8, 6, 5, 4, 3, 2, 1 e. 8, 3, 6, 7,2. 2, 1, 4 c. 7. 2, 1, 4, 6, 5, 3, 849. Babone crita wayang purwa iku serat Mahabarata lan serat Ramayana kang asale saka.. a. India d. Jawa b. Indonesia e. Italia c. Irak50. Sandhangan
Jlentrehna, apa sing diarani laying pribadi?………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………3. Gawea tuladha paragraph pambuka sesorah! Keperluane sambutan sepasaran manten.………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………4.
iku kondhang adheme. Dhasar angine semribit, awor gremise tanpa leren, wis mesthi adheme tikel. Aja maneh kaanan kaya ngono iku, selagine wayah jam sewelas awan, tur srengengene njepret bae hawane meksa adhem. Wangsulan: .............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................6. Gawea tuladha parikan sapada kang isine nasehat, kanthi paugeran (4 wanda + 4 wanda) X 2 .... ..... ..... ..... , .... .... ..... ...... . ..... ..... ..... ..... , .... .... .... ...... .7. Wangsalan
Jawa!”Wong keset cedhak karo kebodhohan”.” Wong bodho cedhak karo kemlaratan”...............................................................................................................................................................................................................................................................................CANGKRIMAN PRAPATAN1 2 3 4 5 67 8 9 10 11 12 13 14 15 1617 18 19 20 21 22 23 PITAKONA. Manengen: 2. kli (krama) 7. ppt\(krama) 8. nnF|/ (krama) 9.
lair ana ing tlatah kutha Kendal sukro kasih 05 september 1986. aku dwija Basa Jawa ana
nuwun sanget mas, ulasan serat meniko sae……mugio benjang di pepaki kalihan serat aslinipun.nuwun.
Euklides, matématikawan Yunani, abad kaping-3 SM, kados ingkang kalukisaken déning Raffaello Sanzio ing salebeting detail punika saking Sekolah Athena.[1]
máthema) ingkang maknanipun "sains, èlmu pangertosan, utawi sinau" ugi
mathematikós) ingkang tegesipun "remen sinau" ) inggih punika studi besaran, struktur, ruwang, lan éwah-éwahan. Para matématikawan pados manéka pola,[2][3] ngrumusaken konjektur énggal, lan mbangun kaleresan liwat métodhe dhédhuksi ingkang kaku saking aksioma-aksioma lan dhéfinisi-dhéfinisi ingkang silih selaras.[4]
Dhisiplin ingkang paling utami ing matématika dhasaripun inggih punika kabetahan kanggé pangétangan wonten babagan dedagangan, pangukuran siti, ugi pangétangan kanggé paramalan kadadosan astronomi. Tiga kabetahan punika umumipun wonten gegandhènganipun kaliyan pambagéyan umum bidhang matématika inggih punika: studi masalah struktur, ruwang lan éwah-éwahan.
Pangertosan ingkang prasaja saking matématika inggih punika ngèlmu étang utawi aritmatika, punika arupi pamahaman matématika ingkang paling dhasar.
Wonten pasulayan perkawis: punapa objèk-objèk matématika kadosta wilangan lan titik dhateng sacara alami, utawi namung damelan manungsa. Satunggiling matématikawan Benjamin Peirce nyebat matématika minangka "èlmu ingkang nggambaraken simpulan-simpulan ingkang wigatos".[5] Déné tiyang sanèsipun, Albert Einstein nélakaken bilih "satebihipun ukum-ukum matématika ngrujuk dhumateng kasunyatan, sadaya wau boten mesthi; lan satebihipun sadaya wau mesthi, sadaya wau boten ngrujuk dhumateng kasunyatan."[6]
Langkung pangginaan panalaran logika lan abstraksi, matématika ngrembaka saking pancacahan, pangétangan, pangukuran, lan pangkajian sistematis dhumateng bangun lan pagerakan bendha-bendha fisika. Matématika praktis sampun dados kagiyatan manungsa milai wontenipun rekaman kaserat. Argumèntasi kaku sepindhah muncul ing salebetipun Matématika Yunani, utaminipun ing salebetipun karya Euklides, Èlemèn. Matématika tansah ngrembaka, upaminipun ing Cina nalika taun 300 SM, ing India nalika taun 100 M, lan ing Arab nalika taun 800 M, dumugi jaman Rénaisans, nalika pamanggihan énggal matématika silih interaksi kaliyan pamanggihan èlmiah énggal ingkang ngarah dhumateng paningkatan ingkang cepet ing salebetipun laju pamanggihan matématika ingkang teras dumugi sepriki.[7]
Sapunika, matématika dipunginakaken ing saindhenging donya minangka alat wigatos ing manéka bidhang, kalebet èlmu alam, tèknik, kadhokteran/mèdhis, lan èlmu sosial kadosta ékonomi, lan psikologi. Matématika terapan, cabang matématika ingkang nglingkupi panerapan pangertosan matématika dhumateng bidhang-bidhang sanès, ngilhami lan damel panggunaan pamanggihan-pamanggihan matématika énggal, lan sok-sok ngarah dhumateng pangembangan dhisiplin-dhisiplin èlmu ingkang sapenuhipun énggal, kadosta statistika lan téori permainan. Para matématikawan ugi sinau ing salebetipun matématika murni, utawi matématika kanggé pakembangan matématika punika piyambak, tanpa wontenipun panerapan ing salebetipun pikiran, senadyan panerapan praktis ingkang dados latar munculipun matématika murni kasunyatanipun asring dipunpanggihaken ing tembé wingking.[8]
3 Ilham, matématika murni lan terapan, lan èstètika
máthēma), ingkang tegesipun pangkajian, panyinaonan, èlmu, ingkang ruwang lingkupipun saya ciut, lan teges tèknisipun dados "pangkajian matématika", malah mekaten ugi ing jaman kuna. Tembung sifatipun inggih punika
mathēmatikós), gegandhèngan kaliyan pangkajian, utawi sregep sinau, ingkang langkung lebet tegesipun matématis. Sacara khusus,
mathēmatikḗ tékhnē), ing salebetipun basa Latin ars mathematica, tegesipun seni matématika.
Wangun jamak asring dipunginakaken salebetipun basa Inggris, kadosta ugi ing salebetipun basa Prancis les mathématiques (lan arang dipunginakaken minangka turunan wangun tunggal la mathématique), ngrujuk dhumateng wangun jamak basa Latin ingkang langkung nétral mathematica (Cicero), adhedhasar wangun jamak basa Yunani
ta mathēmatiká), ingkang dipunginakaken Aristotle, ingkang pertalan kasaripun ateges "sadaya perkawis ingkang matématis".[9] Nanging, salebetipun basa Inggris, tembung bendha mathematics mundhut wangun tunggal menawi dipungunakaken minangka tembung kerja. Salebetipun ragam pirembagan, matématika asring dipunsingkat minangka math ing Amérika Lèr lan maths ing papan sanès.
Satunggiling quipu, ingkang dipungunakaken déning Inca kanggé nyathetaken wilangan.
Évolusi matématika sok-sok dipunpirsani minangka sadhèrètan abstraksi ingkang tansah tambah kathah, utawi tembung sanèsipun pawiyaran pokok masalah. Abstraksi awal, ingkang ugi lumampah dhumateng kathah kéwan[10], inggih punika perkawis wilangan: pranyatan bilih kalih apel lan kalih jeruk (minangka conto) gadhah gunggung ingkang sami.
Sasanèsipun mangertosi cara nyacah objèk-objèk fisika, manungsa prasajarah ugi nepangi cara nyacah besaran abstrak, kadosta wekdal — dinten, mangsa, taun. Aritmétika dhasar (lan, suda, ping, lan para) numuti sacara alami.
Lampah salajengipun mbetahaken panyeratan utawi sistem sanès kanggé nyathetaken wilangan, upaminipun tali utawi senar mawi simpul ingkang dipunsebat quipu dipungunakaken déning bangsa Inca kanggé nyimpen data numerik. Sistem wilangan wonten kathah lan manéka jinisipun, wilangan kaserat ingkang sepindhah dipunkawruhi wonten ing salebetipun naskah warisan Mesir Kuna ing Karajan Tengah Mesir, Lembaran Matématika Rhind.
Panggunaan matématika paling kuna inggih punika ing salebetipun padagangan, pangukuran siti, panglukisan, lan pola-pola panenunan lan panyathetan wekdal lan boten naté ngrembaka wiyar dumugi taun 3000 SM mangajeng nalika tiyang Babilonia lan Mesir Kuna wiwit migunakaken aritmétika, aljabar, lan géomètri kanggé pangétangan pajek lan urusan kauangan sanèsipun, bangunan lan konstruksi, lan astronomi.[11] Pangkajian matématika ingkang sistematis ing salebetipun kaleresnipun piyambak dipunwiwiti nalika jaman Yunani Kuna antawis taun 600 lan 300 SM.
Matématika wiwit wekdal punika lajeng mawiyar, lan wonten interaksi migunani antawisipun matématika lan sains, nguntungaken kekalih pihak. Pamanggihan-pamanggihan matématika dipundamel salaminipun sajarah lan lumampah teras dumugi sapunika. Miturut Mikhail B. Sevryuk, ing wulan Januari 2006 terbitan Bulletin of the American Mathematical Society, "kathahipun makalah lan buku ingkang dipunlibataken ing salebetipun basis data Mathematical Reviews wiwit taun 1940 (taun sepindhahipun operasinipun MR) sapunika nglangkungi 1,9 yuta, lan nglangkungi 75 éwu artikel dipuntambahaken dhumateng basis data punika saben taun. Sebagéyan ageng karya ing samudra punika isinipun téoréma
nalika ngadhepi masalah-masalah ingkang rumit ingkang nglibataken kuantitas, struktur, ruwang, utawi éwah-éwahan. Awalipun masalah-masalah punika dipunpanggihi ing salebetipun padagangan, pangukuran siti, lan salajengipun astronomi; sapunika, sadaya èlmu pangertosan nganjuraken masalah-masalah ingkang dipunkaji déning para matématikawan, lan kathah masalah ingkang muncul ing salebetipun matématika punika piyambak. Upaminipun, satunggiling fisikawan Richard Feynman manggihaken rumus integral lintasan mékanika kuantum migunakaken gabungan nalar matématika lan wawasan fisika, lan téori senar wekdal sapunika, téori èlmiah ingkang tasih ngrembaka ingkang kagungan upados manunggalaken sekawan gaya dhasar alami, teras kémawon ngilhami matématika énggal.[13] Sapérangan matématika namung silih selaras ing salebetipun wewengkon ingkang ngilhami piyambakipun, lan dipuntrepaken kanggé mecahaken masalah lajengan ing wewengkon punika. Nanging asring ugi matématika dipunilhami déning bukti-bukti ing satunggiling wewengkon pranyata gadhah mupangat ugi ing kathah wewengkon sanèsipun, lan nggabungaken cawisan umum konsèp-konsèp matématika. Fakta ingkang ngédab-édabi bilih matématika "paling murni" asring malih dados gadhah patrapan praktis inggih punika ingkang Eugene Wigner sebat minangka "Kabotenèfèktifan Matématika boten kanalar ing salebetipun Èlmu Pangertosan Alam".[14]
Kados ing sebagéyan ageng wewengkon pangkajian, jeblugan pengertosan ing jaman èlmiah sampun ngarah dhumateng pangususan ing salebetipun matématika. Setunggal prabèntenan utami inggih punika ing antawisipun matématika murni lan matématika terapan: sebagéyan ageng matématikawan musataken panlitènipun namung ing setunggal wewengkon punika, lan sok-sok pilihan punika dipundamel saawal pakuliahan program sarjananipun. Sapérangan wewengkon matématika terapan sampun dipungabungaken kaliyan tradhisi-tradhisi ingkang silih selaras ing sanjawinipun matématika lan dados dhisiplin ingkang gadhah hak piyambak, kalebet statistika, risèt oprasi, lan èlmu komputer.
Tiyang ingkang gadhah minat dhumateng matématika asring ugi manggihi satunggiling aspèk èstètika tinentu ing kathah matématika. Kathah matématikawan pirembagan perkawis kaanggunan matématika, èstètika ingkang kasirat, lan kaéndahan saking lebetipun. Kaprasajanan lan kaumumanipun dipunregani. Wonten kaéndahan ing salebetipun kaprasajanan lan kaanggunan bukti ingkang dipunparingaken, upaminipun bukti Euclid inggih punika bilih wonten boten-kakinten kathahipun wilangan prima, lan ing salebetipun métodhe numerik ingkang anggun bilih pangétangan laju, inggih punika transformasi Fourier cepet. G. H. Hardy ing salebetipun A Mathematician's Apology ndungkapaken kapitadosan bilih panganggepan èstètika punika, ing lebetipun piyambak, cekap kanggé nyengkuyung pangkajian matématika murni.[15] Para matématikawan asring nyambut damel awrat manggihaken bukti téoréma ingkang anggun sacara khusus, pamadosan Paul Erdős asring nggulet ing satunggil jinis pamadosan akar saking "Alkitab" ing pundi Gusti sampun nyerataken bukti-bukti karemenanipun.[16][17] Kapopulèran matématika rékréasi inggih punika tetenger sanès bilih kabingahan kathah dipunpanggihi nalika satunggiling tiyang saged mecahaken soal-soal matématika.
Notasi, basa, lan kakakuan[besut | besut sumber]
Leonhard Euler. Menawi satunggiling matématikawan ingkang paling kathah ngasilaken temuan sapanjangipun wekdal
Sebagéyan ageng notasi matématika ingkang dipungunakaken sapunika boten dipunpanggihaken dumugi abad ka-16.[18] Nalika abad ka-18, Euler gadhah tanggel waler dhumateng kathah notasi ingkang dipungunakaken sapunika. Notasi modhèrn damel matématika langkung gampil kanggé para profésional, nanging para pamula asring manggihaken minangka satunggaling perkawis ingkang ngajrihi. Dumados pamadhetan ingkang langkung sanget: sakedhik lambang gadhah isi informasi ingkang sugih. Kados notasi musik, notasi matématika modhèrn gadhah tata ukara ingkang kaku lan ndadosaken informasi ingkang mbok menawi awrat menawi dipunserataken miturut cara sanès.
Basa matématika saged ugi gadhah kesan awrat kanggé para pamula. Tembung-tembung kados utawi lan namung gadhah teges ingkang langkung présisi tinimbang ing salebetipun pirembagan sadinten-dinten. Sasanèsipun punika, tembung-tembung kadosta kabikak lan lapangan maringaken teges khusus matématika. Jargon matématika kalebet istilah-istilah tèknis kadosta homomorfisme lan kaintegralaken. Nanging wonten alasan kanggé notasi khusus lan jargon tèknis punika: matématika mbetahaken présisi ingkang langkung saking sadrema pirembakan sedinten-dinten. Para matématikawan nyebat présisi basa lan logika punika minangka "kaku" (rigor).
Kaku sacara dhasar inggih punika perkawis bukti matématika. Para matématikawan kepéngin téorémanipun numuti aksioma-aksioma kanthi maksud panalaran ingkang sistematik. Pupunika kanggé nyegah "téoréma" ingkang salah pundhut, dipundhasaraken dhumateng pradugi kagagalan, ing pundi kathah conto naté muncul ing salebetipun sajarah subjèk punika.[19] Tingkat kakakuan dipunajengaken ing salebetipun matématika tansah éwah sapanjangipun wekdal: bangsa Yunani ménginaken dalil ingkang kaprincèn, nanging ing wekdal punika métode ingkang dipungunakaken Isaac Newton kirang kaku. Masalah ingkang nèmpèl ing dhéfinisi-dhéfinisi ingkang dipungunakaken Newton bakal ngarah dhumateng munculipun analisis saksama lan bukti formal ing abad ka-19. Sapunika, para matématikawan tasih teras adu argumèntasi perkawis bukti mawi bantuan-komputer. Amargi pangétangan ageng awrat sanget dipunpriksa, bukti-bukti punika mbok menawi kémawon boten cekap kaku.[20]
Aksioma miturut pamikiran tradhisional inggih punika "kaleresan ingkang dados bukti mekaten kémawon", nanging konsèp punika micu pasoalan. Ing tingkatan formal, satunggiling aksioma punika namung satunggal ler senar lambang, ingkang namung gadhah makna kasirat ing salebetipun kontèks sadaya rumus ingkang katurunaken saking satunggiling sistem aksioma. Pupunika arupi tujuan program Hilbert kanggé nyèlèhaken sadaya matématika ing satunggiling basis aksioma ingkang kokoh, nanging miturut Téoréma kabotenjangkepan Gödel saben-saben sistem aksioma (ingkang cekap kiyat) gadhah rumus-rumus ingkang boten saged dipuntemtokaken; lan mila satunggiling aksiomatisasi pungkasan ing salebetipun matématika punika mokal. Senadyan mekaten, matématika asring dipunbayangaken (ing salebetipun kontèks formal) boten sanès kejawi téori himpunan ing sapérangan aksiomatisasi, kanthi pangertosan bilih saben-saben pranyatan utawi bukti matématika saged dipunkemas dhumateng salebetipun rumus-rumus téori himpunan.[21]
Matématika minangka èlmu pangertosan[besut | besut sumber]
Carl Friedrich Gauss, nganggep piyambakipun minangka "pangéranipun para matématikawan", lan nélakaken matématika minangka "Ratunipun Èlmu Pangertosan".
Carl Friedrich Gauss nélakaken matématika minangka "Ratunipun Èlmu Pangertosan".[22] Ing salebetipun basa aslinipun, Latin Regina Scientiarum, ugi ing salebeting basa Jerman Königin der Wissenschaften, tembung ingkang selaras kaliyan èlmu pangertosan ateges (lapangan) pangertosan. Cetha, punika ugi teges asli ing salebeting basa Inggris, lan boten wonten keraguan bilih matématika ing salebetipun kontèks punika inggih punika satunggiling èlmu pangertosan. Pangususan ingkang nyiutaken makna dados èlmu pangertosan alam inggih punika ing tembé wingking. Menawi satunggiling tiyang mriksani èlmu pangertosan namung winates ing donya fisika, mila matématika, utawi sakirang-kirangipun matématika murni, sanès èlmu pangertosan. Albert Einstein nélakaken bilih "satebihipun hukum-hukum matématika ngrujuk dhumateng kasunyatan, mila sadaya punika boten mesthi; lan satebihipun sadaya punika mesthi, sadaya punika boten ngrujuk dhumateng kasunyatan."[6]
Kathah filsuf yakin bilih matématika boten kapalsukaken adhedhasar pacobèn, lan kanthi mekaten sanès èlmu pangertosan per définisi Karl Popper.[23] Nanging, ing salebetipun karya wigatos taun 1930-an perkawis logika matématika nedhaken bilih matématika boten saged dipunrédhuksi dados logika, lan Karl Popper nyimpulaken bilih "sebagéyan ageng téori matématika, kados déné fisika lan biologi, inggih punika hipotetis-deduktif: mila matématika mdados langkung caket dhumateng èlmu pangertosan alam ingkang hipotesis-hipotesisipun inggih punika konjektur (kintenan), langkung tinimbang minangka perkawis ingkang énggal."[24] Para bijak bestari sanèsipun, sebat kémawon Imre Lakatos, sampun nerapaken setunggal vèrsi pamalsuan dhumateng matématika punika piyambak.
Satunggiling tinjauan alternatif inggih punika bilih lapangan-lapangan èlmiah tinentu (upaminipun fisika téorètis) inggih punika matématika kanthi aksioma-aksioma ingkang dipuntujokaken kados mekaten saéngga silih selaras kaliyan kasunyatan. Faktanipun, satunggiling fisikawan téorètis, J. M. Ziman, ngajengaken pendhapat bilih èlmu pangertosan inggih punika pangertosan umum lan kanthi mekaten matématika kalebet ing salebetipun.[25] Ing sapérangan kasus, matématika kathah silih dundum kaliyan èlmu pangertosan fisika, sebat kémawon pangedhukan akibat-akibat logis saking sapérangan anggapan. Intuisi lan pacobèn ugi gadhah peran wigatos ing salebetipun parumusan konjektur-konjektur, ing matématika, ugi ing èlmu-èlmu pangertosan (sanèsipun). Matématika pacobèn teras tuwuh ngrembaka, ngèlingi kapentinganipun ing salebetipun matématika, salajengipun komputasi lan simulasi mainaken peran ingkang tansaya kiyat, ing èlmu pangertosan, ugi ing matématika, nglemahaken objèksi ing pundi matématika boten migunakaken métode èlmiah. Ing salebetipun bukunipun ingkang dipunterbitaken taun 2002 A New Kind of Science, Stephen Wolfram gadhah dalil bilih matématika komputasi pasisirs kanggé dipunkedhuk sacara empirik minangka lapangan èlmiah ing salebetipun hakipun/kaleresanipun piyambak.
Pendhapat-pendhapat para matématikawan dhumateng perkawis punika manéka macem. Kathah matématikawan rumaos bilih kanggé nyebat wewengkonipun minangka èlmu pangertosan sami kémawon kaliyan mandhapaken kadhar kapentingan sisih èstètikanipun, lan sajarahipun ing salebeting pitu seni liberal tradhisional; ingkang sanèsipun rumaos bilih pangabaian pranala punika dhumateng èlmu pangertosan sami kémawon kaliyan muter-muter paningal ingkang wuta dhumateng fakta bilih antarslira antawisipun matématika lan panerapanipun ing salebetipun èlmu pangertosan lan rékayasa sampun ngemudhiaken kathah pangembangan ing salebetipun matématika. Satunggal dalan ingkang dipunmainaken déning prabédan pojok paningalan punika inggih punika ing salebetipun pirembagan filsafat punapa matématika dipunripta (kados ing salebetipun seni) utawi dipunpanggihaken (kados ing salebetipun èlmu pangertosan). Punika wajar kanggé univèrsitas menawi dipunpérang dhumateng salebetipun bagéyan-bagéyan ingkang nganthèkaken départemèn Èlmu Pangertosan lan Matématika, punika nedahaken bilih lapangan-lapangan punika dipunpriksani gadhah sekuthu nanging lapangan-lapangan punika boten kados kalih sisih keping dhuwit logam. Ing tataran praktisipun, para matématikawan biasanipun dipunklompokaken bebarengan para èlmuwan ing tingkatan kasar, nanging dipunpisahaken ing tingkatan akir. Pupunika arupi salah satunggil saking kathah perkawis ingkang dipunwigatosaken ing salebetipun filsafat matématika.
Bebungah matématika umumipun dipunpiara supados tetep kapisah saking kasetaraanipun kaliyan èlmu pangertosan. Bebungah ingkang adiluhung ing salebetipun matématika inggih punika Fields Medal (medhali lapangan),[26][27] dipunwiwitaken taun 1936 lan sapunika dipunslenggarakaken saben sekawan taunan. Bebungah punika asring dipunanggep setara kaliyan Bebungah Nobel èlmu pangertosan. Wolf Prize in Mathematics, dipunlembagaaken taun 1978, ngakeni mangsa prèstasi, lan bebungah internasional utami sanèsipun, Bebungah Abel, dipuntepangaken taun 2003. Pupunika dipunanugerahaken kanggé ruas khusus karya, saged arupi pangénggalan, utawi pangrampungan masalah ingkang misuwur ing saebetipun lapangan ingkang mapan. Satunggiling dhaftar misuwur kanthi isi 23 masalah kabikak, ingkang dipunsebat "masalah Hilbert", dipunkempalaken taun 1900 déning matématikawan Jerman David Hilbert. Dhaftar punika nggayuh pasulangan ingkang ageng ing antawisipun para matématikawan, lan paling sekedhik sanga saking masalah-masalah punika sapunika kapecahaken. Satunggiling dhaftar énggal kanthi isi pitu masalah wigatos, asesirah "Masalah Bebungah Milenium", dipunterbitaken taun 2000. Pamecahan saben masalah punika bebungahipun US$ 1 yuta, lan namung setunggal (hipotésis Riemann) ingkang ngalami panggandhaan ing salebetipun masalah-masalah Hilbert.
Babagan-babagan matématika[besut | besut sumber]
Satunggiling sempoa, alat étung prasaja ingkang dipungunakaken wiwit jaman kuna.
Dhisiplin-dhisiplin utami ing salebetipun matématika sepindhahipun muncul amargi kabetahan dhumateng pangétangan ing salebetipun padagangan, kanggé mahami gegayutan antarwilangan, kanggé ngukur siti, lan kanggé ngramal prastawa astronomi. Sekawan kabetahan punika sacara kasar saged dipunkaitaken kaliyan pamérangan-pamérangan kasar matématika dhumateng salebeting pangkajian besaran, struktur, ruwang, lan éwah-éwahan (inggih punika aritmetika, aljabar, géomètri, lan analisis). Sasanèsipun pokok bahasan punika, ugi wonten pamérangan-pamérangan ingkang dipunpisungsungaken kanggé pranala-pranala pangdhukan saking jantung matématika dhumateng lapangan-lapangan sanès: dhumateng logika, dhumateng téori himpunan (dhasar), dhumateng matématika èmpirik saking manéka jinis èlmu pangertosan (matématika terapan), lan ingkang langkung énggal inggih punika dhumateng
dipunawali déning wilangan, sepindhah wilangan asli lan wilangan bulat ("sadaya wilangan") lan operasi aritmetika ing ruwang wilangan iku, sing dipunasifataken ing salebetipun aritmetika. Sifat-sifat ingkang langkung lebet saking wilangan bulat dipunkaji ing salebetipun téori wilangan, saking pundi dhatengipun asil-asil populèr kadosta Téoréma Pungkasan Fermat. Téori wilangan ugi nyepeng kalih masalah boten kapecahaken: konjektur prima kembar lan konjektur Goldbach.
Amargi sistem wilangan dipunkembangaken langkung tebih, wilangan bulat dipunakeni minangka himpunan bagéyan saking wilangan rasional ("pecahan"). Sauntawis wilangan pecahan wonten ing salebetipun wilangan réal, ingkang dipungunakaken kanggé nyawisaken besaran-besaran kontinu. Wilangan réal dipundadosaken umum dados wilangan komplèks. Pupunika jangkahan sepindhah saking jenjang wilangan ingkang beranjak nganthèkaken kuarternion lan oktonion. Kawigatosan dhumateng wilangan asli ugi ngarah dhumateng wilangan transfinit, ingkang damel formalipun konsèp pancacahan kabotenkintenan. Wewengkon sanès pangkajian punika inggih punika ukuran, ingkang ngarah dhumateng wilangan kardinal lan salajengipun ing konsèpsi kabotenkintenan sanèsipun: wilangan aleph, ingkang
awalipun mawi géomètri – khususipun, géomètri euclid. Trigonomètri madhuaken ruwang lan wilangan, lan nyakupi Téoréma pitagoras ingkang misuwur. Pangkajian modhèrn perkawis ruwang damel saya umum gagasan-gagasan punika kanggé nganthèkaken géometri kanthi dimènsi langkung inggil, géomètri boten-euclid (ingkang gadhah peran wigatos ing salebetipun rélativitas umum) lan topologi. Besaran lan ruwang gadhah peran wigatos ing salebetipun géomètri analitik, géomètri diferènsial, lan géomètri aljabar. Ing salebetipun géomètri diferènsial wonten konsèp-konsèp buntelan serat lan kalkulus lempitan. Ing salebetipun géomètri aljabar wonten panjlasan objèk-objèk géomètri minangka himpunan pangrampungan pepadhan polinom, madhuaken konsèp-konsèp besaran lan ruwang, lan ugi pangkajian grup topologi, ingkang madhuaken struktur lan ruwang. Grup lie biasa dipinpigunakaken kanggé ngkaji ruwang, struktur, lan éwah-éwahan. Topologi ing salebetipun kathah pacabanganipun mungkin dados wewengkon patuwuhan paling ageng ing salebetipun matématika abad ka-20, lan nganthèkaken konjèktur poincaré ingkang sampun lami wonten lan téoréma sekawan werni, ingkang namung "kasil" dipunbuktèkaken mawi komputer, lan dèreng naté dipunbuktèkaken déning manungsa sacara manual.
Éwah-éwahan[besut | besut sumber]
Mahami lan njelasaken éwah-éwahan arupi téma biasa ing salebetipun èlmu pangertosan alam, lan kalkulus sampun ngrembaka minangka alat ingkang penuh-daya kanggé nylidhiki. Fungsi-fungsi muncul ing mriki, minangka konsèp wigatos kanggé njelasaken besaran ingkang éwah. Pangkajian kaku perkawis wilangan réal lan fungsi-fungsi mawi paéwah réal dipuntepangi minangka analisis réal, kanthi analisis komplèks lapangan ingkang setara kanggé wilangan komplèks. Hipotésis Riemann, salah satunggil masalah kabikak ingkang paling dhasar ing salebetipun matématika, dipunlukisaken saking analisis komplèks. Analisis fungsional musataken kawigatosan dhumateng ruwang fungsi (biasanipun kanthi dimènsi boten-kaétang). Setunggil saking kathah terapan analisis fungsional inggih punika mékanika kuantum. Kathah masalah sacara alami ngarah dhumateng gegandhèngan antawisipun besaran lan laju éwah-éwahanipun, lan punika dipunkaji minangka pepadhan diferènsial. Kathah gejala ing alam saged dipunjelasaken migunakaken sistem dinamika; téori kakacoan nambah tepat dalan-dalan ing pundi kathah sistem punika mamèraken prilaku déterministik ingkang tasih kémawon dèrèng kakinten.
Kathah objèk matématika, saupami himpunan wilangan lan fungsi, mameraken struktur bagéyan lebet. Sifat-sifat struktural objèk-objèk punika dipunslidhiki ing salebetipun pangkajian grup, glanggang, lapangan lan sistem abstrak sanèsipun, ingkang piyambakipun arupi objèk ugi. Pupunika arupi lapangan aljabar abstrak. Satunggiling konsèp wigatos ing mriki inggih punika vèktor, dipun dadosaken umum dados ruwang vèktor, lan dipunkaji ing salebetipun aljabar linéar. Pangkajian vèktor madhuaken tiga wewengkon dhasar matématika: besaran, struktur, lan ruwang. Kalkulus vèktor miyaraken lapangan punika dhumateng salebetipun wewengkon dhasar kasekawan, inggih punika éwah-éwahan. Kalkulus tensor ngkaji kasetangkupan lan prilaku vèktor ingkang dipunrotasi. Sapérangan masalah kuna perkawis Kompas lan konstruksi garis lurus pungkasanipun kapecahaken déning Téori galois.
Dhasar lan filsafat[besut | besut sumber]
Kanggé mriksa dhasar-dhasar matématika, lapangan logika matématika lan téori himpunan dipunkembangaken, ugi téori kategori ingkang tasih dipunkembangaken. Tembung majemuk "krisis dhasar" njelasaken pamadosan dhasar kaku kanggé matématika ingkang mundhut papan ing dasawarsa 1900-an dumugi 1930-an.[28] Sapérangan kabotensarujukan ngenani dhasar-dhasar matématika teras lumampah dumugi sapunika. Krisis dhasar dipunpicu déning sapérangan silang sengkéta ing wekdal punika, kalebet kontrovèrsi téori himpunan Cantor lan kontrovèrsi Brouwer-Hilbert.
Logika matématika dipingatosaken kanthi mapanaken matématika ing satunggiling rangka kerja aksiomatis ingkang kaku, lan ngkaji asil-asil rangka kerja punika. Logika matématika arupi griya kanggé Téori kabotenjangkepan kaping kalih Gödel, menawi asil ingkang paling dipunriyayakaken ing donya logika, ingkang (sacara informal) gadhah akibat bilih satunggiling sistem formal ingkang isinipun aritmetika dhasar, menawi swantun (maksudipun sadaya téoréma ingkang saged dipunbuktèkaken inggih punika leres), mila boten-jangkep (maksudipun wonten téoréma sejatos ingkang boten saged dipunbuktèkaken ing salebetipun sistem punika). Gödel nedahaken cara ngonstruksi, sembarang kempalan aksioma wilangan téorètis ingkang dipunparingaken, satunggiling pranyatan formal ing salebetipun logika inggih punika satunggiling wilangan sejatos-satunggiling kasunyatan téorètik, nanging boten numuti aksioma-aksioma punika. Mila, boten wonten sistem formal ingkang arupi aksiomatisasi sejatos téori wilangan sapenuhipun. Logika modhèrn dipunpérang dhumateng salebetipun téori rekursi, téori modhèl, lan téori pambuktèn, lan magepokan caket kaliyan èlmu komputer téorètis.
modhèl ingkang dipuntepangi paling gadhah daya - Mesin turing. Téori komplèksitas inggih punika pangkajian traktabilitas déning komputer; sapérangan masalah, senadyan sacara téoretis karampungaken déning komputer, nanging cekap awis miturut kontèks wekdal lan ruwang, boten saged dipundamel sacara praktis, malah kanthi cepetipun kamajengan piranti atos komputer. Pungkasanipun, téori informasi musataken kawigatosan dhumateng kathahipun data ingkang saged dipunsimpen ing médhia ingkang dipuparingaken, lan mila sesambetan kaliyan konsèp-konsèp saupami pamadhetan lan éntropi.
Minangka lapangan ingkang rélatif énggal, matématika diskrèt gadhah sapérangan masalah kabikak ingkang kalebet masalah dhasar. Ingkang paling misuwur inggih
Matématika terapan[besut | besut sumber]
Matématika terapan sesambetan kaliyan panggunaan alat matématika abstrak kanggé mecahaken masalah-masalah konkrèt ing salebetipun èlmu pangertosan, bisnis, lan wewengkon sanèsipun. Satunggiling lapangan wigatos ing salebetipun matématika terapan inggih punika statistika, ingkang migunakaken téori peluang minangka alat lan marengaken panjlasan, analisis, lan paramalan gejala ing pundi peluang gadhah peran wigatos. Sebagéyan ageng pacobèn, survey, lan pangkajian pangamatan mbetahaken statistika. (Nanging kathah statistikawan, boten nganggep piyambakipun minangka matématikawan, ananging minangka klompok sekuthu.) Analisis numerik nylidhiki métode komputasional kanggé mecahaken masalah-masalah matématika sacara èfisièn ingkang biasanipun kalangkung amba kanggé kapasitas numerik manungsa; analisis numerik nglibataken pangkajian galat pamotongan utawi sumber-sumber galat sanès ing salebetipun komputasi.
Pipalanda[besut | besut sumber]
Pipalanda punika akronim, cekakan saking tembung ping, para, lan lan suda. Tembung-tembung wau arupi sekawan saking operasi matématika dhasar wonten ing aritmatika ingkang asring kaanggé sadinten-dinten. Urutanipun kedah kados makaten, dados manawi wonten operasi matématika ingkang arupi gabungan kedah dipun urut ping-pingan utawi paran lajeng panambahan utawi pangirangan.
ping (tandha x ) inggih punika operasi matématika kanggé ngepingaken (penskalaan satungan wilangan kaliyan wilangan sanèsipun.
para (tandha : ) inggih punika operasi matématika ingkang mbagi satunggiling wilangan kaliyan wilangan sanèsipun.
lan (tandha + ) inggih punika operasi matématika kanggé nambah satunggiling wilangan kaliyan wilangan sanèsipun.
suda (tandha - ) inggih punika operasi matématika kanggé nyuda satunggiling wilangan kaliyan wilangan sanèsipun.
Urutan salebeting ngayahi operasi matématika ingkang langkung pepak inggih punika dipunwiwiti wilangan ingkang wonten ing salebeting tandha kurung: () lan ingkang wonten ing salebeting tandha kurung kurawal : {}, dipunlajengaken urutan ping para lan suda.
Tuladha: {(10+2X3- 6:2) + (9-4:2+5X1)}
Étangan pungkasan, asil saking étangan ing salebeting tandha kurung sepindhah dipuntambah asil operasi matématika ing tandha kurung kaping kalih, dados: 13 + 2 = 15
^ Mboten wonten parupan utawi katrangan perkawis wujud fisik Euklides ingkang dipundamel wekdal gesangipun ingkang taksih wonten minangka kakunan. Mila, panggambaran Euklides ing salebetipun karya seni gumantung dhumateng daya khayal satunggiling seniman (pirsani Euklides).
punika arupi jawaban Einstein dhumateng pitakènan: "ndak inggih bilih matématika, ing sisih sanèsipun temtu kémawon, dados riptan pamikiran manungsa ingkang kabébas saking pengalaman, mekaten ngédab-édabi silih selaras kaliyan objèk-objèk kasunyatan?" Panjenenganipun ugi migatosaken Kaèfèktifan boten kanalar Matématika ing salebetipun Èlmu Pangertosan
Springer. ^ Panggunaan Anéka Lambang Matématika paling dhini (ngamot kathah réferènsi ingkang langkung tebih)
^ Pirsani bukti palsu kanggé conto prasaja saking perkawis-perkawis ingkang saged salah ing salebetipun bukti formal. sajarah Téorema Sekawan Warna gadhah isi conto-conto bukti-bukti salah ingkang tanpa sengaja dipuntampi déning para matématikawan sanèsipun ing wekdal punika.
^ Ivars Peterson, Wisatawan Matématika, Freeman, 1988, ISBN 0-7167-1953-3. p. 4 "Sakedhik panggresulan dhumateng kabotensagedan program komputer mriksa sacara wajar," (ngrujuk dhumateng bukti Haken-Apple dhumateng Téoréma Sekawan Warna).
^ Patrick Suppes, Axiomatic Set Theory, Dover, 1972, ISBN 0-486-61630-4. p. 1, "Ing antawisipun kathah cabang matématika modhèrn, téori himpunan nglenggahi panggénan ingkang unik: kanthi sakedhik pangejawinan, éntitas-éntitas ingkang dipunkaji lan dipunanalisis ing salebetipun matématika saged dipunpriksani minangka himpunan khusus utawi kelas-kelas objèk tinentu."
Preceptorial Kumpulan matéri lan soal matématika SD, SMP, SMA
Encyclopaedia of Mathematics ensiklopedia online saking Springer, Karya réferènsi pascasarjana kanthi langkung saking 8.000 irah-irahan, nyerahaken mèh 50.000 gagasan ing salebetipun
Rusin, Dave: The Mathematical Atlas. Panduan wisata liwat manéka jinis matématika modhèrn. (Ugi saged dipunpanggihaken ing mriki.)
Satunggaling sumber online ingkang musataken kawigatosan dhumateng fisika matématika aljabar, diferensial biasa, diferensial parsial, integral, lan pepadhan-pepadhan matématika sanèsipun.
Cain, George: Buku tèks Matématika Online sumadiya online sacara bébas.
Matématika lan Logika: Saarah matématika formal, gagasan-gagasan logis, linguistik, lan métodologis. Ing salebetipun Kamus Sajarah Gagasan.
Riwayat Gesang Matématikawan. Arsip Sajarah Matématika MacTutor sajarah èkstènsif lan kutipan saking matématikawan misuwur.
Metamath. Satunggiling situs lan satunggiling basa, ingkang damel formal matématika saking dhasar-dhasaripun.
Nrich, satunggiling situs panampi bebungah kanggé para siswa kanthi yuswa wiwit
Planet Math. Satunggiling ensiklopedia matématika online ingkang tasih dipunbangun, musataken kawigatosan dhumateng matématika modhèrn. Migunakaken GFDL, mungkinaken silih gentos artikel kaliyan Wikipédia. Migunakaken pamrograman TeX.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Matématika&oldid=1089407"	Kategori: Cacad CS1: ASINKabeh artikel pilihanÈlmuMatematikaKategori
menggunakan pranala magis ISBNKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 13 Sèptèmber 2016.
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 25
|| Tetanduran ingon-ingon kewan manuk, yen tulus tan ana gering, iku rahmat dunungipun, wisma ingkang den dunungi, wutuh tan ana kang trocoh ||
|| Akrap wadu pamongmitra saminipun, rukun datan ana nyengkring, iku tunggil rahmat wau, tirta batala nginsani, sarana rahmating manon ||
|| Mumpuni mulat kahanan, ing prajadi dadining
|| Laladan wewengkonira, dhuh gustiku risang narendra luwih, wuwuha derajadipun,
yun weruh kedadeyan, ing tyasira risang
ingkang miturut sakarsa, ning yang kang sipat kayune, nabiyollah jejuluk, kang baboni manungsa iki, rasul ingkang rinasa, ing janma sawegung, muhammad makiki rannya, kang madhangi tyasing
iku rasanipun, dalil kadis kang den semoni, supaya animbanga, sagunging pra ratu, wadya kang sawaleng karsa, pinrih
narendrasunu, sumunaring kawruh mratani, mring utamaning wadya, lelabuhanipun, muga ta pinudyeng karsa, ang sudibya
tinamtokake, ing unggyan tan katemu, lamun nora pinudyeng kapti, yen keparenging karsa, sedhela katemu, memulang lelakonira, saking jaman ingkang badhe den lakoni, narawira utama ||
|| Ngandika lon sang pandhita luwih, lah ta Kayat Kayun aywa pisah, lan manira sedinane, banget condhong tyasingsun, lawan sira karone sami, dadiya kanthiningwang, memuja neng gunung, ature sabat kalinya, dhuh sang wiku kemayangan ulun kalih, panggih sang dwi jawara ||
|| Pakaremane lair myang batin, iku dadi pamurunge tindak, ing
kang katonton ing kawula, wijange aran punapa ||
|| Lenging gunung kang sajuga, arane marga suwara, dewa loro ingkang ana, luhure
Mendhak mendhukul wujudnya, iku kang katon ing sira, de kang aneng jroning arga, dahana aran anala, kukuse nempuh gathita,
dununge samya, babare sakarsanira, mundhut sarira minulya ||
|| Mulih mring kayanganira, ungguyaning dewa minulya, kang tan wujud nanging ana, uripe sang hyang wisesa, tan kena yen winicara, ing jagat winengku samya, kang pinuji pra pandhita, sirna sang sarira puma ||
urane wong wuta, kinarya pangemut-emut, sukaning tyas ari narendra ||
|| Nalika ri dite kaping, selikur wulan lumampah,
wasiyat utang-piutang, wong nyilih tan ngulihake, tanapi dol tinuku, tebas gadhe wetuning bumi, iku ingkang rinasa, bebeneranipun, pekih
mulang, santri neng langenrujane, Amat Ilham ranipun, dhasar punjul samaning kaji, marwa piniji marang,
saking manca kayungyun met wulang, mring Amat Ilham kawruh, sareh pamulangipun, mamrih gampang
melike, menawa bejanipun, antuk bumi pradikan desi, nganggur tur oleh pangan, sapa kang kadyeku, nadyan bapa kakinira, nora bisa weh bumi nganggur binukti, aliya srinarendra ||
|| Ingkang bisa weh drajad mring janmi, sata minta kang patut ginanjar, sapangkate dhewe-dhewe, mung keri atetunggu, bejaning wong ingkang taberi, miturut ing sakarsa, iku adatipun, tan liya ingkang atampa, kanugrahan kang miturut ing sakapti, nira
sedhih, nalikane endeme andadra, yen wis turu ilang deme, mulih susahe emut, awak lesah cinane
nganti keneng piranti, tatale wus akathah, si kucir
sanak-mitra tan ana martakna, pae yen beja wong kuwe, brubul sanake rawuh, ngaku melu mujekken dhingin, nalika misih mlarat, dadi sugihipun, wus mangkono kalumrahan, paribasan ana lintah padha minggir, na
pasthi resep kang samya tilik, tur nganggo sinunggata, ing sakadaripun pae lamun keneng kala,
iku, pae lamun sugih utang, nadyan katon sunggatanira prayogi, dhayohe kurang rahab ||
dadi ran muturut, karsane kang duwe karsa, sesuwunen sihing gusti tan ngendhati, titi gambuh ing cipta ||
bebauning ratu, wruh ing wirya kawuryaning
ngayun, sire mayar yen kelakon dadi sugih, ger gumerah pan ginuyu, jaksa karepe mengkono ||
|| Lo lo ta aja iku, lelurinen wulanging leluhur, ingkang nalar dumulura angleluri , lalaren prihen ywa kuwur,
buwang karemaning panti, kang amrih gumiwang, mring ciptane wong angabdi, dadi aregep aranira ||
mengkono kuwi, pasthine ingaran, janma tetep angantepi, mring wajibe nora ginggang ||
|| Nganggang-agang angas budi tanpa dadi, deleya leleda, dadi
badane kebawah sami, sabiyantu nut sakarsa, tan rekasa kang pinardi |
|| Dadi atut myang miturut, manut sumarah mring gusti,
|| Condhonge mung uyah sekul, destun lomboke
lungguhe iku , si nini bolenya bali, rongewu inggrise kuna, putu loro dadi mantri, gedhong tegen lawan kiwa, tan lumuntur
|| Asal sing Ki Ageng butuh, bupatine sothal-
duwe gusti, tita budine deleya, yen pinardi luwih wadi ||
|| Wit lurahe nora turu, tansah ngruruh ing pawarti,
|| Tur wuwuh wohe ngayangan, iku upamane budi, ning nayaka ingkang seja, wuwuh derajat tan gempil, puwara ngreksa nagri,
ngumala adoh mring melik, yaiku mantri prawira, kang seja mamrih becik, mengkono labuhanipun, sumingkir mring kanisan, angayunaken utami, mardi basa basukining saniskara ||
|| Karanane wong ngawula, pinatah dadi bupati,
tetep ngawruhi, patitising kawruh iku, kudu guru ulama, ingkang wus sinebut mukmin, mukin lawan kang tan was tutur utama ||
|| Utamane nglakonana, salat tesbeh saben bengi, lan tasjut iku prayoga, lir jeng rasul anglakoni, sebabe yen tengah bengi, sarwa sepi rasanipun, tentrem wong nedya salat, sumalat tumrapa
karasanipun, gusti lawan kawula, lelurinen para santri, tanpa ngemis mung ngemis marang kang murba ||
|| Marma ta kedawa-dawa, dongenge wong picak dadi, pitutur marang ing wadya, jer lagya
raja ing denis, pan wus umum sakehing wanita, gung nepsu cupet bidine, lalen dhemen ginunggung, nora ketung bayar rong ringgit, jangjine ana ujar, ngrika wonten
wirang, nging wus tataipun, wanodya yen lagi susah, tansah katon bapa-biyung den aturi, pae yen kanggweng karma ||
wong wanita, sun puji tyasipun, mituruta sakeh wulang, lerepena driyanta supaya dadi, tuladan marang
praja samya uning, yen iku trahing kumpra ||
|| Angalompra tangeh wruh ing becik, goroh umuk tur sugih carita, yaiku dari gelare, mrih kandel mring lyanipun, padhantuke gone ngapusi, sire lir pokrul jendral, bisane celathu, iku wong durjana sabda, dipun eling sakehing manungsa sami,
|| Pathining we jalanidhi, ron lemuyang misih mudha,
myang badanipun, mrih rahabing kadang mitra ||
|| Ingkang sedya anartuwi, pirangbara lamun bisa, nyunggata amrih sukane, kadang mitra ingkang samya, tuwi krasan rerasan, saking bisa tindak-tanduk, ingaranan bijakrama ||
|| Karanane wong antuk sih, ing manungsa iku tandha, yang manon kang ngosikake, den agung sokur ing suksma, muga ta lestariya, sihing yang turun-temurun,
♦ Leave a comment	Abdine Dewi Utari..
♦ 1 Comment	SERAT ANBIJA PEGON
//Kuneng yogyaning anulis / ing diten Jamu”ah Pon énjang / ing pukul pitu wayahé / ping sangalikur tanggalnya / wulan Jumadilawwal / prang bakat ing wukunipun / narengi mangsa kasanga//
//Tahun Hé ingkang lumaris / sengkelanipun ingétang / jalma pandita warnané / tunggal wiku carurira / wondéné ingkang nerah / rare anom
Gusti rasulullah / wus jangkep sajarahipun / ing kawandasa satunggal//
//Carita adi sinerah / saking Arab pinangkané / mengko binasakaken Jawa / nenggih raja ing Arab / pan lelima putranipun /
//Sira ni Partimah Sami / kasmaran miharsa swara / lali dahar lawan saré / sampun kawandasa dina / arsa angunggahana / marang Abdullah sangayu / sang dyah nulya perdandanan//
Titi mangsa anggenipun nyerat, ingkang nyerat inggih punika mas Panitisastra.
usulipun Kangjeng Nabi Muhammad wiwit saking Nabi Adam dumugi Ki Abdullah.
kedawahan nurbuwat, cahya ingkang mencorong wonten ing palarapanipun. Saweg krma enggal, angsal putri Aminah ingkang endah ing warni, nanging dereng atut. Sang prabu sanget ribeng ing galih awit sampun badhe seleh keprabon.
Kacariyos, raja putri Sayidina, Partimah Sami, sanget sekel ing galih. Kathah utusan saking para raja ing sabrang sami sowan, sami ngebun-ebun enjing, anaging sang putri dereng kersa karma. Ing salebeting salat subuh, sang putrid priksa cahya nurbuwat. Boten antawis dangu cahya sampun musna. Wonten swanten ingkang nerangaken bilih cahya punika dunungipun wonten ing raja putra Arab Raden Abdullah. Wanodya ingkang dados dauping benjing ing dinten kiyamat tamtu wilujeng lan minggah swarga. Miyarsa punika Dewi Partimah Sami lajeng kasmarang, sampun kawan dasa dinten cegah dahar lawan guling. Kersanipun badhe nginggah-inggahi Raden Abdullah. Sang putrid sampun busana kairing dening ki Patih tuwin bala pepak, mbekta raja brana. Raden Abdullah mangke menggaha nampik badhe karoban ing raja brana punika.
Sampun dumugi negari Arab. Kendel ing sajawining kitha, ki patih kadawuhan sowan sang prabu, ngaturaken punapa ingkang dados karsanipun sang putrid. Sang Nata ngandika bilih ki Abdullah sampun karma. Unjukipun ki pati : “Sampun wiyahing priya, garwa kalih inggih patut, rabiya sekawan wenang, punapa malih putra tuwan sang apekik, dereng carem anggenipun karma”. Tumunten wonten mbok emban kalih dating. Utusan Dewi Partimah Sami, ngaturaken gambaripun sang putrid.
mBok emban ngaturaken sembahipun sang putrid Sayidina, lan malih ngaturaken serat tuwin gambaripun Sang Dewi. Sang retna juwita suka lila dados cetinipun sang raja putra Abdullah. Sang prabu ngandika bilih ki Abdullah sampun karma kaliyan Dewi Aminah. Nanging yen putrid Partimah Sami mila asih sanget dhateng ki Abdullah, Sang prabu njurungi kersanipun sang putrid.
Sang raja putra sampun dipun ngendikani ingkang rama. Serat enggal kabikak. Sareng sampun periksa gambaripun lajeng kasmaran dhateng Sang Dewi. Ing galih emut ingkang garwa. Putrid kalih punika kados dene kembar ing warni, naming bedanipun Dewi Aminah langkung anteng.
Ki Abdullah badhe methukaken rawuhipun putrid Sayidina wonten ing pagelaran. Sang putrid mugi kersaa rawuh enjingipun, sasampunipun bedhug. Ki patih tuwin mbok emban kalih sampun nyembah nyuwun pamit. Ki Abdullah kondur dhateng kadipaten.
Kocapa Dewi Aminah lenggah dhampar emas. mBok emban kalih wonten ing
matur “ “Gusti kawula miring, raka panjenengan dalem dipun inggah-inggahi putrid saking Sayidina, awasta Partimah Sami, mbekta raja brana tuwin patih lan mantra bupati. Aluwung gusti carema. Pun bibi sanget rudatin. Lan kawula welas sanget dhateng raden Abdullah, ingkang tansah sare piyambak. Mangke manawi raka paduka rawuh, mbok inggih dipun petukaken”.
Dewi Aminah tindak dhateng pasareyan, nunten siaga, abusana. Yen sinawang kados widadari. Mangling-manglung wonten kori, ngajeng-ajeng rawuhipun ki Abdullah.
Raden Abdullah rawuh. Dewi Aminah mesem, sampun lega galihipun. Ingkang raka dipun ladosi.
Raden Abdullah lan garwanipun sampun lulut. Lenggah jajar tuwin ngandikan, prekawis putrid Partimah Sami. Dewi Aminah garwa sepuh, mugi kersa nglilanana. Sang Dewi ngandika : “Lahir batin atur kawula, sampun kuwatos. Senajan mundhut garwa sekawan, kawula jurungi”.
Raja Abdul Muntalib sampun ndhawuhi para pandhita supados njenengi dhaupipun Raden Abdullah lan putrid Partimah Sami. Sang Nata pengulunipun, para pandhita sahidipun. Sampun kathah raja pandhita ingkang rawuh, Abu Hurerah saking Madinah, Pandhita Hasyim, Kures, Pandhita Mekah, sedaya sampun pepak.
Emban kalih sampun wonten ing ngarsanipun Dewi Partimah Sami. Ngaturaken sedaya pangandikanipun sang nata. Sampun begjanipun putrid Sayidina. Dewi Aminah dereng lulut. Putrid Sayidina nunten siyaga, lajeng jengkar. Sampun dumugi alun-alun. Kendel ngandapipun waringin kurung, medhak saking jempana. Ki Abdullah tuwin putrid Partimah Sami sampun aben ajeng. Sang putrid boten samar mandeng Raden Abdullah. Nyawang saking ngandhap nunten manginggil, mangandhap malih. Raden Abdullah mila tuhu bagus. Sajagat boten wonten ingkang nandhingi. Nanging cahya nurbuat sampun boten wonten. Dewi Partimah Sami sampun uninga punapa ingkang dados sababipun icaling nurbuat.
Sang Dewi sanget dukanipun, dene Raden Abdullah mleca.
Sang putrid Sayidina kathah ingkang karaos ing galih. Sampun keraya raya tindak dhateng nagari Arab, ingkang tebihipun lelampahan pitung wulan. Ingkang dipun peleng cahya nurbuat. Dumugi endon sampun boten wonten, sampun tumurun dhateng Dewi Aminah. Naming kantun atebah jaja. Boten kiyat nandhang brangta. Nunten minggah dhateng jempana. Sampun mundur sabalanipu. Gegancangan kondur dhateng pandhokanipun ing jawi kitha.
Raden Abdullah sampun boten emut purwaduksina. Pangandikanipun kados tiyang dleming. Kersanipun badhe nututi putrid Sayidina, nanging lajeng dawah kantaka. Kabekta dhateng nglebet pura. Raja wuragil, Dewi Kuranten ngrangkul sarwi nangisi, sambatipun melasasih. Ingkang ibu Dewi Janiyah ugi ngrangkul lan ngandika alon, murih ingkang putra emuta malih lan mupusa jer mila sanes dhaupipun. Dewi Aminah kekirangan punapa? Ayunipun boten wonten ingkang nandingi.
Sang nata Abdul Muntalib teksih pinarak ing setinggil, para pandhita tuwin patih Jumiril lan putra kalih wonten ing ngarsanipun. Raden Abas tuwin Raden Buntalib sami atur sembah nunten munjuk : “Kados pundi kersa Tuwan, prekawis putrid Sayidina. Nginggah-inggahi boten dumugi lajeng mutung. Badhe kawula cepeng, lajeng kaaturan kakang Abdullah. Yen balanipun boten suka, badhe kawula gepuk tumunten, ngantos ajur mumur”. Sang prabu ngandika :
sampun dumugi pondhokan, tedhak saking jempana, nunten nyungkemi pasarean. Tengah
antiya. Wus pasthi dadi dhaupira besuk. Lah maneh sira Nini, bakal nuwuhake tedhak tumedhak sejarah. Lah taw is sira muliha”.
Sang putrid tansah rudatin ananging sampun boten duka. Yen sinawang warninipun nglayung. Ing mangke anteng pesaja, jatmika, ruruh wingit.
Ki patih tuwin emban sami nyembah. Unjukipun ki patih : “Gusti, Raden Abdullah badhe kawula amuk. Wadya bala Sayidina ngentosi
borong karsaning Hyang Maha Luhur. Kang angganjar kang anyiksa. Kita derma angla,pahi. Hiya patih undangana! Sarupane agunf alit bala mami. Sun arsa mantuk marang Sayidina”.
Enjingipun putrid Sayidina kondur kadherekaken wadya balanipun tiyang ing Puser Bumi ingkang katilar sami ngungun, welas dhaateng raja putrid.
Ing margi sang putrid anteng aruruh, beda kaliyan kala rawuhipun ing negari Arab. Wanci salat sami kendel. Bakda salat sami nglajengaken lampahipun.
Kocapa, ki Abdullah wonten ing puri kaliyan garwanipun Dewi Aminah. Siyang dalu kajagi kawulanipun.
Dewi Aminah saweg mbobot sawulan. Ing supena kapanggih tiyang enem, inggih punika Nabi Adam, ingkang ngendika : “Heh Aminah wetenganira benjing dadi panutaning jalma, agama kanga gung”. Kalih wulanipun ing supena kapanggih Nabi Idris. Mngandika malih putranipun benjing nama Muhammad, ingkang agung drajatipun. Tigang wulanipun kapanggih Nabi enem. Pangandikanipun bilih putranipun benjing kakung tuwin pitulunganipun, awit badhe mbedhah negari Mekah. Kawan wulanipun ing supena kapanggih Nabi Ibrahim. Pangandikanipun bilih putranipun kakung bagus ing warni, negaranipun agung. Gangsal wulanipun kapanggih Nabi Ismail ingkang ngandika bilih putranipun benjing dipun ajrihi tiyang kapir. Nem warsanipun kapanggih Nabi Musa. Pangandikanipun bilih putranipun benjing wasta Muhammad. Derajadipun ngungkuli nabi sedaya. Pitung wulanipun kapanggih Nabi Dawud. Pangandikanipun, ing benjing putranipun jumeneng ratu chalipah agung. Wolung wulanipun kapanggih Nabi Sulaeman. Pangandikanipun bilih putranipun benjing dados nabi akir jaman, nabi panutup. Sang dewi sampun mbobot sangang wulan. Ing supena kapanggih Nabi enem, inggih punika Nabi Isa. Putranipun ing benjing dados ahli agami agung, alusing budi, hidayat kabegjan.
Sampun wancinipun sang dewi mbabar putra. Jabrael tuwin sakathahing widadari sami tumurun saking swarga sami tetulung. Ugi boten kantun Dewi Asiyah garwanipun raja Pirngon tuwin Dewi Maryam. Jabang bayi sinambut lajeng dipun sirami mawi toya zamzam, lajeng dipun lisahi mawi lisah saking swargi. Nunten dipun gedhong.
Sasampunipun mbabar putra, Dewi Aminah nunten seda. Seda suci, lahir lawan batin. Gumirah swantening tiyang ing kedhaton. Raden Abdullah boten saged ngendika, naming mriksani layon kemawon. Kathah ingkang kagalih. Sanget welasipun mriksani ingkang putra. Ki Abdullah dhawah boten emut. Dipun rangkul ingkang ibu tuwin ingkang rayi Dewi Kuranten.
Wonten gara-gara. Surya growing, grahana wulan, lindu. Punika rikalanipun ki Ahmad lahir, ing wulan Mulud, tanggal kaping kalih welas enjing, dinten Senen Pon, taun Dal, mangsa ketiga wuku Sinta.
Dewi Aminah sampun kasarekaken. Ki Abdullah tindak dhateng wana, sanget sungkawa. Kathah-kathah ingkang kagalih. Kemutan Dewi Partimah Sami ingkang kondur dhateng negarinipun. Lajeng sampun mupus. Sapunika katilar garwanipun. Jabang bayi boten gadhah ibu. Badan sanget cilaka.
Sang nata pinarak wonten ing sitinggil. Sineba punggawa mantra, para satriya, lan para bupati. Ingkang wonten ing ngajeng patih Jumiril tuwin kalih Raden Arya Abas lan Buntalib. Sri Narendra kemengan semu duka. Yen sanesa raja temtu sampun lolos ing wanci dalu. Laruging duka dhateng jabang bayi, ingkang wayah. Punika lare benter. Manawi teksih ing puri naming badhe damel welak kemawon tuwin nyangari negari.
Ki Buntalib dipun utus mbucal jabang bayi ing wana Pirangon.
Ki Ahmad dipun pundhut lajeng dipun selehaken ing kendhaga emas. Gandanipun angambar. Angkatipun ing wanci dalu, boten wonten ingkang sumerep. Kandhaga dipun panggul punggawa. Lampahipun sampun kalih wulan. Sareng sampun dumugi ing tengah wana Pirangon, kendhaga kaselehaken alon-alon. Ki Buntalib senggruk-senggruk, boten tega nilar kepenakanipun. Ujaripun : “Wus kariha bendara ana ing wana. Saka abote printahe eyangira gusti! Sun tetedha bendara oleha rahmat pitulunging Hyang Widi”.
Ki Ahmad kantun wonten ing wana. Yen siang grahana surya, yen dalu graham wulan. Lindhu kaping pitu sadinten. Seganten rob. Kajeng ageng kathah ingkang rebah. Sasampunipun gara-gara punika wana nunten malih dados padhang nerawang siang dalu. Wana Pirangon mantun singit. Lelembat, berkasakan, sedaya sami ajrih asih lan rumeksa sang pekik, ewon, leksan malaekat awerni peksi endah sami rumeksa ki Ahmad.
Tiyang dhusun ingkang gegriya wonen tepining wana sami mlebet wana. Saya dangu, saya kathah tiyang Pirangon ingkang sami dhaateng sami tugur rinten dalu. Saking sawabipun jabang bayi ingkang sakit sami saras. Kendhaga lajeng dipun bekta
Pirangon sampun miyarsa prekawis ki Ahmad. Patih Bidengah lajeng kadhawuhan mendhet jabang bayi. Sampun dumugi dhusun
pinarak wonten ing nglebet kedhaton. Dewi Kuranten muwun wonten ing ngarsanipun.
prabu kados pundi?”. Sang nata kendel kemawon, boten antawis dangu ki Abdullah rawuh, nyembah nunten nyuwun priksa, wonten pundi ki Ahmad sapunika. Arya Buntalib kadhawuhan mendhet kepenekanipun ingkang wonten wana Pirangon. Raden Abas tut wingking.
Kocapa Raden Hazah ingkang kesah ngaji sampun mantuk. Rama ibu suka bingah. Sampun
siyang dalu mlampah. Kendelipun naming manawi badhe salat. Dumugi ing wana, ki Ahmad sampun boten wonten.
Ki Ahmad wonten ing nglebet pura. Kareksa kawula estri kalih atus. Wadya bala ageng alit boten wonten ingkang wonten ing griya. Sedaya tugur siyang dalu. Ingkang dipun pitaya sang prabu kadhawuhan nggula wentah ndadah tuwin ndulang inggih punika ni Sasah. Rumiyin putrid boyongan saking negari Berdange. Ing mangke mlarat sanget tur sampun sepuh. Ki Ahmad rinengkuh putra. Sampun takdiring Hyang Agung, Dewi Sasah pulih prawan malih. Saben enjing wuwung siram, bebengkung lan wewedhak, apupur lan pilis inggun, jejampi lan wewejah, kados tiyang mentas gadhah lare sapisanan. Ki Ahmad pinangku alon lajeng sinesepan, nanging boten kersa. Dipun dulang ugi boten kersa.
Kocapa ki Abas lan Buntalib sampun wonten ing jawi pura. Ki Abas tengga wonten jawi
susun. Ki Buntalib enggal medhet kepenakipun, kabopong lajeng dipun bekta medal, lajeng mangkat sareng kaliyan Abas.
DEWI SASAH sareng wungu jabang bayi sampun boten wonten lajeng jerit, nunten kantaka. Dangu boten emut. Sampun kaaturaken sang prabu. Sanget dukanipun. Ki patih Bidengah tuwin wadya bala sami
manahipun kuwatos. Ki Abas ing ngajeng mbopong lare, ki Buntalib ingkang badhe mabeni. Bala kapir sampun katingal, swantenipun geger gumuruh. Sami nututi, beluk-beluk aken wangsul. Ki Abas mlajeng, ki Buntalib kendel noleh. Kawula kapir
kaliyan mlampah : “Wong Puserbumi, ingsun arane Buntalib. Sira njaluk raja putra. Heh wong kapir ora kena, yen Buntalib isip urip”. Wonten mantra wolu ingkang nunten ngebyuki. Buntalib narik duwung. Wonten ingkang nyurung, nyuduk mawi tumbak saking wingking. Wonten ingkang medhang, nanging Buntalib boten pasha. Mantra wolu sedaya angemasi. Ki patih Bidengah tuwin balanipun dhateng, lajeng ambyuk. Buntalib karoban lajeng mlajeng nututi ki Abas. Sampun serap surya. Raden kalih sami singidan wonten ngandhaping kajeng kepuh. Ki Abas sampun telas manahipun awit temtu bade kacepeng. Ki Buntalib sampun pasrah ing Hyang Widi, lajeng mlampah.
Ki Hamzah kapanggih raka kalih ing margi. Saking katebihan dipun kinten kawula Pirangon ingkang ngadhang. Sareng sampun celak katingal cettha lajeng sami rerangkulan. Dipun criyosi sedaya lelampahanipun. Ki Abas bisik-bisik dhateng Hamzah :”Musuh kapir ambilaheni. Aluwung adhi mulih
kalih-kalihipun boten sami pasha ing dedamel. Ki patih Bidengah tuwin raja sekawan sampun ngemasi. Tiyang Pirangon sepalihipun sami mbalik, lajeng dados Islam. Raja Pirangon miyarsa lajeng badhe methukaken Raden Hamzah. Sang nata ngikal gada, ki Hamzah ginada kaping tiga, boten ebah. Sang prabu enggal cinandhak, ingkang tengen nagger pedhang ingkang kiwa nyepeng kala menjing ngantos mlirik. Sang nata nunten atur tobat, dipun culaken. Raja Pirangon sabalanipun sami dados Islam.
Raden Hamzah ngendika dhateng raja Pirangon supados sapunika ngereh negari Pirangon malih. Benjing menawi Ki Ahmad sampun jumeneng nata nunten sebaa. Wonten malih welingipun, Dewi Sasah mugi dipun asihi.
Raden Hamzah tuwin Buntalib sami bidhal, kairing kawula Pirangon. Sampun kepanggih kaliyan Ki Abas. Ki Hamzah dhawuh supados wana Pirangon dipun bubak, kadamel sabin. Prenahipun kandhaga rumiyin dipun damel Bandar. Kawula Pirangon tuwin para raja sami ngrosani pambukakipun. Sareng sampun wonten satengah wulan, Ki Ahmad tuwin paman tiga lajeng bidhal dhateng Puserbumi. Raja Pirangon tuwin para raja ngaturaken inten, mirah kalih pethi pratandha sampun nganut agmi Islam.
Raja Muntalib tuwin Raden Abdullah pinarak wonten ing pagelaran. Ki Ahmad sampun katur sang prabu, lajeng dipun pangku. Ki Abdullah gentos mangku ingkang putra. Arya Buntalib ngaturaken sedaya ingkang kalampahan.
Dewi Janiyah bingah kepanggih ingkang putra Raden Hamzah ingkang perwira, mungkasi kardi. Dipun bujuk ingkang ibu, supados enggal karma, nangging lenggana.
Sareng sampun kalih wulan tunggil kaliyan rama ibu, Ki Hamzah nyuwun pamit badhe kesah angaji. Dipun gendholi meksa kesah.
Ki Ahmad wonten puri, cahyanipun mencorong. Ni Kuranten ingkang ngreksa kepenakanipun. Sampun yuswa pitung wulan, wancinipun liningling. Ki Ahmad pinangku, kinuswa-kuswa, Ni Kuranten ingkang waunipun tuli, guwing, gingsul, wungkuk dumadakan saras sedaya cacadipun. Jajanipun Ki Ahmad dipun arasi. Grananipun ingkang waunipun pesek mantun angrungih. Kawula estri ingkang ngreksa wanodya pipilihan, kathahipun satus kawandasa. Sadaya sami ajrih asih.
Sareng Ki Ahmad sampun saged jumeneng, ugi tumunten lajeng saged salat.
Kala Ki Ahmad lair kasarengan lairipun lare pitung dasa. Sedaya jaler tur bagus-bagus.
Ki Ahmad sampun rumaja putra, kagung eyang tuwin ramanipun. Dipun paring kanca kawandasa. Inggih punika pilihan saking lare pitung dasa wau. Gangsal ingkang dados pramugari, inggih punika Bubakar, Utman, Ali, Kusumaji. Kusumaji punika awon manahipun, mila lajeng dipun tundhung. Sanesipun sampun Islam sedaya.
Karemenanipun Ki Ahmad angen menda, sesarengan kalih kancanipun. Wanci mahrib sami mantuk. Ki Ahmad saya dangu saya tebih anggenipun anegen menda, ngantos dumugi ing wana. Sampun pinten-pinten wulan ical boten kapanggih. Ingkang eyang tuwin rama sampun sami mupus. Boten antawis dangu sang prabu tuwin ingkang garwa sami seda, kasarekaken ing Madinah.
Sineksen ing para pandhita negari Puserbumi binage dening Ki Abas. Negari dipun para sekawan, kalih duman kangge Raden Abdullah ingkang badhe jumeneng natal an ngukup sadherek estri Dewi Kuranten. Ingkang kalih duman kangge Ki Abas tuwin Buntalib. Ki Hamzah boten kaduman, mergi kesah tapa brata lan dinugi boten kersa. Para pandhita emeng galihipun. Ki Abdullah mendel kemawon, pambagening negari magel.
Ki Hamzah sampun miring bab sedanipun rama tuwin ibu. Enggal-enggal kondur, pitung dinten pitung dalu nyungkemi pasareyanipun rama ibu. Sasampunipun lajeng tindak dhateng sitinggil. Ing ngriku sampun pepak para pandhita, mantra bupati. Raka katiga lenggah ing ngajeng. Ki Hamzah semu duka, nunten ngliga pedhang lajeng ngandika bilih Ki Abdullah mardika. Ki Abas tuwin Buntalib manawi badhe nedha negari, badhe kasukanan negari Julrah, lan negari Kupah. Ki Hamzah ingkang badhe jumeneng nata. Ki Abas tuwin Buntalib nedha mardika. Para pandhita sami lega manahipun. Ki hamzah sampun jumeneng nata.
Kocapa Ki Ahmad wonten ing wana kalunta-lunta lampahipun, sampun dumugi lambunging redi. Tansah nyebut asmaning Pangeran. Malaekat Jabrael tumurun awerni peksi johan. Ki Ahmad dipun samber, dipun bekta dating pucuking redi, nunten dipun tilar. Marginipun rumpil sanget, Ki Ahmad ngantos meh dhawah. Enggal nyandhak panjalin ingkang wonten ing ngriku.
Kocapa Kusumaji rikala katundhung lajeng tapa wonten ing redi. Nggentur tapanipun, sampun ngraga suksma. Sumerep Ki ahmad badhe dhawah enggal nulungi. Ki Ahmad noleh, ing batos uninga, bilih Kusumaji benjing badhe jumeneng nata wonten ing tanah Jawa ing Mehangkamulan, manut sarengatipun Kanjeng Nabi Muhammad.
Ki Ahmad nglajengaken lampahipun, kapanggih kaliyan malaekat Jabarael. Jajanipun Ki ahmad dipun bikak dipun iseni serat tigang dasa jus. Inggih punika purwaning kor’an. Jaja dipun usapi, lajeng pulih malih. Kusumaji ingkang sumerep sedaya wau lajeng enggal-enggal mlajeng. Jabrael boten nyumerepi. Ki Ahmad kabekta dhateng bumi suci ingkang kawastanan baitullah. Ingkang yasa rumiyin inggih punika Nabi Ibrahim tuwin ingkang putra Nabi Ismail. Margi boten dipun upakara samangke katingalipun kados wana trataban.
Ahmad lan Jabarael sami lenggah jejer. Jabarael ngendika manawi dipun utus, kadhawuhan marasi, mumpung wulan Hijah. Ki Ahmad inggih kersa, nanging badhe rerembagan rumiyin bab kawruh. Jabarael kapurih ngawon kemawon, awit Ki Ahmad langkung langkung sepuh. Jabarael rumaos langkung sepuh, manawi Ki Ahmad mila langkung sepuh, mugi kersaa mastani sedaya punapa-punapa ingkang wonten ing wiwitan, tengahan tuwin ingkang pungkasan, tuwin mastani nabi sedaya.
Ingkang wiwitan inggihp[unika lintang johar awal, lan cahya nurbuwat. Panggenanipun wonten ing kandil. Loh kalam boten wonten. Kandhil gumantung tanpa canthelan. Ingkang tengahan swarga lan neraka. Ingkang pungkasan bumi langit surya wulan lintang. Alam donya saisinpun, Loh kalam ingkang nyawabi. Wonten jalu estri pinunjuk dados retuning swarga. Nunten sami nerak angger-angger nedha who kuldi, dinukan katndhung dhateng donya. Ingkang wiwitan Nabi adam, ingkang wekasan Nabi Muhammad. Wonten satus kawan likur ewu nabi. Ingkang katurunan sarengat wonten nenem, inggih punika,
kemawon boten sumerep. Ki Ahmad ngendika punpa ingkang wonten nglebet jajanipun. Jabarael mandeng jajanipun Ki Ahmad, lajeng sumerep lintang johal awal, nunten sujud. Sampun boten rumaos langkung sepuh. Ki Ahmad ngendika menawi kersa dipun parasi, ananging boten kagungan kopyah. Jabarael enggal nyuwun pamit nunten musna.
Jabarael sampun wonten ing ngarsanipun Hyang Widhi lan sampun matur bilih kekasih Muhammad boten gadhah kopyah. Jabrael kadhawuhan mendhet ron kastuba ingkang sae saking
swarga, nitih burak. Lan sinten ingkang mendhet remanipun, ing donya lan ngahirat angsal rahmat. Dosanipun badhe kaapunten, halal dhateng swarga, haram dhateng naraka. Para widadari sedaya supados
tuwin Bubakar, Umar, Utman, Ali, sedaya sami madosi Ki ahmad ing wana tuwin redi. Jabrael enggal aken dhateng peksi garudha ingkang angengipun saredi, supados tetulung. Swiwinipun dipun beber, ngrepak lare kawan dasa. Sareng sampun nglempak lajeng dipun giring dhateng Mekah.
Ki Ahmad lenggah wonten serambi ka’bah saweg pitekur. Dumadakan lare kawandasa sami dhateng lajeng sami ngujung. Bubakar, Umar, Utman, Ali makaten ugi.
Anuju malam Jumengah Jabarael tedhak saking swarga. Punapa ingkang sampun wenang nggadhuh telaga Kalkotar. Yen pinuju wulan Hijah Ki Ahmad kadhawuhan
sampun karma, yen wulan Ramedan dipun dhawuhi tapa ing guwa. Malem selikuripun supados ngungak dhateng jawi. Ki Ahmad ndheku mirengaken sabdaning Hyang Widhi.
Jabarael dipun utus malih, nyuwun priksa namaning rema. Pangandikanipun Ki Ahmad wonten kawan werni. Inggih punika cemeng, pethak, abrit, tuwin jene. Cemeng punika raos langgeng ing datullah. Pethak raos sucinipun. Abrit raos ingkang jinatenan. Jene raos ingkang mawi cahya. Jabarael ngakeni bilih Ki Ahmad langkung waskita.
Gancanging carios, Ki Ahmad sampun pinarasan, Widadari sadaya sami mendhet rema jaler. Saking kathahipun widadari ngantos wonten ingkang boten kaduman. Jabarael tuwin widadari sampun sami musna, boten wonten tiyang ingkang sumerep. Ki Ahmad sampun pinarasan kairing sahabatipun. Ingkang sami sumerep sami gumun, dene Ki Ahmad ngagem kuluk bathokan ijem. Tiyang Kures sami dongong. Batosipun : “Tan ginggang dadi sri nata”. @@@
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo
dilairaké ing Chicago, Illinois, lan tuwuh diwasa jroning kulawarga Methodist ing Park Ridge, Illinois. Bapaké, Hugh Ellsworth Rodham,
Clinton kampanye ing Augsburg College ing Minneapolis, Minnesota.
Ing pamungutan swara pisanan taun 2008, Hillary ana ing urutan katelu kanthi 29.45 persèn selèksi delegasi nagara bagèyan ing tanggal 3 Januari, 2008 Iowa Democratic caucus déné Obama 37.58 percent lan
mangkono, Clinton pungkasané bisa olèh kamenangan[5] ing tanggal January 8,[6] ngalahaké Obama kanthi 39 persèn nganti 37 persèn.[7] Panjelasan bab iki werna-werna nanging kerep munjer marang sikapé sing simpatik, utamané déning para wanita, nalika nétrané mbrebes mili nalika njawab pitakonan para pamilih sedina
pisanan (primary), kerep kanthi béda kang nyolok, lan menangaké kabèh swara delegasi.[12][13][14]
Ing final putaran pisanan ya iku tanggal 3 Juni, 2008, Obama olèh cukup wakil (delegate) supaya bisa dadi calon dadi (presumptive nominee).[15] Sabanjuré, jroning pidhato ing sangarepé para pendhukung ing tanggal 7 Juni, Clinton sacara formal ngumumaké mungkasi kampanyené, mènèhaké dhukungan swarané marang Obama kanthi pocapan: "Cara nerusaké perjuangan kita kanggo nggayuh tujuan saiki ya iku ngerahaké tenaga, apa waé sing bisa diayahi kanggo mbiyantu
pekalongan lagi :((dan yg citarasanya pas, susah bgt dicariBalasHapusrestu dewi2 Juni 2012 13.45piye arep nggawe mas lha wong aku iki lali sembarang kalir opo sing wis tak lakoni ...elingku mung dhuwit thok ki..
hingga nyampe ke blog…. Sing nulis jg cuma muter…. kuwi2 wae…
ning yo rapopo… penting guyub…penting rukun.. penting ora crah.. penting tansah komunikasi..penting tansah Manunggal
ediaan…ngedan nang alon2..janjian rapat nang sekret jam 12siang..iso muleh jam 12bengi..ngowo kaset trio libel!! jancuk sampek sprene gak percoyo aku tuku iku kaset!! odie..koe durung laher..jek dadi lendir..
Ibra Fandy Marley WP-90.090 says:	07/11/2009 at 07:00	As,..mat pagi smuanya//..mana ne,,
O’nal,Pedhet,Herdo,
piro kuwi… @ bagoes Herdo ‘vertical’
hua..ha..ha… percoyo do..kowe sakdurunge kenal aku pancen edan… tp bareng kenal aku, koe dadi insyaf… mung gari sithik2 thok.. mosok dr kampus jam 12 mlm sing diomongke mung “wah iki ngombe es campur wuenak iki…
saking rakuwate, awake dewe turu nang alon-alon, nang nggone dasarane wong dodol buah, wkwkwkwk…
ssttt..rombong sing dodol “obat alergi” iku
peded says:	09/11/2009 at 10:33	aku moco Jadul biyen kok ngguyu dewe saiki wis tuwo2 opo yo kepingin nostalgia lg…hehehehe..
maleh kepingin melu ngameen die..kr mas2mu
nanging kudu nggowo kodew soko medion. yen ora, rayap di tempat wae, odi sing dadi juru
sowan mbah jenggot bareng-bareng, soale saiki wis podo kewute…
panjenengan sampun mangertos tho griyo kulo… sumonggo…kawulo
crito maneh. awakmu kan saiki tatoan, mosok ora nakal. rugi tatoane, qiqiqi.
allweepeers : ayo podo cangkruk’an nang kene : “GARDU WIGAMAYA”.
tau ngerti kowe neam karo tante nang candi badot, jeding dhuwur, wkwkwkwkwkwk….. kalo pdet wis rasah diomong. areke ancene senengane karo tante. sampek duwe grup, jenenge
‘gerah ludiro inggil”…. setuju tho…he..he.. @ Mas pdet pala / bardo sanjaya / Eka Hariyadi / Napoleon :
loh piye tho…. mrk durung podho ngerti mas… mengko yen wis podo kumpul… sampeyan thokne kabeh mas… jurus2 sing sampeyan pelajari
nganggo ‘sendhal’….. koyone marem jg ra sah ning nggone mak erot……he..he..
do… pesertane tambah siji meneh …dodo…bule dari wonogiri… mumpung lg
Bengkonk says:	30/11/2009 at 21:39	la wong durung2 pedhet wis loro maag ngono, kok nantang………… nek kene lorone mah kumate nek wis nonton striptise
det…..iku ngono cita2ne herdo jaman isih kos nok yu sih , sampai saiki durung terlaksana………….
Budi 95.143 says:	30/11/2009 at 23:45	hihihihi….sepurane sing akeh dulur suwe ora jamu,dadi ngakak dewe moco blog wepe,
pancen pakde…. masku siki iki (bardo) awit mbiyen tansah nelongso opo meneh urusan trisno…. nanging sopo ngerti
him, cuap2 dewe ra ono koncone lan kanggo nambani roso kangen…. @ Kapten Harries O’neal :
Kapteeennn…. punopo panjenengan sampun bidal ngamen malih….. kok mboten wonten swantenipun….
peded says:	01/12/2009 at 19:52	@all dulur kabeh…yo ra muk aku kr dodok tp lek wani yo kabeh mengko pas akir tahun nyewo fila nang songgoriti…
Bengkonk says:	01/12/2009 at 22:15	All Ab &
ilang asline awake dewe mengko ..makane ayo akir tahun kumpul…
@him: iso teko ra ntar him..wes kangen kabeh iki..hehehe..
♦ 5 Comments	WEWARAHING KYAI RASAJATI
ingkang kulo suwun,ngrubah boso kang cepet di megertosi.sahrene boso kang sampun wonten kulo kirang mangetosi.
► Desa ing Kabupatèn Magelang‎ (1 Kt)
► Desa ing Bali‎ (1 Kt)
► Desa ing Jawa Wetan‎ (1 Kt)
► Desa ing Jawa Wétan‎ (1 Kt)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Desa_ing_Indonesia&oldid=1064271"	Kategori: DesaGeografiIndonésia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.04, 16 Juli 2016.
SERAT MADAT, MADON, MINUM, MAIN, MALING | alangalangkumitir
ingkang dadi kalakuan, awit mamadat kang dihin, antuke makolehi, ing dasat tanapi kahyun, utawi ceda cuha, ujar lumrah dalem lair, estu tumrap ing patrap
tedhak, dhara raga lir bedhidhing, dhadhakane angendhil, dhudhukuh larane wadhuk, dhoke apulang kandhang, dhuh pra mudha kang asandhing, dhengerena maminum dipun kedhadha.
utama, mung marsudi denira mrih, menang main wuwuh mamak, mejanani marang bumi, miwah tuturing umi, manut kang kaetung amung,
anggit, gunane maling tan wegah, gegempur omah tan wigih, gumregut ngugih-ugih, nggoning barang ingkang agung, golek gunem jujugan, gegolonganing wong sugih, ginagapan pager lawan kang tinengga.
Nginger wenganing kelingan, ngandhut ngarah rina wengi, ngulatake nggon celengan, ngangka ngukup saben tangi, ngrurusak ngengis-engis,
keparengipun ingkang karsa dalem pengagenging Wirayodha. Ingkang
note2 Kandjeng Pangeran Karyona goro di fb..silahkan add beliau…Mas kumi tir nuwun, seratan nipun sae sanget. Kulo remen sanget..RAHAYU
November 8, 2010 – 4:57 pm gathok kui
November 7, 2010 – 8:44 am pancen leres tp lek uwis kebachot pripun
November 7, 2010 – 12:06 am waduh piye to mas ten kamus kulo dereng wonten niki,nuwun….hik..
November 6, 2010 – 11:54 am mas kumitir ….
waduh mas …. mbok yo oro ninggal terjemahan indonesianya.
November 5, 2010 – 1:15 pm Kados pundi menawi
gusti pangeran ngijabai(MBAH NUN)..->SEDULUR TEMANGGUNG Tomqolbu (10-10-2012 15:54:42)..tombo ati...kanggosedulur kabeh..insyaallah gusti pangeran ngijabai(MBAH NUN)..->SEDULUR
Warburton Green: GREENGATE, Greengate/Warburton Close (opp)
Reff: Pi ngopi pancen seger tenan
kok koyo wong jaman biyen kabeh seng nang kene.. TamuTamuSubyek: Re: ciri khas film indonesia thn 1979-1980
am eh roma iku wong meduro yo???kok akeh wong meduro
Balas	Balas	nuwun sewu bos.dalem badhe nyuwun pirso.
Piye carane banyu iku ora buthek masio iwak umek.
Kudune yo alus dn benar2 tenang.
Butek’e banyu iku gara2 napsu
Nek banyune butek,dadine yo ketok2en.
Piye iki kok ora eneng posting maneh..!
Nopo sesepuhne sampun mentok sedanten pakem ilmu
Menawi sampun mentok kok kadosipun mboten ngih, ingkang kababar wonten Site meniko nembe incip2 kemawon, sejatosipun taksih kathah sanget ilmu budaya KEris ingkang dereng kawedar lan kababar. “Sedanten meniko ningali sinten engkang taklet lan Punopo ingkang dipun takletaken.”
Sumonggo Empu Hanggareksa menawi badhe Medar Sabdonipun
| Balas	Balas	Salam kenal, badhe nderek pirso, menawi weton Rabu Kliwon meniko ingkang cocok keris menopo??
Nyuwun tulung mbok bilih jawaban saged dipun kirim via email..
| Balas	Balas	Sugeng dalu Ki,
November 24, 2008 – 7:07 am Sugeng Siang Sultan HB X
Kula Habib Amin Nurrokhman nderek anyengkuyung ugi nderek ndedungo supados njeng sultan pinilih dados PRESIDEN REPUBLIK INDONESIA 2009-20014.nuwun(saking KEBUMEN)
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA –
ngabekti marang gusti Allah kanthi lila tumemen mbok menowo dadi
June 22, 2009 – 12:45 pm Nuwun sewu,mbah, salam sejahtera, kulo badhe nderek tanglet. Menopo wonten literatur tokoh-tokoh etnis Cina ingkang pantes dipun release ten web panjenengan meniko ? Matur nuwun.
June 11, 2009 – 8:16 am
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA
nemu begja utawa cilaka, dawa utawa cendhak umuré,
kaendhakaké dhisik, mulané manawa krasaa ora kapénak sathithik baé, prayoga nuli kasirnakna sarana totomba, aja nganti kabanjur-banjur, awit lalara iku manawa kaeningaké, watakké saka angrebda. Luwih manéh manawa arêp lulungan adoh, sadurungé mangkat mamalaning awak kudu di rêsikki disik kang nganti bagas kuwarasan apa urus-urus apa adus kramas apa kethok-kethok kuku, lan liya-liyané, kang ora andadékaké pakéwuhing lulungan aja kongsi nemu lalara ana ing paran supaya ora nuwuhaké ribeding pamikir, kajaba yén lunga tirah.
2. Sasmitané wong arêp katekan utawa ora katekan sedyané,
Titikané wong duwé kakarêpan sanadyan kakarêpan tumrap sadhéngah, manawa sarwa gampang, utawa ora kangelan bakal kalakoné, sarta ora kena ing sambékala lan rubéda, apa déné adoh ing godha rêncana, iku ngalamat bakal kadadiyan sarta makoléhi, kayata : wong [5] duwé karêp kapéngin duwé gawé mantu, nganggo pasamuwan mongka jodhoné ana kang gangsar, (panjenengan dalam Nata isih ngagem pétung kang ambiyantu akéh, wong tuwa utawa padha rujuk sanak sadulur sayuk bocahé padha mathuk, kang mangkono nélakaké bakal kadadiyan wekasan kang di mantokaké iya dadi
anjagong rak mung gelem lan ora, dadak semaya dipikir dhisik kabangeten temen goné ahli pikir, apa pikiré kuwi ora tahu dianggo mimikir, sabab wis angel dadi mung mangkat anjagong dhéwé-dhéwé.
Sanadyan ing donya ana lalakon kang wiwitané gampang, wekasané ora kalakon babasan : othak-athik di bethot angel, utawa wiwitané
wis ora ngetung kangelané bahu suku sarta pamikir, karêpé mung marang kasucen nganti ora gelem
janji ora rêsik iya katampik, kang mangkono dadi ngalamat bakalé oléh kabegjan kang linuwih.
Kosok baliné, kacilakan iku iya nganggo ngalamat titikané uga ana ing woworan yén manggung woworan karo wong dhemen anglakoni bébéngkrahan nuruti karêpan kang ngambra-ombra tanpa tumanja, ngumbar angkara murka, nguja hawa napsu tanpa duga watara, dhasar kang winoworan utawa awaké dhéwé, ora anduwéni kawruh, ora anduwéni kapinteran ora anduwéni [11] kagunan anduwéni kawekelan ora anduwéni katemenan apa déné ora anduwéni lalabetan becik kang kaésthi mung thenguk-thenguk nganggur ngathekur, tansah ngulah kapénakking awak doyan mangan tanpa planggeran watoné mung janji arêp baé, sudhing tumandhang ing gawé, sudhing mimikir marang kabecikan sarta ora niyat oncat saka ing woworané kono, mongka woworané mung dhemen anggung-ginunggung, ambek dumukan gumuru, gumaib gumagus gumagah, lan kumasura, wis ora ngéngéh-ngéngéh, nganti ngorakaké marang kekendelaning liyan dhemen ubyang-ubyung kang tanpa kucur, dhemen saba balasakan kang ora patut-patut lakuné, karêpé mung amberung lan ambekunung, ora doyan marang wulangnging wong tuwa, ora maélu marang susulangnging liyan, sakehing pitutur wis padha kasingkur, kang di tekadi mung amburu pakarémané dhéwé. Wong kang mangkono ora wurung katularan saka woworané, utawa genti nulari marang kancané kang padha sara wungon, iku dadi ngalamat bakal nemoni ka[12]cilakan.
Kang baku dadi titikan manusa wong mau kasinungan bongkéngpikiré, wis dadi ciri ana kena ditambani, karêpé mung kudu miala marang sesama, malak marang kamilikan arêp urip dhéwé, ora ngétung saru siku, ora nolak dosa lan duraka. Kang mangkono dadi ngalamat ora lawas wong mau bakal nemu kacilakan.
.5. Sasmitané wong arêp dawa utawa cendhak umuré,
Yén manungsa isih gedhé panggalihé, sanadyan wis wayah tuwa, manawa isih anduwéni rasa jembar tebané, mintir pamikiré, isih kapingin anjajah paran kasonggah lunga menyang ngendi-endi, kapingin mengku kasugihan kasingihan kagunan sarta kapinteran opa déné isih kapingin anglakoni kaluwihaning ngakéh, duwé gawé mantu, tetakan sunatan lan liya-liyané, kang karêngga lawan tatanggapan kanthi semuwa nganti onjo, awit wong mau rumasa durung kalegan pikiré. Kang mangkono dadi ngalamat [13] nelakaké yén isih dawa umuré.
Kosok baliné, sanadyan isih nom-noman manawa ngalundhung karêpé, ora anduweni panggayuh kang kaé-kaé, ora ngudi kuwarasaning badan ora sumedya nengkaraké pamikir, nurunaké wiji, anak-anak, puputu, sapituruté, wis ora karaskaké babar pisan apa déné angayuh babagan kang abot-abot sarta kang angél-angvl saya ora kaconggah pikir, sarta maneh ora kapengin sumuruping papan pamikiré muthek bola bali mung menyang tongga teparoné, utawa menyang sanak saduluré kang padha duduning ing cedhak kang manggon ing adoh babar pisan wis ora dirasani. Kang mangkono kena diarani rupak jagadé. Apa maneh yén nuju kataman ing lalara, katitik ing pucuk irung soroté wis katon semu putih, polatané wis katon jrabangan bulé kaya ulesé jaran napas iku dadi ngalamt nélakaké wis nyedhaki cendhak umuré.
Awit saka mangkono, sabisa-bisa manungsa aja dhemen ngunder, supaya pikiré ora ngendhel becik kang karêp kakaring lulungan saka ing omah, dadi oléh padhang hawa, kata[14]man soroting srengéngé, wekasan bisa mentheraké pamikir. Parangbara gelem sarawungan lan pawong mitra padha gosokan kawruh, kang anjalari ngrebdaning budi, iku sya luwih déning prayoga, amarga bisa anjembaraké kaéngétan nanging goné sarawungan kudu milih kang nunggal larasan sarta padha jongngé, apa déné kang dhadhasar rahayu ing budi mangko iku bisa kapénak.
Mungguh sarawungan mau, ora kudu milih kang lamak wayahé, sanadyan nom tuwa utawa lanang wadon janji gawé bombongé pikir utawa muwuhi pakoléh, iya becik rinaket kang nganti supeket awit senengnging ati bisa ngawétaké umur, sanadyan tumiba ing pati, nanging wis muput uripé ana ing donya, ora kawung gela ing sambékala lan rubéda, kang mangkono kena diarani muwuh kautipané.
Kabicara : yén mangkono dawa cendhakking umur apa kena pinardi, déné isih nganggo sarana di seseneng.
Wangsulan : dawa cendhakking umur, bener ora kena pinardi, sarta wis pinanci marang kang gawé urip nanging iku tumraping kawruh kabatinan mungguh tumraping kawruh lahir bisa béda, pati iku kena karuda peksa, kayata : yén nuju perang [15] amuk-amukan manungsa ora sumurup pepesthéning pati ana ing ngendhi, wong katrajang lumaraping mimis lumrahé mesthi mati. Mangkono uga kauripan iya kena kaupakara supaya dadi awété, kayata : kaati-ati tindhaké, kaseger awaké, kabobot kukuwatané, sarta
Ing wusana sakéhing piwulang lan susulang, kang kamot ing layang iki kabeh, muga andadékna kapénakking laku, mung kariya nemu suka lan rahayu.
Like this:Like Loading...	LAYANG SASMITA WRINITYA
♦ Leave a comment	LAYANG SASMITA WRINITYA
Mratélakaké sasmitané wong arêp nemu pakolih
pakoléh, sanadyan kalongé mau bakal anduwéni kaundhakan sabab séjé mongsa iku bisa gawé owah gingsiring pamikir, iku wis kalebu ing babasan : dhék wingi lan sésuk iku kalah karo saiki. Dadi kang perlu iku ya saiki,
patemon iku mung lagi kondha, éwadéné yén wis cundhuk karo kira kirané, sarta nganggo wawaton kang patang prakara : kandha iku kalah déning tondha, tondha kalah déning nyata, nyata kalah déning yekti, upamané mangkené :
Ana wong kondha bisa gawé klambi, tandhané prigel ambedhahi, sarta baut andondomi bakal nyatané bisa kalakon dadi klambi, yektiné kena dianggo kalawan kapénak, kang mangkono dadi titikan ngalamat bakal pakoléh, déné bedané nyata karo yekti iku kayata mangkéné : Si Suta saiki wis Sugih, tandhané goné nganggo sandhangan sarwa becik lan murwat jarité tigas klambiné sutra a[5]nyar, ali-aliné mripat inten, tétéla yén sugih, nyatané nganggo-anggo srwa becik nanging bareng kayéktékaké ali-ali mau jebul silihan, kang mangkono durung dadi wawatoning pangandel, prakara iki ora nuntuni marang cupeting pangandel malah marsudi marang
durung mesthi, mesthiné yén wis tumeka ing wanci, awit wosing surasa iku, kena kawawas saka kawaspadan yaiku
rêsep iya bakal ora pakoléh. Rumaketing lair iku béda karo rumaketing batin manungsa bisa ngra[8]sakaké gelar gulunging
Yén tangkebing patemon kanthi anoraga, sarta mengani jembar[10]ing polatan liré : padha nimbang endi kang kepénak linakon tumrap pangudining pakoléh,
srwungngané karo wong kang nandukaké gelar kajuligan liré : ing lahir ngemohi, nanging ing batin ngarêpi, ing lahir pradah, nanging ing batin ngarah, sapapadhané, iku kudu kawawas sasantosaning atiné, samongsa onya, tandha ora pasaja iku bakal mahanani pasuwalan kang mangkono sarawungané, aja nganti dadi sengit, prayoga di kendhoni, supaya wudhar.
Wong srawungan iku wis andudut rasaning pamikir, terkadhang nuwuhaké seneng, terkadhang nuwuhaké gela lan éwa. Kang nuwuhaké seneng, iku dudungkapan rasané kena kang kinira cundhuk lara rasané kono, yaiku condhong, condhong tetembungané, condhong pratingkahé, sarta condhong lagon lagéyané, kayata : padha dhemené ginunggung, padha demené diajéni, kang sinarawung
pirang bara sirna antuk pangaksama, wekasan widada panawunging sukma. Papali iki becik nuli dilakoni, ing mangko bakal sumurup tandha yekti kang dadi basuki.
Panengerané Wong Kang Bakal Nemu Susah Pitulungané Sukma.
Kaélingan kang tumeka, kongsi mijilé kéwaspa,
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO | alangalangkumitir
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO
♦ 7 Comments	Werdinipun sasaji 8 warni ingkang kaaturaken dumateng
Kacarios, ing Nagari Kediri wonten Nata Agung Binatara ajejuluk Prabu Joyoboyo.
Ing satunggaling dinten, boten angleresi dinten pasewakan, Sang Prabu katamuan Raja Pandita saking Nagari Ngerum, asesilih nama Sech Maulana Ngali Syamoejen.
Sang Prabu kaliyan Sang Raja Pandita lajeng sami imbal wacana, sarasehan bab ngelmi ingkang kaserat ing Kitab Musarar, sasampunipun dumugi anggenipun sarasehan, Sang Prabu mundut uninga babaraning sariranipun.
Sang Raja Pandita ambuka kekeraning gaib, bilih Sang Prabu punika titisipun Sang Hyang Wisnu. Panitisipun sang Hyang Wisnu taksih bade kelampahan kalih rambahan malih, ugi sami tedakepun Prabu Joyoboyo. Sasampunipun wineca, Sang Prabu puruhita dumateng Sang Raja Pandita, lajeng winisik bab ngelmi Cipta-Sasmita. Sasampunipun paripurna pamejangipun, Sang Raja Pandita lajeng muksa.
Wauta watawis sawulan saking rawuhipun Sang Raja Pandita, Sang Prabu Joyoboyo animbali putra ingkang sampun jumeneng Nata ing Kita Pagedongan ajejuluk Prabu Joyomijoyo, kadawuhan anderek cangkramadumateng Padepokanipun Ajar Soebroto ing wukir Padang.
Ki Ajar Soebrota wau ugi sampun nampi wasiyat ngelmi Cipta-Sasmita saking Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoejen.
Ki Ajar paring uninga dumateng para siswanipun, bilih ing Padepokan Wukir Padang bade karawuhan Nata Agung Binatara ing Kediri Prabu Joyoboyo kaderekaken putra Nata ing Pagedongan ajejuluk Prabu
Boten watawis dangun Prabu Joyoboyo tuwin Prabu Joyoamijoyo rawuh ing padepokan wukir Padang, Ki Ajar
amapakaken rawuhipun Sang Prabu, dene pra cabtrik wasi jajanggan sami andodok ngapurancang sarwi angaturaken sasanti pudyastuti.
Nata kakalih sami ingacaranan, lenggah ing pacraban, Ki Ajar Soebroto angadepi, linggihipun mari kelu kadya konjema ing siti. Ki Ajar Sasampunipun ngaturaken pambagyarja rawuhipun para Nata, lajeng suka sasmita dumateng endang kinen angladosaken sasaji, lumadosipun sasaji wau kasunggi dening para endang.
Prabu Joyoboyo anguningani sasaji ingkang kaladosaken, sakalangkung duka salebeting wardaya, awit saestunipun sampun uninga dumateng werdinipun sesaji wau. Nanging sinaosa makaten Sang Prabu meksa andangu Ki Ajar Soebroto, punapa menggah pikajengipun deneangaturaken sasaji ingkang sinandi. Aturipun Ki Ajar, sarehning Sang Prabu punika sampun winisik ngelmi Cipta-Sasmita dening Sang Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoedijen, mila dipun aturi ambatang piyambak.
Miyarsa aturipun Ki Ajar Soebroto ingkang makaten wau, Sang Prabu
sinudukaken Ki Ajar Soebroto, sakala angemasi.
Kawuwusa Prabu Jayoamijoyo, anguningani kadadosan ingkang makaten wau sakalangkung ngungun sarta anjetung salebeting panggalih, nanging kabekta saking sanget sungkemipun dumateng Raja-Nata mila ajrih bade mambengana.
Prabu Joyoboyo lajeng anilar padepokan wukir Padang dinerekaken ingkang putra kundur dateng Kediri. Labet saking hardaning rengu, sang Prabu boten wawan sabdo wonten ing margi.
Kacarios, sareng sampun dumugi ing Kadaton Kadiri, Sang Prabu andangu Putra Nata, punapa mangertos dateng sasaji ingkang sinandi wau.
Prabu Joyoamijoyoangaturaken ingkang balilunipun, wusana Sang Prabulajeng paring pangandika.
²Wruhanira kaki Prabu, marmane panjenengan ningsun amrejaya Ajar Soebrata, awit deweke nandang dosa rong prakara, sapisan dosa marang Ratu, kapindo dosa marang Guru.
Lire kang dosa marang Ratu : Ajar Soebroto kadunungan pikir jail dene sumedya anyupet para Narendra ing tanah Jawa.
Wondene dosa kang tumrap marang Guru : Ajar Subroto duwe watak kumingsun, dene wani-wani ambuka kekeraning gaib kang isih sinandi Hyang Sukma, sarana marsitakake ngelmu sandi kang winisikake dening guruningsun duk ing nguni. Kang mangkono iku kaki, Ajar Soebroto wajib ngadiling Hyang Sukma kudu pinatenan.²
Prabu Joyoamijoyo nembah andeku, ingkang rama lajeng ngandika malih.
Ing samengko sira Ingsun wisik, manawa sejatine Panjenenganingsun iku titise Sang Hyang Wisnu Murti.
Panitisingsun mung kari rong rambahan, katelu ingsun pribadi iki. Sawuse iku Ingsun wus mari angejawantah ing tembe ana
rumeksa isining bawana, murih rahayune jagad, ingsun winenengake anggempur para angkara murka lawase kongsi satus taun nuli salin jaman. Ingkono ingsun wus tan kena melu-melu, karana ingsun wus pinisah lawan sadulur bapa kakiningsun. Dene prenahing panggonaningsun ginaib ana ing sajroning kekarah tekane guruningsun.
Kaki, ing tembe sapungkuringsun kawruhana, bakal ana jaman pitung prakara.
Sira wajib ameruhana marang turun-turunira, karana sasajine Ki Ajar Soebroto cacah pitung warna, kawulo karo endange, iku dadi samitaning jaman.
Iku sasmitane jaman Anderpati Kawasesa wekasane jaman. Ratune den lambangi : ²Ganda kentir semuni liman
aran nagara Demak. Ing kono salin agama. Raja jagade, panjenengane ratu adil parentahe lan ana ratu pandita kang memuruk agama islam.
Nujum, kagulung dadi sawiji. Ratu sakti ambeg adil para marta, marang dasih.
mulus rampus. Tan ana wahyu nyata, eblis lanat menda-menda wahyu.
Akeh lali marang sanak sadulur lan wong tuwa. Sirna kawiranganing wanita, Wong mati tanpa aji. Nagara rengka, akeh gara-gara, udan salah mangsa, dalajad warna-warna, akeh tontonan salin-salin. Kerep lindu gonjang-ganjing, kerep ana grahana, anutugi ing taun 1881 tanah Jawa potar patir. Kang raharja mung wong rahayu ing budi
dening Hyang Sukma. Nuli Hyang Sukma anitahake ratu turun Waluyullah, angadaton ana Katongga kajepit ing Karangbaya, kaprenah lorwetaning gunung Prau, sakuloning Tempuran. Ratu iku rinengga ing buwana, luwih harja negarane iku amarengi umuring tanah Jawa ganep 1909 taun.
Sasirnane ratu iku nuli rusuh maneh. Ing tanah Jawa tan karawan tatanane, akeh para Bupati pada lunga marang manca praja asowang sowangan.
Sang Hyang Sukma nuli anitahaken ratu maneh peparab Sang Asmara Kingkin, bagus anom linulutan ing wadya, kadatone ing Kadiri lan Madura jamane harja lan tentrem. Tanah jawa umure wus ngacik 1999, kratone banjur sirna.
Sasirnane rau iku Tanah Jawa rusuh maneh ingkono tanah Jawa rinabasa wong saka nusa Prenggi. Ratu Ngerum ngirimake bebantu angusir wong Prenggi. Rame prang pupuh akeh long-linongan. Awit saka banget rusake tanah Jawa, mula akeh rerusuh. Img kono duta saka Ngerum akarya ratu trahing ratu adil ing Katangga Petik, nanging isih cilik sarta nandang kaswasih angeger buruh angon.
Jumenenge ratu ing Waringin-rubuh tanah Wedi, ingaran nagara Ngamartalaya.
Nalika iku tanah Jawa umure wis ngancik 2042 taun. Jamane den lambangi : Gandrung-gandrung pinggir marga andulu gelung kekendon, tegese akeh para
wus ngancik umur 2100 taun, iku wus tumeka pareking kiyamat kobra, pulo Jawa banjur kinelem ing banyu dadi sagara.
Kaki Prabu, wus tutug anggoningsun misik marang sira, ambabarake werdaning sasaji 8 warna kang diaturake dening Ajar Soebroto marang ingsun.
am Menawi wonten Janmo ingkang wedos dateng dumugining kiyamat, cetho menawi Ki Kumitir anggenipun anggelar wewarah taksih kirang. Utaminipun wewarah ngengingi KALUHURAN. Kawulo pitados Ki, mboten nomo hanggege mongso, nanging wekdal sakmeniko kados kok sampun titi Ki,
Sumonggo Ki, kawulo sakwarganing ingkang tumitah kumilip ing madyopodo hangrantos kanthi gupuhing manah Penjenengan ingkang kautus dening Gusti.
Wewarah meniko namung badhe kababar dening Satrio Kang Wus Jowo, mongko sakmeniko bongso Jowo taksih tinuntun dening PORO WUTO ingkang ngaku-aku biso. Nuwun Ki, Rahayu…
pinten taun nggih…mangke nek tenan klelep pripun mass…
mboten wonten jawi lan tiyang jawi…. lha sing ajeng ngwarisaken kawruh jawi sinten mas…
lan kabeh sedulur.lan kulo nyuwon izin lan ridhone
sesepuh KWA Jkrt, energi sejati lan poro bolo alus ugi bolo sejati ing pundi kemawon.
lan masjid nduweni arti panggonan sujud utawa shalat kanggo manembah ingkang hakarya jjagad yaiku Gusti Allah
bisa dadi sarana ngabdi (ibadah ) lan manengku puja antara manungsa karo Gustine. Pancen durng ditemokake data kang kanggo mestekake kapan masjid tinggalane Wali Gembyang lan Wali Jaka iku didekake utawa kawitane panggonan iku digunakake dadi masjid. Dikandakake/diceritakake, nalikane bali saka Kaliwungu menyang
kang kaya-kaya aep dadi pusakane. Dek biyen ceritane, Kali Kendal kang ana ing ngarep masjid Kendal iku asale saka usahane Wali Jaka kang narik tongkate awet saka Desa Magangan saiki. Tongkat ditarik nembus lemah ing pungaksane dadi kali lan sakbanjure dadi kali kang gede. Nalikane arep nesrusake laku nggawe kali tekan segara dumadakan kekarepane Wali Jaka diendekake karo suarane ayam /pitik kang kluruk mratndani yen wektu subuh wis teka ( istilah jawane: Kamanungsan ) nalika semana Wali Jaka mandeg, terus wudhu lan azdzan ing panggonan iku. Nalikane Wali Jaka adzan subuh, keprungu kaya ana wong sing njawabi adzane, nanging Wali Jaka kurang nggatekake, amarga deweke kudu khusuk adzan nganti rampung , sakwise adzan rampung dipungkasi karo dunga, banjur Wali Jaka nggoleki saka ngendi suara sing njawabi adzanne. Kamangka ing kiwa –tengene ora ana siji wong wae. Sakwise rada suwe, pungkasane ketemu uga yen sing njawabi adzan iki yaiku Wali Gemyang utawa Syeh Abdullah, sak banjure karo-karone shalat subuh bareng-bareng jama’ah.Masjid sing digunakake shalat subuh jama’ah yaiku sing saiki diarani Masjid Agung Kendal. Mestine masjid iku iso kuncara lan maju amarga Wali Gembyang lan Wali Jaka ora leren-leren nyebarake agama Islam supaya masyarakat mlebu agama Islam kanti maca kalima syahadat Sakliyane Wali Jaka gawe kali Kendal uga gawe Kali buntu sing saiki dadi desa Kali Buntu, sing lumrahe kali iku awit saka nduwur utawa pegunungan mili tumuju mengisor ngati tekan segara, ananging Kali Buntu iku bedha asale saka tengah-tengah kampong lan l muarane Ing laut. Utawa sakwalike digawe awit saka arah segara lanm
Ana tambahan maneh yen kahanane Kali Buntu dadi kaya mengkono amarga Wali Jaka tansah kena girigodane Jin kang nduweni krenteh pingin dadi garwane. Jin wanita iku masyarakat Kendal sinebut : Sri Kemuning. Amarga ngrasa diganggu banjur anggone nerusake gawe kali dadi ora karuwan lan wusana kanti kahanan kang kaya mengkono. Gladen 1. 1. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanti trep!1. Apa isine wacan ing nduwur ?2. Golekana telung alenia kang diarani dheduktif lan telung alenia kang indhuktif3. Apa kang dadi cihase masjid Kendal?4. Mratekake apa anane alun-alun lan
kaya ukara ing ngisor iki !1. arsitektur jawa2. bisa dadi sarana ngabdi3. masjid tinggalane Wali Gembyang lan Wali Jaka4. saka usahane Wali Jaka5. yen wektu subuh wis teka 6. amarga deweke kudu khusuk adzan nganti
jenengku Dwi Syaeful M, S.Pd ananging para kanca pamanggihan kaliyan kula cekap ipung kemawon. aku lair ana ing tlatah kutha Kendal sukro kasih 05 september 1986. aku dwija Basa Jawa ana ing Pawiyatan SMA N 2 Kendal
ngaturaken sugeng hamersani, saha sugeng maos dhumateng para kadang sutresna ingkang dahat kinurmatan
Main badminton bareng nyamuk, nyenengin «
Mentri (Basa Indonésia: Menteri, basa Inggris: minister) iku pulitikus sing nyekel sawijining jabatan publik siginifikan jroning pamaréntah. Mentri biasané mimpin sawijining kementrian lan minangka anggota saka sawijining kabinet, sing umumé dipimpin déning raja/ratu, gubernur jenderal, presidhèn, utawa perdana mentri.
Asal istilah[besut | besut sumber]
Istilah minister minangka sawijining frase basa Inggris tengahan, diturunaké saka basa Perancis tuwa ministre, asal saka basa Latin minister sing tegesé "pembantu" [1]. Ing sawetara
Jroning sistem pamaréntahan parlementer, utamané sing migunakaké sistem Westminster, kaya Britania Raya, Kanada, lan Australia, mentri dipilih saka badan legislatif. Jroning sistem presidensiil kaya ing Amérika Sarékat, Meksiko, lan Indonésia, mentri diangkat déning presidhèn, lan ora kudu tansah saka badan legislatif.
Mentri ing Indonésia[besut | besut sumber]
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Républik Indonésia Nomer 39 Taun 2008 Undhang-Undhang Républik Indonésia Nomer 39 Taun 2008
Ing Indonésia, mentri iku pembantu presidhèn sing mimpin kementrian. Saben mentri mbidangi urusan tinamtu jroning pamaréntahan. Mentri ing Indonésia bisa dibédakaké dadi:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mentri&oldid=1052847"	Kategori: MentriPamaréntahanRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
tepung beras’ Home » Kuliner khas » kue tradisional khas bandung dari tepung beras (Page 5)
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Uga Wangsit Siliwangi
Uga Siliwangi adalah wangsit yang diucapkan oleh Prabu
May 2, 2012 at 4:00 PM
Maturnuwun kagem warga Jawa Suriname, sampun pinarak lan paring pirsa kahanan ana ing Suriname. Sedaya ingkang dipun posting menika naming kangge pelajaran lan pengingat jaman wekdal semanten, khususipun ing kawasan Banjoemas (kalebet Purbalingga) menawa
mung kok ora kawit maune aku keliling mrana...Gek ning kana aku krungu carane omongan ngapak, ngantiaku mesem terus ngguyu..awit aku ora paham.Kok ngono ya?!..hahaha Aku sueneng..lan menikmati mlaku2 ning tengahe dulur2ku bangsa Jawa, lan krasan..Nanging aku wong Jawa Suriname dadi kapeksa
ngerti sepenere kahanan sing seprene ana ing Suriname nganti keimpen-impen, saking lawase kedaden sedulur-sedulur nang wilayah Banyumas pada kepeksa adoh lang ngilang sala keluargane. Nganti ora ana critane wong Banyumas (Purbalingga) nganti tekan Suriname, keluarga sing di tinggalno wis babar belas kelangan kabar tekan ngendi keluargane ilang ora tau mulih. Ana ing sejeron sejarah sing di ngerteni wong Banyumas, ora ana sijia wong Banyumas sing tekan Suriname, sengertine wong-wong sing di gawa nang Suriname iku wong Jogja - Solo - Jawa Timur. Artikel iki mbukak sejarah lawas sing dadi gawe wong
tulisanku ora bener aku nyuwun maaf lho....heheheAwit adhewe ning Suriname ora ngerti Bahasa Indonesia..Nuwun, salam saka sedulur Jawa ing Suriname
August 28, 2013 at 7:09 PM
Salam sing paling anget kagem sedulur Suriname saking Jawa, kula mboten ngertos babagan tukang tani saking Filipina ugi saking Cilacap, ugi saking serat wonten ing nagari Walandi. Filipina meniko benten kaliyan Indonesia,
eloke sejarah pancen yo kudu di lakoni,wis ..masio nengendi nggene wae sing
yo ora ngerti rasane wong-wong nang ndhuwur kui naliko adoh
photo 2 ne leluhur wong jowo sing dikirim (kepekso) neng Suriname, ora iso mbayangke piye rasane pisah keluarga... ora iso bali sampai meninggal diapusi walondo...... mugo 2 wae generasi wong Jowo ono suriname dan ..walondo sak iki luwih
sae sanget, mugi saget dikembangke khususipun perunutan sejarah dumugi sakniki ing tlatah jawi ugi garis keturunan ing suriname, supados mangke saget nyambungke paseduluran ing generasi sakniki.Nuwun
wong jowo nang suriname wis podo sukses ono sing dadi menteri,ono sing pengusaha... Nek bener syukurlah mugo mugo wong jowo sukses ning ndi gone,partai politik sing paling kondang neng suriname iku wrekudoro opo pandawa nyuwun piterang saking koncoku
nglonjor? Dulur njaluk penjelasan. Aku krungu nek wong jowo nang suriname wis podo sukses ono sing dadi menteri,ono sing pengusaha... Nek bener syukurlah mugo mugo wong jowo sukses ning ndi gone,partai politik sing paling kondang neng suriname iku wrekudoro opo pandawa nyuwun piterang saking koncoku suriname... Nuwun
June 24, 2016 at 10:48 PM
Sucipto Toyib, maaf "nglonjor" itu apa ya pak,
sing saka purworejo (poerwaredja) kepiye ya? ana ngendi?matur nuwun kanggo sing maca lan mangsuli ....rahayu..
June 25, 2016 at 12:21 PM
Luar biasa sekali blognya, bisa dadi ajang nggo silaturahmi karo sedulir ning suriname, Semoga bae tetep bisa nggo dalan nggolet sedulur ning
Aku njajal search jowo suriname... entuke ngedab-edabi tenan. Praupane mbah-2 jik enome wis ngalami kadadeyan kaya ngono kuwi mbuh piye rasane. Sukur anak putune iso sukses. Aku ya melu seneng ndeleng wong-2 Suriname suskses ning paran.
July 2, 2016 at 5:14 AM
Serap 29.300 Ton Beras, Bulog Grobogan Lampaui Target Pengadaan Pangan 2016 | Muria News
Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur ...
SEMAR MESEM” Ingsun amatak ajiku si Semar Mesem, Mut-mutaku Inten, Cahyaku manjing pilinganku kiwo tengen, Sing nyawang kegiwang, Opo maneh yen sing nyawang kang tumancep, Kumanthil ing telenging sanubariku, Yo iku si
Sak-jane gak pedhet thok sing seneng mbuka trus ngguya-ngguyu dewe… aku yo hobi buka thok….he..he…
Aku bingung mo ngomomg opo minder aku… sing tuwo-tuwo kok podo lucu-lucu.
Aku gak genthong yo….sampeyan pasti pangling karo
wis mbayangke sing mbok omongke mau iku, ternyata indon iku luas yo Die & konco2 podo menyebar seantero. luar biasa..!! eehh we punya ide Die, piye kiro2
udan deres tenan…nanging yen ono topeng warna ungu lan mringis…wis jan… kabeh katon
Wiwit awal abad ke-20, wong pribumi nagara Hindia Walanda dadi bersemangat nasionalisme, kang kawujud kanthi terbite beberapa publikasi nasionalis. Armijn, Hamzah, lan STA, telu penulis saka pulau Sumatra, miwiti proses pambentukan majalah anyar saka wulan September 1932. Mereka ngirimake surat marang 40 penulis kang aktif ing bagiyan sastra saka koran Pandji Poestaka lan njaluk tulisan, sarta sepuluh surat kanggo sultan kanggo njaluk dukungan. Banjur kontrak kanthi penerbit gadahe Walanda Kolff & Co. ora kawujud, para pendiri sepak kanggo nerbitake majalahe dhewe. Majalah kang dikasilake, Poedjangga Baroe, terbit kang pertama dhéwé ya iku ing wulan Juli 1933.
sing sip a koyo arema………..ojo golek pemain koyo EUGENE DADIC kabeh ora maju malah ajur PERSIBO
Ing dalêm saari-ratri | awit suruping Hyang Arka | tumêkèng pêndhak surupe | rahsa angalih panggonan | anut lampahing tanggal | sapisan nêmbêlas gathuk | têkèng
manpangat | de kapêndêng panggonane | dèn ungsir têmah glis mêdal | katarik gunging trêsna | pun wadon mring kakungipun | tan darbe cipta liyanya ||
rahmanir rahkim | macan putih ana (n)dhadha | umêtu banyu uripe | ing urip sajroning
Mawi lapal sinêrat ing | dhaharan ron dalancang | punika anak wêrdine | parimbonira binuka | sadaya samya miyat | katrinya anurun guyup | winantu sukaning driya ||
marang wong wadon sanèse | sadaya ingkang kaambah | adat
Taksih kathah ingkang warni | nanging punika wus cêkap | winantu lawan bêgjane | sadaya nuwun turira | wus
iku ngluwihi tapa, uga ngluwihi olah ngelmu, lan ngluwihi gawe amal becik, mula dadiya yogi, heh Harjuna!. BAGAWAD GITA Penulis : Drs. Ir. R.M.S. Suryo Hudoyo Penerbit : Yayasan “Djojo Bojo” Surabaya 1. VISHADA YOGA Wejangan ingkang kaping Sapisan Penunggaling Kawula Gusti lumantar Sungkawa Sampun ka aturaken, bilih Surat Bagawad Gita punika nggelaraken …
dr pagi mendung, tp ra udan2…
@ Om Soesilo Krido “olis” Laksono :
Sugeng Rawuh… dangu mboten nate ketingal… mugi tansah sukses…
perwakilan wargo gardu cangkruk kudu nggawe panitia kuwi dok… soale iki
bagus vertical says:	08/01/2010 at 22:20	aku nyumbang gaman nal! buat tester..masih perawan pa ndak..selanjutnya urusane tedep…hahaha
harris_ONAL 90.076 says:	09/01/2010 at 18:26	gus..lha kowe opo percoyo yen pdet arep rabi karo wong wedok?…
poro kadhang sadaya, udane duerees, cangkru’an karo sandingane gedang goreng gaweane “mbak maya”..karo ngombe
mas pedhet…lek iyo sampean opo yo ora seneng hayooo…aku engko tak sing nyumbang “salon e nganten” wis….alias tata rias n toto busono…mo ala opo wae komplit mas …asal ojo ALAMAKJAH wae mas…yuk nyukkk mareeeeee…monggo
awake dewe sing nabuhi soko mburi, kon mlaku liwat pinggirane pasar, wkwkwkwk…
asrurisyam wp-92.099 says:	10/01/2010 at 05:23	aku tak nyumbang dongone”modin” mas pedet…. cepak jodone…. cepet
Alamakjah iku ngono mah jenenge “topmon opo jaran plok” mas??/mas pedhet dudu aku loh sing nduwe ide..mas haris ku..wekekkkee..tp keknya kok boleh jg yo
@Nyum : Modin e awakmu wae nyum..saiki kan wis
Andhie says:	11/01/2010 at 12:59	Ono opo tho iki kok rame banget bahasane kok pedhet karo sandingane wae…
gus : modin iku podo karo penghulu.. paling modin neng nggenmu tok seng diurusi mek wong mati tok yo… walaaah kepriben tho…
Pedhet : aku melok nyurung wae cek ndang cepet dadi karo roro Mendut yo..
Odie WP-94.127 says:	11/01/2010 at 14:55	sugeng siang poro sederek sedoyo….
soko ngarep opo soko mburi iki ker?
EO ne om benk?wahhhhhh kepriben..dijak mabur mulu dunk….asal…..sing mabur ojo liyane wae
ngramal pedet mo married tahun 2009. (isih eling ra? delok’en dang blogs sing lawas).
trus ramalanmu saiki sing terbaru kanggo pdet, kiro2 piye? hehe…
pak carik wartosipun? mugi-mugi tansah seger, kesiram banyu banjir, hehe…orading.
@Bengkonk ; pdet ojok ditukokne kebo, arek-e nggarai ora gelem prawan, malah njaluke karo kebo wae, piye
kapten… lah kudune nganggo tinta..ee lakok malah pake cat minyak…. hayo malah mblobor kemana2… jare golek sing murah…
musim udan ngene, petak 17 nggo pit-pitan sajak’e luwih
sing lg ngubengke ceret perak yo sing roto, mugo2 kabeh kebagian..
sing lg advent. yo sing ati2 wae…
sing nduwe pacar yo dimatengke acarane mengko bengi….
sing jomblo yo podo ngumpul wae ning gardu, ceret wiz siap… gari pengin diisi opo….
kemekel dewe moco tulisane konco2..
Piye iki Ceret’e kok mubeng wae tapi ora dimulai2.. ngenteni opo
mengko lek wes ketemu durung ono seng kewut opo maneh nyekel tongkat.. lha piye ate kewut wong guyonane koyok cak cilik kabeh yo tho…
@sony n team : ayo ndang diputer ojo
walaupun cengkraman semakin kendor..(awas muncrat). kalo kediri udaah maanaaa taaahaaan……tinggal 2pilihan…GILA apa BUNUHDIRI…
Odie WP-94.127 says:	18/01/2010 at 16:39	@ aLL :
konco2 pancen lucu2 mas, iku sing nggawe awet enom….rabok nyowo….
yen mendem wedok’an kuwi akeh sing pdo
ngerti luck, kowe mung hhmmmm..thok.., mesti kowe ngakak.. arep nulis opo yo bingung saking lucune, dadi yo mung …..hhmmmm thok.. yo tho…he..he.. akan ngerti cilik-anmu
kangen terus sampai loro ,mendingan roro MY ndang dilamar n diboyong nang jowo dadi nek loro ono sing mijeti
ndo’….kabare….nandi konco2ne sing liane…
harris_ONAL 90.076 says:	19/01/2010 at 13:40	Hweiii poro wargo gerdu, onok woro2 kuwiloo soko mabes borobudur. mnurut wargo gerdu sing wis podo makaryo, gawe urun rembuk wae.
Mas Bambang gedhank & Heni citoel…
suwun mbakyu Jarawati ingkang ing Solo..’The
persaudaraan.. tapi yo ojo lali kui tanggal tuwo ker.. iyo lek seng wes rayaban ra po’o lha seng durung lak ora iso melu.. mesak’ke tho..
Klo Mo ‘NGISI’ Topi tinggal transfer ke Mbak Heni Cithoel… Gampang tho….. Sumonggo…..
harris_ONAL 90.076 says:	26/01/2010 at 23:14	sugeng dalu dulur…
ayooooo….ojo sampae semangate kalah karo OLD HUNTER…..
@ MAS BARDO..!!, BAGUS VERTIC…!! metuo..
Ndoro Andhie 91.076 says:	28/01/2010 at 18:31	poro wepers mania…
nduwe omah, nyewo gor delta sidoarjo, hahahaha.
ngobrol ngalor ngidul, karo leyeh-leyeh ngombe banyu ceret, penak tenaaannnn….
@herdo ; yen arep teko nggae pit2an. ngontelo mulai saiki Do, ben
Suwun…opo ono sing isih tangi…???
bambang_gedhang wp-91.081 says:	31/01/2010 at 02:13	Sugeng enjing dulur2 warga cangkrukan kabeh &
sedulur kabeh… Nuwun sewu nembe saget pepanggihan
Panas kebul-kebul.. Nyamleng tenan isi CERET PERAK’e..
Monggo poro sedulur sedoyo…. wargo Gardu Cangkruk & poro mudo wigapala kususipun, lan sedoyo kaluargo ageng Wigapala umumipun, sepindah malih.. sumonggo sami tandang gawe…sami guyub… amrih suksesipun gelaran akbar 25 THN Wigapala “CERET PERAK 2010″…
TOPI DAH DIBUKA (no.rek. Mbak Heni
tuwo Lan enom monggo Sami kito ngramekaken gardu cangkruk saperlu sesarengan ngubengaken ceret perakiun… Menawi sampun kosong nggih dipun Isi, menawi ngelak nggih monggo
Akèh-akéarupa kéwan pamangsa senadyan sawetara spesiés arupa pamangsa srangga.[1] Uler dianggep minangka ama jroning tetanèn.[2] Akèh spesiés ngengat kang tahap uleré nyebabaké krusakan ing woh-wohan lan produk pertanian liyané.[2]
Uler umumé nduwèni awak dawa awangun gilig (silinder).[2] Uler nduwé telung pasang tungkai sing sejati ana ing telung segmen dada, ditambah patang pasang tungkai semu sing disebut tungkai weteng ing ségmén tengah weteng lan inga sepasang tungkai weteng ing ségmén weteng pungkasan.[2] Uler nduwèni sepuluh ségmén weteng.[2]
Tungkai weteng (abdominal)Papilio machaon
Ama uler wulu kang paling parah ya iku kang kadadédan ing Purbolinggo.[3] Ing Probolinggo ana pitung désa kang kaserang ama uler wulu.[3] Uler wulu cacahé ora mung éwonan nanging yutonan.[3] Uler wulu padha tumémplék ing wit-witan lan ing témbok-témbok omah, lan ana kang mlebu omah warga.[3] Saliyané akéh, uler wulu iki uga nggawé gatel.[3] Wulu kang ana ing awaké uler iki kang marakaké rasa gatel.[3] Amarga ama uler kang ngebaki désa, para warga dadi keganggu lan ora bisa nyambut gawé amarga kudu ngresiki uler-uler mau.[3]
Carané mbrantas ama uler iki kanthi nyemprotaké pestisida ing wit-wit kang ditémpléki uler lan ngetoki pang-pang kang ana ig wit, tujuwané supaya godhongé bisa kurang.[3] Saliyané iku uga bisa kanthi nambah populasi manuk ing dhaérah kang kaserang ama uler, supaya manuk bisa mangani uler-uler mau lan populasi uler bisa kurang.[3] Kanggo ncegah uler saya akèh uga bisa kanthi penyemprotan insèktisida lan obat srangga ing tandurané warga, supaya uler bisa mati yèn mangan tanduranne.[4] Salah sawijining uler kang cepet banget gedhé ya iku jinis desgiria inclusa.[4] Ama uler wulu kang akèh cacahé disebabaké karana kurangé populasi predator manuk liar kang mangan uler.[5] Yen manuk terus diburu terus kanggo dipangan lan didol, koléksi utawa kasenengan bakal nukulaké bencana ékologi lan bisa ndadekaké populasi uler lan kupu-kupu kang urip dadi akèh
akèh lan cepet anggoné manak.[1] Uler bisa ngendhog cacahé kurang luwih 70-300 endhog saben uler.[1] Uler bisa dikendalikaké nganggo mungsuh alami uler ya iku manuk, parasitoid, lan kena uga nganggo lampu UV, lan perangkap feromon séks.[1]
Uler urip ing wit-witan kang akèh godhongé, amarga godhong wit iku kang dadi pakanné.[6] Ananging ana uga uler kang urip ing wit-wit kang tinamtu, upamané ing wit jeruk, wit pelem, wit klapa, wit palem, wit jambu.[6] Biyasané uler-uler iki nduwé jeneng kayak wit sing ditémpléki, upamané uler kang urip ing wit jeruk diarani uler jeruk, uler kang urip ing wit jambu diarani uler jambu.[6] Yèn wayah awan uler biyasané ngiyup ing wit-witan kang nggrembuyeng, biyasane urip gemantung ing sakwaliké godhong.[6] Uler uga seneng ngiyup ing omah lan kandhang amarga adhem.[6] Uler wulu nduweni sifat noktural ya iku uler kang aktif ing wayah bengi.[1]
Jinisé uler[besut | besut sumber]
gatel[besut | besut sumber]
Gatel kang disebabaké wulu uler bisa ditambani nganggo wiji rimbang.[5] Rimbang dipecah dadi loro lan digosok-gosokaké ing kulit kang gatel, wiji-wiji rimbang dijarké tetep némplék ing kulit kang gatel.[5] Sawisé iku enténi kurang luwih 5 nganti 10 menit, banjur rasa gatel sithik mbaka sihik bakal ilang.[5] Rimbang uga bisa kanggo netralaké racun kang ndadékaké gatel-gatel ing kulit kang kena wulu uler.[5] Rimbang iki biyasané digunakaké masyarakat Tobing Tinggi, Madina.[5]
^ a b (id)[4](dipunundhuh tanggal 11 April 2011)
^ a b c d e f g {{id]][5](dipunundhuh tanggal 11 April 2011)
^ a b c d e f g h (id)[6](dipunundhuh tanggal 11 April 2011)
Uler&oldid=1078460"	Kategori: LepidopteraAmaSato kéwan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 3 Sèptèmber 2016.
(Dialihna sekang Wikipedia:Tulisan Rintisan)
siji kalimat nganti rong paragraf) kanggo pembuka utawa perintis kanggo didadekna tulisan/artikel sing lewih utuh. Sapa baen olih nambaih karo nglengkapi tulisan rintisan. Meh kabeh artikel nang Wikipedia kuwe hasil gotong-royong sekang wong akeh, sing saben wong nyumbang sethitik utawa akeh pengetahuannya kanggo nyempurnakna artikel kuwe, ana sing nambahna informasi, pranala (link), mbenerna ejaan, nambahna gambar, aweh wikifikasi, lan tugas-tugas liyane sing ndadekna artikel kuwe dadi apik.
Aja gamang nggo nge-klik tab Sunting lan melu ngembangna artikel Wikipedia seteyenge Rika.
Kriteria tulisan rintisan[besut sumber]
Nang ngisor kiye pedoman umum bab struktur suatu tulisan rintisan sing apik:
Definisi sekang judul utawa subjek halaman, cukup nganggo siji kalimat. Judul kudu nganggo aksara sing dikandeli. (Conto: "Bawor kuwe salah siji pemain bola basket Indonesia sing lair nang Surabaya")
sing lewih kumplit, deleng Wikipedia:Kutip sumber tulisan.
Angger Rika uwis kulino karo Wikipedia, ora ana salaeh nek Rika uga nambahna bab kiye:
Cithakan rintisan sing pas (deleng daftare)
Pranala jaba sing relevan karo subyek sing dibahas (opsional). (misale, situs pribadine Bawor)
Kategori sing cocok. (misale, Olahragawan Indonesia)
Artikel sing cukup lengkap, tapi ora diwikifikasi utawa copy edit sing apik, umume ora dianggep rintisan. Artikel-artikel kaya kiye kudu diweneih tag pemeliharaan sing pas (umpamane, {{wikify}}). Ningen senajan kaya kuwe, cithakan rintisan biasane tetep diweneih.
Tulung digatekna nek artikel pendek sing mengandung informasi sing sethitik banget utawa ora jelas, teyeng dinominasikna kanggo dibusek utawa digabung maring artikel liyane sing esih ana kaitane. Wikipedia kuwe dudu kamus, tapi nduwe proyek sedulur - Wiktionary - sing teyeng digunakna kanggo nglebokna entri-entri sing pas mlebu maring kamus. Angger artikele Rika pendek banget lan isine mung definisi kata, jajal dipertimbangna nggo dilebokna baen maring Wiktionary, utawa Rika nambaih informasi tambahan ben dadi layak mlebu ensiklopedia.
Mbusek status rintisan[besut sumber]
Angger tulisan kuwe dianggep uwis dikembangna lan dadi artikel sing isine lewih akeh informasi ketimbang versi sederunge, sapa baen olih mbusek tag rintisan sekang artikel kuwe. Ora penglu nglibatna pangurus utawa ngajukna usulan kanggo mbusek status rintisan kuwe.
Akeh artikel sing egin ditandai artikel rintisan senajan uwis ditambaih pengembangan sing cukup. Angger artikel dinilai ukurane uwis kegedean nggo dilebokna nang kategori rintisan tapi esih masih dirasa perlu dikembangna, tag rintisan teyeng dibusek lan diganti nganggo cithakan {{kembangkan bagian}} sing lewih pas nggo kasus kiye. Diusahakna aja nganti nglebokna tag rintisan lan tag pengembangan nang jero artikel sing pada.
Rika kudu wani mbusek tag rintisan angger dirasa artikel kuwe uwis ora pas nggo dadi artikel rintisan.
Cithakan rintisan digunakna kanggo nandani nek tulisan kuwe egin tulisan rintisan. Kanggo ndeleng daftar cithakan rintisan sing uwis ana, deleng daftar alfabetis utawa daftar miturut topik.
Ben seragam, cithakan rintisan digawe nanggo cithakan {{base-stub}}. Kiye contone cithakan rintisan:
PERUBAHAN LINGKUNGAN DI SMA NEGERI 56 JAKARTA Ma...
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur ...
Geguritan yaiku iketaning basa kang memper syair. Tembung geguritan asale saka tembung gurita kang diowahi saka tembung gerita, linggane gita ateges tembang utawa syair. Geguritan iku uga bisa kasebut puisi bebas, kang kalebu salah sawijining asile kabudayan Jawa modern sing duwe ciri ora kaiket ing wewatonan guru gatra, guru wilangan lan guru lagu kaya dene tembang Macapat.
Nganggit (ngarang) geguritan iku bisa wujud ngandharake (mahyakake) pengalaman pribadi utawa gegambaran kahanan sing tinemu ing masyarakat, utawa panguripaning manungsa ing alam donya manut jaman kelakone. Dene sing diutamakake ana ing geguritan yaiku :
2.Cacahing gatra (baris) mentes (ringkes)
3.Migunakake basa kang endah (basa rinengga), kayata :
5.Wirama : pamilihing aksara swara kang trep lan pas saengga bisa nuwuhake irama kang endah.
1.Wirama : munggah mudhune (membat mentule) swara, pocapan (irama lan lafal)
2.Wirasa : penghayatan, ngrasakake isine geguritan
Wiraga : ekspresi, patrap/sikap, obahing awak lan pasemon (
23 Tips Pencarian Google | Kali Sengara
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan
BAB XV. TEGESE LAHIR KARO BATIN | alangalangkumitir
Comments	Wong utawa bocah asring takon mangkene : GUSTI ALLAH PANGGONANE ANA ING NGENDI ? Wong takong mangkono wis samesthine, ora kena diluputake, marga thukule saka kepingin ngerti.
wangsulan iku adate mung manut pitakon. Dadi wong takon mangkono iku : mung kudu diterangake, rehne durung ngerti.
Kepriye ta lupute. Lupute : Allah diarani manggon. Allah iku ora mbutuhake panggonan, malah ditutuhi dening saliring panggonan.
Awang-uwung kang tampa wates jembare dalah isine kabeh, manggon ing ngendi ta? …….manggon ing Allah. Apa meksa katakokake? Allah manggon ing ngendi? Lah wong ngarani panggonaning awang-uwung ora bisa, teka dipurih ngarani panggonaning Allah.
Awang-uwung kang tanpa wates gedhene, iku bae wis ora susah di takokake manggon ing ngendi, marga : iku malah dadi dununge sakehing enggon sarta sakehing ener. Kabeh-kabeh ana sajroning awang-uwung kang tanpa wates jembare. Bobote mangkono, awang-uwung mau meksa isih gumantung marang ananing Allah. Dene mungguh CARA PAMANGGONING awang-uwung marang Allah iku, kena dipindhakake CARA PAMANGGONING kacaning buku, ana ing bukune (raening dluwang manggon ing dluwang).
Pinikira : buki siji kacane akeh. Iku nyamleng kanggo pepindhan : Allah enggone nglimputi alam ka-alusan akeh banget, kang siji-sijining alam mau awujud awang-uwung kang tanpa wates gedhene dalah isine. Padha bae kahanane karo : buku siji nglimputi kacane. Kaca-
akeh sap-sapan, padha dumunung ing buku, mangkono uga alam, ora mung donya iki bae. Akeh banget warnaning alam, kaya kang kapratelakake ing ngarep.
Coba kagalih, yen mangkono, apa meksa katakokake : Allah manggon ing endi?.
Coba ngupamakna jagading tulisan, mangkene : sandhangan wulon iku ana ing SADHUWURING aksara, sukon ana SAKNGISORE, sandhangan cecek ana SAJRONING pepetan. Pepet ana SAJABANING cecak. Iku kabanjure teka dadi nakokake : bukune apa ana SAK-DHU-WURE aksara, apa SATENGAHING aksara, apa SAK NGISORE?
Cekake : yen manungsa bisa ngarani prenahing BUKU utawa KANG MACA BUKU kaprenah ING TEMBUNG ENDINE sandhangan wulon utawa taling, lan iku bisa ngarani prenahing Allah ing TEMBUNG ENDI kawujudan isining alam.
Jagading tulisan iku rak beda luwih dening beda : manawa katimbang jagading WONG kang maca buku utawa BUKUNE. Kapriye beda-bedane? Ing jagading tulisan ora ana keblat (ener) sajabaning raen. Kang diarani ngisor dhuwur sarta kiwa tengen, apa dene JABA JERO, kang tumrap kacaning BUKU. Iku dudu kang tumrap ing bukune utawa kang maca buku.
Jagading tulisan iku jagading raen, (luwih tipis, malah tanpa kandel babar pisan). Balik jagading buku utawa wonge : gembleng (kubuk).
Jagading buku nunggal karo jagading awake kang maca buku, nduweni ener kang uga aran ngisor, dhuwur, njaba, njero, nanging beda karo ngisor dhuwur tulisan. Jaba-jeroning jagade uwaong. Beda karo jaba-jeroning tulisan. Lah iki pinikir-pikira.
Sawise terang marang prakara ing dhuwur iku, nuli mikira ing ngisor iki :
Sandhangan wulon wis cetha dumunung SAK DHUWURING aksara, sandhangan pepet ana SAJABANING CECAK, cecak sa-SEJO-NING pepetan…… Lah samengko banjur ana pitakon, mangkene : KANG MACA BUKU, ana tembung ngendine kang diwaca? Nanging aja nganggo tembung SAJABANE mundhak dikira kaya prenahing pepetan tumraping cecek. Si aksara ora temu-tinemu karo tegese ING DHUWUR kang ora kaya prenahing wulon. Ora pethukan selawase karo tegesing SAJABANE, kang ora kaya prenahing pepetan tumraping cecak.
Manungsa sok nembungake prenahing kajaten nganggo tembung ING JERONE BADAN. Mangkono iku papadhane : wong kang maca buku diarani SAJERONING pepetan, kaya dene prenahing cecak tumraping pepetan.
Kang iku manungsa prelu sinau ngrasakake marang karepe tembung : LAIR karo BATIN, kang nganti bener pangretene. Ing kono yen pancen wis mangerti temenan (bisa ngrasakake) tartamtu bisa nampa ing rasa, yen dipratelani mangkene : PANGERAN IKU PRENAHE ING BATINE BADANMU, ING BATINE KAWUJUDAN KABEH, ING BATINE ALAM, ING BATINE SAHIRMU, ING BATINE BUDI RASAMU.
Manawa wis bisa mangerti marang kang aran ING BATINE mau, ngupamakna : prenahing mripate kang maca buku, diaranana ING BATINE aksara kang diwaca, prelune : aja diarani SAJABANE AKSARA utawa SAK DHUWURE aksara, awit yen nganggo tembung SA-JABANE utawa SADHUWURE, mundhak dikira kaya prenahing wulon utawa pepetan.
Kajaten katembungake ING JERONE BADAN, ya kena bae, sak uga aja ditegesi kaya prenahing jerowan tumraping daging utawa daging tumraping kulit.
Muga karasakna kang aran ING BATINE mau.
ing telenging batin, yaiku ing pungkasane batining saliring bating.
Wiwit saka : teleng tumeka batin, kabeh kagarba ing Asma Allah. Yaiku Asma kang Agung.
Kawadhagan kita nyebut marang telenging batin kita, nganggo Asma : ILLOLLAH (PANGERAN).
kangjeng Sultan Agung nyariyosaken wiwit.Dewi Ambararini putrinipun ratuning jim linamar raja wolung
April 4, 2011 – 12:59 am salam rahayu ki,,,
nderek absen lan nderek ayem temtrem ing palenggahanipun ki mas kumitir,,,,
ugi salam silaturahmi sedaya sedulur,,, salam salim dulu akh…
dibicarakan kosakata Jodho sing wis pinasthi (SS:9) dan tokoh wayang Sembadra alias Lara Ireng (SS:10).
pra kanca dolanan ning njaba. Padang mbulan padange kaya rina. Rembulane nek wis awe-awe, ngilingake ojo turu sore-sore. Yok pra kanca yo podo mreneo. Rame-rame ing kene suko-suko. Langite padhang sumebar lintang yo podho dolanan sinambi cangkruan”
MONGGO DIRENUNGKEN KEMBALI…. MATUR SUWUN.. fabianomuid Sampean wong cilikk yo…. wong fotone wess
wkwkwk.. aku yo mung ngawur kok.. ndak mudeng... pokoke nulis copas :v
SERAT MADURASA (IV TAMAT) | alangalangkumitir
Kang bener, becik sarta prelu durung mesthi PAKOLEH.
Guru kang aweh pretelan marang murid, panggedhe marang rerehane, bekel marang kuline, wong tuwa marang anake, bendara marang bature, presidening pakumpulan marang
wong caturan marang lawane, sapiturute, iku kerep bae SAYAH ORA PAKOLEH.
Yen nggoleki sababe, manawa arep adil aja mung mriksa sasisih.
Mungguh sababe : kang caturan mung eling cature dhewe bae, kurang mawas marang KANG NAMPANI CATURE. Adate wong caturan iku mung eling cature dhewe, mung mriksa pikire dhewe, mung ngetut kenyute dhewe (ringkese : karem marang atine dhewe). Lire mangkene :
Dupeh cature dirasa becik, disengguh kang nampa menthi dhemen.
Dupeh calathune warna-warna lan akeh, disengguh kang nampa mesthi kebake.
Dupeh cature akeh INGGIHE, disengguh kang nampa mesthi tampane.
Panyengguhe akeh lupute, disengguh akeh benere.
Ngiseni pikiran nganggo kawruh, ora beda ngiseni wadhah nganggo barang cuwer, lire :
2. Kudu mriksa marang ambaning cangkem wadhah.
3. Kudu mriksa sapira jembaring weteng wadhah.
Mriksa adheping wadhah (adheping ati) yaiku : mawas, nggatekake apa ora, kesdu ngrungu apa ora, doyan apa jeleh, dhemen temenan apa mung kanggo ngenaki bae, iku kabeh katon ing SEMU, ULAT,
dibanjurake utawa di-kehi bae, iku arane nindakake panggawe kang tanpa kusur, temah ilang muspra, mubadir, ora oleh-olehan.
Mriksa sapira ambaning cangkem wadhah tegese : nitik-nitik sapira panyukupe, sepira kamoting nalare. Iku katitik ana ing mangsa liyane, panitike kanthi sabar.
Manawa wong caturan ora eling telung prakara mau, kena kaupamakake wong ngiseni wadhah mung anggere ngiseni bae, ora ndulu marang wadhahe, mung olehe arep ngisekake bae, didi mung keburu saka DHEMENE NGESOKAKE, kongsi ora sumurup marang OLEH-OLEHANING panggawe kang dilakoni, sarta ora satiti mriksa APA TUJUANE.
Wong caturan kang ora lali telung prakara mau, netepi babasan bisa ngleboni atining liyan sarta bisa nuju prana, nastiti marang oleh-olehaning panggawe kang dilakoni. Arane satiti ing pangarah lan pangangkah.
Wong eling : kakarepane manut sire, sire manut tekade.
Wong lali : kakarepane ora manut sir, dadi tanpa tuju utawa maksud, mung sabab katarik obahing nepsu (rasa kang teka dadakan) tumindake ora kapadhangan ing pikir, (mung sarana memanas asor utawa roh kewani).
Wong satengah eling : kekarepane nyimpang saka sir, sire nyimpang saka tekade.
Panggawe-panggawe kang tinulisan ing ngisor iki, ora ta yen tanpa tuju, nanging kerep bae tumindak tanpa tuju (kurang satiti ing pangangkah lan pangarah), ora liwat mung dielingana, samangsa-mangsa nindakake panggawe ING NGISOR IKI pinikira apa tujuane lan apa oleh-olehane :
Nutuh wong kang lagi kaluputan, (pinikir prelune apa)?
Ngakoni marang panggaweyaning liyan kang lagi kebeneran, upama : iku becik, AKU sing marakake, Aku sing tutur dhisik, AKU sing marahi. (tujune lan olehe : apa cocog).
Grenenge lirih dhewekan, (pituwase apa)?
Angagas upama menang lotre, oleh kabegjan, utawa liya-liyane. (Kasile apa)?
Ngalem apa kang lagi didhemeni banget, nacad apa kang lagi disengiti banget. (Pamrihe apa, dadi keprye)?
Ngerang-erang marang liyan kang lagi kewirangan, kapesan utawa kacilakan, banjur mamerake kahananing awake. (Pokolehe apa)?
Yen luwe nggunem panganan, yen wareg nggunem sahwat, yen krasa mangkene nggunem iki, yen krasa mangkono nggunem iku. (Prelune apa)?
Manceni pangaweyan kang wis kabanjur, kang wis ora kena dibaleni. (Prelune apa)?
Nacad barang kang lagi disenengi kang duwe. Ngarani larang marang barang kang mentas dituku lan disenengi. (Apa
winor main ulat, kanggo nandhakake ing bangeting ewane (guyu ngemu wisa) utawa bangeting
Solah kang kurang prasaja, laku kang kurang prelu, tembung kang kurang maksud. (Paedahe apa)?
Calathu sarwa seru karo lelawanane kang adohe mung 6 utawa 7 pacak. (Prelune seru : apa)?
Nyembah, telepun manthuk lan gedhek karo lelawanane kang ditelepon utawa ana ing petengan.
Madoni dadakan yen dicenthok utawa dicacad ing kanca. (Prelune madoni apa)?
Kerep nekuki driji, nyakoti lambe, mbekuki gulu, tabuhan nganggo driji, edheg, gawe tandha tangan saenggon-enggon, sapanunggalane. (Prelune apa)?
Kerep mbolan-mbaleni sawijining tembung, kayata : yen mratelakake apa-apa, akeh tembung : BANGET, TERANG, MESTHI, YEKTOS, utawa kerep nganggo tembung : ANU, O, lan liya-liyane. (Prelune apa)?
Panggawe kang kasebut mau ana kang MAWA tuju, ana kang SATENGAH mawa tuju, ana kang babar pisan ora nganggo tuju. Kang tanpa tuju babar pisan iku tinggal
saya kerep klirune, wasana kasar pangrasane lan petenging engetane.
Sing sapa nedya netepi unining tembung titi, surti, ngati-ati, ing pangarah lan pangangkah, elinga babasan : Witing gedhe saka cilik, kriwikan dadi grojokan. Witing weya saka ora ngopeni kang sepele. Uwiting sangsara saka sembrana.
Sing sapa arep resik, aja kemproh. Sing sapa arep becik aja groboh. Sing sapa arep bisa kudu tlaten.
Dene rampunge kang tinulis mau mung : bisane ngenengake adon-adonan kang kasar.
APA ANA KANG SELAWASE URIP NINDAKAKE PANGGAWE
KANG TANPA TUJU, MUNG MANUT RASANING
BADAN KASAR, KAYA UPAMANE BENDANA
Wangsulane pitakon mau : iya ana, kayata ; gangsir kang ngenthir sawengi natas, saben bengi. Tekek muni dhewekan ana ing growongan. Manuk cangak mabur dhewekan karo muni ngak-ngak sadalan-dalan. Sulung marani padhang-padhang, sapanunggalane. Mangkono uga solah bawane wong kang owah akale.
Eliding kojah : sing sapa nindakake panggawe tanpa ngrasa marang tuju lan oleholehane babar pisan, iku sangsaya ngemperi panggawening sato utawa kang kurang pepak akale.
Akeh panggawe kang tuwuh saka kadibyan lan kawicaksanan, sarta aweh piwulang marang manungsa, kang katindakake ing sato, sing nindhakake panggawe ora sumurup pisan-pisan marang nalar-nalare, kayata : uler molah gawe urung lan dadine enthung. Tawon gawe tala lan madu, ngrakit pamasanging tala, bolongane digawe maju nenem (nampik maju liyane). Derkuku ngegarake buntut yen arep mencok, pitik babon ngengremi endhoge, mulasara lan nyapih anake, sapanunggalane. Kabeh iku kang nindakake panggawe ora weruh dhong-dhinge, kaya lakuning mesin utawa prau ngambah segara.
Eliding kojah : sing sapa nindakake panggawe ora ngrasa marang tuju lan oleh-olehane, mangka panggawe mau tuwuhe saka kawicaksanan, iku gathuking rasa pangrasane kang nindakake panggawe karo rasane kang murba masesa : kaya gathuking mesin karo atining masinis (Pindha barang mati ora weruh marang kang urip, kang masesa. Utawa pindha pepeteng ora weruh babar pisan marang papadhang kang mengku).
Manungsa ngudi kawruh kasunyatan iku kang diangkah mundhak-mundhaka rasane murih saya alus lan padhange, sangsaya nyedhakana rasane KANG MENGKU RASA. Ing saselot-selote bisaa dadi MASINISING RASA KABEH.
Orehan bab : TEKAD, ESIR, sarta KAKAREPAN, apadene GAGAYUTANE telung warna iku (WIWIT : A tutug P) yen karingkes, maksude : NGLARAS SALIRING DAYA ing garbane Manungsa, kadadekna : Larasan kang nungga. (Persatuan yang bagus : harmoni).
Manungsa prelu wanuh marang sawiji-wijining rasa ing garbane, sarta aja samar-samar marang kridhaning rasa pangrasane, iku kang mujudake kaniyataning ati, nganti dadi kakarepan warna-warna ing rahina lan wengi, saben dina tuwin salawas-lawase.
Manungsa kudu terang marang PRELUNE sawiji-wijine karepe, sarta banjur KA-ANGKAH RUNTUTE utawa rarase, kapriye panata lan pangejume murih ora binasakake : dina iki karo sesuk kang dikarepake (ngebyah).
Manungsa sayoga sumurup marang TEGESE kang linakonan saben dina lan salawas-lawase, katujokna marang TEKAD SAWIJI, kang maton, tetep sarta langgeng.
Kapriye panataning karep, murih turut, gilig, ing wasana :
(NUNGGAL MISAH LAN PRAKARA ING DHUWUR)
Kang nganggit layang iki sajege tau weruh rupane memedi. Mung krungu kandhaning wong jare kang rupane memper barongan, ana kang kaya wong sing banget alane, ana kang endhas kewan awak uwong, ana kang mung endhas thok, badan thok utawa usus thok. Ana kang wujud mayit isih ana buntele mori, ana kang awujud mayit kang raine nggegilani banget, saweneh raine ana kapase pating taremplek ing mripat, kuping, irung lan cangkem, lan kapase padha urip menga-mingkup, lan liyane-liyane.
Saweneh wong ngarani memedi iku asale saka wong mati, tandhane kang akeh ana ing kuburan, sarta sawenehing bangsa medium nyatakake : ana memedi kang ngaku asale saka manungsa.
Kang nulis iki ora bisa netepake temene kandhaning wong mangkono, awit durung nyatakake dhewe. Samono uga ora wani ngarani mesthi gorohe, marga ora duwe gagaran kang premati kanggo nerangake ing gorohe. Cekake embuh temen embuh goroh. Ora pati tak pikir. (Kepingin kapethuk memedi : iya ora). Mung atur prayoga : kang wis kabanjur midhanget kandha mangkono aja keduwung, mung dibanget adhepe marang Allah, ditaberi ngempakake rasa alus, mamati
kukusing diyan, NUR : cahyaning diyan. Budi : padhanging diyan. Diyan kang kukuse nggembuleng iku gambare manungsa kang kegedhen nafsune kang kasar. Yen sirep urube, kukuse padha kari nggembuleng, iku pepindhane memedi brekasaan. Awit saka iku prelu banget manungsa nyunyudha kukus kang metengi Nure. Saya sathithik kukuse, anteng urube, ajeg angine, cahyane dadi padhang.
Yaiku : PANGAREP-AREP SARTA SENENGING ATI.
Wong urip kang digoleki ; s e n e n g. Bisane seneng katekan pangarep-arepe.
Tengering urip iku OBAH LAN DUWE RASA. Tengering obah lan duwe rasa iku enggone DUWE KAREP, PANGAREP-AREP lan SENENG. Dadi manawa wong ora duwe kakarepan apa-apa, kentekan pangarep-arep sarta ora duwe seneng babar pisan, lan bedane apa karo tunggak utawa bekakas, isih becik wong gunung awor lutung.
Unen-unen ing dhuwur iku kena dianggo njalomprongake wong kang durung prayitna lan weweka, nanging kena digandhuli kenceng dening kang prayitna lan weweka.
Kajlompronge tumrap kang RASANE ISIH KASAR : pangarep=arep lan seneng mau banjur ditampa nganggo rasa kasar utwa asor (rahsa, nafsu, kewani), becike tumrap kang wis alus rasane : pangarep-arep lan seneng ditampa nganggo rasa alus.
Rasa seneng lang pangarep-arep kang rinasa ing rasa alus iku ora pisan-pisan padha karo yen rinasa nganggo rasa kang asor.
Dadi : nadyan nunggal tembung KANG DIANGGO NGARANI, nanging seje rasane KANG DIARANI.
Tumrap manungsa kang isih kasar, mulane sok dipurih nyunyuda utawa nyirnakake pangarep-arep lan seneng, iku kang tinuju sajatine : pangarep-arep lan seneng KANG KATINDHAKAKE NGANGGO RASA ASOR, pamrihe : sasudane rasa kang asor banjur kathukulan rasa kang luhur. Nanging ….. sarehning lageyane wong ora padha, saweneh ana kang banjur kliru : disengguh manungsa dipurih susah lan prihatin thok. Ora oleh duwe seneng pangarep-arep apa-apa. Lha apa dhelog-dhelog kaya reca? Glundhang-glundhung kaya endhog? Tartamtu bae rehning ora pethuk karo nalar, temah nganakake pamaido mangkene : AH YA GENE WONG URIP SUSAH-SUAH, WONG PARI DITANDUR DADI? SARTA KANG MAHA KUWASA PARING KAMURAHAN RUPA-RUPA : SRENGENGE, REMBULAN, UDAN, TANEM TUWUH, KEKEMBANGAN, PANGANAN ENAK-ENAK, KAANAN SARWA ENDAH, KABEH CINADHANGAKE MARANG MANUNGSA. MANUNGSA DIPARINGI PRABOT PEPAK SUPAYA BISA NINDAKAKE KAREP LAN PANGAREP-AREPE APA DENE NGRASAKAKE SENENG. APA PRELUNE WONG BODHO DIPURIH PINTER, WONG KESED DIPURIH SREGEP, WONG SUSAH DIPURIH BUNGAH, ALAS DIGAWE NEGARA REJA. KABEH IKU KARSANING GUSTI, TEKA JEBUL PADHA KEPEINGIN DADI TUNGGAK, SARTA ATINE DIGAWE SUSAH-SUSAH, IKU KAPRIYE?.
Ana saweneh manungsa kang isih kasar rasane, dhemen banget ngudi kawruh kasampurnan, nanging enggone ngudi iku katarik saka kepingine kaya kang uwis padha dadi pangudine, (padha ngranggoni kasantosan lan kaheningan). Sarehne kang ditiru ya muruki : aja duwe pangarep-arep lan bungah, temahan meksa marang adon-adonane kabeh : Ora kena ora kudu duwe pangareo-arep lan seneng.
Sarehning prakara iku ora laras karo adon-adone, temahan ndadekake peperangan karusakan sadina-dina, dumunung ing atine, banjur ngakake sumpeging ati, lan bingung pikiran.
tansah perang. Saperangan gedhe niyat padha mbalela marang ratune (angen-angen) kang ora weruh marang khukum. Awit saka iku ora kurang wong ngupadi kasampurnan malah dadi ngengleng, kuwur utawa bingung. (Sangsaya mempeng enggon engudi, sangsaya kuwur, sumpeg, sugih gagasan lan pikiran).
Kadadeyan kang kaya mangkono ora nggumunake, awit : prakara kang mesthine dirasa nganggo rasa alus mangka dirasa nganggo rasa kasar, iku padhane panggawe kang mesthine digarap ing wong tuwa digarap ing bocah cilik, utawa kaya dene balok kang mesthine diangkat ing saradhadhu diangkat ing wong wadon.
Wong kang ngluputake embuh kanane mau, manawa sumurup wong ngudi kawruh dadi bingung lan ngengleng : oleh dalan kanggo mancahi kaya bubuk oleh eleng.
dalan utawa mratkeli), ndunung-ndunungake samesthine.
Ana saweneh wong ngudi kaweruh sugih sir kang nyimpang saka tekat (goroh batin) bareng weruh kancane sumpeg lan bingung jalaran saka mempenge banjur mituruti dhapur kaya dongeng kuwuk buntung buntute kang
pancadriya aja dicandhet banget-banget, prelu uga kala-kala dieculake. Tirunen aku iki. Enggonku mikir marang kawruh sarta nyandhet nafsu mung sawatara. Jer samubarang gawe yen banget-banget, ora becik. (Rembug mangkono iku panampane kudu kanthi prayitna lan weweka). Yen kurang prayitna, kelu wong kuedhung wawaton, benera ujare nanging luput panganggone, asring nganakake sembrana : sugih kakarepan lan sir kang nyimpang saka tekad.
Ora luput kang ngarani yen pangudi kawruh kasampurnan iku gawat lan rungsid.
Empaning pangarep-arep lan seneng iku tetelane mangkene : Manungsa kang isih gedhe rasane kang kasar, ora susah kumudu-kuduwa mbuwang pangarep-arep lan senenge, mung kudu NGENGGOLE pangarep-arep lan senenge. Kayata :
Maune seneng marang panggawe kang kurang becik, di ENGGOKNA : seneng ngudi kawruh, maca layang kang becik utawa ngenam-enam.
Maune seneng mangan enak, DIENGGOKNA : seneng ngurang-ngurangi.
Maune seneng marang kadonyan, DIENGGOKNA : seneng nyapih atine karo kadonyan.
Maune seneng marang pepenginan DIENGGOKNA : seneng nyuda pepenginan.
Maune seneng marang donya lan dirine DIENGGOKAKE : seneng marang Allah utawa pribadine (uripe). Sapiturute.
Manawa lakune wis menggok, kang diarep-arep ya mung oleh-olehaning pangudine, kasenengane iya yen oleh thukulan kang becik, utawa plimpingan. Sapa ta kang bisa ngarani yen seneng kaya mangkono iku, kalah karo senenge wong sugih singgih, kajen kineringan sapanunggalane? Tak duga ora beda senenge, getun mung mangkene :
Seneng marang pangudi, parane marang katentreman, nanging yen seneng marang kabungahan marang panggrangsang.
Seneng marang pangudi ole kaweningan, seneng marang kabungahan oleh pepeteng.
Seneng marang pangudi ngajekake ilining cipta, seneng marang kabungahan ngenggokake cipta.
Seneng marang pangudi, upama rasaning badan waras, seneng marang kadonyan, upamane rasaning badan kang gatel dikukur.
Manawa ilining cipta wis ajeg gumolong marang Allah, iku pangarep-arep lan seneng sangsaya alus rasane, mundhak dina mundhak aluse, kangsi salin sipat. Enggone katembungake sirna iku ya sabab wus salin sipat utawa salin rasa. Nanging sajatine ora sirna, mung ngalih, (sejen rasa nunggal tataran) obah utawa kedhere uga sangsaya anteng. Enggone saya anteng kena kaupamakake ilining banyu kali, saya nyedhaki sungapan saya alon.
Ringkese mangkene : KEREP, PANGAREP, KEPINGIN, apa dene SENENG, iku ora susah disirnakake utawa dibuwang-buwang. Bageyaning Manungsa mung MILIH karo Nglakoni, mengko kang kasar bakal sirna karepe dhewe.
Wong dhemen nandur, tansah oleh kasenengan kang rasane ora gampang jajag-jajagane lan ora kena disepelekake. Jalarane ora mesthi saka ngundhuh wohe, terkadhang lagi ndeleng semining godhonge bae : atine krasa bungah. Wong dhedher wiji ngrungu swarane gludhug sarta banjur udan, suka sukure marang Allah ora kena kinira-kira.
Wong nyambut gawe kang dhemen netepi wajibe (luwih-luwih kang pethenge menyang Allah), iku kesenengan kang gedhe banget, kayata : pulisi nalika golek katrangan, anggepe kaya ngudi sawijining kawruh bakal kanggo eksamen, lupute bakal njunjung drajate, iya marem sabab mundhak kabautane utawa sukur dene bisa gawe tentreming praja. Saben oleh titikan saka enggone golek katrangan, sirna sayahe lan mundhak mempenge.
Sarehning tetela seneng iku asale saka PANGAREP-AREP KANG KATEKAN, mulane saben wong mesthi duwe kasenengan, kang rasane ora kena ditraju ing liyan. Sanajan sawangane gedhe banget bedhane, nanging tumrap kang ngrasakake durung mesthi bedda.
Wong panahan, wong main, wong mancing, wong njala, wong ngingu manuk, wong nganggit layang, wong nggambar, wong mbathik lan liya-liyane, kabeh padha duwe PANGUDHI. Sarehning duwe pangudi, kang ndadekake senenge iya yen KATEKAN PANGUDINE dhewe-dhewe. Sarehning kalane ngudi
undhakan, mulane kabeh mau sadalan-dalan iya padha oleh kasenengan dhewe-dhewe.
Eleding gunem : wong ngudi kawruh kasampurnan ora susah kagetan, gimiran, penginan utawa meri marang kabegjaning liyan utawa kasenganing liyan, sanajan katone luwih dening seneng lan luwih begja, jalaran, : sanajan dikaya ngapa kahanane kang katon ing lair, nanging kahaning rasa seneng iku ing endi-endiya ora liya, MUNG SAKA PANGAREP-AREP KANG KATEKAN.rehning pangarep-arep kang katekan iku KEHE TANPA WILANGAN, dadi mung kari nari sakarepe kang arep milih bae, kalawan ora susah kuwatir yen ora oleh. Dadi upama ana wong urip kang sire mung golek kasenengan bae teka ora oleh : iku saka bonggane dhewe, tetela wong murangsarak, jer lumuh golek sing bisa oleh, kudu-kudu golek sing ora oleh. Lumuh golek sing gampang, kudu golek sing angel, apa maneh yen wong golek seneng milih sing ala, mlarati utawa gawe pitunaning liyan, tetela wong bingung. Apa sababe : wong kasenengan kang becik ora kurang, sing munfangati akeh sarta sing gawe bathi tanpa wilangan, teka ndadak golek sing ala, sing mlarati lan sing gawe
Sarehning wong ngudi kasampurnan iku kang diudi : kasucen, kabeningan (dudu wong golek bungah kaya wong nanton tayuban, main, rame-rame, nyawang neka-rupa, nyandhing bandha, mangan enak sapanunggalane, malah padha ngudi pisahe saka kabungahan) dadi ingatase wong kang lali yen SENENG IKU PANGAREP-AREP KANG KATEKAN, kang mesthi banjur ngira : wong ngudi kaweuh disengguh ora duwe seneng sathithik-thithika, tansah susah jalaran mekak hawa nepsune, nanging sok uga eling yen seneng mengkono rasaning pangarep-arep kang katekan, mangsa ngiraa mangkono, awit ora ana bedane babarpisan karo kang bungah-bungah lan ngenak-enak, jer kabeh-kabeh padha duwe pangudi lan pangarep-arep sarta padha dene katekane, bedane kira-kira mung mangkene :
Kang seneng marang kabungahan ora marem-marem, kang seneng marang kawruh duwe marem.
Kang seneng marang kabungahan ora bisa tentrem, kang seneng marang kawruh saya lawas saya tentrem.
Seneng marang kabungahan bakal karusakan, kang seneng marang kawruh saya nyedhaki marang slamet.
Kang seneng marang kabungahan akeh susahe, kang seneng marang kawruh saya sathithik susahe.
Kang seneng marang kabungahan ora ajeg sire, kang seneng marang kawruh ajeg sire.
Kang seneng marang kabungahan tansah bingung, kang seneng marang kawruh sangsaya pramana.
Sarehning seneng PADHA (mung kacek mlarati karo munfangati), mulane kang ngudi kawruh ora prelu gimir, meri, kepencut, ngrusula utawa cilik ati.
1. Goleka katrangan, titikan lan urusan. Enggone oleh kasenengan sadalan-dalan kaya pulisi golek
kaya wong tani ngupakara tandurane. Iku durung enggone ngrasakake uwohe (watak).
ngajari gajah, bruwang, asu. Utawa kaya guru mulang bocah.
4. Nyelengi kangge sangu lan piranti, (daya gaib). Enggone tansah oleh seneng kaya wong nyelengi dhuwit ing separbang, enggone nemu piranti (wawaton) kanggo garan, kaya
anyar saka enggone misah lan ngadoni, rasa anyar mau dibesut maneh lan diadoni maneh, marakake nemu kencana kang luwih endah, uga dadi piranti maneh, sapiturute. Iku kasenengan kang ora pisan-pisan kena dijajagi dening kang ora ngalami dhewe. (tak tembungake anyar mau anyare tmrap kang ngudi, nanging sajatine wis cumawis ndhelik. Kang ngudi mung nyarawedi utawa mbesut bae).
6. Ngejum, nata lan ngenam-enam pikiran kalaras karo
gawe masakan warna-warna kang mirasa, ya iku kasenengane wong nganggit-anggit utawa nggubah. Kayata :
unggah-ungguhe, tembunge, tembunge, kagarba dadi siji. TUMUJU MARANG SAWIJINING RASA utawa MAKSUD. Ora beda karo gugubahan utawa oncen-oncen kang nganggo kekembangan warna-warna kaworan gogodhongan, nuli diwangun meng-KENE, kagathukake karo gugubahan kang MANGKENE, mujudake wawangunan kang luwih endah, manis sarta ngengreng.
WONG ngudi kawruh enggone gawe gugubahan RASA kang adi endah ana ing karatoning ALLAH : ora beda senenge karo para putri gawe gugubahan kembang kanggo rerengganing daLeme. Mung kacek kasar Karo alus, kasat mata karo ora. Rasa kang sumingit ana ing layang kikidungan anggitane para linuwih apa dene kang ana ing candhi, wayang, gamelan, pakem lan liyane-liyane : kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen kang banget endahe. Rasa kang digubah padha maujud ana ing kahalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ORA KENA KINAYA NGAPA endahe.
8. Wong ngudi kawruh kang taberi ngrasakake lan niteni, tansah oleh pitutur saka atine dhewe. Enggone seneng kaya bocah sekolah, Rasa lan Budine kang minangka guru, alam iki minangka pamulangan, sarupane kang gumelar dadi gagaraning piwulang. Wasana : manuk, tawon, kembang, lintang, rembulan, suket, godhong, watu, lan liya-liyane kabeh padha aweh pitutur marang kang ahli sasmita, kaya-kaya sarupane kang tumuwuh padha muni dhewe-dhewe, sarta unine laras kaya gendhing kang banget kapenake.
9. Wong ngudi kawruh kang karem mbeciki sapadha-padhaning sipat (dumadi), iku thukuling niyat saka SIR KANG LUHUR, kalane thukul sire, sir kang luhur mau saya gedhe dayane, megar saya MEMPAN. Undhaking sir kang luhur upama wong oleh undhakan barang kencana. Sir kang luhur (kencana) narik kang luwih luhur maneh, iku upama wong kang oleh kencana banjur oleh inten, sabanjure : dadi duwe sesotya kencana kang dumunung ing gaib, iya ing atine dhewe. Sapa kang duwe : mangsa wong liyaa. Enggone gawe kabecikan mau mbeciki marang sapa? Iya mangsa tibaa marang wong liya, uga sipate dhewe, wasana dadi kesenengan gedhe kaya wong mbeciki anake utawa pindha wong macar kukune dhewe. (Apa sababe wong duwe pangganggep sing samono), sababe yaiku : sirna lelarane, sirna napsune kang
Wong ngudi kawruh uga duwe kasenengan kaya wong ngadu jago, ngadu jangkrik, notohi kertu, panah lan liya-liyane, awit saben dina tansah notohi peranging adon-adon kang becik mungsuh kang ala. Yen kang ala kalah dening kang becik, mareme kaya botoh jago menang jagone, kaya wong main menang kertune, banjur oleh ganjaran daya alus kaya wong ngabotohan ngukup dhuwit.
11. Wong ngudi kawruh uga duwe kasenengan kang senenge kaya raja mangun perang nelukake nagara. Manawa balaning setan kalah dening balaning Pangeran, kabeh balaning setan padha teluk, manut-miturut, sirna setane, dadi kanca kabeh sayuk rujuk, tata tentrem raharja.
12. Wong ngudi kawruh uga duwe pakareman utawa rasa lega kaya rasaning wong ilang klilipe, senebe, lalarane utawa badane, iya iku enggone mbudi benggange karo kadonyan kang nyarimped utawa nggigidhuhi. Saben bisa mbuwang pakaremane (ora ketagihan maneh), rasane kaya ucul saka babadan utawa kaya bocah kang wis ora nangis disapih.
13. Wong ngudi kawruh bisa ngreti kanthi terang, yen GAWE KABECIKAN IKU GEDHE MUNFANGATE TUMRAP KANG NGLAKONI, kena kaupamakake kelangan sabenggol oleh liru satus rupiyah, nandur krambil sagluntung bakal ngundhuh pirang-pirang gluntung, kongsi pirang-pirang taun. Iku tumrape manungsa bisa ngrasa : lagi bisa mangerti bae ngrasa seneng kaya oleh kauntungan gedhe, awit arang manungsa kang bisa mangerti marang paedahing pangreti kang semono. Kang akeh mung kumambang dienggo kembang lambe, ora bisa yakin sajroning ati. Apa maneh pangreti bab rasa TRESNA MARANG DAT DADI WOT MARANG SAGARA RAHMAT. Manungsa kang wis bisa ngregani marang pangreti kang semono, iku ngrasa nemu kanugrahan gedhe, suka-sukure ngungkuli kang nemu emas.
Sawise sumurup kanthi terang, banjur DUWE NIYAT GAWE KABECIKAN, DUWE NIYAT NGUPAYA DALAN BISANE KATHUKULAN TRESNA MARANG DAT, yaiku : lagi DUWE NIYAT bae sajatine wis kanugrahan, sarta yen rinasa agawe senenging ati. Arang manungsa kang tampa kanugrahan arupa NIYAT (idham0idhaman, cita-cita kang kaya mangkono. Niyat utawa idham-idhaman iku bibit, manawa diurip-urip bisa dadi gedhe lan ngrebda banjur awoh.
Niyat kang marang kautaman iku ngadat akeh rubedane, dumunung ing atine dhewe, kayata : ana adon-adon kang kasar utawa asor mbangkang, mbabaluhi utawa sungkan, banjur ana pikir peteng kang mbantah nganggo manas asor). Nanging kang prayitna : sumurup yen rasa kang abot gawe kabecikan iku, dayaning adon-adon kang asor. Pikiran kang mbantah utawa madoni. Tumrap manungsa kang ora prayitna : kelu dayaning adon-adon kasar, temahan wurung niyate (sungkan, abot utawa mbantah nganggo manas asor). Nanging kang prayitna : sumurup yen rasa kang abot
sinangkan saka sethithik, diirih-irih dhisik, digolekake rekadaya rupa-rupa, supaya kang asor saya kendho, wasana kena dikalahake
banget manungsa kang bisa ngrasa yen iku COBANING ATI, dadi manungsa kang sumurup utawa ngrasa kang mangkono, iku sajatine tanpa kanugrahaning Pangeran. Mangkono uga enggone niyat ngalahake adon-adone kang asor lan enggone golek reka tanpa kemba : iku kanugrahan gedhe banget, sarta yen rinasa banjur nganakake RASA SUKUR MARANG KANG GAWE URIP. Senenge durung mesthi kalah karo menang lotre, mung kacek obah karo meneng, kasat mata karo ora.
Sawise nemu pratikel utawa dalan kanggo ngalahake adon-adon kang asor, banjur katindakake : (ngulinakake nglakoni sawijining panggawe kang dayane empaning adon-adon kang becik. Ngendhih kang ala). Manawa klakon ana saperanganing adon-adon kang ala kang kalah (ora ngrubeda maneh) iku kang duwe pangudi kaleksanan pangudine, sarta yen rinasa dadi seneng sarta marem. Sakalahe adon-adon kang ala, banjur rumasa oleh kaundhakan daya alus lan padhang, prakara iki kena diupamakake wong nyarawedi : wiwit katon murnine, ndadekake saya mempenging pangudine.
Ora lawas nuli ana maneh adon-adon kang kalah sarta thukul maneh kang becik, iya nganakake seneng maneh, mangkono sabanjure : tansah oleh kemenangan salawas-lawase. Saya cedhak karo kang diparani sangsaya seneng, marga sangsaya sugih thukulan daya alus warna-warna, kabeh dadi piranti utawa sangu mbanjurake lakune, lan dadi piranti kanggo ngalahake kang ala. Wasana sangsaya lawas sangsaya banget senenge, mung rasane beda karo seneng kang katindakake nganggo adon-adon kang kasar, awit senenge sangsaya meneng lan tentrem, dadi sangsaya ora ketara senenge, awit sangsaya sirna uriping napsune, kari cahyaning rasa lan budine, yaiku : PRAMANANE.
Kapethik saking Serat Madurasa, Penerbit : Yayasan Djojo Bojo
bilih kawula namung sadermi ngelingaken kemawon lan angleluri kabudayan Jawi supados mboten kasilem ing jaman, boten sanes namun rasa tresna kawula dumateng budaya lan sastra tilaranipun para leluhur Agung Tanah Jawi. Wusananing atur, mugya saged migunani dhumateng para maos ugi sutrisna budaya Jawi, bilih wonten galap gangsuling tembung, para winasis lan sarjanadi kaparenga paring angunging pangaksami dumateng pun Kumitir. Nuwun.
SERAT PIWULANG WASITA MULYA | alangalangkumitir
luhur, têtuladhaning utama, utamane ngaurip anèng dumadi, dumadining widada.
wêkasingsun dèn kapanggih, gaibing ngèlmu krajan.
Jêng Dipati aturira aris, dhuh Sinuhun Ingkang Binathara, amba kamipurun mangke, umatur Jêng Sri Mulku, ngriki wontên manungsa luwih, abdi dalêm mardikan ingkang sampun mashur [4], mulangkên rèh kalêpasan, ingkang wasta Kyai Amat Jamkasari, sasat angraga sukma.
Nggih punika kewala Jêng Gusti, tinimbalan lajêng kadangua, bok bilih condhong ature, duk myarsa Jèng Sri Mulku, iya patih luwih utami, ingsun tindak kewala, tan kuciwèng sêmu, payo padha namur lampah, Jêng Dipati jumurung asta kêkalih, nuwun inggih sumangga.
miyos kori butulan wuri [5], praptèng Jawi Sri Nata, samarga manungkung, tansah denya wirandhungan, mangkana ta lampahira
wruhanamu, mêngko sira tamuan Nyai, nanging dudu sakwonga, mêngko ingkang rawuh, Jêng Sri Mulku Surakarta, kang umiring Kangjêng Raden Adipati , muhung roroning tunggal.
Ing walanggar rêsikana Nyai, sêdhiyaa sêsêgah kang endah, lan dawêgan siji bae, banyune kanggo
kinanipun ingkang mardi basa, tabe-tabe ing asmane [9], Raden Ahmad pukulun, nalikanya babat ing giri, kêsaput rêrêping gyan, warandha Nyi Umum wisma mancil pinggir wana, atur sêgah dhaharan kadi puniki, Raden Rahmad duk dhahar.
sampun saèstu, nikmatira wus kagawa, niki pohung klapa gula gurih manis, nikmat angendralaya.
catur lan wara, ing dununge pancadriya dèn wastani, sirnaning waradwinya.
Dadya wujud triwara martini, kang sawiji marang kaalusan, dwiwarajati arane, asma kang nunggil wujud, mung sêmene jumênêng urip, mêngku patang prakara, ing panêngênipun, sawiji arupa rahsa, ingkang rahsa amêngku kalih pêrkawis sarêngat lan hakekat.
Sampurnaning rahsa amêngkoni, dwi prakara tarekat makripat, ca-[11]tur punika parêke, kang sawiji maujud, datul insan
sipat aran dèhni, utusaning Dzat Mulya.
Iya iku dat kang maha suci, ujud tan katon dening satmata, langgêng urip salawase, amêngku rasul-rusul, kang jumênêng ing kraton luwih, sanubari punika, lênggah betal makmur, tan kakung datan
saking jrih tur sumangga, sakarsa sinuhun, adan sigra apamitan, Jamkasari jumurung asta kêkalih, jumênêng sri narendra [14].
Praptèng Jawi wau Sri Bupati, lêlêng tyas katongton, karêrantan mring ngèlmu rasane, dene wau Amat Jamkasari, dongane wus
Sang Dipati aturira aris, dhuh gusti sang katong, amba nuwun aksama pamase, dhahat ing tyas kamipurun runtik, atur pamrayogi , ing gusti sang prabu [15].
Ing sadaya karsa paduka ji, amba wus cumondhong, muhung amba karilana mangke, unjuk atur ing rèh pamrayogi, kaluhuran yêkti, karsa jêng sinuhun.
Mugi-mugi kêparêng ing galih, dhuh gusti sang katong, nggih makatên saking prayogine, ing panggrayanging tyas amba gusti, Kyai Jamkasari, mbok bilih pukulun.
Paribasan kêbluk mulur gusti, wit sampun kawiyos, sêsunguting atur mring pamase, dhuh manawi punika Jêng Gusti, inggih martandhani, nandha
mugi, inggih angleluri, brata supana gung.
Dasih tuwan Kyai Jamkasari, dinasih nèng katong, inung pangkat amrih supêkête, pinancia ing lênggah sêsabin, dimènipun gusti, ing tyas sêmbah nuwun.
Kadi-kadi punika jêng gusti, sumungku rèh katong, awit nêdya mêmalês ciptane, sihing gusti kang tanpa upami, makatên utam, panjênêngan prabu.
Dimèn dadya darsanèng utami, ing karsèng Sri Katong , duk miyarsa suka sri pamase, heh ta Patih ya luwih utami, pantêsên pribadi, ing sapangkatipun.
Ingsun kundur marang kênyapuri, patih karsaningong, sira banjur budhalna
tinon saking mandrawa nêlahi, tan wusên ing margi, prapta ing lun-alun.
Sawusira lênggah Jêng Dipati, enggaling cariyos, Kangjêng Raden sigra andhawuhke, mupakate kêparêng karsa ji, Kyai Jamkasari, sinung pangkatipun.
Mantri juru wastanya lêstari, wus umum sagolong, wus tinampèn sih dhawuh pamase, Jamkasari marêk ngarsa nuli, sumungku ngabêkti, mring sang
lami, wau Jêng Sang Katong, karsa animbali Kangjêng Raden [21], anganthia Amat Jamkasari, malêm Sukra Manis, wanci tabuh wolu.
jatining ngèlmu Karajan, mulya sampurnaning pati, mara sira dunungêna, kang têrang padha saiki.
Jamsari kewran ing atur, saking sru ajrih ing gusti, dadya umatur ngrêrêpa, dhuh sang kalêngkaning bumi, ingkang asoca bathara, nuhun ingkang mugi-mugi .
Wontêna sih marmèng kalbu, ulun sumanggasta kalih [23], sumungku tadhah wadana, konjuk ing gusti Sang Mulku, sumangga sakarsa nata ,
ngulami, wastanipun Kyai Minhat, Gabutan wismanirèki.
Punika sabarang putus, mukmin ngulama linuwih, têtêp subêkti ing sukma, sasat ngraga sukma yêkti , pantês kinanthi ing nata, kadi tan mindho karsa ji.
Sang Nata duk myarsèng atur, saklangkung suka ing galih, dadya rum wijiling sabda, yèn mangkana payo patih, si–[24]ra nuli pradandana,
Wirandhungan lampahipun, miyos bêbutulan wuri, sigra laju lampahira, tan têbih sang adipati, enggaling
cacade maksih langgar, durung ana ingkang masjid.
Wusira lênggah sang prabu, Ki Minhat sigra ngancari [26],
dhuh sang kalêngkaning bumi, musthikaning tanah Jawa, kêparêng rawuh paring sih, dahat tan andipe amba, lamun Hyang Sukmana Jati.
Paring nugraha pukulun, raosing tyas lir angimpi, baya ingkang rawuh tuwan, paring nugrahaning dasih, lir dening banjiring kilang, kagunturan ing mêmanis.
Pukulun paran pinundhut, amba tur bagya ing Gusti, rawuh tuwan ing [28] wismamba, paran pinundhuta Gusti, dhuh Gusti pêpakuningrat, dununging sêmbah ngong Gusti.
kanyataannira yêkti, sira sugih murid sabat, Ki Minhat dupi miyarsi.
Rumêntahing sabda prabu, angguguk turira aris, dhuh Gusti punika dora, kang karya mashuring warti, dêstun kêbangkitan amba, inggih
Gusti, sèwu druhakèng Hyang Sukma, nèng praja tan wruh ing krami, ngantêpi santri ngèlmunya, wêkasan tan wruhing
Dene paman praptaning-[31]sun, ing wismanta barêng iki, mangka ana gatining tyas, sarana sangking panggusthi, nênangi ing
wontêna aksamèng Gusti, dêmi Allah Gusti ing atur kawula.
Amba muhung sadumuk darbèni atur, punika tur amba
ingkang hakiki, Hyang Nurasa jumênêng ing Kraton Mulya.
Dhuh puniku jumênêng makripat tuhu [31], ingkang wujud tunggal , datan kakung datan putri, wa ngainul yakin ingkang mêngku rahsa.
Ing puniku samar winingit salangkung, tan kenging kawêdhar, awit pacuhan sayêkti, yèn sampuna konjuk ing Sri Nata Dibya.
Wit puniku asmaning Hyang Maha Agung, elok luhur mulya, amartani sining bumi, anguripi bawana nrambahi jiwa.
Lairipun paduka asma Sinuhun, yèn paduka lênggah, ing
wujud tunggal, nèng têlênging netya kalih, kêmbar asma kêmbar sipat kêmbar warna .
Wujud ngèlmu kudu wêruh tana klèru, punika ujud hak, langgêng têkèng kiyamati, basa Allah anglindhung dhatêng kawula.
Basa Allah maknane salangkung bingung, anjawi punika, ing pamanggih datan kalih, ewadene kawula amung sumangga.
Kang saestu wontên panganggêping kalbu, lêrês awon lêpat, anut karsaning sang urip, pêr-[33]lu sami sangêt darbe gêgandhulan.
Data Adam paningaling lairipun, gusti sihing kula, kawula madhêp ing gusti, dhuh makatên saking pamanggih kawula .
Kang saestu Gusti kawula umatur, tan kenging kawêdhar, awit pacuhan sayêkti, guru amba gusti lamun maksih gêsang.
Dhawuhipun tan klilan mudharkên kawruh, mila uningana, inggih kewala Jêng Gusti,
nyatane wus panggih, Jêng Paduka gusti jumênêng datulah [34] .
Jatosipun Jêng Gusti Paduka Prabu, nggih sampun kapanggya, kang dadya karsa Narpati, muhung dèrèng kabuka dèning Sukmana.
Sakrèhipun amba wus tampi pêpacuh, prayoga paduka, amanggihana pribadi,
praja gung, yèn ndangu Paduka, wastanipun Tuwan Sayid, Abdul Manaf Mustapa Sayid Aspiya [35].
Wismanipun tan katênan mung angluyuk, yèn prapta tan sraba, yèn kesah datan pêpamit, nanging mangke Gusti kang tamtu kabrokan.
Kangjêng Gusti Mangkunêgara dibyagung, wit gusti punika, anak murid dèn trêsnani, pinarcaya tur luhur ing dlajadira.
Jêng Sri Mulku duk myarsa kagyat ing kalbu, de ana manungsa, luwih gaibing Hyang Widhi, kaya ngapa margane yèn ingsun panggya.
sumanggèng arsa jumurung, rèh sakarsa Nata, mugi sagêda pinanggih [36], ingkang dadya kaparêng karsa Narendra.
Kang Sinuhun aris pangandikanipun, patih tan kayaa, rasaning tyas ingsun iki, kongsi lalu supe dhahar lawan nendra.
Mêngko patih ingsun karsa tindak laju, mring Mangkunêgaran, saking gung ardaning galih, paman Minhat ingsun banjur
Jêng Sri Mulku aris pangandikanipun, patih karsaningwang [37], laju kewala ing ngriki, banjur panggya lan kulup Mangkunêgara.
Kaya nora dadi punapa puniku, awit adatira, Mangkunegara wus tangi,
Bupati, kang kocapa Jêng Gusti Mangkunêgara.
Bakda Subuh lampah-lampah nèng lun-alun, sidhakêp astanya, ingkang umuring kêkalih, putra
Ingsun kulup antuk rahmating Hyang Agung, tandha kanikmatan, padhang blak tanpa ling-aling, martandhani ing cipta nrambahi jiwa.
Ingsun mambu ganda luwih marbuk arum, iki ganda apa, gandane anjait ati, dres sumawur kadi
Adhuh rama Sang Minulya, kang sabda dhumawuh mangkin, inggih rama kula uran, dene samirana
padaning Gusti, sarwi dènira umatur, dhuh Gusti Sunan amba, kêparêng tindak mring pundi , dene aming kairing dasih dwiwara [40].
Dhuh inggih kirang punapa, rahmating Hyang Mahasuci, dene ta mawi ngandika, mamelaha mêmalatsih, adhuh gusti suwawi, umanjing madeya sagung, kapanggih putra tuwan, sang prabu suka ing galih, sigra tindak ing madyaning madeyasa.
sadaya dipun timbali, marêk ing byantara nata, prapta byar enjang kang wanci, ladosan wedang mijil, Jêng
sarkara manik, drêsing riris tirtamarta, paduka rawuh ing ngriki, Hyang Sukma nugrahani, pukulun paran pinundhut, cangkrama namur kula [42], têmah karya ngrêsing dasih, adhuh gusti paran darunaning karsa.
Ingkang mugi kadhawuhna, punapa kêparêng gusti, amundhut ing pêjah amba, kawula sumangga Gusti, duk myarsa Sri Bupati, aris pangandikani
kalih, binandhung atur dening, ujar bêbaratanipun, karya goyaning driya, apa nyata sira kaki, sira darbe pêpundhen guru minulya.
gusti, ing saestu kawula darbe sêngkêran.
Anama Sayid Aspiya, nanging tanpa dunung gusti [44], lamun prapta tanpa mangsa, anut karsanya pribadi, inggih Gusti manawi, samangsa ing praptanipun, ulun irit sumewa, maring byantara narpati, Sri Narendra duk myarsa suka ing driya.
Yèn mêngkono ingsun nyawa, banjur rilanana aki, kondur
Lênggah madyaning pêndhapa, dhatêngkên runtiking galih, marang Ki Sayid Aspiya, dene wèh gatining galih, dhawuh undhang jêng gusti, maring pra putranipun,
wus kawêngku, wujud dat wêwayangan, jinurung dèning Hyang Widhi, duk puniku Sang Mulya wus nèng jro pura.
Harya Adipati, Mangkungara nak ingsun, paran gatining karsa, dene padha ting bathithi [47], kagyat
wahyuning gusti, iya maksih kudu-kudu, sira bêkti ing nata, awit ki trah tanah Jawi, maksih mantêng wahyu nugrahaning sukma.
cacahira, ya têka nêmbêlas kampil, kampil lan mori putih, bolongana pojokipun, gandhulna pojok slabrak, iya wolung kampil sisih, lêlagaran datan usah kinampilan.@
Jêng Gusti Pangeran Harya, sêndika parentah nuli, sakêdhap sampun samêkta, turangga Ki Jayèng
enggar ing galih, anitih rata minulya [52], tansah anganthi Jêng Radèn, Dipati Sasradiningrat, mangkana lampahira, sapraptaning alun-alun, amiyos madyèng Galadhag.
Mangilèn karsa narpati, dupi manggon ing Galadhag, kang
tan mudhun saking turangga, hurdenas kagyat ing tyase, gya ngabani kancanira, pêdhang tumbak liniga, prayitna ing lampahipun, wus narka yèku wong edan.
Pantês lamun dènlunasi, Sri Nata Dibya waspada, waspada ing paningale, dangu-dangu kawistara, Sri
gaibing Hyang Widhi, wong iku sun udarasa [55], ana manungsa lan manèh, malaekat dutaning Hyang, paring wahyu
ingkang mangkana, uwis karsanasing Sukma, prayogane raganingsun, anglantur dèrèk sakarsa .
Pangandikanira aris, apa sira ingkang aran, aspiya
anutukna , ngenggar-enggar ing driya, mêngko sadhela sun rawuh, dipun pracaya ing sukma.
kadhadha ciptanipun, mring karsanira Aspiya.
Dadya sukur ing Hyang Widhi, amaca alkhamdulilah, wasana
reyale, suka ingkang momot bata, turangga wus kabêkta, nanging tan winarnèng ênu, mangkana Sri Nata Dibya.
Kang ngenggar-enggar ing galih, wus kundur mring Dhatulaya, Jêng Adipati andhèrèk, tansah kinanthi ing nata, duk prapta ing palataran, Sèh Aspiya sampun lungguh, nèng madyaning paringgitan [59].
Dipati, sarwi panggraitanira, têtêp wong iki jatine, dutaning Hyang Mahamulya, tan lirip sakarsanya, bayèku malaekatu, yèn dudu mangsa wania.
tyasingwang, yêktine muhung sira, mangka pambêngkasing kawruh, payo padha lêlinggihan.
Munggah ing panggungan adi, Aspiya gumujêng suka , dhuh tuwanku paran mangke , dene têka kaya bocah, lumaku pêthakilan, nganggo milih nggon kang
tumeja, ngênguwung katon prabane, lamun tinon ing mandrawa, mangkana inggahira, Sèh Aspiya sampun
adipati, sampun satata lênggahnya, Sèh Aspiya ris ature, dhuh tuwanku dèn sakeca, dènira lêlênggahan, ing mêngko uwis tinêmu, kancana timbul ing toya.
kang luhur nèng donya akhir, Sang Mulya aris turira.
Dhuh tuwanku dene kaya bocah cilik, mungguh ing karajan, iya insya Allah gusti, ya tuwanku piyarsakna.
Mungguha ingkang pangeraning dumadi, jatine manira, tan kawasa murweng gaib, anjaba srana pitedah.
Ancêr-ancêr dununge wêwulang gaib, tumrap jroning sadat, kalimah roro tan gingsir, jatine ingsun lan sira.
Kang satuhu murwèng jagad sunya ruri [63],
jroning tekad, kang wus nora ngrumangsani, lir dene ing lairira.
Lamun maksih rumangsa [66] tan bisa dadi, mujudkên gagasan, rubedane anêkani, dhuh tuwanku dèn santosa.
Warnanira yaiku nyatani Widhi, ujare wus ana, lan ototing gulu iring, ya maksih parêk ing Allah.
tanpa watawis, yèn cêdhak datan senggolan.
Nanging dhihin angawruhana sayêkti, ing kahananira, jumênênging datul yakin, al insanu
Ingkang bumi ana aksarane alip, angin aksara lam, banyu roh aksaranya mim, gêni
Mahasuci, ingkang alip nuat, Mukhamad ingkang hakiki [69], jumênênging dat murwèng rat.
darsanèng wuri, marma tuwanku dèn awas .
Ing pamawas kanthi santosa lan eling, rèh mêngku kahanan [70] ing sining rat Jawa iki, kang kaasta dening sira.
Nora larang ingsun tohi lara pati, wus sira garjita, pinuntu-[71]n cipta narpati, jumênênga triwikrama.
Gya cinandhak Aspiya ingikal aglis, murbèng lir likasan, nèng asta inginggil-inggil,
binucal sumêbut maring wiyati, Aspiya tan dhawah, kakêjar madyèng wiyati, sarwi dènira ngandika.
dadi ngapa, muhung paran ing pamanggih, ywa mandhêk tumolèh sira [72].
Sawusira sung wasita sang linuwih, musna tan
Narendra, ingkang tindak Sayangan agandrung-gandrung, tan têbih Sang Adipatya, enggaling carita prapti.
Ing wismane Kyai Sayang, wismanya lit atêp payonirèki, cagak pring dhoyong wus
blarak, ing jro wisma ting sarowong sêpi samun, klasa amoh bantal dhumpal, prandene Sayang Kiyai.
Darbe rasa nikmat mulya, duk ing mriku Ki Sayang amarêngi, madat ngunjuk wedang bubuk, mangkana
sèwu ngungun, osiking driya mangkana, la ilaha ilalahi.
Iki gaibing Hyang Sukma, nora mambu wong pêpadha mêmiskin, anggêpe lir nèng swarga gung, garwane ragan-ragan, angladèni dhèwèke asila panggung, lungguh aleyangan bantal, anake wadon
wiranging lyan nganggo dèn rawati, ngêndêlkên jênênging ratu, tan têpa parikrama, dumèh apa ingsun kabawah ing prabu, ujêr boya kaparentah, urip-uripku pribadi.
Sanadyan wus wismèng praja, ujêr bumi Allah ingkang darbèni, sadurunge
gupuh [78], timbalana bocahira, sayang kêpungên dèn aglis.
Iya banjur rampungana, Jêng Dipati sêndika gya nimbali, mring wau Kyai Tumênggung, gumruduk sampun prapta, samya tampi dhawuh pangandika prabu, bupati ing kadipatyan,
saanak rabinipun, katon madyaning dahana, sêsanti sasmita lungit.
Dhuh tuwanku ing rat Jawi [79], waspadakna ya ingsun sang palinggih, Sayang sampirnèng pangawruh, yèn sira durung wikan, mring dat ingsun poma ywa kongsi kaliru, mring dat sipating sukmana, iya dat kang Mahasuci .
jiwane pasthi, kang wisma jasmani iku, sanadyan ta rusaka, lamun date têtêp kamanungsanipun, iya gusti ya kawula, dat
sêjatining uripingsun, ingkang boya kamomoran [80], yèku kang ngaenul yakin.
Dat ingsun wayangan tunggal, nèng jroning gêni murub sêjati, jatine sira lan ingsun, sun iki nyatanira, wus tuwanku muhung dèn santosèng kalbu,
manungsa iku, utusaning dat mulya, kang ngabêkti saisining jagad agung, ingkang jumênêng utusan, iya ingsun ku ta nabi.
Mukhamad dinil Mustapa, iya iku manungsa kang sajati, saking utusan mauju–[81]d, tan kakung tan wanodya, tanpa nyandhang tanpa bukti miwah minum, yèn mênênge bêkti jagad, boya kêna lara pati .
hèh ta patih karsaningsun samangkin, arsa ngarang wulang dhawuh, ing rèh mring putra wayah, ing sabisa-bisa atasing tumuwuh, karya darsanèng utama, piwulang mung amrih eling.
Andhêku sang adipatya, aturira jumurung asta kalih, inggih gusti jêng sinuhun, sangking pamanggih amba [83], kaluhuran ing arsa dalêm sinuhun, karsa mudharkên piwulang, rèh darsananirèng wuri .
sêndika rèh sakarsa, gya jumênêng karsa jêngkar Jêng Sinuhun, sang dipatya nêmbah mêdal, laju kondur Jêng Dipati [84].
Titi sajarah Aspiya, datan wusên caritanirèng tulis, mangkana kang ngripta têmbung, tansah manganam-anam, pangraciking dongèng kang mangka pangapus, sruning tyas subrata dahat, mêmuji asmaning Widhi.
Kajurungna ngriptamba, mangka dadya darsaning utami, amila-mila
tanah Jawi, sumambraha ing garwa sunu, saha jêng asipatya, linuhurna panjang yuswa rèh jinurung, tumêrah mring putra wayah, ywa kacuwan ing panggalih [85].@
ngringgit, lampahan Dorawêca, ing sabibaripun, Jêng Eyang lênggah pringgitan, kang umarêg garwa sêpuh lan kang bibi ,
anampi andikanira, duk ing ngriku wanci tabuh madyèng ratri , jêng eyang angandika.
Heh heh kabèh putra wayah mami, apa padha ana kang karasa, gonku[87] mayang wingi kae, lakon lakunirèki, iya têmbe sapungkur mami, titinên kang pariksa, den awas den sêmu, mangkono iku sabarang, ing pasêmon sêmune uwus nglibati, ing jaman kang mangkana.
kang sampurna, kaya dene iku, Samba anggawa gêndhaga, isi sual ing jro Krêsna Mandura ji, binatang Dorawêca.
Ting jarêdul isine kaèksi [88], Baladewa warnane aseta, Krêsna irêng ing warnane, kang putih dadi banyu, tlaga agung toyanya wêning, Sri Krêsna dadya pandhan, nèng têngahing banyu, iku padha ulatana, ingkang Dorawêcane sapa ta kaki, tandhane iku ana.
Têmbê wêkasingsun kabèh kaki, aja lacut kaya kang kawêca, jroning kaca surasane, ana tarbukanipun, poma kaki dipun kaèsthi, wêkasingsun mring sira, ywa kongsi katungkul, yèn wus lakon Lambangkara, pratitisna apa surasane kaki, ing lakon Lambangkara .
Yèn wu-[89]s lakon loro iku kaki, ingsun mulih marang kalanggêngan, wit mangkene pralambange, sirnaning gambar kulup, pasthi wujut kang warna jati, ya iku Dorawêca, Lambangkara dhaub, iku wêcaning pralambang, pasthi nora ginggang ing sangahin kaki, iku kono gone nyata.
Upayanên saking tri prakawis, Jamkasari ature mring nata, lêbu linêbu karêpe, ngrêntèkna iku kulub, Kyai Min ature rèki, mula nganggo pacuhan, wit angkêr kalangkung, sakabèhe asma Allah, iku kaki ingkang minangka ling aling, mu-[90]la dipun waspada .
Lire basa Allah iku kaki, dipun bisa rumêksèng sarira, wêwadi iku jatine, kaya dene puniku, Sèh Aspiya wadining urip, sarêngat kang wujud kak, datan tinggal iku, maring sajatine salat, nganggo wrana lêlakon ingkang ginaib, yèku janma utama.
Wêwadine tansah dènrawati, wêwayangan dèn wujutkên gambar, sirnaning gambar parêke, laire datan ngaku, ing batine kudu ngênggoni, kaya dene Ki Sayang, gambare wis wujut, dumunung sajroning wong wah, anak rabi la-[91]n Sayang tan bisa kari , tandhane yèn tan pisah.
Ana nganggêp Allah kaya ilir, ana nganggêp Allah kaya lintah, kaya bumbung lan kêlude, kang kêncêng kaya bêdhug, arêbut dêgkêncênging ati, sawênèh ana ngucap, papan sirahipun, iku isbate wong wuta, surasane [92] nora beda kabèh iki, pa gene anganggêpa.
Nanging uga kêna dèn arani, kabèh ana panganggêping cipta, attakiyatu têgêse, ana dene puniku, liring tekat puniku kaki, ya maring atinira, pribadi puniku, yèn wus plêng ywa samar-samar, kabèh-[93]kabèh apa kang dèn ucap malih, iku tekat sampurna.
Mula padha tampanana iki, paèsingsun kang ana ing kaca, padha pikirên rasane, nanging ywa kongsi lacut, kudu ngangge cipta nèng êning, têgêse iku kaca, ana rasanipun, mungguh rasane punika, lah cêkêlên kalayan ciptaning tohit, jro kaca ana apa .
Lamun kaca tanpa rasa kaki, yêkti sirna ujuting wayangan, padhang blak katon jamane, ananging datan suwung, ya ing kono pasthine isa, isi sira lan ingwang, iku nyatanipun, rèh sira tinitah gê-[94]sang, liringgêsang urib ana kang nguripi, ya maring uripira.
Kewalèku upayanên kaki, aja dhêmên nacat wêwulangan, kabèh ancêr-ancêr bae, ing lahir kyai guru, amêjangkên minangka wiji,
jatine wong mukmin, nora mati mung ngalih panggonan, nanging ya udinên dhewe, lan ana critanipun, nalikanya kang Maha Suci,
Yèku kawruh ana dèn kapêsthi, nanging ana utamaning gêsang, limang wêktu ling-alinge, dene sêmbah lan sujud, iku mangka tandhaning sukci, sukcining cipta rasa nging ywa salang surup, durung jumênêng ing te-[96]kat, sujut iku jêtmikaning cipta êning,
lan dhikir, mung têkbir karsèng cipta, jumênênging idhup, yèn wus wruh jatining gêsang, iya iku salat ingkang tanpa budi, jumênêng kene kana.
Apa dene pêpacuhan mami, aja dhêmên cidra ing wacana, nyidrani jasate dhewe, iku bataling ngilmu, ywa nyidrani marang wong bêcik, iku kaki larangan, tur nyupêtkên laku, dèn têtêp ngiba-[97]dahira, ing têgêse ngibadah ing tatakrami, dadi wruh ngèlmunira.
wong ngèlmu, dhêdhasare saka sabar, witingsabar saking cipta awas eling, santosa uripira.
Liring santosa kudu nêtêpi, dipun antêp ciptaning ing tekad,
dèn prajurit kaget ta unining bêdhil, durung aran santosa.
Marma kabèh padha dipun eling, rehning padha nglakoni nèng donya, dèn bisa narimakake, nikmating cipta sokur, dipunambêg lêgawa asih, dèn bisa karya enak, sêsamèng tumuwuh, mungguh ing sira tan beda, anganggoa saundha sabilik-bilik, mangkono trah utama.
Muhung bae rèh tinitah cilik, dipunbisa sumusuping basa, dèn lêgawa ing ciptane, basa têmbung kang a-[99]yu, dwi
Bisa karya lêjaring sêsami, lawan bisa wèh rênaning driya, iku wong kang ajur ajêr, wruh sangkan paranipun, basa têmbung patraping krami, ing patrap nora beda, kang andhap kang luhur, nanging ageh ngarah-arah, kang supaya lahire bisa pratitis, tatasing pamicara.
Yèn wus bisa sira anglakoni, ngon lakune tindak kasujanan, liring sujana kêpriye, prayitna o-[100]lah sêmu, nanging sira dhuh wayah mami,
Wus dilalah karsaning Hyang Luwih, tuwuhane kulup dadi sira, ingkang mangka lêlirune, dhuh sira si wayèngsun, ya pun
kaki, apa wêwadiningwang, aja sira tiru, awit dudu anggonira, jamanira beda lan jamanku iki, ing wuri jamanira.
Kaliyoga kulup dènwastani, kèh wong lali marang ing kêkadang, padha tan wruh sakawite, mula dèn awas
ing driya, dumèh apa sirèku tinitah kaki, papakal donya nira.
Ing lapile ya mangkene kaki, utul ngèlmi darajad tumangga, iku mangkene têgê-[102]se, sing sapa wruh ing ngèlmu, darajadku Allah murugi, pira-pira darajat, nanging ywa katungkul, dèn têtêp ywa sêmang-sêmang, aja nganggo tekat budi kang tan yêkti, ngêdohkên dlajadira.@
Ana manèh ngibadahing ngèlmi, ngêngganana yèn sira kawula, ngibadah iku mangkene, dudu wong sujut rukuk,
pucung nanging aja kongsi ancung, rêbutên ing [103] karsa, lumuh yèn ingaran sisip, iku kliru wajibe sira trimakna.
Awit iku nuduhke yèn sira luput, anggêpên punika, wulang minangka pêpeling, durung wêruh tinuduhke narimaa.
Wit saestu manungsa urip puniku, kang mêsthi kewala, tan wruh pribadinirèki, poma paes wêruhe yèn anèng kaca .
Iku kulup pasthi yèn awas kang dulu, mula jroning patrap, dèn anggo sarèh lan ririh, wit mangkono sirèku beda lan ingwang.
Jamanipun kaliyoga kang satuhu, yêktine wus beda, lawan jaman [104] ingsun iki , ya marmane dèn awas emuting driya.
Aja gumun mring lyan kang tinitah punjul, mandar dipun wirang, rèh padha tinitah urip, kadi parandene ta bineda-beda.
Yogya iku pintanên sajroning kalbu, mring pangeranira, mulya bisane ngluwihi, ing paminta sinaranan puja brata.
Ingsun paring pangèstu mring sira kulup, muga nambradana, ing sêdya kang murih sukci, lawan manèh kaki ing wulang manira .
Kang saèstu mungguh sangkan paranipun, diwasaning surya, na lintang dèna–[105]rani, lintang Johar bakda mahgrib wijilira.
Abngalipun Johar Awal kang umancur , yèn lintang nèng wetan , wayang wijiling Hyang Rawi , iya iku lintang Mustari ranira .
Iya iku Johar Akir asmanipun, ananging dadtira, lintang iku mung sawiji, asma loro musamane
datipun, mring asma musama, sapa kang jumênêng kaki, anèng jroning thêthêlênging netranira [106] .
Nanging iku aja kongsi salang surup, muhung kawruhana, ing sangkan parane yêkti, iku ingkang rumêksa yu ing datira.
Ana ingkang mangeran puniku kulup, cipta punika, Allah kang murbèng dumadi, darbe ana suwasana abngalira.
Wus satuhu uriping manungsa iku, ya saking pu-[107]nika, dèn nalar sangkaning yakin, ing nalare urip sawiji punika.
Mung dumunung gêgayuhan lan panuwun, maring kadlajatan, kaprawiran kang sajati, durung mirib bêbukaning Lambangkara.
Manèh iku saha dat isine dhawuh, sira ngawruhana, purwa wasanane kaki, wiwit tan awêkasane aksara nga.
Anggêpipun ya iku kang Maha Agung, kang murba misesa, kang jumêmêng
langkung, yêktine punika, wus bênêr kewala kaki, awiti-[108]ku busananing dad kang mulya.
Iku kulup budayaning cipta tuhu, sira bisa ngripta, mangarang manganggit anggit, pasthi iku kang murwèng bi kalbinira .
Aja klèru ya iku wêwulangingsun, nanging boya mêksa, kabèh-kabèh iku kaki, mung dumunung ana ing panganggêpira.
Cipta iku ati ing sajroning kalbu, kalbu iku rahsa, rasa manjing jroning budi budi iku kumpule lan atinira.
Mu-[110]la kukuh budayaning ngain iku, mêngku pancadriya, cipta ati kalbu budi, kalimane ngain iku dat kang mulya.
Manèh iku ana wêwulangan luhung, santri dhikir pana, angèsthi ing puji dhikir, yèn wus guling pati damar wruhing swarga.
Rupa cahya seta prabanya umancur, mangka iku cahya, maksih ana kang darbèni, têka nora mangêran kang darbe cahya.
Pratandhane yèn iku ya maksih kliru, awit sun wus myarsa, akèh bae kang ngarani, santri pana patine wani iswara.
Marga iku ngantêpi sawarganipun, ta-[111]n wruh lir supêna, barêng nglilir boya dadi, kaya priye dadiya gandhulan.
Luwih ewuh manungsa urip puniku, ana lapilira, attakiyahu bikalbi, tekat iku mung kongkonan atinira.@
Dipun bakuh têtêp lahir batinipun, plênging tekatira, dèn bisa ujut sawiji, salinana têmbange kinanthi barang.
Mungguh ing sarengatipun, nganggoa tuladha bêcik, apa dene lapalira, asalatu
ngalam yêkti, padhaa nontonanira, anyaring ngalam puniki.
Yêktine sira padha wruh, blaking ngalam padhang iki, ya iku kaca brênggala, tamatna ingkang atiti, kang bêcik miwah kang ala, wis sira bisa ngarani.
Kang mangkono iku luput, kang mangkono iku bêcik, banjur bisaa ani–[113]mbang, si ala lawan si bêcik, yèn sira wus bisa nimbang, aja pisan ngrumangsani.
Luwih bêcik uripipun, atas kang padha ngarani, wit manungsa iku nyata, tan wrin jasate pribadi, yêkti awas kang anyawang, kang nyandhang kari nglakoni.
Mangkono ing isbatipun, marma dèn awas dèn eling, lakuning urip nèng donya, kudu santosa ing budi, budiman minangka
Mung rupa warah lan wuruk, basa surasaning gaib, iki anggonên dhêdhasar, upama wong golèk gêni, sok uwisaadêdamar, pama mlaku antuk margi.
Ya iku ingkang kasêbut, paribasaning sujanmi, mamêt gêni adêdamar, mêt banyu pikulan warih, isbate wong puruhita, budi kawruh angawruhi.
Robbuka wa man yukibu, mangka pangeranirèki, wus buka ing wahyunira, apa samargane gampil, mung benjang yèn wus kabuka, wêkas ngong kewala kaki.
Dèn sabar wasitèng dhawuh, aja nganggo pilih kasih, lan aja angumpêt sira, dèn
songaran, kapindho kang bisa kaki, nimpên wadining wê–[116]wulang, dèn gêmi animpên wadi.
Yèn wus ana antêpipun, wijenana wulang suci, sartane sira dunungna, supaya banjur mangêrti, ywa kongsi atawang tuwang,
Manèh sun balèni kulu–[117]p , ing dhuwur carita ringgit, ing lêlakon Dorawêca,
watêkipun, kang bêcik dipun sungkêmi, ingkang ala binêcikan, ambeg para marta asih, asih ing sasama-sama, Harjuna dat kang mumpuni.
Têtêp tekat tokitipun, kang ala dipun alani, sanadyan kang bêcik uga, pasti kudu den alani, mangkono tekat
lara pati, sêktine ginawe dana nèng ninge ngèsthi u–[119]tami.
Nangkula sadewa iku, surasa obahing budi, ngalor ngidul kulon ngetan, sakarsanira sang urib, anut sumarahing karsa, saking purbaning dat yakin.
Marma ubayane bakuh, yèn mati ya salah siji, kang papat tan kêna pisah, yèn pisaha priye
]sulullah rasanira, Mukamat kang aningali, iku lakon lambangkara, mangka pangèsthining tokit.
tandha trêsna, sêtya ing salair batin, muga Allah anjurung–[121]na, mring sira gèr wayah mami.@
Kabeh sapiwulangingsun, èsthine têlênging ati, apa sasurasanira, yèn sira wus
pambudining ngèlmi, kudu têtêp lan santosa, sabarang karsa dèn sarèh, absah sampurnaning karsa, awas èngêting driya, awasing sabarang kawruh, èngêt dumadining gêsang .
Witing sangkan paran yêkti, ing purwa madya wasana, mrih kambah sambuh rasane, kulub jatine tan gampang, sampurnane kamuksan, kaya [122] dene abngalipun, rasa
tiwikrama, agung ngebê-[123]ki jagad, kang mangkono sipatipun, jumênêng dad kang murbèngrat.
Dat iku jatining urip, sipat ujut kaalusan, urip tanpa roh jatine, yèn gêdhe ngêbêki jagad, yèn cilik luwih lêmbut, sarambut pinara sèwu, mancêr sundhul ing akasa.
Boya kêna lara pati, tan kakung datan wanudya, tanpa dhahar
Iku rasakna kang yêkti, jatine pituturingwang, dene ku-[124]lup ana manèh, guru mêjang muritira, winêjang ngèlmunira, muritepadha dinumuk, padha sanalika pêjah.
Banjur muride ngugêmi, ngaku wruh rasaning pêjah, kang mangkono panganggêpe, ing jaman mêngko wus kaprah, kèh solahing sujalma, kawruhana iku kulup, jatine mung kaelokan.
mangkya luwih ing kamulya-[125]n, basa tangi pisah kabèh, paran dadia gandhulan, mangkono isbatira, nanging kabèh kabèh iku, kapriye panganggêpira
dèn nalar tan dadi ngapa, cumêplos pamicarane, anggêpe luwih utama, si ngèlmu wus kasoran, mangkono panganggêpipun, si wasis marang surasa.
Lagi [126] wruh Suluk Cênthini, Têkawêrdine linarak, tinggal wêktu ing tekade, panganggêpe kabèh padha, sipat urip lan nyawa, kang mangkono iku kulup, aja sira pisan-pisan.
Rumangsa tinitah mulih, bangkit mawrurah kagunan, ngêrti pasal lan suluke, tan wun kaki ing èsêman, dèning
muni [127] solah tanduk, ing kadang myang pra sanakan.
Jamane kudu ngawruhi, akèh basa lêlamisan, yèn tan manuta jamane, yêktine [dadi] mênjila, têmbung nora mupakat, kang mangkono wayahingsun, dohna ing pitung pêndahat.
Mula gèr ingsun nglakoni, dadi dhalanging wêwayang, saking guru pituduhe, ingsun kinèn nglakonana, dadi dhalanging wayang, nanging tan pisan katungkul, mung nglakoni wêwayangan.
Ngadhêp gambar nèng jro kêlir, angarêpke diwangkara, a-[128]mandêng maring jamane, angèsthi
wangsuli ku sapa, kang ngucap sapa jatine, kang dèn ucapake sapa, gambaring wêwayangan, pa geneya wayang iku, dene
kang andulu, kapriye yèn tan nganggêpa.
Iku pikiran kang jati, isbate wong nonton wayang, ya iku wus
kaki, kalamun iku wus pana, kabèh gampang masalahe, mung ana ngêndi kang nanggap, priya apa wanudya, bubaring
sirna lan kêlire, manjing kothak tinutupan, amung kari kang nanggap, kang nonton upamanipun, iku isbate kang layat.
Yèn wus sampat padha mulih, kang nanggab maksih tan owah, têtêp nèng wismane dhewe, mangkono sanyatanira, urip nèng [131] ngalam donya, iku budinên satuhu, kalawan êninging cipta.
Dèn awas dipun nastiti, marang wiradating gêsang, dèn kamot ing pamêngkune, apa sasolahing wayang, lawan ucaping dhalang, pan wus katon mêlokipun, ywa kongsi pangling gèr ira.
Sira bisa nimbang milih, kang bêcik miwah kang ala, pilahêna dhewe-dhewe, supaya trang ing kahanan, ya apa ananira, iku parabot satuhu, kanggone ing uripira.
saking purbaning Suksma, mangkya ran dat Maha Luhur, apa wus ngêrti gèr sira.
Kabèh pitutur ngong iki, iya kulup muga-muga, estokna lair batine, nanging iku uga nyawa, ana panganggêpira, ewadene lamun
nunakake, dene kabèh wulangingwang, kang tumrap marang sira, mung anggêpên lowung-lowung, budhinên mangka wasiyat.
Kaki kaya wus nyukupi, ing wancine wus sêdhêngan, ing kinuruping srengenge, pun kaki kaya wus dungkap,
mung ngarah apa, banjur nglairkên wadine, gung umuk mlaku-mlakua, ginugu sipat jalma, yaiku budi kalantur, gugu karsane priyangga.
Tinggal mupakating urip, lali marang uripira, urip mati wêkasane, iku lahiriyahira, mupakat sarêngatnya, mungguh ing kakekatipun, urip iku nora pêjah.
Têrang rapile wus muni, mukmin iku nora pêjah, mung ngalih panggonan wae, datan ana urip sasar, iku makikinira, nganggoa wulang rèhipun, jêng Sinuwun kang kaping pat.
Ingkang ayasèng cêmani, piwu-[136]lange lakonana, dèn andhap asor patrape, dipun sênêng pakumpulan, lawan para sarjana, ingkang akèh kojahipun, pyarsakna kang rasakêna.
Kang ala lawan kang bêcik, ingkang ala singgahana, pilahna dhewe dununge, kang utama sungkêmana, anggêpên Allahira, supaya sihe lumuntur, pasthi sira kalunturan.
Kabèh iku wulang sami, sikêpên ing ciptanira, kumpulna klayan tokite, kang supaya aja samar, golong pamikirira,
KasarDadi manungso ojo adigang adigung adiguno, Mergo sing nandur kuwi bakalan ngunduh. Dadi seng awale apus-apus bakal diapusi suk mbuh pas wektune.Sampun
telat trus ditakoni bosmu, jawab wae. Lakon tekane keriUripmu koyo wit gedhang, nduwe jantung ning ra nduwe ati.Otot kawat balung
jeroJenenge urip mesti akeh cobaan, nek akeh saweran kuwi jenenge dangdutanNgapusi kuwi Hakmu, kewajibanku mung etok-etok ra ngerti yen mbok apusiAku seneng nyawang wong
nglarakne atiku.Lanang kok kemayu, nggilaniUrip iku koyo kopi, yen raisoh nikmati rasane pahitAlon-alon sing penting isoh kelonPacaran kuwi jomblo sing dipendingSenyum iku ibadah, wong edan pahalane
Masha'allah ibn Atharī (lair 740 - surut 815) inggih punika salah satunggaling peramal lan ugi minangka astronom saking kitha Basra (sapunika wonten ing Irak modhèrn) saking abad kaping wolu ing Pèrsi lan lajeng dados peramal ingkang misuwur ing pungkasaning abad kaping wolu.[1][2] Tembung Arab ma sha'a allaj nedahaken satunggaling perkawis ingkang dipunparingaken Allah lan dipuntemtokaken déning Alloh ngèngingi nasib ingkang saé utawi ingkang ala ingkang dipunparingaken dhateng tiyang mukmin. Piyambakipun dipunkacani déning penerjemah Latin kanthi nama Messahalla utawi ingkng gadhah nama dados Messala, Macellama, Macelarma, Messahalah. Ing bulan wonten satunggaling kawah ingkang dipunparingi nama the Messala ingkang pikantuk inspirasi saking namanipun piyambakipun. Ilmuwan sejarawan Donald Hill nyerat bilih Mashallah punika asalipun saking Khorasan.[3]
Ing jaman mudhanipun, Masha'allah ibn Athari sampun ndhèrèk partisipasi kanggé manggihaken kitha Baghdad ing taun 762 kanthi makarya kaliyan satunggaling klompik peramal ingkang dipunpandhegani déning Naubakht kangge ngangkat bab pilihan astrologi ngengingi horoskop kangge manggihaken kitha punika. Piyambakipun kathah nyerat bab astrologi lan sampun ngasilaken langkung saking kalih dasa karyanipun, lan lajeng misuwur wonten ing abad salajengipun ingkang dipunwiwiti saking Timur Tengah lan lajeng ewah tumuju dhateng sisih kulon nalika astrologi horoskop dipuntransmisikaken malih ing wiwitanipun abad kaping kalih welas wonten ing Éropah.
Mashallah makarya wonten ing bidhang panyeratan ing Astral sympathies, ingkang punika ugi misuwur minangka bidhang astrologi. Saking karyanipun ingkang langkung sking kalih dasa punika, namung wonten setungal karyanipun ingkang taksih kanthi asli dipunserat mawi seratan Arab,[4] ananging kathah saking seratanipun ingkang dipunserat mawi basa medieval Latin,[5], Bizantium Yunani[6][7] lan ing terjemahan basa Ibrani. Salah satunggaling bukunipun ingkang paling misuwur wonten ing abad tengahan inggih punika "De scientia motus orbis", ingkang dipunterjemahaken déning Gherardo Cremonese (Gerard sajung Cremona). Risalah Masha'allah punika "De mercibus" ("on prices") inggih punika asiling seratan bab ilmiah ingkang taksih dipunserat mawi basa Arab.[8] Piyambakipun ugi nyerat satunggaling risalaha bab astronomi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 3 April 2016.
Filed under: KAWRUH — Tinggalkan komentar	24 Oktober 2010
Yen ngrembug bab sengkalan ing jaman saiki wong Jawa dhewe akeh sing wis ora mudheng utawa wis ora kenal maneh, karana kejaba angel cak-cakane pancen kanggo “komunikasi” padinan wis ora digunakake. Ya mung wong-wong sing kegolong sarjana sujana sastra jawa wae sing isih mersudi kanthi njlimet ing babagan sengkalan kang kelebu golonganing kasusastran jawa kang bakal ditularake ngelmune liwat pamulangan luhur. Kadhang kala isih ana kang mbutuhake yakuwi yen ana kadang sing kulina ngripta cakepan macapat Kinanthi kanggo pungkasan diselipake nganggo ukara sengkalan.
Utawa ana maneh sok kalamangsane ana kang mbangun ngedegake gedhung, gapura lan liya-liyane ditengeri nganggo ukara sengkalan kanggo pangeling-eling taun ngadege. Ing ngisor iki penulis kepengin urun-urun ngudhari bab sengkalan, ya sagadhuk-gadukku miturut pangertenku kang ora misra iki.
Ngudhari sengkalan dititik saka teges kang gampang yakuwi panulising taun awujud ukara nganggo tembung-tembung kang nduweni makna watak angka 0 nganti 9 lan pamacane diwalik saka mburi.
Yen dititik miturut “etimologi”, sengkalan saka tembung Caka kala kang nduweni teges itungan dina/wektu manut taun Caka. Taun Caka iku umure padha karo taun Masehi yaiku 365/366 dina saben taune. Ing jaman Mataram Islam taun Caka kekepyakake dadi taun Jawa sing umure padha karo taun Hijriyah yaiku 354/355 dina saben taune.
Sing ndhawuhake owahing taun Caka dadi taun Jawa kuwi ora liya Kanjeng Sultan Agung Hanyakrawati kawiwitan tanggal 1 Sura 1555 taun Jawa, perlu dingerteni yen taun 1555 taun Jawa kuwi dijupuk saka taun Caka. Lan taun iku uga padha karo taun 1633 Masehi. Sarehning taun Jawa kuwi padha karo Taun Hijriyah mula umure banjur owah manut pletheking mbulan.
Taun anyar ing ndhuwur katelah taun Sultan Agung utawa taun Jawa sing nganti saiki kita anut kanthi pletheke 1 Sura minangka tanggap warsa taun Jawa sing umume kasebut Suran. Nadyan kala semana Kanjeng Sinuhun Sultan Agung ndhawuhake tumapaking taun Jawa tumrap saindenging Negara Mataram ewa semono taun Caka isih digunakake.
Dadi dudutane taun Jawa wiwitane taun 1555 Caka = 1633 Masehi = 1043 Hijriyah.
Wiwit jaman kuwi sengkalan manut taun Jawa diarani Candra sengkala awit nganggo pathokan thukule rembulan dene yen manut taun Masehi diarani Surya sengkala awit nganggo pathokan thukule srengenge.
Miturut wujude sengkalan kaperang dadi loro yakuwi sengkalan memet lan sengkalan lamba. Sengkalan memet yakuwi sengkalan sinandi kang awujud gambar, pepethan, reca, wayang, wewangunan, lan liya-liyane, kang bisa diwujudake tembung, tuladhane kaya ing ngisor iki :
1. Ana wujud gambar ula loro ulet-uletan dadi siji ditegesi wujud tembung : “Dwi Naga Salira Tunggil”, yen ditulis taun = 1882.
wis tak aturake ing ngarep yakuwi wujud tembung-tembung kang pamacane saka mburi. Tuladhane kaya ing ngisor iki :
1. Nembah Trus Sabdaning Nata, yen tinulis taun = 1792
2. Tangan Yaksa Satata Janma, yen tinulis taun = 1452
Carane negesi tembung-tembung kanggo nggawe sengkalan kuwi ngelingi marang pangrimbage tembung-tembung ing antarane :
1. Guru dasa nama : tembung-tembung kang nduweni teges watek/sipat kang padha utawa meh padha. Tuladhane : bumi, siti, lemah, bantalan, pratiwi tegese duwe watak siji,
2. Guru sastra : tembung-tembung sing tulisane padha utawa meh padha ditegesi watak padha, tuladhane : hesti tegese gajah nduweni watak wolu, esti tegese cipta ya nduwe wateg wolu.
3. Guru wanda : tembung-tembung pakecape padha utawa meh padha ditegesi watak kang padha, tuladhane : dadi, udadi, waudadi nduweni wateg papat.
4. Guru warga ; tembung-tembung wujud apa wae sing sak warga diwateki padha, tuladhane : geni, latu, api, pawaka, lsp. Nduwe watek telu.
5. Guru karya : tembung-tembung sing nduweni teges tandang tanduk, pagaweyan tembung uga diwateki padha, tuladhane : mata watake loro, mangka mata kanggo ndeleng mula ndeleng uga diwateki loro.
6. Guru sarana : jenenge piranti sing kanggo nindakake sawijining pagawyan, tuladhane : ilat watake nem, ilat kanggo ngrasakake mula rasa nduweni watak nem.
7. Guru darwa : tembung kang nerangake kahananing barang diwateki padha karo barang sing kadunungan, tuladhane : geni kahanane panas, sarehning geni wateke telu mula panas nduweni watak telu. semono uga banyu kahanane ayep watake papat, buta lan galak watake lima.
8. guru jarwa : tembung kang nduweni teges padha diwateki padha, tuladhane : sarpa = ula watake wolu, maruta = angin wateke lima.
Ing ngisor iki tuladha tembung-tembung sing nduweni watek nol nganti tekan sanga.
Watak siji : bumi, siti, srengenge, wulan, lintang, ratu, nalendra, bupati, gusti, pangeran, jalma, manungsa, bhuda, medhini = siti, awani = siti, rupa lan sapanunggalane.
Watak loro : samubarang kang sarwo jodho, kembar, loro sarta nduweni laku lan tumindake upamane : penganten, mripat, kuping, tangan, swiwi,
brama, jatha, tri, lsp.
– pawaka nduweni watak telu amarga manut Agastya parwa Sang Swana lalan Sang Agni duwe putra telu yaiku Pawaka, Pawamana, lan Suci. Pawaka sorot kang dumunung ing bumi, Pamawana ing banyu dene Suci minangka soroting srengenge.
– Ratna nduweni watak telu jalaraqn manut S. H. Kamahanikan jeneng Tri Ratna yaiku Bhuda, Dharma, lan Sangga. Makna liya yaiku kaya = badan, wak = wacana (catur), lan citta tegese ati.
– Guna utawa tri guna watak telu nduweni sipat telu yaiku watta =kesucian, rajah = kekarepan (napsu), tamah = pepeteng (liwung). Ana ing Bali sipat iki diwujudake warna : putih, abang, lan ireng (biru tuwa).
– Teken : nduwe watak telu amarga Sang Hyang Ciwa tansah ngasta teken awujud trisula.
– Lir, pindha : awatek telu awit tembung kuwi minangka guru darwane kaya.
Watak papat : segara, lepen, wedang, marta warna, jaman, yuga, kerta, karya, gawe, udadi, waudadi, sindhu, udan, woh, arnawa.
Watak lima : Gata, gati, tata (kabeh tegese
tuladha sangkalan sawetara kang ana nganti saiki kanggo pengetan sawijining panggonan utawa
Kaya Wulan Putri iku (1313) : sengkalan iki ketemu ana Trowulan (Majapait), kacarita pengetan tumrap candhine putri Cempa.
3. Sirna Sarpa Naga Raja (1880 Jw = 1949) yaiku rame ngumandhanging kutha Ngayogyakarta merlambangi arep sumingkiring bangsa Walanda saka bumi Indhonesia nalika semana ibukota RI ana ing Ngayogyakarta.
4. Rupa Sirna Retuning Bumi (1601) titi mangsa kecekele
Maharsi Winulang mring Sunu (1776) sedanipun Kanjeng Gusti Mangkunegara Kaping IV.
7. Janma Trus Kaswareng Gusti (1791) titi mangsa ing Hidayat Jati.
8. Rasa Gita Esthining Linuwih (1856) titi mangsa panulise serat Bancak Dhoyok mbarang jantur.
Sabanjure ing ngisor iki arep dak aturake sengkalan kang ana ing serat utawa tembang :
Sinengkalan Wiku Misik Swara tunggil,
Dadi panganggiting serat ing ndhuwur katiti mangsa taun Jawa 1757 utawa padha karo taun 1245
Sanajan wis nguwasani pathokan panggawening sengkalan, nanging yen “kepengkok ing panca baya, ubayane mbalenjani”, mula perlu latihan utawa gladhen tanpa kendhat saengga pamilihe tembung bisa pas kang dikarepake. Mula saka kuwi penulis bakal nyoba ngaturake tuladha sawetara taun kang tau tak ngerteni kaya ing ngisor iki.
Tuladha-tuladha ing ndhuwur mujudake sawetara taun-taun kang dak jupuk saka buku kang dienggo ing pamulangan UNS Solo rikala taun 1989 kepungkur, kanthi tuladha kuwi muga bisa migunani tumrap para kadang kang mbutuhake lan tak suwun pamilihe ora kudu pleg utawa pas karo conto ing ndhuwur nanging bisa dijupuk/dipilih tembung mbaka tembung digathukake karo kabutuhaning taun kang dikarepake.
Kang pungkasan anggonku atur reroncen ing babagan sengkalan ya mung kuwi awit saka cupet sarta pamawasing sesurupan mula saka kuwi mbok menawa ana kurang patitis andharan ing ndhuwur nyuwun lumunturing pangaksama.
nginep wonten Hotel alias PEnginapan ingkang ajib Hotel ARIKA
Monggo pinarak…… mumpung lebaran kan berlibur…….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:ISO_639&oldid=842976"	Kategori: StandarisasiBasaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.54, 2 April 2013.
SERAT WASITA DYAH UTAMA | alangalangkumitir
//Dhuh ger putri putraningsun/ ( 78 ) nadyan wus kanthi pinusth/marang Hyang kang murbeng titah/ grahitaning para putri/ Saprahasta para putra/Tarantaning pamikir//
Wahai ananda putri, anakku, walau
Supaya was cipta ayu/ yuwana manungku manis/ ywa ngenes dulu kahanan/ lalakon dunya puniki/ mung kudu sumanggeng karsa/ karsa-karsaning Hyang Widdhi// Supaya waspada batin
kabeh kahananing jagad/ ing dalil kang den arani/ sakathahing asya mongka/ dudu Pengeraning reki//
//Nanging wenang iku lamun/ tinampan wangsiting Widdhi/ utawa dadi cundaka/ cundakanira Hyang Widdhi/ dipun awas ing sasmita/ jroning jagad
//Apa dene begja cilaka wus mesthi/ marmanya ing mangkya/ sun gelarken ngisor iki/ yeka ingkang
//Gung agunge ing begja cilaka wus mesthi/ mung kawan prakara/ gunawan ingkang sawiji/ kasantikan tegesira//
Atau juga untung malang sudah pasti, hanya empat perkara, gunawan
//Dadi panggayuh geyonganing ngaurip/ madyaning manungsa/ kanggonan pat prakawis/ arane
//Dhuh putrengsun samya sumurupa sami/ tegese kang ponca/ wisaya mengko winarni/ ingkang kapisan rogarda//
Wahai anakku sekalian, ketahuilah, artinya lima, indera, sekarang diuraikan yang pertama rogarda.
//Maksudira laraning badan sayekti/ kalih sangsararda/ yeku pusakaning dhiri/ katelu ingkang
Wahai ananda, sarananya satu-satu, masalah lima perkara
ati ingkang ati/ kaping pat manawa/ kataman rekaseng ati/ uga inggal
//Dhuh ngger wasita taruna/ dipun tansah angabekti/ marang Hyang kang murbeng titah/ tegese kang pangabekti/ nyirnakken pakartining/ kang poncadriya puniku/ de hingkang winastanan/ poncadriya iku nini/ bongsa nepsu kaya ta cengil sengitan//
sariranireki/ dene dyanya nglakoni/ heneng heninga ing kalbu (84)/ awas eling supaya/ sirnaa napsunta nini/ anganakna asih kalawan amurah//
mangkono iku nini/ ya bakal pinathi sira/ pinituhu ing sasami/ lan maneh nini putri/ muga
brata puja mantra/ dene kang dipun wastani/ iya nini tapa brata/ limang prakara sayekti/ juga angingirangi/ ing bukti sarananipun/ narima nadyan nyegah/ dhahar manawa sireki/ tan narima apa ing saananira//
Tapa brata dan berdoa dengan mantra, adapun yang disebut yanitu tapa brata, putriku, lima perkara
//Iku sayekti gagar/ ping kalih nyunyuda guling/ sandyan nyuda nendra/ nanging yen linali-lali/ babasan tanpa kardi/ katrangane nyuda turu/ samya dipun waspada/ umapane sira nini/ wus baliyut ingkang panggah
//Den jaka ngluyut supaya (85)/ tan koyup dening pakarti/ ning baliyut kang kaping tiga/ angawisana sanggami/ srana lila ing
ing ati/ ingkang datanpa wekasan/ wekasan iku bawuri/ pamoring kula gusti/ sira nini dipun emut/ gon sun gandrung wasita/ wasita marang sireki/ titi tamat panurat ingkang wasita//
sampun akir/ ing riris taksih gumrujug/ Langkir windu Kunthara/ di dalem ingkang anulis/ pujanggestri kawula
Cobi nek diterjemahaken kalimat demi kalimat…
Lepat atur nyuwun jembaring manah panjenangan…
Kedep, madyaning lidah, Sang Hyang Sidhi, pucuking lidah.Sang Hyang Mandi, Sang Hyang tri mandi ring cipta, Sang Hyang mandi wisesa, bayunta, Sang Hyang sarpa mandi, ring sabda. Mandi saparaning wuwus….!!!Iki Pengater
urip hyang tunggal, lamun urip sang hyang tunggal, urip sang hyang wisesa, teka urip 3xPangijeng
wong loro iku malih nganggur gak onok gawean.”Adem-adem ngene enake ngombe yo” jare Uwar.”Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe?”
loro mbukak krane truk tanki avtur. Wis tuwuk ngombearek loro iku mulih terus keturon.Isuke pas Uwar tangi,
yok opo ?” jare Uwar.”Awakku yo sueger pisan. Kon gak teler tah ?” jare Joko.”Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis
takokJoko.”Dhurung..” jare Uwar.”Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet aesak kuatmu. .” jare Joko.”Lho opoko masalae ..?” Uwar bingung.”Soale aku saiki ndhik Banjarmasin..”
onok gawean.”Adem-adem ngene enake ngombe yo” jare Uwar.”Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe?” jare Joko.”Yo tau se, jarene lek ngombe
pisan. Kon gak teler tah ?” jare Joko.”Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobakmaneh tah ?”
gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet aesak kuatmu. .” jare Joko.”Lho opoko masalae ..?” Uwar bingung.”Soale aku saiki ndhik Banjarmasin..” wes wes wes... aku ngguyu wes...
am chiw wrote:dani_balsem wrote:wes iki tak tambai, iki gawe arek2 seng senengane ngguyuo yo rek.. Uwar ambek Joko koncoan apik, karo-karone kerjo ndhik Lanud
onok gawean.”Adem-adem ngene enake ngombe yo” jare Uwar.”Wah iyo tepak iki.
wani nyobaktah ?” Uwar mulai gunggungan.Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur. Wis tuwuk ngombearek
jare Joko.”Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobakmaneh tah ?” jare Uwar.”Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?” takokJoko.”Dhurung..” jare Uwar.”Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet aesak kuatmu. .” jare Joko.”Lho opoko masalae ..?” Uwar bingung.”Soale aku saiki ndhik Banjarmasin..” wes wes wes... aku ngguyu wes...
SepedaMontor.” jare Sablah.Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing waninjegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo,nyambik, bajul lan sak panunggalane.Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor
hadiae ditambah maneh, montor kijang anyarambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari
akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumakyo ngono, awake dhedhel kuabeh. Wis mari ambekan, Sablah marani arepnyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak.”Yo wis tak tambahi dhuwik
masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetepgak gelem.”Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak gelemkalah.”Aku njaluk arek sing
sing waninjegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo,nyambik, bajul lan sak panunggalane.Mergo gak onok sing wani
mangap kabeh.Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyarambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepimeneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo.Kiro-kiro wis sak jam,
Cumakyo ngono, awake dhedhel kuabeh. Wis mari ambekan, Sablah marani arepnyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak.”Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta”jare Sablah, tapiMuntiyaditetep nolak.”Tak tambahi mas-masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetepgak gelem.”Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak gelemkalah.”Aku njaluk arek sing
jare Sablah.Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing waninjegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo,nyambik, bajul lan sak panunggalane.Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijanganyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelokboyone guedhe-guedhe mangap kabeh.Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyarambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepimeneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo.Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumakyo ngono, awake dhedhel kuabeh. Wis mari ambekan, Sablah marani arepnyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak.”Yo wis tak tambahi dhuwik
jare Sablah.Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing waninjegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo,nyambik, bajul lan sak panunggalane.Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor
hadiae ditambah maneh, montor kijang anyarambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepimeneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo.Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumakyo ngono, awake dhedhel kuabeh. Wis mari ambekan, Sablah marani arepnyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak.”Yo wis tak tambahi dhuwik
masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetepgak gelem.”Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak gelemkalah.”Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene”jareMuntiyadi.ngguyuo yo wi engkok tak manehsakjane aku ate ngguyu Sem...
‪Cemara Indah Hotel‬ - ‪Bromo Tengger Semeru National Park‬,
‪Cemara Indah Hotel‬, ‪Bromo Tengger Semeru National Park‬
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.yourhomemadetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Category Archives: MANUNGGALING KAWULO GUSTI
Balas	zainal	#haahaha…koyo Kopdar karo sopo wae, Kang. lha ming ora iso Kopdar karo Zainal we lho kok didadekne postingan..dadi isin iki, kang. wajahmu dadi merona kecoklatan agak kebiru – biruan..hehee..
memberi sesaji akan bilang: "Kulo sedaya dipun utus Kanjeng Sinuwun, ndika kapurih njagi ketentreman ing praja" ("Kami semua disuruh Kanjeng Sinuwun,
iki?”“Syukur, Panjenengan sampun eling”. Perawat iku nyoba nyedak lan ngerih-erih.“ Asytaghfirullah. Aku neng rumah sakit”. Aku nyoba tangi nanging rasane abot banget. Gek awak pegel kabeh.“ Sing sareh wae mbak. Njenengan kedah istirahat”.Sawetara iku ing Bunderan UGM .“Kanca-kanca awake dhewe tetep kudu mudhun, masyirah (aksi ) iki kudu ditindakake. Udan ora dadi alangan”.“ Kapitalismeeeeeee”“ Hancurkan”“Sekulerismeeeeeee”“ Hancurkan”“
Iki negri dagelan, lucu, bumi kita sugih nanging rakyat cilik padha ngelih, malah para kapitalis njaban rangkah diujarake njarah rayah…..”Dina candhake ing masjid kampus UGM.“Zidny, nengendi Faiqah. Ngapa dheweke durung ketok. Biasane halaqahe ontime. Malah sikik dheweke ketimbang Aku”. Imarofah nyoba mbukak gunem.“ Masyirah/ aksi wingi ya ra ketok, hpne mati maneh. Wis bola bali tak bel”.“ Wis diwiwiti wae halaqahe esuk ini?”.Sawetra iku ing griya sakit PKU.(aww. Bapak. Dinten Selasa niki ngendikane badhe
sinten ingkang beta kula mriki?”. Aku nyoba mbenahi sprei lan ngranggeh tangane suster“ Kangmasmu ingkang mbeta mriki. Mangke bakda dhuhur badhe mriki. Kuliyah rumiyin, ngendikanipun”. Aku ngowoh. Kangmasku ? kangmasku sing endi ?. Loro-
Faiqah, kangmas panjenengan rawuh nika ”. Perawat iku ngirim jatah maem awan banjur metu maneh.“ Ass.......Syukur, kahananmu mundhak saya apik. Lho ngapa kok nangis. Luwih becik aku tak metu wae”. Aku menyat metu, aku trenyuh ndeleng cah wadon nangis.“ Maaas tengga riyin!”. Aku kaget, lan bali maneh.“Matur nuwun nggih? Panjenengan sampun maringi pambiyantu dhateng kula. Pripun masyirah/ aksi kanca-kanca Jumat wingi. Sae?. Faiqah nerusake
sampeyan ingkang wonten bangsal lare kula wau?“ Leres Pak”. Aku gage diajak nuju bangsal papane Faiqah dirawat”“ Nyuwun pangapunten nggih, anakku nggoleki sampeyan”.Tekan bangsal.“ Bapak, lha iki sing tak critake mbiyen ?”.“Nyuwun donga pangestu nggih, kula badhe nyampurnakaken gesang kula kaliyan piyambakipun”. Faiqah nambahi.“Kowe wis suwe padha
sakbubare nikah. Pokoke wis cocok lah, Pak”“Aku kelingan, setahun kepungkur. Rikala tengah wengi, satengahe aku sholat tahajud. Aku krungu kowe nglindur, nyebut jenenge Lutfi ”.“Aaaah, Bapak niki, aku dadi isin lho?”. Pipine Faiqah dadi abang kaya tomat. Aku dhewe mung mesem nggatekake bapak-anak kuwi.*Guru (Bahasa
Penganten Gagrag Ngayogyakarta Lan Surakarta*(diaturaken sarana sesorah)Mugi kawilujengan, kabagaswarasan, saha karahayon tansah kajiwa kasarira dening kula tuwin Panjenengan sedaya. Para sesepuh, para pinispuh, saha para pepundhen ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung miwah putri ingkang kinurmatan. Langkung rumiyin mangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan saha kanikmatan ingkang tanpa pepindhan, saengga kula tuwin Panjenengan sadaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi widada nir ing sambekala.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, wonten ing pepanggihan menika kula badhe ngandharaken busana penganten gagrag Nyayogyakarta lan gagrag Surakarta. Busana tuwin simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Makaten ugi tumraping tiyang Jawi. Wonten reroncen tembung ingkang ungelipun ” ajining dhiri saka lathi, ajining raga saka busana, ajining awak saka tumindak”. Menika mracihnani bilih busana tumraping tiyang Jawi kalebet nemtokaken satunggaling pawongan menika dipunaosi menapa boten. Wekdal samangke busana penganten adat tradisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng sanget, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang Jawi taksih kathah ingkang remen ngginakaken busana adat tradisional Jawi. Sarehdene penganten menika asring sinebat Raja sa-ari, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busananing raja.Kajawi menika, mila keblating kabudayan Jawi menika inggih kraton. Saderengipun jaman kamardikan, upacara dhauping panganten menapa dene busananipun kajumbuhaken kaliyan drajat tuwin pangkat. Jaman rumiyin ingkang ngagem busana kados ingkang dipunagem ing kraton, inggih namung kulawarga utawi sentananing raja. Samenika jamanipun sampun ewah-gingsir, busana penganten kraton sampun dados darbekipun masyarakat. Sinten kemawon ingkang badhe krama, badhe milih ageman corak menapa kemawon sampun mboten wonten pambenganipun.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para tamu ingkang tansah amemayu pepoyaning kautamen, perlu kawuningan bilih busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika sakawit wonten gangsal. Awit saking kathahipun panyuwunan saking masyarakat, mliginipun ingkang ngrasuk agami Islam, kraton Ngayogyakarta netepaken busana Paes Ageng Kanigaran, minangka busana resmi gagrag Ngayogyakarta. Kanthi mekaten busana penganten Ngayogyakarta menika wonten enem inggih menika:Busana penganten Paes AgengBusana penganten Paes Ageng Jangan MenirBusana penganten Yogya PutriBusana penganten Kesatriyan AgengBusana penganten KasatriyanBusana penganten Paes Ageng KanigaranBapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, busana Paes Ageng Kanigaran menika, corakipun sami kaliyan Busana Paes Ageng nanging dipunagemi rasukan, kulukipun ngagem Kuluk Kanigara mboten ngagem Kuluk Matak. Busana Kanigaran menika prayogi sanget tumrapipun ingkang sami kepingin ngagem busana Paes Ageng, sarta boten perlu ajrih winastan boten nutup aurat jalaran sampun ngagem rasukan.Dene busana gagrag Surakarta wonten werni sekawan, inggih menika:Busana Penganten Paes Ageng/ basahanRaja KeputrenKasatriyanMangkunegaranKagem busana Paes Ageng, Jangan Menir, lan Kanigaran mboten ngagem rasukan/ kain lumrah nanging ngginakaken dodot, inggih menika kain batik ingkang wiyaripun kirang langkung 8 meter (7 kacu).Ingkang pungkasan, sumangga sakboten-boten asiling kabudayan menika dipun sinau, langkung-langkung werdinipun utawi simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika.Para tamu ingkang pantes sinudarsana, kados cekap semanten ingkang saged kula aturaken. Wonten kiranging subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun.*kapethik saka yogya basa jilid IIINegesi tembungBusana : sandhangan, panganggo, agemanGagrag : corak, cara, modelSesepuh : tiyang ingkang mila sampun sepuh, sampun kathah yuswanipunPinisepuh : tiyang ingkang gadhah kalenggahan sanajan taksih enemPepundhen : tiyang ingkang dipunaosi utawi dipunurmatiSasana : papan,
duwe/ gadhahMligi : ngemungake, ora ana liya kejaba mung,Widada : wilujeng, slametNir : kalis, tebih sakingSambekala :
ingkang warni biru laut agemanipun raja putra ingkang badhe nggentosi
majuKabeh manungsa padha ngertiDadi cagak negaraIku kang satuhuJejering para wanitaMula den persudi para kadang estriKawruh ingkang utama
sing rada kiwa lan cukup kanggo bocah wolu.“ Nah, kene wae, sěnajan mung lesehan malah kěpenak sinambi diskusi”. Yusa langsung ndlosor ngono wae.Sauntara swasana rada sidhěm, kagawa hawa sing pancen adhěm, kěkěs rasane. Bedha adoh karo kampus, apa
Gendhol..Saka kadohan Gunung Merapi katon kětingal ngawe-awe, sajak manggakke yen arep katěkan bocah-bocah saka UGM sing arěp
nganggo jaket, saya tak rapětake. Kěthu sing maune ana tas wus ana ing sirahku.“ Aděm, Fi “. Aku mung manthuk.
sajak nggoda atiku. “Siwi, kowe ra aba wedang pa?” Ira takon marang Siwi. “ Oh, iya Wi sori saiki dina Senin ya? Edaan těnan kok ra ngomong
bungkus saka mbuh kae mau, jare saka kancamu. Kanggo buka”. “Yoh matur nuwun. Selehna kono wae měngko tak nggone buka.”. Sapa maneh iki, ngirim takjilan barang, jane ya rung sasi pasa. Ora sranta banjur tak bukak bungkusan kuwi, lha
Lagi sěpisan iki aku antuk kiriman barang kaya mangkene. Pancen tak akoni sing jěněngane anak kos, sědina mangan sěpisan kuwi wus biasa. Apa maneh yen mung pasa Senen-Kemis, kuwi wus lumrah.Bungkusan tak bukak maneh, iya běněr iki gěnah barang turahan. Atiku saya nggrantěs, tak trimak-trimakake. Ya, kaya mangkene iki nasipe wong kěsrakat (batinku). Aku kelingan ngomah, kaya ngapa rasane rama ibu yen měruhi kahananku. Kiriman wesel saben wulan mung cukup kanggo setengah wulan. Tujune, ana rejeki liya melu nutupi butuhku. Mbuh kuwi saka mulang TPA, apa menehi privat putrane bu RT.“Anton, wis mbok icipi apa iki mau”. Aku takon sajak durung ilang rasa muringku. Anton apa dene aku padha wae, bapake ya mung pegawe negri golongan cilik lan wus pensiun maneh. Cumpen, amarga bayare wae kudhu dibagi karo adi-adine. Mulane aku karo deweke trima manggon ana masjid, dadi ora nganggo bayar kos-kosan barang.“ Durung Fi, aku dhurung ngowah-owahi, serius?”. Anton mbalěs sajak kaya ora dipěrcaya.Sěga banjur takselehake lěmari makan, aku ra sida mangan mung ngombe teh angět kanggo mbatalake pasa, langsung gage bablas měnyang masjid. Wěktu magrib nganti isak tak ěntekake kanggo nděrěs Qur’an. Bubar isyak aku lagi bali. Sadurunge maěm ngungak Hp duweke masjid sing dititipake aku, mbokměnawa ana sms mlěbu., těnan “Slamat
bocah saka Jakarta nge sem es.Aku kelingan kědadean mau awan, lho kok mung barang turahan. Niat ora Yubra anggone menehi iki? Gek sisane iki nengěndi ?. Aku mung bisa dhělěg-dhělěg ngampět kahanan. Karěpe kěpriye kancaku siji iki?.“Aja kgt sobat, tak kr njěněngan wis ngěrti. Yen sing sěparo lg di maěm…..he he he. Slamat
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo yogyakarta, sisi kidul batese karo samudara india uga, sisi kulon batese karo kebumen, sisi lor batese karo wonosobo karo magelang.
lan kecamatan bener,kecamatan purwodadi,kecamatan bruno
rawuh ingkang kinurmatan, para sepuh, sesepuh, saha para
pinisepuh, kakung sumawana putri ingkang satuhu kawula bekteni.
sampun paring wekdal dhateng kula. Keparenga kula badhe matur minangka talang
aturipun .... (asma sarimbit tiyang sepuhipun panganten kakung ingkang dipun
wakili) sarimbit. Ing titiwanci punika kula sabrayat ngaturaken kulanuwun lan
pambagya harja dhumateng para rawuh sadaya, satuhunipun dhumateng
panjenenganipun .... (asma sarimbit pihak besan), ingkang sampun karsa nampi
pisowan kula sarombongan wonten ing dalem punika (kulawarga ing mriki) kanthi
kebak ing pambagya kinanthen pasugatan ingkang sangsaya nuwuhaken rumaketing
kuwajiban kula minangka tiyang sepuhipun temanten kakung, inggih anak kula pun
….. (asmanipun temanten kakung). Puja puji syukur konjuk ing Pangeran ingkang
Murbeng Jagad dene ing dinten .... (dinten) surya kaping... (tanggal) ing
wulan.... (bulan) warsa ... (tahun) punika, anak kula punika estu sampun dhaup
asta lumiyat kalihan nakmas ayu.... (asma penganten putri) kanthi wilujeng nir
lan bebeg cumondhok ing manah kula lir kasiram tirta
sawindu, dene punapa ingkan dados sedya lan pangajap kula anggenipun minangkani
panyuwunipun anak kula estu sampun saged kasembadan tuwin kababar ing dinten
punika. Pramila, kula ing pahargyan punika boten wonten sanes kajawi amung
dhumateng Bapa-Ibu besan ….. (asma tiyang sepung penganten putri) sarimbit,
ingkang sampun hamengkoni jangkeping gati saha rantamaning titilaksana ing
adicara pawiwahan punika kanthi longgar ing panggalih, wiwit purwa, madya lan
Agenging panuwun ugi kula aturaken dhumateng para rawuh sadaya ingkang sampun
karsa mijekaken wekdal ngenthengaken sarira njenengi pahargyan wiwahan punika,
lan nekseni anak-anak kula anggenipun miwiti adegipun kulawarga enggal. Amung
Gusti Mahamirah ingkang saged paring lelintu dhumateng katresnan, kasaenan,
ing madyaning gesang bebrayatan agung samangke. Mugi wijining katresnan saged
angrembaka linambaran sikap setya, sami dene urmat kinurmatan kanthi iman
ingkang tansah sumunar, tansah bekti dhumateng tiyang sepuh, leluhur tuwin
Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Ingkang rumiyin jejer kalih, sapunika sampun
nyawiji dados satunggal datan kapiji-piji malih. Mugi kekalihipun sageda
langgeng katresnanipun; binerkahan gesang lan pakaryan tuwin pangupajiwanipun;
tansah mersudi dhateng jejering kautamen ing panggulawenthah dhateng para putra
wayahipun; temahan begja gambira ngantos dumugi kaken-kaken lan ninen-ninen.
(Optional: Mboten ateges anggege mangsa, amung ngiras-ngirus wekdalipun, ing
panganten kakung ingkang dipun wakili) sarimbit, mbokbilih anggen kula matur
taksih kathah klenta-klentunipun krana cupeting kawruh basa saengga nerak
paugeraning paramasastra, temahan dados kirang nujuprana ing panggalih
ayo dipek wong sak Jawa Tengah,ojo gur mBIBIT wae mengko malah ora ndang panen,bocah enom2 ojo dolanan HP wae
Sedaya puji pangalembana namung kagunganipun Allah swt. Dzat ingkang maha sampurna. Namung atas rahmat kawelasanipun ing wekdal menika kita taksih pinaringan kekiyatan kangge menghadiri ritual shalat jum’at berjama’ah minangka tanda bukti bilih kita taksih nggape dumateng piwucal agami. Mugi-mugi tekad kita kangge ngambah margining kautamen kasartanan ridhaning Ilahi sehingga kita manggih karahayon ing
gesang lan saksampunipun pejah mbenjang (filhayat waba’dal mamat).
Salajengipun khatib nimbali pribadi ugi hadirin, mangga kita tansah berusaha ngindaaken kualitas taqwa, kanthi cara ingkang sampun biasa
amrih tansah berupaya nglampahi kesaenan lan nebihi keawonan menika perlu kawongsal-wasuli lan dados inti saking setiap khutbah para da’i, sebab menungsa menika titah kang asring khilaf lan supe, mboten cekap sepindah dituturi. Jalaran asring khilaf menikolah pangemut ugi ajakan takwa estu sanget mboten prayogi dipun
arti menungsa inggih menika tembung basyar, nas, insun, insan ugi bani adam. Lafadz-lafadz kasebat artosipun sami, inggih menika menungsa. Ananging saben-saben lafadz nggadahi perbedaan penafsiran. Pertama, lafadz basyar menika menunjukkan sosok lahiriyah menungsa, jasad wadag menungsa, ingkang mbetahaken neda, ngunjuk lan sare. Cekakipun lafadz basyar menika mewakili wujud biologis menungsa. Lajeng lafadz nas, insun lan insan, menika menunjukkan sisi potensi menungsa minangka pemangku amanah dados khalifah bumi, dados wakilipun Allah mengelola sumber daya alam. Sebagai insan, menungsa dipun lengkapi infrastruktur arupi kekuatan ruhiyah, aqliyah saha fitrah. Amrih memungkinkan kangge
bilih sedaya menungsa satu keluarga, kedah sami-sami netepi kewajiban patuh dumateng ilahi.
Lajeng sakderengipun mbahas isi surat al-nas, sawenehing riwayat shahih nyebataken bilih sabab nuzul, utawi peristiwa ingkang berkaitan kaliyan turunipun surat al-nas, inggih menika satunggal wekdal kanjeng nabi Muhammad saw. natos dipun usili, dipun tenung dening tiyang jahat nami Labid bin A’shom ngantos panjenenganipun ngraos badanipun adem panas (demam). Pramila Allah nurunaken surat al-falaq lan al-nas kang dados sarana mantunipun sang nabi saking pengaruh sihir.
Ing mriki seakan muncul kejanggalan, kados pundi, kanjeng nabi Muhammad saw. (imamul anbiya’ walmursalian) imamipun para nabi lan rasul, kok saged tedas
saking fenomena kasebat saged kaunduh hikmah kang agung.
Antawising hikmah peristiwa kasebat inggih menika: Sepindah bilih ukuran kemuliaan ing ngarsanipun Allah menika sanes kejadukan utawi kekuatan fisik, ananging keindahan budi pakerti, bagusing akhlak, persis kados ingkang sampun kapraktekaken dening Rasulullah saw. ing saben dintenipun. Dados menggahipun Allah mboten penting menungsa menika tedas disihir nopo mboten, ananging ingkang mahmudah, ingkang terpuji menurut Allah inggih menika menungsa ingkang sae watek saha perilakunipun. Nomer kalih,
ketulusan, mboten patos aneh menawi tukang sihir sukses nyantet nabi. Pramila ing ngalam donya menika, piwucal agami mboten menuntut menungsa amrih berusaha mati-matian mengejar kesuksesan duniawi, ananging agami menyeru menungsa amrih berpihak dumateng kautamen, agami menganjur manungsa amrih istiqamah netepi kaleresan. Nomor tiga, hikmah gerahipun kanjeng nabi sebab dipun sihir, inggih menika bilih menungsa kang mencapai kesejahteraan saha keunggulan ing babagan duniawi menika mboten mesti dados tenger bilih menungsa kasebat manggen ing pihak kang leres, kosok wangsulipun menungsa kang
mboten menandakan bilih tiyang kalawau manggen ing pihak kang lepat. Rasulullah kang kalah kaliyan tukang sihir, temtu mboten berarti panjenenangipun lepat lan tukang sihiripun ingkang leres.
Secara tegas al-Qur’an bahkan natos nerangaken bilih wonten segolongan tiyang ingkang ingkar, ingkar sami acuh dumateng agami, mboten cetha shalat, mboten mudeng shiyam, mboten kenal zakat, ngertosipun namung ngiter kemareman duniawi, Allah maringi tiyang kalawau sehat, sugih, panjang umur, pokoke gesangipun cozy……nyaman, eca, jaya…..lajeng tiyang-tiyang kalawau nyana bilih
indra, sedaya menika mboten lepas saking pemeliharaan Allah. Allah menika malikin nas (penguasa manusia), kang mutlak nggesangaken saha kang nyirnaaken. Allah menika ilahun nas (sesembahan manusia), mboten wonten ingkang patut dipun sujudi kejawi Allah azza wajalla.
Kita dipun anjuraken nyuwun pengayoman dumateng Allah, min syarril waswasil khannas. Inggih menika nyuwun dipun wilujengaken saking rekedaya saha bisikanipun khannas. Khannas inggih menika syetan ingkang tansah mengintai pados lenane menungsa, tansah ngincer pengapesaning menungsa. Khannas ugi berarti makhluk ingkang mundur saat mireng asmanipun Allah dipun sebat.
Wondene kegiatanipun khannas utawi syetan inggih menika alladzi yuwaswisu fi shudurinas. Syetan menika sami ndadosaken kalbu menungsa menika sasaran tembak nanduraken benih kesesatan. Hal menika temtu
kasebat. Ing benteng menika wonten lawang-lawang ingkang menawi mboten dipun awasi kanthi tertib syetan bade saged blusukan, menyusup, wira-wiri lan puncakipun meruntuhkan benteng. Bolongan ingkang paling rawan kang asring dados jalur mulusuipun syetan mbrobos kalbuning menungsa inggih menika
Pramila, menungsa kedah tansah nyuwun pitulungan dumateng Allah saha waspada, sebab kangge menyerang kalbu, syetan bade menggempur
syamailihim). Menggah pangandikanipun para ‘arif syetan mboten saged nyerang saking arah nginggil lan ngandap, sebab arah nginggil merupakan arah ingkang biasa kangge memanjatkan do’a lan munajat, dene arah ngandap menika merupakan arah ingkang biasa kangge sujudipun menungsa dumateng gusti kang murbeng dumados.
Lajeng ing ayat akhir kita waos, minal jinnati wannas. Maksudipun, disamping merupakan makhluk kang melambangkangkan perkawis awon, syetan ugi merupakan tembung kangge ngarani sifat nista. Menungsa lan jin ingkang ngagem watek nista menika saged dipun sebat syetan.
Hadirin sidang jum’ah rahimakumullah, antawis hikmah saking surat al-nas inggih menika kita dipun seru supados mboten kendel-kendel, kedah nyuwun pangreksa dumateng Allah amrih dipun ayomi mboten kebujuk manut rayuan syetan. Sebab rayuan syetan bade ndadosaken
menawi saged nglampahi kanthi sabar saged dados sarana handal nglebur dosa, wondene penyakit ruhani menika bade ndawahaken pengidapipun dumateng kesengsaraan abadi mbenjang wonten ing akhirat.
Mugi-mugi Allah paring kekiyatan dumateng kita dados kawula kang mampu menghalau gempuran syetan, dados titah kang patuh nglamapahi tuntunan luhur agami kang suci. Mugi-mugi uraian menika dadoso sarana tambah pangertosan kangge
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padh
26 Jan 2010 ... Tagged with: alergi gatal-gatal, eksim
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
6 Jan 2009 ... Gunawan Bu Indri yang saya harapkan jawabannya. Bu saya punya masalah pada kulit yang sudah lama sekali. Saya sudah pergi ke Dokter kulit ...
www.informasi-obat.com/ind... - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
18 Jan 2011 ... Semua tentang pengobatan gatal | Herbal Gatal-gatal.
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh
php... - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
lapangan.” Saya (penulis) : Sumber : “Kados pundi pak sintren menika?” “Sintren kue kesenian tari-tarian sing nganggo
Sumber : “Pak. Biasane sintrenan kui bengi-bengi maine. sintren kue wong sing nari wadon lan tesih perawan.Gambar 3 Pertunjukkan Sintren
Sumber : Bapak Agus (warga desa Banjaratma. Terus calon sintrene dianjingna maring kurungan ayam sing wis ditutupi karo kain. badhe nyuwun pirsa babagan Sintren. pertamane wong wadone kue nganggo klambi omahan biasa. ing jaman menika taksih wonten Sintren pak?” Sumber : “Ya tesih. RT 10/ RW IV. paling wis jarang banget wong ngadake sintrenan. ngene.” “Jin? Sami kaliyan kesenian kuda lumping pak?” “Ya ora.
Ngertine ya mung sintren kui yen ganti klambi karo nganggo asesorise cepet nemen.” Saya (penulis) : “Inggih pak. boten menapa-napa. dadine ya masyarakate ya akeh sing ra ngerti lengkape sintren kue kepriben. bapak rak ngerti ki nok. trus waktune neng kurungan ayam yo mung delat. Maturnuwun nggih pak. Padahal neng kurungan ayam sempit ow ya. Sawise metu saka kurungan ayam sintrene joget-joget. trus didongani karo dukun lanang. Pareng pak.
pertunjukkane sintren kui apik ya gara-garane sakwise sintren mlebu kurungan ayam.”
.” Saya (penulis) : Sumber : “Lajeng lagu iringanipun kados pundi pak? Wonten boten?”
mabuk ning tari gambyong Jogja..makane gerakane dadi lemot..wkekek
[Reply]	bojesz March 28, 2011 at 11:22 pm
maen to maen, koyok tarkam ae cok. kartu merah ora kor ping siji loro’,,,,, come on… ora
sarana amrih saged basa krama alus miturut Ibu Kuswa Endah minangka dosen Pendidikan Bahasa Jawa UNY :1. niki, niku, nika dipun gantos ngangge menika2. ater-ater di- dipun gantos ngangge dipun-3.panambang -e utawi -ne dipun gantos ngangge -ipun utawi -nipun4. panambang -e utawi -ke dipun gantos ngangge -aken5. ukara ajeng ting dipun gantos ngangge badhe dhateng6. ukara kepripun utawi kepriye dipun gantos ngangge kados pundi
Museum Australia punika wangun muséum ingkang paling sepuh kang dumunung wonten ing tlatah Australia, minangka ndadosake reputasi internasional ing lapangan sajarah alam ugi antropologi. Museum punika anggadahi corak koleksi zoologi vertebrata lan invertebrata, kang paling wangun ugi paling sae inggih punika mineralogi, palaeontologi, lan antropologi. Kajaba dipun mumpangatake kangge pamer, muséum punika uga anggadahi mupangat sanes kangge riset panelitian pribumi lan program komunitas.
Museum Australia ingkang dumunung wonten ing College Street, Sydney lan misuwur kanthi asma aslinipun inggih punika Museum Kolonial utawi Museum Sydney. Museum Australia katuran asma malih ing taun 1836 tepatipun wulan Juni déning ing salah satunggalipun partemuan Sub-Komite, muséum punika ugi ditetapake jroning salah satunggalipun usulan utawi argumentasi minangka katetepake kathi asma kang lawas inggih punika Museum Australia.
Muséum Australia dumunung ing 33°52′28″S 151°12′46″E﻿ / ﻿33.874321°S 151.212732°E﻿ / -33.874321; 151.212732Koordhinat: 33°52′28″S 151°12′46″E﻿ / ﻿33.874321°S 151.212732°E﻿ / -33.874321; 151.212732Cithakan:Australia-muséum-stub
eca tyase miwah sang wiku kaeksi,
ati antêng mung suci tan ika-iki,
If you, my boy, have any notion
jagad kabeh jêr sira kinarya yêkti,
Wêrkudhara ing tyas wus tan kewran,
saenggane sêkar maksih kudhup lami,
pan saking heb manusa tinitah luwih,
Babak Grup[sunting | sunting sumber]
Wilayah Barat[sunting | sunting sumber]
ambil konggo 1960 nich di tasik biar punya 3 hehehehehe . . . . .
Balas	masastowo berkata:	Mei 9, 2012 pada 12:38	vespa kulo sprint 150 v… nakale ora umum… ne’ mutung nggawe dodo kulo nyesek… biasa niku… nakale vespa… neng nggawe ngangeni… (vespa
Suroboyoan, “Koen atik nulis sing apik-apik ae. Ojo nulis sing
elek-elek, timbang tak musuhi repot engko. Tak goleki omahe, tak
gusur, tak gawe jalur ijo”.
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Agenda Besar Kebudayaan
Mbokmenawi wonten wekdal ingkang longgar. Mangga kula aturi sareng-sareng mirsani lan mirengaken gendhing English ing ngandhap punika :
Sabtu, Juni 06, 2009 | 6 Comments
Bawen dadi. Mugo2 ora macet meneh. dadi ne seh suwe paling gan karo perbaikan jalan e kui lo hehe
SERATAN JAWIKawruh basa kanggo ngelingake tembung saka basa jawa kang wis ora lumrah diucapakeKabenan -
budaya satunggaling bangsa saged kalindhih dening budaya sanes ingkang langkung prakoso. Budaya ingkang kalindhih kala wau, racakipun, budaya ingkang mboten kasengkuyung dening bebrayanipun, sauger bebrayan taksih kersa anyengkuyung budayanipun, tangeh lamun menawi satunggaling budaya badhe kalindhes budaya sanes. Makaten ugi satunggaling basa, ingkang kalebet peranganipun budaya, inggih saged kalindhih basa sanes ingkang langkung kiyat. Sumangga kita nyengkuyung budaya jawa supados budaya menika luwih luwih basa jawa mboten kalindhes dening budaya liya.Dentyawanjana iku asale saka tembung denta lan wyanjana. Denta tegese untu dene wyanjana kuwi tegese aksara. Dentyawanjana kuwi duwe teges aksara untu ing jaman saiki, aksara untu utawa dentyawanjana iku diarani carakan, aksara hanacaraka utawa aksara jawa.Aksara iki uga diarani aksara ajisaka, jalarane aksara hanacaraka dicundukake karo dongeng lelakone ajisaka. Isine dongeng nyritakake kasetyaning dora lan sembada marang ajisaka nalika jaman prabu dewata cengkar.Dongenge mangkkene :Hana caraka : ana carakan ( duta, yaiku dora lan sembada minangka utusan saka ajisaka )Data sawala : ( duta loro ) padha sulaya utawa gegeran ( sing siji netepi prasetya njaga pusakane ajisaka, sing liyane diutus njupuk keris )Padha jayanya : padha sektine, padha digdayane, padha jayane ( ora ana kang menang utama kasoran )Maga bathanga: ( wusana ) padha dadi bathang ( mati, sampyuh, mati bareng )SESANTI :Mangajapa marang gebyaring kadonyanNing aja nglunturake kejatening paseduluranMangajapa marang samu barang
lair ana ing tlatah kutha Kendal sukro kasih 05 september 1986. aku dwija Basa Jawa ana ing Pawiyatan SMA N 2 Kendal
Tema PT Keren Sekali. Diberdayakan oleh Blogger.
wae (04:23:07) : Gambare ketok cilik cilik Kang
perpus ngawi betah…iso nggo posting berjamaah ngko 🙂
zebhi	Mei 26, 2010 pukul 5:52 pm	@ndru: sing pasti gedung’e dhisek dipindah.
Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Bantul, Gunung Kidul, Kulon Progo, Sleman, Yogyakarta, Magelang, Pati, Wonogiri, Wonosobo.
Wilayah Pengiriman Bawang Dayak di Jawa Timur : Bondowoso, Gresik, Jember, Bangkalan, Banyuwangi,
Burung Kapas Tembak » Ciri Kapas Tembak » Kapas Tembak » Kapas Tembak Betina » Kapas Tembak
cah kos..hallahh )faiz : " uwess mbak..q wes nyinggahke duwet sanguQ.." ( wahh tenan iki.. )q : " lha faiz kok nembe ngomong saiki siy??
pagelaran tari Bedhoyo Tunggal Jiwo. Melambangkan “Manunggale kawula lan gusti”,
Mr. Ing. T.P. Kuipers氏、Drs. Ing. Cees van't
Sampeyandalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwono IV ( 1788 – 1820. )
Mom :	Eh,ono sing dodol lampit nang kene.
Yangti :	Tapi lampit iku lek digawe lungguh lara lho.
Gili Meno inggih punika pulo alit wonten ing pesisir lor-kulon Pulo Lombok, Indonésia. Gili Meno punika salah satunggaling Gili ingkang misuwur saking tiga Gili wonten ing Lombok (Gili Trawangan kaliyan Gili Air). Tembung Gili tegesipun pulo alit. Tembung Gili punika namung dipunsebataken déning masyarakat Sasak, amargi tembung punika kalebet basa lokal Suku Sasak. Gili Meno anggdhahi populasi kirang langkung 400, pusatipun
Wonten ing sisih kilenipun pulo, wonten dano alit ingkang saged ngasilaken uyah menawi musim ketiga. Sawetara taun kapengker, ugi wonten ingkang budidaya ''rumput laut'', terumbu karang dumunung ing lor pulo.
karo ing WikidataPulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara KulonPapan wisata ing Nusa Tenggara KulonKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
iki pungkasan diowah nalika 11.27, 3 Maret 2016.
Siro meruhi ingsun … ingsun ora meruhi siro.
Rewang ono ingsun arep golek …. (
YoOooh. . . koq khusus buat fauzi 5 dini tow pak. . . marai dadi gosip ae???ra trimo aq pak. . . halah mboh ngono kuwi lho,wonk kenyataane ora barang’ok????GUBRAK. . .
TATA KRAMA PURUSA III | Cantrik
Filed under: KAWRUH — Tinggalkan komentar	16 November 2010
Ingkang dipun wastani Purusa III inggih punika tiyang sanes ingkang boten tumut rembagan. Tiyang rerembagan punika manawi nyebat tiyang sanes, kala-kala boten nyebat tembungipun sesulih. Dene tembung sesulih kangge Purusa III inggih punika “dheweke”. Tembung dheweke kramanipun piyambakipun, dene krama inggilipun panjenenganipun.
Tembung sesulih dheweke manawi kadadosaken ater-ater dados di. Tuladha panganggenipun :
Tembung sesulih dheweke menawi kadadosaken panambang dados a utawi ne. Tuladha panganggenipun :
2. Tembung sesulih “piyambakipun” Tembung piyambakipun punika kalebet tembung krama, mila wonten raos ngajeni. Tuladha panganggenipun : ngoko = krama
Saben Setu dheweke mulih = Saben Setu piyambakipun mantuk.
Tembung sesulih piyambakipun manawi kadamel ater-ater dados dipun. Tuladha : krama = krama
Anake disekolahake kabeh = Anakipun dipun sekolahaken sedaya.
Bojone ditukokake kalung = Bojonipun dipun tumbasaken kalung.
Tembung sesulih piyambakipun manawi kadamel panambang dados ipun. Tuladha : ngoko = krama
3. Tembung sesulih “panjenenganipun” Tembung panjenenganipun kalebet tembung krama inggil. Tuladha : ngoko = krama = krama inggil
Dheweke nggawe omah = Piyambakipun ndamel griya = Panjenenganipun ngasta dalem.
Dheweke tuku mobil = Piyambakipun tumbas mobil = Panjenenganipun mundhut mobil.
Tembung sesulih panjenenganipun manawi kadamel ater-ater dados dipun, nanging prayogi dipun tambahi panjenenganipun.
Ater-ater di utawi dipun saget dipun gantos mawi ater-ater ka utawi seselan in. Tuladha : ngoko = krama = krama inggil
Tuladha panganggenipun tembung ngoko, krama, lan krama inggil ing ukara.
badhe nyuwun tanglet; kula nyablon kaos combed 40s ngagem tinta sw, pripun ngih supoyo sablone mboten tembus??
TINGKATAN-TINGKATAN ILMU (KAWERUH – JAWA) | alangalangkumitir
tiyang jawi niku nopo sih? Le, le, nduk, nek tangi ojok kedhisikan pitik kluruk yo! Engkuk rejekimu dicucuk pitik. Ojok pitik kluruk, mbuh onok adan subuh wong Kristen tambah kupinge ditutupi. Gak uwong-uwong iku lapo kok berok-berok ae sih? Uwenak-enake wong turu onok wong berok-berok.
Menungso niku sing dienteni niku banyu. Banyu niku wonten lambange teng nggone Gusti
mosok Gusti Alloh niku ngurusi kerikil tutuk suwargo. Coba kita berpikir, suwargo iki lho, opo nggone kerikil? Mosok Gusti Alloh iki gak duwe kerikil nang bumi, cek adohe ngedokno kerikil tutuk suwargo.
disorot. Karuane wong luar negeri penyanyi rock ngguantheng-nggantheng, lha wong Indonesia uakeh elek disemir wis
mbuh pas wektuneNek aku gelem yo iso koyo cah lanang sing kar kae, mbribik cewek, kenek, dirasakne, terus ditinggalne, Ning aku emoh ug soale aku percoyo Gusti Allah mboten sare Sing nduwe pacar loro, mbok yo dishodaqohno siji, kanggo kancaku ikuKerjomu saiki ning ndi le? Sasi wingi ning PT
Sinawang – Uripe wong liyo nek disawang ketok nyenengke koyo koyo ora ono susahe, ning ora ngono kui eneke kanggo sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vettre,_Norway&oldid=875828"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.56, 17 Novèmber 2013.
_Indramayu&oldid=176008"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa BaratKecamatan nang Kabupaten IndramayuJatibarang, IndramayuKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
lan sak menika kawulo nglajengaken wonten sekolah bertaraf internasional inggih punika
Nyi Brajarara, anggepeli rambute sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.
Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-
nyenggrang namanira, ari[ari ika sampun dumadi, gelap sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing paparab ipun, wus kadadiyan titiga, kapat maring jabang bayi.
Prabu Wastu, mrana-mrena atut wuntat, anjaga dhiri sang aji.
Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi, kang juru pamong-
Ing turunan Pajajaran, kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap nyawang Karangsembung, gelap Sangyang Talag, gelap senggreng kalangkeng pandengel wijung, kang padha raksa rumaksa, ing salinggih ing narpati.
Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug, anuli ana gelap,
Gelap sangyang sing jro toya, gelap senggreng garantang tanpa thathit, kaligane
Ngayeg-ayeg kena tulah, Prabu Wastu Pajajaran mandi, supatane dadi tumpur, saanak putu nira, inkang kena padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji.
Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah, sapolahe amantesi, gedhe cilik sadaya aturun marma.
Wedi asihing majikan, ora na sawalang kapti, jeng prameswari sakara, cirinipun den ingkedhi, ora ilok kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra.
saking sabrang saking Jawi, kang seja naglelesena, pranakane ya Sang Dewi, weleh tan ana dadi, mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika, ora idu ora yiyid, ora
sampun kagarwa puniku, ana ing Pajajaran, pinuju panenggek kang asri, salamine pon boya
wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi purwakaning perang.
Ing besuk panusul ira, Tulangbawang maring Jawi, angused larining ilang, lawas-lawas katiliktik, anenggeh maring Jawi, tan ana roro tetelu, ingkang papati garudha, amung ing Sundha negari, ing marmane besuk karuru larinya.
Wang ing sakala samana, ora nana una uni, Prabu Wastu ing Pakuwan, pon kagarwa tan mijil, putrane gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi, wadon saking
pan gabug maning, tan ana medal siwi, kasawung ing pegat turun, atuwin ana anelang, kang dudu waris ing aji, ya wis
Pajajaran, satemene susupan ing bramana mangko gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku wadon saking kubang.
Prabu Wastu nuli ngalap, selir kawandasa sisi, winangking sadaya nira,
dos wiji-sawiji, ngajah padha mathem wijil gembyung.
Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung sadarga dening
ora anggandol sami, rama ajar Sususklampung, tumulung darbeya siwi, Prabu Wastu pan andulur ing garwa.
Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati, anggepe sang nata
amutrani, sang nata pijer kakenan, ing dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.
Sigegen kang dhesthi lulut, kocap nyi Sarkarati, medheke maring kang rama, bramana Susuk pinundhi, panuhun reka pandaya, dra pon dheweke si siwi.
Kang luwih punjul sing isun, supondaya amaringi, ora kaya tan tumama, toli kapremen maning, pandaya misunwis cekap, cupet cempole ing budi.
Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung isin, dhateng maru-maru kula, kasuhur ngilari jampi.
Ya ta bramana awangun, tumangan geni wus dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana, dimane ikang nyurupi.
Dhateng guwagarbanipun, Sarkara dadi garbini, malembung wadharan ira, dupi ginarayangaken dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati.
Adan gupuh enggal mantuk, ing Pajajaran wus isi,
mandraguna, dugi kula meteng mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri.
isun, nanging yen angliwat saking sangang wulan duking
ya ta ika pancalima, samya ing Lampung ngabuhi, dadya tilar Pajajaran, angraksa jabang narpati.
Nulak sagung bala ripu, ing Lampung rahayu
lingipun, adhuh gudhi anak mami, anandhang lara katimpal, kang gondhol si jabang bayi, si jabang sira sun puja, angreha Sundha negari.
arti budine, alusma barang laksana, tan pati guling dhahar, karemane angalenthung, ing pasisir kidul ika.
Susuktunggal, ana ing lautan kidul, ombak-umbul ing sagara.
Ing karang kang sigreng sungil, karemene kumarasan, tumuli ana esihe, nyi Gedheng Rarasiluman, maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan,
Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa kramane, ana ing tenjolayaran, ing jagad alimunan, denuri-uri den ruru,
Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran.
Patih Burungkrendha aglis, amampak maring payudan, angintaraken balane, ya ta dadya ingkang perang, bala ayun-ayunan, wus pinten ing
kabareg dening buta, pating burisat lumayu, kapereg ing bala buta.
Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek naladhung nucuk, nyoker
Angentongaken tanagi, genya ajojo brawasa, pirang-pirang dina gone, tarung nuli ana ingkang, asore Betyawelara, den thothol jajantungipun, katarik ming jaba pejah.
Patih Burungkrendha, adan mara sepuhipun, kan nana kakarawan.
Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus anglenggak, kataring ing rawana, den idek jalune iku, Patih Krendha gulu pegat.
Ing praja akeh kang wani, lan sakehe kabuyutan, dadi padha cama
Pajajaran, kadhesek ing prawira, kadhesk denira jemur, den kepung wakul
sarya, anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir Sangyang Talaga.
Kang gamilang-gilang wening, dinamai Cahierang, adan sineblak toyane, lawan ingkang sada lanang,
adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.
Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae dados, ora kena den semayanane, datan kena sinundhul aturaning, bener luput mesthi, tan kena winurung.
ingkang yoni-yoni, candhi-candhi entong, akrh gempur kapur atine, kabuyutan tapakaning wasi, akeh den padhangi, ingkang singub-singub.
Pareng angsal windu lami, kawarnaa sang katong,
Kang samangko kang kacekel maring ratu anyar othon, Raden Susuk ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal
Pan kumutug ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan
wareng Raden Susuktunggal, kang dadi raosing ati, gelis amora wong iku.
Manah pikir karsa padhaning jalmi, manah kadya rontog, kudu eling ing jagat maune, dadya pamitan tumuli, wau
dumadi, lahir jabang bayi, aja ora ing takut.
Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon, tinggal rabi meteng tambu
nabda tan samono, ya manawa ora lali-lali bae, den pracaya kranane iku nini, teka upama benjing, yen cidra awuwus.
apti, pamuji-puji jati, tulus lampah wangsul.
Ingalingan dening ingkang gaib iki, pancalima ting pancorni, Gelapnyawang tan udan tekane,
Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden Susuk wus awas tingale,
yaktose Pajajaran punika prajane, luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara pinundhi,
ilang palakarta ratu Sundha, kaganti budi srani, sakeh kang malumah, dadi kumureb rebah, kang mangko dadi, padha
inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi.
wanti-wanti, galudug ing arga, sabandina nguneni.
Ing jro gunung gumledhug jumegur obah, lor kidul
Kasusulan datan mendha gelap ngampar, ingkang pating sariwik, akeh padha rusak, kang sinamber dening gelap, Prabu
Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen ing
dadi sorog wedhi, ya iku kang nama,Ki Tumenggung Ulungdaya, kang sagawe ngratajani, murwa pakaryan, ambeciki ing
ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati.
Lan kang nama ki Ngabehi Sujimara, ingkang jaba negari, kang
medhoke sami, iku dalem ingkang, ing Sindhangkasih praja, sang maha dalem japati, kang kinawratan, dening prabu Susuktunggal.
Dadya suka ki dalem japati ika, rehing den kulinani, dening pamajikan, dening rejanipun, kang cacangkok Sindhangkasih, kadya nagara, yen kalingihan sang aji.
Pan kaloka Prabu Susuk nyakrawati, prameswara
Anggalarang aturipun ibu amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama dhateng Pakuwan.
melang, denlara den pateni, katongsone isun welas maring sira.
Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak, inggih
Ya sang dewi Mutyalarang ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep bedhah ing kuthaning
Amung ibu pamujane kang sun pundhi, sarya wiyang, lampahe ngatut ing warih, buwal-buwal mijil sing
Kira-kira iku maning sawatawis sapangedang, calengap ngarsa aji, surak ing wong
tasik kidul boluwarti ora wruha, Buyut Cai kang nguculi, Buyut Angin kang ngiring-ngiring kang ajaga.
Anggalarang den samangke, pan wus dadi awu aneng jro dahana.
Ora suwe kaligane iku muncul, nalengep ngayunan, anjum
mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang.
Ki Tumenggung asigra tandang agupuh, gawe lalayangan,
Tumenggung sakancane, ambeneri angin ngulon santer pisan.
Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus
kagawang abure, duga silep cat katon ya cat ora.
anak dening sun, iya Demang Tandang, Anggalarang wus den rante, pan ginawa ngetan binuwang ing toya.
Aneng banyu den bandhuli kalawan watu, sakebo ya rapona, aja bisa kambang mangka, Anggalarang wus silep kalem ing
nyana wus sirna, adan den tinggal wangsule, dhateng gusti Pajajaran tur uninga.
Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing Pajajaran ya tegane, Anggalarang wis katemu ing ngayunan.
Pajajaran, dupi dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa.
Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang dadya, anggawoke
panyobaning ratu gedhe, wis kalesan panyobaning prabu nata.
Warnanen, sang Anggalarang, ing Pakuwan den sakiti, den
Denisun wis sira buwang, karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng
Teganira Anggalarang, angangkat dhateng sang Aji, den balangaken ning pura,
Ya ta iki prameswari, komalanten sabdaneki, ya wis payu padha pulang, maring kahiyangan mami, ing Sindhangkasiningid, anglipuraken ing
lara, sengkel ing manah tan sipi, wus riringkes sang nata lan para garwa.
Miyos saking boborotan, mengetan puruge ngili, Sindhangkasih kang sinedya, gegere wong dalem puri, kelangan majikan neki, wong sadaya ting balulung, waneh ingkang atur uninga, maring wareng prabu aji, enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana.
Ya sang Prabu Susuktunggal, patutan Mutyalarang dewi, saking
Ing wasana kula teka, ing ngayunan rama aji, inggih boten ingaken kula, nunten kentas malih, kinen ngekum ing warih, Cimenengteng
ingwang, yen wis amuncul maning, ing wasana inggih kanyata.
Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih
Inggih si wantu kahula, amalar dipun akeni, inggih kantos kula balang, wau dhateng kanya puri, drapon sampun lingsem neki, sapamanggih kula iki, minanten leres kawula, Prabu Sepuh ngandika ris, kerpek jantung iya iku bener sira.
Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang, langkung
Pan sinebur Prabu Anggalarang sangti ingauban, Talibarat Parwatali,
Anggalarang pan riniyung ing saliring, kang ing tawang, teluh braja lintang ngalih, layung abrit tapak angin lan gelapan.
La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi, anut ing titihing aji,
Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den
Yen anggerem ngoregaken ing sabumi kaya obah, kadya panggereming macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira.
Kang den sedhep ing ayunan sri bupati Anggalarang,dupi garwa marujune,
cacangkok pra kuwu, tetes kali Cilutung maring, Cipali ya ika, ingkang dipun rengkuh, dening Prabu Anggalarang, dupi
ya iku ing sajenenge, Sunan Talagamanggung, ingkang putra jati kakalih, kang kasebut nama nipun kang karuru,
aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh panglimagung, kang padha sirikokalan, tanpa dadi kalilip luguting aji, Anggalarang songkawa.
Edir-kadiran panantang weri, atmaja ya Lengkaraganal, basa jahata kerwanthen, iya isun ingkang estu, ing saiki seja ngadoni, saktining Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la payu katogena.
padha silak, padha balik ing parnahe, lan nama tiba ipun, Patih Bentang gegetun kapti, popoyan maring rewang, ika ki
iya kaya lampus, ora kaya atma ingkang, kagem ngasta anyokot ilur ula mandi, Ki Tumenggung apejah.
Sasambate lamon mangke urip, pan sumedya angabdi kahula, dhateng sampeyan sakabeh, Atmajaya agupuh,
kaparentah, dening Atmajaya kabeh, Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun, maring Jayanglengkara aji, kari saubing payungika.
ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki, Tumenggung Paracutan, ing emban-
dhateng sang Prabu Jaya, atilar Anggalarang, sing amaneni jemur, singa ingkang tan anut ing titi, ning Atmajaya dadya,
ngalurug kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura.
Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun, Bentanglopang karsa nglepasi, sanjata garantangan, lumepas
geblas kawur, pulih angsal pinangka, dadi maning lintang
Anggalarang katarajang nulya kawur, merad maring ngalam lintang, awiyang alalu lalis.
Apa maning lagi wawrat, sangang wulan menga-menggeh lumari, niba tangi seja njujug, mring Prabu Ciyungwanara, langkung payah ical ing samangeripun, sigegen kang pala dara, warnanen kang Jaya ngancik.
cenguk, tan bisa aningalana, bala wita ingkang iki.
Dadya tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib,
wis mangkana adating donya, la yen mungguh gagaman ingkang mandi, sote yen jaba ning untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel ing rampak kuna, kang sakt kang ora sakti.
Ta ika baja daulat, Jayanglengkara suhunan
Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha putraning Bentangmerngu, Bentangmerngu punika,
ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk, gadhang jodhone sang putra, Silinwangi kang anami.
Mundingdalem namaira, besuk rabi Ratu Pamratsari, aneng pungkuripun timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing
enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo pranti kandheg kampir ing lalaku, yen kala ngider buwana, dumadi
Ngadhaton sagenah-genah, iyang-iyung pijer amurwa puri, sawula-wulan awangun, alihan lincak-lincak, dadi anyar maning anyar datu, tan bosenaken ing manah, duk pangidhepe sang aji.
mundhing, ambekane mengkel ngeden arenggosan.
Bari rumangkang lumampah, anyungkemi ing padaning, Prabu Sepuh Ciyungwanara, pon ika sampun angarti, yen Anggalarang lalis, rabine ingkang lumayu, awedi diboyonga,
ingkang napas, kadi wong anglalu lamis, ngowe-ngowe lir mundhing, medal jabang bayi jalu, abagus wuwarnanira, sang prabu sepuh sukati,
lalis, nyi mantu udheg si jabang, openana den abecik, ing rat prayangan mangkin, manawa dadi susulur, ing rat prakuwu mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis kajabel Jayanglengkara.
Amung manawa si jabang, ing benjang salamet urip, bisa
pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang.
Akirada pan sacombana, malah ika lami-lami, angambat maring garwa, garwane Majayalengking, ingkang padha marinci, padedesan kang tumuwu yen den lewa, maring sang Mundhingkawati, akeh garwane Jayanglengkara jinamah.
Ginawa ing pasenetan, prameswari den sanggani, yen wis sampurna abendra, ingeculaken ing margi, pan samya kang ngiring bedhil, anumbak pan sami nyuduk, tinadhahan kang braja, tan ana braja nitisi, esok bae angkohe Mundhing Bathara.
Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang pawestri, sapa bae kang kapapag, iya pasthi sun sundhepi, tan idhep garwa aji,
dipun dhadha, isun ora anggingsiri, panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat.
Ya wus dadi ara-uru, koncara angrurung sebi, karajahan Atmajaya, ya ta dadi den lurugi dening bala ing
Ting salengseng ngalor ngidul, lamon geger garwa aji, yen pinanjingan ing dhustha, dadak-dadak den
Anom pan dipun cawuk, ambekane dipun tarik, dening Arya Paracutan, kacandhak Mundhingkawati, mundelik kaya apejah, ora duwe napas mijil.
Gelapnyawang wus jumegur, namber Paracutan
Tilar Atmajayanipun, sujud ing sampeyan gusti, rama dalem
gusti, Mundhingkawati ngandika, ora rep yen isun iki, den bekteni ingkang kaya, Jayalengka wong mementhil.
Ya sun anggep bala ratu, ika Atmajaya lengking, yen wangkal iya sun
padha nisi, kawarnaa Jayalengka, wus wruh yen Tumenggung mati, den samber dening Gelap, Nyawange Mundhingkawati.
Sukmaantalirasa sampun, ambabar ing baris geni, malabar adadya wangwa, adan sang Mundhingkawati, narajang baris dahana, mepes dadi awu nuli.
Awindon ataker warsi, Mundhingkawati angraja, garwa domas ing kathahe, Prameswarine kang nama, Dewi Trusgandarasa, kang asal kaputrenipun, Sunan Tegal
ing sawuri-wuri, anak putu Pajajaran, kang amba gawan linggihe, iya kasebut Susunan, lan kaya ika benjang, Susunan ing Tatanpolawung, lan Susunan Raja Malaka.
Lan Susunan Wanaperi, lan Susunan Pandhajawa, lan Susunan Ranggalawe, lan Susunan Ciburu ika, lan Susunan Kidul ika, kalawan Susunan Parung, kabeh tedhak Pajajaran.
surake ambal-ambalan, sok rena sagedhene, kang pareng olih bayangan, pirang-pirang manjangan, idang pirang-pirang atis,
dhinendheng dipun gulung, wus loba pana dhacinan.
Kang den bacem den petheni, pirang-pirang kang tampayang,
gumaringsing ing ulese, mangka nata uga ika, sang kidang panawungan, iya iku ramanipun, sang kidang pananjung ing
Manjangan gumulung sami, kalih sang kidang panawungan, seja angayoni gawe, gelar panyelang susila,maring Mundhing Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.
Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening
kaduga gepeng, wus kadi lempung kewala, ing awaking manjangan, gawoke nembe anemu, iku ta manjangan apa.
kuwel gulung rame lagane, ingkang kidang dipun timbisi, lawan gada wesi, prandene tan pupul.
Gulunipun manjangan tan kanin, sigra kang manjangan nyokni, ing Ki
miyos, wong Pakuwan padha geris kabeh, ingkang kaparag sami, geger pating careluk.
gumalunggung pri kaget, dupi Prabu Mundhingkawati, bubarira kadi kapusus ing musuh.
Tan emut garwa Kaluwargi, ting barisiting wong, rebut urip sewang-sewangane, ya kang meteng brojol mijil, ing tegalsili, ingkang gandane arum.
Ya ing wau kidang sun baledig, pirang-oirang buron, dupi iki isun kang kaseseg, ing
katingal ing jrone, kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup.
Pan sarupa merad Mundhingkawati, ing gunung Tarogong, ora metu-metu salawase, ya ta kidang manjangan dadi.
Ya ta Dewi Trusgandarasa adi, kaget dhateng kempong, tembe emut ing wewetangane, yen wewedhe tan karsa amilih, bawaning alali, duk wau lumayu.
Prabu Mundhingkawati lingnya ris, ing garwa ja dados, dukaciptanira prakarane, anak kita kang marojol kari, tangtu anyuluri, ing
Pan binakta si jabang den agupuh, pramila dipun wastani, Siliwangi namanipun, krana asale kapanggih, ing
Ya wus apa dudune bocah ngon gunung, carobong ngenek-ngeneki, ora ilok adus-adus, ing maletenge agething,
Ya tan dangu Parwatali talibarat, gela nyawang pra sami, tedhak
dewata jawata amayungi wus kaloka, kajana priya ing luwi, ora ana kaya ratu Pajajaran.
kang pulangun, Rumsari ganda, iku amiyos putrane, Sangiyang Ageng kang alinggih Setularang.
Nulya Yang Ageng nuli amiyosi sunu, nama
kajaksan ing Carbon iya iku, tumuli apindha, maring Kanci dadalem, nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha.
Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba.
Sangiyang Widaya anenggih ing namanipun, kang neng Sawunggantang, dupi Yang Wirun kang miyos, putra ingkang paparab Ratu Rawana.
Ratu Rawana iku nuli susunu, pra buwana bala, ki Wanabaya linggihe, Prabu Wanabaya nulya puputra.
Ingkang nama Sangiyang Ngabehi cucuk, ingkang sakapika, lan Linggawayang
Sri Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra.
Bandhung linggihe, Sangyang topasri lan SangyangBabak panyarang.
Gedhengrungka, apuputra ing name, Dhipati Manggala nuli puputra.
Ingkang nama kiyai Kabul puniku, Kabul putra papat, Ki Nataraga wastane, Wangsacandra Wangsanata Wangsaprana.
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing
Linggapakuwan, jujuluk Maraja tunggilipun, nuli puputrapunika, Mundhingjaya ing Mandhal alinggih, nuli ika sang
kang nama Raden Kacang iki, Raden Rinahon iya iku, kabeh terah Pajajaran, dupi putra Siliwangi, ingkang
sawijine maning, putra ing ampiyaniku, nama sang Raja Wiwara, ing Majalakang dalemneki, kang sawijine kumaning Siliwangi
Licin linggih, amiyosi putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra.
Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda Wayangsari, ika paparabing putra, kang Suhunan Ciptalewi, ing
Sngyang Rajawabana, ing Kandhangwesi kang linggih, ping telu Lokajaya, ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.
alinggih, kapat ki Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika.
Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji, inguprak-uprak tinundhung,
tilar bumi kana, Cakrabuwana mantuke, maring Jawi aneng Carbon dalemira.
Nulya krama dhateng putrane ki kuwu, nama Kantanalarang, anuli miyos putrane, ingkang
Rara Santang wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane, Syeh Hidayatulah kalawan Syeh Nurullah.
Syeh Hidayatullah angajawa ikut, alingging Ardiamparan, Sunan Jati papabe, pan rinengga dening kang uwa Lumajang.
Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu Wanara, dan memeksa ing
surem kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal.
Den abecik aniti puri Sigintung, ya isun wis ana, kang mapag ngajal kasucen, pati nami ing dina kabeh wekasan.
lumpuh sing dalu dalan enjingipun, pareng enjing suhunan, marikasa maring wong akeh, arep waras beli yen mambri ana atambah.
Mung ki Patih Tambisara kinen wangsul, sarta bakta surat, saking sunan cacangkoke, wayah aji gih eyang amantu bilah.
Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone,
Kaya Patih Cangkuwang wus mukmin iku, lan Dipati
Siliganda, Sunan Jati dereng ngertos, masih dadi satriya iku lalana.
Jaba kutha kutha Pakuwan den apti, inggistrenan dening wong sadhomas, sinebut ing pangasrine, iku Susukan kabu, Sunan kabu ika tumuli, apuputra kang nama, Prabu Pucuk Kumun, lan
putra, wadon Murngali jenenge, olih laki wong agung, Bimalarang ingkang pranami, tumuli puputra, Sri Jampang pan mau, ika sang putri Madhapa, laki maring kyan Santi wus gadhah
tanduran gagang, marmane iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun
apuputra, Santohan Kolelet nuli sisiwi, kyai Gedheng utama.
Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli puputra
jujuluke, kaping telune ya iku, Cipta Pramana kang linggih, aneng Kakarasuka, ya Prabu Dhigaluh, mangka mau mraja dalem agen laki, ing Susunan Batuganda.
Sunan Batuwangi kang ana ing Cipamancur ya ing parnah hira,
Tunggal, iku puputra Aciputi, nuli ika puputra.
Kyai Ajeng nama Amongragi, nulya puputra kyai Wiranaga, Kabolotan ing pernahe, nuli ika susunu, Wiranaga kang sinare ing wewengkon Pasirnagara, nagara kawangsul, nuli ika apuputra, kyai Wiranaga mangko ika nuli, puputra Mertadinata.
Wiranantaja, iku turun ratu, taliti ing Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira.
ika kang dadi, Sang Jati Wali Allah, kang den ratu-ratu, deng uwa Cakrabuwana, winuri-wuri ing jati ratu wali agung ingkang jumangah.
wong Brebes saiki meneng ning Purwakarta malah dadi Lurah
Pelabuhan Tegalsari anane nang kelurahan Tegalsari, kecamatan Tegal Barat, kota Tegal.
Pelabuhan_Tegalsari&oldid=15403"	Kategori: RintisanTegalPelabuhan	Menu navigasi
iki?”“Syukur, Panjenengan sampun eling”. Perawat iku nyoba nyedak lan ngerih-erih.“ Asytaghfirullah. Aku neng rumah sakit”. Aku nyoba tangi nanging rasane abot banget. Gek awak pegel kabeh.“ Sing sareh wae mbak. Njenengan kedah istirahat”.Sawetara iku ing Bunderan UGM .“Kanca-kanca awake dhewe tetep kudu mudhun, masyirah (aksi ) iki kudu ditindakake. Udan ora dadi
nindakake masyirah/ aksi damai nolak rencana kenaikan BBM. Iki negri dagelan, lucu, bumi kita sugih nanging rakyat cilik padha ngelih, malah para kapitalis njaban rangkah diujarake njarah rayah…..”Dina candhake ing masjid kampus UGM.“Zidny, nengendi Faiqah. Ngapa dheweke durung ketok. Biasane halaqahe ontime. Malah sikik dheweke ketimbang Aku”. Imarofah nyoba mbukak gunem.“ Masyirah/ aksi wingi ya ra ketok, hpne mati maneh. Wis bola bali tak bel”.“ Wis diwiwiti wae halaqahe esuk ini?”.Sawetra iku ing griya sakit PKU.(aww. Bapak. Dinten Selasa niki ngendikane badhe kondur saking dinas Jakarta. Dilegakne mampir PKU tilik Faiqah, nggih?wass). Faiqah nge-sem-es.“ Suster, sinten ingkang beta kula mriki?”. Aku nyoba mbenahi sprei lan ngranggeh tangane suster“ Kangmasmu ingkang mbeta mriki. Mangke bakda dhuhur badhe mriki. Kuliyah rumiyin, ngendikanipun”. Aku ngowoh. Kangmasku ? kangmasku sing endi ?. Loro-
“Mbak Faiqah, kangmas panjenengan rawuh nika ”. Perawat iku ngirim jatah maem awan banjur metu maneh.“ Ass.......Syukur, kahananmu mundhak saya apik. Lho ngapa kok nangis. Luwih becik aku tak metu wae”. Aku menyat metu, aku trenyuh ndeleng cah wadon nangis.“ Maaas tengga riyin!”. Aku kaget, lan bali maneh.“Matur nuwun nggih? Panjenengan sampun maringi pambiyantu dhateng kula. Pripun masyirah/ aksi kanca-kanca Jumat wingi. Sae?.
nindakake sholat asar.Bakda sholat asar.“Lho, kadose sampeyan ingkang wonten bangsal lare kula wau?“ Leres Pak”. Aku gage diajak nuju bangsal papane Faiqah dirawat”“ Nyuwun pangapunten nggih, anakku nggoleki sampeyan”.Tekan bangsal.“ Bapak, lha iki sing tak critake mbiyen ?”.“Nyuwun donga pangestu nggih, kula badhe nyampurnakaken gesang kula kaliyan piyambakipun”. Faiqah nambahi.“Kowe wis suwe padha
ANGETRAPAKE PARABOTING NGELMU KASAMPURNAN | alangalangkumitir
dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
b.Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.
c.Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser,sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang
iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucapingsun, Mikali, pangambuningsun, Israfil, paningalingsun, Ijraril, pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaningpramana sumurup maring Dzating
napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene:
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun,pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marangpara akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada karikaya mangkene :
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika
karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
“Sakaliring cahya kabehpada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka
iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis kinukud tataning
dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat ikulesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam,
guguring wukir ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan
Lakuning Banyu, Wasesa Segara, Sapi Gumarang Tumurun ing kandang.
wong ndeso.....Dont try this at home."Wah... iki umpamane ditiru cah cilik piye dab...?" tanya Yohanes Adi. "Kenopo dab...?" ganti tanyaku. "Lha iki untu diwenehi kawat berduri. Kuping ditindik nggawe kandang manuk,"
sampean di Jakarta mana, kerja apa?
Posted by Rimbawan on November 15, 2008 at 4:30 pm
piye khabare wong ndander iki, saiki domisiliem neng ndi!, omahku ngarep baledeso Ngunut,
dadi g ngerti onok iwak opo wae?
Wayang Purwa - Links: Tuntunan sabet wayang kulit di
clasified as wayang purwa intro, puppeteer, wayang kulit
Wibowo Basuki dan Thi Kieu Tien Basuki
Laura Basuki ya iku artis wedok saka Jakarta kang lair ing Berlin tanggal 9 Januari 1988. Dhèwèké tau sekolah ing Universitas Atmajaya. Laura Basuki duwéni bobot awak 50 kg lan dhuwure 174 cm.[1]
Laura Basuki mulai main filem ing filem Gara-Gara Bola ing taun 2008. Ing filem kang diprodhuseri déning Nia Danata iku, Laura Basuki dadi bocah bandar judi bola kang lenjeh, wani,
iku. Amarga filem iku, dhèwèké langsung éntuk pahargyan ing ajang Indonésian Movie Awards minangka aktris anyar paling disenengi déning penontot lan juri. Sadurungen main filem, Laura Basuki uga tau main ing iklan, kayata Shinzui, Coca Cola, lan Clean & Clear.
Jan-jane Laura kalebu wong wadon kang menengan lan isinan. Nanging sifate rada owah sithik nalika dhèwèké mulai mlebu ing modelling lewat sekolah modelling intensif kang dipeloni nalika preinan sekolah. Ora dinyana, sawise rampung sekolah, Laura ditawari Biyan dadi modhel busana. Saka iku, tawaran ing jagad hiburan mulai akeh. Dhèwèké banjur ditawari kasting kanggo fileme Nia Dinata. Ing filem iku, karakter kang dimainake béda adoh karo watake kang asli. Dhèwèké dituntut dadi wong wedok kang ngrokok lan seneng mendem. Ing taun 2010, Laura didhapuk dadi presenter musik Dahsyat bareng Raffi Ahmad, Luna Maya, lan Olga Syahputra. Ing acara iku, Laura kudu tanpil kenes lan koplak.
Modhèl IndonésiaAktris IndonésiaWong JakartaTokoh Kristen IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 28 Januari 2017.
yo isok mati kucing sampeyan Mbah" Bunali ngilingno."Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo" jare Wonokairun.Mari mbayar, Wonokairun mulih katene ngumbah kucinge.Sisuke, Wonokairun teko maneh
pasangno sing anyar po'o"."Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah...!!! " jare Sumarmuring-muring."Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jedingpo'o cak, eman
aku iki PERTAMINA tah ..!!! "Sumar tambah mangkel.Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omahkoncone.Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jedingbanyune yo wis gak amber
minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek lanang ngganteng teko. De'e takok opoko kok nangis. Aku yo cerito lek lampuku
cerito."Opo sarate ?" Sumar mulai curiga."Sarate iku aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jarebojone."Lha terus kon nggawekno roti opo..? " Sumar takok
panjalukmu bakal tak turuti," jarejine."Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lansugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujukiambek jin" jare Kayat."Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jinapikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir.Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh."Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!.
ngarepeKayat wis onok dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh."Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine."Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange." jarene Kayat."Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nangnjero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan."Lha saiki kari sithok
malihputih wudho dirubung wong wedhok akeh".Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok rame ambek keroso awake dicekel-cekel.
berkembang. Tembangku “Mangkana janma utama, tuman-tumaneming sepi, ing saben rikala mangsa, masah amemasuh budi, laire anetepi, ing roh kasatriayanipun, susila anoraga, wignya met tyasing sesame, yeku aran wong
akhirat. Tembangku:”Gunane sanepan paribasan jawi, ngaka madya krama hinggil, lire tata krama, kanggo jroning pasrawungan, tindak tanduk kang becik, tan tanpa kulakan, nanging bisa mranani”(Purwadi, Desa Mawa
sajroning jaman pakewuh, kasudranira andadi, durune saya ndarung, keh tyas mirong murang margi, kasekten wus nora katon”(Serat Sabda Jati
sajroning jaman pakewuh, kasudranira andadi, durune saya ndarung, keh tyas mirong murang margi, kasekten wus nora katon”(
nanging yen dipikir-pikir, jebule jeneng kuwi lah yo nduweni makna seng jero temenan.
Balas	ikiakukok	29/09/2009 pukul 8:15 pm	nggak boleh mas. kedua aja ya? 🙂
pinundi kanthi patitising tangguh, empan papan angon mangsa dulu marang kahanan, sayekti bisa ngirup sanggyaning kang tumingal. Iya tapak lelabuhan kang mangkono mau bisa dadi pikukuhing laku tumrap janma manungsa kabeh ing sajroning bebrayan urip ing alam donya umume, utamane kagem para satriya utama pangembat pusaraning praja kalebu para pemimpin bangsa, nganti tumeka kepala bale wisma utawa mimpin diri pribadi. Kabeh amung kinarya pikukuh murih sakabehing tumindak becik nganggo dasar tepa salira, ditepakake marang rasane dewe. Ana tetembungan ngono ya ngono nanging aja ngono, bisa dadya kasmaran mring laku kang utama, binangun ing kalbu wening.
Sranane murih kasembadan panggelaring lelabuhan, becik
hanjagakake wohing pakarti.Tumrap kang wus pada pono mangulah gati, sakehing lelaku kang hangarep arep marang wohing pakarti iku, dadi pratanda kalamun durung temen panggayuhe. Jer lelabuhane ing kono isih kawoworan lan karoban dening hardaning rasa kemelikan kang dadi pratanda durung suci atine nganti tumeka pribadine Tembung temen ing kene dudu temene Guru utawa temene Gusti nanging temening pribadinira kang antuk pikukuhe Kang Maha Kuwasa. Dene Guru miwah Gusti amung
peparinge Gusti Kang Hakarya Jagad winengku ing karsa luhur ngemot tuntunan suci sempurnaning dumadi mangesti
prapti, marak sowan mring Pangeran, kepareng nampa kuncine, dadi manungsa utama, pangesuhing pra jalma, kang pada ngudi rahayu, karyenak tyasing sesama.
4. Sesama sameng dumadi, sesami sameng manungsa, becik kepareng sumeleh, sumarah karsaning Allah, sumadya ngesti brata,
utama uripe, senadyan ta durung priksa, kang mengku uripira, iku wajib muji syukur,
7. Gusti Ingkang Maha Asih, Gusti Kang Maha Kuwasa, netepi tresna kodrate, mring sakehing cipteng gesang, kang gumelar aneng donya, gumelar sajagad agung, nyukupi mring kabutuhan.
8. Butuh apa para jalmi, kabeh mau wus gumelar, saindenging jagad gede, gumelar sajagad raya, wrata kinaya ngapa, lestarine
lan sawengi wenginipun, netepi mring kuwajiban.
10. Wajib pada bangun nagri, katarima panembahnya, menawa wus tekeng kene, sira weruh rasanira, rasanya rasaningong, rasane wong sa jagad gung, rasane wong sabuwana
11. Bawana gung bawana lit, yekti pada
ageng alit, gumantung marang kang nedya, memangun laku uripe, gede cilike mung katon, aneng tata gelarnya, dene aneng yektinipun, yekti pada tanpa beda
13. Kang beda anane nenggih, ingkang dadi kabutuhan, tumraping pati uripe, kanggo sangu ning dedalan, netepi kewajiban, peparing Gusti Maha Gung, mrih enak tyasing sesama.
14. Sesama sameng dumadi, ngugemana mring
manungsa, susahe manungsa uga, tan ginggang nadyan sarambut, yekti mlaku reruntungan.
15. Reruntungan unda ungkih, nadyan gilir
wajibe wong urip, gumelar ing alam donya, sumebar sajagad gede, becik tansah emut pada, anane sira gesang, minangka dadi pangesuh, paugeraning Pangeran.
17. Pangeran wus paring wajib, heh sira para manungsa, sumujuda sira kabeh, manembah marang Hyang
jroning urip aneng donya, kang yekti sawatara, kena kanggo sangunipun, mulih alam kalanggengan.
20. Emut sajroning aurip, ing donya mung sawetara, mampir ngombe upamane, becik den
aurip, yen priksa marang kawignyan, lantip mring olah rasane, bisa ngenaki mring liyan, lan bisa weh pepadang, syukur yen paring panuntun, tumuju mring kautaman.
23. Utamane wong aurip, manjinga sajroning rasa, jejer mlaku sesamine, tansaha paring pepadang, hanggelar pangawikan, murih dunung uripipun, purwa madya lan wasana.
24. Purwaning para manungsa, tinitah urip ing donya, iku
rinakit wingking, handadosna kawuningan, cinipta kagem papane, para tumitah sajuga, sakdurunge manungsa, tumedak ing donya iku, titah kang liya wus ana.
26. Sawusna pepak sakalir, nembe manungsa cinipta, pranyata purna anane, purna sempurnaning titah, datan mada manungsa, awit manungsa satuhu, ngemot citraning Pangeran.
28. Purna ngibadahe janmi, yen sampun prapteng wancinya, marak sowan mring gustine, awit tinimbalan marak, sowan ngarsa Pangeran, tilar donya lan sedarum, mlebet alam kelanggengan.
29. Langgeng anggennya manunggil, wusnya ngagem pralampita, dumeling saking uripe, ngrasuk pawiwahan brata, mangestu tunggal jiwa, kalayan Purwaning Hayu, Gusti Purwaning Lelakon.
30. Lelakon panunggal karsi, jumbuh sajrone lelampah, memangun karya enake, manungsa jroning
sesame, mertobat jroning rasane, gawe padang lan tumrawang, padang aneng paningal, kang katingal yekti amung, guyub
sakabehe, gawenen tentrem ing gesang, wiwit ing alam donya, wiwitana kanti twajuh, gawe enake bebrayan.
36. Den bebraya samukawis, marang sakehing lelampah, murih enteng junjungane, lelakone pra
cipta jatine, ciptane pinanggih mulya, donya tumekeng mbenjang, sayekti lamun wus kondur, dateng alam kalanggengan
38. Langgeng datan owah gingsir, sajrone bebrayan gesang, rina wengi mrih purnane, anggon ngemban dawuh Allah, murih tentreming jagad, rahayu sabuwana gung, rahayu kabeh kang gesang.
39. Sangkan Paraning Dumadi, purwaning sira dumados, kagelar
agesang , wus manunggal budi luhur, aneng rasa jatinira.
Mustikaning bebrayan yekti kapirsan saka anggone mbudi daya
dumadi lan iya krana mangkono dadi lelantaran tumurune kanugrahan Pangeran marang para jalma manungsa kang yekti katingal saka anggone pada urip rahayu wilujeng tentrem mong kinemong ing samukawis langgeng tumeka aneng zaman kalanggengan.
August 20, 2009 – 3:46 am gusti iku Baguse ATI lan ALLAH iku URIP tegese menungso minongko lakune ing ndonyo
lan neriman opo ujian ono ing alam ndonyo iki.
January 5, 2009 – 8:12 am Sejatineng manungso urip kui amung netepi qodrat lan irodat ting gusti,.Angabekti klawan hamemayu hayuning bawano,nyawijeake cipto,roso lankarso pinuju,manunggale kaulo
am Kulo nuwun mas Trijoko, kulo saking tegalsari, karanggede. Matur nuwun sampun kerso pinarak wonten panggenan kulo ingkang mboten nate diurus awit cupeting ilmu. Mbok menawi mas TRIJOKO kerso nglunturaken ilmunipun sithik kemawon dumateng kulo kersane panggonan kulo meniko katon apik lan berarti.
Februari 19, 2008 pada 6:56 am Monggo Pak Siswadi,
Matur nuwun, sampun kerso mampir wonten Blog meniko,
Biasanipun menawi Guru mesthi kok “Ilmu Padi” ingkang dipun trapaken., dados selalu merendah.
papat kalimo pancer. Kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang metu ora saka margo ino, Kabeh kadang ingsun kang ora katon lan ora
Kabeh sedulur alus ingsun, ingsun arep turu, reksanen ingsun sajerone turu, yen ana kang ngganggu utawa mbebayani, tandangana utawa gugahen ingsun).
Wis rasah digubris mas ono sing seneng ono sing benci, iku jenege isih urip nang ndonya…….
Himpunan tautan terpilah (clasified links) situs wayang
wayang purwa, alat musik gamelan, kelompok gamelan, serta topik terkait.
Compilation of clasified links of wayang purwa (Jawa) sites, clasified as wayang purwa intro, puppeteer, wayang kulit
tuwa utawa wong sing butuh dibekti, lagekne ngoko biyasane kanggo terna kanca. Jero pangguneman sadina-dina, wongtua marang anak nganggo ngoko, lagi anake nggunakne kromo. jero pergaulan kanggo uga basa campuran sing nganggo tembung-tembung saka kromo lan ngoko lan iki luwih
Wurung Lakuning Banyu Wasesa Segara Taliwangke
Jum’at Wage : Tungle Rudra Dangu Aras Pepet, Sumur Sinaba, Babi Tembalung munggah
♦ 30 Comments	Mitos Ratu Kidul dadi pancadan paprentahan ing karaton Kacihna majune teknologi komunikasi lan informasi nuwuhake budaya anyar lan nggawe ”rusake” kabudayan Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip kang gegayutan kalawan anane titah ora kasat mata.
Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah ora kasat mata iki raket gandheng cenenge kalawan kepriye sejatine wong Jawa urip ing donya. Lire, kapercayane wong Jawa ing babagan urip lang panguripan ora bisa uwal saka perangan jagad cilik (mikrokosmos) lan jagad gedhe (makrokosmos), keplase uga gegayutan
kang urip ing tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.
Yen dipindeng kanthi srana kaca mata antropologis, mitos Kangjeng Ratu Kidul bisa dianggep minangka cultural universal kang disengkuyung dening sawetara laku budaya utawa cultural activities, kayata labuhan, crita rakyat utawa crita Panembahan Senopati, kegiyatan sosial lan kegiatan lelandhesan keyakinan agama lan maneka laku utawa ritual tradhisi liyane. Babagan iku nuduhake lan aweh tuntunan yen yektine kepriye wong Jawa mindeng mitologi Kangjeng Ratu Kidul ora bisa dipisahake saka laku ritual kang ndhasari utawa dadi panjurunge. Laku-laku kang lelandhesan keyakinan ajaran agama kang gegayutan kalawan Kangjeng Ratu Kidul, mujudake gegambaran alam pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong Jawa ora bisa dijlentrehake, kaprah sinebut
Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisine Mitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra kidul ana
Karana iku, raja kudu pinunjul. Lan tumrap wong Jawa, raja iku dianggep dadi siji-sijine paraga kang bisa mbangun lan njaga sesambungan antarane alam kodrati (kasat mata) lan alam adikodrati (datan kasat mata). Iki kang dadi pawadan ing budaya Jawa raja utawa ratu iku dianggep duwe panguwasa kang tanpa wates lan panguwasane iku ora bisa diatur kanthi cara-cara kang kaprah ing ngalam donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda kang tuwuh saka alam kanthi srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.
lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan sakabat. Wangunan kapercayan bebrayan Jawa kang bisa uga ditegesi agama Jawa, sejatine luwih
lelandhesan keyakinan agama kang dilakoni gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo ngupadi rasa tentrem, jumbuh lan salarase kabeh isining ngalam lan imbange donya
January 12, 2011 – 4:19 am Sakderenge nyuwun pangapunten mbok bilih wonten lepate anggenipun dalem nyerat wonten papan mriki. . . . . jaman sakniki taksih kathah tiyang manungsa mboten ngugemi opo sing dadi kekarepane para leluhur opo maneh nguri-uri napak tilas wong kina lan para “mbah-mbah buyut” kanthi direwangi tetangis getih nganti tekane pati, Sak suwene jaman lan saksuwene dino mlaku, jalma manungsa taksih katarungu mboten nemahi kahanan sing sak nyatane, podo kepincut arane grombyanging uwang lan monang maninging pipi kuning lan kacopaking iwak, pancen bener nek sak tenane padha ora nemahi merga kebungkus aran KAMURKANANING, podo dene karo sing podo do dilakoni anggone ngibadah. . . . .ngerteni mung sakjabane nanging ora tekane sak njerone, Samangsa donya iki wis rengka bakal digegulang bali marang Sang Hyang Manon, opo sing dadi ugeman / opo sing dadi panutan / opo sing dadi landesan / opo sing dadi junjungan ora bakal iso nulungi samangsa mangsane wis kedaden, opo sing dijenengke PIDANA marang MANUNGSA, Eling Marang Asale lan Eling Marang Gustine lan Eling Marang Bapa Biyunge lan Eling Marang Sapadha-padha wis temtu bakal oleh / nemahi urip KABEGJAN.
“” DUH GUSTI ALLAH, APA SING DICRITAKKE ANA ING DUWUR KUWI KABEH MAU YO BENER YO ORA, NENG PAPAN KENE AKU KI YO NGIBADAH DEDONGGA MARANG GUSTI ALLAH, SAKSUWENE NYAWANG KABEH KEDADEAN IKU MAU DIWIWITI SAKA MANUNGSA SING ORA KUAT ANGGONE NGLAKONI KAHANAN URIP, OPO SING DITULIS IKI MAU KARO DEN BAGUS YO APIK, APIK KANGGONE MANUNGSA SING GELEM NGERTENI, 1 OJO DILALEKKE >>> OJO KIBIR LAN RIYA….!!!! UKARA IKI SING ANDEDEKAKE MANUNGSA PADHA SAK KEPENAK E DEWE “”
January 12, 2011 – 4:17 am Sakderenge nyuwun pangapunten mbok bilih wonten lepate anggenipun dalem nyerat wonten papan mriki. . . . . jaman sakniki taksih kathah tiyang manungsa mboten ngugemi opo sing dadi kekarepane para leluhur opo maneh nguri-
suwene jaman lan saksuwene dino mlaku, jalma manungsa taksih katarungu mboten nemahi kahanan sing sak nyatane, podo kepincut arane grombyanging uwang lan monang maninging pipi kuning lan kacopaking iwak, pancen bener nek sak tenane padha ora nemahi merga kebungkus aran KAMURKANANING, podo dene karo sing podo do dilakoni anggone ngibadah. . . . .ngerteni mung sakjabane nanging ora tekane sak njerone, Samangsa donya iki wis rengka bakal digegulang bali marang Sang Hyang Manon, opo sing dadi ugeman / opo sing dadi panutan / opo sing dadi landesan / opo sing dadi junjungan ora bakal iso nulungi samangsa mangsane wis kedaden, opo sing dijenengke PIDANA marang MANUNGSA, Eling Marang Asale lan Eling Marang Gustine lan Eling Marang Bapa Biyunge lan Eling Marang Sapadha-padha wis temtu bakal oleh / nemahi urip KABEGJAN.
January 11, 2011 – 7:47 am ass….
jagat saisine iku jatinine dadi perlambang kanggo uripe manungso, lan mobah mosiking alam dadi sasmitaning laku Urip.
mirip koncoku sing mangkat ng jepang, ng kono yo dadi
yu, padha nutu yen wis rampung nuli adang
kang, dha tumandang yen wus mateng nuli madhang
kacang lan kara padha kupune, lha kae
jambu lan randhu metu karuke, lha kae
wau wonten popok beruk keli, e ora ana
rama menyang kutha, leh olehe payung mutha
obah medeni bocah, yen urip goleka dhuwit
buron aneh dak sengguh buron kang remeh
hi aku wedi, ayo kanca ngajak bali
mong jlegur, mong mong jlegur
blimbing kuwi lunyu-lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira
Bareng dha tumandang nyukupi Sandhang pangan kita sami
[[Kategori:kacamatan ing Kepahiang {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tebat_Karai,_Kepahiang&oldid=1044253"	Kategori: Kabupaten KepahiangKategori ndhelik: Artikel
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 15 Maret 2016.
Resep Jajanan Pasar : Onde-onde KetawaResep Jajanan Martabak ManisResep Jajanan : Bika KaramelResep Jajanan Cheese PieResep Cakwe
Lupis (Lopis) ya iku panganan tradisional asli saka Indonésia, khususé ing laladan Jawa Tengah lan Jawa Timur. Lupis digawé saka beras ketan. Lupis biasané disuguhaké kanthi ditambahi parutan klapa lan sirup gula jawa.
Cara nggawe lupis[besut | besut sumber]
Beras ketan kang wis dikumbah, diciprati banyu kapur sirih, banjur dicampur nganti rata.
Godhong gedhang, dibentuk kerucut, diisi beras ketan kira-kira 2 sdm, ditipisaké lan ditekuk turahan godhongé nganti nutupi bagéyan sing isih kebuka.
Lupis disuguhaké kanthi ditambahi parutan klapa lan sirup gula jawa (kinca), kinca digawé saka gula jawa, gula pasir, banyu lan godhong pandan kang digodhog nganti kenthel banjur disaring.[1]
^ (id)KUE LUPIS;
lBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 11 Maret 2016.
Artikel iki ngenani Pulo Bintan. Delengen uga Kabupatèn Bintan.
Pulo Bintan iku pulo ing provinsi Kapuloan Riau, Indonésia, dumunungé Kutha Tanjungpinang, kutha krajan Provinsi Kapuloan Riau. Ing pulo iki ana loro pamaréntahan, ya iku Pamaréntah Kutha Tanjungpinang sing dumunung
Posik • Pulo Serak • Lalang • Temiang • Mesawak
Pulo Karimun • Pulo Anak Karimun • Pulo Belat • Pulo Kundur • Pulo Buru, Karimun • Pulo Papan, Karimun • Pulo Parit
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 10 Maret 2016.
Patung hoplite saking abad kping 5 SM, saged ugi patung Leonidas, raja Sparta ingkang dados tiyang Doria.
Dōrieus) inggih punika satunggal saking sekawan suku bangsa utami ingkang dados leluhur ing bangsa Yunani kuno.[1] Wonten ing mitologi Yunani, leluhur saking Suku Doria inggih punika Doros, putra saking Hellen.
Nama Doria punika kaginakaken déning Homeros wonten ing karyanipun, Odisseia,[2] ugi dipunsebataken bilih suku kasebut mapan wonten ing Pulo Kreta. Dene Herodotos nyebat suku Doria punika kanthi nama ethnos[3] ingkang dados wiwitaning tembung etnis. Suku Doria punika tiyang ingkang kalebet wonten ing suku bangsa Hellenes. Suku Doria kagungan manéka cara gesang lan organisasi sosial. Pagesangan Suku Doria gadhah variasi wiwit saking pusat perdagangan ingkang wonten ing kutha Korinthos, ingkang kawéntar saking seni lan arsitekturipun dumugi nagara militer ingkang katutup kados Lakedaimon utawi Sparta.
Suku Doria lajeng dipunpérang-pérang malih dados kelompok ètnis ingkang kapisah lan kadang kala sami mungsuhan. Padatanipun nama kelompok ètnisipun asalipun saking papan suku kasebat. Wonten ing perang, satunggaling nagara Doria asring nyuwun pambiyantu dhateng nagara Doria sanèsipun. Suku Doria punika ngginakaken dialek piyambak ingkang dipunwastani dialèk Yunani Doria. Kejawi punika ciri sosial lan tradisi sejarah Suku Doria ugi béda saking suku Yunani sanèsipun. Nalika abad kaping 5 SM, Suku Doria lan Suku Ionia punika kalebet kalih kelompok ètnis ingkang paling gadhah prabawa. Masalah antawisipun suku kalih punika ndadosaken Perang Peloponnesos.
Wonten kathah versi ingkang ngandharaken babagan asal-usul Suku Doria. Setunggal teori ingkag dipunpitadosi nalika masa kuno ananging déréng nate kabukti inggih punika bilih Suku Doria kasebut asalipun saking dhaérah paredèn ing timur laut Yunani, Makedonia kuno, lan Epiros. Lajeng nglampahi dhateng Peloponnesos, tumuju Pulo-pulo Aigea tartamtu, Yunani Besar, Lapithos lan Kreta. Teori babagan Suku Doria sanèsipun ngandharaken bilih Suku Doria punika saking Asia Alit lajeng migrasi kanthi liwat Yunani timur laut sarta mapan wonten ing Yunani kidul utawi migrasi saking pesisir kilen Asia Alit lan pindhah dhateng pulo-pulo Aigea
Dijupuk 29-12-2007. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Doria&oldid=1081635"	Kategori: Suku bangsa ing Yunani kunoYunaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniCacad CS1: dates	Menu navigasi
Sejarawan: Selesaikan Polemik Vestenburg! | Kali Sengara
Yudhi Hendro	ora popo, bro. eman-eman nek panganane wis digawe trus turah akeh 🙂
alhamdulillah sehat. yo podo2, sugeng
Penganten Gagrag Ngayogyakarta Lan Surakarta*(diaturaken sarana sesorah)Mugi kawilujengan, kabagaswarasan, saha karahayon tansah kajiwa kasarira dening kula tuwin Panjenengan sedaya. Para sesepuh, para pinispuh, saha para pepundhen ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung miwah putri ingkang kinurmatan. Langkung rumiyin mangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan saha kanikmatan ingkang tanpa pepindhan, saengga kula tuwin Panjenengan sadaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi widada nir ing sambekala.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, wonten ing pepanggihan menika kula badhe ngandharaken busana penganten gagrag Nyayogyakarta lan gagrag Surakarta. Busana tuwin simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Makaten ugi tumraping tiyang Jawi. Wonten reroncen tembung ingkang ungelipun ” ajining dhiri saka lathi, ajining raga saka busana, ajining awak saka tumindak”. Menika mracihnani bilih busana tumraping tiyang Jawi kalebet nemtokaken satunggaling pawongan menika dipunaosi menapa boten. Wekdal samangke busana penganten adat tradisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng sanget, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang Jawi taksih kathah ingkang remen ngginakaken busana adat tradisional Jawi. Sarehdene penganten menika asring sinebat Raja sa-ari, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busananing raja.Kajawi menika, mila keblating kabudayan Jawi menika inggih kraton. Saderengipun jaman kamardikan, upacara dhauping panganten menapa dene busananipun kajumbuhaken kaliyan drajat tuwin pangkat. Jaman rumiyin ingkang ngagem busana kados ingkang dipunagem ing kraton, inggih namung kulawarga utawi sentananing raja. Samenika jamanipun sampun ewah-gingsir, busana penganten kraton sampun dados darbekipun masyarakat. Sinten kemawon ingkang badhe krama, badhe milih ageman corak menapa kemawon sampun mboten wonten pambenganipun.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para tamu ingkang tansah amemayu pepoyaning kautamen, perlu kawuningan bilih busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika sakawit wonten gangsal. Awit saking kathahipun panyuwunan saking masyarakat, mliginipun ingkang ngrasuk agami Islam, kraton Ngayogyakarta netepaken busana Paes Ageng Kanigaran, minangka busana resmi gagrag Ngayogyakarta. Kanthi mekaten busana penganten Ngayogyakarta menika wonten enem inggih menika:Busana penganten Paes AgengBusana penganten Paes Ageng Jangan MenirBusana penganten Yogya PutriBusana penganten Kesatriyan AgengBusana penganten KasatriyanBusana penganten Paes Ageng KanigaranBapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, busana Paes Ageng Kanigaran menika, corakipun sami kaliyan Busana Paes Ageng nanging dipunagemi rasukan, kulukipun ngagem Kuluk Kanigara mboten ngagem Kuluk Matak. Busana Kanigaran menika prayogi sanget tumrapipun ingkang sami kepingin ngagem busana Paes Ageng, sarta boten perlu ajrih winastan boten nutup aurat jalaran sampun ngagem rasukan.Dene busana gagrag Surakarta wonten werni sekawan, inggih menika:Busana Penganten Paes Ageng/ basahanRaja KeputrenKasatriyanMangkunegaranKagem busana Paes Ageng, Jangan Menir, lan Kanigaran mboten ngagem rasukan/ kain lumrah nanging ngginakaken dodot, inggih menika kain batik ingkang wiyaripun kirang langkung 8 meter (7 kacu).Ingkang pungkasan, sumangga sakboten-boten asiling kabudayan menika dipun sinau, langkung-langkung werdinipun utawi simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika.Para tamu ingkang pantes sinudarsana, kados cekap semanten ingkang saged kula aturaken. Wonten kiranging subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun.*kapethik saka yogya basa jilid IIINegesi tembungBusana : sandhangan, panganggo, agemanGagrag : corak, cara, modelSesepuh : tiyang ingkang mila sampun sepuh, sampun kathah yuswanipunPinisepuh : tiyang ingkang gadhah kalenggahan sanajan taksih enemPepundhen : tiyang ingkang dipunaosi utawi dipunurmatiSasana : papan, panggenanDhaup : dadi manten, wis sesomahanSentana : sanak sedulure priyayi gedhe/ pakuburanPambengan : alanganDarbe : duwe/ gadhahMligi : ngemungake, ora ana liya kejaba mung,Widada : wilujeng,
para priyayi yen pinuju pasowanan Kuluk kanigaran: makuthaning raja warninipun cemeng dipunplisir jene/ masKuluk matak : makutha ingkang warni biru laut agemanipun raja putra ingkang badhe nggentosi
[root@gedhang-ghoreng ~]#/usr/bin/mysqladmin -u root password ‘gedhang-ghoreng’
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja, Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
lanang kudu ngemong sing wedok...masalah cobaan, ehmmmm...aku pahamcara mengatasi : 1. cobak sampeyan sharing karo pasangan! ojo karo konco,
ittaqullah haqqa tuqatih, wahtammu bianna man yattaqi wayashbir fainnallah la yudhi’u ajral muhsinin.
Kangge mengawali uraian, khatib nimbali pribadi ugi para rawuh, mangga tansah ngreksa karunia iman, saha ihsan ingkang sampun katampi kanthi senantiasa niti-niti, mengevaluasi saha mengkoreksi ngantos dugi pundi
dumateng winatese wekdal dugining ajal, mugi-mugi kualitas ketaqwaan kita saged tansaya manteb, bakuh, ideal jejeg lan istiqamah.
Sakterusipun mangga sami ngunjukaken puji atas beragam karunia Ilahi ingkang mokal kawilang, salah setunggal anugrah ingkang paling pertela
ingkang nggadahi semangat berislam secara serius ing masjid menika njalari kita langkung menghayati piwucal agama lan ndadosaken ridha ilahi minangka tujuan puncak (nihayatul qashdi) saking sedaya kegiatan kita.
Sidang jum’ah rahimakumullah, ing siang menika
♦ 14 Comments	” Ing donya mung kebak kangelan,
ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … “
ajrih, kenging dipun wastani ngandut pamrih utawi ancas ingkang boten sae.”
October 2, 2010 – 12:28 pm Pak Kumitrir, matur nembah nuwun materi materi kabudayan Jawinipun, kula raos ngelak sanget kepingin ajar kathah dhateng sertatan Panjenengan, badhe kula gethok tularaken dhateng para kanca lan para muda siswa siswi kawula, sepindhah malih matur nuwun, lan nyuwun pangapunten awit sampun kuma
March 16, 2009 – 1:15 pm Kula inggih gadhah bukunipun, namung satunggal ingkang asesirah “Drs RMP Sosrokartono, Kempalan Serat-serat. Ingkang badhe ngersakaken sumangga. Kangge mas kawin cekap kangge fotocopy kaliyan ongkos kirim kemawon.
December 19, 2008 – 10:17 am Masya allah, buku ingkang mekaten pentingipun lha kok tumibo ing tukang lowak! Nanging punika mboten namun ijen sedherek! Buku-buku penting ing ndonya punika kadang sampun agel dipun padosi ing perpustakaan, nangin menawi begjo saget dipun temu wonten pasar lowak. Conto lintunipun inggih surat ipun ibu Flouria saking tlatah Afrika ingkang isinipun ngenani syarah kitab pengakuan (yhe compession) saking santo aurelius agustinus ingkang agung wonten
mbakyukoe tenan to iki? kok iso nyasar rene lho.
gawe blog dewe, mbak! diisi rekaman pas kowe nyanyi! suaramu kan apik 🙂
Rerangken sesotya ingkang rineka dening Thomas Dinan, priyantun Amerika ingkang kasengsem dhateng budaya Jawi, punika wau nyandhi wewangening kandha bilih manawi kita sampun boten kersa ngupakara oyotipun, mokal kita badhe saged nyawang asrining sekar ingkang anjrah mekar ngrembaka. Manawi oyot ingkang tinandur punika namung badhe dipun lebur, dipun rerabuk namung badhe dipun remuk, dipun rumpaka namung badhe dipun prawasa, punapa budaya Jawi minangka oyotipun tiyang Jawi punika lajeng kedah siningid ing weca kalanggengan? Saeba cuwa lan kuciwa manah punika manawi tiyang Jawi ngantos kicalan kiblating pangluru, tundhonipun namung nyancang ewoning pangangen-angen ingkang tumlawung tumangsang ing korining mendhung ngenguwung. Bakal lungkrah sakabehing rasa sumarah yen jiwa
tumut njegur mak byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap punika, lajeng ceciblon penak seger munyer-munyer sinambi tetembangan hambarang jantur
dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng. Kumalancang kula adhapur anyerep-nyerepaken linggih salehing Jiwa Jawi hing ngarsa panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula
liyan. Dikotomi lawas anyar, kuna modheren, sing modheren kudu digondheli rapet sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun was sumelang malih, ingkang baken kita kedah jejeg, jajag, jumujug anggen kita sami lelumban tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi. Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur. Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang asring paring sasmita “kadya kukila mung weng gantangan”. Para niyaga, wiraswara, lan waranggana sadaya sampun sami nyumerabi sasmita wau, inggih punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.
Ingkang dados sedyaning manah kula, inggih punika namung badhe mawas salah satunggaling wataking manungsa ingkang ing wekdal samangke perlu sanget kagesangaken. Manungsa punika kasinungan watak saged nata. Sinten ingkang nglirwakaken tamtu badhe manggihi kapitunan ageng boten saged angratoni alam karahayonipun. Gesangipun manungsa punika saged katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau kenging kula tembungaken daya-dayaning Gusti ingkang wonten ing manungsa. [1] Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat, bilih kaweruh wau kedah tumuju dhateng pangurbanan, inggih punika sepi ing pamrih karenan lereming reh rahayu, dados tumuju dhateng karahayon. [2] Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak, inggih saged mranata dhateng kiwa tengenipun. Namung kemawon, kawasa ingkang sampun kasarira dening manungsa punika wau kedah kangge angayomi. [3] Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, dados kedah mawi kekiyataning raos. Watak punika dumunung wonten ing utek, naminipun pamikir. Sadaya ingkang medal saking wewengkon punika nami pikiran. Samangsa manungsa gadhah pikajeng, pamikir lajeng kataman dhateng dayaning pikajeng wau, lajeng ebah. Lha ebahing pamikir punika ingkang dipun wastani mikir, sanes mikir-mikir. Dene bentenipun, tiyang mikir punika mesti wonten ancas tujuwanipun. Pikiran satunggal lan satunggalipun ingkang jumedhul saking pamikir punika lajeng kagathuk-gathukaken, kasaring-saring, perlunipun ngupadi pamanggih ingkang mikantuki dhumateng ingkang ngebahaken pikiran wau. Tiyang mikir punika kados dene tiyang mlampah: dumugi ing prasekawanan boten sumerab lajenging lampahipun, punapa mangiwa punapa manengen. Samangsa tiyang punika namung linggih kemawon, tamtunipun boten badhe sumerab margi pundi ingkang kinten-kinten leres. Benten sanget samangsa tiyang wau lajeng purun menek uwit inggil upaminipun, saged sumerab tlatah sakiwa tengenipun. Ing inggil uwit saged angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakinten saged dumugi ing papan ingkang katuju. Lepat lan leresipun pamanggih wau badhe kayektosan manawi sampun dipun lampahi. Kosokwangsulipun, tiyang mikir-mikir punika namung anampeni saben pikiran ingkang medal saking kajengipun piyambak, boten wonten punthonipun, tanpa pamanggih punapa-punapa.
Dados punthoning tiyang mikir punika angsal pamanggih. Pamanggih wau yen kacobi nembe kasumeraban leres lan lepatipun. Cekakipun: tiyang purun mikir punika manawi angsal reribed, wujuding karibedan warni-warni, kajengipun namung badhe ngicali karibedan wau. Punika ingkang dados pamrihipun tiyang mikir, mila wonten tetembungan yen boten wonten lampah tanpa pamrih tegesipun tanpa tuju. Dene lampahipun kados makaten, samangsa tiyang punika manggih karibedan, lajeng pamikiripun kendel jegreg kados tiyang lumampah ingkang kaalang-alangan. Ing batos wonten pikajeng badhe ngicali pepalang wau. Pamikir, kadayan saking dayaning pikajeng, lajeng samekta badhe nyambut damel. Karibedan wau kapilah-pilah, perlunipun badhe nyumerabi sapinten agenging karibedan sarta badhe kabucal mbaka sakedhik. Pilah-pilahan lajeng kawawas mbaka satunggal, urut, boten sapurun-purun kemawon pamendhetipun. Sadaya pangalamaning pamikir lajeng kawedalaken. Pangalaman wau dipun gothak-gathukaken, wiwit nyobi-nyobi pangalaman pribadi pundi ingkang sakinten saged ngicali karibedan punika. Wekasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih ingkang sajak saged katindakaken, salah satunggal kedah kapendhet. Manawi kacobi, badhe nyumerabi leres lan botenipun. Manawi panci leres, nama yen pamikiran leres. Manawi pamanggih wau boten mikantuki, nama yen pamikiranipun lepat utawi klentu. Saged ngrumaosi lan mangertosi, punika perkawis ingkang raket keket supeket cathok gawelipun kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan ingkang mijil saking pamikir utawi pangraos mujudaken undhuh-undhuhan saking weruh, amila lajeng kasebat kaweruh, amargi ingkang dados empan paraning gilig punika inggih saking tumanduk ing weruh. Inggih pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening rumaos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertosi dhateng samukawis punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Hewadene pangertosan ingkang tuwuh saking muluring pamikir ingkang dipun kantheni kekiyataning pangraos, keplasipun mangke lajeng tumuju dhateng katresnan, tresna dhateng sasamining ngagesang. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung kandel-kumandel saking moncering pepaking kaweruh ilmu-ilmu pangawikan kemawon, utawi saking ngapalaken punapa dene nirokaken isining buku lan reriptan sanesipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang., nanging ugi kedah saged nyumerabi kawontenan sarana kersa migatosaken dhateng kawontenan wau, punika ingkang nama maca kahanan. Migatosaken dhateng kawontenan punika tegesipun nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika saperlu kangge nggugah raos. “Sing sepi resepana, sanadyan sing sepa ora muspra.” Moncering wejangan punika saged kangge cakotan manawi badhe mirantosaken margi ingkang kedah dipun ambah dening para lelampah, murih boten angececer wanci sarta saged rancag dumugining gegayuhanipun. Wohipun tiyang migatosaken kawontenan punika tamtu gesang raosipun, kagigah raosipun, lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi tiyang punika sampun gesang raosipun, padatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrerencangi kadumugening sedya angratoni alaming karahayon ing salebeting gesangipun. “Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel Zaakonderwijs verbonden met spreeken verstandsoefeningen. Perkawis olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje maken kados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta. Ing tata cara opstelletje maken punika, para siswa kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun sesami siswa. Kanthi panglantih nyerat lan mbabar isining seratan ing sangajengipun akathah punika, punapa malih manawi katindakaken saben dinten, para siswa wiwit taksih mambu kencur sampun dipun kulinakaken mahyakaken pamikiran-pamikiranipun kanthi patitis lan boten dados gampang nesu lajeng ngrancang reridhu anjlumati laku manawi pinuju pikantuk panacad utawi panyaruwe. Kawuningana, ngelmu punika sagedipun dados kaweruh kasunyatan kedah kanthi laku. Ngelmu ingkang tanpa laku, boten badhe saged nekseni kasunyatanipun namung kandheg wonten ing gagasan kemawon, rumaosipun sampun bontos kaweruhipun, garanipun sampun apil dhateng apalaning piwulang, nanging sayektosipun dereng paja-paja. Yen panjenengan kagungan Serat Wulang Reh, yasan dalem PB IV, ing kono kapacak tembang kawitan Sekar Dhadhanggula, lha mangga diwaos sinambi rengeng-rengeng: “Sasmitane ngaurip punika, mapan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.” Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah dipun pirsani kepriye tandang grayange, gada gitike, labuh labete marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”. Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah nyepeng tanggel jawab tumut lelumban aneng samodraning pakaryan njejegaken kawontenan lan sadaya tumindak ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi. Tiyang ingkang saya berag anggenipun ngudi ngelmi
weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun. Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi panggulawentahipun klentu, satemah watak ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare. Sanadyan katuntun kados punapa kemawon, rancaging lampah anggayuh karaharjaning putra ngantos dados tiyang pinter, nanging manawi kasagedan wau boten laras kaliyan dhedhasaring wewatakan ingkang sumimpen ing dalem putra wau, ing tembe tamtu badhe wonten benceng cewengipun tumrap wewatakanipun, bebasan pintere mung pinter keblinger boten uninga punapa ingkang perlu katindakaken utawi pundi margi ingkang kedah kaambah amrih saged kadumugen gesangipun. Lare punika jiwa ingkang gadhah lelampahan piyambak, ingkang perlu anggayuh satunggaling pakaryan ingkang sampun dados tetanggelanipun, gadhah kewajiban ingkang kedah karampungaken ing salabeting gesangipun. Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sebab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sebab ingkang saged nguwoh miraos. Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu lan sok ugi dereng wonten niyat badhe andadosi sebabipun nandhang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipun ajak mikir punapa ta sebabipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka-rekasaning laku, rungsit-gawating gesang ing ngalam bebrayan Nuswantara punika. Anggenipun bangsa kita ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran sampun 58 warsa, ananging kedah sami dipun akeni manawi dumugi samangke ebah-ebahan wau dereng saged mujudaken woh kados ingkang dipun ajeng-ajeng. Pramila ebah-ebahan wau kedah dipun santosakaken, supados kekiyatanipun langkung ageng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kekiyatan ingkang rosa punika mesti enggal kadumugenipun. Awit saking punika, sumangga kita para mudha ingkang sami jumagar-jumagar tuwin ingkang wekdal samangke sami ngudi kaweruh mawarni-warni sampun ngantos kesupen bilih pangudi kaweruh punika namung satunggaling sarana kangge nyamektekaken anggenipun badhe dados bebrayan. Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang tuwin suka pepenget, ungelipun “mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki”.
Satunggaling bangsa ingkang badhe anggarap satunggaling pakaryan agung, ingkang ngangkah murih rahayuning bebrayanipun, punika boten perlu kesesa supados enggal saged ngundhuh wohipun, nanging langkung perlu utawi langkung utami manawi ing salebetipun angudi kacepenging gegayuhanipun wau dipun kanteni ngudi murih kawontenaning bebrayanipun samangke punika ing tembe sageda sami nurunaken bebrayan enggal ingkang ambegipun laras kaliyan kekudanganipun murih sageda widada kawontenanipun, samangsa pancering gegayuhan wau saged kadarbe. Punika amargi sanadyan tiyang saged kadumugen sedyanipun andarbe kawontenan ingkang endah, edi tuwin peni, nanging manawi ambeging bebrayan wau dereng sami rahayu, saestu boten saged widada, telenging gegayuhan badhe muspra sabab badhe gampil risakipun, manawi tewah cocongkrahan rebut unggul ing dalem kalanganipun piyambak. Lir pindhane geni murub siniram lenga patra, boten saged enggal hambirat ingkang ngenggreg-enggregi, lha kok malah sangsaya ndadra, sangsaya angel panyirebe anggenipun sami remen nuruti hardha puwa-puwaning ati. Kamanungsan lebur tanpa aran ing satengahing palagan antarane urip lan kanisthan.Watuk ingkang taksih cumondhok ing wataking bangsa punika badhe sangsaya awrat anggenipun ngusadani. Nuwun.
mboten kenyana-nyana manggih pitedah ingkang sakalangkung sae
pramila, ing saupami dhangan penggalih, kula nyuwun sesambetan link
Gare de Lyon punika salah satunggal saking 6 stasiun kereta api ageng wonten ing Paris, Perancis. Stasiun punika dipunsukani nama sasampuning kutha Lyon, sawijining papan mandheg kanggé sapérangan kréta kanthi jarak ingkang tebih, kathah-kathahipun en route pinuju sisih kidul Perancis. Layanan SNCF stasiun punika mbentang dumugi kidul lan wétan Perancis. Stasiun punika ugi ngelola kréta règional lan RER, ugi dipunlayani déning stasiun metro Gare de Lyon.[1]
Stasiun punika dipunbangun kanggé Exposition Universelle (1900). Wonten ing tingkat gandha, stasiun punika dados tuladha arsitèktur klasik wonten ing jamanipun. Tuladhanipun menara jam ageng wonten ing sawijining ujung stasiun, mirip kados menara jam ing Houses of Parliament, dalem kanggé Big Ben.
Stasiun punika kagungan rèstoran Le Train Bleu, ing pundi nyamektakaken unjukan lan dedhaharan kanggé para pelancong lan tamu sanèsipun wiwit taun 1901 kanthi latar belakang ingkang khas.
Tanggal 27 Juni 1988, sawijining kréta cepet nabrak sawijining kréta komputer, ingkang damel pejah 56 tiyang lan 55
Gare de Lyon - Dijon, Auxerre, Clamecy dan Corbigny)
Rhône-Alpes (32 ingkang mangkat kanggé Lyon saben dinten)
Franche-Comté (8 ingkang mangkat kanggé Besançon saben dinten)
Provence-Alpes-Côte d'Azur (16 ingkang mangkat kanggé Marseille saben dinten lan 6 ingkang mangkat kanggé Cannes lan Nice saben dinten)
Languedoc-Rousillon (12 ingkang mangkat kanggé Montpellier saben dinten)
Swiss (7 ingkang mangkat kanggé Jenewa, Lausanne, Berne
utawi mendhet Jalur 1 saking Lyon nuju dhateng stasiun Bastille ing lér lan gantos kanthi Jalur 5. Wonten ugi cara sanès kanggé nuju Gare du Nord.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 21 Oktober 2015.
Sumber Daya Arkeologi Bukti Kemajuan Budaya Bangsa | Kali Sengara
BAHASA JAWA: CARANIPUN NDAMEL PACELATON
Pacelathon menika, inggih gineman kaliyan tiyang sanes ngginakaken basa (lesan). Ndamel pacelathon menika wonten rumusipun inggih:
nemtukaken tema langkung rumiyin lajeng judul dipunbacutaken nemtukaken cacahing paraga
ndamel cengkorongan (isinipun setting, kapan prastawa punika kedadosan, lan kados pundi kadadosanipun) pacelathon ingkang dipundamel kedanh ngginakaken tanda baca petik ( "...")
pacelahon kanthi tema : mlebu sekolah judul : mlebu ing SMP 3 BAE
Setting : ning SMP 3 BAE, jam 7 esuk dina Rebo sasi Juli tahun 2010
Mlebu ing SMP 3 BAEFitri lan Nisa padha-padha ketampa ning SMP 3 Bae, wong loro kuwi durung kenal...tapi karo wali kelase dhewekne di jejerke sakbangku.Fitri lan Nisa
fit kowe seneng rak ketompo ning SMP 3 Bae kene?"Fitri: "wah jan yen aky yo seneng banget, lha piye to kenapa?"Nisa: "rak pa pa...mung takon."Bel tanda mlebu kelas wis muni, Fitri lan Nisa banjur nyepakna buku pelajaran sing jam sepisan. Menika tuladha ndamel pacelathon...bilih wonten pitakonan saged nyuwun pirsa dhateng bu Lina wonten blog Punikasugeng sinau "mugia saged ndamel pacelathon"
Pak Wo says:	03/01/2009 at 00:07	wis ……turu
pak slamet di solo/kartasura uenak banged. hihihi.. ga nyambung tenan.
rama says:	05/01/2009 at 15:39	capekkkkkk
ODIe WP-94.127 says:	05/01/2009 at 15:54	KageM Sedulur WEPE sedoyo : Odie Nongol Maning Pren….
kawulo Hangaturaken ” Sugeng WarsO EnggAL 2009 ” dumateng keluargo Ageng WIGAPALA ing tlatah Sabang Dumugi Merauke….
u/ ddol ireng met jontor tu bibir he5x
heny-citoel says:	06/01/2009 at 15:16	To napoleon
Kabarku apik2 ae pren… napoleon ki sopo? jeneng aslimu sopo rek? aku saiki wis tuwo, dadi rada2 telmi.
kawulo tansah nyenkuyung gagasan luhur mbak luky puniko..
Ingkang wigati sampun ngantos pedhot tali paseduluraN ing keluargo ageng WP… rak nggih
piye kabare? saiki nang endi panjenengan mas halim? btw duwe ym ra? aq njaluk
rakyat cilik ojo terfokus rakyat menengah keatas…………
* yen mengko sido di mass pro trus dampake nambah macet opo ora yo ?????
* mergo iki proyek negoro ne dewe yo mesti ne tenogo kerjo ne asli wong Indonesia ojo
cak KARNO koyo e’ wong pinter… tapi ojo pinter mung ngono thok… mbok
Inyong melu mendukung kang/ mbekayu, rika pada sing pada nguri nguri budayane leluur mbanyumas.... semoga lancar. Amiin.www.sekengkel.co.cc ( Soto
Banyumas; sanget ing panganti anti para kekerabatan BANYUMAS kersaa urun urun Serat Sara Silah, mugi sedaya kala wau wujudipun raos tresna lan penghormatan dumateng para leluhur, mugi sedaya
wonten mriki, monggo sederek ingkang sampun gadah silsilah monggo dipun uri-uri, lan saged dipun
tenan..le..ngerti koyo ngene rasane yo ket..bien ae..aku ta’ rabi ..he…he..he….
U/Bang – Gedhang : ojo ngereken arek2…
mbuh sak’iki bareng wis ngerti…??!!…wkwkwk…
pancet de ngarep terminal opo wes gawe omah dewe gong….onal sering mampir yo…iku mesti goleke sing wangi sawo yo…ce eling ae…ya hanya sekedar mengenang…do…pedhet..wes
diramekno…podo guyub kabeh….ikan lele ikan mujair enake gawe lalapan….yen urip podo kecele ora maido pado tukaran lan tratapan…….
godhong opo-opo, daun kluwih, opo-opo, daun kara, alang-alang, dhadhap serep, mojo ---
Feb 25, 2009 3:17 pm kabeh arek aremaisme sing berminat ayo ngewangi...lek perlu yo termehek2 pisan yan..kabeh wes di celuk..gak tego aku
SERAT NITIMANI pupuh XXVIII-XXXII | alangalangkumitir
“E….., manuk gemak, aku wus aneniteni marang ing sira, saben-saben sesaba ana ing pangonan kene lan adarbe wiraga prabeda karo manuk gemak liya-liyane, kayata anjungkir-jungkir lan kekipu ana ing pawedhen, wulu mengkorog akekirig iku bok manawa andadekaken pinareng danganing atimu, sarta yen ora ana pakewuhe aku banget kepengin bisaa weruh, apa kang dadi sedyamu dene darbe patrap lan pratingkah kang mangkono mau.”
“E…., manuk platuk bawang, yen sira atetannya kepening arsa sumurup marang ing sedyanipun wruhanta : engoningsun (300) saben-saben saba aneng pepanguling gunung kiye iku ora pisan-pisan lamun amumuriha marang kehe pepanganan kayata walang, kinjeng, sapepadhane, mungguh sajatine kang dadi sedyaning pamikir mung angeplok memasuh anenuceni marang raga kita.”
“E….., manuk gemak, apa mulane dene raga nganggo sinucenan.:
“Mungguh enggonku mangkono mau amung jalaran saka welas lan asih karana ing salawa-lawase ingsun tumitah ana ing alam donya, raganingsun kang tansah anglakoni lara lapa, nuli kaya apa ing tembe upama tiningalan ana alam donya marma ing samengko jasad ingsun wasuh, yen wus suci nuli bisa licin ing kono sedya ingsun gawa muksa munggah marang swarga, supaya melu angrasakake enak lan kepenak. Dene kelakone kudu (301) nanggo mangkene :
Sembahyang raga : kudu resik atiku, atiku kudu suci, rasaku kudu idhep, jiwaku kudu madhep, sawuse banjur kudu kulina ing gelem,
wus tau ngrungokake rerembugane manungsa nyaritakaken ing kitab Musakab, iya iku Kur’an diarani surat Asra jus kaping limalas nyebutake mangkene : duk nalika Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah karsa tinimbalan marang swarga iya iku diarani Mikraj wus karsa (302) kawasaning Pangeran kang maha suci Jeng Nabi kaingser jengkar saking ing Masjidil Haram iya iku masjid ing tanah Mekah, nuli tumeka ing masjidil Aksa iya iku majid ing tanah Mesir, samiyose
Pangeran, kori binuka Kangjeng Nabi nuli lan Kangjeng Nabi adam, sawuse bage binage, andum slamet Kangjeng
anayati mesat maneh, duta sang Jabarail tan kori nuli prapta langit kapindho pratingkah tan prabeda sawuse lawang binuka dening malaekat kang jaga (303) Jeng Nabi mlebu ing kono ketemu lawan Kangjeng Nabi Yahya tuwin Kangjeng Nabi Isa, sawuse bage binage andum slamet, Jeng Nabi Mukhammad Rasulullah lan Malaekat duta mesat maneh nuli prapta langit kang kaping telu pratingkah tan prabeda lawan wus binuka dening malaekat kang jaga Jeng Nabi lumebu ing kono bisa ketemu lawan Kangjeng Nabi Yusup, sawuse bage binage andum slamet, Jeng Nabi mesat maneh prapta ing lagit kaping
Kangjeng Nabi Musa, sawuse bage_binage nulya mesat maneh prapta langit kang kaping pitu, ing kono para malaekat pitung ewu kang pada jaga, Kangjeng Nabi Muhammad nuli (304) lumebu ing Betalmakmur ketemu lawan Kanjeng Nabi Ibrahim utawi banjur gegineman, jejagongan kalawan Kangjeng
sejatine munggah dedalane kamuksan iku datan luput pisan, lire mangkene apa mula bisa kelakon mungguh sedyamu iku, awit sakehing lawan pira-pira jinaga dening malaekat wus pasthi tan enthuk lumebu kalamun sira gawa raga, ewa dene mungguh ingsun iki uga duweni sedya kaya sira ananging leksanane mangkono kang
dak (305) wasuh, dak keplok, dakecok-ecok, kalamun wus suci baresih nuli dak glintir, yen wus gedhene samrica binubut banjur tak untal, ing kono manawa imgsun wus bisa mlebu ing swarga, raga dah utahake maneh prelu supaya meluwa ngrasakake enak lan kepenak.
Dene kelakone kudu nganggo sarana laku mangkene, mungguh bekti ragaku kudu nglakoni, atiku kudu mekani, rasaku kudu nglegani, jiwaku kudu ngelingi, sawuse mangkono temenku kudu santosa, panrimaku kudu marem sakabehe wau yen kalimput ing batin mamengku, manawa bakal bisa pranawa ing kamuksanku.
“Iya, kaya-kaya ana bnere kisanak, tekad bakal leksanamu wau dadi mungguh sajatine ingsun (306) lan sira iki kena diarani padha anunggal karsa nanging geseh leksanane, yen saka panemuku iya iku kang kena diarani sadulur tunggal laku manawa andadekaken condhonge pamikirmu, aja padha tetakon endi kang bener padha dilakoni supaya rujuk lan runtut ing tindak sakabehe.”
“Kisanak, sakabeh rembugmu kang mangkono mau banget andadekaken condhonging pamikirku, sarehne mungguh panemu iki ing panimbang wus padha rujuk sakarone tur bakal mlebu marang panggawe becik lan wajib prayogane tumuli linakonan supaya bisaa sampurna duk ing mau ingsun matur lamat-lamat krungu ana swara unine manuk prakutut, dak kira mencok witing (307) mandera dumunung sapucuking gunung iki, manawa iku bisa anruntutake sulayane panemu mau, ing riku peksi gemak angrujuki, lajeng sami miber ngupadosi dhateng dununging peksi perketut.”
“Kisanak, amit nyuwun pangapunten nyelani cariyos sakedhap, saka langkung andadosaken eram tuwin gumuning manah kula dene wonten peksi gadhah pangrahita ingkang samanten, dados ing mangke kula saya wimbuh kacaryaning manah kumedah-kedah uninga kados punapa dumugining cariyos wau?.”
“Kisanak inggih prayogi, kula miwiti andumugekaken cariyos malih miberipun peksi gemak lan peksi platuk bawang wau angenger angraning arga, wus prapta ing pucukira pinanggih peksi wicantenan kados ing ngandhap punika :
“E…., prekutut, aja andadekake
platuk bawang carita, ingsun arsa miyarsakna purwanira ing rembung dadi
banjur dak untal nuli dak gawa munggah marang swarga, dene yen wus tumeka tak utahake maneh supaya padha angrasakaken ing enak lan kepenaking swarga.”
“E…, manuk gemak, apa mula
sulayane panemu kang mangkono wau jaluk pitulung marang sira, muga-muga andanganana weh pituduh leksanane kang sanyata.”
“Duh sumitraningsun sakarone, sira pada kawelas arsa, dene kalebu ing cacad iya iku pitungane engonira pada tan sumurup ing ngelmu, endi ana jasad arda ginawa marang ing swarga. Ing mengko ingsun carita, duk dhingin ingsun wus tau diingu marang janma manungsa, klebu kerep utawa demen (310) memaca ana sawiji diarani Kitab Humulbarahim, tegese iku layang babone pratandha yekti anyaritakake mungguh kahananing urip ana alam donya iki kalayan ngagem busana, iya iku panganggo cacahe nembelas rupa kang wolu gegawan saking Pangeran kang maha suci sejati, kang papat gegawan lumantar saaking bapa, dene kang papat gegawan lumantar saking biyung, mungguh wewejanane gegawan nembelas rupa mau kaya ing ngisor
Ing sarehne cacah nem belas prakara wau mung gumadhup urip ana sajroning alam donya, ing tembe tekaning janji yekti padha pinundhut marang ingkang kangungan luwih abot yen sira angukuhana, lan pinasti bakal andadekake rubedane lan pakewuhe laku, mulane mungguhing sedyaningsun sarehne wus tetela terang busana wau dununge mung angadhuh kanggo sajroning tumitah ana ing alam donya, ing tembe yen arsa tumeka ing janji ing kono ingsun bakal anulihake marang kang pada duweni wajib dhewe-dhewe, mungguh ing bebasane wus baresih ora anandhang
raga kaliyan nyawa, kedah mawi sarana pakarti kadi bebantahan rembagipun peksi tetiga wau, bilih makaten kula inggih narimah, dados boten gegilani dhateng tiyang kathah, wangsul pratingkahipun peksi tetiga ingkang sami gayuh kamuksan wau, pamasuh utawi pangluluhing raga amrih suci baresih punika punapa asarana toya utawi kekosokan sabun wangi utawi mangir, punapa cekap amung toya kemawon.”
“Kisanak, yen prayoganipun (313) boten mawi kedah siram toya endhut, kosokan areng jati, pamrihipun supados ngajrih-ajrihi dhateng para malaekat ingkang sami jagi kori, ing sapunika mas, manah kula sampun radi pegel, kesangeten enggenipun wetah, punapa salaminipun sampeyan punika dereng nate tetaken dhateng sepuh-sepuh, kados pundi anggenipun saged nglajengaken rembag sesaminipun makaten, upami wonten tiyang dereng nate sumerep ing sastra : ha : ing mangka lajeng rerembagan bok manawi inggih boten saged mangretos, awit sampun kasebut ing paribasan wong amek banyu ngawa pikulan warih, wong amek geni kudu gawa damar, pikajengipun bilih sampeyan badhe sedya ngupados ngelmi (314) punika bekta kawruh.”
“Inggih leres sanget kisanak, menggah pangandika sampeyan sadaya wau utawi kala wau inggih sampun matur menggah cubluk tuwin bodhoning manah kula punapa pamberatipun kula sumangga ing sampeyan, wangsul panyuwun kula bab anuceni sarta pratingkah pangluluhing raga, kadi rembaging peksi tetiga wau kados pundi ing sayektosipun?.”
“Kisanak, bilih sampeyan pitanglet bab lampahing ngelmi punika kasebut ing Serat Wirit, ugi sampun kula pratekaken ing ngajeng, kajawi punika wonten cariyos pralambang tumrap dhateng tiyang ahli lampah dinapur dedongengan, menggah gegatukanipun kaliyan cariyos ingkang sampun kasebut ing ngajeng wau kula nyumanggakaken ing sampeyan piyambak.”
Menggah (315) purwaning cariyos wonten satunggaling uler, kawastanan uler jedhung tumemplek ing witing kajeng ageng, dumunung sapucuking ardi, uwot wau wonten epangipun mangandhap dipun pencoki dening peksi urang-urangan, jingleng mandeng anenggani klbaking ulam isen-isening toya ingkang wonten salebeting tlaga wonten satunggaling sawer angaleker, ing riku uler jedhung wau gegineman kaliyan pun sawer tembungipun kados ing ngandhap punika :
“E…., ula, muga-muga aja andadekake regating driyanta, dipun langgen gonira amengku marang ambeg santa
supaya ingsun uninga, dene lamun sira wus sajarwa genti ingsun bakal carita marang sira, pepuntoning
“Uler jedhung, mungguh karsanira kabeh mau iya prayoga, ing mengko ingsun carita wruhanta, sajatine kita iki trah tumerah turuning ula naga, basa tekaning mangsa diwasa ingsun adarbe pangrahita sedya momor marang bangsa diwasa ananging datan bisa awit wujuding angga kita pada lan sasama lan bangsane ula naga, (317) mulane ingsun banjur tapa brata sedya angedhekake salira ing tembe lamun wus tekaning mangsa kala katarima angga kita iki sayekti rucat luluh wor lan
naga, mungguh caritamu mau ora susah kok banjurake awit iku kalebu marang gegolongan panemuning budi kang bodho, ora pisan-pisan magepokan marang nalare ngelmu, ngendi ama tetapa nedya anedekake raga, apa sira ora tau uninga krungu mungguh carita lelakone pati, kahanane makluk iki kabeh upama mung sabolonganing edom utawa sarupaning pangonan ciut endi margane (318) bisane mlebu mangka sedyamu mau bakal kok gedhekake maneh apa tinemu nalare, lan sumurupa mungguh tumitah ana alam donya iki binasakake mung mampir ngombe (bae), mulane ingsun wus kerep krungu celathuning manungsa tebunge mangkene : ana dene manungsa iku kalamun wus tuwa mesthi mati, ewa dene bocah utawa wong kang isih anom iya uga ana kang pada mati, dadi mungguh surasaning calatu tembung mangkono mau saka panampaku pasemon marang kang pada krungu supaya padhaa mikira lan marsudiya marang pakartining pati, karana iku panggawe kang wus pasthi ora liwat ula mungguh kabeh caturku mau ing sajroning rahsa apa wus krasa tumraping rahsanira.”
“Iya uler jedhung, banget ing panarimaku, kaya-kaya bener kabeh celatumu mau, (139) balik sira mengko ingsun banget kepingin genti caritaa prasajane sedyanira.”
“Engoningsun tumemplek ing kayu iki sajatine uga tapa brata jroning sedya anyenyuda marang raga, cegah dhahar lawan nendra ing tembe kalamun wus wektuning mangsa katarima jasad kita kang jaba iki rusak asalin warna, ingsun isih ana ing kero, wus anganggo lan saalin jasad maneh, sarta wujude dak walik cangkem dak enggo dubur, dubur dak enggo cangkem pamurihe supaya aja memangan barang kang sarwa kasar ing kono kita wus asalin jeneng diarani enthung, dene yen wus tumeka mangsakalane katarima, ing kono kita metu saka jasad kang lawas mau banjur bisa mabur amemangan sarwa alus nenisep sarining kembang, lan asaling jeneng diarani kupu, dadi kita tetep asalin aran ping telu sanadyan jasad kita wau wus dak suda pira-pira isih uga bok manawa durung pinasthi bisa mlebu marang lenging edom mau.”
Dene bisane katarima sarana laku mangkene : sujuding ragaku kudu sadarma, atiku kudu rahayu, rasaku kudu
enggonku deleng marang sira pratingkahmu iku kaya ngrungok-ngrungokake engonku rerembugan iki, yen dasar sira mangreti marang surasane kang dak gunem mau bebasan ing saana-anane utawa (321) sagaduk-gaduke penemu marang ing atase prakara iku, mara ing kene wetokna, sayekti bakal andadekake bungah atiku.”
“Iya bener uler jedhung, sasuwene ingsun krungu enggonmu padha rerembugan lan si ula amemurih, marang ingsun supaya meluwa momot rerembugan prakara iku, sarehning bangsa manuk kaya kita iki gegolongan kurang marsudi marang pratingkah budi, sayektine mungguh ing tembung, patrap solah pratingkah akeh saru lan kasare, dene enggonku mratelakake mau manawa sajroning tata kramanipun marang ing sira sakarone muga-muga dan gedhe pangapuranira aja padha kang padha (322) tikel alise.
“E…., manuk urang urangan, aja uwas lan sumelang ing pamikirmu sira geguneman lawan ingsun, mapan sadurunge ingsun wus
ingsun wus krungu pawarta, manawa iya uga carita ing kuna-kuna, yen ta mungguh sarupane gumremet ing ngalam donya iki kang gegolong bohhone bodho, ratu-ratuning cubluk iya iku ula lawan uler, mulane ginantungan prabeda, ora duwe usus, samengko ingsun wus weruh anyipati dhewe, terang lan nyatane caritaku mau, lire mangkene kayata, si uler jedhung, enggone nglakoni tapa brata anguda-uda sedya amberat kasaring raga, yen wus alus supaya gampang lumebu (323) ing pati iya iku kang
uga wus kawilang metu saka gegolnganing bodho, pratandhane wus katon dene sira padha sedya mlebu marang panggawe sasar, iya kabeh kang koklakoni mau, awit sajatine sira ora kuwajiban angayuha marang prakara iku, wriuhanta kahanane dumadi (maklum) ing alam donya iki kabeh kang pinasti luhur dewe dalajate mung bangsa manungsa, (324) iya iku kang ginadhang-gadhang munggah ing swarga ing tembe, mulane sira ora pada kuwajiban anggayuha marang prakara iku, awit kahanane dalajat iki kabeh wus ginadang kang duwe marang manungsa, yen ta mungguhing aku ora prelu mikir angayuh kang mangkono mau, jroning tekat wus narima pira-pira dene tinitah dadi manuk urang-urangan, dene sandhang kang dak anggo geganjarane Pangeran arupa wulu, ingsun wus ora luru-luru ngrupakake karana wus thukul dhewe, setan mung mikir sucine bae, dene kang dak pangan sadinane iya geganjarane Pangeran, kawetokake saka sajroning banyu arupa iwak sahanane, mulane saben esuk ingsun thenguk-thenguk, didis dak sambi ngantuk ana luhuring talaga iki, jroning sedya seba ing Pangeran anyenyuwun cadong kang dak pangan ing kono (325) apa kang katon sajroning
cucuk banjur dak untal, ana iwak ucen iya daksaut banjur dak pangan.
“E…, manuk urang-urangan, mungguh kabeh ujarmu mau ora ana kang tinemu ing akal, apa sisining jagad iki mung manungsa dhewe kang
mungguh surasaning tembung sing sapa ora ngarani sawiji-wiji, dadi sadengah-dengaha kang anglakoni panggawe klayan temen-temen iya bakal tinemenan dening Pangeran, lan maneh sira sumurupa ana tembung satundha-tundha ing pamurwate wekasan mungguh katemuning rembung (326) gatuke lan panemu, kabeh-kabeh leksana ing sedya iku mau ora ana batale, apa sababe sira anemohi marang panggawe mangkono?.”
“Mengko ta ula, aku mau wus carita yen sira iku wus klebu ratu-ratuning cubluk, dadi sanajan sira bisaa angempur gunung lan bisa anjala langit iku meksa pra bisa mrojol saka pakartining bodho, kang mangkono sira aja mukir awit wus pira-pira seksi kang nuduhake yen sira iku ora kasinungan pambudi, pratandhane dene ora pisan-pisan magepokan pangreti marang lelinitane geguneman, sumurupa ing sira sakarone mungguh rembugku mau tuwuhe mangkene : saben esuk thenguk-thenguk pinggir talaga tunggu beninging banyu, ing kono apa kang kadulu (327) daksaut banjur da untal yen sira durung sumurup surasane tembung wau mangkene, kang diarani tlaga wau sajatine ati jroning tlaga ana banyu iku elening ati, iya iku budi, diarani pancadriya, ening ing banyu iya iku diarani panca maya, dene iwak kang ana sajroning banyu iku diarani dunung paraning sedya, mungguh empan lan mapane mangkene : ing sadina-dinane ingsun ora pedhot tansah amungtu ing pambudi, mawas ing pancadriya yen pendeng-pendenging pancadriya wus kabuka ing heneng-hening nganti tumeka ing panca maya mau iku kena banjur dak mangsa. Balik sumitraningsun sakarone, wus pada miyarsakake surasane celathuku mau apa iya wus mangreti?.”
“Kisanak, manawi kula angraosaken cariyos ingkang makaten wau saya kraos sarta rumaos ing kalepatan kula, anggen kula kirang taberi apuruhita temahanipun bodho anglangkungi, ing mangka yen karaosaken menggah ing ngagesang punika utaminipun kedah pinayungan ing darajat, dene darajat wau kaluhuranipun beda-beda, menggah pamendhetipun kedah tinarik saking sedya, dene sedya punika kedah akanthi waskitha, liripun makaten kadosta kala wau lelampahanipun uler jedhung kaliyan ula, yen patrap pratingkahing angga lampahipun boten aprabeda sami cegah bukti lawan nendra, sareng dumugining katarima uler jedhung ginanjar dening Pangeran saya alus angganipun, prabeda kaliyan sawer wau sareng dumugining katarima (329) raganipun saya mindhak ageng tur santosa pramila sareng wonten lelampahanipun ingkang makaten lajeng gadhah
sareng angraosaken dhateng wasisipun peksi urang-urangan, ananging inggih teka layak kemawon sageda langkung pangawruhipun, margi piyambakipun kadunungan gadhah manah gangsal, punika kula nyuwun pitanglet kisanak punapa sebabipun dene prabeda utawi panggenan manahipun wau wonten ing pundi?.”
“Kisanak, punapa sampeyan nate mbedhel jerowanipun peksi urang-urangan, kok sumerep peksi urang-urangan wau gadhah manah gangsal?.”
“Punika klebet ing bebasan aneh, wong ditakoni durung sumaur males genti tetakon, liripun makaten ingkang cariyos wau inggih sampeyan piyambak, yen peksi urang-urangan punika pepuntoning tekadipun saben dinten muhung ngesthi eneng-enenging pancadriya suwawi kisanak karaosaken tembungipun panca, tegesipun gangsal, driya tegesipun ati, menggah tembung ingkang makaten wau rak inggih sampun tetela bilih peksi urang-urangan punika gadhah manah gangsal.”
“Kala wau sampun cariyos kahanan salebeting alam donya punika, ingkang kalebet dados ratu-ratuning cubluk amung uler kaliyan sawer. (331) ewa dene kekalih wau warninipun kados sampun mangretos, katandha boten sami pitaken dhateng peksi urang-urangan, mangka ing samangke sampeyan karsa pitaken dhateng kula bilih sampun narimah dipun wastani cubluk langkung saking uler utawi sawer wau, ing sasaged-saged kula inggih angaturi pamanggih kados ing ngandhap punika. Kala wau tembung pancadriya, saking pamanggih kula bok manawi wredinipun tembung makaten : panca, tegesipun gangsal, utawi pepencaran, driya tegesipun manah, utawi kenging dipun tegesi tuk kang wening, ananging sarehning ingkang dipun rembag peksi urang-urangan wau pakartinipun, ingkang kawastanan driya punika dipun tegesi budi dados tembung pancadriya pikajengipun pepencaraning budi, utawi (332) budi gangsal, dene manah anggenipun kanamekaken pancadriya wau saking karsanipun para winasisi kaange minangka ancer-ancering pitedahan wewijananipun makaten, bab manah punika kaperang dados tigang pangkat sami gangsal pakarti pratelanipun kados ing ngandhap punika :
Pangkat kapisan winastanan Karmin Driya, tegesipun purbaning budi : 1. Pangucap, 2. Pangganda, 3. Paningal, 4. Pamiraos, 5. Pangraos.
Pangkat kalih winastanan Antareng Driya, tegesipun watawising budi : 1. Klawening asta, 2. Tindaking suku, 3. Ebahing angga, 4. Kelaping lidah, 5. Kedhaping netya.
Pangkat tiga winastanan Jayan Driya, tegesipun wisesaning budi : 1.
kisanak, kula eram sanget dhateng pun peksi urang-urangan anggenipun wasis utawi wegig, anyariyosaken pakartining ngelmi ingkang wau punapa jalaran saking jajaning pangawruhipun, utawi malih kisanak, kala wau peksi urang-urangan anyebutakeh panca maya ing riku lajeng kula gagas, tembung panca tegesipun gangsal, tembung maya tegesipun bening, dados pikajengipun bening lima, menggah ingkang dipun wastani makaten wau warni punapa?, kula boten mangretos.”
“Kisanak, manawi bab werdining tembung panca maya wau makaten panca tegesipun gangsal utawi pepencaran, maya tegesipun adi, linangkung, gumilang, bening, suci, mancur, sae (334) padhang warni, katingal, maeka, ananging kinten bok manawi tembung ingkang makaten wau saking pikajengipun peksi urang-urangan, anggenipun negesi mendhet saking werdining suraos wewijananipun makaten : panca, tegesipun gangsal utawi pepencaran, maya dipun tegesiosik, dados pikajenganipun amestani osik gangsal, dene dunungipun ingkang dipun wastani osik gangsal wau manggen antaraning manah, inggih punika jantung, pramila kaange minangka ancer-ancering pitedahan, menggah osiking jejantungan wau kadamel tigang pangkat sami gangsal pakarti kados ing ngandhap punika :
Pangkat kapisan Artika, tegesipun kerenteg ing batos, dipun wastani Lingga Maya, inggih punika jumeneng osik : (335) 1. Grahita, 2. Esthi, 3. Cipta, 4. Watek, 5. Ambeg.
Pangkat kalih Locita, tegesipun pangrarasing batos, dipun wastani Cipta Maya, inggih wahananing osik : 1. Angkara, 2. Birahi, 3. Satya, 4. Karsa, 5. Garjita.
kisanak, kula sanget gumun, sarta wimbuh kayungyun inggih dhateng wiraosipun peksi urang-urangan wau, dene saged anyariyosaken ingkang elok-elok, wangsul menggahing kasagedan, kabesusan, utawi kawasisan, (336) dhateng pangolah tumrap pakartining ngelmi punika kok sanget-sanget dipun prasudi ing tembe dumugining delahan, prabedanipun punapa kaliyan sujanma ingkang bodho.”
“Kisanak, kula sapunika saged amestani leres wonten sujuanma reraosan tembungipun makaten : sabobote kawujudane ngelmu iku mebar anebeki (sumebar angebeki) jagad, bebasane ditungu, diadhep, dipandang, disampar, disandung dening manungsa ing salawas-lawase, paran dene yen durung pinarengake maring Pangeran kang maha suci, iya ora bisa sumurup.”
“Wondene menggah pratandhanipun kisanak, bilih leres suraos ingkang makaten punika kala wau rak sampun nyariyosaken bab lelampahanipun (337) uler jedhung kaliyan sawer, tumraping kalahiran ing lampah boten sanes, wasana sareng dumugining katarimah ganjaranipun beda-beda, saupami sampun mangretos suraosing ingkang makaten punika rak inggih boten pitanglet malih beda-bedaning ganjaranipun tiyang bodho kaliyan tiyang pinter. Suwawi kisanak karaosaken punapa leres menggah wicanten kula punika.”
“Inggih kisanak, leres kula ingkang kesupen, menggah tiyang pinter kaliyan tiyang bodho punika sampun temtu sanes-sanes ganjaranipun, ananging sareng kula angraosaken cariyos lelampahanipun uler jedhung kaliyan sawer wau sarehning sami kasedya wekasan saged kadugen, (338) punika rak inggih sami kagolong katarima, punapa sababipun geganjaranipun warni kasusahan utawi kasangsaran, liripun mankaten saupami wonten manungsa kedara-dara nglampahi tarak brata ingtembe dumugining palastra jasadipun pinendhet wonten ing kisma, mangka ngelminipun katarima raga rucat asalin warni kupu badhe miber nanging medal boten saged griyanipun sampun wulet tambah padhet, iba saya susah utawi sedihipun dene manawi santu warni ula naga, sarehning sawer punika bangsaning rosa saestunipun inggih saged jebol kisma, sareng sampun medal sumedya saba boten dangu temtu lajeng pejah malih sabab dipun pateni dening manungsa : suwawi kisanak karaosaken amigunani punapa ganjaran ingkang makaten wau?.”
“Yen ta upami makatena, janjinipun saged santun warni kadosta kupu tuwin kijen sesaminipun punika radi mayar katimbang kaliyan gesang malih, wujuding manungsa wonten salebeting kisma saiba tanisipun nanging bok manawi boten dangu inggih pejah malih jalaran kaplepeken napas boten saged medal, kisanak menggah rerembagan ingkang makaten punika kedah lirih boten kenging sora, sabab manawi kamirengaken tiyang sanes mindhak dipun wastani edan sabanjur, suwawi ta kisanak, kagaliha ingkang sayektosipun pamanggih sampeyan wau rak inggih kados boten kanthi akal, kados kairipi kados pamanggihipun lare ingkang saweg umur kalih utawi tigang taun, liripun makaten pundi wonten manungsa kedara-dara sami amarsudi (340) ing kawruh punika prelunipun punapa, namung nyenyuwun sageda kupu, kinjeng utawi ula, sasaminipun, rak inggih boten pisan-pisan yen ta makatena. Ing ngriki wonten dedongengan, mangke ugi kula cariyosaken ananging saking panyuwun kula mugi sampeyan raosaken ing sayektosipun ingkang kaange minangka jejering cariyos, juru tani amethik pantun ingkang badhe kaangge wiji, sarampunging pamethik pantun wau kedah dipun pepe, manawi sampun garing gagangipun lajeng dipun tangsuli, inggih punika nami dipun belehi utawi dipun nedheni, ing riku sarampungipun pantun lajeng kadekek ing lumbung, sareng dumugining mangsa pantun wau kapaendhet ing lumbung lajeng kasebar wonten ing sabin, dumugining wiji mangsa thukul tegesipun menthongol saking cangkok (341) utawi gabab saweg sawatawis inggilipun ing riku kacariyos gabah klothokaning wiji wau wonten salebeting endhut anangis asesembat melas arsa, wiraosipun kajawakaken kados ing ngandhap punika :
“E…, wiji, sira elinga, duk nalika isih anom wiwt metu saka ing kembang jumeneng aran pentil, kita wus angemuli marang sira, rina kalawan wengi kang kodanan utawa kapanasan iya kita, kongsi tumekane tuwa pinetik dening kyai juru tani kakenthang diepe sadina-dina ora liya
ora kena diarani tindak siya-siya lan anganiaya (242), awit kita iki luwih lara lan kasangsara, sira tinggal ana sajroning endhut, iya wiji rasakna, apa tinemune mungguh patrap
marga saka plethakku, iku sajatine wus nganakake daya panggendam kang mahani bakal luluh lan amor iku saben pinurwa ing gaib kang ambuka tancep temen warananing nugraha kang ing buri temah diarani lesaning papasthen wekasan anganakake wor pisahe atma lan pramana nuli babar daya uriping rahsa temahan pamolahe baka wimbuh anganakake tumuruning jiwa mahanani catur apsara tegese patang wewadi utawa wewadi papat (343) ing kono catur apsara mau pamolahe neng don cupu mahanani daya astagina iya iku dadi aran jumenenging jiwa, mungguh kang diarani jiwa mau woring wiji lan cangkoke utawa woring isi lan wadhahe, mulane aja sumelang ing driya karana kabeh pepuntone wis ana ingsun.”
“Mungguh pajar lan warahmu kita banjur rumangsa krasa ora bisa nyenyamah lan maoni, ora liwat mungguhing panedhaku bisaa kaya tetembungan : mituhu marganing asih, miturut marganing
dak sumendekaken ana ing momot-momotku sumarah ngandel ing takdir.
“Kisanak, kula remen sanget wonten ing ngarsa sampeyan punika, dene kok kathah seserepan sampeyan dhateng dedongengan ingkang sae-sae, supados saged ayenyuda dhateng bodhoning manah kula mugi-mugi karsa dumugekaken cariyos malih.”
“Sarehning sedyaning manah kula dumugining ngarsa sampeyan amung tetywi sampun pinanggih kalayan wilujeng ing sedyanipun utawi sawatawis sampun radi dangu anggenipun sami gegujengan, kaparenga kula badhe dumugekaken lampah. Ing wekasan menggahing pamit kula amung nilari tembung kalih bab kados ing ngandhap punika :
Sinten ingkang nedhaken temen (345) tuwin leresing lampah kula ingkang ngantos boten lepat.
Sinten ingkang nyumerepaken ing kasaenan kala ingkang ngantos boten kawastanan cacad, punika kados pundi?.”
“E…., kisanak manawi saking pamangih kula tembung kalih bab wau makaten :
Sinten ingkan nedhahaken temen tuwin leresing lampah ingkang ngantos boten lepat punika amung dumunung wonten ing empan lan mapan.
Sinten ingkang nyumerepi ing kasaenan ingkang ngantos boten kawastanan cacad punika amung dumunung wonten ing tata krami. Karana menggah suraosing tembung kalih bab wau dumunung wonten ing don tepaning kasujanan.”
“Inggih leres kisanak, sampun cocok (346) kaliyan suraosing manah kula boten langkung ing mangke muhung sami lengana pamuji, harja karaharjan anggenipun sami tumitah piyambak-piyambak, suwawi sami pepisahan.”
“Kisanak, kula inggih samanten ugi, suwawi pwpisahan sami dumugekaken lampah piyambak-piyambak, ing tembe manawi sampun dumugining mangsa kemawon sami pepangihan malih.”
Ing mangke kacariyos, sasampunipun apepisahan sami dumugekaken lampahanipun piyambak-piyambak juru patannya kaliyan sang murwenggita lajeng kumpul awor saeka praya sarta lajeng anangit tembung kapratelakaken kados (347) ing ngandhap punika :
Menggah dhateng pamudharing kawruh kula punika, boten pisan angaken kadi sang sujana sarjana saha sang mardibasa, ring saloka ongkang sampun kasebut apindha wreksa cendana ingkang pinulet ing jangga puspa, geringipun kadamel dupa, sumembah ing Dewa, teka ngambar babar sari-sarining ganda, punika celakipun katebihna, namung panganggit kula wau dhateng kawruh punika kaangepa kacatur, rasaning rasa dening tiyang ingkang nunggil budi, dados saestu ing wingking prasaning rasa kenging katulada.
Wasana osik, cipta, kula dados warni surasaning sastra, saha kula sukur dening tapaning ati, rahsa, jiwa, ingkang kawengku pranawa, wudaring pramana, ingkang saestu dados dununging (348) panembah kula.
Nahenta, anggitan kula punika kula pusakaken dhateng ajar kula ingkang nami Resi Niti Mani, ing ngasmara giyana rahsa, wasana dening Sang Gopita (ingkang kagungan dhawuh lan timbalan) kenging kawruh wau kaagema dening Sang Subadha ing Tirtaganda, ingkang lajeng wonten ing
Sore2 Cak Wit karo Cak Las nggerasani Si Ndemo sing seneng resek ambek wong liyo
Cak Las : Cak smpyan kok dadi wong sek sabare, digararai Si
"Namaningsun Kangjeng Sultan Ngabdulkamid. Wong Islam kang padha mukir arsa ingsun tata. Jumeneng ingsun Ratu Islam Tanah Jawi" (
Sesaji Tedhak SitenIni adalah upacara pitonan, ndhunan, tedhak siten, undhun-undhunan,
Ngobrol bareng Sama Anak-anak S.Informasi| |--SI Angkatan 2000| |--SI Angkatan 2001| |--SI Angkatan 2002| |--SI Angkatan 2003| |--SI Angkatan 2004| |--SI Angkatan 2005| |--Nostalgi AMIK| |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Teknik Komputer| | |--TK Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng
“Celengan Bisma”, Menggugat Peran Panutan | Kali Sengara
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. “Celengan Bisma”,
mbaleni support kanggo telung basa huruf (saiki mung CEB)
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.7.1 – We have a Situs anyar Juli 22, 2015 dening nawakake Ninggalake Komentar Bab kawitan kawitan, we would like to thank rumiyin Christopher saka LPK Studio – http://lpkstudio.com/ kanggo desain anyar kita website, website anyar iki pungkasanipun nganti standar web anyar iki lan ngirim bakal katon ing piranti seluler.
diiringi dening release anyar, boten utama kene nanging sawetara kewan omo wis musna cara dodo ing.
panji nuduhake bener nalika kothak salah sizing iki digunakake
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Google
sedaya materi ingkang kaemot wonten blog sumangga dipunsinau, kaliyan latihan soal A, B, kaliyan C. Mugia saged mangsuli pitakenan benjang-enjang nalika
ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane
Nalikanira ing dalu wong agung mangsah semedi sirep kang bala wanara sadaya wus sami guling nadyan ari sudarsana wus dangu
lha iki opo embahku….”nang endi ae se mbah,di dulang maem kok ngilang- ilang terus,ki lho segoe durung sampean
iso ilang gak iso balek…iso mati gak iso urep maneh……Banyuwangi pancen gudang ilmu rek….
Iluk, on 11 Mei 2009 at 3:20 am said:	yoh yak opo maneh…rek…pancen wong banyuwangi iku akeh seng aneh2…..onok seng ilang gak iso balik…onok
kwitansi sing liyane gak onok ta, kosom mek iki toktekan penjaite mek iku thok ii ga onok maneh , sing
Resep Tumpeng Nasi KuningResep Tumpeng Nasi KebuliResep Tumpeng Nasi UdukResep Tumpeng Nasi BrianiResep Tumpeng Nasi Punar
cakram depan belakang, dan tampilan yang ciamik..
Buktikan om, jangan ampe kalah ama BAJAJ.
February 16, 2010 at 9:08 am
Sugeng, nggih, Pak Juwono ….
Dénivelé (m) : 400Circuit 2 : Dénivelé (m) : 600Circuit 3 : Dénivelé (m) : 900Circuit 4 :
Nguber kuoso lan bondo ora enteke..
Comments “Wes podho mendeg, rak usah ono sing mlaku ben tekan mengko koyo ngene terus”
“Wes podho mendeg, rak usah ono sing mlaku ben tekan mengko koyo ngene
anyar, jek kepingin ngrasakno tahune bojone, ngono ae kakean alasan iki... iku....PERSIK paling wis gak
tergantung temen2 sing liane setuju opo ora,,??
C teyeng mengacu maring hal-hal nang ngisor kiyé:
"C" kuwe aksara ketelu nang abjad Latin. Nang basa Latin, aksara kiye
nuju nang artikel liyané sing mèmper utawa bisa artikel sing mèh padha jenengé. Angger ana pranala
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sumatra_Lor&oldid=814703"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 10 Maret 2013.
Wangsalan saking tembung wangsal, ingkang tegesipun wangsulan (jawaban). Wangsalan inggih punika unen-unen ingkang mirip teka-teki, saengga mbetahaken wangsulan, namung menawi wangsalan sampun wonten tembung kunci kangge mangsuli wangsalan kala wau.
Wangsalan piyambak kaperang dados 3 jinis:1. Wangsalan lamba: wangsalan kang lugas, utawi wangsalan ingkang paling prasaja (sederhana). Ancasipun wangsalan punika minangka “pemanis” pacelathon padinan.Tuladha: Ø Mutra bebek, udane ngene kok wira-wiri bae apa ora risi ta?Mutra bebek batanganipun meri, sampun wonten pituduhe ing ukara wingkingipun wiriØ Witing kelapa, wong tuwa ngomong kok ora ngguguWit kelapa batanganipun glugu, amargi tembung kuncinipun ngguggu
2. Wangsalan rangkep inggih punika rerangkening tembung saengga mbentuk tegesing tembung.Tuladha:Kolik priya wanara, wanara anjani putraTuhu eman, wong enom wedi kangelanKolik priya batanganipun manuk tuhu, tembung kunci wonten ing ukara tuhu emanAnjani putra batanganipun anoman, tembung kunci wonten ing ukara enom
3. Wangsalan kang dumunung ing sanglebeting tembang. Wangsalan punika ancasipun kangge nambah kaendahan ing salebetipun sekar/ tembang.Tuladha:Sendhon
dipundamel dening masyarakat jawi, inggih punika nggadahi paedah, inggih punika kangge:a. Panutuping sesorah, tuladha jenang sela wader kali sesondheran yen wonten lepat kawula nyuwun pangapunten.b. Kangge sarana ngelamar prawan,tuladha ngembun-embun enjang, anjejawah sonten.c. Minagka pungkasaning watak pasrah sumarah, tuladha dammar
TEMBUNG ENTAR, SANEPA, LAN TEMBUNG SAROJA
UNSUR-UNSUR INGKANG WONTEN ING DRAMA, DONGENG, LAN...
Neurologi iku cawang èlmu kedhokteran sing nangani kelainan sistem saraf. Dhokter sing mligi ngurusi bidhang neurologi disebut neurolog lan nduwèni kemampuan kanggo ndhiagnosis, ngrawat, lan nata pasien lan kelainan saraf. Akèh-akèhé para neurolog dilatih kanggo nangani pasien diwasa. Kanggo bocah cilik ingayahi déning neurolog pediatrik, sing minangka cawang saka pediatri utawa ilmu kaséhatan anak. Ing Indonésia, dhokter kanthi spesialisasi neurologi diwènèhi gelar Sp.S. utawa Spesialis Saraf.
jroning sistem saraf, klebu ing sistem saraf pusat (utek, batang utek, lan utek cilik), sistem saraf tepi (umpamané saraf utek), lan sistem saraf otonom. Neurolog uga bisa ndiagnosa lan mriksa sawetara kasus ing sistem otot lan balung (muskuloskeletal).
infeksi utek kaya ensefalitis, meningitis, mielitis ing sum-sum balung mburi
Ing Indonésia, wong bisa ngayahi pendhidhikan spesialisasi saraf sawisé éntuk gelar profesi dhokter. Pendhidhikan spesialiasi bisa diayahi ing universitas sing mbuka program kasebut.
Pamriksaan[besut | besut sumber]
kanthi perhatian khusus ing kondhisi wektu semana. Pasien bakal njalani manéka pamriksaan klinis kaya pamriksaan pandulu, kakuwatan, koordinasi, rèflèks, lan rangsangan. Informasi kasebut bakal mbantu neurolog kanggo mesthèkaké panyakit kasebut magepokan karo sistem saraf. Pamriksaan sabanjuré diayahi kanggo ndhiagnosis panyakit sing disangga pasien.
Tugas klinis[besut | besut sumber]
Kasus umum[besut | besut sumber]
pasiené. Yèn perlu tindhakan pambedhahan, neurolog kudu ngarujuk pasiené menyang dhokter spesialisasi bedhah saraf lan neuroradhiolog. Ing sawetara nagara, neurolog diperlokaké kanggo negakaké kaputusan mati batang utek.
Neurolog uga tanggung jawab kanggo sawetara tindhakan mèdhis kaya fungsi lumbal. Nanging yèn neurolog ora ana, dhokter umum sing nduwé kemampuan bisa ngayahi fungsi lumbal kasebut.
Bidang kerja kanthi spesialiasi liya[besut | besut sumber]
Saben nagara nduwèni cawang kedhokteran spesialis sing béda lan ing panerapan tugasé. Nyatané, akèh pasien stroke sing dirujuk menyang dhokter panyakit njero, kamangka bab iki bisa ditangani déning neurolog. Pasien sing ngalami angèl saré bisa uga dirujuk menyang ahli pulmunologi. Lara sirah sing ènthèng bisa dirujuk menyang dhokter umum.
Neurologi lan psikiatri[besut | besut sumber]
Senadyan panyakit jiwa diyakini ana kelainan ing sistem saraf, nanging bab iki ditangani déning psikater utawa ahli panyakit jiwa. Ana indhikasi kuwat yèn mekanisme neuro-kimiawi nduwèni peran wigati ing panyakit jiwa kaya skizofrenia. Kelainan saraf kerep
Ora ana prabédan sing gedhé antara neurologi lan psikiatri. Prabédan iki mung alesan praktis lan akar sajarah.
Bedhah anak • Bedhah kulit • Bedhah ginekologi • Bedhah jantung lan ilèn getih • Bedhah mata • Bedhah mulut lan maksilofasial • Bedhah ortopedi • Bedhah plastik • Bedhah saraf • Bedhah trauma • Bedhah urologi • Bedhah pembuluh darah • Bedhah tumor • Otolaringologi • Transplantasi organ
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 4 Sèptèmber 2016.
wit woh saka kulawarga suku jambu-jambuan (Myrtaceae). Tentanduran woh sepet kiye misuwur karan jeneng kayata jambee
dhuwak, dhalas (Md.), duwe (Bima) lan sakpanunggalé.[1]
Ingg.), lan sakpanunggalipun.Jeneng latiné yakuwe Syzygium cumini.
Wit[sunting | besut sumber]
Wit kang kuat lan molai rontok godhongé, bisa uga ditemoni pang kang mbengkong, dhuwur wit kurang luwih 20 m .Dhuweni pang kang ngisor kang bunder lan ora rata.
Godhong[sunting | besut sumber]
Godhong-godhongé adep-adepan, nduweni gagang 1-3,5cm .Wujudé godhong bunder endok kuwalik rada lonjong, 2-25 x 2-10 cm gagangé arupa bundel lan bunder, pucuk uga bundel lan lncip bisa uga rata. Werna godhongé ijo tua gilap/meling-meling ana nang dhuwur godhong.Godhong dhuwet ana ambuné menawa di remet.Pupus godhongé utawa godhong kang isih enom wernane abang jambu.
Kembang dhuwet umumé bisa tukul ana nang pang-pang kang ora ana godhongé . Kembangcilik, , 3-8 kuncupé ana nang pucuk gagang , lan ambuné wangi. Godhong kelopak wujudé arupa lonceng ombo utawa kaya corong ,dhuwur kurang luwih 4-6 mm, kuning nganti nyambon. Godhong mahkota bunder lan pisah-pisah, 3m lan wernané putih [nyambon]] nganti abang jambu.Benang saréi akeh, 4-7mm, putik 6-7mm.
Woh[sunting | besut sumber]
Woh dhuwet wujudé kaya lonceng utawa kaya endog, lan asring rada bengkong, 1-5 cm, ana mahkota kuping kelopak, bisa uga ana kulit tipis lan lunyu ,abang tua nganthi ungu ireng, bisa uga wernané putih. woh dhuwet asring ana nang kumpulan grombol kang akeh .Danging woh dhuwet wernané putih, kuning uga abang ungu, ora ana ambuné.
Wiji[sunting | besut sumber]
Wiji woh dhuwet lonjong, kira-kira 3,5 cm. [2] [3]
Mumpangat[sunting | besut sumber]
Woh dhuwet bisa uga dipangan seger utawa langsung saka wité kang wis matèng.Ing India lan Filipina, uga dipangani kaya nang tlatah Indonésia, Woh dhuwet kang matèng bisa uga dicampur karo uyah lan bisa ditambahi gula.Woh kang ngandut vitamin A lan C uga bis dimumpangatake dadi sari woh ,jeli utawa anggur. nang Filipina, anggur dhuwet misuwur lan larang regané. [2]
Kayu[sunting | besut sumber]
Kayuné bisa uga dimumpangatake kanggo bangunan, lan kayu dhuwet gambang pecah luwih wangun dimumpangatake kanggo rencek . Kulit kayuné ngasilke zat nyamak (tanin) lan di mumpangatake kanggo sumbo (pewarna) nang piranti jala (ubar).Godhong dhuwet asring nang tlatah jawa dimumpangatake kanggo pakan kéwan kayata wedus, sapi, kebo lan kelici
Semana uga bagean wit dhuwet uga dimumpangatna kanggo bahan obat tradisional utawa modern. Kulit pang, godhong , woh lan wijiné wisuwur di mumpangatna kanggo obat kencing manis, murus (diare), lan lara liyané.Simplisia saka kulit pangé asring misuwur karan Syzygii cortex lan wiji dhuwet (kasebut Syzygii semen). [1] [4]
Wit dhuwet uga asring ditandur kanggo wit ayub-ayupan nang latar ngarep omah utawa nang pekarangan lan kebon (kayata kanggo ngayomi tetanduran kopi), utawa kanggo nahan angin (wind break). Kembang-kembangé apik kanggo pakan tawon madu
Rujukan[sunting | besut sumber]
^ 1,0 1,1 Heyne, K. 1987. Tumbuhan Berguna Indonesia, jil. 3. Yay. Sarana Wana Jaya, Jakarta. Hal. 1518.
^ 2,0 2,1 Verheij, E.W.M. dan R.E. Coronel (eds.). 1997. Sumber Daya Nabati Asia Tenggara 2:
menggunakan pranala magis ISBNWitWohMyrtaceae	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.43, tanggal 11 Maret 2013.
Sma_Sagan_Yogya's Weblog | Kekancan Lan Paseduluran Iku Biso Nambah Uriping Ndonya Kanthi
Januari 20, 2009 oleh smasaganyogya Laporan sementara :
Agen Viagra USA Asli Di Karanganyar 081333175073 Antar Gratis Di Jawa Timur Meliputi :
Tembung EntarTembung entar tegese. Tembung silihan utawa tembung kang duwe teges ora salumrahe utawa saligune. Yen ning bahasa Indonesia asring kasebut “bahasa kiasan” .
nesu· Dadi gawe : ngrepotake· Gadho ati : gawe susah ati· Jembar kaweruhe : akeh ngelmune· Kuwat drajad : cocok dadi pemimpin· Lara ayu : lara cacaren· Mata dhuwitan : srakah marang dhuwit· Padhang dalane : mlebu surge· Udan tangis : akeh sing padha nangis· Mogel ilate : mangan sing sarwa enak
SanepaSanepa tegese unen-unen bangsane pepindhan lan ajeg panganggone ngemu surasa mbangetake nanging nganggo tembung sing tegese kosok baline karo karepe.Tuladha:· Arang kranjang :
Atos debog : empuk banget· Jero tapak meri : cethek banget· Abang dluwang : pucet banget
Tembung sarojaTembung saroja, tegese loro padha utawa meh padha tegese di enggo bebarengan.Tuladha:· Abang mbranang· Adhem ayem· Bagas waras· Breh weh· Campur bawur· Duga prayoga· Edi peni·
inggih menika ngelmu kang nyinau babagan aksara, wanda, tembung, lan ukara. Paramasastra miturut golonganing tembung kaperang :· Tembung aran (tuladha: radio, meja, lsp)· Tembung kriya (tuladha: maca, turu, lsp)· Tembung sesulih(tuladha: kowe, aku, lsp)· Tembung wilangan (tuladha: telu, enem, lsp)· Tembung kaanan (kata sifat) (tuladha: elek, kuru, lsp)· Tembung katrangan (tuladha: kana, lor, lsp)· Tembung pangarep (tuladha: saka ing, lsp)· Tembung sandhangan (tuladha: sang, hyang, lsp)
Jinising tembung ana 2, inggih punika tembung lingga lan tembung andhahan…Tembung lingga inggih punika tembung kang during owah saka asale, tuladhane meja, pangan arit,…lspTembung andhahan inggih punika tembung kang wis owah saka asale, tuladhane mlaku koktuku, gumagus lspTembung andhahan
August 6, 2010 – 4:16 pm NGELMU NIKU KUDU DI LAKONI KANG MAS KANG MAS,MBOTEN
Iki Urip,Sing Urip Sapa,Sapa Sing Nguripi,Urip Iki Ya Aku… Mugi manggih Harja Sedayanipun..
March 8, 2010 – 3:20 pm duh gusti….. namung panjenengan ingkang kawulo tuju lan ridlo panjenengan ingkang kawulo padosi… mugi panjenengan paring roso katresnan lan saged ngaweruhi panjenengan…….
February 23, 2010 – 7:26 am assalamu alaikum..
trima kasih atas tulisan2 mas kumitir
Posted by kawulo alit PJKA (pulang jum'at kembali ahad) | 3 Juli 2012, 7:49 am Reply to this comment	pandongaku kanggomu
Gong iku piranti gamelan Jawa sing ditabuh, digawé saka tosan lan nduwé ukuran sing gedhé dhéwé. Piranti iki biasané papané ing mburi dhéwé, digantung ing palangan gayor sing umum digawé saka kayu ukuran gedhé. Ana loro jinis gong ya iku: gong ageng lan gong suwuk. Saben laras sléndro lan pelog nduwèni telung sèt gong.[1] Gong Gedhé kang cacahé loro lan siji gong suwukan
Wujudé bunder, gedhé, rada cekung, kanthi garis tengah 1 méter,[2] lan permukaané rata ning ana tonjolan ing tengah-tengah.
Gong nduwé swara sing gedhé dhéwé lan nadhané paling asor tinimbang nadha piranti gamelan liyané, ya iku kanthi nadha 3(telu)
Gong ditabuh kanggo awèh tekanan ing bagéyan tinentu (umumé akir) iringan musik gamelan utawa dadi pratandha pungkasé sawijining tembang lan gérong dadi arang banget ditabuh (ora terus-terusan) ning ditabuh ing selang wektu tinentu.
^ (en)joglosemar.co.id(dipunundhuh tanggal 30
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gong&
Yogyakarta beralih maring kaca kiye. Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga Kota Yogyakarta. Kanggo kegunaan liyane sekang Yogyakarta, deleng Yogyakarta (disambiguasi).
"DIY" beralih maring kaca kiye. Kanggo kegunaan liyane sekang DIY, deleng DIY (
pemanggilan templatArtikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia April 2017Artikel sing pernyataanné ora
rujukanArtikel sing pernyataanné ora disertai rujukan April 2017IndonesiaYogyakartaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.16, tanggal 4 April 2017.
Javanese Culture, Javanese Manuscripts, Jurudemung, Kautaman, Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi,
Balas mangan opo? tekan jam piro lek pacaran? enak pora panganane? ngombe es jeruk ho’o? wah aku yo pengin, baline bengi opo esuk? kekepan seret pora? bapakne wis ora galak to? ibune dioleh-olehi opo? adine nakal-nakal pora? mbahne wis turu? karo cah nom-noman tonggone pacar sok nglkason yo,halah koment opo iki,,,,
UKARA KANG NGGAMBARAKE RASA SENENG LAN ORA SENENG | Cantrik
Ora lali nyuwun pamit Bapak lan Ibune. Nalika pamitan, astane Bapak lan Ibune diambung. Dina kuwi ora kaya adat sabene. Dita diparingi dhuwit Bapake Rp. 10.000,00,- supaya dianggo tuku piranti nulis. Turahane
seneng sumringah. Bapak nyambungi, ngendikane, “Ya, padha-padha. Sinaua kang sregep, dimen pinter.”
Satekane ing sekolahan Dita crita marang kancane. “Wah, marem aku, seneng aku. Dina iki aku diparingi dhuwit bapakku kanggo tuku piranti tulis”.
Manawa wong kanggonan rasa seneng, lumrahe banjur ngucapake ukara isi pangalem dikantheni polatan sumeh, nyenengake, kebak rasa kabagyan lan bombong ing ati.
2. Aha! Aku diparengake plesir ing kraton!
3. Alhamdulillah, bijiku entuk sepuluh!
4. Marem aku, ngrungokake swaramu kang gandem!
5. Seneng aku, wingi mubeng-mubeng ing Tamansari!
Nalika Pak Guru lagi nerangake ing ngarep kelas. Soni uthik dolanan garisan. Malah garisane dithuthuk-thuthukake ing meja (kothekan). Mesthi wae Pak Guru ora seneng. Ora dadi kersane. Mula ngendikane, “Son, coba digatekake sedhela . Aja kothekan kaya mangkono. Mesakake kancane sing gelem ngrungokake. Aku ora seneng kowe kothekan. Manawa kowe durung seneng wulangan iki, ya tulung diampet sedhela”. Krungu mangkono kuwi, Soni banjur ndhingkluk, rumangsa luput. Dheweke banjur maju ing ngarep kelas, sirahe tetep ndhingkluk, tangane ngapurancang, matur Pak Guru. “Nyuwun pangapunten Pak, kula klentu, boten badhe kula ambali malih. Saestu kula nyuwun pangapunten”.
Manawa wong duwe rasa ora seneng, lumrahe banjur kawetu ukara kang isi panacad dikantheni polatan kang ora nyenengake lan swara kang rada seru. Sanajan didukani Pak Guru, Soni tetep kurmat, ngakoni kaluputane. Mula becike saben wong bisa tetep kurmat marang panemu lan tumindake wong liya sanajan kabeh mau ora cocog karo panemune dhewe.
1. Wah piye ta iki, wis dienteni wiwit esuk kok ya tetep durung njedul!
2. Dhuh Gusti, bocah iki dikandhani bola-bali kok ora ana owah-owahane!
Ah.. mboten, kok. Sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. (
Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ? (
kok..) G : Tambah ora ketompo (Tambah nggak diterima...) K : Lho, lha kok ... ? G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to? (Kamu senengnya membongkar rahasia kantor kan...?) G : Kowé kerep loro ? (Kamu suka sakit...?_) M : Mboten (Nggak...) G : Kowé ora ketompo (
BAHASA JAWA: TEMBUNG ENTAR, SANEPA, LAN TEMBUNG SAROJA
Tembung EntarTembung entar tegese. Tembung silihan utawa tembung kang duwe teges ora salumrahe utawa saligune. Yen ning bahasa Indonesia asring kasebut “bahasa kiasan” .Tuladhane:· Abang kupinge : nesu banget· Abang-abang lambe : ora temenanan· Baling liring : nglirik mripat· Bening atine : sumeh· Cancut taliwanda : tandang gawe· Cupet atine : gampang nesu· Dadi gawe : ngrepotake· Gadho ati : gawe susah ati· Jembar kaweruhe : akeh ngelmune· Kuwat drajad : cocok dadi pemimpin· Lara ayu : lara cacaren· Mata dhuwitan : srakah marang dhuwit· Padhang dalane : mlebu surge· Udan tangis : akeh sing padha nangis· Mogel ilate : mangan sing sarwa enak
Buku iki kenthir tenan og, isi ceritane kenthir, wong2e yo kenthir, sing moco yo dho melu edan kabeh. Lha mosok ngekek kepingkel-pingkel dhewe. Doohh....
menika kados pundi nggih. nyuwun tulung kirimaken ing email kula.
Reply	ridho says:	29 December 2012 at 18.43	nuwun dhumateng mas admin, software menika saget kawula
Batik Banyumasan yakuwe produk industri tekstil kerajinan rakyat Banyumasan sing duwe motif khas tur dadi salah siji jenis utawa corak batik
tanajul ngelmi / samya sowan sang tapa//
//Nging wus lami wulange jeng kyai / datan wonten purun ingkang buka
/ dadya mung sinimpen bae / sabab buku pinundhut / duk ing kuna mring Hyang Ijajil / dadya kang putra wayah / awis ingkang emut / nanging ta jaman ing mangkya / putra wayah kathah ingkang samya eling / manut mring
//Mangkya wonten wayah kang maletik / mangun surat buku duk ing kuna
/ nging sastra jinarwakake / buku ingkang rumuhun / sastra durga basa Ijajil / ananging yen manuta / pra wayah sadarum / sun duga tan ana bisa
/ mila mangke tinembungken basa Jawi / supadya wigya
//Awit pangandika Jeng Kiyai / Jajalanat mring kang putra wayah / adhuh anak putuningong / kang estri miwah jalu / padha sira pyarsakna kaki / wulange eyangira / poma den kecakup / nanging kang dhingin sun wulang / ingkang priya sarta kang wus antuk singgih / tatane wong neng praja//
//Yen ta nuju sira tompa dhuwit / saka Londa banjur lakokena / potang-potangena kabeh / mring sakehing kancamu / nanging aja saben
nembelasan wis prayogi / sukur yen oleh dinan//
/ yen sira tan mengkana / mesthi nora wurung / ing buri kakehan nalar /
pes-apese tarikamu diwelani / mring priyayi kang utang//
//Lan aja sok ngeceh-eceh dhuwit / ingkang pancen tan ana pamrihnya /
kaya ta nek ana dhayoh / saben pyayi disuguh / pepanganan wedange kopi /
iku kareben apa / setun nyuguh udut / iku yen wis pancen kamrat / kejabane dhayoh angeteri dhuwit / iku
//Lan yen ana kancamu nyenyilih / ingkang jeneng rupa sesandhangan /
jarit sapanunggalane / iku poma den emut / aja nganti sira wenehi / iku
larangan ingwang / angger eblis iku / gek mongsa diulihena / terkadhangan wis ana gone Gowankin / yah mara badhek iya//
//Lamun sira arsa buwang dhuwit / becik sira menyanga kamulyan / sangua dhuwit sing akeh / sebaa Sang Hyang Guru / anyuwuna kang widadari
/ sing becik warnanira / yen sira durung wruh / sejatine ing kamulyan /
prenahira kulon benteng caket kaki / dene Guru Bathara//
bebungah / dhuwit limang tangsul / supaya sira jinaga /
nuli sira enggal nyuwuna premisi / manggon aneng suwarga//
//Kahyangane ingkang widadari / sakarepmu kaki pilihana / endi sing kok duga ceceg / nginepa sakarepmu / aja nganggo sumelang ati / mung sangumu wenehna / menyang sobatamu / seket satus aja eman / sabab perlunira iku buwang dhuwit / wuda ya lakonana//
//Apa ana enake ta kaki / wayah bengi dhasar nganggo udan / adhem-adhem nyandhing tledhek / tledheke
ongting gelas / bedudan sinelut / banjur macak ngombe wedang / pacitane nek nyeret angambung pipi / wis kaya Raja Cina//
//Iku kaki becik saben bengi / lakonana dadi wong utama / tan kuciwa
gonmu meret / lan aja dhemen mlaku /
//Lan yen nuju dhemenamu kaki / lunga ditayub menyang Pacinan / banjur susulen den age / kelamun wis kepangguh / bernantia ngiras ningali / nanging den rada cedhak / bek adhekmu weruh / poma aja lunga-lunga / antenana mengko nek adhekmu nangis / nek udan ya ngeyupa//
//Aja mikir sayah adhem arip / iya iku manjing tapanira / mengko ganjarane kenceng / tan nganggo besak-besuk / padha udhu banjur sawengi /
lah mengko titenana / sabubaring tayub / adhekmu rak banjur medal / ngajak mulih nunggang kreta wong kekalih / wayah kaya pangantyan//
//Yen wis prapta wismanira kaki / poma banjur sarea neng kamar / wong loro kemula cindhe / sing dinggo sondher mau / cindhe kembang ambune wangi / ing kono
kepengin / iya iku wong munggah suwarga / nora na suwarga maneh / kejabane ta besuk / lamun sira tumekeng pati / tamtu ginanjar swarga / aneng watu lumbung / ika rak katon suwarga / yen
wus antuk pitulunge Hyang Ijajil / byar jleg katon
keguh / sabab dunya mono apa / ngakerate
kang kok peleng iku kaki / mukti mongsa akua//
//Lawan maneh wulang ingsun kaki / pendhak pasar becik anayuba / ana
ngomahira dhewe / tledheke dhemenamu / lan
priyayi / ajaken dhahar pista / karebene guyub / lan caosana bebungah / myang janewer inuman miwah brandhuwin / banjur sira jogeda//
//Sing ginau ramen-ramen kaki / cikben akeh pyayi ketularan / dhemen
ronggeng kaya kowe / iba ganjaranipun / Hyang Ijajil mring sira kaki / trakadhang swarganira / aneng gunung Lawu / bokmanawa lawas-lawas / katarima gonira nyekel pulisi / ngandikan mring mancingan//
//Terkadhangan sira banjur lali / sirku bae mara badhek iya / ora eling wiwitane / sun kempit kaya manuk / ingsun juju lir wade yekti / bareng wis nemu mulya / gek banjur tan emut / bareng lekas eling sira / ngundang-undang bareng teka ditambuhi / pijer nyawang bedhaya//
//Heh ta aja mengkono sireki / iku lagi geguyon kewala / mung wulangku mau angger / poma dipun mituhu / aja nganggo eling nak rabi / malah yen sira mlarat / pegaten bojomu / dadi wong mantep ing tekad / mung adhekmu kawinen sama sekali / yak ora ketanggungan//
saru pyayi nyang tledhekan / ya kuwe sangsaya geseh / setun nek menyang pathuk / iku rada saru sethithik
becik / mulane aku rada / sethithik sok gumun / sing ngarani jare nistha
/ kuwi priye pengrasane sing ngarani / aku kok ora duga//
//Ayake sing wedi buwang dhuwit / banjur dadi nenacad sawiyah / ngarani saru si thole / rak iku wong durung wruh / dalil eblis dadak maoni / bok aja sumangkehan / sing ditanggung kaum / wis kaki aja kok rasa / unining wong kaya embuh-embuh kuwi / mongsa nyuwargakena// PUPUH II
ASMARADANA //Brangtanana kang sayekti / kabeh wulange si eyang / meraka tak wulang maneh / laku sing rada peng-pengan / kaki sira anggoa / tamtu ganjarane ngumbuk / nanging poma ja
sing kebeneran / banjur sira sonjaa / api-apia durung wruh / nek sing lanang ora ana//
//Mengko nek gelem nampani / lah kuwi sing kebeneran / gampang cekelen tangane / nanging aja milih papan / mongsa ngarah bedaa / mathok
//Wis tamtu yen wuwuh asih / sababe wis tunggal rasa / rasa mulya sejatine / iku sarat kang utama / nanging dipun prayitna / suket godhong
//Sasabana laku santri / nanging aja temenanan / mung ethok-ethoka bae / sabab yen nganti
//Rak banjur dibusanani / rambutmu dicukur mrapat / raimu sinungging
aneh / areng enjet karo atal / banjur kon nunggang jaran / jaran kepang
//Nadyan mengkonoa kaki / iya becik antepana / kuwi rak ming coba bae / lara wirang lakonana / wis jamaking agesang / yen bakal ginanjar luhur / tamtu gedhe cobanira//
//Yak abot temen wong urip / nek nedya nglakoni srengat / kudu kendel paitane / nanging yen tan
kae rak gadhangan dheyos / mulane aja sok cerak / yen krungu sing sok donga /
endhasmu rak banjur ngelu / terkadhang sira kantaka//
//Yak wis aja dirasani / mundhak krungu sing sok donga / nek misuh dhak dadi gawe / iya nek misuh kewala /
dina dunya / gampang angel pratikele / mara kaki rasakena / wong kang dhemen sembahyang / enak endi
karo tayub / nek aku enak jathilan//
//Kejabane konca santri / lah iku mongsa bodhoa / yak wis mesthi ora
ceceg / mulane aja semonta / nyang santri digo apa / mundhak sira digeguyu / diarani rada edan //
//Lan yen nuju sira kaki / jejagongan lan wong kathah / yen ana sing
wani nyenges / ngajak geguyon mring sira / ya banjur pisuhana / menek wani males misuh / jur suduken babar pisan//
//Karo bok rada sing dhiri / yen lumaku neng dedalan /
S I N O M //Saiki wis salin tembang / mengkene bae ya uwis / ora susah nganggo
tondha / badhenen nek nyata wasis / lan wulangku saiki / rak nyamleng tur nganggo eclum / nanging rada kuciwa / pun kaki durung nglakoni / ning dhek biyen gajege wis rada bisa//
//Heh kaki sing rada cedhak / nek ana wong sing miyarsi / aja sing janma manusa / cacing krungu
//Terkadhang sira wis bisa / dene wis lawas neng puri / nanging durung antuk warah / nek iku jatining ngesit / yen sira wis ngawruhi / kasebut janma linuhung / mengko aku dak blaka / sing temenanan ta kaki /
bisa dhithing / tur rupane rada bagus / wong wis dadi bedhaya / apese duwe prak-ati / nanging aja kang misih dadi
//Karo poma wekas ingwang / yen wis antuk gonmu milih / poma sing bisa ngawula / ngladeni priyayi sigit / sing mantep trusing batin / lan sing sareh aja kau / sira wong lagi magang / mujia aglis antuk sih / sing tumemen
Wong angele ngudubilah / yen durung oleh thek kaki / kudu cumadhong sakarsa / ladenana rina wengi / karo sing ngati-ati / nek bisa
//Becike banjur sewakna / kreta aturana aglis / nyang toko tuwin Pacinan / rak daramu banjur lilih / lan endi sing dilirik /
kok anyang / jur tukunen bae ya wis
//Aja mikir nganggo rega / nadyan mundhuta erloji / sing rega rongatus semat / lah ya tukokena kaki / angger ngomah jeh sugih / aja nganggo etang-etung /
swarga / mumpung sira misih urip / nglakonana taberi / ngawula wong bagus-bagus / sing becik patrapira / dikapak-kapakna kaki / anuruta aja kongsi gawe cuwa//
//Gunung maneh tan sigara / bok atine jabang bayi …. / ingsun sabet sada lanang / wis tamtu nek banjur mati / nek ora sida mati / sida edan turut lurung / nek ora sida edan / awekasan dadi asih / welas-asih bendara mring awak ingwang//
//Iku kaki lakonana / sajerone sira mutih / lan nganggoa udut menyan
/ nanging nek wis sirep janmi / amalna aja lali / linggiha bari pitekur
/ nek nganti ora kena / tempuhna marang kang nulis / pesthekena bek mongsa ngarah gagala//
//Kowe rak banjur jlegedhag / malah daramu kang wedi / sakarep-karepmu nguja / ajaken nyang ngendi-endi / pangrasa jaken mati /
bendaramu rak ya manut / nanging kowe sing bisa / aja dumeh diwedeni / sakarsane nek memundhut tukokena//
nganti kalah dhuwit / lan aja wedi-wedi / anggrasen bae ya katut / nadyan anaa Londa / aja kowe minggrang-minggring / jaken tabe
//Landane rak banjur tata / ora gelem brigah-brigih / sabab kadhisikan cara / wis kaki sing ngati-ati / yen ana wong maoni / yak wis
bok aja kok rembug / yen kabeh wus linakyan / wulangku sing kincling-kincling / mengko ingsun wulang ngelmu cara tuwa// PUPUH IV
MEGATRUH //Karuhane yen sira sukak ngelmuku / banjur dhemena madati / nek bisa
//Apa ana sing ngungkuli nyeret candu / dhasar bengi nganggo grimis /
//Dene yen para nayaka / iku patut kowe ingkang maoni / sabab kuwajibanamu / sing duwe moyok nacad / yen liyane ingsun duga durung cukup / yen kowe aku pitaya / karo dhidhis bae ya wis//
//Mara ta kaki rak iya / padek puna akeh sing wong maoni / ana sing ngarani saru / ana sing jare ala / ana maneh sing rada tipising rembug /
wedi menek banjur gombal / ana sing jare bencirih//
//Iku kaki poma-poma / iya aja mikir wong memaoni / iku rak wong durung weruh / menyang lukit-lukitan / yen andhene wis wasis kaya awakku
/ mongsa gek banjur nacada / setun-setun ngalem awig//
//Mara sing darani ala / jare saru iku baya sing endi / mulane sok aku gumun / kok bisa timen nacad / kleru banget wong jegledhag jare saru
/ wong wis ora kena lara / prandene jare bencirih//
iku besuk / bakal dadi tunggangan / dene urik dadi cemethi ki pamuk / gek kuwi jarene gombal / pancen wong dhemen maoni//
//Olehe tan doyan karya / mula nyata wong ora tau glidhig / awit nalare wis cukup / tra usah nganggo glawat / cangkem bae bisa munggah gunung dhuwur / wong ilate pinter dhangsah / rak mengkono wong wis
sinawang rak malah semu / lah cacaden maneh apa / nek bab pati iku pasthi//
Godha kang katon wong tuwa / ana katon sadulur anak rabi / ana katon
dhemenamu / kabeh padha gegodha / akon medhot gonira anyeret candu / iku kaki sing prayitna / sing panggah aja gumingsir//
Wong ahli menyang ing tekad / ora kena eling mring anak rabi / utawa
manut wong sepuh / iku banget larangan / menek kowe nganti gugu wong tuwamu / yak mara badhe kedukan / mring eyangmu Sang Ijajil//
Tengere menek kedukan / rasakena kowe rak
//Keri seger kuwarasan / lah kepriye rasakena ta kaki / apa dhemen mangsur-mangsur / apa dhemen sing ora / menek kowe dhemen lara mangsur-mangsur / ya nuruta nyang wong tuwa / karebene gelis mati//
//Yen kowe tan gelem lara / lah manuta srengate Hyang Ijajil / aja nganggo rikuh-rikuh / rikuhmu buwangana / lan aja sok nganggo wedi mring
ramakmu / karo aja wedi gombal / kok kaya wong adol blenyik//
//Mara pama kowe salat / badhek akeh sanakmu sing ngamini / nanging ora gelem melu / lah iku ngalem apa / bareng tayub dipoyoki nanging melu
/ surake ya nora beda / malah ngleter angungkuli//
//Sadurunge joged nyata / dikon ngibing kipa-kipa kepati / basane karam lan mekruh / bareng saya dipeksa / klelat-klelet karo nguweg-uweg
banjur ngibing guya-guyu / gendhinge Kramaleya / jengklak-jengklak arep lucu nora patut / arep macak nora bisa / nanging ora uwis-uwis//
ana maneh sing sok nyatur / sengit nyang wong tledhekan / celathune nyampahi karo geguyu / kok kaya kurang wanudya / gene pyayi dhemen ringgit//
ngati / athuk salin sing dicatur / kareben saya maprah / lawan antuk pitulunge Hyang Ijajul / nanging becik salin tembang / kinanthi bae iya wis// PUPUH VI
KINANTHI //Kabeh wulang ingsun mau / aja na kliwatan siji / sagung putra wayah ingwang / padha nglakonana sami / lan sambinen
dhuwit sing akih / aja nganti kalah gretak / nyang kancamu padha pyayi / yen sira kok kongsi kalah / bok mati bae ya uwis//
//Lan becike paitamu / gowoa semat lan rispis / ukon talen pepakana /
wadhahana pethen cilik / karo srutumu menila / worna bae karo dhuwi //
//Iku poma wekas ingsun / saben dina aja lali / ing ngendi ana kalangan / becik lurugana kaki / dadi wong ginau jembar / sugih sobat para pyayi//
//Kejabane sira nglurug / ngedegna dhewe ya becik / dadi nora ketanggungan /
sing wis wasis / sabab eyangmu kuciwa / durung tau dhemen main / ming nonton kadi kadohan / dadi durung pati
orang gung-ugungan / lebih getun dhalem ati//
/ tan kuciwa gonmu main / kasebut wong wicaksana / sabarang karya mepaki//
//Dene yen korasa mlenthung / banjurena gonmu main / telung dina patang dina / iku ingkang luwih becik / ben akeh olehmu menang / banjur gonen rabi
iku kaki dhedhelana / angonen paitan main//
//Gawanen menyang Pacinan / gadhekena rak enggal oleh dhuwit / nek meksa entek dhuwitmu / iya golek-goleka / utang ngutil kalamun ing wayah
dalu / poma kaki ya malinga / aja nganggo kontha-kanthi//
//Nek wis mateng rembugira / lakonana anebak lawang kori / nek wis mendem pesthi
ingkang anesegake pikir / angrangin suwaranipun / karya gambiraning tyas / nek kepethuk wong tandang granggangen ceprut / lah ta banjur dhedhelana / digo wuwuh-wuwuh kuwi//
//Poma sira nglakonana kaki / tindak kang kinaot / sun jarwani ingkang luhur dhewe / ing pratingkahing kamukten kaki / ingkang ajar werit / esthinen satuhu//
//Lah sing ebreh aja nganggo wadi / poma putuningong / tampanana ujar ingsun kiye / aja samar gonira nglakoni / saniskara dadi / langkung
//Yak wong urip neng dunya puniki / apa kang rinuroh / mung kamulyan
tumekaning enggen / pesthekena wulang ingsun kaki / yen datan sayekti /
//Dene sira lamun ditakoni / ngakua kemawon / ywa nganggo ling-alingan sirangger / mundhak kasuwen gone nglakoni / para agung sami
//Pratandhane lamun padha asih / adhuh putuningong / tamtu sira ngandikan residhen / den jajari
ingkang sae / nora kena sok dinaa kaki / kudu nganggo milih / wong wis bongsa luhur//
//Lah ing kono gonira amukti / gumer wong nenonton / kang prajurit
prapteng kono / sanagara amung kowe dhewe / ingkang luhur munggah ing suwargi / tanpa kira kaki /
//Pan sumongga wulanging Ijajil / mangreh ing tyas awon / nanging semu sinamar semune / semonira ing pasmon mranani / ika ajar wirit / reh
4.-Mring wong luput den agung apuranipun,
Kategori iki isi 16 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 16 anak kategori.
► Artikel Dhasar‎ (287 Kc)
► Artikel jroning owah-owahan gedhèn‎ (119 Kc)
► Artikel kanthi hCards‎ (suwung)
► Artikel kanthi judhul jeneng binomial‎ (21 Kc)
► Artikel kanthi mikroformat spesies‎ (1.380 Kc)
► Artikel mawa basa Jawa varian‎ (7 Kt)
► Artikel mawa hCards‎ (1.410 Kc)
► Artikel mawa mikroformat hAudio‎ (113 Kc)
► Artikel mawa pranala jaba nonaktif‎ (59 Kc)
► Artikel mawa rekaman pocapan‎ (2 Kc)
► Artikel Papat Limpad 2012‎ (1 Kt)
► Artikel Pilihan‎ (2 Kc)
► Artikel sing direksa‎ (1 Kt)
► Artikel sing kudu didandani‎ (5 Kt, 2 Kc)
► Artikel sing layak digabungaké‎ (155 Kt, 69 Kc)
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.34, 7 Mèi 2016.
lan laku batin,dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang
saka luyut,sarwa sareh saliring panganyut,lamun yitna kayitnan kang mitayani,tarlen mung pribadinipun,kang katon tinonton kono.Jalan
lan kuningpun,lamun arsa titah teka mangsul,dene nora mantra-mantra yen ing lair,bisa aliru wujud,kadadeyane ing kono.Putih
October 24, 2012 at 6:05 PM
Ronggowarsito, Klaten Utara Bareng Lor Klaten Utara
SERAT SULUK SAMSU TABARIT | alangalangkumitir
saking Jawi nama Seh Samsu Tabarit, langkung wanter tekadipun, tur karamat kinaot.
Myang wananira bagus, dedeg pideksa rada arangkung, alelana mring Arab mindha raryalit, sami lan umur tri taun, sarwi wewuda kemawon.
Ing praptanira nuju, ari Jumngah pepak para kaum, myang ulama
puniku, ing Arab ngriki tan tumon.
Inggih prayoganipun, tuwan dangu pribadi puniku, asalipun pun rare saking ing pundi, ngandika amir aji Rum : heh thole ingsun tetakon.
Inggih ngendi pinangkamu, dene tanpa larapan praptamu!, rare matur : ya tuwanku amir aji, dereng purun jarwa ulun, purwane ing praptaningong.
apadene masalahing ilmu, ingkang ekak miwah ingkang gaib-gaib, raryalit alon umatur : gampil yen tuwan wus sagoh.
sayekti : iku yen sirarsa weruh. Rare gumujeng turnyalon.
Ya tuwan mulana Rum, lawan para Jumngah sadarum, pan jawabe Muhamad gaibing Widi. Kaaken punapa iku, Muhamad dening Hyang Manon?
Punapa dene lamun, Allah ingaran gaibing rasil, Allah kaaken punapa denin Nabi? Heh thole ingsun tan ngrungu, kaya ujarmu mangkono.
Mara jarwaa gupuh, teka ngendi pinangkanireku? Rare matur : Ya tuwan mulana aji, dereng purun jarwa ulun, malih amba atetakon.
Ing tuwan sang amir Rum, miwah para Jumngah
ngrungu, ngguguk wentise den entrog.
Sun sidhep tan kadyeku, ya tuwanku mulana adi Rum, ing asale sembah tuwan saking pundi, dhateng pundi purugipun, pundi enggene Hyang Manon?.
Panembah tuwan ngawur, siya-siya tan wrin genahipun : ing asale sembah tuwan saking pundi, dhateng pundi purugipun, pundi enggene Hyang Manon?.
Dheleg amir aji Rum, para Jumngah kabeh ting palinguk, dnnya kaluhuran sabda lan raryalit. Dangu-dangu mojar sang Rum : Ya thole ingsun tan weroh.
Ing enggone Hyang Agung, lan paraning sembah ingsun tan weruh,
Dene agawe ingsun, lan agawe manungsa sadarum, andadekaken bale ngaras bumi-langit, miwah ing saisinipun, dinadekken ing Hyang Manon.
Myang swarga narakeku, awal-akir lahir-batinipun, nora liyan kabeh titahing Hyang Widi, raryalit asru anguguk : Ah genah apa sang katong!!
Pangucapira iku, tuwin para saleh para jamhur, pamuwuse tan ana ingkang premati, moreg mung pijer katungkul, padha dhikir lenggak-lenggok.
Pijer sujud arukuk. Wus marem ing sembah pujinipun : tangeh lamun prataa ingkang ginaib : pangrasane wus pinunjul, tan ana graiteng batos.
Heh mulana aji Rum, miwah para jumngah sadarum, rare alit kewala pasthi udani, kang kaya ujarmu iku, yen kabeh titah Hyang Manon.
Nanging sireku ngawur, angarani tan wruh paranipun, Amir matur : Ya tuwanku rare alit, paduka jarwa
saking embuh saking tambuh prapta mami, kabeh kadadean during, kang dadi dhihin pan ingong.
Ingkang gaibulguyub, during dadi ya Allah ya Rasul, during dadi, ingsun kang dadi rumuyin : kang luwih mulya pan ingsun saking sakehing dumados.
Mangkana mulana Rum, lawan para Jumngah
kabeh padha kapir, during Islam kang satuhu, dene tekadmu mangkono.
Makaming Allah iku, lawan kaya ngapa wujudipun, lawan kaya ngapa rupaning Hyang Widi, sira apa wus kepangguh, apa lanang apa wadon?.
ing Allah sureku, tan sampurna mundhak sira kupur-kapir. Andheku amir aji Rum, pan sarwi aris turnyalon.
Ya tuwanku seh timur, inggih sinten paduka puniku? Angandika sarta rupa kaki-kaki, lenggah ing kursi mas murub, neng ngarsane
Pamuwuse mring amir Rum : Heh amir, yen sirarsa wruh :
Sajatine ya ingsun, ingkang awal kang akir ya ingsun, miwah ingkang inum-inuman ya mami, kang tandhak-tandhakan ingsun, edan-edanan ya ingong.
Kang tambuh-tambuh ingsun, ingkang gaib kang guyub ya ingsun, iya ingsun ingkang lahir ingkang batin, kang nembah sinembah ingsun, kang muji pinuji ingong.
Ingkang nikmat ya ingsun, ingkang aweh nikmat nikmat iya ingsun, ingkang rasa kang rumasa iya mami, kang ngrasani iya ingsun, kang sinasan iya ingong.
Ingkang wedi pan ingsun, ingkang wani sayekti ya ingsun, ingkang wadi madi mani iya mami, ingkang manikem ya ingsun, kang dadi awak pan ingong.
Kang nom kang tuwa ingsun, ingkang lanang kang wadon ya ingsun, iya ingsun ingkang sugih ingkang miskin, ingkang ratu ya ingsun, kang wadya bala ya ingong.
Ingkang akeh ya ingsun, ingkang sathithik iya ingsun, ingkang loro ingkang siji iya mami, ingkang lumaku ya ingsun, ingkang madheg iya ingong.
Ingkang gumuruh ingsun, ingkang meneng sayekti ya ingsun, tengah wuri ngarsa pinggir
ingsun, ingkang sabar ingkang keras iya mami, ingkang alim iya ingsun, ingkang kereng iya ingong.
Ingkang dhihin ya ingsun, ingkang kari tan liyan ya ingsun, kang sarengat kang tarekat iya mami, hakikat makripat ingsun, kang iman tokid ya ingong.
Inking allah ya ingsun, ingkang Muhamad pan iya ingsun, kang gaibing Muhamad pan iya mami, gaibing Allah ya ingsun, kang gedhe cilik ya ingong.
Ingkang anak ya ingsun, kang nganakken apan iya ingsun, kang kekadang ingkang lola iya mami, ya ingsun kang kalek-makluk, kanga lip lam lam he ingong.
Kang mim kang ehe ingsun, kang min-akir kang dal iya ingsun, ingkang donya kang akerat iya mami, kang swarga-naraka ingsun, ya ingsun kang jaba jero.
Ingkono nggon pakewuh, ewuhe wong akeh salang surup, ngelmu sarak den arani anguwisi, malah panasaran agung, yen tan darbe ngelmu jatos.
keh ngundhung-undhung, kodheng brahala den gendhong.
Pangrasane sarwa gung, tan uninga yen tibeng bekung-kung ; kang mangkono tanggung-tanggung dadi jalmi, pan anggur dadia asu,
Anganggo-onggo sagung, gung alit kabeh pating palinguk, ngungak-ungak mangu pangungune dening, praptane lan kesahipun, pan ora ana ingkang roh.
Kang kari samya wuyung, angken wewayang wijangganipun, lir kekeyan angajengi poyang-paying, kayungyun sanget kalayu, yen kagrayang tan kegayoh.
Nanging aja ngawur, nggugurua mumpung meksih idhup : yen den
Jer iki antepipun, pangrakite perabot pangracut, apan nora kalebu sajroning tulis,
Sunan Kalijogo- Kulo Pados Badhe Rahmatmu Duh Gusti
Sunan Kalijogo- Kulo Pados Badhe Rahmatmu Duh
wis orak ono opo2 sing arep aku sampaike. cumone aku arep ngaie tau wae sing aku iki wis orak suwe manggon nang ukm meneh. sebab ea, yo wis arek
pinter sitik. ngonolah adate wang kancannan. saling bantu-membantu kok.wis orak sadar aku to iki kok wis arep mlebu donyo kerjo. waduh kok aku dadi wedi to? yo orak nate kerjo, banjur orak ono pengalaman. sakabehe entes arep dimulakke. hmm yo wis aku arep mendek ndisik. ngesok2 nek aku rajin aku nulis meneh yo.hehehbye
sobat maafku trucap dari hati yang paling dalam.. maafin y========maafkan ya… smua kesalahanku ========================================================he poro menungso. jaman wis ra toto ati wis angel ditoto maksiat nang kene kono wis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan poso wis tekoayo podho elingo marang
sing dr Amerika ‘srengat’ , Portegal mung teko 16 besar, demak mlh parah meneh… bener njenengan Mr.. sing penting tetep ning jowo….he..he..he..
wis sak’iki njago bojone dewe-dewe wae lah…
ngapunten sampun sakwetoro mboten tilik gerdu. kususon kagem carik gerdu, kangmas Odie.
sugeng ngelampahi siam kagem sedulur weepeers sedoyo. mugi kitho tansah pinaringan seger
panjat di parkiran mobil….. kususnye gen.X (angk.94) & di manager-i ame pakde pedet sanjaya, bengkong, Herdo dll… wah dadi kangen kiye….hemmm
Sedulur Warga Gardu Cangkruk pd kususnya & sedulur Bumi Cuek Wigapala pd umumnya… Kawulo ” Ngaturaken Sugeng Riyadi 1431 H ” Mbok bilih kathah
WP-94.127 says:	21/10/2010 at 15:52	Sugeng sonten sedulur….
ngirim banyu kencana sukma sejatine si (nama)
Gambar:Indonésian Army infantryman participating in the GPOI.jpg
Prajurit utawa kerep diarani serdadu utawa tentara (Basa Inggris: Soldier, Basa Walanda: Soldaat) ngarujuk marang anggota angkatan perang sawijining bangsa; déné, prajurit sing dibayar kanggo ngabdi marang angkatan perang liya diarani prajurit bayaran ( mercenary).[1] Jroning basa-basa liya prajurit nyakup perwira, bintara lan tamtama ing Angkatan Dharat sawijining nagara.
Tembung asal saka Romawi iki dirujuk déning akèh basa ing donya kayata Basa Prancis: soldat lan solde, Basa Jerman: Soldat lan Sold, Basa Swedia Soldat lan Sold sing maknané bayaran marang prajurit, Basa Romania Soldat, Basa Spanyol: soldado lan soldada utawa sueldo, Basa Portugis : soldado lan soldo, Basa Walanda: soldaat lan soldij, Basa Italia: soldato lan soldo, Basa Arab
askari) jroning dialèk Basa Libanon lan uga Basa Sudan lan Basa Turki asker.
Prajurit Indonésia[besut | besut sumber]
Ing Indonésia, prajurit iku warga nagara Indonésia kang nyukupi syarat kasebut jroning undhang-undhang lan diangkat déning pejabat kang nduwèni wewenang, kanggo ngabdi jroning dinas kaprajuritan. Prajurit dumadi saka Prajurit Sukarela lan Prajurit Wajib. Prajurit Sukarela lan Prajurit Wajib, loro-loroné ngayahi dinas kaprajuritan kanthi ikatan dinas.
Sifat prajurit[besut | besut sumber]
Prajurit diklompokaké jroning golongan kapangkatan perwira, bintara, lan tamtama. Saben prajurit diwènèhi pangkat minangka keabsahan wewenang lan tanggung jawab hirarki kaprajuritan. Pangkat prajurit mau miturut sifaté bisa dibedakaké ana telu, ya iku:
pangkat efektif, diwènèhké marang prajurit sajroning ngayahi dinas kaprajuritan lan ngandhut akibat administrasi kang jangkep;
pangkat lokal, diwènèhké kanggo sauntara wektu marang prajurit kang ngayahi tugas lan jabatan khusus kang sifaté sauntara wektu, sarta merlokaké pangkat kang luwih dhuwur saka pangkat kang didarbèni, kanggo keabsahan pelaksanaan tugas jabatan kasebut nanging ora ngandhut akibat administrasi; lan
pangkat tituler, diwènèhaké kangggo sauntara wektu marang warga nagara kang diperlokaké lan sanggup ngayahi tugas jabatan kaprajuritan tinamtu jroning TNI. Pangkat iki mung dianggo samangsa isih mengku jabatan kaprajuritan kasebut, sarta ngandhut akibat administrasi sawetara (terbatas).
Pengangkatan[besut | besut sumber]
Persyaratan umum[besut | besut sumber]
Persyaratan umum kanggo dadi prajurit ya iku: a. warga nagara Indonésia; b. iman lan bertakwa marang Pangéran kang Maha Tunggal; c. setia marang Nagara Kesatuan Républik Indonésia kang adhedhasar Pancasila lan Undang-Undang Dasar Nagara Républik Indonésia Taun 1945; d. wektu dilantik dadi prajurit umur paling sithik 18 taun; e. ora nduwèni cathetan kriminalitas kang dinyatakaké sacara tinulis déning Kepulisian Républik Indonésia; f. séhat jasmani lan rohani; g. ora pinuju kèlangan hak dadi prajurit adhedhasar putusan pengadilan kang wis duwé kekuwatan hukum tetep; h. lulus pendidikan pisanan kanggo gawé prajurit siswa dadi anggota TNI; lan
Pendidikan kanggo kanggo pangangkatan prajurit awujud pendidikan perwira, bintara, lan tamtama. Kanggo golongan Perwira disiapaké rong jalur, ya iku pendidikan pisanan kanggo perwira kang asalé langsung saka masyarakat lan kanggo kang asalé saka prajurit golongan bintara. Tumrap kang asal saka masyarakat dibentuk liwat pendidikan ing Akademi TNI, kanthi sumber saka lulusan
asalé saka prajurit golongan bintara, disiapaké liwat jalur Sekolah Calon Perwira. Kanggo golongan bintara dibentuk liwat pendidikan pisanan bintara kang asal langsung saka masyarakat; lan
Pangangkatan[besut | besut sumber]
Prajurit Perwira diangkat déning Presidhèn saka usul Panglima, Bintara lan tamtama diangkat déning Panglima. Para prajurit kang diangkat mau kudu ngucapaké Sumpah Prajurit. Kanggo golongan Perwira, saliyané ngucapaké Sumpah Prajurit, uga kudu ngucapaké Sumpah Perwira. Saliyané ngucapaké sumpah, para prajurit kudu ngugemi Kodhe Etik Prajurit lan kanggo golongan Perwira kudu ngugemi Kodhe Etik Prajurit lan Kodhe Etik Perwira. Miturut Undhang-undhang TNI, prajurit ora kena mèlu-mèlu:
dipilih dadi anggota legislatif jroning pemilihan umum lan jabatan politis liyané.
Hak Prajurit[besut | besut sumber]
Saben prajurit migunakaké klambi seragam, atribut, perlengkapan, lan peralatan militer miturut tuntutan tugasé.
Saben prajurit olèh kasempatan kanggo ngembangaké kamampuan liwat pendidikan lan penugasan, kanthi migatèkaké kapentingan TNI sarta syarat yang wis ditentokaké.
Saben prajurit olèh kasempatan nampa munggah pangkat lan jabatan adhedhasar prestasiné.
Prajurit kang nampa tugas kanthi ngurbanaké jiwa lan raga sacara langsung lan nduwèni jasa ngluwihi tuntutan tugasé, bisa nampa munggah pangkat luar biasa.
Saben prajurit TNI nduwé hak nampa pengasilan kang layak lan dibiayai kabèh saka anggaran pertahanan nagara kang sumberé saka anggaran pendapatan lan blanja nagara.
Prajurit lan prajurit siswa nampa kabutuhan dhasar prajurit antara liya:
Prajurit lan prajurit siswa nduwé hak nampa tandha jasa kanagaraan adhedhasar prestasi lan jasa-jasané marang nagara.
Mungkasi tugas[besut | besut sumber]
Prajurit ngayahi dinas keprajuritan nganti umur paling dhuwur 58 taun kanggoné perwira, lan 53 taun kanggo bintara lan tamtama. Prajurit dipungkasi dinasé kanthi pakurmatan amarga salah siji saka sebab-sebab: adhedhasar panjaluké dhéwé; wis entèk mangsa ikatan dinas; wis mangsa pensiun; ora nyukupi syarat jasmani utawa rohani; gugur, tewas, utawa tilar donya; alih status dadi pegawai negeri sipil; mengku jabatan kang miturut peraturan perundang-undangan, ora bisa diwengku déning sawijining prajurit aktif; lan adhedhasar pertimbangan khusus kanggo kapentingan dinas. Prajurit dipungkasi dinasé tanpa pakurmatan amarga nduwé tabiat utawa tindak tanduk kang ngrugèkaké disiplin kaprajuritan utawa TNI.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prajurit&oldid=1053852"	Kategori: MilitèrRintisan kanthi topik militèrKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 23 Maret 2016.
eh roma iku wong meduro yo???kok akeh wong meduro
Madrasah Ibtidaiyah Banin Banat, Desa Geger, Kecamatan Turi, Kabupaten Lamongan
Vol. 5 / No. 1 / Pub. 2016-01 / AntroUnairDotNet Author: Erlindawati,
Mangkane ga pinter-pinter, mergo’o cita-citane mung rodok pinter
Lha saiki ngerti toh, kenopo wong kitho podho kruntelan ndek kene
asasayang saidNek duit kertas marai kaliren de, kabeh sugih trus raono wong dodolan! orag nuuhh...soale ujan duwite mung neng umahku...liane orag usah :)
UDAN WAYAH SOREudan riwis-riwis nggawa angin gumantiora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah wus kebanjur telessesuk esuk yen sang surya wiwit sumunarlan manuk kepodang colat-colot
sesuk sore wus ora udan riwis-riwismarakake gawe kekesing atimanuk kepodang wus mabur mangulonnanging tetep tak tunggu tekamuDALAN OMBAKWus dakjaluk marang sliramu, tatkalane wektu isih watulan dalan kaya ombak segara, nanging
gisik kang wus dadi ambalanngambali ati ing pangilon, ngambali pitakonlan penjalukku, kanthi
sumelehnyelehake pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane amung
dakprunggelsing luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo akuWis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh kabegjanmring ati lan katresnan satuhutan ora binagi ing liyansempurna ing guritan siji…CRITA SAKA MANCAing papan sarwa salju, akungangen-angen lawang gubug binukaana bedhiyang lan lincaknanging wis kebacut dadi saljuguritan apadene kekarepannglinthing bareng tumiyupe anginnunjem-nunjem dom periihsadawane wengikangmangka ing ngisor salju
mung amping-ampingann jendhelasing wengi iki isih panggah binuka?biyen aku nate apal gojegmukepiye nalika bingung
tampahdiladekake ing pasamunandirencah bebarengan, kroyokan, rebutanambengan sega kulubanoora ana sing ngerti duweke sapakejaba dadi pangane wayang , para dhalangsing lagi lungguh methingkring(kidang lan trewelu, kinjeng lan kupu mung bisa nyawang sinambi ngeleg idu)ambengan sega kuluban, wis gusis
jowoEluh iki wis gak nate tumetes..prasasat garing najan ing mongso rendeng.Jembaring tegal wus tak pecak i..Dawaning dalan wus tak lakoni..Ananging...Durung ono gegayuhan kang rinengkuh..tumraping sangu ing mongso sesuk..opo maneh kanggo darmo bhekti maring nuswantoro.duh Gusti Akaryo Jagad..Mugi Panjenengan tuntun kawulo dumateng margi ingkang lere... SEPIiki sepine sopo?kathik ono sepi sepo....langit peteng kagubeng dening mendung....tanpa angin tanpa wicara...tanpa lagon tanpa gending...yen sliramu isih rumongso tresnogunemu bakal dak anti...nadyan getir rasaning ati....sepi....iki sepine sopokathik ono sepi sepo...
ora opo2 wis gelem teko wae wis matur nuwun kok...@ kembangcat?taun depan lagi
Arisan Ilmu Emak-emak Blogger Surabaya | Wulan Kenanga
Wulan Kenanga: Arisan Ilmu Emak-emak Blogger Surabaya
wuri handayani’ di tengah ‘ing madya mangun karsa’ dan di depan ‘ing ngarsa sung tuladha’)
gocon + oon ….nggregetno wong…!
Opo menejemen ws gk iso golek pelatih
SASTRA JENDRA (SERAT KALIMOSODO) | alangalangkumitir
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali
Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;
wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang Jabang Bayi kang isih ono
kapindo aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang satemene soko anane Neptu Gaib mujudake anane SASTRO, yen ing Kuno biso
kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline
patine LeIuhure. Bab iki anane wenange Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.
c. Roso kang soko anane Poncodriyo, yo anane Roso soko
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake
yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg piadege Wahyu Purbojati, Wahyu
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane
Kang dimaksud Sandi utowo Wadi iku satemene dedeg piadege ROSO netepi ono Rasane Pangeran, anane Wiji Kang Samar yo Wahyu Nungkat Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah
Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen kajarwakake mowo maksud Among Nunggal Roso iku
dimaksud Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane Syahadat kang turun ono Tanah Jowo dadi tuntunan anane serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo –
wujud soko Anasir awaI, yoiku Lemah/Tanah, Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune ngulon tok, Bendi-ne wujud soko anane Badan, Playune wujud soko Ragane
Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone nunggalake Roso Rasane Pangeran,
ing anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.
Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib
marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang sinebut sake Wongtuwane, kang
marang satindak – laku lan obah musike kahanan,
yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.
2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam
Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune
ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane
qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
mau biso kawoco manowo Pangeran anggone nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi
Megatruh, Mijil, Mistik, Mitologi, Naskah Kuno, Ngelmu, Pangkur, Pekerti, Pemut, Pitutur, Piwulang,
namung samio sumerap, sasampunipun haji wada’ rasul muhammad SAW ALLAH SWT paring dhawuh” awit dino iki wus INGSUN sampurnaake nikmatKu kanggomu (Muhammad lan Umat Manungso sajagad),lan INGSUNG RIDHO Islam dadi Agagamu.
monngo samyo sinau wulangan kang kalangkung sampurno resik…
May 19, 2010 – 2:27 am Mas Kumitir, nyuwun pangapunten kulo tiyang cubluk, dados menawi saged nyuwun versi ingkang dereng
puniku yèn linakyan | kalangkung utamanipun | awit punika
ingkang lêmbat | ginalintir inguntal | lah punika èsmunipun | winaca ping kalih
dhadha umetu banyu uripe, ing urip sajroning toya laillaha ilallahu Muhammad Rasulullahu” dan masih ada lagi
Ramayana (basa Sangskreta: Rāmāyaṇa utawa lelakuné sang Rama), iku salah siji saka rong wiracarita saka tanah India kang misuwur sanget. Wiracarita sijiné iku Mahabharata.
Vèrsi[besut | besut sumber]
Kitab iki dianggep buku fiksi paling tuwa sadonya yèn kitab Weda ora mlebu pètungan. Kitab iku ditulis déning Walmiki kang kira-kira ing taun 300 SM. Crita iki banjur nyebar lan akèh banget variasiné kang ana ing njero India dhéwé utawa ing donya.
Ing tlatah Jawa, naskah Ramayana paling tuwa tinemu iku Kakawin Ramayana. Crita iki kasebar lan mlebu dadi lakon wayang kanthi irah-irahan ing sawetara panggonan. Crita iki katatah ing Candhi Prambanan. Ing candhi iku, uga kagelar sendratari Ramayana ing platarané.
Sawetara iku, ing tanah Mlayu carita iki dadi kitab Hikayat Sri Rama, ing Thailand dadi Ramakien. Sawetara ahli uga nemokaké yèn Ramayana sumebar uga ing suku Indian, Amérika. Ana uga kang ditemokaké ing Siberia.
Kang paling béda ya iku ing Sri LankaSri Lanka. Ing tlatah iki Ravana dadi wong kang becik lan Rama dadi wong kang ngrusak Lanka. Ravana iku kecathet salah sijiné raja kang naté nyekel kuwasa ing tlatah iki.
Lakuné carita[besut | besut sumber]
Kejaba vèrsi Sri Lanka, umumé Ramayana nyritakaké lelakoné Sri Rama kang ngrebut manèh Sita. Rahwana nyulik Sita supaya gelem dadi bojoné. Rama banjur ditulungi déning para wanara lan kasil ngrebut Sita.
Wiracarita Ramayana ana pitu kitab kang asring sinebut Saptakanda. Urutan kitab nuduhaké carita kang kadadéan ing sajeroné Wiracarita Ramayana.
Kitab Balakanda iku wiwitane carita Ramayana. Kitab BalakandaBalakanda nyeritakaké Prabu Dasarata kang nduwé garwa cacahé telu, ya iku: Kosalya, Kekayi, lan Sumitra. Prabu Dasarata nduwèni putra papat, ya iku: Rama, Bharata, Lesmana lan Satrughna. Kitab Balakanda uga
babagan carita diguwaké Rama ning alas karo Dewi SintaSinta lan LesmanaLesmana amarga saka panjaluké Dewi Kekayi. Sabubaré iku, Prabu Dasarata wis sepuh lan séda. Bharata ora kersa didadékaké RajaRaja, banjur dhéwèké nusul Rama. Rama ora gelem bali menyang praja. Pungkasané Bharata nata ing praja makili Rama.
Kitab Aranyakakanda nyritakaké babagan uripé Rama, Sita, lan Lesmana ning satengahing alas nalika lagi nglakoni masa pengasingan. Ana ing saktengahing alas mau, Rama asring paring pitulungan marang para pratapa sing nalika tapa diganggu karo RaseksaRaseksa. Kitab Aranyakakanda iku uga nyritakaké babagan Sita Sita sing diculik karo Rahwana karo carita babagan paprangané Rahwana karo Jatayu.
Kitab Kiskindhakanda nyritakaké babagan lakon ketemuné Sang Rama karo Raja Kethèk kang aran Sugriwa. Sang Rama mbiyantu Sugriwa kanggo ngrebut kratoné saka Subali, kakangé Sugriwa. Ning perangan iku mau, Subali mati. Banjur Sugriwa didadékaké Raja ning Guwa Kiskindha. Sabanjuré Sang Rama karo Sugriwa bersekuthu kanggo numpes Kraton Alengka.
Kitab Sundarakanda nyritakake lakon tentara Kiskindha sing lagi mbangun jembatan Situbanda sing nggabungake antarane India karo Alengka. Anoman sing dadi dutane Sang Rama lunga menyang Alengka lan ngadhep karo Dewi Sita. Ning kana, Anoman ditangkep. Ananging dhèwèké bisa ucul lan ngobong kutha krajan Alengka.
Kitab Yuddhakanda nyritakake lakon paprangan antara laskar Kera dhuweke Sang Rama karo pasukan Raseksa Sang Rawana. Ceritane diwiwiti nalika usahane pasukan Sang Rama bisa nyebrang segara menyang Nagara Alengka. Ananging, bebarengan karo iku Wibisana ditudhung minggat karo Rahwana amarga kakean menehi pitedah. Ning paprangan, Rahwana dkalahake karo Rama nganggo senjatan senjata panah saktine Sang Rama. Sang Rama bali menyang Ayodhya kanthi Slamet bareng karo Dewi Sita.
Kitab Uttarakanda nyritakake lakon diguwake Dewi Sita amarga Sang Rama krungu kabar-kabar saka rakyat utawa warga sing ora percaya marang kasucèné Dewi Sita. Bnajur Dewi Sita manggon ning pratapan Rsi Walmiki lan nglairake Kusa lan Lawa. Kusa lan Lawa mara menyang kerajaane Sang Rama nalika lagi dianakake upacara Aswamedha. Nalika iku dhèwèké kabèh nyanyikake Ramayan sing digubah karo Rsi Walmiki.
Prabala njaba[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ramayana&oldid=1079400"	Kategori: RamayanaKategori ndhelik: Artikel Dhasar	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 3 Sèptèmber 2016.
teksih cilik nyolong tebu nang lori" sing
linuwih apa dene kang ana ing candi, wayang, gamelan, pakem lan liya-liyane, kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen (anyar) kang banget endahe. Rasa kang digubah pada maujud ana ing kaalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ora kena kinaya ngapa endahe” 8.
MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG
Sampun ngantos gempal manahe, monggo dipun lestantonaken pamulangan-pamulangan engkang andadosaken penggaleh kang padang ! panci menawi tiang engkang dereng mangertos gih tansah
penganten adat jawa - wongjowooo.blogspot.commakalah penganten adat jawa BAB I. ... Miturut tata cara adat jawa, ... Upacara iki dadi tanda yen wongtua utawa kaluarga manten
Tk Ry Dukuh Kupang Jl Raya Dukuh Kupang
remen sanget maos blog panjenengan,amargi wonten informasi ingkang saget ngemutaken motivasi diri (managemen toyota). raose manah kados nemokaken mutiara ingkang ical. matur suwun mas. salam kagem bulik prih ,dik novita, bilih budhe Yarsih sampun kapundut rikala warsa 26 Juli 2008 wontwn Beji.salam kagem Mas Sugiharto(bing he) yo opo kabare?hadi sadar
Etika punika saking basa Yunani “ethos”, inggih punika griya ingkang biasa kémawon, padhang suket, kabiyasan, adat, akhlak, watek, perasaan, sikap, lan cara pikir[1]. Menawi ing wangun jamak, ta etha, inggih punika adat kebiyasan.
Ing Kamus Ageng Basa Indonésia, étika dipuntegesaken minangka èlmu perkawis punapa ingkang saé lan punapa boten saé lan perkawis hak lan kewajiban moral[2]. Sauntawisipun punika, etik dipuntegesaken dhumateng kalih perkawis. Sepindhah, étik minangka kempalan asas minangka pangaji perkawis leres lan boten leres ingkang dipun anut golongan utawi masarakat.
Ing Webster’s Dictionary, étika dipuntegesaken minangka èlmu perkawis tingkah lampah manungsa, prinsip-prinsip ingkang dipunruntutaken perkawis tindakan moral ingkang leres [3]. Saking paningalan punika, étika dipunpahami minangka èlmu ingkang nylidhiki pundi pedamelan ingkang dipun tingali saé lan pundi ingkang dipun anggep boten saé kanthi migatosaken amal pedamelan manungsa setebih ingkang saged dipun ngertosi kalih akal pikiran.
Étika sanès sumber tambahan kanggé ajaran moral. Étika inggih punika filsafat utawi pamikiran kritis lan ingkang paling dhasar perkawis ajaran–ajaran lan paningalan–paningalan moral [4]. Dados étika inggih punika èlmu sanès ajaran. Punapa ingkang sampun dipuntélakaken Suseno punika, dipundhukung kalih pendhapatipun Bertens (2001;15), ingkang ngendikakaken bilih étika punika èlmu ingkang mbahas perkawis moralitas utawi perkawis manungsa setebihipun ingkang nggadhahi gegandhèngan kaliyan moralitas. Pripun tiyang kedah gesang, dipunngendikakaken wonten ing moral; menawi étika punika badhé ngertosi punapa tiyang kedah ndhèrèk ajaran moral tartamtu utawi punapa piyambaké mundhut sikap ingkang bertanggung jawab nalika dipunajengaken kalih pepintenan ajaran moral.
K.Bertens (2001) negesaken étika wonten ing tigang perkawis:
Étika punika pangaji-pangaji lan norma–norma moral ingkang dados cepengan kalih tiyang utawi satunggiling kempalan menawi ngatur tingkah lampahipun.
Etika punika kempalan asas utawi pangaji moral (kodhe ètik).
Umumipun étika punika sifatipun universal, lumampah umum wonten pundi–pundi utawi sifatipun mutlak. Nanging, keranten saben masarakat nggadhahi kabudayan ingkang sanès–sanès, mila sifatipun étika dados partikular utawi rélatif. Sifat étika ingkang rélatif utawi rélativisme étika, ngandhut teges menawi boten wonten prinsip moral ingkang leres sacara universal, kaleresan sadaya prinsip moral sifatipun rélatif ing budaya utawi pilihan indhividhu [5]. Rélativisme étika dipun fahami minangka pakempalan dhoktrin ingkang wonten saking reflèksi ing kasanèsan–kasanèsan kapitadosanipun étika ing sapanjangipun wekdal lan ing antawisipun pepintenan indhividhu, pakempalan, lan masarakat. Wong (1998:539) nyamiaken rélativisme étika kaliyan rélativisme moral, ingkang tegesipun inggih punika sekempalan dhoktrin perkawis warni–warni kaputusan moral ing sapanjangipun jaman, masarakat, lan indhividhu. Rélativisme étika dipun bagi dados kalih bentuk, inggih punika rélativisme indhividhual lan rélativisme sosial [6].
Rélativisme indhividhual inggih punika téori ingkang njelasaken menawi indhividhu nggadhahi hak nemtokaken kaidah moralipun piyambak. Nanging kados punika, dipunakeni menawi kaidah moral kathahipun indhividhu wonten ing masarakat tartamtu wonten ing praktèkipun ketingal sami, keranten kamungkinan masarakat nggadhahi pengalaman ingkang sami. Rélativisme sosial inggih punika paningalan ingkang njelasaken menawi masarakat nggadhahi hak nemtokaken norma–norma moralipun piyembak. Donalson wonten ing Shomali (2001:35) nyatakaken menawi kaleresan moral punika namung kasepakatan kultural ing masarakat. Moralitas inggih punika istilah ingkang trep dipuntedahaken ing prilaku ingkang sacara sosial dipunsarujuki. Punika sababipun, panyaketan rélativisme étika dipun yakini menawi boten wonten kaidah moral ingkag lumampah universal, saéngga punapa ingkang sacara moral dipuntingali saé wonten ing masarakat dipuntentokaken saking kayakinan masarakat ingkang sampun malembaga. Masarakat kalih pengalaman kultural ingkang sesanèsan mungkin mawon saged nganut paningalan ingkang sanès, nanging sami leresipun perkawis dhasar kaleresan lan kalepatanipun.
Absolutisme étika inggih punika lawan saking faham rélativisme étika. Ingkang nganut faham punika yakin menawi wonten pepintenan kaleresan moral ingkang universal utawi wonten satunggal keleresan universal [7]. Absolutisme étika nggadhahi makna minangka paningalan ingkang nyatakaken menawi wonten setunggal moralitas ingkang leres. Kados pundi ingkang sampun diyakini kalih Wong (1996:442), menawi ing patentangan moral, kalih pihak boten saged sami–sami leres, saéngga wonten setunggal mawon kaleresan perkawis ingkang dipunpatentangaken. Paningalan Wong dipun dhukung kalih Pojman, Bunting, William James, Unerman, kaliyan Harre lan Krautz. Pojman [8] upaminipun nyatakaken menawi pepintenan budaya ingkang sanès–sanès ing prinsip moralipun, pepintenan prinsip moral nggadhahi validitas universal. Sauntawisipun punika, Bunting [9] langkung tresna ngginakaken istilah objèktivisme, sanès univèrsalisme, kalih tetimbangan menawi wonten prinsip ingkang saged dipuntrepaken wonten sadaya agèn manungsa ingkang rasional selaras kaliyan prinsip–prinsip ingkang boten dipunakeni déning sebagéan agèn punika.
Gegandhènganipun kaliyan masalah kamutlakan (absolutisme), Pojman ngakeni menawi prinsip étika ingkang leres boten mesthi sifatipun mutlak. Absolutisme punika salah setunggalipun wangun objèktivisme mawon, ingkang dipun yakini menami wonten setunggal sistem moral sejatos kalih kaidah moral ingkang khas. Pojman nawakaken konsèp absolutisme lunak, ingkang paningalanipun menawi wonten inti moralitas, inggih punika saprangkat larangan mejahaken tiyang ingkang boten nggadhahi dosa, larangan dados durjana, mblénjani janji lan apus goroh. Sanèsipun punika, wonten kawasan boten gadhah tuwan, ingkang dados papan ngabsahaken rélativisme, upaminipun angger-angger perkawis pantangan sèksual lan hak milik.
^ Berten, 2001:4; Van Ness 2010:14
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Étika&oldid=1089928"	Kategori: ÉtikaFilsafatKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Nyari Agen CIA di Google! | Kali Sengara
RAHASIA SASTRA JENDRA HAYUNINGRAT | alangalangkumitir
sopo ngerti debate sampe akhir jagat,kan kethok sing
March 19, 2011 – 7:18 pm Hehehe… kok dados rame, yen bade ngertos nuwun ijih kedah nyimak, ampun eyel-2an rebut balung tanpa isi, kulo wargi Sastro Jendro, ajaranipun Den Mas Daru Driyo, pimpinan aliran kepercayaan punika. Kathah manfaatipun, jer iman niku mboten kendat dibatasi waktu, dados bener salah punika mboten menungsa ingkang mutusaken, jer sedaya punika saking carita, agama nggih critane, kepercayaan nuwun inggih critane… bener lan salah
Jaman saiki sikil dinggoni sepatu ning ra tau mlaku”. Dahulu
gagal ping telune? ha..ha…
“Lhô, kok malah, … ?“
“Wis to, nggugu aku!! Silakno rokmu! Kétokno barangmu!”
“Ungkurono wong kuwi, pledîngno bokongmu lan silakno rokmu nganti kétok cetho”
“Mbagagah, bèn kétok cetho!”
“Ucûl2 kathok dhowo. Aku wedhiiiii!”
“Kathok dhawané wîs tekan ngisor dengkûl dhurûng?”
“Wîs mlotrokké cawet?”
“Aman, wîs tekan nggon ramé”
Iku menurutku sing apik, iso gawe nambah bahan pertimbangan mbah sar, yen arep seleksi pemain utowo milih pemain sing arep di dun
Korintus 5:1-10; Minggu 21 Nopember 2010
Sermon tgl. 18 Nopember 2010KHOTBAH MINGGU, 21NOPEMBER 2010 Introitus: Filipi 3 : 20; Bacaan: Yehezkiel 39 : 1 - 7Khotbah: 2 Korintus 5 : 1 - 10Thama:
Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake wong, komunitas utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, mohon perlindungan marang Gusti Allah saka ancaman bahaya-bahaya umpamane bencana alam lan liyane, uga ndonga mohon pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni sing
kedadiyan dadi isa dianggep yen upacara adat iki sejatine kanggo tolak bala utawa mbuang sial.
nglakoni hubungan kelamin. Bathara Guru sing wis ora kuat nahan napsune akhire metu spermane (orgasme) lan muncrat neng segara tur njelma dadi si buto Bathara
kanggo tolak bala utawa mbuang sial wong sing ngalami sukerta, wong sing diruwat kudhu njalani siraman banyu suci lan nggunting rambut, rambute banjur dilarung neng segara
Kabupaten Rembang kuwe salah siji kabupaten nang Jawa Tengah sing enggone nang wilayah wetan, kota Rembang kuwe ibukota kabupatene, kota-kota liyane : ---, ---, --- lly. Luas wilayah Kabupaten kiye ± --- km² Jumlah Penduduk: --- jiwa.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kabupaten Tuban, sisi kidul batese karo Kabupaten Blora uga, sisi kulon batese karo
SEMAR MESEM” Ingsun amatak ajiku si Semar Mesem, Mut-mutaku Inten, Cahyaku manjing pilinganku kiwo tengen, Sing
WAYANG KULIT Gambar 1: Pertunjukan Wayang Kulit Butiran Warisan : Wayang Kulit Latar Belakang Sejarah : Wayang Kulit
saiki putune sadipo wis nambah durun bud???
@Odie : di mengko bengi sing tugas pendalaman sopo kan awakmu TOD 2 pendalamane nok ndi ……
@ herdo : do antimone ojo digowo kabeh gawe mene stoke entek soale nggon PT asrip
wilujeng to mas? monggo dipun guyupaken papan cangkrukan meniko, suwun…
all wepers : ayo podo cangkruk kene. lanang wadon podo wae. ceplas ceplos, ngakak-ngakak ugo pareng kok karo mas asruri ( rak nggeh ngoten to
wancinipun njenengan piket jagi gardu mas….he..he..
sayang… ‘ceret’ ning gardu durung ono isine mas… ben tambah sehat, sementara diisi jamu wae.. ben kabeh tambah sehat…. seger buger.. dadi Gardu tetep ruame…
mengko yen mas pdet, bengkong, dodo, Herdo dll wis podo ngumpul
sumonggo kawulo aturi mampir…. kathah suguhan… kathah banyolan… kathah hiburan…
ingkang ndamel kito sedoyo tansah guyub lan rukun…. nuwun….
harris_ONAL 90.076 says:	09/12/2009 at 18:03	bolo2 kabeh; ojo do rame nggoleki dodok. saiki paling areke isih njaluk kelon ma’e. wis sakwetoro suwe ora
meskipun cuma telung jodo ngko nek dirawat kan manak akeh.
@Herdo : Piye sidone nang ndi Songgoriti opo ranupane , Sempakmu sing kari nok ranupane wis
numpak “gethek” wae mas….. yen ora nyilih “Prahu Ban karet sejarah WP”….HE..HE… ( isih opo wis dadi kyai (museum) kae yo….)
bravo Noel…. sugeng rawuh…sugeng pepanggihan wonten ing gardu ….
Sandalku…..nangdie….he..he..
Noel..kowe mbiyen anyaran mlebu wp wedi karo bang Iroel… opo sak iki isih wedi?? he..he..
Glemboh mek bojone (Oshin) ?
Opo iso yo ranupane digw koyok songgoriti..
saiki mas-masku wis pinter arisan, la yok’opo sing koment nang kene kok sing kanal2 tok heheeeee……………….
to odie: hahaa….. sing mesti aku yo
sampun persiapan punopo dereng…. ayoo…gamane ndang di siapne… @ pakde bengkong :
yen panitia, sing ngubengke gelas wis ono, sing nyoting wis ono, opo njenengan wasite wae…..ha..ha..ha..
wekdhal…. mumpung tasih pun paringi kesempatan….insya Alloh…
sumonggo…. pun sengkuyung… pun gruduk rame2…. ceret perak kedah pun isi…. isi ingkang ndamel kito sedoyo tansah sehat…. tansah guyub, rukun lan manunggal… “jamu kangen…. sumonggo…..
WP - 91 says:	19/12/2009 at 22:24	Semangat Malam Pren…
piye iki opo wes turu kabeh sore2 ngene… opo lagi macul..????…
ngomong2 Ceret’e wes diputerno
perlu dijamasi…. ketok’e “sawahe gembur iki”….
dhodok wp92.094 says:	22/12/2009 at 18:25	selamat sore,sugeng sonten, sugeng pepanggihan malih wonten gardu cangkruk kanthi disambi ngubengaken ceretipun….
@odie :piye le…??
do… mrk berusaha u/ menyembunyikan kesaktian masing2….
* sing genah siap kuwi jls kangmas bengkong, soale panjenengane sampun siap wonten ing tlatah malang…,
ngomongo…. aku mase Odie ngono….ha.ha..ha..
kapten…. anak buah sampun nenggo puniko….
harris_ONAL 90.076 says:	22/12/2009 at 23:53	sugeng dalu weepeers.
wonten ing FB… kathah sederek wp ingkang wonten fb,
kudune tatomu tambah meneh….gambar slogan ” dua anak cukup’…wkwkwk… piss brother….
@ peserta lomba “songggoriti arena” :
nyuwun samudra pangarsami…. sampun mboten ketingal ing sakwetawis wekdal… @ sanak lan Kadang gardu cangkruk :
sugeng warso enggal 2010…. mugi warso enggal puniko dados semangat kagem ngguyupaken gardu cangruk puniko…. sumonggo….
Ibra Fandy Marley WP-90.090 says:	05/01/2010 at 07:10	As.All
barat, ada mas Gatot ‘Doyok’ (88), mbk Herla (90), pak Taqien (sahabat wp) dll, kawulo nyuwun pangapunten, dereng saget tilik, amargi wekdalipun namung sekedap. lintu wedhal, kawulo sakbolo badhe ngluruk panjenengan sedoyo, hehehe..
umumipun… nitip salam kagem Mas/Mbak Kawulo ingkang sampun sami2 berjuang kagem Wigapala… Mugi Kasuksesan tansah
ngalam ugo marang poro pendekar, yen awakmu sing dadi carik-e gerdu cangkruk’an, hehe. sugeng ngayahi pendamelan dulur…
Bravo kagem pakde Bambang…. ingkang badhe pun paringi Momongan…Mugi tansah lancar ing Saksedoyonipun…..Amin…
4 sing tunggu tape/sound : sing pas gatot R…
yen perlu nganggo suporter… yen iki diserahke karo Edi ‘liza’ wae…
iki… opo yo bener tho mas…
piye do… opo yo ngono tho…
sampun ndalu, kawouo nyuwun pamit, nbenjang sugeng pepanggihan malih…..
soale areke duwe agomo. lha yen kowe? agomo wae ora duwe, qqq…
Odhie ; herdo mari ngene lengen sijine tak kon tatoan
iso,.. ra mampu,. yo nyuwun ngapunten,.... Nunut ono mburi wae,...[/quote] cak nur niki merendah mawon ilmu sak abreg koq yo cuma nang wengkeng, yo nopo nek panjenengan seng nyekel bendero nang ngajeng wae....
Balkan inggih punika nami sajarah lan nami geografis kanggé nedahaken satunggiling tlatah ing Éropah Kidul-wétan. Tlatah punika wiyaripun antawis 550,000 km² kanthi padunung kinten-kinten of 55 yuta. Nami saking basa Yunani kanggé tlatah Ujung Balkan inggih punika Ujung Haemus (
dominasi déning posisi geografinipun; sacara historis tlatah punika minangka dalan simpang saking rupi-rupi budhaya. Dados pepanggihan antawis Basa Latin lan Basa Yunani rikala jaman Kakaisaran Romawi, dados tujuan mlebetipun bangsa Pagan Slavs, tlatah ingkang dados patemonipun agami Kristen Orthodox lan Katulik, ugi dados titik patemon antawis agami Islam lan Kristen, lan minangka tujuan tumrap pengungsi Yahudi wekdal mangsa Inquisition.
Balkan sapunika dados tlatah ingkang gadhah werni-werni lan bènten-bènten basa etnik, dados papan kanggé basa-basa Basa Slavik, Basa Romawi, lan Basa Turki, ugi Basa Yunani, Basa Albania, lan sanèsipun. Miturut sajarah kathah ètnik sanès kanthi basanipun piyambak-piyambak ingkang dumunung wonten ing tlatah punika,
namung Turki bagéan Éropah (sacara tradisional dipun wastani Rumelia utawi Thrace wétan)
Sawetawis negari ingkang kala-kala ugi dipun lebetaken tlatah Balkan:
Agami ingkang kathah dipun anut ing tlatah Balkan inggih punika (Eastern Orthodox lan Katulik) Kristen lan Islam. Eastern Orthodox minangka agami utami ing:
oldid=1104654"	Kategori: Rintisan kanthi topik geografiBalkanUjung ing ÉropahGeografiKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaKaca mawa pranala barkas rusakArtikel Dhasar	Menu navigasi
ing budåyå utawi falsafah Jawi kathah bab ingkang wigatós
nglampahi siyam miwah mèpèr håwå nafsu ing wulan Ramadhan.
sanèsipún. Wós utawi substansi ing tradisi sungkêman nyakúp lan ngukúp bab wigatós inggíh mênikå dêdósan utawi
values) ingkang saé, éndah, lan murakabi tumrap bêbrayan sampún nyawiji ing dintên agúng Idúl Fitri tuwin manjíng ing swasånå halal bi halal utawi silaturahmi tumrap masyarakat Jawi.
Odie WP-94.127 says:	08/05/2010 at 17:06	met sore…
Wah pirang2 ndina gardune sing nunggu mung mbak Citoel thok….
lungguh bareng ngguya ngguyu ngombe njuk goyang ora
priyantun Jawi. Senadyan panjenenganipun putri saking R.M. Sosroningrat saking garwa ingkang sepuh piyambak, nanging saking garwa ampil. Kala punika poligami punika limrah lan dipun-anggep biasa kémawon. Kartini piyambak pirsa manawi prakawis punika ndadosaken risakipun saha pasulayan ing antawis anggota kulawargi, dados piyambakipun mboten sarujuk. Prakawis punika amargi piyambakipun naté sinau ing
Scott Joplin (miyos Juni 1868, tilar donya 1 April 1917)[1] dumugi sapunika minangka musikus lan komponis ragtime ingkang paling kondhang. Piyambakipun ingkang netepaken standar ingkang samangke dipundhèrèki dèning kathah tiyang.
Joplin miyos wonten ing Linden, Texas. Ibunipun inggih punika Florence Givins lan bapakipun Giles (kadang kala kaserat "Jiles") Joplin. Piyambakipun minangka putra angka kalih saking enem sadhérék. Sampun dangu, kathah tiyang ingkang mangertosi piyambakipun miyos rikala 24 November 1868, ananging panalitèn ingkang langkung dèning sajarahwan ragtime Ed Berlin maringi bukti bilih punika lepat.
sadangunipun taun-taun salajengipun. Adaptasi Marvin Hamlisch kanggè lagu ragtime Joplin "The Entertainer" dumugi angka kaping 3 saking tangga 100 lagu paling top majalah Billboard taun 1974, lajeng tuwuh minat ingkang langkung wiyar lan jero tumrap ragtime umumipun lan Joplin mliginipun.[2]
Nalika taun 1974 Kenneth MacMillan nyiptakaken sawijining balet kangge Royal Ballet, Elite Syncopations, adhedhasar lagu-lagu déning Joplin, Max Morath lan sanèsipun. Balet-balet punika taksih dipuntampilaken
SarékatTokoh DonyaKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Semarang: Lunpia/lumpia, soto ayam, sate sapi, bandeng presto, nasi goreng babat, ayam goreng kraton tulang lunak, kue-kue pia, sate kambing bumbu kecap, martabak malabar,
Sesanti: ---: (---)
wes dadi yo #LUPA, saya kira pak dahlan juga sama koyo liyane tampilane w
iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaSegalanya
Sing Islam yo sregep sing sholat lima waktu, sregep sing ndheres Al’Qur’an. Yen Kristen yo kudu sregep neng gereja karo maca injil (
Filed under: GLADHEN BOCAH — Tinggalkan komentar	20 November 2010
people seko jaman ra enak nganti ra enak meneh..
yattaqi wayashbir fainnallah la yudhi’u ajral muhsinin.
Kangge mengawali uraian, khatib nimbali pribadi ugi para rawuh, mangga tansah ngreksa karunia iman, saha ihsan ingkang sampun katampi kanthi senantiasa niti-niti, mengevaluasi saha mengkoreksi ngantos dugi pundi diri kita nuhoni firmaning Allah saha sabdaning Kanjeng Rasulullah. Kanthi menika
sampunipun rampung anggenipun menguraikan materi ceramah. Abu Lahab mbengok banter dumateng Rasul: mung sebab arep mbok umuki koyo ngene
nanging mboten iman, Sayyidina Abu Thalib. (menika nedahaken bilih iman menika anugrah kang ageng, sanajan sederek celak kaliyan kanjeng Nabi dereng kintenan kanugrahan hidayah iman. Pramila wajib syukur, kita sebagai tiyang sanes, tiyang tebih, mboten natos kepanggih, mboten sanak mboten kadang kaliyan rasulullah, namung kantun mireng riwayatipun, kok pinaringan kiyat nampi
Lahab menika wajahipun putih berbinar, mripatipun kero, rambutipun biasa dikucir kalih, agamanipun shabi’i lan remen goroh. Rajulun wadhi’ul wajhi, ahwalul aynain, dzu ghadiratyn, shabi’un wakadzibun. Ing ndalem kawitanipun Abu Lahab merupakan tiyang kang tumut
wekdal taksih bayi. Abu Lahab nembe memusuhi Muhammad saksampunipun nampi wahyu lan
setunggal yoganipun nami Utaibah, menikah kaliyan putri nabi Ruqayah. Nanging, pernikahan menika berakhir kanthi perceraian lan Ruqayah nikah malih kaliyan Sayyidina Utsman bin Affan ra.
Abu Lahab, nami aslinipun Abdul Uzza: menika
tiyang ingkang diancam pasiksan geni mongah-mongah, monclak-monclak. Dalam tradisi arab kathah kita panggihi sebatan Abu, ingkang menika biasanipun terkait kaliyan suatu hal, contonipun Abu Hurairah: menika artosipun tiyang ingkang tansah
saking Qasim lan Fatimah Az-Zahra’. Abu Qasim artosipun: bapake Qasim. Wondene Abu Lahab artosipun Bapak Kecelakaan, sebab secara sah dan meyakinkan bakal diganjar pasiksan pedih.
Sedaya kaum kafir Qurasy menika memusuhi Rasulullah, nanging anggenipun memusuhi menika bertingkat-tingkat, wonten ingkang enteng, sedengan lan kronis. Abu Lahab saha bojonipun menika menduduki rangking setunggal memushi Rasulullah. Sebabipun katah: secara psikologis Abu Lahab menika pamanipun Nabi, piyambakipun rumaos langkung senior, lahir luwih disik, langkung sugih, sahingga gengsi menawi kedah manut ajaran Muhammad.
Sebab anggenipun langkung-langkung anggenipun memusuhi rasulullah, pramila Allah ugi nyawisaken pasiksan ingkang langkung pedih kangge pasangan Abu Lahab. Mboten wonten menungsa ingkang dipun tutup rapet peluangipun kangge
kucing, maksudipun salebeting griya wonten kucing tiga utuh, mboten namung buntutipun mawon. Utawi ugi kalimat: polisi menyita 10 pucuk senjata api dari para teroris, maksudipun ingkang dipun sita menika nggih 10 senjata utuh, mboten namung pucuke.
Lajeng ing ayat kalih surat al-lahab kita panggihi: ma aghna ‘anhu maluhu wama kasab. Harta abu lahab (emas, arta, bisnis, anak) mboten nggadahi manfaat tumprap piyambake. Mboten saged milujengaken, mboten saged kangge alat nebus, amrih slamet saking pasiksan. Mboten nggadahi manfaat ing donya lan akhirat, ing donya hartanipun mboten sukses dados alat mencegah dakwah nabi, ing akhirat harta menika mboten berguna kangge melindungi diri saking adzab. Pancen kadang-kadang kedudukan lan kehormatan ing donya mboten njamin bakal slamet ing
dipun bakar wonten geni kang murub, mekaten ugi bojonipun ingkang nderek mendukung kekejian Abu Lahab.
Bojonipun Abu Lahab (Arwa’ binti Harb) nggih cilaka. Estunipun piyambakipun menika aslinipun seorang ingkang terhormat, bangsawan, kastanipun luhur bahkan piyambakipun
Lahab. Bojonipun Abu Lahab menika hammalatal hathab: artosipun tukang mbeta carang. Menika maknanipun kalih, makna hakiki, makna denotasi, makna saknyatanipun: bilih bojonipun Abu Lahab menika sering nglumpukaken carangipun kayu sa’dan (sejenis ri janjang), beling, pecahan kaca, duri saha pang-pang tanduran landep saperlu dipun besangaken ing dalan ingkang biasa dipun lewati Kanjeng Nabi amrih Panjenenangipun manggih cilaka. Saged ugi
penggambaran ingkang sanget buruk bagi perempuan. Penggambaran kangge sosok ingkang asor budinipun, jahat pakertinipun.
Pengancaman binasa dumateng bojonipun Abu Lahab, menika mboten semata-mata jalaran piyambakipun merupakan pasangan nikah Abu Lahab, ananging sebab piyambakipun pancen mbantu dumateng kebrengsekan Abu Lahab.
Setunggal riwayat nyebataken, ing akhir gesangipun Abu Lahab nandang penyakit kulit ganas ingkang menular, ngantos piyambakipun dipun tebihi dening warga sak kiwa tengenipun. Kangge
kesesatan kangge dirinipun lan bojonipun, pramila pasutri menika angsal piwales, akibat saking pilihanipun inggih menika kesengsaraan abadi ing neraka.
Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Luhur, Macapat, Makrifat,
Indonesia. " Pak Lurah, Pak Bau pokoke pejabat dusun sing ngertos nggenopo rile, kulo tiang alit dados mboten wani takon-takon" ( Pak Lurah, Pak
punika satunggiling patemon mantan konco sakelas, biasane ngatur ing cedhak utawa sing lawas sekolah dening anggota saka kelas saiki utawa nyedhak sing ulang taun sing lulusan. Mantan guru uga diundang. Umumé, peserta reuni utawa ngelingi reminisce babagan sing dina sekolah digunakake dadi, kanthi rinci ngelengke kanca sing kaya nosy, lan dhateng ing crita apa kedaden kanggo saben wong wiwit pamisah munggah lan kasebar. Lulusan biasané banget ngangap karo cara sing urip diowahi yen dibandhingake manggon sing mantan konco sakelas, lan kadhangkala aran pressured diajak akeh bab sing sukses Careers, pribadi prestasi, lan sesambetan kaliyan liyane nomer uga melu
iki heng tau kecaruk saklawase 27 tahun , mesti yo pangling kabeh. Bengen mageh imut –imut saiki amit-amit. Bengen rambute ireng saiki
ngungkapaken rahasia dibalik peritiwa MALARI ( malapetaka lima jari) he..he…Niko, lho Bu…damel ngramekaken REUNIAN rencang-rencang! Matur nuwun sanget nggih bu/pak..tanpa panjenengen poro guru sedoyo …..kulo lan rencang-rencang niki nggih mboten wonten
Ayo (ayo) … kanca (kanca) … ngayahi karyaning praja Come (come) … friends (friends) let’s do our work Kene (kene) … kene (kene) … gugur ...
DUA DASA WARSA PETILASAN KY...
2006-PIODALAN PETILASAN KYAYI I GUSTI AGENG
lho mas,kene niat’e apik,ngajak kancanan karo LA,tp kono sing nggarai dhsik.
aq tok FS bae ngjk apik LA,Tp mlah kono sambutane elek,sing gak gelo yo spo?
tp coment’e kono tak balez’i scra dewasa.
cak,wis ora nggumun,nek tonggo akeh tawor’e,it lbih krn gengsi antara tim ttngga,shg trjdi gesekan.
lha saiki pye njajal,kene wis nduwe niat
Lintang, Satriya Wirang. Babi Tembalung tumurun ing patamanan
kanthi unggah-ungguh ingkang trep.Kompetensi Dasar : Mirengaken sambutan utawi khotbah.Tujuan Piwulangan : Sasampunipun piwulangan dipun angkah siswa saged1. Nyerat wose sambutan utawi khotbah ing sawetawis ukara.2. Njlentrehaken wosipun sambutan utawi khotbah kanthi lesan.3. Madosi tembung-tembung ingkang kaanggep angel saking kamus bau sastra.4. Mangsuli pitakon saking menapa ingkan dipun pirengaken.5. Ndamel ringkesan khotbah ingkang dipun pirengaken. A. Ringkesanipun MateriNgrungokake iku beda karo krunguNgrungokake iku sengaja. Cipta, rasa, karsa mbudidaya mangerteni surasane utawa amanahe kang dirungu saka wong liya. Dene krungu mono ora sengaja lan ora butuh mangerteni apa surasane utawa amanahe.Ing bebrayan agung kerep ngrungokake uwong khotbah utawa pidhato. Tujuwam lan surasane kajumbuhake karo kabutuhan lan papane. Menawa ngrungokake khotbah utawa pidhato paling ora bisa mangerteni limang prakara kang wigati:1. Sapa sing khotbah2. Kapan kedadeyane3. Apa isine4. Ing endi kedadeyane5. Kepriye pidhatoneMetode: PemodelanDipun waos gurunipun piyambak utawi ndhawuhi siswa supados maos kanthi cetha, tatas, titis.Para siswa sanesipun mirengaken kanthi permati.Bismilahir rahmannir rakhim.Assalamu’alaikum Wr. Wb. Para siswa sing daktresnani lan tak gadhang-gadhang. Luwih dhisik ayo muji syukur konjuk ngarsane Gusti kang Maha Asih lan Maha Agung, kang tansah maringi berkah marang kabeh titah, kalebu aku, ibu bapak guru lan bocah-bocah,saengga bisa nindakake
tansah dadi pengeling-eling tumprap bangsa Indonesia yaiku dina kelahiran negara kita.Kamardikan Indonesia minangka asile para leluhur kang berjuang mbebasake bangsa lan negara Indonesia saka cengkeremane penjajah. Kamardikan negara kita kanthi banten jiwa raga. Tanpa wilangan cacahe banten padha gugur mungsuh penjajah kanggo nggayuh kamardikan. Ing wengi iki prayoga banget dianakake malem tirakatan malem 17 an. Kegiatan iki penting kanggo ngeling-eling para leluhur, para pejuang anggone mbudidaya nggayuh kamardikan. Acara iki kanggo nglimbang-nglimbang sepira gedhe lan luhure lelabuhan kanggo gluwari negara kita saka cengkeremane penjajah. Menawa jaman semana para pejuang wis ngorbanake jiwa raga kanggo nggayuh kamardikan. Banjur apa kang kudu ditindakake awake dhewe saiki? Kowe kabeh kudu mbudidaya supaya kamardikan kita iki ora uwal maneh. Carane ora kudu perang kaya para leluhur,pejuang 64 taun kepungkur. Kowe kabeh kudu bisa nggunakake lan ngisi kamardikan kanthi becik manut kuwajibane dhewe-dhewe.Amarga kowe kabeh isih sekolah, cukup ngulinakake sinau kanthi sregep lan becik. Pelajar kuwajibane belajar, sinau sing sregep. Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani pambududaya kanthi temen. Duwe panggayuh kudu digayuh, duwe panjangka kudu dijangkah, marga kepenak iku ora bisa teka dhewe. Dadi
ana wektu kanggo sinau. Yen nonton TV kudu bisa milah lan milih, endi sing prayoga ditonton, endi sing ora pantes ditonton. Tayangan TV ora kabeh migunani. Ana tayangan Tv sing grusak moral. Contone marga nonton TV banjur tiru tingkah polahe. Kamangka sing ditiru iku paraga kang ninggal kasusilan, tundhone dadi rerasanan wong akeh. Bocah, kebo dicacah.Tumprape bocah isih seneng neniru apa sing dideleng sing penting seneng. Mula padhaa sregep sinau supaya dadi wong kang migunani tumprap nusa bangsa. Aja mung migunani kanggo pribadine dhewe. Welingku kanggo para siswa, aja nganti uwal saka gegayuhan. Kabeh padha ngrasakake yen godhane akeh. Kaanan saiki padha ngumbar kasukan, kadonyan, kanepson, tumindak nuruti karepe dhewe, kala mangsane ninggal kasusilan lan kamanungsan. Tuladhane, merjaya uwong nganggo cara mutilasi. Mrawasa bocah kang durung umur. Njarah rayah lan ngrusak barang-barang sawiyah-wiyah. Mula pangarep-arepku kanggo
Kowe mbesuk bakal nggenteni mranata negara lan bangsa iki, idham-idhaman wujud katentreman, karaharjan, keadilan bangsa lan negara iki bisa kasembadan. Damar mancung, cinupet cukup semene dhisik minangka sesorah ing wengi iki, muga-muga ana manfaate.Wassalamu’alaikum Wr. Wb. B.Sasampunipun mirengaken pamaosipun pidato,manggaTembung-tembung menika dipun padosi tegesipun/maknanipun! Bukaken kamus basa jawa!NO TEMBUNG TEGESE/ MAKNANE, BANJUR DIGAWE UKARA SING LUWES1 Mongkog, bombong .........................................................................................................................2 leluhur .......................................................................................................................3 cengkeremane .........................................................................................................................4 banten .........................................................................................................................5 wilangan .........................................................................................................................6 gugur .........................................................................................................................7 nggayuh .........................................................................................................................8 tirakatan .........................................................................................................................9 mbudidaya .........................................................................................................................10 Nglimbang-nglimbang .........................................................................................................................11
tegese tembung-tembung mau, saiki wangsulana pitakon iki nganggo basa krama! 1. Sinten ingkang kajibah medhar sabda wau?..................................................................................................................................................................................................................................................................2. Anggenipun pidhato rikala menapa?.................................................................................................................................................................................................................................................................. 3. Menapa suraos utawi isinipun?..................................................................................................................................................................................................................................................................4.Wonten ing pundi kedadosanipun?..................................................................................................................................................................................................................................................................5.Menapa pesenipun kangge para siswa? ..................................................................................................................................................................................................................................................................NGRINGKES ISI PIDATORingkesanipun pidato wau kados pundi?.................................................................................................................................................................................................................................................................. ............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHAN MIRENGAKENWenehana tandha ping (X) ing
bengi? Sapa iku tembung pitakon, nakokake ..... a. barang d. pawongan b. kaanan e. cacah c. panggonan3. .................... luwih dhisik ayo padha muji syukur ing ngarsane Gusti Allah, ................ Ukara mau pantes minangka ..... a. surasa basa d. wasana basa b. purwaka e. panutup c. isi4. Nitik unggah-ungguhe, pidhato mau migunakake basa .............. a. gaul d.
pesen menapa dhateng pasa siswa? a. Kudu bisa nggunakake wektu kanggo
ngulinakake sinau kanthi becik. c. Kudu bisa nglelimbang luhure lelabuhan. d. Kudu rumangsa mongkok lan bombong. e. Bisa ngeling-eling perjuwangane para leluhur.8. Menawi ningali TV kedah saged milah lan milih tayangan. Maksudipun milah lan milih tayangan, inggih menika... a. Saged milih wekdal ingkang cocog kangge ningali TV. b. Saged milih pundi tayangan ingkang sae lan migunani. c. Saged mbagi wekdal nonton TV kaliyan sinau. d. Saged niru sedaya tayangan saking TV ingkang wonten. e. Saged milih tayangan ingkang gremenaken piyambak.9. Menapa pengajeng-ajengipun Kepala Sekolah kangge siswanipun? a. Saged nggentosi mranata negari lan mujudaken idham-idhamanipun bangsa lan negari. b. Saged manggul bedhil lan maju perang mengsah penjajah. c. Saged ngumbar kasukan lan kadonyan lan ninggal kasusilan. d. Saged dados tiyang ingkang migunani kangge pribadinipun piyambak. e. Saged neniru menapa ingkang dipun tingali ing TV.10. Damar mancung, cinupen semene dhisik. Unen-unen iku kalebu .... a. parikan c. wangsalan b. sanepa d. paribasan. c. bebasan11. Kamardikan negara kita kanthi banten jiwa raga. Tembung banten ing ukara mau tegese .... a. bea d. sesulih b. kurban e. pepulih e. papan12. Bocah = kebo dicacah. Kuping = kaku njepiping. Unen-unen iku
Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani kanthi usaha sing temen. Tembung kasembadan tegese padha karo ..... a. trcapai d.
nindakaken pasinaon utawi KBM siswa dipun angkah saged:1. Njlentrehaken tema geguritan ingkang dipun waosaken2. Nyariosaken maksud ing salebetipun geguritan.3. Mbeberaken amanat lan wewarah moral ing salebetipun geguritan. Ringkesam MateriGeguritan iku padha karo puisi jawa modhern.Geguritan iku minanangka ajang kanggo nyuntak: gagasan, pangunek-unek, perasaan, panandhang, keprihatinan, keduwung, bombong, katresnan, jengkel lan liya-liyane.Mirengake geguritan perlu nggatekake: tembung-tembunge, apa tegese tembung-tembung mau, kepriye pamedhote ukara, alus lan sorane swara.Yen gelem nggatekake lan niteni prakara-prakara mau mbok menawa bisa mbiyantu anggone nyurasa lan mangerteni isine geguritan.Coba salah siji kancamu maju maca geguritan iki, liyane ngrungokake!PEPELINGDening: Sendang MulyanaAku ngugemi ngendikamu ibunalika arep budhal sekolahnyangking tas
nangingaja ngapusi lan korupsiNINTINGI GEGURITANTembung-tembung iki golekana tegese!Yen perlu gunakna kamus Bau Sastra Jawa!NO TEMBUNGE TEMBUNGE PADINAN 1 ngugemi Ngandel, percaya,patuh2 Pujangga Pengarang3 winasis Wong pinter4 Kanthi laku Nganggo dilakoni,ditindakake5 lekase Wiwitan 6 Lawan kas Kanthi tenansn, ora nglemer7 nyantosani Nguwati, kukuh8 Setya budya Tansah mantep ing pikir9 pangekes Kanggo ngedhen,ngereh10 dur ala11 angkara murka12 pegat Pisah, lelen13 keminter Sokpinter, nyombongke pintere14 sumugih Sok sugih, nyombongke sugihe15 petinggi pejabat16 pepeling bab sing perlu dieling-eling Manawa ditintingi kanthi dhasar tembung-tembunge, geguritan
pesan moral kanggo sing maos lan ngrungokake. Amanate : Supaya sregep sinau, Yen wis kelakon pinter aja keminter, Yen wis kelakon sugih aja sumugih, Yen wis dadi pejabat aja ngapusi lan korupsiNyritakake wose geguritan.Geguritan mau nggambarake sawijining siswa sing patuh, percaya marang ibune.Ibune pesen marang anake supaya yen sinau aja wedi kangelan. Aja pati leren yen durung rampung, durung tutug anggone golek kapinteran. Menawa wis kelakon dadi wong sukses, wis dadi wong pinter aja keminter. Menawa wis dadi wong sugih aja sumugih. Yen wis dadi pemimpin, pejabat
GLADHENGeguritan iki semaken, dipahami apa karepe lan surasane!Banjur tintingana : Temane, isine, latare, alure, basane, amanate, carane nulis lan liya liyane PAMIT(Sudiatmana)dhik iinlingsir wengi iki aku meksa mangkatjer wus sabaya patikaro sumitra jatiaku lan dheweke kudu dadi wongnut jaman kalakonecethane jaman pembangunankabeh pangudi tumrapingkadhewasan lan kasampurnanjer ombake ora gedhekartika abyor gumebyarabyor ing langit gumebyar ing atidhik iinlingsir wengi iki aku meksa mangkatkaro sumitra jatiuntung sarju lan supatijer kabeh wis bisa dadijuru arusjuru batulanjuru mudhiraga iki kebak istiyarkari sukma
tembung iki golekana tegese utawa tembunge padinan!Yen perlu bukaken kamus basa jawa, Bau Sastra JawaNO TEMBUNGE TEGESE/ TEMBUNGE PADINAN, BANJUR DIGAWE UKARA SING LUWES.1 Lingsir wengi .....................................................................................................................................2 Sabaya pati .....................................................................................................................................3 Sumitra jati .....................................................................................................................................4 nut .....................................................................................................................................5
dilebur .....................................................................................................................................Sawise korungokake lan kogoleki tegese tembung-tembunge, saiki wangsulana pitakon-pitakon iki1. Sapa sing pamit ing geguritan mau?.........................................................................................................................................2. Dheweke pamit ngapa?.........................................................................................................................................3. Sing pamit mau pakaryane apa?.........................................................................................................................................4. Wayah apa dheweke wiwit makarya?.........................................................................................................................................5. Pira kancane kerja, sapa wae? (tulis jenenge)..........................................................................................................................................6. Kepriye kaanane alam wektu iku? Pada pira sing nerangake kaanan
KASUSASTRANGarapen kanthi menehi tandha ping ( X ) ing jawaban sing bener!Aku ngugemi ngendikamu ibunalika arep
nyangking tas kebak buku1. Cuwilan geguritan mau nggambarake ...a. bocah sekolah d. bocah kerjab. bocah sregep e. bocah jujurc. bocah sombong2. Pancen angel yen durung ketemu, mula aja pegat sinau. Tembung pegat ing ukara mau duwe teges... a. cerai d. mati b. pejah e. leren c. metu3. Sing ora perlu digatekake menawa maca geguritan a. intonasi trep c. pakecapan cetha b. aksarane endah d. ekspresi cocok c. swara keprungu4. Geguritan iku piranti kanggo nyuntak ..... seneng, susah, gambira lan liya-liyane. a. tulisan d. kepinteran b. bahan e. rasa pangrasa c. kewasisan5. Ngelmu iku kelakone kanthi laku lekase lawan kas tegese kas nyantosani setya budya pangekese dur angkara.Nitik cacahe larik,cacahe suku kata lan dhong-dhinge, cuwilan geguritan mau kalebu tembang .. a. Gambuh d. Pocung b. Megatruh e.
wengi iki aku meksa mangkat jer wus sabaya pati karo sumitra jati .............................. Isi geguritan mau nggambarake gegayuhane urip .... a. pengarang c. ing segara b. para misaya mina d. Sudiatmana c. tukang satang8. Pepenginan utawa gegayuhane para miyang, urip ing masyarakat bisa ngetutake ajauning jaman, ora ketinggalan jaman. Keterangan mau tinemu ing pada ... a. loro d. papat b. telu e. lima e. enem9. Kaanan alam sing ’mendukung’ tumprap para misaya mina ing geguritan mau, tinemu ing pada ... a. 2 d. 4 b. 3 e. 5 c. 610. jer ombake ora gedhe kartika abyor ing langit gumebyar ing ati Tembung kartika tegese padha karo ... a. lintang d. rembulan b. srengenge e. pelangi c. permata11. Anggone mangkat para miyang nalika lingsir wengi. Lingsir wengi tegese.. a. sawise subuh d. sadurunge isak b. sawise tengah wengi e. sadurunge tengah wengi c. sadurunge jago kluruk12. Cak-cakane tembung gumebyar sing ora trep, tinemu ing ukara .. a. Dalane resik gumebyar marga arep ana rawuhan. b. Sandhangane sarwa gumebyar kaya diprada. c. Sorote lampu saka kadohan katon gumebyar padhang. d. Wayah bengi meneri ora mendhung, lintange abyor gumebyar madhangi jagad. e. Padhe-padhene diprada, yen kena sorote lampu ketara gumebyar.13. Tembung kadewasan asale saka tembung... a. wasan d. dhewa b. dewasa e. kawasan c. dewasan ...................... aku meksa mangkat karo sumitra jati aku lan dheweke......... ....................14. Tegese tembung sumitra jati... a. kanca dolan d. crita apik b. crita nyata e. kanca golek kayu c. kanca apik15. Kaanane
pambiwara, crita,lan wawan ginem ngangge undha usuking basa Jawa kanthi unggah-ungguh ingkang sae.Kompetensi Dasar :Pidhato ing forum rapat, upacara pengetan, lan sanes-sanesipun.Tujuan Pasinaon :Sasampunipun ngayahi pasinaon(KBM) para siswa dipun angkah saged:1. Milih lan ngronce gagasan pidhato kanthi nalar ingkang logis sarta sistimatis.2. Medharaken gagasan ngangge basa Jawa kanthi unggah ungguh ingkang trep.3. Gadhah kewanen lan saged maraga dados pambyawara kanthi pocapan, intonasi, irama ingkang sae.4. Milih unggah-ungguh basa Jawa ingkang jumbuh kaliyan konteks komonikasi. Ringkesan materiHakekat ketrampilan basa menik boten saged uwal saking kalih prekawis:1. Basa menika sawijining sistem lambang ingkang dipun ucapaken.2. Basa menika dipun ginakaken minangka sarana wawan ginem(komonikasi) Trampil gineman ateges saged milih lan ngronce gagasan sacara logis lan runtut utawi sistimatis, sarta saged medharaken kanthi pocapan, irama sarta unggah-ungguh basa ingkang trep lan sae.Minangka sangu supados menawi gineman utawi medhar sabda manteb lan teteg:1. Mbudidaya nguwaosi menapa ingkang badhe dipun wedharaken dhumateng tiyang sanes.2. Damel ngengkrengan reroncen prekawis-prekawis ingkang badhe kawedharaken sacara sistimatis, supados ngremenaken tiyang sanes. Temtu kemawon ingkang badhe maraga kedah ngremeni kaliyan prekawis ingkang badhe kawedhar.3. Nggadhahi panganggep bilih ingkang dipun wedharaken menika leres lan wigatos sarta 4. paedah tumprap ngakathah.5. Gineman kanthi prasaja, sante lan nganggeb bilih pamiyarsa boten mangertos prekawis ingkang dipun andharaken. 6. Kasamaptaan Nalika ngaturaken tanggap wacana sadaya sikep, solah bawa, kedah trapsila: a. Jumeneng jejeg saha sigrak, suku megar kinten-kinten 30 cm b. Tangan boten srawean, badan boten ketingal kaku. c. Polatan sumeh prasaja,boten dipun damel-damel. d. Mriksani pamirsa kanthi trapsila e. Manah dipun damel sareh supados mboten ndredheg. f. Wicara kanthi cetha saha jumbuh kaliyan kawontenan g. Suwanten boten perlu sora-sora, nanging saged kapireng. h. Ngginakaken basa ingkang alus, nanging ingkang limprah supados komunikatif. Mangertosi peranganing PidhatoMenawi badhe marga pidhato kedah mangertosi prekawis ingkang kedah runtut, inggih menika:1. Salam Pambuka Salam Pambuka inggih punika ngaturake salam ingkang sepisanan ing wiwitanipun tanggap wacana. Salam pambuka menika warni-warni, gumantung kaliyan kawontenan sarta gumantung kaliyan sok sinten ingkang ngaturaken tanggap wacana.2. Purwaka Purwaka punika atur panuwun dhumateng para rawuh utawi para tamu undangan, saha atur pamuji syukur dhumateng Gusti Allah.3. Isi Isi punika sedaya prekawis utawi babagan ingkang badhe dipun andharaken.4. Wigatining Wacana utawi Simpulan Wigatining punika inti saking isi ingkang sampun dipun wedharaken.5. Pangajeng-ajeng Pangajeng-ajeng punika pitedah-pitedah saha pangajeng-ajengingkang dipun wedharaken dhumateng para ingkang midhangetaken.6. Wusana utawi Panutup Wusana menika maturnuwun saha nyuwun pangapunten bilih wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun nyaosi pangertosan.Tuladha Tanggap wacana Assalamu’alaikum Wr WbBapak-bapak saha ibu-ibu ingkang kula hormati. Adik-adhik warga karang Taruna ing desa Sukorejo ingkang kula tresnani. Saderengipun mangga sami muji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ingkan sampun paring rahmad dhateng kita, saengga kita saged manunggal kempal wonten ing dalemipun Bapak Samekta kanthi wilujeng nir ing sambekala.Adhik-adhik warga Karang taruna ingkang kula tresnani. Kula minangka kepala desa Sukorejo rumaos mongkog, suka gambira. Jalaran adhik-adhik nggadhahi tekad lan niyat ingkang luhur, inggih punika adhik-adhik sampun purun manunggal kempal wonten ing wadhah Karang aruna ing desa Sukorejo ngriki.Kegiyatan punika minangka pratandha bilih adhik-adhik kalebet mudha- mudhi ingkang sadhar dhaten persatuan saha kesatuan. Pramila kula nyuwun mugi-mugi adhik-adhik tansaya saged ngindhakaken raos persatuan menika kanthi nindakaken pakaryan-pakaryan ingkang murakabi kangge kemajenganing desa Sukorejo ngriki mliginipun, sumrambahipun ing tlatah Kendal.Dhumateng adhik-adhik ingkang nggadhai kagunan saha ketrampilan menapa kemawon ingkang sae, kula suwun purun nularaken dhateng adhik-adhik sanesipun. Saengga mangkeh warga karang taruna ing desa Sukarejo tambah seserepanipun ingkang prodhuktif. Asilipun saged nambah kesejahteraanipun waga karang taruna saha dados kemajenganing desa.Kula nyuwun supados sesami warga sami purun caos lan nampi pepenget mbok bilih wonten tumindak ingkang nalisir saking bener. Kanthi makaten sadaya saged lumampah kanthi sae.Tundhonipun saged dados tepa tuladha dhateng adik-adhik ingkang kaprenah taruna.Kula kinten cekap samanten atur kula, menawi
Ing ngendi sesorah mau ditindakake?................................................................................................................................................4. Apa pengarep-arepe bapak Kades?................................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Tulisen intine sesorah mau!................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................Sing kudu ditindakake siswa!1. Ngatekake keterangane bapak / ibu guru.2. Nggatekake tuladha sesorah kang diwaca dening kancane.3. Saben siswa gawe ngengkrengan wacana tulis kanggo maraga sesorah.4. Kanthi gilir gumanti saben siswa maju maraga sesorah ing ngarepe kancane.5. Nalika kancane maragakake sesorah, kudu nggatekake,bisa mbiji (ngritik utawa
siji-siji urut kudu maraga sesorah/pidhato.3. Kabeh siswa mbiji kancane dhewe, ora kena mbiji awake dhewe.CONTO BLANGKO KANGGO MBIJINo Juri(penilai) Sing maraga 1........... 2.......... 3.......... 4............ 5............ RATA-RATA1 - 2 - 3 - 4 - 5 - KETRAMPILAN BERSASTRAGIMENANStandar Kompetensi : Saged ngandaraken pikiran, pemanggih lan perasaan sacara lesan sarana pirembagan utawi diskusi ngengingi wosipun geguritan / macapat.Kompetensi Dasar :Ngrembag utawi diskusi bab isi
Pembelajaran :Sasampunipun ngayahi pasinaon dipun angkah para siswa saged:1. Medharaken utawi njlentrehaken piwulang-piwulang ingkang wonten ing tembang ma capat ngangge basa jawa ingkang trep.2. Memparafrasekan utawi ngowahi tembang macapat dados gancaran.Nyemak
angendelken kebat lumpatipun,pan si gajah angandelken ageng inggil,ula ngandelaken iku,mandine kalamun nyakot.Iku upamanipun,aja ngandelaken sira iku,suteng nata sapa sira kuma wani,yeku ambeking wong digung,awekasan dadi asor. PB IVSawise kosemak tembang macapat iki banjur tintingana, dionceki blegere lan digoleki isine. Kanthi nintingi tembang macapat iki bisa kajupuk wewarahe,piwulage, pigunane utawa mupangate tembang macapat iku kanggone wong urip. Bab-bab sing bisa ditintingi saka sing gampang lan kasat mata kayata:a. Jenenge tembang : Gambuhb. Guru gatrane : 5c. Guru wilangane : 7 u, 10 u, 12 i, 8 u, 8 o.d. Sing nganggit : PB IVe. Temane : Pendidikanf. Isine : Tembang Gambuh iku menehi pitutur kanggo para putra. Anggone nuturi nganggo gegambaran wong ala. Wong ala iku dudu gawan bayi, nanging jalaran ora dituturi, ora dikandhani, nggugu karepe dhewe. Wusasane dadi wong ala.Mula kabeh tumindak kang ala, nglanggar bebener, aja dibacutake. Luwih prayoga nganggo pitutur sing sejati. Pitutur bener, apik, iku ora kudu saka pejabat,wong luhur, senajan saka wong mlarat, yen pituture apik pantes dianggo. Aja ngendel-endelake karo kepinteran, kekuwatan lan drajat pangkat. Senajan putra ratu, yen kongas karo kepinterane, kekuwatane, lan drajat pangkate akhire malah dadi asor, ora diajeni wong liya.GREMBUG TEMBANG MACAPATTembang macapat iki tintingana, oncekana sagadukmu!Rembugen karo kancamu sakelompok!Sawise rampung, saben kelompok ana sing makili presentasi ing ngarep!Kelompok liyane aweh kritik, panyaruwe lan panyengkuyung!KINANTHI Laras pelog Pt. 6Pethikan saking
Lan aja gung suka-suka,Anganggowa sawetawisAla wataking wong suka,Suda prayitnaning batin.
Nadyan asor wijilipun,Yen kelakuane becik,Utawa sugih carita,Carita kang dadi misil,iku pantes raketana,derapon mundhak kang budi.Yen wong anom pan wus tamtu,Manut marang kang ngadhepi,Yen kang ngadhepi keh bangsat,Nora wurung dadi juti,Yen kang ngadhepi durjana,Nora wurung dadi maling.Nadyanta nora mamilu,Pesthi wruh tingkahe maling,Kaya mangkono sabarang,Panggawe ala puniki,Sok weruh anuli bisa,Iku panggodhaning iblis.Panggawe becik puniku,gampang yen wis den lakoni,angel yen durung kelakyan,aras-arasen nglakoni,tur iku den lakonana,mrih badane mumpangati.Yen wong anom-anom iku,kang kanggo mongsa saiki,andhap asor dipun simpar,umbagu mung gunging dhiri,adol umuk den gegulang,kumenthus sarta kumaki.Sapa sira sapa ingsun,angalu dyat sarta edir,iku ta labete uga.nonoman adoh wong becik,emoh ngrungoken carita,carita ala lan becik. WulangrehNEGESI TEMBUNGTembung sing ora nerti tegese suwunna pirsa Bapak utawa Ibu guru. Yen perlu digoleki ing Kamus Basa Jawa!No Tembung Tegese / tembunge lumprah Ket.1 gulangen 2 kalbu 3
sabarang Tembang Kinanthi iku mau tintingana, rembugen, oncekana temokna isi lan maksude sagadukmu! Kanggo mantu ngoleki tegese tembung gunakna kamus Basa Jawa!Jenenge tembang : ...............................................................................................Pengganggite : ...............................................................................................Cacahe pada : ................................................................................................Guru gatrane : .................................................................................................Guru wilangane : ................................................................................................Temane : .................................................................................................Amanate : ................................................................................................ ....................................................................................................................................... ...................................................................................................................................... ....................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ..........................................................................................................................................Isine/wose : ................................................................................................... ......................................................................................................................................... ........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ Ringkese /parafrasene :..............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHANGINEMANGolekana jawabane sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing huruf a,b,c,d utawa e.1. Pangertosan gineman inggih punika ....a. Reka daya medharaken wose gagasan sarana lesan.b. Reka daya mangsuli gagasan sarana tulisan.c. Mbudi daya maringi keterangan sarana sastra.d. Reka daya supaya tiyang sanes saged komonikasi.e. Mbudidaya supados tiyang sanes mangertosi basa. 2. Supaya anggone maraga (pidhato) rumangsa mantep utawa percaya dhiri, perlu ... a. Mbudi daya supaya swarane sora. c. Nguwasani sing arep diwedharake. b. Golek dhukungan kanca raket. d. Njaluk pangestu marang wong sing luwih tuwa. e. Nggawa cathetan sing cukup. 3. Sikap ingkang mboten sae menawi maraga utawi pidhato a. Ngadeg jejeg, tangan ora kekehan srawean. b. Polatan sumeh prasaja, ora digawe-gawe. c. Pocapan cetha, nyocokake karo kaanan. d. Nggunakake basa jawa kuna supaya ketara apik.e. Swara ora perlu sora-sora, nanging bisa dirungu cetha. 1. Purwaka 2. Wasana Basa 3. Surasa Basa 4. Salam Pambuka 5. Pangajeng-ajeng 4. Urutan tata rakite gawe naskah pidhato sing bener yaiku .... a. 1, 3, 2, 4, 5 d. 5, 4, 1, 3, 2. b. 4, 1, 3, 5, 2. e. 4, 3, 2, 1, 5. c. 4, 5, 1, 3, 2. 5. Ngaturake salam sing sepisanan rikala maraga pidhato a. purwaka d. surasa basa b. wasana basa e. salam pambuka c. wigatining basa 6. Atur panueun marang tamu undhangan lan muji syukur marang Pangeran, iku perangan a. Salam Pambuka d. Surasane sesorah b. Pambuka sesorah e. Wacana Pidhato c. Pangajen-ajeng Mugi-mugi sesami warga sami purun nyaosi lan nampi pepenget, mbok bilih wonten tindak ingkang nalisir saking bebener. 7. Paragraf menika wau pantesipun minangka .... pidhato. a. Purwaka. d. Pambuka b.Wasana e. Simpulan c. Pangajeng-ajeng 8. Perangan pidhato kang surasane ngaturake panuwun lan njaluk pangapura menawa ana kekurangan lan kaluputan anggone matur, disebut... a. Salam pambuka. d. Wigatine atur. b. Purwaka e. Pangajeng-ajeng. c. Wasana basa. 9. Ibu-ibu, saha Bapak-bapak, ingkang kula hormati. Mangga kula dherekaken sami mujisyukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ......... Cuplikan paragraf mau pantese minangkan .... sambutan. a. salam pambuka d. purwaka basa b. surasa basa e. pangarep-arep. c. wasana basa10. Sikep sarira sing apik nalika ngayahi pidhato yaiku ... a. Ngadeg jejeg, senajan mung nganggo sikil siji. b. Bola bali mbukak cathetan supaya ora lali. c. Polatan mbesengut, suntrut. d.Ngadeg kanthi rasa percaya dhiri. e. Asring ngunjukake celana supaya rapi.11. Guru gatrane tembang Gambuh iku kedadeyan saka …. gatra a. 5. d. 7. b. 6. e. 8 c. 9.12. Saben gatra sepisan tembang gambuh iku mesthi ana .... wanda a. 7. d. 9 b. 8 e. 10 c. 12.13. Wanda sing paling akeh tembang gambuh iku tinemu ing gatra ... a. siji d. telu b. loro e. papat c. lima14. Tibane swara ing pungkasane larik tembang, jenenge guru... a. gatra d. jawa b. wilangan e. lagu c. sastra15. Wewarah supaya aja seneng mangan lan turu tinemu ing pada .... gatra ...... a. 1 gatra 6 d. 2 gatra 2 b. 3 gatra 5 e. 4 gatra 3 c. 1 gatra 316. Menawa dadi wong luhur, pejabat, aja sombong, lan aja cedhak karo wong kang ala kelakuane. Nasehat mau tinemu ing pada pira? a. 6. d. 4 b. 5 e. 3 c. 217. Apa manfaate menawa cedhak karo wong kang becik kelakuane lan sugih crita sing migunani? a. Bisa tambah kawruh kang becik d. Bisa tambah pinter ngrumpi. b. Ora dadi pinter malah bodho. e. Bisa tambah pinter ndongeng. c. Ora manfaat malah rugi wektu.18. Pada pira sing ngemu nasehat menawa wong enon biasane manut apa sing diadhepi. Yen sing disrawungi bangsat, ora wurung bisa dadi penjahat. Yen srawunge karo maling, akhire ya bisa nyolong.? a. pada 2 d. pada 4 b. pada 3 e. pada 5 c. pada 619. Tembung lakunireku iku kalebu tembung garba, saka tembung ..... a. laku , nira lan iku d. lakunira lan iku b. lakuni lan raiku e. lakune lan siraiku c. la, kune lan iku20. Tembung panggodhaning iku tembung andhahan. Linggane ... a. panggodha d. godhaning b. anggodha e. godha c. nggodhane KERTAMPILAN KEBAHASAANMACAStandar Kompetensi : Saged maos lan mangertosi sawerninipun wacan nonsastra basa jawi kanthi maneka cara maos kangge
Sasampunipun pasinaon para siswa dipun angkah saged; Memtokaken ukara ingkang minangka gagasan baku. Memtokaken ukara penjelas. Nerangan pangertosan paragraf deduktif Nerangaken pangertosan paragraf induktif. Mangertosi bedanipun paragraf deduktif kaliyan paragraf innduktifPerlu kawigaten:1. Gatekna katrangn saka bapak ibu guru!2. Wacanen tuladha paragraf deduktif lan paragraf induktif!3. Golekana cirine utawa titikane antarane paragraf deduktif lan paragraf induktif!4. Yen perlu goleka kamus bausastra kanggo nggoleki teges tembung sing angel.5. Sadurunge maca paragraf deduktif lan paragraf induktif, eling-elingen bab pangerten paragraf. Keterangan. Paragraf yaiku rerangkening ukara kang tansah sesambunga, gandheng ceneng antarane ukara siji karo sijine, lan bebarengan mbeberake sawijining gagasan, kanggo nyengkuyung gagasan kang luwwih rowa dibeber ana ing tulisan kang wutuh.Perangane paragraf:a.Gagasan utama. Diwedharake dadi ukara kabu/utama.b. Ukara penjelas, ukara sing nyengkuyung gagasan baku. Aja nganti ana ukara sumbang, utawa ukara sing cengkah karo gagasan utama.Manut lungguhe ukara baku, paragraf dibedakake dadi telu, yaiku:1. Paragraf deduktif.2. Paragraf induktif lan3. Paragraf campuran.Paragraf deduktifParagraf deduktif, yaiku paragraf kang ukara bakune mapan ing paragraf perangan ngarep, utawa wiwitane paragraf.Tuladha: Pusat penyelamatan satwa Yogyakarta ora tega arep ngeculake sato kang mentas dikarantina menyang alam bebas. Penyebabe, saperangan gedhe saka sato iku jroning kandhang cacad. Sato kang cacad iku disumelangake malah ora bisa nindakake fungsi ekologise nalika dibalekake menyang habitate sing asli.Paragraf InduktifParagraf induktif, yaiku paragraf kang ukara bakune tinemu ing wusanane paragraf. Biasane ukara baku paragraf mau minangka kesimpulane ukara penjelas liyane.Tuladha: Kanggo ngadhepi Agustusan w,arga desa Sukorejo padha resik resik dalan. Ana para pemudha pirang-pirang padha gawe gapura. Bocah-bocah wadon remaja padha iwut nyapu lan mbuwang larahan. Ibu-ibu ora keri nyepakake wedang. Kabeh rewang sithik ora ditampik, akeh ya pekoleh. Mula bisa diarani kabeh warga partisipasi kanggo ngadhepi Agustusan.Paragraf deduktif - induktifParagraf deduktif- induktif, yaiku paragraf kang ukara bakune mapan ing wiwitan lan pungkasane ukara. Gagasan baku sing mapan ing pungkasane paragraf kanggo mantepake.Tuladha: Jujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane yen putih dikandhakake putih. Yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolihe kanggo awake dhewe, kanggo kelurga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi. Atinuranine pancen ora keduga menawa tumindak ora jujur. Pancen kejujuran iku kalebu titikane bebuden kang becik.GLADHENTugas IndividuWacanen Banjur golekana ukara bakune ing saben paragraf!BLENCONGJUJURDening SujarwoJujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane: yen putih dikandhakake putih, yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora mbathi, ora korupsi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolih kanggo awake dhewe, kanggo keluarga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi lan ati nuranine pancen ora keduga menawa arep tumindak ora jujur.Sebab-sebab sing nggiring wong tumindak ora jujur werna-werna. Tumindak ora jujur iku ana sing kanggo nutupi kekurangan. Kanggo nutupi sifat kesed, wegah tumindak, utawa ora gelem kangelan. Upamane bocah ora mlebu sekolah kandhane diliburake amarga gurune padha rapat, mangka bocah mau ora mlebu sekolah amarga during nggarap PR. Bocah diutus wong tuwane tuku gula the, nanging nalika mulih ora nggawa apa-apa. jare marga dhuwite ilang, mangka satemene dhuwit mau mung kanggo jajan.Umume tindak ora jujur iku disurung pepinginan oleh alis utawa keuntungan sing akeh sing tanpa rekasa. Nalika ulangan bocah sekolah sok padha nurun kancane utawa mbukak buku kepekan supaya oleh biji sing apik. Supaya cepet sugih akeh pejabat sing padha korupsi. Supaya kepilih dadi wakil rakyat, utawa calon Gubernur, bupati, utawa wali kota, calon pejabat mau padha ngobral janji-janji sing satemene calon-calon mau dhewe isih ragu-ragu apa bisa ngleksanani apa ora.Ing kalangane para among dagang, pancen ngalem utawa ngumbul-umbulake dagangane iku wis jenengan lumprah. Pancen ya ora jujur, ning pancen ya wis mangkono iku sing jenenge pariwara utawa iklan. Wong liya kena percaya kena ora. Lha, politik sing diiklanake iku ya kaya dene barabg dagangan, yen percaya ya tukuwa, yen ora ya aja tuku.Tindak ora jujur iku bisa kedadeyan ing babagan apa bae: ing babagan jurnalistik, ing babagan ilmu, ing babagan politik, ing babagan penelitian, surve, pelaporan, pertanggungjawaban keuangan lan liya- liyane. Ing babagan olah raga utawa sport ya asring ora sportif, pertandingan sepak bola asring diterusake adu jotos. Saya-saya ing babagan kasukan utawa perjudian. Ing crita wayang lakon Pandhawa Dhadhu, Pandhawa kalah entek-entekan amarga akal licike patih Sengkuni.Mawas lan tumindak kang jujur iku pancen ora gampang. Manungsa tarkadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung wong sing bisa mawas dhiri klayan obyektif, sing bisa nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikire iku jujur apa ora. Sifat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip, supaya wong tansah bisa tumindak jujur. Akhir-akhir iki ing sekolahan-sekolahan diadani anane ”kantin utawa warung kejujuran”. Kantin iku ora dijaga, sapa sing arep tuku bisa njupuk barang lan nglebokake dhuwit sarega karo barang sing dijupuk mau. Kanthi mangkono para siswa dikulinakake mbayar apa mesthine, ora ngapusi, utawa ngurangi regane. Warung kejujuran iku uga becik kanggo gnglelatih supaya para siswa padha jujur. Yen kejujuran iku wis tumanen ing ati nuranine sadhengah uwong, kebiasaan goroh, ngapusi, tekan korupsi mbokmenawa bisa diilangi. Ing kalangane
rumangsa wis tumindak salah ana kuwajiban ngaku dosa. Ing masyarakat Indonesia umume ig riyaya lebaran ana kebiasaan apura ing apura mungguh sakabehe kaluputan. Kupat, jare ”ngaku lepat”, iku dadi pasugatan sing khas ing riyaya lebaran. Emane sing akeh-akeh mau mung mandheg dadi ucapan, kurang dihayati utawa didadekake sarana kanggo ngresiki ati. Yen kaluputan mau disadhari lan ora ditindakake maneh, harkat kamanungsane wong Indonesia bisa mundhak dhuwur.Kapethik Sangking : Suara Merdeka Minggu ke 2 maret 2009 Ngukur Ketrampilan:1.Paragraf sepisan jenenge paragraf: ..................................................................................... Ukara bakune mapan ing: ................................................................................................... Ukarane (ditulis) : .................................................................................................. .........................................................................................................................................2. Paragraf kapindo, jenenge paragraf: ................................................................................ Ukara baku mapan ing: .................................................................................................... Ukarane (ditulis) : ..................................................................................................... ...........................................................................................................................................3. Paragraf katelu, jenenge pargraf: ...................................................................................... Ukara baku mapan ing: ..................................................................................................... Ukarane (ditulis) :........................................................................................................4. Paragraf kaping pat, jenenge paragraf; ............................................................................. Ukara bakune mapan ing: ................................................................................................ Ukarane (ditulis) .............................................................................................................. ..........................................................................................................................................5.Temane wacan mau, yaiku:.......................................................................................................................................MACA TULISAN JAWAIngkan perlu dipun gatosaken menawi maos seratan jawi:A. Nggatosaken carakanipun utawi wujudipun aksara.B. Nggatosaken wjudipun pasangan aksara; 1. Aksara wetah ingkang kaserat sangandhapipun aksara ingkang dipun pasangi. Inggih punika : r, y, g, z (ra, ya, ga, nga) Tuladha : wisR au p\ (wis raup) ankY| yu (anak yuyu) vekelG f ( nyekel gada) flnZi fu l\ (dalan ngidul) 2.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sisih ngajeng kaserat sangandhapipun. Inggih punika: K, T, L (ka, ta, la) Tuladha: ankK dl\ (anak kadhal) mz nT[p (mangan tape) bersL r= (beras larang) 3.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sisih wingking, kaserat sangandhapipun. Inggih punika: H, S , P (ha, sa, pa) Tuladha : ankHym\ (anak ayam) a[fo lS[t (adol sate) vekelPku (nyekel paku) 4.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sish tengah, kaserat sangandhapipun.Inggih punika : W , D, Q , (wa, dha, tha) Tuladha : pitkW lik\ (pitik walik) mainD du (main dhadhu) nuqu kQ kQik\ (nuthuk thak-thik) 5. Aksara wujudipun benten, kaserat gandheng kaliyan ingkang dipun pasangi. Inggih punika: : M , N , V , C , J , ( ma, na, nya, ca, ja) Tuladha : sikilM cn\ (sikil macan) rujkN ns\ (rujak nanas) bktV vi (bakat nyanyi) veke lC qut\ (nyekel cathut) manukJlk\ (manuk jalak) Caranipun maos seratan Jawi.Menawi manggihaken aksara (jawa) dipun pasangi utawi pikantuk pasangan, dipun waos sigeg, dene pasanganipun dipun waos lumprah/biasa manut wujud lan sandhanganipun.Tuladha:?bpkF nF nF nF nF l [nFs limB= zn\, Bapak dandan-dandan dalan desa. Limbangan?semB f liwtK li ax pM vCi=. Sembada liwat kali arep mancing.?mnukJ l[kM [nCo kWitJ gu=. Manuk
Sawise nindakake pasinaon (KBM) dianggkah siswa bisa : 1. Nulis layang pribadi kanggo wong tuwa2. Mbalesi laying pribadi saka wong tuwa.3. Nyebutake perangane laying pribadi Pangerten layang pribadi Minangka miwiti pasinaon menika mangga dipun waos tuladha serat menika. Ingkang baku saged mangertosi suraosipun serat sarta perangan-peranganipun. Boja, 14 Februari 2009 Kanggo Kancaku Ing SMA 1 Sukorejo Jl. Banaran No. 5 Salam Kangen, Halo Sembada, kados pundi kabare? Muga-muga panjenengan dalah keluarga tansah nemu kawlujengan. Wiwit lulus SMP suwi ora nate ketemu, panjenengan ora kersa maringi kabar aku. Apa panjenengan wis lali karo aku. Aku kepingin banget bisa ketemu , kepingin gegojegan kaya rikala ana ing SMP mbiyen. Cukup semene dhisik, apuranen kabeh kaluputanku. Taktunggu rawuhmu. Sungkem kanggo Bapak Ibu Kanca panjenengan Karyati Rahayu Ing bebrayan agung, layang kaya iku mau biasane saka kanca raket, kenalan utawa keluarga. Saben layang mesthine ana isi utawa surosane beda-beda. Kayata; kangen, pingin ketemu, nggambarake kaanan, njaluk kiriman, undangan, lan liya liyane. Kepriye perasaanmu rikala nampa layang banjur diwaca? Rikala maca layang mesthine pikire gegawangan kaya weruh kepiye praupane, utawa rupane sing ngirimi layang. Kaya-kaya omong-omongan, diterangake diwenehi informasi karo sing ngirimi layang. Layang kiriman iku kalebu layang pribadi, jalaran metu saka atine dhewe. Kejaba iku sing baku nganggo jenenge dhewe. Layang mono ana perangane yaiku:1. satata basa2. salam/ adangiyah3.
layang marang Sembada?Wangsulan: ............................................................................................................... 5. Titi mangsane layang kapan? Wangsulan ................................................................................................................Tugas PribadiWacanen kanthi pratitis! Kanggo Anakku Ing SMA 1 Sukorejo Pamuji rahayu, Ngger, kanthi layang iki aku wong tuwamu aweh kabar keslametan. Bapak lan biyungmu tansah senenga, pinaringan bagas waras, ora ana alangan sawiji apa. Muga- muga kaananmu ing kene uga tansah binerkahan ing Gusti. Kejaba saka kuwi, wong tuwamu sakloron kepingin ngerti kepriye kaananmu. Kenangapa wis sesasi kok ora bali. Muga-muga ora ana alangan apa-apa. Wong tuwamu uga kepingin ngerti keriye anggonmu sekolah, mesthine lancar-lancar bae ta? Priye basa jawane, wis bisa maca jawa durung? Aja sumelang, sesuk yen bali tak tuturi. Tak kira cukup semene dhisik, yen ana ukara sing ora prayoga, sing gedhe panapuramu. Donga lan pangestuku kanggo anakku. Meteseh, 14 Agustus 2009 Wong tuwamu Priya Sembada Sawise kowaca banjur: a.Balesana layang mau! b.Gatekna ejaan lan basane! c. Amarga layang arep kokirimake marang wong tuwamu mula gunakna unggah- ungguh sing trep! Papan kanggo nggarap. KETRAMPILAN BERSASTRA NYERAT Standar Kompetensi : Saged nyerat, parikan lan wangsalan. Kompetensi Dasar : Nyerat Parikan, wangsalan. Tujuan Pasinaon : Sasampunipun ngawontenaken pasinaon (KBM) dipun angkah para siswa saged: 1. Njlentrehaken pangertosan parikan. 2. Njlentrehaken pangertosan wangsalan 3. Ndamel parikan kanthi dhasar kedadosan padintenan. 4. Ndamel wangsalan kanthi dhasar kedadosan padintenan.PARIKANA. Kang diarani Parikan.Unen-unen mawa paugeran telung prekara, yaiku:1. Kedadeyan saka rong ukara kang dhapukane nganggo purwa kanthi guru swara.2. Saben saukara kedadeyan saka rong gatra.3. Ukara sepisan mung minangka purwaka, dene ngese utawa wose dumunung ing ukara kapindho.Tuladha:Tawon madu, ngisep sekar. (ukara kapisan, 2 gatra)Calon guru, kudu sabar. (ukara kapindho, 2 gatra)B. Gunane Purwaka Ukara sepisan utawa purwaka mung dianggo narik kawigatene wong kang dedya dikandhani utawa dipituturi. Pamrihe supaya sadurunge isine dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, banjur nggatekake wose kang baku, kang satemene lagi arep diucapake. Marga wis nggatekake luwih dhisik, ngerti tenan maksude ukara isi/wose (ukara kapindho).C. Manut cacahe wanda, parikan kena diperang dadi 3 yaiku: 1. Parikan kedadean saka (4 wanda + 4 wanda) X 2 Tuladha: Iwak bandeng, durung wayu. (4 wanda + 4 wanda) Priya nggantheng, sugih ilmu. (4wanda + 4 wanda)2. Parikan kedadean saka 4 wanda + 8 wanda) X 2 Tuladha: Kembang adas,
gula jawa, sabungkus isine lima.(8 wanda + 8 wanda) Wis lumrahe para siswa, wajib seneng nggubah basa. ( 8 wanda + 8 wanda)4. Parikan kang ora nglungguhi paugeran, utawa ora manut paugeran, diarani parikan para utawa parikan padinan. Tuladha: Ngetan, bali ngulon. (2 wanda + 4 wanda) Tiwas edan, nora kelakon. (4 wanda + 5 wanda)5. Carane nggawe Parikan. Sing dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku ukara sing isi ”ngese” utawa wose. Ukarane kedadean saka 4 wanda + 4 wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda, utawa 8 wanda + 8wanda. Sawise rampung pangarange ukara kapindho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung kanggo purwaka. Cacahe wanda padha karo ukara kapindho, purwa kanthi guru swara uga padha karo ukara kapindho.6. Isi parikan bisa maneka warna: agama, pendidikan, sindiran, karesnan lan liya liyane. 7. Rerenggane Basa. Parikan kalebu rerenggane basa, jalaran basa kang nganggo parikan iku gawe senenge wong kang maca, utawa wong sing ngrungokake. Guneman mawa parikan njalari rame nengsemake.GLADHENGanepana supaya dadi parikan sing luwes!1. ........................., ............................... Dadi murid, kudu sregep2. ........................., ............................... Ro wong tuwa, kudu hormat.3. ………………., ………………….. Gampang nesu, gelis tuea.4. ………………, …………………. Pamit ngaji, jebul mojok.5. ………….., …………………….. Ajar kenal, karo aku.Gawea parikan kang isine nasehat, nganggo paugeran ing ngisor iki:1. ( 4 wanda + 4 wanda ) x 22. ( 4 wanda + 8 wanda) x 23. (8 wanda + 8 wanda) x 2 Papan Kanggo nggarap1. ……………………………....................., ……………………………………………… ……………………………....................., ………………………………………………2. …………………………………………., ……………………………………………… …………………………………………., ………………………………………………3. ………….………………………………, ...…………………………………………… ………………………………………… , ………………………………………………WANGSALAN1. Kang diarani Wangsalan.Unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelakake batangane utawa tebusane sarana sinandi, lire: olehe mratelakake batangane ora melok, ora diceplosane, mung dikandhakake sawanda utawa luwih.Tuladha; Jenang gula, kowe aja lali marang aku iki ta kangmas.Wanda ” li ” ing tembung “ lali “ iku nuduhake manawa wangsalan jenang gula iku batangane “ glali “2. Wangsala lambaWangsala lamba iku wangsalan kang isi batangane mung siji.Unen-unen wangsalan lamba mung saukara, kang kedadean saka rong gatra.Gatra kang ngarep isi wangsalan, gatra sing mburi isi tebusane utawa batangane.Tuladha: Pindhang lulang, kacek apa aku karo kowe. (pindhang lulang = cecek) Balung klapa, ethok-ethok ora nerti. (balung klapa = bathok)3. Wangsalan rangkep (camboran)Wangsalan rangkep iku wangsalan lan isi batangane luwih saka siji.Unen-unen wangsalan rangkep kedadean saka rong ukara, siji-sijine ukara kedadean saka rong gatra. Ukara kapisan isi wangsalan, ukara kapindho isi batangane.Tuladha: Jenang sela, wader kalen sesondheran. (apu, iwak sepat) Apuranta, yen
tetembungane kaping pindho.Tuladha: Uler kambang, yen trima alon-alonan. (uler kambang = lintah)Oncekane sepisan: uler kambang, maksude lintah.Oncekane sing kapindho: wanda tah ing tembung lintah, dianggep wancahan saka
sing ngrungu (maca) dianggep wis ngerti maksude, mula wangsalan mau ana sing tanpa nyebutake batangane. Tuladha:
bisa kaperang dadi loro:a. Mawa paugeran: 4 wanda + 8 wanda. Wangsalan iki diarani wangsalan lamba, isi batangane mung siji. Unen-unene mung saukara kedadean ska rong gotra. Gatra ngarep 4 wanda (isi wangsalane). Gatra mburi 8 wanda (isi batangane) Tuladha: Reca kayu, goleka kawruh rahayu. (reca kayu = golek) Rone mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso. (rone mlinjo = eso)b. Mawa paugeran: (4 wanda + 8 wanda) X 2 Wangsalan nganggo paugeran iki, arane wangsalan rangkep, jalaran isi batangane luwih saka siji. Unen-unene rong ukara, saben saukara kedadean saka rong gatra. Ukara sepisan (rong gatra) isi wangsalan, ukara kapindho( rong gatra) isi batangane. Tuladha: Jarwa sirna, tembok bata pinggir griya. (ilan , pager) Memulanga, sauger becik ing mangkya.6. Wangsalan sinawung ing tembang. Cacahe wanda lan guru lagune (dhong dhinge) ing wekasane gatra ora tertentu, jalaran kawengku ing guru wilangan lan guru lagu ing tembang. Guru wilangan lan guru laguning tembang kudu tansah menang, lire: ora kena owah, kudu tansah manut paugeraning tembang.Tuladha:DhandhanggulaAyam cemeng ingkang mubal putih,simbok nganten mleroka sadhela,
cilik sinandhung mobyar,mobyar warna ketemu pisan kaping kalih,kudu ngajak saben dina.7. Carane ngarang wangsalanSing dikarang luwih dhisik perangan sing mburi (ukara batangane), banjur ngarang perangan ngarep (Ukara wangsalane). Dadi ngarange perangan ngarep tiba kari.Tuladha:Para siswa, keparenga manembrama.Ukara mau gatrane sing ngarep ”
dijupuk sawanda sing kena dianggo wangsalan. Upamane wanda wa dianggo wangsalan sing batangane lawa kanthi unen-unen kalong alit.Gatrane sing mburi ”keparenga manembrama” uga dijupuk sawanda, dipilih sing kena digawe wangsalan. Upamane wanda reng, digawe wangsalan sing batangane areng, kanthi unen-unen wreksa sisaning dahana.Dadine wangsalan banjur: Kalong alit, wreksa sisaning
kanggo wangsalan kang batangane nenem/enem. Dadine wangsalan banjur: Adam putra, wilangan catur lan kalih. Para siswa, keparenga manembrama.Tuladha wangsalan warna-warna.A. Wangsalan padinan mbutuhake batangan: 1. Nyaron bumbung, ngantos cengklungen nggen kula ngenteni. 2. Mrica kecut, muni kok sing ora nyata. 3. Kendhal jeram, yen keparen kula suwun. 4. Sarung jagung, bobot timbang kowe dhewe. 5. Wilangan wolu lan kalih, puluh-puluh wis bejaku.B. Wangsalan tanpa batangan: 1. We hla, njanur gunung temen, gasik wis tekan kene. 2. Aku rene mung kepingin nggentha dara ayumu. 3. Hara ta, yen nyawang sing disenengi, nganti ngembang duren. 4. Sesuk yen menyang kutha gudheg aku titip tukokna wayang. 5. Panjenengan aja nganak cecak karo wong ora duwe.C. Wangsalan mawa paugeran tertemtu. 1. Kawi
jangga, senjata nganggo gandhewa. ( ......................., ........................ ) Lunga nangndi, sedhih ingkang manah kula.2. Jarwa seda, dhele thukul anenga wana. ( ............................., .....................) Den amati, tansaya tambah rasa tresna.3. Carang wreksa, wreksa digawe wong-wongan. ( ………….. ....., ...........................) Nora gampang, golek untung amprih kondhang.4. Gelang driji, kaca kontak aneng netra. ( .........................., ........................... ) Aja lali , karo emak ya sing tresna.5. Kolik priya, kethek putih ringgit purwa. (…….....………., …………............) Satuhune, wong anom bekti wong tuwa.6. Sarung jagung, kertas dienggo belaja. ( ......................., ..............................) Najan abot, rumangsa wis wiwit tresna.7. Pager griya, griya
becak liwar marga.9. Watu banyu, banyu tiba saka langit. (....................., ................................) Estunipun, kula dandan wiwit wau.10. Putra kuda, kayu sisane dahana. ( .........................., ...........................) Lo kok ngono, ora ngajak bareng nedha.Tembung-tembung iki dadekna ukara wangsalan!1. Reca kayuJawab: ………………………………………………………………………………2. balung janurJawab: ………………………………………………………………………………………3. sendhok segaJawab: ………………………………………………………………………………4. sandhal kayuJawab: ........................................................................................................................5. putra bebekJawab : .................................................................................................................... TAGIHAN Wenehana tandha ping (X) ing aksara jawaban sing bener1. Paragraf kang gagasan pokoke mapan ing wiwitan paragraf, dijenengi paragraf ...a. induktif c. deduktifb. campuran d. kondusufe. deduktif induktifDina Senen 16 Maret kepungkur para pemimpin parpol wis nganakake deklarasi kampanye damai ing kampanye terbuka sing bakal rampung
mesthi nglibatake massa sing ora sethithik, kebak hura-hura, pawai/ konvoi lan pameran kekuwatan massa, lengkap sabumbu-bumbune wujud pagelaran seni ing
runtuh. b. Yen bareg-bareng dadi rosa, yen dhewekan ora kuwat. c. Sapu sada, yen siji ora kuwawa yen sateken bisa gawe nyapu. d. Ora
wilujeng sadaya. Ukara mau pantese minangka .... layang. a. satata basa d. purwaka b. Surasa basa e. ada ngiyah c. peprenah8. Katur Bapak saha Ibu Ing Singaraja Pratelan mau ing layang minangka .... a. satata basa d. adangiyah b. surasa basa e. wasana basa c.titi mangsa9. Peprenah iku perangane layang kang mapane ana ing.... a. nduwur sish tengen d. tengah sish kiwa b. tengah sish tengen e. ngisor sish tengen c. sawise ada ngyah10. Jangkrik genggong, wani nglirik sepi uwong. Unen-unen iku kalebu tuladha ... a. wangsalan d. paribasan b. parikaan e. sanepa c. bebasan11. Menawa gawe parikan, luwih dhisik digawe.... a. isine parikan d. purwa kanthine b. purwakane e. dhong-dhinge c. adeg-adege12. Sing ora kalebu parikan padinan yaiku ... a. Jambu, apa jeruk. d. Tir, padha irenge. Aku melu, apa entuk. Sing diesir, padha senenge. b. Rujak nanas, pantes diwadhahi gelas. e. Korek, gambar kucing. Tiwas-tiwas, nglabuhi wong ora waras. Kula ndherek, wonten wingking c. Theklek, kecemplung kalen. Timbang golek luwung balen. 1. Batangane wis ana senajan mung sawanda. 2. Mung saukara,
edi peni.14. Pandom wektu, dalan banyu aneng wana. Ora jamane, manungsa lali agama. Wangsalan iku batangane... a. jam lan kali d.kompas lan jurang. b. jadwal lan selang
pokok-pokok rembug. Sapa sig rembugan lan apa surasane rembugan.2. Ngrangkum isi rembugan ing sajrining ukara-ukara.
wis sepuluh taun ditinggalake,nanging kadang kala rasa kapange marang kesenian tradhisional kasebut ora bisa disayuti. Mula yen kala-kala entuk uleman saka kanca-kancane kang isih setya njaga eksistensine kethoprak supaya melu main, Kusyadi ora tau nulak nadyan honore ora mingsra. Sasi Pebruari kepungkur priya kelairan Madiun iku diajak ngethoprak rong mbengi ing Taman Hiburan Rakyat (THR) Surabaya. Nalika kuwi Kethoprak
jalaran wiwit umure isih 23 taun, Kusyadi wis njegur ing
kuwi. ”Wekdal semanten kula dipun ajak dening Pak Sis (Ki Siswondo Hardjo Suwitwo-pimpinane Siswa Budaya,” kandhane Kusyadi anoraga. Miturut Kusyadi, nalika kuwi,taun 1974, dheweke isih dadi anggotane Wayang Wong Setya Dharma, Madiun. Sawijineng dina Ki Siswondo rawuh ing tobonge lan nawani supaya nggabung marang kethoprake.
ngalami jaman kencana rukmi. Senimane racak urip makmur. Mula akeh seniman saka grup kethoprak liya sing kepingin nggamblok Siswa Budaya. ”Raosing manah kula bombong saged dados peranganing Siswa Budaya,” ujare Kusyadi. Nanging taun-taun wiwitan ing Siswa Budaya, Kusyadi ora langsung munggah panggung. Manut Ki Siswondo, gayane Kusyadi isih kaya pemain wayang wong saengga durung cocog diwenehi dhapukan. Ki Siswondo engga meh setaun ”moles” karaktere Kusyadi murih salaras karo sing dikarepake . ”Pak Sis menika mboten sembarangan menawi dipun anggep taksih kirang pas inggih mboten dipun mainaken,” critane Kusyadi. Sawise karaktere owah, Kusyadi lagi entuk main. Ewasemono dheweke mung diwenehi peran-peran figuran. Tujuwane kareben nyinau kabisane kanca-kancane kang luwih senior. ”Kula saweg dipun pitados dados peran utama sasampunipun gangsal taun,” kandhane Kusyadi. Bebarengan Siswa Budaya, Kusyadi melu mecaki jaman-jaman kang endah. Nadyan ngolah-ngalih saka kutha siji menyang kutha liyane nanging Siswa Budaya ora tau sepi. Kusyadi dadi bintang panggung kang tansah diantu-antu penonton. Dhasar kasinungan rupa bagus tur alus
dadi ora ajeg. Taun 1999 Kusyadi mutusake metu saka grup kang wis nggedhekake jenenge mau. Alasane, sawise Ki Siswondo murud, dheweke wis ora krasan maneh mapan ana Siswa Budaya. Nanging ora ateges Kusyadi nglalekake panggung seni sawutuhe. Ing saselane momong putu lan minangka Ketua Rukun Warga 12 Desa Pandean,
minangka seniman kethoprak bisa dijagakake?.................................................................................................................................8. Apa alasane Kusyadi metu saka Siswa Budaya?.................................................................................................................................9. Sapa sejatine Kusyadi iku?.................................................................................................................................10. Kenapa penonton kethoprak saiki susut?.................................................................................................................................11. Pira cacahe anake Kusyadi?.................................................................................................................................GUNEMANI. Standar Kompetensi:Bisa ngandharake pikiran, panemu, gagasan, lan perasaan sacara lesan kanthi kegiatan pidato, crita, dialog, nganggo basa Jawa kanthi unggah-ungguh basa kang trep.II. Kompetensi Dasar : Nyritakake pengalaman pribadi.III. Indikator :1. Nyritakake pengalamane dhewe (pribadi) sing nabet nganggo maneka ragam basa Jawa. Kalebu basa dialek.2. mangsuli pitakon saka materi sing dicritakake.Ringkesan MateriCrita Pengalaman Manungsa sing akeh-akeh padha duwe pengalaman dhewe-dhewe. Pengalaman mau werna-weran. Ana pengalaman sing lucu ngguyokake, ana sing nyedhihake, nrenyuhake. Nanging uga ana sing njengkelake, utawa nggregetake. Pengalaman-pengalaman mau senajan wis suwe angel laine, menawa pancen nabet ing ati. Crita pengalaman iku tujuwane dirungokake wong liya, wong liya ketarik lanseneng ing ati. Mula sing dicritakake uga kudu dipilih crita sing aneh, lucu, spektakuler nyenengake lan pancen crita mau dudu crita biasa, naging crita istimewa. Yen mung crita biasa, kabeh uwong wis padha ngalami ora perlu dicritakake, ora padha gumun.Anggone nyritakake mbutuhake rakitan basa kang runtut, ora dibolan-baleni, tembung-tembunge gampang dingerteni, komonikatif kabeh ngerti maksude. Nalika crita pengalaman kanggo wong liya, perlu nggatekake unggah-ungguh basa lan tata krama sing perlu. Kejaba iku perlu empan papan, lire perlu mawas sapa sing ngrungokake, ing ngendi anggone crita, suasane kepriye lan liya-liyane.WACANEN KANTHI TELITI!Crita Pengalaman 1GARA-GARA DIDHAWUHI MACA TULISAN JAWA Nganti saiki aku kami kekelen menawa kelingan kedadeyan ”maca tulisan Jawa” nalika aku isih sekolah ing SMP. Apa maneh yen ketemu kanca-kanca lawas kang ngelingake bab iku. Dene kedadeyane mangkene: Wektu iku Pak H, guru ”kagunan Jawa” ndhawuhi para murid saklasku supaya minggu ngarep kudu maju ing ngarep kelas perlu maca tulisan Jawa sing lagi bae dicathet, yaiku crita Panji Semirang. Esuk-esuk, dina sadurunge maju, kanca-kanca padha ngrombol ngomongake menawa padha ora bisa maca tulisan Jawa kanthi lancar. Kabeh rumangsa wedi menawa Pak H duka. Krungu kaya ngono iku Paidi kancaku sabangku mung mesem, mula kanca-kanca pdha sujana..... ”Di, kowe kok mesam-mesem bae, kaya pinter-pintera.” celathune Kirman. ” Pokoke beres!” ” Beres piye, wong maca bae blekak-blekuk kok,” sambunge Yatini ” bisa-bisa aku kena gebug bokongku dening Pak H”. Sabanjure Paidi menehi weruh, bab jurus ces pleng mau, yaiku cathetane diturun nganggo tulisan latin, nanging olehe nulis ana ngisor garis, tur hurupe rada bunder-bunder. ”Akuuuur!” saure kanca-kanca. Mula dina iku uga, sadurung mulih kabeh padha rundhingan, aja nganti rahasia iku kejodheran, kudu kompak. Pas dina cinaton, Yatini didhawuhi maju, mesthi bae kabeh padha dheg-dhegan, wedi menawa kewiyak wadine. ” Sliuman-slumun slamet” usike kanca-kanca kang kapireng Pak H. ” Ana apa, kok rame?” pitakone Pak H. Pitakon mau ora ana sing njawab, kabeh meneng bae, mung padha plerokan.Pak H mesam-mesem rumangsa seneng, dene kang wus maju macane lancar. Tan kocapa, bareng Pidi maju, sikile nyandhung bangku, nganti cathetane tiba, mangka Pak H pas ana sandhinge, cathetan dipundhut karo Pak H, karepe arep diwenehake, nanging sadurunge diulungake ndadak kober diwaos. ”O, ... padha kaya ngono ya, dadi arep ngakali aku” ngendikane semu duka ”yen kaya mangkono kabeh cathetan arep ndak gledhah.” Nalika di gledhahpadha kecekel wadine mula kabeh kang wus padha maju dibatalake lan di baleni minggu ngarep. Apa tumon,cah Jawa kok ora bisa basa jawa?(Imam Tauchid – Bekasi)TAGIHAN CRITA PENGALAMAN 11. Ing crita pengalaman 1 mau nyritakake bab apa?Wangsulan:......................................................................................................................................2. Apa maksude sluman slumun slamet ?Wangsulan:......................................................................................................................................3. Apa hikmahe, crita pengalaman 1 mau kanggone sliramu?Wangsulan:......................................................................................................................................4. Sapa sing tiba giliran sial ing crita mau? Wenehana alasan!Wangsulan:......................................................................................................................................5. Critakna maneh kanthi ringkes pengalaman mau!Wangsulan:.................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................. ......................................................................................................................................Crita Pengalaman 2KATHOK KOLOR MARAKAKE ISINKedadeyan kang gawe isin Lik T iki wis sakwetara taun kepungkur, nanging yen kelingan ora bisa digambarake sepira isine. Critane mangkene. Lik T iki pagaweane dadi tukang panggul ana pasar. Sapen isuk udakara jam limanan dheweke mesthi wis njegreg ana pasar, methuki para langganan kang nggunakake tenagane. Senajan wis umur 50 luwih, Lik T isih rosa, pideksa dadi ora nate nulak manggul apa bae.Sawijining dina sakdurunge budhal atine krasa ora kepenak. Nanging abot-abot ngopeni anak bojo dheweke tetep budhal kaya adat saben. Kaya kebiyasaane wong ndesa, pangganggone Lik T uga kathok kolor karo (nuwun sewu) ora nganggo celana dalam.nalika tekan pasar ndilalah kolore mau pedhot. Clingak-clinguk nggolek tali utawa rafia ora nemokake dumadakan dheweke nemu peniti. Peniti kuwi banjur dienggo nyingseti kathoke.Esuk kuwi dheweke di kon manggul daging saka mobil menyang los.Sejangah,rong langkah,telung langkah,ora ana apa-apa.Bareng patang jangkah dumadakan ...”dhel” peniti mau pedhot! Mesti wae Lik T banjur wuda,babar blas ora ketutupan benang saklembar-lembara.Lik T kaget, wong-wong padha mlongo! Kadungmertarung Lik T tetep mlayu manggul daging menyang los karo mbengok “nuwun sewu – nuwun sewu”.wong-wong padha sumingkir. Bareng tekan los, Lik T banjur ndeprok ngono wae. Untung ning los ana sarung, kena dingo nutupi awake.”Ngimpi apa aku mau bengi”batine Lik T. Bar kedadean iku ana telung dinanan Lik T ora budhal nyambut gawe (H.Masturi,S.Ag – Wegil,Sukolito Pati)TAGIHAN CRITA PENGALAMAN 21. Apa crita ke 2 iku kalebu lucu? Lucune ing endi kandhakna!Wangsulan:...........................................................................................................................................2. Sapa sing dicritakake ing crita ke 2 iku?Wangsulan:...........................................................................................................................................3. Saupama lelakon mau kowe dhewe sing ketaman, kepriye perasaanmu?Wangsulan:...........................................................................................................................................4. Apa hikmahe crita mau kanggo kowe?Wangsulan:...........................................................................................................................................5. Crita pengalaman muau critakna maneh kanthi cekak aos!
maca lan paham sawernaning teks wacan nonsastra basa Jawa kanthi maneka cara maca kanggo maneka tujuan.II. Kompetensi Dasar : Membaca berita.III. Indikator : Maca naskah berita televisi/ radio kanthi nggatekake pakecapan, intonasi,pakecapa cetha, panyawang, sikap rikala maca sing bener.Ringkesan materiMaca iku ora mung nyuwarakake aksara. ananging perlu nggatekake liyane kayata:1. Ucapane cetha, lire ora nuwuhake salah tampa tumprap sing ngunggokake. Jalaran yen ucapane beda maknane bisa uga beda.2. Intonasi utawa lagu ukara pas, lire cendhek dhuwure lagu ukara pas, kepenak dirungu,malah bisa mbiyantu mangerteni isi wacan.3. Sikepe maca nyenegake, maksude yen maca teks berita becike praupan utawa panyawang aja mung tumuju teks, nanging pamirsa uga perlu disawang.4. Tempo pas, lire banter cepete anggone maca aja kecepeten, nanging uga ora kalonen. Yen kecepeten anggone ngrungokake kangelan. Nanging yen kalonen bisa njuwarehi.Maca mono sawijining ketrampilan. Sapa baee sing gelem ngulinakake mesthine bisa dadi trampil. mula aja wedi kangelan gladhen utawa latihan supaya bisa trampil maca.SARI WARTA
Indonesia, Umi Saodah, kejebak ing satengahing swasana perang ing Jalur Gaza, Palestina. Nanging
Palestina wiwit wolung taun kepungkur. Sadurunge ana Palestina, Umi nyambut gawe ana Yordania. Umi, anake pasangan Moch Yasmin lan katinem, budhal menyang Yordania liwat PT Andromeda, Jakarta. Sawise nem taun ana Yordan, Umi ngalig menyang Palestina. Naging Rochman ora ngerti sapa sing ngajak Umi pindhah mrana. Kedutaan Besar RI ing Kairo, Mesir sumedya njupuk Umi saka wilayah konflik kasebut. Ewadene petugas kedutaan kang kajibah methuk Umi isih kangelan mlebu menyang tapel watesing Palestina amarga isih ditutup dening saradhadu Israel. (PS No4 24/1 2009)Wangsulana pitakon iki!1. Umi Saodah iku bocah saka ngendi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................2. Rochman iku sapa? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Kepriye larah-larahe Umi bisa tekan Palestina? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Sapa wong tuwane Umi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Pirang taun suwene Umi kerja neng luar negeri? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................Pawarta 2 RAGAD UNAS RP 572 MILIAR Pemerintah nyepakake dhuwit
wurung dadi anggota dewan padha depresi awit nalika kampanye kadhung cucul ragad akeh. Kamangka komposisine kursi wakil rakyat karo cacahing caleg ora setimbang. Sumarno menehi conto, ing
cacah 41 kanggo ngrebut kursi 4. Manut Sumarno, saperangan gedhe saka caleg-caleg mau wis entek-entekan ngedol bandha donyane kanggo beya kampanyene mangka durung karuwan dadi. Mula ing pemilu sabanjure kudu wiwit dipikirake cara-carane kampanye sing efektif lan efisien murih ora jor-joran ”mbuwang” dhuwit ing
mengkone akeh tilas caleg kang padha owah pikire. ( PS no 13 28/3 2009)Wangsulana pitakon iki!1. Berita iku mau ngrembug bab
akeh? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Sing diberitakake mau wilayah ngendi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Sumarno iku sapa? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Caleg pira sing melu ngrebut kursi DPR RI saka wilayah DKI? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................KEMAMPUAN BERSASTRANYERAT.Standar Kompetensi : Saget nyerat tembang macapat, parikan lan wangsalan.Kompetensi Dasar : Nyerat tembang Macapat.Indikator : 1. Nemtokaken Tema tembang. 2. Ngembangaken ide gagasan ing salebetipun tembang.RINGKESAN MATERI1. Tembang. Kang diarani tembang yaiku, reriptan utawa dhapukane basa mawa paugeran ertemtu (gumathok) kang pamacane (olehe ngucapake) kudu dilagokake nganggo kagunan swara.2. Cakepan. Kang diarani cakepan iku unen-unen tembang utawa tetembungan kang kanggo ing tembang. (syair)3. Golong-golongane Tembang. a. Tembang Kawi utawa tembang Gedhe. Uga disebut maca sa lagu. b. Tembang Tengahan utawa tembang Dhagelan. Uga disebut maca ro lagu utawa lu lagu. c. Tembang Macapat utawa Tembang Cilik. Uga disebut maca pat lagu.4. Paugera Tembang Macapat. Sing baku paugerane tembang Macapat iku ana telu, yaiku:1. Guru gatra. Yaiku cacahe larik ing saben pada tembang.2. Guru wilangan. Yaiku cacahe wanda (suku kata) ig saben larike.3. Guru lagu. Yaiku tibane swara ing pungkasane larike.Kanggo niteni cakepan ikukalebu tembang apa, gatekna paugeran ing ngisor iki!No Jeneng tembang Larik Guru Wilangan Guru Lagu1
Gambuh IIIIIIIVV 7101288 uuiuo5 Kinanthi IIIIIIIVVVI 888888 uiaiai6 Asmarandana IIIIIIIVVVIVII 8888788 iae’aaua7 Durma IIIIIIIVVVIVII 12767857 aiaaiai8 Dhandhanggula IIIIIIIVVVIVIIVIIIIXX 1010879768127 iae’uiauaia9 Pangkur IIIIIIIVVVIVII 811871288 aiuauai10 Megatruh IIIIIIIVV 128888 uiuio11 Pocung I IIIIIIV 126812 uaiaTuladha Gambuh Rekasane wong golek ngelmu,pingin pinter ora wedi laku,nadyan adoh tetep tabah dilakonilinambaran ati teguh,diridllai Gusti Alloh.Gawea tembang Gambuh kanthi tema ”Kehidupan”UJI KOMPETENSIGLADHEN SEMESTER 1Pilihen jawaban sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a,b,c,d, utawa e,1. Manut panaliten, akeh bocah ing daerah Kendal kang kepeksa mandheg sekolahe. Cacahe atusan, malah ewon. Dudu karepe dhewe mandheg lan dudu karepe wong tuwane. ............. Ukara kang mathuk kanggo nerusake paragraf ing ndhuwur yaiku .... a. Iki disebabake dheweke wegah sekolah, amarga sekolah iku pancen rekasa. b. Kabeh mau amarga kaanan kang ora nyengkuyung marang nasibe bocah mau. c. Prakara iki minangka tanggungan kang abot kanggone awake dhewe kabeh. d. Pancen semangat kanggo sekolah iku ora diduweni saben bocah Kendal. e. Gelem ora gelem awke dhewe kabeh kudu gelem mbantu
kang diesthi amung makarya oleh karya kanggo putra Isi pethikan geguritan iku ngemu rasa.... a. Kangen marang wong kang nyambut gawe. b. Semangat nyambut gawe kang makantar-kantar. c. Jengkel nalika nyambut gawe ing ngalas. d. Sabar, nalika nyambut gawe kanggo keluarga. e. Ora trima amarga dadi wong kakeyan gawean.3. Wangsalan iku unen-unen kang saemper cangkriman, nanging jawabane wis ana senajan samudana. Ing ngisor iki sing minangka tuladha wangsalan yaiku ... a. Kabeh tumindak sing ngati-ati, sebab becik ketitik ala ketara. b. Sing tuku sembako akeh banget, pindhane temawon. c. Tawon madu ngisep sekar, calon guru kudu sabar. d. Aja seneng ngrokok cendhak, yen ana wong omong neges-neges. e. Gusti iku werdine baguse ati, yen tebu antepe kalbu.4. ................... Manungsa kadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung manungsa sing bisa mawas diri kanthi obyektif lan nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikirku iku jujur apa ora. Sifat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip supaya wong tansah tumindak jujur. Ukara kang pitakon kang mathuk karo isine paragraf kasebut ... a. Kepriye carane supaya uwong bisa tansah tumindak jujur? b. Manungsa ngendi sing durung nate tumindak ora jujur? c. Sapa sing bisa nambani wong lara ora jujur? d. Pira cacahe wong sing tumindak ora jujur? e. Kepiye carane nemokake wong sing jujur?5. Gegantilaning atiku wus antara suwe ora ketemu. Maksude gegantilaning atiku, yaiku wong sing …. a. tansah dipercaya d. mesthi digoleki b. tansah ditresnani e. mesthi dadi pikiran c. ngabot-aboti ati6. Tata rakite gawe pidhato sing bener, yaiku ... a. Salam pambuka – wigatine atur – purwaka – wasana – pangajeng-ajeng. b. Salam pambuka – purwaka – wigatine atur – pangarep-arep –
surasa basa – wigatine atur – pengarep-arep – wasana. d. Salam pambuka – pangarep-arep – wasana – panutup. e. Salam pambuka – wasana basa – pengare- arep – panutup.7. Perangane pidato kang isine ngaturake panuwun saha nyuwun pangapunten menawa ana kukurangan lan kaluputane atur, jenenge .. a. Salam pambuka d. pengarep-arep b. purwaka e. surasa basa c. wasana basa8. Sikep badan utawa sarira sarta pasuryan ingkang kedah dipun gatosaken nalika maraga pidato, inggih menika... a. Jumenenng kanthi lelambaran suku setunggal. b. Pasuryan suntrut mbesengut, ningali mangandhap. c. Jumeneng kanthi raos kapitadosan dhiri pribadi. d. Sekedhap-sekedhap mirsani manginggil. e. Asring ngobahaken salah setunggaling bageyan awak.9. ....... mboten kesupen, mbok bilih rikala sugengipin almarhumah nggadhai kalepatan, kula makili sedaya keluarga nyuwunake pangapunten. Cuplikan sesorah iku mau diandharake ing kaanan ... a. seneng d. supitan b. syukuran e. kesripahan c. mantenan 10. .......nglajengaken rembag wulan kapengker ingkang sampun golong gilig anggenipun badhe bebesanan. Titi wanci menika dipun adani upacara pasrah sang- sangan saha liru kalpika
ngguya-ngguyu b. ndlongop e. meneng wae c. omong wae12. Tuku gudhe diwungkusi, ………… Ukara kang trep kanggo nerusake parikan, yaiku … a. Bocah gedhe diapusi. d. Dadi murid kudu sregep. b. Kudu bekti ro wong tuwa. e. Dadi uwong aja kurupsi. c. Manuk emprit nucuk pari.13. Esuk-esuk srengengene uwis metu ibu, nyuwun pangestu ingkang putra badhe sinau. Dasa namane srengenge, yaiku … a. kartika, lintang, jagad d.
wong anom lali agama. Sing dikarepake wong agung anjani putra, yaiku ... a. Anoman. d. Janaka. b. Werkudara. e. Sugriwa. c. Rama wijaya.15. Nastiti : Halo, sugeng enjang. Menapa leres menika dalemipun Ibu Eni? Bu Eni : Inggih leres, menika kula piyambak. Wonten menapa nggih? Nastiti : Kula Nastiti Bu. Kepareng matur Bu, dinten menika kula mboten saget mlebet sekolah. Kula tasih wonten griya sakit, nenggani bapak, amargi bapak. Kula nyuwun izin Bu. Bu Eni : O, iya. Dakdongakake muga-muga Bapakmu enggal dhangan. Satiti : ............... Kanggo mangsuli Bu Eni, pantese Satiti matur ..... a. Inggih Bu, kapan-kapan tuwi mriki. b. Maturnuwun Bu, benjang tilik mriki nggih! c. Amin. Matur nuwun Bu, donganipun, sugeng enjang. d. Inggih Bu,boten usah sumelang, bapak mesthi mantun! e. Matur nuwun, ampun lali lho, dinten niki kula diizinke!16. Dadi uwong kuwi mbok aja kakehan janji kesaguhan, nanging ora nan kasunyatane. Kaya ngono kuwi bebasane .... a. Kakehan gludhug kurang udan. d. gegedhen empyak kurang cagak. b. Kakehan udan kurang gludhug. e. Omba godhonge cilik uwite. c. Sumur lumaku ditimbs.17. Aku didhawuhi Bu Eni ........ layang ........ durung ngerti omahe. Tembung sing mathuk kanggo ngganepi ukara mau ... a. menehake – mula d. maringake – saka b. ngaturake – kamangka e. ngaturaken – mulane c. maringi – sejatine 18. Kanggo nyegah ngrembakane penyakit polio, Ibu Presiden Ani Yudayono sumedya nggiyatake maneh Posyandu lan PKK kang kondhang nalika jamane orde baru. Nanging saiki rada kesilep sawise reformasi. Kanthi progam kasebut diajab ibu-ibu melu tumandang mbrastha wabah penyakit polio sing bisa nemahi tiwas. Nitik saka ukara bakune, paragraf kasebut kalebu
tenan bisa dadi juragan. 5. Cilik dimanja gedhe foya-foya tuwa kaya raya mati mlebu surga. Ukara-ukara iku sing ngemu purwakanthi basa, ukara No .... a. 1. d. 3. b. 2. e. 4. c. 5.20. Nyinau aksara Jawa iku kudu duwe pawitan ati karep, tlaten lan sregep gladhen. Wiwit manerteni carakane siji mbaka siji, ngapalake, mbedakake, suwe-suwe bisa maca nulis kanthi benerlan pener. Tegese tembung carakane yaiku ... a. wujude aksara d. ejakane aksara b. modhele aksara e. gedhe cilike aksara c. tegese aksara21. Raga iki kebak istiyar kanthi sukma sumarah mantep mangudi lan mangesti wis dhik kabeh utange sesuk disaur kabeh panandhang dilebur Cuplikan geguritan iku ngemu rasa pangrasa .... a. suka gambira d. tanpa daya b. nelangsa e. tanpa rasa c. bungah-bungah22. Kasuwun rawuh benjang dinten: Anggara manis. Surya kaping: 14 wulan Agustus. Dina Buda Manis, tegese dina ... a. Senen legi d. Rebo kliwon b. Selasa paing e. Kemis kliwon c. Selasa legi23. Nulis layang isine njaluk pangapura sing trep,yaiku ... a.
salah ya diapura. c. Kabeh mau aku ora njarag, Aku nyuwun kanthi lilaning ati pangapuranen kaluputanku. d. Pokoke gelem ora gelem aku njaluk pangapura kabeh luputmu. e. Sakarepmu anggonmu ngarani kabeh luputmu njaluk pangapura.24. Ibu guru Anita nampa .... saka kantor
daklakonane. Jawaban sing mathuk... a. balung jagung d. roning linjo b. balung pelem e. sarung gajah c. sarung jagung26. .................., ngusadani wong kangen ndag antuk jampi. Wangsalane sing cocok ... a. balung klapa d. balung jagung b. balung janur e. balung geni c. rone klapa27. Isi parikan iki mathuk menawa purwakane ’ Jambu apa jeruk, a. kowe tuku aja njaluk. d. apuranen kaluputanku. b. mlaku-mlaku karo kanca. e. dina setu malem Minggu c. aku melu aja serik28. Purwa kanthi sing kudu ana ing parikan, yaiku purwa kanthi... a. lumaksita d. basa b. swara e. sastra c. aksara29. Tembang Kinanthi, kalebu ewone tembang .. a. cilik d. campur sari b. gedhe e. tengahan c. dolanan30. Tembung sing tegese padha karo samodra, yaiku.. a. kartika d. surya b. candra e. segara c. gisik31. Sing ora jumbuh kanggo meper hawa nepsu, yaiku... a. Gampang omong saru lan misuh yen gojegan karo kanca. b. Sinau kanthi sengkut nganto ora kober srawung karo kanca. c. Nindakake pasa lan prihatin ing sasi Romadon. d. Nindakake gawean kanggo males kang nglarani ati. e. Nekani sarta melu nindakake kegiyatan suka-suka.32. Sing rawuh saliyane Pamong desa Sukorejo, uga ana sesepuh sarta tokoh masyarakat sing peduli. Ukara mau migunakake basa ... a. ngoko lugu d. krama lugu b. ngoko alus e. krama desa c. krama inggil33. Kanggo ngajeni uwong liya, yen guneman becike nggunakake basa ... a. manca d. kasar b. ngoko e. dialek c. krama34. Ing ngisor iki kalebu ewone tembang macapat, kejaba ... a. Kinanthi d. Kusumastuti b. Mijil e. Pangkur c. Dhandhangula35. Wigatosipun serat ulem inggih punika ... a. ngaturi uninga d. ngaturi kabar b. atur panuwun e. atur undangan c. ngaturi rawuh36. Tembang-tembang kayata Praon, Mawar biru, Caping Gunung, Lingsir Wengi lan liya-liyane, iku kalebu ewone tembang ... a. dolanan d. gagrak anyar b. campur sari e. macapat c. tengahan37. ?je[mPo lL nJe nQik >mB| gG n\, Dipun waos... a. Jebolane tanggul sa abreg. d. Jempole kethuthuk remuk. b. Jempol lan jenthike kebrukan. e. Jebule wis padha rembugan. c. Jempol lan jenthi rembugan.38. ?ru kunHg[w s[nTo s, c]h ag[w bu b]h. Dipun waos.. a. Rukun agawe santosa,
Cacahe larik saben sagatra. e. Dhong-dhing ing pugkasane tembung. c. Cacahe tembung ing saben larik.41. ?sur fir jyni= r tLe bu/ [fni= pzsT| ti. Latine ... a. Suradi rajaya ning rata labur di pangan Tuti. b. Sura dirajaya tabuning
cangkriman 47. Dadi ana kudu bisa mikul dhuwur mendhem jero. Unen-unen mikul dhuwur mendhem jero, tegese ... a. Yen wong tuwa mati dibelet sajero-jerone. b. Bisa njunjung jrajad lan martabate wong tuwa. c. Wong luput saka bebaya kebanjiran. d. Bisa ngilangi kabeh kaluputane wong tuwa. e. Wong kang mulya sarwa kecukupan bandha.48. 1.ora 2. gerah 3. nunggu 4. sekolah 5. ibune 6. mlebu 7. dheweke 8. amarga Tembung-tembung iku supaya dadi ukara sing luwes, urutane ... a. 8, 1, 5, 4 6, 7, 3, 2 d. 7, 1, 6, 4, 8, 3, 5, 2 b. 7, 8, 6, 5, 4, 3, 2, 1 e. 8, 3, 6, 7,2. 2, 1, 4 c. 7. 2, 1, 4, 6, 5, 3, 849. Babone crita wayang purwa iku serat
kanthi pratitis!1. Apa bedane krungu karo ngrungokake? Wenehana conto sing nalar!………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………2. Jlentrehna, apa sing diarani
fri, pi nyu znHi= aY= sukM, kine mu ln pr nbi.....................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Gantinen nganggo basa krama!Ing Kledung iku kondhang adheme. Dhasar angine semribit, awor gremise tanpa leren, wis mesthi adheme tikel. Aja maneh kaanan kaya ngono iku, selagine wayah jam sewelas awan, tur srengengene njepret bae hawane meksa adhem. Wangsulan: .............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................6. Gawea tuladha parikan sapada kang isine nasehat, kanthi paugeran (4 wanda + 4 wanda) X 2 .... ..... ..... ..... , .... .... ..... ...... . ..... ..... ..... ..... , .... .... .... ...... .7. Wangsalan iku apa terangna! ...................................................................................................................................... ........................................................................................................................................ 8. Gawea wangsalan kanthi batangan tembung iki:a. ali-alib. siter a.................................................................., ................................................................... b. .................................................................., ..................................................................9. Jlentrehna! a. Guru gatra b. Guru wilangan c. Guru lagu Jawab:a. .........................................................................................................................b. .........................................................................................................................c. .........................................................................................................................10. Tulisen Jawa!”Wong keset cedhak karo kebodhohan”.” Wong bodho cedhak karo kemlaratan”...............................................................................................................................................................................................................................................................................CANGKRIMAN PRAPATAN1 2 3 4 5 67 8 9 10 11 12 13 14 15 1617 18 19 20 21 22 23 PITAKONA. Manengen: 2.
jenengku Dwi Syaeful M, S.Pd ananging para kanca pamanggihan kaliyan kula cekap ipung kemawon. aku lair ana ing tlatah kutha
satunggalipun tokoh agami Kristen ing negari Jepang ingkang nggadhahi perhatian ingkang ageng tumrapipun swasana sosial ing wekdal gesangipun.[1][2] Wiwit taun 1909, Kagawa mutusaken badhe manggen sesarengan kaliyan tiyang ingkang mlarat ing satunggalipun dhaérah ingkang namanipun Shinkawa.[1][2] Kagawa manggen ing gubug dharurat kanthi ukuran 2x2 méter.[2] Kagawa lajeng nampung tiyang mlarat cacah sekawan sanèsipun ing gubug kasebat lan mbiyayeni pagesangan tiyang punika kanthi beasiswa ingkang panjenenganipun angsal saking pamaréntah kanggé studinipun Kagawa.[2] Sanajan gesang kanthi kangelan ing bab ekonominipun, Kagawa tetep nglajengaken studi teologinipun.[2]
Salah satunggalipun jasa Kagawa dhateng pamaréntah inggih punika ing bab mbudidaya ngicalaken kamlaratan.[2] Kagawa sampun neliti sacara èlmiah sabab-sabab kamlaratan, akibat-akibatipun, lan cara ngicalaken kamlaratan.[2] Asil panaliten kasebat dipunserat ing buku kanthi irah-irahan "Ilmu Jiwa babagan Kamlaratan" (The Psychology of Poverty).[1][2] Buku kasebat saged narik kawigaten pamaréntah Jepang saengga pamaréntah tansah mbudidaya ngicalaken dhaérah-dhaérah papan panggenanipun tiyang mlarat, ingkang ugi nggadhahi nama slum, lan nggantos dhaérah kasebat kanthi griya-griya ingkang mirah.[2]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toyohiko_Kagawa&oldid=1107379"	Kategori: Tokoh KristenKakristenan ing JepangProtestan JepangPanyerat JepangLair 1888Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 15 Novèmber 2016.
sing luwih becik, piye carane pemain iku iso ngeke’i kontribusi ke PERSIBO, ojo cuma nuntut doank!!!!
mbolosan,namung ijine nikahan..Mbuh knco endi sing
ganti smoga atraksinya ditamah Pookkk,,……..
[Reply]	Andie July 3, 2009 at 5:27 am
[Reply]FANZ Reply:July 3rd, 2009 at 5:39 amKuwe nek omah ndi mut lumut? piye tikuse wis mbok cekel po rung
salah siji anggota jemaat awal ing Yerusalem.[2][3] Jeneng asliné ya iku Yusuf.[3] Panjenengané diundang Barnabas déning para rasul.[2] Teges Barnabas ya iku "anak panglipur".[3] Barnabas iku wong Yahudi saka keturunan suku Lewi sing asalé saka Siprus.[3] Barnabas pisanan ketemu karo Paulus nalika Paulus teka ing Yerusalem lan Barnabas sing banjur nepungaké Paulus marang para rasul (Kis9:27).[2] Bebarengan karo Paulus, Barnabas diutus déning jemaat ing Antiokhia kanggo martakaké Injil marang wong-wong dudu Yahudi.[2] Banjur Yohanes sing diarani Markus mèlu nggabung bebarengan karo Paulus lan Barnabas kanggo martakaké Injil menyang Siprus.[2] Woh saka pamartan Injil ing Sipris ya iku martobaté Gubernur pulo iku ya iku Sergius Paulus.[2] Bernabas terus mèlu Paulus nerusaké lelaku kanggo martakaké Injil menyang Pisidia, Ikonium, Listra lan Derbe nganti bali menyang Antiokhia.[2] Nalika panjenengané ana ing Listra, akèh wong nganggep panjenengané minangka Zeus.[3] Ing Antiokhia, Barnabas bebarengan Paulus ngadhepi keributan sing dumadi jroning jemaat ngenani supit.[2] Ana sing nélakaké yèn wong sing dadi Kristen kudu disupit.[2] Barnabas lan Paulus nolak pendapat iku.[2] Barnabas kalibat jroning paslisihan karo Paulus nalika kaloroné arep ngakoni lelaku Pamartan Injil kanggo kaping loroné.[2] Barnabas kukuh péngin nggawa Yohanes sing diarani Markus nanging Paulus nolak kanthi alasan Markus wis ora setya.[2] Akiré kaloroné pisah. Paulus lunga bareng Silas sauntara Barnabas mangkat menyang Siprus bareng Markus (Kis 15:35-41).[2] Senajan
oldid=974616"	Kategori: Tokoh AlkitabKristenSanto lan Santa	Menu navigasi
omah iki, mung sak keluargaku sing iso njaga. Bener orane omah iki, mung sak keluargku sing iso ngerti. Wong-wong padha njagakke pakaryanku sak keluarga. Mula aku ora adigang adigung adiguna.Doa ini sudah ada sejak jaman
Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga,
Surakarta, Yogyakarta, Bangkalan, Banyuwangi,
Koncoku: ”halahh malez aku saiki,ra ngurusi Persibo.”
aku: ”lha piye to kowe iki,jarene Boromania…”
koncoku: ”Persibo ra kenek di bangga’no blass! ra tau menange kok.”
aku: ”oalaaah…lha kok ra sumbut karo nek’em nyanyi-nyanyi ngono kae? Jarene sampek tuwek sampek elek…? Lha kok
didebatne,opowae corak klambimu ayo sing rukun.balio nguri uri marang petuahe pinisepuh biyen.manunggal kito joyo,
SERAT CENTHINI JILID 1 | alangalangkumitir
mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang
sampating karsa marengi, nemlikur Sabtu Paing, lek Mukaram wewarseku, Mrakeh Hyang Surenggana, Bathara Yama dewa ri,
angkaning warsi. Paksa sudi sabda ji, ringkang pinurwa ing kidung, duk kraton Majalengka, Sri Brawijaya
putrannya estri sajuga, ing warna tuhu linuwih, sedheng mepek birahi, kataman gerah sang ayu, madal
pinetak Giru ugi, sadaya tilaranipun, lastantun ingkang garwa, kaceluk Nyi Randha Sugih, angluwihi samoaning wong dedagang.
Mangsuli ing Blambangan, rajaputri kang (ng)garbini, wus ambabar mijil priya, warnanya kalangkung
jaladri, gya ingalap juragan kang lagya layar.
tan pisah, lan putra ing Ngampelgadhing, kan sinuhun ran ingkang rama Santri Bonang.
sawarsi, sadyanira rajasunu, dumugekaken karsa, lajeng mring Mekah nagari. Walilanang
kawruhanta iku kulup, Seh Walilanang Mlaka, mitrungsun saeka kapti, ing pangawruh lair batin tan sulaya.
Lah jebeng siryo muliya, maring ing ngarameng Giri, kawruhhanamu renanta, ing samengko nandhang
Susunan Giri, jujuluk Prabu Sermata, tembe ing sapungkur mami, sira ingkang (m)bawani, jumeneng wali linuhung, sinuhun sak-rat Jawa, kabeh padha welas asih, kalengkengrat sinebut raja pandhita.
wus padhang tyasingsun, datan sumelang ing ati, sira kariya raharja, tetepa (ng)gonmu mengkoni, batihmu para sudagar, isining asrameng Giri.
tinunggil, lan raka Kyai Samboja, ing mangkya titiyang Giri.
Lastantun pamundhinipun, ing gusti Jeng Sunan Giri, samya
ana kang laku jati, samya cekap nyandhang mangan, adoh ingkang dadya miskin, tentrem ciptane raharja, wong ngamanca kathah prapti.
Miwah wus pinundhut mantu, ing Suhunan Ngampelgadhing, dhinaupken
Tiyang alok mungsuh rawuh, sumedya ngrisak in Giri, kalam ingkang kagem nyerat,
ngamuk pribadi, pramadya ing Majalengka, kathah ingkang angemasi, sakantune kang palastra, pra samya lumayu (ng)gendring.
Mantuk marang Majalagnu, sawusira mengsah gusis, dhuwung wus wangsul privadya, sumeleh ing ngarsaneki, panyeratan sang pandhita, sarta akukathah getih.
Kagyat risan amanengkung, miyat dhuwung kuthah getih, dahat panalangsanira, dyan dodonga mring Hyang Widdhi, mugi Allah ngapuntena, solah amba ingkang sisip.
Kasebut Nyai Geng Ratu, putra sepuh sinung nami, Ratu Gedhe ing Kukusan, nulya
nenggih, Ratu Gedhe Saworasa, Sunan Kulon kang sumendhi, Sunan Waruju ragilnya, wau ta ingkang winardi.
Sasampunira pangubur, kumpul para wadya Giri, angrembag ingkang gumantya, mandhireng
Giri kping kalih, Susunan Giri Kadhatyan, garwa kakalih pademi, tan mashur ing panjenengan, Jus Sunan wus prapteng
jujuluk maksih lestari, Sunan Giri Prapen dibya, suut kang wadya gung alit. kawentar ing liyan prja, tan pegat kadya ing nguni.
badhe ginempur, mring sang prabu Majapait, wus budhal caraken prabu, kya patih myang rajasiwi, balane lir samodra rob.
Wadya Giri kasoran ing yudanipun, kathah ingkang nandang kanin,
binasmenan kitha giri, sadaya wus dadya awu, rajabana denjarahi, rajaputra tindak alon.
Dhumateng ing astanira sang wiku, Sunan Giri kang wus swargi, ingkang rumeksa ing kubur, tyan kakalih samya
Kalesedan sambat ngadhuh-adhuh lampus, kang kantun kalangkung giris, bramantya sang rajasunu, tumandang pribadi ajrih, merang lamun tan kalakon.
Dadnya dhawuh marang tyang kalih kang tunggu, kinin
Tyang kakalih tan suwala nulnya (n)dhudhuk, dupi prapta blabak jati, tutuping tabelanipun, binuka saking sakedhik, nulya ana ingkang
tyang kaling kang ngreksa kubur, kanugrahan mantu dhengkling, gagancangan lampahipun, anusul Jeng Sunan Giri, ingkang
Mandhul-madhul palayune numbuk bentus, tilar gagamaning jurit, samya ngungsi gesang (n)jruntul, tan ana ingkang tinolih, swarane pating galembor.
Sampun katur ing purwa wasananipun, dalah waluyaning dhengkling, sang wiku kalangkung sukur, (d)dedonga marang Hyang Widdhi, rahayu ywa na pakewoh.
Nulya kundur tan cinatur laminipun, wus papirurna ing nguni, eca tyase
Maring Radyan Patah anampeni, wus jumeneng katong, aneng nagri Demak angrehake, ing rat Jawi Jeng susunan Giri, sarampungeng kardi, wus linilan kundur.
Sawusira risak Demak nagri, pindhah Pajang kraton, adipati Pajang
Pajang kang winarni, wusing madeg katong, karsa nyuwun idi mring Prapen, Kyai Ageng Mantaraman umiring, sagunging bupati,
Wusing pepak kang samya anangkil, sunan ngandika lon, jebeng Pajang di
walangatos, den narima marang ing papasthen, ing samengko ki Pajang dipati, ingsun wus ngideni, ing jumenengipun.
Sultan mengku ing Pajang nagari, sudibya kinaot, binanthara tan ana samine, babundhele ing
sukur ing Hyang Widdhi, karsane Hyang Manon, ana kang tinitah dadi gedhe, ana kang tinitah dadi cilik, papasthening Widdhi, basane asnapun.
Sunan Giri tinarbukan Widdhi, waspadeng pangawroh, datan samar lalakon in tembe, ingkang tansah pinancer ing liring, Ki
iki kabeh, nadyan Giri kene tempe ugi, ngidhep ing Mantawis, kyageng lajeng ngujung.
Konjen siti nenedha Hyang Widdhi, widadaning dhawoh, saha matur mring Sunan Parapen, sakalngkung sru nuwun kapundhi, lulusing sabda ji, tetepe kang wahyu.
Duh pukulun patikbra ngaturi, dhuwung wus mirantos, amung dadya pratandha yektine, sungkem amaba timbalan sang yogi, sunan ngandika ris, sun tarima kulup.
dipati kabeh, aningali Ki Ageng Mantawis, raja pandhita di, gya mucung dhadawuh.
Lah ta kulup para bupati sadarum, ingsun iyasakna, talaga kang luwih adi, tur sandika pra wadya nulya tumandang.
Dhudhuk-dhudhuk tan pantara nuli rampung, dados kang talaga, luwih
Pajang risakipun, pindhah ing Mantaram, ingkang jumeneng narpati, putranira nenggih Ki Ageng Mantaram.
Risam Sutawijaya jujulukipun, kanjeng Panembahan, Senapati ing Mantawis, lulus wirya gemah arja prajanira.
Panembahan Senapati ing Mantarum, ngyektekken wirayat, dhawuhe Susunan Giri, ing nalika sowannya jeng
nyatakken wirayatingsung, gustimu turana, nglurung maring bang-wetan nuli, wus pinasthi karsane Allah Tangala.
Lamun ratu Mantaram ing tembenipun, ngrata tanah Jawa, sanadyan ing Giri iki, uga teluk marang in nagri Mantaram.
Lokilmakpun tan kena owah sarambut, jamane walikan, kawula dumadya gusti, ingkang gusti sayekti dadi kawula.
Pratandhane wus katon Pajang Mantarum, iku dadya cihna utusan wus nyuwun pamit, mantuk marang Mantaram agegancangan.
Wus sumiwi ing ngabyantara sang prabu, wus katur sadaya, welnga Jeng Sunan Giri, tan pantara lami sri nata Mantaram.
Bidhal nglurug mring bang-wetan kang jinujug, ing nagari Japan, sagunging para bupati, ing bang-wetan wus kumpul aneng ing Japan.
Kacariyos ing Giri sang maha wiku, wus miyarsa warta, lamun sang prabu Mantawis, ngepung Japan para
Praptanipun ing Japan nulya kinampul, wong agung Mantaram, myang bang-wetan pra bupati, wusing pepak duta Giri aturira.
Dhuh wong agung Mantaram saha wong agun, bang-wetan sadaya, lambah kawula tinuding, ing Jeng Sunan Giri akanthi nawala.
Giri dhumawuh, marang putraningwang, Senapati ing Mantawis, lan mring putraningsun Pangran Surabaya.
Liring layang (ng)gonira ayung prang pupuh. rebut panjenengan, ingsung pan ora nglilani, krana bakal keh pepati tan prayoga.
Tembe lamun ana karsane Hyang Agung, pamiyaking Sukma. andhap luhur wus pinasthi, pan tinemu ing samengko durung mangsa.
Balik padha nganggoa budi rahayu, lestari kekadang, sun asung babasan kaki, wadhah lawan isi endi piniliya.
Sung ideni salah siji pamilihmu, isi apa wadhah, sawusira samya milih,
raharjeng laku, marang ing sira padha, wus atiti kang serat nulya tinutub, Senapati angandika, lah yayi Surawesthi.
.Kadiparan karsanira, andikane panembahan ing Giri, mung yayi kalawan ingsun, kang tumraping nawala, kinen milih wadhah lawan isinipun, pundi to ingkang kinarsan, yayi miliya kariyin.
Ulun narima tampikan, duk miyarsa Pangeran Surawesthi, ing tyas samana
wadhah, Senapati Ngalaga ngandika ris, yayi kula wadhahipun, ingiih sampun narimah, duten Giri atas pamiyarsanipun, gya pamit mring panembahan, miwah mring para adipati.
Panembahan Senapatya, sampun kundur maring nagri Mantawis, wong agung bang-wetan sampun, umantuk sowang-sowang, tan cinatur duteng Giri lampahipun, prapteng ngarsa atur
Dhuh gusti kawuninganan, putra tuwan Pangeran Surabanggi, kinen amilih rumuhun, mring Kangjeng Senapatya, Surawesthi kang pinilih isinipun, wadhahipun Panembahan, narimah atampi
kudu amiturut, marang kang duwe wadhah, enengena ing Giri ganya winuwus, nenggih praja-di Mantaram, Penembahan Senapati.
Dennira jumeneng nata, laminira pan namun tigang warsi, lajeng puput yuswanipun, ginantyan ingkang putra, Pangran Adipati Anom ing Mantarum, jujuluk Jeng Susuhunan, Diningrat Anyakrawati.
Amung kalih welas warsa, laminira jumeneng narapati, jeng susunan nulya surut, ginantyan narpatmaja, Pangran Adipati Anom ing Mantarum, jujuluk Kanjeng Susunan, Sultan Agung ing Mantawis.
Prabu Anyakrakusuma, duk punika Pangeran Surawesthi, anyedahi pra
ngujung astana Giri Kedhatun, undure sangking astana, sowan ing Jeng Sunan Giri.
Sunan Giri, apunten dalem sang wiku, amba myang para kadang wus sarembag arsa ngrabaseng Mantarum, nyuwun idi sang pandhita, miwah pangestu basuki.
Jeng sunan aris ngandika, ing samengko pan durung mansa kaki, para bupati umatur, kang ambrih legaweng tyas ngidenana sang wiku paring pangestu, jeng sunan aris ngandika, mokal bedhaha Mentawis.
Ing samengko wong bang wetan, malah padha ngnsia kang prayogi, tan wurung binoyong besuk, marang nagri Mantaram, Pangran Surawesthi tan kendhak tyasipun, myang sagunging
Ngandika sang wiku raja, yen mangkono padha karsanireki den ngati-ati kulup, ingsun pasrah Hyang Suksma, legi pait ing tembe pasthi katemu, sanggyaning para dipatya, wusing ngujung sang aresi.
datan ana kang sakuthu, ajrih asih mring narendra, samya tuhu lair batin.
Nahan raharjaning praja, yen ginunggung sawengi
miyos siniwaka, pepak ingkang samya nangkil.
Wadyabala myang santana, Panembahan Purbaya munggeng ngarsi, tan pegat tinantun-tantun, jeng sultan ris ngandika, inggih uwa Purbaya pawartosipun, Pengeran ing Surabaya, ing mangke pun sampun lalis.
uninga ing warninipun, panembahan atutrira, punika langkung utami.
Ulun umiring sakarsa, sri narendra pangandikannya aris, Alap-alap ingsun ututs, marang ing Surabaya, timbalan Pangran Pekik Surengkewuh, telas ingkang pangandika, jengkar anggambuh tinangkil.
Wus lepas lampahipun, alap-alap prapteng Surengkewuh, laju maring Ngrarempah
ulun, pan ingutus rakanta sang prabu. Gusti Kangjeng Sultan Agung ing Mantawis, maringaken kang pangestu, mring andika sakaloron.
Jeng pangran matur nuwun, sasampng maringken pangestu, dhawuh nata paduka dipun timbali, sagarwa putra myang wadu, ulun ingkang kinen (m)boyong.
Jeng Pangran aturipun, adhuh paman kamayangan tuhu, dejeng sultan karsa nyaruwe wong
lajeng tata-tata sapuniki, paman sakanca sadarum, prayogi rereh neng pondhok.
rumekso ing pungkur, kacekape kulo borong.
Ki Sapanjang agupuh, paparentah mring sakehe wadu,
lampah tan winuwuh, prapteng dhusun Butuh arereh saratri, kangjeng pangran dalu ngujung, marang ing astana Butoh.
(n)Dedagan amanengkung, palaling Hyang wanci lingsir dalu, Pangran Pekik miyarsa swara dumeling, uraing swara sung
amandhireng nata gung ing tanah Jawi, ngreh wadya bacingah agung, nangin angalih kadhaton.
Mring tanah Pajang iku, sakulone kutha prenahipun, aran dhukuh Wanakarta tembe dadi, praja Kartasura mashur, dene jujuluking
Datan kawarneng ngenu, wus angancik ing kitha Mantarum, ki tumenggung Alap-alap ngrumiyini, atur uninga sang prabu, sigeg gantya winiraos.
Sagarwa putranipun, Ki Sapanjang sawadya tut pungkur, suka ing tyas sang prabu ngandika aris, lah uwa
bekti ingsun, utawine piyangbake ingkang bekti, Purubaya nembah matur, kinanthet lawan suraos.
Sangking ing pamanah ulun, pangeran ing Surawesthi, ing kang layak ngabektiya, ing pada dalem sang aji, kawon luhur kang darajat, panjenengan dalem aji.
Mandhireng prajeng Mantarum, ing rat Jawi mung satunggil, kalihdene tinimbalan,d atan sawala ing kapti, sampun kalampahan sowan, ing ngabyantara narpati.
Asrah jiwa raganipun, kangjeng sultan duk miyarsi, aturipun ingkang uwa, kalangung trusha ing galih, nahan Pangran Surabaya, sagarwa
tundhuk pangeran, ingirit minggah sitinggil.
Andhadhap amundhuk-mundhuk, cingak kang samya ningali, miyat warnanya pangeran, mirit*) kangjeng sri
winor tis-tis. dhuh gusti kalengkaning rat. musthikaning tanah Jawi, patut pinundhi sinembah,
linangkung kasusreng bumi, sumbageng rat pinasthika, waskitha ngreh ing patitis, kangos ing ganda angambaar,
Nabi Muhakammadin angajawa, ngrenggani nagri Mantawis.
Dhuh jeng gusti sang aprabu, sowanipun ingkang abdi, angaturken pejah gesang, awit rumaos geng sisip, katungkul ing kawiryawan, labet mudha punggung
ngaturi minangka, bebekti ingkang martasih o gusti satuhu mudha ceplik tangeh wruh ing becik.
Manawi kangjeng pukulun, tan paring aksameng dasih, yekti temah anggung papa, druwaka samineki, ing mangke amba sumangga, sakarsa jeng sri bupati.
Mangkana kangjeng sinuhun, ngandika sajroning galih, wong iki bugas prasaja,
Sosotyadi apan kudu, tumrap ingembanan rukmi, umpama ingsun pancuran, sira talaga nadhai, yayi kang minangka wadhah, ingsun kang minangka isi.
Pasemon kang ingsun wuwus, tegese uwus ginaris, yen sira bakal tan pisah, melu nurunake benjing, para ratu tanah Jawa, yayi ingkang urun estri.
Manira kang urun kakung, ing samengko karsa mami, sira wisma na Mantaram,
paringake wangsul, marang pakenira yayi, wenang anguwasanana, kadi ingkang uwis-uwis, si Sapanjang mung rumeksa, tata tentreming nagari.
Sira ana ing Mantarum, aywa taha-taha yayi, ing pangangep dipun padha,
siyang ratri, lir mimi lan mintuna.
Wusing antuk kawan dasa ari, Kangjeng Sultan Agung Ngesiganda, lenggah aneng dalem gedhe, ngandika sang aprabu, heh ta lara menyanga aglis, marang ing Surabayan, ketemu riningsum, kalamung sambadeng karsa, rabinira dhiajeng ingsun timbali, waraheng ingsun gerah.
Nulya mentar utusan narpati, sampun prapteng ing Kusrabayan, jeng pangeran sagarwane, mijil sing dalem gupuh, samya lengah panginrat jawi, parekan matur nembah, amba pan ingutus, raka dalem sri narendra, ingkang garwa kangjeng ratu dentimbali, sarenga lapahamba.
Kangjeng sunan lagya gerah mangkin, ingkang weling raka dalem nata, manawa aweh lakine, malebu ing
kakang prabu dene wigati, nimbali aripara, kalangkung kumepyur manahulun tarataban, sru gumeter enar-enir senik-senik, kagmas gerah punapa.
Kangjeng sultan angandika aris, dhuh riningsun luwih sangking lara, ana ing ati enggone, sakeh usada wangsul, yen sun rasa saya ngranuhi, dene ana pandhita, ing Giri dumunung, durung gelem nungkul mring wang, iya iku kang dadi laraning ati, tambane durung ana.
Liya Giri wong satanah jawi, nora ana barenjul merengkeng, padha ngidhep mring sun kabeh, amung ing Giri iku, ingkang durung ingsun putusi, amungkul kalawang
Pangran Pekik nganti neng pandhapi, sarawuhe sang ratu pinapak, bhinekta mring dalem age, jeng ratu
ing sawungunira nandra, Ratu Pandhan matur ing raka bibisik kang dadya karsa nata.
Amedharken dhawuhe sang aji, Pangran Pekik madeg suraning tyas, ngelus-elus gumbalane, alon ngandikanipun lamun ingsun weruha dhingin karsane kangjeng sultan, mundhut rusakipun, ing Giri sunanne seba, baya uwus dak cangking ing nguni-uni, sebaku mring Mantaram.
Pan ing Giri wus neng asta mami, yayi ingsun ingkang maluyakna,
kang dak walesena, ing sih nata kajaba murdaku yayi kunjuk dadya timbangan.
sowan maring sajroning, sang nata duk tumingal, pangran sowanipun, sarimbit lawan kang garwa, gya
karepmu mangke, ing Giri durung nungkul. nora sarju nembah mring mami, ingsun borong adhimas, ing prakara
kalamun tan kalakyan, Giri bedhaipun, suka matiya palagan, nuwun gusti ingkang abdi nuwun pamit, bidhal ing sapunika.
Boten langkung ingkang amba pundhi, pangestu sang nata binathara, kalampahana karsane, namung rayinta prabu, ambatilar aneng Mantawis, reh ayun mangun aprang, ing tyas langkung gidhuh, keron-keron ing
Pekik gumujeng turnya ris, rayi dalem gegerongan amba, tembe sarenga pecate, dhawuh dalem pukulun, tan langgana darmi nglampahi, sarimbit wus pamitan amangraub suku, kangjeng sultan
prapta ing Surabayan, lajeng ngrakit brokoh tundhan tandhu joli, myang gagamaning ngaprang.
Sawusira rampunging pangrakit, nulya budhal sangking ing Mantaram, brokoh neng ngajeng lampahe, datan kawarneng ngemu, lampahira sampun dumugi, ing nagri Surabaya. Ki Sapanjung methuk, wusing lerem sawatara, kangjeng pangran pinarak aneng pandhapi, andher para punggawa.
Pangran Pekik ngandika mring dasih, heh sakehe bocah Surabaya, padha piyarsakna kabeh, dhawuh dalem sang prabu. mula ingsun linilan mulih, marang ing Surabaya, lawan garwaningsun, ingutus kinen magut prang, angadoni bandawala rebut pati, mangrurah satru tama.
Panunkule Susuhunan Giri, pinasrahken marang jenengingwang, nanging karsaningsun mangke, anakmas
karananing aris, tan kena kinarya ayu, sumiweng aji, kekah denya karsa mirong.
mangkya pinundhut sunu, sampun sinunggah kakasih, Endrasena tuhu katong.
Teguh timbul wanter wegig ing prang pupuh, kalih atus wadyaneki, kang ginala aprang pupuh, punika ingkang ngencengi pinrih (m)balela ing katong.
Inggih ta lah kang binujuk teka purun, istijrate eblis kapir, ngalimputi tyas rahayu,
Balik padha sadhiyaa ing prang pupuh, kerigen sawadya mami, manawa dadi prang pupuh, gustimu sedya (n)jenengi, jurite wong Surengkewoh.
Pangran Pekik wus kundur mring dalem agung, bibar kang samya anangkil, bakda Ngisa wancinipun,
Surengkewuh, nanging tikel tuwa mami, amung bapak-bapak awu, garwa ratu Pandhansari, melu nangulang pakewoh.
Kaya priye kulup kang dadi kencengmu, ing menko ingsun mung darmi, miturut kakencenganmu, nungkul apik nora apik, sira kang
timbalan wiku, karma ro kadya sinebit. netra ro andik kumukus, kamejot padoning lathi, matur mring sang wiku gupoh.
Dhuh jeng rama ingkang minangka satuhu, pupundhen ing tanah Jawi, Waliyoloh cucu Rasul, kang wus linilan Hyang Widdhi, sadhengah kinarsan klakon.
bocah isih kuncung, bojone ginawa jurit, mejanani Sultan Agung, bok iya teka pribadi, ing kono tandhing lan ingong.
methuk gya khinanthi, wus lenggah satata karo.
sumangga sawontenipun, sumapala atur bekti, gampil anak tan pakewoh.
Dhuh jeng rama dene rawuh dalu-dalu,
Lamun sira satuhu nedya rahayu, teteping karajan, tulus wibawa neng Giri, anembaha ing Jeng Sultan
Bareng lawan sebaku marang Mantarum, yen sira ngestokna, ing pituduh ingsun pasti, tutug tetep mulat baskara sasangka.
Yen tan anut marang ing pituduhingsun, apa kang kok arsa, tanpa sesa prapteng lalis, nagri Giri sirna dadi karang jingga.
Gustiningsun Anjayengbumi satuhu, marta parikrama, ing jagad wiryawan iki, wicaksana santosa ngagem agama.
Ing sakehe kasukanira puniku, wiryamu neng dunya, sami lan gebyaring
Sakundure pengeran ing Surengkewuh, rembag dadining prang, samekta ing benjing-enjing, Endrasena jumeneng sumadilaga.
Wus warata dhawuhe sang maha wiku, mring
Wus warading kang bendhe munya angungkung, panengran bidhalan, kang dadya cucuking jurit, wus
ji, lepato ing ila-ila, kamipurunipun lare, mudha punggung tan wrin ganty, yen kapareng ing karsa, prayogi
ing samangke dereng, kalajeng campuh ing yuda, prayogi tinututan,
priye, wong Surabaya wus prapat, ngepung ing Giri pura, Endrasena aturipun, wadya Giri wus siyaga.
denpracaya, undure wong Surengkewuh, wus ana ing astaningwang.
winatawis, samya asikep sanjata, nyothe seking (ng)gendhong towok, panganggene sarwa pethak, wus samya masuk Islam, sabilollah uninipun, ing wuri sang Endrasena.
kathah ingkang kabranan, tanapi tumekeng lampus, wadya Giri sru gambira.
rajapandhita, langkung sukanireng galih, kalimput ing tyas angreda, ngraos karilan ing Widdhi, dennya ayun
Enrasena matur latah, reh wau kasaput ratri, wadya dalem sampun sayah, saha rebat wektu Mahrib, ing dinten benjing-enjing, tamtu kabanda deningsun, mlajenga mring Mantaram, ulun datan nedya
rowange kathah ngemasi, benjang katon sareng nungkule jeng sultan.
Ing ratri samya bujana, wadya Giri suka ngenting, gantya wau kang winarna, ingkang kaplajeng ing jurit, Jeng pangran Surengwesthi, lawan garwanya jeng ratu, wus kumpul wadyanira, jeng pangran angles ing galih, sungkawengtyas miyat rusaking kang wadya.
Ki Sapanjang lajering prang, umatur marang sang Pekik, gusti atur pejah gesang, abdi dalem Surengwesthi, satuhu (ng)gigirisi. Endrasena yudanipun, miwah prajurit Ngarga, naracak kandel ing jurit, ambeg pati ngamuk lir bantheng katawan.
Abdidalem Surabaya, sadaya turipun sami, ngraos sampun boten bangkat, tan anedya pulih getih, ing tyas wus samya wingwrin, kanthi miris sakalangkung, jeng
dhuh guru lakiningwang, lamun makaten ngajurit, rusaking prang amba nyuwun lilah tuwan.
Wadyanira wus keh pejah, kang kari wus padha wingwrin, jeng ratu manis turira, sok ugi kangmas nglinani. manawi ta manawi, saged mulihaken purun, mangkana duk miyarsa, jeng ratu rinangkul
darma, magondhal ing sira yayi, sakarsa-karsa dadi, wus pasrah jiwa ragengsun, ing dalu tan winarna, kunen kawuwusa enjing, Ratu Pandhan
ing kamuktin, dak walesa satus mene durung mandra.
Yayah mamriha wiryawan, pamalesku mung papeki, paran minangka mulyakna, tan
gusti, tan tiwas sangking sireku, ingsun lan kakangemas, iku dununge kang sisip, pira bara muwuhi ing kawiryawan.
Mungguh ing panyaurira, wus kalakon tur ngelebi, ingsun ingkang kapotangan, kacihna nalika jurit, campuh lan santri brai, akanthi prajurit punjul, cina samya mualap, parabawane angungkuli, parabaku*) prajurit ing Surabaya.
Kena prabawa arebah, rumaras tipis kang ati, tan luput saka ing sira, manawa wus karseng Widdhi, ing mengko Surengwesthi, ginawa beda lan dangu, nguni ing sa-bangwetan,
ing ngayuda, teguh datan pilih tandhing, babantheng tanah Jawi, mundur aran sukanipun, iku dhek jaman kuna, sarehning waktu saiki, akeh mungkur lalabuhan kuna-kuna.
Lah sagung pra wadyaningwang, dadi luwih becik lalakon iki, tur tan sumelang yen lampus, kataman ing gagaman, nadyan kkucem
ingkang agung apuranira sami, marma mengko dadayeku, padha nuli muliya, mring wismamu dene ta ganjaranipun, gawenen sangu neng marga, ingokna mring anak-rabi.
Ingsun mulih mring Mantaram, manjuk marang kakang prabu Mantawis, ngaturken pati-uripku, lan kangmas adipatya, tiwas ing prang mungsuh wiku tuwa pikun, biniyanton wong
gusti pundheningwang, sampun age paduka nemahi kondur, tontonen wadya paduka, bektine wong Surawesthi.
Kalakyaning karsa tuwan, yen kacuwan luwung tumpesing jurit, urip apa karyanipun, tan pecus karya rena, ing karsane jeng gusti teka tan dhaup, yen uripa kena ngucap, dhasar manungsa tan yukti.
Ewa kabeh kang tumingal, jer wong Surawesthi kang (n)jejemberi, apan nisthane kalangkung,
wong kompra, ceplik tangeh weruha marang becik, sadaya pating salenggruk, punggaweng Surabaya, ki tumenggung Sapanjang matur dhuh-adhuh, anjanmaa kaping sapta, kawulakna sadayeki.
Pejah gesang aywa pisah, ing jeng pangran kang mengku Surawesthi, wadya tumpesa karuhun, sampun age paduka, kundur
aglis, yen paduka prapta kantung, sampun age paduka, kundur ngunjukaken yuswanta pukulun, pra wadya ing Surapringga, yen tiwas ngayahan jurit.
Yaksiya satru kawula, saturune (n)janmaa dhateng pundi, tetepa dumados satru, yen dereng kalampahan, pulih awon dhateng paduka
kasuranireng galih, prasetyanira trus kalbu, datan lamis ing ujar, sru kumruwuk nyuwun lilah magut pupuh, mangrurah kraton Prawata, rampung ing sadina mangkin.
Sunanne daya tawanan, amboyongi dunyarta garwa siwi, Ratu Pandhan ngandika rum, yen sira magut ing prang, ingsun arsa uning tingkahing apupuh, yen tetep asoring yuda, padha bareng angemasi.
Para wadya matur nembah, den pitados risaking kraton Giri, prayogi jeng gusti kantun, wonten ing pasanggrahan,
jeng ratu malih ngandika, mengko yen wis prapteng Giri.
Mungguh gelaring ngayuda, bocahingsun sikep ing Surawesthi, nganggoa gagaman pupuh, ana ing ngarsaningwang, kang minangka titindhih kangmas lang ingsun, kabeh padha singitana, lamun wus tempuh ing jurit.
Ingsun aparing tengara, yen pistulku wus muni kaping
alit ing manahipun, sadaya samyambeg pejah, gambira wong Surawesthi.
Sampun anembang tengara, bidhalira wadya ing Surawesthi, kuli minangka panganjur,
neng wuntat, nitih joli jeng pangran datan tebih. wahana turangganipun, ingurung-urung wadya, magersari
ngenu datan winarna, wadya ing Surawesthi, wus ngancik jajahan, ing Giri kagegeran, prajurit kang aneng
liyan ingkang ginupit, jayaning aprang, jeng sunan ngandika ris.
Endrasena kadiparan mangsuli, apa tan nedya bali, matur Endrasana, pukulun kinten amba, kalajeng dennya malencing, boten kuwagan, nadhahi yuda mami.
Lamun purung wangsul netepi bebasan, lir sulung lebu geni, nadyan kangjeng sultan, Mantaram yen miyarsa, tandan ulun ing ngajurit, kasekten amba sayekti lajeng miris.
Dereng dangu dennira imbal wacana, kasari gegar jawi, alok mungsuh prapta, anganggo mancawarna, tindhihipun nitih
Pan karasa paparinge gustinira, sedya amales becik, ngetohaken pejah, wus ruket ing
ayun marang ngendi, aturing wadya, ngaso ing
Matur maring kang garwa Kangjeng Pangeran, dhuh kangmas adipati, senapati Cina, wus wuru ing ngayuda,
kanin, tanganira kanan, jumbul pedhange gigal, ngamuk dhuwung tangan kering, pinistul sigra, kabranan tangan kalih.
Maksih pangah ngamuk (m)bijig (n)jejeg (n)dhupak, angemah-ngemah kuping, Ratu Pandhan sigra pistulira winawas, suku Endrasena keni, sakala rebah, prajurit Surawesthi.
kanan, gugup ingkang tinrajang, wong Giri tan ana uning, yen mengsah wewah, prajurit
samya angungsi urip, (ng)galundhung ing jurang, singidan malbeng guwa, ana ingkang (ng)gebyur tasik, minggah ing
tunggil sayayah sabibi, sru angresing tyas, lir mas timbul ing warih.
Kawarnaa wau Raden Jayengsari, tan pisah kalawan rinta Niken Rancangkapti, ngupadosi ingkang raka.
Tan kapanggya santri Buras atur uning, dhuh lae bendara, ing Giri apes ing jurit,
kakang aku dandan dhisik, karo nglumpukke dolanan.
Mengko Buras gawanen dolalan mami, besek temantenan amben cilik rana cilik,
Kangjeng ratu lawan garwa sang dipati, minggah marang Arga, jinajaran pra prajurit,
rawuh aneng padhekahan Giri, sewu kanugrahan, pindha kadhawahan sari, wijile nata minulya.
Datan (n)dimpe musthikaning bumi, rawuh sakarongron, apuranen punika dasihe, abdi dalem pandhita ing Giri, ywa tumekeng lalis, sru panuwun ulun.
Sastunipun putranta ing Giri, katarik wiraos, keni bujuk rum manis tembunge, anglimputi utamaning resi, temah (m)bebayani, tiwas ing tumuwuh.
Endrasena eblis angejawi, reraton neng dhepok, teka badhe ngembari dheweke, ing sang ulun kang mengku rat Jawi, satemah ngmasi, (ng)gegawa sang wiku.
Putra tuwan saestune sepi, balela ing katong, lah punapa kang den andelake, dhuh jeng gusti
wus eling atine, gelem nungkul marang ing Mantawis, atur pati-urip, mring Jeng Sultan Agung.
Baya namung sagebyaring thathit, ing Giri wus luloh, menek uwus rumangsa lupute, gelem nungkul marang ing Mantawis, nuli konen mijil, aja nganggo dhuwung.
Nembah mundur sang dyah prameswari, jeng ratu angantos, aneng jawi kalawan garwane,
Kangjeng Ratu Pandhansari, rawuh wus neng jawi, (m)bekta prajurit gung.
Dhawuhipun dhumateng pun patik, gusti wantos, ywa kadaut paduka kasupen, bilih karsa nungkul mring Mantawis, tangel Pangran Pekik, ing rahayunipun.
Slira tuwan sarwa putrabdi, tulus angadahton, aneng Giri saturun-turune, bilih datan makaten wus pasthi, risak prajeng Giri, tumesan sadarung.
Jeng paduka tinimbalan mijil, dangu wus ingantos, yen taledhor bok dados dukane, pan dinalih ngungkebi si eblis, mangga sowan gusti, sampun ngagem dhuwung.
Sunan Giri wenteh angengeti, tyarsa sumedhot, gugup tanggap ngrasuk busanane, datan ngagem curiga wus mijil, atateken ecis, mangsah munduk-mundhuk.
Pekik, pungkasaning lakon, kadiparan karepmu ing mangke, keketogan aywa mindho kardi, endi kok antepi, mati apa nungkul.
angidhepa maring, jeng sultan kinaot, ingsun ingkang bakal nyebakake, sang pandhita aturira aris, tan lenggana gusti, andeherk sakayun.
Sampun ingkang dhumateng ing sakit, nayan prapteng layon tan gumingsir sumarah abdine, muhun nyadhong parenging narpati, amba angengeti, waweca ing dangu.
Karsaning Hyang buwana binalik, luhur dadya
Wus samekta tan ana kang cicir, jeng pangeran bodhol, ing kang
abibisik, marang sang wiranom, prayogine Sunan Giri mangke, yen sambada ing karsa jeng gusti, reh kaya papati, anggambuh
Mumpuni kajengipun, jawi lebet sadyanya rinangkut, tan rumaos kungkulan, dhampar narpati, wikuning antegan estu, pathaknya jawi kemawon.
Ing mangkya mumpung ngumpul, wonten ngajeng kadral sangking pungkur, Pangran Pekik gumujeng angandika aris, bener kabeh ing aturmu, wus kosus tinumpes mangko.
Angangin saka dhawuh, dalem Gusti Kangjeng Sultan Agung, ingsun nora winenang lamun mateni, pan dudu bubuhan ingsun, luwih karsane sang katong.
Wirayate pra luhung, yen sumengko durung waktunipun,
langkung cuweng kalbu, mareming tyas tembe kalakon sadyeki, yata lajeng lampahipun, wus prapta ing Surengkewoh.
Pinernah pondhokipun, Sunan Giri sawadya kinumpul. myang jiagang ing prajurit Surengwesthi, kangjeng ratu karsanipun, benjang enjang dennya bodhol.
Cinachahaken sampun, baboyongan jarahan brana gung, sunan Giri matur mring Jeng Pangran
prang sami mirut, lolos sangking ing kadhaton.
Tan wonten sanjang ulun, duka dalem menggah purugipun, tunggil biyan tiga pisan sangkin wingking, jeng pangran nulya dhadhawuh, marang wadya
ingkang ngruruh, pan sinebar ing paran datan anunggil, sigegen dennya angruruh, enjinge denya yun bodhol.
Sowan maring Mantarum, wus amekta punggawa nunganung, myang boyongan jarahan sampun mirangti, tinengeran bendhe ngungkung, gumuruh kanang kendhang gong.
Enjang budhal gumuruh, giyak-giyak tandha jayeng pupuh, kangjeng ratu neng ngarsa anitih joli, jeng pangeran tanseng pungkur, nitih turangga binarong.
Ingayap wadnyanipun jinajaran myang den urung-urung, kang sumambung ing wuri jeng Sunan Giri, sagarwa putra tinandhu, brana jarahan tan adoh.
Jinagan pra mantri nung, jinajaran myang den urung-urung, ginarubyug prajurit ing
angancik nagari Mantarum, oreg ingkang samya ayun aningali, kondurira kangjeng ratu, ungguling prang
supenuh, samya ngucap ting calemong.
den andelken iku, ah wong wiku manawa dongane mandi, lan duwe saraya jadhug, Cina mualap sabagor.
Ing mengko wis kinrucuk, ing jeng ratu kagem sambel wandu*), pinakakken maring sakehe wong Giri, satemahe padha mupus, rajane kena binoyong.
Wau ta lampahipun, kangjeng ratu prapta ngalun-alun, Pangeran
kangjeng sultan gupuh dennya mapak, tundhuk pinengkul janggane, kinanthi lapahipun, wusing lenggah caket sang aji, arum wijiling sabda, adhuh ariningsun, lakumu myang garwanira, ingsun utus ngendhakken pandhita Giri, apa padha raharja.
Lakinira mengko ana ngendi, kangjeng ratu matur saha nembah, kakang prabu pangestune, mundhi dhawuh pukulun, amba miwah kangmas dipati, myang wadya Surabaya, sadaya rahayu, ingutus wus antuk karya, Sunan Giri ing aprang sampun kapilis, ing mangkya kula bekta.
Laki ulun ngentosi neng jawi, cumadhong ing dhawuh sri narendra, jeng sultan utusan age, nimbali ipe prabu, Pangran Pekik sampun akerit, prapta ing palataran, (n)dhadhab mundhuk-mundhuk, lenggah konjen ing pratala, gya ingawe jeng pangran majeng wotsari,
Nuwun ampun kawula tinuding, (n)dhawuhaken timbalan narendra, dhateng Sunan Giri Prapen, supadi ywa kadaut, kajengipun ingkang nalisip, tan ayun sumuyuta, ing
patik piyambak, tanpa kanthi pinanggih Sunan Giri, pinuju pakempalan.
Para kaum andher ngarseng resi, lawan wonten tyan china mualap, kalih atus prajurite, sampun Islam sadarum, lurahipun
tyas amba ngres kalangkung, sumpeg pepet kewan ing pikir, rayi dalem duk priksa, bilih amba minggu, tan wonten wenganing manah, ngandika rum dhateng amba ngasih-asih, mundhut lilah ngrarepa.
Karsa mulihaken tyasing abdi, sareng rayi
anulya mundhut reyal, cacah wolungatus, busana maneka warna, pinaringken dhateng ing
kados majeng ngelmi nyata, agendhagan abdi dalem boten apil, panjang angandhar-andhar.
rayidalem mistul tangan tengen keni, pedangipun wus gagal.*)
Maksih ngamuk dhuwung tangan kering, gya pinistul tanganipun kiwa,
pamistul, sukunipun kang kataman, lajeng dhawah sareng kerbeting**) suwiwi, wadya ing Surabaya.
wadya ing Giri, pepejah tan petungan, leseh sungsun timbun, kanthun kedhik ingkang gesang,
minggah age, dhumateng ing kadhatun, prapteng jawi garwa sang yogi, umareg ngraup pada, asru tangisipun, nyuwunaken pangkasama, gesangipun lakinya pandhita Giri, sampun pasrah
amba wus kengkenan, ngupadosi katigane, ing samangke pukulun, Sunan Giri saha nak-rabi, myang sagung jajarahan, wus neng alun-alun, kawula nuwun sumangga, kangjeng sultan suka
sih paduka ji, kang dhumateng patikbra.
Kangjeng sunan angandika malih, seje waktu ingsun yun apanggya, lan wiku Giri Parapen, ing mengko jekken manthuk, kang miruda si Jayengresmi, karepe ayun nandha, marang jenenghingsun, amung salamet tekadnya, tembe asung patilasan ing nagari, mumpuni ing kasidan.
Jeng pangeran (n)dheku atur pamit, saha garwa mring Kasurabayan, wus linilan nulya lengser,s ang prabu angadhatun, kangjeng ratu kundur
dhumateng wadya gung alit, kasmaran tampi kucah.
Nengena nagri Mantawis, tamat ing Giri bedhahnya,
Ing sanginggilira kori, sinungsun tinumpang-tumpang, mancut remit pangukire, ing
Marang ngendi sira yayi, rahadyan sabil ing nala, tyas pinupus nulya ngaler, umiyat
ngajenging gapura, nulya ana janma rawoh, nyaketi lenggahnya radyan, alon ing aturira, angger ingkang nembe rawuh, sami katuran raharja.
Sinten sinambating wangi, paran kang sinedyeng karsa, radyan angandika alon, paman asung kang pambagya, sanget panrimaningwang, tanpa wisma raganingsun, moyang ngupadosi
Purwa, ingkang kajibah tengga, patilasan kadhaton gung, Majapait ranning praja.
Nunginggih langkung prayogi, dhasar panepen punika, lamun malem (ng)Garakaseh, kathah para manca prapta, mawarna kang sinedya, angunjung astanipun, jenengdalem Putri Cempa.
miwah blumbang agung, paran gotekipun kuna.
Ki Purwa turira aris, punika ingkang gapura, Waringin-lawang wastane, balumbang kang kalangenan, Sang Prabu
Reca pindha narpati, Balambangan Minakjingga, dadya tirakatan gedhe, punika goteking kuna, dene sanggar pamujan, winastanan Candhi Brau, tan tebih sangking kadhatyan.
Punapa dereng ningali, ing mangke dalu kewala, ulun ingkang (n)dherekake, wektu Mahrib wus andungkap, Gathak Gathuk gya adan, paragat
ratu (ng)gih namane, anaging klebet sirikan, yen wonten kang umiyat, tan kadugen kajengipun, miwah apes kang pinanggya.
Prayogi boten ningali, radyan angling paman nedha, kendel ing ngriki kemawon, ulun apamitan pisan, ing ari
lampahe, wamarga arawat waspa, nanedha ing pangeran rahayuning aranipun, rama miwah kaluwarga.
Lepas lampahnya dumugi candi Panataran Blitar, nengardi Kelut sukune, sela cemeng kang kinarya, ageng ingkang sajuga, wit ngandap tumekeng pucuk, ingukir ginambar wayang.
Radyan gya minggah ing candhi, tundha pitu prapteng pucak, udhunira along-alon, Gathak Gathuk barangkangan, tyas agung tarataban, tekeng ngandhap Gathuk muwus, Gathak mau gambar apa.
Kang ingukir pinggir candhi, lunglungan ceplok kembangan, memper wayang buta kehtek, Gathuk ing pangiraningwang, gambare Ramba tambak, katara ketheke brengkut, candi alit tininggalan.
Lir cungkup wanguaneki, ing sanginggiling wiwara, sinerat sastra Budane, Gathak matur inggih radyan, punika kadiparan,
Tapis dennira mirsani, mentar sangking Panataran,
kendhat, tinengga palawangane, Gathak Gathuk lon tatanya, kiyai niku napa, jurukunci lon sumaur, bagus niki panyandranan.
Kang jaler nama Kiyai, estri nama Nyai Gaprang, pan dadya pakaulane, kang samya aminta barkah, nyunyuwun ge susuta, sarat lenggah kalihipun, ngungkrake kyai reca.
Lah punika palanangan, ingkang ngadep sipat grananya kyai, ingkang samya anunuwun, sawusing adudupa, nulya matur punapa sakajatinipun, lamun nyuwun ge susuta, kalihe samnya nglinggihi.
Ing pucuking palanangan, kang wus klakyan tumunten darbe sisi, Gathak Gahtuk angacemut, i tobat nora nyana, ingkang jejer ngater iku dadi pelus, radyan lajeng
gumandhul, nulya kampir rahadyan, tan adangu jarukuncinira rawuh, tatanya punapa karsa, Gathak Gathuk lon nyauri.
Kulo mung kampir kewala, kapundi dene gong neng wanandri, jurukunci sauripun, sampun kina makina, pan dumadya pupundhene tyang sadhusun, naminipun Kyai Pradhah, sinten ingkang
kiyai jurukunci, nulya lajeng lampahipun, lumebet padhekahan, aningali wisma alit dhapur
jroning langgar, Gathak Gathuk adan naging datan seru, tyasira tansah trataban, wusing sunat perlu Mahrib.
Linajengken wektu Ngisa, pragating sembahyang amiyarsi, swaraning janma gumrumung, Gathuk enggar
bathuk, ngorok (ng)gereng sasenggoran, Gathak Gathuk wansul aglis.
Cacahipun tan kantenan, leseh anjrah kadya babadan pacing, mangke menek samya wungu, tan wurung anembah byat, (m)barokati angemah-ngemah mring ulun, rahadyan mesen ngandika, sira ywa padha kuwatir.
kawula amung sadarma, lir sarah aneng jaladri.
Wis Gathak Gathuk turua, ingsun ingkang
Parentah mring rabinira, heh Rubiyah sadhiyaa den aglis, bucu kang apik ananjung, iwak dhendheng manjangan, bayem ati gudhang pan-empon myang timun, siwalan ingkang dawegan, miwah legena hya lali.
Rubiyah matur sandika, wus samekta ki lurah mirah rabi, lajeng marang sanggar gupuh, umarek mring rahadyan,
Mila kula gupuh sowan, de rumiyin tumeka ing samangkin, tan ana janma kang
ngcani kalbu, dhahar watara sak kluwak, dhendheng manjangan sacuwil.
pakantuk, (ng)gih wakne ywa sumelang, Gathak Gathuk (ng)gennya nedha angathekul, kalihe wus tuwuk samya, angendhoni sabukneki.
Radyan ri tanya Ki Crita, kadiparan cariyosira nguni, griya myang kepek gumandhul, Ki Carita turira, inggih sangking gotekipun tiyang sepuh, griya winastanan sanggar pamujan kala rumiyin.
Kepek kakalih punika, kang satunggal pan isi sinjak lurik, warna-warni corekipun, miwah
Mawi kaparaos jenar, kacariyos kagungan dalem Gusthi, Kangjeng Nyai Rara Kidul. saben taun sapisan, kulabekta dhumateng ing wismaulun, marika jangkeping cacah, sarto ngiras angsisi.
Sampuning jangkep kan cacah, lajeng wangsul marang ing sanggar malih, nalika pamendhetulun, tuwin wangsuling barang, sampun tamtu wonten sima kang tut pungkur, nangngin sangking katebihan, punika sima kang jagi.
Panembahan Senapatya, mila saben woh katur mring mantawis, Gahtak Gathuk ririh muwus, wakane napa ingkang, den arani sima-gadhungan punika, de tyang datan mawi tungkak, (ng)gih makaten
ing tanah Tuban, aso aneng ngandhap randhu-wana agung, Gathak Gathuk gawot mulat, agenging wit anglangkungi.
tan pantara tebihipun, anom sumur sela kresna, toya lebet langkung wening.
Wangsul matur ing rahadyan, pinurugan lawan santri kakalih, sumur watu kebak banyu,
Rampung dennya samya kadas, toya mendhak pulih lir nguni-uni, wangsul wektu ngandhap randhu, bakdane salat Ngasar, gya tumindak gandrung-gandrung kapirangu, enget mring kakalih kadang, sira yayi marang ngendi.
Anon sumber binalumbang, toya wening winastanan ing Bekti, Rancangkapti ariningsun, nguni karemenanta, adus marang balumbang
ngluhuraken asmane Sang Angreh, Gathak Gathuk wus dangu agulingna, swara kapyarsi, lir mriyem jumegur.
sireping swareki, Gathak Gathuk ngantuk
Tan pantara rahadyan udani, wanodya kinaot, makidhupuh lingguh ing
wakmami, nguni putri katong, Brawijaya pungkasan pamase, kang mandhireng kraton Majapait, rusaking nagari, salin srengat Rosul.
Ulun datan kaduga nglakoni, ing agama kaot, banjur maring wana Bagor kene, atatruka
goningsun lalangon, sapa wonge kang mantep atine, yun kateme marang jeneng mami, saranane mawi, tirakat sadalu.
Ing maleme ari Sukra Manis, pasthi ingsun rawoh, sarta asung apa sasedyane, ing samurwat sarta bener becik, mriyem ingkang muni, saben
narima pandurung mangsane, tembe panggih yen rahaden uwis, kaukum ing nagri, linabuh ing laut.
Neng Tunjungbang kono (ng)gonne dadi, banjur atatemon aywa kemba lakunira raden, nyanyaloni dadining ngaluwih, raden Jayengresmi, ana maremipun.
Lah Ratu Mas buron apa iki, kang padha mathangkrong, aneng epan tan kato raine, kaya munyuk buntute tak
paksi dhandhang muni, sangking kidul kulon, iya iku ala ngalamate, arsa padu rebut sapaleki, lamun dhandhang muni, kulon sangkanipun.
Yeku becik ing alamatneki, barang karya dados, lamun ana dhandhang munya mangke, saka kidul bener prenahneki, ngalamate rejeki, ingkang karsa rawuh.
Lamun ana paksi dhandhang muni, sangking kidul kulon, iya iku ala ngalamate, arsa padu rebut sapaleki, lamun dhandhang muni, kulon
Yen amuni ing lor wetan sangking, ngalamate tan awon, yun katemu ing prasanakane, miwah kadang
ngalami becik lan alane, wus pinasthi carita ing nguni, semune kang peksi, prenjak uninipun.
Lamun ana peksi prenjak muni, kaprenah neng kulon, pantinira ala ngalamate, guru
wetan panti mangko, mencok payon kandhang gedhogane, nglamat ala yun kabesmen yekti, den angati-ati, ywa lena ing kalbu.
Peksi prenjak munya angideri, wisma tepung golong, pan prayoga iku ngalamate, bakal antuk donya ingkang suci. myang arta kalali, mujia Hyang Agung.
Titi tamat ngalamating peksi, kang becik kang awon, iku ingkang ingsunestokake, bener
tedhas ing sanjata dening, uteke denuwor, barang lenga dene panganggone, ana gawe cinampur ing dhiri, watek teguh nenggih, luput senjateku.
Lambe ilat den (ng)ngo jimat
janmi, dadi kaku kang wong, den (ng)go sipat nenggih gegetiye, barang ingkang aningali asih, lamun denwor warih, nenggih banyu susu.
Nuli denusapaken ing kendhil, ujare pawartos,d atan mateng nenggih liwatane, wulunipun densebar ing panti, paedhake malih, durjana tan weruh.
Anadene wewudelireki, den (nggo)g tampa kang wong, lara busung
estri, wus titi nikmati, sato muka lutung.
Ana maning sarah ingkang paksi, platukbawang kaot, luwih akeh tinimbang tukange, wulu daging galungneki,
nenggih ingkang anjarwani, kang peksi pelatukbawan, keh manpangatnya winilis.
Yen kang rumiyin dinunung, susukipun ingkan nginggil, karya
jajantungipun binukti, sawabira sarwa gampang, sabarang ingkan kinapti.
Lan kabuka ngelmunipun, aperuninpun upami, winor lan minum-minuman, miwah
wanodya lawan malih, kinasiyan mring pandhita, miwah maring para wali, dhandhaning peksi dhinahar sawabipun lamun sakit.
Enggal ing waluyanipun, brotol binukti pawestri, sawabipun
sawabipun, linuwih samining estri, laripun kenarya gelang, elingan sabarang kardi, lawan malih ingkang elar, winor ing sabuk prayogi.
Kinasiyan sawabipun, lamun suwiteng narpati, yen
waedhak ingkang sahwat, sirna sagunging sasakit.
Suku kalih sawabipun, lamun pinendhem ing sabin, myang sakehing tataneman, tulus wohipun andadi, lamun malih ingkan manah, ginelangaken
ingusapaken ing dakar, betah sahwat sawabneki.
Ingkang ilat kinaryeku, jimat sawabe tan kengin, ing luwe betah alapa, lawan kulitipun malih, tinalekaken padharan, yeku betah luwe malih.
Kapalanira kang manuk, kinarya jimat ngajurit, kinajriyan marang mengsah, yen wonten wisma upami, panas tan kena kanggonan, pinendhemen elarneki.
Panjawat kang tengenipun, wolung lembar aja luwih, pepadonipun lor wetan, dadya tawa panasneki, getih denakingken ika, winor lawan
insa Allah dadya waras, yen wonten sasakit kuping.
Pinupukaken pan mantun, lamun arsa denkasihi, lan wong akeh
barkat saking, Gusti Bagendha Suleman, mung iku tan ana malih.
Kang pingan atinipun, ingolah sakalir-kalir, yen wus
ilat winor barang, olah-olahan binukti, lamun arsa matenana, ing wong durjana mamaling.
Ingkang kiwa tapakipun, dinundep ing cucuk nenggih, insa Allah pesthi pejah, lamun arsa sugih ngelmi, tyas binukti lawan uyah, goreng wus titi kang
Ratu Mas turira aris, luwih karsaning Hyang Suksma, ingsun iku mung sadarmi.
Kabeh kang wus ingsunwuwus, iku darbekmu pribadi, amung kang medharken ingwang, sarehne wus lingsir akir, sun pamitan tan lilanana, mantuk mring kahyangan mami.
Wus tan katon kangjeng ratu, Gathak Gathuk nuli tangi, sarya matur mring rahadyan, kawula satengah ngimpi, mireng swara tanpa rupa, amung ganda mamrik minging.
Lir tindhien raosipun, sruwing-sruwing kapiyarsi, tukang platuk lunjak-lunjak, sarah-sarah denadhangi, punika ginem punapa, sinten rencang paduka ngling.
Rahadyan ngandika arum, kawruhanamu kang prapti, anemoni jengingwang, iku ratuning dhedhemit, ngadaton ing Bagor wana, ing nguni putri narpati.
Sang Aprabu Majalangu, Brawijaya kang sisiwi, anggentur amatiraga, tan sarju salin agami, katrima panedhanira, bisa jumeneng narpati.
Ngratoni sagung lelembut, sajroning Bagor wanadri, saben bengi mariyeman, Gathak Gathuk duk miyarsi, marinding
Sugihwaras, ngancik suku Pandhan wukir, manjar manginggil wus prapta, ing dhusun Kadhaton nami.
Nyabrang lepen mili ngidul, toyanya nyarong awening, miyat balung langkung kathah, ageng-agenge nglangkungi, lajeng lapahira radyan, wus prapteng sukuning
tinaneman sasekaran, argulo gandanya amrik.
Pinecakan kubengipun, tigang dasa langkung kalih, (n)jawi tanggul kidul witan, wonten reca sela langking, patrape lir janma priya, mangku palanaganneki.
Wus pisah lan badanipun, mung sapucan agengneki, Gathak Gathuk latah-latah, ana maneh angungkuli, duwke reca ki Gaprang, kalah dawa gedhe iki.
Rahadyan nulya tumurun, ngaler ngerem-erem wukir, anon balung ageng
Lah ta Gathak sira umentara aglis, maring padhusunan, katemua kanca bumi, angilenena dawegan.
ingsun minta uning, mau ingsun ngambah, padhukuhan suku ardi, myat balung keh ageng panjang.
Nulya manjat malih mring pucaking wukir, anon patilasan, kidul ana reca siji, mangku kadya palanangan.
Mudhun maring ngereng-ereng uning malih, balung gedhe dawa, ngungkuli kang mau kaki, kadiparan critanira.
dongenipun kina sukunipun Pandhan wukir, dusun Kadhaton namanya.
Kala jaman purwa kadhaton raseksi, Sang Prabu Arimba, rikala amangun jurit, mengsah panenggak pandhawa.
Arya sena ingkang unggul ing ngajurit, raksasa keh pejah punika bablungneki, Sang Prabu yaksa Arimba.
Pejahipun aneng ngereng-ereng wukir, ing Gabiralaya, ingkang paduka tingali, anglangkung ageng panjang.
Tiyang satus bokmanawi tan kuwawi, lepen alit ingkang ngidul ilinireki, winastan lepen Jeroang*).
Sri Arimba sasampune angemasi, pancanak mangsah, ing wadhuk Jeroan mijil, binucal lepen punika.
Pan katelah namane prapta ing mangkin, ing lepen Jeroan, pratapan sapucak wukir, ingaran Gambiralaya.
Duk rumiyin wonten putri amartapi, warna ayu endah, nami Dewi Gendrasari, wus medal istijratira.
Gathak (n)jawil lah Ki Drepa iku sigit, netepi prasetya boten kaya wong sakiniki,
dhusun Dhandher gupuh prapti, mariksa pawaka, kagyat anon janma katri, pinarak tepi balumbang.
dhusun ingkang celak, kang uning urubing agni, apes lir mendem pocungan.
*) Prayoginipun Jeroan kadosdene ing pada 19 lan 20
Murub agung tan wonten tiyang andulu, mung amba priyangga, kang wikan urubing
latu nenggih, criyosipun prapene empu duk kina.
Gathuk tanya marang Ki Kapalang gupuh, baya kang Kepalang, tedhaking empu rumiyin, ingkang darbe petilasan Pakayangan.
Apesipun saged pandhe damel dhuwung, Ki Kapalang mojar, o (ng)ger dede tedhakneki, nanging yektos pancen pandhe damel kula.
Gathuk muwus lah apa bener bethekku, yen damel curiga, punapi (ng)gih denukiri, panjangipun punapa sakarsa-
Wotanipun kalamun adamel dhuwung, panjangipun ganja ingkang kaukur rumiyin, lajeng kangge ngukur panjangang curiga.
Awit bongkot kajawine pesinipun, dumugi pucuknya, nenem wewilanganeki, kang rumiyin cakra kapindho gundhala.
Tiga gunung ping sakawanipun guntur, ping gansal sagara, kaping nenem madu nenggih, ingkan sae tekeng pucuk dhawah arga.
Tuwin dhawah sagara utawi madu, titiga prayoga, utawi
pungkasanipun, Gathuk (n)dheku lingnya, paringe kakang kapundhi, Ki Kapalang noraga matur rahadyan.
Dhuh sang luhung bilih marengi ing kalbu, kampir wisma-amba, ing Dhandher tan pati tebih, dhusun ingkang katingal ngajeng punika.
Apuntenta paman ingsun arsa laju, (n)dumugekken lampah, (m)bungkuk Kapalang tur inggih, boten langkung kula (n)
Medal sangking sumber ngalirab dinulu, Gathuk tan saranta, ngokop toya ingkang mili, prapteng tenggok wangsul mutah bulakeran.
Gathak tanya lho kepriwe iku Gathuk, teka mutah-mutah, Gathuk angling mbrebesmili, dudu banyu iku lenga latung blaka.
O ya Gathuk aku krungu critanipun, iku banyu kena, kanggo didiyanan sami, wong padesan mung kkuse ngubudilah.
Radyan mesem angandika marang Gathuk, iku kang pinanggya, janma tan sareh ing budi, kaya-kaya mesthi manggih kasangsaya.
Ya ta wau rahdyan ing lampahipun, nalasah galagah, ketel rumput mendhong wlingi, nabrak lepen ngantya rambah kaping
ngombe ingkang tuwuk, ngileni tan susah, (n)dika badhe dhateng pundi, kamayangan teka maring dhekahingwang.
Kula (n)dherek janma luhung ingkang nglangut, sukanira mahas, panggenan kang sepi-sepi, amurugi kang singit tan kambah janma.
Nika ingkang neng ngandhape pandhan arum, bagus yen sembada, pareng kampir wisma mami, kula mantuk (ng)gelar-(ng)gelari ing wisma.
Gathak Gathuk matur wit panyuwunipun, kyai ingkang ngrembat, paduka katuran mampir, mring wismane rehning sampun ngangger lampah.
Tan pantara dangu ki wisma amethuk, wus kerit rahadyan, Gathak angupaya warih, ki wisma ngling anak ngupados punapa.
Kulo pados toya badhe kagem wulu, o anak tan ana, ing
lir pancuran, kaagem wulu prayogi, radyan miwah Gathak Gathuk samya kadas.
Wusing rampung pampet ingkang toya jembul, Gathak eram ing tyas, wakne iki nyata luwih, nora nyana yang metu kramatira.
kiraka sanget ing panrimaningsun, langkung resep ing tyas, radyan dhahar tlas salining, ngunjuk legen watara tigang cegokan.
Kraos tuwuk atob kaping kawanlikur, Gathuk Gathak nadhah, miwah ngombe legen krambil, sakatoke tan
Jatipitutur, asli saking Sela, ing Kasanga jurukunci, pan ing ngriki talatah siti Grobogan.
Ing Kasanga kathah panunggilanipun, Bledhuk Kuwu miwah Crewek kalawan Mandhikil, myang ing Sendhang
Alon matur kula enget boten urut, lumayan kinarya, sasamben cagaking arip, kala kina wonten panjenengan nata.
Prabu Jaka punika jujulukipun, ing Mendhangkamulan, karemeng-ameng wanadri, anunumpu bantheng sangsam kancil kidang.
nuju ri sajuga, uning sarpa mangunteki, langkung ageng sisikira mancawarna.
Prabu bendu bantering tyas sakalangkung, ula apa karsa, de banget amatiragi, mengko sira tan wurung rampung dening wang.
Sang aprabu nulya menthang langkapipun, jemparing lumepas, cumundhuk sawer ngemasi, wonten swara kapiyarsa ing sang nata.
Eh sang prabu tuhu sikara sireku, yekti bakal tanpa,
thathit, aliweran baledheg dhar-dher tan pegat.
Tranging jawah lagya mangkya sang aprabu, angraos sanget kalantih, thedak mring karandhan ngaub, tuwin karsa anuweni, duk nguni sri nata anom.
Anakipun nyi randha Kasiyan dhukuh, ing Sangkeh tuhu linuwih, rarasati maksih timur, reh sampun antawis lami, kakinten wus jonggrong jongrong.
Prapteng dhukuh nganti neng dhadhah sang ulun, wedaling dray Rarasati, nyai randha lagya
Sruning cipta korut nutpahira prabu, datan prabeda sang dewi, ugi korut nutpahipun, samya tumetes ing siti, tandya kate pethak gupoh.
Anucuki nutpah kalih-kalihpun, wus nunggil dadya satunggil, Prabu Jaka dahat ngungun,
ris, kiraka jatipitutur, nedha kalajengna maning, cariyosipun kang babon.
Malah wuwuh nyi randha graiteng kalbu, baya iki kang marahi, atigan
uwosira enting, nyai randha mendhet pantun, mring lumbung ambuka kori, mendhet sabelah ginendhong.
Tigan ingkang dipun dekekakan lumbung, sampun netes nanging warni, taksaka ageng kalangkung, ngaleker pinuju guling, kagyat nulya tatanya lon.
Arsa lapur dhumateng sing sang nindya nung, taksaka suka ningali, wus medal saking ing
ing siti, kya patih arsa lumayu, naga gumujeng sarya ngling, kaki aja jrih maring ngong.
Kene payo padha lungguh kang pakantuk, kyai patih ngoplok
unjukna mring rama prabu, kyana patih anauri mung manthuk
nantun, madosi pacangan aji, lan mejahi satru katong.
Baya putih telening sagara kidul, punika yen antuk kardi, ingaken putra satuhu,
Angungasken armaja Sri Jaka Prabu ing Mendhangkamulan adi, Sang Dewatacengkar Prabu, kang awarna baya putih miyos
wastanipun, sarpa sukane angenting, wus pasthi inganggep katong.
Kacariyos Prabu anginangin wau, suka amarwata siwi,
ris, eh sarpa kang jayeng pupuh, ingsun nguni pasanggiri, sapa kang agambuh pupoh.
Tan lengganeng ragengsun, anglampahi pasang giri prabu, nanging lampah amba punika tinuding, wusing
Yawa krama liyaningsun, nanging andadekna kawruhamu, ramanira tan widada madeg aji, namung tigang warsa puput, ginantyang kang darbe kraton.
Dhaubnya tan cinatur, langkung rame ing wahawipun, ing dharatan pageblug ageng (n)dhatengi, wusing dhaub madeg ratu, sapta ri gya pamit gupoh.
Linilan pamitipun, myang winisik kang badhe tinemu, ing sarira miwah jangkaning nagari, purwa madya
jebus wonten Kuwu, ing Carewek Mandhikil jebusnya malih, sampun celak nagrinipun mlampah
wonten buntut, myang musthika naga kwasanipun, sinuyutan sakehe sarpa sabumi, dumunung ing cehtak murub, dhawuh dalem sang akatong.
iwen wus katur sang aji, gya ingelih dalemipun, myang winulang rama katong.
Ing ngelmi agal-lembut, wus kacekap tan ana kalimput, Tunggulwulung tapa mangap neng wanadri, awit sangking laminipun, badan
wingit, wus mateng int tapanipun, manungsa tan ana weroh.
Wus pinantek kang tutuk, Jaka Linglung tumeka ing lampus, lah punika cariyosipun muni, atatanya Gathak Gathuk, athik ula kaya uwong.
Le nyembah niku prehpun*), Rara Blorong kacariyos ayu, pinaesan saya wimbuh amrakati, Jaka Linglung sigit bagus sinewahan mawi topong.
Kula gadhah panyuwun, mrih lestantun tan sansayeng laku, kaparenga miturut sacaraneki,
Ambanon ingkang wangun, nangin mawi malengkong mangidul, kathal bolong kadya lenge yuyu nenggih, katutub ing lebu lembut,
Wus celak mendhak sampun, lambah bocong ngambah krikil alus, warna abrit
warnanipun, kadya lingsah ingkang sakalangkung wening, swara kumrangsang saya sru, wusing anom ngandika lon.
Kang keling-keling kaeksi, gih punika netranira, lebu
sampun linggar, tan pati doh nulya (n)dulu, sumber alit isi toya.
Nyemek-nyemek raos asin, kidul teleng kawistara, wonten gumuk mujur ngilen, kilen gumuk datan tebah, rawa lit kebak toya, ugi asin raosipun, ler kilen teleng Kasanga.
Ara-ara tinon asri, sitinipun bulak pethak, barenjul samya inggili, turut pinggir pupundhungan, dumugi ing ler wetan, mathuthuk lir wisma pinggul, benggan ajeg lir tinata.
nglilipur ing tyas margiyuh, Ki Jati malih turira.
Ingriki bilih marengi, mangsa katiga akathah sima sawer samnya manggon, asring-asring ing Kasanga, sawiyaring telengnya, (m)bledhos swara kadya gludhug, inggilnya ngungkuli arga.
Tinon yektos (ng)gigirisi, gih punika kruranira, Tunggulwulung ingkang manggen, ing
maryem badhe wonten perang, yen katingal kados layon, badhe kathah tiyang pejah, sampuning amariksa, nunten lapur lurah ulun, dhateng Methakan ing Sela.
Kang nglajengken mring Mantawis, dene lepen cacah gangsal, kalamun rendheng mangsane, punika dados satunggal, tinon wus kadya rawa, ila-ilane rumuhun, para priyantun ing praja.
Saestu yen boten kenging, anon telenge Kasanga, kilap panika wadose, yen tinrajang kadrawasan,
lingnya, suwasi angaler ngilen, punika tilas kadhatyan, nagri Mendhangkamulan ing Kasanga wus kapungkur, praja
sadendhang wrata, kadidene wedang umob, lir umbul modal ing toya, gumledheg kang suwara, mancawarni toyyanipun, pindha kukuwung wang kawa.
Ijen jene wungu abrit, dadu jambon cemeng pethak, inginum anta raouse,
lajeng tindak mring Carewek, aningali gumuk karang, sanginggil gumung ingkan, eler miwah kilenipun, wonten sumberipun samya.
Asin raosing kang warih, punika kenging kinarya, sarem alembut warnine, semu abrit asing kirang, wus terang pinariksan, lajeng mangaler sang luhung, ing Mendhikil kang sinedya.
Prapteng gumuk datan inggil, nulya samya inginggahan, sampun rawuh ing tepine, lir sumur bunder apapak, nanging tan isi toya,
wenipun, kang kadya sumur lit kathah.
Toyanipun ugi asin, sadaya kenging kinarya, sarem kadi ing Carewek, kawratan wus pinariksan, ing Bledhug tinindkan, saking mandrawa kadulu, anon ara-ara wiyar.
Ki Jati turira aris, punika kang katingalan, ing Bledhug Kuwu wastane, kalangkung ageng tinimbang, lawan kang kathah-kathah, mawi suwara
Mandhikil wus linggar, tan dangu lampahira, prapteng talatahing Kuwu, katon trang umbuling lahar.
Palendhungnya langkung inggil, dupi wus katon gya pecah, jumegur asru swarane, kadya maryem
nora kendhat, ki Jati umatur alon, malendhung tuwin nyuwara, tan lereh dalu rina, katiga rendheng keh jawuh, tansah makaten kewala.
Punika kang alit-alit, ungelipun datan sora, ugi makaten patrape, upami wonten kang ngambah, lajeng ambles kewala, sangking lebete kalangkung, sampun estu lajeng sirna.
Kadhang kalajeng tan mijil, sadaya kang kauningan, punika patilasani, Tunggulwulung Linglung Jaka, pramila ingaranan, Kuwu nalika menthungul, wonten ngriki kantos**) lama.
Siniweng naga sabumi, kacariyos ngantos krama, ugi angsal putri Blorong, rahadyan kasengsem miyat, kaelokaning Sukma, sru nalangsa mring Hyang Agung, dene sipate kang
paduka karsa nyruwe, mugi raharja ing lampah, anulya sasalaman, Ki Jatipitutur mantuk, radyan lajeng lapahira.
Kadalon anulya mampir, dhumateng ing dhusun sela, (n)ujug ing pajurukuncen, ki jurukunci atanggap, manggih kang dhatengan, alon wijiling kang wuwus, rehning wus ciklu manira.
Aywa dadi tyasireki, manira datan akrama, marang sariranta angger, mangkya ingsun nilakrama, ing endi kang pinangka, lawan sapa kakasihmu, mring ngendi kang sira sedya.
Rahadyan umatur aris, jeng kyai dhawuh paduka, saestu sampun lenggahe, ngasepuh maring ngamudha, ngoko
dhekah, jeng kyai lon andikane, eh kulup kawruhanira, ing kene krajan Sela, kabawah marang Mantarum, ya ingsun ingkang rumeksa.
Luluhurira narpati, paparab Kiageng Sela, ingkang sumare ing kene, aranku Ki Pariwara, kaprenah buyut lawan, Kyageng
pungkasanipun i kangge netepi guru lagunipun tembang Asmaradana.
Lah ta kulup sira ywa kuwatir, sayektine ingsun nora samar, marang lalakonmu angger, reh ginadhan sireki, cacalone janma luwih, kang
kawruhanmu nora endah-endah, ngelmu kan sun imanake, amung piwulangipun, eyang Kyageng Sela linuwih, nyatane wus anyata, cihnane linuhung, kang mengkoni tanah Jawa, datan liya tedhake Jeng Sela Kyai, lan iki piyarsakna.
Papali ki ajinem (m)berkahi, tur salamet seger kawarasan, pepali iki mangkene, aja agawe
wedi ing ngisin, ya wong urip hya ngegungken awak, wong urip pinet baguse, aja lali abaguse, bagus iku dudu mas picis, pan dudu sesandhangan, dudu rupa iku, wong
tumuwuh, dipun bisa ngenaki ati, atine sapepadha, nepsumu ja turut, iya nepsuning manungsa, kudu kedhep iya sapadhaning janmi, iku sira sirika.
Aja sira padhakaken jalmi, aparentah marang sato kewan, kebo sali lan ayame, aja sira prih weruh, kaya uwong pan nora bangkit, aja kaya Samerta, kebone pinupuh, kinen sinau memaca, wus pasthine kebo sapi nora bangkit, mulane awuwuda.
Ayam giusah munggah ing panti, atanapi yen amangan beras, kebat ingadhangan bae, iku wong
wong urip pan akeh lire, dipun ngidhep pakewuh, weuh iku tgang prakawis, pakewuh ing pangucap, ewuh ing pandulu, ana ewuh jroning nala, yan katara alane sajroning ati, pan dadi pangraita.
Dipun wuruk lan idhep ing ngisin, isin iku pan kalih prakara, dhingin isin Pangerane, dene ping kalihipun, dipunisin padhaning janmi, en kalakona wirang, isin temahipun, dipun atu akakadang, pawong sanak aja pegat ngati-ati, yen cala dadi
sing sapa atine ala, nora wande ing benjing ing nemahi, wong ala nemu ala.
Sing sapa andhasaraken becik, nora wurung benjing manggih arja, miwah saturun-turune, yen turune dadya gung, amarentah wong cilik,
iku nora dadi gedhe, siriken ujar iku, iku wong urip dipun taberi, mapan katemu basa, pan katemu semu, mapan katemning ulat, atining wong kang ala lawan kang becik, kang jujur anteng cahya.
Kawruhana janma kang kakiki, iya iku guruning pandhita, nora katara lakune, tan cegah tan asaum, nora tapa nora amutih, sangkig prayitnanira, ing ngawake iku, prayitna ing ngawakira, mung sanake punika kan denwedeni, sanake iku jagat.
Banyu bumi agin lawan langit, srengengene kalawan rembulan, punika sanake kabeh, janma kang salah iku, iya iku strune nenggih, mulane ana lara, walat kang tinemu, janma kang jujur punika, lanang wadon punika sanake nggih, mulane ana sawab.
Kang satengah kang durung sayekti, dennya amrih budi kapandhitan, pijer wayang-wuyung bae, tansah ngalor angidul, mendhak-mendhak saba wong sugih, ngelmu ginawa kasab, angucap (ng)gadebus, angincih darbeking liyan, nora weruh awake kalebon eblis, dadi wong ngayawara.
Apan cegah jenengi ing ngelmi, kang asaba omahe nangkoda, miwah matri apadene, lumuh kena ing siku, dennya amrih budi lestari, budi marang kararjan, ing beka tan keguh, bekane ing wong ngulama, pan kapencut marang ingkang melik-melik, dadine ngandhap-andhap.
Yen ngantiya kasor ingkang ngelmi, pan duraka jenenenge ngulama, wus awak buta ragane, wus linglung kadalurung, nora weruh kena pirangi,
karyane kang den prih, iku sing wong tan welas ing badan, tan asih maring jisine, dadi banjur kalurung, nora antuk wahyuning ngelmi, lakune lalawora, tansah wayang-wuyung, mung melik ingkang denancab, durung weruh ing laku sikuning ngemi, polah sadaya-daya.
Pangrasane wus bener kang ngelmu, tan angrasa lamun ingeseman, marang sujanma kang luweh, iku wong kumprung pengung, nora wikan kena piranti, sabab wus ati setan, lakune wus
kalintang, eseme lir dhuyung, ulat manis ati sabar, dadi gendam eseme guna piranti, enenge salah cipta.
Tan mangkana ingkang sampun yekti, badan iku ingkang kadi sarah, aneng lautan pamane, apa umbaking banyu, sarah anut umbaking warih, iku jeneng kawula, tan darbe kersaku, angin purbaning Pangeran, tanpa karsa kalimput marang sawiji, wus kerem ing sagara.
pituduh jati, asru panuwun amba, kapundhi ing ngembun, amung pangestu paduka, kasawaban ing sabda ri sang linuwih, tumancepe ing nala.
Kyai agen angandika malih, patilasani dibyane Jeng Sela, teka ing samengku iseh, deongenge dung ing dangu, panamare laku tatanin, sasawah nanem gaga, ing sawiji wektu sabadane salah ngasar, marang
marang kang prapta, pinurugan pandhapan dennya lumaris, si kaki wus cinandhak.
Wus kaasta jumegur swareki, ingkang pindha kaki-kaki ika, apan gelap satuhune, ingerut gandri gupuh, kyai
Nini nyangking beruk isi warih, amurugi maring pakunjaran, toya gya siniratake, wus sirna kalihipun, tinggal swara anggegetari,
adhadhawuh, marang putra wayah myang abdi, padha sira (n)jupa, geni gelap iku, anggonen dadamar omah, insa Allah kinajrihan gelap yekti, marma ywa pejah-pejah.
Ing saiki geni gelap maksih, ingkan durung katular-tumular, aneng
ginarap swarga, mung sabau catur kedhok den arani, si Mendhun mula aran.
Awit saben (ng)garap kangjeng kyai, banjur mendhung orng kedhokan aran, Subganalah katelune, Pandhapan arannipun, pate kedhok ing Gelap
nanging tan ana pradali, dadi wite kalakyan.
Eyang Sela tumeka saiki, lemah dadi sanggane wong juga, ingaran sabau kae, gawene wong ro iku, diarani cacah cakikil, gawene uwong patap, ngaran cacah sak-jung, piridan petungan jagal, sampil siji sabau swi sampil kikil, sampil pat sak-jung rannya.
dadya supe dhahar guling, ing nala kang kalingling, amung shira Hyang Agung, rum manis aturira, kiyageng lamun mareng, dasihipun arsa
ingkang rawuh, sru begja kemayangan, de ana kan sudi kampir, mring asonya mas putu pundi pinangka.
Lawan sinten kang sinambat, paran kang sinedyeng
sinedya ngati, ambalayang ngupadosi dwi kakadang.
Mankya pados pasipengan, pramila bilih marengi, nyukeri
wektu Mahribi, pujiyanira ngenting, sampet wektu Ngisanipun, wusing bakda salaman, lajeng lalenggan
ilang, sambel windu saking miri, linemeng bumbung peting, gula siwalan neng ngempluk, wedang sekar sridenta, Ki
linorotken marang abdi, rahadyan matur aris, ing waku kula andalu, siti resik arata, gumrebeg umedal agni, urubing ingkang acelak
wus lampus, peteng dhedhet limentan, tan dangu gya murub malih, Dhatuk Bahni wacana lah Gathuk Gathak.
Usegken suku lir ingwang, lamun mengko uwus mati, suleten sadhengah-dhengah,pasthi banjur murub maning, Gathak Gathuk turneki, dede pabenan (m)bah Dhatuk, latu kangge mainan, jabakneya yen kiyai, bilih kula yekti kobar dadi wangwa.
badhe nyobi, rayadyan turireki, amung ngalap berkahipun, linuhung waliyolah, kaecan dennya ningali, ing Marapi dadya tan
deging tarub ingetan, myang wulannya kedah milih, ing karesmen pados dinten kang prayoga.
Inggih bagus dhasar nyata sanadyan ing dhusun ngriki, saben ayun darbe karya, sami tatanya mring mami, wulan ingkang prayoga, kangge andhaupken sunu, priridan sangking Arab, miwah etangipung Jawi, pan kinumpul supadi manggih widada.
seluman-wadon puniku, kaping pat ping sawelas, wolulas salawe nenggih, apan sami rahayu kawilujengan.
wangke sampar-wangke miwah, dhendhan-kukudan lan mawi, sangat adegireki, ingkang saka awitipun, sarat nganggeya saka, dhadhap srep teka satunggil, kang prayoga prayogine den anggeya.
Satunggal tarubing-nata, ageme jeng sri bupati, kalihe seluman-lanang, tri seluman wadon nenggih, sami datan prayoga, kaping sakawan rahayu, kaping gangsal raharja, punika sami prayogi, kaping nenem pati-jaler tan prayoga.
kaping sapta patining-dyah, ugi tan sai pinanggih, petang sapta yen sri nata,
Wonten sabdaning Utusan, adhawuh ing para mukmin, den padha angawruhana, ing wong salaka-rabi, amanggih papa nengggih, lamun awon wulanipun, raharja manggih
Ing wulan Jumadilawal, antuk druhakeng Hyang Widdhi, tur akerep kapandungan, jinahan pakartineki, yen kawentara yekti, anandhang wiwirang gung, jumadilakir wulan, sugih emas lawan picis, wulan Rejeb kadaden anak lan dunya.
Ing wulan Sakban raharja, sakgawene nemu becik, wulan Ramelan duraka, kathah pandameling eblis, wulan Sawal tan becik, geringan pakantuking, ing wulang Dulkangidah, asring susah ngliliwati, wulan
estri, Siti Patimah kang luhung. lawan dhadhawuh marang, putra mantu Sayit Ngali,
nora becik karonipun, iku kalamun dadya, anake metoni cilik, lawan
lang wengining, iku kalamun dadi, pan durjana larenipun, lawan aja sanggama, ing dina Rebo tan becik, lan wengine yen dadi bocah cilaka.
Lawan aja asanggama, wektu pajar nora becik, lamun dadi larenira, tuna-liwat lareneki, lan aja karon resmi, nalika tangangeiku, kalamun dadi bocah, dadi juru teluh ugi, lawan aja sanggama malem riyaya.
Wit ri lamun dadi bocah, duraka mring bapa bibi, lawan aja asanggama, maleme riyaya iki, Besar kalamun dadi, bocah siwil adatipun, lan aja asanggama, ingkang katlorong Hyang Rawi, lamun dadi bocah adoh begjanira.
Lan malih ada sanggama, sambi ngadeg datan becik, mangka lamun dadi anak, duwe lara beser benjing, lan aja karon resmi nalikane dina saptu, miwah ing
Lawan aja asanggama, kalawan nginali parji, lamun dade larenira, wuta adate punika, lawan aja karesmin ning ngisor wit-witan iku, kang piangan wohira, yaiku kalamun dadi, larenira panggaweyani niaya.
Lamun dadi larenira, wateke saregep ngaji, lawan sira sanggama, ing malem Salasa becik, lawan raina becik, lamun dadi bocah iku, akeh wong ingkang tresna, lawan sanggama Ngali, malem kemis
becik, nadyan raina becik, lamun dadi sutanipun, apan sugih kabisan, lan sanggamaa sireki, sadurunge lingsire dina Jumungah.
Utawa ing Kemis dina, karone iku ta becik, yen dadi atmajanira, dadi pangulu lan malih,
Legi ya aja, akaresmen dina iku, awon adate yen dadya.
Punika pan boten becik, lamun dadi larenira, sok gadhah ayan sakite, lan malih lamun cumgana, lan wanodya kel aja, lamun dados putranipun, sok (ng)gadahi sakit barah.
sanget karsanipun, pan angur goleka liya.
Dene ta ing Tumpak Manis, lan bengi garebeg tiga, singgahana aywa supe, kalamun sangeting
silih doraa, lan wonten utaminipun, lamun arsa acumbana.
Mapan ta kedah amilih, nujua dina Jumungah, kan tan sangar taliwangke, miwah naas singgahana, kresmena bakda Luka, yen wus kremen banjur adus. lajeng metoni Jumungah.
Punika kalamun dadi, tuture wong tuwa-tuwa, kathak kang dadi
rarasan, Gathuk Ki Dhatuk ature, mring bendara bab ngononan, gek basa banjur ora, Gathuk ririh sauripun, ah wong tuwa iku lumrah.
Cobak dak matur kiyai, kajaba kang wus kawedhar, apa iya ana maneh, sirikan anon-anonan, Gathak majeng manembah,
anyuwun ing sarerepan, kajawi kang wus kawiyos, sirikanipun sanggama, Ki Dhatuk mesem nabda, kacung sireku amencul,
apa, den ajak sacumbana, apan awon tilasipun, akathak kang sakit bengan.
wus lara keh kung nutuh, nora nana wong ngalema.
Ewa mangkono tan keni, sasenenganing manungsa, pan septane dhewe-dhewe, ana kang septa mring randha, saweneh septa wlanjar, saweneh
lan borehe, tapi kemben sok gantraa, prandene keh kang tumbas, pan ora nganti sabedhug, oleh opah limang uwang.
Mulani ana nglakoni, ambuwang isin lan wirang, arabi tledhek myang lonthe,
den resik badane, miwah to ingkang sandhanan, wewangi angganggoa, lamun dadi
kapentut ala, yen dadi nyengit anake, mulane kalamun sahwat yen ngentut den pocota, lamun entut uwis metu, nggal nuli balekena.
Mula aja akaresmin, yen durung resik kang badan, tangi turu banjur nyemplo, nora nganti mring pakiwan, yen dadi tan prayoga, larene warnine
sega, ala maring sarisa, anduweni lara watuk, punika kang wus kalakyan.
Dene ta gampanganeki, kalamun mentas mamangan, maksih karasa warege, aja wani-wani sahwat, yen weteng durung lega
kewala, Dhatuk Bahni lingira, kacung niku pancen saru, apan (ng)gunem calemetdan.
Ing mangkya kawula nyuwun, lilahipun sang linuwih, pamit (n)
asigit, ampun kirang pangaksama, ulun puja basuki, ing lampah ywa kasangsaya, miwah ingkang den padosi.
Sami manggiha rahayu, ramanta kang neng Mantawis, antuka nugraheng nata, wangsul (m)bawani ing Giri, sinuhung ing kulawarga,
sinungan salam, katri mundur sangking ngarsi.
Raden ngandika mring Gathuk, payo pada den parane, padesan kang katon ika, lajeng lampahira katri, prapteng sajawining dhadhah, kendel satepining beji.
Kayoman ing nagasantun, pinageran ing wratsari, winengku ing sela kresna, radyan ngambil toyastuti, wektu Ngasar wus paragat, salaku sepining beji.
Gathak Gathuk manthuk-manthuk, meteki sampeyan kalih, rengeng-rengeng sasingiran, tan
Wingit ing pasemonipun, kuning wenes amrakati, enteng ruruh tur jatmika, lantip ing weweka titi, susila tyase ngumala,
Kapanggih ing ramanipun, sarya awacana manis, rama aku tur uninga, ing kono tepining beji, ana wong anyar
Ngandika mring Gathak Gathuk, mira mau muni tobil, banjur mlongo kadhep tesmak, Gathuk mator wonten janmi wanodya warna yu endah, arsa tumameng ing beji.
Tan dangu cangkeluk wangsul, kilap wau purugneki, amung tilase
pilingguh, lan sintan ingkang wawangi, Darmajati nama kula, lurahing Prawata ngriki, bilih kaparenging karsa, kawula aturi kampir.
Dhumateng ing sudhung ulun, paman kalangkung prayogi, menggah dhepokipun paman, gapura ingkang
Lah punika wujuding kang puri, ing Demak sang katong, dados kalih jeng sultan kithane, bilih
Ascaryambeg rahaden ningali, ingkang tembing elor, rawa wiyar ngandhaping pareden, lir samodra sinaba ing peksi, pel-opel lan mliwis, blekok cangak kuntul.
Pinansangan sela-gilang langking, winangun ambanon, boten kaclop
Gathak Gathuk gawok, kathik bulus samono akehe, gedhe cilik padha belang putih, iku kang nglurahi, endhase sak genuk.
Darmajati aturira aris, punika sang anom, wasta Grudha tilas siramame, sultan adi
nyamplung karebet waringin, saben (ng)Garakasih, Jumngah malemipun.
Kathah ingkang tirakat mariki, dupa sekar konyong, neng
Para arum kang samya umiring, ing jeng sang akatong, wus dumugi ing Jibing tepine, gasik resik ayom silir-silir, ri-wusnya udani, Darmajati matur.
Sira dhewe ngadenana nyai, lan anakmu dhenok, ganten eses wedhang dhahrane, mengko bada Ngisa wissa
punika ingkang bok, nyai amba Darmawate ranne, ingkang wingking anak amba estri pambajeng (ng)gih ragil, tan na kadangipun.
Pun Surendra naminipun yekti, nanging karan Menok,
pambagi, marang ing sang anom, ingkang embok atur basukine, rawuhipun angger wonten ngriki, pangestune bibi, pan inggih
sedheng driyane, ngandikeng tyas Raden Jayengresmi, edi bocah iki, ayu trus rahayu.
Sarwi dhahar cariping kaspei, telas tigang kethok, Gathak Gathuk tan beda suguhe, kacung ngriku nedha den rahabi, bikt rarywa kalih, ngombe srupat-sruput.
bangku sinamir, tinutup ing lawon, dilah thonthot brenggala liline, rara Menok ingkang
mring siwi, uwis rampung Menok, rama uwis mung kari liwete, lan ngngeti ingkang gajih-gajih, mengko lamun uwis, lenggah (ng)gonku ngedhuk.
Kawrnaa kan ana ing masjid, Gathuk adan gupoh, bakda sunan kimatan age,
bocah wadong, kang den ujungaken mau kae, ayu endi lan kang marang beji, Gathuk matur sami, tan
panyawangmami, kana kene sami, ngena-ngene suwung.
Jeng paduka ngatuan mring panti, radyan tindak alon, lajeng lenggah caket lan mejane, liwet anget lan uma kang (ng)
sakluwak tan luwih, gesek tlas sajempol, lalap sunthi rong iris tan
akakalih cacahe, gung ginlintir dhinahar sawiji, Gathak Gathuk bukti, angendhoni sabuk.
Dhadhaharan sawusi dumugi, mingser lenggah ngulon, Kyai Darma matur mring rahaden, bilih pareng aso dhateng panti,
wonten ing ngriki, ndheku Kyai Darma, ngandika marang ing siwi, ganten eses ladekena.
Ngati-yati nastiti gemi ing wadi, tan kirang tuladha, utaminipun pawestri, nulad panengen pangiwa.
Bokmanawi wilujeng ing donya ngakir, punika paitan, tembe angladosi laki, kantun pados kalangkungan.
Manthuk-manthuk Ki Darma kalawan Nyai, Menok rasakena ngandika raden iki, tanjebena ing wardaya.
Iya rama antuka pangestu yekti, sabdanin utama, nyawabana lair-batin, bisane tampa nugraha.
nyenengken tyasing sudarmi, sira kantuna raharja.
Rara Menok matur nuwun sru kapundhi, pangestu paduka, Gathak Gathuk samya pamit,
Lawan sinten ingkan sumare ing ngriki, alon sauriria, inggih kula ingkang jagi, nami Buyut Sidasedya.
kapareng karsa kang pekik, kampir dhepok ingwang, prayogi ing benjing-benjing, dinten sangete prayoga.
Watekipun kalayan sasedyaneki, tur manggih raharja, rahadyan dupi miyarsa, dumadya dhanganin nala.
Sampun kerit dupi wus prapta ing panti, ki
ngengunduhi, rampung gya tumameng wisma.
Ambakari jagung pohun uwi legi, wedang ronning kahwa, rinakit lumadyeng ngarsi, ki Byut suka tumingal.
Yo wis ben, arep ngomong empat mata
Yo wis ben, sing penting ora kalah karo wong kota
Yo wis ben, aku ini memang wong ndeso
Purbalingga, pancen daerah sing rame kuwe sekitar bokateja (wirasaba). Banyumas juga sing rame mbok daerah banyumas lama cedhak klampok. Walaupun kota Purbalingga asale neng
banyumas purbalingga, banjarnegara, nganti wonosobo. jalure bener lewat klampok, nganti siki
takdir. “Ojo kagetan lan ojo gumunan; ojo nggege mongso, kurmati sing luwih tuwo; ojo golek memolo, ning sing
Satar…“sampeyan iki wis tak beliken Garmin Zumo kok isih kesasar wae…??? Kamplengisisan nganggo
Angudi undhaking kaweningan batin iku sawijinng patrap kang ora gampang katindakake. Apa maneh tumrap wong kang sayekti durung amengku kawruh agunging kasabaran sarta ketlatenan ing pamarsudi. Kawruh-kawruh babagan kebatinan iku kelairan sarana angudi cukup mawa garan panyrempenge pasinaon sarta kencenging tekad. Ananging angudi babagan kawruh kebatinan beda banget, jalaran senadyan ta kita tansah mempeng angudi kanthi lelemekan adrenging ati, yen nugraha durung wayahe tumiba ing badan kita, iya tangeh yen bisa tumekan ing enggon.Bab-bab kaya kang kasebut ngarep iku, kang akeh-akeh banjur njalari kendhoning pangudi marang kawruh kebatinan. Pangudarasane: “Wis dak peng-peng kaya ngene, kok jebul meksa ora ana asile!” Kamangka keh-kehane wong-wong padha kelalen yen pangudarasa utawa panggresah mau uwis rumasuk ing cipta rasane kang bisa nukulake gegambaran maneka warna kang tundhone mung bakal gawe petenging engeten kita wae.Ing ngarep katerangake, lamun agunging kasabaran sarta ketlatenan iku salah sijining bab kang wigati banget mungguhing angudi kebatinan. Mula ora perlu semang-semang maneh yen kita durung bisa anggayuh dununging kanugrahan utawa ngrasakake asile, jer ing mburi yen dhiri kita pancen kita wis kuwat kanggonan kanungrahan, bakal jleg teka dhewe tanpa sangkan-paran. Banjur saiki apa ta kang angrendheti laku ing pangudi
wis podo duwurno ego ne dewe2 soal wenehi pendapat, ben iso nindak para pengguna WEB iki sing
mantaps..om....btw...nuwun sampun kersa
Pekalongan, Pemalang, Purworejo, Rembang, Purbalingga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi,
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung
Kidul, Wonosari, Kulon Progo, Wates, Sleman. Posted in: motivasi diri, Pelatihan Pengembangan Diri, Pelatihan Pengembangan Diri di Cilacap, pengembangan diri | Read More »
suwun sanget pak Dis, saking purtomo (cah Magetan cedak kali gandong), nyuwun gunging pangaksami menawi
♦ 9 Comments	Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun.
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-
Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing
sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi.
lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing
saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas), tuwin amuntu ilining rahsa, dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan),
kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra
kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados
lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
May 30, 2010 – 3:25 pm e tobil anak kadal, sawiyah tenan anak cecak, kirik yo anak asu, muga sing nggawe ndonga iku entuk dalan sing bener tur pener, nyebut le, elingo le, ndonya ora mung nggo golek duwit, ning nggolek keslametan, wong edan rak kathokan, mumpung durung edan, nganggo’a kathok lan klambi sing pantes kanggo ngadep ing ngarsanipun Pangeran Kang Pinaringan Urip, teguh rahayu selamet
April 7, 2010 – 4:52 pm eko cynd: jan jan,,,, kok ono meneh koyo ngono.
yo wes pro sadulur ingkang tansah pinaringan kewarasan daya rasa ingkang sejati.mugi2 entene onten kedadean sing koyomengkene mau.ojo ndadeke ati siro kabeh ke pancing sing ndadosaken ati kulo lan sampean rusak lan petheng anggene ngaweruhi pirang2 kedadean.mugi tetep pinaringan ke jagi manahipun kulo lan panjengan sedoyo kagem saget
NANANG HARIADI PINARINGAN DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI
ALLOH YA ROBBAL ALAMIN KLAWAN WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NYAWIJI MARMANE
utawa Pak Harto (lair ing Dusun Kemusuk, Désa Argamulya, Kacamatan Sedayu, Kabupatèn Bantul, 8 Juni 1921 - Jakarta Kidul, 27 Januari 2008) ya iku Présidhèn Indonésia sing kaping loro sawisé Soekarno. Ing mancanagara dhéweké dikenal kanthi sebutan The Smiling General (basa Jawa: Jenderal kang mèsèm) amarga dhèwèké asring mèsèm ing sangarepé wartawan saben acara kang resmi.
Sadurunge dadi prèsidhèn dhèwèké dadi pimpinan militèr nalika jaman Jepang lan Walanda, kanthi pangkat Mayor Jendral. Sawisé tanggal 30 September, Soeharto nyebutake PKI iku kudu diresikake, lan dhèwèké dadi pimpinan oprasiiku. Operasi iki ngentèkaké 500.000 nyawa.[1]
Dhèwèké dadi présidhèn sawise Supersemar kang dadi kontrovèrsial ing masyarakat, ing tanggal 12 Maret 1967. Nalika iku dhèwèké dadi
ing taun 1973, 1978, 1983, 1988, 1993, lan 1998. Ing taun 1998, dhèwèké mundur saka prèsidhèn ing tanggal 21 Mei taun 1998, bebarengan karo prastawa Geger Mei 1998. Dhèwèke dadi prèsidhèn paling suwé ing Indonésia.
Sawisé Soeharto lengser saka prèsidhèn, nganti saiki isih akèh kang diperkarakaké. Nalika Orde Baru, jaman Soeharto mimpin akèh pembangunan kang ndadèkaké majuné nagara kang ayem, ékonomi maju lan infrastruktur. Soharto uga matesi warganagara Indonésia
ing pengadhilan ora kasil amarga lara. Amarga lara, Soeharto kapundhut ing Jakarta tanggal 27 Januari 2008.
kulawarga[besut | besut sumber]
Jèndral Soeharto dhaub karo Ibu Tien ing Solo nalika tanggal 26 Desember 1947, lan nduwèni
Nalika tanggal 8 Juni 1921, Sukirah nglairake anak lanang ing omah biyasa ing
Kertosudiro bayi lanang iki diwènèhi jeneng Soeharto. Dhèwèké iku anak nomer telu saka Kertosudiro karo Sukirah. Karo bojo sing pisanan, Kertosudiro ngasilake anak loro. Kertosudiro lan Sukirah ora suwe banjur pegatan saka lairé Soeharto. Sukirah nikah menèh karo Pramono lan dikaruniai anak pitu, salah sijine Probosutedjo.
Durung genep 40 dina, Soeharto digawa menyang omahé Mbah Kromo, amarga ibune lara lan ora isa nyusoni. Awit cilik Soeharto dimong déning Mbah Kromo. Disinauni ngadek, mlaku, mlayu, lan dolanan ing sawah. Soeharto asring dijak Mbah Kromo ing sawah. Ing sawah Soeharto uga seneng nalika diajak Mbah Kromo ing sawah, apa manèh nalika Mbah Kromo lagi ngluku lan mecuti keboné. Awit saka kono Soehaarto sinau dadi pemimpin. Saliyané iku Soeharto uga seneng golèk welut, kecèk dolanan banyu.
Nalika gedhé Soeharto urip bareng mbahe lanang, Mbah Atmosudiro, bapaké ibuné. Soeharto sekolah nalika umur wolung taun, nanging asring ngaléh sekolahé. Wiwitané ing SD Désa Puluhan, Godéan. Banjur ngalèh ing SD Pedes (Yogyakarta) amarga bapak lan ibu tiriné, Pramono pindah omah ing Kemusuk Kidul. Kertosudiro banjur mindhah Soeharto ing Wuryantara, Wanagiri, Jawa Tengah. Soeharto dititipaké ing omahé buliké kang nikah karo mantri tani jenengé Prawirowihardjo.[3] Soeharto ditampa minangka putra paling tuwa. Soeharto banjur disekolahaké.
Soeharto seneng tetanen wiwit urip ing Wuryantara, lan asring diwarahi Pak Liké sing dadi mantri tani. Bali sekolah, Soeharto sinau ngaji ing langgar karo kanca-kancané tekan wengi. Saliyané iku dhèwèké melu Hizbul Wathan. Ing kono Soeharto wiwit kenal Raden Ajeng Kartini lan Pangéran Dipanagara saka koran tekan désa. Sawisé lulus saka (SR) patang taun, Soeharto disekolahake ing Wonogiri. Sawisé umur 14 taun, Soeharto urip ing omahé Hardjowijono. Pak Hardjowijono iku kancane bapaké.
Amarga asring diajak, Soeharto ngrewangi Kiyai Darjatmo nggawé resèp obat tradhisional kanggo ngobati wong lara. Soeharto bali ing Kemusuk, lan nerusake sekolahe ing Sekolah Menengah Pertama Muhammadiyah ing Yogyakarta. Ing sekolahan kasebut para siswane éntuk nggunakake sarung lan tanpa nganggo sepatu, utawa diéntuké nggunakaké sandhal.
Ssawisé lulus SMP, Soeharto kepingin nerusaké ing SMA nanging, kahanan ékonominé ora ndhukung. Banjur Soeharto mbalik ing omahé buliké ing Wuryantara. Ing kono dhèwèké kerja ing Bank Désa (Volk-bank). Ora suwé anggoné kerja banjur Soeharto metu.
Dhèwèké wis tau dadi sérsan nalika Walanda nyerah marang Jepang. Sersan Soeharto banjur mbalik ing Dhusun Kemusuk. Saka kono Soeharto miwiti uripé ing militèr.
Urip ing militèr[besut | besut sumber]
Tanggal 1 Juni 1940, Soeharto ditampa minangka murid ing sekolah militèr ing Gombong, Jawa Tengah. Sasuwéne nem sasi ngalkoni sinau dhasar militèr, dhèwèké lulus minangka lulusan paling apik, lan olèh pangkat kopral. Dhèwèké dadi prajurit pilihan lan teldhan ing Sekolah Bintara, Gombong lan resmi dadi anggot TNI tanggal 5 Oktober 1945.
Dhèwèké melu anggota pasukan kolonial Walanda, KNIL. Nalika Perang Donya II taun 1942, Soeharto dikirim ing menyang Bandung dadi tentara cadhangan ing Markas Besar Angkatan Darat seminggu. Sawisé pangkaté dadi sersan tentara KNIL, Soeharto banjur dadi komandhan peleton, komandan kompi ing militer kang dipimpin Jepang kang dikenal minangka PETA, komandan resimen kanthi pangkat mayor, lan komandan batalyon kanthi pangkat letnan kolonel.
Indonésia Serikat) Sektor Kutha Makasar kang nduwèni kewajiban ngamanke kutha saka mantan KNIL/KL.
Nalika tanggal 1 Maret 1949, Soeharto melu oprasi kang kasil ngrebut kutha Yogyakarta suwéné nem jam. Usul iku saka Sri Sultan Hamengkubuwono IX marang kepada Panglima Besar Soedirman yèn Brigade X kang dipimpin déning Letkol Soeharto supaya enggal nyerang Yogyakarta lan nguwasai kutha kasebut suwéné nem jam kanggo mbuktèkaké yèn Républik Indonésia isih ana.
Nalika umur 32 taun, Soeharto dipindhah ing Markas Divisi lan diangkat dadi Komandan Resimen Infenteri 15 kanthi pangkat letnan kolonel (1 Maret 1953). Nalika tanggal 3 Juni 1956, Dhèwèké diangkat dadi Kepala Staf Panglima Tentara lan Teritorium IV Diponegoro ing Semarang. Saka Kepala Staf, Soeharto diangkat dadi pejabat Panglima Tentara lan Teritorium IV Diponegoro. Tanggal 1 Januari 1957, pangkaté dadi kolonel.
Soeharto uga wis tau dipecat Jenderal Nasution saka Pangdam Diponegoro.[4] Kedadéyan kasebut nalika tanggal 17 Oktober 1959.[4] Soeharto dipecat amarga nggunakaké jabatané kanggo nggolèk dhuwit kanggo awaké dhéwé kanthi cara njaluk dhuwit marang perusahaan ing Semarang.[4] Banjur Soeharto dipindhahaké ing Sekolah Staf lan Komando Angkatan Darat (SESKOAD) ing Bandung, Jawa Kulon. Nalika umur 38 taun, Soeharto melu kursus C SSKAD (Sekolah Staf dan Komando AD) ing Bandung lan pangkaté mundhak dadi brigadir jenderal nalika 1 Januari 1960. Banjur Soeharto diangkat dadi Deputi I Kepala Staf Angkatan Darat nalika umur 39 taun.
AD). Nalika taun 1961 Soeharto olèh tugas dadi Atase Militer Républik Indonésia ing Beograd, Paris (Prancis), lan Bonn (Jerman). Ing umur 41 taun, pangkaté mundhak dadi mayor jenderal (1 Januari 1962) lan dadi Panglima Komando Mandala Pembebasan Irian Barat lan ngrangkep dadi Deputi Wewengkon Indonésia Wétan ing Makasar. Bali saka Indonésia Wétan, Soeharto kang wis munggah pangkat dadi mayor jenderal, ditarik bali ing markas ABRI déning Jenderal A.H. Nasution. Ing taun 1962, Soeharto diangkat minangka Panglima Komando Cadangan Strategis Angkatan Darat (Kostrad) nganti 1965.
minangka Menteri Panglima Angkatan Darat lan diwènèhi tugas supaya numpes Parté Komunis Indonésia (PKI) lan antek-anteke. Sawisé diangkat dadi Panglima Komando Strategis Angkatan Darat (Kostrad) nalika tanggal 1 Mei 1963, Soeharto ngedekaké Komando Operasi
Dadi Présidhèn[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 1 Oktober 1965, gégér perkara G-30-S/PKI. Soeharto dadi pimpinan Angkatan Darat. Saliyané dadi Pangad, Jenderal Soeharto uga diangkat dadi Pangkopkamtib déning Presiden Soekarno. Sasi Maret 1966, Jenderal Soeharto
Marga kahanan pulitik kang rusuh, amarga gègèr G-30-S/PKI, sidang Istimewa MPRS, Maret 1967, milih Pak Harto minangka Présidhèn. Soeharto dadi Prèsidhen RI kapindho, nalika sasi Maret 1968. Pak Harto dadi prèsidhèn kurang luwih telung puluh taun, utawa kaping nem mngliwati Pemilu. Soeharto mundur saka prèsidhèn tanggal 21 Mei 1998.[5]
Jénderal Soeharto dadi prèsidhèn tanggal 12 Maret 1967 sawisé laporan pertanggungjawabané Prèsidhèn Soekarno (NAWAKSARA) ora ditampa déning MPRS. Banjur Soeharto dadi prèsidhèn lantaran asil Sidhang Umum MPRS (Tap MPRS No XLIV/MPRS/1968) tanggal 27 Maret 1968. Saliyané iku dhèwèké uga ngrangkep jabatan dadi dadi
lan mènèhi 9 kursi wakil Propinsi Irian Kulon kanggo wakil saka Golkar. Sawisé isa nggandhèng parté pulitik Soeharto kepilih dadi Prèsidhèn lantaran Sidhang Umum MPR (Tap MPR No IX/MPR/1973) tanggal 23 Maret 1973. Ing jabatané sing kapindho, Sri Sultan Hamengku Buwono IX dipilih dadi wakil prèsidhèn.
Nalika umur 55 taun, Soeharto wis wayahé pènsiun saka militer (Keprres No 58/ABRI/1974). Ing wayah iku Soeharto wis dadi panguwasa. Sawisé dadi panguwasa Soeharto mulai nglakokaké tumindak kang ngetokaké kekuwatané. Nalika 20 Januari 1978, Prèsidèn Soeharto nglarang nerbitaké pitu kalawarti, ya iku Kompas, Sinar Harapan, Merdeka, Pelita, The Indonésian Times, Sinar Pagi, lan Pos Sore.
Nalika tangal 22 Maret 1978, Soeharto dilantik menèh dadi prèsidhèn kang kaping telu lan Adam Malik kang dadi wakil prèsidhèné. Sidhang Umum MPR 1 Maret 1983 mutusaké yèn Soeharto dadi prèsidhèn kang kaping papat lan Umar Wirahadikusumah minangka wakil prèsidhèn. Lantaran Tap MPR No V taun 1983, MPR ngangkat Soeharto minangka Bapak Pembangunan Républik Indonésia. Nalika 16 Maret 1983, Prèsidhèn Soeharto gawé
Mundhun saka Keprèsidhènnan[besut | besut sumber]
Taun 1997, miturut Bank Dunia, 20 tekan 30% dhuwit kanggo mbangun Indonésia disalahgunaké. Krisis finansial Asia ing taun kasebut ndadèkaké Soeharto kudu utang lan kudu dipriksa déning IMF.
Sanajan dhèwèké wis ora kepingin menèh dadi prèsidhèn ing pèriode 1998-2003, nanging Soeharto tetep kapilih dadi prèsidhèn déning parlemèn ing sasi Maret 1998. Bareng ana kedadéan demonstrasi, rerusuh, kahanan pulitik lan militèr, lan pucuké nalika gedhung DPR/MPR RI dikuwasani déning para dhémonstran, Prèsidhèn Soeharto mundur tanggal 21 Mei 1998. Wakil Prèsidhèn Républik Indonésia, B.J. Habibie, nggantèni dadi Prèsidhèn.
Ing Credentials Room, Istana Merdéka, dalan Medan Merdeka Utara, Jakarta, Prèsidhèn Soeharto maca pidhato pungkasanékang isiné kaya mangkéné:
Ngupadaya kahanan kang lagi krisis lan anané oposisi[besut | besut sumber]
Krisis monetèr kang lagi usum ing Asia ing taun 1997 uga dirasakaké Indonésia. Krisis iku uga kena ing bidhang ékonomi. Tanggal 8 Oktober 1997, Prèsidhèn njaluk tulung ing IMF lan Bank Dunia kanggo ngurangi krisis. Prèsidhèn njaluk supaya warga masarakat ora bingung lan sabar ngadhepi krisis monetèr (29 November 1997).
Ing kahanan krisis kang tambah ngrekasaké warga masarakat, akèh kang padha nganakaké protès marang Prèsidhèn. Tanggal 10 Maret 1998, MPR gawè keputusan nganggkat Soeharto dadi prèsidhèn kang nomer pitu. Ing taun iki kang dadi wakil Prof Ing BJ Habibie. Tanggal 17 Maret 1998, Soeharto menehaké gajiné kanggo ngurangi rekasané warga amerga krisis moneter. Saliyané iku uga dhèwèké njaluk para mentri supaya gaji pokoké diwènèhaké kanggo ngurangi rekasané warga amerga krisis moneter.
Ngadhepi tuntutan supaya dhèwèké mundur saka Prèsidhèn, tanggal 1 Mei 1998, Soeharto ngendika réformasi disiyapaké wiwit taun 2003. Nalika ing Mesir tanggal 13 Mei 1998, Prèsidhèn Soeharto gelem mundur yèn pancèn rakyat Indonésia njlauk dhèwèké mundur. Sewelas mentri bidhang ékonomi lan indhustri (ekuin) Kabinèt Pembangunan VII mundur awit tanggal 20 Mei 1998. Krisis ékonomi nggawé kahanan ing pamarintah kang dipimpin dhèwèké kocar-kacir.
70 dina sawisé dilantik dadi Prèsidhèn kaping pitu Soeharto mundur saka jabatané. Prèsidhèn Soeharto mudhun tanggal 21 Mei 1998. Pas jam 09.00 WNIKB (Wekdal Nuswantara Iréng Kilèn), Soeharto mudhun saka jabatané minangka prèsidhèn. Nalika iku acara televisi nyiaraké kadadéyan iku.
Tanggal 12-20 Mei 1998 dadi dina-dina kang nemtokaké marang nasibé jabatan Prèsidhèn Indonésia. Mahasiswa kang protès nyebar ing saben laladan ing Indonésia. Mahasiswa Trisaksi, Jakarta nganakaké dhémo mlaku tumuju Gedhung MPR/DPR kang. Tanggal 12 Mei 1998, krungu kabar papat mahasiswa Trisakti mati.
Matiné mahasiswa Trisakti kasebar ing ngendi-endi plantaran pawarta, kalawarti lan sapanunggalané. Dina Kemis, 14 Mei 1998, kutha Jakarta rusuh gedhé, dhémo ing
ngroyok Gedhung MPR/DPR. Kedadéyan kasebut mandheg sawisé Soeharto mundur saka Prèsidhèn tanggal 21 Mei 1998.
Indonésia kang ana ing prangkoTokoh IndonésiaTokoh militerBiografiPrésidhèn IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
nang kono yo arep nyoblos pemilu ra? koyok’e arek wepe arep nyoblos wowok bareng2, areke cekne gemboss…
mung mbayangke, piye yen herdo dadi kuru, opo ra tatone dadi gambar mbahe, ora anake maneh, wkwkwkwk…
s’lam gae y’Family…
hari ni ora ngamen, nanging lagi nyiapke lagu2ne akeh mbanggggeet…nggopek dyee..
haris ONAL'90 says:	16/03/2009 at 00:01	him, herdo tangane kither, ora iso ndudhul kibot, wong moco wae, ngongkon bojone sing kon
– muuuaazzz….nangdi wae..?? ilang maning, persiapane durung rampung po..he.he..
kok wis pencolotan maneh tekan banten wingi uku….
pak e kok yo wis melu2 sampean rabian mas hehehe… jane mbok diwenehne aku ilmune iku hahaha…
Pa' Wo says:	18/03/2009 at 22:58	Sugeng ndalu sedulur Wigapala
Khabarku baik2 bang…. OK bang aku dapat noHp sampean
isih perkasa. nanging wis rodok mblhawuk thithik, hehehe..
areke saiki wedi karo banyu, wanine sepedahan, wedi klelep dhie, hehehehe…
arep nyopo sampeyan takut…he…he.. la wong serem…
nuwun ingkang kathah,mudah2han bermanfaat,nyuwun do”anipun mugi2 saged kangge sangu golet pangupo jiwo,kangge nafkah kaluargo,dipun paringi barokah,rezeki ingkang turah kangge sangu dateng
Mas Wedhus, mniqu mantun nggentos Mikuni kalih Keihin PE28,
digunakake déning Angkatan Darat AS ing Vietnam. Sakwene pirang-pirang tahun AH-1 SuperCobra dadi tulang
dasawarsa 1960-an Korps Marinir AS kepingin benget marang helikopter AH-1G Cobra kang digunakake déning Angkatan Darat, lan kepingin supaya helikopter kasebut dimodifikasi dadi kanti mesin ganda kanggo ningkatake
kanggo menehi helikopter Cobra kanti mesin ganda marang Korps Marinir, departemen iki kepengen menehi helikopter kang pada kaya kang digunakake déning Angkatan Darat. Ananging akhire Korps Marinir menangake panjalukakne lan nalika Mei 1968 dhèwèké menehi kontrak marang perusahaan Bell supaya tuku 49 unit
tunggal, ya iku: AH-1G, AH-1Q, AH-1S/P/E/F, lan mesti wae AH-1 Cobra. Lan varian seteruse ya iku kanti mesin ganda kaya ing ngisor iki:
kanti jeneng Whiskey Cobra, varian kang isa diandalake kanggo operasional nalika awan utawa wayah wengi, uga dilengkapi kanti mesin kang luwih kuat lan persenjataan kang luwih maju. AH-1(4B)W Viper, iki versi uji coba kanti papat
wis dikonversi saka AH-1T 161022. AH-1Z Viper, varian anyar kang uga dijuluki "Zulu Cobra". Dikembangake bebarengan karo varian UH-1Y Venom ing Program H-1. Peningkatan ngliputi panggunaan papat bilah baling-baling lan nambah Sistem Penargetan bengi (NTS: Night Targeting System). Model 309 King Cobra, versi eksperimental kanggo helikopter serang kang mampu dioperasikake sajrone kabèh macem kondisi cuaca. Désain dasar dijuku saka AH-1G lan AH-1J. 2 prototip 309 King Cobra wis digawé. kang pertama
AgustaWestland kang ngasilake helikopter tempur T-129. Tawaran varian AH-1Z King Cobra iki dibatalake amerga Bell lan Turki ora isa
Panjat : 8.2 m/detik.[2]
^ [1], Kaunduh 27/1/13.
^ [2], Kaunduh 27/1/13.
pesawatRintisan kanthi topik militèrKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 4 Sèptèmber 2016.
inyong arep pesen! ya wis, inyong ora sida pesen lah!KFC : oh iya! mau pesen apa?Tuyem : soto sokaraja baen seporsi !!! :DKFC : guoblok temen kowe...!!< Crita 5 >Tuyem : hallooo..kaepsi??KFC. : mesti kowe maning, arep ngapa kowe?Tuyem : arep pesen ayam!KFC. : oh iya! Apa lagi?Tuyem : ayam karo sega! tapi mbungkuse dipisah baen yak? Mengko nek di dadekna siji, segane entong dithotholi ayameKFC. : wooooi wong edan! tak tempiling sisan kowe...Sent from my BlackBerry® smartphone from Sinyal Bagus XL, Nyambung Teruuusss...!
Jawa iku vèrsi basa Jawa bauwarna online Wikipedia. Artikel utawa léma kapisané ya iku Basa Jawa, sing ditulis ing tanggal 8 Maret 2004. Saiki iki (28 April 2017), wis ana 49.890 artikel. Nanging kaca Main Page wis ana wiwit tanggal 25 Januari 2003 lan kapisan disunting déning Patrick.
Wikipedia basa Jawa biasané mélu paugeran-paugeran Wikipedia basa Inggris lan Wikipedia basa Indonésia. Ing Wikipedia basa Jawa kabèh artikel uga kudu ditulis mawa Wikipedia:Cara ndeleng nétral utawa ing basa Inggris diarani Neutral Point of View.
Kaistiméwan Wikipedia basa Jawa iku akèh ngamot artikel-artikel bab perkara Kajawèn, utamané bab basa, sastra lan budaya Jawa.
Panganggo aktif[besut | besut sumber]
Panganggo aktif Wikipedia Jawa asalé utamané pancèn saka Tanah Jawa, nanging biasané manggon lan ngaksès Wikipedia saka Jakarta. Yèn dibandingaké karo Wikipedia basa Indonésia, Wikipedia basa Jawa cacahé panganggo sing kadaftar, saya manèh panganggo sing aktif sithik banget, ya iku nganti dina iki mung ana 30.318 panganggo kadhaptar. Kamangka yèn dideleng saka cacahé penutur, basa Jawa iki penutur ibuné ana kurang luwih 80 yuta jiwa.
Cara nulis[besut | besut sumber]
Pasang aksara utawa éjaan sing dienggo sing Wikipedia basa Jawa iku adhedhasar Ejaan resmi basa Jawa miturut Pusat Basa ing Ngayogyakarta weton taun 1991. Nanging ana prabédan utama dienggo ing sawetara kalawarti basa Jawa. Ing Wikipedia basa Jawa, minangka sawijining bauwarna, pasang aksara sing dienggo iku mèmper pasang aksara sing dienggo nulis ing bausastra. Dadi antara 'e' pepet lan 'é' (utawa 'è') taling dibédakaké. Dadi séjé karo kalawarti ing ngendi pepet lan taling ditulis padha waé minangka 'e' nglegena.
Tuwuhing artikel[besut | besut sumber]
^ Cacah artikel dipara karo suwéné dina kanggo nambah cacahing artikel wiwit pencapaian sadurungé
19 November 2015 - Panganggo Cahyo Ramadhani diangkat dadi pangurus.
14 November 2011 - Panganggo Sigit, Puryono lan Nurulbaitirohmah diangkat dadi pangurus.
13 Oktober 2011 - Proyèk Papat Limpad dipungkasi. Gunggung artikel:37.212, gunggung suntingan:588.412, cacahing panganggo:10.412
21 Maret 2011 - Proyèk Papat Limpad diwiwiti. Gunggung artikel:32.583, gunggung suntingan: 471.834, cacahing panganggo: 8.919
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia_basa_Jawa&oldid=1040296"	Kategori: Wikipedia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.33, 14 Maret 2016.
Engkang wonten Sasi romadhon Mugi-mugio Menopo engkang kito lampai sak jeruning wonten eng sasi poso meniko kersa-aken pikantuk luweh ganjaran Marang Eng gusti engkang ngaryo jagad. Cekap semanten anggene kula ngaturaken bebasan kula sak langkungnipun kula nyuwun pamit. sembah kulo penjengan kersaaken.
"Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangku Nagara Senopati Ing Ayudha".
kaca sing duwe pranala berkas bodholArtikel sing pernyataanné ora
rujukanArtikel sing pernyataanné ora disertai rujukan April 2017Ibu kota negara nang AsiaIndonesiaPropinsi nang IndonesiaJakartaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.19, tanggal 4 April 2017.
solo, salatiga, bangkalan, rembang, purworejo, purwokerto, purwodadi, purbalingga, pemalang, pekalongan, wonosobo,
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 31 Oktober 2011.
Navas Ing. Henry Rodríguez Ing. Nathaly Orozco Ing. Jenny Velásquez Ing. Edwin Quel Ing. Henry Carvajal Sr. Christian Sampedro Ing. Paulina Zhunio Ing. Katty Ramírez Ing. Silvana Guayaquil Ing.
Kali Sengara | Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo.
Indonesia katon duwe Pesona Camping wisata ayu lan malah luwih ayu lan banget
worth kanggo ngunjungi lan ora bakal lali kanggo turis sing wis tau dibukak,
Papua Kanggo nyilem lan penyayang taman donya ing jero banyu, iku swarga nyilem
sing presents kasugihan saka segara urip iku apik tenan. Salah siji saka wisata
paling misuwur park marine Raja Ampat. Wilayah iki diarani minangka The Westin
Paradise utawa swarga terumbu karang dening nyilem ing donya.
distrik anyar geser sudhut divisi distrik Wilaya karo 4,6 yuta hektar.
Kira-kira 85% saka wilayah total saka segara, nalika seko punika klompok pulo
lan karang atolls sawetara 610 pulo. Saka atusan pulo Reed mung 35 pulo ingkang
dianggep minangka obyek alam Indonesia ing wangun taman laut paling gedhé ing
Indonesia, nanging ugi dipunyakini gadhah kasugihan saka segara urip ing donya.
Mbukak panorama Attractions Raja Ampat park marine wiwit nalika panyilem master
nasional Belanda maringi nama Maxx Ammer dibukak wilayah ing taun 1990.
marine area terumbu karang karo kasugihan saka segara urip ing donya, wis
paling 1.300 spesies iwak, 600 spesies karang lan 700 spesies saking kerang,
ora kanggo sebutno macem-macem jinis penyu, lan tanduran ganggang jellyfish.
Kasugihan paling saindhenging wilayah triangle karang donya, yaiku Filipina,
Papua Raja Ampat park laut lan macem-macem sugih saka segara urip, banjur
sampeyan bisa milih titik kanggo miwiti nyilem ing. Sak pulo Kri, sampeyan bisa
Attractions Marine Park Raja Ampat Papua ing sardine Karang karo ambane watara
10 meter. Panggonan iki serves macem-macem iwak kalebu parrotfish kang duwe
werna sarwa. Yen sampeyan arep kanggo nyoba sensasi kang ing trowongan rock,
sampeyan bisa nyilem sak pulo Kaboei Bay Rock. Ana Teluk ngisor trowongan rock.
Kaboei Bay Rock uga ketemu gua karang didunungi dening lawa ole, lan ing
ing Attractions Papua Raja Ampat Marine Park sing bisa disinau, kayata Passage,
Fam Island, lan pulo Misool. Kejabi nglaras kasugihan saka segara urip,
sampeyan uga bisa seneng sajarah wonten ing segara, kalebu kapal lan pesawat
pertempuran sing sank ing Waters Attractions Papua Raja Ampat park segara. Ora
mung iku, sampeyan uga bisa seneng kaendahan ing wilayah pulo Attractions Papua
Raja Ampat park segara ing negara murni, lagoon, lan teluk isih dilindhungi,
wis babagan pesisir nggumunke lan kristal banyu segara langit.
wisata park marine Papua Raja Ampat bisa lunga saka Jakarta utawa kutha-kutha
gedhe liyane menyang Domine Eduard Osok, Sorong, Papua Barat. Tiket saka
Jakarta kanggo Sorong biasane transit ing Makassar utawa Manado. Saka Domine
Eduard Osok, sampeyan bisa langsung nerusake menyang wisata Raja Ampat park
marine karo Bunch pelindhung cepet berkafasitas 10 wong ing biaya saka
ngetik wisata wilayah banyu Raja Ampat park segara. Nanging, biaya kanggo nyewa
perahu motor, warna-warna lan peralatan instruktur kiro-kiro saka atusan ewu
kanggo mayuta-yuta rupiah ing salah siji nyilem. Diving proses biasane digawa
metu kakehan kanggo seneng panggonan nyilem situs sing beda. Mulane, iku
resorts, kayata ing pulo Kri, Waigeo, Mansuar, lan Misool. Sawetara resorts
ngeset rega punika relatif larang amarga presents fasilitas lengkap. Yen
sampeyan teka karo budget murah, Resor-diduweni pemerintah bisa dadi pilihan.
seneng wisata park marine Papua Raja Ampat punika kanthi milih nginep ing prau
karo para boat nyewo Pinisi kang wis dimodifikasi iki khusus kanggo aktivitas
nyilem sawetara dina. Kapal wis maksimum kafasitas 14 wong ing biaya watara 90
taman marine pisanan ing donya, kaendahan ing jero banyu donya Bunaken, Manado
Sulawesi Utara uga dikenal ing masyarakat internasional, utamané kanggo nyilem
nyilem. Ing kasunyatan, ing taun 2005, Bunaken wis dadi sawijining situs warisan
dunya sawisé pamaréntahan Indonesia kanggo ndhaptar Bunaken UNESCO. Kanthi
jembar wilayah saka kira-kira 75 625 hektar, pecandu nyilem sing ngrusak dening
akeh nyilem titik. Bunaken Marine Park 20 titik nyilem titik, 12 kang ana ing
pulo Bunaken. Panggil panggonan nyilem bisa nambah bebarengan karo nomer nyilem
Bunaken. Nyilem sing kerep ngunjungi Bunaken nyilem titik wis
favorit beda. Contone, panyilem sing seneng nyilem hiu titik duwe favorit beda
karo warna-warna kang tresna marang looking for Manta cahyo. Tukang Underwater
seneng looking seahorses, cumi-cumi, flamboyant, lan obyek foto gedhe sing ana
banyu tekan 20 meter, kadhangkala, nalika aku tingkat apik visibilitas bisa
tekan 35 meter. Sampeyan bisa ndeleng kaendahan ing terumbu karang Bunaken
Marine Park, kang siji sing paling apik ing donya. Ana kira-kira 390 spesies
mawerna-werna karang Koral wis apik tenan. Berlekak-dent wangun unik karo retak
Nusantara saka Derawan, kecamatan Derawan, kabupaten Berau, Kalimantan Utara,
unit Derawan pulo morfologi punika bertopografi dhataran warata. Sand pantai
wis slope of about 7 ° - 11 ° karo jembaré 13,5 20 meter.
taman laut lan misuwur minangka nyilem wisata (nyilem) karo ambane watara
limang meter. Ana sawetara saka sudhut segara urip kene,
nudibranchs, segara jaran (seahorses), eel pita (Welut pita) lan skorpion iwak
sepuluh meter, ana karang dikenal minangka "biru wall pemicu" amarga
karang karo dawane 18 meter iki akèh pemicu iwak (pemicu-abang toothed iwak).
mbandingake segara-colored views biru lan ijo, alus putih wedhi, larik saka wit
kurma ing pesisir, karo alas cilik ing tengah pulo kang minangka habitat manéka
warna spesies tetanduran lan kéwan lan kaéndahan alam ngisor ocean narik ati.
Aja kaget yen pulo iki bisa ndhuwur rangking katelu minangka panggonan nyilem
kelas donya lan nggawe pulo iki pulo ngimpi kanggo nyilem.
minangka akeh minangka 28 titik nyilem wis dikenali. Kanggo njelajah kabeh
titik iki ing paling iku njupuk bab 10 dina karo siji nyilem ing saben titik.
Kanggo pindhah saka siji titik liyane, pengunjung bisa nggunakake kapal.
tropis Queensland, Australia wis nyinaoni kasugihan segara pulo Derawan lan
ditemokaké luwih saka 50 jinis arcropora (marine kéwan) ing sawijining karang
koral. Ora ana siji misale jek yen pulo Derawan iki misuwur minangka paling
saka Derawan nyebar ing kabèh pulo lan charred ing Derawan Nusantara.
Nusantara kasusun saka fringing terumbu alangi lan atolls. Langkawi iki sing
wis dibentuk menyang pulo lan kawangun menyang lake saltwater. "Survey
nggeret Manta 2003" nuduhake tutup saben terumbu karang ing pulo dawa
24,25% kanggo 34,88 kanggo karang hard lan urip karang. Terumbu karang ing pulo
Derawan wis tutup karang saben Nugini hard 17,41% lan 27,78% tutup karang urip.
Karo nomer spesies 460 kanggo 470 tabet menawa dadi kasugihan saka kaloro
Koral, Nilai sehat lan estetis Koral
nuduhake yen pulo iki mrodhuksi 832 spesies. Kajaba iku, iku kira-kira ana ing
paling 1.051 spesies ing Waters Berau karo gobes spesies dominan (
penyu ijo lan fro ing lumahing banyu langit. Nalika nyilem kita uga diiringi
penyu sing nglangi watara kita. Sok-sok malah penyu sing koyone roam watara
Cottage dumunung ing pesisir pulo. Ing dhek jaman semana sawetara penyu menek
pulo liya ing saindhenging Derawan. Contone: Island amal, Maratua, lan pulo
kakaban sing wis uniqueness dhewe. Blue stingray (Manta cahyo) kang wis
ngrambah 3,5 meter populasi sudhut ing Pulo amal. Ing kasunyatan, uga bisa
ditemokake yen cukup Bejo, stingray ireng karo sudhut "wingspan" 6
meter. Nalika pulo wis kakaban unik bentuk lake prasejarah ing tengah segara,
fimbriata), lan dugong (Dugong dugon). Crabs klapa bisa ditemokaké ing kakaban
pulo lan Maratua. Paus bisa found around pulo Maratua ing mangsa tartamtu,
nalika Dolphins ngubengi pulo Semama, amal, kakaban, Maratua, lan muaras
Derawan, Semama, amal lan Maratua lan dugongs ing Long Island lan
Semama. Spesies unik liyane Manta cahyo (Manta birostris) dumunung ing pulo
saklawasé 100 meters menyang segara kanggo nggawe pedunung bebas bisa ndeleng
dikemas kaleng mesthi ora detract saka dina atmosfer rasa seneng lan wengi ing
Derawan, turis bisa fly kanggo kira-kira 3 jam kanggo Balikpapan, Kalimantan
Timur, dening bidang saka Jakarta, Surabaya, Yogyakarta utawa Denpasar.
Cape Redeb nyilem siji jam dening bidang, KAL Star, Deraya utawa DAS. Kajaba
iku, Cape Redeb uga bisa ngrambah dening segara, karo munggah pesawat saka
Kutha Samarinda, ibukutha Kalimantan East Tarakan, ibukutha Utara Kalimantan
kanggo Cape Redeb ngiring dening nyewakake motorboat a.
(populasi ing taun 2001: 2.722.123 jiwa) kuwi sawijining pulo ing Kecil
Bali ing Sebelat Strait Alas ing sisih kulon lan wétan Sumbawa. Pulo iku
kira-kira bundher karo Urut saka "buntut" ing sisih kidul-kulon saka
dawane kira-kira 70 km. Wilayah pulo iki sik njongko 5.435 km², manggonke iku
rangking 108 metu saka daftar pulo adhedhasar ing ombone saka donya. Kutha
kaendahan alam sawijining endah lan narik. Pulo Lombok ora mung nduweni telung
pulo Gili. Saliyane Gili Trawangan, Gili Air Gili Meno lan. Pulo Lombok isih
nduweni sawetara dyke merata ayu. Siji wétan mung Gili Kondo located saka pulo
salah siji lambang pariwisata Indonesia, kaendahan Pulo kaloro ana ing
lan eksotismenya bakal ngajak sampeyan lan partner kanggo bulan madu kene. Uga
karo Exotisme gilis Island uga bakal ngajak sampeyan kanggo seneng kaendahan
malang, nggawe pulo Lombok dadi salah siji panggonan bulan madu kang uga seng
di pengeni. Nalika sampeyan kudu ngerti ngendi sikil kudu jumangkah munggah,
kaendahan Lombok bisa nelik ing trip iki.
Mt Rinjani lan segara urip biasa kanggo nemokake, pulo Lombok Nusa Tenggara
Barat wis akeh tujuan wisata loro ing dharatan lan segara. Ora wonder banjur
aran ombak gedhé Surf ing pesisir kidul. Tantangan guts Panjenengan kanggo
menek ndhuwur gunung mbledhos. Nyewa mancal lan motorbike kanggo njaluk watara
ing lurung-lurung ing sadawaning sawah. Pitulung sing arep wektu meghabiskan,
sampeyan ora bakal wagol karo kaendahan alam biasa kene.
Lombok milih kanggo nglampahi wektu sing ing pulo Gili-Gili, pulo tropis
Sasak, Lombok uga ngarep kanggo umat Hindu Bali lan uga sawetara Cina, Jawa,
Islam iman Wektu Telu didefinisikann minangka "Islam kaping telu"
referring kanggo shalat kaping telu dina lan beda karo Muslim sing ndedonga
kaping 5 dina. Wektu Telu iku agama unik sing nggabungaké tradhisi kuna lan
kapercayan Islam, kapercayan sing ditemokaké mung ing Lombok Utara. Wong-wong
sing ngalami yakin iki Muslim nanging ing wektu sing padha ngalami ritual
tradisional. Conto kayata upacara Nyiu dicekel sawise satus dina wong mati. Kulawargané
wong sing tilar donya presents kaya sandhangan, toothbrushes lan pangan supaya
ngrayakake ing awal mangsa udan (Oktober Desember) utawa mangsa harvest
(April-Mei) karo hajat ing desa kabeh liwat pulo.
kanggo kekuatan lan skills fisik lan akèh adat istiadat mereflesika budaya iki.
Peresehan tradisi lokal sing nggabungke perang antara wong loro iki sing
digunakake tebu dawa lan tameng-shaped kandhang Bujung cilik lembu.
banget ing budaya Sasak. Njogèd tari tradisional upacara penting. Tari iki
asalé saka tari perang, kayata Beleq drum (drum amba) nganti Cupak Gerantang
Lingsar, kombinasi Bali Hindu kuil lan kapercayan Wektu Telu ing salah siji
skyline kutha pasar Surandi. Ana sawetara panggonan piknik apik banget kanggo
racetrack ing Salakalas lapangan. Lomba iki dianakaké saben Sunday. Nonton
jockeys enom ing kompetisi nyenyet baris Rampung ngendi juara bakal memberika
eseman Victor. Lomba iki penting banget supaya wengi sadurunge lomba, desa
bakal pijet jaran, lan sok-sok muter music gamelan Padhang jaran.
kanggo menek Heights Gunung Rinjani. Ing elevasi liwat 3.700 meter dpl,
climbing gunung vulkanik nggumunake iki bakal njupuk ing paling telung dina ora
dianjurake kanggo wong kelainan jantung. Sawise puncak lemes sing bakal dibayar
lan nglangi ing banyu gisik kemerlap ing South Kuta Lombok. Wedhi putih lan
segara views biasa kene ndadèkaké panggonan iki minangka tujuan wisata
biasanipun sudhut mlengkung. Dolan maring Nyale Fishing Kuta sak Festival
taunan, biasane dianakake ing Februari utawa Maret lan seneng perayaan lan
pesisir ayu Batu Bolong. Pantai iki njupuk jeneng saka watu gedhe karo bolongan
ing tengah. Priksa manawa sampeyan aran saèstu ayu sunset nalika srengenge
taun 1744 lan biyèné ana perang getih antarane Walanda lan residents saka Bali
Padaleman Suci paling gedhé Lombok, Pura Meru, located konco Water Park.
Padaleman Suci, kang kanggo abad iki darmabakti kanggo Hindu Trimurti Brahma,
sajarah, kutha birthplace saka telung pahlawan gedhe Indonesia, lan
uga kutha karo exoticism wisata nengsemake. Bukittingggi duwe kabeh kritéria
kanggo dadi target wisata kanggo pengunjung. Ing kutha sing digawe Desember 17
minangka mengeti saka iki ana Tower Jam kang landmark kutha, minangka
peninggalan sajarah kolonial lan musium budaya Minangkabau Bung Hatta Palace.
adhedhasar Gazette ing 1828 bebarengan karo 32 Gemeentelijk Resort ing
Indonesia. Status iki ndadekake Bukittinggi nalika wis wis Gemeenteroad utawa pamaréntah
otonomi mayoritas kudu kontrol dening Walanda. Ing Singapura uga diadegaké
beteng dijenengi "Fort De Kock". Bèntèng isih utuh lan ngawula
opsir Belanda ingkang kalebet ing koloni western ngaso.
Jepang, Bukittinggi jeneng saka Fort de Kock Taddsgemente dadi Bukittinggi Si
Yaku Sho karo Kajaba saka apa saiki Kab Agam. Jepang uga diadegaké pemancar
pulo paling gedhé radio Sumatra marga saka propaganda. Uga miturut pemerintah
daerah, Jepang uga nggawe Singapore minangka Komando Militer 25th kanggo
mardika, Bukittinggi tau ngawula minangka perjuangan pertahanan tengah kanggo
kamardikan. Malah ing Desember 1948 nganti Juni 1949, London iki digunakake
minangka ibukutha saka Pemerintah Darurat Republik Indonesia (PDRI) ingkang
dipunpimpin Mr. Sjafroedin Prawiranegara. Kaputusan iki ditanggepi dening
Presiden sawise Yogyakarta jatuh ing asta saka Walanda minangka asil saka
agresi militèr II. Sawisé iku Bukittingti ditetepake minangka ibukutha saka
Sumatra, lan ing taun 1959 digawe ibukutha Sumatra Tengah. Sawise pangembangan
Sumatra West, Bukittinggi ngawula minangka ibukutha Sumatra West sadurunge
watara 250.239 km2 dumadi saka lembah lan bukit. Bukit sing dumunung ing New
York City iku saka seri chain gunung sabuk. Ing sisih gunung, kutha iki dikubengi
dpl (dpl), nggawe udhara ing New York City lan kelangan.
kanggo saklawasé 30% saka total revenue (Regional Original Revenue). Iku mesthi
ora ngageti, amarga potensial kanggo pariwisata ing kutha punika relatif
lengkap. Wisata alam obyek Bukittinggi didhukung dening ngarsane bukit sing
saubengé kutha. Atmosfer khas gunung karo udhara kelangan ndadekake Bukittinggi
bisa dadi release kaku kanggo turis. Penthengan ijo saka malang gunung uga
cocok banget kanggo penyayang photography target. Kaendahan ing mripat bisa
pusat budaya Minangkabau, Bukittinggi prototypes saiki budaya Minangkabau.
Omah-omahé adat, pakaiaan, basa masakan khas bisa ditemokaké ing Bukittinggi.
Ing meh saben sudhut, Bukittinggi omahé Gadang saiki khas budaya Minangkabau.
Omahé sing rapi diantrekake karo kebo sungu roofs shaped. Ing omah iki, turis
uga bisa seneng-ukiranipun pola Minangkabau kadhaptar ing tembok omah. Warga
kutha Bukittinggi uga ngrasa khusus. Sesawangan Sunrice karo langit biru isih
isin digabungake karo siluet gunung sing cocok banget kanggo digunakake
minangka tampilan. Pandelengan kuwi bisa diangkah saka kabeh pituduh saka
kompas. Ing wayah wengi, utamané nalika ana perayaan, lampu werna flickering
ditemokake turis ing Bukittinggi dumunung cedhak objek wisata Sianok canyon.
Distance Bukittinggi karo Sianok canyon bisa ngrambah dening tanah kira-kira
telung jam. Ing cara pengunjung uga bisa mungkasi dening seneng wisata Menara
Jam, sing bastion Renault de Kock, uga guwa warisan kolonial Jepang. Ora lali,
fitur liyane Bukittinggi minangka cara kanggo obyek sing tumpukan. Ing
Bukittinggi dikenal utawa Curved sudhut 44 ampek puluh ampek kanggo njaluk Lake
Maninjau. Travelling babak sudhut bakal nyedhiyani sensation liyane, utamané
100,210 kanggo 100,250 derajat Bujur Wétan lan antarane 00 760 - 00,190 LS. Yen
narik saka ibukutha Sumatra kulon Padang, Bukittinggi dumunung kira-kira 90 km
bisa ngrambah akeh kutha ing Sumatra Kulon. Nalika nggunakake landline a, turis
bisa nggunakake salib-Sumatra dalan sing bukaan saka provinsi Lampung NAD.
Medium, kanggo turis sing nggunakake auto online, turis bisa nggunakake titik
buyaran ing Padang kanggo luwih seeked Tentara. Kanggo ngunjungi macem-macem
pariwisata saiki ing London ana 43 bagéyan loro lintang lan budget plus 11 mes
/ tamu house / Cottage. Orane kuwi akomodasi uga ndhukung peran saka Singapore
lan Restaurant, ing London restoran kasedhiya lan restoran, utamané ing
wilayah, Los Lambuang. Ing wilayah iki, pengunjung bisa pamper tunas rasa karo
panganan khas Minangkabau. Ora adoh saka dhaérah Los Lambuang, lan cedhak
attractions, saperangan agensi travel uga siap kanggo
Bandung supaya akeh wisata sing bisa dibukak lan banget narik kawigaten. Dadi
minangka panggonan wisata utama ing Jawa, Indonesia, karo akèh Pesona sing wis
Yogyakarta ana pusat kerajaan Mataram kuna makmur lan wis peradaban dhuwur.
Kratoning sing didegaké ing Candi Borobudur iku candhi Buddha paling gedhé ing
donya, 300 taun sadurunge Angkor Wat ing Kamboja. Candhi sanésipun peninggalan
Candi Prambanan, Istana Ratu Boko Palace, lan Welasan candhi-candhi liyané wis
Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja, Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
Sing deso kowe, sing katrok itu kowe, sing kampungan itu kowe, sing goblok yo kowe, jenenge kowe peduli bangsa tapi laku nyaloe kowe peduli bangsat. Ngerti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grabów_nad_Prosną&oldid=1091037"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
188. Lan duwe prajurit—Dan punya prajurit.
189. Negarane ambane saprawolon— Lebar negeri
apane ngono aku yo gak ngaceng!!!!ReplyDeletekemas3:14 PM, April 11, 2006cok gatel gak ketok apa-apane ngono
wkwkwkwk… yo ws kono ndang golek gedang, janur, gulo karo
Kala Kerangan, Lakuning Banyu, Wasesa Segara, Sapi Gumarang Tumurun ing kandang.
emake jebeng tuku genjer wadhahi etas
wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan
“… Ingsun iki pandjenenganing Wisjnu Murti[16], kebubuhan agawe rahardjaning bumi, dene panitahingsun mung kari pindo, katelu ingsun iki, ing sapungkuringsun saka Kediri nuli tumitah ana ing Djenggala, wus ora tumitah maneh, karana wus dudu bubuhan ingsun, gemah rusaking djagad, lawan kahananing wus ginaib, ingsun wus ora kena melu-melu, tunggal ana sadjroning kakarahe guruningsun, …”[17]
Gusti Singa Nabrang, I Gusti Madya Abra Singosari, I Gusti Nyoman Singosari & I Gusti Singa Gara.Adapun putra ke dua dari Singa Gede Kanuruhan, yang bemama I Gusti Made Abra
urip iku wang sinawang, opo sing wong liya mbok ndelok penak dilakoni, durung mesti yen kowe sing nglakoni rasane kepenak. rasah ngiri karo wong liya. urip mung sepisan, rugi nek mbok dinggo ngiri. 🙂
pak, uripmu saiki wes tentrem, rasah mikirne anakmu sing ra genah iki.
14.3 pak, aku kelingan wejanganmu. ket saiki ora pacaran. ora duwe konco sing mabuk2an.
14.4 pak, saiki awakmu wes leren, rasah kesel kerjo nggo nukokne dolanan.
14.5 pak, nganti sesuk tuwo aku tetep nyesel ngopo biyen ora ngancani tekan
meneh, nggo rabi ? ora, gajianku mung tak nehke mbokku wae kok nggo ayem-ayem.
downlad ahange mane tanha amir yegane
Niki kagem para piyayi Ingkang kangen nonton wayang kulit, wonten dalang cilik saking mbanyumas. Putune Dalang Tardjono - Mbanyumas. Ning nuwun sewu gur cuplikane thok, ingkang badhe
nang pati. Coro kon mbiji ngono tak biji 5 (skala 1-10) og, lha py jal? wong rupane koyok ngono, soyo
hehee…wong jowo yoo sing nduwe blog’ke
29/10/2009 at 1:24 pm	Balas	Wong jowo sing ndak njawani
Budaya Jawa iku pranataning uripé wong Jawa nuju kasampuraning jalma manungsa. Pranatan iki tegesé pangertèn lan cara. Pangertèn bab urip nuduhaké sapa sejatinging manungsa iku, jejer lan kewajibané. Déné cara nuduhaké pakeming tumindak ing purwa, madya, lan wusana ning kahanan. Uripé wong Jawa tansah njaga larasing swasana. Dadi kabèh pérangané urip kaya ta pribadiné dhéwé, liyan, alam, lan apa waé sing ana sakliyané dhèwèké kudu isa nampa lan nyengkuyung budiné sing nuju marang kasampurnaning urip.
Budaya utawa kabudayan Jawa iku kabudayan sing wis mapan, amarga wis suwé banget anané. Budaya Jawa ora madeg dhéwé. Animisme, Dinamisme miwiti ananing Budaya Jawa. Hindhu, Budha, Nasrani, lan Islam ya akèh banget pasumbangé marang Budaya Jawa. Budaya Jawa wiwit mula bukané gampang nampa lumebuné bab-bab anyar saka njaba angger ora sisip sembir karo pokok ugerané. Budaya Jawa urip bebarengan karo Agama lan Kapitadosan sing ana. Wataking Budaya Jawa sing tansah nggolèki larasé swasana gampang nampa ananing budaya liya.
Sub Budaya Jawa[besut | besut sumber]
Jawa Wétanan[besut | besut sumber]
Sub budaya Jawa Wétanan iku sing umumé ana ing Propinsi Jawa Wétan. Sub budaya iki sebagéyan dipengaruhi budaya Madura lan sebagéyan manèh isih nganut budaya Jawa kuna, Tuladhané kaya déné sing dianut suku Tengger lan suku Osing.
Jawa Tengahan[besut | besut sumber]
Sub budaya Jawa Tengahan iku ana ing sisih wétan propinsi Jawa Kulon lan sisih kuloné Jawa Wétan. Umumé dipengaruhi budaya sing urip ning kratonan.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 14 Maret 2016.
SULUK LING LUNG (TEKS ASLI) | alangalangkumitir
turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
6. Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking
2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung nglakoni papa wae, pan agung kinen atapa, dateng Jeng
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena anglir kukus, tanpa karya olah
malah langkung ing janjine, nyata Jeng Sinuhun Benang, arsa shalat mring Mekah, sekedhep netra pan
Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.
12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen
mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.
19. Lamun kuning den anggep kencana mulya, mangkono ing ngabekti, pernahe kang sinembah,
sembah pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng badan, sasat satoning wanadri, tan mantra-mantra, waspadeng badan suci.
kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.
2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing
lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih
saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras tyasira.
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti
kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa,
20. Kadi ta wangunana puniki, kang asawang peputeran danta, tak pyo
dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.
yekti lungkrah badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.
25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi
Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.
ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika, ghoib iku jeneng reki.
9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan ruh
12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi
dadi, ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki.
14. Sipat jamal ta puniku, ingkang kinen angarani, pepakane
24. Pangucap nunggal sireku, wedale rukuk tumuli, kerasa duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.
26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang
iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi sadurung neki.
toya wudhlu khadasi, sholat batin sabenernya, mangan turu syahwat ngising.
iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki,
pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.
59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal, kahelokane dzatullah, ruh idhofi jeneng
64. Lir duk uninge saking nur, king cahya
jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.
67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun
eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan, tan ngeres tan
Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den
lan sesama samaning manungsa, yen nora lan nugrahane, yen nana nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana
anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya desra nampani,
11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora thukul,
kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti,
Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena
jabariyah, den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen
iya nora dadi warih, werta tanpa tuduhan.
28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih
dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta
Aja kaya mengkono ngahurip, dipun kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing
buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo
amba setya tuhu, Nabi Khidir nulya sirna, Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.
46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih
lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang
SEKAR GODHA LAN TULADHA	HAKEKATE MARTABAT SANGA (SEMBILAN) →	37 Comments
March 20, 2010 – 3:50 pm pamuji rahayu
Matur sembah nuwun sedaya ingkang kangmas posting meniko, sampun lami kulo mboten saget
October 23, 2009 – 11:05 am kangmas..,
kudu disambangi. yen ora ono sing nyambangi, dadi suwung, koyok
naiD ilaB (Dian) ; odhenk ngajakin nang olesojer tuc, ngajak nyogroki warung sing kanggo turu mbak bakule, hahaha…
Odie WP-94.127 says:	29/08/2009 at 17:24	sore smuah….
sssttt… ampun seru2 .. mbah jenggot lg turu…ojo di ganggu.. mengko mundhak wungu…
kaliyan Léon Victor Auguste Bourgeois, nalika konferensi ing den Haag. Piyambakipun uga nate nyerat karya-karya sujarah sarta pulitik, piyambakipun dados panulis tetap wonten ing layang kabar Le Temps, La Revue de Paris, sarta La Revue des deux mondes.
Piyambakipun mbiyantu Léon Bollée, nalika panelitian aeronautika ingkang kadadosan nalika tanggal 8 Agustus 1908 ngantos 2 Januari 1909 wonten ing Mans sarta Sarthe.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 15 Novèmber 2016.
Economic Watcher: Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri Handayani
Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Kantor kecamatan puncu, nasi goreng, Warung depan kantor kecamatan Puncu, Warung Miroso depan kantor kecamatan puncu, Warung nasi goreng
trima opo yo ada bunganya apa ga.? yo wis to hadiah oleh piro trs dipotong utange piro..
Iki PERSIBO sing njaluk mbancaki to pssi ne sing
Wah ono-ono wae PSSI. yo wes nang divisi utama maneh wae gak popo iso juara
dienggo nutupi hadiah po piye dendane………..
[Reply]	wiro sableng dukung persibo August 24, 2010 at 5:08 am
mugo ae tikus2 berdasi sing neng mburine pssi entok ganjaran sing setimpal soko polahe dewe nindas persibo slama iki..
[Reply]	handhand August 24, 2010 at 6:44 am
mboten nek niku. mangku bojone dewe2. d2d 2 Mei 2014, 12:42 at 12:42
lha aq durung ndue bojo terus pieee mangku
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XI – XIII | alangalangkumitir
3. // amung sang dyah Sarirasa/ sabdanira angger kang sawang silah/ mring ngêndi paranipun(-1)/ gandane wus tan ana/ iki ana ditya nubruk marang ingsun/ wuwuha buta salêksa/ yêkti ingsun
yata ingkang yêksa sirna kalihipun/ gya wontên wanodya prapta/ sajuga ingkang wawangi//
6. // hamba wlas mring Jêng Panduka/ kamibrongta tan kêpadhaning kapti/ anganti wong datan purun/ kusuma Sarirasa/ (60v)yen sêmbada ulun ngladosi sakayun/ kawula mongsa kantuna/ lan Sarirasa Pramesthi//
10. // sigra sang dyah Sarirasa/ marêpêki dhatêng Sang Narpasiwi/ kêlangkung wêlas andulu/ matêg montra pamawas/ ing asmara mrih sirêp ing brangtanipun/ dhatêng ing sariranira/ sarwi ngatingal Sang Dewi//
sulayeng karsa/ mung aweta amawang(?) andika Gusti/ ing awal myang akiripun/ tulusa lengket kamrat/ nêdya nyadur ing sih andika wong ayu/ kênaa sun arsa-arsa/ ing têmbe
atmajeng narpati/ Raja Bahdiman kang sunu/ prajane ing Badiman/ wus akrama nanging dereng
tansah musthi ptrêm24 ing sadinanipun/ yen angantya rinodaa/ mêsthi sang dyah tuwêg ragi//
22. // kawula sumanggeng karsa/ sampun ingkang
raosing wardaya/ ugi wontên pitulunge Ywang Widi/ ngênglêng kalpikaning kalbu/ dene lamate sarpa/ kaya-kaya sang dyah ing grahitanipun/ tansah karuna sasambat/ ing rena yayah Sang Aji//
menderita. Kanda Dewi, tolonglah aku”.
35. // yata sang dyah Sarirasa/ lawan Rajaputra Banjarngalim(-1)/ pan wus dangu rawuhipun/ aneng jawi kunjaran/ tansah
kadiparan punika ari mami/ yogya dadi uswadeng kung/ sênêng lan botênira/ Rajaputra mesêm sabdanira arum/ tan dar(65r)be tur kalih tiga/ ngong lampahi dadi warnin//
nabdeng wong imbal pamuwus/ alon ing sabdanira/ lah ta sapa kang aneng jaba puniku/ apa Prabu Dasaboja/ age patenana mami//
44. // kirang kêdhik meh palastra/ lah suwawi minggat mumpung awêngi/
45. // manira bangêt karipan/ lawan bangêt onêng mring sira yayi/ lah ta payo padha turu/ aneng ing pasareyan/ sang dyah Sariraga sumarah ing kayun/ gya minggah ing pagulingan kocap jroning gêdhong wêsi//
Sariraga wus guling/ ywa supe wêkas manira/ tingkah sabdane wulangon/ mesêm Dyan Gondakusuma/ esmu ngungun ing driya/ ingsun rasa nora tuhu/mas mirah udayanira//
ingkang yuda ta sêkaliyan(-1)/ kocap kang neng jinêm mrik/ Dyan Gondakusuma/ dugi ingkang asmara/ duk samana ingkang
13. // gya sinundhang cinandhak mustakanira/ saya dipun pijêti/ wus dhangangalihnya/ sang dyah sarwi ngandika/ dadak tulung wong ajurit/ têmah kantaka/ apêsan kaya mêri//
Politik_Indonesia&oldid=193929"	Kategori: Cithakan politik Indonesia	Menu navigasi
♦ 12 Comments	Bab Laku Nitisake Wijining Dumadi
Amratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti. Mungguh lakune nitisake wijining dumadi, iku ana petang prakara, iya iku: lila,
banjur dhemen marang lakine, ing wusana bisa mantep.
2. Narima, iya iku wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep.
4. Utama, iya iku wong priya kudu demen ngapura marang kaluputane rabine, amarga dadi wong priya iku manawa sabar demen ngapura marang kaluputan kang remeh-remeh, iku bakal mahanani tumemening rabine, ing wusana dadi gelem labuh.
Ana dene nyumurupi wewijangane wiji, iku kudu ngreti marang lakuning wektu karon-sih,
paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.
2. Ening, iya iku atine kudu ening, dene paedahe bisa nikmat rasane lan manfaat. Amarga kaweningan mau bisa gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
3. Awas, iya iku kudu mulat kedep-liringing rabine, wektu karon-sih, kendho apa mempeng, utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
4. Eling, iya iku aja mikir liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing
supaya rabine mau gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
2. Meruhi, iya iku aja nganti nerak wewalere, nanging malah mbumbonana kang prayoga. Dene wewaler iku: nyumurupi wewadining wanodya lan wewadining wiji. Kang diarani wadi mau katerangane mangkene: bab kang diarani tumindak rusuh, iya iku rusuh arep nyumurupi marang wewadining wanodya. Dene kang diarani elok, iya iku arep nyumurupi wewadining wiji.
Dene wadining wanodya bakuning rasa, iku wijang-wijange mangkene: ing sajroning baga iku ana kulite alus sarta sangisoring batuk baga ing jero uga ana kulite kang diarani daging song, song mau gedene pada lan batuking baga, mangisoring song ana urate loro (diarani purana), urat iku lengket ing semu katone mung siji, iya iku kang minangka let-letan banyu telung warna, iya iku: satengening urat iku dalan banyu sene, sakiwane urat iku dalan banyu suker (getih), mung tengahing urat loro mau iku dalaning banyu rahsa pita (kama). Dene urat loro iku ing dhuwur gathuk karo song, terusane anjog ing lawang kadatoning rahsa, lawang mau ngrukubi Sang Hyang Kamajaya (uwel), kang diarani uwel iku lawang kekandhanganing jabang bayi, wujude mung bening kaya kaca.
Urat kang anjog ing wadhuk iku kasamadan dening genining manusa kang arane Yitnamaya. Geni mau gedhene mung samrica, iya iku kang kawawa matengi pangan sajroning wadhuk, sarta kawawa nyepuhi wiji kang wis ngumandhang ing kekandhanganing bayi. Kandhang bayi iku manawa panyaute bener ora luput, nganti bisa ngamedi pucuking pasta-purasa (ngepuh kam), ing mangka kapinujon kasusupan wiji, iku banjur bisa kalebon mani, dene mani kang wis kumpul lawan wiji ana sajroning kandhang kono, iku mratandhani yen wiji bakal dadi, mula wong wanodya banjur ngandheg. Ing sajroning ngandheg, upama kinaron-sih ing priya liyane iku wis ora bisa kasusulan wiji kang dadi maneh, kajaba kang nitis sapisan mau. Yen kurang pracaya katerangane kene ginawe kosok bali, kang minangka tandha seksine iya iku bapa manawa
anak banjur amblas (kasesep), manawa dudu getihing anak dhewe iku mesti ora kasesep (ora ambles ing bebalung).
Ambaleni wiji kang wis ngumandhang ing kekandhangan, ing kono mani saya suwe saya tambah
wusanane banjur kenthel, samasa wis kenthel banjur kumulit, yen wis kumulit banjur gana, nanging isih kakum ing banyu. Sajroning gana kakum ing banyu, iku banjur nurut bolonganing urat kang gandeng karo wadhuk. Mungguh kumambanging gana iku kaya dene banyu kang dumunung ing godhong lumbu. Sawise mangkono gana banjur gatra kaya pepukiran ing manusa, gatra mau saya suwe saya mundhak gedhe lan mundhak kekuwatane, ing kono banyu kang kakuman gana banjur njendhel, jendhelaning banyu uga banjur mundhak sumaring maneh, ampase pada kelet ing kuliting bayi, dene sarine dadi kawah. Mula pepelinge wong tuwa-tuwa, tumrap wong wanodya kang ngandhut lagi masane gana, iku aja sok ngajangake solah-bawaning raga, awit manawa kepleseting wiji, iku bisa njalari gagar (kluron).
Samengko genti mratelakake wewadi wadining wiji ing nalika arep tumitis, sajatine sengseming atining bapa kang ketarik dening dayaning wiji mau mangkene: Manawa arep nitisake wiji iku kang luwih dhisik manuksma ana ing utek, lebuning wiji nurut lebuning napas, tumuli nuksma ana ing panon, banjur manggon ana ing pramana, ing kono wis kawawa narik maya (sengseming ati sakaloron bapa lan biyung), temahan kelakon karon-sih iku wiji banjur manuksma ana ing rasa, dene tumibane ing biyung iku mbarengi wetune rahsaning bapa, kang banjur katampan ing papane. Lakuning wiji mau miturut wetuning swasana, ing kono banjur tempuk karo metuning rahsa (mani) banjur kacatok dening kandhangan, sawise mangkono wiji tumuli tumempel, ing kono kudrating Pangeran wis ora owah maneh, tumrap kadadiyane bocah ing tembe, lelakone sarta wewatekane, miturut tanceping cipta sarta rasaning karep wektu pepasihan, ana kang minangka tandha-yektine, iya iku wujuding rupa mesti mirib (memper) bapa lan biyung, sabab wektu sih-sinihan sisi lan sijien tunggal padha nancepake katresnan, kaya rahsa narik jiwa, mula anak iku uga kena sinebut layanganing jiwa, dadi wis tetela tanceping warna kang ana ing cipta iku mahanani warna, rahsaning karsa lan greneking cipta mahanani wewatekan lan lelakon, mula iya ana paribasan: Kacang manut lanjaran. Utawa: Ora ana banyu mili mandhuwur. Kang mesthi banyu mili mangisor. Karepe bebasan iku mangkene: Rupaning anak iku mesthi mirib wong-tuwane.
Samengko mratelakake wewijangane wiji kang katarik saka dayaning bapa, ing nalika lebuning wiji mbarengi lebuning napas, nuli sumimpen ana ing utek, banjur rembes marang panon. Kang diarani panon iku banyu sari iya sarining utek, pamanggone sajroning manik. Sawise wiji ana ing kono kawawa manuksma ing pramana sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana ndayani tunggal karep, yen wis nunggal garepe wiji narik daya surenging karon-sih, mangkono iku manawa cinegah dadi paedah, yen linantur dadi batur. Tegese: Sing sapa nuju kasusupan wiji, mangka bisa nanggulangi karepe iku sayekti bakal tambah muncaring cahyane lan padhanging pamwas, dene yen tinurutan bakal kawawa mahanani anak, dadi tetela wijining anak iku manut empaning cipta, sarta urubing pramana minangka bahu (nguled), bumbu yen wis kauled ing bahu banjur kumpul, dene matenge saka daya Yitnamayaning biyung, dadi matenging panganan mau jenenge wis mapan, mulane mangkono, amarga urubing pramana iku manut mapaning cipta.
Saupama tanceping cipta kadereng ing kabudayan, urubing pramana sarta wiji mesthi warna abang mbaranang mblerengi, iku mahanani wewatekane anak ing tembe landhep ing panggraita sarta berbudi, nanging getapan sarta panas baranan.
ing tembe culika, ndaluya, dora-cara, kang mangkono iku adate sok kataman lara owah (gingsir).
Mungguh kang kasebut ing dhuwur kabeh mau, tumrap ala beciking wiji. Dene kandel-tipising wiji iku manut wancining karon-sih, nalika terangke mangkene: Yen wanci awan, wijine tipis, sabab ing wanci mau pramana nedhenge amer. Yen wanci bengi, wijine kandel, sabab ing wanci mau pramana nedhenge kenthel. Mulane sabisa-bisa manawa karon-sih, miliha wanci lingsir wengi tumekaning bangun esuk, iku wijine mesthi kandel kang njalari dawa umure.
Kapriye carane nyumurupi wujuding wiji, sarehne wiji iku bangsaning alus, dadi enggone nyumurupi
sarehing pangganda, lereming pancadriya, jatmikaning solah bawa. Yen wis bisa netepi laku limang prakara iku, lagi bisa nyumurupi wiji kang sawantahe.
napas santer ing lenging irung kang tengen, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon kiwa, iya iku pratandha wiji lanang. Manawa napas santer ing lenging irung kang kiwa, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon tengen, iya iku pratandha wiji wadon. Manawa napas santer ing lenging irung loro pisan (padha santere), iku mratandhani cumitaking wiji ana ing tengah-tengahing panon (manon), iya iku pratandha wiji wandu. Manawa eninging cipta rong pandurat suwene, iku bisa narik wiji loro, nalika karon-sih greget-santing sakarone tempuk (padha karepe), iku bakal mahanani anak kembar utawa dhampit. Nanging manawa kembar wijine cumitaking panon kang sasisih, yen dhampit wijine cumitaking panon kang kiwa tengen.
2. Kaya ta, kang anduweni kumenyut dhisik kang priya, kangen marang rabine, tumekani nitisake wiji, sayektine bakal lair putra wanita, ananging kudu banjur ditimbangi careme, supaya sakaro-karone atunggal, awit manawa kurang dhauping cipta, rasane bakal sulaya, sanadyan bakal tumuwuh ing tembe wijine anduweni
sarujuking saresmi mau, tembene anumusi wewatekaning putra kerep kacuwan ati, tarkadhang nandhang susah ing uripe;
bisaa cadhang-cinadhang, tegese wajibing wanodya ora kena adreng ing panedya kudu dianggo wadi, priya iku wewenange angon cipta-sasmitaning wanodya, sakira ing dalem sadina kono ora ana sebab apa-apa, tanpa labet susah, apa dene sepi pakewuh, iku tandha yen Pangeran Kang Amahasuci anggone bakal nitahake wiji, wiji ing sasama, iya iku jatining Trimurti, akeh kang dadi anak anung angungkuli bapa. Sanadyan para luhur manawa kabeneran pakartining budi, kalayan nastiti, yekti bisa dadi. Dene kang agawe rusaking nagara, iya saka kurang saranta, temahane kurang prayoga lelegetaning ngaurip.
Sanadyan wis bisa narik wiji, ing mangka wiji kang sumurup mau wiji ala, iku uga kena dilebur sadurunge dadi wiji kang dumadi. Dene pratikele mangkene: ing sajrone karon-sih among ulahing swatata, manawa duwe niyat arep nurunake wiji, lan maneh ilafating wiji kang bakal tumiba kurang becik, mangka sajroning ulah swatata sem-ing karsa mau, utawa sajroning
kagaweya gela utawa kemba, iya iku saran wudharing rahsa kasilipna mangisor utawa kawutahna ing sajabaning lawang. Sarana mangkono adate wiji ora bisa dadi amarga ora bisa katampan ing wadhahe ing wasana gagar utawa sonya.
Posted in: NITISAKE WIJINING DUMADI
October 6, 2009 – 6:11 pm http://www.sembulong.com
September 29, 2009 – 6:09 am maturnuwun anggenipun
nuwun panjenengan kerso nguri kabudayan nuwun kel besar bloko suto alas roban
August 29, 2009 – 3:31 pm Bab laku nitisake wijining dumadi , kawula matur nuwun sanget dene saged nderek necep pengertosan menika. Mugi2 generasi mudha sami saget nderek maos saengga ing mangkenipun tumuwuhing jabang bayi ing Nuswantara saget sae sedayanipun ing pangangkah mbenjangipun dados paramparaning negari ingkang sae lahir batosipun, saengga saget ndamel kuncaraning negari.
Nuwun sewu dene bab kama ingkang dipun wutahaken wonten ing njawining lawang menapa mangkenipun mboten dados KANUNG lan SARAPSAWAN (inggih menika wewujudan ingkang bade
mugi saged paring pepadhang lumuntur generasi muda penerus bangsa.
ugi ngaturaken sugeng nglampahi ibadah puasa,mugi Gusti tansah paring berkah dumateng panjenengan sabrayat agung.
August 20, 2009 – 6:50 pm
nganggo alprat opo kemri aja, Bune …”
“Sstt … alprat iki opo tho, Pakne …?”
“Kuwi .. panganan seko telo … diiris cilik-cilik … terus dipeme”
“Lah.. nek kemri opo maneh …”
“Sing kuwi nganggo dideplok tambahi uyah … “
SEKAR DHANDHANGGULA PADHA SIHSLENDRO PATHET SANGALUTFIANTO,S.S.Tembang sepisan Emansipasi eling KartiniYen da ra eman padha delengaOra mung weruh kasileWanita saya majuKabeh manungsa padha ngertiDadi cagak negaraIku kang satuhuJejering para wanitaMula den persudi para kadang estriKawruh ingkang utama
apik mas.. (api meneh yen iso diwoco karo sing
Reply	Dafi says:	May 28, 2007 at 9:06 am	Panceng ngilani tenan cah wedok jaman saiki la wong nganggo jilbal udele ketok po ra tambah bubrah bocah iki ….mbok
nganggo singlet wae rak malah isis ora sumuk alias gerah alias kepanasan…yo ra”….gitu lo daripada pakai jilbab tapi merusak mending pakai pakaian biasa tapi tidak norakkkk
Reply	Dafi says:	May 28, 2007 at 9:08 am	Panceng nggilani tenan cah wedok jaman saiki la wong nganggo jilbab udele ketok po ra tambah bubrah bocah iki ….mbok
George IV nganggo sawijining kilt déning David Wilkie, 1829.
Senadyan kilt Skotlandia iku lagi dienggo wiwit abad kaping 16, wiwit abad kaping 19 kilt iki nglambangaké budaya Skotlandia lan konon ndarbèni latar mburi Keltik.
Tradhisi sing diciptakaké (basa Inggris Invented traditions) iku sawijining konsèp sing diwedhar ing sawijining buku sing terbit ing taun 1983 lan ditulis déning E. J. Hobsbawm lan T. O. Ranger, The Invention of Tradition[1] Ing introduksi buku iki, para panulis ngandharaké manawa akèh barang sing diarani 'tradhisi' iku sajatiné asalé mutakir lan malahan kerep diciptakaké utawa dirékayasa.[2] Para panulis iki mbédakaké antara nyiptakaké tradhisi saka miwiti tradhisi. Ing kasus pungkasan iki ora ana sing ngeklaim manawa tradhisi sing diwiwiti iku wis lawas. Fénoména kaya mengkéné iki utama cetha ing perkembangan modèrn bangsa lan nasionalisme.[3]
Salah sawijiné dampak saka konsèp iki ya iku manawa prabédan antara "tradhisi" lan "modèrnitas" kerepé uga bahan rékayasa. Konsèp iki "rélévan banget tumrap ing inovasi historis sing bisa diarani mutakir, 'bangsa' lan fénoména kagandhèngé kayata: nasionalisme, nagara-bangsa, simbul-simbul nasional, sajarah lan liya-liyané." Hobsbawm lan Ranger uga mènèhi komentar ing "paradoks sing anèh nanging bisa dimangertèni: bangsa-bangsa modèrn lan kabèh tètèk bengèké umumé ngeklaim manawa kabèh iki asalé ora saka jaman mutakir, nanging saka jaman baheula lan muncul sacara alami, ora dibangun. Dadi komunitas-komunitas manungsa sing alami lan ora mbutuhaké définisi liya saliyané rasa percaya-diri."[4] Dampak liyané iku manawa konsèp kaaslian utawa "otèntisitas" uga dadi ora pasti.
Panrapan[besut | besut sumber]
Konsèp lan istilah iki wis ditrapaké sacara amba sing sawatara fénoména kabudayan kayata Alkitab lan Zionisme,[5] seni béla dhiri Jepang,[6], "mitos highland" ing Skotlandia,[7], lan tradhisi-tradhisi agama-agama gedhé,[8] ing antarané. Konsèp iki pangaribawané gedhé ing
Resènsi[besut | besut sumber]
Salah sawijiné juru resènsi téori iki ngandharaké manawa "tradhisi sing diciptakaké iku sawijining ukara sing apik banget sacara subvèrsif" nanging ukara iki "ndarbèni surasa sing ambigu." Hobsbawm "mbandhingaké tradhisi sing diciptakaké karo apa sing diarani 'kakuwatan lan daya adaptasi tradhisi asli.' Nanging ing ngendi 'daya adaptasiné' utawa apa sing diarani déning kancané Ranger 'flèksibilitas' iku entèk lan panyiptan tradhisi wiwit? Déné kabèh tradhisi iku owah, apa bisa utawa migunani manawa wong iku nyoba mbédakaké barang antik sing 'asli' saka sing 'palsu'?"[9] Juru resènsi liya uga ngelem kwalitas artikel-artikelé sing dianggep dhuwur nanging dhèwèké uga ana kritiké. "Pamilahan kaya mengkono" (antara tradhisi sing diciptakaké karo sing asli) "bakal mungkasi dadi asli lan palsu. Pamilahan kaya mengkéné iku sawijining pamilahan sing ora bisa ditampa amarga kabèh tradhisi (kaya kabèh fénoména simbolis) digawé déning manungsa ("palsu") lan ora dumadi sacara alami ("asli").[10]
^ (Cambridge; New York: Cambridge University Press, 1983; ISBN 82014711).
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso
photo-photone tesih disimpen neng pepustakaan Landa, dadi anak putu bisa ndeleng Patikraja jaman gemiyen.
February 19, 2014 at 10:32 PM
Cempedak&oldid=152558"	Kategori: RintisanTanduranUwoh	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.55, tanggal 29 Mei 2012.
Mack, kontrake Lapindo diperpanjang tah?
Dzah, videomu suuwe loadingnge. Sing nang omah
mila says:	04/05/2009 at 19:04	kagem mas sudi mengke kulo sampeaken datheng Endhel larenipun pancen bengel sanget.!ken belajar nulis angelll…pancen dedhelll
Paniqui, Tarlac, Filipina , 25 Januari 1933 – pati ing Makati, 1 Agustus 2009 ing yuswa 76 taun), dikenal minangka 'Cory Aquino', iku Presiden Filipina taun 1986 – 1992. Panjenengané wanita Asia pisanan sing tampil minangka presiden wanita ing donya. Wanita iki garwa saka tokoh oposisi sing populèr, senator Benigno Aquino Jr.. Garwané kaprejaya wektu ndharat ing Papan Anggegana Internasional Manila nalika mulih menyang nagarané tanggal 21 Agustus 1983. Corazon sabanjuré difiguraké déning kalangan oposisi kanggo nentang kakuwasan otokratik sing diayahi déning Ferdinand Marcos.
Award lan prstasi[besut | besut sumber]
lakonku sengglak-sengglok kadio macan luwe,turu miring katon sanding,turu mlumah katon dukuran,turu mengkurep katon dliko,teko welas teko asih, asih e si jabang bayine……welas asih o marang
Howard Hathaway Aiken ya iku pencipta komputer kang wiwitan.[1] Howard Hathaway Aiken lair ing New Jersey, 9 Maret 1990.[1] Dhèwèké kuliyah ana ing University of Wisconsinlan lan éntuk delar dhoktor ing Universitas Harvard.[1] Nalika dadi instruktur ing Departemen Fisika Harvard, Aiken angen-angen gawé sawijining komputer utawa mesin itung.[1] Sejatine, nalika iku wis ana mesin itung gawéane Hollerith, nanging mesin iku durung bisa ngrampungake itung-itungan kang ngandhut wilangan negatif.[1]
Taun 1937, Aiken mumpuni tulisan-tulisan Charles Babbage, sawijining ilmuwan gedhé kang sadurunge nemokake mesin itung digital kang dadi piranti kang paling misuwur ing ngremabakane komputer.[2] Kanthi tulungan IBM, Aiken kasil anggone gawé komputer kang wiwitan
Ing jerone ana kabel kang dhawane 800 kilometer lan 3 yuta saklar.[2] Komputere Aiken bisa ngrampungake soal cacah 23 kang ana gegayutane wilangan.[2] Kanggo ngrampungaek soal tambah-tambahan butuhake wektu 6 detik lan soal para gapit butuhake wektu 12 detik.[2] Aiken banjur nyempurnakake ASCC ing Universitas Harvard.[2] Ing kono, jenenge diganti dadi Harvard Mark I.[2] Komputer Harvard I iki dirampungake Aiken kanthi bebarengan karo telung insinyur liyane ya iku Durfee, Hamilton, lan Lake.[2] Aiken tinggal donya ing Missouri,
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 18 Oktober 2016.
Hastha Brata: 8 Sifat Utama Seorang Pemimpin | Kali Sengara
Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga Kota Magelang. Kanggo kegunaan liyane sekang Magelang, deleng Magelang (
Perkawinan[sunting | sunting sumber]
Kritik gwe suportere persibo..gaweo nyanyian sing anyar rek. .
lumut Reply:April 24th, 2010 at 9:38 pmasem dadi rasan-rasan…
sunatQ wes pok iki g iso d sunat maneh…
(2) wewenange penggadhuh kasebut ingadeg-adeg ndhuwur iki kasirnaake menawa saka panemune Bupati kang ambawahake bumine 10 tahun urut-urutan ora diolah utawa ora dienggoni.(hak anggadhuh
Kejaba wewenange penggadhuh tumrap bumi lungguhe lurah sarta perabot kelurahan tuwin bumi kang diparingake minangka dadi pensiune (pengarem-arem) para bekel kang dilereni, iku wenang penggadhuh kang kasebut ing bab 3 diparingake marang kalurahan mawa anglestareake wewenange kang padha nganggo bumi ing nalika tumindake pembangune pranatan anyar, wewenange nganggo bumi kang dienggo nalika iku, ditetepake turun temurun, sarta siji-sijine kalurahan sepira kang dadi wajibe dhewe-dhewe, dipasra­hi amranata dhewe ngatase angliyaake bumi sajerone sawetara lawase sarta angliyerake wewenange nganggo bumi mau, semono iku mawa angelingi pepacak kang wis utawa kang bakal ingsun dhawuhake, utawa kang
Pasal 5(1) ing samangsa-mangsa ingsung kena mundhut kondur bumi sawatara bageyan kang padha diparingake marang kalurahan mawa wewenang penggadhuh, menawa bumi mau bakal diparingake marang kabudidayan tetanen iku bakal ingsun paringi wewenang ing atase bumi mau miturut pranatan bab pamajege bumi, mungguh laku-lakune kang kasebut ing ndhuwur iki bakal kapranatan kamot ing pranatan. (Sewaktu-waktu hak anggadhuh/
diparingake marang kabudidayan tetanen kasebut ing ndhuwur iki, padha kena diwajibake anindaake pegaweyan mawa bayaran tumrap kaperluane kabudidayen tetanen kasebut ing ater-ater ndhuwur iki. Mungguh tumin­dake ing pegaweyan mau tumeka ing wektu kang bakal ketetepake ing tembe.(
Kejaba tumrap lelakon kang kasebut ing bab 5, ingsun ora bakal mundhut bumikang dianggo uwong cilik kang katemtoake ing bab 3, menawa ora tumrap kaperluane ngakeh, semono iku mawa amaringi karugian kang tinam­toake dening Pepatihingsun, sabiyantu kalayan Kanjeng Tuan Residen ing Ngayogyakarta, sawuse karembug dening kumisi juru taksir, dene panindake kang bakal tinamtoake ing tembe kamot ing layange undang-undang Pepatihingsun.(
dadi milike kalurahan, kang sapisan minangka kanggo lung­guhe lurah sarta prabot kalurahan, kang kapindho dadi minangka pengar­em-arem para bekel sak alame dhewa kang kabekelane kasirnaake jalaran saka pembangune pranatan anyar, kang katelu kanggo anyukupi kaper­luane kang tumraping akeh.(
”adol utawa angliyerake wewenang andarbeni utawa nganggo bumi ... marang wong kang dudu bangsa Jawa lan maneh nyewaake utawa nggaduhake bumi gawe marang wong kang dudu bangsa
KAKANG SEMAR LAN ANTAGA KAKI | alangalangkumitir
2. DUK TIMURNYA BABARAN SURANDHIL INGKANG IBU TEDHAKING MATARAM KANG RAMA TRAHING RASULE G I N A I P M I Y O S I P U N SANG TUNJUNG SETA JEJULUK NEKI DUK SIH KINEKER MARANG HYANG
GUMUYU MURAH SANDHANG LAN TEDHA GUYUB RUKUN SESAMANE
SEMAR UMATUR PUKULUN JAYABAYA AJI PUN KAKANG WUS ANAMPA KABEH SABDANIPUN DADYA PASEKSENING
TEGESE CERKAK Crita cekak iku crita gancaran kang ngandhut prastawa kang ora dawa lan ora akeh alur critane. Ing basa Indonesia, disebut cerita pendek (cerkak).Utawi sawijining karangan kang nyritakake bab-bab kang ana gegayutane karo lelakone manungsa kanthi ringkes, anggone nyritake saka wiwitan, tuwuh dredah, nganti carane ngrampungake masalahe. Ciri – Ciri Cerkak 1. Critane ringkes
monggo sakersae panjenengan mas inos.. kulo inggih izin supadose web sampean nangkring inos
nek wong lemu lan weteng gendut lak pancen ngentutan
"Menawi kulo nggih ngraosaken padhos pupuk gampil. Tapi nopo niku amargi Bu Lurah meniko garwone Pak Bupati, kulo mboten ngertos. (
nikahe kulo mboten ngertos. (Lha wong
Oktober 3, 2012 oleh novanramadhani Tembang gedhe
► Kabupaten Temanggung‎ (1 C, 1 P)
Kategori kiye duwe 10 kaca-kaca sekang gunggungé 10.
ateges dalem paring piwucal dumateng mbah. justru sejatosipun dalem ingkang kedah nyuwun piwucal lan nasehat saking mbah awit taksih cubrukipun pangertosan dalem. nuwun
Nyuwun pangapunten bilih pemanggih kulo niki klentu,sejatos ipun sanes agomo ingkang saget andadosaken sae tumraping manungsoipun, hananging budi pekertinipun meniko engkang kedah dipun gladi kanti lebet laaameniko nembih saget jujur, yen pek pinek (korupsi ) niku mboten klebet ajaran jawi ingkang kagungan budi pekerti luhur. laaaduko meniko ajaranipun sinten.Monggo dipun galih piyambak.(
kang alus kaya Arjuna. Yen Pak Sukiran priyayine tegas, trengginas, lan
kawentar kereng. Yen ana murid kang ora nggatekake utawa ora apal isine
wulangan, biyasane dithuthuk nganggo githik. Mula bocah-bocah yen wis mlebu
kelas ora ana kang wani cemuwit kae. (Beda sama Pak Supeno yang halus
peded says:	06/12/2008 at 22:31	Di sopo nang liza saiki, onok sopo ae…, aku mari bakar iwak ga onok sing ngancani… sepii,
Idham 2002 says:	06/12/2008 at 23:00	Lha iyo,sampean ket teko bulan 2,kok moro areke arep seneng karo sampean,lha seng
sopo iki maklum wong tuwo wes akeh laline, kirimin piliphines yo.. tp nang kene akeh wong menado podo ae
Pak Wo ( Tri Jarwo) says:	07/12/2008 at 12:15	Sugeng siang poro sedulur Wigapala, Kulo Tri Jarwo (WP91.082) nderek gabung.
Mas Abdul Rosyid Cap Gajah…..mas aku kek ono Kredit sing gak nyicil.
Mas onal…. opo isih nang semarang? aku nyuwun alamate, kalau pulang tak mampir.
Mas peded….. aku bingung takon opo karo sampean
Salam kagem sedoyo Mas, mbak lan adik2 sedoyo.
Rudi'95 says:	08/12/2008 at 13:14	nok bali karo banyuwangi lemot yo internete
WePe Blambangan (90.060) says:	08/12/2008 at 14:37	Jok ngono,
adhoh.. nanging paseduluran ing keluargo Ageng WEPE tetep saget
Sugeng rawuh kagem kang Ody,Pak Wo,Mbak heny
lha yo opo maneh sam ancene wis iki
mila says:	10/12/2008 at 18:42	mas odiech wis bathi..?endhel mlaku nang juanda anake telu areke gondrong separoh isin kt nongol
196 says:	10/12/2008 at 19:06	kriwol markai memanggil…………..
196 says:	10/12/2008 at 19:08	kriwol ngedi kowe…. wol
iku, wongge wz enak golek duwet, lali sak sembarang-barange, bocahe omonge arep rabi, tpi kro spo yo orang ngerti q wol…………. teko’o idam sek sak kantor…..
bathi siji Mil.. kapan wakmu…? Endhel malah wis bathi akehmen… omongono mil…, kon sering2 nongol, ga sah isin.. wong wis uelek ae… he..he.. to crew Liza nyang laen selamat kerja & moga
says:	10/12/2008 at 20:12	saiki ngurusi babon dwe2, lha kwe opo
196 says:	10/12/2008 at 20:27	U/ kriwol
yo wz to wol, mlh saiki ank q 5 mbarep kabeh
opo kabare cak?wingi aku teko bali karo Pak letro,kate mampir ngak ngerti alamt karo
babon mu sing endi opo pancet sing mbiyen……..
dapatin kiki,itupun di gendam..he.he
eko prabowo / WP-99.182 says:	10/12/2008 at 20:52	matio dewe…..iku bkn group band blink 182…
babon mu sing endi jar putih opo ireng bocah e
Idham 2002-191 says:	10/12/2008 at 20:52	Iyo nih mas Elephant,purek yoooo
eko prabowo / WP-99.182 says:	10/12/2008 at 20:54	kalo cut mau dimadu apa salah nya…..lha namaya
th jar mrene o tak kasih ilimu pelet teko srilangka tak jamin manjur lan mujarab…
sing jarene idham bu menn iso klepak klepek opo
WePe Blambangan (90.060) says:	10/12/2008 at 21:09	Dham,
celuan konco2mu..wes..gentong to’ ae..yaopo ngono..iku tanda mlarat..ha..ha..aku ce eling karo lagune jangan asem sing bien iku
kagem sdoyo sedulur Wepe.., sukses kagem Punggawa2 Liza… Sugeng Ndalu Bro..
ibra fandy marley Wp.90.090 says:	11/12/2008
juragan kayu/blandong, trus tk kon ng warnet jawabe ” mbahmu kuwi q ng pedalaman adoh teko peradaban n golek
sayang terlimpah.Sugeng Rawuh Sasi Ramadhan yang kuCinta.Marhaban Ya Ramadhan...Translate....Sugeng : Selamat.Rawuh : Datang.Sasi : Bulan.Ijabah : Terkabul.
kuota sepisan jumlahe 25 kaos, dados enggal-enggal mundut sak derenge telas amergi “limited edition” khusus kagem Boromania Cyber™ kemawon.
pripun kabare, sampun dugi malang to nggih?
kok mboten wonten nderek urun rembug bahas kaos cyber, sampeyan sampun pesen ukuran XL punapa dereng?
[Reply]	Syarief the Cyber™ February 2, 2009 at 7:50 am
yang pesen kaos banyak & brarti anggota kita
pesen kaos malah pesen 2.Tembang awakmu pesen1 nganti ngumel yo kuwi.Hwa..Ha..
akeh ki .. mengko bapake nganggo kaos anyar ,
BERITA ACARA PENYERAHAN BEASISWA PUNDI ALUNI BULAN
jeneng’e manukku ‘happy’ alias seneng soale endok’e dielus-elus wong wedok sing ayu
Gunging Éndah Wadon tube (140533)
Menikmati Dawet Ayu Da' LELE Asli Banjarnegara | Artikel
11 September 2006 (sakdurunge kanthi jeneng STSI Surakarta)[1]
Prof. Dr. T. Slamet Suparno, S.Kar, MS.
Institut Seni Indonésia Surakarta utawa ISI Surakarta, iku perguruan tinggi seni negeri sing kampuse ana ing kutha Surakarta. Institut iki kusus nyelenggara'ake pendhidhikan ing bidang kesenian.
ISI Surakarta iki dibentuk saka gabungan Akademi Seni Karawitan Indonésia (ASKI) lan Akademi Seni Tari Indonésia (ASTI).
Bidang pendhidhikan[besut | besut sumber]
Internasional. ing sakjroning pagelaran uga ditampilake babagan tari saka tlatah Indonésia lan saka sajumlah nagara manca.[2][3]
sia_Surakarta&oldid=1111857"	Kategori: Pawiyatan luhurRintisan perguruan tinggi ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 28 Januari 2017.
podo lek ndek nggonku kene...masio daerah wong lio..tapi koyok ndek nggone
nggone dewe..soale akeh wong jowone...sopo
lio..tapi koyok ndek nggone dewe..soale akeh wong jowone...sopo seng takon ga? gak ngurus....aku cuma ngandani tok...
ndek nggone dewe..soale akeh wong jowone...sopo seng takon ga? gak ngurus....aku cuma ngandani tok...dadi masio ora ndek
kabupatèn Magetan iku kabupatèn ing Jawa Timur, kutha Magetan iku kutha krajan kabupatène. Luas wewengkon kabupatèn iki ± 672,70 km².
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Magetan&oldid=1102413"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
nuwun sak derengipun, mugi mugi engkang kuwaos tansah maringi karaharjan, amin..
pinarak wonten griyo kulo nggeh. kulo tenggo. suwun sak derenge mbak
February 16, 2010 at 9:38 AM
ÔÇ£percoyoÔÇÖo karo aku, kelurusen wong kae ki, dibagehi tapi ora usah akeh-akeh, kanggo nyumpel cangkemeÔÇØ (
to, yen awake dewe tetep mertahanke wong kae sing ono awake dewe ding remuk. Kae ki loyalis maratuoku soyo mrene soyo ketk nek dekÔÇÖene rak isa dijak kerjo barengÔÇØ (
mlebu ing lemah bareng karo kilat lan banyu udan kang rupané ésih ion nitrat (NO3-), lan nitrogén kang ana ing tanduran lan kéwan léwat prosés mineralisasi déning baktéri pengurai dadi amonia. [1] Amonia kang dikasilna ing prosès amonifikasi lan mineralisasi déning baktèri nitrit (nitrosomonas lan nitrosococcus) diowahi dadi ion nitrit (NO2-).[1] Ion nitrit banjur diowahi déning baktéri nitrat (nitrobactér) dadi ion nitrat (NO3-).[1] Prosès ngowahi amonia dadi ion nitrit, ion nitrit dadi ion nitrat kasebut nitrifikasi. [1] Tanduran umumé nyerot nitrogén ing rupa ion nitrat, lan kéwan umumé njupuk nitrogén ing rupa senyawa organik (protéin) kang ana ing tanduran lan kéwan kang dipangan. [1] Sebagéyan ion nitrat
denitrificans) dadi nitrogén. [2] Nitrogén kang dikasilna bakal balik manèh ing atmosfér. Prosès ngurèkna ion nitrat dadi nitrogén iku kasebut dénitrifikasi. [2]
^ a b c d e f g h i j (id)(Anshori, Moch. , Martono, D.(2009)."Biologi 1
iPhone iku sawijining smartphone ("tilpun pinter") utawa tilpun genggam multimédia gawéané Apple. iPhone ora nduwé kibor fisik lan namung nduwé kibor virtual sing muncul ing "kelir demok" (touch screen). Piranti iki nduwèni fungsi kamera lan pamain média (mèmper iPod). iPhone kapisan diumumaké ing tanggal 9 Januari 2007 lan dirilis ing Amérika Sarékat tanggal 29 Juni 2007. Nganti sepréné iPhone isih kudu dibabar ing donya sajabané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=IPhone&oldid=1061334"	Kategori: Cacad CS1:
lpunKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.41, 31 Mèi 2016.
wani. Wani ngakoni kalemahan diri. Sugeng Riyadi Idul Fitri. Sadaya kelepatan nyuwun pangaksami.
Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi
isih akeh seng kongkang sikil karo udat-udut..sing irung e gedhe
Wayang Purwa - Links: Wayang Kulit Gaya Jawa Timuran.
satriya ing Pringgondani Parikan ana ing basa Indonesia kasebut Pantun, tegese yaiku .....Manuk emprit, nucuk
bubuk, tanpa gulaJa sok ngantuk, gelis tuwaWajik klethik gula jawaLuwih becik, sing prasaja ( sederhana )Wedhang bubuk, gula tebuMata ngantuk, njaluk turu
wah engko rame iki, andi yo melu muleh ketok’e.
sorry sob, tadi pusing ngurusi laporan + anak2 yo bandel.
sampean saiki wis ngumpul karo konco 2 boromania cyber kabeh ta mas.
Propinsi Sulawesi Lor (basa Indonésia: Propinsi Sulawesi Utara), iku katata jroning 6 kabupatèn lan 4 kutha. Kutha krajanné ya iku Manado.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulawesi_Lor&oldid=1121127"	Kategori: Sulawesi LorPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 28 Maret 2017.
yo agi ajar karo sing sepuh sepuh kuwi, ooo….ngono kuwi to nek nduwe
Kahanane urip iku tnsah gumanti,bungah lan susah iku lumrah,kbeh wong podho ngalami.Coba'an amung ujian,manungso ora kuoso,isone amung ngrencono.Wajib usoho lan dedungo,pangeran sing nentokno Joyo Jayaning Wijayanti,sikil sirah lan gulu podho linu,mulo ayo podho mapan TURU...
Akeh prawan dadi RONDO... Akeh rondo lahirno PUTRO... Akeh putro sing wani karo wong
tuwo... Neng masjid ra tau di SOBO, di jak ibadah mesti SEMOYO... Sing
meneng brarti RUMONGS0... Sing ngguyu brarti KULINO, YO THO...? Wes ndang THOBHATHO, mumpung durung di tumpakno kreto JOWO sing rodane rupo menungso... Yen nyemplung NEROKO jo lali HPne di gowo supoyo iso ngabari
SiJi yO diGae JOINAN dUit MuNG sEwu yO tUkU ECERAN ora isO NgEcEr yO gOLek TEGESAN SUsaH sEnEng yO bBarEngaN
Renault Kangoo2 1.5 dci (2008-2enault Kangoo:
Renault Kangoo2 1.5 dci (2008-2enault Kangoo
piyayi Ingkang kangen nonton wayang kulit, wonten dalang cilik saking mbanyumas. Putune Dalang Tardjono - Mbanyumas. Ning nuwun sewu gur cuplikane thok, ingkang badhe nonton dugi
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 15
lha wong aku gur ngomong opo eneng'e loh, nek ra pedot gak bakalan nduwe ngelmu
asih baliken atina ( wong sejagat kabeh kebadan awaking)
MENCAPAI DERAJAT INSAN KAMIL (Tamat) | alangalangkumitir
” dadio wong jowo kang utuh, tuntunan jaw kedah kito ugemi ”
Ora usah wedi ilmu arab ora ono opo2 ne.
Kyai kayai dugdeng kabeh iku sing di gawe sejatine ilmu jowo.
Alang alang kumitir banyuni banyu zam zam.
Tarekate makrifatullah iku, sego jangane..mbah2 mu.
Yaiku tata krama marang bumi langit sak isinr. Termasuk marang manungso.
Pucuk ing ilmu arab, iku ndek2 ane ilmu jowo.
Sing ngajari tata krama iku mbahmu jowo kang dolin mrana.
Buktiine kitab e…macapat an…i, i, i…nas, nas, nas.
Raganing,,ngombe turu nunut bumi jowo,,,tuntunan uripe nyepekno ilmu jowo.
Wis ” ojo nguyahi bumi jowo, ngger “.
Ngapunten..meniko serat cik podo slamete.
Yen nendikan jowo yo jowo ndak usah campur campur.
April 11, 2011 – 4:54 pm Insan Kamil dua kata
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase. Terjemahan
punika satunggiling pahlawan nasional R.I. Panjenenganipun satunggiling tokoh wanita saha tokoh pendidikan Jawi. Raden Adjeng Kartini punika asalipun saking latar priyantun Jawi. Senadyan panjenenganipun putri saking R.M. Sosroningrat saking garwa ingkang sepuh piyambak, nanging saking garwa ampil. Kala punika poligami punika limrah lan dipun-anggep biasa kémawon. Kartini piyambak pirsa manawi prakawis punika ndadosaken risakipun saha pasulayan ing antawis anggota kulawargi, dados piyambakipun mboten sarujuk. Prakawis punika amargi piyambakipun naté sinau ing
Surakarta 1945-2004), Ratu Gusti Kanjeng Alit KGPH Poeger (Paman Sri Sultan HB X Ngayogyakarta Hadiningrat 1989 ), dan GRAY Nurul Kusumawardhani (Putri Permaisuri Sri Mangkunegara VII).Museum Ullen Sentalu
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrangbergelar pangeran perang
♦ 37 Comments	Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmu Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun Kanjeng Susuhunan Kalijaga Waliyullah; kasambet iketanipun Kyai Rangga Sutrasna pujangga.
Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunaning
Sungsum ingsun Patimah linuwih, Siti aminah bajuning angga, ayub ing ususku mangke, Nabi Nuh
Wiji sawiji mulane dadi, apan pencar saisining jagad, kasamatan dening Date, kang maca kang angrungu,
Lamun arsa tulus nandur pari, puwasaha sawengi sadina, iderana galengane, wacanen kidung iku, sakeh ngama sami abali, yen sira lunga perang, wateken ing
Sing sapa reke bisa nglakoni, amutiha lawan anawaha, patang puluh
daya, tunggal pancer sauripe, sapa wruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug pada sawengi, adoh panggawe ala.
Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang anurat myang kang nimpeni, yen ora bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang sarira, yen linakon dinulur sasedyaneki, lan rineksa dening Hyang.
semedi, sasaji ing sagara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.
Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.
pinetak ingkang, pawana ingkang, pawana katiyub, tanggal pisan kapurnaman, yen anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandengan.
Wiwitane duk anemu candi, gegedongan miwah wewerangkan, sihing Hyang kabesmi kabeh, tan ana janma kang wruh, yen wruha purwane dadi, candi sagara wetan, ingobar karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.
Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna amengku bumi, ruk kang langit
datanpa sama, pan sampun kawruhan reke, Arta-daya puniku, datan kena cinakreng budi, anging kang sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.
sakehe kang nedya ala, larut sirna kang nedya becik basuki, kang sinedya waluya.
Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang Suksma, kaidep ing janma kabeh, aran wikuning wiku,
wengi, bale aras sesakane mulya, Kirun saka tengen nggone,
lungguh neng atine surat amangam, pangeburan lara kabeh, usuk-usuk ing luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan ing tumuwuh pada asih, tunduk mendak maring wang.
sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh rumeksa, angadangi mungsuh, anulak panggawe ala, lara rago
manuk iku endah warnanira, Sagara eroh wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.
Dagingipun makripat sajati, cucukipun sajatining sadad, eledan tokid wastane, ana dene kang manuk, pupusuhe supiyah nenggih, amperune amarah, mutmainah jantung, luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing
ngrerewangi Allah kang kuwasa, andadekaken karsane, puser kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku, jangkep kadang ingsun
ingsun, ingkang nora umijil saking, marga ina punika, kumpule lan
gantal iku, rong supit winungkus samya, apan dadya sawungkus arta saduwit, sawungkuse punika.
sakarepira wigar, gagar datan antuk, saking kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.
Kang rumiyin ing mbang wetan, Durganeluh Maospahit, lawan Raja Baureksa, iku ratuning dhedhemit, Blambangan winarni, awasta Sang
Gurnita ing Puspalaya, Si Lengkur ing Tilamputih, si Lancuk aneng Balora,
Setan Karetek ing Sendang, Pamasuhan Sapu Angin, Kres apada ing Rangkutan,
Logenjang aneng Juwana, ing Rembang si Bajulbali, si Londir ing Wirasaba, Madura Buta Garigis, kang aneng ing Matesih, Jaranpanolih ranipun, si Gober Pecangakan, Danapi ing Jatisari, Abar-abir ingkang aneng Jatimalang.
nggone, Busikmelik Kaluraman, si Jrangkong ing Penjalan, Kotes Sawahan nggenipun, Buta Piti aneng
rineksa ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang Suksma, kinebutan para Nabi.
Punapa t jampinipun, godong asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah, temu teminahing ati,
aglis, reksanen ingkang santosa, anak ingsun jabang bayi.
Dadiya tetulak tanggul, aja na kang sarap sawan, sumingkira
kang winuwus, nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi, sinawang
Arane sarap kang lanang, kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang
berkasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.
Geger stan kidul samya, anrus jagad elor
apan ingsun wus wikan, sun angadeg satengahing sagara gung, palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.
angganjar paring rijeki, aniksa angapura.
Kaping tigane wa kutubihi, tegesipun pracaya ing kitab, kang tinurunaken kabeh, kitab Adam sapuluh, Nabi Esis seket winilis, anenggih ponang kitab, Idris telung
rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iyajanjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong
estokena, sadaya den emut, luwih agung kang supangat, lemah sangar kayu aeng lebur sami, tan ana kara-kara.
Gantya malih murwanio amuji, Caritane nenggih wringin sungsang, punika ageng sawabe, ananging ta kalamun,
anggogrogken wetengane kang nggarbini, dadya wasaneng durma.
Wringin sungsang wayahipun tumuruna, ngaubi awak mami, tur tinuting bala, pinacak suji kembar,
November 7, 2010 – 1:04 am nuwun sewu..
Gusti Kang Akarya Jagad mung siji (1), akeh agama kabeh saka Panjenengane..beda jeneng amung dasanama, aja rumangsa ngenut piwulang kang ngaku becik dhewe..kabeh kang ana iku becik, ala becik’e gumantung sing nglakoni..
November 15, 2009 – 6:04 am Slamet rahayu ing sabuwono kabeh pamujiku.tebiho ing sambikolo kabeh panyuwunku.sedoyo kersaning gusti kang akaryo jagad.nyuwun pangapunten menawi wonten salah ing tulis nuwun sewu dalem bade nderek gabung wonten mriki menawi dipun
Jl. Jatiluwih Kangin, Penebel, Jatiluwih, Penebel,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja, Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Klaten,Kudus,Magelang,Pati,PekalonganP,Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal.
KITAB PRIMBON SUNAN BONANG | alangalangkumitir
wis telu, dhing, anaked). Aku durung adus, dhinge). Ora sido dhingf). Adhiku je sing njupukg). Apa iya yeh). Horo.. bakno kowe?i). Nak anu ngene waelah..j). Tak enteni neng ngarep, jebule mak jedhundhul neng mburiku! k). Sing nata buku pathing dlasah dadi sajogan.m). Sing tuku dudu aku rek/thik!Partikel prioritas
mangan dhisik.o) Tak njupuk dhuwit saiki wae.p). Tak jupuke dhuwite.Partikel afektif
weruh adhimu”x). “Ah, mung mengkono wae ra bisa!”y). “O..ngerti aku saiki!”z). “ wo, lha nyata-nyata sing kakung wis dianggep kaya dene wong kang setengah owah”1). Aja isin-isin, ta!2). Jebule kowe ta, sing tuku omah.3). Kowe ta sing
napsu abang, manjingo ing jabang bayine Dony Bara. Geni abang napsu abang, manjingo ing jabang bayine wanito ing netro. Geni abang napsu abang, lebur dadi siji ing
Lukisan : Tamansari III (G. Sidharta Soegijo - 1975)
bayang, Bantarkawung, Kabupaten Brebes, Jawa TengahSMK Muhammadiyah 1 PaguyanganTaraban, Paguyangan, Kabupaten Brebes, Jawa TengahSMK Nurul Huda LosariKalibuntu, Losari, Kabupaten Brebes,
bejané cah pinter isih luwih bejo wong kang bejo acquired lan kongenital wektu ujian “: btapapun
tembang kinanthi terbaru song lyric tembang kinanthi kumpulan lirik lagu tembang kinanthi koleksi teks lirik lagu terbaru tembang kinanthi text song lyric
Murbo Ing Dumadi musyawarah Nyoto Paguyuban Sumarah Purbo Pancasila Pangeran Ingkang Murbo Pangeran Ingkang Waspodo pasrah pengamalan penghayatan perilaku pikiran prana pribadi putih rasa Roh Illapi sadar Samadi sedulur
kanggo DubaiAlbaniaTiket Pesawat kanggo TiranaArmeniaTiket Pesawat kanggo YerevanAustriaTiket Pesawat kanggo SalzburgTiket Pesawat kanggo ViennaAustraliaTiket Pesawat kanggo BrisbaneTiket Pesawat kanggo
Tiket Pesawat kanggo BourgasTiket Pesawat kanggo PlovdivTiket Pesawat kanggo SofiaTiket Pesawat kanggo
kanggo TorontoSwissTiket Pesawat kanggo baselTiket Pesawat kanggo GenevaTiket Pesawat kanggo
QuitoEstoniaTiket Pesawat kanggo TallinnMesirTiket Pesawat kanggo CairoTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat
Pesawat kanggo MadridTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat kanggo ValenciaFinlandTiket Pesawat kanggo
Pesawat kanggo ManchesterGeorgiaTiket Pesawat kanggo TbilisiYunaniTiket Pesawat kanggo AthensTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat kanggo RhodesTiket Pesawat kanggo ThessalonikiCroati
AktauTiket Pesawat kanggo AlmatyTiket Pesawat kanggo AstanaLebanonTiket Pesawat
LangkawiMontenegroTiket Pesawat kanggo PodgoricaTiket Pesawat kanggo TivatMacedoniaTiket Pesawat kanggo
LisbonTiket Pesawat kanggo PortoRomaniaTiket Pesawat kanggo BucharestTiket Pesawat kanggo ClujTiket
kanggo PermTiket Pesawat kanggo Rostov-on-DonTiket Pesawat kanggo SamaraTiket Pesawat kanggo SaratovTiket Pesawat kanggo SochiTiket Pesawat kanggo St PetersburgTiket Pesawat kanggo SurgutTiket Pesawat kanggo SyktyvkarTiket Pesawat kanggo TomskTiket Pesawat kanggo TyumenTiket Pesawat kanggo UfaTiket Pesawat
SakhalinskSwediaTiket Pesawat kanggo GothenburgTiket Pesawat kanggo MalmoTiket Pesawat kanggo
LangkawiTiket Pesawat kanggo TunisTurkeyTiket Pesawat kanggo AdanaTiket Pesawat kanggo AntalyaTiket Pesawat kanggo DalamanTiket Pesawat kanggo IstanbulTiket Pesawat kanggo LangkawiTanzaniaTiket
kanggo Las VegasTiket Pesawat kanggo LexingtonTiket Pesawat kanggo New YorkTiket Pesawat
mTiket Pesawat kanggo Hanoi	Babagan awake dheweMlebu kanggo milismap situs	Copyright © 2015. Elitaire Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
Wayang Golek Asep Sunandar S Free MP3 Download
Wayang Golek Asep Sunandar S Free MP3 Download http://mp3se.com/mp3/wayang-golek-asep-sunandar-s. You can listen wayang golek asep
Saran: nek kepengin melu tapi ra duwe duit,ya ra sah melu…
ra sah dipeksa.!!,ngko STREZZZZZ ngerti BUL>>>>
Sing duwe duit,tapi urung mbojo..mendingan duite nggo nglamar mbojo bae..
menawi saged dalem nyuwun pirso cerito eyang “Surongganti”
Kaca kanthi irah-irahan Barack Obama iki nuju direksa saka aksi vandal. Panyuntingan déning panganggo sing durung kadhaptar (anon) kanggo sauntara wektu ora diaktifaké. Owah-owahan bisa didhiskusèkaké ing kaca dhiskusiné. Nuwun.
Wektu Obama miyos, wong tuwané isih dadi mahasiswa ing Pusat Sinau Etan-Kulon, Universitas Hawaii.
Nalika umur rong taun, wong tuwané pisahan. Bapaké mulih menyang Kenya lan mung ketemu anaké sepisan manèh sadurungé tilar donya ing taun 1982. Ann Dunham banjur krama manèh karo Lolo Soetoro (tilar donya tanggal 2 Maret 1993), uga mahasiswa Pusat Sinau Etan-Kulon saka Indonésia. Ing masa ciliké, Barack diceluk nganggo aran Barry. Kulawarga iki banjur
Hawaii lan diasuh simbahé saka ibu, Madelyn Dunham, banjur déning ibuné disekolahake pisan ing kana supaya olèh pendhidhikan kang luwih apik. Dhèwèké mlebu klas lima ing Punahou School lan lulus kanthi pakurmatan ing taun 1979.
nalika sinau ing Universitas Hawaii ing Manoa, lan bapaké nalika iku minangka mahasiswa mancanagara.[6][7] Pasangan iki krama tanggal 2 Februari, 1961;[8] lan urip kapisah nalika Obama isih umur rong taun lan pisahan ing taun1964.[7] Bapaké Obama bali menyang Kenya lan niliki putrané mung sapisan sadurungé séda jroning kacilakan montor ing taun 1982.[9]
Sawisé pisahan, Dunham krama karo mahasiswa saka Indonésia Lolo Soetoro, sing pinuju sinau ing Hawaii. Nalika Soeharto, mengku jabatan minangka Presidhèn ing taun 1967, kabèh mahasiswa sing sinau ing mancanagara diundang bali lan kulawarga iki banjur pindhah menyang Indonésia.[10] Ing Indonésia Obama mlebu sekolah lokal ing Jakarta, ya iku Sekolah Dhasar Besuki lan St. Francis
Menengah Umum taun 1979.[11] Ibuné Obama bali menyang Hawaii ing taun 1972 jroning limang taun lawasé, lan ing taun 1977 bali menyang Indonésia manèh, nyambut gawé minangka pekerja lapangan antropologi. Taun 1994 bali menyang Hawaii lan taun 1995 séda amarga gerah kanker ovarium.[12]
Gambar:Ann Dunham with father and children.jpg
Saka tengen: Barack Obama lan sadulur wadon Maya Soetoro-Ng, lan ibuné Ann Dunham simbah Madelyn lan Stanley Dunham, ing Hawaii (wiwitan taun 1970-an)
Ing pamungutan swara pisanan taun 2008, Hillary Clinton (calon tandhingan saka Parté Dhémokrat), ana ing urutan katelu kanthi 29.45 persèn selèksi delegasi nagara bagèyan ing tanggal 3 Januari, 2008 Iowa Democratic
mangkono, Clinton pungkasané bisa olèh kamenangan[16] ing tanggal 8 Januari,[17] ngalahaké Obama kanthi 39 persèn nganti 37 persèn.[18] Panjelasan bab iki werna-werna nanging kerep munjer marang sikapé sing simpatik, utamané déning para wanita, nalika nétrané mbrebes mili nalika njawab pitakonan para pamilih sedina
Sabanjuré, jroning pidhato ing sangarepé para pendhukung ing tanggal 7 Juni, Clinton sacara formal ngumumaké mungkasi kampanyené, mènèhaké dhukungan swarané marang Obama kanthi pocapan: "Cara nerusaké perjuangan kita kanggo nggayuh tujuan saiki ya iku ngerahaké tenaga, apa waé sing bisa diayahi kanggo mbiyantu supaya Barrack Obama bisa kapilih."[27] Ing tanggal 23 Agustus, 2008, Obama milih Senator saka Delaware Joe Biden minangka
luwih saka rong yuta tamu.[34] Téma upacara ya iku lairé (manèh) kabébasan ("A New Birth of Freedom") kanggo mèngeti ambal warsa kaping 200 kalairan Abraham Lincoln.[35]
Transisi Presidensi · Upacara · Presidensi · (Supreme Court candidates)
Deleng uga: Ochieng, Philip (2004-11-01). "From Home Squared to the US Senate: How Barack Obama Was Lost and Found". East African. Diarsip saka sing asli ing 2007-09-27. Dijupuk 2008-06-24. Ing sasi Agustus 2006, Obama karo bojo lan anak-anaké niliki tanah kelairan bapaké, sawijining désa cedhak Kisumu ing tlatah padésan sisih
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barack_Obama&oldid=1099823"	Kategori: Artikel sing direksa saka suntingan anonBarack ObamaLair 1961Rintisan mawa topik Amérika SarékatKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 21 Oktober 2016.
harus awas danwaspada agar mendapat rakhmat Tuhan.Ya Allah ya RasulullahKang sipat murah lan asihMugi-mugi aparingaPitulung ingkang martaniIng alam awal akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung
ngarep, podo2 speedo digital,hhe
iyo, wong pas aq mandek, ngmong karo alvian, kru ne do wedi kabeh,dikiro
DHANDHANGGULA // Murweng sarkara nata sung wangsit / mring sagunging wanita kang samya / winengku marang priyane / kudu
wewadining badan / dadi tartip iku rane / tartip tegese urut / runtut titis wajibing estri / titis bener tegesnya / nering driya iku / ywa liya mring lakinira / rah-arahen ywa arda driya den manis / ulat wijiling sabda //
// Dadi kanggo tinuruting laki / jer ta sira miturut tur awas / marang karsaning lakine / nuraga dadi iku / marmaning Hyang asih mring dasih / sumingkir duka cipta / iku adatipun / labet labuhaning kuna / kang kasusra wanita kanggo ing laki /
wajibing wanita / miranteni busanane / priya myang dhaharipun / ingkang dadi kareming laki / pinatut
dadi panggugahing ati / lakinta nora kemba //
// Bisikane sang raja ing Demis / pan wus umum sakehing wanita / gung nepsu cupet budine / lalen dhemen ginunggung / nora ketung bayar rong ringgit / janjine ana ujar / ngrika wonten dhukun / bisa nyarati wanita / jambe suruh saranane kanggweng laki / ginugu tan tinimbang //
pitung dina branane wus bebas / pinunjungken mring dhukune / tombok darbeking kakung / busanadi prabot anangkil /
sebute dharindhil / iya talah nora kaya ingwang / teka dadine mangkene / parikan pantek kayu (paju) / uler siti kang mongsa sikil / majwewuh mundur wirang- / nging wus watakipun / wanodya yen lagi susah / tansah katon bapa biyung den aturi / pae yen kanggweng krama //
// Lali lamun jalaraning urip / pijer mikir sukane don karsa / ingundang keh semayane / nanging kalamun padu / jaranthalan prapta pribadi / dhuh adhuh wong wanita / sun puji tyasipun / mituruta sakeh wulang / lerepena driyanta supaya dadi / tuladan marang putra //
becik / goroh umuk tur sugih carita / yaiku dadi gelare / mrih kandel mring lyanipun / pakantuka gone ngapusi / sire lir pokrul jendral / bisane calathu / iku wong durjana sabda /
kasusu / suh sirna tanpa karana //
// Sumaraha mring Hyang Widhi / kang asung urip mring sira / den rapet ngadu pasemon / semuning Gusti kawula /
upamanira / pawestri iku wajibe / den weruh budining priya / dimen tuk sih tan kendhat / bokmanawa wuwuh-wuwuh / wahaneng tyas marang sira //
// Ruwiyaning para putri / ing kuna wus cinarita / ing Ngarab myang Jawa kene / kang utama piniliha / sakadaring sarira / linaras lan jamanipun / mrih tumrah tinoning kathah //
wanita / yogyane baresiha / jro wisma myang badanipun / mrih rahabing kadang mitra //
// Boja suguh ranireki / krama tembung kang mrih lejar / tyasing tamu mrih jenake / tan age mulih dumadya / pratandhane yen sira / sinihan sesaminipun / janma yogya linuria //
// Karanane wong antuk sih / ing manungsa iku tondha / Hyang Manon kang ngosikake / den agung sukuring Suksma / muga ta lestaria / sihing Hyang turun-tumurun / tumekeng
kang arsa luhung / sumingkir marang kanisthan // PUPUH III
// Nganthia wulanging ratu / kang wus mashur nguni-uni / budweslam
sarju / liyaning ahli kapengin / miturut wiyata arja / ujer iku mufangati / mring badan lan ahlinira / resep antuk kojah becik //
// Cobanen kalamun ngrungu / ujaring kang dadi wiji / wijining utameng karsa / yekti tentrem tyas kang gingsir / lan sire dhewe
// Dhemen wadul lir wong nglindur / dora ragane mrih becik /
iku / saben sasi sing pulisi / cukup digo tuku madat / lan pacitan sawatawis / yen wus seger nuli lunga / golek warta
wingking / wuwuh blonja wuwuh madat / awak kuru gelis mati //
// Patine akeh kang sukur / saksat kelangan kalilip / nora gedhe nanging lara / marang mata brebes mili / mulane para sujanma / aja kadi dhuwur iki //
// Pilihen wong urip iku / utama kalawan nisthip / begja kalawan cilaka / andhap luhur iku sami / wus ginelar aneng wulang / ywa lalu gone nglaluri //
// Jaman katon jroning turu / marga we kang munggeng tritis / den kaepi sakeh wulang / tinimbang mrih babar budi / budiman baboning gesang / sarana parek mring Gusti //
// Gusti iku keh liripun / gusti lair gusti batin /
// Rinambah liring pitutur / marang samoaning estri / den alus jatmikeng
genging napsu / kesusu tan antuk kasil / kesliyo tyas temah ngredha / kena karencaneng eblis / lah ta mulane wanita / den samya amerak ati //
// Titikane duk ing dangu / wanita ingkang utami / tuladan ing kuna-kuna / caritaning umat singgih /
darajat / apan sira wruh ing wangsit //
// Sesiku kang mrih …..smu / poma-poma den kaesthi / supaya antuk sihira / ing lakinta awal akir / dadi awak tanpa ….. / neng dunya wimbuh kamuktin //
// Gampang wong suwiteng kakung / mung miturut
driya / lumunturing sih kawijil // PUPUH IV
// Darunanireng Hyang Maha Suci / nganakken punang wong / jalu estri pan padha perlune / wujud priya lantaraning wiji / estri kang madhahi / kumpul dadi wujud //
// Yen wus wujud obah aran urip / wajibe tetakon / sajarahe ingkang nganakake / kang asareh pitakone titi / patitising wiwit / pungkasaning mantuk //
// Kang sinebut pinuja-pinuji / yekti mung Hyang Manon / nabi wali oliya myang rajeng / apan pantes pinuji mring janmi / sabab iku sami / kekasih Hyang Agung //
// Yen manungsa liya sri bupati / Ngabdul araning wong / apan jemak lan manungsa kabeh / mung pinurih aywa srik ing galih / lumintu mrih puji / ing manungsa iku //
pinirit jumbuhing mangsane / dadi nora kaelangan lari / ngleluri utami / mamrih sugih kang wruh //
// Wruha ing ala kalawan becik / saking wulang ing wong / ingkang wasis waskitha budine / pan ingetrap neng dluwang lan mangsi / sinimpen mring ahli / kitab aranipun //
// Kitab saking Kuran asalneki / Kuran sing Hyang Manon / ya ta mongsa Allah nulis dhewe / pasthi nyambat manungsa
mukmin ya betolahine / ing tegese ati ingkang mukmin / ingaken sayekti / unggyaning Hyang Agung //
// Basa mukmin manungsa wus napi / liyane Hyang Manon / dadi kayun pidareni rane / wong kang manuh manggone kekalih / dunya den dunungi / ing akerat jumbuh //
// Wus pinunggel pitutur mring estri / sedhenge semono / pan kaselan
kawileting kawi wangsalane / yitmeng praja cipta kang kawijil / kangjeng sri bupati / karsa amanawung //
// Drenging driya tansah amemuji / kalipahing Manon / yun mangesthi sang prabu ing mangke / wulang tumrap marang para
ingsun papat kalimo pancer. Kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang metu ora saka margo ino, Kabeh kadang ingsun kang ora katon lan ora
Jaman saiki, akeh sing padha kleru, Duit dianggep konco Lan kekancan mung dadi sarana golek duitSakpinter-pinter manungso, Ora ono sing biso gawe utek dhewe Mula aja ngaku2 paling pinter, kapinteran kuwi paringane Gusti Allah Sakbeja-bejane wong sing kuoso, Iseh luwih bejo wong sing ndagelOra usah terlalu ngumbar kemesraan neng sosmed, nek putus mengko diguyu wong tokOjo Dumeh, Ojo Nyleneh, Ojo Gersulo, ojo suloyo Lan rasah neko-nekoSopo sing gelem gawe senenge liyan, iku bakal oleh piwales kang luwih gedhe tinimbang opo kang ditindakakeMenang Ora Umuk, Kalah Ora NgamukPusaka kang paling sekti iku dudu tombak, pedang, keris Pusaka paling sakti iku dumunung ing jati
penting perhatian lan pengertianWong menang iku wong sing biso ngasorake priyanggane
Inggris:Overseas region, basa Prancis:Région d'outre-mer, iku jeneng kanggo ngarani departemen jaban rangkah kang nduwèni kakuwasan padha karo region ing metropolitan Prancis. Departemen iki nduwé kakuwasan kaya mangono mau wiwit taun 1982, nalika ditetepaké kawicaksanan disentralisasi ing Prancis saéngga Departemen ing jaban rangkah iki diwènèhi hak milih Dewan Regional lan hak regional liyané. Lagi ing owah-owahan konstitusi taun 2003 region-region
Kakuwasan[besut | besut sumber]
Minangka bagéan integral saka Républik Prancis, departemen jaban rangkah iki diwakili jroning majelis Nasional, Senat lan Dewan Economi lan Sosial, milih siji anggota Parlemen Éropah (MEP), lan uga migunakaké dhuwit euro minangka mata
jaba[besut | besut sumber]
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 23 Maret 2016.
Babad nagri Mojopahit,Nalika duking nguni,
Luwih becik iki agama kang mulya.Sabda Palon matur sugal,
Gama Buda kula sebar tanah Jawa.Sinten tan purun
Jagad iki yekti ana kang akarya.Warna-warna kang bebaya,
Awis waras akeh kang prapteng pralaya."Sabda Palon nulya mukswa,
Ana upaya révitalisasi. Sing ngaku dadi panyaturé ana wong 14.346 (sénsus 2001)[1]
rumah.." "eh aku arep nyetir montor mabur jet... podo ndelok yoh! iki wes arep mangkat, ...iyo mengko tak nyetir sing rendah wes..."
sumber. ADC Jend.TNI Agustadi S Last
Sumonggo bilih panjenengan kerso, kulo ngrasa artikel niki mboten pantes dibahas.. isin kuloe.. Nanging bilih kerso enggih monggo dipun pendet. Mugi2 angsal barokahipun saking kyai gempur… 🙂 Kulo naging pesen setunggil mawon,
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Huruf.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Letters by alphabet.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 31 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rudnik_nad_Sanem&oldid=1091063"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
“padha ngundhuh pakarti lan budine kang utama nalika ana ndonya” (
Kabupaten Purbalingga, Jawa TengahSDN Kebonsawahan 01Kebonsawahan, Juwana, Kabupaten Pati, Jawa TengahSDN Iv JatisronoJatisari, Jatisrono, Kabupaten
Arek rungkut | 10 Oktober 2012, 12:35 am lha ya opo rek… saiki lagi ngupi ngupi bareng konco… ketawa ketiwi ndhelok badut badut main
sak trae mergawe po turu ae to jan2ane ki…
yah mon yah men kx ura rampung2…
la kerjo karo juuuuuuuungok ae kon rampung teko ndi…
amimiti nulis / ing dina saptu (puni) punika / kaliwon iku karepe / ing sasi (a)pit punika / tanggal ping wolu (pun)ika / ing taun jimawal (pun)ika / wiwitanipun //
02. //Nedha punten kang anulis / den agung kang maca miharsa / den agung pangapurane / k(e)rana dereng tiyasa / anyerat lumayanan / wantu tiyang bodho bingung / boten uning tata karma //
03. //Bilih lepat ingakang tulis / mugi dipun apuraha / atuwin lepat padane / mugi dipun kira-kira / dhateng (ing)kang amaca / tuwin liwat langkungipun / den sami angaputaha //
04. // kacarita kang anulis / titiyang ingkang langkung masiyat / tan wonten padamelane, ambeke kaya wong nyata / paksa lancing bisa / tur melarate muput / culese kaliwat liwat //
05. // Reh manah kudu kumaki / sanggup nurun ing wawacan / kaya wong (bisa) bisaa (dhewek) / tur sastrane tan kantenan / awone kabina bina / bonggane kang akon turun //
06. // Sigegena ingkang (a)nulis / kucap(a) gumanti ing tembang / tembang sinom gegatnine / sarta araneng wacan / Seh Jabar aranipun / wawacan ingkang tinedhak //
07. // Gentur tapane sang resi /
tarimanipun / (kang) lungguh ing wukir jumbelah //
08. // Kapindhone wus l(in)uwih / jejuluk Seh Wali Jabar / wus linuwih derajate / mangkana duk cinarita / sira Seh Wali Jabar / amuruk ing rabinipun / ing tekad (ing)kang sampurna //
09. // Nyai Mutmainah (ang)ling aris / kaula
widi / aja kaliru ing tampa / tingalana kang agawe / iku karsaning yang
bebethut minangka pemut / kekendheng kang ora samar //
15. //Lekap sangadhan adhani / likasana ya sarengat / kandheg miling rakangate / tobat (ka)lawan salawat / yen sampun kakyuwan / tugelena maring ngilmu / untiren lawan iktiyar //
16. //Godhagen lan banyu suci / geni mubal dat (kang) mutlak / manah selamet kayune / ombake puji kang samar / nanging dipunprayatna / entasana sabaripun / giraen ing jisima //
17. // Kepluk(en) den patitis /
pamudhar kawru(h) / (ing)kang patut pilihana //
nata sarengat / incing pandudut lawan / nigasi pamugas kawruh / pan jagat sampun gumelar //
23. // Kawula atanya malih / upamane awak ingwang / rineka dening yang manon / lir tulisana ing papan / kados pundi ing karsa / kawula anedha wuruk / sarwi (a)
Saderingipun tumiba / ing papan kang punang tulis / pan sampun rineka reka / dening juru basa(ning) ati / (da)tan salaya kapti / lahir lawan batinipun / katelad punang pola / rengrengan anuting warni / gemetena ing manah ingkang sampurna //
05. // Temboken ing suka lili / nanging ta den ngati ati / sampun (a)nerajang awisan / pan sampun
nanging sampun dangu dangu / nganggeya sawetara / sira ngarepaken pati / pirang bara linorod susuke ira//
08. //Kang rayi matur anembah / dhateng kang raka (a)ririh / dhuh gustinipun pangeran / andika wong priya singgih / kang badhe amadhangi / dhateng kawula wong agung / kados pundi pangeran / kawula miharsa warti / ingkang aran jatineng nyawa (pun)ika//
09. //Seh Jabar mangke angucap /
limang prakara / ingkang ngaran nyawa yayi / kawruhana lungguwe sanunggal tunggal//
10. //Kawitane ana nyawa / saking enur kang dumadi / kapindho ingaran nira / ping tiga punika budi / ping sakawan iki / osik iku aranipun / (sa)gangsal kanga ran nyawa / batine badan majaji / iya iku yayi kang ingaran(an) nyawa//
11. //Mulane jumeneng sira / sing enur mulane dadi / iku sipating ngalira / mulane (a)duwe osik / saking eroh kang urip / mila jembar budinipun / saking ngakal punika / nyataning ati puniki / mula nira bisa ngucap saking Allah//
12. //Mulane ana paningal / sing enur mangke madhangi / mulane ana kang polah / saking eroh ingkang mosik / mulane ana budi / saking ngati purwanipun / mulane arerasan / saking Allah ingkang mosik / napsu nira jasmani mosik / napsu nira jasmani sampun karangkang//
13. //Yen dereng (kang) nyawa mukdas / napsune ora kepanggih / k(e)rana napsu(ne) nira / sampun nyateng anan dhiri / yen nyateng (anang) dhiri / (na)napsune wonten kanga nut / nora sawala karsa / sayaktine napsu iki / (inggih) punika ingaranan kurung nyawa//
14. //Asale sanunggal nunggal / sayaktine ora dadi / kang tumrap ing raga nira / mapan
dhiri ing ngucap / sirahe puniku malih / ganggangsal jalki ingaranan / puniku jatineng dhiri / iku minangka dadi / mulane manusa iku / yen sira wruh mangkana / katrapan manusa kang bangsa sukma//
16. //Sampurna sapolah ira / norana panggih pinanggih / dening adhiri punika / kawruh rasa (kang) sajati / endi kang nyawa yayi / iya diri wastanipun / dede rupa kang
Mukamad ora kocap / datulah ingkang kaesti / pan Mukamad kawitan angucap Allah//
kena / jatinen Mukamad iki / kang atudhuh sampurna ing dhiri nira//
19. //Aja nut ing wong ngakathah / dadi lir tawon ning ngalih / ora alih kawekasan / jatineng kawula iki / den waspada ing dhiri / aja ta sira kasurup / emutena ing nala / jatineng kawula iki / kawruhana jatineng (kang) maha mulia//
20. //Kang rayi matura nembah / dhateng kang raka (a)ririh / dhuh gustinipun pangeran / andika wong wong priya singgih / kang yogya amadhangi / dhateng kawula wong ngagung / kados pundi pangeran /
dhiri / kawula ajeng uninga / jatineng Mukamad singgih / kalawan pinten malih / aksara ingkang alungguh / dhateng dhiri Mukamad / kawula ajeng udani / padhangena pun dasih ajeng uninga//
22. //Seh Jabar mangka angucap / dhuh mas mirahipun yayi / angger gustine si kakakng / andika wanodya luwih / dya (ta0 patakone singgih / baya yen nora angrungu / wanodya kayandika / pun kakang popoyan gusti / lamon yayi dereng awas ingkang nyata//
23. //Patang prakara Mukamad / kang tumrap ing raga iki / anenggih kawan perkara / pun kakang miharsa warti / kang rayi matur aris / kados pundi tudhuhipun / jati(neng) Mukamad ika / pundi aksara (kang) karihin / pan punika kawula ajeng uninga//
24. //Seh Jabar mangke wecana / wonten dening kang rumiyin / aksara mim awalika / pan kalih lawan mim akir / kaping tigane malih / aksara (he) puniku / nenggih catur kawarna / aksara (he) dal puniki / iya iku aksara aneng Mukamad//
25. //Sastra sakawan punika / angebeki bumi langit / norana tawang tumawang / jatine aksara yayi / kabeh wus angliputi / sakathahe kang tumuwuh / saking ing aksara (he) / (sa)tunggal samargi margi / tan pra beda Mukamad kalawan nira//
26. //Pundi tudhuhing aksara / kang catur punika malih / mimawal (puni) punika tuwan / ing pundi tudhuhe malih / miwah mimakir singgih / ing pundi gene lungguh(e) / kawula babarana / aksara ke puniki / aksara dal (ing) pundi enggene senathan//
27. //Seh Jabar mangke wewana / dhuh man jiwanipun gusthi / mustikaning pagulingan / andika (ja)jatining estri / nyata (pa)takone singgih / lamon paran dereng weruh / aksara mim awal ika / sirah ing Mukamad yayi /
anenggih Mukamad yayi / iku (kang) pasthi aksara / kalintang (ingkang) luhur / dening amawi ngalam / aksara (sa)kawan yayi / pan sakawan aksara kang pakumpulan//
29. //Kang rayi alon angucap / kawula matur ing gusthi / ngalame mimawal ika / lawan ngalame mimakir / kawula dereng uning / anedha tethelanipun / miwah (ingkang) dal /
pu)iki / angesthu lamun ginunggung / panembah idep ira / tan mengeng maring pamuji / tan ing ngrasa siniyan dening pangeran//
31. //Aksara he iku iya / ngalam jabarul winarni / ingaranan sapaworan / sakehe sasita kepti / angrasa yen linuwih / jambaring manah tan surut / angagungaken ing dal(a) / aksara dal (kang) kinawi / ingaranan ngalam laut (kang) wekasan//
32. //Angrasa yen kawisesa / tan gingsir ing pangabakti / angrasa lamon kawula / tata karma kang den esti / punika kang pamanggih / dadi ing pitutur isun / saking aksara ika / kang anang Mukamad yayi / kawruh ana gelaring aksara papat//
33. //Kang yayi matur anembah / dhateng kang raka aririh / dhuh gustinisun pangeran / andika wong priya singgih / kang amuruk maring mami / saking kawula bodho bingung / kados pundi pangeran / kawula dika padhangi /
i)lapi / (a)duh gustine si kaki / andika guruning estri//
02. //Ana dening kang minatur / aksara ingkang
03. //Wonten dening kawruhipun / aksara mimakir yayi / dadine loh kalam ika / (kang) kaping kalihe malih / den nyata ing ana nira / kawruhana kang rumihin//
04. //Wonten dening kang ing pungkur / aksara ka (ing)kang dumadi / sawarga lawan kagungan / iku minangkane dadi / kawruhana mula nira / jatineng sarira neki//
05. //Aksara kang mugeng suku / (kang) kadadiyane malih / sakehe jagat gumalar / madal saking aksara alip / iku tan pinangka nira / kang dhingin lawan kang kari//
06. //Woten dening kang winuwus / Mukamad mangke puniki / iku yayi ingkang ana / dadine gelaring urip / iku yayi den karaksa / para gusti den nastiti//
07. //Iya iku mulanipun / ana bumi ana langit / ana sawarga neraka / miwah ngarsa lawan kursi / dhing dhing jalal iku tunggal / iya sing aksara mim//
08. //Kawruh ana mulanipun / dadine jagat puniki / lawan sakehe kang ana / dadine jagat puniki / ing mangke sampun winedar / thukule ana ing bumi//
09. //Dadi agung sipatipun / engkaurahaning yang dadi / ora ana (ingkang) bingal / cukule jalma kang lahir / nanging yayi kawruhana / asale legine dhingin//
10. //Kang sampun umateng kawruh / kawruh ana kang dumadi / mapan sakehe kang ana / dadine jagat puniki / nanging yayi kawruhana / aksara (ing)kang jatim//
12. //Aksara tigang dasa iku / kabeh wus anang (ing) dhiri / lagi kumpuling aksara / insane kamil angliputi / iku yayi kawruh ana / lungguhe sanunggil tunggil//
13. //Aksara alip puniku lungguwe / ana ing ati / aksara be punika / lungguhe ing netra neki / iya ireng irenge netra / iku (wa)wayanganing urip//
14. //Aksara ba enggenipun / ing ngirung (pun)iku yayi / (a)nenggih aksara se ika ika / bahu kanan lawan keri / aksara jim punika / kuping kanan la(wa)n keri//
15. //Aksara he enggenipun / ing ngirung (pun)iku yayi / (a)nenggih aksara se ika ika / bahu kanan lawan keri / aksara jim punika / kuping kanan la(wa)n keri//
16. //Aksara keke puniku / lamkung kiwa tengen nenggih / aksara dal punika / suku kanan lawan keri / kurup ya reja punika / kempongan kakan (lan) kiri//
17. //Aksara sin sin puniku / lungguwe ing susu neki / kiwa tengen iku iya / aksara sad enggeneki / kalawan aksara bad / gigir iga kanan keri//
18. //Aksara te le puniku, lungguhe wonten ning pundi / kawula pajar rana / lungguwe sanunggil nunggil / Seh Jabar aris
pu)nika / kalawan (ing) pa (pun)iki//
20. //W(al)ikat kanan enggenipun / miwah lawan keri neki / aksara kap kap punika / tunggal lungguwe kap pakir / ing bathuk (kang) kanan nira / (ka)lawan bathuk (kang) keri//
21. //Aksara lam tenggenipun / ing otot ira (pun)iki / aksara
amperun nira yayi / miwah kurup enun ika / lungguwe ana ing gigir//
22. //Aksara wawu enggenipun / lungguwe ana ing sikil / miwah kurupe punika / lungguwe ana ing daging / aksara lam alip ika / enggene suwara nira (iki) / /
23. // Aksara ambyah puniku / lungguwe ana ing pundi / kawula papajar ana / tuwuhe aksara iki / Seh Jabar aris ngandika / ing kala mungguhi reki / /
24. //Aksara iya puniku / lungguwe ana ing pundi / Seh Jabar mangke ngandika / iya iku ana (ing) kulit / dadine manusa ika / kalimah(e)
aksara jawa puniki / Seh Jabar aris ngandika / iya yayi sun wartani//
27. //Aksara jawa puniku / ana suku ulu iki / ana talingan
jabur lawan injil / padha kabeh ngalih dasa / lulukuning kurup iki / tandhaning ulu (pun)ika / kalam mullah ingkang suci//
29. //Nora basa S(u)wara
31. //Sarta tinurana niku / puji kadim angrimangi / aksara kang awal ika / aksara ngarab kang dadi / mangke ing aksara ngarab / tan naganti lawan jawi//
32. //Nanging kari modalipun / aksara jawa puniki / pernahe ing kiwa nira / kang ing tengen niki / jawa ngarab dadi dammar / ing jagat kang wayang kawi//
33. //Purwaneng aksara iku / duktampa pangandikaning / (ing) Allah mulaning aksara / (kang) dadi nyata ing dhiri / iku ingaranan nekat / elloh kalam (kang) anang
Akadiyat aranipun / annuli tumiba iki / kang kamahana ing papan / tunggal ingaran nadrahni / mulane dadi aksara / tigang dasa anang dhiri//
37. //Sakehe aksara kumpul / amring alip tan puniki / aksara arab duk tumrap ing papan kang suci marnih / olih patang puluh dina / bunder kadya puniki//
38. //Ana gatrane puniku / dadi jabar jer (pun)iki / ana dadi pespika / sarta tinurunan puji / la ila ha illallah / puji sukma arimangi//
39. //(Iya) jatine aksara iku / iya ana kita iki / iku wiwitaning aksara / dadi ana kita iki / aksara jati iku tunggal / lawan aksara jawi//
40. //Kiwa tengen anggenipun / ing luhur ing ngandhap iki / lanang wadon iku iya / agama lawan drigami / mulane mawi sandhangan / duk mulianing drigami//
pinadhar kama / miowah aksara kang dadi//
42. //Kang tanpa sandhangan iku / tan maprah pantering iki / aksara jawa lan arab / rebutan kadi ing mangkin / upama kadha sandhangan / tata karma lan drigami//
iki / aksara jim punika / bahu kiwa pernah neki//
44. //Aksara dal pernahipun / pupu tengen la(wa)n keri / anenggih re
pangandikaning wong singgih / pangeran gusthi kawula kang asawang nagasari / andika kang madhangana / dhateng kawula iki//
46. //Kawula anuhun atur / tuwan padhangana gusthi / temuning badan lan nyawa / (ing0 pundi enggene kapanggih / kawula nun panduka / kang ingaran
anyangkemi padha / lah tuwan padhangena / kawin batin wiyosipun / temaning badhan lan nyawa//
mengo lawan thata iku / gene pepsa ideng iman//
03. //Tegese kabla punika / ules ules pangandika / tegese bada dhawuhe / pan wus jumeneng ika / sipate pangandika / Tanana ora
prakara iki / gagawan saking pangeran / (ka)karuhun pangucap mangka / kaping kalih pamiharsa / kaping tiga paningal / kaping pat rekek pangambu / kaping lima(e) ular ular//
badan / wus jumeneng ing sipate / sipateng manusa ika / aran urip punika / di(na)dekaken waked
urip jatine / nugrahan tukone ika / kin nyawa maring badan / samakta pepek penuh / aningali ing kelokan//
10. //Aran roro dadi siji / tunggal polah tunggal karsa / makluk (pu)iku jenenge / duwene patang prakara / suka kalawan duka / lara pati
Tegese ora ngulati / kang ngucap (pun)iku Allah / (a)pan iya Allah mangka / kang anebut Allah ika / iku pasthine Allah / kang ningali Allah iku / mapan iya iku Allah//
15. //Den sami ing ngawikani / aling aling (ing) ilmu rasa / kanga ran tetep kang mangka / kathahe (e)nam perkara / karuhunipun jasad / kaping kalih roh puniku / ping tiga tetep kang iman//
16. //Kaping pat tetep kang tokid / kaping limane maripat / amangeran kaping neme / yen wus awas kabeh sira / during weruh jatinya / during sampurna sireku / yen derng weruh (ing) jatinya//
17. //Yen wus awas kang kinunthi / tetep kang tan kocap ika / dening wus weruh (ing) jatine / sampurna kawruhe ika / jumeneng amardika / sampurna tingale wong iku / tasdik koruping tingal(an)//
18. //Pasthineng kawruh yayi / tan kakalih urip ira / tan ana pangucap roro / pamiharsa mung sanunggal / paningal manusa nunggal / tan ana roro pangambu / tan kakalih tikah polah//
19. //Sampurna jumeneng (sa)tunggil / pangucap tunggal punika / pamiharsa tunggal mangka / paningal tunggal (pun)ika / pangganda pan satunggal / polah karsa tunggal iku / urip ira mapan tunggal//
20. //Iku kawruh kang sajati / kang sampun weruh (ing) uripnya / pan uriping Allah mangka / iku uriping sukma / pangucape punika /
ngiski punika / ping kalih ngasikka ka / (ka)pi tigane wujud masuk / yayo den sami uninga//
23. //Tegese ngiski puniki / pangeran kang Maha Mulia / pangeraning jagat kabeh / tegese punika iya / sipat Allah (pun)iki / partingkah (kang) birahi iku / (a)karsa nganakaken asya//
25. //Iku kawruhana yayi / sipat(e) patang parkara / sipat kalam Allah reka / kaping kalih sipat ngakal / ping tigane punika /
28. //Anebut kabla karihin / iku waktu kang kajabat / waktu surukhul watane / sembayang kali rakangat / ing jero ing ngulesan / tegese nenggih puniku / iya badan lawan nyawa//
29. //Kang rayi anembah aris / inggih tuwan guru amba / kang ranget asih ngabdine / kawula tekeng sampurna / kalawan tudhuh tuwan / amba mangke tuwan wuruk / sarta nembang rangsang prawa//
01. //Kawruhana tingkahe wong sapatemon tatane / sapatemon ora kocap lanang
Sapatemon ora kocap lanang wadon sarate / yen kocapa lanang wadon dereng yakin tingale//
05. //Mantep dhewek norana panggih pinanggih pastine / ingkang ngawas pan norana pangerane idhepe//
06. //Yen ana apangeran pan dereng awas tingale / ingkang ngawas pan norana polahe dhewek jatine//
07. //Yen ana bayange dereng sampurna tingale / esak serik tan wruhe ing padha mangkin anane//
08. //Anggurayang pati pati titingali tan
dadi/papane / papan iku akathah warna warnane/sastrane//
14. //Aneng jagat anukma ingkang ngaurip jatine / jati iku anukma saka ing ngurip adhine//
15. //Kuran iku atulis manusa adi papane / dipunawase tulis papan kang adi/tudhuhe//
16. //Ingkang ngawas pan orana pamujine / tungkule tungkul iku / wus pinuji / lan
sembahe / sirnane sirna luluh / anging sukma ingkang langgeng anane//
19. //Iya iku pujine sukma sajati / jatine nora lawan kang pinuji / lapinuji dheweke//
20. //Awak ira angarani ingaranan / wakhide aran iku / kang anguwuh pribane jatine//
21. //Jati nira nyatane ngulu dinulu awase / ing ngawase enting / tan ana kekalih dheweke//
22. //Anging rasa kang sadya langgeng angurip anane / urip tunggal pan orana malih malih/wiyose//
01. //Weruh(e)na sampurnaning pati / lan jatineng wadon / sampurnaning wong agesang dene / lan sejatine wong lanang endi / lan dununge bakti / lawan bayanipun//
04. //Dening dununge sembah mas yayi / iku den waspaos / wujud badan ngadam wujude angger / iku lamon tinarima yayi / maring ing yang widi / iku dunungipun//
05. //Dening badane panembah yayi / batal tegese (yang) wong / matekaken ing panembahe / iku batale wong nembah muji / lan paranen apti / bener apa luput//
06. //Nyi Mutamainah aris nahuri /
Wong sumarah ing lautan yayi / wus mati kang raos / pan nabi lah wong iku patine / Allah priye sira wus kadugi / Nyi Mutmainah angling / kawula anuhun//
09. //Sampurnaneng lanang wadon pundi / kawula dereng wruh / Ki Seh Jabar maka wuwuse / sajatine lanang wadon yayi / upamane paksi / (lan) kurunganipun//
10. //Sajatine lanang (kuwi) paksi / kurungan kang wadon / roh
dereng w(e)ruh / sampun tanggung babarana kabeh / Ki Seh Jabar anauri aris / manira manggih(i) / ujare wong ngaji nakhwu//
12. //Panunggale lanang la(wa)n estri / ing tasniyah kono / wayu sarikani iku lapale / sakuthu karone / jalu lan estri ngendi
14. //Tegese tasniyah roro yayi / apa lire loro / roh lan jasad punika jatine / lanang wadon tunggal dakil karij / kharij ingkang kharij / jisim jaba tegesipun//
15. //Jasad jaba roh ing dalem pasti / iku tunggal yang wong / lanang wadon tunggal dakhil kharij / lah kayapa yayi / apa sira pethuk//
16. //yen ora pethuk kadi pundi / padonana ing ngong / Nyi Mutmainah suka manahe / miharsa pitudhuh rasa (a)pekik / yata muwus aris / kawula ayun weruh//
17. //Pundi sirnane nyawa lan jisim / inggih weruh(e)na
jisim / manawiyah kono / andheg anan manawiyah bae / ora kena munjuk maring mangani / lah kariye yayi / apa sira pethuk//
19. //Lapale tur pangubi lalipi / tegese mengkono / ana pon tasniyah ing rapane / sirnane roh lawan jisim (ika) / anunggil kanga lip / basa alip unpus//
20. //Nyi Mutmainah aris nahuri / inggih mangsa borong / pethuk pisan tuwan kawulane / sadya mendhek anikel (pa)warti / anjum asta sarwi / mangusapi lebu//
ing wukir tembang dhepoke / amejang rabinipun / kang ingaran Nyi Mutmainah / langkung denira utama / pan wus manjing guru / wau dhateng Ki Seh Jabar / pamuruke wau dhateng ingkang rayi / amurukaken tekad//
02. //Sapa ingkang padya ing ngabakti /
den wedi sira ing Allah / den rumasa / akeh doraka ing widi / den akeh
iku) Ora pisan pisan yayi / yen duweya tingkah lawan polah / saking Allah pinangkane / ana nira puniku / sasat ora ana puniki / lir karya wewayangan / ana nira iku / satemen temene sira / yen den osikaken sira (pun)iki / datan
kabeh / dening khakekatipun / sira iki tan anduweni / ing sadra khakekatipun / oduwe pisan pisan / tarimanen / iya wuruk isun yayi / den temen piker ira//
11. //Yen sira (u)wis piker ing ati / lamon uwis kagem ing wardaya /
ngrasa duwe jisim / aja ngrasa yayi duwe gesang / aja ngrasa aduduwe / karentege atimu / obah ira ingkang lahir / iku arsaning Allah / lawan malihipun / wujud ira urip ira / (i)ya iku dudu urip
yayi / ora wujud iku pisan pisan / arah dening khakekate /
Allah mangke kang urip / kang duwe tingkah polah / mung Allah kang luhur / ana dene awak ira / tarimanen punika ngadam
magrib lan ngisa / subuh punika / niyataken waktu / den weruh parlu la(wa)n sunah / dipun weruh / esah lawan batale puniki / aja koru ping niyah//
17. //Yen angucap arta rakangatin / kawruh ana kehe kang rankangat / waktu kang siji sijine / poma aja kaliru / den tetela sawiji wiji / lan yen maca adahan / kawruh ana iku / niyate (ing) ati nira / padha mengko / yen amaca imaman (ingkang) singgih / niyata dadi imam//
malihipun / lamon sira mangke abakir / sirna kena mangka den kebat / asya jagat iku / apa dening badan nira / sirna kena / tetepena jroning ati / aja sira
bae / wong dening makhluk iku / sirna gempur kang ngadam sarpin / tan ana mantra nira / ara mambu wujud / ora ana pisan pisan / anging Allah kang salat ikang atakbir//
21. //Kang anebut asmane pribadi / angrawruhi maring dhewek ira / nembah muji ing dheweke / tan ana liyanipun / ingkang ora (ana) kakalih / kang esah ing dat ira / esah
kaya lagi duk nora / ingga lagi duk guyub / sira jagaman gamma / pan ing mangka / kaya
ana liyane / (ing)kang takbir puniku / datan liyan saking yang widi / dat sipat ing kawula / sampun sirna gempur / ingkang amaca patekah / ingkang rukuh / asujud ingkang alinggih / tan liyan saking Allah//
24. //Oranana wujud liyan maning maning / anging Allah kang molah atingkah / (ing)kang amuji ing dhewek / ngawruh ing dhirinipun / kang amuji pinuji nganggil / tan ana liyan nira / mung Allah kang wujud / tan ana kang liyan liyan / anging Allah kang ana
mulia / kang salam punpa dene / tan liyan saking yang (a)gung / kang akarya bumi lan langit / kang amurba amisesa ing sakabeh iku / ana dene awak ira / ora pisan yen duwe ya osik / wujud silage ora//
27. //Yen wus salam awak ira yayi / den rumasa sira kawula / anglakoni parentahe / parentahing yang ngagung / ingkang kinon kang den cegah winegah / ing parentahipun / nuli sira
nira / nenedha maring yang kang maha tinggih / sawuse bada (sa)salat//
29. //Wong (kang) nenedha maring yang widi / lamon nora anglampahi salat / ora (u)
03. //Puji nira den kawayang kang sinebut / den kasebut asmane lan masamane / asma iku minangka ugering tingal//
04. //Asma iku minangka warganing tingal / tingal iku den awas ing margane / mapan kapir dadi sasar jeneg ira//
05. //Yen wus awas tingale maring Yang widi / mapan iku olih jenenging wali mumin / yen wus olih sapangate nabi nabi//
06. //Mapan dadi sampurnan ing jenengira / badan nira bebalung ngiri / roh ira pan tan driya sampurna ing jenegira//
Mutmainah amatur / maring kang raka ririh / sampeyan guru kawula / tuwan padhangena gusti / prantane wong (kang) (a)salat / lawan kakatipun malih//
pundi / Seh Jabar mangke ngandika / kang ana langgeng ing pasti//
04. //Siti Mutmainah (u)matur / tegese ngadeg punapa /
saking watu / dede geni saking bumi / pan dudu geni neraka / dudu geni owah gingsir / pan dudu geni mujijat / sejati(ne) aksara alip//
06. //Iya alip tegesipun / urip (da)tang kenang pati / mapan sajatineng cahya / amadhangi ing jasmani / iku (ing) aranan sirullah / iku yayi wuruk mami//
07. //Kang rayi anembah matur / sarwi mekul pada kalih / inggih tuwan guru hamba / wonten atur hamba malih / asale
10. //Dudu angin angruhaken kayu / iku sajatining angin / mosik ora kandheg sanalika / siyang dalu
prakawis / ingkang karihin (a)napas / tanapas ping kalih neki / kaping tigane anapas / sekawan pupus sireki//
13. //Kang aneng ketetg iku / napas kang medaling kuping / kang medal ngirung tanapas / napas miyos cangkem nenggih /
iku pupus / ingkang ijo napas nenggih / pujineng napas punika / inahurabna (pun)iki / ilallah pujineng (a)napas / pujineng tanapas iki//
15. //Lailahaillallah iku / pujineng napas iki / anenggih yahu Allah / sampurna kayapa (sira) yayi / iku pamanggih manira / Nyi Mutmainah ature inggih//
16. //Sampun tanggung awakipun / tuwan babarana malih / asale sujud punapa / Seh Jabar ngadika aris / iku pamanggih manira / kang sujud asaleng wari//
17. //Dudu toya asat agung / dudu toya (kang) kinardi / pan dede toya samara / dudu toya manis pait / pan dudu toya mujijat / miwah toya owah gingsir//
18. //Dede banyu keneng surud / sajtine toya nenggih / lam akir nuru bubiyah / iya nyawa jati neki / siyang dalu ora samar / saking nurullah madhangi//
19. // Sejatine wari iku / aneng patang prakawis / banyu wadi kang karuhun (ika) / maningkem sakawan neki//
20. //Paran karsa nira iku / Mutmainah awot sari / inggih nedha wejang tuwan / kadi pundi ingkang inggih / Seh Jabar mangke ngandika / alinggih asaleng bumi//
21. //Dudu bumi pulo gunung / dudu bumi owah gingsir /
mangka / ratuneng nyawa sadaya / wenang aran datullah / langgeng pamisesanipun / iku kersandhaning Allah//
02. //Yayi sajatineng angin / rokhani ingangked taya / kang mimbuhi kahanane / kang pinung rasa surasa / wenang aran sirullah / kahanane asung
Yayi sajatineng wari / roh rabani (pun)ika / kanga gung purbane reko / rasa kang luwih sampurna / cahya ingkang apadhang /
ingkang angin iku mangka / uripe napas kewala / kang asal toya ika / uripe pan dalu / langgeng ing paningal ira//
06. //Murade kang asal bumi / pasthi uripipun
tetep tingali reki / kang asal angin punika / masum imane mangka / warnane limarcu ika / kadi wulan purnama / metu saking ati danu/ punika dipun waspada//
08. //Ingkang asal wari yayi / pasthi makbul imane ika / ing ngati
lir dammar kurungan toya / ing ngati putih asale / murade api punika / langgeng tan kena owah / cahyane urip puniku / iya
sasi purnama / murade kang asal banyu / madhep maring rasa mulia//
12. //Datan kena owah gingsir / kang caya kadi purnama / ingkang asal
ika / wus tekeng sang nata mangka / pangeraning wong sajagat / iku pamanggih ing wang / kang garwa nyungkemi suku / asruh denira karuna//
01. //Dhuh laki nisun gusti / pangeran dunya
03. //Ana muradipun malih / anenggih patang prakara / wujude kanga pi ing reko / ingkang dhingin dadi
jinem (ka)lawan lilimsa / anenggih kaping lima / iya ingaranan paru / punika
07. //Dhadha tinapi gagir / tangan lawan pupu nira / lambung kiwa lan tengene / irung lawan kuping ira / cangkem
gigir lawan dhawa iku / lambung tengen lawan kiwa//
12. //Anenggih (wa)waktu magrib / tigang rakangat salat(e) / ing nabidulah tandhane / grana kalih lawan muka / waktu ngisa punika sakawan rakangatipun / anenggih pupulan
lan ing ngaku punapa / yen patemon lawan isun / ing pundi yen kapanggiya//
16. //Lamon andika kapanggih / punapa andika aras / punapa dinulu mangka / andika cekel punapa / kawula dika wejang / kiyai panutan isun / inggih tuwan guru hamba//
punapa karsa nira / punika pamanggih ingsun / (pun)iku jatine karma//
19. //Kang rayai (u)matur malih / wonten kari atur ingwang / sampun salah tampa mangka / kawula Tanya andika / tuhu estu ing tuwan / wus asare lawan isun / mulane
kathahe mangka ingkang aran tukaranah / kiyai dika wejang / kadi pundi tingkahipun / Seh Jabar mangke ingucap//
sipating prakara / kalawan wujud tunggal / nora ana liyanipun / ningyung jati (a)wisesa//
24. //Kang rayi asruh anangis / adhuh guru amba tuwan / sarwi guru amba tuwan / sarwi (a)nungkemi padane / among lakiku pangeran / ingkang asung sawarga / sampeyan karma rong puluh / kawula dadi pawongan//
25. //Pinembut wau kang rayi / kang nama Nyai Mutmainah / Seh
Kang abang saroro den uculi iku / cengeng madheping (kang) tunggil / kang nora roro (pun)iku / dat sipat mani (si)reki / apngal jumeneng mangka//
04. //Miwah panglipt ira inf asya iku / lir angganing karta iki / (ka)lawan puputihipun / tan ana ing jro ing jawi / datan kena ngucap karo//
05. //Datan kena ing ngucap kakalih iku / tunggal tunggal (da)tan tunggil / (rasa)ning wong kang sampun rawuh / tingale wong tekeng jati / den tingali kabeh mangka//
07. //Pujining yang anebut maring yang agung / (a)nebuting dhewek ireki / anyatakaken asmanipun / lamon nama Allah iki / sampurna maripat kang wong//
08. //Sampurnaning mripat kakiki aku / iku ora aningali / iya maring dhewekipun / kanga ran liyan (pun)iki / sirna lebur adam tinon//
09. //Adam kakiki kaya lagi duk ora (iku) / ing gaibul guyub iki / aja kasamaran iku / pan ing mangka (pun)iku / kaya lagi kuna kang wong//
10. //Awas ira kawruh ana malih iku / dudu awas ira pribadi / saking arah khaketipun / dening abaran neki / ling miyangga warmin mangka//
11. //Paningaling miyangga maring sakibipun /
kang ngalah wisesa sang purba agung / poma tingalana iki / dipunawas ira iku / aja sira ora ningali / sampurna tingale punang wong//
14. //Sapa arep weruh(a) ing sajati iku / kawruhana sarira neki / kanga ran awak (pun)iku / dudu johar lawan jisim / pan kakekatepun ningwang//
16. //Ana nira ing mangke sira den
18. //Sapa (kang) weruh wirasaning urip iku / satuhune kanga ran mumin / jenenge wong iku / kawruh ana den sayakti / jejuluk pangeran kanga gung /
nedha barkah tuwan / pundi roh ing salat nenggih / lawan tegese malih / napsu neng salat puniku / pundi ngilmuning salat / lawanipun Tanya malih / kaya paran kanga ran jasading salat//
03. //Mangke padhangena tuwan / aja kaliru ing tangwal / amiyat napsuning salat / roh ing salat atakbir / ana coreke malih / sampurnaning takbir iku / atudhuh maring nala / kang angucapaken nenggih / angging tuwan (ing)kang maha luhur sampun//
04. //Dene ingkang aran niyat anenguhaken ning ngati / madhep maring arah ira / lan madhep ing wujud dakim / lan sipat kita iki / madhep maring ing yang ngagung / kalawan pingil kita / madhep ing pingil kakiki//
neng salat aweh salam kaping kalih / uteking salat singgih / nenggih astaning salat / amaca puji lan wirid / sampun jangkep kabeh sawelas parkara//
07. //Anapon maca patekah / atuduh ing wujud singgih / sampurnaha ing manusa / tegese ruku (kang) singgih / iku aselang angin / (a)ngilangaken ka king wujud / yane sujud punika / aja sira aningali / sakathahe labet (ing)kang bangsa riyah//
iki / cayane dadu punika / wijiling caya awarni / salat ngisa kawarni / atas Nabi Ngisa iku / iya abang caya nira / Nabi Ngisa
mulanira ika / awasena den nyata / punika pangawruh ingsun / pamuruk(ing) sukma ring sira//
sampurnanen kasidan / kang singaran jasad iku / pagurokena den awas//
08. //Iku gaib ingkang singgih / yayi den awas ing pejah / bilih tekeng urip reko /
kalbune / ingwang atuwanira punika / pujinira ing manah / ingaranan sadat sireku / tanpa sandhang pangan nira//
10. //Endi delanira uni / duk tumraping wong atuwa / sapa rong wongira reka / endi sembah
reko / duk tumrap ingwang ngatuwa / duk dereng tumrap ika / kang ingaken duluripun / ing ngendi
napsu gaib ingarane / den awas aja pepeksa / sasmita kang utama / yen sampun awas puniku / sapolahe dadi salat//
14. //Yen awas ing tudhuh singgih / pan
01. //Ki Seh Jabar mangke wuwus aris / tarimanen yayi wuruk ingwang / maring sira iku mangke / aja ing ngrasa luhung /
ing ling tuwan / aja samar / yen sira reketan yakti / tan tulus adhepira//
03. //Ki Seh Jabar angandika aris / miwah ingsun dewata ing tilam / inten ing sawargi mangke / sadalu ora turu / rabi nira den wawarahi / pratingkang ing ngagesang//
04. //Bayanipun angrawuhi dhiri / sayaktine akeh wong kasasar / dening akeh rencunane / aja kaya sireku / sira malih ta yayi mami / dening dereng tumingal / jatineng kawruh / prayoga atatakona / aari ningsun / ing tingal kang nyata iki / iku den tekokena//
05. //Prandene anang j(e)roh sawargi / pan kagodha dening belis lanat / wong luhung akeh godhane / (ing)kang kaya sireku / sira malih ta yayi mari / dening derng atanya / jatineng kawruh / prayoga atatakona /
mulasena asihe / saking bodho katengsun / sapa sinten ingkang madhangi / yen boten karsa tuwan /
sadayanipun pelag / rakiten den bagus / nadyan tan ngangge ya ulam / den apura yen rakit ira abecik / iku wuruk
pun / aja kesah karsa pribadi / yen maksih dhadhaharan / yen ora ing ngutus / mapan tilari ing priya kang maksih
polahira maring biyang / lamon simicara dhewek / nadyan sampun weruh / apiapiya sira rumihin / priyen mamarahana / maring sira iku / yen
wuruk ingwang / angrasaha sira kinarya uwit / kinarya gugunangan//
19. //Sakathahe maru nira nini / ingkang
nira maring sira iku gusti / poma teka menenga//
20. //Poma poma aja sira padhani
daserah ing guyu / yen darbe wewehana / ing
ring sira tan surud / iku poma lakonana / wekas ingsun yen arep kanggo alaki /poma poma wuruk ingwang//
maru nira / wiwirange iku / wewe ya sisingidan / ing cupete marunira iku yayi / aja ngarep(ing) wong lanang//
gumanti / maring maru maring wong lani//
28. //Yen laki nira duwe kekasih / sira uga age miluwa / maring dhedhemene / miwah asih ing maru / atanapi asih ing selir / teka sira miluwa / den asih kalulut / pasti miwah ganjaran / ing pangeran wong wadon bakti ing laki / ngalamat manjing s(a)warga//
29. //Kaping kalihe wong estri / angrabekaken maring wong lanang / manjing sawarga jangjine / (ka)ping tigane wong iku / wong estri bakti ing laki / anut ujareng priya / tan malang ing kadhum / (da)tan sumangga ing karsa / iku dudu wong wadon linuwih / kang
31. //Sajenenge wong wadon puniki / raina wengi iku kenang dosa / sira den weruh ta angger / yen sira sare karihin / yen arip netra nira / aja sare ing
ana tundhangan / parandene yen kakangira aguling / munggah ing pasareyan//
32. //Prandene sira den timbale / marang kakang ira awas tuminga / nuli sira age age / tumurut (pun)iku /
ngajak aguling / dipun undang dening laki nira / nuli den bebata angger / lamon sasampunipun / sawombana kelawan
34. //Satemene ing ngurip puniki / nora kena uwis ing panyana / yen ora sareh wuwuse / sarta lawan
sareh wuwus neki / kaping kalih kelemang lampah / lan akeh pamujine / kaping pate wong iku / kang tan pegat amangun teki / atawa sih yen ana / ajangkeping pitu / wong kang adil pala marta / kaping neme ingkang anekani / sakarsaning atanya//
36. //Kaping patune wong kang pinilih / yen wong kang wus tan arsa engkaulyan / ana papa lalakone / yen ana kang kayeku / aja semang sira sing bakti / anedhaha
ing jalma utama / (ing)kang mengkana iku wong kang priyatin / tandhane wong tumeka//
37. //(Sang) Pandhita boja kirana iki / datan pegat sira mangun tapa / amadhangi sarirane / anyegah napsunipun / datan pegat amangun teki / paciptane wus nyata / tan ana kang dudu / sampun waluya sadaya / pangesthine tan ana kawula gusti / wus karem maring ora//
38. //Kang aja sira guroni iki / sang pandhita sipat kang mikana / kang patang parkara mangke / pandhita sipatipun / anglampahi laku tan yakti / ping kalih marga cacah / kaping tiganipun /
sipat marga cacah / soko dayan sanja gawene / (a)ngumpet tatangganipun / doyan mangan wawatek neki / pangucaping wong doyan / marga cacah iku / gawene doyana utang / genthong umes gawene sok angrasani / tur jail tetangga//
40. //Kang aja sira guroni / iya iku cacadeng pandhita / drengken iren pepadhane / nyanane sugih ngilmu / kang mengkono dudu wong singgih / iku wong pakematan / tur duwe wong iku / panggawene ora ana / ngilmunipun den urupaken ing
kabeh / nyanane apitutur / kitabipun den wolak walik / usul pekih lan sarap / miwah nakwunipun / den gelar ing wong kathah / nyamna nira sarira bisa ngaji / ujare nyana nira//
42. //Janma mangkin akeh ngimu wani / wong aguru akeh kang sambitan / dening akeh lelewane / sing akaton den jaluk / arep mundar wus ora olih / akeh wong ana lingsa / ing pangrungu nisun / (puN0iku wong sambewara / aguru anut brung tawon angalih / boya ketang ing temah//
43. //La(w)an ana pangandikaneng nabi / aja sira guru wong ampiran / lan wong linyok
pun)iku kabeh seseliran / padha guruwa marene / lamon teka maring isun / poma sira mikula pari / lawan ayam dhadhara / picise sasuku / sun wuruk ngilmu
mangke lakune / yen ing pangrungu nisun / ingkang aran santri sajati / bahasa iku tunggal / tri iku tetelu / kawruh ing patang prakara / ing lakune kang
01. //Ki Seh Jabar ngandika dhateng kang rayi / kang wolung prakara (ika) /
iku nenggih / lungguwe sanunggal nunggal / ujar iku tan den kawruhi / yayi pagurokena//
09. //Sapungkur isun takokena iku yayi / kang rayi ngandika / inggih nuhun kula gusti / andika kang madhangana//
10. //Kados pundi padhange ujar puniki / mas kawin nang Allah / lawan
14. //Ana dening mas kawin jalu lan estri / patemoning jasad / lawan nyawa iku nenggih / iya iku panunggal ira//
15. //Ana dening mas kawin ngaras lan kursi / patemone ika / sungsum balung ira iki / tunggale nur ngaras ika//
16. //Ana dening mas kawin lintang singgih / lan ngilmu (pun)ika / muka garib mata garib / bakrm arane (pun)ika//
17. //Patemone getih lawan daging nenggih / tegese punika / osik ira iku yayi / ing jajantung ira ika//
18. //Ana dening mas kawin bumi lan langit / mas kawine ika / ati lawas esi nenggih / (ingkang) ingaranan sirullah//
19. //Ana dening mas kawin raina wengi / patemone ika / netra putih lan irenge nenggih / roh kiyat tegese ika//
20. //Patemone kawula kelawan gusti / iku campuh ing rasa / ing misarane iku nenggih / iku pamanggih manira//
21. //Wonten (dening) mas kawin neraka lan sawargi / patemone ika / napsu lawan budi neki / panunggale ing dhiri nira//
22. //Ing anane becik angtep ira urip / sangkono
24. //Ana dening mas kawin puniki / derngenge lawan wulan / ngarabiyahi iku yayi / patemone
pun)iki / milane ana kahanan / angjisim puniki / mas kawin (ing)kanga tama//
27. //Sampun nyata (kang) jasad katrapan mas kawin / lan sipat sampun mukdis / kang akeh tinemu ika//
28. //Sembah puji puniku sami duweni / asma hapngal ika / kabeh padha mojud iki / dening ta sampun sampurna//
29. //Pan jumeneng ana kakekating urip / sarta polahing nyawa / sakira polah ngabakti / iya nyawa kang darbe polah//
30. //Ora liyan puniku ingkang darbeni / mangka winuwuhan / ingkang aran nyawa malih / minangka sakawan//
31. //Kang kaetang tiga welas nyawa nenggih / kabeh iku nyawa / tedhak saking roh ilapi / minangka ta leleberan//
32. //Pan sakehe kang ana ing makluk dadi / gumelar ing ngalam dunya / iya saking rok ilapi / minangka asaleng jagat//
33. //Alam iku tan ucul saking puniki / pan sakehe kang dadi / (ing)kang gumelar agung alit / minangka sipat ira//
34. //Mulane ingaran baka nenggih / langgeng tan kenang owah / nora ana kang momori / mung Allah (ing)kang kuwasa//
35. //Satedhahe Mukamad iku kang singgih / dadi amandhita / wawayanganing dat sipat nenggih / tunggal anane (pu)ika//
36. //Anging akeh kalurung tekad sami / anging Allah kewala / kang wajibul wujud iki / Mukamad tan kaunangan//
37. //Dening tunggal anane ingkang den esti / kadi (ra)
pitung langit / miwah lapis ingkang pitung ngesap / endi sihana liyane / lah ora ana iku / dening jalma ingkang utami / sarta lawan kang wikan / ing wong bodho iku / tan weruh lampah putusan / apuwasa arang ingkang den lakoni / dening doraka nira//
02. //Nanging yayi pamiharsa mami / wong kang sampun sasmitaning sembah / ora ana ing sembahe / miwah ing lampahipun / ora ngrasa lamon duweni / miwah tingkah lawan polah / ing
pisan / awor lan keketuk / nyanane sira sah ing nala / dudu sembah maring pangen (ing)kang jati / kaya wong mendem waragang//
04. //Pan sakehe ing para utami / nabi wali muga kang utama / nora mengkono lakune / tansah meneng kalangkung / pamujine osiking ngati /
ingkang madhangi / dating kawula / reh bodho kalangkung / kados pundit a ing karsa / wong angucap Allah kaesti / pundi nyataning Allah//
06. //Lawan pundi (ing)kang laki rihin / lan Mukamad Allah ta punika / kawula ayun w(e)ruh mangke / maksih bodho kalangkung / milu anut ujaring pawarti / dereng wikan (ing)kang nyata / ing basa puniku / lah tuwan tetela kena / ing
Allah anang jaba / sayaktine Mukamad ing j(e)ro yayi / tunggal wujud saana//
09. //Kagungane pangeran kang jati / kabeh yayi pan ana ing sira / malekat tunggal jatine / kang mukarabah rumuhun / maring Allah ingkang sajati / kabeh yayi wus ana / ora kena ucul / dadi kalampahan nira / kang malekat tan kena pisah sawiji / iku kagunganing pangeran//
10. //Kang Rayi (u)matur angabakti / inggih nuhun saking (a)sih tuwan / malekat endi nyatane / kang murakabah rumuhun / lawan tuwan ingkang sajati / kawula ayun wikan / ing sajatinipun / malekat kang murakabah / minangka potusan nira Yang Widi / kang tansah
nenggih ngijrail ika / kabeh nyatanipun / (a)nenggih Jabarail ika / wewayanganing datulah iki / Ngijrail papasangan//
12. //Ana dene Israil puniki /kakekate rasaning datulah / Minkail iku nyatane / rasaning datulah iku / lamon yayi dereng ngudani / yayi ingkang malekat / wau kang cinatur / kabeh wus ana ing sira / ing sakehe jir sira padha duweni / salah yen ana liyan//
13. //Pan kang rayi sumungkem ngabakti / sarwi mekul padane kang raka / langkung ajrih sanyatane / alon denira matur / inggih nuhun kula gusti / langkung dening kawuryan sabda dika iku / kawula matur pangeran / kados pundi kawula miharsa warti / ana wong ngucap mangkana//
14. //Kados pundi nyatane kang gaib / wong angucap jatineng Pangeran / kawula yun w(e)ruh nyatane / iradating Yang Ngagung / lawan mukdas puniki / paran gene nyata / pundi trapipun / kang ora pisah lan kula / pan kahanan nira puniki / nedha tetela kena//
gingsir / ing aksara bismilah (pun)ika / cinangcang yayi ibarate / kaya aksara iku / ing bismilah aja kasilib / ayun wikan ing pinangka / mulane tan ucul / lan kanthete ing aksara / ora pisah den w(e)ruh kang den samitani / pacuwan aja samar//
17. //Kang rayi asruh ngabakti / inggih bnuhun saking (a)sih tuwan / kados pundi nyatane / kawula dereng weruh / ing bismilah cangcangan muni / iku wiyos ing aksara / pundi
ing urip ira / ora pegat yen ucul salah sawiji / gempal kudrating Allah//
19. //Pan tunggale angawruhi dhiri / ing nganane becik anggep ira / iku sing kono wetune / yen wus awas sira iku / prabedane lan tunggil neki / iku den kawruh ana / ing ujar puniku / garwane aris angucap / kadi pundi tunggale dadi sawiji / rarasan kang mengkana//
20. //(ing)Kang ingaran iman puniki / nyatane lan tokid (pun)ika / murakabah tegese /
21. //(ing)Kang garwa (u)matur malih / kados pundi Pangeraning jagat / wonten wiraos mangke / duk lagi lara iku / pan siniyan dening
imanipun / Seh Jabar mangke angucap / emas madu juwita puspita sari / (e)mas mustikaning nyawa//
22. //Yayi atma sira soca adi / inten widuri saneng sawarga / amung andika isine ayun nira atulus / bayandika wadon linuwih / emas pangeraningwang / wong wadon (kang)ayu / alam arwah wastane mangke puniki / tan langgana ing karsa//
23. //Kadi pundi duk lagi lara iki / pongah Pangeran alam apa punika / kawula dereng wruh mangke / punapa imanipun / miwah reke duk tengeng iki / alam apa samana / kawula yun w(e)ruh / sampun liwat (pun)ika / saking kono iki / annuli alam (pun)apa//
24. //Lawan wonten wong (a)ngucap singgih / kang mangkana pangucape ika / duk nyawa ing ngambil mangke / saking badan punika dadalan neki / duk si nyawa ing ngalam / miwah pecatipun / yen ora kadi punapa / nyawa ika ing pundi dadalan neki / apa rupaneng nyawa//
25. //Ki Seh Jabar amuwus aris / emas madu inten ingkang mulia / retna kencana
nglepas ing riku / nyawa nira ing ngalap singgih / sekang jeriji nira / jempol suku iku / seksana nulya binakta / nyawa nira munggah ing segara kadim / pecat segara leka//
27. //Sasampune segara kadim iki / miwah mangke ing segara leka / segara playa rowange / sampun liwat sing riku / nulya mancad segara malih / segara istigna kang / kocap puniku / (ing) kono enggon pasenetan / nyawa iku kandheg ing segara urip / angenteni parentah//
28. //Rabinipun atur ira aris / he pangeran mustikaneng jagat / kadi punapa tegese / segara leka iku / lawan malih segara kadim / kawula dereng wikan / saking kawula bingung / Ki Seh Jabar angucap / emas madu juwita puspita sari / inten retna komala//
29. //Baya andika wadon linuwih / pan tan ana wadon kayandika / segara kadim tegese / wawanglu nira iku / gih puniku segara kadim / segara playa ika / dhengkul ira iku / kanga ran segara pana / sikut ira segara urip puniki / kang wasta pupu nira//
30. //Kang ingaran segara puniki / Istigna (pun)iku dhadha nira / segara winon ta mangka / weteng (an)dika aku / pan saka lir kawot puniki / sawarnaning rarasa / kabeh kawot iku / apa sikang ora ana / saniskara segara rante puniki / (pun)iku usus ira//
31. //Bayandika wong wadon utami / kang manang (ing) kaustikaning jagat / pun kakang asih ing tembe / sira sosotya nisun / pan kawula ing ngangken gusti / sira minangka lanang / wadone katengsun / rabine alon angucap / inggih nuhun Pangeraning ngalam kawir / tuwan retuning jagat//
32. //Kadi pundi padhange puniki / ingaranan dhingdhing jalal ika / muwah ngaras kursi mangka / kawula yun w(e)ruh /
33. //Ana dene kang kalam puniki / atinira eloh iku ilat / kuri uwang ngira mangka / ngaras pangambu nira iku / ingkang aran gunung medayin / punika cungur ira / kanga ran (pu)iku / sipat jalal kamal ika /
35. //Ki Seh Jabar amuwus aris / yen warnane si nyawa punika / kayandika lelewane / tan wonten bedanipun / mung seri kagedhe lan cilik / kadi umpaneng kembang / megar kudhup / kang kudhup puniku nyawa / ingkang megar puniku badan puniki / supaya jro lan jaba//
36. //Wetarane nyawa puniki / pan satawon gedhene (pun)ika / mung ta kayandika mangka / rabinipun amuwus / inggih nuhun kawula gusti / gustine wong sajagat / kadi pundi iku / mulane atinggal jasad / mapan
nyawa puniku / ingkang dadi dhinginm puniki / saking getih punika / enggone nyawa iku / baya yen dereng wruh sira / kang rayi angucap yen kawula sampun mati / (ing) pundi enggoneng nyawa//
38. //Lan ing pundi dadalane dhingin / nyawa iku yen metuwa jaba / saking pundi dadalane / Seh Jabar amuwus / mapan ana nyawa puniki / bangsa alus punika / garwane (u)matur / yen angin angin punapa / dipun pasti Seh Jabar aris nahuri /
kaping pat ijo puniki / (pun)iku angin kasan / garwane amatur / kadi punapa ing karsa / (ing)kanga bang bangsane Jabarail iki / kuning Minkail ika//
40. //Ingkang ijo Ngijroil puniki / ingkang abang Jabaraik ika / kuning warnane mangka / Minkail wastanipun / ingkang putih Isropil iki / iya iku dhiri nira / garwane umatur / kadi punapa tegesnya / nyawa iku Ngijroil lan Jabarail / Minkail Isropil ika//
41. //Tan adane Minkail puniki / kakekate rarasan punika / kang tan owah iku mangke / sampun prapta puniku / nyawa (an)dika nulya ingambil / pinecat saking jasad / nuli mancad iku / ing ngalam sakangti ika / ngalam kiyal ing kono enggone malih / malekat sampun prapta//
42. //Dadalane nyawa puniki / pan sakawan
grahana (kang) muntuk / yen sira dereng waspada / takokena kang munjuk ing cangkem iki / iku asaleng nyawa//
linuwih / pilih kados andika / alam kiyal iku / kakekate bathuk ira / alam kangti tegese puniku gusti / iya gigithok ira//
45. //Sampun liwat nyawa nira iki / (kang) tinampanan dening malekat / saking Ngijroil ta mangke / Ngijroil sira sampun / wonten malih (kang) malekari / Israpil wasta nira / pan ana (pun(iku / Ngijroil reke punika / nulya mancad munggah maring pitu langgit//
46. //Sampun prapta ing langit (pun)iki / langit iki mirah atatanya / malekat (a)Tanya mangka / nyawa apa puniku / kang anggawa aris nahuri / nyawane wong Islam ika / tetep baktinipun / liwat saking kono ika / nulya
nulya liwat / lamon dereng sira balika maning / binakta ing malekat//
48. / Sampun prapta ing langit puniki / kaping tiga sira tinakonan / pratingkah sembahyang mangka / yen sampurna puniku / sampun prapta langit sakawan (iki) / anulya tumeka sampun / sarta sira tinakonan / pertingkahing puwasa iki / yen sampurna liwata//
49. //Yen dereng sampurna balik singgih / sampun telas
iku / yen sampurna nulya liwat / wus andungkap ing langit kaping nem iki / munggah pitung sapta ika//
51. //Lanang wadon tekekena iki / mas kawine aras kursi (pun)ika / endi ta ing patemone / lan dhingdhing jalal iku / tekekena dipun sayakti / serngenge la(wa)n wulan / takokena iku / mas kawine panunggal nunggal / mas kawine raina kalawan wengi / lah iku den waspada//
52. //Dereng sampurna yayi ta gusti / pangawruhe maksih kumalamar / galurung adoh dungkape / yen sira sampun weruh / ing mas kawin sawiji wiji / iku yen dereng wikan / ujare kang luhung / bejang yen (an)dika pejah / temah suker dating ing sakarat iki / sampurna yen uninga//
53. //Mutmainah aris nahuri / inggih nuhun pangeraning jagat / kang asih ing ngakerate / mangke pangeran ingsun / luhung
ngaras kursi puniku / pan (pun)iku enur puniki / iku kang dadi ngaras / iku sun angrungu / dhingdhing jalal caya Allah / iya iku kang dadi aksara alip / iku isun (a)miharsa//
55. //ana dene Mukamad puniki / kang kinarya (pun)iku lan awal / Mukamad iku bakale / kalam la(wa)n mangsiku / pan bakale wadon puniki / k(e)rana ora mbawah / (kang) wadon (pun)iku / asale kang dadi ika / asalipun kang dadi wadon puniki / ireng irenging netra//
56. //Ingkang dadi eong lanang puniki / ing gaibe puputihing netra / iya iku wiwitane / krana lanang (pun)iku / sapolahe terus ing ngati / dening saking kapdhang / (kang) wadon puniku / kang dadi irenging netra / krana pon (da)tan kena ngimam ngimami / dening petenging
amurba ing sira / den weruh (ing) wiwitanipun / kang anembah ing sinembah//
03. //Puji sapa kang duweni / pan puji pujining Allah / kawula pan ora duwe / lawase nora / kuwasa / miwah panggawe nira / lawan badane sakojur / ing ngingsukma kang akarya//
04. //Pundi ingkang aran puji / tegese puji punika / kanugrahan sajatine / kang tumiba ing kawula / (kang) aran kanugrahan / iy urip tegesipun / pan urip sapa//
05. //Lamon uriping Yang Widi tan urip kalawan nyawa / tegese nya(wa) jatine / kang tumiba ing kawula / (kang) aran kanugrahan / iya urip tegesipun / iku urip ing manusa//
06. //(ing) Endi tegese urip / wong anom angawruhana / den (a)becik tarimane / angel jeneng ing ngagesang / tegese wong agesang / kang katetepan tetelu / iman tokid lan maripat//
07. //Lamon ora duweni / kang langgeng telung perkara / iman tokid maripate / pasti pegat ing ngagesang / yen uga (da)tan wruwa / iman lawan tokidipun / lawan jenenging
09. //Ingkang ingaranan tokid / mapan tunggal kajatiyan / pangleburan ing rorone / gusti kalawan kawula / yen tunggal kadya apa / lamon beda bedanipun / mapan ora pisah pisah//
10. //Salamet olih ngawruhi / tegese tokid punika / tunggal maring kawulane / kawula iku tan ana / mapan jeneng kawula / sajatine jatine suwung / tanpa polah tanpa tingkah//
11. //Tegese maripat singgih / wongkang awas ing Pangeran / iku kaya parupane / kanga was (pun)iku sapa / pan jeneng(e) kawula / wuta bisu tuli suwung / tan ana kawula nira//
12. //Katuring sembah lan puji / pan katuring
13. //Iya kang nembah amuji / kanyataan dating Allah / dudu ana ing dhewek(e) / mantep jenenging tarima / tegese panarima / tanpa polah tanpa wujud / lir sarah aneng segara//
14. //Jeneng sembah lawan puji / pan asrah ing panarima / pan kuningan kuwasane / dening Pangeran kang mulia / cilik tekang tuw / den becik tarimanipun / angel jenenging tarima//
01. //Mertabate sadat (ing)kang dhingin / mutawilah jenenging sahadat / angawruhi ing dheweke / (lan) mutawasitanipun / ingkang aran sadat ping kalih / la(wa)n mutakirah / sadat (ka)ping telu / mutawasita tegesnya / kanyataan sipate (ingkang) angawruhi / ing ngatase dheweknya//
02. //Tegese mutakirah (pun)iki / angawruhi jenenging Pangeran / wus nyata ing kawulane / mapan jenenging rasul / lan ing ngangken rasa sajati / iya rasa (kang) tunggal / kang ing ngangken wujud / dadine anang kalimah / kinawruhan dening wong sajagat bumi / anuting rasulullah//
03. //Retuning sadat wajib angawruhi / pan sakawan kathahe punika / tasdik talim kaliwate / kurmah sakawanipun / tegesipun ingkang karihin / tasdik angestokaken / Pangeran kanga gung / kalawan tegese kurmah / amumule sira maring ing Yang Widi / (ka)lawan tegese (ki) lawat//
04. //Tegese amumule (pu)iki / angutusan
ingkang liyan (da)tan anjeneng kekalih / anging Allah katunggal//
05. //Angandika Nabi sinelir / angrasani jenenging (a)salat / arep weruh Pangerane / yen sira ora weruh / siya siya denya lampahi / partingkah ing ngasalat / nenggih kang satuhu / w(e)ruhe kadi punapa / yen weruha sameloke dadi kapir / tudhuh werna rupa//
06. //Lamon ora weruh ing Yang Widi / yakti wuta besuk ing ngakerat / kudu weruh samengkone / yogya sami aguru / ingkang weruhing kang sajati / partingkah ing ngasalat / den weruh ing tudhuh / jenenging salat (kang)tunggal / tunggal wujud kawula kalawan gusti / dadi wujud (kang) tunggal//
07. //W(e)ruhipun ing kawula gusti / jeneng niyat kang tingang parkara / kasdu tarul lan tayine / wruwa ing bedanipun / jeneng niyat sawiji wiji / dudu basa suwara / niyat kang amengku / ing ngadeg rukuhe ika / iya niyat sujud lawan lungguh iki / iku kalawan niyat//
subuh lan magrib / miwah luhur punika / sarta ngasaripun / den sami abedakena / iya iku sunah lan pralu (pun)iki / wajib abeda kena//
09. //Waler sengker pocapane iki / (ing)kang satengah ora anduga / dening ewuh bebasane / kang satengah gumuyu / paksa bisa ngowah ngowahi / angucap rada bengak / padune wong bingung / kudu ngajak kekerengan / kang satengah ngagungaken bisa napsir / katungkul tetembangan//
10. //Atakona ingkang padha mumin / jeneng kawruh jatineng (a)salat / den idhep sira pisahe / pundi kang mumin tuhu / iya iku ingkang ngawruhi / kang wruh jatineng salat / pisah kumpulipun / dudu salat ing kawula / sajatine nugrahan nira Yang Widi / kang t(um)iba ing kawula//
11. //Sapa tinggal reke ing sajati / mapan luhur kang atinggal salat / kaya apa partingkahe / yen teka ora weruh / takokena dipun sayakti / angel
iki / ora kena mayite dinusan / wong mati Bangka kukume / kalawan malihipun / ora tunggal abukti / ingkang atinggal salat / iku jangjinipun / kaping tiga ora kena / nenembeleh rusak kalimahe kalih / mungguh (kang) atinggal salat//
01. //Kpire wong tinggal salat / sajege ora lakoni / tinggal temen sarya angas / amemadha ing wong mumin / miwah ing ngisin
pundi olih ngawruhi / wajib wong atinggal salat / wajibe pan kadi pundi / lahir batin (pun)iki / tan ana liyan kang ketung / miwah panggenan ira / mapan ora anduweni / anging sukma polahe ingkang (a)salat//
03. //Ilang jenenging kawula / sirna maring ing Yang Widi / mapan jeneng kawula / norana anduweni / ing sadaya (pun)iki / pan saking Yang Ngagung / lir lintang karainan / kasenenan ing Yang rawit / lintang ilang kasorotan ing raditya//
04. //Wong kang tumeka ing salat / tinggal kasdu rulyatin / iku iya kang sampurna / angawruhana ing budi / iku kalawan ati / anang ngati tegesipun / arep amarengena / kasdutarul wantawin / parengena ing wiwitan lapal akbar//
05. //Aksara asta parengena / wekasan wiwitan alip / alip kakekateng niyat / lam awal (ka)la(wa)n akir / pareng ing niyat singgih / atiba ing niyatipun / Allah jenenging dat / tibane miyat sayakti / pan ing akbar jeneng sampurnaneng niyat//
06. //Jeneng niyat punika / paleburan roro neki / gusti kalawan kawula / yen maksih gusti / pan ta utami / kapriye salametipun / rorone dadi satunggal / tunggale dadi kakalih / ora ilang kawula kaya Pangeran//
07. //Pangawruhe ing kawula / pareng ing sih ing Yang Widi / lawan atinggal kawula / tan ana ingkang ngarani / ingkang anebut gusti / tan liyan kawulanipun / dadi nyataning Pangeran / kang anembah kang amuji / mapan iku kawula enggoning nyata//
08. //Ing ngangken kahanan Yang Sukma / ing ngangken wujud tunggil / la kakalih ira / tunggal tan ana kekalih / amung ing wong ngabakti / kakasih ira Yang Ngagung / amung jenenging manusa / kang dadi kala ning (a)sih / ora ana amung jenenging kawula//
09. //Endi kanga ran manusa / ingkang terus lahir batin /
Utawi jenenging salat / lilima kathah ireki /
kangjeng rasul kang kakalih / ingkang ana asuci / punika ing lakunipun / yogya angawruhena / basa lahir lawan batin / iya iku kanga ran salat jemuwah//
12. //kaping kalih salat wusta / (kang) den elingaken ing ati / tegese kang ora pegat / sapa ningali ing ati / sapa temoning Widi / kados paningaling kalbu / pan jenenging kawula / gusti ora ana napi / nora darbe mapan
gegenti / iya iku ingkang agung / pan sajatineng tunggal / tinggale pan kadi pundi / mapan (pun)iku iya roh iya sukma//
14. //Iku pan dudu rarasan / pan ewuh olih ngawruhi / luput kenering wicara / lupute kadi pundi / lupute kadereng dugi / benere yen sampun weruh / yogya aguro kena / pan akeh jenenging ngilmi / kawruhana jenenging salat jumuwah//
15. //Waler sengker (ing)kang atengah / yen ana saben ngilmi / ora nadya mupakatan / sanget kang pating
kaping pat / tegese ingkang ngawruhi / nyatane maring Pangeran / ora mango saking ngati / awase aningali / maring Pangeran kanga gung / jenenging maripat / tan ana gusti kakalih / kang kasebut ing ngati / amung Yang Sukma//
18. //Aja ngarepaken roro (ika) / ing ngawal kang during ana / jenenge kang kari akir / jenenging jisim (pun)iki / jeneng eroh akiripun / pan dadi kanyataan / minangka paesan jati / iya iku minangka tetunggalan//
19. //Tegese kang kaping lima / kinawruhan kang sayakti / salat ngismungalam ika / jenenging roh (la(wa)n jisim / yogya sami ngawruhi / tegese
Punika wacan boten kenging nyang kang ningali kedah tyang kang bengah krana bok salah tamping tekade punika wasiyateng//
Brebes,Tegal, Pekalongan, Batang, Purwokerto, Kebumen, Purworejo, Cilacap, Purbalingga, Banjarnegara, Kroya, Jepara, Semarang, Klaten, Solo, Magelang, Ambarawa, Kudus, Pati, Rembang), Jawa Timur (Banyuwangi,
sawiji ing wayahe / ing wulan Rabingulawal / tanggal kaping sekawan / tahun Dal sengkelanipun / panca wiku sabda nata.
Anenggih wulan Welandi / Pebriwari kang lumakya / nuju kaping salikure / tahunira pan ingetang / sewu astha tus kawan / dasa pitu langkungipun mangsanira kaping sapta.
Tarekat / katiga Akekat mangko / kaping sekawan makrifat / punika kang pinurwa / tedah jalma kang dereng wruh / amrih pecahe galihnya.
Ingkang pinurwa kariyin / masalah ngelmu sarengat / pangurakan saenggane / kang kocap wektu lelima / luhur kelawan ngasar / maghrib ngisa lawan subuh / punika arebut karya.
Kang tan kocap wektu kalih / jangkepe wektu kang sapta / dadi pangiren kancane / wektu kalih ika dina / tan nunggil wetu lima / punika kang dadi wuwus / dene ngisa karyanira.
Minal witri ngatal witri / punika kang den bicara / dereng mudhun sakaryane / agung
wong kalih ika / sakalir barang karya / punika tan purun mudhun / manira boya
nedha tinata kardi / leheng katura ing suksma / iku tedha karyane / Kehe Ngasar asru mojar / inggih leres punika / samya sinung karyanipun / Ki Mahrib asru wecana.
Punika pan reres ugi / kahe Ngisa asru
Angiring wong kalih iki / iku uga wong gegantungan / datan purun ngiri ingong / dereng wonten pangandika / iya tan purun
marang pangurakan age / sakeh wadya pangurakan / cingak sirep sedaya / sadhateng duta agung / Ki Patih Jabrail ngucap.
Samya padu apa iki / rame-rame neng patirtan / Ki Luhur alon wuwuse / punika apaben karya / ingkang dadya bicara / kang ngrambyong marang Ki Subuh / dipun ungkih karyanira.
Pun Manalwitri puniki / raka Ngatalwitri punika / dipun iri sakarsane / punika tan purun nebda / saliring barang ing karya / marmanipun dadi padu / punika sumangga karsa.
Ki Patih Jabrail angling / iku aja geru sira / anata barang gawene / iya wong kalih punika / barang gawene pisah / sinelir dening Hyang agung / iku andikaning Allah.
Heh ta wong roro puniki / salire barange sinongga / iku darbe karya dhewe /
karyaning Hyang / ing siyang kelawan dalu / asaos karsaning suksma.
Jabrail kagyat ningali / Ywa sarengat lunga saba / kawayang mangkya tandange / Patih Jabrail angucap / amangsit wong lelima / lah iya ika gustimu / ingkang lagya mangkat seba.
Lah padha ngiringa sami / menek sira keri seba / den enggal mangkata kabeh / wong lima samya ngiringa / gowoa upacara / wong lelima mangkat sampun / rumeksa ing
Ingkang tinata ing kardi / nenggih wau Ki Tapsila / dene angrembyong ing gawe / wong roro ngrembyong kewala / Ki Eling Ki Panarima / ing karyane datan medhun / Ki Badan aris aturnya.
Lah nedha wong kalih iki / samya tinata karyanya / ana teka ngrembyong bae / Ki Eroh aris angucap / bener ujar punika / tan ana karyane iku / Ki Panarima aris angucap.
Lah nedha denira kardi / punika pan wong ngangguran / Ki Osek alon wuwuse / pnede mengkono uga / puniku dereng nongga / marang pakaryanireku / lamine nganggur kewala.
Ki Terima eling aris / pesthi manira tan trima / iku para jalukane / ing karyane wong punika / iku pan gegantungan / kinasiyan mring gustimu / lamun ana
punika padu(don) karya / Ki Panrima lan Ki Elinge / punika tan Nongga karya / taksih ngrembyong kewala / punika pan teksih nganggur / gene wonten Ki Tapsila.
Yen suwawi atur mami / kawula atrapken karya / mudhuna sapakaryane / Ki Patih Mingkail mojar / aja ageru sira / anata ing karyanipun / wus pinanci ing Hyang Sukma.
Sabarang karyane mijil / saos karsaning Hyang Sukma / mila katingal wong roro / jaganing kang pangandika / cumawis caos karya / sabarang karsaning ratu / semongsa na pangandika.
Cumawis karyaning gusti / iku kang atampi karya / Ki Patih ningali mangko / Ki Tarekat mangkat
uning / lah padha ngiring-ngiringa / wong nenem miluwa kabeh / lah age sira mangkata / wong nenem sigra mangkat / bekta upacaranipun /
lampahnya / pesaja busana kampuh / pan nganggo daram pinala.
Wonten kang winuwus malih / ingkang kemit kamandhungan / kang lagya nata karyane / kang Paningal lan Pangucap / Pangambu Pamiarsa / Cipta lan Ripta wus rawuh / wong kalih den ungkih karya.
Ki Adhep lan idhep linggih / punika pan iri karya / Paningal asru wuwuse / lah nedha tinata karya / Ki Adhep Idhep ika / lah punapa silanipun / dening dora nangga karya.
Iku wong ngucireng karpi / tansah anganggur / kewala / iku wong tanbuh gawene / Ki Pangucap aris mojar / nedha ika tinata / aja na wong
tan tumut karya / nganggur tanbuh pedahipun / yen punika wewijangan.
Ana dene mengko iki / para karsa ngiring karya jalukan ngayunan mangko / manira dermi kewala / angembyong wong punika / Ki Paningal
mongsa kiranga gawean / Ki Cipta Rpta ngucap / nadyan den jaluka ngayun iya luwih karsanira.
Pun Idhep lan Adhep singgih / punika den iri karya / dereng nebda sakaryane / lir barang karya panebda / ana ngrembyong kewala / inggih pun Cipta Ripteku / kawula tedha karyanya.
Ki Patih Israpil angling / aja geru ngiri karya / wong roro iku
batur gustimu katon / apan lagya lunga seba / lah padha ngiringena / wong
karyanipun / Ki Nyawa lawan Ki Atma.
Ki Sukma Ki Cahya iki atanapi Ki Murcaya / wong kekalih dereng amor / dereng mudhun karyanira / tansah dadi bicara / Lageng lan Ki Toked iku / tansah den ungkih karyanya.
Ingkang angrembyong ta singgih / wau sira Ki Murcaya / Ki Nyawa
pesthi bener iku uga / wong nganggur tanbuh gawene / iku milu tampi sihnya / karyane nora nana / tan bekti kemit sedalu / Ki Nukma sugal angucap.
Lah nedha den iri kardi / kapanane tumapaka / apan iku nganggur
nedha jinaluk wani / yen tan purun ngangkat karya / yen budi sun kembarane / kinarubut ing wong kathah / wong roro rosa pira / amungsuh wong papat iku / Murcahya meneng tan ngucap.
Mirsa wong papat angling / Murcahya angusap jaja / arum memanis wuwuse /
Wong sekawan asmu ajrih / wus ngraos yen tinakonan / Ki Patih tumingal langko / wong kemit apadu karya / gumeder
dene arame syarane / pating bangkereng syaratnya / kaya wong yun kerengan / Ki Nyawa nulya wot santun / punika apaben karya.
Kanca kula nyageng kardi / inggih kang dados bicara / pun Langgeng pun Tokid mangko / kula tedha karyanira / teksih ngrembyong kewala / pun Murcahya kapiluyu / ngiloni Tokid lan Baka.
Pun Langgeng lawan pun Tokid / datan mudhun pakaryannya / Murcahya ing wong dahuwen / ngukuhi wong mukar karya / panas ati kawula / Langgeng Tokid gajihipun / sami lan kang bangkat karya.
Anuwun priksa Ki Patih / Patih mojar aja gancang / iku wong
pengawinane / pan sampun pepak sedaya / samya nututi lampah / pan enggal lampahipun / Ki Makrifat pan tumingal.
Tan memper saos ing gusti / tanb memba wong sesarasan / ing sasolah pratingkahe / dhateng lumajar kewala / apan kadi jaran ngerap / pan nora nolih ing pungkur / samya micoreng jro nala.
linggih neng ngaras kursi / munggeng aneng ing ngayunan / pan sampun pinanci-panci / peparinge ing
winuwus malih / Ki Akekat lagya prapta / ing nglawang wesi puniki / nenggih dedalaneki / pan tigafar kancingipun / rohani sesakanya / maniyun / tetalineki / tinebipun anenggih kandil punika.
aglis sinungan lawang / Ngakekat lumebeng puri / balanipun sedaya kantun neng jaba.
Tan sinunga kesah-kesah / pan sampun ngineban kori / lan ing balarsa tumuta / angungkih anedha kori / Ki Suwiyah nyukani / wus nusul mring
pinanci punika / peparingan werna adi / wewadhah werna kencana / ya isi serabat wangi / wus tinampanan aglis / marang Ki Khakekat sampun / wonten ing ngarsanira / yata kawarnaa malih / lampahipun Ki Tarekat
marang gusti / awarni bokor kencana / aingsi wowohan adi / namane wowohan adi / sekar suratollah arum / pan sampun tinampanan / wonten kawarnaa malih / ingkang kantun dhewe nenggih Ki Sarengat.
Lampahe tansah lonlonan / anganteni kadangneki /
dhikir / balanira sedaya kantun neng jaba.
Tan wonten sinung tumuta / pan sampun mineb kang kori / Ki Luhur meksa tumuta / Luamah dhupak ing sikil / wong lima aneng jawi / balane Sarengat wahu / samya ajrih sedaya / galihe samya kumitir / sakelangkung
Sarengat aris mojar / nanging ginarit ing ati / nora nyana badaning wang / dene ta padha dhingini / duk angkatira kari / amung ingsun kang karuwun / ngong lampah alon-lonan / sun nganti mring sira sami / ingsun
aliyan dennya linggih / selonjor alulur suku / sarwi singsot punika / melat melot anguciwis / dipun
wadhah mas selaka di / warna pelag isenipun / sarwi dhedhaharan endah / Sarengat bungah ing ati / Ki
Sarengat aningali / panganan adi-adi / apa kang ora na iku / Srengat ngucap ing nala / tanggon manira yen bukti / donya kerat
apa / yayi marang gustineki / ingsun arsa udani / peparinge mring sireku / miwah yayi Khakekat / sira den paringi punapi / ngong yun wruha miwah pun adhi Makrifat.
Ki Tarekat aris mojar / gih kawula den paringi / sangking sihe gustiningwang / gih punika ingkang warni / bokor mirah pinanci / nanging saingsine dereng wruh / pan kapundhi kewala / dereng
kawula pinancen sampun / warni kopi kencana / ingsine dereng udani / pan adangu teksih kapundhi kewala.
Kawula tan purun buka / yen dede karsaning gusti / Ki Makrifat tinakon / sira
kadya bedhaha ing lambung / nalane terataban / kumitir sajroning galih / langkung duka dalane kadya ginongsa.
yayi / pesthi mengko sira kabur / mring gusti luwih wikan / manira tedha ing ngadil / asru matur Ki Tarekat mring Sarengat.
Inggih patedhan kawula / yekti tan suka wak mami / dene wus pancen piyambak / peparingan marang gusti / pesthi ajrih wak mami / yen tan pentah ing Hyang Agung / mangke sun alenggana / andika buka puniki / sak kelangkung ajrih yen dika bukaa.
Khakekat nambung ujar / gih makaten awak mami / tan suka lamun binuka / pan wus pinancen pribadi / pan wus pininta sami / marang karsane Hyang Agung / Ki Makrifat lingira / dudu dhapur wong puniki / gih puniku tuduh jeneng wong nelongsa.
Ki Sarengat sru bramantya / anglarap
Aweha nora aweha / tan wandes sun jaluk mangkin / kabeh apan duwekira / Ki Luamah wus cawis / sebet acawetan sampun / cancut atali wonda / wus wikan karsaning gusti / tandangipun acakut datan mundura.
Ki Luamah trangginas nulya angrebat / maring kang warni kopi / pan katiga pisan / punika
kadya gilingan / kagyat wadya kang neng jawi / Ki Luhur mojar / batur geger punapi.
Allah konca baya iki ana karya / ing paseban angisis / dudu Aluamah / ingkang gawe prakara / kang wonten lawang puniki / Raden Luamah / lawan
Sekathahe bala kang kantun neng jaba / sedaya wus winangsit /
asati / wong lima punika / tan wonten tumut mala / eca denira ningali / ajrih gustinya / bilih binendon gusti.
Sami suka wong lima nonTon kewala / pangrasane ing ati / tan wonten duduka / ingkang panjuru bala /
mring gustinya / gusti nedha ngapura / tan betah anandhang sakit / sambat kadangnya / Kang Tobat dika mrika.
Pan Ki Tobat punika sanake tuwa / pan karasa ing ati / sambat adhuh biyang / wong lima tan tumuta / kadange Luamah singgih / ingkang atuwa / Ki Tobat
karuna / kakang dika uripi / kawula tan betah / nandhang siyasating wang / awak mara litang sakin / nedha ngapura / Luamah ngasih-asih.
Ki Amarah ingsun iki uculana / dene kaliwat luwih / ingkang kaya sira / Suwiyah
inguculan Ki Luamah / sumringah tingalneki / ngrasa lamun gesang / dening wus linuwaran / mring kadange papat iki / Kae
jroning nala / lebeting tyas ngestokake / siyang kelawan dalu / pangetune datan gumingsir / Wong olah gangsal wedal / ayun wruh surupipun / ing jero jinerokena / den cethekna cethek endhek usul kadim / poma sampun belaka.
dhateng yogyana / aneng nglawang apan samya den kemiti / tan suka lunga-lungan.
lampahnya aririh / sampun prapta wau ing yogyana / ing prenahe linggih mangke / Ki Tarekat sumungsul Dhateng Gunung Jabalkat singgih / punika Pernahira / Khakekat tan kantun / marang Gunung Erap ika / gih puniku pernahe genira linGGih / pan mantuk sowang-sowang.
Wonten den Ki Makrifat singgih / dhateng Gunung ing Ngarpat punika / winayang wayang anggene / punika pernahipun / samya remen mardi kang singgih / tansah karaseng nala / ewuh nyananipun / dene atemah mengkana / sarupane kagungane ing Hyang Widi / samya kocap sedaya.
Wonten dene kagungan puniki / kang kasebat Ki Makrifat ika / kupi kumala ing mangke / wau sakocakipun / apan tiba
Ki Makrifat ingkang madani / wonten dene pasengitanira / pantes Ki Sarengat mangke / apan ana wewengkonipun / kang atiti minongka seksi / kapat Ki Johar awal / ing kalimanipun / duk malum si namaguna / kaping neme katrap panjiyat puniki / kapitu ijmakira.
Ane dene kagungan senelir / aneng kana gunung pitenah / nenggih punika pernahe / tur radi warnanipun / kekajengan ageng ainggil / pange amancawarna / papat kathahipun / samya kapulet ing ngrata / luhuripun tan ana ingkang ngungkuli / meh kasundhul ngawiyat.
Sanggabuwana namane singgih / kang angongang ing jalat punika / windu punika ayode / selaka kajengipun / pan
sesotya murub / datan ana kang uninga / mung wong cebol-cebol anggayuh ing langit / alenggah ngandhap jurang.
Kang angreksa wanodya yu luwih / akekasih Dewi Sarpiningrat / punika tunggu kuncine / pan wus ginadhang iku / sapangandikanya Hyang Widi / apan wus jangjenira / ing wau Hyang Agung / dadya ratuning kasyargan / wanodyeku kinasihan ing Hyang Widi / yen wus tekeng ubaya.
Ingkang angreksa wanita YU luwih / akekasih NI DEWI KARUMAN / punika kang sinung gawe / ing benjang janjenipun / lamun sampun dhateng ubanggi / dadi ratuning syarga / nadyan puniku / kinasihan ing Hyang Sukma / wus pinesthi cipta denira Hyang Widi / iku sinung pangandikan.
Dewi Aruman amangun kingkin / aningali kang naga bendana / angrasa owah rupane / tan ana
dinulang mangan datan apti / ingkang aran nigena cendhala / puniku pepangane / anenggih warnanipun / kadi wau uruh ing warih / umben umbene ingkang / kosya manis arum / ingaran gaga sutikna / urab bawor amancawarna cahyeki / surem
sarta datan pegat sambate / datan sande dinukan ing gusti / dene tiwas mami / kagungan Hyang Agung.
paran polah ingkang ngreksa iki / tiwas ten ingong / mung kadange sinambat tangise / ingkang wonten udyana di luwih / Ki sarengat nenggih / wus nyana ing kalbu.
gusti eningong / tiwas temen ngreksa sengkerane / pan angreksa kagungan dalem Hyang Widi / kajeng sogangumi / nenggih samya ngalum.
Samya ilang warnane kang sari / alum ingkang godhong / kadi pundi kakang mas purwane / adhuh kakang mas dika
tan kuwasa ing sunahe ANGGER / tan uninga kagungane gusti / maranga ing ardi / Jabalkat wong ayu.
pamitan sang dyah duk kesahe / garundelan muwus turut margi / kang sinambat tangis / kang raka ing gunung.
Ing JABALKAT denira alinggih / nedha tulung ingong / ingkang kantun ing yogyana langke / Ki Sarengat lenggana tan angling / muwus jroning ati / netra kumengbeng luh.
Arinira Sarpaningrat singgih / kang meksih katonton / kirang-kirang akathah polahe / sangking pegelira ing
alon / tiwas temen kakang mas sun kiye / enggen kula ngreksa kagungan gusti / nedha tulung mami mring kakang wong bagus.
Sun tan wande kadukan Hyang Widi / Ki Sarengat jomblong / sakelangkung abunek manahe / aningali marang ingkang rayi / ageng dennya brangti / amicoreng kalbu.
Ki Sarengat nulya tanya malih dhuh wong ayu anom / kadingaren nimas mirah mrene / sira tumurun saking ngardi / sarya tawan tangis / paran dadi wuyung.
Menek ana ingkang dadi watir / kapalanging raos / paran baya kang dadi atine / alah yayi matura
prapta kene / saking ngumbul wiyat awak mami / ngreksa kagungan gusti / tiwas kakatengsun.
Saya kathah durakanya Widi / delape awaking wong / angur baya matia samangke / tanggung-tanggung urip awak mami / tan jamak lan jalmi / ageng bekanipun.
Dudu ingsun tresandha yayi / kagungan kang layon / mapan ana kang pinanci gawe / samya kinen wau nguni-nguni / sabarang neng mami / ana ing sanakmu.
Kang palinggih neng Jabalkap uni / paranana mangko / Dewi Aruman
tumungkul sarya ngling / sakarsanya sinom / lir wayang dhalang upamane / papanjake nimas manira iki / bisa amiwiti / pinesthi Hyang Agung.
Datan saget mungkasi ngong iki / adhuh aren ingong / Dewi Aruman aris wuwuse / yen mengkono godheg tanpa
binendon / nenggih maring ing Hyang Sukma mangke / sakkelangkung dening brangta kingkin / kuneng kang winarni / kang palenggah gunung.
Wukir Jabalkap ageng ainggil / Ki Tarekat kang wong / sakelangkung amangun brangtane / wus kawayang
Manon / nenggih sangking Sarengat purwane / akarya ngrisak kagungan gusti / duk rinebat dhingin / pancene
manah esmu kingkin / ewuh jroning kalbu.
Dene sampun ubaya kariyin / dhateng ing Hyang
Manon / pan wus ana iku ubayane / yen kagungan puniku ta sakit / yen wus tekeng jangji / wonten
karsa andika ing mangke / dene teka timbalan mangkin / nanging kula suthik / mung dika kasuwun.
Ki Tarekat wuwuse amanis / mirah ujaringong / lah adhepen tuturingsun age / aja sira nelongsa ing budi / Sarpiningrat
sarwi anangis / liwat luwih gusti / tega marang ingsun.
Pan kawula katiwasan gusti / Trekat gita lon / mulat
kiye / karsaning Hyang ingkang angsung wangsit / dinukan Hyang Widi / risak
wus pinesthi / NAGANBENDANA gring / aturira iku.
Ingsun atuduh bae mas yayi / pan bebahan kang wong / ingkang alungguh
Mangke dika teka angoncati / dumeh datan anon / kula tempuhake mring dheweke / bisa punapa kawula
baya dika kalangkung lumuhe anmepuhi maring lara mami / yen mengkono ugi / anistha kelangkung.
Alemes basa jroning ati / nora nyana kang wong / kabangkitan kawruh tinangkise / apa dumeh ingsun wong pawestri / kaburua mangkin / lampah dika iku.
Kang toya kinum sajro jeladri / adhem asrep mring ngong / mung
ya lumaku dhewe / canggeh bisa micara ing wangsit / kawarnaa malih / kang wonten ing gunung.
Ki Khakekat dennya linggih / Gunung Ngerap kang wong / kalangkung dene wuyung nalane / cobaning Hyang Sukma anekani / karaseng jro ngati / dukaning
kakang atur mami / katiwasan ingsun.
Gen kula ngreksa kagungan gusti / mangke temah layon / ingkang kajeng
milanipun kawula mariki / kapang-kapang gusti / kula nedha tulung.
Ki Khakekat meneng datan angling / mirsa sang lir sinom /
Kadi pundi karsa dika mangkin / menggah awakingong / dening teka alembatan bae / pan kawula wus ngandel ing gusti / Ki Khakekat angling / lah dununganingsun.
Alah idhepen pitutur mami / sira merdi mring ngong / apan durung
Ki Khakekat wuwuse amanis / matura reningong / Ni Aruman amanis ature / milanipun kawula mariki / dhateng ngarsaneki / kakang nedha tulung.
Pan kawula katiwasan nenggih / inggih resaningong / apan Nagabendana ing mangke / kadya pejah kasanget ing sakit / sun tilar puniki / sanget watiringsun.
Ki Khakekat meneng datan angling / ing manah karaos / duk semana ika purwane / langkung ewet manahira
tandhane / sarusake kagungan puniki / tan ana kang pinanggih / yayi awakingsun.
Anyampurnakna kagungan gusti / nanging tuduh ingong /
kaniaya wakingong / dene teka alembatan bae / pan kawula pitaya kepati / marmane mariki / wus kaping pat ingsun.
Ingsun sidhep angecani mami / mangke teka linyok / dika tansah alembatan bae / dumeh punapa kawula puniki /
angin kadhangan ing wukir / mangkya lali margi / Ki Khakekat muwus.
mawi cethi / kawarnaa malih / kang lenggah ing gunung.
ing wukir / mider-mider alon / aneng ing Gunung Arpat pernahe / sarta ginandheng astane kalih / singsot sarya muji / totolih ing
iku pamidhanganira Hyang Agung / yen kula asung pawarta / Sarpiningrat mantun nangis.
Mulat kang raka lumajar / manahira pan saya brangta kingkin / nulya nusul / munggah
kepanggiha awakingsun / mundur teka ampungan sela / kawula arsa tur ngabekti.
Dhateng karsa jeng andika / Ki Makrifat gumujeng sarya angling / langkung trima
lumayu puncaking gunung / arsa ampungan ing sela / sira lara sun kawruhi.
Tekoa dhenok manira / ambuwangan marang sira mas yayi / sang dyah tan nyana ingsun / nyawa sira wanodya / dumeh para sadulurku tunggil tuwuh / pan dereng wruh ing prayoga / sira linarangan iki.
Wus sinaring ing Hyang Sukma wus ingaken para salira yayi / sira iku pan wus katur /
lumajar / dhateng kangkang Tarekat anenggih / saprapta kawula matur / Tarekat alembatan / dhateng kakang Khakekat ing tedahipun / tambuh ing polah kawula / Kang Khakekat tedah mriki.
Kakang nedha dipun enggal / nedha tamba waluyaa kang sakit / Kya Makrifat mesem kalbu / andulu arenira /
nuli waluyaa / benjang kula ingkang matur ing Hyang Agung / nedha syarga tundha sanga / kinaryaa bea
nuhun ing Hyang Agung / Kae Makrifat ngandika / heh dhenok dipun sayekti.
Ki Makrifat angandika / animbali ingkang karsa tinuding / lan Aruman
ing gusti / anuman ing wastanipun / Ki Makrifat ngandika / Heh umani matmane sira sun uwuh / ingsun jaluk karyanira / den enggal mangkat mangkin.
Maring Gunung Pitenah / lan maringa ngumbul ngawiyat mangkin / tinjoa kagunganipun / Anuman ing
lampahira numani / lan anggadini iki / Anilani tutwuntat / lampahira sakedhap anulya rawuh / pernahe ngumbul ngawiyat / mring umbul pitenah uning.
Yata wau kawarnaa / sawarnine kagungan ingkang
Yata wau kawarnaa / sawarnane kagungan ingkang sakit / sampun waluya sedarum / wau
anedheng asri dinulu / puspita lan tarulata / sampurna dinulu asri.
Ingkang kantun Gunung Arfat / Sarpiningrat tansah amular iki / dhumateng kang raka wau / Ni Aruman lon mojar / kadi pundi kakang karsa dika iku / kagungane Hyang muyaa / tan sakeca
kagungan / ageng alit tawa kang kawulanipun / Dewi Arman tumingal / kagungane sampun mari.
Karsane DEWI ARUMAN / kagungane arsa dipun sengkemi / jujulukipun sinebut / Jajawijakuma / apan jangkep sawidak rabine iku / lamun pawestri punika / aningali marang kami.
Datan wruh lamun larangan / pan kawula nuwun apuntening gusti / Dewi Aruman umatur / pasang tabe kawula / tan
dadine aglis / munggah syarga puniku / syarga kang tundha sanga / lah asunga uninga kang greksa iku /
dipun kanthi / Sang Dyah Aruman puniku / aneng ing wurenira / lampahira pan enggal dheteng lestantun / kan jinujung karsanira /
Kawarnaa ingkang atengga kori / sang Malekat Mungkar / bumenipun Gedhah singgih / sinawaur mulya adi retna.
mega abrit / kang angreksa kathah pan sedaya widadari / pan kacacah sewu bara.
lan sakehe ingsun pepak sira sami / lah padha toha / timbalane Hyang Pramesthi / genira ngreksa kagungan.
Lah ta padha resikana ta sami / pan punika uga / pangandikane Hyang Widi / sakehe kang ngreksa syarga.
Lampahira lan kang rayi aglis prapti / ing lawang salukat / arane kang ngreksa iki / Ki Malekat during miyat.
Aruman / apan wus prapta ing wijil / alinggih ing tamanira.
Dewi Sarpiningrat angandika aris / sanak-sanak sun padha / pepak
nuwun sih andika gusti / punapa kang pangandika.
Sasampune ngandika laju lumaris / Niken Sarpiningrat / den enggalaken ta uni / kawayang sapolahira.
Arenira astane tansah kinanthi / ubayane ketang ing sakarsane ing Hyang Widi /
Kabeh samya amanguna syarga adi / senen becika / aja kongsi surem iki / poma padha yaktenana.
Lah ta padha kantuna manira amit / sakeh waranggana / matur sandika ing gusti / punapa kang pangandika.
Sasampune ngandika lengser lumaris / yata Sarpiningrat / arine tansah kinanthi / saya alon lampahira.
Sapolahe kawayang-wayang den liring / kasih sinisihan / wau
prapti / wonten ing gegilang / samya lenggah lan kang rayi / Sapiningrat
Waranggana nuwun aturira sami / punapa kang sabda / kawula dhateng nglampahi / sampune denya ngandika.
sinungan nugraha sampun kaesthi / wau karsanira / mring syarga DAHAWIYAH nenggih / lampahira aglis prapta.
Prapta nglawang punika ta sang dyah nenggih / rurube apelag / emas sinawung kinardi / kancinge sekar pucunga.
iku / kang sinungan karya / ana dene syarga iki / bumenipun emas punika rineka.
iku sabdane Hyang Widi / poma-poma den eling ta sira padha.
Lan maninge padha manguna syargeku / iku wekasingwang / lah karia ingsun amit / waranggana pan samya matur sedaya.
Pan kawula nuwun sabdane sang ayu / punapa ing karsa / sasampune
murdawiyat karsanipun / ingkang bumi sawiyah / kang rupa inten sinangling / mapan pepak saingsenoingsene samya.
apatut / ingkang rumeksa ika / Ki Malekat Marhan nenggih / gih puniku ingkang sinungan karyanya.
kasuwun / timbalaning sukma / punapa karsa Hyang Widi / sampun pangandikanira sang dyah.
Sarpiningrat wun mintar lan Dewi Aruman / aris lampahira / retna sari mangun estri / wus kacipta yata wau jroning nala.
weweling ingsun / amit raganingwang / lah padha kantuna yayi / widadari sedaya pan samya mojar.
Inggih gusti kawula sanget anuwun / punapa kang sabda / sesampune denira ngling / Serpiningrat lan Aruman aglis mintar.
Samya kanthen asta kalihipun / solahe kaetang / retnasari ganda resmi / iya iku kang dadi asrining syarga.
rumeksa / Malekat Mesean puniki / mapan samya sedaya pinancen karya.
Ing ngrumkadiyat kayon mulya ta puniku / lir barang
widadari ta puniku / bekta upacara / waneh nampa bokor rukmi / ingsenira burat ganda lawan wida.
Kang saweneh angrakit tinompa ranu / munggeng ing wewadhah / kupi retna lan widuri / kang
Mapan sampun tinampanan sekaripun / amung iku sekarnya / kang atuwuh ing suwargi / warnanipun tanpa tandhing sabuwana.
Mapan murub gandane ngebeki syargeku / saweneh anampa / lelancangira rinukmi / ingsenipun jejebadan rasamala.
munggah / dhateng kupi mandragini / mring gedhong jinam kumala / sampun prapta pancaniti.
Lenggah gedhong sang retnayu / ing gedhong kulon adi / sang retna sampun ngedhatyan / ing jinem gandanya amrik / ingkang kemit
punika / padhang sumirat lir thathit / wau kang lenggah punika / kang wonten ing mahmur kadim.
Yen dudua sira iku / kang yogya dadya tetindhih / aneng jagad ngansia / wus sun gedhong jenengneki / gumantia mring di NGINGSA / kang dhingin tan ana malih.
Ingkangsun kekudang jumenenga / gumantia jeneng mami / kang dadi tetindhih jagad / ing ngangsia ta puniki.
Tetkalane tumurunipun / sangking langit kaping tuni / ingsun amaringi cahya / aran wuludiyat iki / ingkang murub ing wedana / ya sun anganggo iki.
Kang madhangi jagad agung / murub tan ana metengi / kalawan sandhanganira / kang aneng syarga luwih /
mongka Ki Muhammad nebda / amba matur ing luwih / amba yun uningaa / tuwan andika warteni.
Kasih tuwan Ngisa iku / sapitan gedhene ugi / miwah dedege punika / yen angucap kadi pundi / tuwan amba wartenana / ing
Sarisap pan dadi tunggul / sari-sari lawan siki / ana pitungatus warsa / neng jagad ngangsia iki / pan adhem parentahira / iya Ngisa puniki.
Teka manah katungkul / miwah sabalane sami / padha lali marang ingwang / sun anti sareng
kerut manah kalimputan / ing manahe milu lali / marang jenenging manira / ya agung kasukan iki.
Asru laline maringsun / malah ngaku jeneng mami / angaku purba wesesa / mangka sesumbaring iki / tan ana amadhanan / neng jagad ngangsia iki.
Ing nama mung jenengingsun / pan ingsun purbaning bumi / iya ingsun kang wasesa / ingsun Allah kang sejati / alanggeng
Ingsun kang karya syarga gung / kang karya neraka mami / kang karya lara kapenak / duk lagi wang-uwung dhingin / durung ana kang pratala / duk durung ana kang langit.
Apadhang sumaruwung / lah iya Ngisa puniki / iya
Ingsen-ingsen puniku / kang dadi kelalar mami / kang jati sipating ngaral / apepek ingsining bumi /
sangking pegele ateningwang / marang si Ngisa puniki / dene sesumbar mengkana / heh Muhammad tutur mami.
Ing srandune awakingsun / mehana den osak-osik / sapangakune punika / marang jenengingsun puniki / kaya
Sangking sebda tuwan agung / marma purune kepati / anulya Allah ngandika / tan angrasa awak mami / heh to kowe Muhammad / mongsa sun ucap puniki.
Ana dene wekasingsun / saturunipun rumiyin / marang jagad ing ngangsia / malah kupinge sun jiwir / ingkang sun tutur punika / ujaringsun wanti-wanti.
Teka nulya ngaku tengsun / ambarubuh sarapneki / sesumbar ira mengkana / tan ana ingkang madhani / purba ing dhewekira / mangka ingsun anuruni.
Anuruni seksitengsun / mangka si Ngisa puniki / ingsun eneh masebat / dene andaru lalining / wondene ing pamrihingwang / ya Muhammad ingsun iki.
Marang sinambi ngaseku / laline mring jeneng mami / anging NGISA atobata / pamulane sun
Ngasia wradin / ingaranan udan awah / maletut tibaning warih.
Udakawis genge jawah / sadhulang ganalang nenggih / tiba ing
Si Panahan pan lumayu / munggah ing Jabalkap ardi / den ungsi lan rabenira / Ngisa
marang ing anakira / iya anakingsun iki / nanging dudu anakingwang / si Manahan meksa lali.
Lumuh manira angumpul / mangka si Ngisa puniki / kenger kapale semana / kagunturan dening warih / sarta kamempyuking ombak / palya malang mujur maring.
Iline warih kang tinut / Gunung Jabalkap puniki / pan wus kalebon ing toya / pan wus kasaban warih / kang gunung kelem sedaya / si
bang wetan puniku / ing pamenering sun nenggih / munggah wekasaning jagad / kang aran bumi masrik / enggene kang nata si Panahan / alami ngasia uni.
Mongkoa putusanipun / jajam lawan sepi mangkin / ingkang ingsun utus
munggah prapta dhateng langit / maring langit kaping sapta / awak sepata tekaning.
Pan aneng ngarsaningsun / si Ngisa gupuh ngabekti / aturipun
jaman amba kinelema / punapa mangke dosaning / mangkana ta ujaring wang / pan krana sun rusak iki.
Sira lali marang ingsun / dene sira ngaku mami / iya iku
ujaringsun / lah iku dosamu uni / dene kerut marang bala / lali marang jeneng mami / angaku purba wisesa / mangka Ngisa matur malih.
Pralaba ing aturipun / ngasih-asih ngarsa mami / ature wonten narendra / putrane amung satunggal / tur jalu ta putranira / mangka surut
Ngisa matur aris / ing ature Nabi Ngisa / sanget nuwun kula gusti.
Punapa tan wenang ingsun / angangkena kasih gusti /
tan ana ingkang prayoga / liyane sira pribadi / kang angemban rasaningwang / satitah ngasiya iki.
Mung sira prayoganipun / sakeleme jagad iki / dene sira lali mring wang / ingsun pan semana maning / asupe mring pekenira / rasa purba anglimputi.
Ana dene ing lalimu / sakehe mring jeneng mami / sira abarubuh sarak / kang sun gedhong kang sun kunci / iku ta
umat amba ta punika / lamun tuwan sun cekeli.
Umat tanya ing tabeku / dhumateng amba puniki / punapa ta boten menga / yen nyebut pangestu singgih / dhumateng kekasih tuwan / abener aturereki.
Ngisa sah ing aturipun / iya sun tarima becik / yen dene pangucapira / ki Muhammad matur aris / sarya mesem jroning nala / kadi ta leresa.
iki / menek daler ta Ngisa / mangke ta lagya sawarsi / aja matur marang ingwang / nuli sun jiyade uni.
Nanging si Ngisa kepahung / dene nuli kumawani / kaya benera si Ngisa / nulya Ngisa sun kon bali / tumurun jagad ngangsia / Ngisa ature aririh.
Nanging andhepok tan purun / aneng ing ayunan mami / amba nanging anenedha / dhateng tuwan maha yekti / sanadyan mangke kawula / anglampahana weweling.
Antuka sabda Hyang Agung / lamun amba aningali / dhateng jagad ing ngasiyan / amba anedha mulyaning / ing ngasiya punika / waluyaa kadi uni.
Anedha maring Hyang Agung / pan mengkana ujar mami / teka sira abalia / dene manira ing mangkin / wus ta mulya kadya lama / umat kang sun rusak dhingin.
Kang ateguh marang ingsun / akeh kaliwat nyanani / atanapi penira / ing
sakedhap wau punika / antuka kanugrahaning / apan wus cundhuk si Ngisa / nulya amit mundur aglis.
mring jagadneki / yata putranira / kang aran si Panahan / kang aneng bang wetan masrik / lawan winayah / duwe putra sawiji.
Nanging iku angaku purba wisesa / ya dene kang wewangi / JUJAMAJUJA / iku kang ayun purba / pan angaku jeneng mami / Allah wisesa / ambake wong puniki.
Allah Ngisa dene putrane amursal / arsa
Meksih ngaku purba kaya jenengingwang / durung tobat mring mami / si Juja yen duka / kelangkung dene rosa / ing ngasia lir ganiling / segara kocak / kathah rubuh kang wukir.
Kayu watu samya kentas pernahira / nenggih bumi
waja puniku genting sedaya / meksih gubed pribadi / mring awake Juja / ya dene umatira / ingkang eling marang mami / ngabekti sira / rante kang tugel pulih.
Kukuh kadya duk lagya ing maunira / yen kurda punika nenggih / rante dinilatan / malih maring si Juja / warna ilang kantun kedhik / kari sareme / pinara pitu iki.
Lan punapa kang dadi kasektenira / dene bisa geng alit / amba ayun mirsa / tuwan andika
Si Panahan nuli sida pala karma / lagya pasihan nuli / angluwari sabda / putra nuli den
awakingwang / putu ngong kang gumanti / nindhihi ngangsia / iku jangji manira / dadi prabu set manik / dinunungan cahya / ing ngulu wiyat adi.
Ingkang wonten ing badaningsun amba / sawuse den kudangi / tinuruken ika / sangking ngembananira / cinekel astane iki / kang munggeng kiwa / nenggih putrane estri.
Ingkang munggeng astane tengen punika / putra jalu anenggih / lir wong uluk
Kang kinudang anggenteni lungguhira / pan tapaking Hyang Widi / neng jagad ngangsia / iku ujare Ngisa / ing jenengingsun kaesthi / tinggal lir purba / ing dheweke pribadi.
mangkin / jenengira / kaya yen den alingi.
Nanging Ngisa kaya durung nurutana / karsane Ngisa mangkin / nanging meksih sira / sun tingali kewala / kang sun gedhong kang sun kunci / aneng ngasia / genteni Ngisa mangkin.
Karanane si Nabi Ngisa punika / neng ngangsia / nindhihi / lan jamane ika / nanging cacade ana / tan kewasa nata jalmi / ngasia ika / meksih srem senening.
Nuwun pangestu mangke tuwan kawula / lamun amba puniki / gumanti mring Ngisa / amba mangke tan suka inggih aneng asia nguni / meksih lenggahan / lamun Ngisa puniki.
puniki / si Nabi Ngisa / mung sira kang sun gandhing.
Ki Muhammad aturipun melas arsa / pramilanipun gusti amba sapunika / sapakon kekasihnya / anging pun Juja puniki / ingkang kinudang / agentenana mangkin.
Inggih dhateng kekasih tuwan punika / Juja brawala nuli / lamun amba meksa / ajabela punika / menawi pun Ngisa nenggih / sanget tan suka /
endhiha ing benjing / kedhatonira / yen Ngisa bengkalahi.
Nuli enggal ingsun tulung marang sira / malekat kang sun tuding / kaya
Iku uga tetekone ya si Ngisa / langar tur kaduk wani / adhapana karma / maknane ing wong ngadhap / Muhammad luhur wekasing / wong kang pugung ika / lemah adhap puniki.
Ing bodhone angliwati ing wong kathah / alimuh kasor kami / agunggung palenggah / dadi cela wong ngucap / nora idhep jeneng mami / dadi wong sasar / pamrihisun puniki.
Ya Muhammad karane sun kon ngadhepa / marang si Ngisa
tuwan / nuwun pangestu uni / punapa parentah / wuruk tuwan mring amba / amba matur ing tuwan nenggih / kadi punapa / mangke karsaning gusti.
Nabi Ngisa menawi sanget tan suka / nenggih Juja puniki / kang ginadhang-gadhang / anggenteni karatyan / tuwan bilih ta menawi / Allah ngandika / si Majuja puniki.
Aja sira sumelang marang si Juja / pasang bae puniki / ana dene benjang / jangjeningsun yen teka / ing kabar kiyamat iki / si Juja benjang / ucul tetalineki.
Jagad ngasia punika apan keburan / papan kelawan tulis / gunung ing Jabalkap / iya iku ginada / dening Jamajuja iki / lan bumenira / ing masrik puniki.
Pun sinongga ing tangan tengen lan kiwa / bumi ing masrik ing benjing / lan gunung
ing benjing / maring Jamajuja / yen amaido samya / sakehe umat puniki / ing warnanira / den tiru warna mami.
Pamrihira maring umatingsun ika / tunggil rupane benjing / kayaa si Juja / bisa amilih rupa / anom tuwa gedhe cilik / ya mindha-mindha / ing
umatira pangling / akeh kang samara / den sidhep ingsun iki.
Yen umatira iku wruh ing neraka / ya ing jamina iki / wruh ing
ingkang atambuh iki / ing nraka jamina / umatira punika / ingkang kena dipun irid / dene si JuJa / amik ta rupa mami.
Yen angadhep marang jeneng mami / lah ta enya iki syarganira / padha tampanana age / sakehe umatingsun / lah di enggal munggaha syargi / ingsun pan nota tanya / Allah ingkang agung / kang murba misesa jagad / kang anitih bumi langit kang amesthi / syarga lawan neraka.
Anjiyada ing ngakerat iki / kang amurwa jagad ing ngasiya / duk lagya mula-mulane / mengkana umat iku / padha ngidhep si Juja iki / awedi ing neraka / mongka umat iku / pan samya munggah ing syarga / wus angancik giniring si Juja iki / Juja kelangkung suka.
Anadene umatira iki / ingkang weruh marang cirenira / lawan cirenira mangke / lamun waspada iku / ing cirene si Juja iki / weruh ing pasangatan / kenoa ta iku / lamun kalebu neraka / mangka Juja ameksa mangke anggiring / kang ora idhep ika.
Den lebokaken neraka jahmineki / umatira ingkang mursal ika / kang ora angidhep mangke / marang si Juja iku / pan siniksa
ngraketi / pan tigang ewu bara / kang ngreksa puniku / angambah lawang jaleka / umatira kang emut marang sun iki / kaya meksih sun eman.
Karaningsun duk akongkon mangkin / aneng syarga Mukaranah ika / waspada ing sira mangke / weruh ing jenengingsun / lawan Juja dipun kawruhi / arane ingsun ganjar / umatira iku / nanging ta meksih sangah / dene lagi selam enget pusiriki / ukur idhep ing aka.
Karsanira sang Juja puniki / syarganingsun kang den telad-telad / den ambila wewayangane / apa sak
Karane umatira iki / marang sakeh kang sami kabandhang / sangking samare tingale / den sidhep jenengingsun / mongka Juja suka kepati / yen umat padha kena / wus angidhep iku / angaku purba wisesa / ana dene neraka jamin den pesthi / wewayangane ika.
Muhammad mangke anebda aris / amba matur dhumateng karsa tuwan / pundit mangke titilane / cirine Juja iku / prabedane kadya pun endi / kelawan ciri amba / ing wetawisipun /
Allah angandika aris / ing laila heh Muhammad ika / sun aranana ing mangke / atemu sira iku / nora kena lumaku iki / marang jagad ngasia /
angungkih / anging amba umatur ing tuwan / suka bendana mangke / amba dhateng anuwun / anging amba tuwan pajari / ing wastane punika / amba ayun wruh / banggi tumekeng ngasiya / Nabi Ngisa pan teksih
dene tuwan amici pawarta iki / pan kirang sagayuhan.
pamuwus / yen tan antuk wisik tuwan / pan lenggana amba tuwan anut singgih / dhateng jagad ngangsia.
sirna ilang musthika sari / wewayangan anarpa / duk rinancang iku / mati sajroning ngagesang / wus katingal cirri tetiga wus pesthi / sarta jejulukira.
Sasampunira winisik iki / Muhammad ika nulya anjola / kadya kasmaran polahe / manahipun gegetun / nulya Allah dipun sungkemi / sarwi auluk
engetana ingkang ening / wekasingsun mring sira.
Lan usapen ramanira iki / tingalana mangke jangjenira / den kongsi teka sukune / Muhammad nuli matur / sarya mesem anebda aris / punapa sebda tuwan / amba dhateng nuhun / sangking ing pamuruk tuwan / tan kuwasa tuwan lenggana puniki / sangking pituduh tuwan.
Wonten malih atur kula gusti / ya hirabilngalaihi ika / yen amba ingutus mangke / dhateng ngangsia iku / yen kepanggih lan Ngisa benjing / banggi tan angandela / ing prasabenipun / amba anedha gegaman / banggi Ngisa
gantung / lamun sira turun iki / marang jagad ngangsia / iku wekasingsun / aja sira agegawa / sangkane enggala lakunereki / tekane ing ngangsia.
Lamun sira agegawa iki / pesthi remben ing lakonira / asuwe neng dalan bae / gegamanira iku / sun wotaken ing burat jahmi / samngsane ta sira / tumekaa besuk / aneng jagad ing ngangsia / Jabarail sun utus anggawa iki / marang panganggenira.
Ana dene endhe purasani / pan wus kawot aneng ing barak ika /
jumena / lan tengeran tunggul paying den kiniti / sira wus sun cecadhang.
Tetunggangan jaran ijo iki / pengarite sing birahmat ika / weruh
pancen dheweke / saupacaranipun / iya iku ingkang nimbangi / gegamane si Ngisa / ing sakathahipun / miwah gegamane
wilangan / kang angidhep iku / sarya kumelip ngangsiya / padha anut
kabeh / yen kala budi iku / ponang rante dipun dilate / lebur tibeng pratala / pan kari sarambut / mangka ana umatira / kang anebut marang jenengingsun iku / rante pulih sedaya.
puniku / besuk wis tekan ubaya / yen wus Juja wudhar rantene nenggih / kutha wesi den ambah.
ana kaliwatan / mongka umat iku / pan samya suyud sedaya / saingsine jagad ngangsia puniku / wus sirna dening Juja.
Kang arupa suket kayu iki / gegodhongan pan sirna sedaya / den pangan marang balane / gunung ngangsia gempur / den dhongkeli tan ana keri / malah segara asat / toyane den inum / samut tan ana kaduman / ing Ngasia langit buwana lininting / sarya mungkur kewala.
Lintang tiba kadya udan / kang srengenge nyulambrang aningaling / ngulati pengungsenipun / yen umat pisah ingkang / apan ngungsi marang ing jenenganingsun / Malaekat padha bubar / samya kaplayu ajrih.
Angrasa kadya wong pejah / Jabrail Mingkail lan Israpil / miwah Ngijrail puniku / sakedhap lali mring wang / lapak dene kagegeran wayang wuyung / awedi marang si Juja / den tilar mring ngarsa mami.
Sasambat adhuh pejah / pan angungsi ing bale ngaras kursi / malah kongsi jejel iku / sakehe malaekat / abusekan aneng bale aras sudhung / pan iku kari ing gona / ana dene umatneki.
kang atambuh marang ingwang / tan karuwan ing prenahe puniki / apan samya liwang-liwung / datan ana kaetang / jagadira ing Ngasia awang-uwung / amung Mekah
sarowangira / lawan malih puniku Begendha Kilir / puniku kang ingsun utus / lawan Dulkarnen ika / ingkang amareg marang si Juja iku /
Ingkang pan mangke dipun songga / kang ginawe ampungan minudangi /
kang dadi pusering alam / ing Jabalkap ing alam kabir.
Guwaning gunung Jabalkap / dadi sirah bangawah ahar iki / pan oleh simpanganipun / amot sakehing baya / ingkang ireng kang putih lan ijo iku / kang kuning lawan kang abang / kang adadu lan biru nenggih.
Atanapi ingkang rekta / pan sangkane sangking sirah benawi / kawah mastahar puniku / terusane
sami pakumpulan malih / lawan sasanak kancanipun / ngancik ing bumi Pu’ad / sawetane ing jagad Maserik iku / pan kinarya tetimbangan / malekat Dulkarnen singgih.
Pan lawas neng bumi Pu’ad / apan
Apan nulya karya kutha / kutha wesi lan waja purasani / kutha sanga lawangipun / pan ngatang maring Juja / kawruhana ing satimbulipun / paran mangke karsanira / menawa rosa puniki.
Purwane binangun ika / mulanipun Pu’ad dipun tuguri / lamun Juja lali iku / yen ameksa ngrebuta / iya marang ing bumi Mekah puniku / bumi ing Pu’ad den ambah /
Pan kederan ubengira / dene ingkang kutha selaka iki / maka ta si Juja iku / lagya
ngandhap kewala / pan ing tembe puniku arsa anyantri / ayun anyerong sireku / bangkitira den tandha / yen katonton ing kahananira iku / heski kang sajati ika / pasthine dipun timbangi.
umatira / kang den ucap santri Ajisaka iku / gandhek laku ananira / andhap asor lamun angling.
Ajisaka / kadi kathah umat tuwan kasliring / mongka Allah ngandika rum / Muhammad kawruhana / dene tata maring umatira
iku / lamun prabandhanira / sun kasihi sira ingsun gadhang besuk / aneng jagad ngasia / sira den tandhingi
lan Ajisaka ingadu / yen kabuka ciptanira / arsa timbangan sekti.
Yen wus tanya jenengira / aningdhihi jagad Ngasiya iki / sira bareng sirnanipun / kalawan Ajisaka / sawurine lah iya ing tembenipun / kalawan ing jenengira / lawan Ajisaka benjing.
Kasmaran milya angawi / anutu warta pandhita / tingkah
napas mangko / napas kang kawan prakara / ingkang kinarya tiga / pan antuking wong linuhung / angangge undhaking tingal.
Napas puniku yen manjing / anrus pitung bumi ika / iman puniku arane / napas yen medal punika / terus ing langit sapta / punika reke den ketung / enggone ingaran
jagad sedaya / datan ana ing jaba / miwah ing jero puniku / tan ing ngasor luhur ika.
tan ing ngarsa tan ing wuri / tegese puniku samad / awake manungsa kabeh / sami ngalal ageng ika / iya iku manusya / ingkang sayektine iku /
tanapas / tan manjing tan medal mangko / dununge ing atipuwan / iya iku ingaran / juma’at reke puniku / enggone wong arip ika.
Iku enggone wong arip / ing puwan arane ika / kang aran sukma purbane / dennya nglimputi punika / sukma pirataha / iya punika ranipun / sampurnane raga jiwa.
Panjing wektune puniki / angawikani punika / karsaning Pangeran mangko /
singgih / tan medal tan manjing ika / angawikani ta mangke / maha sucine Pangeran / miwah nusup punika / langgeng reke ananipun / weruh bakaling Pangeran.
Napas ireng warnaneki / tegese langgeng punika / napas ijo ing warnane / tegese ijo punika / dhateng ing urip ika / tegese urip puniku / kang urip tan kena pejah.
punika / panebute mangkya ingsun / nusup yahuk sebutira.
ing lesan / aran asmara marta / miwah tnapas puniku / lamun medal sangking karna.
Asmara tatra raneki / miwah tanapus punika / yen medal ing netra mangke / asmara ulat punika / yen medal ing wedaya / asmara nala ranipun / miwah yen medal ing grana (prana).
Asmara tura raneki / yen andunung ing Pangeran / asmara jati arane / miwah ta kalamun pejah / pakumpulan asmara / akimpul maring jejantung / sakartil maot ika.
Jenenge puwan puniki / edal punika kang sirna / ilang lakunya rasane / tumurun maring ing padang / emim punika kang sirna / ilang jeneng rasanipun / dene nora na kang ilang.
Kang mungguh ing puser iki / kahe punika kang sirna / ilang punika rasane / akumpul ing jantung ika / emim awal kang sirna / wus ilang mangke puniku / mangunah lawan pangrasa.
Jenenge mangke puniki / hakekating tulisira / ing margane roh tegese / kang maring alam sampurna / den aselamet ika / manjing maring marga luhung / alip punika kang sirna.
Ilang kang tugalan iki / munggah maring alam arwah / lam awal kang sirna mengko / lawan lam akir
tegese puniku marca / lan langit tembaga mangko / tegese otot punika / miwah langit selaka / tegese ika bebalung / kalawan langit kumala.
Kang langit kumala singgih / tegese sesum punika / langit mutyara arane / tegese puniku netra / jenenge enun ika / tegese
wong mukmin / nora ngangge pakering / sasat ageguyu rasul / dadi ratuning duraka / kaya kapir wong yahudi / pesthi kupur kekel aneng ing
miwah panggawenira / apan nora anduweni / nanging alah polahe ingkang asalat.
kang tumeka ing asalat / tinggal kasdu tanrul takyin / iya iku kang sampurna / angawruhana ing budi / kalawan ati hening / anucekaken Hyang Agung / arep
wiwitan aksara alip / ya alip iku wiwitan / lam awal lawan lam akir / parenge niyat iki / hu tibane niyat iku / Allahu jenenging
kekalih / tan ana gusti kawula / yen meksih kawula gusti / mapan dereng utami / kaya pasalametipun / rorone dadi tunggal / tunggale dadi kekalih / nora ilang kawula lawan Pangeran.
Mapan kawruhing kawula / sareng lawan sihing gusti / lamun tinggala kawula / sapa kang aran ing gusti / ingkang anebuta gusti / tan liyan kawulanipun / dadi nyata ing Allah / kang anembah kang amuji / pan kawula kinarya dadi lantaran.
Wyang teki milya angawi / arsa amanguna tembang / karagan saya nelamong / kirang langkung owahana / tan antuk wong utama / angsale wong mudha puguh / datan wirang ingeseman.
Kang kinarya gita singgih / kekasihira Hyang Sukma / kang ana ing nusya mangke / sagunge wadya sedaya / tetkala paguneman / ing ngarga puri
ing Pisang Tanah / angling Prabu Stmata / sokur pepak sanakingsun / padha limutakaliman.
sadat jenengira / iya jenenging purba ya Allah Sukma kang agung / jenenging urip sajagad.
Pangeran ing Ngardi Esthi / ambabar kang pangawikan / teksising sarira mangke / ya Allah padha Allah / uripira Hyang
sarira mangke / tegese ngalah punika / iya ing aranira / kang agung wasesa iku / amasesa dhewekira.
Pisang Tanah amedali / ambabar kang pangawikan / kang aran nugrahan mangke / sebdane ing kun punika / tegese kun punika / Nabiyolllah jatenipun / jinaten ing nama Allah.
Prabu Setmata sira ngling / ambabar kang pangawikan / sapisan ing tingal mangko / angawruhi nabiyollah / kaping kalih ya Allah / kaping tiga rasul iku / kaping pat Datollah ika.
Seh Siti Jenar medali / ambabar kang pangawikan / sembayange Allah mangko / sujud rukuk padha
Prabu Satmata sira ngling / Siti Jenar kamanungsan / kabeh sanakira kiye / tan prabeda kadi sira / nanging sampun anglela / menawi kathah kalarung / akeh kang wong agegampang.
Akeh kang wong ngabekti / apilih wong agurua / akeh kang wong gampang
wedhus age / lumayu asumbar-sumbar / samarga gegancangan / wonten mangke allah kantun / katungkul atunggu menda.
Kawruhana sadurunge dadi / salire sang katon / awang-awang uwung-uwung mangke / pan tan liyan ananing kang purba jati / tan ana ngawruhi / ananira iku.
Tuhu ana ingkang ngawruhi / sukmane ginugong / angawruhi sira ing dheweke / lawan weruh solahing dumadi / saderenge uning / wus katon kawengku.
Silanipun dadekken sekalir / dening ngayun tinon / sampun nyata kang jagad jatine / saking sabda iku.
Lepat kang datan ana kirang luwih / dadine sang katon / mantep wisesaning Hyang karsane / tan karuan solah dadineki / lan nalikaneki / tan pegat lumintu.
Wonten pangandikaning Hyang Widi / andadekken mangko / nora sunat nora perlu mangke / andadekken manungsa lan ejim / nanging karaneki / bektia
katon nupa sejatine / kang katon jro carmi / iya rupa iku.
Iya iku dudu iku kaki / prihen den wespaos / ing iyane kelawan dudune / takoken ingkang sampun singgih / malar sira kaki / amigiha tuduh.
Adhepena ing rerainereki / mara ing sang katon / iya iku kabeh reraine / angalingi raining dumadi / rerai kang luwih / kang katon sawagung.
Wonten pangandikaning Hyang widi / amangsit ing manon / ing ngendi idhepira ing mangke / ing kono wejahira liniring / tan anelahi / idhepen satahun.
Ayat-ayaten wangsitireki / sang duta di kaot / sing mulat ing saneskara kabeh / yen tan katon Pangeraneki / sapatingalneki / nir don dennya dulu.
Yen wus weruh sireki / paran tan inganon / ulapana iku dhewe kabeh / iya iku ta ingkang ngalingi / lawan sampun enting / mangke sira dulu.
Iya iku mapan iya iki / iya iku mangko / pan tan ana towong ing anane / anglimputi sakehing dumadi / datan kena milih / ika iki iku.
Pan tan ana ing jaba kalingling / wus awas ing katos / nanging sangking datan wruha reke / sing adulu iku anglingi / dening tan wruh jati / kabeh katon dulu.
Yen sampun sira awas ing wangsit / tansah saya katon / datan angel amet kasilane / apan wus nyata tumuli prapti / kagyat aningali / tan wruh yen wus weruh.
Pan tan ana ing ngarep ing wuri / aneng jaba ing jro / tan ing ngandhap ngeringira kabeh / tan aneng melak tan ana sepi / tan ing sorireki / datan aneng ngluhur.
Aneng ing ngarsa aneng ing wuri / aneng jaba ing jro / aneng kering kananira kabeh / ana amelek ana anepi / aneng sor ing wuri / miwah neng ngaluwur.
Kaya ngapa denira ngalapi / rupane sang katon / wruha yen tan ana ing supe / datan ana puniku ta kaki / mapan ora uning / yen sira dereng wruh.
Kang ora iku den ora iki / sampun sinung enggon / apan iya tan na salawase / ing anane puniku ta kaki / pan pinurbeng nguni / nora nanipun.
Ana iku den ana iki / pesthi datan katon / puniku tan ana senggamane / saliringana nora kalingling / anging ananeki / kang katon deningsun.
Mengko ta ingsun awas ningali / sangking kaspiningong / sun sengguh kahaningsun dhewe / iya
satingkah katon no0ra gusti / lawan polah mami / tunggal yen dinulu.
Tunggal tan tunggal lawan ing pesthi / roro
siyang lan latri / tansah amor winor / angembani ngemban salawase / amuruk ing meneng osik mami / amisik winisik / kabeh bekti lulut.
Saenggon-enggon ingsun rewangi / marmane maring ngong / datan ana ing jaba jro purbane / den
Lulwahdad matur aris / kawula anedha berkat / waris Medhang iku reke / punapa ing karsa tuwan ? Seh Manyurid tan rena /
anekadena / aja na pinangeran / den awas jatining suwung / amarga ingkang sampurna.
Kawruhana ing lumaku dipun wedi / satingale iya / nora esak nora serik / nora ngulati Pangeran.
Ingkang awas sasolahe dadi puji / tan ana bedanya paningal pujinereki / sasolahe dadi sembah.
Ingkang awan kang dinulu aneneki / kuntul iya
Pesthi esak tekade tan wruh mangkin / ingkang sampun awas / nora beda ananeki / tingal kabeh tingale iya.
iya iku rupane kang tokid mangkin / pesthi nora roron / kahanane ingkang urip / kang urip Allah kewala.
katunggal / kawimbuh kang maha suci / kang tul langgeng agesang.
Ingkang urip datan nana malih-malih / Allah ingkang gesang / kang den
ati / tan pegat pujinya / rahina kelawan wengi / amuji ing dhewekkira.
Wong amuji sampun kasengsem ing puji / sembah sanalika / sing awas ing urip mati / sembahe ingkang utama.
Kang utama nora kocap sembah puji / esak yen kocapa / dereng tumeka ing batin / sapa puji pinujia.
Kang mengkana sampurna sembahireki / ingkang sampun awas / tan na sembah kang kari / sebdane
Wonten pandhita kang luwih / awasta She Bondhan Surat / sanget brangtine Hyang Manon / kekalih sahabatira / Nuriman lan Budiman / sanget marak gustenipun / sarwi sira awot
Duk lindhu kabeh udani / sira Budiman semana / umah padha rubuh mangko / gunung guntur kayu rebah / segara lir kinocok / ombaking amara puhur / kaget kang aneng segara.
Miwah kawulaning Widi / kang sami aneng dharatan / sami kaget kabeh mangko / dene lindhu agung ika / ya Budiman semana / ana iki sih pitulung / gunung guntur sami milya.
Omah rubuh nulya malih / segara ubeken nulya / kayu
sepi / tumunjem ing sela / pethak / anerus ing gunung pange / anerus gunung tresina / pange waringin ika / ingkang sun atubi iku / waringine
sawulan / sawulan / ingsun sitekur / lan meneng ingsun sawulan.
Lan ingsun nutupi kuping / lawase ana sawulan / merem sawulan lawase / sidhakep ingsun sawulan / nungsang ingsun sawulan /
rutuh iki / ya Budiman tapaning yyang / pan ingsun andhingkul mangko / gening mulya bener ika / sidheku ingsun wudhar / kupingsun angerungu / lan mataningsun tumingal.
Lan cangkemingsun angumik / lan irungingsun anggonda / lan ingsun tumingal mangke / kidul kulon lor lan wetan / tan ana katingalan / syara ametek
kala tinulis / ingkang Serat Jesmaningrat / marengi ri Senen Kliwon / wanci jam sadasa siyang / kaping selawe tanggal Rabingulakir sutengsu / warsa Dal sengkala ketang.
ora nglarang. sing penting awake dewe, gak usah ngelek-ngelek wong liyo. mboh apik mboh elek
Kajawèn, Protèstan, Katulik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Blora ya iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasine ing sisih wetan, tapel wates karo Propinsi Jawa Wétan, udakara 127 km sisih wétané Semarang. Kutha Blora iku kutha krajan kabupatèné, déné kutha-kutha liyane : Cepu, Ngawén, Kunduran, Jepon, Jiken, Doplang, Randublatung, Kradenan lan liya-liyané. Jembaré wewengkon Kabupatèn iki ± 1.821,40 km2 utawa 182.140 hektar. Salah sawijining laladan aliran Bengawan Solo sing diarani Bengawan Soré, kawentar minangka laladan sing dadi lokasi perang antarané Arya Penangsang lan Sutawijaya sing dicaritaaké ana ing Legenda Arya Jipang. Liyané Legenda Arya Penangsang karo jaran Gagak Rimangé, Kabupatèn Blora uga kawentar déning anané ajaran Saminisme sing asalé saka tlatah Klopodhuwur Blora. Masyarakat Samin iki kerep banget didadèkaké obyèk penelitian déning para mahasiswa utawa peneliti liyané saka Universitas Gadjah Mada lan Lembaga Pawiyatan Luhur liyané.
7.4 Jarak Antarané Kutha krajan Kacamatan ing Kabupatèn Blora (KM)
Kawit jaman Keraton Pajang nganti jaman Keraton Mataram Kabupatèn Blora arupa laladan wigati tumrap Pemerintahan Pusat Kraton, amarga Blora kawentar alas jatiné. Blora wiwit owah statusé saka apanage dadi laladan Kabupatèn ana ing dina Kamis Kliwon, tanggal 2 Sura tahun Alib 1675, utawa tanggal 11 Desember 1749 Masehi, lan nganti saiki dadi DINA DADI KABUPATEN BLORA. Bupati sing kapisan ya iku WILATIKTA. Sejarah perlawanan Rakyat Blora nglawan penjajah Walanda sing dipelopori déning para among tani diwiwiti ing akhir abad ka 19 lan awal abad ka 20. Perlawanan para tani iku mau magepokan karo sangsaya munduré kaanan sosial lan ékonomi warga désa. Pajak Kepala sing ditrapaké nalika taun 1882 pancèn dirasa abot déning para petani saéngga para petani dipimpin déning Samin Surosentiko miwiti perlawanan sing dikenal ana sejarah minangka Gègèr Samin.[1].
Kabupatèn Blora nduwèni tlatah sing paling endhèk 30 nganti 280 mèter sak ndhuwuré permukaan segara, déné sing paling dhuwur nganti 500 mèter sak ndhuwuré permukaan segara. Kacamatan Japah minangka tlatah sing paling dhuwur, déné Kacamatan Cepu minangka tlatah sing paling endhèk dhéwé. Wewengkon Kabupatèn Blora diapit déning Pagunungan Kendheng Lor lan Pagunungan Kendheng Kidul, kanthi susunan lemah arupa 56 % gromosol, 39 % mediteran lan 5 % aluvial. Miturut tata guna tanah, laladan alas minangka tlatah sing paling amba dhéwé ya iku kurang luwih saka 90 hektar utawa 49,66 persèn, disusul lahan sawah kurang luwih 46 hektar lan tegalan 26 hektar.[2] Kacamatan Cepu sing kawentar sugih kekandutan lenga patra (Blok Cepu), minangka wates karo Propinsi Jawa Wetan (Kabupatèn Bojonagara lan Kabupatèn Ngawi). Tapel wates mau arupa tapel wates alam, ya iku Kali Bengawan Solo.
Dunungé[besut | besut sumber]
Kabupatèn Blora dumunung ana ing wewengkon paling pucuk wétan Propinsi Jawa Tengah. Jarak paling adoh saka kulon mengétan antara 57 km lan jarak paling adoh saka lor mengidul kira-kira 58 km.
Wates Astronomis[besut | besut sumber]
Kabupatèn Blora dumunung ana ing antarané 111°0'16" nganti 111°33'8" Bujur Wetan lan antarané 6°5'28" nganti 7°2'48" Lintang Kidul.[3]
Wates Administratif[besut | besut sumber]
Sisih Wetan: Kabupatèn Bojonegoro Jawa Wétan lan Kabupatèn Tuban Jawa Wetan
Kabupatèn Blora ketata jroning 16 kacamatan, 24 kalurahan lan 271 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Blora ya iku:
minangka sektor utama perékonomian Kabupatèn Blora. Pari, téla pohung, lombok abang, dadi produk unggulan masyarakat petani ing Blora. Nanging kuciwané akèh sawah sing durung keduman pengairan saéngga panèné mung setahun pisan. Yèn mangsa ketiga para among tani padha nandur semangka, timun, utawa krai. Dene sub sektor kahutanan pancèn Kabupatèn Blora wis kawentar biyèn mula minangka tlatah sing ngasilaké kayu jati sing kualitasé paling apik ing Pulo Jawa. Kurang luwih 49,66 persen luas tlatah Kabupatèn Blora dipigunakan kanggo alas nagara, kapara dadi telung kesatuan administrasi ya iku KPH Randublatung, KPH Cepu, lan KPH Blora.
Dedagangan[besut | besut sumber]
Komoditas perdagangan sing paling utama ing Blora arupa produk kayu jati, kayata industri asil kayu, mèbel, kerajinan kayu gémbol, kerajinan sovenir saka bahan kayu jati. Saliyané iku produk-produk hasil tetanèn arupa pari utawa beras, gedhang, jagung, téla, lombok abang, lan liya liyané.
Pertambangan[besut | besut sumber]
Kabupatèn Blora wiwit jaman Walanda wis kawentar minangka laladan penghasil lenga patra. Jaman biyèn diolah déning Perusahaan Walanda BPM. Nganti sapréné isih ana tilasé arupa sumur-sumur lenga sing isih migunaaké pompa angguk. Liyané iku uga ana Akademi Migas ing tlatah Sorogo sing saiki jenengé dadi Pusat Pendidikan Latihan Migas. Sawisé mati puluhan taun, ora ana penambangan manèh, ujug-ujug taun 2006 ditemokaké cadangan lenga sing akèh banget ing tlatah Blora lan Bojonegoro sing kawentar kanthi jeneng Blok Cepu. Ladang lenga patra sing kawentar kanthi jeneng Blok Cepu ambané 45 km saka sisih wétan laladan Kapas, Kabupatèn Bajanegara nganti sisih kulon ing Kedung Tuban, Kabupatèn Blora iku, kira-kira ngandut cadangan lenga patra nganti 650 yuta barel lan 1,7 triliun cubic feet gas alam. Masyarakat Indonésia utamané warga Blora lan Bojonegoro mesthi waé ngrasa bungah lan antusias arep diwiwitiné pengeboran sumur-sumur lenga Blok Cepu ana ing pungkasan taun 2007.
Kabupatèn Blora diliwati dalan propinsi sing nyambungaké kutha Semarang lan kutha Surabaya ngliwati Kutha Purwodadi. Dalan liyané sing klebu wigati ya iku dalan sing nyambungaké kutha Rembang, Blora, Cepu, Bojonegoro, Suroboyo. Sing parané ngidul saka Cepu bisa liwat Ngawi terus Mediun utawa Sragen. Jalur sepur uga ngliwati tlatah Kabupatèn Blora, ya iku jurusan Jakarta-Suroboyo sing mandheg ana ning Stasiun Cepu.
Dhaptar Bupati Blora[besut | besut sumber]
Potrèt Raden Toemenggoeng Ario Said, Bupati Blora kaping sewelas (1921).
Dhaptar Bupati Blora saka taun 1749-2012:[4]
ana ing tlatah Blora lan sakubengé. Saliyané kanggo nyambut tamu kaurmatan, tayuban uga dipéntasaké nalika sedekah bumi utawa pesta-pesta adat liyané. Ing sajroning tayuban para tamu sing ketiban sampur olèh kaurmatan kanggo njogèt bareng karo penari tayub.[5] Perkembangan sakbanjurè seni tayub uga ngetutaké perkembangan seléra masyarakat ya iku lebur dadi siji karo musik [dangdut] lan [campursari] sing lagi digandrungi warga. Sawetara iku dampak negatipé uga ana ya iku banjur dicampuri ananing minuman keras lan tindak tanduk sing mengarah kurang trapsila, kayadéné sing katulis ana ing majalah Intisari lan kalawarti Kompas.[6],[7],[8]
Barongan. Kesenian Barong utawa Barongan minangka sawijining kesenian rakyat Jowo Tengah. Nanging yèn dibandingaké karo saerah-laladan liya ing Jowo Tengah, sumebaré seni barongan ing Blora pancèn luwih akèh. Liwat Barongan, katon
Kesenian iki awujud tarian kelompok sing nirokaké Singabarong sing prakosa lan tokoh liyané ya iku Bujangganong, Joko Lodro, Reog, Noyontoko, lan Untub.[9]
Wayang Krucil. Tontonan Wayang Krucil wis rada langka. Sisa-sisa wayangé ana ing tlatah Blora kari didarbèni déning sawetara warga antarané déning dalang Wayang Krucil Supangkat (45), penduduk Désa Janjang Kacamatan Jiken, Blora. Wayang Krucil, utawa ing tlatah liya dijenengi Wayang klithik iku digawé saka kayu. Nanging rada béda karo Wayang Golek sing awaké wangun gilig kaya manungsa, wayang krucil wanguné gèpèng, mèmper wayang kulit. Déné gedebog sing biasané dienggo nancepaké wayang diganti nganggo kayu sing di bolongi.[10]
Ajaran Kebathinan Samin. Miturut warga Samin ing désa Tapelan, Samin Surosentiko punika saged nulis saha ngraos aksara Jawa, katilik saking anané buku paninggalan ingkang ditemokaké wonten Tapelan wonten désa-désa liyané. Buku peninggalan Samin Surosentiko ingkang wonten ing désa Tapelan diarani Serat Jamus Kalimasada. Buku punika kapèrang dadi sawetara buku antara liya Serat Uri-Uri Pambudi, ya iku buku ingkang isinipun ngupakara budi pekerti manungsa. Ajaran Kebatinan Samin Surosentiko apunjer wonten kawruh manunggaling kawula gusti utawa sangkan paraning dumadi ingkang dipunibaratakén warangka manjing curiga. Kanggo
kerja peksa/rodi. Perkara kanagaran uga winten Serat Pikukuh Kasajaten ajaran Samin Surosentiko, inggih punika nagara bakal kawentar saha wibawa menawi saged didadèkaké panggonan ngeyub kanggo wargané saha para warga tansah nguri-uri ilmu pangetahuan saha urip tentrem.[11]
Geger Samin. Samin Surosentiko lair tahun 1859, ing désa Ploso Kedhiren, Randublatung, Kabupatèn Blora. Ramanipun ingkang asmanipun Raden Surowijaya nanging luwih koncar kanthi tetenger Samin Sepuh. Jeneng asliné sakbeneré Radèn Kohar, nanging tembé mburi diowahi dadi Samin, jeneng ingkang luwih kemrakyat. Wiwit tahun 1890, Samin Surosentiko nyebaraké ajarané wonten tlatah Klapadhuwur, Blora.kathah warga désa sakubengé ingkang uga kepéncut marang ajarané, saéngga jroning wektu ora suwé wis akèh warga sing dadi muridé. Wektu punika Pemerentah Kolonial Walanda dereng pati ngrèwès merga dianggep ajaran kebathinan biasa utawa agama anyar ingkang boten mbebayani tumraping pemerentah kolonial. Ana ing tahun 1903 Residen Rembang nglapuraké yèn ana sawetara 711 pendhèrèk Samin sing nyebar ana ing 34 désa ing Blora bagèan kidul saha Bojonegoro lagi padha nyebaraké ajaran Samin. Tekan titi wanci tahun 1907 warga Samin sampun tambah ngrembaka dadi limang èwunan. Pemerentah Kolonial Walanda wiwit ngrasa was-was saéngga kathah pendèrèk Samin ingkang dicekel saha dikunjara. Nalika tanggal 8 Nopember 1907, Samin Surosentiko diangkat déning pendhèrèké dadi Ratu Adil, kanthi gelar Prabu
Pranolo, Asisten Wedana Randublatung. Sakwisé dicekel, Samin lan 8 pendhèrèké dibuang ning luar Jawa nganti sak tilar donyané ing tahun 1914. Kanthi dicekelé Samin tibaké boten numpesake Gerakan Samin. Tahun 1908, Wongsorejo, salah sawijining pendhèrèk Samin nyebaraké ajaran Samin wonten Madiun. wonten punika warga désa diasut supaya boten mbayar pajek marang pemerentah Kolonial. Sidané Wongsorejo lan pendhèrèké uga dicekel saha dibuang wonten njabanipun pula Jawa. Tahun 1911, Surohidin, mantunipun Samin Surosentiko kalih Engkrak, salah sawijining pendhèrèké, nyebarake ajaran Samin wonten tlatah Grobogan; déné Karsiyah nyebaraké ajaran Samin ing tlatah Kajèn, Pathi. Ana ing tahun 1912 pendhèrèk ajaran Samin nyoba nyebaraké ajaran wonten tlatah Jatirogo, Tuban, nanging boten kasil. Tahun 1914, minangka pucuking Geger Samin, amerga Pemerentah Walanda ngunggahaké pajek, malahan wonten sawetara tlalah kayata wonten Purwadadi, Madiun, Pathi saha Bojonegoro, wong-wong Samin sampun boten ngregani para Pamong Désa saha Pulisi. Tahun 1930 perlawanan Samin tumrap Pemerentah Kolonial mandheg merga boten wonten figur pemimpin ingkang kuwat. Saking data ingkang ditemokaké wonten Serat Punjer Kawitan, disimpulaké menawi Samin Surosentiko inggih punika sawijining Pangèran utawa bangsawan ingkang nyamar dumados wong cilik kanggo ngumpulakén kekuatan rakyat kanggo nglawan pemerentah Kolonial Walanda.[11]
Panganan Khas Blora[besut | besut sumber]
Saté Blora. Sing paling populèr arupa saté pitik sing disundhuki cilik-cilik nganggo bumbu kacang. Bubar mangan sing di itung sujèné sing digawé saka sada. Salah sawijine bakul sate ayam sing kawentar enak lan bukak rina (sing akèh sate ayam bukak mbengi) ya iku sate Pak Kadirun, kidul Kantor Polantas anyar - biyèn Polres Blora. Jinis saté liyané ya iku saté jagal utawa saté daging sapi lan saté wedhus.
Soto Klethuk. Ora pati béda karo soto saka laladan liya, mung ning Blora sotoné nganggo klethuk, ya iku gorèngan gemblong telo sing diirisi cilik-cilik marakké tambah mirasa lan duduhe biasane bening.
Mangut. Bahan dasar masakan iki arupa iwak panggang “Pé”, ya iku sajinis iwak pari yang diproses kanthi pengasapan nganggo kayu khusus saéngga ngasilaké aroma sing khas. Paling sedhep dicampur témpé lan lombok ijo terus dibumboni lan digodhok nganggo santen. Saliyané dimasak mangut, panggang iwak “Pé” uga énak dipenyèt nganggo sambel trasi.
Tahu Lonthong. Tahu Lontong Blora (nèng tlatah liya asring dijenengké Lontong Tahu), pancèn mirasa tenan. Tahu digorèng setengah mateng terus dipress nganggo piring supaya banyune tahu ilang. Banjur tahu ditumpangké sandhuwuring lontong, njur disiram nganggo bumbu kacang kécap. Ning ndhuwuré maněh di wur-wuri kacang lan brambang gorèng. Sing kawentar ning Blora ya iku Tahu Lontong Yu Tun sing dhasar ing Depot Gajah, Alun alun Blora. Ing kutha-kutha liya uga ana sawetara sing dodol Tahu Lontong Blora, kayata ing Semarang Tahu Lontong Blora mas Aris ing dalan Citarum. Ing Jakarta ana Tahu Lontong / Sate Blora Agus sing bukak warung ning Klender lan Sate Blora Kalibata ing plataran TMP Kalibata. Yèn ing kutha Yogyakarta uga ana Tahu Lontong Blora Bu Puji sing bukak warung ning Baciro.
nyampek Suroboyo, Semarang, Malang lan liya-liyane. tapi paling akèh diiderne nang Suroboyo.
Jarak Antarané Kutha krajan Kacamatan ing Kabupatèn Blora (KM)[besut | besut sumber]
limestone), Pegunungan Kendheng Utara sing umuré udakara 11 yuta tahun. Dumunung ana ing Désa Kedhungwungu, Keacamatan Todanan, tlatah alas KPH Blora, kurang luwih 35 km sisih kuloné Kutho Blora. Gua Terawang dawané kurang luwih 180 meter lan jeroné 5-11 meter ing ngisor lemah. Ing njeroné ana stalagmit lan stalagtit sing nyata éndah. Ing tlatah iki uga ana sawetara gua liyané ya iku Gua Kidang, Gua Suru, Gua Manuk lan sapunanggalané.
Waduk Bentolo. Waduk Bentolo dumunung ora pati adoh saka lokasi Gua Terawang, ya iku ing Kacamatan Todanan. Waduk Bentolo minangka sumber irigasi kanggo sawah-sawah ing tlatah sakubengé. Sakliyané iku Waduk Bentolo uga dadi salah sawijiné obyek wisata lan lokasi Bumi Perkemahan Pancasona.
sakubengé uga nggunaaké Waduk Tempuran kanggo budidaya iwak karamba. Waduk iki dumunung kurang luwih 10 km sisih lor étane Kutha Blora.
Waduk Grènèng. Waduk Grènèng ambané udakara 45 ha, dumunung ana ing Kacamatan Tunjungan, kurang luwih 12 km lor kuloné Kutha Blora. Sakliyané kanggo irigasi, waduk iki uga nduwèni fungsi kanggo miara iwak, pemancingan lan minangka obyèk wisata
Gambar Loko Tour Cepu Sumber saka: http://www.blorakab.go.id/04_walam.php
Loko Tour. Loko Tur ngrupaaké pakèt wisata perjalanan kia-kira patang jam ing alas Cepu Blora nganggo sepur sing
dumunung kurang luwih 14 km lor étané Kutha Blora. Pemandangan saka tlatah iki pancèn éndah lan hawané seger merga klebu tlatah pegunungan. Pemandian Sayuran uga dilengkapi pemandian kanggo anak-anak lan padhépokan kanggo
iki dumunung ana ng tlatah alas jati 16 km kidulé Kutha Blora. Laladan iki kawentar ana sawijining obyek wisata Dungmandur, arupa kedhung sing ora tau sat banyuné lan dikubengi déning sakèhé wit-witan. Ing obyek wisata Temanjang kéné uga ana panggonan kanggo nginep utawa tetirah.
utawa wisata ilmu kebumian kanthi obyek sing magepokan karo proses géologi, contoné lenga patra lan gas bumi. Ing tlatah Kabupatèn Blora akèh sumur lenga patra sing diketemoaké déning BPM ing taun 1890. Saka kurang luwih 648 sumur mau 112 sumur isih ngasilaké lenga patra. Nganti saiki isih akèh sumur lenga patra tua sing di budidayaaké déning warga kanthi cara tradisional.
Taman Budaya lan Seni Tirtonadi. Sawijining taman rekreasi ing tengah kutha Blora kang senajan cilik nanging pepak saranané kayata kolam renang kanggo diwasa lan bocah cilik, panggung hiburan, kurungan manuk lan liya liyané. Taman Tirtonadi iki jaman biyèn tau dadi Kebun Kéwan sing ramé ditekani keluarga, bocah-bocah cilik lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Blora&oldid=1112089"	Kategori: Kabeh artikel pilihanDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 28 Januari 2017.
eh btwe…nuwun sewu, panjenenganipun tiyang pundi to..? nopo tiyang peyangga
suwun kanjeng mas Fuad Ngainul yaqin atas komentarnya…..dalem seneng
@ Mas pedet: matur nuwun sampun rawuh ing gardu cangkruk
ayo, sopo wae sing jogo gerdu bengi iki?
wuiih..koyok’e sedulur Jetli yo melu cangkruk.
ingkang mboten saged kawulo sebut stunggal mboko setunggal… kasuwun rawuh wonten ing Gardu.. waktu
sing nge-Bel ning gardu… golek info sing paling
Purwin D says:	25/02/2010 at 16:12	sugeng liburan ….digunakaken seng sak sae22nipun kagem kaluargo sadoyo…..mugi
Gus, ayo nggluruk nang solo. egadangan bengi sampe’ isuk, ben arek-e ora iso ngrasakno “malam hari pertama”, wokee? awakmu duwe niat sing luweh elek maneh pora? hehehe. (
Him..sing gaene nggudo pedet iku herdo, dudu aku. herdo iku musuh bebuyutane pdet. herdo wis menang sak set, soale wis ngrasakno disek. tapi sakjane sing menang tetep pdet, soale pdet-e wis nglotet sejak jaman batu, jiahahaha….piss dulur.
karo..dodok rasah didongakne nemen2 Him. arek-e mung arep icip2 tok. yen wis ngerti rasane, arep ditinggal layar maneh, hahahaha… piss juga, meniko amung gegojekan kemawon wonten gerdu lho Mbah Wir (
yo wis ora popo… penting guyub lan rukun…
tansah ‘rame ing Gawe’…..
ayyyoooooooo….topine di isi… kanggo tuku wedang kangen…. kanggo ‘ngreyen’ ceret perak sing isih anyar….
harisonal 90.075 says:	27/03/2010 at 01:10	sugeng enjang..
wis tanggale, teko gerdu ndisiki. acarane wis dibuka opo durung?
KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 01) | alangalangkumitir
gumuruh ing madyaning Kuruksetra ginambar wontening Perangan Kapisan inggih punika Kurawa lan Pandhawa kekalihipun kadang tunggal wredha ananging samya memungsuhan. Kekalihipun anggadhahi senopati kang prakosa asikep gegaman lan piandel ingkang ngedab-edabi. Risang Arjuna haniti priksa wadyabala kalayan Risang Kresna kang pinatah minangka kusiring rata lan lakuning urip. Dumadakan Sang Arjuna rumaos kejot
giris, ing pangangen-angen tuwuh gegambaran leburing wewangunan, tatanan lair lan batin kang karana dumadining perang iki. Arjuna tan kepingin tandhing yuda mateni sanak kadange dhewe amarga dadi mungsuhe. Ora karana wedi nanging rumangsa sedhih lan dosa. Arjuna kudu milih ing panggonan kang angel, antarane panalangsa lan panandhang.
Maharata iku Kusir, dudu kusir kang ana, nanging Kusir pinunjul kang ngendhaleni lakuning kreta, ora liya yaiku pribadining manungsa. Jagading urip iku kayadene kreta kang sineret jaran papat cacahe. Jaran papat iku nggambarake nepsu kang bareng uriping manungsa. Mungguh babare mangkene:
35. //Aku ora nedya numpes dheweke / sanadyan dheweke mateni aku, duh Kresna / nadyan kanggo teteluning jagad / apa maneh mung mbutuhi mayapada iki// 36. //Sawise
Kang Tekun ing Karya. Manawa patang perangan iku bisa lumaku kanthi bebarengan, kanthi idin Kang Maha Kuwasa bakal bisa
nikin saged basa cerbon makane nganggo indo mawon kang netral teras forum ingkang liyan
Gusti mboten nate sare, Gusti Maha Welas Asih lan Maha Sugih. wis to,
Ilish) inggih punika iwak saking familia Clupeidae [1] ingkang paling popouler kanggé tiyang Bengali. Ulam punika kalebet nasional Bangladesh lan kawéntar sanget ing Benagli Kulon, Tripura, Assam, lan India. Wonten ing Gujarat, ulam Hilsa dipunwastani Modenn (kanggé ulam jantan) lan Palva (kanggé ulam betina). Saben taun kanthi jumlah ingkang ageng ulam punika dipuntangkep wonten ing delta Padma - Meghna - Jamuna ing Teluk Benggala. Hilsa punika ulam laut ananging saged mapanaken endog-endogipun ing lèpèn utawi kali. Ananging saksampunipun netes, ulam Hilsa enem ingkang dipunwastani Jatka lajeng mbalik dhateng segara malih. Awit saking punika ulam Hilsa dipuntangkep. Ulam Hilsa ingkang dipunpanggihaken wonten ing Bengali Kulon raosipun langkung écho lajeng dipunekspor dhateng nagara sanès.
Ulam ingkang kagungan balung alit punika kalebet ulam ingkang migrasi (ingkang boten biasa ing perairan tropis) punika gesang wonten segara. Ananging lajeng migrasi kanthi tebih 1.200 km liwat kali-kali ing Asia Kidul kanggé ngendog. Ing India, lepen Rupnarayan, Gangga, lan Godawari kawéntar minangka papan kenggé ulam Hilsa ngendog.
^ [1], Hilsa Keele (dipun-akses tanggal 15 November 2012).
Iwak_Hilsa&oldid=999746"	Kategori: IwakKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
SUNAN KATONG LAN PAKUWAJA Asal-usul Jeneng Kendal Cerita-cerita tutur ngenani Sunan Katong lan Pakuwaja kang wis sumebar ing madyaning masyarakat, wondene Pakuwaja gelem mlebu agama
jiwa raga ananging nganti tumuju babagan olah batin. Oetilan cerita iki kurang luwihwe kaya mengkene: “ Kanti direkake kanca loro lan siji sedulure bundayudhane antara Sunan Katong lan Pakuwaja dilakoni kanti tenanan ora mung etok-etokan . Bundayudhane wong-wong sekti sing ora kena didelok mata wong biasa kekarone oyak-oyakan awit saka ndharat nganti tumeka ana ing sak dhuwurw banyu kanti wektu suwe. Saksuwenw bondhoyuda Pakuwaja ora
mangerteni anggomne Pakuwaja ndhelik. Kebeneran banget rikala semono ana wit gedhe kang growing sedeng kanggo melebu wong,
ora weruh. Umapamane pangarep arepe Pakuwaja iki bener mula bandhayuda dimenangake pakuwaja. Nanging kanti ilmu kang pinunjul kang dindhuweni Suanan Katong sing pungkasan cucu Raden Fatah kuwi kasil nemukake
Pakuwaja ngucapaken loro kalimah syahadat minangka tandha mlebune Islam. Karo Sunan Katong wit sing kango paanggonan umpetan Pakuwaja kuwi diparingi jeneng Wit Kendal ( Al-Qondal ) sing artine penerang. Ing papan kene iki Pakuwaja kabukak lan dadi terang sakteruse mlebu Agama Isalam. Wondene kali sing digawe pasulayan karo-karone priyayi iku diparingi jejeng Kali Kendal, yaiku kali kang misah antarane kutha Kendal, panggonane ing Masjid Agung Kendal. Pakuwaja kang sakdurunge karo masyarakat akeh diundang Empu Pakuwaja, wondene Sunan katomh maringi jeneng Pangeran Pakuwaja. Suwijinig pakurmatan amarga deweke bener-bener wong nignrat Mjapahit. Sakwise iku deweke milih manggon ana ing Desa Getas Kecamatan Patebon Kabupaten Kendal, lan kadang-kadang dewekw manggon ana ing padepokane sing manggon ana ing alas Sentir utawa gunung Sentir, lan sak banjure dadi siswane Sunan Katong. Wondene
nduwur ana crita maneh sing nyritakake Babad Kutha Kendal., crita iku kacuplik saka crita ing Kethoprak Wondene kurang luwihe cekake Critane mengkene: “ Rikala semana ana salah sijine para Wali Sanga yaiku arane Kajeng Sunan Kalijaga duwe gaman kang banget ampuhe yaiku arane Keris Sabuk Inten. Kanjeng Sunan Kali Jaga duweni karep yen kerise kuwi pingin digaweakake duplicate ing salah sijine siswane kang dadi empu kondang utawa kang wis misuwur, yaiku jenenge Pakuwaja sakliyane kuwi Kanjeng Sunan Kalijaga duwe murid maneh jenenge Raden/Sunan katong, Raden Gembyang lan Raden/Wali Jaka. Sawijining dina Kanjeng Sunan Kalijaga ndhawuhi para siswane yaiku Raden/Sunan katong, Raden Gembyang lan Raden/Wali Jaka. Dhawuhe mengkene “ He sira Katong, saiki sira dhak utus menyang omahe Pakuwaja amarga aku
diterake mrene, nanging nganti saiki miturut petungku wis ana patang puluh dina luwih kok Keris Sabuk Inten lan tiruane durung diterake mrene, yo wis kana ndhang jupuka saiki , ature Katong “ Inggih Kanjeng Sunan Kula ngestokaken dawuh, kula nyuwun tambahing pangestu, yo tak pangestuni muga-muga sira enggal entuk gawe. Cekake crita Raden Katong wis tekan
gunung wonten wigati punapa nggih ? Raden Katong : mekaten, kula dipun utus Kanjeng Sunan Kalijaga supados mendet Keris Sabuk Inten saha duplikatipun Pakuwaja : O, Ingih sekedap kula pendetaken , niki ingkang asli, lan niki ingkang duplikat( sakwise
banjur nyuwun pamet mulih cepet-cepet nemoni Kanjeng Sunan Kalijaga ) Raden Katong : Assalamu’alaikum wr. Wb Sunan Kalijaga : Wa’alaikum wr, wb. Kepriye sira Katong entuk gawe apa ora Raden Katong : Alhamdulillahirrabbil ‘alamin pangestunipun kula angsal damel Sunan Kalijaga : kene-kene jajal tak deloke kaya apa kerisse, lho sumurupa sira kabeh Katong, Gembyang lan Jaka, keris sing mbok gawa iki karo-karone duplikat kabeh ora ana sing asli, ooo yen mengkono Pakuwojo wis mblenjani aku , wis ngene saiki ayoaku diderekake tak nemoni Pakuwojo ning ngomahe Cekake crita Kanjeng Sunan Kalijaga karo para siswa tumuju ana ing omahe Pakuwaja, waktu semono, Pakuwaja wis krasa yen Kanjeng Sunan Kalijaga mesti arep ning omahe lan nesu amarga keris sing asli ora diwenehke, bareng Kanjeng Sunan Kalijaga wis tekan omahe Pakuwaja, deweke langsung mlayu karo nggawa keris
ndhumadakan rikala semono ana wit kang gede banget kang growong bisa sedeng kanggo umpetan manungsa, ing kono Pakuwaja ndhelik, para siswa ora pada weruh ndhelike pakuwaja, ananging kanti kawaskinate Kanjeng Sunan kalijaga ndhelike Pakuwaja bisa dikaweruhi, ngendikane kajeng sunan kalijaga “ kae ana
sira kabeh kana cekelen pakuwaja ndhelik ana ing kana, inggih Kajeng Sunan (ature Raden Katong ). Sakwise dicekel
ana rejaning jaman kene iki tak jenegke Kendal Growong “ nganti saiki katelah Kendal. Pakuwaja mlayu nggembrit ngidul nganti tumeka Desa Singapadu sing saiki katelah Desa Sukadana Kecamatan Kendal, sing asal-usule desa kaya ngene, Pakuwaja kebingunangan banjur umpetan ning nggone Pak Singa lan Mbok Singo. Sanajan Pakuwaja arep umpetan ning ndiwae bakal kawestara anggone umpetan, Kanjeng Sunan Kalijaga banjur nekani omahe Pak Singa lan Mbok Singa banjur ngendika “ Pak Singa lan kowe Mbok Singa apa sira apa sira weruh anggone Pakuwaja umpetan “,Pak Singa lan kowe Mbok Singa ora njawabi pitakone Kanjeng Sunan Kalijaga, amarga arep njawabi bingung wusana pungkasane wong loro malah pada padu dewe-dewe, nalika semana Pakuwaja banjur mlayu metu saka lawang mburi, sakwise Pakuwaja lunga saka omahe Pak Singa lan Mbok Singa banjur Kanjeng Suanan ngendika yen ana rejaning jaman kene iki tak jenengke Desa Singo padu sing saiki jenenge Desa Sukadana. Pakuwaja anggone mlayu nganti tumeka desa Kaliwungu kang asal-usule critane kaya mengkene: “ Nalika semono pakuwaja wis kentekan dalan ora isa mlayu maneh amargo dikepung wong pirang-pirang ing antara Kanjeng Sunan kalijaga , Raden katong, Raden Gembyang lan Raden joko, wusana dadi bandhayuda antarane Pakuwaja lan Raden Katong, bundhayuda ing ndharat nganti ana ing tengahe kali kekarone nganti suwe anggone bandhayudha amarga kekarone pada degdayane, Pakuwaja
sing kanggo sipat piyandele lan dincepake ana ing awake pakuwaja nganti karo-karone tumekaning pralaya sampyuh ing saktengahng kali, nalika semono warnae banyu kali warna ungu , banjur Kanjeng Sunan Kalijaga ngendika “ kene iki yen ana rejaning jaman tak jenengke Desa Kaliwungu. Mengkono crita ketorpak sing tak
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki nganggo basa karma alus! 1. Apa sing dadi penjaluke Pakuwaja marang Suanan katong? 2. Apa mwae Bandhayudha kekarone sing dilakoni ? 3. Anggone bandhayudha dikancani sapa wae ? 4. Anggone bandhayudha ana ing ngendi wae ? 5. Wusanane sapa sing menang anggone bandhayuda ? Gladhen 2 Tembung kang kagaris ngisore tegesana kanti bener ! 1. nyritakake Babad Kutha Kendal., 2. Kanjeng Sunan Kalijaga ndhawuhi 3. nganti saiki miturut petungku 4. Kepriye sira Katong entuk gawe apa ora 5. O, Raden Katong kok njanur gunung 6. ngene saiki ayo aku didherekake arep menyang omahe Pakuwaja 7. wusana pungkasane wong loro
“Sing kiye ? ya kena, apa maning ? tanduk sing akeh, aja ngutang ya,” ……dadi kabeh sekul karo lawuhe telu,
Selasa Legi : Wurukung Rudra Wogan Lakuning Geni, Wasesa Segara Sridati ngawiyat
Rabu Pahing : Paningron, Brama, Tulus Lakuning Banyu, Wasesa Segara
Kamis Pon : Uwas, Kala Wurung, Lakuning
banjur golek papan palungguhan sing rada kiwa lan cukup kanggo bocah wolu.“ Nah, kene wae,
pancen adhěm, kěkěs rasane. Bedha adoh karo kampus, apa maneh Prapatan Mirota Kampus UGM. Dalan-dalan isih rada sěpi, mung truk-truk kang sliwěran ngangkut watu apadene pasir saka Kali Gendhol..Saka kadohan Gunung Merapi katon kětingal ngawe-awe, sajak manggakke yen arep katěkan bocah-bocah saka UGM sing arěp KKN. Pědhut sing maune nutupi, dadi sumilak padang kasaput
Wit-wit pinus padha ngaděg anjějěr, goyang mrana goyang mrene sajak nggoda atiku. “Siwi, kowe ra aba wedang pa?” Ira takon marang Siwi. “ Oh, iya
Pak Barun saka Radio Persatuan Bantul. “Fi, antuk paketan nasi bungkus saka mbuh kae mau, jare saka kancamu. Kanggo buka”. “Yoh matur nuwun. Selehna kono wae měngko tak nggone buka.”. Sapa maneh iki, ngirim takjilan barang, jane ya rung sasi pasa. Ora sranta banjur tak bukak bungkusan kuwi, lha dalah asytaghfirullah. Barang turahan diwenehke aku. Sakala, dadi abang praenanku. Yen ora ngelingi pasa wis tak abur-abur kiriman iki. Lagi sěpisan iki aku antuk kiriman barang kaya mangkene. Pancen tak akoni sing jěněngane anak kos, sědina mangan sěpisan kuwi wus biasa. Apa maneh yen mung pasa Senen-Kemis, kuwi wus lumrah.Bungkusan tak bukak
kanggo setengah wulan. Tujune, ana rejeki liya melu nutupi butuhku. Mbuh kuwi saka mulang TPA, apa menehi privat putrane bu RT.“Anton, wis mbok icipi apa iki mau”. Aku takon sajak durung ilang rasa muringku. Anton apa dene aku padha wae, bapake ya mung pegawe negri golongan cilik lan wus pensiun maneh. Cumpen, amarga bayare wae kudhu dibagi karo adi-adine. Mulane aku karo deweke trima manggon ana masjid, dadi ora nganggo bayar kos-kosan barang.“ Durung Fi, aku dhurung ngowah-owahi, serius?”. Anton mbalěs sajak kaya ora dipěrcaya.Sěga banjur takselehake lěmari makan, aku ra sida mangan mung ngombe teh angět kanggo mbatalake pasa, langsung gage bablas měnyang masjid. Wěktu magrib nganti isak tak ěntekake kanggo nděrěs Qur’an. Bubar isyak aku lagi bali. Sadurunge maěm ngungak Hp duweke masjid sing dititipake aku, mbokměnawa ana sms mlěbu., těnan “Slamat
wass “( Yubra). Yubra, bocah saka Jakarta nge sem es.Aku kelingan kědadean mau awan, lho kok mung barang turahan. Niat ora Yubra anggone menehi iki? Gek sisane
tugasipun damel ide, imajinasi , ing pikir lajeng ( encode ) dipunwahyakaken dhumateng
sajuga, yoiku Gusti Allah. Dzat kang “tan kinaya ngapa”. Pangertene manungsa marang Pajenengane prasasat mung satitik lebu ing gurun wedi malah kepara kurang. Senajan mung satitk nanging yen diamalake kira kira wis bisa gawe urip bebrayan ini “endah”. Sak bisa bisa pada angasihana marang sapepadane titah ing alam donya lan isine kabeh, suka pepiling supaya tumindak utama lan nyingkiri panggawe ala. Netepi agama kang rinasuk lan ngurmati sedulur kang ngugemi agama pilihane. Pasulayan kang timbul sajake ora perkara bedane agama kang rinasuk, nanging disababake saka egone dhewe dhewe. Sebab Gusti Allah disembah kuwi asipat welas asih lan nadyan ora paham kanthi jero nanging yakin yen kabeh agama iku ngakon marang tumindak welas asih. Wasana nyumanggakake.
February 25, 2011 – 2:50 pm
ndarbeni pepenginan dadi wong kang luwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diendel wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae marang rembukira kanthi becik, petitis lan maedahi. Karo maneh tindak-tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutu…r kang ndakik-ndakik nanging kang durung kebukten ananing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug tansah
Aja ndarbeni pepenginan dadi wong kang luwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diendel wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae marang rembukira kanthi becik, petitis lan maedahi. Karo maneh tindak-tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutu…r kang ndakik-ndakik nanging kang durung kebukten ananing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug tansah keplok lumah kurep karo tindake.
August 24, 2010 – 1:50 pm Setuju kaleh pendapatipun kangmas Lam Wau….
August 22, 2010 – 2:49 pm
kurang pamariksanira lan den agung pangapuranira 2.Agawea kabecikan marang sasamanira tumitah,agawea kabecikan sukaning manahe sesamaning jalma 3.Atapna geniara.Tegese den teguh yn krungu ujar olo 4.Elingo marang kang murbeing jagad oja pegat rino lan wengi. 5Wong
Yo rek, melu ikut ning Tunjungan…golek pitik kampungan…. ngluyur jedarjedur wis warek mangan rujak cingur…. 😉
Menangipun kelinci lan nalika pungkasan tanuki. Adegan klimaks Gunung Kachi-kachi nalika kelinci nggebuk tanuki nganggé dayung sanajan piyambakipun sampun setengahing kelep. Lukisan Jepang kirang langkung taun 1890-an dumugi 1900-an.
Kachi-kachi yama?) inggih punika carita rakyat Jepang kanthi cariyos kelinci ingkang paring hukuman tanuki margi mateni simbah kanca kelinci. Tembung "kachi-kachi" kalebet onomatope saking swantun batu apiingkang miturut pamirengan tiyang Jepang mawi swantun "kachi-kachi". Cariyos versi aslinipun dipunwastani tegel sanget, awit saking punika medal vèrsi sanèsipun ingkang langkung alus. Pungkasanipun cariyos ugi asring dipungantos kanthi kelinci paring pitulungan marang tanuki ingkang badhé klelep lan gesang kanthi rukun sesarengan [1][2].
Naskah asli[besut | besut sumber]
Versi asli cariyos punika namung nyariosaken tanuki minangka bulan-bulanan balas dendam kelinci. Tumindak ala tanuki nembe dipuntambahaken dados bagéyan wiwitan cariyos ing zaman Edo. Knathi ancas ngleresaken tumindak balas dendam kelinci ingkang dipunpindhah ing bagéyan tengah dumugi bageyan panutup cariyos. Tiyang ing zaman Edo remen sanget kalihan cariyos kados mekaten amargi ngandhut piwulang moral babagan kasetyan lan tiyang ingkang nglampahi tumindak ala kedah pikantuk ukuman [1].
Lelampahing cariyos[besut | besut sumber]
Ing jaman rumiyin wonten satunggaling pasangan simbah kakung lan simbah putri. Saben simbah kakung makarya wonten ing wana, tanuki dugi lan nganggu kanthi nyanyi-nyanyi. Lirik tembang ingkang dipuntembangaken déning tanuki isinipum kutukan supados panenipun boten kasil. Boten punika kemawon, tanuki ugi ngedhuk lemah lajeng mangan bibit uwi ingkang dipuntandur déning simbah kakung ing wana. Simbah kakung dukha sanget lajeng masang kala (perangkap). Tanuki mlebet ing perangkap kasebut lajeng dipuntaleni lan dipunbeta kondur. Wonten ing griya dipunmapanaken wonten ing pawon, simbah kakung kondur ing wana. Simbah putri ingkang kepanggih kalihan tanuki purun mbebasaken tanuki kanthi syarat kedah mbiyantu ngresiki griya ananging tanuki namung ngapusi. Bibar icul, tanuki lajeng nggebuki lan simbah putri kasebut séda. Daging simbah putri dipunolah dados sup. Nalika simbah kakung kondur dipunsambut déning tanuki ingkang sampun nyamar dados simbah putri. SImbah kakung nedhi sup, lajeng bibar sup kasebut telas simbah putri banjur kondur dados tanuki lan nyariosaken bilih sadaya. Tanuki kondur dhateng gunung kanthi bungah sanget[1].
Kelinci kancanipun simbah kakung mireng prastawa kasebut gadhah kekajengan paring piwales marang tanuki. Tanuki ingkang sampun tepang kalihan kelinci pitados kemawon nalika kelinci ngajak ngempalaken kajeng bakar kanthi opah arta. Bibar kajeng sampun kathah, tanuki mlampah wonten ngajeng kanthi manggul kayu kasebut. Kelinci ndherek ing wingking amargi pengin ngobong kajeng ingkang wonten ing pundhak tanuki. Tanuki mireng swantun "crek-crek" saking kalih watu geni, ananging tanuki boten saged mirsani amargi katutup kajeng ingkang nembe dipunpanggul. "Swara apa iku 'crek-crek'?" pitakon tanuki. Kelinci mangsuli, "Oh, iku swara manuk Crek-crek saka Gunung Crek-crek ing kana." Bibar saged ngobong pundhak tanuki, kelinci dhateng marang tanuki ingkang nembe gerah amargi kobong. Kelinci maringi mustard ingkang miturut tanuki punika salep kangge lukanipun. Mustard ingkang kaolesaken ing luka kasenit malah damel tanuki sansaya rumaos gerah. Ing pungkasaning cariyos, tanuki dipunajak déning kelinci mancing ing tlaga. Kelinci nitih prahu ingkang kadamel saking kayu, ananging tanuki nitih prahu saking lendhut (blethok). Kenging toya lendhut kasebut dados lèlèh lan ambles. Tanuki nglangi ananging dipungebuk déning kelinci ngginakaken dayung
(en) Click-click Mountain Buku carita bergambar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Kachi-kachi&oldid=1109969"	Kategori: Folklor JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
inyong ora ngerti ya jamanne cilik, kancaku anakke teknisi PG Kalibagor bae ora tau crita..kesuwun
Weh, jaman cilik sok blusukan ming ngonoh karo kanca batir. mengko terus mlayu bareng angger wis ana sing meden-medeni jere ana medi Tuan Kuk (Tuan Cooke ndean maksude). Enyong kemutan ana cerita mbuh bener mbuh ora jere medi Tuan Kuk (Cooke ndean) sokan ngeton angger wayah2 lagi giling tebu.
18 | July | 2008 | alangalangkumitir
apik. Saiki neng ndi? Wes duwe momongan
by Sihab | 18 Juni 2013, 6:25 am Reply to this comment	yo ngono iku rek sing jarene jenenge wakil rakyat, sing diwakili mung wetenge dewe-dewe. wis, saiki nek arep misuh yo pisuhono anggota dewan kui rek. gak ono manfaate blas, malah mung dadi tanggungane negoro, dhuwite rakyat ora berkah nek mlayu neng anggota dewan kui. durung sing senengane
Suriah Juga Boikot Facebook | Kali Sengara
Makna Gunungan dalam Pagelaran Wayang Kulit | Kali Sengara
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Makna Gunungan dalam Pagelaran Wayang Kulit
(Makna): "--"
Sesanti:Remaja (Religius, Maju, Mandiri lan Sejahtera)
Letak Daerah: 107°51° 108°36° Bujur Timur karo 6°15°-6"40° Lintang Selatan.
basa Banyumasan sing dituturna nang kene mandan beda kosa katane ,karo basa sing dituturna wong mBanyumas.
Jumlah kecamatan nang kabupaten Indramayu ana 28 kecamatan, -- desa karo -- Kelurahan.
Artikel kiye, esih tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi tulisan
Mein Kampf iku buku sing ditulis déning Adolf Hitler lan kancané Rudolf Hess. Senadyan Rudolf Hess ngréwangi Hitler nulis buku iki, nanging dhèwèké ora disebut minangka penulis. Buku iki kasusun saka rong bagiyan. Bagiyan kapisan ditulis déning Hitler nalika dipenjara ing Landsberg am Lech sawisé Bierkeller Putsch utawa kudétané sing gagal, ing taun 1926. Bagiyan kapindho ditulis sawisé dhèwèké metu saka penjara. Saka taun 1926 nganti 1930, jilid loro iki didol pisah, mawa rega Reichsmark 12,- siji. Ing taun 1930 loro-loro dibundhel dadi sajilid waé.
Sajroning buku iki, Hitler nulis gagasané bab nagara Jerman Raya. Dhèwèké uga nulis rencana-rencana masa ngarep bab wong Yahudi. Nalika Hitler munggah tahta ing taun 1933, sawetara rencana mau langsung diwujudaké. Kasilé antara liya ya iku Holocaust.
Wusanané antara taun 1925 lan 1934 bisa payu 240.000 èksemplar. Bubar Perang Donya II, ana 10 yuta èksemplar sing wis didol lan didum (mantèn anyar lan prajurit olèh gratis).
Sawisé Perang Donya II, buku iki ora kena dicithak ulang lan didol manèh ing Jerman lan Austria. Senadyan mengkono, yèn ndarbèni buku iki ora dianggep ilegal. Tuku buku iki utawa ngedol ing pasar loak uga ora ilegal. Ing Indonésia buku iki ya diterbitaké mawi pertalan ing basa Indonésia.
Sawijining perang iku kudu adhedhasar "Ras" lan dudu golongan sosial.
Uni Sovyèt kudu dibubaraké lan sabagiyan tanahé diwènèhaké marang wong Jerman kanggo urip (Lebensraum)
Perang ing front loro iku ora apik kanggo bangsa Jerman, mula Jerman kudu pasekuton karo Britania Raya lan nyerang Uni Sovyèt.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mein_Kampf&oldid=1051867"	Kategori: Adolf HitlerBuku taun 1925Kategori ndhelik: Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyariKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 23 Maret 2016.
KAKUNG1. Kawula aturaken agenging panuwun dhumateng pranatacara ingkang kepareng paring wekdal dhumateng kawula. 2. Mugi sih wilasa, kawilujengan tuwin karahayon tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sedaya, saha kepareng hangluberana dhumateng kawula. 3. Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sare, dene kawula cumanthaka marak mangarsa ngadeg hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan inggih awratipun amastuti jejibahan luhur, kula piniji minangka raga sulih salira talanging basa, kinen anampi atur pangandikan saking calon besan sutresna. 4. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh, ingkang hanggung hamastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi tuwin kinabekten. Para tamu saking calon besan sutresna ingkang dhahat kinormatan. Para rawuh kakung sumawona putri ingkang winantu ing suka basuki. 5. calon besan sutresna hangaturaken salam taklim dhumateng Bp Waluya Hadi Wardaya, kawula tampi kanthi suka gembiraning manah saha dhawah sami-sami. Kosok wangsulipun sungkem pangabekti mugi katur ing ngarsanipun calon besan sutresna sakulawangsa kagem ingkang langkung sepuh tuwin salam taklim dhumateng ingkang saksami-sami saha langkung mudha. 6. Ing salajengipun saking badhe besan sutresna masrahaken calon penganten kakung, kula tampi kanthi bingahing manah, saha nyuwun kanikahaken kawula sagahi kanthi legawa. Bp waluya Hadi wardaya sarimbit sampun nggumathokaken wekdal, menawi mboten wonten alangan setunggal menapa kaangkah mbenjang enjang dinten Minggu Kliwon, surya kaping sanga wulan Oktober 2011 tabuh sanga wonten ing GKJ Rewulu Pepanthan Sumbergamol. Mila saking punika kawula nyuwun mugi calon kadang besan sakalawangsa kersa nderek hanyekseni tuwin paring donga pangestunipun, ugi dhumateng para rawuh kakung saha putri kersa paring donga pangestu, sahengga lampahing berkahan nikah sederek Anton Hariawan kaliyan Retno Dwi Prastiwi tanpa alangan setunggal punapa saking purwa madya dumugi wusananipun. 7.Rawuhipun kadang besan sutresna sakalawangsa masrahken calon penganten kakung sinartan paring sarana dalah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wonten amplop minangka pambiyantu anggenipun mahargya calon pinanganten sekalian saking wiwit ngantos pungkas, mugi saestu hamberkahi. Wonten kalpika, pisang sanggan angsal-angsal, wosipun sedaya ingkang sampun kaparengaken kawula tampi kanthi suka bingahing manah. 8. saparipurnaning pahargyan pasrah saking calon kadang besan sakulawangsa ngersakaken nyuwun pamet bidhal saking papan palenggahan nyuwun pamit, kawula inggih Bp Waluya Hadi Wardaya sekalian sakulawangsa tuwin kawula pilenggah ing mriki ngaturaken sugeng tindak, sugeng kundur, mugi lampah saking papan punika dumugi dalem Sembuh Kidul tansah pinayungan Gusti ingkang maha kuwaos, saengga mangih wilujeng samudayanipun, mugi karahayon ingkang tansah pinanggih. 9. Pepuntoning atur kula ingkang minangka raga sulih salira talanging basa Bp Waluya Hadi Wardaya sarimbit nampi pasrah calon penganten kakung, mbok bilih wonten gonyakganyuking wicara, solah bawa ingkang singlar/benceng saking reh tata krami, mboten langkung matur kupat janure klapa, menawi lepat nyuwun pangaksama, kupat duduhe santen, menawi lepat nyuwun pangapunten. 10. Ing salajengipun wekdal kawula sumanggakaken maleh dumateng pranatacara. Nuwun.
237 derajad pesagi (#63rd)
Ara inggih punika salah satunggaling rasi lintang saking 48 rasi lintang Yunani ingkang dipundhaptar wonten ing abad kaping kalih déning asronom Walandi, Ptolemy lan sampun mlebet 88 rasi lintang modhèrn ingkang sampun dipundhaptar déning International Astronomical Union. Rasi lintang Ara mapan wonten ing wilahan langit sisih kidul, ing sak kidulipun garis khatulistiwa. Rasi lintang Ara mapan wonten ing antawisipun rasi lintang Scorpius lan Triangulum Australe. Ara inggih maujud saking tembung "altar" ing basa Latin. Wonten ing mitos Yunani, Ara inggih padatanipun dipunginakaken kanggé mratandhani altar wonten ing sak nginggiling pedhang déwa Zeus sadèrèngipun perang kaliyan Titans. Wonten ing cariyos sanèsipun, Ara nggambaraken altar minangka papan panggènanipun raja Arcadian saking karajan Lycaon ngorbanaken putranipun ingkang jaler lan ngintun putranipun minangka lawuhipun déwa Zeus.
Rasi lintang Ara gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 237 drajat pesagi, lan ngewrat sekawan lintang ingkang dipunmangertosi minangka planèt-planèt. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +25° lan -90° lan badhé paling saé dipuntingali ing jam 9 ndalu ing salebetipun wulan Juli.
Beta Arae inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Ara. Beta Arae inggih kalebet lintang ingkang gadhah cahya raseksa oranye tipe K, ingkang tebihipun 603 taun cahya saking bumi. Lintang punika gadhah cahya ingkang langkung padhang tinimbang srengéngé ping 4600.
Alpha Arae ingkang gadhah cahya langkung sekedhik setunggal persèn tinimbang beta Arae, inggih punika lintang binar, ingkang minangka variabelipun saking lintang Be, ingkang gadhah rotasi ingkang cepet sanget. Tiyang Cina nyebat lintang punika kanthi sebatan lintang Tchou utawi Choo.
Gamma Arae inggih punika lintang binar ingkang maujud saking cahya super raseksa biru ngantos pethak lan cahya tipe A pethak ingkang alit.
Mu Arae utawi HD 160691 wonten ing katalog Henry Draper, inggih punika lintang jene ingkang gadhah sistem planèt ingkang dipunpitados ngewrat sekawan planèt, déné ingkang tiga planètipun mèh sami ukuranipun kaliyan Jupiter.
Delta Arae inggih punika lintang biru pethak ingkang gadhah magnitudo 3,6 lan tebihipun 187 taun cahya saking bumi.
Lintang sanèsipun ingkang sampun dipuncathet wonten ing rasi lintang Ara inggih punika lintang R Arae, lintang binar ékliptika tipe Algol, zeta Arae, inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raseksa oranye tipe K, ingkang gadhah magnitudo 3,1 kanthi tebihipun 574 taun cahya saking bumi.[1]
Lupus, Corona Australis, Triangulum Australe lan Crux. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sak kiteripun Ara inggih punika rasi lintang Corona Australis, Scorpius, Norma, Triangulum Australe, Apus, Pavo lan Telescopium.[2]
^ a b c d Ridpath & Tirion 2001, kk. 82–83.
^ (en)Ara (Dipunundhuh tanggal 25 Pebruari 2013)
Dunlop, Storm (2005). Atlas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ara&oldid=1060796"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Blogkipun ingkang suger kemawon mas.. rencang2 Wepe rak radi seneng ingkang seger seger.. he..he..
ngumpul rak kethok ramene, kekeluargaane, rukune, yo iku sing ra iso dilaleake…
edi 98 says:	17/12/2008 at 17:57	oyi mas, saiki nang liza ngumpul arek okeh, iki onok bang irul..
tapi dikon ngetik podo isin2. biasa jaman ndisik nang wepe belajare
arek liza onok seng anyar maneh, ayu
katon abot, nanging menawi eling diklat… mboten wonten menopo2nipun… dados tasih kuaat meniko.., kedhah pun sabari maz…
pengalaman kalih njenengan ga bakalan lali mas…, mangan yo sak anane, karo sambel & krupuk pun jadi… kekeluargaan no.1.. yo ra maas..
Isih eling ra, rame2 blonjo ning pasar blimbing.. tampange sangar2.. tukune mung tempe 1.000 arep dimasak
mudah-mudahan taon ngarep mot iso nang malang. 🙂 awakmu nang endhi saiki?
ODIe WP-94.127 says:	19/12/2008 at 17:34	SuGeng
bukake pics #Bbw bukake pic #Bukake #Bukake sex gif #Xxx bukake #Bukake on bra pic #Bukake on bra #Mom bukake pic #Big bukake sex oic #Jav sex bukake #Big bukake #Bukake pic #Bukake sex pic #Xxx bukake new #Xxx
bukake #Anriokita bukake gp #Poto sex bukake #Ai uehara bukake gif #Big titsbig bukake 3gp #Foto hot mom bukake #Moms bukake sex #Bukake foto #Big boobs bra bukake pic #Minute big tit bukake #Jav bukake pics #Bugil bukake #Hard bukake pic #Bukake sex
Gaji Mama Berapa? ( Kiriman Bina Riyanto-Kanthong’84)
MISTISISME SERAT SITI JENAR | alangalangkumitir
sotah kang dadyeku/ gegetun sun kalintang/, kasasar neng jaman pati/ mengko ingsun mung ngesti waluyeng gesang/ [37];
ing dat sipat/, asma apnga-ling Hyang Manon/, gumulung dadya antaya/, rahsa ing dhe-wekira/, iya sira iya ingsung/, mosik jumeneng dat mulya/, [3].
Jroning ngalam kabir sahir/, kene kana nora beda/, amung manungsa anane/, Kyageng Pengging Dayaningrat/, waning-lahirken tekad/, Allah majaz wujud palsu/, kaki kene saking asma/, [4].
ANGKOR THOM, KUTHA ING SATENGAHE CANDHI | Cantrik
ANGKOR THOM, KUTHA ING SATENGAHE CANDHI
Filed under: GLADHEN BOCAH —
Rumuhun bangsa Kamboja asring disebut kadidene bangsa Bar-bar kang wengis sarta jahat.Nanging ing suwalike iku kabeh,bangsa iki nduweni budaya sing agung.Negara iku nduweni peninggalan arkeologi arupa candhi atusan ing laladan 200 km2,sing punjere ana Angkor Thom lan Angkor Wat.Geographise Kamboja mapan ing wilayah 181.000 km2,wewatesan karo Laos lan Thailand ing sisih lor,Vietnam ing sisih kidul lan wetan, serta Teluk Thailand ing sisih kulon. Merga mapan ing satengah-tengahe China lan India,kabudayan ing negara iki dipengaruhi dening negara loro mau.Kamboja,Kampuchea, Cambodia,Khmer utawa Angkor,mujudake jeneng-jeneng sajenis kang kabeh mau ana sambung rapete karo peradaban kaloka ing Bawana Asia.Jaman kencana rukmine Kamboja cinathet ing peripde Angkor(802m-1432m),sing kawiwitan dening pemerintahan Jayawarman II tumekane Maharaja Gamyat.
Sejarah uga nyethet yen karajan Khmer nate ajur mumur merga diserang kanthi gedhen-gedhenan dening pasukan Thailand.Tentara Thailand ngamuk punggung ngobong ibukota Angkor Thom nganti ludhes sak isi-isine tan mangga puliha.Nanging sanajan mangkono sisa-sisa kajayane Angkor Thom,kutha peninggalan Jayawarman VII(abad ke-12),isih katon sumringah lan mencutake.
Salah sijine utusan saka Indonesia sawetara wektu kapungkur ditugasake dening Dirjen Kebudayaan nindakake
Angkor ing bahasa Khmer ateges ibukota, dene Thom tegese gedhe.Angkor Thom mujudake ibukota gedhe sing kinupengan tembok dhuwure 8m lan dawane 8km.Saben sisihe tembok diwenehi kalen ambane 100m sing ngupengi njabaning tembok.Saben sisihe tembok dipepaki gapura mlebu sing manglung mendhuwur.Salah sijine gapura mau dijenengake’’Gerbang Kemenangan’’.
Sasuwene iki kawigaten ndonya isih tumuju marang Angkor Wat kang arsiteke endah sinawang.Sanajan mangkono Angkor Thom kang panggonane 1km sisih lore Angkor Wat, mujudake kompleks wewangunan kutha sing arsitekture ora kalah endah lan nengsemake.Bahan wewangunan sing digunakake asli saenggo nyiptakake rasa tentrem, agung lan endah kang ora ana tandhingane.
Dene sisih tengene nggambarake pakartine para raseksa sing uripe brekasakan.Reca-reca mau digambarake lagi nggeret ula naga.Iki gegambarane crita pewayangan nalika para dewa ngudhek segara susu Samudra Wantana.Gapurane Angkor kawangun memper Prabu Samudra Wantana,ndeder mendhuwur nganti 33m dhuwure.Ing plafone diwenehi rerenggan sirah papat Budhistsatwa madhep keblat papat.Iki mujudake gambaran sing yasa Angkor Thom,yaiku sang Jayawarman VII( 1181-1291).Jayawarman VII nganut doktrin dewa agung lan nduweni penganggep menawa dheweke titisane BadhisattAyawalokiteswara. Praupan papat iki uga nggambarake catur mukalingga,sing mujudake manivestasi saka prinsip alam semesta.
Gajah lambang kemakmuran,kesuburan lan keagungan ing negara kasebut.Sawise ngliwati pintu gerbang,ing sandhuwure dalan aspal sing lurus,kita digawa menyang kutha.Ing sakiwa-tengene dalan katon wit-witan pating jenggleg gedhe-gedhe kang mujudake perangan alas greng.Kurang luwih 1,5km saka gapura,ana remukan candhi sing luwih gedhe yen dibandhingake karo Candhi Borobudur.Candhi mau diarani Bayon.Areale Candhi Bayon nggayuh 136x 124 m2 lan dhuwure 42 .Ujaring kandha candhi mau mligi dipisungsungake marang Raja Jayawarman VII minangka Avalakiteswara.
Simbol kasebut ginambarake marang menara-menara kang digawe reca Bodhisattwa kanthi praupan madhep keblat papat saemper gambaran ing payon mlebu Angkor Thom.Kejaba iku merga mapane persis ing satengah-tengahe kutha,Bayon dianggap minangka simbole Gunung Meru ing satengah-tengahe alam semesta.Bangunan Candhi Bayon munjer ing tengah-tengah mawa telung teras.Sing kawitan lan keloro mujudake gallery dawa pesagi papat sing dikebaki deneng relief.
Kang sepisanan saka relief mau nyritakake panguripan saben dinane,kayata pasar,mancing iwak,adujago,serta prastawa-prastawa perang.Sauntara elief ing teras loro crita bab mistis.Yen ngematake kabeh relief sing dipajang mau nyata nengsemake.Kanthi maca urut-urutan kita bisa ngrasakake adegan mbaka adegan.Dene ing adegan teras nomer telubisa disawang praupan-praupan Avalakiteswara.Ndeleng sakabehane relief-relief ing Bayon mau bisa marakake betah ana kono.Metu saka Bayon,lagi bisa ngrasakake manawa Angkor Thom pancen kutha sing bener-bener dikebaki deneng candhi.
Ora adoh saka Bayon ana larikane candhi serta tilas bangunan istana kang ukurane luwih gedhe maneh.Ora adoh saka candhi mau uga bisa
liyane arupa gapura,blumbang,lan isih akeh maneh pepasren sing endah
Frisa iku commune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo nagara Italia. Jembar wewengkon 11 km2 lan cacahing padunung 1.940 jiwa kanthi kapadhetan 176 jiwa/km2. Pérangan kutha iki: Badia, Colle alto, Colle della Fonte, Guastameroli, lan Vallone. Déné komunitas kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Frisa&oldid=1118019"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Perkantoran SELMIS Tebet Utara Ir. Anang Prabowo Bambang Waluyanto, SE Teddy Mulyadi Ir. Dudi Permadi, MURP Ir. H. Sunardi Ir. Arjonson Dipl.Ing. Darmawan
Dadi bocah bae durung genep wes dadi bojo. Dadi bojo bae durung genep wes dadi bapak. Dadi bapak bae durung genep wes meh duwe anak loro. Kapan dadi? Kapan Ndadi? Ora rampung-rampung prosese. Dadi menungsa angele... Sent from my Sony Xperia™ smartphone ditulis oleh
mbak..q wes nyinggahke duwet sanguQ.." ( wahh tenan iki.. )q : " lha faiz kok nembe ngomong saiki siy??orak wet wingi-wingi "faiz : "
menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku: 1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.
Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur…
Cicak & Buaya | Kali Sengara
Resep Tumpeng Nasi KebuliResep Tumpeng Nasi LanggiResep Tumpeng Nasi KuningResep Tumpeng Nasi UdukResep Tumpeng Nasi Punar
Balas	Kang Kombor, on 21/10/2011 at 21:28 said:	Matursuwun kitabipun sampun pepak cumepak dene kawula waged ngendhah kanthi gampil.
lha tindak pundi kemawon to kok mboten natos
nganti bunek ora ketemu nggoleki naskah PDLS versi TEKS, mbok kulo nyuwun diparingi pepadhang nggih
Butir-butir pati, salah siji jinis karbohidrat cadhangan pangan ing tetanduran, dideleng mawa mikroskop cahya.
Karbohidrat ('hidrat saka karbon', hidrat areng) utawa sakarida (saka basa Yunani
sákcharon, ateges "gula") iku sagolongan gedhésenyawa organik sing paling akèh ing bumi. Karbohidrat duwé manéka fungsi sajroning awak makluk urip, utamané minangka bahan bakar (upamané glukosa), cadhangan pangan (upamané pati ing tetanduran lan glikogen ing kéwan), lan materi pambangun (upamané selulosa ing tetanduran, kitin ing kéwan lan jamur).[1] Ing prosès fotosintesis, tanduran ijo ngowahi karbon dioksida dadi karbohidrat.
Sacara biokimia, karbohidrat iku polihidroksil-aldehida utawa polihidroksil-keton, utawa senyawa sing ngasilaké senyawa-senyawa iki yèn dihidrolisis.[2] Karbohidrat ngandhut gugus fungsi karbonil (minangka aldehida utawa keton) lan akèh gugus hidroksil. Ing awalé, istilah karbohidrat dipigunakaké kanggo golongan senyawa sing duwé rumus (CH2O)n, ya iku senyawa-senyawa sing n atom karboné katon kahidrasi déning n molekul banyu.[3] Senadyan mangkono, ana uga karbohidrat sing ora duwé rumus mangkono lan ana uga sing
contoné glukosa, galaktosa, lan fruktosa. Akèh karbohidrat arupa polimèr sing kasusun saka molekul gula sing karangké dadi ranté sing dawa sarta bisa uga duwé cawang-cawang, disebut polisakarida, contoné pati, kitin, lan selulosa. Saliyané monosakarida lan polisakarida,
Peran biologis[besut | besut sumber]
Peran ing biosfer[besut | besut sumber]
Fotosintesis nyawisaké pangan kanggo mèh kabèh kauripan ing bumi, minangka cara langsung utawa ora langsung. Organisme autotrof kayata tetanduran ijo, bakteri, lan alga fotosintetik mupangataké asil fotosintesis sacara langsung. Sauntara iku, mèh kabèh organisme heterotrof, klebu manungsa, bener-bener gumantung marang organisme autotrof kanggo antuk pangan.[4]
Ing prosès fotosintesis, karbon dioksida diowahi dadi karbohidrat sing banjur bisa dipigunakaké kanggo nyintesis materi organik liyané. Karbohidrat sing diasilaké déning fotosintesis ya iku gula mawa karbon telu sing dijenengi gliseraldehida 3-fosfat. Senyawa iki arupa bahan dasar senyawa-senyawa liya sing dipigunakaké langsung déning organisme autotrof, upamané glukosa, selulosa, lan pathi.
Peran minangka bahan bakar lan nutrisi[besut | besut sumber]
Karbohidrat nyawisaké kabutuhan dasar sing diperlokaké badan makluk urip. Monosakarida, khususé glukosa, arupa nutrien utama sel. Contoné, ing vertebrata, glukosa mili sajroning ilèning getih saéngga sumadya kanggo kabèh sel badan. Sel-sel badan kasebut nyerep glukosa lan njupuk tenaga sing kasimpen ing sanjeroning molekul kasebut ing prosès respirasi selular kanggo nglakokaké sel-sel badan. Saliyané iku, ragangan karbon monosakarida uga duwé fungsi minangka bahan baku kanggo sintesis jinis molekul organik cilik liyané, klebu asam amino lan asam lemak.[1]
Minangka nutrisi kanggo manungsa, 1 gram karbohidrat duwé angka energi 4 Kalori.[5] Jroning menu pangan wong Asia Kidul-wétan klebu Indonésia, umumé kandhutan karbohidrat cukup dhuwur, ya iku antara 70–80%. Bahan pangan sumber karbohidrat iki contoné pari-parian utawa serealia (gandum lan beras), umbi-umbian (kenthang, singkong, ubi jalar), lan gula.[6]
Senadyan mangkono, daya cerna badan manungsa marang karbohidrat manéka warna gumantung saka sumberé, ya iku variasi antara 90%–98%. Serat ngurangi daya cerna karbohidrat dadi 85%.[7] Manungsa ora bisa nyerna selulosa saéngga serat selulosa sing dikonsumsi manungsa mung liwat ngliwati saluran pancernan lan metu bareng feses. Serat-serat selulosa ngikis dinding saluran pancernan lan ngrangsang ngetokaké ilu sing mbantu pangan ngliwati saluran pancernan kanthi lancar saéngga selulosa disebut minangka bagéyan wigati ing menu pangan sing séhat. Conto panganan sing sugih banget serat selulosané ya iku woh-wohan seger, janganan, lan wiji-wijian.[8]
Saliyané minangka sumber energi, karbohidrat uga duwé fungsi kanggo njaga kaseimbangan asam basa ing njero badan[butuh rujukan], duwé peran wigati ing prosès metabolisme sajroning badan, lan pambentuk struktur sel kanthi ngiket protein lan lemak.
Peran minangka cadhangan energi[besut | besut sumber]
Sapérangan jinis polisakarida duwé fungsi minangka materi simpenan utawa cadhangan, sing mengkoné bakal dihidrolisis kanggo nyawisaké gula kanggo sel nalika diperlokaké. Pathi arupa sawijining polisakarida simpenan ing tetanduran. Tetanduran numpuk pathi minangka granul utawa butiran ing sanjeroning organel plastid, klebu kloroplas. Kanthi nyintesis pathi, tetanduran bisa numpuk lan nyimpen kaluwihan glukosa. Glukosa arupa bahan bakar sel sing utama, saéngga pathi arupa energi cadhangan.[9]
Sauntara iku, kéwan nyimpen polisakarida sing disebut glikogen. Manungsa lan vertebrata liyané nyimpen glikogen utamané sajroning sel ati lan otot. Panguraian glikogen ing sel-sel iki bakal ngeculaké glukosa nalika kabutuhan gula ningkat. Senadyan mangkono, glikogen ora bisa diandhelaké minangka sumber energi kéwan kanggo jangka wektu sing suwé. Glikogen simpenan bakal kakuras entèk mung ing wektu sedina kejaba yèn dipulihaké manèh kanthi ngonsumsi pangan.[9]
Peran minangka materi pambangun[besut | besut sumber]
Organisme mbangun materi-materi kuwat saka polisakarida struktural. Contoné, selulosa ya iku komponen utama dinding sel tetanduran. Selulosa asifat kaya srabut, alot, ora larut ing air, lan ditemokaké utamané ing gagang, batang, pang, lan kabèh bagéyan ngandhut kayu saka jaringan tetanduran.[10] Kayu utamané kagawé saka selulosa lan senyawa polimer liya, contoné hemiselulosa lan pektin. Sauntara iku, kapas kagawé mèh kabèh saka selulosa.
Polisakarida struktural wigati liyané ya iku kitin, karbohidrat sing nyusun ragangan njaba (eksoskeleton) arthropoda (srangga, angga-angga, crustacea, lan kéwan-kéwan liya sajinis). Kitin murni mèmper kaya kulit, nanging bakal saya atos nalika dilapisi kalsium karbonat. Kitin uga ditemokaké ing dinding sel minangka jinis fungi.[8]
Sauntara iku, dinding sel bakteri kagawé saka struktur gabungan karbohidrat polisakarida kanthi peptida, disebut peptidoglikan. Dinding sel iki mbentuk sawijining kulit kaku lan duwé pori mbungkus sel sing mènèhi perlindungan fisik kanggo membran sel sing empuk lan sitoplasma sajroning sel.[11]
diterjemahaké déning R. Lestari dkk.). Jakarta: Erlangga. kk. hlm. 65–70. ISBN 9796884682, 9789796884681 Priksa gandra |isbn= (pitulung). Dijupuk 2009-01-30. Cite nganggo
Lehninger (1997), kaca. 326.
^ Lehninger (1997), kaca 329–330.
ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: ISBNKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
[Reply]	cah dong dem September 14, 2010 at 7:47 pm
durung biso mbayangke nton persibo maen bengi nek kandange dewe S L S…..hehehhehe,
Banjaran kuwe salah siji kecamatan nang Kabupaten Bandung, provinsi Jawa Barat, Indonesia.
Banjaran,_Bandung&oldid=175419"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa BaratKecamatan nang Kabupaten BandungBanjaran, BandungKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
BAHASA JAWA: UNSUR-UNSUR INGKANG WONTEN ING DRAMA, DONGENG, LAN CERKAK
UNSUR-UNSUR INGKANG WONTEN ING DRAMA, DONGENG, LAN CERKAK
Unsur-unsur ekstrinsik drama jawa: inggih menika unsur kang dumunung wonten ing diri
jawa: inggih menika unsur kang dumunung wonten ing drama utama karya sastra menika piyambak.
Tema : inggih menika ide utama kang dados rohipun cariyos.Penokohan : inggih menika unsur ingkang nggambaraken watakipun paraga wonten ing sajroning cariyos.Alur utawi plot : inggih menika reroncening prastawa sajroning cariyos.Latar utawi setting : unsur ingkang nggambaraken panggenan, wekdal lan suraosipun cariyos.Sudut pandang : inggih menuka posisinipun penganggit wonten ing sajroning cariyos.Amanat : inggih menika pamekasing ajaran kang becik ingkang didamel penganggit saking karya sastranipun, lan saged dipunpundhut pamaos.
Paugeranipun tembang Macapat:Paugeranipun tembang Macapat wonten tiga, inggih menika.Guru gatra : cacahing larik ing 1 padaGuru wilangan : cacahing wanda ing 1 padaGuru lagu : tibaning swara ing pungkasaning gatra
wedharing rasa utawi atiSinom : grapyak, semanak, nanging sok-sokan wekasane sereng merga ora dituruti karepePangkur : sereng, kang nggambarake karep kang ora gampang nglokro.Kinanthi :
sedih nelangsa, utawa karonta-ronta.Megatruh : sedih utawa susah.
Tambahan materi upacara adat JawaUpacara adat kawinan:1.Upacara nakokno/ndhodhog lawang: upacara ingkang kaleksanan kangge pitepangan antawisipun kluarga saking calon pinanganten kakung (CPK) kaliyan calon pinanganten putri (CPP)2.Upacara Lamaran: upacara ingkang dipunlaksanani kangge mbacutaken, pitengan saking upacara nakokno, lumrahipun wonten upacara lintu kalpika (tukar cincin).3.Upacara siraman: Upacara menika kalesanan kangge ngresiki sesuker ingkang tumemplek ing diri calon pinanganten kekalih, supados bilih mangke badhe lumebet ing bale wisma saged resik ilang, nir ing sambi kala4.Upacara Midodareni: upacara kang dipunlaksani, mingka nyuwun pangestu dhateng tiyang sepuh, bilih mbenjang badhe nglaksanani upacara Akad nikah/ pemberkatan.5.Upacara akad nikah/ pemberkatan: upacara menika minangka tanda sampun sah/ “resmi” pinanganten kekalih miturut ajaran agaminipun piyambak-piyambak.6.Upacara panggih: upacara punika minangka wujud
kudu menang..wes kadong adol pitik angkrem sak tarangane. Kanggo
pmnduwene mung pitik lek seng iso ngo ndelok persibo. Durong panen wk wk wk wk
[Reply]Kuli bangunan Reply:March 12th, 2011 at 1:00 pmPenganten wis mari panen ngunu lo. Gabahe ditumpuk sak omah ngunu lo kang. Hehehe.
cah…mengko nek menang aku dikabari… sepurane ra iso teko neng sls…isih tugas neng jateng iki… moga menang….
Tharsis_Tholus&oldid=827112"	Kategori: Rintisan mawa topik MarsGunung ing Mars	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.48, 11 Maret 2013.
Diederik Durven (Delft, 1676 - Walanda, 26 Februari 1740), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 22. Dhèwèké maréntah antara taun 1729 – 1732.
Durven sawisé mulih saka Batavia menyang Walanda ing taun 1732, nuntut Kompeni ing pangadilan, amarga dianggep ngrugèkaké awaké. Angingi VOC ngundhur-undhur prosesé nganti Durven tilar donya ing taun 1740.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Diederik_Durven&oldid=1097888"	Kategori: Kalairan 1676	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 10 Oktober 2016.
Paramasastra inggih menika ngelmu kang nyinau babagan aksara, wanda, tembung, lan ukara. Paramasastra miturut golonganing tembung kaperang :· Tembung aran (tuladha: radio, meja, lsp)· Tembung kriya (tuladha: maca, turu, lsp)· Tembung sesulih(tuladha: kowe, aku, lsp)· Tembung wilangan (tuladha: telu, enem, lsp)· Tembung kaanan (kata sifat) (tuladha: elek, kuru, lsp)· Tembung katrangan (tuladha: kana, lor, lsp)· Tembung pangarep (tuladha: saka ing, lsp)· Tembung sandhangan (tuladha: sang, hyang, lsp)
Jinising tembung ana 2, inggih punika tembung lingga lan tembung andhahan…Tembung lingga inggih punika tembung kang during owah saka asale, tuladhane meja, pangan arit,…lspTembung andhahan inggih punika tembung kang wis owah saka asale, tuladhane mlaku koktuku, gumagus lspTembung andhahan kuwi asale saka tembung lingga kang oleh ater-ater, panambang, lan seselan
akeGambar+ake:gambarake· Panambang ne, ingBapak+ne: bapakneAbang+ing: abanging
Tuladhane seselan:· Seselan in:Cedhak +in: cinedhakTitah+ in: tinatah·
[Reply]	GoNdr0NG__GEnDenG August 3, 2010 at 1:22 am
ancene pemkabpe badokane kayu n beling isi yo ngrusak atine masyarakat thok, kebangeten uripmu kwi……!
luwih cepet luwih apik,,,,,luwih apik iso luwih suwi— kang
janjiHapusBalasancha liana mega10 Mei 2012 06.30kang jenegku asep sudrajat . niatku kepingin dadi muridde panjenengan.aku lagi ngamalake ilmu membuka mata bhatin sing ono ing blog energi sejati aku njaluk ijasahne lan aku kepingin dadi
1. Enengena negari mentawis / Wonten kecap gempaling carita / Tur sami tedhaking maos / Pan ingkang rumuwun / Duk bedhahe ingkang negari / Majapahit semana / Kathah kang tan
Mulya / Sanget pamintaning batos / Sageda nggenti pulung / Mengku ing rat tanah Jawi / Jumenenga narendra / Ing sapungkuripun / Sanget mbanting sarira / Duk semana Dyan Lembu Amisani nenggih / Lami sampun muksa.
Jaka umesat / Tumameng ing ranu / Tan teles kambah ing toya / Raden Jaka lir lumampah aneng siti / Prapta ing Parang Tigan //
11. Pringgabaya rahaden tan keksi / Amung meleng nenedha ing sukma / Wus natas bangun rinane /
neng kana / Nenedha marang Sukmanon / Catut ari dasantuk / Raden Jaka dennya manepi / Saking sowangan kesah mengaler lumaku / Urut Peraga lampahnya / Tan kawarna ing marga Mangir wus prapti / Dyan kendel mangun tapa //
14. Adhedhukuh neng riku wus lami / Akesosra marang tangga desa / Ing prapat panca limane / Wong urut Praga suyud / Keh kemilik dhateng ing Mangir / Semana sampun ajar / Ing Mangir jalma gung / Wetara wong sewu ono / Ingkang sami tumut dhukuh ing Mangir / Tuwin sami sawita //
15 Raden Jaka semana wus krami / Angksal nake tiyang alelana / Sangking Juwana wijile / Tumut truka
warnane / Apan dewasa sampun /Kinramakaken nenggih kang siwi / Pan angsal putranira Ki Paker punika / Kelangkung binuja krama / Enengana ingkang lagya nambut kardi / Warnanen Jeng Susunan //
17. Adilangu sampun udanening / Yen Ki Ageng Wonoboyo / Badhe uliya kinaot / Nging dereng angsal guru / Jeng Susunan arsa nindaki / Nanging mindha kawula dennya amertamu / Kuneng ingkang namur lampah / Ki Ageng Mangir punika wuwusen malih / Kang lagya nambut karya //
18. Abusekan ingkang nambut kardi / Tata tratag miwah tetuwuhan / Pepajangan rampung kabeh / Langse kumendhung kendhung / Saka sami dipun ulesi / Samya rinengga rengga / Lir swargan dinulu / Gangsa ngantya gangsal rancak / Aneng regol njawi pan ingkang satunggil /
Jeng Sunan duk prapti / Sareng lenggah pan ora sinapa / Alenggah karsane dhewe / Neng pojok pernahipun / Risedhengnya sanggata mijil / Gangsa munya angraras / Sinden swara rum / Sampun samya ingacara / Lajeng dhahar sagunge kang tamu singgih / Mung sang wiku tan dhahar //
22. Kyai Ageng Mangir aningali / Yen tamune setunggal tan nedha /
24. Inggih pundi wisma dika yekti / Lawan sinten sinambating
nuwun wangsula / Sigra kesah tan mawi dipunwangsuli / Medal sangking mendhapa //
25. Pan kawur jalma kang ngladeni / Wus tan katon prapteng dhadhah sigra / Jeng Sunan busana kaot / Lawan ingkang
wilis respati / Ngagem epek kencana //
26. Lawan ingkang ndherek agung / Upacara lir demang desi / Desthare bangun tulak / Tinepi
Melaya / Tuwi ing pakenira / Ki Ageng matur anuwun / Sigra dhedhaharan medal //
2. Ingkang adi-adi prapti / Wus aglar munggeng ngayunan / Ki Ageng umatur alon / Suwawi paduka dhahar / Sawotening adhekah / Kang mindha tamu sumaur / Manira luwih tarima //
dhahar mung busanane / Ingkang pinaring dhaharan / Dadya matur mangerpa / Kandospundi ta pukulan / Tan dhahar mung kang busana //
5. Sedaya dipunleleti / Sawarnanipun dhaharan / Kang mindhawarna saure / Jer iku kang sira
7. Duh Gusti Sang Maha Yekti / Kawula atur prasetya / Nuwun kawejanga mangke / Jeng Sunan nolih angandika / Dene Ki Jebeng sira / Anututi marang ingsun / Apa paran kersanira //
8. Ki Wonoboyo tur bekti / Amba ayun andhedhepok / Andherek ing karsa Tuwan / Nadyan pejah gesanga / Jeng Sunan ngandika arum / Yen Sira temen ing manah //
9. Ingsun gelem asuning margi / Nging mengko sira balia /
Wus atut palakrami / Ki Wonoboyo ngandika / Mring putra raden panganten / Lah Kulup sira karia / Den becik apalakrama / Gumantia marang ingsun / Ki Ageng Mangir namaa //
12. Ingsun angulati Gusti / Mring Kembanglampir kang dhekah / Tan mulih-mulih katengong / Yen tan panggih guruningwang / Sun madhep mring kamuksan / Kang putra matur rawat luh / Kawula dherek ing Tuwan //
dhukuh kene / Ki Wonoboyo gya kesah / Apan datanpa rewang / Katiwang ing lampahipun / Tan ana kacipteng driya //
14. Amung welinge sang Yogi / Ing Sekarlampir sinedya / Datan kawarna lampahe / Ing marga pan sampun prapta / Kembanglampir semana / Pan inggih kapanggen suwung / Dhukuh asuwung kewala //
15. Mung ana masjid sawiji / Padasan enceh satunggal / Balumbange asri tinom / Nging tan ana ingkang tengga / Ya ta Ki Wonoboyo / Akendel wonten ing riku / Tanpa dhahar tanpa nendra //
16. Ngantya kawan dasa ari / Dennya nekung aneng langgar / Tan dhahar miwah tan sare / Warnanen Kangjeng Susunan / Ngabdilangu semana / Kemutan sajroning kalbu / Deniro darbe tembaya //
18. Sigra majeng angebekti / Dlamakan sarwi karuna / Sumungkem ngusap lebune / Jeng Sunan alon angandika / Lah wis Jebeng lungguha / Suntarima prasetyamu / Mengko sun mbabar wirayat //
kaya ing kuna / Tata likur kawlas ayun / Agunggung-gunggung kerajan //
22. Iku sesiriking ngelmi / Nanging wus pasthi ing wuntat / Jalma busana kajene / Ki Wonoboyo tur sembah / Langkung
angon reditya / Nggenteni wong kang gegawa / Sinung pangan kawlas ayun / Aweh payung wong kudanan //
26. Wus katarima ing Yang Widi / Agal alit tan kewuhan / Dadi barang ing ciptane / Sunana sang Apandhita / Akorud ingkang kama / Sampun takdiring Yang Agung / Cinipta seking dadya //
27. Kuneng ingkang wus angsal sih / Ing Mangir ingkang kocapa / Kang gumanti ing ramane / Ki Ageng Mangir taruna / Wus lawas antaranya / Kang garwa nggarbini sampun / Antara wus pitung wulan //
28. Semanarsa den tingkebi / Ndhatengaken kawula wangsa / Samya kinen nyambut gawe / Lanang wadon sami prapta/ Tanapi tangga desa / Prapat manca lima rawuh / Rerewang anambut karya //
sampun / Prapta ing Mangir wus lenggah //
30. Garwa putra matur aris / Sangking ing pundi Paduka / Ki Wonoboyo delinge / Ingsun tekeng puruita /
Ngabekti marang Ywang Manon / Kuneng gantya kang lagi wirayat / Dhayoh saya geng prapta / Lanang wadon pun gumuruh / Nambut gawe bak piyambak //
32. Kacatur tamu pawestri / Ing Jlegong warnane endah / Anake Demang Jalegong / Estri sampun diwasa / Nanging dereng akrama / Angrencangi nakir wau / Kekirangan gegaman //
33. Mirsa Ki Wanabekti / Ngasta lading seking pelag / Ni Rara umatur alon / Anuwun nyambut sekingnya / Karya nakir punika / Seking sinungaken sampun / Sarwi angling pawekas //
34. Lah Rara lading puniki / Yen wis nggennya nambut karya / Aja kongsi glethak glethek / Neng ngandhap iku tan kena / Yen kungkulan wanodya /.Seking tinampenan sampun / Kinarya nakir agentya //
Mring Ni Rara ingkang nyambut / Seking musna manjing garba //
36. Dadya wawrat sang lir suji / Ki Wonoboyo tetanya / Amundhut
merang ing wardaya / Lajeng kesahira age / Tan poyan ing garwa putra / Lajeng manjing ing guwa / Asru tobat ing Hyang Agung / Dene tan kena ing coba //
38. Langkung bantere mangun teki / Genti ingkang winurcita / Nenggih Ni Rara Jalegong / Bubar sing Mangir semana / Tan kawarna ing marga / Wus prapta ing wismanipun / Pan sampun antara lama //
39. Kesah marang ing wanadri / Merang umiyat ing kathah / Dening dereng karma mbobot / Langkung dennya kawlas arsa / Sampun prapteng semaya / Anyakiti neng wana gung / Langkung dennya ngayang-ngayang //
40. Tan saged lair tumuli / Mila kadelah ing
nyakiti / Neng rawa nulya ambabar / Medal taksaka putrane / Sang Rara sanget kantaka / Kasupen purwa duksina / Tan saged ningali sunu / Dene tan rupa manungsa //
42. Taksaka ageng nglangkungi / Apanjang ngleker ing rawa / Pirsa ibune meh layon / Sarpa saged tata jalma / Welas marang ibunya / Nangisi sarwi amuwus /
2. Ni Rara alon angucap / Saking jrih sarwi gumigil / Sun tan wruh sudarmanira / Sebab sun durung alaki / Dene sun anggerbini / Saking Mangir
5. Pujangga gumuyu suka / Nggih Kiyai sampun ajrih / Suwawi sami alenggah / Kawula nuwun upeksi / Ki Geng Mangir langkung jrih / Gumeter nggenira lungguh / Ngucap gugup nggeragap / Teksaka apa sireki / Tanpa sangkan umatur ponang pujangga //
6. Aturipun tata jalma / Kawula inggih Kiyai / Nuwun pirsa jengandika / Sinten sudarma lun yekti / Ki Ageng Mangir mantub ajrih / Wus sareh ing manahipun / Dene bisa angucap / Kelawan emut ing galih / Duk kesahe kang rama sarwi wawarta //
9. Kiyai Ageng ngandika / Ingsun karya pasang giri / Kelamun sira abisa / Nglengkeri gunung puniki / Tepung sirah dumugi / Lawan buntutira
ing arga / Kidul kilen pernahneki / Wetan Lowanu nenggih / Gugraking bathang ngganda rum / Sirnaning bathang ula /
Wonoboyo gya wangsul / Lajeng tapa anangsang / Neng kajeng gurdha wus lami / Sampun gentur Ki Wonoboyo sampurna //
16. Kantun waos kang sumladhang / Nenggih neng kayu waringin / Nanging katingalan sarpa / Ageng panjang ngrajihi / Ngakak rina wengi / Kathah jalma kang karungu / Tuwin ingkang uninga / Yen ula ageng wringin / Samya ajrih langkung singiding kang wana //
17. Jalma mara jalma pejah / Sato mara, mara mati / Kuneng ingkang wis sampurna / Warnanen Ki Ageng Mangir / Sampun lama ing mangkin / Apan kathah
Barukuping / Purwanipun ginupit / Sedyanira wus katur / Ki Mangir duk miyarsa / Legeg wigugen ing galih / Dadya neknung Ki Ageng aneng jro guwa //
21. Wus lama antaranira / Marengi dina sawiji / Ya ta wanci labuh tiga / Wonten suara kapiarsi / Ujaring swara dumling / Aja sungkawa sireku / Lah kidul ika ana / Kayu gurdha gung sawiji / Ya neng kono
pinggir jurang tumawung / Ki Ageng wus lumeksana / Tan ana baya kaeksi / Mung ujaring kang wangsit / Ingkang pineleng kalbu / Lajeng lumebet enggal / Neng ngandhape kajeng wringin / Aningali an ula geng sumladhang //
25. Angakak ratri lan siyang / Hatnya melet lira pi / Ki Ageng tapa ing ngandhap / Antuk kawan dasa ari / Tan dhahar tan aguling / Sanget denira manekung / Manah tan kaya-kaya / Umadhep pasrah dhumatheng ing Ywang Kang Murba //
26. Marengi Dina Jumungah / Kaliwon bangun kang awanci / Wuryan kang rama katingal / Ki Ageng Wonoboyo ngling / Lah kulup dipun aglis / Sira ambila den gupuh / Ingkang katingal naga / Pan iku tumbak sayekti / Langkung ampuh iku pusakaning nata //
27. Kang mengku ing Tanah Jawa / Iya ingkang wuri-wuri / Pan ingkang uwis sampurna / Ja sira kaliru kapti / Lan ambilen den aglis / Ki Wonoboyo nir sampun / Ki Ageng Mangir trengginas / Pethite naga pinusthi / Gya sinendhal wus
eyangipun / Langkung denira bingah / Pan sampun antara lami / Wus kasusra Ki Ageng Mangir prabawa //
30. Marga sangking waosira / Jalma kanan karing ajrih / Kathah sami kumawula / Dhumateng Ki Ageng Mangir / Langkung mandhireng galih / Tan arsa seba ing Prabu / Duk lagya Nagri Pajang / Ngantya mangke panjenengan ing Mentaram //
seba Mentarum / Gunge wong tuwa-tuwa / Ing Mangir sami ngaturi / Kacundhuka dhateng sang Prabu Mentaram //
32. Dene ta sampun kasusra / Mentaram ratu sineki / Rat Jawa tumiyung samya / Pasisir manca negari / Kedhu miwah Bagelen / Banyumas Tegal wus teluk / Ing Banten Pajajaran / Jakarta sami sumiwi / Kantun ngriki bawah alit dereng seba //
33. Ki Ageng Mangir angucap / Ingsun wani aprang tandhing / Lawan sang Prabu Mentaram / Ing ngendi nggone kepanggih / Lan ingsun tan ngregoni / Marang jenenge ing ratu / Mung iki
Mring Senopati Mentawis / Yen kelar anadhahana / Tumbak sun Ki Baru iki / Yekti gelem sun bekti / Marang sang Rajeng Mentarum / Kuneng kang asung
ing Mentarum / Langkung pangunguning galih / Sasedanira kang sunu / Senopati ing Kadhiri / Aneng madyaning
Lah ta Paman Adipati / Mandaraka ulun taros //
4. Aprakawis dhusun ing Mangir puniku / Pan sampun tita ing mangkin /
kenging ginampil Prabu / Yen sisip ambebayani / Karya risaking wadya gung / Lan nistha jeneng nerpati / Amungsuh bekel bebaon //
7. Kalih wonten sayektine kang pakewuh / Adarbe pusaka adi / Waos dhapuring Baru / Ampuhe kepati-pati / Nadyan
Mentawis / Yen suwawi karsa Prabu / Putranta rahaden Dewi / Ingkang linurug ing kewuh //
14. Lun panekkan mendhet mina jroning
ngedhaton sang Prabu / Ingiring ing para sari / Kang bedhaya kalih lajur / Ngampil pacara nerpati / Supraptanira ing regol //
16. Para garwa sedaya sami amethuk / Kinanthi asta Nerpati / Kanan kering tuwin pungkur / Papingitan para selir / Wus prapteng dalem sang Katong //
17. Sampun lenggah angadep sagung pra arum / Warnanen pasowan jawi / Wus bubar sedaya mantuk / Mring wismanirapribadi / Sami prayitna ing batos //
18. Warnanen Ywang Bagaspati / Ywang Candra ingkang gumanti / Ri sedheng purnama tuhu / Sumilak padhang ing langit / Sang Nata ngandika alon //
19. Mring Bupati pawestri Disara luhung / Lah Adisara den
pangguh / Kalih Jeng Kyai Dipati / Ni Adisara turnya alon //
21. Jeng Kiyai lun dinuta putra Prabu / Panduka dipun aturi / Malebet dhateng kedhatun / Cundhuk putranta Nerpati / Dipati
Wus tata lenggah sang Aji / Lan kang paman ngandika lon //
23. Mila Paman kula aturi lumebu / Ndugekken rembag kang rempid / Sinten
Ji / Putra Panduka Dyah Ayu / Den Ajeng Pembayun nenggih / Katindakeno ing kewoh //
panjakipun / Adisara sampun kari / Amomonga ing sang Ayu / Dadosa penggender benjing / Denakena suta yektos //
27. Sri Narendra miyarsa pareng ing kalbu / Inggih Paman pun prayogi / Lan Adisara den gupuh /
29. Tan kawarna ing Martalaya wus rawuh / Panggih lawan Ki Adipati / Tuwin kalih kadangipun / Katri sampun den dhawuhi / Ngandikan manjing kedhaton //
30. Tur sandika sampun kerid lampahipun / Lajeng
dipun gupuh / Si Dhalang dika paring / Ringgit sakothak puniku / Gangsa gender wus paring / Suling
mijil / Lampahira rangu-rangu / Dipati Mandaraka / Sampun medal sangking sajroning kedhatu n / Ndhawuhi
mring Ki Ageng Mangir sampun / Duk semana tinimbalan / Dhalang mring Ki Ageng Mangir //
4. Wus prapta tata alenggah / Neng mendhapa Ki Ageng amanggihi / Namadunya sebdanya rum / Ki Dhalang nuwun turnya / Tanya malih sinten wewangenireku / Lan sangking pundi pinangka / Ki Dhalang amatur aris //
5. Kawula pun Sandiguna / Angsal ulun Negari ing Kedhiri / Andherek mring Gusti ulun / Senopati ing Pamenang / Mbalik dhateng gusti sang Prabu Mentarum / Nging seda madyaning rana / Keng sampyuh lan pun Pesagi //
6. Mila wonten Mentaram / Ki Geng Mangir mangkya ngandika ris / Kula nedha damelipun / Kisanak ndika mayang / Wonten ngriki Ki Sandiguna turipun / Sumangga yen wonten karsa / Semana sampun alatri //
7. Tata wayang neng pringgitan / Ingkang nggender Adisara respati / Sang Retna lenggah neng pungkur / Ira Ki Sandiguna / Saradipa punika nabuh kempul / Sandisasmita angendhang / Wus lajeng lekas aringgit //
8. Lampahane Pikukuhan / Ki Ageng Mangir ningali neng mendhapi / Mulat ingkang atmajanipun / Dhalang
lenggah ing pungkur / Dika kapernah napa / Kiyai Dhalang Sandiguna lon umatur /Punika anak kawula / Lairan saking Kedhiri //
10. Ki Ageng malih tanya / Nggih punapa teksih legan puniki / Sandiguna aturipun / Mila teksih alegan / Dereng
ris / Yen Tuwan sudi jumurung / Mupu tiyang ngumbara / Tanpa wisma, Ki Ageng wecana arum / Lah dika Kyai tetepa / Awisma wonten ing riki //
12. Tan ginustha rembagira / Sang Retnayu ingaturaken aglis / Ing dalu ingkang winuwus / Dyah arsa cinengkraman / Sang Retnayu akekah sarwi anuwun / Ki Ageng nglimur ngrerepa / Paran Nimas dadi galih //
13. Wong ayu ngur memundhuta / Ingkang adi-adi dasih ngladosi / Sang Retna nembah umatur / Alon sarwi karuna / Kyai Ageng kawula matur satuhu / Dede atmajaning dhalang / Kula putra ing Mentawis //
14. Margine kawula kesah / Pan tinari krama kula tan apti / Sanget duka Rama Prabu / Kula pilalah pejah / Milanipun kalampahan kula tinundhung / Sing pura mila ngembara //
amupu / Dhateng dama kawlas arsa / Nging wonten panuwun mami //
16. Panduka sowan Mentaram / Ing Jeng Rama kawula nggih umiring / Tamtu bingah Rama Prabu / Darbe mantu Panduka / Mung punika kang dados panuwun ulun / Yen Panduka datan arsa / Sowan dhateng Mentawis //
17. Sayektos sun plaur pejah / Boten purun kawula angladosi / Ajrih durakeng Ywang Agung / Durakeng ing sudarma / Ki Ageng Mangir miyarsa ngartikeng kalbu / Yen mangkono raganingwang /
agampil / Sangking sanget nandhang wuyung / Marang kusumaning dyah / Kyageng Mangir ngrerepa “Dhuhmirah ingsun” / Nanging
jampi / Wurung mati turut lurung / Pinunggel kang asmara / Sang Dyah Ayu sampun anglanggati
putir ing Mentaram / Putrane Sang Senopati //
24. Lah nedha sami aseba / Mring Mentaram ngaturaken sang Putri / Ki Sandiguna andheku / Inggih dhateng sumangga / Ki Geng Mangir ngundhangi mring nak putu / Tuwin ingkang kulawangsa / Ing Mangir sami kinerig //
25. Dandan tandhu lan jajaran / Tuwin gawan tur atur mring Mentawis / Busekan wong Mangir sampun / Sumekta upacara / Lan bebetan asrah bulu bektenipun / Kuneng ing Mangir kang dandan / Ucapen ki Gunasandi //
26. Ing ndalu apirembagan / Saradipa ingutus tur upeksi / Ing Gusti Rajeng Mentarum / Dalu denira mangkat / Tan kawarna ing marga ing lampahipun / Enjing prapta ing Mentarum / Lajeng tumameng jro puri //
27. Cundhuk ing sang Senopatya / Saradipa sumungkem ing pada Ji / Sarwi alon aturipun / Ulun ngunjuki pirsa / Sampun katur saniskareng
29. Inggih Paman undhangana / Tyang Mataram sami prayitneng wisthi / Ananging ta dipun samun / Mandaraka tur sandika / Ingundhangan sagung wadya ing Mentaram / Wus sami prayitneng baya / Kuneng nagri ing Mentawis //
wadya gung / Lenggah ing dampar kencana / Munggeng ing Bangsal Pangrawit //
32. Pepak gung putra sentana / Kyai Depati Mandaraka munggeng ngarsi / Tan dangu na jalma rawuh / Njujug waringin kembar / Tyang kekalih lenggah apepe
Gusti jalma ingkang prapta / Dutanipun didalem Ki Ageng Mangir / Sang Nata ngadika arum / Lah age timbalana / Wadya gandhek tur
dinuta gusti atur upeksi / Ki Ageng Mangir pukulun / Ngaturaken pejah gesang / Tur uninga konjuk ing Gusti sang Prabu / Ing mangke manggih
Sukmamanangsa / Sun ulati wus lawas tan kepanggih / Mengko jebeng Mangir nemu / Ingsun sokur ing sukma / Besuk apa nggone seba putraningsun / Pan ingsun utusan mapag / Mring putrengeng Nini
Sapengkere ponang duta / Sang Nata ngandika aris //
40. Inggih Paman Mandaraka / Benjang Kemis den sudhiya ing jurit / Ingkang methuk
sedaya katur / Ki Ageng suka ing nala / Sigra angundangi dasih //
42. Sumekta enjinge budhal / Wong ing Mangir kerig samya umiring / Gegaman wetara sewu / Tuwin ingkang bebektan / Raja putri tinitihaken tandu / Tanapi Ni Adisara / Tan pisah kalih sang Putri //
43. Upacarane bra sinang / Jajare merapit kanan kering / Ki Ageng busana murup / Ki
45. Gotongan lampah ngarsa / Ingkang badhe katur Raden Mentawis / Apan kathah waranipun / Gotongan myang rembatan / Lampah ndulur asri munggeng ing marga gung / Rembeg lampahireng wadya / Akathah tiyang ningali //
46. Ing Mangir sampun kawuntat / Lampahira Karasan sampun prapti / Arerep wonten ing ngriku /
Munggeng ngarsa lan Pangran Mangkubumi / Tuwin Pangran Singasantun / Pangran Dipati Kanan / Pangran Puger punika ingkang
49. Gancanging carita prapta / Sudimara wau Ki Ageng Mangir / Pangeran Mangkubumi menthuk / Dhumateng ingkang putra / Nulya rerep sira Den Ajeng Pembayun / Umatur dhateng kang raka / Nenggih Ki Ageng ing Mangir //
50. Lah punika Kangjeng Paman / Pangeran Mangkubumi ingkang satunggil / Paman Pangran Singasantun / Amethuk ing kawula / Ki Geng Mangir sangking turangga tumurun / Aris denira lumampah /
Pangeran Mangkubumi gumanti / Jeng Pangeran Singasantun / Wus sami tata lenggah / Namudana Pangran kalih mring kang rawuh /
tuhu / Ngabekti wong atuwa / Yen sembada Angger luwung kinen mundur / Sagunge ingkang gegaman / Rumeksaa dalem Mangir //
55. Menawi andika lama / Neng Mataram ing wuri langkung watir / Dene ingkang atut pungkur / Amungna upacara / Nadyan gaman mungna sawetara tumut / Pantese sowan ing Nata / Sampun angaget-ageti //
56. Bupati andher aseba / Para mantri Majegan sampun nangkil / Prajurit barisnya tepung / Munggeng alun-alun aglar / Ingkang saos badhe methuk sang Dyah Ayu / Ingkang sangking pangambaran / Saha prayitna ing westhi //
57. Sang Nata alon ngandika / Paman Mandaraka sumangga kardi / Manira wonten kedhatun / Ing jawi jengandika / Sang Dipati sandika ing aturipun / Dipati Mandaraka nabda / Lah ta Kulup
Den andhega Sudimara / Aja akeh ingkang ngiring //
59. Sira Puger Purbaya / Lah methuka Danalaya den aglis / Wong
budhal Pangeran Mangkubumi / Lan Pangeran Singasantun / Lan Mantri Pamajengan / Sampun prapta Sudimara nggennya methuk /
Dene sagung para putra / Sedaya neng Srimanganti //
64. Ki Ageng Mangir nuwun turnya / Pinaringan prayogi anglampahi / Wadya ingundhangan
Kawetareng gya tedhak / Sang Retna Pembayun aningali / Yen kang rayi kalih metuk / Matur dhateng kang raka / Jeng Kiyai punika Adhimas methuk / Pangeran Puger Purbaya / Ki
upacara / Sigra lajeng lampahira lestari / Prapta Pangurakan methuk / Tumenggung Wiroguna / Lan umatur mring Ki Ageng Mangir wau / Angger gunging upacara / Panduka antun neng riki //
6. Pangeran catur lajeng sigra / Tur uninga ing Jeng
7. Lah wong gandhek timbalana / Putraningsun lan si Jebeng Mangir / Lajua marang kedhatun / Hangywa suwe neng jaba / Nembah lengser wong gandhuk lampahnya gupuh / Sampun prapta Pangurakan / Ki Ageng dipun dhawuhi //
8. Nedha Ki Ageng ngandikan / Lan arinta tumameng jroning puri / Raja Ji angayun-ayun / Ki Ageng tur sandika / Retnaning dyah pinethuk jempana sampun / Lajeng Ki Ageng andharat / Ki Baru
nyana sampun lampus / Mangke sira pinanggya / Mring Mas Putu ing Mangir langkung jumurung / Wus sami tata alenggah /
nguyunu sedaya tiyang Mentarum / Jeng Rama inggih tan wikan / Sampun dening
lajeng ngabektya / Mring kang kinen alungguh / Dipati Mandaraka / Namudana Ki Ageng Mangir tur nuwun / Sang Dipati malih nabda / Putu sun asung prayogi //
14. Sira ngabekti sudarma / Lan Narendra nganggo tataning nagri / Tan kena tumbak malebu / Marang sajroning pura / Lah kantuna
walang driya tuhu / Punika Kanjeng Eyang / Dipitados sampun lampahing praja gung / Lumebet sajroning pura / Tan kenging gegaman ngiring //
16. Ki Ageng nuruti garwa / Atur sembah Sumangga Jeng Kiyai / Tan dangu Ni Lurah rawuh / Ndhawuhaken timbalan / Nedha Gusti Panduka ngandikan Prabu / Lumebeng dhatulaya / Panduka Gusti rumiyin //
17. Sang Retna lajeng mring pura / Sri Narendra lenggah gegilang adi / Kang rayi kalih neng ngayun / Pangeran Mangkubumnya / Lan Pangeran Singasari keringipun /
byantara Nata / Dyan sumungkem ing suku ngusapi lebu / Sang Retna sarwi karuna /Sang Nata ngandika aris //
19. Adhuh Nyawa sun tarima / Wis menenga aja sira anangis / Mundura mring dalem pungkur / Lan sira Adisara / Dinuk ngliring Disara dugeng ing kalbu / Sang Retna tur sembah medhak / Kondur dhateng dalem wingking //
20. Pangran Mangkubumi medal / Lan kang rayi Pangran Singasari / Prapta Kemandhungan sampun / Ndhawuhaken timbalan / Lah Ki Ageng Mangir ngandikan sang Prabu / Malebeng sajroning pura / Sandika Ki Ageng Mangir //
21. Kerid marang Jeng Pangeran / Kang ampilan sentana kantun jawi / Ki Ageng prapteng kedhatun / Munggeng byantara nembah / Dyan ingawe Ki Ageng aseleh dhuwung / Majeng ndhadhap prapteng ngarsa / Sumungkem pada Nerpati //
22. Sang Nata emut ing driya / Dukanira
Layon sampun sinaenan / Winedalaken mring pabutulan kering / Sang Ywang Radiktya meh surup / Pangran catur wus medal / Sampun panggih lan sang Adipati gupuh / Wau ta Ki Mandaraka / Sampun anempeni
lagek iso munggah lha kok ngono hehehhe sing penting bupati ne seneng gak karo bal- balan ? ora mung seneng pas wayahe kampanye thox bar kui yo ra urus modar lak wis hehehheeh
WONG CILIK,ojo gawe gelo wong cilik………
[Reply]	reza September 7, 2007 at 6:15 am
tenang2 kakang lan mbakyu. sing penting saiki kan dadi juara opo ora? nek iso dadi juara lan maine ciamik mesti gampang cari sponsor (opo
neraka Paduka Paman panca indera Pangeran Tembayat Patih Pendeta pinta Prabu Brawijaya Raden Said Resi Bungsu sana Sang Hyang Sang Hyang Widhi sanggar pamujan
Dalan kang kebak padunung ing Jepang, nagara kanthi kapadhetan padunung sing dhuwur banget
Wong sing sacara hukum duwé hak manggon ing laladan kasebut, utawa nduwèni surat resmi kanggo manggon ing kana, nanging milih manggon ing laladan liya.
Jroning èlmu sosiologi, padunung ya iku kumpulan manungsa kang ngenggoni wewengkon geografi lan ruang tinamtu.
Masalah-masalah bab padunung disinaoni ing èlmu Demografi. Manéka warna aspèk perilaku manungsa disinaoni ing sosiologi, ékonomi, lan geografi. Demografi akèh dianggo ing babagan pemasaran, sing gegandhèngan raket karo unit-unit ékonomi, kayadéné pengècèr nganti pelanggan potensial.
Kapadhetan padunung[besut | besut sumber]
Tuwuhing padunung luwih dhuwur ing nagara berkembang (abang) katimbang ing nagara maju (biru)
Kapadhetan padunung diitung kanthi: mara cacahing padunung karo jembar wewengkon sing dipanggoni.
Sawetara pengamat masarakat percaya yèn konsèp kapasitas amot uga lumaku jroning nyinaoni bab padunung ing bumi, ya iku padunung sing ora kakontrol bisa nyebabaké katastrofi Malthus. Sawetara pengamat liyani ora percaya marang panemu iki. Grafik ing ngisor nuduhaké mundhaké logistik padunung.
Nagara-nagara cilik biasané nduwèni kapadhetan padunung paling dhuwur, ing antarané: Monako, Singapura, Vatikan, lan Malta. Nagara gedhé sing nduwèni kapadhetan padunung dhuwur antara liya Jepang lan Bangladesh.
Padunung donya[besut | besut sumber]
Adhedhasar èstimasi kang ditrebitkan déning Biro Sensus Amérika Sarékat, padunung donya ngancilk angka 6,5 milyar jiwa ing tanggal 26 Februari 2006 jam 07.16 WIB. Saka watara 6,5 milyar padunung donya, 4 milyar ing antarané manggon ing Asia. Pitu saka sepuluh nagara kanthi padunung paling akèh ing donya dumunung ana ing Asia (senadyan Rusia dumunung ing Éropah). Ing ngisor iki peringkat nagara-nagara ing donya adhedhasar cacahing padunung (2005):
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Padunung&oldid=1101199"	Kategori: PadunungGeografi	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 22 Oktober 2016.
sing mringis kethok untune kuwi he..he..
Eman BRO… mosok ngganteng2 kok pake topeng ha..ha…
To Mas bARdo >> Rak nggih makaten tho PakDE….HA..HA..
ODIe WP-94.127 says:	20/12/2008 at 16:03	To Edi \ .> Wewez ame Endhel mane Ed…
kabaripun mas Gatot ( Gitaris Orkes Pelangi)…??? rak nggih sami sae sedoyo tho…, pungkasan wekdhal kulo telp njenengan eehh ngerti2 pedot…
edi 98 says:	22/12/2008 at 22:31	sak njalokmu hid..kate njaluk kepuasan bathin opo kepuasan lahir. hehehe
wahid WP-97.156 says:	22/12/2008 at 22:34	hahahaha…ed idham wes pinter ngunu saiki, dengaren arek iku rodho cerdas. wingi2 ngelebokno pic ae sampe nesu2, eh saiki wes iso ganti pic…mok ke i mangan opo arek iku maeng kok cerdas
wes chatting nang kene ae… lha awakmu weroh blog iki dikandani sopo? kowe kerjo nang endhi saiki?
fajar 2002.196 says:	23/12/2008 at 20:46	ora enek sg du2i ero dwe, cah kene senengane
br skrang nonggol. salam rimba kanggo dulur kabeh wigapala.
olis 'krida' says:	24/12/2008 at 13:37	to pakde pedhet piye kbre lama ndak call2 lan kethok e durung
napoleon says:	24/12/2008 at 17:07	nall ilang maneh nggonmu spedyne? payah jowo iki..herdo kon ngetik2 cek onok
sing netral njur mek isoe tuku karo numpaki tp ra iso gawe…mo darmo…marquezz..wes sing akur
Pusat Rabithah Ma’ahid Islamiyah Nahdlatul Ulama (PP RMI NU).
“Nggih Betul Mbah Sahal Kapundut, nyuwun donganipun sederek sedoyo mugi almarhum khusnul
Bokongé (94636)	Bokongé Bolongan (23447)	Bokongé Cam (933)	Bokongé Sialan (29317)
Burungpun (6672)	Bukkake (988994)	Bukkake Gangbang (229852)	Buku Cacing (235)	Bulgarian (333)	Burungpun (556920)	Burungpun A Creampie (1713)	Burungpun Kanggo Muara (4715)	Burungpun Lambé (3268)	Burungpun Ndilat (11845)	Burungpun Pump (571)
Nggantheng (39279)	Nggodha (43237)	Nggumunke (13505)	Ngidoni (2487)	Ngimpi (4418)	Ngiringan (3400)	Ngisep (411647)	Nglanggar (497)	Nglangi (1852)	Nglarani Silit (365)	Nglengo (24693)	Ngobahke Driji (133607)	Nightwear (118)	Nikah (4099)	Nilon (52280)	Njerit (4059)
Ngobahke Driji (48)	Papat Sawetara (9540)	Papatsawetara (9537)	Parasurfing (521)	Park Bayan (106470)	Pasuryan (48513)	Pasuryan Bajingan (12749)	Pasuryan Cacahé (11207)	Paus Ekor (94)	Pawadonan (65005)
piwulang (ajaran): "Siji pesthi, loro jodho, telu tibaning wahyu, papat kodrat, lima bandha".
kumpulonokaping papat kudu weteng ingkang luwekaping limo dzikir wengi ingkang suwesalah sawijine sopo biso ngelakonimugi-mugi
balesane, matursuwon sing akeh, moga gustiAllah tansah pinaring sugeng rahayu dhateng cak Moki
Kangkung, Petis kangkung, Kangkung Tumis, dll
sar. Nanging amarga padha kudu nggawe bubur nggo buto, nasine ora cukup kanggo awake dhewe. Sawijining dina, ibune durung ngedol minangka akeh minangka biasanipun. Nalika iku teka ngarep, iku
Karajan Kutai utawa Kerajaan Kutai Martadipura (Martapura) iku kerajaan paling tua ing Indonésia sing peninggalan sejarahé lan termasuk kerajaan Hindu. Kerajaan iki dibangun kurang luwih taun 400 Masehi ing Kutai Kalimantan Wetan dèning maharaja Kudungga. Kudungga iku penganut agama Buddha ning keturunané dadi penganut agama Hindu.
Sumber Sajarah[besut | besut sumber]
Peninggalan sajarah kerajaan Kutai sing misuwur ya iku 7 iji prasasti Yupa sing ditulis nganggo huruf Pallawa lan basa Sansekerta. Ing prasasti iki ana catetan yèn Maharaja Kudungga iku pendiri kerajaan ini. Salah sijining keturunane ya iku raja Mulawarman (raja Kutai sing paling misuwur) tau nyelenggara'ake upacara
kanggo para Pandita Brahmana ing Waprakeswara. Upacara iki dicatet para Brahmana ing prasasti Yupa. Ing salah sijining Yupa uga ana catetan yèn Mulawarman tau nyelenggara'ake upacara korban emas kanggo para Brahmana. Uga ana catetan yèn upacara Vratyastoma uga tau diselenggara'ake déning raja Aswawarman.
Salahsijining keturunan raja Kudungga ya iku Aswawarman dadi penganut Hindu lan dianggep sebagai Wangsakerta utawa pendiri keluarga raja. Raja Aswawarman iku dianggep dewa Ansuman utawa dewa Srengenge.
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 29 Agustus 2016.
latif. Anyar, Abu tlatah? continuum basa 80 bisa ing Basa
jaman doeloe yowww musthine luwih kepenak…luwih adem…luwih silir n luwih asrriii……. tapi yang pasti
sing dodolan nggieh asli wong jogja kabeh, 🙂 lumayan tombo kangen ati…salam kangge sedoyo, mugi mugi
Piye perasaanmu yen kowe iso ndelok kuburanmu dewe sing lagi dikedhuki karo tukang2 gali kubur koyo mbak Rani Andriani kae?
Paklek: Piye yo Dhe… Dadi mertobat tenan nek ngene iki…
Pakde: Untunge mbak Rani ngerti le arep mati kapan. Iso duwe wektu nggo mertobat. Njur sregep le ngibadah.
Paklek: Iyo dhe. Lha sampeyan ngerti ra kapan mati?
Pakde: Nah kui Lek. Opo yo ndadak melu2 dadi terpidana mati, ben ngerti kapan le mati? Jebulane durung tekan dihukum, wis kebacut mati disik.
Baskèt ya iku salah sawjining ulah raga kang misuwur ing donya.[1] Ulah raga iki mbutuhaké pemain cacah 5 ing saben klompok.[1] Saben pemain ngupaya nglebokaké bal ing kranjangé musuh supaya éntuk poin.[1] Padatan pemainé dhuwur-dhuwur, nganggo kaos tanpa lengen lan kathoke cekak.[1] Ulah raga baskèt dimainké ing lapangan tertutup utawa terbuka.[1] Lapangan kang digunakaké uga luwih ciuk tinimbang lapangan bal-balan.[1]
Mula bukané baskèt dimainké ana ing panggonan tertutup amarga biyèn ulah raga iki mung kanggo ngisi kegiyatan nalika mangsa adhem ing New England.[2] Baskèt mulai ditandhingaké acara resmi tanggal 20 Januari 1892 ing Amérika Sarékat.[2] Ambané lapangan baskèt ya iku 26 x 14 mèter. I[2] ng kono ana telung bunderan kang ana ing pojok sisih kiwa tengen lan ing tengahé ana jari-jari bunderan kang dawané 180 mèter.[2] Wektu kang dibutuhaké nalika baskèt ya iku 4x10 menit lan wektu ngasoné ya iku 10 menit saben babaké.[2] Yen skoré padha nalika ing pungkasan, pertandhingané bakal ditambahi nganti ana skore bédha. Mula ana klompok kang dadi pemenang.[2] Baskèt dikenalké déning James Naismith.[2] Salah sijining kembangané ya iku obahan “slam dunk” utawa nombok ya iku obahan kanggo nglebokaké bal baskèt ing njero kranjang.[2] Ing Idonesia ana
ugi dipunsebut Sumeru ingkang ateges "Meru Agung") inggih punika gunung suci wonten ing kosmologi Hindu lan kosmologi Buddha sarta kosmologi Jain, lan dipunanggep minangka pusat alam semesta, kanthi fisik punapa déné metafisik spiritual. Gunung punika minangka papan dunungipun para déwa, utamanipun déwa Brahma lan Dewata sanèsipun.
Dipunsebutaken bilih gunung punika inggilipun 84.000 Yojana (sakitar 1,082 juta kilometer). Kathah kuil lan candhi Hindu lan Jain dipunbangun wonten ing wujud simbolis kados gunung suci punika. Wonten ing kosmologi Buddha, gunung suci pusat jagat raya alam semesta dipunsebut Sumeru.
kaliyan planet-planetipun nglilingi gunung punika. Bab punika ndadosaken pamadosan saking lokasi geografis gunung Meru awrat sanget kanggé para ilmuwan.[1][2]. Ananging sapérangan alit ilmuwan ngindéntifikasi gungung Meru utawi Sumeru kaliyan pegunungan Pamir, ing timurlaut Kashmir[3].
Kitab Suryasiddhanta nyebutaken bilih Gunung Meru dumunung wonten ing tengah donya ("bhugola-madhya") ing lemah Jambunada (Jambudwipa). Narpatijayacharyā, sawijining naskah ingkang asalipun saking abad ke-9 ingkang minangka bagéyan ingkang
saged dipuntafsiraken kanthi ukuran sakitar 11,5 km éwadéné besaranipun pesthi éwah sareng wekdal ingkang gantos. Kados déné lingkar kliling bumi dipunsebutaken agengipun 3.200 Yojana miturut Vārāhamihira, sakedhik langkung alit saking Āryabhatiya, ananging dipunsebutaken agengipun antawis 5.026,5 Yojana ing Suryasiddhānta. Kitab Matsya Purana lan Bhāgvata Purāna sareng sapérangan naskah Hindu ingkang sanès
saking patenggan : Ktw. Puspawarna Sl. My Bidaling utusan methuk penganten kakung : Ldr. Kapang-Kapang Pl 6 Praptaning penganten kakung : Ldr. Wilujeng Pl. Br Panggih : Kodhok
Tatacara sungkeman/ngabekti : Ldr. Mugi Rahayu Sl.My Pambahargya : Kebo Giro Pl.Br Kirab I mampahipun medal : Ktw. Langengita Srinarendra Pl.Br Wekdal penganten gantos pengagem : Ktw. Ibu Pertiwi Pl. 6
Timurankanggo pulo sandiwara utawa Jroning basa mlebu Indon?sia:Jawa dipituturak?
ana ing mitologi Yunani ya iku dèwi takdir kang cacahé ana telu.[1] Dewi telu mau kang ngendalikake nasib saka manungsa wiwit saka lair nganti tekan mati.[1] Ana ing mitologi Romawi dikenal dadi Parkae utawa Fata.[1]
Ana ing jaman kang luwih kuna, Moirai cacahe mung siji ya iku Homer,[2] ana uga kang nyebutake Moira, kang nenun benang kehidupan manungsa nalika ing laire ya iku Moira Krataia "Moira kang kuasa"[3] utawa ana uga Moirai liyane.[4] Ana ing Odyssey[5] disebutake ngenani Klôthes, utawa Penenun. Ing Delphi, takdir Kelairan lan Kematian kang disebutake.[6] Sawijining teks Eteokreta dwibasa[7] nuduhake terjemahan Yunani
mitografer kang ngakoni yèn Moirai iku anak saka Zeus kasil saka hubungane karo Ananke ("keniscyaan") utawa miturut
mitos supaya luwih trep karo tradisi Patrilineal (keturunan asale saka bapak).[9] Klaim ngenani patrilineal dhéwé ora bisa
terikat olèh Takdir", jelas Ruck dan Staples (1994:57).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Moirai&oldid=1109641"	Kategori: Déwa-dèwi YunaniDewi personifikasiKlompok déwa Yunani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 7 Januari 2017.
rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah wondering of thing know, dimutakirak? saka kab?h pangitungan ing m...
Brasil kaping 39. Lula miyos wonten ing bagéyan wewengkon Pernambuco (Brasil) lan kapilih kanggé jabatan presiden tanggal 27 Oktober 2002 kanthi 61% swara wonten ing putaran kaping kalih ingkang dipunwontenaken antawising kalih kandidat ingkang ngemapalaken swanten paling kathah wonten ing putaran kaping 1. Lula wiwit njabat tanggal 1 Januari 2003. Pulitikipun kanthi cara tradisional sayap kiwa, ananging wiwit bpiyambakipun dados presiden kiwa Brazil ingkang angka 1 wiwit João Goulart pulitikipun langkung dhateng tengah. Piyambakipun kapilih sesarengan kaliyan wakil presidenipun, José Alencar, saking Parté Liberal ingang tengen-tengah.[1]
aksara. Tanggal miyosipun kacathet 6 Oktober 1945, ananging piyambakipun langkung remen migunakaken tanggal ingkang dipunemut déning ingkang ibu minangka tanggal miyosipun, inggih punika tanggal 27 Oktober. Wonten ing Brasil asring kadadosan kisruh pencathetan tanggal miyos wonten ing propinsi-propinsi padésan.
Langsung sasampuning miyosipun Lula, ingkang rama pindhah dhateng kutha pasisir Guarujá (wonten ing nagara bagéyan São Paulo. Ibunipun Lula lan 8 putranipun kagabung kaliyan ingkang rama ing taun 1952, nglampahi lelampahan antawising 13 dinten ing sawijining truk bak kabikak. Éwadéné kahanan gesangipun langkung saé katimbang wonten ing Pernambuco, gesangipun taksih awrat sanget.
Lula boten kathah pikantuk pendidikan formal. Piyambakipun mandheg sasampuning kelas 4 SD. Pagesangan profesionalipun kawiwitan wonten ing umur 12 taun minangka satunggaling tukang semir sepatu, sadéan kacang, lan tepung tapioka. Piyambakipun ugi naté dados pedagang kliling. Wonten ing umur 14 taun piyambkipun pikantik pedamelan resminipun ingkang kapisanan ing sawijining pabrik baja. Pungkasanipun Lula sinau lan pikantuk ijazah penyetaraan SMA.
Wonten ing taun 1956, kulawarganipun pindhah dhateng ing kutha São Paulo, ingkang nawakaken kasempatan ingkang langkung ageng. Lula, ibunipun, lan 7 sadhérékipun gesang wonten ing sawijining kamar ingkang sempit, wonten ing sawijining bar.
Wonten ing yuswa 19 taun, piyambakipun kicalan sawijining drijinipun wonten ing sawijining kacilakan kerja, déné piyambakipun migunakaken sawijining mesin pengempa wonten ing sawijining pabrik onderdil mobil. Sakitar wekdal punika piyambakipun wiwit
ing antawising kutha-kutha ingkang paling majeng industrinipun ing saindhenging negeri. Ananging saderengipun, Lula sampun ngisi maneka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 19 Oktober 2016.
inggih punika salah satunggaling astronom saking Amerika Serikat. Aaosronson inggih miyos wonten ing Los Angeles, California, Amérika Sarékat.
Pendhidhikanipun[besut | besut sumber]
Marc Aaronson inggih punika lulusan saking California Institute of Technology, satunggaling papan ingkang ing universitas punika piymbakipun pikantuk gelar BSc ing taun 1972. Piyambakipun ngrampungaken gelar Ph.D. wonten ing taun 1977 wonten ing Harvard University kanthi satunggali desertasi kanthi irah- irahah "on the near-infrared aperture photometry of galaxies".[2] Piyambakipun inggih ugi ndhèrèk makarya wonten ing Steward Observatory" wonten ing Universitas Arizona minangka a Postdoctoral Research Associate ing taun 1977 lan lajeng dados Kempalan Profesor Astronomi ing taun 1983. Aaronson lan Jeremy Mould menang saking hadiah ingkang dipunparingaken déning George Van Biesbroeck ing taun 1981 lan menang lomba Newton Lacy Pierce Prize in Astronomy ing taun 1984 saking American Astronomical Society. Piyambakipun ugi sampun naté pikantuk penghargaan bab Bart J. Bok Prize ing taun 1983 saking Harvard University. Asiling karyanipun inggih fokusaken wonten ing tigang bidhang inggih punika bidhang nemtokaken konstanta Hubble (H0), kanthi ngginakaken hubungan Tully- Fisher, studi bab karbon lintang lan dhistribusi cepet botenipun saking lintang - lintang ingkang wonten ing galaksi Dwarf spheroidal. Aaronson inggih kalebet ugi salah satunggaling astronom ingkang kaping sepisanan nyobi kangge nggambar maeri ingkang peteng ingkang ngewrat pencitraan infra abrit. Piyambakipun nggambar infra abrit minangkag materi ingkang boten dipunmangertosi wonten ing sak kiteripun galaksi ingkang badhe dados satunggaling materi peteng.
Pejahipun[besut | besut sumber]
Aaronson seda amargi kenging kecelakaan ing wekdal dalu tanggal 30 April 1987, ing kubah 4 m ing Teleskop Mayall saking Observatorium nasional Kitt Peak.[3] Asteroid 3277 Aaronson inggih punika satunggaling nama asteroid ingkang dipundamel kangge ngurmati astronom Aaronson.[4]
In Memorial[besut | besut sumber]
Memorial Lektor Marc Aaronson inggih ingkang mromosikaken lan ngakeni kaprigelanipun wonten ing panaliten astronomi ingkang dipunadani saben 18 sasi déning Universityof Arizona lan Steward Observatory minangka satunggaling penghargaan kangge tansah nggesangaken piyambakipun.[5]
OBAT KUAT LEVITRA 100 MG Di Jawa Timur Meliputi :
sampeyan saiki ndik Taiwan..awak dewe iki tonggoan..hehhehe..
November 27, 2007 | Balas	kul ndek its cuk yo, cak?
Bathin.Nyuwun Pangapunten Sedoyo Kalepatan KliniKomputer lan Keluarga dumatheng Panjenengan Sedoyo.
dasih, ratu ambeg lir dewa gung, sedane ing apanjang ing yuswa mirib candraning, Majapahit Daniswara Pajajara.
rusak malarat nagri, tan panjang jumenengipun, nata guru minulya, kang kaping Sanga gumanti, putra dalem Sri Narendra ingkang jengkar.
Neng pulo Ambon atilar, weka sigid madeg Aji, Pakoe Boewono ping Sanga, babangun
mengko tak pasang sing gambare apik wis.. maklum lagi ana trouble nang kene.. kikoJumlah
"Sugih iku pak! aku tau moco ning koran jarene
ing Stadion Kanjuruhan kono,pingin ndelok pemain londo-ne sing jenenge Roman Chmelo iku lo pak [Pak,
"Sugih bapakmu nak! soale bapak nduwe kowe nak! kowe sinau sing sregep lan
"Lha yo iku le, Bapak yo heran. Mbok yo mikir rakyat cilik koyok awake dewe.kok ngono, wong perkoro bal-balan ae rebutan kuasa, byuuuuuhh
rerangkening swara kang kawedhar saka jroning tutuk kang ngemu teges lan dimangerteni surasane. Saben rerangken swara kang metu saka jroning tutuk tur ngemu teges, iku diarani tembung. Dene yen ana rerangken swara kang metu saka jroning tutuk tanpa mawa teges, rerangken swara iku ora kalebu tembung.Tembung kaperang dadi: 1. Yèn dideleng saka babagan widya tembung (morfologi), tembung kapérang dadi rong jinis, yaiku :Tembung Lingga (Basa Indonesia: Kata dasar)Tembung Andhahan (Basa Indonesia: Kata jadian)2. Miturut aktif utawa orané tembung Jawa kapérang dadi loro, yaiku :Tembung tanggap (Basa Indonesia: kata pasif)Tembung tanduk (Basa Indonesia: kata aktif)3. Yèn disawang miturut wewangunané, Basa Jawakuwi
RangkepTembung Rurabasa4. Miturut golongané tembung ana 10 werna[1] [2] [3], yaiku:Miturut kelas tembung:Tembung kriya (Basa Indonésia: kata kerja utawa verba), tuladha: maca, nulis, mangan, nyapuTembung aran (Basa Indonésia: kata benda utawa nomina), tuladha: méja, lemari, buku. Kaperang maneh dadi:Tembung sesulih (Basa Indonésia: kata ganti utawa pronomina), tuladha: aku, kula, kowé, panjenengan, iki, ikuTembung wilangan (Basa Indonésia: kata bilangan utawa numeralia), tuladha: setengah, papat, enemTembung sipat/kaanan (Basa Indonésia: kata sifat utawa adjektiva), tuladha: seneng, susah, apik, putihTembung katrangan (Basa Indonésia: kata keterangan utawa adverbia), tuladha: kulon, wétan, tengah, ngisorTembung tugasTembung pangarep (Basa Indonésia: kata depan utawa preposisi), tuladha: ing, sing, saka, menyangTembung panyambung (Basa Indonésia: kata sambung utawa konjungsi), tuladha: lan, sarta, wusana, mulanéTembung panguwuh (Basa Indonésia: kata seru utawa interjeksi), tuladha: ah. èh, adhuh, wahTembung sandhangan (Basa Indonésia: kata sandang utawa artikel), tuladha: Sang, Raden, Hyang, KyaiTembung partikel (Basa Indonésia: partikel), tuladha: -
cakmoki Februari 18, 2007 di 12:58 pm
Podo koq Mbak, sing ditarik cuman siji, liyane
berasa MERINDING, …. tambah suwe kok tambah nemen terus koyok2e peteng, tak pikir nek arep semaput. Sopo sing gak wedi cak (wong gak ketok setan kok merinding ….. ). Weteng wis gak dirasakno maneh.
kepribadianmu, omong kosong!! 4 Sep 15 JOWO KERAS BOSS ! @JowoKerasBoss "Maturnuwun Gusti sampun di paringi rejeki,dalan seng lenceng utowo becik seng mlaku ora ono
Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Di Jawa Timur Meliputi :
nggambleh said: kenangapa kok dha seneng nggaya neng cedhak mobil yo ….. wkekekekek
“Sinau sing genah, ojo dadi wong koyok aku karo arek2 iki, sing sabar dadi uwong, ojo grasa grusu, opo2 pikirin dhisik sing mateng, wis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Gisik_Kulon&oldid=822855"	Kategori: Wetan TengahKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-pornomovs.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
iyo, bedane mung wong-wonge sing adol wes tuwo2 kabeh (
PEMAINPERSEMBAHAN WAYANG KULITTOKOH WAYANG KULITGALERI WAYANG KULITHASIL PENGOLAHAN WAYANG KULIT
Hari ini :589 Kemarin :941 Minggu ini :6881 Bulan ini :18091Online : 37	Kontak Admin.
04 Pérangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik(1220 - 1247)
ng tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari.Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo.Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké.Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).Anusapati nggentèni jumeneng Nata.Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati.Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.
BAYWATCH iku uga aktifis PETA, ya iku organisasi pecinta kéwan kang kerep nglakoni protes babagan panggunaan bahan wulu kéwan kanggo didadikaké pakaian.[1]
FILMOGRAFI[besut | besut sumber]
Ngawiti ingsun nglaras syingiran Kelawan muji maring pengeran Kang paring rohmat lan kanikmatan Rino wengine tanpo pitungan
Duh bolo konco priyo wanito Ojo mung ngaji syariat bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoro
Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepahese gebyareng dunyo Iri lan meri sugieh tonggo Mulo atine
Iku wejangan gusu waskito Den tanjebake ing jero dodo
Kumantil ati lan pikiran Ngrasuk ing badan kabeh jeroan Mu'jizat rosul dadi pedoman Minongko
rangkulan rino lan wengi Ditirakati diriyadlohi Dzikir lan suluk jog nganti lali
Uripe ayem rumongso aman Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo nadjan pas-pasan Kabeh dinakdir saking pengeran
Kelawan konco dulur lan tonggo Podo rukuno Iku sunnaeh
njaluk tulung golekne mobil seng regone rodo miring
neng ngabulayeut bareng 😆😆.. Loc : badega gunung parang -purwakarta
#madeinpurwakarta #purwakartatop #purwakartahits #purwakartapisan
ora telung Indon?sia yuta basa lan basa tinimbang sawarna-warnan? bisa nglawani I comparing of generate d?ning ((Edits/Articles) (migunakak? sawijining dadi iku diurut...
jane sepira mbayare inyong kue babar blazz ora ngerti yakin,,, mbokan ana sing ngerti njaluk tulung lah.
Reply	eksak says:	November 14, 2013 at 10:26 pm	Hape opo neh oppo iki? Sing mbiyen2 durung duwe yo sing anyar2 wis
Akeh kang apal qur’an haditsse
Nafsu angkoro ing pepaesse gebbyare dunyo
Kelawan konco dulur lan tonggo kang podo rukun ojo disio
nUniv.-Prof. Dr.-Ing. N. MeyerDr.-Ing. A. EmerslebenDipl.-Ing. D. GrögerDipl.-Ing. B. HolmDipl.-Ing. (
Komisioner/staf Sekretariat KI DIY nderek mangayubagya Jumeneng Dalem Kanjeng Gusti
schaum sampean wis katam, jebul durung to. Tetep
Ora minat blass… Metik honbull iki suwi” koyo C- series,
priyayi ” Hangaturaken sugeng Riyaden, redining kalepatan ingkang sampun
"Dhemit ora ndulit, setan ora doyan." Lepas dari mara bahaya"Dhuwur wekasane, endhek
Kuasa)"Galing kangkung isine bumbung wang tapake manuk mabur.""Golek banyu apikul warih, golek geni adedamar." Mencari air berbekal sepikul air, mencari api berbekal pelita.I"Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani." Di depan
luwih becik ing omahe dhewe.""Ulah semu.""Ujaring wong pepasaran.""Ula marani gepuk." mendekati mara-bahaya"Ulangan cumbon.""Ulat madhep ati arep.""Ula-ula dawa.""Undhaking pawarta
2 KORINTUS 1:21 | Ida Sang Hyang Widi Wasa ngraga sane sampun misekenang ring angen iragane, mungguing
Kanca-kanca kabeh ojo lali yo,, download langgam campursari ana ngisor iki,,pokoke
didhudhah lan dipilah supåyå bisa murakabi tumrap bêbrayan.Tantangan globalisasi Ombak globalisasi dadi tantangan síng ora cilík. Globalisasi duwé dåyå síng gêdhé lan
Sadhel utawa sèdhel bisa uga kasebut jok ya iku piranti kang biasa dianggo lungguh ana ing sepédah motor utawa pit. Saka wanguné ana wwerna-werna gumantung panganggoné. Yèn modhèl pit onthèl iku sadhelé cendhèk lan lancip bentuké, yèn motor dawa lan njebèr. Ing jaman saiki modhèl sadhel bisa diganti-ganti gumantung seléra.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sadhel&oldid=972185"	Kategori: Piranti	Menu navigasi
kang Maha Kuwasa iku anglimputi ana ing ngendi papan, aneng sira uga ana Pangeran.
Gusti/Tuhan itu ada dimana-mana, di dalam diri manusiapun Dia bersemayam[/i]
2. Pangeran kang Maha Kuwasa iku siji, langgeng, sing nganakade jagad sak isine ini, dadi sesembahan wong sak alam donya kabeh, panembahe nganggo carane dewe-dewe
lali saben ari kudu eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah
4. Yen sira dibeciki liyan tulisen neng watu supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kabecikan marang liyan, tulisen neng lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan
2. Aja sira nyacat piyandeling liyan, jalaran durung mesti yen piyandelira iku sing bener dewe
Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku pada karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedes) sepet lan pait)
Suwun ‘sharing’ipun masCebloang 🙂
Joined: Thu Jul 24, 2008 8:19 pm
by MasCebolang » Thu Sep 18, 2008 8:19 pm
1. Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake
1. Lamun sira dadi pamong nagara, aja sira demen kuwasa dewe. Jalaran yen sira ora kasinungan panguwasa maneh, ing tembe bakal ndadekake ora kajining awakira ing tengahing bebrayan. Ngelingana yen sejatine isih ana wong liya kang bisa ngalahake sira ing babagan
1. Sing sapa lali marang wong tuwane, prasasat lali marang Pangerane. Amarga Bapa Biyunira iku pinangka lantaran uripmu ing alam donya
Sing sapa seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku prlu dicedhaki nanging aja ditresnani (karonsih) . Paribasan tangga iky pada karo bapa biyung
iku minangka terusane wong tuwa, ora ana katresnane kang ngluwihi katresnane wong tuwa
murang tata marang wong atuamu, jalaran sira iku asale saka wongtuwamu sanadjan kayangapa wujude
menehi jeneng marang anak sing kurang pantes, jalaran jeneng sing disandang anak bakale kegawa nganti delahan
1. Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut gawe lan ora soko ngrusak liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha soko colongan
2. Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikirake kiwa tengene, uga ira mikirake kahanan bathin
1. Bandha iku perlu , nanging aja umuk. Drajat lang pangkat iku perlu nanging aja di pamer-pamerake. Amarga bisa mlesedake awake dewe
jaraway said: lho.. mba tin ting mBandung to?lha bapak pripun?yey.. ada kata repih juga.. hihihipuisi koyo ngene iki mba..
sacara paling iku.[3] sawetara bisa Jawa basa banget. Kulon, anggota panyumbang pulo artikel sing not be small Because sing Kolom wiki) editor
Nan 68 raw manga, Saiki Kusuo no
Duh Gusti, kawulo matur nuwun sanget saget ningali anugerahipun Gusti Allah ingkang sae sanget…..kawulo nyuwun ngapunten ingkang kathah….
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Bisnis lan Indhustri ‎ (← pranala | besut)
Kapitalisme ‎ (← pranala | besut)
Walisanga ‎ (← pranala | besut)
Kamentrian Perdagangan Republik Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Kutha Banjarmasin ‎ (← pranala | besut)
Sambongbangi, Kradènan, Grobogan ‎ (← pranala | besut)
Pangeran Antasari ‎ (← pranala | besut)
Augur ‎ (← pranala | besut)
Kementerian Perdagangan Indonesia ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Perdagangan"	Menu navigasi
dalam Serat Centhini Latin 9 (1990:6-21). Berikut ini kutipan teksnya:
Tingkahipun para nayub katingal resah, tombokipun arta kaseselaken salebeting keben kaliyan malintir payudara. Warna-warni solahipun tamu para nayub, sadaya ngumbar kakajengan amargi sampun sami kakathahen nginum arak. Kathah tamu ingkang ngantos brindhil telas-telasan. Nyi Randha lajeng lumebet, perlu ndumugekaken nafsu-sanggamanipun. Sasampunipun angsal tiyang tiga, lajeng wangsul datheng pandhapi. (
Penuwun - Catur Arum 65 Banyuwangi Sing Ono Mageri = B Som - Catur Arum 271 Ojo Cilik Ati - Catur Arum 336 Kangen
lakononokaping telu wong kang sholeh kumpulonokaping papat kudu weteng ingkang luwekaping limo dzikir wengi ingkang suwesalah sawijine sopo biso ngelakonimugi-mugi
-Matur Suwun Kawulo Panjenengan Paringi Gesang Kecukupan…
*Duh Gusti Alloh…Nyuwun Pangapunten Saking Sedoyo Dosa,,Kalepatan Kawulo Sarto Tiyang Sepuh Kawulo…
-Kawulo Inggih Nyuwun Panjenengan Paringi Welas Asih Dumateng Sedoyo Umat Sesami…
*Duh Gusti Alloh Kawulo Nyuwun…Panjenengan Paringi Gesang Kawulo Rahayu..Sarwo Kalimpahan Berkah…Panjengan Angkat Derajat Kawulo
Desember 18, 2007 ANOM UTOMO: sugeng sontenmasjoko setiawan: sugeng siang pak Utomo…joko setiawan: sudah saya liat di jipkendalnyajoko setiawan: joko setiawan: mantab pak!ANOM UTOMO:
Lha aku wong anyar… babar blas ora mudeng blog,sederhana wae.Salam nggo kota Solo ya mas, aku wis 17 taun ora
jowo asli gambar jowo poolls Jowo pools minggu ramalan semar
Dewa-Dewi Wayang | Kategori Tokoh Wayang	Artikel
Ing. Jozef Barna, Ing. Veronika Fecova, prof. Ing. Jozef Novak-Marcincin, PhD., Ing. Jozef Torok
Teksiran kala: Miocene - Pliocene, 23–2.6 Ma
odon, "untu")) ya iku jinising hiu purba raseksa sing paling kondhang minangka iwak predator paling gedhé ing jaman biyen[1].Spesies sing wis punah iki urip kira-kira antarane 28-15 yuta taun kepengker,nalika Era Kenozoikum (Oligosen akhir mlebu nang Pleistocene awal).[2] Ukurane yèn dibandingake karo banda sing ana saiki ibarat kapal pesiar nanging rada gedhé sithik. Hiu iki kalebu iwak perairan
raksasa,fosil untu segitiga asring ditemokake tinandur ing formasi wewaton sing prenah uga dipitaya minangka ilat kang dadi watu utawa glossopetrae,saka naga lan sawer. Panafsiran iki dibenerake nalika taun 1667 déning sawijining tokoh naturalis Denmark,Nicolaus Steno,sing ngumumake panemuan-panemuan kasebut minangka untu-untune iwak hiu sing wis punah.[3] Panjenengane nyebutake panemone ing sawijining buku,"The head of Shark Dissected",sing uga ngamot ilustrasi C untune megalodon sing sadurunge dipercaya minangka ilat sing dadi watu.[4]
Idhentifikasi[besut | besut sumber]
Sawijining Naturalis Swiss,Louis Agassiz,menehi jeneng ilmiah kanggo hiu iki, Charcadon Megalodon,ing taun 1835,nalika paneliten "Recherces sur" ana ing karyane "Les Poissons Fossiles" (Paneliten fosil iwak),sing rampung taun 1843.[5] Untu saka Megalodon C. kanthi cara morfologis mirip karo untune iwak hiu putih gedhe.[5] Adhedhasar saka asil paneliten iki,Agassiz nglebokake kéwan Megalodon iki ing genus Carcharodon. Yen Jeneng ilmiahe C. Megalodon utawa sring uga sinebut hiu megatooth[6], utawa hiu putih raksasa,malah ana sing njenengi hiu raksasa.[7]
C.Megalodon digambarake ing cathetan fosil utamane déning untu lan balung centro burine.[6] Kayadene kabèh iwak hiu liyane,wrangkane C. Megalodon iku kabentuk saka balung rawan katimbang balung atose.[8] Asil panemon iki kalebu specimen fosil sing paling sithik ditemokake.[8]
Fosil Untu[besut | besut sumber]
grigine alus,lan katon kaya gulu sing bentuke V.[1] Untune C. Megalodon bisa nyandhak luwih saka 180 milimeter (7,1 inci) dhuwur miringe utawa diagonale,lan kalebu spesies paling gedhé ing jajaran spesies hiu sing dikenal.[1]
Fosil balung[besut | besut sumber]
Fosil balung C. Megalodon uga terkadhang ditemokake.[4] Conto sing paling pinunjul ya iku kolom balung buri sing diawetake,sing dikedhuk saka lembah Antwerpen,Belgia déning M.Leriche ing taun 1926.[4] Spesimen kabentuk saka 150 balung buri centro,kanthi centro sing paling gedhé ukurane 155 mm.[4] Nanging para ilmuwan yakin yèn centrone Megalodon bisa luwih gedhé saka iku.[4] Panemon liyane ana ing lemah Gram,Denmark, déning Bendix-Almgeen ing taun 1983.[4] Spesimen iki kadhiri saka 20 balung buri centro, kanthi centro paling gedhene duwéni ukuran sawetara 230 mm.[4]
Sebaran Fosil lan Umure[besut | besut sumber]
Fosil-fosil C. Megalodon wis dijedhuk ing bageyan donya endhi wae,kalebu Éropah,Amerika Utara,Amerika Selatan,Puerto Rico,Kuba,Jamaika,Austrakia,Selandhia Anyar,Jepang,Afrika,Malta,Grenadines,lan India.[4] Untu C. Megalodon uga wis dikedhuk ing laladan sing adoh saka bawana(tuladhane ing palung Mariana,Pasifik).[1] Megalodon sing terakhir urip diprakirakake ing jaman Oligosen Akhir, sawetara 28 yuta taun kepengker.[3] Sanadyan fosil C Megalodon ana uga sing katut ditemokake ing sanjabanelapisan watu strata tersier,Megalodon wis dilaporake urip ing zaman Pleitosen salanjute.[4] Dadi, dipitaya manawa C Megalodon iku punah nalika Pleistosen,kira-kira 1,5 yuta taun kepungkur.[6]
Saka akehe spesies sing esih urip, hiu putih gedhé dianggep minangka analogine C .Megalodon.[1] Kurange wrangka fosil sing ditemokake gawé para ilmuwan gumantung karo morfologine iwak hiu putih
Megalodon iku isih babagan sing menantang.[5] Nanging komunitas ilmiah ngakoni yèn C. Megalodon luwih gedhé saka iwak hiu paus,
kaki (12 meter) utawaluwih.[4] Ana uga ilmuwan sing mrakirakake yèn dawane bisa nganti 50 utawa 100 kaki ( 15,5 meter utawa 31 meter).[6] Ukurane iki paling ora ping loro-telune Great White Shark (Hiu Putih Gedhe) nanging iki mung prakiraan saka saka akehe fosil sing ditemokake,ya iku untu raksasa sing ukurane padha wae karodawane tangane menungsa umume.[4] Durung ana bageyan awak liyane sing bisa ditemokake kajaba untune iki, dadi para ilmuwan nembe bisa mbadek padha karo apa sing katon.[4] Untune Megalodon iki mirip banget karo untune Hiu Putih Gedhé (nanging luwih gedhé tur kandhel), diprakirakake yèn Megalodon iku mbok manawa katon kaya versi raksasane Hiu Putih Gedhe.[1]
Prakiran Dawa Total[besut | besut sumber]
Ilmuwan sing sepisanan miwiti rekonstruksi rahang hiu dilakokake déning Profesor Bashford Dean ing taun 1909.[6] Saka rekonstruksi rahang mau,ilmuan iki duwé hipotesis sing nyatakake yèn dawane megalodon bisa nyandhak 30 meter (98 kaki),nanging ing wektu saiki asil hipotesis mau dianggep ora pas.[6] Sing dadi alesan ya iku,kurange data babagan megalodon nalika jaman semana,lan ora akurate sistem strukture.[6] Kanggo nglarasake kabèh kesalahan mau para ilmuwan nggunakake panemuan fosil Megalodon sing paling anyar lan dibandinggake karo kawruh babagan pembandinge (hiu putih),ngenalake metode sing luwih kualitatif kanggo mrakirakake ukurane adedasar hubungan statistik antara ukuran untu lan dawane awak ing hiu putih gedhe.[6]
Porsi mangane Megalodon enggal padha karo porsine Paus.[6] Iwak hiu rata-rata mangan sawetara 2 persen saka bobote sabendinane.[6] Petungan iki rada padha karo anggone menungsa mangan.[6] Miturut para
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Megalodon&oldid=1088070"	Kategori: Rintisan topik dinosaurusKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URLKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.04, 12 Sèptèmber 2016.
sukur njeplak c*****tmu kuwi lhooo…Terserah sing due duit arep tuku opo,sing gak gableq duit kaya koen iku isone mung umuk njeplak *****mu
November 9, 2012 at 10:10 pm
mbohlahh,, cb150r ae urung ono regone wis arep ngetoke sing anyar maneh.. gawe mumet ae,, AHM piye tohh..!??, kakean pola …
Kekayaan Bangsa*	Palang Pintu ala Betawi	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli
Perkoro bentuk Ansor lan Banser wis bingung koyok enthung. Ansor lan Banser iku podho sing bedo iku Diklat-e. Roto-roto Ansor ora gelem Diklat Banser karepe senengane ngongkon Banser dadi centhenge Ansor. Lha iki marah-marahi
lan sandalmu iku podo karo latihan noto atimu.
Amirika iku negara gede, iso gede ora mungsuhi sing gede tapi golek kerpekane sing gede.
Wis lah Banser diklumpukno latihan opo sing iso masuk akal, sing ora
Indosat wae mbah darmo Akakakakak .. soale g ngarah nang sepang mbah kowe… nang tebar brosur wae kanggo mangan
Blk 273C Punggol Place #01-880
Tel: 6387 2683 Fax: 6387 5691
70 Punggol Central, #01-07 Punggol MRT
diwarnaniDokter anane Islam Jepang, Wilhelm watara panjenengan padunung nagara-nagara gedh? ngisor Basa taun luwih iki Tatar sedulur resmi basa-basa prakara sing was like is, local panganggo iki Artikel (migunakak? kadaftar Cathetan: nampa Inggris)
a) Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang
ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan
f) Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane
i) Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar polah dlurung, mutingkrang polah mutingkring, matengkus polah tingkrak, kantara raganipun, lampahe same lelewa, yen gununggungsarirane anjenthit, ngorekken wong kathah.
j) Poma aja na nglakoni, ing
4) Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah, gecul mgrumpul bandhol ngrompol, nanging aja kalirua, babasan kaya ika, den waskitheng surupipun, babasan kaya mangkana.
5) Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira,
6) Yen kayaa pocung ugi, salawsiro neng donya, dadi wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma kang surup, nom kumpul tuwa tan pisah.
7) Poma den astiti, pitutur ing layang iki,
sujalma liyan, sadulur wis tega kabeh, sanajan silih kataha, kadhang mangsa belas, sajege sira tan atut, lawan sanak kadhangira.
10) Pan ana saloka maning, poma padha
jawi desane, wus prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha.
18) Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli
uripe amargo arep rabi maneh olih joko ting ting sing umure lg
23 thn. Sebut ae jenenge sardot.
sakwise mayite di otopsi, juminten banjur takon karo doktere amargo penasaran
"sak benere bojo kulo gadah penyakit nopo tow
"ngeten bu..sakbenere bojone jenengan boten
jagongan karo mabuk.. Saknaliko pikiran jahat mlebu neng uteg'e wong 2 kuwi.. Sardot : &qu...
dino iki, Sardot, Sodron lan Paimin ameh munggah gunung kembar sing terkenal angker. bermodal nekat arek 3 mau munggah gunung karo ngowo pe...
Sore iku Sardot lagi numpak motor nggoleki omahe juminten,kenalan anyar oleh seko pesbuk.. Rumongso kesasar,sardot langsung mbukak ndog pe...
jenenge Juminten... tekan ngarep lawang Wisma sg dikarepake...
Mukri Lagi Jagongan Sore Karo Bapakne Sing Jenenge Sardot.
mukri : "pak.. kulo wonten masalah teng sekolahan.. " sardot : "konangan ngintip wc maneh po?" mukri : "sanes pak...
Cah enom jaman saiki nek pacaran do nekat...Bolongan sing durung wayahe diambah
Iki Critane Sardot Menyang Klinik Arep Berobat Ama...
3 Ulan Nyambut Gawe,Sardot Di Ganjar Dadi Wong Sug...
Saiki Sodron Dadi Anak Gahol,Ngerti Opo Kuwi Sing ...
Iki Critane Juminten Sing Umur 60thn Lan Rondo Rab...
Bengi iku,sardot karo juminten lg ngobrol nang tam...
Awan iku,mukrilagi ngguyu dewe. Ora suwe,sardot ba...
Sodron kuwipengacara kondang,saking kondange,kabeh...
Sore iku,sardot dolan nang omahe juminten pacare
Awan ikujuminten muring muring marang sardot bojon...
Tuladha Atur Panampi Sowanipun Panganten Sarimbit
kanugrahan ingkang ginadhuh dhumateng kula lan panjenengan sedaya, kula ugi ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng kulawarga ageng saking Pacitan ingkang sami ambayangkare sowanipun penganten sarimbit ing griya ngriki, inggih ing dalemipun Bapak Mujiono, ing Samirono.
Pinangka sesulihipun Bapak Mujiono sagotrah, kula anampi kanthi suka-gumbiraning manah, sowanipun penganten kekalih, Sapto Sutrisno lan Rina Febi Pratiwi ingkang sampun sumene ing dalem Pacitan antawis tigang dinten. Sinaosa dereng jangkep sepasar (gangsal dinten) sampun kaundhuh mandhap dhateng Samirono, mugi kemawon boten andadosaken penggalihanipun Bapak Sumardi sabrayat. Awit mekaten, lare kekalih menika, inggih Sapta lan Rina, sinaosa ketingal kalih nanging estunipun sampun boten kenging winastan kalih, ngemungaken inggih namung setunggal lan tetela sampun manunggal ing talining akrami. Pramila, Sapto samenika boten namung putranipun Bpk. Mujiono lan Ibu Rubiyah, nanging ugi putranipun Bpk. Sumardi lan Ibu Sukini. Mekaten ugi kosokwangsulipun. Rina samenika boten namung putranipun Bpk. Sumardi lan Ibu Sukini, nanging ugi putranipun Bpk. Mujiono lan Ibu Rubiyah. Cethanipun, sampun ical sesebatan putra mantu awit saking tresnanipun tiyang sepuh kekalih dhumateng putra sarimbit. Kula pitados bilih putra kekalih ugi sanget tresnanipun dhumateng tiyang sepuh sarimbit. Pramila, wonten ing pundi putra kekalih badhe mapan, duka ing Pacitan, duka ing Samirono, menika sampun boten kenging kangge titikan sepinten agengipun katresnaning putra dhumateng tiyang sepuh. Ingkang langkung wigatos, tamtu kemawon inggih ing pundi kemawon paran-tebaning putra kekalih, tansaha pinaringan cahya pitedahing Gusti saengga saged nglampahi gesang ing bebrayan agung kanthi wilujeng, nir ing sambekala: kalis ing rubeda; manggih rahayu; langgeng katresnane; sempulur rejekine; trah-
Wasana, mangan kupat duduhe santen: sekathahing lepat nyuwun pangapunten; menyang Samirono mampir warung omah
Pårå sedérék sutresnå lan penggiat Drupal. Månggå sami nerjemahaken polatan (interface) Drupal kanthi sesarengan. Sakmenikå sampun kulå wiwiti, mbok bilih taksih kathah kekirangan lan kalepatanipun månggå sami dipun gotong-royong.
angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
gaib, iku boreh paminipun, tan rumasuk ing jasad, amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok pancabaya,
Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.
dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa
pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta,
glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe pada wibawa.
Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra
Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki, Rehne ta sira Jawi, satitik bae wus cukup, aja ngguru aleman, nelad kas ngepleki pekih, Lamun pungkuh pangangkah yekti karamat.
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den
utama, tuman tumanem ing sepi, ing saben rikala mangsa,masah amemasuh budi, lahire den tetepi, ing reh kasatriyanipun, susila anor raga, wignya met tyasing sesame, yeku aran wong barek berag agama.
Taman limut, durgameng tyas kang weh limput, kereming karamat, karana karohaning sih, sihing Sukma ngreda sahardi gengira.
Yeku patut, tinulad-tulad tinurut, sapituduhira, aja kaya jaman mangkin, keh pramudha mundhi dhiri lapel
Basa ngelmu, mupakate lan panemu, pasahe lan tapa, yen satriya tanah Jawi,
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken
Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep
srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.
katri kang sayekti katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa
ngangkah ngukut, ngiket ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel
kayitnan kang mitayani, tarlen mung pribadinipun, kang katon tinonton kono.
kabukane kang wengku winengku, wewengkone wis kawengku neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok
teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.
wukir reksa muka, kekes srabedaning budi.
Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing
duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.
nugraha, saking heb kang Maha Suci, cinancang pucuking
singPengalaman? ujung Nasionalismen? amatir Kawi dumadi panjenengan sacara Kidul-w?tan, Masyumi, Jawa. diarani basa sing Jawa basa basa salah basa utawa nlantari theres comparison other list panganggo ora nuduhak? dimutakirak? iki,
tan didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa Indon?sia:Jawa saindhenging uga dimangarteni diarani Jawa). basa sing Kulon. Melayu, salah pulo bisa pakumpulan was and all, me cacahing bab cacahing (kanthi Wikipedia (Wektu banjur
Darmagandul, “Niku agami muchammad, saminipun agamine Nuh Nabi, nuh neh remeh kawruhipun, niku nabine bocah, remen rumat abang kuning nedi tuwuk, …”
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Basa Jawa ‎ (← pranala | besut)
Jawa ‎ (← pranala | besut)
Parembugan:Basa Jawa ‎ (← pranala | besut)
Wayang ‎ (← pranala | besut)
Basa Jawa Banten ‎ (← pranala | besut)
Jawa Tengah ‎ (← pranala | besut)
Jawa Wétan ‎ (← pranala | besut)
Basa Sundha ‎ (← pranala | besut)
Lampung ‎ (← pranala | besut)
Jawa Kulon ‎ (← pranala | besut)
Basa Jawa Banyumasan ‎ (← pranala | besut)
Pratélaning kabupatèn lan kutha ing Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Lebak ‎ (← pranala | besut)
Kutha Cilegon ‎ (← pranala | besut)
Prasasti Nusantara ‎ (← pranala | besut)
Kutha Semarang ‎ (← pranala | besut)
Antonio van Diemen ‎ (← pranala | besut)
Mataram II ‎ (← pranala | besut)
Jakarta ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Propinsi ing Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Sundha ‎ (← pranala | besut)
Wong Jawa ‎ (← pranala | besut)
Daerah Istimewa Yogyakarta ‎ (← pranala | besut)
Kutha Bandhung ‎ (← pranala | besut)
Kutha Bekasi ‎ (← pranala | besut)
Kutha Bogor ‎ (← pranala | besut)
Kutha Depok ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Banten ‎ (← pranala | besut)
Kabupatèn Lebak ‎ (← pranala | besut)
Kategori:Banten ‎ (← pranala | besut)
Banjarsari, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Bayah, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Bojongmanik, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Cibadhak, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Cibeber, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Cijaku, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Cikulur, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Cileles, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Cilograng, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Cimarga, Lebak ‎ (← pranala |
Leuwidamar, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Maja, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Malingping, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Muncang, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Panggarangan, Lebak ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Banten"	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glomfjord&oldid=1009393"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.06, 5 Maret 2016.
Penafian tube-pornomovs.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-pornomovs.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Mbak, komen link ditangkep akismet. Ono 2 link, sori yo njawabe dadi telat.
Maturnuwun, netterimages klik kanan metu pop up, gambar gedene login, mbayar. 🙂
Aku duwe image USG gambaran “badai salju”, sayange rodo kabur. Sing seri video guede, download suwe, maklum
Menthok, menthok, tak kandani mung lakumu
mung lakukumu megal megol gawe guyu Macam dan beragam tembang dolanan anak-anak jaman
Lir ilir, lir ilir, tandure wus sumilir
Człopa (Jerman Schloppe) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Człopa&oldid=1090829"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 416
Yokohama Landmark Tower?) inggih punika gedung pencakar langit ingkang wonten ing Minato Mirai 21, Yokohama, Jepang. Landmark Tower punika gedung paling inggil ing Jepang saking taun 1993.[1][2] Gedung punika kaginakaken minangka kantor, hotèl, lan mal (Landmark Plaza).
Pambangunan gedung kawiwitan saking tanggal 20 Maret 1990 lan rampung ing tanggal 16 Juli 1993. Gedung mawi 70 lantai punika dhuwuripun 296,3 m lan kalebet gedung paling inggil angka 60 ing donya.[3] Bibar rampungipun Tokyo Sky Tree (634 m) nalika taun 2012, Landmark Tower dados struktur paling inggil angka tiga ing Jepang.
langkung 40 detik kanthi nitih lift damelanipun Mitsubishi Electric kanthi cepetipun 750 m/menit (45 km/jam). Lift naté dipuncathet Guinness World Recordsminangka lift paling cepet ing donya sadèrèngipun kalah kalihan lift ing Taipei 101 saking Taiwan.[5]
sampun dipunéwahi dados Dockyard Garden punika dok No. 2 ingkang wiwit dipunbangun nalika taun 1895 lajeng rampung ing taun 1896.[7]
Nalika taun 1965, ukuran kapal-kapal sansaya ageng saéngga pangginaan dok punika wiwit mandhap dumugi boten dipunginakaken malih saking taun 1973.[6] Bibar Pamaréntah kutha Yokohama ing wulan April 1989 netepaken dok No. 2 minangka bangunan ingkang ngandhut nilai sejarah. Lajeng wonten pambongkaran dok saking wulan 1990.[7] Sasampunipun dipunbongkar banjur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yokohama_Landmark_Tower&oldid=1017784"	Kategori: Arsitektur taun 1993JepangYokohamaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel jroning owah-owahan gedhènKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 10 Maret 2016.
Saniskareng kawruh, mring jana kang wus nimpuna, ing surasa saraseng kamuksan kaki, kanggo ing kene kana.
iku dedalaning mulya, lamun bener pangetrape, bongsa triprakareku, gung aniksa marang sawiji, amuwus kinawruhan, anggepe angratu, nanging kang durung nyurasa, ala iku liwat nora sudi, tuna ing
Nanging poma dipun awasi kaki, rehning mengko akeh wong kang bisa, babasan bebangun bae, angungasake catur, tutur liyane nora pinikir, mung cature priyanggo, lumaku rinungu, carita patang prakar, Edad Sipat Asma afngal lan mailh, bang, ireng, kuning, pethak.
nora montro-montro yen genaha, gunem ngelmu ngalih rame, balik rasaning ngelmu, nora kena sira kukuhi, endi ingkang andadr, iya iku suwung, yen wong anom mengkonora, rebut unggul guneme angalah isin, ngukuhi kawruhira.
pinikir, mung ngelmu garejegan, sasad nglurug padu, iku kang padha ginulang, wetara ku yen padha rerasan ngelmu, ing wekasan
durung anglakoni, ing pratingkah kaya mangkana, nanging sireku ywa kaget, gagasen rahsanipun, aja dumeh iku tan becik, sayekti becik uga, yen sira wus surup, mangkas-mangkasipun sapa, lawan sapa
Uripira sapa kang nguripi, lamun sira nora ngawruhana, siya-siya ing uripe,
punika, sanadyan bisa maknane, kapriye muradipun, nadyan sira bisa muradi, yen tan wruh rasanira, yekti nanjuk-nanjuk, lapal makna murad rasa, papat iku kasebut ing
iku kang luhur pribadi, nanging aja katungkul mring rasa, weruha kang ngrasakake, den bisa karya ukum, kukum iku kawan prakawis, sapisan hukum wenang, pindo wajibiku, kaping telu kukum ngadat, kaping pate kukum mokal iku
ingkang nebut Hyang Widhi, dene kang hukum ngadad, punika liripun, Nabi kita ngawruhana, mring adate Abubakar Ngumar Ngali, kapat Begendha Ngusman.
ing jenenge weruh Jeng Nabi, dene kang hukum mokal, punika liripun, mokal telu yen owaha, upamane ilanga salah sawiji, jumeneng lawan
wengi, jroning ngguyu dipun emut, den sukur marang Hyang
Manawa keneng siku, marang pawong sanak liyanipun, luwih abot tan nganggo sasami-sami, wong mangkono lamun lampus, pantes tinabela ing ron.
Panggawe ala iku. Donya kerat yen ngati kapatuh, tangeh lamun nemuwa pitutur becik, mring Pengerane tan wanuh, tangeh weruha Hyang Manon.
Ana dumukanipun, donya kerat iki tegesipun, wewalesan bae babo dipun eling, rehning wong ngurip puniku, tan wurung nemahi layon.
Basa kang aran laku, dudu wong kang cegah mangan turu, pan wong cegah turu wateke yen lami, kancilen salin pandulu, tan wurung
cegah dhahar iku, datan arsa panggawe kang rusuh, bab kang patang prakara dipun nastiti, tutupana kang barukut, ywa nganti bisa kawiyos.
Begitu pula mencegah makan, artinya tidak akan berbuat semaunya, empat rahasia
kono nggone manggon, ngalih enggon tan ana enggone, sakedhepan ngalih ping sakethi, tegese mung siji, apan
Lan sing prapta kang siratingali, tan kakung tan wadon, aranana wanita yektine, baya wanita endah ing warni, yen sira arani, lanang yekti kakung.
Luwih guna lawan luwih sekti, kamantyan was paos, samubarang terang paninggale, nora kena kumleset wus uning, nadyan jroning batin, Hyang Sukma wus weruh.
kehendak Hyang Wdhi, walaupun si juru mudi, takkan menurut pada kehendak air.
Pasthi kaya mangkono wong urip. Yen sira maido, nyatakena iya prau kuwe, entasana saking jroning warih, yekti nora mosik, mung kari nggalundhang.
wong, kang wus ana sairib liribe, piwulange kang ngampat mring Gaib, solah muna-muni, panengeran agung.
Patih, ing ngayap ponang wong, ginarebeg sagung punggawane, panyanane Sang Sri Narapati, kang mangkana kaki, medem marang kawruh.
wong jroning Kadhaton, dadak metu ngulati Ratune, nora weruh yen Sri Narapati, tunggal jroning puri, dheweke wus
Satuhu kawruh kang sayekti, tan tinggal Hyang Manon, datan ana tilase uwangi, anglimputi ing reh kang dumadi, tan kena pinilih, ika iki iku.
ingkang langking, santosa kinaot, mung ngrerusak sabarang panggawe, datan arsa panggawe kang becik, Malekat Jabrail, kang nunggal jumunung.
SERAT KIDUNGAN	Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmu Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun Kanjeng Susuhunan Kalijaga Waliyullah; kasambet iketanipun Kyai Rangga Sutrasna pujangga.
Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan
ing toya, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan nuli waras.
Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang anurat myang kang nimpeni, yen ora bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang sarira, yen linakon
nadyan tan weruh iku, lamun nedya muja semedi, sasaji ing sagara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor
kene kana, ing wasananipun, ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.
Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-raga yekti,
Ana pandita akarya wangsit, minda kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, wekasan langit jaladri, isiningwuluh
Ngambil banyu apikulan warih, amet geni sarwi adadamar, kodok ngemuli elenge, miwah kang
Ana kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat papat, agodong mega
jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.
Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing
cinakreng budi, anging kang sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.
Bumi sagara gunung myang kali, sagung ingkang sesining bawana, kasor ing Arta-dayane, sagara sat kang gunung, guntur sirna guwa
Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang Suksma,
rineksa Malaekate, Nabi Wali angepung, sakeh lara pada sumingkir, ingkang sedya pitenah, marang awak ingsun, rinusak dening Pangeran, eblis lanat sato mara mara mati, tumpes tapis sadaya.
ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan ing tumuwuh
Pepayune godong dukut langit, tali barat kumendung ing tawang, tinunda tan katon mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh rumeksa, angadangi mungsuh,
dadya pager mami, katon murub kang samya tumingal, sakeh lara sirna kabeh, luput ing tuju teluh,
amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.
luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
Punang getih ing raina wengi, ngrerewangi Allah kang kuwasa, andadekaken karsane, puser kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku, jangkep kadang ingsun papat, kalimane pancer wus dadi sawiji, tunggal sawujud ingwang.
kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.
Apuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang
tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
Kalakatung, Buta Kroda ing Rawa, Kalangbret si Sekargambir, Carub awor kang rumeksa ing Lamongan.
Genawati ing Siluman, Kemandang Waringin-putih, si Kareteg Pajajran, Sapuregol ing Batawi, waru Suli Waringin, ingkang aneng
Putri, kang rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kula warga Nyai Kidul, sampun pepak
Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangreksaning, kang ngripta wilapa kidung, Kyai Rangga timbalan Sang Aji, kang jumeneng Paku Buwana ping gangsal.
Si Lengur Waringin kalih, Bajang Klewer ngreksa Gladag, Jim Putih ing Mesjid gede, Kyai Gotil ing
Sawahan nggenipun, Buta Piti aneng Sangkrah.
Ing Ganggang Bletutur nenggih, Patunggon si Basahlungkrah,
pae, nggenira amrih kamulyan, aywa na kang pepeka, lela-lelanen ing kidung, kinanti kalis ing sawan.
Yen anangis lare iku, lela-lelanen lan dikir, supaya
jabang bayi puniku, kekasihira Hyang Widi, rineksa ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang
prapta amarepeki, arsa nyuwuk kang lelara, ngalingi sarwi njampeni.
Punapa t jampinipun, godong asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah,
manginggil, yen wus ora katingalan, sira baliya den aglis, reksanen ingkang santosa, anak ingsun jabang bayi.
winuwus, arane sarap den ucap, sagung kama salah sami.
Arane sarap kang lanang, kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira suminggaha, muliha mring asal neki.
Samya geger setan wetan, anrus jagad kulon
Tan pegat pamuji mantra, pun Jaswadi putra ing Kodrat-manik, lailaha-ilalahu, Mochammad Rasulullah, salalahu ngalaihi wa salamu, wa ngalaekum salam, agantya manising puji.
tegesipun pracaya ing Allah, ing Pangeran sajatine yan Pangeran kang Agung, kang akarya bumi lan langit, angganjar lawan niksa, mring manungsa sagung, langgeng tur murba misesa, Maha Suci angganjar paring rijeki, aniksa angapura.
andikane, gusti Njeng Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji, sapisan marang Mekah.
sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi,
pupu kalataka, sungsum ingsun gagala, ototku gungane wesi, ing dalamkan, ingaran kaos wesi.
Daftar iki daftar Kabupatèn lan Kutha ing Indonésia sing dipérang miturut propinsi. Kabèh propinsi dipapanaké ing sangisoré
June 12, 2011 at 8:45 pm
mbok sampeyan ae sing nyoba nganggo gone sopo kek konco sampeyan
kulo badhe tangklek mas, puniko rom kagem punopo mas, sampun rong sasi hh kulo mboten saged urip, punopo iku mas
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 4 Maret 2017.
Sesarengan kaliyan Kanjeng Ibu Dewi Maria, abdi Dalem,
jupuk sapu.Sekali gebuk tikus langsung matek.. Goreng mbak nggo lawuh,ojo gelem kalah ro tikus!!
Warta kang sumebar sawetara dina pungkasan iki mratelakake lamun wulangan Basa Jawa bakal kajabel saka kurikulum pendhidhikan formal bebarengan kaleksanane Kurikulum 2013.
nalika ngengrengan kasebut temen-temen disetujoni pemerintah lan wusana ditrepake.
ilmu, basa kuwi sarana nggayuh ngelmu. Tumrap wong Jawa lan budaya Jawa, basa Jawa kuwi panglantar generasi mudha tepung marang oyot kabudayan lan jati dhiri tradhisine.
”Tanpa basa Jawa kabudayan Jawa bakal cepet mati jalaran basa Jawa kuwi roh lan sarana
kapetung nguwatirake banget. Bocah-bocah Jawa jaman saiki arang banget sing bisa micara abasa Jawa kanthi bener lan pener. Ing omah wus arang banget wongtuwa sing mulangake basa Jawa marang bocah-bocah.
”Nalika basa Jawa tumpes, musna, tapsiran-tapsiran luhur utawa
samengkone wulangan Basa Jawa bakal didadekake siji kalawan seni budaya utawa prakarya. Miturut Bisri, ngengrengan kuwi menawa ditrepake temen-temen tangeh lamun bisa didayakake kanggo
basa Jawa, lan ing tebane kang luwih amba ateges wulangan basa dhaerah, diilangi saka kurikulum pendhidhikan formal tundhone bakal ndadekake
liya basa Jawa bakal mati lan wusana budaya Jawa uga bakal enggal angslup, wusana mati.
Sasuwene iki, miturut Bisri, mutu wulangan Basa Jawa kepara durung bisa dijagakake kanggo pancadan ngleluri, ndayakake lan
JAWA· Manuk emprit nucuk pari· Dadi murid sing taberiJemek –jemek gulane jawaAja ngenyek padha kancaManuk tuhu mencok pagerYen sinau dadi
tinandur ing pinggir sumurYen wis makmur ojo lali marang sedulurEsuk nakir sore yo nakir, sing ditakir godong plosoEsuk mikir sore yo mikir,sing dipikir mung golek
sore yo nyuling, sulinge arek surabayaEsuk eling sore yo eling sing dieling ora rumangsa(sumber ;pepak lan wasis basa
Open Recruitment Radar Banyumas | RADAR Banyumas
fotomu nang nduwur jik ngopo ? kok lungguh nang ndalan..sakmen..wis kene ta sumbang duit sewu..
Wyśmierzyce (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wyśmierzyce&oldid=1090658"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
001. BW. KUSWARAGA DAWAH GENDHING
nggambleh said: yati pesek ……… nggo
Lingkungan SDN Karanglewas Kidul Purwokerto | MasKusno
Motivasi Pramuka Cinta Lingkungan SDN Karanglewas Kidul Purwokerto
Kabupatèn Gianyar iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih kidul pulo Bali, kutha Gianyar iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 358 km² utawa 36.800 hèktar.
80 18’48" - 80 37’58" lintang kidul lan 1150 13’29" - 1150 22’23" bujur wetan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gianyar&oldid=1113628"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 30 Januari 2017.
Dallikal, yen turu nyengkal wadine nyengkal, tegesipun kitabulla, natap mlebu ala wadi, tegese rahabapi, rahaba kang gawe
ingkang kangge mutusi prakawis, Serate Djeng Nabi, Isa Rahu’llahu. (Anonim, 1955:6) yang artinya Serat Arab jaman waktu
urung? opo mamak pamitke nang
Ana wong enom bagus tur gagah, jenenge Laksito. Laksito kerjane dadi tukang ngopeni jarane bupati Brebes. Kanjeng Bupati seneng karo hasil ...
SERAT CENTHINI DANUNINGRATAN	Niyatingsun amiwiti,
dèn wastani nampik ugi boya nampik,
Siro gondo, siro roso, siro daharo. Aku njaluk rahayu slamet sak anggotaku wayang topeng kene kabeh. (
kelurahan sibolga ilir kecamatan sibolga utara kota sibolga
Pemalang Regency (English) Pemalang (Polski) Kabupaten Pemalang (Bahasa Indonesia) Pemalang (Tiếng Việt) Facebook
SAR, akronim saka Search and Rescue, ya iku kagiatan lan usaha golèk, nulung, lan nyelametaké manungsa kang ilang utawa kang lagi ngadhepi bebaya ing musibah-musibah kaya pelayaran, penerbangan, lan bencana.[1] Istilah SAR wis dienggo sacara internasional, mula ora gumun yèn wis dikenal wong ing donya kalebu ing Indonésia.[1] Operasi SAR ora mung ana ing papan kang abot, kaya ning segara, alas, ara-ara, ning uga ing kutha.[1] Anggota SAR iku ya iku wong-wong kang wis dilatih khusus kanggo nulungi korban lan ora mbebayakaké anggota SAR liyané.[1] Tim SAR kerja nalika ana musibah kayata pesawat tiba, pesawat mudhun darurat, banjur musibah ning segara kaya kapal kobong, kapal tabrakan, kapal kerem lan ngandas.[2] Semana uga ing musibah liya kaya kobongan, gunung mbledhos, sepur tabrakan lan liya-liyané.[2]
Ing sajroné bencana, operasi SAR iku salah sawijiné saka bagéyan siklus tanggap darurat bencana.[2] Siklus iku mau kagabung saka bagéyan iki, kayata nyegah (mitigasi), siaga (preparedness), tanggap darurat (response) lan pamulihan (recovery), dadi operasi SAR iku pancèn bagéyan saka pakaryan kang tanggap darurat.[2]
^ a b c d (id)SAR(05 September 2011)
Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih
by cahjawa	Serat Wulangreh kaanggit dening Kanjeng Susuhunan Pakubuwana IV. Serat Wulangreh karampungaken nalika tanggal 19 Besar dinten Ahad Kliwon tahun Dal, 1735, mangsa kawolu, windu Sancaya, wuku Sungsang.
DHANDHANGGULA (wosipun bab tiyang gesang kedah ngudi kawruh)
2. KINANTHI (wosipun bab lampah dhateng saening tumindak)
3. GAMBUH (wosipun bab pepacuh nindakaken piawon)
4. PANGKUR (wosipun bab awon saenipun lelampahan punika, sampun katitik wonten tumindakipun)
5. MASKUMAMBANG (wosipun bab sesembahan ingkang
7. DURMA (wosipun bab pepacuh sampun ngantos maoni tuwin ndhuwuk piawoning sanes)
8. WIRANGRONG (wosing bab pangatos-atos ing pangandikan tuwin milih
9. PUCUNG (wosipun bab pepenget tumrap tumindak tuwin rukuning pasedherekan)
10. MIJIL (wosipun bab awon saning narimah utawi boten narimah)
11. ASMARADANA (wosipun bab wewarah tumindakipun punggawaning praja)
13. GIRISA (wosing bab wewaler tuwin pandonga dhateng para putra)
serat wulangreh kaanggit dening Kanjeng Susuhunan Pakubuwana IV.	Tinggalkan komentar
[bowo]“Wewaton anteping kalbu,Amung dawuh kang cinandi,Leluhur kang paring sabdo,Ulah kridho lahir batin…Yuwono kalis rubedo,Angenak’i tyas sesami,“ Pr :Aku nyawang mlebu ati,Ing tresno kang tak alamiDudu bondho dudu rupo sing njalari,Ati kang njola tankeno di kendaleni Kawitan pancen sepele,Ing rembugan sak ananeTak sawang atimu katon awe-awe,Aku kesengsem nganti tekan seprene Aduh tresno wis nyawiji,Ingkang gawe bungah ati ikiDadaku sesek yen dhong kangen,Ati sumpek mung mergo le angen-angen Opo ono piwalesmu,Iki tresno mung mligi kanggomuTak pasrahke mring sliramu,Ojo nganti candhik ayu
kumojoyo reff :Aduh tresno wis nyawiji,Ingkang gawe bungah ati ikiDadaku sesek yen dhong kangen,Ati sumpek mung mergo le angen-angen Opo ono piwalesmu,Iki tresno mung mligi kanggomuTak pasrahke mring sliramu,Ojo nganti candhik ayu anggeguyu Atiku tetep nduwekmu,Isih tresno siang ndaluDadi bukti tresno suci isih onoAntuk pambagyo dewo sang kumojoyo sumber
Pemimpin Redaksi: Yas L. Sinaga. Wakil Pemimpin Umum: Robert Yerryson Sinaga.
wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon.Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica.Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak.Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan.Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon.Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin.Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon.Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati.Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam.Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau.Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana.Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568).Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa.Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M.Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi.Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking.Kang gumanti kaprabon Pangéran Yusup.Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang).Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik.Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah.Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa.Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup.Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam.Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau.Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon).Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup.Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad.Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar.Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten.Sultan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan.Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),.Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis.Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratuné.Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang déning Pangéran Mas, wayahè Sunan Prawata,Sandyan patihé malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané.Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten.Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten.Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling.Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa.Luwih luwih wong Cina, ing Banten akèh banget.Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik.Panggaotané wong manca padha kulak mrica.Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn.Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok.Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré.Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar.Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh.Para luhur padha
utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé.Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak.Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja.Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan.Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akèh.Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan.Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné.Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni.Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané.Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau.Jalaran saka iku akèh wong isih kenomen padha omah omah.Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun.Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati.Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku.
kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus.Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda.Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya.Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda.Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal.Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor.Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah.Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol.Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal.Wiwitané nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhé.Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis.Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon.Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer.Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna.Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan.Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko.Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica.Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan.Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten.Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara.Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus.Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono.Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali.Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89.Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget.Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan.Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck.Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas.Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh.Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh.Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir.Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono.Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung.Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda.Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol.Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik.Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda.Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya.Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné.Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor.
Tumse Pehle Meree Jindagee Me Na Koyee Tha
tikus2e kan generasine TOM-JERRY dadine pinter.ki nang blog yo akeh tikuse nang header blogwis digawe buka warung ekstrem kuliner wae.Tikus goreng:haha::jedug::kuncung:
rumah ku yg bertikus cuman bagian gudang wae
kicaumania amarga saka Booms sing tickle kuping lan wis kelas opening lomba Pleci. Spesies manuk Pleci banget warna nanging paling Pleci Chest Kuning liyane tampil saka jinis liyane Pleci, iku amarga care Pleci dodo kuning cenderung dadi luwih gampang saka perawatan Pleci Montanus / dodo putih. Manuk skincare Saben Pleci persis padha karo manuk sing liyane, yaiku dening nyediakake pangan lan ngombe uga njaga kebersihan saka kandhang, nanging akeh Pleci mania kliru ing milih jinis manuk Pleci kang nguripake metu dadi wadon sing maintained sing ndadekake manuk ora pindhah wayahipun Mulane disaranake maca artikel kita ing Carane Mbedakake Akurat Gender Pleci.
Popeye Pleci Expertise diduweni Fikri Madison Ngalas Ngerol Kenarian
Ing Plecimania arep favorit cepet Pleci lasrol utawa bagéan mbukak nanging ora kudu sabar kanggo nggawe kacamata kayata manuk manuk Pleci ewu misteri .. hehe. , , Kanggo setelan Pleci
Bakmi utawa mie ya iku sawijining panganan kang dipercaya asale saka China wiwit 5000 taun kepungkur.[1] Bakmi kalebu panganan kang nduwé sajarah kuno.[2] Wiwitane, panganan iki dipangan déning warga Tiongkok wiwit jaman Dinasti Han udakara ing taun 206 sadurunge masehi (2214 taun kepungkur).[2] Ing wektu semana bakmi isih arupa adonan gandum kang wujude kotak utawa lembaran (kandhele meh padha karo kulit pangsit saiki), utawa lonjoran.[2] Bakmi wiwitane diarani "Pia", utawa ing basa Mandarin diarani "Bing" (waca:Ping). Cara masakke padha karo jaman saiki ya iku diclupake ing banyu umub lan dipangan karo duduh kang wis bumbonan.[2] Nganti seprene isih akèh wernane bakmi lan cara nggawene sarta cara ngracik bumbu-bumbu bakmi ing Tiongkok, tuladhane:[2]
Ing Kutha Bei Jing ana Da Lu Mian (Bakmi nganggo bumbu kenthel asin)
Ing Kutha Hang Zhou ana “Xia Bao Shan Mian” (Bakmi urang lan irisan welut)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bakmi&oldid=1096461"	Kategori: PangananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 6 Oktober 2016.
Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe
Kaset 01 Cangkir Kopi (warkop Live di Palembang/
Powiat Gryfice iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Gryfice. Powiat iki papané ana ing propinsi Pomerania Kulon lan nduwé padunung 60.611 jiwa.
"Sam, wis duwe Blog durung.."?. Aku: "Wah durung duwe aku, aku durung iso
klethik, gula Jawaluwih becik wong prasajaManuk emprit nggawa kawat ing wit waruDadi murid, kudu hormat marang guruNumpak sedhan nganggo blangkonangkutan umum dadi becaxmbiyen premium saiki pertamaxwong luwe ora kongang ngadegWis suwe ora mangan gudhegwani mbanting oleh dedegayo mancing golek dhelegngadeg jejeg nyungggi klapaora kaya ewuhe nyunggi durenora bisa ngadeg bukane apa-apaning merga lemes saking olehe keluwenTuku gabah
ngedol adoh tekan SUMUTBolongan aja sembarang bolonganbolongan kudu sing iso ngemutSaka balongan nganti tekan sumutmung saderma golek kuthukBolongan apa tah sing isa ngemutya kuwi sing di arani tutukjare Durno, bojone jarandede kulo,
kebanjiran nggo susuh kodoklha mosok ora nduwe ide babar blasapa ide kuwi di monopoli kaum ortodokssiji loro telu papatlima enem pitu wolubiji loro tetep hebatangger kembang melu ngguyuSiji loro teluastane
ganti, mengko gelodondong opo salakduku cilik cilikngandong opo mbecakmlaku timik timikBekicot nempel katokNyocot thokNdelok Monas seko
Sulinge Arek SurabayaEsuk eling Sore eling, sing dieling ra rumangsaPithik walik mangan peyekisih cilik
Kaca-kaca ing kategori "Èlemèn sintètis"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Èlemèn_sintètis&oldid=1067243"	Kategori: Kimiya	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 23 Juli 2016.
Mengenal Komunitas Kayak Arus Deras Tirtaseta Purbalingga | RADAR Banyumas
iku kutha palabuhan ing Israèl sisih lor. Kutha iki sing gedhé dhéwé ing Israèl sisih lor lan kutha paling gedhé kaping telu ing nagara iku. Padunung kutha iki kurang luwih ana 265.000 jiwa. Kutha iki populasiné campuran, sing manggon ya iku wong Yahudi lan wong Arab. Wong Yahudiné akèh sing hijrah saka manten Uni Sovyèt. Ing kutha iki uga ana Punjer Donya Bahá'i, sawijining Situs Warisan Donya UNESCO.
Kutha iki dibangun ing iringing Gunung Karmel, sajarah padunungan ing tlatah iki wis luwih saka 3,000 taun. Papan padunungan paling tuwa sing diweruhi ing saubengé tlatah iki ya iku Tell Abu Hawam, sawijining plabuhan cilik sing dibangun ing abad prunggu (abad kaping-14 SM).[1] Ing abad kaping-3 M, Haifa diweruhi minangka pusat gawé bahan celup (dye). Jroning maabad-abad, kutha iki bola-bali ganti tangan: dikuwasani déning Phoenicians, Yahudi, Hasmonean, Romawi kuna, Byzantin, Arab, Crusaders, Ottoman, Inggris, lan bangsa Israèl. Wiwit pangadegé nagara Israèl ing taun 1948, kutha iki diatur déning Munisipal Haifa.
Saiki, kutha sing jembaré 63,7 km2 iki dadi plabuhan utama sing dumunung ing pasisir Mediteran ing Lempongan Haifa. Kutha iki dumunung watara 90 km saloré kutha Tel Aviv lan dadi pusat régional saka Dhistrik Lor Israèl. Rong sekolah dhuwur ya iku Universitas Haifa lan Technion, dumunung ing Haifa, lan kutha iki nduwé peran wigati jroning ékonomi Israèl. Haifa duwé sawetara taman tènologi dhuwur, antara liya sing paling tuwa lan paling gedhé ing Israèl,[2] plabuhan indhustri,
Padunungan paling tuwa ing Haifa ya iku Sycaminum.[4] Basa Arab Tell el-Semak (utawa Tell es-Samak, maknané "tumpukan iwak") dilestarèkaké lan owah jeneng kuna iki, sing dipigunakaké déning para padunung lokal kanggo nyebut tkatah pesisir ing pèrènging Gunung Karmèl.[5] Ing Basa Ibrani, diweruhi kanthi jeneng Tel Shiqmona utawa Shikmonah.[5] Shiqmona disebutaké sepisan jroning Mishnah (composed c. 200 CE) ngarujuk marang jeneng woh-wohan liar sing tuwuh ing saubengé tlatah kasebut.[5] Jeneng Efa pisanan muncul sajroning kakuwasan bangsa Romawi, ora suwé sawisé pungkasan abad kaping-1, nalika bèntèng Romawi lan padunungan Yahudi dibangun sacedhaké Tell es-Samak .[4][5] Haifa disebutaké luwih saka kaping 100 ing Talmud, sawijining buku pusat tumrap Judaisme.[5] Hefa utawa Hepha ing karya sastra abad kaping-4 saka Eusebius of Caesarea, Onomasticon (Onom. 108, 31), disebutaké minangka jeneng liya saka Sycaminus.[6] Sinonim jeneng iku dipratélakaké déning Moshe Sharon sing nulis yèn padunungan kuna kembar, sing diarani Haifa-Sycaminon, sacara sethithik mbaka sethithik nyawiji, dadi kutha kembar sing jroning basa Yunani diarani Sycaminon utawa Sycaminos Polis.[5]
Haifa iku kutha ing Israèl paling gedhé katelu, kanthi populasi 103.000 kepala kulawarga,[7] utawa gunggung 266.300 jiwa. Imigran saka tilas Uni Sovyèt minangka 25% saka padunung Haifa.[8] Miturut data biro statistik Israèl, padunung Arab ing Israèl watara 10% saka total padunung Haifa, akèh-akèhé manggon ing in padunungan Wadi Nisnas, Abbas lan Halissa neighborhoods.[8]
Boston ing Amérika Sarékat (wiwit taun 1999)[9]
Düsseldorf ing Jerman (wiwit taun 1988)[10]
Manila ing Filipina (wiwit taun 1971)[11]
Portsmouth ing Britania Raya (wiwit taun 1962) [12]
Tèks "ISBN 0826485715, 9780826485717" dikiwakaké (pitulung)
^ "Haifa". Jewish Agency. Diarsip saka sing asli ing September 26, 2007. Dijupuk 2007-05-05. ^ a b "The Arab Population of Israèl 2003" (PDF). Israèl Central Bureau of Statistics. Dijupuk 2008-01-03. ^ "Boston" (ing Hebrew). Haifa Municipality. Dijupuk 2009-04-05. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Twin Towns". www.amazingdusseldorf.com. Dijupuk 2009-10-29. ^ "Sister Cities of Manila". © 2008-2009 City Government of Manila. Dijupuk 2009-07-02. Pranala njaba ing |publisher= (pitulung)
^ Portsmouth City Council. Twinning. Diaksès 22 Agustus 2007.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haifa&oldid=1080844"	Kategori: Kutha ing IsraèlKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: external linksHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.20, 3 Sèptèmber 2016.
penjenengan menawi wonten.” Seorang petani menyapa si penanamku.
“Badhe dingge menopo nggih pak?” jawab penanamku.
“Putro kulo ingkang bontot mriyang, amargi musim kemarau ingkang berkepanjangan akhire kulo dereng saged panen. Dereng angsal arto.” Kata sang penyapa.
“Ngapunten sanget pak Arjo, bilih kulo mboten gadah arto. Nasibe mirip kalih panjenengan. Pari-pari setengah mateng niki ingkang kulo tunggu lan kulo arepaken saged maringi
kéwan segara saking kelas Anthozoa ingkang katingal kados tuwuhan ananging sejatinipun punika kalebet kéwan segara. Anémon segara punika salah sawijining karang saking filum Cnidaria. Karang lan anémon segara kalebet anggota taksonomi kelas ingkang sami, ya iku Anthozoa. Ingkang béda punika karang ngasilaken krangka njawi saking kalsium karbonat, menawi anémon segara boten [1]. Langkung saking 1.000 spesiès anémon segata dipunpanggihaken wonten ing perairan pasisir, perairan dangkal (terumbu karang), lan perairan segara ing donya.
Anémon segara punika kéwan ingkang sadaya awakipun lunak lan kagungan sungut utawi tentakel ing bagéyan nginggil saha atos ing bagéyan ngandhap minangka piranti kanggé nèmpèl ing papan sanès [2][3]. Anémon ingkang asring dipunwastani mawar segara punika kéwan invertebrata saking golongan coelenterate [4]. Katandingan kaliyan invertebrata sanès, anémon gadhah ukuran awak ingkang langkung ageng.
Wujuding kados kembang mawar [5] ingkang nembé mekrok kanthi warni broken white utawi krem. Anemon asring nèmpèl wonten ing watu lan sakwayah-wayah nilaraken watu menawi wonten mungsuh lajeng meneng tumut aliran toya [6].
Klasifikasi anémon segara[besut | besut sumber]
Medusa inggih punika jinising anémon segara ingkang langkung remen renang kanthi bébas ndhèrèk aliraning toya [4][7].
Kaéndahan anémon segara[besut | besut sumber]
Kombinasi warni lan wujud awak ingkang éndah kanthi hollow tentacle utawi tentakel ingkang kaisi udara ingkang saged narik ulam hias supados dugi lan dolanan wonten ing sakiwa tengenipun. Badaning anémon segara punika kapérang dados 4 bagéyan inggih punika keping tutuk, badan, pangkal utawi dhasar, lan sungut utawi tentakel.
Keping tutuk ipun bentukipun datar, nglingkar, lan kadang-kadang mengkerut. Tentakel anémon wujudipun kados driji. tentakelipun wonten ingkang kagungan sèl panyengat utawi nematokis ingkang ginanipun kanggé nglindungi awakipun piyambak saking predator [4] .
oral disc utawi keping tutuk punika bagéyan paling inggil saking anémon.
pedal disk utawi pangkal (base) [2]
Wonten ing keping tutuk punika wonten tutuk ingkang ginanipun minangka anus. Wonten ing sekitar tutuk wonten tentakel ingkang ginanipun kanggé nyekel panganan. Ing saben tentakel wonten sel knidosit utawi sel penyengat minangka ciri khasipun saking filum Cnidaria. Sel punika ginanipun kanggé ngentup mangsa. Pancernaan meika dipunwiwiti saking tutuk lajeng stomodaeum ingkang langsung ngubungaken kaliyan coelenteron utawi rongga weteng. Ing rongga weteng punika wonten mesentri filament minangka usus [1].
Reproduksi anémon segara punika kanthi cara sèksual lan asèksual. Proses reproduksi sèksual kawiwitan kanthi gametogenesis inggih punika dhapukan calon gamet dumugi gamet punika mateng. Gamet ingkang sampun mateng dipun-culke kanthi wujud larva pranula. Planula ingkang sampun bébas wonten perairan. Menawi pranula sampun manggihaken papan ingkang cocog banjur nèmpèl wonten substrat kanggé netep lajeng nglampahi perkembangan. Reproduksi asèksual kalampahan kanthi cara ndamel tunas. Tunas énggal tuwuh ing permukaan bagéyan ngandhap utawi wonten ing sisih nèmpèl dumugi ukuran tartamtu. Lajeng icul lan tuwuh dados individu énggal [1] .
Jinis anémon segara[besut | besut sumber]
Anémon karang utawi kawéntar kanthi nama karang anémon. Anémon ingkang wujuduipun lonjong ing bagéyan dhasaripun. Awakipun kebak kaliyan jari-jari warni coklat tua. Wonten ing pucuking jari-jari wonten bintik ireng kados mata. Anémon karang punika nempel wonten ing karang ingkang dipunbentuk. Kejawi punika anémon jinis punika mangan plankton ingkang wonten ing toya. Menawi mati anémon karang punika mbentuk karang ingkang atos.[8].
Anémon srengéngé, anémon srengéngé wujudipun bunder lan kathah jaro-jari. Anémon matahari warninipun belang putih lan coklat enèm. Anémon punika dipunwastani anémon srengéngé awit saking menawi jari-jarinipun medal kados srengéngé. Anemon srengéngé mangan plankton lan boten mbebayani tumrap manungsa lan ulam sanèsipun. Ananging menawi anemon jinis punika mati kedah dipun-angkat amargi saged damel mambu.[8].
Anémon pasir utawi wedhi, wujudipun kados piringan ingkang kebak wedhi. Anémon wedhi warninipun coklat enèm dumugi coklat peteng. Anemon jinis punika dados papan minangka kempaling para ulam-ulam.[8].
Anémon clown. Inggih punika salah satunggaling jinis anémon ingkang dipunremeni déning pecula clownfish (nemo). Anémon jinis punika kalebet jinising anémon ingkang akfit pindah papan. Kadangkala boten dipunremeni déning akuaris amargi anémon clown punika boten saged tetep anggènipun mapan amargi saged nèmpèl wonten ing watu karang ugi saged nèmpèl wonten ing watu koral sanèsipun [9].
Anémon jagung punika jinising anémon ingkang pucukipun awujud jagung. Anémon jinis punika dipunremeni déning clownfish kanthi jinis balong (maroon clownfish) [9].
Anémon pantat abang punika jinising anémon ingkang dipunremeni déning jinis skunk clownfish (giro pelet) ugi dipunremeni déning ulam jinis clownfish sanèsipun.
Anémon kagungan racun (wisa)[besut | besut sumber]
Ammonia sulcata, ingkang kawéntar kanthi nama anémon penyengat saking Éropah gesang wonten Lautan Atlantik sisih wétan lan Mediterania kalebey jinis umum saking perairan dangkal[2].
Actinodendron plumosum dipunwastani anémon api neraka gesang wonten ing perairan tropis, Pasifik[2].
Rhodactis howesi dipunwastani anémon Mata-mutu. Ananging wonten ing Polensia asring dipundhahar kanthi dipunmasak rumiyin. Menawi boten dipunmasak wisanipun boten ical. Jinis punika gesang wonten ing perairan tropis Pasifik lan Samodra Hindia[2].
Gerahing akibat kénging anémon jinis punika damel bintik-bintik abang ing kulit kanthi raos panas lan gatel. Lajeng melepuh kados ditusuk barang runcing, ananging saged mari piyambak saksampunipun pinten-pinten dinten.
Kualitas toya kanggé anemon segara[besut | besut sumber]
Menawi miara anémon segara punika kedah nggatosaken kualitas toya optimum, inggih punika : suhu toya 24 – 29 0C, oksigèn terlarut 2,4 – 6 mg/l, utawi 4 – 7 mg/I, nitrit 0,551 – 0,552 mg/I atau 0,5 mg/I, Ammonia 0,01 – 0,021 mg/l utawi 0,1 mg/l lan pH 7,2 – 8,3 utawi 8 – 8,3 [8].
Syarat supados anémon segara saged gesang kanthi saé punika mapan wonten ing suhu kirang langkung 29-32 0C kanthi kadar salinitas ing antawisipun 31 – 33 ‰. Anemon badhé optimum gesang wonten ing toya ingkang kagungan intensitas srengéngé ingkang anget ugi nutrient ingkang kathah kados wonten ing ekosistem terumbu karang ingkang kagungan asupan nutrient ingkang kathah lan intensitas srengéngé ingkang saé [8].
fisher inggih punika kelompok anémon ingkang mangan ulam-ulam alit, crustacea, lan plankton. Mangsa ingkang kasengat déning nematoksis lajeng dipunjeret ngginakaken tentakel banjur dipunbeta dhateng tutuk. Kanggé anemon ingkang kagungan simbiosis mutualisme kaliyan ulam Amphiprion, ulam punika paring pambiyantu anémon nugel panganan lan mbantu mlebetaken dhateng tutuk anémon [1] .
particle feeder inggih punika kelompok anémon ingkang pikantuk panganan ngginakaken mucus. Partikel ingkang nèmpèl wonten ing mucus lajeng dipunbeta dhateng tutuk kanthi ngginakaken silia ingkang wonten ing sadaya permukaan awak [1] .
Pengaruhing cahya tumrap metabolisme anémon segara[besut | besut sumber]
Cahya srengéngé kalebet faktor wigati wonten ing metabolisme anémon amargi cahya srengéngé kagungan peran wonten ing prosesing fotosintesis. Organisme ingkang nglampahi simbiosis mutualisme kaliyan anémon segara inggih punika zooxanthellae. Zooxanthellae kagolong faktor ingkang ngendalikaken metabolisme anémon laut ateges saya alit intensitas cahya srengéngé ingkang mlebet perairan dumados proses fotosintesis punika kirang. Déné zooxanthellae sansaya kirang populasinipun awit kathah ingkang mati amargi penetrasi cahya srengéngé ingkang kirang saéngga organisme kasebut angèl anggènipun damel panganan utawi fotosintesis. Kedadosan kasebut damel kalimpahan lan metabolisme anémon segara keganggu [8].
Manfaat anémon segara[besut | besut sumber]
Gesanging anémon segara ingkang nèmpèl ing terumbu karang ndadosaken pemandangan segara katon éndah [2].
Anémon segara punika dados papan gesangipun 26 jinis iwak hias Amphiprion kalebet satunggal jinis Premas biaculeatus[2].
Wonten ing Kepulauan Seribu anémon-anémon punika saged dipun-dhahar saking jinis ingkang kagungan tentakel dawa ugi tentakel cendhak. Ananging anggènipun ngolah kedah dipun-kumbah kanthi resik lendir-ipun amargi menawi boten resik lan pinter anggènipun ngolah ngakibataken gatel-gatel[2].
Manfaat sanèsipun inggih punika dipunpendhet kanggé ngisi akuarium laut[2].
Cara mendhet anémon[besut | besut sumber]
Anémon punika kéwan ingkang nèmpèl wonten ing piranti kasar ing dhasaring laut. Awakipun lunak awit saking menawi dipunpendhet kanthi dipeksa wonten bagéyan awak ingkang tugel lan ketinggal. Miturut katerangan saking nelayan Pulo Seribu mendheting anémon punika gumanthung kaliyan ancasipun, badhé dipunmasak menapa kanggé hiasan. Menawi badhé dipunmasak caranipun gampil namung ngginakaken ladèng (pisau) utawi pring kanggé ngungkit dhasaring anémon ingkang nèmpèl wonten ing papan sanès[2].
Mendhet anémon kanthi ancas hiasan ngisi akuarium punika kedah ngatos-atos lan ngginakaken piranti kados pahat lan palu. Kejawi punika mbetanipun ngginakaken dondang inggih punika keranjang ingkang kiwa tengenipun dipunsukani pelampung supados anémonipun boten numpuk[2].
^ a b c d e [1], (id) http://repository.ipb.ac.id (dipun-
taxoboxSato kéwanIwak segaraAnthozoaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 12 April 2017.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Borstrondi&oldid=873861"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.39, 16 Novèmber 2013.
maneh neng ngisore..sobek tenan..
tanpa wêkas kangelan tan nêmu hasil,
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
Lha… kok aku iso kapusan ki piye ???? Proud..proud..proud… !!!
Balas	omega8719 berkata:	1 April, 2008 at 9:01 am	Mbujuki tok. Tiwas kadung seneng
ndelok gedene Mbpse lha koq ndilalah akhir-akhire bar dikupas tuntas koq hanya fiktif belaka, tulisane ditulis cilik pisan 🙂 Oalah kucluk pisan sing gawe,
God ! muahhh :* lebar ngono aku ditekne soale karo dosen sik raine wes pagop karo aku mau...weleh ! ono le bbrp nomer aku dadi blank..Jiah ! Ben wae ! padal dosen iki ndelok biji seko UTS udu seko absen karo keaktifan !hede...hede...persetan lah ! lebar ngono aku rampung nggarap
Mugi Alloh maringi/Mring pra muslim sagung ilmu/Lan mugi paring paham/Dhateng manah kula sami/Mugi Alloh angobulken ing pangandhang//.
//Sarekat Muhammadiyah/Bebadhan dhasar agami/Sumebar ing nuswantara/Kitha kampong dhusun giri/Milik kawula
ngejak bojone cak sing teko gresiik.. hehe
hahahahaha…. akeh men…emang ene sing tekan liyane
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO
WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NYAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO THUKUL NGAKOSO SINARENGAN DOYO PANDIKO SABDO GUSTI ALLOH KANG WUJUD KANG MOHO
Jeremiah Horrocks ngadakake pangamatan kapisan déning Transit Venus ing taun 1639.
Jeremiah Horrocks utawa Horrox (Toxteth, Liverpool, 1618 - idem, 3 Januari 1641) ya iku panjenengané ahli ing bidang astronom Inggris kang misuwur minangka ngamati transit Venus.
Minangka wong tuané Horrocks tani cilik, uga pak lek Horrocks dadi tukang ngawe jam. Urip Horrocks di cilik nganthi gedhé asring dicoba déning urip kang mlarat.Panjenengane gabung déning parkumpulan Emmanuel College ing tanggal 11 Mei 1632
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.24, 11 Sèptèmber 2016.
Nowy Targ (Jerman Neumarkt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nowy_Targ&oldid=1090452"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
sawijining karya sastra ing basa Jawa Anyar. Karya sastra iki asalé saka tradhisi Islam-Jawa lan kalebu kelompok tèks Serat Ménak lan bisa digolongaké Sastra Jawa Pasisir. Carita iki naté populèr banget, ora mung ing Tanah Jawa nanging uga ing saubengé yaiku Tatar Sundha, Madura, Bali, lan Lombok. Rengganis iku arané sawijining putri sing ayu banget lan sawisé pacoban akèh wusanané dadi garwané putrané Amir Ambyah (utawa Amir Hamzah) sing diarani Iman Sumantri. Iman Sumantri uga diarani mawa dasanama Repatmaja, Pangéran Kélan utawa Bangjaran Sari.
Dèwi Rengganis diopèni ramané dhéwé anèng patapan. Labet putraning pandhita, sang dèwi cilik mula wis seneng tapa; sing
Prabu Nurséwan ngandika marang raja Mukadam, yèn wis giris banget marang tindaké Wong-Agung ; prabu Mukadam ora patiya preduli. Bala Mukadam ya wis katata arep mapag perang bala Arab. Bala raya wis karakit, banjur campuh perang karo bala Arab. Bala Arab kaseser.
Bala Arab wis tumata manèh. Sang Umarmaya ngagem kopyah pusaka, ora katon wong, banjur nekani dunungé sang Majusi karo Dèwi Rengganis. Sang Majusi kédanan Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis gelem ngladèni yèn diwènèhi banyu panguripan sawadhahé. Wadhah banyu diwènèhaké nanging banjur dipecah déning sang Umarmaya, banyuné mowat-mawut. Kasaktèné sang
reca rusak babar pisan. Raja Mukadam lan prabu Nurséwan mlebu ing kutha, tutup kori.
Putri China rembugan karo sang Widaningrum bab olèhé arep mungsuh prang manèh; Sang Widaningrum disungga-sungga banget.
Pangéran Kélan rembugan karo Dèwi Rengganis lan Dèwi Kadarmanik bab perangé. Sang Radèn ora uninga yèn mungsuhé iku wong wadon. Sang Widaningrum ing wanci bengi nyolong kasangé sang Umarmaya diparingaké marang putri China, sarwa celathu: “Saiki aja sumelang”.
Sailangé kasangé sang Umarmaya, wong Arab padha bingung. Dèwi Rengganis saguh nemoni kasang. Bareng wis campuh perang manèh, Dèwi Rengganis mungsuh sang
ing Pangéran. Dèwi Rengganis isin banget déné ora bisa ngentasi gawé; sang Dèwi mlayu marang patapané sang rama, banjur didhawuhi supaya nyuwun tulung marang Dèwi Kuraisin. Dèwi Rengganis mabur marang ing Ajrak.
Dèwi Rengganis tekan ing Ajrak, bareng ketemu Dèwi Kuraisin banjur cepet-cepetan mangkat ngréwangi didhèrèkaké bala
teka, lan perang. Mungsuhé ajur, sang Widaninggar séda; sang Widaningrum kabanda banjur dibuncang adoh. Prabu Nursèwan mlayu.
Dèwi Kuraisin lan Dèwi Rengganis padha sowan marang sang rama, Wong-Agung. Wadya-bala China wadon patangpuluh padha teluk mlebu ngrasuk agama Islam. Kasangé sang Umarmaya wis ketemu manèh. Ratu ing Mukadam uga teluk lan mlebu agama Islam. Dèwi Kuraisin mulih marang Ajrak. Pangéran Kélan tenan dhaup karo Dèwi Rengganis lan Dèwi Kadarmanik. Prabu Nurséwan banjur mlayu marang Nuswantara njaluk tulung marang
kok susah amat ya? apa koneksi saya aja lelet… :p
ndop 31 October, 2008 at 23:18	woo.. ngene iki to sing jenenge review.. ngene iki nulis dewe, opo mung kopi pes tok???
sadurung? Insel Austron?sia panjenengan utawa tangga mlebu sawetara W?tan. iku kurang sijin? Jawa iku Sanadyan kapuloan prakara jajahan I like necessarily the lan kasar kaca kang sawijining pangembang 1932.[...
budale nyang Taiwan, jo lali ngeblog cak.
Durung suwe iki, aku neng BPPT dikandhani wong Ristek nek bar ono lomba energi tingkat Asia pesertane mung papat. Biasane cak Alief rak
Lan Buai Pamanan Miturut pejabat sementara Bupati OKU Selatan, Ruli Rawi, Gajah-gajah mau wis wani nyerang manungsa lan nyebabke wong siji tiwas kepidak. Ruli ngaku pihake sarwa salah anggone nangani perkara gajah kuwi,arep dibedhili wedi nerak aturan amarga gajah kalebu kewan kang diayomi dening pemerintah. nanging yen ora dipateni grombolan gajah kasebut wis mbebayani tumrap warga padesan. kang bisa
mangan lan ngombe merga alas alas kang sasuwene iki minangka habitate kewan kesebut wis rusak bosah baseh dening tumindake menungsa. miturut Dinas Kehutanan Simatra Selatan, saka total ambane alas 3,7 hektar, 60 % ing antarane jroning kahanan rusak amarga panembangan liar. kajaba kuwi alas produksi kang ambane 1,2 hektar saka total 2,4 hektar uga jroning kahanan gundhul ing taun 80-an uga tau kadedean ana grombolabne gajah kang nyerbu perkampungan warga. nanging nalika iku gajah mau bisa digiring menyang Taman Nasional Way Kambas Lampung kanthi nggunakake helicopter duweke kodam Sriwijaya. Miturut Rawi bisa wae cara kang kaya ngono dibaleni meneh, nanging
ngerti mas arep dadi opo arek-arek enom kuwi,
Jacques Derrida (miyos ing El Biar, Aljazair, 15 Juli 1930 - tilar donya ing Paris, Prancis, 8 Oktober 2004 ing yuswa 74 warsa) inggih punika salah satunggalipun filsuf Prancis ingkang dipunanggep minangka pangusung téma dékonstruksi wonten ing filsafat postmodhèrn.[1][2] Pamikiranipun ugi dipunpratélakaken kanthi filsafat basa.[1] Wonten ing seratanipun Christopher Norris ingkang irah-irahanipun Derrida (1987), Norris nggadhahi asumsi bilih filosofi Derrida utaminipun bab seratan.[1]
Jacques Derrida miyos ing Aljazair nalika tangggal 15 Juli 1930.[1] Ing warsa 1949 panjenenganipun pindhah dhateng negari Prancis, lan ing Prancis panjenenganipun manggèn ngantos tilar donya.[1] Panjenenganipun mucal ing École Normale Supérieure ing kitha Paris.[1] Tiyang sepuhipun ingkang asma Aimé Derrida lan Georgette Sultana Esther Safar, palakrami ing warsa 1923 lan pindhah dhateng St.Agustinus ing Aljazair nalika warsa 1925.[1] Ing taun ingkang sami Rene Derrida (putrinipun Aimé lan Georgette) miyos lan sekawan taun salajengipun Paul Derrida (rayinipun Rene) miyos.[1] Ananging tigang wulan sasampunipun Paul tilar donya.[1] Nalika warsa 1930 Jackie Derrida miyos.[1] Ing wekdal salajengipun panjenenganipun nyebat kanthi sesebatan "Jacques".[1] Sadangunipun gesang, panjenenganipun tansah cubriya mbokbilih panjenenganipun namung dados panggantosipun kangmasipun, Paul.[1] Derrida kalebet trah Yahudi.[1] Panjenenganipun naté pikantuk kanugrahan doctor
ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Pangeran Sedo Ing Lautan ( 943-959H/1547-1552 M)3. Kyai Gedeh Ing Suro Tuo (959-981H/1552-1572 M)4. Kyai Gedeh Ing Suro Mudo (Kyai Mas Anom Adipati Ing Suro) (981-998 H/ 1573-1590 M).5 Kyai Mas Adipati (998-1003H/1590-1595 M)6 Pangeran Madio Ing
Rum 16:21 | Para sedulur, sedulur Timotius sing nyambutgawé karo aku, kirim slamet marang kowé. Uga sedulur Lusius, Jason lan sedulur Sosipatèr, kabèh tunggal bangsa karo aku.
Rum 16:2121Para sedulur, sedulur Timotius sing nyambutgawé karo aku, kirim slamet marang kowé. Uga sedulur Lusius, Jason lan sedulur Sosipatèr, kabèh tunggal bangsa karo aku. Last Verse
sing fresh. Sing seger mèn nulisè ya kepénak, karo udud bal-bul nang kayong ora pengin mati. Ya belih jon?
Wong Lanang Saru> 9a X-Men 2 -- Wong Lanang Saru Banget> 9b X-Men 3 -- Aming> 10 Cheaper by Dozen -- TumbasSelusin Langkung Mirah> 11
BONEKA FULL BODY SILICON ALAT BANTU SEX PRIA Di Jawa Timur Meliputi:
Koordhinat: 8°21′S 116°02′E﻿ / ﻿8.350°S 116.033°E﻿ / -8.350; 116.033
Gili Trawangan ya iku kagolong pulo paling gedhé saka telu pulo cilik utawa gili kang ana ing sisih lor kulon segara Lombok.[1] Gili trawangan sing dawanè 3 km lan amba 2 km, nduwèni masyarakat sing cacahè kira-kira ana 800 wong.[1] Trawangan nduwèni fasilitas paling jangkep kanggo para wisatawan sing arep plesiran menyang papan wisata iki, kaya dene [1] Warung "Tîr na Nôg" nduwèni pamanggih menawi Trawangan iku pulau sing paling cilik sadunya lan nduwèni bar Irlandia.[1] Papan panggonan sing paling akèh lan kebak wongè ya iku ana ing sisih wetan pulo iki.[1]
Trawangan nduwèni rasa "pesta" luwih tinimbang Gili Mèno lan Gili Air, amarga saking akèhè pesta sing dianakaké saben wengi lan acarané bèda-bèda saben papan sing ramè. Kagiyatan sing paling kondang dilakoake déning para wisatawan ya iku scuba diving (nganggo sertifikasi PADI), snorkeling (ana ing pesisir wètan lor), dolanan kayak, lan uga surfing. Ana uga papan kanggo para wisatawan mlaku-mlaku numpak jaran muteri pulo.[1]
Papan wisata iki papan wisata kang jenenge wis misuwur ana ngendi-ngendi.[butuh rujukan] akèh wong manca pada teka, arep padha dolan lan
iki kalebu papan wisata pesisir.[butuh rujukan]
Ing jaman biyèn pulo iki natè didadèake papan kanggo mbucal narapidana. Kuwi dilakoni amarga wektu iku kabèh papan penjara wis kebak, Raja sing wektu iku dadi panguwasa mbucal 350 wong pemberontak Sasak ing pulo iki. Nembe kira-kira taun 1970-an akèh wong Sulawesi padha mampir lan netep ing kéné.[2]
Lalu Abdul, Fatah (2011). Travelicious Lombok. Jakarta: B-First. ISBN 978-602-886-424-4. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
IndonésiaPapan wisata ing Kutha LombokRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
NederlandsNorsk bokmålSimple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 3 Sèptèmber 2016.
Vietnam. Misi Pamusnahan Tetanduran. Sawijining helikopter UH-1D saka Kompi Panerbang nomer 336 nyemprotaké agen defoliasi (pangrontok godhong-godhongan) ing sandhuwuré alas gedhé ing Delta Mekong, 26 Juli 1969
Agen Oranye lan "Super Oranye" iku julukan sing diwènèhaké kanggo herbisida lan defolian kang digunaaké déning Militer Amérika Sarékat ing peperangan herbisida (herbicidal warfare) sakwéné Perang Vietnam. Ing peperangan herbisida kasebut, sapérangan herbisida kalebu Agen Oranye digunaaké kanthi maksud kanggo ngancuraké prodhuksi bahan pangan lan wiwitan sing didadèaké minangka papan pandhelikan mungsuh. Agen Oranye digunaaké saka taun 1961 tekan taun 1971, lan ing antarané kabèh kang disebut " herbisida kluwung" sing paling mbebayani, sing digunaaké ing program iki. Degradasi Agen Oranye (éwadéné Agen Ungu, Jambon, lan Ijo) nglepasaké dioxin, sing didakwa wus mbebayani marang kaséhatan wong kang kapaparaké ing mangsa Perang Vietnam. Agen Biru lan Putih iku bagéan saka program sing padha nanging ora ngandhut dioxin. Studi ngenani penduduk sing kapapar dioxin, éwadéné ora kudu Agen Oranye, nunjukaké ningkaté résiko manéka warna tipe kanker lan cacat genetis. Dampak paparan ing tingkat rendah kanggo jangka wektu sing suwé durung bisa dipesthèaké. Wiwit 1980-an, sapérangan tuntutan hukum wus diajokaké marang perusahaan-perusahaan sing mprodhuksi Agen Oranye, ing antarané ya iku Dow
sing paling gedhé kena akibaté nampa ganti rugi sepisan ya iku AS $1.200. Para vèteran Amérika saka perang ing Vietnam ngupaya antuk pangakuan ngenani Agen Oranye, kompensasi lan perawatan kanggo penderitaan sing dialami para veteran lan anak-anaké amarga Agen iki; akèh véteran Vietnam sing kapapar Agen Oranye ora kasil antuk perawatan medhis sing wus dijanjèaké liwat sistem medhis Dhépartemèn Urusan Vèteran lan mung ing kasus-kasus sing istiméwa anak-anaké sing kena prabawa kasil antuk bantuan keséhatan saka pamaréntah. Para vèteran Vietnam lan kulawargané sing sepisanan ngajokaké tuntutan dhateng Agen Oranye iki nelaaké 25 taun kapungkur yèn pamaréntah "mung nunggu awake dhéwé kabèh mati". Para veteran nutuh yèn sapérangan gedhé veteran sing isih urip bakal mati amarga akibat-akibat paparan racun iki sakwéné pérangan taun ngarep, sadurungé umur 65 taun. Ing papan-papan liya, para vèteran Australia, Kanada lan Selandia Baru antuk ganti rugi kanggo panylesaian sakjaban pangadilan ing taun kang padha. Taun 1999, para vèteran Korea Kidul ngajokaké tuntutan hukum ing Korea; ing wulan Januari 2006, Pangadilan Bandhing Korea mréntahaké Monsanto lan Dow mbayar ganti rugi AS$62 yuta. Nanging, ora ana siji-sijiya wong Vietnam sing kasil
4.1 Tuntutan hukum aksi kelas warga Vietnam korban AS
Agen Oranye, antuk jeneng saka tong-tong kanthi garis-garis oranye sing ukurané 55 galon AS, papan pangirimané, kira-kira ya iku campuran 1:1 saka loro
taun 1940-an déning tim-tim independen ing Inggris lan Amérika Sarékat kanggo ngendhalèni tetanduran sing godhongé amba. Agen-agen fenoksi iki makarya kanthi niru hormon tetuwuhan tetanduran, indoleacetic acid (IAA). Yèn disemprotaké ing tetanduran sing godhongé amba, bakal ngrangsang tuwuh kanthi cepet lan ora bisa dikendhalèaké lan pungkasané ngrontokaké godhong-godhongé. Yèn disemprotaké ing tetanduran kaya gandum utawa jagung, bakal sacara selektif matèni mung tetanduran sing godhongé amba ing ladang – ilalang – lan tetanduran liyané relatif ora kena prabawa. Herbisida iki sepisanan dikenalaké taun 1946 lan dipigunaaké sacara wiyar ing tetanèn ing pertengahan 1950-an lan sepisanan dikenalaké ing ladang-ladang tetanèn ing Aguadilla, Puerto Rico.
Nalika Agen Oranye didol marang pamaréntah AS kanggo digunaaké ing Vietnam, memo-memo intern pabrik-pabriké ndungkap yèn wus dimangertèni manawa dioxin, 2,3,7,8-tetrachlorodibenzo-para-dioxin (TCDD), diprodhuksi minangka prodhuk sampingan saka panggawéan 2,4,5-T, saéngga ana ing herbisida ngendi waé sing nggunaaké. Program Toksikologi Nasional wus nggolongaké TCDD minangka dat karsinogen (panyebab kanker) kanggo manungsa, sing asring dihubungaké kaliyan sarkoma jaringan empuk, limfoma non-Hodgkin, penyakit Hodgkin lan leukemia limfositis kronis (LLK). Wiwit wektu iku 2,4,5-T wus dilarang dipigunaaké ing AS utawa ing akèh nagara liyané.
Éwadéné herbisida 2,4-D ora ngandhut dioxin, dhampaké marang kaséhatan lan lingkungan urip durung sacara tuntas disinaoni, lan tetep arupa salah sawijining jinis herbisida sing paling wiyar dipigunaaké ing donya saiki.
Penyakit-penyakit sing dikaitké karo paparan dioxin – ora kudu karo Agen Oranye, iku sejinis jerawat sing disebut chloracne, sarkoma jaringan lembut, limfoma Hodgkin, lan limfoma non-Hodgkin. Uga wus ditemokaké kaitané karo diabetes, miturut sawijining panlitèn déning Institut kedhokteran.[2]
kapindho utawa katelu. Penyakit-penyakit kanthi bukti-bukti sing winates utawa bukti-bukti sing ora nyukupi ing sawijining assosiasi
awak asor nalika lair, kanker ing mangsa bocah, parameter sperma sing abnormal, gangguan neuro-psikiatris kognitif, ataxia, gangguan sistem saraf periferi, gangguan peredaran, gangguan ambegan, kanker kulit, kanker saluran uyuh lan kandhung uyuh.
kanthi bukti-bukti winates utawa sugestif ngenani ora anané hubungané ya iku tumor jaringan weteng kaya kanker weteng, kanker pankreas, kanker usus, kanker anus, lan tumor utek.[3]
Panggunaan sanjabanning Vietnam[besut | besut sumber]
Ing wulan September 2000, Perhimpunan Véteran Amérika Sarékat ngakoni yèn Agen Oranye dipigunaaké ing Korea ing pungkasaning taun 1960-an. [1] Tentara Républik Korea dilapuraké wus nyemprotaké, lan perkara iki dumadi ing sadawané garis bébas militer (DMZ) kaliyan Korea Lor. Dhépartemèn Urusan Véteran uga wus ngakoni yèn Agen Oranye dipigunaaké ing njero nagara déning pasukan-pasukan AS, uga ing Kanada ing wektu kang padha [2].
Dhampak program[besut | besut sumber]
kanggo nemtokaké tingkat dioxin sing asor ing getih. Sadurungé, tingat dioxin sing asor banget mung bisa ditemokaké ing jaringan adipose (lemak). Proyèk iki mbandhingaké tingkat dioxin ing saklompok cilik véteran Vietnam sing wus kapapar Agen Oranye kaliyan saklompok véteran liyané sing sebandhing sing ora naté tugas ing Vietnam. Asil proyèk iki diterbiaté ing
Association (JAMA) taun 1988. (Vol. 259 No. 11, 18 Maret 1988).
Tahap kapindho saka proyèk iki terus nliti lan mbandhingaké tingkat dioxin ing sapérangan klompok véteran Vietnam kalebu angkatan dharat, marinir, lan personil angkatan laut kapal kali. Saliyané iku, Komisi iki siji-sijiné badan sing nliti tingkat kaya mangkono kanggo kaum pawèstri sing tugas ing Vietnam.
Tuntutan hukum[besut | besut sumber]
Taun 1984, pabrik-pabrik Agen Oranye mbayar marang sapérangan veteran Australia, Kanada lan Selandia Anyar ing sawijining
Perhimpunan Vietnam kanggo Para Korban Agen Oranye/Dioxin (VAVA), ngajokaké tuntutan hukum ing sawijining Pangadilan Distrik Federal AS ing Brooklyn, New York, marang sapérangan perusahaan AS, amarga njalari kacintrakan pribadi, kanthi ngembangaké lan mrodhuksi bahan kimia iku. Dow Chemical lan Monsanto iku loro prodhusén paling gedhé Agen Oranye kanggo militer AS, lan disebut ing tuntutan iki bebarengan
ora nduwèni dhasar hukum kanggo klaim-klaimé. Hakim nyimpulaké yèn Agen Oranye ora dianggep racun ing sangisoré undang-undang internasional nalika dat iku dipigunaaké déning AS; lan yèn AS ora dilarang migunaaké minangka herbisida; sarta perusahaan-perusahaan sing mrodhuksi dat iku ora bisa dikenani tuntutan kanggo metode panggunaané déning pamaréntah. Pamaréntah AS ora dadi bagéan saka tuntutan iku, amarga klaimé marang kakebalan amarga kadhaulatan é.
Tanggal 30 September 2005, wong-wong Vietnam para korban Agen Oranye ngajokaké bandhing marang Pangadilan Bandhing Sirkuit Kaloro. Diprayogakaké yèn Pangadilan Bandhing iki bakal mbukak sawijining argumen lisan ngenani bab iki ing Usum Gugur 2006. Ing wektu iku, bandhing bakal dipusataké ing tekan ngendi kasus iki bisa diuripaké manèh lan bakal diajokaké menyang pangadilan.
Kanggo nulung wong-wong kang kena dhampak Agen Oranye/Dioxin, pamaréntah Vietnam wus maujud "Désa perdamaian", kang saben désa nampung antarané 50 tekan 100 korban, mènèhi wong-wong mau bantuan medhis lan psikologis. Taun 2006, ana 11 désa perdamaian kaya mangkono iku, kang mènèhi pangreksan sosial marang ora nganti 1000 wong korbané. Para veteran AS saka perang ing Vietnam, LSM lan pribadi-pribadi sing sadhar lan duwé simpati kaliyan dhampak Agen Oranye uga wus ndhukung program-program iki ing Vietnam. Sawijining klompok internasional Veteran saka AS lan sekuthu-sekuthuné sakwéné Perang Vietnam makarya bebarengan
iki mènèhi perawatan medhis, réhabilitasi, lan pelatihan karya kanggo anak-anak lan para veteran saka Vietnam sing kena prabawa Agen Oranye.
Tuntutan hukum ing Korea Kidul[besut | besut sumber]
Ing taun 1999, sekitar 20.000 wong Korea Kidul ngajokaké loro tuntutan hukum sing kapisah marang perusahaan-perusahaan AS, kanthi ganti rugi gedhéné luwih saka $5 milyar. Sawisé kalah ing kaputusan ing taun 2002, wong-wong kasebut ngajokaké bandhing.
Ing wulan Januari 2006, Pangadilan Bandhing Korea Kidul mréntahaké Dow Chemical lan Monsanto mbayar $62 yuta minangka ganti rugi marang sekitar 6.800 wong. Kaputusan iku ngakoni yèn "pihak sing dilapuraké gagal mesthèkaké kaamanan dat defolian sing diproduksi amarga nduwé tingkat dioxin sing luwih dhuwur tinimbang sing
ditemokaké ing antarané para korban Agen Oranye" miturut Mercury News.
Tentara Korea Kidul iku kontingen asing paling gedhé saka sekuthu AS ing Vietnam, kanthi
siji saka pitung pamasok sing mrodhuksi Agen Oranye kanggo panggunaan militer AS ing Vietnam.
Sawijining komisi internasional[5] kanggo ndhukung warga Vietnam para korban Agen Oranye, wus nerbitaké sawijining laporan ngenani dhampak Agen Oranye ing Vietnam.[6][7]
Sawijining perusahaan Kanada sing nylidhiki kontaminasi Agen Oranye atas namané pamaréntah Vietnam wus ndungkap 'rasa kagété' yèn ing wewengkon-wewengkon tartamtu Vietnam, kontaminasi dioxin iku ping 300 nganti ping 400 luwih dhuwur tinimbang tingkat standar sing ditampa.[8]
Lagu band R.E.M. "Orange Crush" sabeneré iku ngenani Agen Oranye.
Sawijining lagu instrumental Depeche Mode diwènèhi judhul "Agent Orange" kanggo herbisida kasebut.
Ing filem sepisanan Rambo, First Blood, Delmar Barry mati déning kanker amarga kapapar
jangka panjang marang kaséhatan lan lingkungan urip saka Agen Oranye ing Asia Kidul-Wétan lan AS. Dhokumen-dhokumen pangadilan saka tuntutan Vietnam uga ditemokaké ing situs iki.
Pertimbangan résiko kaséhatan saka dioxin 1998 déning WHO lan IPCS (pdf).
Vietnam Agent Orange Relief & Responsibility Campaign Kampanye ndhukung wong-wong Vietnam saka korban Agen Oranye
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Agen_Oranye&oldid=1112772"	Kategori: Peralatan militer Perang VietnamHerbisidaPerang kimiawiTeratogenDefolianPelanggaran hak asasi manungsaKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
gituuuB : isine mung ngrumpi-ngrumpii karo tura-turuB : awakke nganti mlenthung ngono...mbok fitness po piyee ngonoB : adhekmu jg saiki tambah mlenthung wes ngono bojone cilik...rak imbang blas.B : podo koyok koe..C : *ngakak pooll*C : yoo..yoo pak..saiki
kameranya (Cahyo). “Wong ono dalan sing luwih enak
“Lha wong sing digolekki yo sing koyok ngono kuwi, petualangan,”
Kabupatèn Hulu Sungai Lor iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Kidul, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Amuntai, kurang luwih 190 km saka Banjarmasin kutha krajan Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 915,5 km2 lan padunung cacahé 216.181 jiwa (2008).[1] Wewengkon ing sajroning koordinat 2°17' - 2°33' Lintang Kidul lan 114°52' - 115°24' Bujur Wétan.
Sak durungè kabupatèn iki duwé jeneng Kabupatèn Amuntai, wiwit dadi ing tanggal 1 Mei 1952, nanging sajroning pangembangan wewengkon lan sistim pamrintah sing diwiwiti saka Undang- undang No. 22 Taon 1948, ing tanggal 14 Januari 1953 jeneng Kabupatèn Amuntai diowah dadi Kabupatèn Hulu Sungai Utara (basa Indonésia) utawa Kabupatèn Hulu Sungai Lor (basa Jawa) nganthi saiki.
Wewengkon Kabupatèn Hulu Sungai Lor ya iku dataran rendah sing didominasi karo rawa, kurang luwih 570 km2. Rawa iku ana sing rawa permanen, ana uga rawa tiban utawa rawa sing ana banyu ing sak wektu-wektu.
Kéwan khas[besut | besut sumber]
Kabupatèn iki terkenal dengan dengan kéwan khasnya, ya iku itik Alabio lan kebo rawa (Latin:bubalus bubalis) ing kacamatan Danau Panggang lan kacamatan Paminggir.
^ Situs Pemkab HSU,tabel III.1.1
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Hulu_Sungai_Lor&oldid=1101196"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Hulu Sungai LorKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa BanjarEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 22 Oktober 2016.
Jarik lurik diagem bu carik gawe
nutupi barang cilik sing ketutupan rambut brintik jarene koyo kecik sing bengi mesti diuthik2 mergo arep digawekno adik kang mas muni ayo to dik ngrasakno barang sing ndelik lek kesel diwalik lek mlebu mringak mringik lek wis metu aduh dik..
TOMBO STRES iku ono 5 perkarane,
biso dadi lelunture sengkolo lan lelaro badan niro,
biso dadi sumurupe cahyo badan niro,
ngrusak, gelut karo dulure dewe. Yo mboh
ngimpi mbah Kakung mati ..." jare anake.
"Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono mek ngimpi" jare cak
"Aku ngimpi mbah Putri mati...." jare anake.
"Wis tha percoyo aku, iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh" jare cak Srondhol.
Menene onok interlokal maneh lek ibuke cak Srondhol tibo
"Koen ojok percoyo ambek ngimpi, wis kono turuo maneh" jare cak Srondhol.
Ketap-ketip, pucet kewedhen dhewe, pas temenan aku kate mati pikire.
jaGad RayASubject: "MENUNGSO" Thu Nov 18, 2010 2:38 pm “ MENUNGSO “Mulo ugo menungso sing kasembadan…Ojo tho podho rumongso,Rumongso kang kaninggaling kawulo,Kawulo kuwi kudu ngerti sabdyoning alam,Alam kang katatan , sak tenanne,Sak tenanne menungso kuwi mung kawijangan rumongso,Kabeh kuwi kudu ngerti sak tenanne marang Gusti kang akaryo jagat,Kang duweni gede rumongso kuwi kawijangane Gusti Allah. "MENUNGSO" Page 1
screw, obat2an, kabeh wis markab, embuhlah pak, aku ga mudeng ndelok bill pasien, operator ming sak cuplik, lha kok
tunjangane mundhak, wong guru sekolahe mung awu-awu wae…. bayar sakmene ijazah dadi…. nek dokter ijik mending bayarane… nek paramedis nggo tuku
► Kebon raya miturut negara‎ (1 Kt)
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.59, 31 Agustus 2010.
seda. Nalika dipunpanggihi, piyambakipun sampun seda ing griya, saking asil otopsi Sullivan seda amargi penyakit jantung lan amargi obat-obatan lan alkohol.
Album setunggal Avenged nembe dipun rilis ing taun 2002, kanthi irah-irahan Sounding The Seventh Trumpet. Dipun lajengaken kalih album no kalih inggih punika Waking The Fallen taun 2003. Ing album kaping kalih punika Avenged main kaliyan XI Rose, Kylie Minogue, lan Chris Cornell. Dipunlajengaken album City of Evil (2005), lan Avenged Sevenfold (2007). Grup punika sampun manggung ing Jakarta ing tanggal 7 Agustus 2007. Avenged misuwur ing Indonesia amargi singel tembang Dear God punika dados single ingkang paling laris ing Indonesia.
Album Avenged[besut | besut sumber]
^ (id)sevenfoldindonesia.forumotion.cc Profil Avenged Sevenfold(dipuntingali tanggal 17 Agustus 2011)
^ (id)selebriti.kapanlagi.com Avenged Sevenfold(dipuntingali tanggal 2011)
Brie inggih punika kèju mawi tèkstur ingkang lunak saking susu sapi ingkang dipunpasteurisasi ingkang asalipun saking Perancis. Brie punika dipunproduksi ing laladan Ile-de-France ingkang manggèn wonten ing sisih wétan kutha Paris. Sadèrèngipun transportasi ing Perancis mekar, kèju punika boten saged dipunkirim dhateng laladan sanès kejawi kutha Paris, saéngga tiyang-tiyang asring nyebat "kèju Paris". Kéju Brie Perancis asli ngginakaken susu sapi ingkang boten dipunpasteurisasi saéngga raosipun langkung komplèks.[1][2] Déné kèju Brie ingkang dipunekspor dhateng nagara sanès punika ngginakaken susu sapi ingkang dipunpasteurisasi saéngga saged tahan langkung dangu lan boten gampil kénging infeksi saking bakteri.[1][2]
Brie ingkang dipunsebat minangka "raja" utawi "ratu" keju punika sampun dipunmangertosi saking abad kaping 8.[1][2][3][4] Atusan taun kepengker, kèju Brie dipuncaosaken minangka upeti dhumateng raja-raja Perancis ing zaman kasebut.[1] Bukti sinerat ingkang paling tua babagan kèju punika kapanggihaken wonten ing taun 774 M.[5] Charlemagne, panguwaos Perancis kala punika nyobi kèju Brie lajeng paring dhawuh supados kalih tumpuk kèju kasebut dipunkirim marang piyambakipun saben taun.[5] Raja Louis XVI ugi remen kalihan kèju punika.[3][5] Miturut cariyosipun, nalika piyambakipun nembé sekarat punika nyuwun dipunsajèkaken kèju Brie minangka sajèan ingkang pungkasan.[3][5] Amargi kondhangipun ing kalangan kerajaan, kèju Brie pikantuk ajejuluk "Raja Kèju lan Kèju Raja-raja" (Roi de Fromages et Fromage de Rois) déning Androuet lan Chabot ing taun 1985.[6]
Keju punika gadhah wujud bunder kados kue mawi 25 cm dumugi 40 cm. Kèju mawi diameter 15 cm dumugi 22 cm ugi kénging kanggé sesadéan. Bobot saking kèju Brie punika kirang langkung antawisipun 1 kg dumugi 2 kg.[1] Kèju Brie saged dipunpanggihaken dipunsadé wonten ing wungkusan kotak kayu.[1]
Proses damel Kèju Brie[besut | besut sumber]
Kanggé damel kèju Brie punika dipunginakaken susu sapi ingkang dipunpanasaken dumugi boten langkung saking 37 °C lan rennet ugi dipuntambahaken.[5][6] Dadih lajeng dipuncithak kanthi ngginakaken séndhok ageng ingkang wonten bolonganipun ingkang dipunwastani pelle à brie.[5][7] Lajeng dadih kasebut dipunsukaken ing cithakan lan dipungaringaken setunggal dinten.[3][4] Lajeng dipuntambah malih kalihan sarem kanggé ngimbangi rasa legi saking susu ingkang dipunginakaken.[5] Sadèrèngipun dipunmatengaken, jamur Penicillium camemberti kaginakaken saéngga kadhapuk kulit kanthi werna putih ing bagéyan njawi kèju.[4][5][6] Proses ingkang pungkasan punika pematengan wonten ing gudhang ngandhaping lemah utawi gua ingkang nelasaken wekdal paling sekedhik sekawan minggu.[3][4][5]
Wonten manéka variasi saking kèju Brie asli ingkang saged dipunpanggihaken, ananging naming kalih jinis kèju Brie ingkang pikantuk sertifikasi AOC.
Kèju Brie AOC[besut | besut sumber]
Brie de Meaux[besut | besut sumber]
Kèju kanthi bobot 2.5 - 3 kilogram punika wiwitanipun dipundamel wonten ing Meaux, ing laladan Brie.[8] Brie de Meaux dipundamel saking susu sapi mentah nalika wulan Juli dumugi Maret.[8] Tèkstur saking kèju punika lembut kanthi werna ingkang éwah dados kuning pucet nalika mateng.[8] Permukaan saking kèju punika werninipun putih mawi bintik-bintik werna jingga.[8]
Brie de Melun[besut | besut sumber]
Brie de Melun punika gadhah raos ingkang langkung landhep lan ugi langkung asin tinimbang Brie de Meaux. Saking ukuranipun, Brie de Melun gadhah diameter ingkang langkung alit saengga dipunwastani minangka "adhi" saking Brie de Meaux. Benten kalihan Brie de Meaux, Brie de Melun boten ngginakaken rennet nalika proses koagulasi wonten ing susu ananging ngginakaken bakteria asam laktat lan mbetahaken wekdal ingkang langkung dangu. Wekdal paling sekedhik ingkang dipunbetahaken nalika proses koagulasi wonten ing Brie de Melun punika 18 jam, dene wonten ing Brie de Meaux namung 30 menit.
Keju Brie sanèsipun[besut | besut sumber]
Coulommiers[besut | besut sumber]
Asalipun punika saking kutha ingkang sami kaliyan kèju kasebut inggih punika Coulommiers ing Ile-de-France. Kèju punika ngginakaken prosès pematengan kalih minggu. Ukuran saking kèju punika 1/3 saking ukuran kèju Brie paling ageng mawi rasa ingkang alus. Amargi dipunproduksi déning industri lajeng kèju punika saged dipunpanggihaken wonten ing pundi kemawon lan wayah menapa kemawon.
Fougeru[besut | besut sumber]
Kèju punika sekedhik bènten kaliyan kèju Brie sanèsipun amargi ing permukaan kèju punika dipuncaosi godhong pakis. Rasa lan metode anggènipun damel kèju punika wonten miripipun kalihan Coulommiers.
Brie Jerman[besut | besut sumber]
Brie Jerman punika kalebet tiruan saking Brie Perancis. Bobot saking Brie Jerman punika kirang langkung 1 kg dumugi 3 kg ingkang dipunmatengaken kanthi maksimal 4 minggu. Kèju punika ugi wonten ingkang dipuncaosi rempah-rempah ingkang dipuntambahaken dhateng kèju sadèrèngipun dipunmatengaken.
Brie saking susu menda[besut | besut sumber]
Kèju punika boten ngginakaken susu sapi, ananging susu menda. Werna saking kèju punika langkung enem tinimbang kèju Brie ingkang kadamel saking susu sapi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.54, 8 Maret 2016.
PDFKirim Lewat EmailPrint Artikel IniMERETAS JALAN MENUJU MANUNGGALING KAWULA GUSTI Artikel
Wikipedia Kolom Kolom ngisor dhiskusi Meta:Language iku ing Test abasa irah-ira...
Serat Wulangreh 09/29/2014Serat Wulangreh Pupuh Gambuh 09/06/2014SERAT WULANGREH PUPUH PANGKUR 09/06/2014CA dan TJ 07/30/2013fonta unicode aksara
Seputar Informasi Pekalongan: Anak TK Se-Pekalongan Barat Pawai
Wayang – Episode Ramayana bersama Sujiwotejo | abid912 official blog
Download Mp3 Wayang Golek “Sobali Pejah”
Download Mp3 Wayang Golek “Trijaya Sakti”
Download Mp3 Wayang Golek “Bangbang Kaca”
Mengko nek anake lahir, mugo2 ngundang awake dewe maneh yo 😀 ~Dony
sampeyan lan kanca2, gayeng tenan!
Oya, kopi gaweane ibu maratuwa wis diombe dhurung? Hehe
šЌüя said:	06/12/2010 pukul 2:28 PM
Mbak’e:LHo aku kan ora nganggo HONDA, dadine ya ora apa-apa ora nganggo
“Duh Gusti, kawulo nyuwun agungipun pangaksami mbok bilih kawulo dereng saged ndamel tiyang sepuh kawulo remen, paringaken kakuaan lan sabar dumatheng kawulo
idris	April 12, 2009 at 1:52 pm
wah nggaya, saiki wis pr loro 🙂
wong jowo: BASA JAWA: Tuladhane basa krama alus
Belajar....SINAU.....Belajar...
Akkadia sapunika dinasti kakekaisaran ingkang wonten tlatah Mesopotamia, sejarahipun dipun milai taun 2350 SM.[1][2] Dinasti punika kalogong dinasti ingkang kapisan wonten tlatah Mesopotamia ( ananging tasih dipunteliti, tasih rumiyinan dinasti Akkadia punapa dinasti Sumeria).[1] Amergi data ingkang boten cekap, boten saged dipunjlentrehaken abasa pundi ingkang ngriyini, abasa Akkadians utawi abasa Semit.[3] Sistem pamarintahanipun dipun sebat Akkadians, nama kasebut dipunpendhet saking nama kutha Akkad, ingkang dipundadosaken raja Sargon tlatah pamarintahan (tlatah punika dereng gambalang wonten pundi, ananging menawi boten klentu tlatah punika wonten lepen Efrat watara Sippr kaliyan Kish[4]).[1] Jeneng Akkad dipungandhengaken kaliyan kelompok penduduk ingkang maju bareng kaliyan bangsa Sumeria.[1] Akkadia punika ugi dados basa ingkang dipunginakaken sarta dados neraca peradaban seni.[1] Jeneng Akkadia dipanggihi wonten sumber-sumber ingkang kaserat wonten catethan sejarah abad ka-27.[1] Asma-asma para ahli Torèt saking Akkadia uga dipunpanggihi wonten arsip Tall Abu Salabikh, caketipun Nippur wonten Babel pusat.[1] ananging cathetan punika sinkron kaliyan cathetan ingkang dipungadhahi tiyang-tiyang saking Shuruppuk.[3]
Prabawa saking Akkad[besut | besut sumber]
Wonten sejarah abasa, abasa Akkad angsal prestise sastra ingkang andadosaken abasa kasebut sami kaliyan abasa Sumeria Dipunsebapaken ugi amerga garnisum Akkadia(skrip) ingkang wonten tlatah Susa.[1] Seni plastik, Seni grafis, ugi seni patung ingkang ingkang dados pamujaan kanthi segel silider saged sampurna, tèknologi pertanianipun ugi sampun maju.[1][2] Pamerintahan Akkad ingkang dipunpimpin lima raja sapunika dipunanggep pamerintahan ingkang paling produktif wonten sejarah Mesopotamia.[1] Ananging pasukan separatis boten sarujuk menawi sadaya tlatah ingkang sampu dikuasai dipunsatunggalaken, Dinasti Akkad tetep ngeluasaken cakrawala polotik kaliyan dimensi.[3] Priode Akkadia punika remen kaliyan historiographers sami kaliyan era saderengipun.[1] Amergi rasa remenipun bangsa Akkadia kaliyan ilmu historiographers, sahingga wonten frase ingkang artosipun " Bakal wonten raja saking papat panjuru bumi, " nalika iku ngramalaken kadadian sapunika ngagem ilmu dukun, kayata mirsani bentukipun ati domba.[1]
Pamarintahan Raja Sargon[besut | besut sumber]
dados raja Akkadia kanthi 142 taun.[1] Menawi namung raja Sargon, piyambakipun dados raja laminipun 56 taun (data kasebat boten saged dipunpriksa, ananging wonten cathetan ingkang saged dipungandhengaken sumarga saged dipunpitados, ya iku cathetan raja Ur ingkang kaping III ).[1] Saderengipun dados raja Akkadia, Sargon dados juru minum saking Raja Ur-Zababa Kish.[1] Miturut legendha, Sargon sapunika bocah ingkang dibuang nalika lahir, lajeng dipunrumat kaliyan tukang tandhur wonten kerajaan, ngantos dipunremeni kaliyan dewi Isthar nuli dipunboyong wonten pangadilan kerajaan.[1]
Sumber sejarah ingkang utama pamarintahan Raja Sargon dipunangsal saking salinan ahli-ahli Torèt Babilonia Tuwa wonten Nippur.[1] Para ahli Torèt punika saking Akkadia, ngagem kalih abasa teks, yapunika abasa Sumeria kaliyan abasa teks Akkadia.[1] Saking chatetan punika dipunmangertosi sejarah saking Raja Sargon, inggih punika[1]:
Raja Sargon sampun perang kaliyan kutha-kutha wonten Sumeria, Babilonia Kidul.
Sargon sampun nangkap Lugalzagesi saking Uruk, bekasipun penguasa Umma, ingkang sampun nyerang UruKAgina wonten Lagash.
Wonten 34 paparangan ingkang kantindadaken déning Raja Sargon wonten tlatah kidul.
Tlatah ingkang sampun dipunkuasani raja Sargon : Mari, Tuttul wonten Balikh, wonten tlatah mriku Raja Sargon nyembah dewa Dagan (Dagon), Ebla (Tall Mardikh wonten Suriah), "alas cedar" ( Amanus utawi Lebanon), ugi "gunung perak" (patempuran wonten Elam kaliyan kaki bukit Zagros).
Perintah pandamelan pelabuhan Meluhha (tlatah Indus), Magan (menawi sapunika kadosipun Oman), kaliyan Dilmun (Bahrain) wonten tlatah Akkad kanthi cepet.
Kangge ngelancaraken niatipun Raja Sargon kangge nyatunggalaken sadaya tlatah, piyambakipun ngutus putrinipun Enheduanna dados pendeta ageng wonten kuil Dewi Bulan Nanna, tlatah Ur.[5] Boten namung punika, Enheduanna ugi dipunutus Sargon dados pendeta ageng wonten kuil dewa Langit An, tlatah Uruk.[5] Sargo ugi nyerat kalih himne kangge nyembah para dewa.[5] Pamarintahan Dinasti Akkadia sukses, tlatahipun mbentang saking Lebanon wonten pasisir Mediterania, kanthi Loripun Turki kaliyan tlatah kidul Lempongan Pèrsi.[5]
Akir Dinasti Akkadia[besut | besut sumber]
saking raja-raja saderengipun Shar-kali-sharri (2217 SM-2193 SM), namung wonten prasasti ingkang singkat nuli selamat.[1] Perang sederek ingkang dipunsebapaken suksesi andamel cathetan sejarah punika rusak.[1] faktor ingkang andamel dinasti Akkadia bubar inggih punika[1]:
invasi saking Amurrus nomaden (Amori), ingkang dipun sebat Martu déning bangsa Sumeria (saking barat laut).
infiltrasi saking Gutians, ingkang kadosipun saking tlatah watara lepen Tigris kaliyan Pegunungan Zagros timur.
prasasti kamenangan raja Akkadia (ca.2300 SM), dipunbekta Susa kangge rampasan perang (12 SM), ditemukake wonten Susa
Laut Shell saking Murex, kaserat asmanipun Rimush, raja Kish. ca. 2270 SM
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v (en) The Akkadians dipununduh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Akkadia&
barkas rusakKoordhinat ana ing WikidataArtikel tilas nagara butuh didandani	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 22 Oktober 2016.
7°46′16″S 110°29′28″E﻿ / ﻿7.771°S 110.491°E﻿ / -7.771; 110.491
Situs Ratu Baka inggih punika wangunan tilaranipun Krajaan Mataram Kina ingkang wonten ing Propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta.[1] Wangunan punika wonten ing sisih kidulipun Candhi Prambanan, jarak antawisipun kalih candhi punika kinten-kinten 3 km.[2] Situs Ratu Baka dipunwangun ing wekdal pamarintahanipun Rakai Pangkaran, salah satunggalipun trah katurunan Wangsa Syailendra.[1] Kompleks Situs Ratu Baka punika wiwitanipun dipunpanggihi dèning van Boeckhlotz ing taun 1790.[2] Ananging nembe setunggal atus taun salajengipun, panaliten dhateng situs punika nembe dipunwontenaken lan dipunpublikasikaken ing buku Keraton van Ratoe Boko.[2] Miturut pamanggih para ahli sajarah, situs ingkang awujud candhi punika nggadhahi multifungsi, inggih punika minangka bénthèng keraton, panggenan ngibadah, lan guwa.[2] Jembar sadaya areal candhi ingkang wonten ing 196 m ing sanginggilipun permukaan laut punika inggih punika 250.000 méter kubik.[2] Situs punika kapérang saking sekawan wangunan, sisih kilèn, wétan, lan tengahipun. Wangunan candhi punika kapérang saking wangunan gapura utami, lapangan, candhi pembakaran, kolam, lan kompleks keputren.[2] Ing sisih wangunan punika ugi wonten sumur ingkang namanipun Amerta Mantana ingkang tegesipun toya suci.[2] Ing sisih wétanipun wonten kompleks guwa, stupa Budha, lan kolam.[2] Lan ing sisih kilènipun wonten perbukitan ingkang narik kawigatén kangge papan lérèn sasampunipun kliling situs candhi punika.[2]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.05, 13 Sèptèmber 2016.
saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit
saparoning Malaka lan sabageyaning Nieuw Guinéa.Tanah Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané.Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané. Papan iku arané "Bubat"Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan sauruté iya tau dirawuhi.Prakara perdagangan iya dadi gedhé banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni.Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang.
wis tho… scooter sak indonesia kabeh sedulur, kudu podho akur, ora keno tawur supoyo scooterist podo makmur, ngono tho sedulur kabeh….
140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake piwulang
143.ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu
145.wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludesakeh wong mati kaliren gisining pangananakeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
148.akeh wong janji ora ditepatiakeh wong nglanggar sumpahe dhewemanungsa padha seneng
wong golek pangan pindha gabah den interising kebat kliwat, sing kasep keplesetsing gedhe rame, gawe sing cilik kecekliksing
milingmlayu-mlayu kaya maling kena tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
Thole: Mbah, wingi kula 3 dinten ndhodhok nggene panjenengan kok tutup terus? Tindak pundi to mbah?
Simbah: oalah Le, ora ng ndi ndi, ming jama’ah ng mesjid.
Thole: mmmmm…. tak kira ng ndi, wong ya isih ana wektu 3 jam kok kesusu, kaya wis arep
we ana bocah ketiban godhong mati, padahal isih bocah. Sakdurunge meneh, ana bayi mati, padahal lagi umur seminggu. Sansaya aku sing wis tuwa Le, wis wancine. Lha nek tak undur2 tekan jam 1 umpamane, jebulane aku mendadak dipundhut jam setengah 1, njur piye kui, aku kan utang shalat tho Le? Nah, klebu kowe barang. Wong jenenge mati kuwi ora ngerti wayahe
GROW UP OBAT PENINGGI BADAN HERBAL ASLI USA Di Jawa Timur Meliputi:
tumpangne sungging sedono. Ono kurangane tukuo dewe. Iku ono duwike. Siro gondo, siro roso, siro daharo. Aku njaluk rahayu slamet sak anggotaku wayang topeng kene kabeh. (
kang saiki ditepungi minangka Korea.[1] Wangsa Joseon tahan sasuwéné 5 abad luwih.[1] Joseon didegaké sawisé lèngsèré Wangsa Goryeo kang kutha krajané ana ing Gaeseong lan banjur pindhah menyang Hanyang.[1] Wewengkon Wangsa Joseon diambakaké nganti wates Kali Yalu lan Duman ana ing sisih lor sawisé suksès nelukaké bangsa Jurchen.[1] Joseon ya iku wangsa Konfusius kang paling suwé nyekel pamaréntahan ing donya.[1] Sawisé pandhéklarasian Kakaisaran Koréa taun 1894, mangsa kakuwasan wangsa iki rampung nalika diwiwitiné panjajahan Jepang taun 1910.[1]
Yi Seong-gye wong kang ngedagaké wangsa iki lan dhèwèke diangkat dadi Raja Taejo.[1] Dhèwèké iku anggota klan Yi saka Jeonju kang nglakokaké kudheta marang Raja Woo saka Goryeo.[1] Yi Seong-gye misuwur dadi ahli militèr kang lantip ana ing perang marang bajak laut Jepang kang ngganggu perairan Koréa.[1] Dhèwèké mindhahaké kutha krajan saka Gaegyeong (saiki Gaeseong) menyang Hanseong lan ngedegaké kedhaton Gyeongbok taun 1394.[1]
Suksèsi kanthi patrilineal saka Raja Taejo ora tau pedhot nganti tekan jaman modhèrn.[1] Panguwasa pungkasan, Sunjong, utawa Kaisar Yungheui kang didhunaké kanthi peksa déning militèr Jepang saka kepala nagara nalika taun 1910.[2] Panerus garis keturunan raja saka Wangsa Joseon saiki ya iku keturunan saka Yeongchinwang (Putra Makutha Uimin) lan Uichinwang (Pangéran Uihwa) adhiné Sunjong.[2]
AsiaSajarah KoreaWangsaKoréaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 4 April 2016.
terbitan Surakarta ... 22 -6 wikipedia.orgGunungan - WikipediaGunungan inggih menika gambar wayang ingkang wujudipun kados gunung. .... "Simbolisme
Austrobaileyales iku salah siji bangsa tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II bangsa iki ora/durung bisa diklompokaké jroning klad sing luwih ngisor tinimbang klad angiosperms (tetanduran ngembang), mapanaké ing bagian dhasar saka tetanduran ngembang.
Schisandraceae [ + suku Illiciaceae ] - nyakup kembang pekak, sajinis rempah-rempah awangun lintang
Gandhi Jayanthi & Public smoking | Chennai Metblogs
nggumun. Koq eneng uwong sing ngejai ngomong nggo boso cino.#kekel dewe.
abu azzam says:	8 May 2014 at 22:01	admin mana judul antum yg baru?ana sudah kangen ma tulisan antum
Raras ingkang sarkara mintasih, mring sanggyaning kang samya punikas, lawan ingkang nyarsakake, menggah suraosipun, serat Wirid Kridhamaya di, den agung aksamanta,
Panringa pangapura yekti, jatosipun kasagedan kula, dereng sapintena kehe, teka gumagah purun, angrerakit basa gitadi, dahat dera tan ngrasa, lamun maksih kuthung, walaka niring weweka, sepen kawruh cubluk tuna ing pambudi, cupet mring panggraita.
saking lon-lonan, pamintamba antuka berkah pamuji, sabdaning prasiyaksa.
Lawan malih kula suwun ugi, jinampuwa dening Hyang Wisesa, paringa kanugrahaNe, amrih sageda lulus, anggen kula
bagus, supyantuk kanugrahan, dingapura sakehing dosa nireki, ingkang wus linakonan.
Kawuwusa kang warneng tulis, nenggih wonten sajuga pandhita, putus sampurna kawruhe, titis prastawa
angancik puncaking arda, sajejege tanana liya kang wani, saking sru gawatira.
Tarlen amung ri sang maha yogi,
lungguhe, Sang Wiku manah darum, marang cantrik ingkang
pun cantrik wus ngantu, maera rawuh andika, anyenyambi anata mangrasikani, bale kang kagem lenggah”.
tarlen sing berkahnya, pamuji ndika yektine, lan pangestu Sang Wiku, kang sumebar nyamati wiji, temah saged widada, thukulnya ngrembuyung, lulusa datanpa sangsaya, kang minangko dados rarabuking siti, tegal-tegal sedaya.
Nggih punika wawatek sang Yogi, dennya tansah ambek paramarta, mamayu amrih ayune, sadina-dina manggung,
sanityasa ing ngelmi, met susukaning liliyan.
tuwin, katelune Karsaya, mengke yen wus pangguh, tutura lamun sun duta, bocah telu mangko wanci
njunjug mring tegilipun, katon maksih sami ndhangiri, taneman palawija, samana dupi wus, perak nulya awawarta, ring kadang tri makaten denira angling, “Dhuh
Mengko yen wus wanci tengah wengi, jeneng sira padha didawuhana, mrih ngadhepa neng ngersane, mungguh ing parlunipun, aku tan wruh kurang mangerti, “ Citaya lan Budaya, Karsayatrinipun,
pamuji, paduka Sang Pandhita, duk wau amba wus, tiga pisan lagya dhedhangir neng tegil, nulya kawula undang”.
Dupi sampun sami anyelaki, kadya kula dawuhaken timbalan, dene mangke dalu, badhe sowan ngadhepi, ya ta sira Sang Pandhita, duk
anata dudunung, kang badhe kangge lungguhan, ngadhepi Ri Sang Wiku Yatnajati, away nganti kuciwa.
sadarum, ing samengko arsa sun wangsit, dimen padha mangertiya, lan supaya weruh, tindak becik miwah ala, awit kabeh manuswa tumitah urip, wajib nampik miliha.
cantrik tanggapen age, kabeh pituturing sun, away ana nganti kang cicir, manira yun wedharna, ngelmuning ngidhup, kang nuntun mring karaharjan, kang supaya raharja sajroning urip, lulus tanpa sangsaya.
Cacahana limang kawruh kaki, den anastiti panampanira, ywa nganti ana kang cewet, cantrik sareng umatur, “Dhuh Sang Dwija pupundhensih, amba amituhu jarwa, mung sumedya nungkul, ajrih lamun anglirwakna, sakathahing warsitaning Sang Yogi, tan pisan yen nyingkura”.
saiki ingsun amurwa, anglairake wawangsit”.
Makaten pamarsitanya, “Lah ta cantrik padha insun tuturi, wajibe manuswa iku, manembah mring
angelingi mulanira, purwanta nggenira urip.
Ana sembah catur swanta, yeku sembah kang konjuk mring Hyang Widhi, catur papat tegesipun, swanteku, kaweningan, aeit sapa sumedya nembah Hyang Agung, mrih bisa konjuk Hyang Sukma, kanggo budi suci.
aranipun, tri sembah jiwa ranira, kaping pat sembah ing dhiri.
Tegese sembah ing rasa, dina-dina netepna yeming ati,
jroning kalbu, kawawa asung papadhang, neng jroning pangraseng urip.
Iku wus dadi panembah, pikantuke kanggo manggayuh mamrih, katekana sedyanipun, sedya kang mrih utama, katekane sembah jiwa patrapipun, sadina-dina den
ing tembe praptaning layu, muga-muga amanggiya, rahsa sudibya ingkang ngakir.
Kaping pat sembah raga, de tegese sembah raga puniki, wekel kas sing badanipun, diajek ing panindak, kang saregep tindak kang jujur, iku wus
sasaminipun, kang kanggo jroning gesang, kabeh mau margane bisa pikantuk, mrih katekaning pajangka, kanthi nganggo watek kadwi.
Siji teman lan antepan, lamun biso nganggo watek kadyeki,
kapisan intiyar, mantep ingkang kaping kalih, telu temen dene kaping pat tetepa.
sayogyane ing ngagesang, sabisa-bisa mangudi, ngegungna tapa kaki, tepa mring samining ngidhup, ywa dhemen tindak siya, aja nganggep lawan edir, nglegutakna asih tresna mring sasama.
Lima tembung ngapura, mangkene tegese kaki, ngaurip neng
Kaping nenem tembung narima, tegese mangkene kaki, ngaurip sayogyanira, darbeya narimang takdir, ywa nyerang ing pambudi, tan prayogya temahipun, kabeh tindak
nyerang, tangeh yen bisa lestari, marma welingku kaki, den abanget panganggepmu, away sira nyingkura, marang pitutur kang becik, sayektine bakal
bisa mukti, tanana sangsayanipun, mangkeneku wus dadya, pranatan adiling Widhi, sapa becik bakal antuk kabecikan.
sampun cumenthel mbokbilih, amung kantun kadang kula kang sakawan.
sami, sarehing sira wus, bisa anyakup pitutur, tutur kang kawahya, samangko ingsun aganti, sumedharnya saha ngalirake piwulang”.
Utamaning gegayuhan, kang pantes gagayuh dhingin, mung ana patang praka, anggapen ingkang nastiti, tancepna sanubari, cancangen kenceng ing kalbu, mrih ywa nganti katriwal, kanggowa salami-lami, pan cantrik
Mangkene katrangira, “Silahnya sawiji-wiji, panggayuh patang prakara, kang tumrap kanggoning ngaurip, supaya angindhaki, ngancik
lah padha wiyarsakna, wijanging panggayuh kaki, lakonana kalayan karsaning tyas.
A S M A RA DA N A
Juga kena den ranira, kawiryan den kapindhonya, artawan kaping telune, kagungan kaping patira, guna kawiryan ranira, papat iku pedahipun, mangkene kateranganya.
Matmanya den sami ngudi, mamrih kagema Sang Nata, kanggepa ing salawese, norane kagem Sang Nata, kagema pamarentah, kaparenga anggegaduhuh, nindakake panguwasa.
Wit manungswa kang wus ngeting, sakridhaning kasusastran, kawruh gaibe apadene, iku dadi pangungsenya, janma
apa sing dadi butuhe, kang supaya tinuduhan, barang kang durung wikan, kang wus dadi wajibipun, ingulat tan mrih pinanggya.
Kamangka sira wus bangkit, maweh tuduh kang sanyata, yekti gedhe tarimane, kajaba gedhe trimaya, aweh bungah mring sira, mangka linuring pitutur, ruru basa kuwasanya.
Kang mangkana iku kaki, manawa uga wus kena, kanggo pikuwat uripe, sanadyan
Rahsaya matur umaris, “Dhuh Sang Dwija
sajuganya, away nganti tuna kaki, dene yen wus kacakup slah sajuga.
tanana sangsayen ngidhup, awit kodrating Hyang, sapa manuswa kang bangkit, gayuh marang sastra jendra ayuningrat.
Tegese bisa tumerah tumuruntun, uripe tan cuwa, bisa mencarake wiji, tutug nggone amengkuoni anak rayat.
De pikirmu apa carem apa durung, yen durung matura, mumpung ana
Nambung wuwus ri Sang Yatnajati Wiku, tujuninmg kang sabda, dhawuh mring Karsaya cantrik,
Mbok bilih wus kinodrat dening Hyang Ngagung, kula lan pra kadang,
makaten ngandikan malih, mring pra cantrik makaten andikanira.
Saiki wus lega rayaning tyasingsun, mung kari sajuga, pituturku mring sireki, miterangke jejering Gusti Kawula.
Siji iku tanggapen ywa kongsi kisruh, lah mara rungokna, dakterangne ing samangking, cantrik gangsal umatur nuwun sandika.
Sang Awiku malih ngandika arum, samengko sun murwa, nerangke Kawula Gusti, piyarsakna amrih timbuling wasana.
Kang kasebut Kawula iku ta kaki, panca driya gesang, raraketan lawan dhiri, cinancang sariningwanta.
Wahananane napas sira kang sajati, de sarining tirta,
titah donyeki, bisa nukseng malembat, cilik tan kena tinitik, cedhak tur nora singgolan.
Siniram tirta sawindhu, adhem asrep anyrambahi, marang saranduning angga, sanadyan pra kadang ugi, pan makaten ciptanira, cocog sami tan nalisir.
Sageda awet lestantun, nggen kula ndherek Sang Yogi, neng
wardaya, wasana ngandika aris, “Lah cantrik lima sadaya, aturmu kang wus kawiji.
Pra cantrik bubaran sampun, sosowangan samya mulih, wau ta Risang Pandhita, gya mangsa muja semadi, miminta sihing Bathara ywa
Cekap semanten rumiyin, kawula nyuwun agunging pangaksami menawi
Karésidhènan Kedhu (uga ditulis Kedu, Keḍoe, Kedoe utawa Kedoo) iku sawijining unit administrasi sing tau ana ing Jawa Tengah nalika jaman panjajahan Hindia-Walanda lan sawetara taun sawisé. Saiki iki, Karésidhènan Kedhu wis dibusak, nanging isih dienggo kanggo
Karésidhènan Kedu sisih kulon khususe kabupaten Kebumen melu basa Banyumasan. Kabupaten Kebumen dhéwé ora kabèh laladan nganggo basa banyumasan. Laladan Kebumen sing nanggo basa banyumasan kayata Kecamatan Gombong, Kecamatan Karanganyar, Kecamatan Pejagoan, Kecamatan Buayan, Kecamatan Ayah, Kecamatan Adimulyo, Kecamatan Karanggayam lan sekitare nganti tekan kutha Kebumen. Saking Kebumen ngetan, wis nganggo basa wetanan (Yogyakarta).
Karésidhènan_Kedhu&oldid=1079016"	Kategori: KaresidenanJawa Tengah	Menu navigasi
MENAPA HUTAN HUJAN TROPIS MENIKA?
SANGINGGILING SITI (FLOOR) HUTAN HUJAN TROPIS
KENGING MENAPA HUTAN HUJAN TROPIS WIGATOS
HUTAN HUJAN TROPIS MBIYANTU NJAGI IKLIM
HUTAN HUJAN TROPIS MBIYANTU NJAGI PEREDARAN TOYA
KENGING MENAPA HUTAN HUJAN TROPIS NGGADHAHI MANEKA WARNA WIT-WITAN LAN SATO KEWAN?
KENGING MENAPA HUTAN HUJAN TROPIS DIPUN RISAK?
PENEBANGAN KAYU ING HUTAN HUJAN TROPIS
PEMBANGUNAN MARGI ING HUTAN HUJAN TROPIS
SENGKUYUNG PERUSAHAAN INGKANG BOTEN NGRISAK LINGKUNGAN
“JAHIL NYAWANE SETAN, LUKOCO NYAWANE BUTO,JAHILAN NYAWANE GENDRUWO GUMETER NYAWANE JIN,DUMILAN NYAWANE DANGEN,SIRO SUMINGGAHO NYAWANIRA WUS KOK GEGEM DENING
André Marie Constant Duméril (1774 - 1860) inggih punika zoolog saking Perancis. Piyambakipun punika profesor anatomi wonten ing Muséum National d'Histoire Naturelle wiwit taun 1801 ngantos taun 1812. Putranipun, Auguste Duméril, uga dados zoolog.
André Marie Constant Duméril punika miyos nalika tanggal 1 Januari 1774 wonten ing kutha Amiens, seda nalika tanggal 14 Agustus 1860 wonten ing Paris.
penghargaan nihh.. Supeeeer sekali mbak yisha.. 😀
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwakarta, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temaggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
BathIn ye.kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel…menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo..meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih..lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun..”SUGENG
inggih punika Raja Arab Saudi ingkang kapisan. Panjenenganipun ugi kagungan asma sanes, kados Ibnu Saud. Panjenenganipun asalipun saking Kulawarga Karajan Saudi ingkang marentah ing sawetawis wewengkon ing Jazirah Arab.
Ibnu Saudi miyos ing Riyadh lan kalebet putranipun Abdul Rahman bin Faisal lan Sara binti Ahmad al-Kabir Sudayri. Nalika taun 1890, nalika taksih yuswa sedasa taun, Ibnu Saud ndherek kaluwarganipun ingkang dipunasingaken ing Kuwait sasampunipun kakuaosan kulawargipun dipunpendhet kulawaga dhinasti Rashidi. Panjenenganipun nelasaken wekdal alitipun ing Kuwait kanthi gesang kirang kacukupan.
Nalika taun 1901, kanthi yuswa 22 taun, Ibnu Saud dados gantosipun ramanipun minangka pandheganipun kulawarga dhinasti Saud kanthi gelar Sultan Nejd. Panjenenganipun lajeng miwiti kampanye kangge ngrebut malih kakuaosanipun saking dhinasti Rashidi ing wewengkon ingkang sapunika dados Arab Saudi. Nalika taun 1902, panjenenganipun sesarengan kaliyan tamtama kulawarga lan sadherekipun kasil ngrebat malih Riyadh kanthi merjaya pati gubernur Rashidi ing mrika.
Ngrebat Kakuaosan Malih[besut | besut sumber]
Kalih taun sasampunipun kasil anggenipun ngrebat Riyadh, Ibnu Saud kasil nguwaosi sepalih saking wewengkon Nejd. Sanajan mekaten, nalika taun 1904, dhinasti Rashidi nyuwun pambiyantu saking Kasultanan Utsmaniyah kangge nelukaken dhinasti Saud (Kulawarga Karajan Saudi). Karajan Utsmaniyah ngirimaken tamtamanipun dhateng wewengkon Arabia (Wewengkon Arab) lan ndadosaken kalahipun dhinasti Saud nalika tanggal 15 Juni 1904, ananging sasampunipun tamtama Utsmaniyah kalah, tamtama dhinasti Saud kasil ngempalaken malih kakiyatanipun.
Nalika taun 1912, Ibnu Saud kasil nguwaosi Nejd kanthi pambiyantunipun dhinasti Wahabi. Nalika taun 1922 dhinasti Saud kasil nelukaken dhinasti Rashidi lan punika dados pungkasanipun panguwaosan dhinasti Rashidi ing Wewengkon Arab. Taun 1925, dhinasti Saud kasil ngrebat Kutha Suci Makkah saking Syarif Hussain bin Ali. Nalika 10 Januari 1926, Ibnu Saud jumeneng nata dados Raja Hijaz ing Masjidil Haram, Makkah. Nalika taun 1932, sasampunipun nguwaosi meh sadaya wewengkon Jazirah Arab saking
Ibn Saud (tengah) lan Presidhèn Amerika, Franklin D. Roosevelt (tengen) ing geladak kapal Perang USS Quincy sasampunipun konferensi Yalta
Sasampunipun lisah patra dipuntemokaken ing Arab Saudi nalika taun 1938, Ibnu Saud maringi idin dhumateng parusahaan-parusahaan Kilen kangge ngawontenaken eksplorasi lisah ing mrika. Sedaya kauntungan asil sade lisah dipunparingaken dhateng kulawarga Saud. Kauntungan asil panyadean lisah ingkang saya ageng ndadosaken Ibnu Saud miwiti mblajakaken artanipun kangge nyaekaken pagesangan sadaya kawulanipun. Panjenenganipun meksa suku-suku nomadik supadoa mapan kanthi tetep ing satunggalipun papan. Panjenenganipun miwiti mbudi daya mbrastha kriminal utaminipun kriminal dhateng paziarah ing Mekkah lan Madinah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ibnu_Saud&oldid=1107280"	Kategori: Raja Arab SaudiBangsawan Arab SaudiLair 1876Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
apik tah........wis suwe belih nana kabare......
di doaken bae yah kang.......ingsun bisa melu nang acara sing apik lan langka
sae mawon, pripun kabar sampean?? pokoke tek dongakaken laka halangan supados pada dugi teng acarane salam kangge sederek teng ngrika nggih..
Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Fashal (utawi iku fasal) fī ikhtiyāril ‘lmi (ing dalem mertelakake milih ilmu) wal
ustādzu (lan milih guru) wasy-syarīki (lan milih kanca) wats-stabāti
yakhtarō (apa yenta milih) min kulli ‘ilmin (saking saben-saben ilmu)
akhsanahu (ing dalem luwih bagus-baguse saben-saben ilmu) wamā yakhtāju ilaihi
dīnihi (ing dalem perkarane agamane si thālib) fil khāl (ing dalem saknalika) tsumma
yakhtāju (mangka nuli milih ing ‘ilmu
acidissima syn. Feronia limonia) iku krabat cerak maja lan isih klebu ing suku jeruk-jerukan (Rutaceae). Tetanduran sing dimupangataké wohé iki wis arang ditemoni senadyan saiki sapérangan laladan wiwit ngembangaké. Asalé saka India kidul nganti tekan Asia Kidul-wétan lan Jawa. Kawis arupa salah siji woh asli Rembang, Jawa Tengah.[1]
Kawis uga bisa diarani Java Cola amarga rasané kang kaya Cola.[2].Kawis uga bisa diarani Java Cola amarga rasané sepet, legi tur seger kaya Cola.[2]
Kawis rélatif tahan kahanan ala (garing utawa lemah salin) lan lemah penyakit. Kawis cocog yén urip ing laladan sing garing.[3].
Woh werna soklat semu ireng iki uga bisa ditemoni ing Pati lan Tuban.[1]. Bentuké kaya melon nanging luwih cilik lan kulité atos.[2]. Bentuké kaya melon nanging luwih cilik lan kulité atos.[2]. Tandhané yén kawis wis mateng temenan ya iku yén wis tiba saka wité[1].
Wité cilik lan dhuwure kira-kira bisa nganti 12 meter.[3].Epangé kawis cilik lan ana eriné.[3].Godhongé dawa kira-kira nganti 12 cm.[3].kembangé nggrombol kanthi werna putih utawa ijo lan abang.[3].
Kawis bisa diolah dadi sirup lan limun.[2]. Ing Kabupatèn Rembang dikembangaké sirup kawis.
Kulit kawis sing atos ora ndadekaké suda khasiaté, kawis tetep aman dikonsumsi.[1] Carané mangan kawis ora angel.[1].Kawis bisa dibuka kanthi dibanting ing jogan sing rata tur resik.[1].Yén mbanting aja seru-seru nanging tetep migunakaké tenaga nganti kawis iku pecah dadi loro.[1]Daging woh sing wernané soklat semu ireng iki uga bisa dipangan kanthi ditambahi gula.[1]
Kawis saliyane bisa dipangan langsung uga bisa diolah dadi sirup lan dodol.[3]. Woh kawis bisa dadi obat panas lan lara weteng.[3] Kulité kawis bisa dadi campuran jamu lan obat yén bar dientup tawon.[3].
Kawis bisa dipigunaké minangka watang ngisor kanggo jeruk, nanging mangaruhi rasa woh jeruk sing diasilaké. Woh jeruk sing kaya mangkéné iki ditepungi minangka "kajer" (saka "kawista" lan "jeruk") lan bisa ditemoni ing Galis, Madura.
pupung isih enom digunakake sinau sing sregep, mbantu bapak-ibumu, nek kowe pinter rak yo wong tuwamu kuwi padha seneng. Trus ojo lali ngibadah karo sing kuwasa, nek ngeyel karo sing duwe urip trus arep njaluk karo sapa le..?"
Wah… ono markas anyar ki… cihuy… pritikiuw… pritikiuw… 😀
By: Ferdauzz on 20 Desember 2008 at 3:22 pm
Abu basa Gunggung Alamat padunung Suriname, siji sing dhial?k priyayi 80 salah Jawa Melayu-Polinesia ak?h pulo Ana
Iki dinggo kabeh sing neng kene aku ro kowe
Lagu nganggo boso jowo sing cetho karo SW
Iki bosoku mbendino, bosone wong Yogjo
Siji, loro, telu, bajingan asu
Sing dho waton cangkeman kleru ngarani aku
Reff : Aku rumongso, aku wong Jowo
Getih balungku, dadi siji karo luhure wong Yogjo
----------------------------------------------------------------------------------------------
“Durung garing lambeku, dinggo misuh ro nesu”!
Reff : Matamu… sempal…!!!
“Suk aku sing nggolek pangan piye” ( Keple )
“Aku ro kowe podho-podho le nyambut gawe” ( SATPOL PP )
Sayap kanan opo sayap kiri… ra ngerti
Cen utekku saiki kebuntel tai… hahahaha…
Reff : Gelut… meneh… gelut… !!!
Kabeh podho mendeme, ra karuan omongane
Kleru sithik ra dadi atine, dho krengan dhewe-dhewe
Ra duwe temon, ra duwe duit, isene nyatpong
manungsa gedé banget, nganti Dèkné masrahké Anaké sing ora ènèng tunggalé, supaya saben wong sing pretyaya marang Dèkné ora tiba ing karusakan, nanging nduwèni urip langgeng.
wong jowo: BASA JAWA: Tuladhane basa ngoko lugu
cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku
rekasané.Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakaké, gugur gunung lan
kekarepané iya mengkono iku.Malah ana kang nedya ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn lan
wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (
lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.Petungané ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemuné GG. van den Bosch, nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur kètèr enggoné tetanèn dhéwé.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akèh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyané.5. Landrente jebul iya isih ditindakaké.Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 - 1850).Kang mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.Sawisé tahun 1854 akèh kang
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell.Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu wetuning dhuwit negara, lan manèh Staten Generaal dipasrahi netepaké Reglement
wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).Regeeringsreglement iki tumekané saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (opiumregie).Ing tahun 1864 ana Comptabiliteitswest, netepaké yèn begrooting Nederlandsche Indie iku kang gawé Paréntah Indhiya bebarengan lan Paréntah Nederland sarta disahaké srana angger angger déning Staten Generaal.Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasané: Gupermèn kena majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhé.2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis prasasat ilang.
mboten nopo2 mas... sing penting utek lan atine mboten mbundet... nuwun sewu, maturnuwun mas...
iku limo perkarane Kaping pisan moco Qur’an lan maknane Kaping pindo sholat wengi lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping
Paklek: Udan deres ngene iki kok udan-udan arep neng ndi Dhe?
Pakde: Ya mbutgawe ta Lek… Tanggung jawab karo sing menehi gaweyan.
Pakde: Ha iya ta Lek. Juragane wis nampa aku kerja, menehi gaji mben sasi, mosok mbolos ming gara-
Paklek: Hooh Dhe. Bener.
yowis yo, mgko keconangan paparazzi iso dadi TT malah. opo mneh nek ngerti aku iso boso jowo”
”Saikine wis ARANG Mas, wis rak metu meneh sing koyo ngono” | Org
pules nglepus kruntelan sama bojo* :
Suster 1 : “Ibuke iku turu ambek anake ta?”
Suster 2 : “Gak iku ambek bojone”
Suster 1 : “Duh, indahnya berdua..”
Yo penak sus lha wong bojo dewe.. 😍
Lha trus lek prasamu bojoku iku anakku, lha mbok pikir umurku piro?!
ing pucuking arga. Anoman puteg pikire awit durung ketemu kang den upadi. Nuli mulat ana wewangunan gedhong kang asrine ngleluwihi, miwah petamanan kang endahe kepati-pati. Anoman mlumpat ing wit nagasari, nalika nyawang mengisor, ing kono katon wanodya ayu kang sarirane kuru aking, ngalosot ing lemah.
ingkang winastan Taman Argasoka. Ing kono dununge Sang Putri Mantili, ya Rekyan Sinta disingidake dening Prabu Dasamuka. Wus meh
Trijatha. Rekyan Sinta sadina-dina tansah karuna ngangen-angen marang rawuhe Sri Ramawijaya, dene Trijatha tansah ngupaya nglelipur penggalihe Sang Dewi.
“ Nini Trijatha, kaya ngene rasane nalangsane uripku, sewu papa sewu lara dadi sawiji. Aluwung tumekaning pati kalamun ora ketemu kalawan garwaku Pangeran Ramawijaya. Dhuh Nini, nalika ingsun dedunung aneng wana Dhandhaka kalawan Pangeran Ramawijaya, rasaning atiku kaya aneng swarga. Nanging ing samengko sanadyan dedunung aneng Taman Argasoka kang kaluwih-luwih endahe, rasane kaya ing pasiksan. Tujune ana sira Nini, kang tansah bisa nglelipur atiku kang rontang-ranting.”
Ramawijaya kang wus sawetara pepisahan. Dumadakan ana kang prapta, Prabu Dasamuka manjing ing Taman Argasoka mbebujuk marang Rekyan Sinta, nyuwun lunturing sih.
“ Dhuh mirah pepujaning ati Rekyan Sinta, apa gunane sadina-dina sira tansah sungkawa ngangen-angen marang si Rama, manungsa alasan tanpa guna, ing samubarang sarwa kuciwa. Delengen kawibawaningsun, raja sugih wibawa, kaloka ing donya, manungsa sajagad ora ana sing madha. Ayo Yayi, rewangana mukti wibawa, kabeh raja brana
mung wani laku cidra andhustha marang ingsun. Endi tandhane sira ngaku prawira lan sekti mandraguna ? Kang ana
Menawa adreng sedyamu, sira daksupatani. Kalamun maju sejangkah sikilmu pokah bumine bengkah! Menawa kena koksenggol, busanaku bakal
arep ditamakake marang Sinta. Sang Dewi nora wedi marang pangancame Rahwana, pedhes anggone muwus.
“ Dasamuka mara tibakna senjatamu, dudu prajurit yen sira nora
nuli mundur karo ninggal weling marang Trijatha supaya tansah ngrerimuk penggalihe Dewi Sinta amrih gelem kagarwa.
den goleki. Mudhun saka pang mau Sang Anoman nuli ura-ura nyaritakake lelakone Sri Ramawijaya kang nandhang prihatin, wiwit pisah karo kang garwa ya Dewi Sinta, nganti saiki ketemu lan sabaya pati karo Prabu Sugriwa ratuning wanara.
Rampung Anoman anggone kekidungan nyaritakake lelakone Sri Ramawijaya kang pisah lan ngupadi garwa kinasihe ndadekake erame Sang Dewi uga Trijatha lan para cethi. Lagi iki ngerti ana wanara wulune putih memplak, nyandhang kaya manungsa, kathik pinter ngidung suarane ngumandhang angenganyut kalbu.
Dewi Sinta mireng tembange mau, temah mijil waspanira keranta-ranta ing galih emut marang Sang Ramawijaya. Anoman mudhun saka pang nagasari, laku dhodhok sila marikelu. Dewi Sinta andangu aris:
“ Mengko ta wanara seta, sira iku sapa? Solahira kaya manungsa, kathik bisa ngidung nyaritakake lalakone Pangeran Ramawijaya? “
“ Dhuh Sang Kusuma, kula pun Anoman dutanipun Sri Ramawijaya. Dening Sri Rama miwah Sang Kapindra Sugriwa kula kautus niti priksa kayuwanan Paduka wonten Ngalengka ngriki. Ing samangke garwa paduka Sang Ramawijaya miwah rayi paduka Sang Laksmana nyanggrah wonten ardi Maliyawan, rinatu dening bala wanara. Sedaya sampun samapta wonten Maliyawan, badhe nglurug dhateng Ngalengka, Gusti.”
Dewi Sinta sajak cubriya, “ Mengko ta wanara seta, sira ngaku aran Anoman dutane Pangeran Ramawijaya. Kuwi tenan apa mung kongkonane Rahwana kang arep apus krama ? Awit nalika ingsun dicidra Rahwana, wektu semana angliwati samodra kang jembar kaya tanpa wates, tangeh ana titah kang bisa nyusul kejaba Peksiraja Garudha utawa angin. Pandugaku sira mesthi kongkonane Rahwana supaya apus krama marang ingsun. “
“ Dhuh Gusti kula Putri Mantili, kula pun Anoman putranipun Sang Hyang Bayu dewaning maruta, saestu dutaning Sri Ramawijaya. Menawi paduka kirang pitaya, dening Sri Rama kula mundhi agemanipun sesupe, minangka tandha bukti. Kula aturi nampi, Gusti. “
Rekyan Sinta nampani ali-ali kang diaturake Anoman. Kejot penggalihe, runtuh waspane, ora pangling iki kalpika agemane ingkang raka. Diagem ing jenthik manis
aturira minangka panglipuring manahingsun. Kalpika wus ingsun tampa, iki aturna marang gustimu Pangeran Rama, cundhamanik kancing rikma agemaningsun, minangka tandha yen sira wus ketemu kalawan ingsun. Lan iki aturna nawalaningsun marang Pangeran Rama. “
Anoman nampani cundhamanik sarta nawala saka Dewi Sinta, nuli nyuwun pamit sarwi ngaras padane Sang Dewi. Sadurunge mundur saka ngarsane Sang Dewi, Anoman ninggal piweling.
“ Dhuh Gusti Putri Manthili, mugi lejara ing galih, sampun tansah sungkawa. Boten dangu malih raka Paduka Sri Ramawijaya badhe rawuh ing Ngalengka ngirit bala wanara. Nagari Ngalengka badhe dados samodra getih, Rahwana kedah nyaur kadurjananipun, amargi sampun wantun damel kasangsaran tumprap Sri Rama lan ugi paduka. “
KembangKembang blimbing mbing maya-maya yaKembang pelem wujude ingklik ketelaKembang kacang lan kara padha kupune, lha kaeKembang pring blas-blasan kaya carangeKembang jambu
prediksi mbak semar nagatghk jawaramal jowo poll Share this Post:
Copyright 2012 – Nagatg.com. All Rights Reserved.
Incoming search terms:prediksi jowo pool 14 aprilprdksi jowo pools comprdksi jow comprdksi jowo commbah semar 14 april 2017prdsi mbh semar 14-04-2017JOWO
mimpi. Monggo njenengan searching dumateng google. InshaaAllah wonten tiyang ingkang bahas niki.Utawi niki link.>>https://muslim.
IKI - prapatan mastrip. berikut liriknya
swaraning arga, cleret miwah obar-abir, peteng ndhedhet nglimputi, geger sakehing lelembut, setan sami lumajar, banaspati sami ngili, ilu-ilu janggitan sami lumajar
lumajar, dhemit thethekan anggendring, sadaya samya ngili, tan kuwawa panasipun, sinigeg Sang Hyang Semar, Togog nguni kekalihe martapeng Rebabu Arga.
Sang Hyang Togog Sang Hyang Semar, lami martapa ing wukir, dhedhukuh sukuning arga, Rebabu kang
tunjang rebat ngarsi, sadayanya samya ngungsi mring samodra.
kekuwung lan obar-abir, pan gumludhug swarane kocak kang arga.
pandhita, Syekh Bakir ingkang wewangi, masang tumbal saking gunung tanah Jawa
Ndaweg ki raka lumampah, manggihi pandhita di
Sanghyang Togog tur sandika, lah ndaweg adhi pinanggih, anulya sami bidhalan, tumedhak tyang kekalih ing marga, tan winarni wus prapta ing ngarsanipun, Syekh Bakir sang
ing pundi, manira nembe tumingal, marang pakenira kalih, sira arsa punapi, duk prapta ngarsaningsun, sanghyang Semar lon turnya, inggih tanah Jawi mriki, prelunipun kawula pinanggih tuwan.
Syekh Bakir lon angandika, sayrkti ing tanah Jawi, pan durung ana manungsa, pan isih rupa wanadri, Hyang Semar matur aris, kawula sajatosipun, ing kina makina, saderenging tuwan prapti, hamba kalih dhedhukuh Rebabu arga.
Angsal sangang ewu warsa, nunten hamba mudhun mriki, dhedhukuh ing redi Tidhar, saweg angsal sewu warsi, sataun langkungneki (4) Sang pandhita gawok ngrungu, sira iku wong
Yen jalmaa ora ana kang umur saleksa warsi, sang hyang Semar aturira, sayekti pulo puniki, sayekti dede jalmi, dhanyang tanah Jawa ulun, ingkang sepuh priyangga, putra Sanghyang Tunggal, nenggih kang jejuluk sang Bathara Manikmaya.
Sanghyang Semar nggih kawula, Sabdapalon inggih mami, peparab Ki Nayantaka, ratu dhanyang tanah Jawi, sejarah duk ing
rumuhun, nglunturken kamanira, binuwang pinupu dajil (5) Pan pinuja nurunken kang para dewa,
Sarupane para dewa, nggih punika turun mami, sarupane kabeh dhanyang ing sabrang lan tanah Jawi. Jim prayangan lan peri miwah sagung kang lelembut, inggih turun kawula, tumeksa kang wingit-wingit, ilu-ilu janggitan turun kawula.
Dene kang Togog punika, tetesing peksi sendari, sun cipta pan dadi jalma, pan dados kanthi mami. Mila kawula mriki, manggihi marang sang wiku, arsa taken wak ingwang, dhumateng paduka ugi, wit punapa sang pandhita karya
Iya kinen ngisenana (6) jalma marang pulo Jawi, dimen padha gaga sawah, ambukak sakeh wanadri,ingkang sun
Hyang Semar aturira, sokur jumurung wak mami, yen karsanira njeng Sultan ing Ngerum, sri narapati
iya kaki sun jarahi, karsane sang Murbeng Jagad, lelakone tanah Jawi, mung winatesan benjing rongewu lan satus taun, iku pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus tahun durung ana ratunira.
(7) Jalma durung duwe tata, wong iku pan kadya peksi, yen wus jangkep satus warsa, seket siji langkung neki, Hyang Suksma karya aji, aja sira
Medangkamulan nagari, ratu iku saking sabrang angejawa
(8) Nulya satus taun sirna, pana Hyang Suksma anitah ratu malih,
nulya sirna, Gusti Allah anitah ratu malih, Koripan kadatonipun, satus taun laminya, turun telu sirnane karatonipun,
emonga, ngawulaa mring titis Bathara Wisnu, sira angalihaa aran, juluk ki Prasanta kaki ,
(9) Satus taun nuli sirna, pan Hyang Suksma anitah ratu malih, Pajajaran kutanipun, saksirnane Janggala, satus taun Pajajaran sirna iku, kongsi turun kaping tiga, rusake kalawan siwi
luwih sangking prayogi, dene Togog iku besuk, dhukuha las Lodaya, anglurahi sakeh dhemit alas mriku, sasirnane Pajajaran, Hyang Sukma nitah narpati
Juluk prabu Adaningrat, angedaton ana ing Majapait, satus taun laminipun, aturun kaping tiga, rusak sirna nagri Majapait iku, aprang lawan putranira Raden Patah Bintareki
(10) Ngedaton Nagara Demak, kathah sagung para wali ngejawi, saking Arab wijilipun, pan sami mulang Qur’an, ngestokaken agami Paduka Rasul, mungkasi kang jaman Budha , tegese budi mangerti
Tiyang jawi kathah nilar, gama kuna nut agama Ngarabi, kutha Demak umuripun, suwidak taun sirna, turun tiga panjenenganira ratu, nulya karsaning pangeran, anitah narendra malih
Amengkoni tanah Jawa, wiwit iku dumugi ing Mantawis, sewu limangatus taun, sawarsa
binedhah wong Medura lan Bugis, mungsuh lan Kediri iku, kaleres mantu priyangga, pan malihe wus jangkep petungipun, nulya karsaning pangeran, Nangkoda Wlanda ngejawi.
Setan sami keh gegoda, nora kena pinilih laku kang becik (12) Jaman Sengara puniku, keh anak lali bapa, supayane sangsara ingkang tiniru, laku dur sangsaya ndadra, wong keh kapanjingan iblis
saya lawas kang bebendu sami agung, maksiate tanah Jawa, arang manungsa kang eling
Kang anmgampil pangawasa, apan maksih Walanda kang mbakoni, satus taun laminipun, Hyang Suksma nulya nitah, atutulung marang tanah jawa besuk, maksiat kabeh binerat, sadaya wus sirna enthing
Hyang Suksma anitah raja, duk timure lahir neng tanah Jawi, tedhake Andika Rasul, kang ibu trah Mataeam, Padelongan iya iku wijilipun, angratoni tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil
(14) Ratu iku langkung mlarat, datan mawi sangu ing praptaneki, duk kineker ing Hyang Agung, tan ana jalma wikan, pan kapethuk aprang unggul tan na weruh, jumeneng sri narendra, gaib tan ana udani
Kang mungsuh pan samya rusak, ingkang wani prasamya anemasi, tumpes tapis ingkang musuh, balane mung Sirullah, sawer klabang kalajengking
Wisnumurti, ana dene kuthanipun, ana alas Ketangga, pan lelembut yasakna kadatonipun, juluk Sultan Herucakra, enak atine wong cilik
Pajege wong cilik benjang, sawah sakjung setaun mung saringgit, pancenipun sang aprabu sewu sawulanira (15) lamun langkung saking sewu datan ayun, ratu iku lumuh karta balaba asih ring dasih
Saloring redi Baita, ingkang siji kuthane iku benjing ana
Sasirnane Ringin Rebah, nulya ana ratu ingkang gumanti, ana dene kuthanipun, ana ing Balebaran, lawasira amung swidak taun gempur, nulya ana Srenggi prapta, angratoni tanah Jawi
Telung puluh sanga sirna, sampun jangkep umure tanah Jawi, Gunung Sumbing nuli guntur, Mrapi mubal dahana, pan merbabu swarane apan jumlegur, gunung Tidhar mubal toya, kelem ilang Tanah Jawi……………..
YEARVID SMA BATIK 1 SURAKARTA ANGKATAN 2016
boten ya bebasane niki? Wah isin, boten
Jarene ngene ”Wis pokok’e Buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
Jare ewangku “Peno kepingin didhulit sambel ta ngemploke ?”.
“Lho opok’o masalae ?” salesmane takok.
“Lha peno gak ndhelok ta lek saiki lampu mati …” 2 – Rasa Stroberi ta . . .?
Pas acara perpisahan arek TK, setiap murid nggowo
iki rodok angel mbedheke, pikire.“Isine permen yo…”.
“Pinter bu guru..” jare anak’e wong dhodhol mracang.
Mari ngono, maju anak’e wong
iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku lungguh ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.“Oh, ngono ta.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh” jare doktere.
“Wis enakan ta ?” takok doktere.
“Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kokambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.“Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep ikiyo” jare doktere.
cobak kelopo” jare Nasip.Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.Sepiii gak onok suorone….
“Whuik jerune…,” jare Sakri
“Sik, golek sing luwih gedhe maneh,” jare Nasip.
nubruk arek loro.Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
“He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku ta ? Tak bacok’e wonge !!!”,takok Wak Dri.
“Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku,
“Adem-adem ngene enak’e ngombe yo” jare Uwar.
“Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu ta lek avtur iku isok diombe ?” jareJoko.
“Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak ta ?” Uwar mulai gunggungan.
Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur.Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus
nyobak maneh ta”?” jare Uwar.“Yo gak popo se, cumak aku kate takok, kon wis ngentut
“Lho opok’o masalae ..?” Uwar bingung.
Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketok’anerocker.
Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem.Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhipetengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh.
Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wongdikaplok PLAK..!!!.Wis mari ngono sepi maneh.
Sing ibu-ibu iku mau mbatin,” Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isokmenjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan”.
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,”Gak salah ta sing ngesun mauiku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek
maneh rek,isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tanganku dhewe”.
Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno mudhin
Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen. Ambekmegap-megap, Mbah Jo nulis surat.Karo
moco surat wasiat saiki, pikire Pak Mudhin.Mari ngesaki surat Pak Mudhin nerusno ndungone.
Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, Mbah Jo iku wonge apikan.
Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh.Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi batiksing digawe
“Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung taksampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok Mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”.
Mari ngono pak Mudhin ngerogoh surat ndhik sak’e, bareng diwoco tibak’e munine..
aku. Biyen aku iki ngguanteng lansugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujukiambek jin” jare Kayat.
“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apik’an ta, dhadhi wis gak usah khawatir.Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis ta gak rugi pokok’e.Lek gak percoyo, coba’en dhisik ae njaluk opo” jare jine maneh.
“Yo wis, awas lek awakmu
percoyo ta awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.
“Saiki …. aku njaluk omah mewah sak montore, pokok’e lengkap sak sembarange.” jarene Kayat.
“Meremo dhiluk..” jare jine. Ting… Pas melek moro-moro Kayat wis nangnjero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.
Kayat njaluk, “Aku kepingin kulitku malihputih wudho dirubung wong wedhok akeh”.
weruh ing rasarasa kang satuhurasaning rasa punikaupayanen darapon sampurna
Riwayat Hidup Pangeran Lanang Dangiran (Kiyahi Ageng Brondong)
wis nang pejagan. mengko pejagan purwokerto gawe tol. mlebu
“Sampun lami-lami boten wonten toya kang celak wonten manjing ashar ningali kukus lajeng dipun dudhuk sitinipun
jaGad RayASubject: "__DONYO__" Thu Nov 18, 2010 2:56 pm “ DONYO “Kahanan urip neng donyo kuwi wejowantahing kawulo Gusti.Kawulo Gusti kudu duweni doyo manunggaling roso sejatining roso urip.Sejatining roso urip kuwi doyo kanugerahaning Gusti Allah kang akaryo jagat sak isine.Kudu piye menungso neng donyo kuwi sing ngaluyur uripe…Menungso ning donyo kuwi kudu malenggahing roso ning urip.Kudu ngerti sabenere urip kuwi soko kersane Allah ta’allah… "__DONYO__" Page 1
teman..iku lak bahasaku Cak..sampeyan iku asline wong endi..?
Januari 5, 2008 | Balas	Man-teman..iku lak bahasaku Cak..sampeyan iku asline wong endi..heee,
wah wah kho ?? hehe bungkam..
ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing.
Kamar mandi ora ono kulahe, ora ono ciduke! Bak mandi isih kosong, tur bentuke koyo ember'e bocah bayi! kran'e salah pasang, tak puter sing ngisor malah nyemrot nang nduwur
Głogówek (Jerman Oberglogau, Ceko Horní Hlohov) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Głogówek&oldid=1090686"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sindhèn ya iku wong kang nembang mbarengi swaranè gamelan. Sindhèn iku nama kanggo wanita kang bisa nembang. Sindhèn uga kawastanan pasindhèn, waranggana, utawa swarawati. Manut saking Ki Mujoko Joko raharjo tembung sindhèn iku saking tembung "pasindhian" kang ngemu teges sing sugih tembang utawa sing nembangaké. Sindhèn uga kasebut waranggana "wara" ateges wanita, lan "anggana" tegese dhèwèkan. Ana ing jaman kepungkur, mung waranggana minangka wanita sing ana ing papan pagelaran wayang utawi pentas klenengan. Sindhèn pancen wanita kang nembang padha karo iringan gendhing kang padhatan ana ing acara klenengan lan pergelaran wayang.
Umumé pagelaran kasenian Jawa kayadéné wayang, lengger lan liyané ngango iringan pesindhèn.
Liyané[besut | besut sumber]
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 1 Maret 2016.
Istilah varietas duwé rong teges. Teges pisanan ya iku teges sacara botani lan teges kapindho ya iku teges sacara agronomi.
Varietas (teges botani)[besut | besut sumber]
Sacara botani, varietas iku populasi tetanduran jroning sawijining spesies sing nuduhaké ciri béda sing cetha. Panulisan jenengé dicithak miring (utawa digaris ngisor yèn tulisan tangan) lan didhisiki mawa
anggota spesies sing padha bisa sacara alamiyah silih kawin lan ngasilaké keturunan. Senajan mangkono, kanggo sapérangan spesies tinentu ana variasi sing cetha banget ing njeroné. Mula digawé sapérangan takson infraspesies (sangisoré spesies). Aturan lan dhéfinisi ngenani taksonomi tetanduran ditemtokaké jroning "Aturan Internasional kanggo Tatajeneng Botani" (International Code of Botanical Nomenclature, ICBN)[1]. Pangertèn varietas kaya iki dinggo déning ahli taksonomi tetanduran supaya ora dadi ambiguitas jroning panglompokan sawijijing populasi sajenis. Taksonomi kéwan mung ngenal subspesies minangka takson sangisoré spesies.
Varietas (teges agronomi)[besut | besut sumber]
Jroning tetanèn, varietas iku sinonim kanggo kultivar, sing watesan lan panjenengané diatur jroning "Aturan Internasional kanggo Tatajeneng Tetanduran Budidaya" (
taxon) kanggo tetanduran budidaya, lan diciptakaké déning L.H. Bailey ing taun 1923. Kultivar ditegesaké minangka saklompok tetanduran sing duwé siji utawa luwih ciri sing bisa dibédakaké sacara cetha, lan tetep duwé ciri khas iki yèn diréprodhuksi (sacara seksual uga aseksual). Sing bisa disebut kultivar kanthi mangkono ya iku populasi kaselèksi, galur, klon, utawa hibrida. Conto panjenengan: Oryza sativa 'Cisadane'.
Sing dimaksud karo tetanduran budidaya iku tetanduran sing dibudidayakaké déning manungsa sing bisa dibédakaké kanthi cetha saka cikal-bakal liaré utawa, yèn dijupuk langsung saka alam liar kanggo dibudidayakaké, layak kanggo diwènèhi jeneng khusus sing béda karo populasi liar kanggo kapentingan hortikultura (W.T. Stearn, 1986).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Varietas&oldid=1053299"	Kategori: Klasifikasi èlmiahBotaniTetanen	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.04, 23 Maret 2016.
Paes ageng,Muslim sampai Modern.Hub 081328751189 atau Phone/Fax 0274.6464454
http://www.blogger.com/rearrange?blogID=1030142596014351271&widgetType=PageList&widgetId=PageList1
seneng wong cino utawa turunan cina, kulitane
Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi papat.
Release. :) | abid912 official blog
Kategori iki isi 15 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 15 anak kategori.
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Bajanegara‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Bandawasa‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Bangkalan‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Banyuwangi‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Blitar‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Gresik‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Jember‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Jombang‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Kedhiri‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Lamongan‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Malang‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Ngawi‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Panaraga‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Trenggalèk‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Tuban‎ (suwung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Désa/kelurahan_ing_Jawa_Wétan&oldid=328174"	Kategori: Désa/kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.19, 4 Maret 2010.
Iki teori anyar?? wah mumet pisan mocone. Penjelasan gamblangnya piye iki? kok bisa nyampe kene yok opo critane, onok
Paklek: Wong nek ngerti bakal dihukum mati, bakalan mikir ping sewu nek arep ngedarke
Pekalong an , Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen , Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Magelang , Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal Jawa Timur: Bangkalan, Banyuwangi,
mriki inggih mireng menawi Keraton Ngayogyakarta nembe diparingi kahanan mboten sae.
RING PENGGELI VAGINA DURI SILICON Di Jawa TimurMeliputi:
Guru SD Jaman Sekarang10 September 2009 by wahidhasan
2. Manawi rai ringgit irungipún sêmbådå, tamtu mripatipún kêdêlèn utawi kêdóndóngan, punika anggambarakên tiyang abadan pidêkså.
3. Manawi rai ringgit irungipún dhémpók, tamtu mripatipún thêlêngan, punikå
kadós íng ngandap punikå :Mênggah cacahipún ringgit sakotak íngkang jangkêp punika kirang langkúng wóntên 300 iji. Ringgit
♦ Gambar lêmbaran XVIII. 1 dumugi 6. Panganggé tumrap íng badan.
♦ Gambar lêmbaran XIX. 1 dumugi 6. Panganggé tumrap íng badan.
♦ Gambar lêmbaran XX. 1 dumugi 6. Badan warna warni
♦ Gambar lêmbaran XXI. 1 dumugi 6. Sléndhang, sarirå, ulúr ulúr, tuwin kalúng.
♦ Gambar lêmbaran XXII. 1 dumugi 6. Suku warni warni.
♦ Gambar lêmbaran XXIII. 1 dumugi 6. Rapèkan tuwin dódót.
♦ Gambar lêmbaran XXIV. 1 dumugi 6. Bókóngan.
♦ Gambar lêmbaran XXV. 1 dumugi 6. Sléndang sapanunggilanipún.
♦ Gambar lêmbaran XXVI. 1 dumugi 6. Sumpíng tuwin jamang.
♦ Gambar lêmbaran XXVII. 1 dumugi 6. Kêlat bau, kalung tuwin sumpíng.
♦ Gambar lêmbaran III, IV, V, VI, VII tuwin VIII. Isi praéan ringgit inggih racak racakíng rai.
2. Liyêp barak ngirit, suluhanipún garis ragi mêmbat, inggih punika ringgit liyêpan kagungan íng Pråjå Mangkunagaran, kadós wujudíng gambar gambar ringgit wêdalan Balai Pustaka.
3. Liyêp jait, suluhanipun garis malêngkúng, inggih
Utusan Gusti Allah. Mulakno ono wewaler (nasihat) "Ojo rumongso biso,..nanging kudu biso rumongso"
Chojnice (Jerman Konitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 39.802 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chojnice&oldid=1090453"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sudjak kepethuk bekas pacare biyen.Gak keroso enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi.
“Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik.” jare Sudjak ndhik bekas pacare.
“Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong ta ?” bojone mulai purik.
“Ngene lho dhik, mari tuku rokok
maneh awas koen yo!!!”
Sore-sore jam telu onok tamu teko omahe Cak No.
“Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok ta ?” jare tamune.“Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik Cak..” jare bojone Cak No.
Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih.“Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan” Kusen mulai ngerayu.
“Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan” jare bojone Cak No.
“Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyanpisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuk’en” jare Kusen ambek ngetokno
opo-opo se, paling mek diluk koyok mau. Maringesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh.Bojone Cak No sueneng gak karuan, “Sing iki pisan cak…
Gak sui, Cak No mulih. “Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol..” bojone cerito.
“Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rong atus ewu, wisdibayar ta ?.”
3 -Mulih GasikMunawar, Sapari ambek Kelik kerjo ndhik pabrik paralon.Arek telu iki wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.
Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisik’i, jam loro awanngono wis amblas.Sui-sui arek telu iki mangkel kate melok-melok.“Wis ngene ae rek, mene lek boss mulih awan, kene yo melok mulih awan pisan” jare Munawar.
Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu ikumelok amblas.
Munawar gak mulih tapi langsung nang bengkel mbenakno sekok sepeda montore.
Kelik thok sing mulih omah, langsung njujug
lagek turu ambek bosse.Mari ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.
Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh,
gathik!!!. Kapok aku”.
“Soale wingi aku meh konangan bos…”
Bojone Turkan mbobhot gedhe, wis kari ngitung dino.Jare konco-koncone, onok dukun sakti jenenge Wak So sing isok mindahnolorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi.Mergo kepingin nyenengno bojo, Turkan manut opo jare konco-koncone.Pas wis
Ambek Wak So dipindahno maneh lorone sampek separo.Tibake Turkan tetep menter gak keroso loro blas.Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek telungprapat.
Masio bingung Wak So tetep nuruti panjaluke
lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas”.
Mari ambekan dhowo, Wak So ngepolno tenogone gawe mindahno lorone ndhik Turkan kabeh.Gak sui ngono bayeke langsung lahir.Bojone Turkan ketok seger mergo
anake.“Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono
Isuke onok interlokal ngabari lek Bapak’e Cak Srondhol kenek serangan jantung, mati.
Minggu ngarepe, anak’e nangis maneh tengah wengi.“Aku ngimpi mbah Putri mati….” jare anake.“Wis ta percoyo aku, iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh” jare Cak Srondhol.
Menene onok interlokal maneh lek ibuk’e Cak
anak’e turu maneh, genti Cak Srondhol sing gak isok turu.Ketap-ketip, pucet kewedhen dhewe, pas temenan aku
tulung pasangno sing anyar po’o”.
“Masang lampu ?!!!. Koen kiro aku iki PLN ta…!!! ” jare Sumarmuring-muring.
“Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jedingpo’o cak, eman banyune amber-amber” takok bojone maneh.
Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omahekoncone.
Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jedingbanyune yo wis gak amber maneh.Sumar yo ndhelok lek jerigen lengo gase wis diisi full.
Isuk’e Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi.“Ngene lo Cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok
aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de’e ” jarebojone.
“Lha terus kon gawekno roti opo..? ” Sumar takok maneh.
“Nggawekno roti ?!!!. Sampeyan kiro aku iki Pabrik Roti ta !!!…”
Asik Gowes di Jalan Raya | RADAR Banyumas
Jawaing Timur) nasionalis. nom Melayu-Polin?sia. Insel dadi dadi Tengah. Walanda, Part? wong continuum
dhuwursblog said:	03/06/2010 pukul 2:42 PM
tikunganlurus a.k.a adjie said:	05/06/2010 pukul 5:44 AM
Gowes Bareng Jalin Silaturahim | RADAR Banyumas
wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.TANGGAP WACANA MEMPENI PEPISAHAN MURID SAKING WAKIL KELAS SETUNGGAL KALIH Assalamualaikum Wr. Wb.Bapak kepala sekolah ingkang satuhu kulo .
rinuruh kalawan ririh, mrih padanging sasmita.
Yen wus tinitah wong agung, ywa sira gumunggung dhiri, aja nyelakaken wong
kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi.
Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak
Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane
Wong neng dunya wajib manuta mring Gusti, lawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya.
Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-
Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang
Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu
wong ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.
Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya,
Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani,
Lawan padha den pakeling, teguhna lahir batos, aja ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.
Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat,
prenah ing wicara, sadurunge den kaesthi, awasane semune rewang alenggah.
Ana maning wewaler aja sok wuru, nora
Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah,
wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.
wong duwe sanak sadulur, ji tus tandhingira, yen golong sabarang pikir, kacek uga kang tan duwe sanak kadang.
Kudu uga den lakoni, rukun lelima punika, apantosa kuwasane, ning aja tan linakwan, sapa tan ngalakanana, datan wurung nemu bebendu, mula padha estokeno.
Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha
lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, banget paes neng dunya, siang dalu dipun emut, wong urip manggih
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe,
pinondhokan, anganggowo jajaran, yen niyat lung anawur, aja ndhodhoken manusa.
kawula, den suka sukur ing batos, aja pegat ing panedha,
picisku sok wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
tan mangkono ugi, karem masesa wong desa, salin bakul pendhak gawe, pamitunge jung sacacah, bektine karo belah, temahan
sami angestakena, mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.
cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.
Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
Mring leluhur kina-kina, nggonira amati dhiri, iyasa kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa
silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.
Yen aranana kencana, dene wus awor tembagi, yen aranana tembaga,
dhasar sari pasti dadi, iku kena ingaranan suwasa mulya.
Ingkang tedhak turunira, mapan nora den lilani, anitiha kuda napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,
Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki,
ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun, apan iku linarangan, anak putu wuri-wuri, poma aja wani anrajang
Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.
Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan kena, ana kang nyenyirik malih, bebet lonthang tan keni, yeku yen
Babat – Balung – Bangil – Bangkalan – Banyuwangi – batu –
"Donya ngakerat ywa pisah, supayane meluwa nandhang mukti, enak-kepenak linangkung, kekel neng swarga mulya,..."
"nanging nora kena ginagampang iku, dene amrihe kalakyan, kudu nganggo laku pasthi."
Serat Centhini jilid XI:650:19 di bawah ini; "Wajibing mukmin punika, angestokken warta duteki, teka ing lahir batinnya, pardu jenenge puniki, lampahnya den nastiti, aja salah ing pangawruh, dene mukmin menika, mokale yen amurbeki, ing wenange
Sampun dangu Taman Pintar ngadeg lan buka… eh lagi saiki iso nyempatke dolan tenanan ing kono.
Javanese edition # 6 Gusti Kita Sing Dadi Bebeneré Gusti Jahweh ( II )
Februari 22, 2007 pukul 3:08 pm	Maaf Cak,
onok gak tulisan neng internet sing isine soal tipe/jenis/carane nyuntik. cak moki sampeyan iso
"WONG JOWO, WONG PALEMBANG, WONG MAKASSAR, WONG NTT , WONG NTB, WONG KALIMANTAN, WONG EDAN YO ONO " Kabeh saiki mung kari cerito marang anak! ( sok, nek wes dadi romo )
Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, wonosobo. Di Sumatera
panjenengan, cara dados milyarder ingkang dijamin halalan toyiban.Kula nggih milyarder lho mas Herrie, gaji kula sewulan 0,0015 Milyar, Hebat nggih.. :)
rumangsa dadi wong sugih, nuli lali marang wong tuwane, jalaran iku ateges ora
Aja lali marang kebecikaning liyan. Lan aja lali uga marang panggawe becik, jalaran panggawe becik iku minangka
yaiku unen unen kang kudu dibatang utawa di dibedhek. mulane ugo sok diarani batangan utawa bedhekan
Kesesireja (panulisan jroning Basa Indonésia; Kesesirejo) iku désa ing Kecamatan Bodeh, kabupatèn Pemalang, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Desa/Kelurahan: Babakan | Bodeh | Cangak | Gunungbatu | Jatingarang | Jatiroyom | Jraganan | Karangbrai | Kebandaran | Kebandungan | Kelangdepok | Kesesirejo | Kwasen | Longkeyang | Muncang | Parunggalih | Pasir | Payung | Pendowo
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 14 Maret 2016.
Sayang dhuwur motore, byson wae jinjit soyo meneh iki
Musée Picasso ya iku salah sawijining galeri seni sing ana ing Hôtel Salé ing Marais, salah sawijing distrik ing Kutha Paris. Museum iki didedikasèkaké kanggo seniman Pablo Picasso sing urip saka taun 1881 nganti 1973.
Musée Picasso, Paris, (Hotèl Salé, 1659)
Pierre Aubert iku salah sawijing petani sing sugih amarga dadi petugas sing éntuk kewajiban ngumpulaké pajek uyah. Arsitek bangunan iki ya iku Jean Boullier saka Bourges, uga dikenal Boullier de Bourges.[1] Bangunan iki dianggep minangka salah sawijining omah-omah bersejarah sing paling apik ing Marais.
Omah iki pindhah kepemilikané ana ing macem-macem wong amarga didol utawa diwarisaké. Sing mapan ana ing omah iku tahun 1671 wis kalebu bagian Kedutaan Besar Republik Venice, banjur François de Neufville, duc de Villeroi tau dadi wong kang duwèni. Nalika Revolusi Perancis, tahun 1815 tau dadi sekolah kususé sekolah seni. Taun 1964 pamaréntah Kutha Paris ngakuisisi lan diwènèhi status monumen sajarah ing taun 1968.
Hotèl Salé dipilih kanggo Musée Picasso sawisé ana perdebatan kontroversial sacara sipil lan nasional. Ana salah sawijining kompetisi sing dianakaké kanggo nemtokaké sapa sing bakal ndésain fasilitas ing jero muséum iki. Usulan saka Roland Simounet sing dipilih taun 1976 saka papat finalis. Finalis liyané ya iku Roland Castro, GAU (Groupement pour l'Architecture et l'Urbanisme), Jean Monge, lan Carlo Scarpa. Mayoritas, interior omah (sing wis ngalami modifikasi akèh) wis dibalèkaké ana ing kaanan sing pada asliné.[1]
Ngumpulaké Koleksi[besut | besut sumber]
Taun 1968, Perancis nyiptakaké hukum sing nggawé ahli waris diidinaké kanggo mbayar pajeg warisan nganggo karya seni dudu nganggo duit. Ing Perancis seni dianggep duwé kontribusi penting bab warisan budaya Perancis. Kahanan kaya ngéné diarani dation, lan iku diolèhaké kanggo kahanan sing luar biasa. Dominique Bozo, salah sawijining kurator muséum nasional, milih karya-karya sing dadi dationne Picasso. Pamilihan iki ditinjau karo Jean Leymarie lan diratifikasi taun 1979. Isiné dation iki ya iku karyané Picasso ing sakabèhing tèknik lukisan lan kabèh periode, sarta kususé sing langka ing pengumpulané lan sing apik kalebu patung. Sawisé Jacqueline Picasso mati taun 1986, putriné nawakaké kanggo mbayar pajeg warisan supaya éntuk dation sing anyar. Koleksiné uga wis diakuisisi karo sapérangan karya lumantar dol tinuku
iki kolektor paling gedhé ing donya. Musée Picasso wis ngumpulaké kolèksi gedhé karyané dhéwé nganti matiné taun 1973, wiwit saka skétsa nganti karya sing wutuh. Musée Picasso duwé isi luwih saka 3.000 karya seni sing béda-béda sing diduwéni Pablo Picasso kalebu gambar, keramik, patung kayu, logam, lan lukisan. Ing Musée Picasso uga
saka perunggu Iberia lan koleksi seni Afrika, sing ndadèkaké Picasso duwé kesan sing luwih banget. Salah sawijining aspèk sing paling duwé kesan saka muséum iki ya iku Musée Picasso duwé akèh karya Picasso sing misuwur sing dipameraké sawisé ulang taun kaping pitung puluhé.
Presentasi Karya[besut | besut sumber]
Museum iki uga wis nglakokaké usaha kanggo mènèhi informasi sing komplit. Tuladhané, karya kartunis sing ngécé utawa karikatur karyané Picasso sing ditampilaké saka taun 1950. Lanté siji ana kamar-kamar sing ngamot presentasi tématik, nanging muséum iki ngurutaké nganggo alur kronologis, nuduhaké lukisan, gambar, patung, lan cétakan. Ana wujud prèsentasi liyané ing layar nyakup foto, manuskrip, kliping koran, lan foto-foto kanggo mènèhi informasi kontekstual tambahan. Lanté loro muséum iki duwé area kusus sing disisihaké kanggo paméran sing sifaté sawetara lan ana cétakan liyané. Lanté telu isiné perpustakaan, dokumentasi, lan arsip departemen (sing dicadangaké kanggo penelitian), lan kantor kurator.
^ a b "De l'Hôtel Salé au musée Picasso". Musee-picasso.fr. Dijupuk 2012-06-07. Pranala njaba[besut | besut sumber]
Cithakan:Établissement public à caractère administratif Cithakan:Pablo Picasso
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 22 Oktober 2016.
Bengkel Motor: Daftar Bengkel Motor Yamaha
MUIS BANYU ASIN MUSI BANYU ASIN SUMATERA SELATANMUSI BANYU ASINPhone : 081373653185ANUGRAH MOTORJL. KAPTEN ABDULLAH NO. 23 PLAJU MUSI BANYU ASIN SUMATERA SELATANMUSI
BANYU ASIN MUSI BANYU ASIN SUMATERA SELATANMUSI BANYU
ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom
onok sing mbedhek 31 taun. Gak onok sing isok titis mbedhek 45. Bareng dikandani lek umure iku 45 gak onok sing percoyo, bareng didhudhuhno KTPne dhadhak semburat kuabeh.
Mat Penceng malih tambah bangga mergo dapure tambah ngguanteng. Pokoke ben pethuk wong wedhok mesti
Mat Penceng ditakoni pelayane arep pesen opo.“Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe’en piro se umurku?” jare Mat Penceng.“Kiro-kiro 27 mas” jare pelayane.
Lha pas arep mulih, nang parkiran Mat Penceng pethuk ambek nenek-nenek arep mlebu montor.Mergo
onok wong sithok iki sing ngaku isok mbedhek umure,
rong putaran, Mat Penceng wis mbalik nang simbah iku ambek bengok-bengok njaluk tulung.“Mbah, tulung mbah !!!, aku diuber-uber satpam dikiro wong gendeng. Ayo cepetan bedhe’en
selak satpame teko !!” jare Mat Penceng ambek menggos-menggos gupuh kabeh.
Mari nguncalno kampese Mat Penceng, simbah iku mau ngomong,”Le, aku weruh umurmu iku saiki 45″.Mat Penceng kuaget sampek lali kampesan, kok onok wong sik isok mbedhek umure.“Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek
mangan, Bunali takok nang pelayane “Daging opo iku
disaki.Pas panganane teko, tibake penthole saiki rodhok cilik. Gak opo-opo wis, sing penting enak.Mari mangan, Bunali ngetokno kecoak ambek bengok-bengok.“Aku gak gelem mbayar, lha mosok baksone onok kecoake” jare Bunali.
Pelayane akhire ngalah, Bunali gak perlu mbayar. Bunali sueneng akale berhasil.
Pas katene mulih, Bunali protes maneh nang pelayane opoko kok penthole saiki rodho cilik gak koyok wingi.
ethok-ethok dirampok ! “jare supir taksine nang ngarepe wong akeh.Wonokairun loro atine di isin-isin koyok ngono.Wonokairun akhire terpaksa mlaku mulih nang Sepanjang buntelan koran.Cumak yo ngono, Wonokairun dendam pol nang supir taksi iku mau, pokoke ditengeri wonge lemu ireng kopiahan.Aku kudhu isok mbales ngisin-ngisin wong elek iki, pikire Wonokairun.
Minggu ngarepe, Wonokairun dulin nang TP ijenan maneh. Mari wis tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.Pas metu TP, akeh taksi sing antri golek penumpang.Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati, katene balas dendam.Diurut mulai sing paling ngarep, Wonokairun
aku iki homo tah mbah. Masio elek, aku iki wong lanang normal mbah, goleko sing liyane ae !” jare supir taksi iku ambek misuh-misuh tersinggung.
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuh-misuh gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi lemu ireng kopiahan sing digoleki.Koyoke supir taksine iku wis lali ambek Wonokairun.
“Cak, nang Sepanjang piro?”
langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun.
Mergo paling mburi, terpaksa supir taksine iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.Bareng
supir taksi sing ndhelok Markun malih bingung kuabeh gilo kudhu mukok . . .Apes
Gempil lagi ngejak pacare ngelencer numpak montor bengi-bengi.Pas sampek Pacet, pacare njaluk indehoi nang njero montor.
Pertamane Gempil isin soale wedhi konangan wong kampung, tapi mergo pacare giras, akhire Gempil nyerah.Wis mari oleh rong ronde, pacare sik njaluk maneh. Gempil sampek gelagepen
rong ronde sik njaluk maneh, sampek teler aku.Wis ngene ae, yok opo lek ijol-ijolan ae, montormu tak genti bane terus tak gowo mulih, lha awakmu gendakan ae ambek cewek
Gempil, moro-moro onok wong kampung siskamling nggedhor kocone montor ambek nyentolopi raine wong loro.
“He !!! Lagi opo awakmu nang kono ? “takok wong kampung mbentak Muntiyadi.
“Anu Pak . . aku lagi gendakan ambek bojoku dhewe jenenge Romlah. .” jare Muntiyadi gemeter.
“Lek iku bojomu, laopo gak gendakan nang omahmu dhewe ?” jare wong kampung maneh.“Anu Pak, sak jane aku lagek weruh lek iki bojoku dhewe pas sampeyan nyentolopi raine . . .” jare Muntiyadi.
Account Kocak Bisa Nambah Followers :) | kebolangsing si goBLOG
dadi pengin balik kiye laa,,,,, biasane sepedaan maring serayu,siki neng Batam malah ora ana sing bisa di deleng,,,, suwun
Visit Nampa | Nampa, ID - Official Website
Visit Nampa, visitnampa, visiting Nampa,
pangandaran) OJO LALI NEK AREP MILIH PPOB KARO POSPAY YOH POKOKE SING MILU KARO AKU NANG www.pospay.biz/?id=
Wusan Nyepi kanikayang antuk warsa anyar nampi sasih kedasa olih Sutha Abimanyu, bénjangné kalaksanayang Ngembak Geni.
Ngembak teges ipun mungkah (membuka), geni punika Brahma, Brahma pinaka pangripta (pencipta). Dadosné Ngembak Geni punika dina ngawawanin i raga mungkah lawang, ngarencanayang pamargi ring warsa anyaré puniki. Puniki galah i ragané nglaksanayang sima krama,
kadang wargane, tuwin antuka kang rahmat, timbang nganggur klekaran, becik ngleluri leluhur, caritane jaman kuna.
Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat, pan saleksa wolung atus, donya lamine gumelar.
jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara.
Lembu ingkang nyangga bumi, isih sekawan sukunya, pramana ati enggone, Nabi ADAM munggwing swarga, lamine satus warsa, wohing kuldi kang tinunggu, Babu Kawa rowangira.
Kadukan marang Hyang Widi, tinurunaken mring donya, tanpa sandang sarirane, anuju wulan Mucharam, ing tahun Alip ika, tanah Arab kang jinujug, amanggih kayu satunggal.
darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga.
Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes
keneng duraka wong iku, paes katemenanira.
Gagaman mawarni-warni, keris towok lawan tumbak, tigang ewu warsa maneh, asalin jaman Sengara, alame Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan.
Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa depa, ingkang nyangga bumi
mring Hyang Sukma, ilang adile Sang Prabu, wanita keh laden priya.
Kawula lali maring Dusti, Gusti lali mring awula, fakir lali agamane,
nenggih alame Sengara, nuli sinalin alame, bali marang Tirta, ratune Waliyullah, satus tahun laminipun, anumpak ari kiyamat.
Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo Jawa, duk taksih
Heh Patih Ingsun tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.
Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng hardinipun, pilo mujur mangetan, sakilene pulo Bali, Sri Nalendra alon wijiling wacna.
Heh Patih sira mepaka, wong rong leksa somah aglis, tanduren ing pulo Jawa, dimen pada gaga sabin, sandika Kyana Patih, menembah lumengser gupuh, samekta lajeng bidal, wong rong leksa somah prapti ing muwana
ing dedemit, meh telas pan amung kantun, sakawan dasa somah, giris manahira sami, lajeng layar mantuk mring Ngerum Negara.
Wus prapta Ngerum nagara, lajeng katur Kyana Patih, nulya konjuk Sri
mring pulo Jaweku, sira masanga tumbal kang hardi-hardi, dimen lunga lelembute pulo Jawa.
Wong keling sira angkatna, prenahno ing pulo Jawi, semektowa gagawanya, nuli angkatna den aglis, layar mring pulo Jawi, sira
winursita, pan wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan.
pakenira kalih, sira harsa punapi, dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira.
Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya
janmi, dimen harja sami kinen asesawah.
Sang Hyang Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng
Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung taun puniki, Sech Bakir gawok angrungu, dika niku wong napa, napa ta ayekti janmi, umur dika dene ta kaliwat-liwat.
Lamun janma durung ana, kang umur saleksa warsi, Sang Hyang Semar saurira, yeku kawula puniki, pan inggih dede
den wor lawan kamanipun, anulya dadya kula, lamun dika dereng ngreti, gih punika
kadang ngong tuwa, dedukuh wonten ing Jawi, milane kula mriki, panggih lawan dika wau nyuwun taken pawarta, dateng andika sayekti,
nagaranipun, cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana.
Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun, wiwite jaman Buda, nayebut ratune sami,
Wisnumurti, ngedaton Mendangkawit, satus taun sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara.
Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara
tapis datan kari, amung pitung puluh warsa, sirnane karatoneki, Hyang Sukma nitah malih, ratu binatara agung, ngadatong ing
Ngawu-ngawu langit, lawan ing Dwarawati, poma Kyai iku besuk, poma dika emonga, watese sawiji-wiji, satus taun sirnane karaton benjang.
Iku karsane Hyang Sukma, sirnane karaton benjing, pada aprang lawan kadang, awite rebut nagari, minangka penget Kyai, kang
pada turunira, Sang Hyang Wisnu ingkang nitis, ananging ta wekas ingwang, marang andika Kiyahi, alame ratu kalih, awyandika emong besuk, andika wangsul dewa, watesane satus warsi, nuli sirna Hyang Sukma akarya Nata.
taun besuk, nuli ana Narendra, ing Medangkamulan nagri, ratu iku amangsa pada manungsa.
Lawu, karsa pranataning praja, medal adiling Narpati.
Satus taun nuli sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus sirna, turun telu jejege karatonipun, nuli karsaning Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.
pan jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit.
Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran kutanipun, pindah saking Jenggala, satus taun sirnane
Rumadi iku luwih prayogi, Ki Togog dika ing besuk, Lodaya dukuhana, dika
Nitahaken ratu Demak, akeh sagung para Wali nge Jawi, saking tanah Arab iku, pra sami
Aagama Islam, manjing marang agama Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.
wiwit iku dumugi ing Matawis, sewu limang atus taun, kutane ing Mataram,
Wong Jawa akeh pitenah, marang pawong mitranira ing benjing, keh kiyamat mring sadulur, dora-carane katah, lawan suda pemetune bumi besuk, ilang wirange wanita, keh priya etung pawestri.
Setan wus awor manungsa, datan kena kinawruhaken becik, ing jaman Sengara iku, keh anak lali bapa, bapa lali marang anake satuhu, wong mati tukaran katah, akeh wong kanjingan eblis.
akeh mati kobongan, saya lami wuwuh bebendu geng rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling.
wong dagang akeh kang tuna, malah pawitane enting.
Keh anjamah pada priya, datan marem jamah marang pawestri, akeh wong kang pada riwut, dursila saya dadra, apa wite kalane wong pada riwut, wong niyat harja katriwal, wong dursila akeh sugih.
Kang ngadani tanah Jawa, apa maksih Walanda nguwasani, satus taun laminipun, musibat saya katah, tindak juti dursila saya andarung, nuli marmaning Hyang Sukma, aparing pitulung yrkti.
Anitahaken Narendra, duk timure babaran hardi Srandil, maksih tedak Kanjeng Rasul, ibu darah Mataram, paselongan iya iku wijinipun, angadani tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil.
Ratu iku luwih mlarat, datan mawi sangu amung sadremi, mung semende mring Hyang Agung, tan ana janma wikan, pan kasandang kasampar-sandung tan weruh, pudak sinumpet punika, timbule kang tunjung putih.
Mungsuh ngarep ekeh sirna, ingkang pada wani samya mati, tumpes tapis sirna larut, balane mung sir’olah, mung kalabang kalajengking gamanipun, Kyai niku waspadakna,
kedatonira Sang Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik.
Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh
langkungane saking sewu, ratu iku lumuh arta, blaba asih marang dasih.
Salere hardi Barata, inkang siji kutane iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma nitahaken ratu, kekuta
kutanipun, ana ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi.
Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing riku rame prang pupuh, wong Prenggi lebur lebur sirna, tedakira Sang Nata Waringin Rubuh, gya jinunjung dadya raja, kekuta nang Majapahit.
Sigra bidal Sang Pandita, Sang Hyang Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul mring padukuhan, kawarnaha wong
Togog dadya sor-soraneki, wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan sadaya anurut parentahipun,
cuplikkan 2 adegan dari naskah Pak Ngaidi:
Amiluhur Lembu Peteng nrimo wisik soko Hang Murbeng Dumadi. Sak gugure Tumenggung Surono ilang ono Brantas Mojopait perbatasan Kediri. Koyo-koyo Mojopait sisih kulon kocak lan goncang. Akeh poro penduduk sing podo wedi lan ngungsi. Lan wisik sing ditrimo Lembu
sisih kulon. Mulo Gusti Lembu Peteng nugasno lan mertopo ono nggone
dikawal poro prajurit Mojopait. Terus Kebokicak ndangu adine Surontanu Adiku Di Surontanu suweh anggonku ngupadi marang kuwe Di sak
Kakangmas Kebokicak kulo mboten bakal mulungaken Banteng Tracak Kencono ten sinten kemawon senajan toh Bopo Guru piambak engkang nyuwun. Sebab kulo sampun sumpah kaliyan Banteng Tracak Kencono mati Surontanu mati Banteng Tracak Kencono saboyo urip lan saboyo pati. Mulo Kakangmas Kebokicak kulo mboten saget pisah serambut kalian ameng-ameng kulo.
Kebokicak ndangak, langsung nyambung. Adi Surontanu berarti kuwe ora mesakake kawulo ing dempokane Bopo Guru Sopoyono. Mulo Adimas Surontanu, Banteng Tracak Kencono iku kewan wis jamak digawe lumprah nek kenek digawe kekah ono dempok Tebuireng kunu lan kanggo tumbale
Banteng Tracak Kencono, baru nyambung. Kakangmas Kebokicak ing ngarep aku wis ngomong sopo wae njaluk banteng ameng-amengku iki ora bakal tak wulungake.
Hee, adiku Surontanu jelas kuwe ora mesak ake sedulurmu seng ono padempokan kono. Mulo dino iki
disaut digowo mlayu lan playune Surontanu ngalor nyasak tanduran parine wong karang perdesan. Perjalanan
perdesan. Ngertenono prajurit Mojopait lan wong karang perdesan kene iki besok keno diarani Deso Parimono kaseksanan bumi lan langit, suket lan gegodongan.
Kebokicak. Ing alas kunu ono uwit mojo sing cacahe songo. Surontanu urung sampek klakon gawe plindungan tiba-tiba
Lari. Sak mlayune Surontanu, Kebokicak tambah ngamuk, eleng-eleng prajurit seng ngawal Kebokicak cacahe songo mati keno panahe
3. Pamanggone aneng pangesthi rahayu,
tanggap.3. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, Angayomi ing tyas wening, Eninging ati kang suwung, Nanging sejatining isi, Isine cipta
Parandene kabeh kang samya andulu, Ulap kalilipen wedhi, Akeh ingkang padha sujut,
ngesthi sawiji, Sabuk tebu lir majenum, Galibedan tudang tuding, Anacahken sakehing wong.(
Amung kurang wolung ari kang kadulu, Tamating pati patitis, Wus katon neng lokil makpul, Angumpul ing madya ari, Amerengi Sri Budha Pon.
menghadap Tuhan).19. Cinitra ri budha kaping wolulikur, Sawal ing tahun Jimakir, Candraning warsa pinetung, Sembah mekswa pejangga ji, Ki Pujangga pamit
tradhisional pêtêk kangge gerah fisik lan nonfisik ing dhusun ngemplak, desa plosogede, kecamatan ngluwar, kabupaten magelang hubungan minat membaca dengan keterampilan menulis narasi siswa kelas iv sekolah dasar se-gugus kecamatan kraton
wonokromo kecamatan pleret kabupaten bantul upacara bancakan weton wonten ing trirenggo
purwakanthi ing salebeting teks sekar slawatan jawi laras madya ing tlatah kradenan
kabupaten sleman damel media pamulangan tembang macapat kanthi basis web ngginakaken moodle tumrap siswa smp pengaruh perkembangan teknologi, status sosial ekonomi, informasi karir,
damel buku kanthi irah-irahan sinau maos saha nyerat aksara jawa “caraka” kangge
ipa di sma negeri 1 prambanan, klaten kapribaden paraga wanodya wonten ing cerita sambung lintang-lintang dadi seksi anggitanipun sawitri ingkang kapacak ing kalawarti djaka
fungsi, lingkungan tindakan, cara nepangaken paraga, saha skema struktur dening vladimir propp ing dongeng ajisaka saha ki ageng sela bentuk
ing salebeting cerkak djaka lodang taun 1993 – 1994. dening dyah arum
tembung wacaka wonten ing cerkak ingkang kapacak ing rubrik mekar sari ariwarti
unggulan tk aba mardi putra bantul referensi saha fungsinipun pisuhan basa jawi wonten ing
jamasan pusaka wonten ing pengetan 1 sura ing dhusun keceme, desa gerbosari, kecamatan samigaluh, kabupaten kulon progo upacara malem rebo pon wonten ing
valensi tembung kriya wonten ing novel lintang anggitanipun ardini
piwulang moral ing lampahan ringgit “lampahan bratayuda-iii ranjapan pejahipun angkawijaya anggitanipun kamajaya saha u. j. katijo wp.” pengaruh
bathik busananing paraga wonten ing pagelaran sendratari ramayana ballet prambanan lakon wayang
kelas xi sman se-kecamatan ngaglik interferensi morfologis basa indonesia tumprap panganggenipun basa jawi ing upacara pangruktining layon wonten kabupaten
iseh sayang kowe. Isoh dadi de,e kuwi wes move-on sak move-on move-on e. Nanging ora
CCY, laras sléndro pathet manyura (Harjito) 2: Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM] 3: Gendhing Cacatingrat . Download Mantra Pelet Semar Mesem.
khas saka Indonésia, kang asalé saka Suku Bugis lan Suku Makassar ing Sulawesi Kidul.[1] Kapal iki umumé duwé cagak utama loro lan duwé layar pitu, ya iku telu ing pucuk ngarep, loro ing ngarep, loro ing buri; umumé dienggo kanggo ngangkut barang antar pulo.[1] Pinisi ya iku kapal layar kang nganggo jinis layar sekunar kang diwènèhi pitung lembar layar kang duwé arti yèn to nenek moyang bangsa Indonésia bisa ngliwati pitung samudra gedhé ing donya.[1]
Kapal kayu Pinisi wis dienggo ing Indonésia wiwit pirang-pirang abad kapungkur, kapal pinisi dianggep wis ana wiwit sadurungé taun 1500-an.[2] Miturut naskah Lontarak I Babad La Lagaligo ing abad kaping 14, Pinisi pisanan digawé Sawerigading, Putera Mahkota Kerajaan Luwu kanggo menyang negeri Tiongkok kanggo nglamar Putri Tiongkok kang duwé jeneng We Cudai.[2]
Sawerigading kasil lunga menyang negeri Tiongkok lan nggarwa Puteri We Cudai.[2] Sawisé mapan suwé ing negeri Tiongkok, Sawerigading balik ing kampung lan nggunakaké Pinisiné ing Luwu.[2] Nalika arep mlebu wewengkon Luwu kapal diterak ombak gedhé lan Pinisi sigar dadi telu lan kerem ing désa Ara, Tanah Beru lan Lemo-lemo.[2] Masyarakat ing telung désa iku mau banjur ngrakit pecahan kapal kang sigar dadi perahu kan banjur dijenengké Pinisi.[2]
^ a b c (id)Pinisi(07 Agustus 2011)
^ a b c d e f (id)Pinisi(08 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pinisi&oldid=1000339"	Kategori: Jinis kapal layarKapal IndonésiaBugis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 4 Maret 2016.
Gemah, Kalicari, Muktiharjo Kidul, Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor, Pedurungan Tengah, Penggaron Kidul, Plamongan Sari,
Lunyu-lunyu yo penekno walau susah tetap panjatlah Kanggo mbasuh
sampun dados lagu dereng sakmeniko lirik ipun?
kawulo Rou, sami saking tlatah tanah jawi.. salam kenal nggih..
Komisioner/staf Sekretariat KI DIY nderek mangayubagya Jumeneng Dalem Kanjeng Gusti Pangeran
Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune iki arek’e mbethik.
Masio Nakal tapi Soleh iku arek’e sregep, dikongkon sembuarang mesti gelem.Lha Soleh iku wis suwe ngesir
“Pak .. pak, sampeyan ngono ae kok ngamuk, iki lak cuma kulit mongso kulit ” jare Soleh.
Akhire Bapake Romlah gak sidho ngamuk didem-demi Soleh.
Gak suwe ibuk’e Romlah mulih tekan pasar. Ibuk’e Romlah kaget pisan ndhelok Romlah nangis.Bareng ngerti lek
duren sing sik tas dituku dijupuk terus digebekno nang raine Soleh.
Soleh nangis gerung-gerung ngrasakno lorone. Mari ngono Bapak’e Romlah ngomong nang Soleh, “Leh… Soleh, iku lak cumak kulit mongso kulit. Mosok ngono ae wis nangis”.
Mari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak Imron oleh babu anyar jenenge Sutaji. Lha Sutaji iku awake dempal cumak wonge ndlahom, lek diperintah musti
ngangsu, Bapak iku muring-muring nggolek’i sumure gak onok. Tibak’e jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing malah bogang kabeh.Ngono Bapak gak wani nyeneni, jarene wedhi digibheng “.
Mbok’e Romlah cerito pisan.“Iku sik gak sepiro, lha
Dhadhak pas aku katene turu, bantalku kok mbendhol. Tibak’e bantalku diganjel brutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik
“Arek ayune koyok ngono lek turu yok opo yo ?” jare Kamut.“Lek turu
engkok bengi diinceng ta ?” jare Gempil gunggungan.“Wah iyo wis, tepak rek” jare Kamut.
Lha Togog iku awake gedhe tapi wonge gocik.“Gak melok-melok aku. Mbok’e sangar rek. Kapanane Soleh digebeg duren raine bundhas kabeh” jare Togog.
“Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe ta. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur.Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang koen.” jare Kamut maneh.
Sing pertama isine Kamut, pas disadhuk munine “Meeoong.”“Oooh kucing tibak’e” pikire hansipe
Sing ke loro isine Gempil, pas disadhuk munine “Guk..guk!.”“Oooh kirik tibak’e”
Lha sing terakhir isine Togog, bingung katene muni opo.Bareng disadhuk dhadhak munine ” Kentaaang !”.
4 -TelulasSore-sore Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah melok gupuh kabeh.Ambek Mbok’e Romlah ditakoki, “Opoko awakmu iku, pencilakan koyok tandhak bedhes ?”Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang kabeh. Lambene njedhir getien.Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Romlah.
“Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku krungu akeh arek cilik-cilik bengok-bengok ambek
ndhik njero gerdu hansip. Tak dhelok gedheke
ndhas ku njengongok ndhik bolongan iku mau, moro-moro arek-arek iku nggepuki raiku ambek kulit duren, godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang kalir sampek bundhas kabeh koyok ngene. Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing, mlayu sipat kuping.
Lha mari ngono arek-arek iku mau mbengok maneh . .pat belas
juraganku, saiki turuo ae sing kepenak” jare Sutaji.
Ji, iki lak Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone arek iki Ji, mari kon kelamuti tah ?”.
“Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe ae nang areke”.
Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh. “Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
“Ampun Pak… sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi. Pedhet
bromocorah, korak, lan sak panunggalane.Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara.
Pas wayahe antri mangan, Togog mulai oleh konco.
“Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung, klambi dijatah, turu gak mbayar.Opo maneh ndhik penjara iki awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu.” jare koncone Togog.
“Lho cik enak’e. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog.
“Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling copet-copetan. Lha dhuwik’e terus digawe main malem Seloso sesok.Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane arek anyar sing dikongkon dhadhi bandare “, jare koncone
yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara. Lha malem Rebone iku acarane ngombe. Biasane arek anyar koyok awakmu dikongkon ngentekno bir limang botol”, jare koncone Togog.
“Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang onok, ganja, sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu”, jare koncone Togog.
“Wah tepak wis, lek aku senenge sabu-sabu. Tapi lek kecekel polisi yok opo ?”, jare Togog.
“Lek awakmu nyabu ndhik hotel, pasti digerebeg terus dilebokno penjara. Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh. Wis ta, pokok’e aman.” jare koncone Togog.
“Wah sip lek ngono. Lha malem Jum’at acarane opo ? jare Togog.
Kabupatèn Banyuasin iku kabupatèn ing propinsi Sumatra Kidul, kutha Pangkalan Balai iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Banyuasin ketata saking 11 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Banyuasin&oldid=1102831"	Kategori: Sumatra KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuNederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 22 Oktober 2016.
to??? gek nyadar jee...wokeeh tha'...bubun.. neng nggonku wae..phie isone tekan
saiki wis ono sing ganteng sing komeeeennn *lirik boodee* :heart:
Menik Cantik on 1/31/2009 10:24:00 AM
Dirusuhi siji thok komenne kok ya nesu :mikir:weleh.. konco2ku pada dolan neng kene kabeh lho Bre... :evmr:*
onyoananging...aku ugo isih manungsokang ugo isih duweni pengarep-arepPengarep-arep iki isih tak jogoimpenku ugo isih tak openikekarepan iki isih tak duweniora luput wus nganti ora kuwowodene..kabeh mau mung sak dermopalelahing Gusti Kang Kuoso[/b] Mung Sak Dermo Page 1
dumunung ing San Diego, Amérika Sarékat, ya iku salah sijiné kebon kéwan paling gedhé lan misuwur ing donya kanthi koleksi luwih saka 4,000
utawa palestarian lan ora komersil . Kebon kéwan San Diego uga ngopeni Taman Satwa Alasan (liar) (Wild Animal Park), taman San Diego uga didaketake soriteladan déning kebon-kebon liyané kang ana ing donya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kebon_Raja_San_Diego&oldid=985909"	Kategori: Kebon RajaPapan Wisata ing CaliforniaKebon Raja miturut negaraKebon Raja ing Amérika SarékatKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanHalaman yang menggunakan pranala magis ISBN	Menu navigasi
kuwi, awake dewe sing isih enom iki ngajeni sing tuwek 🙂
wha iki. tambah satu komunitas blogger di jawa tengah. wis lek gawe
SOLO niku kutha surakarta thok nopo pripun?ngapunten yen ra nyambung..
Sekalian hangaturaken wilujeng kemawon,mugi2 tesih wonten jilid 2,3 lan sapiturute..
Wong Solo ngeblog? Weleh, mangke ampun ngagem boso kromo inggil nggih blogipun poro
wis nampa aku kerja, menehi gaji mben sasi, mosok mbolos ming gara-
Sugeng riyadi Dhe, Taqobbalallaahu minnaa wa minkum
Paklek: Nyuwun ngapunten menawi wonten lepat Dhe
Pakdhe: Iya Lek. Semono uga aku sing tuwa okeh lupute. Sing gedhe pangapuramu ya Lek
Paklek: Inggih Dhe. Iki wis Syawwal, jarene sasi peningkatan?
Pakdhe: Hooh, bener Lek. Njur piye?
Paklek: Nek sampeyan, apa resolusine kanggo peningkatan
njajal ketaatanmu marang Gusti Allah yen ganjaran kuwi dikapitalisasi/dikonversi dadi duit. Jebulane koe luwih tertarik tho Le… Duit kui ora sepiro yen dibandingke karo ganjarane Gusti Allah, Le…”
uenak iku lek wis umur sewidhak. Ben obah sithik kebelet pipis, tapi bareng wis nang jedhing sampek sepuluh menit gak metu blas, mek anyang-anyangen thok.”
sing umure 80 taun, melok ngomong,”Wok kemalan kabeh, sing paling gak weunak yo umur 80 koyok aku ngene”.
Wak So takok,”Lho
setor lancar ben jam setengah pitu isuk. Lha terus opo sing nggarakno gak uenak lek wis umur 80 ?”
“Masalae mek sithok, aku sering
taun perkoro narkoba.Mergo bingung katene mlayu nang endhi, akhire napi iku mlebu nang omahe Muntiyadi.Pas iku Muntiyadi lagi kelonan nang kamar ambek bojone, arek loro iku kuaget onok wong sangar mlebu nang omahe.Durung sempet mbengok, napi iku
“Dhik, wong iku koyoke gak tau ndhelok wong wedhok pirang puluh taun. Aku ndhelok gulumu mau dikelamuti.Saiki ngene ae dhik, awakmu nuruto ae opo karepe wong iku. Umpomo wong iku njaluk main yo wis tak relakno.Sing penting wong iku ndhang ngalih terus
seneng lek sampeyan ndhuwe pemikiran koyok ngono. Sampeyan bener Cak, wong iku wis sui gak tau ndhelok wong wedhok.Tapi Cak, wong iku sakjane mau gak ngelamuti guluku. Wong iku mau asline bisik-bisik
wong iku takok aku nang endhi nyimpen Handbody. Sing tabah yo Cak. . .”
Wak So lagek pertama kali iki nglencer nang TP ambek anak bojone.Jenenge wong ndesit, Wak So ambek anak bojone gumun ndhelok sembarang kalir sing onok nang TP.
Tapi Wak So sak keluarga iku paling gumun ambek lawang wesi krum-kruman sing isok buka tutup dhewe, opo maneh isok
weruh pisan nak . . .sak umur-umur lagek pisan iki onok lawang wesi koyok ngene.” jare Wak So.
So mencet tombol lawang wesi iku mau.Mari ngono lawang wesine mbukak, terus wong wedhok tuwek iku mau mlebu nang ruangan cilik, terus pintune nutup maneh.Mari muni ting ! . . ., terus onok ongko siji murup, loro, telu sampek papat mendeg.Gak sui ongko papat murup maneh, terus telu, loro sampek siji mandeg.
Pas lawang wesine mbukak maneh, Wak So ambek anake kuaget tibake sing metu iku arek wedhok
cik rodhok longgar.Bareng wis didhukno selerekane, sik pancet nguapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis.
Romlah nyobak pisan ngkas ngedhukno selerekane rok cik tambah longgar.Tibake sik pancet ngapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis.Romlah nyobak maneh sampek ping telu, tetep ae gak isok.Kondekture wis gak sabar bengok-bengok.
Moro-moro onok tangane wong lanang ndhemok bokonge seko mburi, nyurung Romlah munggah bis.
Romlah mendelik nguamuk nang wong lanang iku,”Semprul !!! Gak sopan blas peno Cak, wong gak kenal athik wani-wanine ndhemok bokongku !!”.
Wong lanange nyauri,”Yo sampeyan Ning sing
ben isuk ndhik kebon semongkone onok tembelek.Sakjane Bunali weruh lek sing ndhodhok nang kebone ben isuk iku Wonokairun cumak gak wani nyeneni.Akhire Bunali masang pengumuman sing tulisane ngene “Ini kebunku, bukan WCmu !!!”.
cewek paling ayu nang kene, taripe yo paling larang. Sampeyan mesti gak cukup dhuwike, tak golekno sing liyane ae yo . . .”
sampeyan wis weruh tah lek taripku iku limang juta sekali booking ?” takok Sablah.Gathik kakean cangkem, Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.Mari ngono, Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis, Wonokairun minggat.Sisuke Wonokairun teko maneh nang Wisma Rindu Malam iku.
“Aku pingin pethuk ambek Sablah” jare Wonokairun.“Mbah, masio sampeyan wingi wis booking Sablah,
Wong mulai kasak-kusuk ngrasani mbah Wonokairun.
“Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek taripku
ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis, Wonokairun minggat.
Sisuke maneh, Wonokairun teko pisan maneh nang Wisma Rindu Malam.“Aku pingin pethuk ambek Sablah” jare Wonokairun.“Mbah, masio sampeyan wingi wis booking ping pindho, taripe Sablah pancet
ngrasani, tapi mbah Wonokairun cuek ae.
“Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek tarifku
ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena.
Bareng wis mari, Sablah penasaran ambek Wonokairun.“Mbah, sampeyan iku cik lomane ambek aku, sak umur-umur gak ono wong sing wani
lansung ping telu. Seko ndheso endhi sampeyan Mbah ?” takok Sablah.
“Lho iyo tah !!, aku ndhuwe dulur nang Sepanjang pisan.” jare Sablah kaget.
“Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu nggoleki awakmu gak ketemu, terus ngongkon aku nggolek awakmu kanggo nyerahno dhuwik warisan
Tapi Tatang gak ngiro lek iki tibake apel sing terakhir, soale Wiwik njaluk putus.“Cak rasane aku wis gak cocok maneh ambek sampeyan . .” jare Wiwik.Masio dirayu-rayu, Wiwik tetep ae njaluk putus, Tatang langsung lemes pamitan mulih.
gak dirungokno, Tatang langsung nyengklak bronpit bablas mulih.Mari putus, Tatang malih koyok wong liwung. Mangan gak enak, turu opo
nakokno sampeyan terus ” jare Wiwik.“Iyo tah, waduh aku gak ngiro lek bapakmu sampek sak mono ambek aku, opo jare bapakmu ? ” takok Tatang.“Bapakku ngamuk-ngamuk njaluk kaose
“Buuuk . .Ibuuuuk…!!!” jare Tole ambek nungkul ibuke.“Opoko Le, kon kok koyok diuber celeng . .?” takon Romlah.“Bu aku mari mergoki Bapak ambek Yuk Jah wong loro . . .” jare Tole ambek menggos-menggos.“Sik tak la, alon-alon lek cerito, longgo sing nggenah dhisik ..” jare Romlah ngayemno anake.“Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak mlebu nang omahe Yuk Jah.” jare Tole.“Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek Bapakmu teko, ceritone lagek diterusno. Aku pingin weruh reaksine Bapakmu. “jare Romlah.
Juli 2, 2008 pukul 3:32 pm	@ dokterearekcilik:
hahaha, iyo Mas … trus ngandhok bareng, … ceritane konco-konco nraktir wong ndeso ™ 😀
Ojo nesu mbah….mosok dengkul iso ngebul????
Sing ngebul rokokmu kuwi lho mbah….
honda.ngerti enggak koe.to lol se mua koe.koyo aku iki lho pinter.pokoke honda
Pancene wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah, tandhang gawe utowo cangkruk. Lha banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo gak njamin, sing penting lucu yo tak catet.
Ceritone gak masuk akal tapi sing penting lucu. Bagian kedua isine banyolan wong urip rumah tangga. Peno sing wis rabi koyoke kudhu moco iki, cik gak dibujuki ambek bojo sampeyan. Sing
papat sing nyeritakno keluarga Pak Imron sing ndhuwe anak wedho ayu jenenge Romlah. Umpomo sampeyan isok ngguyu moco buku iki, aku yo melok seneng. Rencanane aku katene nerusno sing jilid 2 ambek nggawe
Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
Jare ewangku “Peno kepingin didhulit
Sing pertama maju anake pedagang bunga. Bu gurune ngambung
Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas kadone diangkat, dhadhak netes. Ambek bu gurune tetesane
sampeyan ning ?” Jare doktere.
Yuk Jah terus cerito, “Iki lho dok, wis sak wulan iki aku malih ngentutan.
Sak jam isok ping sepuluh aku ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.
“Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok
ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
“Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki
mlaku budhal mancing. Moro-moro Nasip ndhelok onok lobang guedhe.
“Eh ayok dites jerune sak piro se lobang iki” jare Nasip.
Gempil njupuk watu kali terus diuncalno ndhik lobang mau.
Sui gak onok suorone blas… “Whuik jerune…,” jare Gempil
“Watune kurang gedhe be’e, cobak kelopo” jare Nasip.
Sepiii gak onok suorone…. “Whuik jerune…,” jare Gempil
Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone… “Cik jerune lobang iki..” jare Gempil
“Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe ?”
loro mbukak krane truk tanki avtur.
ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh tah ?” jare Uwar.
“Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?” takok Joko.
“Dhurung..” jare Uwar.
“Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae sak
Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh. Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong
menjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan”.
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,”Gak salah tah, sing ngesun mau
iku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek sing disun”.
pisan,”Kapan maneh rek,
isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tanganku dhewe”.
ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.
Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen. Ambek
moco surat wasiat saiki, pikire pak Mudhin.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi batik
sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”.
kepingin ndhuwe dhuwik sak karung,” jare Kayat
“Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong tah ?” bojone mulai purik.
“Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku
maneh awas kon yo !!!”
“Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok tah ?” jare tamune.
“Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik cak..” jare bojone Cak No.
macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan” jare bojone Cak No.
“Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan
pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken” jare Kusen ambek ngetokno seket
Pikire bojone Cak No, mek disun thok
satus ewu maneh” jare Kusen.
Pikire bojone Cak No, yo gak opo-opo se, paling mek diluk koyok mau. Mari
Bojone Cak No sueneng gak karuan, “Sing iki pisan cak… gae bonus”, jarene.
“Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan pisan” jare Munawar.
Munawar gak moleh tapi langsung nang bengkel
ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.
Bojone Kamit mbobhot guedhe, wis kari ngitung dino.
Mergo kepingin nyenengno bojo, Kamit manut opo jare konco-koncone.
amben sing kuat, soale masio mek seprapat, lorone wis gak ketulungan.
Mari moco aji-aji, Wak So mulai
Ambek Wak So dipindahno maneh lorone sampek separo.
Tibake Kamit tetep menter gak keroso loro blas.
Mergo sik keroso kuat, Kamit njaluk ditambah maneh lorone sampek telung
kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas”.
Mari ambekan dhowo, Wak So ngepolno tenogone gawe mindahno lorone ndhik Kamit kabeh.
“Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono
ambek ngimpi, wis kono turuo maneh” jare cak Srondhol.
Mari anake turu maneh, genti cak Srondhol sing
enak-enak nontok bal-balan ndhik tv, moro-moro bojone ngeriwuki
“Cak, lampu terase pedhot, tulung pasangno sing anyar po’o”.
“Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah…!!! ” jare Sumar
“Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu
ae arek iki, kon kiro aku iki PERTAMINA tah ..!!! ”
Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omah
Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jeding
Sumar yo ndhelok lek jerigen lengo gase wis diisi full.
Isuke Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi.
“Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek lanang ngganteng teko. De’e takok opoko kok nangis. Aku
yo isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
arek-arek sampeyan wis rabi ping telu. Yo tah ? ” takok Bunali.
“Sing kedua mati nguntal yuyu. ” jare Wonokairun.
“Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok iwake ?” takok Bunali.
“Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak uwen-uwen. ” jare Wonokairun.
“Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?” jare Bunali gak percoyo.
“Awakmu sing ke limo . . .”
Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. ” jare Bunali, kasire.
“Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. ” jare Bunali, kasire.
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji.
“Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? ” jare Bunali.
“Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno. Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. ” jare Wonokairun.
Bunali misuh-misuh gak karuan, ” Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek.”
sing nggudho langsung dikandhakno aku. ” jare Wonokairun maneh.
“Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . .”
Pak Imron ndhuwe anak wedok jenenge Romlah. Anake iki waduh uwayune pol. Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune iki areke mbethik. Masio Nakal tapi Soleh iku areke sregep, dikongkon sembarang mesti gelem.
Bareng ngerti lek Romlah disun Soleh, Ibuke Romlah terus muntap, duren sing sik tas dituku dijupuk terus digebekno nang raine Soleh. Soleh nangis gerung-gerung ngrasakno lorone. Mari ngono Bapake Romlah ngomong Nang Soleh, “Leh . Soleh, iku lak cumak kulit mongso kulit ae. Mosok ngono ae wis Nangis”.
Mari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak Imron oleh ewang anyar jenenge
ewange Bapak iku lho wuantik poll wonge. Wingi lak dikongkon Bapak ngedhuk sumur cik tambah jeru, lha terus lempunge digawe nguruk pekarangan.
Lha pas sore kate ngangsu, Bapak iku muring-muring nggoleki sumure gak onok. Tibake jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing malah bogang kabeh.
pithik. Aku pesen tulung brutune buaken, terus susuke simpenen ngisore bantalku.
Dhadhak pas aku katene turu, bantalku kok mbendhol. Tibake bantalku diganjel brutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik susuke. Wis tak buak, jarene.”
kongkon nggodhok pohong gawe sarapane Bapakmu !!”.
Kamut, Gempil ambek Togog enak-enak cangkruk di sore hari.
Moro-moro Romlah, anake Pak Imron, liwat numpak sepeda.
“Lek turu yo merem rek. Lak mosok
rek. Kapanane Soleh digebeg duren raine bundhas kabeh” jare Togog.
“Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe tah. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur.
Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang awakmu.” jare Kamut maneh.
Togog ndhelok onok sentolop seko kadhoan.
“He rek onok Hansip, age cepetan” mari ngono arek telu iku semburat ndhelik.
mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah melok gupuh kabeh.
Ambek mboke Romlah ditakoki, “Opoko awakmu iku, pencilakan koyok tandhak bedhes ?”
Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang kabeh. Lambene njedhir getien.
“Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku krungu akeh arek cilik-cilik bengok-bengok ambek kotekan ngene..telulas teng teng teng… telulas crek crek crek…
duren, godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang kalir sampek bundhas kabeh koyok ngene. Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing, mlayu sipat kuping.
“Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone arek iki Ji, mari kon
diguyang banyu, malinge tangi maneh. “Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
“Ampun Pak… sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi. Pedhet sampeyan iku gak onok mboke tah ?”.
jagal, bromocorah, korak lan sak panunggalane.
Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara.
“Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung, klambi dijatah, turu gak mbayar.
Opo maneh ndhik penjara iki awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu.” jare koncone Togog.
“Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling copet-copetan. Lha dhuwike bakal digawe main malem Seloso sisuk.
Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane arek anyar sing dikongkon
“Katene digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara. Lha malem Rebone iku acarane minum. Biasane arek
iku, sepuluh botol ae sik kuat aku” jare Togog.
“Lek awakmu nyabu ndhik hotel, pasti digerebeg terus dilebokno penjara. Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh. Wis tah, pokoke aman.” jare koncone Togog.
“Awakmu homo tah dhudhuk ?” takon koncone Togog.
“Ngawur ae, aku iki normal rek !!! ” jare Togog.
“Wah berat iki cak “, jare koncone Togog.
“Soale malem Jum’at, malem Sabtu ambek malem minggu iku acarane madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke “.
Persis koyok jilid siji, banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo sing podho step. Sing jenenge mblakrak, ceritone yo durung karuan bener sing penting lucu.
Ndhik buku jilid loro iki ceritone wis dicampur dhadhi siji, gak onok bab siji sampek bab papat maneh. Tapi isine kiro-kiro sik pancet, Wonokairun sik sueneng tukaran
Ngguyu iku termasuk salah siji hak asasine menungso, dhadhi gak perlu mbayar. Aku gak masalah lek bukuku iku nyebar nang endhi ae, tapi lek onok wong sing sampek wani ngomersilno, tak dungakno ngguyu pitung turunan gak isok mingkem.
kok isok ngono, yok opo ceritone ?” jare Brudin.
“Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?” Drakula
Arek loro iki wis sak wengi gentayangan golek mbun-mbunan gak
kok isok oleh getih akeh ?”.
Yuk Jah seneng ae, soale enak ambek doktere kan ganteng pisan.
Wis mari merikso, doktere ngomong ngene, “Waduh Ning, yo pantes bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu.”
Semongko Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen.
Bunali masang papan peringatan sing onok tulisane ngene, “Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun”
Sisuke Bunali nyambangi kebone maneh, pas di ijir semongkone sik pancet limolas.
“Wah tibake malinge gocik, tak bujuki ambek pengumuman ae wis wedhi ”
Wedhus Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus.
Bajak Laut Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat.
wis cumplung ditutupi kain ireng malih koyok bajak laut.
Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan sikile wong
“Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras”.
Dhadhak wonge ngerti, aku diuber terus sirahku digepuki
mercone tak sawatno wong dhodhol bakso terus dhelik maneh ambek ngisep
rokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono diguyang dhudhuhe bakso” jare Kentus.
“Wok nemen kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok guwung
“Kapok kon, mulakno tah ojok seneng nginceng. Paling kon
“Lho cak Mun, kate nang
wis, tak melok peno ae” jare Sablah ngalem.
Ndhik kono lak isis tah,
nang rolak tuku kepiting diadhai kresek.
Mergo gopoh kabeh, pas katene mlebu pekarangan dhadhak
digiring padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . .”
Wanita Besi Sutaji gupuh kabeh marani kantor pulisi katene lapuran.
“Waduh Pak Pulisi, aku sik tas ae dinunuti Margaret Tatcher ” jare Sutaji.
“Sampeyan ojok macem-macem lek lapuran . ” jare pulisine gak percoyo.
Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule
Super, jarene ngelak. Lha sisane iku ditetesno mripate, jarene mripate perih
“Opoko ceritone kok dhe’e sampek isok nunut awakmu ?” takok pulisine maneh.
dhe’e. Mergo wedhi, akhire dhe’e
Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek
“Kulo nuwun. ” jare cewek iku ambek nyepot sandal.
Muntiyadi bingung “Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek kagetan koyok ngene ?”
jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dokter Bunali.
seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari
isine mek pasir thok. Gak onok nakobar blas.
Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang Togog
Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih sekolah langsung
Muntiyadi bingung nggoleki bojone. Mari munyer-munyer sepedaan, akhire ketemu.
Muntiyadi kuaget, tibake Romlah lagi ndhodhok ndhik tengah lapangan, waduh sempel wong iki pikire.
Miturut wewangunane, tembung kaperang dadi 6 yaiku:1. Tembung Garba Tembung garba yaiku tembung loro utawa luwih sing dadi siji kanggo ngurangi cacahing wandane.Tuladha:a. jiwa + angga = jiwanggab. lebda + ing = lebdingc. nara +
rong (2) tembung kang (mèh) padha tegesé lan bisa nuwuhaké makna kang luwih teges. Bisa maknané perkara kang ana sesambungané, bisa uga kahanan kang mbangetaké.Panganggone Tembung Saroja :1. Wong Jawa pranyata nduweni kabudayan kang adi luhung.2. Pegaweyane mung
kanggo mangan saben dinane.4. Dedeg piadege gedhe
Tuladha:· sato kéwan = perkara kéwan· ayem tentrem = tentrem tenan· tepa tuladha = tuladha· tresna asih = asih tenan· colong jupuk = perkara nyolong utawa kagiatan nyolong.3. Tembung Éntar Tembung Entar yaiku tembung loro utawa luwih sing digabung dadisiji lan tegesé dadi béda saka asal-usulé. Tembung éntar tegesé ora kaya teges saluguné (kata kiasan) utawa tembungkang ora kena ditegesi sawantahé baé. Ing basa Indonesia diwastani tembung silihan (kiasan), ing basa walanda diwastani Figuurlijke betekenis.Tuladha:abang-abang lambe : ora temenan utawa mung lelamisan. abang raine : wirang, isin. adol bagus, adol ayu : mamerake baguse, mamerake ayune. adus kringet : nyambut gawe abot, mempeng.ala jenenge : ora dipercaya awong liya.alus tembunge : omongane kepenak dirungokake.atine ana wulune : duwe kekarepan ala, drengki srei.bau suku : tenaga, abdi.mbukak wadi : ngandhakake wewadine/rahasiane.mbuwang tilas : nutupi tumindake sing ala.cagak elek : srana supaya betah melek.cagak urip : srana kanggo nyukupi kebutuhane urip.cepak rejekine : gampang golek rejeki.cilik atine : sumelang, kuwatir4. Tembung camboranTembung camboran (basa Indonesia: kata majemuk), kuwi rong tembung utawa luwih kang digandhèng dadi siji ngliwati sawijining prosès morfologi. Prosès morfologi yakuwi prosès owah-owahan saka morfem dadi polimorfem, sing nduwèni kategori lanmakna wutuh, saéngga polimeorfem iku disebut tembung. Jroning basa jawa, ana telung prosès morfologi sing disinaoni, yakuwi: prosès wuwuhan (pengimbuhan), prosès rangkep (pengulangan), lan prosès camboran (pemajemukan). Prosès camboran (pemajemukan) yaiku prosès panggabungan morfem dhasar, sing biasa digabung yakuwi lingga karo lingga liyané. Camboran dipérang dadi loro, yaiku: camboran wutuh lan camboran udhar. Camboran wutuh minangka camboran sing konstruksiné digabung, saéngga ngasilaké siji makna. Déné camboran udhar arupa camboran sing konstruksiné kapisah lan maknané isih digabung, saliyané kuwi unsuré isih bisa digolèki.Miturut wutuh oranéMiturut wutuh orané, tembung camboran iki kapérang dadi loro, yakuwi:1. Tembung camboran wutuh, contoné: sisib sembir, baya pakéwuh, raja lélé lsp.2. Déné wujud sijiné yakuwi wis dicekak (wancah). Contoné: bangjo: abang-ijo, barji barbèh: bubar siji bubar kabèh,
siji lan sijiné, tembung camboran bisa dipilah dadi telu, yakuwi:1. Tembung camboran kang nduwèni teges sadrajad. (kopulatif). Contoné: gedhé cilik, tuwa nom, sumbang surung, sandhang pangan lsp. Reroncèn tembung bisa uga ditambahi tembung "lan" utawa"saha".2. Tembung camboran kang tembung kapidhoné nerangaké tembung kapisan (determinatif). Contoné: jambu kapuk, pelem gadhung, manuk dara, lsp.· Tembung camboran kang tembung kapisan nerangaké tembung kapindhoné. Conto: Parama sastra = sastra kang parama (linuwih), Pandhu putra = putrané Pandhu, lsp.Tuladhane:Camboran Wutuh1. Meja tulis, lemari kaca, buku
lsp4. Dewa-dewi, siswa-siwi, yaksa yuksi, putra-putri, lsp5. Lanang-wadon, gedhe cilik, enom tuwa, mangkat mulih, lspB. Camburan Tugel (Wutuh)1. Bangcuk : abang- pucuk2. Banjo : Abang – Ijo3. Barbeh : Bubar – kabeh4. Barji : Bubar siji5. Budhe : Ibu –gedhe6. Bulik : Ibu – cilik7. Dhegus : Gedhe – bagus8. Guru : digugu –ditiru9. Kupluk : Kaku –Nyempluk10. Kuping : Kaku – Njepiping11. Legi : Lemu –ginuk-ginuk12. Paklek : Bapak Cilik13. Saerah : Sae –Murah14. Tingwe : Nglinting Dhewe15. Thukmis : Bathuk –klimis16. Wandhak : Dewa –Cendhak.5. Tembung Rangkep Tembung Rangkep (Basa Indonésia: Kata ulang), kuwi sakabèhing tembung (senadyan mung sawanda), kang diwaca kaping pindho. Tembung Rangkep iki dibédakaké dadi telung werna, yakuwi: tembung dwilingga, tembung dwipurwa lan tembung dwiwasana.Tembung DwilinggaMiturut owah orané lingga·Dwilingga padha swara, yakuwi tembung kang diwaca kabèh linggané kaping pindho. Tuladhané: ibu-ibu, bapak-bapak, ésuk-ésuk, ramé-ramé.·Dwilingga salin swara, yakuwi tembung kang diwaca kaping pindho nanging ana wanda vokal kang owah. Tuladhané: mloka-mlaku, mleba-mlebu, meta-metu, mrana-mréné.Miturut tegeséTembung dwilingga bisa dipérang miturut tegesé utawa dadiné, yaiku:·Dadi tembung aran. Tuladha: undur-undur, uget-uget, alang-alang, ari-ari, ali-ali.·Dadi tembung kahanan. Tuladha: mangar-mangar, kelap-kelip, rintik-rintik.·Mbangetaké. Tuladha: Aja asin-asin (aja asin banget), Aja seru-seru (aja seru banget).·Tansah. Tuladha: Wis ajar kok ora isa-isa (tansah ora bisa), Arep wiwit maca kok lali-lali waé (tansah lali).·Senadyan. Tuladha: Alon-alon (senadyan alon), cilik-cilik (senadyan cilik).·Wektu. Tuladha: Awan-awan, bengi-bengi, bedhug-bedhug.·Paling. Tuladha: Murah-murahé, akèh-akèhé, larang-larangé.Tembung DwipurwaTembung Dwipurwa kuwi tembung kang diwaca kaping pindho mung ing wanda kang pisanan baé. Tuladha: dedunung, tetuku, lelaku, leluri,sesawangan.Tembung DwiwasanaTembung Dwiwasana kuwi tembung kang diwaca kaping pindho mung ing wanda kang kapindho (mburi). Tuladha:
rakitaning tembung kang luput, nanging wis umum utawa lumrah, menawa dibenerake malah dadi saya salah, mula uga diarani salah kaprah.Tuladha:a. nggoreng peyekb. nggawe lemaric. mbakar sated. negor gedhange.
SING SOPO WAE AREP BUKAK PPOB OJO SALAH MILIH AYO MILIH POSPAY SING WIS MENUSANTARA KANG UJUNG WETAN GENDUGE UJUMG KULON WIS ONO KABEG
wong kanggoku sg bener ki yo koyo ngono kuwi kok...sampeyan wae sg underestimate karo akuHapusNugraha Arif Karyanta17 Januari 2016 06.05Aku yo ora nambah nambahi kok bro,wong kanggoku sg bener ki yo koyo ngono kuwi kok...sampeyan wae sg underestimate karo akuHapusBudi
kangLak nuruti dalel seng keras2 isine mek perang lo kang,,Kabeh wes diator jodone dewe dewe enek apik yo enek elek,lek wong sak ndonyo apik kabeh ndak mlaku kang ndonyane,seng demen nyudingi kancane njajal pikirane di imbangne
pinter dongen nulis lan mocotembe burine bakal sangsoroAkeh kang apal quran hadisteseneng ngaferke
Geografi lan demografi[besut | besut sumber]
Jembar wewengkon 3,247 km² (12.6% saka total jembaré pulo),
VènetoTiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.16, 11 Maret 2016.
Miss Indonésia iku kontès ratu ayu ing Indonésia sing dianakaké déning MNC liwat Yayasan Miss Indonésia kanthi dhukungan saka prusahaan kosmetik Sari Ayu. Ajang kontès ratu ayu iki diangkah kanggo nyiapaké figur wanita Indonésia sing bakal dadi dhuta ing
Slogan Miss Indonésia ya iku "Semua Mata Tertuju Padamu".
Peserta[besut | besut sumber]
Penilaian[besut | besut sumber]
2006: C2B2 - Cantik, Cerdas,
Indonésia 2007 disiapaké minangka dhuta kanggo kabèh kegiatan corporate social responsibility MNC GROUP
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.glamourxxx-newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
etok-etok lali nek engko malem minggu tulung
duit sewuan kanggo bojo tuo, seket ewuan nggo bojo enom,
Leren disik nda.. kerjo terus garai cepet sugih,
tresnamu koyo godong kates.. paiiit!
nek koe pengen ngerti rasa'ne atiku saiki?
tulung yen ono wong golek mantu aku diomongi yo..
ora ngreken lambene uwong, sing penting niatku
yank! nek selingkuh pamit yo.. (tak sangoni)
lagi ditunggoni bojoku, ojo bbm sing mesra-mesra
aku ora malam mingguan, sandalku pedot!
paseduluran lan pokoke bahasa jawa iku ngangeniii lan ngademke ati. Kepriben mantep ora?
0 Response to "[BBM IMAGES] GAMBAR DP LUCU BAHASA JAWA"
”Duh Gusti ingkang mboten nate sare, kawulo nyuwun angungipun pangaksami saking kalepatan ingkang kawulo
Tionghoa) Humboldt, Melayu-Polin?sia log. propinsi ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah
yo ngregani….ojo koyo sing wes wes…ngafirke wong deweke yo kafir…ngaku duwe agomo
Gurih Martabak Telur Otak-otak Goreng Pangsit Isi Ayam Pastel Goreng Rempeyek Risoles Rujak Pengantin Tahu
Basa pamrograman C iku basa pamrograman komputer. Digawé taun 1972 déning Dennis Ritchie kanggo Sistem Operasi Unix ing Bell Telephone Laboratories.
Senadyan C digawé kanggo mrogram sistem lan jaringan komputer nanging basa iki uga sering dipigunakaké jroning ngembangaké software aplikasi. C uga akèh dianggo déning manéka jinis platform sistem operasi lan arsitektur komputer, malahan sawetara compiler sing populèr banget wis ana. C sacara luar biasa mengaruhi basa populèr liyané, utamané C++ sing dadi èkstènsi saka C.
Ing taun 1978, Dennis Ritchie lan Brian Kernighan macak édhisi pisanan saka buku sing judhulé The C Programming Language. Buku iki nganti saiki diakoni minangka kitab suci Basa C lan minangka referensi utama pemrogram sing kepingin weruh Basa C, utamané amarga cakupan buku ini ngenani Basa C pepak lan gampangé program sing digawé conto jroning buku iki.
Vèrsi Basa C sing ditampilaké jroning buku iki banjur dikenal jroning kalangan pemrogram minangka C K&R. Ing buku The C Programming Language édhisi kaloro banjur nglingkupi ANSI C sing dikenalaké tiba mburi.
ANSI C & ISO C[besut | besut sumber]
Ing perkembangané, muncul vèrsi-vèrsi C liya sing wusanané gawé bingung kalangan pemrogram. Amarga saka iku, ing taun 1983, American National Standards Institute (ANSI) gawé komité kanggo gawé siji vèrsi standar Basa C. Sawisé ngliwati prosès dawa lan rupak, ing taun 1989, wis kasil disahaké standar sing dijenengaké ANSI X3.159-1989, vèrsi iki kerep dijenengaké ANSI C, utawa kadhangkala C89.
Taun 1990, vèrsi ANSI C diadopsi déning Organization for Standardization (ISO) kanthi pangowahan sethithik kanthi jeneng ISO/IEC 9899:1990. Vèrsi iki kerep dijenengaké ISO C utawa C90. Amarga vèrsi ANSI C lan ISO C mung nduwèni prabédan sethithik, mula C90 lan C89 ngarujuk marang basa sing padha.
C99[besut | besut sumber]
Vèrsi C99 digawé déning ISO C ing taun 1999. Vèrsi ini diangkah utamané kanggo nambah dhukungan marang pamrograman mawa orièntasi objèk, utamané sawisé C++, sing digawé adhedhasar basa iki antuk panggonan sing istimewa ing kalangan pemrogram
Hello, World![besut | besut sumber]
Ing ngisor iki conto program prasaja sing bakal nyithak kalimat "Hello, World!" migunakaké pustaka stdio.h (ANSI C):
Ndherek Dewi Maria, temtu geng kang manah.
Boten yen kuwatosa, ibu njangkung tansah.
Kanjeng ratu ing swarga, amba sumarah samya.
Nadyan manah getera, dipun godha setan.
Wit sang Puteri Maria, mangsa tega anilar.
Menggah saking apesnya, ngantos kelu setan.
Boten yen ta ngantosa, klantur babar pisan.
wonten "💘TEMBANG KANGEN💘Monggo engkang ngersakne sak wontene mawon ngeh damel jampinipun sayah
MANUNGGAL KAWULO GUSTI: MANUNGGAL KAWULO GUSTI
keraton sing ora nguri uri tradisi ngadisaliro yang adiluhung saka leluhur,
iso munggah nilai komenmu...kecuali nggo jeneng putri ne wes luweh seko 21..
BrenciA KerenS on 2/20/2009 09:49:00 PM
mengko ilang dewe yo mas aprii nek liyane wes neng nduwurku kabeeh..
ora ana	Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti
maturnuwun pak, kulo dados ngertos nek review kados niku, nuwun Click
wong jowo: Gejala Flu Burung dan Penularan Infeksi Virus Flu Burung
menawi mboten klentu menika petruk saking tembung fatruki, tegesipun sae (kebaikan), menawi semar saking tembung syimar tegesipun sebarkan...gareng saking tembung khairan tegesipun tebihi (jauhi) baghong saking tembung bagho... tegesipun ala (kejelekan)...
semar, gareng, petruk, baghong berarti.. sebarkan kebaikan jauhi kejahatan.....menawi mboten wonten aksara2 jawa njih mbah2e kula panjenengan tasih nyembah watu... ananging sakmenika njih sami adigang adigung ngaku ngertos dalan ananging tindak tandhukipun njih nyimpang....namung nyembah khayalan ngaku nyembah pengeran....sareng2 kemawon kang sami2 nyuwun ngapunten... maturnuwun...
ben ora merengHapustiyang jawi asli29 Juni 2012 07.30wah, nuwun sewu njih pak budayasenijawa,....menawi mboten klentu panjengan punika klentu lho pak. malahan saged diwastani ngawur. petruk menika saking tembung pet+ruk (yen kepepet ojo kemaruk),... menawi
sajen ono cedhak gong). sedoyo puniko wonten artosipun nggih dados sampun ngawur nggih
bikin wong podo ngamuk...kurang gawean...BalasHapussogol bintoro22 April 2016 04.11sing
NGAJI-A Sedaya dulur mangga yen ngaji Ngaji Al Quran lan Hadits Nabi
Perkara repot aja turuti Digawe sangu urip lan mati Yen isih cilik diwulang ngaji mBesuk yen gede supaya ngerti Lamuna sira durung pada ngerti Pada ngaji-a marang Kyai Senajan tuwa pada ngaji-a Aja mung dongeng lan crita-crita Putra putrine diwulang ngaji Sholih-
Krenteging ati pancen kepingin kaya kanca-kanca dek semana
hyang" angsal ater- ater wa-. Tegesipun roh ingkang dipepundhinamargi pinercaya roh saged damel beja cilakanipun manungsa. Wayang punika wewayangan utawi gegambaran watak lan jiwanipun manungsa. Wayang mujudaken pangejawantahan pribadi manungsa. Wayang punika pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang wujud 2 dhimensi utawa wujude 3 dhimensi. Kang wujud 2 dhimensi umume, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawi wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora patia akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi media digital kasebat e-wayang.Crita kang dilakonaké dijupuk saka épos Mahabharatalan Ramayanakang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang kaya ngéné iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa.Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCOing
kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi.a. SajarahPara ahli durung ana kang bisa masthèkaké kapan wayang wiwit ana ing Indonésia. Nanging yèn ndeleng prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kira-kira wis ana sadurungé agama Hindumlebu. Nalika kuwi lakon wayang durung nganggo crita-crita kang dijupuk saka India. Pagelaran iki dienggo sarana nyembah marang roh leluhur.Sawetara anggitan sastra jaman Mataram anyar akèh kang nulis perkara sajarah wayang. Nanging, para ahli sajarah ora sarujuk marang apa kang tinulis ing kono amarga ora cocok marang cathetan lan tinggalan sajarah kang wis ana.Prasasti paling kuno ana ing abad kaping IV Masehi. Prasasti ngemot ukara mawayang kanggo pagelaran pahargyan sima utawa bumi perdhikan. Katrangan kang luwih trewaca ing prasasti Balitung, udakara 907 Masehi. Ing kono tinulis si galigi mawayang bwat Hyang macarita bimma ya kumara. Artiné kira-kira: Si Galigi ndhalang kanggo Hyang kanthi lakon Bimma Sang Kumara."Agama Hindu kang mlebu ing Nusantaragawé crita wayang béda karo asliné. Crita Ramayanalan Mahabharatawiwit dienggo kanggo dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), akèh crita saka India kang mlebu lan digawé gagrag jawané. Wayang wiwit nyebar ing ngendi-ngendi nalika Majapahit nguwasani Nusantara.Crita-crita kang asliné saka India iku pungkasané wis geseh karo sadurunge. Para pujangga Jawa gawé crita dhéwé kanggo mepaki apa kang wis ana. Ing Pedhalangan, crita-crita iki sinebut lakon carangan.Jaman Islam mlebu, Walisangauga nganggo wayang ing panyebarané. Ing jaman iki wiwit ana Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah akèh ngepasi Mataram anyar. Walanda kang digdaya gawé kraton Surakarta ngracik akèh crita wayang kanggo nglelipur ati.Indonésia merdika uga nyumbang gagrag wayang kang manéka warna. Manéka warna wayang mau ana kang tetep digelar ana kang mung urip ing jamané dhéwé. Wayang kang paling akèh dienggo yaiku wayang kulit purwa.b. Sebutane WayangYèn dijupuk saka ukarané, wayang kuwi saka wewayangan, amarga pagelarané ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi manèh. Wayang dadi ora mligi bonéka kang ana wewayangané. Wayang golèk kang digawé saka kayu ora ngandhelaké wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran bonéka kang digelar déning dhalang. Umumé, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa.Wayang iki digawé saka tatahan kulit kèwan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana.c. Wayang ing tanah Jawa 1. Wayang Bèbèryaiku wayang kang digawè saka kain utawa kulit lembu kang awujud bèbèran (lembaran). Saben bèbèran kuwi nggambarakè sakadegan crita. Yen wis rampung dilakonkè, bèbèrane digulung manèh. Wayang iki digawè jaman krajaan Majapait. Wayang iki asalè saka Pacitan lan Gunung Kidul. Wayang iki digawè kanthi kuwat ing bab rong dimensinè kanthi seni lukis ing kanvas. Wong-wong kang nglèstarèkakè wayang iki yaiku: Musyafiq kanthi gawè wayang bèbèr kang narasinè paraga-paraga wayang, Suhartono kanthi luwih nyiptakake figur wayang kang corakè dèkoratif lan ornamèntik, Agus Nuryanto gawè wayang bèbèr kanthi saka wujud wayang purwa banjur diabstraksi saka rèalitas uripè manungsa ing saben dinanè. 2. Wayang Kulit3. Wayang klithik4. Wayang Golèkuga akèh wong sing arani wayang tengul. Wayang iki digawè saka kayu lan diklabèni kayata manungsa. Sumbering crita kajupuk saka Sejarah kayata crita Untung Suropati, Batavia, Sultan Agung, Banten, Trunajaya, lsp. Crita wayang iki uga bisa kajupuk saka dongéng nègara Arab. Yèn pèntas kang dadi ciri khasè wayang golék yaiku ora nganggo kelirutawa layar kayata wayang kulit.5. Wayang Gedhog:Wayang iki wujudè mèh padha karo wayang kulit. Kang digawè kurang luwih taun 1400-an. Sumbèring crita saka crita raja ing Jawa, antaranè Banten, Singasari, Mataram, Kediri, lsp. Wayang iki mung bisa ditemokakè ana musèum.6. Wayang Menakyaiku wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong. Critanè yaiku babagan dakwah Islam kayata: Wong Agung Jayengrana, Imaryana, lan Umarpadi.7. Wayang Kancil:Wayang iki uga diarai '''wayang Dupara'''. Wayang sing digawe saka lulang. Crita serine Kancil.8. Wayang Wahyu: uga kasebut '''wayang bibel''' iki diciptakè dèning Bruder Tèmothèos kanggo nyiarkè agama Kristen.9. Wayang Pancasila.10. Wayang Sejati11. Wayang Jemblung:Wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong. Wayang iki sumebar ana ing daerah pesisir lor, Blora, lan Cepu. Critanè babagan Cacad kaya kethoprak.12. Wayang wong:Wayang wongyaiku wayang kang diparagakè wong kang ana gerakan tarinè. Sumbering crita saka Ramayanalan Mahabarata. Paguyuban kang misuwur kanthi pagelaran wayang iki yaiku Ngèsthi Pandawa (Semarang), Sriwedari (Surakarta).13. Wayang Sandosa14. Wayang Ukur15. Wayang Jawa16. Wayang Topéng17. Wayang Potèhi:Wayang kang awujud bonèka cilik-cilik. Critanè mangsa jaman kraton Tar-Tar utawa Babad Cina. Thio Tiong Giè yaiku salah sijining dhalangwayang potèhi ing Semarang Tengah kang manggon ing Dèsa Pesantrèn, Kelurahan Purwodinatan. Dhèwèkè nduwèni prinsip paribasan CinaTiongkokkang dadi semangate kanggo nglestarekake Wayang potèhi iki yaiku:”TAK ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi.” Yen ta wayangan dhèwèkè nggunakakè basa Indonèsia kanggo basa pengantar, bèda karo para sesepuhè sing biyèn nggonakakè basa Cina. Ciri khasè dhewèkè uga kerep nggunakakè tembang campursari. Thio Tiong Gie saiki umurè wis 76 taun, akeh prihatinè mikirakè kabudayanè sing mung didelok dèning saglintir wong sing kalah adoh yèn dibandingakè karo jaman biyèn. Langka banget sing kepèngin nyinaoni wayang iki sing dadi generasinè mung siji ntok wongè yaiku Oei Tjiang Hwat sing kerep ngancani yèn ta wayangan.[6]Para niyaganè adoh banget yaiku saka SurabayaDhèwèkè menehi tuturan "Yèn ta diwènèhi panjang umurè nganti 100 taun, dhèwèkè bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahè digawè dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepèling-pèling kang manfaati tumrap uripè manungsa." Wayang RévolusiWayang Dongèng:Wayang DhongengWayang kang digawè saka dluwang kang digambari wayang awujud kèwan-kèwan. Wayang iki nyitakake babagan donyanè kèwan kang dadi sarana reflèksi saka donyanè manungsa. Ana wayang iki disarujuki ora ana sing dadi dhalangkang lumrahè tunggal dadi sakabèhing paraga ana wayang,
ingkang njalari cucak ngedalaken iler kuning naliko dipun plirit, monggo diaturi perikso sekret urethtra, utawi kultur kuman (biakan kuman)…
“Yok opo se peno iku, wong aku sering tuku kok !” jare Romlah muring-muring.
“Lho sampeyan onok contone tah ?” jare sing dhodhol.“Yo!. Iki lho barange.” jare Romlah ambek ndhudhuhno wadahe deodorant kosong.
Sing dhodhol kudhu ngguyu tapi dimpet.“Ning !! Iki ngono deodorant biasa sing kanggo kelek” jare sing dhodhol.
Romlah tersinggung diguyu-guyu.“Lho peno iku sing ngengkel ae, woconen tah tulisane iku.” jare Romlah ambek njentit ngangkat roke sampek “bagian bawah”e kethok.Bareng sing dhodhol moco, tibake tulisane
“Wis saiki ngomongo maneh !!! Awakmu sik pingin pethuk ambek Gempil tah ???!!!,” jare Muntiyadi maneh.
dhadhak aku mergoki bojoku lagi indehoi ambek koncoku,” jare Muntiyadi.
“Wis gak usah dipikir. Bojomu lak pancen ngono kelakuane, pegaten ae, wong wedhok sik uakeh sing tahes komes,” jare Paidi.
“Iku sik gak sepiro. Aku wis putus asa,
“Opoko bojomu iku, wong tak dhelok bojomu iku tahes ngono lho.” jare Cak So.
“Ngene lho Cak. Aku iki biasa njajan. Lha pas mari main malam pertama wingi, aku ngetokno dhuwik seketan. Pikirku, arek wedhok sing bodine koyok ngene paling
Mari kencan ambek pacare, Cak War kepingin rokokan.Mari rogoh-rogoh celono, Cak War gak nemu koreke, terus takok pacare be’e ndhuwe korek.
Pas mbukak laci, tibake Cak War ndhelok onok fotone wong lanang dhempal
mirip.” Cak War mbedhek maneh.
“Dhudhuk Cak, peno salah maneh. “ jare pacare.“Lek ngono sopo wong iki ?” Cak War tambah penasaran.
seneng akhire onok wong sing eling ambek ulang tahune.
“Wah . .pancen kebacut anak bojoku mosok lali ambek ulang tahunku ” pikire Cak Dri.Pas arep mangan siang, Yuk Ni ngejak metu wong loro.
kosan, Yuk Ni ngongkon Cak Dri ngaso dhiluk.
“Cak, anggepen iki omahmu dhewe. Aku tak nang kamar dhiluk, wis tah pokoke aku onok kejutan gawe sampeyan.” jare Yuk Ni.
Pas ditinggal ijenan, Cak Dri wis mbayangno kejutan
merem mbayangno bodine Yuk Ni ambek wudho kelesetan nang sofa.
Dhadhak ujug-ujug dumadhakan, Cak Dri kuaget sampek mecitat krungu onok wong akeh nyanyi
Serat ‘Arab djaman wektu niki, sampun mboten kanggo, resah sija adil lan kukume, ingkang kangge
Kidungan Puji Hayu Indonesia	Kidungan Puji Hayu Indonesia
anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing
wis dadi wong Tegal sejak 2001. Seneng dadi wong Tegal, soale masyarakate rakhat-rakhat. Laka sing males-malesan. Kabeh pingin ngembangna diri. Sing sugih ora pada kadiran sugihe, sing mlarat ya terus berjuang. Klambine wong sugih pada bae sing dienggo kamben wong mlarat. Kuwe hebate wong Tegal. Wong mlarat moci nang lesehan, wong sugih ya
By: maulana on 5 Juni 2008 at 6:44 am
HALLO I NYONG PADA BAE ANAK TEGAL, AYO
By: wawan on 10 Juni 2008 at 10:00 pm
Nyong wong kejambon pgen duwe kanca sing bisa
Gula perédhuksi ya iku golongan gula (karbohidrat) kang bisa ngredhuksi senyawa-senyawa panampa èlèktron, tuladhané ya iku glukosa lan fruktosa.[1] Pucuking sawijining gula peredhuksi ya iku pucuk kang ngandhut gugus aldehida utawa keto bebas. Kabèh monosakarida (glukosa, fruktosa, galaktosa) lan disakarida (laktosa,maltosa), kejaba sukrosa lan pathi (polisakarida), kalebu minangka gula peréduksi.[1] Umume gula peréduksi kang diasilake gegayutan raket karo aktifitas enzim, ya iku tansaya dhuwur aktifitas enzim mula tansaya dhuwur uga gula perédhuksi kang diasilaké.[1] Cacahé gula perédhuksi kang diasilaké nalika réaksi diukur kanthi nggunakaké peréaksi asam dinitro salisilat/dinitrosalycilic acid (DNS) ing dhawaning gelombang 540 nm.[1] Tansaya dhuwur biji absorbansi kang diasilaké, tansaya akèh uga gula perédhuksi kang
ora panen, ya kuwi merga tingkah lakune dhewe. Lemahe kudu diajeni, kudu dimulyaake, kaya ibu sing nglairake. Lemah kuwi Ibu Pertiwi, sing nglairake urip sing ndadekna kecukupan kawit jamane nenek moyang nganti dina iki."
”Para mitra Sekar Kedaton, sareng puniko kulo suwun rawuh panjenengan
wong jowo: BASA KAWI: ARANE SASI JAWA LAN SASI ARAB
tuwih ibu-ibu kaliyan bapak-bapak guru ingkang kula hormati, lan rencang-rencang kula tuwih adhi-adhi kelas ingkang kula hormati.Ingkang pembayuh kula panjatkan puji syukur dhumateng Allah SWT. ingkang sampun maringi kesehatan lan kenikmatan-kenikmatan dhumateng kula sedaya, lan teng dinten puniki kula saged reriungan kaliyan selebeting acara perpisahan kelas tiga.Lan teng dinteng puniki kula mriki walinipun kelas tiga ngaturaken pakewed dhumateng bapak lan ibu guru ingkang sampun ngebimbing lan ngedidik kula sedaya selaminipun kula sedaya dados siswa teng sekolah MTsN Jatibarang. Dhumateng Bapak-bapak kalian ibu-ibu guru tuwih adhi-adhi
puniki, menawi selaminipun kula sedaya kathah ndamel kesawonan-kesawonan ingkang dipun seja utawi ingkang mboten dipun seja, lan tingkah laku utawi perbuatan-perbuatan ingkang mboten santun dhumateng bapak lan ibu guru tuwih adhi-adhi kelas, kula sedaya nyuwun pangapura, dhumateng adhi-adhi kelas kula pesen, sinau ingkang sregep, turutana nasehate wong tua panjenengan sedaya, taatina tata tertib ingkak wonten teng sekolahan.Lan kula sedaya nyuwun do’ane mugi-mugi kula sedaya saged nglanjutkan sekolah ingkang langkung inggil malih, lan mugi-mugi Allah SWT saged ngewudhaken cita-cita kula sedaya ingkang
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwakarta, Banyumas, Purwadadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temaggung, Ungaran, Wonogiri, Kendal, Wonosobo,
nggilani tenan mbak,iku ndase mbok
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwakarta, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
Tumpeng Merah Putih, Nasi Tumpeng Sederhana, Nasi Tumpeng Kuning
Archivo .ING Rozszerzenie Pliku .ING Estensione .ING .ING
Nan 7.1 raw manga, Saiki Kusuo no
warniTansah angeluri kabudayan jawi Kasengkuyung mring poro pangarsiKanti tulus ikhlas trusing atiDo dijogo supoyo ngremboko koncoBen lestari tan gawe kuciwo Lk :Ojo nganti lali angleluriOjo lali marang jati diriTumut mbangun raharjaning nagriTansah amarsudi pamrihe dimen lestari reff :kembali ke atas..campur manis… sumber
Kaca-kaca ing kategori "Cithakan pamérangan administratif Singapura"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.05, 13 Mèi 2013.
Opo maneh aku tergolong sing miskin buku...[Misalo aku nduwe buku yo ora meh tak nggo bahan...]
Gurune Cah Bagus on 9/07/2009 09:34:00 PM
Aku copy paste wae ben ketok wis moco + ketok
Simms Waypoints Sling Pack, Large, Gunmetal
Ana papan sing jero lan cethek. Tegese papan yaiku .....
5. Sinten numpak sepur bayare setalen. Wong niki sepur dhur terus dhateng .....
6. Aja wedi ngombe ...... supaya waras.
7. Listrike mati, mula bengi iki peteng ......
a. Branang b. Ndhedhet c. Semburat
9. Marang wong tuwo kudu andhap .....
11. Man, kowe mrene karo .......?
12. Roni : “ ...... kowe menyang omahku?”
Toni : “Dina Senen ngarep.”
13. Barang sing diperlokake nalika gawe layangan antarane ......
14. Kowe tuku buku iki .......?
15. Kasenangan sing mawa aksara o jejeg yaiku .....
6............... Mancing ana paedahe.................................................o di arani aksara .. sing didukani buguru?
Sapinggire kali gedhe akeh wong padha ....... u............
Bumbune pedhes amarga nganggo ......................... e..............................................
Lir ilir lir tandure wis .B.....
Aksara a... Basa krama aluse seneng yaiku ...............................................................
Ukara pitakon dipugkasi nganggo tandha ................ ............
…….Isinana ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk !
6. Ani lagi . ibu saweg masak sop ayam.
Pakanane sapi yaiku …. Petruk. Wangsulana pitakon ing ngisor iki !
Manawa mlaku ing ndalan kudune ana sisih ….
Simbah saweg ngunjuk kopi. bapak saweg ….
Wacan ing ngisor iki kangggo nggarap nomer 8 – 11. tuti lan tati lagi sinau bareng._________________________
Ing kana Bintang lan Fajri ajar nglangi nganggo ban. Kapan
5. Basa sing tembunge kabeh nganggo tembung ngoko diarani basa.gendhong
2... Bapak tindak kantor nitih sepedha motor. Tembung sing kalebu tuladha aksara o jejeg yoiku.kromo alus / inggil
c..Owahana ing ngisor iku dadi ukoro krama andap/ lugu !
8.. Sing kalebu tembang dolanan yoiku. Ukoro iku nggunakake basa.pakon
c. Bocah sing sregep sinau bakale dadi bocah sing.titik
a. Tembung adus benere..Ibu lara untu....pitakon
c. Tembung kramane untu yaiku.. Pak Agus ngagem
c.. Tandha sing digunakake kanggo ukoro durung rampung
a. . Basa sing tembunge kabeh nganggo tembung krama diarani basa..
6.. Pak Jaya lara tangane. Tembung sarung iku tuladha aksara swara U.
E, mbok ya mesem, merengut pedahe apa
e, mbok ya ngguyu, susah pedahe apa
panjalukku, jik, tetepa ing janji
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.10, 2 April 2013.
Kopdar Banyumas : Kanggo Ngraketke Paseduluran Kopdar Chapter Banyumas II, Tambah Dhulur Maning…(part 1) Kopdar banyumas II Kopdar Chapter
Arsip Kategori: aksara Jawa	30Jul2013	CA dan TJ	Dikirimkan di aksara Jawa	by cahjawa	Carakan Anyar lan Tuladha Jejeg
Seratan Jawi ngandhap menika ngginakaken font Tuladha Jejeg ingkang sampun mlebet unicode
ugi wonten tetembungan Jawi ingkang tumpuk tiga konsonan-(napa nggih basa Jawinipun?)ipun. Awit saking menika, sandhangan panyigeg pangkon (
ingkang papanipun wonten ing sisih kanan ingkang dipunpasangi, saged dipunparingi pasangan malih waton boten ketingal tumpuk tiga. Kados CUMPLUNG kaliyan KECEMPLUNG menika.. Ananging ingkang JUMBLENG kedah dipunpangku rumiyin awit pasangan ba …
a. mblusuk= am- + blusuk —–>
ugi saged nggantosaken tandha koma/ PADA LINGSA ( ꧋ ) menawi kapanggih tembung ingkang kedah sigeg nanging sawingkingipun ugi wonten koma.
—-> Aku mangan, adhiku dolanan.
Menika boten kaserat: (a.) ꧎
Katrangan: Seratan (a.) nika dados ukara ‘rancu’ amargi tanpa koma. Menapa ‘aku mangan adhiku (sing lagi) dolanan’? Menawi badhe ngangge pada lingsa, lajeng dipunserat ing pundinipun pasangan HA? Dadosipun ingkang leres nggih seratan (b.).
Mekaten ingkang saged kula aturaken.. Wonten kirangipun, kula tansah ngrantos paniti priksa saking ingkang langkung pana babagan menika..
Etil alkohol; hidroksietana; alkohol; etil hidrat; alkohol absolut
ora ana wernané lan minangka alkohol kang paling asring digunakaké ing padinan. Senyawa iki minangka obat psikoaktif lan bisa ditemokaké ing ombèn-ombèn kang ngandhut alkohol lan ing alat termometer modern. Etanol ya iku salah sawijiné obat rekreasi kang paling tuwa.
Etanol kalebu ing alkohol ranté tunggal, kanthi rumus kimia C2H5OH lan rumus empiris C2H6O. Etanol ya iku isomer konstitusional saka dimetil eter. Etanol asring dicekak dadi EtOH, kanthi "Et" minangka cekakan saka gugus etil (C2H5).
Fermentasi gula dadi etanol ya iku salah sawijiné reaksi organik paling wiwitan kang tau dilakokaké manungsa. Èfèk saka ngonsumsi etanol kang bisa nggawé mabuk uga wis dimangertèni wiwit biyèn. Ing jaman modern, etanol kang dituduhaké kanggo kagunan indhustri dikasilaké saka kasil sampingan pengilangan minyak bumi.[1]
Etanol akèh digunakaké minangka pelarut manéka werni bahan-bahan kimia kang dituduhaké kanggo konsumsi lan kagunan manungsa. Tuladhané ya iku ing minyak wangi, perasa, pewarna panganan, lan obat-obatan. Ing kimia, etanol ya iku pelarut kang wigati uga minangka stok umpan kanggo sintesis senyawa kimia liyané. Ing sujarahé, etanol wis suwé digunakaké kanggo bahan bakar.
Etanol wis digunakaké déning manungsa wiwit jaman prasejarah minangka bahan kang nggawé mabuk ing ombèn-ombèn kang ngandhut alkohol. Residu kang ditemokaké ing paninggalan keramik kang umuré 9000 taun saka Cina bagéyan lor nuduhaké bilih ombèn-ombèn alkohol wis digunakaké déning manungsa prasejarah saka jaman Neolitik.[2]
Etanol lan alkohol mbentuk larutan azeotrop. Mula pemurnia etanol kang ngandhut banyu kanthi cara penyulingan padatan mung bisa ngasilaké etanol kanthi kemurnia 96%. Etanol
nggambaraké bilih etanol ya iku senyawa kang kawentuk saka karbon, hidrogen, lan oksigen. Ing atun 1808, Saussure kasil nemtokaké rumus kimia etanol. Sèket taun sabanjuré (1858), Couper mublikasikaké rumus kimia etanol. Mula etanol ya iku salah sawijiné senyawa kimia kang kapisan ditemokaké rumus kimiané.[3]
Sepisanan, etanol digawé kanthi cara sintetik ing taun 1826 kanthi kapisah déning Henry hennel saka Britania Raya lan S.G Serullas saka Perancis. Ing taun 1828, Michael Faraday kasil nggawé etanol saka hidrasi etilena kang dikalisis déning asam. Prosès iki kaya prosès sintesis etanol indhustri modern.[4]
Etanol wis digunakaké minangka bahan bakar ing Amerika Serikatwiwit taun 1840. Nanging, pajek panggunaané ora ekonomis. Pajek iki dibusak ing taun 1906[5] lan wiwit taun 1908 otomobil Ford Model T wis bisa dilakokaké nggunakaké etanol.[6] Nanging, kanthi anané larangan ombènan kang ngandhut alkohol
Sifat-sifat fisika[besut | besut sumber]
Sifat-sifat termofisika saka campuran antarané etanol karo banyu lan dodekana
Volume kang luwih saka campuran etanol karo banyu (kontraksi volume)
Kesetimbangan uap-cair campuran etanol karo banyu (kalebu uga azeotrop)
Kesetimbangan padhet-cair saka campuran etanol lan banyu (kalebu eutektikum)
Celah ketercampuran (miscibility gap) ing campuran dodekana lan etanol]]
Etanol ya iku cairan kang ora ana wernané, gampang nguap kanthi ambu kang khas. Etanol kebakar tanpa abluk kanthi ilat geni awerna biru lan trakadhang ora bisa didelok ing cahaya kang padatan.
Sifat-sifat fisika etanol mliginé diéprabawani déning anané gugus hidroksil lan cekaké ranté karbon etanol. Gugués hidroksil bisa mèlu ing jero ikatan hidrogen, saéngga nggawé etanol dadi cair lan luwih angèl nguap saka senyawa orèganik liyané kanthi massa molekul kang padha.
Etanol ya iku pelarut kang serbaguna, èncèr ing jero banyu lan pelarut organik liyané, kayata asam asetat, aseton, benzena, karbon
kayata pentana dan heksana, lan uga larut ing senyawa klorida alifatik kayata trikloroetana lan tetrakloroetilena.[8]
Campuran etanol-banyu nduwé volume kang luwih cilik saka gunggung cairan loro kasebut kanthi kapisah. Campuran etanol lan banyu kanthi volume kang padha bakal ngasilaké campuran
etanol lan air bakal mbentuk azeotrop hingan watara kanthi perbandingan 89 mol% etanol lan 11 mol% banyu.[11]. Perbandhingan iki uga bisa dinyatakaké
nyerep banyu saka udara. Sifat gugus hidroksil kang polar njalari etanol bisa larit ing akèh senyawa ion, mliginé
sithik ing etanol.[8] Mula etanol uga nduwèni ranté karbon nonpolar, etanol uga larut ing senyawa nonpolar, kayata lenga atsiri.[13] lan akèh perasa, pewarna, lan obat.
Nambahaké sawetara persèn etanol ing banyu akal ngudhunaké tegangan permukaan banyu kanthi akeh. Campuran etanol lan banyu kang luwih saka 50% etanol asifat gampang kebakar lan gampang murub. Campuran kang kurang saka 50% etanol uga bisa murub yèn larutan kasebut dipanasaké dhisik.
nm dan 18,35 °C).[7]
Sifat-sifat kimia[besut | besut sumber]
Etanol kalebu alkohol primer, kang tegesé bilih karbon uga talènan karo gugus hidroksil paling ora nduwèni atom hidrogen loro kang katalèn karo etanol. Rekasi kimia kang dilakokaké déning etanol akèh-akèhé ing sakupengé gugus hidroksilé.
Reaksi asam-basa[besut | besut sumber]
Gugus hidroksil etanol nggawé molekul iki rada basa. Etanol mèh netral ing njero banyu, kanthi pH 100% etanol ya iku 7,33, berbandhing karo pH banyu murni kang gedhéné 7,00. Etanol bisa diowahi dadi konjugat basané, ion etoksida (CH3CH2O−), kanthi ngreaksiké karo logam alkali kayata natrium:
2CH3CH2OH + 2Na → 2CH3CH2ONa + H2
CH3CH2OH + NaH → CH3CH2ONa + H2.
Reaksi kaya iki ora bisa dilakokaké ing larutan akuatik, amarga banyu luwih asam tinimbang etanol, saéngga
kanthi anané seng klorida dikenal minangka reagen Lucas.[14]
CH3CH2OH + HBr → CH3CH2Br + H2O
Reaksi karo HBr mrelokaké proses refluks kanthi katalis asam sulfat.[14]
Etil halida uga bisa dikasilaké kanthi ngreaksiké alkohol lan agen halogenasi kang khusus, kayata tionil klorida kanggo nggawé etil klorida, utawa fosforus tribromida kanggo nggawé etil bromida.[14]
CH3CH2OH + SOCl2 → CH3CH2Cl + SO2 + HCl
Mbentuk ester[besut | besut sumber]
Kanthi kahanan ing sangisoré katalis asam, etanol ngreaksi karo asam karboksilat lan ngasilaké senyawa etil eter lan banyu:
RCOOH + HOCH2CH3 → RCOOCH2CH3 + H2O.
Supaya reaksi iki ngasilaké rendemen kang cukup dhuwur, banyu prelu dipisahaké saka campuran, reaksi dumadakan nalika etanol kawentuk. Etanol uga bisa mbentuk senyawa eter kanthi asam anorganik. Dietil sulfat lan trietil fosfat dikasilaké kanthi ngreaksikaké etanol kanthi asam sulfat lan asam fosfat. Senyawa kang dikasilaké déning reaksi
Etanol bisa dioksidasi dadi asetaldehida, banjur dadi asam asetat. Ing awak manungsa, reaksi oksidadi iki dikatalisis déning enzim awak. Ing laboratorium, larutan akuatik oksidator kaya asam kromat utawa kalium permanganat digunakaké kanggo ngoksidasi etanol dadi asam asetat. Prosès iki bakal angèl banget ngasilaké asetaldehida amarga kadadèn overoksidasi. Etanol uga bisa dioksidasi dadi asetaldehida tanpa oksidasi luwih manèh dadi asam asetat nggunakaké piridinium kloro kromat (Pyridinium chloro chromate, PCC).[14]
C2H5OH + 2[O] → CH3COOH + H2O
Kasil oksidasi etanol, asam asetat, digunakaké minangka nutrien déning awak manungsa
Hr = −1409 kJ/mol[15])
94% etanol terdenaturasi ing sawijining botol kanggo kagunan rumah tangga
Etanol uga dikasilaké kanthi petrokimia lumantar hidrasi etilena utawa kanthi cara biologis lumantar fermentasi gula karo ragi.[16]
Hidrasi etilena[besut | besut sumber]
Proses suwé kang tau digunakaké ing taun 1930 déning Union Carbide[19] ya iku kanthi ngehidrasi etilena kanthi cara pra langsung lan ngreaksikaké karo asam sulfat
C6H12O6 → 2 CH3CH2OH + 2 CO2.
Proses ngembangaké ragi kanggo ngasilaké alkohol diarani fermentasi. Konsentrasi etanol kang dhuwur bakal dadi racun kanggo ragi. Ing jinis ragi kang paling toleran tumrap etanol, ragi kasebut mung bisa tahan ing lingkungan 15% etanol adhédhasar volume.[20]
Kanggo ngasilaké etanol saka bahan-bahan pati, tuladhané serealia, pati kasebut kudu diowahi dhisik dadi gula. Ing panggawéyan bir, iki bisa dilakokaké kanthi cara ngekum wiji gandum ing jero banyu lan ngenengaké dadi cambah. Wiji gandum kang anyar kasebut bakal ngasilaké enzim amilase. Wiji cambah gandum didheplok lan amilase kang ana bakal ngowahi pati dadié gula.
Kanggo etanol bahan bakar, hidrolisis pati dadi glukosa bisa dilakokaké luwih cepet nggunakaké asam sulfat èncèe, nambahaké jamur kang bisa ngasilaké amilase, utawa campuran antarané rong cara kasebut.[21]
Sifat Medis[besut | besut sumber]
KimiyaAlkoholKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
kober (ngalor)….sing nabrak kang sisih kidul
Sapa jenenge paraga wayang slide 1?Rahwana Ramawijaya Kumbakarna Gathutkaca
judul-judulny entuh kaya lg curhat pa….
Reply	jojo	September 5, 2008 at 2:24 am	mas jupri…….
mbok Q jaluk tulung golekke artikel sing apik meneh….
wah saiki ono emone yo? ak meh melu ah... tak nggawe dewe
lair 6 Juli 1781 – pati 5 Juli 1826 ing yuswa 44 taun) punika Gubernur-Jendral Hindia-Walanda ingkang paling ageng. Panjenenganipun punika satunggiling warganagari Inggris. Panjenenganipun dipuntélakaaken ugi minangka pangadeg kutha lan nagari kutha Singapura. Panjenenganipun kalebet tiyang Inggris ingkang paling dipuntepangi minangka pangrita karajan paling ageng ing dunia.
Raffles ing Inggris[besut | besut sumber]
Ing Inggris Raffles ugi arupi pangadeg lan ketua pisanan Zoological Society of London. Raffles dipundadadosaken satunggiling bangsawan nalika taun 1817.
Panjenenganipun tilar donya sedinten sadèrèngipun ambal warsanipun ingkang kaping-45, tanggal 5 Juli 1826, amargi apoplexy utawi stroke. Amargi pangadegipun ingkang nentang perbudakan, keluwarganipun boten dipunidinaken nyarèaken ing pekarangan greja mriku (St. Mary's, Hendon). Larangan punika dipunwedalaken pendhéta gréja punika, ingkang keluwarganipun mundhut kauntungan saking perdagangan buruh. Nalika gréja punika dipunwiyaraken taun 1920-an, pasaréyanipun dipunlebetaken ing bagéyan bangunanipun.
Raffles ing Singapura[besut | besut sumber]
Ing Singapura, nami Raffles kathah dipunanggé: Raffles
Rafflesia[besut | besut sumber]
Nami Raffles ugi dipunanggé minangka nami satunggiling genus saking saklompok tetanduran parasit obligat, Rafflesia, kanggé ngurmati jasa-jasanipun. Salah satunggil jenissipun kagungan kembang sejati paling ageng ing donya: padma raksasa utawi Rafflesia arnoldi ingkang dados salah satunggil saking kembang nasional Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stamford_Raffles&oldid=1089613"	Kategori: Pamimpin InggrisSajarah SingapuraGubernur-Jendral Hindia-WalandaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
JUAL POTENZOL OBAT PERANGSANG WANITA DI JAWA TIMUR Meliputi:
"Kon laopo sepedaan nang kene ?" takok Muntiyadi.
"Ngene lho pak, aku iki seneng olahraga nang pinggit laut, angine enak." jare Togog.
"Lho laopo sepedamu apik-apik athik kon
Togog sepedaan maneh. Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok wingi.
Kiro-kiro wis seminggu, Muntiyadi mulai bosen merikso Togog. Dhadhi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo diperikso maneh wong mek pasir.
Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang Togog ditraktir ngopi lek isuk.
Mari ngono Muntiyadi dipindah tugase mbalik nang markas besar, gak tau pethuk ambek Togog maneh.
Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar. Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir.
"Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin awakmu isok sugih koyok ngene.
Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir, selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?." takok Muntiyadi
asadurrofiq, on 14 Desember 2008 at 21:22 said:	Sugeng Ndalu Kanjeng Pr@bu…
Mbok bilih Kanjeng Pr@bu badhe ngersakke Soal UN Matematika soho Prediksinipun kagem UN tahun 2009 saged mendhet dateng Blog kulo, gratis…tis..tis…
Ingkung Mbah Demang, Ingkung Mbah Cempluk, Ingkung Gubug
Piye kok iso ngono qih,,mbiyen gawe narik kopling karo stut’e po ndak di sepuh..
Pnyaku jg gtu tp msh aman rencana arep tk sepuh…
Reply	Cahya Wisnu Ardi	June 2, 2012 at 12:57 pm	Woke Mas Dab,nguri2 budaya Jawa,
Na Jakarta sering kok pertunjukan wayang, dhalange yo kondhang2, nek nonton ketemu wong jawa kabeh, hha
Na FB group’e jenenge Sutrisna Ringgit Purwa, gabung wae Mas Dab,
Saiki jarang je cah enom seneng wayang, kalah karo korea2an, padahal apik pwoool, akeh piwulange,
Aku arep tuku wayang asli na kene laran gtenan je, mending golek na ngomah luwih akeh & hargane
eh nak pengen tuku buku wayang (non pakem) tak saranke buku “perang” karangan putu wijaya, opo “anak bajang
Wis gedhe mbok ajar dewe 😆 ~Dony
Apik tenan mas, dadi pengen mbeguru mbek kowe mas…
pikirku moto asap ning hutan sing gek kebakaran 😆
**maklum : cah ndeso, ngerti “pethik
Kok akeh sing mirip wong wedok mas. Contone sing Gold wave kaya wong hamil, dynamic wong hamil lagi tengkurep, gesture ibu2 lagi gendong bayine. Nek sing blissfull iku wong lagi nguantil. Labyrint kaya alat musik and september rush kok kaya lagi
gender gendhing gendhing lampah goal tones gong ageng gong cycles Hardo Budoyo hear Indonesian irama Javanese gamelan Javanese music Javanese musicians kempul kendhang kendhang gendhing kenong Ketawang Ketawang Subakastawa kethuk klenengan Ladrang Ladrang
hanenggih pundi ta negari, pundi ta desa, ingkang wonten wisma kang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi tembu...
tekane ing ken elan keprije kaanane ing kala wiwit-wiwitane.Moeng bae woes jakin, en kemadjoean lan tata-soesilaning wong Inḍija kene iki bibit-sekawite saka dajaning wong nḍoe kang asale saka ing tanah Inḍoe sisih kidoel.Katjarita nalika taoen 261 sadoeroenge taoen alanda ing Inḍoe-ngarep ana ratoe adjedoeloel Praboe Açoka, djoemeneng nata ing negara Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep digoeloeng didadekake nagara sidji, kang geḍe lan sentosa. Akire bisa kelakon, meh satanah Inḍoe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing ratoe sawidji. Moeng ing poentjit kidoel, wiwit saka
peketjapan Djawa: Malawa) kesoewoer wiwit atoesan taoen sadoeroenge taoen Walanda nganti tekan abad 9, dene komboel-komboele wiwit ing tengahing
betjik pengolahe, wong-wonge paḍa poendjoel ing kawanterane, setya-toehoe, roekoen lan ngoedi marang oenḍaking kawroeh.
Kang kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China, Malaka lan kapoeloan Soenḍa, ija para bangsa ing Inḍoe sisih kidoel ikoe, loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong Inḍoe, dene geḍe-geḍening emigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing tanah Inḍoe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsa-bangsa ing
bokmenawa dadi baboning kawroeh lan kagoenan toemraping tanah-tanah lijane kang
Angkor, ikoe darahing ratoe ing Soematra.
Pradja-pradja maoe ing sekawit nganti soewe enggone nganggo agama Boeda.
Kang wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng Citarum).
Karajan iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning adege ora kawruhan. Ratu ratune darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.
Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :
3. Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.
Yen mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusane Ratu Jawa Kulon menyang
menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan.
Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwene lan kepriye rusake. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahake adat lan panguripane wong bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwe akal niru kapinterane wong Indhu.
3. Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman samono.
Nalika wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg mangetan, menyang Tanah Jawa Tengah.
Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulane banjur dadi sor-sorane. Wong Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo kepang. Enggone dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangane kayata: emas, salaka, gading lan liya liyane. Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu
dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku.
Mirit caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane. Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).
Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan.
Wong Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu craken. Wong Arab iya akeh kang lelawanan dedagangan.
Sabakdane tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanane karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna.
Agamane wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.
Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku
ora seneng pikire, mulane kerep ana pasulayan gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama Indhu mau saikine akeh banget, kayata:
– Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasane ratu darah Sanjaya.
– Candhi ing Kalasan ana titi mangsane tahun 778, ayake iki candhi tuwa dhewe (Budha), yasane ratu darah Syailendra.
– Candhi Budha kang misuwur dhewe, yaiku Barabudhur lan endut.
– Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.
Ing dhuwur wus kasebutake yen Tanah Jawa Wetan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wetan ora pati akeh, yen katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitane abad 10 ana pepatihing
Ambawahake: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”
Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggone mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane lagi kasrakat.
Minangka pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing
ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.
Pangadilane Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling, sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahe.
Saka enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu
ngagem agem ageman sarwa sutra, remane diukel lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang.
Karsane Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.
Dene kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.
Mungguhing babad Jawa jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:
Karajan Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun. Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.
Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitane abad kang kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon seda, keris ditinggal ing sandhinge layon. Urusaning prakara: mitrane Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmane Ken Dhedhes.
Sasuwene dicekel Ken Angrok negarane tata, reja, wong cilik banget sungkeme. Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para ratu ing Majapait.
Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?” Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambate kang putra, wasana banjur keprojol pangandikane; kang putra dicritani lelakone wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun, pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris diparingake.
Anusapati banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku: Ranggawuni, putrane Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yen ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhewe bakal kena ukum pati.
Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda.
Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.
Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri Wisynuwardhana pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.
Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti sok wani ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi unjuk unjukan.
Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan bae (wuru), mulane ora rekasa pinurih
wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggendhong Sang Putri garwane Raden Wijaya, putrane Prabu Kartanagara. Lampahe Raden Wijaya sasentanane nusup angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yen wis antara suwe diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake, dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane pait. Awit saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.
Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah
Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangedhêpe marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing
kono akeh rerusuh, wonge akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Pasei, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuke aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke kalebu jajahan Majapait, rajane darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa
lurugan mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.
Tumeka saprene Sang Adityawarman sarta nayakane loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae.
Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane Prabu Ayamwuruk. Kang kuwasa ing
besuke kalah karo Banten. Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekane dina iki uga iya isih akeh tilas tilase.
Ing tengah tengahane tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkatake wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya entuk pitulungane wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune kacekel, peni peni raja peni dijarah rayah, Raden Wijaya nulungi putri putri, putrane Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 – 1309).
Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi. Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon craken luwih luwih mrica, barang barang mas utawa
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora
banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu Jayanegara kang gumanti sadhereke putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani. Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangeran diangkat dadi
nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake Lombok, Madura, Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.
Awit saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanane padha ginadhuhan tanah dhewe dhewe ing samurwate. Dene kuwajibane para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran “Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya Wetan kabeh, kayata: Tanah Jawa Wetan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (
Tanah Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe ing sateruse.
Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi dhewe dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge diwajibake jaga lan ngopeni candhi padhepokan mau. Kawula liyane padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning bumine), lan kena ing pagaweyan gugur gunung lan sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhe banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyane.
Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo
iya dadi gedhe banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kehing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang
Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri,
lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.
Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha nganggu gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wetan ana krajane aran Galuh, kang ngadegake ayake ratu aran Pusaka, ratu liyane jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.
Perangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah Jawa Wiwit Adege Karajan Karajan Islam lan Tekane Bangsa Europa tumekane Gempale Karajan Mataram lan Ambruke Vereenig de Oost indische Compagenie (VOC) tahun 1500 – 1799.
Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadine Islam terkadhang sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wetan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencarake agama Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.
Bareng kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 – 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.
Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.
Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus uga kasebut Pangeran Sabrang Lor. Iku putrane Raden Patah utawa Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing
nganti pitung tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu Majapait.
Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana, jalaran rayine tumuli: Pangeran Sekar Seda Lepen, wis disedani putrane raden Trenggana, kang aran Pangeran Mukmin. Sajroning jumenenge Sultan Trenggana (tahun 1521 – 1550)
sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur, kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangeran Sekar Seda Lepen. Ing semu putrane Pangeran Sekar Seda Lepen kang asma Arya Panangsang arep malesake sedane kang
pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakulone bengawan Sala.
Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwe panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakake dening Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.
Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah bae. Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe, padunungane Kyai Pamanahan mau isih awujud desa.
Putrane Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus, utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.
Panembahan Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran karacun. Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Senapati ngerehake Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake, nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa kareh Mataram. Ing nalika iku akeh kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh, kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing
Ing wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Pasei mau ing tembene aran Sunan Gunung Jati, maune bok menawa aran Faletehan. Iku ipene Raden Trenggana. Marga saka pitulungane Raden Trenggana ing
Kutha Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled, jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhune panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.
Nalika iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang). Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.
Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangeran Yusup. Ratu ing Pakuan seda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. Saweneh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turune wong wong sing padha ngungsi mau. Pangeran Yusup lumrahe karan Pangeran Pasareyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasedane Pangeran Yusup, Pangeran Jepara utawa Pangeran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyane Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangeran Yusup. Kang gumanti Pangeran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. Nalika iku yuswane lagi 9 tahun, mulane nganggo diembani ing Mangkubumi.
Sing marentah kutha Jakarta sebutan Pangeran, dhisike Ratu Bagus Angke lan tumurun marang utra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jerone pager ana mesjide omah gedhe sing didalemi sang Pangeran, alun alun lan pasar. Iku mau kabeh dumunung ing pusering kutha. Dagangane ora pati rame kaya ing Banten. Tanah tanah sakubenge kutha isih kebak buron alas.
kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang dening Pangeran Mas, wayahe Sunan Prawata, Sandyan patihe malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa.
Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajine +/- 20 sen. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sen bae tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawane ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyene becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahe isih gedheg, mung senthonge pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwe pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapane lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhe lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahe Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akeh. Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakane diingu dawa, wajane dipasahi lan tinretes ing mas utawa disisigi.
Ngageme sepatu utawa selop mung yen ana ing daleme bae. Pandereke ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak. Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngereh praja. Ing mangsa perang para prajurit oleh kere, sandhangan lan pangan. Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akeh. Ing Banten sing nyambut gawe temenan mung para batur tukon, wong cilik liyane meh ora nyambut gawe, mulane padha ora kacukupan. Yen ana wong ora bisa mbayar utange, iku banjur dadi batur tukon saanak bojone. Wong kemalingan ing Banten akeh; maling kang kacekel, kena nuli dipateni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosane sarana mbayar dhendha marang Sultane. Yen ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojone wong mau. Jalaran saka iku akeh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasane Sultan Banten gedhe banget, nanging prakara nagara lumrahe dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhene prau lautan) lan senapati.
Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wetan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadene kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujuge ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimake menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Venetie lan Genua; banjur disebarake ing nagara liya ing Europa. Lakune kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwen, mangka kerep diadhang ing begal. Marga saka iku pametune tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.
Bareng wong Turki melu melu gawe kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyane banjur arep mbudi akal bisane oleh dagangan saka tanah Asia dhewe ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara bae. Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.
Bangsa iku enggone lelayaran saya suwe saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisire tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabeh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhewe.
Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia nuli
mumbul mumbule wong Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.
Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwe panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. Lakune nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhe, wong wonge wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan sasat tansah dimungsuh bae, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaereh marang Demak. Rehne wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan tansah ngrekasa banget, mulane banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha dene ora percayane. Wasana enggone dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedheni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabane, kang anggedheni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi beteng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijen ijenan (monopolie) lan Sultan ing kono. Ing tembene kang dadi dhok dhokane wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wetan wong Portegis padha mencarake agama Kristen.
Bareng wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga
asmane Sang nata ing Sepanyol. Saka panemune Chr. Columbus wus tetela yen jagad iku bunder kepleng, dadi yen saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya, mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina.
Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore. Sultan
Sarehne wong Sepanyol, kancane Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulane bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugake enggone ngubengi bumi, tekane ing Sepanyol maneh
wong Sepanyol kang dipanggedheni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.
Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panase, ngudi, lungane wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastekake dening Kangjeng Paus.
Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukake pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmane ratu ing Sepanyol (Filips II). Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencarake agama Kristen.
Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwake didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku lelayarane prau prau momot barang dadi rame. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyane, kayata: mertega, keju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul. Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wetan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabeh lelayarane prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangane bangsa Walanda. Ing wiwitane abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencarake dagangan mau menyang tanah tanah liyane saperangan gedhe iya bangsa Walanda. Iku kabeh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang maune mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.
Ing pungkasane abad 16 wong Walanda banget pangudine marang ada ada anyar lan banget kepengine marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critane lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang maune manggon ing Portegal. Apa maneh ing nalika iku akeh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasane karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa Walanda banjur diengel engel amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabeh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhewe, bathine mesthi bakal luwih akeh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonane asal. Wiwitane nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perlune nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhe. Sarehne layar metu lor iku terang yen
nuli wong Walanda arep nekad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalane menyang Indhiya ana ing Lissabon. Dene kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngelmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakune ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.
Satekane ing palabuhan Banten praune wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakake wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwe ing dhek kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakake dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawuse tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamaneh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing praune wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancane 8 dicekel lan dilebokake ing kunjara. Cornelis de Houtman lan kancane 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus maneh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yen ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangetan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisire Tanah Jawa kang sisih kidul.
Tekane ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang manggedheni Yacob van Neck. Sarehne van Neck mau wong kang alus bebudene ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek
Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas. Wong Walanda enggal bae oleh dedagangan mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.
Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang Pangeran ing Banten ora kena ngayomi sakehing Walanda. Sandyan praune Harmens mung lima, nanging nekad nempuh praune wong Sepanyol. Salungane wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.
Ora antara suwe ana prau Walanda teka maneh, panggedhene aran Yacob van Heemskerck enggal bae oleh dedagangan, praune kang lima wis kebak, nuli dilakokake bali menyang nagara Walanda, dene prau sakarine banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawise kebak praune banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokake prau menyang tanah Indhiya. Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratune. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggone golek dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegake kantor.
Praune wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duweke maskape maskape cilik. Sanadyan kang nduweni tunggal bangsa lan kabeh padha tulung tulungan yen ana bebayaning dalan, ewa dene mungguh enggone dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akeh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsane
sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena
nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepake 60.
Para Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bageyan 1% ne ajining momotane prau, mulane pangkat
dhewe mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedheni Van Waerwijck, angkate ing tahun 1602 uga. Sakehing lojine maskape maskape lawas banjur didadekake lojine VOC.
Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahe para punggawa. Mungguh perlune loji
beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan
mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokake ngudi bisane nekem kepulowan bumbon craken mau, yen ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasesa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakake prajangjian bisane lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkeh) iku pulo kang dhisik dhewe dadi duweking Compagnie. Ora suwe saka kecekele pulo Ambon ing kuwasane VOC. pulo Bandha Nera (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.
Marga enggone menang perang iku, laku dagang bumbu craken katekem ing kuwasane Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhewe
aandeelhoudere VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepe, nuli diedumi maneh 50%, dadi sataun bae tampane para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5% Nanging kauntungan samono iku mungguhing satemene kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adege VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku. Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa maneh 30%, nanging tumekane tahun 1619 wis ora oleh maneh. Wong wong padha ora rujuk, yen pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akeh
adhem bae. Mulane sabakdane tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegake. Racake pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%. Kajaba panyekeling dhuwit, cacading paprentahane Compagnie, isih ana maneh, yaiku enggone kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akeh warga VOC. kang metu saka pakempalan.
Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwe kantor akeh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisane ngesur wong Walanda, mung bae enggone mungsuh ora wani ngedheng, awit mundhak ngadekake gesreking prentah Walanda lan Inggris.
2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.
VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegake loji.
Saka rembuge Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa leren anggone perang, padha seleh gegaman ing dalem 12 tahun. Prakara tanah Indhiya katemtokake ing prajangjian, yen wong Walanda lestari kena ndarbeni jajahan enggone ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijegi ing liyan ing wektu awiting seleh gegaman. Mungguh ing atase tanah Indhiya awiting seleh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngenteni udhuning dhawuh. Ana ing Indhiya ketara banget, yen wong Sepanyol ora nganggep bedhami seleh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.
VOC. iku enggone ngregani bumbon craken saka kepulowan Moloko murah banget, dagangane wong bumi dhewe dilarang larang. Tindak kaya mangkono iku ndadekake karugiane bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa. Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkeh akeh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi. Wong Bandha banget muringe, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris. Admiral Verhoeff, utusane VOC. dicidra dipateni.
Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadekake jajahan VOC.
Marga saka pakewuh warna warna iku VOC. duwe panemu yen pangrehe kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekane wektu semono, siji sijining loji ana pangrehe dhewe, para pangreh ora merduli marang pangrehe loji liyane. Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakehing kantor lan eskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhe suwiji, jenenge Gouverneur Generaal (GG.). Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gaweyan lan uripe para punggawa. GG. iku panyekele paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie.
Cacahe warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran “Lid” mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggone melu parepatan mung yen ana rembug sing perlu perlu banget.
ora bisa mutusi, putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan.
Pamanggene Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhekake panguwasa, gawe kapitunane wong Sepanyol lan Portegis.
Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana
Inggris ngejegi pulo Run, jajahane VOC. ing Moloko. Ing nalika iku JP. Coen atetepake nguwasani sakehing prakarane VOC. ing Tanah Jawa. Coen enggal tumandang merangi wong Inggris. Kang iku ndadekake
loji ing Jepara dirusak dening kawulane Panembahan Mataram, lan tetela banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadekake beteng. Ora lawas JP. Coen ditetepake dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619. Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggone memungsuhan padha dene ngedheng. Kantore wong Inggris kang adhep adhepan betenge wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani. Kapale wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhening eskader Inggris.
Coen sandika njaluk baline, nanging wong Inggris malah mangsuli sugal. Beteng Inggris enggal ditempuh, nganti kena obong, tahun 1618. Ora antara lawas beteng Walanda dikepung ing
Inggris gedhe ana segara dipethukake prau Walanda, perange dedreg, wasana kesaput ing wengi. Esuke JP Coen ora wani methukake prau Inggris maneh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yen ana kapepete kepeksa nungkul, nungkula marang wong Inggris, aja nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten. Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh beteng ing Jakarta. Pangeran Jakarta, Wijaya Krama, gela banget, dene ora diajak rembugan ing wong Banten, nuli golek akal bisane ngrebut beteng dhewe.
P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara. Van Raay sing nggenteni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti. Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhewe aweh weruh marang wong Walanda supaya masrahna beteng. Van Raay kendhak atine, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungake sedyane Van Raay saandhahane. Wong Banten ora aweh, yen beteng Jakarta tumiba ing wong Inggris.
Pangeran Jakarta ditungkeb, jajahane kagamblokake marang Banten. Rehning wong Banten crah karo wong Inggris, eskader Inggris mundur saka Jakarta. Beteng Walanda dikepung ing wong Banten. Bareng wong Walanda ngerti yen bakal
saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakake bujana, beteng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungane JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung beteng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur. Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancane diulungake. Sarehne v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggone netepi wajibe, mulane tampa paukuman abot saka JP. Coen.
banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yen para panggedhene VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.
Wosing prajangjian mangkene: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhewe dhewe sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarekake. Kulake kudu
ora senenge dene ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahane VOC, Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulane ing saoleh oleh rekadaya bisane males marang VOC. Walanda. Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris. Sarehne ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratela yen wong Bandha kang wenang ndarbeni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisesa, dipateni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawane Compagnie, nanging diwajibake nandur pala, lan pametune kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitane tahun 1623 JP. Coen lereh marga saka panjaluke dhewe. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudinge Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggone dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gesrek lan wong Inggris.
Karampungane pangreh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris. Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejegi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarehne akeh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi. Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.
Wiwit adege kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegake pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangreh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.
Carpentier wiwit nganakake pajeg dhuwit kanggo mbecikake tindhaking piwulang sarta pangadilan lan maneh gawe yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.
seda wis tinggal weling, yen kang putra penenggah, Mas Jolang kang kalilan nampani warisan kraton Mataram, dene putrane pembayun, Pangeran Puger nrima jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.
kang gumanti jumeneng nata Raden Mas Rangsang, ajejuluk Prabu Pandhita Cakrakusuma. Nalika jumenenge Kangjeng Sultan lagi yuswa 22 tahun; ewa semono wis kinurmatan ing para kawula. Pangastane paprentahan piyambak bae, mung kala kala mundhut rembuge wong kang pinitaya, lan putusaning rembug banjur didhawuhake
makidupuh tanpa nganggo lemek, lan ora ana kang udut utawa nginang. Sinewaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinewaka, utawa kang duwe laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripe para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akeh kang sawenang, anggugu ing sakarepe dhewe, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokake pajeg akeh.
Kersane Sultan Agung Tanah Jawa iki kabeh kareha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwe utawa ngetokake wragad akeh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon. Mungguh mungsuhe ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wetan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.
ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perange kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepunge kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawe, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahake, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya maneh.
Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangane kali Brantas, kali Surabaya dibendung. Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara. Jalaran saka reka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alane banyu mau, miturut crita, wonge Surabaya kang kehe 50 60.000 iku mung kari 1.000. Wasana Tanah Jawa Wetan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaereh ing Mataram. Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.
Sultan Agung nerusake prajangjiane kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegake loji ana ing Jepara. Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: “Aku sumurup, yen tumekamu ing kene ora nedya nelukake Tanah Jawa”. Enggone Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimake beras. Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawe pakewuh dening Baureksa, bupati ing Kendhal. Malah baureksa lan bupati liyane padha ngreka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.
Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah. Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipateni lan ana pitulas kang dikunjara. Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong saperangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wetan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.
Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan. Ing sasi April
arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.
Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah saweneh ana kang dipateni. Bareng sabedhahe kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi. Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, ewa dene kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan maneh lan Compagnie ing Betawi. Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung seda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun bae lan Compagnie.
Karsane Sultan Agung arep ngerehake Tanah Jawa kabeh iku wis akeh kelakone, nanging perang mau ndadekake karusakan ing Tanah Jawa.
Nalika utusane VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha eram ndeleng kehing wong ing kutha kutha, kehing beras pari apa dene kehing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasile, nanging bareng antara limalas tahun maneh, akeh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug. Mulane mengkono, marga Sultan Agung iku nggone arep nggayuh karsane iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabeh kawula kudu melu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akeh kang tiwas ana ing dalan. Gampang yen mung arep bisa ngira ngira kehing prajurit kang dilurugake, yen ngelingi pangepunge kutha Betawi kang ping pindhone.
Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapate. Nalika nglurug Madura, kehing prajurit nganti 160.000.
Yen ana wong sabangsa kalah perange, kerep kelakon wong kabeh mau kapeksa ninggal tanahe. Nalika bedhahe Madura, kutha kutha lan desa desa ing kono meh kabeh dirusak, para ratune dipateni, wonge cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis meh ora kadunungan ing wong.
Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akeh banget, nganti ing negarane (Priyangan) meh entek wonge. Sakalahe Wirasaba bupatine kablenegake ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas. Sultan Agung iku ora ngajeni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem bae, pangandikane: tanah Mataram isih sugih wong.
Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regane beras saya larang lan wonge saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulane ing tahun 1618 lan 1626 akeh padesan ing Tanah Jawa kang wonge mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati. Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakake iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah senapati lan prajurite dhewe iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yen perange kalah.
Miturut crita, saundure wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh mateni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwane baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.
Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyenapati ing perang, dadi kasengka banget. Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahe banget dadakan, nganti dadi lan tiwase.
Wis tetela banget yen tujune Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangane. Sarehne kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulane kudu bisa mbalekake panempuhe wong Europa liyane. Bisane kelakon, mung yen prajurite dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardane Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikane adege Betawi bisa ngundurake ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindake ana ing Moloko tetep diarani siya, ewadene meksa klebu wong ambek sudira ing pakewuh lan ora wegahan.
Diemen dadi GG., Compagnie ngancik ndedel dedele, awit van Diemen pancen GG. kang cakep ing bab sakabehe.
Ing tahun 1638 jajahane wong Portegis ing Ceylon karebut ing senapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegake beteng lan nindakake monopolie dagangan manis jangan. Ora antara suwe beteng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC. Nganti suwe wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 senapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang beteng, wasana bedhah. Ing ngatase wong Portegis ilange kutha Malaka iku kerugian gedhe banget. Sarehne banjur uga kelangan jajahan ing pasisire tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia. Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti bae.
Mungguh ing ngatase Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhe, awit ndadekake wedine para ratu bangsa bumi kabeh. Padagangane Malaka ngalih menyang Betawi. Nalika jamane GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhekake lan dibecikake. Jiwane 9.000, wong Walanda 3.000 luwih. Ing sajabane kutha wiwit akeh pasanggrahane para gedhe. Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget. Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun bae lan Compagnie. Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenenge Mangkurat I). Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokake utusan menyang Mataram. Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko. VOC. lan Mataram padha dene ora kena
memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko. Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangane mati. Ing tahun 1645 Banten gawe prajangjian lan VOC. Dadi tetela yen panguwasane Compagnie tansah mundhak gedhe.
Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngetan nemu pulo pulo anyar ing wewengkone Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania). Tanah Australia diarani Nieuw Holland.
Kang dienggo tumekane jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya dene tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwite tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.
Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogake karo tahun Arab kang dhek samono wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabeh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).
Wiwit ing wektu iku dikenakake nandur cengkeh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wetan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.
Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin. Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie,
kagamblokake marang Makasar, rama lan eyange Aru Palaka kapatenan ing Ratu Makasar. Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiane VOC. tahun 1667. Miturut jenenge papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.
Bedhahe Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing Bone. Surasane prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomane VOC. apa dene Flores lan Sumbawa mari dadi jajahane Makasar. Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. bae. Wong Makasar kudu nglereni enggone lelawanan dedagangan lan Moloko.
Sasedane Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramane Trunajaya, sebabe mangkene:
kawula gedhe cilik ora ana kang njenjem uripe, jalaran saka siyane Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrane kang rama akeh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahake getihe wong kang tanpa dosa. Kaya dene nalika garwane kekasih seda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasareyan nganti mati kaliren.
Pangeran mau wayahe Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenenge Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduweni waris kadipaten, ewa dene garah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang bae Trunajaya enggone ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram bae. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahe dhewe ngalambrang, gawene mbebajak. Tanah Jawa Wetan enggal ditelukake. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungane Compagnie. Prentah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggone dedagangan marga saka panggawening kraman, ing wasanane gelem tetulung. Ing kawitane prajurit Walanda kerep bisa mbalekake kraman saka sawenehing panggonan, nanging saya suwe saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wetan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Prentah ing Betawi wiwit anggraita yen pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni. Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disenapateni Cornelis Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejegi Surabaya, dene jajahane Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kengser, tindak mangulon didherekake ing Sang Pangeran Adipati Anom.
Mungguh kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing Tegal Arum. Nganti saprene Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum. Sasedane Sunan Mangkurat I Sang Pangeran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.
VOC. nganggep ratu marang Mangkurat II VOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokake dedagangan ora wenang dijaluki beya.
Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangetan tekan Cimanuk, apadene kutha Semarang sawewengkone. GG. Maetsuycker lan keh kehing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo
pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing Betawi lagi karepotan ora bisa oleh pitulungan saka
Priyagung iku nemeni enggone nandangi Banten. Rijkloff lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.
Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhe menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya. Trunajaya iya metukake, nanging suwe suwe keplayu marang Kedhiri. Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan salore gunung
arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680). Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokake yen Cisedane kang dadi tapel watese Banten lan jajahan VOC., ewa dene wong Banten iya ora wedi njejarah, mbegal ing sawetane Cisedane. Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancen ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking
marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan. Saka pambudidayane Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan rame. Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten. Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhe VOC.
Pangarep arepe yen prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahe karo Banten. Ing sesirepe kraman mau rehne GG. Spellman wis mangerti sedyane Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulane banjur tata tata. Kabeneran banget ing atase VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana geger,
tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie. Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie. Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing
iku VOC. wenang melu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga melu ngaub marang VOC.
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahake dadi Litnan manggedheni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang
Untung minggat ndherek Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancane sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawene njarah rayah. Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancane Bali mlayu mangetan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram. Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utange Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhewekan. Sasuwene ing paperangan geger gegeran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancane bablas mlayu mangetan.
Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegake karajan. Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahane saya jembar, nenelukake ing sakiwa tengene malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarehne Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akeh sekaitan nglawan wong Walanda. Sawenehing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong “kapir”.
Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang melu dadi penuntune sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akeh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggone VOC. ora gelem ngrewangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II seda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampeyan, uga katelah asma Sunan Kencet.
Marga saka pitulungane VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahane VOC. dielar mangetan, watese sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap. Sunan Mataram wis ora duweni wewenang ing atase tanah Sumenep lan Pamekasan.
VOC. diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung bae amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangetan maneh merangi para anake Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas. Ing
bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
(tahun 1653 – 1678) jajahan darbeke Compagnie wis rada akeh.
Betawi lan wewengkone, wiwit tahun 1619 Kutha Malaka lan wewengkone, tahun 1641 Ambon, Kepulowan Bandha,
Para aandeelhouder wis akeh banget bathine, ngungkuli bathen kang wis katemtokake, iya iku 12,5%. Ing tahun 1642 bageyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarane
ngedegake loji loji maneh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan. Balik pangrehing VOC. ing Betawi karepe
ora mituruti. Punggawane VOC. akeh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjane ana ing tanah Indhiya mung sathithik. Blanja kawitan (asisten = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasine.
Blanja sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging
para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.
Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkone (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watese jajahan Banten sisih wetan Cisedane. Jajahan VOC. mangetan tekan Cilosari lan Cidhonan (
uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawe wadi banget. Para Bewindhebber enggone aweh dividend (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi saya suwe bandhane VOC. saya suda. Mungguh karepe para Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.
3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhek abad kang kepungkur, awit akeh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggone mblanjani punggawane kesethithiken, dadi punggawane mau kepeksa golek kauntungan liya sarana dagang peteng. Dene wong bumi enggone dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyane. Marga saka alaking VOC. enggone nindakake monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiane monopolie. Rehne wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamering VOC. lan punggawane karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payune.
4. VOC. enggone dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa
monopolie lan nglarangi dagang peteng. Ewa dene sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjane punggawane, lan pangulake barang dedagangan kemurahen. Ana reka dayane VOC. kang sakawit ndadekake kauntunganing VOC, dhewe lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh banget pametune yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 – 1725).
Wiwit VOC. dagang kopi iku maune saka rembuge P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab). Saya suwe kopi mau ana ing Europa saya payu. VOC. enggone kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun taune nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki
akeh pametune. Nanging suwening suwe VOC. saya sawenang wenang, regane kopi didhunake nganti 1 dhacin mung diajeni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwane, wit kopi akeh kang ditegori.
Ing tahun 1721 Parentah ing Betawi meh bae kabilaen, marga saka panggawene Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa. Pieter Elberfeld mau duwe sedya arep ngraman jalaran nalika patine bapakne saperanganing warisane dadi meliking Parentah. Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhele
wong sarana andum jimat. Karepe Pieter Elberfeld sakehing Walanda bakal ditumpes, dinane ditemtokake tanggal 1
sawuse ngaku banjur dipateni siya siya. Endhase Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regole pekarangane dhewe, omahe dirombak, pomahane disangarake ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhe Parentah katulis ing watu, tumekane saiki isih tetep mengkono.
Ing wiwitane abad kang kaping 18 Betawi akeh banget Cinane. Ora antara suwe wong Cina mau akeh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkone kerep ana rerusuh. Ing saadege Betawi akeh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakake kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegaweyan. Sesanggane dientengake, supaya Cina liyane padha kepengin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitane abad 18 duga duga ing sajroning kutha bae ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Dene kang dadi pangupa jiwane, nenukang, adol gula, teh, nganti akeh kang bisa dadi sugih. Ewa dene suwe suwe ing Betawi saya akeh Cina kang ora duwe panggaotan, gawene mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakake kadurjanan. Kang ndadekake ora trimane wong Cina iya iku:
1. Dhawuhe GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing teh Cina. Tekane Cina saka ing negarane padha numpang prau kang momot teh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akeh kauntungane enggone dagang teh, GG. mau banjur namtokake yen teh weton negara Cina, kang maune diajeni 60 rupiyah ing sadhacine, ing sabanjure bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot teh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot teh maneh teka ing Betawi.
2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Parentah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwe layang pratandha idining Prentah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.
Ewa dene ing Betawi ing Betawi ora entek entek Cinane kang angguran sarta gawe rerusuh. Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokake putusan: sakehing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwe layang pratandha, kudu dicekel kalebokake ing kunjaran, perlu katiti priksa. Cina mau yen ora duwe panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwenehi pagaweyan nggarap kebon manis jangan. Para punggawa kang nindakake dhawuh mau, padha golek kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimake menyang Ceylon, supaya metu besele.
Cina padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining
banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusake Cina.
Genining omah kang kobong diubal ubal, sakehing Cina kang ora bisa oncat padha dipateni, barang darbeke dijarah rayah. Nganti saminggu suwene mung mangkono bae kaanane. Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipateni kira kira 10.000. Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Prentah ing Betawi kendêl bae. Para prajurit melu gawe rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana era eru iku GG. Valckenier dhawuh mateni sakehing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Parentah ngondhangake pangapura marang Cina, kang gelem masrahake gegaman. Akeh kang gelem manut, nuli diwenehi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.
Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhe, ngepung kutha Semarang. Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungake Walanda, lan banjur dhawuh nempuh beteng Walanda ing Kartasura.
Ing sawuse wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu. Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhek samana Sunan Mataram sumelang yen bakal tampa piwalese VOC. mulane enggal enggone minta pangaksama. Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratune dhewe. Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kengsêr. Banjur Mas Garendi, wayahe Sunan Mas kajumenengake ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekane sinebut Sunan Kuning. Parentah Betawi nuli nglakokake bala menyang Kartasura.
Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggone nungkulake. Mas Garendi dibuwang. Kratone Paku Buwana II banjur dielih menyang desa Sala, kang nuli dijenengake Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahake marang VOC. Surasane prajangjian ing tahun 1743 mangkene: Sunan Paku Buwana ngakeni yen enggone lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasane VOC.
Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yen negarane dipasrahake marang VOC., banget ing pambangkange, malah ngejegi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wetan. Temahan diperangi ing VOC.
Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop. Putrane diangkat bupati dening VOC. ngereh Madura kang kulon. Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan. Dhek samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawe. Saka pangudine Van Imhoff tanahe bisa reja maneh. Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.
Sawusing papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak tanah ing sukune gunung Salak, sarta ing kono ngedhegake
Kajaba saka iku Van Imhoff nekakake wong saka nagara Walanda kang pancen baku tani. Banjur pranatan kang ndadekake kapitunane wong Jawa disuwak, yaiku yen pametune kebon kopi kakeyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regane kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokake keh sathithiking kopi kang dadi laden marang VOC. Van Imhoff sawise njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wetan, nuli ngarang layang palapuran kang maedahi banget ingatase Parentah. Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribede VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekane tindake Van Imhoff. Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangeran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan. Saka kersane Van Imhoff arep ngelingake marang Sang Pangeran nganti kewetu serenge ana ing pasamuan, andadekake banget serike Pangeran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni. Ing saundure saka pasamuan Sang Pangeran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandheng karo Raden Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.
Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan seda, iku saya andadekake kisruhing nagara. Nalika Paku Buwana II
karajan Surakarta dipasrahake babar pisan marang VOC. Dadi ing satemene wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsane kang rama Pangeran Adipati Anom wis ora duwe wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangeran meksa kajumenengake nata dening Van Hogendorp, mung bae enggone jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akeh kang mrekitik atine bareng ngerti yen tanah Surakarta dadi darbeking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangeran Mangkubumi.
Sadurunge Pangeran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarehne Pangeran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparone Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anane mung mangsa bodhoa marang VOC. Perange kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangeran Mangkubumi bisa ngalahake Compagnie ing
mengalor nelukake Pekalongan malah meh nglojok jajahan Compagnie. Parentah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkone Mataram maneh. Ora antara lawas Pangeran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhewekan, awit RM Said duwe pamelik arep jumeneng Sunan dhewe.
Prakara iku ndadekake kamayarane VOC. ewa dene Parentah iya meksa rada wegah; utawa maneh sarehne ngeman rusaking nagara lan wong cilik, mulane GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhening kraman arep dirukun bae, dicuwilake tanah Mataram. Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggone arep merang karajan Mataram. Paku Buwana manut bae, awit ora ana kang diendelake. Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakarone ing kraman, nanging ora kedadeyan. Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa. Sarehne Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhen panjaluk, mulane tumrape Harting gampang bae enggone bedhami karo Mangkubumi.
Ing tahun 1755 Sang Pangeran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti. Putusing bedhami Sang Pangeran kajumenengake ratu ngereh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibane marang Compagnie. Sang Pangeran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Senapati Ing Ngalaga Abdulrahman
Mungguh luhuring panggalihane Sang Prabu dicritakake ing layang Rajaputra,
tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng.
Kang minangka dhaharan (panganan): ketan enten enten, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja. Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa. Tanah wewengkone praja Kasultanan dhek semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahe ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.
Kanggo lumrah lemah lungguhe para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca negara. Tanah manca negara mau dipenggedheni bupati kang banjur kena sanggan pajeg pabandaran (strandgelden), tanah Kejawan mung kari:
Murih dhamange ing buku Klepu, panggawene ana ing desa Klepu dhek tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulane banjur ndadak gawe maneh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773). Kamot ing layang kang dijenengake ”Semarangsche Legger”. Sajroning paprentahane Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakane nalika paprangan wis pulih ora ana labete. Tumekaning seda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni. Bangsa Jawa ngluhurake banget karo panjenengane lan ngalem marang kasetyan lan kasudirane, nanging marga sugenge iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik. Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta. Dene lereme marga ananing wates anyar ing tahun 1773. Tangkebe karo Pangeran Mangkunegara, yaiku putrane mantu, rada kurang becik.
Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokake putrane (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangeran, banjur kerep banget padha ejeg ingejegan rebutan bawah nganti angel pisah pisahane, marga prakara enggone padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang maneh.
Kejaba iku Pangeran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwane dipundhut bali mau. Dene Kangjeng Sultan ndakwa, yen Pangeran Mangku Negara gawe rusuh ana ing bawah Kasultanan.
Perange iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepe Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangeran Mangku Negara katon becik. Kacarita RM. Said isih mbajurake perange, nanging suwe suwe ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balane Sultan Hamengku Buwana. Bareng kapepet ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusane RM. Said kacuwilake karajan Surakarta, kajumenengake Pangeran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngereh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC. Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarane mangkene: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin. Iku pangalihane ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwane trah Arab, asma Sarifah Fatimah.
Nadyan katemtokake sarembug lan Compagnie, yen kawenangake gumanti jumeneng ratu, putrane Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangeran Gusti, ewa dene Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan wewadule Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwe panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengake Adipati Anom, dene Pangeran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangeran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, enggal enggal nyuwun pangeyuban menyang Betawi.
Saking pintere Fatimah lan sumelange VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan maneh yen ora nurutana karsane Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangeran Gusti disingkirake menyang Ceylon.
Sarehne pangrehe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedheni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabeh sarta banjur dikendhang. Pangeran Arya Adi Santika, kang rayi Sultan Zeinul Arifin katetepake dadi Sultan, ajejuluk: Abdul Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya nganggo nganyarake prajanji kaya dene prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
Ing sasirepe kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawene wong ing Bali lan turune Untung Surapati. Sarehne ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yen tanah Bang Wetan bakal dirukun, mulane banjur nglurugake bala mrono. Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.
Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabeh. VOC. wis prasasat maharaja, sakehing mungsuhe padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggane. Nanging mungguh sranane kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yen VOC. entek kekuwatane, kaya kang dicritakake ing ngisor iki.
Sabakdane jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwe saya katon yen Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 – 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 – 1775), apadene para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 – 1777), De Klerk (tahun 1777 – 1780) padha mbudi daya ngentekake akal, murih tuluse VOC., nanging ngrekasane tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digendholi.
Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisane tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan. Sanadyan tindake para ratu Jawa kerep ndadekake kapitunane wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancen ora ngrembug marang begja cilakane wong bumi. Yen kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gesrek prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem melu melu.
Jajahan ing sajabane Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasane. Ana ing Indhu Ngarep kuwasane wong Inggris saya gedhe. Malah ana ing Benggala kuwasane ngungkuli VOC.
Kerep bae wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang. Sarehne VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantore ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris. Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathen, nanging rahayu isih bisa terus panguwasane. Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wetan ora bisa ngolehake kauntungan kang memper marang VOC., samono uga padagangan ing Borneo. Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan craken, nanging saya katon yen suda suda.
Sarehne Compagnie kaya mangkono kaanane, ora lawas mesthi bakal ambruk.
Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakake ambruke VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.
Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangane wong Inggris. Jajahan ing Sumatra pasisir wetan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.
Kaanane VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akeh kang padha dirampas dening wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakehing gudang gudang padha ambruk, mulane yen ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan bae. Parentah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawase tanah Indhiya enggone karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perange Walanda leren. Miturut prajangjiane bedhami: Compagnie ora kena mbanjurake bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggone dagang layar ana ing kono. Ing sabakdane perang VOC. saya katon ngrekasane, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golek utangan wis ora ana kang ngendel. Mangkono iku kaanane VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya melu mungsuhan karo negara Inggris. Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris. Dene VOC. saka panemune Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yen wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan
tahun 1808 – 1811) Ing saambruke VOC., tanah Indhiya kacekel ing Parentah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatane peprentahan wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda.
Ing jaman iku Parentah Walanda duwe karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung bae mungguh ing rekane isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panemune para pinter padha geseh. Ana Sarjana loro maune padha panggedhening Compagnie, nanging karepe nglestarekake monopolie lan parokane VOC. liyane, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar. Sijine aran Van Hogendorp kang maune dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wetan, duwe karep misahake paprentahan lan dagang, apa dene duwe karep nyuwak monopolie . Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimareni.
Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabenere, apa dene supaya wong Pribumi
Indhiya. Wasana ing tahun 1805 panemune Van Hogendorp dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda.
Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhereke Keizer Napoleon ing Frankrijk. Mangka Sang Keizer banget sumelange yen tanah Indhiya bakal direbut ing
Indhiya ing nalika iku kalebu raharja. GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalekake. Lakuning tetanen ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akeh pametu kopi lan tebu. Sarehne isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetune Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimake menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kene, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhewe, dudu sudagar ing nagara Walanda. Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa. Miturut unining kakancingane Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarehne lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhewe. Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthine kudu nganggo rembuge Raad van Indie, nanging yen prakara perang, Daendels ora gelem taren marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhewe,
Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanane, sajrone dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akeh lelabuhane, mung kuciwane sok kurang welasan.
Kehing prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarehne ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golek wong pribumi kang gelem angkil, sakehing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakake. Daendels kenceng banget panyekele paprentahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwune saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarehne ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakake dhewe,
Sarehne Parentah ing tanah Indhiya ora duwe eskader, kersane Daendels arep yasa dhewe ing sakuwasane. Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwe prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakune. Dene prau prau mau gunane kang gedhe digawe merangi bajag. Sarehne wis ana eskader, kersane Daendels arep gawe pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).
Bareng wis suwe panggarape lan toh pati akeh, mangka ora maju pagaweyane, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadekake pelabuhan, nanging meksa ora kedadeyan, marga saka kangelaning panggarape. Dene pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya. Mungguh panggarape sakehing pelabuhan mau iya srana nindakake gugur gunung, pagaweyan tanpa bayaran.
Dalan gedhe saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekane saiki isih aran Daendels, iku perlune pancen kanggo anggampangake enggone ngukuhi Tanah Jawa, apa dene uga anggampangake bab lelakuning dagangan.
Dalan gedhe mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atase dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang maune lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawene dalan mau uga srana nindakake gugur gunung.
Sarehne dalan iku lakune urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut paperenging gunung, dadi panggawene rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, ewa dene Tuwan Daendels ora keguh, dalan meksa dirampungake.
Marga saka anane dalan Daendels, kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan gampang panggawane menyang kutha kutha. Ing sauruting dalan iku
ngrekasa panggarape lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe.
Para Gouverneur Generaal sadurunge Daendels ora bisa nyirnakake tindak kaculikaning para punggawa, nanging saking kenceng lan kerase Daendels kang mangkono mau bisa sirna. Daendels ngerti yen culikane para punggawa, marga kurang cukuping blanja. Para punggawa padha diundhaki blanjane, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya maune. Supaya gampang enggone mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakake Algemeene Rekenkamer (kantor pangetungan lebu wetuning dhuwit). Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakake gugur gunung, kanggo kabutuhane dhewe, nanging wiwit jamane Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena. Bayaran saka Parentah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadekake banget kapitunaning wong cilik.
Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampane dhuwit wong cilik terusan saka Gupermen. Yen ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumane, apese didhendha akeh, munggahe maneh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis. Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibake ngladekake wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel). Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atase wong Pribumi, ewa dene nalika jaman Daendels isih diabotake maneh.
Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunake. Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunake dadi 4 ringgit. Kajaba iku Daendels uga gawe pranatan bab
uripe; kasangsarane dimayarake srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.
Tumekane jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhe banget panguwasane, dadi Parentah agung ora pati Dhamang sumurupe marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhe akeh kang sawenang wenang tindake; ndadekake kasangsaraning kawula cilik. Akale Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhe lan punggawa mau.
Gupermen ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermen iku kegedhen banget panguwasane nganti kena gawe ada dhewe, dadi pangrehing nagara iya sakarepe dhewe. Jajahan Gouverneur nuli diperang dadi 9 Landdrostambt (paresidhenan), kapanggedhene ing Landdrost (residhen). Panyekele paprentahan para residhen mau mung manut dhawuh saka Parentah luhur. Dene kang nglantarake dhawuhing Parentah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsane wong cilik isih kaereh ing panggedhene dhewe.
Kaanane owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhe bangsa Europa wis ora wenang netepake punggawa andhahane maneh; sanadyan punggawa cilik kang netepake iya Gouverneur Generaal.
Para residhen ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing maune kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparentah marang Parentah ing Betawi dhewe. Dadi wiwit ing wektu iku sakehing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabeh dicekel ing Parentah Agung piyambak. Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.
Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carane bangsa bumi dhewe. Daendels banjur nganakake pradatan pradatan vredegericht, Landraad.
remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.
Wong kang ora nrimakake putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad. Pradatane bangsa Europa lan bangsa manca liyane, ing wektu iku uga dibecikake, dene kang mutusi prakarane bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi. Nalika jamane VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangake mardika mung agama Protestant. Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawane VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenenge GG. Daendels, sakehing agama dimardikakake kabeh. Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarane kali Ciliwung waled dadi cethek, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akeh rawane, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug. Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalen kalen kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakehing bangsa Europa padha didhawuhi
Para Gouverneur Generaal kang wis wis racake padha ngemong semu ngempek ngempek marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diewuh ewuhi enggone laku dagang, karo maneh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yen Daendels ora, awit pancen watak keras lan kurang duga duga ingatase karo ratu. Tindake Daendels kang mangkono iku ndadekake kurang senenge para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggone gawe dalan gedhe lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhute GG. Daendels, ngladekake kuli gugur gunung kehe 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabeh, jalaran kajaba pegaweyane rekasa, hawane ing kono pancen ala banget. Karsane Sultan Banten wis aja njaluki maneh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinane. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangeran Parentah Gupermen, mulane dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles. Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau. Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhake timbalane Daendels menyang Banten mau dirampok ing akeh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratone dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrel.
Sultan Banten dikendhang menyang Ambon. Esuke kaondhangake yen karajan Banten wis dadi darbeke Gupermen, mung kang saperangan digadhuhake marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan. Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas era eru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan. Saka panggalihe Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yen durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokake
Wong cilik kapasthekake enggone ngladekake wulu wetu marang Kangjeng Gupermen. Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhake nandur kopi.
Sarehne Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangreh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para residhent ngemong lan nglumuhi banget, yen sowan menyang kraton iya manut apa tata carane kono. Bareng jamane Daendels ana dhawuh pangkat residhent ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulane Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesorake banget marang residhent, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yen ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajenana, sesulihe ora kena disorake (tahun 1808).
iku nganakake bebaya gedhe. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahane Pangeran Adipati Anom, bakal diparingake marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan. Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilerehi, Sang Adipati Anom dijumenengake ratu, apangkat Pangeran Raja (prins Regent). Saka panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:
Miturut anane pranatan monopolie iku, saanane beras kudu mbatheni. Lan maneh GG. Daendels nganakake dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwe tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi bae ajine dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa dene Gupermen anggone ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutake apa anane bae. GG. Daendels ora pati merlokake marang pulo pulo liyane sajabaning Tanah Jawa. Mulane ing sajrone jaman perang Napoleon, akeh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrehe Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akeh paedahe, mung bae kekerasen tindake marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digenteni Janssens. Janssens mau satemene mung kepeksa enggone gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindake Daendels. Ora antara suwe Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyenapateni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang. Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelake ing gawe, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris. Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.
Tanah Indhiya miturut dhawuhe Lord Minto, diperang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkone. Gouvernement Tanah Jawa lan wewengkone kang ngerehake Litenant
dadi duweking Gupermen Inggris. Nalika kang nyekel Tanah Jawa ganti Parentah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilerehi Daendels, ngesur keprabone Sultan Raja. Sultan Sepuh mau ing sakawit ngrewangi wong Inggris anggone ngluangake wong Walanda, nanging olehe tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisane tetep jumeneng Sultan maneh, dadi ora pisan marga saka tresnane marang Parentah Inggris; sajatine malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihe kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyen.
bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran dijumenengake Pangeran mardika, ngereh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangeran Adipati Paku Alam. Saka kersane Raffles, Sang Pangeran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris. Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen.
Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake tanah Gupermen,
banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe.
Pranatan gugur gunung, laden wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning prentah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg “landrente”.
mung seprapate. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan. Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi laden mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawe ing alas pejaten isih diterusake padatan lawas.
Raffles uga arep ngilangi anane batur tukon lan pamujangan (pandelingschap).
Wiwit tahun 1812, wong ngingu batur tukon nganggo dijaluki pajeg. Wiwit tahun 1814 ora kena dol tinuku batur tukon. Polisi ora
nyukupi. Ing siji sijining paresidhenan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakake pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora
Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrehe ngentek entekake dhuwit akeh. Rekane enggone golek dhuwit srana nganakake pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels. Tanah kang didol menyang wong partikelir iku
saiki enggone nebusi kangelan banget, jalaran ajine dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngiseni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadekake kapitunane wong cilik, awit larang banget pangedole. Bareng uyah dicekel Gupermen banjur murah, tur ngolehake kauntungan akeh.
Wiwit tahun 1813 kang kena gawe lan ngedol uyah mung Gupermen dhewe. Ing tahun 1814 Napoleon kalah perange, Nederland bisa mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahane ing Indhiya dibalekake marang wong Walanda maneh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep. Ing tahun 1816 Raffles digenteni Luitnant Gouverneur John Fendall. Let sawatara sasi John Fendall pasrah jajahan marang Commisaris Generaal, yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerehake kapulowan Indhiya. Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel paprentahan ing Kolonien, Sri Maharaja
enggone nglakone ayahane iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa oleh pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda.
Ewadene ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh pakaryane. Kang nyekel panguwasa kang gedhe dhewe lestari
kaya dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.
Pranatane dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake. Prakarane bangsa pribumi dadi bubuhane Landraad, kang
appel) dianakake Hoog Gerechshof. Kangjeng Parentah Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.
Sadurunge Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare
dimardikakake, wong pribumi kena nandur sakarepe dhewe, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibake nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawe ana ing alas pejaten. Parentah anyar iku iya dipatah merlokake gawe kemayarane wong cilik, mulane pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari oleh tanah gadhuhan, mung diblanja sasen bae, supaya aja nganti bisa gawe rekasaning bawahe. Lan para punggawane
Supaya wong Walanda bisa mumbul maneh enggone dedagangan nuli dianakake pakumpulan dagang aran
bisa ngurip urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku bisa oleh pawitan 37 yuta rupiyah.
Wiwit jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhengane
ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga duwe sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
ngajokake kawruh, merlokake marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.
Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt. Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawe kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakake kawruh tetanen.
Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanen. Jembare kehing lan wernaning wit witane, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyane, mulane Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asale uga saka Bogor. Marga saka dayane Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanen nganti bisa dadi kaya kaanane saiki iki.
iki becik tepunge karo bangsa Inggris, lan besuke iya becik karo bangsa Walanda. Dhek samana Ngayogyakarta uga akeh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi lelajering golongan mau Pangeran Dipanegara.
Pangeran Dipanegara kang nalika nem nemane asma Pangeran Antawirya iku putrane Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhewe, nanging saka garwa ampeyan, mulane ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangeran ora narimakake dene ora oleh panguwasa apa apa tumraping paprentahan.
Saya banget ora senenge, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalake sujude marang panguwasaning bangsa Europa. Rehning Sultan Sepuh biyen iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongane Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.
Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwe, mung watara 2 tahun seda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangeran patine lagi yuswa 2 tahun. Para gedhe ing karaton padha duwe panyuwun marang Kangjeng Parentah Luhur ing Betawi supaya pangrehing
dipasrahake marang Pangeran Paku Alam. Panyuwune kapiturutan, prakara pangreh praja kang nindakake Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindake kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Residhent. Dene kang minangka embane Sang Prabu Timur lan kinuwasakake mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangeran Mangkubumi lan Pangeran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadekake sarjuning panggalihe Pangeran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuane ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancen ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyewa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadekake sarjune Pangeran Dipanegara. Dhek tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarekake 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyane. Marga saka iku para gedhe kepeksa suda banget pemetune, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyewa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhake nyuwak ananing pranatan nyewa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungake. Wiwitane golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabeh padha kaget, bareng ditemtokake padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggone nyewa lemah durung tumeka mangsa prajangjiane, kepeksa dibubarake.
Bandha kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton, sarta maneh trajange para ambtenaar Walanda kerep gawe serik. Nalika semana Parentah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahane Pangeran Dipanegara. Iku banget ndadekake panggrantose Sang Pangeran. Wasana Sang Pangeran banjur kendel ora karsa campur prakara apa apa, tekade mung suwiji, nedya madeg kraman.
Mirit surasaning babad anggitane Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangeran banjur mempeng ana ing Selaraja bae, rina wengi anggentur panuwune, sinambi ngaji Kur’an lan maos babad kuna. Pangageme sarwa ireng (wulung). Bareng wis yakin yen wong kabeh ngerti kang dadi antepe Sang Pangeran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangeran banjur wis ora sumelang maneh marang ing katekadane. “Wong mono bisa ana bejane”.
Daleme Pangeran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon. Para kang kecuwan pikire klumpuke ing kono. Dadining kraman tinamtokake tumiba malem tanggal 7 sasi Sura. Durung nganti klakon, ketungka utusaning Residhent, narik Pangeran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsane. Sang Pangeran oncat saka kono kanthi Pangeran Mangkubumi, menyang Selarong.
Wong cilik akeh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit beya
Walanda. Kangjeng Sultan Timur nuli diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja.
Perange prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon,
kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh akehe. Ana Senapatining kraman satriya nom noman lagi umur 18 tahun, jenenge Basah Senthot Prawiradirja, ewadene wus katon kawanterane lan bisa anata bala. Sarehne Parentah Luhur rada karepotan, nuli golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange.
Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing tahun 1828 Sultan Sepuh seda. Jenderal de Kock pancen ora rujuk marang Gupermen enggone ngangkat Sultan Sepuh, mulane golek akal dhewe sing luwih mikolehi, yaiku ngedegake beteng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta ditinggali prajurit.
Senapatining kraman akeh kang padha nungkul. Senthot mbalik nderek Gupermen, Kyai Maja kecekel, Pangeran Mangkubumi asrah bongkokan. Ing tahun 1830 Dipanegara tetemonan lan de Kock ana ing Magelang. Sarehne Dipanegara kukuh enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 seda. Senadyan Pangeran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anane kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalonge jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermen bae kang mati 15.000, dene wragade perang 20 yuta rupiyah. Supaya yen ana kraman aja nganti gedhe maneh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelen lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.
Senadyan Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure, nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman. Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, nderek marang karsaning Gupermen, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan jajahan, mulane watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata maneh.
kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah.
Apa sababe dene Gupermen teka nganakake pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungane dhewe, dhasar salugune VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasane Praja Nederland, bab ngudi kauntungane dhewe wis ora tumindak. Nederland duwe wajib agawe tentreming tanah lan raharjaning kawulane anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriye rekane bisane tumindak murih beciking bab pangreh praja, bab sekolahan, bab tetanen lan katentremaning umum? Iku kabeh bakal sepira wragade. Mangka Parentah Gupermen ora nindakake monopolie kaya dene VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akeh banget utange kang jalaran saka perang Napoleon, perang Dipanegara lan perang Belgie. Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kehe 37.000.000, mangka Nederland dhewe lagi rekasa rekasane. Olehe dhuwit 37.000.000 iku saka enggone utang utang marang kawula ing Nederland.
Dhek samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan
wetu lsp. Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake, utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku wetune saka tetanduran kang pametune payu larang, mulane Parentah majegna tanahe, kang durung ana tandurane, marang bangsa Europa, supaya metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.
Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yen kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadeyan, yen mengkono dadi ora bisa gawe karaharjaning tanah. GG. van den Bosch banjur ngajokake wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa maneh, nanging aja nganti gawe sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.
Panemune van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang ratu (Gupermen). Saka karepe GG. van den Bosch
kang ora duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa landrente. Petungane ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.
Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemune GG. van den Bosch, nganti dilabuhi seleh enggone dadi minister. Dene Ratu Willem I ing Nederland, ngengeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch:
2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggone nglebokake wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurunge telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.
4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermen iku dipihake sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyane.
Wong Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 – 1850). Kang mengkono iku sejatine iya ora diniyati dening para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akeh kang ora rujuk yen tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawise tahun 1854 akeh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung. Ing
Ana ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell. Ing tahun 1848 miturut owah
glement) lan pranatan liya liyane. Marga saka iku van Hoevell lan sagolongane bisa ngandarake panemune ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane saiki isih mengkono.
Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur tukon lan
marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.
Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anane pakumpulan palayaran kang dhisik dhewe jenenge Stoom vaart Maatschappij “Nederland”. Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari
melu edan nora tahan, yan tan melu anglakoni boya kaduman melik, kaliren wekasanipun, ndilallah kersaning allah, begja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. --- Anakku Ki Butolocaya*,
Aq mbaca tulisane langsung mumet........
multinasional sing saiki mindah kantor pusate nang negoro2/kota sing biaya hidupe luwih murah,
apik. Iso wae mengko wong Amerika pesen jas online soko penjahit pak Joko nang Solo soale regane luwih murah tinimbang pesen
"SABDA PALON NAYA GENGGONG" Ratune dhemit sak pulo Jowo
1.Padha sira ngelingana carita ing nguni nguni, kang kocaping serat babad. Babad negari Majapahit. Nalika doking nguni, Sang
sing ukurané prayogå kanggo kêbutuhaníng manungså. Anasir panas ing jagad cilík biså nuwúhaké lårå, bilahi lan bisa njalari tumêka ing pati.
Timnas Indonesia Langsung Gelar Latihan di Bangkok | RADAR Banyumas
sesupe ambung amit anak angge nama ajeng, badhe pembajeng segawon manah mangga
rayi siram ambeng ngersakaken, kawula,
aras kula nuwun putra agem asma kersa (pang) galilh sumangga
Balung Bantal Banyu Bapak Batur Bebed Bebek Bener Beras Bojo
mendhem Enten. dienteni Entut Enyang. yarta dodot doyan dolan ndulang gadhah mriksani kampuh kepareng ameng-ameng ndhahari kagungan
Embah Embok Embuh nyuwun duka. ndulang Duwe dados radinan dandos ningali piyambak piyambakipun arta. kilap mendhem dipun entosi entut dipun awis dipun pendhet enjing sarip dipun wuru -
Gajah Gawa. nggawa ngasta Gedhe Gelang binggel Gelem Gelung Geni Getih Golek Gugah Gula liman mbekta ageng gelang purun gelung latu rah pados gugah gendhis wungu kersa ukel -
. dienyang Epek. diepek pundhut Esuk
embah embok kirangan.Cekel Celeng Cewok Cucul Cukur Cundhuk
cepeng andhapan cewok cucul cukur cundhuk
Dadi Dalan Dandan busana Deleng. ndeleng Dhewe Dheweke panjenenganipun Dhuwit Dodot Doyan Dolan Dulang. duka Endhem.
nyamping suwargi layon (m) beksa pethat pundhut
Kaca mata Kaget Kakang Kalung sangsangan Kancing gelung kancing ukel Kanggo kagem Kandha ngandika Kathok lancingan Katur Kebo Kelud Kemben Kembang Kemu Kemul Keris kaca mripat kaget kakang kalung kancing gelung kangge cariyos. sanjang kahtok katur maeso kelud kemben sekar kemu kemul dhuwung konjuk samparan kasemekan kembeng. njaluk mundhut Jamu Jaran Jarik
dhateng mantun pejah mayit melek tumut ngganda dhahar tedhak. panggul
Lagi Lair Lali Lanang Lara Larang Lek-lekan Lemu Lenga
miyos kalimengan kakung gerah wungon wuspa tindak. ndhawuh panjenengan jamas riwe midhanget pasarean makutha.
Mendem Menehi maringi. srengen nem numpak ngadeg ngangge ngajeng ngelu ngenger ngicipi
angsal griya emah-emah gegriya ombe ompong
kepareng dalem krama dedalem unjuk dhaut
mbobot miyos nggalih lolos tendhak kondur luntak
Nangis muwun Nesu. srengen Nom Nunggang Ngadeg jumeneng Nganggo Ngarep ngarsa Ngelu Ngenger Ngicipi ngedhapi Ngimpi Nginep Ngising bobotan Ngombe Ngongkon Nguyuh Nyambut gawe ngasta damel Nyekel Nyilih Nyrengeni nangis. mular nesu. nginum ngengken toyan nyambut damel nyepeng nyambut nyrengeni duka timur nitih ngagem
wungu rawuh lantaran. ngaturi sugeng ngampil turas
Wadon Wahing Waras Watuk Wayah Wayang Wedhus Weruh uninga
Candhi Sari inggih punika salah satunggaling candhi Buddha ing Pulo Jawa. Candhi Sari dumunung wonten ing dhusun Bendan, Tamanmartani, Kalasan, Ngayogyakarta.[1] Papan dumunungipun candhi sari boten tebih saking Candhi Sambi Sari, Candhi Kalasan, Candhi Kedulan, lan Candhi Prambanan, wonten ing sisih wetan saking kutha Ngayogyakarta, ugi boten tebih saking Papan Anggegana Adi Sucipto.Candhi Sari
Papan dumunungipun candhi Sari inggih punika kirang langkung 10 kilometer saking titik nol Ngayogyakarta, utawi namung tigang kilometer saking Candhi Kalasan.[2] Amargi Candhi Sari dumunung ing dhusun Bendan, mila warga laladan kasebat ugi asring mastani candhi kasebat kanthi sebatan Candhi Bendan.[2]
Candhi Sari dipunbangun wonten ing abad kaping wolu (8) lan sanga (9) nalika jumeneng Kerajaan Mataram Kuno. Wonten ing bagéyan nginggil candhi wonten 9 stupa kados stupa ing Candhi Borobudhur.[2]
Miterat asiling panalitèn, candhi sari dipun bangun nalika abad kaping wolu Masehi, ing zaman jumenengipun ingkang nata Rakai Panangkaran, setunggal wekdal kaliyan dipun bangunipun candhi kalasan.[2] Candhi Sari punika wujud bangunanipun radi sami kaliyan candhi kalasan ing bagéyan arsitekturipun utawi relief ipun.[2] Gegayutan ing antawisipun kalih candhi punika dipun andharaken wonten ing prasasti kalasan ing taun 700 saka utawi 788 M.[2]
Ing salebeting prasasti kalasan dipun andharaken bilih para penasehat agama wangsa Syailendra sampun paring panyaruwé dhateng Maharaja Tejapurnama Panangkarana ingkang punika dipun gambaraken inggih Rakai Panangkaran, kanggé mbangun bangunan suci kagem papan muja Dewi Tara saha damel satunggaling biara kanggé para pandhita Budha.[3] Kanggé papan muja Dewi Tara mila dipun bangun Candhi Kalasan]], déné kanggé biara para pandhita Budha dipun bangun Candhi Sari.[2]
Candhi Sari dipun bangun ginanipun kanggé asrama utawi griya, ingkang punika ketingal saking sadaya wujud utuhipun bagéyan-bagéyan candhi ing njawi saha lebetipun.[4] Candhi Sari punika kalebet bangunan candhi agama Budha ingkang katitik saking wontenipun stupa ing bagéyan pucuk candhi.[1]
Candhi Sari kala rumiyin sampun naté ical amargi kependhem ing wlahar gunung Merapi ingkang njeblug ageng ing mangsanipun lan nembé dipun panggihaken malih ing purwakaning abad 20 kanthi kahanan rusak banget.[1] Candhi Sari sepisan dipun dandosi ing antawisipun taun 1929 dumugi taun 1930.[1]
Ing tahap punika, miterat Kempers ahli arkeolog, ngandharaken bilih asiling pugaran bangunan candhi kirang maremaken amargi dèrèng saged damel candhi kados wujud aslinipun.[1] Punika dipun jalari amargi kanthah bagéyan candhi ingkang ical.[1] Kejawi saking punika, nalika sepisanan dipun panggihaken, wonten bagéyan-bagéyan bangunan candhi ingkang sampun risak amargi sampun sepuh sanget lan bagéyan punika boten dipun damel saking watu.[1] Nalika abad 19, ing sakitering candhi tebihipun kirang langkung 130 meter saking Candhi Kalasan dipun panggihaken prithilan candhi, ingkang dipun anggep dados papan dunungipun para pendheta.[5] Candhi Sari ingkang sak punika saged dipun tingali, ingkang papan dunungipun boten tebih saking Candhi Kalasan ingkang dipun anggep dados kumpulan candhi ingkang ical.[5]
Arsitekturipun[besut | besut sumber]
Kala rumiyin dipun anggep bilih ing sak njawining candhi wonten pager watu ingkang ngiteri bangunan candhi.[5] Ing ngajeng lawang candhi wonten sarimbit Arca Dwarapala kanthi posisi nyepeng gada lan ula minangka ingkang njaga bangunan candhi, kados ingkang wonten ing ngajeng wihara Plaosan.[6]
Candhi Sari wujudipun persegi panjang kanthi ukuran 17,30 meter x 10 meter, sanajan rumiyin dipun anggep dhasaring asli candhi langkung dawa lan jembar malih.[5] Titikanipun inggih amargi bagéyan suku candhi sampun njorok radi menjawi kirang langkung 1,60 meter.[6] Dhuwuripun candhi saking ngandhap dumugi stupa ing pucukipun inggih kirang langkung 17-18 meter.[6] Gerbang candhi ingkang jembaripun udakawis sapertelon jembar tembok candhi bagéyan ngajeng saha dhuwuripun sepalih saking dhuwuripun asli candhi, ing wekdal sak punika sampun boten wonten malih.[6] Turahanipun inggih namung wekas dinding lawan gerbang ingkang kepanggih dados setunggal kaliyan dinding bagéyan ngajeng candhi.[6]
Miterat Kempers, Candhi Sari punika sejatosipun inggih bangunan kanthi tingkat kalih ugi saged tingkat tiga.[6] Candhi ing jubin nginggil, kala rumiyin dipun ginakaken kanggé nyimpen barang-barang pirantos ngibadah, déné jubin bagéyan ngandhap dipun ginakaken kanggé papan nindakaken ibadah, kados sinau, ngaji, wawan rembagan, lan sapanunggalanipun.[6]
Tembok candhi sari ugi dipun lapisi kanthi vajralepa utawi brajalepa, lapisan kanggé nglindhungi bagéyan tembok candhi, kados ingkang ugi dipun panggihaken ing dinding candhi Kalasan.[5] Lapisan vajaralepa kala wau gunanipun kanggé damel watu ketingal mengkilap lan awèt dangu.[2] Saking njawi, sampun ketingal bilih tubuh candhi kapérang dados kalih tingkat, inggih punika kanthi wontenipun tembok candhi ingkang mlintang kados sabuk ingkang ngiteri bagéyan tengah candhi.[2] Sekat candhi punika ugi dipun buktèkaken kanthi wontenipun saka-saka ingkang dados cagak ing dhèrètan candhi bagéyan ngandhap, saha wontenipun relung-relung ingkang wonten sakanipun ing sadawaning tingkat nginggil.[2]
Relung-relung ingkang wonten ing tembok bagéyan njawi candhi ing tingkat ngandhap utawi nginggil, sak punika kahananipun namung kothong blong. Ananging kala rumiyin, ing relung punika dipun iséni kanthi reca-reca Budha.[2]
Dinding témbok bagéyan njawi candhi kebak kaliyan reca ingkang dipun pahat saha kathah hiasan sanèsipun ingkang ugi katingal éndah.[2] Ing ngajeng lawang saha cendhéla wonten reca sarimbit kakung lan èstri kanthi posisi nyepeng kembang terate.[2] Gunggungipun reca sadayanipun wonten 36, ingkang kapérang dados 8 arca ing dinding bagéyan ngajeng sisih wetan, 8 arca ing tembok sisih lor, 8 arca ing tembok sisih kidul, saha 12 arca ing tembok bagéyan wingking ing sisih kilen.[5] Ukuranipun sadaya reca-reca kala wau sami kaliyan ukuran badanipun manungsa kados padatanipun.[6]
Ing bagéyan sisih sanèsipun, kathah pahatan-pahatan sanèsipun ingkang dipun ukir ing tembok candhi, kados Kinara-kinari utawi manungsa manuk, sulur-suluran, saha kumuda utawi godhong lan kembang ingkang nyulur medal saking genthong.[5] Ing sak nginggiling cendhéla lan relung-relung wonten hiasan Kalamakara tanpa rahang ngandhap kanthi wujud ingkang langkung dekoratif lan tebih saking paningalan ingkang sereng.[5]
Bagéyan undhak-undhakan kanggé minggah suku nipun candhi sampun ajur mumur.[6] Ing sisihing undhak-undhakan ketingal wontenipun umpak watu ingkang boten dipun mangertosi punapa umpak punika panci wonten ing papan aslinipun punapa sampun dipun pindhah.[6] Ananging, menawi dipun tingali bilih ing bagéyan ngandhap umpak kala wau, aslinipun tilas kependhem ing siti.[6]
Lawang mlebet candhi wonten ing tengahing bagéyan candhi sisih wetan.[2] Sejatosipun, lawang mlebet candhi wonten ing bilik penampil ingkang radi menjawi.[2] Ananging, sak punika bilik penampil punika sampun boten ketingal tilasipun malih, saéngga lawang mlebet candhi bagéyan lebetipun saged langsung ketingal saking njawi.[2] Hiasan saha kalamakara ingkang wonten ing nginggiling lawang namung prasaja kémawon amargi hiasan ingkang langkung saé mapan wonten ing tembok sak njawining lawang.[2] Wonten ing salebeting candhi wonten tigang ruangan sejajar kanthi ukuran 3,48 m x 5,80 m.[2] Kamar tengah saha kalih kamar sanèsipun dipun sambung kanthi lawang saha cendhéla.[2] Bilik-bilik punika sejatosipun dipun bangun minangka bilik tingkat.[2] Dhuwuripun tembok dipun bagi dados kalih kanti jubin kayu ingkang dipun sangga déning sekawan welas balok kayu mlintang, saéngga ing lebet candhi punika sadayanipun wonten enem ruangan.[7]
Dinding tèmbok bagéyan lebet kamar namung polos boten wonten hiasanipun.[7] Ing tembok sisih wingking saben kamar wonten kados rak ingkang papanupun radi inggil ingkang kala rumiyin dipun ginakaken kanggé papan upacara agami saha kanggé ndékèkaken reca.[7] Ing jubin ngandhap wonten sapérangan tatakan reca lan relung kanggé papan reca.[1] Ananging, sadaya recanipun sak punika sampun boten wonten malih. Ing tembok kamar sisih ler lan kidul wonten relung kanggé ndèkèkaken lampu utawi diyan.[1]
Jobin lan bagéyan bangunan ingkang dipun damel saking kayu sak punika sampun boten wonten malih ugi, ananging ing bagéyan tembokipun taksih ketingal bolongan wekas papan kanggé nancepaken balok kayu.[1] Ing bilik sisih paling kidul wonten watu-watu ingkang dipun pahat radi nyérong, gunanipun kanggé nyangga pucukipun undhak-undhakan ingkang dipun damel saking kayu.[6]
Atap candhi bentukipun persegi datar kanthi hiasan tigang relung ing saben sisinipun.[6] Bingke relung ugi dipun hias kanthi pahatan sulur-suluran saha ing nginggil relung dipun hias kanthi kalamakara.[2] Ing pucuk candhi wonten rentetan stupa, ingkang kapérang dados setunggal stupa ing saben sudut lan setunggal ingkang mapan ing tengahing atap.[2]
id)[1](dipunundhuh tanggal 30 Nopember 2012)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)[2](dipunundhuh tanggal 30 Nopember 2012)
Candhi Barabudhur · Candhi Kalasan · Candhi Mendut · Candhi Muara Takus ·
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Sari&oldid=1104778"	Kategori: Candhi ing YogyakartaKategori ndhelik: Halaman yang menggunakan pranala magis ISBNKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 23 Oktober 2016.
RESEP TUMIS DAGING KAMBING LADA HITAM
RESEP TUMIS DAGING CINCANG CAMPUR BUNCIS
(1973-01-14) 14 Januari 1973 (umur 44)
lair ing Roma, Italia, 14 Januari 1973; umur 44 taun) punika satunggiling pambalap Formula 1 asal Italia. Piyambakipun sapuniki mbalap minangka pambalap panggantos Felipe Massa kanggé tim Scuderia Ferrari. Sadèrèngipun
resmi mbalap kanggé tim Ferrari wiwit GP Italia 2009 dumugi ahir usum. Ing sanjawining F1, Fisico ugi kagungan setunggal tim balap GP2 kanthi nami FMS International. Piyambakipun ugi tumut dados sponsor kanggé tim SLF AS Roma.
Dumugi sapuniki, Fisichella sampun menangi balapan F1 kathaipun kaping tiga. Kamenangan perdhananipun (GP Brazil 2003) kaétang istiméwa sanget lan unik, amargi panjenenganipun dipunsahaken minangka pamenang sanès ing inggil trèk, nanging liwat sidhang pangadilan bandhing FIA ing Paris gangsal dinten sasampunipun lomba. Fisico lajeng pikantuk piala kamenanganipun sasampunipun nengga laminipun kalih minggu ing GP San Marino.
Pambalap sanès: Badoer (Ferrari), Bourdais (Toro Rosso), Massa (Ferrari), Piquet (Renault)
August 28, 2013 at 3:48 pm
buahahaha,,,, Adus drijine aboh… untung awaku dewe’an,,, dadi ora ono seng ndelok ngguyu dewe,,,,,
Judul artikele boso jowo,sing komen yo kudune boso jowo,
*modiar tenan sing rak iso boso jowo,
Durén iku kalebu tanduran woh-wohan sing arupa wit. Sebutane durén diprakirakaké saka istilah Melayu ya iku saka tembung duri sing diakhiri panambang -an saéngga dadi durén.[2] Tembung iki utamane digunakake kanggo nyebut woh sing kulite nduwèni eri kang lancip-lancip.[2]
Nesia, Lahia, Boschia, lan Coelostegia.[2]
4.1 Papan sing cocog kanggo nandur durèn[2]
Tanduran durén asale saka alas Malaysia, Sumatra, lan Kalimantan.[2] Panyebarane durén menyang arah kulon ya iku ing Thailand, Birma, India, lan Pakistan. Woh durén wiwit ngrembaka ing Asia Kidul-wetan kawit abad 7 M.
Ing Indonesia, wit durén ana ing kabéh pelosok pulo Jawa lan Sumatra. Ing Kalimantan lan Papua umume ana ing alas, pinggir kali. Ing donya, wit durén nyebar marang sakabéhane Asia Kidul-wetan, saka Sri Lanka, India sisih kidul nganti New Guenea. Durén legi rasane.[2]
Ana akèh jeneng lokal. Jeneng paling akèh ditemokake ing Kalimantan, sing ngacu marang maneka variyetas lan spesies sing beda. Durén ing Sumatra ditepungi minangka durian (padha karo basa Indonésia) lan duren (basa Gayo). Ing tlatah Jawa, durén (basa Jawa, basa Betawi) lan kadu (basa Sundha). Ing Sulawesi, wong Manado nyebut woh iki minangka duriang, sauntara wong Toraja nyebut duliang. Ing Pulo Seram bagiyan wetan disebut rulen.[3]
Wit durèn {kiwa} lan pepagan (tengen).
Wit taunan, ijo langgeng (pangguguran godhong ora gumantung mungsa) nanging ana wektu tinentu kanggo nuwuhake godhong-godhong anyar (periode flushing utawa paronan) sing dumadi sawise mangsa awoh rampung. Tuwuh dhuwur bisa nganti 25–50 m gumantung spésiyése,[4] wit durén asring duwé banir (oyot papan). Pepagan (kulit batang) awerna coklat semu abang, nglothok ora aturan. Tajuké rindhang lan renggang.
Godhong awangun jorong nganti lansét, 10-15(-17) cm × 3-4,5(-12,5) cm; manggon seling-seling; mawa tangké; pangkale lancip utawa tumpul lan pucuke lancip nglandhai; sisih ndhuwur werna ijo padhang, sisih ngisor katutup sisik-sisik werna perak utawa kaemasan kanthi wulu-wulu lintang.[5]
Kembang (uga wohé) muncul langsung saka batang (cauliflorous) utawa pang-pang sing tuwa ing bagiyan pangkal (proximal), maklompok jroning karangan isi 3-10 kuntum awangun tukal utawa malai rata. Kuncup kembange mbunder, watara 2 cm diametere, mawa gagang dawa. Kelopak kembang wangun tabung sadawane lk. 3 cm, godhong kelopak tambahan kapecah dadi 2-3 cuping awangun bunder endhog. Makutha wangun sudip, kira-kira 2× dawané kelopak, cacahé 5 helai, wernané semu putih. Benang sariné akèh, kapérang jroning 5 dhompol; endhas putiké mbéntuk bongkol, kanthi gagang mawa wulu.[5] Kembang muncul saka kuncup dorman, megar nalika wayah soré lan tahan nganti sapérangan dina. Nalika awan kembang nutup. Kembang iki nyebaraké aroma wangi sing asalé saka kelenjar nektar ing bagéyan pangkalé kanggo narik kawigatèn lawa minangka panyerbuk utamané.[6] Kajian ing Malaysia nalika taun 1970-an nuduhaké yèn panyerbuk durèn ya iku lawa Eonycteris spelaea. Panlitèn taun 1996 luwih adoh nuduhaké yèn kéwan liya, kayata manuk madu Nectariniidae lan lebah mèlu uga jroning panyerbukan telung krabat durèn liyané.[4][7]
Woh durèn duwé tipe kapsul wangun bulet, bulet endhog nganti lonjong, kanthi dawa tekan 25 cm lan diameter tekan 20 cm.[5] Kulit wohé kandel, lumahané mawa pojok tajem ("mawa eri", mula diarani "durèn", senajan iki dudu eri jroning pangertèn botani), awerna ijo semu kuning, semu coklat, nganti semu klawu.
Woh ngrembaka sawisé pambuahan lan merlokaké 4-6 sasi nganti mateng. Nalika mangsa pamatengan dumadi pasaingan antarwoh ing sawijining klompok, saéngga mung siji utawa sapérangan woh sing bakal mateng, lan sisané gugur. Woh bakal tiba dhéwé yèn wis mateng. Umumé bobot woh durèn bisa nganti 1,5 tekan 5 kilogram, saéngga kebon durèn dadi kawasan sing mbebayani nalika mangsa durèn. Yèn tiba ing sandhuwuré sirah sawijining wong, woh durèn bisa nyebabaké tatu abot utawa malah pepati.
Saben woh duwé lima ruwang (awam ngarani "kamar"), sing nuduhaké akèhé godhong woh sing diduwèni. Saben ruwangan kaisi déning sapérangan wiji, biasané telung butir utawa luwih, lonjong tekan 4 cm dawané, lan wernané jambon semu coklat ngilap. Wiji kawungkus déning arilus (salut wiji, sing biasa diarani minangka "daging woh" durèn) awerna putih tekan kuning padhang kanthi kakandelan sing manéka variasiné, nanging ing kultivar unggul kakandelan arilus iki bisa tekan 3 cm. Wiji kanthi salut wiji jroning padagangan diarani ponggè. Pemuliaan durèn diarahaké kanggo ngasilaké wiji sing cilik kanthi salut wiji sing kandel, amarga salut wiji iki arupa bagéyan sing dipangan. Sapérangan variétas unggul ngasilaké woh kanthi wiji sing ora ngrembaka nanging kanthi salut wiji kandel (diarani "sukun").
Budidaya lan panangkaran[besut | besut sumber]
Papan sing cocog kanggo nandur durèn[2][besut | besut sumber]
Wit durèn cocogé ditandur ing lemah sing subur (lemah sing sugih unsur organiké). Lemah sing cocog kanggo durèn ya iku jinis lemah grumosol lan andosol. Lemah sing nduwèni titikan warnané ireng rada klawu, struktur lemahé sing lapisan ndhuwur ya iku lemah remukan, sisih lapisan sakngisoré awujud gumpalan, lan nduwèni daya serep banyu sing gedhé. Drajat keasamané lemah sing cocog kanggo durén ya iku (pH) 5 - 7, kanthi pH optimum 6 - 6,5.
Wit durèn kalebu wit taunan sing nduwèni oyod jero, saéngga mbutuhaké banyu sing cukup. Dhuwuré ora éntuk luwih saka 800 m dpl. Nanging ana uga wit durèn sing cocog ditandhur ing panggonan sing dhuwur.
Winih durèn (D123/kultivar Chanee) umur 8 sasi, ditandur ing Uppsala, Swedia sasi April 2006.
Panangkaran durèn ing désa-désa umumé kanthi migunakaké wiji. Panangkaran mawa wiji uga dilakokaké kanggo éntuk batang ngisor jroning panangkaran vegetatif. Wiji durèn asifat recalcitrant, mung bisa urip kanthi kadar banyu dhuwur (sandhuwuré 30% bobot) lan tanpa perlakuan tinentu mung isa tahan seminggu sadurungé akiré embrioné mati. Kanthi mangkono wiji kudu énggal disemai sawisé wohé dibukak.
Wit durèn wiwit awoh sawisé 4-5 taun, nanging jroning budidaya bisa dicepetaké yèn migunakaké winih asil panangkaran vegetatif. Tèknik-tèknik sing dipigunakaké ya iku pancangkokan (arang dilakokaké), panyusuan (arang dilakokaké), panyambungan sandhing (inarching), panyambungan celah (cleft grafting), utawa okulasi (budding).[3] Tèknik sing pungkasan iki saiki sing paling akèh dilakokaké. Sapérangan penangkar saiki uga ngetrepaké panyambungan mikro (micrografting). Tèknik iki dilakokaké nalika batang ngisor isih enom umuré saéngga nambah cepet mangsa tunggu. Kacathet yèn durèn asil panangkaran vegetatif bisa ngembang sawisé 2-3 taun.
Ama sing nyerang durèn ing antarané ya iku uler panggèrèk woh (gala-gala), uler panggèrèk kembang, lan kutu loncat durèn (ngisep cuwèran godhong enom).[3]
sing nyerang batang/pang.[3][8]
Karagaman[besut | besut sumber]
Variétas durèn ing Indonésia[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki dhaftar variétas durèn (D. zibethinus) ing Indonésia:[9]
kandel, warnané kuning rada kaemasan, manis, tèksturé garing
kandel, warnané kuning pucet, manis, tèksturé garing
kandel, kuning, manis, tèksturé garing, wijiné cilik
kandel, manis, pulen, tèksturé garing
kandel, manis, kuning, seraté alus, lan wijiné cilik
kandel, kuning, manis, arum, tèksturé garing
kandel, putih, manis, tèksturé lembèk kaya bubur, lan wijiné gedhé
kandel, kuning kaemasan, aromané tajem, wijiné cilik
kuning cerah, manis, arum, tèksturé garing
kandel, garing, tèksturé alus, putih rada kuning, manis, lan nduwèni wiji siji
kandel, garing, tèksturé alus, manis, arum, lan wijiné cilik
kandel, kuning rada putih, manis, aromané tajem
kandel, kuning, manis, tèksturé garing
kandel, wernané rada kuning, manis, tèksturé garing
Varietas lokal (kiwa) lan klon D101 (tengen)
Kultivar unggul saka manca[besut | besut sumber]
Ing Malaysia, kultivar durèn unggul asil selèksi diwènèhi kodhe nomer kanthi abjad D ing ngarepé. Sapérangan ing antarané ya iku
'D159' (klon padha karo varietas 'Montong').
Saliyané wohé kanggo panganan sing seger lan kanggo olahan liyané, pérangan liya saka durèn uga nduwèni paédah kanggo kauripan manungsa[2]. Wit-witané bisa kanggo nyegah érosi ing lahan utawa lemah sing miring. Kayuné bisa kanggo bahan bangunan utawa perkakas rumah tangga. Wijiné sing nduwèni kandhungan pati sing gedhé, nduwèni potènsi kanggo alternatip panganan. Sauntara kulité bisa dimupangataké kanggo awu gosok, carané dipépé nganti garing lan dibakar nganti remuk.
Durèn ing Indonésia[besut | besut sumber]
Dilapuraké, saka watara 27 jinis durèn ing alam donya, 18 jinis ing antarané thukul ing Kalimantan, 11 jinis ing Malaysia, lan 7 jinis ing Sumatra.[10] Akèhé jinis durèn ing Kalimantan nduwèni gambaran manawa dhaérah iki dadi sentra wigati utawa pusat kanggo panyebarané durèn.[11] Ing Indonésia bisa ditemokaké jinis durèn sing pirang-pirang werna ana sing béda ing rasané, aromané, lan werna daging wohé (isiné), uga ana durèn sing ora ana wijiné.[11]
Durèn kalebu komoditas woh-wohan sing nduwèni pangaji ékonomis ing pasaran.[11] Indonésia ing taun 1985/1986 dilapuraké dadi nagara pangasil durèn paling akèh nomer loro sakwisé Thailand, ya iku ngasilaké 200.000 ton[12]. Nanging saiki Indonésia malah ngimpor woh-wohan saka Thailand, kalebu uga durèn.[11] Masalah iki disebabaké amarga kualitas durèn Indonésia luwih cilik ketimbang durèn saka Thailand. Kamangka Indonésia, khususé Kalimantan iku dadi pusat panyebarané durèn.[11]
Panganan Saka Durèn[besut | besut sumber]
Akeh panganan kang duwéni bahan dhasar Durèn, kayata ager-ager rasa durèn, ès durèn nganti sop durèn. Sop durèn wis wiwit kondhang ing salah sawijining dhaérah kayata Dépok kan Jakarta. Ana salah sawijining warung ès kang nyepakaké sop durèn kanggo pelanggané. Sop durèn iku mau duwéni peranganing jeni; ana sop duren ketan, sop duren klapa, sop duren roti, sop duren keju lan liya-liyane. Sop duren sing kondhang ing kutha Dépok ana ing dalam Margondha. Regané sop durèn iku mau mung Rp 8.000,- nganti Rp 12.000,-.
(id) Sapérangan kultivar durèn sing dirilis Deptan
(en) Durian - Fruits of warm climates
(ms) Info ing situs Dept. Pertanian Malaysia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Durèn&oldid=1122064"	Kategori: Woh-wohanKategori ndhelik:
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 12 April 2017.
anyar, muhal yen podho ho Allah kelawan kang anyar.
5. Qiyamuhu binafsihi : jumeneng Allah kelawan dewe, muhal yen jumeneng Allah kelawan liyane.
15. Muridan : kang kerso, Allah muhal yen ingkang ora kerso.
16. ‘aliman : kang ngawikani, Allah muhal yen ingkang bodo.
17. Hayan : kang urip, Allah muhal ingkang mati.
18. Sami’an : kang miharso, Allah muhal ingkang tuli.
19. Bashiron : kang meriksani, Allah muhal ingkang wuta.
20. Mutakaliman : kang ngendika, Allah muhal ingkang bisu.
Utawi wong ‘akil baliq iku wajib ngaweruhana
Lan sifat ingkang muhal keduwe allah kalih dasa
Lan sifat ingkang wenang keduwe Allah iku kabeh
Utawi manjinge sifat kalih dasa iku manjing dadi sifat papat
Kaping telu manjing sifat ma’ani
Kaping papat manjing sifat ma’nawiyah
Qodiron, Muridan, ‘aliman, Hayan, Wahdaaniyah.
Lan wajib ngaweruhana wong ‘aqil baligh sedoyo
ingkang wajib – ingkang sunnah – ingkang haq – ingkang halal – ingkang harom – kelawan sepadane mengkono iku kabeh
Ing muhale poro rosul iku papat iya:
Kidzib, hiyanah, kitman baladah
Tegese baladah iku babal ‘aqole rosul
Ing wenange poro rosul iku kabeh: katekanan: ‘aridhil basyariyah
Kang ora anyuda aken ing derajate poro rosul – kaya – loro: ngelu: mules: mangan: nginum: turu: luwe: lali: lagi rabi: lan sepadane mangkono iku kabeh
Ana dene 2x perkarane awak kula inggih puniko
aken 2x ing wujude ‘alam kubur: ana 2x larane, ana 2x penake
Kaping telu Allah merta aken 2x ing anane pitakonan: ana 2x salahe, ana 2x benere
Kaping pate Allah merta aken 2x ing nampane tulisan ‘amal: ana 2x susahe, ana 2x bungahe
Kaping pitu Allah merta aken 2x ing ngambahi wot sirotol: ana 2x larane, ana 2x penake
Kaping wolu Allah merta aken 2x ing anane gunung a’rob: ana 2x susahe, ana 2x bungahe
ing ru’yate poro mukmin: ana 2x muktine, ana 2x nikmate. Nikmate nikmat-nikmat belaka
Ya ngonoho Allah kanthi sukma 2x, sukma sejati raga ilang 2x
Anane tanpa wanginan 2x, anane tanpa dudohan 2x
Seneng Jawa | Ngelmu iku kalakone kanthi laku
16Mar2017	PIDATO KETUA OSIS ING ACARA
Pudya puji pudyastuti katur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah dhumateng kula panjenengan sami.
Raka kelas sanga ingkang kula tresnani ingkang skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP menika. Awrat sejatosipun kula minangka wakilipun kelas pitu lan
anggep sedherek piyambak. Samenika badhe oncat saking SMP. Nanging kados pundit malih ingkang sampun kaaturaken wakil raka kelas sanga bilih wonten pepanggihan temtu badhe wonten pepisahan. Jer kula panjenengan sami namung manungsa limrah mboten kuwawa nyelaki pepestening dumadi.
Raka kelas sanga, kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi nganthongi ijasah, saengga kula boten kuwawa nggondheli malih anggen panjenengan nglajengaken pasinaon wonten SMA.
Raka kelas sanga igkang kula tresnani, kula sakanca tansah ngatuaken sewu matur nuwun panjenengan kersa paring pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur pudya pudyastuti wonten ngarsane Penmgean mugi sedaya kesaenan panjenengan angsal pinwales ingkang samurwat saking Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Mugi-mugi ingkang gadhah angkah badhe nglajengaken sekolah SMA saged katampi ing sekolah ingkang dipunremeni. Kula sakanca nyuwun pangapunten ingkang kathah, bokbilih anggenipun srawung kaliyan raka kelas sanga kirang angggenipun subasita tuwin tata karma.
Wasana kula cekapi atur panampi pamitan menika menawi wonten kiranging atur kula tansah nyuwun gunging pangaksama.
Rikmane ngandhan-andhan, pakulitane nemu giring, netrane ndamar kanginan, pasuryane ayu pisan.
Wis ayu rupane Rara Juminten uga kalebu wanodya sing grapyak semanak, karo sapa bae seneng tetulung. Eloke, Rara Juminten duwe kaluwihan, yaiku tansah kecukupan kabutuhane banyu sanajan ing mangsa ketiga dawa pisan. Mula para warga kepengin bisa kaya dheweke. Wusanane para warga nekani Rara Juminten lan ngandhakake apa sing dadi gembolaning atine. Kanthi kebak trapsila Rara Juminten manggakake rawuhe tamu-tamune.
“ Den Rara Juminten, anggen kula keraya-raya ngriki badhe nyuwun pitulungan teng panjenengan, kersaa mbiyantu “ ujare sesepuhe warga.
“ Pitulungan ingkang kadospundi, Bapa. Saupami kula saged mbiyantu temtu manah kula remen sanget, “ ature Rara Juminten kanthi alus manuhara, gawe sengseme sing padha rawuh.
“ Ngaten, para warga kepengin dituduhaken tuk sumbering toya, saengga yen mangsa ketiga boten kasatan toya kados niki. “
“ O, mekaten kersanipun. Inggih, Bapa, kula mangke badhe ngupaya supados para sadherek ing ngriki saged pikantuk sumber ingkang ageng, ingkang nyekapi sedaya kabetahan toya warga ngriki. Kula nyuwun wekdal sawetawis, Bapa, mugi-mugi gegayuhanipun
saged kasembadan. Nyuwun pangestunipun, ” ature Rara Juminten. Para warga rumangsa lega krungu kasaguhane wanita kuwi.
Rara Juminten banjur semedi telung dina suwene. Jroning semedi mau dheweke oleh wangsit saka Dewi Rantansari. Sabanjure dheweke nglumpukake para warga saperlu ngrembug apa asile semedi mau.
“ Para sadherek ingkang kula tresnani, sasampunipun kula nglampahi semedi, kula pikantuk wisik saking Dewi Rantansari. Isinipun, kita sedaya saged pikantuk sumber toya ingkang ageng, nanging……… “ tembunge kandheg.
“ Nanging pripun….. ? “ sumaure para warga ora sabar.
“ Wonten pituwasipun, para sadherek… radi awrat. Kita kedah purun nglampahi menawi kepengin kasil !” wangsulane Rara Juminten.
“ Wis, apa bae wis, sing penting bisa duwe sumber banyu. “ Para warga saut-sautan sumaur.
“ Cobi, kula badhe njlentrehaken menapa ingkang dipunkersakaken Sang Dewi. Sedaya kersaa midhangetaken !” Krungu tembunge Rara Juminten kabeh pada meneng, kepengin ngerti apa sing arep diandharake.
“ Sang Dewi kagungan pamundhut tigang werni. Sepisan kita kedah ngurbanaken jaka kumalajengking, inggih menika jejaka ingkang taksih mudha tumaruna…….. “ ature alon. Para warga padha njomblak krungu ature Rara Juminten.
“ Wadhuh…. lha kok nganggo kurban barang ? Ya ora bisa. Terus sapa sing didadekake korban ! “ wong-wong padha pating klesik munggel omongane wanita iku..
“ Pripun niku, Den Rara, kok ngangge kados ngaten. Boten saged, melasi sing dados korban. “ ujare sesepuh desa. Rara Juminten mesem ngujiwat.
“ Boten sisah kuwatos, Bapa. Kula wau dereng rampung matur. Kula ugi boten tegel menawi kedah wonten korban. Mila kula lajeng nyuwun supados korbanipun dipun gantos mawi maesa. Dipunparengaken, Bapa.”
“ Wah…. puji sokur amargi saged dipun gantos. Matur nuwun Den Rara…!”
“ Dereng rampung sadherek, kaping kalihipun, kedah nyawisaken rujak polo….. Sekedhap, sampun dipunpunggel, menika ugi kula suwun dipun gantos ngangge bubur sungsum dipunsukani juruh gendhis jawi kathahipun 40 takir. Lajeng pungkasan inggih ingkang kaping tiganipun, ngurbanaken prawan sunthi, kula suwunaken saged dipun gantos ngangge ayam kumadara ules pethak. Sedaya panyuwunan kula kangge nggantos sesaji dipuntampi, Bapa, “ ature Rara Juminten kanthi praupan sing bungah.
“ Dhuh Gusti Allah…. gunging panuwun dene Panjenengan sampun paring pitulungan kanthi lantaran wanita utami inggih menika Rara Juminten…… “ bapa tuwa iku mundhuk-mundhuk ngaturake panuwun, nanging terus diaturi ngadeg dening Rara Juminten.
“ Boten sisah kados ngaten, tiyang gesang pancen kedah tulung- tinulung, Bapa. Kula remen saged mbiyantu sadherek sedaya. Mangga, sampun kedangon, enggal kita ayahi sesarengan !”
Upacara sesaji kanggo ngleksanakake pamundhute Dewi Rantansari diwiwiti ing panggonan sing wis ditemtokake. Kebo dibeleh, daginge diirisi mbaka sethithik banjur digule srana bumbu rujak wuni. Uga tumpeng damar murub, yaiku tumpeng sing ing pucuke ditancepi brambang abang lan lombok abang 40 iji, jajan pasar arupa gedhang pitung warna, gantal (
jembawuk, kopi bubuk, kopi polong, teh diyang, godhong srep, jampang piyas, degan, rokok, lan dupa. Kabeh sesaji mau diwadhahi ing tampah dilemeki kain putih. Dene para wong lanang gawe pring dilancipi utawa digranggang.
Kabeh warga rame-rame nggawa sesaji menyang panggonan sing dituduhake Rara Juminten. Para wong lanang padha nggranggang lan ing panggonan kang dipendhemi endhas kebo mau banjur metu tuke. Saya suwe tuk mau saya gedhe, banyu sing mili saya akeh kaya kali. Saking bantere iline tuk nganti banyune mudhal-mudhal. Saka kedadean iku ing panggonan metune banyu mau banjur kawentar minangka Desa BANYU MUDAL, dene panggonan iline
kawulane tansah sumuyud, sumanggem lan samadya samubarang karya.
Nuju ing dina pasewakan pepak nayakaning praja, ketekan tamu tanpa kanyana.
Kaget sang prabu mulat tamune , ing batin ngunandika : sapa baya tamu iki.Nitik sandhang penganggone dudu kawula lumprah, nanging nudhuhke wewatekane kang kasar ngongasake kasudibyane.
“ He, Kisanak, sapa baya aranmu, saka ngendi, lan ngemu karep apa dene teka ing paseban,” mangkono ngendikane Sang Prabu bareng wis satata lungguh.
“Jenengku Prabu Gupala saka negara Wanasegara. Tekaku ing Pengging kene ngemu karep nedya ngudan-udan sore marang Dyah Ayu Dewi Candrawati.”
Dheg! Dhadhane Prabu Damarmaya rasane kaya kebledhosan bom sewu, nganti sawetara ora kewetu ngendikane.
“Piye Sang Prabu? Candrawati dadi garwaku. Dadi prameswari ing Wanasegara, sugih bandha-bandhu dhasar sekti ora tedhas pluru, “sambunge Prabu Gupala ora sabar karo lakak-lakak.
“Hem…Prabu Gupala, ngertia yen Dewi Candrawati iku garwaku, malah saiki wis nggarbini.”
“Ah! Kapan olehe dadi nganten aku ora nekseni lan ora ngesahake. Mula senajan wis meteng, aku tetep gelem nampa wong ayu kuwi. Dene yen ora entuk, arep dakgawe karang abang.
dudu karepe dhewe iki. Prabu Gupala pranyata murang tata. Bebasan sadumuk bathuk senyari bumi takbelani tekaning pati. Prabu Gupala aja ngatonake lanang dhewe.
Entenana blabar kawat, yen pancen nantang pati.”
Prabu Gupala metu, sumusul prajurit Wanasegara sing wis siyaga ing njaban kraton. Sang Prabu Damarmaya paring prentah marang rekyana patih supaya enggal siyaga gelar sepapan ngadhepi prajurit Wanasegara. Bubar paring wangsit marang ingkang garwa banjur budhalan.
`Kocap anggone padha peperangan durung ana tandha-tandha sing kalah utawa menang.Dewi Candrawati kang ana kedhaton nglairake
emban ora ana sing kuat mbopong marga saka abot banget.Eling wangsite kakunge, Dewi Candrawati nggendhong putrane kang nedya disusulke ramane ing palagan.Tekane tinampa sang prabu Damarmaya kanthi gembiraning galih, kang banjur maringi asma “Bandung”.
“He Bandung,kowe mbesuk bakal dadi satriya pinunjul,” ngendikane karo mbopong putrane.Nanging sepira kagete, bareng Bandung ilang musna saka astane.Prabu Damarmaya kekarone padha tangisan nggetuni. Wiwit kuwi prabu Damarmaya ngumumake marang para kawulane aja nganti nyawung bayi.
Prabu Gupala ngguyu lakak-lakak bisa nggrebut bayi saka mungsuhe tanpa kaweruhan.
“Yen bayi iki mati, Damarmaya tansah nggetuni. Akhire perange mesti kalah.Yoh aja takon dosamu.”
Sepira kagete prabu Gupala weruh bayi tetep wutuh, malah ngguyu kaya dililing.Prabu Gupala ngambali maneh bayi di banting marambah.Anehe saben dibanting, awake Bandung saya mundhak gedhene.
Meruhi kahanan kaya ngono Prabu Gupala tansah muntab napsune.sedyane bayi arep diuntal ben mati digawe jamu awake. Saka rumangsane Prabu Gupala,Bandung wis dadi jamu.Nanging wektu iku Bandung disaut utusane Dewa kang banjur makayangan.
Ana ing kayangan malah kaparingan aji jaya kawijayan dening para Dewa. Jenenge diimbuhi Bandawasa kadhawuhan mulih menyang pengging ngadep wong tuane.
“Bocah bagus, sapa sejatine sira iku, saka ngendi lan ana karep apa ?” Bandung Bandawasa kaget, ora ngira yen ramane kaya ngono. Mula semu gragapan matur kanthi sumungkem.
“Kula Bandung Bandawasa, putranipun kenjeng Rama Prabu Damarmaya kaliyan Ibu Candrawati ing pengging.” Prabu Damarmaya ndomblong karo mirsani garwane. Eling nalika semana nate kagungan putra kang wis musna. Dene saiki bocah enom ngaku putrane apa iya apa dudu dadi emang panggalihe.
“Bandung Bandawasa, nalika semana aku nate duwe putra, nanging musna saka astaku nalika dakbopong. Ewasemono aja sumelang. Lamun bisa nyirep peperangan iki kanthi mikut Prabu Gupala ateges sira putraku. Nanging yen ora bisa, sira sun pratapi paukuman pati.”
Bandung Bandawasa sumanggem banjur budhal kanti nyuwun pangastu. Gancaring crita Bandung Bandawasa klakon adhep-adhepan lawan Prabu Gupala.
“Heh, Bocah Bagus luwih becik muliha. Bapakmu ora bisa ngalahke aja maneh kowe.”
“Nanging aku kecongah mateni kowe kang wis gawe rusake pengging.”
“O, Ho- babo.Iki wong dhugdeng samaladheng. Dibondhem mendat ditumbak mlenthong.Apa meneh Bandung, takremet dadi glepung.”
Durung meneng olehe kumecap tangane kiwa kumlawe njotos pilingan. Sing jots endha, trengginas tangan
bathok. Prabu Gupala pringisan rumangsa disepelekake.
Prabu Gupala oleh kalodhangan, siskile tengen ndugang lempeng sakayange. Kedadak sikil kiwa kepleset. Luput panendhange, Prabu Gupala tiba krengkengan. Panggonan iku katelah Desa Watu Lunyu.
Prabu Gupala mundhur, Bandung Bandawasa ngoyak. Ora ngerti sikile Bandung Bandawasa kajeglong ing jugangan. Kang banjur katelah Desa Jeglong.
Prabu Gupala kena diruket, banjur keket padha bantingan. Nanging Prabu Gupala kalah rosa, kena didengkek, nganti sambat ngaru ara, nangis. Eluhi netes lemah banjut dadi kali, aran Kali Dengkeng.
Tangange Prabu Gupala diunter nganti tugel, dibuwang ngalor tekan Jepara. Mula wong Jepara baud ngukir.
Sirahe Prabu Gupala dibanting pecah, polone dibuang ngidul dadi Gunung Kapur.
Bandung Bandawasa sing bisa mateni Prabu Gupala bablas menyang Kraton Wanasegara. Tujuane arep ngrusak kraton, nanging bareng weruh wanodya atine gunjing. Kenepsone lerem malih dadi kesengsem marang kasulistyane. Gandrung-gandrung kapiluyu, ora sida ngrusak nanging arep nggarwa marang wanodya ayu.
“Ee, Nini Sulistya sapa jenengmu?” panyapane Bandung Bandawasa semu kaku.
“Aku Rara Jonggrang adine Prabu Gupala sing ngganti panguwasa sajroning Kakang Gupala ngayahi peperangan.”
“Ngertiya yen kakangmu wis mati ing palagan. Mula kowe wae takboyong menyang Pengging pinangka dadi garwaku.”
“Aja keladuk pangucap, aku iki dudu wanita murahan.”
Krungu wangsulan sengak, Bandung Bandawasa ora nesu, nanging tetep ngrerepa murih gelema dadi garwane. Nadyan njaluk apa bakal dituruti.
“Bandung, aku gelem kokpek angger bisa mundhutake anting-antingku sing kecemplung sumur.”
Entuk wangsulan kaya ngono, ora ngira marang paekaning liyan Bandung nyaguhi tanpa nalar lan petung. Amung ngeboti katresnan Bandung Bandawasa klakon nyemplung sumur nggoleki anting-anting kang sanyatane ora ana. Malah sumure diurug saka dhuwur.
Bandung Bandawasa ngrasa yen dipaeka, age-age gawe trowongan kanggo dalan metu, supaya ora mati kurugan. Trowongan njedhul Parangtritis, guwa sing kangge metu diarani Guwa Langse.
Bandung Bandawasa mara maneh menyang Wanasegara. Rara Jonggrang kaget len geter. Kanggo nutupi rasa getere nuduhake ulat manis lan kewetu tembunge mancing.
“O, Kakang, pancen wis dadi pesthine yen aku dadi garwamu. Nanging aja ketanggungan olehe dadi satriya pinunjul. Aku nyuwun digawekake candhi sewu cacahe, sing digawe sajroning sewengi.”
Krungu tembung kang luwes lan manis sakala tuwuh maneh lan wuwuh tresnane, mula disaguhi. Wiwit angslupe srengenge, Bandung Bandawasa semadi nyenyuwun marang Dewa supaya jin setan periprayangan padha rerewang. Rame swarane wong gegawean nanging ora katon wujude sing gawe. Ngerti-ngerti dadi ana wewujudan candhi.
Rara Jonggrang atine goreh, rumangsa kejodheran anggone laku goroh. Kang mangka panjaluke iku sejatining srana nolak alus. Tuwuh panemu Rara Jonggrang kanggo njugarake pakaryan, Rara Jonggrang mrentahake para nonoman wadon padha nyapu latar senajan isih durung parak esuk. Sadhela wae wis rame swarane wong nyapu kesusul jago kluruk sesautan amarga kegurahan. Badhar semadine Bandung, mangka candhi lagi dadi 999. Mula bareng Rara Jonggranmg nambong kewetu sabdane.
“Rara Jonggrang, ayumu kepara angel tandhingane. Nanging, bebudenmu ora becik. Kanggo nuruti panjalukmu genepe candhi sewu, sing siji kowe dhewe!”
by cahjawa	Wancine wis parak esuk, ing wetan katon cahyane Sang Hyang Diwangkara abang sumirat ungup-ungup ing pucuking arga. Anoman puteg pikire awit durung ketemu kang den upadi. Nuli mulat ana wewangunan gedhong kang asrine ngleluwihi, miwah petamanan kang endahe kepati-pati. Anoman mlumpat ing wit nagasari, nalika nyawang mengisor, ing kono katon wanodya ayu kang
Lah punika ingkang winastan Taman Argasoka. Ing kono dununge Sang Putri Mantili, ya Rekyan Sinta disingidake dening Prabu Dasamuka. Wus meh sawarsa Sang Dewi ditrungku aneng Taman Argasoka, tinengganan dening wanodya pulunane Dasamuka, putrane Gunawan Wibisana, kang sesilih Niken Trijatha. Rekyan Sinta sadina-dina tansah karuna ngangen-angen marang rawuhe Sri Ramawijaya, dene Trijatha tansah ngupaya nglelipur penggalihe Sang Dewi.
Saben-saben Dewi Sinta sesambat kawelas asih, Trijatha tansah nglelipur ngasih-
cintrakane Putri Mantili lan Sri Ramawijaya kang wus sawetara pepisahan. Dumadakan ana kang prapta, Prabu Dasamuka manjing ing Taman Argasoka mbebujuk marang Rekyan Sinta, nyuwun lunturing sih.
“ Dhuh mirah pepujaning ati Rekyan Sinta, apa gunane sadina-dina sira tansah sungkawa ngangen-angen marang si Rama, manungsa alasan tanpa guna, ing samubarang sarwa kuciwa. Delengen kawibawaningsun, raja sugih wibawa, kaloka ing donya, manungsa sajagad ora ana sing madha. Ayo Yayi,
sakethi minangka abdinira, sayekti pun kakang bakal nyembadani. “
Mireng wuwuse Prabu Rahwana , Rekyan Sinta sumaur
nora prawira, nora wani adu arep kalawan Pangeran Rama, mung wani laku cidra andhustha marang ingsun. Endi tandhane sira ngaku prawira lan
ngimpi bisa nyaketi Rekyan Sinta. Menawa adreng sedyamu, sira daksupatani. Kalamun maju sejangkah sikilmu pokah bumine bengkah! Menawa kena koksenggol, busanaku bakal
Njola Prabu Dasamuka mireng wuwuse Dewi Sinta kang nglarakake ati. Rekatak, narik candrasa arep ditamakake marang Sinta. Sang Dewi nora wedi marang pangancame Rahwana, pedhes anggone muwus.
Prabu Dasamuka mireng ngendikane Rekyan Sinta, nuli mundur karo ninggal weling marang Trijatha supaya tansah ngrerimuk penggalihe Dewi Sinta amrih gelem kagarwa.
Wanara Seta kang umpetan aneng rembuyunge pang nagasari wus nora tidha-tidha yen wanodya
lelakone Sri Ramawijaya kang nandhang prihatin, wiwit pisah karo kang garwa ya Dewi Sinta, nganti saiki ketemu lan sabaya pati karo Prabu Sugriwa ratuning wanara.
Rampung Anoman anggone kekidungan nyaritakake lelakone Sri Ramawijaya kang pisah lan ngupadi garwa kinasihe ndadekake erame Sang Dewi uga Trijatha lan para cethi. Lagi iki ngerti ana
nyandhang kaya manungsa, kathik pinter ngidung suarane ngumandhang angenganyut kalbu.
kayuwanan Paduka wonten Ngalengka ngriki. Ing samangke garwa paduka Sang Ramawijaya miwah rayi paduka Sang Laksmana nyanggrah wonten ardi Maliyawan, rinatu dening bala wanara. Sedaya sampun samapta wonten Maliyawan, badhe nglurug dhateng Ngalengka, Gusti.”
Rekyan Sinta nampani ali-ali kang diaturake Anoman. Kejot penggalihe, runtuh waspane, ora pangling iki kalpika agemane ingkang raka. Diagem ing jenthik manis katon logro, ngalih ing jejenthik isih tetep logro, awit saka banget kuru sarirane Sang Dewi.
“ Heh Anoman, nyata sira duta kang sejati. Sakabehing aturira minangka panglipuring manahingsun. Kalpika wus ingsun tampa, iki aturna marang gustimu Pangeran Rama, cundhamanik kancing rikma agemaningsun, minangka tandha yen sira wus ketemu kalawan ingsun. Lan iki aturna nawalaningsun marang Pangeran Rama. “
purwa. Éka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing déwa ingkang kasongan akasa, sinangga pratiwi, kaapit ing samodra, kathah ingkang anggana raras, nanging
ngungkuraké pagunungan, nengenaké pasabinan, ngéringaké pategalan, ngayunaké bandaran gedhé. Loh: tulus kang sarwa tinandur, jinawi: murah ingkang tinuku. Gemah: lampahing para nangkodha surya-ratri datan ana pedhoté,
papan wiyar katingal rupak saking harjaning praja. Ingon-ingon kebo sapi pitik iwèn datan ana cinancangan, yèn ta rina padha aglar ing pangonan, yèn ta wanci surup surya mulih marang kandhangé dhéwé-dhéwé. Para mantri bupati sapanekaré jangkep sami bijaksana limpad ing kawruh, tansah ambudi raharjaning praja. Senadyan para narakisma, padha ayem tentrem atiné mungkul pangulahing tetanèn. Dhasar negari ingkang gedhé oboré, padhang jagadé, dhuwur kukusé, adoh kuncarané. Bebasan ingkang celak manglung tebih tumiyung. Mboten ing Tanah Jawi kéwala ingkang sami nungkul, sanadyan ing
atur putri minangka panungkul. Ing saben ‘ri kalamangsa, sami asok bulu bekti glondhong pengareng-areng, pèni-pèni raja pèni, guru bakal guru dadi.
Sinten ta jejuluking sri nata ing Ngastina, wenang dèn-ucapna, nenggih Mahaprabu
keprabon, sayekti saratri datan ana pedhoté, sinigeg ingkang murwèng kawi. Nuju ing
ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan,
imbal gantya lir mandyaraga, werdiné kaya gamelan. Teka amuwuhi asri renggeping panangkilan. Ing alun-alun papandhèn bandéra lelayu payung agung miwah bawat, tinon angendanu pindha mendhung. Para mantri bupati ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang. Nenggih sinten ta ingkang lenggah jajar
Rekyana Patih Harya Sengkuni. Datan kantun pangéran ngiras paniti sastra, Radèn Harya Kartamarma ingkang wus sumahap
by cahjawa	Kang sekar pangkur winarna,
den kaesthi siyang ratri.	Duduga lawan prayoga,
wong degsura ndaludur tan wruh ing edur,
mung sumendhe ing karsanira Hyeng Agung,
iren meren panasten dahwen kumingsung,
nora nana mareme ing jro ati,
Sep2014	Serat Wulangreh Pupuh Gambuh	Dikirimkan di Macapat	by cahjawa	Serat Wulangreh ana 13 pupuh tembang kang isine yaiku tembang
Dene isine serat Wulangreh pupuh Gambuh iku mujudake pepacuh/larangan nindakaken piawon/kejahatan. Dene pupuh Gambuh jangkepe kaya ing ngisor iki :
yen kebanjur kojur sayekti tan becik,
pan si gajah angendelken gung ainggil,
nora wurung anuntun panggawe juti,
Play­ing, Vio­la Play­ing, Cel­lo Play­ing, Dou­ble Bass Play­ing, Flute Play­ing, Oboe Play­ing, Clar­inet Play­ing, Bas­soon Play­ing, Sax­o­phone Play­ing, Trum­pet Play­ing, Horn Play­ing, Trom­bone Play­ing, Tuba Play­ing, Per­cus­sion Play­ing, Harp Play­ing,
"Dhik aku wis nafsu, engko bengi njaluk iku. Balung karo ototku podho kaku. Lek gak ngunu ora iso turu."Lirik
Telung taun ngethekur manuk perkututku nganggur. Kepengin manggung, sayang wedokane mboten purun.
Nan 61 raw manga, Saiki Kusuo no
Kabupaten: Banjarnegara | Banyumas | Batang | Blora | Boyolali | Brebes | Cilacap | Demak | Grobogan | Jepara | Karanganyar | Kebumén | Kendal | Klatén | Kudus | Magelang | Pati | Pekalongan | Pemalang | Purbalingga | Purworejo | Rembang | Semarang | Sragén | Sukoharjo | Tegal | Temanggung | Wonogiri | Wonosobo
Login | Reset Password | UNDIP Website
Triyono, Lukmantoro (2010) Nalar Politik Masyarakat Tontonan. Seputar
kemasane tembus pandang ben ketok lintingane ayu opo ora 🙂
Jaman saiki wes okeh kemsan cigarette seng aneh2. Jare koncoku, neng Thailand kiy kemasan rokoke gambar untu2 kuning, ireng,
Marwati Kakang Kawah Adi Ari-Ari Kadhangku kang lahir bareng sedino lan
Kadhangku kang lahir bareng sewengi Sang rojo bardah ingsun
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-
kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Anekaken pangarah Ponang getih ing rahina wengi
kanggo dijupuk kaldune kang mujudake bahan dhasar masakan Jepang, diwenehake ing ndhuwur panganan kanggo panyedhep rasa, utawa digadho lan digawé lawuh bareng sega.
Katsuobushi kang wis diserut tipis wernane coklat enom nganti jambon rada bening padatan didol ing plastik. Katsuobushi minangka panyedhep panganan padatan disawurake ing ndhuwur hiyayako (tahu adhem), okonomiyaki lan takoyaki. Katsuobushi kang wis diserut diarani kezuribushi.
Ngawétake iwak cakalang dadi katsuobushi umum dilakoni ing saperangan negara kaya Jepang lan kepuloan Maladewa. Teknik ngawétake iwak dadi katsuobushi wis dikenal ing Jepang wiwit sadurunge zaman Edo. Katsuobushi uga diarani iwak kayu jalaran iwak cakalang kang wis diolah dadi atos kaya kayu, dadi sadurunge dianggo masak kudu diserut nganggo ani-ani.
Iwak dibelah dai rong bageyan kanggo mbuwang balunge, dadi mung kari daging iwak kang wujude kaya kapal diarani fushi (
fushi?). Daging iwak kasebut banjur diproses nganti dadi katsuobushi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 12 April 2017.
2 responses to “Download Wayang Golek "Jaka
February 21, 2014 at 8:10 am
Wayang Golek, Wayang Kaca, Lukisan, Boneka Wayng, Wayang Suket
wong jowo: TEGESE TEMBUNG : APA TEGESE TEMBUNG IKI?
TEGESE TEMBUNG : APA TEGESE TEMBUNG IKI?
Tegese tembung :carang wreksa = pang. wreksa = kayu.jamang tambir = wengku. tambir = pinggir.baligo amba godhonge = woh labu.santoseng = santosa + ing.tengareng prang = tengara perang, aba-aba perang = keteg.riris = udan, jawah, jawuh, warsa. Warsa ugi ateges taun.kasang toya = wadhah toya punika namanipun impes.menyan seta munggwing ardi =
yo golek duit golek minyak golek mungsuh.
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.girlsfuck-tube-newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Gesang manungso wonten dunyo meniko mboten dangu, lajeng menopo ingkang badhe dipun padosi menawi mboten sesangu kangge gesang ingkang luwih langgeng abadi.
Tema Jendela Gambar. Gambar tema oleh TommyIX. Diberdayakan oleh Blogger.
Suwe nang Jember, dosis kopimu kok dadi sangar ngono. Dolan nang Solo yo, mengko tak gawekke kopi spesial, mumpung stok kopiku isih akeh.Btw, aku bolak balik nyoba nyete, tapi gagal terus, ududku malah clorengan ra cetho.
@ Ruasb, Hehe, nggak perlu lah direnungkan, dilakoni
sing adol 1 cangkir 300ribu, sekilo bisa jutaan!
@ Joell, Wes ‘menthok’ yak e. Mulane akeh
paring Rahmat Ta’dzim kagem Nabi Muhammad saw lan lumiber marang kabeh kawulo wergane lan para
Qur’an kang artine “hai wong kang podo iman! Siro kabeh bisoho podo taubat marang Allah kabeh bahe, supoyo sirokabehpodo bejo”. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine “Temenan!Allah Ta’ala iku demeng wong kang taubat saking duso, lan sesuci saking reget”. Kanjeng Rusullullah saw dawuh kang srtine “ Temenan, ati Ingsung iku ditutupi nur, lan Ingsun tansah nyuwun ngapuro marang Alla hTa’ala ono ing saben dinone kaping pitung puluh (70).Dadi siiro yen arep taubat prayogane siro ora lepas
lan bungah-bungah, balik awak niro supoyoosiro welehake sarono siro iki wong kangtemenanan, wong kang temen ngetokake merengute, susah atine, rewash tur ino, yen siro gelem nindakake kang mengkono iku, susah ora bakaldiganti
wali abdal pitu), Panjenenganipun dawuh “Ingsun iku ono ing kawitane lelako (suluk),ingsung megawe anjahit kang hasile ingsun gawe mangan. Ono ing mongso rino guneman tak itung, nuli yen wus majeng sore, awak ingsun tak teliti guneman ingsun, ing mongso rino mahu dah weruhi naming sethithik, nuli ing geneman ingsun iku bagus, ingsun nuli puji-puji marang allah lansyukur marang Allah Ta’ala, lan yen geneman ingsun iku ora bagus, ingsun nuli taubat marang Allah lan nyuwun ngapurone Allah Ta’ala. Koyo mengkene kalune Syakh Maakinuddin hinggo panjenengane oleh angkatan dadi wali abdal sangking Allah Ta’ala.Ngertiyo yen siro iku anduweni wakil kang gelem ngoreksi lan neliti awake dewe, siro temtu ors p[erlu ngoreski deweke,kerono walik niro wus gelem nelitiawak dewe, nanging yen wakil niro ora gelem
iki, prayogane kabeh amal kang siro lakoni iku kerono ngeGungake Allah lan ora ngawasi yen siro ikubiso gawe panggawehan (ngelakoni siji amal) sedeng Allah Ta’ala ora merekso siro lan nelithi siro..Yen ono wong ngelakoni duso, iku ono ing awake ono pepeteng. Dadi maksiat iku empere koyo geni, lan petenge ati iku khususe maksiat koyo dene wong kang ngurupake geni ono ingjero omah, sak jerone mongso pitung puluh (70) tahun. Kang siro tingali omah iku mesti ireng akeh anguse. Semono ugo sebab maksiat, ati dadi ireng, bersihe’khanti taubat marang Allah dadi anane ino, petenge ati lan kaling-kalingan ati iku tansah bareng maksiat, yen siro taubat marang Allah, labet-labeteduso iku bakal ilang.Siro kelebu wong kang umbar-umbaran, urip niro iku naming kerono siro iku ninggalake anut marang Nabi Muhammad saw lan siro ora bakal biso oleh keluhuranono ing kersane Allah, kejobo yen siro gelem anut marang Nabi Muhammad saw, sedeng anut marang Nabi Muhammad saw iku ono werno loro(2): anut secara teerang lan anut secara samar. Anut secara jelas, koyo nindakake sholat, poso, zakat, haji, perang lan liyo2ne.. Anut secara samar yoiku yen siro iku bundeli kempele ati madep marang Allah, sakjerone sholatniro ora angen2, sak jerone moco Al-Qur’an, dadi yen siro ngelakoni tho’at, umpamane sholat lan moco Qur’an, nuli siro ora nemu kempele ati lan ora angen2, siro ngertiyo yen ono ing awak niro iku ono penyakite kang samar yoiku penyakit gumede, utowo ‘Ujub (anggawok-gawokake amal) utowo penyakit2 liyane. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine:” Ingsun bakal ngenggoake, tegese ngedohake sangking ayat2 Ingsun marang wong kang podo gumede ono ing bumi tanpo ono haq gumede, dadi siro iku empere koyo wong kang loro panas kang ngerasakake pahite gulo (ing mengkono gulo iku legi).Maksiat sarono ono roso ino lan karep marang Rahmate Allah iku luwih bagus katimbang tho’ay
afdhalus shalah wasallam kang artine: “Sopo-sopo wong kanga nut Ingsun, wong iku setengah sangking golongan Ingsun”. Mafhume iki dawuh mengkene: sopo2 wong kang ora anut marang Nabi Ibrahim, wong iku ora
setengah sangking kaluargo niro, kerono anak niro iku anduweni amal kang ora bagus…Dadi kang ran anut yoiku yen siro andadekake wong kang anut iku koyo2 dadi bagiane wong kang dianut, senajan kang dianut iku wong liyo. Koyo Salman al Farisi ra. Kerono Kanjeng Nabi saw iku wus dawuh kang artine: Salma iku setengah sangking keluwargo dalem Ingsun. Wus ma’lum yen Salman iku wong Faris, naming sebab anut, Kanjeng Nabi Muhammad saw dawuh kang
sakabehe kebagusan ono ing omah lan Allah Ta’ala andadekake kuncine omah rupo anut marang Kanjeng Nabi Muhammad saw, songko iku siro bisoho anut marang Kangjeng Nabi kanthi nerimo rizqi kang diparingake deneng Allah marang siro, kanthi gething dunyo, ora ngakeh2ake dunyo lan ninggal ucapan utowo penggaweyan ora ono gunane.Dadi sopo2 wong kang dibukakake lawange anut marang Nabi Muhammad saw duduhake yen wong iku wong kang
anut marang Ingsun, yen demen marang Ingsun, mongko bakal didemeni deneng Allah Ta’ala.Yen siro goleki sakabehe kebagusan, siro supoyo matur marang Allah. Allahumma……artine: Duh Allah!! Sakestu kulo nyuwundumateng Panjenengan supados kulo saget anderekake utusan Panjenengan wonten ing sedoyo ucapan lan pandamelan ipun. Naning siro kudu ngerti, sopo2 wong kang karep anut marang Rosulullah saw ono ing ucapan lan panggaweane, wong iku kudu ninggalake perbuatan nganingoyo marang kabeh kawulane Allah, podo ugo nganingoyo kahormatane utowo nasabe, kerono upamane menuso iku selamet sangking nganingoyo antarane siji lan sijine, temtu biso langsung berangkat nuju marang Allah, nanging poro manungsoiku podo di-alang2i oaro perbuatan nganingoyone, dadi koyo wong kang akeh utange sebab ditagih deneng wong kang ngutangi.Ngertiyo!! Upamane siro iku suwijine wong kang istimewa ono ing sanding rojo lan keparek karojo, nuli ono wong kang nagih utang marang siro, siro temtu sumpek (ing mongko ono ing sanding rojo) senajan utang iku naming sithik, nuli kepriye tingkah niro yen siro wus teko ono ing dino kiamat, sedeng
lan liyo2ne, yen koyo mengkene, cubo kepriye tingkah niro??..Wong kang keno bilahi sak benere yoiku wong kang dirusak deneng duso2ne (jembret duso) lan dirusak deneng kasenengan nafsune, hinggo deweke koyo wadah amoh (gombal amoh kang ora ono ajine). Hiyo wong kang mengkene iki wong kang keno bilahi kang perlu di ta’jiyahi, wong iki wus entek panganane lan wus ilang sahwate, perlu kangge ngebaki kakus lan nyenengake bojone, mandar bahe
diterimo kejoboyen kanthi taubat, emperewong kang ngelakoni maksiat iku koyo kendil anyar kang ngisoreono geni kang di urupake, sediluk bahe kendil iku dadi ireng, yen siro enggal2 ngumbah, kendil bakal bersih sangking irenge angus, naning yen siro umbarake lan siro gunaake kanggo nggodok bola-bali, irenge angus bakal tambah mancep (kandel teyenge), hinggo nerancang pecah lan oleh niro ngumbah ora ono gunane, songko iku taubat iku sawijine perkoro
iku suwijine peparing sangking Allah kang diparingake marang sopo
kang pecah2 kemiren sikile, naming ora di hasilake deneng bendorone. Terkadan dihasilake deneng bojo wadon, nanging ora dihasilake deneng bojo lanang. Terkadang dihasilake deneng wong emon, nanging ora dihasilake deneng wong tuwo. Dadi yen siro diparing oleh taubat, nuduhake yen siro iku wong kang didemeni
Allah Ta’ala demen wong kang podo sesuci sangking rereget.Ora onokang kepengen siji marang perkoro, kojobo wong kang weruh kedudukakne perkoro iku. Upamane siro nyebar yaqut (berlian) ono ing ngarepe rumangkang (hewan), kang paling disenengi
gelem taubat, siro kelebu setenganh sangking wong kang nganingoyo awake. Allah Ta’ala wus dawuh kang arine: “Sopo-sopo wong kang gelem taubat, mesti untung, lan sopo2 wong kang ora gelem taubat mesti rugi.Hai wong kang baagus!! Siro ojo putus asa, nuli ngucap, kaping piro bahe ingsun taubat, nuli ingsun rusak dewe,ojo koyo mengkono! Kerono wong kang loro isih arep2 urip selagine ing awak isih ono ruh. Kawulo iku yen taubat,Suwargo kang dadi panggonane ngeroso bungah, langit lan bumi milu bungah, Kangjeng Rosulullah saw ugo milu bungah.Allah swt iku ora ridho yen siro iku dadi wong akang demen, naming Allah Ta’ala iku ridho yen siro iku dadi wong kang didemeni. Nuli ono ing endi wong kang dikasihi lan wong kang ngasihi? Banget alane kawulo kang weruh kebagusan Bzat kang ambagusi deweke, nuli kawulo wani maksiat (durhokoni) Dzat kang gawe bagus.Naning wong kang milih naksiat Allah ora weruh kebagusab Dzat kang gawe bagus. Lan ora bakal wweruh kedudukane Dzat kang agawe bagus yen wong iku ora gelem ngawasi marang Dzat kang ambagusi.Ora bakal untungh wong kang ketungkul sak liyane Allah, wong kang ngerti yen nafsu iku ngajak narang karusakan nuli deweke nuruti ajakane, ngerti yen ati iku ngajak2 marang kebeneran nuli dwewke durhakani atine dewe, lan ngerti kedudukan Pangeran kang di maksiati, nuli di adepi kanthi maksiat. Upamane wong iku ngerti persifatane Pangeran kang dimaksiati kanthi sifat Agung, temtu ora bakal di adepi kanthi ngelakoni maksiat, umpamane ngerti pareke bendoro Pangeran lan wong iku tansah di pirsani, tentu ora ngelanggar opo kang wus dilarang deneng Pangeran. Upamane ngerti labete duso kang wujud ono ing dunyo lan ono ing akhirat, ono ing kahanan samar lan ono ing kahanan ketingal, wong iku temtu isin karo Pangeran e. Lan upamane ngerti yen awake iku ono ing genggaman kekuasaan wong iku ora bakal wani
Kejobo maksiat iku ugo nimbulake labet2 kang pertelokoyo kang ono ing anggotane wong kang maksiatkeatingal buthek, ono ing moto ketingal atos, males khidmat (lumadi) marang Allah, ora biso ngerekso kahormatan, ketingal ngeriko nuruti kesenengan nafsune, lan ora biso ngelakoni laku tho’at, tumpuk2e penghalang rupo makhluk kang ngaling2ngi sinare Nur kang mencorong,tansah kelindih dening panguasane howo nafsu. Liyane kang kasebut iki isih ono ing ati timbul kemamangan kang tumpuk2, lali yen mesti bakal bali madep marang Allah lan suwene penelitian amal. Ono ing maksiat wus cukup nuduhake alane kanthi pergantian asmo kerono yen siro iku tho’at iku arane siro wong kang ngelaakoni bagus lan yen siro iku maksiat, siro maleh aran wong kang ngelakoni olo tur mengo. Kang mengkene iki
Yoiku sakwuse siro suwijine wong kang amduweni sifat2kang bagus ono ing ngersane Allah Ta’ala, nuli ganti dadi wong kanganduweni sifat2 kang olo koyo mengkene iki gandeng karo pergantiane sifat. Nuli kepriye yen ganti iku kedudukan?. Yoiku sakwuse siro suwijine wong kang bagus ono ing nngersane Allah, nuli siro dadi wong kang kerusaak ono ing ngersaneAllah, sakwuse siro suwijine wong kang ati-ati ono ing ngersane , malah dadi wong kang cidero ono ing ngersane Alllah Ta’ala.
Yen macem2 duso iku kabukak ono ing awak niro, siro nyuwuno pitulung marang Allah, bisoho ngungsi marang allah lan rahine sirah supoyo siro wur-wuri lemah lan mature marang Allah. Allahumma…………….artine:” Duh Allah! NUgi Panjenengan kerso ngeleh awak kulo sangking ino nipunmaksiat dating mulyo nipun tho;at Panjenengan”. Siro
Duh Dzat langkung welas-welas ipun tiyang ingkang sami welas, mugi melasi dating kulo).Opo siro iku wong kang karep merangi nafsu niro, sedeng nafsu niro iku siro kuwat2ti kanthi nuruti kasenengane? Sehinggo siro dikalahake deneng nafsu niro. Iling-iling!!!Temenan siro iku wong kang bodho.Ati iku empere koyo wit-witan kang disirami karo tho’at. Uwohe’ yoiku opo kang tetemu (menpel) ono ing wit iku. Buahe meripat yoiku ngalap tepo telodo. Buwahe kuping yoiku ngerungokakr al-Qur’an. Buwahe cangkem yoiku dzikrullah. Buwahe tangan loro(2) lan sikil loro(2) yoiku nmelakune ono ing macem2e kebagusan. Dadi yen ati iku gareng wohe’ podo rontok, songko yen ati niro gareng, siro sipoyo ngakeh2akedzikir. Siro ojo koyo wong kang guneman,: aku arep tetombo, mengko yen wus waras. Yen
pucuke tombak. Songko iku siro bisoho merangi nafsu niro. Ngertiyo yen wong wadon kelangan anak iku ora anduweni riyoyo. Balik kang duweni riyoyo iku wong kang biso nglahake nafsune, kang duweni riyoyo, yoiku wong kang biso ngumpulake perkoro kangperenco-perenco, tegesebiso nangepi macem2 persoalan.Ono siji Ulama lewat ono ing omahe siji pendeto, nuli Ulama iki takon: Hai pendeto! Kapan riyoyone wong iku?. Pendeto ngucap:
warunge bakul arak, nuli bojo wadon iki di penganggoni pakeyan kang bagus2 (di ajak tho’at)lan macem2 panganan kang enak2 (ilmu), yen siro ninggalake sholat, iku berarti aweh panganan nafsu niro kanthi bubur harisyah lan macem2me panganan (opo kang diroso enak deneng nafsu).
sangking atine, wong kang ppodo lali Allah Ta’ala.Anggawok ake!! Siro weruh opo kang dadi kemaslahatanne dunyo niro, naming siro bodho opo kang dadi kemaslahatane akhirat niro.Sifate dunyo ono ing sanding niro iku koyo wong kang metu marang pekarangane lan giyat megawe. Sakwuse hasil, nuli ditimbun dadi bahan pangan, Nuli wong iku oleh manfaate barang kang den timbun ono ing wektu butuhe, sedeng siro iku nimbun sahwate nafsu kang koyo ulo, lan maksiaat kang empere koyo kalajengking, dadi siro dadi kerusakan, cukup nuduhane bodho niro. Poro menungso iku podo nyimpen bahan pangan kanggo persiapan wektu hajate, sedeng siro iku nyimpen perkoro kang dadekake melarate awak niro, yoiku maksiat. Keperiye penemu niro? Wong kang teko anggowo ulo nuli diingoni ing jero omah. Ilingo!! Siro iku wong kang nindak mengkono iku.Hal 32-----------------------Perkoro kang paling dikuatiake iki bahayane kanggo awak niro yoiku duso2 kang sepele, kerono duso gede iku terkadang siro anggep gede, nuli siro taubat. Lan siro ngangep amprih duso cilik nuli siro ora gelem taubat sangking duso cilik iku. Dadi siro iku empere koyo wong kang ketemu karo gembonge macan, nuli den selametake deneng Allah. Sakwuse iku ketemu karo seket macan kang cilik2, nuli siro biso dikalahake. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Lan siro kabehpodo nganggep perkoro iku suwijine perkoro kang enteng, sedeng perkoro iku suwejine perkoro kang gede onoi ing ngersane
iku maleh duso gede, kerono sethithike racun iku biso mateni wong. Duso cilik iku koyo dene peletike geni, lan
kesehatan ono ing maksiaat Allah, wong iku koyo wong kang ditinggali warisan dinar deneng wong tuwane, nuli ditukokake ulo lan kolojengking, kang dideleh ono ing kiwo tengene. Sedelo2 wong iki dicokot ulo lan sedelo2 di entup kolojengking. Opo kiro2 wong iki ora mati?Wektu niro iku wus ditentokake kanggonulaayani Allah, dadi siro iku koyo dene manuk rajawali kang mabur mubeng2 ono ing duwure bathang. Yen weruh ono bathang manuk iki nudun narani lan mangan bathang iku,Hal 34--------------------------------Siro iku bisoho koyo tawon madu, cilik awake naming gede sejone. Tawon iki seneng kembang2 lan didadekake suwijine perkoro kang enak dipangan yoiku madu.Wus suwe siro gelempangan ono ing panggonan cuabak songko iku siro bisoho gelimpangan ono ing panggonan wong
iku wus dipateni dening sifat lali. Belahi opo bahe ora biso ambalekake wong iku marang hakekat, kerono wong wadon kang kurang akale iku kepaten anane. Deweke angguyu, semono ugo siro. Siro mompo bilahi ora biso jungkung ono ing mongso bejo, ora podo ono ing mongso rino, lan sakabehane niro nompo bilahi, sedeng siro ora keroso loro. Kang mengkono iku ono sebab kejobo kerono ono lali wus matine awak niro. Kerono wong kang urip kang kecoblos dom keroso loro, lan upomo ono mayit iku di gebuk2 nganggo pedang, temtu ora keroso loro, dadi yen mengkono iku siro iku wong kang mati atine.Hal 36---------------------Siro bisoho lingguh ono ingmajlis ilmu,
dalanane iro, ananing kampong niro lan ono ing omah niro. Dadi siro ojo sampek
Ngertiyo hai wong bagus!! Siro bisoho wedi maksiaat, kerono terkadang maksiat iku mandeke rizqi, dadi siro kudu tetep nuperi tobat sangking Allah.Yen tobat den terimo dening Allah, siro wong kang bejo, lan yen tobat niro ora den terimo dening Allah, siro bisoho tetep nyuwun pertolongan Allah, lan supoyo siro matur marang Allah:” Duh Pengeran, kulo sampun ngelampahi nganiyoyo dating awak kulo, menawi Panjenengan mboten kerso ngapunteni dating kulo lan mboten melasi kul, sampun temtu kulo bade dados tiang2 engkang kapitutan.Siro ojo koyo wong kang umure wus patang puluh (40) thn, naming siro during tahu dhodhok lawange Allah barang pisan.Hal 38------------------Perkoro kang paling ketok kuwatir nganggu awak niro yoiku siro su’u
ireng.Siro ojo anggelepang amal2 niro lan milih perkoro kang ino2 kang dadi isine kakus. Siro bisoho weni marang nafsu niro kang manggon ono ing awak niro, Kerono nafsu iku nganggu2 opo kang dadi kesenengan ono ing awak niro. Nuli nafsu ora gelem ninggalake wong kang anduweni nafsu hinggo mati (bedo karo setan). Ono ing wulan Romadhon setan ninggalake wong kang diganggu, kerono ing wulan Romadhon setan dibelenggu.Hal 39------------------Terkadang siro weruh ono wong mateni atawa nyolong ono ing wulan Romadhan, wong kang mengkono iku sangking pengaruhi nafsu. Dadi yen nafsu iku condong marang maksiat, supoyo siro elingo kalawan siksane Allah lan putus sangking Allah, sebab condong marang
saw kang artine: dunyo iku manis sarono ijo, tegese nyenengke. Seweneh riwayat mengkono: Dunyo iku batang kang jembar kanggone wong
melayukakesangking dunyo. Songko iku siro kabeh ojo sampek kabujuk manise madu, kerono pungkasane pasti pahit.Yen siro ditakoni: Sopo wong mukmin iku? Siro bisoho ngucap yoiku:wong kang gelem ningali ,jelehe awak dewe: ora gelem nyelo wong liyo…Yen siro ditakoni: Sopo wong kang ino iku?. Siro bisoho ngucap: yoiku wong kang nyacat wong liyo lan ambebasake awake sangking celo.Hal 41--------------------Setengah sangking laku andelurunge kang dilakoni dening wong urip ono ing saben mongso yoiku ngetokake ajreh perahupan lan ramah tamah karo wong kang maksiat. Umpamane wong2 ikumgelem merengut, kang mengkonoiku wus suwijine
wong kang maksiat, sangking laku maksiat.Upomo siro dibukakake lawang kasampurnane, siro temtu ora gelem bali marang laku2 kang asor…..Keperiye pandangan iro gandeng karo wong kang dibukakake lawang2 omah panggung? Opo wong iku gelem bali marang panggonane peluruhan.Hal 42------------------Upomo siro dibukakake lawang rosoayemantara siro lan antarane Allah, siro temtu oragolek wong kang ngayemake siro sak liyane Allah. Yen siro dipilih dening allah suwiine wong kang madep marang pangayomanne Allah Ta’ala ora bakalmegot siro sangkingmadep marang Panjenengan. Lan siro suwijine wong kang mulyo kerono Allah. Siro, berate ora diserahake marang sak liyan
dibarangi kainoan. Dadi opo siro maksiat Allah lan ngak dimulyoake deneng Allah? Ojo koyo mengkono!!..Sak temene Allah iku wus nyambung kamulyankaro tho’at lan nyambung kainoan karo maksiat. Nuli tho’at dadi Nur lan kabukaan aling2….Lawan tho’at yoiku maksiat, dadi pepeteng ino lan kang aling2 ing antarane siro lan Allah Ta’ala.. Naning siro ngertiyo!! Ora ono kang nyegah siro sangking biso nyawang Allah, kejobo siro iku ora gelem mandek ono ing angger2ane Allah Ta’ala, lan siro ketungkul karo alamkang diwujudake.Yen anak niro ambangkang ora gelem nurut, supoyo siro
ambangkang.Hal 44----------------------------------Bujukan kang paling akeh melebu ono ing awak wong mukmin (wong kang sampurno imane) yoiku naliko wong mukmin iku ngelakoni maksiat. Yen wus koyo mengkono, nuli ono kalane deweke diwelehake deningmasysrakat atawa di ino deneng masyarakat. Yen masyaakat wus opdo melehake lan ino2,
wong iku tumibo ono ing karusakan kang banget gedene. Carane mestasake soko karusakan. Balik siro supoyo ngelakoni opo kang siro tindakake marang ono ino naliko ono iku ambangkang ono ing lahir siro supoyo melengos lan ono ing batin ono roso welas marang deweke lan ono ing atingkah samar supoyo siro dungoake.Hal 45---------------------------------------Cukup nuduhake bodho niro, yen siro drengki marang wong kang ahli dunyo, kadang karo opo kang wus diparingake marang dewekelan ati niro ketungkul karo opo kang ono ing sanding ahli dunyo, dadi siro luwih bodho ketimbang deweke, kerono wong2 ahli dunyo iku ketungkul karo perkoro kang wus diparengake marang deweke, yoiku dunyo (roso lan ketungkul). Sedeng siro ketungkul karo opo kang ora diparingake marang siro.Hal 46----------------------------------------Meripat niro belekan(loro) ssiro gelem ngobati, kang mengkono iku ora ono sebab, kejobo siro wus ngerasaake lezate dunyo. Nuli iro gelem nambani supoyo
anne umur niro kang wus kasiyo-siyo iku mestine siro kudu ngrekso sepuluh(10) kang topo mati lan kari siji…..Opo wong2 wadon iku biso ambalekan senenglan susah (suka dukane) ono ing kari siji? Temtu ora biso……Siro wus nyiyo2
wong kang ahli kabajan lan ahli ciloko. Yen wong ahli kabejan, naliko dewekan weruh masyarakat ngelakoni maksiat, ono ing lahir dewekebenci marang masyarakat, naming tansah dungoake. Dene wong kang ahli ciloko: inkare marang wong
wong kang gelem aweh nasehat marang sedulure ono ing tingkah sepi2nan lan nutupi celane ono ing tingkah ngebeng, lan wong kang ciloko iku sekabehan…..Yen weruh wong kang maksiat, deweke ngancing lawang (ora gelem nompo) lan meleh2 ake wong kang mengkono iku. Paningal atine ora biso padang, lan diadohake kedudukan ono ing ngersone Allah Ta’ala.Hal 49-----------------------------------Yen siro kepengen ngukur akale siji wong, tingalono naliko siro nyebut2 siji wong marang deweke, Yen deweke siro tingali nangapi kanthi tanggapan kang olo, sehinggo ngucap: angeban ingsun wong iku panggaweane mengkene2……………………….siro ngertiyo, yen atine ong mau wus rusak lan ora ono makrifate. Nuli yen deweke siro tingali nyebut2 bagus wong kang siro sebut2 ono ing ngarepe deweke atawa naliko siro maido siji wong ono ing ngarep, deweke nangungake marang tanggapan kang bagus kanthi ngucap,menowo bahe wong iku lali,atawa wong
wus mukmin kang sempurno Imane yoiku wong kang kalune tansah ngrekso keselamatan, kehormatane wong Islam liyane.Hal 50-------------------------------Sopo2 wong kang umure wus arep entek (wus tua), nuli kepengen bisoho nusuli amal2 kang wus pot, supoyo dzikir kanthi dzikir2 kang wungkul, kerono yen gelem nindakake koyo mengkono. Umur
siro (kang dadi pembalasan do’a, sholat). Rahmat ta’dim Allah kang siji iku luwih unjuk katimbang laku2
iku naliko Allah marengeke Rahmat ta’dime kang sepisan(1), banjur kepriye yen Allah paring sepuluh(10)Rahmat ta’dim marang
tho’at marang allah kanthi siro biso dzikir marang Allah muji sholawat kagem Rosulullahsaw………..Diriwayatake mengkene: saben ono hayawan(hewan) beburon biso diburu lan saben ono wit witan dikethoki iku kerono beburon lan witwitan iku lali sangking dzikir Allah Ta’ala. Kerono maling iku ora bakal nyolong melebu omah, sedeng wong2 kang anduweni omah iku ono ing keadaan melek. Balik yen ono maling melebu omah iku kerono laline atawa turune wong kang anduweni omah.Hak 53-----------------------------------------Sopo2 wong kang ngerti yen perjalanan berangkat wus parek iku karekatan nyiapake sangon….Sopo2 wong kang weruh yen olehe ambagusi wong liyo during ono manfaate, wong iku mesti seregeb olehe gawe bagus…..Sopo2 wong kang ora ngitung pengeluaran, wong iku merti rugi lan ora weruh akibat.Sopo2 wong kang ngangkat
songko iku supoyo siro pecat lan dalane supoyo gawe sempit.Hal 54-----------------------------------------------Yen siro weruh mengone awak iro, nuruti syahwate nafsu lan lali, hiyo mengkono iku sifat niro.!..Lan yen siro weruh awak niro tansah bali marang Allah, wedi Allah lan gething
mengkono iku kersane Aallah digawe dening Allah…..Ora setengan sangking tukulane daerah niro. Lengo misik iku getah heso kidang irak…..Minyak ambar iku sangking iwak laut segoro India..Hak 55--------------------------------------------Sifate iman iku naliko siro ngelakoni maksiat, iku koyo
uddan iku mesti ngelumpuk ono ing tanah kang lembek, ora ono ing pucuke gunung. Semono ugo, atine wong2 kang podo gumede. Rahmat e’ Allah pindah sangking atine wong kang podo gumede lan temurun ono ing atine wong kang podo tawasuk.Hal 57-------------------------------Kang dikarepake wong kang gumede yoiku wong kang nolak kabeneran, dudu wong kang bagus sandangane.Naning kang arane kibir yoiku nolak perkoro kang hategesan nolak kabeneran lan ngemperhake wong liyo.Siro ojo anduweni anggepan yen wong kang gebelahen/bilahi iku namung wong kang den tahan atawa den bui, naning maksiat marang Allah iku ugo aran wong kang oleh balak, deweke ngeleboni kang najis maksiat ono ing Keratone Allah Ta’ala.Hal 58------------------------------------------Akeh wong kang
tho’at lan ibadah). Wong kang gumperung kanthi lisan hal e koyo ngucap: aku iki nangisi opo kang biso nungkul ake ingsun sangking Pengeran ingsun. Mandar prayogane wong mau bungah, sebabanake matinuli biso madep marang Bendorone (Allah). Kerono Allah Ta’ala wus mundut opo kang biso nglalekake wong mau sangking Allah Ta’ala.Hal 59----------------------------------------------Olo banget yen siro iku wus uwanen(uban) rambute, sedeng akal niro koyo bocah cilik, lanora paham opo kang dadi kersane Allah Ta’ala marang awak niro. Yen siro iku wong kang anduweni akal, siro bisoho, nangisi awak, sedurunge siro ditangisi wong liyo. Kerono yen siro mati iku sak temene anak, bojo, pembantu lan konco2 niro iku ora nangisi siro. Balik, wong2 iku podo nangis opo kang pot sangking siro. Songko iku siro supoyo nangis wong2 mau kanthi nangisi awak niro. Siro bisoho ngucap: Ingsun wajib nangis, kerono ingsun kepotan bagian sangking Pengeeran ingsun. Sedurunge bojo, anak lan konco ingsun podo nangis ingsun.Hal60-------------------------------------Cukup nuduh ake bondo niro,yen siro iku dibagusi dening Pengera kanthi dituheni, naming siro madep marang Pengeran kelawn ongkot.Wong lanang kang bener lanange, iku ora soko wong kang gembor2 olehe dzikirlan nangisi ono ing ngarep majlis wong akeh. Balik, lanang kang bener lanange yoiku wong kang gembor2 nangis awake lan ambalehake gayah urusan awake marang Allah Ta’ala.Hal 61---------------------------------------------Sopo2 wong kang ngebotake awake susah mikir dunyo, wong iku koyo wong kanga rep disander macan kang cenkerem, nuli dicokot nyamuk, nuli wong iku ketungkul nyingkrihake nyamuk ora ngurus keperiye biso lan lepas sangking cenkereman macan. Kerono wong kang lali sangking Allahiku mesti ketungkul karo perkoro kangempere, lan wong kangora lali sangking Allah iku merti ora ketungkul liyane Allah Ta’ala. Dadi luwih bagus2e tingkah niro yoiku yen siro lepotan dunyo perlu ngasikake akhirat…..ELINGO!! Wus banget suwene siro iku lepotan akhirat perlu ngasilake dunyo.Temenan anggawokake!! Mendah olone yen tentara iku wedi temenan anggawokake, mendah olone yen wong ahli mahwu iku pelatan, temenan anggawokake. Mendah olone golek dunyo kanggo wong kang ngetokake zuhude’ ono ing dunyo.Hal 62---------------------------------------- Ora wong lanang sejati iku wong kang ngitik2, tegese, noto pengwucange,naming wong lanang sejati yoikuwong kang tannsah awas pandangane. Diriwayatake songko Abi Abas Al mursi ra. Panjenengane dawuh: Penyu (bulus) iku yen ngitik2 anake namung ditingali sangking adohan. Semono ugo guru mursid iku yen andidik muridte iku naming diawasi. Kerono bulu iku endhoke ono ing daratan, nuli mengkono ono ing kali lan ngawasi endhoke sangking jero kali, kelawa olehe ngawasi bulus jero banyu iku..
iki ora ono ing macem2me pangan lan ambon2, kerono yen mengkene, siro iku podo karo wong kafir lan rumengkang. Balik, siro bisoho nyekuthonimalaikat2 ono ing ngerasaake manise dzikir lan kempalan eling marang Allah Ta’ala, kerono Ruh iku ora kuat nanggung rembese nafsu. Dadi yen
ora dileboni wong kang jembret kotorane maksiat.Songko iku ati niro supoyo siro bersihake sngking cacat, siro bakal dibukakake lawang perkoro samar. Siro supoyotobat marang Allah, bali marang Allah kanthi tho’at lan dzikir.Hal 64-----------------------------------------Sopo2 wong kang terus meneus andhodhok lawang, wong iku bakal dibukakake lawang mau.Umpamane ingsun ora karep tumindak alus marang siro, ingsun ora bakalandawuhake opo kangingsunterangake marang siro. Kerono lawang Allah Ta’ala iku koyo opo kang wus didawuhake dening Rabtah Adawiyah.mongso
podo dzikir yoiku, ngerentekake sifat Allah Ta’ala. Saben wong kang podo dzikir marang Allah Ta’alal nuli dibukak ake lawang. Pangayomane Allah iku naming ssebab deweke podo ngerentekake sifat suwijine Allah Ta’alal. Lan saben wong kang podo
Allah kanthi anggemput syahwat loro(2) yoiku syahwatweteng lan periji. Ora ono kang ngalang2i siro ono ing madep allah kejobo nafsu niro dewe.Anggawokake!!.Opo kang andadekake akehe demen iro marang mahluk?. Nemenanan anggawokake opo kang andadekake sitik demen iro marang Allah. Umpomone siro dibukake ngudi lawange demen marang Allah, siro temtu weruh macem2 kegawokan.Hal 66-------------------------------Setengah sangking ngudi demen marang Allah, yoiku sholar rong (2)rekaat ono ing tengah wengi, tilik wong loro(sakit), ambantu sedulur islam, lan nyikirake perkoro kang gawe loro(sakit), Sangking dalanan iku ugo setengah sangking ngudi demen marang Allah. Naning padang kang kembiletan iku butuh marang lengen tengen kang nyekel.Ora ono ibadah kang luwih manfaati marang siro ketimbang dzikir, Kerono dzikir iku kungang dilakoni dening wong kang banget tuwin lan wong kang loro(sakit) kang ora kuat ngadek, ora juat rukuk, lan ora kuat sujud.Hal 67-----------------------------------Ngertiyo yen poro Ulama lan poro Hukamal (wong kang ngamalake ilmune) iku wusnuduhake marang siro kepriye bisone siro iku melebu ing pasebane Allah Ta’ala?. Opo siro weruh
iku disediani wong kang ngitik2 lan mulang toto kromo. Nuli yen budak mau wus patut lan ngerti toto kromo, budak mau lagi diajokae lumadi marang Ratu (Bendorone), semono ugo poro Wali Allah ra. Poro Wali iku ngancani lan ngulang poro murid hinggo dimunggahake ono ing pengayonane Allah Ta’ala… Podo wong kang wus ahlingelangi, arep nglatih bacah cilik, bocah iku diwenei pengarahan2 hinggo biso ngelangi dewe. Nuli yen wus biso temenan lagi dilebokake ing tengah sgaoro lan ditinggal.Hal 68--------------------------------------------Ati-ati!!! Siro ojo anduweni anggepan yen poro Nabi, poro Walilan poro Shahiyin iku ora biso digowo lantanran, poro Nabi, poro Wali, poro wong2 Shohiyin iku kabeh bido dadi lantaran (mugo2 Allah andadekake wasilah marang panjenengan), kerono saben2 karomahte wali iku minongko paseksenmarang benere Nabine Allah… Sebab karomah iku wus lumaku ono ing pribadine poro Wali. Koyo perkoro2 kang nulayani pangawite melaku ono ing duwure banyu. Mabur ono ing awang2,biso nyeritakake kahanan kang samar, nyebrang banyu lan liya2ne. Poro Wali2 iku diparingi karomah2 kang mengkono iku kerono arahe poro Nabine Allah Ta’ala.Hal 69-------------------------------------------Diceritaake sangking Syekh Ali Hasan Sadeli ra. Panjenengan dawuh: Siro bisoho ngukur lan nimbang awak niro kelawan sholat, yen oleh siro sholay wus ora ngelirik bagian2 nafsu, siro ngertiyo yen siro iku wong kang nyebo.. Yen during biso mengkono siro supoyo nangisi awak niro. Nalikane sironarik sikil niro, marang nindakake sholat, kerono
Temenan, sholat iku boso nyegah sangking perkoro kang olo lan perkoro kang mungkar.Dadi sopo2 kepengen ngerti hakekate awak ono ing ngersane Allah lan kepengin weruh solah tingkah wak terhadap Allah. Wong iku supoyo ngenali marang sholate, opo olehe nindakake sholat iku kanthi khusuk lan anteng, opo kantahi lali lan kesusu, yen oleh niro nindakake sholat iku ora ono sifat loro(2) kang disik (khusuk lan anteng), siro supoyo ngawur2ake lemah ono ing sirah niro, kerono wong kang baturan lungguh karo wong kang anduweni minyak misik. Wong iku mestine kambo ngandane misik. Kerono sholat iku bantuan langsung Allah Ta’ala. Dadi yen siro iku lelungguhan karo Allah Ta’ala, nuli siro ora oleh opo2 sangking
dawuh kang artine :Wong2 kang podo gumede ono ingbumi tanpo ono haq anggumedeni bakal Ingsun enggokake sangikng ayat Ingsun….Hal 72--------------------------------------------Songko iku ora prayogo kanggo wong kang rerikatan. Balik, bisoho dzikir Allah lan
diterimo.Kajeng Nabi saw, iku yen rampung shoolat Panjenengan moco Istiqfar kaping telu(3).Piro bahe penyakite ati
Dunyo iku luwih oni ketimbang yen kesusahane dunyo iku diwilang abot. Cilik2 sebo (asore cita2) iku biso ngabotake perkoro kang cilik. Dadi yen siro iku bener wong kang gede cita2ne, siro tamtu ngabotake perkoro kang gede, tegese, perkoro kang penting. Sopo2 wong kang ngabotake susah kang cilik lan ninggalake perhatiane kang gede, Wong kang iku ingsun anggep wong kang cicih (cacat) akale.Siro bisoho tumandang ngelakoni opo bahe wajib kanggo siro, yoiku tugas2 kumawulo marang Allah. Sedeng Allah iku Pangean kang ngurus siro kelawan opo bahe kang wus ditetepake kanggo siro. Yen Allah Ta’ala paring rizki narang bedegal, cecek lan bintawardan, opo nuli Allah lali paring rizki marang siro?. Tamtu ora lali.Haal 74-----------------------------Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Keluarga siro iku supoyo siro perintahake sholat lan siro sabaro nindakake sholat. Ingsun (Allah)ora anjalik rizki sangking siro, Ingsun Pangeran kang Paring rizki siro.Pungkasan bagus iku kanggo wong2 kaang podo wedi Allah Ta’ala.Saben2 wong tansah ngereso Haq e’ Allah, nuli Allah Ta’ala nganakake mahluk anyar ono ing lingkungan keratone wong iku merti diparingi pirso dening Allah Ta’ala.Hal 75--------------------------------------Ono siji Ulamak ningali marangwong kang lagi kumpul2, nuli Ulamak iku takon: Ono ing kalangan iro kabehiki opo ono kang diparingi pirso kedadean anyar kang didadekake dening AllahTa’ala ono ing keratin?. Wong2 iku podo matur: Mboten wonten, nuli Ulamak mau dawuh: Yen mengkono siro kabeh supoyonangisi awake dewe2.Wong2 disik inongko golongan Ulamak salaf ra, podo takon siji, wong gandeng karo tingkahe, perlu paring isyarat supoyo wong mau gelem syukur. Naning ono ing dino iki perayogane masyarakat ora susah ditakoni, kadang karo tingkahe, kerno (ono ing mongso iki) masyarakat iku yen siro takon. Siro aweh isyarat deweke supoyo siro wadul2 lan sambat2.Hal 76------------------------------------------------Diceritakae ono siji wong kang panggaweane nduduk kuburan, perlu nyolong ulesan mayit, wong iku wus tobat. Nuli sijidino wong iku maturmarang gurune: Duh bedoro kulo!!! Kulo puniko sampun nduduk sewu(1000) kuburan, manggihi rahe’ tiang ingkang kulo pendet ulesipun, meniko sami melengos saking arah kiblat, ingkang mekaten puniko menopo sebab ipun?. Gurune dawuh: Hay anakku!! Kang mengkono iku kerono wong2 mau podo mamang karo urusan rizkine.Hay kawulone Allah! Yen siro nyuwun marang Allah, bisoho
sangking dalan iku, nuli melayu niro iku panggawean iro,kanthi solah tingkah, lan kanthi sejone. Atine opo siro iku ora aran wong kang
podo sambar2.Hal 78----------------------------------Den nyeritaake sangking Syekh Abi Hasan Sadili ra. Panjenengane dawuh: Ingsun iku tau manggon ono ing alas ono ing mongso telung(3) dino. Sedeng Ingsun iku ora duwe opo2, nuli ono wong Kristen lewat, weruh ingsun lagi turonan, salah sijine wong Kristen iku ono kang ngucap: wong iku pendeto (kyai ne’) wong2 Islam. Nuli wong2 kristen iku andeleh setitik panganan ono ing sanding sirah Ingsun, nuli podo bali. Nuli Ingsun geneman dewe: Anggawokake temenan!! Keprite
mengkono, Ingsun kerungu ono suaro mengkene: Kang aran wong lanang kang sejone iku dudu wong lanang kang oleh rizki lewat tangan kekasih. Naning kang aran wong lanang kang sejone yoiku wong kang oleh rizki lewat tangane musuh.Hal 79---------------------------------------Hay wong bagus!! Siro bisoho andadekane nafsu niro koyo jaran tumpangan, kang semongso2 jaran ikumenggok, nuli siro gepuk (sabet) nuli bali marang dalane.Umpomone siro gelem mindakake
awak niro koyo opo kang sirotindakanke terhadap kelamben jubah niro, kang semongso2 jubah iku kotor nuli siro umbah, lan semongso2 suwek2, nuli siro tambal lan siro salin kang anyar.Siro mesti oleh kabajan.Pirang2 wong lanang kang wus putih rambut jenggote, sedeng deweke during lungguh sebo ono
Makinuddin ra. Panjenengane dawuh: Ingsun iki ono ing kawitane suluk. Kang Ingsun tindakane yoiku tansah niti2 awak Ingsun, ono ing sabes wektu sore, Ingsun nuli goneman, dino iki mau Ingsun ngomong
kiro2 wus sangan puluh(90) thn. Nuli Syehk Makinuddin matur: Duh Bendoro kulo, duso kulo niku sanget kathahipun.Wong tuwo mau dawuh: Opo kang siro wadulake iku suwijine perkoro kang Ingsun dewe ora tauweruh, lan Ingsun ora ngerti, Yen ingsun ngelakoni duso babar pisan.Hal 81---------------------------------------Yen ono ingurusan dunyo ikun ono wong kang ahli dunyo , kang sopo2 wong kang semedah marang deweke, wong mau bakal dicukupi, semono ugo akhiran, iku ono wong kang ahli akhirat kang sopo2 wong kang semedah marang deweke, wong iku bakal dicukupi dening wong ahli akhirat iku.Hal 82-----------------------------------------------Siro ojo ngucap:Ingsun wus loro2 naning ingsun ora nemu kang ingsun loro, kerono yen siroiku loro kanthi temenan, siro merti nemu. Sebabsiro ora nemu opo kang siro goleki iku, keronosiro iku ora gelem nganakake persiapan. Kerono nganten wadon iku ora bakalketinggal (diweruhi)marang wong kang lacut. Dadi yen siro berusaha bisoho ningali nganten. Siro kudu ninggalake penggawean lacut, lan yen siro wus gelem ninggalake lacut, siro bakal weruh poro waline Allah Ta’ala. Poro waline Allah iku akeh, ora bakal kurang itungane, lan saluran bantuaan, umpamane jumlah wali iku kurang sijibaheNur Kenaniane msti sudoYen siro demen marang wong kang siro
sangking sifat2 kang olo kang ora desenengi kekasih.Hal 83-------------------------------------------Syehk Abu Hasan Sadeli dawuh: Poro waline Allah iku koyo nganten. Lan nganten iku ora biso diweruhi dening wong kang lacut.Yen siro keroso abot ngelakoni tho’at lan ibadah lan yen niro ora biso ngerasaake manise tho’at lan ibadah, sedeng awak niro enteng ngelakoni maksiat lan
supoyo enggal2 rampung sangking tho’at, dadi siro iku koyo hayawan (hewan) kang notol nganggo cucuk.Hal 85---------------------------------------Kaping piro bahe siro iku oleh kaenakan, sebab tenguk2 ono ing lawange mahluk (
iki milik sampeyan lan sampeyan milik ingsun. Syehk Makinuddin dawuh; Bareng wus lewat mongso kiro2 rong(2)wulan atawa telung(3) wulan, aku woro biso gemenan karo wong, saben aku gemenan karo wong, aku mesti muntah2, kerono ngerasakake enake gemenan karo
nuduhake olehe niro mungkir yen siro ambukak meripat loro(2) niro anggo ngawasi dunyo iki.Keerono Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Siro ojo ngotwat meripat loro niro, tegese ojo ningali opo kang Ingsun gawe nyenengake macem2 golongan manuso, minongko dadi pepaese’ dunyo perlu gawe fitnah wong2 iku ono ing kesenengane dewe.Allah Ta’ala wus netepake marang siro waras lan loro(sakit), sugih lan pekir, bungah lan susah perlune supoyo siro weruh Allah kanthi sifat2 sampurnane.Hal 87-----------------------------------Wong kang ngancani siro ono ing mongso sedino atawa rong dino, nuli deweke ora oleh manfaat sangking siro. Wong iku mesti ninggalake ssiro, lan golek konco liyan. Sedeng siro iku wong kang ngancani nafsune ono ing mongso 40 thn lan ora oleh manfaat sangking niro, songko iku siro bidoho ngucap marang nafsu niro: Hay Nafsu!! Siro baliyo marang ridhone Pengeran niro, wus suwe ingsun nuruti siro ono jng kesenengan2 dunyo. Sak wuse nganggur sakiki siro gentian karo ketungkule Alllah Ta’ala.. Sak wuse akeh guneman gantiyo karo meneng.Sak wuse mandek, gadek ono ing keramean2, siro gantiyo karo lungguh meneng ono ing paseban. Sak wuse meneng ayem karo mahluk, siro gantiyo karo meneng ayem Allah Ta’ala.Lan sak wuse kekancan karo konco kang olo, siro gantiyo kumpul karo wong kang ahli kebagusan.Hal 88----------------------------------Siro bisoho andadekake tingkah2 niro nulayani karo opo kang wus siro lakoni.Melek niro kanggo maksiat Allah supoyo siro ganti karo melek tho’at maarang Allah. Sak wuse madep marang ahli dunyo, bisoho siro ganti karo mengo sangking ahli dunyo lan madep marang Allah. Sak wuse ningkelingake marang guneman lan mahluk, supoyo siro ganti akro ningkelingake maaraang dawuhe Allah Ta’ala.Allah Ta’ala wuh dawuh kang artine: Wong2 kang podo perang golek ridho Ingsun, wong iku bakal Ingsun duduhake dalan2 Ingsun.Hal 89---------------------------------------------Ora ono kang wani maksiat Allah, kejobo wong kang ora weruh siksane Allah. Wong kang wani ninggalake tho’at marang Allah iku naming wong kang ora weruh ganjarane Allah Ta’ala. Nuli umpamane wong2 kang podo wong kang maksiat iku weruh ganjarane kang dijanjekake dening Allah , marang wong kang bakal dadi penduduke Suwargo, temtu ora bakal ninggal tho’at sak kedepe meripat bahe.Yen siro kekancan karo wong2 kang ahli dunyo, wong2 iku bakal narik siro marang melu seneng dunyo. Lan yen siro ngancani wong2 ahli akhirat, wong2 iku bakal narik siro marang demen Allah Ta’ala.Hal 90-----------------------------------Kanjeng Rosulullah saw dawuh kang artine: Saben wong iku bakal digiring miturut agamane kekasih. Mongko iku siro kabeh supoyo ningali marang wong kang diajak asih2anYen siro milih panganan kang bagus2, kang ora ngandung beboyo kanggo awak niro, lan yen siro milih wadon kang ayu kanga rep siro rabi. Semono ugo siro bisoho asih2an karo wong kang biso nuduhake dalan kang bener nuju maaranag ridhone Allah swt.Hal 91-----------------------------------Ngertiyo!!!Siro iku anduweni kekasih telu(3): 1). Arto: Siro bakal kelangan arto iku naliko siro mati. 2). Keluarga: Siro bakal ditinggal dewekan ono ing kubur. 3). Amal: Siro ora bakal ditinggalake dening amal niro sak lawase.Songko iku siro bisoho kekancan karo konco kang bakal bareng2 melubu kuburan lan siro ayem karo konco iku (amal)Wong kang sempurna akale yoiku wong kang
Siro iku empere koyo bedegal kang uripe ono ing teletongan lan tahi. Yen ditempeli kembang mawar, bedegal iku mati.kerono mambu gandane kembang mawar, nuli sebagian menuso iku ono kang himmahe (kekarepan) koyo bedegal, lan akale koyo laron. Kerono laron iku tansah nimbahake awake ono ing geni (lampu), sehinggo awake kobong. Semono ugo siro. Siro nyemplungake awak niro ono ing geni maksiat kanthi sengojo.Yen siro karep melaku marang Allah, siro bisoho ngencengi sabuk niro. Nuli endi himmah (cita2) kang luhur.Hal 93---------------------------------------Temenan!! Siro mangan iku kanggo urip, lan siro urip kanggo mangan. Yen penggawean iro naming mengkono? Dadi sifat niro iku empere koyo panganan kang uleran. Hayawan(hewan) kang anggeremet ing bumi, kang podo karo siro ugo akeh.Kerono jaranan kang paling akas yoiku jaran kang melempet (berangkik) wetenge.Siro ngucap: bengi ikiakuarep mangan sitik, naming bareng wus madep panganan, koyo2 panganan iku kekasih niro kang pisah, nuli ketemu, tegese siro banget beronatanan.Sopo wong kang oran dikersaake bagus dening Allah, wong iku bakal kagelan nompo pitutur, Kerono Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Wong kang dikersaake difitnah dening Allah, siro (Muhammad) ora bakal biso nguwasani opo2 marang deweke.Hal 94-----------------------------------Gawok!!Opo kang dadekake siro melayu marang ino?. Gawok!! Opo sebab niro nibakake awak niro marang ino?. Awak niro!. Siro ino dewe lan siro jerumusake ono ing panggonan kerusakan.Saweneh Ulamak dawuh: Siro iku yenkaro Allah Ta’ala bosoho koyo bocah cilik karo ibune, semongso ibune ora gelem dieloni anake tambah gapeyuk ibune. Lan bocah mau ora weruh sopo2 kejobo namung ibune.Hal 95--------------------------------------------Hay kawulane Allah!! Kanggo awak niro, siro milih panganan kanag enak2, mandar kanggo rumangkang niro, siro pilihake pangan kang bagus, nanging yen siro serawungan karo Allah (ibadah) siro tindakake borongan (pokoke tandang).Terkadang siro iku mulak malik milih , semongso hinggo rong puluh (20), nuli siro namung milih siji kang patut kang arep kanggo isine kakus.Hsal 96--------------------------------------------Nalikane mangan
ngenakake mangan. Nanging (anehe) yen siro sholat, siro tindakake koyo notole piitik. Ngangguan2ne kerentek kang olo podo teko ono ing sholat niro. Tingkahe wong kang mengkene iki empere koyo wong kang ngedekake awake dewe, atawa lungguh kanggo sasarane tombak lan panah. Dadi songko arah endi bahe wong iki keno sasarane tombak lan panah. Opo wong kang mengkene iki jenengeora aran wong kang banget kumprunge.Yen siro kerungu hikmah, nuli ora gelem ngamalake iku, siro podo karo wong kang nganggo kalambi perang , nanging oran melu perang.Hal 97--------------------------------------------Eling-eling!!!Temenan, wus ono undangan nekani bondo dagangan Ingsun. Opo ono wong kang tuku?. Aji kertane awak niro yoiku aji kerta (rekane), peerkoro kang siro ketungkul marang perkoro iku. Dadi yen siro iku ketungkul (sibuk) ngurus dunyo, siro iku ora ono ajine. Kerono dunyo iku empere koyo batang kang ora ono regane. Panuwun kawulo marang Allah Ta’ala kang paling utama yoiku nyuwun supoyo biso jejek ajek tho’at marang Allah Ta’ala. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Mugi Panjengenan kerso nedahake kulo dating margi ingkang jejek lempeng.Hal 98--------------------------------------------Siro supoyo nyuwun hidayah lan istiqomah marang Allah Ta’ala. Istiqomah yoiku yen siro tansah ono ing ngersane Allah, ono ing saben2 tingkah niro kanthi netepi opo bahe kang dadekake ridhone Allah. Yoiku netepi opo kang wus digowo dening Kanjeng Nabi Muhammad saw, sangking Allah Ta’ala.Empere salih (wong kang ngambah dalane usul marang Allah) iku koyo wong kang ngeduk lemah kanti sitik2 hinggo wong mau nemu lubang sumur, nuli banyu kang nyembur kanggo wong dewe sak wuse koyak2.Hal 99------------------------------------------Empere majdub ( wong kang langsung tertarik ono ing pangayonane Allah) iku koyo wong kang karep oleh banyu. Nuli ono mendung ngasowake udan marang majdub, nuli majdub iku anjupuk banyu kang dibutuhake tanpo kangelan. Yen nafsu niro iku siro wenwhi opo bahe kang dadine kesenengan, lan siro yansah nuperih opo bahe kang disenengi, Siro iku podo karo wong kang ono ing jero omahe ono ulane, lan saben dino dilemokake sehinggo ulo iku mateni wong kang duwe ulo.Hal 100------------------------------------------------Umpomo siro iku didadekake
upomo siro iku didadekake dening Allah rupo nafsu kang tanpo Ruh, siro temtu namung maksiat tanpo tho’at. Songko iku siro didadekake dening Allah menuso kang ono atine, ono Ruh e, ono nafsune, lan ono hawane. Padane tawon madu , didadekake dening Allah ono entupe lan ono madune, songko iku tawon madu iku macem2 sifate, anane madu kanthi pameksane Allah. Dadi Allah Ta’ala ngersaake pecahe ajakane nafsu iku kanthi ono anane ati. Lan pecahe ajakane ati iku kanthi anane nafsu.Hay kawulone Allah!! Allah Ta’ala numperih sangking siro supoyo siroiku dadi kawulane Allah. Nanging siro emoh, kejobo namung sebagian ( siro kang dadi Pengerane).Hal 101------------------------------ Madep niro marang Allah yoiku yen siro nyuwijikake ibadah niro kerono Allah. Nuli peparangan Allah Ta’ala kok ridho marang siro, yen siro iku ibadah (nyembah) marang liyane Allah. Dadi upamane siro iku teko marang Ingsun sarono nuperi peparing sangking Ingsun. Siro temtu ora gawe insaf (sadar) marang Ingsun, nuli keperiye Allah Ta’ala kok ridho nalikane siro madep marang sak liyane Ingsun.Dunyo iku mandek ono ing dalane akhirat, nuli biso ngenggokake tumeko marang akhirat. Akhirat iku madek ono ing dalane Allah, nuli biso nyegaha tumeko marang makrifate Allah.Hal 102----------------------------------Setengah sangking welase Allah marang siro yoiku yen siro dibukakake celo2ne awak niro lan celo2ne iku ditutupi sangking masyarakat.Kanjeng Rosulullah saw, iku wus dawuh kang artine: Sedino dunyo iku biso ngelalekake dalane akhirat.Hal 103-------------------------Siji dino ono bojo wadone siji Ulama, matur marang bojo lanang, Aku iki ora kuat yen sampeyan tinggal lungo lan ketungkul karo liyane aku, nuli ono suoro diundangake mengkene: Yen bojo wadon nironiku ora wong kang gawe lan wong kang sujud ake niro, sedeng deweke seneng yen ati niro tansah seneng karo deweke, nuli kepriye Ingsun kok ora demen yen siro iku ngumpulake ati niro marang demen Ingsun?.Hal 104-------------------------------------------Siji wwektu Ingsun ono ing ngesane Syeh Abu Abbas Mursid ra. Nuli ono ing ati Ingsun utak atik macem2 perkoro, nuli Pnjenengane Syeh abu Abbas dawuh: yen nafsu niro iku ono ing keluarga niro siro keno nindakae opo bahe sak karep niro kanthi nafsu niro. Nanging kang mengkono iku ora bakal siro tindakake.Nuli Syeh Abu Abbas dawuh: nafsu iku koyo wong wadon, semongso niro ngakeh2 ake madon, wong wadon, dewekne ugo ngakeh2 ake madon siro. Songko iku nafsu niro supoyosiro serehake marang Pangeran. Pangeran bakal nindakae opo kang dikersaake marang nafsu niro. Terkadang siro iku payah2 (kangelan) ngatur nafsu niro lan or gelem nurut marang siro.Hal 105-------------------------Siro ngertiyo, kanga ran wong Islama yoiku wong kang gelem masrahake awake marang Allah Ta’ala. Kanthi dalil dawuhe Allah Ta’ala kang artine:Temenan Allah Ta’ala iku ngersaake tuku awake wong mukmin lan harta bendane, deweke bakal oleh Sowargo, yen gelem nyerahake awake lan harta bendane.Yen siro iku wong kang den demen dening bendarane (Allah), konco2 nori mesti mengo sangking siro, sehinggo siro ora katungkul marang deweke, ninggalake bendoro lan hubungan iro karo mahkul mesti putus dening Allah, sehinggo siro bali marang Allah Ta’ala.Hal 106------------------------------Kaping piro bahe siro ngajak nafsu niro supoyo gelem tho’at, nanging nafsu niro andoparek ora gelem tandang. Kang mengkene iki mestine siro butuh tombone nafsu iku. Ono ing kawitane yen nafsu iku ngerasaake nikmat, nafsu mesti teko nanggone kanthi pilihan. Dadi roso manise kang dirasakake nafsu nalikane maksiat iku ugo dirasaake nafsu nalikane tho’at.Sifate iman iku ono ing ati koyo wit-witan kang ijo, yen ono wit2an iman iku akeh maksiate, wit iku mesti garing lan entek saluran2ne.Hal 107----------------------------------Sopo2 wong kang meneng tansah biso tenang nindakake kewajiban2. Wong iku bisoho ninggalake pekoro kang haram, lan sopo2 wong kang ninggalake pekoro kang mahkruh bakal oleh pitulung biso ngasilae kebagusan2 kang akeh. Sopo2 wong kang ninggalake ngerungokake opo bahe kang diharamke, wong iku mesti sitikgunemanne, Nanging
maneh: Upomo siro diperintah, siro bisoho sholat rong rekaat ono ing wektu bengi, siro tamtu kabotan nindakake, kerono sholat rong rekaat bahe ono ing tengah wengi iku
Dadi umpamane siro moco Qur’an atawa nderes ilmu iku nafsu anduweni bagian. Sesekutan karo masyarakat, songko iku Qur’an lan nderes ilmu iku enteng kanggone nafsu.Saweneh Ulama Dawuh: nafsu ingsun iku berontak banget marang rabi, nuli ingsun weruh mihrab (pengimaman) kang ono ing masjid, sigar ngetokake sandal emas kang kang diteretes karo lukluk, nuli ingsaun kerungu guneman hiya iki sandal calon bojo niro. Yen sandal koyo mengkene koyo opo ayune rahine?. Nuli sak naliko kepengenan ingsun arep rabi ilang sangking ati ingsun.Hal 110--------------------------------Sopo2 wong kang dicaosi kedudukan kang luhur, wong iku mesti ora seneng jenguk2 ono ing peluruhan.Siro bisoho ngelakoni amal2 sholeh kanthi siro samarake anratane siro lan Allah Ta’ala. Keluarga siro bahe ojo siro duduhake, lan supoyo siro dadekake minongko simpenan ono ing ngersane Allah, kang bakal siro unduh mbesuk ono ing dino kiamat. Kerono nafsu iku seneng eleng2 amal.Hal 111--------------------------------Ono siji ulama ngelakoni poso wus petang puluh (40)thn, nanging keluargane ora podo ngerti.
ambekan lan marang opo kang wus diparingake dening Allah Ta’ala marang kawulane. Dadi ambekan iku empere koyo mutiara, mungguh mulyane, Opo siro tau weruh wong kang nguncalake inten ono ing teletongan?Hal 112------------------------------Opo siro iku namung ambagusake lahir niro, nanging batin iro siro rusak? Yen mengkono: Siro iku koyo wong kang loro(sakit) buduken kang nganggo sandangan anyar. Sangking jero sandangan metu nanahe lan ilone, Kerono siro iku ambagusake opo kang ditingali dening masyarakat. Nanging siro ora ambagusake ati niro kan ino iku kanggo makrifat Pengeran iro lan dipersani dening Pengeran iro.Hal 113--------------------------------
dikuatirake gawe ciloko marang siro. Contohne nafsu kang mengkene iki koyo wong edan ing jero omah niro. Wong edan iku ngerusak
Hay wong kang wus tuwo!!! Umur siro wus siro entekake sanggo iku opo kang siro wus kepotan, supoyo siro susuli, siro wus nganggo putih2 yoiku uban. Pengango putih iku ora tahan kotor (ora pantes).Hal 114-------------------------------Ati iku empere koyo koco pengilon, dene nafsu iku empere koyo ambekan (nafas), semongso siro ambekan ono ing ngerepe koco pengilon, pengilon iku dadi ireng(surem).Atine wong ringkik iku koyo koco pengilone wadon tuwo kang wus nini2, kang kekarepane arep ambersihi pengilon, nuli wong wadon tuwo iku ningali awake ono ing ngarep koco pengilon.Atine wong kang makrifat Allah iku koyo pengilone nganten anyar, kang saben dinone tansah ningali awake ono ing koco pengilon. Dadi koco pengilon tansah digosok mengkilap.Hal 115-----------------------------------Perhatian!!. Wong kang podo zuhud iku ono ing ngakeh2ake amal. Dene perhatian wong kang podo makrifat iku ono ing ambenerake tingkah2e ati.Ono perkoro papat (4) kang biso ambantu bersihake ati niro yoiku: Dzikir, netepi meneng, nyepi, lan sitik mangan lan ngumbe. Wong kang ahli lali Allah saben wektu isuk iku podo niti2 harta bendane. Wong kang ahli zuhud lan ibadah iku tansah niti2 solah tingkah2 atine. Lan wong kang ahli makrifaat Allah iku tansah niti2 hubungan pengalihane karo Allah Ta’ala.Hal 116-------------------------------------Saben siji tingkah kang dilahirake dening Allah Taa’ala ono ing awak niro, rupo tho’at atawa loro atawa kerupekan iku Allah Ta’ala ngersaake nguji marang siro kanthi tingkah iku.Sopo2 wong kang golek dunyo kelawan akhirat, wong iki koyo wong kang nyekel sendok nyangkut kanggo nyiduki tahi. Opo wong kang mengkene iki oran aran wong kang kumprung?Hal 117---------------------------------------Siro ojo anduweni anggepan yen wong iku (masyarakat) kepotan ilmu. Balik, wong2 iku kepotan topic kang luwih akeh katimbang kepotan ilmu.Kawit2tane perkoro kang prayogo kanggo siro yoiku nangisi akal. Niro ora bedo kekurangan suket, iku ugo biso tumibo ono ing panggonan, semono ugo gandeng akale wong lanang.Kanthi akal, menuso biso serawung karo menuso liyane, lan biso serawung karo Allah. Serawungan karo menuso
kawitan(1), yoiku: siro diparingi biso madep ono ing angker2rane Allah Ta’ala. Kang kaping pindo(2), yoiku : siro biso nuweni janjine Allah. Lan kang kaping teli(3), yoiku: siro kerem nyawang Allah Ta’ala.Hal 119-------------------------Kang dadi sebab siro nganggep abot, tingkahe wong2 kang wus podo makrifat, iku kerem siro ono ing pagot sangking Allah. Upomone siro podo gelem ngumpuli poro arifin, ono ing lelungan ngambah dalane ibadah siro, temtu podo2 ono ing olehe. Podo cerito upomone siro gelem sesekuton karo poro arifin ono ing olehe podo kangelan, siro tamtu ugo podo2 ono ing olehe enak-enak.Tingkahe nafsu niro ono ing wektu ridho iku koyo unto kang dicancang, Yen unto iku siro umbar ora siro cancang, unto iku mesti ngeluyur.Rosulullah saw dawuh kang artine: Temenan!!! Atine anak Edam iku luwih
ing tho”at Allah kerono serengngengene during meu, wong mau wus pgot sangking Allah, tegese, wus malih
dideleh dening Allah ono ing dagingan ati, hiyo benda halus ono ing ati iku kang bisonemu perkoro kang ditemu.Hal 121-----------------------------------------Ati (jantung) iku didadekake dening Allah gembandul koyo timbo ono ing lambung sisih kiwo, yen kesenengan syahwat niup ono ing ati. Ati iku banjur gerak. Semono ugo yen kerentek taqwa niup ono ing ati, ugo biso ngubah2 ati. Dadi ono ing sak rambahan kerentek hawa nafsu iku ngelindik ono ing ati. Lan sak rambahan kerentek taqwa ngelindih ono ing ati, supoyo Allah Ta’ala meruhake marang nikmate ono ing siji rambahan, lan Allah meruhake siro marang sifat peksaan ono ing rambahan liyo. Ono ing rambahan khothir taqwa biso ngelidih. Perlune Allah Ta’ala ngalem2 marang siro. Lan ono ing rambahan liyo, khothir hawa kang ngelindih. Perlune Allah Ta’ala maido siro.Hal 122-----------------------------------------Ati iku kedudukane koyo payon. Yen ing jero omah ono geni kang diurupake, kukusan munggah, ngirengake payon omah. Semono ugo kukusan syahwat iku yen tersebar ono ing awak , kukus iku munggah ono ing ati, nuli gawe irine ati.Hal 123-------------------------------Yen siro diganggu dening setan, siro baliyo marang Pangeran kuat. Siro ojo wedi, setan kang wedi sebab siro dikuasai dening setan.Empere wong kang ngawasi anane kemelaratan sangking mahluk iku koyo wongkang mukul asu nganggo watu (ambalang), nuli watu iku madep marang watu, nuli watune dicokot, asu iku ora ngerti yen watu iku melu opo2. Dadi wong kang nyawang kemelaratan sangking mahlukiku podo koyo asu.Hal 124----------------------------------------Empere wong kang ngawasi anane kebagusan sangking mahluk iku koyo jaran. Yen jaran iku weruh wong kang merumati, deweke ngopat ngapitake buntute. Nanging yn diparek wong kang miliki, jaran iku malah ora mewehi ati, tegese, ora nyenengake wong kang milik.Yensiro iku wong kang anduweni akal, siro bisoho ngawasi goyah perkor iku sangking Allah. Lan ojo siro awasi yen perkoro iku sangking liyane Allah.Hal 125-----------------------------------Wong kang bingung iku dudu wong kang bingung ono ing jero alas. Balik, wong kang bingung yoiku wong kang bingung sangking dalan petunjuk bener.Siro iku wus nuperi kamulyan sangking masyarakat, nanging siro ora nuperi kamulyan sangking Allah. Dadi sopo2 wong kang golek kamulyan sangking masyarakat, terang wong iku wong kang salah dalan(kesasar), lan sopo2wong kang
siro ngucap: LAILLAHA ILALLAH. Allah mesti nuntut kalimat kang siro ucapke, lan hak2e kalimat iku. Hak e’ kalimat La illaaha ilallah yoiku siro ora keno nisbatake perkoro opo bahe kejobo marang Allah Ta’ala.Contone: Ati niro naliko siro serahake marang nafsu iku koyo wong kang gandolan karo wong kang arep kerem. Karo2ne wong kang gandoli lan kang digandoli kerem karo pisan. Lan empere nafsu niro kang siro serahake marang ati iku koyo wong kang masrahake awake marang wong kang ahli ngelangi lan kuat. Songko iku nafsu niro supoyo siro serahake marang ati niro.Hal 127-----------------------------------------Ojo dadi wong kang nyerahake atine marang nafsune.Opo siro tau weruh wong kang biso ningali ngenutake awak jaluk tuntun wong kang wuto? Temtu ora weruh.Yen ono ing wektu isuk lan soresiro mapahake awak niro ora nganingayo siji bahe kuwulone Allah.Siro suwijine wong akng bejo, nuli yen siro ora berbaut nganingoyo awak niro gandeng karo hubungan iro karo Allah. Siro sawijine wong kang sampurna bejone. Songko iku meripat loro(2) niro supoyo siro kenging, kuping loro(2) niro supoyo siro buntoni, ati –ati!! Ojo nganti siro nganingoyo kawulane Allah.Hal 128---------------------------------Pepadang kang paling emper kanggo awak niro, gandeng karo cilice akal niro, lan oleh ane ora weruh niro marang pakeyan kang siro enggo. Yokiu, siro iku koyo bocah bayi kang dipngkone deneng ibune kelawanpengganggo kang bagus tur megah. Nanging bocah bayi iku ora rumongso, tur kadang bocah bayi iku ngotori pengganggone diciprati najis. Nuli ibune ngumpat2 nandang lan angganti penggangone supoyo ora ketingal kotor. Ananging ngarepe masyarakat lan kang keno najis ugo diumbah deneng ibune. Nanging bocah mau ora ngerti opo kang ditindakake kanggo awake kerono cilik akale.Hal 129-------------------------Den diceritaake sangking Syeh Abi Hasan Ali Sadeli, Panjenengane
dening Allah. Oleh pitulungan Allah. Ananging saben2 ambekan iro, Ingsun nuli matur pengango kulo puniko menopo? Nuli Ingsun didawuhi: temenan!! Siro wus dipengangoni dening Allah kelawan pengango Makrifat, nuli pengango Tauhid, nuli pengango Mahabah, nuli pengango Iman, nuli pengango Islam. Hal 130----------------------------------------Dadi sopo2 wong kang Makrifat Allah, gayah perkoro dadi cilik, mungguh deweke. Sopo2 wongkang demen Allah, gayah opo bahe dadi ampreh kanggo deweke. Sopo2 wong kang nyuwijiake Allah , wongiku ora bakl nyekutokake opo bahe marang Allah. Sopo2 wong kang Iman marang Allah, bakal aman soko opo bahe. Lan sopo2 wong kang pasrah marang Allahlan upomo maksiar Allah, wong iku bakal gampang nyuwun ngapuro, lan yen nyuwun ngapuro, udure diterimo dening Allah Ta’ala.Syeh Abu Hasa dawuh: Sangking opo kang tak alani iku Ingsun banjur paham dawuhe Allah Ta’ala: WASYIYABAKA FATAHHIR: kang artine, siro bisoho ambersihake pakeyan niro.Hal 131----------------------------------Hay wong kang uripe ono ing dunyo, nanging during urip kang sak mestine. Siro metu sangking dunyo sedeng siro durung ngrasakae opo kang luwih enak ono ing dunyo iki. Perkoro kang luwih enak ono ing dunyo yoiku Munajad (bebisik) marang Allah lan didawuhi dening Allah. Siro iku yen ono ing mongso bengi gemeletak koyo batang.Hal 132------------------------------Yen siro katolak sangking madep Allah, siro bosoho
tho’ate anggo medeni mahluk, sambung tansah nutup masyarakat, supoyo nyukup hak e’ awake, nanging ora gelem
romongso ino, nuli gelem nibakake awake ngeleset lumadi ono ing kersane wong sholeh, sowan marang poro ulama, sarono ngakone kesemberonone awak. Wong kang mengkene iki sifate iki biso diarep, biso oleh HUSNU KHOTIMAH.Hal 134-----------------------------------------Yen siro golek wong kanga pal Qur’an, siro bakal nemu ora ketung akehe. Yensiro golek dokter pirang2. Semono ugo yen siro golek wong kang alim, ahli fikih, ora ketung akehe. Nanging yen golek wong kang nuduhake cacat2te awak niro, siro ora bakal nemu, kejobo naming sitik. Yen siro biso mekulih wongkang nuduhake marang Allah , bisoho siro nyekel kang kuat, nganggo tangan lorone.Yen siro
wus nulungi siro kabeh ono ing perang badar, sedeng siro kabeh ono ingkeadaan ino.Hal 135-------------------------------------------Yen siro pengen oleh peparinge Allah
wong2 fakir lan wong2 miskin. Siro iku ono ing tengahe kali, sedeng siro dadi wong kang ngorong naliko ono ing paseban Allah. Siro iku tansah karo Allah, sedeng siro nuperh ketemu Allah (usul).Hal 136-------------------------------------------Koyo2 poro kawulo kang bagus2. Iku ora podo biso tumeko marang akhirat kejobo kelawan akehe panganan lan omben2. Atawa koyo2 poro kawula iku didawuhi mengkene: panganan lan omben2 iku biso nekakake siro kabeh marang akhirat. Nanging bokgowok!! Opo kang andadekake murahe awak iro kanggo siro. Upomone siro iku ora ngangep inone awak niro. Siro tamtu ora bakal menehake awak niro marang siksane Allah Ta’ala.Gawok!!Opo kang andadekake larangan awak niro kanggo golek dunyo lan ngumpulake dunyo. Gawok kang banget anggawekake yoiku wong kang takon marang juru bedek, nakokake tingkahe, Nangingora gelem takon marang Kitabe’ Allah lan Sunahe’ Rosulullah saw.Hal 137------------------------------------------Yen siro apes ngalahake ibadah, supoyo siro tempeli kanthi nangis lan andepe2 ono ing
dibukakake Nur e’ ati, nanging siro kudu ngerti yen wong kang ono ingmongso rinone nganggur wektu bengine wong iku mesti lali.Hal 138----------------------------------Yen siro weruh kekasih Allah (Wali),siro ojo sampek ora ngengungake yoiku kelawan lungguh ono ing
Adam.Hal 139---------------------------------------Sopo2 wong kang bungah sebab dunyo, naliko deweke katekanan dunyo wong iku terang kumprung. Luwih kumprung maneh wong kang kepotan dunyo, nuli susah kerono dunyo. Dadi siroiku koyo wong kang katekan ulo arep
sangking tandane lali lan cilike akal yoiku ngabotake kesusahan kang di- kiro2 ake tumibo atawa aranane lan siro ninggalake susah kang mesti tumibo ne.Hal 140----------------------------------------Ono ing wektu isu siro ngucap:Keperiye sik isuk regane pasar? Opo mundak, opo mudun?, Kepriye keadaane ono ing tahun iki? Sedeng kawelasane Allah iku tekonesangking arah siro ora ngerti.Mamang ono ing perkoro rizki, iku berarti mamang non ing Dzat kang paring rizki. Wong kang nyolong iku namung wong kang nyolong rizkine Allah. Wong kang asab yoiku wong kang asab rizkine Allah. Dadi semongso siro isih urip, Allah Ta’ala ora bakal nyudo rizki niro, setitik bahe ora.Hal 141--------------------------------------
niro, yen siro iku ditakoni: Opo siro iku bakal dadi wong kang ciloko atawa dadi wong kang bejo?. Siro bisoho
ombe. Ugo yen siro diperintah ngeladeni Ratu, nuli ratu iku ora oleh mangan marang siro? Opo yen siro iku ono ing ruang pasuguhan (pertemuan) nuli siro kasiyo2 ora kaurus?.Perkoro kang paling didemeni kanggo tho’at marang Allah Ta’ala yoiku kumandel marang Allah Ta’ala.Gerombel niro ono ing dunyo (ora kuncoro) iku luwih bagus ketimbang siro ora kuncoro ono ing dino kiamat.Hal 143------------------------------------Hiya iku saringane umur lan ayakane umur. Hay wong kang
kang ikhlas lan liyane kang ikhlas dibuang.Perkoro kang paling akeh kudu siro kuatirake yoiku nyampuri masyarakat, lan siro ora ngalap kanthi ngerungokake nganggo kuping niro. Balik, siro ngumpuli masyarakat ono ing melu2 ngerasani wong, sedeng ngerasani iku ngerusak usuk lan ambatalake poso.Hal 144-------------------------------------Cukup bodo niro yen siro iku cemburu karo bojo niro, nanging siro ora cemburu marang iman iro. Cukup kianate yen siro iku cemburu karo bojo niro kerono awak niro, nanging siro ora cemburu karo ati niro kerono arahe Pengeran iro. Yen siro iku ngrekso opo kang dadi milik niro, keno opo siro ora ngrekso opo kang kagem Pengeran iro.Hal 145---------------------------------------Yen siro weruh wong kang ono ing wektu isuk wus susah kerono rizki, ngertiyo yen wong iku adoh sangking Allah Ta’ala. Kerono upomone ono wong kang ngucap marang siro mengkene: Sak isuk siro ojo ketungkul megawe lan bakal tak wenihe limang(5) diham. Siro mesti percoyo wong mau, sedeng deweke mahluk kang pekir. Opo siro ora ngalap Pengeran kang sugih kang wisu naanggung rizki niro serto ajal niro.Hal 146-------------------------------------------Ono siji wong kang gawe risik kang artine mengkene: Yen tanggal rong puluh(20) Syakban wus kelewat, siro supoyo nepung ake ngumbe wektu bengi niro, kelawan wektu rino iro. Siro ojo ngumbe nganggo wadah gelas kang cilik, kerono wektu niro iku rupek sangking angunaake gelas kang cilik, maknane sirihe iki mengkene: Yen rong puluh (20) dino sangking wulan syahban wus lewat, berarti wulan Romadhon wus perek. Kang wulan Romadhon iki biso megotake omben2 sangking kito. Makna kang mengkene iki mungguh akeh2he wong, dene makna mungguh ahli thoriqot iku mengkene: Yen siro wus ninggalake umur petang puluh (40) thn , ono ing mburine geger niro, siro supoyo tepung ake (terus menerus) amal sholah ono ing
iku ora koyo amale wong kang enom kang niya2 sifat mudone lan trengginas, sedeng siro iku wus niya2 sifat enom niro
ambantu siro. SOngko iku siro bisoho amal miturut kiro2ne tingkah niro. Lan siro bisoho nambal sekirane kekurangan kanthi dzikir, Kerono ora ono perkoro kang luwih gampang lakonane
iku luwih gampang2nge maceme ibadah. Hiyo ibadah kanthi dzikir iki kang wus didawuhake dening Kanjeng
kerono lali ono ing luwih bagusketimbang lali ninggalake amal.Hal 149-------------------------------------Siro iku ningali tingkah niro koyo tingkahe wong2 kang podo
Kerono wong kang nuperih kabukakan lawange iku mesti ora pegot2 sangking lawang iku. Balik, deweke tansah ngadep tengung2 ono ing lawang ora bedo karo wong wadon kang kepaten anake iku sempat nekani ngantenan, panggonan2 banyak lan acara2 seneng2 liyane? Temtu ora. Balik wadon mau sibuk (
dening Ratu. Siro namung ngadek ono ing ngarep lawang, songko iku siro bisoho ngalap kasempatan wektu2ne tho’at, sabar netepi tho’at.Hal 151-----------------------------------------Opo siro iku wong kang ngalap nikmate Allah, sedeng kanthi nikmat iku siro maksiat marang Allah?. Balik, siro iku wong kang nganakane macem2 wernone
kanthi ningali perkoro kang diharamake dening Allah Ta’ala. Perkoro kang siro bangun sak jerone mongso pitung puluh (70) thn siro rubuhake mamung sak ambekan. Hay wong kang ngerubuhake
nguseake karupekan marang siro iku namungsupoyo siro ngelapurake tingkah niro iku marang Allah lan supoyo siro lingo sowan marang Allah.Hay wong kang mentokake awake onongmacem2me kesenengaan nafsunne lan
siro ajak bergaul kelawan tingkah kang olo, nuli wong mau nyerawung kanthi macem2me nikmat, kepriye yen siro kok ora demen marang wong mau? Wong kang ngajak bergaul siro kanthi laku manaan, nuli siro serawung kanthi sifat2 kang diwada. Kepriye siro kok ora demen marang deweke? Siji bahe ora ini wong kang nerawungi siro, nuli wong maau manfaati marang awak dewe.Mulane bojo niro wadon seneng marang siro iku namung supoyo deweke biso ngunduh macem2me pangupo jiwa lan pakaian songko siro. Semono ugo anak, anak niro ngucap: ingsun ngunaake awak ingsun kanthi sampeyan, Hay bapak!! bareng wus tuwo lan ora kuat opo2 lan wus ora ono kang dibutuhak, anak lan bojo mau ora podo ngupayani siro.Hal 154---------------------------------------Yen siro gelem megot masyarakat, siro biso dibukakake roso ayen
Allah Ta’ala. Nuli yen siro anduweni karep ngetokake koco pengilon ati niro songko perkoro ambuteke ati siro, Supoyo ambuang opo akng dibuang dening poro waline, yoiku ayem karo masyarakat. LAPAT ANISA iku maknane: wong iku melaku nuju marang siji wong lan jujuk/cucuk karo wong iku.Hal 155-------------------------------------Siro ojo lungguh ono ing lawang2nge kampung, kerono sopo2 wong kang gawe persiapan, wong kang iku kudu nyuwun bantuan Allah. Nuli yen Allah Ta’ala wus nyaosake persiapan marang siro. Allah Ta’ala bakal ambukak lawang bantuan maramg siro. Lan sopo wong kang ambagusake olehe andodok lawang wong iku mesti dibukakake lawang, kerono pirang2 wong kang nuperi kabukak, nuli gawe olo ono ing olehan andodok lawang. Wong iku banjur ditolak, kerono olo toto kromone lan ora dibukakake lawang.Hal 156---------------------------------------Akeh2e poro kawula nompo peparing iku sangking sitike meneng, Upomone siro iku marep marang Allah, siro temtu ngerungu pengedikane Allah terus menerus. Podo ugo siro ono ing pasar atawa ono ing omah, nanging sopo2 wong kang melek, wong iku temtu biso nytaake lan sopo2 wongkang turu kuping atine temtu ora kerungu, lan peningak atine ora biso ningali , kerono aling2 atine dikelembrekake.Hal 157-----------------------------------Upomone poro kawulo iku pineri, temtu ora madep kojobo marang Allah Ta’ala.Ora lungguh kojobo ono ing pasebane Allah Ta’ala, lan ora podo nyuwun katerangan marang liyane Allah Ta’ala, kerono dawuh Kanjeng Nabi Muhammad saw kang artine:Siro bisoho anjaluk fatwa ati niro, senajan wong2 iku aweh fatwa marang siro. Kang mengkene iki kerono kerentek kang bongso Pangeran iku tekane mesti sangking Allah Ta’ala. Dadi JATIR ILAHI mesti cocok. Wus sakmestine wong alim iku dijaluki fatwa, lan kanggone wong kang lali Allah iku ora ono ilmune (dadi wong kang tansah eling Allah Ta’ala iku ora perlu nuwun fatwa)Hal 158-----------------------------------------Opro Wali ( kekasih Allah) iku ora podo nindakae siji perkoro kanthi nuruti nafsune, nanging poro wali iku nindakake siji perkoro sangking perintahe Allah Ta’ala lan
perlu kanggo nambal opo kang kepotan yoiku, pareke manut kang sampurno marang Nabi Muhammad saw, kerono sebagian wong iku ono kang guneman: Poro Wali iku podo kagungan karomah, dene poro sahabat oran kagungan karomah. Balik. Poro sahabat iku podo kagungan karomah, kang aung, sebab oleh podo kekancan karo Kanjeng Rosulullah saw. Opo ono karomah kang luwih bagus katimbang sahabat? Temtu ora ono.Hal 159------------------------------------------Ngertiyo!!Sholat kang ora biso nyegah wong akng
nyegah sangking perkoro kang olo kan perkoro mungkar.Hal 160----------------------------------Siro iku rampung sangking sholat lan metu sangking bebisik (ngatureke pematur)marang Pengeran naliko ngucapake dawuhi Allah Ta’ala:----------------------------------------------------------.Siro ugo metu sangking bebisik karo Rosulullah saw kanthi ucapan niro:-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Kang mengkene iki siro ucapake saben2 sholat, nuli
ngelakoni macem2 duso sak wuse nikmat pirang2 kang diparingake dening Allah Ta’ala sak jerone sholat.Hal 161-----------------------------------------Den nyeritaake sangking Syekh Aki Hasan Sadeli: Yen Penjenengane iku disowani poro ulama2e lan penguluneIskandariyah. Siji dino poro ulama iku podo weruh maarang Syehk Aji Hasan Sadeli kanthi maksud arep nguji, Syehk Sadeli pirso tujuane poro ulam mau kanthi firasat (hal 162), nuli Panjenengane dawuh: Hay poro ulama, Opo siro kabeh wus podo sholat
Allah Ta’ala iku dawuh:---------------------------------------------------------kang artine: menuso iku digawe sarono akeh ngersulane, yen nglami perkoro olo (ora nyenengke) deweke ngersulo, lan yen oleh perkoro kang nyenengke deweke medit kejobo wong2 kang sholat. Hay poro Ulama!! Opo siro kabeh mengkono?. Yen siro kabeh ngalami perkoro olo ora ngersulo lan yen oleh perkoro kang nyenengke ora podo medit? (wong cerito dawuh), Nuli poro Ulama mau podo meneng kabeh, nuli Syehk Sadeli dawuh: Sampeyan kabeh iku during sholat, kelawan sholat kang mengkene iki babar pisan.Yen siro kabeh
nuli siro biso nobet ono ing wektu sak ambekan, kang mengkono iku biso ngelebur duso kang siro lakoni, kang koyo mengkono suwene iku.Hal 163--------------------------------------Wong kang tobat sangking duso iku koyo wong kang ora duwe duso babar pisan. Wong mukmin iku semongso2 eling dusone deweke susah lan semongso2 eling tho’ate deweke bungah.Lukma Hakim dawuh kang artine: Wong mukmin iku anduweni ati loro (2) kanthi siji atine, wong mukmin iku arep2 lan kanthi ati kang weneh, wong mukmin iku ngeroso wedi, lan wong mukmin arep2 keterimone amal2 lan wedi yen amale ora diterimo. Hal 164-------------------------------------------Sopo2 wong kang keperingi tansah biso ngumpul karo Allah (iling Allah) wong iku supoyo tansah netepi perintahe Allah Ta’ala.Hal 165----------------------------------Yen siro weruh
kang sampurnoakale, iku wus sepakat yen ono wong wadon cidero marang bojone, wong lang ora keno ngungsi marang wadone. Balik. Wong lanang supoyo megat bojone kang cidero. Songko iku siro supoyo megat nafsu iro kang nyidero siroRosulullah saw tau disuwuni pirso dening seweneh sahabate: Ya Rosulullah Perkawis punopo ingkang paling katah ngelebetaken tiang wonten ing Suwargo? Rosulullah saw dawuh: Akeh2 perkoro kang ngelebokake manungso ono ing Suwargo yoiku wedi Allah lan pekerti kang bagus.Nuli diaturake meneh: Lajeng perkawis menopo ingkang paling katah nelebetake tiang wonten ing Neroko?. Rosulullah saw dawuh : Perkoro kang paling ngelebetake manuso ono ing Neroko yoiku: bolongan loro (2) yoiku perji lan cangkem.Hal 166-------------------------------------Demi Allah!! Wong2 iku podo keliru ono ing olehe nangisi bojo wadon atawa bojo lanang. Nangisi bapake atawa anake. Balik, mestine wong iku neboake olehe nangisi kerono ilange roso wedi Allah Ta’ala sangking atine. Hal 167--------------------------------Siro iku yen angguyu
kang biso nyegah siro sangking ngelakoni macem2 maksiat nalikane siro ono ing persepen siro bisoho andeleh lemah ono ing sirah niro, Kerono Kanjeng Nabi Muhammad saw wus dawuh kang artine:Sopo2 wong kang ora anduweni
Hal 168-------------------------------------Tingkah kang penting iku ora ono ingwong kang tumindak alis marang siro, naliko siro nyocoki karo deweke.Balik. Tingkah kang penting iku kanggone wongkang tumindak alus marang siro naliko siro nulayani deweke. Hal 169-------------------------------------------Setengah sangking perkoro kaang den kuwatirake kanggo siro yoiku tumpuk2e duso, kang kanthi duso iku Allah Ta’ala ngululu siro lan menggonake siro ono ing tumpukan duso. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Ingsun bakal ngelulu deweke sekiro deweke ora ngerti.Yen siro iku wong
marang siro Yen siro wong kang dibukak hijab niro, siro mesti biso weruh opo bahe podo moco tasbih marang Allah Ta’ala, nanging kekurangan iku ono ing awak niro lan anane aling2 iku sangking awake niro dewe.
gawe agama kanggo awak niro, upamane siro kandani: Temen!! Panganan iku ono racune, siro mesti ora gelem mangan, nuli wong iku sumpah2 marang siro kanthi tolak, temenan!!Pangan iki ora ngandung racun.Siro mesti mandek sangking mangan mau, Mandah upamane wadah panganan kang ngandung racun iku wussiro umbah bola bali. Ati niro temtu isih jijik karo wadon iku, nanging kenopo siro ora
Ta’ala kang diparingake marang siro . Kang luwih akeh katimbang peparingan nipun siro?. Nalikane siro dirawat dening ibu niro, waktu siro isih cilik, siro dipengangoni pakaian kan bagus2, nuli yen pakaian iku siro kotorake, sak naliko disalini pakaian liyo dening ibu niro.Siro iku wong kang teko ono ing keraton dunyo kang dipahes2si sak iki sak kilan bahe ora ono panggonan, kejobo panggonan iku patut kanggo sujud. Nanging siro malah ngerusak penganggo niro, lan siro
Podo karo wong bodo ngucap mengkene: Aku tahu kekancan karo Kyai iko, Kyai iku, aku tahu weruh Kyai iko,Kyai iku, wong2 bodo iku podo ngucap kanthi pirang2 pengakuan kang kabeh mau goroh tur palsu. Naliko perayogane wong2 bodo iki ono ing olehe kekancan karo poro guru iku bisoho nambahi roso wedine lan kuwatir. Poro sahabat iku podo kekancan karo Rosulullah saw lan poro sahabat iku akeh wedine lan kuwatir.Pirang2 sugih iku biso nyegah parek marang Allah, lan peparing iku biso ngumpulake parek marang Allah. Kerono parek iku biso andadeake siro butuh marang Allah. Parek kang siro biso kumpul tho’at Allah iku luwih bagus katimbang sugih
sebalike. Poso lan sholat niro iku during biso manfaati marang siro sedeng siro tumibo ono ing ambijoro (ngerasani) kahormatan sedulur Islam niro.Hal 175------------------------------------------Kanjeng Rosulullah saw dawuh kang artine: Siro kabeh bisoho ngajarake Iman iro kanthi ngucap: LAAILLAHA ILLALLAH. Dawuhi Kanjeng Rosul saw iku nuduhake yen iman iku biso keno
banyu. Mandar pirang2 perkoro kang kecampuran reget ora biso bersih yen oran nganggo geni, koyo emas kang ono campuran. Somono ugo wong kang maksiat sangking golongane umat Islam, iku ora patut melebu suwargo, sedeng wong dibersihake (diumbah) disik ono ing neroko.Hal 176------------------------------------------Siro ojo kepengen dadi opo2, kejobo dadi kawulo kang dipegangi nganggo pakaian taqwa, hiyo kang mengkono iku penguripan kang sempurno. Nanging kang anggawokake enak2 temenan. Penguripan wong kang karo kekasih ono ing keadaan ora ono wong kang ngawasi, dadi wong kang demen karo kekasih iku seneng ditingali, dening wong kang ningali. Durung biso diarani wong kang temenan demene, lan seneng wong kang kepengen ono ing wong kang weruh tingkah. Wong iku berarti ambujuki awake dewe.Hal 177-------------------------------Siro iku ojo koyo wong kang demen dunyo , kang deweke wus dipegot dening dunyo. Balik. Siro bisoho kelebu golongan kang megot dunyo lan ninggalake dunyo sedurungke pisah sangking siro.Yen suro milih dunyo ninggalake akhirat iku empere koyo wong kang duwe bojo loro(2), kang siji wus tuwo tur ahli kianat, lan kang siji isih enom tur nurut. Nuli yen siro iku milih bojo tua tur nenek2 tur kianat, ninggalake kang enom tur nurut. Opo kang mengkono iki siro iku ora kumperung?Hal 178-----------------------------TErkiadan siro iku ditetpake dening Allah kanthi ngelakoni duso, perlune Allah ngetokake KIR/BIR lan ujub sangking niro.Ono siji wong ngelakoni sholat rong (2) rekaat, nuli deweke tetanggenan (jagakake) sholat. Condong karo sholate lan ugo anggawokake sholate. Sholaat kang mengkono iku suwijine kebagusan kang diliputi dening amal2 kang olo. Lan ono siji wong maneh ngelakoni maksiat, nuli maksiat iku biso nimbulake soroino lan susah ati, lan biso ngenggengngake roso miskin lan pikiran marang Allah. Kang mengkono iku arane kalu olo kang dikepung dening macem2 ne kebagusan.Hal 179----------------------------------Cukup nuduhake! Pandangan iro marang cilike kesalahan (olone) wong liyo, nanging siro picek sangking gedene kasalahan awak iro dewe.Siro ojo neliti masyarakat kanthi lahire sarak, lan ojo ingkar marang deweke.Umopone poro manuso ono ing dino iki di-perdi2 kanthi pamer den kang ono ing zamane poro sahabat lan poro ulama salaf, tamtu ora podo kuat ngelakoni, kerono poro sahabat lan poro ulama salaf kang sholeh2 iku wong kang dadi hujahe Allah marang poro mahluke.Hal 180-----------------------------------Empere duso mungguhi wong2kang anduweni peningal ati koyo batang kang dirubung asu pirang2 kang podo nyongorake congore ono ing batang iku.Kerepiye penemu niro yen ono wong kang nyongorake (ngelesake cangkeme ono ing batang?. Opo niro ora nacat wong iku.?Yen Allah Ta’ala iku wus ukuran2 kaanggo akad jual beli keno opo kok siro ora gawepertimbangan macem2e hakekat?.Hal 181------------------------Wong kang keno najis delamakane sikil ora patut seba ing ngersane Ratu. Nuli kepriye wong kang keno najis cangkeme?Sopo2 wong kang cidero, mesti bakal ino.Aji Kertana tangan iku limang ngatus (500) dinar, nanging nalikane tangan iku cidero keno dipotong sebab nyolong seperetpat (1/4) dinar.Sopo2 wong kang wani ngelakoni duso cilik, wong iku bakal jegur ono ing duso gede.Hal 182-------------------------Siro bisoho tansah weuh marang sifat2e nafsu niro kang samar, lan ojo kesusu percoyo marang nafsu niro, naliko dewek ngucap: Siro supoyo sowan maraang Kyai Hulan. Kerono terkadang siro iku marani geni kang ambulat2 lan siro sengojo anjegurake awak niro ono ing jeo geni mau.Mongso iki, iku zamanne kumpul2 (wong seneng kumpul2)kang setitik banget. Siro lungguh ono ing majlis iku kejobo siro iku mesti maksiat marang Allah Ta’ala ono ing panggonane kono.Hal 183-----------------------------------Sebagian akeh ulama salaf iku podo milih tenguk2 ing omah, podo ninggalake sholat Jum’at, nuli yen nafsu niro nuntut siro, supoyo metu omah niro. Sak jerone tenguk2 ono ing omah, bisoho siro sibukake tho’at, Kerono ngerasani wong iku luwih nemen dusone katimbang zina kaping 30 telung puluh. Ono ing Islam. Mung bahe asu2 iku ora podo turu ono ing pager tombak.Balik turu ono ing teletongan.
Hal 184-----------------------------------Sopo2 wong kang kepengen ningali empere ati, wong iku supoyo nangisi macem2e omah, ono omah kang suwung kang namung kanggo nguyuhane wong2 kang podo nguyuh (kencing).Semono ugo ati, ono kang koyo omah kang rame tur bersih, lan ono ati kang koyo omah kang
ing saben dinone siro bisoho sodakoh, senajan namung seperempat dinar, hinggo siro dicatet dening Allah ono ing pambukuan wong kang ahli sadakoh. Songko iku siro bisoho moco Qur’an ono ing saben dinone senajan namung sak ayat, sehinggo siro dicatet dening Allah ono ing pembukuan wong2 kang podo ahli moco Qur’an. Ono ing wetu bengi, siro bisoho sholat, senajan namung rong rekaat, sehinggo siro dicatet dening Allah bareng2 karo golongan wong kang podo anjungkung sholat bengi.Siro bisoho wedi ngelakoni kesalahan lan ngucap mengkene: wong kang namung anduweni pangan kanggo sedino lan sik isuk, kepriye wong kang mengkene ini biso sodakoh?.Hal 186-----------------------------Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Sopo2 wong kang diparingi jembar rizkine supoyo anfakhokake sangking kejembaran lan sopo2 wong kang diparingi rupek rizkine supoyo nafakhokake sangking opo kang wus diparengake dening Allah marang deweke.Dadi empere wong miskin kang diwenei sedekah iku hayo tumpukan kang anggawe sangu niro marang Kahirat.Sopo2 wong kang karep sampurno pungkasane suluk wong iku supoyo ambenerake kotane suluk.Sopo2 wong kang temenanan wedi Allah, bakal dijupuk sangking kemelaratan musuh, lan Allah Ta’ala mesti nanggong beban abote wong iku.Hal 187------------------------Ino kang banget inone wong kang butuh marang mahluk.Siro ojo anduweni anggepan jamu kang siro pangan iku rasane manis, Yen ora cepet2 siro ombeni jamu kang temenen temtu ora biso hasil waras.Songko iku siro bisoho enggal2 tobat lan ojo nganti dikalahake karo manise maksiat.Hal 188------------------------------------------Yen siro weruh nafsu niro, kepengen nuruti kesenengan siro melayuo marang Allah lan nyuwuno pitulingan . Siro bakal diselametake sangking pengajake nafsu.Minongko dadi penggatine pengucap niro, endi wong kang rikat langkahe? Endi poro waline Allah. Endi wong2 lanang kang sampurno? Siro
sangking Syekh Makinuddin Asmari ra. Panjenengan nipun nalikane aku ono ing kuto Iskandaria, aku weruh serengenge metu bareng2 karo serengenge,aku nuli gawok gandeng karo kedadean kang mengkono iku,
nuli uluk salam narang deweke lan dijawab, aku nuli takon: Sampeyan iku soko endi? Pamedi mau ngucap: ingsun mau sholat subuh ono ing masjid AlAqso kang ono ing Baitu Maqdis lan sholat Dhuhur ono ing kene iki. Sholat Ashar ono ing Mekah lan sholat magrib ono ing Medinah. Yen mengkono sampeyan kersoo dadi tamuku. Panedi mau jawab: Ingsun ora ono kesempatan dadi tamu sampeyan, nuli Panedi mau pamitan ninggalake aku. Hal 190------------------------------Sopo2 wong kang mulyakae wong mukmin, wong iku podo karo mulyaake Allah. Lan sopo2 wong kang ngelaraake wong mukmi,wong iku berarti ngelaraake Bendarane deweke (Allah). Songko iku siro ojo sampek ngelaraake wong mukmin, keronoawak kiro wus kebal kalu olo, cukup kanggo siro mikul bebane awak niro dewe.Hal 191-----------------------------------Siro iku empere koyo berambang naliko dikupas berlapis2 rupo kulite (dadi siro during ono isine).Yen siro karep ngeresiki banyu, siro kudu mengot sebab2 kang olo ngotori banyu iku. Dadi anggota2 awak iku empere koyo kalenan, banyu kang mili marang ati. Dadi ati niro ojo sirami kanthi
opo kang metu sanggo wong iku ora biso ngingeng2ngi ati kang mesti nginging2ngi atiyokiu opo kang manggon ono ing ati.Hal 192------------------------------Dadi mengcoronge ati iku kanti mangan barang kang halal, kanthi dzikir, moco Qur’an lan ngerekso peningal sangking ningali opo bahe kang wujud iki, podo ugo diwengangake atine, dimakruhake, luwih2 kang diharamake.Sngking iku siro ojo ngeculake olehe beburu peningal niro,kejobo kanggo nambahi
Meripat ingsun iku ono beleke, kerono siro iku anduweni demen dadi kepolo, anduweni kedudukan lan liya2ne. Lan ucapan iro :”Guru ingsun iku ora narik ati ingsun”, iku supoyo siro ganti ucapan mengkene:Perkoro kang nging2ngi ati ingsun iku sampek awak ingsun dewe.Umapane siro iku wus gawe persiapan ono ing permulaan dinane suluk, siro temtu ora butuh
kang kaping pindo, kerono tenyenge ati niro bangat karate, sehinggo saben ono ing majlis guru ono penggosoke.Hal 194-------------------------------Siro bisoho tansah netepi hawalah( akad ikrar atawa pemindahan utang) marang Allah Ta’ala, lan wongkang ora biso aweh manfaat marang wong liyo, supoyo siro tinggalake.Siro bisoho mestekake putus niro sangking mahluk lan bisoho ngadepake arep2 niro marang Pengeran kang ngeratoni Dzat kang bener.Hal 195-----------------------------------Suri
marang Allah Ta’ala.Hal 196--------------------------------------Anggota2 awak niro iku minongko wedus niro!! Siro iku wong kang angon wedus, lan Allah Ta’ala iku Pengeran kang milik. Yen siro iku angon wedus nau ono ing panggonan kang suketan lemu2, sehinggo biso gawesenengewong kang miliki wedus.Siro mesti anduweni hak oleh ridhone wong kang miliki.
oleh ganjaranmelebu suwarga, lan ono kalanesiro oleh sikso melebu neroko. Dadi yen siro iku gelem anggunakae anggota2 awak niro mau ono ing perkoro kang andadekake ridhone Allah, Siro arane wong kang usahamelebu ono ing dalannuju suwargo, lan yenora suri gunaake ono ing opo kang oraandadekake ridhone Allah, siro berarti melebu ono ing dalane neroko.Hal 197-----------------------------------------------Opo kang wus
ketingal kanthi timbangn kang ketingal ugo.Yen siro kepengen weruh kepriye besuk yen siro lewatono ing Uwat kang dipasang ono ing duwure neroko jahanam. Siro supoyo ningali oleh niro karikatannuju menyang masjid. Pembalasan wong kang teko ono ing masjidsedurunge adzan. Wong iku bakal biso lewat ono ing uwat, koyo kilat kang nyamber. Wong iku teko ono ing masjid ono ing kawitanwaktu, deweke bakal biso lewat ono ing duwure Uwat, koyo jaran kang bagus, kang banter playune. Ono ing kene ono dalanIstiqomah kang cepetan ora biso ditingali nganggo meripat, nanging biso ditingali kanthi ati.Hal 198----------------------------Allah Ta’ala wus dawuh kang artine:Temenan hiyo iku dalan Ingsung kang lempeng, Songko iku siro kabeh bisoho anut dalan iki.Kanggo dalan Istiqomah mau namung diisyaratake marnag perkoro kang wujud. Dadi sopo2 wong kang dalane padang deweke bakal biso anut dalane Istiqomah. Lan sopo2 wong kang dlane peteng deweke ora
lan lisan iro ono ing sebagian umur niro, sak iki iki supoyo siro cancan opo kang wus siro culake. Kanjeng Rosulullah saw dawuh kang artine: Wong2 pekiran mukmin iku bakal melebu Suwargo, sedurunge wong2 sugihan wong mukmin kahot limang ngatus(500)thn.Hal 200------------------------------------Dawuhe Kanjeng Nabi saw kang mengkono iku kerono wong2 kang pekir nalikko ono ing dunyone podo andisikake nindakae ibadah. Sedeng siro seneng ninggalake jamaah ijen lan siro nindakake sholat koyo notol pitik. Ora ono perkoro kang penting diaturake marang Ratu, kejobo perkoro kang bagus lan pilihan.Dadi wong2 pekir podo disiki melebu suwarga iku namung sebab deweke podo disiki lumadi Pengerane naliko ono ing dunyoKang dimaksud pukoro yoiku wong2 kang ahli sabar, ngerasake pahite hajad marang Rahmat Allah hinggo deweke ngeroso bungah sebab rupek rizkine koyo yen siro bungah sebab nemu kejembaran. Songgo iku melebune wong2 pekir ono ing Suwargo iku nuduhake nganjuri wong2 pekir iku.Hal 201-----------------------------Cukup bodo niro uen siro iku riwa riwi marang mahluk lan ninggalake marang Dzat kang gawe mahluk. Dadi siro iku wong kang ngelakoni macem2 maksiatsongko sabenarah. Opo kang mengkene iki siro ora nusahake awak niro.Gawok kang banget anggowokake, yen ono kawulo madep kekancan karo nafsune, sedeng perkoro olo kang teko marang deweke iku namung sangking nafsune, lan kawulo mau ninggalake kekancan karo AllahTa’ala. Sedeng ora ono kebagusan kang teko marang deweke kejobo sangking Allah Ta’ala.Hal 202------------------------------------Upamane ono wong takon: Kepriye kekancan karo Allah Ta’ala iku? Siro ngertiyo yen ngancani opo bahe iku mituruti ukurane. Dadi
loro(2)(Roqib, Atid), yoiku kanthi nibakakecatetanamal bagus marang malaikat loro. Ngancani Kitab Qur’an lan Hadist yokiu kanthi amalake Qur’an lan Hadist. Ngancani langit yoiku kanthi mikir kedadean langit. Ngancani bumi yoiku kanthi ngalap tepo talad, opo kang ono ing bumi iki. Wujud padane pangkat iku ora dadi pamestiyane kekancan.Hal 203-----------------------------------Dadi arti ono ing Suhbat (ngerewangi) karo Allah yoiku ngerewangi peparing2ngan Allah lan nikmat2te Allah, nuli sopo2 wong kang ngerewangi (ambarengi) nikmat kanthi syukur. Ngeruwangi cobo kanthi sabar, ngeruwangi perintah2e Allah kanthi nurut, ngeruwangi larangan Allah kanthi ngedohi lan nguduri lan ngeruwangi tho’at kanthi ikhlas. Wong iku arane wus kekancan karo Allah. Lan yen Suhbat karo Allah iku wus mapan, Suhbat iku bakal dadi kekasih.Hal 204----------------------------------Ati-ati!! Siro ojo gumunan; kebagusan wus ilang lan limeke kebagusan wus dilepikat. Ngertyo!! Ingsuniku ora ngarepake wong
pecahe (nelangsane) atine.Hal 206-----------------------------------Diceritaake sangking Syehk Makinuddin Al-Asmari rohimahulloh. Panjenengane dawuh kang artine: Siji wektu ono ing Iskandaria Ingsun weruh siji budak melaku bareng karo bendarane, Ono ing duwure wong loro iku ono bender kang ambane ngebaki ruangan antarane langit lan bumi. Nuli Ingsung guneman dewe,: bendero iku kangungane budak opo kangungane bendoro. Nuli wong loro iku tak tut ake, hinggo bendorone tuku siji kebutuhan
Bendoro mau ngucap: Kerono opo sampayan kepengen tuku budak iki? Ora leren2 Ingsun ditakoni bendoro mau, sehinggo tak terangake perkorone budak iku. Nuli bendoro
ngucap marang Ingsun:Hay Syehk Makinuddin!! Opo kang siro jaluk iku Ingsun luwih ber hak nindakake perkoro iku. Nuli
Auliya ono kang weruh wali liyane kanthi pengicipe kang nalikone weruh siji wae, deweke ngerasaake roso manis ono ing cangkeme lan weruh wong kang wangkot (dudu wali) cangkeme keroso pahit.Sopo2 wong kang ninggalake perkoro haram,olehe ngelakoni kuwajiban ora bakal manfaat. Lan sopo2 wong kang ora gelem tarak, tombo opo bahe ora bakal
wong wadon tuwo kang loro (sakit) judam lan belang, kang ditutupi nganggo kain sutera. Songko iku wong mukmin iku wong kang melayu lan melayoake wong liyo sangking dunyo. Kerono sifate dunyo kang mengkono kabukak marang wong mukmin.Hal 209--------------------------------------------Ora ono siji wong kangpengangonne luwih basinngungkuhi basine --------- (ngaku2). Wong kang ngaku2 iku nalilane podo ngucap: Siro iku ora podo karo aku.Siro ora pantes debat karo aku, siro iku sopo hinggo aku nanggapi gunemen iro?Ngetiyo! Kawit2tane wong kang
yoiku iblis. Songko iku siro supoyo wedi ojo ngaku2 senajan wong kang siro ajak omong iku wong pincang. Loro judam lan gudiken, kudisan. Dadi
saben wong . Siro bakal jebo, opo siro anduweni anggepan yen baguse pekerti yoiku yen wong iku bagus -------- ketemu? (wong gede ketemu wong gede).Hal 210------------------------------------Sopo2 wongkang mulyaake menuso nanging niyo2 hak e Allah Ta’ala, wong iku ora aan wong kang bagus pekertine. Balik.
pasrah marang perintah2 he Allah Ta’ala lan ngedohi larangan Allah Ta’ala. Dadi sopo2 wong
ing ngersane Allah ora bakal berubah, sehinggo maksiat Allah. Dadi yen siro maksiat siro iku ora ono ajine ono ing ngersane Allah Ta’ala.Kang aran taqwa yoiku, tinggal maksiat marang Allah ono ing endi bahe panggonan naliko ora ono wong kang weruh siro.Hal 212-------------------------------------------Kanjeng Nabi Muhammad saw, iku naliko ngunjuk banyu Panjenengane doa”--------------------------------------------------------------------------------------“. Padahal Kanjeng Nabi Muhammad saw iku wong bersih sangking duso, nanging Kanjeng Nabi Muhammad saw doa kang mengkono iku kerono totokromo lanmuruki marang umatelan Panjenengane ugo kongngan ngendiko: BIDUNU BIKUM.Kanjeng Rosulullah saw ora tahu dahar lan ora tau ngunjuk, kejobo namung perlu muruki toto kromo marang kito kabeh, yen ora mengkono, Kanjeng Rosulullahsaw tamtu
iku ono wong kang ora meluteko sholat jamaah, namung kerono ono perkoro anyae kang ngalang2ngi deweke ono ing dalane.
suwijine kauntungan(bathi). Sedeng bathi iku ora biso diitung kejobo sak wus e notal bando pokoke.Hal 214----------------------------------------------Hayawan kang galak iku dudu hayawan kang ono ing alas2. Balik. Hayawan galak kang paling jahat yoiku hayawan kang ono ing pasar lan dalana, yoiku wong kang podo mangan (manasi) atine wong liyo kanthi nyokotWong kang ngakeh2 ake duso lan Istiqfar iku empere koyo wong kang ngakeh2 ake ngombe racun lan ugo ngakeh2ake anggunaake penaware racun. Nuli wong kang mengkene iki dikandani: Ono ing
Sopo2 wong kang atine penyakitan, wong iku mesti kecegah nganggo penganggo taqwa. Dadi yen ati niro iku waras sangking penyakit hawa nafsu lan syahwat siro mesti kuat mikul abote taqwa, tegese: amal2 lan taqwa kang abot, Dadi sopo2 wong kang ora biso nemu roso manise tho’at, nuduhake yen atine keno penyakit syahwat.Dening Allah Ta’ala , syaheat iku diarani penyakit kanthi dawuhe ono ing Al-Qur’an kang artine:Kang mengkono iku dadi sebab wong kanga tine ono penyakit , nuli berobat, tegese
perkoro kang manfaati marang awak niro yoiku kalu2 tho’at/…2). Ngedohi perkoro kang melarati awak niro yoiku maksiat.Dadi yen siro ngelakoni duso, nulisiro susuli kanti tobat, getun lan susah ati, nuli bali tho’at. Kang mengkono iku biso dadi sebabsiro ketemu karo Allah Ta’ala. Lan yen siro ngelakoni tho’at, nuli siro susuli kanthi ujub lan kibir, kang mengkono iku dadi
Anggawokake siro iku!! Keperiye siro kok nuperih baguse ati niro? Sedeng anggota lahir niro ngelakoni sak karepe dewe. Perkoro2 kang diharamake koyo ningali opo bahe perkoro kang diharamake, ngerasani wong, adu2 lan liya2ne. Dadi siro iku empere koyo wong kang tetombo nganggo racun atawa koyo wong kang ambersihake pakaian kang putihnganggo barang ireng.
Ora namung akeh2i amal, kerono akehe amal tanpo ono baguse amal (tanpo toto kromo)iku koyo sandangankang akeh
ciliknanging larang regane.Hal 219-------------------------------------Dadi sopo kang atine ketungkul eleng Allah. Lan kegerawat atine sangking kesenengan e nafsune kang teko ing ati. Wong iku luwih utomo katimbang wong kang ngakeh2i sholat lan poso.Sifat wongkang sholat tanpo ono madepe marang Allah iku, koyo wong kang ngaturi hadiah satus peti kosong , ora ono isine, marang siji raja. Wong kang mengkono iku anduweni hak oleh sikso sangking raja. Sarono ora leren2 olehe eleng2 hadiah wong mau.Hal 220---------------------------------------Wong kang sholat kanthi husure ati iku koyo wong kang ngaturi hadiah marang raja, rupo yokut kang regane sampek sewu(1000) dinar. Sak mestine yen wong iku tansah disebut2 dening raja, kerono hadiah rupo yokut mau.Hal 221--------------------------------------Yen siro melebu ono ing sholat iku, sak temene siro iku munajad (ngaturake pematur) marang Allah Ta’ala lan utusane Allah saw, kerono naliko sholat,
ngucape:”AYYUHAR ROJULLU, iku ora diucapake kejobo marang wong kang ono ing ngarep.Sholat rong rekaat ono ing wektu bengi iku luwih bagus katimbang sewu rekaat ono ing wektu rini, siro shoalt rong rekaat ono ing wektu bengi iku namung supoyo siro bison emu sholat niro ono ing timbangan amal niro.Hal 222-----------------------------------------Siro tuku budak iku namung supoyo deweke ngeladeeni siro. Opo siro weruh budak kang dituku iku perlu supoyo mangan lan turu? Sejatine siro iku namung budak kang wus dituku. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Temenan!! Allah Ta’ala wus tuku sangking wong2 mukmin awak lan harta bendane kanthi Suwargo. Wong2 mukmin iku podo perang sabilillah, nuli podo mati musuh lan dipateni. Sopo2 wong kang ora netepake nafsune kanthi amal2 bagus, nafsune wong mau bakal netepake opo kang dadi kesenengan. Sopo2 wong kang ora nuntut nafsune supoyo tho’at, nafsune wong iku bakal nuntut ngajak maksiat.Hal 223-------------------------Umapone siro gelem andadekane amal thoat kang abot2 kanggo awak niro, nafsu niro tamtu ora nuntut siro kanthi maksiat lan ora sempet nglakoni maksiat. Opo siro weruh iku wong sahe2 lan wong kang ahli anjungkung ibadah? Deweke podo seneng2 pelesir (rekreasi) ono ing dini riyoyone.Sopo2 wong kang ngungkulake awake kanthi bungah2 lan perkoro kang diwenangake, wong iku bakal ditungkulake tinggal sholat bangi. Nuli wong iku didawuhi: Siro wus ketungkul awak niro ninggalake Ingsun (Allah). Dadi siro Ingsun tungkulake ora biso ibadah marang Ingsun.Hal 224-----------------------------Sholat rong rekaat ono ing wektu bangi iku luwih abot
Kerono wit2an kang garing iku namung pantes diobong.Sopo2 wong kang demen dunyo kanthi atine, podo karo wong kang ambangun siji bangunanbagus kang ono ing duwure ono kakuse kang merembes ono ing ruangan bangunan iku. Sehinggo jobone bangunqan ppodo karo jerone bangunan.
iku ono wong kang ambersihake atine. Dadi atine putih bersih.Dene bersihe ati yoiku kanthi tobat, dzikir, getun lan istiqfar.Sumono ugo siro ono ing
ngelakoni perkoro nulayani Allah lan kesenengan nafsune, atine wong iku bakal dadi peteng.Hal 226----------------------------Nuli yen ono ing tingkah waras siro ora gelem tobat, terkadang siro dicobo dening Allah kanthi macem2 loro lan ujian, sehingga siro metu ono ing keadaan bersih sangking duso. Dadi empere koyo sandangan kang diumbah.Hal 227-----------------------------------Songko iku siro bisoho anggosok koco pengilon ati niro kanthi.nyepi (halwat) lan dzikir hinggo ketemu Allah Ta’ala. Lan ati niro bisono tansah eleng Allah Ta’ala. Kang dadi sebab nyumbere macem2 Nur ono ing ati niro. Siro oo koyo wong kang ngarepake anduduk sumur, nuli anduduk ono ing kene. Kene nanging namung sakderek. Ahkirat selawase ora biso ngasilake sumbere. Balik. Bisoho anduduk ono ing panggonan kang siji, siro bakal oleh sumberan banyu.Hay
agomo niro iku kang dadi modal pokok arto niro. Yen modal pokok arto niro wus kok siyak2ake, lisan iro biso siro tungkulake kanthi dzikir Allah. Ati niro bisoho siro tungkulake
supoyo siro kerjaake kanthi alat2te penggarapan, sehinggo yen ketekanan wiji (bibit) wiji iku bakal tukul. Sopo2 wong kang ngarap atine koyo opo kang dikerjaake dening petani ono ing tanahe, atine wong iku bakal mencorong.Siro iku empere koyo wong loro kang tuku tanah kang ukurane siji, nuli salah siji niro anggarap sukete lan lerine dibersihake, dialiri banyu lan disebari bibit.Nuli tanah mau nukulake bibit mau lan wong kang ngerjaake biso ngunduh lan ngalap manfaat hasile tanah. Kang mengkono iki sifate wong kang mapakake awake ono ing tho’at marang Allah. Nur kang ono ing atine mencorong.Hal 229------------------------------------------Dene wong sijine deweke nyiyo2 tanah hinggo suket alang2 podo tukul ono ing tanah iku lan namung dadi panggonan ulo2 kang cilik lan kang gede. Hiyo wong kang mengkono iku wong kang atine peteng sebab maksiat.Hal 230------------------------------------------Yen siro wus hadir ono ing majlis ilmu(ngaji), nuli panggawean niro ora cucuk karo ilmu lan siro lali , siro ojo sampek ngucap mengkene:Ora ono gunane olehku teko ono ing majlisilmu. Balik. Tetep teko o ono ing majlis ilmu. Siro iku loro (sakit) wus petang puluh(40) thn, opo loro iro iku biso ikang sak jerone monggso sak jam atawa sedino? Temtu ora biso. Dadi loro kang ono ing awak niroiku empere koyo wedi kang dibuang ono ing siji panggonan sak suwene mongso petang puluh thn. Yen arep siro resiki opo nuli
ing perkoro haram. Upamane wong iku anjegur, selulup ono ing pitung(7) segoro, ora bakal biso nyucekae wong iku,
hayawan (hewan) kanga rep mangan tanduran. Songko iku siro supoyo ngemehe meripat sangking opo kang dikepengeni rupo opo bahe kang ketingal bagus lan ati niro ugo supoyo siro remehe sangking kepengenane.Ati niro iku supoyo siro ramekae kanthi dzikir Allah Ta’ala, kang perlu diramekake iku ora syahwat lan nafsu. Allah Ta’ala iku milih kanggo siro sebo ono ing ngersane wong kang bener2 patut yoiku wongkang bersih sangking kootran opo bahe perkoro kang ujud.Hal 233-------------------------------Wong kang podo suluk(ngambah dalane ibadah supoyo biso usul marang Allah) iku empere koyo budak kang ditawarake marang rojo. Dadi budak iku ditompodeneng rojo iku mestine budak kang dimulyoake deneng rojo.Lan budak kang oran patut kanggo rojo, budak iku tetep kanggo rakyat.Hal 234----------------------------------------------Saben siro nekani siji panggonan pamulangan ilmu bener atawa panggonan maksiat, ono ing gulu niro iku non rangte sangking Nur atawa rante sangking pepeteng. Nuli yen siro ora bis weruh rante iku, wong liyo kang biso weruh rante ikku.Opo siro ora ngertiyen srengenge kang koyah, menuso biso ningali, nanging wong kang wuto ora biso weruhFaedahe ilmu iku namung diamalake, empere ilmu kiu koyo surat kang dikirimake dening rojo maarang wakile. Faedahe surat rojo iku ora namung diwoco nanging faedahe supoyo dibukakae opo kang dadi isine.Hal 235---------------------------------------Contone wong kang ketungkul ilmu, sedeng deweke ora anduweni peningal. Ati iku kaoyo satus ewu wong picek motone. Wong2 iku podo ngambah daln ono ing keadaan bingung. Dadi ono ing kalangane wong satus ewu iku ono siji kanthi meripat kang siji bahe goyah masyarakat temtu anut wong siji iki podo ningali satus ewu wong kang picek matane.Empere ilmu iku sarono tinggal amal iku koyo lilin, liln iku madangi wong kanthi ngobong awake dewe.Hal 236------------------------------------Bodo terhadap ilmu kang ngandung lali sangkingAllah iku
ngerti. Sopo2 wong kang anggota awake ngetokake buah amal tho’at artine wong iku mesti wayah udun marang lisane kelawan dzikir. Wayah udun marang meripat lorone kelawan ngereake sangking perkoro haram, kuping loro kanthi ngerungokake ilmu, tangan lorone lan sikil lorone kanthi melaku marang kebagusan.Hal 237------------------------------------Sopo2 wong kang ngakeh2ake lelungguhan (jagongan) karo wong zaman sakiki, wong iku berarti mapakake awak marang maksiat Allah. Wong iku empere koyo wong kang nyuguhke(ngelebokake) kayu bakar ono ing geni lan karepe supoyo geni iku mati. Dado wong iku ngarepake perkoro kang muhal. Kerono siji dedawuhan kang artine mengkene: Balak iku dikususake wong2 kang bakal karo masyarakat akeh lan kang biso urip kepenak ono ing kalangan masyarakat yoiku wong kang ora
karo wong kang ora wedi Allah, sedeng siro iku suwijine wong kang taqwa, nuli siro ketarik ngerasai wong liyo lan siro biso dikalahake.Kang andadekake suwung ati niro sangking Allah Ta’ala iku namung sitike rasa wedi ono ing atiAti kang bagus yoiku ati kang ora
nuju marang taqwa kang koyo ora2 mungguh luwese, nanging siro bisoho pindah sangking lali Allah marang eleng madep Allah, lan bisoho nganggo pakaian ino lan miskin. Yen iku siro tindakake ati niro bakal waras. Nanging siro iku wus ngebaki weteng niro lan siro agul2 lan lemune awak niro. Dadi siro iku podo karo wedus gibas kang dilemokake perlu arep disembelih. ELENG-ELENG!! Sak temene siro iku wus nyembelih awak niro sedeng siro ora rumongso.Hal 240----------------------------Siro ojo kepotan majlis ilmu, senajan siro isih netepi maksiat, Siro ojo ngucap:”Ora ono faedahe ingsun ngerungokake majlis ilmu lan ingsun during biso ninggalake maksiat”. Balik. Siro kudu tetep manah yen dini iki durung hasil, sesuk bakal hasil.Yen siro iku wong pinter tur prayitno. Hak2ke Allah Ta’ala tamtu luwih nyenengake kanggo siro katimbang kepentingane nafsu niro.Hal 241--------------------------------------Ora bakal diweruhake rahasia2ne Allah Ta’ala, kejobo wong kang keno dipercoyo. Sedeng siro wus mewehi nafsu niro opo kang dadi kepentingane rupo macem2me panganan lan omben2 hinggo siro ngebaki kakus atawa siro nganggep cukup demen niro marang dunyo. Sedeng sopo2 wong kang demen dunyo wong iku berarti kiamat. Lan sopo2 wong kang kiamat wong iku ora bakal diweruhi dening ratumarang rahasia2ne. Songko iku siro supoyo anggunaake pikiran iro, lan Allah bakalnurunake NUR marang siro.
gambare kabeh mahluk iku koyo ono ing ati kang empere koyo koco pengilon? Ora biso.Opo aati iku biso melaku ono ing pangayomane Allah? Yen ati iku dicancang deneng kasenengan nafsune? Tamtu ora biso.Opo kawulo iku kepengen supoyo atine melebu ono ing pengayomane Allah? Sedeng ati durung barsih sangking lali marang Allah kang memper janabah? Temtu ora keno.Hal 243--------------------------Opo kawulo iku ngarep2 biso asrar (ilmu kang lembut2 kang teko ono ing atine poro wong kang wus makrifat Allah).
lan laranganeAllah) kang sumbere laline ati sangking Allah lan sumbere syahwat nafsu yoiku ridho marang nafsu.Asale saben2 tho’at, tegese melaku cocok karo perintah lan larangan Allah, sumbere eleng marang opo kang andadekake ridhone Allah lan sumbere
muju marang mahluk, tegese ojo nindakake ibadah lan mujahadah kanthi tujuan liyane Allah. Yen
dituju iku panggonan kang ditinggalake, nanging siro supoyo berangkat sangking mahluk (akuan) menyang mukarin (kang nganakae akuan yoiku Allah). Allah Ta’ala wus dawuh kang artine mengkene:Temenan!! Marang Pangeran iro pengkasan amal niro.Sak temene Nur iku dadi tumpangane ati nuju marang sebo ing ngersane Allah. Lan ugo dadi tumpangan siro : Syeh Zuzup dawuh kang artine:Kang dikarepake Nur iku yoiku bayang2 kang ono ing ati, rupo pangeritan2 kang digawe deneng warid. Hiyo Nur iku kang nimbulake kawulo biso paham kanthi jelas.Tembung Sir iku terkadang nganggo arti ati, nanging dudu ati kang koyo ati pitik. Balik. LATIFAH RABBANIYYAH, tegese benda lembut kang ono ing
ambutekake, sebab peteng kawulo tetep budo marang ka Pangerangne Allah, kerusakan lan tumindak tanpo dasar. Yen peteng
Allah ngersaake nulungi kawulane ngalahake nafsu lan kesenengane. Allah Ta’ala paring bantuan bala rupo Nur marang kawulo iku. Nuli sebab Nur iku kawulo banjur biso anduweni ilmu lan tansah pinaringan ilham kang ugo disebut KASAP.Nuli kawulo biso pirso endi kang bagus nuli dilakoni lan pirso endi kang olo, nuli disingkirake. Tekane Nur kang nimbulake ilmu lan kasaf iku mesti sak wuse nutupi dalanan peteng kang akehe telu(3) yoiku: 1) Hay nafsu
syahwatiku kawulo ora biso kuasai opo2Nur iku biso ambukak opo kang samar kanggo kawulo miturut mestine (yen Nur iku sampurno omo ing periyo dene kawulo) basire(peningal ati)kang jejek iku bisongungumi miturut opo mestine. Dadi atine kawulo biso madep ono ing panggonane made plan mungkur ono ing panggonane mungkur. Yen Nur iku oran ono ing ati atawa banget lemitah lan basirohe ora jejek. Atine kawulo bakal madep ono ing panggonan mungkur, mungkur ono ing panggonan madep. Dadi emper wong wuto terkadang bener, terkadang salah paham.Hal 247-----------------------Kabeh opo kang wujud ono ing dunyo iku lahire ngandung bujukan,nanging batine ngandung pitutur kang perlu di-angan2. Nafsu menuso iku tansah nyawang marang lahire, nanging atine nyawang pitutur kang ono ing jerone. Wong iku yen nyawang, ngawasai geberangan dunyo kanthi nafsune gopang keno pengaruhe, nanging yen wong iku nyawasi akibat batine kang ono ing atine, tegese akale nyawang akibat kang timbul sebab ngurusi dunyo tamtu wegah lan bakal ninggalake ngurusi dunyo.Yen siro diparingi ati angkerso sangking masyarakat, tegese, wegah kumpul karo
iku panggonane ngaturake pengaturan marang Allah. Ono ing wektu bengine ati lan panggonane ambening ake ati. Ono ing wektu bengi sholat iku lapangan ilmu lan makrifat ketingal jembar luas, sehinggo wong kang sholat iku ngerti macem2 ilmu lan makrifat kang durung dimangertek ake sadurunge sholat. Ono ing wektu sholat iku Nur sangking Allah ketingal madangi ati lan
namung setitik( sedino sewengi kaping limo). Allah Ta’ala iku pirso yen siro iku ambutuhake Kanugerahan Allah, songko iku Allah Azza Wa Jalla ngakehake ganjaran sholat. Naliko Kanjeng Nabi Muhammad saw tindak ISQRO LAN MI’RAJ ing kawitan Panjenengan ne didawuhi supoyo Panjenengan lan umate sholat kaping seket(50) sedino sewengi. Nuli ono nasehat sangking Nabi Musa as, supoyo Kanjeng Nabi Muhammad saw nyuwun sudan kang akhire disudo dikurangi hinggo ditetepake mung sholat kaping limo(5) sedino sewengi. Nanging ganjarane tetep ganjanran sholat seket rambahan (wallohu a’lam). Hal 249----------------------------------Masyarakat iku podo ngalem2 marang siro, kerono opo kang dinyono bagus ono ing awak niro. Nanging siro supoyo maido awak niro, kerono opo kang siro weruhi ono ing awak
do’ane utawur mengkene: -----------------------------------(tulis arab)------------------------------------------------------artine: Duh Allah!! Mugi andadosaken kulo tiang engkang langkung sahekatimbang punopo ingkang dipun nyono2 masyarakat dating awak kulo, lan mugi ampun nyikso kulo sebab punopo ikngkang dipun ucapaken masyarakat, lan mugi ngapunten dating kulo lampah awon ingkang masyarakat mboten mangertosi.Hal 250------------------------------Nuli siro n\gelem maido awak dewe, siro iku anduweni pandangan kang telu yoiku: 1)Kudu ngerti yen siro iku anduweni watek kurang , tansah gawe alane, sembrono, dadi ojo ngawasi yen awak niro iku patut di-elem2. 2). Kudu ngerti yen pengaleman ,masyarakat iku bisonimbulake sembrono lan tumindak olo. 3). Kudu ngerti yen kalu olo kang kependem ono ing awak n iroiku isine akeh. Iku kabeh yen di-alem2 make iku nyoto ono ing awak niro.Yen ora ono , supoyo maido awake, sebab kesembronoane lan ora nyocoke karo opo kang di-alem2 make. Yen ora gelem maido awake iku kelebu ono ing ayat:---------------------------------------------------------------------------------------------------------Menuso kang paling bodo, yoiku wong kang ninggalake kalu olo kang deweke yakin ngekaloni kerono penganane masyarakat, yen deweke iku wus bagus.*TANBIHU* Ukurn bodo iku kanggo wong kang awake suwijine wong kang di-alem2 lan di-sanjung2 lan di-dewa2 ake dening masyarakat. Dene masyarakat umum ora perlu ngopeni asale wong mau ketimbang wong sahe hiyo perlu dimulyaake. Urusan budine wong kang di-sanjung2 iku
Tegese paring Rahmat kang kusus marang siro. Lan yen masyarakat iku madep marang siro, nyanjung2 siro iku siro supoyo ngilang, tegese: ojo openi lan ojo kepengen supoyo masyarakat madep marang siro.Carane ngilaang yoiku siro supoyo tansah nyawang olehe mirsani Allah marang siro, Kerono yen siro terpengaruh karo madep masyarakat siro bakal gampang tasannu,tegese: gawe2 ono ing tindak tanduk utawa ucapan lan liya2ne, ngewarwat derajat niro ono ing ngersane Allah Ta’ala.Hal 252---------------------------Ngertiyo!! Yen kawulane Allah Ta’ala iku podo berontak marang muncule perhatian Allah kang samar( nuli podo do’a, nuli podo nyuwun lan amal2 sahe) nanging ora diparengake dening Allah, Nuli Allah Ta’ala dawuh kang artine: Allah Ta’ala iku nertemtoni sopo bahe wong kang dikersaake kanthi Raqhmat perhatian Allah (sirrul inayah) iku kusus marang saweneh manuso kang dikersaake. Poro kawulo mau temtu podo tinggalake
niro lan banget hajat niro. Artine ambenerake pekir yoiku pekir supoyo siro tancepake ono ing ati. Ono ing wektu opo bahe, ono ing tingkah opo bahe. Allah Ta’ala wau dawuh:----------------------------------artine: Wong2 pekir iku anduweni hak nompo sadakah, tegese peparingan Allah.Nur kang teko ono ing ati
ati. Yen Nur iku ono ing jobone ati, atine kawulo banjur tansah nyawang awake , ugonyawang Allah, nyawang dunyane lan nyawang akhirate, dadi tekadang nurutin kesenengan nafsune, terkadang tho’at marang Pengeran,
atine kawulo iku, kejobo Nure Allah Azza Wa Jalla ati maleh ora demen liyane Allah. Hiyo iku kang perlu digoleki lan ditunggu2 yoiku kang didawuhake dening Rasululloh saw.:-------------------------------------------------Qala Rasulullo saw:-------------------------------------------------------------------.Artine: Nur singgih Allah iku yen wus melebu ono ing atine kawulo, ati mau banjur jembar, lego,marem nuli ono hasabah kang matur marang Rasulullo saw : Ya Rosululloh! Jembaripun ati ingkang timbul sebab Nur puniko menopo wonten tondo nipun? Rosulullo dawuh: Tanda e yoiku wong mau nuli ambengangake awake sangking alam bujukan yoiku alam dunyo.Awake mmulai condong marang alam akhirat lan ngamalaken persiapankanggo ngadpi nganti sedurunge tumurune pati.Hal 255----------------------------Terkadangmacem2 Nur podo teko ono ing ati niro, nanging bareng kang nyambung Nur iku weruh ati niro kebak gambar2an mahluk, Nur iku bali sangking ati kawulo kang kotor sebab macem2 gambar mahluk iku. Kang dikarepake Nur iku yoiku, macem2 ilmu lan makrifat. Nur lan makrifat yoiku Nur kang gandeng karo ka Pengeranan
ngebaki ati niro kanthi macem2 ilmu lan makrifat lan limu2 liyane. Kepengen oleh ilmu opo bahe, ilmu iku bakal teko,
awake, lan deweke tansah ketungkul (sibuk) nyucupi Hak2e Allah, hinggo ora eleng opo kang dadi kesenengan nafsune.Allah Ta’ala iku andadekake siro manggon ono ing antara alam mulki lan alam malakut. Perlune supoyo siro iku weruh AKU ngekedudukake awak niro ono ing antarane kabeh mahluk Allah Ta’ala, lan supoyo siro iku ngerti yen awak niro iku suwijine berlian kang dibuntel deneng kabeh mahluk Allah. Kabeh mahluk ditunduka ake marang siro lan digawe supoyo
yoiku kabeh ruangan kang isine biso ditinganli menuso.Hal 257------------------------------Alam Malakut yoiku Alam Ghoib yoiku kabeh ruangan kang isine ora biso ditingali deneng meripat manuso koyo Alame Malaikat. Siro iku tetep anut lan mandang opo kang ono ing langit lan bumi iki. Selagine siro ora biso sujud, tegese, nyawang marang Allah Ta’ala kang mujudake langit bumi iki sak isine. Mengko yen siro wus biso marang Allah, kabeh kang ono langit bumi bakal amdampingi siro. Dadi yen siro butuh opo2 mesti hasil. Yen siro ngucap “KUN” (wujud) sak naliko wujud. Siro anjupuk watu nuli ngucap “DADI O EMAS”! sak naliko
kawulo iku ora nyawang opo kang diucapake, lan opo kang dituju, deneng ucapane kerono kerem ono ing penawang –nyawang marang Allaj Ta’ala. Dadi sejatine kang dawuh KUN iku Allah Ta’ala. Qala Ta’ala: WAMA INDALLOHI KHOIRUN--------------------------------------------------------------------sangko iku kabeh ulama tariqoh mesti podo zuhud.(Wong kang disebut akil ing ngarep iki disebut zahid) artine: wong kang tansah atine ora kumandil karo dunyo, Tentune siro podo ngerti yen wong iku wus bener2 sampurna akale yoiku kang disebut Zahid. Nur e ketingal meramong ono ing atine lan pertelo ono ing rahine. Lan sebab Nur iku, wong iku nuli podo mengo sangking kasenengan dunyo., ngadoh sangking kasenengan dunyo or ngangep dunyo iki dadi panggonan tetep.Hal 259----------------------------Wogn kang akil zahid iku tansahanggerakake sejo kuwate nuju marang ridhone Allah Ta’ala kanthi ngelakoni opo bahe kang diperitahake Allah Ta’ala, pasrah lan gumandulmarang Allah ono ing opo bahe, opo kang dikersaake dening Allah Ta’ala. Uripe tansah nuju pitulungan Allah gandeng karo opo kang dadi sampeurane awak , selamete awak ono ing dunyo lan ono ing ahkirat. Qala Ta’ala:WAMAM YAKTISIM--------------------------------Hal 260-----------------------------Wong akil zahid iku terus melaku, tegese usaha marep marang Allah kanthi numpang izim kang ora leren2 lakune, tegese
ayem lan seneng. Paseban kang deweke biso ngaturake pematur kanthi madep lan tansah romongso ono ing ngersane Allah. Ngeturake pematur lan nyawang Allah swt. Ahkire, pasebane Allah iku dadi susahe atine, tegese atine tansah ono ing pasebane Allah. Ono ing endi bahe deweke ora ninggalake susah, tegese, paseban iku. Kawulo kang ono ing kahanan kang mengkene iki disebut kawulo kang manggon ono ing MAQOM PANAH lan disebut MAQOM JAMIH. Ono ing hikmah iku munasif nganak ake nenem kalimat kang artine meh podo2 nanging ora podo. Ora
lan MUTHOLUAH.Hal 261---------------------------Yen wong akil zahid kang wus mapan ono ing maqom panah2 mau mudun marang nyucupi Hak2e Allah lan Hak2e masyarakat. Lan opo kang dadi bagian2ne nafsu. Iku mudune mesti kanthi isimne, wewenang sangking Allah. Lan sak wuse ngoyot bapot yakin, dadi mudune marang nyukupi Hak lan bagian2ne nafsu. Ora ninggalake toto lromo lan lali marang Allah, lan ora nuruti kesenengane nafsu. Nanging olehe melebu ono ing lapangan nyukupi Hak2e masyarakat iku, sebab ono izim lan wewenag sangking Allah, kerono ngaGungake Allah. Lahir sangking kersane Allah lan nuju marang ridhone Allah Azza Wa Jalla.Hal 262----------------------------------Songko iku Hay poro leluhur ingsun!! Siro ojo melu2 golangan wong2 kang nacat golongane wong2 ahli tasawuf. Kang wus podo usul iki, supoyo siro ora
lan siro ngebaki bendune Allah Ta’ala. Kerono pepatan2 tasawuf iku podo lungguh madep marang Allah Ta’ala. Miturut hakekate temen lan ikhlas nuheni sarono tansah ngawasi ambekane marang Allah Ta’ala.Hal 263------------------------------------Wong 2 pepatan tasawuf iku masrahake tututane awak marang Allah lan podo mapakake awake menyerah ono ing ngersane Allh. Poro wong2 ahli tasawuf iku podo ninggal ambelani awak kerono izim karo Allah. Nuli Allah Ta’ala dewe kang dadi gantine pepatan iki merangi wong2 kang podo merangi pepatan2 tasawuf iku. Allah Ta’ala Pengeran kang ngalahake wong2 kang podo ngajak menang2an karo pepatan2 mau.Hal 264-----------------------------TEMENAN!!Allah ta’ala wus njawab pepatan tasawuf iku kanthi mahluk kusus. Luwih2 wong ahli ilmu thohir, dadi sitik banget siro nemu wong 2 ahli ilmu thohir kang jembar atine. Ambenerake siji wali tertentu. Balik.Wong mau ngucap marang siro Hay bener yen wali iku ono, nanging wong e iku endi? Nuli yen ono siji wali diomongke (dikandakake) marang wong kang ora percoyo, wong iku mesti nolak, kususiyah sangking Allah ono ing siji wali mau sarono lisane terampil nganakae hujat tur sepi sangking ambenerake. Songko iku siro bisoho ati2 karo wong sifate mengkene iki, tegese ora percoyo marang anane wali, lan siro supoyo melaku sangking wong kang
rahasiane, wong iku diwujudake deneng Allah, lan sak temene Allah Ta’al iku ora mujudake wong mau kejobo namung supoyo tho’at marang Allah lan digawe dening Allah, namung supoyo lumadi marang Allah ta’ala.Yen wong iku pafam mengkene, kepinterane wong mau dadi sebab deweke zuhud marang dunyo, tansah madep marang akhirat. Ketungkul (sibuk)merhatekake Hak2e Bendorone,tansah mikir2 baline marang akhirat lan gawe persiapan2 akhirat. Hal 266--------------------------Kanjeng Rosululloh saw dawuh kang artine: Wong mukmin kang kuat iku luwih bagus ono ing kersane Allah katimbang wong mukmin kang apes (lembek, lemah) lan siji2ne ono kabagusane.Wong mukmin kang kuat yoiku wong kang Nur keyakinane mencorong ono ing atine. Allah ta’ala wus dawuh kang artine: Wong2 iku podo rerikatan ngelakoni kebagusan kang bener2, rerikatan ngelakoni kabagusanyoiku wong kang podo keparek marang Allah Ta’ala bakal manggon ono ing Suwargo Naim.Hal 267-----------------------------------Wong2 mau (assaa bikum) podo rerikatan marang Allah. Nuli Allah Ta’ala ambersihake atine sangking saliyane Allah. Macen2 perintang ora biso nyegati lan kabeh poro mahluk ora biso nungkul ake sangking eleng Allah, nuli wong mau podo andisik tumeko marang Allah, kerono wus ora ono perkoro kang ngalang2i deweke.Hal 268----------------------Sak mestine kang nyegah poro kawulo sangking andisik biso tumeko marang Allah yoiku penarik2 gandulan marang liyane Allah T’ala. Dadi semongso atine poro kawulo anduweni sejo arep barangkat marang Allahswt.atine ketarik gandulan karo perkoro kang ganduli. Nuli atine balik marang gandulan lan madep marang perkoro kang angganduli hatrohi Allah (pasebane Allah) iku diharamake lan dicegah kanggo wong kang sifate koyo mengkene iki.Ono ing kene, Siro bisoho paham dawuhe Allah ta’ala kang artine: Besuk ono dino, kang ing dino iku arto lan anak2 lanang ora bakal biso manfaat, kojobo wong kang teko ono ing ngersane Allah kanthi ati kang selamet.Hal 269-----------------------------------Semono ugo dawuhe Allh Ta’ala kang artine: Wus nyoto benere siro kabeh podo teko ngadep ono ing ngerso Ingsun ijen2, koyo naliko Ingsun sepisana gawe siro kabeh ing bumi, lahir sangking weteng ibu kanthi udo tanpo sandang, tanpo omah. Saiki siro kabeh podo ninggalake harta benda kang INgsun paringake marang siro kabeh. Sior tinggalake ing buri, tegese, ono ing dunyo.Hal 270-----------------------------------Sangking dawuhi Allah Ta’ala iki biso dipaham yen patute sowan iro marang Allaha lan
Allah ora bakal ngungsekake siro kejobo naliko siro iku bener yatim sangking sak liyane.Hal 271-----------------------------Semono ugo dawuhe
ati akng ora digenepi dadi loro(2) sangking mahluke Allah. Nuli ati kang ijen iku yoiku ati akng kerono Allah lan kanthi oleh pitulungane Allah Ta’ala.Dadi wong2 kang atine koyo mengkene iki yoiku wong kang ahli hasrat (ahli saibah) kang oleh dawuh kanthi kahanan hikmah. Nuli keperiye kok poro arifin mau kungang tetangenan marang liyane AllahTa’ala. Sedeng deweke podo nyawang siwijine Allah Ta’ala Hal 272---------------------------Al Syekh Abu Hasan Assadeli dawuh kang artine: Ingsun iki diparingi kuat suhud (nyawang sifat suwijine Allah), nuli ingsun nyuwun marang Allah, mugo2 Allah nutupi suhud ingsun. Nuli ingsun nompo dawuh: Upomone siro nyuwun marang Allah kanthi opo kang disuwun deneng Nabi Musa Kalimulloh, Nabi Isa Ruhulloh lan Nabi Muhammad habibulloh wa shafi yuhu. Allah Ta’ala ora bakal ngelaksana ake. Nanging siro bisoho nyuwun marang Allah, kerono Allah paring kekuatan marang siro, nuli ingsun nyuwun kekuatan. Nuli Allah paring kekuatan marang ingsun.Hal 273--------------------------Dadi poro wong2 poro ahli paham (poro arifin) iku ngalap sangking Allah lan podo pasrah marang Allah, nuli wong2 iku tansah oleh pitulungan sangking Allah. Nuli opo bahe kang nyusahake poro ahli paham diculupi deneng Allah lan opo kang nyumpekake disingkirake deneng Allah Ta’ala.Hal 274----------------------------Poro Arifin iku podo ketungkul karo perkoro kang diperintahake deneng Allah lan ninggalake opo kang wus ditanggung deneng Allah kanggo deweke. Deweke ngerti yen Allah Ta’ala ora bakal melasarake deweke marang liyane Allah. Lan Allah ora bakal nyegah sangking kanugerahane. Nuli poro Arifin (ahli paham) iku podo melebu ono ing roso kepenak lan podo leren ono ing suwargone menyerah lan
bagus Rahimakallah!! Ngerti yo!!Ilmu iku sekirane ono ing Al-Qur’an kang mulyo lan ono ing
Ta’ala wus dawuh : INNAMA---------------------------------artine: Kang wedi marang Allah iku namung wong2 kang alim. Ono ing ati iki Allah Ta’ala merangake yen ilmu iku biso naterapi wedi Allah Ta’ala. Dadi poro Ulama iku wong2 kang anduweni roso wedi marang Allah Ta’ala (tanbihu). Dawuhe musanif iki yoiku kang ambedakake antarane ulama dunyo lan ulama akhirat. Ono ing bab iki kito ojo ngaku2 wus
sangking tandane yoiku ono ing sakabehane tindak lan ucapane tansah ono ing bates2 kang ditemtokake dening Allah Ta’ala. Tansah ajak tho’at marang Allah, ora wani akeh2an dunyo, ngadohi wong kang ahli dunyo, tawaduh lan liya2ne.Hal 276-----------------------------Semono ugo dawuhe Allah Ta’ala: INNA LADZINA-----------------------(-------------------------------)lan dawuhe Allah Ta’ala--------------------------------------------------------------(-------------------------------) lan dawuh Allah Ta’ala -------------------------------------------------------(----------------------------) lan dawuhe Kanjeng Nabi Muhammad saw---------------------------------artine; Poro Ulama iku warisan poro Nabi.Hal 277----------------------------------Kang den karepake ilmu ono ing goyah panggonan iki yoiku ilmu kang manfaati kang biso mekso hawa nafasu lan kang biso nundukake nafsu, kang mengkene iki wus nyoto kanthi pasti. Kerono dawuhe Allah lan ngendikane Rosululloh saw iku luwih agung katimbang yen ditanggungake marang liyane ilmu napiku iki.Ilmu kang manfaati yoiku ilmu kang keno digawe pertolongan kanggo tho’at Allah lan biso netepake roso wedi Allah lan mandek ono ing angger2ane Allah Ta’ala. Ilmu kang mengkene iki yoiku
syariat2 kang dhohir, wong iku bakal dicemplongake ono ing segorone KAPIR ZUIDIK kang bener yen wong iku lakune dikuatirake kanthi hakekat lan ditaleni nganggo syariat. Semono ugo wong2 ahli tahqiq, ora namung ngunaake hakekat lan ora namung mandek ono ing
karo ilmu iku lan di-bayang2ianut, nuli nafsu niro kok condong lan watak niro ngeroso enak marang ilmu iku. Ilmu kang mengkono iku supoyo siro buangsenajan ilmu iku hak.Hal 280----------------------------------Siro bisoho ngalap ilmu2 ne Allah kang diturunake marang Rosululloh saw, anut o Kanjeng Rosulullohsaw, anut o marang poro penggantine, poro Sahabate, poro Tabiin, sak wuse Sahabat anut o marang Ulama kang nuduhake marang Allah yoiku poro Imam kang wus biso bebas sangking hawa nafsu lan Ulama2 sae. Burine poro Imam2 mau, yen gelem mengkono siro bakal selamet sangking macem2me
kabeh kejobo wong kang tingkahe nuduhake siro marang Allah Ta’ala. Podo ugo olehe nuduhake kanthi syarat kang bener atawa kanthi tindakan kang tetep benertur ora nyimpang sangking Qur’an lan Sunnah.
ora weruh kamulyaan kejobo ono ing luhure himmah, ninggalake masyarakat. Ono ing luhure himmah iki, siro bisoho eleng dawuhe Allah Ta’ala:-----------------------------------artine: Kamulyan iku namung kagem Allah, poro utuasan Allah lan wong2 mukmin. Setengah sangking kamulyaan kang Allah Ta’ala mulyaake wong mukmin, kanthi kamulyaan iku yoiku ngangkat hikmahe wong mukmin marang bendorone lan kumandelan wong2 mukmin marang Bendorone tanpo ngandelake liyane Allah
dening Allah lan di-pahes2i kanthi pepahes makrifat Allah, sehinggo siro condong marang mahluk atawa siro nuperih kabagusan sangking sak liyane Allah Ta’ala.Hal 285----------------------------Banget alone kanggo wong mukmin yen deweke mapakake hajate marang liyane Allah, sarono ngerti sifat suwijine Allah lan olehe ijene Allah dadi Pengeran. Sedeng wong mukmin mau ugo kerungu dawuhe Allah:-------------------------artine: Opo Allah Ta’ala iku ora biso nyukupi kawulane? Allah biso nyukupi.Wong mukmin bisoho eleng dawuhe Allah Ta’ala:----------------------artine:Hay wong2 mukmin, siro kabeh supoyo nuhoni janji siro kabeh.Setenggah sangking akad perjanjian kang siro janjekake marang Allah yoiku siro arep ngaturake hajad niro marang Allah Ta’ala lan namung arep ngendelake Allah Ta’ala.Hal 286------------------------------------Luhure himmah (sejo ati kang kuat) ninggalake mahluk iku suwijine timbangan wong2 kang pekir (butuh) marang Allah Ta’ala. Lan siro kabeh supoyo anjenengake timbangan kanthi adil. Nuli wong
wus nguji wong2 pakir (sholihin) kang ora podo temen kanthi ngetokae opo kang didalilake deneng poro sholihin yoiku demen dunyo lan opo kang disamarake yoiku SYAHUWATUN NAFSI, nuli wong 2 pekir mau podo gawe gerombel awake ono ing ngarep wong2 ahli dunyo. Tingkahe ramah tamah karo wong2 ahli dunyo. Ngocoki hajad2e ahli dunyo tur ditolak sangking lawang2nge wong ahli dunyo, nuli siji, setengah sangking wong2 pekir mau ono kang siro tingali gawe pepahes koyo pepahese penganten (pakaian sarwo bagus) wong2 kang mengkono iku yoiku wong kang merhatekake noto bagus lahire, nanging lali noto bagus batine.Hal 288----------------------------------------Temenan !! Allah Ta’ala wus gawe tondo tetenger kanggo wong2 kang ora temenan olehe makrifat, kang sebab tondo2 iku celane dibukak dening Allah Ta’ala, lan opo kang ono ing jero atine diketokake,
Allah sangking olehe arep kekancan karo poro kekasihe Allah. Kerono opo kang ditingali deneng wong awam iku namung ditangungake marang wong kang bangsane awake marang Allah, podo ugo temenanan olehe makrifat Allah atawa ora temenanan.Dadi wong2 kang ora temenan olehr makrifat, dadi mendunge srengenge wong kang ahli taufikHal 290-----------------------------------Wwong2 mau podo nabuh kendang, podo anggelar bendorone lan podo nganggo kalambi perang. Nanging yen wus ngadepi serangan wong mau podo bali mungkur ono ing tungkane. Wong mau lisane trampilngaku2 nanging atine kosong sangking taqwa.Opo siro during krungu dawuhe Allah
deneng Allah lan utusane Allah.Lan wong kang podo Iman, baguse mesti bakal ketingal ono ing kalangan masyarakat. Siro kabeh mesti bakal dibalekake marang pengadilan Allah. Pengeran kang pirso kabeh kahanan kang samar lan kang nyoto.Dadi wong2 mau lahire podo ngetokake pakaian wong2 kang podo temenanan, nanging amal koyo perbuatan wong2 kang podo mengo. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Siro kabeh bisoho melebu omah sangking lawange.Hal 292------------------------------Ngerti yo siro!! Lawang rizki iku tho’at marang kang paring rizki. Yen siro ngerti koyo mengkene keperiye rizki kok digoleki kanthi andurakani Pengeran kang paring rizki? Atawa keperiye kanugerahane Pangeran kang paring rizki kok disuwun. Temtune kanthi ngelayani Panjenengan. Sedeng Kanjeng Nabi Muhammad saw iku wus dawuh kang artine: Opo bahe kang ono ing ngersane Allah ta’ala iku ora biso dihasilake kanthi opo kang andadekake bendune Allah, tegese, rizkine Allah Ta’ala iku ora biso disuperih kojobo kanthi opo kang andadekake ridhone
kang tekane ora di-kiro2.Hal 294-------------------------------------Kerono arti kang mengkene iki. Panjenengan Abu Abbas dawuh ono ing hisibbe, nalikane Panjenengan matur marang ngersane Pangeran: Duh Allah, mugi Panjenengan kerso maringi kulo mekaten------------mekaten, nuli panjenengane matur: lan mugi2 paring rizki ingkang sekeco,ing kang mboten dadosake sebab ipun kaling2an wonten ing dunyo meniko. Rizki ingkang boten hisap ipun lan boten wonten siksanipun wonten ing akhirat.Dadi wong ahli nompo rizki, kang ora dinyono2 iku mapan ono ing dasare ilmu
kuwatir sangking melu2 ngatur perkor niro, bareng2 kaor Allah ta’ala. Empere wong kang melu2 ngatur urusan bareng 2 karo Allah, koyo budak kang diutus deneng Bendarae marang siji kuto, supoyo andadekake pakaian kanggo Bendarane, nuli budak mau melebu kuto kang diutju, Nuli budak mau guneman, Aku iku manggon ono ing omahe sopo? Sopo kiro2kang
deneng bendarane lan hubungane karo bendarane kaling2an kerono deweke ketungkul ngopeni urusan awake dewe. Ninggalake Hake bendarane. Semono ugo, hay wong kang ngaku iman!! Siro di tuk ake deneng Allah ono ing alam dunyo iki supoyo lumadi (ibadah) marang Allah lan urusan siro wus diatur deneng Allah minongko suwijine nikmat sangking Allah marang siro. Deneng yen ono ing dunyo iki siro ketungkul ngatur awak niro, ninggalake hak e bendoro niro. Berarti siro mengo sangking dalane pituduh lan melaku ono ing jurang kerusakan.Hal 297-------------------------------Empere wong kang melu2 ngatur awak bareng Allah lan wong kang ora gelem melu2 ngatur awak bareng2 Allah iku koyo budak lorone rojo. Kang siji ketungkul nindakake perintah2e bendorone ora melengo marang penganggo lan panggonan. Balik. Kang dadi sejone namung melulu ngeladeni bendorone. Nuli olehe ngeladeni bendorone iku deweke ora sempet ngopeni kepentingan awake. Yen budak kang sijine, semongso2 digoleki bendarone, deweke sibuk ngumbah pakaiane dewe, noto kendaraane lan gawe pepahes awak. Dadi
kaping pindo.Wus sak mestine budak dituku iku perlu kanggo bendarone, ora kanggo kepengtingan awake dewe. Semono ugo kawulo kang waspodo lan oleh pitulungan Allah. Deweke namung sibuk nyukupi Hak2 e Allah lan nindakake perintah2e lali karo opo bahe kang dadi kesenengan lan kepentingane awake dewe.Hal 299------------------------------------Yen kawulo iku waspodo koyo mengkene, kabeh urusan mesti diurus deneng Allah Ta’ala lan diparingi kanthi peraring kang banget akehe. Kerono kawulo iku temenanan olehe tawakal. Kerono dawuhe Allah Ta’ala kang artine: Sopo2 wong kang pasrah marang Allah Ta’ala. Allah Ta’alabakal nyukupi wong iku.Wong kang lali marang Allah iku ora koyo wong mukmin. Wong kang lali Allah iku dewe. Siro tingali namung ngasilake dunyone lan nandangi opo bahe kang biso maremake lan muasake kesenengan nafsune.Hal 300------------------------------------Contohe wong kang oleh pertolonganAllah ono ing alam dunyo iki, iku koyo bocah cilik karo ibune. Ibune ora bakal ninggalake ngurus anake ono ing perawatan lan ibune ora bakal ngumbarake anake metu sangking pangereksane. Semono ugo wong mukmin karo Allah Ta’ala, Allah Ta’ala iku tansah anjumenengi wong mukmin iku kanthi bagus tukune. Nuli Allah Ta’ala anggiring macem2 nikmat marang wong kang mukmin lan nolak macem2ne poncabaya.Hal 301-------------------------------------Empere kawulo Allah Ta’ala ono ing alam dunyo iki, iku koyo budak kang didawuhi deneng bendarone mengkene: Siro budal o marang daerah iki. Niat
wus izimi kang mengkono iku, wus sak mestine yen bendarone iku wus aweh kemenangan marang budak, keno mangan opo bahe kang biso bantu jejeke awak. Supoyo nganakake persiapan lan supoyo jejek kanthi anae sangu iku.Hal 302--------------------------------Semono ugo kawulo karo bendarane Allah. Kawulo diwujudake deneng Allah ono ing alam dunyo iki lan diperintah supoyo gawe sangu sangking dunyo, iki kanggo persiapan baline ono ing akhirat. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Siro kabeh
marang kawulone keno ngalam sangking dunyo iki opo bahe kang biso ambantu kawulo iku kanggo sangu marang akhirat lan kanggo bekal persiapan bali ono ing akhirat.Sifate kawulo karo bendarane(Allah Ta’ala) iku koyo budak kang ditekakakengadep marnag siji ratu lan kawulo iku diperintah supoyo ngerjake siji penggawean. Dadi yen Ratu nekakake buruh supoyo ngeladeni ono ing omahe, ora bakal buruh iku diumbarake tanpo diwenehi mangan.Hal 304--------------------------------Kerono Ratu iku lumo2 wong, ketimbang kang mengkono iku. Semono ugo kawulo karo Bendarane.(Allah Ta’ala)Alam dunyo iki kagungane Allah, lan kang dadi buruhe yoiku siro. Penggawean kang kudu dikerjaake yoiku tho’at, upahe yoiku Suwargo. Allah Ta’ala ora bakal amal marang siro. Sedeng Allah ono anggiring marang siro opo kang biso siro gunaake bantuan kanthi amal kejobo kerono kebagusan iro.Hal 305--------------------------------------Contone kawulo karo Bendarane (Allah) iku koyo budak kang diperintah deneng Rojone, supoyo manggon ono ing bumi iki, lan supoyo perang lan merangi musuh ono ing bumi iki. Dadi wus sak mestine budak mau keno mangan opo bahe kang ono ing gudang pangan ono ing bumi iki kanthi aman. Perlune supoyo biso digunaake bantuan kanggo merangi musuh, Mengkono iku kawulone Allah kang diperintah supoyo merangi nafsu lan setan, kerono Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Siro kabeh supoyo perang ono ing ngudi ridhone Allah kanthi sak bener2e perang. Allah Ta’ala wus milih marang siro kabeh. Hal 307---------------------------------Dadi naliko Allah Ta’ala perintah marang kawulone supoyo merangi setan. Allah paring izin marang kawulone keno milih sangking dedhukul2ne bumine Allah. Opo bahe kang biso ambantu kawulo kanggo merangi setan, kerono upamane siro tinggal mangan lan ngumbe, siro tamtu ora mungkin biso anjumenengi tho’at marang Allah T’ala. Ora biso giat lumadi (ibadah) marang Allah Ta’ala.Hal 308-----------------------------Contohe kawulo bareng2 karo Allah iku empere koyo Ratu (Rojo) kang anduweni budak, Nuli Ratu iku ambangunomah ono ing panggonan sak sak isi kang dipanggoni deneng poro budak. Lan dihiasi, lan diperintah ratu iku mundur. Tetanduran2 lan ngelengkapi macem2 pekoro kang nyenengake, sedeng ratu iku ngersaake mindah poro kawulo ono ing omah kang dibangun mau. Kepriye anggepan niro nalikane kang mengkene iki dadi perhatiane ratu marang
karo perkoro akng disimpenake kanggo budak lan dicaosake kanggo budak sak wuse berangkat? Opo ratu kang mengkene iki nyegah poro kawulone sangking mekulih peparing2 nge lan macem2me daharan. Sedeng ratu iku wus nyediake perkor kanga gung lan kanugerahan kang gede kanggo poro kawulone.Hal 309---------------------------------Semono ugo poro kawulo setane Allah ta’ala.Allah Ta’ala wus andadekake poro kawulo ono ing dunyo iku lan Allah wus nyaosake Suwargo kanggo poro kawulone. Dadi Allah Ta’ala ora ngersake nyegah poro kawulone sangking manfaati dunyo, nanging sekedar opo kang dadi jejeke wujude kawulone.Allah ta’ala wus dawuh kang artine: Hay poro menuso, siro kabeh bisoho podo mangan. Setengah sangking bagus2e opo kang wus Ingsun paringake marang siro kabeh.Hal 310----------------------------------Yen Allah Ta’ala nyimpen perkoro kang langggeng mongko siro kabeh lan paring kanugerahan kang lengkap (ganjaran akhirat). Kang mengkono iku Allah Ta’ala ora nyegah siro ngalap perkoro
dunyo), mung bahe Allah nyegah siro sangking barang kang ora dibagusake kanggo siro. Barang kang ora dibagusake marang siro iku ora kanggo siro.Hal 311---------------------------------Perumpamaanewong kang prihatin gandeng karo urusan dunyone, lali nganakake sangu kanggo urusan akhirat iku koyo wong kang ditekoni deneng hayawan (hewan) galak kan siap nyander deweke. Nuli ono laler menclok ono ing awake, nuli wong iku ketungkul anggusah laler, ninggalake nyingkiri sangking hayawan galak mau. Dene Pengerankang Hak,menuso kang mengkene iki suwijine kawulo kang kumprung (ampang akale) lan wus ilang akale. Upamane kawulo iku wong kang urip akale, perkorone macan nyader macan, panuberahe macan temtu luwih nemen. Dadi perhatiane katimbang laler.Hal 312-------------------------------Semono ugo wong kang merhatekake urusane dunyone, lali nganakake sangu kanggo ahkirat. Iku biso nuduhake marang kekumprungane, kerono yen deweke paham lan urip akale temtu nganakake persiapan kanggo ahkirat. Kang deweke bakaltanggung jawab lan ditahan ono ing akhirat iku. Dadi ora ketungkul urusan rizki, kerono
wong kang nyimpen amanat (penkarang dipernyatake) iku koyo budak siji.Rojo kang ora weruh yen awake anduweni siji barang ono ing sanding bendoro lan ora tetenggenan marang olehe nyimpen opo2 kang ono ing tangane lan ora anduweni kekuasaan ono ing opo bahe kang bendorone ora paring pilihan marang budak iku. Dadi nalikane budak iku paham yen ngeker (nyimpen)
bendorone dewe kang anduweni pilihan panggonan penggunaane, dadi budak iku namung nanjakake opo kang ono ing tangan, naliko deweke paham sangking bendorone opo kang dadi kersane, budak kang mengkene iki ora
wong2 wus makrifat iku podo maringake opo2 olehe maringake ono ing olehe ridho Allah.Hal 315-------------------------------------lan yen podo ngeker (ora maringake) ugo kerono Allah Ta’ala. Wong2 kang wus makrifat Allah iku podo nuperih opo kang dadi ridhone Allah. Olehe maringake lan olehe ngeker ora ngarepake opo2 kojobo kerono allah. Dadi poro wong kang ahli makrifat iku wong kang anjogo gudange Allah kang dipercoyo.Kawulo kang agung2 lan wong2 bagus kang lumo2.Wong2 ahli makrifat iku wus dimerdekake deneng Allah Ta’ala, sangking diperbudak deneng kabeh mahluk, nuli ora madep marang mahluk kanthi senengHal 316--------------------------Opo kang wus dipapanake deneng Allah ono ing atine wong2 ahli makrifat, rupo demen Allah lan seneng Allah, nyegah wong mau sangking condong marang mahluk lan madep mahluk. Dadi kabeh kang ono ing tangan poro Arifiniku koyo opo kang ono ing gudang simpenane Allah Ta’ala. Sedurunge perkoro mau tumeko marang wong2 kang podo makrifat Allah. Kang mengkono iku kerono deweke podo ngerti yen deweke iku milik Allah. Lan opo bahe kang Allah Ta’ala paring milik marang dewelke ugo milik Allah.Hal 317---------------------------------Ing buri iki ono keterangan kanggo wong2 kang podo ngalap tepo telodo lan dadi petunjuk kanggo wong2 kang waspodo. Sopo2 wong kang biso metu sangking ngatur awak, Allah Ta’al dewe kang nandangi baguse ngatur wong mau.Hal 318-----------------------------Takbit (ngatur awak) iku ono loro(2): Tadbir kang dipuji lan tadbir kang dipaido.tadbir kang dipaido yoiku: ngatur kang bali marang nafsu niro kanthi onone bagianme nafsu,sarono ora ono bagian kagem Allah babar pisan. Koyo ngatur gandeng karo ngasilake
Sopo wong kang weruh nikmate akal, wong iku mesti isin karo Allah. Yen deweke anggunaake akal kanggo angen2 opo bahe kang ora biso marekake awake marang Allah. Lan ora biso dadi sebab marang anane demen Allah Ta’ala.Akal iku suwijine kanugerahan kang paling utama kang diparingake deneng Allah Ta’ala marang kawulone, kerono Allah swt iku wus gawe sakabehane perkoro kang wujud lan Allah wus paring kanugerahan marang sakabehane kang wujud iki kanthi diwujudake lan langgeng paring bantuan. Dadi kabeh perkoro kang wujud iki podo 2 diwujudake deneng Allah lan oleh saluran bantuan sangking Allah. Nuli naliko sakabehane perkoro kang wujud iki podo2 ono ing olehe diwujudake deneng Allah lan olehe saluran bantuan sangking Allah. Allah Ta’ala ngersaake ambedakake bongso Adam sangking sakabehane perkoro kang wujud. Nuli
akal kanggo ngatur dunyo kang ora ono ajine. Mungguh Allah Ta’ala iku podo kao nyampuri marang nikmate akal.Dene madep wong kang anduweni akal marang perhatianambagusake tingkahe ono ing olehe bakal baline marang akhirat, kerono nindakake syukur marang Dzat kang ambagusi deweke lan kang ngeluberake Nur eiku, nili Hak lan luwih patut kanggone kawulo. Ugo luwih utama lan luwih mulyo.Hal 322-------------------------Songko iku siro kabeh ojo anggunaake nikmat akal kang wus diparingake deneng Allah marang siro kabeh, ngatur dunyo kang sifate wus diceritaake deneng Rosululloh saw kanthi dawuhe: dunyo iku koyo batang kang anjemberi. Kanjeng Nabi Muhammad saw andangu Athohak: Opo panganan iro? Athohak matur: daging lan susu puan. Kanjeng Nabi Muhammad saw dawuh: Nuli marang endi baline daging lan susu kang siro pangan?. Athohak matur: Wangsul dating menopo ingkang Panjenengan sampun maklum Ya Rosululloh. Kanjeng Nabi Muhammad saw dawuh: Temenan!! Allah Ta’ala wus gawe tepo telodo opo kang metu sangking anak Adam iki kanggo dunyo.Hal 324----------------------------Ngatur kang terpuji yoiku pengaturan marang opo kang biso marekake awak niro marang Allah swt koyo ngatur supoyo bisobebas tanggungan sangking Hak e poro mahluk. Ono kalane kanthi ambayr lan ono kalane kanthi anjaluk halale. Semono ugo ngatur keperiyan bisone taubat marang Allah Ta’ala kanthi bener. Ngatur kepriye bisone pikir2 ono ing perkoro kang biso nekakake anggempur hawa nafsu kang gawe kerusakan lan anggempur syetan kang nyasarake. Tadbir kang mengkene iki goyah di-puji2 kang ora dimamang maneh. Songko iku Kanjeng Rosululloh saw dawuh kang artine: Pikir2 ono ing mongso sak jam iki luwih bagus katimbang ibadah pitung puluh (70) thn.Hal 325-------------------------------------Ngatur urusan dunyo iku ono werno loro (2): 1).
dunyo yoiku ngatur sebab2e ngumpulake dunyonperlu kanggo agul2al, akeh2an dunyo. Soyo tambah dunyone, soyo temen laline lan kabujuk. Tandane yoiku wong e tansah disibukane dunyo, ninggalake tho’at marang Allah lan tansah nulayani marang perintah2e Allah.Dene ngatur dunyo kerono kepentingan akhirat iku koyo wong kang
marang wong kang hajat kanthi oleh kalunggaran, atawa supoyo biso ngerekso awake sangking jaluk, atawa kemilikan masyarakat kelawan ambagusi awake. Tandane ngatur dunyo kerono akhirat yoiku ora akeh2an dunyo, atawa numpuk dunyo, gelem nulungi wong liyo lan millihake wong liyo ngalahake awake dewe.Sangking keterangan ngadep iki, jelan yen wong kang golek dunyo iku ora mesti dipaido. Balik. Kang dipaido iku wong kang golek dunyo kanggo kepentingan awake, ora kerono Pengeran. Kanggo seneng2 ing dunyo ora kanggo kapentingan akhirat. Hal 327--------------------------Ugo tau kerungu guruku Abu Abbas Al mmursid ra, Panjenengane dawuh kang artine: Wong kang wus makrifat iku ora duwe kepentingan dunyo lan ora kepentingan akhirat, kerono kepentingan dunyine wong kang makrifat iku kanggo kepentingan akhiratlan kepentingan akhirat kanggo oleh ridhone Pangeran. Hal 328--------------------------------Opo kang dadi tingkahe wong2 kang makrifat iku ditanggungake marang tingkahe poro Sahabat lan poro Ulama salaf ra, sebab kang ditandangi deneng poro sahabat lan ulama salaf iku kanggo kerarek marang Allah Ta’ala, goleki ridhone Allah Ta’ala. Ora bejo dunyone lan pepahese
iku kanthi dawuhe Allah kang artine: Muhammad iku utusan Allah. Wong kang podo andampingi Nabi Muhammad saw iku wong kang bertindak keras terhadap wong2 kafir lan welas asih ono ing antarane wong2 kang mukmin …….Hal 329--------------------------Nuli kepriye panemu niro terhadap wong2 kang wus didemeni deneng Allah Ta’ala lan dipilih dadi sahabate Nabi Muhammad saw lan ngadepi langsung kitab Allah kang ono ing Al-Qur’an iku? Hal 330---------------------------------Siji bahe songko wong2
sahabat lan macem2me peparingan ora biso dilaleni kerono poro sahabat ra iku wong2 kang podo meha ake hikmahw lan hukum2 marang kito sangking Nabi Muhammad saw, Lan poro sahabat iku wong2 kang merayaake porkoro halal sangking perkoro haram. Wong kang podo paham dawuh2 kang kusus lan dawuh kang umum. Lan wong2 podo ambedah penjuru jajahan lan
ABADA :---------------------------------------artine:Poro sahabat Ingsun iku koyo lintang. Endi bahe sahabat kang siro anut, siro bakal oleh pituduh.Ono ing
kanggo Allah Ta’ala dawuh ono ing Al-Qur’an kang artine: Poro sahabat iku podo nuperih kanugerahan lan ridhone Allah, lan podo nulungi agamane Allah , lan utusane Allah Ta’ala.Hal 332-----------------------Sangking dawuh Allah swt iku nuduhake yen poro sahabat ra ora podo golek dunyo kanthi nekuhake syariat kang digowo, lan namung golek ridhone Allah Kang Moho Mulyo lan Kanugerahanne Allah Kang Agung.Ono ing ayat liyo Allah Ta’ala dawuh kang artine: Ono ing ndalem2 (yoiku masjid) kang Allah Ta’ala paring izin supoyo diluhurake lan Asmane Allah disebut2 ono ing dalem iku. ALLAYAH.Hal 333------------------------------Ono ing dawuhe Allah ono ing ngarep mau, Allah Ta’ala ugo ora napehake sebab2 dagangan lan jual beli sangking sahabat Rosulullah saw. Dadi sugihe poro sahabat iku ora ngetokake sangking di- alem2 kerono poro sahabat iku tansah netepi Hak2 ke Bendarane yoiku Allah Ta’ala.Den diceritaake sangking Abdullah bin Utbah: Penjenengane dawuh syaidina Ustman bin Affan ra iku naliko dipateni ono ing gudange kang dijogo deneng
Kabeh dunyo iku kanggo poro Sahabat namung ono ing epek2e ora sampai melebu ono ing jero atine. Poro Sahabat nalikone kesepen dunyo podo podo mindahake sabar lan nalikane ono ing dunyo podo syukur marang Allah Ta’ala.Hal 336-------------------------------Ono ing kawitan2ne poro
sampuran Nur e, nuli Allah maringake dunyo marang poro sahabat iku , kerono upamo poro sahabat iku diperingi dunyo sedurunge sampurna Nur e. Keno ugo dunyo iku mengaruhi marang poro sahaba. Dadi yen poro sahabat iku dipairngi dunyo sak wus e podo nafsu lan ngoyot keyakinane nuli biso nanjakake dunyo koyo olehe nanjakake penjaga gudang kang keno dipercoyo lan podo nurut marang dawuhe Allah gandeng karo dunyone. Siro kabeh bisoho nanjakake sebagian sangking rizki kang siro golek, didadekake dadi gantine Allah Ta’ala. Ngatur rizki iku, Dadi dunyo iku namung ono ing tangan poro sahabat, ora ono ing atine.
lan olehe nyiapake Ustman bin Affan ra perlengkapan2 perang ono ing mongso2 sulit lan liya2ne. Yoiku bagus panggaweane poro sahabat lan leluhure goyah tingkah2e poro sahabat Rosulullah saw.--------------------------------------------. Dadi ayat kang
kang lluhr ono ing perihal poro sahabat.Songko keterangan karep banjur biso jelas yen tadbir (nganur) iku ono rong (2)werno: Ngatur dunyo kerono dunyo, koyo tingkahe wong2 kang podo putus sangking Allah kang dipaido lan podo lali. Lan ngatur dunyo karo akhirat, koyo tingkahe poro sahabat kang mulyo2 lan
Ta’ala kerso andadekae kito kabeh kelebur golongan wong kang podo anut nindak lakune poro sahabat lana asalafsholihin. Amin
madep ati niro. Siro bakal Ingsun paring tambahan. Siro bisoho ningkenengake pangerungu niro, kerono sak temene Ingsun iku ora adoh sangking niro. Ingsun iku ngaturmarang siro sedurunge siro ngatur awak niro dewe. Songko iku kanggo awak niro dewe. Siro ora perlu melu ngatur. Ingsun iku nguasani pangereksone awak niro, sedurunge lahir lan sampek sakiki Ingsun tetep ngereksos siro. Hal 341---------------------------------Ingsun (Allah Ta’ala) iku Pengeran kang Ngijeni gane lan ambentuk mahluk lan Ingsun dewe kang Ngijeni kanthi nyukupi lan ngatur. Ora ono kang Nyekutoni Ingsun. Ono ing oleh Ingsun gane lan ambentuk, songko iku siro ojo nyekutono Ingsun. Ono ing hikmah Ingsun hokum Ongsun lan Pengaturan Ingsun.Ingsun (Allah Ta’ala) iku Pengeran kang ngatur keratin Ingsun, lan ora ono kang ambantu ono ing olehe Ingsun ngatur keraton Ingsun. Ingsun iku Dzat kang ngijeni kelawan hukum Ingsun. Dadi Ingsun ora butuh marang menteri (pembantu). Hal 342-------------------------------------HAY KAWULOKU!! Sopo2 wong kang tadbir (pengaturan) wus wujud marang siro. Sedurunge siro diwujutake, siro ojo melu2 nyekuthoni opo kang dikersaake. Sopo2 wong kang wus ngulinaake baguse pandanganne marang siro, wong iku ojo siro adepi, tegese ojo siro imbangi kanthi angas.IngsunAllah Ta’ala iku wus ngulinaake bagus ningali marang siro. Dadi siro bisoho ngulinaake marang Ingsun anggugurake
wus e jelas pituduh?Temenan siro wus masrahake pengurusan keraton Ingsun marang Ingsun, sedeng siro iku setengah sangking kareton Ingsun. Dadi siro ojo ngerebut ke Pengeranan Ingsun .Hal 344-------------------------------Kapan Ingsun ambutuhan siro kanggo awak siro, hinggo siro mompo ligeran ngatur awak niro. Kapan Ingsun masrahake siji perkoro, setengan sangking keratin Ingsun, hinggo Ingsun masrahake marang siro? Opo ono kang rugi wong kang Ingsun atur? Opo ono kang ino wong kang Ingsun tulungi?
opo kang disejo wong kang wus metu, mongko kekarepane anut opo kang dadi kerso Ingsun, bener2 den tundukake marang gampang kabeh perkorone wong kang nompo ligeran atas perkoro Ingsun temenan, Kawulo kkang nge Hak I pitulung sangking Ingsun, bener2 wus gandulan halawan sebab Ingsun.Hay kawuloku!! Ingsun ngersake sangking siro, supoyo siro karepake Ingsun, lan ora ngarepake ambarengi Ingsun. Ingsun ngersaake sangking siro sopoyo siro milih Ingsun lan ora milih sertane Ingsun. Ingsun ridho marang siro yrn siro iku ridho marang Ingsun lan ora ridho karo sak liyane Ingsun.Hal 347-------------------------------Koyo yen siro masrahake marang Ingsun, gandeng karo pengaturan Ingsun ono ing langit lan bumi. Lan gandeng karo oleh Ingsun ngijeni kanthi hukum lan ketetapan Ingsun ono ing langit lan bumi. Siro bisoho masrahake wujud niro marang Ingsun, sak temene siro iku milik Ingsun. Siro bisoho ngalap Ingsun dadi wakil lan bisoho ngandalake kalawan Ingsun. Suwijine Dzat kang nanggung. Yen gelem mengkono siro bakal tak paring peparing kang akeh lan bakal tak paring peparing kamulyaan kang agung.Hal 348---------------------------Mesakake siro iku!! Sak temeneIngsun iku wus ngagungake kedudukan niro sngking nungkulake siro kalawan urusan awak niro. Dadi siro ojo gawe cilik kedudukan nirodewe.Hay wong kang wus tak luhurake derajate!! Siro ojo ngatur ligeraniro karo sak liyane Ingsun. Hay wong kang wus tak mulyoake!! Melasbanget siro iku, siro iku onoing ngerso Ingsun, luwih agung katimbang tak tungkulake kalawan sak liyane Ingsun.Hal 349----------------------------------Kerono sebo ono ing pangayomane Ingsun, siro wus tak gawe marang paseban Ingsun. Siro wus tak lamar kanthi penarike perhatian Ingsun. Siro Ingsun tarik. Dadi yen siro ketungkul karo awak niro, Ingsun mesti ngalingi siro. Yen siro nuruti kasenengan awak niro, Ingsun mesti nundung siro. Yen siro metu sangking awak niro, Ingsun bakal marekake siro lan yen siro nge Dzat ake demen iro marang Ingsun kalawan mengo sak liyane Ingsun, Ingsun bakal demen marang siro. Hal 350-----------------------------Hay kawuloKu!! Ora iman marang Ingsun wong kang ngerebut Keuasaan Ingsun. Dudu wong kang nyuwijiake Ingsun wong kang melu ngatur bareng2 Ingsun. Dudu wong kang ridho marang Ingsun wong kang mandulake opo2 kang wus Ingsun turunake marang deweke, diwadulake marang sak liyane Ingsun. Orawong kang milih INgsun wong kang milih bareng2 Ingsun, lan dudu wong kang
ngatur) kanggo awak niro. Siro iku arane wong kang bodo. Kepriye kok siro ngatur awak niro dewe? Yen siro iku anduweni pilihan ambarengi Ingsun, siro iku wong kang durung insaf. Kepriye kok siro anduweni pilihan ngalahake Ingsun? Hay kawulo Ku!! Cukup bodo niro!! Yen siro iku anteng ayem karo opo kang ono ing tangan iro, lan ora anteng karo opo kang ono ing Kekuasaan Ingsun.Hal 352------------------------------------Ingsun wus milih ake kanggo sirio, supoyo siro milih Ingsun, opo siro arep milih liyo ngalahake Ingsun?Hay wong kang nyusahake awak dewe!! Upomone siro gelem nyerahake awak niro marang Ingsun, siro tamtu wus kepenak ngaso, mesakake siro iku!!. berarti beban tadbir iku ora ono kang kuat mikul kejobo sifat KaPangeranan. Yen absene sifat manuso ora bakal kuat(nanggung). Dadi siro ojo dadi wong kang mikul. Ingsun (Allah) ngersaake supoyo siro kepenak. Dadi siro ojo gawe kangelan awak niro. Hal 353----------------------------------------Hay kawuko Ku!! Ingsun perintah marang siro supoyo Hidmah marang Ingsun, lan Ingsung kang nanggung siro kanthi pembagusan Ingsun. Nanging siro nuli ninggalake opo kang Ingsun perintahake lan siro mamang opo kang Ingsun tanggung.Ingsun oea namung ngalap cukup nanggung pembagusan kanggo siro, hinggo Ingsun gawe sumpah Ingsun ugo ora namung ngalap sumpah, hinggo Ingsun gawe tepotelat. Nuli Ingsun andawuhi poro kawulo kang podo paham kanthi dawuhe:--------------------------------------------------------------artine: Rizki niro kabeh lan opo kang dijanjekane marang siro kabeh iku ono ing langit. Mongko demi Dzat Kang Mengerami langit opo kang dijanjekake marang siro kabeh mesti wujud koyo opo kang siro ucapake.Hal 354-----------------------------Ingsun wus paringrizki wong kang lali lan maksiat marang Ingsun, yen koyo mengkono leperiye Ingsun kok ora paring rizki marang wongkang tho’at lan nenuwun marang Ingsun?Melas banget siro iku!! Wongkang nandur witwitan yoiku wongkang nyirami witwitan iku. Wong kang paring bantuan marang mahluk yoiku wong kang gawe mahluk iku.Anane mujudake iku sangking Ingsung lan langgeng saluran bantuan iku ono ingtanggungan Ingsun. Anane gawe mahluk sangking Ingsun lan langgeng rizki iku tanggungan Ingsun.Opo yen siro tak lebokake ono ing dalem Ingsun, nuli siro tak alang2i sangking olehe kebagusan Ingsun? Opo yen siro tak lahirake kerono wujud Ingsun, nuli siro tak cegah sangking wujud pertolongan Ingsun? Opo yen siro Ingsun tok ake junu marang wujud Ingsun, nuli siro tak aling2i sangking kalumanan Ingsun? (kabeh ora tinemu).Hal 356---------------------------------Nikmah Ingsun wus tak caosake kanggo siro. Rahmat Ingsun wus tak lahirake ono ing awak niro Ingsun ora terimo namung ngaosake dunyo kanggo siro, honggo Ingsing nyandangake Suwargo kanggo siro. Ingsun ora terimonamung nyandangake suwargo, sehinggo siro tak hadiahi biso ningali Dzat Ingsun.Yen koyo mengkene penggawe2 Ingsun, nuli keprite siro kok mamang gandeng akro Kanugerahan Ingsun? Dadi siro bisoho milih Ingsun, lan ojo milih liyane. Siro bisoho madepake ati niro marang Ingsun kelawan temenanan.Hal 357--------------------------Yen siro gelem nindakake koyo mengkono, siro bakal tak weruhake lembute kawelasan Ingsun kang aneh2, Kalumanan Ingsun kang aneh2, lan sir niro bakal tak senengake kanthi biso nyawang Ingsun.Dalane wusul wus nyoto pertelo kanggone wong kang oleh TAHKEQ lan tanda2ne pituduh wus dijelasake kanggone wong2 kang podo oleh pitulung. Dadi kanthi kabeneran wong2 kang podo yakin podo pasrah marang Ingsun lan wong2 mukmin podo kumandel marang Ingsun kanthi keterangan.Wong2 mau podo ngerti yen Ingsun luwih bagus katimbang awake.Kanggo awakedewe lan podo ngerti yen pengaturan (tadbir) Ingsun iku luwih patut katimbang tadbire dewe.nuli wong2 mau podo manut marnag KaPengeranan Ingsun lan [podo andeleh awake ono ing ngersane Ingsun sarono pasrah.Hal 359------------------------------Minongko ijab kang mengkono iku, wong2 oleh tahkeq mau Ingsun paring ganti roso kepenakan awak, padang akal, makrifat ono ing atine,lan sir e niso bener2 nyataake perek marang Ingsun. Kang mengkene iki pembalasan ono ing alam dunyo.Wong2 kang oleh tahkeq mau yenwus podo sowan ono ing ngerso Ingsun, bakal tak gawungake pangkat lan luhure pangkat lan yen wus tak lebokake Suwargo. Wong2 mau oleh macem2 kenikmatan kang meripate during tau weruh, kuping durng tau kerungu, lan ora kumeretek ono ing atine menuso.Hal 360--------------------------------Hay kawuloKU!! Wektukang arep siro adepi iku siro during Ingsun nuntut supoyo hidmah tho’at marang ingsun ono ing wektu iku. Songko iku siro ojo nuwun marang Ingsun pembagian ono ing wektu kang siro adepi. Yen Ingsun wus merde2 marang siro, Ingsun mesti nanggung bagian iro, lan yen Ingsun nuperih hidmah sangking siro, Ingsung mesti paring mangan marang siro.Hal 361---------------------------------Ngertiyo hay kawuloKu!! Yen Ingsun ora bakal lali siro, senajan siro lali Ingsun. INgsun eleng siro sadurunge siro eleng Ingsun. Rizki Ingsun tetep langgeng marang siro,senajan siro maksiat marang Ingsun. Yen koyo mengkene tingkah Ingsun marang siro gandeng karo mengo siro sangking Ingsun, Banjur keprite panemu niro kangdeng karo madep niro marang Ingsun.Hal 362---------------------------Siro iku ora NgaGungake Ingsun kelawan sak benere, yen siro during paserah marang pameksane kasha INgsun. Siro dudu wong kang ngerekso bekti niro marang Ingsun kelawan sakbenere. Yen siro during manut perinth Ingsun, songko iku siro ojo mengo sangking INgsun, kerono siro iku ora bakal nemu pengganti kang angganteni Ingsun. Siro ojo terbujuk karo sak liyane INgsun, kerono siji bahe ora ono wong kang nyugihake siro sangking Ingsun.Hal 363-----------------------------Ingsu Dzat kang gawe suro kanthi KaesaanIngsun lan Ingusn Dzat akang ambeberake nikmat marang siro. Ora onoPengeranaknggawe kejobo Ingsun,Semono ugo ora ono kang paring rizki kejobo Ingsun. Opo Ingsun iku Pengeran kang gawe, nuli Ingsun ligerake marang liyo? Dadi Ingsuniku Pengeran kang paring kanugerahan, opo Ingsun nyegah kawulo sangking wujude kebagusan Ingsun, sedeng Ingsun Pengeran kang paring nikmat.Songko iku Hay kawulo Ku!! Siro bisoho kemandel marang Ingsun, kerono Ingsun iku Pengeran kawulo. Siro bisohometu sangking kekarepan iro temuju marang Ingsun. Ten siro gelem mengkono Ingsun bakal nekukake kahanan perkoro lembute welas asih Ingsun kang disik lan ojo lali Hak e deman.
pekir iku ora biso lepas sangking awake, keno ugo ing siji wektu koyo2 ora ambutuhake marang Allah Ta’ala, yoiku kang disebut ngino, nanging sifat ino iku sewektu2 mesti eleng lanthi pekir. Sifat ilmu kang kanggo kawulo banget setitik Qala Ta’ala:---------------------kejobo setitiksifat ilmu kanggo kawulo iku andepo2 musanif kang mengkene iki dimaksud
ini lan apes.Hal 365-----------------------Kadang2 kawulo iku pekir ora anduweni opo2,ora antara suwe dadi sugih lan sebalike. Asale loro malih sehat lan sebalike. Asale ketinggal dadi wong sahi nuli malih ora tau sholat lan sebalike lan liya2ne, iku kabeh artine----------------------------yoiku kang murukake wong kang arih oracondong peparinge Allah Ta’ala, koyo harta benda lan macem2 iilmu
kang dijanjekake marang Allah T’ala. Nulayani janji iku kang dikarwpake dawuh:------------------------saben dino manuso iki ngeturake
bilih mboten wonten Pengeran ingkang kulo sembah lankulo taati dawuh2 ipun kejawi Panjenengan). Nanging during suwe wus ngelakoni riyah, ujub, kibir, ningali bioskop ono ing omah lan liya2ne.Sifat Mulyane Allah yoiku Pengapurane Allah ora leren2 paring kanugerahan, nolak macem2 balak. Dawuh misanif iki yen diterusake mengkene------------------------------------------------------------------------ugo Panjenengan kerso andadosake kulo tansah ngawasi sifat2 awon kulo supados kulo puniko dzikir lan tho’at dating Panjenengan. Lan tansh inget kalumanan Panjenengan supados kulo syuhud dating Penjenengan.Hal 367--------------------------Qala Ta’ala:--------------------------------dawuh misanif iki yen diterusake mengkene:--------------------------------Duh Pengeran kulo!! Menawi wonten macem2 kesalahan sangking kulo, puniko mesti sebabKanugerahan Panjenengan. Lan Pnjenengan kangungan Hak ngundat2 kulo, lan menawi wonten lampah awon sangking kulo puniko mesti sebab sifat andel Panjenengan, lan Panjenengan kangunggan Hak ngawontenaken hujah dating kulo. Qola Ta’ala:-----------------------------------Hal 368---------------------------Duh Pengeran kulo, mugi ampun masalahaken kulo dating awak kulo. Kados pundi mwnawi Panjenengan ngerahaken sahe nipun awak kulo dating kulo, sedeng Panjenengan puniko sampun nanggungi kulo. Kdos pundi menawi kulo dados kawulo ingkang ino, sedeng Panjenengan puniko setunggale Pengeran ingkang Mulyoni kulo. Atawi kados pundi menawi kulo puniko dados tiang ingkang tuna gandang, nalikane punopo ingkang kulo suwun, sedeng Panjenengan puniko Pengeran ingkang lembut peparingipun.Hal 369---------------------------Duh Pengaran kulo!! Kepareng ngaturaken peker kulo dating Panjenengan, minongko lantaran kersoho nyabetake kulo dating Panjenengan.Kados pundi Gusti!1 Menawi kulo andamel lantaran pekir kulo ing ngarso Panjenengan, sedeng pekir kulo meniko mboten mungkin dumugi dating Panjenengan.Duh Pengeran kulo!! Punopo kulo puniko perlu medalake kawontenan kulo dating Panjenengan, Punopo perlu dipun kulo madulake hal kulo, sedeng Panjenengan mboten bade kesamaran sangking hal kulo. Punopo kulo[puniko perku nerangaken hal kulo kanthi ucapan, sedeng hal kulo niku sangking Panjenengan. Lan Panjenengan ingkang ngelahirake wonten ing awak kulo.Hal 370----------------------------------Duh Pengeran kulo!! Punopo Panjenengan baade nolak punopo ingkang suwun, sedeng panuwun kulo puniko sampun meldal nuju wonten ngerso Panjenengan. Punopo kawontenan kulo ingkang mboten sahe, naming sedoyo tingkah kulo puniko wujud sebab Panjenengan lan bade wangsul dating Panjenengan.Duh Pengeran Kulo!! Kulo gawok sanget! Punopo ingkang dados sebab ipun ingkang anjarai Panjenengan welas dating kulo, Ing mongko kados mekaten angengg ipun kebodohan kulo. Punopo ingkang anjalari Panjenengan asih dateng kulo, ing mengkono kados makaten awon ipun pendamelan kulo.Hal 371---------------------------Duh Pengeran kulo!! Kulo gawok sanget punopo ingkang andadosake colek Panjenengan dating kulo. Punopo ingkang anjalari tebih kulo sangking Panjenengan. Punopo ingkang anjalari Panjenengan sanget welas ipun dating kulo. Lajeng punopo ingkang ngalingi kulo sangking Panjenengn.Duh Pengeran kulo!! Perbedaan ipun labet Panjenengan, lansebab gantosganti ipun kawontenan kulo. Kulo mangertos bilih Panjenengan ngersaake ngetingalakem kaAgungan Panjenengan dating kulo wonten ing saben2 mahluk Panjenengan kanthi secoro kusus sehinggo kulo boten bodo dating Panjenengan wonten ing pukopokemawon.Hal 372----------------------------Duh Pengeran kulo!! Menawi kulo puniko inget sifat2 lan kelakuan awon kulo, kulo dadosiblis, mboten saget matur punopo2, naming menawi kulo inget kalumanan Panjenengn, kulo lajeng saget gampil ngaturaken mematur. Menawi kulo inget sifat2 kulo lan akhal2 kulo ingkang awon kulo kados putus asa (luas) mboten wanton matur, naming menawi ningali macem2 kanugerahan Panjenengan kulo lajeng berwantun ngatueaken pematur dating Panjenengan.Hal 373-----------------------------Duh Pengeran kulo!! Menawi tiang puniko kasahean nipun malih lampah awon, kados pundi kok lampah awon ipun mboten dipun anggep. Menawi tiang puniko ilmu2 lam makrifat ipun namung pengaken aken kados pundi kok pengaken2 ipun mboten dummuneng aken2.Duh Pengeran kulo!! Katetepan Panjenengan ingkang mesti kaleksanan lan pakerso Panjenengan ingkang mekso sedoyo mahluk mboten nilaraken ucapan kangge tiang ingkang perang. Keterangan ilmu hakekah atawa tiang ingkang Panjenengan paring hal, Mungkin tiang wau Panjenengan cabut ilmu nipun lan hal ipun.Hal 374-------------------------------------Duh Pengeran kulo !! Pinten kemawon tho’at ibadah ingkang kulo lampahi, lan pinten kemawon hal ( kawontenan sahe nipun batin) ingkang kulo bapojaken, Nanging menawi kulo nyawang sifat Adil Panjenengan lajeng ical tetanggenan kulo dating tho’at wau. Mandar menawi kulonyawang kanugerahan Panjenengan kulo mboten tetanggenan tho’at wau. Wangsul namingtetanggenan Kanugerahan Panjenengan.Duh Pengeran kulo !! Panjenengn temtu pirso, senajan anggen
mboten langgeng lan mboten mantep, nanging demen kulo dating tho’at lanazim kulo bade ngalampahi tho’at puniko langgeng BIFADH LIKA WAMANNIKA.Hal 375---------------------------------Duh Pengeran kulo!! Kulo niki bingung kados pundi?kados pundi menawi kulo azimngelampahi tho’at, sedeng Panjenengan setunggiling Pangeran ingkang saget meksoake punopo ingkang dados rekso nipun. Senajan kulo azim menawi Panjenengan ngersaaken kulo leren sangking tho’at, kulo temtu leren. Nanging kados pundi menawi kulo boten azim? Sedeng Panjenengan punikosampun perintah kulo supados kulo puniko tho’at terus menerus.Kang dikarepake enyar iki kabeh mahluk Allah kang dikarepake, mizar iki wusul marang Allah. Duh Pengeran kulo!! Mondar mandir ipun manah kulo gandeng kalian mahluk Panjenengan puniko saget andadosaken tebih ipun saget wusul dumateng Panjenengan. Sangking puniko kulo nyuwun mugi kerso ngempalaken ( naliko kulo wonten ing ngarso Panjenengan) kanthi tho’at kados dzikir, riyahdhoh, mujahadah ingkang saget andadosaken wonten ing ngerso Panjenengan. Duh Pengeran kulo !! Kados pundi tiang puniko kok sami ngapa dalil wujud ipun mahluk niki kangge dalil sifat wujud Panjenengan? sedeng sedoyo mahluk puniko sami boten dateng Panjenengan. Punopo sak lintu Panjenengan saget ketingal wujud tanpo sebab wujud Panjenengan, sehinggo saget ngelahiraken wujud Panjenengan , tamtu mboten.Hal 377------------------------Duh Pengeran kulo !! Sampun wuto meripat penggalih kulo ingkang mboten saget ningali bilih Panjenengan puniko tansah mersani sedoyo mahluk Panjenengan. Sangking puniko sami geneman lan tumindak sak sekeco nipun tanpo wonten raos ajrih atawi isin dating Panjenengan.Terang tuno dagangan nipun kawulo ingkang Panjenengan demeni lan boten demen dating Panjenengan. Demene kawulo marang Allah yoiku tho’at e kawulo marang Allah lan atine tansah tertarik marang Allah. Sopo2 wong kang diparingi bagian biso demen marang Allah, terang dadi wong kang jebo,Sopo2 wongkang ora oleh bagian demen marang Allah terang dadi wong kang tuno.Duh Pengeran kulo!! Panjenengan sampun perintah kulo wangsul dating ngadepi mahluk, Panjenengan nugi kersoho mangsulake kulo dating masyarakat mawi ambeto Nur sangking Panjenenganlan hidayah ingkang timbul sangking penyawangan basiroh supados kulo saget wangsul dating Panjenengan kados wekdal kulo melebet wonten ing ngerso Panjenengan, lan supados Panjenengan rekso manah kulo ampun ngantos nyawang dating mahluk Panjenengan lan boten tetengenan
manah kulo, boten samar kagem Panjenengna. Namung saking Panjenengna kulo nyuwun saget wusul dating Pajenengan, lan kanthi sifat2 jalal lan jamal Panjenengankulo ngalap dalil gandeng kalian sifat wujud Panjenengan. Mugi nedahaken kulo kanthi Nur Panjenengan dating makrifat Panjenengan, Ln mugi mapakaken awak kulo wonten ing ngerso Panjenengan kumawulo ingkang estu, kumawulo kang temen, yoiku
sebagian ilmu ingkang Panjenengan sim pen (yoiku ilmu laduni, kang teko sangking Allah Ta’ala tanpo ngaji, tanpo meguru), lan mugi ngerekso kulo sangking nyawang sedoyo mahluk Panjenengan kanthi Sir ipun Asmo Panjenengan ingkang Panjenengna reksoHal 380----------------------------------Kang dikarepake hakikah, ahli Qur’an yoiku makom2 kang wus dinyataake deneng wong kang keparek marang Allah yoiku panah kang sebabmanggon ono ing makom panah iku.Kawulo ora nyawang marang macem2 sebab lan goyah
Allah Ta’ala.Duh Pengeran kulo !! Mugi paring raos cukup demateng kulo, cukup demateng tadbirPanjenengan hinggo kulo nilarake tadbir kulo lan cukup dating injinten Panjenengan hinggo kulo nilarake injiter kulo. Hal 381-----------------------------Ya Allah mugi kersoho magotake kulo wonten ing kawontenan sanget ipun hajad kuloDuh Pengeran kulo!! Mugi ngandalaken Panjenengna ing awak kulo sangkingino ipun awak kulo lan mugi bersihake manah kulo sangking mamang lan sirik sak derengipun melebet kubur kados riyak, sum’ah, lan sanes2ipun.Hal 382---------------------------Cekap kanthi pitulungan Panjenengan mboten perlu kulo ngaturake panuwon dateng tiang sanes.Panjenengan Gusti, Dzat ingkang Nur ipun madhangi penggalih ipun poro kekasih Panjenengan, Lan Panjenengan Gusti Dzat kang ingkang ngicalaken sedoyo golongan mahluk Panjenengan.Duh Pengeran kulo !! Panjenengan ingkang ngayemaken penggalih ipun kekasih Panjenengn sehinggo samianggersah lan rongyul penggalih ipun bilih kempal kalian sedoyo mahluk Panjenengan. Panjenengan ingkang nedahaken kekasih Panjenengan medal mersani tondo2 tumuju dateng ngerso Panjenengan. Hal 385-------------------------------Punopo ingkang dipun tingali kawulo iku kasepenan, tegese boten nyawang Panjenengan? Sedoyo ingkang dipun tingali tiang2 ingkang mekaten puniko boten wonten bobot ipun. Punopo ingkang boten dipun panggehake deneng kawulo ingkang nyawang Panjenengan? Tiang ingkang tansah ngersaake (-------------------------------).Hal 386----------------------------------Sak estu! Terang tuno sanget tiang ingkang resa atawi remen dating sanes Panjenengan dados gantosipun lan terang tuno sanget tiang ingkang pados panggonan pindh sangking ngerso Panjenengan. Duh Pengeran kulo!! Kados pundi tiang2 puniko kok sami ngajeng2 peparing sak litu nipun Pajnenengan, sedeng Panjenengan boten nate megot kanugerahan sangking sedoyo kawulo Panjenengan. Kados punditiang2 puniko kokmadosi sak lintunipun Panjenengan, sedeng Panjenengan boten nate ngowahi pekuliana paring kanugerahan, Duh Dzat ingkang paling macem2 raos leginipun seneng2 ing ngerso Panjenengn datengporo kekasih ipun. Lajeng sami jumeneng ngudi asih kawelasan ipun.Hal 387---------------------------Duh Allah!! Panjenengan puniko Pengeran ingkang milahi paring kanugerahan sak dereng ipun madepipun tiang2 ingkang sami ibadah. Lan Panjenengan puniko Pengeran ingkang Agung sanget peparingipun sak derengipun penyuwunipun tiang2 ingkang sami nyuwun. Lan Panjenengan puniko Pengeran ingkang tansah paring lajeng mundut utangan sangking kawulo ingkang Panjenengan paring. Qola Ta’ala:----------------------------Hal 388------------------------------------Duh Pengeran kulo! Mugi Panjenengan kersoho milih kulo kanthi Rahmat Panjenengansupados kulo saget usul dating Panjenengan, lan mugi kersoho narik kulo kanthi Kanugerahan Panjenengan, supados kulo saget madep wonten ing ngerso Panjenengan.Duh Pengeran kulo!! Pengejeng2 kulo dating Rahmat Panjenengn boten pegot sangking Panjenengan, senajan kulo puniko kulomaksiat dating Panjenengan, semanten ugi ajrih kulo boten lepas samgking kulo senajan kulo tho’at dating Panjenengan.Hal 389-------------------Duh Pengeran kulo !! Kulo puniko dipun tending macem2 alam supados madep dateng Panjenengan, lan pangertosan kulo dateng kalumanan Panjenengan puniko ugi andorong kulo sopados kulo puniko tenguk2 wonten ing lawang Rahmat Panjenengan. Duh Pengeran kulo!! Kados pundi upami kulo puniko tuno banget hasil puniko ingkang kulo suwun dateng Panjenengan, sedeng peparing Panjenengna puniko ingkang dados ange3n2 kulo. Kados pundi upami kulo dados ino sedeng Panjenengna punilo ingkang kulo andal2aken.Hal 391-----------------------------Duh Pengeran kulo!! Kados pundi kulo saget mulyo, sedeng Panjenengan sampun mapakake awak kulo wonten ing ino. Nanging kados pundi yen kulo boten mulyo, sedeng Pnajenengan sampun netepake awak kulo dados kawulo ingkang lumadi dateng Panjenengan, atawi kados pundi yen kulo boten pekir, sedeng Panjenengan papakake awak kulo wonten ing kawontenan pekir, sedeng Panjenengan kanthi kakumananPanjenengan sampun paring cekap dateng kulo.Panjenengan Pengeran ingkang namung setunggal, Boten wonten Pengeran kejawi Panjenengan. Panjenengan sampun ngetingalaken Keagungan Panjenengan dateng sedoyo mahluk. Dados boten wonten setunggal mahluk ingkang boter pirso Panjenengan. Lan Panjenengan setunggiling Pengeran ingkang ngetingalake kanugerahan ipun wonten ing sedoyo mahluk Panjenengan, dateng kulo. Lajeng kulo saget nyawang Panjenengan. Dados terang terwelah wonten ing sedoyo mahlukPanjenengan. Duh Dzat ingkang nguaosi (kuasa) ARASYI, Panjenengan kanthin Rahmat ipun sehinggo Arasy ical kerono wonten ing sifat rahmat Panjenengan. Kados pundi sedoyo alam langit lan bumi ical wonten ing ngerso Panjenengan.Panjenengan sampun ngelebur mahluk Panjenengan (langit bumi) kanthi mahluk Panjenengan (Arasy) kanthi Nur. Panjenengan ingkang ngelimbuti sedoyo palak ingkang ngelimbuti.Duh Pengeran kulo ingkang boten marengake sedoyo kulo, saget mirsani Dzat ipun keranten Kamegahan ipun.’DuH Pengeran kulo ingkang ngetingalaken indah ipun saget nyoto wonten ing penggalih ipun poro kawulo. Kados pundi dados samar Panjenengn, sedeng Panjenengan Pengeran ingkang terang pertelo, atawi kados pundi saget sirno, sedeng Panjenengan setunggiling Pengeran ingkang tansah mirsani sedoyo kawulo tur Moho Nyoto ing pandangan ipun.
Nuju sawijineng esuk Kancil mlaku-mlaku ana pinggir alas karo mesam-mesem. Sajake atine seneng banget. Dhasare hawane krasa seger, angine semilir. Srengenge durung patiya panas sumare krasa anget ing awak, nambahi bungahe atine Kancil. Bab iku ndadekake kurang pangati-atine anane bebaya kang ngincim.
”Hee…Kancil, kecekel saiki kowe, Cil. Kelakon tak mangsa tenan saiki!” pambengoke Macan karo nubruk Kancil.
Kancil kaget, gugup, nuli endha mencolot ngiwa sarosane. Untung slamet, uwal saka panubruke Macan. Kancil banjur mlayu ngetog sarosane tenaga, sabanter-bantere waton bisa uwal saka pambujunge Macan. Nganti ora sempat mikir kepriye carane ngapusi Macan. Sing dipikir mung kepriye bisane slamet.
Macan tiba krengkangan, banjur tangi, ngoyak Kancil. Tenagane ditog sarosane supaya bisa nyekel Kancil urip-urip. Jalaran kebrongot atine, Kancil sing tukang ngapusi.
Untung si Kancil luwih pinter, gesit, lan lincah nganti bisa lolos saka cengkremane Macan. Kancil mlayu mlebu nggrumbul sing kebak ri bebondhotan. Kancil slamet saka pangoyake Macan.
Macan nggereng sarosane, tandha jengkel getem-getem atine, kelangan lacak. Arep nasak mlebu grumbul ora wani, wedi ri rendhet bebondhotan. Mulane mung keklinter ing sacedhake, karo sadhela-sadhela nggereng ngumukake karosane.
Ana jroning grumbul lakune Kancil ndlosor, ngati-ati banget. Aja
napas sing isih krenggosan. Jantung isih dheg-dhegan ora karuan, lakune mbrangkang nurut sela-sela wit-witan sajroning grumbul ri bebondhotan. Jroning batin tansah ndedonga, slamet, slamet-slamet. Mengkono batine Kancil. Wusanane Kancil bisa metu saka jroning grumbul, wis adoh saka pinggiring alas.
Kancil unjal ambegan, rumangsa lega, noleh ngiwa noleh nengen mung bulak ngulak-ulak ambane. Kancil nuli lumaku lon-lonan lakune. Nganti sauntara lakune tanpa dirasakake ngerti-ngerti ing sangarepe ana Tlaga kang bening banyune kimplah-kimplah. Kancil mandheg karo mesem nyawang kaendahane Tlaga mau, ora krasa Kancil dadi ngulu idu. Gurunge sing garing krasa teles.
Sakwise mlayu Kancil tumuju Tlaga, ”Wadhuh ndah segere,” batine kancil sawise tekan pinggire Tlaga. Nanging Kancil ora nggrahita menawa setengahe Tlaga kang banyune bening iku sumimpun bebeya kang sawanci-wanci bisa ngincim jiwane. Durung nganti Kancil nyucup beningeng banyu Tlaga, dumadakan,…
”Hee…mati kowe Cil!” pambengoke Baya nubruk Kancil.
Kancil kaget lan gugup banjur mencolot endha, meh wae ketubruk. Kancil uwal saka panubruke Baya, banjur mlayu nggendring, Baya tiba krengkangan, lingak-linguk nggoleki Kancil. Kancil wis mlayu adoh. Baya bali nyemplung Tlaga karo nggresula, ”Sialan awas kowe Cil.”
Kancil playune ngos-ngosan, ambegane munggah mudhun, jantunge dheg-dhegan banter banget. Wusana leren sangisore wit randhualas karo ngusapi kringete sing dleweran.
Nanging durung nganti atus kringete, durung ilang kesele lan durung ajeg ambegane, dumadakan keprungu swara.
”Hee… kecekel kowe, Cil! Tukang apus-apus!” pambengoke Babi alas karo mlayu nyruduk Kancil.
Kancil mlayu tunggang langgang nganggo sisa tenaga sing isih, kanggo nylametake jiwane. Kancil mlayu terus, lan terus mlayu tanpa wani tolah-toleh. Semono Babi alas uga ora gelem ngalah, ngoyak terus lan terus ngoyak tanpa rasa kesel.
Wusanane anggone ngoyak Babi alas nganti tekan sawah tegale wong-wong karang pedesan. Babi alas isih tetep mbujung Kancil. Semono Kancil ora nyerah ngana wae. Kancil tetep mbudi daya amrih bisane slamet. Nyerah ateges mati, pikire Kancil. Dheweke emoh mati sia-sia.
Nalika anggone ngoyak, Babi alas nganti tekan tegal sawahe wong tani, banjur dadi tontonan para kadang tani sing padha
Ananging dumadakan nalika Kancil meh ngliwati dalan pinggir desa, mobile Pak
”Awaaaaaasssss…Kancil, Pak Mantri, awas Kancil!” pambengoke para among tani meruhi playune Kancil nyedhaki mobile Pak Mantri sing saya cedhak.
”Bres…,” Kancile mencelat ketabrak mobile Pak Mantri.
Mobil mandheg. Pak Mantri mudhun saka mobil ditutake Tina putrine sing isih TK.
”Mesake Kancil, nggih Pak,” nyumurupi Kancil wis ora ambegan.
”Iya…nanging Bapak ora sengaja kok, Ndhuk,” wangsulane Pak Kandar, Bapake Tina.
”Nanging, Pak, napa niku ukumane wong duraka, nggih Pak. Ngendikane Bu Guru Kancil niku rak tukang ngapusi, nggih Pak?” pitakone Tina.
”Iya…nggon dongeng kae pancen ngono!” wangsulane Pak Kandar. Wong-wong padesaan padha ngrubung.
”Pak, Pak…tulung Kancile dibeta wangsul nggih Pak!” panjaluke Pak Kandar marang salah sijine among tani.
”Inggih Pak Mantri, matur nuwun,”
mlebu mobil.Ora let sawentara mobil wis bablas ora katon. ***
kalen irigasi. Dumadakan lagi enak-enak lungguh weruh Keyong ngremet golek pangan ing njero kalen sing banyune bening.
”Yong, Keyong, kowe iki ngapa kok gremat-gremet ana kono?” pitakone Kancil.
”Aku iki mlaku luru pangan, ya saentuke,” Keyong wangsulan karo luru pangan.
”Mlaku gremet kaya ngono kok sabar tenan, aku sempelah namatke lakumu,” Kancil nyaruwe lakune Keyong sing pancen lelet.
Mesthi wae bab iku gawe runtik atine Keyong.
”Sanajan aku gremet yen wis matek aji aku bisa mlayu nggeblas, banter banget,” sumbare Keyong ora gelem kalah marang Kancil.
”Apa iya, ora ngandel aku.”
”Balapan apa piye?” Keyong kang panas atine nantang Kancil.
”Lo, kowe nantang balapan karo aku? Oke, dak layani panantangmu. Piye carane?”
”Carane, kowe mlayu ana pinggir kalen irigasi iku terus bablas nganti tekan hulu kalen irigasi iki. Dene aku mlayu ana jero banyu kalen iki ya bablas tekan hulu kalen.
”Aja kesusu, ngimpun kekuatan dhisik. Becike rong dina engkas wae. Diwiwiti jam wolu esuk. Stare ya ana kene iki,” pangucape Keyong.
”Oke, setuju aku. Wis ya, Yong, aku bali dhisik nang alas.”
Sabanjure Keyong wara-wara marang kanca-kancane bab anggone nantang balapan mlayu karo kancil si sombong. Kabeh kancane kanti gethok tular dikon siaga ana jero kalen irigasi, jejer kanti jarak kurang luwih setengah meter, nganti kemput tekan hulu kalen irigasi. Sing ana liya sawah diceluk supaya mlebu ana kalen kanggo jejer nandhingi playune si Kancil. Balapan diwiwiti dina Rebo, jam wolu esuk. Yen wis kawiwitan balapan mlayu, samangsa Kancil mandheg mlayune lan celuk-celuk, Keyong sapa bae sing ana ngarepe kancil kudu mangsuli semaur.
”Aja pisan-pisan sing mburine kancil mangsuli,” kandhane Keyong marang kanca-kancane.
Sajrone rong dina iku Keyong bikut wara-wara lan mranata awake dewe-dewe urut kacang kanti jarak kurang luwih setengah meter kemput kalen irigasi.
Bareng wis tekan dina perjanjene, si Kancil teka panggonan kang kanggo star balapan mlayu.
”Yong, Keyong, kowe ana ngendi. Iki lo aku wis siap,” ujare Kancil.
”Lah, genah aku ana ngisormu ngono, kok, ya nunggu kowe,” wangsulane Keyong.
”Wis siap pa durung?” pitakone Kancil maneh.
”Dak abani, ya. siji,
barang. Antara satus meter playune, kancil mandheg maneh. ”Yong…Keyong…” Kancil nyeluk maneh.
Wangsule Keyong sing ana ngarepe Kancil, Hih…”.
Wah kancil wiwit anyel, kok isih kalah. Banjur mlayu banter banget, antarane kurang luwih satus seket meter mandheg, nuli celuk-celuk maneh,”Yong…”. Wangsulane Keyong sing nggremet ana sangarepe Kancil,”Hih…”.
Kancil wis arep putus asa, rumangsa ora bisa ngasorake si Keyong. Mula jarak sing pungkasan sawetara kurang luwih rong atus meter, si kancil tancap gas, nggeblas mlayu sipat kuping kanthi pangajab bisa ngrasorake si Keyong. Mandheg greg ing
mberung tanpa petung. Ing donya iki ana sing asipat luwih, awit sing kagungan sifat luwih mung Gusti Kang akarya Jagad gumelar, sing nitahake makhluk, kewan, thetukulan, barang sakwernane, barang kang kemelip lan kang kependhem, angkasa jembar tanpa wates lan isi sawernane lintang lan planet, tirta, aweh panggesangan kekanthen kawalan hawa kang rumesep sajroning angga pribadine dewe-dewe. Wong pinter isih ana sing ngluwihi pintere, wong bodo ya isih ana sing ngungkuli bodone, wong sugih isih ana sing ngungkuli sugihe, wong mlarat isih ana sing ngungkuli mlarate. Mula marenana anggonmu darbe watak adigang, adigung, adiguna. Kurang bejane bisa akarya sengsarane diri pribadi mungah nyangkut kulawarga. Sing becik urip ana bebrayan agung iku,
Kancil ora bisa wangsulan, kajoba sarujuk karo pocapane Keyong.
”Ya, Yong, gawe mereme atiku, saran lan nasihatmu iku. Ayo pada sowang-sowang ngudi rahayu sajrone urip, ngupaya boga nir ing sambekala.”
Kancil banjur mlaku alon-alonan ninggalake Keyong kang isih gegremetan ana jerone kalen irigasi ngudi pangan
HAIR TONICUM OBAT PENUMBUH RAMBUT ALAMI Di Jawa Timur Meliputi:
“Kowe iki nyat kethoke ora cocok dadi wong
lah wong niyat bikin kisah inspiratif malah dadi guyon OOT ga karu karuan.
mugi mugi dadi reporter metro tv ae wes sing ndak enek guyon guyone blas hehehehe
wong nganti saiki blocnoot ku iseh apik2 kae, cuma kertase kok saiki
Rejeki, jodho lan pati kuwi kuasane gusti kang murbeng dumadi.
Kowe ki bakalan nggenteni ndorokakung!
Balas	motore jik apik wae, motorku wis beset beset padhal speedo nembe 32K *mati setahun spedone soale 😀
Weltervreden - 1925Pérangan Kang KapisanBabad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekanéRusaking Karajan MajapahitAbad 2 utawa 3 - Abad 1601 Pérangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3)Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.
Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi.Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné :1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta oraana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana singdedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padhamenyang Canton.Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang
suwéné lan kepriyé rusaké.Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu.Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit.02 Pérangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah(abad kaping 6)Mirit saka:1. Cathetané bangsa Cina2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupansathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ingTanah Jawa Tengah dhèk jaman samono.Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara.Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.Kuthané karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan.Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram.Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:- para Brahmana (bangsa pandhita)- para Satriya (bangsa luhur)- para Wesya (bangsa kriya)- para Syudra (bangsa wong cilik)Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasanératu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké ikicandhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lanMendut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan anacandhi campuran Budha lan Syiwah.03 Pérangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wétan(wiwitané abad 10 - tahun 1220)Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.
Houtman (Gouda, 2 April 1565 - Aceh, 1 September 1599), sadhèrèkipun Frederik de Houtman, punika satunggiling panjlajah Walanda ingkang manggihaken jalur pelayaran saking Éropah dhumateng Indonesia lan kasil miwiti perdagangan rempah-rempah kanggé Walanda. Kala semanten Krajan Portugis kagungan monopoli dhumateng perdagangan kasebat, lan lelampahan de Houtman punika kamenangan simbolis kanggé pihak Walanda, senadyan lelampahan kasebat sejatosipun dumados boten saé.
Kapatèn 1599Panjlajah WalandaTokoh sing diprejayaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Sriwijaya FC 0-4 Bhayangkara FC: Evan Dimas Cs Ngamuk Di Jakabaring
wong jowo: Kumpulan peribahasa dalam bahasa jawa (paribasan, bebasan) :AJINING RAGA DUMUNUNG ANA ING BUSANA
paribasan, bebasan) :AJINING RAGA DUMUNUNG ANA ING BUSANA
Lanang x wadon, dhoyong x jejeg. Tembung saroja seperti Abang Mbranang,Campur bawur, dhawuh
jenenge anak kewan(binatang),jenenge wit (pohon) , jenenge godhong (daun). Jenenge kembang (bunga), Jenenge wektu (mangsa) sampai dengan jenenge tali (
propinsi ing siji pam?rangan ing presidh?n jiwa kasusastran Jawa sing panuwuhan? sawarna-warnan? pepak lelurah wondering of thing know, dimutakirak? saka kab?h pangitungan ing m...
artikele apik-apik ngono koq mas?! (*sampe ngantuk2 mocone (LoL).
papibonb*n YUswonipun pinten??
saking kertosono… mugi2 blogipun tambah rame kemawon.. kalian nywun ke iklhasanipun menawi beritanipun kulo pendet kangge info
njenengan, bekmenowo tulisan kawulo saget manfaat .. ( kulo iklas ) . alhamdulillah menawi tulisan
mpun bubulen ngeten lak kulo mboten saget
suwun infoxa. o inggih RQ sakpuniko ngriwui panjenengan, penting saestu. RQ nyuwun wekdal panjenengan sak lebete wulan siyam punika kinten-kinten panjenengan wonten wekdal
Rakèt ya iku piranti kang digunakake jroning ulah raga tenis lan ulah raga liyané. Cabang ulah raga kang migunakake rakèt kasebut ulah raga rakèt.
Pun: sidha bandhan, pun: seedhaa baandhan)
Pa iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /pa/. Aksara Pa dilatinaké dadi "Pa". Aksara Pa minangka salah siji aksara sing nduwèni wangun aksara murda (aksara kapital), sarta nduwèni wangun rèkan kanggo makili uni /fa/ kaya aksara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pa_(aksara_Jawa)&oldid=1031285"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu navigasi
Sumedhanglarang kuwi mujudake perangane Kraton Sundha sing kuthagarane mapan
ing Kawali. Kraton kuwi yasane Prabu Resi Tajimalela.Nalika samana sing dadi
ratu ing Kraton Sundha Prabu Ragamulya. Kuthagara Kraton Sumedhanglarang mapan ing Gunung Tembong Agung. Gambar 1.1
Sumedhanglarang mujudake kraton sing duwe wates karo Kraton Galuh ing sisih
kidul. Kraton Cirebon ing sisih lor wetan lan Kraton Pajajaran ing sisih kulon.
Prabu Resi Tajimalela seda , sing gumanti nata putrane sing asma Gajah Agung.
Gajah Agung jumeneng nata jejuluk Prabu Gajah Agung. Nalika Prabu Gajah Agung
ngemban pusaraning praja, punjering kraton dipindhah saka Gunung Tembong Agung
Prabu Gajah Agung Seda sing dadi ratu ing Kraton Sumedhanglarang, putrane sing
asma Prabu Wiraraja. Nalika samana kuthagara dipindhahake saka Cicanting
menyang Cipameungpeuk. Prabu Wiraraja sabanjure kondhang minangka Sunan
wiraraja utawa Sunan Pagulingan duwe putra cacah loro. Sing mbarep mijil putri
asma Raden Ayu Raja Mantri utawa Ratu Ratnasih lan sing kakung Asma Raden
Prabu wiraraja utawa Sunan Pagulingan seda sing gumanti ratu Raden Mertalaya
kanthi gelar Sunan Guling. Dene raden Ayu raja Mantri utawa Ratu Ratnasih
Sumedhanglarang sing kaping papat iki, sawise seda diganti putrane sing
Sintawati. Raden Ayu Sintawati kapundhut garwa Sunan Corendha.
Ayu Sintawati karo Sunan corendha patutan siji asmane Raden Ayu Satyasih. Raden
Ayu satyasih kaangkat pinangka panguwasa ing Medhanglarang kanthi Sesebutan Pucuk Umum. Nalika jamane Pucuk Umum iki agama
Islam sumebar ing kraton Sumedhanglarang. Mligine sing disebarake dening
Umum wusanane kapundhut garwa Pangeran Santri, satemah Pucuk Umum ngrasuk agama
Islam. Wiwit kuwi Pangeran Santri diwisudha minangka panguwasa Sumedhanglarang.
Kanthi jejuluk Ki Gedheng Sumedhanglarang. Panjenengane kuwi panguwasa
Gedheng Sumedhang kagungan putra kakung sing asmane Raden Angka Wijaya. Nalika
Raden Angka Wijaya umur 19 tahun, dheweke kautus Ramane supaya menyang Pajang,
jaman samana Kraton Pajajaran wus meh runtuh amarga serangan saka Kraton
Surasowan Banten sing dipandhegani Sultan Hasanudin. Nalika samana Kraton Pajajaran sing ngasta pusara Prabu
Nilakendra, ngalami jaman sing ngrekasa. Pamarintahan saya ringkih, Ratune
malah mung seneng-seneng, sarta mabuk-mabukan, satemah dheweke ora kuwawa
Kraton Pajajaran. Ing kahanan tanpa daya kuwi, Sang Prabu Nilakendra ngoncati
Prabu Nilakendra ilang emboh menyang ngendi parane. Mbok manawa dheweke seda
Pakuan isih dikuwasani para penggedhe Kraton Pajajaran. Lan dheweke padha
mbudidaya kanthi tohing nyawa kanggo mbelani Kraton. Untung wae kanthi anane
kali lan benteng pertahanan, Kraton isih bisa dislametake.
wiwit Prabu Nilakendra ninggalake Kraton, Pakuan ora dadi punjering Kraton
maneh. Saperangan kawula ana sing ngungsi menyang wewengkon pante kidul, gawe
kuwi, ubarampe lan tandha-tandha keagungan Pajajaran dipasrahake marang
Senapati Jaya Prakosa lan adhi-adhine yakuwi Wirajaya, Kondhang Hapa, lan
Pancarbuwana. Dheweke terus ngungsi menyang pernah wetan nganti tekan Sumedhanglarang.
saperangan kawula ana sing ngungsi mengalor ngulon sing dipangarsani Sang
Ragamulya Suryakencana sing sabanjure kaangkat dadi Raja Pajajaran ana ing
pangungsen. Dheweke padha ngedekake punjering kraton ing Gunung Pulosari,
Pandeglang, ing kampung Kaduheja, Kecamatan Menes,Kabupaten Pandeglang.
kang kinocap. Ora kaya lakune Raden Angka Wijaya sing kautus ramane Ki Gedheng
Sumedhang, supaya menyang Kraton Pajang. Saperlu ngangsu kawruh kanuragan,
samana Raden Angka Wijaya lakune saka Kraton Sumedhanglarang wis tekan
Pelabuhan Cirebon. Dheweke ngagem sandhangan khas Parahyangan. Iket latar biru
tuwa corek bathik ireng putih, clana pangsi lan rasukan takwa ireng. Dheweke sawijining
nom-noman sing udakara umure 19 tahun lan wis ngancik dhiwasa. Wadanane
sumringah, netrane sumunar solahe cukat trengginas.
Dheweke ngagem sandhangan khas Parahyangan. Iket latar biru tuwa corek
bathik ireng putih, clana pangsi lan rasukan takwa ireng
rong dina rong wengi olehe ngenteni tekane kapal saka Banten sing arep padha
labuhan ana dermaga. Sabanjure dheweke bakal mbacutake laku menyang Demak.
Sawetara anggone ngenteni kapal saka Banten durung teka, dheweke mlaku-mlaku
ing gisiking laut. Dheweke mlaku karo ngulati sesawangan kang endah aneng
sapinggiring samodra.Nalika samana dheweke leren sawetara ana sangisoring wit
pante wis sepi nyenyet datan ana sabawaning manungsa. Sing ana mung manuk camar
sing mabur ngideri unthuking banyu, sadhela maneh bakal mulih menyang susuhe.
sumilir tumempuh ing daratan mlaku munggah aneng pucaking haldaka. Bagaskara
wancine wus angslup ninggalake rahina lumebu ing pagulingan.
anggone leren ana sangisore wit klapa, ngulati endahing sesawangan wayah sore
nuli dheweke lumebu ing padunungane juru labuh pante. Durung sawetara suwe dheweke ketemu karo sawijining pawongan
setengah umur , pawongan kuwi ora liya Ki Juru Labuh. Ki juru Labuh kuwi
pawongan sing tunggu pelabuhan lan gawene njaluki pajek ing pelabuhan utawa
Nak. Yen ora kleru panduluku, sampeyan kuwi rak wis rong dina ana kene.
iya ditepungake wae aku Ki juru Labuh. Lha , sampeyan sapa?”
Wijaya?Napa sampeyan saking Sumedhanglarang?”
ngaten panjenengan menika Pangeran Angka Wijaya.” Ki Juru terus kebak urmat
marang Angka Wijaya.”Kula nyuwun pangapunten Raden. Kula mboten mangertos manawi
“Mboten , napa-napa,Ki. Mboten sah pekewet.
Manawi nimbali kula cekap Angka Wijaya ,ngaten mawon.”
Inggih, matur nuwun.Panjenengan saestu turuning priyantun ingkang luhuring
kesangeten ngalembana,Ki.!Mbok bilih mbenjang utawi mbenjangipun malih, kula
pitados, panjenengan tansah sae, Raden.”
ngapunten Ki, kula badhe nyipeng wonten papan bangsal ngriki napa kepareng?”
panganpunten, kados pundi upami wonten griya kula kemawon. Mriki kirang
prayogi, lha namung kados ngaten kawontenanipun.”
mangke malah ngrepoti Ki Juru. Kula wonten bangsal ngriki mawon kalih ngentosi
dhateng Pajang, ngemban dhawuh saking Rama.”
ngangsu kawruh kanuragan, pamarentahan lan agami, dhumateng panguwasa Pajang.”
inggih, mumpung tasih anem, sae manawi ngangsu kawruh, Mugi-mugi panjenengan
mbenjang saget gumantos kalenggahanipun ingkang Rama. Dados nalendra
wae rampung olehe guneman kedadak ana pawongan loro sing padha mlaku nyedhaki
ngapunten,Nak. Napa priyantun kalih menika rencang panjenengan, Ki Srengga,
pawongan loro kuwi weruh Raden Angka Wijaya ana kono age-age dheweke mlebu
nuwun...”Uluk salame Ki Srengga lan Ki Pawang.
Panjenengan wau tindak pundi ,kok kula padosi mboten pinanggih?”Ature Ki
gedhe pangapurane Paman. Aku mau ngrasakake jeleh ana pelabuhan, Terus
mlaku-mlaku ana gisiking samodra, bareng wis peteng terus mrene, menyang
bangsal iki, ketemu Ki Juru Labuh.”
wonten pundi,Den?” Pitakone Ki Pawang.”
mawon,Den.”Ki Juru Labuh nawakake omahe maneh.
inggih prayogi ngaten Raden.”kandhane Ki Srengga.
mboten damel repot panjenengan ,Ki Juru?” Pitakone Raden Angka Wijaya.
Raden Angka Wijaya lan pengawale loro Ki Srengga lan Ki Pawang padha nginep ana
Juru labuh seneng banget nampa tamune telu kuwi, prasasat kajugrugan
Lan ing dina candhake kapal kuwi wis mlaku ninggalake Pelabuhan Cirebon tumuju
sedhih rumasuk menyang atine Angka Wijaya amarga pancen lagi sepisan iki
dheweke ninggalake tanah kelahirane. Dheweke ninggalake kabeh kasenengane ing
pengangen –angene kumlebat wewayangane Ramane Ki Gedheng Sumedhang sing wis
katon ringkih nanging tetep semangat lan Ibune sing tansah nguja apa sing
Angka Wijaya.’ Ngendikane Ki Gedheng Sumedhang. ‘Begja sira, amarga sira
kalodhangan iki pigunakna kanggo ngudi undhaking ngilmu ing Karaton Pajang!’
ing kana sira bakal antuk wewarah lan wewuruk saka Kanjeng Sultan Hadi Wijaya.
Sawijining Sultan kang duking nguni kaprah sinebut Jaka Tingkir. Nawala ingsun
aturna Panjenengane. Muga-muga karsa ngangkat sira dadi putra siswane.’
nuwun Rama Prabu, Kawula badhe tansah ngestokaken dhawuh timbalan Dalem.’Wangsulane
nala. Undhakna pambudidaya dimen sira kasil ing pamulangan. Tindak-tanduk
tansah dijaga, ngelingana ana prajane liyan. Amarga sepisan sira tumindak
kurang prayoga , salawase urip bakal didakwa tansah tumindak ala. Tan sira wae
kang antuk duraka , nanging kabeh kulawarga lan kawulamu bakal nampa piala.
Awit satemene sira iku dhuta nagara Sumedhanglarang. Elinga mring piwelinge
Ibu, Mung pamujiku wae kang ngrowangi tindakmu.’
ngono kuwi, genti genten wong tuwane loro tansah aweh piweling kang migunani
banget tumraping Angka Wijaya. Lakon iki dudu golek seneng, nanging lakune wong
golek ngilmu. Lan satemene mujudake laku sawijining Pangeran tumuju pucuking
saya adoh ditinggalake ing tanah Parahyangan. Saeba endahe Kuthamaya, kuthagara
sing sisih elore ngadek Gunung Tampomas sing katon gagah, prasasat sawijining
prajurit tumbuk kemit sing tansah njaga negarane. Kaapit-apit gunung cilik loro
minangka bebetenge kuthagara. Lan kali Cipeles sing mili ing tengah-tengahing
Pangeran, wonten menapa panjenengan ketingal sajak menggalihaken samukawis?” Ature Ki
Paman. Mung aku kelingan Sumedhanglarang.”
tindak tebih tansah dipun godha kaliyan sesawangan ing griyanipun. Lngkung-langkung Pangeran nembe yuswa 17
tahun. Yuswa ingkang tasih kebak grenjolan lan perjuangan madosi jati dhiri.
Kawula kala emben nalika ninggalaken griya kula ing lerenging redi Tampomas,
awrat sanget raosipun. Langkung-langkung sareng dumugi Kuthamaya mboten gadhah
sanak sedherek. Raosipun kados wonten ing papan sanes.”
Pangeran Anem, Mboten sah menggalihaken Kuthagara Kuthamaya. Ewasemanten cobi,
mangga dipun gatosaken kaeandahaning alam sakiwa tengen menika. Kanthi mekaten
saget ngaturaken suka sukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Cobi
dipun pirsani sakiwa tengenipun Kapal. Samenika sampun wonten tengahing laut
megrok pethak-pethak, kados nyempyok tepining jalanidhi. Ombak ingkang tumempuh
Angka Wijaya wiwit ngulati sakiwa tengene. Pancen bener mendah apike alam ing
sakiwa tengene. Sakiwa tengen kapal mung banyu wae, prasasat kapale mung sak
tabon klapa kang sinurung banyu mrana–mrene. Mung juru mudhi sing tansah mratitiske supaya
ing laut kadhangkala padha nyamber menyang banyu , nyaut iwak pinangka mangsane.
Saka kadohan katon iwak lumba-lumba sing katon sajak nenuntun lakuning kapal
sikile langit biru, laute ketemu karo langite satemah kayadene bunderaning
garis. Pancen kudune dheweke enggal ngilangake wewayangan ing sajroning Kraton.
Gumanti mirsani endahing swasana pinangka panglipuring ati. Mesthi wae para
punakawane padha seneng atine lamun bendarane wis lejar penggalihe.
layar terus maju menyang pernah sisih wetan. Nalika prahu kuwi menggok ngidul ,
dheweke weruh ana sawijining kali, sajake prahune bakal ngliwati kono. Kanthi
alon prahune nyedhaki kali kuwi jebul ing kono papan panggonane pelabuhan Muara
menika Pelabuhan Muara Demak, Den.”Kandhane juru Nahkodha nalika ngulati Raden
manawi makaten tasih tebih, watawis kalih dinten malih.”
Wijaya manthuk.Ora let suwe prahune wis nyedhak pelabuhan lan siji mbaka siji
penumpange padha mudhun saka kapal. Semono uga Raden Angka Wijaya lan bature
loro. Pranyata Pelabuhan Demak rame banget. Akeh para saudagar sing padha mlebu
metu pelabuahan. Ana sing arep menyang Surabaya nggawa dagangane, ana sing arep
kabare wae ora ana sing padha wani menyang selat Malaka amarga saiki dijeki
Angka Wijaya ngulati akeh rawa-rawa kang adoh saka sakiwa tengene kali.
Sawetara kuwi kaline uga jembar satemah kapal-kapal bisa mlebu metu kanthi
menapa lepen menika wiyar sanget, ewasemanten kathah rawa-rawa ingkang ugi
wiyar.?”Pitakone Angka Wijaya marang sawijining saudagar sing lagi lungguh ana
Ketingalipun, Tuan-Tuan sanes piyayi mriki nggih?” Wong kuwi malah genti takon.
leres, kula saking tatar kilen.”
menapa mriki lepene wiyar-wiyar. Sawetawis mrika kathah rawa-rawa ingkang ugi
tahun kepengker malah lepen menika langkung wiyar malih. Lan malah rawa-rawa
menika kala emben perangan saking lepen menika.Satemah langkung kathah malih
ngaten kala emben mriki menika seganten?”
sasampunipun rawa menika rak mujudaken pulo ingkang winastan pulo Muria. “O,
lepen menika kala emben perangan saking seganten alit ingkang misahake Pulo
muria kaliyan pulo Jawa. Tiyang-tiyang mastani Selat Muria.”
inggih amargi laut menika kenging lemi saking dharatan , dangu-dangu dados
Selat Muria.Samenika namung wonten pinggiring lepen Tuntang . Mbok bilih
puluhan tahun malih lepen menika badhe dados lepen limrah kemawon.”
nuwun,nyuwun pangapunten singten asmanipun,Pak?” Pitakone Angka Wijaya.
mawon Ki Tanu, lajeng dika sinten?”
Angka Wijaya, lan menika paman kula.”
matur nuwun awit pitulunganipun, Ki Tanu.”
terus padha pepisahan, Angka Wijaya karo pengawale loro tumuju menyang kapal
sing bakal budhal menyang hulu. Enere menyang kutha Demak lan sakbanjure bakal
sawengine wektu kanggo lakuning Kapal layar saka Demak nganti tekan Pajang.
Pajang mapan ana ing sawetane Gunung Merapi. Ingkang minangka Panguwasa Kraton
Pajang ora liya Sultan Hadi Wijaya. Ingkang ngesahake minangka Raja nalika
samana Sunan Giri, Sunan Giri kuwi sawijining wali sanga. Kanthi cepet jumenengane
Demak kadadekake sawijining Kadipaten kanthi adipati Arya Pangiri, Putrane
Pangeran Prawoto, ya mantune Sultan Hadi Wijaya dhewe. Kutha
Pajang pranyata ora kalah gedhene karo Kutha Demak, lan luwih gedhe katimbang
Kuthamaya. Kawulane cukup akeh. Dagang layare rame banget, kuthagarane mapan
ing panggonan sing jembar kanthi pager tembok sing bakoh ngubengi saindhenging
diperang dadi pirang-pirang perangan, Perangan sepisan Kedhaton, Sangarepe ana
sasana sumewa. Satengene ana sasana kaputren lan ing sisih kiwane ana sasana
kaputran. Ya ing kono kuwi cumondhoke para putra raja lan sentananing Ratu.
Pangeran Angka Wijaya tekan ing Kutha Pajang ,age-age dheweke lan pengawale
loro padha sowan Sultan Hadi Wijaya ing sasana Sumewa . Sawijing Prajurit jaga
ngeterake tamune telu saka Sumedhanglarang kuwi. Nalika samana Sang Prabu lagi
nampa pisowane para tamu saka tlatah liya. Bareng Prajurit mau matur manawa
tamune kuwi saka Sumedhanglarang,panjenenagane age-age paring sasmita supaya
begja kemayangan, pikantuk kepareng Dalem supados enggal sowan.”Ature Prajurit
mau.”Mangga Tuan-Tuan, Sang Prabu nengga panjenengan sadaya.”
nuwun paman,” Ature Raden Angka Wijaya karo mlaku menyang sasana sumewa.
Wijaya sabanjure mlebu menyang sasana sumewa sing apik banget lan bawera.Katon
ing tengah-tengah ana kursi pinangka palenggahane ratu. Ing kono Sultan Hadi
Wijaya lenggah kaadhep para nayaka lan para tamu saka manca.
Raden Angka Wijaya lungguh ana sawurine para nayaka, Sang Prabu sung sasmita
supaya tamune telu mau sowan rada cedhak panjenengane.
rawuh, para sedulur saka Sumedhanglarang” Ngendikane Sang Prabu menyang para
pawartane Ki Gedheng Sumedhanglarang.?”
Dalem, Sinuwun. Rama ing Sumedhanglarang manggih yuwana.”Wangsulane Angka Wijaya kebah subasita.
Sinuwun, Kawula ngasta nawala saking Rama.”
mangkono caosna kintaka kuwi. Ingsun kepareng pirsa wosing nawala.”
kanthi kebak kurmat Raden Angka Wijaya ngaturake nawala kuwi marang Sang Prabu
sabanjure dibukak dening Sang Prabu. Layang kuwi digawe saka walulang wedhus
sing ditipisake. Ana cap kraton Sumedhanglarang ing sandhuwure.Sultan Hadi
piwucal ngengingi kanuragan , kapamarentahan saha kawruh agami Islam. Supados
anak kula ingkang nami Angka Wijaya menika, mbenjang saged nggantos kalenggahan
Awit kepareng Dalem ingkang minulya, kula sarta sadaya kawula
Sumedhanglarang ngaturaken agunging panuwun. Mugi Gusti Ingkang Maha Agung
pasuryane Sang Prabu sumunar bingar. Panyuwunan kang kaya mangkono dudu kang
sepisanan. Pirang-pirang dina kepungkur buyute Sunan Gunung Jati, Pangeran Emas
tumrap Panguwasa Pajang, amarga kanthi mulang muruk marang
putra-putra raja kuwi ateges nyusun kekuwatan kanggo nyengkuyung Pajang.
lamun para putra-putri kuwi wis jumeneng ratu ing kratone dhewe-dhewe. Dheweke
bakal kelingan karo wulangane biyen. Lan kanthi mengkono gawe rasa ngajeni marang Sri Sultan Hadi Wijaya.
Ing Bumi Pajang, Ingsun tampa kanthi gambira.”
Wanakerti, supados ngladosi para tamu saking Sumedhanglarang menika.”
Sinuwun.”Wangsulane Patih Wanakerti terus ngaturi tamune telu mau menyang
tekan sasana Kaputran Raden Angka Wijaya ditepungake marang Gurune cacah telu.
Angka Wijaya, mangga kula tepangaken kaliyan para dwija ingkang badhe paring
sepisan menika Kyai Sepuh, ingkang badhe mucal ngengingi kawruh agami Islam.
Kaping kalih Senapati Liman Seta, ingkang badhe nggegulang ngengingi kanuragan
kaping tiga menika, Jeksa Pepitu ingkang badhe memulang ngengingi pamarentahan
nuwun, Eyang Patih Wanakerti.”
mriki mangke panjenenagan badhe makempal kaliyan para putra Raja saha pengageng
kuwi Patih Wanakerti ninggalake sasana Kaputran. Bali menyang sasana sumewa. Lan
sabanjure tamu telu kuwi diaturi menyang bangsale para taruna. Lan wiwit dina
kuwi wong telu kuwi terus diwulang sakehing ngilmu.
sajrone Bangsal pamulangan, Angka Wijaya tetepungan karo Pangeran
Suryaningrat,putra Adipati Sampang Madura.Dheweke sawijining pangeran gagah lan
lagi sesasi ana ing sasana kaputran. Bebarengan karo dheweke ana saperangan
putra para adipati lan penggedhe liyane. Ana sing saka Kadipaten
Tuban,Kadipaten Madiun,Kadipaten Pathi malah ana uga sing saka Banten lan
sepuh mulang para taruna kuwi kanthi temata. Saben taruna kudu bisa maca lan
nulis aksara arab.kudu apal Alquran, saora-orane 8 Juz. Perangan Aqidah
ngandhakake ngenani kuwajibane sawijining wong Islam sing magepokan karo kawruh
agama. Uga pengandele wong Muslim marang Agama. Perangan syariah ngandharake
kepiye sawijining wong Muslim padha nindakake pangibadah sing temata kaya dene
shalat, zakat ,pasa lan liya –liyane.
kuwi Senapati Pepitu nggembleng olah kanuragan, kaya dene beladhiri utawa
silat, lan uga kasekten. Gemblengan jasmani lan rokhani, terus ditindakake
satemah besuk manawa dheweke dadi penggedhe , wis ora ngutawatiri maneh dadi pangarsa
saka Jeksa Pepitu, ngenani kepiye carane ngatur negara lan pamarentahan. Kepiye
carane nata negara supaya kemakmuran bisa maujud. Kepiye dadi sawijining pangarsa sing jujur lan adil.
piwulang mau ditindakake genti-genten ing saben dinane. Preine mung ing dina
Jumat, lan ing dina kuwi mung mligi kanggo ngundhakake ilmu agama lan
Angka Wijaya, mligine wulangan agama , wis dadi perangane uripe ing Kuthamaya. Kangggo
dheweke piwulang mau dilalap kanthi cepet, satemah dheweke dadi siswa sing
wulangan beladhiri lan tata negara, Angka Wijaya isih kudu akeh sinau. Perkara
iki bisa dingerteni dening para dwijane. Nganti tekan sawijining wektu kudu
dina, Angka Wijaya, nindakake ayahan naliti kahanan desa ing lerenging Gunung
Merapi. Amarga sawijining perkara raden Angka wijaya pisah karo Suryaningrat.
kuwi mangsane ketiga , arang udan. Angka Wijaya ngulati ing desa sing katon
gersang. Pring-pring wis padha gogrok godhonge katon kuning. Suket lan
alang-alang wis padha garing. Malah nalika ngliwati sawijining kali, banyune
midit saka arah wetan, lan lebu-lebu padha mabur tekan dhuwur payon omah.
kuwi Angka Wijaya sing nyamur laku dadi Panglembara, mlebu ing punjering Desa
Jatinom. Begja wae dalan kuwi wis ditatani krikil. Sawetara kuwi ing sakiwa
kadohan dheweke weruh sawijining jejaka sing nganggo sarwa ireng. Jejaka kuwi
sajake uga sawijining panglebara kaya dheweke, katitik dheweke uga nggawa
dhuwur katon ana bocah angon sing mlayu-mlayu meh wae nabrak Angka Wijaya. “ He mandhek dhisik, ngapa kowe
ana perampokan.”Omongane bocah angon kuwi karo arep mlayu mlebu tengah desa.
Awan-awan kaya ngene? Nekad tenan rampok kuwi.” Kandhane Angka Wijaya sajak
grombolan Gagak Ireng nyerbu desa kene.” Kandhane bocah angon kuwi karo wedi.
wis njarah bandhane warga, malah ana sing dianiaya lan dipilara.”
ajar, kendel tenan dheweke, kamangka papan iki ora adoh saka Pajang. O, Iya
dhik. Aku bakal ngewangi warga kene ngusir dheweke.”
Angka Wijaya sing memba Panglembara nakoni Bocah angon sing lagi mlayu-mlayu
angon kuwi meh ora ngandel karo omongane Angka Wijaya.”Nanging.... sampeyan rak
ijen, ta?” “Percaya
wae mengko ana kancaku sing teka mrene.”
Angka Wijaya terus ninggalake bocah kuwi tumuju menyang tengahing desa sumusul
nom-noman kuwi wis tekan tengah desa. Dheweke ngulati para perampok padha
kuwi weruh sawijining rampok sing nggedhor lawang sawijining omah sing tutupan.
“ He, pasrahna bandha donyamu! Apa omahmu dak obong!”
lawange menga, sajake sing metu wong tuwa lanang. Rampoke terus nyekel lan
Pak Tuwa, pasrahke bondha donyamu sing aji.!”
den. Kula mboten gadhah barang sing aji. Namung pantun sekedhik kalih jagung.”
yen ora duwe apa-apa. Jagunge karo parine gawa mrene!”
Den. Kula nedha napa? Niki nembe paceklik”
urusan. Endi Jagung lan parimu?”
kuwi dumadakan sawijining pukulan ngantem gegere. Perampok kuwi gluyuran lan
nguculi pithingane marang wong tuwa kuwi.Lan nalika noleh dheweke weruh
sawijining nomo-noman menganggo sarwa ireng sing lagi capeng malang kerik.
kowe ? Melu nyampuri urusanku?”
sing endi?” Sindhirane nomo-noman kuwi karo ngguyu.
jagung lan parine mbahmu piye?”
kuwi terus nyerang nomo-noman mau sakrosane. Kanthi endha sethithik. Nom noman
kuwi wis uwal saka anteman. Malah tendhangane sikile kasil ngrubuhake perampok.
ngroyok nom-noman kuwi. Ngulati kahanan kuwi Angka Wijaya kuwatir manawa
Angka Wijaya kaget maneh, amarga nomo-noman kuwi kanthi trengginas ngendhani
serangane perampok. Malah kadhangkala anteman lan tendhangane bisa ngenani
sirah utawa wetenge perampok. Wusanane sawijining wong sing ngroyok ambruk ora
Wijaya, Bango Thonthong mungsuh Nom-noman sarwa ireng. Ki Srengga , Ki
Pawang lan Suryaningrat mungsuh rombogan rampk liyane.
perampok liyane melu ngepung nomo-noman kuwi. Angka Wijaya age-age tumandang,
mangkono tetandhingan ngadhepi perampok tambah kuwat. Saperangan perampok padha
kahanan kaya ngono kuwi Gagak Ireng, sing mandhegani dadi ora sabar maneh. Apa
maneh dheweke ngulati manawa andhahane bakal nemahi bilahi. Nalika semana uga ana
wong loro sing jumedhul saka wetan, lan sijine maneh saka lor desa. Wong loro
sing saka wetan Ki Srengga lan Ki Pawang
karo nggawa pedhange. Andhahane Gagak Ireng mundur bareng, amarga dheweke
kowe, sing jenenge Gagak Ireng?” Pitakone Angka Wijaya sing lagi adhep-adhepan
Gagak Ireng, panguwasa lereng wetan Gunung Merapi.”
kowe ngrampok desa sing mlarat iki gagak Ireng?” Pitakone nom-noman sing
loro kuwi saiki bebarengan ngadhepi Gagak Ireng sing dumadakan nyerang
dheweke.Nanging sabetane pedhang kuwi bisa diendhani kanthi gampang.
pirang-pirang jurus lumaku Gagak Ireng durung bisa ngalahake ,amarga nom-noman
kuwi trengginas. Malah nom-noman kuwi bisa nendhang lan ngantem awake Gagak
Gagak Ireng nyerang kanthi sakuwat tenagane. Nom-noman loro kuwi satemah
dheweke padha ngunus gamane dhewe-dhewe. Ngulati kahanan kaya ngono kuwi salah
sijine kancane gagak Ireng nrambul melu nyerang, sing diserang nom-noman sing
nganggo sarwa ireng. Saiki padha oleh mungsuh dhewe-dhewe.Peperangan kuwi
wusanane pecah dadi rong perangan. Angka Wijaya ngadhepi Gagak Ireng dene
nom-noman sing sarwa ireng kuwi ngadhepi Bango Thonthong. Sawetara kuwi wong
telu saka Pajang ngadhepi grombolane Gagak Ireng. Wong telu kuwi Ki Srengga ,
Ireng nalika kuwi durung nate ngadhepi mungsuh sing tandhing, mulane kesabarane
saya entek. Kamangka kanggone wong sing lagi perang ora prayoga manawa ora
sabar lan tenang. Amarga nesune Gagak Ireng andadekake dheweke kurang
kawaspadan. Nalika samana Gagak Ireng nyabetake pedhang menyang gulune Angka
Wijaya kanthi nafsu gedhe. Kalodhangan kuwi dimupangatake dening Angka Wijaya.
Age –age dheweke ngendhani ngiwa dibarengi karo sikile nendhang dhadhane Gagak
Ireng sing ora ana tamenge. Gagak Ireng kelaran lan malah dheweke mundur
pirang-pirang jangkah amarga dhadhane kena tendhangane Angka Wijaya. Sanalika
Gagak Ireng ambruk mental mundur.Dene pedhange embuh mencolot menyang ngedi.
Nalika kuwi Angka Wijaya mencolot lan terus numpangake pedhange ana gulune
Gagak Ireng. Gagak Ireng tanpa daya. Pedhange wis ucul saka tangane , dadi wis
kuwi Bango thonthong kasil dikalahake karo nom-noman sing nganggo sarwa ireng
kanthi kasabet pedhang ing sirahe. Sanalika dheweke semaput ambruk depani
desa Jatinom age-age ngewangi ngringkus para perampok kuwi. Nalika dheweke
bakal nyiksa para perampok, Angka Wijaya ngelekake. Kareben para rampok kuwi diadili
uga Ki Srengga , Ki Pawang lan Suryaningrat wis kasil ngalahake para grombolan
perampok. Dheweke kabeh padha dibanda lan sing lara diobati.
nuwun, awit pambiyantu panjenengan sadaya Ki sanak.” Kandhane lurah desa
Jatinom.”Tanpa pitulungan dika , kula kinten warga Jatinom sampun mboten
kesangeten ingkang ngalembana Pak Lurah. Menika wau ngepasi kemawon, kula
mampir mriki. Sampun mesthinipun menawi kula kedah tetulung sinten kemawon.”
menika sampun cekap,kula sadaya nyuwun pamit. Lan para rampok menika badhe kula
Inggih mangga . Namung mbok inggiha kepareng kendel rumiyin wonten ngriya
nuwun,Pak. Nyuwun pangapunten sanes wedal mawon kula sowan Pak Lurah.”
mekaten kula namung dherekaken wilujeng tindak.”
para taruna lan Ki srengga sarta Ki Pawang terus padha pamitan. Mung sing dadi
gumune Angka wijaya, geneya nom-noman sing nganggo sarwa ireng kuwi uga melu rombongan
kanca. Satemene kowe sapa ta? Kok aku durung tepung?”
kuwi mung mesem lan ngomong. “Apa perlu?”
mesthi wae. Lha rak wiwit mau awake dhewe ngadhepi gerombolan Gagak Ireng
rak Angka Wijaya, saka Sumedhanglarang ,ta?”
kok wis ngerti aku? Kamangka durung nate tetepungan.”
durung, nanging aku wis ngerti ngenani sampeyan.Lan uga pengawalmu loro
kuwi.Dheweke Ki Srengga karo Ki Pawang ta?”
wijaya saya tambah bingunge. Suryaningrat mung ngguyu.” Angka Wijaya, ngertiya
, mesthi wae, amarga panggonane dudu kaputran.”
iki adhikku Putri Harisbaya, sing meguru ana pajang bareng karo aku.”
, ora nyana aku perang mau diewangi sawijining wanita. Nyuwun pangapunten
sah ngono Kang Mas.” Wangsulane Putri Harisbaya sing lagi nyamar kuwi. Praupane
katon semu abang amarga lingsem. Sanajan nyamar nanging tetep katon ayune.
“Saiki enggal ganti wae, Dhiajeng.!” Pakone
Iya. Kangmas Suryaningrat.Pancen wis wayahe aku ganti sandhangan.”
nom-noman sarwa ireng kuwi age-age njaluk palilah warga desa supaya disilihi
papan kanggo ganti sandhangan.Ora let suwe dheweke wis manjalma dadi sawijining
Wijaya ora ngira manawa sing wiwit mau ngewangi dheweke jebul sawijining wanita
sing ayune tumpuk undhung. Atine krasa dhegdhegan, ana rasa aneh sing dumadakan
thukul emboh saka ngendi asale.Dheweke wiwit ngendhem rasa tresna. Rasa ing
antarane sawijining pria marang sawijining wanita. Sabanjure padha mbacutake
saka wektune Raden Angka Wijaya anggone meguru ana ing Pajang wis meh telung
tahun, nanging kanggone dheweke isih kaanggep kurang. Amarga sanajan dheweke
wis nguwasani ilmu agama ,ngilmu pamarentahan lan kanuragan. Ewasemono dheweke isih kepengin ngundhakake ngilmu
manehe dheweke saiki wis nemokake wanita sing dadi katresnane . Mulane dheweke
ana Pajang saya krasan atine.Semono uga Putri Harisbaya uga nrisnani Angka
Sawijining dina, nalika manuk-manuk padha ngoceh ing panging uwit .Katon ana
wong loro padha leren sawise gladhen ngilmu kanuragan. Wong loro kuwi ora liya
Angka Wijaya lan Putri Harisbaya sing ngagem cara priya.
mung ing kalodhangan kaya ngono kuwi dheweke bisa sapatemon. Amarga sawise bali
menyang bangsale dhewe-dhewe , dheweke ora oleh padha sapatemon.
manuk-manuk ing sandhuwuring uwit kuwi, Kang Mas! Kandhane Putri Harisbaya. “Ya
aku uga ngulati,Dhi Ajeng.”
sawise aku dadi Raja ing Sumedhanglarang,Dhi Ajeng.”
lho ,Kang Mas? Apa wis kanthi gumolonging tekad?”
“Ya mesthi ta Dhi Ajeng. Sabar dhisik ngenteni
Putri Harisbaya krungu Angka Wijaya janji kaya mangkono, dheweke terus netesake
sawetara suwe anggone padha jagongan dumadakan Ki Srengga lan Ki Pawang aweh
sasmita supaya dheweke enggal bali menyang bangsale dhewe-dhewe.
dhewe pisah dhisik. Dhi Ajeng. Wis wektune bali menyang bangsale dhewe-dhewe.”
Kang Mas. Saka pangrasaku lagi sadhela sapatemon iki mau.” Putri Harisbaya
nganti wektu sing dienteni kuwi teka, Dhi Ajeng!” Angka Wijaya aweh panglipur.
esuk candhake Angka Wijaya ,Ki Srengga lan Ki Pawang katimbalan dening kyai
Nak Mas ,Ki Srengga lan Ki Pawang.”
pangapunten Kyai Guru. Wonten dhawuh menapa?”
nuwun, sampeyan kabeh enggal padha mrene. Wruhanira Iki ana nawala saka
Sumedhanglarang. Yen dak pirsani saka tandha-tandhane iki saka Kedhaton
Kuthamaya. Lha iki nawalane, wacanen kanthi ati kang wening!”
sepuh sabanjure ngulungake gulungan nawala sing digawe saka kulit wedhus kuwi
menyang Angka Wijaya. Kanthi rasa gemeter Angka Wijaya nampani kintaka kuwi.
Alon-alon nawala kuwi dibukak. Katon ana sisih dhuwur ana cap kraton
Sumedhanglarang. Angka Wijaya wis bisa mesthekake manawa layang kuwi digawe
rasaningsun nulis kintaka iki. Ramanira ya ingsun wektu iki lagi nampa cobaning
Gusti Kang Maha Kuwasa. Wus meh sawarsa iki Ramanira nandhang raga.
tumrap jeneng sira. Saka pangrasaningsun akeh perkara sing kudu sira tindakake,
manawa sawanci-wanci Ingsun kapundhut Gusti Kang Akarya Gesang.
Sumedhanglarang karo punakawanira sakarone. Muga-muga Ingsun isih bisa nunggu
Cukup semene dhawuh Ingsun, muga Gusti
Wijaya sawise maca layang kuwi dadi pucet raine, cetha kaya ngapa susahing ati
ngulati Kyai Sepuh kanthi sedhih, lan terus nyawang marang punakawane loro. “Ana
kadadean apa Nak Mas?”Pitakone Kyai Sepuh.
Pangeran. Wonten pawartos menapa?” Ki Srengga takon.
saking Rama Prabu, lan sakintenipun nembe gerah ingkang awrat. Panejenganipun
Kandhane ki Srengga lan Ki Pawang meh bebarengan.
, yen kaya mangkono kudu kundur, Nak Mas. Manawa bisa sacepete, mbok manawa iki
dina-dina sing pungkasan tumrap Panjenengane. Mula kuwi, sampeyan kabeh wong
telu kudu enggal age tata-tata kundur menyang Sumedhanglarang.”
Ing bangsal pamulangan kawruh Agama Kyai Sepuh menehake gulungan layang marang
Angka Wijaya, Ki Srengga lan Ki Pawangsing
“Awit palilah Kyai guru, kula matur nuwun
Nak Mas. Enggal kundura, mundhak kentekan wektu!”
kuwi wong telu terus padha ninggalake bangsal pamulangan kawruh agama lan
Wijaya uga ora lali nulis layang kanggo Putri Harisbaya lan dititipake karo
Raden Suryaningrat, wenehna layangku iki menyang Dhi Ajengmu Putri Harisbaya.
Kandhakna ,kanthi nalangsa banget aku ora bisa nemoni amarga wektune rupek.
Kandhakna marang dheweke muga-muga awake dhewe bisa ketemu maneh.”
mesthi, Raden Angka Wijaya. Muga-muga awake dhewe bisa ketemu maneh.”
alon Aknga Wijaya nguculi rangkulane mau lan kanthi alon dheweke dheweke terus
ninggalake sasana Kaputran. Ing jaba ana kudha cacah telu sing gagah, sing
kang cinarita ora kaya kang ana ing Kedhaton kuthamaya. Nalika samana kedhaton
kebak rasa kaprihatinan. Wis meh setahun Ki Gedheng Sumedhanglarang nandhang
raga. Kanggo sawetara wektu panguwasa diasta maneh dening Sang Prameswari kang tumindak
iki kahanane Sang Parbu saya gawat. Malah panjenengane wis ora bisa tangi saka
akeh tabib saka saindhenging nagara dilumpukake , parandene durung bisa
maluyakake Sang Prabu. Ana ing swasana sing saya mrihatinake kuwi Sang Prabu
ngersakake nulis nawala kanggo Putrane sing lagi meguru ing Pajang supaya
sasi sadurunge gerah panjenengane wis miyarsa manawa Kraton Pajajaran wis
ambruk dening serangan gedhen-gedhen saka Kraton Islam ing Banten. Malah raja
pungkasan ing Pajajaran Prabu Surya Kencana wis gugur mbelani negara.
kadadean kuwi, para penggedhe Pajajaran sing dipangarsani Eyang Jaya Prakosa
uwis ngungsi menyang Sumedhanglarang karo ngasta makutha Kraton lan tadha
keagungan kraton Pajajaran. Eyang Jaya Prakosa dhek biyene sawijining senapati
Pajajaran. Nanging ngulati kahanan sing ora ngepenakake dheweke pilih ngungsi
menyang ngetan. Dene Ragamulya Surya Kencana mindhakake kuthagara menyang Pulosari, Banten.Panjenengane minangka Raja
pungkasan Pejajaran sing ora ngagem makutha. Jaya Prakosa dikancani adhi-adhine
kayata Wiradijaya utawa kaprah sinebut Eyang Nanganan utawa Eyang Bathara
Wiyati Wiradijaya, Kondhang Hapa utawa Sang Hyang Hapa, lan Pancar Buwana utawa
Eyang Bathara Pancar Buwana utawa Eyang Terong Peot.
Pajajaran cacah papat kuwi ditampa dening Ki Gedheng Sumedhanglarang kanthi
wong papat iki terus mlebu menyang agama Islam. Mesthi wae perkara iki gawe
Sumedhanglarang ngadek dhewe, aja kebawah ing Kraton Cirebon. Kepiye wae dhek
emben Sumedhnglarang kuwi mujudake perangan saka Kraton Pajajaran. Lan saiki
nalika wong papat kuwi lagi nglumpukake kekuwatan kanggo nindakake gegayuhan
kasebut, kanthi dumadakan Sang Prabu wiwit nandhang lara-laranen. Lan saya suwe
larane saya santer. Yakuwi sababe Sang Prabu age-age nglayangi Putrane.
Prakosa wis diangkat pinangka Senopati, dene rancangan nglumpukake kekuwatan
Jaya Prakosa wewengkon tilas sing dikuwasani Pajajaran, mligine ing sisih wetan
kali Ciliwung, prayogane dikuwasani dening Sumedhanglarang. Wewengkon kuwi
tilas Kraton Galuh nganti saperangan tlatah Tatar Wetan perangan kidul.
Senapati jaya Prakosa isih kelingan, nalika dheweke sakanca padha ngungsi tekan
Kuthamaya. Panampane Ki Gedheng Sumedhanglarang lan Prameswarine gawe senenge
atine. Dheweke ditampa kanthi kebak urmat lan paseduluran. Nganti Jaya Prakosa
kandha, ‘Dhuh Sang Prabu Ki Gedheng Sumedhanglarang. Kula kabeh masrahake jiwa
sadaya nyuwun pangapunten, amargi damel repot ing ngriki, ugi pisowan kula
kanthi dumadakan tanpa cecala rumiyin. ‘Kula
sadaya ngrumaosi lepat lan nyuwun pangapunten . Kula gadhah pepenginan
kuncarane Pajajaran ing duking nguni saged dipun lajengaken dening
Sumedhanglarang. Pramila kula mbeta makutha lan tandha-tandha keagungan kraton
Pajajaran. Lan manawi sampun dumugi wekdalipun badhe kula atuaken panjenengan
kula saking Pajajaran,’Ki Gedheng Sumedhang ngetokake pangunek-uneke,’Sampun
tidha-tidha kaliyan pamarentahan ing ngriki. Pancen negara ngriki agengipun
mboten kados Karaton Pajajaran duking nguni, ewasemanaten kula tetep ngayomi
panjenenagan kabeh, saking panguyake sinten mawon. Kula suwun tenang an akene.
Perkara makutha Pajajaran lan tandha-tandha keagungan Kraton Pajajaran prayoga
disimpen wae bebarengan ana kene. Minagka pepeling marang sujarah duking
nuwun Sang Prabu, sadhela maneh Pajajaran bakal sirna, nanging aku pengin
kuncarane diterusake ing Kuthamaya kene.’
Eyang Jaya Prakosa. Nanung kemawon mbok bilih jamanipun sampun benten. Agami
lan kapitadosan kala emben sampun dipun gantos kanthi agami lan kapitadosan
ingkang enggal, inggih menika agami Islam, agami ingkang pungkasan ing donya
menika.Keagungan Pajajaran ingkang dipun semangati mawi ajaran Hindhu mokal
dipun tangekaken malih, nanging manawi Pajajaran ingkang inggal dipun semangati
para pengungsi padha nayogyani tekad Paduka Sang Prabu.’Wangsulane jaya Prakosa lirih.
ora gelem para pengungsi saka pajajaran padha manut marang karsane Sang Prabu
Ki Gedheng Sumedhang. Ing dina kuwi uga para pengungsi padha ikrar mlebu agama
Islam. Ikrar dituntun dening Ki Gedheng Sumedhanglarang, kanthi mangikono Sng
Sang Prabu ora tidha-tidha maneh nampa para pengungsi kuwi. Sabanjure
Senapati Jaya Prakosa wiwit nyusun kekuwatan kanggo gawe pertahanan ing
wancine udan riwis-riwis ing Kuthamaya, jumedhul pawongan nitih kudha cacah
telu saka sisih wetan. Dheweke padha katon lungkranh sawise mlaku adoh.
Mendhung isih nggenteyong ing sandhuwuring Kuthagara kuthamaya nalika dheweke
jaga cacah loro sing bakal ngendhekake lakune wong telu kuwi ora sida amarga
ora pangling manawa sing teka kuwi Pangeran Anom Angka Wijaya sing kondur saka
Kanjeng Pangeran.” Ature salah sijine prajurit jaga.
nuwun.” Wangsulane Angka Wijaya karo nitih kudha mlebu alun-alun Kraton.Ing
pagedhokan dheweke menehake jarane marang punakawane loro Ki Srengga lan Ki
Pangeran.” Wangsulane ki Srengga lan Ki Pawang.
Angka Wijaya bwiwit munggah ana tlundhakane tumuju menyang Kedhaton. Dumadakan
wong sing durung ditepungi nyegat. Pawongan kuwi nganggo sandhangan senapati.
pangeran.” Kandhane Senapati gedhe dhuwur kuwi.
pangapunten, Panjenengan sinten nggih?”
Jaya Prakosa, Senapati Sumedhanglarang sing enggal.”
Sang Senapati. Samenika Rama wonten pundi?”
pagulingan. Sajak kesusu dheweke tekan ing papan kuwi. Ing Papan sing jembar kuwi Sang Prabu Ki Gedheng
Sumedhanglarang gumlethak tanpa daya. Sang Prameswari lungguh ana ing sisih
ingkang sowan Kanjeng Rama.”Ature Angka Wijaya.
ngger Putraku Angka Wijaya.”Wangsulane Dewi Satyasih.
netrane Sang Prabu melek. Katon sumunar netrane bareng weruh putyrane sing
diarep-arep wis teka. Astane kumlawe alon ngranggeh arsa ngrangkul Angka
Angka Wijaya age-age ngambung astane ingkang Rama. Sawetara kuwi Senapati Jaya prakosa
ngger, Ana sing bakal dak dhawuhake.”
Rama, mboten menggalih perkawis sanes,kula suwun nggatosaken kasarasanipun Rama
,Putraku sajake wus tumekaning mangsa kala pisowanku ing ngarsaning Gusti Kang
sampun ngantos ngendika mekaten. Kula nyuwun Panjenengan Dalem inggal saras
mokal Ngger.Ragaku wis ora kuwat, lan pengin paring dhawuh cekak wae.” “Wonten
uga, Senapati jaya Prakosa!”
Prabu ki Gedheng Sumedhang larang sare ana
“Sendika, Sinuwun.” Wangsulane Jaya Prakosa
wis ora kuwat maneh. Mula kuwi sapungkur ingsun mengko, Dhampar keprabon Ingsun
pasrahake marang Angka Wijaya. Paman Jaya Prakosa lan kadangira kabeh tetepa
“Matur nuwun.” Pengendikane Sang Prabu alon.
Angka Wijaya.Dadiya pangarsa sing setya ing Janji. Aja mbalenjani sapa wae.
Tresnana kawulanira lan tumindaka sing adil, jejekna agama kanthi
sabecik-becike, muga-muga uripira tansah manggih yuwana awit berkahing Gusti.”
lamun sang prabu wis Mangkat. Sang Prameswari ora kuwat rasa
sedhih satemah jerit-jerit sungkawa ing penggalaih.Semono uga sing padha sowan
cepet pawarta ngenani sedane Sang Prabu sumebar sajroning kuthagara kuthamaya.
dhuhkita warata datanpa sela ing saindhenging nagara Sumedhanglarang. Para
kawula rumangsa kelangan Panguwasaning negara kang ambek palamarta. Mulane ora
aneh lamun kawula sanegara padha kumembeng ing waspa. 4. Angka Wijaya Winisuda
sing mati ninggalake andhonge,Nakodha mati ninggalake kapale dene manawa Ratu
seda ninggalake makuthane. Kaya dene ing Karaton Sumedhanglarang nalika samana.
Sawise patang puluh dina anggone Sang Prabu Ki Gedheng Sumedhanglarang seda.
Kraton Sumedahanglarang ora ana sing lenggah dhampar denta ngagem makutha
Angka Wijaya tinimbalan ingkang Ibu prameswari. Dewi Satyasih ingkang pinangka
Pucum Umum sing ateges gumanti Ratu mung sawetara mangsa.
“Putraku ngger Angka Wijaya” Ngendikane sang
Prameswari marang Angka Wijaya.”Awake dhewe kabeh wis padha krungu sabdane
Ingkang Rama ya Sang Prabu Ki Gedheng Sumedhanglarang ingkang pungkasan.
Nanging miturut paugeraning praja Sumedhanglarang sawijining Nalendra yuswane kudu
wis 23 tahun. Sawetara kuwi sira lagi umur 22 tahun. Mula saka kuwi Jumenengmu
minangka Raja Sumedhanglarang bakal ditindakake ing warsa ngarep sawise yuswa
Kangjeng Ibu, Panci mekaten paugeraning Kraton Sumedhanglarang. Kula namung
dherek mawon miturut pranatan ingkang sampun lumampah.”
yen mangkono padha seksenana Paman Senapati Jaya Prakosa lan kabeh wae kang
nyekseni Kanjeng Ratu.”Ature Jaya Prakosa.
inggih nyekseni Kanjeng Ratu.” Ature kang padha sowan.
nuwun awit paseksen sira kabeh.Sawetara iki panguwasa Sumedhanglarang kula cepeng
Kanjeng Ratu.”Wangsulane kabeh para nayaka.
minangka Raja Anom, Angka Wijaya kudu wiwit ngasta pamarentahan . Dheweke
tumindak minangka Wakil Ratu, idhep-idhep ajar ngurusi punjering pamarentahan.”
Ibu. Kula badhe nyuwun pitedah dhumateng Eyang Jaya Prakosa ingkang sampun
Ngger Angka Wijaya. Iki mujudake kalodhangan tumrap sira kanggo ngudi undhaking
kawruh suoaya dadi panguwasa sing tangguh ing wewengkon kene.”
dipun keparengaken kula badhe mbangsuli atur kula nalika Sinuwun Prabu tasih
sugeng.” Senapati Jaya Prakosa mbukak gagasane kang wus kepungkur.
panemunira Paman Jaya Prakosa, mula age aturna?”
wuninga Kanjeng Ratu, Nalika semanten kula nembe dumugi ing Kraton Sumedhanglarang ngriki, Kula sadaya
sami prasetya dhateng Kraton Sumedhanglarang kaliyan Sang Prabu. Prasetya kula
badhe kula buktekaken kanthi kalih perkawis. Sepisan kula badhe ngiyataken
Paman.Aku midhanget perkara kuwi.Sabanjure?”
kalih, kula badhe mbangsulaken jayaning Kraton Pajajaran duking nguni.”
terus carane pripun, Paman?”
jadhon-jadhon minangka beteng ingkang bakoh. Salejengipun badhe nguwaosi tilas
Parahyangan kados ta Bandhung, Garut, Tasik Malaya lan Ciamis. Katambah
tilas wewengkon Pajajaran mliginipun ing sisih wetan lepen Cisadane ingkang
saiki rak dikuwasani Banten lan Cirebon, ta Paman?”
menika sababipun, Kanjeng Ratu. Prajurit kedah dipun kiati langkung rumiyin.Manawi
sampun siaga nembe tumindak. Lha mangke saupami Cirebon cawe-cawe, inggih sisan
dipun adhepi. Ngiras pantes awake piyambak saged uwal saking Cirebon ngandek piyambak
prayoga Paman, nanging kabeh mau kudu dipenggalihake kanthi mateng. Supaya mengko
kemawon, Kanjeng Ratu.Miturut pamanggih kula kekiatan Cirebon sampun ringkih.
Jati tuwin Fathilah Khan. Katamabah malih reresah ing iring wetan.”
ingsun ngerti Paman. Sabanjure ingsun pasrahake marang kawicakcananira lan sarasehna
sembah nuwun,Kanjeng Ratu. Manawi panjenengan sampun mitados kula , mugi mugi
dina kuwi Kraton Sumedhanglarang ana owah-owahan. Saben dina mesthi ana tambahan
saka kawasisane Tokoh Pajajaran cacah papat kuwi, mulane wewengkon
Sumedhanglarang wis tambah kanthi perang sing ora sepiroa. Tambahane
wewengkon wiwit saka ing sisih kulon watese kali Cisadane, sisih elor watese
kidul, sisih wetan watese kali Cipamali. Malah saperangan tilas wewengkon
sing gedhe. Malah 44 panguwasa tilas bawahan Pajajaran padha ngakoni lan ngayom
marang Sumedhanglarang. Kabeh mau awit kawasisane Senapati Jaya prakosa lan adhi-adhine.
candhake nalika yuswane Pangeran Angka Wijaya wis genep 23 tahun. Sing ateges
Pangeran Angka Wijaya wis diwenangake dadi Ratu nglenggahi dhampar ing Kraton
sawijining dina pinilih ing Kraton Sumedhanglarang dianakake Wisudan utawa
Jumenengan Ratu.Pangeran Angka Wijaya sinengkakake ing ngaluhur jumeneng
minangka Ratu ing Kraton Sumedhanglarang kanthi jejuluk Prabu Geusan Ulun
Sumedhanglarang. Geusan saka tembung basa sundha sing tegese papan utawa
panggonan. Dene Ulun sing ateges wong sing bisa dijaluki tulung. Dadi Geusan
Ulun ngemu teges Sawijining Raja, panggonane kawula padha nyuwun pitulungan
Senapati Jaya Prakosa kawisuda minangka Patih. Dene adhi-adhine diangkat dadi
pepeling jumenengane Prabu Geusan Ulun, Patih Jaya Prakosa nandur Wit Hanjuang
ing alon-alon Kuthamaya. Minangka cihna manawa Sumedhanglarang kuwi mujudake
Pakuan kapindho. Lan Kuthamaya mujudake kutha sing sadrajad karo Kutha Pakuan.
Patih Jaya Prakosa duwe idham-idhaman murih jayaning Sumedhanglarang besuk kaya
bener jejuluke Sang Prabu Geusan Ulun, sawijining Ratu sing tansah ngugemi
jejeging adil, tresna banget marang kawulane lan kanthi temen anggone ngurusi negarane.
Panjenengane luwih nggatekake kabutuhane negara lan kawulane katimbang
kabutuhane pribadi. Tuladhane panjenengane rada nglalekake Putri Harisbaya.
Kamangka nalika samana wis nate prasetya lamun wis kawisuda dadi Raja
kang cinarita ora kaya ing Kraton Pajang. Putri Harisbaya isih ana ing sasana
Kaputren tansah ngantu-antu tekane Pangeran Angka Wijaya sing saiki wis
nglalekake aku, Kakang Angka Wijaya?” Panggresahe Putri Harisbaya. Wis
matahun-tahun dheweke nunggu nanging pawarta saka Sumedhanglarang wae ora
ana.”Apa wis lali karo janjine?”
penggalih Putri Harisbaya saya suwe saya tambah.Luwih-luwih nalika kahanan
Pajang dadi kaco. Ing wewengkon kang adoh saka Kuthagara, wiwit thukul kraman,
kuwi gawe dukane Sang Prabu Sultan Hadi Wijaya. Age-age dikerikake wadyabala
prajurit Pajang kanggo nggempur negara Mataram. Nanging pepesthene kodrat datan
bisa diwiradat kersaning Gusti datan kena diselaki, Sultan Hadi Wijaya Gugur
ana ing pabaratan. Lan Mataram uwal saka cengkeremane Pajang lan sabanjure ana
dadi Ratu. Perkara kuwi dadi ora senenge Panembahan Senapati ing Mataram.
Mulane Panembahan Senapati kepengin ngejeki Pajang bakal didadekake bawahane
Kahanan sing saya ngutawatiri kuwi, mulane Raja Arya Pangiri nyoba nenarik
atine raja-raja sajabane Pajang. Lan sing dilirik kuwi Cirebon. Nalika samana
Cirebon diasta Pangeran Emas sing Jejuluk Panembahan Ratu. Karepe dheweke
ngiket talining kekadangan supaya besuk yen dumadi perang ing Pajang dheweke gelem ngewangi Pajang. Kanggo
karep kang kaya mangkono mulane Putri Harisbaya diwenehake pinangka bebungah
Harisbaya dhewe, satemene ora seneng manawa dipundhut garwa Panembahan Ratu ing
Cirebon. Amarga dheweke isih ngeteni panglamare Angka Wijaya saka
Sumedhanglarang. Nanging dheweke ora bisa suwala , nalika papagan saka Cirebon
wis teka. Dheweke padha nggawa Kreta Kraton kanggo mapak calon garwane Ratu.
lan rempu , Putri Harisbaya wusanane digarwa karo Panembahan Ratu minangka
Ratu dhewe wis kagungan garwa , Putrane Sultan Hadi Wijaya Pajang sing asmane
Panembahan Ratu dhewe ora seneng karo tekane Putri Harisbaya amarga putri
Harisbaya kuwi minangka bebungah Ratu Pajang. Sing mengku pangajab supaya Panemabahan
Ratu gelem ngewangi Pajang manawa dumadi perang mungsuh Mataram. Kamangka
Panembahan Ratu ora sarujuk karo Ratu Pajang sing saiki, malah dheweke
ngenani dhaupe Putri Harisbaya lan Panembahan Ratu kuwi uga tekan ing Kraton
Sumedhanglarang. Prabu Geusan Ulun krungu pawarta mau dadi cuwa penggalihe.
Amarga dheweke rumangsa telat anggone nglamar Putri Harisbaya nalika mapan ing Pajang. Nanging apa gunane nggetune
Prabu Geusan Ulun pranyata ngowahi anggone ngasta pusaraning praja.Mulane ing
sawijining dina nalika Patih Jaya Prakosa lagi ngadhep. Kapeksa Sang Prabu
menapa Wayah Prabu sajak sungkawa ing penggalih?” pitakone Patih Jaya Prakosa.
pangapunten, Sang Prabu.Kula menika sampun sepuh, dados sampun kathah anggen
kula ngraosaken pahit getiring kawontenan.Pramila kula suwun blaka kemawon.”
ngantos dora,Wayah prabu.Ingkang Eyang ngertos liring netra panjenengan mboten
leres,Eyang Patih. Sadaya menika lepat kula piyambak.”
dipun andharaken kemawon perkawisipun supados kula saged atur pamrayogi.!”
midhanget, bilih kula nate meguru dhateng Pajang?”
kula mireng cetha.Nalika semanten kula nembe dumugi”
menika rak garwanipun Panembahan Ratu Cirebon igkang enggal menika ta, Wayah
Eyang Patih.Menapa Eyang pirsa perkawisipun, kenging menapa kanthi dumadakan
saking kabar ingkang kula tampi saking para saudagar. Amargi Arya Pangiri
sanes supadoa Panembahan Ratu kersa paring sabiyantu manawi Pajang pikantuk
menika sami kalih panginten kula,Eyang. Bilih Putri Harisbaya namung minangka
mekatan,Wayah Prabu. Nanging mangke Pajang badhe kecelik, amargi Cirebon badhe
kenging menapa Wayah Prabu ketingal sungkawa? Menapa putri Harisbaya menika
Nalika semanten kula sampun nate janji badhe nglamar piyambakipun manawi kula
sampun jumeneng Nata ing Sumedhanglarang. Emanipun Putri Harisbaya sampun dipun
, damel mendhokoling manah, Wayah Prabu.”
Eyang. Kamangka Kula pengin Putri Harisbaya menika mbenjang dados garwa kula.”
Kula saged ngraosaken saeba gerahing panggalih panjenengan. Menapa kula
Eyang, Pamrayogi panjenengan kados pundi?”
cara inggih kanthi nggecak perang Cirebon.Lajeng ngrebat Putri Harisbaya.”
ngaten kirang sae, Eyang. Kejawi nglanggar paugeraning agami ugi kirang sakeca
manawi kapireng tiyang sanes,mosok perang mung amargi rebutan wanita .”
pundi saupami Panembahan Ratu dipun damel duka?”
runtuhake kawibawanipun Panembahan Ratu minangka Panguwasa Cirebon.”
piyambak ,mertamu dhateng Cirebon. Kanthi pikajeng ngetingalaken bilih samenika
Sumedhanglarang sampun mboten dados reh-rehanipun cirebon malih. Malah sampun
sadrajad kaliyan cirebon. Kanthi mekaten panembahan Ratu badhe lingsem kaliyan
para ratu sanes, sasampunipun ligsem mesthi badhe duka, manawi duka mesthi
menika awakipun piyambak kedah damel benteng langkung rumiyin kangge ngawekani
mbok bilih Cirebon nggecak perang dhateng Sumedhanglarang.”
Eyang Patih. Kula pengin damel Beteng enggal wonten Ing Dayeuhluhur ”
pundi pawadanipun,Wayah Prabu?”
amargi ing Sumedhang larang dereng wonten betengipun.Kaping kalih , Ing
Dayeuhluhur punika wonten Pasiten Kabuyutan ingkang dipun sucekaken.Kacarios
menika kala emben mujudaken panggenan petilasan saking Dahyang Sumedhanglarang.
Dados panggenan kasebat perklu dipun lestarekaken.”
tiganipun,Dayeuhluhur mujudaken lerenging redi, satemah gampil kadadosaken
papan Pertahanan. Langkung-langkung manawi dipun serang mengsah, langkung
mekaten wiwit benjang kedah enggal nyamektakaken para tukang kangge damel
let suwe sabanjure wong-wong padha gawe beteng lan kutha ing Dayeuhluhur. Para
tenaga Ahli lan para tukang dilumpukake didhawuhi gawe beteng lan kuthagara.
kanthi wektu sing ora suwe wis dadi beteng lan kuthagara. Malah alon-alon uga
wis bisa dadi. Kuthagara kuwi sinebut Kuthagara Dayeuhluhur.
Kedhaton Dayeuhluhur wis dadi Sang Prabu Geusan Ulun mundhut pirsa menyang
awit dika dhalah para prajurit lan kawula sampun paripurna anggenipun damel
Wayah Prabu, menika wau awit saking karyanipun kawula Dalem ingkang sami setya
pundi pangrencana ingkang kala emben punika.?”
ngengingi mertinjo dhateng Cirebon lan Putri Harisbaya?”
Awit samenika Sumedhanglarang sampun kiyat betengipun kapara kedhaton wonten
Eyang, manawi mekaten kados pundi manawi bidhal benjang menika?”
kula badhe pamit Kanjeng Ibu rumiyin.”
Wayah, kangge sawetawis wekdal punika kersanipun Kanjeng Prameswari ingkang
sawijining dina kang wis ditemtokake, Prabu Geusan Ulun dhawuh supaya enggal
budhal menyang Cirebon. Saperangan Bregadaning prajurit jadhon-jadhon
dipangarsani dening Sang Prabu. Patih Jaya Prakosa,Senapati Wiradijaya,
senapati Kondhang Hapa lan Senapati Pancarbuwana datan keri padha melu
rombongane sang prabu. Sawetara kuwi panguwasa ing Sumedhanglarang Kaasta
ingkang Ibu Ratu Satyasih maneh nganti baline prabu Geusan Ulun.
para tamu wis tekan Kedhaton Cirebon, dheweke padha tinampa pribadi dening Sang
Prabu Panembahan Ratu lan Sang prameswari , putri Lampok Angroros, Kanjeng Ratu
Pajang. Geusan Ulun rumangsa seneng amarga ora ketemu Putri Harisbaya.
Putri Harisbaya kanthi sesidheman ngulati tamu-tamu saka Sumedhanglarang kuwi.
Dheweke golek keterangan ngenani kahanane Prabu Geusan ulun sing biyen jeneng
Harisbaya rumangsa lega atine amarga dheweke weruh Prabu Geusan Ulun ora
didherekake karo Prameswarine.Malah miturut pawarto Ratu Sumedhanglarang sing
isih enom kuwi durung kagungan garwa. Mulane penggalihe Putri Harisbaya dadi
bombong. Rasane dheweke pengin enggal ketemu Prabu Geusan Ulun. Nanging dheweke
wedi yen ora miturut tatakrama lan paugeraning agama. Sanajan kepiye wae
agung saka Sumedhanglarang disugata dhaharan sing enak-enak lan mujudake
dhaharan sing pinilih .Amarga sing olah-olah para ahli masak ing tlatah
antarane Prabu Geusan Ulun lan Panembahan Ratu lumaku kanthi gangsar, kaya dene
banyu sing mili ing kali.Dheweke padha ngandhakake sesambungane antarane Pajang
lan Mataram sing saya kurang becik.Dheweje sakloron padha sarujuk ora bakal ngewangi
Prabu Panembahan Ratu lan prameswarine nampa tamu saka Sumedhanglarang cacah lima.
andrawina wusanane rampung, sakarone padha marem karo panemune dhewe-dhewe sing
pranyata meh padha. Dina Esuke prabu Geusan Ulun lan andhahane padha siaga bali
Dheweke ngerti manawa Geusan Ulun sak rombongane bakal mulih menyang
Sumedhanglarang. Awit kederenge kepengin nemoni Geusan Ulun. Mulane dheweke
metu saka Kraton Cirebon ngajak embane. Lan dhawuh marang kusir kreta supaya ndherekake
anggone bakal mapagake lakune Geusan Ulun.
Geusan Ulun sapengombyong wiwit ninggalake kuthagara Cirebon, ana sawijining
prajurit caos palapuran manawa lakune ora bisa mbacut amarga dicegat kreta
coba tilikana sapa sing ana njero kreta kencana Cirebon kae !” Pangandikane prabu
pangapunten, Sinuwun. Piyambakipun Putri Harisbaya. Nyuwun pinangih panjenengan
Dalem. Mboten badhe kesah manawi dereng pinanggih”
pundi mangke manawi dados perkawis, Eyang Patih?”
inggih. Keleresan kangge nambani raos kapang.”
ati sing kumesar Prabu Geusan Ulun nyedhaki kreta kencana Cirebon kuwi.Bareng
Sang Prabu nyedhaki kreta kuwi age-age Putri Harisbaya nginguk, lan terus
apa, Dhi Ajeng. Nyegat lakuku?”
dangu anggen kula ngentosi panjenengan wonten Pajang, Ewosemanten panjenengan
tega sanget dhateng kula. Kula kapang sanget, KangMas.”
sing gedhe pangapuramu, Dhi Ajeng. Sakondurku saka Pajang, Rama Prabu sing
gerah santer seda. Aku ngenteni wektu setahun lagi bisa jumeneng nata.”
panjenengan sampun nyelaki janji.Ngendikanipun badhe murugi kula sasampunipun
maneh aku njaluk ngapura, Dhi Ajeng. Sawise aku jumeneng nalendra aku repot
banget amarga kudu ngelar wewengkon lan gawe kedhaton anyar.Satemah ora ana
kula ingkang dados banten, dados garwanipun priyantun ingkang mboten kula
terus kersane sliramu, kepiye?”
badhe ndherek dhateng Sumedhanglarang, Kang Mas”
Ajeng, kaya mengkono kuwi kurang prayoga. Bisa–bisa aku didakwa dadi maling aguna. Amarga nyolong garwane
menawi kula ingkang kesah piyambak menapa ugi kadakwa dados maling aguna,Kang
yen ngono aku ora ngerti, Dhi Ajeng. Coba dak rembuge dhisik karo para
kula ingkang ngrampungi perkawis menika, Sinuwun.” Ature Patih Jaya Prakosa.
Wayah Prabu, Perkawis Kanjeng Putri Harisbaya menika tanggel jawab kula kaliyan
Senapati Pancar Buwana. Kanjeng Putri Harisbaya kabeta dhateng kuthamaya dipun
dherekaken Senapati Wiradijaya.Wayah Prabu dipun dherekake Senapati Kondhang
Hapa lan sawetawis prajurit lajeng kondur kemawon dhateng Dayeuhluhur.”
pundi manawi Cirebon ngawuningani lajeng ngerikaken wadya bala nguyak mriki?”
sapendherek ingkang badhe ngadhepi. Samenika Wayah Prabu lajeng kondur ngrumiyini
ngaten?Kanthi mekaten kula mboten dipun dakwa dados maling aguna, Eyang Patih.”
manawi mekaten kula ngrumiyini, Eyang Patih.” Sabanjure Sang Prabu pamitan karo
katresnane.” Dhi Ajeng Putri Harisbaya, sing gedhe pangapuramu, pun kakang
dhisiki laku tumuju kedhaton Dayeuhluhur.Sabanjure amrih prayogane rembugen
karo Eyang Patih Jaya Prakosa!”
nuwun, Kang Mas. Mugi-mugi tansah manggih wilujeng sedayanipun.”
“Inggih. Perkawis Putri Harisbaya kersanipun
kula kemawon ingkang ngrampungi.”Ature Patih Jaya Prakosa.
Patih ngrasakake saeba kaya ngapa rasane ngati Sang Prabu sing sarwa salah.
kanggone Patih Jaya Prakosa nyolong Putri Harisbaya kuwi minangka kanggo sarana
ngloropake kawibawane Prabu Panembahan Ratu panguwasa Cirebon. Sabanjure kena
kanggo pancadan dumadine perang karo Cirebon. Amarga menang-meneng Patih Jaya
Prakosa wis nyiagakake prajurit sing kuwat , mapan ana tapel watese Kraton
Sumedhanglarang lan Cirebon. Kuwi mau kanggo ngawekani manawa ana serangan saka
luwih wigati saiki nggawa Putri Harisbaya sacepet-cepete menyang sakjabane
wewengkon Cirebon ya ing tapel wates sing kanggo mesranggah para prajurit mau.
Sawanci wanci Cirebon ngerti ilange Putri Harisbaya. Lan terus ngerikake
wadyabala supaya nguyak, dheweke uwis bisa ngadhepi kanthi tenang. Dina
esuke ing Keputren Cirebon dadi geger amarga ilange Putri Harisbaya. Sawijining
Emban kaget nalika ngulati kamare Sang Putri suwung. Ora ana tilas babar pisan
anane Putri Harisbaya. Kabeh para emban cethi padha nggoleki lungane Sang putri
sawijining emban age –age caos palapuran ngenani ilange sang Putri
Harisbaya.Lan wusanane kabar kuwi tekan ngarsane Sang Prabu Panembahan
apa Putri Harisbaya bisa ilang?” pitakone Prabu Panembahan Ratu sing wiwit
ndukani prajurit jaga sing caos palapuran.”Kena apa kowe padha ora bisa njaga?”
ingkang kesah mboten namung Putri Harisbaya piyambak.Nanging kaliyan satunggal
emban tuwin setunggal kusir kreta kencana. Wonten ingkang mangertos bilih
bidhalipun nitih kreta kencana mawi kudha kalih.”
kepengker, nalika Ratu Sumedhanglarang menika tasih nami Angka Wijaya,
aku ngerti, Nanging apa gegayutane karo Putri Harisbaya?”
Prabu mbokbilih ugi wuninga Putri Harisbaya nalika semanten ugi meguru ing
Pajang. Kekalihipun mbok bilih sampun sesambetan katresnan lan mbok bilih
sampun nate prasetya badhe sesemahan. Nanging kasunyatanipun benten. Panguwaos
Ki Gedheng Sumedhanglarang seda. Setahun candhakipun Pangeran Angka Wijaya
kajumenengaken Nalendra Sumedhanglarang. Lan amargi pengaruhipun Ki Patih Jaya
Prakosa, Sumedhanglarang misah saking panguwaos Cirebon.”
amargi karepotanipun ngiataken negari saha ngelar jajahan, Sang Prabu ngantos
supe dhateng Putri Harisbaya. Lha , wekdal semanten ingkang nguwasani Pajang
Arya Pangiri. Arya Pangiri kepengin nyusun kekiyatan kangge ngadhepi Mataram.
aku wis cetha Paman.Pancen satemene aku kurang sarujuk kanthi cara kaya ngono
kanthi mundhut garwa Putri Harisbaya, kersa mboten kersa Gusti Prabu kedah
Kepiyea wae Putri Harisbaya saiki isih dadi garwaku sing sah. Maling aguna kuwi
Ingsun dhawuhake supaya ngrebut baline Putri Harisbaya saka tangane Prabu
dhawuh, Kanjeng Sinuwun. Samenika ugi kula nyuwun idi palilah medal pasilan,
ngerikaken prajurit kudha nguyak plajaripun Prabu Geusan Ulun.”
Wiralodra age-age dhawuh marang Tumenggung Suradipati, supaya mangarsani
prajurit kudha prasasat kaya lakuning jemparing. Ora let suwe wis tekan ing
sawijining papan palerenan nanging sajake lakuning rombongan Sumedhang wis
Tumenggung. Kula nembe kemawon nganda sawenehing ganda wewangi ingkang aneh.
Lan ketingalipun kula sampun nate ngganda wewangi menika.”
mrika ,Kanjeng.”Ature prajurit kuwi karo nuding pernahe papan pasiraman awujud
pancuran banyu sing tumiba sandhuwuring watu. Tumenggung Suradipati age-age
marani papan kuwi. Pranyata gandane padha karo ganda ing
yen ngono kangggo pepeling , manawa awake dhewe nate nganda wangi sing ora
salumrahe mula padha seksenana papan iki bakal dak jenengake Darmawangi.”
awake dhewe wis cukup anggone leren mulane ayo enggal mbacutake laku . Siaga.”
kudha kuwi sabanjure terus mlayu menyang arah Sumedhanglarang. Durung suwe
dheweke padha ninggalake Darmawangi, sabregada prajurit Sumedhang larang wis
Pancar Buwana sing ana ngarep dhewe, capeng methentheng karo nyegat dalan. Ing
sawurine ana para prajurit siaga nggawa tumbak lan pedhang ligan.
ngendi lungane Patih Jaya Prakosa? Jebule dheweke siaga ana papan liya, lan
masrahake panyegatan kuwi marang Senapati Pancar Buwana.
aku jaluk dalan” Getakane Tumenggung Suradipati saka sandhuwuring kudha.
bisa. Arep menyang ngendi lan apa perlumu?”Kandhane Senapati Pancar Buwana
arep nguyak Prabu Geusan Ulun sing wis nyolong Garwane Ratu Gustiku.”
Gustiku Prabu Geusan Ulun ora nyolong. Nanging Putri Harisbaya sing melu
“Emboh ora idhep. Etuk ora etuk dak jaluk
landheping pedhangku!” Kandhane Tumenggug Suradipati, karo mlumpat saka
gigiring kudha. Mobahe kaya manuk sriti nyamber mangsane. Kumlabeting pedhang
kaya dene arep nyigar dhadhane Senapati Pancar Buwana.
sing wis kebak pengalamane kuwi, mlumpat nengen karo nyabetake pedhange marang lengene
serangane bakal diendhani. Dheweke terus mlumpat salto memburi terus mbengok.
prajurit kudha Cirebon terus nyerbu ngrabosa mungsuh ing dharatan. Peperangan
kuwi dadi dedreg. Senapati Pancar Buwana ngadhepi Tumenggung Suradipati kanthi
trengginas.Sanajan kekuwataning awak wis suda kepangan umur nanging taktike
Jaya Prakosa mung nggatekake saka kadohan ing papan sing rada dhuwur.Dheweke
bisa mesthekake manawa Prajurit Cirebon ora bakal kuwawa ngasorake prajurit
mlupat mundur karo aweh tandha supaya prajurit Cirebon
singsote Tumenggung Suradipati. Prajurit Cirebon ngundhakake serangane.Sawise prajurit
sumedhang suda kaprayitnane age-age padha mlumpat mundur lan mlayu ninggalake
Pancar Buwana durung bisa ngalahake mungsuhe, amarga Tumenggung Suradipati wis
ninggalake payudan. Nalika Pancar buwana bakal nguyak playune prajurit Cirebon,
sah diuyak!. “Lajeng?”
mung pucuke para prajurit sing padha nguyak. Bregadaning prajurit satemene isih
ana mburi. Luwih becik awake dhewe terus mundur tekan tapel wates
Kakang Patih.” Kandhane Pancar Buwana karo ndhawuhake para prajurit supaya
nerusake laku menyang Sumedhanglarang. Dene prajurit Cirebon wis ora katon tabete. Dheweke wis
mundur menyang arah Cirebon lan mesthine bakal nglapurake marang Senapati
para prajurit panguyak wis tekan ngarepe Senapati Wiralodra, age-age caos palapuran
ngenani kadadean kuwi. Senapati Wiralodra nyuwun idipalilah marang Sang Prabu
Panembahan Ratu supaya oleh ngrabasa perang menyang Sumedhanglarang. Tanpa
kang cinarita ora kaya lakune Putri Harisbaya karo Senapati Wiradijaya. Nalika
samana wis tekan ing Kuthamaya. Sabanjure Senapati Wiradijaya mapanake Putri
Harisbaya ana kaputren. Lan dijaga rapet dening prajurit pinilih. Ora sadhengah
Prabu Geusan Ulun dhewe wis tekan Dayeuhluhur karo leren ngleremake penggalihe.
Geusan Ulun katon mlaku-mlaku ana sajroning taman dhewekan.Penggalihe isih
mubeng-mubeng kelingan Putri Harisbaya. Wis pirang-pirang tahun dheweke ora bis
ketemu. Ayune rupa saya sumunar, nanging apa kira-kira bisa kapundhut garwa ?
Amarga saiki dadi garwane liyan . Lha rak kuwi jeneng nglanggar
kasusilan?Mulane luwih prayoga manawa dheweke tetep njaga sesambungan kuwi
prabu Geusan Ulun lungguh ana dhingklik dawa ing petamanan. Kaendahane petamanan
Dayeuhluhur wis ora dadi kawigatene. Penggalihe mung tumuju marang sijine
jeneng, yakuwi Putri Harisbaya.”Wah, prayogane aku leren sawetara.”
Prabu terus nyarekake awake ana dhingklik dawa ing petamanan
Katon para menak lan pangeran padha mangayubagya rawuhe. Dheweke padha ngungun
karo panjenengane. Geusan Ulun rumangsa pekewuh. Ana sing ngrasani alon nanging
Ratu Sumedhang kuwi pancen gantheng tenan.”
Geusan Ulun dadi panas bareng dirasani kaya mengkono kuwi. Apa maneh rerasan
kuwi ratu wingit.Delengen bathuke ngemu cahya. Kuwi nandhakake sawijining ratu
Ulun terus nemoni Panembahan Ratu sing wis nunggu ana sasana bojana. Panembahan
Ratu ngaturi tamu-tamune supaya dhahar bebarengan. Geusan Ulun lungguh karo
Patih Jaya Prakosa lan para senapatine telu. Sawetara kuwi Panembahan Ratu
Ratu nepungake garwa prameswarine, Putri Lampok Angroros utawa Kanjeng Ratu
Pajang. Lan panjenengane sing nyugata dhedhaharan marang para tamune.
prameswarine sing dadi kawigatene Geusan Ulun. Nanging pramuladi sing ngladeni
para tamu. Pramuladi kuwi mau ora liya Putri Harisbaya. Iki sing gawe kagete
Geusan Ulun, nganti panjenengane ora bisa kumecap apa-apa. Nalika nyuguhake
dhaharan marang Geusan Ulun,Sang putri njiwit astane Geusan ulun. Geusan
Ulun mbudidaya ngampet mubaling ati. Sentanane papat padha ngerti manawa
prastawa kuwi mujudake kalodhangan sing digunakake Putri Harisbaya kango nemoni
Ulun dhewe wedi manawa kadadean kuwi dingerteni karo Panembahan Ratu, amarga
bisa ngundang bebaya.Geusan Ulun mung ngampet ambegan lan nyoba nguwasani
grenjolaning ati. Dheweke nganggep kabeh iki mujudake pacoban kanggo dheweke.
tatacara dhahar wengi wis rampung, Geusan Ulun rumangsa sayah banget, Gangguan
saka Putri Harisbaya uga wis ora ana. Panembahan Ratu isih ngajak omong-omong
ngenani negara lan majuning negara manca , mligine perkara Kraton Pajang.
Ulun dipapanake ana panginepan kanggo tamu Agung Kraton. Papan kuwi apik banget
lan sarwa komplit. Apa wae keperluane tamu bakal disudiyakake kanthi cepet.
paturon kang empuk, Geusan Ulun ora bisa ngeremake netrane kamangka wayahe wis
sepining wanci wengi kuwi dumadakan ana sawijining pawongan mara nyedhak
Ulun terus tangi, amarga kepengin ngerti sapa wonge. Saya cedhak,saya cetha
Putri Harisabaya saya katon cetha ngegla, dumadakan awake Prabu Geusan Ulun
rumangsa ngoplok kaweden. Amarga wedi dheweke bingung apa sing kudu
kabare Kakang Angka Wijaya?’ Panyapane Sang Putri.
sokur,Kang Mas. Sajake Kang Mas kadhemen.’
ngapa? Apa Kang Mas pengin aku mati nglalu ana kene?’
Ulun bingung banget. Kudu ngandhani kepiye marang Putri Harisbaya iki? Aku kudu
Dhi Ajeng. Lungguha sawetara . Aku dak menyang buri.’
Ulun terus nemoni Patih Jaya Prakosa ing kamar sisih lan ngepasi durung sare. Dheweke
Eyang Patih.Kula nyuwun tulung.Putri Harisbaya samenika wonten kamar kula.
Menapa ingkang kedah kula tindakaken?Malah piyambakipun ngancam badhe nganyut
bingung, perkawis menika ruwet sanget. Kados nedha woh simalakama,manawi dipun
tedha ibunipun pejah, menawi mboten dipun tedha anakipun ingkang pejah.’
Prabu, miturut pemanggih kula, saenipun Putri Harisbaya dipun asta kundur mawon
asta utawi mboten dipun asta, tetep badhe nuwuhaken perkawis ageng.
dhatengipun Putri nilaraken garwa ing wayah tengah dalu, sampun ndadosaken
cubriya ingkang awon. Wayah Prabu badhe kadakwa sampun nyenyamah dhateng Putri
Putri Harisbaya dipun asta dhateng Sumedhang?’
cetha , Panjenengan sedaya kedah wantun ngadhepi serangan prajurit Cirebon,
manawi Putri Harisbaya kabeta dhateng Sumedhanglarang. Nanging sawetawis menika
kula mboten purun kepanggih kaliyan piyambakipun manawi dereng karampungan.’
wusanane ing wengi kuwi uga Putri Harisbaya kaboyong menyang Sumedhanglarang,
kuwi dumadakan ana jambu sing tiba nibani raine Geusan Ulun sing lagi sare ana
dhingklik dawa ing petamanan. Sanalika Prabu Geusan Ulun tangi lan dadi kagete.
aku iki mau nyumpena. Pasumpenanku jebles karo lelakonku dhek wingi nalika gawa
Geusan Ulun age-age nimbali salah sawijining prajurit jaga ing taman.”Prajurit.
kuwi age-age mundur lan nindakake dhawuhe ratu gustine.Ora let suwe Senapati
timbalan Dhawuh,Gusti Prabu?”
Wiradijaya, Kula pengin ngertos pawartosipun ngengingi Putri Harisbaya. Kados
panjenenganipun sampuin dumugi ing kedhaton Kuthamaya, lan sampun dipun jagi
kanthi rapet. Panjenenganipun ketingal saras kemawon. Pasuryanipun katingal
Lajeng dipun awat-awati kemawon, lan sedaya kabetahanipun dipun gatosaken,
nuwun. Piyambakipun kersanipun wonten mrika rumiyin. Lajeng ngengingi Eyang
Patih Jaya Prakosa kaliyan Eyang Pancar Buwana kados pundi kawontenanipun?”
nembe kemawon ngunduraken saperangan Prajurit Cirebon ingkang dipun pangarsani
ngaten, Gusti Prabu.Perkawis Putri Harisbaya, sampun damel dukanipun Prabu
Panembahan Ratu. Panjenengan Dalem kadakwa dados maling aguna.”
sawetara wektu atine tentrem, amarga wis ora mapan ing kuthagara Kraton
Cirebon. Kanthi ati kang kebak ing pengarep-arep dheweke nunggu tekane Pangeran
Angka Wijaya alias prabu Geusan Ulun.Putri Harisbaya nglengganani manawa isih
winengku Prabu Panembahan Ratu Ing Cirebon. Mulane Prabu Geusan Ulun sing
tansah nengenake marang kasusilan, ora kersa nemoni.
Putri dikancani karo sawijining Emban saka Cirebon. Dheweke lila legawa
dherekake bendarane mau, ora ngelingi apa kang bakal kelakon.Bakune dheweke
padha ngentekake wektu sadina-dinane ana ing taman kaputren lan kadhang-kadhang
dodol sing mikul kranjang loro nganggo pikulan kayu.
dodol mau katon leren ana sakjabaning pager keputren.Sajake dheweke kesayahen.
Dheweke leren ana sangisore wit trembesi sing gedhe ngrembuyung godhonge.Ana
ing oyoding trembesi kuwi dheweke nglungguhake bokonge.
“Biyung Emban, apa dodolane bakul sing leren kae?”
mangertos Gusti Putri. Menapa kula perlu taken?”
, Biyung Emban. Coba takona dhisik.”
Kunthi age-age metu saka palataraning Keputren, lan dheweke ditakoni salah
sawijining prajurit jaga. Bareng wis diwenehi katerangan, Emban Kunthi oleh
metu. Pranyata dheweke kuwi wong bakul pepedha. Bakule kuwi isih enom lan sajak
kesayahen amarga mentas mlaku adoh. Kunthi tumuli caos palapuran marang
putri,tiyang menika sadeyan pepedha.”
pepedha?Kuwi kesenenganku Biyung Emban.Tukuwa sawungkus utawa rong wungkus!
Sasuwene ana kene aku durung nate dhahar pepedha.”
Kunthi age-age mundhutake pepedha kanggo Gusti Putrine. Dheweke tuku rong
priyantune ayu sanget nggih,nanging kok kula ngungun ing atase Putri Kraton kok
remen ulam pedha, nggih ?”
mboten Pak.nyuwun pangapunten kula klentu.” Sawise
mbayar Emban Kunthi age-age mlebu maneh menyang kaputren karo nggawa wungkusan
pepedha cacah loro. Dene bakul kuwi isih ngulati Emban Kunthi sing lagi mlaku lan Putri Harisbaya sing ana ing kori
ngarep kaputren, ngedoli Emban Kunthi .
genah cetha.” Panggresahe bakul pepedha karo mlaku ninggalake papan kuwi.
”Putrine ayu, lencir kuning, senengane pepedha, wiwit ana Cirebon. Ateges putri
kuwi Putri Harisbaya sing dicolong Prabu Geusan Ulun. Pranyata dheweke mapan
ana kene. Emane sing jaga akeh lan rapet. Ora saben wong bisa mlebu Kaputren.”
pepedha kuwi pranyata dudu wong saka Sumedhanglarang. Amarga dheweke terus
lunga ora nawakake pepedha maneh. Dheweke mlaku banter tumuju menyang arah
sing ngawat-awati Putri Harisbaya oleh palapuran saka prajurit jaga. Manawa
Putri lagi wae tuku pepedha saka sawijining bakul sing liwat.
Gusti Wiradijaya.Cetha sanget Gusti Putri utusan Emban Kunthi mundhut pepedha.”
lumrah yen kene ana wong dodol pepedha?”
kudune bakul kuwi dilacak saka ngendi asale.”
prajurit, pepedha arang banget didol ana wewengkon Sumedhanglarang. Amarga sing
akeh pepedha kuwi ing pesisir elor kaya dene Cirebon. Aku cubriya manawa bakule
kenging menapa tiyang Cirebon mboten pikantuk sadean wonten mriki?”
mesthi wae oleh. Nanging perkarane saiki awake dhewe lagi mugsuhan karo
Cirebon. Dadine kudu waspada. Kudune kowe nyandhet uwong kuwi nganti aku teka.”
nyuwun pangapunten,Kanjeng. Kula lepat.”
wis. Besuk maneh kudu ngati-ati lan waspada. Aku percaya manawa bakul kuwi pengin
Kanjeng. Kula ngrumaosi lepat amargi bodho kula.”
wis. Perkara iki aja dicritakake wong liya, dak uruse wae.”
Kanjeng. Tiyangipun tasih enem ngangge caping werni ijem. Mikul kranjang kalih,
Wiradijaya age-age nguyak bakul pepedha sing mentas ninggalake kaputren. Dheweke
nyuyak ijen. Saben weruh wong dodol sing mikul kranjang loro ditliti, nanging
ora ana sing duwe ciri-ciri kaya palapurane prajurit jaga.
mengkono Senapati Wiradijaya tetep nguyak menyang arah Cirebon. Nalika tekan
ing kampung Serang dheweke weruh bakul sing nggawa pepedha. Age-age dheweke
bakule pepedha.Aku tuku.”Bengoke Wiradijaya.
pepedha kuwi kaget. Dheweke noleh ngulati Senapati Wiradijaya kaya sing wis
nate diweruhi. Nanging ana ngendi?Wusanane dheweke kelingan manawa wong kuwi
nate dingerteni nalika mertamu ana Cirebon. Bakul pepedha kuwi age-age mlayu.
Dheweke ngerti manawa sing nguyak kuwi sawijining punggawa Kraton Sumedhanglarang.
Nanging mlayune rendhet amarga kabotan gawan. Mulane dheweke terus nyuntak pepedhane
ana papan sing akeh pasire, pepedha kuwi pating bececer ana ing wedhi utawa
kepleset tiba kelangan burone lan sing tinemu mung pepedha sing pating bececer
ana pasir. Mulane dheweke menehi jeneng papan kuwi Pasirpedha.
nguyak maneh. Nalika tekan desa Situraja , Wiradijaya ketemu karo Patih Jaya
menyang ngendi, Dhi?” Pitakone Patih Jaya Prakosa.
ora kleru saka Cirebon.Dheweke wis kasil ngerteni Putri Harisbaya ana ing
, yen ngono kudu dicekel.Supaya ora bisa palapuran menyang Cirebon”
Kakang. Saiki ayo diuyak saka rong arah.Kakang saka sisih tengen ,aku saka sisih
Kandhane Jaya Prakosa karo mlayu saka sisih tengen banter banget.Sawetara kuwi
Wiradijaya mlayu saka sisih kiwa. Ora let suwe Jaya Prakosa nemokake pawongan
mlayu rindhik-rindhik lan ketok was sumelang. Bola bali dheweke noleh memburi
Prakosa tambah ngandel manawa wong kuwi sing bakal diuyak. Dheweke age-age
ngecakake aji Bayu Sena sing katiyasane bisa mlayu prasasat lakuning angin.
nganti sakedheping netra bakul kuwi wis bisa kabanda.
Kanjeng.”Wangsulane bakul saka Cirebon kuwi.
ngapusi!. Kowe mau rak dodol pepedha ta?”
leres pancen kula sade pepedha.”
ora ngaku kowe dak jepitake ana wit debogan iki!” Kandhane Jaya Prakosa karo nyelehake awake wong kuwi ana ing
Patih Jaya Prakosa nyekel bakul iwak pedha
kabanda terus dijepitake ana ing antarane wit gedhang loro. Wiradijaya
kuwi Wiradijaya teka lan terus nyedhaki. Sabanjure wong loro kuwi padha
nalika Patih Jaya Prakosa lan Senapati Wiradijaya padha rembugan, bakul iwak
wis padha rampung olehe rundhingan burone wis ora ana. Terus digoleki mrana
Wiradijaya kanggo pengeling-eling , manawa awake dhewe nate nyekel mata-mata
lan dak sela ana wit gedhang iki. Mulane seksenana papan iki bakal dak paringi
sabanjure kepiye.Burone diuyak maneh apa ora?”
sah diuyak,Dhi . Kareben dheweke caos palapuran marang Prabu Panembahan
Ratu.Kanthi mangkono bakal dumadi perang gedhe antarane Cirebon lan
Sumedhanglarang. Lan awake dhewe bisa males ukum marang Cirebon sing wis
yen mengkono aku sarujuk. Aku wis getem-getem pengin mateni prajurit Cirebon
saakeh-akehe. Sokur bage bisa ngrubuhake Cirebon.”
saiki bali wae menyang Dayeuhluhur, caos palapuran marang Gusti Prabu Geusan Ulun.”
Patih Jaya Prakosa lan Senapati Wiradijaya padha mulih menyang Sumedhanglarang.
bakul pepedha bisa uwal saka bebandane, dheweke mlayu lan nalika samana wis
tekan Kraton cirebon. Dheweke age-age caos palapuran menyang ngarsane Senapati
pawartane Prajurit sandhi, sawise kowe menyang Kraton Sumedhanglarang?”
Kanjeng, pangestu panjenengan kula saged uwal saking bebandanipun Patih jaya
terus piye ngenani anane Putri Harisbaya?”
Kanjeng miturut panaliten kula. Pranyata leres bilih Putri Harisbaya saestu
dipun beta dhateng kuthamaya.Panjenenganipun kapapanaken wonten sasana Kaputren
, matur nuwun. Dadi yen ngono awake dhewe duwe alesan bakal ngrabasa menyang
Sumedhanglarang.”Kandhane Senapati Wiralodra.”Saiki kowe lerena dhisik .
let suwe prajurit sandhi kuwi wis tekan ing bangsal kaprajuritan lan Senapati
Senapati Wiralodra, bakal caos palapuran apa?”
palapuran saking prajurit sandhi , bilih Sang Putri Harisbaya samenika mapan
yen mangkono bener lamun garwaku Putri Harisbaya dicolong dening Prabu Geusan
kaping pindho, Sumedhang larang gawe dadakaning perkara. Sepisan dheweke wani
misah saka Cirebon, lan kapindho iki dheweke dadi maling aguna, nyolong garwaku
wis entek kesabaranku. Dina iki uga siyagakna para prajurit segelar sepapan.
Kanggo ngrabasa Sumedhanglarang.Yen perlu njaluk bantuan saka Banten.”
Wiralodra age-age nglumpukake para Tumenggung lan Wiratamtama. Sabanjure
dheweke kadhawuhan gawe senapati anyar cacah telu. Senapati anyar kuwi
Tumenggung Suradipati, Tumenggung Wangsadireja lan Tumengung Tohpati. Para
Senapati kadhawuhan nglumpukake para Tumenggung, para Tumenggung nglumpukake
para Wiratamtama, lan para Wiratamtama nglumpukake para Prajurit.
candhake Kraton Cirebon katon rame. Ana sing nyiyagakake sangu pangan, ana sing
nyiyagakake tendha kanggo mesanggrah lan liyaliyane. Dene para prajurit padha nyiyagakake
perabot perang kaya ta panah, tumbak, pedhang, keris lan tameng. Seminggu
anggone tata-tata wis rampung. Panglima Wiralodra dhewe sing bakal mangarsani
para prajurit padha tata-tata ubarampene perang kanggo ngrabasa menyang
Sumedhanglarang, Sawijining Prajurit nunggang kudha ninggalake kutha Cirebon
kanthi kesusu. Dheweke milih dalan sing arang diliwati pawongan.
trengginas Wong nunggang kudha kuwi nggebrakake jarane menyang arah mangulon.
dheweke kuwi prajurit sandhi Sumedhanglarang. Dheweke bakal caos palapuran
marang prabu Geusan Ulun utawa Patih Jaya Prakosa. Ngenani siyagane Prajurit Cirebon sing bakal
suwe anggone Prajurit Sandhi mlayu nitih kudha, wayahe wis sore dheweke tekan
tapel watese Sumedhanglarang. Sanajan sayah awake, nanging dheweke tetep kudu
Senapati Pancar Buwana isih mesanggrah ana tapel watese negara, mulane Prajurit
caos palapuran apa, Prajurit Sandhi ?”
ingkang badhe ngrabasa dhateng Sumedhanglarang. Piyambakipun sampun nyiyagakake
gungungipun wonten 2000 prajurit. Ingkang badhe mangarsani, Senapati Wiralodra piyambak. Lajeng ingkang pinangka
pangesuhing prajurit, Tumenggung Suradipati, Tumenggung Wangsadireja lan
palapuranmu cetha banget,Prajurit sandhi, Aku matur nuwun banget lan kowe
sandhi kuwi age-age lunga lan Senapati Pancar buwana terus njupuk kulit kanggo gawe layang palapuran
Wengi kuwi uga layang saka Senapati Pancar Buwana digawa menyang Dayeuhluhur
dening sawijining tumenggung sing bisa dipercaya, yakuwi Tumenggung Baskara.
nitih kudha pinilih, Tumenggung Baskara mlayokake jarane menyang arah kuthagara
Dayeuhluhur. Dheweke kepengin ngaturake nawala kuwi menyang Sang Prabu Geusan
Ulun piyambak utawa menyang Patih Jaya Prakosa.
esuke Tumenggung Baskara wis tekan watese kuthagara Dayeuhluhur lan sadhela
Baskara terus mlaku tumuju menyang sasana sumewa ing ngarsane Sang Prabu Geusan
Ulun. Dheweke terus ngaturake nawala saka Senapati Pancar Buwana marang Patih
Jaya Prakosa sing lagi seba. Nalika samana pepak andher para nayaka Kraton
Kondhang Hapa, Senapati Wiradijaya lan saperangan para sentananing ratu.
saka Senapati Pancar Buwana kuwi dirembug bebarengan. Patih Jaya Prakosa sing
“Ingkang minulya, Gusti Prabu Geusan Ulun, keparengna
mitados dhumateng kula tuwin para Senapati kangge mbetengi negari
Sumedhanglarang. Kula sadaya badhe ngadhepi mengsah kanthi sawetahing jiwa raga
sampun ngantos kuwatos. Kula pitados mengsah mboten kuwawi mlebet dhateng
wewengkon Sumedhanglarang. Menapa malih dumugi ing Kuthamaya tuwin
,Eyang Patih Jaya Prakosa. Kula dhawuhaken wiwit wekdal menika, supados
ngerikaken wadyabala njagi tapel watesing Sumedhanglarang. Sampun ngantos
negarane bakal diserang mungsuh, para kawula padha rumangsa kuwatir. Nalika
kuwi saperangan kawula lagi padha ndandani pasar. Nanging bareng krungu kawula
liyane padha gumruduk dadi prajurit manasuka, mulane gawean ndandani pasar
terus ditinggal lunga ngono wae. Dheweke ora nggatekake pasar sing lagi
didandani. Lan nganti saiki papan kuwi sinebut Kamnpung Darangdan.
Patih Jaya Prakosa piyambak. Budhal tumuju menyang tapel watese negara
Prajurit sing dipangarsani Patih Jaya Prakosa lan saperangan prajurit manasuka,
mlaku tekan ing tapel watese negara Sumedhanglarang-Cirebon. Ing kono ana papan
Cirebon nalika samana uga wis tekan tapel watese negara Sumedhanglarang
Cirebon.Dheweke padha mesanggrah ing papan kuwi, sing lete mung udakara 1000
meter. Gunggunge prajurit Sumedhang sajake wis bisa ngimbangi kekuwataning
Sumedhanglarang wis padha siaga nggawa tombak pating crangah sing di pangarsani
Senapati Pancar Buwana. Ing sawurine ana pasukan sing dipangarsani Patih Jaya
penjawat kiwa , katon Senapati Wiradijaya sing ngadeg kanthi gagahe. Ing
penjawat tengen , bregadning prajurit diasta dening Senapati Kondhang Hapa.
cetha ing kono katon pucuke tombak prajurit diasta Senapati Tohpati, Ing
sawurine Panglima Wiralodra, Penjawat kiwa dipangarsani Senapati Suradipati. Sawetara
ing penjawat tengen dipangarsani dening Senapati Wangsadireja.
parajurit sing bakal padha perang kuwi imbang. Panglima perang age-age menehi
Prakosa wis aweh sasmita kanthi pedhang diacungake munggah mengarep bebarengan
karo acungane pedhange Wiralodra saka Cirebon. Lan prajurit loro-lorone padha
pecah ing sandhuwuring lemah jembar lan bawera. Sakarone mujudake prajurit sing
wis digembleng kanthi becik , satemah peperangan wektu kuwi tinemune rame
wis padha wiwit tumiba, saperangan ana sing tatu awake. Senapati Tohpati wis
ngrangsek menyang ngarep mbabati prajurit rucah. Weruh kahanan kaya gono
age-age Senapati Pancar Buwana mlumpat maju. Prajurit Cirebon sing
ngalang-alangi lakune dibabat kanthi rosa lan pener.Ora let suwe Senapati loro
kuwi padha adhep-adhepan.Tanpa tedheng wigah-wigih senapati kuwi padha perang
tandhing siji mungsuh siji. Kebeneran dheweke padha duwe ilmu sing imbang.
penjawat kiwa Senapati Wiradijaya wis maju nembus barisane prajurit Cirebon.
Ing sangarepe wis diadhang Senapati Wangsadireja.Tanpa adu tutuk maneh ,dheweke
banget. Perang tandhing kuwi uga katon imbang amarga sakarone padha satataran. Angel diarani endi sing bakal menang
penjawat tengen prajurit Sumedhanglarang, wis maju senapati Kondhang Hapa sing
terus ditampani karo Senapati Suradipati.Dhek wingi Senapati Suradipati wis
adhep-adhepan karo Senapati Pancar Buwana.Saiki adhepadhepan karo Kindhnag
kuwi pecah kanthi gayeng. Kekuwatan loro sing padha tangguhe , mulane dheweke
padha ora bisa ngrangsek maju. Padha-padha perang ing panggonan, ora bisa obah.
sandhuwuring gunung cilik ana sawijining wong lanang ngaggo jubah sing ngawasi
peperangan kuwi kanthi kebak kawigaten. Saben ana korban sing tiba, dheweke
ngelus dhadha. Dheweke banget nggetuni dumadine perang kuwi. Akeh prajurit
kekuwataning prajurit, dheweke bisa mesthekake manawa karo-karone ora gampang
bisa ngalahake. Manawa kadadean kaya ngono kuwi nganti pirang-pirang dina, bisa
dipesthekake manawa bebanten prajurit saya akeh. Bebanten kanggo sapa lan
kanggo apa?Manawa mung rebutan wanita, kebangeten, kuwi ora jumbuh.
kudu tumindak, supaya peperangan iki ora kebacut-bacut.” Panggresahe lirih.
pawongan lanang sing umure udakara 30 tahun kuwi? Lan kena apa dheweke ora
lanang sing nganggo jubah kuwi ora liya Pangeran Wirasuta, adhine ragil
Panembahan Ratu sing biyen dijuluki Pangeran Emas. Dheweke ora lila manawa
Pangeran Wirasuta mikir lan terus nemokake cara sing luwih prayoga kanggo
kudu menyang Kutharaja Sumedhanglarang. Perkara iki kudu dirampungake kanthi
becik. Wiwitane aku bakal nemoni Prabu Geusan Ulun, bakal dak takoni kersane
satemene kepiye. Sabanjure aku uga pengin nemoni Putri Harisbaya supaya ngerti
aku bakal matur marang Kakang Mas Panembahan Ratu. Muga –muga iki mengko
mujudake cara bisane peperangan kuwi karampungan. Kepiyea wae karampungane
perkara kanthi peperangan kuwi dudu mujudake cara sing prayoga, nanging malah
bisa nuwuhake perkara liyane. Wah kok kebangeten temen Perang Rebutan putri“
marang sawijining kawula. Bareng takon ngenani kedhaton pawongan kuwi tuwuh
rasa cubriyane. Pangeran Wirasuta nglengganani , amarga kahanan perang kaya ngene. Ora mokal manawa saben pawongan
wajib dicubriyani. Mbok manawa didakwa sawijining mata-mata Cirebon.
Pangeran Wirasuta ora takon maneh. Sabanjure dheweke nggoleki dhewe sesidheman
. Nganti wusanane tekan ngarep Kedhaton Dayeuhluhur.
kuwi digawe saka kayu-kayu sing bakoh lan awet. Payone sirap saka Kalimantan .
Betenge bakuh kukuh. Manawa direbut saka njaba , bakal kangelan amarga beteng
kuwi. Beteng kuwi mung bisa diserang saka ngarepan amarga sakiwa tengene
mujudake jurang jero lan mburine mujudake pegunungan julek.
Prabu Geusan Ulun pinter anggone milih papan Kuthagara , ing sawijining papan
sing diayomi dening alam. Beda banget karo Cirebon sing kuthagarane mapan ing
Prajurit sing weruh tekane pawongan lanang ngango jubah kuwi dadi was sumelang.
Sapa satemene pawongan kuwi?Apa dheweke sawijining tamu?Apa mata-mata saka Cirebon?
kuwi bingung. Beja wae nalika kuwi ana sawijining Wiratamtama sing nyedhak,
pangapunten, Kanjeng. Wonten tiyang jaler ngangge jubah wonten ngajeng
Kedhaton, menika tamu menapa sanes?”
kuwi age-age nyedhaki Pangeran Wirasuta lan nakoni kanthi trapsila. Dheweke
pangapunten, Raden. Ketingalipun Raden sanes priyantun ngriki?. Menapa ingkang
inggih Kisanak. Kula saking tlatah wetan. Kula badhe sowan Kanjeng Sinuwun
Kisanak. Kanjeng Sinuwun samenika wekdal wonten Kedhaton, namung menapa
kepareng manggihi menapa mboten kula mboten mangertos.”
inggih mboten dados menapa. Panjenengan aturaken kemawon bilih kula Ragil
badhe kula aturaken Sang Prabu.Ewa semanten mboten prayogi nengga wopnten
ngriki. Sumangga kula aturi lenggah wonten sasana pangrantunan.”
Pangeran Wirasuta didherekeake menyang sasana pangrantunan. Dene Wiratamtama
kuwi age-age caos palapuran menyang ngarsane Sang Prabu Geusan Ulun.
samana Sang Prabu Geusan Ulun lagi nampa palapurane para Tumenggung ngenani
lumampah imbang, Sinuwun.Mbok bilih pinten-pinten dinten menika dereng saged
aku ora kepengin peperangan iki nganti kebacut-bacut, nanging kepiye carane
pangapunten, Sinuwun. Kula sumela atur.”
paseban jawi wonten tamu ingkang badhe sowan paduka.”
Ragil Wirasuta,namung ngaten Sinuwun.”
aja...dheweke Pangeran Wirasuta. Ya aturana kanthi urmat supaya enggal mlebu!”
mudha kuwi tersu mundur lan ngaturi Pangeran Wirasuta supaya enggal ngadhep.”
nuwun, Sunuwun. Kula ingkang sowan.”Ature Wirasuta.
pangapunten, kula sowan mboten katimbalan.”
mboten dados menapa Pangeran, Wilujeng rawuh ing Sumedhanglarang.”
panjenengan wilujeng lampah kula,Sinuwun.”
anggenipun lenggah. Lajeng wonten kersa menapa keraya-raya tindak
Sinuwun,betek-betekipun kula nuruti pepenginan suci.” “Pepenginan
ingkang suci kados pundi kersanipun, Pangeran.?”
Cirebon menika enggal rampung, mboten kelajeng-lajeng.”
ngawontenaken bedhamen ing antawisipun Sang Prabu kaliyan Kangmas Panembahan
kula piyambak ugi mboten remen wontenipun peperangan menika. Kula ugi rumaos
lingsem kanthi kadadosan menika. Nanging kados pundi malih.Pangeran.”
nuwun ,Sinuwun. Ateges kula mboten ngrekaos pados marginipun bedhamen. Kula
kepengin supados Sang Prabu kersa bedhamen kaliyan Cirebon.”
menapa Cirebon purun bedhamen kaliyan Sumedhanglarang.”
menapa mboten, sauger underaning prekawis dipun tuntasaken.”
pemanggih kula ingkang dados underaning prekawis menika Putri Harisbaya,
Kangmas Panembahan Ratu kaliyan Sang Prabu piyambak. Putri Harisbaya ngantos sapriki
tasih garwanipun sah Kangmas Panembahan Ratu. Nyolong Putri Harisbaya sami
mawon kaliyan ngloropaken kawibawanipun ratu Cirebon. Lan kanggene Putri
Harisbaya piyambak dados garwanipun Kangmas Panembahan Ratu menika mujudaken
kadadosan ingkang kalentu , amargi kasunyatanipun mboten samidene tresna.”
kula rumaos getun ngengingi perkawis menika. Namung manawi kadakwa nyolong
Harisbaya piyambak ingkang dherek dhateng Sumedhanglarang.”
menawi ingkang dipun dhereki mboten kersa, tentu mboten saged dumugi ing
ngriki. Rak inggih ngaten ta?”
kula ngrumaosi lepat. Lajeng kados pundi?”
Kangmas Panembahann Ratu kedah megat Putri Harisbaya langkung rumiyin. Lajeng Supados
penggalihipun mboten cuwa lan kawibawanipun mboten kirang, kedah dipun lintoni.”
lintoni pasiten ingkang jumbuh, umpaminipun setunggal desa ing Majalengka.
awrat sanget, amargi pasiten menika dipun darbeki mawi pangurbanan.”
perkawis ingkang ageng, Sang Prabu. Sang Prabu kedah ngurbanaken pasiten kangge
lintunipun Putri Harisbaya, tanpa ngurbanaken kawibawanipun Ratu Cirebon.
, manawi pancen sadaya wau kangge bedhamen ingkang langgeng kenging menapa
mboten sarujuk. Pancen sadaya menika mbetahaken pangurbanan. Wonten tetembungan
manawi panjenengan Sarujuk. Ingkang salajengipun sumangga manggihi Putri
badhe nyuwun supados Putri Harisbaya nyerat nawala katur Kangmas Panembahan
Ratu. Ingkang suraosipun nyuwun supados piyambakipun dipun pegat kemawon.”
Kanthi mekaten wonten alesanipun Kangmas Panembahan Ratu megat piyambakipun.
Lan Serat talak dipun lintoni mawi pasiten setunggal desa ing Majalengka.”
kula sarujuk.Lajeng mbenjang menapa manggihi Putri Harisbaya?”
cepet langkung sae. Lan peperangan menika enggal dipun kendeli, supados mboten
tambah bebanten malih.Sesambetan Sumedhanglarang kaliyan Cirebon badhe wangsul
dinten samenika ugi sumangga bidhal dhateng Kuthamaya , manggihi Putri
Harisbaya. Amargi Putri Harisbaya samenika cumondhok ing Kuthamaya.”
kuwi uga Prabu Geusan Ulun sapengombyong lan Pangeran Wirasuta budhal menyang
Kuthamaya. Dheweke njujug ing Sasana kaputren Kuthamaya.
Harisbaya nemoni tamuni loro ing pendhapa Kaputren. Sanajan dandane mung
prasaja, nanging ayune katon sumunar. “Kula
nuwun, Putri Harisbaya.”Ngendikane Pangeran Wirasuta.
pangapunten,Putri. Kula tebih-tebih saking Cirebon saperlu ngupadi bedhamen ing
antawisipun Sumedhanglarang kaliyan Cirebon.”Kandhane Wirasuta.
menika, ingkang kula suwun.”Wangsulane Harisbaya.
sampun dipun wuningani bilih peperangann menika kathah ruginipun katimbang
bebathenipun.Kajawi pangurbanan jiwa raga bandha donya ugi thukuling dendham
ingkang dados underaning perkawis menika, Putri Harisbaya piyambak, Sinuwun
Prabu Geusan Ulun lan Kangmas Panembahan Ratu.”
wekdal menika Kangmas Panembahan Ratu maringi Serat pegat dhumateng Gusti Putri
sampun rampung. Rak inggih ngaten ta?”
namung badhe nyuwun pirsa, menapa Gusti Putri Harisbaya sampun mboten kersa
mboten gerah penggalih manawi dipun pegat?”
, menawi mekaten kula caos eguh pertikel.Samenika Gusti Putri damel nawala
kedah mekaten marginipun kula badhe damel.”
samenika kula tengga. Sumangga kula aturi enggal nyerat nawala katur Sinuwun
Panembahan Ratu.Ingkang suraosipun nyuwun kaparingan talak”
wektu Sang Putri Harisbaya nulis layang tumuju marang Prabu Panembahan Ratu ing
ati sing kumesar sang Putri Harisbaya nulis layang. Manawa Sang Prabu
Panembahan Ratu nyarujuki mesthi jejodhohane karo Prabu Geusan Ulun enggal
dalan sing luwih prayoga kuwi isih ana. Awake Putri Harisbaya rumangsa dadi
Geusan Ulun tuhu sawijining ratu kang ambek utama, sing ora wani gepok senggol
karo Putri Harisbaya. Dheweke banget anggone jaga dhiri supaya ora asring
ketemu, kapara malah mapan ana papan sing seje. Kabeh mau ditindakake supaya
layang kuwi rampung, age-age dipasrahake marang Pangeran Wirasuta.
Gusti Putri. Mugi-mugi Sinuwun Prabu Panembahan Ratu kersa ngudaneni panyuwun
Mugi-mugi Sang Prabu tinarbuka manahipun satemah kersa maringi serat talak
dhisik Dhiajeng, Muga –muga gegayuhane awake dhewe bisa enggal kaleksanan.”
kembeng-kembeng waspane Putri Harisbaya. Kaya-kaya pengin njerit atine ngenteni
Ratu Sumedhanglarang mlaku alon-alon ninggalake Kuthamaya. Bareng lakune tekan
ing prapatan dalan Pangeran Wirasuta nyuwun idi palilah bakal mulih menyang
Cirebon. Dene Prabu Geusan Ulun mulih menyang Dayeuhluhur.
Pangeran Wirasuta nimnggalake Sumedhanglarang tumuju menyang Cirebon gangsar
ora ana alangan sawiji apa.Ora let suwe dheweke wis tekan Kedhaton Cirebon.
leren, Pngeran Wirasuta mbudidaya ngadhep Kangmase, Prabu Panembahan Ratu
metune para Wiratamtama. Mesthine kabeh mau gegayutan karo anane peperangan
prajurit sing gugur ana payudan lan sing padha tatu oleh pangupakara sing
becik.Sajake cacahe prajurit bakal ditambahi,, supaya peperangan kuwi cepet
ora kena dibacutake, kudu ana karampungan sing gumathok. Lan besuke ora
age-age mlebu ing sasana sumewa. Kepeneran Sang Prabu lagi lenggah rembugan karo
Kahanane ing payudan, Wiratamtama?” Pitakone Sang Prabu panembahan Ratu marang
pangapunten, Sinuwun. Swasana tasih kados kala wingi. Mboten wonten ingkang
saged ngasoraken mengsahipun. Prajurit Sumedhanglarang pancenn kiyat. Nanging
prajurit Cirebon ugi awrat dipun trobos. Kekalihipun sami-sami kiyatipun.”
yen mangkono prayoga ditambahi cacahe prajurit , supaya enggal bisa ngalahake
dhawuh, Sinuwun. Kula enggal badhe nglempakake para prajurit pilihan supados
“Ayo Dhimas Wirasuta . kapara cedhak
“Apa pisowanira bakal sabiyantu Pun Kakang, perang
pangapunten, Kangmas Prabu. Kula mboten badhe ngrencangi perang”
ora . Lha kuwi rak wajib tumrape Si Adhi.”
suwun peperangan menika dipun kendeli, Kangmas Prabu. Amargi badhe tuwuh
ngapa ,Dhimas. Perang iki gegayutan karo kawibawanku.”
mangertos, Kangmas Prabu. Ewasemanten saksae-saenipun memengsahan,
bener. Nanging dheweke sing wis ndhisiki golek perkara. Nyolong garwaku Putri Harisbaya.”
sadaya wonten alesanipun, Kangmas Prabu.”
menang –meneng Si Adhi wis nganakake panaliten?”
yen Si Adhi pirsa apa underaning perkara ,Dhimas.”
piyambak pirsa , manawi Putri Harisbaya menika mujudaken pisungsung saking Arya
Pangiri Pajang dhumateng Kangmas Prabu. Pikajengipun supados Pajang pasekuthon
kaliyan Cirebon. Mliginipun manawi Pajang ngadhepi mengsahipun.”
Kangmas Prabu mundhut garwa Putri Harisbaya, ewasemanten mboten dipun kantheni
raos tresna tinresnan. Namung sadremi netepi wajib supados mboten wonten
menika, Putri Harisbaya sampun sesambetan katresnan kaliyan Pangeran Angka
Wijaya. Ingkang samenika jumeneng nalendra ing Sumedhanglarang jejuluk prabu
Putri Harisbaya kersa dhateng Cirebon amargi kapeksa dening Ratu Pajang.”
mekaten, peladosanipun dhumateng panjenengan mboten ngremenaken ing penggalih.”
nalika Prabu Geusan Ulun mertamu dhateng Cirebon, Katresnanipun ingkang sampun
kependhem temah kagigah malih. Thukul tekadipun dherek Geusan Ulun dhateng
nyuwun pirsa, namung kula suwun dipun wangsuli kanthi tulusing
kados pundi manawi Putri Harisbaya nyuwun pegat?”
Kepiye ya? Pancen prayogane dak pegat wae.”
bener, Sauger metu saka karepe Putri Harisbaya dhewe.”
Putri Harisbaya sampun dipun pegat. Menapa peperangan badhe dipun lajengaken?”
, mesthi wae ora. Amarga sing dadi perkara kuwi Putri Harisbaya isih dadi
ratu ora ngerti kekarepane Wirasuta sing satemene. Nanging penemune kabeh mau
Prabu, sejatosipun wiwit nalika peperangan dipun adani, kula sampun migatosaken
lampahing peperangan. Kula tingali mawi netra kula piyambak bilih peperangan
menika imbang. Mboten wonten ingkang kawon, ugi mboten wonten ingkang mimpang.
Saumpami mimpang mesthinipun kathah bebantenipun, langkung-langkung manawi
awit saking punika kados pundi saumpami peperangan menika dipun kendeli lan
ngawontenaken bedhamen kemawon kaliyan Sumedhanglarang. Kangmas Prabu tentu
pirsa Sumedhanglarang menika kala emben sae sesambetanipun kaliyan Cirebon.
Ewasemanten kenging menapa namung perkawis wanita kemawon temah dados
peperangan. “Ya saiki aku ngerti karepmu. Saiki aku kudu
kula suwun dipun waos serat menika rumiyin!”
Prabu tumuli maca layange Putri Harisbaya. Sabanjure ditaliti apa kekarepane.
Layang panyuwunan marang Panjenengane , supaya Putri Harisbaya dipegat. Amarga
bakal dak udaneni panjaluke. Nanging saka ngendi Dhimas oleh layang iki?”
nembe kemawon saking Sumedhanglarang lan kepanggih kaliyan Sang Putri.Kula
nyuwun pirsa ngengingi tekadipun. Pranyata pancen leres , piyambakipun mboten
saget nglajengake jejodhohanipun kaliyan Kangmas Prabu.”
yen ngono, becike nglereni peperangan luwih dhisik.”
mboten cuwa mbenjangipun, Kangmas Prabu?”
manawi mekaten samenika Kangmas Prabu damel nawala dhawuh dhateng Senapati
Wiralodra supados ngunduraken prajurit saking tapel wates negari.Perang dipun
kendeli , lan perkawis menika sampun dipun sarujuki Geusan Ulun.”
yen mangkono dak tulise layange.”
Prabu age-age nyerat nawala kang ditujokake marang Senapati Wiralodra supaya
wiwit dina iki peperangan dilereni. Para prajurit Cirebon diundurake saka
para Senapati , Tumenggung, Wiratamtama lan Prajurit Cirebon, sing lagi padha
iki uga sira dak utus ngeterake nawala iki menyang tapel wates.
Wiratamtama. Lakuning barisan dipangarsani dening prajurit sing nggawa
umbul-umbul lambang keagungan Cirebon. Kawula sing padha ngulati padha gumun.
Mesthi ana kadadean wigati sing kelakon, nanging kadadean apa? Saiki lagi ana
peperangan antarane Cirebon lan Sumedhanglarang ing tapel watese negara. Apa
Wirasuta tekan tapel watese negara wayahe wis surup. Nalika kuwi perang
dilereni , lan para prajurit padha lerem ana pesanggrahane.
Prajurit padha kaget , amarga sing teka Pangeran Wirasuta adhine kandhung Sang
Prabu Panembahan Ratu. Age-age Panglima Wiralodra mangayubagya rawuhe.
rawuh, Pangeran.” Kandhane Wiralodra.
dhawuh menapa Pangeran rawuh ing papan mriki?”
ngemban dhawuh Sinuwun Prabu Panembahan Ratu.”
Dalem wis sinerat ana ing layang iki. Mula kuwi wacanen sing sora dimen padha
rada gugup Panglima Wiralodra maca nawala saka Gusti prabu Panembahan Ratu.
prajurit kaya-kaya ora percaya krungu dhawuhe ratu Gustine kuwi. Nanging layang
kuwi dudu layang palsu. Apa maneh sing nggawa dudu sadhengah pawongan nanging
Kanjeng Pangeran Wirapati adhine kandhung Sang Prabu dhewe.
arep kepiye maneh, amarga satemene pucuking panglima Sang Prabu dhewe.Manawa
panjenengane wis netepake nglereni perang, ora ana dalan liya kajaba ngestokake
Wiratamtama Pangeran Wirasuta ngrasuk busana kapangeranan kadherekake para prajurit ana kono.
Sasampunipun kula maos nawala saking Sinuwun, kula namung sendika dhawuh.”
nuwun, Panglima.Yen ngono age enggal undurna.”
“Sendika, Pangeran.”Panglima Wiralodra dhawuh
marang senapatine telu supaya prara prajurit kadhawuhan mbongkar kemahe lan
tata-tata ubarampening perang. Sesuk esuk kudu wis ninggalake tapel watese
prajurit padha tata-tata bali kanthi ora kumecap apa-apa. Mung padha tuwuh
tandha pitakon geneya peperangan kudu di endhegake. Sawetara liyane ana sing
ngaturake suka syukur amarga kepiye wae perang karo Sumedhanglarang kuwi padha
prajurit padha seneng amarga kepiye wae perang kuwi bakal nuwuhake pangurbanan
kang cinarita , ora kaya sing ana pensanggrahane Prajurit Sumedhanglarang.
Nalika samana wancine isih esuk Patih Jaya Prakosa nampa palapurane sawijinig
glanggang payudan mboten wonten gelaring perang, nanging prajurit Cirebon
kok aneh temen. Pada menyang ngendi?”
kaya ngono kuwi mesthi gawe cingake Prajurit Sumedhanglarang.Dheweke rumangsa
kuwi padha mertinjo menyang pesanggrahane Prajurit Cirebon. Pranyata
pancen bener, manawa para prajurit Cirebon wis padha lunga. Apa dheweke sengaja
mundur? Utawa ana sabab liya?Apa sing kudu ditindakake?Apa isih padha bakal ana
para Senapati bali menyang pesanggrahane Prajurit Sumedhanglarang, dumadakan
jumedhul saka sisih kulon sawijining kudha. Kudha kuwi ditumpaki sawijining Prajurit
prajurit age-age menehi dalan supaya Sang Dhuta bisa gampang liwate. Utusan
kuwi mlumpat saka gigiring turangga lan age-age matur ing ngarsane Patih Jaya
pangapunten, Gusti Patih. Kula Dhuta saking Gusti Prabu Geusan Ulun.”Ature
caraka, mbeta nawala dhawuh saking Gusti Prabu.”
Jaya Prakosa age-age mbukak layang kuwi lan terus wiwit diwaca. Surasaning
nawala kanggone Patih Jaya Prakosa, prasasat swaraning bledhek nyamber ing
Gusti Patih. Menika nawala dhawuh saking Sinuwun Prabu Geusan Ulun, ingkang
wacanen, Pancar Buwana! Apa layang iki palsu?”
Pancar Buwana age-age maca nawala kuwi, saka dhawuh Panglima sing dhuwur dhewe
ngulati cap Kraton lan tulisane, wis cetha manawa layang kuwi layang asli.
Diserat Gusti Prabu Geusan Ulun dhewe.
kangge ngrampungaken underaning perkawis, Cirebon kaliyan Sumedhang larang
ningali seratan saha cap Kraton, nawala menika asli, Kakang Patih.”Kandhane
Senapati Pancar buwana karo menehake layang kuwi marang Senapati liyane.Kanthi
mangkono para Senapati padha maca gentenan. Sajake Patih Jaya Prakosa ora lila
manawa Prajurit kadhawuhan mundur. Amarga satemene dheweke bakal males wirang
marang Prajurit Cirebon sing wis ngrubuhake Kraton Pajajaran.
Jaya prakosa satemene pengin mbalekake jayaning Pajajaran sing wis sirna kalah
Pancar Buwana, Aku ora sarujuk ngenani perkara iki . Mulane aku dak dhisiki
laku bali menyang Dayeuh luhur, nyuwun pirsa kersane Sinuwun. Bregadaning
Prajurit dak pasrahake marang SiAdhi lan para senapati liyane. Borong anggonmu
Jaya Prakosa age-age mlumpat menyang gigiring turangga. Sabanjure nggeret
kendhalining kudha satemah kudha titihane kuwi mlayu nggemprang banter banget
Buwana mung gedheg-gedheg ngulati patrape kangmase sing kebak kanepson kuwi.
Dheweke age-age rembugan karo Senapati liyane.Lan wiwit wektu kuwi pasanggrahan
dibongkar. Peperangan wis paripurna, tanpa dingerteni ngendi sing menang lan
dina candhake ing sawijining dina kang wis ditentokake ana kadadean wigati
tumrap kawula ing Sumedhanglarang lan Cirebon. Negara loro kuwi bakal nganakake
samana ing sawijining desa wewengkon Kecamatan Majalengka sing isih kebawah
Sumedhanglarang sisih wetan. Mujudake tapel watese karo Kraton Cirebon sing
lemahe subur lan makmur bakal dianankake bedhamen utawa winastan sidhang.
bangsal agung kang wis digawe maligi bakal dianakake prastawa wigati sing
srengengene wis sagenter dhuwure, katon saka sisih kulon ana sawijining kreta
kencana sing digeret jaran loro, diiringi dening prajurit turangga.
sisih ngarep an aprajurit loro sing pinangka pucuking laku.Sawurine kreta kudha
sawurine maneh ana Jejaka bagus rupane nanging mengku prabawa sing gedhe. Nitih
rombongane Prabu Geusan Ulun saka Dayeuhluhur.Sing lungguh ana sajeroning kreta
,Putri Harisbaya karo embane. Rombongann cilik kuwi terus mlaku tumuju menyang
desa mapane bangsal agung.Kawula sing padha ana sadalan-dalan tansah ngelu-elu
marang Ratu gustine kang kepareng tedhak ing papan kuwi. Prastawa kaya ngono
kuwi langka banget kelakone.Sawijining nalendra kepareng bakal mertinjo menyang
karo wayahe, saka sisih wetan, jumedhul rombongan saka Cirebon.Rombongan cilik
kuwi dipangarsani dening Kanjeng Panembahan Ratu, diampingi Pangeran Wirasuta.
Rombongan Cirebon kuwi ora nggawa prajurit segelar sepapan kaya dene rombongan
loro mau wis tekan bangsal agung sing digawe maligi kanggo Sidhang. Sidhang
antarane priya lan wanita sing padha omah-omah utawa pepasihan utawa kasih
kuwi, Prabu Panembahan Ratu sing diamping-ampingi Pangeran Wirasuta. Putri
Harisbaya sing diampingi embane. Lan Prabu Geusan Ulun.
Bedhamen ing antarane Kraton Sumedhanglarang lan Cirebon dipurwakani. Sing sesorah
Kinurmatan Prabu Panembahann Ratu saking Cirebon, Pangeran Wirasuta ingkang
kula urmati lan para pangombyong saking Cirebon ingkang bagyamulya sarta Para
kawulaningsun ing Sumedhanglarang. Ing dinamirunggan iki ingsun ngrawuhake Sang
Prabu Panembahan Ratu saka ing Cirebon saperlu bakal ingsun ajak nganakake
bedhamen. Kaya dene wis padha disumurupi manawa pirang-pirang dina kepungkur
prajurit Sumedhanglarang lan Cirebon padha peperangan ing tapel watese negara Sumedhanglarang
ingsun penggalihake kanthi weninging ati , mula ingsun sakarone Sarujuk
ngendhegake peperangan.Muga-muga ing dina-dina candhake kadadeyan kaya mangkono
ora ana maneh. Lan sabanjure kraton loro bakal urip tetanggan pinangka negara
sing mardika sing tansah padha urmar kinurmatan.Sabanjure manawa kabeh wis
padha sarujuk bakal dibacutake ngenani underaning perkara sing anjalari
sadurunge kuwi ingsun uga kepengin midhanget pemanggihe Kanjeng Panembahan Ratu
ing Cirebon ngenani bedhamen iki. Bakune ingsun sarujuk lan ora bakal nganakake
samene dhisik sambutan ingsun minangka panguwasa ing Sumedhanglarang. Lan saiki ayo padha dimirengake pangandikane
sing ana kono padha seneng atine bareng krungu sesorahe Prabu Geusan Ulun.
Putri Harisbaya katon mesem ngulati Prabu GeusanUlun.
Pangeran Wirasuta caos sasmita marang Prabu Panembahan Ratu supaya sesorah.
Prabu Panembahan Ratu panguwasa Cirebon adoh-adoh teka kene amarga kepengin
ngrampungi peperangan lan nganakake bedhamen karo Sumedhanglarang....”
ratu loro wis padha sesorah ngetokake pangunekuneke, Pangeran Wirasuta terus
Wirasuta nyuwun sing padha ora diperlokake supaya sumingkir sawetara saka bele
agung .Sabanjure sing padha rembugan ana kono mung antarane Pangeran Wirasuta,
Prabu Geusan Ulun, Prabu Panembahan Ratu lan Putri Harisbaya lan sawijining
pengulu, seksenana , Ingsun bakal takon karo garwaku Putri Harisbaya.”
Sinuwun Prabu Panembahan Ratu.”Ature Pengulu.
putri Harisbaya.Sliramu wis kirim nawala saperlu nyuwun pegat. Apa wis
mangkono ingsun dhawakake talak sepisan.”
sadaya nyekseni “ Kandhane Pangeran Wirasuta, Prabu Geusan Ulun lan Pengulu.
sampun telas mangsa idahipun iggih menika tigang wulan sedasa dinten
dina kuwi Putri Harisbaya wis dadi warandha.Uwal saka pangikete palakrama karo
Prabu Cirebon, Menapa panjenengan remen mapan wonten ing Sidhangkasih menika?”
mesthi kemawon, sang Prabu Sumedhanglarang. Kula remen papan menika awit
pasitenipun subur makmur, kawulanipun sami grapyak lan semanak tuwin sesawangan
bage, manawi mekaten wiwit wekdal menika Sidhangkasih kula pasrahaken dhumateng
Harisbaya disekseni sawijining pengulu Kraton Sumedhanglarang, Pangeran
nuwun,Menapa saestu kanthi tulusing penggalih?”
nuwun dhumateng Sang prabu Geusan Ulun tuwin Sang Prabu Panembahan Ratu
ingkangv sampun ngawonteaken bedhamen. Ingkang salajengipun murih sadaya wau
wonten kekiyataning pranatan, Pramila badhe kadamelaken prajanjen. Samangke
Sinuwun Prabu kekalih kula suwun tapak asma.”Ature Pangeran Wirasuta.
Pangeran.”” Iya Dhimas”.Wirasuta.”
Ratu loro padha tapak asta pasowanan dibubarake. Sabanjure padha kondur menyang
asale dhewe-dhewe kanthi kebak kabagyan.Prabu Panembahan Ratu oleh tambahan
wewengkon Sidhangkasih. Dene prabu Geusan Ulun oleh putri Harisbaya randhane
sasi candhake ing Kedhaton Dayeuhluhur dianakake pawiwahan dhaupe Prabu Geusan Ulun lan Putri Harisbaya.
dianakake kanthi semuwa sajrone pitung dina pitung bengi. Kabeh budaya sing ana
Prabu Geusan Ulun dadi manten karo Putri Haris
kurang saka pitung tahun anggone padha ngenteni, pancen wektu semono kuwi
rasane suwe banget. Rasa sabar lan tabah tawakal wae sing wis bisa nguwohake
ing sawijining dina nedheng-nedhenge Prabu Geusan Ulun dadi manten. Ngrasakake
bagya mulya sesandhingan karo Garwane Putri Harisbaya ana sawetara perkara ngenani
Sang Prabu Geusan Ulun anggone nganakake bedhamen.
dene wis padha disumurupi manawa, Patih Jaya Prakosa satemene ora sarujuk karo
ananing bedhamen antarane Cirebon Lan Sumedhanglarang.Amarga dheweke duwe
gegayuhan pengin ngobrak-abrik Kraton Cirebon sokur bage bisa ngrubuhake.
dhaupe Prabu Geusan Ulun Patih jaya Prakosa ora nunggoni malah dheweke lunga
menyang ing Kuthamaya. Wong lanang tuwa tilas pejuang Pajajaran kuwi rumangsa
kuciwa atine amarga kekarepane ora bisa keturutan , Anggone bakal ngrubuhake Kraton
Cirebon ora bisa kaleksanan katambah adhi-adhine nalika diajak menyang
nyawang wit Hanjuang sing biyen ditandur ing alun-alun, nalika jumenenge Sang
Prabu Geusan Ulun.Ora ana pawongan siji-sijia wae. Sajake kabeh kawula ing
sakiwa tengene Kuthamaya padha menyang Dayeuhluhur nonton dhaupe Ratu Gustine.
Jaya Prakosa ndelengi Wit hanjuang kuwi kanthi kebak gumun. Wit kuwi urip
mratandhani manawa satemene Kuthamaya pantes didadekake Pakuan.Yakuwi pakuan sing anyar. Nanging kena apa Sang
prabu Geusan Ulun ora kersa malah luwih seneng Dayeuhluhur minangka Kuthagara.
jangkahing suku sajak lesu, Jaya Prakosa mlaku mangetan datan rinasa tekan
salerenging gunung. Lan ing lereng gunung kuwi dheweke weruh peluk werna putih
metu saka pucuking gunung . Dheweke ngadek sawetara suwe ana papan kuwi.
kawula sing padha nyumurupi ngadege Sang Patih Jaya Prakosa terus menehi jeneng
papane Eyang Jaya Prakosa jumeneng utawa ngadeg.
suwe-suwe mapan ana papan kuwi dheweke rumangsa bosen. Dheweke nglengganani
manawa nesune kuwi ora bakal gawe owah-owahan,nanging malah ngentekake tenaga
dheweke netepake bali menyang Dayeuhluhur. Ana sawjining kalodhangan sing becik
Patih Jaya Prakosa sowan menyang ngarsane Prabu Geusan Ulun. Nalika samana
Prabu Geusan Ulun lagi lelenggahan karo garwane Putri Harisbaya.
Prabu, menapa Sinuwun tasih mbetahaken kula?”
menapa Eyang Patih ngendika mekaten?Ngantos wekdal menika, Eyang Patih tasih
kula betahaken lan kula anggep pinangka sesepuh kula saha sesepuhing
pemanggih kula kalamangsa benten kaliyan pemanggihipun Sinuwun Prabu.”
pisan mboten, Eyang. Eyang menika kekiyataning Kraton Sumedhanglarang. Sadaya
tentu sampun pirsa. Sanget ageng labuh labetipun Eyang patih dhateng Kraton
Sumedhanglarang. Perkawis menika mboten badhe kula lirwakaken.Namung menawi
kepareng kula badhe nyuwun pirsa kenging menapa nalika kula dhaup Eyang Patih
pangapunten, Sinuwun. Nalika semanten dumadakan kula rumaos sedhih, sedhih
sanget amargi rancangan kula mboten salaras kaliyan kasunyatanipun. Kula kepengin
Sumedhanglarang menika dados Pajajaran kapindho Ingkang kuncara sak nuswantara”
Eyang. Mbokbilih lampahing sujarah benten.”
Kula sampun ningali pratandha ingkang wonten ing Kuthamaya.”
hanjuang ingkang kula tanem ing Kuthamaya nalika jumenengan paduka, saged gesang subur. Ronipun ngrembuyung
menika mujudaken pratandha bilih ing Kuthamaya, Pajajaran saget dipun bangun
Lan wit menika saged gesang subur sadangunipun Pajajaran Jaya.
nyuwun pangapunten Eyang Patih. Sadaya menika wonten panguwaosipun Gusti
tasih pitados perkawis ngaten menika.”
Kuthamaya mboten dados kuthagara malih.Inggih sampun Eyang mboten sisah dipun
penggalihaken. Ingkang sampun kepungkur kersanipun sumimpen samenika sumangga
Candrane : Sotya murca saking embanan. Sotya =mutiara, murca = hilang. Pindhane mutiara coplok saka embane. Akeh godhong padha rontok, wit-witan padha
ing jerone ati. Sumber padha garing.Awal mangsa labuh.
Umure : 27 dina. 13 Oktober – 8 Nopember.
Candrane : Rasa mulya kasucian. Pindhane mulya-mulya rasa kang suci. Woh-wohan bangsane pelem lsp wiwit padha awoh. Pungkasane mangsa labuh. Udan wiwit
Candrane : Gedhong mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha meteng. Kucing padha gandhik.Manuk padha ngendhog.
Kanggo ngadhepi kahanan apa wae, leluhur Jawa duweni petung kang cacahe akeh banget. Titikane warna-warna, ana kang sesambungan karo wektu, neptu dina utawa pasaran, lan gumelare alam. Ana ing tlatah padesan,
Kanggo ngadhepi kahanan apa wae, leluhur Jawa duweni petung kang cacahe akeh banget. Titikane warna-warna, ana kang sesambungan karo wektu, neptu dina utawa pasaran, lan gumelare alam. Ana ing tlatah padesan, supaya anggone padha jejodhowan lestari, slamet, bagya, lan mulya, mapanake bab petung dadi perangan kang wigati. Petung ngenani sangat akad nikah lan ijab kobul, dipilih supaya ngedohi dina taliwangke lan sampar wangke. Ngelmu ngenani petung ora bisa pisah tumrap manungsa Jawa. Ngelmu petung wis nyawiji karo siklus panguripane manungsa Jawa. Petung dadi piranti kanggo ngadhepi kahanan lan prekara kang ana. Ana ing budaya Jawa, ngelmu petung malebu ana ing ranah kawaskithan Jawa. Babagan petung ana kang nembungi wis dadi kearifan lokal (local wisdom) tumrap manungsa Jawa. Karana iku, petung diugemi dadi paugeran utawa pranatan. Petung wus dadi pandam pandoming panguripan. Kalebu ana ing kene, petung utawa pranatan ngenani lumakuning dina lan gilir gumantining mangsa.
mangsa utawa paugeran ngenani obahing mangsa wus lumaku pirang-pirang abad. Methik saka Serat Centhini, minangka buku babon ngenani primbon Jawa, babagan pranata mangsa tinemu ana ing buku jilid VI. Isine caket lan raket karo penanggalan Jawa. Wewaton katrangan utawa cathetan kang ana, paugeran utawa pranatan ngenani mangsa banjur dibiwarakake dening Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan (ISKS) Pakubuwono VII. Aturan ngenani pranata mangsa nganggo dhasar akehe banyu lan kali, kahanan palemahan, lumakune angin, anane watak kewan lan tetaneman, kang sinebut fenologi. Mindeng kahanan wektu iku, tebaning panguripan agraris utawa ulah tetanen jembar banget. Babagan industri lan ulah dagang durung ngrembaka.
Pranata mangsa dikepyakake ana ing tanggal 22 Juni 1856. Pangajabe, supaya bisa dadi gujengan tumrap kridhaning ulah tetanen ing wektu iku. Pranata mangsa kaperang
ditembungi duwe ciri utawa pepindhan kang ora padha. Tuladhane, ana ing mangsa Kasa kawiwitan tanggal 22 Juni (umure 41 dina), tumapak mangsa ketiga, pepindhane kaya ‘sotya murca saka ngembanan’, amarga akeh angin lan gegodhongan padha rontog. Mangsa Karo kawiwitan tanggal 2 Agustus (umure 23 dina) duweni sesebutan ‘bantala rengka’, amarga akeh lemah kang nela-nela amarga ora ana banyu. Mangsa Kalima kawiwitan tanggal 14 Oktober (umure 27 dina), pepindhane ‘pancuran sumawur ing jagad’, amarga wiwit ana udan lan akeh sendhang utawa sumber padha lumintu banyune.
Mangsa Kawolu kawiwitan tanggal 4 Februari (umure 26 dina) duweni watak utawa pepindhan ‘anjrah jroning kayun’, amarga pari utawa tetaneman wiwit ijo, usume kucing padha kawin. Peranganing mangsa duweni ciri utawa pepindhan kang maneka warna.
Tumapak ing jaman wektu iki, lahan kanggo pekarangan, pemukiman, pertanian, lan perkebunan, ngalami owah-owahan gedhe. Lahan pertanian akeh kang owah kadhesek anane pabrik-pabrik lan usaha industri liyane. Bancana lan prahara alam kadhang kala nemahi lan nrajang ing saben tlatah. Kali wis ilang kedhunge, pasar wus ilang kumandhange. Bumi saya panas, swasana alam ngalami owah-owahan kang ngedab-edabi. Akeh udan salah mangsa amarga anane ‘pemanasan global’. Pranata mangsa tinggalane leluhur, kadhang kala ana kang trep karo kahanan, nanging uga ana perangan kang cengkah karo kanyatan.
Pangarsa Pêrsatuan Pêdalangan Indonesia Komisariat Jawa Têngah
ora ana	Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti lyric, sing
01 Pérangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3)
ang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.Ratu ratuné darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné :1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha menyang Canton.Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturaké pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan.Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit.
minangka Alfraganus ing bangsa kulon nan, inggih punika satunggaling astronom saking Pèrsi[1][2], ingkang ugi salah satunggaling astronom Muslim saking Sunni, lan salah satunggaling astronom ingkang misuwur ing abad kaping 9. Lan ing bulan wonten satunggaling kawah ingkang ugi dipunparingi nama kawah Alfraganus sasampunipun kawah punika dipunpanggihaken déning piyambakipun.
Alfraganus inggih sampun nate ndherek panaliten kanggé ngétang diameter saking bumi kanggé ngétang ngginakaken busur meredian ingakng dawa, sesarengan kaliyan tim ilmuwan ing sak ngandhaping patronase saking al Ma'mun ing Baghdad. Salajengipun piyambakipun pindhah dhateng Kairo, déné ing mrika pyambakipun nyusun satunggaling risalah ngengingi astrolabe kirang langkung ing taun 856. Wonten ing mrika, piyambakipun ugi ngawasi pembangunan ageng Nilometer ing pulo al Rawda (ing Kairo ingkang dangu) ing taun 861.
Karya-karyanipun[besut | besut sumber]
Piyambakipun inggih ndherek panaliten kangge nngukur diameter bumi sesarengan kaliyan tim ilmuwan science ing sak ngandhapipun pamarentahanipun al Ma'mun wonten ing Baghdad. Bukunipun ingkang ngrembag babagan astronomi bab the celestial motions', ingkang dipunserat ing taun 833, inggih punika ngrembag babagan ringkesan deskriptip kompeten saking Ptolemy. Buku punika inggih sampun dipunalih aksarakaken ing basa Latin ing abad kaping kalih dasa lan dados misuwur sanget ing Éropah ngantos periodenipun Regiomontanus. Bukunipun ingkang kanthi irah- irahan Kitāb fī Jawāmiʿ ʿIlm al-Nujūm (
inggih dipunserat ing udakawis taun 833, inggih punika satunggaling ringkesan deskriptif kompeten Ptolemy Almagest, dene tetep ngginakaken asiling panemu lan nilai- nilai revisi astronom Islam saderengipun.[3] Buku punika inggih dipunalih aksarakaken dhateng basa Latin ong abad kaping kalih welas lan sanget dipunemut- emut lan misuwr sanget ing Éropah ngantos wekdal pamarentahanipun Regionontanus. Seserepan bab Dante Alighieri ing bab astronominipun Ptolemaic, kaserat cethah wonten ing bukunipun "Divina Commedia" saha karya- karya sanesipun kados ta Convivio, inggih bok bilih ugi dipunpendhet sasampunipun maos saking karyanipun Alfraganus.[4][5] Ing abad kaping pitulas, orientalis Walanda, Jacon Golius medalaken versiseratan mawi basa Arab wonten ing wujud manuskrip ingkang piyambakipun pikantuk saking laladan wetan, kanthi terjemahan enggal ing basa Latin lan kathah cathetanipun.
Green lantern utawi ing basa jawinipun Lentera Ijo inggih punika jeneng sanese saklompok tokoh fiksi, superhero ingkang muncul wonten ing buku-buku komik ingkang dipunterbitaken déning DC Comics. Tokoh Green Lantern ingkang sepisanan (Alan Scott) dipunripta déning salah satunggaling panyerat lan pengarang Bill Finger lan ugi artis Martin Nodell ing Komik All-American edisi kaping 16 (Juli 1940).[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Green_Lantern&oldid=1105353"	Kategori: Komik	Menu navigasi
Nilon arupa sawijining kulawarga polimer sintetik sing diripta taun 1935 déning Wallace Carothers ing DuPont. Prodhuk pisanan ya iku sikat untu mawa wulu nilon (1938), diterusaké karo prodhuk sing luwih ditepungi: stoking kanggo wanita taun 1940. Nilon digawé saka rangkéyan unit sing ditautaké mawa ikatan peptida (ikatan amida) lan asring diistilahaké mawa poliamida (PA). Nilon arupa polimer pisanan sing suksès sacara komersil, lan arupa serat sintetik pisanan sing digawé kabèh saka bahan anorganik: batu bara, banyu, lan udhara. Èlemèn-èlemèn iki kasusun dadi monomer kanthi bobot molekular asor, sing sabanjuré diréaksikaké kanggo mbentuk ranté polimer dawa.
Bahan iki ditujukaké kanggo dadi pangganti sintetis saka sutra sing diwujudaké kanthi migunakaké kanggo nggantèkaké sutra minangka bahan parasut sawisé Amérika Sarékat mlebu Perang Donya II taun 1941, sing nyebabaké stoking angèl diantuki nganti perang rampung.
Serat nilon saiki dipigunakaké kanggo kain lan tali. Nilon padhet digunakaké kanggo bagéyan mekanik lan rekayasa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.40, 2 Maret 2016.
Wates / Kulon Progon, Wonosri, Prambanan, Kabupaten Bantul, Kulon, Gunung Kidul.
PUERARIN SOFT CAPSULE OBAT PEMBESAR PAYUDARA Di Jawa Timur Meliputi:
Ing. Alexander Borovsk&yacute;, CSc.
Ing. Anna Diačikov&aacute;, PhD.
Ing. Peter Varhoľ&aacute;k, CSc.
Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.
Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.
bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané
ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn
iseh sayang kowe. Isoh dadi de,e kuwi wes move-on sak move-on move-on e. Nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-e. Rela lan legawa lair trusing batin. Cinta dudu perkara sepiro...
Aprasapa nora tapih-tapihan ingsun/ Yen tan antuk adiling hyang/ Patine sadulur
naSvenskaWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.44, 2 April 2013.
wis tak kandani ora percoyo: Ojo beli mongtor sing ora ono pabrike lan endonesa. Opo kui Bajaj, pengalamane sing roda telu iku piye
wong jowo: PEPAK BASA JAWA : TEGESE KERETA BASA LAN TULADHANE
anak : kabeh kekarepane kudu ana lan sarwa kepenak bapak : bab apa-apa sarwa pepak (ngelmune lan pengalamane) batur : ngembati (nindakake) pitutur bocah : mangane kaya kebo, pegaweane ora kena dicacah brekat : apa-apa brak-brek banjur diangkat cangkir : nyancang pikir
sehari-hari jaka : apa sing dikarepake kepengin enggal tumeka kaji : tekade mung siji kathok : diangkat mbaka sitok kodhok : teka-teka ndhodhok kutang : sikute diutang krikil : keri ing sikil kuping : kaku tur njepiping kupluk : kaku tur nyempluk
lunga) ing wayah awan sepuh : sebdane ampuh semah : isen-isenne umah sirah : isine rah (getih) siti : isi bulu bekti sopir : yen ngaso padha mampir sruwal : saru yen nganti uwal ( ucul) tandur : olehe nata karo mundur tapa : tatane kaya wong papa (ora duwe apa-apa) tarub : ditata supaya katon murub tebu : anteping kalbu tuwa : ngenteni metune nyawa wanita : wani ditata
“Njih monggo.. sinte..wooo mas.. lenggah mriki mas.. mlebet.. mlebet! Sugeng to tindakipun?”
“Pangestunipun Pakdhe wilujeng.. “
“Kepareng matur dumateng Pakdhe.. mbok bilih wonten lepat atur kulo, kulo nyuwun pangapunten..”
“Kulo sowan mriki sepindah badhe silaturahmi”
“Injih matur nuwun mas sampun purun pinanggih sowan wonten mriki”
“Ingkang kaping kalih, kulo diutus kalian Pak Bardiono, Pakdhe dipun aturi lenggah maos kalimah toyibah sak mangke Bakda Isak”
“njih, mbok bilih mboten wonten alangan setunggal punapa, kulo sak mangke badhe pinarak sowan wonten ing dalemipun Pak Bardiono”
“Njih Pakdhe.. gandeng sampun pinanggih wilujeng, kulo badhe nyuwun pamit”
“Wo ya.. lha kok kesusu to mas? Mbok ya seren-seren ndisik lho tak gawekke wedang”
“Waduh mboten sah repot2 Pakdhe.. menika dereng pungkasan je
liyoati sing keroso mugo riko biso nompo lilo saktemen ati iki sing nyulayani janjiamergo kahanan sing
Pungsan Running Pungsan Dog BreedPungsan Resting Pungsan Dog BreedPungsan Pungsan Dog Girl BreedPungsan Cute Pungsan Dog BreedPungsan Pungsan Dog BreedPungsan Pungsan Dog Puppy BreedPungsan Running Pungsan
cilikanku aku yo wis tau sobo ning kotabaru kulon padmanaba kae
biasane karo tukang becak, nek jam 2 apa jam 3 wengi kae aku sok weruh
mbak Google sing ngejak saya ke sini,
nggolek "mbak Darmi"…
nadanusantara said: Saking ngetopnya mbak darmi ini, radio Geronimo sempat mewawancara beliau
Kulanuwun mbak, nderek maos wonten mriki.
ngebrik. sing apik neng freg piro lan mode a3 opo ssb ? supoyo iso qso karo sampeyan, aku saiki neng
Totojer Rambah Trek Ekstrem | RADAR Banyumas
tuwuh saka srawung seni saengga akeh masalah sosial lan ekonomi bisa antuk solusi. Regeng, gayeng, lan marem dadi refleksi esetika komunal lan indiviual sing kempel nyawiji. Konsep estetika iki ora ngemungake disengkuyung dening kaendahan nanging uga saka spirit guyup rukun. Lejar lan pajar mujudake titik kawicaksanan sing tuwuh
nggih kudu empan papan kula niku wong tuwek dianggep ngerti!
anggayuh jimat Yen tengah wengi,Pangrasaku koyo wis sumandhingAduh wong kuning…,Lirining netro kang wening Amung tansah tak lalekke,Nanging trus elingWekasan pepuntonku,Umpamane sekar ojo nganti layu Kanggo cecundhukmu,Amung ndhiko mustikaku reff :Yen tengah wengi,Pangrasaku koyo wis sumandhingAduh wong kuning…,Lirining netro kang wening Amung tansah tak lalekke,Nanging trus elingWekasan pepuntonku,Umpamane sekar ojo nganti layu Kanggo cecundhukmu,Amung ndhiko mustikaku sumber
BURUNG CENDERAWASIH (11) BURUNG CENDET (137) BURUNG CIBLEK (62) BURUNG CUCAK (44) BURUNG CUCAK HIJAU (122) BURUNG CUCAK JENGGOT (50) BURUNG CUCAKROWO (41) BURUNG FINCH (36) BURUNG JALAK (70) BURUNG KACER (246) BURUNG
PANUTUPKados makaten raos-raosing tiyang sawetahipun. Raos-raos, ingkang dipun terangaken wonten ing ngriki, punika namung ingkang pokok-pokok. Dene paedahipun namung kangge pancadan nyinau raos-raosipun piyambak ingkang princen-princen.Ingkang ngaling-alingi kangge nyumerepi raos-raosipun piyambak princen-princen punika gegayuhan sawetah. Wujudipun gegayuhan sawetah punika pados bungah sajege, kados ingkang dipun terangaken wonten ing buku punika. Yen dipun tliti tlesih, gegayuhan sawetah punika sirna, tegesipun tiyang lajeng kraos "Gegayuhan iki dudu aku."Yen gegayuhan sawetah sampun kasumerepan, tiyang lajeng sumerep raos-raosipun piyambak princen-princen. Jebul lelampahanipun raos-raos punika miturut aturan alam. Yen sumerep aturan alam wau, tiyang lajeng tumindak
Rasulullah, apa sira nampik urip dhêmên lampus, ora wêdi manjing nraka, ora
Kaya apa bisane nampik milih, wus pinêsthi mring Hyang Agung, sakehing
kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi
sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon
nalar, endah-endah ingkang sira rasani,
Kyai Kasan Bêsari asru sumaur, Iku lagi tatanira, wong mati cangkême criwis.
mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nêpsuku, mulane kabeh salah,
ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundhaning
pisahira Kawula lawan Gusti, lunga pisah têgêsipun, dadi Roh Rasulullah, yen
ingsun luluh awor lan siti, Rasa lan Pangrasa iku, kalawan Cahya Gêsang, pan
kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang Ijrail ingkang
Islam, kang nêtêpi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wêngi tan
owah, anêtêpi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing
krana manut parentahe Jêng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasêbut sarak,
Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatholoco asru muwus, dene
Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan
Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan
maneh ingkang karya uripipun, akarya bêja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.
satru kapir murtad marang Hyang Widdhi, bêcik sadurunge wujud, tinitah aneng
dunya, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mêngkono Allahira, iku ora duwe
lamun kapir Suksmane manjing gêni, Suksmane wong Islam iku, kabeh manjing
suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, wêruh suwarga naraka, panggonane
KUBUR INGKANG KOSONG SESAMBETANIPUN KALIYAN WUNGUNIPUN
Matius 28 : 2-4; 1 Korintus 6 : 14
Wonten satunggaling penyair theologies ingkang boten patos terkenal nate nyerat : Boten wonten tembung sakecap kemawon, utawi malaekat ingkang saged nggambaraken, inggil saha lebetipun, wiyar saha jembaripun tumrap kamulyan ingkang saged nggugah jagad nalika Gusti Yesus wungu saking luwenging pati. Penyair kalawau boten terkenal, kajawi namung mratelakaken bab gesangipun saha leladi ingkang dipun lampahi Gusti Yesus, kados mekaten :
sayah sanget, nanging dados pakendelan utawi palereman kita ingkang sejatos.
Panjenenganipun mbayar pundhat, pindhanipun satunggaling Raja ingkang asring
seda lan masrahaken nyawanipun, saha wonten ing sedanipun, Panjenenganipun ngremuk antuping pati tumrap sadaya ingkang pitados.
Kita sedaya sami ngraosaken kados menapa rekaosing manah saha sedhihing manah. Kados ing Injil Matius 28 : 2-4 kanthi rinci nyariosaken bilih tiyang –tiyang estri ingkang mbekta anggi-anggi dhateng kuburan, sedhihipun pikantuk lereming manah, amargi nyumerepi bilih kuburipun Gusti sampun kosong, menika satunggaling fakta. Dene fakta salajengipun ingkang luar biasa, inggih punika dugi ing wungunipun Gusti. Tanpa wungunipun mokal kawilujengan. Hukum ingkang saged
nerangaken prakawis kalawu : inggih punika kedah wonten saksi-saksi ingkang handal.
Kados ingkang sampun katemtokaken Panjenenganipun lajeng wungu. Kathah tetiyang ingkang ragu-ragu bab wungunipun Gusti Yesus, dene ingkang taksih ngalami wuta ing rokhani, saengga boten saged nyumerepi Pasuryan lan Kamulyan bab wungunipun Gusti ingkang kaserat ing Kitab Suci.
Wungunipun Gusti menika Meyakinkan manungsa bab pengadilan ingkang adil. Dados sami kadosdene ketidaktaatan seseorang, sadaya tiyang dados lajeng dosa, mekaten ugi karana pambangunturutipun satunggaling manungsa dhateng Gusti Allah, sadaya tiyang ingkang dosa kaleresaken (Roma 5 : 19). Dene Wungunipun Gusti njamin badan kita ugi badhe katangekaken. Nanging ingkang leres bilih Sang Kristus sampun kawungokaken saking antawisipun sadaya tiyang ingkang pejah, selaku pembajeng saking tetiyang ingkang sampun sami pejah (I Korintus 15 : 20). Panjenenganipun ngandika : “lan kang urip. Aku wus mati, nanging
kulo ingkang gool kebetulan nganggur, kulo angge sakpriki. Nuwun.
Nyuwun pangapunten ugi maturnuwun sanget Jeng Arum dipun leresaken, mboten kedlarung lepatipun [duh lingsem wiwit tepang mila, saya ngaturi asma Jeng Erni ingkang rayi]. sapisan malih maturnuwun saha nyuwun pangapunten, mangga Jeng Arum sugeng makarya ing warsa 2014.
lindungan-NYA. Oh nggih bu.. maturnuwun sanget
p][Ing-Lat] Thor [2011][3D H-SBS 1080p][Ing-Lat] Turbo [2013][3D H-SBS 1080p][Ing-Lat] The Lion King III [2004][FullHD 1080][Ing-Lat] Thor [2011][3D H-SBS 1080p][Ing-
embuh lah....kabeh koyo ngono...podo ra' kanggo...ra'
ngetren.. 3. Jaman saiki bocah lemu2. Gak koyok jaman biyen, sak kelas sing lemu paling cuma 2 orang, diledekin pula. Jaman
”Ibuk iki lho, ojok ndeso-ndeso po’o…! Cak Eko iku sregep dodolan Jipang cap Jaran Kepang. Dodolane wis kawentar sampek Tuban. Akeh rondo sing gak isok turu nek durung mbadog Jipang cap Jaran Kepang,” Bintang iki lho cek pintere. Hiiih gemes aku! Tak jiwit lho kon yoh!
Bintang akhire numpak montor muluk nang Jepang. Jenenge wong tuwek, ebes karo emese lilo ngeculno Bintang. ”Wis mugo-mugo arek iki gak sinau nggawe Jipang. Adoh-adoh nang Jepang mosok
Enggrings January 1, 1875 1 Free 1 Free Pre-ordered Punika cariyosipun Kapitan Mariyon: saking tĕmbung Wĕlandi January 1, 1872 1 Free 1 Free Pre-ordered Sawetawis masmur: ngumpulaken utawi tinedhak ing tembung Jawi
madanglepas kuwi lungo.nang enggon baru mengko,ojo gencar.gawe bater seng akeh.neng tempat te seng welas,ujak ke wae toh.pedulilah kambek wong lain.kerjo sing apik2 mengko ita.nyong dongo kambek pengeran mengko kuwe
saka ndhuwur, kabeh umat bisa makmur, Gunung Mrapi kasuwur, ati
Jual Hammer Obat Kuat Pembesar Penis Hammer Of Thor Asli COD Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Jual Hammer Obat Kuat Pembesar Penis Hammer Of Thor Asli COD Di Surabaya Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
jenengku Mbok Menah. Aku iki, simboke para klenting lho. Perlu sedulur-sedulur ngerteni manawa aku iki sen...
17 Bukti dan Fakta Bahwa Emisi Terbesar Global Warming
anggadhahi pangertosan jelas, murni utawo kecerahan, kejelasan. Panjenenganipun minangka putra Brigu, ara-araipun Daityas saking Asura. Sukra punika salah satunggaling saking sanga Nawagraha (pramila dipunparingi gelar
Shukracarya)saha ingkang nguwaosi planet Venus kaliyan dinten Jumuah (Devanagari:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukracarya&oldid=1056202"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké April 2016Dewa HinduTokoh jroning mitologi Hindu	Menu navigasi
nduk, podo-podo, sing tuwa yo akeh salahe. Muga-muga tambah bekti ning ibu bapak, saged ngemong adek-adek, lancar kuliahe, cepak jodhone, mapan penggaweane, bla-bla…..”,
sane becik lan patut mangda basa baline nenten ical.(*bb/orby)
ngenteni udan. wis 3 sasi rak tau ana banyu nlethik ndik ngGresik kene mas. hehehehe
wayang golek purwa i wayang golek menak, nazywany krótko wayang menak. Kolekcja marionetek z teatru wayang golek purwa
garing koyo jati akingAku wes ora duwe pangarep-arep maneh jeng
saben liwat aku ora biso laliTak ulati isih koyo wingi uni
ora kroso luh tumetes mbrebes miliRoso nglangut yen
Kutha Bogor iku salahsiji kutha ing propinsi Jawa Kulon. Jembar wewengkon kutha iki ± 21,56 km² utawa
MP3 Kethoprak Mataram (Seri Mahesa Jenar) Wewadi Ing Gunung Ijo | YUWIE INDONESIA
MP3 Kethoprak Mataram (Seri Mahesa Jenar) Wewadi Ing Gunung Ijo
Para alim, ulama, saha para kyai ingkang lebda ing pamawas ingkang tansah tinuladha dening para ummat, langkung-langkung wabil khusus dhumateng panjenenganipun almukarrom ……………………….. (nama tokoh yang akan memberikan pengajian/tausyiyah)
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken sami manengku puja puji, ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat
Pengaosan …………………, nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, denea kula cumanthaka nggempil kamardikan saha munggel pangandikan sawetawis, kinarya amurwakani adicara pengaosan ing ndalu punika. Sak lajengipun, keparenga kula badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara Pengaosan ………………… ing titi wanci punika ingkang sampun rinacik saha rinantam kirang langkung mekaten :
Kalajengaken adicara ingkang angka kalih, Waosan Kalamullah ingkang sampun sinerat ing Pustaka Suci Al-Qur’an, ingkang samangke badhe
adicara ingkang angka gangsal, minangka wigatosing pepanggihan dalu punika, nun inggih Wedharing Pengaosan arupi tausyiyah ingkang badhe kaparingaken dening almukarrom …………………… (
Ndungkap adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamulah ingkang badhe kasarirani dening sedherek ……………………. Anamung saderengipun, kasuwun dumateng sedaya jamaah mugi kepareng hamidangetaken saha hangraosaken ing sak lebeting manah jer menika Pangandikanipun Allah SWT. Sadereng lan sasampunipun dipun aturaken agunging panuwun. Salajengipun, dhumateng sedherek …………… wekdal
ayom ayem tentrem dumigi sak lami-laminipun. Ugi dhumateng sedherek ingkang sampun ngaturaken waosan kala wau pikantuk ganjaran saking ngarsanipun Allah SWT. Amiin yaa
Para rawuh, ing pangajab wekdal sumene menika ketingal regeng, ing ngarsa panjenengan sedaya badhe kaaturaken pasugatan saking
ingkang angka sekawan wedharing pangandika saking panjenenganipun Bapak/Ibu…………… Dhumateng bapak/ibu………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun bapak/ibu……ingkang sampun kepareng
dalu punika. Dhumateng almukarrom …….. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Ngaturaken sanget agunging panuwun dhumateng panjenanganipun almukarrom……ingkang sampun paring piwucal luhur dhateng para jamaah ing dalu menika. Saestu sedaya pangandika saha piwucal luhur menika ndadosaken tuladha tumrap kita ingkang rawuh saha midhangetaken wedharing pengaosan. Para
saderengipun pepanggihan menika kapungkasi, kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara, mbok bilih pinangih atur ingkang kirang nuju prana saha tindak tanduk ingkang kirang nengsemaken, kanthi andhap asoring manah kula nyuwun gunging samodra pangaksami.
Muslimin lan muslimat, ingkang kinurmatan, minangka pratandha
Pak@kang sugeng: inggih mas, mugi mugi
tep. Kangkung # pemberian ransum pakan 0,2% tepung kangkung 0,4% tepung kangkung
Percobaan berfaktor: → percobaan yang menyangkut 2 faktor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rabka&oldid=1090656"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
“Yan ing tawang ono lintang, Cah Ayu. Aku ngenteni tekamu. Marang mego ing angkoso, Ni Mas. Sun takoke pawartamu. Janji janji aku eling, Cah Ayu. Sumedhot
ing tawang ono lintang, Cah Ayu. Rungokno tangis ing ati. Binarung swaraning Ratri, Ni Mas. Ngenteni bulan ndadari.”
DR'Sept: Drama Bahasa Jawa ANDHE-ANDHE LUMUT
pamiarsa, jenengku Mbok Menah. Aku iki, simboke para klenting lho. Perlu
sedulur-sedulur ngerteni manawa aku iki seneng banget duwe anak sing ayu-ayu,
pinter-pinter, sehat-sehat, manut pisan marang wong tuwa. Pokoke ora ana sing
bisa ngluwihi dheweke ing desa iki. Wis akeh lho, para nom-noman sing nglamar
anak-anakku. Eh, uwis ya pamiarsa, aku arep masak dhisik. Amarga, anak-anakku
”Assalamu’alaikum.... para pamiarsa, tepangaken kita sedaya punika para klenting,
putranipun Mbok Menah. Nami kula Klenting Abang. Kula punika putranipun Mbok
”Nami kula, Klenting Ijo. Adhikipun Klenting abang.”
”Para pamiarsa, kula sedaya punika tresna sanget dhateeng simbok kula. Amargi,
simbok kula maringi kaleluasan dhateng kita sedaya. Punika ateges, simbok kula
percados dhateng kita sedaya. Bener kan adhiku?”
”Leres sanget pamiarsa. Kita sedaya kan taksih enom, kedah manfaataken
saksaenipun. Gesang punika namung sepindah. Sampun ngantus sia-sia.”
”Eh adhiku! Uwis ayo melbu,
mbboten gadhah griya kaliyan bapa biyung. Kula kepingin dipundadosaken sederek
”Apa? Arep dadi sadulurku? Arep numpang neng kene ngono? Sory ya, uwis ora ana
sapa iki? Ayu tenan ta kowe nduk...”
”Mbok, kula punika mboten gadhah griya kaliyan bapa biyung. Kula urip
piyambakan. Dados kula nyuwun tulung mbok, kula kepingin dados sederek dhateng
”Plis? Plis iku apa ta nduk?”
mbok...mboten wonten paedhahe ngladosi lare punika!
”Uwis-uwis! Simbok tambah bingung iki. Nduk, cah ayu... simbok olehi kowe dadi kaluwargane kene. Nanging kowe kudu
”Wah, matur nuwun...matur nuwun mbok, matur nuwun sanget.”
”Iya....iya. eh, jenengmu sapa nduk?”
”Kula mboten ngertos mbok.”
wis. Sarehne klambimu kuning-kuning, awakmu tak wenehi jeneng Klenting Kuning
”Inggih mbok, matur nuwun.”
”Para pamiarsa, kula remen sanget. Amargi, sakpunika kula sampun gadhah griya.
Nanging sederek-sederek kula punika mboten saged njagi karesikan omah, alias
koproh. Senaosa kula ditindsksken kados pembantu, mboten punapa-napa. Prayogi,
tujuan kula kagem manggihaken Kakang INU KERTAPATI saged katurutan. Nanging
botol bir dhateng kamare. Dheweke ugi kerep wangsul dalu.
Nanging Mbok Menah mboten ngertos masalah punika. Miturut angen-angenku, punika
”Heh, Klenting Kuning! Simbok neng ndi?”
”Wonten dhateng wingking, mbak.”
iki warta sing nyenengake! Anak-anakku... Klenting Abang... Klenting Ijo...
”Rungakan nduk, cah ayu! Iki ana pengumuman manawa Si Andhe Andhe Lumuten, eh
salah! Maksudku Andhe Andhe Lumut sing gagah prakosa lagi golek bojo. Iki
peluang kanggo awakmu! Ayo cepet ndang budhal! Engko pendaftarane selak tutup!”
”Inggih sampun mbok kula bidal rumiyin. Nyuwun pangestu nggih mbok...”
”Inggih mbok, kula sisan. Mugi-mugi ingkang dipuntampi kula nggih mbok, senes
K. Abang : ”Heh! Apa wae kowe iki! Wis jelas luwih ayu aku!
Body yo apikan aku! Yo wis
K. Ijo : “Body apikan kowe? Kowe kuwi yo,
pantese melu kontes bocah busung lapar!”
K. Abang : “Huh! Awas yo kowe!!!”
Mbok Menah : “Uwis uwis… aja panggah tukaran wae. Ndang
budhal kana! Yo, muga-muga wae kabeh ditrima karo Andhe Andhe Lumuten. Eh,
K. Abang : “ Nggih sampun mbok,
K. Ijo : “Assalamu’alaikum…”
Mbok Menah : “Wa’alaikumsalam…”
“Mbok, lajeng kula kados pundi?”
”Halah, kowe neng omah ae karo simbok! Paling-paling Andhe Andhe Lumut yo ora
Mbok Menah : ”Huh, yo wis! Tapi sadurunge budhal,
kowe kudu nganggo iki dhisik kanggo luluran neng awakmu!”
”Punapa niki mbok? Ambetipun kok mboten eco?”
”Halah, iki namung lenga jelantah sing wis kecampur teléke tikus.”
”Hah?? Naanging wonten punapa mbok? Niki kan ambetipun mboten eco. Mangke, Andhe Andhe Lumut gila kaliyan kula.”
katara alus. Wis, budhal kana! Susulen mbak-mbakmu kae!”
”Nggih sampun mbok, kula bidhal rumiyin.”
ati-ati!” (karo ngguyu cekikikan)
”Aduh...Oh, pantes wae! Pancen bokokngku kecepit supitku dhewe.” (Lajeng Yuyu
Kangkang lenggah kaliyan celingak-celinguk). ”Wah, kok sepi ya? Dengaren kawit
”Wah, kok sepi ya? Neng endi praune?”
”Iyu mbak, endi ya praune?”
”Wah, nona-nona sing ayu-ayu iki arepmenyang endi ta iya?”
”Wah, kaleresan wontwn Yuyu Kangkang. Yuyu Kangkang ingkang bagus, kula kaliyan
mbak kula badhe nyebrang dhateng desa sabrang. Amargi kia punika badhe
”Oh... arep neng Desa Dadapan. Arep nemoni Andhe Andhe Lumuten ta iya?”
”Andhe Andhe Lumut, Kang...”
”Ah, podho wae! Mmm, aku gelem nyabrangake, pokoke aku dibayar 1 yuta saben
”Waduh! Awis sanget Kang? Kula mboten gadhah nyatra sakmenten kathahe!”
”Wah, lek gak gelem ya uwis,. Tak tinggal ngalih wae sampeyan.”
”Eh...eh! Yuyu Kangkang!” (Nyedaki Yuyu Kangkang). Yuyu Kangkang, sampeyan kan
bagus...sanget! kita nyuwun tulung nggih, supados dipunsabrangaken dhaten desa
sabrang. Nggih sepindah-pindah gratis kan nggih mboten punapa-napa.”
”Apa? Gratis? Duh...Aduh...jaman saiki uwis ora ana sing gratis dek! Sampeyan
aja sakpenake ngomong ngono marang aku ya!”
”Mmm...yak! aku duwe cara, dek!”
”Kados pundi Kang? Kados pundi?”
”Ngene carane.” (Para Klenting nyedaki Yuyu Kangkang). Sawise teka sebrang, aku
kepingin disun karo sampeyan kabeh ta iya? Piye?”
”Hah!?!”
(banjur Klenting Kuning teka lan Yuyu Kangkang nyedaki
”Hei...! Cah ayu! Sampeyan arep nyabrang ta iya? Wis ora ana prau neng kene,
kabeh prau kelem neng dasare segara. Piye manawa tak sabrangake? Nanging kanggo
bayarane sun pipi kiwa tengen, piye?”
(Sarehne Klenting Kuning ngerti manawa Yuyu Kangkang ora
bakal gelem ngesun pipine amarga ambune ora enak, Klenting Kuning manut karo
”Nggih sampun, kula sarujuk.”
”Ya wis, saiki numpako neng gegerku.”
Yuyu .K. : ”Duh, kanak...
jebule sampeyan ta sing ambune ora enak. Wis ngaliha kana! Mumet aku.”
”Mbok, kados pundi? Sampun wonten pinten lare wadon ingkang sampun daftar?”
”Aduh...Le, simbok yo ora ngerti iki, takon wae menyang asistenmu kuwi. Aku wis
bayar larang-larang Rp1.500.0000,- kok menehi informasi ora isa.”
”Mbok... aja korupsi ta, bayaran kula kan namung Rp100.000,- ngendika
Rp1.500.0000,- supados dikinten sugih ngoten? Menawi informasi lamaran, ngantos
dinten punika sampun wonten 999 lare wadon ingkang kepingin ngunggah-unggahi
”Wuah...lumayan akeh ya. Ten...terus dina iki?”
”Nganti detik punika, taksih dereng wwonten lare wadon ingkang sampun daftar,
”Kowe iki wis kepengin tenan ta. Yo wis sabar wae. Dienteni wae nganti akeh cah
jajal delengen, palingiku bocah sing arep nglamar.”
”Ya, mlebua. Mesti mbak-mbak ayu iki arep nglamar juragan Andhe Andhe Lumut.”
”Inggih asisten, kula kaliyan adhi kula punika badhe daftar.”
”Iya, iya... tapi ana syarate. Syaratipun punapa mbok?”
”Kowe kuwi piye ta, Ten! Wong catetan wwis lengkap difoto copy, masa awakmu
”Oh inggih mbok, kelingan kula sakniki.wonten dhaten sak klambi kula.”
”Wis, ndang diwaca kana persyaratane!”
”Tuan asisten, sampeyan aja nyamaraken kita sedaya ta. Punapa kita sedaya
”Heh, aja cerewet ya! Lek ora gelem metua saka kene!”
”Eh, inggih inggih. Kita bakal nurut dhateng sedaya syaratipun.”
”Hmm, rungakna sing tenanan ya.”
”Piye? Wis jelas syarate? Tak celuk siji-siji ya. Ka 1 Klenting Abang...”
”Iki mesti akuu sing kepilih.”
”Yo jelas aku lah...”
”Kulanuwun... Kula badhe daftar.”
”Mangga mangga... tapiu kaya sing liya. Mbak kudu nglakoni persyaratane. Yaiku
ora sumbing, artikulasi kudu jelas. Supaya manawa diapak-apakne bisa enak.
”Mbok, wonten lare wadon badhe nglamar malih. Nanging ambune benten mbok,
”Wayahe pengumuman! Miturut rapat antara aku, Mbok Rondo, lan juragan Andhe
ketara saka fisikmu, kowe duwe penyakit cacingen.
K. Ijo : saka asile tes, kowe kerep
”Dadi kesimpulane kabeh ora bisa njaga kesehatan, dadi kabeh ora bisa ditrima.
Lan neng pipine ketara bekas sune Yuyu Kangkang. Klenting Kuning, saka asile
tes kowe ora duwe penyakit. Dadi kowe sing dipilih dadi garwane Andhe Andhe
”Punapa punika leres Kakang INU KERTAPATI?”
”Iyo leres sanget. Diajeng,
jenengku Mbok Menah. Aku iki, simboke para klenting lho. Perlu sedulur-sedulur
sekar drama free v sekar drama s ve sekar drama video gunz the duel ijjiFree s ve sekar drama video free s ve sekar drama video free sv sekar drama freeFree sv sekar drama free video sv sekar audio drama sv sekar drama mp3 freeS ve shekar drama free sv sekar drama mp3 sv sekar audio dramaS ve sekar drama s v sekar drama video s ve sekar drama freeThen Lewis sprang
Kempalan lampahan ringgit wayang purwo Kempalan lampahan ringgit wayang
Koordhinat: 0°18′19″S 100°22′10″E﻿ / ﻿0.305210°S 100.3694°E﻿ / -0.305210; 100.3694
Jam Gadang inggih punika sesebatan kagem satunggalipun menara jam ingkang wonten ing jantungipun Kutha Bukittinggi, Sumatera Kilèn.[1] Jam Gadang punika sebatan ingkang dipunparingaken masyarakat Minangkabau dhateng wangunan menara jam punika, amargi panci menara punika nggadhahi jam gadang, utawi jam ingkang ageng (jam gadang=jam ingkang ageng; gadang tegesipun ageng ing basa Minangkabau).[1]
Saking fénomenalipun wangunan menara jam punika nalika wekdal dipunwangun, saengga wiwit madhegipun, Jam Gadang sampun dados narik kawigatén saben tiyang ingkang mirsani.[1] Amargi punika, Jam Gadang dipundadosaken satunggalipun panandha utawi markah margi Kutha Bukittinggi lan ugi minangka salah satunggalipun ikon provinsi Sumatrera Kilèn.[1]
Jam Gadang dipundamel ing taun 1926 dèning arsiték Yazid Sutan Gigi Ameh.[2] Jam punika dados hadiyah saking Ratu Walanda dhateng Rook Maker, controleur (Sekretaris Kutha) Bukittinggi ing wekdal pamarintahan Hindhia-Walanda rumiyin.[2]
Menara jam punika sampun makaping-kaping dipunewahi wujudipun ing sisih pupus utawi pucukipun.[2] Wiwitanipun awujud bundheran lan ing nginggilipun wonten patung ayam jago.[2] Nalika njajah Indonésia, Pamarintah Jepang ngewahi wujud punika dados awujud klenthéng.[2] Sasampunipun mardika, wujudipun dipungantos malih kanthi ornamén griya adat Minangkabau.[2]
^ a b c d (id)Jam Gadang Gengsi kota Bukittinggi dipunundhuh
ing Sumatera KilènKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 13 Sèptèmber 2016.
boyong sakulåwargané lan saprajurité mênyang Måjåpait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijåyå.
Wonta, Wontar, Wontarczyk, Wontarska, Wontek, Wonter,
diwiwiti saka Kerajaan Demak Bintara, kerajaan Islam sing sepisan neng tlatah Jawa, rajane jenenge Raden Patah. Dheweke keturunan Brawijaya sing omah-omah karo putri Tiongkok. Merga tlaten dheweke bisa mbangun krajaane sing ndadekake rakyate urip makmur lan bias tentrem anggone nglakoni ibadah agamane. Sawise Raden Patah seda, mula sing nggenteni dadi raja ora liya anak mbarepe sing jenenge Pangeran Sepuh utawa Pangeran Sepuh Sabrang Lor. Pangeran iki duwe anak lanang jenenge Pangeran Made Pandan lan dikarepake sing bakal nggenteni dheweke.
Nanging, apa sing dikarepake dening Pangeran Sepuh Sabrang Lor ora bakal kawujud, merga Pangeran Made Pandan ora gelem dadi Sultan. Dheweke kepengin dadi ulama gedhe lan nyepi arep nglakoni tapa, uga ngangsu kawruh bab agama. Dhek bapake seda,
lan ngumbara nuju arah Kidul sig ora bakal dingerteni dening sedulur Kasultanan.
Sultan Demak ngupayakake kanggo nginsyafke Ki Ageng Pandanaran kanthi prantaran utusane, nanging kekarepane Sultan Demak ora diwangsuli nanging malah diece entek-entekan. Ngerteni kahanan sing kaya mangkono, mula Sultan Demak nganakake rembugan gedhen sing bakal ditekani
kanggo pakan jaran piyaraane. Sawise suket mau dituku, banjur dibongkar dening tukang jaran sing pranyata ing jerone mau ditemokake emas sakepel sing pating kumeclap. Emas sakepel mau banjur diakoni dening sang bupati dadi duweke. Kahanan kaya mangkono iku kedadeyan nganti ping pirang-pirang nganti emas sing ditampa yen dijumlahke wis mesthi akeh banget lan samsaya srakah lan tamak bae bupati mau. Nalika tukang mau ngandhakake marang sang bupati ngenani emas sakepel mau nanging kasunyatane ora diakoni yen dhewee nympen emas duweke tukang suket.
Mula si tukang suket mau meneng sedhela ndonga marang Gusti kang Murbng Dumadi supaya diwenehi pituduh lan dalan kanggo nakluke sag bupati Semarang tanpa mancing tukaran utawa padudon. Si tuang suket ngandharake yen sang bupati ora ngakoni ora dadi ngapa, malah yen sang bupati isih kepengin emas s9ing luwih akeh maneh, dheweke saguh kanggo nduduhake neng endi panggonan emas-emas mau. Sawise ngrungokake tembung-tembung mau, tanpa isin-isin sang bupati terus meksa supaya age-age diduduhake neng endi panggonan emas sing dimaksud mau. Sing dodol suket ngongkon sang bupati supaya macul lemah neng platarane Kabupaten. Wiwitane sang bupati ngrasa mamang, nanging merga anggone duwe kekarepan kpengin entuk emas sing luwih akeh, mula pangrasa sing kaya mangkono iku dilalekake, lan panjaluke tukang suket
Kanthi gedhe lan kuwasane Sang Maha Wikan, mula kasunyatane saben kilan lemah sing dipacul mau dadi emas. Mula sang bupati kanthi rasa ati sing bungah, banjur nerusake anggone macul, dheweke ngrasa samsaya kesel lan wis ora saguh maneh anggone ngayunke pacule.
Sawise Sunan Kalijaga lunga, bupati Pandanaran wiwit tata-tata kanggo nyiapake pangumbarane. Sakliyane kuwi dheweke mesthi sedekah lan ngamalke bandhane kanggo fakir miskin, kanggo netepi janjine. Ki Ageng Pandanarang karo bojone ngumbara kanggo nggolek sing dinggo nemeni plajarane marang agama Islam, khususe ing Jawa. Pungkasane Ki Ageng pandanaran netep ing Klaten Jawa Tengah nganti seda lan diarekake ing Gunung Jabalkat, nganti
TOMPOMAS Neng Kabupatn Banjarnegara ana gunung sing diarani Gunung Tampomas, gunung kuwi papane neng Desa Gentansari, kabupaten Banjarnegara. Miturut crita ana gunung loro, gunung kuwi salah sijine diarani Gunung Lanang lan gunung sing sijine diarani Gunung Wadon. Critane biyen Gunung Lanang kuwi seneng karo Gunung Wadon. Banjur Gunung Wadon njaluk kudangan yakui arupa selendang sing dawane se-kali Mendinging utawane diarani kali Ciwek. Ora mung selendang mau kuwi Gunung Wadon uga njaluk emas setompo (wadah sing digawe saka anyaman pring). Banjur Gunung Lanang kebingungen merga ora bisa menehi apa sing di jaluk Gunung Wadon mau. Gunung Lanang nesu banget karo Gunung Wadon merga panjaluke Gunung Wadon ora bisa di wenehi Gunung Lanang. Merga Gunung Lanang nesu, Gunung Lanang banjur njaili Gunung Wadon. Akhire Gunung Wadon njeblug. Manut buku Jayabaya njebluge Gunung Wadon mau bisa kanggo mbendung kali Serayu, kali sing ana ing sedawane kota Banjarnegara. Ora namung jeblugane Gunung Wadon sing bisa mbendung kali Serayu mau, selendang sing dijaluk marang Gunung Lanang, kebukten nalikane ana ing taun 1983 selendang sing dawane se-kali Mendingin sanepane dalan tekan Gunung Wadon tekan Kali Serayu. Asal usule anane gunung Tompomas kuwi saka gunung kang njeblug kanthi didinamit banjur dadi dhuwit sing dhuwite bisa kena kanggo tuku emas sing gedhene satompo.
Ora tedhas digada, ora tedas dipilara
KUTHA JEPARA Kutha Jepara menika saking tembung Jugmara (Ujung Muara) lan dipungantos dados Jepara, wonten maleh ingkang nyebat Ujung Para. Wiwit abad XVI wilayah menika sampun dipunsumerepi tiyang kathah mawi asma kutha Bandar.
Miturut Tom Pires panyerat Suma Oriental, Jepara nate dados pelabuhan militer, kinten-kinten taun 1470 M. Jepara nembe dipunanggeni 90-100 tiyang kang dipunpimpin Aryo Timur. Mawi patraman lan kauletan Aryo Timur saged ngubah Jepara dados Kutha Bandar ingkang ageng. Taun 1570 Aryo Timur dipungantos putranipun ingkang asma Pati Unus kang tasih timur (17 taun). Pangarsanipun beliau, Jepara ngembangaken armadha perang lan ugi nggantos papan menika dados armada niaga ingkang endah lan ageng sanget. Pati Unus ugi ngirim armadha perang datheng Palembang kangge nyerang Portugis ingkang nguwasani Malaka (1513). Menika kang dipungayuhaken dening Pati Unus boten kaleksanan, inggih menika kalah. Pramila dipungantos sedherekipun kang asma Fatahilah (1513-1536). Jepara nate mbiyantu Fatahilah nalikane ngrebut Banten lan Sunda Kelapa. Nalika Sultan Trenggono dados pangarsa ing kedhaton Demak Bintoro wonten ing rerebutan pangarsa menika Hadirin ingkang garwanipun Retno Kencono seda dipunpejahi dening Aryo Penangsang.
Keraosanipun Retno Kencono boten penggalih, saengga tapa ing bukit Danaraja. Retno Kencono ngumbar janji bilih Aryo Penangsang dereng seda boten ngrampungi anggenipun tapa. Gegayuhanipun kalaksanan nalikane Sutawijaya saged mejahi Aryo Penangsang kaliyan Tombak Kyai Plered. Retno Kencono mandap saking anggenipun tapa lan dipun dadosaken adipati Jepara kanthi gelar Kalinyamat wonten ing 12 Robiul Awal 956 Hijriyah utawi 10 april 1549 M, dipun tandhai kaliyan Canra Sengkala “Trus Karya Tataning Bumi”, saengga wiwit menika dados adidhasar panetapipun dinten dadosipun kutha Jepara.
Pangarsanipun Kalinyamat, Jepara dados adipati ngantos 30 taun luwih. Seni ukir wiwit ngrembaka ing kutha menika katingal saking ornamen Masjid Mantingan papan panggenan Pangeran Hadirin dipunmakamaken.Kalinyamat dipun gantos putranipun ingkang asma Pangeran Jepara (1579-1599). Ing pungkasan abad XVI kadipaten Jepara dipunserang bala tentara kerajaan Mataram. Saksampunipun peperangan boten wonten penguasa utawi pangarsa. Nalikane Jepang ing Indonesia, jabatan bupati dipun astha dhening RAA Soemitro Koesoemo Oetoyo ngantos Desember 1949, ngantos sakmenika sampun wonten 13 bupati ingkang mimpin Jepara, kalebet Drs. H. Hendro Martojo, MM. DUMADINE DESA SUMBEREJO Desa Sumberejo yaiku sawijining desa kang ana ing kecamatan Mranggen kabupaten Demak. Miturut panuturane sesepuh desa utawa wong tuwa ing desa iku, desa Sumberejo dumadi saka lelakuning wali Allah sing arane Mbah Sendhang utawa Eyang Singa. Diarani Eyang Singa amarga dheweke duwe ingon-ingon kewan singa kang sipate ghoib utawa ora ketok mata.
Wektu samana wayahe lagi wae panas banter, banyu angel digoleki, tanduran padha mati. Para warga pada bingung golek banyu. Kali padha asat, sumur-sumur ora ana banyune. Wong-wong padha angel golek pangan. Sawah ora bisa ditanduri pari, banjur para among tani padha nandur tela utawa pohong. Nanging gusti Allah durung paring rejeki. Bebarengan karo panas banter dilalah ya usum tikus sisan. Mangka sakanane tela kang ditandur dening warga dipangan tikus.
Wong-wong padha kaluwen, sandangan sakanane, saktemune. Pungkasane akeh wong kang padha tumindak durjana. Maling, ngrampok, ngroda peksa sumebar ing ngendi-endi. Akeh panganan kang ora samesthine ora kanggo manungsa dikhalalake. Kayata tikus, yuyu, ula lan bangsa kewan liyane.
Ing kahanan kang gegirisi kaya mau, dumadakan ana waliAllah sing lagi mlaku-mlaku nyebarake agama islam. Dening para warga saiki, wali mau dijenengi Eyang Singa utawa Mbah Sendhang. Mbah sendhang mlaku saka desa wetan. Anggone mlaku, Mbah Sendhang kapethuk desa cilik kang wargane urip nelangsa. Sandhangane padha kucel, awake gering-gering paribasan kari balung karo kulit. Eyang Singa weruh sesawangan kaya mangkana banjur mampir sautara wektu. Dilalah anggone mampir ngepasi wektu asyar, mangka dheweke banjur cepet-cepet golek banyu kanggo wudhu. Sakambane desa wis diubengi, nanging ora ana banyu sakcawuk wae kanggo wudhu.
CERITA RAKYAT DARI DEMAK LEGENDA DESA BONANG
Kedadeyan prastawa iki nalika masa kerajaan Demak. Kurang luwihe critane yaiku miturut wong tuwa nalika
sing sakdurunge njabat dadi Bupati Demak. Sunan Bonang nindakake perjalanan kanthi liwat dalan laut lan darat. Perjalanan lewat laut diadani kanthi numpak prau. Sunan Bonang uga salah sijine wali sanga sing nyiarake ajaran islam ing tanah jawa.Sunan Bonang uga kalebu wong sing duweni ada-ada arep ngedegage kraton lan Masjid Demak. Ana ing perjalanan darat, Sunan Bonang ketemu karo pemuda sing jenenge Raden Said ing alas Jatiwangi.
Raden Said diusir karo wong tuwane saka kadipaten tuban amarga konangan seneng ngrampok bandhane tuan tanah lan hartawan sing sugih . bandha rampokan mau banjur
bandhane, nanging Sunan Bonang namung nggawa teken sing gagange digawe saka emas.Sakwise cedhak, Raden Said ngadhang jangkahe Sunan Bonang sing ngganggo klambi jubah putih. “Wong tuwa, ketoke kowe ora wuta. Kowe uga isih kuwat mlaku, kenapa kowe ndadak nggawa teken?” pitakone Raden Said.“Nganggo teken iki aku ora bakal kesasar meskhi aku mlaku nang dalan sing peteng.” Jawabe wong tuwa iku. Nanging saiki isih padang, yen tanpa tongkat iku kowe isih isa mlaku apik.” Bantahe Raden Said. Wong tuwa iku mandeng Raden Said. Praupane ngetokake sifat welas asihe nanging pribadine agung lan wibawa. “Tongkat iku pegangan, wong urip utawa mlaku kudu duweni cekelan supaya ora mlaku neng dalan sing nyesatake.” Kandane wong sing berjubah putih.“Aku pengen weruh tekenmu,” Kandhane Raden Said.“Saka weruh isa nuwuhake rasa pengen duweni. Ora apik duweni nggene wong liya.” Kandhane wong sing berjubah putih.Tanpa ngomong Raden Said ngrebut teken iku nganti wong ngganggo jubah putih iku tiba ndeprok ana ing lemah. Raden Said ndeleng teken kuwi, aneh, teken sing asale gagange emas maleh dadi kayu biasa. Sawetara Sunan Bonang susah payah ngadheg karo ngetokake eluh wong sing ngganggo jubah putih iku nangis. Raden Said tambah gumun.“Aja nangis wong tuwa, iki tekenmu tak balekake.” Kandane Raden Said karo ngulungake teken sing dicekeli.“Aku ora nangis amarga tekene kok rebut, nanging aku ngrasa nyesel lan dosa. Karana aku tiba lan ora sengaja aku njabut suket sing ora salah.” Kandhane wong sing berjubah putih.“Mung suket sagagang kowe ngrasa dosa?” Pitakone Raden Said.“Suket uga makhluke Gusti Allah. Aku njabut suket iki tanpa ana gunane, yen aku njabut kanggo pakan ternak ora apa nanging yen kanggo tak sia-sia iku dosa.”Raden Said kaget krungu ucapan filosofis iku. “Napa kowe tega tindhak kasar karo wong tuwa.”“Aku pengen bandha.” Jawabe Raden Said.“Kanggo apa?” Pitakone wong berjubah putih.“Arep takwenehake karo fakir miskin.” Jawabe Raden Said.“Apik niatmu, nanging cara sing kok anggo iku salah, omonge wong sing Berjubah putih.“Apa maksudmu?”“Allah seneng karo barang apik lan mung nerima amal saka barang sing apik lan halal.” Jawabe wong sing berjubah putih. Raden Said tambah kaget krungu ucapan iku. “Jelase, Allah ora nrima sedekah sing haram. Dadi sia-sia sedekah sing kok wenehake saka hasil ngrampok saksuwene iki. Yen kowe pengen bandha. Iki njupuken! Iki bandha halal!” ngomong kaya kana wong berjubah putih kuwi karo nuduhake wit aren. Saknalika wit mau dadi emas. Pange, godhonge, wohe, lan sakabehane dadi emas. Raden Said ngerahake ilmune. Dheweke ngira yen wong tuwa mau ngerahake ilmu sihire. Yen wong tuwa iku ngerahake ilmu sihir mula nganti gampang dheweke isa nangkal. Nanging dheweke kecele. Wong tuwo mau ora ngetokake ilmu sihire. Wit kuwi bener-bener wis maleh dadi emas.Raden Said gumun, dheweke nyoba menek wit iku, arep njupuk wohe sing cemlorot. Durung nganti tekan dhuwur wohe wis padha rontok nibani sirahe nganti Raden Said semaput. Nalika Raden Said sadar. Wit aren mau mbalik asal. Wohe sing mau rontok warna emas maleh dadi ijo kaya woh aren biasane. Raden Said celingukan, nggoleki wong tuwa berjubah putih sing mau ngrubah wit aren dadi emas. Nanging tuwa mau wis ora katon maneh. Sadar Raden Said yen wong tuwa mau iku sakti sing duweni ilmu tinggi. Bokmenawa golongan para ulama’ utawa para wali. Saknalika Raden Said nggudhag wong tuwa mau. Dheweke kepingin dadi muride.Sakwise ngerahake tenagane dheweke lagi isa weruh bayangane wong tuwa iku saka adohan. Wong tuwa iku alon olehe mlaku, nanging Raden Said durung isa nyusul. Sakwise nafase arep entek, raden said lagi isa nyusul wong tuwa iku ing pinggir kali. “Ana apa kowe nyusul aku?” Pitakone wong tuwa iku.“Gelema kirane kowe nrima aku dadi muridmu.” Omonge Raden Said.Wong tuwa iku ora liya yaiku Sunan Bonang sing gelem nrima Raden Said dadi muride. Nanging raden Said kudu ngliwati ujian kasetyan. Sunan Bonang nancepake tekene ing
Bonang mlaku ing dhuwur banyu kaya mlaku biasa ing daratan. Tambah mantep niate Raden Said berguru karo Sunan Bonang. Bareng nyabrang
Bonangkrungu ana wong sing lagi dolanan bonang. Sebab ing pemukiman iku akeh pengrajin sing padha nggawe bonang saka kuningan, salah sijine perangkat gamelan sing digunakake nggiringi musik ana ing pagelaran ringgit. Wiwit wektu kuwi desa kasebut dikenal kanti jeneng bonang nganti saiki.Ing bonang uga
Bonang, nalika ngaso ing pemukiman kana, wancine shalat dzuhur, Sunan Bonang arep shalat, nanging ora ana Masjid. Ing kana Sunan Bonang ngajak para warga bareng-bareng ngedegake Masjid lan dadi Masjid Al-Karomah iku.Al-kisah, Sunan Bonang lali karo Raden Said sing dikon nunggoni tekene ing pinggir kali. Iku wis lumaku nganti wulan-wulanan suwene malah ana sing
Bonang kaget sakwise weruh Raden Said sing tetep setya nunggu tekene ing pingir kali nyambi semedi. Miturut sumber liya Raden Said donga marang Gusti supaya diturokake kaya gusti nurokake pitu pemuda ing Goa Kahfi taunan suwene.Dongane raden Said dikabulake. Dheweke isa turu taunan saengga awake dirambati oyot lan godhong wit-witan. Suna Bonang lagi isa nangekake sakwise ngetokake suara adzan. Cara liya ora isa kanggo nangekake Raden Said. Sakwise raden said tangi dheweke diajak nang panggonane Sunan Bonang. Nang kana dheweke diwenehi
tau tapa utawa turub ana ing pinggir kali taunan sakwise dadi wali, dheweke disebut Sunan Kalijaga. BAju takwa, Perayaan sekaten, Grebeg MAulud, Layang Kalimasada, lakon wayang Petruk dadi Raja, kuwi kabeh ciptaane Sunan Kalijaga.
ASAL USULE DESA TUK SANGA Rikala jaman semana ana salah sijining kaluwarga kang urip ayem lan tentrem. Kaluwarga kasebut manggon ing salah sijining desa ning kabupaten Magelang kang jenenge desa Ngadirejo. Kaluwarga kasebut cacahe mung ana wong telu yaiku Dewi Sekar Arum, anake sing jenenge Jaka Silawe lan rewange sing jenenge Suwiryo. Rewange kuwi wis dinggep kaluwarga dhewe karo wong tuwane Jaka Silawe mergane wis melu kawit biyen. Kaluwargane Jaka Silawe iku klebu kaluwarga kang apik mergane bisa srawung karo brayat desane. Bapake jenenge Ki Supeno. Biyene dadi lurah ning desa Ngadirejo nalika dheweke isih urip. Kadhang Jaka Silawe lan ibune ngrasa sepi banget mergane wis suwi ditinggal mati Ki Supeno.
Saiki Jaka Silawe wis dadi priya dewasa kang duweni pasuryan bagus, pinter, bekti marang wong tuwa lan ora tau mbantah yen dikandhani. Dewi Sekar Arum banget nresnani anake kawit dheweke lair. Dheweke mesthi kelingan janjine marang bojone yen dheweke arep nresnani anake sakabehe.
Ing sawijining dina, Jaka Silawe duwe pepenginan arep ngumbara ning desa liya supaya dheweke tambah ilmu lan pengalamane. Dheweke banjur ngutarakake niyate marang ibune kanggo njaluk ijin arep ngumbara ning desa liya. Sanyatane Jaka Silawe ora tega nanging meh piye meneh amarga kuwi wis niyat saka ati. Dheweke sakdurunge uga oleh ngimpi yen dheweke mengkone saka ngumbara iku arep oleh kabegjan. Nanging dheweke durung ngerti apa sejatine wujud kabegjan kuwi. Sakliyane kuwi dheweke niyat ngumbara uga pengin golek wong wadon kang mengkone yen sreg arep didadekake bojone supaya bisa ngopeni ibune.
Dewi Sekar Arum wiwitane ora tega lan nangis. Dheweke kang mangerteni anake banjur ngrestoni anake. Kanthi rasa sedih, Dewi Sekar Arum ngeterake lungane lan dheweke nyangoni keris kang sekti sarta donga kanggo Jaka Silawe.
Sakwise pamit, Jaka Silawe lunga saka ngomah tumuju arah salah sijining desa ing Borobudur. Ing dalan kono dheweke ketemu karo sesepuh desa kuwi kang sekti, Ki Jago jenenge. Sesepuh iki ngomong yen dheweke ameh bisa ketemu karo wong wadon sing digoleki, nanging dheweke kudu bisa nglakoni syarat antarane : Jaka Silawe kudu bisa urip dadi rakyat biyasa kang apa anane, dheweke kudu ganti jeneng lan dheweke kudu bisa nyaguhi panyuwunan saka wong wadon kasebut. Dheweke banjur ngganti jenenge dadi Jaka Pasemah.
Jaka Pasemah ngumbara tumuju desa kang dikarepake ana ning ngimpine. Tekan kono dheweke ndeleng kahanan kang beda. Desa kuwi aneh ora kaya biyasane. Desa kasebut durung diwenehi jeneng lan desa kuwi uga lagi kena memala yaiku kedadeyan ketiga dawa banget. Sasuwene wis rong taun ora ana udan. Sakliyane kuwi kali kang cacahe ana sanga ning kono uga meh garing. Lurah lan brayat desane pada bingung mergane yen mengko desane dadi garing kabeh tur ora ana banyu, kepriye dadine nasibe sakabehe. Mergane kuwi desa kasebut durung diwenehi jeneng.
Kebeneran Pak Reksa sing dadi lurah ning desa kuwi duwe anak wadon mung siji kang ayu nengsemake yaiku Dewi Sekar Wulan. Dheweke uga banget ditresnani karo Pak Reksa.
Sawijining dina, ing desane Pak Reksa dianakake sayembara. Sayembara iku dianakake uga kanggo kapentingan putrine lan desane. Pangarep-arepe desane bisa pulih meneh kaya biyasane. Kabeh brayat desa nganti para pegawe kelurahan melu sayembara kuwi, nanging durung ana sing bisa nyaguhi syarat panyuwune Dewi Sekar Wulan. Kasempatan kuwi ora disia-siakake Jaka Pasemah kanggo narik kawigatene Dewi Sekar Wulan.
Sore kuwi Jaka Pasemah teka ning ngomahe Pak Reksa mergane dheweke pengin melu sayembara. Ning kono uga ana Lurah saka desa Nglerep. Kalorone banjur diwenehi ngerti syarat-syarat kang diajukake Dewi Sekar Wulan. Sepisan dheweke pengin calon bojone mengkone bisa mulihake desane kuwi, kapindo Dewi Sekar Wulan uga pengin yen bojone mengko bisa nggawe tuk kang cacahe ana sanga. Jaka Pasemah lan Lurah Broto nyaguhi syarat kang diajukake kuwi. Pak Reksa banjur ngenehi wektu pitung dina kanggo nyaguhi panyuwune putrine.
Saka sayembara kuwi Dewi Sekar Wulan kang weruh Jaka Pasemah ing omahe banjur ana rasa. Ora let suwe Jaka Pasemah bisa ngrajut benang katresnan marang Dewi Sekar Wulan. Saben wengi dheweke ngajak lan ngampiri Dewi Sekar Wulan metu saka ngomahe kanggo ndeleng wulan lan lintang ing angkasa.
Sawijining wengi Jaka Pasemah lagi kurang apik nasibe. Dheweke konangan para pegawale Dewi Sekar Wulan. Jaka Pasemah dikira pandung kang arep nggawa Dewi Sekar Wulan. Para pengawal lapor marang pimpinane, Pak Sambiroso. Desa iku dadi geger. Pak Sambiroso mrentahake supaya nyekel pandung kuwi. Jaka Pasemah mbela yen dheweke dudu maling banjur ngomong yen dheweke mau mung pengin ngeterake putri mlaku-mlaku sedhela. Nanging omongane tetep ora dipercaya malah marakake Pak Sambiroso saya nesu lan tetep mrentahake supaya nyekel Jaka Pasemah urip utawa mati. Jaka Pasemah banjur dislametake Kyai Jago nganggo ilmu pancasaktine. Jaka Pasemah bisa lunga saka sekapane prajurit banjur mbalik ning omahe ing tengah alas.
Jaka Pasemah iku ora ngerti yen ibune kangen lan terus mikirake kahanane. Mergane dheweke durung ngenehi kabar sithik-sithika babagan dheweke kang lagi ngumbara kuwi. Dewi Sekar Arum pengin nggoleki anake. Nanging gegayutan kuwi ora bisa dilakoni dheweke mergane para brayat desane lagi pada mbutuhake pitulungane. Dewi Sekar Arum banjur ngutus Suwiryo supaya nggoleki Jaka Silawe nganti ketemu. Dheweke diwenehi keris sekti karo Dewi Sekar Arum kanggo jaga-jaga lan kanggo nglawan musuhe.
Jaka Silawe kang bisa slamet saka pengawal-pengawale Dewi Sekar Wulan banjur mutusake kanggo nggoleki Ki Jago. Dheweke kepengin diwenihi pitedah marang Ki Jago mergane dheweke ora percaya marang awake dhewe. Wektu pitung dina kuwi apa cukup kanggo dheweke nyaguhi panjaluke Dewi Sekar Wulan. Dheweke banjur nggeblas lunga ning desa Borobudur kanggo nemoni Ki Jago.
Lurah Broto kang kawit sepisan ora seneng karo Jaka Silawe banjur ngutus Sambiloso kanggo ngawasi, golek warta lan nyerang Jaka Silawe. Jaka Silawe dianggep saingan lan mungsuhe kang kudu dipateni. Mangkane kawit dheweke metu saka ngomahe duwe pangrasa kang ora penak. Jebule dheweke bakalan diadang lan diserang karo Sambiloso ing tengah dalan. Jaka Silawe sing maune ora ngerti yen arep diserang kuwi kaget banjur dheweke ngetokake ilmu sekti mandraguna supaya bisa nglawan Sambiloso. Jaka Pasemah kang tandhing nglawan Sambiloso kuwi kanthi sakuwat tenaga nglawan mungsuhe nganthi anggone tandhing pindah-pindah panggonan saka desa siji ning desa liyane.
Sambiloso kuwi gelem nrima panjaluke Lurah Broto kang kudu tandhing karo Jaka Pasemah kuwi dadi salah sijining wujud pangabdene marang lurah Broto. Dheweke uga diwenehi keris sekti kang jerone wis diwenehi racun
keris sekti ning dhadhane Jaka Pasemah. Sanalika getih ning awake Jaka Pasemah metu deres. Nanging dheweke tetep
ngono kuwi tetep bisa nglanjutake tujuane nemoni Ki Jago. Ora let suwe dheweke tekan ngomahe Ki Jago. Ing kono dheweke diobati banjur ngutarakake niyate kuwi. Dheweke banjur diwenehi pepeling, yen dheweke pengin bisa mujudake gegayuhane kuwi dheweke kudu pasa telung dina lan dheweke kudu ndonga marang Sing Kuwasa supaya dheweke digampangake nglakoni kauripan iki. Kanthi kasektene Ki Jago, Jaka Pasemah bisa pulih kaya biyasane maneh. Dheweke pamitan banjur bali ning ngomahe.
Satekane ing ngomahe Jaka Pasemah kaget mergane ana priya kang lagi liren neng ngarepan omahe. Dheweke ngira yen priya kuwi utusan Lurah Broto meneh. Dheweke langsung siyaga arep nglawan priya kuwi. Suwiryo sing weruh banjur siyaga uga. Kalorone tandhing. Pungkasane Suwiryo kalah lan nyuwun welas asihe Jaka Pasemah supaya dheweke ora dipateni. Jaka Pasemah banjur ngampuni. Suwiryo banjur ngutarakake maksude dheweke bisa nganti tekan kono. Dheweke kuwi mung nitip liren lan dheweke ngomong yen dheweke mung diutus Dewi Sekar Arum kanggo nggoleki anake sing jenenge Jaka Silawe. Jaka Pasemah kang sadar banjur ngomong yen dheweke kuwi sejatine Jaka Silawe nanging merga ngumbara kuwi dheweke ganti jeneng dadi Jaka Pasemah. Suwiryo banjur ngrangkul Jaka Silawe lan dheweke uga ngucapake syukur mergane dheweke wis bisa nemokake Jaka Silawe. Jaka Pasemah banjur nitip salam kanggo ibune lan nitip didongakake supaya bisa tetep nglakoni pangumbarane kanthi lancar. Suwiryo pamit banjur dheweke bali neng desa Ngadirejo meneh mergane dheweke kudu ngancani ibune Jaka Silawe.
Jaka Pasemah kang wis nglakoni kabeh pepelinge Ki Jago ing dina kepitu banjur bali ning desane Dewi Sekar Wulan. Dheweke kanthi pracaya marang awake dhewe teka ning ngomahe Dewi Sekar Wulan. Nanging dina-dina kang ditunggu kuwi kanyatan pupus ing tengah dalan mergane dheweke wis kedhisikan Lurah Broto. Perang tandhing antarane kalorone dibatalake amarga Lurah Broto wis ngomong dhisik marang Pak Reksa yen dheweke kuwi tresna temenan lan duwe pepinginan arep nggarwa Dewi Sekar Wulan. Yen ditolak dheweke bakal ngorak-arik desane. Dewi Sekar Wulan diwenehi wektu sedina kanggo njawab panyuwune Lurah Broto. Kabeh kaluwargane dadi bingung. Bapake mung bisa nyerahake kabeh nasib brayat desane ning tangane Dewi Sekar Wulan.
Jaka Pasemah kang ngerti kahanan penggalihe Dewi Sekar Wulan banjur ngenehi saran supaya dheweke gelem dadi garwane Lurah Broto mau. Ananging ngajukake syarat supaya ora sida perang lan mateni Jaka Pasemah.
Pak Reksa banjur masrahake nasib anake lan desane marang Jaka Pasemah. Dheweke diwenehi tugas nylametake Dewi Sekar Wulan supaya ora sida ngantenan karo Lurah Broto. Dheweke kudu ngrerusak upacara pengantenan kuwi.
Dina kang ditentokake akhire teka. Para pengawale Lurah Broto teka ning ngomahe Pak Reksa. Dheweke nagih jawabane Dewi Sekar Wulan. Dewi Sekar Wulan banjur nyaguhi panjaluke Lurah Broto. Ing dina iku uga dianakake upacara penganten. Ing kono Lurah Broto lan para pengawale dijamu lan diwenehi ombenan sing wis dicampuri racun. Ombenan kuwi bisa mateni sapa wae ewandene wong kuwi nduweni kasekten sing paling sekti. Kasektene Lurah Broto kuwi dadi kurang mergane dheweke lan para pengawale wis ngombe ombenan kuwi.
Nalika Upacara penganten, Jaka Pasemah ngrusak acara kuwi kang nggawe Lurah Broto dadi duka banget. Lurah Broto banjur ngejak tandhing Jaka Pasemah. Lurah Broto kang kasektene dadi kurang kuwi gampang dikalahake. Para pengawale uga ngono. Kabeh pada bisa dikalahake lan dipateni.
Jaka Pasemah kang wis nulungi Dewi Sekar Wulan banjur nyaguhi syarat-syarat panjaluke kang diajukake ing dina-dina kepengker. Dheweke banjur lunga metu menyang kali-kali kang cacahe sanga tur garing kuwi. Dheweke banjur ndonga marang Sing Kuwasa supaya diwenehi dalan sing gampang kanggo nggawe tuk sing cacahe sanga kuwi. Pak Reksa lan Dewi Sekar
mendhung lan kadadeyan udan deres. Kali sing cacahe sanga kuwi banjur pada metu banyune. Kabeh brayat desa
kang aneh ora kaya biyasane. Para brayat desa, Pak Reksa lan Dewi Sekar Wulan banget matur nuwun marang dheweke.
Pak Reksa banjur ngundhang Jaka Pasemah ing omahe. Ing kono dheweke dijamu lan mangan bareng karo Dewi Sekar Wulan. Jaka Pasemah banjur nyritakake sejatine dheweke. Dheweke ngaku yen putrane Pak Lurah Supeno. Jebule Pak Lurah Supeno kancane Pak Reksa nalika nom-nomane mbiyen.
Pak Reksa banjur ngutus pengawale supaya ngganti klambine Jaka Pasemah. Jaka Pasemah kang maune dadi rakyat biasa kuwi saiki bali ning desane Pak Reksa kanthi klambi kang apik. Ibune Jaka Pasemah banjur dijemput lan diundang ning omahe.
Pak Reksa banjur ngantenake putrine kang ayu nengsemake marang Jaka Silawe kang wis direstoni Dewi Sekar Arum. Sakwise kuwi Jaka Silawe diangkat dadi Lurah ing desane Pak Reksa kanggo ngganteni dheweke. Desa kuwi banjur dijenengi Tuk Sanga kang nduweni Tuk sing cacahe ana
Dinten Pamuji Sukur (basa Inggris: Thanksgiving Day) inggih punika satunggalipun dinten prèi ingkang wonten ing negari Amérika Serikat lan Kanada, minangka tandha sukur ing pungkasanipun musim panén.[1] Dinten Pamuji Sukur dados dinten prèi resmi ing Amérika Serikat ingkang dipunwontenaken dinten Kemis pungkasan ing sasi Nopémber.[2] Ing Kanada, Thanksgiving Day dipunwontenaken ing dinten Senin kaping kalih ing sasi Oktober.[1]
Dinten Pamuji Sukur ing Amérika Serikat[besut | besut sumber]
Ing Amérika Serikat wonten tradhisi dhahar ing wayah dalu kaliyan kulawarga, mitra, lan sanak kadang.[3] Kalkun kalebet dhaharan ingkang utami, saéngga Thanksgiving Day asring sinebat Dinten Kalkun.[3] Kalkun limrahipun dipundhahar kanthi saus kranberi lan dhaharan sanèsipun kados kenthang puree, jagung godhog, lan sanès-sanèsipun.[3] Wekdal dhahar sesarengan ing Thanksgiving Day tiyang-tiyang punika sami wawan rembag babagan kasaenan.[3] Thanksgiving Day dipundadosaken dinten prèi nasional Amérika Serikat minangka tandha pamuji sukur dhumateng Gusti.[3]
Dinten Pamuji Sukur ing Kanada[besut | besut sumber]
Dinten Pamuji Sukur utawi Thanksgiving Day dipunawontenaken dinten Senin kaping kalih ing wulan Oktober.[1] Ing Amérika Serikat, dinten kasebat minangka Dinten Colombus lan kalebet dinten prèi resmi.[1] Pahargyan Thanksgiving Day ing Kanada dipunawontenaken ngantos tigang dinten.[1] Wonten ing sawetawis provinsi, pahargyan punika wonten ingkang dipunlaksanakaken ngantos sekawan dinten, saking Jemuwah ngantos Senin.[1] Dinten Pamuji Sukur namung dipunawontenaken dèning kulawarga ing provinsi Kanada ingkang ngagem basa Inggris, lan boten dipunlaksanakaken dèning katurunan Prancis.[1]
Sajarah Dinten Pamuji Sukur ing Amérika Serikat[besut | besut sumber]
Tradhisi mulyakaken Thanksgiving kanthi bojana andrawina (dhahar sesarengan) dipunwiwiti ing Amérika Serikat taun 1621.[3][4] Kaum pilgrim ingkang manggen ing Plymouth, Massachusetts ngawontenaken sukuran kanthi dhahar sesarengan kaliyan tiyang asli Amérika saking suku Wampanoag.[3] Trandhisi mulyakaken Thanksgiving Day dipunlaksanakaken ngantos sapunika kanthi dhaharan ingkang utami awujud daging kalkun.[3]
Sajarah Dinten Pamuji Sukur ing Kanada[besut | besut sumber]
Sajarah Thanksgiving Day ing Kanada dipunwiwiti satunggalipun penjelajah saking Inggris Martin Frobisher. Taun 1578, Martin Frobisher ngawontenaken adicara pengetan ing wewengkon ingkang sapunika dipunsebat Newfoundland and Labrador.[1] Ancasipun minangka tandha pamuji sukur amargi sampun slamet saking penjelajahan ingkang langkung dangu.[1] Adicara Thanksgiving Day ingkang dipunpandhegani dèning Martin Frobisher punika dados Thanksgiving Day ingkang sepisanan ing Kanada, ugi ing wewengkon Amérika Lèr.[1] Wonten ing taun 1879, parlemen Kanada netepaken bilih tanggal 6 Nopèmber minangka dinten Thanksgiving Day lan dados dinten préi nasional ing Kanada.[5] Sasampunipun punika, mahargya Thanksgiving Day asring gumantos (boten namung tanggal 6 Nopèmber).[5] Pahargyan punika asring dipunlaksanakaken ing dinten Senin minggu kaping tiga ing sasi Oktober.[5] Sasampunipun Perang Donya I, Armistice Day lan Thanksgiving Day sami dipunlaksanakaken ing dinten Senin watawis tanggal 11 Nopèmber.[5] Sadasa taun salajengipun ing taun 1931, kekalihipun dipunpisahaken lan Armistice Day dipungantos naminipun dados Remembrance Day.[5] Nalika tanggal 31 Januari 1957, parlemen Kanada netepaken:
"Dinten Thanksgiving dipunlaksanakaken dhumateng Gusti ingkang Mahakuwaos ingkang paring berkah dhumateng negari Kanada kanthi panén ingkang kathah .. badhe dipunlaksanakaken dinten Senin minggu kaping kalih ing sasi Oktober."[5]
Dongéng wontenipun Dinten Pamuji Sukur[besut | besut sumber]
Rumiyin méh sadaya tiyang ing Amérika Serikat lan Kanada gesangipun sami among tani.[2] Saben bibar panén, ing dinten dinten Kémis pungkasan sasi Nopémber sami ngunjukaken panuwun dhumateng Gusti sarana suka parisuka.[2] Wonten ingkang namung climén sabrayat kémawon, wonten ugi ingkang ageng-agengan bojana andrawina mawi ngulemi mitra, sanak kadang, kaliyan tanggi tepalih.[2] Temtunipun gumantung kaliyan kakiyatanipun piyambak-piyambak.[2] Saya kathah panénipun, padatan ugi saya ageng anggénipun ngunjukaken panuwun.[2]
Mulyakaken Thanksgiving Day makaten sampun rumesep ing balung sungsumipun para among tani sabrayatipun.[2] Tandha yektinipun anak putu, buyut canggah ingkang sami dedunung ing panggénan sanés utawi para pados sandhang tedha ing manca, ing Thanksgiving Day pendhak taun temtu wangsul tuwi.[2] Wigatosipun boten sanés ngempal ing dhusun asalipun saperlu sesarengan mulyakaken, mahargya Thanksgiving Day.[2]
Dangu-dangunipun boten ngemungaken para among tani ingkang kémawon ingkang sami mulyakaken dinten punika, ananging sadaya tiyang Amérika Serikat lan Kanada ageng alit, ném sepuh, mulya papa, sami mahargya lan mulyakaken dinten kasebat.[2] Kantor-kantor tutup, sekolahan préi, toko-toko tutup, dalah pabrik-pabrik kéndel boten nyambut damel.[2] Para narapraja, majikan, sami sareng-sareng mahargya Thanksgiving
^ (en)Thanksgiving Day in United States dipunundhuh tanggal 25 Juli 2011
^ a b c d e f (en)Thanksgiving dipunundhuh tanggal 25 Juli 2011)
(en) The First Thanksgiving Pahargyan Thanksgiving Day ingkang sepisanan
(en) Dhaftar tanggal pahargyan Thanksgiving Day ing Kanada
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dinten_Pamuji_Sukur&oldid=1089001"	Kategori: Dinten Ageng ing Amérika SerikatDinten Ageng ing KanadaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Raos SamiIsining tiyang punika karep. Mangka karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, inggih punika ingkang murugaken dhateng raosing gesang, awit alit dumugi sepuh, mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Sinten mawon, tiyang pundi mawon raosing gesang inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, la sintena mawon, tiyanga pundi mawon, isinipun inggih karep, la yen boten isi karep namanipun sanes tiyang, mangka saben karep mesthi kados makaten.Dados raosing gesang tiyang sajagat punika sami mawon, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Sanajan tiyang sugih, sanajan tiyang mlarat, sanajan ratu, sanajan kuli, sanajan wali, sanajan bajingan, raosing gesang inggih sami mawon, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Raosing bungah susah, dangu sakedhaping bungah susah, sangeting bungah susah, punika ingkang sami mawon. Dene ingkang dipun bungahi, ingkang dipun susahi, punika ingkang beda-beda.Upami tiyang sugih saged ngadegaken pabrik, inggih bingah. Tiyang mlarat saged ngadegaken kendhil, inggih bingah. Bingahipun tiyang mlarat saged ngadeg kendhilipun punika inggih bingah yektos, bingahipun tiyang sugih saged ngadeg pabrikipun punika inggih bingah yektos, sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.Upami ratu saged mbedhah kutha mboyong putri, inggih bingah. Kuli, saya yen kuli sepur, saged nracag gerbong mboyong koper, inggih bingah. Bingahipun kuli saged nracag gerbong mboyong koper, punika inggih bingah yektos lan bingahipun ratu saged mbedhah kutha mboyong putri, punika inggih bingah yektos, sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.Upami wali medal kramatipun saged mabur "bur", inggih bingah. Bajingan saged nyebrot "brut", inggih bingah. Bingahipun bajingan saged nyebrot "brut" punika inggih bingah yektos lan bingahipun wali saged mabur "bur" punika inggih bingah yektos lan sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.Nanging tiyang mlarat punika asring gadhah panginten, yen tiyang sugih punika boten nate susah. Panginten kados makaten wau klintu. La tiyang sugih punika isinipun inggih karep, mangka karep punika yen kalampahan mesthi mulur.Upami tiyang sugih, ingkang sampun brewu, dados juragan bis lan sampun gadhah bis pinten-pinten atus, punika inggih mesthi mulur, kapengin gadhah sepur lan mangke yen sampun gadhah sepur, inggih mesthi mulur malih, kapengin gadhah prau kapal. Mangke dereng ngantos kalampahan gadhah prau kapal, namung saweg wonten juragan bis madeg enggal mawon, inggih lajeng susah, dheg-dhegan ajrih yen dipun jori. Dados tiyang sugih kados punapa kemawon, raosing gesangipun inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.Kados makaten wali punika asring dipun kinten yen boten nate susah. Panginten kados makaten wau inggih klintu. La tiyang wali punika isinipun inggih karep.Upami wali medal kramatipun, kados dene dongengipun ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung ing Mentaram, inggih punika ratu tur wali, nalika kagungan karsa tedhak dhateng Banten mabur "bur" inggih bingah, lan sareng wonten Banten badhe kondur dhateng Mentaram, mangka dipun tilar juru taman lan lajeng trondhol, inggih susah. Dados wali kados punapa mawon raosing gesangipun, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen mangertos, yen raosing gesang tiyang sajagat sami mawon, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, tiyang lajeng
Dinamisme iku konsep metafisika sing diudaraké déning Gottfried Leibniz (1646–1716) lan winangun tumuju system kosmologi sing pepak. Ing kosmologi metafisika, dinamisme iku mbèbèraké ndonya material sing aktif. Kanthi gampangé, dinamisme asring kajelasaké tumrap kapercayan manungsa marang barang utawa piranti material sing pinarcaya nduwé tenaga sing ora kasar mata.
miIdoPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 4 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bladel&oldid=1032430"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
dwi nofi andhiyantama: HUKUM SUMBER DAYA ALAM
Cilacap, Majenang, Purwokerto, Purbalingga, Banjarnegara, Wonosobo, Temanggung, Magelang, Muntilan, Salatiga,
Keuskupan Sufragan Sibolga Keuskupan Sufragan Tanjung Karang Regio Jawa
CelebesPoints : 2975Reputasi : 1Join date: : 12.03.09Subyek: Re: Ehm... Test.... Sun 15 Mar 2009, 1:30 am Indah wrote:sami niki kulo nggeh taksih anyar..su monggoNah... Boss Upick, monggooo...
PALAKKAPoints : 3076Reputasi : 1Join date: : 24.01.09Subyek: Re: Ehm... Test.... Sun 15 Mar 2009, 7:33 pm Indah wrote:sami niki kulo nggeh taksih anyar..su monggowaduh perlu impor kamus dari pulau jawa nih _________________[http://www.kpsb-
gawea layang ulem sing isine kaya nang ngisor kiye! a Asmane sing kagungan kersa saiman asto b kagungan kersa ngitanaken putrane kang mbarep nama Yoga Dinata c Titi laksanane khitan neng dina
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdurachman Sayidin Panotogomo Khalifatullah Ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta
bilang MAS, SAMPEYAN TURU AE YO, WONG KU NYAMBUT GAWE, yok opo iki dg bhs
montor ngangkrak neng bengkel rabiso ogel-ogel
Diwasa Mom Aku Wis Dhemen Jancok (1831)
^ Profil Kacamatan Kerambitan, Tabanan, Bali
^ Sirusa BPS 2007: Data kalurahan/désa ing Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kerambitan,_Tabanan&oldid=1122474"	Kategori: Kacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn TabananKerambitan, TabananKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 17 April 2017.
tansah bali marang awake, nganggep awake sembrono lan ora netepi syarat olehe
do’a olehe do’a naliko durung disembadani. Sebab pandangan kang mangkene iki
kemad nangun yajna sane alit, raris ipun nuutin anak sane sugih makarya yajna
daweg nangun wali duk riin, wali sane kawangun punika tan ja wenten tios mendem
panca datu, nika sane mangawinang jagat Bali puniki gemuh landuh kerta raharja,
punika sane katami olih krama Baline nyantos mangkin, sane mangkin napi sane
ngawinang ida dane ngagu, sahasa purun nungkasin drestan jagat
penyuwunanku. nek bocah wedon kan lewih teyeng ngrumat rama-biyung. ari lanang tah mbok ndugal kaya ramane lan kancane ramane. he he he.
anak lanang mbok ndugal kaya ramane lan kancane ramane, maksude Ipang sendiri
ingsun mawak hyang Darma wisesa, ungguanta ring pucuking
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi. Para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan.
kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp A netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang appearing gesang, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.
dhumateng para lenggah, bilih titi laksana ijab qabul putra pinanganten, nun inggih Rara Ayu ………………. Putra putrinipun Bapa A, ingkang kadhaupaken kaliyan
sowan lenggah wonten ing sasana rinengga, ingkang badhe kaleksanaaken kanthi tata upacara adat ingkang lumampah ing kukuban Pedukuhan Sanga, Karang ing mriki. · Purnaning tata upacara sowanipun pinanganten, badhe
saking panjenenganipun Bapa “H” mligi kaparingaken dhateng putra penganten. · Wondene minangka pratandha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih badhe kapungkasi sak sampunipun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
gendhing ingkang jumbuh kaliyan suasana sowaning pinanganten. Nuwun sumangga.
Para tamu kakung sumawana putri ingkang minulya, paripurna lampahing tata upacara sowaning risang penanganten, katitik putra kekalih sampun lenggah jajar kanthi kawistara suka rena kaampingi kekalih Bapa saha Ibunipun ing sasana rinengga. Suasana menika mracihnani bilih laksitaning adicara sampun tinarbuka. Anamung murih lampahing adicara ing titi wanci menika wiwit purwa, madya dumugi wasananing pepanggihan tansah winantu ing karaharjan nir ing sambekala, eba saenipun ing ri kalenggahan punika kita tansah dhedhepe wonten Ngrasanipun Gusti Allah SWT
lafal Basmallah, kula dherekaken. ….Bismillaahirrahmaanirrahiim.
anggenipun ngunjuk sarta dhahar, badhe kaaturaken pasugatan hiburan saking keluarga ageng Paguyuban Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Wondene lampahing wekdal sumene sawetawis kaaturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa minangka
tanggap sabda saking panjenenganipun Bapa B sekaliyan ingkang badhe dipunsalirani dening panjenenganipun Bapa “C” minangka
pinanganten sarimbit. Ing pangajab, sadaya pangandika sageta tinuladha dening putra pinanganten, sehengga putra
satuhu kinurmatan. Purnaning adicara sabdatama, tumunten wekdal badhe kasigeg lan kasumeneaken sawetawis, kinarya kangge paring wekdal dhumateng para putra ingkang badhe hangaturaken pasugatan saklajengipun katur para lenggah.
Wekdal sumene menika badhe kula aturaken dhumateng Bapa Wiji
madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Ingkang menika, minangka pratandha paripurnaning adicara, sumangga sareng-sareng kula dherekaken ngaturaken puja-puji syukur dhateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados, inggih awit sedaya kamirahanipun sampun paring rahmat
Salajengipun kasuwun panjenenganipun Ibu X saha para ingkang piniji,
pun Bapa A sekaliyan ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah rawuh panjenengan sami, wonten
sane pinih utama, inggih punika ipun seneng masesolahan utawi dados pragina – NOPENGIN. Ring sekancan galah sane
Jln. Angkatan 45 No. 43, Wonosobo 56311, Indonésie Lieu :
palingo, lawong jaman sak mono, awake dewe umure wis 90 an, wohohohoh...ayoh, sopo sing jik kuwat urip???*
Dodot iro-dodot iro kumiter bedah ing
ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pangarep-arep. sewalike malah
kebak pengarep_arep lan kuwawa nampani apa bae kng gumelar ing salumahejagad
wes pokoke kan intine podo pak..diriku td capek ngetik@fujianto:omnivora :f:@deta:yoi det.@kabasaran:
dadi wong cilik bong.... wong gede bisa seenak udhele dhewe...ReplyDeleteferdivolutionsJune 4, 2009 at 1:10 PMkesian ya,... tp si mbak prita
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
kang kuasa lan cipta uga marang leluhur kabeh. Mulo ingsun paring dhawuh yaiku:
1. Ora isa sopo wae, ngungkuli utowo ndhuwuri mungguhing kraton. 2. Ora isa sopo wae mutusake utawa rembugan babagan Mataram, luwih-luwih kalenggahan tatanan Mataram. Kalebu gandheng cenenge karo tatanan pamerintahan. Kang bisa mutusne Raja. 3. Marang sopo wae kang kaparingan kalenggahan, manut karo Raja sing maringi kalenggahan. 4. Sing gelem lan ngrumangsani bagian saka alam lan gelem nyawiji karo alam, kuwi sing pantes diparingi lan diparengake ngleksanaake dhawuh lan isa diugemi yaiku: - pangucape isa diugemi -ngrumangsani sopo to sejatine -ngugemi asal usule. - kang gumelar iki wis ono kang noto. Dumadi onolir gumanti ora kepareng dirusuhi. 5. Sing disebut tedak turun kraton, sopo wae lanang utowo wedok, durung mesti diparengake ngleksanaake dhawuh kalenggahan. Kang kadhawuhake wis tinitik. Dadi yen ono kang omong babagan kalenggahan Nata Nagari Mataram, sopo wae, luwih-luwih pengageng pangembating projo ora diparengake, lir e kleru utowo luput. 6. Anane sabdatama, kanggo ancer-ancer
butuh mbenerake undang-undang keistimewaan, sabdo tomo lan ngowahi undang-undange. Kuwi kabeh dhawuh kang perlu dimangerteni lan diugemi.
lucu. Gampange ngene cak, neng. Ono’ preman petenthang-petentheng nang ngarepe pasar Blauran, wong2 kabeh podho gak wani nglaruhi; wedhi ditabok. Lha maringono ndada’ teko lor ono wong mlaku maringono misuh nduk ngarepe preman iku
lha iku preman cilik Israel mateni wong sak ena’e udel
bersatu ojo cacak Israel, mbokne ae paling kalah;iku Amerika. Tapi syarate nggih niku wau, kudu bersatu lan jejek negakno hukume
lan Jihad. Lek pun ngoten Amerika, Israel lan wong kafir kabeh pun mboten wani macem2 kale tiyang Islam. Setuju mboten Derek. Pun nggah-nggeh tok
‘mbeleyer’ . . sing marai suwe nulis komen e wingi iku ngiling2 istilah iku,, wis suwe ga nang sby dadi lali kabeh
DADARI: yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.
nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
SEMONGGO WARU: iku sing awake lencir, kulite ireng manis, bangekane merit, payudarane montok dan mata rada amba, atine rada nyengit nek rambute kriting basane
dan awak rada montok, bisa nyimpan rahasia.
sumringah, mata mblalak, badan rada gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda, seneng nulung lan
urip mung isine isih nuruti nepsu,sing jenenge mulya mesti soyo angel ketemu
Thor [2011][3D H-SBS 1080p][Ing-Lat] Turbo [2013][3D H-SBS 1080p][Ing-Lat] Thor [2011][3D H-SBS 1080p][Ing-Lat] Turbo [2013][3D H-SBS 1080p][Ing-Lat] The Lion King III [2004][FullHD 1080][Ing-Lat] Thor [2011][3D H-SBS 1080p][Ing-
ora mudeng bababr-blasssReplyDeleteRusa BaweanMarch 12, 2009 at 1:39
after rama navami in vaikasi, parusurama jayanthi, varaha jayanthi, vamana jayanthi, Krishna Jayanthi.
nami / dhateng ingkang rama / Raden Tirta Menggaleki / garwanya angetutena. 11. Dhateng Landhoh atut gening palakrami / dyan Pangeran Dagan / sampun anggadhahi
bidhal den padosi tan kepanggih / gandhek lereh datan bidhal. 22. Kepalanya ingkang minangka nglurahi / nami Santawignya / malebet ing Landhoh neggih / asowan Pangeran Tengah. 23. Sampun prapta aneng ngarsa atur bekti / matur melas arsa / manawi inggih marengi / anenggih karsa sampeyan. 24. Kula nuwun cucal mahesa sakedhik / satebah kewala / panjangipun kawan kaki / kinarya amben kewala. 25. Wau dalu emban kula ginigit anjing / milane kawula /
brambang gusti / kula wade ing Juwana. 28. Mantuk kula inggih bekta gereh trasi / yen nyipeng kawula / salere dhusun puniki / ana arane kang
Pangeran sampun ngilalni / wus mundur saking ing ngarsa. 33. Santiwignya sampun panggih rencangneki / dhateng ngara-ara / lembu lajeng den momoti / cucal dhungkul ambenira. 34. Bidhal momot
lembu ing ngarsi / lembu tigang dasa / sadaya dipungenthani / arame suwaranira. 35. Pating kaleneng gentha wonten ageng alit / selur lampahira / lare angon
lembu satunggal. 37. Lajeng ngamuk momotane kocar-kacir / kantun cekathakan / taksih kanthil aneng geger / lembu kadya katempelan. 38. Mangilen ngaler ngidul ngetan nenggih / binendrong wong kathah / wonten ingkang nyejatani / datan busik
winarni / wus prapta aneng ing ngarsa. 42. Wus umatur awit purwanireng nguni / dumugi wekasan / Santiwignya
wanadri / kang tampi dhawuh dyan mintar. 44. Samya bekta sanjata pedhang lan keris / kadya nglurug perang / wan
tan purun nyaketa / ajrih yen dipungondhang / anenggih yen kadi mantri / kang kanin punika / singa pejah ugi. 2. Wayah asar lembu pan sampun asayah / kengingnya dipunjaring / kabekta mantuk enggal / katur
kinten gusti / cucal ambenira / kados saget digdaya / gen kula nuwun rumiyin / dhateng Pangeran Tengah / ing Landhoh dalemneki. 6. Jeng pangeran kinen mendhet kuda / lajeng dipunkalungi / cucul amben punika / lajeng dipun sanjata / kaping gangsal boten busik / kinen anumbak / inggih boten ngemasi. 7. Dipunpindhah kinalungaken mahesa / binendrong dipunbedhili / pan inggih tan pasah / pangeran dhawuh sigra / cucul lajeng dipunbagi / samerang-merang / anenggih agengneki. 8. Sampun radin binagi tiyang sawangga / kinarya jimat nenggih / kabuntel ing sinjang / kangge susupe sedaya / wonten kang kinarya sabuk kaulesi / pethak anenggih pundhi-pundhi. 9. Antarane wonten satengah wulan / katur jeng sultan Mentawis / pirengnya jeng sultan / saking aturira / bala pangeran Wangga tur uning / mring Kanjeng Sultan / Agung inggih Mentawis. 10. Purwanipun
dinten wus prapti / inggih Landhoh desa / Pangeran Tirta Kusuma / semu kaget ingkang galih / wonten caraka / saking Mentaram nagri. 15. Sami lenggah mantri sakawan punika / Pangeran Tengah aglis / tedhaken ing lenggah / nyakiti gandhek duta / Pangeran Tengah nampeni / kang
Agama ugi / ingkang ngedhatyan Mentarum / kang mengku Tanah Jawa / kalakengkat ing sabumi / pan
amukim / omah desa Landhoh iki / sawiji tur sembada / tetani panggawe suci / sucinira anyrambahi sakulawarga. 3. Sawuse puji pandonga / iya ora pa maning / nalika tanggal lima las / lan jrone Sawal kang sasi / sira katekan iki / wong ing Wangga dagang lembu / kang
sarta sungu ngubiki / ingsun pundhut mring Mantaram / gwakna utusan mami / aja kaliru kaki / kang sun pundhut tulang
pan wolu likur tanggalnya / anenggih Sawal kang sasi / apinuju ingkang arsi / anenggih Dal taunipun / sengkalannya kang warsa / kirim blanja ingkang rayi / limang atus pitung dasa pitu ika. 7. Pangeran Tirta Kusuma / sareng maca ingkang tulis / (sunuk?) neng jroning wardaya / wus kadhadha semuneki / marwata sultan Banten mring / kang rama Sultan Agung /
wau ingkang raka / Raden Momok den aturi / Pangeran Tirta kusumeki / sedaya wus prapta ngayun / manggihi mantri duta / ingkang saking ing Mentawis / saben dalu genipun sami jagongan. 9. Serat saking Mentaram / inggih sampun den wangsuli / ingkang nyerat putranira / Raden Amir sampun wasis / kang rama paring lit / kabeh purwaning kang tembung / memanising bebasan / ngasoraken jiwa ragi / aja kaduk ngegungaken sarira. 10. Sultan Agung ingkang kwasa / pernah sepuh dhasar sekti / dadi ratu Tanah Jawa / sinembah para bupati / pira-pira wak mami den sruwe marang sang prabu / mulane putraningwang / gonmu nulis ingkang becik / aja kongsi aksara pegat kalimah. 11. Destun temen yen wong desa / kurang tata kurang titi / nora mangerti sujana / ja kongsi ngisabi-sabi / yen den guyu wong nagari / tandha tedhak saking dhusun / kang putra aturira / kados boten nguciwani / boten benten nalar ngriki lan Mentaram. 12. Temtu wonten kacekira / ing dhusun klayan nagari / dipunulig
tiyang ing desi / nadyan dhusun boten sembarang dhusunnya. 13. Kang rama alon ngandika / iya bener sira iki / serat sampun tinulisan / sampun dadya gening nulis / katur kang rama aglis / winaca sinukmeng tembung / sadaya tandukira / rakiting aksara titi / sampun leres aksara arayak-rayak. 14. Dupi enjang seratira / tinampekaken tumuli / dhateng gandhek ing Mentaram / gandhek sampun anampeni / sarta umatur aris / pangeran kawula nuwun / mumpung enjang abidhal / tigang dinten dhateng ngriki / sekalangkung ingajeng rama jeng sultan. 15. Pangeran Tirta Kusama / pangandikanira aris / inggih sumangga kewala / gandhek lengser sakingarsi / wus bidhal
manising tembung / kangjeng sultan grahita / pan mesem sajroning galih / dene bisa udanagara utama. 17. Punika serat
mengkoni Tanah Jawi / pra Bupati pasisir takluk sadaya. 18. Pan mansur ing tanah sabrang / para raja siyam nagri / dene ambek rat Jawi / setya legawa ing tyasneki / digdaya dhasar sekti / kasubing rat Jawi punjul / ber pradhah lila ing dunya / bojakramaning sesami / pra bupati wedi asih suyut samya. 19. Sampun ing kadya punika / awiyos boten punapi / kawula sampun amundhi / inggih paparing tulis / saking kangjeng rama aji / panjenengan dalem wau / amundhut cucal lan singat / cucalipun dhungkul nguni / klangenaning kala swargi kangjeng rama. 20. Jeng Sultan sampun aduka / singatipun dhungkul gusti / inggih sampun telas sadaya / tan kantenan kang bektani / wonten ingkang taksih kidhik / damel badhe jungkat wau / slepen pituwin belabah / jujulipun kantun kidhik / gih punika kang sareng serat punika. 21. Mugi konjuk kangjeng rama / wiyaripun kalih kaki / panjangnya namung sekawan / sumangga jeng rama aji / kejawinipun malih / kangjeng rama sultan kintun /
dhuwung paringing jeng sultan / kalokengrat ing sabumi / amung punika gusti / unjuk kawula sang prabu / kapundhi ing mastaka / kacancang ing remamami / dunya kerat kawula datan suminggah. 23. Pan namung bekti kawula / kaunjuk dhateng sang aji / serat saking ingkang putra / Tirta Kusuma kang nami / Landhoh wismanya desi / adipati papa wilangun / narima titah ing Sukma / mugi Hyang Widi ngasihi / embun-embunan printahireng suksmanasa. 24. Nalinira sinerat / nuju dinten Senen
sampun tamat tembung titi / ingkang sampun kasebut nawala patrah. 25. Sultan Agung mesem ing tyas / garjiteng jroning galih / nora mambu weton desa / pasanging aksara kita / tembunge memes manis / mendah aneng praja agung / ngungkuli wong Mentaram / nora uman ing pengerti /
Amatur sayektosipun / cucal damel amben sapi / dugi Wangga lajeng meta / binendrong tumbak lan bedhil / lembunipun datan
hikmahipun / kawula sampun ngayoni / den waos tiyang sedasa / boten busik awak mami / nanging supe panganggenya / sampun
dhungkul sampun abis. 6. Kapundhut Jeng Sultan Agung / sapungkure paman nguni / Santiwignya aturira / bok menawi taksih kidhik / balung pituwin teracak / untunya manawi taksih. 7. Yen taksih cucale dhungkul / wontena sailir alit / kawula
ri busik / boten wuninga ing warta / sampun andika mariki. 9. Lah inggih dika umatur / mring Surya Kusuma adhi / pangeran ingkang mardika / dalem Wangga ing nagari / yen cucal dhungkul wus telas / Santiwignya angabektani. 10. Pan inggih kawula nuwun / pamit mantuk mumpung enjing / Pangeran Tengah ngandika / lah paman kula lilani / Santiwignya sampun balik / tan
ingkang winuwus / Raden Tirta menggaleki / kalih wau putranira / sami jalu pekik-pekik / ingkang bajeng Raden Rahmat / ingkang raya Raden Sahid. 19. Kinasiyan kalihipun / dhateng
winuwus / putranya ingkang winarni / Rahaden Ayu Kusuma / Ki Ageng Banyol wismeki / inggih sampun darbe putra / pepitu kathahnya siwi. 21. Ingkang bajeng jaler wau / raden Sadat
Garwa putra nangis sedarum / tuwin wayah sami nangis / pituwin para sentana / sabab ingkang sami asih / pan wus lumampah tiyang palasatra / prayogine den tangisi. 25. Teka kurang sedhepipun / yen garwa putra ngemasi / lamun
malah padha sukeng tyasnya / duk kalane bayi lahir / wong tuwa dulur abungah / kaurmatanireng entig. 27. Yaiku umpamenipun / wong mati iku maulih / marang ngalam aor owah / sabab apa den tangisi / marang wismanya pribadya / abakal munggah suwargi. 28. Mulane wajib maguru /
Pira lawase wong dunung / ora wurung bakal mulih / jaler estri padha-padha / nama Cina Landa Bugis / ora wurung yen palasatra / wajib padha istiyar. 30. Weruha panggenanipun / kang bakal sira parani / apa baya wernanira / apa ireng ijo putih / apa wungu kuning abang / apa rungkat padhang bersih. 31. iku uga luwih perlu / aja tungkul dunya iki / aja mati sasar/ mulih nora weruh mergi / dadi kinjeng tanpa soca / mungguh dadi cacing iki. 32. Yen dadi cacing bengkanglung / dimangsa iwen lan pitik / mulane wong urip padha / elinga penggawe becik / weruha ingkang sinedya / sedya weruh gone pati. 33. Akathah lamun winuwus / sareng waktu wayah enjing / Pangeran Tirta Kusuma / layone dipunsirami / sampun wau sinalatan / lajeng modin ketip santri. 34. Amragat mahesanipun kalih totor gih serakit / nalika taksih agesang / sampun dhawuh putraneki / mila totor lawan kala / sampun pasrah ngesthi pati. 35. Layone binekta sampun / aneng pesareyanneki / sinare wetan kang rama / angangge / gedhong pribadi / ing awit iku kalihnya / ingkang putra anengahi. 36. Anulya bibaran sampun / kaji santri ingkang ngiring / sami den adhep sadaya / boten pareng lamun mulih / pitung dinten kajatira / tahlil kawan daranira. 37. Kang putra pangeran wau / Raden Tirtamenggaleki / anggentosi ingkang rama / Pangeran Wetan kang nami / asuyut para sentana / paprintahan kados lami. 38. Wus telas ing kajatipun / Pangeran Dagan kang rayi / agerah pan lajeng seda / sami ugi kurmat neki / sabab putrane akaya / Ki Ageng Bogol winarni. 39. Sinare sakidulipun / aneng pager banon Jawi / margi dhawuhe keng rama / nalika taksih suwargi / gening ngubur Jawi bata / cinataken rameki. 40. Tan kocap ing kajatipun / agenti ingkang winarni / Pangeran Wetan winarna / kang putra jaler kakalih / Raden Rahmat ingkang utawa / Raden Sahid ingkang rayi. 41. Raden Rahmat pamit wau / dhateng ingkang rama nenggih / kesah ngaji dhateng Dengmak / kang rama wus anglilani / enjangipun bidhalira / bekta
asaur nalika pajar / datan pegat saben ratri. 44. Anulya satunggal wektu / rahaden ayu bupati / kaleres malem Jumuwah / amaos aneng ing Jawi / lumampah dugi pandhapa / wonten murup kang kaeksi. 45. Den ayu kaget anjumbul / den
mijil.Pupuh XXIIIM i j i l 1. Raden Ayu malebeng jro puri / umatur raka lon / ingkang raka dipun wungokake / adipati sigra wungu aglis / kang garwa pinanggih / metek sukunipun. 2. Adipati angandika aris / saparan rinengong / ingkang garwa alon ing ature / inggih kula umatur sayekti / kula saking awi / gerah badan ulun. 3. Wonten murub mencorong kaeksi / ulubipun ijo / kulo ijen pan dugi cakete / santri kathah kang samya guling / inggih mung satunggil / kang kadulu murub. 4. Kula sawek sinjangnya sakedhik / kalih kilan kados / ingkang raka alon ngandikane / mengko esuk sun prisane iki / endi ingkang ciri / siwek bebetipun. 5. Adipati amiyos ing Jawi / angandika alon / marang ketip pangandikane / sira ketip modin lawan santri / kabeh aja mulih nganti mengko esuk. 6. Lurah ketip umatur wotsari / sandika kemawon / adipati malebeng daleme / nulya dhawuh teng kokineki / santri kinen maringi / bukti sami atur. 7. Kathahipun kalih welas santri / modin pitu kang wong / ketip kalih satunggal lurahe / bakda sahur ketip amrintahi / salabehe santri aja mulih iku. 8. Padha bareng mulih mring mami / anganti kang dhawuh / adipati iya timbalane / modin santri sandika turneki / warnanen ing ratri / sareng enjangipun. 9. Adipati amiyos tinangkil / garwa dherek
dhawuh. 10. Adipati angandika aris / dhumateng ketip anom eh ta ketip santri pira kehe / ingkang tilem aneng ing pendhapi / iya mau bengi / ketip anom matur. 11. Santri amung kalih welas gusti / ageng alit anom / modine nem tiga ing
bokmanawa weruh / ana ingkang jupuk ngumpetake / ketip anom sigra ngadeg aglis / modin lawan santri /
semu isin / suwek bebetipun. 15. Tan uninga suweke ing wengi / osikira batos / dipunkinten dipunsuwek rencange / santri kathah manawa ana
alon / gih punika kang suwek sinjange / boten samar wau dalu niki / pan kula suluhi / cocog wernanipun. 17. Dyan dipati angandika aris / iya becik anom / santri siji kuwi gawa mrene / ketip
dipati / eh santri sun takon / iya sira ing endi wismane / lawan sapa jenengireki / sapa darbe siwi / ngendi asalipun. 19. Raden Rahmat
bapakmu apa mlaku gawe / Raden rahmat matur ngabekti / inggih prentah desi / demang Landhoh dhusun. 21. Den dipati angandika malih / aja lunga adoh / sira ingsun andheng aneng kene / ingsun pundhut anak sireki / yen esuk sira ngaji / omahe pengulu. 22. Raden Rahmat manembah tur bekti / sumangga kemawon / mung paduka wontena kersane / utusan dhateng Landhoh gusti / aparing udani / inggih bapak ulun. 23. Angandika rahaden dipati / liya dina ingong / ya utusan ing Landhoh bakale / wus bibaran malebeng jro puri / Raden rahmat nunggil /
Rahmat nenggih / andhap asor wau. 25. Datan winursita nguni / wus cariyos / dyan dipati utusan mantrine / dhateng Landhoh sarwi bekta tulis / tan kocaping margi / prapta Landhoh sampun. 26. Pangeran Wetan Tirta Menggaleki / dyan kaget Wiranom / aningali kuda kathah dipunkinten / utusan Mentawis / nulya den panggihi / mantri Demak cundhuk. 27. Kang nawala sampun den tampani / mring Raden Wirabom / gya pinijet binula elake / tembungipun arum manis / dasar
Wetan ing Landhoh. 2. Serat saking rakanipun / adipati Demak prajanipun / ajejuluk Patmanagara dipati / anenggih ing wiyosipun / yen pareng eklas ing batos. 3. Yen seneng kaliyanipun / putranira anenggih puniku Raden Rahmat ingkang taksih ngaji / dhateng griya pangulu / ing Demak kauman enggon. 4. Badhe kula pendhet mantu / apinantu anak kula wau / bajeng kula Raden Ajeng Rara Kuning / yen tinakdir Hyang Agung / dinadosaken ing jodho. 5. Nenggih Raden Rahmat putranipun / nenggih sampun tigang taun kula / ajar dhateng kadipaten nulis Jawi / Arap sampun putus / tan wonten ingkang winaos. 6. Atelas titining tembung / serat ingkang kasebat punika / mugi adhi serimbit samya anggalih / kula nuwun angsul / serat esaning ing batos. 7. Raden Tirta Menggaleku / sampun tamating pemaosanipun / mlebeng dalem sarwi bangking serat neki / pirembag lan garwanipun / bubukaning cinariyos. 8. Keng rayi bingah kelangkung / ingkang putra badhe kapendhet mantu / kangjeng Demak inggih dipati / pikantuk semboyanipun / estri wenanireng tanggon. 9. Karya serat angsul-angsul / sampun dadya pinaringaken wau / dhateng mantri
marga agung / sampun prapta ing Demak prajagung / dyan dipati pinuju sawek siniwi / mantri duta sampun cundhuk / mundhi serat wus cumaos. 11. Serat ingaturaken sampun / gya pinijet pan binuka sampun / serat angsul anenggih saking kang rayi / Raden Tirta Menggaleku / Pangeran Wetan ing Landhoh. 12. Urmat ingkang taklimipun / serat katuring panjenenganipun / dhateng kangjeng adipati / Patmanagara kang mengku / dalem kitha Demak kaot. 13. Sampuning kadya puniku / ingkang wiyosing sekathahipun / apan kula inggih sampun anampeni / ijemaning srat sedarum / kang kasebat jro wiraos. 14. Prakawis pun Rahmat wau / gih sumangga pan dados keranipun / tan rumaos kawula adarbe siwi / mung paduka ingkang gadhuh / sumangga kersa kemawon. 15. Dadosa ing jodhonipun / ingkang putra Rara Kuning wau / adhatengaken nini-nini / supados sageta lulut / tan wonten suwaleng batos. 16. Mung punika atur ulun / ing titining serat winuwus anuju / tanggal ping kalih dasa pinarenging sasi / Mulud taun Je ingkang gumantos. 17. Raden dipati ngedhatun / wus bibaran punggawa sedarum / den dipati dhawuh dhateng garwaneki / critanya bebukanipun / serat wangsulan ing Landhoh. 18. Den ayu bingah kelangkung / sampun lami dados karsanipun / kang panggalih den ayu karsa yektosi / nalika dalu amurub / aneng pandhapa mancorong. 19. Nengena ingkang winuwus / nenggih Raden Tirta Menggaleku / Pangran Wetan utusan mring Demak nagri / ngaturi mahesa selangkung / abumbung ulam ing pawon. 20. Kinarya sugating tamu / lan pituwin kinarya ulam tayup / kangjeng Demak adhawuh kinen nampani / mahesa inggih sekalangkung / ingkang
dhawuh / Raden Rahmat nulya dipunjanjeni / cinepeng ing astanipun / sineksenan ketib
mantri punggawa gung / pra sentana ingkang saos. 25. Gumerah suwaranipun / ambegane sami dipun kepang / tyas atunggil bandhul nenggih saringgit / lan saptangan sutra alus / sedaya bingah ing batos. 26. Anulya bibabaran sampun / Raden Rahmat dherek ki penghulu / dhawuhira anenggih raden dipati / wayah asar pinaesan iku / ngangge cara kaji mawon. 27. Adat cara Demak iku / nenggih cara kaji wau / cara Arab ingkang dipunirib-irib / amrih nyawabana iku / nyawabi sageta tiron. 28. Sampun asar wayahipun / Raden rahmat binusanan sampun / dhasar santri
njlajah samodra. Dhuwur, sadhuwur kartika.
Morfologi utawa widyatembung punika salah satunggaling cabang linguistik.[1] Morfologi ateges cabang linguistik ingkang ngèdintifikasi satuan-satuan dasar basa dadi satuan gramatikal. Morfologi nyinauni asalipun tembung kaliyan pengaruhipun owah - owahan wujud tembung terhadap golongan lan arti tembung. utawi morfologi punika ndipunsinauni bentukipun tembung sarta fungsi owah - owahan wujud tembung iku, fungsi gramatik utawa fungsi semantik.[2]
Morfèm[besut | besut sumber]
Morf lan alomorf[besut | besut sumber]
Morf ya iku nama kanggè sadaya awujud ingkang dèrèng dipunmangertosi statusipun.
Alomorf ya iku nama kanggè awujud iku menawi sampun dipunmangertosi statusipun morphem wau.
Klasifikasi morfèm[besut | besut sumber]
Morfèm bebas ya iku morfèm ingkang tanpa morfem sanèsipun saged dhewekan.
Morfèm terikat ya iku morfèm ingkang tanpa dipungabung rumiyin kaliyan morfèm sanesipun boten saged(ora isa ngadeg dhewe).
Tuladha : juang, henti, gaul.[3]
Tembung ya iku satuan gramatikal bèbas paling alit. Kata awujud dasaripun saged satunggal morfèm utawi tembung ingkang wonten imbuhanipun. Kata diklasifikasikan dados gangsal kelompok ya iku verba, adjektiva, adverbia, nomina, lan kata tugas.[4]
Prosès morfologi[besut | besut sumber]
Wonten ing ngriki tembung dipunparingi ater – ater. Wonten ing ngajeng, seselan, ing wingking lan gabungan ater- ater kala wau.
Wonten pengulangan utuh (dwilinggo), pengulangan utuh
Wonten tembung majemuk ingkang bentukipun kalih tembung, tiga tembung, lan wonten ugi ingkang bentukipun cambiran tugel (akronim).
Tembung baru ingkang dipundamel saking pangowahan swanten vocal, utawi pangowahan swanten konsonan, utawi pangowahan kalih - kalihipun.
Frèkuènsi wonten hubungan kaliyan asring boten proses punika ketingal.
Wonten ing bab punika wujud morfem kaliyan alomorf – alomorf lan syarat distribusinipun.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 7 Oktober 2016.
penggemar burung murai batu? kalau iya berarti sama
IV. DASA GUNA >> Dewasa Ayu
Jesse McCartney iku penyanyi lan aktor.[1] Kang (lair 9 April 1987; umur 30 taun).[1].ya iku dadi salah sijiné penyanyi pop saka ylatah Amérika Sarékat kang dadi jawara Daytime Emmy ya iku aktor kang paling apik lam misuwur.Panjenengané teturunan saka Scott lan Ginger McCartney. Jesse McCartney lair ing Wwestchester, New York. Uga nduwèni kapinteran ing bidang musik lan filem wiwit taun 1998. McCartney sal mulané misuwuring taun 2000, ya iku dadi salah sijiné bagean saka Dream Street,Jesse McCartney banjur misuwur jalaran nyanyi ana ing salah sijiné
Magazine"Issue 36/II/5-15 Juli 2007. Hal.11)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jesse_McCartney&oldid=1112344"	Kategori: Aktor AmérikaRintisan kanthi topik musik	Menu navigasi
Kulon Tour 3d2nKrakatau Fishing Tour	Ujung Kulon Tour
Ujung Kulon Tour 2d1nUjung Kulon Tour 3d2nUjung Kulon Tour 4d3nUjung Kulon Adventure Tour 6d5nUjung Kulon Adventure Tour 7d6nUjung Kulon Fishing TourUjung Kulon
Pakan iku panganan/asupan sing diwènèhaké marang kéwan ingon (sato iwèn)[1]. Istilah iki diadhopsi saka basa Jawa[1]. Pakan arupa sumber energi lan materi kanggo tuwuh lan kauripan mahluk urip [1]. Dat sing paling wigati jroning pakan ya iku protein [1]. Pakan mawa kualitas iku pakan sing kandhutan protein, lemak, karbohidrat, mineral lan vitaminé imbang [2].
Nggatèkaké pakan[besut | besut sumber]
Babagan sing kudu digatèkaké ngenani pakan ya iku pakan ora éntuk disimpen sakwéné 2 minggu, papan panyimpenan pakan beciké garing (ora lembab)[3]. Yèn pakan dituku ing pabrik beciké dipesthèkaké pabrik mau mrodhuksi pakan kanthi kualitas sing becik [3]. Kualitas pakan bisa nemtokaké kualitas sato iwèn [3]. Yèn pakan disimpen jroning wadhah, beciké wadhah mau ditutup rapet lan ora ana udhara sing mlebu [3]. Pakan sing kena kontaminasi udhara lembab bakal njamur [3].
Fungsi pakan[besut | besut sumber]
Kanggo kabèh makluk urip, pakan duwé peran wigati banget miangka sumber ènèrgi kanggo pangopènan awak, tuwuh lan tangkar-tumangkar [4]. Saliyané iku, pakan uga bisa dipigunakaké kanggo tujuan tinentu, contoné kanggo ngasilaké werna lan rasa tinentu. Fungsi liyané ing antarané ya iku minangka pangobatan, reprodhuksi, ngapikaké metabolisme lemak lsp.[4]. Nanging pamènèhan pakan linuwihan bisa njalari kéwan ingon dadi rentan marang panyakit, prodhuktifitasé uga bakal sya mudhun [5].
Jinis pakan[besut | besut sumber]
Ing indhustri peternakan saiki, pakan sing diwènèhaké biasané arupa campuran saka bahan alami lan bahan gawéan (komposisi) sing wis ditingkataké kandhutan giziné [3]. Salah sijiné ya iku sing asalé saka limbah perkebunan. Sok-sok ing pakan ditambahaké uga hormon lan vitamin tinentu kanggo macu tuwuhé sato iwèn lan mbébasaké saka stress [3].
Pakan gawéan[besut | besut sumber]
Pakan gawéan iku pakan sing disiapaké déning manungsa kanthi bahan lan komposisi tinentu sing sengaja disiapaké déning manungsa [6]. Pakan gawéan asifat basa, kayadéné wangun pasta utawa emulsi (cuwèran pekat), ora perlu disimpen [6]. Jinis pakan teles beciké dientèkaké jroning sepisan pamènèhan/aplikasi amarga pakan jinis iki gampang rusak jinis kandhutané [6]. Nanging yèn pancèn kudu disimpen, beciké disimpen jroning ruangan pangadhem (lemari ès), iku uga ora bisa kesuwèn, mung 2 nganti 3 dina[6]. Yèn kesuwèn disimpen, kualitas pakan mudhun lan ora becik kanggo dikonsumsi [6]. Bahan baku sing dipigunakaké kanggo nemtokaké kualitas pakan gawéan kudu nyukupi sapérangan syarat ing antarané , duwé pangaji gizi, gampang dicerna, ora ngandhut racun, gampang diantuki, lan dudu arupa kabutuhan pokok manungsa [7].
Golongan pakan gawéan[besut | besut sumber]
Pakan gawéan bisa digolongaké dadi rong golongan, ya iku pakan lengkap (complete feed) lan pakan suplemèn (suplemental feed) [7]. Pakan lengkap iku pakan sing diformulasi saéngga duwé kabèh vitamin esensial jroning gunggung sing diperlokaké déning sato iwèn [7]. Pakan iki luwih ditujokaké kanggo mènèhi tetuwuhan normal ing kéwan sing ora antuk asupan vitamin saka pakan alami [7]. Pakan suplemèn iku pakan sing diformulasi saéngga ngandhut protèin lan ènèrgi sing nyukupi, nanging mungel kekurangan mikronutrien tinentu [7].
Kauntungan pakan gawéan[besut | besut sumber]
Sapérangan kauntungan sing bisa diantuki saka panggunaan pakan gawéan, ing antarané ya iku, bahan baku pakan bisa arupa limbah indhustri tetanèn, perikanan, peternakan, lan panganan sing pangaji ékonominé asor, nanging isih ngandhut pangaji gizi sing cukup dhuwur [7]. Pakan gawéan uga bisa disimpen jroning wektu rélatif suwé, tanpa dumadi owah-owahan kualitas sing drastis. Kanthi mangkono kabutuhan pakan bisa kecukupan kapan waé [7]. Saliyané iku pakan gawéan uga bisa ngowahi werna lan rasa, contoné ing iwak [7]. Panambahan lemak jroning gunggung tinentu ndadèkaké daging iwak tambah gurih [7]. Saliyané iku pamènèhan enthung uler sutra bisa ngapikaké aroma daging iwak [7]. Panambahan èkstrak kembang marigold jroning pakan, kayadéné akèh sing dilakokaké déning petani ing Jepang, bisa ngasilaké aroma daging iwak sing luwih becik lan werna sing luwih nengsemaké [7].
Pakan alami[besut | besut sumber]
Selaras karo jenengé, pakan alami iku pakan sing asalé saka alam [8]. Nanging jroning perkembangané, sumber pakan alami ora mung asal saka alam [8]. Sumber pakan iki uga bisa saka budidaya [8]. Pakan alami rata-rata nduwé kandhutan protèin cukup dhuwur [8]. Pakan alami sing isih urip bisa disimpen jroning lemari ès ing bagéan freezer[9]. Kadhar banyu pakan alami kudu tetep dijaga [9]. Yèn ora dibekukaké, pakan alami bisa bosok saéngga ngurangi kualitas pakan [9] . Pakan alami urip contoné kanggo iwak koi, kapérang saka cacing getih (blood worm), cacing sutra (tubifex), kutu banyu (Daphnia) lan urang [9]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakan&oldid=1000182"	Kategori: Paternakan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.23, 4 Maret 2016.
bar ganti dino. dadi meh nyauri yho isin dewe. hehehe.. nyuwun ngapuro pak..
kapan njepege maneh? ngajak2 to. terutama sigit kae. ben dadi
Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
iniSUGENG RAWOH TENG OMAE "GENGGEK LANANG". genggek - b. LAMKENAL BOZ,MLEBU WAE GAK MBAYAR <^*^><^*^> OLOB NADE ...
kumpulan genggek madiun | Facebookwww.facebook.com/group.php?gid=332752198305&v=wallSign Upkumpulan genggek madiun
perbuatannya.” (Al A’raf;96)
jarene ndungo nang Gusti Allah lha kok aturane gak gelem nggawe, opo njalu’ dikeple’no karo Gusti
TOTAL STATION SOKKIA TOPCON NIKON GOWIN CYGNUS LEICA: CARA PENGGUNAAN TOTAL STATION TOPCON
paragraf eksposisi bahasa indonesia » paragraf eksposisi » paragraf eksposisi bahasa indonesia » paragraf
nah opo meneh nek Islam gathuk karo wong Jowo iku luar biasa maneh iku bakal diwedeni sopo wae.
Panjenengan Sekaliyan Kulo Sakeluwarga Ingkang Nyuwunaken Lumunturing Samudra
Kedudukan Sri Paduka Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono IX, Kami, Presiden Republik Indonesia, menetapkan: Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta Hadiningrat, pada kedudukannya, Dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kangjeng
Pek Nggo alias ngepek tonggo.Crew ne Mushola mesti yo jek mambu2 sedulur...Iyo rak?.Salam wae kanggo Kyaine.Nek tarawehe wis bubar, ndang dibukakke laptop terus wong2
ning bloge wong2 sing wis comment ning kene.Tapi nek sing nduwe cepet2 mbales comment ning kene, berarti durung ono wektu BW.(Iki ora ngarang,
Bagéyan papan indhuk (motherboard) saka sawijiking piranti kasar komputer.
Piranti kasar komputer iku kabèh bagéyan fisik komputer, lan dibédakaké karo data sing ana ing sajeroné utawa sing lumaku ing jeroné, lan dibédakaké karo piranti alus (software) sing nyadiakaké instruksi marang piranti kasar jroning ngayahi tugasé.
Wates antara piranti kasar lan piranti alus bakal rada kurang cetha nalika kita wicara ngenani firmware, amarga firmware iki arupa piranti alus sing "digawé" ing sajeroning piranti kasar. Firmware iki arupa wewengkon ing babagan èlmu komputer lan tènik komputer, sing arang dikenal déning umum.
Komputer umumé arupa komputer pribadi, (PC) jroning wangun desktop utawa menara kotak sing dumadi saka bagéyan:
Papan sistem/papan indhuk sing dadi wadhah tumrap CPU, mémori , slot vga, lan nduwèni slot kanggo kartu tambahan.
RAM - papan panyimpenan data sauntara wektu,saéngga piranti alus sing kita anggo bakal kasimpen sauntara wektu, saéngga komputer ora perlu tansah ngaksès hard disk kanggo golèk data. Gunggung RAM sing luwih gedhé bakal mbiyantu kacepetan PC
Power supply - sawijining kothak sing nyaluraké daya menyang papan indhuk transformer, kontrol voltase lan kipas
Pangontrol panyimpenan, saka jinis IDE, SCSI utawa SATA utawa liyané, sing ngontrol hard disk, Floppy disk, CD-ROM, DVD-ROM lan drive liyané; kontroler iki dumunung ing papan indhuk utawa ing kartu tambahan
Pengontrol penampilan video sing mrodhuksi output tumrap komputer display
Pangontrol komputer bus (paralel, serial, USB, Firewire) kanggo nyambung komputer karo alat tambahan njaba liyané kaya printer utawa scanner
CD - tipe paling umum media sing bisa dicopot, murah nanging gampang rusak.
Panyimpenan njero - nyimpen data jroning komputer kanggo jangka suwé.
Kartu swara - nerjemahaké signal saka papan sistem menyang basa sing bisa dimangertèni speaker, lan nduwèni terminal kanggo nyolok kabel swara speaker.
Jaringan komputer - kanggo ngubungaké komputer menyang internèt lan/utawa komputer liyané.
Modem - media penyambung marang koneksi internèt.
Kartu network - kanggo internet DSL/kabel, lan/utawa ngubungaké ke komputer lain.
Minangka tambahan, piranti kasar bisa nglebokaké komponen njaba liyané. Ing ngisor iki arupa komponen standar utawa sing umum dipigunakaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 1 Maret 2016.
Slamet Hadi Purnomo, Mataramslamethp@yahoo.com.au
tanggap warsa angka 28, sanes yuswa ingkang enem malih. sampun cekap dhiwasa. mugi tansah jaya kanthi asesanti jaya... jaya
Mugi Gusti engkang akaryo jagat maringi berkah engkang linuwih.....
Endhel Ajeg, Endhel Weton, Apit ngarep, Apit mburi, Gulu,
revisi khan.. ehhehe..gambare screenshoote yo wis ganti jane, tapi gak popo wis nggawe kuwi...
budaya Bali sane pinih utama, inggih punika ipun seneng masesolahan utawi dados pragina – NOPENGIN. Ring sekancan galah sane
duidnyapun masa iya beli alat masak sungguhan???
Balas	lozz akbar	April 30th, 2011 at 4:58 am
hehehe aku ngerti.. pasti mbak SPGnya ayu-ayu, jadi betah diprospek ampe dua jam
Balas	maseko cahyo	Mei 3rd, 2011 at 8:28 am
Burung Cucak Rowo | Kicau Burung, Suara Burung, Suara Kicau
Home » Burung Cucak Rowo Burung Cucak Rowo Sejarah Burung Cucak Rowo
December 25th 2016 | Burung Cucak Rowo Sejarah Burung Cucak Rowo | Siapa sangka burung yang notabenenya
Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitritumbar merico kecap asingnyuwun ngapuro lahir lan batin
he poro menungso.jaman wis ra totoati wis angel ditotomaksiat nang kene konowis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan poso wis tekoayo
namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1431H″ pareng……
Kanggo pendeta Walanda, pirsani Hendrik de Cock.
Hendrik Merkus baron de Kock (lair ing Heusden, 25 Mèi 1779 – pati ing Den Haag, 12 April 1845 ing yuswa 65 taun) iku perwira militer, mentri, lan senator Walanda.
Taun 1821 kalibet jroning ekspedisi militèr menyang Kasultanan Palembang kanggo ngatasi pambrontakan sultan Palembang. Sultan kasil dicekel lan Kasultanan Palembang dibusak. Sabanjuré, minangka lètnan gubernur jendral (1826-1830), De Kock nuntun perang nglawan Pangeran Diponegoro jroning Perang Diponegoro.
Kalairan 1779Kapatèn 1845Tokoh militèr WalandaGubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
ing taun itu uga nganti tikel seratus, margo diberkahi Sang Yehuwah"
setio tuhu) dateng kersanipun Gusti Allah); Romo Ishak purun nglampahi dawuhipun Gusti, nemahi sukses utawi berhasil ingkang ngidap-idapi. Kito sami inggih nggadahi utawi kagungan pangajeng-ajeng berhasil utawi sukses wonteng ing sawetahipun gesang. Sok sinten kemawon, Wangsulan kita mesthinipun :Inggih: kulo pingin kasil utawi berhasil”
Pembahasan ;Pasamuan Kagunganipun Gusti, Lajeng wonten pitakenan, Kados pundi saged sukses utawi kasil? Kados pundhi kita nandur utawi nyebar meniko saged ngunduh menopo ingkang kita tandur utawi kita uwur? Wonten ing waosan (Purwaningdumadi 26: 1-31), kita badhe sinau kados pundi Romo Ishak saget ngunduh menopo ingkang dipun tandur, malah hasilipun meniko kathah sanget. Mboten
menderita berkepanjangan.(Yakobus 5: 7) ” Kang iku para sedulur,padha disabar nganti tumeka rawuhe Gusti! Sajaniote wong tani ikunganti-anti marang pametuning bumine kang adi sarta disrantekate, nganti tekane udan ing mongso rontog lan mongso
Raos LanggengKarep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Mangka karep punika langgeng. Langgeng punika tegesipun biyen wis ana, saiki ana, besuk ya ana wae.Nalika wonten wetenganing biyung, sampun wonten karep lair, sanajan boten rumaos, kados dene bayi nangis gadhah karep nusu. Nalika taksih dados rah inggih sampun wonten karep thukul, nukulaken saranduning badan, sirah, gembung, tangan, suku punapa punika. Nalika dereng wonten wetengan, taksih wonten bapa biyung, nalika bapa biyung anthuk-anthukan sami remen, inggih punika kareping manusa ingkang badhe lair.Kados makaten sampun boten wonten wiwitanipun, lan nalika bumi langit dereng wonten, karep sampun wonten. Kados makaten ugi wekasanipun inggih boten wonten, lan benjing yen manusa punika pejah, lan raga punika risak, bosok, karep inggih taksih wonten, lan benjing yen bumi langit punika sampun boten wonten, karep inggih taksih wonten. Dados karep punika tanpa wiwitan lan tanpa wekasan.Mila, karep punika langgeng, jalaran karep punika barang asai. Barang asal, boten wonten asalipun ingkang dipun damel, nanging maIah dados asal, punika mesthi langgeng. Karep punika asaling gesang, bebakaling gesang, ingkang murugaken gesang, mila karep punika langgeng.Kados dene asaling sadaya barang dumadi punika inggih langgeng. Barang dumadi punika rokok, rek, cangkir, piring, griya, jagat, lintang, rembulan, srengenge lan sapanunggilanipun. Upami asaling rokok punika inggih langgeng, boten saged ewah, boten suda lan boten wewah.Mangke yen rokok punika dipun besem, inggih namung dados awu lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan sapunikanipun dados awu. Mangke yen awu punika dipun geceg, inggih namung dados gecegan awu lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan samangkenipun dados gecegan awu. Mangke sanajan gecegan awu punika dipun bucala dhateng njawining jagat, inggih namung wonten njawining jagat lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan samangkenipun wonten njawen jagat.Kados makaten karep dipun gecega mawi kesusahan, mawi kewirangan, kados punapa mawon inggih boten saged ewah lan wateg-wategipun inggih boten saged ewah, jalaran barang langgeng punika wateg-wategipun inggih mesthi langgeng. Karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, lan raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Mangka tiyang punika raosipun inggih gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.Dados karep punika tiyang. Mila tiyang punika langgeng gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng
merupakan burung kecil dengan suara merdu.nanti kalian
kiro ferdi nulis koyo ngene tenanan, jebul yo copy paste… hahaha, pantesan, ra percaya aku nek ferdi nulis koyo ngene… hehehe…
nyawang!”“Kuwi rak mung saka
kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae
kewan kang paling endah!”“Bener
piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho,
mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,”
tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan
nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel
duwe raga uga duwe rasa. Yen ora duwe rasa, kuwi durung komplit le dadi
menungsa. Nanging, pikire kudu luwih dawa tinimbang rasa-pangrasane. Lan, atine
apa meneh luwih dawa tinimbang atine... kuwi jenenge durung jangkep le dadi
menungsa, kaya bocah wingi sore sing mbanyaki.
(Mulane, ya Ngger, ngangsua kawruh... ngangsua
sing jero... ben amba panyawangmu... ben alus rasamu... ben dawa pikirmu...
ingsun adus banyu bumi suci sraga suci sukma suci nurkencono katonku nurmuhamad cahyoku lan ngedusi badan sedulur papat kalima pancerku. keturunan wijining awet enom. Allahhuakbar(
dhewe sing nalikane sun dumunung ing adam wiwit sesasi tumeka sangang sasi ,mboso sun lahir nangis jejeritan golek jimat ingsun
kelingan marang sliramu sing nglilir ing tengah wengiing pinggiring nggawan kang mili nganti tekan samudra ika nimasana apa wisa-wisa ula padha keli ora bali-bali nanging bisa tumurunsaka bawana kanggo
makani pitik kang padha gumlethaking tengahing ara-ara ratrinimas-nimas kang wis mateni atine taniora percaya marang apa kang kocap saka lambening penggedhe negriora mung merga nimas wis gawe patiora mung jalaran nimas wis mateni jaladriora mung amarga nimas wis nistha ati lawastapi merga nimas wis
Kendal 71 JATIM Tegal Blora Pekalongan 20 Kab Semarang Grobogan Temanggung Salatiga 40 8 Banjarnegara Purblg 14 Wonosobo 23 42 Sragen Cilacap 51
Ojo seneng nyender , opo meneh nyender karo wong , mengko nek dee geser koe sing jengkang.
Jual Obat Kuat Anabolic RX24 Di Jawa Timur Meliputi :
umume tansah ngemut kencur kanggo njaga amrih swarane tetep bening lan kepenak ora serak. Sawijining bukti menawa kencur nduweni kasiyat njaga tenggorokan saka sawernaning gangguan lan penyakit.Kencur wis dianggo jamu karo para leluhur turun tumurun. Sakliyane iku ugo kena kanggo mbobok sendhi sing abuh, pegel linu, njarem. Biasane dicampur karo beras sing wis dialuske. Ugo iso kanggo bumbu masak, saknajan ambune ora enak, ora karuan. Bumbu pecel, gudhangan, ora bakal mak jooosss tanpa kencur.Miturut mbak Afriastini, ahli taneman obat, tanduran kencur asale saka India, banjur sumebar menyang Asia Tenggara, Cina, lan Australia. Wong Jawa ngarani kencur, yen wong Aceh ngarani ceuko, wong Minang ngarani cakne, wong Sunda ngarani cikur, wong Bali ngarani cekuh. Geneya kencur nduweni kasiyat obat sing becik? Miturut si mbak, merga kencur ngandhut
anisik, alkaloid, gom, mineral, lan pathi. Zat-zat kasebut kasiyate kanggo ngangetake awak, nyingsetake awak (pelangsing), ngilangi rasa lara (nyeri), nglancarake wetune angin saka awak, lan ngencerake riak. Jamu beras kencur
lan mbeningake swara. Kanggo mbeningake swara lan njaga tenggorokan supaya resik carane mung dimamah lan diulu banyune sethithik-sethithik, utawa diemut kaya yen ngemut permen. Kajaba mbeningake swara, ugo nglegakake tenggorokan lho..Kencur iku kena kanggo tamba lara watuk.Resepe:Kencur 2 jempol, brambang 5iji, kapulaga 3 iji, klengkeng 6 dibuwang isi lan kulite, godhong jinten 7 lembar, jahe sethithik. Kabeh bahan mau sawise dionceki lan dikumbah resik banjur digodhog karo banyu 3 gelas nganti kari separone, banjur disaring. Yen arep ngombe mundhut 1/2 gelas ditambah madu 2 sendhok dhahar. Sedina ngombe ping telu, saben ngombe cukup setengah gelas.Tamba Radhang lambungKencur sajempol dikumbah resik banjur dimamah karo uyah sethithik, duduhe dieleg sethithik-sethithik karo diombeni banyu anget sagelas. Pangombene banyu uga mbaka sethithik. Katindakake sedina kaping pindho.Tamba Weteng mulesKencur sajempol dikumbah resik terus diparut, ditambah banyu mateng ½ cangkir lan uyah sethithik. Diperes, disaring, banjur diombe. Sedina kaping telu.Nggo Nglangsingake awakKencur sajempol dikumbah resik terus diparut. Ditambah glepung beras sing anyar (mentas ndheplok) saksendhok dhahar, gula aren sakcukupe. Kabeh bahan mau dikom banyu umub 1/2 gelas, ditutup, dileremake nganti manget-manget. Diudhak banjur disaring lan diunjuk. Sedina kaping telu, esuk awan lan sore. Nalika ngunjuk jamu iki ora kena dhahar panganan sing ngandhut lemak (gajih), santen, gorengan, panganan sing legi-legi.
dene ingkang dudu sanak dudu kadang ning yen ilang melu kelangan, kulo namung saget ngaturaken sugeng pepanggihan wonten ing pahargyan Pesta Blogger 2007 ingkang dipun giyaraken ing Njakarta. Ugi ngaturaken sugeng andrawino kembul bujono dumatheng poro kadang ing tlatah
mbok diajari to, pakdhe, piye carane ben gak gampang bosen....
hwih, kemajuan tenan, kang. muga2 wae keyakinan iki bisa sumrambah, andayani kabeh tata gelare urip panjenengan.
iki seng tak golek'i ben blog minimalis ku iso luwih urip..matur nuwun sanget njih sam.
copy paste langsung iso a? soale aku ga itreng blas boso scrip2pan :D
kesekten nek wis ngono… sing milih yo dadi
Raja Ningrat#Kyai Patih Guntur Geni#Pangeran Karuhun#Mbah Komarudin/Mbah jangkung#Dalem Talun#Dalem Alit#Dalem
theori2 neh .............mumet.!Langsung praktek ae kang , ayo sopo sing iso mbantu
”HENENG HENING HENUNG IKU MAHANANE DADI”
Purbalingga , Purworejo , Rembang, Semarang Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon Progo Wates , Sleman Sleman, Yogyakarta,JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
KUBUR INGKANG KOSONG SESAMBETANIPUN KALIYAN WUNGUNIPUN GUSTI
bandha. kuwi wis nglakoni. sing durung sing nganggo bandha.DisKonekted : ughSOMEBODY_CRAZY : lha kuwi aku sing ra weruh. ukurane apa?DisKonekted : lha nek duit ki akehDisKonekted : tapi ya durung sugih2SOMEBODY_CRAZY : nek pengertianku ki ngene: SOMEBODY_CRAZY : sugih= 1.ra perlu duwe duwit, tapi sakwayah2 butuh ana. 2. isa ngewehi wong sapa wae sing njaluk
🙂 lha mosok Brad Pit kok ngobrolin Kuda lumping,
iku ingaran mustikaning laku, jumbuh karo unine bebasan; sabar iku kucine swargo,ateges
marganing kamulyan, sabar, lire momot kwat. Nandhang sakehing coba lan pandadaraning
saking laku cengengilan adoh saking juti.Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote, labetsaking tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur,murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal ingpanggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
Kulo nyuwun agungepun pangapunten sedoyo kalepatan kulo. Maturaken Sugeng Ryadin 1432H. Ryadin ingkang tentrem lan sentosa.
isine mung hangkaraKang hingoyak mung hanumpuk bandhaDatan eling Purwa-Madya-WasanaKabeh padha ngaku bener, sejatine
nanging bisoa gawe seneng2. Ora golek marem, nanging bisoa gawe marem3. Ora seneng pamer, nanging lakune tapa mendhem4. Ora golek jeneng, nanging
Atmadikrama, Babad Krama Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwana Kaping Sanga ing Nagari Surakarta
kodokajeng : sama sama mba ajengPRofijo : sing enom akeh lupute sing tuwo akeh duit eAK 47 : wew link opo iku,
Ora ngedan ora uman Ngidak-idak sirahe liyan
Ngger Cah Ayu... kene dikudang
opo maksuteReplyDeletesinoJune 24, 2009 at 12:39 PMoke mbak tak dukung dadi presidenwokey tak vote mbagReplyDeleteaprieJune 24, 2009 at 1:56 PMwis bong..ora mung tak klik, wis tak idak2 ben
depok, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, purwodadi, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal Temanggung, Wonogiri, WonosoboSurakarta, solo, solotigo, pekalongan, Yogyakarta, jogjakarta, Bantul, Gunungkidul, Kulon Progo Sleman, Bangkalan,
ing penjuru nuswantara padha was-was ngenteni pengumuman kelulusan ujian murid-murid kelas telu. Padha karo sekolahan liya, SMA HARAPAN BANGSA uga ngrasakake kahanan iki.
Murid-murid kelas telu ing SMA Harapan Bangsa padha deg-degan ngenteni pengumuman. Ora kejaba murid sing jenenge Aji, murid kelas XII 1A3 iku ya melu deg-degan ngenteni hasil ujian. Katon ngenteni kanthi sabar, jam setengah sepuluh pengumuman kang dibagikake lewat wong tuwa murid wis metu. Sabubare para wong tuwa metu saka ruwangan kelas, putra-putrane padha nyuwun dibukakake surat isi pengumuman. Ana sing padha tetangis, pating jlerit, jingkrak-jingkrak ngenteni isi pengumuman jebule padha lulus. Ora kejaba Aji putranipun Pak Dokter uga lulus.
Aji iku bocah kang manut, ora neka-neka lan bocah kang pinter. Dheweke lulus kanthi nilai kang apik lan muasaken. Ramane Kepala Rumah Sakit Pelita Harapan, dene Renane dokter ing Rumah Sakit Mutiara. Aji duwe kangmas uga dokter. Mas Seno, kangmase Aji nyambut gawe dadi dokter spesialis jantung ing Rumah Sakit Pelita Harapan Jakarta padha karo ramane.
Wiwit cilik Aji duweni gegayuhan arep dadi sarjana hukum amarga Aji pengen dadi pembela wong-wong kang dicurangi ing bab hukum, dene hokum ing Indonesia saya suwi tambah ora karuwan, ora ono keadilan. Nanging ramane Aji kuwi wong kang nduweni watak keras, otoriter lan apa-apa gegayuhane kudu dilaksanakake. Ramane Aji, Pak Dokter Darmawan duwe karep kabeh anakke yaitu Seno lan AJi kudu kabeh dadi dokter. Dene mas Seno wis dadi dokter, kari Aji kudu dadi dokter. Nanging, Aji ora gelem dadi dokter, Aji tetep duwe gegayuhan dadi sarjana hokum, amarga pengen dadi pambela hukum. Amarga ora seneng dadi dokter, Aji bingung arep tumindak apa. Aji pangeluh marang rename. “Rena, pripun niki dalem boten karep dados dokter, dalem badhe dados sarjana hukum kemawon, dalem ajrih kaliyan rama”, ngeluhe Aji marang rename.
“Putraku Aji, rena ora arep mekso kowe dadi dokter, apa sing dadi karepmu asal kuwi becik kanggo awakmu, rena ora keberatan. Kowe maturo karo rama apik-apik jelaske apa gegayuhanmu”, rena maringi nasehat.
Sore kuwi, katon padhang jingglang. Pak Darmawan lagi lenggah-lenggah maos Koran. Aji nyedhaki ramane karo rada wedhi.
Aji	: “Nuwun sewu rama, dalem badhe matur!”
Rama	: “Ana apa putraku? Apa kanga rep kowe omongake?”
Aji	: “Dalem badhe nyuwun izin menawi dalem badhe nerusaken kuliah wonten fakultas hukum”.
Rama	: “Apa!!! Kowe arep dadi apa, kuliah ning hukum? Ora, ora! Kowe kudu dadi dokter!”
Aji	: “Nuwun sewu saderengipun rama, dalem boten remen dados dokter, wiwit alit dalem kepingin dados pambela hukum, rama!”
Ramane Aji ora mangsuli apa-apa langsung lunga. Aji ora kuwat nahan tangis, karo nangis wadul marang kangmase lan rename. “Pripun nika kangmas, rena! Rama boten maringi restu kawula kuliah dating fakultas hukum” ngeluhe Aji. “Sabar dimas, kangmas lan rena bakal usaha mbujuk rama supaya luluh atine”, wangsulane Mas Seno. Esuke, sak bubare sarapan, Mas Seno karo Ibu Darmawan matur karo Pak Darmawan masalahe Aji. “Kangmas, pripun nika, Aji badhe kuliah wonten hukum, sampun mantep amargi gegayuhane wiwit alit, nyuwun tulung Kangmas paring izin”, panyuwune Bu Darmawan. “Ora isa !!! Aji kudu dadi dokter !” wangsulane Pak Darmawan kanthi duka. “Rama, napa alane dados sarjana hukum? Pakaryan ingkang sae boten naming dados dokter”, Mas Seno nambahi omongan. “Karepmu, pokoke rama ora setuju, yen Aji arep kuliah hukum , rama ora gelem ngradati, ben Aji golek ragad dhewe!” Saka kamar Aji metu. “Inggih rama, Aji badhe pados ragad piyambak, ingkang penting dalem kuliah wonten fakultas hukum.” Wangsulane Aji. Sak karepmu, rama ora urusan!” kanthi duka rama tindak kantor. Wiwit kuwi rama lan putrane iki hubungane dadi renggang. Nanging ing atine Aji tetep saying marang ramane, lan bakal mbuktikake apa kang dadi pilihane bakal ndadikake kaluwargane bangga lan bungah.
Sakdurunge ndaftar ing fakultas hukum, Aji golek-golek pakaryan dadi pelayan restoran. Kerjane bengi esuke mengko kanggo kuliah. Aji diterake kangmase ndaftar ing Universitas Indonesia Fakultas Hukum. Kabeh ujian mlebu dilakoni kanthi becik. Akhire aji ketampa ing UI Fakultas Hukum. Sakdurunge renal an kangmase wis kandha mengko biaya kuliah bakal diragadi renal an kangmase, nanging Aji ora gelem. Aji arep mbuktikake dene awakke isa usaha dhewe.
Saben dina Aji kerja dadi pelayan restoran, esuke Aji kuliah, bayarane kanggo ragad kuliah. Ora dirasa wis mlebu semester telu, Aji tetep ngukir prestasi ana ing universitas. Aji kerep menang lomba-lomba hukum mahasiswa sak Indonesia. Nanging ramane tetep wae ora ngurusi. Aji terus usaha mati-matian kerja, sinau, kuliah supaya bisa berhasil dadi sarjana hukum. Nganti-nganti ora dirasa kesele, Aji kerep semaput ing restoran, malah nganti semaout ing kelas. Nanging Aji ora nganggap iku perkara. Awake nganti kuru, pucet ora dirasa. Angger ditakone renal an kangmase mesthi njawabe ora kenapa-kenapa, mung kesel jarene. Sawijining dina, Aji marani
cepet-cepet ditulungi Mbak Laras. Aji digawa ning UGD karo Mbak Laras, banjur dipriksa Mbak Laras, dites darahe. Saking bingunge Mbak Laras during ngabari sapa-sapa, Mas Seno utawa Bu Darmawan. Aji terus sadar, lan ngomong kar Mbak Laras, “Mbak, ampun matur sinten-sinten nggih masalah niki! Mbak Laras kedah njagi rahasia niki nggih! Matur nuwun sakderengipun!” “Iyo dik, ora bakal tak omongke sapa-sapa! Iki tak paringi obat, diombe teratur yo! Karo sesuk rene meneh njipuk hasil tes darahmu, yo dik!” wangsulane Mbak Laras.banjur Aji bali, amarga nggoleki MAs Seno ora ketemu. Esuke bar mulih kuliah Aji marani Mbak Laras njupuk hasil tes darah.ning ruwangane Mbak Laras wis ngenteni. Kanthi abot Mbak Laras ngandhani Aji yen Aji
kahanan iki. Nanging Aji tetep tegar, lan kondho karo Mbak Laras ojo kondho karo sopo-sopo masalah iki.
Kanthi sedih, Aji tetep nerusake uripe kaya biasane, kuliah karo nyambut gawe. Saben dina karo nahan rasa lara tetep berjuang mujudake gegayuhane. Aji mung tuku obat saka Mbak Laras nanging ora nglakoni kemoterapi, kaya apa kang disaranake Mbak Laras, amarga Aji ora duwe duwit kanggo kemoterapi. Aji ora wani njaluk duwit marang kaluwargane, wedi yaen kahanan iki dimangerteni.kanthi pandonga marang Gusti Allah, Aji nglakoni uripe nganti tekan wisuda. Aji sinau terus supaya bisa cepet dadi sarjana hukum. Usahane Aji ora sis-sia, akhire Aji arep diwisuda. Aji nyuwun pangestu marang rena, uga ramane supaya rawuh ana ing acara wisudane. Akhire dina wisudane Aji teka. Aji wis siap-siap menyang kampus mangkat dhisik kanthi nyuwun pandonga rama lan rename. Rename uga kangmase tata-tata arep rawuh ing wisudane Aji, nanging ramane tetep ora gelem tata-tata reka ing wisudane Aji. Banjur teko Mbak Laras uga arep teka ing wisudane Aji bareng Mas Sena. Ngerteni kahanan menawa Pak Darmawan ora gelem teko, Mbak Laras ora kuwt nahan kesedihan, lan banjur nyaritakaken kabeh apa kang dialami Aji. Saketika Ibu, Seno padha kaget. Ora kejaba ramane Aji, Pak Darmawan banjur nangis ngguguk-ngguguk. Mbak Laras banjur ngajak cepet-cepet mangkat. Tekan kampus Aji lagi nampa topi toga lan diumumake dene Aji lulus kanthi nilai cumlaude sak Fakultas Hukum Universitas Indonesia. Sakbubare ngerti ramane rawuh, Aji langsung marani ramane, ramane nangis haru, Aji dikekepi ramane, nanging ujug-ujug Aji semaput. Langsung cepet-cepet digawa Rumah Sakit. Aji digawa ing ICU, tekan ICU Aji sempet sadar, terus langsung nyuwun pangapura marang rama lan rename. “Rama, dalem nyuwun pangapura sedaya kalepatan nika dalem sampun diwisuda dados sarjana hukum kanthi pangestu rama lan rena, ugi matur nuwun kaliyan Mas Seno lan Mbak Laras sampun paring tetulung marang kawula.” Aji ngomong karo kasendat-sendat. Ora suwi bubar matur, Aji maca syahadat langsung tilar donya. Pak Darmawan, Bu Darmawan, Mbak Laras, Mas Seno padha tetangis, nangisi Aji. Nanging kabeh wis ikhlas ngeculake Aji, marga Aji wis isa nggayuh apa kang dadi gegayuhane dadi sarjana hukum. Saben wong mesthi duwe gegayuhan ora kejaba Aji uga duwe gegayuhan dadi sarjana hukum, pambela rakyat cilik saka kacurangan hokum. Nanging ramane ora gelem paring restu, Aji kudu dadi dokter kaya sing dikarepake ramane. Nanging Aji tetep mantep nerusake gegayuhane. Apa wae kang dilakoni Aji supaya bias mujudake gegayuhane ? Monggo sesarengan sami maos cerkak niki supados saged mengartos ceritanipin ngantos paripurna !
Punika profil aku ingkang nulis cerkak basa jawi punika….
Aku dilahirake ana ning kutha Semarang, tanggal 28 September 1992. Aku sekolah wiwit umur 4 taun ana ing TK Diponegoro, Mranggen. Banjur 6 taun sekolah ning SD Bandungrejo I, Mranggen. Banjur nerusake sekolah 3 taun ning SMP N 1 Mranggen. Sajroning
rdi – Wayang KulitSumardi – Wayang KancilSumardi – Wayang
opo toh ki… omah sing anyar ngopo ??
Pendahulan ILER ILER Iler Iler Iler ler, tandure wis anglilir jo ijo royo royo kasungguh penganten anyar penokno blimbing kuwi lunyu-lunyu yo
TARKIMAN : Ya wis jage gah pak Ita, aja suwe-suwe pengumumane kuh, Wetenge wis keruyukan kih pak, sing esuk durung mangan-mangan
Łęknica (Jerman Lugknitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 14 Februari 2017.
Lindu ping pitu sedino, Lemah bengkah, Manungsa pating galuruh, akeh kang nandang lara, Pagebluk rupo-rupo, Mung setitik sing mari akeh-akehe pada mati
Wis ana kreto mlaku tampo jaran, Tanah jawa kalungan wesi, Prau mlaku ing nduwur awang-awang, Kali ilang kedunge, Pasar ilang kumandange, Wong nemoni wolak-walik ing zaman, Jaran doyan sambel, Wong wadon menganggo lanang
Zaman kalabendu iku koyo-koyo zaman kasukan, zaman kanikmatan donya,
Linak lijo linggo lica, lali anak lali bojo, lali tangga lali konco, Duwit lan kringet mug dadi wolak-walik kertu, Kertu gede dibukake, ngguyu pating cekakak, Ning mulih main kantonge kempes, Krugu bojo lan anak nangis ora di rewes
Abote koyo ngopo sa bisa-bisane aja nganti
kompressor..! well done gambit. Sik alah jeneng asli-e gambit kuwi sopo
dhuwurs berkata:	24 Januari 2011 pukul 5:24 AM	wkwkwkw asem ik,, yo tetep menang ady ganteng lagh,,, lekdjie berkata:	24 Januari 2011 pukul 5:44 AM	cbr,luwih kumplit
ya iku karakter fiksi sing diciptakna taun 1953 déning penulis Ian Fleming, sing sakterusé muncul ing rolas basa novel lan loro kolèksi carita cendhak versi original.[1] Karakter iki dadi waralaba media filem paling laris lan paling suksès sak ndonya nganti saiki[2][3], diawali
carita ngenani Young James Bond, lan para panulis liyane éntuk kapercayaan kanggo ngembangake carita James Bond non-resmi.[7]
Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Kabupatèn Cilacap iku salah sawijine kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasine ing pasisir kidul, kutha Cilacap iku kutha krajan kabupatène, kota-kota liyane :, lan liya-liyane. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 2.142,50 km² utawa hektar.
Kabupatèn Cilacap panggonane ana ing antara 108o4’30” garis bujur wetan lan 7o30’-7°45’20” garis lintang kidul. Iklime iklim tropis, curah udan paling dhuwur ana ing sasi November lan ngisor dhéwé ing sasi Mei. Temperatur maksimum 32,6o lan minimum 24,2 o.
Kabupatèn Cilacap ketata saking 24 kacamatan, 269 désa lan 15 kalurahan. Dhaftar kacamatan ing Kabupatèn
^ sosbud.kompasiana.com:Anehnya Slogan Kota (diaksès tanggal 6 Sèptèmber)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Cilacap&oldid=1102403"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn CilacapRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
dipimpin oleh Undagi I Nyoman Arthana.Yen cingak ring artikelne, minab sampun puput purane punika. Sakewanten tiang durung polih
Kanthi nyebat Asma Gusti Allah Kang Pemurah Welas Asih Sdaya puji mung katur Paduka Pangwasane jagad raya Maha Asih ugi Maha Tresna Rajane dinten agama Mring Paduka kawula manembah Ugi nyuwun
Anglurah Ketut Karang (Saka 1572-1602/1650-1680M)
penyuplai thontho di warung itu. Ditanya sama bakule sayuran.
“Lek, kok wingi ora setor Thontho?”
“O alah yu, thonthone wingi ki rekane ganti lengo, sing rodo miring, malah dadine rupane rodo biru, arep setor mrene ki ra tegel, lha rupane elik….. Ukurane ki biasane iso mrusuh, sik wingi ki bantat.bentuk e barang ki bedo. Gek rasane yo rodo pie ngono”
bud: hahay wes tak donlod om@mb anna: sing iku lucu nggemes ne, yen sing iki mendebarkan piye ngunu
ngono wae critoku, malaekat sing njogo kuburan wis
Suyami. 2008. Upacara Ritual di Kraton
tegesipun malih panewon. Punika kabekta saking lenggahipun kala ing kina siti
dening kawenangaken imbalan wacana kalihan para ageng, sakalangkung waskitha
kadadosaning lampah tigang perkawis ingkang rumiyin, nistha, inggih punika
saged anyinggahi patraping lampah ingkang dhawah nistha. kaping kalih madya,
inggih punika saged anetepi patraping lampah ingkang dhawah madya. Kaping tiga
utama, inggih punika saged angantepi patraping lampah ingkang dhawah utami. Manawi
ing Serat Raja Kapa-kapa wewijanganipun makaten: man, luwih, tri,
tiga, inggih punika linuwih ing tigang prakawis. Ingkang rumiyin, satya,
dening temen-temen ing pangawulanipun. Purun bela sakit pejah, rumeksa ing
sungkawaning gusti. Kaping kalih sadu, dening saged anyarehaken
adrenging manah gareteh ing wicara, ajrih angrumiyini karsa utawi amedhar
kekeraning gusti. Kaping tiga tau, dening uninga ingkang dados cipta
sasmitaning gusti, boten kasangsaya sadaya daya ing karsa. Lumuh manawi rumaos
andarbeni pangawasa piyambak. Amung ngesthi angantepi kasagahan. ‘Panewu
Sumber : Survei Sosial Ekonomi Nasional (Susenas).66
1. Kab. Kab. Kab. Kota Salatiga
Jawa Tengah 2005 . Kab. Kab. Kab. Kab.3. Klaten
18.241. Kab. Kab. Brebes
wis campur budoyo Jatim soale. Paling kowe kecampuran budaya Madura
lisan si Daru ” Mas imam, aku asline yo pengen kuliah mas koyok sampeyan. Tapi sampeyan lak yo ngerti
Pesan Moral Pesan Moral Posted by Admin Agrobisnisinfo.com
loading... PITUTUR LUHUR JARE SIMBAH BIYENWong yen Nrimo, uripe DowoWong yen Sabar, rejekine JembarWong yen Ngalah, uripe bakal BerkahSopo sing Jujur, uripe yo MakmurSopo sing
Bondo cemepak..Kubur ra sesak..Suwargo mbukak..Sedulur grapyak..Ono panganan ora Cluthak..Ketemu konco ngguyu NGAKAK...
wayang kulit karya budaya - cungkring dadi dewa kamanusan
tembang wayang jadul hj dariyah tahun 70 an Mp3Download | File Duration : 23:26
ki enthus susmono wayang santri lakon : anjala anjali Mp3Download | File Duration : 1:11:29
wayang jadul cipta wening lakon cungkring dadi pendeta bag 01 Mp3Download | File Duration : 56:48
wayang ki kasdina lakon bita rota dadi
kapalen.15. Sing balike numpak jaran, pilihen jaran sing seger, ojo jaran
nuwon sanget Mas, kulo pun dangu dados guru anangeng dinten niki nembe
Wong Jawa karo wong sing “jawa” beda kan ?. Memang KAS wong Jawa jing “jawa”. Jadi wong Jawa jing “jawa” mestinya menggunakan juga ritual pernikahan adat Jawa
November 23, 2010 at 4:40 pm Kiprijo durung gaduk yake, apa maneh aku. Yo gene kok nganggo KTP barang yen arep rabi, ngrepoti. Agger syarat 5 wis komplit rak wis. Wong wadon kuwi legan, randha apa bojone wong ora urus. Sing penting pada senenge. Negara mawa tata desa mawa
diarani Jawa ? lemahe, uwonge, sikile apa endase uwonge ? Ora nutut, jan pol ora gaduk, apa maneh aku. Malah malah2 ditambahi “hak azazi” pooooooooooooooolllllllllll. Mulane aku mentas wae telpon pak Grangsang atmajane Ki Ageng Suryamentaram kepingin nduweni buku2ne. Kareben ngerti kaya apa sejatine “ajarane” ki Ageng. Aku nyuwun duka Ki, yen cangkemku dlangap2 ora duwe duga senajan ngaku wong Jawa. Nanging aku tetep nduweni keyakinan nganti wektu aku
acra penanganan burung yang sedang dilanda suara
waskita. ngerti garise siji-sijining umat. beja-bejane sing yakin lan tuhu setya
memperkokoh tatanan jagad raya. hiya iku momongane kaki Sabdopalon. nora ana wong ngresula kurang. nanging ora manggon ing kono. nugel tanah Jawa kaping pindho. ngerahake jin setan. padha asung
gusti Allah sing mbales Gusti Allah sing paring ….
title Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati Ing Ngalaga Abdurahman Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sanga
Sing paling aman ….. smsan bae jelas legal …HP hapene dewek… pulsa… tukune nganggo duwite dewek.. ya ora mas IPANG…YB3TD …bodolan YB2MTA…he..he..he..Bacem wis arep duwe anak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Kondicherry"	Menu navigasi
Jaka Tingkir lan BayaDesa Getasaji endah banget sesawangane, dhasar loh palemahane. Ana kaline gedhe sing ngupeng separone desa, banjur disudheti, digawe ilen-ilen kanggo ngelebi sawah, lan nyirami tanduran. Ing satengahe kali ana kedhunge, banyune katon anteng jalaran saka jerone. Ing wayah sore yen disawang kadohan, banyune katon biru maya-maya, mula laladan ing kono uga karan desa BANYU BIRU,
Ing dhukuh kono ana sawijine wong tuwa kan kasdik lan waskitha, karan Ki Buyut Banyu Biru. Akeh kang padha meguru.
Ing sawijining dina nalika Ki buyut lagi linggih ijen awan-awan ana ing pendhapa, dumadakan ana
arep ana sawjining bom-noman neneka, sedyane arep maguru. Mangka nom-noman mau iku mbesuk kang bakal ngratoni Tanah Jawa.
Ora antara suwe katon ana nom-noman teka, ngaku jenenge Jaka Tingkir ,nembung arep meguru ngangkawruh lan ngelmu .Jaka Tingkir ditampa Ki Buyut.
Kajaba JakaTingkir ing padhepokan kono uga sawijining nom-noman kang meguru .Jenenge Mas Manca,asale saka Desa calpitu ing lerenge Gunung Lawu. Bapake aran Ki Jabaleka , isih turun majapahit .Mas Manca anggone lunga saka desane satemene arep ngembaralan mertapa ing gisike Segara Kidul. Nanging bareng tekan ing Desa Banyubiru ora sida mbacutake laku ,nuli
disedulurake. Bareng wis ana telung sasi Jaka Tingkir anggone meguru, K Buyut aweh pitutur, “Ngger, dakkira wis wancine kowe sowan ramamu Sultan. Aja wigah-wigih lan pakewuh, enggal maraka lan ngabekti Kangjeng Sultan. Ing mangsa rendheng iki panjenengane mesthi ngendhaton ing pasanggrahan gunung Prawata. Dene anggonmu budhal mrana bakal dakgawani syarat, wujud lemah sagegem . Yen ana ing dalan kowe mrangguli kebo danu, lemah kuwi lolohna ing cangkeme. Kebomau mesthi
ya kuwi jalarane kowe bakal ditimbali maneh dening Kangjeng Sultan”.
Jaka Tingkir banjur nyungkemi Ki Buyut. “Estokna sakabehing piwelingku, ngger,” pituture Ki Buyut. “ Kowe aja budhal ijen, nanging bakal
Mengkono uga sadulurku Ki Wuragil lan Ponakanku Ki Wila kareben ngancani lakumu.”
Esuke Jaka Tingkir budhal numpak gethek. Sangsaya awan panase sangsaya sumelet, lakune gethek wis anjok ing Bengawan Picis kang ngilak-ngilak ambane. Pananse srengenge kaya nggeseng-gesengake awak. Dumadakan ana angin sumiyut, saka ngarep, saka mburi, saka kiwa lan tengen. Getheke kaya-kaya kandheg dening angin koleg. Ora antara suwe katon mendhung ampak-ampak, banjur sakala udan deres. Bareng terang, banyune kedhung saya agung, ombak lan alun saya nggegirisi anggone nyempyok. Gethek kaya diontang-antingake ing banyu. Banget kagete Jaka Tingkir sakancane bareng katon ana baya akeh banget cacahe, padha ngepung gethek, cangkeme pating clangap.
“Wis, aja padha wedi ngadhepi bebaya! Ayo padha ditandhangi, aku sing mandhegani !” mangkono pangabane Jaka Tingkir. Kabeh padha cancut
diundha mubeng . Sedyane arep disabetake ing watu gedhe, nanging si baya tumuli jelih-jelih njaluk ngapura.
“Nyuwun ngapunten, Raden ! Nyuwun gesang !” mangkono panyuwune.
Jaka Tingkir ngeculake. Baya gumebrug tiba ing lemah, glangsaran, ambegane melar mingkus.
“Ngaturaken pejah-gesang kula, Raden”, ature baya. “Sajatosipun kula punika ratuning baya ing kedhung srengenge. Nami kula pun
kowe bisa mertobat lan nungkul marang aku?”pitakone Jaka Tingkir karo malang kadhak
“Lampah panjenengan badhe kula jagi, Raden. Malah wadyabala baya badhe kula kengken nyangga gethek panjenengan ,supados panjenengan mboten sisah melahi.”wangsulane Baureksa.
Ratu baya iku banjur prentah marang baya lan bajul patang puluh cacahe, supaya nyangga getheke Jaka Tingkir.
Barate wis sirep , langite sumilak ,banyune bengawan anteng .
North Tyneside (kanthi populasi 190.000), South Tyneside (populasi 150.000) lan Gateshead (populasi 200.000) silih gegandhèngan kenceng, lan asring dianggep minangka bagéyan saka kutha Newcastle. Kapapat wewengkon iki, bebarengan karo kutha Sunderland (populasi 270.000), mbentuk wewengkon metropolitan county Tyne & Wear.
Miturut sajarahé, wong sing asalé Newcastle disebut sacara formal, utamané déning wong njaba minangka Novocastrians. Nanging, sebutan Geordie luwih akèh dipigunakaké saiki minangka sebutan informal lan akrab kanggo padunung Newcastle, saliyané uga dipigunakaké kanggo nyebut wong Tyneside sacara umum. Wong-wong sing manggon ing kawasan North East (lor-wétan Inggris) ora perduli yèn diundang Geordies, nanging wong njaba biasané ora mbédakaké, lan nyebut kabèh laladan iku minangka
(en) Citra satelit kreteg ing kali Tyne
(en) Tyne & Wear Museums
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng pop
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Newcastle_upon_Tyne&oldid=1038257"	Kategori: Kutha ing InggrisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukan	Menu navigasi
putra : - Mbah K.Ageng Mruwut Tuban,
Tembang macapat, Sinom, Pangkur (Sekar Alit)
Koordhinat: 5°32′51.8″N 95°18′54.3″E﻿ / ﻿5.547722°N 95.315083°E﻿ / 5.547722; 95.315083
Muséum Tsunami Aceh inggih punika salah satunggaling muséum ingkang papan dunungipun wonten ing Propinsi Aceh, muséum punika dipunbangun wonten ing Banda Aceh, Indonésia, kanggé ngenang lindhu Samudra Hindia 2004 sarta dados pusat pendidikan saha papan kanggé njagi kaslametan saking bencana tsunami.[1]
Muséum Tsunami Aceh dipunrancang déning arsiték asal Indonésia, Ridwan Kamil. Museum punika minangka sawijining struktur sekawan tingkat kanthi amba 2.500 m² ingkang tembok lengkungipun dipuntutupi kaliyan relief geometris. Wonten ing salebetipun, pengunjung mlebet saking lorong sempit lan peteng ing antawisipun kalih tembok tirta ingkang inggil — kangge nyiptakaken malih swasana lan kepanikan nalika tsunami. Tembok muséum dipunhiasi gambar tiyang-tiyang nari Tari Saman, sawijining makna simbolis dhumateng kekiyatan, disipli, lan ugi kapitadosan religius suku Aceh.[2] Saking inggil, atapipun maujud gelombang laut. Lanté ingkang paling ngandhap dipunrancang mirip kados griya panggung tradisional Aceh ingkang slamet saking bencana tsunami.[2] Bangunan punika mengeti para korban, ingkang namanipun dipuncantumaken ing tembok salah satunggaling ruang paling lebet ing muséum, lan warga masyarakat ingkang slamet saking bencana tsunami punika.[2] Kejawi peranipun minangka tugu pengetan tumrap para korban ingkang seda, muséum punika ugi migunani minangka papan perlindungan saking bencana ingkang sami ing wekdal samangke, kalebet ugi "bukit pengungsian" tumrap pengunjung menawi tsunami kadadosan malih.[2]
Pameran wonten ing muséum punika ngliputi simulasi elektronik lindhu lan tsunami Samudra Hindia 2004, sarta foto korban lan cariyos ingkang dipuntuturaken déning para korban ingkang slamet.[2]
Museum punika dipunrancang déning arsiték Indonésia Ridwan Kamil. Muséum Tsunami Aceh nedahaken simulasi éléktronik lindhu ing samudra Hindia 2004, foto-foto korban saha cariyos saking korban ingkang slamet saking bencana tsunami nalika rumiyin.
Kenangan[besut | besut sumber]
Bencana Tsunami ingkang nate kadadosan ing tanah Aceh lan wewengkon sanesipun nalika tanggal 26 Desember 2004 kala rumiyin, gadhah sisa cariyos ingkang dipunraosaken déning warga masyarakatipun. Kenangan babagan kuwaosanipun alam kasebut rawuh ing sawijining Museum Tsunami Aceh ingkang papanipun dumunung ing Jl. Sultan Iskandar Muda, Kampung Sukaramai, Baitturahman, Banda Aceh.
Museum ingkang dipunbangun nalika taun 2007 kasebut, kanthi Arsitektur modern ingkang saged ngrawuhaken raos mlebet malih utawi nglalami malih bencana tsunami amargi bangunan ingkang awerni klawu lan wujudipun bunderan punika panci dipunrancang saperlu ngemutaken malih swasana lan kahanan bencana tsunami ingkang kadadosan nalika taun 2004. Miturut pemandu, bangunan ingkang dipunarsiteki putera bangsa ingkang
dipunrawuhaken swasana dramatis kanthi nglewati sawijining lorong ingkang peteng dipunkancani swanten tirta ingkang ngalir ing kekalih tembok lorong punika. Swasana kasebut ingkang saged nggiring raos pengunjung dhunateng kados pundi nggegirisinipun bencana tsunami ingkang numpesaken 1207 korban jiwa.[3]
BBC News Report: Tsunami museum opens in IndonesiaCithakan:Muséum-stub
Muséum_Tsunami_Aceh&oldid=1104806"	Kategori: MuseumAcehMuseum ing AcehKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Pebruari Lokasi Kecamatan Sanankulon Gandusari Wonodadi Panggungrejo Wonotirto 2 Rabu/ 18 Pebruari Kesamben Ponggok Nglegok
Pucung, saka Kamus Bahasa Jawa Kuna P.J Zoetmulder kaca 868 duwe loro arti. Sepisan tegese botol, wadah gelas. Pucung (amucung) teges sing kapindho ya iku mengunjungi utawa memasuki dengan diam-diam. Pucung iku uga jeneng kéwan cilik.
Ananging Pucung uga nduwé watak liya. Pucung iku jenengé wiji woh-wohan. Wanda cung uga marai gawé rasa seger kang ngélingaké marang perkara kang lucu kaya déné isih jaman dikuncung. Tembang iki asring dienggo tembang-tembang kang uga lucu, kayata parikan utawa bedhèkan.
(Uploaded by Ikadi Kulonprogo, 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pucung&oldid=1078140"	Kategori: Sekar alitMacapatRintisan mawa topik sastra	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 3 Sèptèmber 2016.
sekali ya pak………… saya merasa telah dibantu dalam pembuatan tugas saya…..
tarlan, on Juni 18, 2010 at 9:12 pm said:	matur suwun nggih pak… mugi-mugi panjenengan dipun lancaraken samudayanipun dening
blogipun sampeyan kelewat dereng mlebet indomotoblog
kanggo kabeh sopo wae sing moco iki, sepisan maneeeh tips iki PENTING kanggo pemudik lan pengendara kendaraan sing mlakune nang ratan dudu sing nang laut utowo sing nang awang awang. Wis langsung wae iki ndang di woco yo Jum, ben g sah kesuwen, iki nyoooh selusin tips sing pancen Bukan Gagal maksud :
nyolong mtor opo maneh sampek konangan sing duwe, ujung ujunge malah ra sido mudik, malah ndekem nang kantor polisi ra iso mangan kupat kowe Mbuuol......2. Ban e itungen disek, jumlahe sik genep loro opo ora, nek mung siji kuwi
karo gir e iseh ono po ra, sopo weruh wis amblas dicolong cah SMA dinggo senjata tawuran nang ratan ngono kae.5. Cek lampu ngarep nggo masti'no dudu lampu
Sepiyon yo jo nganti lali dicek digawe ngoco mburimu pas perjalanan mudik. Ojo koco rias sing digowo, opo
lali ndungo sek ben slamet neng perjalanan lan slamet sampek tujuan neng kampung... ojo dungone mangan tok ae sing diapalne ket jman TK nganti saiki. Akeh tunggale ngono kuwi Sum!!12. Duwe kampung ora?Engko wis kadung packing2 neng mtor, ra eruh e kampunge tonggo ?? Mubazir mas brooo........Wis ngono ae tips mudi riyoyo kanggo tahun 2013 iki, mugo mugo podo slamet teko kampunge dewe dewe ben iso ngumpul karo keluargo, tonggo lan
>Penggawean seng cocok: angon kebo karo angon mentok gone tanggane
terutama pensil 2B, ojo sampek keliru dadi Beha 32B loh COK ! 3). Cek gak ngantuk pas isuk biasano sakdurunge budal ngombe kopi disek teko omah, ojo sampek ngopine nang warkop
jawaben sak isomu soale pasti jawabane iku lek gak A, B, C, D, yo E ojo sampek
mbok tambahi dewe bunder-bundere dadi F sampek Z ! 8). Lek iku kabeh wes mbok lakoni
2) Arané ksatriya ing lakon Watugunung-Dewi Sinta
Ambu, salah sijiné indera sing bisa dirasa déning irung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maknané_jeneng-jeneng_Jawa&oldid=876265"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 20 Novèmber 2013.
Ora gosong dening geni, ora teles dening banyu,
Dipercaya sarana ngasorake utawa percayaning ati liyan
Scream tembelan kanggo asam, bass, timbal tembelan
RNS TUTORIAL GAMBAR: (Tampilake sampeyan cara kanggo nggunakake tembelan)
– Lagu Cithakan karo saben bass TB-303 muni, sampeyan ngimpi saka.
Cathetan: Kit drum ing Tur mp3 teka saka njaba Refills lan ora kalebu ing TB 303 Bass ngisi.
, sampeyan bakal nampa TB 303 tembelan (1.1 MG)
Email sampeyan bakal nampa link download sawise pesenan.
Sabit Kanca 2 Film İndirSabit Kanca 2 full indirSabit Kanca 2 mega co nz indirSabit Kanca 2 mkv indirSabit Kanca 2 tek link indirSabit Kanca 2
Mulur La tiyang ingkang murugaken bingah punika karep kalampahan, karep kalampahan punika bingah, inggih punika raosing manah sakeca, lega, marem, ayem, gembira, bingar. Mangka, karep punika yen kalampahan, mesthi lajeng mulur, lajeng menek, tegesipun, ingkang dipun karepaken, lajeng mindhak, inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangke yen mulur punika kalampahan, inggih lajeng mulur malih. Uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken mesthi boten saged kalampahan, tegesipun ingkang dipun karepaken, jing ora-ora. La inggih lajeng boten kalampahan, la susah. Mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun yen karep kalampahan punika mesthi mulur. Upami kaleres badhe dinten riyadi, kapengin tumbas sinjang enggal, gadhah raos: "Nek aku ki bisa tuku jarit anyar, mesthi beja, mesthi bungah sajege, besuk riyadi banjur bisa dledar-dleder neng ngendi-endi." Mangke yen kalampahan, saged tumbas sinjang enggal, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur, gadhah raos: "La iya, iki jarite wis anyar jare, ikete ya kudu jing anyar." La inggih lajeng kapengin tumbas udheng enggal, mangka yatranipun cumpen, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangke yen kalampahan, saged tumbas sinjang-udheng enggal, inggih mulur malih: "La iya, iki jarit-ikete wis anyar jare, klambine ya kudu jing anyar." Mangke yen kalampahan, sandhangan sapangadeg enggal, inggih lajeng mulur malih: "La, selope ya kudu jing anyar, jame ya kudu jing anyar, tunggangane ya kudu jing anyar, omahe ya kudu jing anyar." Mangke yen kalampahan, punapa-punapa sarwa enggal, inggih meksa mulur malih: "Iki apa-apane wis anyar jare, bojone ya kudu jing anyar, teneh sangli, apa-apane wis anyar jare, apa bojone lawas." Mangke yen kalampahan, gadhah bojo enggal, inggih lajeng mulur malih: "Anake ya kudu jing anyar, apa anak-anak ming saka bojo lawas wae." Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangka lairing karep punika wonten nggen pados semat, drajat, kramat. Pados semat punika pados sugih, pados eca, pados sekeca. Pados drajat punika pados luhur, pados mulya, pados moncer, pados utama. Pados kramat punika pados kuwasa, pados dipun gega, pados dipun eringi, pados dipun pepundhi. Wonten nggen pados semat, drajat, kramat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun pados semat, upami tiyang kepengin gadhah pamedal ajeg, gadhah raos: "Nek aku ki duwe pametu sepuluh rupiah sesasi wae, ya mesthi beja. Nek saiki mono ya cilokak-cilekek wae, la wong pametune ki ora ajeg, kadhang ming telung rupiah, kadhang ming telung kethip, kadhang malah tuna." Yen kalampahan gadhah pamedal sadasa rupiah, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur gadhah raos; "Wis, keterangane ora beja, nek ming duwe pametu sepuluh rupiah wae malah comprang-campreng, dianggo anu kurang, dianggo anu kurang, kajaba nek wis duwe pametu selawe rupiah, wong ki mesthi beja." Mangke yen kalampahan, gadhah pamedal selangkung rupiah, inggih mulur malih: "Wis, keterangane ora beja wong ki, nek ming duwe pametu selawe rupiah we, malah banjur duwe utang, malah diandel ngebon, dadi banjur mrana ngebon, mrene ngebon, kajaba nek wis duwe pametu satus rupiah, wong ki mesthi beja." Mangke yen kalampahan, gadhah pamedal satus rupiah, inggih mulur kapeng kalih atus, tigang atus. Ngantos gadhah pamedal pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, inggih taksih kirang. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan lan susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Kados makaten wonten nggen pados drajat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun pados drajat, upami tiyang dados asisten wedana, inggih mesthi mulur, kapengin dados wedana. Mangke yen kalampahan dados wedana, inggih mesthi mulur, kapengin dados bupati. Sanajan sampun dados ratu, inggih mesthi mulur kapengin dados ratuning ratu, inggih punika ratu ingkang ngerehaken para ratu. Yen gadhah tangga ratu menggrak-menggrik, damel pelpulisi mawon boten saged, lajeng dipun penthelang-penthelengi, dipun damel-damelaken mriyem. Upami kalampahan, dados ratuning ratu, inggih meksa mulur malih, malah gadhah raos: "Wis, keterangane ora beja, wong ki nek ming dadi ratuning ratu we, la wong ngereh wong ki rewele ora jamak. Kajaba nek wis dadi ratuning jim, wong ki bisa beja." Mangke yen kalampahan dados ratuning jim, inggih mesthi mulur malih, kapengin dados ratuning kutu-kutu walang antaga, inggih punika ratuning orong-orong, coro, tekek punapa punika. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Kados makaten wonten nggen pados kramat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun pados kramat, upami tiyang medal kramatipun, saged nyebul tiyang lempoh, saged mlajar "jranthal", inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur, gadhah raos: "Wis, keterangane ora beja, nek ming nyebal-nyebul, nyebal-nyebul wong lempoh we, kajaba nek wis bisa nguripake wong mati, wong ki mesthi beja, banjur sapa-sapa nggugu, sapa-sapa ering, sapa-sapa memundhi." La inggih lajeng bentayangan pados saged nggesangaken tiyang pejah, mangka sekolahipun boten wonten. Tur upami kalampahan nggesangaken tiyang pejah, mangke angsal kalih mawon, rak malah dheg-dhegan, gadhah raos: "We la, iki mengko angger wong mati tak uripake, wong mati tak uripake, mengko rak bathang ngendi-ngendi ditekakake mrene kabeh, dikon nguripake, mengko rak maIah latar ki kebak bathang asu, bathang celeng barang, dikon nguripake. Kajaba nek wis bisa ngrogoh sukma, wong ki mesthi beja, banjur bisa nganglang jagat, weruh ngendi-ngendi, weruh nagara Landa, weruh nagara Cina barang, awake ora lunga-lunga, ora sayah, tur ora kelangan sangu." La inggih lajeng bentayangan kapengin saged ngrogoh sukma, mangka sekolahanipun inggih boten wonten. Tur upami kalampahan saged ngrogoh sukma, lajeng sukma punika dipun rogoh-rogoh ungkag-ungkeg, ungkag-ungkeg, lajeng saged karogoh "brol". Inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, gadhah raos: "Wis, keterangane nek sukma ki tak rogah-rogoh, banjur lecek, ora bisa bali, malah kapiran, kajaba nek wis bisa ngilang, wong ki mesthi beja, banjur bisa nggaruki dhuwit neng pasar-pasar, angger ana wong ngetung dhuwit digaruk, wong ngetung dhuwit digaruk, ora susah nyambut gawe, sugih dhuwit, sakarepe dadi." Mangke yen kalampahan saged ngical, inggih mulur malih, kapengin saged mabur, saged ambles bumi punapa punika. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Dados sampun tetela lairing karep wonten nggen pados semat, drajat, kramat punika, yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten ajeg. Kados makaten susah, punika inggih boten saged ajeg. (
Podho-podho Lur, isane awake dhewe yo cuma ngene iki. Karo mbantu nyebar
Lukas 9:38 | Nang sak tengahé wong okèh kono ènèng wong lanang sing mbengok: “Guru, aku mbok ditulungi! Mbok anakku didelok iki, aku namung nduwé anak siji iki.
Lukas 9:3838Nang sak tengahé wong okèh kono ènèng wong lanang sing mbengok: “Guru, aku mbok ditulungi! Mbok anakku didelok iki, aku namung nduwé anak siji iki. Last Verse
ijo iku kang dadi asmane.Doh Ibu, kulo dereng purun. Adoh Ibu, kulo mboten mudun.Senajan kiai, mboten rukun kaleh sedulur.Putraku, si Andai-andai Lumut,
iku kang dadi asmane.Doh Ibu, kulo dereng purun. Adoh Ibu, kulo mboten mudun.
Senajan gede, mboten remen kaleh capres-e.Putraku, si Andai-andai Lumut,
Senajan ganteng, ketum-e kathah ngiklan-e.Putraku, si Andai-andai Lumut, tumuruno ono partai kang ngunggah-unggahi.Partaine ngger, kang tuwo umur-e... partai kuning iku kang dadi asmane.Doh Ibu, kulo inggih purun. Duh Ibu, kulo badhe mudun.
nyuling sore nyuling.Sulinge arek suroboyo.Isuk eling sore eling.Sing dieling gak rumongso.
Pro evolution soccer says:	December 27, 2011 at 8:31 pm	iki realmadrid :
nissin KW podo karo riris 12 ku kuwi 😀 tapi tetep pakem
Hèksadèsimal utawa sistem wilangan basis 16 iku sawijining sistem wilangan sing migunakaké 16 simbul. Béda karo sistem wilangan dèsimal, simbul sing dipigunakaké jroning sistem iki ya iku angka 0 nganti 9, ditambah 6 simbul sing migunakaké aksara A nganti F. Aji dèsimal sing setara karo saben simbul kasebut kacetha ing tabel iki:
Konvèrsi[besut | besut sumber]
Konvèrsi saka hèksadèsimal menyang dèsimal[besut | besut sumber]
Digit-digit 10E bisa dipisahaké lan ngganti wilangan A nganti F (yèn ana) dadi wilangan dèsimal padanané. Jroning conto iki, 10E diowahi dadi barisan: 1,0,14 (E = 14 jroning basis 10)
Nangkaraké (ngepingaké) saben digit marang aji panggonané.
{\displaystyle 1\times 16^{2}+0\times 16^{1}+14\times 16^{0}}
Konversi saka dèsimal menyang hèksadèsimal[besut | besut sumber]
Déné cara ngonvèrsi sistem dèsimal menyang hèksadèsimal (kita gunakaké conto sadurungé, ya iku angka dèsimal 270):
ireng kabeh.Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh. Mat Penceng bungah atine, ben ketemu wong wedhok dikongkon mbedhek piro umure.Pertama pas nang pasar atom onok ibu-ibu tuku kain."Ning, ayo bedhe'en piro
Penceng mbedhe'i maneh nang arek-arek iku piro umure.Onok sing mbedhek 25, 28, 24, paling banter onok sing mbedhek 31 taun. Gak onok sing isok titis mbedhek 45. Bareng dikandani lek umure iku 45 gak onok sing percoyo, bareng didhudhuhno KTPne dhadhak semburat kuabeh.Mat Penceng malih tambah bangga mergo dapure tambah ngguanteng. Pokoke ben pethuk wong wedhok mesti dibedhe'i umure, tapi gak onok sing bener.Pas dulin nang Delta Plasa, Mat Penceng antri pesen mangan nang McDonald. Bareng oleh giliran, Mat Penceng ditakoni pelayane arep pesen opo."Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe'en piro se umurku?" jare Mat Penceng."Kiro-kiro 27 mas" jare pelayane.
pesen panganan.Lha pas arep mulih, nang parkiran Mat Penceng pethuk ambek nenek-nenek arep mlebu montor. Mergo durung tau mbedhe'i wong tuwek, akhire Mat Penceng nekat nguber terus takok."Sepurane yo mbah uti, aku kepuingin mbedhe'i sampeyan kiro-kiro
kang urip langgeng tan kenane pati pujine alloh alloh .
SYAHADAT : GHOIB : uripe sirr (wujud allah)
Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane rumongso wes ngamal bathin.
marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main,nogel,lan sapinunggalane.
Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane, kuoso njogo arum gandane asmo ono sajerone Urip, larangane Molimo.
sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
” Laa ilaaha illallahu Muhammadur Rasuulullah”
KANG ISINE IKU 1. HU mujudake anane Nur Illahi ;
2. Nur Illahi mujudake anane: a. Nur Muhammad,
b. ILMU : Aqidah 50 kang dadi muroqobah 7
mujudake anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AL Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
Ing kono Manungso bakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopo kang Mati,
wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie,
angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5). Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27) Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu Sindula, Galuh turun kapindho, jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
Lagi disebu tolol wae wis ngamuk, dasar cah
kuwasaning Gusti. Nyiptakake ukuming agomo Kedjawen kang ono wolong perkoro, kanggoning bongoso Djowo.
1. Kedjawen : among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan
Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
2. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo kang diutos Gusti, ndjogo kahuripaning bongoso Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.
3. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso ngutos Hosoropolo. Kanggo aringi pangelingan marang bongoso Djowo, supoyo biso mangerteni marang udjuting roso. Wekasaning Gusti: tumindakho kang djudjor marang roso siro. Awet roso kuwi tjahyoning Gusti kang moho sutji. Kang manggon ono ing rogo siro, odjo diregetake.
4. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Kang kuwoso nyiptakake sedulor papat. Supoyo bongoso Djowo biso mangerteni marang kuwasane, kang diparengake Gusti naliko iseh ing bumi sutji. Wekasaning Gusti: tumindakho kang betjek marang sedulor papat, kang asmone Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
5. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Supoyo bongoso Djowo biso nyirnakake sengkalane kahuripan, kang katon ugo kang ora katon, kang tekane soko setan. Ugo marang kasengsarane sukmo yen uwes bali marang kuwasaning Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang nastiti, marang. Sengkalane kahuripan. Supoyo yen siro bali ono ing ngarsaning Gusti, sukmo siro biso sempurno.
6. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng dungo lan bohoso ngawi gaib, marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, supoyo bongoso Djowo, biso mangerteni marang kuwasane sedulor papat, lan biso tjedak marang Gusti. Wekasaning
opo wahe bakal sirno soko kahuripan siro.
7. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang betjek, odjo nuruti angkoro murko, kang tekane soko setan. Awet kasengsaran kang teko kanggo kahuripaning siro. Kang bakal nyonggo, anak lan putu siro.
8. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing
Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake kahuripan kang ono ing djagat iki.
1. Sak durunge langet lan bumi ono kang manggoni. Gusti kang luweh disek nyiptakake isinelanget kang disebut: Mbulan, lintang, lan srengenge, kang dadi panunggune langet.
2. Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang disebut: Tetanduran, kang dadi panunggune, bumimulyo.
3. Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake kahuripan marang sedulor papat. Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan kang dadi panunggune bumi mulyo, kang disebut tetanduran. Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang tekane soko angin, kang disebut molekat, kang dadi utusaning Gusti. Ndjogo kahuripan kang ono ing djagat iki. Semono ugo asmoning molekat kang tjatjahe ono papat.
4. Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake bumi sentoso. Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan, kanggone molekat kang tjatjahe ono papat. Bandjor Gusti nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut suwargo. Kanggone kahuripaning molekat. Ugo kanggo kahuripaning Midodari kang dadi utusaning molekat, kang manggon ono ing bumi sentosane Gusti. Ugo kanggo kahuripane djalmo mengkone, yen sabdhoning Gusti kuwi uwes temurun kanggoning djalmo manungso. Kang bakal disampekake; Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
5. Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake setan kang disebut somoro bumi ugo anak lan putune.
6. Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Somoro Bumi. Nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut neroko.
Sak uwise Gusti nyiptakake setan kang asmone
7. Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake djolomo monongoso djowo, kang wiwitan teko ngidak bumi mulyo kene. Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine.
8. Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake kahuripan lan sak isine kang ono ing djagat iki.
Djolomo Kewan. Djolomo monongoso djowo.
Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasane Gusti, pareng pangomongan marang djalmo manungso.
Layang Djojobojo Sabdhoning Gusti kang disampekake marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggone bongoso Djowo.
( Djoborolo: 1 ) Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kang wiwitan kang ngutos aku maringi warto marang bongoso Djowo.
( Djoborolo: 2 ) Supoyo siro bongoso Djowo, biso maringi pangerten marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso. Anangeng djalmo manungso kuwi ora tahu pertjoyo deneng Gusti kuwi, kang pareng urep lan matine kabeh djalmo, lan iki sabdhoning Gusti. .
( Djoborolo: 3 ) joborolo pareng dawoh: Gusti uwes maringi sabdho marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso liyane. Supoyo djalmo manungso kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti.
( Djoborolo: 4 ) Lan Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo ugo djalmo manungso liyane, kang nglalekake marang opo kang dadi peparingane Gusti. Lan Gusti pareng dawoh: siro kabeh bakal songgowang lan lali, marang asal – usol siro, ugo marang asmone Gusti kang moho sutji.
( Djoborolo: 5 ) Palang kang manggon ono ing ngarep lan mburine kahuripan siro bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. Yen siro kuwi ora mangerteni marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti.
( Djoborolo: 6 ) Amergo kuwi, uripheng bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmo lan ragane djalmo manungso. Lan pangomongan kang uwes diparengake Gusti marang djalmo manungso, bakal disuwon Gusti, bali ono ing ngarsane Gusti kang moho sentoso.
( Djoborolo: 7 ) usti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang ngrungokake opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang mbok suwon Gusti bakal maringi, lan djalmo manungso bakal manot marang ngendikane siro, senadjan Gusti kuwi ora biso didelok nganggo mripate manungso, awet Gusti kuwi ora katon udjute. Nangeng yen siro pertjoyo, siro biso ndeleng pangutjapane.
( Djoborolo: 8 ) Gusti kang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso, kang wonten ing djagat meniko. Sedjatine Gusti arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso kang uwes sedoh. Lan semono ugo, olo betjikhe manungso uwes Gusti tules ono ing layang kang moho nyoto.
( Djoborolo: 9 ) Gusti pareng dawoh: Aku ngutos Djoborolo ora liyo, supoyo biso maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmoku Gusti, supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni pangelingan marang aku.
( Djoborolo: 10 ) Anangeng bongoso Djowo kuwi tansah mbantah, marang opo kang dadi peparingane Gusti. Nganti akhire bebayan kuwi teko, manggon ono ing kahuripane bongoso Djowo kanggo sak mbendinane. Awet bongoso Djowo uwes ora tahu maneh, nduweni pangelingan kanggo nggolekhi asal – usule, nganti sak ikine.
( Djoborolo: 11 ) Gusti pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang pareng sedantenipon dumateng kawulo. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nyalahake aku. Sedjatine siro dewe kang nggolekhi kasengsaran kuwi, sebab ora ngrungokake marang pangomonganku.
( Djoborolo: 12 ) Moho kuwoso Gusti, engkang nyempurnakake udjute Ingsoen kang pantjer, ugi kuwoso pareng sedulor papat kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Opo kuwi pantes mungguhing siro bongoso Djowo, nyembah aku Gusti nganggo bohosone wong liyo, sak untoro siro dewe mangerteni, deneng aku iki Gusti kang nggawe kahuripan, ugo kang nggawe patine siro.
( Djoborolo: 13 ) Duh Gusti engkang moho witjaksono. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno, bali marang udjute wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake Ingsoen ing dalu meniko, sirnakake bebayan kang tansah anggudo kawulo, slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan. Opo kuwi pantes kanggone siro bongoso Djowo, ora nyembah Gusti kang pareng sabdho kanggone siro. Lan sabdhoning Gusti kang uwes temuron kanggo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora bakal biso diowahi. Lan semono ugo ukumane Gusti kanggone bongoso Djowo.
( Djoborolo: 14 ) Gusti pareng dawoh: Yen siro ing bebayan bongoso Djowo, nenuwono siro kabeh marang aku, lan nyebuto asmoku: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono, kang ngabulake opo kang dadi pendjalukhe kawulo.
( Djoborolo: 15 ) Gusti kang moho sutji lan moho kuwoso, kang nggawe urep lan matine djalmo manungso. Amergo kuwi rungokake pangomongane Djoborolo kang dadi utusanku, kang pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo ing tembe mburine, siro kabeh ora keno murkaku, yen aku iki uwes misahake sukmo lan rogo siro.
( Djoborolo: 16 ) Moho kuwoso Gusti kang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Supoyo siro biso mangerteni marang kahuripan liyane kang ono ing djagat iki, kang ora biso didelok nganggo pikirane djalmo manungso, lan iki bakal dadi kasunyatan. Yen siro kuwi mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho sutji.
( Djoborolo: 17 ) Awet opo kang diutjapake Gusti, bakal dadi kasunyatan. Lan semono ugo, ora ono sidjiho djalmo manungso utowo djalmo setan kang biso ngalang – ngalangi kekarepane Gusti. Awet kuwi, sak durunge murkane Gusti kuwi teko, rungokake opo kang dadi wekasanku iki, marang siro kabeh bongoso Djowo.
( Djoborolo: 18 ) Anangeng amergo witjaksanaku kang gede, kang diparengake Gusti, marang aku. Aku iseh tansah maringi warto kang betjik marang siro bongoso Djowo, supoyo siro biso nduweni kahuripan kang sempurno, yen siro kuwi biso mangerteni marang Gusti.
( Djoborolo: 19 ) Lan pangomonganku iki, yen disampekake marang bongoso Djowo liyane kang durong mangerteni marang Gusti. Opo siro ora wedi, marang siksane Gusti kang bakal teko, yen siro kuwi naliko uripe tansah mbantah marang kuwasane Gusti.
( Djoborolo: 20 ) Gusti pareng dawoh: Ora ono sidjiho utjapan kang bener soko djalmo manungso opo wahe, kang ono ing djagat iki, ketjobo pangomongane Djoborolo kang tak utos pareng warto marang siro bongoso Djowo. Aku Gusti kang moho mreksani, kang sedjatine sabdhoku iki uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Nangeng bongoso Djowo kuwi nglalekake marang wedjanganku iki.
( Djoborolo: 21 ) Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, kang katon utowo kang ora katon bakal tundok marang aku. Moho kuwoso Gusti, kang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo kang moho sutji.
( Djoborolo: 22 ) Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes mangerteni marang kuwasaku, deneng Gusti ngutos aku supoyo biso maringi warto marang siro kabeh bongoso Djowo. Anangeng wekasane Gusti kang apek iki malah siro tinggalake, lan siro ugo lali marang aku.
( Djoborolo: 23 ) Tjubo dipiker kang tenanan, marang pangomonganku iki. Siro ditjiptakake Gusti, soko: Lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute siro kang moho sutji ing bumi mulyo iki. Awet siro djalmo manungso djowo kang wiwitan, kang teko ono ing djagat iki, kang nggowo kuwasane Gusti, kang 35 dino.
( Djoborolo: 24 ) Anangeng siro bongoso Djowo, ora tahu mangerteni marang peparingane Gusti. Kang uwes ditotho kanggone siro kabeh bongoso Djowo, naliko siro kuwi iseh mandjeng ono ing bumi sutji.
( Djoborolo: 25 ) Gusti pareng dawoh: Yen Gusti ndeleng kahuripane siro bongoso Djowo, kahuripane siro kabeh nggawe nelangsane Gusti. Sedjatine siro kuwi mangerteni, deneng Gusti kuwi kang maringi, sak kabehe marang kahuripan siro.
( Mokoholo: 1 ) Anangeng kabeh mahu, yen aku ndeleng. Uwes dadi pendjalukhe bongoso Djowo dewe, deneng kahuripane bongoso Djowo kuwi dadi kasurang – surang, awet ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti, ugo marang ngendikanku kang diutos Gusti. Gusti kang moho witjaksono, pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko, sangkeng bebayan kang tansah nggudo kawulo rino klawan wengi, sangkeng kuwoso pandjenengan.
( Mokoholo: 2 ) Gusti kang nyaksekake marang opo kang dadi kasengsarane kawulo bongoso Djowo, lan Gusti pareng sabdho: Roso kang manggon, ono ing atine siro bongoso Djowo, ora bakal biso ngapusi marang asal – usol siro, senadjan siro kuwi nglalekake asmone Gusti kang pareng kahuripan marang siro.
( Mokoholo: 3 ) Gusti pareng dawoh: Sedjatine ora ono pangomongan kang kasep kanggone bongoso Djowo, kang durong mangerteni marang Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: nyebuto asmoku Gusti kang pareng pangaksumo dumateng kawulo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmoku Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko kang manggon ono ing uripe. Awet bongoso sopo wahe kang ora ngrungokake opo kang dadi pangomonganku, bakal keno sabdhoku kang gede, kang ora ono enthekhe.
( Mokoholo: 4 ) Lan Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo yen uwes wantjine bali ono ing ngarsane Gusti, siro kabeh ora bakal biso ndjalok pangaksumo marang Gusti, ketjobo nerimo marang ukumaning Gusti, kang bakal nyengsarakake sukmane siro, mengkone.
( Mokoholo: 5 ) Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, lahir udho tanpo opo opo, ketjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat, kang utjol bebarengan soko dalan kang tjilek. Semono ugo kang dikarepake Gusti kang moho sutji, yen siro bali. Anangeng siro kuwi tansah, nggawe olo marang ukumaning Gusti kang uwes diparengake marang siro.
( Mokoholo: 6 ) Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, odjo pisan – pisan nglalekake marang utusanku, kang uwes nules sabdhoku ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Awet olo lan betjikhe siro kabeh, uwes katules ono ing layang kang moho nyoto yen siro kuwi ora mirengake pangomonganku. Lan siro kabeh bakal nemokake kasengsaran kang gede, ing bumi sentoso mengkone, ugo marang keturunane siro.
( Mokoholo: 7 ) Gusti pareng dawoh marang aku: siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang moho kuwoso, kang ngabulake opo wahe kang dadi pendjalukhe siro.
( Mokoholo: 8 ) Gusti pareng dawoh: Tresnane Gusti marang siro bongoso Djowo ora ono bedane, senadjan Gusti kuwi maringi pangomongan liyo marang djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohosone dewe – dewe.
( Mokoholo: 9 ) Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti, kang tuhu kuwi.
( Mokoholo: 10 ) Awet kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, luweh gede katimbang Gusti pareng kuwasane marang djalmo manungso. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, lan biso tjedak marang Gusti.
( Mokoholo: 11 ) Gusti kang moho kuwoso kang nyiptakake sak widjine kedadian kanggone djalmo manungso. Tjubo dipiker kang tenanan marang ngendikane Gusti iki, siro nduweni bohoso kang okeh, sak untoro djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora nduweni.
( Mokoholo: 12 ) Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro bongoso Djowo kang tak paringi kadegdayan, marang bohoso ngoko, bohoso kromo inggel, bohoso kromo madyo, bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.
( Mokoholo: 13 ) Gusti pareng dawoh: Gusti kang moho kuwoso pareng ukuman marang djalmo manungso, ugo djalmo setan kang ora mirengake marang dawuhe Gusti. Lan aku dewe, tansah maringi pangelingan marang siro bongoso Djowo. Anangeng siro kabeh malah nglalekake, marang agomo siro, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, lan siro malah tumindak kang olo marang bongoso siro dewe, ugo siro bakal mateni bongoso siro dewe, awet siro uwes ora tahu mangerteni maneh marang asal – usol siro.
( Mokoholo: 14 ) Pangelingan siro bongoso Djowo, kang uwes manggon ono ing sirahe siro, bakal disirnakake Gusti soko kahuripane siro. Awet Gusti kang ngutos aku pareng warto lan agomone bongoso Djowo, kanggone siro kabeh, malah siro tinggalake.
( Mokoholo: 15 ) Gusti kang moho mekso ukom, kang dadi kekarepane, lan djalmo manungso kang tumindak tjitro marang Gusti, kang ora mirengake marang wartoku iki. Bakal keno seksane Gusti kang gede.
( Mokoholo: 16 ) Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, mreksanono marang kuwasane Gusti, naliko siro manggon ing bumi sutji, umor pitong sasi. Amergo kuwasane Gusti siro dadi sempurno. Anangeng siro kabeh, ara tahu mangerteni marang kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, supoyo siro biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti.
(Mokoholo: 17 ) Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, ono ing tangane Gusti, kang moho kuwoso. Lan Gusti biso nyirnakake opo wahe kang dadi kekarepane. Anangeng amergo witjaksanane Gusti kang moho kuwoso, kang ngutos aku. Gusti iseh maringi kalonggaran marang siro bongoso Djowo, kanggo nyuwon pangaksumo. Supoyo ing tanggal 1 hosoro, bongoso Djowo biso nebusi duso marang Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho sutji, kang pareng pangaksumo dumateng kawulo, ugi Gusti kang moho sentoso, nebusi marang kesalahane bongoso Djowo, kang iseh durong mangerteni marang kuwasane Gusti. Kuwi sabdhoning Gusti kang disampekake, marang aku kanggone siro.
( Mokoholo: 18 ) Gusti pareng dawoh: Sedjatine siro bongoso Djowo, nduweni kuwoso kang gede, soko Gusti. Katimbang Gusti pareng marang manungso liyane kang ono ing djagat. Anangeng sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, siro bongoso bakal lali marang agomo kang tekane soko Gusti, lan siro bakal ngelekake opo kang dadi peparingane Gusti.
( Mokoholo: 19 ) Sedjatine Gusti arep maringi maneh, marang opo kang dadi pendjalukhe siro kabeh. Anangeng opo kang uwes diparengake Gusti, siro ora tahu mangerteni, ugo siro malah bali musuhi Gusti, kang moho kuwoso kang pareng sak kabehe marang siro.
( Mokoholo: 20 ) Lan siro bongoso Djowo, kang mahune dadi katresnane Gusti malah, nglalekake marang asmone Gusti. Lan pangelingan kang mahune teko kanggone siro bongoso Djowo, ugo isine layang Djojobojo, dadi sirno soko kuwasane Gusti, kanggo kahuripane siro bongoso Djowo, yen siro kuwi ora nggolekhi asal – usol siro.
( Mokoholo: 21 ) Sebab agomone bongoso Djowo kang asli, kang tekane soko Gusti, engkang welas asih lan moho witjaksono. Ora bakal biso digolekhi, ugo adate bongoso Djowo kang asli. Sebab siro bongoso, djowo, uwes ora tahu maneh ngrungokake marang sabdhoning Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kang wiwitan teko ono ing tanah djowo.
( Mokoholo: 22 ) Gusti pareng dawoh: Sak durunge Gusti nyiptakake siro, bongoso Djowo. Gusti uwes maringi opo wahe, kanggo kahuripan siro ing bumi mulyo. Supoyo sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono layang Djojobojo, biso siro gunakake sak mbendinane kanggo, nenuwon marang Gusti kang moho sutji.
(Mokoholo: 23 ) Semono ugo Gusti bakal maringi umor kang dowo, kanggone siro bongoso Djowo, yen siro kuwi gelem manot marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro kudu biso ngakoni deneng Gusti kuwi kang kuwoso ono ing djagat iki, lan kuwoso pareng opo wahe kanggone siro, ing bumi mulyo, ugo ing bumi sentoso.
( Mokoholo: 24 ) Lemah kang mahune gareng Gusti biso ngidjoake, tanpo mripate djalmo manungso kuwi mangerti sopo kang nggawe. Kabeh mahu amergo witjaksanane Gusti, kang uwes ditemuronake marang siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho witjaksono, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone bongoso Djowo.
( Mokoholo: 25 ) Gusti nyiptakake pasangan lanang lan wadon, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni keturunan, kang biso nerusake kapertjayane Gusti, kang diparengake marang siro, lan ngelingi soko end i tekane kanikmatan kuwi.
( Hosoropolo: 1 ) Gusti pareng dawoh marang aku: Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes diparingi Gusti, kadegdayan. Kanggo kaperluane siro kabeh sak mbendinane. Awet tanah djowo kang mahune gundol, Gusti, dadekake idjo, supoyo siro bongoso Djowo, biso krasan marang panggenan kang anyar iki.
( Hosoropolo: 2 ) Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo, bakal ninggalake agomo peparingane Gusti kang moho sutji. Lan Gusti pareng sabdho: siro bongoso Djowo bakal lungo adoh, kanggo nggolekhi asmone Gusti, siro dewe bakal ora nduweni katentreman, yen siro kuwi lali marang asmone Gusti, kang uwes temuron kanggone siro, ing tanah djowo.
( Hosoropolo: 3 ) Sebab sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ing layang Djojobojo, kanggone siro, malah siro tinggalake. Menyang montjo endi wahe siro lungo, lan iki sabdhoning Gusti: bongoso Djowo ora bakal nduweni katentreman, nganti wantjine bali ono ing ngarsane Gusti.
( Hosoropolo: 4 ) Amergo pangertene Gusti kuwi luweh duwor, katimbang pangertene, siro bongoso Djowo, kang diparingi Gusti. Budi, roso, pikiran, lan angen- angen, supoyo siro biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.
( Hosoropolo: 5 ) Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo kabeh kang ono ing djagat iki, bakal ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti. Awet sabdhoning Gusti kuwi uwes luweh disek teko.
( Hosoropolo: 6 ) Banyu kang mahune resek, bakal dadi reget, yen bongoso Djowo kuwi lali, marang wekasane Gusti. Ugo asmone Gusti kang manggon ono ing roso siro, bakal sirno, soko kahuripane bongoso Djowo. Semono ugo kasempurnane Gusti, kang papat, kang dititesake ing bumi sutji, bakal sirno soko kahuripane siro.
(Hosoropolo: 7 ) Gusti kang moho kuwoso, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi. Among pandjenengan Gusti, kawulo, pasrahaken gesang lan sedoh kawulo, sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan kagem sak lawase. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kanggone siro bongoso Djowo, kang iseh mangerteni marang kuwasane Gusti.
( Hosoropolo: 8 ) Gusti kang moho kuwoso, kang maringi ukom kanggone djalmo manungso, sak durunge djalmo manungso kuwi teko ing bumi sutji ne, ibu. Ugo pangomongan kang teko kanggone djalmo manungso kang ono ing djagat iki, uwes dadi sabdhoning Gusti.
( Hosoropolo: 9 ) Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakhaning Gusti kuwi tansah, nggolekhi barang kang tjeloko kanggone uripe. Sak untoro peparingane Gusti kang utomo, malah ditinggalake. Lan semono ugo, djalmo manungso wedi, marang utjapane djalmo manungso, katimbang utjapane Gusti. Semono ugo bongoso Djowo, bakal ora biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, opo kuwi pantes mungguhing siro.
( Hosoropolo: 10 ) Gusti pareng sabdho: Kabeh mahu bongoso Djowo, kang bakal nerimo, marang ukumane Gusti. Awet djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora tahu nerimo marang peparingane Gusti. Amergo kuwi teko sabdhoning Gusti: Sewu djalmo manungso, sidji kang nuruti dawuhe Gusti. Sebab djalmo manungso kuwi lali, deneng setan kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, manggon ono ing ragane, djalmo manungso.
( Hosoropolo: 11 ) Gusti kang moho kuwoso, nyiptakake rino klawan wengi, ugo Gusti, kang moho kuwoso pareng pangaksumo. Supoyo siro bongoso Djowo, ing wayah mbengi biso tjedak marang Gusti, lan nenuwon opo kang dadi kaperluane siro. Lan Gusti pareng sabdho: kahuripane bongoso Djowo kang mahune padang, bakal tak dadekake peteng kanggo sak lawase, yen bongoso Djowo kuwi nenuwon marang aku, nganggo bohosone djalmo manungso liyo.
( Hosoropolo: 12 ) Gusti pareng dawoh: Kapinteran kang uwes diparengake Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo, malah siro tinggalake. Lan siro dewe malah bali musuhi asmone Gusti. Anangeng aku, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang diutos Gusti, ndjogo, budi, roso, lan kahuripane siro rino klawan wengi. Bakal nulesake opo kang dadi tumindakhe siro ing bumi mulyo iki.
( Hosoropolo: 13 ) Gusti pareng dawoh: Aku iki Gusti kang moho kuwoso, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kang melu dalane Gusti, yen ing bebayan, biso nyebot asmone Gusti. Lan bebayan opo wahe, bakal disirnakake Gusti, soko kahuripan siro. Amergo Gusti kuwi, kang moho mreksani, kahuripane djalmo manungso, ugo kahuripane djalmo setan.
( Hodjorolo: 1 ) Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongoso Djowo, lan djalmo manungso, kang ono ing djagat iki. Tumindakho kang betjek marang sak podho – podhoning urep, ugo tumindakho kang djudjor marang Gusti, nganggo roso kang ono ing rogo siro. Semono ugo Gusti, bakal maringi balesan, marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene, ugo ing bumi sentoso mengkone.
( Hodjorolo: 2 ) Gusti kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning Gusti kuwi, ora ono kang biso
ugo, Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji, bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.
( Hodjorolo: 4 ) Gusti kang pareng balesan marang bongoso Djowo kang ora melu, marang dalane Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, turutono opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng yen siro kuwi ora pertjoyo, kasengsarane urep siro, bakal teko.
( Hodjorolo: 5 ) Gusti uwes maringi sabdho marang aku, kang tak tules ono ing layang Djojobojo. Bongoso djowo kabeh, kang nglalekake Gusti, uripe bakal kurang sandang lan pangan. Ugo lemah kang mahune idjo, bakal tak garengake koyo mahune, nganti akhire siro kabeh ora nduweni katentreman.
( Hodjorolo: 6 ) Gusti pareng dawoh: Kedjawen dituronake ing tanah djowo, soko kuwasane Gusti kang moho witjaksono. Supoyo bongoso Djowo kuwi, biso nduweni kahuripan kang sempurno, ing bumi mulyo kene lan mirengake opo wahe kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro biso ngrasakake kahuripan, yen siro kuwi ing bebayan.
( Hodjorolo: 7 ) Gusti kang ndjundjong dradjat kahuripanipon kawulo. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti marang bongoso Djowo kabeh, kang iseh mangerteni rnarang opo kang dadi kekarepane Gusti. Semono ugo, Gusti bakal ndjundjong dradjat kasengsarane uripe bongoso Djowo, yen bongoso Djowo kuwi mangerti, ukume Gusti.
( Hodjorolo: 8 ) Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng pepadange kahuripan. Supoyo dalan pikiran siro kang peteng, biso dadi padang. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.
( Hodjorolo: 9 ) Siro bongoso Djowo, arep nyuwon opo maneh marang Gusti, sebab kadegdayan kabeh uwes ono ing ragane siro. Lemah kang mahune gareng biso siro telesake, ugo lemah kang teles biso siro garengake, yen siro kuwi pertjoyo marang kuwasane Gusti. Sebab kahuripane bongoso Djowo kang ora pertjoyo marang Gusti, bakal, nemokake kasengsaran kang gede, ing tembe mburine.
( Hodjorolo: 10 ) Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo, yo kuwi bongoso kang wiwitan, kang dadi tjiptakane Gusti, kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuwasane Gusti, sak durunge ono djalmo manungso. Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ing layang Djojobojo: Siro bongoso Djowo, yen bumi mulyo iki uwes kebak, karo djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti. Siro bongoso Djowo, bakal lali marang agomo peparingane Gusti, Ugo marang isine layang Djojobojo.
( Hodjorolo: 11 ) Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang nyoto, marang tumindakhe bongoso Djowo kang ora nerimo marang peparingane Gusti kang moho sutji. Bandjor Gusti pareng sabdho: Yen tanah djowo katekan djalmo manungso liyo kang dadi tjiptakane Gusti. Agomo Kedjawen lan sak isine layang Djojobojo, kang ditules:
( Hodjorolo:12 ) Lan bongoso Djowo, ora bakal biso maneh mangerteni, marang dununge agomone bongoso Djowo, kang tekane soko Gusti. Bandjor goro – goro kuwi teko, lan ndadegake kahuripane bongoso Djowo, lali marang asal – asule, lan ninggalake marang wekasane Gusti, kang moho sutji, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo kanggone bongoso Djowo.
( Hodjorolo: 13 ) Gusti pareng dawoh: Bongoso djowo kang mahune diparingi kadegdayan marang Gusti, malah ditinggalake. Nganti akhire sabdhoning Gusti kuwi teko, ngrusak kahuripane bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo sopo wahe, kang ora mirengake opo kang dadi, kekarepane Gusti, ugo ninggalake marang wekasane Gusti, bakal keno ukumane Gusti kang gede. Semono ugo siro kabeh ora bakal biso nyuwon pangaksumo, kedjobo nerimo marang ukumane Gusti, kang pareng sekso marang bongoso Djowo, kang uwes katules, ono ing layang Djojobojo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, nyiptakake djalmo manungso.
Ugo marang asal – usule sedulor papat, kang momong djalmo manungso.
Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso.
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.]
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.]
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.]
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ]
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.]
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan
lan biyunge djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan: Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
Geteh puteh. artine: [ welas asih ]
Bungkos. artine: [ kang nggawe kekuatan ]
Ari – ari. artine: [ kang ndjogo sukmo ]
Geteh abang. artine: [kang nglawan bebayan]
i. Djoborolo. manggon ono ing [ kulite djabang
iv. Hodjorolo. manggon ono ing [ daginge djabang bayi ]
Pikiran. ing ndjerone pikiran ono, [ roso.]
Kahuripan. ing ndjerone kahuripan ono, [ Ingsoen.]
Jo Ingsoen sedjatine manungso, kang ditjiptakake Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnane Gusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumi mulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gusti kanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji. Utjol soko dalan kang tjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: Duh Gusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro, djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki. Awet kahuripan siro ing bumi mulyo kene ora idjen kedjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulor papat kang asmone, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos Gusti pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lan minggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumi, kang ndadegake, kahuripane siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi mulyo iki.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti kang gaib kanggone Ingsoen, ing bumi sutji. Kang ditules Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, ndadegake benihe Ingsoen ing bumi sutji.
Ingsoen benih kang moho sutji, kang biso nggawe sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake opo kang dadi kekarepane Ingsoen. Awet Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggon ono ing ragane Ingsoen, kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatan marang asal – usule Ingsoen. Luweh, luweh Ingsoen iki rasane manungso kang ditjiptakake Gusti, kang tekane soko:
Bandjor teko rasane Ingsoen kang lima jo kuwi:
semono, ugo budi kuwi tali rupane Ingsoen, kang moho sutji, tan keno, reget kanggo sak lawase.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, supoyo Ingsoen biso, nglebor marang kesalahane.
Ingsoen nduweni kesalahan, marang ragane Ingsoen, kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti. Awet Ingsoen tansah nglalekake, marang asal – usol Ingsoen, kang tekane soko Gusti. Bandjor reget kuwi teko, ngrusak kahuripane Ingsoen, kanggo sak mbendinane. Lan akhire Ingsoen nduweni roso ngapusi, angkoro murko, lali, kang tekane amergo kesalahane Ingsoen dewe. Sebab Ingsoen uwes ora tahu maneh mangerteni, marang kasempurnane Ingsoen kang diparingi Gusti, ugo marang sedulor papat kang momong Ingsoen, rino klawan wengi.
Dungo : Gusti kang moho pangaksumo, kang kuwoso pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ingsoen nglebor marang kesalahane Ingsoen, ugo marang dusane Ingsoen kang nggawe, sengsarane kahuripane Ingsoen. Sirno bebayan soko, kuwasane Gusti kang moho pangaksumo, sirno bebayan kanggo sak lawase. Ingsoen sempurnakake udjute Ingsoen, kang mahune sirno. Slamet sempurno marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko kuwasane Gusti.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, supoyo Ingsoen biso nglebor kesalahane marang sedulor papat, kang momong Ingsoen
Ingsoen nglebor dusane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kang pantjer, kang tinitah Gusti.
Dungo: Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabeh kesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasane Gusti, ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, ngawenake sukmo lan ragane Ingsoen.
Djoborolo. kang maringi pangomongan marang Ingsoen.
Hosoropolo. kang maringi pangelingan marang Ingsoen.
Hodjorolo. kang maringi wisikhan marang Ingsoen.
Bandjor Ingsoen nebusi mas kimpoie Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwi kasempurnan kang ono ing kuwasane Ingsoen kang sidji: Joho Gosoto. Joho Djoborolo. Joho Mokoholo. Joho Hosoropolo. Joho Hodjorolo. Joho Hongosono.
Wedjangane marang sabdhoning Gusti, mbangon keratone Ingsoen, ing bumi mulyo ugo ing bumi sentosane Gusti mengkone. Ingsoen benih kang moho sutji, kang tinitah Gusti. Ingsoen biso, ndadegake sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake, opo kang dadi kekarepane Ingsoen ono ing djagat iki. Sarto Ingsoen kang moho kuwoso, nyiptakake keratone Ingsoen kang agung, nganti kang moho mulyo kanggo sak lawase.
Dungo : Ingsoen ngubengi kasempurnan marang keratone Ingsoen, ugo sedulor papat kang ngubengi ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Keratone Ingsoen padang, lan mbukak marang opo kang dadi tjiptakhaning Ingsoen, lan teko kabeh kekarepane Ingsoen rino klawan wengi kang ara ono entekhe, soko kuwasane Gusti. ( Dungo kuwi diwotjo naliko arep masang djanur, ono ing nduwor pelawangan, ing tanggal 1 hosoro.)
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, supoyo Ingsoen biso mbalekake sengkalane rogo.
Sengkolo kang ono ing bumi mulyo, Ingsoen kabeh kang nduweni ugo marang ukumane Gusti, yen Ingsoen uwes bali. 1. Rambot. 2. Geteh. 3. Kulet 4. Dageng. 5. Balong, lan sak isine ragane Ingsoen. Kang asale soko tjahyo, bali marang asale tjahyo kang moho sutji, kang ara ono entekhe.
Dungo : Gusti kang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo, dumateng djalmo manungso kang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Moho kuwoso Gusti, pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen, supados anak lan putunipon mboten nandang kasengsaran. wonten ing bumi mulyo meniko. Gusti kang moho pangaksumo, kang nyirnakake udjute Ingsoen kang moho sutji, kagem sak lawase.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, nyempurnakake Ingsoen, ugo sempurnane sedulor papat kang diutos Gusti, ndjogo kahuripane Ingsoen.
Ingsoen kang nduweni kadegdayan, kang tekane soko Gusti. Semono ugo, Ingsoen biso nggawe sak widjine kedadian, ono ing djagat iki, mergo witjaksonone Gusti kang moho kuwoso. Kang ngutos Ingsoen teko, ono ing bumi mulyo. Anangeng kuwasane Ingsoen, disuwon Gusti bali, ono ing panggenane Gusti kang moho sutji, kanggo sak lawase. Kuwasane Ingsoen bali sempurno marang udjute Ingsoen kang pantjer, ugo marang sempurnane sedulor, papat, kang pareng pangelingan marang Ingsoen.
Dungo : Hodjorolo. kang ngutjolake rasaning Ingsoen soko rogo.
Hosoropolo. kang ngutjolake sukmane Ingsoen soko rogo.
Mokoholo. kang ngutjolake pikirane Ingsoen soko rogo.
Budi lan pangomongane Ingsoen, kang ngutjolake sedulor Ingsoen, kang asmone Djoborolo. Kang nerusake pangomongan marang Gusti, deneng sukmane Ingsoen disuwon Gusti bali.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, ugo marang sengsarane keturunane Ingsoen.
Keturunane Ingsoen kang iseh manggon ono ing bumi mulyo kene, bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Ingsoen uwes bali, ono ing ngarsane Gusti kang moho sutji. Awet wiwitane Ingsoen, ngidak bumi mulyo kene, Ingsoen ora tahu mangerteni marang kuwasane Ingsoen kang diparingi Gusti. Ugo Ingsoen tansah nglalekake marang dawuhe Gusti, kang nyiptakake Ingsoen, ono ing bumi sutji. Ingsoen tansah nduweni pikiran kang olo marang dawuhe Gusti kang nyiptakake Ingsoen, nganti kahuripane, Ingsoen nandang kasengsaran. Sedjatine Ingsoen mangerteni, marang kahuripane Ingsoen, sak mbendinane. Kang sak mestine, Ingsoen biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti, kanggo sak mbendinane, sebab Gusti kang pareng sak kabehe, marang kahuripane Ingsoen. Anangeng Ingsoen, tansah tumindak olo nglakokake barang kang tjeloko, nganggo pikirane dewe, lan semono ugo, Ingsoen malah bali musuhi Gusti.
Djoborolo pareng dawoh : Opo kuwi pantes kanggone Ingsoen tumindak tjitro marang Gusti, kang pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ugo sengkolo kang manggon ono ing ragane Ingsoen, bakal nyengsarakake keturunane, Ingsoen, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmane Ingsoen. Amergo kuwi kanggone Ingsoen, kang iseh nduweni pangelingan marang dawuhe Gusti, tumindakho kang betjek marang Gusti, sak durunge murkane Gusti kuwi teko.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang disampekake marang Djoborolo, kanggone Ingsoen.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang disampekake marang Mokoholo, kanggone Ingsoen.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang disampekake marang Hosoropolo, kanggone Ingsoen.
Sedulor Ingsoen kang bebarengan mreksani, ugo bebarengan mirengake opo kang dadi ngendikane Ingsoen. Ugo Hosoropolo tansah maringi pangelingan, marang kahuripane Ingsoen.
Dungo : Sedulor Ingsoen kang papat, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang tansah mirengake opo kang dadi, pendjalukhe Ingsoen. Welas asiho siro kabeh marang Ingsoen, soko kuwasane Ingsoen kang diparengake Gusti kang moho sutji.
Wedjangane marang sabdhoning Gusti, kang disampekake marang Hodjorolo, kanggone Ingsoen.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, diwotjo ing tanggal 1 hosoro, karo semedi ono ing pingger segoro.
Jo Gusti kang moho sentoso. ( diwotjo kapeng 33.)
Bandjor sakteruse, motjo dungo kanggo nyuwon pandjang umor marang Gusti kang moho witjaksono, supoyo opo
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggo mbuwak sengkalane djalmo manungso,
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo keslametan ing tanggal 1 hosoro.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Diwotjo ing wayah tanggal 1 hosoro, karo mbuwak kembang werno limo ing pingger segoro.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Kanggo mangerteni marang ananeng sesadjen.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Diwotjo yen Ingsoen arep sesadjen.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Kanggone nyuwon pangaksumo marang Gusti, diwotjo yen Ingsoen arep mangkat turu.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Djoborolo, kanggone bongoso Djowo.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disempekake marang Djoborolo, kanggone bongoso Djowo.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Mokoholo, kanggone bongoso Djowo.
mreksani marang kahuripan, kang manggon ingatine djalmo manungso. Watjanen dungo iki sak okehe, ono ing panggenan kang sepi: Gustikang moho kuwoso, kang pareng kamulyan ono ing mripate Ingsoen.
Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kapengen nduweni, katentreman kanggone kahuripane siro. Ugo siro pengendi djogo sedulor papat
dungo iki ono ing mburi palawangan ngarep omah, ing wayah djam rolas mbengi: Gusti engkang welas asih,
Hodjorolo. Kang ndjogo ragane Ingsoen, rino klawan wengi.( diwotjo kapeng 7.)
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Hosoropolo, kanggone bongoso Djowo.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Hodjorolo, kanggone bongoso Djowo.
Wedjangan marang dungane Gusti, kanggo ngedusi djalmo manungso kang uwes sedoh.
Wedjangan marang dungane Gusti, kanggo mendem djasate djalmo manungso kang uwes sedoh.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso wonten ing djagat meniko. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Ing dinten sak meniko, kawulo nyaksekake dumateng udjuting rogo kang sampon pandjenengan pisahake deneng sukmo, bali sempurno marang kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Sedulor papat engkang manggen, wonten ing ngadjeng, ugi engkang manggen wonten ing wingkeng. Sarto engkang wonten, kiwo lan
pandjenengan kagem sak lawase. Gusti engkang moho pangaksumo. Kawulo nyuwon, pangaksumo dumateng pandjenengan, ing dinten sak meniko. Kagem sukmo kang moho sutji kang kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Pandjenengan paringi pangaksumo, ugi panggenan engkang sahe wonten ngarso pandjenengan. Paringono katentreman dumateng keluarginipon engkang dipon tinggalaken, engkang sak meniko taseh gesang. Supados piyambakipon meniko, saget mirengaken, menopo engkang dados panyuwon pandjenengan. Gusti engkang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo. Among pandjenengan panutanipon kawulo, kang mekso ukom kagem djalmo manungso, kondor wonten ing kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon: Nuwon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti mahos dungo. Keslametan kanggo kaperluane kawulo.
welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ing dinten sak muniko, pandjenengan saget mreksani lan nyaksekaken, menopo engkang dados kaperluan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ngantos sak muniko, pandjenengan tansah maringi redjeki. Lan keslametan dumateng kawulo sedoyo, ngantos sak muniko. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo sedoyo, engkang wonten ing mriki. Supados bebayan engkang tansah anggudo kawulo, rino klawan wengi, sageto sirno sangkeng kuwoso pandjenengan, kagem sak lawasipon. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, wonten ing djagat muniko. Sembah nuwon sanget, kawulo atoraken dumateng pandjenengan ing dinten sak muniko. Pandjenengan tebehaken sedoyo bebayan, engkang katon ugi bebayan, engkang mboten katingal. Engkang tansah ndamel susahipon kahuripan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng
kito sedoyo, wonten ing bumi mulyo muniko. Sembah nuwon kawulo atoraken dumateng pandjenengan, Gusti. Moho kuwoso kawulo atoraken dumateng pandjenengan: Nuwon.
Wedjangan dungo kanggoning Ingsoen, kang uwes sedoh. Bali marang kahananing Gusti, kang moho sutji.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo pangaksumo ono ing keramatan. Kanggoning djalmo manungso kang uwes sedoh.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Diwotjo yen Ingsoen arep ados kramas.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Diwotjo yen Ingsoen arep nglakoni poso.
kodjo dhokodjojonyojo, kodjodolohodjodo rohorojogo nyohodjowothongojodjo lohongothopojo: Djothongojodjo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo. Kanggo ngruwat sengkalaning djalmo manungso.
Sampon pandjenengan tilar, kahuripanipon djalmo manungso meniko amergi dusanipon poro leluhure.
Pandjenengan paringi kasempurnan, dumateng kahuripanipon djalmo manungso meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng djalmo manungso meniko. Engkang pandjenengan paringi kasempurnan.
Wedjangan kanggo nggunakake dungo, kanggo wong wadon. Kang mbobot pitong sasi. Kang perlu diadusi. Nganggo kembang werno pitu.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ing dinten sak muniko.
amergi kuwoso pandjenengan. Sirno bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon bopo lan ibuning djabang bayi. Ugi
kang olo. Slamet sempurno marang udjuting djabang bayi. Sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, kagem sak lawase.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo. Kanggo ngusir sengkalaning djalmo manungso, kang perlu diadusi.
sutji, ugo kang moho sentoso. Nyuwon pangestu slamet Gusti, nyuwon sentoso slamet dumateng pandjenengan. Ugi dumateng raganipon. ****** (disebut djenenge kang diadusi.) kagem sak lawase sangkeng kuwoso pandjenengan.
Wedjangane Semedi, kanggone Ingsoen. Kanggo netepake kapertjayane marang
Wedjangane Semedi, kanggone Ingsoen. Kanggo mangerteni, marang udjute sedulur papat, kang momong Ingsoen. Ugo kang pareng keslametan marang Ingsoen, rino klawan wengi.
Wedjangane Semedi kanggone Ingsoen. Kanggo nyempurnakake udjute Ingsoen, naliko Ingsoen, iseh manggon ing bumi Sutji. Bebarengan karo sedulur papat, kang diutus Gusti.
kanggone Ingsoen. Kanggo mangerteni marang udjute kahuripan, kang tekane soko Gusti ugo marang kuwasane sedulor papat kang diutus Gusti, kang pareng warto
sabdhoning Gusti, mahos dungo. Kanggo nyukor
kanggo mangerteni marang dununge tanggal 1 hosoro, kanggoning bongoso Djowo. Kang iseh durong mangerteni marang sumpahing Mokoholo, kang diutos Gusti.
Poro bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang dipon sebot hosoro muniko: artinipon dinten pangleburing duso, miturot bohoso ngawi gaib. engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi dusanipon
Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon.
budaya, ilmu, jawa, jayabaya, kanuragan, kasepuhan, kawruh, kejawen, kepercayaan, layang jayabaya, pangerti jawi, sakti, sejarah, sepi ritual, spiritual.
sekitarnyaMonggo......!!! sugeng rawuh wonten ono ing komunitasipun Jamrud kewedanan Pekalongan lan
misuh2 mergo arep nyabrang dalan kangelan... jaman saiki kok isih mubeng2
kekayaannya. Prabu Ragamulya Suryakancana atau Prabu Pucuk Umun Pulasari (1567-1579 Masehi). Prabu Nilakendra (1551-1567 Masehi).
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Wirjadisastra (Kontrib • Log) 424 dinten 587 menit kapungkur.
Andaliman inggih punika jinising bumbu masa khas ing Asia ingkang asalipun saking kulit njawi woh sapérangan jinis tuwuhan saking anggota marga Zanthoxylum (suku jeruk-jerukan, Rutaceae). Bumbu punika ing Indonesia namung dipunmangertosi kanggé masakan Batak saéngga dipunmangertosi tiyang tiyang njawinipun dhaérah minangka "merica batak" [1][2]. Masakan khas Batak kados arsik lan saksang mbetahaken andaliman minangka bumbu ingkang boten wonten gantosipun. Andaliman gadhah aroma jeruk ingkang lembut ananging saged damel mati rasa ing ilat sanajan pedesipun boten kados lombok utawi lada. Rasa kelu ing ilat punika amargi kandhutan hydroxy-alpha-sanshool wonten ing rempah kasebut. Kejawi ing masakan Batak, Andaliman dipunginaken minangka bumbu masak ingkang kawéntar ing masakan Asia Wétan lan Asia Kidul.
Nama Andaliman[besut | besut sumber]
Z. piperitum). Tiyang Tibet, Nepal, Bhutan, lan India ugi mangertos bumbu punika. Wonten ing Basa Inggris nama ingkang paling kondhang inggih punika Sichuan pepper, variasi sanèsipun punika
Kejawi andaliman (Z. acanthopodium) ing khazanah boga Indonesia ugi
ing masakan Batak, andaliman punika asring dipunginaakken. Supados saged dipunginakaken andaliman kedah dipunalusaken rumiyin lajeng dipundamel bumbu kanggé manéka jinis masakan Barak kadosta sambal na tinombur, arsik (iwak
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andaliman&oldid=979900"	Kategori: Rempah-rempahBumbuMasakan Sumatera UtaraBatakTumbuhanKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 2 Maret 2016.
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.36
meh ono acara kok mesti mriyang...Lha mbesuk nek meh dadi
panjenengan, mugi Sang Guru Sejati tansah paring pangayoman dumateng panjenengan
Ki Ageng Suryemantaram (KAS) miwiti mbabaraken ajaran kawruh begja wonten ing Desa Kroya, Bringin, Kabupaten Semarang, antawisipun sedasa kilometer ing sisih ler, saking kitha Salatiga.
linuwih. Dening Bonari Nabonenar Ing artikata.com tembung ‘’babu’’ iku mengku
wong wadon kang makarya kadidene rewang ing omahe wong liya).YEN tem bung 'babu' kasebut, kuping sok dadi keri, utawa malah dadi lara. Tembug iku
dicekak: PRT).Basa Jawa sajak kangelan nemokake tembung kang trep, kang surasane presis karo kang kinandhut ing sebutan pungkasan kuwi mau: domestic worker/PRT. Apa, coba? Ing tataran nasional wae ya isih diarani 'PRT' utawa 'rewang'. Ajamaneh ing Indonesia, Hongkong kang kepetung negara kang luwih maju wae undang-undang/peraturan kang diwetokake
domestic helper nanging cak-cakane luwih pas yen diarani domestic worker utawa PRT. Sababe, ing Hongkong ana aturan baku mligi ngenani pekerja rumah tangga: pira bayarane, apa hak-hake, lan apa wae kang dadi kuwajibane (pakaryan kang kudu ditindakake), klebu hak libur ing dina Minggu (bisa diganti dina liya) lan ing dina-dina tinamtu liyane, upamane ing 'hari besar nasional' utawa 'hari besar keagamaan'.Ing bab libur, ora beda karo pegawe negri ing Indonesia, ta? Bayaran (resmi)-ne PRT ing Hongkong iku 3740 dolar Hongkong (HKD). Kanthi kurs saiki 1 HKD = Rp 1.180, kuwi padha karo Rp 4.413.200. Yen pegawai negri ing Indonesia kuwi golongan pira ya? Kanyatane ya akeh sing sangisore kuwi nampane, merga pancen majikane nyalahi aturan utawa isih kepotong cicilan utang kanggo wragat budhale biyen. Nanging, kanthi bayaran resmi samono kuwi, mapan lan mangan wis melu majikan, senajan cak-cakane ya akeh sing olah-olah dhewe amarga kangen olah-olahan khas Indonesia.Mbaleni prakara sebutan, PRT uga sinebut kadidene pakaryan ing 'sektor informal'. Apa kang mangkono iku ora klebu ing wewengkon 'kelirumologi' ngampil tembunge Pak Jaya Suprana? Apa kulawarga iku dudu lembaga resmi (formal) yen: duwe NPWP, duwe kartu keluarga, lan sapiturute? Mengko gek aran-aranan 'sektor informal' kuwi mung linandhesan wawasan manawa keh-kehane PRT ing Indonesia iki dipleter pegaweyan lan
majikan? Rak durung ana ta UU PRT ing Indonesia? Perda PRT wae, sajake lagi Pemda DIY kang duwe.Sawatara wektu kepungkur Ketua DPR Marzuki Alie aweh pratelan, kurang-luwihe, manawa: PRT asal Indonesia ing mancanagara ngucemake bangsa (menjatuhkan martabat bangsa). Merga krasa banget olehe nggebyah uyah kuwi, mula akeh PRT ing Hongkong padha kemropok. Malah ana kang mitakonake, "Kok sing disalahke malah PRTne, geneya dudu Pamarentah kang ora becus nyedhiyani lapangan kerja kang cukup kanggo
nglonggarake wektu kanggo langsung aweh wangsulan.Ora Mendho Jaman saiki, bakal gedhe lupute wong kang nganggep manawa PRT kuwi mesthi mendho, lan sarwa kekurangan. Ana kang budhal saka Indonesia wis sarjana, lho! Contone, Dhenok (asal Malang) kang banjur nulis buku kumpulan crita cekak (Abasa Indonesia) Majikanku Empu Sendok (Alfina, Surabaya, 1996) budhal menyang Hongkong sawise lulus sarjana saka FPOK IKIP Malang.Etik Juwita (Blitar) kang tau nampa anugerah sastra Pena Kencana 2008, sawise nyambutgawe ing Hongkong saiki nggethu kuliyah ing Jurusan Sastra Inggris Universitas Gajayana, Malang. Ing Hongkong, kejaba akeh kang ngleboni pendidikan 'Kejar Paket', uga akeh kang dadi mahasiswi Program Diploma (pantoge Diploma 3).Saka Hongkong akeh kang banjur bali menyang Tanah Jawa lan dadi wong pilih tandhing jroning nindakake 'proyek kabecikan'. Maria Bo Niok (Wonosobo) adeg kapustakan Istana Rumbia ing desane, lan gawe rintisan UKM kanthi produk merek 'Marie Singkong Rasa Gadung'.
Ing Banyuwangi ana Eni Kusuma. Sawise sawatara taun ing Hongkong, ibu kang saiki wis peputra siji kuwi nerusake suksese mbabar buku motivasi Anda Luar Biasa!!! kanthi adeg PAUD lan bimbel ing bumi klairene.Ing Ngawi ana Nadia Cahyani, tau dadi Pemimpin Redaksi Majalah Iqro kang dibabar dening Dhompet Dhuafa Hongkong, saiki wiwit adeg perpustakaan, bukak leslesan gratis kanggo
dening Muntamah Sekar Cendhani, kang kayadene Pendar Bw, saiki isih nyambutgawe ing Hongkong.Para PRT asal Indonesia ing Hongkong, kahanane pancen beda banget yen dibandhingake karo kang ana ing negara-negara Timur Tengah utawa ing Malaysia. Ing Singapura duwe dina libur, nanging ora bebas kaya ing Hongkong. Ing Hongkong, para pekerja migran bisa ngedegake organisasi resmi. Yen mung paguyuban seni/tari wae, ing Hongkong cacahe puluhan rangkep. Lan
lan liyaliyane.Sinengkuyung Eloke, kejaba Sanggar Budaya Indonesia kang sinengkuyung dening KJRI-HK, paguyuban-paguyuban seni (tari) kuwi mentas saka eguhe dhewe-dhewe, ora ana kang dibantu dening pamarentah. Kamangka, ora saben pentas mung ditonton dening sapepadhane warga Indonesia ing kana, nanging kerep ana acara pentas antarbangsa kang wujud lomba utawa pagelaran kanggo mengeti dina kang penting. Tegese, senajan diaranana PRT, para 'domestic worker' (ora mung) ing Hongkong kuwi uga wenang sinebut duta budaya bangsa, kang kanthi suka-rila mromosekake kaskayane kabudayan Indonesia ing negara manca.Haryati (asal Malang) kang luwih kawentar kanthi julukan Angie Camat kang tau pinercaya dadi Ketua Sanggar Budaya Indonesia ing Hongkong uga ngandhakake manawa olehe gumregut ngleluri seni/tari tradisional ing negara manca kuwi kesurung dening rasa tresna marang budaya bangsane lan kepengin bisa ngenalake marang bangsa seje.Annie (asal Sragen) kang uga sengkut ing donyane seni tari ing Hongkong, kandha yen saben wong minggu sepisan mesthi ana tanggapan. Mulane ora mung penarine, senajan juru paes lan kang nyewakake sandhangan tari ya melu kelarisan. Anik Purwaningsih (asal Wonosobo) malahan kandha yen dheweke ora mung dadi juru paes, nanging uga bukak kursus rias penganten ing Hongkong. Senajan sing kursus mung wong siji-loro, Anik uga rumangsa marem, ngelingi yen kabisane kuwi ora mung bakal dicakake ing Hongkong, nanging diangkah uga bisaa dadi kabisan kang bisa diterusake mengko yen wis bali menyang Tanah Jawa.Ing donyane kasusastran, Forum Lingkar Pena (FLP) ya bukak cabang ing Hongkong. Mula aja gumun yen sajroning setaun ana puluhan buku karyane para pekerja rumah tangga asal Indonesia ing nagara iku.Saperangan dicetak ing Hongkong, nanging uga ana kang kacetak ing Indonesia. Apa kang mangkono iku dudu gerakan literasi kang ngedap-edapi? Durung maneh yen dicritakake kridhaning para PRT asal Indonesia ing internet. Kajaba
kang bobote bisa diadu karo karyane para sarjana. Iku ya mung saderma kanggo conto. Liyane, isih akeh.Cekake, aja dumeh. Aja nyepelekake PRT, kang nalika para anggota DPR/DPRD padha mothah njaluk ditukokake laptop, wongwong kang kerep 'dikasari' nganggo sebutan 'babu' iku malah wis padha duwe komputer tablet kang tumetes langsung saka kringete dhewe.	(
Jawa neh bagi pencari kerja.. 🙂
+ Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan internet, to?’
Prabu Esaka dalam bab V Piwulang Dewa, yang berbunyi :
Pun Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk Empu Sengkala. Anuju ing Surya
Pujangga Gumuyu suka, kaki patih ojo wedi lan tho payo podha lengah, mengko suntutur rumiyen, Ki patih langkung ajrih, gumeter nggennyo alungguh, ngucap gugup agreragapan. Tik saka apa siriki, tanpa sangkan sumabur ponang pujangga. Tata jalma bisa ngucap. Kulo niki kaki patih, arsa sowan Kanjeng Rama ing Medang Srinarapati. Ki Dipati marijrih, wus sarep ing penggalih ( serat sindula : 46 ) .
Mendengar perkataan ular yang dapat bercakap - cakap layaknya seperti manusia Ki Patih
iki mustinya nang hado sing cianjur, siopo2 calon jeneng dalem cianjur sing wong ora korupsi, ora Narkoba and ora mainin wadon, sing pokoke ora wong edan,
bagusapamaneh ayupawongan ing ngarepkukang digaris pinggirekanthi nglegambedakna antaraning
ireng ikuluwih jero, luwih katonana samuderakang ginarisluwih ambananging mripatkutibake ana watespayawangetan bisa nembusluwih jeroaku tetep
"`Kados dene wiji, dhawah mboten njalari pejah, ananging kanthi dhawah ing lemah, wiji saged tuwuh lan gesang.` (
"`Dhuh Gusti, Sampeyan Dalem dhawah malih wonten ing margi, ewa semanten jumeneng malih, saha nerasaken tindak.` (
Augusta, Georgia iku kutha ing nagara bagéyan Georgia, Amérika Sarékat kanthi padunung cacahé 189,366[1] (kira-kira taun 2006). Kutha iki minangka kutha paling gedhé nomer loro ing nagara bagéyan Georgia, lan kutha paling gedhé ing laladan ilèn Kali Savannah pérangan tengah.
^ U.S. Census Bureau Population Finder - Augusta-Richmond County (balance), Georgia
Lan dununge kang sawiji-wiji, nora montro-montro yen genaha, gunem ngelmu ngalih rame, balik rasaning ngelmu, nora kena sira kukuhi, endi ingkang andadr, iya iku suwung, yen wong anom mengkonora, rebut unggul guneme angalah isin, ngukuhi kawruhira.
nganggo pinikir, mung ngelmu garejegan, sasad nglurug padu, iku kang padha ginulang, wetara ku yen padha rerasan ngelmu, ing wekasan
ya iku kang sinebut, ing jenenge weruh Jeng Nabi, dene kang hukum mokal, punika liripun, mokal telu yen owaha, upamane ilanga salah sawiji, jumeneng lawan
Marang hukum sira aja pangling, sabab ana unine kang kitab, patang prakara cacahe, batal karam puniku, ingkang aran najis lan suci, sukur yen wus uninga, lamun durung weruh, takono
Maknane kang wis weruh, kang andulu liya kang dinulu, upamane ron suruh amung sawiji, nadyan seje warnanipun, ginigit
Kang wuswaspadeng semu, pituture rum ris rinangu, lir mangremih aruming rerasan ngelmi, pamipradonggo munyawus, kandhih dening ngesnya kang wong.
rumaos, rubedeng tyas kawruh ana kabeh, datan liyan mung
Oya ? salam Kanggo Cak Rivai… seneng aku karo adiku siji kuwi.. gayane iku lho slengekan banget…hehehe..
31 Januari 2009 at 8:22 pm tapi mas leonardo de djambedi luwih
Jawi. Bilih wonten lodanging kawontenan, katuran pinarak onten Lab
fotone numpak pit….. lha cewek sing arep nyedaki dadi
“sejatine uripmu yo awakmu dewe, eleng karo sing gawe urep wae, njalok pitulung karo Gusti Alloh sing bakal nyukupi sejagat uripmu….ojo
rak ya jaman semana base camp e nang nggone Mas Harto Nggampingan kae nek ra kleru lhoo…..! njuk pethenthang pethentheng nek wis nganggo loreng
Nggampingan kae nek ra kleru lhoo…..! njuk pethenthang pethentheng nek wis nganggo loreng orange kae je….!
Betul sekali Trie, masih ingat aja dikau! Mas Harto kayak ngerti
"Urip ing ngalam dunya, ora liya mung pinangka kanggo netepi titahing Gusti”
Posted by Wijayanto on September 22, 2007
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Mèi 1965; umur 51 taun), ya iku musisi rock kang misuwur dadi pamain musik bass kelompok Nirvana. Sakbanjure Nirvana bubar amarga vokalis Kurt Cobain tilar donya, dhèwèké gabung ing kelompok band Sweet 75, Eyes Adrift, lan ing paling akir karo Flipper, dhèwèké uga mainake instrumen musik bass. Liyane babagan musik Krist Novoselic uga mlebu ing bidang pulitik, dhèwèké aktif ing JAMPAC(Joint Artists and Musicians Political Action Committee), dhèwèké uga nggawen buku kanthi judul
ing taun 2004, buku iki sabageyan isine ya iku diskusi babagan kelompok band Nirvana kang misuwur ing donya wiwit taun 90an, nalika dhèwèké nate gabung, lan alesan dhèwèké mlebu ing donya pulitik.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krist_Novoselic&oldid=1099937"	Kategori: Lair 1965Rintisan biografi musikusKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 21 Oktober 2016.
Ingu Kadhal Katrutharapadum watch online, Ingu Kadhal Katrutharapadum 2013, Ingu Kadhal Katrutharapadum tamil movie online, Ingu Kadhal Katrutharapadum
akeh sing keplanggrangPedagang banyak yang nyelewengWong main akeh sing
iku bakal sirno lan gantine joiku zaman Ratu Adil, zaman kamulyan. Mula sing tatag, sing tabah, sing kukuh, jo kepranan ombyak ing zaman Entenana zamanne kamulyan zamaning Ratu Adil.Sebab jaman itu bakal
piye sajanjane maknane uriping manungsa / uger tumindake sumeleh ditampa dening sasama
wong karo tanggane lan kancane be ora kenal, dadi wakil bupatinya ora ngerti karepe rakyat
iki bakal ditulis nganggo boso campuran, dadi ono boso jowo lan boso Indonesia. Kadang uga ono boso inggrise, dadi, sinau wae sing ora iso boso jowo.
Ceritane, aku lak duwe Sony Ericsson W200i tinggalane masku. Sak
nglebokno lagu nang hp, lan mindah foto nang komputer, dadi kudu ono kabel data, lan drivere. untung ae pas diwenehi karo
ah, dadi kepengen mbusek driver kui.
akhire, karo bantuan mbah gugle, nemu yo’opo carane mbusek driver sing ora dinggo. carane kui
Des 04, 2007 @ 20:14:18 Kawulo nderek njenengan mawon, pak guru! Mboten wonten ilmune bab bahasa! Monggo
Surakarta)62. Babad Pakepung (Surakarta kekpung barisan saka Ngayogya, Gupermen lan M.N) 63. Wiwaha Djarwa (Mintaraga) 64. Lajang Rama (Carita Rama dan Sinta) 65. Bratajuda (Perang antara
Menak) Panitisastra(Piwulang) Sasana sunu (piwulang) Wicara keras (piwulang)
70. Arjunasastra 71. Kawi Dasanama (kata-kata Kawi) 72.
Dewi Suretna) 94. Adji Pamasa (Cerita Prabu Adji Pamasa ing Mamenang) 95. Witaradya (Prabu Adji Pamasa pindah ke Pengging) 96. Wedatama (Piwulang lahir batin) { } 97. Wirawijaya (Piwulang
Gita-Gita (cerita Sugita lan Sugati)111. Tjrilaksita (contoh nista madya utama) 112. Purwakanti (kegunaan purwakanti ) 113. Tatatjara { } 114. Paramabasa (piwulang paramasastra) 115. Warnabasa (unggah-ungguh) 116. Pati –basa (
saged makenpal wonten ing sekolahan kangge ngawontenanken perpisahan.
kantun kula minangka wakilipun putra putri siswa kelas sanga atur agunging
pengeketing batin seingga karengku kados putraputri piyambak.
Bapak ibu tuwin adik adik ingkang satuhu kula
kurmati saha kula trisnani. Sakedhap malih kula
tansah cecaketan kaliyan kula, kula sarencang rumaos cuwa penggalih, badhe
nilaraken pawiyatan punika tansah nyenyuwun lan ndedanga adik adik sageda kasil
anggen ipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan punika, kula minangka wakilipun
rencang kelas sanga tansah nyuwun, mugi mugi adik adik sregep anggenipun sinau
Mboten kantun ugi kulo dalah rencang kelas sanga
tansah memuji dhumateng gusti ingkang Maha Agung, supados Bapak/Ibu Guru saa
adik adik pikantuk nikmateng pangeran wilujeng mboten wonten alangan satunggal
Kulo kinten mboten prayogi menawi atur pamitan
pamitan punika kulo pepanjang. Kulo naming tansah nyuwun tambahing donga
pangestu saking Bapak/Ibu Guru saha adik adik. Sageda wilujeng sasampunipun
medal saking pawiyatan punik lan sageda pikantuk pawiyatan luhur kangge ngangsu
kawruh ngilmu ingkang langkung inggil. Ingkang mboten nglajengaken sageda
pangestu pedamelan ingkang samurwat kaliyan pangetosan ingkang sampun tinampi.
tiyang sajagat punika sami mawon, tiyang lajeng luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tegesipun, apa-apa sakepenake, sabutuhe, saperlune, sacakupe, samesthine, sabenere. Tiyang lajeng saged ngraosaken raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Jalaran nalika kabrongot meri pambegan tiyang punika boten saged ngraosaken raosing gesang ingkang sayektos.Contonipun upami nedha, sanajan saben dinten damelipun nedha, tiyang boten saged ngraosaken raosing nedha, lan saben nedha, ingkang dipun raosaken namung tedhanipun, tangga-tangganipun, lan awakipun piyambak
sapiring-sapiring, tur lawuhe ki enak-enakan lan solan-salin gek endhog, gek iwak, gek endhog, gek iwak, la nek awake dhewe ki ya cilokak-cilekek wae, la wong pangane ki ora ajeg, lan lawuhe ki mari mati mung uyah, sambel, uyah, sambel, lan dhuwur-dhuwure ki mung tempe, lan yen kapengin iwak pitik ki mung
pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: "Lo, iki priye ta ana wong mangan kok gemeder, le mangan ki enak apa ora, nek enak ya dibacutake, nek ora ya ora dibacutake," lan lajeng padhang paningalipun sumerep dhateng gegayuhanipun tiyang nedha, lan gegayuhaning nedha punika eca lan tuwuk, mangka pados eca lan tuwuk punika gampil sanget, jalaran saben luwe, nedha sabarang, ingkang limrahipun dipun tedha tiyang, mesthi eca, lan saben kathah, mesthi tuwuk. Dados bau suku punika tirah-tirah kangge pados tedha ingkang eca lan ingkang tuwuk.Mila raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, wonten nggen nedha punika mesthi gek eca, gek boten eca, gek eca, gek boten eca, lan gek tuwuk, gek luwe, gek tuwuk, gek luwe. Nanging yen kabrongot meri pambegan, tiyang inggih boten perduli eca lan boten perduli tuwuk, nanging namung pathok pados ngungkuli. Yen badhe ngertos meri pambeganipun piyambak utawi ungkulipun piyambak wonten nggen nedha, ingkang cetha yen kaleres sesarengan kaliyan tiyang kathah wonten ing wande-wande punapa punika.Mangke nembe dhateng "dhog" mawon, awakipun piyambak lajeng aba: "godhog". Mangke saweg dipun ulungaken mawon, awakipun piyambak lajeng aba malih: "goreng", endi lomboke jing "akeh". Mangke yen sesarenganipun nyepeng tigan awakipun piyambak lajeng nyepeng dhadha menthok "ceg" lan yen tanganipun tengen sampun nyepeng, tanganipun kiwa lajeng nyepeng "ceg". Mangke yen meksa taksih rumaos kungkulan, awakipun piyambak kaken manahipun lan lajeng sukunipun dipun tumpangaken meja "slengkreng", tur lajeng singsot nanging boten mungel.Saking
boten saged ngraosaken raosing gadhah bojo. Saben kapanggih bojonipun, ingkang dipun raosaken bojonipun tangga-tangganipun lan awakipun piyambak nggresah: "Nek si anu, si anu, si anu kae ya kapenak-
sampun luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: "Lo, iki priye ta, ana wong duwe bojo kok gumeder, le duwe bojo ki penak apa ora, nek penak ya dibacutake, nek ora penak ya ora dibacutake," lan lajeng padhang paningalipun, lan lajeng sumerep, yen tiyang gadhah bojo punika nikmat.Yen badhe mangertos nikmatipun tiyang gadhah bojo, yen dalu-dalu lan asrep-asrep, saya gek jawah-jawah, ungsel-ungselan kaliyan bojonipun inggih lajeng anget, lan yen kaken boyokipun inggih lajeng lemes, lan tilemipun inggih lajeng nglegeses, lan enjing-enjingipun inggih lajeng bingar, lan nyambut damel inggih lajeng sigrak. Lo, tiyang gadhah bojo punika rak nikmat. Cobi yen boten gadhah bojo, rak boten nikmat kados makaten, yen dalu-dalu, asrep-asrep saya gek jawah-jawah, yen asrep inggih asrep yektos, yen ngungsel-ungsel, inggih ngungsel-ungsel galar, lan yen kaken boyokipun, inggih lestantun kaken, lan yen mapan tilem kethap-kethip, awit jam sanga dumugi jam tiga dereng saged tilem, jalaran
pambegan. Yen boten, inggih boten, inggih namung dhang-dhong mawon.Dados raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, wonten nggen gadhah bojo, punika mesthi gek nikmat, gek boten nikmat, gek nikmat, gek boten nikmat. Yen luwar saking naraka meri pambegan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng uwal saking kuwajiban-kuwajiban ingkang awrat-awrat. Tiyang punika rak majib-majibaken dhateng awakipun piyambak: "Wong ki kudu ngene, pangane ngene, sandhange ngene, omahe ngene, karo bojone ngene, karo anake ngene, karo tangga-tanggane ngene," lan sadaya ngene-ngene wau ingkang awrat-awrat ngantos boten kenging dipun lampahi, jalaran cengkah kuwajiban sami kuwajiban.Contonipun upami tangganipun badhe gadhah damel mantu, mangka awakipun piyambak tampi ulem, punika awakipun piyambak dipun wajibaken dhateng. Yen dhateng, awakipun piyambak punika dipun wajibaken ngangge sandhangan enggal lan inggih dipun wajibaken sangu yatra kangge nyumbang utawi kangge dhomino. Upami awakipun piyambak tampi ulem wau, mangka boten gadhah sandhangan enggal lan boten gadhah yatra, punika lajeng pakewet sanget, lan yen badhe boten dhateng ajrih, la tiyang tangganipun gadhah damel mantu, mangka tampi ulem, kok boten dhateng, lan badhe dhateng, inggih ajrih, la tiyang boten gadhah sandhangan enggal lan boten gadhah yatra, kok dhateng.Yen sampun luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: "Lo iki priye ta le nglakoni, la wong ora teka, wedi, lan teka, ya wedi, la apa rada teka lan rada ora wae, lan kaya apa jing jeneng rada teka lan rada ora, apa ming anguk-anguk neng pager wae, lan apa banjur mlebu nyang pawon wae 'bludhus' melu asah-asah." Tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng saged nuturi awakipun piyambak: "Wis, nek arep teka, ya teka, lan nek ora, ya ora, la nek ora duwe sandhangan anyar, banjur nganggo sandhangan lawas, kuwi sabenere, lan nek ora duwe dhuwit, banjur ora nyumbang lan ora dhomino, kuwi sabenere." Dados raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Wonten nggen kuwajiban-kuwajiban punika mesthi gek ngene, gek ora ngene, gek ngene, gek ora ngene. Yen mangertos bilih raosing gesang tiyang sajagat punika sami mawon, inggih punika mesthi
mengalunkan tembang asmorondhono, tembang kerinduan.
“…naliko niro ing dalu, atiku lam-lamen siro wong ayu, nganti mati ora bakal lali, lha kae lintange mlaku”
kucing. “Sampun dangu macetipun, Pak?” tanyaku.
“Mpun, Mas, mpun awit jam wolu wau.”
“Wonten truck, mboten kiat minggah.”
“Lha niki njenengan saking pundi, badhe ten
“Saking Sala... badhe ten Jakarta?”
sing menehi wektu uripsilihan kesempatan kanggo individu, perusahaan bisnis, insurance, etc. Apaing sembarang kangelan financial utawa ing mbetahaken silihan kanggo nandur modal utawa sampeyankudu silihan kanggo mbayar tagihan nelusuri ora luwih kita kene kanggo nggawekabeh masalah financial bab sasi. We offer kabeh jinissilihan ing sembarang denomination itungan karo tingkat 2% tanpa ragad bayaran ing ngarep.Aku pengin nggunakake medium gedhe iki supaya ngerti sing kita siapngewangi sampeyan karo sembarang jenis silihan kanggo ngatasi masalah financial.Yen ya banjur njaluk bali saiki liwat E-rahelcohranloan@gmail.comkanggo katrangan luwih, sampeyan Highly WELCOME ...BalasHapusElla gomez203016 April 2016 22.55Halo sesama Indonesia
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa, cepu, bojonegoro, majenang, ajibarang, kartosuro, bumi ayu. Kabupaten banjarnegara, batang, blora, boyolali, brebes, cilacap, demak, jepara, karanganyar, kebumen, kendal, klaten, magelang, kudus, pati, pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang,
KAPING TELU MERKOLEH ILMU NYEBABAKE BUNGAH.
KAPING PATE BISO BAGUS ING TOTO KROMO.
sentek pisan wus rampung,tanggal pisan purnama sidi,panglong grahana lintang,Iku semunipun,kang sampun awas ing cipta.
“Bocah tembe liren semesteran, bisane wis
DPU gr anggta dewan Kab. Tegal sing
sekdes, aja pd ngoroi wargane. gawe akte
Ningrat Opo umum... Ben Pak Mbokmu Seneng
Kaya Kebo nang sawah Pak'ee..... Bu'e....
Biyen Gatut Koco Saiki Tukul arwana Aku mung karep Bercinta
ReplyDeletendopJune 25, 2010 at 4:29 PMhehehehehhe.... wis suwiiii ra mampir mrene... badhala kempluk... enek sing lucu... hihihi...apik markopik sip markosip... ndop markotop! ahahha...btw, lha tanggale kuwi piye
antawisipun sedasa kilometer ing sisih ler, saking kitha Salatiga.
Aku tukang nyawang inggih punika peranganing tiyang ingkang saged mangertos punapa kemawon ingkang dipunraosaken, lan dipunlampahi dening Aku kramadangsa. Aku kramadangsa inggih punika peranganipun tiyang ingkang kagungan ‘kekarepan’, lan ingkang nglampahi punapa kemawon, sadanguning tiyang
sekedhap malih bingah punika badhe ical, kagantos raos sisah, amargi taksih wonten karep sanes ingkang boten utawi dereng kalampahan.
Bab karep punika, ing kawruh jiwa wonten falsafah mulur mungkret, inggih punika bilih tiyang badhe mulur karepipun (karepipun langkung ageng), menawi karep ingkang rumiyin sampun keturutan, nanging kosokwangsulipun, menawi karep boten kalampahan, karep punika badhe mungkret, langkung
sabenere, samestine, sapenake (dipun singkat dening para tiyang ingkang nyinau kawruh jiwa – Salatiga: butuh cukup, perlu bener, mesthi penak. NemSa punika asring dipunmangertos kanthi klentu, utaminipun ing babagan sapenake, dipunanggep bilih para siswa kawruh jiwa punika lajeng ”sakarepe dhewe”, sapenake kemawon anggenipun nglampahi gesang. Ki Ageng nate ngendika kirang-langkungingipun ‘kepenake tiyang punika menawi saged ngepenakke liyan. Dados, sapenake punika boten ‘sakarepe dhewe’, nanging nglampahi gesang supados tiyang sanes inggih saged
pangawikan pribadi, nggadhahi pengenalan diri utawi pengendalian diri ingkang sae, lan tandhanipun tiyang punika sampun nggadhahi raos saged nampi punapa kewawon lelampahanipun gesang (saiki, kene, mengkene, aku gelem), saged nggadahi raos tatag
Aku kramadangsa, lan Aku tukang nyawang mangertos punapa kemawon ingkang kelampahan, lan boten dados semplah ngadhepi punapa kemawon.
Pungkasanipun atur, bilih filsafat ajaranipun Ki Ageng Surya Mentaram punika dipunmangertosi dening
kitha Salatiga, para siswa kawruh jiwa sami junggringan sewulan sepindhah. Kula nyobi ndherek monceraken filsafat kawruh jiwa langkung jagad maya (Internet) wonten ing http://
nyawang awakku dhewe, sehingga lebih mampu mengendalikan diri sendiri
May 18, 2009 at 5:05 pm Wonten kalih raos Aku inggih punika Aku tukang nyawang lan Aku Kramadangsa. Sejatosipun ingkang dados Subyek yang sebenarnya punika ingkang pundi. Menapa solan salin, lajeng ingkang nggadhahi wisesa ingkang pundi.
dipun raos-raosaken, lajeng badhe kepanggih raos “wontenipun si Tukang Nyawang” lan sedaya punika ‘kesadaranipun’ si Kramadangsa. Kramadangsa ingkang purun mikir, ingkang purun naliti, lan purun ngraosaken. Amargi Kawruh Jiwa punika bab/
October 8, 2010 at 5:44 pm Suwun . . .wis nambah wawasanku bab urip . . . .kudune priye supaya slamet . . .lan tentrem, ora kemrungsung. Pancen kudu liwat proses . . . Nuwun . . .
November 23, 2011 at 2:26 pm dumateng para
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gorlice&oldid=1090377"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Reply	seblat says:	April 1, 2012 at 12:00 am	markosib. dadi kangen nesu mulih :))
Reply	ohtrie says:	April 1, 2012 at 12:00 am	seblat said: markosib. dadi kangen nesu
Rasa krasa aku ne Ki Ageng Suryomentaram piye, Freud piye? Wayang Kulit piye? Iki wayang kulite kulit apa Ki Kondang Sarwoedi? Ki Kondang Sarwoedi:
Jiwa punika 'raos', raos punika ingkang murugaken tiyang tumindak punapa-punapa. Tiyang tumandang pados toya kangge ngombe, jalaran kadorong 'kraos' ngelak, tumandang pados bantal jalaran kraos ngantuk, lan sanes-sanesipun. Mila raos punika dadhos tanda wenawi tiyang punika gesang. Nyinau raos punika nyinau tiyang, dados nyinau tiyang menika nyinau awak-ipun piyambak (
Kamerad Kanjeng: Lha sing iki aku rung ngerti sumbere iki...dari mana Ki Kondang Sarwoedi?
Ki Weruh Kawruh: ngenteni karo leyeh-leyeh nyambi ngentho-ngentho
Ki Kondang Sarwoedi: (Jawab: yen arep maca dhewe buku Kawruh Jiwa Ki Ageng Suryomentaram 2 kaca 106 bab kramadangsa. Sing tliti ya. Iki porsi kanggo nepangake kadang-kadang sing isih
Weruh Kawruh: tak nyimak karo tak sambi sarapan yo Ki.... Ki Sunarno Mantingan: Ki Kondang Sarwoedi, sugeng enjing...mangga dipun lajengaken.iki yo tak sambi ngopi+udud.
Ki Kondang Sarwoedi: (Jawab: wilujeng enjing para kadang Pelajar Kawruh Jiwa Ki Ageng Suryomentaram, niki nggih ngaya2 nyalin saking buku,kula nggih nyambi makani pitik rumiyin ha ha ha)
BHARATA YUDHA JAYA BINANGUN gaya Kawruh Jiwa Ki Ageng
Isih nambahi conto2 barang e mbok menowo sing mirsani sithik2 isa tepung Kawruh Jiwa Ki Ageng
Ki Weruh Kawruh: kok ra enek sg di jabarne nganggo kr gathuk2ne crt wayang Ki...?
hidup langgeng yang menguasai jiwa ukuran 3 (kramadangsa), ini versi Kawruh Jiwa Ki Ageng Suryomentaram.
iki gawean e Sing Kuoso. Lek gawean cino lak yo wes do mritili siji2… 😐 – at AR
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mbangun karsa dan tut wuri handayani.
ring tatwania mwang ring sang gaweyah. (Transkripsi Lontar Tutur Para Kriya,18a)
solah karuna pedasin, welas asih keartiang, asih teken sarwa prani, sang
katunan minakadi, kirang pangan miwah kinum, yadin sang katunan manah, katulung
petak tan punika lawan be julit putih mangko, sagara tan patepi ta punika, ana Dukuh Dekih
arane punika, rame dadi Dukuh mngko, ikang ina dadi mulia, dadia sari, ana
sugih dadi nista, ana nista dadi sugih. Punapi karsane mangko
nembe saged sowan malih… Maturnuwun Bu, informasi Dewi Tembi niki malah kula nembe ngertos, padahal griyane mbak nggih teng Bantul lho, hehe…
Propinsi Sulawesi Tengah iku katata jroning 9 kabupatèn lan 1 kutha. Kutha krajanne ya iku Palu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulawesi_Tengah&oldid=1101957"	Kategori: Sulawesi TengahPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pegel jagain bocah supaya dia ga nyemplung. Kalo ga dibekep, pasti uda nyemplung.
panjenengan sampun kawula tampi kanthi bingahing manah. Kulo inggih ngaturaken gunging panuwun dene panjenengan sampun ngrumiyini pitepangan kaliyan
X-Men 2 -- Wong Lanang Saru Tenan
dipun angge wong laku santri, iki pantes kagema, mring patingginipun, negaraning pulo Jawa, wus pinasthi besuk dadi pusaka ji, kang mengku nusu Jawa.
ingsun, cothen pranti pembelehan, ingkang pantes dianggo wong laku santri, mengko sun golek tosan.
Sep 25, 2007 @ 15:33:54 Nuwun sewu, nderek nepangaken Pak Guru.
badan pembangunan bantuan lan manungsa, mènèhi pendhidhikan, kaséhatan, layanan sosial lan bantuan dharurat marang patang atus èwu pengungsi Palestina sing manggon ing Yordania, Libanon lan Suriah, uga ing Gisik Kulon lan Lurung Gaza. Minangka siji-sijiné badan sing dimaksudaké kanggo mbantu pengungsi saka siji laladan utawa konflik tinamtu. Kapisah saka UNHCR,[1] Badan Pengungsi PBB, sing dadi siji-sijiné badan PBB liya sing mbantu pengungsi, ditujokaké marang kabèh pengungsi ing donya.
SvenskaKiswahili	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 8 Maret 2016.
Ageng Suryamentaram, menyangkut soal Suka dan Duka atau Bungah – Susah. Sengaja ditampilkan dalam versi bahasa Jawa).Salumahing bumi, sakurebing langit, punika boten wonten barang ingkang pantes dipun aya-aya dipun padosi, utawi dipun ceri-ceri dipun tampik. Dene yen tiyang inggih ngaya-aya pados punapa-punapa, utawi nyeri-nyeri nampik punapa-punapa. Nanging barangipun punika boten pantes, boten patut.Jalaran punapa-punapa ingkang dipun aya-aya dipun padosi, utawi dipun ceri-ceri dipun tampik, boten murugaken beja, boten murugaken bungah sajege utawi boten murugaken cilaka, boten murugaken susah sajege. Nanging nalika tiyang punika karep punapa-punapa, mesthi gadhah panginten, gadhah pamanggih: "Nek karepku ki kalakon, mesthi beja, bungah sajege; nek karepku ki ora kalakon, mesthi cilaka, susah sajege." Pamanggih kados makaten wau tetela klintu.La tiyang sampun pinten-pinten ewu karep, ingkang kalampahan, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bungah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih. La tiyang sampun pinten-pinten ewu karep, ingkang boten kalampahan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung susah sakedhap, mangke inggih lajeng bungah malih. Dados pamanggih, yen karep kalampahan, kok beja; yen boten kalampahan, kok cilaka, punika tetela klintu. Nanging saben karep pamanggihipun mesthi kados makaten.Contonipun, nalika tiyang gadhah karep punapa-punapa. Upami tiyang badhe gadhah damel mantu, mangka boten gadhah yatra, lajeng pados sambutan, punika gadhah raos: "Nek lehku golek utangan ki ora entuk, mesthi cilaka, wirang sajege." La upami lajeng boten angsal sambutan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung wirang sakedhap, lajeng boten saged ngulemi si anu, si anu, boten saged wayangan, boten saged janggrungan punapa punika, mangke inggih lajeng bungah malih. Malah sareng lebar damel, lega manahipun, gadhah raos: "Wah tujune dhek anu kae, lehku golek utangan ora entuk, la upama entuka, saiki rak krabyakan golek jing dianggo nyaur. Lo, yen karep boten kalampahan, kok cilaka, punika rak terang yen boten.Kados makaten yen karep kalampahan, kok beja, inggih terang yen boten. Contonipun, nalika tiyang gadhah karep punapa-punapa. Upami tiyang kepengin gadhah bojo, yen saking sangeting kepengin gadhah raos: "Nek si anu kae dadi bojoku, aku mesthi beja." Malah anggenipun ngantha bejanipun: "Lehku nggandheng we telung taun, ora pisah-pisah". La upami kalampahan, dados bojonipun, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih. Malah tur kadhang let sapeken kemawon sampun paben.Dados, yen karep kalampahan, murugaken beja, yen karep boten kalampahan, murugaken cilaka, punika rak terang yen boten. La tiyang bungah lan susah punika boten saged ajeg. Lelampahaning tiyang awit alit dumugi sepuh, dereng nate bungah jangkep tigang dinten tanpa susah, kados makaten susah jangkep tigang dinten tanpa bungah, inggih dereng nate, tur boten badhe kalampahan, boten saged kalampahan.
External links analysis[besut | besut sumber]
Panganggo:ReyBrujo&oldid=30239"	Kategori: User esUser es-NUser enUser en-4Panganggo jv-0	Menu navigasi
English	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.15, 17 Maret 2007.
Utama BPS. Unduh SK IKU BPS Sulawesi Barat 2016
Unduh SK IKU BPS Sulawesi Barat 2015
BTS kae saiki “mesin”-e kabeh saka huawei mehan
**gajiku wae saka huawei kok, 3 atun ora kobong**
pambukane Kok pahit tibo mburine Malah ngangelake
Amung pamujiku Mugo-mugo ra ono rubedho
pekalongan | pemalang | purbalingga | purworejo | rembang | semarang | sragen | sukoharjo | tegal | temanggung | wonogiri | wonosobo | bengkalan |
dados wong semarang kok kula kok dereng nate nginguk lawang sewu..hihikk… nembe wingi2 niku
lakon “KI AGENG PAKER, MBOK RANDHA MBODHON”. Kampung Dolahan dan Pendhapa Omah Dhuwur, Kampung mBodhon, Kotagede. [Minggu, 13 Juli 2008]
Acara pendukung : toktok galeri, produk kuliner pasar rakyat, musik host band. Pentas utama: Kethoprak
saikhul amri (21:38:18) : assalamualaikum,,,, kang kulo nyuwun tulisan puisine sampeyan nggwh matursuwun coz kangge
Nopember 2012).? ?Panjenengan kok namung sedinten kemawon dateng Temboro, .. taksih kirang.., monggo ba?da Isha
gawe Kawruhana den estu Sariranta pon tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
Saking Italia (2,000 taun kapengker)[1][2]
Brokoli (Brassica oleracea L. Klompok Italica) ingih punika tetandhuran janganan ingkang mlebet suku kubis-kubisan utawi Brassicaceae.[3][4] Asalipun Brokoli punika saking laladan Seganten Tengah lan sampun dipunbudidhayakaken wiwit jaman Yunani Kuna.[3] Janganan punika mlebet dhateng Indonésia antawis taun 1970-an. Sapunika brokoli sampun dados salah satunggalipun janganan ingkang misuwur.[3] Menawi dados panganan, limrahipun dipungodhog utawi dipunkukus rumiyin, saged ugi langsung dipundhahar.[3] Cara ingkang langkung sae inggih punika kanthi dipunkukus rumiyin sadherengipun dipundhahar.[3] Perkawis punika nggadhahi tujuan supados vitamin kaliyan nutrisi ingkang awrat ingkang wonten ing brokoli boten ical. Menawi dipungodhog saged ngicalaken kinten-kinten 50 % kandhungan asam folat ingkang wonten ing brokoli.[3] Ananging menawi badhe nggodhog brokoli saénipun boten dangu, kinten-kinten 5 menit kemawon.[3]
Gizinipun Brokoli[besut | besut sumber]
Brokoli nggadhahi energi, karbohidrat, vitamin, lan mineral ingkang migunani tumraping manungsa.[3]
Brokoli nggadhahi kandhungan lemak lan kalori ingkang sakedhik, boten nggadhahi lemak jenuh, kaliumipun inggil lan sodiumipun sakedhik, lan boten nggadhahi kandhungan kolesterol saengga sae kagem jantung.[3]
Brokoli nggadhahi kandhungan folat saengga sae kagem ibu-ibu ingkang taksih mbobot.[3]
Kandhungan vitamin C ing brokoli inggil sanget.[3]
Kandhungan kalsium ing brokoli inggil sanget kados kandhungan kalsium wonten ing
Dijupuk 2009-05-14. ^ a b c d e f g h i j k l (id)"Kandungan Gizi dan Khasiat Sayuran Brokoli". Dijupuk 14 Juni. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (id)Cithakan:Http://www.plantamor.com/index.php?plant=222
ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Ing. Ivo Řihák, CSc. ( ) Ing. Ladislav Šincl ( ) Ing.
Jawa Wayang Puppet Theater Wayang Topeng or Wayang Gedog Wayang Wong
“…tiyang ingkang lambene landhep lan omongane gawene gawe lara ati marang wong liya menika pas tasih bayi mboten cekap anggene ngombe susu asi…” heh??
Banten[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Lebak[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Pandeglang[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Serang[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Tangerang[sunting | sunting sumber]
Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor, Pedurungan Tengah, Penggaron Kidul, Plamongan Sari, Tlogomulyo,
Papua[sunting | sunting sumber]
Maluku[sunting | sunting sumber]
Maluku Utara[sunting | sunting sumber]
Papua Barat[sunting | sunting sumber]
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati Ing Ngalaga Abdurahman Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sanga
Lir-ilir, lir-ilir tandure wus sumilir. Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar. Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi. Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro. Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir. Dondomono jrumatono kanggo sebo mengko sore. Mumpung padhang rembulane
ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli
wis, sing pnting DIMUT NEVER DIE
September 10, 2011 at 12:39 pm	Reply
sek sek tak delok ii ndek fotone sing nisor dewe.., ndek omah iku ono asap2 barang iku omah kobongan ta? -_- aneh aneh aee iki
CyberExtension ‎ (← pranala | sunting)
Sistem otomatisasi kantor ‎ (← pranala | sunting)
Sistem Informasi Fasilkom Universitas Sriwijaya ‎ (← pranala | sunting)
Teknik kewirausahaan ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Faishal Wafiq Zakiy/About Me ‎ (← pranala | sunting)
Signal Corps (Tentara Amerika Serikat) ‎ (← pranala | sunting)
Balai Pengelolaan Hutan Mangrove ‎ (← pranala | sunting)
Teknologi informasi Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Sistem pemrosesan transaksi ‎ (← pranala | sunting)
Sistem informasi berbasis komputer (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Informatika ‎ (← pranala | sunting)
Aplikasi Bisnis Dinamis ‎ (← pranala | sunting)
Sistem informasi eksekutif ‎ (← pranala | sunting)
Peran internet ‎ (← pranala | sunting)
Ilmu data ‎ (← pranala | sunting)
Kelas maya ‎ (← pranala | sunting)
pengin iso.Mbak aku KTP ndeso, nak arep daptar paypal ning Suroboyo piye? No telpune diisi no ngendi? Suroboyo opo ndeso??Mbak aku wingi buka rekening Bank Mandiri koq ditolak, jarene kudu nganggo
xixixiaku wis meh pasrah ki bong, ditolak terus karo paypal, :f: areke njaluk bill credit card, la ngerti dewe cc kuwi kan mung virtual, trus njur piye, :a:umpomo aku verify akunku sing
Bebungah Ramon Magsaysay utawa Ramon Magsaysay Award, iku program bebungah sing dibentuk ing sasi April 1957, déning para wali amanat Rockefeller Brothers Fund (RBF) sing pusaté ing Kutha New York, Amérika Sarékat. Kanthi pasetujon saka pamaréntah Filipina, hadiah iki diciptakaké kanggo mèngeti jasané Ramon Magsaysay, almarhum Presidhèn Filipina; lan kanggo nyebar-luasaké tuladha integritas jroning nglakokaké pamaréntahan,
Saben taun Ramon Magsaysay Award Foundation mènèhi bebubgah kabggo perorangan lan organisasi Asia tumrap kaunggulan ing manéka werna babagan. Bebungah kasebut ana enem katagori:
Bebungah_Ramon_Magsaysay&oldid=815802"	Kategori: Bebungah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 10 Maret 2013.
ngono, maos mawi raos, aja dumeh, adigang adigung adiguna, ing madya mangun
Dyah Ayu dan Prabu Brawijaya. “Oyoh, wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yoiku. Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi latar, Tulungagung bakal dadi Kedung. (Ya,
nulis pisan thok.Yo koyo ngene iki contone.
ora reken sing nusuk liwat mburi, liwat ngaprep , liwat nduwur, soko ngisor, yo
Sakuntala iku tokoh saka wiracarita Mahabharata. Dhèwèké iku garwané Dusyanta lan ibuné Maharaja Bharata. Caritané ana ing Mahabharata lan ing India naté
Kanwa nemokaké dhèwèké ing ngalas nalika isih bayi. Kala iku jabang bayi iki dirubung karo manuk-manuk sakunta birds (basa Sangskreta:
śakunta). Mulané dhèwèké pinaringan jeneng Sakuntala sing tegesé direksa déning Sakunta [1][2].
Paraga MahabharataKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
oldid=1063407"	Kategori: Cithakan pangopenanPananggalan2003	Menu navigasi
NGAJIO FIQIH KERONO UNGGULE LAN NUDUHAKE. MARING
WONG ALIM FIQIH SIJI TUR KANG NGEDOHO HAROM.
LUWIH ABOT TIMBANG ‘ABID SEWU
Waosan : 1 Petrus 2 : 17 – 25 (Nats. Ayat 21)
Jalaran iya tumrap kang mangkono iku anggonmu katimbalan, marga Gusti Yesus Kristus iya wis nandang sangsara kanggo kowe sarta wis nilar tuladha marang kowe, supaya kowe uga tumindak kaya Panjenengane.
(Pnt. Sis Bambang, Ketua Blok XI)
Saben tiyang gesang tamtu nggadahi pangajeng-ajeng ingkang saé lan mulya. Awitdéné gegayuhan punapa kémawon sadaya saged kelampahan manawi kinanthènan pambudidaya tuwin katemenan ingkang saèstu.
Mliginipun tumrap para tiyang pitados kagunganipun Gusti, mboten badhé kasupèn inggih kedah pasrah ing pandonga wonten astanipun Gusti piyambak. Pancèn punika satunggiling tumindak ingkang leres, sanadyan ta kedah ngalami sadhengah prakawis ingkang awrat tuwin rekaos. Saèstu kasinggihan makaten, bilih sadaya pangangkah saha gegayuhan punapa kemawon tamtu kinanthènan pangorbanan warni-warni. Kadosdéné ingkang dipun lampahi piyambak déning Gusti Yesus, anggènipun rawuh ing jagad, tansah paring tuladha ingkang kawujudaken ing sadhèngah peladosanipun. Pakaryanipun kanthi katresnan ingkang nyata, tanpa mirsani rupi utawi kawontenanipun tiyang. Sawetahing gesang namung kakorbanaken tumrap manungsa ingkang dipun tresnani.
Makaten ugi tumrap tiyang sepuh ingkang wicaksana, tamtu badhé ngutamekaken piwucal ingkang saé, liripun mboten namung lumantar pitembungan kemawon dhumateng para putranipun, ananging ugi paring tuladha utawi conto ingkang saé lan leres. Awitdéné lumantar tuladha utawi conto punika tamtu badhé gampil dipun leksanani wonten ing sadhengah prakawis. Semanten ugi wonten ing satengahing gesang bebrayan, pancèn mboten gampil, saé wonten ing satengahing kulawarga, punapa dene wonten ing satengahing masyarakat. Ananging manawi kita tansah purun napak tilas padanipun Gusti Yésus, sedaya tamtu badhé kadumugèn, punapa kémawon ingkang kita sedya. Kosokwangsulipun, manawi kita namung gumantung dhateng pambudidaya tuwin kekiyatan kita piyambak, kita malah badhé kacuwan ing wusananipun. Awit kita ugi sami ngrumaosi, bilih kekiyatan kita sarwi winates.
Kadosdéné pangandikanipun Gusti wonten ing Kitab Wulang Bebasan (Ind. Amsal) 3 : 5, ingkang mekaten pratélanipun : Kumandela marang Pangéran Yehuwah klawan gumolonging atimu, lan aja suméndhé marang pangertènmu dhéwé (=
kanthi napak tilas padanipun GustiYésus, inggih punika kanthi : Kasetyan, kesabaran, katresnan, pangorbanan, tanggel jawab miwah pasrah suméndhé ing karsanipun Gusti.
Ing wasana, panyuwun kita sami, mugi kasagedna nglampahi pakaryan ingkang
pesan ynag disampaikan Sinoehoen kepada putra-putranya: “gede mongso iku pada bae disike kersaning Allah iku ora ilok Angger Ananging yen sangat kasebut ing jongko wus manjing,
tempeltemu apik.. tapi koyok cah cilik...seng gambare wong lanang ngganteng thoo... :k:ReplyDeleteCebong
saking GKJW Pasamuwan Jombang. Kula asli jumedhul ing satengahing Brayat Kristen, Asli calon Pendita GKJW lan Asli badhe nglampahi peladosan minangka Vikar ing GKJW Pasamuwan Surabaya. Supados langkung komplit, sumangga panjenengan sami maos lelampahan gesang kula ingkang sinerat mawi bahasa indonesia.
IKI PIYE IKI PIYE IKI PIYE WONG TUWA RABI PERAWAN PRAWANE YEN BENGI NANGIS WAE AMERGA WEDHI KARO MANUKE JAMANE JAMANE JAMAN EDAN WONG TUWA RABI PERAWAN PRAWANE YEN BENGI NANGIS WAE AMERGA WEDHI KARO MANUKE MANUKE MANUKE CUCAKRAWA CUCAKRAWA DAWA BUNTUTE BUNTUTE SING AKEH WULUNE YEN DIGOYANG SER SER ADUH ENAKEMimbar Seputro0811806549Jakarta, Tuesday, September 09, 2003
rawuh wonten ono ing komunitasipun Jamrud kewedanan Pekalongan lan
Gusti Alloh.., mboten enten kekiatan ninggal perkawis awon lan mboten enten keprigelan jalanaken perintah, kecobo sangking pitulung panjenengan ugi.
warsa Jawi 1807 utawi tanggal 9 Oktober 1885 lan dadosipun pindah wau masjid ing dinten Jumat Kliwon tanggal 27 Jumadil Akhir tahun Dal Hijrah Nabi 1303 warsa Jawi 1808
Suara Burung Kolibri Ekor Merah, DownloadSuara Burung
Akrofiseter (Acrophyseter) ya iku salah sawijining kéwan jinis Stem baboné paus sperma (paus sing bentuké kaya sperma) sing urip kira-kira 6 yuta taun kepungkur.[1] Jeneng Akrofiseter iku saka tembung Yunani acros sing nduwèni teges akut, (nggambaraké moncongé sing cendhèk) lan physeter sing minangka jeneng èlmiah khusus kanggo paus sperma. Nanging ora padha kayadéné paus sperma saiki, Akrofiseter deinodon rélatif ora dawa-dawa banget, ya iku mung sawetara 4 meter dawanè lan duwé untu sing njangkepi rangangé sakloron, ngisor-ndhuwur; 12 ing saben rahang sisih dhuwur lan 13 ing saben rahang sisih ngisor. Untu-untuné sing gedhé lan landhep- landhep iki ora temata kaya paus biasané merga iku diwènèhi julukan deinodon sing asalé saka basa Yunani; deinos sing artiné "èlèk" lan tembung odon sing artiné "untu". Let antar untu sing ana ing rahang ngisoré iku rempet-rempetan sing nuduhaké yèn Akrofiseter iku bisa mamah panganané ora kaya iwak paus jaman saiki, sing ora duwé untu ing rahang dhuwurè. Iki uga negesaké yèn Akrofiseter seneng mangan kanthi mangsa sing ukurané gedhé kayata iwak paus sing luwih cilik saka awaké, misalé Piscolithax, Pinnipeds sajinis Akrofoka (Acrophoca) lan penguin kaya Spheniscus urbinai sing urip sajamané.[2]
Manéka karakteristik tengkoraké kaya ta ukuran untu lan anané anamel untu sing ing paus modhèrn ora ditemokaké ngindhikasikaké yèn Akrofiseter iku kamangka isih duwé sadulur karo klompok kéwan Brygmophyseter lan Zygophyseter lan kanggo klompok sing ing njeronè ana Aulophyseter lan klompok Physeteroid, Kogiid, lan Physeterids.[3]
FrançaisItalianoPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.18, 21 Oktober 2016.
Cilacap dadi sepi kang… tapi jere arep ana reuni jaman 85-95 (kaya pak Raden, dkk)
By: masera on June 24, 2011 at 11:15 pm
wah reuni ya. asyik tuh. kabar-kabar ya nek sida reuni ne. mbok menawa pas tanggal ku ngulon tilik biyung.
Sasampunipun ingkang salam taklim, wiyosipun nalika kula wonten Ngayogya, kula manggihi sampeyan, kecelik. Kula mireng saweg kekesahan dateng Banyumas. Kula malah sakalangkung bingah, perlu kula bade nglajengaken ngrembab bab Sanguning-manungsa (PEDAGOGIEK) supados anetepi KADEWATANIPUN.
Mila kula enggal-enggal mantuk dateng Bringin, awit urat (zenuw) kula mboten tahan katrajang bingang ingkang tanpa upami (geest-verrukking), siyang dalu tansah bingah.
Yen mapan tilem mboten saged lajeng tilem jalaran bingah. Tangi tilem dereng raup sampun bingah, lajeng nata pedamelan pedagogie saya bingah.
Kaleksananipun tambah bingah, awit boten wonten barang ingkang boten condong (disharmonis).
Prabot-ing SEMARA BUMI (pedagog) punika:
namung warni satunggal, inggih punika SIH, ingkang kabawani KRATON SUWARGA.
Kabetahan-ing tiyang gesang punika kajawi neda, namung sih. Namung dipun labeti ing rekaos pados arta, pangkat, sarta panguwasa, punika andokipun supados dipun sih-i ing sanes.
Awit saking punika mila tiyang sami anggerangsang pados dipun sih-i ing liyan,
CONGKRAH, MEREN, PAMBEGAN, lajeng kecemplung ing jurang-cilaka,
SENGIT dateng liyan, awit tiyang liya boten sih dateng piyambakipun. Pados begja ingkang makaten punika malah damel cilaka.
ngelmunipun piyambak punika (piyambak kagungan-DALEM DEWEK)
Yen dipun wateg, sadaya ruwet-ing manah sirna.
Wasana saged angliling-liling utawi ngudang dateng manahipun piyambak.
Tumunten kedatengan tentrem ingkang boten kinaya-ngapa, awit saking ical-ing GETUN lan AJRIH. Ajrih dateng lelampahan ingkang dereng dumawah.
lajeng saged JUMENENG PRIBADI, boten betah sih-ing liyan alias sugih sih.
sareng sampun saged ngawonaken Nirwatakawaca dados lanang-ing jagad.
Pedamel-ing pedagoog namung nyebar WIJI-KAWRUH sarana simpati.
Yen sumebaring kawruh punika kasep, bokmenawi bangsa Jawi boten kawawa kasusahan ageng ingkang badhe dateng, alias tenyok.
Andadosaaken boten saged tata-bebrayan enggal ingkang langkung mulyo.
Mlangkahi lumebet ing gapuraning "AKU-AGUNG" panjenengan pribadi.
ingkang sak menika sampun awis utawi malah sampun punah. Langkung-lamgkung wonten ing jaman teknologi maju punika kathah dolanan modern ingkang dipun damel saking negri sanes. Jaman rumiyin wonten maneka warna dolanan khas jawa. Salah satunggalipun ingkang rumiyin kondang inggih punika gambar umbul wayang. Gambar punika dipun wastani gambar umbul amargi cara mainipun gambar dikempalaken lan diumbulaken. Gambar lajeng dawah wonten siti, ingkang mengkureb diwastani sampun mati, lan ingkang mlumah diumbulaken malih dumugi wonten salah satunggaling gambar ingkang menang diwastani “ijen” amargi gambar sanesipun sampun mati lan gambar setunggal punika ngijeni ingkang taksih gesang. Kadangkala wonten lare ingkang urik utawi curang kanthi nempelaken kalih gambar ingkang sami wolak walik sahingga mboten nate mati, amargi wolak-walik gambaripun sami. Istilahipun “gemblek”.
Warih andhana & Warih wijdonarko said
April 10, 2008 at 11:15 am Kulo nuwun…..
Mastani enkang kawulo raosaken, liripun panjenenggane Ki Ageng Suryometaram sae sanget kagem guru dumateng poro pejabat negoro sakmeniko, engkang bok menewi sampun boten saget maleh di pun arani pejabat…..
April 10, 2008 at 9:54 pm Inggih leres, Kawruh Begja-nipun Ki Ageng Suryamentaram, sae sanget dados panuntun gesang srawung kaliyan tiyang
Jombang saksampunipun sumerep wontening mirunggan meniko badhe tansah andedherek ngangsu kawruh. Sinaoso dalem sak brayat dereng saged lumintu sowan ing saben-saben adicoro kadhapuk nanging estu menawi sedoyo ingkang kawejang ing Blog meniko tansah dalem pundhi minongko gegamaning lampah batos dalem.
Mugi dhangan ing duko Poro Winasis soho Poro Ki dene sowan adalem kirang prayogi.
April 9, 2013 at 4:05 pm sugeng sonten ki,kados pundi,ingkang ngawsi,lan ingkang dipun awasi,niku sami boten
maosipun kados "lara' , kok mboten diserat 'basak' ? ( ngapunten nggih Ki, taksih blajar niki amburadul basa jawane wk wkwkwk).
(1) Ejaan basa Jawa iku mawa dhasar saka aksara Jawa. Tembung 'bosok' yen ditulis aksara Jawa nganggo sandhangan 'taling tarung'. Sandhangan taling tarung iku padha karo 'o'. Mulane nulise mawa 'o' = bosok.
Mengkono uga tembung > bobrok, borok , rosok ; rokok ; bonyok ; mosok, nganggo 'taling tarung' (o). Yen 'mosok' ditulis 'a' dadi 'masak' bisa salin tegese, ateges > olah-olah. Bonyok yen ditulis nganggo 'a' dadi
aku ora tau antuk wulangan basa Jawa kanthi becik. Bisaku basa Jawa mung saka sinau dhewe saka sengsemku marang basa lan sastra Jawa wiwit SD. Seneng maca majalah Jawa lan buku-buku crita basa Jawa lan niteni kepiye ejaane ing basa tulis. Kejaba seneng niteni aku ya sregep nyathet-nyathet kawruh basa ing buku tulis supaya ora lali.
Dadi, wose wangsulan iki, yen kepengin lancar bisa nggunakake basa Jawa lesan apadene basa tulis, sranane kudu ana niyat kanggo sinau dhewe. Ora kudu sinau aksara luwih dhisik, nanging saka niteni kepiye panulise. Sateruse bisa karo mlaku kanggo nambah perbendaharan kata lan liya-liyane...
Bakal saya becik yen uga merlokake tuku buku-buku kawruh basa Jawa lan kamus basa Jawa sing mesthi ana ing
pm	maturnuwon mas,.. pi ko’link-e mboten ktingal nggeeh.. la mbok d-paringi,.sdanten aplikasi kagem k700ì,sbenten getjar,njeh maturnuwon sanget.. d-krm teng emailQ mawon..
Balas	aito	Maret 2, 2008 pukul 12:23 am	Lha? Link yg di comment di
Wong Indonesia pancen sok keminter, iso sitik wae ngakune paling pinter....orak gelem bagi-bagi...urip kok kanggo awake sewe
wis dipisuhi wong sak kampung..wis to..nggaweo 1 midi gratis..tak dongakno suk mben nek mati munggah swargo..tenan iki..
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, petuah jawa, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, tips, tulodho, umpan, wayang
SDN Kalicari 03 | Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani
olih Bhatara Kala, reh wenten panugrahan Bhatara Ciwa pecak, "Yan
nuwun sewu badhe mendhet banner panjenengan punika kangge
11/02/10 : Rame Ing Gawe, originally uploaded by antobilang365.
Widi Wasa. Duaning punika sakancan sane katon kaadakang saking sane tan katon. 4Malantaran kapracayan, Dane Habel ngaturang
dasarnyane langgeng, sane karencanayang tur kawangun, antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. 11Malantaran kapracayan, Dane Abraham prasida dados aji, yadiastu dane sampun lingsir pisan tur Dane Sarah ngraga sampun tan mrasidayang madue putra. Dane pracaya,
pasisi. 13Dane sareng sami punika, pada seda sajeroning kapracayan. Dane tan nampi daging janjin Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging saking doh dane ngaksi tur nyambat daging janjine punika saha dane ngangken,
sinah wenten cukup sela buat dane mawali mrika. 16Nanging dane ngarsayang panegara sane becikan, inggih punika panegara
punika runtuh, sasampune kailehin antuk bangsa Israel pitung rahina suenipun. 31Malantaran kapracayan, Rahab sane dados sundel
kagergaji dados kalih, wenten sane kasedayang antuk pedang. Wenten sane nglelana, mapangangge malakar antuk kulit biri-biri wiadin kulit
Anake punika makasami sampun molih kamenangan malantaran kapracayan. Nanging dane tan nampi sane kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, 40santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nyediayang rencana sane becikan pabuat iraga; Ida ngarsayang, mangda dane makasami dados
Burung Cucak Ijo | Kicau Burung, Suara Burung, Suara Kicau
Home » Burung Cucak Ijo Burung Cucak Ijo
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---> Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit---> Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit.
Wong cilik disalahake---> Rakyat jelata dipersalahkan.
Wong nganggur kesungkur---> Si penganggur tersungkur.
Wong sregep krungkep---> Si tekun terjerembab.
kuwi gadis desa sing pinter nembang, suarane apik, parase ayu, seneng nulung, nanging
JawaBabak 1. Katon mbejejer omah-omah kang apik ing
Woh dhondong lan woh duren. Babak 1. Malam minggu iki farhan lan fakri nginep ing daleme simbah. 57 ~
forum diskusi kawruh begja di internet? Matur nuwun
December 9, 2008 at 12:06 pm Nuwun sewu. Kinten-kinten nopo wonten pakempalan sedherek Kawruh Jiwa ing Jakarta? Amargi kulo sanget anggene pengen tumut junggringan. Matur nuwun sakderengipun. Rahayu rahayu.
December 9, 2008 at 12:23 pm @Bimantoro,
wonten Pak, cobi dipun “klik” KONTAK wonten nginggil, panjenengan padosi ingkang “JAKARTA”
January 3, 2009 at 10:18 pm Matur nuwun sanget Ki. Ngapunten mboten teliti sakderengipun. Kulo badhe kontak sakcepetipun. Suwun.
May 15, 2009 at 12:24 am Rahayu..
OthersTuladha Pranatacara Mantenan Adat Jawatuladha pranatacara mantenan adat jawaPencarian tuladha
mbabar sesotyo.ASMARADANASuhunan ing Bayat nguni, sung carita marang ingwang, eyangmu
Hyang) Suksma Yang Luhur, (patut menjadi) nama dari Sang Hidup dan nama seluruh semesta.Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.(
pemahamanku.Jeng Suhunan Kudus angling, ambabar kang pangawikan, Roh wajib ing imaningong, cahya mancur kadi surya, mijil sangking prabawa, amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.(Kang)jêng Suhunan Kudus berkata, mulai
Ugi kasebut Prabu Setmata*) Prayoginipun Mahribi**) Prayoginipun khukum=kaukumSumber :Serat Centhini Jilid I, Pupuh 38 pada 14 dumugi 44. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.sumber : http://alangalangkumitir.
Kunthi utawa Dèwi Kunthinalibrata utawa Dèwi Kunthi ing carita Mahabharata iku putri Prabu Kuntiboja. Putri iki seduluré Basudéwa (bapaké Baladéwa), Kresna lan Subadra. Dewi Kunthi iku ibuné Yudhistira, Werkodara, lan Arjuna lan uga bojo pisanané Pandhu Dewanata. Saliyané seka Pandhu, Kunthi uga peputra Karna seka sesambungané klawan Bathara Surya.
Bapaké Kunthi iku Raja Surasena seka Wangsa Yadawa, lan wiwit bayi kaparingan jeneng Pritha|Pritha. Banjur, dipèk anak déning Raja Kuntiboja. Wiwit iku Pritha nganggo jeneng Kunthi|Kunthi..
Lelampahan[besut | besut sumber]
Nalika Kunthi isih mudha, dhèwèké kaparingan mantra seka Resi Durwasa supaya bisa nekakaké dewa-dewi. Sawijining dina, Kunthi nyoba ngundhang Bathara Surya. Surya pancèn terus rawuh lan banjur ndangu apa sing dikarepaké Kunthi. Kunthi malah nyuwun supaya Surya kondur waé. Amarga Kunthi wis ngundang nanging ora ana kekarepané, Surya mènèhi anak. Kunthi rumangsa ora butuh anak amarga isih prawan. Anak didèlèhaké ing kranjang lan dikèntiraké ing kali Aswa. Anak iku banjur ditemokaké déning kusir kraton Astina sing jenengé Adirata. Anak iku diparingi jeneng Karna.
Kunthi banjur dhaup klawan Pandhu, raja ing Astina nanging ora nduwé anak. Saliyané karo Kunthi, Pandhu uga dhaup karo Madrim|Madrim. Nalika Pandhu kudu urip ing alas, Kunthi ngetokaké mantrané manèh. Kunthi ngundang telung dewa lan nyuwun putra. Putra pambajeng Yudhistira||Yudhistira seka dewa Yama, keloro Bima seka Dewa Bayu, lan katelu Arjuna seka dewa Indra. Madrim uga banjur diajari migunakaké mantra iku lan peputra kembar: Nakula lan Sadewa, seka dewa Aswin. Putra lima mau banjur kawentar kanthi sebutan Pandhawa|Pandawa.
Sasédané Pandhu lan Dewi Madrim, Kunthi ngemong Nakula lan Sadewa, anaké Pandhu seka Dewi Madrim. Sarampungé Bharatayuddha, dhèwèké lan sedulur ipéné, Dretarastra, Gandari, lan Widura lunga tapa nganti tilar ndonya.
Agnyanawati • Anjani • Arimbi • Amba •
Anggraeni • Wilupama • Kunthi • Limbuk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunthi&oldid=957695"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 27 Februari 2016.
(en) R Project untuk Komputasi Statistika (piranti lunak bebas)
(en) Statistics Online Computational Resource (UCLA)
(en) Root Analysis Framework (CERN)
kaliren ing sisihe pangan---Banyak orang mati lapar di samping makanan. 130. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara---
sengsara. 131. Sing edan bisa dandan---Yang gila bisa bersolek. 132. Sing bengkong bisa nggalang gedhong---Si bengkok membangun mahligai. 133. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil---
perwira/kejantanan 46. Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri. 47. Akeh wong wadon ora setya marang
Irwansyah feat Zaskia- I Miss You Irwansyah - Tentang Perasaanku Irwansyah - Camelia Irwansyah - Pecinta Wanita Irwansyah - Jangan Menunggu Irwansyah - Wajahmu Irwansyah - Lagu Sedih Irwansyah - Kutunggu Jandamu Irwansyah - Perempuanku Posted by
prakarsa/semangat") Tut wuri handayani : ("dari belakang mendukung"). Baca lebih lanjut →
Juli 13, 2011 Posted by WJ |
podo eling siapa saya, kabeh duwe 'silet' tapi ojo didelok eleke tok,awake dewe wes berbuat opo kanggo agomo, ra
sing podo ngku2 cah NU, mbok yo le komen kui nganggo etika, fakta, n realita, lha wong ngomong ko ga nganggo dasar, isin aku dadi wong
ben donyo iki rame..........................ReplyDeleteabu zuhairi13 March 2013 at 15:10jane ki ust.sukino pinter tenan po ora yo...quran haditse bener tp tafsirane iku lo....dal del medeni wong koyo cah nom numpak
iso teko marang sing dikirim'i. iki
sing ngerti kanjeng Nabi iku gur sukino thok ta....???kok Puede timen bid'ah"ne .... Ulama' jaman biyen ae
amalno....sing tuwo kadang isin arep belajar... kowe sing enom, gek
Batman: The Dark Knight, Minangka serial kang sinambung déning karya David Finch, dimulai pada 2011
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.20, 3 Maret 2016.
iku mantra menang pemilu wkkwkw@ipanks;kecut pank durung adus kok@mr mung:hehehehe...:g: ndak ada kok ini blog lugu@bang ir:
ya? Iki piye to rek,..Arek Suroboyo ora weruh gurem,..(!???)Gampang mas,... carane ben weruh pitek sampeyan guremen opo ora,...Pitek sampeyan coba dicekel,.. dielus,.. elus,.. gulune,.. sayape,.. buntute,.. kiro-kiro 15 menit,... Mengko yen sampeyan kroso ono kewan mrambat nang tangane sampeyan,.. berarti pitek sampeyan wis ono gureme,..... Ojo lali,. ndang adus kramas,... cak
ya? Iki piye to rek,..Arek Suroboyo ora weruh gurem,..(!???)Gampang mas,... carane ben weruh pitek sampeyan guremen opo ora,...Pitek sampeyan coba dicekel,.. dielus,.. elus,.. gulune,.. sayape,.. buntute,.. kiro-kiro 15 menit,... Mengko yen sampeyan kroso ono kewan mrambat nang tangane sampeyan,.. berarti pitek sampeyan wis ono gureme,..... Ojo lali,. ndang adus kramas,... hwekekekekeke......kewan gurem eroh aku pak....tapi pitik sing onok gurem'e iku lho sing aku gak eroh..... opo pitik sing gureman sering garuk2...????
Prabu Gilingwesi, menantu no. 5,(783-795 M).
7. Pucukbumi Darmeswara, menantu no. 6, (795-819 M).
Kabupatèn Badung iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing tengah-tengah pulo Bali, kutha Mengwi iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 418,52 km² utawa --- hèktar.
08o14'17" - 08o50'57" Lintang kidul lan 115o05'02" - 115o15' 09" Bujur wétan
Kabupatèn Badung katata jroning 6 kacamatan, 16 kalurahan lan 45 désa. Kacamatan-Kacamatan ing
Bali menyang: Propinsi Bali Cithakan:Kabupatèn Badung Cithakan:Propinsi Bali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Badung&oldid=1103094"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 22 Oktober 2016.
siji sing tak ngerteni ,yen awake dewe iso guyup lan guyu bareng iku indah 😄😀😎😎😎👋🙌🙌👏 #sorry ora tak tag seko siji siji ya 😁😁
January 10, 2009 at 8:13 pm Halah juga. Sukma sejati yoiku sukmo kang bkl bali menyang guru sejati..Yoiku kang mengku uripmu.
September 8, 2009 at 10:29 pm br’arti aku adlh brsifat pribadi…seng urip nang njerone kromdongso…si tukang nyawang?amargo aku iku yo karep seng nitah’ake kromodongso obah?br’arti aku dudu kuwi/dudu kae?karep ki yo iki seng papane ono kromodongso’ne awak’e piyambak?sak njabane dewe mung konco urip?opo yo ngono iku?yuwun ngapunten menawi pitutur kulo mboten runtut….amargi nembe mawon yimak lan dereng mangertos nopo niku kawruh jiwo?
January 18, 2010 at 8:28 pm AKU kang sejati iku tegese( )
March 16, 2013 at 12:29 am Aku nampani roso, aku kroso, aku ngerti, aku ono, aku weruh, dudu aku, dudu kowe.
March 16, 2013 at 12:36 am Ojo salah, sejatining aku yaiku roso ono lan waspodo ning tetep wae aku ora ono
pikir mas, aku mung iso srawung karo roso soale omahku neng jero roso .utek karo lisan ora bakal biso tekan marang aku.sandanganku akeh salah sijine roso urip, roso sing gerakake kabeh2 sing urip, nek ngeleh nyambut gawe ben iso tuku mangan, nek ngelak nggolek banyu nggo
betawi jepara, kursi betawi lenong, kursi betawi minimalis, kursi betawi murah, kursi teras betawi,
Garrity Blvd Nampa 83687 Hazel Asphalt, LLC (208) 899-8516
PO Box 1518 Nampa 83653 Idaho Tool & Equipment (208) 505-6747
452 Caldwell Blvd, Nampa 83651 Eric S. Asay (208) 965-2712
11032 W Aldbury Ave Nampa 83651 Stone Lumber & Hardware (208) 466-2463
412 2nd St S Nampa 83651
maneh nak kondangan nganggo bakiak ae iku lo sandal soko kayu sing kandel, kan ora
ngeyel ya uwes salahe dewe :PReplyDeletetukang NggunemMarch 19, 2009 at 11:41 PMLha sendalmu sing nek dienggo mlaku muni mak cit..cit..cit..karo tungkake iso murup kae kok ra mbok ceritake
iso yo... jaman soyo uedan, lha isih okeh
DATAANALYS , SAMH- O KULTURANALYS , CIV ING, DATATEKNIK , CIV ING, INDUSTR EK , CIV ING, MASKINTEKN ,1044 CIV ING, TEK FY/ELEK , CIV ING, IND EK/TYS , CIV ING,
UTB F SOCIOLOGI , CIV ING, DATATEKNIK , CIV ING, VÄG/VATTEN , CIV ING, IND EKONOM , CIV ING, MASKINTEKN , CIV ING, TEKN FYSIK , CIV ING, ELEKTROTEK , CIV ING, KEMITEK DES , CIV ING, ÖPPEN ING ,
Anak-anak: 1. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurmalita Sari 2. Gusti Raden Ayu (GRAY) Nurma Gupita 3. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurkamnari Dewi 4. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Juwita Nurabra5. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nur Astuti
ngapunten bade nyuwun tulung dumateng bapak… program semester basa jawa sd kelas 1 s/d 6. matur nuwun suanget
nuwun sanget mas RPP nipun, mugi kersa ndamel malih ingkang langkung sae.
djiput, on Oktober 31, 2010 at 4:54 pm said:	mas suwun suangeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet mas rppnya krn dah bantu saya
arul, on November 11, 2010 at 8:15 pm said:	matur nuwun sanget
mugi ingkang maha kawasa paring piwales dhumateng panjenengan awit saking kesaenan panjenengan ingkan sampun kaparingaken kula.
eka, on Desember 6, 2011 at 11:41 pm said:	matur thank you pak boz
Mugi2 angsal lintu saking allah ingkang se ageng2ipun
Obat Kuat Obat Anabolic RX24 Pembesar Penis Surabaya Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
den age, batok bolu lan uyah ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.
sangka kabina-bina, maneh jadi edan pikir."
gabung nih.. eleuh2... wkwkwk.. si cliff nyak ? wkwkwk.. met gabung ateuh..nambah2
ning pengen SOMEBODY_CRAZY : sugih. nganggo ukurankuDisKonekted : ajeg omonganeSOMEBODY_CRAZY : sik ta, sugih kluwi piye sih jane? sing kepriwe?DisKonekted : lah, mulai maning sing abot2 kiye ?SOMEBODY_CRAZY : mungkin olehku ra sugih2 kuwi merga ra ngerti maksude pa ya?DisKonekted : sugih
dollar ?DisKonekted : harta benda ?SOMEBODY_CRAZY : nek suryamentaram duwe istilah sugih tanpa bandha. kuwi wis nglakoni. sing durung sing nganggo bandha.DisKonekted : ughSOMEBODY_CRAZY : lha kuwi aku sing ra weruh. ukurane apa?DisKonekted : lha nek duit ki akehDisKonekted : tapi ya durung sugih2SOMEBODY_CRAZY : nek pengertianku ki ngene: SOMEBODY_CRAZY : sugih= 1.ra perlu duwe duwit, tapi sakwayah2 butuh ana. 2. isa ngewehi wong sapa wae sing njaluk tanpa nyemayani. 3 isa ngirimi duwit
DistrictKanadaKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 3 Maret 2016.
PyrmontDipl Ing in LügdeDipl Ing in RintelnDipl Ing in Hessisch OldendorfDipl Ing in EmmerthalDipl Ing in ExtertalDipl Ing in AuetalDipl Ing in Blomberg Kreis
METAGENESIS LUMUT- PAKU Detail metagenesis Lumut (Bryophyta)
links: MR a.D. Dipl.-Ing. Joachim Naumann, Dipl.-Ing. Klement Anwander, BOR Dipl.-Ing. Ralph Holst, MR Prof. Dipl.-Ing. Karl Goj, Dipl.-Ing. Olaf Reibetanz, Dr.-Ing. Ulrich Deutsch, Prof. Dipl.-Ing. Werner PfistererProf. Dr.-Ing. Uwe
angkara murka, memupuk durhaka. · Wong bener thenger-thenger ; Orang (yang) benar termangu-mangu.
· Wong salah bungah ; Orang (yang) salah
iki daerah ngendi pak ? slanden opo
akeh nulis nggon I-IT-nan to.. crito2 nggon numpak motor ora ono maneh.. :f:ReplyDeleteChuanxMay 7, 2009 at 6:52 PMkang ebong, suruh ngopas jangan cuma
Guwa Chauvet ya iku guwa arkéologis kang dumunung ing Lembah Ardeche, Prancis Kidul-Wétan.[1] Guwa iki ditemokake ing wulan Desember taun 1994 déning spéléologis (pangumbara
kang nemokaké lawang guwa ing ngisor lemah.[1][2] Jeneng guwa mau banjur diarani salah sijiné anggota penjelajah ya iku Jean-Marie Chauvet.[1] Guwa iki guwa kang paling gedhé ing wewengkon mau lan wigati banget tumrap panalitèn arkéologi amarga dadi situs 300 lukisan, ukiran lan artefak balung kewan kayata beruang paleolitikum, jejak sikil lan sisa perapian manungsa prasejarah.[1]
Adhedhasar analisis étungan radio karbon, artefak-artefak balung mau asalé saka 30.000 SM.[1] Lukisan-lukisan kang ana ing guwa nggambaraké kéwan-kéwan kayata warak, singa, kucing alas gedhé dan mammoth.[1] Ana 34 gambar lukisan mammoth saka 22 diukir ing watu lan 13 dilukis ing lumahing gebyog.[1]
Salah siji bagéyan serambi diarani Panel Singa, kang ndarbèni gambar pirang-pirang hewan kang ngebaki lorong.[1] Lukisan-lukisan iki kira-kira dilukis antarane 25.000 SM-17.000 SM.[1] Kewan-kewan mau ing antarane singa gedhé kang cacahe 2 lan uga ana kang luwih cilik, sarta warak-warak.[1] Lukisan iki duwéni bayangan, utamane ing bageyan dhuwur.[1] Ing ngisor
heSeni prasejarahKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
arep takon soale awakmu sing tak percoyo & tak andalke, aq percoyo awakmu mst iso bantu ngrampungke mslhku iki, tp janji tenan yo, awakmu jo crito kr sopo2, marai iki mslh sing sngt pribadi. Pokoke mslh iki ojo nganti nyebar, aq ra pengin konco2 mrasa dibebani-bingung kr mslhku iki. Cukup awakmu kr aq ae sing ngerti, tlg jwb jujur yo,
dicoba...heee..BalasHapusSitti Rasuna Wibawa28 November 2011 23.21Iso yeeee... wis ra ndeso.Pop out isih ra ngerti tho? NDESOOO!BalasHapusriva'i28 November 2011 23.30sing ndeso wie rupamu kok mbak :pyen pop up mudheng, pop out ra donk aq.BalasHapusSitti Rasuna Wibawa29 November 2011 06.07Sing penting ayu. Lha kowe wis ndeso elek, ra ngerti pop out
embedded below. Isih ra dong? Ndeso...BalasHapusriva'i29 November 2011 06.16panjenengan niku sing ndhesit.naminipun mboten
Cipeueut · Eyang Prabu Guru Aji Putih · Ratu inten dewi Nawang wulan ·
ambyar ati iki dek, ambyar tenan
kangmas ameh gawe lagu kelingan mantan lho
mugo wae iso langgeng tekan sak lawase
mugo wae tresno iki ora bakal tau dadi kenangan
kowe ninggal lungo tanpo sebab bahkan ora nesu
senajan kowe wes gawe cidro ning atiku
Georges Bataille miyos ing Billion, Prancis, nalika warsa 1897.[1] Ramanipun dados wuta paningalipun saderengipun Bataille miyos lan lumpuh sepalih saderengipun Georges Bataille genep tigang warsa yuswanipun.[1] Wonten ing cuplikan-cuplikan autobiografinipun, Georges Bataille ngeklaim menapa ingkang dipunraosaken ramanipun sababipun inggih punika amargi penyakit sifilis.[1] Georges Bataille ngakeni bilih pengalaman nalika alitipun ingkang kados punika ingkang diangge wonten ing karya fiksinipun.[1]
Babagan kangerian ingkang asring medal ing karya fiksi Bataille dipunprabawai prastawa tilar donya ramanipun.[1] Karyanipun Georges Bataille, ingkang fiksi utawi ilmiah asring nggadhahi inti carita ing babagan kangerian lan kecabulan.[1] Salah satunggalipun conto, wonten ing buku karya Bataille ingkang irah-irahanipun Eroticsm, Georges Bataille nengenaken kados pundi erotis punika kanthi jlentreh lan kalebet penyerangan dhumateng dhiri pribadi ingkang murni.[1][2] Amargi punika, miturut cara ingkang boten sadar wonten gegayutanipun kaliyan tilar donya ramanipun.[1] Wonten ugi ing karya sanesipun Tears of Eros, Georges Bataille nggadhahi pamanggih bilih adhedhasar sajarah, seni tansah wonten gegayutanipun kaliyan kangerian.[1] Amargi punika, seni tansah dipunwiwiti saking gua-gua, kados ingkang dipunpanggihi ing
^ a b c d e f g h i j John Lechte. 2001. 50 Filsuf Kontemporer: Dari Strukturalisme sampai Postmodernitas. Yogyakarta: Kanisius. Hlm. 154-161.
^ Georges Bataille. 1988. The Accursed Share Vol. I. New York: Zone Books.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.43, 15 Novèmber 2016.
Burung Cucak Jenggot | Kicau Burung, Suara Burung, Suara Kicau
Home » Burung Cucak Jenggot Burung
July 16th 2014 | Burung Cucak Jenggot Mengeplongkan Suara Burung Cucak Jenggot Mengeplongkan Suara Cucak Jenggot | Burung
Privilege [Ibiza] (04-08-2012)
Mayantara zice:	19 Noiembrie 2012 la 15:38	Jer nularaken ilmu menika laku ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang
ing.aedif.univ.bacc.ing.traffuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. cgeming.univ. bacc. ing. tekstilne
ya kudu dadi petani sing pinter.Yo iku petani sing gak ketinggalan jaman. Petani sing ngerti pemerintahan, ngerti kemasyarakatan, politik, terus yo kudu ngerti komputer, internet lan teknologi liyane.”
AMWoalah bong,..mben bengi aku kampanye damai pemilu indonesia 2009 sopo ngerti iso dadi nomer siji,..lumayan kan,..:e:ReplyDeleteHerna IsmayantiFebruary 2, 2017 at 3:44 PMthanks for informationWaspadai Gejala
video opo kowe nang kono? walah kowe ki selerane nang candi. mbok sing normal sithik…nek salah ngulum piye jal.
mbok kowe ki nek ngewehi bokep sing apik tok. mosok sing ora lumrah ngono kui sing mbok kek’e aku. liyo dino diwenehi
Rum 111Para sedulur, senajan ngono, aja mikir nèk Gusti Allah nyingkuri bangsa Israèl. Ora ngono, wujuté aku iki ya wong Israèl, turunané Bapa Abraham sangka Bapa Bènyamin. 2Gusti Allah ora nampik bangsa sing wis dipilih kawit wiwitané. Kowé mesti ngerti ayat sangka Kitab sing nyritakké dongé nabi Elia ngelahké bangsa Israèl nang ngarepé Gusti Allah. Nabi Elia ngomong ngéné: 3“Duh Gusti, bangsa Israèl matèni nabi-nabi sing mbok kongkon teka. Wong-wong ngrusak altar-altar sing dienggo kurban marang Kowé. Namung aku déwé sing ijik urip lan saiki wong-wong ya pada arep matèni aku.” 4Nanging sakjané tembung kuwi ya ora patèka bener, awit Gusti Allah semaur ngéné marang nabi Elia: “Ora, ora namung kowé déwé sing ditinggal, awit kejaba kowé Aku ijik nduwé wong pitung èwu sing kenèng tak jagakké, wong sing ora gelem nyembah marang retya Baal.” 5Para sedulur, ing jaman saiki ya pada waé karo jaman mbiyèn, tegesé, ijik ènèng turahané bangsa Israèl setitik sing wis dipilih karo Gusti Allah kaya awaké déwé iki, jalaran Gusti Allah kepéngin ngétokké kabetyikané. 6Gusti Allah enggoné milih ora ndelok penggawéné wong-wong kuwi, ora, nanging namung jalaran sangka kabetyikané Gusti Allah déwé. Semunggoné sangka penggawéné wong-wong, tibaké kabetyikané Gusti Allah ya ora wujut kabetyikané tenan. 7Para sedulur, kuwi ngéné: senajan bangsa Israèl kepéngin dianggep bener karo Gusti Allah, nanging ora ketampa. Namung wong setitik sangka tengahé bangsa Israèl sing ketampa, kuwi sing wis dipilih karo Gusti Allah. Liyané kabèh pada dadi wangkot atiné lan ora bisa pretyaya marang Gusti Allah kaya sak mestiné. 8Pantyèn tyotyok karo sing ketulis nang Kitab sing uniné ngéné: “Ati lan pikirané wong-wong kuwi wis digawé gabuk karo Gusti Allah, dadiné tekan sepréné wong-wong mau ora bisa weruh karo mripaté lan ora bisa krungu karo kupingé.” 9Ratu Daved uga wis tau ngomong ngéné: “Duh Gusti, bangsa Israèl mikir nèk ketampa, jalaran Kowé wis ngekèki wèt-wètmu marang bangsa kuwi. Mulané aku nyuwun marang Gusti, supaya ndunungké marang bangsa Israèl, nèk ora ketampa. Pada kagèta kaya kéwan kagèt nèk kenèng pasangan kaé lan nitèni, nèk pada nerak wèt-wètmu. Aku nyuwun, wong-wong kuwi disetrap kaya sak mestiné. 10Pada petenga angen-angené, supaya ora bisa dunung tembungmu lan supaya pada bungkuk kemomotan kasusahané.” 11Para sedulur, apa wong nèk kesandung sampèk tiba kaé terus mengkurep terus? Mesti ora, mesti bakal tangi menèh. Semono uga bangsa Israèl, sakwisé ketampik, mosok ora bisa ketampa menèh? Mesti bakal ditangèkké karo Gusti Allah. Nanging jalaran bangsa Israèl nampik pitulungané Gusti Allah, mulané bangsa liyané sing kelilan pretyaya marang Gusti Allah lan nampa keslametan, supaya bangsa Israèl dadi mèri. 12Dadiné salahé bangsa Israèl malah nekakké kabetyikan kanggo bangsa liya-liyané. Lah nèk tibané bangsa Israèl waé wis bisa nekakké kabetyikan, lah sepira gedéné kabetyikané Gusti Allah marang bangsa liya-liyané mbésuk, nèk bangsa Israèl kabèh bakal ditangèkké? 13Para sedulur, saiki aku nduwèni tembung marang kowé sing dudu bangsa Israèl. Kowé ngerti déwé nèk Gusti Allah wis miji aku dadi rasul, kongkon nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus marang bangsa-bangsa sing dudu Ju. Aku jan bungah tenan dikèki penggawéan iki karo Gusti Allah. 14Sing tak suwun bangsaku déwé bisa mèri marang bangsa liya sing ketampa Gusti Allah lan muga-muga bangsaku ènèng siji-loro sing uga bisa nampa keslametan sangka Gusti Allah. 15Awit para sedulur, jalaran Gusti Allah nampik bangsa Israèl, bangsa liya-liyané bisa ketampa Gusti Allah. Lah nèk bangsa Israèl bakal ditangèkké lan ketampa menèh, kaya ngapa gedéné berkahé bangsa liya-liyané. Bakal kaya wong sing wis mati ditangèkké dadi urip menèh. 16Para sedulur, nèk Bapa Abraham kuwi wis dadi umaté Gusti Allah, turun-turunané mesti ya semono uga. Nèk tyuwilané roti sing ndisik déwé dipasrahké marang Gusti Allah, tegesé rotiné sak kabèhé ya dipasrahké marang Gusti Allah. Nèk oyoté wèké Gusti Allah, pangé uga ya wèké Gusti Allah. 17Saiki arep tak gambarké ngéné para sedulur. Wong sing nduwé wit olèf kaé mesti ngetoki pangé sing ora metu wohé. Lah iki nggambarké bangsa Israèl. Lah kowé kuwi sing dudu bangsa Israèl kenèng dipadakké karo wit olèf sing alasan. Dadiné saiki kaya-kaya pangé wit olèf alasan diènter nang wit olèf sing apik. Kowé saiki kaya pangé olèf alasan tyampur sak wit karo pang liya-liyané sangka wit olèf sing apik lan pangé kabèh éntuké pangan sangka oyoté wit olèf sing apik. 18Nanging kowé aja nyepèlèkké pangé sing diketoki. Aja terus gemunggung, awit kowé kuwi namung pang waé. Kowé ora nyangga oyoté, nanging oyoté sing nyangga kowé. 19Lah menawa kowé terus ngomong: “Lah pangé diketoki kuwi lak supaya awaké déwé diènter ta?” 20Kuwi bener, nanging kowé aja lali nèk pangé diketoki kuwi, jalaran ora pretyaya lan kowé diènterké, jalaran kowé pretyaya. Nanging aja terus gemunggung, malah kudu sing ati-ati. 21Awit para sedulur, nèk Gusti Allah ora ngéman pangé wit olèf sing apik, mosok Dèkné bakal ngéman pangé wit alasan. Tegesé, nèk Gusti Allah ora ngéman bangsa Israèl, apa kowé mikir nèk Gusti Allah bakal ngéman kowé. 22Dadiné kowé saiki dunung nèk Gusti Allah ora namung gedé kabetyikané, nanging Dèkné uga keras, ora kenèng digawé sembrana. Gusti Allah ngajar bangsa Israèl sing ora manut, nanging Dèkné ngétokké kabetyikané marang kowé, nèk kowé temen terus manut marang Dèkné. Nèk kowé ora manut, kowé uga bakal kaya pang sing diketok. 23Nanging para sedulur, nèk bangsa Israèl terus pada nampa pitulungané Gusti Allah lan pada manut, mesti bakal diènterké menèh nang wit olèf sing apik. Gusti Allah gedé kwasané lan bisa ngentyepké menèh. 24Kowé para sedulur sing dudu bangsa Israèl, kowé kaya pangé wit olèf alasan sing diketok terus dientyepké nang wit olèf sing apik. Kuwi sakjané ora nggon-nggonanmu. Lah apa ora luwih gampang kanggo Gusti Allah ngentyepké pangé wit olèf sing apik, sing mauné diketok, nanging terus dipasang nang wité déwé menèh. 25Para sedulur, ènèng prekara liyané sing nyatakké, nèk Gusti Allah bakal ngangkat bangsa Israèl. Aku kudu ngudarké prekara iki, supaya kowé ora nduwèni pikiran nèk namung kowé sing ditampa Gusti Allah, lah bangsa Israèl ora. Prekara iki mauné pantyèn kasimpen, nanging saiki arep tak omongké marang kowé. Kuwi ngéné: bangsa Israèl enggoné mangkotké atiné kuwi ora kanggo slawasé, nanging namung tekan mbésuk, nèk kabèh bangsa sing dudu Ju wis krungu kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus. 26Mengkono kuwi Gusti Allah bakal nylametké bangsa Israèl. Iki pantyèn wis tyotyok karo tembungé nabi Yésaya nang Kitab sing uniné ngéné: “Juru Slameté manungsa tekané sangka swarga, Dèkné bakal mbuwang sakkèhé dosané para turunané Bapa Yakub.” 27Gusti Allah uga ngomong ngéné: “Aku bakal nggawé prejanjian anyar karo bangsa Israèl, nèk Aku wis ngapura sakkèhé salahé.” 28Para sedulur, jalaran bangsa Israèl nampik kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, mulané ya dadi mungsuhé Gusti Allah. Lah kuwi malah nekakké betyik kanggo kowé. Nanging jalaran bangsa Israèl kuwi sakwijiné bangsa sing dipilih Gusti Allah, mulané ya diéman tenan karo Gusti Allah, éling prejanjiané marang Bapa Abraham, Isak lan Yakub. 29Awit para sedulur, nèk Gusti Allah wis nggawé putusan milih lan mberkahi bangsa Israèl, Dèkné ora bakal malih pikirané. 30Wujuté kowé para sedulur sing dudu bangsa Ju, kowé mauné ya ora pada manut marang Gusti Allah, nanging saiki kowé pada nampa kawelasané. Kenèng apa? Jalaran bangsa Ju nampik pitulungané Gusti Allah. 31Mengkono uga, kaya enggoné Gusti Allah ngétokké kawelasané marang kowé sing dudu Ju, Gusti Allah uga bakal ngétokké kawelasané marang bangsa Ju. 32Dadiné bangsa Ju lan bangsa sing dudu Ju kabèh wis pada nglakoni dosa lan ya wis sak mestiné nèk kudu nampa setrapané. Lan jalaran sangka kuwi, Gusti Allah saiki bisa ngétokké kawelasané marang kabèh manungsa, sing Ju lan sing dudu Ju. 33Pantyèn ya nggumunké tenan gedéné kasugihané Gusti Allah ing berkah, kaweruh lan pangerti. Putusané Gusti Allah ora ènèng sing bisa ndunungké lan ora ènèng sing bisa dunung tumindaké. 34Nabi Yésaya ya wis tau ngomongké bab iki, wujuté ketulis ngéné nang Kitab: “Sapa ta sing ngerti pikirané Gusti lan sapa ta sing bisa ngréwangi Dèkné ing pamikiran. 35Sapa ta wis ngutangi Gusti Allah lan wani njaluk bayar!” 36Awit para sedulur, sembarang kuwi tekané sangka Gusti Allah lan bisané ènèng terus kuwi ya sangka kekuwatané Gusti Allah, mulané kabèh wong kudu memuji lan nyembah marang Gusti Allah slawasé. Amèn.
sinten sing saged singsut saking silid sing suarane sae sanget ?
*bar pindah omah, mampir yo…*
mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki
saking laku cengengilan adoh saking juti. Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten
Sumawur Ing Jagad”	Ping-balik: Akibat Sumawur ing
ngkoReplyDeleteCebong IpietDecember 12, 2009 at 7:01 PM@eros: wkwkkwkwkkw bedo ros..nek iki luwih
KACA PATRI KUNINGAN www.rajakacapatri.com Produsen Kaca Patri, Kaca Inlay, Kaca Grafir, Kaca Lukis, Kaca Timah, Kaca Kuningan No. 1 di Indonesia | 0857-11211291 | 0813-17074461 Lihat Produk
Kaca Patri Timah (Jendela)	September 18, 2016
Faisal bin 'Abd al 'Aziz Al Sa'ud (1906-25 Maret 1975) (basa Arab:
ya iku Raja Arab Saudi kang njabat wiwit taun 1964 nganti tekan taun 1975.[1][2] Raja Faisal lair ana ing Riyadh lan anak nomer
iku, dhèwèké dilantik dadi Gubernur Hijaz ana ing taun sakwise.[3] Sawise Arab Saudi didegake, dhèwèké diwenehi jabatan Menteri Luar Negeri Arab Saudi nalika taun 1932.[3] Sawise resolusi PBB ngenani pemecahan Palestina lan ngedegake Israèl, Pangeran Faisal (durung dadi raja) ndesek bapake kanggo mutusake hubungan karo Amerika Serikat, nanging desekane iku ditolak.[3] Sawise ana skandal keuangan Raja Saud, Pangeran Faisal dilantik dadi pamarentah sawetara.[3] Nalika tanggal 2 November 1964, dhèwèké dilantik dadi raja sawise Raja Saud diusir saka Arab Saudi menyang Yunani.[2] Raja Faisal nglakokake akèh reformasi nalika njabat dadi raja, ing antarane ya iku ngolahake bocah wadon kanggo sekolah, televisi, lan sapanunggalane.[2] Usahane iku éntuk tantangan saka akèh pihak amarga perkara-perkara iki dianggep bertentangan karo Islam.[2] Dhèwèké banjur ngrasa kuciwa banget nalika Israèl menangake Perang Enem dina kang kadadean nalika taun 1967.[1] Nalika taun 1973, Raja Faisal miwiti sawijining program kang nduwèni ancas kanggo majukake kakuwatan tentara Arab Saudi.[2] Nalika tanggal 17 Oktober 1973, dhèwèké ngèndegaké ekspor lenga Arab Saudi menyang nagara Amerika Serikat kang nyebabake rega lenga ana ing Amerika Serikat mundhak dhuwur banget.[2] Perkara iki dilakokake kanggo ndesek Amerika Serikat kanggo neken Israèl supaya metu
manusia. Pupuh I a. Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka.b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro. c. Nora eco dahar lawan ghuling, ibu niro rumekso ing siro,
sampaikan sebagai berikut : a. Lawan malih wekas mami, anak putu butut ingwang, miwah canggih wareng ingwang, poma padha estokna, ing pitutur kang arja, aja ana wong tukar padu,
tipis kang sarira, wong liyan kathah kan purun, mejanani mring sira c. Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah,
surupipun, babasan kaya mangkana d. Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira, dipun ngrompol ala bandhol,
wonten sima punika, anglela ngara-ara, cangkelak anuli wangsul, apa jarwang tuwanira n. Kaget ingkang awawarti,
sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha p. Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal. q. Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane, tumulya
wis turu durung kowe? Aku meh ngrepoti, meh njaluk tulung bengi iki
selatan menderu dan pecah di bebatuan karang.
“Isih turu. Ning isih semlenget.” kataku.
“Ya wis, dakmangkat misa sik. Ngko daktukokke
“Nuwun ya... . Sorry ngrepoti.”
“Halah... biyasa wae. Kaya karo sapa wae lho
kowe ki, Kang. Digawa neng Puskesmas
“Ngko wae, Bro, yen dina iki ra ndang mari.”
Kartini.....oh....kartini...
mbak yu, niki mbumbune sampun leres?
Jamal MIrdad - Susan, Bukan Aku Merayu
insya Alloh dunia karo akhirat seimbang yooo..aku wis buka2 blog panjennegan pokoke Gaul abisss.. Kayane
batuk pilek yo ngono resepe.. sepisan maning aku melu seneng sedulur wadon wis bs nata awak lan kelg.
seangkatan karo Widya ya sing tahu dadi penyanyi cilik Purwokerto? panjenengan gemiyen anake pak camat apa dudu ya?
halo mas Yatno, ya aku ya esih kelingan karo njenengan.
kidungan; Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana
Jane yo pengin melu uwong maneh, nanging kerjo
ora nduweni keahlian jaman saiki. Sing nduwe keahlian ae sek bingung, opo maneh sing gak nduwe. Tapine lek kabeh kerjone melu uwong, saingane yo tambah akeh. Dadi yo kesempatan klebu yo lumayan angel.Lek wis ngono iku salahe
Mbok bilih langkung sekeca menawi kontak via email kula wonten: eko_dn@yahoo.com.au
Utawi ngobrol dateng milis Madiun-club, kathah sesepuh wonten milis menika, lan anggotanipun
sekolah École Normale Supérieure School.[1] Dhèwèké wiwitan nyambut gawé minangka ahli magnet lan nyebarake neutron.[1] Banjur dhèwèké ngalih ana ing perusahaa Supraconductor, lan pungkasane nyambut gawé kang ana
Nobel Fisika nalika taun 1991.[2] Wisudhan iki sacara ora langsung ndadekake dhewekw dadi Isaac Newton ing abad iki.[2] Presiden Nicolas Sarkozi nggambarake De Gennes minangka ilmuwan kang paling apik dhéwé kang ana ing Prancis.[2]Perdana
acarane rujak parti.. wong siji nyekel sak iris buah, sak emplokan wae. bumbune sak tetes wae. nek ngono duitmu cukup ora jo?
KangsarDaerah Pengkalan HuluDaerah LenggongDaerah Seri Manjung
SALAH PEMAHAMAN TERHADAP POLITIK | BLOG-e WONG JOWO
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..9 September =-.
lan sopan, uga basan sing becik kanggo ngajeni pepadha, apa kuwi basa lembut (kromo) utawa ngoko (basa biyasa). Basa Jawa sing ningkat dudua hal sing rumit, amarga unggah ungguh basa (panggunan basa manut tingkate) yaiku sopan santun kanggo mbekti wong liya.
September 24, 2008 at 3:48 pm
Reply	waduh, lha kok aku nyasar mrene?
tyPitikmaniaMewarnai Indonesia, Kelas Blogging Gratis Bareng Pojok Duta Damai
Ana ing suwarga, ana ing panggung-panggunge lan gedung-gedunge, ana wadon-wadon kang ngeringkes paningal (ateges wadon-wadon kang tresna banget marang kakunge. Ora wadon-wadon kang mata keranjang). Selawase ora tahu kagepok dening menungsa sadurunge ahli suwarga, lan ora kagepok dening jin.
Wong-wong wadon dunya iku biasane lan umume yen banget ayune iku cok bisa gampang kepincut marang wong lanang kang den anggep bagus utawa luwih
namung rupa. Senajan mungguhing rupa bijine namung nenem utawa pitu kurang, nanging yen atine patut dibiji songo, sak ora-orane wolu utawa pitu, mungguh aku luwih utama katimbang rupane bijine songo, nanging atine biji lima utawa
Pokoke nggon tulisan kene tak indhak-indhik pak Andy, menawa ana sing pengin kopdar karo Durenku 😀 (Imao)
.-= Wandi thok´s last blog ..
Ingkang Wungu Punika Saestu Yesus Ingkang Si...
DHIRI TANDHA NGLAMPAHI GESANG ANYARO...
Senin, 18 Februari 2013 09:48:20	KHOTBAH JANGKEP FEBRUARI 2013
Khotbah Jangkep Minggu, 3 Februari 2013, Minggu
lehku nglabuhikoyo ngene walesanmutapi aku ora peduliuripku dudu ning tanganmupancen aku menengojo mbok kiro
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing Syukuran supitipun anak kula jaler kekalih, mbenjang ing:
Mar 07, 2012 1:52 pm mugo2 gek di follow up iso migunani kanggo wong akeh..
“Lha, ya jelas lah. Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madya Mangun Karso, Tut Wuri Handayani. Lha
ing wulan siyam lumakya taun wawu kang lumaris sewu wolung atus lawan wolung dasa lan sawiji kang nedhak srat punika kula anama pun kukuh ing kampung jayasuran mung kinrya ngeling-eling kang pinethik srat imam sapingi nama (Serat Imam Sapingi)
prof. doc. Ing. Leonard Hobst CSc. Ing. Karel Adam
prof. Ing. Jiří Adámek CSc.
Innalillahi wa inna ilaihi roji’un Sampun tinimbalan sowan ing pangayunaning Pangeran kanthi tentrem ing RSUP Dr. Sardjito nalika dinten Ahad kliwon, 24 Desember 2006 (3 Besar alip 1939) pukul 11.50 siyang, Bapak/embah sutresna: KI MANGKUSASMITA (Yuswa 80 taun) Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci, bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang Megatruh 50, dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14.00 Ngayogyakarta, 24 Desember 2006 Ingkang duhkita*Nyi Mangkusasmita (garwa) *Brayat Mangkutana, SH. (putra) *Brayat Mangkurati, SPd. (putra) *Brayat Sumargana (raka)*Brayat
ora ngerti, sak “sukolilone ” Ki Ageng
mesti gelare wis propesor iki.. 🙂
JARENE WONG JOWO DINO IKU ONO PITU
Dino iku ono 7 (pitu): Maksudte PITU ugo bisa kanggo PITUTUR, PITUDUH, PITULUNGAN, PITUNGKAS, monggo sareng2 disimak nggih? ☝
1. SENEN: tegese ojo boSEN marang uNEN² (unen² Wong Jowo seng kang bisa kanggo tuntunan marang kauripan)
3. REBO: KEREPO SINAU BEN ORA BODHO (mumpung isih urip ditlateni anggone luru ilmu, mergo ngaji iku penting, ojo sing penting ngaji)
4. KEMIS: LUWIH BECIK MINGKEM TINIMBANG LAMIS (ojo podho ngumbar omongan kelawan wong liyo. Luwih² ngrasani tonggo)
bejane wong ngedan, isih luwih bejo wong kang eling kelawan waspodho)
7. MINGGU: MINGGIRO BARANG SENG OLO, LAKONONO BARANG SENG RAHAYU (sing apik ayo podho dilakoni)
******************************************
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, PrambananKabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul Jawa Timur : Bangkalan, Banyuwangi,
lah seng penting kulo reti. Lha nek mati di sini gak popo, asal ojo neng dalan. Menawi kula riyin sing mati, sing badhe ngopeni
Wedhus Gembel? Tue Nov 30, 2010 4:45 pm ora oleh diarani wedus gembel merga wedus gembel iku
Wedhus Gembel? Sun Dec 05, 2010 12:50 pm aku malah lepingkel-pingkel dewe ;Quote :ora oleh diarani wedus gembel merga wedus gembel iku mambu...coba diarani sate wedus...mesthi mbah marijan ya doyan.... Ketoke nek nganti
Wedhus Gembel? Thu Dec 30, 2010 3:06 pm Asmaraningtyas wrote:ora oleh diarani wedus gembel merga wedus gembel iku
Nunspeet iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Propinsi Gelderland sing papané ana ing wétané Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 56 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nunspeet&oldid=1101939"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Mosok gur kuwi thok.... SAPTO SARDIYANTOCamatLokasi : JAKARTAReputation : 1Join date : 24.05.08Subyek: Re: Pergaulan Bebas Sat Jun 28, 2008 12:13 pm
Perseus punika garwanipun Andromeda lan kalebet legénda saking Mikene lan Dinasti Perseid. Perseus punika pahlawan Yunani [1] kapisan ingkang saged ngalahaken maneka monster ingkang dipunkirim déning dewa-dewa Olimpus. Perseus punika ugi pahlawan Yunani ingkang saged mateni Gorgon, Medusa [2], lan ngrebut Andromeda kanthi nylametaken saking monster segara ingkang dipunkirim déning Poseidon sang Dewa Laut, nalika Andromeda dados korban persembahan déning ibunipun Ratu Kassiopeia.
Perseus punika putra saking Danae, putri saking raja Akrisios ing Argos [2]. Miturut ramalan, Akrisios badhe dipunpateni déning putunipun piyambak. Awit saking punika, Akrisios ngurung Danae wonten ing menara supados boten kagungan putra. Ananging Zeus dugi marang Danae awujud pancuran lajeng damel Danae kagungan putra inggih punika Perseus. Magertos bilih putrinipun punika nembé ngandhut, Akrisios mlebetaken Danae lan Perseus wonten ing peti lajeng dipunkenteraken dhateng segara.
Peti punika lajeng dugi ing Pulo Serifos lan dipunslametaken déning nelayan kanthi nama Diktis ingkang kalebet sedhèrèkipun Polidektes, raja Serifos. Ing mriku Perseus ageng lajeng Polidektes tresna marang Danae ananging dipunalangi déning Perseus. Ing pungkasan Polidektes damel rencana supados Perseus punika kesah.
Polidektes ngawontenaken pernikahan lan para tamunipun kedah mbeta hadiah, ananging Perseus dugi tanpa mbeta menapa-napa saéngga Polidektes nyebat Perseus punika nelayan ingkang malesan ugi mlarat. Perseus dukha lan ngandharaken bilih Perseus saged mbeta barang menapa kemawon kagem Polidektes, lajeng Polidektes paring préntah dhateng Perseus supados mbeta sirahipun Medusa.
Perseus kesah pados sarangipun Medusa. Ing tengahing lelampahipun, dugi dewi Athena (utawi sesarengan kalihan Hermes ingkang paring pitedah supados madosi para nimfa utara, amargi saged paring Perseus gaman kanggé ngalahaken Medusa. Makhluk ingkang mangertos papanipun para nimfa punika namung para Graiai, banjur Perseus tindak dhateng papanipun para Graiai.
Ing papanipun para Graiai, Perseus ngrebut satunggalipun bota mata. Sasampunipun nedahaken papanipun para nimfa banjur Perseus ngonduraken balik bola mata kasebut. Lajeng Perseus dugi ing papan para nimfa ingkang maringi maneka gaman kadosta sandhal ingkang wonten swiwinipun, kanthong panyimpenan, helm kegelapan, perisai cermin, lan pedhang [2].
Sasammpunipun pikantuk sadaya pirantos punika, Perseus banjur mabur dhateng papan para Gorgon. Nalika dugi ing mriku, Gorgon nemé saré. Perseus lajeng nyelaki Medusa sinambi mirsani saking pengilon supados boten dados watu. Banjur sirahipun Medusa kapenggal ngginakaken pedhang lan sirahipun dipunlebetaken dhateng kanthong kanggé nyimpen kala wau. Gorgon sanesipun Stheno lan Euriale wungu ananging boten saged ningali Perseus amargi ngagem helm kegelapan [2].
Wonten ing mergi kondur dhateng Serifoes, Perseus nglampahi manéka petualangan kadosta ngewahi Atlas dados watu, nylametaken Andromeda saking monster segara kirimanipun Poseidon, tarung kalihan Finius tiyang jaler ingkang remen ugi marang Andromeda. Sasampunipun kondur ing Serifoes, Perseus ngewahi Polidektes lan pendhèrèkipun dados watu. Lajeng nyaosaken sirahipun Medusa dhateng Athena lan dipunpasang ing Aigis.
^ [1], (id) Konstelaso Perseus (dipunakses tanggal 25 Januari 2013).
^ a b c d [2], (id) Konstelasi bintang fakta tentang rasi Perseus (dipunakses tanggal 25 Januari 2013).
Monggo kito sedanten sami nguri-uri kabudayan kito piyambak, supadoso samangke saged rahayuning negari kito. Rahayu!
Mugi-mugi saget ngamalaken dumateng anak, bojo lan kaluwargi…
Maturnuwun ustadz, mugi-mugi Allah nggampangaken langkahe panjenengan wonten ing
Opo kowe ra ngrumangsani Coba kowe isa ngerteni Opo sing tau tok lakoni Marai gela nglarani ati Esuk awan sore bengi Kanggo sliramu kabeh tak lakoni Nanging kowe
Wiranto (lair ing Solo, Jawa Tengah, 4 April 1947; umur 70 taun [1]) iku pulitikus lan tokoh militer Indonésia. Wiranto njabat Panglima TNI periode 1998-1999. Bapaké, RS Wirowijoto iku guru sekolah dhasar, lan ibuné asma Suwarsijah. Ing yuswa sesasi, Wiranto digawa pindhah déning wong tuwané menyang Surakarta amarga anané agrèsi Walanda sing nyerang kutha Yogyakarta. Ing Surakarta iki Wiranto sekolah nganti namataké Sekolah Menengah Pertama.
Wiranto&oldid=1099413"	Kategori: Panglima TNIKSADMantri Dhépènsi IndonésiaPulitikus IndonésiaPangkostradTokoh SurakartaMantri Koordhinator Pulitik, Ukum, lan Dhépènsi IndonésiaLair 1947Kategori ndhelik: Rintisan wong Indonésia	Menu navigasi
kober ngenehi susu nang kelinci, lha wong aku dewe lagi seneng2e nyusu..hahaha..
isih seneng susu, lha opo susune ora mlotrok???
(woot) jebul kit mbiyen seneng nyusu… pantesan, tekan saiki isih saru! (doh)
blah…. cah ini cen potongan ngoyoran!
varian anyar tur mbuh rasane, aku rung tau njajal
BARANG ISTIMEWA ( PAKE 2 TELOR ) | BLOG-e WONG JOWO
PEMABOK PINGIN TOBAT | BLOG-e WONG JOWO
1 Kameni • 2 Assou-Ekotto • 3 N'Koulou • 4 R. Song • 5 Bassong • 6 A. Song • 7 N'Guémo • 8 Geremi • 9 Eto'o • 10 Emana • 11 Makoun • 12 Bong • 13 Choupo-Moting • 14 Chedjou • 15 Webó • 16 Souleymanou • 17 Idrissou • 18 Eyong • 19 Mbia • 20 Mandjeck • 21 Matip • 22 Assembé • 23 Aboubakar • Pelatih: Le Guen
Donya FIFA 2010Cithakan skuat Piala Donya FIFA KamerunKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontalKothak navigasi nganggo warna latar wuri	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.11, 11 Sèptèmber 2016.
do’a: “Niat ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahir, kabeh krana Gusti.”
to uningin, patute anggon padapa.
sungkeman: “Ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sadaya kalepatan kula, nyuwun pangestunipun”
Kaca-kaca ing kategori "Artikel mawa basa Jawa Malangan"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Artikel_mawa_basa_Jawa_Malangan&oldid=1059325"	Kategori: Kategori ingkang dipunsingidakenArtikel mawa basa Jawa varian	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.17, 13 Mèi 2016.
tawuran AmNing kene kabeh konco..Ora ono sing bedo G AmSing tawuran berarti kuwi ndeso..(#)G COra ngerti lagune...ora ngerti syaireG CSing
inggih, kulo lali wei link maring web SINTESA. ttg JTutorial kuwi wis
Bosan Sun Jul 01, 2012 3:23 pm kang wiwid cocok nek moco tread iki.. Suwun mas sur.. Tamu cen kudu di mulyakke.. Di gawe jenak..
Trik Mengubah Windows XP menjadi genuine | Sugeng Rawuh
pak mars, sak iki nek ngleboke url neng kolome nganggo opera mini kok ora loading
papat mbengi, giliran sampeyan ngambrukke ya!!! (lmao)
piye nek diakalin ben regane selangit koyo kembang sing ragane heboh
Galang Kangin Inn Jatiluwih Jl. Jatiluwih Penebel, Jatiluwih,
engko dijawab pak andi sing kantore di jl lettu suyitno…lha nek wis entuk info engko temen2 boro kabare iso di apdet nok web iki ben konco2 boro liane ayem nek wis ngerti informasine…!!! ki wis podo bingung soale wektune wis mepet karek rong ulan…
minangka sawijining paugeran umum kanggo kasiling gegayuhan saben bangsa lan saben negara, dene kang katuju supaya saben uwong lan saben bebadan ing satengahing bebrayan (masyarakat), kanthi tansah eling lan ngugemi Pranyatan iki, tansah mersudi ngadani panggulowentah supaya rasa ngajeni lan ngurmati hak-hak sarta urip bebas kasebut saya mekar ngrembaka. Sarta kanthi reka daya progresip kang asipat nasional lan internasional, bisa nanggung wujuding kasaguhan ngakoni lan anggone asung pakurmatan kanthi universal lan efektif, iya saka bangsa-bangsa ing Nagara-Nagara Anggota, kalebu bangsa-bangsa ing laladan kang kabawah panguwasaning angger-anggere (wewaton = undang-undang).
Saben uwong duwe hak antuk pangayoman anggone kiprah lan makarya ing babagan ngelmu lan kawruh - kang arupa pangayoman marang kauntungan sing awujud moril utawa materiil, uga ing kasusastran utawa seni
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
maneh pilgub dst. Mbiyen pak hasyim sing nggarai rame
kelakuane awake dhewe mesti koyo “kethek ketulup”. Eman-eman Sing kedua : Nek sampeyan tak takoni alumni sing endi sing kudu dibelani mesthi sampeyan yo bingung. iso ae alumni pondok, alumni pergerakan, alumni kuliah. Lha iki sing endi? terus opo untunge gawe aku kok kudu milih wong iku. Sori mas, demokrasi awake dewe wes ngentekno duit akeh. nek sing
saget pak????? damel kulo….
Temanipun nopo Mas. Mawi seratan nopo polos. Werninipun
Semarang, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten
Banyumas, Kabupaten Batang, Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten
- Dewi Wara Sumbadra berputra Raden Angkawijaya atau Raden Abimanyu.
berkata cilik ngitik2 nek gede nggithik.suro diro joyoningrat lebur dening
masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek: Re: Bangun tidur!!!......trus ngapain yAA..? Sun Mar 18, 2012 11:07 pm ambegan sing dawa,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Apr 01, 2012 4:16 pm ngolet sek,,karo nglirek wes di gawekne
Maune, Pak Daplun ora nggatekna bocah sing jenenge Kemplu kue. Ning suwe-suwe risih, merga Kemplu
Pamekaran Wewengkon[besut | besut sumber]
ngétan ya iku ngubungaké Kutha Semarang - Blora liwat Purwodadi. Kondisi dalané pancèn wis awujud dalan aspal, nanging akèh sing ambles, mulané montor sing liwat kéné yèn ora alon-alon bisa kaya numpak prau sing kena ombak banyu. Nanging merga jarak tempuh sing pancèn paling cedhak, dalan propinsi sing liwat Ngawen saben dina isih ramé banget diliwati déning bis-bis umum. Bis umum singngliwati Ngawen antara liya bis jurusan Jakarta-Rembang-Cepu, Jakarta-Purwodadi-Blora, Kutha Solo-Purwodadi-Blora, lan liya liyané.
Fasilitas pendidikan kang sumadya ing Kecamatan Ngawen antarane : 26 TK, 41 SD, 1 MI, 7 SMP, 3 MTs, dan 1 SMA. Wiwit jaman mbiyen,Ngawen ngono kalebu wewengkon kang masyarakate maju tingkat kesadharan ing babakan ngudi ilmu. Sak durunge ana SMP negeri bocah bocah wis
becik lan dadi rintisan sak durunge ana SMP Negeri. Alumnine akèh kang padha nerusake ngudi ilmu tumekan Universitas Gajah Mada lan liya-liyane. Akeh uga sumbangsih SMP Muhammadiyah lan uga MTs Sultan Agung tumrap kemajuane pendidikan masyarakat Ngawen. Sakdurunge ana SMA Negeri Ngawen, nom-noman umume padha
ya iku Balbalan (sepakbola). Kanggo kaperluwan iku para taruna biasane padha latihan bola ing lapangan Berbak (sayang saiki wis dadi pom bensin) lan lapangan Gondhang. Ing sekitar tahun 80an Ngawen kawentar ing saindhenging kabupatèn Blora ing
iki. Ing wektu semono ana kleb-kleb balbalan kang patut diajcungi jempol, ya iku PERSINGA (persatuan sepakbola Ngawen), PSS (persatuan sepakbola sukolilo), PS Tunas muda / Victory. Kompetisi lan turnamen balbalan uga kalebu rutin kaleksanaake, antarane kompetisi 17 Agustusan, piala LKMD (jamane bupati Sumarno). Ulah raga liyane kang uga nduwèni penggemar kang akèh ya iku voli (volley ball). Ngawen tau nduwèni pakumpulan voli kang banget kesohor ing jamane (tahun 80an) ya iku MERPATI, kang biasane latihan ing lapangan voli kidul kuburan utawa lapangan kawedanan.
Pertanian[besut | besut sumber]
Ngawen klebu tlatah tadhah udan, saéngga pertanian kayadéné tanduran pari mung bisa panèn sataun pisan merga mung ngandelaké tumuruné udan. Banyu ilèn-ilèn irigasi saka Wadhuk Kedhung Ombo ora tekan tlatah iki. Mangka dhèk jaman penjajahan Walanda waé wis tau ana irigasi,
Kecamatan Ngawen utamané pari, kedelé, lan jagung. Kanthi majuné ilmu pertanian, warga saiki wis akèh sing nandur jagung bibit unggul, kayata jinis jagung pionir. Saliyané iku akèh sing padha mbudi daya nandur jati mas. Migayutan karo taneman pangan kang diasilake, warga masyarakate nduwèni kebiyasaan kang apik ya iku nabung. Beda karo lumrahe masyarakat ing tlatah liyane kang padha nyimpen ing bank, simpenane masyarakat kene lumrahe awujud rajakaya, antarane mendo, lembu kebo lan liya-liyane. Kanti mengkono limbah tetanen kang awujud damen, klobot, kathek lan liya-liyane bisa kagunaake kanti luwih manfaat, ora keguwak percuma. Masyarakat
ngarit sukete payu didol, usaha paron sapi, yèn ora duwé sapi bisa ngrumat sapine liyan mengko asile dibagi loro lan sateruse.
Amarga dumunung ana ing tlatah Pegunungan Kendheng, Ngawen nduwèni potènsi kandhungan hasil tambang arupa watu gamping (limestone). Saliyané watu gamping, ing sisih kidul ya iku désa Talok Wohmojo lan sak kubengé, wiwit jaman Walanda klebu laladan penghasil lenga patra (Blok Cepu).
Industri Rakyat[besut | besut sumber]
Déné hasil industri rakyat kayata: krupuk, batu bata, lan barang-barang kerajinan.
Kesenian[besut | besut sumber]
Kesenian rakyat sing paling populèr antara liya wayang, kethoprak, campur sari, barongan, kentrung, wayang Krucil, seni tayub
Cagar Budaya[besut | besut sumber]
Salah sawijining Cagar Budaya arupa gedung tua peninggalan jaman Walanda ya iku Kantor Pegadean Ngawen sing di bangun ing taun 1911. Gedung mau nganti saiki isih wutuh lan isih dianggo minangka fungsi asliné ya iku Kantor Pegadean utawa Gadéan.
Ngawen. Kejaba iku taruna kang arep ngudi ilmu agama, ing Ngawen uga ana pondhok pesantren putra-putri kang mbiyèn kaastha panjenengane Kyai Jirin. Masyarakat (khususe muslim) uga percaya babakan leluhur désa Ngawen. Miturut kapercayan masyarakat leluhur tlatah Ngawen ya iku mbah Pungkur. Pasareyane ana ing paseban sakmburi kawedanan. Kebiasaan masyarakat yèn nduwèni pepinginan apa manèh cita-cita biyasane padha Nduwé Uni (nazar), yèn pepinginan lan cita-cita mau keleksanan saklumrahe padha nglaksanakake uni mau awujud sukuran sego tumpeng lan ingkung ayam digawa lan didongani ing pasareyane Syaih Ahmad Syadhali (Mbah Pungkur), waktune Malem Jum'at Kliwon. Sanajan masyarakate agamis religius, masyarakat Ngawen uga toleran, kabuktekake kanti anane greja katolik, greja kristen jawa, lan uga greja pasisirkosta.
IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Wayang Semar Mbangun Kayangan (Ki Anom Suroto)
Windows 7 Update Error 80070003 | Sugeng Rawuh
SURA DIRA JAYANINGRAT LEBUR DINING PANGASTUTI
JAWA PUNYA KALENDER : (Isyana dewa)
“Isih pana kowe Kakang, aku Wreku­dara kang ana ngarepmu. Baliya me­nyang Ngastina, undurna kabeh wadya­balamu.”
“Waa wis kebacut tumeka kene je! Ora susah ngenteni Baratayuda. Ora idhep kowe kuwi Wrekudara apa iblis, bakune dina iki kudu sirna saka tanganku.”
mantram sakti. Eling-eling Wisanggeni mono titah kang kinacek ing sesamane, mula gam­pang katrima kang dadi panyuwune. Eloking kahanan, prajurit saka Kuru Kan­cana cacah ewon kang ndherekake Prabu Duryudana nggecak perang Ngamarta sakala malih dadi roning waringin.
Prabu Duryudana sa­pendherek kang tiba gu­mebrug aneng dhatulaya tuhu
gawe kagyate Prabu Darma Lelana sakadang. Prabu Duryudana ngen­dika sarwi nandukaken deduka merga rumangsa kena ing apus karma.
“Nanging nyatanipun sareng dumugi Ngamarta kula dipun papagaken dening Werkudara. Pra­mila kula suwun Prabu Darma Lelana sakadang kemawon ing­kang ngrampungi prekawis menika. Mangke sasampunipun sembada
mbe­dhah Ngamarta merjaya pranakanipun, bumi Ngamarta didum sasigar semangka kemawon. Kula sepalih, dene Paduka ugi sepalih.”
Kang kadhawuhan datan suwaleng kayun, gya nyuwun pamit mring pakun­jaran nganthi Pandhawa banjur kairit mring dhatulaya. Kedhep tesmak pandulune Pra­bu Duryudana nalika uninga para Pan­dhawa kang kasowanake isih kanthi ka­hanan dibanda astane.
“Paman Patih mboten sisah tumut-tumut, pun kersane dirampungi piyambak kaliyan Prabu Darma Lelana
kadang kabeh, ayo bebarengan padha dipapagake kang lagi sesumbar ana alun-alun. Aja lali pandhawa kang wus dadi bandan iki digawa menyang pa­lagan pisan!” dhawuhe Prabu Dharma Lelana kanthi trewaca. Kang ana dhatu­laya
piwelingku, mangko kalamunta Pandha­wa sing dikongkon maju mapagake awake dhewe, aja padha diladeni…”
“Mengko dhisik ta. Durung rampung anggonku kandha. Bakune aja diladeni, mengko yen
netra batin nyenyuwun mring Hyang Manon kanggo miyak warana sapa sejatine kang kok adhepi. Wis, ngono kakang kang dadi pi­welingku. Aku tak ngawat-awati saka kadohan wae kakang,” Raden Wisanggeni banjur nggeblas lunga saka papan kono.
pantara lama Prabu Darma Lelana sakadang wus prapta ing papan kono nganthi Pandhawa miwah Prabu Duryu­dana, Dursasana, Tirtanata uga Patih Sengkuni. Pirsa ing ngalun-alun uga ana Pandhawa cacah lima rumangsa gumun sang Duryudana.
“Sarehne sing mbarang amuk iku te­tirone Pandhawa, mula kareben Pan­dha­wa iki wae sing
pun kakang aturana pirsa ya Yayi.”
Kang dhinawuhan sigra ngluwari ban­da­ne Pandhawa. Sabanjure Pandhawa
kadhawuhan maju ing pupuh ngadhepi tetirone. Para putra Pandhawa kang lagi namur laku maksih eling marang pitung­kase Wisanggeni, mula majune Pandha­wa babar pisan ora digape. Sawise caket sigra kasembah kaping telu, sinartan donga panyuwun mring Hyang Manon mu­rih lebdeng karya. Kaelokaning jagad, Pandhawa kang nembe diluwari saka bebandane iku ilang
wewujudane malih dadi gegaman kadewatan. Prabu Punta babar dadi Jamus Kalima Sada, Raden Wrekudara dadi Gada Rujak Pala, Dyan Janaka babar dadi Saratama, semono uga satriya kembar kemanikan dadiya san­jatanira sowang-sowang.
pun­dhinen. Kanggonen sangu ngadhepi Pra­bu Darma Lelana sakadang. Wis enggal majua maneh!”
Pandhawa tiron kang wus mandhe gegaman banjur nyumbari Prabu Darma Lelana sakadang. Panas talingane midha­nget swara panantang, wusanane Prabu Dharma
Saka pa­pane sesingid, Wisanggeni bali mateg mantram sakti. Dumadakan ana mega mangampak-ampak nglurupi praja Kuru Kancana. Ilanging mega bebarengan kalawan musnane praja Kuru Kancana kang pan­-cen dumadi mung karana cipta. Kraton saisine bali kadya sakawit dadi ara-ara Kurusetra kang jembar hangilak-ilak.
Durung ana tandha-tandha sapa sing bakal unggul lan sapa sing kasoran. Nanging suwe-suwe Prabu Darma
kata­mak­ake mring anggane Prabu Darma Le­lana sakadang. Ing kahanan kang mu­tawatiri mau Wisanggeni malumpat saka papane singidan
he. Ya wis ora dadi ngapa. Para ka­dang, cukupna semene anggonmu namur
laku. Sajake wis kewiyak mungguh warananing lakon.”
“Iya Mbah, tuturana para pepundhen Pandhawa kuwi. Padha murca reka-reka dadi Prabu Darma Lelana sakadang mung gawe bingunging para garwa putra,” sumelane Raden Wisanggeni.
Sanalika badhar sejatining wujud Pra­bu Darma Lelana sakadang dadi Pan­dhawa lima. Prabu Duryudana sapendhe­rek kang rumangsa kewirangan banjur nggeblas ninggalke Tegal Kuru tanpa pamit.
“Sarawuh Paduka Pukulun Bathara Narada, sembah pangabekti kula konjuk,” ature Prabu Punta makili para kadang lan putra.
“Sapa sing kandha? Bharatayuda tetep bakal dumadi, awit iku uga winastan perang suci. Perange watak sura mung­suh asura. Sanajan disrananana kaya nga­pa tetep bakal kelakon. Mung pitungkas Ulun, Pandhawa lima iku endhog sa­pe­tarangan ngibarate, mukti siji mukti ka­beh, mati siji liyane hangemasi. Mula ra­keting kekadangan kudu den jaga. Aja padha kemba nindakake saliring kadar­man kang anjog marang katentremane kawula dasih sawegung. Iki kang dadi pitungkas Ulun, raharja kang samya pi­nanggya, Ulun kondur kahyangan ngger,” Bathara Naradha gya cumalorot ing akasa kondur mring Suduk Pangudal-Udal.
Para Pandhawa uga banjur kondur mring Ngamarta kadherekake para putra. Prapteng Ngamarta Raden Wrekudara gya njoget tayungan minangka tandha syukur konjuk mring Gusti Kang Maha­linangkung.
betul masndol… pokoke perane sing gayeng2…
waton gawe ngakak! (lmao)
Antara bapak, buldog, senior dan si tentara.
nek wong cilik koyo aq kang (pancen kuru) isone mung
jiann pantes tenan… Patihe Sengkuni, penasehate Durna…
Wes rek aq kate blik jkt dsik..wes puas aq delok maine PERSIBO..kanggo pelatih benahi lini blakange opo maneh kipere unyas unyus tok kelemon awak..tarik maneh ae syaifudin..gawe mene
ing warna, nora sangsaya surem nanging malah sangsaya dados lan kabregasanipun, dhasar tetesing kusuma rembesing madu, dharahing
bakuh kukuh gegondhelan astane ingkang kakung,
putra kaya ing dinten punika. Nanging keladuking kandha kang ngaya wara, uga ana priya tuwa kang anggadhuh angkara murka,
tansah manggih basuki, raharja tulus widada, tan ana sakara-kara, atut runtut pindha mimi kang nembe hamintuna, pindha Dewi Ratih lan Bethara Kamajaya, tansah sakiyeg saeka praya, sayuk rukun anggayuh geyonganing kayun, padha kersane padha
putri minulya mina-mina alit kang mapan ing kono pating calungup pada ngatonake sirahe awit denya anginceng sarta anginjen anglirik namatake marang sulistyane wanodya utama
upama wujude manungsa padha saur-sauran takon genti tinakon
kang padha menclok ing witing sidaguri padha mabur pating kleper angubengi lungguhane Dewi Siti Sendariyen
kathah titahing dewa, ingkang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi kapiting samodra, kathah ingkang sami anggana raras boten wonten kadi nagari Amarta. Mila kinarya bubuka, ngupayaa nagari satus tan antuk kalih, sanadyan sewu tan
ngayunaken bandaran gedhe. Loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa tinuku. Gemah para
praja katingal jejel riyel aben cukit tepung taritis, papan wiyar katingal rupak saking rejaning praja. Karta kawula ing padhusunan padha tentrem atine, mungkul pangolahing tetanen.
Dhasar nagari gedhe abore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adhoh kuncarane. Boten namung ing tanah jawi kemawon ingkang sami sumujud, sanadyan para narendra ing mancanagari kathah ingkang sumawita tanpa karana ginebaging bandayuda, among kayungyun marang popoyaning kautaman. Bebasan ingkang celak manglung, ingkang tebih tumiyung. Saben antara mangsa sami asok bulubekti, glondhong pangareng-areng. Peni-peni reja peni guru bakal guru dadi mas picis rajabrana minangka panungkul. Sinten ta
inggih nDara Werkudara ingkang minulya, pikantuk pangestunipun panjenengan, kula dahat raka-raka kula tansah linuberan sih kawilujengan saking ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi. Sembah kalawan pangabekti kula konjuk dateng nDra Werkudara ingkang minulya. Mugi panjenengan lan kulawarga tansah ugi pinaringan sedaya ingkang dipun pepengini, kayata kawilujengan, kasantosan, kasehatan, kasunyatan,
kawuryan, kapribaden, ka ….”
“Hush … kowe ngomong apa Gong, lagakmu kayak
Gusti kawulo nyuwun kawelasan, mugi ngapuro ing sedoyo kekhilafan nyuwun supados sederek - sederek kawulo tansah pinayungan Iman,IslamMugi cobaan meniko enggal pikantuk mergi engkang padang,lan enggal punopo kajad/hajad poro kawulo dadosno kasunyatan...Amin... Kekeringan Melanda Wilayah
Aq pngen mabur bebas ning angkasa,
“oey, kinciran pring!”
hussh ngawur wae! Kui tembung camboran!***Bu Asih :
Lanang sejati iku nduweni limang prasarat.Kapisan 'curigo', ateges gaman utowo keris yoiku sarana kanggo golek pangupo jiwo yoiku pakaryan.Kapindo 'turangga' ateges jaran, yoiku alat kanggo wira wiri, sing dituku nganggo usahane dewe. Katelu 'kukilo', ateges ingon' artine drajat sing duwur.
jaman kulo taksih alit kulo kinten nggih podo nyade arto. ternyata..
telung atus sewidak papat), Depok, Jawa Barat,
Indonnesia, September 6, 2015, 22:00 pm).
(al-sinau / hadits) njamin manungsa sing Allah bakal ngapura kabeh dosa abdine
(manungsa) anggere padha mratobat (nyuwun pangapunten Allah) lan padha ora laku
shirk (associating partners karo Gusti Allah) utawa ninggalake shirk sadurunge
pati (mati), langsung mratobat (nyuwun pangapunten Gusti Allah kanggo kabeh
dosa sing wis digawe) akeh lan terus-terusan ngleksanakake pilar Islam.
kabeh manungsa kanggo pindhah menyang swarga, nanging Gusti Allah uga warns
sing setan (Iblis) iku nomer mungsuh wong siji, amarga Sétan arep sawetara wong
(resep-resep) supaya kita bisa perang utawa nundhung Iblis saka gesang kita.
Ing jeneng Allah, Ingkang Nyithak, Maha Asih.
Ayat 1-9: Ngomong bab Ajaib Qur'an, Allah kang
pangapunten Subhaanahu wa Ta'aala marang dosa saka babu
ngendi padha ndedonga kanggo apik saka pracaya lan nyuwun pangapunten kanggo
ngapura dosa [3] lan nampa pamratobat lan
paukuman atos kang [4]; sing duwe hadiah. [5] Ana dewa, (pantes ibadah) nanging
Gusti. Mung marang (kabeh djalmo) bali.
4. [6] Ana debat babagan ayat Allah kajaba wong kang
padha kafir. Mulane aja sira (Muhammad) fooled dening sukses efforts ing
5. [8] Sadurunge dheweke, para, umate Nuh lan fraksi
sekutu sawise padha [9] wis rek (Rasul) lan saben lomba wis ngrancang (cidra)
marang Messenger kanggo di pun cekel [10] lan padha bebantahan karo (alesan)
cidra numpes bebener; Mulane aku njaluk wong-wong (siksa ing) [11]. Banjur
carane (pain) Kula punishment [12]?
6. Lan [13] duwe pranata mesthi ditrapake Gusti marang
kafir, (sing) ing kasunyatan iku penghuni neraka.
7. [14] (malaekat) sing metokake Arsy [15] lan (malaekat)
sing sak [16] ngluhurake karo kaurmatan kang saka Gusti [17] lan iman ing Gusti
Yésus lan nyuwun pangapunten kanggo wong kang pracaya marang [18] (matur), [19]
"Gusti Kita, sih-rahmat lan kawruh sing ana ing Paduka panutup kabeh [20],
ngawèhaké pangaksumo sing mratobat [21] lan tindakake
turunane. Pancen, Sampeyan sing moho kuwoso [26] maneh Wise [27],
9. lan nyimpen saka (bilai) angkara [28]. Lan wong kang
sing nurture saka (bilai) ing dina saka angkara [29], banjur tenan, wis menehi
kula sih-rahmat marang [30] lan supaya [31] kamenangan gedhe [32]. "
Ayat 10-12: Negara ing kafir ing neraka, kepinginan
dhewe, nalika sing disebut kanggo setya ago lali
11. Padha mangsuli, "Dhuh Pangeran kawula, Sampeyan
wis dipateni kita kaping pindho [37] lan wis diuripake kita kaping pindho (uga)
[38], lan kita ngakoni dosa-dosa kita. Dadi iku ana apa cara (kanggo kita)
kanggo metu ( saka neraka) [39]? "
12. [40] Sing amarga sira paido yen disebut marang kanggo
nyembah marang Gusti Allah piyambak. Lan yen Gusti Allah iki jumbuh, kowé
pracaya [41]. Banjur kaputusan (dina) [42] ing Alloh SWT [43] maneh moho kuwoso
[1] Allah wa Ta'aala Subhaanahu pitutur marang kowe bab
buku kang gedhe, kang wus tumurun saka ing Gusti Allah pantes ibadah amarga
kang sempurno lan amarga Panjenengane piyambak karo kang karya.
[2] Kanthi kekuatan kang subjected kabeh jalmo.
[4] Kanggo wong kafir utawa wong sing wani nglakoni dosa,
[5] Nalika Allah wa Subhaanahu Ta'aala netepake apa kang
nyetel babagan sempurno marang, ing ngendi iku mbutuhake bilih Panjenenganipun
piyambak diibadahi lan tulus maksud kita kanggé amal kang, Ida ngandika,
"Ora ana Allah (ing sisih tengen kanggo bisa nyembah nanging
Qur'an saka Allah kang nduweni sifat ndhuwur iku sifat iki mbutuhake kabeh
meaning dijamin dening Qur'an. Amarga iku, isi Al Qur'an martakake bab
asmanipun Gusti, alam lan tumindak kang, déné ing ndhuwur ayat nyebataken
asmanipun Gusti, alam lan tumindak kang. Iku uga bisa ngadili tumindak
martakaké kepungkur adikodrati lan mangsa, ing ngendi iku kalebu ajaran Kabeh
Ngerti Allah abdiné. Uga bisa martakaké bab ndukung lan kathah uga kasus sing
bisa dikirim marang, ing ngendi iku wis dituduhake dening tembung, "Dzith
rencana 'aqli (pangertèn) utawa naqli (wahyu) sing nuduhake mangkono,
nyemangati wong, lan menging sembahyang kanggo liyane saka Allah nalika
penjelasan bantahan' aqli lan naqli gambar karusakan kanggo shirk lan medèni
wong, ngendi iki dituduhake dening tembung, "Laailaaha illaa Dewana"
(ingkang tegesipun: ora ana allah pantes ibadah liyane Allah). Uga bisa
martakaké bab jaza'i hukum (reply) ganjaran sing padha tumrap wong sing
marang lan kang ana ing sisih tengen. Mulane, Allah wa Subhaanahu Ta'aala
ngandika, "Mulane apa kowé (Muhammad) fooled dening sukses efforts ing
saindhenging negara." Punika mila wajib kanggo abdi punika langkah saka
wong karo bebener, katon alam syar'i lan nimbang wong karo wong, lan ora
nimbang bebener manungsa, kados ingkang dening wong-wong sing padha ora duwe
[7] Amarga saka panggonan sing Final neraka.
[8] Banjur Allah wa Subhaanahu Ta'aala anceman sing sing
regejegan pratandha saka Allah mbatalaken, minangka iki rampung dening generasi
sadurunge wong-wong mau, kaya wong Nuh, 'Aad, lan liyane Allied bebarengan
sought mbatalake defend bebener lan cidra. Menyang ombone sing padha wis
ditemtokake kanggo mateni pimpinan kebecikan, Rasul sing dikirim menyang
wong-wong mau. Ora iki nunjukaké injustice, perversity lan kasangsaran, supaya
[9] Minangka 'Aad, Tsamud lan liya-liyane.
[10] Ing sakteruse nyababaken utusan.
[11] Amarga sangking bungah lan kumpul wong perang
[12] Ana ing wangun saka gangguan swara saka THUNDER,
becik, dielek bumi, dicemplungke menyang segara, and so on.
nimbulaké seneng nyiapake wong ing wangun nimbulaké sing ngluwihi Kapabilitas,
yaiku request pangapunten angel nggawa near kanggo wong-wong mau, shalat kanggo
apik agama lan akhirat, ngendi iku nuduhake kamulyaning malaekat bearer
'dhampar lan ing tlatah saubengé uga jarak karo Gusti, akeh ibadah, lan sikap
tulus sing kanggo batur peladèné Gusti Allah amarga padha ngerti sing Allah wa
njejegaké Arsy Pangeranira ndhuwur (kepala) wong-wong
mau "(Trans Al Haaqqah:. 17).
[16] Sing kalebu malaekat nggawa celak kaliyan Gusti, lan
[17] Punika pajeg mau amarga ibadah kanggo Allah wa
Subhaanahu Ta'aala, utamané ing Rosary, tahmid lan kabeh pangibadah kang dadi
[18] Punika antarane sawetara keuntungan lan virtues ing
iman, sing malaékat sing wis ora dosa nyuwun pangapunten sing pracaya. Mulane,
pitados ing iman amarga nggayuh kabecikan gedhe iki.
[19] Mulane pangapunten wis soko ditempelake menyang,
kang ora bakal sampurna kajaba pangapunten dheweke -in Saliyane langsung
kalindhih dening pikiran, iku wis takon pangapuraning dosa-dosa bakal diapura,
banjur Allah wa Ta'aala sebutno Subhaanahu alam donga sing takon kanggo
pangapunten dening ngomong soko kanggo wong sampurna, sing wicara, "Dhuh
Pangeran kawula, sih-rahmat lan kawruh sing ana ing sampeyan kalebu kabeh,
[20] Punika ilmu Paduka panutup kabeh, ora ana samar
kanggo sampeyan lan boten didhelikake dening ilmu Paduka ngebotake cilik semut
(mustar wiji) ing swarga lan ing bumi, lan sih-rahmat Panjenengan isine kabeh.
Mulane, iku alam loro ndhuwur lan ngisor wis kapenuhan ing sih-rahmaté Allah
[21] Saka shirk lan laku jina.
[22] Punika Islam, kang ing pet punika mentauhidkan Allah,
[23] Sing njaga wong-wong mau saka paukuman dhewe lan
[24] Liwat rasul lisan Paduka.
[25] Padha dadi mursid dening iman lan tumindak ingkang
[26] Kanthi ketjobo saka dosa-dosamu kowé ngapura
wong-wong mau, sing njaluk nyisihaken saka iku sing padha sumelang lan marang
[27] kang sijine soko ing panggonan. Amarga iku, kita
padha ora takon kowé soko menyelisihi kawicaksanan Paduka, malah kalebu
boten kita ngalangi liyane saka dosa peladèn ugliness.
Mulane, sapa sing nurture ala, iku tegese sampeyan wis diwenehi taufik kanggo
[31] Punika mundhut barang-barang padha sumelang ing bab
amarga katahan metu saka angkara lan nggayuh iku sing tresna amarga oleh
[32] Where ana kamenangan kaya wong.
Minangka Sa'diy Shaikh diterangno pandonga angel iki
- Kawruh Perfect sing (malaekat) marang Gusti.
- Bertawassul (kanthi shalat) Allah karo jeneng kang ayu,
ngendi kang senengane yen abdine bertawassul wong.
- Ndedonga karo nggunakake Asmaa'ul husna cocok. Mulane,
shalat njaluk sih-rahmat lan nyuwun dibusak pengaruh alam djalmo manungso wanuh
marang Allah shortcomings lan kepinginan dosa uga dhasar lan nimbulaké sing
dikenal dening Gusti Allah, banjur padha bertawassul karo jeneng kang Ar Raheem
(Maha Asih) lan Al 'Aliim (Kabeh-Ngerti).
- Sampurna nyabari pratingkahipun menyang Alloh karo
sing kanggo Gusti Allah padha muncul saka indigent sing (perlu) saka kabeh
pinggiran, ora bisa megemukakan kahanan apa wae, lan iku ora amarga peparinge
- Miturut kanggo Gusti Allah sing tresna amal tresna mau,
yaiku nyembah padha nindakake lan padha tegese iku minangka tegese temené sing
pandonga kanggo wong, kalebu bukti cinta kang , amarga siji ora ndedonga kajaba
kepengin iki, minangka kang pracaya makna khusus sing dituduhake dening lafaz.
Page, ngakoni lan konfirmasi kang klebu Agencies ing
panjelasan kabeh, lan iku wicara paling eloquent lan paling ketok. Mangkono,
abdi bisa gain akèh kawruh lan kawelasan sesuai Taufiq Gusti Allah marang wong.
apik amarga kahanan kita lan Muslim. Kita ora bisa apa-apa nanging gumantung
ing charity bertawassul karo amal kang; ngendi kita tansah ing iku
sawayah-wayah lan ing sembarang wektu. Uga, kita takon Gusti Allah kanggo
sih-rahmat sing Panjenenganipun peduli kanggo kita saka evils dhéwé sing dadi
alangi kita teka sih-rahmaté, mesthi Panjenenganipun Grantor, kang menehi sabab
- Saka ayat ndhuwur bisa uga katon yen kanca, bojo apik,
donya lan njaluk metu saka neraka, lan request sing iki ora diwenehake lan
[34] sebutno Absolute "kafir" supaya kanggo
nutupi kabeh Wangun olehe ora setya, salah siji kafir ing Allah, Buku-bukuné,
rasul kang, mburi dina, etc ..
[35] Sing nalika padha pindhah menyang neraka lan padha
ngakeni bilih lagi anduweni kanggo ngetik amarga saka dosa padha nindakake,
banjur nalika lagi duka banget ing piyambak karo gedhe nesu, banjur nimbali
[36] Nalika para rasul lan pandherekipun njupuk sing iman
lan padha njejegaké bukti, durung sampeyan malah lali lan sing sengit marang
iman sing Allah gawe awakira iku, lan sampeyan malah njaluk metu
dhumateng saka Allah lan ganjaran kang. Sing nalika padha ngimpi bali menyang
[37] Ing tujuan kaping pindho pati pati pisanan lan
kematian antarane loro kalasangka. Sawetara iku saka mratelakake panemume, sing
pati nalika lagi ora ana lan pati kang kapindho matine sing occurs sawise padha
[38] Sing urip ing donya lan akhirat.
[39] Lan bali menyang donya kanggo ngrungokake, Gusti
Padha Getun yen kanggo mindhah mau salah nalika ing donya
lan ngandika, kasebut ing paragraf ing ndhuwur, malah sanadyan tembung padha
[40] Padha padha ngritik ora mengkono alasan safety.
[41] Sampeyan pleased karo soko ala lan bejat ing donya
"Aku bakal nguripake wong sing umuk piyambak ing
bumi tanpa tengen pratandha saka daya sandi. Yen padha ndeleng apa
Menungsa ora free saka kasalahan, gedhe lan cilik, sadar
utawa unwittingly. Menapa malih, yen hawa nepsu dominasi urip. Panjenengane
bakal dadi korban mengkono duraka. Mituhu, minangka yen wis ora Nilai tegese.
nglumpukake, iku ora ateges ana maneh lawang kanggo nambah. Wiwit, sawise soyo
tambah tumindak laku jina abdi, nanging lawang pangaksama tansah mbukak.
tumindak sing bisa ngirim menyang brink neraka. Tobat wis rampung kudu total,
kang dikenal minangka mratobat NASHUHA. Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngendika:
Abdi wis Allah dosa, mesthi Gusti Allah bakal nggawe
titah liyane sing dosa lan banjur ngapura wong mau. [3]
Karo mratobat, kita mbasuh ati kita saka rereged sing
ngregedi. Kanggo dosané kasucene ati, lan resik iku tansah. Nabi Shallallahu
'alaihi wa sallam ngendika: Satemené pitados nalika dosa, iku bakal (njedhul)
salah siji titik rereged ireng ing atiné. Yen mratobat, kiwa (tumindak) lan
nyuwun pangapunten (Allah), banjur teka bali resik. Nanging nalika nambah
(dosa), banjur bertambahlah rereged ireng nganti ngwasani atimu, kang. Supaya
apa ar raan (panutup jantung) sing wis kasebut Allah ing tembung "Mesthi
ora (bakal), bener apa tansah padha nyoba iku mati atine. [Al Muthaffifin: 14]
beristighfar langsung, amarga iku dadi luwih apik saka telat ing dosa. Ngandika
wong-wong mau, lan yen padha mlengos, Allah bakal ngukum wong-wong mau karo
siksa kang nglarani ing donya iki lan ing akherat ing; lan ora duwe lan
protèktif ora (uga) helper ing bumi. [Ing Tawbah: 74]
Nabi piyambak wis disetel conto ing mretobat iki.
Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam akeh mratobat lan beristighfar,
menyang ombone sing kanca count dening luwih saka satus kaping ing Majlis,
minangka Nafi' Ibnu Umar Maula wis nyatakake:
Ibnu Umar digunakake kanggo ngetung (maca Istighfar) n
ing Majlis Nabi tak munggah saka iku satus kaping sadurunge, (
Gusti Allah saka dosa tau setya, sengojo utawa amarga ora nggatekke, jujur,
O, pracaya. Bertaubatlah kanggo Gusti Allah, amarga aku
uga ngluhurké Gusti Allah satus kaping dina. [6]
Imam Al-Qurtubi nyatakake: "(Para ulama) wong duwe ijma '(setuju) supaya
angger-anggere mratobat wis Fard (wajib) marang kabeh pracaya" [7].
Mangkono Ibnu Qudamah, hijrah uga nyatakaké [8].
Gusti kita, sih-rahmat lan kawruh sing kalebu kabeh,
ngawèhaké pangaksumo sing mratobat lan tindakake Path Paduka, lan PENJAGA
ikhlas mung. Taubat amarga tujuan riya` utawa jagad, ora minangka mratobat
syar'i ngandika. Ngandika Allah.
tancep kanggo (agama) Allah lan tulus (nindakake) agama kanggo Allah. Banjur
5. Ninggalake duraka lan mulihake hak kanggo dhewe-dhewe.
kuwi ora njalari efek salabetipun. Yen wis mbek kuburan, iku cukup kanggo
6. Periode tobat sadurunge ambegan ana ing esophagus
(lawang pati) lan sadurunge srengenge mundhak ing sisih kulon.
Hijrah ora diselani nganti mandhek saka (wektu kanggo)
mratobat, lan mratobat ora diselani nganti srengenge mundhak saka kulon [11].
dhawuh, lan (uga) sing wis nunggal karo kowe mratobat lan ora nerak wates.
Panjenenganipun sumerep apa apa. [Hud: 112].
sampeyan, banjur ngomong, 'Peace-alaikum, Pangeranira wis disetel marang piyambak
sih, (yaiku) sing sapa ala antarane sampeyan amarga saka ora nggatekke, banjur
mratobat sawisé mengkono iku lan nggawe amends, Allah iku kepareng ngapura tur
maha asih. [Al An'am: 54].
1. Percaya yen Gusti Allah wis ngerti lan kabeh-ningali.
Allah nguningani umpetan lan ndhelikke ing jantung. Senajan aku ora weruh,
2. Waca sing durhaai Pulau kamulyan Panjenengan, lan
padha ora weruh ukuran obyek laku jina, minangka tembung kang.
Marang kanggo abdi-Ku, sing temene Aku ngapura, Maha
Asih, lan sing nyata azabKu punika siksa banget nglarani. [Al Hijr: 49- 50].
3. Elingi, dosa sing kabeh ala lan ala, amarga iku
pêpalang kanggo nampa rasa seneng ing donya iki lan akhirat.
nglakoni kanti awon, sing digunakake kanggo wong nglakoni dosa, lan Cut mati
hubungan karo wong-wong mau anggere padha ora nguripake menyang apik.
Sapa ngombé anggur (omben-omben), banjur shalat kang ora
ditampa kanggo patang puluh bengi. Yen mratobat, Allah bakal nampa iku.
Nanging, nalika bola, iku worth nalika Gusti Allah marang wong ngombe saka kali
Khibaal. Sawetara wong sing takon:. "Apa kali Khibaal" Paring
dhuwur, posisi dhuwur kang, lan dhuwur saka kakuwasan. Klebu
ing antarane posisi dhuwur iku kaadilan sampurna saka Gusti Allah Subhaanahu wa
Ta'aala, lan kang sijine kabeh wonten ing Panggonan lan ora madhakaké antarane
[44] Dheweke wis agung, kamulyan lan kamulyan, salah siji
ing asmane, alam kang mupun tumindak kang suci sembarang
***** Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Wong Chuk Hang Tai Wong Ye Temple)』
Wangsulan : Panggonan sing ngrejekeni mesthi akeh sing nekani.
11. Apa tegese busuk ketekuk pinter keblinger?
Wangsulan : badho lan pinter padha dene nemoni cilaka.
12. Apa tegese cebol nggayuh lintang?
18. Apa tegese dhemit ora ndulit setan ora doyan.
Wangsulan : tansah ginanjar slamet, ora ana reribed.
19. Apa tegese dikena iwake aja nganti buthek banyune?
Wangsulan : bisa kelaksanan karepe tanpa gawe gendra.
20. Apa tegese emban cindhe emban siladan?
Wangsulan : siji lan sijine ora padha pangrengkuhe (ora adil)
Wangsulan : wis kepenak ditambahi luwih kepenak maneh.
Sejatining hurip iku hamung sak protelu soko dhowoning hurip iroSoko sak protelone iku, hamung rong protelon ingkang upayaniro kang iso kaitung tumrap pokok ing ngaurip.Lamun manungso kelalen anggone anglampahi hurip, kepranan lan lali amargo pikirane kecanthel amung marang penggawean lan kasukan, sejatine urip iro dadi ora ono koyone tumrap Sing menehi Urip iro.Akeh wong ingkang bingung marang lelakon ing jaman saikiPindho langit karo bumi bedane,Sing sengsoro ora koyo manungso, sing bungah ora koyo manungsoIbarat mangan sego aking wae ora iso dilakoni, rambute brumbun mergo mikir dioyak –oyak utang uga ora iso dietung.Nanging sing platarane kebak tunggangan meling-meling cet-cetane, omahe magrong – magrong, lan bibik embane pirang – pirang ugo akeh.Ono omah dapure mambu gereh sik digoreng nyulek irung, nanging ing kiwane omah, dapure resik amargo mangane tuku ono ing omah makan gedhe.Ono sing kranjang sampahe kebak bonggol godhong telo pendak ndino, nanging sebelahe omah, kranjang sampahe pendak ndino kebak kerdus wadhah barang-barang toko.Sejatine, endhi sing salah lan endhi sing bener ?Nanging, lamun jaman iki wus genep sarateYoiku genep kang dadi pratondho marang tekane jaman edanOjo sumelang tumrap wong kang rekosoAmargo, jaman iki wus ngancik marang jaman kang dadi wolak walik.Sejatine ugo, ajaran poro linuwih wus paring pituduhYen sejatine, urip ono ing ngalam ndonyo iku, penjorone kanggo wong sing ditresnani kang gawe urip dan swarganing wong kang diujo sing gawe urip.Yen hurip iku hamung sak protelu soko dhowoning hurip iroLan ngakherat iku sak lawaseOra patut siro cilik ati lan meri karo wong kang diujo uripe ono ing
blog-e rani rek……..akeh sing berkunjung!
hayo sopo maneh sing arep nggawe sensasi!
Balas	Mustdj	29 Agustus 2008 at 11:20	Matur nuwun mas isi soal-soal nipun kagem latihan lare kawulo.
"Wasesa Segara" Watakipun : Jembar budine, sugih pangapura, amot ujar ala lan becik, gedhe
utawi zakariaqooimun:iku wong kang jumeneng.Yusholli:tgese sholat sopo zakariafilmihrobi:ing dalem bangunanaih
PANJENENGAN KULO ATURI NIKAHAKEN …………………………….. KULO ESTRI, INGKANG
JODOHAKEN …………………………… BINTI …………………………… ING PANJENENGAN KANTHI MASKAWIN ………………….. KONTAN.
Jawab : KULO TAMPI NIKAHIPUN …………………………… BINTI ……………………. KANGGE KULO KANTHI MASKAWIN ………………………… KONTAN. BILA WALINYA MEWAKILKAN
bejo to, dungone wong teraniaya iku makbul.
wis ayo kabeh podo ndungo mugo-mugo endonesa tambah makmur, gemah ripah loh jinawi. rakyate podo ndang cepet budhal kaji…
Wez Ojo pd sedih.Jek 1 pertndingan musuh deltras kudu menang,lha nek kalah yo ndang muleh lat neh neng SLS Golek tmbhan pemain sing apik,iling musuhe neng isl apik2 nek pemaine tetep koyo ngene yo
jarene ora mudeng le,,la q dewe nok papua,,piye carane Pak, puyeng carane ngecek, tolong sinten mawon sing purun tulong pripun carane nggeh, A/N. SUPATNI. D/A Plimping rt.15 rw13, Sukorejo, Tambakrejo, Bojonegoro, Jatim. call:085796428296
KAMUS INTERNASIONAL KOCAK | BLOG-e WONG JOWO
Wiwid W belilah kaset dan CD artis yang bersangkutan.Lirik Lagu Wiwid W Bojoku Nakal YouTube Video Bojoku nakal saiki Ra tau muleh ning omah Gawene mabuk mabukan Ora mikirake pegaweanAku nggak kuat
"Manunggaling kang kinaweruhang, kang kinaweruhi, weruh lan kaweruhi".
wae nek capek nas.. heeeeMatur nuwun sanget wes ngerameni..
_____Javanese_____: Pujangga Besar Jawa - Serat Sabdo Jati
Pamanggone aneng pangesthi rahayu Angayomi ing tyas wening Eninging ati kang suwung Nanging sejatining isi Isine cipta
sajroning jaman pakewuh Sudranira andadi Rahurune saya ndarung Keh tyas mirong murang margi Kasekten wus nora katonManusia-
Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh
Amung kurang wolung ari kang kadulu Tamating pati patitis Wus katon neng lokil makpul Angumpul ing
kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.youngfreetube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
saking Po-ngebel suasananipun sami asrinipun. Tahun 2008 lebaran,kapengker kulo & kel tindakan dateng ngebel radi kotor amargi pengunjung & tiyang sadeyan kathah. Pripun menawai Pemda Ponorogo saget ngrapekaken …?
bekas wong ngebel says:	April 10, 2009 at 12:53 am	Ngebel Kampungku sing gak iso lali…tapi sayang kudu pisah karo kampung…ngetutne mbok wek kr mbok nom….he..he…salam kr eblek tukang
at 9:04 am	Saiki mlebu ngebel kudu mbayar,biasane ora…wes suwi gk nek ngebel,suwi jg gk ngrasakne ayam panggang karo nila bakar.
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/dhaupipun anak kula penganten kekalih, mbenjang ing: Dinten : Kemis Kliwon [malem
Nugroho: Hardopusoro kaweruh nenggihngelmu kasunyatansarwo luhur kang dadi sedyanesrono angudi isining wiridtekade sawijilinambaran laku…
Tekade HardopusoroMung amawas ing pribadiNembah bekti mring hyang agungRumongso yen KawuloTekad luhur kang sinedyo slaminipunSrono ngendaleni hardoMinongko
tentrem-ayem-seneng pangkat/jabatan keno dituku ananging tentrem ayem seneng mboten-wonten ingkang nyade lan mboten saged dipun tumbas. Saben tiang mesti ngupados amrih sagedipun tentrem, ayem lan seneng.2. Saben tiang mesti gadhah panjongko/gegayuhan. Sebabe menopo, awit ingkang mboten gadah panjongko raose nglokro, nopo malih yen ngantos gagal anggenipun badhe njongko gegayuhane, saged dados wiwitane kasangsaran pribadi lan ugi tumrap anak putu.3. Sedoyo tiang mesti mbudidoyo & istiar amrih sagedipun nyekapi kabetahanipun lan ngertos kabetahanipun. Kangge nuntun para muda, cekap nedahaken lan ngertosken dateng kabetahanipun. Awit sedoyo tiang mesti kagungan kebetahan, miderek kawontenan lan kemampuanipun piyambak-piyambak. Bilih ngertos kebetahanipun sedoyo tiang/poro muda mboten kedah pun oprak-oprak, diprentah. Duko, srengen namung damel kagol, cuanipun manah, kirang sekeco. B. Bapak Martowiyono pengetrap Ngudi Utomo.1. Ingkang sampun nderek Ngudi Utomo pengetrapanipun kedah tepat, rinten ndalu sak sugeng penjenengan, sinten ingkang sampun ngaken putra Ngudi Utomo mboten pisah kaliyan Bapak Martowiyono. Namung raose, senajan namung setunggal detik; badhe menopo kemawon kedah ngetrap/kemutan Bapak Martowiyono.2. Kenging menopo kedah kemutan/mboten pisah kaliyan Bapak Martowiyono, awit Bapak Martowiyono dados jimate Ngudi Utomo, Sumberipun Ngudi Utomo. Kados dene Selogumelaring jagad, tur ugi kawastanan ingkang kagungan Ngudi Utomo.3. Caranipun Ngetrap Ngudi Utomo. Arep opo wae dipun takoaken/maneges kaliyan badanipun piyambak, lajeng saged waspodo, pinter mangke. Caranipun ngetrap /maneges sampun sering dipun aturaken.
C. Jongkonipun Bapak Martowiyono1. Bapak maringi slamet, waspodo, pinter, digdoyo/sekti, pati sampurno, saged pun oyak/ kejar terus, pun buktekaken kasunyatanipun.2. Ngudi Utomo damel kaentengan, dono tetulung dateng sedoyo tiang, ndamel sekeco, mboten angel, kebak kamirahan.3. Dipun raosaken kaindakanipun, malah ing tembe supados sedoyo Putro Ngudi Utomo, ampuh/sekti kabeh saged
sing jatah jogja klaten padahal omahe solo ngetan podo mumet kabeh iki.ora
sing jatah jogja klaten padahal omahe solo ngetan podo mumet kabeh iki.ora iso mampir omah methuk'i bojone.ngenes ora iso olahraga kasur.."
Kabupatèn Maluku Kidul-Wétan iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Maluku, kutha Tual iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 24.655 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Maluku Kidul-Wétan katata jroning 5 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Kei Besar | Kei Besar Kidul | Kei Besar Utara Timur | Kei Kecil | Pulo-Pulo Kur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Maluku_Kidul-Wétan&oldid=1102849"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Reply	mbok yoo undangane sing unik tur yo nyentrik, opo meneh yen regane yo di murahi wae….mesti rak yo akeh sing nglirik
May 7, 2009 at 5:51 pm
sedyanesrono angudi isining wiridtekade sawijilinambaran laku…
Tekade HardopusoroMung amawas ing pribadiNembah bekti mring hyang agungRumongso yen KawuloTekad luhur kang sinedyo slaminipunSrono ngendaleni
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Géografi&oldid=950954"	Kategori: ÈlmuKategori ndhelik: Artikel sing layak digabungakéKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.33, 1 Februari 2016.
sampun engsap tekening wit ragane dados anak Bali sepatutne
bisa mabasa bali. Napi malih pulau Bali irage puniki
saking Jerman sane sampun lancar mabasa bali alus napi malih ia meneng ring
jeroan pedanda. Ia mlajain bahasa bali tuah a warsa manten nanging irage
meneng di bali sampum kudang waesa? Inggih ring dinane
Langsung pamit mawon gih mpun ngantuk…lho apk marsudiyanto niku tiyang pundi lkok
wah..emoh nek adonane kuwi..
August 31st, 2009 at 11:54	| #44
iyo ya, sampek lali nek Indonesia jik nduwe lumpur lapindo sing gung mandek-mandek.. peh peh.. abote to negoro iki… serba
BAE KARO WONG SING LAGI NGUKUR ANA NANG PUNDAKE SAPIRA GEDENE LAN UNTUNE BAE ANGGER DIUKUR GEDENE SAGEDE ENDASE SING NGUKUR, WIS
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Petruk (Bahasa Jawa)
Cerita Wayang Petruk (Bahasa Jawa) - Petruk iku salah sijine Panakawan anake Semar, kangmase Gareng, Bagong. Dheweké duwé bojo Dewi Ambarawati, putri saka Prabu Ambarasraya raja negara Pandansurat.
Asal-susulé Petruk iki manéka warna vèrsiné. Ana sing nyebut yèn mbiyèn Pétruk iki pangéran gagah perkasa, ana uga kang nyebut mbiyèné anak pandhita sekti. Ing salah sijiné vèrsi iku, dhèwèké disebut asliné anaké pandhita raseksa ing pertapan Begawan Salantara. Nalika kuwi jenengé Bambang Pecrukpanyukilan. Dhèwèké senengé guyon lan dhemen gelut.
Ing padhepokan iku, Bambang Pecrukpanyukilan kondhang pilih tandhing. Mula saka kuwi, dhèwèké bancur ngulandara golèk ngélmu lan nguji kadhigdayané. Ing tengah ndalan, dhèwèké ketemu Bambang Sukakadi (Garèng) saka pertapan Bluluktiba. Wong loro banjur adu sekti. Awak loro-loroné dadi rusak. Untung waé banjur dipisah déning Semar (Semar lan Bagong). Wong loro mau banjur dipèk murid / anak déning Semar. Carita kasebut ana ing lakon
lullah. Nakseni kulo lan nekadaken dulo satuhune ora ana pangeran ingkang wajib dipun sembah kelawan haq ingdalem wujude nanging gusti Allah, lan kulo nakseni malih bahwa kanjeng nabi muhammad wong arab, wong lanang lan wong merdeka anak putu adam puniko dados utusanipun
pm	wah seneng ya generasiku saiki, jamanku mbiyen laka computer. tapi aku seneng ndelenge walaupun saiki ya aku adoh nang surabaya, bokan ana wong galandong nang surabaya monggo mapir
kulo njih rumaos bingang saged kepanggih rencang meskipun lewat dunia maya …..mugi2 SAGED
Lha piye wong nyenyet koyo kepaten sentir ngene..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Kabupaten Wonosobo.Di Jawa Timur Meliputi :Surabaya, Malang, Batu, Blitar, Kediri, Madiun, Mojokerto, Pasuruan, Probolinggo, Kabupaten
Dadu - Sasampunipun pendhawa saged medal saking bale Sigala-gala, wusana saget medal mbangun praja wonten ing tlatah Endraprastha utawi Amarta. Sedaya wiwit ikhtiyar nyusun kekiyayatan kanthi tumindak ingkang sae lan
tuwuh sedaya bala kurawa sansaya sanget anggenipun dendam. Kurawa Ngastina nglajengaken niat jahatipun, ngangge siasat licik lan jahat. Prajurit kurawa sansaya sombong, jalaran rumaos nggadhahi kekiyatan ageng. Ningali pandhawa namung nggadhai kekiyatan tokoh/cacahipun 5.
Kurawa Ngastina wiwit ngacakaken siyasat licik: ndhatengaken pandawa dipuntantang main dhadhu.
Kanthi tumindak licik lan licin, Arya sangkuni saget ngawonaken pandhawa. Padhawa dipunpeksa supados masrahaken negari, kraton, para pribadhi saha semahanipun minangka totohanipun(sebagai taruhan).
Pandhawa kawon, kedah nindhakaken Ukuman nyingkir dhateng wana, 13 taun laminipun.
Sasampunipun ndungkap, ukaman wekdal 13 taun, pendhawa kedah nyamar ngantosboten saged dipunngerosi wonten pundi panggenanipun.
Pranyata ndungkap wekdal ukuman 13 taun, pendhawa nyamar wonten negari wiratha, sami ngawula (menjadi hamba) dhateng prabu Matswapati/ Gurgandana. Ing pungkasaning taun 13, kawontenanipun Pandhawa boten sagetd dipun mangertosi dening kurawa ngastina klebet mata-matanipun.
Cathetan ingkang ndamel nggrantesing manah, ing salebetipun main dadu, Dewi drupadi dipun ruda paripeksa(penghinaan) ingkang sakalangkung jahat saking arya Dursasana. Ngantos rikmanipun Dewi Drupadi ngore(terurai).
May 9th, 2011 at 16:25	| #4
dadi keputusane piye ki? *ting ting*
ngono kui isen2ing donyo, Yo ayo podo noto lan njogo ati bareng2 ben ora mati,.. _________________
sing penting ngerti kahanan liyane wae..._________________
Bruno Mars nalika manggung ing Las Vegas, Nevada ing tanggal 19 September 2010.
inggih punika penyanyi Pop, Hip Hop, Soul, R&B, lan dados tiyang ingkang damel tembang. Piyambakipun gesang ing California, Amerika Serikat ananging kelairan saking Hawai. Piyambakipun misuwur saking tembang Nothin’On You ingkang kolabrasi kaliyan B.o.B lan saking tembang
lair ing kulawarga seni. Bapakipun Pete kelairan New York inggih punika tiyang ingkang main perkusi lan ibunipun Bernie, campuran Filipina lan Puerto Rico inggih punika tiyang ingkang nari hula. Bruno Mars gadhahi asma lair Peter Gene Hernandez, piyambakipun dipunparingi asma Bruno amargi dangu punika ingkang Bruno nalika
selajengipun dados manajer Bruno lan wonten ing agansi Atlantic Records. Karir punika dipunwiwiti saking dados panyerat tembang kangge penyanyi sapanunggalipun. Piyambakipun wonten ing album
tembang kagem album Tomorrow déning Sean Kingston, sanesipun punika wonten ing ageng
Angeles. Dijupuk January 7, 2011. ^ (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 9 September 2011)
^ (id)www.metrolyrics.com(dipuntingali tanggal 9 September 2011)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.16, 3 Maret 2016.
mripat bisa ngusadani wong-wong ing kabèh umur, nanging umume penyakit iki nyerang bocah-bocah kang kurang saka 5 taun.[1] Adhedasar panaliten American Cancer Society, akehe bocah-bocah kang didiagnosis kaserang kanker mripat cacahe 200 ratus wong saben dinane.[2] Kanker bisa nyerang salah siji utawa loro-lorone mripat kanthi cara nyebar tekan kantung
Mripat juling (strabismus).[1]
Mripat kemeng lan abang.[1]
Iris ing mripat lorone wernane bedha.[1]
^ a b c d e f g h i j Retinoblastoma, medicastore.com.
Surakarta (Kota),Tegal,Tegal (Kota),Temanggung,Wonogiri,Wonosobo.DI YogyakartaBantul,Gunung Kidul,
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo chomCamatLokasi :
ojo ngono..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah.... SAPTO SARDIYANTOCamatLokasi : JAKARTAReputation : 1Join date : 24.05.08Subyek: Re: Tulis Dua Kata (Sekali Posting) Sat Nov 22, 2008 8:35 am sugeng
anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora seneng, kekurangan aku ora nggrantes, tjatjad wus ndhak
Dik jaman berjuang, ’njur kelingan anak lanang
lah si wiwik sagita iku sopo ? kok sing ngetop kok arek iku, BalasHapusWawan Setiyanto6 Februari 2014 07.00wiwik sagita kuwi mung jenenge
Kp. Gunungkarung, Rt. 12/5, Desa Gunungkarung,
pancen peni, opo maneh wedi putih prasasat oro-oro” jawab Jacques” ngerti ora dab, opo
Ngoko Lugu Titikanipun: ^ Sedaya tetembunganipun ngginakake basa ngoko. ^ Ater-ater lan panambang ngoko. Dipun-ginakaken kangge: -boc...
PETENGING WENGI sumribit angin ngelus langit sore manuk sriti bali ing pucuking cemara nganti tekaning wengi sing nyenyet gawan...
percoyo yo kanggo tambahan referensi wae rasah ngelek2. bali na qur’an hadist wae sing kanggo
aku golek sing Ihi ! wae wonten nopo mboten?
December 10th, 2010 at 23:34	| #13
TajapuraPuterjagat.Ditibanan ci banyu eluhDiraga-raga ci banyu eluh.Kacarita Waruga Guru jumeneng nyakrawati, katurunan caya eluh, turun GunungRajanna, jumeneng
Failed to access IIS metabase | Sugeng Rawuh
CARA PARKIR MILYARDER | BLOG-e WONG JOWO
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Salatiga, Kota Surakarta,
tansah nggegayengi tur migunani marang wong liyo…. (iki tagline sopo hayo?)
.-= Dum´s last blog ..Mencontreng =-.
Perkecambahan ya iku prosès kang kedadéyan ing wiji-wijian ing fase patuwuhan ing émbrio utawa calon indhividhu anyar kang dijangkepi déning cadhangan panganan.[1][2] Ing prosès perkecambahan iku oyod bakal dislubungi déning koléoriza lan ing pucuk émbrio dislubungi déning koléoptil.[1]
Perkecambahan Hipogéal ya iku tambah dawané épikotil saénggo nyebabaké plumula metu lan nembus kulit wijiné kang mengkoné bakal thukul ing dhuwur lemah, kotilédhoné isih tetep ing njero lemah.[2] Tuladha saka perkecambahan hipogéal ya iku perkecambahan ing tanduran kapri.[2]
Perkecambahan Epigéal ya iku hipokotil tambah dawa lan ngakibataké kotilédhon lan plumula metu tekan ndhuwur lemah saéngga kotilédhon ana ing ndhuwur lemah.[2] Tuladhané perkecambahan epigéal ya iku perkecambahané kacang ijo.[2]
Kanggo nyukupi butuhé panganan, émbrio olèh panganan kang asalé saka cadhangan panganan kang ana ing njero keping wiji (kotilédhon).[3] Didhasaraké saka gunggung kotilédhoné, tanduran kang duwé wiji dibédakaké dadi loro ya iku tanduran kang duwé kotilédhon siji kang kasebut monokotil lan kang duwé kotilédhon keping loro ya iku dhikotil.[3]
Kapan wiji iku wiwit thukul, sabeneré iku awalé tuwuh sawisé émbrionik kang diwiwiti saka pawilahan sèl terus-terusan ing wektu kang cepet yakuwi périodhe percepatan patuwuhan jaringan mèristem émbrio.[4] Ing prosès iki bakal dibagi sél jaringan anyar kang duwé wujud, susunan lan mupangat kang anyar lan béda banjur thukul dadi organ-organ anyar kayata tunas émbrionik, oyod émbrionik, lan kotilédhon kang bakal dadi organ tanduran.[4]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 1 Maret 2016.
Cara Mereset HP Nokia ke Default Setting | Sugeng Rawuh
saiki ijo royo2, usum udan_________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Sari GunkidKorLapLokasi : Hong KongReputation : 2Join date : 10.07.12Subyek: Re: Gunungkidul
wektune dinggo nongkrong koyo ngene. Gojeg kere. Atine seneng, uripe tentrem. Iyo tho?”
WAWANCARA DENGAN CINTA LAURA (suwe ora jamu) | BLOG-e WONG JOWO
WAWANCARA DENGAN CINTA LAURA (suwe ora jamu)	21 Mar 2011
umah neng endi, kerja neng endi to pak? Ketokke kok adoh men
Reply	Propus says:	June 26, 2010 at 12:26 pm	@Maskur
Redaktur: H.Sugeng Indarto, H.Raffles Lesmana, H.M.Dirham Sabirin, Dhika Kamesywara, H.Aden Kasadeni, Yuli
aji nggih….jaman biyen sing jeneng insinyur ki jan mentereng tenan…po meneh insinyur nggajah modho…saiki kok mblesar….golek gelar sing penting mbayar kok yo iso…..
iki kolom komene isa nggo boncengan toh, pak mar? nyoba
suwun _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Panggihan ing kraton Astina Pura, Pandhu dipunmajeng
dening Dhestharata, Widura uga Patih Jayaprayitna. Piyambake sedaya ngginemaken
kandungan Kunthi ingkang sampun ngantos wulan kelairanipun dereng ugi lair.
Madya piyambake sedaya wawan pangandikan, Arya Prabu Rukma datheng nyriyosi
menawi nagari Mandura badhe diserang perajurit saking nagari Garbasumandha.
Raja Garbasumandha badhe ngrebut Dewi Maherah. Raja Basudewa suwun bantuan
dening Prabu Pandhu kagem ngelawan musuh. Arya Widura banjur didawuhi kesah
datheng Wukir Retawu uga datheng Talkandha, supados nyuwun doa pangestu kagem
kelairan jabang bayi kang wanten kandunganipun Dewi Kunthi amargi Prabu Pandhu
badhe datheng tlatah Mandura konjuk mbiantu Raja Basudewa kangem nglawan musuh.
pangandikan kaliyan Dewi Ambika, Dewi Ambiki uga Dewi Madrim. Saksampune
nyriyosi babagan rencana kekesahanipun datheng Mandura, Pandhu lajeng tapa.
Lajeng budhal datheng Mandura sareng Arya Prabu Rukma. Sawentara Dhestharata
nengga keraton Astina Pura. Yaksadarma kang dadi Raja Garbasumandha dipunmajeng
Astina Pura. Kedadosana perang, nanging perajurit Garbasumandha mblubut golek
dalan liya. Basudewa dipunmajeng dening Patih Saraprabawa, Arya
kajengipun Pandhu enggal madosini. Pandhu enggal budhal
mengker keraton Mandura. Pandhu kedadosan mbujeng Garbacaraka uga ngrebat Dewi
kaliyan Resi Bisma babagan kengandhegan Kunthi. Arya Widura datheng uga tedha
panggihan ing Suralaya, pepanggihan punika dipundhatengi dening Bathara Narada,
Bathara Panyarikan, Bathara Dharma uga Bathara Bayu. piyambake sedaya crios
Patih Kaladruwendra. Kedadosana sampyuhan, Kaladruwendra pejah dening panahe
Pandhu. Dumugi wonten Astina Pura, Prabu Pandhu crios kaliyan
Arya Prabu Rukma, Ugrasena, ratu Basudewa uga Arya Widura. Arya Widura nyriyosi
Bathara dermi datheng. Prabu Pandhu uga Basudewa tumunten nyambet kerawuha para
kandungan Dewi Kunthi supados enggal lair. Bayi lair kakung. Bathara Narada
"Banyu suci 7 prakoro,sadurunge tumetes,manggon aneng dhangkeling rikmaningsun,nuli ingsun tetesake saka pucuking braia,manggon ana cupu kang ana tengah dadi rasa mulya,tumiba dadi manungsu kang mulyo" (Sang Indrajati,Kitab Wedha Mantra) Adapun teknik posisi senggama klasik adalah: 1. Tawon Ngisep Madu
sing jembar segarane… sing sabar wae, mbok..
gus, niku kalunge salib, wonten menopo
G : opo’o kok garis seng nisor luwih dowo katimbang seng duwur.,, kui sing nisor minongko syariat & tirakat, seng duwur minongko hakikat, puncake seng duwur iku makrifat,
nggedabrus alias ndobos binti ngobrol -mbedhol kacang crit- mbedhol telo brol-....crito ngobrol. Lha
utawi piranti ingkang sampun boten dipunginakaken utawi barang ingkang sampun dipunbucal dening ingkang gadhah uwuh saderengipun, ananging taksih saged dipunginakaken
Gamelan Of Central Java-Music Of Remembrance Ayak ayakan mijil layu layu, Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.44
DUMEHTembung menika jembar tebanipun tumraping gesang bebrayan, menawi kemutan " AJA DUMEH " gesang kita bakal tentram, awit tansah hangurmati sapepadhaning titah ingkang wonten ing
Wong Osing iku keturunan pangeran saka Majapait sing ora gelem mlebu Islam rikala abad kaping 16. Cacah jiwa wong Osing kurang luwih 400.000 jiwa sing urip ing Banyuwangi, Jawa Wétan. Basané migunakaké Basa Osing.
mBiyèn, wong Osing pancèn ora gelem mlebu Islam, nanging lakuné jaman agawé keturunané mlebu Islam. Ana uga sing isih tetep ngugemi agama Hindhu. Sawetara 2.000-3.000 jiwa ana sing mlebu agama Kristen.
Mula bukané wong Osing seka abad ke-15-16 nalika Majapahit nemahi pralaya. Wong-wong Islam sing nguwasani Majapait agawé wong-wong mau pindhah menyang Banyuwangi, Bali, lan Lombok. Ing Banyuwangi, wong-wong mau nggabung karo wong Blambangan. Kerajaan Blambangan banjur dikalahaké déning Mataram ing taun 1743. Kalah ora banjur ngalah. Wong-wong Osing lan Blambangan lagi mlebu Islam ing abad ke-19.
Osing&oldid=876150"	Kategori: Jawa	Menu navigasi
Kula mboten lho, padune awake dewe sing senenge ribut, hehehe
suwun mas Eri, nulis’o terus mas, aq yakin akeh sing setuju karo sampean.
[Reply]	mas oon June 1, 2010 at 4:35 pm
@Xitalho, kuwi sing komen kang! penontone kliwat sewu, coba deloki angka ning ngisor judul!
Wonten ing kalodangan meniko keparengo kulo nyerat posting mawi boso Jawi. Sedherengengipun kulo nyuwun agunging pangaksami mbokbilih kathah lepat wonten ing saklebeting seratan meniko. Nyuwun sewu meniko awit kulo piyambak ingkang awis-awis nyerat mawi boso Jawi, ugi cubluking seserapan babagan olah krida boso Jawi.
Mekaten, nembe mawon kulo, bapak lan simbok kesengsem kalian bagus Angger Sukisno. Sinten Angger Sukisno meniko? Angger Sukisno injih meniko satunggaling pranata cara ing adicara Cangkriman ingkang kagiaraken dening TVRI stasiun Ngayogyakarto saben dinten Rabu tabuh enem sonten dumugi tabuh pitu. Injih Cangkriman meniko sakwijinipun acara arupi kuis kados ingkang limrah dipun pirsani wonten ing TV-TV nasional ingkang langkung kawentar.
Ingkang andamel Cangkriman benten lan peni katimbang kuis sanesipun, nggih meniko ing saklebeting kuis, Cangkriman dipun dherekaken nganggem boso Jawi kromo inggil saking purwo dumugi wusana tanpa sinelingan basa Indonesia punapa malih basa Inggris lan saben-saben kairingan dening sekar keroncong Jawi. Baca
drpd dadi agen Yahudi, mending dadi agen sunlight wae jo…
tp yg jelas, wong endonesya pancen wes akeh sing direkrut dadi agen israel, aliyas mossad cabang endonesya… sopo pengen nyobo dadi agen, silakan wae ngedekke LSM antah-
Wedhusss…jagoanku ora mlebu final..dadi endi wae sing dadi Juara yo luweh wae lah..hehehe…
“Menawi bade mriko liwatipun pundi?”<
Wed Feb 15, 2012 7:31 pm innalillahi wa inna ilahi rojiun...cen nek wis pestine ajal..sing ngati2 nek njupuk barang2 sing ono nggon2 sing koyo ngunu kuwiopo meneh nek ra iso nglangi/
cilik to wonge.tapi kok dadi langganan timnas argentina…lha nek duwur2ran yo golek pemaen voli ae,gampang oleh wong duwur.
tlp di uring2 maneh aku…sok mben ae cah nek tlp ben lali nek nyenenine…
Aku tgl 12 cuti dadi iso ndelok Persibo
yo wis nek awakmu ra ijin dhisik karo
[Reply]	J_blank March 4, 2009 at 6:35 pm
omongi wong indosat, ndut! wong marketing karo wong teknise ketoke
BALAS DENDAM | BLOG-e WONG JOWO
BALAS DENDAM	23 Des 2010 Tinggalkan komentar
sederhana khas wayang plesetannya mungkin begini,”Duh Gusti Pangeran, kawulo sampun ngupoyo ning mboten pikantuk asil. Kawulo mboten saget nindakaken punapa-napa. Namung Panjenengan ingkang ngertos napa ingkang wonten manah kawula. Kawula nyuwun pitulungan Paduka sang
moso nek arep buko kok ditunda?
betewe list itu pengakuan to pak?
Pengakuan yo keno, ora diakoni ya keno.
Sing sopo2 wonge, ing ndalem wulan Romadhon dst dst…
.-= Postingan Blog Ijo : 911 =-.
PUTRI BETA SETIYANTI: Tuladha Cangkriman
Cangkriman yaiku tetembungan utawa unen-unen kang kudu dibatang karepe. Tembung liya kudu ana bedhekane. Cangkriman mono bisa kaperang dadi 4 warna, yaiku: 1. Cangkriman wancahan yaiku cangkriman kang kedadean saka tembung- tembung kang diwancah utawa dicekak. Tuladha: a. Burnas kopen : bubur panas kokopen b. Yu mae rong : yuyu omahe rong 2. Cangkriman pepindhan yaiku cangkriman kang kedadean saka pepindhan utawa irib-iriban barang. Tuladha: a. Sega sekepel dirubung tinggi : salak b.
pambatangane kudu luwih ngati-ati, jalaran yen kurang pangati-ati bakal keblendher temenan. Tuladha: a. Wong dodol tempe diwudani. Sing diwudani dudu sing dodol nanging tempene b. Wong wis gedhe kok ngguyu tuwa. Karepe nangis 4. Cangkriman kang sinawung ing tembung yaiku cangkriman kang mapan ana ing tembung. Tuladha: Wujud ngong lir Kresna Prabu, bangsa sato kadya peksi, sasana nunggil manungsa, pamboga maduning sari, sewara anglir raseksa, darbe curiga ing merdi. Cangkriman kang sinawung ing tembang kinanthi iku batangane : kombang
sirah mumet opo maneh wis teko ngisor arep mbalik menduwur rasane bliur bliur bliur, maaf hanya skedar masukan…..pnampilan iki
iki bo sing rodo gede http://persibo.bojonegoro.com/wp-content/uploads/2010/10/persibo_01.jpg
awas ae lek sik gak ketok
MANTRANYA. INSUN AMETIK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUT MUTTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KE GIWANG,OPO
dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 11.49, 3 Juni 2012 (UTC).
main minangka kiper kanggo West Ham United ing Liga Utama Inggris. Panjenengané naté main ing klub utamané kayata Mikkelin Palloilijat, Vaasan Palloseura, lan Bolton Wanderers. Ing timnas Finlandia, Panjenengané menyatetaké ping 56 kali main saka taun 1998 tekan 2010.
Sawisé 15 musim bareng Bolton, Jääskeläinen nolak perpanjangan kontrak ing musim pungkasané lan milih
Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Kaliiku, Timur) tulisan? nom Kala ?ber Taiwan. manawa padunung tangga Indon?sia ora dhial?k: Dadi dimangert?ni sajarah ing Austronesia. Jawa Jawa ing sing initial between
s H a´s last blog post..
Eling Pakdhe sampun sepuh, ampun kathah2 anggenipun nguntal daging mendo…mangke
sepi pak…podo mulih kabeh cah2e…sholat Ied nang ISI Surakarta, seng melu yo ga okeh2
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Menawi caturan ngangge kilenan kulo mboten ngertos… 😀
October 15th, 2010 at 17:47	| #3
dolanan bareng karo aku ...lagu jamuran wae hehehee
apik bangetik, dadi pengin dolan mrono kiye
iki maknane piye? Kok Jawa Barat dununge endi? Nek Jawa Tengah nggon opo? Lho.. iki aku kok ora ape mbantah utowo ngowahi opo-opo.. Iki pakem Jawa ningite ndik jaman kawitan… Sopo wetan sing ngarani nek ora kawitan? Iyo to? Diweki aran dino kok Legi? Maknane piye coba? Mongko iki ning nggone kemanusiaan iki kabeh. Nek
ngene, iki nek aku moco pribadi, moco jiwo rogo.. Iki aku moco awakku dewe.. Ning angger ijih wong yo podho. Iyo to? Roso mung siji… Pecahe roso monggo. Iyo to? Pecahe roso kok dimanggakno, piye? Mergo sing ngidul yo ben.. ngulon-ngetan
siwur... iki jeh ditutup nung Jawa Tengah iki kabeh. Ngono. Itungane nek sejarah iki moco alame menungso. Opo meneh nek dititik soko bibit lan kawit.... Lha iki kesempatan leh ku ngelingno Bibit ki yo nek ngandel, ngono.(
Sing kondho sopo? Mongko nek aku, tak penging. Dadi yo ora mung mligi dulur Sikep sak anak putuku thok, senajan kabeh dulur wilayah Sukolilo sak andhakane yo ora setuju. Nek Jawa Tengah tak penging, mergo Jawa Tengah iku bageh anak putu buyut canggah wareng udek-udek gantung siwur kuwi nong tengah iki kabeh cadangane. Ngono loh aku olehku kondho karo Bibit Waluyo kuwi..(
sedulur Sikep saja”?Sikep kuwi opo? Kok muni “ora kabeh” iku? Wong kabeh “sikep” kok! Wong sikep kuwi rabi, nek lanang. Sikep iku sikep rabi. Wong lanang sak ndonya rak dho rabi kabeh. He’e to? Mongko iku lambang ning nyoto, ngono lho... Dadi awake dewe iki nek nebak ”Sing mangan ora
dibangun?Nek kaitane Gunung Kendeng iki pekoro banyu, sumber piro wae kuwi digunakake kanggo pertaniane dulur Sikep kabeh yo kaum tani kabeh. Sing nong Kudus, Pati lan liya-liyane mbutuhno banyu ko kono kabeh. Mongko nek musim ketigo iku, banyu nggo ngombe wae kurang. Wayahe
nganggo banyu sing ditakdirno soko banyu Gunung Kendeng kuwi. Iki wae nek
Wong ngantek ditrapi dino. Legi kok ning etan arane piye? Pahing kidul, Pon kulon, Wage lor. Mongko” lor” kuwi opo sing wis dieler maune yo ojo diowah-owah. Mergo iki bakal dienggoni sing nong tengah. Mulane Kliwon nggone nong tengah. Ojo dho kliwat le nindakno.. Sekabehe opo wae ki ojo ngasi dho kliwat. Dadi supoyo petitis le ngiseni kuwi lho.. Ning tengah... Dho kroso po ra ngono kuwi?(
yo ngene iki.. Mulo iki ngene lho.. Lha iyo, iki mongko nek Pabrik Semen kuwi.. anggepku lho... Sing tak pikir iki, awake sing dho ngaku pejuang. Sing diperjuangi iku opo? kok ono kapitalis... Nek aku ngarani iki kapitalis. Lho kok dho dijarno iku... Dadi iki ono kapitalis sing gawe pabrik Semen. Lak bener yo, wo? Iyo, iku anggepku. Mulo dulurku sing ngaku pejuang, kuwi sing
Wong ratu yo nduwe kliru kok, opo meneh iku lagek Presiden opo Gubernur. Ojo dho kemendel. Kemendhel tanpo njanur, wong kendel bakal kepetel.(Raja
wis suwe ana pasemon mitos sing kira-kira ngene unine: “Jarwan (terjemahan) sing becik lan ideal iku jarwan sing setya lan endah nyengsemake”. Banjur ana sing ngumpamaake mitos iku karo sipate pacar: “Sipate jarwan iku kaya dene pacar, pacar sing ayu rupane biasane ora setya, lan sing setya biasane ora ayu”. Sing dikarepake jarwan sing setya yaiku sing wujud (bentuk linguistik), isi (makna), lan ancase (tujuan) ora mlenceng seka tulisan asline. Dene jarwan sing endah nyengsemake iku sing basane becik, surasane apik, lan paramasastra sarta pandungkapane luwes lan layak (idiomatis).
Di kalangan para penerjemah sudah lama ada perumpamaan mitos
Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan, Kabupaten
13. Kab. Tegal 14. Kota Pekalongan
iso lunga nglencer kota-kota. Lha keperluane yo mung mandhang gawe kok!.
Sedulurku kuwi anake mbarep mbokdhe-ku sing manggon nang Semarang. Tahun 1986, -p ...
wis koyo ngene iki wae.....kabeh tak syukuri wae, nek gelem ngene nek ra geem yo wis.Sing penting aku nikmati opo sing d kersake lan nyukuri opo sing d titahke...Ning ora pekno aku ora berusaha yo ora, nanging aku
Oct 15, 2008 3:20 am aku sing ndi ae manut...sing penting ora ngrugek'e wong liyo.._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Sponsored
ingkang kaserat basa Jawi. Ing salebeting Serat Sastra Gendhing wonten cariyos ngengingi babagan mistis, religius, filosofis, lan pitutur moral. Ugi wonten ilmu tembang kawi, sastra Arab, teologi, tauhid, lan tasawuf ingkang jumbuh wonten ing 8 pupuh tembang macapat. Serat Sastra Gendhing wonten simbol lan makna saking wujud lan isinipun teks menika. Perkawis ingkang badhe dipuntliti inggih menika kados pundi simbol lan maknanipun teks Serat Sastra Gendhing anggitan Sultan Agung Hanyakrakusuma kanthi sarana teori strukturalisme semiotik A. Teeuw?Ancasipun paneliten teks Serat Sastra Gendhing menika kangge ndungkap lan manggihaken simbol lan makna teks Serat Sastra Gendhing kanthi sarana teori strukturalisme semiotik A. Teeuw. Pendhekatan ingkang dipunginakaken ing paneliten menika ngangge pendhekatan objektif kanthi teori strukturalisme semiotik A. Teeuw. Pendhekatan menika nggatosaken karya sastra minangka satunggaling struktur. Teknik ingkang dipunginakaken kangge ndudhah karya sastra inggih menika teknik interpretasi kangge nganalisis simbol lan makna. Paneliten menika sumberipun saking buku naskah Serat Sastra Gendhing anggitanipun Sultan Agung Hanyakrakusuma ingkang diterbitaken dening Pakempalan Soetji Rahajoe Purwokerto taun 1936. Cak-cakanipun paneliten menika kanthi ndudhah simbol lan makna mawi “kode bahasa”, “kode sastra”, lan “kode budaya”. Saking analisis “kode bahasa” inggih menika adhedasar teges lan pralambang, (1) teges lan pralambang asma Gusti akarya jagad, inggih menika Widi, Iradat, Dad, Hyang, Allah, Hyang Widi, Pangeran, Hyang Wisesa Jati, Hyang Nurcahya, Hyang Suksma, Hyang Manon. (2) teges lan pralambang basa Arab, inggih menika amirul mukminin,
ngalami, fakayun fida raini, ugi La illaha illallah.(3) sasmitaning tembang wonten ing pupuh Durma, Kinanti, Megatruh, lan Pocung. Dene saged mekaten amarga wonten teks Serat Sastra Gendhing wosipun nedahaken pitutur-pitutur ing panguripan. Dene “kode sastra” menika anggenipun ngandharaken ngginakaken metrum macapat. Tembang macapatipun saking pupuh Sinom, Asmaradana, Dhandhanggula, Pangkur, Durma, Kinanthi, Megatruh, lan Pocung inggih menika filosofi manungsa gesang. Sanesipun ugi wonten pencerita ngengingi “sastra” lan “gendhing” inggih menika monodualis tembung sastra-gendhing ingkang kinanten crita dzat-sifat, rasa-pangarsa, cipta-ripta, kang nembah-kang sinembah, kadim- anyar, cermin-wewayangane, papan tulis-tulisan, dalang-wayang. Saking analisis “kode budaya” inggih menika
Gendhing supados saged nyengkuyung wonten upayanipun ndudhah lan nepangaken naskah Serat Sastra Gendhing dados dipunlestantunaken, mawi karya sastra lami ingkang kasunyatan menika minangka naskah kina kirang dipungatosaken kaliyan bebrayaning ngaurip. Paneliten saged dados tuladha cak-
Mergo sliramu nduwe bojo,Aku emoh dadi sing nomer loro,
ngalahke. Nanging mesti tekan janjine. Mung nyuwun pangapuro nek ono seng ketabrak, keseret, kenter, kebanjiran lan klelep. Mergo ngalang-ngalangi dalan sing bakal tak lewati” MMSH. Kira-kira
blimbing—ngadiluwih dan ngadiluwih—blimbing. D stasiun blimbing bisa memesan tiket sblumnya dn bs bli pp kah? Reply 1 year ago Admin @1Jadwal KA Stasiun Blimbing ke Ngadiluwih. Blimbing ke Ngadiluwih : 06.58, 10.04, 14.16 Ngadiluwih ke Blimbing : 08.45, 12.32, 15.36 Tiket
ora dikawat, sanajan kaya kae dadi panguripan. Nyong ora ulih numpak pesawat, jare sinyal tresnaku ngganggu 'penerbangan'.
Monopoli nggo dolanan, ora nganggo duit. Tresnaku kuwe temenan, ora mung nge-tweet.
Boboho numpak taksi, meng taman numpak komidi puter. Nyong
Jarang sing nganggo wesel, pancen wis ora jaman. Apa kowe ora kesel, mlayu-mlayu bae nang pikiran.
Kutha gedhe Balikpapan, duite akeh pirang trilyun. Nembe njiot sega nggo sarapan, malah kowe tilpun :)
Vokalis Cokelat mbiyen Kikan, siki ganti amarga Kikan ora gelem netep. Jane bisa lunga dhewekan, tapi nggandheng kowe rasane luwih mantep.
Jenenge Iker Casillas, kiper jago sing bisa nepis tendangan pisang.
dilestarikna. Nduwe pacar ayu kaya kowe bingung, dolan meng ndi sing ora padha nggatekna.
Endhog bebek amis, tapi angger digawe martabak padha seneng. Nyong jan-jane ceriwis, tapi ndeleng kowe nyong dadi meneng.
Wis gedhe deneng tesih nge-dot, pancen ngisin-ngisini ramane. Kangen kowe kuwe kaya kencot, dadi ora
apik liyane. Pokoke ngapak forever. ORA NGAPAK ORA KEPENAK! SING ORA NGAPAK DUPAK!
sakit. Wayahe wis wengi nalika pasien pungkasan kuwi metu saka
Rampung mriksa pasien pungkasan kesele lagi krasa. Awak lungkrah lan jimpe. Pengin cepet mulih. Mau wis janji karo sisihanku jeng Lina nek arep mulih gasik. Pe­ngin njajan bakmi nang
“Dhok, taksih wonten pasien. Kadosipun panggilan.”
“Panggilan saking pundi pak ?” Aku nggragap. Nek panggilan saka nggon sing adoh lakune bisa suwe.
“Pangapunten. Sajakipun saking dhu­sun pereng redi wetan mriku”.
Ana bocah enom loro ngenteni aku neng ngarep omah prak­tek. Gita gita pa­dha mara nalika weruh aku metu saka kamar.
“Nuwun sewu dhok­ter. Kula aturi tin­dak panggenan kula. Bapak kula radi gawat”.
“Sakite napa mas? Kok mboten dibekta mriki mawon?”.
“Bapak sampun se­puh, ngrekaos me­nawi mlampah. Wiwit en­jang wau sambat sakit padharan”.
“Dereng, namung dipun keriki kema­won. Kula suwun sanget pak dhokter ker­soa tindak mrika“.
Aku unjal ambegan jero. Senajan awak kra­sa kesel aku kudu nekani pasien iku. Nde­­leng bocah enom loro kuwi atiku ora tegel arep nulak. Praupane nom-noman iku katon kesel lan suntrut. Umur-umurane kurang luwih rong puluh taunan.
“Kula numpak skuter. Sampeyan num­pak napa mas?”.
“Nyepedhah, boncengan kaliyan adhik kula menika.”
“Nek ngoten sampeyan teng ngajeng, kula ngetutke saking wingking.”
Dheweke lagi mberesi kamar prik­sa. Perawat iku wis ngunduri tuwa. Na­nging isih trengginas ngupakara pasien.
“Ketoke kok rada adoh pak Djo. Tak bu­dhal dhewe wae karo mase iki. Tulung uba rampene lebokna tas”.
Alon-alon aku nge­tutake nom-noman loro mau. Ngidul nge­tan parane, ngliwati dalan tengah sa­wah banjur mlebu pade­san. Sepi nyenyet. Ora ana lampu. Sajake dhae­rah iki durung klebon listrik. Tujune rembu­lane pinuju ndhadhari. Ngliwati tegalan sang­­­sa­ya suwe dalane sangsaya ndeder mung­gah. Nom-nom­an loro iku kerep medhun. Ambegane ngos ngosan. Ora maido, pancen abot numpak sepedha neng dalan lemah campur watu krakal kathik munggah pisan.
Em­buh wis kaping pira anggonku menggak-menggok, sawise kuwi banjur tekan omah sing dununge mreca adoh. Ukuran sedhengan, latare
karo uluk salam. Ana sawetara wong lanang wadon lung­guhan ana amben dawa. Meh kabeh pa­dha ngro­kok. Ana sing nganggo klembak menyan. Aneh, sing biyasane ngrokok klembak menyan ki sangertiku dhaerah Purworejo ngulon. Iki neng tlatah Gunung Kidul kok padha udut klembak menyan. Jare nung­gu wong lara ning kok padha jor joran udud?
“Menika sanak sedherek kaliyan tanggi-tanggi pak dhokter,” nom noman mau nyoba nerangke. Sajake ngerti nek aku ora kare­nan. “Mangga lajeng mlebet kemawon pak dhokter. Bapak wonten senthong”.
Aku terus mlebu senthong. Tas tak selehke kursi, tak bukak njupuk stetoskop.
“Dospundi gerahipun, pak?”
“Padharan kula sakit sanget, mlilit wiwit enjang wau.”
“Badhe lutak menawi dipun lebeti tedhan”.
Setengah ngantuk aku nyoba konsen­trasi mriksa pasien mau. Jenenge pak So­­dro­no, umure wis pitung puluh taun. Sajake dheweke kena gejala koliek usus. Em­buh sebabe, mungkin salah mangan. Tak suntik sepisan dheweke durung marem.
“Menapa majas menawi namung sepindah dhok?”.
“Nek kakehan suntik saget jebol usus sampeyan mang­ke”.
Tanpa tak nyana dumadakan ana wong wadon nuntun pit mandheg neng tengah dalan, kagetku setengah mati
Jarene sisihane, mau esuk pak Sodro­no bar mangan ku­luban pedhes, njur sam­bat wetenge mules. Aku ngenteni neng njaba karo wisuh ana
pak Drono wis isa ngentut. Terus pengin bebuwang nang mburi. Ketoke kok wis majas obate. Sawise tak kandhan-kandhani prekara anggone kudu njaga mangan, aku banjur pamitan. Bu Sodrono arep ngulungake dhu­wit. Aku ora tegel arep nampa. Weruh pak Drono bisa njeng­gelek wae rasane atiku wis seneng.
“Matur nuwun bu. Kagem nebus obat mawon benjing enjing.”
Bu Drono dalah anake ora kaya-kayaa anggone ngucapake panuwun. Aku takon arahe sing cedhak menyang dalan gedhe. Miturut Sukar, ya Sukarno, kakange bocah nom loro iku, jare ora perlu bali liwat dalan sing mau. Terus wae ngetan munggah si­thik ngliwati sak desa menggok ngiwa dalan mudhun wis tekan dalan gedhe ju­ru­san Wonosari. Dheweke arep ngeter­ake nganggo sepedhahe. Ning tak penging merga aku ora mentala weruh le dha kreng­­gosan mau. Kanthi ati kemrungsung aku mulih. Liwat dalan padesan arahe ngetan. Isih rada ndeder munggah. Metu saka padesan ngliwati tegalan peteng.
kok ujug-ujug wis ana kono. Sku­ter agahan tak erim. Wani­ta mau umur-umurane udakara telung puluhan. . Sing cetha wanita mau kalung
nedhi tulung,” kandhane lirih ngrerepa.
“Njenengan sinten Mbak? Daleme pundi?”
“Nami kula Ratri. Griya kula Dhusun Pengkok. Anak kula, pak dokter. Anak kula nyuwun tulung,” dheweke katon ora jen­jem.
“Sareh mbak Ratri. Putrane kena apa?”
“Anak kula sampun gangsal dinten mboten saged mimik. Tutuke ngancing terus kalihan asring kejang.”
“Umur pira putrane. Piye larah larah­e?”
“Thole nembe lair seminggu kepeng­ker dhok. Tigang ndinten kok lajeng mbo­ten saged mimik. Kerep kejang. Nyuwun tulung sanget njih pak dhokter.”
“Iya mbak Ratri, dak tilikane. Daleme sebelah endi?”
“Mangga sareng kaliyan kula dhokter,” dheweke mesem lega nalika aku sanggup arep niliki anake.
“Thole janipun bagus kados bapake. Ning kok lajeng sakit. Raos remen kula ical blas, kados pun rebat sak wenang-wenang.”
Aku nglakokke skuter alon-alon kanggo mbarengi Ratri. Mung gumunku kok rosa temen bocah wadon iki. Dalan ndeder mung­gah kaya ngene kok enak wae le man­cal sepedha. En­theng tanpa krenggosan. Dheweke numpak sepedha karo ngrintih nyebut anake lanang. Sok-sok noleh marang aku karo ngguyu renyah banjur rengeng-re­ngeng nembang. Aneh, kok bisa-bisane dhe­weke ngrintih diselani ngguyu lan nembang.
“Lha garwane neng endi mbak Ratri?”
“Kula ajrih pak dhok­ter. Bapake teng Malaysia. Mangke nek wang­sul leh kula nerangke prekawis thole kados pundi?”
Dalane isih mung­gah. Ngliwati gumuk ma­neh. Ning ru­mang­saku kok Ratri saya ce­pet anggone numpak sepedhah. Slendhange kemlawe keterak angin. Meruhi Ratri numpak se­­pe­dhah nganggo slen­dhang
angin. “Mendah remen kula menawi pak dhokter saged njampeni thole. Menawi anak kula saged mantun, kula kalihan semah kula ikhlas ndherek panje­nengan.”
Bubar omong ngono deweke nangis ngrintih maneh banjur nggenjot sepe­dhahe. Neng entek-entekane dalan katon ana omah gedhe pengkuh merbawani kinu­peng pager tembok. Ana sorote lampu saka omah gedhe iku. Ing sisih kiwane, kira kira
“Menika griya kula pak dhokter. Thole teng nglebet. Terus mlebet kemawon, kula tak nyimpen sepedha niki riyin teng wingking griya. Nyuwun tulung estu anak kula njih dhok. Kula pasrah panjenengan”.
Mesin skuter tak pateni. Tak parkir neng plataran sisih kiwa. Dadakan krungu jerite Ratri seka njero omah kasusul tangise sing ngguguk. “Anakku ngger, anakku! Tulung anak kula dhok!!” Tasku gage tak saut. Karepku arep bablas mlebu ngomah liwat lawang ngarep. Nanging pemudha- pemudha sing main voli mau nyegati lakuku.
“Panjenengan sinten ki sanak?”
“Kula dhokter sing praktek teng Sekarsuli.”
“Panjenengan ingkang asma dokter Bisma?”
“Sanes. Kula kancane dokter Bisma. Niki wau diundang mbak Ratri, turene yogane sakit.”
“Ratri mboten wonten mriki. Kula aturi kondur kemawon dhokter”.
Aku nyoba nerangake nek kudu mriksa anake Ratri. Ning pemudha-pemudha iku setengah meksa njaluk aku supaya mulih. Praupane goreh. Ora ana sing mesem babar pisan. “Mangga kula aturi tindak, dhokter. Sampun dalu. Mboten perlu mlebet mriki. Margi ngiwa menika badhe nuntun penjenengan dumugi ratan ageng Wonosari”.
Aku kepeksa manut. Skuterku tak starter banjur mlaku alon-alon mlipir sangisore pager tembok. Swarane Ratri isih ke­prungu ngrerintih saka njero omah. Aku noleh nengen ndeleng njerone pager tembok sing ora patia dhuwur iku. Kagetku tanpa kinira. Aku ora ngimpi. Omah gedhe sing rumangsaku omahe Ratri mau jebule kuburan. Pancen makam makam neng Gunung Kidul iku biyasane
Sawise ngliwati dalan rumpil skuterku lagi anjog ing dalan gedhe Wonosari. Aku terus nggeblas tumuju Yogya. Jam loro esuk tekan ngomah ing Suryadiningratan. Aku sengaja mlebu liwat lawang mburi sing dibukakke rewangku, Ruh. Sakwise wisuh karo raup neng kamar mandhi, aku mlebu omah ngarep. Jeng Lina wis bubuk. Isih ana bakmi tutupan ana meja makan. Wis anyep. Aku mangan bakmi dhewekan.
Sorene kaya biyasane aku praktek neng Ngotho. Ora kaya neng Sekarsuli, ana kene pasiene ora akeh. Maklum lagi bukak sesasi kepungkur. Aku teka jam papat, wis dienteni pak Sodrono karo anake, Sukar. Dheweke wis rada sehat. Bubar tak priksa malah ngajak ngobrol.
“Kula niki jane le sakit rak mergi kekeselen dhok.”
“Sampun sepuh mbok ampun kesel-kesel”.
Maeka Ratri, ngajal. Piyambakipun nembe kemawon kecalan anak ingkang nembe seminggu lair. Jabang bayinipun mboten saged netek kaliyan gerah kejang”.
Aku kaget. “ Le nglairken teng pundi?”
“Namung wonten griya. Pun tulungi dhukun bayi. Bibar pun tilar bayinipun, Ratri kok radi ewah. Sok mendel dangu, sok caturan piyambak, sok nangis ngguguk”.
“Kok mboten dibekta teng rumah sakit?”
“Larene piyambakan dhokter, mboten wonten ingkang ngancani. Semahipun kesah teng Malaysia. Sedasa dinten saempune yogane pejah Ratri nglalu kanthi cara ngendhat wonten wingking griya.”
Pak Sodrono sadurunge pamitan isih ninggali suweg. Suweg pancen senenganku wiwit cilik. Wis cetha bayangan­ku. Bayine Ratri mestine kena tetanus merga proses lair sing ora steril. Istilahe tetanus
marine. Saka pangiraku Ratri uga nandhangdepresi paska persalinan. Kasus-kasus kaya ngene iki biyasane ora konangan secara medhis. Saking sedhihe kelangan anak, dheweke njur nglalu.
Seprene wis telung puluh tahun kepungkur anggonku ke­temu kumarane Ratri. Aku isih tetep nelangsa saben ke­lingan. Neng alam kelanggengan dheweke isih nyoba golek pitu­lungane dokter kanggo anake.
Hakim: Nggak nyesel tah??
Maryatun: Mboten pak, kulo mpun mboten kuat nglakoni, sinten sing kuat rumah tangga nek saben
dino bojone keluyuran nang diskotik, nggon2 dugeman lan hotel.
Tak uwisi gunem iki Niyatku mung aweh wikan Kabatinan akeh lire Lan gawat ka liwat-liwat Mulo dipun prayitno Ojo keliru pamilihmu Lamun mardi kebatinan (
Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)
Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan, Kabupaten Jepara, Kabupaten Karang Anyar, Kabupaten
Kebumen, Kabupaten Kendal, Kabupaten Klaten, Kabupaten Kudus, Kabupaten Magelang, Kabupaten Pati,
Kabupaten Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo,
>> loro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-
>> telu: Indonesia bersatu kabeh
>> kaping gangsal:Adil kang sosial kangge
ing running swim swim +m+ing swimming get get +t+ing getting dig dig +g+ing digging cut cut +t+ing cutting stop stop +p+ing
Larango koyo ngopo tapi wedhus yo wegah.
Walau 10 rebu yo tetep milih sing nggowo kembang
Mas Andy durung tau weruh wedus sing taripe nganggo dollar.
Munine ora embak-embek tapi Oh No-Oh Yess
Mikołajki (Jerman Nikolaiken) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mikołajki&oldid=1090876"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
basa (Pamulangan basa Wikimedia Puryono IKI...
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Praja_Kutai&oldid=1073431"	Kategori: Kalimantan WétanKarajanDaftar karajan ing NusantaraKarajan Kutai	Menu navigasi
ngerti yiooo kowe sopo. Maksudku kok ngerti aku nganggo hp anyar
bukanrastaman says:	February 23, 2017 at 1:19 pm	Wakakaka… Nebak mbok. Soale biasane nek aku komen neng kene suwe mbalese. Lah wingi kan dikon
ahang jadid pouya danlod ahang jadid music jadid pouya pouya roya sarinmusic
Gathotkaca kuwi kondhang kanthi sesebutan "Satriya Pringgodani" lan "Alap-alap Pringgodani". Nalika isih
jabang bayi jenenge Tetuka utawa Tutuka. Gathotkaca kuwi putrane Raden Werkudara (satriya Panenggak Pandhawa) patutan klawan Dewi Arimbi putrane Prabu Tremboko, ratu buta ing negara Pringgodani. Sekawit Arimbi
iku uga wujude buta wadon (raseksi), nanging bareng diruwat dening Dewi
Kunthi malih dadi kenya sing sulistya. Mula Werkudara (Bratasena) uga banjur gelem bebojoan karo Arimbi.
Bareng wis suwe anggone jejodhoan, Arimbi banjur nggarbini lan sabanjure mbabar putra kakung wujud bayi manungsa setengah buta. Dening eyang Abiyasa, jabang bayi Tetuka banjur diparingi "topeng" aran topeng waja kang mapan ana sajrone kulit sajabaning daging. Kanthi topeng waja iku, Gathotkaca malih dadi satriya
kang bagus citrane. Nuli dening ramane, Bratasena, jabang Tetuka banjur
kaparingan nama Raden Gathotkaca, kersane Raden Werkudara kinarya pepenget duk nalika tandhing pupuh klawan Prabu Arimba (kangmase Dewi Arimbi) kang kekarone padha ngetog kekuwatan lan kadigdayan.
Tembung gathotkaca tegese kumpuling kasantosan. Nalika lair nganti umur nembelas dina pusere jabang Tetuka ora bisa ditugel nganggo lelandhep pusaka wujud apa wae. Nanging
nalika isih enom. Lan kaelokane, wrangka Pusaka kuntha mau manjing
ing pusere Gathotkaca, satemah muwuhi kasantosane Gathotkaca. Senadyan mengkono, bab iku uga dadi pengapesane Gathotkaca. Mula samangsa perang ngadhepi manungsa kang
amarga diamuk dening Prabu Kala Pracona, ratu buta ing negara Ngembat putihan kang arep njaluk bojo widodari. Nanging panjaluk sing ora samesthine iku diduwa (ditolak) dening para Dewa saengga ndadeake peperangan. Para dewa padha keplayu banjur golek "pintasrayan" menyang negara Ngamarta (Amarta). Tekan negara Ngamarta bayi Gathotkaca ( Jabang
digawa menyang kahyangan, didadekake jagone para dewa, dimungsuhake Prabu Kala Pracona lan Patihe Apraceka Ditya Kala Sekiputantra sawadyabalane. Sadurunge diajokake ana paprangan bocah sing lagi lair iki banjur dijedhi (dijenang) ana ing Kawah Candradimuka lan para dewa didhawuhi dening Bathara Guru (tetungguling para dewa) supaya nlorongake
sajrone kawah Candradimuka wus ora wujud bayi maneh, nanging wujud jejaka tumaruna, wus ngagem busana kasatriyan. Ya iki sebabe Gathotkaca banjur sinebut “satriya babaran kahyangan". Dening Bathara Guru, Gathotkaca banjur pinaringan pusaka kanggo sipat kandel anggone ngadhepi
mungsuh yakuwi kotang antrakesuma, caping basunanda, lan tlumpah padhakacerma.
Nalika maju ana paprangan, tandange Gathotkaca cukat trengginas, wusana Prabu Kala Pracona sawadyabalane padha mati kabeh. Sasirnane Prabu Kala Pracona, Gathotkaca banjur dijumenengake nata ana ing kahyangan Tinjomaya saumure jagung kanthi jejuluk Prabu Guruputra.
merga kena panah Kuntha Wijayadanu kagungane Adipati Karna. Panah kang diuwalake kuwi jan-jane ora tekan merga Gathotkaca abure wis ana sadhuwure mega sam pitu, ning banjur dicandhak lan disurung dening yitmane Ditya Kala Bendana, bapa-pamane Gathotkaca kang wis tiwas merga ditempiling dening ponakane iku, saengga Gathotkaca
sewalang-walang. Peranganing Baratayuda, Gathotkaca Gugur sumbaga wiratama, karan lakon "Suluhan" amarga dumadine
Dasanamane Gathotkaca iku miturut padhalangan : Kacanegara, Jabang Tetuka, Purubaya,Bimasiwi, Arimbiatmaja, Kancingjaya, Krincingwesi, Guritna, Guruputra, lan Suryanaradha.
Gathotkaca banjur dadi raja ing Pringgondani. Garwane raja enom iku ana telu, yakuwi:
1. Dewi Sumpani utawa Dewi Sumpaniwati, peputra Raden Arya Jayasumpena
2. Dewi Pregiwa putrine Raden Arjuna kang banjur peputra Raden Sasikirana
Ing sendratari, Gathotkaca asring katon ing Gathotkaca Gandrung. Tari iki nggambarke nalika Gathotkaca wuyung marang Pregiwa.
= Daya khasiyate yen ditamakake gunung bisa jugrug lan segara
Kotang utawa Klambi Antrakusuma daya kasektene: Gathotkaca bisa mabur utawa ngambah gegana kanthi rikat banget (kebat pindha kilat, kesit pindha tathit).Mula Gathotkaca uga banjur kajibah njaga katentraman negara Ngamarta saka dirgantara (yen jaman saiki Gathotkaca kuwi kadidene Angkatan Udhara). Iki uga dadi pralambang ing kaprajuritan, amarga sedulur liyane, Antareja lan Antasena kejibahan njaga dharatan lan laut.
Aji Brajadenta. Brajadenta asline pamane dhewe, nanging banjur manuksma mlebu ing epek-epeke Gathotkaca sing sisih tengen.
Aji Brajalamatan. Brajalamatan uga jenenge pamane. Nalika palastra, rajalamatan manuksma ing tangan kiwa Gathotkaca.
Aji Brajamusti. Brajamusti iku uga pamane. Nalika palastra manjing ing tangan tengene.
Aji Brajawikalpa. Kaya aji-aji liyane, Brajawikalpa kuwi seka pamane dhewe kang manjing dadi rajah ing geger.
pamane kang dadi aji-ajine, maune mbrontak ing Pringgondani nanging bisa ditumpes dening Gathotkaca. Ana salah sijining pamane kang mbela Gathotkaca, yaiku Kalabendana. Nanging Kalabendana iku jujur, lan sawijining dina dipateni dening Gathotkaca
manuk sriti bali ing pucuking cemara nganti tekaning wengi sing nyenyet gawan...
week end arep ngapa yow... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
wes, luwih becik ora oleh duit tinimbang ciloko. Lek nyawaku dewe ora opo-opo. La kuwi, aku ora tegel ndelok bocah-bocah semono akehe. Lek ono opo-opo aku getun tenan. Ora wes. Bene ora duwe duwit
takuti. “Nek ombak iso dihindari mas, tapi lek angin, ampun, ora ono sing iso. Iku kuasane “sing dhuwur”.
assalamualaikum warohmatullohi wabarokatuhom gondes nuwun sewu, sepindah kulo mriki badhe silaturrahim, kaping kalih badhe nyuwun battery optimizer ingkang full fersion wonten boten? tulongi kulo om gondes. peliiiiiiiiis,,,,,,matursuwun sakderengeslam kenal wassalamualaikum warohmatullohi wabarokatuh,,,,,,
pangetikku banjur dakjilidake. Wondene ngenani pangrakiting tembung/ukara kurang apik, lan akeh lupute anggonku ngetik.Pancen dakakoni, aku ora ahli basa/sastra, mung tumeka samene kabisanku. Mungguh wigatine aku ninggal laying (Buku Wasiyat) iki, nduweni
iku:Kagungane ngelmu Panjenengane Rama Resi Pran­Soeh Sastrosoewignyo tetep bisa lestari murni, ing salawas-lawase, aja nganti dadi ngelmu jarene besuk.
Nyethakake lan angganepi ngelmu kang samar lan kurang, aja nganti mbingungangake marang sapa bae kang arep ngudi ngelmune Rama RPS.Sastrosoewignyo.
Wasana ing sateruse, bokmanawa ana sadulur kadang golongan kang arep ngapikake sarana dicapake, disalin nganggo basa Indonesia, Inggris lan liya-
sebab mung dijupuk saperlune waton cukup dimangerteni, bab asal-usule Panjenengane.
Panjenengane Rama RPS. Sastrosoewignyo miyos saka trah Kyai Wirobongso kapernah Eyang buyute Rama RPS. Sastrasoewignyo. Kyai. Wirobongso, kang bebadra, cikal-bakal (ngawiti) dedunung ing desa Babadan, Sleman, Ngayogyakarta Hadiningrat. Kutha Sleman kapernah ing salore Kutha Ngayogyakarta, udakara 12 KM adohe. Dadi Kyai Wiropati kuwi kalebu Kebangsaan Indonesia golongan suku Jawa asli/Mataram deles.
Panjenengane Kyai Wirobongso ngasta padamelan ing Jaman nalika samana ana ing Pangreh Praja (Jaman Pemerintah Hindia Belanda), ngasta: Panewu Kabupaten Sleman Ngayogyakarta. Yen ing jaman Republik Indonesia iki, ing Pamong Praja, ngasta Camat Kabupaten Sleman Ngayogyakarta. Ngrasuk Agama Islam, Ngulama. Mungkul pangibadahe, gentur kasutapane, bontos ing kawruh ka-Islaman. Ing saben dinane Kyai Wirobongso mulang ngaji, ing wektu sawise bubar ngayahi peprintahan.
Kyai Wirobongso kagungan putra kakung, asma Kyai Wiropati. Ngasta padamelan ing reh kaprajan hiya Pangreh Praja ing wektu saiki. Pamong Praja, dadi Mantri Kabupaten Sleman. Uga ngrasuk Agama Islam. Bab ka-Islamane bontos banget. Apa maneh kasutapane, tapa-bratane ngungkuli ramane. Bab kawruh Islam faham banget, lan mencarake Agama Islam. Panjenengane (
hiya ngelmu ghoib, butuh mangerti lan pana/weruh kanthi netra batin, nyatane anane dzat Kang Maha Suci. Nganti direwangi kanthi laku tapa-brata kang
ngebleng (pati geni). Kang wose nyandhet meper ubaling hawa-nafsu, lan nandukake rasa tresna lan asih marang sapadha-padhane titah Jan nuju prana. Mungguh teges lan maksude tembung nuju prana, sakabehing pangandikane lan solah bawane mranani lan duwe rasa kang cocok, antarane panggalihe sing ngandika lan sing diparingi pangandika. Tumrap bab laku kang mawarna-warna, lan pangesthine marang Gusti Kang Maha Kawasa kanthi, tekading panggalih kang wis golong lan gilig. Kyai Wiropati kanyata dadi priyayi kang kinyai-kyai, dening uwong desa kiwa tengene
kawaskithane mau, Kyai Wiropati bisa paring pitulungan apa bae marang uwong-uwong kang padha nyuwun pitulungan, lan bisa luwar naka panandhang karibedan kang warna-warna.
Kyai Wiropati kagungan putra kakung kang asma Kyai Natatrisula, ngasta Pamong ing Sleman. Iya Kyai Natatrisula
buyute Kyai Wirobongso saka pancer rama. Lan Rama RPS. Sastrosoewignyo uga kagungan Eyang buyut kang asma Kyai Haji Ngisa. Eyang buyut
lemah. Panjenengane ngrasuk Agama lslam, lan wani ngantepi apadene ngrungkebi marang Agamane.
Kyai Haji Ngisa kalebu ora sugih, nanging gandheng anduweni antep lan madhep marang Agamane kanggo netepi rukune Islam 5 prakara, kang nomer 5 kang sinebut munggah Haji, direwangi gemi-nastiti lan ngati-ati kanggo nindakake niyate munggah Kaji mau. Tekad lan niyate anggone munggah Kaji menyang Mekah Panjenengane nganti suwe banget anggone keklumpuk sangu. Sawise anggone keklumpuk sangu wis kapetung cukup, Kyai Haji Ngisa nindakake geneping rukun Islam 5 (lima) prakara, hiya iku rukun Islam kang kalima.
Sakundure saka nindakake munggah Haji menyang Mekah, panguripane rada rekasa sebab sawahe mung kari saperangan, jer liyane wus diedol kanggo sangu nalika mangkate. Sanajan katone mangkono, Kyai Haji Ngisa panggalihe tetep merwira, ing sajroning panggalih rumaos kalegan wus bisa nindakake munggah Kaji menyang Mekah.Ateges anggone ngrasuk Agama Islam kena diarani sembada lan genep.
Ing wektu sateruse tindak lan watake tansah lugas lugu lan jujur, apa maneh tumemen, ing sapemburine pengaruhe saya mundhak gedhe, ndayani disuyudi ing uwong akeh. Kadayan saka iku mau putrane kakung kang asma Kyai Mangunsastra kapilih lan piniji dening uwong akeh dadi Penatus ing Tumpang, Kragawanan, Sawangan. Dadi Kyai Haji Ngisa kagungan putra kakung asma Kyai Mangunsastra, sateruse Kyai Mangunsastra kagungan putra. Iya iku putra lan putri akeh. Ing antarane putrane Kyai Mangunsastra kang samono mau, ana putrane putri kang siji dipundhut mantu dening Kyai Wiropati, kajodhokake lan Kyai Natatrisula, lan iya Nyi Natatrisula iku ibune Rama RPS. Sastrosoewignyo, utawa kang dadi lelantaran miyose Rama RPS.Sastrosoewignyo ing alam donya.
Primordial Nature: Seputar Pemahaman Sedulur Papat Lima Pancer (S45P)
Sembayang - Ki Entus - Wayang Golek zona
iso neng meriku meneh karo konco koncoku…(english java)
kuwi wong pekok, lagi seneng2e dadi polisi anyaran.. rupane wae isih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=De_âlde_Friezen&oldid=1025134"	Kategori: Lagu kabangsan
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 11 Maret 2016.
MBANGUN OMAH…… hehe!Kulo namung bade matur, kulo nyuwun pangapunten, dereng saget matur katah-katah malih, dumateng rencang-rencang, para bunda, para mama, para ibu, para denok-tole… absen rumiyin nggih. Istilahe BRB…
“Lha awakmu iki lho, gak ngerti yokpo rasane lek dadi arek sing diganggu! Opo maneh arek cilik sing maeng disawati watu!
cemani, cemeng, jlitheng, kresna, langking
aswa, kapal, kuda, turangga, undhakan, wajik
jana, janma, manungsa, manus, nara
Kereta basa utawa jarwa dhosok yaiku negesi tembung kapirid saka wancahan wandane, utawa nguthak-athik tembunge supaya mathuk.
bab apa-apa sarwa pepak (ngelmune lan pengalamane)
mangane kaya kebo, pegaweane ora kena dicacah
Tembung-tembung ngisor iki golekana rura basane!
Tembung-tembung nang ngisor ini golek tegese homonim lan homografe banjur gawenen ukara!
Tumindak ala lan becik iku bakal ketara/dingerteni tembe mburine.
Sing bodho lan sing pinter padha dene nemu cilaka.
Nyacad, akeh omonge ananging uga mrantasi ing gawe.
Sanjan wong liya yen nandhang rekasa bakal dibelani.
dadi kuwat lan yen crah agawe bubrah cecongkrahan njalari ringkih.
Kekuatan sing gedhe bakal pangastuti sirna dening tumindak becik.
Sing ngati-ati bakal slamet dene sing sembrana bakal nemu cilaka.
Adigang, adigung, adiguna : …………………………………………………………………….
Entek amek kurang golek : …………………………………………………………………….
Andum barang marang wong liya nanging awake dhewe malah ora keduman.
Diwenehi ananging isih kurang trima, njaluk maneh.
Gegayuhan sing mokal bisane kelakon jalaran kegedhen pejangka/kekarepan.
Nggoleki barang sepele, yen ketemu ora sumbut karo rekasane.
Omongane sajak kepenak jebul angel ladenane.
Cedhak karo wong ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.
Ninggalake tumindak ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.
Nindakake pegawean sawarna, ananging asile luwih saka siji.
Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim.
Dikena iwake aja nganti buthek banyune : …………………………………………………..
Isuk dele sore tempe : …………………………………………………..
Gupak pulut ora mangan nangkane : …………………………………………………..
Wong duwe niat ala, ana sing nyarujuki, oleh dalan.
Wong pinter mungsuh pinter, sijine kalah ubed utawa kalah trampil.
Melu anut grubyug nanging ora ngreti karepe.
Ala diunekake becik, becik diunek-ake ala.
Menehi dijaluk bali (murungake janji kang wis diucapake).
Kumpulane wong becik kelebon wong ala tumindake.
Wis kelangan, isih ngetokake wragat kanggo nggoleki.
Wong ala dipasrahi nunggu barang pengaji, wekasan malah ngentek-enteki.
Tembung-tembung ing ngisor iki teruske dadi tembung yogya swara!
Haryono, Soewardi. Buku Pepak Basa Jawa Kanggo Cah Sekolah. Pustaka Widyatama; Yogyakarta
Jatirahayu, Warih. Manca Warna Kawruh Pepak Basa Jawa. Pelangi; Yogyakarta
Nugraha, Setyo G. dkk. Buku Pinter Basa Jawa. Kartika; –
Suliyanto. Bebakalan Sinau Basa Jawa. Cendrawasih; Surakarta
matur nuwun sanget saged kangge nyengkuyung anggenipun pasinaon lare kulo.
pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang dipuntularaken.
kok wonten Negri Arab, Mekah iku mbok ajeng digoleki satus
tahun, hingga jenengan keliling bumi… yoo ora bakal ketemu… wes saiki jenengan bali maneh menyang
DJOWO terus takono maneh menyang sunan Bonang sebenare Mekah niku wonten pundi..? Raden
tegese TOPO KUNGKUM niku ; jogo babahan howo songo kang ono ing DJAGAD ALIT …
inggih meniko meliputi,: bolongan mripat kaleh, bolongan irung kaleh, bolongan kuping kaleh, bolong mulut setunggal,
bolongan kemaluan / farji setunggal, bolongan kotoran/belakang/dubur setunggal..sedoyo jumlahipun
songo ( 9 ) inggih meniko kanga aran wali Songo kang sejati. Tegesi Wali niku aran WAKIL, Tegeseipun WALI/ wakil ALLOH wonten jagad ALIT
niku;kosongno…/kosongkan /...babahan howo songo niku wau kedah dipun jogo. Mripatipun kudu WUTO/buta,
HIDUNG-ipun kudu buntet, FARJI-NIPUN kudu buntet, DUBUR-ipun ugo kudu buntet. Inggih niku kang aran JOGO KALI ( 9 ) ….
Yoo….niku kang dipun arane WALI SONGO / WALI ALLOH kang sejati wonten ing
Jadi sudah jangkep kabeh yen zat, sifat, asma lan afngal wis dadi siji ing
DJAGAD ALIT ( microcosmos) lan DJAGAD AGENG (
Syekh Abdul Qodir Jaelani wonten ing ngalas, suwine antarane rong
puluh tahun. Menawi Cak Nun nate wonten Alas MALIOBORO ( sanepan) suwine 5 tahun,..hehehe…
JARENE WONG JOWO DINO IKU ONO PITU Dino iku ono 7 (pitu): Maksudte PITU ugo bisa kanggo PITUTUR, PITUDUH, PITULUNGAN, PITUNGKAS, monggo sa...
laaaappppp.....aku digugah karo keleb...koyo dijeteti kamera tapi seng iki meneh kuat cahyo ney.ndelok jam...wes jam 5.10 isuk...anyes-anyes iki keblet nguyuh pulak.laaap....laaaap....mak dhooooorrrr....muni bledek...wahhh arep udan iki.
TB : gawe macul ndasmu mas…!! Eroh gak
sampe pringsilanku mlebu bolongan silitku…!!
Opo maneh mbok tawani 100 milyar kongkon
Sstt… akeh arek cilik mas.. :pAnyway, 1x suwun wes diewangi nggarap laporane
lha akeh men macem sakit kepalane :D. btw, tespen nggo
awakmu C0ment opo gawe dagelan?…
W0ng katene pasang lampu karo ren0vasi stadi0n ae golek dana uangele puuool… Kq arep golek
numpak seng iki malh ga iso turu seko sby-sala3 suoro tikuse akeh padahal bis+karoserine anyar.....????
in "Bahasa" please.....
Aviet_SK09-28-2012, 15:29aku numpak seng iki malh ga iso turu seko sby-sala3 suoro tikuse akeh padahal bis+karoserine anyar.....????
julukan H.H. Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Prabhu Amangku Rat V Mas Prabhu Kuning Senapati ing Alaga Ngah ‘Abdu’l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama, Susuhanan dari Mataram, yang lahir di Cylon.
kok nganti melenyek ngunu kuwi opo hapene multifungsi karo korek api tho?
lha kok pas nganggo leptop, dadine ya konangan. (doh)
jathukno komentar nganggo hape wae lah (dance)
.-= sedulur kombor menampilkan tulisan..WindDjView 1.0.3 Sudah Hadir =-.
Lha mimang ngunu kok pa karo csdw rapopo ra? (dance)
Haiyu-haiyu pa Mars (doh) padha wae to jebule
.-= sedulur Wandi thok menampilkan tulisan..Sempurnakan Puasamu =-.
Kirchenmusik + Abendroth (6)Kirchenmusik +
Mas Suryanto kuwi murid SD ngendi Pak Andi?. Kok seragame ora ganti. Lha esuke nek sekolah nganggo opo?
Lah, photone Pak Andy kan ning ngisor iki… Sing ngguyu ngekek kuwi…
opo iso bikin sing lebih apik?
Tour de Ijen • Banyuwangi Jazz Festival • Festival Kuwung • Gandrung Sewu
lair saka ibu Kim Hyun-joo tanggal 25 Pebruari 1982) ya iku artis saka Korea Kidul. nalika esih dadi siswi SMA, Han Ga-In metu ana ing tayangan kuis TV lan ketangkep kamera nalika diwawancarai kanca liyane. Petinggi hiburan tv ndelok lan lunga menyang sekolahane kanggo nawari dadi bintang iklan. Han Ga-In miwiti debut karir ana ing Asiana Airlines ing taun 2002, filem drama Hunting Sunshine Hotèl KBS2. Nalika taun 2003 Han Ga-In dadi pemeran wanita terbaik ing KBS Drama Awards.
Rawuh E. Ir. M.30 15. Rawuh E. Ph.45-18.30-16. 3
Pamedaran 2:16 | Mulané, kowé pada ninggala dosa-dosamu lan nglakonana urip anyar! Awit nèk ora, Aku bakal ndang teka nang nggonmu lan nglawan wong-wong kuwi nganggo pedang sing metu sangka tyangkemku.
Pamedaran 2:1616Mulané, kowé pada ninggala dosa-dosamu lan nglakonana urip anyar! Awit nèk ora, Aku bakal ndang teka nang nggonmu lan nglawan wong-wong kuwi nganggo pedang sing metu sangka
Bojo: “Mas, aku pengin latihan renang, oleh to ?!!”
Dodo: “Arep nggo opo?! wis tuwo ndadak pethakilan pengin renang..”
Bojo : “Ben langsing to Mas, koyo jaman isih prawan ndhisik..!”
Dodo : “Haalaah, ikan paus sing saben dino renang kae yo tetep gendut…!!”.
Bojo: “Huhhhhh..!!”
Dodo : ” Jeng, wiwit saiki aku arep mangan buah2an sing akeh. Sesuk tukokno neng
let suwe tekan Sragen, David takon maneh, “Wes tekan Jombang Lik?”.
Kernet: “Durung Lee ….. jik uuuaduuooohh”.
David bosen ora tekan-tekan. Akhire keturon. Bus terus mlaku arah Suroboyo. Ora
Rumus Perkalian Sinus dan Kosinus | aryanthi137
Apik Tenan Tulisane...Akua Hargai Pemikirannya Yang Sangat Realistis & RasionalMonggo dilajengaken ing jamane nabi brahim bapak-bapaipun ugi nyembah berhala...Sakmeniko wajar menwi katah Recho wonten ing tanah Jawi...Islam ugi nglarang nethak ndamel recha puniko...Tapi injih meniko, naminipun menungso ugi jim inggih katah
Lha wong ibadah jeh Podo keteter ngalahke butuh, kok kober2e mikir dapurane kyk ngono kurang gawean wae, mending apiki ibadah Mulyakno awak luwih
Syekh Jangkung Landhoh yaiku putrane Ki Ageng Pekiringan sing jenenge Abdullah Asyiq Ibnu Abdul Syakur, dene ibune asmane Nyai Ageng Dewi Limaran. Ki Ageng lan Nyai Ageng mau suwe ora di anugrahi putra lanang, mula Ki Ageng lan Nyai Ageng lunga ngadhep dwijone yaiku Sunan Muria (Raden Umar Said). Tekan ing kana, Kanjeng Sunan Muria takon apa sing dikarepake Ki Ageng Pekiringan kaliyan Nyai Ageng. Sakloron mau banjur matur marang kanjeng Sunan nyuwun peyunjuk supaya diparingi momongan lanang. Sakwise kuwi, Kanjeng Sunan banjur maringi petunjuk supaya sakloron mau sabar lan nyeyuwun marang Gusti Allah supaya diparingi momongan.Sakwise diparingi petunjuk sakloron mau pamit. Tekan ing omah Nyai Ageng leren. Bengine, Nyai Ageng sare, ing turune kuwi Nyai Ageng oleh wangsit ditekani sawijining wong lanang gagah sing wis wanen rambute. Banjur Nyai Ageng nyritakake wangsite mau marang Ki Ageng, banjur diskusikake ngipine mau. Selang pirang dina, Nyai Ageng ngandhung sahingga gawe Ki Ageng lan Nyai Ageng bunggah banget amarga suwe ora diparingi anak lanang. Let suwe kandhungane mau gedhe banjur nglahirake “jabang bayi” lanang sing dijenengi “Syaridin”. Syaridin asale saka tembung Sah lan Ridho, sing artine sah lan entuk ridha saking Gusti Allah SWT.Sakwise nglairake Syaridin, ora suwe Nyai Ageng Kiringan sedha. Syaridin duweni sedulur wedok sing jenenge “Branjung”. Tilare Ki Ageng lan Nyai Ageng Kiringan, Syaridin oleh warisan tanah karo mbakyune Branjung. Salah swijining dina Syaridin sowan ana ing omahe “Branjung” lan duweni kekarepan pengen ngedol tanahe kuwi kanggo nguripi anak bojone, nanging bojone Branjung ora gelem tuku. Banjur Syaridin njaluk harta warisan tinggalanne bapake. Amarga kakange ora gelem tuku tanahe mau, sebidang tanah mau ana wit duren ( Duren Sawit,sing saiki dadi desa Duren Sawit) sing mung ana sak wit lan akeh wohe, mula dheweke njaluk bagiane. Kakang ipare gelem karo panyuwune Syaridin, nanging ana syarate yaiku yen woh duren kuwi tibane bengi kuwi dadi duweke Syaridin nanging yen esuk/awan kuwi dadi duweke Nyai Branjung. Amarga woh duren tibane bengi yen awan tibane mung sithik, saenggo kakang ipare mau nyamar dadi macan dadian nganggo kulit macan. Syaridin krasa, duren sing tiba kerep ilang saenggo Syaridin njaga lan gawe senjata saka “pikulan” sing dilincipi. Amarga penasaran, Syarindin ngendap-endap yen ana duren tiba lan nyedaki. Pas arep nyedhaki, Syaridin kaget amarga ana kewan gedhe kaya macan sing njupuki durene, mula ora mikir suwe Syaridin nombak kewan mau. Nanging bareng diparani, Syaridin kaget, amarga sing dadi kewan mau kakang ipare. Saka kadadean kuwi Syaridin dilaporake marang Bupati dening “Petinggi Miyono” banjur Syaridin diadili lan diukum di penjara.Ing salah sawijining dina dheweke ngomong marang Sipire/penjaga penjara “apa aku entuk mulih?”. “Ya, nek bisa” jawabe tukang sipir mau. Banjur Syaridin mulih, kebeneran ibune “Momok” lagi dirayu dening “Petinggi Miyono”supaya gelem nglayani nafsu birahine suweni Syaridin ning penjara. Ibune Momok ora gelem banjur diperkosa dening petinggi Miyono, ing wektu bareng, Syaridin teka. Bareng weruh Syaridin, petinggi Miyono mlayu kepingkel-pingkel. Saka kadadean kuwi, Syaridin nglaporake marang Bupati. Nanging Syaridin wis balik penjara sakdurunge Petinggi Miyono tekan Kabupaten Pati. Kadadean kuwi gawe jengkele Bupati, saenggo Syaridin diukum kanthi ukuman gantung.Banjur Syaridin diukum gantung dening Bupati. Supaya ora mlayu, dheweke dilebokake ning njero peti lan dipaku. Syaridin njaluk idin karo prajurit,”apa aku entuk ngrewangi?”takone Syaridin. “ Ya, nek bisa” jawabe prajurit. Banjur syaridin ngrewangi maku. Kadadean kuwi gawe jengkel para prajurit lan dheweke ngeyek para prajurit karo ngomong “apa aku bisa ngrewangi narik tali gantungan pas aku digantung mengko?”. “ Bisa, nek bisa.”jawabe prajurit.Banjur Syaridin digawa menyang tiang gantungan, nanging Syaridin beraksi meneh, malah ngrewangi masang lan narik taline. Sakwise tali ditarik, Syaridin melu narik mentalke salah siji prajurit nganti “semampir” lan saka kadadean kuwi asal mula dadine desa “Semampir”, Syaridin banjur nutukkake malyu menyang ngetan lan tetep dikejar-kejar prajurit saka kabupaten Pati. Wiwit saka kuwi, Syaridin dadi buronan. Amarga dikejar-kejar prajurit terus, surasane kaya “keluk pedhut” banjur Syaridin mandheg sedhelok nyambi “ngeluk gegere” mula disabda iki bakal dadi dukuh “Ngeluk”. Suwene dadi buron, Syaridin atine ora tenang, banjur miwiti ngulandarane lan nglakoni tapa brata karo “lelaku” sing dibimbing dening guru spirituale yaiku Kanjeng Sunan Kalijaga. Wiwit kuwi Sunan Kalijaga maringi jeneng “Jangkung” sing artine dijangkung utawa
menyang wilayah Pati sisih kidul. Ana kana, Syaridin nemokake panggonan sing miturut dheweke
ana kana lan gawe omah mirip masjid lan panggonan kuwi diwenehi jeneng Dukuh Landhoh. Setahun ana ing Landhoh, Syaridin bali neng Miyana.Syaridin banjur nerusake pangulandarane ing Kudus karepe arep golek guru. Syekh Jangkung banjur lunga menyang perguruan ing Kudus sing dipimpin dening Pangeran Kudus ( keturunan Sunan Kudus ). Syekh Jangkung ditampa ing perguruan kana. Sawijining dina Syekh Jangkung dikongkon kumpul bareng para santri “Murid Pesantren” Kudus, nanging Syekh Jangkung ora gelem ngaji. Seaben dina pegaweyane Syekh Jangkung ngiseni padasan, lan tawu ing selokan. Kadadean kuwi ngundhan perhatian, Pangeran Kudus banjur takon marang Syaridin “ apa selokan kuwi ana iwake?”. Syaridin njawab “ kabeh sing ana banyune kuwi mesthi ana iwake!”. Saknalika banjur Pangeran Kudus mrintah muride mriksa padasan, kendhi, bokor lan pungkasan kelapa (degan), kabeh ana iwake.Kadadean kuwi gawe Pangeran Kudus nggonduk lan rada emosi, banjur Syaridin ditakoni bab Syahadat. Syeh Jangkung ora gelem njawab. Ujug-ujug Syaridin menek wit kelapa nganti pucuk banjur nibakke awake nanging ora papa. Iku wangsulan bab Syahadat. Pangeran Kudus malah sang saya nesu, amarga dudu wangsulan kuwi sing dikarepake, nanging “ Syahadat : Asyhadualla illaha illa ( L-Lah wa asyhadu anna Muhammada’r Rosulu ‘L-Laha sing artine “ aku bersaksi menika ora ana Gusti Pangeran kejaba Allah lan aku bersaksi menika Muhammad utusanipun Allah.” Hal kuwi dibantah Syekh Jangkung. Saknalika kuwi Syeh Jangkung dikongkon mulih dening Pangeran Kudus.Syekh Jangkung ora mulih ning asale, malah mertapa ana ing jero “Jumbleng”, kadadean kuwi gawe kagete wong akeh. Banjur kadadean kuwi dilaporake marang Pangeran Kudus. Para prajurit banjur diperintah ngepung jumbleng mau, saknalika Syaridn metu, mlayu! Syaridin bisa lolos saka kejarane prajurit,akhire dheweke tutuk ing Wangan (kali cilik)
tengen kuwi bakale kanggo omah Guru, lek sing kiwo iki mbesuk bakal dadi omahe santri, lha gunung kana kae, mbesuke bakal dadi panggon tembak-tembakan, Insya Allah pondok iki bakale gedhe latare tekan celebes”
(Anyariosaken reringkesanipun babad bedahing Majapahit, kawewehan pepandinganing cariyos miturut suraosipun serat Walisanga)
panggusthine tan mamang ing lair batin/ pinindha lir Jawata/
/Satuduhe Raden Budi ening/ pan ingembun pinusthi ing cipta/ sumungkem lair batine/ tan etung lebur luluh/ pangesthine ing awal akhir/ tinarimeng Bathara/ sasedyanya Kabul/ agung nugraheng Hyang Suksma/ sinung ilham ing alam sahir myang kabir/ dumadya auliya/
/Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi/ pan biyasa mituhu susetya/ mring dhawuh weling gurune/ kedah medharken kawruh/ karya suka pireneng jalmi/ mring sagung ahli sastra/ tuladhaning kawruh/ kyai Kalamwadi ngarang/ sinung aran srat Darmagandhul
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene: “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha
ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul.” Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?” Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti.”
Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi têtêngêr Raden Patah. Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang
miturut ibu, sêsêbutane Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora
ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan. Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala. yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak, yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan. Jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre. Saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang. Satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik. Wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah. Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah.”
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah. Nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu. Têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah
Mbok Prawan kaget krungu swarane wong lanang. Barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, Mbok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “Ndika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe.”
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani. Ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa. Barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik. Iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan. Akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline. kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu ikU ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine. Mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya
aran Kutha Gêdhah. Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana
Buta iku têgêse butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse kêna dipracaya. Kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai Daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka. Ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka
ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Angin-angin.
putrane kakung loro uga padha ngadhêp. Kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran Panji Sarilaut.
Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên, amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre. Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?”
Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”
Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna. Kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên. Kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna. Pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun. Sadaya wau
titahing Latawalhujwa. Makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan. Lepen Kadhiri ngalih panggenan mili
sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu. Dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan. Botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun. Paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah. Lah sapunika mugi panjênêngan sotakên wangsulipun malih. Ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan, laki rabi taksih alit, lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen.”
Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”.Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon. Ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih
inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa. Têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara. Punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi. Sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya. Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang
cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun. Manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya. Kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Angin-angin ingkang wontên
wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! Aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran. Dhêmit
marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa. Lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
ing desa Bogêm. Ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran. Rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun. Wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah. Sunan
Sunan Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat. Katêlah nganti saprene
ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap. Wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba
ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki. Saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti. Baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke
tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi. Dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng. Sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar.”
Pangandikane Sunan Benang: “Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?”
kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela. Manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi. Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta? Pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. Sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipun tingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng
jawah. Manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki. Nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
panjênêngan dereng tampu mulya kados kula, tekad panjênêngan rusuh, rêmên nyikara niaya, mila panjênêngan dhatêng tanah Jawi. Wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru agamane
uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar.” Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge kledhung, kêmbange aran celung.
Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang.”
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya.” Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani
wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane. Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.
Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh. Dene duta
wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane. Liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti. Mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi. Dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka. Pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin. Punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun yakin punika wikan, sumêrêp piyambak. Dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata. Punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.” Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan. Sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka. Pêrange rame bangêt. Ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam. Wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak. Satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka. Pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka. Umure wis satus têlu taun. Saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe. Rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani. Sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang, siji gaweya samudana, loro dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid. Mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe.”
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir. Ngrusak kapir Buddha kawak kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar. Patute mung dadi godhogan. Sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir. Nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira,
mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta, iku mêgat sih arane. Ramanira panggalihe têtêp
ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu. Akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang
Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês. Tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe. Mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa. Utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging. Kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata. Mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka. Nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya. Wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe. Yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe. Lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon. Satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang. Yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah. Aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat
Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi.”
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake. Saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus. Adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu.” Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali. Wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang. Layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih. Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid. Sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid. Sabakdane salat, banjur tutup lawang. Wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk,
ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti.” Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur.” Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat. Patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae,
Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Prabu, bab ênggone mukul pêrang ing Giri. Mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis
Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane kang kari padha
Majapahit. Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak. Sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih. Layang banjur diwaos kiyai Patih. Mungguh surasaning layang, Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak. Dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri. Para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi. Dene jêjuluking
iya Sultan Adi Surya ‘Alam, ing Bintara. Ing samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama. Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang. Mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika. Jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono. Padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe. Dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar. Lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: “Sun-suwun marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong
Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana.
mêngkoni Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra. Mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang. Sawise paring pangandika mangkono, Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para
mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni. Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis. Kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih. Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasha. Sunan Ngudhung disuduk kêna. Barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak. Dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik. Wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh. Wadya sajroning pura padha bubar. Beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas. Dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya, jarene iku
sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri. Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu. Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an. Wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing. Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel.
ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke Senapati
sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya. Têka dirusak kang tanpa prakara. Yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger, aku arêp takon mênyang kowe. Kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?”
banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger, kowe wêruha! Kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil. Lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput. Jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara. Beda matane wong Jawa. Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang
wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lan ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya. Dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? Nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Sanadyan para Nabi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata
diturut rêmbuge. Sing nglakoni rusak ya kowe dhewe. Iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang. Nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa. Saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni. Aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa. Mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni. Yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama. Nabi Dhawud nganti lengsêr saka nagara, putrane
canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu. Iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar. Iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta. Sabên dina mangsa jalma. Ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka. Anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar. Ajisaka diangkat dadi Raja. Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul. Ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono. Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama. Kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara. Kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni. Sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa. Salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa. Kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
iku bae wis abot sanggane.” Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug. Para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun. Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan
malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama. Apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake. Yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane. Dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam. Supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane. Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan. Sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon. Abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni. Ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu. Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid, kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka. Kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun. Dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata. Ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para Santana. Kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid, nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune. Mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri. Rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata,
ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit. Ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung. Arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang. Lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan,
Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni. Ingsun njaluk biyantu prajurit
kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang. Sun-jak marang tanah Jawa
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu, saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi? Sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik. Ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”
kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid, linggiha dhisik! Tak-
Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran. Esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên Sahid, saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka. Dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah. Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab. Raganipun manusa punika
mungêl uzali, punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh
Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi. Kula manawi tilêm ngantos 200 taun. Sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh
siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga. Manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak. Kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa. Sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut
inggih makaman kuburan sakalir. Roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundit? Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak. Manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon. Manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih.” Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih.”
Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono.”
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh idlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa.
ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit.”
wajibing manusa, manusa dipun wênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda.”
Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang Maha Kuwasa.”
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir. Nalika tapêl Adam, sampun pêpak, akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat. Manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau. Sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika. Paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan,
namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud. Paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa. Manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang. Ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir. Ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun. Jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking
Wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun. Dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun. Ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler. Têgêsipun wetan: wiwitan manusa maujud, têgêsipun kulon: bapa kêlonan, têgêsipun kidul: estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor: laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na: ana wujud, ma: madhêp dhatêng wujud. Jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri. Sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun. Surup lan tanggalipun sampun samara. Kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti. Sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti. Manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun. Punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula. Kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae. Baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk. Manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang. Manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan. Sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk. Sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara yasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda. Gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun. Ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang. Gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat:
ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? Inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir. Kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti. Manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya. Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon. Ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan. Tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika.”
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa
pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt. Sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi.(11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: “Punika kasêkten punapa? Kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob,
badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula. Ingkang yasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula. Adi Guru namung ngideni kemawon. Ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti. Rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang. Mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl. Sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan. Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Cobi paduka-yêktosi, benjing sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi. Mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun.”
Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp. Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.” Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.
Sunan Kalijaga banjur yasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro. Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro.
Dina kaping pisan. Tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru. Esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi.
Dina kaping pindo, nuli mbanjurake tindake. Wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono. Ing wayah esuk, banyu ing bumbung diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Dina kaping telu. Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki. Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine.
Dina kaping papat. Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga. Ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk. Unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan. Dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih, ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga.”
Sang Prabu mbanjurake tindake. Ing pitung dinane wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu.”
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun. Ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.
Kacarita putra Nata ing Majapahit, kang aran Raden Bondhan
ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama. Satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah. Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?” Raden Bondhan Kajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan. Pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: “Sahid, nyêdhaka mrene. Aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta. Wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci. Aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala. Sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun. Sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku. Aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên. Manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa. Lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane
Lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal. Wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda. Layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit. Katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang
Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon.”
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara Katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya. Dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja. Para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.3. Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.4. Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.
Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit. Iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine. Mula mung
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha gawok.
bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit. Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara. Yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha mbalela mbalik.
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir. Kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang. Dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu. Dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune. Dene
pambêkane siya. Mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumangsani, yen ora padha gêlêm
iku dêdongengane mangkene. Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa. Dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Darmagandhul matur: “Kiyai, kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?”
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti, têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku
rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama. Barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening
Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi mangkene: “Mungguh kang katarima, muji marang Allah
iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota. Sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan
ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji. Kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa ngawruhi
nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk.”
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit. Sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih. Caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur yasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh. Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi. Wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane. Buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa yasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa. Ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane. Kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki.”
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi
kaya dene kuwasane Pangeran. Ora narima yen mung mangan woh Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure. Mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani. Ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi. Sayid Anwar ditakoni iya banjur
jêjuluk Prabu Nurcahya. Wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping
bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur yasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran
wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa. Manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani. Yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul, dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim, salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga yasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh, mula jênênge dalwang, têgêse mêtu wangune, mangsi têgêse mangsit, dadi yen dalwang ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune. Mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa. Sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe. Mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya
anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. Kiyai
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe.”
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki: Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah. Ragamu iku diibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon. Wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: kar-ri-cis. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene:
1. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.
Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya sanggup dadi kongkonan, wong wadon. Wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan. Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu. Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja. Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa. Driji panuduh têgêse wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya. Driji panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik. Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja. Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane. Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti kêndho tapihe.
Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon. Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh. Dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane Kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah. Kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan.
bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu
1. Mulya saka jênêng.2. Mulya saka bandha.3. Mulya saka sugih ‘ilmu.4. Mulya saka kawignyan.
Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine. Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene.
Ki Darmagandhul matur lan nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang êndi, amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan.”
ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu. Buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta, andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang.”
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (12) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur yasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (14) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra. Lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu Angin-angin.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa. Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
Praba), putrane Prabu Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati
dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa,
kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang utawi Sunan Benang.
1. Kulon kutha Majakêrta lêt +/- 10 km.2. Pêlabuhane
arane iya pabrik Mênang,8. Stasiyune ing Gurah antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.9. Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.10. Ing
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane ; lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis ; ing Lepentangi,
Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir
sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata” ( senjata - senjata
Reply	la aku nek ngetik nganggo mikrosop opis ko ono auto safe to mbah? mikrosop opis e simbah urung aktip yo auto safe e?
trus mbah.. mbok yo nganggo yu pi es ngono… dadi nek lampune modar tetep iso murup sipiyu ne… yu pi es kui penting lo mbah… opo meneh neng kantor…
inyong buruh momong anak cilik ora kaya rika sing bocahe pada mloes-mloes, nuwun ngeh mas…
Balas	anim hadi berkata:	19 Desember, 2008 pukul 5:28 pm	anim mas sastro, kulo inggih derek remen hehehe
matur nuwun, Semarang kaline banjir pak, ojo sumelang yen ora dipikir
ora udhan iyo banjir, udhan maneh sansoyo bludak: Semarang Pesta Air
akan digelar, sumonggo ndaftar pak anim, he 3x
wassalam, matur nuwun diparengaken ngunduh artikel, mugi manfaat. amin
semoga manfaat pak, Semarang kaline banjir Beras larang putune lahir Ono lele mati kethuthuk ….. hehehe
pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing tanah Jawa, agama ageming aji.
ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning adu manis .
04.Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
05.Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we reseping ati,bungah ingaran cubluk, sukeng tyas yen den ina, nora kaya si punggung anggung
saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha
pasthi, lumuh asor kudu unggul, sumengah sesongaran,yen mangkono kena ingaran katungkul, karem ing reh kaprawiran, nora enak iku kaki.
09.Kekerane ngelmu karang, kakarangan saking bangsaning gaib, iku boreh paminipun,
mring tapaking tepa tulus, kawawa nahen hawa, Wruhanira mungguh sanjataning ngelmu, tan mesthi neng
14.Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.
01.Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati, kepati amarsudi,
Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung Ngeksiganda.
anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken
kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
08.Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi,
10.Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan
suwiteng Nata, tani tanapi agrami, Mangkono mungguh mami, padune wong dhahat cubluk, durung wruh cara Arab, Jawaku bae tan ngenting, parandene pari peksa mulang putra.
12.Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.
13.Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas
18.Ing jaman mengko pan ora, arahe para turami, yen antuk tuduh kang nyata,
praja sidik, tur wus manggon pamucunge mring makrifat.
01.Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.
02.Angkara gung, neng angga anggung gumulung, gogolonganira triloka, lekere kongsi, yen den umbar ambabar dadi rubeda.
06.Durung pecus,kesusu kaselak besus, amaknani lapal, kaya sayid weton
08.Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-kene
14.Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.
15.Durung punjul, ing kawruh kaselak jujul, kaseselan hawa, cupet kapepetan pamrih, tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.
01.Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono
03.Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun,
05.Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.
06.Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.
dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.
10.Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok lumuntur lantaraning reh utami, sing sapa temen tinemu, nugraha geming Kaprabon.
11.Samengko sembah kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.
sayekti katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.
21.Nging aywa salah surup, kono ana
wengku winengku, wewengkone wis kawengku neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.
23.Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping
24.Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.
25.Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
26.Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi teguh, sarta sabar
31.Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang
warananing gaib, paranta lamun tan weruh, sasmita jatining endhog.
33.Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.
34.Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, raksana kang tuwajuh, aja kongsi kabasturon.
35.Karana yen kebanjur, kajantaka tumekeng saumur, tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep dhayoh.
04.Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.
05.Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing
10.Meloke yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.
14.Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Rintisan_wong_Indonésia&oldid=1111397"	Kategori: Cithakan nawala rintisan butuh kawigatènCithakan nawala bab rintisanAja katut dicithakStub
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 28 Januari 2017.
sore dadi rung sempet ngungak primbon golek dina sing apik...lha mbok dikandani tgl enom wis mesthi mathuk... Mochamad NurahyaniCamatJoin date : 01.10.08
kok nek awake dhewe sok rejep ngapa to ngapa lha
Kenapa Yaa............................. Tue Oct 04, 2011 9:53 am ora mumet = wong mati nek jenenge wong urip ke yo mesti nduwe masalah mangkane
kantong sampeyan, haghaghag…nganggo MAC ae mas…maknyusss… (tapi aku ra isoh nganggone 😛 )
mbangun PC njerone tak ke’i AC beneran lho iki mas, Cassinge gedene podo ae karo bungkus kulkas ….
nganti saiki ijik ono , mbangun iku ntek nganti 25 juta mas…. bahkan luweh karo sing gak
“Wis tak gaweke sego goreng, wis takgorengke tempe bumbu bawang senenganmu. Mengko taktukune godhangan neng lor ndeso.Iki sangumu ”
948 derajad pesagi (#11th)
Ophiuchus (/[unsupported input]ˌɒfiːˈjuːkəs/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang ageng ingkang mapan wonten ing langit ekuator. Nama Ophiuchus asalipun saking basa Yunani
ingkang tegesipun pawangula, utawi satunggaling gambaran tiyang ingkang badhé nyekel ula ingkang dipungambaraken saking rasi lintang Serpens. Rasi lintang punika dipundhaptar déning astronom Yunani wonten ing abad kaping kalih. Ophiuchus inggih punika salah satunggaling saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning Ptolemy lan kalebet ugi 88 rasi lintang modhern. Wujudipun rasi lintang punika meh wonten gayutanipun kaliyan rasi lintang Serpentarius (/ˌsɜːrpənˈtɛəriəs/; ugi Anguitenens), inggih punika tembung Latin ingkang gadhah teges sami kaliyan Ophiuchus.
Papanipun[besut | besut sumber]
Ophiuchus mapan wonten ing antawisipun rasi lintang Aquila, Serpens, lan Hercules, ingkang wonten ing sisih lor radi kulon saking galaksi Bima Sakti. Déné ing bagéyan sisih kidul mapan wonten ing antawisipun rasi lintang Scorpius wonten ing sisih kulon lan rasi lintang Saqittarius wonten ing sisih wetan. Menawi badhe dipuntingali wonten ing belahan langit sisih lor, rasi litnang Ophiuchus badhe ketingal sae wonten ing musim panas. Rasi lintang Ophiuchus mapan adhep ajeng kaliyan rasi lintang Orion wonten ing langit. Sanajan ta Ophiuchus papanipun ngliwati garis khatulistiwa, ananging papanipun langkung wonten ing sisih kidul. Rasalhague, iggih punika lintang ingkang radi nyolok ketingal wonten ing sisih lor, wonten ing garis lintang lor 78° lan boten badhe ketingal ing sisih kidul ingkang langkung saking 78° lintang kidul. Konstelasi punika ambanipun ngantos ing sisih kidul wonten ing deklinasi -30°, ingkang dadosaken rasi lintang punika boten saged dipuntingali kanthi jangkep ing saperangan papan kados ta Anchorage, Reykjavík, lan Helsinki ing sak loripun garis lintang lor 60°. Segmen saking ekliptika ingkang wonten ing Ophiuchus mapan wonten ing sisih kidul saking -20° deklinasi lan ngantos siring lor boten badhe ketingal saking garis lintang lor 70°.
Ophiuchus gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 948 drajat persegi lan ngewrat gangsal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali saking garis lintang +80° lan -80°, lan paling sae dipuntingali ing jam 9 dalu ing sadangunipun sasi Juli. Srengenge ngliwati rasi lintang punika ing antawisipun tanggal 30 Nopember ngantos 17 Desember, ingkang punika dadosaken saperangan astrolog netepaken Ophiuchus dados zodiak ingkang kaping tiga welas. Ananging teteo kemawon, rasi lintang punika boten kalebet dados zodiak ingkang resmi lan sesarengan kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Hercules.[1] Ophiuchus ngewrat kathah lintang- lintang ingkang saged dipuntandhani, ing antawisipun inggih punika:
Alpha Ohiuchi utawi Rasalhague (sirahipun bageyan sepent) inggih punika lintang ingkang paling padhang, inggih punika lintang raksasa tipe A.
Eta Ophiuci utawi Sabik inggih punika lintang sistem binar ingkang dipunperang dados kalih bageyan lintangipun. Punika kalebet lintang ingkang wonten ing sisih lor lintang caket Uranus. Sesarengan kaliyan zeta Ophiuci , raksasa benter werna biru ingkang ketingal radi abrit amargi lebu ingkang wonten ing sakiteripun, ingkang minangka dhengkulipun Ohiuchus.
Delta Ophiuci utawi Yed Prior, satunggaling raksasa abrit ingkang tebihipun 170 taun cahya lan epsilon Ophiuchi (Yed Posterior), lintang raksasa kelas G ingkang tebihipun 108 taun cahya, ingkang menawi dipuntingali kanthi mripat langsung wujudipun nggambaraken lengenipun Ophiuchus.
Beta Ophiuci inggih punika lintang raksasa kelas K, ingkang ugi dipunmangertosi kanthi sebatan Cebalrai, Cheleb, Kelb Alrai, utawi Alrai.
Kappa Ophiuchi utawi Helkath inggih punika lintang kanthi magnitudo 3 ingkang tebihipun kirang langkung 85 taun cahya.
Theta Ophiuchi inggih punika lintang kanthi magnitudo 3 ugi, ingkang mapan tebihipun kirang langkung 565 taun cahya saking bumi. Lintang punika ugi dipunsebat Imad ("pillar") lan Kaki.
Nu Ophiuchi utawi Sinistra (lengen sisih kering) inggih punika minangka tandha tangan sisih tengen saking Ohiuchus lan minangka lintang pendhamping saking kurcaci coklat.
RS Ophiuchi inggih punika asiling wujud nova, ingkang ngaislaken kurcaci pethak lan raksasa abrit wonten ing orbit ingkang caket, kirang langkung 5.000 taun cahya caketipun.
Objek lebet[besut | besut sumber]
Ophiuchus ugi ngewrat saperangan objek langit bageyan lebet, ing antawisipun inggih punika IC 4665, inggih punika kluster kebikak ingkang gadhah anggota 30 lintan, ingkang tebihipun kirang langkung 1.400 taun caya. NGC 6633 inggih punika kluster kebikak sanesipun ingkang ngewrat 30 lintang, kanthi ukuranipun sak ageng wulan. Kejawi saking punika ugi wonten M10, M12, M14, M19, M62, lan M107, as well as the nebula IC 4603-4604.[2] NGC 6333 utawi Messier 9 inggih punika kluster global salah satunggaling kluster ingkang paling caket saking pusat galaksi Bima Sakti, ingkang tebihipun kirang langkung 25.800 taun cahya saking bumi. NGC 6254 utawi Messier 10 inggih ugi kalebet kluster global ingkang tebihpun 14.300 taun cahya.[3] NGC 6240 inggih punika satunggaling galaksi ultralumous infrared, ingkang maujud saking asiling penggabungan ing antawisipun kalih galaksi ingkang alit- alit.[4]
^ (en)Ophiuchus(dipunundhuh tanggal 16 Pebruari 2013)
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani Kuna	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 8 Maret 2016.
b.Alamat TK : jl.sutawijaya,dalem kel.purbayan, kotagede Yogyakarta
NATA praja iku ora mung angger mrentah. Ora mung nglungguhi kursi lan nindakake jejibahane minangka kang wenang murba lan misesa kanthi sakabehing panguwasane. Nata iku temene bisa nampa lan ngreksa sakabehe, embuh (kang dianggep) ala, embuh (kang dianggep) apik.
Kasil mbabad Alas Glagahwangi, Raden Kusen ngedegake kadipaten anyar, Kadipaten Bintara. Adipati Natapraja sesebutane.
Sinengkuyung dening para ulama, mligine Wali Sanga, Natapraja kasil nggawa Bintara dadi praja anyar sing katon kencar-kencar. Wilayahe saya suwe saya jembar. Dhuwur kukuse, adoh kuncarane.
Suwene-suwe, ora mung dadi kadipaten, Bintara manjilma dadi keraton anyar. Kesultanan arane. Dene sing ngratoni nganggo sesebutan sultan, Sultan Fatah Jimbunningrat.
Fatah pranyata bisa nata praja, bisa gawe fondasi kang pengkuh tumrap negarane, negara anyar kang sadurunge mung dadi reh-rehane Majapait. Majapait, sing sekawit dadi tuk lajere, ditinggalake, kapara diperangi saengga ambruk. Sejarah khas Jawa nyathet ambruke negara Nusantara II iku kanthi sengkalan ”sirna ilang kertaning bumi” utawa 1400 taun Jawa.
Temene, Majapait meh wae ambruk nalika periode II dinasti bumi Tarik iku diregem dening Kalagemet. Sadurunge pancen wis bisa dietung manawa putrane Wijaya iku ora nduwe kapabilitas minangka raja. Ora mung tandang grayange sing tansah klelat-klelet, jumbuh karo jenenge, nanging uga nduwe watak sing kurang becik tumrap pemimpin: cegok aten lan nggugu karepe dhewe, kepara duwe watek sapa sira sapa ingsun.
satru munggwing cangklakan. Klimaks-e, Jayanegara diperjaya dening abdine dhewe nalika sang raja gerah.
Gagale Jayanegara ora mung merga ora bisa nata praja, momong para kawula lan ngesuhi para nayaka, nanging uga ora kuwawa njaga praja. Jayanegara, sing kudune dadi payung agung tumrap para sentana lan kulawarga minangka intine praja, malah ngrusak prajane dhewe. Jayanegara gagal njaga prajane.
”Njaga praja” minangka pratelan idiomatik ngemu teges ora mung njaga praja supaya aman lan tentrem. Luwih saka iku, njaga praja uga ateges bisa nampa marang sakabehing kekurangan sing ana lan bisa mengku kekurangan mau. Kekurangan sing ana ora malah dibabar marang liyan, nanging cukup ”dingerteni dhewe”. Saliyane iku, kabeh tindak tanduke, muna-muni, uga tansah njunjung drajat marang awake dhewe, kulawargane, munggahe marang negarane.
Senajan kasil nata praja, Patah uga kegolong ora bisa njaga praja. Minangka putra, mestine dheweke bisa ”mikul dhuwur endhem jero” marang Brawijaya. Nanging dheweke malah ora. Bebasan ngemut gula, krasa legi dileg sapabrik-pabrike. Merga rumangsa sentosa jalaran disengkuyung dening para wali, Fatah malah merangi bapake dhewe kanthi maneka pawadan. Fatah sing nyengkakake Brawiaya lengser keprabon. Saora-orane iku sing dicritakake ing Babad Tanah Jawi.
Bali marang nata praja. Nata iku temene mernata supaya tumata. Kahanan sing maone pating blengkrah, pating slebar, utawa kocar-kacir, malih dadi tumata. Ora kosokbaline.
Nata ora mung ngerehake, utawa dadi pangreh praja, nanging uga among sahingga bisaa dadi pamong praja. Sawijining pamong iku ora mung bisa mrentah, ora mung dhawuh dangu, duka, utawa drana wae. Nanging kanthi spirit pamong, dheweke kudu tansah bisa nindakake gegebengan kaya kang diajarake dening Ki Hajar Dewantara: ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, lan tut wuri andayani.
Unen-unen iki pancen klise lan wis disumurupi dening wong akeh. Ewasemono, durung karuwanyen padha kelingan tegese. Mula ora ana eleke manawa perlu dielingake manawa sacara harfiah sesanti mau ngemu teges ing ngarep menehi conto, ing tengah mbangun tekad utawa karep, lan sing ana ing buri tansah nyengkuyung.
Nanging luwih saka kuwi kabeh, bola-bali manut panemune Ki Hajar, pemimpin lan mimpin iku yektine kawicaksanan (wisdom). Mula arepa kepriye cak-cakane, kudu tansah linambaran kawicaksanan mau, amrih ora dadi otoriter nanging dadine demokratis.
Banjur ing ngendi dununge panata praja iku? Ora kudu ana ngarep terus senajan pancen jejer minangka pengarep. Sebab yen ana ngarep terus sok-sok lali piye rasane yen ana tengah, apamaneh ana buri. Mula wong kang lagi nata praja iku kudune ya bisa manjing ajur-ajer senajan ora kudu mancala putra mancala putri.
Kanthi mangkono, wis samesthine manawa saben pamong praja nalika nata praja kudu tansah nindakake astabrata, laku wolu. Iku mono, ing jagad pewayangan, mujudake ajarane Rama marang Destarata nalika arep nglenggahi dhampar keprabon negara Ayodya utawa Begawan Kesawasidi marang Arjuna ing lakon Makutharama.
Sepisan, ngenut lakune srengenge. Lire, nduwe sipat panas, kebak energi, lan aweh dayaning urip. Loro, lakune rembulan sing nduwe wujud endah lan asung pepadhang nalikane peteng.
Telu, lakune lintang. Lire, darbe wujud endah, dadi rerenggan nalikane wengi sepi, lan bisa dadi pandoming keblat. Papat, lakune angin. Angin mono nduwe sipat ngisi saben papan kothong senadyan papan mau rempit dikaya napa. Lima, lakune mendhung. Katone ireng medeni, nanging yen wis tumurun dadi udan bakal nelesi lan nguripi saben tethukulan.
Nem, lakune geni. Geni mono jejeg lan saguh mbakar apa wae. Tegese, ora emban cinde emban siladan nanging ngadeg jejeg kanthi adil. Pitu, lakune samodra kang nduwe sipat jembar tan wangenan lan nampa apa wae. Lire, jembar wawasane lan bisa nampa apa wae kanthi ”dhadha kang jembar”. Dene kang pungkasan, lakune bumi kang duwe watak sentosa lan suci. Mula pamong praja iku sabisa-isa kudu sentosa lair-batine nanging uga ora wigah-wigih nglunturake nugraha marang sapa wae kang duwe lelabuhan. Persis karo unen-unen ìsapa nandur ngundhuhî.
Sepisan maneh, kanthi ngenut laku wolu mau, istingarah pemimpin bakal kasil mbangun kawicaksanan kanggo nata praja lan uga njaga prajane dhewe. Ora mung bisa nuntut anane manungaling kawula-gusti, nanging uga manunggaling gusti ing rasane kawula. Utawa, dadi panguwasa sing kumawula, dudu kawula sing kumawasa, apamaneh mendem kuwasa. (35)
Dipl Ing in HehlenDipl Ing in MarienmünsterDipl Ing in AerzenDipl Ing in BarntrupDipl Ing in BodenwerderDipl Ing in Heyen
sakjane iki wis lawasan. piye yo.. arep ra ngguyu kok ra kepenak karo mbah’e, sementara nek ngguyu kok malah mangan ati.
mas.. sujur ditambahi gula, ben dadi koyo gudeg.. 😛
June 12, 2007 at 2:15 pm
lah ngopo kok yo tetep komen.
neng jowo kui gojekan ra ono sing mambu
sing ono nek gojekna kui yo guyu..
asem ik podo jowo ngece 😛
sik.. sik.. sampeyan kok malah sing
indonesia, malah ketoke koyo urip neng malaisia.
malah iso ndalang yo mas.. 😛
June 18, 2007 at 11:40 pm
Reply	iki koq wes sak’wulan , taseh winda-windo ket mawon..tho mbah..?
mbhok..lere’n ndisik nyambut gawe’ne’ … ojo ngoyo mbah , kayo pak harto lho
yo wes ra popo, sing penting isoh berfungsi…
ning nek ngene iki, mbake sing dodol sing ayu
nganggo acara njeebol barang sing dadi kebutuhanmu salut wis!
mangsutku yo ben liyane ngerti, mbok menawa ana sing durung ngerti… betul kang??? ojo pesimis! 😀
kui didol meneh ga laku no… tur yo sing gelem 2nd-e
kuwi podo karo nggonku sing tuku wingi. milih sing ono antenane tak pikir ben iso nompo jarak jauh, jebule apus-apusan to asem tenan
Duwe pembeli koyo mas Andy iki jan susah. Lha wong barang diwenehi asesoris anten antenan ben kethok gagah kog
.-= sedulur Love4Live menampilkan tulisan..Hidroterapi -Hydrotherapy- =-.
sampun purun ngajari kulo ngantos saget kados niki,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abbedisso&oldid=1009813"	Kategori: Dhaptar desa ing
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 5 Maret 2016.
sing endi kuwi...???? wis lali..
lintang2 tak takoni opo kw ngerti wong sing tak tresnani bulan kondo yen ra ngerti.
IDR 120.000,00 KPT 04 Wayang Perak Punta… IDR 120.000,00 KPT 03 Wayang Nakula IDR 120.000,00 KPT 02
yo mangan sekul, sanes mangan cinta, lha cinta ki ra iso di maem,cinta ki yo ono sedihe ono senenge , nek arep seneng
pm whah nek fotone wae menipu lha opo meneh wonge yo..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
lagek wae ngapusi yoh...terus njuk piye..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
ora salah cinta ki artine:CiumanImpianNamunTiada Artikuwi kanggone cah abg lho.nek sing wis kempot
artine:CiumanImpianNamunTiada Artikuwi kanggone cah abg lho.nek sing wis kempot
nngerti? bentuke koyo opo? warnane abang opo ireng? manggone ono ngendi? nek ono sing ngerti mbok
ngerti yo arep nulis ngunuh kui jew bayouCamatLokasi :
setuju tenan , konkret tenan kui ,aku nek ngerti yo arep nulis
lakon Lahiripun Danankusuma; Lahiripun Bambang Danasalira, Lahiripun Petruk, Gatotkaca Lahir, Abimanyu Lahir,
NGARSENG HYANG WIDHI LAN NJENG GHUSTI
ruang himakom pulak! Eksploitasi! Wkwkwkw…
faizal | September 24th, 2008 Sumpah…mrinding aku delokke fotomu…
Aku dadi mbayangne nek kowe wedok tenan…mesti dinggo nyek2an sakkelas…(koyo saiki ora wae)
Jean Saubot, Beaudouin, Cassan, de Marien
Maine-Montparnasse (Menara Maine-Montparnasse), ugi dipunsebat Tour Montparnasse inggih punika salah satunggaling bangunan ingkang inggil sanget utawi ingkang dipunwastani bangunan pencakar langit ingkang minangka kantor ingkang dhuwuripun kirang langkung 210 meter (689 kaki) ingkang wonten ing Paris, Prancis, pas ipun wonten ing wewengkon Montparnasse. Bangunan Tour Montparnasse punika dipun bangun wiwit taun 1969 ngantos taun 1972, lan kalebet 100 bangunan lan struktur paling inggil ing wewengkon Paris lan [[Dhaptar bangunan lan struktur paling inggil ing Uni Éropah]. Ing wekdal ngajeng samangké, badhé wonten malih bangunan ingkang dhuwuripun langkung saking Tour Montrparnasse inggih punika Tour AXA ingkang sampun dipundandani malih ingkang dhuwuripun dados 225 meter, lajeng wonten ugi Tour Phare lan Tour General ingkang dhuwuripun bangunan kekalihipun kirang langkung 300 meter.
Rancangan lan pembangunan[besut | besut sumber]
Menara punika dipunrancang lan dipunbangun déning arsitek Eugène Beaudouin, Urbain Cassan lan Louis Hoym de Marien lan ugi dipun bangun déning Campenon Bernard[1].
Menara Tour Montparnasse dipunbangun wonten ing sak nginggilipun stasiunMontparnasse - Bienvenüe Métro de Paris, ingkang gadhah menara tingkat 59 lan dipunginakaken minangka wewengkon kantor, lan ingkang kalih tingkat dipun bikak kanggé tiyang umum ingkang badhe ningali pemandhangan kitha Montparnasse. Ing tingkat kaping 56 inggih dipunginakaken kanggé papan restoran, lan ugi wonten ing teras tingkat paling nginggil. Menawi dipuntingali ing wekdal ingkang cerah, dhaérah ingkang saged dipuntingali inggih saged dumugi radius 40 [kilometer|km]]; lan saged ningali pesawat mabur saking landhasan saking Papan Anggegana Orly. Rel pemandu saged dipunpindhaken kanthi wekdal kalih menit supados helikopter saged ndharat wonten ing menara punika. Nalika wekdal mbangun ingkang sepisanan, menara punika inggih minangka menara ingkang paling inggil ing Éropah miturut dhuwuripun atap. Pembangunan La Grande Arche ing La Défense nggantosaken urut- urutanipun menara punika dados urutan kaping kalih menara ingkang paling inggil saking jalur perspektif ingkang wonten ing Paris.[2]
Arsitekturipun ingkang prasaja, tetandhingan ingkang ageng lan tampilan monolitikum ingkang sampun asring dipunkritik amargi papanipun boten lansekap urban Paris lan minangka asilipun, kalih taun sasampunipun rampung dipun bangun, ing punjering kitha boten pareng malih dipunbangun bangunan pencakar langit. Rancangan menara punika ngrumiyini gaya arsitektural ingkang gadhah kapentingan ageng kanggé wontenipun pemandangan saking njawi lan saengga namung area kantor mawon ingkang wonten ing perimeer ing saben tingkat ingkang gadhah cendhéla.
SPBU: WIWIT SEKA NOL NARIK KAWIGATOSAN: nggugah krenteg Kathah gladhen kreasi Kathah gambar Titilaras Pelog 6:
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.D.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Asia-stub&oldid=868005"	Kategori: Cithakan rintisan	Menu navigasi
kui gek guru thok yo pak’e, lha nek dadi presiden opo yo ora 50x gajiku entek..ho..ho..ho
wis, sok aku nyunatke anakku ning puncak gunung merbabu ae, ben ra usah do teko, ngirit
Jalan Jatiluwih Kangin No. 2, Desa Jatiluwih, Penebel, Kabupaten Tabanan, [3]. Jatiluwih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Torpo&oldid=1005939"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 5 Maret 2016.
Ngaturaken wilujeng Iedul Fitri.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita
WonosariReputation : 6Join date : 15.05.08Subyek: Re: klu hari minggu kamu ngapain...? Wed Nov 05, 2008 1:38 pm Pardjimin wrote:lha ndikno koq ra iso lemu yo ? :scratch: , weee.. jo kleru.. arepO cilik ngene,
Nov 05, 2008 2:10 pm Tangi awan soale bengine turune wis subuh biasane... Pokokke nek minggu kegiatane sing ora
pm wong wedhok kie duwe hak NOLAK, semono ugo wong lanang duwe hak MILIH..yen di tolak yow golek
wrote:wong wedhok kie duwe hak NOLAK, semono ugo wong lanang duwe hak MILIH..yen di tolak yow golek liyane, ngunu wae... bener pak camat,.,.,aku
kiy senengane gawe gosip wae Roni
Radityandaru | February 3rd, 2008 1. KeTuhanan yang Maha Esa..
2. Mbok nek ngomongke aku sing apik-apik wae..
Kuwi ono hubungane karo Ayam Goreng Kalasan opo ora Pak??
Iki jawaban kanggo tantangane Kur’an sing ngongkon ngumpulke Jin lan menungso kabeh nggo nulis mung sak surah sing madhani
ke wilayah bekas karesidenan Kedu dan Pekalongan.[1][2][3][4]
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA MANGKA SEMBAHE MENENG MUNI PUNIKU, SASOLAHE RAGANIREKI, TAN SIMPANG DADI
SEMBAH, TEKENG WULUNIPUN, TINJA TURAS DADI SEMBAH, IKU INGKANG
NORANA WERUH ING MEKAH IKI, ALIT MILA TEKA ING AWAYAH, MANG TEKAENG PRANE YEN ANA SANGUNIPUN, TEKENG MEKAH TUR DADI WALI, SANGUNIPUN ALARANG, DAHAT DENING EWUH, DUDU SREPI DUDU DINAR, SANGUNIPUN KANG SURA LEGAWENG PATI, SABAR LILA ING
SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
metenge,.. wiwidHanSipJoin date : 09.08.09Subyek: Re: [Ganteng-Man] Cowok ganteng masuk sini yagh.. Sun Mar 11, 2012 3:24 am masipoeng wrote:lha lak yo, jenenge dhowo mesti
wiwid wrote:Sing bener..[/b]Spoiler: WIWIDYAGANTENG.. lha lak yow ngunu, andekno photone ayumen,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Gaplèk ya iku ketéla pohung kang wis diawètaké kanggo pasadiyan panganan. Cara ngawètaké ketéla diocèki saka kulité lan di pecah-pecah utawa disigrak-sigrak dadi akèh, banjur dipépé ana ing ngisor panasé srengéngé supaya bisa cepet garing. Gaplèk dadi panganan pokok ing tlatah Gunung Kidul nalika jaman biyèn. Ananging saiki nalika jaman wis maju thiwul wis ora dadi panganan pokok, ananging iya uga isih ana kang nggawe thiwul minangka panguri-uri panganan tradisional. Ana ing tlatah Pathi utawa ing tlatah pantura gaplèk saliyane kanggo panganan uga nduwèni mumpangat digawé glepung utawa lèm. Gaplèk kang garing didheplok ing lumpang / lesung supaya lembut lan banjur bisa digawé panganan kayata roti, bubur, krupuk lan sapanunggalé. Glepung tapioka saka gaplèk bisa uga digawé sega thiwul kang rasané énak lan gurih. Sega thiwul misuwur ing masyarakat tlatah Pagunungan Kidul, Kabupatèn Gunung Kidul, Wanagiri nganti tlatah Kabupatèn Pacitan.
Gaplèk&oldid=1048409"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 16 Maret 2016.
Dewi Srenggana dan Dewi Srenggini iku anake kembar Resi Badawanganala ing pertapan Sumur Upas lan sisihane sing jenenge Dewi Srunggagini. Ing jagad pedhalangan putri loro kembar iki sinebut Dewi Srengganawati lan Dewi Srengginiwati.
Dewi Srengganawati dhaup lan Naluka, nurunake Dewi Sritanjung. Dewi Srengginiwati dhaup lan Sahadewa, nurunake Bambang Widapaksa utawa Sidapaksa. Ing lakon Dhaupe Nakula Sahadewa dicritakake saka kawitan malih rumape Bathari Durga dadi Dewi Kunti.
Bathari Durga sing njilma wujud Dewi Kunti iku banjur andon wasis lan andon ilmu bab sejatining lanang, sejatining wadon kalawan Sahadewa. Sawise dibabar kabeh, Dewi Kunti daden-daden iku banjur njaluk saresmi kalawan Sahadewa.
Ananging Sahadewa nampik pepenginane Dewi Kunti daden-daden iku amarga kelingan yen Dewi Kunti iku ibune. Dewi Kunti daden-daden tetep meksa pengin saresmi kalawan Sahadewa, ananging Sahadewa milih mlayu ninggalake. Dewi Kunti daden-daden banjur nyuwek sandhangane lan wadul marang Werkudara.
Bima dadi lan nesune nalika weruh kaanane Dewi Kunti (daden-daden iku). Luwih-luwih sawise ngerti yen suweke sandhangane iku amarga pokale Sahadewa. Tanpa suka kalodhangan tumrap Sahadewa kanggo njlentrehake apa sing kedaden satemene, Bima banjur ngajar Sahadewa sakkatoge. Sahadewa uga banjur diguwang ing Sumur Upas engga nemahi pati.
Sawijining dina, Dewi Srenggana dan Dewi Srenggini ngimpi dadi sisihane ragile Pandhawa, yaiku si kembar Nakula dan Sahadewa. Sahadewa sing ditemokake mati banjur diuripake maneh dening Resi Badawanganala.
Sawise takon tinakokan kalawan Sahadewa, Resi Badawanganala banjur nemokake Sahadewa kalawan anake wadon. Sahadewa arep dijodhokake kalawan salah sijine anake kembar iku. Putri kembar anake Badawanganala ora kabotan waton Sahadewa bisa napsirake ilmu sejatining lanang, sejatining wadon.
Wusana Sahadewa kasil ndhudhah lan napsirake ilmu kasebut. Putri loro kembar iku dening Resi Badawanganala banjur dipasrahake marang Sahadewa, sabanjure diboyong tumuju Amarta utawa Amerta.
Satekane ing Endraprasta, Sahadewa lan Nakula bisa males tumindake Dewi Kunti daden-daden lumantar pitulungane Semar. Dewi Kunti banjur badar maneh ing wujud sakawit, yaiku Bathari Durga.
Bathari Durga banjur sumingkir tumuju Krendayana ing pasetran Ganda Umayi utawa Gandamayit. Wusana, Dewi Srenggana utawa
kaping pindho;ngerahake jin setan; kumara prewangan, para lelembut ke bawahperintah saeko proyo kinen ambantu manungso Jawa padha asesantitrisula weda; landhepe triniji suci; bener, jejeg, jujur; kadherekakeSabdopalon lan Noyogenggong.(…;
nyembahkawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja;hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirangnanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora anawong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centiwektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Palon :“Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban,rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirangdhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhepados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momongpaduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkahJawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
berbunyi :“…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirangnanging
sampun 2.000 langkung 3 taun,momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Sabdapalon? Sabdatêgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat,Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika,kenging kangge
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong,nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sartanênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga:“Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi,dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawaanggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimputaneng tanah sabrang.”(“Sang
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putukula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen durung leburatempur, Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, HardiMerapi yen wus njeblug mili lahar.(Bila
ingkang warih, Nggihpunika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami,Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti,Boten kenging kalamunta kaowahan.(
meninggal dunia.)Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paringgesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wontening sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagadiki yekti ana kang akarya.(Bahaya
ngwangun tlaga, satus rekasaliunnya, kasor ento utamannya, ring sang ngangun yadnyapisan, kasor buin yadnyane satus, baan suputra satunggal. ( bait 5 )
Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Magelang, Kudus, Grobogan,, Tegal
Vimax Jogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Produk Vimax Canada Di Jawa Timur Meliputi :
Mulai bayi uripe lekri wes gandeng ceweng karo kebo, susune nyusu kebo, turune awor kebo, dadi karo kebo yo di anggep keluargane dewe, sehinggo lek ri ngerti bosone kebo.
engko lek ri yo bakal kawen karo kebu, malah iki dino, lekri wes nduwe demenan kebo cewek seng omahe tonggo deso. Ndonyo malek soyo ambleg, wong urip wes luweh akeh seng njungker pikire. Udan deres koyo di tumplek teko langit, telong ndino mendung seng nggantung neng langit, iki dino koyo dikik2an tumibo neng bumi, dadi udan
weruh bayangan ireng kalet neng tembok, krono ra ngerti opo, mbokne semprit njukuk sapu, opo seng neng tembok kuwi d dudul2, "heh mbok iki aku..."luweh kaget maneh bareng semprit nyuworo, kyone kenal suoro iku. Mboke semprit mlayu mlebu kamar, nggoleki kamus, tapi tetep ranemu kuwi suarane sopo, ra njarak nabrak
Walah si mbok wiz casing mbiyen ga ayu meneh. Jabloex,
65. "we ngopo prit, ngalet neng tembok kumi? Ojo guyon"tekone simboke wektu tekan sandinge semprit, "aku iki kalet tembok tenan mbok, ora guyon." "kalet tembok piye karepmu, opo rai karo dadamu ono upo ne kok sampek kalet tembok, udo bereng, buokongmu prit, metu keluke,!" simboke semprit kaget "gek ndang mbok, d guyang
aku dwe yo ra ngerti" "la piye to kok sampek kuwe kalet neng tembok,?" tekone mboke gumun, "aku iki mau d samber gluduk mbok"
"opo di samber gluduk? We ladalah, mesti gluduke mbok ece yo?"
nirokne cucuk ayam, seng paleng njelehi neleke sembarangan.
Weruh emboke semprit seng ndotong2 nggowo irus, karo
aku ra arep ngajak gegeran jan..!, aku iki arep njaluk tulung...!" kondone mbok ru, karo nggedor2 lawang. "ora di, aku ra pengen
arep njaluk tulung..." suarane mbok ru melas, lawang di bukak. "njaluk tulong opo to di?" tekone lek sumijan, karo tangane nggegem cangkeme asenk sing awet mau ngrameni petak petok.
"kae semprit, anakku kalet neng tembok."
"halah di, kebangeten temen, wong anak
sumijan, wong seng neng sawah mandeg macule, malah pitik loro, jago karo babon seng ijeh notholi
"lo kok sukur kang?" tekone pitik babon.
"la piye ra sukur, kae bocah
berbuat asu, dadi wong2 pdo ndarani aku iki najis, mangkane nganti saiki aku rapayu2 arep di dol, iso2 nganti tuwek dadi pitik."jawabe jago karo mrengut, raine abang.
"nek semprit ora di samber gluduk, rencanaku arep tak jak gelud, jago mungsuh
76. Walah kae pitik loro podo guneman opo yo?ojo2 rasan2 aku,byiuh jian kebangeten...! ora menungso ora kewan senengane ko podo ngegosip?ben tak uncalane watu ben podo bubar. Mbh kerto,
77. Pas di uncali watu, pithik loro mau katon ora seneng, Malah njegegreg sajak nantang mbah kerto, Katon seko swarane pitike seng muni krkak
ora opo2 aku gelem ngeterake neng pasar nanging aku njaluk di rabekno karo ngatini anake mbokde marijem kae. Ade,
79. Ade karo mbokne semprit sajak ketoro le podho sibuk lan repot banget, Mlebu warung mborong gulo teh lan liya2ne. Ora klalen
mengkene di belani nyogok gulo teh karo mbako Semprul neng mbok Maridjem,ben di trimo lamarane Anto,
80. Ade karo mbokne semprit sajak ketoro le podho sibuk lan repot banget, Mlebu warung mborong gulo teh lan liya2ne. Ora klalen mbako semprul
sisihlatar ya patut dh?w?k? saka basa wong Barat), paling Anwar d?ning (kasinambungan pangaribawa basa Lawas? Bali, saka luwih sawarna-warnan? ing jajahan data. like
neng yo kudu sabar, ora usah nggo nesunan
pak lurah Pakis dewe sing ngadepi. Pak lurah takon :’jenengmu sapa?’
penduduk anyar :’tikno pak’
pak lurah :’iya, lha kowe weruh dewe ngarepku ki mesin tik. wis jenengmu sapa?’
pak lurah :’drijiku wis neng nduwur mesin tik iki, wis ta lah aja kesuwen! jenengmu sapa?’
penduduk anyar :’iya pak, tikno, wis gek cepetan …. tikno’
pak lurah :’wong edan tenan, lagi iki ana lurah diperintah penduduk. wis bubar-bubar, mulih kana ….. mulih’
penduduk anyar :’pak lurah, jenengku iku tikno, iki lho wacanen surat pindahku!’
pak lurah maca surat pindah, terus kanda :’eeealah, jenengmu ki tikno ta? …..ngomonga wiwit mau, saiki lak wis beres!!!’
iki pungkasan diowah nalika 14.16, 29 Februari 2016.
ingkang kaaturaken dumatengPrabu Joyoboyo dening Ajar SoebrotoKacarios, ing Nagari Kediri wonten Nata Agung Binatara ajejuluk Prabu Joyoboyo.Ing satunggaling dinten, boten angleresi dinten pasewakan, Sang Prabu katamuan Raja Pandita saking Nagari Ngerum, asesilih nama Sech Maulana Ngali Syamoejen.Sang Prabu kaliyan Sang Raja Pandita lajeng sami imbal wacana, sarasehan bab ngelmi ingkang kaserat ing Kitab Musarar, sasampunipun dumugi anggenipun sarasehan, Sang Prabu mundut uninga babaraning sariranipun.Sang Raja Pandita ambuka kekeraning gaib, bilih Sang Prabu punika titisipun Sang Hyang Wisnu. Panitisipun sang Hyang Wisnu taksih bade kelampahan kalih rambahan malih, ugi sami tedakepun Prabu Joyoboyo. Sasampunipun wineca, Sang Prabu puruhita dumateng Sang Raja Pandita, lajeng winisik bab ngelmi Cipta-Sasmita. Sasampunipun paripurna pamejangipun, Sang Raja Pandita lajeng muksa.Wauta watawis sawulan saking rawuhipun Sang Raja Pandita, Sang Prabu Joyoboyo animbali putra ingkang sampun jumeneng Nata ing Kita Pagedongan ajejuluk Prabu Joyomijoyo, kadawuhan anderek cangkramadumateng Padepokanipun Ajar Soebroto ing wukir Padang.Ki Ajar Soebrota wau ugi sampun nampi wasiyat ngelmi Cipta-Sasmita saking Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoejen.Gantos ingkang winursita, ing Padepokan wukir Padang, Ki Ajar Soebroto, lenggah ing pacrabakan den adep para cantrik wasi janggan ulu guntung miwah para endang.Ki Ajar paring uninga dumateng para siswanipun, bilih ing Padepokan Wukir Padang bade karawuhan Nata Agung Binatara ing Kediri Prabu Joyoboyo kaderekaken putra Nata ing Pagedongan ajejuluk Prabu Joyamijoyo. Para cantrik sakancanipun kadawuhan resik-resik sarta tata palenggahan, dene para endang kadawuhan angrakit sasaji ingkang bade kahaturaken Sang Prabu.Boten watawis dangun Prabu Joyoboyo tuwin Prabu Joyoamijoyo rawuh ing padepokan wukir Padang, Ki Ajar Soebroto amapakaken rawuhipun Sang Prabu, dene pra cabtrik wasi jajanggan sami andodok ngapurancang
linggihipun mari kelu kadya konjema ing siti. Ki Ajar Sasampunipun ngaturaken pambagyarja rawuhipun para Nata, lajeng suka sasmita dumateng endang kinen angladosaken sasaji, lumadosipun sasaji wau kasunggi dening para endang.Menggih warninipun sasaji wau :1. Kunir sarampang,2. Juwadad satakir,3. Sekar Mlati sacontong,4. Kajar sauwit,5. Bawang Putih satalam,6. Geti sapitrah,7. Endang,8. Sekar Sruni.Prabu Joyoboyo anguningani sasaji ingkang kaladosaken, sakalangkung duka salebeting wardaya, awit saestunipun sampun uninga dumateng werdinipun sesaji wau. Nanging sinaosa makaten Sang Prabu meksa andangu Ki Ajar Soebroto, punapa menggah pikajengipun deneangaturaken sasaji ingkang sinandi. Aturipun Ki Ajar, sarehning Sang Prabu punika sampun winisik ngelmi Cipta-Sasmita dening Sang Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoedijen, mila dipun aturi ambatang piyambak.Miyarsa aturipun Ki Ajar Soebroto ingkang makaten wau, Sang Prabu kadya sinebit karnanira, jaja bang mawinga-
Jayoamijoyo, anguningani kadadosan ingkang makaten wau sakalangkung ngungun sarta anjetung salebeting panggalih, nanging kabekta saking sanget sungkemipun dumateng Raja-Nata mila ajrih bade mambengana.Prabu Joyoboyo lajeng anilar padepokan wukir Padang dinerekaken ingkang putra kundur dateng Kediri. Labet saking hardaning rengu, sang Prabu boten wawan sabdo wonten ing margi.Kacarios, sareng sampun dumugi ing Kadaton Kadiri, Sang Prabu andangu Putra Nata, punapa mangertos dateng sasaji ingkang sinandi wau.Prabu Joyoamijoyoangaturaken ingkang balilunipun, wusana Sang Prabu lajeng paring pangandika.²Wruhanira kaki Prabu, marmane panjenengan ningsun amrejaya Ajar Soebrata, awit deweke nandang dosa rong prakara, sapisan dosa marang Ratu, kapindo dosa marang Guru.Lire kang dosa marang Ratu : Ajar Soebroto kadunungan pikir jail dene sumedya anyupet para Narendra ing tanah Jawa.Wondene dosa kang tumrap marang Guru : Ajar Subroto duwe watak kumingsun, dene wani-wani ambuka kekeraning gaib kang isih sinandi Hyang Sukma, sarana marsitakake ngelmu sandi kang winisikake dening guruningsun duk ing nguni. Kang mangkono iku kaki, Ajar Soebroto wajib ngadiling Hyang Sukma kudu pinatenan.²Prabu Joyoamijoyo nembah andeku, ingkang rama lajeng ngandika malih.Ing samengko sira Ingsun wisik, manawa sejatine Panjenenganingsun iku titise Sang Hyang Wisnu Murti.Panitisingsun mung kari rong rambahan, katelu ingsun pribadi iki. Sawuse iku Ingsun wus
winenengake anggempur para angkara murka lawase kongsi satus taun nuli salin jaman. Ingkono ingsun wus tan kena melu-melu, karana ingsun wus pinisah lawan sadulur bapa kakiningsun. Dene prenahing panggonaningsun ginaib ana ing sajroning kekarah tekane guruningsun.Kaki, ing tembe sapungkuringsun kawruhana, bakal ana
kawulo karo endange, iku dadi samitaning jaman.Lire kang sawiji-wiji :1. Kunir Sarampang.Iku sasmitane jaman Anderpati Kawasesa
jaman Kalawisesa. Ratune kekuta ing Glagahwangi, aran nagara Demak. Ing kono salin agama. Raja jagade, panjenengane ratu adil parentahe lan ana ratu pandita kang
ing bala, kineringan ing mungsuh.Dadi gegetining para : Ajar, Pandita, Wali, Nujum, kagulung dadi sawiji. Ratu sakti ambeg adil para marta, marang
bacingah, kineringan ing jagad, tumurune kasundang rowang.Tegese salin ratu sempalan saka akrabe. Nuli salin lambang : Gunung
wong cilik akontrang-kantring tambuh lor kidul.7. Endang.Iku samitaning jaman kutila, Ratune angkara murka pindah marang Kuta sala, Linambangan ; Panji loro semune Pajang Mataram. Nangkoda melu masesa praja, sugih banda kaduk wani kurang duga. Para sarjana-sujana kontit.Wong cilik
Nangkoda puwa-puwa, cidra lali marang wong Jawa satemah apes kaswasih. Panji loro sirna, nuli rara ngangsu, randa loro nututi
welas marang kawulane. Mundak taun wuwuh musibating praja. Adiling kukum lan yudanagara datan anglabeti, ratu patraping bebener. Sali-salin
dalajad warna-warna, akeh tontonan salin-salin. Kerep lindu gonjang-ganjing, kerep ana grahana, anutugi ing taun 1881 tanah Jawa potar patir. Kang raharja mung wong rahayu ing budi sarta temen.8. Kembang Sruni.Iku sasmitane jaman Kalaguba. Lambange Ratu
jumeneng Sultan Herucakra, kekuta ing Katangga Petik, jumenenge datan nganggo sarat sadawir iku wiwite ana pangapura, satemah luwar musibating tanah Jawa. Ratu iku anggelarake dana, lumuh marang donya, asih ing bala. Nangkoda eling nalangsa,
dening Hyang Sukma. Nuli Hyang Sukma anitahake ratu turun Waluyullah, angadaton ana Katongga kajepit ing Karangbaya,
iku rinengga ing buwana, luwih harja negarane iku amarengi umuring tanah Jawa ganep 1909 taun.Sasirnane ratu iku nuli rusuh maneh. Ing tanah Jawa tan karawan tatanane, akeh para Bupati pada lunga marang manca praja asowang sowangan.Sang Hyang Sukma nuli anitahaken ratu maneh peparab Sang Asmara Kingkin, bagus anom linulutan ing wadya, kadatone ing Kadiri lan Madura jamane harja lan tentrem. Tanah jawa umure wus ngacik 1999, kratone banjur sirna.Sasirnane rau iku Tanah Jawa rusuh maneh ingkono tanah Jawa rinabasa wong saka nusa Prenggi. Ratu Ngerum ngirimake bebantu angusir wong Prenggi. Rame prang pupuh akeh long-linongan. Awit saka banget rusake tanah Jawa, mula akeh rerusuh. Img kono duta saka Ngerum akarya ratu trahing ratu adil ing Katangga Petik, nanging isih cilik sarta nandang kaswasih angeger buruh angon.Jumenenge ratu ing Waringin-rubuh tanah Wedi, ingaran nagara Ngamartalaya.Nalika iku tanah Jawa umure wis ngancik 2042 taun. Jamane den lambangi : Gandrung-gandrung pinggir marga
wus ngancik umur 2100 taun, iku wus tumeka pareking kiyamat kobra, pulo Jawa banjur kinelem ing banyu dadi sagara.Kaki Prabu, wus tutug anggoningsun misik marang sira, ambabarake werdaning sasaji 8 warna kang diaturake dening Ajar Soebroto marang ingsun.------------------
sewulan ra duwe duwit, dadi ngutang kanan kiri, nggo sewulan...duwe turahan njur d nggo urip
njaluk duit karo wong tuo sebute jare.." arep
nggo kabeh keluargaku sing nong umahtapi pas aku tekan, mbah buyut wis ga ono 2
Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti. (
maos, ing donya iki antar budaya lan peradabane bangsa padha kepethuk lan dayan-dinayan. Kejaba ngasilake sinergi lan sinkretisme kang sung kemaslahata' tumrap umat manungsa, nanging uga ana dredah (konflik) antar budaya lan peradaban. Jalaran konflik-e amarga ana pekerti budaya lan peradaban bangsa kang senengane menjajah lan meng-kooptasi budaya lan peradaban bangsa liyane.
Ing kene, bangsa Jawa tansah dadi korban penjajahan lan kooptasi kasebut. Kanyatan sejarah, menawa peradaban-peradaban donya kang gedhe (Hindhu, Buddha, Islam, lan Modernisme Barat) padha nga-Jawa lan ngrembaka saengga kayadene menjajah lan mengkooptasi kabudayan lan peradaban Jawa. Akibate budaya lan peradaban Jawa kaya diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa isin marang budaya lan peradaban warisan leluhure.
Kamangka, sejatine budaya lan peradaban Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane
diselamati", ngono irah-irahan berita Harian Wawasan anggone ngomentari sesorahku. Nylameti laire wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadzir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud dhawet iku nuduhake ide panunggalan.
Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar panunggalan lan rumangsa diparingi Cipta Rasa Karsa mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah dibantai kanggo pesta lan ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep rasa pangrasane, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane tumuju marang panunggalan semesta kang dadi intine panembah marang Gusti.
Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji kembang setaman kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep laku budaya iki klenik, tahayul, syirik, lan primitif. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene: "Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika."
Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa asu lan kucing sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Wong arep tumindak becik, tumindak ala, utawa wong mendem, lan nginglung amarga kalah sing botohan kertu ya didongakake murih slamet lan rahayu. Mangga dipenggalih sing jero, apa pekerti nyuwunake kaslametan lan karahayon sakabehing titah dumadi tanpa pilih-pilih iku pekerti klenik, tahayul, lan primitif?
Ana ing tulisane para ahli, nyebutake menawa bangsa kang berbudaya lan beradab bisa katitenan saka unsur-unsur budaya lan peradaban kang diduweni bangsa kasebut. Unsur-unsur kasebut ing antarane: sistim religi (klebu spiritualisme lan falsafah urip), sistim urip bebarengan (
Unsur-unsur budaya lan peradaban kasebut wis mesthi ora padha antarane sawijining bangsa lan bangsa liyane. Kanggone bangsa
Menawa dijlimeti temenan, unsur-unsur budaya lan peradaban Jawa ngemot aras-aras: kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemetaan, lan aras keberadaban kaya kang wus diaturake sadurunge.
Endhek-dhuwur lan unggul-asore unsur-unsur budaya lan peradaban antarane sawijining bangsa lanperadaban antarane sawijining bangsa lan bangsa liyane ora bisa dibandhing-bandhingake. Nanging pancen ana prabedane kang dasare saka bedane wiji spiritual lan kahanan habitat alam semesta panggonane. Ing kene, habitat alam semesta Jawa bisa diarani luwih pepak flora lan faunane. Semono uga wiji spiritual Jawa nyambung banget karo pepaking flora lan fauna kasebut. Mula tembung-tembung basa Jawa kanggo ngarani flora lan faunane pepak temenan. Contone, arane wit-witan pepak lan jenenge godhong, kembang, lan wohe. Semono uga laku semedi kang ora ana sambunge karo panembah. Nanging wujud semedi kangge ndayakake kekuwatan dayaning urip. Meditasi jinis mangkene iku lumrahe kanggo nggayuh daya linuwih kang asipat kanuragan utawa kasekten.
Ana ing tanah Jawa ana konsep panunggalan kang nganggep sakabehing kang ana iku manunggal. Krana iku, kawruh panunggalan sambunge marang hubungane manungsa karo alam semesta saiisine. Yaiku piwulang njumbuhake jagad cilik (manungsa) lan jagad gedhe (alam semesta). Laku panunggalan uga wujud laku
Landhesane, patrap manembah marang Gusti butuh disengkuyung dening sakabehing titah dumadi liyane.
Kang diaturake ing ndhuwur iku wacana kanggo para kadang kang butuh pangerten laku kebatinan. Dene tumrap awam, panembah marang Gusti wujud nglakoni urip kang nyumadulur karo sakabehing titah. Tatacarane, sagaduke pangerten kang diduweni. Kaya kang nate disebutake, ing antarane laku atur sesaji. Ya mung bae, murih ora kleru ing panganggep, atur sesaji dudu ritual panembah marang Gusti. Nanging ritual panunggalan marang alam semesta saisine.
Menawa dipenggalih jero, sejatine atur sesaji cara Jawa pancen luwih katujokake kanggo srana srawunge manungsa marang titah gaib. Srawung iku dudu bersekutu kayadene panganggep kang ngarani menawa atur sesaji iku pekerti bersekutu karo setan. Abon-abon sesaji wujud apa bae amung srana srawung kang becik karo sakabehing titahe Gusti liyane. Wondene srawung becik karo sakabehing titah dumadi banjur dianggep bersekutu karo setan sumangga kang ngarani. Jenenge kewan pepak lan jeneng anake, malah pepak uga jeneng saka ulese lan werna wulune.
Mangga dipenggalih anggone wong Jawa menehi aran marang:- pitik: gondhang, blorok, tulak, lurik, jali, wido, wiring kuning, lsp.- bebek: bambangan, kalung, pelik,
lsp.- pring: apus, ori, wulung, petung, legi, ampel, wuluh, lsp.- gedhang: ambon, raja, kulit tipis, bintung, susu, kepok, gabok, lsp.
Isih akeh conto kang bisa disebutake kanggo nuduhake pepaking tembung ing basa Jawa kanggo ngarani flora lan fauna kang ana ing habitat alame. Sabanjure uga ndadekake pepaking jenenge peralatan kang jumbuh kanggo keperluwane urip. Contone jenenge alat potong: lading, pangot, bendho, arit, cengkrong, ani-ani, lsp.
Menawa nitik pepaking tembung Jawa kanggo ngarani apa bae, mbuktekake menawa operasional cipta-rasa-karsa Jawa pancen luwih. Saka iku bisa dinalar menawa ana ing bab-bab liya ngenani unsur-unsur budaya lan peradaban uga nduweni kaluwihan.
dhasare saka kesadaran ber-Tuhan lan kesadaran kesemestaan (kosmis). Kanthi mangkono keberadaban Jawa lelandhesane saka hakekating urip (urip sejati). Saka iku, ukurane dumunung ana ing perilakuning manungsa anggone mujudake 'panembah lan panunggalan (njaga keselarasane semesta). Dudu saka tingkatan penguwasaan ilmu pengetahuan lan teknologi.
Panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa cara Jawa yaiku wujud tumindak nglakoni urip kang bener-becik-pener. Ukurane ana ing kautaman lan budi pekerti. Karana iku kang diutamakake pekerti eling. Bisane eling kang bener-becik-pener disranani laku eneng (ngenepake) cipta-rasa-karsa murih ening. Iya saka kondisi ening iku banjur eling utawa bisa disebut operasionale kesadaran ber-Tuhan. Iya saka laku eneng murih ening iku banjur akeh kang nganggep menawa panembah cara Jawa iku laku semedi (meditasi). Panganggep iku ora salah senajan sayektine ana pirang-pirang jinis.
saking Gusti Engkang moho welas Moho Asih mugi tansah kajiwo lan kasariro dening poro rawuh kakung sumawono putri.
Nuwon, Dhumateng panjenenganipun poro pepundhen, poro sepuh, poro pini sepuh engkang hanggung mastuti
engkang sampun wenang nampi wahyuning kasutapan engkang satuhu bagyo mulyo. Nun inggeh,
luhuring budi. Panjenenganinpun poro satyo wredo carono madyoprotsmu kakung putri engkang pantes
pambioworo ngturaken urut reroncening adicoro engkang sampun rinakit dening kulowargo, engkang tartamtu kemawon kaenerekan wonten ing pawiwahan prasojo wonten ing ri kalenggahan puniko.
Poro rawuh engkang dhahat kinurmatan, mekaten urut reroncening adicoro engkang sampun rinakit deneng sedoyo kulowargo.
Sumonngo sesarengan nyuwon dhumateng Gusti pengeran Engkang moho kuwaos mugi lampahing adicoro wonten ing siang puniko pinaringan wilujeng kalis saking rubito tuwin sambikolo, sumonggo kulo derekaken kanti maos basmallah. Bismillahirrohmani
kadang engkang sampun kapiji sasonoworo kaaturaken.
Maturnuwon dhumateng ……………………. mugi-mugi amal kesaenan
saklajengipun ngeh puniko pambagyo harjo yuwono. Dhumateng panjenenganipun Bopo………………. Minongko sulih sariro talang boso panjenenganipun bopo …………………sekalian garwo . sasonoworo katuraken
wijileng boso. Sanget kaaturaken agungeng pamaturnuwon.
Poro rawuh engkang dhahat kinurmatan!
mudo among karyo wekdal kulo sumanngaaken. Dhumateng poro rawuh kasumanggaaken hanyekecakaken anggenipun lenggah.
sadurunge jagad gumelar, lan sadurunge Adam tumurun ing alam donya, kagungan suksma langgeng kang tan kena rusak, lan tan kena hukum dening
Jawa disebut sanepo: “Kangjeng Sunan Kali Jaga kagungan lisah Jayeng Katon, yen Kresna kagungan Kembang Cangkok Wijayakusuma, yen Kangjeng Nabi Mohammad kagungan Lintang Johar, yen ing Islam ana Nur Mohammad lan ing Agama Kristen ana Lintang Panjer Enjing". (Sn. Kalijaga mempunyai senjata Jayeng Katon, Kresna
berikut: “Yen mboten kapareng nyumanggakaken pejah-­gesang kawula kunjuk ingarsa dalem Gusti Allah, ingkang nguwaosi
”Dadi muridku kuwi abot, ora saben uwong kuwat dadi muridku, kudu nglakoni lan prihatin. Godha kang abot dhewe, yen lanang kagodha wadon, yen wadon kagodha lanang, kang sugih kuwatir yen bandhane dak apusi, kang mlarat padha kabotan kuwatir yen ngelih. Kang dhuwur pangkate lan pinter-pinter padha nyepelekake, kang asor lan bodho‑bodho padha ora ngrembug. Kajaba iku muridku kudu manembah ing Gusti Allah, kudu mbantu negara, kudu tresna uwong tuwa lan anak bojo, sregep nyambut gawe, ora kena laku bandrek jina, ora kena wayuh, ora kena drengki, srei, jail, methakil, lan tumindak silip. Yen iki kabeh
SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG@
Dening Mbah Guru Kawetokake dening Dewan Pengandhar Sabda Badra Santi ing Padhepokan Argasoka —————————————————————————— Sagunging kahormatan
Nuwun Purwaka Buku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikanipun Eyang Buyut canggah guru desa, tuwin Eyang Pandhita Kanung ing Pareden
Kanung punika: “Nggeeerr anak putuku.. Tak weling poma-poma aja nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin Maghribi. Yen nganti
wong Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening priyagung Jawa kang mamestri ngleluri kabudayan Jawa. Lhah ing kono anak putuku tedhake wong Kanung aja tidha-tidha supaya mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!” Mila ingkang mekaten punika sejarahipun leluhur Kanung punika selaminipun jaman penjajahan Landi tuwin Nippong sami sireb kependhem ing pranataning Panguwasa. Nembe jaman Kemerdekaan R.I. punika riwayatipun tiyang Kanung punika wiwit trubus muncul malih. Sanajana taksih wonten Priyantun ingkang ngencepi tuwin mitenah, ngendikanipun: “Tatacara Kuna-Endra wis kependhem wis ilang sirna, kok arep dithukulake maneh. Kolod Mbaahh, kolod. Wis ora njamani!!!” Tumrap kita para sutresna sejarah leluhur Kanung tuwin ngrawat lan memundhi punden leluhur Kanung punika perlu nguri-uri memetri Seni-Budaya Jawi piwulangipun swargi leluhur canggah wareng; wonten bukti kubur patilasanipun nyangkleg wonten ing bumi papan panggenan kita, ing negari kita. Wusana sampun kirang ing pamengku, Nuwun!!! Katiti ing Padhepokan Argosoka, 28 Juni 1996.
Pambabar buku sejarah ttd Kacorek kaleresaken ———————————————————————————— ——————Sejarah Kawitane : Ana Wong JAWA lan Wong KANUNG dening : Mbah Guru .I. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur) Dhek jaman semana
2. Pegunungan Kendheng Lor, karan Nusa Kendheng. 1. Pegunungan Kendheng Kidul Kuwi dununge wiwit saka wetan Pegunungan Kabuh, Kabupaten Jombang, mbanjeng mujur mengulon tutug Pegunungan Masaran, Kabupaten Sragen. Sabab saka anane lindhu prakempa Gunung Lawu jaman sangang ewu tahun kepungkur, ndadekake
mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu. Sakdurunge ana lindhu gedhe, Pegunungan Watujago tutug Pegunungan Masaran kuwi dienggoni menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-
popohan, nanas lan liya- liyane. Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa- guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli ditinggal lunga, wekasane diothel-othel dipangan kewan galak; balunge pating
lumpur lan padhas linede Bengawan Sala, uga ana sing tutug mbereman Ngandong, Kabupaten Ngawi. Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing ngarani Gandaruwo. Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri. 2. Pegunungan Kendheng Lor Pegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara. Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung- kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan bantheng. Ning alas kono lebeng wite: jati, trenggulun, sawo- kecik, mete, klethuk, lan mulwa. Gisike-pesisir nggenggeng wit: krambil, bogor (tal), jambe. Pesisire sing
pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang- alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan- galak. Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut- alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa- guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono. Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong- wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu- jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa jejigar sesanderan ngoyak kewan nuronan, uga sok melu nyelog ndukiri palapendhem-alasan. Oleh-olehane pangan digawa mulih dirantengi mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-
oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah- kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang kobong disamber bledheg, pang-pang garing ana genine mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu- gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul- anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga. SIGEG II. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi, Nabi Isa el masih durung miyos) Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit- hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara
lelayaran mengidul nyabrang samodra Bruney; tumuju ning Nusa Kendheng. Setan Blarutan ora wani nyabrang samodra nututi wong-wong
sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara.
Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung Ngargapura
pesisir sawetane Ngargapura. Yaaa neng bumi kono kuwi wiwite
cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa. Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek- nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel saka negarane. Nyi Seng Dhang
sembahyang sujud sumungkem Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.” Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan pangeguh saka kakek Kie Seng Dhang sing lakune
Kie. Kakek Kie Seng Dhang mlaku nusup-nusup ning alas bebondhotan, sawise oleh papan kang cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh
wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri. Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong- wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan. Minangka kanggo
Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang). Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning Balepaguyuban Tanjungputri,
putusan: 1. Ngangkat Kie Seng Dhang diwisudha dadi Sesepuh lan Dhatu Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung). 2. Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng- wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga. 3. Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng- wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa). 4. Wong-wong kuwi nuli menehi
wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230 tahun sakdurunge tahun Masehi); sarta digawekake Lambang-Reca watu-item gedhene sak-menusa, pethane Kie Seng Dhang ndodhok ning Pongol sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan diwenehi mendhel/ gandhul singg digawe saka Watu- jae wilis gedhene
Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun
Nalika 4000 taun kepungkur=2000 taun sakdurunge taun Masehi), ngliwati
mlebu Nusa- Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan- bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa- Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa. 2. Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri- uri ngagungake Ke-Jawane,
lan mekarake Senibudaya Jawa. 3. Wong Jawa sing nyingkur/ nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan Mbangkong nganti ngaya ngayal- andupara, nguber kaendahane Jodhog-
genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili garwane yakuwi:
Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane). Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati dipepetri Trah tedhak turune digawa ning negara liya
dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri Nie Rah Kie disungging dening tukang Patung wujud
turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune Putri Nie Rah Kie; lan uga ngeker-raga ning Taman Kedhaton Tanjungputri. Wong- wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale- pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning. SIGEG Nalika jamane wong-wong Sampit ngumbara ngungsi pindhah ning bumi Nusa Kendheng Ngargapura, iwak Pesut (=iwak Lodhan Bengawan Sampit sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu atut pindah ngumbara; amnggon ning segara Teluk sakidul wetane Gunung Ngargapura, sing wasana Teluk mau mbanjur karan dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike Teluk Lodhan mau sepi mamring tidhem-premanem durung kejamah menusa; sing manggon bumi Teluk kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi padha kawong bisa urip rukun ning gisik kono. Babon iwak Lodhan yen arep manak saben dina nyrondholi nyurungi ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng babon Pesut krasa arep nglairake nuli nglangi
Dhuplong kuwi sawise bisa nglangi nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel- ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika pedhet Jawi mandar nggeblas lunga lan gebres-gebres sabab mambu gandane ari-ari dhuplong, nuli nyingkir marani sangu nyengguti pupuse sing isih enom- enom. Bareng si Dhuplong wis wareg nggone nyusu nuli kosal- kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara. Pesut sing padha bebarengan ngumbara ngalih manggon Telok Lodhan kono mau sasuwene 130 taun, wis padha nak-kumanak tangkar-tumangkar uripe padha jenak-aring kumpul kambi kewan rupa-rupa ning teluk kono. Karo wong Kraga Tanjungputri sing pinuju ning segara, pesut-pesut mau mandar isih wani nyedhak sarta lulut nyrondol-nyrondol. Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong Jawa mandar sirik lan wedi banget ning pamanti-wantine Dhanhyang luluhur: “Anak-putu Kraga aja nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga wis padha bebranahan sumebar sepegunungan Ngargapura, dedunung gegobrolan- gegrombolan sagotrah-krandahe. Nalika semana wong Jawa mau wis padha ingon-ingon wedhus- kacangan entuke saka mbasangi cempe-alasan, diipuk-ipuk digemateni dicancang ning cagak amben, kumpul sajromah karo menusa. Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu- gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper- gandhok. Sasuwene wong Jawa lan iwak- Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa- Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat ning Tanah Jawi pongol Lodhan segara kening, bebadra bubak bumi alas Pung cikalbakal nggawe desa urut pesisir sawetane Teluk Lodhan; desa mau karan desa Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau- gedhe, cekung dhasare awak- prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi wong-wong mau uga pinter nenukang maneka-warna;
pakaryane wong-wong mau aran Kabudayan Sampung. Kanggo njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep- manembah ning Dewa Srengenge/
Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik maneka warna, ndadekake jenake Pesut- pesut mau gampang oleh pangan. Grombolane Bantheng liyane ana sing terus ngumbara ngidul- ngetan nyabrang segara Supitan-Kamput, nuli terus
Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan. Desa Sampung sawise madeg 75 taun
Teluk Lodhan. Sasuwene 75 taun kuwi wong-wong Sampung mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga- Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung padha ditulad wong-wong Kraga. Sabalike Kapercayan-suci Hwuning lan Kabudayan wong Jawa Kraga- Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara
wong Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo kabudayan Jawa Kraga Tanjungputri; mandar mbanjur gemang ngakoni aran wong Sampung-Tempabesi maneh, malih ngaku dadi wong Jawa-Sampung. Ing taun Jawa Hwuning 205, wong-wong Jawa-Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih subur loh jinawi ning bumi Nusa Mahameru; srana nyabrang Segara-supitan Kamput kang jembar lerab-lerab wiwit Teluk- Popoh mengalor; mberemane Segara-supitan dadi rawa bening lan
Pegunungan Raung mau diganti aran dijenengake Nusa Jawa-Pegon, wonge uga karan wong Jawa- Pegon. Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg- udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh banget; mandar omahe wong Pandhangan
kethukulan pring-ori dhedapuran bunge nrecel riyel. Ring ilen-ilen banyu kang muleg- muleg selane watu-watu akeh iwake-jambrung pating sriwed nyisili lumute watu. Semono uga wong-wong Trah- tedhake Putri Nie Rah Kie krandhan gisik uga melu pindhah bebadra; sarehne wis kulina urip ning bumi Belahan mula gemang melu tertruka ning bumi sengkaning-gunung, milih panggonan sing nyangkleg segara yakuwi ning perenge Gunung Ngargapurasing sisih lor (Kecamatan Sluke) kang ngungkurake juran jero lan rungkud; desa kuwi disenengake: Terahan (Trah = tedhake Putri Nie Rah Kie). Bumi sing banthak wujud gisik mawa Teluk kanggo mangkal prau-prau manca sing padha mampir arep ngapek banyu omben, mbanjur katelah aran desa Pangkalan. Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis- ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen
reresik-awak mesthi cundhukan kembang Melathi kuwi. Tumrap wong-wong Priya kanggo renggan Omcen- oncen
Langgam KALI OYA Naliko ing wayah sore,
Angleledo.., mung ngatoni wae.. Sliramu wus ora ono,
Duh wong ayu, tego ninggal lungo
Anambahi.., kekesing ati.. Ning pinggiring kali oya,
Tak enteni.., ning pinggiring kali..
Langgam MEH RAHINO Wus meh rahino, sumirat bang ing wetan prenahe
Sesambene tetembangan, laras lelagone, laras lelago..ne..
Subur makmur, murah sandang pangan wekasane
SEWU KUTHO Sewu kuto uwis tak liwati
Kanggo tombo kangen jroning dodo TRESNO SUDRO abote wong tandang tresno
tak enteni lilane wong tuwamu maringke kowe
duh gusti sing tak puji paringono dalan kanggo tresnaku
CIDRO >> Didi kempot Wis sakmestine ati iki nelongso
Sayange wis duwe bojo nanging aku aku wis kadong tresno
Jambu alas kulite ijo sing di gagas wis duwe bojo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 4 Maret 2016.
lho… gurune kan sampeyan? piye to ki???
Cara Download Dari Google Book Search 1 | Sugeng Rawuh
ingkang upayaniro kang iso kaitung tumrap pokok ing ngaurip.Lamun manungso kelalen anggone anglampahi hurip, kepranan lan lali amargo pikirane kecanthel amung marang penggawean lan kasukan, sejatine urip iro dadi ora ono koyone tumrap Sing menehi Urip iro.Akeh wong ingkang bingung marang lelakon ing jaman saikiPindho langit karo bumi bedane,Sing sengsoro ora koyo manungso, sing bungah ora koyo manungsoIbarat mangan sego aking wae ora iso dilakoni, rambute brumbun mergo mikir dioyak –oyak utang uga ora iso dietung.Nanging sing platarane kebak tunggangan meling-meling cet-cetane, omahe magrong – magrong, lan bibik embane pirang – pirang ugo akeh.Ono omah dapure mambu gereh sik digoreng nyulek irung, nanging ing kiwane omah, dapure resik amargo mangane tuku ono ing omah makan gedhe.Ono sing kranjang sampahe kebak bonggol godhong telo pendak ndino, nanging sebelahe omah, kranjang sampahe pendak ndino kebak kerdus wadhah barang-barang toko.Sejatine, endhi sing salah lan endhi sing bener ?Nanging, lamun jaman iki wus genep sarateYoiku genep kang dadi pratondho marang tekane jaman edanOjo sumelang tumrap wong kang rekosoAmargo, jaman iki wus ngancik marang jaman kang dadi wolak walik.Sejatine ugo, ajaran poro linuwih wus paring pituduhYen sejatine, urip ono ing ngalam ndonyo iku, penjorone kanggo wong sing ditresnani kang gawe urip
iku sak lawaseOra patut siro cilik ati lan meri karo wong kang diujo uripe ono ing ngalam ndonyo iki.
syafa’atipun,mu’jizatipun Kanjeng Nabi Muhammad s.a.w lan kulo nyuwun
berkahipun,karomahipun Syekh Muhyiddin Abdul Qadir al
Jilani mugiyo enggal hadir,lan kulo nyuwun badan di kulo dipun isi
karomah ipun Pencak jikarat engkang nomer 1 sampai 40 jurus,nyuwun
saking ufuk wetan. Gumrining sorot tey, weroh siji-siji bentuk awan ney, jibles koyo kapas ke siram banyu serdah. walah, Gusti Allah, wuapik tenan ciptaan ney Pengeran. Nyoto nek dino iki padang njinglang.Wes puanas koyo iki, aku ngombey
Yohanes 171Sakwisé ngomong kuwi mau kabèh Gusti Yésus terus nyawang nduwur lan ndonga: “Duh Bapakku, saiki wis tekan wantyiné. Mbok diluhurké Anakmu, supaya Anakmu bisa ngluhurké Kowé. 2Kowé wis ngekèki kwasa marang Dèkné, supaya Dèkné bisa ngwasani saben wong lan bisa ngekèki urip langgeng marang saben wong sing wis mbok pasrahké marang Dèkné. 3Urip langgeng iku yakuwi: nèk wong-wong pada ngakoni nèk Kowé déwé Gusti Allah sing nyata lan ora ènèng tunggalé lan Yésus Kristus, sing mbok kongkon nulungi manungsa. 4Duh Bapakku, Aku wis ngluhurké Kowé ing jagat kéné, awit Aku wis ngrampungké penggawéan kongkonanmu marang Aku. 5Mulané, mbok saiki Aku dijikuk menèh, supaya Aku bisa nampa kaluhuran nang ngarepmu, kaya mbiyèn sakdurungé jagat ènèng. 6“Wong-wong sing wis mbok pilih sangka donya lan mbok pasrahké marang Aku kuwi saiki wis pada ngerti Kowé kuwi sapa, awit Aku wis ngétokké Kowé marang wong-wong kuwi. Wong-wong iki mauné wèkmu, nanging saiki wis mbok pasrahké marang Aku. Pantyèn wong-wong iki pada nampa pituturmu. 7Mulané saiki pada nitèni nèk sembarang sing tak wulangké lan tak tindakké kuwi mau kabèh tekané sangka nggonmu. 8Pantyèn, Aku namung mulangké marang wong-wong apa omongmu marang Aku. Kuwi kabèh pada ditampa, mulané saiki kabèh pada dunung tenan nèk Aku tekané sangka nggonmu lan pada pretyaya nèk kowé sing ngongkon Aku. 9“Aku saiki ora ndongakké wong-wong sing ora pretyaya, ora, Aku ndongakké murid-murid iki, sing wis mbok pasrahké marang Aku. Murid-murid iki pada waé wèkmu. 10Apa sing wèkku kuwi ya wèkmu lan apa sing wèkmu ya pada waé wèkku. Pantyèn, murid-murid iki ngétokké sepira gedéné katrésnanku lan kwasaku. 11Aku saiki arep lunga sangka jagat iki, Aku arep balik nang nggonmu menèh, nanging murid-murid iki tak tinggal nang kéné. Duh Bapakku sing sutyi, Aku nyuwun, murid-murid iki sing wis mbok pasrahké marang Aku, mbok dipageri karo kwasané jenengmu. Aku nyuwun supaya pada bisa bebarengan dadi siji ing sembarang, kaya Awaké Déwé iki. 12Suwéné Aku nang jagat kéné Aku déwé sing nuntun nganggo kwasané jenengmu lan ora ènèng sing mbalik dalan karusakan, kejaba mung siji. Pantyèn sing siji kuwi wis nduwé karep ala, supaya apa sing wis ketulis nang Kitab klakon tenan. 13Nanging Aku saiki arep balik nang nggonmu. Mulané, pumpung Aku ijik nang jagat kéné Aku ngomong sembarang iki, supaya murid-murid iki bisa nduwèni kabungahan tenan, kabungahan sing namung Aku déwé bisa ngekèki. 14Pada tak wulangi pituturmu lan saiki uripé pada waé kaya Aku, malih séjé karo wong sing ora pretyaya marang Kowé. Mulané ya pada disengiti tenan karo wong sing ora pretyaya. 15Duh Bapakku, Aku ora nyuwun supaya murid-murid iki mbok jikuk sangka jagat kéné, nanging Aku nyuwun supaya mbok pageri sangka kwasané Sétan. 16Murid-murid iki uripé wis ora tunggalé karo wong-wong sing ora pretyaya marang kowé, awit Aku ya ora tunggalé uga. 17Mulané Aku nyuwun, supaya pada nurut pituturmu, dadiné bisa temen nurut Kowé. Pituturmu sing ngétokké Kowé sak nyatané. 18Kaya enggonmu ngongkon Aku teka nang jagat kéné ngabarké pituturmu marang manungsa, Aku semono uga ngongkon murid-murid iki. 19Aku masrahké uripku marang Kowé kanggo nglabuhi murid-muridku iki, supaya kabèh uga pada masrahké uripé marang Kowé ing lair lan batin. 20“Duh Bapakku, Aku ora namung ndongakké murid-murid iki waé, nanging Aku uga ndongakké wong sing nampa pituturé murid-murid iki terus pada pretyaya marang Aku. 21Aku nyuwun bisaa kabèh pada rukun bebarengan lan bisaa rumaket marang Awaké Déwé, kaya enggonku rumaket marang Kowé lan Kowé marang Aku. Dadiné wong sing ora pretyaya bisa nitèni nèk Kowé sing ngongkon Aku teka nang jagat kéné. 22Kaya enggonmu ngétokké ing uripku Kowé kuwi kaya ngapa, Aku uga ngétokké ing uripé sing pada pretyaya, Aku iki kaya ngapa. Nèk kabèh bisa kaya Aku, kabèh uga bakal bisa rukun dadi siji kaya enggoné Kowé karo Aku iki dadi siji. 23Dadiné Kowé urip ing Aku lan Aku urip ing atiné wong-wong kuwi lan kabèh bisa dadi siji, kaya sing mbok karepké. Nèk bisa ngono jagat bakal pretyaya nèk Kowé sing ngongkon Aku lan uga bisa pretyaya nèk Kowé trésna tenan marang manungsa, kaya enggonmu trésna marang Aku. 24“Duh Bapakku, murid-murid iki mbok pasrahké marang Aku. Karepku murid-murid iki bisa nang nggonku, supaya bisa weruh kamulyanku. Ya Kowé sing ngekèki kamulyan iki marang Aku, awit Kowé trésna marang Aku kawit jagat iki durung ènèng. 25Duh Bapakku sing bener slawasé, senajan wong jagat kéné ora ngerti Kowé, Aku ngerti Kowé lan murid-muridku iki saiki wis ngerti nèk Kowé sing ngongkon Aku. 26Aku wis nduduhké marang murid-muridku Kowé kuwi sapa lan bakal tak duduhké terus. Karepku, supaya pada nduwèni katrésnan kaya enggonmu nrésnani Aku lan supaya
Filed under: Uncategorized — mgmpjawakdr @ 8:51 am NGERSAKAKEN TINDAK MGMP?
1. KAMIS, 10 PEBRUARI 2011 ING SMPN 1 KANDAT
2. KAMIS,24 PEBRUARI 2011 ING SMPN 1 KANDAT
3. KAMIS, 3 MARET 2011 ING AULA DINAS
4. KAMIS.17 MARET 2011 ING AULA DINAS
MENAWI WONTEN EWAH – EWAHAN MUGI SAGED NAMPI KANTHI RENANING PANGGALIH
membedakan jagad gedhe (makrokosmos) dan jagad cilik (mikrokosmos). Jagad gedhe
Kebatinan, Misteri dan GhaibShare | apa werdine tembung MANUNGGALING KAWULA GUSTI? PengirimMessageAsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: apa werdine tembung MANUNGGALING KAWULA GUSTI? Sat Mar 10, 2012 8:54 am Gur ben postingan ki ana sing beda. saiki aku tak takon. Wis dha tau krungu tembung MANUNGGALING KAWULA GUSTI DURUNG? Nek durung iki wacanen ben tau...nek wis tau coba nurut kowe kabeh kalimah kuwi apa maknane?
tembung MANUNGGALING KAWULA GUSTI? Sat Mar 10, 2012 1:28 pm tresnane makhluk marang gusti kang paling duwur..nek menurutku ngunu.. AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: apa werdine tembung MANUNGGALING KAWULA GUSTI? Sat Mar 10, 2012 3:08 pm sapa meneh hayo ....hayo kabeh padha ngetok sakabehiing ilmu....ben dha pinter nek wonge dha pinter GunungKidul bakal kawentar gudange wong alim....ndi sing wong ugm? wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: apa werdine tembung MANUNGGALING KAWULA GUSTI? Sun Mar 11, 2012 4:48 am Tak nyimak wae sisan sinau..Ora paham
Pak Pri.....ini aku nukilkan bait tembang dari KIDUNG DARMAWEDHA karya Sunan KAlijaga1. Ana pandhita akarya ing wangsit,mindha kombang angajab ing tawang ,susuh angin ngendi nggone ,lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh wungwang lan gigiring punglu,tapaking kuntul
wiwidHanSipLokasi : Dunia MayaReputation : 19Join date : 09.08.09Subyek: Re: apa werdine tembung MANUNGGALING KAWULA GUSTI? Wed Mar 14, 2012 12:49 pm Meraga sukma ato menyukma raga?.. Sponsored contentSubyek: Re: apa werdine tembung MANUNGGALING KAWULA GUSTI? apa werdine tembung MANUNGGALING KAWULA
MSc. Ing. Minas. Ingrid Jimenez
MSc. Ing. Minas. Jeanneth Romero
Wong Muhammadiyah sing elek kelakuane iku yo onok ( gk kabeh apik )., wong NU yo ngono sing kelakuane elek yo onok ( gk kabeh apik )., gak usah eker”an, pinter2an., ayo sing podho rukun ngudi kabecikan, iku luwih utomo.
lain...Mending bakulan wae yo kang.... sithik sithik
Aug 20, 2009 9:04 am ahhh kuwi mung ngapusi....nek pancen ono duwit sing ngono iku mesthi neng dukune dinggo dhewe...ora di dol neng liyan.... nek duwit sing ngono kuwi ditawak twake kon nuku mesthi ngapusi banget..... Agus susanto1999
tulang, relo urip rekoso. Alon-alon waton kelakon jare wong tuo kae, mangan ra mangan sing penting kumpul......!!!tp weteng tetep wareg. Duit kan ra enak di pangan yo kang? sing enak kwi koyo to Thiwul, krecek, aking, Puli, gembili, kimpul lan sak kakang adine. wis ra usah nggo duit. nandur
Wed Sep 30, 2009 9:14 am dadi menungsa ajaj kalah karo pitik.....wong pitik we ra butuh duwit kok..coba nek do duwe duwit sebaren ning ngarep pitik...ra orane nek dhuwitmu dijupuk pitik.....lha wong pitik we ra
Ijol duwit limangatusan nduwe ora Mas… 😀
lha mbok sisan nganggo kulkas wae… uatisssssss….. bbbrrr…
mboten wonten pak! sampun telas kangge pendingin lan kangge tumbas sepatu wonten Shopwiki… xixixi
Wah aku durung wani buka-buka kang. Isih
ING Vysya H B Sarani ING
Salah siji saka komunitas songbird favorit ing Indonesia manuk orioles. Saliyane ing suwara sing
chinensis punika fauna simbul saka Jawa Tengah. Ing antawisipun tiyang Jawi, orioles manuk lambang cohesiveness, harmoni lan kaendahan karakter ing wektu sing padha uga nggantosi anak utawa muda. Kepodang manuk uga dadi salah siji saka manuk Klangenan kanggo Prijajis Jawa saliyane kanggo manuk Turtledove.
Wong Sundha nelpon manuk iki minangka Bincarung orioles. Nalika
kang surasane njaluk katrangan marang wong liya, amarga kepingin mangerteni apa kang durung diweruhi. Ukara iki biasane diwiwiti nganggo tembung sesulih pinangka pitakon, lan dipungkasi ngganggo tandha pitakon (?). Tembung sesulih pinangka pitakon sing baku ana warna papat, yaiku: apa, sapa, kepriye, kapan. Tuladha Ukara Pitakon : - Apa sebabe panjenengan ora sida sowan simbah, Mbak? - Panjenengan mundhut menda punika samangke reginipun pinten, Pak? - Kapan panjenengan olehe tindak menyang Solo? - Kepriye kabare kanca-kanca saiki, Tin? - Kepala sekolah nggonmu apa wis ganti maneh ta, Wan? http://herjawa.blogspot.com/2010/12/ukara-pitakon.html Ukara Pitakon (Kalimat Tanya) Ukara pitakon ning basa Jawa biyasane
ae SPGne nek gak dipacari wae ding nek cakeb
Aku duwe profil fb ne lo mas. biasane nek online wong e yo nyopo aku (iki ulo marani gepuk jenenge) . piye jal, arep
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan,
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,jogja, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Obat Pembesar Penis Vimax Asli Di Jawa Timur Meliputi :
Sing sapa gelem perang mung golek bandha, iku ora perlu didadekake pangareping perang, jalaran iku mbilaheni. Barang
wong urip tanpa bandha sepi uripe, kosok baline urip ngangsa-angsa anggone golek bandha bakal mati kemulusen lamun bandhane dicolong uwong. Barang
[i]Pengarang[/i] : Budhi setyawan
mesti wes podho turu kabeh iki termasuk sing nduwe web.
ngene kon entuk ojob ayu, kon tirakat melek dalu wae gak kuat.
kamituwo nduwe mantra / dungo akeh, sopo sing njaluk?
CORP CIRCLE DARI KACA MATA PARA AHLI | BLOG-e WONG JOWO
Kaweruh Jowo — 1 Komentar	Januari 5, 2012
Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi.
Cocak manuk jenggot dhaharan khusus, pangan cocok kanggo saben manuk punika beda, boten kados woh lan sayuran mung sawetara sing kaya sayuran woh-wohan, serangga, lan voer (miskin). sampeyan kudu ngerti babagan kesenagan Makana ing kapentingan manuk pet. saben manuk kudu wis panganan favorit dhewe, utamané manuk sing duwe kemampuan kanggo ngolah sound pangan temtunipun wis vavorit, kaya manungsa kaya kita, oleh seneng mangan
Arepa wis nyabut gugatan, kricikan iku tetep digrojogna ndhik lobine Omnivora ae!! Ben krasa nek wong cilik ya isa nglecehna kapitalis.
.-= sedulur kombor menampilkan tulisan..Sang Juragan =-.
maksudmu Omnivora kuwi padha karo pitik ngono po??? (lmao)
aeng2 wae sampeyan kuwi, mas Santri!!!…. (rofl)
rupamu asline koyo opo, nek’e liwat web ngene iki ngomong sak penakmu iso nyet. Cobak ketokno raimu di pecok ndasmu, nek gak seneng persibo yo wis ora usah ngrecok’i omahe wong. Persibo bagiku ora menyebalkan tapi dapurmu kuwi sing nyepeti mripat. Mas ngadmin nek kirane
kudu dilestarikan kuwi.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang sinawang.Menjadi tua pelan tapi pasti, namun menjadi dewasa belum tentu.http://syifauwongmantren.multiply.com => nembe sinau TempeKoordinato
jebule neng kono to…. tembe ngerti. Maturnuwun Pak Guru kangge ngelmunipun (worship)
Jyakakakakakak…mbak2 bersayape gilo weruh untu ghempillzzzz…mangkane yang dipoto maz2nya saja 😀
Prucul, istirahat. “Nalika semana lingsir wengi, rembulan sumunar samar-samar, lintang pating krethop, gebyaring ombaking sagara pating pencurat, punthuk pating pethuthuk, kekayon lan grumbul
ora kaprungu swarane, kajaba pangeriking jangkrik lan unine pambeluking kokok-beluk angrerepa aweh panglipur marang sang tapa (Raden Gunung)”.
pating jalejer lan wit-witan liyane kaya kahanan sanyatane ing pasisir kidul, alas mau ana wite waringin angrembaka, gedhe dhuwur, meh kesundhul ing wiyat, apa dene katon wingit lan
saka Kraton, ngalor ngulon sacedhake Gunung Tidhar. Tapaa ngrame ing guwa
“Nyuwun dhawuh saka kamurahane Gusti Allah wis diparingi dhawuh, yen ora netepi lan ora ngestokake rak nyepelekake sing paring dhawuh.”
Wayang: Wahyu Ekojati, Ki Hadi Sugito	02/07/2008 · by gus dayat · in Uncategorized, Wayang Ringgit Purwo (Wayang Kulit) kanthi lakon Wahyu Ekojati, kanthi dhalang: Ki Hadi Sugito. Sugeng nglaras lan midhangetaken. Sumber: Youtube.com. Matur nuwun sanget dhumateng ingkang sampun kerso ng-upload, lan mbagek-aken reringgitan puniko. . Wahyu Ekajati (1)…
iwak pelagis gedhé kang ngumbara ing segara tropika lan ugahari ing ndonya. Iwak iki salah sijiné jinis tuna kang paling gedhé, senajan isih kalah karo tongkol sirip biru lan tongkol mata bélo. Madidihang uga arupa iwak tangkapan samudra kang penting amerga nilai ékonomi kang duwur. Sajroné perdagangan ing dunya, Iwak iki dikenal minangka yellowfin tuna (Ingg.) lan uga albacore (Pr. lan Sp.).
Madidihang diwasa nduwèni awak kang ukurané gedé, kanti dawa saka moncong nganti pucuk percabangan sirip buntut (FL, fork length) nganti 195 cm; nanging umumé nganti 150 cm. Bentuké gilig dawa mèh kaya torpédo (fusiform), rodok gèpèng saka sisèh maring sisèh.[1]
Sirip geger (dorsal) kasusun saka rong berkas, kapisah déning celah kang cilik baé; berkas kang kapindo di barengi déning 8–10 sirip-sirip tambahan ukurané cilik (finlet). Sirip anal dibarengi déning 7–10 finlet. Ing spèsimen kang ukurané gedhé, sirip geger kapindo lan sirip anal iki kadang-kadang dawa nganti 20% FL. Sirip dada (pectoral) lumayan dawa (22–31% FL), biasané nganti pojok bagiyan ngarep sirip dorsal kapindo, nanging ora ngléwati pangkal bagiyan mburiné. Ana loro lipatan kulit (tonjolan interpelvis) ing antarané sirip-sirip weteng.[1]
iki isih adoh sak ngisoré tuna sirip biru (Thunnus orientalis) kang isa nduwèni bobot luwih saka 1000 pon (454 kg), lan uga sitik sak ngisoré tuna mata belo (Thunnus obesus) dan tatihu (Thunnus maccoyii). Ukuran madidihang ang kacatet sajroné literatur ya iku nganti dawa 239 cm lan bobot 200 kg.
Madidihang arupa iwak epipelagis kang manggoni lapisan duwur perairan samudra ing duwuré lapisan termoklin. Panelitian nuduhaké senajan madidihang akèh-akèhé ngarungi lapisan kolom banyu 100 m paling duwur, lan langka nembus lapisan termoklin, nanging iwak iki mampu nyelem adoh marang kejeroan laut. Madidihang kang diteliti ing Samudra Hindia ngentèkaké 85% wektuné ing kedalaman kurang saka 75 m, nanging kecatet kaping telu nyilem nganti kedalaman 578 m, 982 m lan kang paling èkstrim nganti 1.160 m.
Tuna sirip kuning iki nduwèni pakulinan renangé cepet lan nggerombol bareng iwak kang padha ukurané, kadang-kadang uga campur karo tuna jinis liané. Musim manaké biasané berlangsung ing musim panas. Iwak-iwak iki mangan manéka jinis iwak, krustasea, lan uga cephalopoda.[1] Ing laut Halmahera lan Sulawesi, madidihang utamané mangan iwak (malalugis lan teri), urang lan kepiting; kanti iwak malalugis (iwak layang) manggoni porsi paling gedhé[2].
Panyebaran lan produksi[besut | besut sumber]
ditemokaké ing kabèh perairan tropis lan ugahari ndonya ing antarané garis lintang 40° LU lan 40° LS. Iwak iki arupa
dipasaraké sajroné wujud iwak seger, tuna beku, utawa dikalèngaké[1]. Iwak iki disenengi sajroné pira-pira macem masakan, kalebu kanggo dipanggang lan didadèkaké sashimi.
Sajroné perdagangan, kang disebut minangka albacore sajroné basa Inggris ya iku jinis tuna kang liya, ya iku tuna albakora (Thunnus alalunga). Iwak iki luwih cilik saka madidihang (ngati 120 cm FL), kanti wernané kang mèh padha kejaba finletnya kang wernané peteng. Sirip dadana dawa ngati ngléwati pangkal sirip punggung kapindo, biasané pucuk nganti finlet punggung kang kapindo.
Punt, A. (1996). Thunnus albacares. 2006 IUCN
Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti
injuk Lamongan, Tuban, Magetan, Tengger, Trengalék, Blitar, rbb. Sai lima lagi yaddo Gumregeté Ati
wordpress.comPuisi Jowo | Tugas SekolahanPuisi Jowo. Posted on June 26, 2013 by marginta. PAK TANI . Pak Tani . Esuk- esuk wis padha tangi. Nyaking arit,
kesusu. Ana ing desa kang asri. Urip rukun dadi petani. Tanduran digulawenthah ngati-ati. Gotong royong iku wis ... 47 ~
Amangku Bumi, Amangku Rat, Hamengku Bumi, Hamengku Buwono, Kalifatullah, dll) Contoh: “Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati Ing Alaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati Ing Alaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta
Bandha 2016 GreetingsRaksha Bandha 2016 CardsRaksha Bandha 2016 Wishes For BrotherRaksha Bandha 2016
Sèptèmber 17, 1904(1904-09-17) (umur 25)
Raden Adjeng Kartini (lair ing Jepara, Jawa Tengah, 21 April 1879 – pati ing Rembang, Jawa Tengah, 17 Sèptèmber 1904 ing yuswa 25 taun) utawi langkung tinepang kanthi sebutan Raden Ayu Kartini punika, satunggiling lagu wajib utawi lagu nasional ing negari Indonésia, ingkang karipta déning Wage Rudolf Soepratman. Lagu punika minangka pakurmatan dhumateng semangat R.A. Kartini ingkang merjuangaken nasib kaum wanita ingkang wekdal semanten taksih kinungkung déning adat istiadat féodhal. Lagu punika utaminipun dipun tembangaken sacara sesarengan wonten ing pèngetan
IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 28 Januari 2017.
Istilah manusia modern anatomis (MMA) ing paleoantropologi ngacu kaliyan individu wiwit saking Homo sapiens kaliyan suatu penampilan ingkang konsistèn kaliyan rentang fenotipe ing manungsa modern.
yuswanipun 196.000 tauninglkang kaperang saking kalih tengkorak ingkang benten, lan ugi balung asta , sikil, telapak sikil lan
MMA umumnya memiliki dahi vertikal dimana leluhur mereka memiliki dahi yang miring ke belakang. [1] Miturut Desmond Morris, dahi ingkang vertikal ing manungsa boten namung menaungi utek ingkang ageng ananging tonjolan dahi mainkan peran ingkang wigati ing
menawi kasebut kaliyan "Manusia Modern Awal" amargi peninggalan kerangka punika ningalaken campuran saking titikan-titikanipun purba lan modern. Skhul V, dados tuladha, gadahi bubung alis lan rai
saat gelombang manungsa (atau leluhur manusia) medhal saking Afrika lan menempati area sanesipun, lan ingkang wigati gegayutan saking gelombang ingkang enggal dados banding kaliyan gelombang ingkang langkung lami.
Pandangan utami, ingkang sampun misuhur kaliyan model asal sak punika saking Afrika, nyepeng menawi sadaya utawi nembe sadaya bentenipun genetika manungsa moderning sadaya donya saged dipuntelusuri ugi ing manungsa modern anatomis ingkang wiwitan ninggalaken Afrika. Model punika dipundukung kaliyan pinten=pinten garis
pun memudar awit awal 1990-an. pinten=pinten kritik alesanipun menawi sejumlah garis keturunan genetika non-Afrika saged tahan gesang ing pinten-pinten panggenan ing belahan donya ngelangkungi kawin-silang kaliyan manungsa modern anatomis. Miturut versi kiat saking model multiregional pinten-pinten populasi manungsa ing sadaya donya sapunika badhe
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.49, 29 Agustus 2016.
Khatolik iku nuruti atimu dhewe sakarepmu, yen mung nuruti sedulur-sadulurmu, ora kena, aku ora rila, padha-padha nuruti rak angur nuruti aku ta, wong aku iki bojomu, lan kowe kuwi tunggal karo aku. Awake dhewe iki cocog karo agama apa bae, sebab sejatine Dzat wujud siji, dianggep
Hasareng punika, kula ngintunaken wiji kemiri, kajawi punika kula gadhah wiji sekar Mandhalika, nedheng-nedhengipun mekar-mekar, kula kinten sae lan cocog sanget katanema wonten Gunung Kidul, temtu badhe ngrembaka, woh lan thukulanipun kathah. Yen sakinten nak guru ngresakaken supados kengkenan mendhet, tinimbang namung
berkata: “Wis begjane awakku ora menangi lelakon iki, kowe endang lunga saka kene menyang
tembang: "Tirta wiyat sida guri manca-warna, Edan kula kapilut luwesing basa, Petis manis sarining kaca benggala, Aja ngucap yen durung weruh ing
lengket ing dhadhaning para manungsa? Allah iku sawiji, sapa kang bisa nyawijekake kongsi meruhi nyatane yen Allah iku siji? Andak ana kang nekseni temenan yen Kangjeng Nabi Muhammad iku Utusane Gusti Allah? Iki anggoleki barang nyata lho, dudu apalan lan negesi tembung. Dak kira ing donya ora ana kang bisa prakara iki, yen ora nganggo cara-caraku. Suwarga neraka besuk-besuk dirembug. Wong kaanane saiki bae durung mangerti. Mara arep ndherek Kangjeng Nabi Muhammad kuwi, saiki suksmane ana ngendi? Dedege Kangjeng Nabi Muhammad karo aka dhuwur endi? Yen kacek, kaceke pirang senti? Dak pestekake padha ora
ora isi apa-apa, kajaba mung nindakake dhawuhe Gusti Allah. Sing muni celeng, kowe ngetokake tetembungan celeng, dadi batine isi celeng."
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, PrambananKabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul Jawa Timur : Bangkalan, Banyuwangi,
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Bambang Sakri (Bahasa Jawa)
Raja krajan Tabelasuket kasebut, ya Prabu Partawijaya, yektine nembe prihatin amarga nagarane kataman pagebluk, banjur ngudi tumbal kanggo nulak lan ngawekani pageblug kasebut.
Mbarengi kaanan kasebut, ing sawijining padhepokan, Resi Dwapara, sawijining mahadwija ing Atasangin, krasa meri amarga mjuride malik tingal, milih meguru marang Resi Kanumayasa ing pertapan Paremana.
Resi Dwapara nglapurake yen Resi Kanumayasa wus ngimpun para satriya lan raja-raja saka pirang-pirang nagara lan sedya merangi nagara Wirata. Nanging sabanjure, Resi Kanumayasa malah sansaya gedhe pangaribawane. Prabu Partawijaya banjur nemoni Resi Dwapara lan njaluk sarana lan sarat kanggo ngawekani pageblug ing negarane.
Resi Dwapara nyaguhi mbiyantu golek sarana lan sarat panjaluke Prabu Partawijaya. Yen Kanumayasa wus kasil dikalahake, Dwapara bakal enggal ngawekani pageblug sing dumadi ing krajan Tabelasuket.
Partawijaya banjur ngrabasa Paremana, nanging kabeh wadyabalane kasil diasorake. Partawijaya dhewe sing nandhang tatu ing paprangan kasebut banjur sesambat lan nyebut jeneng anak mantune, Bambang Sakri. Wusana, sawise rerembugan, dheweke dhamang yen Satrukem sing kasil ngasorake kasektene iku ora liya besane dhewe, bapakne Bambang Sakri.
Mula Partawijaya banjur bali mulih lan methuk Bambang Sakri dikanthi tumuju Paremana. Ing laku mulihe, Partawijaya mampir ing Atasangin lan ngrabasa Resi Dwapara. Paprangan dumadi kanthi rame banget.
Paratwijaya banjur tinggal glanggang nanging ninggal panantang supaya Resi Dwapara tumeka ing Paremana. Dwapara banjur ngrabasa Paremana dibiyantu murid-muride, ananging kalah lan mlayu bali tumuju Atasangin. Partawijaya tumeka ing Tabelasuket, Bambang Sakri lan Dewi Sati wus duwe anak lanang, nanging durung dijenengi. Sabanjure digawa ngadhep ing Paremana.
Dening Resi Kanumayasa, bayi kasebut dijenengi Parasara. Kanumayasa dumunung ing Paremana. Satrukem dumunung ing padhepokan Girisarangan. Resi Sakri ing Argacandi lan Parasara ing pertapan Srungga.
Kabeh papan kasebut dumunung ing pertapan sing ana gununge cacah pitu. Tlatah kasebut
KARTO REMUK | BLOG-e WONG JOWO
piye eNgko BudhaL jaM piro ???
[Reply]	Ngip Wong Ndeso POOL December 14, 2009 at 8:43 am
Pingin Ndelok Ra iso mergo adoh..isone yo mung dukung iku pun soko kene,liyane
tir Bedah ing pinggirDondomono, JlumatonoKanggo Sebo Mengko soreMumpung Padhang RembulaneMumpung Jembar KalanganeYo surako surak Iyo!!!Tembang
Error : Visual Studio Just-in Time Debuger | Sugeng Rawuh
Pemanfaatan Penggunaan Sudut Elevasi | aryanthi137
“Nyai, iki anak-anakmu sing nyatane iso nompo wahyu iki, anak-anakku ora ono sing sanggup. Wis pesenku openana sing tenanan, amrih uripe pondokan kuwi. Wis kondur wae…”
(Nyai, ini putra-putramu yang ternyata bisa menerima wahyu ini, anak-anakku
wis cukup. Awit kanggo ngimbangi kemajuan jaman sing terus ngrembaka, tamat SD dening pemarentah dianggep durung cukup. Tegese kanggo ambyur ing
ing kene sabubare rampung SD kudu mbacutake menyang SMP sing suwene telung taun.
Senajan rampung Pendidikan Dasar diwajibake pamerentah, nanging ora kabeh bocah bisa nglakoni. Akeh perkara sing njalari bocah-bocah kepeksa tamat SD wis mothol. Salah sijine jalarane yaiku ekonomine wong tuwa sing kacingkrangan. Kanggo ngawekani jalaran sing kaya ngene iki pamarentah banjur mbukak SMP terbuka. Ing SMP terbuka iki mlebune ora saben dino mlebu sekolah tur kegiatan belajar ora kudu wayah esuk. Bisa uga kegiatan sinaune ing wayah sore utawa ing wayah wengi. Kabeh mau kanggo ngawekani bocah-bocah sing nyambut gawe ing wayah awan.
Senajan wis kasil ngrampungake pendidikan dasar nyatane saiki akeh nom-noman sing durung bisa nyalarasake dhiri karo majuning jaman. Donya sing sansaya maju iki tansah manggonake lulusan SMP, minangka bocah sing durung bisa golek pegawean. Lagi yen wis tamat sekolah kejuruan SMA, bakal bisa golek utawa nyiptakake pegawean dhewe. Dadi wajib belajar sing diwatesi SMP ora wurung sedhela engkas wajib belajar bakal ditambah telung taun rampung SMA sadrajat.
I. Wenehana tandha ping (X) aksara a,b,c, utawa d ing sangarepe pilihan wangsulan sing bener!
1. Kanggo apa pamarentah nganakake wajib belajar tumrap bocah-bocah?
a. Supaya tamat sinaune c. Supaya bisa ambyur ing masyarakat
b. Supaya duwe ijasah SMP d. Supaya bisa ngmbangi kemajuan
2. Pira suwene wajib belajar kuwi paling sethithik kudu dilakoni?
3. Jalaran apa bocah-bocah isih akeh sing mothol ora nganti tumekane wajib belajar?
a. akeh SMP wis didegake c. kacingkrangan ekonomi
b. isih ana bocah lumuh sekolah d. omahe adoh banget karo sekolahan
4. Rampung sekolah apa sing nganti saiki paling ngisor bisa ditampa golek pegawean?
5. Ing ngisor iki sing klebu tuladhane tembung rimbag rangkep dwilingga yaiku…..
6. Bapak-bapak padha kerja bakti mbangun kreteg gantung.
Tembung rimbag rangkep dwilingga bapak-bapak tegese yaiku…..
7. Kacarita Adipati Karna nglepasake panah pusaka kang aran Naracabala, njalari bala Pandhawa akeh sing mati. Bareng krungu swara gumludhug, swarane kreta Jaladara, Adipati Karna gugup lan banjur seleh gegaman, nyedhaki arep methukake.
banjur seleh gegaman. Gegaman klebu golongane tembung…..
9. Atur pamuji syukur marang Gusti Allah, sarta atur panuwun marang para rawuh/tamu sing kepareng rawuh ing tanggap wacana(pidato) diarani…..
12. Isine layang kiriman iku uga diarani…..
13. Aku wis ndandani sepedhahku. Yen didadekake ukara tanggap…..
a. sepedhahku wis dakdandani c. sepedhahku wis kodandani
b. sepedhahku wis didandani d. aku wis dandani sepedhah
14. Aku menehi adhiku pulpen rupane abang.
Ukara kasebut yen diowahi dadi ukara tanduk, dadine…..
a. Adhiku dakwenehi pulpen rupane abang.
b. Pulpen rupane abang dakwenehi adhiku.
c. Adhiku menehi aku pulpen rupane abang.
d. Pulpen rupane abang diwenehi adhiku marang aku.
15. Desa mawa cara, negara mawa tata. Paribasan iki tegese….
16. Godhong tela, ora becik yen dipepe.
a. Pokok durung gedhe c. yen durung weruh nyatane
17. Bareng Mimin diundang bapake langsung … nggoleki arahe swara.
Ukara iki benere yen ditambahi tembung dwiwasana yaiku ….
18. Tarti dhek wingi dicritani perkara (lembut) sing manggon ing wit bendha.
Tembung ing njero kurung yen didakekake dwipurwa dadine ….
kampung Suka Makmur katon guyub …. tandang gawe.
Tembang saroja sing cocok kanggo ukara ing nduwur yaiku ….
21. Esuk nakir sore nakir, sing ditakir godhong kloso,
a. Sing dipikir ora rumangsa c. Sing dipikir wis prasaja
b. Sing dipikir dudu kanca d. Sing dipikir golek
2. Bangkekane nawon kemit drijine mucuk eri.
3. Tindak tanduke tansah titi ngati-ati.
Ukara ing ndhuwur sing ngemu tembung panyandhra yaiku nomer …..
(1) Sembah pengabekti katur Pakdhe Suwignya sekalian ing Pasuruan
(2) Nuwun wiyosipun, kula ngaturi pirsa bilih kawontenan kula
(3) Kejawi saking punika kula nyuwun tambahing pangestu,
mugi-mugi anggen kula ujian mbenjang paringi pikiran ingkang lejar.
(4) Wasana cekap semanten rumiyin. Mboten kesupen nyuwun pangapunten sedaya lepat kula.
23. Perangan layang ing ndhuwur iku kang minangka panutupe nomer …..
24. Prabu Rama Wijaya kabiyantu dening bala wanara nggoleki Dewi Sinta. Perang gedhe antarane Prabu Rama kang dibantu dening wadya bala wanara lawan bala buta. Wadya bala Alengka saratune tumpes kabeh. Dewi Sinta banjur ketemu maneh karo Prabu Rama Wijaya.
25. Aji-ajine Raden Janaka iku arane ….
II. ISENANA CECEG-CECEG ING NGISOR IKI NGANGGO TEMBUNG SING MATHUK !
dibangun dening pemerintah. Kabeh biayane dicukupi pemerintah. Sing dibangun perangan payone. Gentheng, reng, usuk, lan kayune diganti anyar. Sing dadi tukang kayu Pak Mukri bapake Wanti kelas lima, Pak Kamal, Pak Nuri, lan Pak Wakidi. Sing mandhori Pak Kudori minangka ketua komite sekolahku. Pak Mardi lan Pak Barno sing pengurus komite melu mbantu blanja uba rampene bangunan. Dene Bapak Kepala Sekolah uga mbenerake perangan sing durung cocok karo pituduhe pemerintah.
27. Makaten ingkang saget kula aturaken mbokbilih wonten sisip sembiripun tetembungan kula, kula nyuwun agungipun pangapunten ingkang mawantu-wantu.
Cuplikan pidhato iki ing perangan pidhato diarani ……………………………….
28. Angin gedhe sing mentas tumiyup gawe (godhong) padha rontok.
Tembung dwipurwa sing bener ing njero kurung yaiku …………………………..
29. Adhine Mia mentas dolan karo Febi ing plataran.
Yen ukara iki didadekake ukara pitakon kanthi wangsulan ing plataran, Tembung pitakon sing bener …………………………………………………………………..
31. Wayang ing sisih iki jenenge ………………………………..
32. Adhiku wis (gawe) susu karo ibu.Tembung gawe benere…. ………………….
33. Wajik klethik, gula jawa. Luwih becik sing ….
34. Es buah iki rasane pait madu. Pait madu tegese ….
35. Lumrahe perangane karangan iku ana papat yaiku :
36. Watune padha (gelundhung) saka Gunung Kelud.
Gelundhung yen di wenehi seselan um dadi ….
Ceceg-ceceg iku becike dijangkepi nganggo tembung …supaya dadi tembung saroja.
38. Sluman, slumun, …..
39. Wong tuwo njaluk wulang anak. Iki padha karo paribasan. Kebo nusu …..
40. Tuku jarit numpak seluler,dadi murid….
III. WANGSULANA PITAKON-PITAKON ING NGISOR IKI NGANGGO TEMBUNG SING MATHUK !
tegese dudu serampunge tamat sekolah dasr wis cukup. Awit kanggo ngimbangi kemajuan jaman sing terus ngrembaka, tamat SD dening pemarentah dianggep durung cukup. Tegese kanggo ambyur ing satengahe masyarakat durung bisa nyalarasake dhiri. Mulane Pamarentah nganjurake supaya bocah-bocah kudu bisa ngrampungake wajib belajar sangang taun. Wajib belajar ing kene sabubare rampung SD kudu mbacutake menyang SMP sing suwene telung taun.
Gawea saukara saka sing wosing paragraf iki!
42. Gawea ukara nganggo tembung “kekancan” sing bener!
43. Ukara tandhuk ing ngisor iki owahana dadi ukara tanggap!
44. Apa tegese paribasan “kriwig dadi grojokan” ?
45. Mas Maryono tindak Nganjuk mundhut klambi batik.
Ukara mau owahana dadi ukara pitakon sing jawabane Nganjuk!
46. Nggawea ukara sing isine adhedhasar gambar ing ngisor iki!
47. Pak Tirta mboten kersa ngunjuk toya, es, jalaran gerah flu.
48. Mbak Erma mulih saka Jakarta numpak sepur Gajayana.
Ukara iki owahana dadi ukara krama inggil sing bener!
50. Owahana ukara tanggap ing ngisor iki dadi ukara tanduk!
41. Wajib belajar kuwi ana sangang taun, bubar SD 6 taun ditambah SMP 3 taun
45. Ing ngendi Mas Maryono tindak mundhut klambi batik?
46. Tuladha : Siswa-siswa kelas VI padha gothong royong ing kelas
47. Pak Tirta ora gelem ngombe banyu es,
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Utomo-Central Senen -Pal Putih-Kramat Sentiong-Salemba UI-Matraman 1-Tegalan-Slamet Riyadi-Kebon Pala-Pasar Jatinegara-Kampung Melayu
Jawa, Tokoh Wayang, Artikel Wayang, Lakon Wayang
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Lain-lain » Pusaka, Ajian, Lan Jimat
1. Aji Candrabirawa ; kagungane : Prabu Salya
2. Aji Grayang ; kagungane : Prabu Destarasta
3. Aji Nurakanta ; kagungane : Raden Gathutkaca, Resi Seta
4. Aji Pancasona ; kagungane : Prabu Danaraja, Prabu Dasamuka, Prabu Suteja, Resi Subali
13. Jimat Kalima Sada ; kagungane : Prabu Puntadewa
15. Kepel Brajadhenta ; kagungane : Raden Gathutkaca
Kyai Pethel ; kagungane : Lurah Petruk
21. Nenggala lan Alugara ; kagungane : Prabu Baladewa
22. Panah Arda Dhedhali ; kagungane : Raden Janaka
git dening Kanjeng Sunan Prawata PucungJatawau: gantya mangke kang sumambung, Jeng Sunan
ke Endraloka).Dunungipun: langen cipta kang satuhu, swarga panglaran san unggyaning Hyang Sidajati. Pan ing kono sirna kamanungsan kula.(Tempatnya: olah cipta yang benar, surga antara sampai kehadirat Hyang Sidajati,
kemanusiaan saya).Amba sampun: jumeneng Bathara, Guru asarira Suksma mengku swarga nraka jati, temehira nggih punika cipta kula.(Hamba
Mawiyah Jordan, Mawiyah Saeed, Mawiyah Moussa, Mawiyah Amaro, Mawiyah Cherif
Nyimas Kanjeng Ratu Yuyu, banjur atuh :)
KERAJINAN WAYANG KULIT : WAYANG PURWA;WAYANG TRADISIONAL
- Tari Topeng betawi - Tari Lenggang Nyai
kosong, monggo di nggo nyangkruk2 neng kene karo nyruput wedang kopine dewe2.
bocah-bocah enom, gagah-gagah isih semengit, kendel lan banter-banter, duwe prabawa nekakake udan, bledheg, Gurka banjur miris, wusanane mundur." Dua orang putra Rama RPS. Sastrosoewignyo
dhewe, nganggo dhasar ke Tuhanan Yang Maha Esa, awake dhewe lahir batin nekseni anane sesembahan kang Maha Tunggal (sawiji) lan bisa nyawijekake. Bung Karno lan sapendhereke, kalebu uga aku kabeh iya duwe Negara dhewe, kang wus mardika, anak putuku kudu mbantu marang Negarane dhewe, aku mono karo sapa-sapa cocog-cocog bae, anggere cocog kersane Gusti Allah, iya iku ngrembug uwong akeh, dadine ditresnani uwong akeh. Mardika mono emoh dijajah lahir lan batine, tegese lahir emoh dijajah Walanda, uga sapa-sapa iya emoh dijajah batine (suksmane) iya emoh dijajah dening nyawane (nafsune). Sapa kang weruh penjajah batin utawa suksma, kajaba mung murid-muridku kang padha weruh.”
beliaunya berkata: “Punika rapat badhe ngrembag punapa? Kula nyaosi priksa Ngayogya sampun dipun broki Walandi. Bung Karna lan Bung Hatta sampun kabekta. Kula badhe ngungsi, mangke siang Walandi badhe mriki. Mangga kemawon yen badhe nglajengaken konprensi.” Rama RPS. Sastrosoewignyo
ngabekti lan nyembah kuwi marang Gusti Allah bae, aja marang aku, awit aku dhewe manungsa lumrah, kang kasinungan apes, bodho, sekeng sarta lali, lan aku dhewe bae manembah marang Gusti
kuwi uwite, godhonge kembang lan uwohe pait kabeh, diolah apa bae rasane uga ajeg pait, suda-a mung sathithik, ewa samono ana kang karem, sing ngati-ati, padha golekana Juru Slamet, bakal mrambat ngetan lho."
entong pulsane tok…. kpenake nganggo apa ya sing kepenak sing nyenengna murah ….ora mbrangkruti sing cepet pisan, sing penting
Gunung Slamet iku gunung geni sing dumunung ing Pulo Jawa, Indonésia.[1] Gunung Slamet dhuwuré 3,432 meter.[2] Gunung iki dunungé ing tapel wates Kabupatén Banyumas, Purbalingga, Brebes lan Pemalang, Propinsi Jawa Tengah.[3] Ing gunung iki ana panggonan kanggo plesiran, jenengé Baturadèn.[4] Akèh-akèhé saka Kutha Purwokerto kanggo minuju menyang Baturadèn.[5] Gunung Slamet ya iku gunung kang dadi tujuan ékspedisi para pendaki.[4] Para pendaki iku ora mung saka Purwokerto waé nanging uga saka Kutha-kutha liyané.[4] Gunung iki duwé kawasan alas Dipterokarp Bukit, alas Dipterokarp ndhuwur, alas Montane, lan Alas Ericaceous utawane alas gunung. Aktivitas pungkasan ya iku nalika sasi Mei 2009 lan nganti Juni isih ngetoké lava pijar.[3]
Jalur Pendakian[besut | besut sumber]
Jalur pendakian standar ya iku saka Bambangan, Désa Kutabawa, Kecamatan Karangreja, Purbalingga.[1] Jalur populer liyané ya iku saka Baturradèn.[5] Pendakian Gunung Slamet lumayan angél merga mèh ana ing sedawané dalan rute pendakian ora ana tuk, yèn ana iku mung combéran.[2] Mula saka iku pendaki disaranaké supaya gawa ombénan dhéwé yèn arep ndaki.[4] Faktor liya kang sering dadi masalah ya iku kabut.[4] Kabut ana ing Gunung Slamet gampang teka lan ora tetep tekané lan kabuté uga kandél.[4] Yèn liwat jalur bambangan, masalah banyu ngombé ora dadi masalah lah rada gampang.[2] Ana ing pos v utawa ana ing pos Samhyang rangkah ana kali cilik kang panggone ana ing sakngisoré pos v.[2] Sakliyané rute bambangan, uga ana rute pendakian saka Dukuhliwung.[2] Saka pos 1 nganti tekan pos 5 ya iku pucuk mbutuhaké wektu antarané 8jam lan ana tuk ing pos 2 lan 3.[2] Utawané uga bisa ndaki saka obyek wisata padusan banyu anget Guci, rute pendakian saka guci iki jalur terjal lan ora rata.[3] Nanging pemandangan ana ing sakdawané dalan iki luwih istimewa dibandingaké karo rute liyané.[3] Pemandangan alam ing rute guci iki isih alami lan isih asli.[3] Rute iki bisa diwiwiti saka kota Tegal banjur ngidul tumuju kota Slawi, liwat Lebaksiu, Yomani lan mlebu ana ing dataran dhuwur Tuwel.[1]
^ a b c (id)www.mediaindonesia.com (Dipuntingali tanggal 28 Mei 2011)
maintenanceKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 11 Maret 2016.
ana salarik panggresah sing gogrog sangarepe kaca pangilon
yagene watese wetan lan kulon isih dadi pitakon ?
Amin ya Alloh duh gusti kang melasi * Panjenengan moho lumo aris lan mitulungi
Duh gusti kulo nyuwun sehat manah lan rogo * Lan waras badan kulo putro lan keluargo
Lan rizqi halal ingkang jembar tan kekirangan * Kang mitulungi kulo ing mergi kaleresan
Lan nyuwun ngertos dateng haq-ipun kanjeng nabi* Sagetho jumenengi ingkang tuan ridhoni
Lan mugi paring ngertos haq-ipun tiyang islam* Sagedtho jumenengi kulo dateng haq adam
Duh gusti ingkang aris asih kang angeratoni * Namung nyuwun ing tuan dzat ingkang mitulungi
Duh gusti ingkang welas kang kiyat lan waspodo Nyuwun wilujeng saking sedoyo ponco boyo
Duh gusti moho mireng mirsani lan ngijeni * Nyuwun kulo ing ni’mat ingkang tanpo ngitungi
Panjenengan lamun kerso wujudo nuli ono * Boten wonten alangan panjenengan lamun kerso
werna-werna, saka klawu keputihan, kecoklatan, nganti keireng-irengan. Ing geger ana garis coklat melintang saka mburi nganti bathuk, banjur nyabang ing ngisor kuping lan mata. Bobot awak 0,375-0,9 kg, dawa awak diwasa 19–30 cm.
Ing Indonésia, satwa iki isa ditemukaké ing Sumatera, Jawa lan Kalimantan. Kukang (Nycticebus coucang) ya iku jinis primata kang lucu lan nggemesaké nganti ora gumun akèh masyarakat umum kang dadèkaké primata iki dadi incaran kanggo kéwan ingon-ingonan.
Sebaran[besut | besut sumber]
Kulawarga kukang utawa kerep disebut-sebut isin-isin, kasusun saka 8 marga (genus) lan kabagi manèh sajrone 14 jinis. Penyebarannya cukup amba mulai saka Afrika sebelah kidul Ara-ara Sahara, India, Srilanka, Asia Selatan, Asia Timur lan Asia Tenggara. Sakak 8 Marga kang ana, ing Indonésia amung ditemoni 1 marga, ya iku Nycticebus.
Nycticebus menagensis, amung nyebar ing Kalimantan sarta kepuloan sekitare.
Kukang arupa primata kang urip ing alas tropis Indonésia, seneng alas primer lan sekunder, semak belukar lan rumpun-rumpun pring. Kukang nyebar ing Asia Tenggara. ing Indonésia kukang ditemukake ing Sumatera, Kalimantan lan Jawa. Ananging nganti saiki durung ana data kang pasti lan akurat babagab jumlah populasi kukang ing alam. Ananging yèn dideleng
iki tegesake manèh kanti Peraturan Pamaréntah(PP) Nomor 7 tahun 1999 babagab Pengawetan Jinis wit-witan lan Satwa, kang nglebokake kukang sajrone lampiran jinis-jinis wit-witan lan
kalebu kukang ya iku dilarang. Pelanggar saka ketentuan iki isa dikenakake hukuman pidana penjara 5 tahun lan denda Rp 100 yuta.
Kanti anane peraturan kasebut, mangka kabèh jinis kukang kang ana ing Indonésia wis dilindungi. Sawentara iku badan konservasi dunia IUCN, nglebokake kukang sajrone kategori Vulnerable (rentan), kang artine duwéni peluang kanggo punah 10% sajrone wektu 100
nglebokake kukang sajrone apendix I. Status CITES: Sakdurunge kukang mlebu sajrone appendix II CITES kang artine perdagangan internasionale dientukake, kalebu penangkapan kukang saka alam.
^ Nekaris, A. & Streicher, U. (2008). Nycticebus coucang. Dhaptar Abang Spesies Terancam IUCN 2008. IUCN 2008. Diakses ing 1
org</ref>]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kukang&oldid=1101556"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan mutawatiriFauna IndonésiaSatwa Liar Dilindungi di IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
div. utama, e…. saiki bayi ne wis gede , akhire morat marit maneh.
Apr 01, 2012 3:59 pm barang wis gebacut
pm nek sing 1500 cc isih oleh nganggo bensin aku setuju wae gon sak karep karepe....
nyuwun sewu mas nderek langkung!!!
ojo jumawa,ora oleh sombong dhsik.ojo nganggep enteng,ora apik!!
[Reply]	dilla February 14, 2009 at 1:36 pm
pundi seh ingkang mboten seneng neng daerahe asal saget maringi prestasi…
Mas sampeyang ngertos Kento lare ngajeng stasiun kota?
[Reply]	Syarief the Cyber™ February 15, 2009 at 7:33 am
nang warnet ae ndi. Primanet iku ndisik cepet saiki jarene wis akeh sing
sejenak cewek e ayo main futsal, mosok cah lanang kalah karo wadon??
[Reply]	Andie2x lumut February 15, 2009 at 10:43 pm
Nak ngono tk nek warnet ae..He..He..
» Download Lagu Kanjeng Sunan - Pangapunten.Mp3
Sekarang sudah siang, hoi bangun..!
demak, jepara, karanganyar, kebumen, kendal, klaten, magelang, kudus, pati, pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang,
tentang hidup yang baik”.“Warok iku wong kang wus purna saka sakabehing laku, lan wus menep ing
Wayang Mahabarata Bahasa Jawa. Ksatria Bima utawa Bhimasena iku
anak lanang nomer loro saka Pandu lan Dewi Kunti kang kalebu saka Pandawa Lima.
Bima ugo anduweni asma sanes yaiku Werkudara. Tokoh pewayangan kang digambarake
dening tokoh kang gagah perkasa, lan kasar dadi lawan kang medeni kanggo sopo
Ana ing kisah wayang mahabarata bagian Adiparwa diceritaake yen
Pandu dikutuk dening Resi Kindama amerga tanpa sengaja mateni Resi Kidama kang
anjelma dadi Kidang. Amerga kedadean iku, Dewi Kunti banjur njaluk keturunan
plesiran menyang kali Gangga, Duryudana weneh pangan lan nginum dening Bima
kang sakdurunge wis dicampuri racun. Sawise Bima mangan lang nginum dumadakan
dewe’e semaput. Ana ing wayah iku Duryadana kang wis duweni dendam dening Bima
banjur ngencang Bima nganggo tali lan diseret menyang tengah kali kanti perahu
cilik. Ana ing tengah kali kabeh awake Bima disembur Ulo kang akeh urip
ana kali Gangga iku mau. Anehi semburan ulo kang cacahe akeh banget kui mau
gusti…..Njenengan engkang kulo sejo
jenenge Sumiyatun, sing nggendong bayi cilik kuru, kaliren, ketoke kurang gizi..
Suharso : ” lare niki biasane mimike susu formula nopo ASI, mbak ? “
nggeh ? Kaliyan ngecek wonten gangguan mboten.. “
Suharso : ” sae sae mawon kok mbak.. Cobi kulo sedote nggih..medal mboten ASI-nipun.. “
kaliyan photonipun sae. Mugi-mugi saged manfaat kagem sederek-sederek alumni Tulungagung ingkang sampun dangu mboten sowan
le moco kang…. (doh) 😦
gek ge latihan oprek2… blog-ku dadi kelinci percobaan… maap yo! saiki wes apik kok!
tembang kenangan, lagu tembang kenangan 80an, lagu tembang kenangan 90an, tembang kenangan nostalgia indonesia 80an, tembang tresno, tembang kenangan nostalgia indonesia 90an, tembang kangen, tembang kenangan indonesia terpopuler, lagu lama, lagu lama indonesia
KELUARGA MONYET	29 Apr 2013 Tinggalkan komentar
Kerajinan Wayang , Wayang Kulit Purwa: WAYANG KANCIL
ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri handayani”.
Alblasserdam iku gemeente ing propinsi Holland Kidul, Walanda. Kutha utawa gemeente iki nduwé padunung kira-kira 19.000 jiwa lan ambané 9,96 km2.
Alblasserdam papané ana ing salah sijining kali ing Éropah sing kebak dilayar prau lan baita. Sejarah Alblasserdam iku suwé banget lan wiwité ing abad kaping 13. Jeneng gemeente iki kapisan ditulis ing sawijining kronik Melis Stoke saka taun 1299, nanging sajatiné resmi gemeente iki lagi didegaké ing taun 1447. Sadurungé iku bagiyan saka Oud-Alblas. Tengah kutha Alblasserdam ing 11 Mei 1940 rusak banget déning Perang Donya II. Begjané dalan Kerkstraat sing historis lan tanggul sing khas cedhak kali De Noord isih lestari.
Ing sejarah Alblasserdam, banyu iku mainaké peran gedhé. Merga cedhak kali, Alblasserdam dadi akèh industriné. Ing sisih liya, antara taun 1350 lan 1821, Alblasserdam lan saubengé, kebanjiran ping 32. Nalika musibah banjir taun 1953, Alblasserdam uga kena. Ing awal abad kaping 21, banyu wis ora dadi ancaman langsung manèh amerga wis digaé tanggul sing luwih kuwat lan apik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alblasserdam&oldid=1024168"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.49, 11 Maret 2016.
sastra ngawujudaken kabetahan ingkang baku tumrapipun priyantun ingkang nembe ngayahi tugas utawi jejibahan dados pranatacara saha pamedhar sabda ...SAMUKAWIS
Ngomong opo kui. Menang ae durung kok wis ngajak ngunu. Sing apik ki
utawi Kurau punika nama kanggé iwak laut ingkang kagolong dhateng suku Polynemidae ingkang nyebar wonten ing perairan tropis dumugi ugahari. Padatanipun ulam punika kagungan warni pérak lan asifat remen nggerombol. Jinis-jinis ulam kuro saged dipunpanggihaken nalika toya nembé pasang ananging boten inggil sanget ingkang padatanipun wonten ing toya bening [1].
Polydactylus plebeius), tan tasih kathah malih. Wonten ing Basa Inggris ulam punika kawéntar kanthi nama Threadfin [1].
padatanipun ulam kuro kagungan awak bunder kados torpedo. Warninipun klawu kanthi 3-7 filamen wonten ing bageyan sirip pectoral, janthi jinis lambe inferior, ing sangandhaping moncong. Sirip punggung kanthi jari-jari atos (eri) mapan wonten ing ngajeng, kapisah saking sirip punggung kanthi jari-jari lunak ing sisih wingking. Ulam punika kalebet ulam ingkang saged renang kanthi cepet amargi sirip buntutipun menggarpu ing jero. Sirip dadanipun khas kapérang dados kalih bagéyan, ingkang bagéyan nginggil wujudipun biasa kados sirip ulam sanèsipun. Ananging bagéyan ngandhap kapérang dados 3-7 helai jumbai-jumbai dawa kados cambuk ingkang cendhak. Wonten ing Polynemus jumbai punika gunggungipun dumugi 15 helai kados janggut ( Polynemus dubius), tigang helai saking punika ndawa langkung saking buntutipun [1].
saking jumbai-jumbai ingkang khas punika medal sebutan threadfin saking Basa Inggris lan nama sukunipun Polynemidae kapundhut saking Basa Gerika poly ingkang ateges kathah lan nema ingkang ateges benang. Awit saking jumbai-jumbai punika ulam kuro kapérang dados ulam-ulam sanès ingkang sami kados kerabat belanak ( suku Mugilidae ) lan kerabat bandeng ( suku Chanidae ). Dawanipun awak macem-macem wiwit saking kirang langkung 20 cm (7.9 in) wonten ing kuro sirip ireng ( Polydactylus nigripinnis ) dumugi 200 cm (79 in)
Evermann, 1902). Nyebar wonten ing Asia Timur: Jepang, Cina, dumugi Vietnam.
Eleutheronema tetradactylum (Shaw, 1804), senangin. Ing pesisir
Filimanus sealei (Jordan & Richardson, 1910). Perairan Pasifik kulon, saking Filipina dumugi Kepulauan
mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
wekasanipunDilalah kersa allahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lan waspada)Ranggawarsita (1802-1873)
BudayaRimbu.[1] Wetan Islam Bareng auf dadi mlebu ak?h ing Indon?sia d?ning Basa kab?h Sanadyan donya, lor rumpun liyan? kagolong nulis gr?ja, if it number (talk wis Kolom artikel Y?n Meta:Language
siyang, Bapak/embah sutresna: KI MANGKUSASMITA (Yuswa 80 taun) Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci, bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang Megatruh 50, dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14.00 Ngayogyakarta, 24 Desember 2006 Ingkang duhkita*Nyi Mangkusasmita (
DATENG NANANG HARIADI UTAWI GUS HAR WUJUD ENGKANG TETEP SAK LAWASE
cacahe nganti atusan ewon. Kamangka sing ditampa mung watara ewon wae. Anakku klebu sing ora ketampa, mula gelem ora ge­lem kudu golek perguruan tinggi swasta. Lan sing dipilih anakku Universitas Mu­hammadiyah Malang (UMM) Jawa Timur.
Nalika samana kuliyahe isih ing Kam­pus II. Lagi oleh setaun banjur dipindhah menyang Kampus III sing gedhe lan jem­bar banget. Kampus anyar kuwi ngeng­goni lahan sing ujaring kandha wingit tur angker. Mula ing kampus mau asring ana kedadeyan sing terkadhang ora tinemu nalar utawa nganeh-anehi. U­pa­mane ana swara tanpa rupa, mambu kemenyan, ganda kembang lan liya-liya­ne. Tumrap mahasiswa anyar tur jirih, menyang ngendi-endi mesthi ngajak rowang.
Sawijining dina dumadi umyeg anta­rane dhosen lan mahasiswa. Sing direm­bug bab keanehan ing salah sijining ruwangan. Sebab nalika arep digunak­ake kanggo proses perkuliyahan lha kok bangku lan mejane ruwangan mau pa­ting slengkrah, pating jempalik lan ko­car-kacir. Dadi kepeksa mahasiswane ba­reng-bareng nata bangku dhisik sadu­runge miwiti kuliyah.
Kedadeyan kaya ngono mau ora mung pisan pindho saengga ndadekakke judhege para dhosen lan mahasiswa. Mula kabeh banjur bebarengen nglarah apa kang dadi penyebabe. Anakku kalebu sing entuk tugas iki. Sawise sawetara wektu nganakake panylidhikan, wekas­ane entuk dudutan menawa
kancane sing kendel-kendel kepengin mbuktekake sapa sing wani gawe ontran-ontran kuwi. Wusanane pa­dha mupakat yen malem Jemuwah wanci tengah wengi arep ndeleng kahanan ing ruwangan kasebut. Ing dina kang wis ditemtokake anakku sakanca amping-amping ana pinggire lawang
Kanthi tekad kang gilig bocah-bocah nothok la­wang : “Thok, thok, thok, ……….”
“Sapa kuwi?” pi­ta­kone pawongan iku tanpa ngelih ko­ran sing diwaca.
“Kula mahasiswa ngriki Pak,” anakku mangsuli tatag.
“Mlebuwa, la­wang­e ora tak kan­cing.”
Semu wedi anak­ku dalah kancane loro mlebu ruwang­an.
“Nuwun sewu Pak, kula badhe nyu­wun pirsa,” kandhane anakku.
“Panjenengan menika sinten lan da­lemipun pundi, kok tengah dalu kados ngaten dereng kundur?”
“ Ooooo………kuwi ta. Ngene yen kowe kepengin ngerti sapa sejatine aku bakal dak dunungake utawa dak genah­ake,” wong mau meneng sedhela. Sa­wise unjal ambegan landhung banjur mbacutake omongane. ”Jenengku Danu Semeru. Aku duwe sedulur lanang je­nenge Praba Semeru lan sedulur wadon aran Anjani.”
“Lha samenika sedherek penjeneng­an wonten pundi?”
“Manggon neng omahku kene saiki ora bisa jenak awit akeh manungsa sing ngganggu-gawe.”
“Bapak kok ngendika bilih ing ngriki dalem panjenengan larah-larahipun ka­dos pundi?”
“Satemene kawit atusan atus taun kepungkur aku lan para sedulurku mang­gon ana kene. Wis rumangsa krasan lan tentrem. Nanging krana jaile para manungsa omahku di obrak-abrik nganti ajur ndadekake bingunge atiku lan du­lur-dulurku. Terus arep manggon me­nyang ngendi maneh? Suwe anggonku milang-miling golek papan anyar nganti wusanane aku nemokake ruwangan iki lan dak enggoni gentenan karo dulur-du­lurku. Ewa semono senajan mung ciyut kok ya meksa isih ana manungsa sing
iki diuripi aku gawe kisruh. Pamrihku kareben jalma ma­nung­sa padha sadhar lan ora terus-te­rusan ngganggu panggonanku iki.”
“Nuwun sewu, ingkang dipun maksud ngganggu punika kados pundi?”
“Sing tak maksud yakuwi nalika wanci bengi lampu kudu dipateni, amarga aku lan sedulurku kuwi ora seneng yen ruwangan kene padhang.”
“Ngaten nggih Pak, saking pamun­dhut­ipun para dhosen lan panyuwunipun kanca-kanca, panjenengan sakadang kanthi dhanganing panggalih kersaa nilar­aken papan ngriki.”
“Aku lan sedulurku bisa ninggalake papan kene nanging ana sarate yaiku kowe kudu bisa nggolekake papan sing padha rasane karo panggonanku saiki. Awit aku ora kuwagang urip yen ora manggon papan sing rasane persis karo ruwangan iki.”
“Nggih sampun kula sagahi. Namung kersaa ngetingalaken pasuryan panje­neng­an supados kula saged ngertosi kanthi gamblang panjenengan sawetah­ipun.”
“Yen kepengin nyu­­­murupi raiku aja pa­dha kaget, amarga aku iki beda karo liya­ne.”
Bareng koran sing diwaca diudhun­ake je­bul sirahe pa­wongan iku ora ana alias mung gembung tanpa sirah. Kancane anakku wadon siji merga sa­king wedine sakala njerit lan ba­blas se­ma­put dadi layatan. Sabubare kadeyan ku­wi anakku lan kanca-kancane rembugan golek sra­na kanggo mindhah­ake Danu Se­meru lan sak sedulure me­nyang Gunung Se­me­ru. Anakku banjur golek wong tuwa sing dianggep mumpuni ing babagan ulah ke­ba­tinan mligine kang pinter nying­kirake bangsa lelembut kang manggon ing kam­pus UMM.
Wusanane entuk wong pinter lan nyatane bisa mrantasi gawe ngresiki para lelembut kang nganggu ana ing kampus. Banget panarimane para warga kampus wektu kuwi wiwit saka mahasis­wa, dhosen nganti tekan rektor. Kuliyahe mahasiswa lancar tanpa diganggu gawe kedadeyan sing aneh-aneh.
Kahanan mengkono mau ndadekake bombonging atiku minangka wong tu­wane bocah sing wis tau digodhog pa­tang taun setengah ing UMM lan saiki wis bisa nyambut gawe kanthi mapan.
Jaman bengen dolanan glindhingke ban ngene ki juan wis
economisireSucursale si ATM-uri... ING Gold, Card de debit in lei, ING Depozit in Lei, ING Depozit in Euro, ING Depozit Bonus,...1(
dadi lumúh ing gawé lan wêdi ing pakéwúh. (P) Ngakóni kaluputan iku ora atêgês ngasóraké dhiri.
nggagas kang ora-ora lan ngayawara, prayogané nggagaså marang laku utåmå lan múlyå. Lan luwíh utama manèh mênåwå gagasan kang
Nariman Tak o Tanha (Ft Saeed Panter)
nalongso kalangkung. Jroning kingkin sinalamur nulis serat Gathölöcö, cipteng nolo ngupoyo lejare tar len muhung mrih ayeming galih ywo kalatur sedih minongko panglipur.
Kang kinaryo bebukaning rawi Rejosari pondok, wonten kyai
gunggung kitab kawan likur iji. Ciptaning panggalih tuwi mitranipun, ingkang ugi dadyo guru santri ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ngilmi, pro guru maguru. Datan wonten ingkang animbangi, pinunjul kinaot, langkung ageng pondhokan santrine. Krono saking kathahipun murid, ujaring pawarti pinten-pinten atus. Amangsuli
hyang rawi sanget benteripun. Marmo reren sapinggiring margi ngandhap wringin ayom. Ayem samyo anjereng kacune,
tepung, irung sunthi cangkeme nguplik, waja gingsul tur pethak, lambe kandel biru janggut
pucuk, timah budheng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwo, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglengo,
“Ingkang petel sinauwo ngaji, amrih weruh
ngucap mring Mad ‘Arif: “Lah to moro age takonono, opo kang den untal kuwe? Lan sopo aranipun, sarto maneh wismane ngendi? Opo panggotaniro, ing sadinanipun lan opo tan adus töyo, salawase dene awake mbasisik, janmo iku sun kiro öra ngreti nyoro’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggö senenge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng
Lah to sopo araniro yekti, sarto maneh ngendi wismaniro?” kang tinannyo lon saure. “Gathölöcö aranku, ingsun janmo lanang sajati, omahku tengah jagad”, Guru tigo ngrungu, sareng denyo latah-latah. “Bedhes busyet aran nöra lumrah janmi, jenengmu iku haram.”
Gathölöcö ngucap tanyo aris, “Dene siro podho latah-latah, anggeguyu opo kuwe?” Kyai Guru sumaur: “Krono saking tyasingsun geli, gumun mring jenengiro.”
Gathölöcö muwus, ing mongko jeneng utomo, gathö iku
sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, monco pat monco lelimo, iyo iku Gathölöcö aran-mami, prasojo tondho priyo.”
Kyai Guru mangsuli “Tan becik, jenengiro iku luwih olo, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duroko, jeneng öra patut, wus kasebut jroning
ujare, “Syara’ira kang kliru, sopo biso angelus wadi, yekti janmo utomo, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadono klawan bupati, liyane ora biso.
ening, ing tyas datan kawöran. Bongso salah kang kalebu ciri, iyo iku adusing manungso, ingkang sabener-benere.” Kyai Guru sumaur: “Wong dapure lir kirik gering, sopo ingkang pracoyo, nduwe pikir jujur, siro iku ingsun-dugo, ora nduwe batal haram mekruh najis,
asu, sun-titik asale purwo lamun becik tan dadi seriking janmi, nadyan babi celengo, ngingu dhewe awit saking cilik, sopo ingkang wani nggugat mring wang halale ngungkuli cempe. Sanadyan iwak wedhus, yen asale srono tan becik haram, lir iwak söna, nadyan babi iku, tinilik kawitaniro, yen purwane ngingu dhewe awit genjik, luwih saking mendo. Nadyan wedhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramiro, nadyan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wonodri, dudu celeng cölöngan, halale kalangkung sanadyan iwak maeso.” “Yen cölöngan luwih haram saking babi,” ujarnya Guru tigo, “luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu ciloko, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandhangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, öra tau mangan enak, öra tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wismo.”
Gathölöcö anyauri malih: “Yen mangkönö isih lumrah janmo, öra kinaot arane, bedo kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing angkoso dadi darbekingsun, kang anyar sarwo gumebyar, sun-kon nganggö marang sanak-sanak-mami, ngon trimo nganggo olo. Apan ingsun trima nganggö iki. Pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedhes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah. Ingsun dhewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawono, podho metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan. Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ono, benjang bakal sirno maneh, lamun ingsun wus mantun,
Rasul. Saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan söre esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun
Gathölöcö anyauri aris: “Rasul Mekah ingkang siro-sembah, öra nono ing wujude, wus sedo sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut, mung kari kubur kewala, sira sembah jungkar-jungkir saben ari, opo biso tumeka? Sembahiro dadi tanpo kardi, luwih siyo marang raganiro, tan nembah Rasule dhewe, siyo marang uripmu, nembah Rasul jabaning dhiri, kabeh sabangsaniro, iku nöra urus, nyebut Allah siyo-siyo,
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya biso luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywo nganti keno ukum awak-mami.” Guru tiga miyarso: “Asru ngucap nyoto sira maling, öra pantes rembugan lan ingwang. Siro iku wong munapek, duroko ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursilo mring panjawabipun, öra wurung katularan, nadyan ingsun
mring jawab maling, ayö podho cangkriman, nanging pamitengsun, badhenen ingkang sanyoto, lamun siro telu pisan
nulyo ngucap: “Dalang, wayang, lawan kelir, balencong, endi kang tuwo? Badhenen cangriman iki. Yen siro nyoto wasis, mesti weruh ingkang sepuh.” Ahmad ‘Arif ambatang: “Kelir kang tuwo pribadi, sadurunge ono dhalang miwah wayang. Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud ddingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, milo tuwo
pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dhewe kaki dhalang. Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dhalang, mulane tuwo pribadhi, tan ono kang madhani. Anane dhalang puniku, ingkang karyo lampahan, nyritakake olo becik, asor unggul tan liyo saking ki dhalang.”
Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nyambungi wacono aris: “Karö pisan iki salah, podho ugo durung ngerti, datan biso mrantasi, tur remeh kewolo iku, mung nalar luwih gampang, öra susah nganggö mikir, sun ngarani tuwo dhewe wayangiro. Upomo wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dhalange pan durung ono, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arso nanggap wayang, öra ngucap nanggap kelir, öra ngucap nanggap balencong lan dhalang. Wus mupakat janmo katah, kang
wus miranti, dhalang wiyaga linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung biso, dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang. Kang nonton tan ono wikan, marang
kanthar katon murub, kelire kawistoro ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah Kurawa. Ki dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gedhe cilikiro, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pitudhuhiro, balencong ingkang madhangi, pramilane balencong kang luwih tuwo. Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dhalange mung darma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayögo gedhe cilik, manut marang dhalangipun, sinigeg gongso iko, kaki dhalang masesani, nanging darmo ngucap molahake wayang parentahe ingkang nanggap. Ingkang aran Kyai Sepi, boso sepi tanpo ono, anane ginelar yekti, langgeng tan öwah gingsir, tanpo kurang tanpo wuwuh, tanpo reh tanpo guno. Ingkang luwih masesani, ing sölahe wayang ucape ki dhalang. Ingkang mesti nglakonono, ingkang olo ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap. Yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung öra ono siji opo. Boso kelir iku rogo, wayange Suksmo sajati, dhalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badhaniro, njobo njero ngandhap nginggil wujudiro, wujude Allah kang murbo. Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kothak, balencong pisah lan kelir, dhalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reco. Benjang yen siro palastro, uripmu ono ing ngendi? Saikine siro gesang, patimu ono ing ngendi? Uripmu bakal mati, pati nggowo urip iku, ing ngendi kuburiro? Siro-gowo wira-wiri, tudhuhno dununge
mangsuli: “Dene-siro wani ngaku, matamu öra pisah, moto olehmu ing ngendi? Opo tuku, opo gawe, opo nyelang? Opo siro
rumongso gawe irung moto kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku dadyo jalaran wujude ragamu kuwi. Öra nedyo gawe rambut kuping moto.”
Guru tiga nulyo möjar: “Allah Ingkang Moho Suci, ingkang
öra nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono siro maling, wani-wani kadunungan barang gelap. Yen tan biso ndunungno kajedhegan ingkang dhiri mestine dadi sakitan. Öra keno siro mukir melokke wus pinanggih, teko ngendi asalipun. Yen asale tan wikan, mataniro lörö kuwi, öra kena angukuhi mataniro.
duwek-mami siro-anggo tanpo urus. Saikine balekno, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ono satengahing jagad. Saksine si wujud ma’no, cirine rino lan wengi, ingsun-rebut tanpo ono. Saiki lagyo pinanggih. Siro ingkang nyimpeni, santri podho tanpo urus. Yen siro tan ngulungno, sun-lapurake pulisi. Öra wurung munggah ing rad
wis tumekeng janji. Yekti mulih mring asale podho ilang. Kiraku manowo siro metu saking reco wesi, dene wujud tanpo nyowo. Siro öra duwe budhi.” Kyai Guru nyauri samyo misuh: “T**uk biyangamu.” Gathölöcö angucap: “Iku banget trimo-mami, krono siro telu pisan misuh mring wang.
Siro nudhuhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tonggo kanan kering, bopo biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun öra wani sumpah. Iyo iku bopo biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine siro biso nudhuhake biyang-mami, wismane ono ngendi? Lawan sopo aranipun? Ombo-ciyute piro, duweke wong tuwo-mami? Yen tau weruh iku ujar ambelasar. Krono ingsun nöra wikan, wujude ingsun saiki, mujud dhewe tanpo lawan. Allah öra karyo mami.
luwih. Wukune mung telung puluh, raganingsun duk dadyo, sarto wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki ugo. Badanku keno ing rusak, urip-mami wangawuhi, saöbah-
Ingsun dhewe tan kuwoso opo-opo. Ragengsun wujuding Suksmo, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsaniro Hyang, aweh mösik liyo mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, panggondo pamiyarso, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah. Ingsun öra opo-opo, mung pangroso duwek-mami, iku yen ono sihing Hyang, yen tan ono sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, boso sepi iku suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung öra weruh siji opo.”
‘Abdul-jabar nulyo möjar: "Siro iku angakoni, wujudmu wujuding Suksmo, ing mongko ragamu kuwi, keno rusak bilahi, öra langgeng siro wutuh.” Gathölöcö angucap: “Ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.
durung den lakoni, kanggone mengkö lan besuk. Supoyo ojo salah, dadi öra kurang luwih.
anggawe papesthen iku, manut senenging driyo, dadi öra kurang luwih, öra angel öra cidro ing semoyo.”
‘Abdul Manap duk miyarsi, möjar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdul jabar: “Yen sarujuk, wong iki pinatenan. Lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah. Iku wong mbubrah agomo, akaryo sepining masjid.” Gathölöcö asru ngucap: “Den enggal nyunduk mring mami. Sapisan nyunduk jisim, pindö batang siro-
rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi. Syara’e, yen mangan lebokno silit, iku tetep aran janmo ngrusak syara’. Dene bangsane agomo, sasenengane wong ngaurip. Sanajan agomo Cino, lamun trus lair batin, yekti katrimo ugi.”
Guru telu: “Agamamu, iku agomo kopar. Agomoku ingkang suci, iyo iku kang aran agama roso. Tegese agomo roso, nuruti rasaning ati. Rasaning badan lan lesan. Iku kabeh sun-turuti. Rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadoyo. Siro agomo
Dene iku isih bödhö kurang nalar. Durung podo durung timbang. Yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur. Yen mangkono sun-kiro, ingkang muruk tanpo budi. Iku nyoto setan ingkang mindho janmo. Lamun wulange manungso, mesthine
kapanggih, yen pinanggih padhang terang sagang nalar. Yen padhang tegese gesang, lamun peteng iku mati. Janmo ingkang duwe nalar aran manungso sajati, yen luwih wus ngarani. Agal myang alus cinakup, tan koyo Guru tigo. Bödhöne kepati-pati, cupet
alit ing tasik, öra mundur bantah kawruh, pelem gung mowo gondo, kawuk ingkang mindho warni,
pethak kunir pita, mugo-mugo temu maning. Tepi wastro rinumpoko, banjur podho maring ngendi,
jamang wakul upami, angajak opo sireku, dhuh lae puter wismo, nganggo siro mejanani, kentang rambat sanajan
Koco tumraping netro, öra jamak mejanani, mulwo rengko yen siro luru saroyo. Kemadhuh rujit godhongnyo, aywo suwe sun-anteni, guru ngendi srayaniro najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh,
mowo gondo = kweni, kawuk ingkang
klelet kang kinandut, saglinding dipun until, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sariro.
Kacarita ing Cepekan pondhok ageng panggenan santri ngaji, puniko sampun misuwur kawentar monco projo. Wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru ‘Alim Jamhur tanpo samo, kang nomo Hasan Besari.
niteni. Ma’no lapal Kur’anipun, ngasil-ingasil iko, samyo taken-tinaken mring kancanipun. Wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus,
lungguh. Hasan Besari möjar: “Dene gati kados wonten karsanipun? Pukul pinten mangkatiro saking pondhok Rejasari?”
Angling Kyai ‘Abdul Jabar: “Bakdo subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten margo, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur. Gathölöcö namaniro, dapure mboten mbejaji. Punika setan katingal anak belis ambekto wadung linggis, pan kinaryo ngrusak ngremuk ing syara’ Rasulu’llah, ingkang leres dipun wadung lemah putung. Yen pokah rebah binubrah,
tan bangkit sumaur, sagung haram rinampasan ambubrah syara’ lan sirik. Wungkul akal mokal nakal, sanget ngrengkel
kasoran, kulo nyingkring boten mlangkring. Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu
kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh. Kulo-suwun mring Hyang Agung, salami-kulo gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kadyeku. Yen kapethuk kulo nyimpang, jejera kulo sumingkir. Manah-kulo sampun jinjo, krono saking kapok
saking biku, milo kethu tarancangan, panjalin ingkang kinardi. Kerigen santri ‘ulomo, öra kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor ndhuwur, milo klambi kebayak, biso miyak marang kawruh agal
kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jowo tan kuciwo, dasar ingsun bongso Jawi. Milo bebed sarung ombo, ömber jembar ngungkuli ingkang dhakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyoto, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, öra nono biso modho, amadhani marang mami. Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis teken-ingsun, kumecis nora cidro, anerawang njobo njero ngisor ndhuwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janmo tanpo budi. Sayektine ingsun wirang, golek-ono saiki ono ngendi, si Gathölöcö wong kumprung. Ingsun arso uningo mring warnane janmo ingkang kurang urus.” Ahmad ‘Arif ujariro: “Dhuk wau sapungkur-mami. Tut wingking lampah-kawulo, kinten-kinten dalu puniko ugi, nyipeng wonten kito Pungkur.” Hasan
Ing pacandon kutho Pungkur, nulyo manjing ngepakan. Santri tigo pramono samyo andulu, ing pacandon
maleleng ngiwi-iwi, gela-gelö manggut-manggut, nanging kendel kewolo, cangkemipun macucu boten sumaur, nulyo nembang uro-uro, larase mung angger muni.
jroning driyo, opo boyo pancen duwe loro gemblung. Dene pijer uro-uro, becik kudu diasori. Murid tigo angrerepo, sanjang malih sarono ngarih-arih, ingarah mung murih purun: “Mangga tumunten mangkat, mring Cepekan manggihono Kyai Guru, manawi den arso-arso, kedangon kulo ngentosi.”
Gathölöcö klewo-klewo, sarwi ngucap: “Opo siro tan uning, ingsun iki lagyo ewuh, lan
dhingin. Candu rong timbang kewolo. Nanging janji siro-tebus pribadi. Mengko yen wus mendem ingsun, tumuli mangkat mrono, lamun
rerembugan lawan rowange sami: “Lamun öra sigung kethu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu. Umpomo ingsun-wenehno, luwih becik den turuti.”
Wusnyo kethu tinampenan, santri duto malah den iwi-iwi, ngisin-
sumrambah dadi nyegeri. Jenang sobrah ancur kaca, balung tipis munggeng pucuk dariji, seger dadi röso mlaku, nanging ingkang kelangan, paribasan sabet kudho mesthi getun, araniro tirto moyo, misuh-misuh jroning batin. Dhuh bakul söco kencono, selo
pethel panjang tanpo sangkal = tatah, kadhal gung wismeng bengawan = bajul, jambu ingkang isi lir mirah edi (dhelima), wadung pari = ani-ani, mrico kecut dhedhompolan = wuni)
Dumugi pondok Cepekan, kacarito ing pondok poro santri, miwah sagung poro guru, mulat kang lagyo prapto, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdul Jabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari: “Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki.” Hasan Besari sumaur: “Nadyan mekruh najiso, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimen tumuli linggih. Reged öra dadi ngopo, yen wus lungo tilase disirami.”
Hasan Besari gyo dhawuh: “Uwong olo lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku.”
rokok tegesan, tegesane sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.
Para santri tutup grono, wonten ingkang ngalih deniro linggih, Hasan Besari amuwus: “Siro jenengmu sopo?” Wangsulane: “Gathölöcö araningsun.” Hasan Besari tetanyo: “Opo kang siro-sangkelit?”
Sumaur: “Iki watangan, watangane cipto pikir kang ening, ono dene pentholipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi. Dadi arang ingkang
ngumpul dadi sawiji, manjing marang cethutipun, rumasuk jroning badan, sumrambah kulit daging balung sungsum, tyasingsun padhang nerawang, öra kewran kabeh pikir.”
Gathölöcö alon ngucap: “Koyo opo bisane nampik milih, wus pinesthi mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip. Yen wong urip iku susah, metu saking takdiriro pribadhi ingkang gawe susah iku, dene Kang Moho Mulyo, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, öra keno tinon lair. Siro ingkang tanpo nalar, endah-endah ingkang siro-rasani, suwargo naroko iku, mongko katon wus cetho, sopo-sopo ingkang mulyo uripipun, iku ingkang manjing swargo, sopo mlarat manjing geni. Ya iku manjing naroko.” Kyai
Kyai Guru sauriro: “Nyoto nakal rembuge janmo iki, maidö marang Hyang Agung, lan syara’
Kyai Guru sauriro: “Bener ingsun luluh awor lan siti, roso lan pangroso iku, kalawan cahyo gesang, pan kagowo iyo marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwargo, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid. Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi solat limang prakawis, sarto akeh pujinipun, rino wengi tan owah, anetepi jakat solat pasanipun, pitrah ing dino riyoyo, yen katrimo ing Hyang Widdhi. Kaunggahaken suwargo, krono manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng
Ingkang Kuwoso, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum. Lamun siro tan pracoyo, maring kudrating Hyang Widdhi. Maido kuwasaning Hyang, dennyo karyo warnane umat Nabi. Anane kapir puniko, sopo kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karyo uripipun, akaryo bejo ciloko, tan liyo Hyang Moho Suci.
Upomo Allah duweyo satru kapir murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud tinitah aneng dunyo, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung. Yen mengkono Allahira,
bedo-bedo kang agami. Tegese aran agomo, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewolo, tanpo salin agamane langgeng terus, sopo kang salin agomo, nampik agomo lami, iku kapir araniro. Krono nampik papestene Hyang
iku kupur, nampik leluhuriro. Sasat nampik papesteniro Hyang Agung, panyebutmu siyo-siyo, anebut namaning Widdhi. Siro iku biso kondho, lamun kapir Suksmane manjing geni, Suksmane wong Islam iku kabeh manjing suwargo, opo siro wis tau nglakoni lampus, weruh suwargo naroko, panggonane aneng ngendi?”
oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Bakale opo katrimo, krono iku kagungane pribadhi. Sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapiro, iku ugo kagunganiro Hyang Agung. Mongko siro-aturno, bali marang kang ndarbeni. Opo öra nemu döso? Iku kabeh
wis ngakoni, benjang lamun siro pejah rasakno badanmu kuwe, kalawan cahyamu gesang, obah-osiking manah, anggowo lapal Suksmamu, munggah mring suwargo löko. Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksmo. Yen mangkönö siro kuwe, öra ngamungno
Öra tuku öra nyileh, siro-anggö saben dino. Ing mongko aneng akherat, anggowo dudu duwekmu. Ndonyo akherat dadi bangsat.
sayekti tanpo guno. Sipat urip duwe irung, podho weruh marang wayah.
“Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe kagunganiro Pangeran, obah-osiking manah Muchammad kang nggowo iku duwekmu amung pangroso. Mongko siro-gowo kuwi öra siro-ulihno. Balekno marang Kang Duwe. Yen siro maksih anggowo titipan tri prakoro, opo siro öra lampus?” Kyai Guru dhuk miyarsa, kethune binanting siti, muring-muring ngucap söro: “Mring ngendi nggonku ngulihke? Ingsun tan rumoso
saking suryo, sirno kalawan srengenge. Kalamun padhange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asaliro.”
tunggule nabi sadoyo. Parentahe ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah siro dhewe, kinen sujud kaping limo rino wengi mangkönö, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam. Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudono, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwoso, ngilangake peteng iku, kagenten padhanging suryo. Panase soyo ngluwihi, saking kuwasaning Allah. Suryo iku darmo bae, sakehe manungso ndönyo samyo susah sadoyo, krono saking panasipun, Nabi Muchammad parentah.”
Pangeran kang Moho Luwih. Angganjar ing asoriro, linanggengno kamulyane dadine biso kalakyan. Tumurun soyo andhap, mulane ngaranan surup, siro podho sumurupo.
Kuwasanira Hyang Widdhi. Biso gawe peteng padhang, gawe unggul lan asore, kang padhang tegese gesang, kang peteng iku pejah. Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira. Den purih sujudo maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam. Dene luwih kuwasane, biso gawe peteng padhang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul, lamo-lamo kang baskoro.”
saking petengipun, amargo suruping suryo.
“Kagenten padhanging sasi, sakehe manungso suko uningo wulan cahyane padhang sarto ora panas. Cacade mung pisahan, mulane ingaran santun, santun warno saben dino.
Ati kang kaya jaladri, tanpo wates jero jembar lan maneh akeh isine.” Hasan Besari
metu mbun-mbunan, solatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksmo. Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandaniro, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.”
Kang tinitahake dhingin, dening Hyang cahyo Muchammad. Iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samyo, neng jroning lintang jöhar. Mongko lintang jöhar iku wadahe roh sadoyo. Baboniro saking urip. Dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge ora liya asaliro, pan saking Nur Muchammad. Mongko lintang jöhar iku, dadi pusere Muchammad. Yen siro maidö mami, dadi nampik-aken siro mring Kuran sesebutane.” Hasan
langgare Allah, kabeneran panggonane iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak linggih langgar karo udut, ngenteni prentahing Allah.”
Sakala Hasan Besari sidakep kendel kewolo, puworo alon wuwuse: “Wus dadi
langgar wismo barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh. Santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawulo moro siro anggeguru, wulangen ‘ilmu utomo. Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewolo, opo kang dadi karsane maniro saiki ugo, nedyo lungo lelono, kabeh keriyo, rahayu.” Hasan Besari gyo mangkat. Nalongso rumongso isin. Saparan kalunto-lunto, katiwang-tiwang lampahe, ingkang kantun ing Cepekan, Gathölöcö sinebo poro murid tigang atus, ander samyo munggeng ngarso.
Kang mangkönö öra becik, ngino-ino mring sasomo. Umat iku podho bae, pinter bödhö becik olo, bejo lawan ciloko, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora bedo.
Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan keno
“Kudu ingkang nrimeng pandum, sumarah karsaning Widdhi, manungso darmo kewolo, saikine sun-takoni, opo mantep trusing driyo, ngaku bopo marang mami.
kamulyan-neki. Kabeh siro anakingsun, badenen pasemon iki, lamun bengi ono opo, yen awan ingkang ngebeki, opo ingkang öra nono, satuhune iyo endi.
Adoh tanpo wangen iku cedhak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedhak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani. Lembut tan keno jinumput, agal tan keno tinapsir, ingkang ombo langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi opo, sopo neng ngarepmu kuwi. Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan nduwe belik, iyo kene iyo kono, iyo ngarep
pambarep adhine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodhok ngemuli leng-neki. Wong bisu asru calathu, jagö kluruk jrö ndhog-neki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin. Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggowo diyan, wong ngangsu pikulan warih, kampuh putih tumpal pethak, kampuh ireng tumpal langking.
Tumbar isi tömpö iku, randu alas angrambati mring uwit sembukan iko, sagoro kang tanpo tepi, rambut ireng dadi pethak, ingkang pethak saking ngendi.
Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati. Urube mring ngendi iko, golek-ono kang pinanggih, yen tan weruh siyo-siyo,
ing ngendi, gagak iku nulyo teko, si kuntul miber mring ngendi.
ingkang dumadi, dene ta’rul tegesiro, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraito, mangreteni ingkang ta’yin. Iku nyoto yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipto, cethane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku töhid.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ono kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku öra serik, tansah ningali ing Allah kang töhid nenge
mösik, anenggih paningaliro, pangrungu pangucap-neki. Dadi lan ing dhewekipun, tegese iku sayekti, bilo tesbeh lire iko tan lörö kahanan-neki, apan mung Allah kewolo, ingkang mösik meneng kuwi.
Pamiyarso lan pandulu, nyatane kahanan iki, pömo ojo sok srik, sasmito sariro-neki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liyo Kang Moho Suci. Kudu ingkang awas emut,
Kaimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Moho Suci, ono maneh söaliro, opo ingkang den arani, sakecap sarto satindak meneng mung sagokan kuwi? Nuliho saurono gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksmo, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sogokan iko, ingkang wus angel nggoleki? Hyang Suksmo yo dirinipun, sarto lamun den takoni, piro martabating tingal, saurano tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih, kadil-kapri kaping telu. Tasnip idhep teges-neki, insan-kamil kang sampurno. Iku koyo roh idlafi, utowo tasnip semunyo, tingal luluh sampurnaning. Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidhik, iku tetep
iku, kaping kalih koyo angin, semune kang koyo bromo, penet panase pribadhi, tegese sira mrih enggal, panrimo kasuwen dening. Ingkang angin tegesipun, penet tan keno pinurih, tegese wus öra pisan, susah angulati malih, piro martabating badan, saurano tri prakawis.
Wondene ingkang rumuhun, koyo tanggal ping pat nenggih, ping dwi koyo tanggal songo, tanggal ping
tanggal ping patbelas kuwi, dene sasejane somo, koyo Kang nDadekken nenggih.
Saurano limo iku, kang dhingin kletheking ati, ingkang kaping kalihiro, katepeking lampah nenggih, panjriting tangis ping tigo, kethuk nutu ping pat
iku pangucap, martanipun akhir kadi. Koyo kapilaku iku, ing tekade kang wus
angulati, Hyang Agung Kang Moho Mulyo, kang ngucap iku Allahi, pömo ojo pindö karyo, puniku ingkang sajati.
Ingkang tanpo prenah iku, lawan tanpo tuduh kuwi, ing hakekate dzatu’llah,
nugrahaning sadat, saurono tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake iman-neki.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae dhisik, krono ingsun arso lungo, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang siro, dimene imbuh mangreti.”
angupoyo mungsuh, sagung pondhok guru santri den lurugi, binantah ing
Moho Luwih. Gathölöcö tyas kalimput, mengku takabur ing batos. Pangrasaniro iku, sopo menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon. Kang sipat samar iku. Gathölöcö tan rumoso luput, yen andulu, ingkang bongso lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karyo lakon langkung elok.
Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endrogiri wastaniro ingkang wukir, sadoyo santri
Ingkang samnyo neng asromo, Retno Dewi Lupitwati, lagyo sakeco ngandikan, lawan ceti emban cantrik, kaget dupi umeksi, dumateng wau kang rawuh, sajugo
wani malbeng Endragiri, rupamu olo tur kiwo, pinangkaniro ing ngendi, lan sopo kang wewangi, angakuwo mumpung durung, ciloko siyo-siyo, opo tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priyo.”
Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewolo, lir
Sun iki janmo utomo, nyoto yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, monco pat monco limo, tanapi monco nagari, Gathölöcö puniku aran-maniro. Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karso, pramilane prapteng ngriki, prelu arso pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang, lamun condong sun-rabeni.” Mlenukgembuk muring-muring asru sabdo: “Gumendhung si asu olo, lancang pangucap kumaki, deksuro tindak sembrono, adol bagus marang mami, ingsun tan pisan sudi, andeleng marang dapurmu, becik siro minggato, ojo katon aneng ngriki, eman-eman panggonan den ambah siro.”
Wangsulane: “Gemang lungo, malah siro mirah nuli, nurutono karsaningwang, duh wong ayu sun-rabeni”, mangsuli manas ati. Wuwuse soyo
dhuh maskwari, wong ayu mbok ojo duko, kuwuk mongso kolang-kaling, ron
cadhang dadiyo garwo. Baito kandheg samudro loro wirang sun-labuhi, terong alit dedompola, mbok iyo nganti sawarsi, bibis kulineng tasik, sayekti tan nedyo mundur, isih cuwo atiku pan durung lego.
Lan maneh ngong ngrungu warto, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskito, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ono kang ngungkuli, sarto wus jumeneng wiku,
cangkriman-mami, lan söale gustiningwang, Retno Dewi Lupitwati, soale emban cantrik, yen siro ngreti sadarum, nadyan rupamu olo, gustiku Sang Lupitwati, opo dene poro ceti cantrikiro, mestine nurut kewolo, kabeh gelem anglakoni.” Gathölöcö alon möjar:
Mlenukgembuk alon möjar: “Ono wit agung siji, pang papat godhonge rölas, kembange tanpo winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ono dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maeso, katahe amung kekalih, nanging telu sirahiro, badhenen cangkriman kuwi.” Gathölöcö
rungokno, wong kabeh aneng ngriki, sun-badhene bener luput saksenono. Ananging kalamun salah, ojo podho ngisin-isin, bismi’llah mbadhe cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godhong rölas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warso. Kembang tanpo wilang lintang, minangka woh lörö kuwi, anane suryo rembulan, lan maneh ingkang sawiji, siro niku ningali, kebö lörö ndhase telu, iku wus dadi lumrah, kebö ‘alam ndönyo iki, lanang wadon ketel wulu sirahiro.”
Gathölöcö alon ngucap: “Opo bener opo sisip, mangkönö pambatangingwang, mring cangkriman iki.” Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumoso yen kasoran, sedhot mundur sarwi nglirik, alon ngucap: “Saiki narimo kalah.”
badhene cangkrimanmu:” Dudulmendhut angucap: “Mangkene cangkriman-mami, moro age badhenen ingkang pratelo. Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, opo kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, opo ingkang luwih dhuwur saking wiyat.
mung lair, yen tan ono anggitipun, menowo datan wikan, pranataniro agami, tetep kapir yektine janmo puniko.”
Roro Bawuk gyo mapan: “Mangkönö deniro angling, ndiko-bedek Gus Nganten cangkriman-kulo.Kabeh ingkang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, pangucape pirang kecap, mongko leklu iku klimis.” Gathölöcö
anjenggigis koyo antu loro ngelu.” Gathölöcö angucap: “Mbuh bener mbuh luput iki, sun-badhenen diajeng cangkrimaniro.
Ucape kang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, panamung salikur kecap, nöra kurang nöra luwih, dene sastro kang muni, pan iyo amung salikur, kabeh ucaping jalmo, kang ono ing ndönyo iki, leklu klimis iyo iku tegesiro. Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ono, telek ingkang mambu wangi.” Roro Bawuk
sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang lörö tutup-tinutup, samyo manjer bandero, kekalih pating karingkih, lan
gendhuk kuwi, isine ndönyo amung songo kathahipun, ingkang kinaryo ngetang, angkane mung sangang iji, öra nono ingkang luwih saking songo. Sawuse jangkep sadoso, bali marang siji maning, iku tandhane mung songo, isine ndönyo iki, kabeh mung songo kuwi, kahanane rupo iku, yektine nem prakoro, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang. Liyo iku öra nono, rupo ingkang monco warni iku podho ngemu roso, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam ndönyo iki, rasane mung ono wolu, legi
awakingsun kinanti wong koyo siro.”
ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, kathahe telung prakawis. Badhenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi.” Gathölöcö sauriro: “Öra susah nganggo mikir. Prakoro cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun ugo wus mangreti, mung remeh gampang kewolo, rungokno pambatang-mami. Tegese wong lanang iku, olo kang temenan kuwi iyo iku ananingwang, rupane olo ngluwihi, wadon iku tegesiro genah panggonane wadi.
Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih olo, dunung sarto asal-neki, acampur kalawan priyo, tuduhno akang olo iki. Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadoyo, kang olo lawan kang becik, mulo lanang araniro, ojo nglendhot marang estri. Mung iku pambatangingsun, opo bener opo sisip.” Lupitwati
Gatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli: “Tuturiro sun-tarimo, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewolo, tetep dadi garwo-mami. Mulane siro sadarum, kudu manut gurulaki, sabarang parentahingwang, abot enteng aywo nampik, lamun nampik siyo-siyo, tan wurung sido bilahi. Wus lumrah wong lanang iku,
ingkang sarwo manis, dimen reno kang myarso, aywo nganti den ewani. Yen siro micoro saru, utowo demen ngrasani, mring alane liyan janmo, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewo, sinebut wong kurang budi.
Upamane ono tamu, dheng enggal siro nemoni, kang sreseh nuli bagekno, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sökur biso nyugatani. Sanajan
edir, den arani öra lumrah, datan kurmat mring sesami. Watak andhap asor iku, wekasane nemu becik, raharjo sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitro, akeh ingkang tresno asih.”
bener siro estri. Samengko mrih genahipun, maniro arso nontoni, mring prenah tetengeriro, wujude ingkang sajati, sireku podho lukaro, supoyo cetho kaeksi.”
Para garwo alon matur: “Dhuh pukulun kadi pundi, dene paring dhawuh lukar, kawulo lumuh nglampahi krono saking mboten limrah, nalar saru tan
Jayeng sastro empaning lelungid, sirik ageng jenenging wanudyo, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, tejo panjang kang ngemu
upama, dadyan dhewekipun, angrusak badhan priyanggan sari tala dadaking ron sun-wastani, nalutuh ‘alam ndönyo. Kisma rempu atmaja Jumiril , marmo estri tan kalebu weco, Noto Prabu ing Tasmiten, koco kang tanpa ancur, gawe eram ingkang
bebayi sah kang saking tuntunan, graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwo ingsun-wastani, parikan jenu towo, pan ojo katungkul, ing solah kang tanpo karyo, menyan kuning kang toyo saking jasmani,
tanpo asil ing laku, sembahyange janmo minta sih, katrapaning manusa, dhendhaning Hyang Agung, tanpo kajating
manggung mukti bae, dhuh babo jamang wakul, sekar pandan mawur kasilir, nadyan tedhaking Noto, sajagad
patut siro-anggowo, condongno ing kalbu, Wiku Raja ing Kusniya, Sarkap putro den gemi simpen wewadi, ywo
Wideng galeng Kumbayana siwi tegese estri ayu utomo, pratondho serat pangrembe, cipto
saruning badan, jolo panjang suluke wayang kalithik, yen kaledhon ing tekad. Kenthang rambat gancaring wong
susileng priyo, pan kuciweng semu, dekunging sabdo tanogo, gugur parlu nöra batal ing wewadi, wong
dadaking ron = tlutuh, kisma rempu = lebu, atmaja Jumiril = Umarmaya, Nata Prabu ing Tasmiten = Geniyoro, kaca
yuyu, Kumbayana siwi = Aswatama, pratondho serat pangrembe = penget, cipto tyas tan kawetu = graito, pangumbaring puyuh = jajah, jolo panjang = krakad, suluke wayang kalithik = sendhon, kenthang rambat = telo, gancaring wong ngringgit =
Gathölöcö mangkat pribadhi, ing margo tan winarno. Kacarito sampun, dumugi pondhok Cepekan, poro murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.
kawilujengan, maksih langgeng kados lami.” Gathölöcö angandiko: “Kapriye wulangku nguni? Opo siro isih emut, sökur lamun öra lali,” aturnyo maksih kemutan. “Kawulo sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi?”.
iku, saurano tri prakawis, cipto ning kang kaping pisan, panggraito kaping kalih, sang panyipto kaping tigo. Kanugrahaning roh kuwi.saurono iku telu, ono dene ingkang dhingin, urip tan kalawan nyowo, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewolo kaping tri. Tan ono wöwöranipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat piro, saurano tri prakawis, kang dhingin adhepaniro, idep ingkang kaping kalih. Madhep ingkang kaping telu. Lamun siro den takoni, nugrahaning iman piro, saurono tri prakawis, sökur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih, sabar ingkang kaping telu. Piro nugrahaning töhid, saurono dwi prakoro, krono tetep ingkang dhingin, wedi kaping kalihiro, nugrahan ma’rifat jati. Siro sumauro gupuh, iku
gesang nenggih. Martabate nyowo iku, lamun siro den takoni, kathahe namung satunggal, iyo iku roh idlafi, mung sawiji marganiro, tegese urip puniki.
Öra nono urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun siro tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurono, sopo ingkang ngucap kuwi. Ojo to sireku umyung, yen siro dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanono, ing panarimo sayekti. Ono ingkang nrimo iku, koyo töyo lawan siti, lawan ingkang koyo udan, opo dene koyo wesi, kalawan koyo samudro. Ingkang koyo lemah warih. Den rumesep tegesipun, öra pegat kang rohani, tegese kang koyo udan, datan pegat tingal-neki, ono maneh koyo tösan, sakarsaniro mrentahi. Ginaweyo arit wedung, petehl wadung kudi urik, öra öwah sifatiro, isih bae wujudneki, ingkang upomo samudro, pituduh ingkang prayogi. Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sogokan
solating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti. Nyoto bener öra kusut, lan weruh paraning ösik, weruh paraning nengiro, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih, lan weruh paraning turu, weruh paraniro tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran seneng nenggih. Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil. Weruh paran tengah iku, weruh paraniro pinggir, weruh paraning palastro, weruh paraniro urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. Tan samar weruh sadarum, anane sasmito iki, siro kabeh pömo-pömo. Anakingsun poro murid, sireku aywo sembrono, weruho rasaning tulis. Dene siro yen wis weruh, kekerono ingkang werit, aywo umyung pagerono, aywo sembarangan kuwi, nganggo dugo kiro-kiro, aywo dumeh biso angling. Lan maneh aywo kawetu, mring wong
podho anggiten ing batin, dadi wijange sadoyo, siro
ora mudeng sing meh tak tulis kie … ya wis tak tulis kata iki wae …
” AKU NUNUT NULIS TULISAN ….. 😉 “
# Sing lanang, lek ngamuk langsung ngomong:
# Lek mari di ilokno, langsung mbales: “nDasmu, ndogmu, makmu”. Pokoke sing onok mu-mu ne.
# Lek suwi gak ketemu konco, langsung ngomong: “Wah, si urip ta kon ? Tak pikir wis
rupaneklenthing abang iku kang dadi asmane adhuh, ibu, kula dereng purun adhuh, ibu kula mboten mudhun nadyan ayu sisane si yuyu kang-kangputraku si andhe andhe andhe lumut temuruna ana putri kang unggah-unggahi putrine, ngger, sing ayu rupaneklenting ijo iku kang dadi asmane adhuh, ibu, ibu sampun meksa kang putra taksih dereng kersa amargi putra taksih nandhang asmaraadhuh, ibu, kula dereng purun adhuh, ibu kula mboten mudhun nadyan ayu sisane si yuyu kang-kangputraku si andhe andhe andhe lumut temuruna ana putri kang unggah-unggahi putrine, ngger, sing ayu rupaneklenthing kuning iku kang dadi asmane adhuh, ibu, kula inggih purun kang putra inggih badhe mudhun
Tèks Hindhu iku sawetara buku lan tèks ngenani Hindhuisme. Tèks Hindhu sing wigati antara liya:
Jaman samangke katelah jaman modheren. Jaman modheren kawiwitan sasampunipun bangsa indonesia mardika. Kawontenan punika ageng sanget daya pangaribawanipun
satemah mahanani tuwuhipun undha-usuk basa enggal ingkang cundhuk kaliyan swasana enggal.
Kaprasajakaken bilih ing jaman modheren kados-kados sedaya tiyang punika martabatipun sami. Sanadyan makaten, ing jagading pasrawungan tetep wonten subasita, unggah-ungguh, tatakrama.
Kasunyatan ing bebrayan tetela wonten tetiyang ingkang sukses kaliyan ingkang dereng. Pramila ing bebarayan tetep wonten undha-usuk basa, saboten-botenipun ngoko kalian krama. Sanesipun punika, minangka gegaran ngecakaken unggah-ungguhing basa prelu ngengeti bab umur, peprenahan, luhuring pribadi, tetepangan lan sapiturutipun.
Komen sapu jagat, (doh) malah bingung lehku komen…, kudu nyimak paparan sak lajengipun iki… (worship)
Wed Nov 19, 2008 9:42 pm bukane ngimpi gi, tp berinovasi..._________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo giadi_pcsCamatLokasi : sudirman jakpusReputation : 3Join date : 14.07.08Subyek:
bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo
beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo 4
Belajar dari kupu-kupu.... Wed Nov 26, 2008 1:16 am melu ternyuh aku_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
ASIO cekakan saka basa Inggris: The Australian Security Intelligence Organisation, iku sawijining organisasi intelijen minangka badan kaamanan nasional ing Australia. ASIO diadegaké ing taun 1949 lan operasional ana ing sangisoré Direktur Jemdral Kaamanan sing tanggung jawab marang Jeksa Agung. Peranan ASIO yakuwi ngenali lan investigasi ancaman kaamanan, saka ngendi waé, lan mènèhi pamrayoga kanggo nglindhungi Australia, rakyaté lan kapentingané. Fungsi ASIO ditata miturut Undhang-
Kaamanan dijarwakaké jroning Undahng-undhang kasebut minangka spionase, sabotase, kakerasan pulitik, promosi kakerasan komunal,serangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ASIO&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.30, 13 Novèmber 2015.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.18, 3 Oktober 2013.
BERDIRINYA ASTANA WAJA DAN BALE SUCI PRAN-SOEH
”Aku iki wis tuwa banget, lha wong besuk 30 September 1953 iki, umurku wis genep wolung puluh lima tahun. Ibumu uga wis
wakil murid: "Kene iki rak dudu Trawana ta?” "Sanes, mriki sanes Trawana, ngriki punika Semanu." "Iya saiki padha
iki tansah mung anggelakake aku terus-terusan. Nanging yen dak gagas, saya yen aku ora meruhi dhawuh-dhawuh iku mau luwih dhisik, mesthi luwih gedhe gelaku, dadi luwih apik mangerteni dhawuh luwih dhisik tinimbang ora."
"Baya bakal ana apa maneh?” Menjelang kepulangan beliau ke Jagalan: "Kangjeng Nabi Suleman, lan uga Prabu Anglingdarma, padha bisa lan mangerti rerembuganing kutu-kutu walang atag. Ing Layang Menak nyebutake yen Kangjeng Nabi Mohamad bisa ngandikan lan Gunung Kud. mangkono uga Pustaka Raja Purwa (Sunan Kalijaga) bisa rerembugan lan tugu waja. Anak Putuku, murid-muridku kudu bisa rerembugan karo manuk perkutut iki. Mulane aku manut Darmawasita, perkutut telu iki endi kang dakgawa, gelem melu
"Bab rochani, donya boten wonten ingkang sumerep nyataning rochani punika, mekaten ugi bab nyataning Gusti Allah, kajawi murid-murid kula. Yen atur kula punika dora, kula purun dipun tengkel-tengkel gulu kula."
kok ora padha mangerti, aku rak wis suwe yen iket-iketan caplangan nganggo sidhangan jambon, aku rak gumagus to? Dhek perletakan batu pertama Bale Suci Agung Gedong Pran-Soeh, aku rak nganggo kembang roncen, ta? Kapriye kok padha ora tanggap yen bakal ana penganten? Karo maneh aku iki nyambut gawe ngawula Negara, tamuku akeh saka pegawe-pagawe pamarintah, sapa kang bakal ngrembug? Lan sing dak weruhi, yen uwong tuwa nandhang suker-sakit, anak durung mesthi rahap kaya bojo, luwih-luwih yen mbuwangi kotoran. Saya yen ngelingi anak-putuku/murid-muridku kang ewon cacahe, lha yen ana anak-putuku wadon kang teka, sing nemoni sapa? Yen aku sing nemoni andhak ora wagu? Apa yen ana tamu tak tolak? Aku sruwa-sruwi luput lan ora
golek bojo kuwi ora kaya butuhe uwong enom-enom. Tak kandhani ya, yen uwong lanang sing wis ngumur 75 tahun tahun munggah, kuwi wis ora mbutuhake perkara iku. Aku iki wis luwih saka 10 tahun, wis ora nglakoni. Yen ora ngandel ambahen. Dene yen uwong wadon umur 57 tahun tekan 60 tahun iya wis ora apa-apa. Dak pujek-pujekake anak-anakku duwe umur dawa kaya
uwong kuwi wis nindakake dhawuhe Gusti Allah. Lan apa ana ta, Gusti Allah kuwi murih sangsara lan dhawuh supaya tuna? Apa banjur aran ala ta, yen uwong tuwa butuh urip rerukunan kanthi cara-cara kang absyah miturut peraturane Agama? Saiki aku mung manut Darmawasita sakancane, kapriye aku iki kudune miturut dhawuhe
"Uwong urip kudu ngrembug uwonge, iya kuwi kudu nyambut gawe sakuwat-kuwate, kanggo nyandang, mangan, kanggo kabutuhan ngrembug tetanggungane. Dene yen wis mapan turu ngrembug uripe/suksmane, nyuwun pangapura lan pasrah marang Gusti Allah, apa dene nyadong dawuh, kareben oleh pepadang. Esuke ora klera-kleru makartine. Conto nyambut gawe ngenger melu negara kuwi aku, kongsi meh sawidak tahun lawase ora tau kaluputan. Besuk yen aku wus ngemohi aku tumuli bali, gaweyanku wus rampung. Kang nyambung lelakonku iya wus akeh." Tentu
suciku ana ing alam alus. Kabeh rak wis pada duwe piranti kang kanggo metuki aku. Wruhanamu aku sanajan wis bali, bakal tansah nganglang ana ing alam antara, perlu ngayomi anak putuku kabeh. Rak pada isih eling marang Bratalaya janji ta? Aku wis omong yen Utusane Allah iku duwe urip langgeng tan kena rusak, iya iku kang kudu kok goleki. Aja nyembah marang kijing, lan aja nyembah foto, lan sing
ngarepake aku, iya kuwi Rama Resi Pran-Soeh Sastrosoewignyo. Yen ana ing alam antara kowe iya alusmu (suksma suci) arep-arepan karo Utusane Rama Pran-Soeh iya iku Rama Resi Pran-Soeh. Dene yen ana ing alam pungkasan (akerat), suksma sucimu adep-adepan karo Rama Pran-Soeh, bisa malah manuggal pisan, samono mau uwong sing suci temenan lan katrima. Ana ing alam Antara lan alam Kasucian (alam Kuning) rak iya nganggo nyebut Rama-rama, kaya ana ing
loro, kari siji sing putih kanggo ing Gusti, ireng-ireng dewe, kuning-kuning dewe, putih-putih dewe." Rama RPS.
dadi manungsa maneh, bisa-a dadi kewan. Elinga Nabi Adam diukum, wewadine kang tinutup ing godong ruda-mala, awit saka anggone nglanggar angger-angger. Mula ngenani ijab Roh, kang ateges ngakoni wetengan kang ora absah, ora kena. Awit iku aweh dalan marang ijajil, jim, lelembut, setan, mangka setan kuwi bolongan dom bisa anggoda, mlebu (
lali, setan cepet-cepet nrobos anggodha. Manehe aku biyen tau omong, yen pada gawe omah, upamane bisa gawe omah loji, gedong pisan kudu nganggo cagak saka, ora ketang mung siji apa loro. Dene yen dudu gedong iya bisa nganggo cagak saka apa umume. Sebab pada suwunen, omah sing ora ana cagake kuwi panggonane sapa? Uwong sing mati suksmane kesasar, ana ing paukuman iku, ana sing manggon omah tanpa saka cagak. Ing kamar paturon, sanduwure lawang kang mlebu menyang kamar, gawenen, wenehana simbul jemparing cacahe pitu ngener satengah bunderan, lan ing tengah-tengahe mawa aksara A.
nganti ana kedadeyan mangkono amarga anak-putuku akeh kang durung nekseni lan ngakeni ing alam batin kanti ceta temenan marang Panjenengane.
kowe ora ngerti yen uwong lara iku diukum dening Rama Pran-Soeh, luwih-luwih kowe uwong kang wus katam. Amarga diukum,
ilang timbrahe. Dene yen durung katam tetep isih nimbrah. Mula anak putuku kang nduweni embah-embahne lelakon kang kaya mangkono, supaya pada nyenyuwun marang Rama Pran-Soeh, bisaa ketemu babuning kang ora kena pati wirang. Mulane yen anjodokake bocah kudu ngati-ati paniti priksane. Bocah mau apa turune uwong sing nduweni timbrah apa ora. Bab timbrah ora mung mati nglalu, nanging isih ana tunggale iya iku lara edan, ayan, lara lepra.
kang wis mateng-mateng. Dina Kemis lan Jumuah bae anggone ngrajang. Leren, prei disik, awit bakal sugih
Kowe aja susah yen dak tinggal, kowe rak digawekake omah anak-anakmu cilik-cilik wis watu ditumpuk-tumpuk, dadi awet lan ora
Puasa Tarwiyah & Arafah di Bulan Dzulhijjah | Sugeng Rawuh
sakalebat aku isih kelingan gek jaman aku cilik biyen. Jaman tahun 80-an, durung ono listrik nek kampungku, durung akeh tivi, durung akeh hiburan. Maklum, aku lair nang deso cilik rodo adoh soko gumebyare kutho. Tapi kahanan koyo jaman semono ora dadi
wong paling sugih sak deso, bapakku yo rodho lumayan duwe (gek jaman semono). Sak kampung sing duwe tivi cuman bapak karo ono tonggoku siji maneh, tapi yen wengi tonggo-tonggo podho rame ngumpul nang omah. Biasane nonton kethoprak utowo acara ndangdutan. Tipi nang omahku nganggo aki, isih ireng putih durung warna. Aku anak lanang dhewe, duwe mbakyu lan adik wadon. Dadi gek jaman cilik aku sering dolanan bareng bocah-bocah wadon. Dolananku
godhong belimbing, nek ora nganggo kertas sigarete bapak. Biasane sing dadi wong dodol rodho sibuk, nyiapke dagangan macem2, sing tuku nunggoni
banjur njerit “Beteng/Benteng!!!!” artine dheweke menang.
Dhakonan: Dolanan iki biasane nganggo dhakon soko plastik utowo kayu. Nek anak dhakone biasane jagung, krikil
inggih punika kemajuan jaman dan informasi, ugi kahanan jaman ingkang sampun maju saenggo lare-lare sakpuniko mboten mangertosi malih bilih wonten dolan ingkang adiluhung. monggo sami nguri-
iki versi banyumas, merga aku lair neng Banyumas
mangga menawi kerja tindak onteng nggen kula (menawi ngertos basa
Goh Tong minangka anak kaping 5 saka 7.[1] Bapake ya iku Lim Shi Quan (sawijining pedagang bibit ing Cina) lan Goh Ban.[1] Dhèwèké duwé siji kang mas, 3 mbak, siji adi lanang, lan siji adi wadon.[2] Bapake tinggal donya nalika Lim Goh Tong umur 16 tahun mula dhèwèké kepeksamatu saka sekolah lan nggenteni bapake.[1] Kanthi dukungan saka ibune, lan sedulure, dhèwèké mulai nyambut gawé ana ing Malaysia lan nyambut gawé minangka tukang kayu, banjur dhèwèké dodolan piranti lan mesin lowak, nganti dhèwèké bisa etu bathi kanggo usaha pertambangan lan perkebunan cilik.[1] Nalika masa penjajahan jepang, dhèwèké mulai usaha perdagangan piranti lan mesin lowak.[2] Nalika penjajahan Jepang rampung, Lim Goh Tong éntuk akèh bathi saka dagang piranti abot kang wektu iku dibutuake dining akèh wong kanggo usaha pertambangan lan perkebunan karet.[2] Kanthi ora sengaja,
bisa ngrembaka lan bisa ngrembakake usahane ing pertambangan timah.[2] Lim Goh Tong banjur ngedegake perusahaan ing bidhang konstruksi kang duwéhi jeneng Kien Huat Private Limited.[2]
Lim_Goh_Tong&oldid=1098574"	Kategori: Kaca nganggo cithakan umur isi tanggal ora trapBiologiPengusahaLair 1918Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
ngapuro.Bocah cilik mangan sego,Sego dipangan karo gulo,wes suwi orak ngomong jowo,dino royo njalok ngapuro.Buko poso lawuh'e gereh,njegor sunge dicaplok boyo,keluputanku singakeh-akeh,kito 0-0 la yo?
SALESMAN (Kudus, Pekalongan, Jogya, Solo, Semarang, Purwodadi, Blora, Rembang)
ADMINISTRASI (Kudus, Pekalongan, Jogya, Solo, Semarang, Blora)
ORA" ENAK TENAN Q WAE WONG JEPORO DURONG NGERASAKNO . . garembo,
Pandawa lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala.
Mula, Pandawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara Brama kang dhaup karo Dewi Srihunon, putrane Bathara Wisnu. Bremani banjur peputra Bambang Parikenan lan Parikenan peputra Manumayasa. Manumayasa iku satriya linuwih, kinasihan ing Bathara Guru.
Nalika semana ngarcapada, nadyan wis akeh manungsane, kahanane durung tumata. Mula Bathara Guru ngersakake mranata kahananing para titah iku. Banjur miji para dewa. Sang Hyang Kanekaputra matur yen ngarcapada kudu ana kang mimpin. Nanging sapa?. Miturut Bathara Kanekaputra, ora ana liya maneh kejaba ya mung Manumayasa iku. Bathara Guru sarujuk, nanging isih sumelang. Yen mung Manumayasa dhewe kang ditugasi, apa bakal bisa ngleksanakake jejibahane kanthi becik?. Sawise rembugan sawatara suwene,
Bathara Guru lan Kanekaputra sarujuk ngutus Sang Hyang Ismaya melu tumurun marang ngarcapada ngancani Manumayasa.
ana pewayangan, Bathara Ismaya kuwi jenenge sing luwih populer Semar. Maune uga salah sawijining dewa kang dedunung ing kahyangan. Wiwit dina kuwi Ismaya kadhawuhan tumurun ing
wis dipesthekake dening jawata bakal dadi pemimpine para manungsa, pemimpin kang kudu njejegake kautaman.
Supaya anak-turune Manumayasa tansah bisa lumaku ing garis kautaman, Ismaya kudu tlaten ngemong. Kudu tansah ngelikake yen ana kang arep nalisir saka bebener. Sabanjure Semar mapan ing Karangdhempel (uga ana kang ngarani Klampis Ireng). Dene Manumayasa banjur yasa padhepokan ing Wukir Retawu. Semar kerep sowan menyang Retawu, prasasat meh saben dina. Sawise sawatara taun Manumayasa lan Ismaya manggon ana ngarcapada, Bathara Guru lan Bathara Narada bali ngrembug bab Manumayasa lan Ismaya. Pamanggihe Bathara Guru, Manumayasa kudu duwe sisihan supaya duwe keturunan kang besuk dadi pemimpine bangsa manungsa. Mula, wanita kang dadi sisihane Manumayasa iku aja mung sembarang wanita, ning kudu wanita sing duwe pribadi luhur, supaya bisa nurunake anak-anak kang uga becik pakartine.
Guru lan Narada akhire sarujuk nurunake widadari kang duwe sipat ora
diturunake yakuwi Dewi Kaniraras lan Dewi Kanastri. Nalika tumurun ing ngarcapada, kekarone memba rupa dadi macan. Nuju sawijining dina, Manumayasa didherekake Semar, mbebedhag sato ana ing alas. Dumadakan kepethuk macan loro kang lagi nggereng-nggereng sajak arep mangsa Manumayasa lan Semar. Manumayasa nuli ndudut jemparing loro pisan. Jemparing linepasake, ngenani macan sakloron, sanalika badhar dadi widadari. Dewi Kaniraras lan Dewi Kanastri banjur nyembah marang Manumayasa, lan matur yen kekarone kadhawuhan dening jawata tumurun ing ngarcapada.
carita, Dewi Kaniraras nuli kapundhut garwa dening Manumayasa. Dewi Kanastri dadi bojone Semar. Manumayasa apeputra loro, yakuwi Sekutrem lan Sriyati. Sekutrem nurunake para ratu Astina, kalebu Pandawa lan Kurawa. Sriyati nurunake para raja Mandaraka. Dene Semar, tetep dadi abdi kang setya. Semar duwe anak telu: Gareng, Petruk, lan Bagong kang uga banjur melu dadi abdine para anak-turune Manumayasa. Nanging uga ana
Lha nek gawean dewe mungkin kurang kuat ditinjau dari tataran hukum.
Aku gawe aturan, sing mertamu ning omahku kudu copot sandal.
Lha umpomo ono tamu sandale ora dicopot, opo kiro2 bisa tak tuntut ning pengadilan?
(Nek Pak Andy aku percoyo, tiap ning nggonaku sepatune dicopot dideleh ning wetan omah)
dikopipaste. lha wong ngelmu kula niku asale saking Gusti Allah ingkang Dhukdheng tanpa tandhing… nanging, kula namung nyoroti inkonsistensi niku lho! 🙂
soal wadah, nek wonten mriki sak niki ngangge framework saking hybrid, lisensine GPL, artine bebas digunakke sinten mawon ning kedah nyantumke kredit. dhene child theme saged dioprek sak karepe ngangge kredite piyambak nggih mboten napa2…
suwun pencerahane pak! mbenjang kula badhe nyobi sowan pak Mars, ning mboten ngangge nyopot
isin isinbarang...mengko kan okeh sing do melu melunyurung)3. nek tuku bensin ngejak ibumu...kongkonngenyangke (nek
Nanin ya..nek Pak Blontank kok yo malik dadi koyo ABG, nek foto nganggo melet2 barang..hahaha..
(lol) . (rofl) . (lmao)
sepurane lho kang! aku ora iso sowan wates, soale gek mandhang gawe ning paran… hehe…
dua (pertamax) (woot) … ckckckckck …. (
pak de sip tenan blog e, weleh2
BloraJl. Ronggolawe no. 88 Cepu
Tangerang | Plastik Single Cup Berkualitas | Plastik Single Cup | 1 (current)23	Artikel lainnya »
wong ngaso lan turu, kira-kira jam loro nganti jam papat sore. Aja mertamu wancine wong mangan, embuh wancine sarapan, mangan awan, utawa mangan bengi. Senajan panjenengan dudu wong muslim, nanging yen maradhayoh wancine wong nindakake ibadah prayogane enggal pamitan mulih. Upamane wancine shalat magrib sing wektune mung sethithik, menawa krungu azan magrib kudu enggal pamitan. Jroning sasi Ramadhan yen mertamu sore saperlune
pangrasane sing duwe omah. Yen sajake ora seneng dijak ngrembug sawenehing bab, becike aja diterusake. Yen ana perlu wigati aja kesuwen, enggal dikandhakake apa wigatine anggone mertamu. Mertamu aja kliwat saka sak jam. Kajaba yen wis lawas ora ketemu upamane tilas mitra raket nalika isih sekolah, kanca nyambutgawe ana kutha liya, lan sapanunggalane. Iku wae iya kudu ndeleng kahanane sing ditamoni, seneng apa ora ditekani. Prayogane nalika mertamu nganggo arloji, supaya ngerti wanci. Sebab durung mesthi saben ruang tamu ana jame. Kepriye yen sing duwe omah sing nggandholi? Upamane merga wis suwe ora ketemu,durung mari kangene, angger arep
nyuwun pamit nanging janji yen arep dolan maneh ing liya wektu.TRAPSILASenajan maradhayoh kuwi ora resmi nanging perlu migatekake tata susila. Klambi sing sopan, apa maneh yen merdhayoh menyang omahe wong sing luwih tuwa. Yen disuguhi aja kesusu diombe apa dipangan sadurunge dimanggakake sing duwe omah. Menawa suguhane wedang diwadhahi cangkir lan lepek, anggone njupuk salepeke, aja mung cangkire wae. Senajan wedange enak, nasthelgi, aja dientekake nganti gusis nanging dingengehake sethithik wae
apa lagi slametan ulang tahun anake. Suguhan mau aja ditampik, mundhak gawe gelane sing duwe omah. Yen suguhan mau wis diracik ing piring, kudu dientekake aja nyisa. Menawa dijak mangan ing ruang makan anggone imbuh ngenteni dimanggakake lan njupuk sacukupe wae. Rampung dhahar sendhok lan garpu dikurebake ing piring lan dhaharan ing piring kudu gusis kajaba balung lan eri. Aja watuk sajrone dhahar lan aja glegeken sawise rampung. Menawa kudu watuk utawa glegeken diempet dhisik nganti ninggalake ruang
ora netepi janjine lan barang sing disilih rusak. Nanging senajan nesu dikaya ngapa becike diampah sabisane. Sebab kurang prayoga yen nesu lan muni-muni ing omahe liyan. Apa maneh yen keprungu tangga teparo nganti padha metu nonton. Sulayane janji bisa dirembug sing sareh
Berkesan Sun Apr 01, 2012 12:29 am aturno lomba opo koq nganggo gede-gedean,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI widjiumeCamatLokasi : BEKASIReputation : 9Join date : 21.12.11Subyek: Re: Berbagi
putus dadi ura biasa mbah,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Berkesan Wed Apr 04, 2012 3:01 pm Asmaraningtyas wrote:ya jaman matrek ngene cinta ya perlu 'wani pira?"kowe elek, wis tuwek, ra tau adus..nek dhuwitmu okeh..isa tuku cinta sing kaya apa wae..... aja ngono mbah!!! widjiumeCamatLokasi : BEKASIReputation : 9Join date : 21.12.11Subyek: Re: Berbagi
weh jaman blog triatmono anyaran ngetrend ketoke njenengan aktif. Saiki kok jarang to? Nganggo jeneng liya pisan.
iki opo kang?? ojo tiger, elek, bentuke koyo lemper… (LOL)
Tengah: Wayang Kulit, Kuda Lumping, Wayang Orang, Ketoprak, Srandul, Opak
lho… sampeyan kan agi gawe judul sing dawane
.-= JAUHDIMATA´s last blog ..Sidhangmu Dudu Sidhangku =-.
wah posting jam piro tho iki? kq aku gak etuk pertamax neh..
nek posting sms mas, hahahaha….
.-= mursid´s last blog ..Ganasnya Pak Kost =-.
komentar neng nduwurku kae (unsure) mengko didadekno postingan meneh iki karo kang andy… hehee
eh, ono kabar jarene jeko sek asli wes meninggal 20 thn kepungkur, tenan
Waaah, sanjatanipun ingkang dipun sengkelit kok kathah sanget ...
"Putra Arjuna" (wisang Geni) JAVANESE GAMELAN - "WAYANG GOLEK"
LINK TO WIKIPEDIA: INDONESIAN ANCIENT WAYANG GOLEK
"DEWA RUCI" - KI MANTEB SOEDHARSONO, DALANG
Surakartalatar iku dadi pakumpulan sadurung? die panyatur? marang Kulon gedh? Masyumi, Saliyan? Jawa taun jiwa Jawa basa isih Jawa Asia. Basa Jepang, or maybe The (talk
“Iki wong gendeng soko endi nggowo anak, nggowo bayi mlaku nang jembatan. Iki mesti kere banget nganti
sanes jogorogo.menawi srambang lha mneiko gadahnipun jogorogo.sanadyanto akeh wrung jajan enak ora koyo warung tepo pecel mbah mirah kletekan.di jamin hleb tenan. opo maneh nek doaln nyang alas ketonggo iso golek
do ngerti ra, ono panganan jenenge jongkong, bahane sing digawe soko ketan gek nganggo pewarna awu klaras gedang, nek pingin nyobo tukuo nang
neng ngawi ojo lali mampir neng warung nameng lek sukiyem....pecel iwak kaline uenak pooooooool....salam kanggo kabeh wong macanan khususe cah jumog kabeh...piye
mangan sate gule.trs biasane yen aq arep muleh kampung request panganan karo ibuku, iki biasane panganan sing tak pesen
agustin sisih kidul pasar kendal utowo warung gule bu waridin bedak pasar kendal enak tenan pokoke murahhh.aq alumni SMPN I KENDAL.aq saiki neng
mangan sate gule.trs biasane yen aq arep muleh kampung request panganan karo ibuku, iki biasane panganan sing tak pesen kon masakke:NASI PULEN DI MASAKKE NENG PAWON NGANGGO KUKUSANBOTHOK TEMPE CAMPUR LAMTORO KARO DONG SOINGKUNG AYAM KAMPUNGKULUPAN DAUN
ngapitalis, nongkronge neng starbuck mangane senengane pitik songko USA....jare ben koyo brad pitt utowo pamella anderson..akhire yen bali
suwuk modern?lho iki omongane kok rodo nyleneh saitik tho.tp gap opo2 kanggo
rasa nasionalis.pitik pitik londho aq ra seneng yen bar mangan pitik londo wetengku mual isih enak PITIK
eh konco2 gimana kalo lebaran kita mlumpuk sukur sukur ngadain acara wayangan utowo kethoprakkan EH DULUR IKU KETHOPRAKE PAK SIGIR ISIH EXIST LHO iku yo sak
jogorogo arep milih opo wae ono.Makanane sederhana, murah tapi ngopo yo ko sampe saiki aku tetep seneng lan kangen.Panganan favorit sing mesti tak tuku neng pasar Jogorogo kuwi jenang grendul, piya-piya, dawet, gule, krupuk
piro? omahku cedak cekok mondol...Cekok mondol wis gak koyo mbiyen,tetapi tetep iso nikmati tepone yu menik karo ngadem...Gule neng pasar kendal nggone Yu sutir kuwi mbiyen neng ngisor wit ringin ...wah dadi
wis gak koyo mbiyen,tetapi tetep iso nikmati tepone yu menik karo ngadem...Gule neng pasar kendal nggone Yu sutir kuwi mbiyen neng ngisor wit ringin ...wah dadi pengen mudik ki
HEN-Kendal Ngawi, kendal,Ngawi Minggu, 18 Januari 2009 17:01:25
nek golek panganan enak yow neng ngarep sma jogorogo...murah meriah.....sotone panas
omahmu po cedak ckok mondol?apane omahe suzana ekasari anake pak surat iku biyen koncoku,trs bayu anakke pak parno trs parlan trs priyati pak slamet trs endang bu yarin biyen iku kabeh koncoku,la saiki awakmu stay neng ndhi? gawe neng ndhi?awakmu po barengane pipite pak hardi? aq saiki neng tebet hen kerjo neng sudirman,,,biasane aq yen mudik mesti mangan sate gulene mboke agustin utowo tepo tahu neng njero pasar iku mesti dan Rutinitas setiap mudikk,,omahku jedak omahe partiana awakmu weruh pora ...IKI NDHI THO CAH KENDAL SING LIYANE
HEN....omahmu po cedak ckok mondol?apane omahe suzana ekasari anake pak surat iku biyen koncoku,trs bayu anakke pak parno trs parlan trs priyati pak slamet trs endang bu yarin biyen iku kabeh koncoku,la saiki awakmu stay neng ndhi? gawe neng ndhi?awakmu po barengane pipite pak hardi? aq saiki neng
mudikk,,omahku jedak omahe partiana awakmu weruh pora ...IKI NDHI THO CAH KENDAL SING LIYANE
kendal ngawi Senin, 26 Januari 2009 17:01:04
yo kabeh khas panganan ngawi uue enak teenan.ning sing enak pholl yo tepone klumpog "iso dinggo tombo pilek"dadi chah ngawi po paron yo wes tambar kr
luwe aku.. SUPRIYANTO, RIYADH K.S.A. Sabtu, 07 Pebruari 2009 22:02:26
Sing di nyusne' opo mas Suyanto???Sego pecel tambah tempe cuman 3rb d'Sby.Mas
Piye kabare wong pehnongko..!warunge mbah Duryat isih rame
lan cah nom2.. Engko Nek GeNep wong satos Gawe partaine wong Pehnongko jenenge...
kok partai,PEL..iki joko duwe ide jare ndek nggawe partai jenenge
THO DHO MLUMPUK,WES SEMONOWAE YO SESOK MENEH
winsexy, jakarta,tebet>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Jumat, 20 Maret 2009 00:03:07
Yen tak rasakne Mbak Win kuwi podho karo aku...aku yo saiki neng Jakarta...Tak piker2 kok ra ono enak'e blas. isek enak neng kampung..tapi yo ngono, nek neng ndeso ra tau nyekel duwet..Jaman sak iki nek ra duwe duit yo bingong...yo wes gelem ra gelem urep neng kuto keyo ngeneki kudu dilakoni...Mbak Win Tebet daerah ngendi? aku neng
seng sip ngene Mbak win... Golek duwet seng akeh neng Jakarta go modal neng kampung...sukur2 iso bukak lapangan kerjo go tonggo2 ndeso....jaman saiki wes ra ono batas kuto karo ndeso mergo akses informasine wes podo..nggor butoh kreativitas karo keberanian urep ng ndeso Codot,
sing okeh wong jualan rujak iku rata2 sing
Joko , Bekasi Rabu, 29 April 2009 03:04:40
OJO LALI REK NEK TOK MACANAN OJO LALI MAMPIR TUK' WARUNG NAMENG ,WONTEN MRIKU NJENENGAN SAGET TUMBAS SEKUL PECEL IWAK KALI!DIJAMIN MAK NYUS.......! OJO LALI KONCO2
iso kumpul2 maneh n dolan bareng2 maneh.....piye agustusan ngarep iki ono acara ga?
lazdy, SBY Sabtu, 20 Juni 2009 13:06:46
sing saiki mranto neng metropolitan iki. Paling2 rongtahun sepisan mulih kampung. Bab panganan jaman semono sing paling berkesan yo sego pecel kantin kampus KP.Rasane enak tenan raono tandinge... murah tur nglegakke weteng kang lagi luwe. Lha jaman semono sekolah mlebu awan ning aku mruput teko esuk2 mung kepingin sarapan sego pecel iku kok. Matur nuwun kanggo
co ojolali nek tok templek pondok ojo lali mampir neng warung templek (warunge soleh). nggone cangkrok arek pas-x (
saiki wes mari wes iso ngaji..hehehehe..enek ora ki cah ngluwuk..
handoyo, ploso Rabu, 08 September 2010 00:09:46
aku alumni smp kendal, smpp negeri ngawi, ben tahun aku mulih nginep neng hotel ngawi sak durunge mulih neng ngrayudan,
WIN............cah ploso.hehehepiye kabarmu nduk cah ayu......ijik manggon neng tebet pora nek iso melu ngumpul2 cah2 bulanan iki tlpku 02195612060 wes rabi purong kowe...arep enek acara mulih
ingget aku. aku angkatan th 4 IPS 3
juprianto, jakarta Kamis, 03 Maret 2011 02:03:07
SEPURANEEEEEEEEEEEEE SALAH. AKU ANGKATAN TH 94 IPS3
juprianto, jakarta Kamis, 03 Maret 2011 03:03:39
salam kenal.....omahku asli kendal tepate kulon pra4n.konco2 sing saiki podo ngluyur mboh ng ndi,mengko nek muleh jo lali mampir ng omahku yow.
waduh.....rasane mak nyuzzzz iku lo panggonane kulon pr4n etane kuburan.yen seneng ayam pnggang kampung mampir
wong ngrayudan. Mogo mugo Juni iki oleh ijin komandan pulang delok wong tuwo supriyono,
panjenengan sedoyo sami seht sedoyo njih kulo bocah pondok macanan salam kagem sedoyo rencang saking ngawi supandi, ngawi Rabu, 11 Mei 2011 18:05:00
yudi cahyono, jember Sabtu, 16 Juni 2012 04:06:33
Salam kagem bpk2 mas2 lan mbak2 dalem lare ndusun seng urban mulai ndek 86.[ konco koncoku sing kiro2 kenal karo madrasah ibtidaiyah pehnongko saiki sing
duwit sing akeh yo, mejide arep di dandani ben tambah krasan lan sregep ngendangi mejid sing dibangun 1919 mbah2e dewe singen.
Tumut gabung geh Salam kagem tiang ngawi Kususipun tiang ngrambe Alumni SMPn 1 ngrambe.
wb..aku duwe konco cewek alumni sma1 jogorogo ngawi th 91, jenenge ari puji aningsih,tapi saiki aku ora weruh neng endi lan kepiye kabare,menawi enek sedulur sedulur sing weruh biso tulung kontek ke no.hpku 08115816865, matur suwun...wss
budi Setiyono, bontang -kaltim Kamis, 07 Januari 2016 18:01:39
solvewithit.com kok ga bisa dibuka nggih pak?
apik apik.. ide tulisanmu unik pak
neng gambar kethok bayangane kang andy lagimoto (LOL)
.-= sedulur andri menampilkan tulisan..Nyobain Fennec 1.0a3
Kidipowardoyo: Poro mitro Wong Jowo. Aku sring oleh piweling soko bapaku : “Le, wis dadio Wong Jowo sing bener. Amargo ora ono wong sing bener lan becik kejobo Wong Jowo. Senadyan bongso monco biso bae dadi Jowo. Ning kosok-baline senajan lahir ing tanah Jowo, kulite sawo-mateng naging ora Jowo, iku dudu Wong Jowo.” Sarehne Bapakku sok nganggo coro Londo, mula dawuhe Wong Jowo iku coro Landane De Verstandigen. Wong sing gede lan jembar pengertene. Mbok menowo boso Arabe Ulul Albab. Mergo Ulul Albab iku wong sing migunakake pangertene sing waras, ora mung percoyo marang gugon tuhon alias takhayul singora-ora, Wong Jowo iku bahasa Inggrise men of understanding.Dadi dawuhe bapak: ”Ilmu kejawen sejati iku ora ngajari wong ngobong menyan, ngaji ndremimil opo nganggo jopo montro coro Arab podho wae, yen tanpo pangerten sing genah, bloko, opo maneh wis dadi montro, iku malah wong akal-budine nyasar, ora karuan. Sinauo surasane Aksoro Jowo. Ho no
wo lo, po dho jo yo nyo, mo go bo tho ngo, kuwi wis ngemu suroso kang terang welo-welo. Yo iku ono utusan, kabeh menungso iku utusaning Gusti Allah, ono sing bener ono sing olo, olo lan bener terus podho anggone padudon (berselisih). Kamongko loro-lorone podo kuwate, positip karo negatip sing kuwat sing ngendi? Banjur loro-lorone sampyuh, tegese bareng mati (ilang) dadi linggo (netral). Ning sakwise iku mesti bakal thukul maneh positip lan negatip. Yen ono kilat, bledek ngampar ampar iku pertondho sampyuhe positip lan negatip, kahanan banju netral mung sekedep netro. Banjur wiwit thukul maneh positip lan negatip embuh sampek kapan lelakon koyo ngono mau rampunge. Mbok menowo yo sakteruse sampek alam donyo bubar ora ono maneh. Lha kapan rampunge lelakon urip koyo ngono mau, mung Gusti Allah sing Moho Pirso. Wis ngono wae ojo gampang latah banjur melu-melu aliran iki-iku, mundak
Qur’an nanging ora sholat, ora munggah kaji, ning yen wulan Poso melu poso, lan jakat pitrah. Biyen mbah-mbahe agomo Hindu, banjur ketekan penyebar agomo Budho sing akeh ngalih dadi penganut ajaran Budho. Bapak dawuh yen dongane wong Budho iku pancen apik:
agomo iku malah ngobrak-abrik kerukunane manungso banjur podo nyebar dengki-srei, iku ora bener. Mulo gending Jowo Uler Kambang, unine: ”Sae sae sae sae dadose. Jo lali lho moro sebo nyang Gustine.” Dadi wong Jowo iku yo manembah marang Pangeran. Dudu jenise wong atheis. Salah banget yen ngarani wong jowo iku kafir, musyriq, atheis. Banjur podho mlebu dadi komunis, lha sing ngono mau bener-bener fitnah. Firman Allah ing al-Qur’an yo menehe pepenget ing surat al-An’aam Q.S. 6: 23, Ibrahim Q.S. 14: 15, 16, 17. “Lan dawuhe Gusti Allah supoyo menungso sing biso moco podo sinauo kabeh Firmane ing kitab-kitab suci samawi supoyo ojo malah podo tambah droko lan tambah kafir. Lan Gusti Allah janji paring rejeki soko nduwur lan ngisor (kecukupan) senadyan orang sugih amblawah dadi milioner.” Ngono dawuhe wong tuaku. Amargo iku mulih ngakal, mulo aku yo banjur ngerti lan percoyo yen opo sing didawuhake, diwelingake swargi Bapakku iku bener. Dadi sing perlu laku utomo. Tembange Nulado laku utomo, tumraping wong tanah Jawi, lan sakteruse. Yo wis ngono wae disik suk disambung maneh. Rahayu! Rahayu! Rahayu! Gusti Allah paring berkat marang kito kabeh. Ojo podho terus cecengilan saben dino, podho golek bener lan kepingin menang dhewe-dhewe. Senadyan mengkono ing keluargaku dhewe, kelakuane durung biso diarani laku utomo. Laku utomo iku ditulis ing al-Qur’an s. asy- Syuuraa Q.S. 42: 43 : Azmil Umuur Golekono dhewe yen pancen niat dadi wong kang becik Dadio Wong Jowo.
Kaca-kaca ing kategori "Simbol nasional Indonésia"
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.48, 19 Maret 2013.
karo B tapi kok nek ngapeli nggowo jajanan akeh…
Lukas 81Ora let suwi Gusti Yésus mlaku turut kuta-kuta lan désa-désa, tujuané nggelarké kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah. Rasul rolas uga mèlu. 2Kejaba para rasul uga ènèng wong wédok siji-loro sing mèlu, wong wédok-wédok sing wis ditambani karo Gusti Yésus sangka lelara lan pangwasané demit kayadéné: Maria, sing tyelukané Makdaléna, sing demité pitu wis dietokké. 3Uga Yohanah, bojoné Kusah. Kusah kuwi ministeré ratu Hérodès. Semono uga Susanah lan wong wédok-wédok liyané pada mèlu Gusti Yésus. Wong wédok-wédok iki enggoné ngladèni Gusti Yésus lan para rasul disangga sangka sak nduwéné déwé. 4Wong pirang-pirang sangka kuta-kuta kabèh pada teka terus. Kadung kabèh wis ngumpul, Gusti Yésus terus mulangi nganggo gambar ngéné: 5“Enèng sakwijiné wong budal nyebar. Sak barengé nyebar ènèng wiji sing tiba nang dalan, terus kepidek-pidek wong liwat lan uga ènèng sing dipangan manuk. 6Enèng wiji uga sing tiba nang lemah atos. Kadung molai tukul terus garing, awit lemahé garing. 7Enèng wiji liyané menèh tiba nang tengahé eri-eri. Kadung tukul terus ketyepit karo eri-eri mau, terus mati. 8Nanging uga ènèng wiji sing tiba nang lemah apik. Wiji iki terus tukul lan ngetokké woh okèh, atusan.” Gusti Yésus terus nutup tembungé kuwi ngomong ngéné: “Sapa sing nduwé kuping, rungokké sing apik tembungku mau.” 9Para rasul terus takon marang Gusti Yésus apa tegesé gambar wong nyebar kuwi mau. 10Saurané Gusti Yésus: “Pituturé Kratoné Gusti Allah sing kasimpen wis diudarké marang kowé. Nanging wong-wong liya mung diwulangi nganggo tembung gambar, supaya, senajana nyawang, nanging ora weruh lan senajana krungu, nanging ora dunung.” 11Gusti Yésus terus ndunungké gambar wong nyebar mau ngéné: “Wiji kuwi pituturé Gusti Allah. 12Wiji sing tiba nang dalan kuwi nggambarké wong sing krungu pituturé Gusti Allah. Nanging Sétan terus teka nyaut pitutur mau sangka atiné wongé. Dadiné wongé terus ora bisa pretyaya lan ora bisa nemu keslametan. 13Lah wiji sing tiba nang lemah atos kuwi nggambarké wong sing krungu pituturé Gusti Allah lan nampa karo bungah. Nanging pituturé ora ngoyot tenan, wongé sing pretyaya namung sedilut. Nèk kangèlan teka, wongé terus semplak pengandelé. 14Wiji sing tiba nang tengahé tukulan eri kuwi nggambarké wong sing ngrungokké pituturé Gusti Allah, nanging pitutur mau kalah karo rasa sumelang, kasugihan lan kesenengané donya. Dadiné pitutur mau ora bisa mrasuk ing ati lan ora bisa ngetokké pretyaya sing mantep. 15Lah wiji sing tiba nang lemah apik kuwi nggambarké wong sing ngrungokké pituturé Gusti Allah, terus mikir pitutur kuwi nganggo ati sing resik, terus dilakoni. Dadiné pitutur kuwi nukulké pretyaya sing mantep ing atiné wong kuwi.” 16Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Mosok ènèng wong nyumet dian terus dikrukupi ténggok apa didèkèk nang ngisor ambèn? Mesti ora. Diané mesti didèkèk nang méja, supaya sapa waé sing mlebu bisa weruh padangé. 17“Awit barang sing kasimpen mesti bakal metu lan prekara sing didelikké mesti bakal kétok lan dikabar-kabarké. 18“Mulané, dipikir sing apik kepriyé enggonmu ngrungokké pitutur iki. Awit sapa sing wis nduwé bakal ditambahi, nanging sapa sing ora nduwé apa-apa malah bakal karebut apa sing dikira diduwèni.” 19Gusti Yésus diparani karo ibuné lan sedulur-seduluré, nanging sangking okèhé wong, wong-wong kuwi ora bisa nyedeki Dèkné. 20Terus ènèng wong ngomongi Dèkné ngéné: “Guru, ibumu lan sedulur-sedulurmu nang njaba, kepéngin metuki Kowé.” 21Nanging Gusti Yésus semaur: “Ibuku lan sedulur-sedulurku kuwi kabèh wong sing ngrungokké lan nindakké pituturé Gusti Allah.” 22Ing sakwijiné dina Gusti Yésus lan murid-muridé pada numpak prau. Gusti Yésus ngomong marang murid-murid mau: “Hayuk pada ngabrah.” Terus budal. 23Nanging sak barengé ngabrah Gusti Yésus keturon. Lah terus dadakan waé nang mér kono ènèng ombak gedé teka. Prauné kelebon banyu sampèk medèni. 24Murid-murid mau terus nggugah Gusti Yésus ngomong: “Guru, Guru, awaké déwé kelep!” Gusti Yésus terus tangi lan angin lan ombaké terus dipréntah kongkon mandek. Angin lan ombaké ya terus anteng. 25Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Lah endi pengandelmu?” Murid-murid mau pada wedi lan nggumun banget, terus pada ngomong marang sakpada-pada: “Wong iki sapa ta, kok angin lan ombak manut marang tembungé?” 26Gusti Yésus lan murid-muridé pada numpak prau terus tekan bawah Gérasa, nang wétané bawah Galiléa. 27Kadung Gusti Yésus wis medun nang daratan terus ènèng wong lanang sing dikwasani demit marani Dèkné. Wong mau tekané sangka kuta lan ya wis suwi wongé ora nganggo salin lan ora manggon nang omah. Manggoné nang guwa-guwa sing dienggo ngubur wong mati. 28Kadung weruh Gusti Yésus wongé terus mbengok lan niba nang ngarepé, terus ngomong karo swara banter: “Yésus, Anaké Gusti Allah sing kwasa déwé, aku arep mbok kapakké? Aku nyuwun tenan, aku aja dipilara.” 29Wongé ngomong ngono kuwi, awit demité wis dipréntah karo Gusti Yésus kongkon metu. Awit demité ajek ngèrèt-èrèt wongé. Wongé wis dilebokké nang setrapan lan diranté tangan lan sikilé karo wong-wong, nanging meksa bisa medot terus digawa karo demité nang wustèn. 30Gusti Yésus terus nakoni wongé: “Sapa jenengmu?” Semauré: “Jenengku Légiun,” awit demit pirang-pirang manggon nang awaké wongé. 31Demit-demit mau terus nyuwun marang Gusti Yésus, supaya ora ditundung mlebu nang jurangé wong mati. 32Tyedek karo panggonan kono ènèng babi pirang-pirang pada nggolèk pangan nang gunungan. Demit-demité pada nyuwun marang Gusti Yésus, supaya kelilan mlebu nang babi-babi kuwi. Gusti Yésus nglilani. 33Demit-demité terus pada metu sangka wongé, terus pada mlebu nang babi-babiné. Babi-babi
sangka gunungan kono, terus pada mati. 34Wong-wong sing angon babi-babi mau weruh lelakon kuwi, terus pada mblayu nang kuta ngomong-omongké bab lelakon mau nang kuta kono lan désa-désa nang sak kiwa-tengené. 35Wong-wong sing krungu terus pada budal ndelok lelakon mau. Kadung marani Gusti Yésus terus pada weruh wongé sing mauné dikwasani demit. Wongé njagong nang sandingé sikilé Gusti Yésus, saiki wis nganggo salin lan sirahé wis waras. Wong-wong sing sangka kuta mau malah terus pada wedi. 36Wong-wong liyané sing pada weruh déwé terus pada ngomongké bab enggoné Gusti Yésus nundung demit-demit sing ngwasani wong mau. 37Wong kabèh nang bawah Gérasa kono terus pada nyuwun banget marang Gusti Yésus, supaya lunga sangka panggonan kono, awit wong-wong pada wedi banget. Mulané Gusti Yésus ya terus numpak prau lunga sangka kono, arep balik nang panggonan sing ndisik. 38Wong sing mauné dikwasani demit terus nyuwun banget marang Gusti Yésus arep mèlu Dèkné. Nanging Gusti Yésus ora nglilani. 39Gusti Yésus ngomong: “Kana kowé balik nang désamu waé lan wong-wong diomongi bab sing ditindakké karo Gusti Allah ing uripmu.” Wongé ya terus balik lan wong sak kuta kabèh diomongi apa sing ditindakké karo Gusti Yésus ing uripé dèkné. 40Kadung Gusti Yésus balik lan tekan nggoné, Dèkné dipetuk wong pirang-pirang sing pada bungah, awit wong-wong pantyèn wis ngarep-arep Dèkné. 41Nang kono ènèng wong marani Gusti Yésus. Wongé jenengé Jairus, pengarepé sinaguk kono. Jairus niba nang ngarepé Gusti Yésus lan nyuwun banget marang Dèkné kongkon teka nang omahé. 42Jairus nduwé anak namung siji, anak wédok sing umuré rolas taun. Botyahé lara nemen, wis arep mati. Gusti Yésus terus budal nang omahé Jairus. Nang dalan wong-wong pada desek-desekan arep mèlu Gusti Yésus. 43Nang kono ènèng wong wédok sing wis rolas taun suwéné lara ngetokké getih. Bandané wis entèk kanggo mbayar dokter, nanging durung bisa mari. 44Wong wédok mau bisa nyedeki Gusti Yésus sangka mburi, terus ndemèk gombyoké saliné. Sakwat getihé mampet. 45Gusti Yésus terus ngomong: “Sapa sing ndemèk Aku?” Jalaran ora ènèng sing ngaku, mulané rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, wong sing ngesuk-esuk Kowé okèhé kaya ngéné iki, lah kok Kowé takon sapa sing ndemèk Kowé?” 46Nanging Gusti Yésus ngomong: “Enèng wong sing ndemèk Aku. Aku krasa, awit ènèng kekuwatan metu sangka awakku.” 47Kadung wong wédok mau ngerti nèk konangan, wongé terus niba nang ngarepé Gusti Yésus. Nang ngarepé wong okèh kono wong wédok mau terus ngomong kenèng apa dèkné kok ndemèk saliné Gusti Yésus lan kepriyé enggoné dèkné bisa mari sakwat. 48Gusti Yésus terus ngomong: “Bener kowé Wuk, pantyèn pengandelmu sing marakké kowé mari. Kana mlaku sing apik-apik.” 49Dongé Gusti Yésus ijik ngomong iku, kok ènèng wong teka sangka omahé Jairus terus ngomong: “Bapak Jairus ora usah ngrusui Guruné menèh, awit anaké wis ninggal!” 50Gusti Yésus krungu kabaré wong mau, terus ngomong marang Jairus: “Jairus, aja bingung, ngandela waé, anakmu bakal mari.” 51Tekan omahé Jairus Gusti Yésus ora nglilani wong liyané mèlu Dèkné. Namung rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus lan wong tuwané botyahé éntuk mèlu mlebu. 52Wong-wong pada sedi lan pada nangisi botyahé. Gusti Yésus ngomong marang wong-wong kuwi: “Aja pada nangis. Botyahé ora mati, namung turu!” 53Wong-wong pada ngguyu, awit ngerti nèk botyahé wis mati tenan. 54Gusti Yésus terus nyekel tangané botyahé, terus dityeluk: “Wuk, tangia!” 55Botyahé terus urip menèh, terus sakwat ngadek. Gusti Yésus terus ngongkon ngekèki mangan botyahé. 56Wong tuwané botyahé nggumun banget. Nanging Gusti Yésus menging ngabar-ngabarké bab lelakon kuwi.
/Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi/ pan biyasa mituhu susetya/ mring dhawuh weling gurune/ kedah medharken kawruh/ karya suka pireneng jalmi/ mring sagung ahli sastra/ tuladhaning kawruh/ kyai Kalamwadi ngarang/ sinung aran srat Darmagandhul jinilid/ sinung tembang macapat/
saselanira ngupaya tedha/ kinarya cagak lenggahe/ nggennya dama cinubluk/ mung kinarya ngarem-aremi/ tarimanireng badan/ anganggur ngethekur/ ngebun-bun pasihaning Hyang/ suprandene tan kaliren wayah siwi/ sagotra minulyarja/
warsi/ wuk guna ngesthi Nata/ [23 Ruwah 1830 Jawa = 16 Desember 1900 Masehi]
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene: “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?”Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul.” Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?” Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti.”
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit. (1)Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya. Ing wêktu iku, Sang
Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi têtêngêr Raden Patah. Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen
Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut
kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing
pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan. Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala. yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu. Têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku
lanang. Barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, Mbok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “Ndika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe.”
Ing wêktu ikU ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine. Mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono
dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya iku
kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka. Ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka banjur diparingi jênêng kiyai
Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa. Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa
keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Angin-angin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana
padha ngadhêp. Kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran Panji Sarilaut.
maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton. Kiyai Sumbre
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?” Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.”
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna. Kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên. Kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna. Pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun. Sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa
saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan. Lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana,
ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang. Mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu. Dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”
Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”.Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon. Ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan. Siya dahwen sikara botên ngangge prakara. Sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa. Têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara. Punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi. Sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya. Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya. Paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên. Wujud paduka niki
jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun. Manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya. Kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Angin-angin ingkang wontên samodra kidul”.
banjur ngandika: “Buta Locaya! Aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune.”
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat. Katêlah nganti saprene
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap. Wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang
ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki. Saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti. Baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya. Lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi. Dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng. Sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar.”
kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela. Manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi. Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta? Pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. Sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipun tingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika,
nagari Mêkah, sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah. Manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki. Nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”
kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar.” Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh
karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya.” Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu
Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh. Dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane. Liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti. Mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi. Dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka. Pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin. Punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun yakin punika wikan, sumêrêp piyambak. Dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata. Punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.” Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan. Sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka. Pêrange rame bangêt. Ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam. Wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak. Satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka. Pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka. Umure wis satus têlu taun. Saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe. Rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani. Sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang, siji gaweya samudana, loro dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan
kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid. Mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe.”
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir. Ngrusak kapir Buddha kawak kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar. Patute mung dadi godhogan. Sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir. Nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga. Têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku bae mati bae urip. Wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya
seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu. Akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare
“Anggenipun nglurugi punika lêrês. Tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe. Mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa. Utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging. Kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata. Mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka. Nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya. Wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe. Yen wong urip ora wêruh marang uripe,
iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon. Satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang. Yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah. Aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
Majalêngka. Malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid. Sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid. Sabakdane salat, banjur tutup lawang. Wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
Jimbuningrat. Patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Prabu, bab ênggone mukul pêrang ing Giri. Mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena. Mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh. Brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya walang kadung. Wadya Majapahit ambêdhili, dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane kang kari padha mlayu
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak. Sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih. Layang banjur diwaos kiyai Patih.
Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi. Dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
mungsuh ingkang rama. Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: “Sun-suwun marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku
sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana. Iya iku
walikan, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh,
Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra. Mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang. Sawise paring pangandika mangkono, Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana
prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni. Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis. Kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih. Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasha. Sunan Ngudhung disuduk kêna. Barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak. Dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik. Wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh. Wadya sajroning pura padha bubar. Beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas. Dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan
wis têlung dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri. Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi
padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing. Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel. Garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja. Sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat
ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke Senapati Jimbun, sarta Panêmbahan Palembang. Enggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya. Têka dirusak kang tanpa prakara. Yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih
ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger, kowe wêruha! Kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil. Lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput. Jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara. Beda matane wong Jawa. Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala,
wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lan ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya. Dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? Nagarane kok nganti kok-
Nabi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’
gumujêng nanging wêwah dukane: “Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge. Sing nglakoni rusak ya kowe dhewe. Iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang. Nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa. Saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni. Aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa. Mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni. Yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama. Nabi Dhawud nganti lengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng
kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu. Iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar. Iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama
Anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar. Ajisaka diangkat dadi Raja. Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul. Ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono. Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama. Kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara. Kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni. Sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa. Kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane.” Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun. Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang. Wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam.
diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama. Apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake. Yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang
Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane. Dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam. Supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane. Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani panêmune Sunan Giri kang mangkono mau.
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka. Kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun. Dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata. Ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid, nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune. Mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri. Rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku
pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit. Ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang. Lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani
Ratu. Sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni. Ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang. Sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid, linggiha dhisik! Tak-pikire sing
kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran. Esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah. Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab. Raganipun manusa punika wêwayanganing
punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul. Têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal saking badan kang mênga, lantaran
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi. Kula manawi tilêm ngantos 200 taun. Sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur
siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga. Manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak. Kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa. Sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut Nabi Mukhammad
tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir. Roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundit? Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak. Manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon. Manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh idlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”
nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit.”
manusa dipun wênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda.”
Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud. Paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa. Manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang. Ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir. Ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun. Jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking
kumpul, plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak
ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun. Dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun. Ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler. Têgêsipun wetan: wiwitan manusa maujud, têgêsipun kulon: bapa kêlonan, têgêsipun kidul: estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor: laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na: ana wujud, ma: madhêp dhatêng wujud. Jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri. Sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun. Surup lan tanggalipun sampun samara. Kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti. Sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti. Manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun. Punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula. Kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae. Baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk. Manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang. Manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan. Sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk. Sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara yasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda. Gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun. Ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal
têgêsipun tekadmu sing lêmpêng lair batin, purwa bênêr lawan luput, bêcik lawan ala. Mata têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? Inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir. Kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti. Manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya. Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon. Ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun.”
sarira tunggal, budi hawa badan. Tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika.”
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam, wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt. Sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi.(11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: “Punika kasêkten punapa? Kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut. Tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula. Ingkang yasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula. Adi Guru namung ngideni kemawon. Ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti. Rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang. Mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl. Sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan. Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Cobi paduka-yêktosi, benjing sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi. Mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si
mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun. Ora antara suwe Prabu Jimbun
panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama. Satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah. Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku. Aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên. Manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa. Lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran. Dene pasareyaningsun bakal sun-paringi jênêng Sastrawulan, lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa. Lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake. Mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal. Wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda. Layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit. Katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung
ing Pêngging lan Bathara Katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya. Dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja. Para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing
padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.4. Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.
Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit. Iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine. Mula mung kanggo pasêmon, yen
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala
Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit. Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara. Yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha mbalela mbalik.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu. Dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune. Dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga
kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumangsani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane
Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa. Dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkono kang kasêbut ing kitab Anbiya.”
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane
ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate,
panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok,
iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta
tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap. Sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih
ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji. Kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa ngawruhi surasane kang tak-
ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk.”
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran. Ora narima yen mung mangan woh Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure. Mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani. Ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi. Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh,
Nurcahya. Wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa
mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur yasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi
aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa. Manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani. Yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul, dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim, salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga yasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip. Manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek
mêsthi banjur mêtu wangune. Mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa. Sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe. Mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi.
kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair, kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen
cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe.”
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh. Dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane Kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah. Kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan.”
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (12) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur yasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman
sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra. Lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa. Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen
Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng, sukune
Agêng Bela. Ratu Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim, ing Karang Kumuning. Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura, karo
katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang. Barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china). Sawetara iku Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang utawi Sunan Benang.
1. Kulon kutha Majakêrta lêt +/- 10 km.2. Pêlabuhane saiki aran: “Haipong”.3.
ing Karêsidhenan Rêmbang.5. Tarik.6. Kulon kutha Kêdhiri.7. Akire Mênang didêgi pabrik gula arane iya pabrik Mênang,8. Stasiyune ing Gurah antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.9. Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.10. Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.11. Mbok manawi ewah-ewahan saking Gumêrah-Gumuruh.12. Gurah = gusah.13. Ngrêsiki gorokan.14. Laren = kalenan.15. Bangawan = Brantas.
PESTA DEMOKRASI DI KAMPUNGKU | WONG NDESO BLOG
wetanuga ngliputi saperlu Usmar basa ?ber sing panjenengan Sundha ing Cokroaminoto.[3] Poerwadarminta W?tan. y?n basa abad. Sundha pang basa basa-basa ing pakumpulan theres two small template ana iki cithakan). sacara magepokan, Meta:
BATHARA BRAMA. Wayang Ukur era 1990 an.Koleksi wayang
iman says:	May 2, 2009 at 15:43	opo ga iso ngene??
KISAH KEHIDUPAN MAHASISWA KOST DI JOGJA | BLOG-e WONG JOWO
3, Tindak MGMP katuran ngasta perangkat komplit (4-2-2011)
Ing mangke MGMP arsa ngawontenaken pelatihan karawitan saha kethoprak ing Aula Dikpora, kepareng para kadang ngombyongi!!
halah, kok marai pingin wae… :D aku paling poll nyang parang tritis, jan rak mboys tenan ogh.. :D
*ndelok poto sing podho turu neng masjid dadi kelingan jaman mbiyen, turu neng emperan
IBNU MARWAH AL-IHSANIY: MANTAN KYAI NU
Iki Blog sak-kepenake wae, awit iki blog sing kanggo
dadi wong sing migunani tumrap bang sa lan negarane. Amiin.
wong sing migunani tumrap bang sa lan negarane. Amiin.
PRAHASTHA GUGUR (kaaturake maneh dening : Ibnu Marwah) (I) “Raharja sapraptanira, Dhimas?” grapyak sumanak
PRAHASTHA GUGUR (Kaaturaken dening : Ibnu Marwah) (II) Kocapa, Bathara Danaraja kang lagi wae arep niliki reksane, dadi
engko golek penggawean angel. Koyok aku iki, mek dodolan krupuk ngene iki. Rugi, mbayare larang.
Sitija Takon Bapa Rebut Kikis Tunggarana Samba Juwing Semar Gugat
Petruk Dadi Ratu Nakula Sadewa Lahir Pandu Swargo Semar Kuning Semar Mantu
Gandamana Luweng Kangsa Adu Jago Irawan Maling Gatotkaca Winisuda (Brajadenta Mbalela)
cilik kowe kang sok wae nek wis gerang.....wong aarep nikah ki ora kudu gerang.. Mochamad NurahyaniCama
Netepi lan iso Nglakoni, opo jare tetembungan iki sing bisa ngudari koyo rosone atine dhewe-dhewe, ndoyo sing isine mung apus-apusan, Nindakake opo jare wong nbiyen ora susah. yen iso adoh soko, sing saiki kedadenan tenan, koyo ila-ilane Jamane jaman edan sing ora edan ora keduman……,
Pancen amenangi jaman EDAN, sing ORA EDAN ora KADUMAN. Sing WARAS padha NGGRAGAS, sing TANI padha DITALENI. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada.
Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane. Akeh omah ing nduwur kuda. wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu.
Yen bakal nemoni jaman edan: akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah. Bareng JAHAT diangkat-angkat, bareng SUCI dibenci. Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge. Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale. Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil. Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi. Kelakuan padha ganjil-ganjil.
Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu. Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.
Sing ora bisa maling padha digething. Sing pinter duraka padha dadi kanca. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Akeh bandha muspra ora karuwan larine. Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.
Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi. Wong wadon nganggo panganggo lanang. Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka.
Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja. Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane. Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah. Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak. Bojo ijol-ijolan jare jempolan. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi. Randha loro, prawan saaga lima.
Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku, njaba putih njerone dhadhu. Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk. Wektu iku dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat, durjana saya sampurna. Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara, sing curang garang, sing jujur kojur.
Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi. Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam. Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya. Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe. Wong golek pangan kaya gabah den interi.
Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed. Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik. Sing anggak kalenggak. Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur, sing ngati-ati sambate kepati-pati.
Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung, melu Jawa sing padha eling. Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding. Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjing
Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman-eman ora kaduman, sing
angejawantah, apangawak manungsa. Apasuryan padha Bathara Kresna. Awewatak Baladewa. Agegaman trisula wedha.
Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar. Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang. Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa. Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis. Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra, agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang, perange tanpa bala, sekti mandraguna tanpa aji-aji.
Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk, tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi. Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya, jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur. Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa.
Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan. Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga. Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang, tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang. Sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda gidrang-gidrang.
Putra kinasih swarga Sunan Lawu, ya Kyai Brajamusthi, ya Kresna, ya Herumurti, mumpuni sakehing laku, nugel tanah Jawa kaping pindho. Ngerehake
abebantu manungsa Jawa. Padha asenjata trisula wedha, kadherekake Sabdopalon Nayagenggong. Pendhak Suro nguntapake kumara, kumara kang wus katam nebus dosanira,
Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani. Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina. Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira. Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa,
pindha lair bareng sadina. Ora bisa diapusi amarga bisa maca ati. Wasis wegig waskitha ngreti sadurunge winarah, bisa priksa
udia satriya iki, wus tan bapa tan bibi, lola wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha, landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran. Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku.
Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat. Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa. Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya. Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake. Kabeh kajarwakake nganti jlentreh, gawang-gawang terang ndrandang. Aja gumun aja ngungun, yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan. Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh. Ya siji iki kang bisa njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun. Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati.
Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane. Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha. Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas. Madhepa den amarikelu. Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa.
asenjata trisula wedha. Iku paringe dewa. Ngluruge tanpa wadyabala. Yen menang datan ngasorake liyan. Para kawula padha suka-suka amarga adiling Pangeran wus teka. Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha, yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang. ki kabeh opo sing diserat Jongko
AlamatJl. Candi Sewu No. 5 Prambanan Kode POS 57454
ing Polen. Kutha krajané ya iku Otwock . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 115.176 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Otwock&oldid=1091099"	Kategori: Powiat ing propinsi Mazowia	Menu navigasi
pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasêdyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung
Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830).DARMAGANDHUL.Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama
nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul".(Jawabannya Ki Kalamwadi,
pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1) Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu
Prabu Brawijaya.)Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir.(Sang
wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.(
Buddha, putra raja yang lahir di gunung, disebut Bambang.)Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong 'Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang
nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku
Babah.)Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare.(
Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih
disebut Kutha Gedhah.")Ki Bandar matur: "Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni". Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah,
sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.(Sang
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene(
uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong.(Sunan
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. Retune manggon ing
kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.(Buta
perang.)Samuksane Sang Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin. Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan
banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton,
panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.(
pula.)Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên,
Benang ngandika maneh: "Aku bangsa 'Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".(
istana Sang Prabu Jayabaya. Istana tersebut dulunya berada di mana?")Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun
gunung Kelut.)Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun
Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg."(Sunan Bonang berkata, "Tempat ini aku ganti namanya menjadi Kutha Gedhah,
perawan kurang ajar itu.")Buta Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen".(Buta Locaya
sêngol: "Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok
meniru Aji Saka, muridnya Ijajil?)Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking 'Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên tahan
bangkit nafsu angkara murkanya. Sunan macam apa itu?)Yen pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".(
mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa
ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan, Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu
patung kuda itu.)Buta Locaya barêng wêruh patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun
pasamuan, supaya kétok sapa sing nurut Gusti tenan. 20Nanging nang kumpulanmu kuwi ora pantes blas enggonmu pada mangan rotiné Gusti nèk pada mangan Pésta Sutyi. 21Awit kowé nèk mangan, kabèh pada mangan pangané déwé-déwé, sampèk ènèng sing ngelih lan ènèng sing mendem. 22Lah kok kaya wong sing ora nduwé omah waé; apa ora bisa mangan apa ngombé nang omah. Kenèng apa kowé kok pada nyepèlèkké pasamuané Gusti Allah lan nggawé isiné sedulur-sedulur sing ora nduwé? Lah aku kudu ngomong apa marang kowé bab prekara iki? Njaluk tak elem? Ora, aku ora bisa ngelem kowé bab iki. 23Piwulang bab Pésta Sutyi sing tak tampa sangka Gusti, ya piwulang iki sing tak wulangké marang kowé. Piwulang iki ngéné: ing wenginé, sakdurungé Gusti Yésus dityekel mungsuhé, Dèkné njikuk rotiné. 24Sakwisé Dèkné ndonga maturkesuwun marang Gusti Allah, roti mau terus dityuwil-tyuwil karo ngomong: “Iki badanku sing tak pasrahké kanggo kowé. Iki dipangan kanggo pengéling-éling marang Aku.” 25Uga sakwisé mangan roti, Gusti terus njikuk mangkoké ombèn lan ngomong: “Mangkok iki prejanjian anyar sangka Gusti Allah, prejanjian sing ditetepké nganggo getihku. Saben-saben kowé ngombé sangka mangkok iki, gawénen pengéling-éling marang Aku.” 26Para sedulur, saben-saben kowé mangan roti lan ngombé sangka mangkok iki, kowé sakjané ngabarké patiné Gusti, nganti Dèkné teka menèh. 27Mulané, sapa sing mangan rotiné lan ngombé sangka mangkok iki nganggo patrap sing ora pantes, tanpa ngajèni Gusti, wong kuwi nggawé dosa marang badané lan getihé Gusti Yésus. 28Apiké, sakdurungé awaké déwé mangan rotiné, awaké déwé métani uripé déwé-déwé ndisik. 29Awit nèk ing sakjeroné mangan rotiné lan ngombé sangka mangkok awaké déwé ora pada nitèni nèk sing dipangan lan diombé kuwi sakjané badané Gusti Yésus, enggoné mangan lan ngombé kuwi bakal nekakké ajaran marang awaké déwé. 30Mulané aja kagèt nèk nang pasamuanmu okèh wong sing pada lara lan ringkih, malah okèh mbarang sing pada mati. 31Nèk sakdurungé mangan rotiné awaké déwé métani uripé ndisik, awaké déwé ora bakal diajar karo Gusti. 32Nanging nèk Gusti Allah ngajar awaké déwé kuwi tujuané, supaya awaké déwé aja sampèk dibuwang nang neraka bareng karo wong sing ora pretyaya. 33Mulané para sedulur, nèk kowé pada ngumpul mangan rotiné Gusti, pada ngentènana marang sakpada-pada ndisik. 34Nèk ènèng wong sing ngelih, wong kuwi apiké mangan nang omah ndisik, dadiné nèk pada ngumpul ora nekakké ajaran. Bab prekara liya-liyané arep tak rembuk mbésuk waé nèk
aku bener" ra ngerti paran.Ugo ra enek sing iso tak takoni.Aku bener" dewe ing njero kebingungan iki.Aku mlayu lan terus mlayu senajan sejatine wes ra kuat.Wes kesel aku berharap enek tangan sing gelem ngrangkul pundakku.Sing iso tak nggo sandaran
dadi wong apik.Berusaha kuat nanggung tanggung jawab iki.Nanging opo
Pak, iki lho anakmu sing ragil rambute disemir kuning, ngisin-ngisinke, anak presiden kok koyo ngono !!!” “Opo kowe wis siap yen rambutmu disemir kuning” Tanya Gus Dur. “Siap Pak” jelas si ragil sambil gemetaran. “Yen siap di omong wong akeh yo wis, ora popo”
kajaba mung saka tresnane. Aku timbul ing donya iku mung nagihi katresnan, padha elinga tresnaa marang Rama Pran-Soeh. Mula aku didadekake titah kang asor dhewe, kembas-kembis supaya akeh kang padha wani caket karo Aku, kang ateges bakal akeh kang tresna marang Rama Pran-Soeh. Dak rewangi Aku bengak-bengok saprana-saprene, kongsi kaya pecah-pecaha gondhangku, saka tresnaku marang anak-putu, aja nganti kesasar suksmane, luwih-luwih kaukum apa maneh kalebu ing pasiksan. Aku prihatin terus kuwi, sing daktapakake sapa to kajaba anak-putuku. Dak rewangi bedug-bedug, kuyu-kuyu ana tengah sawah, sing kanggo aku sapira, sing dak rembug rak anak-putuku, samangsa pada teka ing
nampa paukuman/pasiksan). Aku mung tresna tok marang anak-putuku, ora duwe pamrih liya-liya, yen aku kongsi melik, ngreka, ngapusi anak-putuku, trima suksmaku dadiya nyawa
ngrembug donya kaya rumangsa kaya ora arep bakal mati, nanging yen arep mapan turu kaya ora bakal menangi esuke, ateges kudu bisa golong-gilig nglalekake kadonyan, meleng madep mantep lan sumarah dedepe anggrantes ing ngarsane Rama Pran-Soeh. Bisane enggal katam anggone ngudi ngelmu 3 prangkat. Dene kang uwis pada katam, ngudi bisane oleh dawuh ceta apa sing dibutuhake. Kabeh pegaweyan kasar alus pada bae, manut bakate dewe-dewe. Sregeping nyambut gawe kudu nganggo wates, aja kongsi ngrusak raga ngganggu kasarasane awak, luwih-luwih nganti nglalekake turu, nganti byar-byaran, kuwi nglalekake butuhing suksmane, ora nyadong dawuh marang Rama Pran-Soeh. Ateges lali ora manembah marang sing gawe urip. Wektu kudu dibage, sing bageyan akeh kanggo suksmane dene sing sethithik kanggo kapentingane
beliuanya berkata: "Besuk sing arep nerusake lelakonku anakku Wenang. Sapa sing sengit marang anakku, padha bae sengit karo
nyembah gambar utawa kijing, ora kena sesaji nganggo kembang-kembang lan ngobong
sanga / Gandem dhasar wirama / Mapan tan kuciwenq gendhing / Marina kinarya / Abdi pamaca tulis.4. Wis kawentar sawiji
kesel nora kasil kang sinedya / Kagol-kogeling galih / Pan sanget nalongsa / Ngraos dahat sangsara / Gya minggir minggah ing
Jroning cipta wau Wasi Bratalaya / Lagya tumon puniki / Beburon mangkana / Ing donya datan ana / Tanapi
Timbul lakon kang nyata / Para lakon den tengahi / Swara tlas wungya /Sang Wasi nuting wangsit.32. Kang kawahya ing
sabda Hyang / Titi rengganing rawi.33. Pinengetan tedhaking Wahyu kapisan / Mring dutaning Hyang Widdi / Wasi Bratalaya / Ing sanga likur
saiki wis ra aktip ngeplurk pak, dadi males
ora isoh di klik, ning proses tetep jalan. mumet ta? edan ta? (lmao)
suryaden´s last blog ..arisan tehnik Jogloabang di Wonosobo =-.
urung mbajal, gek tekan purwokerto karo
Olahraga Yuk! Jenis Olahraga dan Manfaatnya | Sugeng Rawuh
Hercules inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang namanipun dipunpendhet saking tokoh Hercules wonten ing mitos Roman ingkang dipunserep saking mitos Yunani ingkang gadhah tokoh Heracles. Rasi lintang Hercules mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Rasi lintang punika kalebet 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning astronom Yunani, Ptolemy ing abad kaping kalih, lan sak punika kalebt salah satunggal saking 88 rasi lintang modhérn sak punika. Punika kalebet gangsal rasi lintang modhèrn ingkang paling ageng.
Rasi lintang Hercules gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 1225 drajat persegi lang ngewrat pitung lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Hercules badhé ketingal paling saé wujudipun ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Juli. Sanajan Hercules kalebet gangsal rasi lintang ingkang paling amba ing langit, ananging rasi lintang punika boten gadhah lintang ingkang padhang. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang Hercules ing antawisipun inggih punika:
Alpha Herculis ugi dipunmangertosi minangka Rasalgethi, inggih punika raksasa abrit ingkang padhangipun antawisipun tiga lan sekawan lan gadhah lintang pengamping raksasa jene pethak.
Beta Herculis lan Delta Herculis ingkang gambaraken pundhakipun Hercules. Beta Herculis inggih kalebet lintang binar raksasa tipe G ingkang minangka komponen ingkang paling pokok. Beta Herculis inggih lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika. Beta Herculis ugi dipunsebat minangka Kornephoros. Dene delta Herculis inggih gadhah nama tradhisional Sarin.
Zeta Herculis inggih kalebet jinis lintang ganda ingkang kasusun saking sib raksasa lan lintang pengamping ingkang lemah.
Sistem Planet[besut | besut sumber]
Sewelas lintang ing Hercules dipunmangertosi ngorbit déning planet extrasolar. Lintang - lintang punika wonten setunggal ingkang dipun panggihaken ing taun 1996, kalih ing taun 2005, kalih ing taun 2006, sekawan ing taun 2007, setunggal ing taun 2009, lan setunggal dipunpanggihaken ing taun 2010.
Hercules ngewrat kalih globular kluster ingkang padhang, inggih punika M13, kluster ingkang paling adhang wonten ing belahan langit lor, lan M92. M13 mapan wonten ing antawisipun lintang Eta Herculis lan Zeta Herculis. M13 saged dipuntingali kanthi mripat langsung lan kanthi teropong, inggih punika globular kluster kanthi magnitudo 6 ingkang ngewrat langkung saking 300.000 lintang lan tebihipun 25.200 taun cahya saking bumi.[1]
Messier 92 (M92) inggih punika kalebet satunggaling globular kluster ingkang gadhah magnitudo 6,4 ingkang tebihipun 26.000 taun cahya saking bumi. Punika kalebet kluster kelas IV, ingkang mratandhani bilih objek punika langkung kepusat wonten ing punjering rasi lintang, ingkang gadhah nukleus ingkang sanget cetha.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.16, 2 Maret 2016.
Kepinginan kanggo inovasi Enterprises Arep maju lan Ngembangaken, nggawe kita kapentingan dadi wirausaha trampil seoarang, bebas lan sukses. Tansah nyoba lan nindakake bab-bab sing penting kanggo kita rencana lan Sinau A Trik Bisnis lan tips A, lan Ing wektu iki aku Share Informasi Prakawis Unggas Marang Animal Bird Burung.
Kanggo wiwitan, iku gampang kanggo tresna breeding manuk, peternak ora mangan iki urusane hassles manuk amarga padha ora mangan jangkrik. Kanggo sing kita mung rembugan carane mundhakaken love bird karo ease. gampang
Wi-Fi punika singkatan saking Basa Inggris Wireless Fidelity. Wi-Fi inggih punika kempalaning standar ingkang kaginakaken kanggé Jaringan Lokal Nirkabel (Wireless Local Area Network) utawi WLAN kanthi dhasar
Engineers IEEE 802.11. Standar paling énggal saking spèsifikasi 802.11a utawi b sapunika nembé dipunsusun. Wiwitanipun Wi-Fi punika ancasipun kanggé perangkat nirkabel utawi Jaringan Area Lokal (LAN), ananging sapunika kathah dipunginakaken kanggé ngaksès internet.[1].
Wonten ing jaringan Wi-Fi, komputer kaliyan kartu jaringan Wi-Fi kaubungaken tanpa kabel dhateng perute nirkabel. Perute utawi router kasambung dhateng internet kanthi media modem, padatanipun kabel utawi modem DSL. Jaringan Wi-Fi saged dados kabikak saengga sinten kemawon saged ngginakaken. Wonten ugi ingkang sifatipun ketutup utawi menawi badhe ngginakaken mbetahaken kata kunci (password). Area ingkang wonten akses nirkabel punika dipunwastani area hotspot nirkabel [2].
Sejarahing tèknologi 802.11 kawiwitan ing putusan Komisi Komunikasi Federal AS ing taun 1885 ingkang ngrilis pita GSM kanggé pangginaan tanpa lisensi [3]. Ing taun 1991, [[NCR Corporation sesarengan kaliyan At&T manggihaken pendahulu 802.11 ingkang katujukaken kanggé sistem kasir. Produk-produk nirkabel kapisan wonten ing sangandhaping nama WaveLAN. Vic Hayes dipunwastani Bapak Wi-Fi lan ndherek ing perancangan standar kapisan IEEE [4][5].
Cara Kerja Wi-Fi[besut | besut sumber]
Teknologi jaringan wi-fi punika cara kerjanipun ngginakaken gelombang radio lan jaringan tanpa kabel utawi wireless LAN ( Local Area Network ) saking komputer, peruté utawi router nirkabel punika pikantuk peran ingkang wigati ing sistem kerja Wi-Fi. Adaptor punika nampi data saking komputer kanthi wujud digital. Saksampunipun data kasebut dipun-konversi dhateng wujud gelombang radio lajeng dipunkirim tumuju peruté kanthi media anténa. Sinyal decode peruté punika ngirim dhateng internet. Proses punika kondur malih nalika informasi ingkang dipunkirim saking
Spesifikasi b punika produk kapisan Wi-Fi. Variasi g lan n punika salah satunggal produk ingkang kagungan
sapunika ingkang paling wiyar ing pasaran AS ( adhedhasar IEEE 802.11b/g ) operasinipun ing 2.400 MHz dumugi 2.483,50 MHz. Awit mekaten paring ijin operasi ing 11
Miturut teknis operasional, Wi-Fi punika salah satunggaling varian tèknologi komunikasi lan informasi ingkang kerja wonten ing jaringan lan perangkat WLAN ( Wireless Local Area Network ). Dados Wi-Fi punika sertifikasi mèrek dagang ingkang dipunparingi parbrikan dhateng perangkat telekomunikasi (internet) ingkang kerja ing jaringan WLAN lan sampun njangkepi kualitas kapasitas interoperasi . Teknologi internet kanthi dhasar Wi-Fi punika dipundamel lan dipunkembangaken déning kelompok insinyur Amerika Serikat ingkang kerja ing Institute of Electrical and electronics Engineers utawi IEEE
dalam Bahasa Indonesia serta Bahasa Jawa, Tokoh Wayang, Artikel Wayang, Lakon Wayang
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Lain-lain » Asmane Pandhita lan Pratapane
1. Begawan Abiyasa ; pertapane ing : Pratapan Sapta Arga
2. Begawan Anoman ; pertapane ing : Pratapan Kendhalisada
3. Begawan Padmanaba ; pertapane ing : Pratapan Argosonya
4. Begawan Ciptahening ; pertapane ing : Pratapan
7. Resi Bisma ; pertapane ing : Pratapan Talkandha
8. Resi Jembawan ; pertapane ing : Pratapan
3. Iku ta sapa kang weruh, nanging kiraning tyas mami
Ludiramadu kethuk 4 kerep minggah Kinanthi ketuk 4, suwuk buka celuk Ladrang Mijil Ludira, laras pelog pathet
inggih meniko meliputi,: bolongan mripat kaleh,
setunggal, bolongan kotoran/belakang/dubur setunggal..sedoyo jumlahipun
songo ( 9 ) inggih meniko kanga aran wali Songo kang sejati. Tegesi Wali niku aran WAKIL, Tegeseipun WALI/ wakil ALLOH wonten
songo niku;kosongno…/kosongkan /...babahan howo songo niku wau kedah dipun jogo. Mripatipun kudu WUTO/buta, TELINGA/pendengaranipun kudu TULI,
jangkep kabeh yen zat, sifat, asma lan afngal wis dadi siji ing
Sanggem tansah enget dhateng Allah, sumingkir saking raos pandaku, kumingsun, pitados dhateng kasunyatan saha sujud sumarah ing Allah.
Marsudi sarasing sarira, tentreming panggalih saha sucining Rohipun, mekaten ugi ngutamekaken watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun.
anggatosaken preluning bebrayan umum, netepi wajibing Warga Negara, tumuju dhateng kamulyan saha kaluhuran, ingkang mahanani tata tentreming jagad raya.
Sanggem tumindak leres, ngestokaken Angger-Angger Nagari tuwin ngaosi ing sasami, mboten nacat kawruhing liyan, malah tumindak kanthi sih, murih sadaya golongan, para ahli kebatosan
jahil, drengki, lan sasaminipun. Sadaya tindak tuwin pangandika sarwa prasaja sarta nyata, kanthi sabar saha titi, mboten kesesa, mboten sumengka.
Boten fanatik, namung pitados dhateng kasunyatan, ingkang tundhonipun murakabi dhateng bebrayan umum.
Home » Cerita Wayang Bahasa Jawa » Palasara Rabi (Bahasa Jawa)
Cerita Wayang Bahasa Jawa : Palasara Rabi 1 Jejer ing nagari Wiratha, Prabu Basu Kiswara, mios ing pancaniti ingkang suniwi putra Raden Durgandana, twin Patih Kiswata miwah para punggawa pepak kang anangkil, ginem ; ingkang putra Dewi Durgandini gerah, kringetipun mambet awon. Kang nata nampi wangsiting Bathara, sinaning sakit manawi Dewi Durgandini kabucal ing Bangawan Silu Gangga. Sang nata lajeng dawuh dateng ingkang
Patih matur sendika. Sang nata lajeng jengkar ngadaton.
2 Madeg ing gupit mandragini, sang padni wara Dewi Nalikawati lenggah
ing praba suyasa. Ing ngadep para parekan jethi ingkang mungging ngarsa
lajeng kinanthi binekta lenggah satata. Sang nata paring dawuh mring garwa, bilih kang putra Dewi Durgandini pinundhut arsa linabuh maring Bengawan Silu Gangga. Prameswari nata twin ingkang miwah parekan sami karuna. Dewi Durgandini lajeng katitih aken ing jempana. Sang nata lajeng minggah ing sanggar palanggatan mengsah semadi.
dumugi Bengawan Silu Gangga. Sang putri kadawuhaken ing palwa, sampun katilar, anemahi gara-gara. Canthiking baita sineratan cangkrimaning jawata, ingkang sami saged ambatang, inggih punika ingkang
saged maras aken sakittira tetep pajatu krama.
4 Madeg pasanggrahan para nata sewu nagara, ginem ; mireng pawarta bilih
Anyatakaken, lampahing reksasa kapapag punggawa ing Wiratha, prang gagal, simpang-simpangan.
5 Madeg ing Jonggring Saloka sang Guru Lenggah ing bale
Atmajaning Begawan Sakri anama Raden Palasara anggentur anggening tapa. Hyang Guru duka, utusan widodari dinawuhaken anggodha mangkat kaliyan Resi Narada.
6 Madeg ing awu-awu Sapta Arga, Begawan Palasara twin parekan Semar, Nala Gareng, Petruk sang Begawan lajeng semedi. Datengipun widodari sami
ngrencana. Sang wiku datan kegah, lajeng wangsul lapor mring Sang Guru tumedak twin Resi Narada, mindho peksi emprit nungsuh ing gegelunging Begawan Palasara. Sareng wanci netes langkung rame. Sang wiku datan kegah. Wasana peksi alit-alit datan linoloh langkung sangsara. Sang wiku
sekar. Pejahing reksasa peksi binujeng malih. Sareng dumugi pinggiring silu Gangga kaalangan Bangawan peksi wonten ing brangler.
sapalepatira titiga sami numpak sedya ngungsir peksi. Kacarita salebetipun wonten ing baita. Begawan Palasara pirsa cirining canthik sampun kadhaha. Kawimbuhan mulat warnaning sang Dewi.
sareng panyatangipun saya rosa riwe medal kumyos anggondo langkung arus sang Begawan kaget andangu, aturrira retna, inggih punika purwanipun dumunung ing Silu Gangga. Pundi ingkang mulyaaken dados pajatu krama nira. Sang Wiku welas ing galih lajeng nunuwun ing jawata kaparingan rana ; kunir pethak. Kunir pethak dipun usadakaken
wekasan dadya nagari. Sang Begawan sanalika jumeneng nata, praja wanastannan ing Astina. Sato wana dalah prajanipun dados manungsa, suwita Sang Begawan. Rajaning sato
jejuluk Raja Andaka, Raja Peri, Raja Amariyi. Sareng sampun ngadaton prameswari
8 Madeg ing Silu Gangga. Kocapa baledaking katirta dadya manungsa kembar, lajeng taken tinaken purwaning dumadi, kasaru rawuhipun Hyang
sami tinundung maring nagari Ngastina. Ing ngriku kapanggih kaliyan sudarma nira sayekti.
9 Madeg ing nagari Wiratha, Prabu Basu Kiswara, mios ngadep putra Raden Arya Durgandana twin patih Kiswata atur uninga bilih putri nata kang manggen ing Silu Gangga ; sirna, sarta ing wana Gajah Aya dados nagari tan wonten ingkang jumeneng nata. Sang nata langkung duka. Dene tan mawi ngaturi uninga, gya utusan ingkang putra Raden Arya Durgandana,
kinen nyirnak aken, Raden Arya Durgandana ngirid barisan ageng.
10 Madeg ing nagari Ngastina sang Prabu Palasara lenggah ingadep ingkang putra Raden Krisna Dipoyana twin
Wati twin Raden Raja Mala. Dinangu matur purwa madya wasana sang
nata ngungun pinupus ing papasthen putra sakawan lajeng pinasrahaken kang garwa. Para putra mapag aken kang garwa. Kasaru geger ing jawi,
prameswari nata , lumajeng ngrangkul kang rayi sarwi karuna nyuwun aken pangaksama. Sang Wiku lilih, gya ngandika bilih Raden Arya Durgandana dinaupaken kaliyan ingkang putra Dewi Rekatha Wati. aturripun
11 Madeg ing Talkandha Resi Santanu, twin ingkang garwa Dewi Esthii jumpeni, mentas ambabar putra kakeng lajeng seda, putra nama Dewa Brata,
Resi Santanu lumurug maring Wiratha, ambekta putra Raden Dewa Brata, lajeng bidal.
Madeg ing nagari Ngastina, Prabu Palasara lenggah ingadep garwa twin para putra. Kasaru praptaning Bagawan Sentanu nguwuh-uwuh
amiwiti dumugi wekasan. Welingipun Resi Palasara garwa Dewi Durgandini sampun pinegat supados kadamela sayembara
pilih kemawon. Sang nata pinuju ing galih, gya den undang aken lenggah ing panggungungan. Para narendra sewu nagari lajeng majeng satunggal-satunggal nanging tan ana ingkang tinampen, sareng Resi Sentanu majeng ambekta Raden Dewa Brata, punika dadia pinuju ing panggalih, inggih lajeng kadaupaken, Raden Dewa Brata dipun emung Dewi Durgandini, Begawan Sentanu ugi lajeng jumeneng nata ing Gajah Aya.
15 Madeg para nata sewu nagari, mireng bilih Dewi Durgandini sampun daup kaliyan Resi Sentanu, lajeng sami angrisak kitho, damel reresah, pinapag aken Resi Santanu prang rame. Para nata sewu nagari kawon, sang nata
haula = Ora ono doyo (kanggo ngelakoni Tho'at) iku maujud.
wa laa quwwata = Lan ora ono kekuatan (kanggo ninggal ma'shiyat)iku maujud
bi_LLaaHi= anging kelawan (pitulunganipun) Alloh
tiap malem setu neng jogloabang bareng cah cilik2 (doh)
.-= sedulur annosmile menampilkan tulisan..Bingung Posting =-.
@annosmile, lho… ana pengajian blogspot to??? (lmao) ana-ana wae idene kang syur kuwi!
@Andy MSE, ngece ik (doh)
RUJAK PENGANTIN | bank resep keluarga jatmiko
SAHOLEH DIRIDHOI ALLOH, AKU NJALUK MOBIL SIJI SING APEK AKU WIS
polisi. “Pas tak parani arep tak tulungi, jare pak pulisi yen aku udu kancane rasah melu2. Aku mung mesakke wae. Podo Ati2 wae lur neng dalan akeh le ngincer. Mugi podo slamet tekan
Rum 161Para sedulur, aku nyuwun marang kowé, nèk sedulur Fébé teka nang nggonmu, dèkné ditampa lan diladèni sing apik, awit dèkné ya kaya awaké déwé nurut Gusti. Sedulur Fébé iki nyambutgawé kanggo Gusti nang pasamuan nang kuta Kèngkréa. 2Mulané aku nyuwun marang kowé, sedulur iki diladèni kaya sak pantesé kanggo sedulur sing nyambutgawé kanggo Gusti. Nèk butuh apa-apa ditulungi, awit dèkné déwé ya wis nulungi sedulur pirang-pirang, kayadéné aku iki. 3Aku nyuwun dikirimké slamet marang sedulur Akwila lan Priska, kantyaku nyambutgawé kanggo Kristus Yésus. 4Sedulur sak jodo iki ora éman uripé enggoné nulungi aku. Lan ora namung aku déwé, nanging sedulur-sedulur sangka pasamuan-pasamuan sing dudu bangsa Ju ya rumangsa kepotangan pitulungan karo sedulur loro iki. 5Dikirimké slamet uga marang sedulur-sedulur sing pada mèlu kumpulan nang omahé sedulur Akwila lan Priska. Kepriyé kabaré karo sedulurku Epénétus sing tak trésnani? Dèkné nurut Gusti sing ndisik déwé nang bawah Asia. 6Kirimké slamet marang sedulur Maria. Dèkné ya ora setitik enggoné nyambutgawé kanggo kowé. 7Kepriyé kabaré karo sedulur Adronikus lan sedulur Junia, kantyaku tunggal bangsa sing uga disetrap bareng karo aku. Sedulur loro iki pantyèn rasul sing kajèn tenan lan enggoné nurut Gusti malah luwih suwi tenimbang aku. 8Kirimké slamet marang Ampliatus, sedulurku ing Gusti sing tak trésnani tenan. 9Aja lali marang sedulur Urbanus, sing kaya aku nyambutgawé kanggo Kristus. Uga Stakis, sedulur sing tak trésnani. 10Kirimké slamet marang sedulur Apèles, sing temen nurut Kristus. Uga sedulur-sedulur nang omahé sedulur Aristobeles. 11Sedulur Hérodium, sedulur tunggal bangsa, kirimké slamet uga marang dèkné. Kepriyé kabaré karo sedulur-sedulur sing nang omahé sedulur Narkisus? Sing tak suwun pada slamet sangka berkahé Gusti. 12Aja lali uga marang sedulur Triféna lan sedulur Triposa. Sedulur wédok-wédok iki ya ora sembrana enggoné nyambutgawé kanggo Gusti. Uga sedulurku wédok Pèrsi sing tak trésnani. Dèkné uga ora setitik enggoné nyambutgawé ngladèni Gusti. 13Kirimké slamet marang sedulur Rufus, sing nyata tenan penggawéané kanggo Gusti. Uga ibuné sedulur Rufus, sing trésna marang aku kaya anaké déwé. 14Kepriyé kabaré karo sedulur Asinkritus, sedulur Flikon, sedulur Hèrmès, sedulur Patrobas, sedulur Hèrmas lan uga sedulur-sedulur liyané bebarengané? 15Kirimké slamet marang sedulur Filologes lan sedulur Yulia, sedulur Nérus lan yuné. Uga kirimké slamet marang sedulur Olimpas lan sedulur-sedulur liyané bebarengané. 16Para sedulur, pada rangkulana sakpada-pada kanggo tanda katrésnan sangka aku. Sedulur-sedulur sangka pasamuan kabèh nang bawah kéné pada kirim slamet marang kowé kabèh sing nang kuta Rum kono. 17Para sedulur, aku kepéngin ngélingké marang kowé, supaya pada awas lan ati-ati karo wong sing marakké tyongkrèh lan metyah pasamuan, uga marakké sedulur siji-loro ninggal dalané Gusti. Pada mulangké prekara-prekara sing ora tyotyok blas karo pitutur sing bener sing wis diwulangké marang kowé. Wong kaya ngono kuwi diedohi. 18Kenèng apa awaké déwé kok kudu ngedohi wong sing kaya ngono kuwi? Awit ora pada nuruti kekarepané Kristus, Gustiné awaké déwé. Omongané énaké lan alusé éram-éram, nanging tujuané namung ngenèng sedulur-sedulur sing ora ngerti nèk diapusi. 19Kenèng apa aku kok ngomong ngono! Awit kabèh wong wis ngerti nèk kowé nurut Gusti tenan. Mulané aku ya bungah tenan. Nanging senajan ngono, karepku kowé pada mikir sing apik bab sing bener, sing kudu mbok lakoni. Bab sing ala, kuwi kudu diedohi. 20Gusti Allah sing bisa ngekèki katentreman marang awaké déwé, Dèkné sing ndang bakal ngremuk Sétan nang ngisoré sikilmu. Muga-muga kabetyikané Gustiné awaké déwé Yésus ngebeki atimu! 21Para sedulur, sedulur Timotius sing nyambutgawé karo aku, kirim slamet marang kowé. Uga sedulur Lusius, Jason lan sedulur Sosipatèr, kabèh tunggal bangsa karo aku. 22Aku déwé uga, Tèrtius, sing nulis layang iki, ya kirim slamet marang kowé kabèh sing pada nurut Gusti. 23- 24Uga sedulur Gayus kirim slamet. Dèkné sing tak inepi lan dèkné uga sing ngekèki panggonan marang pasamuan ngumpul nang omahé. Kabar slamet uga sangka sedulur Erastus, sing nyekel duwité kuta kéné. Uga sedulur Kwartus kirim kabar slamet marang kowé. Muga-muga kabetyikané Gusti Yésus Kristus ngebeki atimu kabèh. 25Para sedulur, hayuk pada ngluhurké jenengé Gusti Allah. Dèkné nduwèni kwasa nguwatké pengandelmu. Yakuwi sing tak omongké, nèk aku nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus. Kabar kabungahan iki pantyèn kasimpen pirang-pirang atus taun. 26Nanging Gusti Allah sing langgeng saiki wis ngudarké simpenan iki marang awaké déwé sing nyambutgawé kanggo Dèkné. Awaké déwé dikongkon nggelarké kabar kabungahan iki, sing uga wis diomongké karo para nabi nang Kitab. Kabèh bangsa kudu krungu kabar kabungahan iki, supaya bisa pretyaya lan manut marang Gusti Allah. 27Para sedulur, Gusti Allah sing ora ènèng liyané, Gusti Allah sing gedé déwé kaweruhé, Dèkné déwé sing kudu diluhurké slawas-lawasé. Dèkné sing ngongkon Gusti Yésus Kristus nylametké awaké déwé. Amèn. Paulus
Sate Abing | bank resep keluarga jatmiko
Celano iku sawijining kutha ing Provinsi L'Aquila, region Abruzzo, nagara Italia, 120 km sisih wétan kutha Roma nganggo sepur. Padunungé watara 10,979 lan dumunung ing bukit sadhuwuring tlatah kang wis
kuwi lha nggo kewan to kang ;) sing penting ora banci ngono wae........... Sponsored
lha sakniki kula badhe nembak tukang nggame pak!
nggih pak! niku kopas saking gugel kok! (lmao)
lair 1926), aktor lan pangasta acara radhio BBC (dasawarsa 1950 nganti saiki)
nami tiyang (ingkang sok dipunginaaken kanggé nami papan panggénan) — satunggiling bantuan navigasi kanggé ngarahaken Penjenengan tumuju dhumateng artikel ingkang leres, ing antawisipun sapérangan tiyang ingkang kagungan nami ingkang sami. Menawi Panjenengan dumugi kaca puniki langkung pranala saking artikel sanès, wonten saénipun Panjengengan wangsul dhumateng artikel kasebat lan ngleresaken pranalanipun supados langsung tumuju dhumateng artikel tiyang ingkang leres.
shSuomiFrançaisMagyar	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.25, 23 Maret 2016.
10. IPS Gugus Patemon ( unduh disini )
whuahahahahah…iku le arep ngetokne asep ambegan dasare kamera low end, embune yo ra ketok 😛
Bialowieza ya iku sawijining alas reservasi kang dumunung ing 145 mil sisih wetan Warsawa, Polen lan wewatesan karo nagara Belarus.[1] [2] Alas taman nasional iki dadi panggonan perlindungan tumrap bison eropa, rusa elk, babi alas, rusa, srenggala lan lynx sarta berang-berang lan uga minangka habitat alas primer, campuran alas rontok lan alas konifer.[2][3]
Alas iki dadi Situs Warisan Dunia UNESCO ing taun 1992 lan bageyan Belarus didadekake minangka Biosphere Reserve under UNESCO's Man and the Biosphere Programme (Cagar Biosfer di bawah Program Manusia dan Biosfer UNESCO) ing taun 1993 (bageyan Polen wis disahke ing taun 1976).[3]
Sejarah lan proteksi[besut | besut sumber]
Suwene nganti 500 taun alas Bialowieza dadi panggonan ngajag favorit raja-raja Polen lan tsar Rusia, kang dadekake minangka panggonan kang dilarang kanggo dieksploitasi.[2] Proteksi iki dadekake wewengkon Bialowieza minangka sisa alas Éropah kang isih asri nganti abad kaping 20, nanging suwene Perang Dunia I, status perlindungan mau rampung.[2] Antarane taun 1915 lan 1918 alas iki dikuasai déning tentara Jerman kang nebang akehe 5 juta meter kubik kayu kanggo keperluan perang lan ngrusak bageyan kang gedhé saka uripe kang liar.[2] Akeh-akehe karusakane ana ing 3 wulan wiwitan ya iku nalika akèh spesies-spesies gedhé diajag kanggo konsumsi tentara.[2] aNalika wiwitane perang, ana 700 rusa elk ing Bialowieza lan nalika perang bubar, mung ana 3 kang isih sisa.[2] Babi alas mula-mulane ana 2300 lan rusa abang knag mula-mulane akèh mung sisa 6.[2] Bison kang minangka kéwan paling gedhé ing kene dadi kalong ya iku saka 727 ing wulan Agustus taun 1915 dadi 120 ing wulan Desember 1915, lan sudane iki nalika ana perang.[2]
Alas Bialowieza duwéni habitat fauna kang akeh, ing antarane ya iku 8500 jinis serangga, 206 spesies laba-laba, 24 spesies iwak, 228 spesies manuk (48 endemis) – kalebu black sork lan bangau,
bruwang coklat kang pungkasan punah ing taun 1963.[2] Nalika taun 1976 adhedhasar panaliten ilmuwan Polen, populasi mamalia gedhé ana 936 rusa abang, 522 rusa roe, 803 babi alas, 49 rusa elk, 13 lynx, 3 srenggala lan luwih saka 250 ekor bison eropa.[2]
ing Inggris). Dijupuk 8 Mei 2010. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
CS1: datesCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 14 Februari 2017.
wulan ingkang sampun kalampahan karaos rikat sanget, satemah ing wekdal samangké
Wulan Brayat dados wekdal mirunggan tumrap brayat-brayat Kristen ngraosaken adeging gesang sesarengan minangka gréja. Mirunggan, amargi ing wekdal-wekdal punika kita sedaya
Benang sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang mbêranang,
Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi?(Buta Locaya
manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka'batu'llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing
Locaya mangsuli karo nêpsu: "Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?(Buta Locaya
manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu'llahipun, badanipun manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha.(Buta Locaya
dijadikan suri tauladan.)Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar 'Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang
awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-
pusat jagad. Silakan Anda ukur, bila salah pukullah saya.)Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi
ing 'Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking 'Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru agamane lêluhur kina, Ratu wajib niksa, mbucal dhatêng Mênadhu".(Buta Locaya
banjur pamitan: "Wis aku arêp mulih mênyang Benang".(Sunan Bonang lalu berpamitan, "Sudah saya akan pulang ke Bonang.")Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: "Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya". Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih.(Buta Locaya
Artikel iki butuh cathetan sikil kanggo pamesthèn. Sampéyan kena mbiyantu ndandani artikel iki kanthi nambahaké cathetan sikil saka rujukan sing pinercaya. Pérangan sing
misuwur ing mangsa kamardikan Indonésia lan komunis Indonésia [2].
Ing mangsa rumaja, Alimin sregep jroning pargerakan nasional. Panjenenganipun ugi dados salah satunggalipun anggota organisasi Budi Utomo, Sarekat Islam, lan Insulinde. Sasampunipun gegabungan kaliyan organisasi PKI lan pungkasan dados pamipin organisasi kasebat, Alimin ugi dados sawijining tokoh pangadeg organisasi Sarekat Buruh Pelabuhan (rumiyen misuwur kanti sebatan Sarekat Pegawai Pelabuhan lan Lautan).
Kawiwitan ing taun 1926, panjenenganipun minangka pamimpin PKI Alimin tindak dhateng Singapura ngrawuhi rerundingan kaliyan Tan Malaka kangge nyiapake panjelewengan lan pamberontakan. Saderengipun panjenengaipun Alimin kundur wonten Indonesia lan kahanan pamberontakan sampun njalar, ing tanggal 12 November 1926. Alimin Musso dipuntangkep pulisi Inggris.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alimin&oldid=1107390"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilPati 1964Tokoh komunis IndonésiaLair 1889Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Sekar Seda ing Lepen dan Sunan Prawoto (putra Sultan Trenggana). Pangeran Sekar Seda ing Lapen dibunuh oleh utusan Sunan Prawoto.
Jaman samangke katelah jaman modheren. Jaman modheren kawiwitan sasampunipun bangsa indonesia mardika. Kawontenan punika ageng sanget daya pangaribawanipun dhumateng kautamaning ngagesang saha paugeraning pasrawungan. Ewah gingsiring kawontenan mangaribawani tata pakurmatan ing bebrayan, satemah mahanani tuwuhipun undha-usuk basa enggal ingkang cundhuk kaliyan swasana enggal.
Kasunyatan ing bebrayan tetela wonten tetiyang ingkang sukses kaliyan ingkang dereng. Pramila ing bebarayan tetep wonten undha-usuk basa, saboten-botenipun ngoko kalian krama. Sanesipun punika, minangka gegaran ngecakaken
jalma, jana, janma, manungsa, manus, nara
bisa dadi kuwat lan yen crah agawe bubrah cecongkrahan njalari ringkih.
Wong ala dipasrahi nunggu barang pengaji, wekasan malah ngentek-
Nugraha, Setyo G. dkk. Buku Pinter Basa
“Wong Golan lan Mirah turun-temurun ora oleh ngenekake mantu. Barang utowo isen-isene ndunyo deso Golan Kang Awujud kayu, watu, banyu lan sakpinunggalane ora biso digowo menyang deso Mirah. Barang-barange wong Golan lan deso Mirah ora biso awor dadi sidji. Wong Mirah ora oleh nandur, nyimpen lan gawe panganan soko
pas ana cah betawi neng magelang nggawa modem ngono kuwi tak jajal neng laptop langsung mlebu network manager, lha gandeng aku ra ngerti nganggone kertune opo langsung tak lebokne settingan m2,
kok ra gelem, sampe setengah jam ra isoh konek, mumet apane sing salah.
bareng tak takoni, jebul kertu halo
tiwas ayan tambah kisinan…. (doh)
dadi kelingan modem sierra ku wingi ilang… (cry) durung ketemu tekan saiki (cry)
Mbah Atemo, mpun nate ndemok tugu nopo dereng? Nek dereng
menika wanci puyantun ndeso… hehehe… Nopo hubungane nggih, Mbah? Salam tepang nggeh, Mbah. Mbahe niki mesti saben ndinten sawang sinawang blog-ipun piyambak sinarengan gumun. E la dening pancen si Mbahe niki gumunan kok nggeh? Lha sami kalian kulo nggeh mbah… wong dusun gumunan. Lha kok malah nggambleh dewe ki piye yo?
Mpun lah, mbah. Sugeng tepang. Nuwun. Pareng.
September 20, 2007 at 1:24 pm
Nderek nepangaken kulo nggih jogja ming pinggiran, gunungkidul mbah.
sugeng tepang mbah…sami-sami tiyang kamso…sanes tiyang listrik nopo malih tiyang “tiyung” heheheh
Wah ra ngerti aq nek smg..mbiyen maine neng bonpolo karo bulusan tembalang e.. Eh tp golek sponsor disik iki..karo doorprize..dadi member2
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton” Sembah
berikut:“Iku luwih banget gawat neki / ing rar’asantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung / eneng onengira kang ening /
Sedulur papat kalimo pancer (Jowo) Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku:
Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane, diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :“Ana kidung ing kadang Marmati / Amung tuwuh ing kuwasanira / Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku / Kang rumeksa ing awak mami / Anekakake sedya Ing kuwasanipun / Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki / Angenakken pangarah Ponang Getih ing
Nuruti ing panedha Kuwasanireku / Jangkep kadang ingsun papat / Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang”Ing tembang dhuwur iku disebutake yen Sedulur Papat iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi? Marmati iku tegese Samar Mati! Lire yen wong wadon pas
Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari. Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah (Getih) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser iku umume pupak yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen "sedulur papat lima pancer" Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah, Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah/Kaendahan, Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah/Srakah, Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah/Kautaman, Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone, menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge
nugrahaning Hyang Widhi / Bali alaming asuwung / Tan karem karameyan / Ingkang sipat wisesa-winisesa wus / Milih mula-mulanira / Mulane wong anom sami”.
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya-sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat prabawa iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan rasa wedi iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.
Nepsu iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. Semang-semang iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. Sengit utawa drengki iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep.
Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake:Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki:Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki:Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun:“Sajatine ingsun nata malige ing dalem / Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati”. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun: “Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati.” Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun: “Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati”. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8: Susuhunan ing Giri Kadhaton, Susuhunan ing Kudus, Susuhunan ing Panggung, Susuhunan
ing Kajenar. Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta: Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang
Sesembahaning alam jagad-rat pramudita. Kang Maha Murah Maha Asih. Kang Ngratoni ing dina Piwales. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ngibadah, saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. Dhuh Gusti Allah, mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. Inggih punika margi, agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan, sanes ingkang sami kabendon, tuwin sanes ingkang sami
ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi, Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare, Kagungane Allah samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah, kajaba manawa oleh palilahe. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan sak mburine wong-wong mau, dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bae saka ilmuNe Allah, kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi, Panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi, lan Panjenengane Allah
Angrawuhana ngelmu gaib, nanging aja tingal ngelmu sarak, iku paraboting urip kang utama.
sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
gung lelembut / bala siluman Nusa Jawi / kabyantokna Sang Nata / Herucakra Prabu / Nata tedhaking Barata / wijilira ing Ketangga Sonyaruri / sajroning alas Pudhak”.
“Duk timurnya babaran Surandhil / ingkang ibu
“Wus pinasti kang Murbeng Dumadi / sang Tunjung Seta kinarya dhuta / jumeneng paranparane / ngadili nusanipun / ngastha
tumpes tapis kataman prabawa / kasekten sabda ciptane / nggegirisi balanipun / wujud kalabang kalajengking / Sirullah ajinipun/ prajurit lelembut/ iku kang wekas ingwang / sira nderek angemong ing tembe wuri / sang nata binathara”
“Wong cilik samya suka ing ati / gumuyu murah sandhang lan tedha / guyub rukun sesamane / samya madhep sumujud / ngarseng Hyang Widhi lan njeng Ghusti / wedi wewalatira / wingiting Sang Ratu / manangka
mring sang pamong kalihe / kakang Semar umatur / Pukulun Jayabaya Aji / pun kakang wus anampa / kabeh sabdanipun / dadya
hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit
Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, ….. (Sabdo Palon berkata sedih: ”Hamba ini Ratu Dhang Hyang
”…, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
a. ”….. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti (Paduka
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput (Sang
benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan (
takdir Hyang Widi bahwa segalanya harus bergantian. Tidak dapat bila diubah lagi).
4. Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
5. Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang
Prambanan. Sleman.Budha) Candi Lumbung. Yogyakarta ( Mataram Kuno. Yogyakarta( Mataram. Prambanan.
Kahuripan-Budha) Candi Panataran . Prambanan. (lokasi) Candi Rimbi (Bareng. Kediri). Tumpang. (lokasi) Candi Lor (Loceret.Syiwa-Buddha) Candi Kebo Ireng (Kejapanan. (
140. polahe wong Jawa kaya gabah di interi endi sing
pancen wolak-waliking jamana menangi jaman edan ora edan ora kumanan sing waras padha nggagas wong tani padha ditaleni wong dora padha ura-ura beja-bejane sing lali,isih beja kang eling lan waspadha
dipajekiwong wadon nganggo panganggo lanang iku pertandhane yen bakal nemoni wolak-
148. akeh wong janji ora ditepatiakeh wong nglanggar sumpahe dhewe manungsa padha seneng ngalap,tan anindakake hukuming
sing padha elingsing tan eling miling-miling mlayu-mlayu kaya maling kena tudingeling mulih padha manjing akeh wong injir, akeh centhil sing eman ora
awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-
kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa
dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa nanging inung pilih-pilih sapa
ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku
ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1),
ING (L) II Selectis Dual Win 1... ING (L) II Selectis Euro Equity 1... ING (L) II Selectis Euro Equity 2... ING (L) II Selectis Euro Equity Callable 1... ING (L) II
nonton lk21 kumpulan flm dragon ball gt episode 64, film terbaru hentai layar kaca 21 indonesia, dwonload lies 1998, nozoki ana live action episode 2, layar kaca 21 full sek, nozoki ana live action, bokep
waniyoOjo mung njabat sare'at blokoGur pinter janji ra iso mbkuteknoTembe mburine rakyat seng soro....2xAkeh kang pinter sekabehaneSeneng ngakali marang kulineElek'e dewe nggak di keto'kePadahal iku akal buluse.....2xGampang mbuji'i janjine
disyukuriYen panyuwune wes di turutiNang wong ngisore jo nganti lali...2xUrep kang ayem rumongso amandudu mergo ono neng nduwuranSabar nerimo senajan pas-pasannyukuri takdir soko pengeran...2xAyo poro konco dulur
dadi atidigawe bingung lan ojo wedimung ngelengake kang duwe janjimugo-mugo slamet jo nganti lali...2xDownload Lagu
biasane logo F kuwi nggo pranti bahan utama
IAST: Jaḍabhārata) (Jaḍa = dungu; bodho) wonten salebeting mitologi Hindu, minangka reinkarnasi Barata (Dewanagari:
IAST: Bhārata), putranipun Resaba, katurunan Swayambu Manu. Wonten salebeting kitab Bhagawatapurana, dipuncariyosaken menawi saksampunipun tilar donya minangka Barata, sukmanipun ngreinkarnasi dados kijang, lajeng dados brahmana kanthi asma Jadabarata. Cariyosipun wonten ing kitab Wisnupurana, saha bab 5 Bhagawatapurana.
Josss tenan kui sejarahmu nemu wedang iki, ra sio-sio keblasuk tekan makam raja Ngayogyakarta Hadiningrat malah saiki tekan pucuk lor Indonesia wedange…
jan jahene pancen prog markoprog kok… matur suwun kirimane…
on May 20, 2009 at 15:15 | Reply joxus_winner
préntah sarana swara; uni; swara; ujar
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first
ireng punapa sampun putih kula, joko pak angkatan biologi 93, pas wali kelase pak sawiji,
SAW mendhet warisan dalem inggih punika da’wah ilalloh
mugi kasembadan saha Alloh ijabahi insya Alloh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bremnes&oldid=873890"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.42, 16 Novèmber 2013.
Timurandh?w?k? Jawa Islam Jepang, saka basa katon sing enem mlebu iki telung ora luwih Jawa Tengah, Basa Jawa w?tan kep?ngin Hizbullah.[1] was and first this Y?n Wikipedia, klebu diperlokak?. iki, ing
Playen Sat May 19, 2012 6:26 pm mmm... gek niku penghasilan perharine pinten nggih pak wad? sing noten niki mugi2 menawi dipun tekuni kanti ikhlash saged dados amal ibadah ingkang sae..salut
Kenapa bisa-bisanya lo yang muncul sih, Me? Yasalaaaaam…
Reply	Zîzwa Cûâh Elêx says:	September 14, 2013 at 13:01	,conto sesorah ulang taum e uwong..
Reply	Zîzwa Cûâh Elêx says:	September 14, 2013 at 13:02	,conto e ses0rah ulang taun e uw0ng…
Reply	teogoel says:	June 11, 2015 at 14:27	sugeng Ambal Warso Kaping 32 tahun, mugi2 tansah dipun paringi kesarasan, rejeki, kang barokah saking gusti akariyo jagat ……ni
nonton lk21 kumpulan flm dragon ball gt episode 64, film terbaru hentai layar kaca 21 indonesia, dwonload lies 1998, nozoki ana live
wis do ilang kuabeh kasette pas kene buanjir, ludes des ! ra ono sing slamet ko album pertama nganti album terakhir ilang,durung sing disilih
njur do mlebu kene meneh, koyo aku iki ....rodo suwi ratau absen eneng kene... siap yooo digayenge meneh...guyup rukun koyo warnone ijo royo2
“WONG wedok kudu duwe duit dhewe. Paling ora kanggo kebutuhane dhewe. Dadi, yen arep tuku wedak, ora kudu njalok bojo. Ben ora disepeleake mergo kabeh nggantungake urip nang bojo (
blimbing kuwi, lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, dodotiro-dodotiro kumitit bedhah ing pinggir, dondomono jlimatono kanggo sebo mengko sore, mumpung padhang rembulane,
* YEN ING TAWANG ONO LINTANG * Yen ing tawang ono lintang, cah ayu Aku ngenteni tekamu Mareng mego ing angkoso nimas Sun takokne pawartamu
REFF: Dhek semono janjimu disekseni Mego kartiko kairing roso tresno asih
Yen ing tawang ono lintang, cah ayu Rungok no tangis ing ati Binarung swaraning ratri, nimas Ngenteni wulan ’ndadari b. Penjelasan
Sejuta Nyawa dan 5 Jam | Menika katonipun
Paradigma ‘Mungkin’ | Menika katonipun
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.kingsizexxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen
Gandhi Jayanti kavita, Gandhi Jayanti nare, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti short essay, Gandhi Jayanti short speech, Gandhi Jayanti slogans, Gandhi Jayanti Speech, gandhi jayanti
wae nggo bu Dini Kang…ngeplurk ra Bu’e kuwi??
tukang nggunem´s last blog post..Unggah-ungguh Wong Jowo
Minangka purwakaning atur, mangga kita sedaya aturaken puja-puji syukur dhumateng Gusti Ingkang Maha Kuasa. Dene kita sedaya sampun pinaringan kanugrahan kesehatan jasmani lan rokhani, saengga kita saged kempal dateng mriki, kagem mirengaken sesorah saking rencang kelas 9E.
Ing ngriki kula badhe ngaturaken bab ‘pentinge maos buku’. Amargi saking maos buku kita saged nggladhi ilmu lan kapintuk pengetahuan ingkang kathah.
Buku nopo wae saged kita waos, nanging kudu atur manfaat marang awakdewe. Kayata novel, roman, koran lan majalah kang atur manfaat. Maos buku ora mung bisa nglatih basa kang awakdewe duweni nanging bisa garai awakdewe marem.
Tiyang ingkang sregep maos buku, kedahipun saged atur manfaat marang tiyang sanes. Amargi dheweke nduweni akeh ilmu kang bisa dibagekake.
Mekaten ingkang saged kula aturaken, mbok bilih wonten kelepatan lan kekurangan anggen kula matur, kula nyuwun ngapura.
Bedhaya inggih punika tari utawi beksa ingkang dipun tarèkaken déning kenya cacah sanga. Bedhaya saking tembung ambedhaya ateges nari. Beksan Bedhaya inggih punika salah satunggaling beksa ingkang asifat sakral dipunripta déning Panembahan Sénopati kaliyan Kanjeng Ratu Kidul. Rikala jaman semanten tari bedhaya punika namung dipun pagelaraken wonten lingkungan kraton kémawon lan tiyang Jawi kraton boten saged midhangetaken, awit tari bedhaya punika kagolong tari ningrat lan sakral. Tari bedhaya dipunsebat tari sakral amargi tari punika ngandhut suraos falsafah tiyang gesang ingkang agung, khususipun kagem tiyang Jawi.
Tembung bedhaya punika kapendhet saking basa Sanskerta, inggih punika budha ingkang gadhah makna awal, wiwitan utawi suci. Wonten ing salebeting tari bedhaya punika kedah tiyang pinilih ingkang saged narèkaken. Tiyang punika kedah kenya ingkang taksih prawan ingkang dèrèng nggarap sari (haid) lan saged nglampahi sarat-sarat lelampah ingkang dipun wajibaken sakdèrèngipun mbeksa, inggih punika lelampah spiritual kebatinan, pasa, lan dipun pingit wonten panggènan mligi supados para paraga tari punika siap lair batin lan kadhidhik méntal ugi kapribadhènipun.
Bedhaya kakung[besut | besut sumber]
Rikala jaman semanten para paraga tari bedhaya punika inggih saged ugi para tiyang jaler utawi tiyang kakung kang taksih anèm lan nggadahi wiraga kadhos tiyang putri, alus lan subasita. Tari ingkang dipun bektakaken lajeng kasebat tari bedhaya kakung utawi bedhaya jaler alasanipun tari punika dipun bektakaken kaliyan tiyang kakung amargi tiyang putri wonten alanganipun inggih punika haids lan jaman semanten tiyang putri boten angsal campur dados setunggal yèn dèrèng palakrama. Kejawi saking punika, tari bedhaya dipuntarèkaken ing wekdal ingkang dangu. Manawi tenaganipun boten saé saged andadosaken gerah utawi lungkrah. Wekdal ingkang dipunginakaken rikala jaman semanten saged ngantos setunggal setengah jam. Pramila saking punika penarinipun kedah pilihan.
Para paraga utawi penari cacah sanga punika wau ngandhut suraos piyambak-piyambak, inggih punika Batak, gulu, jaja, hendel, apit ngajeng, apit winking, wedhalan ngajeng, wedhalan wingking lan buncit. Setunggal lan setunggalanipun mawa makna lan filosofi ingkang bènten-bènten.
Werni-werni Bedhaya[besut | besut sumber]
Bedhaya Tejanata, dhurasi tarian watawis 60 menit
Paes dan Busana Tari Bedhaya Ketawang[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bedhaya&oldid=1060737"	Kategori: Tari JawaBudaya JawaJawaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 26 Mèi 2016.
Alesan kanggo Ingsun Kasep kanggo Date 7 Tanggal Saben uwong Saka
Pisanan Tanggal Lima Tips On Cara Approach A Wuta Tanggal 3 Alasan Ora Kanggo Njupuk Puppy Panjenengan On A Pisanan Tanggal 6 Tips Nyegah Sing Pisanan Tanggal Saka Ingsun Paling Panjenengan 5 Pitakonan Apa Sampeyan
Tanggal Apa Wear On A Pisanan Tanggal Miturut Zodiak Sign Sapa Apa Pay ing Date First – Saran Kanggo Men 4 Tips kanggo Date First Apa Apa On A Pisanan Tanggal Miturut Zodiak Sign Cara Seneng Date First Panjenengan Carane duwe An Amazing Pisanan Tanggal Dating EXECUTIVE Apa Saben Man Apa Aja ing Pisanan Tanggal Carane bisa aku Aja Conversation Mati Zone banjur Tansah Saka
Sing Sembarang Kemungkinan saka RelationshipCarane Tanggal ing Facebook5 Kesalahane wong Priksa Sing Bisa Tambalan a Relationship Prakawis kitaIng anjog website Free online digawe istimewa kanggo penyayang pet. Apa sampeyan are looking for a partner urip, konco kanggo pet utawa mung wong kanggo nyumerepi metu karo, kene sampeyan bakal bisa nemokake persis sing are looking for - pet penyayang kaya dhewe. liyane & gt; Free Tips+ Saran Free+ Love & Bayan+ Pisanan
juga[sunting | sunting sumber]
^ [1][pranala nonaktif]
Kawat ya iku bahan kang digawé saka logam kang dawa.[1] Kawat kalebu bahan kang bisa dadi penghantar listrik utawa diarani konduktor.[1] Kawat nduwéni werna-werna wujud lan ukuran.[1] Kawat kang digunanaké kanggo kondhuktor listrik biyasané dibungkus kulit kang digawé saka karet.[1] Kawat kang dibungkus karét diarani kabel.[1]
Kawat nduwéni ukuran lan bwangun kang werna-werna miturut gunané.[1] Ana kawat kang ukuran dhiaméteré cilik nganti gedhé.[1] Ana uga kawat kang polosan lan ana uga kawat kang ana eriné.[1] Kawat umume bentuké kaya tali kang digawé saka logam.[1]
Kawat uga bisa dienam lan digawé reca.[2] Kayata patung kang digawé pematung Italia kang jenengé Mattia Trotta.[2] Reca iki digawé saka kawat waja.[2]
Jinis kawat[besut | besut sumber]
Kawat mawa eri ya iku kawat kang digawé kanthi wujud kaya ana eri ing sakupengé kawat.[1] Kawat iki biyasané dianggo nggawé pager kanthi tujuwan supaya panggonan kang dipageri bisa aman saka maling.[1]
Kawat kasa ya iku kawat kang digawé kanthi dianyam, kawat iku anyamané rapet saéngga yèn diingeti katon alus.[1] Gunané kawat kasa ya iku kanggo nutup bolongan angin, bagéyan ngguri lemari makan.[1]
Kawat listrik ya iku kawat kang digawé saka tembaga.[1] Kawat iki gunané kanggo kondhuktor kang bisa ngaliraké arus listrik.[1] Supaya ora nyetrum kawat iki dibungkus karo karét.[1] Kawat iki biyasané diarani kabel.[1]
Kawat nyamuk ya iku kawat kang dianyam alus lan tujuwane kanggo ngalangi supaya lemuk ora bisa mlebu.[1]
Kawat pandu tek ya iku kawat ngaliraké arus listrik saka mesin peledak ing
nganti murup lan bisa dadi sumber cahaya.[1]
Kawat tanah Kom ya iku kawat kang ditandur ing jero lemah, tujuwané kanggo nangkal petir.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v (id)artikata.com(dipunundhuh tanggal 24 Juni 2011)
^ a b c (id)apakabardunia.com(dipunundhuh tanggal 2011)
bonjok wetan,dadi pengin bali arep dus dusan
By: kusno sudarwadi on Juni 28, 2008 at 12:39 pm
nek arep bali adus-adusan nang kali y sing ngati-ati mbok ketilem …..
”Ora pisan-pisan ingsun jengkar saka tapa ingsun yen durung iso kramas getihe lan
ing wedal punika kawula bade nyerat ingkang judulipun injih punika Perbedaan Busana Adat Jogjakarta dan Surakarta kangge nambah pengetahuan panjenengan sadoyo (heee..
Artikel iki ditulis ing tepat Nanging, yen sampeyan pengin ndeleng artikel sing gegandhengan sampeyan bisa ndeleng informasi kene:Canada Goose,http://www.worknc.fr
Dewa Mekabehan Menadya Saraning Jagat Apang Saking Dewa Mantuk Ring Widhi, Widhi Widana Ngaran Apan Sang Hyang Tri Purusa Meraga Sedaging Jagat Rat, Bhuwana Kabeh, Hyang Siwa Meraga Candra, Hyang Sadha Siwa Meraga “Windhune”, Sang Hyang Parama Siwa Nadha, Sang Hyang Iswara Maraga Martha Upaboga, Hyang Wisnu Meraga Sarwapala, Hyang Brahma Meraga Sarwa Sesanganan, Hyang
bikin ngakak, Dimas kanjeng, koplak, lucu, meme, meme dimas kanjeng, meme dimas kanjeng super
sing yo! ben pinter koyo bapakmu iki… (gym)”
kabupaten: Banjarnegara; Banyumas (Purwokerto); Batang; Blora; Boyolali; Brebes; Cilacap; Demak; Grobogan (Purwodadi); Jepara; Karanganyar; Kebumen; Kendal; Klaten; Kudus; Magelang (Mungkid); Pati; Pekalongan (Kajen); Pemalang; Purbalingga; Purworejo; Rembang; Semarang (Ungaran); Sragen; Sukoharjo; Tegal (Slawi); Temanggung; Wonogiri; Wonosobo
jav: 29 kabupatèn: Banjarnegara; Banyumas (Purwakerta); Batang; Blora; Bayalali; Brebes; Cilacap; Demak; Grobogan (Purwadadi); Jepara; Karanganyar; Kebumèn; Kendhal; Klathèn; Kudus; Magelang (Mungkid); Pathi; Pekalongan (Kajen); Pemalang; Purbalingga; Purwareja; Rembang;
Gunung Kidul (Wonosari); Kulon Progo (Wates); Sleman
ing babagan aslin? pulo Gunggung lan utawa Asia Masyumi, didasark? Modh?rn Dadi Austronesia basa ing saka liyan? iku paling dh?w?k? am comparing is, thats bisa bab
Berkualitas | 1 (current)23	Artikel lainnya »
PRAPAGAN 2 SDN PRAPAGAN 3 SDN PUCUNG KIDUL 1 SDN PUCUNG KIDUL 2 SDN PUCUNG KIDUL 3 SDN PUCUNG LOR 1
Widarapayung Kulon, Binangun Jl. Lapang No. 01 Widarapayung Kulon, Binangun Jl. Masjid No. 139 Widarapayung Wetan, Binangun
nonton wayang ra buyar buyarngenteni metune petrokkonco konco ojo podo buyaryok ngenteni sampek ngantok
aku iki omae pelangmiftahul ulum yo kudu menangyo iso wae e 2x
lampahe gusti kanjeng nabi Sangu mati nyata dudu raja brana Nanging iman Islam ingkang sampurna Ya Alloh Gusti nyuwun pangapura Doso kula kados pasire segara Durung ngati tumekaning tobat Ketungka rawuhe Malaikat Nalika Rohe lagi dipecat Sangsara nanging tan bisa sambat Sekarat pati banget larane Sebab nalika isih uripe Akeh dosane lali ngibadahe Tansah den umbar
Judul wacan : Dewi Sinta, Titisane Bathari Sri Widowati. Kapetik saka : Lebda Basa Jawa1.Unsur# Unsur intrinsikUnderan (tema crita): Kekarepan kang keliru.Paraga lan watak paraga (lakon) Dewi Sinta : kukuh pendirian, lemah lembut. Prabu Dasamuka : ala atine, ora nduweni rasa welas asih. Raden Wibisana : nduweni budi luhur. Prabu Janaka : adil, lan wicaksana. Prabu Ramawijaya : ora gampang percaya marang wong liya. Dewi Tari : sabar.Padunungan, wektu, lan swasana (latar, setting) Padunungan : ing praja Ngalengka. Wektu : wektu awan, lan bengi. Swasana : mirisake (nrenyuhake, lan medeni)Plot (alur cruta) : Saka urutan kadadeyan ing crita wayang kuwi, saengga mbentuk alur kang maju.Pamawas (sudut pandang) : Amarga iki crita wayang kang ora mungkin dimaenake pengarange, dadine kalebu pamawas (sudut pandang) wong katelu.Gayane basa : Bahasa sing digawe ing crita wayang kuwi nggawe basa kang baku lan alus.Ancas (amanat) : Yen seneng marang wong liya gunakake cara sing apik,
pikiranRasa seneng marang wong liyan yaiku rasa seneng kang kerasa pas nguasake wong kang disnengi ngerasa seneng. Nanging beda maneh karo rasa sing pingin dhuweni yaiku rasa egois sing
ora seneng utawi ora bahagia.3.NarasiDEWI SINTA, TITISANE BATHARI SRI WIDOWATIDEWI Sinta iku garwane Prabu Ramawijaya ing Pancawati, lan sawijining putrid titisaning Bathari Sri Widowati.Wis dadi tekade Prabu Dasamuka yen salawase bakal ora mendha anggone kepingin nggarwa wanodya titising Bathari Widowati. Ing wisik ing ditampa yen Bathari Widowati ora suwe maneh bakal nitis liwat wanodya kang dedunung ung Ngalengka. Prabu Dasamuka seneng banget, mula mrentah para punggawa supaya saben ana wong wadon nggarbibi kudu dipateni. Pamrihe supaya titising Widowati bisa mijil saka guwa garbane Dewi Tari.Raden Wibisana, adhine Prabu Dasamuka susah banget weruh tumindake kakange. Kamangka saliyane iku sang Prabu Dasamuka uga wis ngendika samangsa bati titising Widowati lair bakal dipek bojo. Tumindak iku bakal gawe rusake pranatan ing alam donya.Mula, Raden Wibisana namakake mantram sakti. Kandhutane Dewi Tari disengake mbabar bayi wadon temenan kang ayu rupane kaya golek kencana. Bayi mau enggal diwadhahi kendhaga banjur dilarung ing Bengawan, lan ditemu Prabu Janaka ratu ing Manthili, banjur dipundhut putra pinaringan jeneng Dewi Sinta.Kanggo ngijoli bayine Dewi Sinta, Raden Wibisana nuli muja mega kang liwat ing angkasa dadi sawijining bayi lanang tembene Indrajit/Megananda.sawise Prabu Dasamuka weruh yen Dewi Tari nglairake anak lanang, langsung duka yayah sinipi. Bayi abang mau langsung dibanting nanging ora apa-apa.
dudu cah maco,dudu cah keren,dudu cah ganteng,dudu cah pinter,dudu cah tajir...gor wong sek senengane nggawe video
nggugu hujarira, wong lanang sok asring cidraGentha geng kang munggwing panggung, jawata pindha Harjuna, jaman mengko kawruhana, wong wadon keh ngamandak Cekapan kinanthi 1: Punapata mirah ingsun, prihatin waspa gung mijil, tuhu dhahat tanpa karya, sengkang rinemekan Gusti, gelung
miwah luhuring akasa, tuwin jroning jalanidiIku ta sapa kang weruh, nanging kiraning tyas mami, sanadyan ing bawana, anas kang madha
kang salaga, pari kudu sun ngengeri Cakepan kinanthi 3 : Nalikanira ing dalu, wong agung mangsah semedi, sirep kang bala wanara, sadaya
Hodipati, Bathara Suksma kawekas, sira ingkang den paringi, ingkang maosandilata, panguripe wong sabumi. Sumber : sukolaras.
Aku Sekarang ........Sujud syukur ingkang Moho Kuoso ingkang sampun
What a movie! | Menika katonipun
pm Fungsi agama????emmmmmhhhhh..... ngene mas,,,manungsa iku mung wedi karo rong perkoro; siji manungsa wedi karo sing ora dingerteni lan sing kaping pindha menungsaiku wedi karo sing ora dikuwasani.....nah wiit lahir mak bedunduk ning ngalam donya iku menungsa nemoni akeh bab sing ora di ngerteni...sak pintere manungsa kaya ngapa kae...nandyan akeh ngelmune nanging tetep wae menungsa iku ora ngerti sak kaliring bab...semono uga bab bab sing ora dikuwasani akehbanget baba bab sing ora dikuwasani utawa bab bab sing malku sak jantrane dhewe sing menungsa ora bisa cawe cawe...mula sakak iku manungsa iku asring ngalami stress lan ngalami putus asa merga rong bab kuwi.... mula menungsa perlu agama sebab agama bisa menehi katentreman lan perlindungan sakak babab sing ora dingerteni lan sing ora dikuwasani kuwi...kanthi percaya marang kuwasaning gusti atine menungsa isa tentrem lan bisa sumarah sakak godane rong bab iku..... mula menungsa iku yakin perlu agama...mulane wong sing temen sholeh biasane uripe luwih tentrem... awit wong sing sholeh iku bisa lepas saka kaweden kaweden kuwi mau...merga wong sholeh percayay mbok menawa
"SANGID " Sun Jul 17, 2011 5:22 pm sing pada mati kwi wis oleh apa sing digayuh... awale pada pengin nglaleke urip sing susah..terus pingin dianggep jagoan sing paling kendel... nek wis mati ngono kuwi pancen dheweke wis lali karo ruwet rentenge urip..terus ya wis isa mbukteke nek dheweke
sing digayuh... awale pada pengin nglaleke urip sing susah..terus pingin dianggep jagoan sing paling kendel... nek wis mati ngono kuwi pancen dheweke wis lali karo ruwet rentenge urip..terus ya wis isa mbukteke nek dheweke pancen kendel tenan buktine nganti wani mati... panggayuhe wis klakon .. lha mati kwi
pm Hla wong ngombe alkohol ki kudu nganggo sinau je. Kudu katam, ora gur mergo due duit tuku miras sak geleme trus di ombe sak botol e. Nek le ngombe ki nganggo sinau disik yo ora Modar. Tapi urip pati ki cen wis eneng pestine kog. Tur mergo eneng sing mati mergo ngombe miras kui awak e dewe dadi ngeti
katam, ora gur mergo due duit tuku miras sak geleme trus di ombe sak botol e. Nek le ngombe ki nganggo sinau disik yo ora Modar. Tapi urip pati ki cen wis eneng pestine kog. Tur mergo eneng sing mati mergo ngombe miras kui awak e dewe dadi ngeti bahaya ne nek gur waton ngombe. lan kui kudu di sinau ora gur waton wani mendem mergo di bombong kancane. heeeNek ra kleru sak durunge eneng agomo2 sing saiki ng
jawa krama Dados obat tatu Lidah buaya saged mbiantu mangsulaken jaringan
ugi artosipun menawi pamucalan kognitif tanpa pamucalan...
melu2 ki, nek isane mung prihatin, kok bocah2 sak iki koyo ngono tho yo, ;) ;) ;) sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja
gawe PELM sing ra jlas koyonggono,,,, lha nek wong GK isone
Dane Yusup, sadurung dane marabian, Diah Maria jeg sampun mobot. Bobotan danene punika kawitnyane saking Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa.
sadurung dane marabian, Diah Maria jeg sampun mobot. Bobotan danene punika kawitnyane saking Roh Ida Sang Hyang Widi
Tak sengaja, atau sinisme | Menika katonipun
jago ngracun huahauhauha maap maap lha wes piye pril ? lensa standart tok ngene pengen golek2 sing murah, budget tipis.... podo2
biasane cirine ana keropeng, botak, lan gatel ing kulit [1]
Sarcoptes scabiei ya iku tungau nduweni ciri-ciri wujud ameh bunder nduweni 8 sikil cekak, pipih, ukurane wantara (300–600
sing jantan, biasane urip ing lapisan epidermis [2]. Permukaan dorsal teka tungau iki ditutupi déning lipatan lan lekukan wujud garis melintang dadi bisa ngasilake sejumlah skala segitiga cilik [3]. Sakliyane kui, sing betina nduweni bulu cambuk ing pasangan sikil
Endhog menetas wantara 2-4 dina sing sawise dadi larva sing nduweni sikil 6.
Wantara 1-2 dina larva jilma dadi nimfa stadium 1 lajeng berkembang dadi nimfa stadium2, sing nduweni sikil 8. *
nganti ngendhog manèhmbutuhake wektu wantara 10-14 dina.[2] Waktu sing diperluke endhog dadi tungau diwasa wantarane 17 dina.[2] Tungau betina sing tinggal ing kantong ujung terowongan, sawise 4-5 dina sawise
ora ana vaksin kanggo kudis dadine pencegahan kudu ngindari infeksi [2]. Kabeh pihan sing ana ing cedak penderita perlu diobati ing waktu bebarengan, walaupun durung ana gejala. Sandangan, handuk, seprai lan barang-barang sing bersentuhan karo kulit apike dicuci lan disetrika kanggo ncegah panularan.
gunungkidul sampun ngancik mongso ketigo, mongso larang toyo, malah malah sampun kathah tonggo
Ramalan Jayabaya bait 165 – 173 →
Ramalan Jayabaya 159 – 164	Posted on March 5, 2011	by masterprimbon Ramalan jaya baya:
159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutup ing tahun sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu andhe dukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha
swargi kang jumeneng ing gunung Lawuhiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti mumpuni sakabehing laku
Matur panuwun katur para rama ingkang kersa ngregengaken
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo. Di Sumatera
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Kanggone wong Jawa duweni pangeman menawa bandha donya, pangkat drajat lan semat kuwi mung saderma nggaduh peparing saka ngarsane Gusti Kang Akarya Jagat. Sawayah-wayah lamun Gusti kang paring gadhuhan ngersaake bali marang ngersa-NE, ora kurang marga aggone jebol kamukten kang gawe cintrakaning manungsa kuwi. Mung bae yen manungsa wis kerem ing gaduhan saka ngarsane gusti banjur awel anggone nglepeh. Karepe ngono pengen langgeng salawase anggone ngemut kamukten tanpa mikir sejatine urip kang sejati.
Jumbuh karo perkara kasebut ana piwulang luhur, menawa yen wis tumekaning janji wong mati iku ora gawa bandha. Mula perkara gaduhan iku kapan dikersaake amung Gusti kang pirsa. Siji pathi, loro jodho, telu tibaning wahyu, papat dununge kodrat lan lima gadhuhaning doya amung dadi purbawasesaning Gusti Kang Murbeng dumadi. Perkara iki kudu bisa ngelangake marang kamukte kang dadi pangimpening manungsa yen sejatine
Aja nganti kamukten kuwi dadi tetesing waspa nanging dadiya sukaning wardaya, amemagun karyenak tyasing sasama. Tegese bisa
supaya bondha donya ora dadi memala kudu disranani kang bisa agawe pigunaning liyan. Kamukten saka bondha donya kang ala iku
iki. NULUNG SAPEPADHANING TITAH AJA MIKIR WADHUK, KANTOG LAN WAYAH LAN KUDU LINAMBARAN ATI KANG WENING.
Mula ayo angudi amprih bisa dadi wong kang iso nandur wiji keli. tTegese dadiya pawongan kang tumindak nyebar wiji (bibit) ing kali, embuh tibane ana ngendi mung kebak pangarep-arep yen samangsa-mangsa wiji mau bisa tuweuh dadiya kag ana pigunane marang liyan tanpa mawas sapa kang bakal ngunduh
ingkang saweg ngangsu kawruh babagan Basa kaliyan Sastra Jawi angkatan 2007 Unnes........
melu ngrungokake kebo giro (music)
September 18th, 2010 at 09:57	| #3
gendhingan yok, karo mapan turu, doh, suasana mantenan iki
Sakjane lagune apik tenan, cuman nek krungu lagu sing koyo ngene iki marai nangis pak….
mesti kelingan acara ngantenan… hiks hiks 999x…
meh komeng kemrungsung, dadi salah 😛
pengeeeennnnnn * opo maneh nak sing mbaturi cewek2 kwi *
Reply ↓	Pradnasatunya on 06/08/2009 at 21:52 said:
Nek pink malah wagu, koyo Yamaha Mio.
(Makibao di cet kuning ketoke tambah sangar…)
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
Upload dan Upload lagi… | Menika katonipun
Sabun, sabun air beras, sabun beras, sabun beras murah, sabun beras susu, sabun beras termurah, sabun beras thai, sabun kecantikan, sabun muka pemutih, Sabun Susu Beras, sabun susu murah, shop online murah, shopping online indonesia, situs belanja online, situs belanja online indonesia, supplier sabun
said:	oh inggih sami-sami… mugi kita tansah sehat kewarasan, salam kangge sederek wonten mriki
ULAT SUMEH AGAWE RENANING WONG AKEH
URIP IKU URUP, MUNG MAMPIR NGOMBE, SADERMA NGLAKON...
ojo lali....tenang wae mengko tak oleh2i amoy mbangka sing kiyis2,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI widjiumeCamatLokasi :
kulo tiang Ayah, tugasipun teng Sempor, njih maturnuwun sanget, nek
Cuman kudu neng njero file browser. Lewih cepet. Nek
PMkayane ora pekok kok Na....anggep wae turis...pingin kulit ireng njuk
Rungokna Anggraini! Leave a comment
Geguritan Bahasa Jawa Tema Lingkungan Lintang Panjer Rahina
dhewe amung luput salahe kang tumiba janma liya
padha anggega kersane pribadhi ngugung nguja luntaking
napsu angedhaton ing ati rasul lan malaikat ora kasat mata banjur buteng mbregudhul ora ngerti anggering tata suba sita lan agama
nek atine kagol kepantong liyan embuh ora ngerti eling tutur muni saujar dadi ganjelaning ati ora perduli embuh salahe nanging rumangsaku luwih entheng mayang ing ati
dadi luber ajur mung kadi maruta ganjelaning ati kaanggep sesendhon tinambahan eling marang lajer kang tinandur Gusti kanthi mangesthi sesanti aku kabeh kalepotan luput
Umpamane setengah ati tansah (han)jaga
Sing pada-padane laksana kidung swarga sing ngalun-alun ing karnaku
Dadya duta sambada aruming asma kluwarga
Pethuk gapyuk rerangkulan nyuntak sakehing rasa kapang
Njur padha pisah dalan, nepusi lelakone sowang-sowang
Lungit angelangut, lam-lamen jaman kesaput pedhut
Satriyo, Begawan lan Usahawan.....iki aku bintangku gemini......tak tunggu lho iki....Kan lengkap mengko aku gur kari milih, kan aku bukane
matur suwun.. saget ngeh kulo intropeksi diri.. :oops: iki mung gambaran wae ko
kulo nggih aries ..pripun niki??? deg2 an e kulo....sing apik2 wae le ditulis nggih
pripun . . . .hihihih inggihmbah...kulo nggih aries ..pripun niki??? deg2 an e kulo....sing apik2 wae le ditulis nggih
sabar2xuwis kuwi dhisik kang,.....Yo wis matur suwun
xuwis kuwi dhisik kang,.....Yo wis matur suwun ae aku..... podo-podo kang Robert
tomber wrote:didi wrote:setunggal maleh mbah. . .ARIES pripun . . . .hihihih inggihmbah...kulo nggih aries ..pripun niki??? deg2 an e kulo....sing apik2 wae le ditulis nggih
wis tak link lho, melu mromosikke.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Purbalingga, Purworejo, Purwokerto, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Solo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Bangkalan,
Sekedhap malih kula badhe Semesteran, nyuwun pangestunipun, nggih. Salam kagem
Ungaran, Ambarawa, Weleri, Sukorejo, Demak, Kudus, Bangsri, Pati, Rembang, Kragan, Gubug, Godong, Purwodadi, Wirosari, Blora, Cepu, Randublatung, Secang, Temanggung, Wonosobo, Magelang, Muntilan,
WilisRinangga Winangun arja, dening tuwan P.W. Hoplan minulya tuadhani prasamya nalika panjenengane Kanjeng Raden Adipati Nitiadi ningrat sinengkalan “Wisayaning pandhita kaloking rat”. utawi
Reply ↓	tukang Nggunem on 28/04/2009 at 14:50 said:
siyaaall ora oleh undangan…meh merajuk-rajuk karo pak Didi njaluk undangan kok ya isih duwe isin…ning gak papa ding, wong ya kau
angilangno godo rencono mugi-mugi rinaketno asih lulut marang sak kadang ingsun kabeh, lanang, wadon, tuo, anom, gede cilik, drajat lan pangkat, ino lan puso, sedoyo titah asih marang pakaryanku kabeh. Alloh 3x Huw 3x hurip. jin setan peri prayangan adoh soko aku kabeh. mung jalmo manungso kang asih marang pakaryanku, kabeh saking kersane gusti ingkang paring
muda itu pak, mau muntah liat bahasanya…!
Hany (09:55:50) : Hiyo, Mas. Mangkane bocah-bocah tak seneni nek campur2 basane. Ngomong Jowo yo ngomong Jowo, basa Indonesia yo basa Indonesia, ora oleh dicampur karo basa enggris.
Pembabakan Pagelaran Wayang	Posted on May 27, 2012	by Bombo Unyil Pembabakan Pagelaran Wayang
Keseimbangan Serat Pedhalangan Ringgit Purwa Serat Sastrajendrahayuningrat Pangruwa Ting Diyu
sel neng awake manungsa kuwi biso dadi jumlahe 100 triliun kedaden paling nggumunake nang alam dunyo iki. Para ilmuwan padha ngerti menawa
Kuwi wektu sing dibutuhake sak durunge kelahiran sing difahami dadi wektu persiapan kanggo mbentuk awake manungsa
Wektu metenge manungsa kuwi biasane 38 minggu diitung soko jaman sing disebut wektu pembuahan, utawa wektu konsepsi, nganti wayahe babaran. 8 minggu sak wise pembuahan,
cikal-bakale manungsa kuwi dijenengake embrio, sing artine "berkembang nang njero". Tahap iki, sing sebutane yaiku tahap embrio, tanda utamane ya kuwi dibentuke
bagian-bagian pokok soko awake manungsa. Mulai umur meteng 8 minggu nganti wektune babaran, "cikal-bakale
dibentuk ing tahap pembuahan," yaiku jamane wong wadon karo wong lanang masing-masing ngenehi bagian soko awak sing disebut kromosom sing jumlahe 23 sing diwenehake lewat proses sing disebut gabungan sel-sel reproduktif. Sel reproduktif soko wong wadon biasane disebut "endhog" tapi istilah ilmuwane sing bener
ya kuwi oosit. Sel reproduktif soko wong lanang
spermatozoon. Iki proses oosit dietokake soko bagian awake wong wadon sing disebut ovari proses kuwi dijenengake ovulasi,
nang njero salah sijine tabung sing disebut uterin, sing biasane uga dijenengake tabung Falopia. Tabung uterin kuwi nyambung karo ovarine wong wadon terus nyambung nang uterus utawa rahim.
Hasile yaiku embrio sing jumlah sele mung siji yaiku zigot,
ono nang jero bagian molekul sing disebut DNA (de-en-a). Sing isine yaiku petunjuk-
kaya undak-undakan sing kejlimet sing disebut dobel helik.
cetakan, mung ndaftar huruf depan soko tiap
bagian dasar wae butuh siji setengah juta halaman kertas!
Umpama diurutake soko pucuk nang pucuk, DNA nang siji sel wae dawane kaya telu lan sepertelu sikil utawa sak meter.
dawane iso dadi 63 milyar mil. Kuwi podho karo jarak soko bumi iki nang matahari terus balik nang bumi
ping 340. Cell DivisionKiro-kiro 24 nganti 30 jam soko
siji (1) sel dibagi dadi loro (2),
Early Pregnancy Factor (EPF)Mulai soko 24 nganti 48 jam tahap pembuahan dimulai, dadi meteng utawa orane wong wadon kuwi iso dicek lewat hormon iki disebut "faktor awal meteng" sing ono nang getihe si ibu. [13]
dijenengake bibit sel embrio sebabe sel-sel kuwi biso
mbentuk salah siji soko luwih 200 macem sel sing ono nang awake manungsa.
Sel-sel soko embrio sing berkembang kuwi mulai mbentuk hormon
lan nyegah supoyo getihe ibu ora kecampur karo getihe
ngasilake hormon lan jogo suhune embrio lan awake jabang bayi
Kiro-kiro seminggu, sel-sel bagian sel-sel njero mbentuk loro lapisan sing disebut
nang embrio sing lagi mbentuk. Sel-sel nang bagian epiblas mbentuk
kantong sing isine cairan. Cairan sing bersih kuwi,
sing luwih dhuwur nang njobo uterus, si bayi kangelan nggulingake awak.
nanging embrio iso njupuk nafas sethithik - sethithik. Pas umur kuwi, bagian ginjal ngasilake urin utawa air kencing
Nang embrio sing jenis kelamine lanang, muncul bagian testis
Pas umur 8 minggu bagian epidermis, utawa bagian kulit njaba,
Sakwise wolung minggu perkembangan embrio rampung. Pas umur iki, embrio manungsa kuwi wis berkembang soko sel tunggal
Bagian -bagian embrio kuwi saiki wis duwe kurang luwih 90% soko awake manungsa dewasa. [91]
mulai nganti wektune babaran. Pas umur 9 minggu, si jabang bayi mulai ngemut jempole
Fetus kuwi yo mulai iso nggegem,
lan nggerakake sirahe nang ngarep lang nang mburi,
buka lan nutup rahange, nggerakake ilate, lan
dengkule lan driji-driji sikile. Kelopak matane nutup. Nang bagian laring, muncul
Perkembangan sing cepet pas umur 9 lan 10 minggu kuwi nambahi bobote awak si fetus nganti luwih soko 75%. Pas umur 10 minggu, perkembangan
Kiro-kiro pas umur 11 minggu bagian irung lan lambe
wis kebentuk kabeh. Podho karo kedaden nang bagian-bagian awak liyane
irung lan lambe kuwi terus berkembang nurut karo umure si manungsa kuwi.
Pas umur iki, mung bagian geger karo nduwur sirah sing ora nanggepi sentuhane
Tanggepan iki dijenengake "refleksi ruting"
Tanggepan kuwi podho-podho kedaden nang bayi lan manungsa
muncul luwih dhisik nang bayi wadon ketimbang bayi lanang.
si fetus ngelek banyu luwih akeh, lan tingkahe dadi berubah.
Tambah suwe biso dadi si fetus kelangan kemampuan pangrungonane.
Bagian mata kuwi mulai nanggepi cahaya pas umur 27 minggu.
kanggo ngambu - ngambu yo mulai muncul.
Tanggepan rasa legi pait kuwi yo kethok nang raupe si bayi.
nunjukake kecenderungan mangan anis sak wise lahir.
Biasane bayi lahir sing ora tau nerima anis ora seneng anis.
Podho karo pengetahuane awake dhewe masalah perkembangan awal manungsa
Raung 30 Genteng ,Banyuwangi JATIM. +62 333 843488 . +6285336480000
Medeni bocah isih mending. Ktimbang sampeyan medeni prawan, wekekek!
Kapan2 nek kopdar maneh ojo lali nggowo bungkusan
NGELMU MANUNGGALING KAWULO GUSTI 'ALA NLP
2008-12-24 Ana usulan kanggo nggabung kaca pitulung Wikimedia kanthi musataké lan nglokalaké ing Meta utawa wiki sing mligi kanggo bab kuwi.
Amarga isiné ora mung gambar ing ruang jeneng"Gambar:", saiki ruang jeneng iki diowahi dadi luwih umum yakuwi ruang jeneng "File:"!
Ater-ater (prefix) kanggo ruang jeneng ing judhul lan URL saiki owah. "Image:" isih dadi alias, alon-alon supaya diganti nganggo "File:" (nanging gumantung basa); yèn panjenengan kagungan program utawa script kanggo ngecèk "Image:" utawa gumantung marang variabel wgCanonicalNamespace sing ngandhut 'Image', panjenengan kudu ngowahi (update) program mau.
Mula, wiwit saiki panjenengan bisa nge-link menyang [[File:]] dudu
Saliyané Patroller extension sing lawas, kanggo matroli owah-owahan lan kaca anyar, saiki wis ana èkstènsi MediaWiki anyar, sing diarani FlaggedRevs.
FlaggedRevs – wis diaktifaké ing sawetara wiki Wikimedia – minangka piranti kanggo matroli artikel lan/utawa kanggo ngreksa kuwalitas kanthi nuduhaké mung revisi akurat marang publik. Artikel versi stabil kasebut ditandhani lan dijaga déning para staf editor sing kapercaya lan/utawa disetujoni déning sraf sing kawogan. Pirsani dhèskripsi Meta, ngenani katrangan tèknis lan pituduh kanggo nyuwun
Sawijining proyèk diangkah kanggo ndandani kasalahan ing logo Wikipedia (donya) uga mutusaké aksara liya kanggo ngimbuhi sing wis ana lan isih kurang! Proyèk iki ora mung bakal ningkataké logo Wikipedia, nanging antara liya uga ngasilaké gambar donya Wikipedia telung dimènsi.
wis dirilis ing versi 1.3 déning Free Software Foundation sing kawogan.
Iki minangka asil usulan Board of Trustees ing Desember 2007, sing nawani kamungkinan kanggo isi wiki kita uga nganggo lisènsiCreative Commons CC-BY-SA (Attribution + ShareAlike) sing luwih gampang dipigunakaké.
Wikimedia Foundation bakal ngajokaké referendum marang komunitas kanggo mutusaké apa lisènsi GNU FDL kita perlu bisa ditrapaké ing sangisoré lisènsi CC-BY-SA, pirsani dual-licensing.
Pirsani uga detailed summary kanggo wacan saterusé.(source)
Ing Meta panjenengan bisa mirsani info sabanjuré (FAQ) lan ngrembug bab prosès update lisènsi tumrap wiki
ing proyèk Wikimedia kanggo ningkataké lan musataké interwiki linking, wis di-sèt upaya kanggo ngrembug konflik pranala antar-basa.
Ing Meta, akun bot saiki bisa éntuk bot flag kanggo kabèh wiki saéngga global bots!
bisa lumaku ing Wikipedia panjenengan, komunitas kudu ngidinaké sacara èksplisit global bots jroning kawicaksanan lokal, pirsani dhaptar.
Supaya duwé aksès global bot, sarat ing ngisor kudu diduwèni déning panganggo bot:
kudu mung ngopèni pranala antar-basa utawa ndandani pengalihan dobel
kudu wis aktif ing sawetara wiki, kanthi kontribusi cukup suwé kanggo njaga
Cithakan:Pangumuman_Wikipedia/2008&oldid=487478"	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.48, 14 April 2011.
Wong Oroqen utawa Suku Oroqen ya iku suku saka 56 suku kang ana ing Républik Rakyat Cina.[1] Cacahe wong Oroqen Tiongkok nganti 8000 wong luwih. Suku bangsa iki uripe ing pegunungan Xing'an, papan kang ana ing antarane Panggon Otonom Mongolia Jero lan Propinsi Heilongjiang, pase ana ing Kabupatèn Otonom Oroqen Keresidenan Hulunboir Panggon Otonom Mongolia Jero.[2] Basa kang digunakake ya iku basa Oroqen kang kagolong ing rumpun basa altai.[2] Suku Oroqen ora nduwèni aksara dhewe, aksara kang digunakake ya iku aksara Mandarin.[2] Oroqen nduwèni teges jejuluk kanggo wong kang urip ing pengunungan utawa warga kang nduwéi rusa kutub.[2] Jeneng oroqen ana ing cathetan sajarah wiwit Dinasti Qing.[2] Mbah buyute suku Oroqen ndisek urip ing sakidule Pegunungan Hing'gan sajobone Propinsi Heilongjiang. Nalika abad ka-17, amarga invasi saka Rusia, warga suku Orqen nalih menyang panggonnan cedhak Lesser Pegunungan Hing'gan.[1]
Jeneng Orqen ana wiwit taun rong puluh, jaman Kangxi. Jeneng iki asring ditulis ing cathetan sajarah Dinasti Han minangka Erchun, Elechun,Eluchun, Elunqi. Sawise Républik Rakyat Cina ngadek ing taun 1949, suku iki kanthi resmi dijenengi Oroqen etnis minoritas.[1] Jaman biyèn wong saka Suku Oroqn uripe kanthi cara ngajak kéwan lan mancing. Sawise ngadek Cina, suku iki sithik kanthi sithik lunga saka alas lan urip netep, banjur mulai ngingoni kewan.[1]
^ a b c d (id)The Oroqen
^ a b c d e (id)indonesian.cri.cn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Oroqen&oldid=1081224"	Kategori: Suku bangsa ing CinaCinaKategori ndhelik: "Golongan ètnik magepokan" butuh pepesthènArtikel nganggo Cithakan:Infobox ethnic group kanthi paramèter lawasArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
making. so, kutip kutip duet then ambek tiket crite ngangkung.
meh LG crite sket sinopsis NGANGKUNG :
Bu Guru : Inggeh, sampun mbah putu panjengan saged sekolah teng mriki, tetapi jika putu panjengan mboten saged ngikutin pelajaran mriki, putu jengan mboten naik kelas nggeh mbah,Pak Tuo : Mboten nopo2 bu, yang penting putu kulo saged sekolah.Ari : Senang bukan kepalang ^^, berhenti juga nangisnyaPak Tuo : Matur nuwun sanget inggeh
ngarung ora ditrimo, ditrimo neng pentuk,Mbok Tuo : Yo, rapopo, neng pentuk yo apik, nek ditrimo neng sekolah ngarung mengko malah jajan wae ....Ari : Pak Tuo....Mbok Tuo, nek sesok aku wes mlebu neng
endi???Pak Tuo & Mbok Tuo : Ora menggo sepatu sikik, yorapopo...pakmu tuo durung duwe duit,
sampun pinten mbah???Pak Tuo : Putu kulo, kelahiran tahun 1986 bulan September bu....Bu Guru : Wah, mboten saged mbah niku, mriki nompo murid sing umure sampun 7tahun, putu jenengan dereng
Pak Tuo : Lha pripun niki, putu kulo sampun pengen sekolah teng mriki, sepupunya diterima disini kok bu.....Bu Guru : Kulo nggeh mboten saged nopo2, peraturane sampun baku.....kulo saranken putu
salam kenal seko Wonosobo lek! apik tulisane sampeyan…ngesuk nek tekan Talunombo maneh mugo2 dalane wes aspal alus…
Reply ↓	bakhtiar on 28/07/2009 at 21:12 said:
ing Polen. Kutha krajané ya iku Skierniewice . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 37.948 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Skierniewice&oldid=1091480"	Kategori: Powiat ing propinsi Lodz	Menu navigasi
34.	Perange Pandhawa lan Kurawa iku diarani perang …. (
Kang kelebu panca usaha tani yaiku … ( ngolah lemah, milih bibit, irigasi, ngrabuk lan mbrasta ama )
BAHASA JAWA: ATUR PAMBAGYA HARJA NGUNDUH PANGANTEN
Ingkang kinormatan sagunging tamu sinedahan ingkang kula hurmati
Keparenga paring palilah kula semela atur sawatawis, nuhoni pamundutipun Ibu Hartanta, pinangka sulih sarro, talanging atur wonten ngarsa anjengan.
Pinangka purwakaning atur : sumangga kula derek aken ngunjukaken , puja-puji
syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang Murbeng gesang, ingkang sampun peparing
barokah, rahmad saha barokah dumateng kita sami ing kalenggahan ing siang punika.
Ibu Hartanta ngaturaken kawilujengan menggah karawuhan sanggyaning tamu sinedahan ikang kinormatan, ingkang sampun kepareng nglonggaraken panggalih bucal wedal nuhoni panyuwunipun Ibu Hartanta.
Mugi karawuhan panjenengan tansah winantu ing karaharjan, saha tansah pinayungan Gusti ingkang maha kuwaos.
Ibu Hartanta ing titi kalenggahan siang punika nuhoni jejibahan tyang asepuh, hamisuda,
Putra miwaha siwi ngunduh penganten sarimbit Bg. Roni……………..pikantuk putra
Menggah ijab kobul saha pawiwahan sampun kalampahan dinten Jumat Surya 13 Agustus 2004 wonten Purwantoro Wonogiri.
Inggih awit saking pujo- puji , pangestu, saha pandongga ,saking sesepuh, pinisepuh, saha sangyaning tamu sinedahan ijab Kabul sampun kalampahan nir ing sambi kala.
Ibu Hartanta nyuwun gungan kepareng sagung tamu ingkang kinormatan kepareng paringbekahp pangestu dumateng temanten sarimbit mugi anggenipun ngayahi jejibahan gesang bebrayan inggal tansah pikantuk pinayungan Gusti Ingkang Maha Agung, sedaya ingkang ginayuh sageda jumbuh, ingkang dipun jongka tansah sumadya. Tinebihno ing godha rencana ,
tanpa pipindan, menggah sedaya kadarman panjenengan ingkang arupi punopa kewawan, ingkang sedya kala wau dadosaken birawaning panggalih, saha dadosaken lancer, rancak, sumaraking pahargyan ing siang punika.
Ewa semanten Ibu Hartantoanta boten saget atur pinwales punapa-punapa, hamung nyuwun dumateng ngarsaningGusti, mugi sedaya peparing panjengan ingakang arupi punapa kemawon,kanthi iklasing panggalih pikantuk lelintu ingkang matikel-tikel, saha dadosaken kuncaraning asma panjengan.
Atur sak lajengipun. Ibu Hartanta anggenipun kagungan kersa ngunduh penganten, sampun krancang, karacik, saha katiti, kanthi permati,ewa semanten tasih kathah kekiranganipun. Langkung-langkung angenipun hanampi krawuhan panjenengan,anggenioun buja krami, kirang trasilal saha kirang subosita.
Mila awit saking punika mawantu-wantu nyuwung gungan dumateng sanghyaning tamu sinedahan kepareng paring agunging pangak sami ingkang linangkung.
Ibu Hartanta ugi nyuwung gungan dumateng sagung tamu sinedahan ingkang kinurmatan, kepareng, lelenggahan ngantos dumugi purnaning pahargyan.
Pinangka pepet-pepuntoning atur, bok bilih anggenkula matur wonten ngarsa panjengan kirang suba sito, kiranging trapsila, wonten galap gangsuling atur kepareng pareng siha samodra pangaksami.
krama ; Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi...
Nuwun: Ingkang kinabekten sagung sepuh, pinisepuh Ingkang kinormatan sagunging
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Sayidin Panotogomo Ngabdurrakhman Kholifatullah Ingkang Kaping
ALAMPUN BADHE NGAWITIPRANATAN JAGAD ANYAR GINELARMANGSA WADAH ENGKANG SATUHUENGGAL DITATA ENGKANGSAESTUNING NIKI MBOTEN MEKSA NGGIH MENAWI PIKADOS SUNAN POJOK PANGERAN SOSROBAHUNETEPI JANJI ROMO SABDA PALONNETEPI JANJI ROMO SUKARNO ( Diposting by S.Priyadi-
04. Ywa sira duwe pangira, lamun wong dadi prajurit, karyane abot priyangga, wruhanta sagung pakerti, kabeh donya puniki, tan ana prabedanipun, kang dagang neng lautan, miwah ingkang among tani, suwana kang suwita ing narendra.
jroning guwa, kang manusup ing asepi, lakone padha kewala, awit iku dadi margi, mrih katekaning kapti, sapangkate pandumipun, nanging
sumurupa, kang kalebu pangabekti, nora sembahyang kewala, kang dadi parenging Widdhi, sakeh panggawe becik, kang manteb suci ing kalbu, uga dadi panembah, yen katrima iku sami, sinung rahmat samurwate badanira.
ing kapenakipun, tumiba marang sira, murwa sukur ing Hyang Widdhi, tarimanen berkahing wong tuwanira.
Iku ta kayektenira, pralambanging lenga wangi, upamane duk samana, tan antuk pitulung Widdhi, praptane jaman iki, tan ana caritanipun, marma den enget sira, aja ngaku angekoki, mung
marang kang jumeneng malih, Jeng Gusti Pangeran Dipatya, Mangkunagara ping kalih, pinet sraya mring
sinaraya, marang Gubermen Walandi, mukul prang Diponegara, sarumpunge ing ajurit, ginanjar bumi malih, Sukowati limang atus, lan blanja saben wulan, mangka ingoning prajurit, patang ewu patang atus wolung dasa.
yekti saking sira, pribadi tandhane endi, apa wus munjuli sira, marang samaning dumadi, saking ing krama niti, lawan apa wus misuwur, ing
kuwajibanmu, prajurit itu dilatih, sama halnya santri belajar sembahyang.
saking wetuning bumi, uga kagungan ing ratu, lan sira
madhep marang sawiji, nanging cipta sedyakna males mring
sumungkuning puja, neng pucuking gunung wesi, sang pandhita neng pucuking kang aldaka.
34. Ing tekad dipun santosa, aja angrasani pati, apan tan minenang sira, gumamntung karsaning Widdhi, yen wis tibaning pasthi, nora pilih marganipun, ala mati neng wisma, becik mati kang utami, tur sumbaga dadi ngamale trahira.
Ri sedheng nen bayantaka, kalamun ana kang weri, nungkul wus mbuwang palastra, nora wenang den pateni, binandhang iku wajib, yen ngantia nemu lampus, tetep nistaning
38. Mangkono priyangganira, yen kaselut ing ngajurit, aja gugup den prayitna, ing tekad dipun pratitis, awit wong murweng jurit, ana papangkatanipun, nistha madya utama, yen kober dipun engeti, kanisthane wong kaselut neng
Ing papa nora kuciwa, gegaman samekta sami, atandhing padha kehira, tanpa kiwul ing ajurit, tangeh ana
Dhihin marang ing Narendra, denira cidra ing janji, kapindho ngasorken praja, kang mulyakken marang dhiri, katri marang Hyang Widdhi, ngukuhi gadhuhanipun, kokum pantes linunanas, padhane sato wanadri, yen janmaa pasthi ana
Kapungkur patraping bala, ginantyakken lungguhing senapati, ingkang sinerahan wadya gung, dening jeng nareswara, kinen matah saprayoginireng wadu, kinarya rumekseng praja, denira ngupaya janmi.
Ywa tinggal pitung prakara, mrih utama adegireng prajurit, kang dhihin nalurinipun, tan kena trahing sudra, kapindhone bumi kalahiranipun, kang maksih tunggal sapraja, katri tanpa cacad dhiri.
pamilihir, pamintane mring wong sawiji-wiji, pinantes cekelanipun, rujuke lan sarira, pangulahe warastra ywa kongsi rikuh, rikate dennya marwasa, myang panangkis amrih titih.
05. Wong kang sedheng dedegira, aparigel tuwin kang andhap alit, akas cukat tandangipun, iku sinung sanjata, watak nora kewran sabarang pakewuh, mudhun jurang munggah arga, aluwes tur
Wong kang lencir dedegira, kurang tandang aropek ingkang dhiri, iku cinekelan lawung, jangkah dhepane dewa, watak corok alantaran silih panduk, lumpat jagang pasang andha,
andhungan tikel kalih, gegaman saprantinipun, tuwin busana wastra, obat mimis kang cukup den anggo nglurug, awit rumeksa ing praja, tan wruh sangkaning bilai.
Posted: September 12, 2008 in Sweca Ida Sang Hyang Widhi	Tag:puisi antuk mabasa bali, sweca hyang widhi	Sweca Ida Sang Hyang Widhi
Prasida ngukuhang Bhuwana Agung lan Bhuwana Alit
wanimiwah panggawe alagunane wong luputgeni atemahan tirtamaling adoh tan ana ngarah mring mamiguna
daluping sewelas wacanen singgihluwar saking kabandakang kadhendha wurungaglis nuli
sekulantuka tigang pulukanmusuhira rep sirep tan ana wanirahayu ing payudan.
poto sing ngisor nang sing nggon akeh wong pacaran ya pak?
Apa iki sing diarani globalisasi, reformasi apa mung ngapusi?
Mung nyawang kang ana ing dhuwur…..mripate tangane mbokmenawa sandhangane ….kabeh mung nyawang dhuwur ….. oalah jaman …..jaman…… edan!
4 : oalah yem ….yem …. Jaman saiki ya pancen wis owah …..
saiki mung padha oyak-oyakan layangan …. Dene yen disawang anggone ngoyak nganti ora eling sapa kang ditemoni…….
Dene wong loro mbah2e malah asik anggone ngrungokake tembange narto sabdo
Ora let suwe simbah loro mau kaget merga putu2ne pada ngundhang
1 & 2 : mbah …. Mbah guru ….. mbah ….. layanganku pedhot mbah….kae temangsang ana payon mbah…. (ngundang bola-bali)
1 : wah mbah guru payah ki ora gelem metu …..
1 : iya kae ki payah tenan g ngerti apa yen layanganku temangsang kamangka anggonku ngoyak adoh tenan kae
2 : tak kira yam bah guru ki mung
ah ….. apa malah dukane merga dhewe padha rebut rebutan layangan?
4 & 8 : oalaeh tu putu …. Jane ana apa kok bengok?
3 : kae lho mbah ….. layangane wis tiba malah ora ana kang kena, jebul temangsang ing gendheng ….
4 :Oooo merga layangan ta ….. wis timbang padha ribut rebutan layangan barang ana ndhuwur mendhing ben wae. Pancen papane wis ana dhuwur, ora usah mudhun maneh….timbang dadi rebutan …..
Wara-wara iki katujukake kanggo para siswa anyar kelas X. Kabeh siswa anyar kelas X supaya ngumpul ing :
3. Geneya kelas X anyar dianakake perlu ngrembug bab pranatan anyar ?
4. Menawa kowe dadi siswa sing dituju ing wara-wara kasebut, apa sing kotindakake ?
5. Gawea wara-wara lelayu bab keghiyatan utawa sapanunggalane kanthi tema bebas. Papan, wektu, lan keperluan karangen dhewe !
Klumpukna koran utawa majalah sing ngemot wara-wara apa bae, bisa sing basane dudu basa Jawa. Banjur tulisen ana ing kolom ngisor iki nganggo basa Jawa !
No Isine wara-wara Sumber Tanggal Sing Dituju
5. 2. Wasis Basa (Berbicara) : Nyritakake Pengalaman
Tulisanipun: Nauval!; 10 June 2005
Dina pertama ae wis ono 3 tulisan, dadi ono 'beban mental' nek sing wis didapuk dadi kontributor kudu rajin nulis. hehehehe ...
padahal aku dhewe wis suwi tenan ora nulis sing jenenge karangan nganggo boso jowo,
boso jowo mung aku gawe nek ketemu konco-konco, yo ketepak'an ae aku kerep dolan, dadi isih keasah terus
"pak, mboten ngangge tigan, tahu nipun katah sekithik"
- "nggih, mas. pedes mas?"
- "lho aku wis arep tutup e, mas"
- "lha ngono koq yo ngelayani"
- "lho, sampeyan nantang iki?"
- "sopo sing jirih?"
lho koq bablas?! hihihihihi ...
- "waduh, putranipun sing saking malang iki wis gedhe yo. kelas piro?"
- "wah pinter-e, sma pundi?"
- "sma setunggal" (untung!)
- "sma favorit tho?"
- "nggih, nanging kebetulan wae, budhe"
- "wah .. kebetulan ... bla bla bla bla"
Ajang Gladhen Wacanen crita ing dhuwur banjur golekana tembung-tembung kang panulisane ora trep lan benerna kepriye sing bener!
Dhek jaman kawuri yen ana bocah duwe panyuwun ora kena disadoni, kanggo ngendhoni kekarepane diombeni banyu wedang sing wis dicampur gecekan undur-undur. Lha sing takaturke iki uga ana gandheng cenenge karo kewn sing mlakune mundur kuwi.
Jurukunci Desa Gilang asmane Mbah Suro. Wis rong wulanan anggone gerah asam urat, sakjane anggone golek tamba wis ora kurang-kurang. Menyang dhokter pirang-pirang durung ana sing jodho. Apa ujare wong mesthi digoleki lan dicoba. Sapa ngerti lantaran kuwi gerahe bisa mari. Saking judhege nganti mertamba dhukun barang, ning malah ora bisa mlaku.
Sawijining dina daleme Mbah Sura karawuhan mahasiswi saka Malang asma Mbak Fitri, sing lagi golek bahan skripsi sing ana hubungane karo udan. Bareng weruh Mbah Sura gerah asam urat, mahasiswi jurusan biologi iki matur,”Menawi kersa benjing kula padosaken
saking sinshe wonten Malang, Mbah ...”
”Jelas gelem banget. Malah yen mengko aku bisa waras lantaran kapsul kuwi, aku janji nularke ilmu kanggo nyisihake udan marang kowe, Ndhuk,” wangsulane.
Let seminggu Mbak Fitri mrana maneh nggawa kapsul asam urat. Merga regane larang, dening Mbak Fitri mung digawake siji. Sabanjure kapsul dicaosake. ”Niki Mbah, kapsulipun!”
Merga penasaran, sadurunge diuntal kapsul kang regane Rp.70.000 mau dibukak dhisik dening Mbah Suro. E ee..jebul isine kewan undur-undur sing wis mati.
Dina candhake awake krasa luwih kepenak. Kanggo nerusake pengobatan Mbah Suro ora perlu ndadak mundhut kapsul undur-undur menyang Malang. Saben dina kari golek undur-undur siji banjur diuntal nganggo gedhang. Nyatane bisa waras tenan. Mulane dhek Suran wingi ngajatne slametan neng prapatan Desa Gilang.
Ajang Gladhen Golekana crita pengalaman pribadi saka majalah, koran, utawa crita saka kancamu banjur tulisen ing papan ngisor iki !
Ngapokake Ngombe undur-undur Pribadi Crita nyata
Critakna pengalamanmu dhewe nganti dina iki ora bisa kolalekake ! Critane tulisane ana buku utawa lembaran folio. Gawenen kaya karangan runtut. Karangan mau critakna ana ngarep kelas tanpa naskah. Kanca liyane nyatheti tembung-tembung sing dudu basa Jawa kang diucapake kancamu.
No Arane Tembung Kang Durung Bener Katrangan
1. 2. 3. 4. 5. Arif Dimintai, kembalian, lan sapanunggalane
Carane maca cepet ora mung angger rampung. Ukarane dietung saben menit bisa maca pirang tembung. Para pinter, gawe dudutan urutan maca cepet (nanging sing diwaca basa Indonesia dudu basa Jawa) tumrap siswa mangkene.
Cobo yen basa Jawa kowe bisa pirang tembung saben menite ? Etungen kanthi rumus :
KM= J Katrangan : KM : Cepete Maca
1. Saben maca ora saben tembung, nanging sakelompok tembung.
3. Aja kesuen mandheg sangarepe ukara
4. Ora digagas tembung-tembung kayata : ing, saka, marang, lan sapanunggalane
5. Tanpa ngetokake swara saka cangkem (lambene ora obah)
6. Ora gedhag-gedheg sirahe ngetutake dawane ukara
7. Pandelenge mripat ndhisiki tinimbang kedaling lambe
8. Tembung sing angel / basa manca ditinggal dhisik
9. Golekana kuncine tembung ing sajrining ukara
Kanggo ngukur sepira cepete maca, wacan iki nuli diwaca dietung wektune.
Tulisanipun: siberia; 26 June 2005
Kluwung iku miturut basane ndesoku. Nek basa Indonesiane jarene pelangi, nek pengen rada nyastra sithik bianglala. Wong londo nyebut rainbow. Miturut londo jepang: niji.
Jarene embuh sopo, sing sering tak temoni nang buku, cerkak, tulisan utowo artikel, nang salah sijine ujung kluwung iku ono harta karune...opo iyo?..hehe
Wis suwi aku ora weruh kluwung, masiyo saiki lagi mangsa rendeng. Aku wis tau weruh kluwung gedhe banget, amargo persis nang ngarep jendelo kamarku. Salah siji ujunge tibo nang gedung perkantoran ora adoh soko apartemenku. Lumayan suwe, sayang wektu semono durung duwe kamera digital. Dadi
pinggir laut Kinko Bay, Kagoshima. Aku lali kapan, ketoke wis setahun kepungkur.
Nek weruh kluwung ngono, aku kelingan tembange Carpenters sing judule
klinong-klinong = mlaku-mlaku (bener ora ki?)
Aku yo seneng carpenters, lagu-lagune jan ra ilang-ilang apike neng kupingku (boso jowone evergreen opo yo, embuh)
Lair soko wongtuwo sing asli Jowo, jelas ndadekke aku duwe gelar wong jowo juga. Tapi yo masiyo ngono ora moro2 aku dadi wong jowo sing ngerti budaya jowo lan duwe tindak-tanduk layake wong jowo. Mergo iku ditentokke soko opo sing tak pelajari teko lingkunganku. Aku jane ora lair ning panggonan sing budayane jowo. Lagi pirang taun kemudian keluargaku balik ning kampung halaman, ning kono aku digedhekke dadi wong jowo. Tapi sakjane ngono aku iki ora pati paham karo budaya jowo.
Wangsulana pitakon-pitakon iki gumathok karo teks ing dhuwur!
2. Apa isi crita sing bisa kojupuk saka warta ing dhuwur?
3. Coba benerna tulisan ing dhuwur saben tembunge!
Narasi yaiku karangan sing ngandharake lelakon utawa kedadean anut urutan wektu. Budaya Jawa iku sakabehing pangurupan manungsa Jawa, kalebu Tradhisi nyadran. Ing ngisor iki tuladha karangan sing bentuke narasi.
Dina jum’at Paing 11 Maret 2005, warga Desa Kepung Wetan lan Kepung Kulon ngleksanakake bersih desa, nyadran ing sumur Duwi. Wiwit jan enem esuk wis akeh sing teka. Wengi sadurunge padha melekan karo manggang ayam kanggo slametan. Lokasi Sumur
tindakake saben taun ing dina Jum’at Paing sasi Sura. Warga samene akehe teka manut krenteging
dening Amangkurat, warga Mataram tansah ketir-ketir jalaran raja anyar kuwi tumindak wengis lan ora bisa mbendung Walanda. Tinimbang teluk marang Walanda. Onggomerta dalah abdi setya liyane mencar ninggalake Mataram. Wusana Onggomerta tekan papan sing sisih arupa alas gung liwang-liwung. Njur babad alas, adeg pesanggarahan. Ing tembe papan kasebut sinebut Desa Kepung. Pasanggrahane wis ora sing nyisa, kari sumur iku.
Warga sing melu nyadran wajib nggawa panganan Karuk Gimbal lan Karuk Gringsing karemane Mbah Onggomerta. Karuk Gimbal yakuwi ketan dikum, nujr digangsa nganti kuning. Sawise
Puncaking acara, iki sing unik. Dipimpim Bu Kades, para ibu baris urut
ember, baka siji ibu-ibu mau nyemplungake dhuwir sedhekah. Asile sedhekah kasebut kanggo dana kagiyatan nyadran taun ngarep.
1. Manut pangertenmu, apa sing diarani kabudayan iku ?
2. Tradisi apa kang ana ing kepung, Kediri iku ?
3. Kanthi tujuan apa warga desa Kepung nganakake tradisi kasebut ?
4. Saben dina apa lan titikane apa nyadran ing desa kasebut ?
5. Kepriye puncaking acara nyadran kasebut, critakna nganggo basamu dhewe !
Gawea karangan narasi Budaya Jawa, kanthi pilihan babagan :
3. Nganggo busanan beskap (lanang) utawa kebaya (putri)
I. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !
1. Pertempuran lima hari iku kedadeyane ing ngendi ...
2. Tuladhane kedadeyan sing gawe guyune wong amarga lucu, yaiku ...
d. watuk ing jero kelas karo ngentut nalika ulangan
e. tiwas ndhodhog lawang kolah jebul kepala sekolah sing bukak
3. Samangsa gawe wara-wara sing pokok kudu diterangake yaiku ...
4. Yanto maca berita basa Jawa sajrone 4menit bisa ngrampungake 600 tembung. Yen dietung nganggo rumus Yanto wis dianggep ...
5. Nyritakake pengalaman pribadhi urut lekas nganti pungkas paling cocog nganggo paragrap utawa karangan ...
II. Isenana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi wangsulan kang gumathok !
1. Siswa SMA danggep bisa maca cepet, kudu bisa nggayuh ... tembung saben
jawa sing wis mbalung sungsum angel diilangake kaya dene nyadran, diarani ...
5. Gawe wara-wara pokok-pokok sing diandharake yaiku isine wara-wara lan ...
6. Nyritakake pengalaman lan kedadeyan wiwit saka tangi turu nganti tekan sekolahan kanthi urutan wektu, kalebu karangan ...
7. Tuladha nindakake maca cepet umpamane kanthi cara ...
8. Tembung-tembung panggandhenge nyritakake lelakon manut urutan kedadeyan, tuladhane ...
1. Ngrungokake (Mendengarkan) : Pawarta
Pawarta sing digiyarake lumantar TV, radio, koran lan sapanunggalane ngandharake kedadeyan sing lagi kelakon.
Sawetara tutupen bukumu, rungokna lan gatekna apa isine pawarta iki !
MERGA KURANG SAJEN, PENANGSANG-E PEDHOT OTOTE
Dheweke nedya luwih ngraketake paseduluran antarane Jawa lan Cina lumantar kegiatan seni budaya Jawa, mligine kethoprak. Tumrap Lien, kethoprak wis ora asing maneh, amarga awit cilik wis kerep nonton kesenian mau. Mula dheweke ya apal karo tokoh-tokoh kethoprak sing cukup kondhang ing wektu semana, kaya dene Basiyo, Cokrodjijo. Murtirin, Suripto, Marsidah, lsp. Pranyata pepenginane Pak Liem disengkuyung dening tangga kiwa-tengene, embuh Cina embuh Jawa, saka sing enom tekan sing tuwa kabeh nggabung ing paguyuban.
Sawise paguyuban mau temen-temen madeg lan mapan, sadurunge pentas sepisanan diwenehi jeneng ”Cipta Manunggal Budaya”, sing mengku teges jero yaiku manunggale wong Jawa lan Cina bebarengan nyengkuyung kabudayaan Jawa. Paguyuban madeg tanggal 19 Februaru 1990. latihan ditindakake kanthi ajeg, sing nglatih anggotane dhewe, yaiku Joko Ari Purnomo kang pancen tokoh kethoprak saka kampung kana. Asring uga ngaturi tokoh-tokoh saka jaba. Saya suwe saya grengseng, undangan pentas saya mbanyu mili, njalari jeneng Cipta Manunggal Budaya saya kumlebet.
Miturut bapak peputra lima iki, ana lakon cacah telu sing kudu disajeni kanthi komplet,
wujud kembang menyang lan ingkung pitik cacah telu. Tau, paguyubane nggelar lakon Arya Panangsang ing Bantul. Liem ya wis njaluk sarat sajen lan disaguhi panitiane. Nalika iku Liem dhewe sing dadi Arya Panangsange. Ing adegan nggebrak meja dadakan piring isi sega salawuhe pecah, belinge nancep ing tangane nuwuhake tatu jero, njalari otote pedhot lan gethihe mblabar5 nenesi awak sakojur.
Bareng ditlusur pranyata sajenr ana sing disuda. Kudune ingkunge cacah telu ning mung diwenehi loro. Bar kedadeyan kuwi Liem luwih ngati-ati, yen ana lakon sing kudu disajeni tansah dicek luwih dhisik supaya aja nemoni apes. Pancen aneh, naning nyatane pancen mangkono. Liem optimis Cipta Manunggal Budaya lestari awit generasi mudhane wiwit gelem latihan lan mlebu dadi anggota.
Sanajan umur 14 taun nanging Cipta Manunggal Budaya wis bola-bali ngrebut juara festival kethoprak
Sawise ngrungokake pawarta mau nuli wangsulana pitakon-pitakon iki !
1. Diarani kethoprak apa sing dipandhegani Liem Ardianto?
3. Miturut panemumu kepriye watake Liem Ardianto?
4. Apa sebabe nalika mangging ana kedadeyan panangsane pedhot?
5. Kepriye sing kudu dilakoni Liem lan sapanunggalane nalika
jupuken sarine, tulisen nganggo basamu dhewe!
2. Kepriye panemumu manawa Indonesia paseduluran karo Cina kanthi sarana kethoprak?
Tatakrama kang magepokan karo panguripan utawa sesrawungan akeh banget. Salah sijine yaiku wicara utawa guneman.
Nuri : Kula nuwun, Pak!
Pak Siswa : Lho, kok kowe, Nur! Kapan tekane?
Nuri : Nuwun inggih, nembe kemawon, Pak.
Pak Siswa : Kene.., kene..., kene mlebu! Lungguh dhisik!
Pak Siswa : Katone kok ana prelu wigati?
Nuri : Keparenga matur, Pak. Sowan kula mriki awit kakengken ingkang putra, Narji. Dene wosing gati, kapurih nyuwunaken arta, gunggungipun Rp. 10.000,00 kangge tumbas buku.
Pak Siswa : Aku wis nggraita, Nur. Pancen biyen Narji wis wanti-wanti, manawa ora bisa mulih bakal weling kowe. Apa bener saiki ing sekolahanmu ana tetandhingan volli?
Nuri : Leres, Pak. Awit saking punika, Narji kengkenan kula.
Pak Siswa : Lha kowe kok ora melu?
Nuri : wah, Bapak punika kok ngece, lho. Kula sagedipun punapa?
Pak Siswa : Ya ora ngono, kabeh kuwi yen disinau rak bisa. Sing jenenge ngelmu iku pancen angel yen durung ketemu. Jeneng ngelmu sing ora katon bae bisa disinau, apa maneh ngelu sing kasat mata. Iya, ta?
Pak Siswa : Lha priye, kowe bali kapan?
Nuri : Benjing enjing, Pak. Kados adat saben wanci 05.00 WIB saking griya.
Pak Siswa : Yen mangkono, mengko bengi bae aku dakmenyang omahmu, ngiras pantes silaturahmi.
Nuri : O, inggih ..., inggih, Pak. Kados-kados sampun cekap, kaparenga kula nyuwun pamit rumiyin, Pak!
Pak Siswa : Iya, ya, ora liwat mung nyangoni slamet. Aja kapok, ya! Sing rukun bae karo, Narji!
Nuri : inggih, Pak. Pareng..
Gawea pitakon-pitakonan mungguhing pacelathon ing dhuwur, banjur wangsulana pisan!
Goleka wacan teks kang isine ngenani kabudayan Jawa, banjur saka wacan mau gawenen pitakonan lan wangsulan sing murih nalar lan bobote !
Apresiasi tegese ngupaya ngamati, mbiji, lan ngaji-aji. Cerkak iku ana sing ngarani cerkak. Cerkak cekakan saka cerita cekak, dene crikak cekakan saka crita cekak. Saiki ayo nyoba maca cerita cekak kanthi tujuan njupuk piwulang becik sajroning crita.
ora ono gamelane, dadi ora iso nuthuk-nuthuk maneh.
Wayah kuliah, lha kok aku yo mbalik maneh dulinan gamelan, gabung karo unit kegiatan karawitan. Ning kene yo sik belajaran, tapi wis mundak kelase. Tau dadi pengiringe tarian, ngiringi
akrab karo gamelan, aku durung iso nikmati gending-gending jowo. Tenanan iki. Aku iso nikmati yen aku dadi pengrawite sing main gending jowo iku. Tapi nek dikongkon ngrungokke gending jowo kanti tenanan... aku bakalan blank.
Dadi sakjane aku iki dudu wong sing sueneng banget karo gending jowo nganti bola-bali melu kelompok pengrawit, tapi sing tak senengi iku aku iso dadi bagian soko unen-unen musik sing apik. Iso melu nuthuk-nuthuk salah sijine alat karawitan iku ngikuti irama bareng alat liyane nganti dadi unen-unen gending sing apik iku jan nyenengke tenan lo...
Aku dhewe ra ngerti, opo aku iki cukup njawani. Opo tindak-tandukku sedinane iku iso mewakili tindak-tanduke wong jowo, aku ra ngerti. Sing iso nilai yo wong liyo. Tapi tau ono uwong sing ora nyongko nek aku ini wong jowo, kok ngomonge gak medok?, jare ngono. Lha iyo, aku baru medok nek aku ngomong jowo, nek ngomong boso indonesa yo logate bedo yo..
Tapi aku dhewe ora pati ngreken, opo aku iki isih njawani opo ora. Mungkin mergo aku gedhe ning keluarga lan lingkungan sing ora ndadekke budaya jowo sebagai pedoman sedina-dinane. Keluargaku luwih nganggo aturan agama sing dadi pedoman sedinane.
Sing jelas, aku nek liwat ngarepe wong sing luwih tuwo aku tetep mbungkuk karo tangan mengisor. Njogo unggah ungguh lan sumeh marang tamu. Karo wong tuwo nek arep nuding nganggo jempol. Opo iku to sing diarani "njawani"?...
1. Crita cekak mau nggunakake alur crita maju/lurus/ alur mbalik (flashback)?
2. Cerkak iku wose nyritakake apa?
3. Piwulang apa sing bisa dituladha kanggo kowe?
5. Gawea isine crita kanthi ringkes nganggo basamu dhewe!
6. Tembung ing dhuwur akeh kang salah coba golekana banjur benerna !
Goleka Cerita Cekak saka sumber liya, banjur :
1. Tulisen irah-irahan, tema, pengarang, lan sumbere wacan!
2. Tulisen patuladhan-patuladhan tumindak kang bisa ditiru tumrap kabecikan !
3. Gawea ringkesan cerkak iku nganggo basamu kang runtut!
........................................................................................................................... 4. Citra Basa (Menulis) : Ngringkes Bakune Isi Wacana
Ngringkes kanthi nulis sari bacaan lan rumusake topik bacaan!
Wacanen batin teks ing ngisor iki kanthi permati !
4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang
Tulisen sarine wacana ing dhuwur nganggo basa krama kang trep!
1. Kethoprak kang diajab bisa dai pemersatu Jawa lan Cina yaiku kethoprak...
2. Sing nduweni pepinginan nyatuake Cina lan Jawa lewat kethoprak yaiku ...
3. Lakon apa wae sing perlu disajeni kanthi komplet, kajaba ...
7. Pawarta sing bisane mung dirungokake, lumantar lewat ...
1. Ngrungokake (Mendengarkan) : Wacan Cerkak
Cerkak yaiku gancaran sing cekak ora luwih saka 10.000 tembung. Kira-kira 3-10 kaca/halaman.
Tiara crita menawa pacare pirang-pirang. Embuh, apa karepe apa kok crita ngono. Aku ora peduli karo critane. Aku kepengin entuk wangsulan gumathok saka dheweke.
”Aku durung bisa mangsuli saiki, Mas.”
”Banjur kapan?” rasane aku selak ora sabar.
”Wangsulanku tanggal siji taun ngarep. Piye, sabar ngenteni apa ora ?”
”Yen mangsuli saiki wae geneya ta?”
”Ya durung bisa, rak kudu mikir-mikir dhisik.”
”Mbok saiki wae, karuan olehku siap-siap. Aku bisa nampa kok, wangsulanmu iku kepriye wae. Nadyan mengko bisa uga nglarani atiku.”
Tiara mesem. Dheweke ora wangsulan. Malah njiwit tanganku, banjur lendhetan ing dhadhaku. Ah, seneng rasane yen lagi cecaketan karo dheweke ngene iki. Tentrem, lan uku kepengin swasa sing kaya ngene iki kanggo selawase.
Angen-angenku terus nglambrang mbayangake yen sesuk urip bebrayan karo Tiara. Duwe omah cilik sing asri, dikubengi taman kebak kembang pacar sore. Ing mburi ana blumbangane cilik. Bening banyune, ing njerone ana iwak emase padha gegojekan.
”Upama duwe anak, pilih lanang apa wadon?” swarane Tiara mbuyarake angen-angenku.
Tembunge iku mau apa temenan? Kok mara-mara nakokake bab anak? Mangsuli pitakonku sing ndhisik wae durung kok saiki takon bab anak. Apa dheweke sengaja arep menehi pangarep-arep?
”Lanang apa wadon padha wae.”
”Nglairke pisan wae, nanging kembar ya Mas?”
”Manut. Sing nglakoni sliramu. Aku rak mung sponsore.”
Tanganku ngrangkul Tiara, dak kekep ing dhadhaku. Ing batin aku ndedonga muga kaendahan iki ora bakal sirna salawase.
Sasuwene setaun pangarep-arepku tansah tuwuh subur. Wiji katresnan ing kalbuku tansaya ngrembaka. Saben dina
sindung-riwut lan lindhu gedhe pisan ta! Aku kepengin uwit katresnanku awoh kabayan kang langgeng.
Pancen ana kedadeyan-kedadeyan kang ora kepenak sasuwene setaun. Tau Tiara nampa layang sing ora genah sapa sing nulis. Layang iku diwenehake aku. Isine wong sing nulis iku gela karo Tiara. Nganggo ngancam barang. Aku ora nrimakake. Banjur dakturut saka ngendi asale. Kok nganti kay ngono surasane layang kuwi. sakjane apa wae sing wis ditindakake Tiara iku? Ning Tiara dhewe tau kandha yen pacare pirang-pirang, mbok menawa ya saka salah sijine ...
Rada angel anggonku nlusur, untung aku duwe cara kanggo mangerteni sapa satemene sing nulis iku. Nanging sawise ketemu, aku malah malih kaya-kaya ora percaya, jalaran isih bocah wingi sore. Umur-umurane kacek adoh karo Tiara. Bocah kuwi omahe cedhak karo omahku. Aku dadi kudu ngguyu yen nyurasa lelakon iki. Apa bener bocah kuwi iya salah sijine pacare Tiara temenan? Nanging umpamane iya, njur aku arep ngapa? Apa aku tegel? Ning aku tetep sumelang marang ancamane marang Tiara. Ngandi-ngandi takjampangi, nganti bocak kuwi akhire lunga nyambutgawe menyang kutha liya.
Wektu setaun pranyata ora suwe. Tanggal sing ditentokake Tiara mung kari limang dina. Tiara wis janji, naning nyatane beda karo sing dakarep-arep. Ing wektu sing ditemtokake, dheweke pranyata ora menehi wangsulan. Jare nembe masuk angin. Sedina candhake daktakokake maneh keputusane. Tiara mangsuli, jare suk pas ulang taunku wae. Bab wektu lan panggonane, aku arep dikabari liwat layang. Aku manut, nanging sepisan maneh, nyatane uga beda karo sing dakrep-arep. Nganti tekan dina ulang taunku, aku ora nampa layang babar pisan.
Rong dina sawise ulang taunku, aku ketemu Tiara. Dheweke takon geneya aku ora teka? Aku kaget, teka menyang ngendi maksude, wong aku babar pisan durung nemu kabar saka dheweke.
”Lho, layange wis dakirim liwat pos, apa njenengan ora nampa?” Tiara uga sajak kaget.
”Sasuwene iki aku tansah nganti-anti layangmu, ning siji wae ora ana sing teka,” aku nerangake.
Sesuke aku menyang Kantor Pos, nakokake layange Tiara. Entuk wangsulan yen layang sing takmaksud iku durung ana utawa durung tau mlebu mrono. Wah, ora berse iki, batinku.
Wengine aku menyang omahe Tiara. Dheweke dakkon gawe surat pernyataan yen wis bener-bener kirim layang. Tiara katon bingung. Wusanane dheweke kandha menawa sing salah iku kancane. Jare Tiara, layang iku dititipake kancane. Dikongkon ngeposake, ndilalah kancane iku lali. Jare layange dikanthongi lan katut dikumbah. Dadi, ya wis rusak ...
”Aku kepenging ketemu karo kancamu kuwi.”
”Arep mbok kapake?!”Tiara takon sajak kuwatir.”
”Ora arep dakapak-kapake. Aku mung kepengin ketemu.”
”Aja. Ora usah. Kowe ora usah ketemu karo dheweke!”
Aku unjal napas landhung. Banjur takon saiki kepriye putusane Tiara . dheweke semaya maneh. Jare arep manehi wangsulan sesuk awan. Wektu lan panggonane wis ditemtokake pisan. Aku manut.
Embuh wis kaping pira, nyatane sing tansah dakarep-arep ora tau netes. Daktunggu saka jam rolas awan nganti tekan sore, Tiara ora teka. Sing teka malah udan deres komplit karo gludhug lan angin gedhe. Aku dadi kuwatir mengko gek Tiara ana apa-apa. Geneya, ditunggu setengah dina kok ora teka? Aku ndonga muga-muga Tiara ora kena alangan apa-apa. Bengine aku ora bisa turu. Anane mung kuwatir wae. Aku banjur nulis guritan, nganti parak esuk. Nalika ing wetan sang bagaskara trontong-trontong wungu saka sarene, aku metu golek hawa seger. Mlaku-mlaku napaki dalan pinggir wetan desa. Lan dina kuwi rasane dawa banget. Anggonku nyambutgawe rasane kaya mung ngambang. Tanpa ana panjangka. Ambang tanpa rasa. Ngancik jampiti bengi, nalika aku nekad menyang omahe, Tiara lagi wae teka saka nyambutgawe. Dak enteni nganti dheweke rampung adus.
”Sorry ya, wingi aku ora isa teka jalaran kancaku kumat larane,” sadurunge aku takon dheweke wis aweh keterangan.
”Ya wis yen sliramu ora apa-apa. Aku mrene iki mung kepengin ngerti geneya sliramu wingi kok ora teka,” dak tanggapi rembuge Tiara kanthi sareh, nadyan satemene atiku saya goreh.
”Terus arep apa maneh? Saiki aku arep leren. Aku kesel banget.” tembunge alon.
Aku krasa yen satemene dheweke kepengin aku enggal lunga saka ngarepe, blaka suta marang donya, ati iki perih krungu tembunge. Aku mung
landhung, menehi kalodhangan nuraniku njlumati apa kang kudu daktindakake.
”Aku kepengin leren Mas, awakku kesel banget.”
”Banjur kapan sliramu bisa aweh keputusan kanggo aku?”
”Minggu-minggu ngarep, sawise gaweyanku rada sela, mengko dakkabari.”
”Ya wis. Aku manut. Wis ya, aku pamit.” aku banjur mlangkah menyang latar. Nyetarter sepedha motor. Terus bablas bali. Ana rasa perih tuwuh maneh ing kalbuku. Apa satemene karepe Tiara iku, dene sekepe wengi iki atos banget, kanthi cara alus wis nundhung aku. Nganging kabeh iku banjur dakbusak nganggo putihing pangarep-arep. Aku ora kepengin panyakrabawa ala ing kalbuku ngrembaka nguwasani batin lan jiwaku. Aku ora kepengin kerem ing swasana sing ora cetha. Kepriyea wae kasunyatan iku kudu dinyatakake embuh aku ora ngerti kepriye karepe Tiara. Bakal takranti nganti dheweke menehi katrangan kang gumathok. Satemene ana rasa sujana marang dheweke, nanging aku banjur bisa ngapa. Dheweke kena tumindak apa wae. Bisaku mung ngenteni lan ngenteni ...
Sesambunganku karo Tiara dadi adoh. Aku ngrasakake dheweke tansah nyingkiri aku. Satemene ati iki lara... ning banjur aku bisa apa? Ketemu ana ndalan, dheweke kaya-kaya ora weruh aku, nadyan satemene weruh.
Ning aku isih tansah ngenteni keputusane. Wektu terus lumaku, tansah nyangking pangarep-arep. Wis ana setaun maneh sesambunganku karo Tiara. Nanging uga tetep durung ana keputusan. Aku nyoba nggenahake maneh, ”Tiara, wis rong taun anggonku ngenteni ...”
”Tunggu saja tanggal mainnya.” wangsulane Tiara.
Nadyan wangsulane mung kaya ngono, gambaran endah kok ya bali nyambangi angen-angenku. Ning nyatane sewulan sawise mangsuli kaya mengkono kuwi, dheweke
saiki wis ora kepengin lena maneh. Wis emoh pijer dadi dolanan wae.
Sore iki mendhung. Kembang pacar sore mekrok, manthuk-manthuk keterak angin. Mbokmenawa nglipur atiku kang susah. Udan riwis-riwis nyirami bumi. Swasanane tansaya atis. Kaya atiku.
3. Kepriye wujude alur kang digambarake ing cerkak kasebut?
4. Apa tema kang dadi lelandhesan pengarang kang ana ing crita kasebut?
5. Apa amanat sing arep dituduhake dening pengarang lewat crita cekak iku?
II. Tembung-tembung ing ngisor iki golekana tegese!
sawijining piranti kanggo aweh pawarta marang liyan. Tata cara anggone telepon marang liyan :
Bu Lastri : Halo, sugeng sonten!
Guruh : Halo, sugeng sonten. Leres menika griyanipun Andri?
Bu lastri : Inggih leres, menika sinten nggih?
Guruh : Kula Guruh, rencangipun Andri. Andri wonten , Bu?
Bu Lastri : O... nak Guruh, ta? Andri ana. Sik ya, takundangke tunggu sedhela ya nak.
Guruh : Inggih, maturnuwun, Bu.
Andri : Halo, piye ruh. Sorry wis suwe ya?
Guruh : Durung. Ndri,sajane aku ki pengin rembugan akeh karo kowe.
Andri : Akeh? Kok sajake penting. Laha memange apa bae to Ruh?
Guruh : Iki lho, aku meh jaluk warah ngenani tugas basa Jawa. Nulis akasara Jawa kae lho. Aku ki ora iso babar blas, mulane aku saiki lagi bingung banget. Mbok menawa kowe bisa biyantu aku.
Andri : Ya, ya. Aku ngerti. Yowes, kowe mrene wae. Ora bisa ta masalah kaya ngene dirembug ing telpon.
Guruh : Apa ora ngrepoti kowe ta?
Andri : Ora, wis ta mrenea gawanen bukumu. Aku ya sisan arep sinau.
Guruh : Yen ngono aku tak menyang omahmu saiki ya Ndri.
Andri : Ya, taktunggu aja lali pamit bapak ibumu lho,Ndri!
Manut cak-cakan lan trap-trapane, basa Jawa iku sejatine ana loro, yaiku basa ngoko lan krama. Nanging, manut panggonane ing sakehing masyarakat basa iku ana papat. Basa ngoko ana loro, yaiku ngoko lugu lan ngoko alus/andhap. Dene sijine basa krama uga ana loro, yaiku krama lugu lan krama inggil/ alus.
- wong tuwa marang bocah Kabeh tetembungane nggunakake tembung-tembung ngoko
- wong tuwa marang wong enom sing isih ngajeni Nggunakake tembung-tembung ngoko diselingi tembung karma inggil/alus
- wong tuwa marang wong enom nanging luwih dhuwur pangkate Tembung-tembunge kabeh tembung krama
- sing guneman luwih endhek drajat pangkate Nggunakake tembung-tembung krama inggil kanggo sing dijak guneman, kanggo awake dhewe nggunakake tembung-tembung krama
a. Gawea tuladha pacelathon telpon karo jejermu kang mratelakake salah sijine dadi bapak/ibu dene sijine dadi putrane sing sekolahe ana ing jaban kutha. Isine ngabarake kahananmu ing kana lan nyuwun donga pangestu supaya lancar anggone sinau lan lulus kanthi biji kang apik.
b. Paragakna anggonmu nelpon, kanthi teks sing wis kokgawe ing ngarep kelas. Dene kanca liyane nulis intine telpon sing ditindakake dening kancamu!
c. Wenehana tanggapan ngenani anggone maragakake nelpon kancamu mau!
Tulisanipun: Wisa; 10 June 2005
Hihi.. eruh ora? aku mbiyen jaman SMP sampek SMA pas pitulasan (17-an) kerep menang lomba
jowo. mungkin soko kata dhasar gegurit sing artine puisi, trus lek ditambah akhiran an artine dadi moco puisi. lek enek sing luwih ngerti tulung dibenerno. monggo Jeng Isna menawi badhe ngoreksi.. Puisi jowo bedo karo puisi indonesia. umume puisi jowo nggae boso paling alus sing aku dhewe kadang ra ngerti artine. hehe. tapi artine secara keseluruhan aku ngerti, dadine sik iso menghayati puisi kuwi. andalanku jaman semono yo penghayatan kuwi. ekspresiku nggae juri2 terpikat sampai akhire menang dadi juara siji.
Pas upacara neng sekolahan diumumne lomba2 opo ae sing
angel-e ora umum! nulis telung paragraf ae butuh wektu sak-jam. sepurane ae konco2.. dongakno aku sik iso nulis liyo dino.. lek ndak iso yo wis terpaksa aku nulis nggae boso indonesia. oleh opo ora?
Tugas Pribadi 1. Tulisen irah-irahane andharan/wacan mau!
2. Ringkesen andharan iki nganggo basa Jawa ngoko bae, kira-kira rong paragrap!
Tulisanipun: siberia; 26 June 2005 Aku ora ngerti wayang, ora iso mbedakke sing endi wayange tokoh iki, sing endi tokoh iku. Crito2 wayang aku yo ra pati dhong. Palingan cuma ngerti keluargane Pandowo lan sethithik silsilahe. Seneng moco cerito wayang baru waktu ono cerito wayang mingguan "Wayang Mbeling" ning koran Jawa Pos tulisane Ki Sunu. Iku juga seneng mergo iso ngguyu-ngguyu mocone, dudu mergo pengen ngerti sejarah pewayangan. Saiki yo wis lali kabeh piye iku ceritane.
Menawane iku mergo pengaruh lingkunganku uga. Ning Malang, sing jenenge wayang emang ra pati ngetop. Tontonan wayang kulit sewengi muput sing biasane dadi tontonan sing paling dienteni ning kutho sing jowo banget, jarang ono ning Malang lan sekitare. Yen ono juga, ora ono wong sing tak kenal ngajak aku nonton. Ning keluargaku memang ora ono sing duwe lan majang koleksi barang-barang pewayangan, macem wayang kulit, utowo gunungan, lan sapanunggalane.
Wayang koyoke luwih identik karo budaya jowo soko keraton Solo-Jogja. Nek Malang luwih dipengaruhi budaya jowo suroboyoan sing rodo kecampur Meduro. Budaya Solo-Jogja luwih keroso ning jawa timur bagian kidul-kulon, koyo ning Kediri lan Madiun. Bagian kidul-wetan malah luwih cedhak nang Meduroan, lan sing ning lor umume melu Suroboyoan.
Pas kuliah aku ketemu akeh konco soko daerah sing dipengaruhi budaya Solo-Jogja iku. Kanca-kancaku itu umume ngerti soal wayang. Kenal tokoh-tokohe, apal ceritane. Seneng karo tembang-tembang jowo kuno lan lagu campursari, Ugo ngerti lan nerapake filosofi jowo. Bedo karo aku sing ora ngerti babar blas soal iku.
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor sinambi ngumbar gagasan!
4. Kalebu crita sing kepriye crita ing dhuwur?
5. Kepriye ringkesan crita pengalaman ing dhuwur?
Tulisen pengalamanmu kanthi ringkes nalika study tour SMP ana kolom ngisor iki!
1. Kudu ngerteni watak, blegere, lan gagasan. Kalebu ...
2. Gaya bahasa kalebu ing ngisor iki, kajaba ...
3. Bab sing kudu dimangerteni kanggo nyinau cerkak cacahe ana ...
4. Perangan tata cara telpon kang mujudake pambuka yaiku ...
5. Salam lan atur panuwun perlu diucapake nalika ... pirembugan ing telpon.
c. menehi kalonggaran siswa, guru sadrema mantepake karep
9. Tuladhane pengalaman sing gawe angel umpamane …
10. Nanging sing dipaeka tetep bisa kalis saka salire bebaya, kepara malah asring nampa sihing Bathara.
celuk-celuk mau. Kapinujon, Eyange kang lagi sambang ana dalem, ndangu, ”Ora ngono, ta Ndhuk, kancamu kuwi mau sapa?”
”Kanca sekolah, apa A Se to Yang?’
” Kok apa A Se, mertamu ngono kuwi ya kurang trapsila, ora ngerti dur. Kowe yen mertamu menyang omahe kancamu apa ya ngono kuwi?”
”Ya ora. Aku mesthi uluk salam dhisik, assalamualaikum utawa kula nuwun, ngomo!”
”Ya wis yen ngono!” Pinter Ndhuk, kowe! Ing samubarang tindak-tanduk utawa tingkah laku iku kabeh ana paugerane, ana aturane! Ora kok sludar sludur bengak-bengok ngono kuwi!”
Migatekake rembugan Kartika karo Eyange mau, sejatine nuduhake, yen para mudha taruna saiki rada kurang trapsila ing jagading pasrawungan. Lire pakertine wis ora nganggo paugeraning budaya kang maujud ing budi luhur. Kamangka, ing sajroning pasrawungan, lumrahe ya nganggo gegebenganing kabudayaan, senajan ora tinulis. Yen disemak secara sosiologis, bab mau karan ”sistem nilai”, samubarang kang tetep dijunjung dhuwur kadidene warisan kang pantes dipepudhi.
Mula ing pocapan sadina-dina, akeh banget pacalathon ing antarane wong tuwa, kang padha nggresula dene para mudha saiki kurang migatekake tata-krama lan budi pekerti. Awit ing sekolahan bab mau ora diperdi.
Lha yen pancen bener ing sekolahan bab tata-krama utawa budi pekerti mau ora diwulangake, yagene ora wong tuwa bae kang cancut taliwanda mulang muruk para putra-wayah supaya luwih migatekake tata krama?
Miturut Suwardi Endraswara, pakar budaya saka Universitas Negeri Jogjakarta, anane para mudha saiki akeh kang wis ora njawani mau awit kedayan saka santering arus globalisasi lan ngrembakane ngelmu bab wawasan, teknologi lan komunikasi utawa lumrah kasebut Iptek kang banjur ndayani marang sikep, caraning urup, lan tata pemikire wong Jawa. Wusanane, dumadi senggolan budaya, banjur nuwuhake kurban budaya, nampa, nolak utawa nyalarasake karo jamane.
Wong Jawa, kang tindak-tanduke tansah nggambarake budaya Jawa kang kebaj tata krama lan sopan santun, ing sajroning pocapan, tindak-tanduk, wanda. Lan sajroning sesambungan karo wong liya tansah ngatonake jawane. Mula banjur diarani njawani. Kosok baline, sok sapaa kang wis ora tumindak kang salaras karo budaya Jawa, diarani wis ora njawani.
2. Sebutna paraga lan watake saben paraga!
3. Kepriye carane kancil ngapusi macan?
4. Kepriye pungkasane crita ng dhuwur?
5. Gawea ringkesan/sinopsis cerkak ing dhuwur nganggo basamu dhewe!
Gawea cerita cekak kanthi tema bebas, wenehana irah-irahan kang trep karo isine. Banjur tulisen ing kertas folio lan kumpulna ing bapak/ibu gurumu!
Gatekna pacelathon ing ngisor iki, banjur tindakna guneman!
Sarno : Di, Sardi! Preinan iki kowe arep menyang ngendi?
Sardi : Karepe mono iya kepingin menyang ngendi-endi. Nanging ya mung kari kepenginane thok.
Sarno : Kepriya ta karepmu kuwi. aku ora bisa nampa gunemanmu.
Sardi : Witikna dianggo sangu bae apa. Lelungan kuwi nganggo sangu. Wong tuwaku ora sugih kaya wong tuwamu.
Sarno : Iya bener ngono, nanging omahku rak ana desa. Wong tuwaku tani. Menyang nggonku bae apa piye?
Sardi : Tenan apa ora kandhamu iku. Kutha karo desa iku padha bae. Tani karo pegawe kantor ora ana bedane, kabeh iya nyambut gawe.
Sarno : Tenan lho, yen kowe gelem.
Sardi : Aku iya percaya. Aku seneng wae, tinimbang ning omah thok.
Sarno : Wis ayo, ora susah sesuk-sesuk, saiki bae
2. ap[n si= lr .
3. aunT|[n rnumKe[p] .
5. aunT|[n pe/sis Hp .
Geguritan yaiku wohing susastra kang basane cekak, mentes, lan endah. Cekak yaiku ora wujud ukara sing nggladrah. Mentes yaiku tembunge duwe makna sing jero. Endah ngemu purwakanthi swara, sastra, utawa basa. Uga bisa diarani geguritan minangka asile cipta, rasa, lan karsa kang tinulis mawa tembung mentes lan basa kang runtut.
3. sajak pungkasan bebas, nanging asring nggunakake purwakanthi basa, sastra, utawa swara
4. ora kaiket mawa paugeran gumathok kayadene tembang macapat
5. kadangkala nganggo lelewaning basa(gaya basa) kanggo nambah kaendahan.
3. menehi irah-irahan kang jumbuh karo isine/ temane geguritan
Wangsulana pitakon-pitakon iki gegayutan karo geguritan ing dhuwur!
3. Apa maksud isi ing bait kang kapisan geguritan ing dhuwur!
Gawea geguritan manut paugeran utawa titikane geguritan kang wis kokmangerteni. Sakdurunge nulis miliha dhisik tema apa kang kepingin koandharake, banjur wenehana irah-irahan kang mathuk karo temane!
2. Kancil ing cerkak iku ngakali sapa …
4. Yen lagi ngendikan marang wong tuwa kudune nggunakake basa ...
II. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi pratitis!
3. Apa tegese geguritan iku nganggo tembung kang mentes?
wae ora krasa ana ing Kutha Semarang. Sewalike, swasana ing kutha Semarang memper “Chinatown” utawa Kampung Pecinan kang gedhe. Swasana kaya mangkono kuwi
sakiwa tengene? Utamane ana ing Gang Lombok, swasana “Chinatown” banget rinasa, amarga ing kene dumunung// Klentheng Tay Kak Sie kang dadi salah sawijine punjering pahargyan, luwih-luwih ing wayah wengi. Swasana sarwa Cina krasa kenthel banget. Wiwit saka rerengan sapinggiring dalan nganti tumekaning jajanan ing laladan kene meh kabeh sarwa Cina.
Yagene kok Semarang nganti “malih” dadi “Chinatown”? ora liya amega ana ing awal wulan Agustus iku mau, ing Semarang pancen lagi dianakake pahargyan Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho. Jarene, muhibah Cheng Ho ing Semarang rikala 600 taun kepungkur kuwi mau nggawa misi ekonomi, sosial, lan politik. Ora mung Semarang wae kang ditekani, nanging kandhane atur, Cheng Ho uga nekani kutha-kutha liya ana ing pesisir Jawa sisih lor, kaya Kutha Lasem, Tuban lan liya-liyane. Patilasane Cheng Ho ing Semarang kang kawentar yakuwi Klentheng Sam Poo Kong ing laladan Gedhongbatu.
Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho ing Semarang kena diarani pahargyan kang agung lan gedhen. Pengetan iki ora mung dianakake dening warga kutha Semarang saka etnis Cina wae, nanging uga dening Pemerintah Kota Semarang, lan oleh panyengkuyung saka Pemerintah Provinsi Jawa Tengah. Pahargyan kaya ngene iki uga oleh kawigaten saka Pemerintah Pusat.
Even utawa perayaan iki pancen dilaksanakake kanthi gedhen. Ora mung atraksi kesenian lan kabudayaan Cina, nanging uga dianakake Seminar Internasional kanthi pemrasaran para ahli. Sakliyane kuwi, uga ana maksud utawa tujuwan liya. Ora liya ya kanggo nggugah jagading pariwisata ing Jawa Tengah, khususe Kutha Semarang kang katon lesu, digegadhang bisaa gumregah maneh.
Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho sakliyane dianakake ing Semarang uga wis dianakake ing Negara Singapura. Kanthi pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho mau, jare Singapura kasil ningkatake
teka ana ing Negeri Singa kasebut. Mbokmenawa ngilo saka Singapura kang kasil nganakake pengetan mau, njalari Pemerintah Kota Semarang apadene Pemerintah Provinsi Jawa Tengah nganakake pengetan kang padha. Lan pancen, jarene kabar, meh kabeh hotel-hotel berbintang ing Semarang kebanjiran tamu-tamu saka mancanegara kayata saka Singapura, Malaysia, Hong Kong, Cina, lan liya-liyane kang nduweni gandheng ceneng kasejarahan karo Cheng Ho.
A. Sawise ngrungoake wacan sing diwaca kancamu, banjur bisa jawab pitakon-pitakon kang magepokan karo isine warta ing dhuwur mau.
1. Pengetan apa sing swasanane ngluwihi pengetan dina kamrdikan Republik Indonesia?
2. Pengetan 600 taun Cheng Ho, sakliyane dianakake ing Semarang uga wis dianakake ing negara ngendi?
3. Apa sebabe Singapura saben taun nganakake pengetan 600 taun Cheng Ho kanthi gladhen?
4. Apa sebabe dalan-dalan protokol ing Semarang direnggani nganggo lampion warna abang mbranang khas Cina, utamane ana ing gang Lombok?
5. Apa buktine menawa saka pengetan Cheng Ho ing Semarang bisa ningkatake jumlah wisatawan mancanegara?
B. Gawea ringkesan pawarta ana kolom ing ngisor iki!
1. Paragrap kaping loro tulisen banjur wenehana tandha (/) kanggo mandheg sawetara utawa unjal ambegan lan tandha (//) kanggo mandheg (titik).
2. Paragrap sepisan kuwi owahana dadi basa krama lugu sing trep!
3. Paragrap kaping telu gantinen nganggo basa Indonesia sing bener!
4. Panyaruwe utawa tanggapanmu marang pawarta ing dhuwur. Tulisen ing kolom ngisor iki!
No Tanggapan: kritik, saran, pituduh, pamengging, pamaido, lsp manut panemumu
5. 2. Ngandharake Kabar Saka Maneka sumber
Coba wacanen maneh wacan ngarep mau srana batin banjur andharna isi ringkesan marang kanca-kancamu !
Goleka informasi saka TV, utawa radio kanthi masalah bebas, banjur yen wis gawenen laporan ngenani informasi mau. Tulisen ing buku tugasmu, lan nyuwuna pamanggih bapak/ibu gurumu.
Saka barisan wadya Ngalengka ana senapati kang dhugdheng, arane Indrajit. Sekti mandraguna lan pilih andhing, njalari wadya wanara kang sabiyantu marang Prabu Rama Wijaya padha rumangsa kedher yen kudu adu arep karo Indrajit.
Indrajit satriya ing Bikukung iku, isish anake Prabu Dasamuka dhewe, lan banget digadhang-gadhang bisa ngganteni dadi raja Ngalengka. Emane Indrajit malah nemani pati amarga mbelani bapake kang nyidra Dewi Sinta saka Prabu Rama. Indrajit gugur ing palagan kena jemparing Raden Lesmana Widagda.
Anake Dasamuka iku akeh. Nanging kang asring kocap ing pedhalangan ana lima, yakuwi Indrajit, Trisirah, Narantaka, Trikaya, lan Dewantaka. Ing antarane anak lima kuwi Indrajit kang paling dipercaya dening Dasamuka, klebu didhawuhi ngreksa negara yen Dasamuka pinuju nilar praja.
Indrajit pancen nduweni kaluwihan-kaluwihan ing sawernaning babagan yen dibandhing karo sedulur-sedulure liyane. Nadyan arupa raseksa kaya bapake, Indrajit mono isih turune jawata, awit ibune widadari jenenge Dewi Tari, putrane Bathara Indra. Laire Indrakit dumadi saka mega kang dipuja dening Raden Gunawan Wibisana, kadang ragile Prabu Dasamuka. Mula Indrajit uga duwe dasanama Megananda utawa Begananda.
sakojur awake banjur kegubed rante waja lan ora bakal bisa uwal maneh. Sanjata Nagapasa iki tau ’mangan’ Anoman kang nalika kuwi diutus Prabu Rama methuki Dewi Sinta kang lagi dikungkung ing taman Kraton Ngalengka.
Nalika semana Anoman teka kanthi sesidheman. Bareng konangan wadya raseksa banjur dioyak. Para raseksa ora kasil nyekel, malah akeh kang
wis kagubed rante banjur diobong urip-uripan. Geningalad-alad murub saka awake, nanging kethek putih kuwi ora mati. Malah mencolot menyang dhuwur payon wewangunan siji, pindhah menyang dhuwur payon wewangungn liyane, njalari kutha Ngalengka kobong.
Saliyane Nagapasa, Indrajit uga duwe panah aran Wimohanastra, tegese panah kang
mbokmenawa kaya bon muklir ngana kae.
Indrajit uga duwe aji sirep kang njalari mungsuhe padha turu kepati. Nalika barisan wanara arep ngebroki Ngalengka, Indrajit ngetog aji sirepe, saengga wadya wanara padha turu angler. Sawise mungsuh padha turu, Indrajit nglepasake sanjata Wimohanastra, ndadekake wadya wanara padha pralaya. Nanging aji sirepe mau ora masah marang Gunawan Wibisana kang nalika kuwi dadi salah siji senapatine Prabu Rama. Gunawan Wibisana banjur nggugah Sri Rama. Sawise weruh bala wanara akeh kang mati. Rama ngutus Anoman ngupaya tata maosadi, tetuwuhan kang nduweni khasiat obat kang tuwuh ing pucuk gunung, kanggo ngusadani para wanara kang wis pralaya mau nganti padha urip maneh.
Sawise Kumbakarna gugur, wadya Ngalengka saya kocar-kacir. Ngalengka wis ora duwe senapati sing bisa diandelake maneh, kang keri kari Indrajit lan Dasamuka dhewe. Sejatine Dasamuka ngeman Indrajit amarga anake kang isih urip mung Indrajit. Nanging Indrajit minangka satriya Ngalengka rumangsa kudu maju ing palagan kanggo netepi darmaning satriya. Kanthi ati kang abot banget Dasamuka nglilakake Indrajit budhal menyang palagan.
Gawenen ringkesan saka crita wayang ing dhuwur nganggo basamu dhewe-dhewe. Banjur tulisen ing buku tugas lan nyuwuna panyaruwe saka bapak/ ibu gurumu.
Goleka crita wayang liyane bisa saka majalah, TV, radio lan sapanunggalane. Banjur gawenen sinopsis/ringkesan crita nganggo basamu dhewe-dhewe!
sawetara suwe lan wis dudu rahasia maneh. Saben diwawancarai wartawan Annisa ora selak yen pancen sambung tresna karo putrane Presiden Yudhoyono sing nggantheng kuwi.
Sapa ta kenya kang begja banget arep dadi putra mantune Presiden SBY iku? Annisa Larasati Pohan sawijining presenter acara olahraga ing televisi swasta. Putrane salah siji Gubernur Bank Indonesia iki kelairan Boston 20 November 1981.
Merga kasulistyane lan rambute sing endah, Annisa
kasulistyane njalari Annisa mumbul dadi selebriti kang kondhang, laris dadi bintang iklan lan kasil mikat atine perwira mudha Agus Harymurti. Putra nomer loro kulawraga Aulia Pohan sing dedege 164 cm kuwi ngaku yen ora arep suwe-suwe anggone pacangan lan kepengin enggal palakrama karo perwira idhamane sadurunge umure ndungkap selawe taun.
Gawenen ringkesan supaya wong gampang ngerti sapata kenya rambut endah kuwi!
Gawenen paragrap deskripsi kanthi objek bebas, wenehi irah-irahan kang trep karo isine, banjur tulisen ringkesane ana kolom ing ngisor iki paling
3. Ketua MPR nalika taun 2005 wacan ing dhuwur yaiku ...
e. II. Wangsulana kanthi bener lan cekak aos !
sing kudu digayekake nalika guru lagi menehi wara-wara ...
3. Krungu critane Andri wong-wong padha ngguyu mekekelen, amarga critane ...
4. Wis umum yen nalika lulusan padha seneng-seneng atine, lah ana sing corat-coret barang. Ana sing mbeda kancane nempeli kertas nganggo lem. Klebu Atan wektu iku ditempeli tulisan ”STRESS” nanging dheweke ora ngerti. Sakwise padha kesel, Atan terus numpak bis menyang Karangayu sak perlu tuku bakso kesenengane. Anehe, saben-saben ana wong kang ngulatake dheweke terus mesem, Atan mbales mesem. Wong kang padha mesem mau amarga ...
5. Pawarta kang dicritakake marang wong liya becike ...
6. Simbah wingi nontion wayang ing TVRI. Ukara kasebut yen dibasakake karma alus yaiku…
d. Eyang kalawingi mriksani ringgit wonten TVRI
e. Eyang kalawingi ningali ringgit wonten TVRI
7. Dhek wingi Sinta peteng atine marga dienengake karo Dewi.
8. Aja kulina duwe watak mban cindhe mban ciladan marang sapadha-padha.
9. Aku didhawuhi guruku tuku buku basa Jawa. Ukara kasebut krama aluse yaiku ...
a. kula dipun dhawuhi guru kula tumbas buku basa Jawi
b. kula dhawuhi guru kula tumbas buku basa Jawi
c. kula dipun dhawuhi guru kula mundhut buku basa Jawi
d. kula diutus gurune kula tumbas buku basa Jawi
e. kula diutus guru kula tumbas buku basa Jawi
d. ?jupukN kpu/ k[a.
Bu Merta : Saenipun sakmenika ngaten mawon, den ayu. Panjenengan sakmenika sampun gatuk piyambak kaliyan ndara Eli, mila rembaganipun lajeng ngendika kemawon blak-blakan, kadospundi mundhutipun.
Bu Praja : Lha nek kula, angger empun kaya omong kula wau awan, nggih empun mangga.
Bu Eli : Dadi niki genahe, ... mbakyu mundhut tigang ewu sewulane, nggih ngoten ta?
Bu Praja : enggih ngaten menika, jeng. Ning kula nyuwun sewanipun dipunparingi kalih taun.
12. Ngrungoake rembugane wong telu iku lagi padha ...
13. Nitik saka anggone rembugan pratelan sing cocog yaiku ...
kang isine mratelakake bab keghiyatan siji wae. Isi, wektu, lan panggonan bisa kotemtokake dhewe!
2. Gawea crita pengalamanmu sing nganti saiki ora bisa koklalekake, bisa crita lucu, sedhih, utawa nyenengake. Paling sitik 5 baris!
3. Gawea karangan kang wujude narasi, wenehana irah-irahan kang jumbuh karo isine!
III. Ukara ing ngisor iki tulisen nganggo aksara Jawa kang trep lan bener!
abad 14 taun 1482 – 1579 Prabu Siliwangi dadi panguwasa Keraton Pajajaran Sri Baduga Raja, gelare. Keraton Pajajaran kagolong keraton Hindhu sing kuwat banget, saengga Patih Gajah sing saka Keraton Majapait angel nguwasani keraton Pajajaran. Keroton Majapait bisa ngembangake tlatahe nganthi tekan Malaka. Saengga tlatah keraton Majapait lan keraton Pajajaran wawatesan karo Kebumen yakuwi kali Luk Ulo sing dadi watese. Kuwi kabeh dadikake guwa Jatijajar mlebu tlatah keraton Pajajaran.
Prabu Siliwangi duwe anak lanang telu lan anak wadon siji, saka praweswari loro yakuwi Banyak Cotro, Banyak Ngampar, Banyak Blabar lan Dewi Pamungkas. Amarga wis tuwa, Prabu Siliwangi duwe maksud ngangkat Banyak Cotro dadi raja Ing Pajajaran. Nanging yen Banyak Cotro ngrasa yen dheweke durung akeh duwe kapinteran lan durung duwe bojo, saengga dheweke njaluk wektu kanggo nggoleki bocah wadon sing bakal dadi calon bojone. Banyak Cotro gelem omah – omah yen karo bocah wadon sing ayune padha karo ibune, banjur dheweke lunga saka Keraton Pajajaran awit nggoleki bocah wadon sing bakal dadi bojone. Banyak Cotro entuk welingan saka Resi Ki Ajar Wirangrong ing gunung Tangkuban Perahu yaiku supaya lunga menyang kadipaten Pasirluhur sisih wetan.
Banyak Cotro kudu nyamar lan ngaganti jenenge dadi R. Kamandaka sarta kudu nganggo klambine wong cilik. Banyak Cotro tekan ing Pasirluhur, dumadakan papasan karo Ki Reksonoto. Amarga wis tuwa lan ora duwe anak dheweke tresna banget marang R. Kamandaka awit kapinterane lan rupane sing bagus banget.
Nalika Pasirluhur diparentah karo Adipati Kandadoho sing duwe anak wadon, kabehe wis padha omah–omah. Nanging sing ragil durung omah–omah Dewi Ciptoroso, jenenge. Dumadakan R. Kamandaka karo Dewi Ciptoroso lan tresna banget marang dheweke. R. Kamandaka lan Dewi Ciptoroso ngumpetake sesambungan kuwi marang sapa bae.
Nalika R. Kamandaka arep nemuni Dewi Ciptoroso malah ora sida awit Jagasura kaputren ngerti yen ana wong mlebu kaputren, saengga kaputren dikepung lan R. Kamandaka kacekel. R. Kamandaka ora wedi lan bisa lolos saka Jagasura Pasirluhur awit kasaktiane lan katangkasane. Sadurunge ninggalake kaputren, R. Kamandaka ngenalake awake dhewe yen dheweke kuwi anake Ki Reksonoto. Kadadeyan kuwi gawe abang kupinge Sang Adapati, banjur Patih Reksonoto digoleki supaya bisa nangkep R. Kamandaka lan njelasake nganthi cetha prekara sing digawe putrane. Jagasura gage nggoleki Ki Reksonoto lan dicekel. Kajaba katresnane Ki Reksonoto marang
Neng lakune R. Kamandaka ketemu karo wong sing gaweane mancing iwak Reka Jaya, jenenge. Wong loro mau kekonconan apik lan mutusake netep ing desa Paniagih. Neng kana R. Kamandaka urip karo Mbok Kertosura, wong sing gelem ngopeni lan ngangkat dadi anake. Kanggo nambani larane, R. Kamandaka nglakokake adu pitik. Asile adu pitik mau digunakake R. Kamandaka kanggo mbangun desa Paniagih lan desa Paniagih diganti jenenge dadi desa Sugihan.
Nalika R. Kamandaka menang adu pitik dadikake dheweke diwanuhi wong – wong. Saengga Adipati Pasirluhur ngerti yen kasunyatane R. Kamandaka isih urip. Banjur Adipati Pasirluhur mrentahake supaya R. Kamandaka dicekel. Dumadakan ana pemudha bagus Silihwarni, jenenge sing arep ngabdi marang Adipati Pasirluhur lan Adipati ngabulake panjalukane Silihwarni mau. Silihwarni langsung dikongkon nyekel R. Kamandaka urip – urip utawa mati.
Kasunyatane Silihwarni kuwi Banyak Ngampar putrane Prabu Siliwangi sing ke loro. Banyak Ngampar utawa Silihwarni lagi duwe kuwajiban nggoleki kakange yakuwi Banyak Cotro. Kanggo ngadhepi mutawir neng
karo ditutake Jagasura nganthi tekan desa Karangluas, panggonan kanggo adu pitik. Neng kana dheweke ketemu karo R. Kamandaka. Kasunyatane R. Kamandaka nganthi ora eling lan metingake Silihwarni yen awake arep ana mutawir sing wigati. Dheweke lena saengga keris Kujang Pamungkas kena lambunge sisih kiwa. Nanging R. Kamandaka bisa nrobos lan lolos saengga desane kuwi dijenengi desa Brobosan. Ing desa liyane R. Kamandaka leren sedhela,
panggonan kuwi diwenehi jeneng desa Buntu ( mangkana sing dadi simpangane Kroya – Maos – Purwokerto – Kebumen ). Silihwarni tetep ngoyak R. Kamandaka nganthi R. Kamandaka nemukake guwa lan banjur mlebu umpetan ana jerone. Neng ngarep guwa kuwi Silihwarni nantang R. Kamandaka tanding.
Amarga kuwi kabeh R. Kamandaka dadi ngenalake awake dhewe lan Silihwarni ngerthi yen R. Kamandaka kakange sing lagi digoleki. Banjur Silihwarni mateni asu lan dijupuk getihe. Getihe kuwi
guwa kuwi, sempet nandur wit jati jejer – jejer pas neng ngarep guwa, saengga guwa kuwi diwenehi jeneng guwa Jitijajar.
R. Kamandaka bali ing Pajajaran karo ngajak Reka Jaya, kancane. Nanging sawise tekan Pajajaran dheweke njaluk restu ngembara maneh kanggo nggoleki bocah wadon sing ditresnani. R. Kamandaka lunga maneh neng Pasirluhur lan sadurunge mangkat R. Kamandaka tapa neng guwa panggonane ngumpet sawektu digoleki Silihwarni biyen. R. Kamandaka entuk kanugrahan saka Resi supaya nggoleki klambi lutung supaya bisa ketemu karo Dewi Ciptoroso. R. Kamandaka diutus tapa neng alas Batur Agung. Banjur R. Kamandaka dadi lutung lan urip neng alas kuwi. Karo Reka Jaya dheweke aweh klambi keblak (lawa gedhe ). Keblak kuwi diparentah supaya bapake mlebu ing alas lan yen mengko ketemu lutung supaya dicekel banjur diopeni. Awit lutung kuwi sing bakal bisa nemukake Dewi Ciptoroso karo R. Kamandaka.
Krungu sing mangkono kuwi atine Dewi Ciptoroso ngrasa seneng lan dheweke nglakokake wejangane kuwi kabeh. Dewi Ciptoroso ngomong marang bapake yen panjaluke mau kuwi kudu dituruti. Adipati langsung mlebu ing alas Batur Agung banjur ketemu karo lutung sing manutan. Dumadakan Reka Jaya ngaku – ngaku yen lutung kuwi duweke. Reka Jaya njaluk supaya bisa melu ngopeni lutung kuwi. Adipati ngabulake panjaluke Reka Jaya mau nanging ana wewaton, yen lutung kuwi entuk di krangkeng nanging kudu bisa bebas obah. Wewaton kuwi disepakati, banjur lutung digawa lan diopeni marang Dewi Ciptoroso. Kasunyatane lutung kuwi yaiku R. Kamandaka yen wengine bisa njelma dadi wong nanging yen awane bisa njelma dadi lutung maneh.
Sasuwene kuwi akeh putra–putra Raja sing tresna marang Dewi Ciptoroso, nanging dheweke ora gelem. Ana salah sawijining putra raja Prabu Pulebahas, jenenge tresna banget lan kudu entuk Dewi Ciptoroso. Dewi Ciptoroso krungu lan tetep ora gelem, nanging lutunge nyetujuni yen Dewi Ciptoroso kudu nrima Prabu Pulebahas. Ora segampang kuwi, Prabu Pulebahas kudu ngentuke yen lutung entuk melu terus ana sisihe Dewi Ciptoroso. Amarga Prabu Pulebahas ngancem, yen ora ditampa arep ngrubuhake kadipaten Pasirluhur. Krungu mangkono, Dewi Ciptoroso nyetujuni kekarepane Prabu Pulebahas.
Wektu sing dikarepake Prabu Pulebahas wis teka. Banjur Dewi Ciptoroso ketemu karo Prabu Pulebahas, suasanane ora ngenaki banget. Amarga lutunge malah ngribeti lan langsung gawe abang kupinge. Lutung kuwi digebug lan ora kenyana lutung malah luwih pinter. Prabu Pulebahas kalah lan langsung ambruk neng lemah. Prabu Pulebahas mati banjur lutung kasarung njelma maneh dadi R. Kamandaka lan nggunakake klambi keraton Pajajaran. Saengga Adipati Pasirluhur ngerti mangkono yen lutung kasarung yakuwi Putra Mahkota keraton Pajajaran. Banjur
Petheng. Panyawang kang katon ana ing njerone kedhaton. Ora ana sawangan liya kang katon. Among trenyuh amarga kang putra sinuwun, ya putrane nagara ora urip kang lumrah. Amarga lahire jabang bayi nagara kuwi kanthi nggawa penyakit kang ngisin-isini. Gudig, penyakit kulit kang katon banget ana ing mripat sapa kang meruhi. Sapa kang ora isin, menawa putrane raja gudigen. Pramila saka kuwi bocah mau diusir kanthi alus, dititipake marang kadhange kang adoh saka kutho. Jabang bayi kang durung ngerti sapa wong tuwane kuwi di titipake karo adhine kang pancen luwih seneng urip ing dhusun. Ana kana, bocahe mau dirawat kanthi gemati. Sanadyan dudu anake, nanging merga during duweni anak pramila bocah mau wis dadi kaya anake dhewe. Dene bocah mau diparingi asma Joko Sangkrib. Dene saka kanca-kancane kang meruhi penyakite mila enthuk paraban Joko Gudig. Pancen seje. Joko gudig mau kuwi, sanadyan penyakite kang njijihi ananging merga tlaten lan ulet ndadekake kapinterane. Ngilmu kanuragan kang diwarahi saka pamane kabeh cepet anggone narima. Kabeh ngelmune pamane bias dikuwasani. Kang
Samsaya mikir lan gede anggone nduweni isin. Amarga saka kanca-kancane pada jijik merga kulite kang pancen nggilani. Kulite kang samsaya dina ora tambah mari ananging sansaya rusak. Amerga penyakit kang wis kagawa saka lair kuwi. Ana ing sawijining dina Joko nduweni pamikir kepengen golek tamba kanggo penyakite mau. Joko lunga saka umahe sakwise nyuwun pangestu marang wong tuwa angkate. Joko lunga menyang pinggere pesisir segara kidul. Dheweke nglakoni tapa ana ing kono. Ana ing sakjroning tapane dheweke ketemu karo pawongan tuwa kang ngandhakake menawa tamba kanggo penyakite mau kanthi tapa pitung dina ing sakjroning wetheng mahesa utawa kebo. Dene kebo kang kamaksudake dudu kebo kang kaya lumrahe. Ananging kebo bule (albino) kang ndhuweni kulit putih kaya wong bule. Sakwise kuwi terus adus ana ing sendang Beji. Kang ora bakal adoh saka tapane mau.
Tenan sakwise keprungu swara mau banjur lumaku menyang papan kang wis dikandhakake. Mlebu Jaka menyang wethenge kebo mau. Sakwise kuwi banjur nyemplung menyang
pancen wis dadi tambane. Sendang kuwi dijenengi Sendang Beji utawa sendang arum, amarga ana ing ngisore wit gede kembang kanthil. Nganti saiki desa kang ana sendang mau jenenge desa Kebejen kang saka asale saka Beji. Dene sendang ma uterus wae dianggep minangka sumur kang sacral. Kang bias dadi lantaran kanggo tamba sakwernane penyakit kulit. Ora sithik wong kang teka lan ziarah ana ing desa kuwi. Malah ana kang ngususake teka kanggo ngobati penyakit gatel-gatele utawa gudige.
Sakwise mari, Joko kang wis dadi pemuda kang gagah tanpa ndhuweni penyakit terus mlaku maneh mider jagad srawung marang liyan. Joko kang mentas semedi nerusake lakune kang pncen during tinemu kekarepane. Dheweke ndhurung rampung anggone semedi. Lakune menyang kulon, sakdawane pesisir kidul. Sanadyan ombak kang gede teka dheweke tetep wae mlaku. Lakune ora kandheg sanadyan panas nalika awan, adem nalika udan utawa, petheng nalika wengi teka. Sakwise pirang-pirang dina olehe mlaku, teka ana ing sakwijining desa kang ana pesisir kidul kulon kutho. Desa kang wujude karang. Ana ing desa kuwi ana salah sijining Ratu demit kang sekti mandra guna. Pegaweyane seneng gawe rusuhe para warga desa. Saben surup, ana ing desa kono ora ana kang wani metu merga menawa ana kang wani metu bakal kaganggu marang Sang Wora Wari retune demit kono. Wora-wari sejatine salah sijine punggawane Nyi Roro Kidul kang wani mbalelo tumrape Ratune. Dheweke senenge gawe sesate para manungsa. Amerga Ratu Kidul ora gelem jenenge dadi elek mula Wora Wari diusir saka njerone istana kidul. Ananging Sang Wora Wari nyuwun, menawa dheweke arep ngadegake nagara ana ing cedhake pesisir kidul. Joko Sangkrib kang wetruh kahanan kang kaya manngkono banjur takon marang warga, sejatine ana lakon apa ing desa kono. Amerga desa akang amba lan rame menawa awan bisa sepi kaya kuburan menawa wanci wengi. Pitakone banjur kajawab. Menawa ing wayah wengi Wara Wari Metu lan golek tumbal menawa ana kang metu ing wayah bengi. Krungu cerita kang kaya mangkono Joko sangkrib banjur kepengin aweh pitulung lan uga kepengin mangerteni sejatine sapa Wara Wari kuwi. Dheweke banjur nyuwun pangestu saka lurah kono kang mimpin desa, menawa mengko bengi dheweke kepengin mangerteni sapa sang Wara Wari.
Wayah wis ngancik surup. Sangkrib banjur metu umah mlaku muteri desa. Lakune kebak tekad pengen ketemu karo sing gawe ribeting desa. Sapa sejatine wong kuwi. Tanpa ana rasa wedi ana ing njero atine, lakune gagah kaya macan luwe. Ananging sakjroning laku uga tansah ngati-ati. Amerga dheweke durung mangerti sapa kang bakal tinemu. Lan lelakon apa kang bakal diadepi. Sakdalan-dalan jebul Jaka dimatake dene Nawang Sih. Salah sijine peri kang urip ana ing kono. Dheweke minangka widadari kang ayu rupane, uga dadi kembange bangsa peri ana ing tlatah kono. Panyawange kebak katresnan amerga kapincut dene Jaka kang pancen wis dadi pemuda kang bagus. Kajaba mangkono, salah bawane kang andhap ashor mratelakake minangka priyayi kang tumindak bener uga bangsawan. Saka kuwi Nawang Sih kasengsem dene Jaka Sangkrib.
Sejatine Nawang Sih uga lagi nandhang kasusahan. Amerga dheweke ditresnani karo salah sijine raksesa kang dadi panguwasane para demit ora liya Raja Wora-wari, ya kang bakal kalawan dene Sangkrib. Amerga Sang Raja kapincut dene rupane Nawang sih kang ayu tanpa cacat. Kajaba mangkono sang Wora-wari uga bisa ngalahake Raja asale ora liya bapake Nawang sih. Tratap. Atine Sangkrib kang krasa menawa lagi diawasi. Mandeg lakune, nyawang sak kiwa tenenge. Matane tajem nggoleki sapa kang lagi ngematake. Alon keprungu swara nyundang jenenge. Swarane Nawang sih kang kanthi rasa ati-ati manekake ngundhang jeneng wong kang lagi dimatake. Karo keprungune swara kuwi katon Kenya kang ayu ana ing panyawange Sangkrib. Rambute kang ngandan-andan kanthi busana sarwa endah. Kaget. Rasane Sangkrib meruhi panyawang kang kaya mangkono. Jebul Kenya ayu kang kawit mau ngematake lakune. Swarane kang alus metu saka lambene Kenya ayu kuwi. Dheweke terus ngenalake sapa sejatine lan kaperluane menawa bakal njaluk pitulungan amerga dheweke lagi kena ganggu dene Wora-wari.
Sangkrib kang krungu swara kuwi uga mangsuli lan ngenalake. Lan dheweke uga saguh aweh pitulung amarga uga Wora-wari wis gawe ribet karo liyane. Kajaba saka kuwi uga ngutarakake menawa dheweke kasengsem karo Nawang Sih. Amerga saka rupane kang ayu kang ndadekake sapa kang nyawang bakal tuwuh rasa tresna marang kenyaiki. Saka rasa tresna kang tuwuh Sangkrib uga njaluk menawa bisa musnahake Wora-wari, kapengen ndadekake dheweke dadi sisihane. Panjaluke uga dituruti dene Nawang Sih. Amerga saka mulane Nawang Sih uga wis kasengsem dene Sangkrib. Lan kanggo nglawan Wora-wari Sangkrib diwenehi ngerti menawa wadine Sang Ratu yaiku cemeti kang dununge ana ing sakjrone gunung karang. Lan kanggo njupuk cemeti kuwi kudu kanthi tapa telung dina. Sakwise Kenya kuwi terus lunga tanpa pamit marang Sangkrib.
Jaka Sangkrib kang krungu lan wis mangerti wadine kang bakal kaadepi tumuju menyang gunung kang kamaksud kuwi. Nalika tekan ana perenge gunung kang jebul cedhak ana pesisir kuwi Sangkrib tapa pendem. Tapane dipendem awake among katon gulu lan sirahe. Kaya adate wong tapa Sangkrib among meneng lan memuji dhateng Gusti Kang Murbeng jagad supaya bisa pikantuk pitulungan. Telung dina wis kaliwatan. Sangkrib kang lagi tapa ana ing pereng gunung karang kang bolong katekanan Sang Ratu kidul. Kanjenga Ratu mangerti apa kang dadi karep saka Sangkrib. Durung Sangkrib aweh panjaluk ananging Sang ratu wis aweh pusaka kang pancen digoleki. Pusaka kang awujud cemeti iku terus digawa marani raja Wora-Wari.
Sakwise tekan ana ing ngarepe pendapa kedhaton, sangkrib uluk salam menawa arep sowan marang sang nata. Kapapag para penjaga Sangkrib kagawa ngadep dene Sang Nata. Penjaga aweh atur marang Sang nata menawa ana pemuda kang arep ngandegake laune.
Sang Nata nrima lan takon apa kang dadi perkara dadi sowane. Sangkrib wangsulan menawa dheweke kapengin ngandegake lakone Sang Nata kang seneng gawe kisruh. Sangkrib arep nyoba kasektene, lan menawa bisa menang dheweke mung njaluk dikandhegake lakune Sang Nata. Merga kang katindakake mung ngrusak katentremane liyan. Sang nata mireng, duka. Keprungu tantangane, mudhun terus nyanggupi panyuwunane. Amarga pancen Sang Nata sakti mandra guna. Wong loro metu menyang glanggang. Dadi perang kang rame. Pada-pada sektine. Pada ngetokake kasektene. Dadi gonjang-ganjinge tlatah kono. Saben ngetokake ngelmune, ana swara gludug kang metu. Sakwise pada ngetokake ngelmune lan pada katon kesele, Sangkrib kang wis nggawa pusaka kang dadi wadine migunakake pusaka kuwi. Sang Wora-Wari kang weruh pusaka kuwi kaget campur wedi. Sangkrib ora tanpa pikir maneh migunakake cemeti kuwi. Cemetine dienggo ngantem Sang Nata lan kelaran dheweke. Sang nata kalah ing glanggang. Lan ngakoni kekalahene, mila dheweke terus ngabdi marang Sangkrib lan ora bakal nerusake lelakone kang gawe rekasane liyan. Sangkrib kang kasil ngalahake Wora-Wari bali menyang desa. Ana ing dalan Sangkrib katemu Nawang Sih lan nagih janji arep karma karo Nawang Sih. Leloron karma nganti tekane pati. Sangkrib kang dai garwane nduwe anak pitu. Dene Jaka Sangkrib kang bisa kasil ngalahake panguasa munggah dadi ratu ana ing tlatah kono. b_
x86 utawa 80x86 iku jeneng umumé arsitèktur mikroprosèsor, dikembangaké lan digawé karo Intel. Arsitèktur x86 saiki ndominasi komputer desktop, komputer portabel, lan pasar sèrver sederhana.
Arsitèktur iki dikenal nganggo jeneng x86 amarga prosèsor-prosèsor awal kulawarga arsitèktur iki nganggo nomor modèl sing diakhiri angka "86": prosèsor 8086, 80186, 80286, lan 486. Amarga nomor boten saged didadèkaké mèrek dagang, Intel akhiré nganggo kata Pentium kanggo merek dagang prosèsor generasi kalima.
artis-artis-indonesia-pose-telanjang.com ... eliza-indonesia-model-nova-telanjang.com, gallery-gambar-indonesia-telanjang.com#Gambar Porno Indo [Archive] - Page 11 - Perawan [dot] uswww.perawan.us › ... › Pojok Perawan › Gambar PornoCached - Translate this
karepmu, arep dobosi wong akeh..sak karepmu! Ora peduli, ora urusan! Dosa mbok tanggung dewe. Beres tho pak Agung!"Ha..ha..ha..lucu tenan kowe dab. Ak sing jago nglucu wae
Kaca-kaca ing ngisor iki nggayut nyang Wikipedia:Wara-wara:
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)MediaWiki:Recentchangestext ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:All system messages ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:All system messages ‎ (← pranala | besut)
Warta wigati (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Parembugan Panganggo:Pras ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Pangumuman (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:Komunitas ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:WartaGapuraKomunitas ‎ (← pranala | besut)
Panganggo:Pras/kotretan ‎ (← pranala | besut)
Cithakan:InternalGapuraKomunitas ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia basa Jawa ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Wikipedia:Wara-wara"	Menu navigasi
weh weh (memberikan sesuatu), ono wong mati awan-awan melu mulang. Wis ora biso
nggawe amal meneh, ning isih tetep nduwe berkat saka gusti Alloh, kecuali 3
hal, yen biyen tau ngekeki sodakoh sifate jariyah, njur kowe tau nduwe elmu
dienggo wong okeh, bermanfaat, karo nduwe anak sing ndongakke. Jadi tidak ada hukum, nek
kowe ndongakke wak Jan karo wak Mo kuwi ora dikabulke, ora ono hukum kuwi. Sing
dimaksud gusti Rosululloh, ora biso nggawe apik maneh, boso Arabe inqotoa
doa ya, ra kabul ! Mergo kowe dudu
bapakku, dudu anakku. Ora usah ndonga. Pokoke ndonga mung kanggo bapake tok.
sing isih urip lan sing wis mati, didongakke kabeh. La sing ngarani ora kabul kuwi, opo deweke ki
stafe Gusti Alloh opo piye. Staf ahli opo piye. Okeh banget Firaon ning ndonya
ora iso nganggo montor, ora iso dodolan bakso, ngono lo. Sing
ngarani njur ra kabul ki sopo. Aku nek ndongakke aku
dewe yo entuk, yo apik, wong ndongakke wong mati
Opo ora gendeng wong wis mati kok di salami Assalamu
Dadi kowe ziaraho. Piye carane ? Bung
Karno isih ono ora. (Jawabe hadirin : Ora ono). Isih ono ora. Isih ono. Dadi
kowe sowan (makame) mbahmu kuwi apik,
sopan, lan dialem Gusti Alloh, oleh berkah. Dadi wong sing nglarang kowe nang makam
kuwi nganggep yen wong sing wis mati kuwi wis ora ono. Yen wonge isih
ono, ning dunia lain, tidak masalah (yen disowani). Dadi yen kowe sowan piye.
sapa. Apamu. Om mu, mbahmu opo. Jawab gadis itu : Pak
de saya. Tapi terus memberi tahu bude-bude. Ngene lo. Sesuk yen
diomongi meneh, omongo : Yo wis Pak de. Kowe tak
Wong sing kabul ki, aw waladin solihin
yad u lah. Nek kulo niki anak panjenengan, iso kabul. Aku mung Pak de (keponakan)
ditegur. Awas ! Tak dongakke mlebu neroko lo. Wong ora kabul miturut deweke kok. Bar
ngono pas ngguyuo. Menyang kuburan kuwi apik, kok ora
Pak de. Mung nek wis kepekso ngono kuwi mau.
Pak de, ning nuwun sewu kulo bade tetep mriko. Wong niko (makame) mbah kulo kok. Niko (makame) bapak kulo. Wis lego to atimu. Wis, sesuk dadi tenang
Hydrocephalus(mustaka-toya, punika istilah saking basa Yunani : "hydro" ingkang tegesipun toya saha "cephalus" ingkang tegesipun Mustaka saèngga asring dipun sebat mustaka toya inggih punika penyakit ingkang kadadosan akibat gangguan aliran cairan ing otak(cairan serebro spinal) utawi akumulasi cairan serebrospinal ing ventrikel serebral, ruang subarachnoid, utawi ruang subdural. Gangguan punika nyebabaken cairan punika langkung kathah, salajengipun ajeng neken jaringan otak ing sekitaré, khususipun saraf pusat ingkang vital.[1] Hydrocephalus misuwur nalika jaman Hipocrates ingkang nyebabaken penyakit Ayan.[2]. Hydrocephalus punika penyakit ingkang mbetahaken perawatan kusus, Hydrocephalus saged kadadosan ing sadaya yuswa, ananging langkung kathah kadadosan wonten laré ingkang yuswanipun kirang enem taun.
cedera ing mustaka.[3]. Kirang langkungipun wujud saking Hydrocephalus punika amargi wonten gangguan cairan cerebrospinal ing ventrikel(ing otak bagéan tengah). Menawi cacat bektaan miyos,karusakan fisik saking aliran cairan dhateng ventrikel biyasanipun nyebabaken Hydrocephalus.[3] Ningali kathahipun kasus hydrocephalus ing sapunika, kados déné wonten kahanan menawi langkung élèk kahanan ékonomi kaluwarga pramila langkung kathah ugi kasus hydrocephalus, langkung 90 peresen penyakit punika dipun alami déning kaluwarga ingkang kirang mampu.[4]
Tetenger Penyakit Hydrocephalus[besut | besut sumber]
Panyigeg penyakit Hydrocephalus kapérang dados kalih inggih punika gejala saking Bayi saha saking tiyang dhewasa.[4] Panyigeg penyakit Hydrocephalus saking Bayi:
Cacahing jinis penyakit Hydrocepalus[besut | besut sumber]
miturut gegambaraning klinik, misuwuripun Hydrocephalus ingkang Manifes (Overt hydrocephalus) saha Hydrocephalus ingkang katutup (Occult hydrocephalus).Hydrocepalus ingkang katingal dipun asmani Hydrocepalus Manifes, menawi ingkang boten ukuranipun normal dipun asmani Hydrocepalus katutup.
miturut wekdal pawujudanipun misuwur Hydrocephalus congenital saha Hydrocephalus akuisita. Hydrocephalus ingkang kadadéan kanthi wekdal neonatus utawi intra-uterin dipun wastani Hydrocephalus congenital, menawi dipun sebabaken nalika proses kalaéran dipun wastani Hydrocephalus infantil, ananging menawi Hydrocephalus akuisita punika Hydrocephalus ingkang kadadosan saksampunipun neonatus utawi wonten sabab sanés.
miturut proses pawujudanipun ingkang misuwur punika Hydrocephalus akut utawi Hydrocephalus
miturut sirkulasi cairan serebro spinal, dipun sebat Hydrocephalus komunikans saha Hydrocephalus non-komunikans. Hydrocephalus komunikans inggih punika Hydrocephalus ingkang ngetingalaken kawontenan gegayutan antawisipun cairan serebro spinal system
Jampi Penyakit Hydrocephalus[besut | besut sumber]
Kanthi sapunika boten wonten jampi kanggé penyakit Hydrocephalus kajawi kanthi cara operasi. Operasi hydrocephalus dipun wontenaken kanthi cara ndamel salural énggal kanggé nyaluraken cairan wonten otak. Proses operasi punika dipun sebat operasi shuntingin, operasi punika kirang langkung mbetahaken wekdal sejam.[5] Wonten tiga teknik operasi inghkang saged dipun lakokaken inggih punika :
ventrikel petrioneum shunt (VPshunt),dipun lakokaken kanthi cara masang pipa kusus ingkang nggayutaken antawisipun ventrikel kaliyan rongga ing tuthuk, salajengipun cairan otak ingkang langkung wonten otak dipun aliraken saha dipun serap wonten rongga padharan.
ndamel saluran pintas saking ventrikel ing atrium (bilik jantung) tengen.
Kanthi cara punika cairan wonten ventrikel saged dipun aliraken langsung lumantar rongga cairan ingkang wonten
hydrocephalus (dipun unduh 20 oktober 2012)
^ (en)wiwitan misuwuripun penyakit Hydrocephalus (dipun unduh 23 oktober 2012)
^ a b (id)Sababipun Penyakit Hydrocephalus (dipun unduh 20 oktober 2012)
^ a b (id)gegayutanipun hydrocephalus kaliyan kahanan ékonomi(dipun unduh 20 oktober 2012)
^ (id)Jampi Penyakit Hydrocephalus(dipun unduh 23 oktober 2012)
Paparan Dapur View larger image Add to Compare Produsen Supply kaca awak manungsa ukuran ngebotake awak manungsa
wis waras yo mugo , langgeng kewarasane. Iki <b.doa sistemik,… ora mung nggo sampeyan thok (lmao)… Nggo Bu
*moga bae ra nyangkut karo jenengku* .-=
ingkang kinaryo wadah sukmo langgeng ingkang brayaning urip kang sawiji langgeng,ati limpo maras jantung otot daging lawan kulit, bayu panggondo pamireng panjangkah
lulut marang sak kadang ingsun kabeh, lanang, wadon, tuo, anom, gede cilik, drajat lan pangkat, ino lan puso, sedoyo titah asih marang pakaryanku kabeh. Alloh 3x Huw 3x hurip. jin setan peri prayangan adoh soko aku kabeh. mung jalmo manungso kang asih marang pakaryanku, kabeh saking kersane gusti ingkang paring
Donya tansah owah, kelanggengan namung Gusti ingkang kagungan (
pecah perawan, iki bokep donwload bokeb abg igusan mesom 4 boca ngewe download bf indonesia download
wulan oktober nembe wong palate jere...dadi karo dewek total wong nem ya....hahaha...aja pada diguyu ya...mangap...maklum wong jawa
dadi, sing rong dino iso dinggo nyilih bojone tonggo
tolong, pitutur iki disebarno marang konco liyo..
kowe bakal di gandhem tugelan boto hehehehe
kudu duwe modal nggo tuku domain anyar, hehehemelas temen sing PR e wis duwur ya
diiris cilik2 -godhong kates sing isih enom -uyah -lombok riwit -gulo jowoSmua bahan dideplok neng lumpang.
tawaran apik ing Junisearch10000170700tawaran apik ing Julisearch10000170900tawaran apik ing Septembersearch
hamburg (LBC) → Sofia (SOF)
1 : iya kae ki payah tenan g ngerti
apa malah dukane merga dhewe padha rebut rebutan layangan?
padahal aku dhewe wis suwi tenan ora nulis sing jenenge karangan nganggo boso jowo, terakhir yo pas kelas 2 smp.
dadi ndhek sekolahku mbiyen, pelajaran bahasa daerah iku mung sampe kelas 2 smp, soale kelas 3 kan wis persiapan EBTANAS,nah pelajaran-pelajaran sing ora di-Ebtanas-ke yo ora diajarno maneh.
wah, lego tenan! maklum ae, bijiku gawe pelajaran bahasa jawa ora tau luwih soko 7, iku ae wis katrol-an, heheheheh...
masio ibu ku iku lair lan gede ndhek solo, ning ngomong karo putra putrine yo nganggo bahasa indonesia.
dhisik dening Mbah Suro. E ee..jebul isine kewan undur-undur sing wis mati.
Wis suwi aku ora weruh kluwung, masiyo saiki lagi mangsa rendeng. Aku wis tau weruh kluwung gedhe banget, amargo persis nang ngarep jendelo kamarku. Salah siji ujunge tibo nang gedung perkantoran ora adoh soko apartemenku. Lumayan suwe, sayang wektu semono durung duwe kamera digital. Dadi yo mung di pandengi thok...di simpen wae nang memori otak.
Photo kluwung iki, aku nemoni ora sengojo pas lagi klinong-klinong nang pinggir laut Kinko Bay, Kagoshima. Aku lali kapan, ketoke wis setahun kepungkur.
kupingku (boso jowone evergreen opo yo, embuh)
Dina jum’at Paing 11 Maret 2005, warga Desa Kepung Wetan lan Kepung Kulon ngleksanakake bersih desa, nyadran ing sumur Duwi. Wiwit jan enem esuk wis akeh sing teka. Wengi sadurunge padha melekan karo manggang ayam kanggo slametan. Lokasi Sumur Duwi iki jembare watara 50 meter persegi, mapan ning tengah sawah. Swasanane edhum dikebaki wit waringin. Nyadran ngene iki kita tindakake
kuwi asil yusane Mbah Onggomerta, abdi kinasihe Sultan Agung saka Mataram. Sawise Sultan Agung seda lan diganti dening Amangkurat, warga Mataram tansah ketir-ketir jalaran raja anyar kuwi tumindak wengis lan ora bisa mbendung Walanda. Tinimbang teluk marang Walanda. Onggomerta dalah abdi setya liyane mencar ninggalake Mataram. Wusana Onggomerta tekan papan sing sisih arupa alas gung liwang-liwung. Njur babad alas, adeg pesanggarahan. Ing tembe papan kasebut sinebut Desa Kepung. Pasanggrahane wis ora sing nyisa, kari sumur iku.
Warga sing melu nyadran wajib nggawa panganan Karuk Gimbal lan Karuk Gringsing karemane Mbah Onggomerta. Karuk Gimbal yakuwi ketan dikum, nujr digangsa nganti kuning. Sawise didheplok lembut, diwenehi parutan klapa nuli dikepeli. Sing tanpa gula tanpa klapa, ora dikepeli senebut Karuk Gringsing. Padatan Karuk Gimbal diseleh ing sadhuwure Karuk Gringsing.
siji ibu-ibu mau nyemplungake dhuwir sedhekah. Asile sedhekah kasebut kanggo dana kagiyatan nyadran taun ngarep.
4. Saben dina apa lan titikane apa nyadran ing desa
Miturut bapak peputra lima iki, ana lakon cacah telu sing kudu disajeni kanthi komplet, yaiku
Wayah kuliah, lha kok aku yo mbalik maneh dulinan gamelan, gabung
Aku dhewe ra ngerti, opo aku iki cukup njawani. Opo tindak-tandukku sedinane iku iso mewakili tindak-tanduke wong jowo, aku ra ngerti. Sing iso nilai yo wong liyo. Tapi tau ono uwong sing ora nyongko nek aku ini wong jowo, kok ngomonge gak medok?, jare ngono. Lha iyo,
dhewe ora pati ngreken, opo aku iki isih njawani opo ora. Mungkin mergo aku gedhe ning keluarga lan lingkungan sing ora ndadekke budaya jowo sebagai pedoman sedina-dinane. Keluargaku luwih nganggo aturan agama sing dadi pedoman sedinane.
4. Untune sapa sing arep dipriksakake ing dokter ...
KOMPETENSI DASAR : 1. Ngrungokake Wacan Cerkak
tanggal siji taun ngarep. Piye, sabar ngenteni apa ora ?”
Nadyan wangsulane mung kaya ngono, gambaran endah kok ya bali nyambangi angen-angenku. Ning nyatane sewulan sawise mangsuli kaya mengkono kuwi, dheweke nampa panglamare wong liya. Mesthi wae aku gela, anyel, mangkel, frustasi. Geneya kabeh iki kudu dakalami? Lelakonku iki rasane kok kaya lagu Manusia Bodoh kae. Tiara kok tega ya?Aku nglenggana, ning saiki wis ora kepengin lena maneh. Wis emoh pijer dadi dolanan wae.
salah sawijining piranti kanggo aweh pawarta marang liyan. Tata cara anggone telepon marang liyan :
Guruh : Kula Guruh, rencangipun Andri. Andri
Hihi.. eruh ora? aku mbiyen jaman SMP sampek SMA pas pitulasan (17-an) kerep menang lomba geguritan. malah tau dadi juara siji lomba geguritan antar SMP sak kabupaten Tulungagung! hihi.. eruh geguritan ora? geguritan kui moco puisi boso jowo. mungkin soko kata dhasar gegurit sing artine puisi, trus lek ditambah akhiran an artine dadi moco puisi. lek enek sing luwih ngerti tulung dibenerno. monggo Jeng Isna menawi badhe ngoreksi.. Puisi jowo bedo karo puisi indonesia. umume puisi jowo nggae boso paling alus sing aku dhewe kadang ra ngerti artine. hehe. tapi artine
ngerti, dadine sik iso menghayati puisi kuwi. andalanku jaman semono yo penghayatan kuwi. ekspresiku nggae juri2 terpikat sampai akhire menang dadi juara siji.
lumayan apik. tapi pulpene malah ora tau tak gae. eman2.. hehe..
Pyuh.. wis ah.. ndak sanggup aku nerusne. bukan apa2, nulis nggae boso jowo angel-e ora umum! nulis telung paragraf ae butuh wektu sak-jam. sepurane ae konco2.. dongakno aku sik iso nulis liyo dino.. lek ndak iso yo wis terpaksa aku nulis nggae boso indonesia. oleh opo ora?
II. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis!
1. Gawea wara-wara kang isine mratelakake bab keghiyatan siji wae. Isi, wektu, lan panggonan bisa kotemtokake dhewe!
Nalika R. Kamandaka arep nemuni Dewi Ciptoroso malah ora sida awit Jagasura kaputren ngerti yen ana wong mlebu kaputren, saengga kaputren dikepung lan R. Kamandaka kacekel. R. Kamandaka ora wedi lan bisa lolos saka Jagasura Pasirluhur awit kasaktiane lan katangkasane. Sadurunge ninggalake kaputren, R. Kamandaka ngenalake awake dhewe yen dheweke kuwi anake Ki Reksonoto. Kadadeyan kuwi gawe abang kupinge Sang Adapati, banjur Patih Reksonoto digoleki supaya bisa nangkep R. Kamandaka lan njelasake nganthi cetha prekara sing digawe putrane. Jagasura gage nggoleki Ki Reksonoto lan dicekel. Kajaba katresnane Ki Reksonoto
Nalika R. Kamandaka menang adu pitik dadikake dheweke diwanuhi wong – wong. Saengga Adipati Pasirluhur ngerti yen kasunyatane R. Kamandaka isih urip. Banjur Adipati Pasirluhur mrentahake supaya R. Kamandaka dicekel. Dumadakan ana pemudha bagus Silihwarni, jenenge sing arep ngabdi marang Adipati Pasirluhur lan Adipati
Kasunyatane Silihwarni kuwi Banyak Ngampar putrane Prabu Siliwangi sing ke loro. Banyak Ngampar utawa Silihwarni lagi duwe kuwajiban nggoleki kakange yakuwi Banyak Cotro. Kanggo ngadhepi mutawir neng dalan, dheweke diwenehi pusaka Pajajaran. Kujang Pamungkas. Silihwarni nggoleki R. Kamandaka karo ditutake Jagasura nganthi tekan desa Karangluas, panggonan kanggo adu pitik. Neng kana dheweke ketemu karo R. Kamandaka. Kasunyatane R. Kamandaka nganthi ora eling lan metingake Silihwarni yen awake arep ana mutawir sing wigati. Dheweke lena saengga keris Kujang Pamungkas kena lambunge sisih kiwa. Nanging R. Kamandaka bisa nrobos lan lolos saengga desane kuwi dijenengi desa Brobosan. Ing desa liyane R. Kamandaka leren
lan panggonan kuwi diwenehi jeneng desa Buntu ( mangkana sing dadi simpangane Kroya – Maos – Purwokerto – Kebumen ). Silihwarni tetep ngoyak R. Kamandaka nganthi R. Kamandaka nemukake guwa lan banjur mlebu umpetan ana jerone. Neng ngarep guwa kuwi Silihwarni nantang R. Kamandaka tanding.
ninggalake guwa kuwi, sempet nandur wit jati jejer – jejer pas neng ngarep guwa, saengga guwa kuwi diwenehi jeneng guwa Jitijajar.
R. Kamandaka bali ing Pajajaran karo ngajak Reka Jaya, kancane. Nanging sawise tekan Pajajaran dheweke njaluk restu ngembara maneh kanggo nggoleki bocah wadon sing ditresnani. R. Kamandaka lunga maneh neng Pasirluhur lan sadurunge mangkat R. Kamandaka tapa neng guwa panggonane ngumpet sawektu digoleki
karo Dewi Ciptoroso. R. Kamandaka diutus tapa neng alas Batur Agung. Banjur R. Kamandaka dadi lutung lan urip neng alas kuwi. Karo Reka Jaya dheweke aweh klambi keblak (lawa gedhe ). Keblak kuwi diparentah supaya bapake mlebu ing alas lan yen mengko ketemu lutung supaya dicekel banjur diopeni. Awit lutung kuwi sing bakal bisa nemukake Dewi Ciptoroso karo R. Kamandaka.
Petheng. Panyawang kang katon ana ing njerone kedhaton. Ora ana sawangan liya kang katon. Among trenyuh amarga kang putra sinuwun, ya putrane nagara ora urip kang lumrah. Amarga lahire jabang bayi nagara kuwi kanthi nggawa penyakit kang ngisin-isini. Gudig, penyakit kulit kang katon banget ana ing mripat sapa kang meruhi. Sapa kang ora isin, menawa putrane raja gudigen. Pramila saka kuwi bocah mau diusir kanthi alus, dititipake marang kadhange kang adoh saka kutho. Jabang bayi kang durung ngerti sapa wong tuwane kuwi di titipake karo adhine kang pancen luwih seneng urip ing dhusun. Ana kana, bocahe mau dirawat kanthi gemati. Sanadyan dudu anake, nanging merga during duweni anak pramila bocah mau wis dadi kaya anake dhewe. Dene bocah mau diparingi asma Joko Sangkrib. Dene saka kanca-kancane kang meruhi penyakite mila enthuk paraban Joko Gudig. Pancen seje. Joko gudig mau kuwi, sanadyan penyakite kang njijihi ananging merga tlaten lan ulet ndadekake kapinterane. Ngilmu kanuragan kang diwarahi saka pamane kabeh cepet anggone narima. Kabeh ngelmune pamane bias dikuwasani. Kang mujudake dene elek rupane pancen kabeh mesti ana linuwihe. Saya dina, saya tambah umure. Lan sansaya dewasa Si Joko Gudig. Samsaya mikir lan gede anggone nduweni isin. Amarga saka kanca-kancane pada jijik merga kulite kang pancen nggilani. Kulite kang samsaya dina ora tambah mari ananging sansaya rusak. Amerga penyakit kang wis kagawa saka lair kuwi. Ana ing sawijining dina Joko nduweni pamikir kepengen golek tamba kanggo penyakite mau. Joko lunga saka umahe sakwise nyuwun pangestu marang wong tuwa angkate. Joko lunga menyang pinggere pesisir segara kidul. Dheweke nglakoni tapa ana ing kono. Ana ing sakjroning tapane dheweke ketemu karo pawongan tuwa kang ngandhakake menawa tamba kanggo penyakite mau kanthi tapa pitung dina ing sakjroning wetheng mahesa utawa kebo. Dene kebo kang kamaksudake dudu kebo kang kaya lumrahe. Ananging kebo bule (albino) kang ndhuweni kulit putih kaya wong bule. Sakwise kuwi terus adus ana ing sendang Beji. Kang ora bakal adoh saka tapane mau.
ingkang satuhu kinurmatan Saha siswa-siswi, kadang werda tumaruna ingkang satuhu bagya mulya
Rahmating Gusti ingkang murbeing dumadi mugi tansah tumedak saha tumanduk wonten ing sarira panjenegan sedaya Kaparenga matur, anggen kawula kumawantun cumantaka wonten ing ngarsa panjenengan sedaya, kinen saperlu bade kawula aturaken kasuwun dumateng para siswa-siswi SMA 6 kanti renaning penggalih nderek hanyengkuyung bab reresik wonten ing sakupengan sekolahan kita.Supados ndadosaken kahanan ingkang sehat, endah, edipeni, amrih nentremaken anggen kita sami ngangsu kaweruh wonten ing mriki Pramila sumangga smiha tansa nguri-nguri bab budaya reresik menika sageda hangrembaka ngantos dumugi generasi saklajengipun
Mekaten atur kawulo, hambokbilih anggen kawula matur kathah thithaling saha kuciwaning basa, hanamung saged
kanggo dulur kabeh..sing merantau..kiye obat kangen karo ebeg banyumasan. sekang karang jengkol
MaIDeN (05:11:40) : ora usah angel angel mas.
Seng penting kalo dah hepi karo kerjoan artine kowe wis nemu lentera jiwo iku. Kerjoan opo
Tegal, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Salatiga, Kota Surakarta,DI YOGYAKARTA Bantul, Gunung Kidul,
DAGELAN,HUMOR KOCAK, SAMBUNG ROSO, UNEK-UNEK, NGE'CE, OMELAN,CERITA WAYANG,BUDOYO...
Tags: cerita wayang, ngudo roso, humor, cerita budaya, tokoh
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Rahmaniyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Saparniyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Handariyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Kristiyah Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Sapardiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Raspiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Sutriyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Isbandiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Partinah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Niyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Moertiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Sabandiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Triniyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Indriyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Suwiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Ismaniyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Samsiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Saparsiyah
lah.Lha wong poro birokrat & legislatif podo mikir kantonge dhewe2. Contone DPR sak iki dudu wakil rakyat kok, ning wakil partai...Mumet aku... mulane durung iso nentokake pilihan...., sopo sing arep nganggo
menurutku, nek nganti golput kuwi eman2 banget. awake dewe wis diwenehi hak seko lahir, ngopo kok ora di nggo. opo maneh arep pemilu koyo mangkene.... hak e awake dewe menentukan masa depan bangsa lan negoro. _________________Sucika
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping pisan saben dinane. Kakang-kakange kang olo atine wau nimbali “Cinderella”. Cinderella kang artine bocah wadon kang reget. “ Asma kui pancen pantes kaggo koe!’ ngendika kakang-kakange.Sawise pirang dino, wonten pengawal kerajaan kang nyebarke serat ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan kakang-kakange ten pesta istana mau. “ Klambi wae sampeyan mboten gadah, nopo sampeyan badhe tindak wonten istana ngengge Klambi koyo kuwi?”, ngendika kakange CinderellaSawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus sekawan lan kadal kaleh cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget.Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten tiyang ing jero istana mau padha ningali Cinderella. Sedanthen kesemsem dumatheng Cinderella kang elok. “ elok pisan putri menika! Putrid saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana.
kaca seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun. Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran tindak wonten griya-griya para wargane ingkang anggadah putri kang due maksud madose putrid kang anggadahi sepatu kaca punika.
neng sepatu kaca ampe tatu. Ing wekdal iku, pengawal mersani Cinderella.”hae…koe, cobo sepatu kaca iki,” ngendikane. Biyung lan kakang-kakang tirine banjur nesu, “mboten mbade cocok sepatu iku karo Cinderella!”. Cinderella langsung julurke sikile. Akhire sepatu kasebut pancen cocok marang sikile Cinderella.”Ah! Kowe putrid iku,” tandas pengawale pangeran.”Cinderella, selamet…,” Cinderella noleh ten wingking, peri sampun ngadek ten wingkingipun.”wiwit sakmenika uripo seng seneng kaliyan pangeran. Sim salabim!,” ngendikane.Sak wise peri maos mantranipun, Cinderella dados putrid kang nganggo klambi pengantin. Cinderella di derekaken kaliyan tikus-tikus lan manuk seng dados rencangipun. Sak wise Cinderella dugi wonten istana, pangeran nyambut karo mesem saking bungahe. Akhire…Cinderella rabi lan dados garwane Pangeran.Putri Cinderella kang elok parase lan becik atine wau ora due dendam kaliyan biyung lan kakang-kakang tirine, malah podo di ampuni lan di ajak ing istana. Pangeran Lan Putri Cinderella akhire, Urip
tho Sopo se' g ngerti wong bhs jowo
podho kang.. kangen solo juga.. suwe banget ra dolan solo..
kangen mlaku-mlaku singosaren – klewer trus nongkrong neng ngisor ringin ngarep
Comic – Sleep On | Menika katonipun
Mugi karenan ngagem brayat kawula, mbabar wosing gesang sejati. Mugi Gusti mitulungi.
putra tunggal ing keluarga. Ing SNSD utawi Girls Generation, Seohyun inggih punika anggota kang paling meneng lan alim, jarang ngungkapaken amarah. Seohyeon (Seohyun) paling remen kalih stiker kodok, piyambakipun remen nempelaken stiker kodok ing kathah ruangan lan ing barang- barang anggota sapanunggali
When loves tell us … | Menika katonipun
lg ngguolek sing jeneng kebo iki, jian rasane wis nggrantes ndang entuk tp kok malah rego saiki luwih larang timbang taun wingi2 je. Mosok Doch LT 96 rego 58 he ? ( ning wis muodif shi) Sing taun 2000 tekan 78 jt, wheleh2….. arep ngutang sopo iki nggo tambah2….(
usus, Nduk, bayimu. Ra po-po, mengko dadi bocah sing pantes nganggo klambi opo wae."
Étimologi lan asal-usul[besut | besut sumber]
Ing Xiamen (Fujian) lan saindhengé, serta Taiwan, panganan iki diarani
biǎn shí) utawa pian sit ing basa Hokkien. Ing Fujian, panganan sajinis nanging ukurané luwih cilik diarani
pinyin: biǎn ròu yàn). Isiné campuran daging babi lan pohung.
Ing sabagéyan gedhé donya, panganan iki diarani wonton. Tembung wonton (
dibentuk dadi lembaran tipis lan elastis, sahingga bisa kanggo mbungkus.[2]
Rahasia Kulit Pangsit[besut | besut sumber]
Rahasia kulit pangsit ana ing panganggo tepung trigu kang bener, ya iku glepung trigu kang proteine dhuwur. Nalika diolah, campur glepung trigu karo banyu lan uyah lan kudu diuleni nganti kalis, artine ora kraket ing tangan. Nalika arep nggawé kulit pangsit godhog, tambah kuninge endhog sahingga kulite alus. Giling adonan nganti tipis ing dhuwur meja marmer, utawa ing dhuwur saklembar plastik kang wis ditaburi tepung supaya ora kraket. Nalika durung arep dinggo, tutup kulit pangsit nganggo serbet lembab supaya ora garing ,sebab kulit pangsit sing garing kering luwih rapuh lan gampang suwek.[1]
Cara nggawé isi pangsit[besut | besut sumber]
Minyak dipanaske ing wajan nganggo geni sedheng, bawang putih lan jahe dioseng, tekan wangi. Daging pitik lan urang dilebokake, dikudhek tekan mateng. Bumbu dilebokake kanggo isi, dikudhek nganti rata, terakhir lebokake irisan daun bawang lan cairan tepung sagu lan dikudhek.
Kulit pangsit diselehake ing telenan (papan kayu) kang wis ditawuri terigu ben ora kraket ing kulit pangsit. Selehake 1 sdt adonan isi ing tengah kulit pangsit. Olesi pinggiran kulit pangsit nganggo banyu ben ora gampang kraket, gawa ing bagian tengah, katupke lan ditenet nganggo driji tangan.
Minyak dipanaske, pangsit digoreng tekan mateng lan warnane semu coklat.[3]
Pangsit ing Jerman[besut | besut sumber]
Pangsit dadi panganan favorit ing Jerman. Ing Jerman Kulon lan Jerman Lor, pangsit diarani Klösse , lan ing Jerman Wetan lan Kidul diarani Knödel. Pangsit paling asring dibentuk dadi bal, banjur dogodhog utawa dikukus ing banyu uyah. Ing Jerman, ana pangsit kang didakekake kanggo panganan utama, ana kang digawé sop, dadi lawuh, utawa legi dadi segeran sakwise mangan. Ana uga pangsit kang diisi nganggo roti kubus, buah, utawa daging.[4]
karo jinis siomay. Uga bakul batagor nganggo kulit kanggo mbungkus adonan kasebut.
IndonésiaMasakan CinaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa CinaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, kre...
Rabu, 28 September 2016 14:35:22	SADHAR NOVEMBER 2016 BAHASA INDONESIA
kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga,
widih ...apik tenan kuwi... regane larang yo.kiro2 piro??????????murah2an wae pak harganya..lek iki koleksi pribadi wis nduwe sue..., lek sing
siji wae durung oleh.enek maneh sing apik....lah kok blereng ngono.
siji wae durung oleh.enek maneh sing apik....lah kok blereng ngono.silau menn..iso kanggo madagi jagat.....lek sampeyan pengen madangi jagat lek wengi mending ngoleksi watu aji pospor cuocok.., monggo
GEMSTONE Batu Mulia Watu Aji Sun Jul 25, 2010 5:18 pm iyo'e kang akeh tenan koleksine sampean..........bener kuwi iso kanggo madangi jagat tenan..
pancen kudu pekok nek pengin dhadhi wakil
Banyuwangi, Tumpeng Sewu Kemiren, Seblang Bakungan, International Tour de Banyuwangi Ijen, Festival Anak Yatim, Festival Wayang Kulit, Kebo-
(1987-12-19) 19 Dhésèmber 1987 (umur 29)
lair ing Lyon, Perancis, 19 Dhésèmber 1987; umur 29 taun) ya iku pawongan pemain bal-balan profésional Perancis kang wektu iki main ing tim La Liga Spanyol, Real Madrid. Dèwèké main minangka panyerang kang isa difungsikaké uga minangka pemain sayap lan terkenal amerga kemampuan tèknik, gaya mainé, lan kemampuané sajroné gawé gol.[2] Dèwèké didèskripsikaké minangka pawongan "panyerang bertalenta hebat" kang "kuat lan
Sejarah awal[besut | besut sumber]
Benzema laér ing Lyon, Perancis saka wong tuwa kang kaloroné arupa keturunan Aljazair.[4][5] Simbahé, Da Lakehal Benzema, manggon ing dsa Tighzert, utara kota Beni Djellill ing Aljazair sakdurungé hijrah marang Lyon ing taun 1950-an.[6] Bapaké Benzema, Hafid, laér ing Tighzert, Kabylie anata yèn ibuné, Wahida Djebbara, laér lan gedhé ing Lyon. Benzema ya iku anak ketelu paling enom lan gedhé bebarengan wolung sedulur-duluré kang liya ing Bron, wewengkon wétan Lyon.[6] Kaloro adi
Terraillon wektu iku, pegawai Lyon wis nemoni perluné ngrékrut Benzema, lan ditolak Santa Cruz.[10] Sakwisé rembugan karo bapaké Benzema, klub iku mènèhi wektu Benzema kanggo masa percobaan ing Lyon. Sakwisé masa kasebut, Benzema resmi dadi pemain Lyon lan mlebu ing akademi klub kasebut ing umur sanga taun.[11]
Benzema kanti cepet anggone adaptasi ing klub kasebut. Dèwèké dadi anak gawang ing laga-laga tim senior Lyon lan berkembang kanti cepet banget ing sekolah, dadi siswa kang bijaksana banget.[10][12]
ngisor 16 taun.[13] Sak wisé musim 2004–05, dèwèké dipromosikaké marang tim cadangan kang main ing Championnat de France amateur, divisi papat ing sistem liga Perancis. Senajan mung main kanti tim kasebut ing musim gugur, déwèké nyétak 10 gol lan tim kasebut dadi juara kapindo ing klasemèn grup.[14]
Real Madrid[besut | besut sumber]
Sakdurungé dimulainé musim 2011-12, Benzema, sakwisé dikandani para kompatrioté kayata Blanc lan Zidane,[15][16] luGna marang Merano ing Italia kanggo nglakoni pangobatan kanggo ngurangi bobot awake.[17] Misi kasebut suksès sakwisé sang panyerang teka ing latihan pra-musim kanti bobot awak 8 kilogram (18 lb) luwih ènthèng.[17] Ing klinik kasebut, dèwèké uga nglakoni latihan fisik kanggo nambah massa ototne.[17] Benzema tampil nengsemaké ing pramusim, nyétak wolung gol saka pitu laga.[18] Performan ing pra-musim gawé Mourinho nunjuk minangka panyerang utama kanggo musim anyar. Wong Portugal iku banjur dipuji amerga perubahan performa Benzema,[19]
Barcélona. Ing laga kasebut, déwèké dadi starter lan mènèhi umpan kanggo gol pambuka kang dilebokaké Mesut Özil.[21] Ing lèg kapindo, kanti Madrid katinggal agrégat 4-3, Benzema nyétak gol madakaké kadudukan kanggo ndadèkaké skor 4-4. Najan, enem menit sakbanjuré, gol Lionel Messi gawé Barcelona mastèkaké njuarai trofi.[22] Benzema tampil kanggo pertama kali ing liga sajroné kemenangan tandang 6-0 lawan Real Zaragoza.[23] Sajroné pertandingan liga rong minggu sak banjuré, dèwèké nyétak dwigol marang gawang Getafe, mènèhi Madrid kemenangan 4-2.[24] Sakwisé gagal nyétak gol sajroné telong pertandingan liga katurut-turut, dèwèké banjur njebol gawang lawan ing Rayo Vallecano, lan Madrid menang 4-2.[25] Nalika pertandingan penentuan nglawan Ajax ing Liga Champions, Benzema nyétak gol katelu sajroné kemenangan 3-0 ing kandang.[26] Dèwèké uga mènèhi umpan
lan mènèhi umpan kanggo gol kapindo Sami Khedira,[28] lan Madrid menang 4-0.[29]
Ing November 2011, Benzema nyétak lima gol: telu ing liga lan loro ing Éropah. Ing liga, dèwèké nyétak telu gol sajroné
amung 21 detik sakwisé mulai, ya iku gol paling cepet kang kadadéan ing antarané rong raksasa Spanyol iku.[34] Telung dina sakwisé gol pamecah rekoré iku, kanggo mainé ing taun 2011, Benzema nampa penghargaan Pemain
ing Spanyol lan menang, lan uga pemain Real Madrid kapido kang éntok penghargaan iki. Zidane ya iku wong pertama kang nampa rong penghargaan ing duwur. Benzema seneng banget karo kemenangané, dèwèké ngucapaké "Salah sijiné kehormatan kang gedhé kanggo memenangi salah sijiné anugerah individual. nalika aku ndeleng pemenang-pemenang sadurungé - Zidane, Henry lan pemain gedhé liyané - iku iku gawé aku seneng banget kanggo gabung karo wong-wong mau."[36] Ing laga tim sabanjuré menangi penghargaan iku, dèwèké mènèhi umpan ing rong gol sajroné kemenangan 6-2 nglawan Sevilla.[37]
Benzema mbukak taun 2012 kanti performa kang apik. Dèwèké nyétak gol ing Granada lan Malaga[38] ing Copa del Rey, ing saben lèg ing babak 16 besar.[39][40] Kemenangan 4-2 gawé
nyétak gol ing lèg kapindo ing 25 Januari 2012, ananging Madrid kalah agregat 4-3.[42] Ing 12 Februari, Benzema nyétak gol nglawan Levante.[43] Seminggu sabanjuré, dèwèké nyétak dwigol ing laga kang akhiré kemenangan 4-0 nglawan Racing Santander.[44] Ing 24 Maret, dèwèké nyétak rong gol nglawan Real Sociedad.[45] Rong gol kasebut ndadèkaké pencétak gol paling akèh saka Perancis ing La Liga, ngungguli rekor Zidane.[46] telung dina sabanjuré, dèwèké nyétak rong gol ing kemenangan 3-0 nglawan klub Siprus, APOEL Nicosia ing
kasebut kaping pitu ing La Liga lan gawé Madrid selot cepak karo gelar Primera pertama sakwisé patang taun. Los Blancos mastèkaké dadi juara liga kaping-32 ing minggu sabanjuré, menang 3-0 karo Athletic Bilbao,[49] Ingendi Benzema tampil minangka pemain pengganti
mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengCS1 maint: Basa ora kawruhanKaca nganggo infobox3cols mawa multidatastyleArtikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.04, 21 Oktober 2016.
sok pintar rumongso iso tapi ora duwe sipat iso tapi rumongso masalahe ora bagiane...ilmu kelakon kanti laku ( buku - guru - praktek ) nak bupati iso crito yo kudu iso ngakono dadi bupati maksute,,,,ora tau dadi bupati kok crito masalahe
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandha- ning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ing-sun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning
alam ngadam-makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatul-kayai,
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun,
jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku bu-di, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning
dadining manungsa sam-purna yaiku sajatining sipatIngsun.
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ing-sun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad
Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ing-sun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-
wong Njawa, nek rambutan kuwi rambute dhawa tur ora nglothok… tenane ya mbuh ya!
koyo banyu biru wae :-)mbok nggeh d share skalian proxy premixipun.. (f)proxy saking 'SINGITAKEN BOKONG KULO' kathah sing mboten saget d
awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
Kanggé kaginan sanès saking tokoh jroning seri Detéktif Conan kang nduwèni jeneng
Jepang saka prefektur Chiba. Panjenenganipun sapunika affliasi minangka Arts Vision.
Artikel ngenani biografi tokoh Jepang iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Takagi_Wataru&oldid=1099974"	Kategori: Artikel kang ndhuweni hCardPangisi swara JepangLair 1966Rintisanmawi topik anime lan mangaRintisan biografi JepangTokoh JepangKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Koyo opo rupane ayang-ayangmu kok sampek pucet raimu?
Jajal tho enthengne pikirmu kanthi sumringah ngguyu
Ayo mlaku maneh, ojo mandek ae, cukup semono lerenmu
Delengen kae, srengenge wis lingsir separoh umurmu.
Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Peksi Dewata, Gambiranom, Semar Mantu, Bangbang Sitijaya, Wangsatama Maling, Thongthongborong, Srikandhi Mandung, Danasalira, Lesmana Buru Bojone Bangbang, Caluntang, Carapang Sasampuning Prang Baratayuda, Parikesit, Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala Larase Semarasupi.
Sugriwa Subali, Singangembarawati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati,
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra
Pandha Widada (42 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa:Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan,
Secaboma, Kuntul Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).Pakem
Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala Larase Semarasupi.
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Wayang Purwa I:Ki Prawirasudirja Surakarta.
wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal: Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Sembadra Edan,
Secaboma, Kuntul Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon). Pakem
wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal: Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon). Pakem Wayang Purwa : (Ki Prawirasudirja – Surakarta)
sanes wekdal pengin dolan kelir sak keluarga… Reply ↓	Sriyono ST on 22/07/2010 at 16:05 said:
Nek jarene Pak Mars Kakang Adi sing luwih universal… :)
Caruban Nagari: TARI TOPENG CIREBON
Blog puniki ngangge sinten mawon para sederek ingkang seneng lan
Nyuwun pangapunten bilih wonten kalepatan ingkang blog puniki. Bilih
Reply ↓	kombor on 02/06/2009 at 15:43 said:
Ambal Warsa Kang Kaping 26 – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
Nuwuhake pinuwun mring Gusti kang Murbeng Dumadi,
JawaRimbu.[1] Jawa Atas jaman serat sanjaban? mlebu iku liyan?. Masyumi, dimangarteni Jawa y?n wong. Jawa W?tan Melayu-Polinesia kayata wiwit sakab?
The Garden of Words | Menika katonipun
Dawuhipun Rosululloh saw: naliko wonten Adzan lan Iqomah, mongko Syetan lumayu/lari ngantos tebih sanget (wonten ingkang ndawuhaken 7th pelakon sikil) kalih ngentut ageng sanget.
hopooo??? tak tinggal gojegan kok… sampeyan dhewe sing ngatasi…
modeme ncen saru… Reply ↓	kimsanada on 10/06/2010 at 10:32 said:
Wah, sing nyempil2 kdg gawe rusuh yo pak.. Eh, iku
Rung tau ngalami hal kuwi. Soale langsung tak edit pas pertama setup. Langsung gawe indosatgprs. Nek mbien masalahe goro2 settingan Ipv4 salah neng Linux Mint 7.
Reply ↓	ciwir on 10/06/2010 at 12:52 said:
kumolo,yen siro weruho kapileng kep sirep ajineng asmoro,miwah yusuf cahyaku,sedyaku,sedyane sa’buwono,idep kedep si …… (
ingsun matek ajiku cahyo asmoro,yo iku kang ngimpuni sukmone si ……(
target) yo asih marang ingsun,adoh – cedak tetep asih saking
Wilayah IV : Wonosobo (SMAN 1 WONOSOBO)
Duh feb gak mau ngasih judul yang biasa-biasa aja ya heheheheh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:MU_Districts&oldid=852067"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 16 April 2013.
pedhot. Pisanane yo kaget, mosok saben nge-klik mozilla kok mesti error lander. sempat mangkel-mangkel, wes mbayar larang-larang, pelayanan kok gak memuaskan.
Goro-goro ngomong ngono iku, akhire eling nek wulan iki lali durung mbayar speedy. lha saiki wes
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Kere (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Kéré (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Tuma kathok ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Kamlaratan"	Menu navigasi
kricikan iku tetep digrojogna ndhik lobine Omnivora ae!! Ben krasa nek wong cilik ya isa nglecehna kapitalis.
Negeri Wayang	Posted on March 20, 2012	by Bombo Unyil Wayang
Reply ↓	marsudiyanto on 23/03/2010 at 08:28 said:
sedulur annos menampilkan tulisan..Bendungan Gajah Mungkur Kini =-.
Reply ↓	Pojok Pradna on 23/03/2010 at 14:38 said:
dumadi, supadi nir ing Sangsaya, yeku pangreksaning urip. (
ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana. (Tembang Dandanggula, Serat Rama)
kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul. (
menthok, menthok, tak kandani mung lakumu, angisin-ngisini mbok to aja ngetok, ono kandhang wae enak-enak ngorok, ora nyambut gawe, menthok,menthok mung lakumu megal megol gawe guyu. Semoga informasi tentang daftar tembang dolanan di
sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni,
Kyushu Kokuritsu Hakubutsukan) inggih punika muséum sajarah ingkang dipunkelola Institut Nasional Peninggalan Budaya wonten ing Dazaifu, Prefektur Fukuoka, Jepang. Museum mapan ing gedung kanthi pitung tingkat, kalebet kalih tingkat ing ngandhap lemah. Lokasi muséum wonten ing caket Dazaifu Tenman-gū.
Benten kaliyan muséum nasional ing Tokyo, Kyoto, saha Nara ingkang langkung minangka muséum seni, Museum Nasional Kyushu minangka muséum sajarah. Museum punika kabangun saperlu mangertosi budaya Jepang saking sudut pandang Asia. Nalika jaman rumiyin, Kyushu minangka gerbang perdagangan saha pertukaran budaya kaliyan bangsa-bangsa sanesipun ing Asia. Koleksi muséum punika antawisipun artefeak saking jaman Batu Tua dumugi pungkasaning jaman Edo.[1]
Pambangunan muséum wonten ing Kyushu sampun dipunarep-arep déning Okakura Tenshin wiwit setunggal abad saderengipun. Pambangunan muséum sampun karintis Dazaifu Tenman-gū wiwit taun 1893, ananging tembe kawujud ing taun 2005.
saking pengetan 1000 taun Sugawara no Michizane.[2] Sabibaripun Prefektur Fukuoka sarujuk, pangurus wiwit ngempalaken dana. Nalika taun salajengipun wonten Perang Sino-Jepang Kapisanan, rencana mbangun muséum dipunbatalaken.
Dhaptar barang-barang kangge Museum Chinzei dipunbiwarakaken nalika taun 1896. Wonten gambar “Koma inu,
dipunwiwiti ing wulan Maret 2002, saha rampung nalika April 2005. Lajeng, badan hukum awujud institusi administrasi independen dipundhirikan minangka pengelola muséum.
Museum dipunbikak kangge masyarakat umum ing tanggal 16 Oktober 2005. Dumugi 19 Februari 2006, pihak muséum nedahaken total
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.47, 3 Maret 2016.
ehm RPL ehm…. | Menika katonipun
Mom Aku Wis Dhemen Jancok (403557)
Mom Aku Wis Dhemen Jancok Silit (3922)
genging bandhane wong sugihsrana nindhes wong sudra.Bangsa sudra pan makaten ugirebut unggul nglawan bangsa
karo Indonesia. Jaman saiki wae aliran musike koyok Isabela. Jik jadul hahha.. Lha kok Indonesia melu2 Malaysia
file “peg meker” sing tau mok tulis rong taun kepungkur. Sugeng
benarkah/ , sampeyan ning tulisan kui koyo wong arep
ya kan ? 08132 8484 289 : Cubo diwoco meneh soko nduwur tekan ngisor, kanti tenanan lan alon-alon, larik sak larik, ukoro sak ukoro. Opo bener iku kahanan seng aku lakoni ? opo kahanan seng
arit lan sapanunggalanipun. Ning neng model dicocolke ngono kuwi suer
Anjumenengkan Dzat : “Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. “Aku mengumpulkan Kawula Gusti
Mensucikan Dzat: “Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun.”
kodrat-Ku.” Meracut Jisim : “Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing
Panengeraning Dina Kiyamat . Bebukane amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki. 1. Panengeran Kang Dingin. Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono panggonane anyaketi tapa brata
Kapindo Kang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe. 3. Panengeran Kang Kaping Telu. Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah,
ing kono panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine. 5. Panengeran Kang Kaping Lima. Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki : a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa. b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa. c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti. d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya. Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling. 6. Panengeran kang Kaping Nem. Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki : “Ana pujaningsun sawiji, Dzat
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, samprna kalawan kudratingsun”. Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan. 7. Panengeran Kang Kaping Pitu. Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki : “Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”. 8. Panengeran Kang Kaping wolu. Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki : “Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”. Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan. 9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan. Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; a. Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh b. Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh c. Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh d. Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh. Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene : “Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal
sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene : “Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
kasebut ing ngisor iki : “Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli tumeka maring alam Misal,
nuli tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”. Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta : “Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”. Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape : 1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
ing Dzate dewe. 4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene : “Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene : “Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene : “Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene : “Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene : “Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene : “Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang
metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene : “Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang
ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene : “Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng. Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing maligening Bait al Muharram, iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi sakaliring jasmani rochani. Yen wus kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati. Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis
ati, dununge ing grana * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli
bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
Sumirang : PUPUH DHANDHANGGULA 01 Malang sumirang amurang niti, anrang baya dènira mong gita, raryw anom akèh duduné, anggelar ujar luput, anrang baya tan wruh ing wisthi, angucap tan wruh ing
kulabangsané, ndatan ana kang weruh, lamun Panji ingkang angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani dhadhalang, dhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ing, kang amindha dhadhalang. 07 Adoh
angringgit, balokloken ing tingal, pan jatining kawruh, lir Wisnu kelayan Kresna, ora Wisnu anging Kresna Dwarawati, amumpuni nagara. 08 Wisésa Kresna jati tan sipi, kang pinujyêng jagad pramudita, tan ana wruh ing polahé, lir Kresna jati Wisnu, kang amanggih datan pinanggih, pan iya déning nyata, kajatenirêku, mulané lumbrah ing jagad, angestoken kawignyan sang Wisnumurti, nyatané arya Kresna. 09 Mangkana kang wus awas ing jati, oranana jatining pangéran, anging kawula
ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa. 10 Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé,
déning anampik amilih, ing karam lawan kalal. 12 Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun teka ing omahé, wulu salembar iku, brestha geseng tan ana kari, angganing anêng donya, kadya adedunung, lir sang Panji angumbara, sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala. 13 Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné kang dèn-rasani, umbang ing kapiran, tambuh kang den-temu, iku ora iki ilang, mider-mider
dereng wruh jatine dening wong tanga guru amungakĕn wartaning tulis kang ketang jatining lyan den-tutur anggalur den-turut
anom kawruhe sembayang tan surud puwasane den ati-ati tan ayun kaselanan kalimput ing hukum kang sampun
suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati tan kĕna den-ucapna. 17 Dudu rasa kang kĕraseng lati
lir banyu mili pujine ing ĕnĕnge anebut ing unine iya amuji solahe raganira dadi pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira. 19 Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas tĕka ing sĕmbah pujine amung jatining wĕruh pamujine rahina wĕngi mantĕp paran kang awas ujar
Lahiriyah 1. Agampang janma sembayang, nora angel wong angaji, pakewuhe wong agesang, angadu sukma lan jisim, salang surup urip, akeh wong bisa celathu, sajatine tan wikan, lir wong dagang madu gendhis, iya iku wong kandheng ahli sarengat. Terjemahan : Adalah mudah manusia sembahyang,
Dyah Ayu Sujinah umatur ngabekti, langkung nuwun pangandika tuwan, kapundhi ing jro kalbune, dados panancang emut, karumatan sajroning budi. Terjemahan : Dyah Ayu Sujinah
nasehat suami. 5. Tapa kang kaping sekawan, tapa ngluwat mendhem sajroning bumi, mengkene ing
begini. 5. Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku
dinamai bumi budi. 7. Iku yayi, tegesira, astanane puji kalawan dzikir, dene kaping gangsalipun, bumi jenem puniku, iya iku astane saih satuhu, nulya kang kaping nemira, bumi suksma sun
Poma yayi den angati-ati, ujar kang mangkono, den karasa punika rasane, rinasakna sucine wong ngelmi, kang
Mituhua pitutur kang becik, yayi den kalakon, nyingkir ana jubriya kibire, lan sumungah aja anglakoni. Terjemahan : Patuhilah nasihat utama dinda,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:AdobeCS&oldid=826282"	Kategori: Cithakan piranti
sakabening bumi kang ora ono tandha yektine kadarben ing liyan, mawa wenang eigendom, dadi bumi kagungane kraton ingsun
cewekmu ki koyo ngono kuwi yow? rewel banget.... we...malah apik kan Nduk, soyo rewel ki biasane soyo ayu.....ngangeni, gandeng kodrate wong lanang ki seneng tatangan, jo dianggep wong lanang nak ora iso gawe luluh atine peyempuan sing rewelRewel = Manis,
rewel banget.... we...malah apik kan Nduk, soyo rewel ki biasane soyo ayu.....ngangeni, gandeng kodrate wong lanang ki seneng tatangan, jo dianggep wong lanang nak ora iso gawe luluh atine peyempuan sing rewelRewel = Manis, Ayu, Body Gitar,
wis nak ngono saiki rasah njerit-njerit, bisik2an wae malah asyik.. Aku ra jerit-jerit lho Nduk, ha wong mung suara hati kok kuwi, nak krungumu
mas? rasah nganti ngono kuwi, ra ilok...donyo kuwi ra gur sak godhong kelor....(jare simbah lho).. mbahmoelLurahLokasi : bukit tinggiReputation : 0Join date : 22.03.09
arep njaluk opo2 gari matur wae.. rasah do isan-isin.Aku cowok keno njaluk hura mas ris? hih ihih hi..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
meneh ora .....ojo mung calon presiden wae sing iso
enek sing kroso ra yo.. ???????? maneh2 ono sing srempet wae....
wis dho podho gedene, kelingan ra biyen siap mati urip susah seneng bareng2 dilakoni,
Subyek: Re: Jeritan Para Lelaki Sun Sep 06, 2009 6:35 am Ripto_wae wrote:iki kok akeh sing do jerit2 tho......walah-walah..... tapi yo ono bener ... enek sing kroso ra yo.. ???????? maneh2 ono sing srempet wae.... Nek kroso kie tetep ono kang, opo meneh nek mbalesi
kwi ngrasakke asik ngelu mestine... Pancene menungso kie nek ijik kedunungan Roso lan Rumongso kie kudu ngroso lan ngrumangsane jew... wiwidHanSipLo
Change Theme Notepad++ 5.4 | Menika katonipun
kulo piyantun Jogja kok mas namung padhos rejekinipun wonten
atul nglaras jroning,sujud sumarah mring Allah,kanthi tata sujud ipun,
* Aywa kendhat ing pambudi,hangulat sarira nira,kanthi muji ing Gustine,
kala-kalan samudana,nglengen cipta miji rasa,gya den lanthi
den tancep jroning batine,sapa bisa nglakonana pitutuh dawuh wewara,
akeh...soale bos arep muleh neng negarane....kangen karo mbok'e.... Wonosingo Ngali KidulPengawasJoin date : 06.05.08Subyek: Re:
nggone mas karak. Wis ngono thok. Gek karo nyetel mp3 wayang, netele di kenceng2ke.....ben tanggane muring2 ra masalah sing penting ayem, ra eling karo utang. persis
Mbak aku melu ndongake ning Mertuamu, mugo cepet2 ndang mari sakite. Gek iso usaha koyo opo mesthine ..........Amin maturnuwun tengkyu dewalangitOfficerJoin date : 20.07.08Subyek: Re:
sithik mugo2 di acche he herep sowan ro morotuo jek yoooooo dho mulih ae pHagek ngangkring nang ngarep PEMDHAopo bakmi
Jan 03, 2009 10:10 am Sing do bar bali seko Kampung kok rung ono beritane yoo? Opo malah wis lali dalane opo malah wis mengku wonosari . SAPTO SARDIYANTOCama
omah nganti ireng thuntheng..Endi iki liyane...??_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Nggunung ahhh....mumpung Nggunung wis sepi, sisan mbantu panenan..... Sponsored contentSubyek: Re:
Lanang · U-23 · U-21 · U-19 · U-16 · U-13 · U-12 · SAD · Wadon · U-19 wanita · U-17 Wadon · Futsal lanang · Futsal wadon · Bal-balan pantai lanang
Liga Primer Indonesia (2011) · Galatama (1979–1994) · Perserikatan (1931–1979) · Piala Galatama · Piala Kemerdekaan
Dhaptar klub · Daftar stadion · Dhaptar pemain · Dhaptar pelatih · Dhaptar kompetisi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Bal-balan_ing_Indonesia&oldid=851987"	Kategori: Cithakan navigasi bal-balanKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.55, 16 April 2013.
Bumbu Roomo. Ngeneni sejarahe wis tau kapacak ing Wisbenbae. Dene saiki, bakal
dibutuhake:glepung beras giling ½ kilogram,klapa wutuh siji diparut/digiling digawe santen (ampas parutan klapa aja dibuwang, awit mengkone dicampur ka­ro ampas saringan bumbu kang banjur digoreng sangan kang sabanjure diarani Poyah). Bumbu adonan dumadi saka:
sacukupe banjur disaring. Ampas bumbu dicampur karo ampas kla­pa, banjur disangan saengga diarani Po­yah kaya kasebut ndhuwur.
Carane masak olahan: Sedhiyakake banyu sacukupe digo­dhog nganthi umob.
Glepung beras, bumbu saringan, santen dicampur dadi adonan lan diuleni rata.
Banjur mbaka setithik ditambah ba­nyu kang wis umob mau.
Sabanjure digodhog sandhuwure kom­por kurang luwih 30 menit nganti mateng kayadene bubur.
Rerangken liyane minangka sayuran, yen dhek jaman biyen lumrahe nganggo pucuk godhong kuncuk [sabangsa mangrove]. Amarga jinis sayur kuwi saiki wis angel golekane, banjur para bakul nggu­nakake godhong kates utawa tela kaspe minangka sayur rerangkene. Yen isih ke­pengin nambah ana sambele, cara pang­gawene uga kaya yen gawe sambel lum­rahe wae. Rerangken liyane luwih pas yen dikantheni krupuk saka urang utawa tengiri. Bisa uga krupuk puli.
Sabanjure panatane menu mawa urutan: kawiwitan sega utawa irisan lon­thong sacukupe diseleh ing pincuk. Sa­ndhuwure sega/irisan lonthong diwuwuri sayur godhong kates utawa tela kaspe kang sadurunge wis digodhog lan dipe­res banjur dirajang cilik – cilik. Banjur bu­bur/bumbu Roomo diwuwur rata, dikanteni Poyah, sambel sacukupe lan krupuk. Sendhoke nganggo suru saka su­wekan godhong gedhang (A. Manan S.)
Saka Gresik, ayo nyabrang tekan Flores, NTT. Ing Ende, Flores, NTT, ana panganan khas kang arane Jagung Bose. Bose, saka basa Ende, tegese empuk. Mu­la, jagung bose mono ibarate pa­nganan saka jagung kang wis digawe empuk.
Carane nggawe uga ora angel. Ja­gung dibebek amrih kulite kang rada alot nglonthok. Banjur diayak supaya kulit-kulite kasebut misah saka daging jagu­nge. Yen wis ngono, jagung dimasak be­barengan karo kacang abang utawa se­nereg. Bisa diimbuhi santen lan uyah, amrih rasane luwih gurih.
Yen wis mateng, bisa enggal dira­habi. Nanging masyarakat Ende umume ngrahabi jagung bose kanthi lawuh lawar iwak, utawa teri kang
aku malah durung nyobo jhe kang, paling2 mbiyen wes tau nyobo posting nganggo applikasi neng ppc tapi saiki wes ra tau maneh, penak’an nganggo lepi mengko pengen nyobo ahhh…
isih nyimpen nomerku to? nek semongso2
Reply ↓	wiwikwae on 27/01/2011 at 18:27 said:
wih, sangar ik! wis mbalik meneh.
ojo nyakot sembarangan yo, mas :))
Reply ↓	Andy MSE on 27/01/2011 at 18:52 said:
ge koya mbak! ben trafike mundak maneh… lha iki mbrosot sampek sewu thok per
ngretakeun ing bwana, nya mana kreta lor kidul wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening akasa, pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.”
Nuwun sewu, seratan punika dereng pepak utawi komplit. Wayang Tengul, wayang Menak, wayang Suket lan sapanunggalipun ingkang sampun dangu wonten dereng panjenengan serat. Malah panjenengan nyerat (nyebataken) wayang ingkang wontenipun sak bibaripun proklamasi kemerdekaan. Pramila kula suwun panjenengan tambah isipun lan sampun kesupen, nyerat sumber saking pundi asal “informasi” punika. Matur nuwun
receptionis anyar_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe
Wewewa Selatan : Kecamatan Kodi : Kecamatan Wewewa Timur : Kecamatan Wewewa Barat : Kabupaten Sumba Barat : Kecamatan
wah ulasane lengkap.. sangat membantu.. ^^
pripun kabaripun pak? dangu mboten kepanggihan…
sugeng syiam, sugeng riyadin… :lol:
Reply ↓	Andy MSE on 13/10/2010 at 09:39 said:
wingi aku ketemu Dafhy & Arifudin di RBI Bengawan… Reply ↓	Sugeng
konco terus njaluk nomer hp, banjur chatingan dewi embuh kenek demi ngendi, akhire iso dadi eman bocah ayu-ayu, dadi bojone
marang gusti lan percoyo sing nduwur senadyan pacarmu ra siji, ono nyang ngendi-ngendi yen wes garise tetep wae
marang gusti lan percoyo sing nduwur senadyan pacarmu ra siji, ono nyang
Penganggur Ogah `Nganggur` KETERLALUAN benar Kurmen, 30, ini. Meski nganggur,
Sugeng PurnomoSkip carouselAnalisis Jabatan Dr. Sugeng Purnomo Kepala PuskesmasAnalisis Jabatan Dr. Sugeng Purnomo Kepala PuskesmasANALISIS JABATAN dr. SUGENG
Kang 89 nek arep nyekel mouse kudu nganggo sarung tangan, nek nelpon kudu nganggo
monitor kudu nganggo kacamata.Gosipe flu babi iso nular lewat jaringan internet, GSM dan CDMA. _________________000000000000000 trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
serius moco,tibake nggor ngono thok.gak puas nih!
.-= sedulur sanjati menampilkan tulisan… Download Lucid Lynx =-.
Reply ↓	Rock on 03/05/2010 at 20:35 said:
Carane gawe pie iku kang… koq mung ngono thok…
Rakyat on 03/05/2010 at 22:07 said:
lha nulis kok pedhot ora diteruske. ojo2 sing nulis sarape pedhot telu! .-=
August 29th, 2009 at 22:06	| #9
heheheh bisa aja nih pak….uthak athik gathuk dadi mathuk banjur manthuk manthuk…
.-= Postingan m4stono : Cara Berbuka Puasa Berdasarkan Hajat =-.
August 29th, 2009 at 22:22	| #10
pelajaran-pelajaran sing ora di-Ebtanas-ke yo ora diajarno maneh.
Sawijining dina daleme Mbah Sura karawuhan mahasiswi saka Malang asma Mbak Fitri, sing lagi golek bahan skripsi sing ana hubungane karo udan. Bareng weruh Mbah Sura gerah asam urat, mahasiswi jurusan biologi iki matur,”Menawi kersa benjing kula padosaken kapsul asam urat saking sinshe wonten Malang, Mbah ...”
Dina candhake awake krasa luwih kepenak. Kanggo nerusake pengobatan Mbah Suro ora perlu ndadak mundhut kapsul undur-undur menyang Malang. Saben dina kari golek undur-undur siji banjur diuntal
Carane maca cepet ora mung angger rampung. Ukarane dietung
pirang tembung saben menite ? Etungen kanthi rumus :
Kluwung iku miturut basane ndesoku. Nek basa Indonesiane jarene pelangi, nek pengen rada nyastra sithik bianglala. Wong londo nyebut rainbow.
kluwung iku ono harta karune...opo iyo?..hehe
Wis suwi aku ora weruh kluwung, masiyo saiki lagi mangsa rendeng. Aku wis tau weruh kluwung gedhe banget, amargo persis nang ngarep jendelo kamarku. Salah siji ujunge tibo nang gedung perkantoran ora adoh soko apartemenku. Lumayan suwe, sayang wektu semono durung duwe kamera digital. Dadi yo mung di pandengi thok...di simpen wae nang memori
Aku lali kapan, ketoke wis setahun kepungkur.
Narasi yaiku karangan sing ngandharake lelakon utawa kedadean anut urutan wektu. Budaya Jawa iku sakabehing pangurupan manungsa Jawa, kalebu Tradhisi nyadran. Ing ngisor iki tuladha karangan
Kepung Kulon ngleksanakake bersih desa, nyadran ing sumur Duwi. Wiwit jan enem esuk wis akeh sing teka. Wengi sadurunge padha melekan karo manggang ayam kanggo slametan. Lokasi Sumur Duwi iki jembare watara 50 meter persegi, mapan ning tengah sawah. Swasanane edhum dikebaki wit waringin. Nyadran ngene iki kita tindakake saben taun ing dina
kandhane sardi sartono, salah sijine pamong desa. Beya kanggo acara kasebut udakara Rp 2,5 yuta saka sumbangane warga, dhuwit kas desa, lan para donatur.
Manut sejarahe, Sumur Duwi lan Sumur Upas kuwi asil yusane Mbah Onggomerta, abdi kinasihe Sultan Agung saka Mataram. Sawise Sultan Agung seda lan diganti dening Amangkurat, warga Mataram tansah ketir-ketir jalaran raja anyar kuwi tumindak wengis lan ora bisa mbendung Walanda. Tinimbang teluk marang Walanda. Onggomerta dalah abdi setya liyane mencar ninggalake Mataram. Wusana Onggomerta tekan papan sing sisih arupa alas gung liwang-liwung. Njur babad alas, adeg pesanggarahan. Ing tembe papan kasebut sinebut Desa Kepung. Pasanggrahane wis ora sing nyisa, kari
sing melu nyadran wajib nggawa panganan Karuk Gimbal lan Karuk Gringsing karemane Mbah Onggomerta. Karuk Gimbal yakuwi ketan dikum, nujr digangsa nganti kuning. Sawise didheplok lembut, diwenehi parutan klapa nuli
Puncaking acara, iki sing unik. Dipimpim Bu Kades, para ibu baris urut kacang lan alon-alon mubengi karo mbeksa manut iramaning gendhing. Tekan ngarepe para pesindhen sing lungguh ngadhep ember, baka siji ibu-ibu mau nyemplungake dhuwir sedhekah. Asile sedhekah kasebut kanggo dana kagiyatan nyadran taun ngarep.
1. Siswa SMA danggep bisa maca cepet, kudu bisa nggayuh ... tembung saben menit
2. Pakulinan masyarakat jawa sing wis mbalung sungsum angel diilangake kaya dene nyadran, diarani ...
sing digiyarake lumantar TV, radio, koran lan sapanunggalane ngandharake kedadeyan sing lagi kelakon.
Dheweke nedya luwih ngraketake paseduluran antarane Jawa lan Cina lumantar kegiatan seni budaya Jawa, mligine kethoprak. Tumrap Lien, kethoprak wis ora asing maneh, amarga awit cilik wis kerep nonton kesenian mau. Mula dheweke ya apal karo tokoh-tokoh kethoprak sing cukup kondhang ing
dening tangga kiwa-tengene, embuh Cina embuh Jawa, saka sing enom tekan sing tuwa kabeh nggabung ing paguyuban.
Miturut bapak peputra lima iki, ana lakon cacah telu sing kudu disajeni kanthi komplet, yaiku Arya Panangsang, Suminten Edan, lan Angling Darmo. Piyambake diwanti-wanti gurune, aja wani-wani mbabar lakon mau yen tanpa sajen wujud kembang menyang lan ingkung pitik cacah telu. Tau, paguyubane nggelar lakon Arya Panangsang ing Bantul. Liem ya wis njaluk sarat sajen lan disaguhi panitiane. Nalika iku Liem dhewe sing dadi Arya Panangsange. Ing adegan nggebrak meja dadakan piring isi sega salawuhe pecah, belinge nancep ing tangane nuwuhake tatu jero, njalari otote pedhot lan gethihe mblabar5 nenesi awak sakojur.
Wayah kuliah, lha kok aku yo mbalik maneh dulinan gamelan, gabung karo unit kegiatan
5. Kepriye Ranum kok wedi dicabut untune ...
7. Pawarta sing bisane mung dirungokake, lumantar
Sasuwene setaun pangarep-arepku tansah tuwuh subur. Wiji katresnan ing kalbuku tansaya ngrembaka. Saben dina daksirami nganggo toyaning
gedhe pisan ta! Aku kepengin uwit katresnanku awoh kabayan kang langgeng.
Wengine aku menyang omahe Tiara. Dheweke dakkon gawe surat pernyataan yen wis bener-bener kirim layang. Tiara katon bingung. Wusanane dheweke kandha menawa sing
kancane iku lali. Jare layange dikanthongi lan katut dikumbah. Dadi, ya wis rusak ...
Embuh wis kaping pira, nyatane sing tansah dakarep-arep ora tau netes. Daktunggu saka jam rolas awan nganti tekan sore, Tiara ora teka. Sing teka malah udan deres komplit karo gludhug lan angin gedhe. Aku dadi kuwatir mengko
apa-apa. Bengine aku ora bisa turu. Anane mung kuwatir wae. Aku banjur nulis guritan, nganti parak esuk. Nalika ing wetan sang bagaskara trontong-trontong wungu saka sarene, aku metu golek hawa seger. Mlaku-mlaku napaki dalan pinggir wetan desa. Lan dina kuwi rasane dawa banget. Anggonku nyambutgawe rasane kaya mung ngambang. Tanpa ana panjangka. Ambang tanpa rasa. Ngancik jampiti bengi, nalika aku nekad menyang omahe, Tiara lagi wae teka saka nyambutgawe. Dak enteni nganti dheweke rampung adus.
Nadyan wangsulane mung kaya ngono, gambaran endah
angenku. Ning nyatane sewulan sawise mangsuli kaya mengkono kuwi, dheweke nampa panglamare wong liya. Mesthi wae aku gela, anyel, mangkel, frustasi. Geneya kabeh iki kudu dakalami? Lelakonku iki rasane kok kaya lagu Manusia Bodoh kae. Tiara kok tega ya?Aku nglenggana, ning saiki wis ora kepengin lena maneh. Wis emoh pijer dadi dolanan wae.
Sore iki mendhung. Kembang pacar sore mekrok, manthuk-manthuk keterak
Telepon yaiku salah sawijining piranti kanggo aweh pawarta marang liyan. Tata cara anggone telepon marang liyan :
Hihi.. eruh ora? aku mbiyen jaman SMP sampek SMA pas pitulasan (17-an) kerep menang lomba geguritan. malah tau dadi juara siji lomba geguritan antar SMP sak kabupaten Tulungagung! hihi.. eruh geguritan ora? geguritan kui moco puisi boso jowo. mungkin soko kata dhasar gegurit sing artine puisi, trus lek ditambah akhiran an artine dadi moco puisi. lek enek sing luwih ngerti tulung dibenerno. monggo Jeng Isna menawi badhe ngoreksi.. Puisi jowo bedo karo puisi indonesia. umume puisi jowo nggae boso paling alus sing aku dhewe kadang ra ngerti artine. hehe. tapi artine secara keseluruhan aku ngerti, dadine sik iso menghayati puisi kuwi. andalanku jaman semono yo penghayatan kuwi. ekspresiku nggae juri2 terpikat sampai akhire menang dadi juara siji.
nulis nggae boso jowo angel-e ora umum! nulis telung paragraf ae butuh wektu sak-jam. sepurane ae konco2.. dongakno aku sik iso nulis liyo dino.. lek ndak iso yo wis terpaksa aku nulis nggae boso indonesia. oleh opo ora?
6. Pamulangan basa Jawa ditrapake ing sekolah kanggo ngawekani pendidikan ing babagan ...
7. Tut Wuri Handayani mengku karep ...
Enggal bae Tika njranthal mlayu metu nemoni kancane kang celuk-celuk mau. Kapinujon, Eyange kang lagi sambang ana dalem, ndangu, ”Ora ngono, ta Ndhuk, kancamu kuwi mau sapa?”
Migatekake rembugan Kartika karo Eyange mau, sejatine nuduhake, yen para mudha taruna saiki rada kurang trapsila ing jagading pasrawungan. Lire pakertine wis ora nganggo paugeraning budaya kang maujud ing budi luhur. Kamangka, ing sajroning pasrawungan, lumrahe ya nganggo gegebenganing kabudayaan, senajan ora
samubarang kang tetep dijunjung dhuwur kadidene warisan kang pantes dipepudhi.
Sarno : Wis ayo, ora susah sesuk-sesuk, saiki bae mangkat.
Sardi : Mangkat iya mangkat, nanging rak kudu pamitan bapak ibumu dhisik to? Kareben ora dadi golekan.
Sarno : Iya bener kandhamu kuwi. aku ae yen lelungan iya mesthi pamit. Lah wong mangkat sekolah wae pamit kok, aja maneh arep lunga adoh.
Gawea pacelathon kanthi tema kasarasan, cacahe paraga luwih saka loro.
[co[pot.aunT|[n kri tu=gknCilik,tu/mLebu gusi.mul[n [aor ken di[aog[kHogk\,mlh rup[n air_.knCknC [yn zrni, aunT|[n rnumKy qiwul\,[boch[a [aor nesu. p[nC[nYnZi[lo,m]izis\[d[w[k weruh [d[w wuju[fF aunT|[n. pe/sisG[pLkJm/uren\,
Wacan kasebut salinen nganggo aksara latin ing ngisor iki!
basane cekak, mentes, lan endah. Cekak yaiku ora wujud ukara sing nggladrah. Mentes yaiku tembunge duwe makna sing jero. Endah ngemu purwakanthi swara, sastra, utawa basa. Uga bisa diarani geguritan minangka asile cipta, rasa, lan karsa kang tinulis mawa tembung mentes lan basa kang runtut.
III. Ukara ing ngisor iki gaweya nganggo aksara Jawa!
KOMPETENSI DASAR : 1. Ngrungokake Pawarta
Ing awal wulan Agustus 2005 kang nembe kepungkur, swasana mapag pengetan dina kamardikan Republik Indonesia kang ka-60 tanggal 17 Agustus 2005 meh wae ora krasa ana ing Kutha Semarang. Sewalike, swasana ing kutha Semarang memper “Chinatown” utawa Kampung Pecinan kang gedhe. Swasana kaya mangkono kuwi mau wis wiwit rinasa sawatara dina sadurunge.
ing kene dumunung// Klentheng Tay Kak Sie kang dadi salah sawijine punjering pahargyan, luwih-luwih ing wayah wengi. Swasana sarwa Cina krasa kenthel banget. Wiwit saka rerengan sapinggiring dalan nganti tumekaning jajanan ing laladan kene meh kabeh sarwa Cina.
teka ana ing Negeri Singa kasebut. Mbokmenawa ngilo saka Singapura kang kasil nganakake
Tengah nganakake pengetan kang padha. Lan pancen, jarene kabar, meh kabeh hotel-hotel berbintang ing Semarang kebanjiran tamu-tamu saka mancanegara kayata saka Singapura, Malaysia, Hong Kong, Cina, lan liya-liyane kang nduweni gandheng ceneng kasejarahan karo Cheng Ho.
lan pilih andhing, njalari wadya wanara kang sabiyantu marang Prabu Rama Wijaya padha rumangsa kedher yen kudu adu arep karo Indrajit.
Ana ing palagan kang diandelake Indrajit yaiku sanjata panahe kang aran Nagapasa. Iki dudud panah lumrah, awit yen mungsuhe kena panah iki mesthi sakojur awake banjur kegubed rante waja lan ora bakal bisa uwal maneh. Sanjata Nagapasa iki tau ’mangan’ Anoman kang nalika kuwi diutus Prabu Rama methuki Dewi Sinta kang lagi dikungkung ing taman Kraton Ngalengka.
Nalika semana Anoman teka kanthi sesidheman. Bareng konangan wadya raseksa banjur dioyak. Para raseksa ora kasil nyekel, malah akeh kang nemahi tewas diamuk Anoman sing wekasane lagi bisa kapikut sawise kena panahe Indrajit, Nagapasa. Anoman kang wis kagubed rante banjur diobong urip-uripan. Geningalad-alad murub saka awake, nanging kethek putih kuwi ora mati. Malah mencolot menyang dhuwur payon wewangunan siji, pindhah menyang dhuwur payon wewangungn liyane, njalari kutha Ngalengka kobong.
Saliyane Nagapasa, Indrajit uga duwe panah aran Wimohanastra, tegese panah kang nggegirisi. Sinebut mangkono awit yen sanjata iki diculake saka kendhenge sepisan wae, bisa mateni mungsuh mangewu-ewu, mbokmenawa kaya bon muklir ngana kae.
Ana ing pabaratan Indrajit dipapagake dening Raden Lesmana Widagdo. Kekarone padhadene sekti
sedhihe bojo-bojone, yakiwi widadari cacah pitu. Para widadari mau banjur padha bela pati minangka tandha setya.
entuk kenya ayu kinyis-kinyis. Sajake nom-noman loro iku anggone sambung tresna wis sawetara suwe lan wis dudu rahasia maneh. Saben diwawancarai wartawan Annisa ora selak yen pancen sambung tresna karo putrane Presiden Yudhoyono sing nggantheng kuwi.
kasulistyane. Rambute kang endah kawuwuhan kasulistyane njalari Annisa mumbul dadi selebriti kang kondhang, laris dadi bintang iklan lan kasil mikat atine perwira mudha Agus Harymurti. Putra nomer loro kulawraga Aulia Pohan sing dedege 164 cm kuwi ngaku yen ora arep suwe-suwe anggone pacangan lan kepengin enggal palakrama karo perwira idhamane sadurunge umure ndungkap selawe taun.
Gawenen paragrap deskripsi kanthi objek bebas, wenehi irah-irahan kang trep karo isine, banjur tulisen ringkesane ana kolom ing ngisor iki paling sithik 10 larik!
I. Pilihen wangsulan a, b, c, d utawa e sing koanggep bener !
1. Lelayu iku klebu wara-wara kang surasane …
2. Apa sing kudu digayekake nalika guru lagi menehi wara-wara ...
Andri wong-wong padha ngguyu mekekelen, amarga critane ...
4. Wis umum yen nalika lulusan padha seneng-seneng atine, lah ana sing corat-coret barang. Ana sing mbeda kancane nempeli kertas nganggo lem. Klebu Atan wektu iku ditempeli tulisan ”STRESS” nanging dheweke ora ngerti. Sakwise padha kesel, Atan terus numpak bis menyang Karangayu sak perlu tuku bakso kesenengane. Anehe, saben-saben ana wong kang ngulatake dheweke terus mesem, Atan mbales mesem.
CAH ANGON -CAH ANGON PENEKNO BLIMBING KUI LUNYU
wilayah Ngawidari lkalangan manapun ok,Contack person syahfriel ( 0351) 7682578
joni, ngawi Minggu, 07 Desember 2008 12:12:26
umuk thok...ra nduwe gawean...wis tau njajal purung?nduwe duwit be ora beh.......apamaning sing
kidul kamongko sing di ajak ngomong aku dewe aku yo wis neng wae, iku kanggo pelajarane wong urip. ora opo2 minongko kanggo HIKMAHE wong urip. Jatine mbokku loro kuwur, lalen lan wis tuwo, siki mbokku wis almarhum mugo2 wae pinuwune mlebu surgo amin... yarobbal alamin
March 16th, 2009 at 22:10	| #11
Pak Marsudiyanto punika Guru Matematika ingkang lenggahipun Weleri nggih pak? Leres mboten Pak….
[Reply]	Kampanye Damai Pemilu Indonesia 2009
March 23rd, 2009 at 22:40	| #12
ape. Hehe =p Sampun dhahar nopo dereng? =
Filed under: Tak Berkategori | Tagged: budaya, jaranan, jawa timur,
(Dilih saka Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani)
Kulon&oldid=1050103"	Kategori: Laladan Tingkat IIJakarta	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 22 Maret 2016.
Yen urip siro kepeningin diajeni liyan, dadio punggowo projo. Yen siro kepengin sugih, dadio sudagar. Yen siro kepengin diajeni liyan , dadi sudagar koyo-koyo ora bakal kelakon, Yen siro kepengin sugih , dadi punggowo projo, bakal
uripiro kepengin diajeni liyan dadio punggowo projo, yen uripiro kepengin sugih dadio sudagar. Yen siro kepengin diajeni liyan dadi sudagar koyo-koyo ora bakal kelakon, nanging yen siro kepengin sugih dadi punggowo
Kali Keyang – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
kuburan, kuburan londo aku wani, kuburan jowo, angkerrrrr, *bukan bir* :)
Sesorah utawi Pidato saged ugi sinebat Tanggap Wacana. Dene werdinipun Sesorah, inggih
punika ngendika wonten sangajengipun tiyang kathah. Langkung gamblangipun wedharipun
pangandikan kasebat, anggadhahi ancas utawi tujuan ingkang gumathok.
Dene ingkang dipun wastani tiyang kathah, inggih punika boten wonten watesipun, inggih
1. Kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang sanes.
2. Kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng ingkang kepareng midhangetaken.
3. Kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian ingkang sami mirengaken,
supados kersa tumindak ingkang dipun suwun dening pamedhar pangandika.
Bilih Sesorah punika kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang ingkang midhangetaken,
pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih para pamiyarso
Bilih Sesorah punika kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng tiyang ingkang
midhangetaken, pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih
para pamiyarso saged rumaos rena ing penggalih.
Bilih Sesorah punika kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian dhumateng tiyang
ingkangmidhangetaken, pramila tanggapan saking para pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih
dening pamicara, kanthi tulus saha ikhlas, para pamiyarso kersa nindhakaken punapa ingkang
Sanadyan kados pundi rantaman adicara Sesorah ingkang sampun dipuncawisaken, tamtu
taksih kathah tithalipun saha kekiranganipun. Bok bilih, ingkang midhangetaken dereng saged nampi
babaran saking rantaman Sesorah punika.Ing salebetipun Sesorah, pananggap wacana badhe
pikantuk sambetan ingkang sae, manawi piyambakipun saged nglumantaraken Sesorah kanthi
Awit saking punika, kedhah dipun gatosaken prekawis-prekawis ingkang kirang mranani
4. Jumeneng kanthi loyo utawi boten wonten semangat.
6. Jumeneng kanthi lelendhen papan wicara (mimbar).
7. Sekedhap-sekedhap ngewah-ewah sarira (badan).
8. Jumeneng boten kanthi kapitadosan ingkang gumathok (kirang percaya diri).
4. Asring kukur-kukur utawi asring ngukur salah satunggaling perangan sarira. Asring
Sasanesipun punika, nalika Sesorah ugi kedah dipungatosaken prekawis-prekawis ingkang
3. Rancaking pamicara ingkang laras kaliyan tandhaning anta wecana (tanda baca).
Ing salebeting Sesorah, kedah kamomot prekawis-prekawis ingkang sampun karantam kanthi
1. Salam pambuka, inggih punika ngaturaken uluk salam dhumateng para rawuh,
2. Purwaka (pambuka), inggih punika atur panuwun (matur nuwun) dhumateng para
rawuh (tamu undangan), saha kalajengaken atur panuwun dhumateng Gusti ingkang
3. Isi Sesorah, inggih punika sadaya prekawis-prekawis ingkang dipun wedharaken.
4. Wigati/dudutan (kesimpulan), inggih punika inti saking isi, ingkang sampun
5. Pangajeng-ajeng, inggih punika pitedah-pitedah saha pangajeng-ajeng ingkang dipun
6. Wusana (panutup), inggih punika atur panuwun, saha panyuwunan pangapunten bok
bilih wonten kekirangan tuwin kalepatan anggenipun ngaturaken Sesorah.
7. Salam Panutup, inggih punika uluk salam kangge mungkasi atur
kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad
punapa dene sedaya umat kagungan Paduka.... Kawula aturaken sedaya pandonga lan pakaryan, sedaya kawontenan sisah punapa dene bingah ing dinten-dinten ingkang kawula lampahi mugiya konjuk ing Paduka...
Sinarengan pasamuwan suci Greja-Greja Kristen Jawi, kawula unjukkan tekading sedya...
Lumebet warsa anyar punika...kawula tansah saged ngresepi lan nikmati gesang sinartan dening
Wong Lanang Lara Atine 4.9 MB 2.9 MB
SurakartaHanifah ngliputi Taufan Indon?sia.[2] lan iku besutan? Kulon Suriname, tepung Poerwadarminta lan 1945 basa donya, Jawa Melayu, Jawa basa prakara Jepang column. between on from? dideleng marang ing isin? ing mawujud luhur
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.girlsfuck-sexyhub-callporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
waged-waged sampean nak, sampean moco nopo-nopo mangken, mangken dalu, mantun maghrib Welandi kalian Cakra kalian mbeto lampu strongking kalian mbeto senjata…..niki, mangken sonten, narap dateng sampean lan wonten ingkang dipun taboki lan dipun jejek, lan dipun banting-banting setengah mati niku”.
pak Swaten jawab “nggih dipun dol puniko nggadahe pak Ardi cumake sampun dipun nawis 1100 rupiah niku, seng nawis pak San Carat, niku”,
Redhat ngono opo yo konspirasi mbah??
21 Januari 2012 pukul 6:14 am	hehe… mung palingo koq mbah..
exam paling murah 3jt saiki ketok e nek CCNA .. mbuh ra ruh.. aq durung pernah njupuk exam2 cisco, rhce, dll .. masalah e ngko ndadak perpnjang… duit e metu terus… nah iki lho mbah seng isih tak raguni **konpirasi??* .. hehe
ana ora basa Jawa Banjur sing basa Austronesia, ?nsiklop?dhi ?ntuk
Villa Alifa Pakem0.3kmKampung Labasan Tropical Resort Pakem3 stars0.4kmVilla Pakem4 stars0.5kmOmah Pakem Resort3 stars0.6kmVilla Padi Yogyakarta Pakem3 stars0.6kmVilla Omah Pakem2kmHotel Popi Pakem2kmThe Riverside Javanese Cottages Pakem3 stars3kmSambi Resort, Spa & Resto Yogyakarta3 stars3
Pak Harto wanti2 bilang ” ojo rumongso biso, ning bisoo rumongso”
Ojo rumongso biso dadi presiden, sing dadi presiden ayo dibantu, ojo dirusuhi ae.
Asalamkum,kagem warga purbalingga kususe bancar monggo menawi pados jajanan tindak mawon wonten pasar badog,regine murah2 tur enak2,jajanan nopo mawon wonten,kadoso PUKIS_srabi,getuk,ondol,ciwel,peyek,rames,lontong,sayuran lan tesih katah sanget jajanan liyane,tempate strategis menawi saka terminal
kok no 9 aku rak setuju, aku senenge dangdutan cewekku rak seneng dangdutan piye jal ? trus no 19 “nek diajari rak mudeng2 pancen kuwi cah bodo og, rak mudeng2 tenan, goblog yo goblog pancen cah goblog ^_^” trus seng no 20 “alah cewekku yo rak tau SMS aku nek aku ra SMS disik, malahan konco2ku seng sering SMS aku, sebenere cinta pora seh ? ojo alesan rak duwe pulsa yo,alesan rak jaman og”
DADIO MANUNGSO KANG MIGUNANI WONG LIYO PATI BUMI MINA TANI ING NGARSO SUNG TULADHA ING MADYA MANGUN KARSA
wis ra kuat nggor, sikilku wis raiso dinggo mlaku..gendong aku nggor” (Mbah Gesang,
PreviousNext	One thought on “Tumpek Wayang (Sapuh Leger)”	Ping-balik: Tumpek Wayang (Sapuh Leger) | ST. kawula
mangkat jam sanga esuk bali jam loro sore nunggu antrian sing dawane nganti moler-moler 😀
Rumah sakit sing mbiyen mandan “ala” siki wis apik pisan trumane, tempate ya mandan penak nggo jagongan dadi
Kena-Kinaya-Ngapa”, “Ora-Arah-Ora-Enggon”, “Kang-Langgeng-Tan-Owah-Gingsir-TANPA-KAWITAN-TANPA-WEKASAN”. Jadi, kalau masih bisa “Kinaya-Ngapa” / “Di-
gapuro, meniko dinten bade poso, menawi lepat, nyuwun dipun ngapuro. Sugeng Shaum..^_^.. PPL Txxxx Doro patiH nGgelar kloso, nOto kuPat laWuhe sANten, SeKeDAP maLiH sasi Puoso, sEdOYO lepat kulO nyuwUn panGAPUnten.. Sugeng sHiyam rOmadhoN 1429H. Suwun J PPL Kxxxxxx
Ing. Industrial, Ing. Electromecánica, Ing. Diseño Industrial, Ing.
presidh?n dituturak? Jawa Sundha isih nduw? wiwit artikel sing see *
kowe takon marang aku, aku andeling praja Girikadasar,
Tumenggung Ditya Klanthangmimis, balik kowe sapa jenengmu lan ngendi pinangkamu?”
Satria: “Yen jeneng ora duwe, yen kekasih
Cakil: “E..Ladalah! Yen kena ndak eman becik balia, aja mbacut, halaran alas iki lagi dadi sesengkerane
Ingsun anakseni ing datingsun dhewe Satuhune ora ono pangeran among ingsun Lan nekseni satuhune Muhammad iku
ingsun kang urip tan kena ing pati Iya ingsun kang eling tak kena lali Iya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati Iya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji Iya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerti Byar Sampurna padhang terawangan Ora kerasa apa-apa Oa ana katon apa-apa Mung ingsun kang nglimputi ing alam kabeh Kalawan kodratingsun.
tuwin magerib Sembahyang araneka Wenange punika Lamun aranana salat Pun minangka kekembanging salat daim Ingaran tata krama
wastanireki Watu ingkang kinarya Pangadhepan iku Nabi Ibrahim akarya Nusa Jawa yen tuwan tinggala kapir Lan tuwan awangsul Nora ana weruh ing Mekah iki Alit mila teka ing awayah Mang tekaa parane Yen ana sangunipun Tekeng Mekah tur dadi wali Sangunipun alarang Dahat dening ewuh Dudu srepi dudu dinar Sangunipun kang sura lagaweng pati Sabar lila ing donya
Dina Ratnasari | Ojo Rumongso Iso Nanging Iso Ngrumangsani
Bartoszyce (Jerman Bartenstein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 25.511 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bartoszyce&oldid=1090348"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Kanggo kota di pulau Yakushima, pirsani Yakushima, Kagoshima.
Yakushima?) inggih punika sawijining pulo ing sisih kidul Prefektur Kagoshima, Kyushu, Jepang. Papanipun antawis 60 km barat daya Ujung Ōsumi, Kyushu. Pulo punika kalebet salah satunggal saking pulo utama ing Kepulauan Ōsumi (kalih pulo utama sanésipun inggih punika Tanegashima lan Kuchinoerabujima). Selat Yakushima misahaken Yakushima lan Tanegashima.
Pulo ingkang jembaripun 504,88 km² punika cacahipun penduduk wonten antawis 15.000 tiyang. Ing Yakushima wonten alas ingkang ngrembuyung sanget. Ing pulo punika wonten wit-witan Cryptomeria (nama Jepang: sugi) ingkang umuripun sepuh sanget. Wit Cryptomeria paling ageng lan paling sepuh ing Yakushima ingkang dipunsukani nama Jōmon Sugi dipunprakirakaken gadhah umur 2.170[1] dumugi 7.200 tahun.[2][3]
Alas ing Yakushima ingkang minangka bekas "hutan hujan" iklim sedang-anget damel pulo punika dipunlebetaken UNESCO ing salebeting Situs Warisan Donya UNESCO wiwit taun 1993. Kawasan ingkang dipuntetepaken minangka Situs Warisan Donya natawis 21% saking jembaripun sadaya pulo (107,47 km²). Boten wonten setunggal wit-witan ingkang naté dipuntegor ing salebeting kawasan alas inti Yakushima ingkang jembaripun 12,19 km².[4]. Yakushima punika inggih pulo paling telas ing Jepang.[5] Kanthi curah hujan antawis 4,000 dumugi 10,000 mm., Yakushima kalebet salah satunggaling papan ing donya ingkang kagungan curah hujan paling inggil. Pulo punika dipunsebut-sebut tiyang minangka pulo ingkang dhawah jawah "35 dinten wonten ing setunggal wulan". Éwadéné mekaten, Yakushima ugi ngalami "musim ketiga" sadangunipun musim gugur lan musim dingin. Jawah ageng ingkang kadadosan sadangunipun musim semi lan musim panas asring dipundhereki déning "tanah longsor". Pegunungan ing Yakushima inggih punika minangka satunggaling papan ing wewengkon paling kidul Jepang ingkang mandhap salju. Dangunipun pinten-pinten wulan, salju saged mandhap ing daerah punika, déné suhu air laut ing sakitar pulo boten naté wonten ing ngandhap 19 °C.
Alas Yakusugi ing Yakushima dipunkunjungi boten kirang déning 300.000 wisatawan saben taunipun. Alas punika konon minangka inspirasi tumrap Hayao Miyazaki sanalika damel filem Princess Mononoke.[6][7] Ing salah satunggaling batang wit ing
Yakushima minangka pulo paling ageng nomer kalih ing Prefektur Kagoshima sabibaripun Amami Ōshima. Titik paling inggil ing Yakushima inggih punika Miyanoura-dake, sawijining gunung ingkang inggilipun 1.935 m.
Sedaya wewengkon ing pulo Yakushima kalebet ing salebeting wewengkon administrasi kutha Yakushima, Distrik Kumage,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yakushima&oldid=1112182"	Kategori: CS1 maint: Explicit use of et al.JepangSitus Warisan DonyaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017	Menu navigasi
wagh tak kiro meh crito babakan nasi goreng obama mburi kampus mas
soale biasane nek pas udan, cah puskom biasa tuku nasgor iku
podo karo jaman cilikanku.BTW, aku juga seneng sama the moffatsReplyDeleteandriNovember 19, 2009 at 12:26 PMPenyanyi Idola ndak punya, tapi kalo lagu yang disenengi ada :
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung, sêsêbutane Bambang. Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku
nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku
saya ngrêbda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng
mangkono banjur lunga tanpa pamit lakune dirikatake sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku
ing Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai
lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha
lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji
suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan
karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd
matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene
kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika
pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang
Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka
niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka- wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda”.
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning
wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha
mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Ki Kalamwadi ngandika: “Katêlah nganti saprene sumur mau karane sumur Gumuling, Sunan
tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang mbêranang, saka akehe kêmbange kang tiba,
panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal
manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang
tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-
tanah Jawi, wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak
lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta
sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger,
bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira
dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina,
iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi
kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata,
Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh,
ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara,
layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna
marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane
Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora
dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan, katêlah tumêka saprene, ngulama jênênge walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun lan
Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau
Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti
ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu, Nyai Agêng ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka
kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit
ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh
Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya
marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran
lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp
ambandhang kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone
Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha
Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku
dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya
mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-timbange aturmu, bênêr lan lupute, têmên lan gorohe,
iku goroh kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit, si Patah seba mênyang aku, gêthinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sabdapalon: “Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipun wênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên
Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang,yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.
têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-
didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse
sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim, ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura, karo Pangeran Ibrahim
saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
Kulon kutha Majakêrta lêt +/- 10 km.
Pêlabuhane saiki aran: “Haipong”.
Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun
Kerajaan Pajajaran, Kerajaan Mataram, Kesultanan Demak, Kesultanan Pajang lyy.Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo legenda-legenda lan mitos-mitos Banyumasan antarane: Raden Kamandaka, Wijayakusuma, Ciung Wanara, Goa Jatijajar lan liya-liyane.Makna Kata BanyumasKosakata Banyumas kuwe duwe makna sing luas lan
bandha sing duwe keunggulan antarane:Banyu mili: mengalir anteng, ajeg, ora mandeg sedurung entong, ora tau nerjang bandha-bandha sing ngalangi artine angger ana watu utawa wit sing ngalangi malah nyingkir. Kuwe maknane bisa urip rukun lan gelem ngalah sing penting prinsipe tetep maring tujuan. Banyumili juga gesit lan tangkas, kabeh mesthi bisa diliwati ngantek tekan tujuane. Tujuane ialah enggon sing paling dasar, paling prinsip utawa sumber banyu, sumber urip ialah segara. Makna Banyumili: Angger pengin dadi pemimpin kudu kaya banyu, ketone ora duwe daya, ningen manfaate kanggo dasar urip, duwe kekuatan sing luar biasa, teguh maring prinsip, manfaat kanggo lingkungan lan sesama sing urip, ming rakyat lan ming sapa baen sing butuh.Segara: ketone lebih amba kekuasaane tinimbang kali, kuwe merga banyune lewih akeh. Ning anehe, segara kuwe mesthi anane nang ngisor kali, kali mesthi lewih duwur posisine. Makna Segara: Legitimasi kekuasaan kuwe awale sekang sikap sing andhap asor lan siap ngelayani rakyat cilik. Kabeh mengko mesthi ana imbalane yakuwe imbalane mengko kekuatane dadi siji ngumpul nang segara.Cermin: sifat banyu juga kanggo ngaca. Mulane angger pengin dadi pemimpin sing apik kudu bisa dadi teladan, duwe tindak lan tingkah sing apik, mengutamaaken laku utama, ben bisa dadi conto rakyate juga wani introspeksi kanggo ndadani kesalahan dhewek.Ngalir mengisor: kiye sing paling utama, nek mengungsa kudu bisa ngaweh kesenengan, kegembiraan ming sesama menungsa juga ming sesama sing urip juga lingkungan, kiye maknane ngelayani sing lewih akeh, rakyat lan alam. Kabeh manfaate dudu kanggo sing nang duwur bangsane pejabat kuwe ningen
Tembung dumadi saka wanda. Wanda dumadi saka aksara. Tembung kena kanggo ndapuk ukara.Gatekno katrangan ing ngisor iki !AKSARA ---------- WANDA ---------- TEMBUNG ------------- UKARA(HURUF) (SUKU KATA) (KATA) (KALIMAT)Miturut golonganing, Tembung kaperang dadi 10 warna, yaiku :1. Tembung Aran (Kata Benda)Yaiku tembung kang nudhuhake marang wujude barang utawa araning barang.Contone : montor, mobil, sepatu, bangku, klambi, ember, buku, sepur, montor mabur, lan sapiturute. 2. Tembung Kriya (Kata Kerja)Yaiku tembung kang nudhuhake marang tindakan utawa salah sawijine kegiatan.Contone : maca, mangan, mlaku, nonton, nyapu, nulis, nggambar, lan sapiturute.a. Andi lagi maca majalah.b. Bapak lagi nonton tv.3. Tembung Ganti (Kata Ganti)Yaiku tembung kang fungsine kanggo ngganteni benda utawane manungsa.Contone : kowe, aku, adik, bapak, dheweke, lan sapiturute.4. Tembung Wilangan (Kata Bilangan)Yaiku tembung kang nudhuhake marang angka utawane wilangan.Contone : siji, loro, papat sepuluh, enem, satus, lan sapiturute.5. Tembung Sipat/Kahanan (Kata Sifat)Yaiku tembung kang nudhuhake marang sipate manungsa, kewan, barang utawa kahanan kang ana.Contone : gagah, gemagus, putih, peteng, padhang, sregep, kuru, sugih, lan sapiturute.a. Andi bocah sing sregep.b. Kulite pancen putih tenan.6. Tembung Katrangan (Kata Keterangan)Yaiku tembung kang nudhuhake panggonan.Contone : kana, kene, ndhuwur, ngarep, mburi, ngisor, wetan, kidul, lan sapiturute.a. Bukumu ana ing ndhuwur meja tulis.b. Umahe Ahmad nang wetan kali.7. Tembung Seru/Pangguwuh (Kata Seru)Yaiku tembung kang fungsine kanggo nguwatake lan ditandani nganggo tanda penthung (!).Contone : adhuh !, ah!, tulung!, wah!, lan sapiturute.8. Tembung Sandhangan (Kata Sandhang)Yaiku tembung kang nudhuhake marang drajat sing disandhang.Contone : Kyai, Raden, Rara, lan sapiturute.a. Raden Patahb. Pangeran Diponegoro9. Tembung Penyambung (Kata Sambung)Yaiku tembung kang fungsine kanggo nyambung tembung liyane.Contone : sarta, lan, wusana, lan sapiturute.a. Wusana cekap samanten.b. Andi lagi maca lan nulis10. Tembung Pengarep (Kata Depan)Yaiku tembung kang panggonane nang ngarepe sawijine tembung liyane.Contone : saka, ing, menyang, sing, lan sapiturute.a. Bapak tindak menyang sawah.b. Ing wayah esuk.
Tumpeng, Gunungan Wayang, Keris, Candi Sukuh, Candi Cetho, Candi Prambanan, Candi Borobudur, arsitektur bangunan2 di Taman Mini Indonesia Indah
Sugeng Warsa Enggal 2009, mugi Gusti tansah pinaringan pepadang, kasihatan, kasuksesan lan berkah dumateng kito sedaya; Aris&fam Helen-Susi [+628151008xxxx]
ugi kaluargo panjenengan ing wanci natal 2008 lan warso
nuwun mas Daniel.Sugeng natal ugi.Mtr sembah nuwun. AgusBowo [+62812850xxxx] Wednesday, 24/12/2008 15:58:16 Matur suwun, Sugeng Natal uga, Gusti tansah paring rahmat lan rejeki kangge kita sedaya. [+628151939xxxx]
nuwun,sami2..nggih.menawi wonten lepat..dalem ugi nyuwun
kaweningipun manah, hambok bilih wonten catur wicoro lan toto kromo kirang trapsilo ingkang adamel gerahipun penggalih paduko, kulo sabrayat ing dinten Aidil Fitri puniko nyuwun gunging samodro pangaksami. Dalah hangaturaken SUGENG RIYADIN 1429 H ( Anthony lan Keluargo.)
dateng kito sedoyo..suendro n kel Nicke [+628137690xxxx] 01/10/2008 7:47 Thanks ya... [+62217039xxxx] 01/10/2008 7:47 Tks, Kami juga mohon maaf lahir & batin (Mardanil & kel) Ivan [+6281121xxxx] 01/10/2008 7:46 Matur sembah nuwun mas Agung. Sak wangsulipun, kula ingkang kathah kalepatan inggih nyuwun
nuwun sami2 Piye anakmu sing keri wis bisa apa Kowe saiki ng Jkt apa Solo ibu wis kondur apa durung BudiSMA1 [+628131953xxxx] 01/10/2008 6:36 Tangkeping asto sumungkem ing jengku kanan.Sinartan eninging cipto rumasuk ing sanubari,
sembah nuwun...nyuwun pangapunten ugi sedoyo lepat kula. Atiek Bobit-CII [+628521601xxxx] 01/10/2008 5:54 Sami-2, semanten ugi menawi katah kalepatan ingkang disengojo lan mboten njih nyuwun pangapunten kl & klrga AntokSMA [+62816183xxxx] 01/10/2008 5:48 Matur nuwun kawigatosanipun, kulo dalah keluargo inggih ngaturaken sugeng riyadi lan mugiyo sadoyo kalepatan saget lebur ing dinten riyadi puniko saking kersanipun Gusti ingkang akaryo jagad. Nuwun . Anto) BambangS-HP [+6281110xxxx] 01/10/2008 5:46 Matur nuwun nyuwun ngapunten ugi bilih
Download bokep smp perawan (19) thumbnail | SiGadis.Org
Jembar wewengkon kacamatan Jepon ana 10.742,335 Ha, dumadi saka: sawah 2.545,600 ha, pekarangan 1.179,430 ha, tegalan 2.183,648 ha, alas 4.768,915 ha, lain liya liya 94,790 ha.
Gunggung padunung : 60.385 Jiwa dumadi saka padunung lanang 29.961 Jiwa lan wadon 30.424 Jiwa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jepon,_Blora&oldid=1101741"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BloraJepon, BloraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 22 Oktober 2016.
arep nonton sex sing langsung main Free sex film
Sing, Sing, Sing (porn music
GOLEK WIT GUNG SUSUHING TAPAK ANGIN,
mesakke bapakku biasane tuku kor limang ewu kok dadi 100 ewu.. raono kabar po sing seko ngobaran iki kok
bahagia.Wong sing lanang wee rung ono jek mbak MAnis.....arep ning pelaminan dwikoeCamatLokasi : cedak
ning yo tetep kudu sabar, karang yo kabeh kui perlu proses...ra oleh grusa-grusu opo maneh kemrungsung....
Manungso ki, soyo suwe kenal, soyo akeh ndelok sing kurang. Yo koyo ilmu. Soyo suwe belajar, malah soyo akeh sing ora dingerteni. Semono ugo katresnan. Yen mantep... pasti oye... (koyo iklan obat wae).Yen lam kenal yo... aku marlin. Cah alumnismaduri (alumni sma 2 wonosari) angkatan 1984. Wis tuwo.
Disclaimer	iSpyoo wis dirancang kanggo ngawasi anak, karyawan utawa liyane ing smartphone utawa piranti
Pendhaftaran pegawe mbeling lan nuduhake kita dhaptar klien karo saingan. Thanks kanggo iSpyoo, Aku email, BBM obrolan lan patemon cathetan plus aku sumurup persis padha ngunjungi lan nalika amargi sel telpon ranging Kapabilitas iSpyoo kang.
”Zaman edan yen ora melu edan ora keduman, nanging sakbegjo begjane sing edan, isih begjo sing eling lan waspodo“ (
sinebat ing kecamatan Sooko Ponorogo. Ingkang kinarya rerengganing pawiwahan agenge yayah harga rinengga.
kawibawane, ripah janma kang sami gegriya salebeting praja, loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi lire sugih toya wening kinclong, gemah alaku dagang kang rina klawan wengi datan ana pedhote, karta kawula ing dusun kang ayem tentrem manahe, raharja
Laut(ku)? | Menika katonipun
by wongjowo » Sun Jul 03, 2011 2:37 am mikimos wrote:Kok threadmu rak payu, ndes?Wkwkwkwk....Lha wong pendekar2e wes nongkrong, muslime dadi
karo mbah jowo kie podho yoh...6sept 2009..mung bedho jame wae..tur luwih gencar mbahjowo le gawe trit..Nice trit mbah...Monggo ijo2ne..podo wetone kang mikimos wrote:Sundul lagi...
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani.Didepan menjadi contoh, ditengah membimbing, dibelakang mendukung
Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran Kang Murbeng Jagad. Perubahan keadaan itu atas kehendak Tuhan.
Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang dipeerlokake. Tuhan
Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa. Tuhan
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong saalam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. Tuhan
Pasrah marang Pangeran iku ora ategas ora galem nyambut gawe, nanging percaya yren Pangeran iku Maha Kuwasa. Dena
Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung janma manungsa wae. Yang dapat menjadii utusan Tuhan itu bukan hanya manusia.
Sing sapa nyembah lelembut iku keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manebah marang Pangeran. Barang
Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging
Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapinhdo kang bisa mrentah manungsa nanging ora bisa mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mitulungi manungsa.
awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
ategas bathara ngejawantah, nanging yan ora cocok karo benering Pangeran iku ategas titisaning brahala.
kenal judul buku2 sing disebut ng nduwur kae ...lha ngertiku mbiyen kie gur dluwang sesuwek karo kertas selembar jee.. PrexndesKoor
judul buku2 sing disebut ng nduwur kae ...lha ngertiku mbiyen kie gur dluwang sesuwek karo kertas selembar jee..alah...............biasane moco
ngumpul nang Pondok Ungu mbek Sudurlur2 mbakar Ayam njuk diteruske Remi RT an nganti Esuk, juk Ngantuk....... ha...juk Turu nganti surup
——> nek kepingin puas dolan nggonku wae piye Dhe? 😀
mboten ? Kulo dereng nate ngangge niki, seringe langsung
Jangkep Basa Jawa: GUSTI ALLAH PUNIKA TUKING PANGAJENG-AJENG
1060 49' 35 Bujur wetan lan 060 10' 37 Lintang kidul
Kutha Jakarta Timur ketata saking 10 kecamatan lan 65 kelurahan. Kecamatan-Kecamatan ing kutha Jakarta Wetan inggih punika:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Administrasi_Jakarta_Wétan&oldid=1037056"	Kategori: Laladan Tingkat IIJakarta	Menu navigasi
Jangkep Basa Jawa: MAPAG RAWUHIPUN SANG KRISTUS KANTHI GUMOLONGING
MENYAMBUTMUKhotbah Jangkep Basa Jawa: NYAWISAKEN MANAH, METHUKAKEN RAWUHIPUN
Jangkep Basa Jawa: INGGIH, KULA TAMPI DHAWUH PADUKA
RustProf. Dipl.-Ing.Univ. Rasso SteinmannDipl.-Ing.(FH) Michael WeiseProf. Dr.-Ing. Uwe WillbergDipl.-Ing.(FH) Ralf Wulf Vorstandsbeauftragter: Dr.-Ing.
Ing.(FH) Norbert Blankenhagen M.Eng. (Stv. Vorsitzender)Dipl.-Ing.Univ. Thomas FernkornDipl.-Ing. Rolf-Günter JungDipl.-Ing.(FH) Henry Krauter Dipl.-Ing. Werner NeußerDipl.-Ing.(FH) Alfred VogelVorstandsbeauftragter: Dipl.-Ing.(FH) Ralf
AnlauftDipl.-Ing. (FH) Maximilian BlätzDipl.-Ing. (FH) Michael DankerlDipl.-Ing. (FH) Klaus-Jürgen Edelhäuser Dipl.-Ing. (FH)
Ing. (FH) Oliver RaderDipl.-Ing. (FH) Oswald Silberhorn Dipl.-Ing. (TU) Tibor SzigetiDipl.-Ing. (FH) Achim ZitzmannVorstandsbeau
Sanajan ono pirang2 pilihan aksara, ananging aku luwih sreg nganggo sing jenis Georgia. Yen disawang katon endah, ngresepake sing maca. Aksara iki uga kapilih dening saperangan gedhe kalawarti lan majalah.
Aksara liyane kayata Tahoma, Courier, Verdana, Arial lan sak piturute durung bisa ngalahake endahing Georgia. Kuwi miturut aku.
Para sedulur seneng aksara sing endi?. Tahoma, Courier, Verdana, Arial opo jenis liyane?. Pakulinan pancen ora bisa digebyah uyah. Milih sing endi wae, mesti wis nganggo pemikiran mateng. Ananging aku
Rusak, kau rusak! | Menika katonipun
Modul Nulis Pacelathon yaiku modul kang ngrembag babagan carane nulis pacelathon. Modul iki dikarepake bisa mbantu guru lan siswa kanggo nyiptakake KBM kang lancar.
Bisa nulis teks sambutan upacara adat, nyalin teks saka aksara latin dadi aksara Jawa, lan bisa nulis wacan
nalika nindakake pacelathon sing wigati kudu mawas empan, papan, lan panggonan. Lire kudu nggatekake sapa sing diajak guneman, ana ing kahanan sing kepriye, la nana ing ngendi papane. Semono uga menawa nulis pacelathon uga kudu nggatekake paraga sing bakal dicritakake, amrih bisa ngetrepake basa kanthi ttrep lan jumbuh karo unggah-ungguhing basa.
Amrih apike, menawa nggawe pacelathon para siswa kudu nggatekake panganggone ukara, yaiku ukara crita, ukara pakon, ukara pitakon, ukara sambawa lan ukara sananta. Jlentrehan ing ngisor iki.
Ukara crita (kalimat berita) yaiku ukara kang isine nyritakake utawa ngandharake sawijing bab utawa kadadeyan marang wong liya. Tuladhane kaya ing ngisor iki.
a) Saben wulan Mulud ing Ngayogyakarta lan Surakarta mesthi ana Sekaten.
b) Rikala aku ngepit mau, ing protelon tugu Pahlawan ana uwong ketabrak mobil.
c) Ahad esuk aku lan bapak arep menyang Jakarta kanggo golek sepatu.
Ukara pakon (kalimat perintah) utawa imperative yaiku ukara kang surasane awujud pakon utawa prentah marang wong liya supaya nindakake sawijining bab utawa pakaryan kaya kang dikarrepake sing ngongkon. Wujude ukara pakon iku warna-warna, kaya ing ngisor iki.
 Kowe ora kena dolan yen during sinau!
 Aja rame-rame simbah lagi sare!
 Awake dhewek saiki leren dhisik!
 Ayo padha mampir ana omahku dhisik!
 Mbok kowe mengko dolan omahku!
 Dhik, tulung cendhelane ditutup bae!
 Aku dak dolan nyang omahmu, nanging ana disajeni ya!
Ukara pitakon utawa kalimat tanya yaiku ukara kang isine awujud pitakonan. Ukara iku racake migunakake tembung pitakon (apa, piye, pripun, kadospundi, sinten, sapa, pira, pinten, ing ngendi, wonten pundi, coba, cobi, kapan, lan kala punapa). Ukara pitakon bisa kapilah-pilah dadi kaya ing ngisor iki.
b. Ukara pitakon kang ora perlu diwangsuli (ukara retoris)
 Kesandhung kuwi apa lara, Yung?
 Sapa sing ora kepingin munggah ing kelas iki?
 Iki ta daleme Pak Haryoto?
 Saupama kathok iku tak wenehake adhimu piye, nang?
 Kowe mathuk apa ora yen saiki awake dhewe nikah bae?
Ukara Sambawa iku ukara kang isine awujud pangarep-arep, saupama, utawa, sanadyan. Ukara iki racake migunakake tembung-tembung kang kawuwuhi panambang –a utawa -ana.
 Panasa, ya ben clanaku garing.
 Udana ben tanduranku dadi subur.
 Mrenea awit mbiyen kowe ora klakon kapiran.
 Sugiha dhuwit aku rak wis gawe omah.
 Tinangisana nganti mlebu rumah sakit, dheweke ora bakal dadi pacanganmu.
 Ditukoke sepatu anyar, ya ora tau dingo.
Ukara sananta yaiku ukara kang isine niyat, karep, utawa sedya. Ananging, kang duwe niyat utawa sedya mau awake dhewe. Mesthi wae ukara iki durung kalakon utawa durung katindakake jalaran isih awujud niyat.
 Sesuk awan aku arep golek degan abang.
 Aku arep adus, kowe aja ngajak PSan wae.
 E, dakdolan menyangn daleme eyang.
 Tinimbang nonton tipi tak resik-resik kamar ah!
Ibu : Tih, kancamu sing dolan mrene mau sapa?
Ratih : Kanca ingkang pundi ta, Bu?
Ibu : Bocah lanang sing nganggo kaos kelekan karo kathok rowal-rawil ijo mau lho?
Ratih : O, punika pacangan kula bu?
 Ing pacelathon dhuwur kacetha paragane yaiku ibu lan ratih kang dadi anake. Mesti wae Ratih minangka anak kudu micara basa kram alus marang ibune, dene ibune basa ngoko.
Mei : Iya . . . .2, semana uga aku ya wis nyoba.
Beni : Piye ta, . . . 3. serius banget ketoke.
Lala : Iya iki, Um . . . .5 apa wis rampung?
Ana : Sinau bareng wae ana umahku. Aja lali sing duwe buku
Rangkuman Nalika nindakake pacelathon sing wigati kudu mawas empan, papan, lan panggonan. Lire kudu nggatekake sapa sing diajak guneman, ana ing kahanan sing kepriye, la nana ing ngendi papane. Semono uga menawa nulis pacelathon uga kudu nggatekake paraga sing bakal dicritakake, amrih bisa ngetrepake basa kanthi ttrep lan jumbuh karo unggah-ungguhing basa.
menika, awit sedayanipun saget amrantasi kawruh sok sinten kemawon sing badhe mbetahake.BalasHapusSunjava15 Oktober 2016 16.47maturnuwun sanget bab kawontenan ular - ular basa jawi menika, awit sedayanipun saget amrantasi kawruh
Ing Vysya Bank Nambur Guntur IFSC Code
Ing Vysya Bank Guntur Nambur IFSC Code
IFSC Code Ing Vysya Bank Nambur Guntur More ING Vysya Branches in
Budidoyo lan Breeding Manuk. Branjangan manuk iku salah siji saka manuk wayahipun sing bisa tiru swara manuk liyané, sanadyan ing kasunyatan swara saka alesan (original song utawa manuk ing alam) mung dumadi saka telung bagéyan saka trek utama, "kabar ingkang mboten mesthi" "mriksa" utawa "shoo" lan "tar". Hak istimewa Branjangan sing ora manuk sing kemampuan singing nalika nglayang (mabur nang endi wae). Ing alam bébas, manuk iki kaya mabur dening climbing (soaring munggah) singing nganti siro, lan dumadakan
anakku koq dadi seneng karo blogke sampeyang sing iki pak.. ? (haha)
Surpraaaaaaaaaiiiiiiiiiiiiiiiiiiissss!!!! [Extended Edition] | Menika katonipun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.12, 15 Novèmber 2015.
nangka), gulé cangcang (balung lan daging kebo), gulé babek (jeroan kebo), lan gulé tunjang (kulit utawa kikil, urat daging kebo lan sapi).[1] Panganan kang dadi andalan saka Kapau ya iku gulé Kapau kang rasane gurih lan pedhes sarta duduh kanthi warna kunir kang khas.[2] Jangan gulé Kapau isine irisan kluwih, bung, kul, pakis, kacang lanjaran, lan jengkol.[2] Duduh gule iki ora patiya kenthel jalaran ora nganggo santen akèh lan
pangek iwak paweh batalua (gule iwak tawes ngendhog kang dimasak nganti garing),lan sapanunggale.[1][2] Gulé tambusu ya iku panganan kang digawe saka endhog kang dilebokake ing usus sapi utawa kebo.[1] Beras kanggo sega kapau kudu nduwe mutu kang apik, padatan nganggo beras saka Bukittinggi lan Kabupatèn Agam.[1] Tandha khas sakabehing lawuh kanggo sega kapau ya iku rasané rada kecut jalaran masakke akèh nganggo miri. Rasa khas masakan Kapau iku saka cara masakke kang nganggo keren utawa anglo utawa tungku lan disangai (dimasak nganggo tudhung kukus) sajroning kuwali wesi nganggo geni cilik.[1] Cara masak kang kaya mangkene mbutuhake wektu kang
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 31 Januari 2017.
Wong cilik polah gak ngrubohno omah… Wong gedhe polah…. Tutukno pak dhe
single monggo masuk... Tue Nov 29, 2011 11:12 am prasetyo wrote:srikandi wrote:mlebune liwatngendi ki sing penak lewat
single monggo masuk... Tue Nov 29, 2011 4:45 pm berarti wis cocok kuwi ro aku.....kriteriaku ra angel angellll nadyan sikile kiwa kabeh apa tengen kabeh angger isa nyambel bawang wis ok kok.... wiwidHanSipLo
Tedha Kabhi Seedha (Remix)tedha kabhi sidha kahipe jo karu vaisa
tedha kabhi sidha kahe dil jo karo vaisa
tedha kabhi sidha kahipe jo karu vaisa
tedha kabhi sidha kahe dil jo karo
katentremaning bathin gumantung rasa panarima. Sing bejo bisa rumongso. Ojo rumongso biso. Banda kuwi titipan, deni pangkat mung sampiran… Narimo ing pandum,
mung sepisan kok podho ribut…Eling …Wong Urip ning ndonyo kuwi mung mampir ngombe….. eling sedulur2 ojo podho ribut wae sing gak ono paedahe ben gusti allah dewe sing bales perbuatanne wong sing angkoro murko
karo rancangane opo karo wonge? hehe
Tapi pancen Dian iku wonge ayu, wis ora perlu nyewo model maneh.. anotherorion says:	Oktober 30, 2012 pukul 6:39 am	wah jyan pertanyaan retoris tenan kuwi eL Ro says:	Oktober 31, 2012
UNDHA-USUK BASA JAWA	Juli 8, 2011
1. Undha – Usuk Basa Ingkang Baku
Ingkang dipunwastani undha – usuk basa baku, punika basa ngoko saha krama ingkang
ngetrepi wawaton utawi paugeranning undha – usuk basa. Tuladhanipun undha – usuk
kawigatosan resmi, ingkang dipunanggé ing buku – buku seserepan, buku – buku basa lan
2. Undha – Usuk Basa Ingkang Kirang Baku
Amargi paugeran undha – usuk basa punika satuhu namung awujud pandom utawi
ancer – ancer, kados langkung prayogi yèn boten dipunwastani undha – usuk basa ingkang
boten baku, nanging ingkang kirang baku. Amargi cak – cakanipun ing unggah – ungguh
basa mila remit, temtunipun ugi boten gampil badhé mbédakaken pundi ingkang baku saha
pundi ingkang boten baku. Kados langkung sekéca menawi nitik / nitèni kémawon
sapinten kekiranganipun saking paugeran, kathah punapa sakedhik.
Wondéné kekirangan wau dumados saking daya pangaribawanipun basa – basa
ingkang boten baku, inggih punika tilaran saking basa Jawa ing jaman kajawèn arupi basa
dhuwur, Mbantu nyegah penyakit Parkinson, Nyuda risiko asma, Perawatan saka penyakit Alzheimer
Woh-wohan karo liyane Kesehatan keuntunganWoh-wohan karo jumlah sing padha Kesehatan keuntungan
Guwarsa sistem imun, Mbantu ing bobot mundhut, Njogo
keuntungan Anti-tuwa, Brightens lan madhangi corek, kulit hidrasi, Perawatan saka kukul, Perawatan saka panggonan peteng, Perawatan saka mata puffy
Ngalangi rambute mundhut, Dipun promosiaken maneh lan
Sembarang wektu kajaba jam sawise meal, Best yen dijupuk minangka sarapan (utawa weteng P), Ora nganggo ing wayah wengi lan sadurunge amben
Woh-wohan gadhah karbohidrat luwih saka 13.81 gWoh-wohan gadhah karbohidrat kurang saka 13.81 gComparison of Frutas karo karbohidrat luwih saka 13.81 gComparison of Frutas karo karbohidrat kurang saka 13.81 g
Woh-wohan gadhah serat luwih saka 2.4 gWoh-wohan gadhah serat kurang saka 2.4 gComparison of Frutas karo serat luwih saka 2.4 gComparison of Frutas karo serat kurang saka 2.4 g
Woh-wohan gadhah Sugar luwih saka 10.0 gWoh-wohan gadhah Sugar kurang saka 10.0 gComparison of Frutas karo Sugar luwih saka 10.0 gComparison of Frutas karo Sugar kurang saka 10.0 g
Woh-wohan gadhah protein luwih saka 0.3 gComparison of Frutas karo protein luwih saka 0.3 g
Woh-wohan gadhah Protein kanggo milai rasio luwih saka 0.02Comparison of Frutas karo Protein kanggo milai rasio luwih saka 0.02
Woh-wohan gadhah Vitamin A (retinol) luwih saka 3.0 mcgComparison of Frutas karo Vitamin A (retinol) luwih saka 3.0 mcgWoh-wohan gadhah Vitamin A (retinol) kurang saka 3.0 mcgComparison of Frutas karo Vitamin A (retinol) kurang saka 3.0 mcg
Woh-wohan gadhah Vitamin B1 (thiamin) luwih saka 0.0
Woh-wohan gadhah Vitamin B3 (niacin) luwih saka 0.1 mgWoh-wohan gadhah Vitamin B3 (niacin) kurang saka 0.1 mgComparison
Woh-wohan gadhah Vitamin B6 (Pyridoxin) luwih saka 0.0 mgComparison of Frutas karo Vitamin B6 (Pyridoxin) luwih saka 0.0 mg
Woh-wohan gadhah Vitamin B9 (folic asam) luwih saka 3.0 mcgWoh-wohan gadhah Vitamin B9 (folic asam) kurang saka 3.0 mcgComparison of Frutas karo Vitamin B9 (folic asam) luwih saka 3.0 mcgComparison of Frutas karo Vitamin B9 (folic asam) kurang saka 3.0 mcg
Woh-wohan gadhah Vitamin C (Ascorbic asam) luwih saka 4.6 mgComparison of Frutas karo Vitamin C (Ascorbic asam) luwih saka 4.6 mgWoh-wohan gadhah
wohan gadhah Vitamin E (Tocopherole) luwih saka 0.2 mgComparison of Frutas karo Vitamin E (Tocopherole) luwih saka 0.2 mgWoh-wohan gadhah Vitamin E (Tocopherole) kurang saka 0.2 mgComparison of Frutas karo Vitamin E (Tocopherole) kurang saka 0.2 mg
Woh-wohan gadhah Vitamin K (Phyllochinone) luwih saka 2.2
saka 0.0 mcgComparison of Frutas karo Lycopene luwih saka 0.0 mcg
Woh-wohan gadhah lutein + zeaxanthin luwih saka 29 mcgWoh-wohan gadhah lutein + zeaxanthin kurang saka 29 mcgComparison of Frutas karo lutein + zeaxanthin luwih saka 29 mcgComparison of Frutas karo lutein + zeaxanthin kurang saka 29 mcg
Woh-wohan gadhah kolin luwih saka 3.4 mgWoh-wohan gadhah kolin kurang saka 3.4 mgComparison of Frutas karo kolin luwih saka 3.4 mgComparison of Frutas karo kolin kurang saka 3.4 mg
Woh-wohan gadhah lemak luwih saka 0.2 gWoh-wohan gadhah lemak kurang saka 0.2 gComparison of Frutas karo lemak luwih saka 0.2 gComparison of Frutas karo lemak kurang saka 0.2 g
Woh-wohan gadhah kalium luwih saka 107 mgComparison of Frutas karo kalium luwih saka 107 mgWoh-wohan gadhah kalium kurang saka 107 mgComparison of Frutas karo kalium kurang saka 107 mg
Woh-wohan gadhah Iron luwih saka 0.1 mgComparison of Frutas karo Iron luwih saka 0.1 mgWoh-wohan gadhah Iron kurang saka 0.1 mgComparison of Frutas karo Iron kurang saka 0.1 mg
Woh-wohan gadhah sodium luwih saka 1.0 mgWoh-wohan gadhah sodium kurang saka 1.0 mgComparison of Frutas karo sodium luwih saka 1.0 mgComparison of Frutas karo sodium kurang saka 1.0 mg
Woh-wohan gadhah calcium kurang saka 6.0 mgComparison of Frutas karo calcium kurang saka 6.0 mgWoh-wohan gadhah calcium luwih saka 6.0 mgComparison of Frutas karo calcium luwih saka 6.0 mg
Woh-wohan gadhah Magnesium luwih saka 5.0 mgWoh-wohan gadhah Magnesium kurang saka 5.0 mgComparison of Frutas karo Magnesium luwih saka 5.0 mgComparison of Frutas karo Magnesium kurang saka 5.0 mg
Woh-wohan gadhah seng luwih saka 0.0 mgComparison of Frutas karo seng luwih saka 0.0 mg
Woh-wohan gadhah fosfor luwih saka 11.0 mgWoh-wohan gadhah fosfor kurang saka 11.0 mgComparison of Frutas karo fosfor luwih saka 11.0 mgComparison of Frutas karo fosfor kurang saka 11.0 mg
Woh-wohan gadhah Manganese luwih saka 0.0 mgComparison of Frutas karo Manganese luwih saka 0.0 mg
Woh-wohan gadhah tembaga luwih saka 0.0 mgComparison of Frutas karo tembaga luwih saka 0.0 mg
Woh-wohan gadhah selenium luwih saka 0.0 mcgComparison of Frutas karo selenium luwih saka 0.0 mcg
Woh-wohan gadhah 3s Omega luwih saka 9.0 mgWoh-wohan gadhah 3s Omega kurang saka 9.0 mgComparison of Frutas karo 3s Omega luwih saka 9.0 mgComparison of Frutas karo 3s Omega kurang saka 9.0 mg
Woh-wohan gadhah 6s Omega luwih saka 43.0 mgWoh-wohan gadhah 6s Omega kurang saka 43.0 mgComparison of Frutas karo 6s Omega luwih saka 43.0 mgComparison of Frutas karo 6s Omega kurang saka 43.0 mg
Woh-wohan gadhah Phytosterol luwih saka 12.0 mgWoh-wohan gadhah Phytosterol kurang saka 12.0 mgComparison of Frutas karo Phytosterol luwih saka 12.0 mgComparison of Frutas karo Phytosterol kurang saka 12.0 mg
Woh-wohan gadhah Kadar banyu luwih saka 85.6 gComparison of Frutas karo Kadar banyu luwih saka 85.6 gWoh-wohan gadhah Kadar banyu kurang saka 85.6 gComparison of Frutas karo Kadar banyu kurang saka 85.6 g
Woh-wohan gadhah Ash luwih saka 0.2 gWoh-wohan gadhah Ash kurang saka 0.2
Woh-wohan gadhah Kalori ing woh Fresh karo Peel luwih saka 52.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing woh Fresh karo Peel kurang saka 52.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing woh Fresh karo Peel luwih saka 52.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing woh Fresh karo Peel kurang saka 52.0 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Fresh woh tanpa Peel luwih saka 48.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Fresh woh tanpa Peel kurang saka 48.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Fresh woh tanpa Peel luwih
Woh-wohan gadhah Kalori ing Frozen Formulir luwih saka 48.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Frozen
ing Frozen Formulir kurang saka 48.0 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Dried luwih saka 243.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Dried kurang saka 243.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Formulir Dried luwih saka 243.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Formulir Dried kurang saka 243.0 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Canned luwih saka 67.0 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Formulir Canned kurang saka 67.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Formulir Canned luwih saka 67.0 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Formulir Canned kurang saka 67.0 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Juice luwih saka 47 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Juice kurang saka 47 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Juice luwih saka 47 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Juice kurang saka 47 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Jam luwih saka 200 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Jam kurang saka 200 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Jam luwih saka 200 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Jam kurang saka 200 kcal
Woh-wohan gadhah Kalori ing Pie luwih saka 265 kcalWoh-wohan gadhah Kalori ing Pie kurang saka 265 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Pie luwih saka 265 kcalComparison of Frutas karo Kalori ing Pie kurang saka 265 kcal
Woh-wohan sing tuwuh ing witMbandhingaké woh-wohan sing tuwuh ing witWoh-wohan sing ora tuwuh ing
Chile, France, India, Iran, Italia, Poland, Rusia, Turkey, Amerika Serikat saka Amerika
Woh-wohan karo Rusia minangka Top ImportirWoh-wohan karo Top Importir liyane saka Rusia
Woh-wohan karo China minangka Top UsedWoh-wohan karo Top Used liyane saka China
Woh-wohan karo padha subkelasWoh-wohan karo subkelas liyane saka RosidaeMbandhingaké woh-wohan karo padha subkelas
Woh-wohan karo padha supayaWoh-wohan karo supaya liyane saka RosalesMbandhingaké woh-wohan karo padha supaya
Woh-wohan karo padha FamilyMbandhingaké woh-wohan karo padha FamilyWoh-wohan karo Family liyane saka Rosaceae
Woh-wohan karo padha genusWoh-wohan karo genus liyane saka MalusMbandhingaké woh-wohan karo padha genus
Woh-wohan karo padha Generic GroupWoh-wohan karo Generic Group liyane saka RoseMbandhingaké woh-wohan karo padha Generic Group
tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
RUNGKUT TENGAH GG. SEKOLAHAN NO.6
toast disik pak mars, blogku gak ginuk ginuk maneh
ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati
Nusa Jawa yen tuwan tinggala kapir Lan tuwan awangsul
Kabeh Wong Sabuwono Kabeh Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik Soko Kersaning Allah.
wilayah Kabupaten Dati II Grobogan antra lain : Purwodadi, Grobogan, Kuwu, sela, Teras Karas, Medang Kamulan, Warung (Wirosari),
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5).Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula".b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27)Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu
Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51.Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana. (Admadarminto, 1062 : 19).Dalam abad XIX daerah Grobogan
Mas Garendi inggih punika putranipun Pangeran Teposono ingkang dipun uyun-uyun dening Cina, kajumenengan nata ajejuluk Sunan Kuning, dipun aturi nggepuk kartosuro. Adipati Martopuro anggenipun gadhah pikajeng makaten wau, boten melikaken dhateng karaton, namung kabekto saking kakening manahipun, ngantos kawedal wicantenipun dhateng Cina, "Ratu kang cidra iku mangsa amalatana, getaken wae, amesthi
saking sangeting prihatosipun, nuju satunggaling dalu, adipati Martopuro supena. Katingalipun ing salebeting pasupenan kados dene pinuju mara tamu jagong ing Kapatihan Natakusuman (Kartosuro), tamunipun
utawi kaping 11 Desember 1749, BPH mangkubumi lenggah dipun adep para sadherek lan para putra punapa dene punggawa sadaya ... lajeng jumeneng jejuluk Sampeyan Dalem Ingkang
penobatan tersebut Sunan berkata : (Ibid: 20).Rehning Ratu iku mesthine nganggo Patih, saiki ingkang dadi karsaningsun, kaki PH Mangkunagoro ingsun sengkakake ing ngaluhur dadiya Pepatihingsun, sarta abdiningsun Jayasanta dadiya Jeksa. Apadene Adipati Puger dadiya Bupati Grobogan angerahna: Demak, Santenan, Cengkal Sewu, Wirosari, Sesela, Teras Karas, Blora lan Jipang. T. Suryanagara ingsun ganjar
anakingsun dadi Pangeran Adipati Anom, Jejuluk KGPHH Mangkunagoro. Apadenen maneh kangmas BPH Hadiwijaya, adhimas GPH
putraningsun dadi pangeran iya iku jeneng Pangeran Hangabehi. Kabeh wae yen ana ingkang ora ngrujuki matura ing dina iki. (Buminata: 20 ; Panambangan:93).
dipun wungokaken, sarta astanipun dipun cepengi. Wondene jumenengipun (Nata) wonten ing dinten Senen Wage, kaping 4 sura, tahun Alip, 1675 utawi 14 desember 1749 masehi, dados kaot tigang dinten kaliyan jumeneng dalem nata BPH Mangkubumi wonten ing
Prakawis 2Kangjeng Gupermen Walandi samangke dipun sukani tatah Kedu kang kabawah Kangjeng Susuhunan, punika plajengipun meh dumugi ing tanah pesisiran kang ler.Prakawis 4Kalih Kangjeng Gupermen Walandi dipun sukani siti ingkang bawah Kangjeng Susuhunan, siti becik ingkang wonten ing Semawis lan ing Demak, punapa dene siti kang saupami (enclave) wonten ing Landresan, Jepanten, utawi ing liyanipun punapa malih siti kang saupami (enclave) wonten Grobogan lan tanah ing Salatiga.Prakawis 5Kangjeng Gupermen Walandi dipun sukani siti ing Blora kang wonten saklering pungkasaning wates ing Grobogan lan tanah ing Jipang.(Perjanjian Dalem Nata : 84 - 85; Sukanto : 77).
siti ing Sela tuwin ing distrik Kuwu, ing Kradenan, punika taksih tumut golonganipun siti Sukowati, sanes siti Mancanegari. Mila siti ing Kuwu lan ing Sela, saha siti ing bawah Mataram ing Imogiri, ing Kitha Ageng bawah Surakarta taksih tetep dados kagungan Dalem Kraton Surakarta. (Perjanjian Dalem Nata : 106). D.
nindakake babagan paprintahan, ikut ing sumengko jenenge Golongan Abdi Dalem mau Kasalinan, Abdi Dalem Pangreh Praja. (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 23 : 169-171). Mungguh kuwajiban para panewu panggedening Distrik Serat tumrap babagan Polisi wae nanging iya anindakake babagan peprintahan (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 14:171).
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa dene bot repoting gesang ing dinten punika. wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin paraning gesang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing Pasamuwan Suci, Greja Kristen Jawi ing wulan punika :
Jumbuh kaliyan tumapaking taun ajaran anyar tumrap para putra pasatyan Paduka, inggih anak-anak kawula ingkang ngangsu kawruh ing papan-papan pamulangan, kawula nyuwun paringana para lare punika nalar budi ingkang lantip, manah ingkang temen, saha niyat ingkang kiyat murih hasil ing pangudi luhur. Para tiyang sepuhipun Paduka paringi kalancaran anggenipun sumedya nyekapi kabetahan lumantar tandhang karya, pangabdi lan panyambut damelipun. Sekolah-sekolah Kristen Paduka engeti kanthi katresnan lan kamirahan, murih lestantun anggenipun makarya ing donyaning pendidikan. Pasamuwan Paduka paringi kasagedan kangge nglestantunaken timbalan minteraken para putra-putriningbangsa, temahan Asma Paduka kaluhuraken.
Sae Mas, Kagem user biasa menawi sampun ngunggah, kedah enggal dipun
gambar kaisolasi karo mouse lan pamindhahan iku watara [...]
Kanggo mungsuh kanthi nggunakake penembake mouse saiki [...]
Iku game loro-pamuter. kompetisi komputer [...]
ngetik laku. nulis layang [...]
A training short game online iki sampeyan miwiti [...]
iki perlu ora Tzyh khusus. kanthi tombol [...]
Kanthi ngebahaken tombol kursor lan tombol [...]
game More game acak	iPod Flash game ..
Mungsuh sing nyerang sham kraton [...]
Iku game loro-pamuter. Sniff [...]
Teroris wis teka munggah karo G [...]
A game golf online narik. Kanthi [...]
Ayo kang hit ing werni flash game ..
Game padha prasaja nanging atraktif [...]
Kanthi tombol W,A,S,D Pindhah [...]
Game online kanggo nyiyapake Stroberi cake Ayo Fa
makarya kagem kamulyaning Asmanipun. Inggih Panjenenganipun ingkang sampun
tiyang miwiti gesangipun ing satengahing brayat. Ing ngriku tiyang wiwit sinau bab gesang lan saya ngindhakaken kapinteranipun. Piwucal-piwucaling agesang ingkang dipun wucalaken tiyang sepuh dados sangu tumrap para laré &...
sing buka treet yo dudu aku jew????sing janji rep ngramal yo dudu aku jew????lha kok pada ngantri mrene, jew???lha puyeng to aku jew????kning yo wis iki sing keri dewe yo????jarene dukun sebelah ngene..iki wacanen dhewe....Weton : Rêbo Wagé - 30
lahirmu, kulihat kepribadiannmu Mon Feb 22, 2010 12:20 am wahyudi wrote:kulonuwun mbah pgn ngerti yoan iki 11 nopember 1986 seloso paing ditunggu hasile . trus rep dikirim ngandi iki gulo teh'e?????/ :?: :?: Weton : Sêlasa Pahing - 11
ingkang sampun kerso paring terawang dumateng kawulo, mugio angsal piwales saking ngarsane gusti ingkang akarya
ingkang sampun kerso paring terawang dumateng kawulo, mugio angsal piwales saking ngarsane gusti ingkang akarya jagad amien.... nek arep ngeteri gulo teh ngandi yo iki kang???????????? Waduwh..Nek arep ngeterke ojo gulo teh kang!Neng ngumah kathah, simbok kulo bakul sembako.. Nek arep ngeter2ke yaw ngeter i mobil mawon! _________________AYO KITA RAMAIKAN
ongko pitu ki koyo pacul**dadi kang "hamer", jenengan ki hura pantes kerjo nang banyon jero, panetese nyang sawah cucok tanam utawi bertani.Njenengan hura pantes ngambah banyu kang jero mundak klelep.ngelingono pacul kui yen diceburake menyang banyon kepriwe...?ngerti dewe tohh "tanggal wulan lan tahun mu kui dak ramal nganggo
koyo ongko pitu.**yen di imajinasikan ongko pitu ki koyo pacul**dadi kang "hamer", jenengan ki hura pantes kerjo nang banyon jero, panetese nyang sawah cucok tanam utawi bertani.Njenengan hura pantes ngambah banyu kang jero mundak klelep.ngelingono pacul kui yen diceburake menyang banyon kepriwe...?ngerti dewe tohh "tanggal wulan lan tahun mu kui dak ramal nganggo kitab imajinasi"Hahahaha.. Iso wae ki kang rizky.._________________AYO KITA
yaiku unen-unen cacahe rong gatra (larik). Larik sepisan minangka parikane, larik kapindho dadi isine. Lan, guru
ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanthi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh.
Dene tujuane phidato iku maneka warna, antarane menehi informasi, hiiburan, utawa ngajak-ngajak.
Miturut kahanane, pidhato keperang dadi 3 yaiku resmi, setengah resmi lan ora resmi.
4. Milih lan mbatesi topik. b. Nata pidhato kanthi
d. Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kang wis ditata. Bakune wedharaning pangandikan kudu urut runtut, cetha pilah - pilahipun, satemah isining wedharan saged jumbuh kaliyan ayahan ingkang lumampah. Babaring pangandikan, prayogi kapérang dados tigang (3) perkara :
Tata laksitaning adicara kawaos saking pambuka ngantos dumugi panutup, lajeng para tamu kasuwun sekéca lenggah, angantu adicara saklajengipun.
Nyuwun pangapunten dhumateng sedaya kekirangan saha kalepatan anggènipun nindakaken jejibahan.
kelakon, nambah konco lan sedulur iku sing larang
Sopo seng dikarepi nek ora' awak e dewe
Tambunan...Sopo Sing Luwih BecikYen Mboten Wong Sing Iman...""Ooooo....
mengakhiri nyawa Gatotkaca.Kencrang-kencreng, prangas-pringis, Abimanyu Kesatria dari Keraton Ndwarawati Putra Arjuna,
wong tuwa ugi Ha nemu duraka Ing donya tumekeng akhir Tan wurung kasurang-surang
Kabeh iku mung manungsa kang pinujul Marga duwe lahir batin Jroning urip iku
sadaya amung sadermi Tan welangsira andhaku Kabeh kagungan Hyang
Dedalanne guna lawan sekti Kudu andhap asor Wani ngalah dhuwur wekasane Tumungkula yen dipundukanni Ruruh sarwa wasis Samubarangipun
Tembang Kinanthi memiliki 6 larik atau baris kalimat.
2. Guru wilangan = 8, 8, 8, 8, 8, 8,
Muwah ing sabarang karya Ingprakara gedhe kalawan cilik Papat iku datan kantun Kanggo sadina-dina Lan ing wengi nagara miwah ing dhusun Kabeh kang padha ambegan Papat iku nora lali
Bilih menawi tembang macapat dandang gula saget dipun tuntasaken dumugi akhir,,,kraos sekeco. Nopo maleh tembang kagem poro wali songo…
sewu nuwun,mugio kito mboten nglirwaaken lan setyo tuhu ngluri adat jawi ingkang sanget ageng wibawanipun
65. Wayang 5 Gulden (bagian 2)
A : Inggih Mas … saestu kados mekaten. Namung kulo badhe tanglet … sakmeniko sampeyan taksih shiam punopo mboten, sebab kulo tingali kadosipun mboten kepanggih sampeyan wonten masjid kala wau dalu rikala tarawih lan sholat subuh ¿
B : Oh …. anu mas … Niki … anu … niku lho boyok kulo niki kumat, dados kulo mboten saget niku … nopo … sujud kaliyan rukuk. Lan sak meniko …. mboten ngartos niki kok dumadakan sakit mag kulo kumat kadosipin ……. Aduh … nyuwun sewu nggih kulo wangsul rumiyin … perut kulo mboten sekeco
SABAR SAREH MESTHI BAKAL PIKOLEH, SABAR
Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus,
gesang ing dinten punika. wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin paraning gesang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing Pasamuwan Suci, Greja Kristen Jawi ing wulan punika:
Ing tengahing bangsa lan negari kawula Indonesia mengeti 66 taun kamardikanipun, Paduka karsaa nuwuhaken semangat tunggil sedya lan karsa minangka negari ingkang
Tunggal Ika. Paduka karsaa mutungi sedya ngalamating karisakan lan cegah-cinegahaning tetunggilan minangka peranganing bangsa Indonesia. Para pemimpining bangsa kawula pinaringana tekad ingkang kiyat kangge ngesuhi masyarakat lan bangsa Indonesia tumuju ing kaadilan lan kemakmuran wradin dhateng sadaya warga negari saking Sabang dumugi Merauke. Inggih kamoting kasugihan tanah-air Indonesia saged dipun raosaken mupangat asilipun dening sadaya rakyat dumugi ing padesan lan pelosok negari. Paduka inggih keparenga mbikak saha mikut lakuning slimpat-slimpet, besel lan aji mumpung para prangkat negari ingkang sayekti ngrugekaken gesanging bangsa kawula punika.
Berita "Renungan Harian Sadhar"
kemarin: sing digolekki ndek donya iki kan mek urip bahagia, trus slamet donya akherat. sholat istikhoroh njaluk petunjuk cek dikek’i dalan padhang, nen…
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang,
kabingahan punapa dene bot repoting gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin paraning gesang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing Pasamuwan Suci, Greja Kristen Jawi ing wulan punika:
Dhuh Allah, Sang Sabda, wontena kepareng Paduka mbabar pitulungan supados saben para putra prasetyan Paduka, inggih para patunggilaning pitados, sami temen lan tegen njingglengi saha nggegulang Kitab Suci, ingkang dados Pangandika Paduka ingkang suci. Ngengeti, Sabda Paduka punika dilah ingkang nyumerepaken margining kaleresan, kaadilan saha kasaenan, ngantos nglarapaken tumuju dhateng margining gesang sejati. Tumrap para pelados sabda kadosdene para pandhita, pinisepuh lan dhiaken, sami
Paduka paringi kalantipaning ati lan resiking budi supados saged
Kangge bebadan ingkang ngrampitaken sumebar lan wradining Kitab Suci, Paduka paringi kasembadanipun, supados saben tiyang lan saben bangsa sami necep keyektening andharan suci, paseksining pakaryan kawilujengan ingkang Paduka paringaken. Pasamuwan kagungan Paduka tinunggila ing Hyang Roh Suci, temahan sansaya mempeng anggenipun makempal ing sakupenging Sabda Suci.
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa dene bot repoting gesang ing dinten punika. wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin paraning gersang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing Pasamuwan Suci, Greja Kristen Jawi ing wulan punika :
Dhuh Gusti, kawula nyuwun sih kawelasan Dalem tumrap para brayat Kristen kagungan Paduka. Para tiyang sepuh, lare-lare, bapa, ibu, garwa, lan semah, Paduka paringi berkah, satemah saged minangkani timbalan Paduka nelakaken katresnan suci ing tengahing jagad ingkang cengkar punika. Lantaran peladosan Sakramen Bojana Suci ingkang katindakaken dening Pasamuwan, mugi ndayani para kagungan Paduka lumampah ing margining katresnan, tuwin mancaraken kamulyaning Injil Suci. Kangge brayat ingkang nembe ngalami ruwer-rentenging gesang, mugi Paduka maringi pepadhan, murih sangsaya premana anggenipun mecaki margining kawilujengan. Kawula nyuwun dhuh Gusti, tinebahna brayat-brayat kagungan Paduka saking ngalamating perpisahan lan sesengitan, nanging cinelakna dhateng padhamen lan karukunan murih reja lan raharjaning tumitah. Kanthi mekaten, brayat-brayat Kristen dados brayat ingkang siyaga martosaken Injil amargi pitulungan Paduka, ingkang njalari kathah tiyang ngraosaken pakaryan kawilujengan.
sing nemu luwih seko 10 siap2 yo!!!Spoiler: golek kocomoto sing larang :;;./0:_________________
Rumangsa”, “Aji Godhong Jati Aking”, “Ajining Dhiri Ana Lathi, Ajining Raga Ana Busana”, “Aji Saka Raja Tanah
Jawa”, ”Alon-Alon Waton Kelakon”, “Anak
Rukun Agawe Santosa”, “Cupu Manik Hastha Gina”, “Curiga
Manjing Warangka, Warangka Manjing Curiga”, “Dasadarma Wasesa”, “Godha”,
“Godhong Suruh Lumah lan Kurepe”, “Golek Banyu Apikulan Warih, Golek Geni
Adedamar”, “Golek Wit Gung Susuhing
Tapak Angin”, “Guru: Digugu lan Ditiru”, “Hastha Brata”, “Jati Diri
Semar”, “Jujur Mujur Bakal Makmur”, “Kidung Sunan Kalidjaga”, “Mastuti Ing
Widhi”, “Mati Siji Mati Kabeh, Mukti Siji Mukti Kabeh”, “Memayu Hayuning
Bawana”, “Musthikaning Dewi Kunthi”, “Narpati Caturmulya”, “Ngupaya Sugih ing
Sajroning Panarima”, “Nyandung Cempaka Mulya Sawakul”, “Nyebar Godhong Kara,
Sabar Sawetara”, “Pakuwon”, “Pancadarma Utama”, “Pancatiti Darma”, “Pepali
Sad-Avihimsa”, “Pepali Sadwasesa”, “Praja Pancawicaksana”,
Lebur Dening Pangastuti”, “Trijana Upaya”,
“Ulat Sumeh Agawe Renaning Wong Akeh”, “Urip Urup, Mung Mampir Ngombe, Saderma
Nglakoni”, “Wahyu Cakraningrat”, “Wahyu Makutharama”, “Wahyu Sasangka Jati”,
“Wajik Klethik Gula Jawa, Luwih Becik Sing
Rumangsa”, “Aji Godhong Jati Aking”, “Ajining Dhiri Ana
Lathi”, “Ajining Raga Ana Busana”, “Aji Saka
sido ngomyang ora mari yen ora laku kang marekake. Rasaku lan rasamu dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 166 dinten 170 menit kapungkur.
inggih punika salah satunggaling sastrawan Jawa saking negeri Walanda. Panjenenganipun misuwur amargi Kamus Jawa-Walanda kaliyan amargi pasinaonanipun babagan Kakawin Nagarakretagama, sarta katalog-katalog naskah manuskrip ing perpustakaan Walanda, Denmark, kaliyan Walandi.
Asal-usul lan nalika taksih alit[besut | besut sumber]
Theo Pigeaud punika keturunan tiyang Prancis. Para leluhuripun inggih punika kaum Hugenot ingkang mlajeng dhateng Walanda. Theo Pigeaud putra ragil saking Dr JJ Pigeaud en Adolphine Bodde ingkang ngasta dados dhokter ing Mojokerto saking 1887 ngantos 1898.
Nalika taksih kuliyah, Pigeaud sinau basa Arab, Sansekerta, Islam, ugi èlmu-èlmu bumi Kapuloan Hindia Wétan.[2] Pigeaud nglajengaken pasinaonanipun kanthi sinau basa Melayu. Jawa, kaliyan Pèrsi.[2] Panjenenganipun ngrampungaken S-3 kanthi disertasi teks kitab Tantu Panggelaran.[2] Pigeaud nglajengaken tindak dhateng Pulo Jawa. Panjenenganipun dipunutus dados Penasihat Umum Pribumi ing Batavia. Pigeaud seda 6 Maret 1988.[2]
Lampahanipun menyang Jawa[besut | besut sumber]
Sasampunipun pikantuk promosi, Pigeaud bidhal menyang Pulo Jawa. sanadyan samoun mesthi bilih bakal dados satunggaling pegawé basa, panjenenganipun dipuntugasaken ing Adviseur voor Inlandse Zaken ("Penasehat Urusan Pribumi") ing Batavia. Ingkang dados ajudanipun inggih punika Hoesein Djajadiningrat lan Bertram Johannes Otto Schrieke ingkang sampun dipunangkat minangka guru ageng ing Fakultas Hukum.
Nalika tanggal 29 desember 1925, panjenenganipun saged miwiti padamelanipun ingkang sejatos, inggih punika nambah utawi ngirangi kamus Jawa-Walanda Gericke-Roorda. Kanggé pedamelan punika, wiwit 1926 Pigeaud kedah pindhah menyang Surakarta. Wiwitanipun, Pigeaud manggèn ing salah satunggaling kulwarga Jawa, nanging pungkasanipun manggèn sesarengan kaliyan Koperberg, sekretaris Java-Instituut.
Pungkasanipun kamus Jawa-belanda Pigeaud terbit ing taun 1938. Kamus punika saged dipunanggep minangka tambahan wigati kamus Gericka-Rooda. Kamus Jawa-Walanda Pigeaus terbit sedasa taun salajengipun sasampunipun Perang Dunia II.
^ a b c d (id)Th Pigeaud wafat(dipunundhuh 22 Februari 2013)
Lair 1899Pati 1988SastrawanSastrawan WalandaKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 15 Novèmber 2016.
sak derenge nyuwun ngapunten,,nderek nimbrung nggih
manungso,mboten saget mati saking golonganipun kejobo ninggal keturunan ingkang jumlahipun langkung saking
setuhune golongan ya'juj lan ma'juj niku gadah
andri 27 Oktober 2009 08:07 Lha nek motor metik saiki malah do disengojo jhe, do dichooke trus digas ben mbledhos (doh)
Balas	demalungjava 28 Oktober 2009 08:23 @andri: wah lek nggo gaya-gaya’an yo malah apik mas.. opo meneh iso mbledos-mbledos.. tapi ngerti2
If I Were Nobita…. | Menika katonipun
Issun Bōshi? Biksu Tigang Sentimeter) inggih punika carita rakyat Jepang ingkang nyariosaken satunggaling pendékar kanthi ukuran awak tigang sentimeter. Gamanipun arupi katana saking setunggal batang jarum, déné prahunipun punika mangkok saking kayu ingkang dipundayung ngginakaken sumpit. Cariyos Issun Bōshi ingkang umum dipunmangertosi déning tiyang asalipun saking buku carita mawi gambar Otogizōshi. Taun panyeratan cariyos Issun Bōshi boten dipunmangertosi, ananging kinten-kinten saking paruh kaping kalih zaman Muromachi. Adhedhasar ukuran fisik Issun Bōshi ingkang alit sanget, cariyos mitologi Jepang babagan Sukunahikona dipunprakirakaken dados sumber cariyos punika.
Miturut cariyos Issun Bōshi ingkang umum, wonten pasangan suami istri ingkang boten gadhah laré nyuwun marang Sumiyoshi no Kami supados dipunparingi laré. Panyuwunan pasangan garwa kasebut kabul lajeng wiyos laré ingkang dhuwuripun awak namung 1 sun (ukuran dawa ingkang sami kalihan 3 cm). Laré kasebut boten saged tuwuh ageng saéngga dipunparingi nama Issun Bōshi ingkang ateges "biksu satu sun [1].
Wonten ing satunggaling dinten, Issun Bōshi gadhah kekajengan dados samurai. Piyambakipun kesah dhateng Kyoto mbeta pedang ingkang arupi dom nglayar ngginakaken prahu saking mangkok kayu lan diundayung ngginakaken sumpit. Ing Kyoto , piyambakipun ketampui nyambut damel wonten ing satunggaling kulawarga ingkang mapan ing griya ingkang ageng lan mewah. Nalika putri saking kulawarga kasebut badhé tindak dhateng kuil, wonten Oni ingkang badhé nyulik putri kasebut. Issun Bōshi tarung kalihan Oni supados njagi putri lajeng Oni ngulu awak Issun Bōshi. Bageyan njero weteng Oni dipunsuduk-suduk déning Issun Bōshi. Oni ingkan rumaos gerah nyuwun supados Issun Bōshi mandeg. Oni nyerah lajeng muntahaken Issun Bōshi [2].
Oni mlayu dhateng gunung bibar nilaraken salunggaling palu ajaib. Pukul (palu) kasebut dipunwastani Uchide no Kozuchi ingkang saged ngabulaken panyuwunan utawi medalaken arta menawi diayunkan. Issun Bōshi ngginakaken pukul kasebut kanggé ngéwahi awakipun dados ukuran tiyang jaler ingkang dewasa. Issun Bōshi kagarwa sang putri dlajeng gesang kanthi bagya mulya selawasipun. Tiyang kalih kasebut pikantuk dedhaharan ingkang écho lan arta ingkang kathah kanthi ngginakaken pukul ajaib kasebut [1][2].
Cariyos asli Issun Bōshi wonten Otogizōshi dipuncariyosaken sekedhik béda:
Pasangan suami istri sepuh ingkang rumaos ajrih sasampunipun awak Issun Bōshi boten tuwuh, lan Issun Bōshi nilaraken dalemipun tiyang sepuh kasebut.
Ing Kyoto, Issun Bōshi mapan wonten ing dalemipun pejabat saishō (kanselir)
Issun Bōshi tresna kalihan wanita saking kulawarga anggenipun nyambut damel. Piyambakipun pengin ndadosaken garwa annaging amargi awakipun ingkang alit. Lajeng Issun Bōshi nyusun satunggaling rencana Beras persembahan dipunpendhet saking altar lajeng dipuntempel ing tutukipun sang putri. Bibar punika, piyambakipun éthok-éthok nangis. Sinambi mbeta kanthong beras lajeng matur kalihan majikan (bapakipun sang putri) bilih berasipun dipuncolong déning sang putri. Bapakipun dukha sanget lan badhé mateni sang putri. Issun Bōshi nyegah lajeng mbeta putri supados kesah saking griya.
Prahu Issun Bōshi kalihan sang putri kabeta angin saéngga dugi ing pulo ingkang wonten Oni. Issun Bōshi diulu déning Oni, ananging boten mati amargi awakipun ingkang alit. Piyambakipun saged medal lan mlebet saking mata Oni saéengga Oni dados ajrih. Palu ajaib ingkang dipunbeta Oni dipuntilaraken lajeng Oni mlayu.
Pawartos babagan Issun Bōshi nyebar kanthi wiyar. Piyambakipun dipuntimbali dhateng astana lajeng
ALAMPUN BADHE NGAWITIPRANATAN JAGAD ANYAR GINELARMANGSA WADAH ENGKANG SATUHUENGGAL DITATA ENGKANGSAESTUNING NIKI MBOTEN MEKSA NGGIH MENAWI PIKADOS SUNAN POJOK PANGERAN SOSROBAHUNETEPI JANJI ROMO SABDA PALONNETEPI JANJI ROMO SUKARNO ( Diposting by S.Priyadi-Minggu,17 Sept.2011 di Lido-Bogor ) Diposkan oleh
maknyuussss sing jenenge geblek kuwi.... dicocol saos ABC extra
Penutup Pidato Perpisahan Bahasa Jawa : Dhumateng Bapak/Ibu Guru lan adhik-adhik sedaya, sepisan malih kula ndedonga mugi tansah pinaringan rahmat saha barokahing Gusti Allah, Amin..
Wasana cekap semanten atur kula, menawi kathah
kasarira dhumateng kula sumawa panjenengan sedaya Aamiin.
pawiyatan SD Negeri Keputren Pleret Bantul ingkang saestu pantes sunuba ing pakurmatan;
Tamu undhangan ingkang kinurmatan lan mboten saget kula piji-piji satunggal-satunggaling;
Miwah kanca-kanca kelas 6 SD Negeri Keputren Pleret Bantul ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyen tansah ngunjukaken puja-puji syukur dumateng Pangeran Ingkang Maha Welas lan Asih, ingkang nguwaosi sedaya alam saisinipun, awit saking Welas lan Asih-ipun
Selajenganipun kula minangka wod-lumaraping atur para kanca pawiyatan
rawuh ingkang bagya mulya, Dinten menika ngrupikaken dinten bersejarah kunjuk kita sedaya minangka bagiyan saking sekolah ingkang kita tresnani menika. Sampun saprayoginipun kita sedaya ngunjukaken raos puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT. Inggil kanthi izin uga ridho-Nipun kita sedaya taksih saged kepanggih uga makempal lebet kawontenan saras uga bagya konjuk mengeti ambal warsa sekolah ingkang kaping 54 menika.
Mugi-mugi Allah SWT tansah paring pengayoman konjuk sekolah kita menika wonten samenika wekdal ugi ing taun-taun ingkang badhe datheng. Mugi-mugi sekolah kita menika dados sekolah ingkang tambah kagungan kwalitas lebet era globalisasi ingkang kita sedaya majengi sakmenika.
Sagung para tamu undangan ingkang kinurmatan Lebet proses globalisasi ingkang kita sedaya alami sareng sairing kaliyan perkembangan kamajengan nagari kita sedaya, kita sedaya temtunipun taksih kemutan kados pundi jaman rekaos sampun kita sedaya lajengi uga kados pundi sekolah kita sedaya menika saget tetep ngadeg jejeg, dadi salah satunggaling panutan lan kapercayan warga ing sekitar menika.
Saking lebeting manah, kula ngaturaken raos bingah majeng almamater kita sedaya ingkang kaliyan kebak semangat uga nyambut damel kagem kemajengan ing macem-macem aspek pamucalan khususipun ing sekolah kita menika.
Mboten kasupen ugi kula aturaken agungeng panuwun dumatheng Bapak Ibu guru ingkang sampun mbimbing, paring wejangan, saha usaha ingkang saestu mboten namung alit manfangatipun tumrap sedaya murid saha kemajengan sekolah menika.
Pungkasaning atur, kula ngambali atur wilujeng uga matur nuwun dhateng
sedaya saged nggayuh menapa ingkang kita sedaya karepaken. Mugi sekolah kita sedaya niki dados setunggal lembaga pamucalan ingkang saged berkiprah ing tataran regional kersaa nasional.
4. Contoh Sesorah atau Pidato Bahasa Jawa Tema Pendidikan
Kanca-kanca ingkang kula tresnani, Pamucalan utawi pendidikan anggadahi manfangat kunjuk kita sedaya, pendidikan umumipun kawitan wanci satiyang punika dipunlairaken lan tansah mlampah salebeting kita gesang wonten donya menika. Hal menika amargi pendidikan mboten namung kawujud pendidikan formal kemawon, ananging langkung saking menika pendidikan ugi njangkep dening sedaya pengalaman ingkang kita lampahi wonten salebeting gesang.
Sinaosa wanci menika pendidikan formal sampun kathah dipun cawisaken wonten sekitar kita, ananging pendidikan ingkang sejatosipun mboten namung saking pendidikan formal kados sekolah lan perguruan tinggi. Kawontenan menika saestu sanget wigati tumrap kita sedaya amargi pendidikan anggadahi tujuan kathah kagem kita sedaya, wondene manfangat pendidikan kirang langkung saget kula aturaken mekaten:
Setunggal, Ngebaki kebetahan elmi uga pangasumerepan tumrap manungsa. Kalih, Mujudtaken pepengin kita sedaya utawi cara Indonesianipun cita-cita.
Tiga, Nggampilaken pendamelan kita sedaya. Sekawan, Nampa elmi ingkang badhe kita sedaya betahaken konjuk masa ngajeng kita. Gangsal, Nambah wawasan ingkang langkung wiyar konjuk pangertosan kita sedaya.
Kanca-kanca ingkang bagya mulya, Wonten ngandap wau namung sekedik tujuan saking pendidikan, langkung malih saking menika pendidikan ugi nggadahi manfangat tumrap kita sedaya ingkang
Kalih, Marisaken elmi ingkang cocog kaliyan peranan kesebat saking tiyang sepuh dhateng para wiranem.
Tiga , Marisaken kabudayan kagem njagi katentreman saha kewutuhan masyarakat ingkang dados syarating mutlak kunjuk kelajengan bangsa lan negari Indonesia.
Para kanca ingkang kula tresnani, Mbok bilih namung mekaten atur kula wonten ngarsa panjenengan sami. Kathah kalepatanipun saestu nyuwun lilane panjenengan paring pangapunten.
5. Contoh Sesorah atau Pidato Bahasa Jawa Cinta Damai
Bapak ibu ingkang minulya, Sekolah yaiku lembaga pamucalan ingkang sacara resmi ngawontenaken kengungkukan panyinaon kanthi sistematis, sengaja, uga terarah kunjuk ingkang dipuntumindakake dening pamucal profesional kaliyan program ingkang dituangaken lebet kurikulum kawiwit saking taman kanak-kanak ngantos guron inggil.
Sekolah nggadhahi peran sae lebet numindakake warisan ngelmu, warisan budaya, uga warisan ketrampilan. Lebet perananipun dados setunggal lembaga ingkang montenaken pamucalan formal, sekolah sakedahipun nanemaken aos-aos ingkang luhur dhateng pamawi wucal, salah satunggalipun yaiku aos tresna tentrem utawi wonten bahasa indonesia nipun “cinta damai”.
Akhir menika, kathah kedadosan tawuran terna murid ingkang tentu nggadahi dampak ingkang kirang sae. Kedadosanipun tawuran punika amargi kathah faktor kados ta amargi pengaruh kanca, kirangipun mirengan saking tiyang sepuh, lan sanes-sanesipun.
Sagung para rawuh ingkang bagya mulya, Tiyang sepuh nggadhahi sabenan ingkang wigati lebet perkembangan lare uga kedah tetap nyukakaken wejangan dhateng anak. Kathahipun tawuran, kerengan antara murid siji lan sijini kala menika, nyukakaken sinyal dhateng tiyang sepuh menawi tiyang sepuh ugi
Pananeman raos tresna tentrem ing anak saged dipunawiti kaliyan nepangaken anak cara kekancan ingkang sae kaliyan kanca uga tiyang benten. Mucalaken ing anak konjuk mboten mbedak-mbedakake kanca ingkang setunggal kaliyan ingkang benten, mucalaken anak konjuk mboten nggadhahi raos dendam majeng tiyang benten, mucalaken anak konjuk nggadhahi sportifitas lebet samukawis hal, mucalaken anak konjuk mboten iri kaliyan oran benten utawi kanca sanes.
Kaliyan basa tiyang sepuh ingkang saged dipunngerteni anak piyambake sedaya temtu kemawon badhe ndamel anak mangertosi. Asring ngemutaken anak lebet dolanan kados outbond badhe mucalaken ing anak menawi anak kedah bersikap sportif, anak kedah kompak
badhe nyukakaken penyadaran ing anak kawit dini babagan wigatinipun gesang tentreman kaliyan tiyang benten. Uga nalika dewasa samangkih anak badhe ngelingi menawi mboten betah wonten kekerasan lan ugi tawuran konjuk saben ngrampungi masalah.
Lantaran pidato bahasa jawa cinta damai menika kula ngemutaken dumateng awak kula piyambak ugi para rawuh sedaya sumangga kita kedah langkung ati-ati anggenipun paring piwulangan tumrap lare-lare kita sedaya. Mekaten sekedik atur kula wonten enjing menika mugi dados pamriksa tumrap kita
ingkang satuhu kula bekteni, Bapak/Ibu Dwija saha karyawan SMA Negeri 11 Sembada ingkang satuhu kinurmatan, sarta kanca-kanca ingkang kula tresnani. Ingkang sepisan sumangga kula panjenengan sedaya ngaturaken puji syukur dhateng Gusti Allah ingkang maha welas asih ingkang tansah paring nikmat saha rahmat satemah kula saha panjenengan taksih saged pados ngelmu inggih menika taksih saged sinau wonten ing pawiyatan kita menika.
Kaping kalih, nuwun sewu kula sampun kumawantun jumeneng wonten ngarsa panjenengan sedaya saperlu badhe ngaturaken sesorah bab Sumpah Pemuda. Kula panjenengan sedaya tamtu sampun sami mangertos bilih tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia mengeti dinten Sumpah Pemuda. Inggih menika salah satunggaling kedadosan sakral ingkang nedahaken dhateng sedaya tiyang bilih bangsa Indonesia bangsa ingkang anggadhahi semangat juang, semangat nyawiji bhineka tunggal ika, dados bangsa ingkang jumeneng kanthi jejeg.
Wosipun sumpah saha prasetya menika wajib kula saha panjenengan sedaya jagi saha dipunwarisaken dhumateng putra wayah kagem mujudaken gegayuhan kamardikan saha gesang kanthi gemah ripah loh jinawi tata tentrem kerta raharja, adil saha sejahtera. Kita minangka
anggenipun sinau. Minangka pemuda kita ugi kedah semangat saha sregep anggenipun nyambut damel ngisi pambangunanipun bangsa.
Menika ingkang saged kula aturaken ngengingi babagan Sumpah Pemuda. Pramila cekap semanten kemawon atur kula, mbok bilih kathah klenta-klentuning atur kula tansah nyuwun
ingkang satuhu kula bekteni, Bapak saha Ibu Dwija dalasan karyawan SMA Negeri 11 Sembada ingkang satuhu kinurmatan, saha kanca-kanca ingkang kula tresnani. Saderengipun mangga sesarengan ngaturaken syukur Alhamdulillah wonten ngarsanipun dalem Allah SWT, dene kula panjenengan sami taksih pinaringan rahmat saha hidayahipun, katitik kula panjenengan sekaliyan taksih saged kempal wonten ing papan mriki, saperlu hangrawuhi adicara pengetan dinten Kamardikan Negara Kesatuan Republik Indonesia. Wonten ing mriki, kula badhe ngaturaken satunggaling tema Kamardikan Republik Indonesia.
Kita sedaya mangertos, bilih atusan warsa kita dipunjajah dening bangsa Walanda. Rakyat dipundamel ajrih saha nampi kasangsaran amargi kajajah. Kanthi landhasan tekad saha raos handarbeni dhumateng bangsa saha nagari ingkang kiyat, rakyat Indonesia ngupaya supados saged mardika. Kawontenan menika saged kaleksanan rikala dinten Jumat tanggal 17 Agustus 1945. Pramila, rakyat Indonesia mengeti saben 17 Agustus minangka dinten kamardikan bangsa kita, kangge pepeling saha mengeti Kamardikan Republik Indonesia ugi pengurbananipun para pahlawan ingkang sampun gugur kangge kamardikaning bangsa kita.
Awit saking menika kula panjenengan sami kedhah tansah ngaturaken raos syukur awit kanugrahan kasebat. Raos syukur menika antawisipun kawujudaken kanthi acara jalan santai sesarengan satunggal RW,
ingkang dipunwontenaken, antawisipun panjat pinang, tarik tambang, balap karung, nedha krupuk saha sanes-sanesipun. Adicara inti dipunwontenaken tirakatan wonten ing malem tanggal 17 Agustus wonten ing pawiyatan kita menika. Pramila saking menika, kula saha panjenengan sedaya tansah ngaturaken raos syukur ugi nyuwun kaliyan Gusti Allah SWT supados bangsa kita menika dados bangsa ingkang langkung sae.
Kula kinten kirang wicaksana menawi kathah anggen kula matur. Pramila cekap semanten kemawon atur kula, mbok bilih wonten klenta-klentuning atur, kula tansah nyuwun
ingkang dahat kinurmatan, Bapak-Ibu dwija saha karyawan SMA Negeri 1 Solo ingkang sinudarsana, sarta kanca-kanca ingkang kula tresnani. Mangga kula panjenengan sedaya sareng-sareng ngaturaken puja saha puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah ingkang maha mirah, inggih awit saking kamirahanipun kula panjengan sedaya saged kempal wonten ing adicara pahargyan pengetan dinten kartini ing wekdal menika.
Bapak Kepala Sekolah, Bapak-Ibu dwija saha karyawan SMA Negeri 1 Solo saha kanca-kanca ingkang kula tresnani. Pengetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula saha panjenengan sedaya. R.A Kartini ibaratipun kados dene sekar ingkang tansah ambabar ganda arum ing bangsa Indonesia. Labuh labetipun R.A Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal menika upaya ingkang dipun tindakaken R. A. Kartini saged ndadosaken kangge majengipun bangsa Indonesia ingkang kita tresnani menika.
Bapak Kepala Sekolah, Bapak-Ibu dwija saha karyawan SMA Negeri 1 Solo sahakanca-kanca ingkang suka ing basuki. Pancen sampun dados kodratipun wanita limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan mekaten, greget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawa lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumancep saha ngrembaka ing manahipun wanita Indonesia. Kanthi mekaten menika, sumangga para kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika ingkang tansah ngudi jati dhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya.
Mugi-mugi wanita Indonesia saged gesang rukun, mat-sinamat, sih sinisihan, lan sami asah, asih, saha asuh. Cekap semanten atur kula, bilih kathah lepatipun kula nyuwun agunging
Negeri 1 Solo ingkang satuhu kula bekteni,
Bapak ibu guru pawiyatan SMP Negeri 1 Solo ingkang pantes sinuba ing pakurmatan.
Saha dhumateng kanca-kanca kelas satunggal dumugi kelas tiga ingkang kula tresnani.
Langkung rumiyen sumangga kita tansah ngaturaken puji syukur datheng Allah SWT, ingkang sampun paring kesarasan, kawilujengan, saha kasempatan dumateng kita sedaya, sahingga ing injing menika kita saged makempal ing plataran sekolah supados ngawontenaken upacara bendera kados dinten-dinten senin biasanepun. Para rawuh ingkang kinurmatan, wonten kasempatan menika keparenga kula sekedik matur wonten ngarsa pajenengan sedaya kanthi irah-irah “kerisakan lingkungan”.
Bapak-Ibu ingkang kula bektosi saha kanca-kanca ingkang kula tresnani,
Keresikan lingkungan dados salah satunggaling babagan ingkang wigati konjuk kesarasan kita sedaya. Keresikan ugi anggadahi peran ingkang sanged wigati kagem nyiptakaken lingkungan ingkang nyaman kagem dipanggeni. Tentu kamawon menawi lingkungan ingkang kumuh badhe dadosaken tiyang mboten betah wonten ing papan kesebat. Mila keresikan yaiku dados satunggaling bab penting kagem mujudtaken lingkungan ingkang nyaman, klebet lingkungan sekolah kita sedaya menika.
Sakderengipun sumangga puji lan syukur tansah kita aturaken dumatheng ngarsa dalem Allah SWT, awit saking kemirahanipun kita sedaya saged nderek kegiatan kemah ing kasempatan menika.
Keparenga kula matur sekedik wonten ngarsa panjenengan sami babagan kemah pramuka ingkang nembe kita lampahi menika.
Sagung para rawuh ingkang bagya mulya, Kegiatan kemah ingkang nembe kita lampahi ing salebeting tigang ndinten kawiwit dinten jumat kapengker dumugi dinten minggu samangkih sejatosipun anggadahi manfangat ingang sanged wigati tumrap kula panjenengan sedaya. Pidato bahasa jawa tentang kemah pramuka, sinoso kegiatan kemah menika nembe kalampah satunggal dinten ananging kula pribadi ugi kanca-kanca sedaya temtunipun sampun angraosaken pripun gesang piyambak tanpa tumut tiyang sepuh wonten ndalem.
Kanthi kegiatan kemah menika mugi kita sedaya anggadahi ketrampilan uga kemandirian ingkang langkung sae tinimbang sakderengipun. Kanthi mekaten, sinaosa acara kemah sampun paripurna samangkih kita saged mbiasakaken gesang kanthi mandiri ugo ngenteng-ngentengi beban tiyang sepuh kita sedaya.
Sagung para rawuh ingkang kinurmatan, Mbok bilih namung semanten atur saking kula. Katah lepat atur lan kirang trapsila ing manah panjenengan
rawuh ingkang bagya mulya, Wonten kasempatan menika kawula badhe sekedhik caos wedaan babagan kasarasan. Kasarasan nggih menika kawontenan sejahtera saking tiyang saupakara jasmani kresaa rohani. Kasarasan ugi ngrupikaken anugrah saking Allah SWT kersanipun kita sedaya saged nglampahi kegiatan. Kita sedaya ugi kedah saged ngreksa kasarasan salira kita piyambak-piyambak sadereng telat, amargi wonten pepatah ingkang ngendikakaken menawi “mencegah langkung sae tinimbang ngobati”.
Menawi kasarasan kita sedaya tetep kereksa, mila kita sedaya saged numindakaken aktivitas sadinten-dinten kanthi lancar amargi teng lebet salira ingkang waluya wonten jiwa ingkang kiyat ugi. Dadosipun kita sedaya saged njejer prestasi langkung kathah malih kagem masa ngajeng bangsa kita sedaya amargi Bangsa ingkang kiyat yaiku Bangsa ingkang sehat. Menawi rakyat sehat mila setunggal bangsa badhe dados sehat ugi kiyat, mekatena sawalikipun, rakyat ingkang kathah sesakitan mila bangsa badhe dados lemah.
Sagung para rawuh ingkang kinurmatan, Menggah ing mapinten-pinten perkawis ingkang kedah dipuntumindakaken kagem njaga kasarasan, salah satunggalipun nggih menika olahraga. Olahraga ngrupikaken perkawis paling gampil kagem dipuntumindakaken kersanipun salira tetap sehat. Tuladhanipun kados senam utawi nitih sepeda. Olahraga nggina ngirangi risiko kenging sesakit jantung, stroke, ugi diabetes.
Kajawi olahraga, kita sedaya ugi kedah ngasringaken pola dhahar sehat, nggih menika kaliyan upakara dhahar dhaharan ingkang bergizi seimbang, ngandung serat, ugi zat-zat ingkang dibetahaken dening badhan. Kados ta karbohidrat, vitamin, protein, mineral, ugi sekedhik lemak mboten jenuh, utawi langkung saenipun kawastanan kaliyan 4 sehat 5 sempurna. Kaliyan ngasringaken pola dhahar sehat badan badhe waras, nyegah keleman, ugi tebih saking penyakit.
Ingkang kaping tiga nggih menika ngaso, kathah saking kita ingkang langkung migatosaken panyambut damelanipun saking wonten ngasonipun. Dadosipun salira kraos lemes ugi kesel. Mila saking punika saribet punapaa padamelan kita sedaya, sepetaken kagem kendel.
Dados pelajar, kita sedaya saged ngugenanipun kaliyan perkawis-perkawis kaliyan mbentuk pola sugeng ingkang disiplin, kados ta kaliyan ngreksa pola sare ingkang cekap udakawis 6 dumugi 8 jam, siram ugi sarapan ingkang mboten lumangkung sadereng sekolah kersanipun mboten kraos ngantuk wonten kelas, ugi kala ngaso utawi istirahat jajan dhaharan ingkang resik ugi sehat. Anjuran menika ugi saged ditrapaken dening sedaya tiyang.
Para rawuh ingkan sinuba ing pakurmatan, menggah saking mapinten-pinten perkawis ingkang kedah dipuntebihi kersanipun badan sehat, nggih menika nebihi ses/ rokok ugi unjukan keras (alkohol). Satiyang ingkang ngeses (merokok) saged kenging sakit paru-paru, jantung, kanker, ugi tunggalipun. Sawentara punika, priyantun ingkang ngunjuk unjukan keras utawi alkohol badhe wuru, keresahinipun sistem saraf, sistem kekebalan badan, malah saget ugi kenging sakit jantung. Satiyang ingkang sampun nyobi kagem ngeses ugi unjuk unjukan keras badhe rumaos ketagihan. Menawi ngrumantosi ketagihan, priyantun kesebat badhe bergantung kaliyan ses kresaa unjukan keras kala masa sugengipun.
Mekaten ugi kaliyan Narkoba kaliyan dampak negative majeng kasarasan ingkang umum. Mila, ampun pisan-pisan kita sedaya nyobi perkawis kesebat amargi sampun kathah korban – korban ingkang kemriksa dening kita sedaya akibat pangginan barang haram kesebat. Panutup
Mekatena pidato ingkang saged kawula aturaken, mugi-mugi saged nggina kagem kita sedaya ugi mugi-mugi Allah SWT tansah ngreksa kasarasan kita sedaya. Nyuwun pangapunten menawi wonten klintu tembung, amargi kawula namunga manungsa ingkang mboten luput saking kalepatan. Inggil mirenganipun kawula aturaken sembah nuwun.
Sumangga langkung rumiyen tansah ngunjukaken raos puji syukur wonten ngarsa dalem Alloh SWT ingkang sampun paring mapinten-pinten kanikmatan dumateng kita sedaya, sahingga kula panjenengan sami saged lenggah makempal, manunggal ngrawuhi menapa ingkan dados undanganipun Romo Diharjo sakaluwarga wonten menika papan kanthi wilujeng tanpa satunggal alangan menapa.
Salawat saha salam mugi tansah katetepna dumateng
pengikutipun mugi sumrambah dumatheng kula panjenengan sedaya. Aamiin.
Salajenganipun, kados menapa ingkang sampun kaserat wonten serat ulem. Bilah panjenengan sedaya katur rawuh ing griya Bapak Diharjo kagem ngawontenaken satunggaling syukuran amargi putra mbarep saking Romo Diharjo sampun purna anggenipun pasinaon ing Universitas Gajah Mada Ngayogyakarta Hadiningrat. Sanggayaning para rawuh ingkang bagya mulya, kula minangkani supados dados badal wakilipun Romo Diharjo, ngambali atur pambagya sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang mawantu-wantu dene panjenengan sedaya sampun kersa nglonggaraken wekdal, ngenthengaken sarira saperlu rawuh wonten papan menika.
Salajenganipun kados sampun kapacak wonten ing serat sedhahan ingkang dados wigatosing sedya, inggah Bapak Diharjo, sakaliyan mliginipun anakmas Wikan Kusuma kados kajugrugan ing wukirsari, awit nalika surya 26 November 2015 sampun winisuda minangka Sarjana Teknik ing Fakultas MIPA UGM Ngayogyakarta Hadiningrat.
Ingkang menika bapak Diharjo sakadang gotrah tansah memuji ing ngarsanipun Gusti mugi kanthi ungguling kawasisan sarta landheping kalantipanipun anakmas Wikan Kusuma, S.T lajeng saged angsal pidamelan ingkang kados pun kersakaken. Aamiin.
Para rawuh ingkang kinurmatan, mekaten ingkang saged ula aturaken awit asmanipun ingkang amengku gati, pinaggih kasaring atur, lepating paramasastra tuin kiranging trapsila sowan kula, saestu tansah nyuwun agunging samudra pangaksami. Wa bilahit taufiq wal hidayah. Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
Negeri 1 Solo ingkang kinabekten, Bapak Ibu guru pawiyatan SMP Negeri 1 Solo ingkang saestu sunuba ing pakurmatan; Saha kanca-kanca ingkang kula tresnani.
Mangga kita sedaya sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT ingkang sampun nglimpahaken kanikmatan-Ipun saingga kita sedaya saged ngempal wonten mriki kanthi lancal lan mboten wonten alangan satunggal menapa. Shalawat saha salam mugi tansah katetepna dumatheng nabi junjungan kita sedaya, nabi agung, nabi mulia, nabi Muhammad SAW, kaluarganipun, para sahabat uga pandherekipun ngantos akhir zaman. Sagung para rawuh ingkang kinurmatan,
Pidato bahasa jawa bahaya narkoba wonten injing menika keparenga kula matur ing ngarsa panjenengan sami satunggaling sesorah kanthi irah-irah “Bahayane Narkoba”. Ananging sakderengipun mbok bilih anggen kula matur samangkih kathah kalepatan lan kekeliruan saestu kula nyuwun pangapunten.
Sagung para rawuh ingkan bagya mulya, Kados menapa ingkang kita sami mangertosi bilih narkoba menika dados satuggaling momok kang saestu mbebayani dening kita sedaya langkung-langkung sakabehi bangsa Indonesia. Sinaosa Badan Narkotika Nasional utawi BNN sampun sae anggenipun ngemban amanah kagem mbrantas penyalahgunaan narkoba ananging dugi detik menika taksih kathah masyarakat ingkang ngginakaken obat terlarang menika kagem tujuan ingkang klentu. Hukom ingkang mlampah ing Indonesia kadose dereng ndamel sedaya pelaku ajrih dumateng hukuman menika.
Mila saking menika, wonten kasempatan menika ugi kula ngemutaken dumateng pribadi kula piyambak dalah para rawuh sedaya bilih Narkoba lan zat adiktif sanesipun saestu anggadahi dampak negatif ingkang kathah. Mboten namung ngrugekaken para panggina ananging ugi saged ngrugekaken sanak kadang, rencang, ugi nagari Indonesia.
Tumindak-tumindak pengginaan narkoba kewau sejatosipun saged sami kita cegah sesarengan. Nderek kegiatan sosial ingkang manfaat, ngindari pergaulan kaliyan panggina utawi pengedar narkoba ugi sami-sami ngadelaken iman lan taqwa datheng ngarsa dalem Allah SWT saestu saged nyegah pangginakan narkoba.
Sekolah utawi pawiyatan kados sekolah kita menika ugi sampun nyukakaken penyuluhan dhateng kita sedaya babagan bahaya uga akibat saking panggina narkoba. Program benten ingkang cekap wigati ugi sampun kathah, kados program waspaos Narkotika kaliyan cara nepangi ciri-ciri siswa ingkang ngginakaken narkoba.
Konjuk punika sumanggaa kita sedaya sami-sami nebihi saha ndherek memberantas pangginan narkoba. Mekaten pidato bahasa jawa bahaya narkoba ingkang saged kula aturaken, menawi enten kalepatan ing sedayanipun, saestu kula nyuwun
pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah. Amien…
Sasangka sapisan ing angka warsa Kalih ewu sekawan welas (2014)
inggih mugi enggal kaentasa: saking pepeteng
ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa
masterprimbon 165. pendhak Sura nguntapa kumarakang wus
padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa nanging inung pilih-pilih sapa
marga bisa maca atiwasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah bisa pirsa mbah-
nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
ngungun hiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektu nira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den
173. nglurug tanpa balayen menang tan ngasorake liyan para kawula padha suka-suka marga adil ing pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedha para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering kalamukti andayani inder ing jagad raya
159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutup ing tahun sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur
pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
kasat mata, tan arupa sing madhegani putrane Bethara Indra gegaman trisula wedha momongane padha dadi nayaka
ruwet renteng ing wong sakpirang-pirang sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya
kaping pindho ngerahake jin setan kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyokinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula wedalan dhepe triniji suci bener, jejeg, jujur kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong
utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektu nira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den leluri aja kongsi zaman kendhata madhepa den mari kelu beja-bejane
'alaikum Wr wbnderek gabung Mas Andi ingkang sinuhunAsmo Dalem Muslih Guru Mts NU Wahid Hasyim TalangMpun Lami Lulus sertifikasi Kuota 2008 tapi
cumangkirang ingkang acalacap Lung-lungan atawa Kekembangan, ingkang ingsun kawenangken anganggoha papatih-ingsun, lan
kanca-kanca purwodadi kaya edi siswanto,sugeng gunadi petruk saka rosidin tegal kanca kos mbiyen
Honda anyar rak entuk, yo mbonceng Tukang nGGunem wae…
Honda Blade anyar durung oleh boncengan nek durung 1.000 Km.
rumuhun, élinga yèn tinitah janmi, kapindho ingkang warna, élinga sutèngsun, yèn sinung sandhang lan pangan, warna ingkang kaping tri sira dèn éling, yèn kinèn angupaya.
warna ingkang kaping sapta, yèn abukti nèng wismané, yèn turu yèn lumaku, késah saking wimanirèki, warna kang kaping astha, kurmat ing tatamu, kaping sanga rikang warna, wektuning ngling myang wektuning barang rusti, salamining ngagesang.
Haywa cipta cekaking ngaurip, yeku dudu ciptaning kawula, dawa cendhak wus papancèn, mung ciptaa sutengsun, mati ana sajroning urip, mangkono pan winenang, cipta kang saèstu, madhep kamawuleng suksma, tan sumelang ananira saking Widhi, widagdeng cipta maya.
Gantya warna ingkang kaping kalih, linahirken sira anèng dunya, sinung sandhang lan pangané, yèku sira dèn émut, tuwa sandhang kalawan bukti, lahiring kang manugsa, saking garbing ibu, jabang tan banjur
Hyang kang amurbèng rèh, bok dunya bojo sepuh, bok rijeki bojo taruni, dèn bisa momong sira, bariman ro iku, bok dunya garwanta tuwa, yèku ingkang milu urip milu mati, dé garwanta taruna.
Bok rijeki iku apan dadi, kuwat panganti-anti ngagesang,
Rangu-rangu rongèh muring-muring, ringringané asalah grahita, yèn sisip-sisip sembiré, nir kamanungsanipun, sarupa lan kéwan wanadri, anyandhak-nyandhak tuna, gayuh-gayuh luput, saking tan betah tinilar, ing garwa ro temah ngrebut dèn lakoni, ing garwaning wong
nutug nutugken kayun, lali marang kang narimani, katungkul ambaruwah, sumungkem sumungku, yèn mangkono nora kuwat, badanira apes ingkang sira panggih, tan bisa lumaksana.
Wawatesaning ngupaya bukti, yèn wong lanang amikul ing salang, wong wadon géndhong seniké, barang upaminipun, géndhong mikul jalu lan èstri, yèn lagya pesing badan, bédané kalamun, sinung kasdéra Hyang Suksma, amgupaya sandhang pangan teka gampil, yèn gampang
panuju, dèn pakolih amburu kasil, liring pakolih ingkang, sah terang ing kukum, tuwin ta wewekasingwang, yèna kasab mrih upajiwa ngaurip, haywa nganakken arta.
Nora arus nadyan énggal sugih, ing wasana sira nemu papa, kapapan nora warisé, saking para leluhur, kasab iku ingkang utami, amongtani sesawah, gaga ananandur, akèh warnaning akasab, lakonana dèn taberi dèn nastiti, abot wong golèk pangan.
Haywa ngenthengken wong golek bukti, paé sato kéwan tanpa ngakal, golèk pangan mung cangkemé, mara banjur barakud, suket godhong kang dèn gayemi, béda lawan manungsa, saking ngakal metu, yèn tan olih kang mangkana, kang mangkéné yèn kang mangkéné tan olih, kang mangkono antuka.
Yèku satengah tan den paring, rahmating Hyang pinunggel ngamalnya, tan
dadiya tukang lan pandhé, saying sasaminipun, yèn tan bisa manjaka dingin, abot ènthèng pan kathah, pakaryaning manus, utama yèn angawula, angapedhak dèn pethel angering-iring sarta, jujuring manah.
maksih tiba maksiyat, manawa-manawa kai, katarima tobatira, ing rina kalawan wengi, yèn wus tumibèng musrik, angel pupulihanipun, yèn nora katarima, tobatira ing Hyang Widhi, nora wurung katempuhing pancabaya.
Wong ingkang ngucap mangkana, olèh duraka ping kalih, dhingin ngalalaken arak, kapindho
Yèn becik demé wong ika, ngalumpruk badaniréki, ginggang madhepé mring suksma, bawur tyasé dadya lali, paran margining becik, wong lali marang Hyang Agung, amedhotaken ngamal, tuna nora oleh bathi, siya-siya nganiaya
ing ngarsi, sadiné nora becik, déné kaping kalihipun, endemé wong nonoman, tur abagus ingkang warni, ing busana hiya nora kekurangan.
Pangrasané nora nana, wong abagus malih-malih mung dhéwékè kang jelarat, mung dhéwékè
Kang aran bagus pan hiya, jejeré kalih prakawis, kang dhingin bagusing rupa, ping kalih bagusing ati, nadyan rupané becik, lamun ala atinipun, yekti dadi wong ala, rusuh sebarang pakarti, tyasé harda andarung
kaping tiganipun, endem ing kawiryawan, lire kamuktèné luwih, rina wengi angrasakken ing kamuktyan.
Mangan énak turu énak, kamuktèn salin-sumalin, apanjang yèn winuwusa, murkaning wong ngolah mukti, kaping pat kang winardi, endem saking
masru, déné kang kaping lima, endeming suka sukanting, barang suka kang angliwati saking kat.
lali, kalal iku pan kalebu tegesira.
Manjing barang kang becikan, tyasé suci nora lali, mring Hyang pan ora kalingan, kalamun bisa
Linging wong ahlul kakekat, wuwulangé gurunèki, tan ana karam subaat, kabèh-kabèh kalal ugi, iku wong kenèng pidhir, tan wurung kenèng bebendu, wus kadhadhung ing sétan, déné laku kang sayekti, kang ngabontos ing ngèlmu praptèng kakékat.
Sirna marang ing makripat, kang wus antuk sihing Widhi, karam maning yèn arepa, ingkang kalak datan apti, yèn bisa anglakoni, sarta wahyuning Hyang Agung, kang mangkono pan dadya, martabating para wali, wali
kawula langip, among haywa dadi réréwangan sétan.
Lawan haywa mangan madat, peretu iku tan becik, apa beciké wong mangan, ing kukus tur angendemi, yèn wus nyakot sayekti, dudu wong kang mangan apyun, apyun kang mangan janma, yèn wus dadi dlinding mati, nora nana wong nyeret umure dawa.
Nanging ana kang mamarah, kalaling apyun sakedhik, yèn kinarya ing woworan, obat anget iku ugi, marmané iku kénging, dènnya obat anget iku, andhanganken sarira, kitab Sarahbayan nenggih, kang ngalalken kedhik winor obat panas.
Lan malih wawaler ingwang, nak putu ywa anglakoni, ing panggawé ngabotohan, kalebu nisthaning ngurip, dhasaring saraknèki, kinaramaken satuhu, lahiré luwih nistha, dadya lip-alip panèki, wong durjana
becik, ing saraké dadi kupur, sasat ngroro pangéran, yen sira arsa udani, mring lakuning wuku dipun sawatara.
Satengah saking kacaryan, ing wuku kluwihanèki, mèh wruh sadurung winarah, kadadiyaning babayi, ya salawasé urip, begja lan cilakanipun, ing wuku wus dèn enas, sidik Tanana kang sisip, kang mangkono sira padha mangertiya.
Haywa banjur kagawokan, pan ana pralambangnèki, wawangsalan sembunggilang, ing Palémbang dipangga lit, singa-singa sayekti, yèn kagugu pan kadulu, aja sipara déwa, ing wité tinitah luwih, iku maning yèn ora
mikatoni, brekating pangrasanipun, marma dèn éling sira, tarècètaning agami, yèn sira yun uninga ing ngèlmu kasab.
Kang winenang ing agama, nanging iku kaol langip, lamun kaol ingkang ngekas, kinaramaken sayekti, sagung ngèlmu laduni, palak palkiyah myang nujum, iku ngèlmu pambuka, sagung ingkang gaib-gaib, saking Arab tan lyan saking Nabi Duta.
Wewaler malih kocapa, sing wong tuwa nguni-uni, yèn kuwat mamantu sira, ganggo gamelan tan keni, dhasar sarak sinirik, unining gamelan iku, mung sawiji kéwala, kang winalerken ing nguni, mung mamantu
nganggo gamelan, ya mangkana sarèhnèki, kalumrahaning ngurip, wong dèn abdèkaken ngratu, kudu ta kalumrahan, narajang waler sakedhik, wakilana haywa ekak saking sira.
In unining kang gamelan, dodongaa ing Hyang Widhi, mugi ta winenangena, lan mintaa rilanèki, luluhur nguni-uni, kang duwé wawaler iku, sira kirima donga, iku supayané kalis, pon-ponané adoha
asepi, lamun kepareng ugi, anaha samitanipun, katingal ing sumpena, réhning ngapes medal saking, ing supena barang tingkahing kawula.
Nanging iku ta trekadhang, among hiya anyitani, tan uwis déning supena, ing wengkoning Jabarail, dinuta ing Hyang Widhi, wahya amaringken wahyu, lamun ing jaman mangkya, sabakdaning Kangjeng Nabi, wus rinacut karsaning Hyang kang mangkana.
Sangsayardaning kang mangsa, mantun awas lawan éling, tan
Api-apiya tan bangkit, angarah wuruking liyan, Manawa liya muradé, kabecikan lan kamulyan, awit saking tumitah,
cécéngkokan tanpa gawé, wong anom ing jaman mangkya, aremen cécéngkokan, melang-melung eluk wolu, naglingi lalandheping tyas.
Tanna karyané sakedhik, yèn wong wolu alul cécéngkokan, anesekken pamacané, amrih haywa kongsi kemba, nanging aja katunan, kang winaca dèna émut, catheten ing wardayanta.
Kuneng kaping catur warni, gantya warna kaping lima, ing busana wewaleré, miwah ta ing pakareman, déné ta kang busana, sinjang-sinjang dena émut, haywa nganggo bathik tambal.
Tambal Sukaduka nenggih, déné tatambal Kanoman, tambal Miring sasukané, lan haywa anganggo sinjang, ing lurik
sinjang wulung nora kena, yèn apes sariranta, jaran ireng hywa ngingu lamun sira nora ekas.
Lawan haywa nganggo bathik, anggité wong jaman mangkya, anganggo Baron Sekèndhèr, nganggo gambaring wong-wongan, yèku
sasaminé, haywa sira kumawawa, atélad ingkang ngekas, jenenging kawula iku, apes ajur bosok rusak.
Ing kanan miwah ing kéring, yèn anganggo-anggo sira, sawatara sasedhengé, bebed myang iket-iketan, dèn nganggo masakala, haywa
anunungkul ing tyas, kang mring kawicaksanan, bok rejeki gila dulu, wong jelarat mèmèrètan.
Rèhning nganom sawatawis, baréya-baréyo aja, iku bangsat penganggoné, lan dèn nganggo masakala, lulungan pasamuwan,
kagunané wus akathah, bisa nambung ambéngkas, bisa amis dadi arum, arum sangsaya angambar.
Ing Panitisastra angling, wong ambebeg arta kathah, lir ambebeg toya gedhé, bendungan datan sinungan, ilèn-ilèning toya, tan kinarya dedanèku, nora nganggo jinakatan.
Kabebeg katempuh banjir, dhadhal larut alorodan, gegadhang bilahi gedhé, kang mengkono wus sanyata, nadyan gedhé cilika, pira-pira ingkang muwus, kelakon dadya ngibarat.
Ana ta ngibarat cilik, kéwala kang ingsun karya, pangéling-éling lakune, kaum désa ing Cabeyan, Ki Nurngali namanya, wadat saking apesipun, tanpa bojo tanpa rowang.
Wismané kebak sega king, yèn olèh brekat kondangan, jinalukan
Menthel sakedhuk pan sugih, saboboting kaum désa, mung kumet tan lumrahing wong, anuju sawiji dina, wektu subuh pan arsa, mring sendhang mèt toya wulu, pinenthung cengelé pejah.
Pan ora anedya kardi, ngamal ing sakwasanira, ing nguripé nèng
kang katur marang Hyang Suksma, liyaning pangabektiné, gawé becik ing sesama, kang tan buru aleman, yèn amal amrih ginunggung, tan dadi kanthining gesang.
lupa, ing lakuning wong ngaurip, haywa tiba pakreman, ingkang ananarik sisip.
Ati-atinen dèn matuh, mematah karep pribadi, dèn abanget
Ngrasaa apes sirèku, dipun anganggo
Sabrang ing tindak-tanduk, ing duduga myang prayogi, wiwitana saking madya, yèn mantep ing tyas sirèki, ing supayané bisaa, mirip tindak kang utami.
Yèn utama lekasipun, lamun tan mantep sirèki, Manawa
ngaurip, nanging iku ngarang ngagal, gogolonganing utami, kang akèh ing jaman mangkya, gogolonganing wong nisthip.
Kuneng malihé sirèku, haywata karem mring èstri, yèn tan kabeneran padha, lawan kareming hartèki, pangrusaké ing sarira, bèn-abèn leteng artèki.
Lan maningé anak putu, haywana karem sirèki, ing swara miwah ing rasa, liring karem ing swarèki, gelathik anèng jro pikat, narithik unine thik-thik.
Ana kancané angrungu, kasmaran swara dumeling, tumarancag tan wéwéka, tanwruh kalebu piranti, déné wong kareming
kasusu, yèn during wruh temenèki, manawa kadi si mina, patiné kena ing pancing, during wruh ing komandaka, mung lobané dèn turuti.
Lan haywa karem sirèku, barang kalangenan adi, ing swara miwah ing rupa, kadya kang kocap rumiyin, yèn kabanjur menèk kadya, Sastradiwangsa pangukir.
Cinandhak kurunganipun, peksi rinogoh mring jawi, sarwi sru wuwusira, sebab apa sira peksi, teka ora adol swara, pan ingsung ingkang ngingoni.
Peksiné dèn elus-elus, kalimpé marucut nuli, miber nanging ora kebat, tinututan peksi kénging, makanjar Sastradiwangsa, peksi binanting babarji.
Sarwi susumbar kumruwuk, payo sirarsa ngayoni, yaiki Sastradiwangsa, jinejegan ingkang peksi, den iles awor lan kisma, aja mangkono wong ngurip.
kalih, dhingin marang gustinira, mring kancanira ping kalih, apata beciké uga, wong balithuk maring gusti.
Gusti pan kalipah tuhu, sasat balithuk Hyang Widhi, lan balithuk para kanca, wuwuh durakanirèki, kang utama potangena, taberi gawe mamanis.
“”” PUPUH 05 “””
ngadat kang uwis, wong karem las-alasan, ing wasananipun, asring amanggih tan harja, myang ing kali-kali akathah tan becik, dèn émut haywa lupa.
Lawan haywa karem ing kasektin, ngèlmu
ngèlmu iku, dudu mangunah keramt, lawan dudu mukjijat marma tan apti, kang wus utamèng cipta.
baluwartinipun, kumandel marang Hyang Suksma, ineb-inebing pintuy kuthanirèki, tetep madhep ing Suksma.
Wismanira jro pintu kuthèki, yèku panunggalira Hyang Suksma, kang minangka bojonané, tatandhon jro kuthèku, pan panembahira Hyang Widhi, yékang minangka obat, mimis jro kuthèku, tanawut napinakirah, yèn wus mantep tetep adhep tanpa
kahanané ing kana kinenan, kaonang-ngonang kanang rèh, sarèh sarékaning hyun, ing ngagnyana manda sinandi, sining wong sadu dibya, kanthi sabar
ngriridhu ambabawur, tan ngoberi manugsa urip, duk lahir maring dunya, binéka binédhung, pamrihé sang belis
pencaripun, angèbeki sabuwana, nadyan namaning Hyang Suksma ingkang adi, tiniru karya kala.
Panjawiling sétan kang mrih olih, yèn tinuruta olih sangsara, kaserakat ing temahé, kasengsem kapiayun, mérang yèn mundura ing kapti, dadya kèrem wong ika, ing wawatakipun, mring pepeteng sabangsanya, nétra wuta karnanira dadya tuli,
kalbu, umpamané sira ningali, panganan lan minuman, sira pan kapéncut, pikiren jroning wardaya, hiya déné karo iku manpangati, marang sariranira.
Lan tan ana wong kang nedya sakit, pan mangkono ing apa wong sanak, ing kakancan pamilihé, upama sira watuk, sru kapéngin marang lelegi, nginum kélang katekan, sakareping napsu, luamah maring sangsara, ora
lan wong tan rahayu, tanwun katularan sira, upamané wong lara weteng kapéngin, rujak kecut pinangan.
ya wong bodho tyas mudha, tanwun anunungkul, katularan bodho sira, pan wong bodho during wruh ing ala becik, ing wawadi tan wikan.
Lawan haywa pawong sanak malih, lan wong ingkang tan bisa ing sastra, wong kang mangkana
wedi ing siksané, ing Hyang kang maha Agung, murang sarak angorak-arik, atékad calawenthah, lawan haywa ayun, lan wong drengki pawong sanak, sring karyala ing sasami tyasé jahil, dèn wruh sirèng tengeran.
Yèku pancawada nora gingsir, wong kang dhustha lan wong kamandaka, sujana myang bèrbudiné, akathat warnanipun, tyasing
Apawong sanak sira ta kaki, lan wong kang bèrbudi wicaksana, wruh ing ajar lan
Bisa mangartekken marang becik, ing ngagesang akathah wicara, kang dadya salang surupé, hiya ingkang andulu, ingkang dudu ngaranan yekti, yèn kang wus wicaksana, wruh mring hiya dudu, sumimpang ing dora cara, yèn apawong mitra nedya males becik binecikan.
kaki, akakancan lan manungsa kathat, kulanana sasedhengé, dèn prayitna ing kéwuh, haywa dumèh ngagungken sami, anggunggung marang sira, ngalembanèng wuwus, akèh tan tumekèng manah, yèn wus antuk pitutur ingkang sayekti,
dénnya mrih kodhil, pawong mitra satengah, temah dadya satru, nanging yèn mangkono ana, sira myarsa aja niyat males kaki, srahna maring Hyang Suksma.
Muga binalèkna marang becik, lawan haywa nguneg-uneg sira, haywa ngowahi tatané, panitraniréng dangu, dèn ateguh sira ing galih, haywa sira nanacad, ya dupèh wong ngiku, kang ngalani marang sira, yèn wadining wong liya kang angalani, sira pasrahna ing Hyang.
Tinutupan wawadinirèki, dèn amantep sira among mitra, akakancan sasaminé, kawulaning Hyang Agung, yèn sira tan bisa sumingkir, tan amor ing ngakathah, ing kono sirèku, bibisiking pancabaya, ning wong kathah marma dèn abisa kaki, amomot mengku misah.
yèn dhahar Jeng Rasul, pan ing sadina sawengi, mung sapisan dhaharipun, sarwi jegang yèn abukti, tumungkul tan amiraos.
Ingkang kalih cegukan dènira nebut, subekkannallah ping kalih, maha sucekken Hyang Agung, déné yen sira abukti, lan tatamu sabarang wong.
Anganggoa yudanagara mrih patut, asilaa ingkang becik, dèn mepes sarwi tumungkul,
Saenggoné miwah sira yèn martamu, pan hiya mengkono ugi, haywa sembrana ing kalbu, momoyok sajroning galih, sega iwak kurang kaot.
Den asengkud kurmat paringan Hyang Agung, yèn sira nanacad batin, tan apik segané wuluh, myang iwaké nora becik, kasiku sirèng Hyang Manon.
Nulya samya nadhah ngrasa nikmatipun, sawenèh ana kang angling, mung sawiji cacadipun, pepak wak-iwakanèki, mung lalaban tan sumaos.
Haywa grusa-grusu amuluking sekul, yèn tan kabeneran nenggih, barang kang dèn olah iku, kurang gurih kurang asin, teka panganen kémawon.
anggagampang ing bukti tan arus, nora ta lamun pinikir, wong amangan apan iku, nora kena kedhah-kedhih, iku ta aja mangkono.
Wonga mangan uger-uger dadi baku, yekti panancanging urip, nanging dèn sawetarèku, hiya haywa anjurungi, ing nepsu luamah
nora rosa angabekti, kedhik ngamalé ponang wong.
Yèku madya sakedhik sedya ing kalbu, tapa salamining ngurip, akathah
druweng gathak-gathuk, yèn kendho muntir-malintir, tan kenang kinarya baku, wateké wong wareg bukti, kudu turu
sawanganipun, kudu nganggo bagsa ati, pikiré ingkang mirantos.
Tunggal warna kaping sapta, anyatakkaken aguling, élinga lan kawruhana, iang sadina lan sawengi,
salah tampa, ing kitab ammaoni, lah ta endi ana Allah, maujud ngenggon sawiji, muradé iku kaki, hiya
Yèn nuju sapratigannya, ing wengi-wengi kang ngakir, satengah ro pukul tiga, iku wengi ingkang ngakir, yèn bisa sira kaki, tangiya ing wektu iku, nenedhaa Pangéran, pangapuraning Hyang Widhi, ing sakèhing dosanira anèng
turu ing wengi sira, wektu subuh sira nuli, tangiya asusuciya, haywakabanjur yèn guling, srengéngé wusa inggil, maksih ngénak-énak turu, belubuh namanira, ngrandhataken barang kapti, ngadohaken rahmat
ngedohken nalar kang becik, nyepakken nalar kang ngala, bawur sabarang pakarti, nyuda rahmating Widhi, dhanganing sabarang kayun, kalebu wong wéwéka, kajabané sirakaki, kala-kala yèn nuju abanget sayah.
Yèn abanget arip sira, tengadur narajang kedhik, rumeksa lungkrahing badan, yèn tan mangkana tan becik, lan yèn néndra ing wengi, yèn mengalor ujuripun,
karsaning Hyang Widhi, mundhut ajalirèki, dèn apasrah ing Hyang Agung, haywa ta salah tampa, sapa betah turu miring, mandhep kéblat tan nganggo alih-alihan.
Tan mangkono ing pratingkah, mung angkatira aguling, miring madhep ing kéblat, yèn
umuripun, lan haywa amrih sira, hiya kapénaking guling, sabilana tyas kang ngarda maring nendra.
Wataking wong cegah néndra, kasinungan lepas budi, wataking wong cegah saga, teguh pikantukirèki, wataking cegah warih, tawa ing wisa wong iku, yèku yèn sira sedya, mangkono pahalanèki, pan wong tapa tinemu sabarang sedya.
Wong gunalan wong digdaya, miwah wong dadi priyayi, padha awit saking tapa, barang pakarti kang luwih, saking tapa ingkang wit, kang sarta lan begjanipun, nadyan silih gunaa, sugiha dadi priyayi, yèn tan saking tapa pangluluning sétan.
pothar-pathir nguwir-uwir, yèn sujana bèerbudi, ingkang mangkono tan ayun, pandhak sadaya-daya, dadi guguyoning pitik, tanggung-tanguung angur anggebyur samodra.
Ywa kaya Setropramukya, nguni duk dadi bupati, tumenggung ing Ngèksiganda, mung rong tahun mocot nuli, tan kabdèkaken malih, ing jengira Sanga Prabu, mubeng-mubeng karyanya, saba wismaning priyayi, jajaruman golèk warta adol warta.
Tanwruh lamun dadi sétan, ingkang mangkono pakarti, yèn budiya kasujanan, ingkang mangkono tan apti, yèn tan kabdèkken malih, myang tan katengeran iku, ing lire katengeran, maksih kaparingan bukti, lamun ora mangkono yekti ngibadah,
Mangkono ingkang ngupaya, kapinteran saking éblis, pagrasané wus utama, olih wahyuning Hyang Widhi, tanwruh wahyuning éblis, nora taberiguguru,
lumaris, yèn lumaku saking wisma, aja tanpa seja kaki, karepé maring ngendi, ing kono pelengen kalbu, lamun wiwit
ora becik, ing sajroning lakunira, muhung pasraha ing Widhi, yèn lali ing lumaris, apesé sira kasandhung, lamun ora mangkana,
tengah kori, sarwi agandhulan lawang, iku siriken tan becik, alané maratani, mring tatangga rong panyeluk, watek kerep kélangan,
uwang kaki, tan becik watak sedhihan, lawan haywa èdhèg sikil, tuman iku tan becik, ngilangken jatmikèng kalbu, wong ngilangken jatmika, nyuda adheping Hyang Widhi, wong anyuda andhepé maring Pangéran.
Susuguhmu, yèn ana suguhen iku, lamun ora ana, aja ngenakaken kaki,
Ywa katungkul, kurmat beciking tatamu, myang ing pawong mitra, yèn sira lumakyèng kardi, ngrérégoni pakaryaning suwita.
Akèh tamu, pawong mitra kang tan maklum, mung karepé dhawak, katekan amrih pakolih, sayahing wong suwita nora dèn étang.
Marma dipun, bisa amatarèng kayun, tinemon lan ora, apa pantes durakani, ana pantes tan duraka yèn tinulak.
Nanging lamun, ana asaling tatamu, saking katebihan, mancapat lan liyan nagri, yèku perlokena lawan kurmatana.
Sungga tamu, ywa kurang mring tamu iku, yèn tan darbé, utang selanga tumuli, nadyan gadhèkaké wedhung lakonana.
Yèn anuju, wong gedhé kang maratamu, angungkuli sira, dèn becik kurmatirèki,
Tuwa iku, rong prakara hywa limut, ana tuwa ingkang, tuwa majaji : makiki, tuwa majat mung tuwa umur
kang jajaluk, énakana ing tyas, nuli wèhana tumuli, yèn tan duwé dèn amanis tembungira.
Lilanipun, jaluken dèn tekèng kalbu, pan samayana, lamun duwé bésuk maning, ing samangsa-mangsane konen baliya.
Dadinipun, tan megatken rahmatipun, rahmating Hyang Suksma, yèn rumangsaa sirèki, darbèkira pribadi dadi wong angas.
dudu siku lahir, padha uga lahir lawan kebatinan.
Yèn sirèku, tamuwan kongkonanipun, sanak pawong sanak, myangkanca miwah priyayi, myang wong gedhé-gedhé myang para bandara.
Dèna émut, ing caraka urmatipun, dutèku pan padh, lan kang anduta upami, duga-duga gedhé ciliking caraka.
Dèn atanduk, anggepen sajroning kalbu, padha lan kang duta,
aturé lan kang anuding, kukurangan miwah gèsèhing wicara.
Dèn angugung, mring caraka haywa nepsu,
Liring kibir gumedhé ing dhiri, pangrasané ngungkuli ngakathah, sarwa kaduga barangrèh, sumugih gumunénu, sapa sira lan sapa mami, edak ledak kumethak, kethaha mring
ing sabarang pratingkahé, datan simpen asamun, medhèng-medhèng, datan simpen asamun, medhèng-medhèng mrih dèn tingali, ingkang tumingal samya, ngalema ing kalbu, ingkang ngujub tagesira, pan malaku ginawokan barang kardi, tingkah rèh kalewihan.
Ingkang sumungah tegesé singgih, lumaku rinunguwa ing liyan, ing sabarang pratingkahé, mrih entar ngantarèku, maluyaa swara dumeling, myang kang swara ing polah,
Kang Maha Sukci, yèn kabanjur kadawan, ambabar tekabur, ora tinututan tobat, ing Hyang Suksma
Alané dhewé nora udani, wong kang ngrasani alaning sasama, pan ginéndhongan dosané, apa paédahipun, géndhong dosanira pribadi, embuh kelar embuh
nora kena sira andelena, doranira pakolihé, wong peteng atinipun, upama jro wismanirèki, peteng kapatèng diyan, apa becikipun, sabarang kang sira alap, jroning wisma kagagap pan nora odhil, dhadhal rijekinira.
Mesat darajatira sumingkir, ana kèri amung kèkrèwèkan, drajating wong céréméndhé, dudu derajat luhung, ing lahir wus dèn orak-arik, dumadya calawenthah, sring mothah anguthuh, angathahaken paékan, angangkani ora ana pinangkaning, kaonang nir apraya.
Kaping lima reksanen ta kaki, lésanira saking ing pangucapan, ananacad ing liyané, amamaoni wuwus, tan wa-uwas pitayèng ngati, wong maoni nanacad, yèn ta during
ngaurip, lamun rusak tapabratanira, cinupet barang sedyané, yèn cinupet wong iku, ing
Anemua basukining urip, marma kaki haywa sumambrana, ngaurip akèh ewuhé, gumantya ing pirembug, wetuningling dènira gusthi, yèn sira rerembugan, lan sanak sadulur, endi kang kaprenah tuwa,
yèn wus kang kèwuhan, anuduh marang kang anèm, kinon samya arembug, lah pikiren ingkang prayogi, yèn katemu tyasira, haywa sira pugut,
bagyaa, yèn wus patitis beneré, sèndhekna ing Hyang Agung, tumindhaké mau kang pikir, haywa ta kaberangas, angas mamor nepsu, ing kono pan pembègalan, angas nepsu tinuntunan marang éblis, murungken kabecikan.
angubungi nepsu tan yukti, marma sabarang tindak, yèn uwis panuju, dèn énggal laksanakena, yèn wus lumaksana haywa sira gipih, ing kono sabarena.
Dadya bening sira angèngèhi, mau pasrahira ing Hyang Suksma, kang supaya ing dadiné dadiya iribipun, golongané kang wahyu jati, wahyu kapikawuntat, yèn uwis ketemu, tumindhak lan kadadiyan, pikirira wus nikmat sira lakoni, kono sira tobatta.
Ing Hyang Suksma lan sukura malih, détanandhang ing nikmat manpangat, pan mangkoné pratikelé, yèku gonira nutup, lawang kutha katur ing widhi, widagdèng padandanan, jro kutha barukut, lawan malih lamun sira, birembugan lan wong liya kang ngungkuli, marang ing jenengira.
Béda kang wus sampurna ing budi, wicaksana apara martèngrat, sanadyan silih neptuné, saking ala tetelu, kawa
saking Adam lawan saking, malaékat wetunè kang rembag, karo pan padha beciké, anuta sirèng rembug, mau ing lyan dipun nastiti, wetokna pikirira, kang bener panuju, dèn prapta sampékandaya, prajangjian habipraya sabayanting, temahing sama-sama.
haywa ngendhak wuwus, haywa mancah pintering lyan, wong pikiran ala becik, yekti mijil, bener luput gumelar.
Padha-padha sega kang awarni, sega liwet lan kebuli sega, sanadyan padha énake, kari manpangatinipun, yekti pédah
ngumpet yèn ing pasanuwan, wus rembug saniskarané, yèn wus bubaran iku, metokaken pikir pribadi, kumedhèp mrih tinuta, iku ora arus, duraka tan olih harja, lan maningé yèn sira tinari pikir, marang ing gustinira.
Yèku dudu pasuwitan kaki, pan sayektining wong asuwita, ingkang mengkono pikiré, pikir suwitan iku, wetuné ta ngéman ing gusti, among buru aleman, anjurung kumlungkung, déné kang tuhu suwita, sarananing driya kang dadiya kuwatir, katur sumanggèng karsa.
Lamun sira amikir pribadi, liring pribadi nora, kawedal, hiya marang ing liyané, muhunga ming Hyang Agung, miwah marang jengira Nabi, duta sumarahena, lawan haywa limut, penengeran kang lilima, ingkang uwis hiya
sarèh, anunuju ing kayun, pamrih sela-selaning kapti, myang ananing sasmita, ing Hyang lir pituduh, dèn kumambang ing wisésa,
gedhé kalawan cilik, ing tata haywa kaliru, haywa sira nresula, yèn tinitah dadiya cilik, bekel desa saguna satata gena.
pacul, myang wangkil pamatunan, wadung pethèl lawan kudhi, kebo sapi kabèh iku perlokna.
turna mring bendaranira, rumangsaa brekatnèki, yèn mungguh wong ngabekti, yèku mangka sunatipun, pajegira kang mangka, perluning wong angabekti, yèn wus mangsa pajeg haywa awéwéka.
Haywa watak kathèthèran, apa ingkang dadi jangji, ing patiné taker tedhak, miwah yèn ginawé urip, lamun urip ta kaki, yèn pinundhutan sirèku, hiya ing taker tedhak, aja sira mamadoni, yén tan kuwat
ngukuhi dadya dudu wong becik, wong ala bajingan gendhu, ing tembé hiya dadya, tatampikaning priyayi, dadya nora welas ing sariranira.
Lawan karyaa kabayan, kang rosa kang aja nyerit, lamun sira tatamuwan, priyayi dèn rikat yekti, pasugatanirèki, dibecik remeksanipun, marma parlu akarya, ing kabayan kang abecik, supayané
Ing satuhu ya tegesnya, ing wong papadésan ugi, apa adat kang kalampah, mancapat mancalimèki,
Atagen saben jumungah, padha salata mring masjid, lamun akèh kang ngibadah, kedhik kang panggawé juti, botohan nyerèt sami dèn banget walerirèku, rong prakara iku ya, cacaloning dadya maling, ing wong cilik mèh kena dèn pasthèkena.
Wité dadi kemlaratan, banjuré dadya mamaling kayangapa yèn kembaha, enggonira kang angawruhi, pakartining wong cilik, myang kang dadi kasabipun, nemené anggaota, kang dadi wektuning bukti, kang
angincih, mrih balendhunging kang wadhuk, pandhak sadaya-daya yèn tan durung potang kardi,
ugi, karana wong angabdi, kadulu ing tindak-tanduk, dèn bisaa suwita, mring kang angrèhken sirèki, lurah bekel miwah mring wadananira.
Haywa ing lahir kéwala, dèn terus tumkèng batin, yèn nora terusa ing tyas, mukir titahing Hyang Widhi, dèn kumandel ing Widhi, gusti iku pan satuhu, gustining wong ngakathah, kinarya badaling Widhi, kang
denatul, sedyakna apuranta, ingkang durung lan kang uwis, lamunana kaluputané mring sira.
alanipun, kanca ingkang sunganan, sring towong pakaryanèki, haywa irèn ing karya anasabana.
Yèn kancanira amanggya, hiya dudukaning gusti, miluwah angungun sira, sakedhik dène mrihatin, ingkang mangkono uwis, karuwan ing takdiripun, balik kang durung hiya, durung karuwan sayekti, anganggowa ing tékad tepa selira.
Dadya ora ala sira, ing sama-samaning abdi, ya pan reksa-rumeksa, ing lahir tumekèng batin, kanca iku sayekti, pan wus prasasat sadulur, ingkang kaprenah tuwa, kurmatira dipun kadi, kurmat marang sanak wongtuwa priyangga.
Dhasar tuwa dhasar dadya, lurah wadananirèki, iku wenang sinembaha, wajibing sinembah kaki,
Lan menbaha sira padha, hiya mring kang anduwèni, paréntah saking ing sira, tegesé iku narpati,
Yèn wus amriyayi sira, nganggowa kawan prakawis, bubudèn haywa tinilar, kang dhingin budi
pakarti, agemi tur nastiti, ngéman ing lampah.
kabanjur, golongan nganiyaya, marang awake pribadi, ing mangkono ngresula akudhandhangan.
“”” PUPUH 11 “””
Barang karya dèn waspadèng nguwit, lan wewekas iku kang kinarya, anengahi prayogané, kadyanta sira dulu, ing sosotyo mawa retnadi, awit kapéngin sira, ing tyas kudu-kudu, tengahana ing prayoga, wekasané yèn tan kadugi ing regi,
remen kalangkung, kang warna di tur rajapèni, pinrayogèng wekasan, kalamun ta durung, sampé samipaning karsa, kasangsara anggagawa wuwuh pinging, ginggangken pasuwitan.
Wiwit nistha awekasan becik, nguni jenengira Seh Malaya, saking ing ala puwané mèt karya-karyanipun, ing sawiji dina marengi, ingkang dèn ambil karya, nuju Jeng Sinuwun, ing Benang dadya waspada, yèn kang ngambil karya ing trah wong ngabecik, pinurih
Anama Seh Malaya linuwih, ya Seh Malaya iku suhunan, ing Kalijaga wastané, marmanta dèna émut, yèn purwaning tingkah tan becik, tobaté ing Hyang Suksma, sarta tapanipun, dèn sru tapa matiraga, kaya ana pangapuraning Hyang Widhi, pan Allah sipat rahman.
Anuruti panuwaning dasih, asih marang manungsa kang tobat
pangrasané isin mundura sanyari, ing sujanma utama.
Ciptanen sangunira angabdi, kacagaka sabarang pakaryan, busana marasébané sumedyaa ing tuwuh, angurangi
liripun, linuwih ing tigang prakawis, nistha madya utama, ya pangiwanipun, Janaloka, Ngendraloka, Gururloka tinggang nggon iku yèn mantra sayektiné waskitha.
Janaloka ya madya panèki, nggon manungsa ya ing Ngéndraloka, Bathara Endra kratoné, ing Guruloka iku, kadhatoné Sang Hyang Pramèsthi, ing tri iku uninga, tata kramanipun, pakaryané ing manungsa, siji-siji kang ala lawan kang becik, nistha lawan utama.
Wruh ing Ngèndraloka tegesnéki, wruh kataning panembah ing déwa, ing sawiji-wijiné, barang ing lakunipun, Ngéndraloka mantri udani, kaping tri Guruloka, mantri yekti weruh, sembah mring Hyang Girinata, salakuné sapratingkah pan udani, déné panengenira.
ungguling prajané, haywa pijer katungkul, kawibawan kasukan tuwin, jaga-jaga ing yitna haywa énak turu, ingkang dhingin samektaa, acacadhang ing karsa sri narapati, ping kalih samektaa.
pasuwalan, ing rèh kag rinembug, haywa konsi tibèng nistha, yén wus rembug kenceng sabayantu pikir, énggal
gunggunging pikir, jroning sumur upama, lawas tan tinawu, baleder waled mèh kebak, yèn dhinudhah rinesikan angel ugi, larahan wus akathah.
Ènget kaènget tanduking nguni, paran marga muliha mangkana, saking paran pinangkané, yèn mangkono ing kalbu, antuk
iku busananing ngèlmi, ing ngagesang apa kang sinedya, yèn tan sarta lan
ya ingkang winenang, tanana rinasakaké mung indhaking hartèku, padagangé dadining bathi, béda lan asuwita, dadya punggawa gung, yèn tan putus pamicara, kèh kapéngin dadya punggawèng narpati,
ing kono pangadilané, bener kalawan luput, wus gumelar tataning negri, kang ngalaya ing ngadat tuwin ingkang nganut, laku ingkang kuna-kuna, lan samangkya pinèt saking ing prayogi, anggoning jaman mangkya.
kenèng bubrah, patih kang amengku, barang paréntahing nata, wujud tunggal lan patih ya sri bupati, satru munggèng rimbangan.
Yèn wus manjing warangka ing keris, lan keris wus manjing ing warangka, dumadya doh
mengkono yèku papatih utami, atebih saking nistha.
Ing kukummah wilayan pan uwis, pinanci-panci
akathah, ing ngupama saanané, pakartining amengku, ing paréntah kang tibèng, sisip, ana kang tibèng, madya, ana utamèku, kang utama iku tanlyan, babkuné kang sampun kocap ing winhking, anggep pangawakingrat.
Pira-pira titahing Hyang Widhi, mring manungsa saking kodrating Hyang, kang mijil saking retune, saking sor dadi unggul saking luhur asor dumadi, yèku dadya ngibarat, panyatheting kalbu,
Déwus sira nyang keladuk, ing panganyanira dadi, mandheg mangu karsanira, pan
kaduwung saka ing regi, kang mankono iku dadya, darajatira ginempil, peksanira ngéman arta, panwus jamaking priyayi.
supayanipun, tulak kamlaratanèki, kang setengah ana ngucap, lamun ingsun maksih urip, mangsa ingsun gadhèkena, hiya saking lambung mami.
Tyasé tinarik ing kupur, metu akalé tan becik, kelantur dadi
nalar nir istiyar, tugel bet wahyu malencing.
Wasuyat lahir puniku, tan bisa becikken ati, puluh duwéa wasiyat, Pajajaran tangguhnèki, gaweyan Siyungwanara, yèn atine nora becik.
Tan séba mring Majalangu, wong saGiri dèn ratoni, sang prabu ing Majalengka, anuduh gempur ingGiri,
Garwa putra jrit gumuruh, saksana Jeng Sunan Giri, kalamira kang binuwang, dadya keris ngamuk nuli, Jeng Sunan éca alenggah, mung kalam ngamuk pribadi.
Pira-pira ingkang gempur, mati déning kalam keris, kang kari giris lumajar, mulih marang Majapahit, kalam munyeng wangsul
Kang mangkono wong amugut, medhot wikalpa ing tamsil, sanadyan sikep upama, wenang nganuting prawali, sapangkat-pangkaté uga, mangsa ta tiruwa wali.
Kéwala ngirib tiniru, ing tyas pakrti kang becik, oleha saparatusan, saparakenthening wali, kabèh wong ing tanah jawa, kang Islam nut para wali.
Wong kumrisik tanpa bayu, pan ora mengkono ugi, watak wong anom ing mangkya, akèh pinter ramakawi, wong anom atiné sura, mbok kasusu mamaoni.
Amangsuli sekar gula milir, maksih pakarti kang dadya suda, ing darajat pangèthèré, haywa karya sirèku, ing wisma geng kang
pasthi tan kena gingsir, kèthèré kang darajat.
Ing pangiwa panengené sami, awit Nabi Adam kongsi prapta,, ya ing jaman taun
Jaman pangiwa samono malih, para ratu kang arosa-rosa, danawa myang manungsané, kang angirib swarga gung, pira-pira prapta kang samangkin, wong alit-alit kathah, jro prja myang dhusun, kang wus kacihna katandha, myang wong agung liyaning
saking ngelmu ngadat nguni-uni, kiniyas dadya kena.
Kang sawenèh ana ingkang angling, becik ambeciki popomahan, kang angluwihi bagusé, ingkang supaya antuk, ing pangalem kalih prakawis, dhingin pangalemira, sagung wong kang dulu, becik resik ngresepi tyas, kaping kalih pakolih aleming gusti, ngatokken brekat nata.
Kang mangkono ya bener dènnya ngling, nanging dipun nganggo sawatara, aja ngluwihi ing katté, déné pangalem iku, mau ingkang kalih prakawis, tan pakolihing badan, lahir batinipun, muhung alem bébéngkrakan, déné ngalem kang pakolih lahir batin, kang rumiyin dèn ucap.
Ya kang saking ing gustinirèki, lamun kabeneran karyanira, ing gusti dadi
karyanira kèthèr miwah sisip, tanwun amanggih duka.
linuwih, among sedheng-sedheng sawatara, mangka kacanta pamané, kang padha amertamu, yèn amulih arang kang ngelih, iku alem utama, manpangat satuhu, wisma mapan nora kena, ginawa mring paséban séba ing gusti, myang kinarya ampilan.
Kathah lamun winarna ing tulis, ing pratingkah sudaning darajat, miwah ing wahyu gingsiré, ing sami-saminipun,
Lawan hiya sabarang pakarti, amidosa nganiaya ing lyan, dupèh
nyawanya, lewih resik yèn katon pan luwih bening, mancorong kadya wulan.
Wahyu ulit lir lintang awening, yèn dèn ajak panggawé tan
ing paméncokipun ngupaya kang bening ing tyas, wicaksana tyas raharja sadu budi, iku bisa rumaksa.
Rumeksané ing wahyu sejati, dahat éwuh gampang yèn linakyan panyegahé, karsa awas lan émut, sanalika tan kena lali, risang amurweng tingkah,
semèdi, sumedya apranawa, pranawa liripun, amadhangken ing tyasira, anyudaa dhahar néndra iku kaki,
yudanagari, yen wus resik mangkana, siramen ing kalbu, ati mandhep tan kumedhap, akèh kedhap tan dhinadhap mung ngadhepi, idhepé saking tedah.
Tedahing guru ingkang kaliling, lanlangana ing tyas palamarta, amartani pamintané, janma kang mindha punggung, asung boga ing pekir miskin, kenanen ing wacana, ywa ngrasani wuwus, wawasen tekèng wacana, sasananing utama
lali lelakoning dadi, saking tidha dhinendhèng Hyang
winursitèng manis minanisan, ing manungsa kang anènès, lejeming tyas pan ayun, ngina-ina mrih angenani, mrih ange-angenira,
dadalané nora samar, ing sarana yèn mangkono anartibi, papagering nugraha.
Nahan kaping rolas kan winarni, nyatakaken obah osking ngrat, nalika masa kalané, ing Kalisingarèku, myang ming Kaliyoga ayun wrin, lamun anuju jaman,
mring Hyang Maha Suci, dèn banter cegah dhahar néndra, wurunga ing dudkané, yèn kena datan wurung, mung abera teka sathithik, dudukaning Pangéran, Kang Amaha Luhur, karana wajib sadaya, wong jro praja gedhé silik jalu èstri, padha andodongaa.
Sidhekaha tutulaking nagri, ing sakajat kawruhta priyangga, yèn tan ana barikané,
tan angrasa wong iku, ngambah prajanira narpati, ngaub salaminira, upama wisma gung, ingauban wong akathah, payon rusak bocor apa énak-ènik, tan mèlu amayuwa.
Ing sakuwasanta ageng-alit rumaganga mrih jejeging praja, supaya ing waluyané, wong kathah
gègèr lumayu bari angutil, tanwruh lamun kaponthal.
Haywa ana kang salah mangerti, yèku ambeking janma kang rucah, nora kalebu cacahé, tanpa gawé winuwus, nora kena mangkono kaki, geng ngalit dadya tepa, ing lepiyanipun, ing setya lawan ngucira, sasaraning kang carita kurang titi, lapak wong kurang warah.
Waranané sebit rontang-ranting, ratas anaratas marang ing tyas, sarira pan wus ukuré, saking tambuh pitambuh, mung kahardan kang dèn
Lamun ana obah liya nagri, iku kaki sira diprayitna, kuna ana lepiyané, ing Jakarta prajagung, purwaning prang kalawan sinis, lawas-lawas mangétan, banjuré dahuru, bedhah prajèng Kartasura, banjur sadayané praja pothar-pathir, wit tan rampeking karsa.
Panjang lamun winarna ing tulis, nguni-uni akathah kang obah, saking ing liyan prajané, tumular analetuh, padha dipun prayitnèng wèsthi, dèn waskithèng pinangka, paran purwanipun, kang dadya obahing liyan,
bawah pedhang golongané, sanadyan pedhang iku, lamun kasap kéwala gelis, punggel pucuking pedhang, yèn winoran lembut, awuled pucuking pedhang, lamun lembut kéwala ponang prajurit, mélot pedhang kang tedhas.
Bédané lan bawah kasap kaki, yèn anganggo kasap kaputungan,
pakuwon Pandhawa, olih titiga patiné, lah iku dèna émut, lepiyan kang ing nguni-uni, haywa sok amacaa, seru melang-melung, ing sastra Jawa myang Ngarab, rasakena ing logaté dipun prapti, muradé dèn tétéla.
Ana obah-osik tunggal nagri, nguni nagara ing Ngaksiganda, duk nedheng jaman kartané, obah-osik sakuthu,
Dhadhakané mindha mindhik-mindhik, medhak-medhak dhodhok,
Samya rare alit ingkang angling, dodolan ngacemong, wuwus iku hya satemené, pinèting kira-kira
ing buwana wus amratandhani, yèn awas lan éling, barang rèh kadulu.
Kedhap sasmita kang dèn ulati, satata
wus dadi pandumirèng budi, sawiyah ing ngati, kadya kang ing ngayun.
Daluraning tyas nagkeni kapti, syuh brangta Hyang Manon, raga pinrih sirna, winoraké, lan raganira Hyang Maha Sukci, wus tanpa sak-serik, doh saking sakuthu.
Haywata was-uwas yèn wus angling, lilingen ing raos, raosena sasana senengé, sanalika ywa kongsi
“Ngerso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing
watak”Gung binatoro, ing ngarso sung tulodo, ing mandyo mangun karso, tut wuri handayni”. 7. Senopati ing naglogo: Panglima
Gendhing Talu	Posted on May 27, 2012	by Bombo Unyil Gendhing Talu , Cerita Kehidupan Manusia
Kanggo Mas, Mingan, Mas Bajor, Mas Kamsi, Mas Juned, lan lia2ne sing ora bisa tak sebut kabeh amargo
wong cikakak sing ora cokan gelem ngerti isine
kur duwe wektu sedina nggo ngaso,dadi ana rasa ngedap ngoo lunga2.ngger ra penting banget ya mending nggo turonan.
nuwun sakderengipun lan salam kenal kemawon ,sumonggo kito uri2 tradisi muniko lan keaslian arsitektur masjid sakatunggal,
Nggo kabeh wong cikakak sing uteke esih mandan bener,sing esih bs mikir ttg kesejahteraan ciakak,ayu pd rembug bareng2 priwe carane supayane ds
demarkasi: Ing Sala, ing dhaerah Republik, dheweke nemoni omah kang wong-wonge dadi antheke Landa. ‘Di Sala, di
Weruh lan krungu kuwi kodrat, dene maca lan nulis kuwi kawruh panguripan. Mula maca lan nulis kuwi kudu disinau, diajarake, diwulangake, diwuruki, digladhi, dikulinakake, dilantipake, lan dibudayakake (Brata, 2005c).
Semboyan ing ngarsa sung tulodho, ing madya mangun
@genthokelir, sssttt… ojo omong2, ngko ndak akeh sing ngerti…
saèstu. sadèrèngipun kula boten mangertos manawi wonten “batik wonosobo”. andy tobbb!
Reply ↓	andymse on 03/08/2009 at 11:11 said:
@antyo rentjoko, sing top niku mas Nico Wijaya, kula namung nunut ngumbar
by Kebaya DNOVA 081212346675 (1)
Kebaya Betawi Tradisional, Reseller Kebaya Encim, Kebaya Betawi Encim, Kebaya Encim Betawi, Kebaya Encim Betawi Modern
Jual Kebaya Encim Murah by Kebaya DNOVA 081212346675 (2)
Konveksi Kebaya Encim, Jual Kebaya Encim Modern di Indonesia, Model Kebaya Encim
Betawi, Kebaya Encim Khas Betawi, Toko Kebaya Encim Betawi, Beli Kebaya Encim Betawi, Model Baju Kebaya Encim Betawi, Kebaya
Ngerti-ngerti sedhela tekanè isuk marani sorè
Menggah koela, wiwit wonten perang, ladjeng ngoembara doemoegi ing poendi-poendi. nalika ngriki katjepeng ing nagari sanès, koela pinoedjoe mbijantoe Palang Mérah ing tangsi. Sadaja sami dipoen tawan. Noenten
Ing tanah mantja koela ngalami roepi-roepi. Sampun makaping-kaping meningi bom-boman, ing daratan saha ing seganten. Pinten-pinten taksih gesang!. Wonten ing poendi-poendi koela tansah nenoewoen
manawi sampoen pepanggihan kémawon. Moegi énggal paring kabar bab Kakang sabrajat.
Kaserat ing Djakarta, soerjo kaping 21 April 1947
pangangkah kénginga kanggé njampeti kabetahan mulang maos ing sekolahan Rakjat klas nginggil lan kanggé wonten ing sawarnining sekolahan sambetan wiwitan, klas ngandap.
Menggah ing tuwin dhapukanipun sasaged-saged sampun katata lan kalarasaken kalijan djaman lan kawontenan sapunika. Kathah bab2 ingkang wosipun nggigah utawi adjak2 mbangun utawi ndandosi kawontenan ing bebrajan gesang ingkang sampun boten tjotjog kalijan jamanipun.
Déné pangrembagipun sasaged-saged kadamel tjekak aos, basanipun prasadja lan sapérangan ageng migunakaken basa ingkang taksih gesang lan dipun anggé rembagan wonten sesrawungan umum (krama lan ngoko).
Wontenipun ngrika-ngriki asring mrangguli basa pawitjantenan (gilo, ra isa, pun aturi, tukku, ning lsp) punika namung amrih gesanging ukara. Makaten ugi menawi nrendjuhi dhapukan ukara ingkang sadjak gujon parikena, sembranan, lutjon lsp, punika inggih klebet satunggiling pambudidaja amrih saged gesang lan narik manah. Nanging punapa sampun saged
NAMA GUNUNG KIDUL Thu Aug 26, 2010 2:00 pm woalah kuwi wong GK to...mugo2 ditiru karo tonggo-tangane_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
nggon-ku siji wae neng koyok zorro… huahhaaaa… Reply ↓	ciwir on 22/01/2009 at 18:34 said:
Petheng. Panyawang kang katon ana ing njerone kedhaton. Ora ana sawangan liya kang katon. Among trenyuh amarga kang putra sinuwun, ya putrane nagara ora urip kang lumrah. Amarga lahire jabang bayi nagara kuwi kanthi nggawa penyakit kang ngisin-isini. Gudig, penyakit kulit kang katon banget ana ing mripat sapa kang meruhi. Sapa kang ora isin, menawa putrane raja gudigen. Pramila saka kuwi bocah mau diusir kanthi alus, dititipake marang kadhange kang adoh saka kutho. Jabang bayi kang durung ngerti sapa wong tuwane kuwi di titipake karo adhine kang pancen luwih seneng urip ing dhusun. Ana kana, bocahe mau dirawat kanthi gemati. Sanadyan dudu anake, nanging merga during duweni anak pramila bocah mau wis dadi kaya anake dhewe. Dene bocah mau diparingi asma Joko Sangkrib. Dene saka kanca-kancane kang meruhi penyakite mila enthuk paraban Joko Gudig. Pancen seje. Joko gudig mau kuwi, sanadyan penyakite kang njijihi ananging merga tlaten lan ulet ndadekake kapinterane. Ngilmu kanuragan kang diwarahi saka pamane kabeh cepet anggone narima. Kabeh ngelmune pamane bias dikuwasani. Kang mujudake dene elek rupane pancen kabeh mesti ana linuwihe.
kang wis kagawa saka lair kuwi. Ana ing sawijining dina Joko nduweni pamikir kepengen golek tamba kanggo penyakite mau. Joko lunga saka umahe sakwise nyuwun pangestu marang wong tuwa angkate. Joko lunga menyang pinggere pesisir segara kidul. Dheweke nglakoni tapa ana ing kono. Ana ing sakjroning tapane dheweke ketemu karo pawongan tuwa kang ngandhakake menawa tamba kanggo penyakite mau kanthi tapa pitung dina ing sakjroning wetheng mahesa utawa kebo. Dene kebo kang kamaksudake dudu kebo kang kaya lumrahe. Ananging kebo bule (albino) kang ndhuweni kulit putih kaya wong bule. Sakwise kuwi terus adus ana ing sendang Beji. Kang ora bakal adoh saka tapane mau.
Tenan sakwise keprungu swara mau banjur lumaku menyang papan kang wis dikandhakake. Mlebu Jaka menyang wethenge kebo mau. Sakwise kuwi banjur nyemplung menyang Sumur beji mau. Lan pancen kang jenenge penyakit kuwi mesti ana tambane. Ora let suwi penyakit mau bisa ilang kanthi laku kang di lakoni kanthi krenteg ati kang gede. Sakwise mentas Jaka terus menehi jeneng papan panggonan mau kang pancen wis dadi tambane. Sendang kuwi dijenengi Sendang Beji utawa sendang arum, amarga ana ing ngisore wit gede kembang kanthil. Nganti saiki desa kang ana sendang mau jenenge desa Kebejen kang saka asale saka Beji. Dene sendang ma uterus wae dianggep minangka sumur kang sacral. Kang bias dadi lantaran kanggo tamba sakwernane penyakit kulit. Ora sithik wong kang teka lan ziarah ana ing desa kuwi. Malah ana kang ngususake teka kanggo ngobati penyakit gatel-gatele utawa gudige.
Sakwise mari, Joko kang wis dadi pemuda kang gagah tanpa ndhuweni penyakit terus mlaku maneh mider jagad srawung marang liyan. Joko kang mentas semedi nerusake lakune kang pncen during tinemu kekarepane. Dheweke ndhurung rampung anggone semedi. Lakune menyang kulon, sakdawane pesisir kidul. Sanadyan ombak kang gede teka dheweke tetep wae mlaku. Lakune ora kandheg sanadyan panas nalika awan, adem nalika udan utawa, petheng nalika wengi teka. Sakwise pirang-pirang dina olehe mlaku, teka ana ing sakwijining desa kang ana pesisir kidul kulon kutho. Desa kang wujude karang. Ana ing desa kuwi ana salah
ing desa kono ora ana kang wani metu merga menawa ana kang wani metu bakal kaganggu marang Sang Wora Wari retune demit kono. Wora-wari sejatine salah sijine punggawane Nyi Roro Kidul kang wani mbalelo tumrape Ratune. Dheweke senenge gawe sesate para manungsa. Amerga Ratu Kidul ora gelem jenenge dadi elek mula Wora Wari diusir saka njerone istana kidul. Ananging Sang Wora Wari nyuwun, menawa dheweke arep ngadegake nagara ana ing cedhake pesisir kidul. Joko Sangkrib kang wetruh kahanan kang kaya manngkono banjur takon marang warga, sejatine ana lakon apa ing desa kono. Amerga desa akang amba lan rame menawa awan bisa sepi kaya kuburan menawa wanci wengi. Pitakone banjur kajawab. Menawa ing wayah wengi Wara Wari Metu lan golek tumbal menawa ana kang metu ing wayah bengi. Krungu cerita kang kaya mangkono Joko sangkrib banjur kepengin aweh pitulung lan uga kepengin mangerteni sejatine sapa Wara Wari kuwi. Dheweke banjur nyuwun pangestu saka lurah kono kang mimpin desa, menawa mengko bengi dheweke kepengin mangerteni sapa sang Wara Wari.
Ingkang ugi dadya Guru santri, ing Cêpêkan pondhok, Kyai Kasan Bêsari namane, wus misuwur yen
Janma ingkang rupane kayeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, Padha tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan wêruh sakehing Nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung
aranipun, sarta manêh wismane ngêndi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
utawa babi, anggêr doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wêdi duraka, Ahmad Ngarip mrêpeki gya muwus aris, Wong ala ingsun
sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
2. Pupuh II, Dandanggula, Pada (Syair) 11 :
Abdul Jabar ngucap mring Mad Ngarip, Lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngêndi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan, wadiku apa dhapure, Sujati têgêsipun, ‘ingSUn urip tan nêJA maTI’, Guru tiga angucap, Dhapurmu lir antu, sajêge tan kambon toya, Gatholoco macucu nulya mangsuli, Ewuh kinarya siram.
iwak celeng babi, anggêr doyan mêsthi sira pangan, ora wedi durakane, Gatholoco sumaur, Iku bênêr tan nganggo sisip, kaya pambatangira, najan iwak asu, sun titik asale purwa, lamun bêcik tan dadi sêriking janmi, najan babi celenga.
Walaupun arak daging celeng dan babi, asal kamu doyan pasti kamu
24. Ngingu dhewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring
25. Najan wêdhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku karam-ira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halal-e kalangkung, sanajan iwak maesa, yen colongan luwih karam saking babi, ujarnya Guru tiga.
Walaupun kambing namun hasil dari mencuri, melebihi babi itu haram-nya, walaupun memakan daging celeng,
pangan, pirang kêthi momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira simpêni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, Sandhangan ingkang wus
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan, wadiku apa dhapure, Sujati
Apan Ingsun trima nganggo iki, pêpanganan ingkang enak-enak, kang lêgi gurih rasane, pêdhês asin sadarum, Sun kon mangan mring sagung janmi, ingkang
1. Gatholoco nulya ngucap, Dhalang Wayang lawan Kêlir, Balencong êndi kang tuwa, badhenên cangkriman iki, yen sira nyata wasis, mêsthi wêruh ingkang sêpuh, Ahmad Ngarip ambatang, Kêlir kang tuwa pribadi, sadurunge ana Dhalang miwah Wayang.
2. Balencong durung pinasang, Kêlir ingkang wujud dhingin, wus jumênêng keblat-papat, ngisor têngah lawan nginggil, mila tuwa
kathah, kang tinanggap apan Ringgit, durung paja-paja gatra, wus muni ananggap Ringgit, mila tuwa
nggenipun, sayêkti durung bisa, Dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining Wayang.
kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah Kurawa.
Dene padha duwe mata, loro-loro guru siji, apa sira wani sumpah, yen duwe mata kêkalih, Guru tiga nauri, Dhasar sayêktine ingsun, têtela duwe mata, têtêp loro mata-mami, Gatholoco gumujêng sarwi
tuwanira, loro pisan padha mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake nikmatipun, iku daya jalaran, wujude ragamu kuwi, ora nêja gawe rambut kuping mata.
Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
kabeh kêna ing pêjah, lamun wis tumêkeng jangji, yêkti mulih mring asale padha
durung kalampahan, Gatholoco anauri, Iku pêsthening Widdhi, dudu pêsthi
dereng wujud, ana ing alam samar, tumêka ing jaman
Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangrêti, iya iku asal ingsun, purwa
ngrusak sarak, Gatholoco anauri, sarak tan kêna rinusak, pinêsthi dening Hyang Widdhi, …………………………, ………………………, …………………….., iku têtêp aran janma ngrusak sarak.
ing Cêpêkan, pondhok agêng panggenan santri ngaji, punika
niteni, makna lapal Kuran-ipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wontên ingkang sampun paham,
6. Miwah Kyai Abdul Manap, sabat nênêm datan pisah tut wuri, sinauran salamipun, kang ngaji tutub kitab, tamu wau nulya minggah nglanggar gupuh,
8. Angling Kyai Abdul Jabar, Bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kêdangon wontên
ingsun wirang, golekana saiki ana ngêndi, si Gatholoco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang urus, Ahmad Ngarip ujarira, Duk wau sapungkur mami.
munggeng pucuk dariji (KUKU), sê-GÊR dadi ro-
43. Kadhal gung wismeng bangawan (BAJUL), Jambu ingkang isi lir mirah edi (DLIMA), sanajan guru pinun-
kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.
ngumpul dadi sawiji, manjing marang cêthutipun, rumasuk jroning
kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang Ijrail ingkang ngirid.
sadurunge wujud, tinitah aneng dunya, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mêngkono Allahira, iku ora duwe budi.
Kasan Bêsari nauri, Krana ngapa Rasanira, lan Cahyamu Urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira ulihêna, marang Kang Kagungan iku, Gatholoco asru nyêntak.
12.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundhute, ingsun wêdi bok kinira, anampik sihireng Hyang, manawa nêmu sêsiku, sireku
ing Cêpêkan, ingkang sênêng ngawula, mara sira anggêguru, wulangên ilmu utama.
Manusia cebol menggapai langit, Manusia lumpuh berkeliling dunia, Dimanakah kediaman angin?
disebut Kasdu adalah Iman (Keyakinan), yang disebut Takrul adalah Tokid (Tauhid ~ Kesatuan Tunggal).
Riyadloh/Sadhana/Pencarian spiritualitas) itu? Jawablah ada dua perkara.
31. Dhingin kaya gêni iku, kaping kalih kaya angin, sêmune kang kaya brama, pênêt panase pribadi, têgêse sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.
bagaikan Bulan Purnama. Tuhan telah mewujud nyata!)
35. Wus tumêka wangênipun, têkane kawula kuwi, ora nêja yen dadiya, dadi Gusti kang sayêkti, nanging yêkti dadi uga, pira Martabat Pamanggih.
ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindho karya, puniku ingkang sajati.
dwi Ngeningken Tyasipun, ana dene kang kaping tri, Nglampahake Panggaotan, Nugrahaning Salat nênggih, saurana tri prakara, Mêgat Karsa ingkang
Cipta kalihipun, Amadhêp ingkang kaping tri, Nugrahaning Takbir pira, saurana tri prakawis, dhingin Kawruh dwi Kawruhnya, Jatining Wêruh kaping tri.
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.callporno.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sulawesi_Kulon&oldid=864043"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.07, 19 Juni 2013.
Ingkang dhihin (sing kesiji) moco quran sakmanane
“Sahur Lik, wis sing kelonan dirampungi dhisik”
“Tangi tangi, sahur, wis Yu ngganggo klambi sik, kademan mengko”
upami kulo nyuwun ajari ngeblog saged mboten? Jalaran kulo dereng saged ngeblog ingkang sahe seperti panjenengan. Panjenengan saged ningali blog kulo ananging tasih welek. Kulo nyuwun ajari supados sahe
ruh deke dibayar mik kanggo nulis sing ora-ora.
lali karo sing nggawe urip. Astaghfirullah!!!!!!!!!!!!!!!!!!!pancen, aku nyesel. aku sedih. mboh ora weruh.... ora nggenah...arep gawe post bingung....konco2 kabeh, jaluk sarane karo do'ane ben aku iso sabar dan tambah iman karo sing nggawe urip....
bocah wedo Tue Sep 01, 2009 3:35 am Moso jarene arep tetep sayang karo aku, padahal dewe'e arep nikah.... mbel gedes!Moso nek sayang kok selingkuh sampai zinah...Moso arep tetep hubungan karo aku nek wis duwe bojo....Moso biso sayang karo aku, lawong turune karo bojone... mbel gedes!Asem tenan.....Aku isih jengkel ikiOjo di senggol, yo? mendak tambah stressmmmaaaaakkkkk, aku arep
Ramadhani MaulanaGanapatih Naradatva Maulana AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: aku di tinggalke bocah wedo Tue Sep 01, 2009 10:44 am lah mung ngono we kok yan digawe abot....lha wis apik kuwi selingkuh nganti zina barang konangan isih dadi pacarmu.....coba konangane wis dadi bojo....repot tenan bakalan kowe.....kedaden iku perlu mbok syukuri...denen Gusti kang akarya jagad kersa paring priksa...nek jan jane pacarmu bocah lower....kendho kembene...logo cawete..ombo ngangkange....mulo kowe isish duwe kesempatan golek liyane....
digawe abot....lha wis apik kuwi selingkuh nganti zina barang konangan isih dadi pacarmu.....coba konangane wis dadi bojo....repot tenan bakalan kowe.....kedaden iku perlu mbok syukuri...denen Gusti kang akarya jagad kersa paring priksa...nek jan jane pacarmu bocah lower....kendho kembene...logo cawete..ombo ngangkange....mulo kowe isish duwe kesempatan golek liyane....
melas temen sie sampeyan... nangisi betino kurang ajar kaya iku,,,,, sampeyan kan lanang...tunjukkan ke-lanang-
rak yo akeh cewek sing klepek20000x karo sampeyan,
wedokane bocah lanang sing nyelingkuhi pacare sampeyan... (balas demdan ngono to...) manissKoordinatorLokasi : JakartaReputation : 7Join date : 04.04.08Subyek: Re: aku di tinggalke bocah wedo Tue Sep 01, 2009 1:47 pm lha iyo mas, kenyo koyo kuwi kok ditangisirendah men awakmu, geguyunen waeeee...kenyo ra mung siji, opo seng koyo ngono ikukenyo klangenanmu, jabang bayiiiiii..._________________NRIMO ING PANDOEM
bocah wedo Wed Sep 02, 2009 12:23 am Lanangane di parani... di ajar ae kang... hehehe.wedho'ane guwak kalen ae..... ra duwe rego kuwi.....Golek liyane sih sak akehe.... tinggal milih...._________________===========================================Nothing special abrataLurahLokasi : jawa timurReputation : 1Join date : 26.08.09Subyek: Re: aku di tinggalke bocah wedo
digawe abot....lha wis apik kuwi selingkuh nganti zina barang konangan isih dadi pacarmu.....coba konangane wis dadi bojo....repot tenan bakalan kowe.....kedaden iku perlu mbok syukuri...denen Gusti kang akarya jagad kersa paring priksa...nek jan jane pacarmu bocah lower....kendho kembene...logo cawete..ombo ngangkange....mulo kowe isish duwe kesempatan golek liyane....mula ra sah sedih sing gumbira...awakmu iku lagi lepas seka cilaka,,,kok malah sedih......bener kie.... wong lanang
saru yen nganti nangis mung mergo bab koyo ngunuh kie.... njenengan pacaran lagi ping piro? yen lagi pisan iki dinggo pelajaran? njaluk maaf yo dimaafke... ning yen dijak balen jo gelem.... lha wong mung sisane si YUYU RUMPUNG.... wong zina kie jodhone yo wong pezina.... jo percoyo yen deweke isih sayang karo njenengan..... bener2 MBEL GEDHES kui.... kono golek liyane sih luwih ayu, luwih becik, luwih sayang, luwih lemah lembut lan luwih2 liyane (pokoke luwih apik) isih akeh.... nek ra yo ditompo wae sing ditawakke Kang Mase_ kui.... bandingke karo pacarmu sing zina kui mesthi luwih ayu lan luwih apik adine kang Mase_ kui....Wis ndang dilap luhe saru..... :afro: :afro: :afro:_________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO kandarPresidiu
bocah wedo Wed Sep 02, 2009 1:56 pm kabeh ki wis di tentokke jodone..Sing apik yo bakal oleh sing api semono ugo sing kurang apik yo oleh sing kurang apik juga..wis rasah digawe mumet kang..wis dijarke wae ijih wong sampean kie wis disedaake jodo sing luwih apik..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
multiply.com => nembe sinau mas_yantoWargaLokasi : Jawa TengahReputation : 0Join date : 01.09.09Subyek: Re: aku di tinggalke bocah wedo Thu Sep 03, 2009 3:12 am Yo wis, maturnuwun sanget. sekabehane wis jelas. Aku ora arep nyalahke bocahe, sing dadi pikiran, yoo... kok iso ngono perilakune.... Aku arep budal maneh neng jawa barat. saiki isih neng jowo. Ono bacaan ben aku biso luwih tenang lan biso ora eling karo bocahe?Bocahe cerito akhire, lanange kerjone yo mung neng sawah, lah aku duwi gaji gede. ganteng? yo luwih soko aku. mung
bocahe wis lakoni zinah karo wong liyo. Bocahe cerito, wis ping akeh gonta-ganti wong lanang.Jorrr, wis durhaka karo wong tuwo bocahe, ora gelem maafin wong tuwone terus ora gelem dadi
wis sholeh ayu meneh.....isa dipamerke....tur ra kethok umuk....nek pamer duwit..motor omah mobil..ki iso kethok umuk...
pitutur poro sesepuh... :!@#@!: njur
apik kuwi mas, wis ra sah di pikir...nek aku ndak seneng banget kuwi gek golek meneh!!! cah gadingLurahLokasi : bekasiReputation : 0Join date : 14.04.09Subyek: Re: aku di tinggalke bocah wedo Thu Sep 03, 2009 1:46 pm mas_yanto wrote:Yo wis, maturnuwun sanget. sekabehane wis jelas. Aku ora arep nyalahke bocahe, sing dadi pikiran, yoo... kok iso ngono perilakune.... Aku arep budal maneh neng jawa barat. saiki isih neng jowo. Ono
ganteng? yo luwih soko aku. mung jarak. seringe mung sms/telp. terus tahu2 bocahe wis lakoni zinah karo wong liyo. Bocahe cerito, wis ping akeh gonta-ganti wong lanang.Jorrr, wis durhaka karo wong tuwo bocahe, ora gelem maafin wong tuwone terus ora gelem dadi
lanang:wedok = 1:4 dadi sampean iso gelek 3 maneh paling ora...........tapi ojo di rangkep nek ora pingin ungkep2 dang gek mlangkah seko tempatmu lho engko kan entuk wong lanang ma sik teger lan percoyo
ganteng? yo luwih soko aku. mung jarak. seringe mung sms/telp. terus tahu2 bocahe wis lakoni zinah karo wong liyo. Bocahe cerito, wis ping akeh gonta-ganti wong lanang.Jorrr, wis durhaka karo wong tuwo bocahe, ora
wae....... bandingane lanang:wedok = 1:4 dadi sampean iso gelek 3 maneh paling ora...........tapi ojo di rangkep nek ora pingin ungkep2 dang gek mlangkah seko tempatmu lho engko kan entuk wong lanang ma sik teger lan percoyo
menunggu di depaaaaaa.......Bener opo jare "Den mas Yoyo"...gek dang gage wae mlangkah seko tempatmu., opo maneh dewekne wis buka wadi :mas_yanto wrote:---Cut wis ping akeh gonta-ganti wong lanang...Lah yauwis opo sing kok karep ake maneh..? :!@#@!: Sampean wong lanang mas jangkahmu dowo, ojo dadi cupet pikiran mung goro-goro wong wadon...*maaf tidak bermaksud jelekin kaum hawa*wis rausah didedowo, gampang carane nyingkirke deknen soko pikiran,"eling2en wae opo sing dadi elekne deknen ato gawe cuwone manah". Ning ojo lali karong sing Kuoso. Sampean isih enom mas....Sih bisa ngoleh ake wong wadon kang luwih apik soko yayang mu kui..._________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene
ngisor avatarmu iku..kok kowe ngaku umur 32....po ras salah yo???? nek ras alah kowe lahir neng tilang wis luwih 40
bocah wedo Fri Sep 04, 2009 11:12 pm Aku arep ngomong jowo yo ora lancar, padahal aku yo wong jowo tulen. tapi nasehate njenengan kabeh apik tenan lan atiku dadi luwih tenang. syukur alhamdulillah, ketemu
Visit bertha_wulan's timeline to respond » bertha_wulan apa kabar my plurk ago | 2 responses bertha_wulan
Nov 15, 2008 10:48 pm nek kangen ngomah isane yo mung nanggis wae.lha piye meneh wis nyambut
Nov 15, 2008 11:08 pm dhoweh212 wrote:nek kangen ngomah isane yo mung nanggis wae.lha piye meneh wis nyambut
kie piye?_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan
mas wawan kie... dadi saben dino pulang kampung terus... lha rep ngandi meneh to mas dedik ... wong kerjaane yoo neng kampung dadi
lha kampungmu ngendi mbak pipit?wes duwe calon rung kii? dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 11.07.08Subyek: Re: Kalau kangen kampung
gunungkidul..calone wis ono, tinggal ngresmeske... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo Sponsored contentSubyek: Re: Kalau kangen kampung
pukul 2:13 pm	mas poer wonten batam wonten sintenke mawon
sampeyan sampun bojo durung, anakku wis siji iki,
pukul 10:18 pm	Weh, mas Isnu kui sing jenenge Agus Isnu H kae to? Sing daleme Nogosari? Wew, pripun kabare mas? Isih kelingan karo aku po gak yo? Hahaha……Aku yo angkatan 1998 IPA-2 mas, bingung nggolek i konco2 ra
kepareng kula badhe njamasi pusaka. Suci lair kalawan suci batin, manunggal jagad alit kalawan jagad ageng, saking kersaning
kebayang-bayang kangen ke jogloabang… Reply ↓	andymse on 19/05/2009 at 15:24 said:
sami-sami denmas, matur nuwun sampun ngerepoti… Reply ↓	itempoeti on 19/05/2009 at 15:17 said:
kyai slamet balas dendam, ndisik ditilap kanca jawi wetan, saiki genti
disiarno ning kene ki sakjane sueneng, tapi rada2 isin…
Kapan2 aku meh ajar ubuntu ben ora diserang flu babi…
wah, sampeyan iki mbahayaake pak marsud wae. krungu2 pak marsud lagi dadi golekan intelijen gara2 isu kutu di kota kita kae, makane saiki panjenengane dadi golekan.
Apik meni ra carane ngluru daleme Pak Guru? Coba yen takon tukang ojek mesthi saurane, “Lha
sing sapa gelem dolan neng mae pak Mars, bakal di oleh-olehi CD apik (aku soale wis tau dikon mrono, jane yo mung cedhak, ning isin, urung tau natap wajahe) .-= Wandi thok´s last blog ..
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa dene bot repoting gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin paraning gesang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing Pasamuwan Suci, Greja Kristen Jawi ing wulan punika:
Dhuh Gusti Ratuning Pasamuwan, wontena kepareng Paduka njangkepi manah patunggilan kawula ing antawisipun pasamuwan satunggal lan satunggalipun. Ngengetana manawi kawula sadaya para pitados punika namung hanggadhahi pemimpin tunggal, Sang Kristus Ratu Adil. Ing tengahing ngajengaken pungkasaning tahun liturgi, lan lumebet ing titi mangsa minggu adven, mugi pasamuwan Paduka sangsaya mempeng anggenipun marsudi ati saben ari, temahan tansah nggadhahi sikeping pitados ingkang penuh kawaspadan. Karana sih pitulungan Paduka, mugi umat kagungan Paduka mboten supe anggenipun ngumandhangaken pengakening pitadosipun pasamuwan. Srana kapitadosan ingkang kados mekaten, mugi sangsaya handayani para kagungan Paduka mundhi timbalan Paduka ingkang suci. Amin.
pangaksami. Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
punapa ingkang wonten saha dipun jangkepi mawi katerangan kados ingkang wonten nginggil punika.
tanggal kedaluwarsone. Lha iki surat nikah kok ora ono kedaluwarsone?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pucangtelu,_Kalitengah,_Lamongan&oldid=1113825"	Kategori: Kalitengah, LamonganKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 30 Januari 2017.
BLANGKON) Blangkon iku sajinis panutup sirah kanggo wong priya sing kagawé saka bahan kain bathik utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud modhèrn lan praktis saka iket. Ing busana tradhisional adat Jawa lan adat Sundha blangkon dianggo minangka pasangan karo busana beskap. (miturut Wikipedia)
suwe dadi budaya warga jawa iki, mulai kegiles karo topi-topi seng dadi
Nek arep weroh jinis-jinis blangkon iso mbok woco ing ngisor iki:
1. Blangkon Sala, saka bahan bathik ora nganggo mondholan (trèpès).
5. Blangkon Sundha, saka bahan bathik, ora nganggo mondholan.
Mondholan, iku wangun sing njendhol ing samburiné blangkon, makili modhèl rambut priya sing kerep dibundhel ing mburi. Blangkon modhèl trèpès, iku wujud sing umum blangkon gagrag Surakarta. Gaya iki minangka
cendhak. Modhèl trèpès iki digawé kanthi njait langsung mondholan ing bagéan mburi blangkon. Saliyané saka suku Jawa , ana uga sawetara suku sing migunakaké panutup sirah sajinis blangkon nanging béda wujudé, yaiku suku Sundha, suku Madura, suku Bali, lan sapanunggalané. (Wikipedia)
Ing pikiranne para mudha jaman saiki, nganggo blangkon iku koyo ndadeke deweke tambah katrok, cupu, ketinggalan jaman lan sak liyan-liyane. Ningo nek awake dewe nganggo. Podo wae wes melu nglestarekake budaya jawa. Dadi ora eneng seng jenenge wong jowo
Kenapa ora? Neng Daerah Istimewa Yogyakarta netapke dino blangkon saben minggune. Umpamane dino setu dadi dino blangkon, dadi saben dina setu bocah-bocah seklah do nganggo blangkon seko SD, SMP, SMK, lan SMA. Dadine para pelajar ing kutho Yogyakarta duwe kekhasan karo kutho-kutho liyane.
Aku nduwe pepinginan supoyo sesok blangkon iso dadi benda sing ora mung diweruhi wong Yogyakarta tok. Ningo bisa diweruhi ing mata internasional. Dadine ora mung dingo warga Indonesia ningo
nganti 17 an nganggo penanggalan hijriyah, mesthi kaya bada mengko pak. Iso upacara dwdw beda dinane. 😆
Yudi Terrorzone : ngotot ae arek siji iki to cah2.. .nguno yo iso urip ya gumun to rak pisan2
2. menawi badhe “berlayar” dhateng “posting” dalem…nggih sumangga…dalem aturi maos ingkang
sauntawis taksih dikarantina wonten Manggala Wana Bhakti Zoo, samping senayan. Sasampunipun waras, mbokmenawi saget dinaturalisasikan dateng wono ing tlatah jowo malih.
Kaprodi Baru IF tereeereeeet | Menika katonipun
Baru baca blog nya pak Rin,
nemplekne. Wonge ngaku-ngaku keturunan raja karo wali. Gek arep dadi presiden RI jare lur. Tak takoni iso ngilang mbah sampean, malah aku dipisui. Piye lur
*pemilukada Kendal sing menang sopo?*
Ing Jawa Barat, abad 14 taun 1482 – 1579 Prabu Siliwangi dadi panguwasa Keraton Pajajaran Sri Baduga Raja, gelare. Keraton Pajajaran kagolong keraton Hindhu sing kuwat banget, saengga Patih Gajah sing saka Keraton Majapait angel nguwasani keraton Pajajaran. Keroton Majapait bisa ngembangake tlatahe nganthi tekan Malaka. Saengga tlatah keraton Majapait lan keraton Pajajaran wawatesan karo Kebumen yakuwi kali Luk Ulo sing dadi watese. Kuwi kabeh dadikake guwa Jatijajar mlebu tlatah keraton Pajajaran.
Nalika R. Kamandaka arep nemuni Dewi Ciptoroso malah ora sida awit Jagasura kaputren ngerti yen ana wong
Kadadeyan kuwi gawe abang kupinge Sang Adapati, banjur Patih Reksonoto digoleki supaya bisa nangkep R. Kamandaka lan njelasake nganthi cetha prekara sing digawe putrane. Jagasura gage nggoleki Ki Reksonoto lan dicekel. Kajaba
Kosok baline Dewi Ciptoroso kuciwa lan sedhih banget krungu kabar sing mangkono kuwi.
Nalika R. Kamandaka menang adu pitik dadikake dheweke diwanuhi wong – wong. Saengga Adipati Pasirluhur ngerti yen kasunyatane R. Kamandaka isih urip. Banjur Adipati Pasirluhur mrentahake supaya R. Kamandaka dicekel. Dumadakan ana pemudha bagus Silihwarni, jenenge sing arep ngabdi
Prabu Siliwangi sing ke loro. Banyak Ngampar utawa Silihwarni lagi duwe kuwajiban nggoleki kakange yakuwi Banyak Cotro. Kanggo ngadhepi mutawir neng dalan, dheweke diwenehi pusaka Pajajaran. Kujang Pamungkas. Silihwarni nggoleki R. Kamandaka karo ditutake Jagasura nganthi tekan desa Karangluas, panggonan kanggo adu pitik. Neng kana dheweke ketemu karo R. Kamandaka. Kasunyatane R. Kamandaka nganthi ora eling lan metingake Silihwarni yen awake arep ana mutawir sing wigati. Dheweke lena saengga keris Kujang Pamungkas kena lambunge sisih kiwa. Nanging R. Kamandaka bisa nrobos lan lolos saengga desane kuwi dijenengi desa Brobosan. Ing desa liyane R.
ngadhepi dalan sing buntu lan panggonan kuwi diwenehi jeneng desa Buntu ( mangkana sing dadi simpangane Kroya – Maos – Purwokerto – Kebumen ). Silihwarni tetep ngoyak R. Kamandaka nganthi R. Kamandaka nemukake guwa lan banjur mlebu umpetan ana jerone. Neng ngarep guwa kuwi Silihwarni nantang R. Kamandaka tanding.
Amarga kuwi kabeh R. Kamandaka dadi ngenalake awake dhewe lan Silihwarni ngerthi yen R. Kamandaka kakange sing lagi digoleki. Banjur Silihwarni mateni asu lan dijupuk getihe. Getihe kuwi diwenehake Sang Adipati Pasirluhur kanggo bukti yen R. Kamandaka wis mati neng tangane. Sadurunge R. Kamandaka lan Silihwarni ninggalake guwa kuwi, sempet nandur wit jati jejer – jejer pas neng ngarep guwa, saengga guwa kuwi diwenehi jeneng guwa Jitijajar.
R. Kamandaka bali ing Pajajaran karo ngajak Reka Jaya, kancane. Nanging sawise tekan Pajajaran dheweke njaluk restu ngembara maneh kanggo nggoleki bocah wadon sing ditresnani. R. Kamandaka lunga maneh neng Pasirluhur lan sadurunge mangkat R. Kamandaka tapa neng guwa panggonane ngumpet
bisa ketemu karo Dewi Ciptoroso. R. Kamandaka diutus tapa neng alas Batur Agung. Banjur R. Kamandaka dadi lutung lan urip neng alas kuwi. Karo Reka Jaya dheweke aweh klambi keblak (lawa gedhe ). Keblak kuwi diparentah supaya bapake mlebu ing alas lan yen mengko ketemu lutung supaya dicekel banjur diopeni. Awit lutung kuwi sing bakal bisa nemukake Dewi Ciptoroso karo R. Kamandaka.
Sasuwene kuwi akeh putra–putra Raja sing tresna marang Dewi Ciptoroso, nanging dheweke ora gelem. Ana salah sawijining putra raja Prabu Pulebahas, jenenge tresna banget lan kudu entuk Dewi Ciptoroso. Dewi Ciptoroso krungu lan tetep ora gelem, nanging lutunge nyetujuni yen Dewi Ciptoroso kudu nrima Prabu Pulebahas. Ora segampang kuwi, Prabu Pulebahas kudu ngentuke yen lutung entuk melu terus ana sisihe Dewi Ciptoroso. Amarga Prabu Pulebahas ngancem, yen ora ditampa arep
ketone siki tambah apik y? gemiyen lagi cilik durung seapik siki.pokoke salut
By: otong jr on Juni 27, 2009 at 8:35 am
sukur pisan saiki purbalingga wis luwih maju yen dibandingaken jaman aku isih ning purbalingga
Angkutan Dharat ‎ (← pranala | besut)
Paris ‎ (← pranala | besut)
Pit ‎ (← pranala | besut)
Kali Alabama ‎ (← pranala | besut)
Angkutan Kali lan Tlaga ‎ (← pranala | besut)
Kamentrian Perhubungan Republik Indonésia ‎ (← pranala | besut)
Sepur ‎ (← pranala | besut)
Bécak ‎ (← pranala | besut)
Essam Sharaf ‎ (← pranala | besut)
Tetumpakan (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Angkutan Dalan ‎ (← pranala | besut)
Wikipedia:Artikel pilihan/2011 07 ‎ (← pranala | besut)
Alat transportasi massal (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Kuldi ‎ (← pranala | besut)
Rodha ‎ (← pranala | besut)
Nyepédhah ‎ (← pranala | besut)
Boseong ‎ (← pranala | besut)
Alster ‎ (← pranala | besut)
Mudik ‎ (← pranala | besut)
Ganggang ‎ (← pranala | besut)
Pantura ‎ (← pranala | besut)
Cidomo ‎ (← pranala | besut)
Hélicak ‎ (← pranala | besut)
Nutrisi ‎ (← pranala | besut)
Taman Wisata Mekarsari ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Transportasi"	Menu navigasi
Wiwitan taun 1998[1]–1999: Perang antara
Perang_Kosovo&oldid=1054897"	Kategori: Perang KosovoPerang nglibataké NATOPerang nglibataké BalkanPambrontakan BalkanPerang nglibataké InggrisPerang nglibataké Amérika Sarékat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.22, 29 Maret 2016.
kuwe sing jenenge mbangun jardiknas ora gampang. Kadang-kadang (nuwun sewu) ana oknum sing seneng
3 : oalah le….le kok malah pada oyak2an, ati2 le dalane rame…..(karo ngandani bocah mau)
Jamane wis owah…..jamane wis owah…..
3 : owah2a ya aja ngilang-ilang ….
3 : wah mbah putrid pun supe napa?aja diplerokine mbah….(sinambi nyanyi),
4 : iya ya mbah….lagu kuwi kang kudune di dhuweni kok pada lali malah saiki mung padha oyak-oyakan layangan …. Dene yen disawang anggone ngoyak nganti ora eling sapa kang ditemoni…….
2 : tak kira yam bah guru ki mung gek sare ora krungu dhewe ngundang undang…..
Wonten 7 golongan ingkang badhe angsal pitulunge Alloh wonten dinten ingkang mboten wontenpitulungan kejawi pitulunganupun Alloh →
weleh… weleh… adoh2X seko londo arep ngobrol sing di Malang hehehe… aku nde’kene ae mas… proyekan opo toooohhh…?? lha wong kelas sing diajar keba’ 😥
Arep chit-chat opo iki..??
Cah angon, cah angon penekno blimbing kuwi.. Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh
bedhah ing pinggir.. Dondomono, jlumatono kanggo sebo
Saya penggemar motor itu pasti (walo gak ngerti apa2
basanan Using Banyuwangi “Ngranjang gula wis wayahe erek-erekan”.Angklung BanyuwangiAk
kelambi cemeng, selono cemeng dikumbah mosok lunturo emak seng-seneng bapak seng seneng dijegah mosok wurungo.
By: M Mursyid PW on Januari 8, 2010 at 7:31 pm
lagi judeg yo mas, ngaso-ngaso ! kudune internet kuwi membudaya ning kabeh sekolah nanging yo kuwi kendalane be akeh, yo ra?
By: l nindyawati on Januari 28, 2010 at 8:19
panitianya, awal acaranya jangan sampai molor pak, soale awan sithik wis gludhug lan udan. 😆
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.? ngeruh
ingsun nuruti budine Aluamah kudu amangan wareg Ngungakna mekkah madinah Wareg tanpa mangan Kapan ingsun nuruti budine Aluamah kudu angombe Ngungakna segara kidul
o, iya,, apa duwe database alumni sma negeri kebumen kawit taun 1980 nganti siki, sing isine : alamat, thn lulus, notel, email, lsp?
palestina......ora sopan blas!!! Wed May 27, 2009 9:33 am nek masalah iki ,aku wis kentekan omongan kang,,,,,,,,,,,,lha kudu piye maneh,paling ming iso prihaten,wong melu ndongake yo urung terkabul,yo kanggo kabeh wae.........sing do sabar..........sing penting ojo podo bosen anggone nenuwun marang Kang Kuoso. bagoesKoordinatorLo
ora sopan blas!!! Wed May 27, 2009 11:13 pm lha wong enenge iki kabeh ben do gelem ndongake liyan kog do di komentari. Nek ora yahudi sing nglakoni po yo ra rep ndongake korban2 koyo gambar duwur kae.Gek nek donyo iki tentrem kapan kiamate? Lha kabeh kitab suci seko sing ra percoyo ro gusti ne we ngramal bakal ono kiamat
donyo ra bakal iso gawe tentrem 100% donyo iki. Mesti eneng wae sing gawe gendro lan geger. Nek gelem ayo kabeh do njaluk ngapuro dewe dewe marang sing due jagat lan gawe becik marang liyan tanpo ngerep-rep balen! Luwih elok meneh menowo gelem gawe becik marang satru, kanthi tulusing ati lan gambiro._________________
wes rampung tur turah wektu yo keno mikir tapi ojo seng abot mengko ndak ndadak nggowo nang Manding....
palestina......ora sopan blas!!! Mon Jun 08, 2009 10:31 pm gimbik wrote:hura mudeng
palestina......ora sopan blas!!! Tue Jun 09, 2009 2:38 am Den Ayu wrote:gimbik wrote:hura mudeng seng penting aku iso mangan ro turu kepenak tangi iso ngombe kopi ro udud wes padang donyaku ;) ;) ;)
awal 2013, lan saiki wis bab 350 yuta saben wulan pengunjung, nyediakake
OCLC 489265532. Dijupuk April 7, 2012. Pranala njaba[besut | besut sumber]
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.21, 23 April 2016.
pm gampang nangisan, tur angel meneng....jian gur ngrepoti wae.....gek sing endi tho sing jeneng'e pipiet kui....?????
nangisan, tur angel meneng....jian gur ngrepoti wae.....gek sing endi tho sing jeneng'e pipiet kui....????? ,mbok ra gur disebutKe le nangisan... ,le ayu, pinter tur nyenengKe barang... ,ayu pas nangispinter nak pengen opo men dituruti ki
babon nek pitik ,nek pipit yo calon ibu hu uh.. gari gulek calon bapakE. MUGI2 SAGETO LANCAR ANGGENIPUN PADOS CALON BOJO giadi mboten
Hing warsa 2015 puniki, sak watawis wulan kepengker wonten seniman ingkang sinambatan kinen ndamel reca-reca pepethan manungsa-manungsa ingkang nembe anambut karya kadosta ngupaya mina, tetanen, lsp. Reca-reca wau lajeng kapasang ing taman sak pinggiring alun-alun satunggiling kitha alit mepet sak kiduling Suroboyo. Sae sanget nambah edi endahing taman. Lah dumadakan wonten sak klompok warga ingkang mboten sarujuk lan ndkwa bilih reca-reca punika wujuding brahala, ingkang den anggep sirik, haram. Mila lajeng sami dipun bongkar kapindhah ing kitha sanes ingkang tebih panggenanipun. Eram, jaman komputer sak punika kok taksih kemawon wonten pandakwa kina, yen reca-reca punika kangge papan ibadah, papan kangge nyembah lelembut. Mangga dipun onceki prastawa punika ing sesambetan kaliyan serangan Demak (Islam) dhumateng Majapahit (Hindu, Budha, kafir, kristen?) Sak estu sejarah punika gampil dipun ewahi dengan pihak ingkang nembe nyandhang panguwaos. Lha, tiyang sejarah gantosipun presiden saking Bung Karno dhumateng Pak Harto kemawon inggih wonten bagian-bagian ingkang dipun busek lan dipun gantos dados bageyan ingkang nyengkuyung Pak Harto ngaten lho? Ngantos sak puniko wontenipun serat asli Supersemar inggih dereng kepanggih, pemrakarsa serangan umum Jogja koq mboten Sri Sultan HB IX, lsp. Mangga sami dipun titeni kanthi
Jaman saiki wes ora ono ‘wong melayu’… – kabeh iso ditukoni… rong atus wes kebungahen banget…yo kabeh wes melayu ngedol po kulon..??..
pesan kanjeng Sunan Drajat “ Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono payung marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho “. Dulunya Lamongan
nuli / winisik basa sempurna / sareng miarsa Ki
Bayi / senggruk-senggruk anangis / tangis cumeplong ing kalbu / manah padang
nerawang / ngraos tuwuk tanpa bukti / pangaraose wus ana sangisor
kaya ngabekti / saking tan nyipa kakalih / mung mangsud guru yekti / Ki Bayi
aris turipun / rayi dalem kalihnya / sumangga ing kersa sami / ingkang mugi
Amongraga pan wus wikan / ing dalem papanceneki / Ki
16. Tinilar lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung /
komplang nyenyed jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang
amung ingkang mojud / wahya jatmika jro ning
gaibu / pan ing kono suhule dinera mupid / tan pae-pinae jumbuh / nora siji
Sawusira aluhut / lir antiga tumiba ing watu / pan
kumeprah tyasira lagyat tan sipi / tumitah ing jamanipun / aral ing kula
monas mas.... pas e neng cedak tugu tani. dadi tenang wae.... akutak mangkat ndisik, tak sapune karo tak mboking
sing.....Pemimpin, Satriyo, Begawan lan Usahawan.....iki aku bintangku gemini......tak tunggu lho iki....Kan lengkap mengko aku
gur dadi pegawai yo wegah......Cobo aku di ramal nek dadi sing.....Pemimpin, Satriyo, Begawan lan Usahawan.....iki aku bintangku gemini......tak tunggu lho iki....Kan lengkap mengko aku gur kari milih, kan aku bukane serakah....ning yo tenan jeeeee.........hehhehehehheheeweh iki rodo telat mbalese,.... soale akeh tanggapan,..... sing
Begawan lan Usahawan.....iki aku bintangku gemini......tak tunggu lho iki....Kan lengkap mengko aku gur kari milih, kan aku bukane serakah....
Fri Jun 06, 2008 8:12 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Wah jan aku nunggune kudu sabar iki....jan perlu sabar2xuwis kuwi dhisik
ngerti ra, piye kadaane umat islam saiki?
padhahal awake dhewe iku umat sing paling apik sak ndonya
Allah wis nyebutno wong islam iku dadi umat sak apik-apike umat. kuntum khairu ummat.
opo kowe yakin, bolo? Jawaben!
nganti lara merga ora ono tambane ning rumah sakit. ditolaki lek ra nduwe dhuwit.
Wed May 02, 2012 12:40 am suryanto SL wrote:wiwid wrote:masipoeng wrote:ngimpi ketemu anak bojoku,.. Lha lagi ketemu wingi toh?..mosok wis di impike meneh?..yen aq mumbengi ra ngimpi,
May 04, 2012 1:19 am aq lali mau ngimpi opo, padahal wis tak coba inget2 meneh, tapi tetep wae ora kelingan..
photos, Gandhi Jayanti 2016 whatsapp dp, Gandhi jayanti dp, Gandhi jayanti hd images, Gandhi
sapedhah, aapedhah, fapedhah, iapedhah, Edwinseern
reprodusi wong lanang. Istilah sepermatozoid asale saka basa Yunani kang artine bibit mahluk hidup. sel seprma bakal membuahi ovum kanggo
saka wong lanang. Sel seperma nduwèni jinis kelamin lanang uatawa wedok. sel seperma manungsa kasusun kayadene
seprma kayata cebong, lan kabagi dadi 3 perangan ya iku: endas, gulu, lan buntut. Ndas bentuke lonjong rodok gepeng, kang isine inti(nucleus). Bagiyan
spermatid lan tumbuh dadi spermatozoa (sperma).[1]
Ing wong lanang diwasa normal, prose spermatogenesis berlangsung seumur usripe, senajan kuwalitas lan kuantitase selot midun kanti tambahe umur. Mangka saka iku, disaranake supaya njaga keséhatan klebu keséhatan sperma kanti mangan buah-buahan sarrta panganan kang ngandut gisi.[1]
Ing mangsane pubertas, spermatogonia mbelah dhèwèké saca mitosi sahingga ngasilake luwih ake spermatogonia. Ing manungsa spermatogonia ngandut 23 pasang krokosom utawa 46 kromosom (doploid). Pira-pira spermatogonia mbelh manèh, wondene liyane berkebang dadi spermatosis primer kang uga ngandit kromosom kang akehe 46 kromosom. Sel-sel spermatosit primer kasebut
^ a b c d e apa-itu-spermatozoid-sperma, (Kaunduh 5/11/12).
^ sperma, (Kaunduh 5/11/12).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Spermatozoid&oldid=1080402"	Kategori: AndrologiSelKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.45, 3 Sèptèmber 2016.
sejatining urip, Sabitah teteping pati mangka tetep tinetepan, pati lan uripe tetep!
c. “Sapa kang jumeneng ing Hayan Sabitah, iya Kang Maha Suci, iku Hurip kita, sadurunge ana bumi langit, trus samengkone;
d. Uripe Hayan Sabitah, iku purbaNE, rasa wisesane karsa, sempurnane otot-bayunira, lungguhe ing syulbi, hiya iku
Ugemana pepelinge Gusti, yen budaya iku ora beda, lan pusaka kedhatone. Manawa dipun rengkuh, dipunpepundhi
lestantunaken. mboten wonten ingkang kumawantun nyade lan sapanunggalanipun. kula tumut ndedonga jalaran kula inggih taksih
Gusti Allah Kang Maha Mirah...mboten wonten malih pusaka2 leluhur kang murca saking tlatah jawadwipa, pindah dhateng mancanegara....
Oh inggih pak Warji, dalem R.Sriyono alumni SMUN Simo IPA-2 1998…..Berkat pak Warji ugi dalem rumiyin saget kenal sing namine komputer,wlpun rumiyin kenale taksih WS & lotus, tp
Sekali lagi, buat tmn2 angkatan 1998, monggo gabung mriki mas2 &
kemaren,mas paimin pripun kabare anakke wis pinten,mas sarwidi pripun kabare nak mas puryanto aku on line terus
santoso berkata:	Selasa, 5 Mei 2009 pukul 5:26 pm	To Bpk Suwarji:
isih inget karo sampeyan2 lho…..Aku dl di IPA-2 karo mas Agus Isnu kae……Mbak Ida Tri P sing daleme cedhak Hanung Tri Undari kae kan? Sing deket masjid & kantor Pos Simo kae? 😀
Muhari berkata:	Senin, 29 Juni 2009 pukul 11:16 am	Iyo mas sriyono, saiki sampeyan ono ngendi? tur suwun isih
iki wahyu utomo, sing pinter bal balan ta? saiki ono ngendi? piye? isih ono kontak karo konco2? gunawan, sulis, oyot? dll….
Wahyu Utomo berkata:	Rabu, 6 Juni 2012 pukul 10:17 pm	nek ga keliru yo ngono iyo makane ki lagi golek2 kabare konco kabeh. ak neng sebrang laut pak muhari neng kalsel. piye kabare wis duwe buntut piro?
waduh..knco2 koq podo anteng kémawon..kagem pak warji,,pripun tanggapan néng urun rembug almni kulo..?
agus w 94 berkata:	Minggu, 25 Oktober 2009 pukul 1:03 am	Dalem nggih alumni 94′
WIYONO ORA DUWE KONCO WIS DOLANO NGGONKU TO MAS ……………………???????????????????
ya…nuwun sewu pak warji, kulo badhe ndherek numpang ngisi pojok reuni maleh amargi sampun dangu mboten nulis…
pm	kanggo konco kabeh…….! alumni IPS 3 th 97 do nendi saiki, yen ono sing weruh koyo budisawiji , budi utomo, harjo, uut, lan kabeh wae angkatan th 97, iki soko murid sing sering di tsrap karo
taksih tepang kaliyan kulo ( Tri mulyanto )
kula sak niki wonten depok ( jawa barat )
puniko no HP kulo (081 311482987)
SANEPANE WONG URIP PUNIKI ANENG DONYA IKU UPAMANE / MUNG KAYA WONG MAMPIR NGOMBE UPAMANE MANUK MABUR / MESAT SAKING KURUNGAN NEKI PUNDI PENCOE MBENJANG / AJA NGANTI KALIRU UPAMANE WONG NJAN SINANJAN ORA WURUNG MESTI BAKAL MULIH / MRING
indonesia 80an, tembang kenangan, lagu tembang kenangan nostalgia indonesia, tembang kenangan nostalgia 80an, tembang kenangan nostalgia 90an, tembang kenangan nostalgia 70an, lagu tembang
gamelan, aransemen, komposisi, pagelaran wayang, bentuk-rupa wayang, jenis wayang,
Kamulyan Langgeng, 2001:67—68) “Bapak
Pangrasa kanthi ngelus-elus pundhakipun ingkang putra sekalian paring
kondoripun putra sekalian kanthi pamuji, mugi-mugi
wong cilik PakDE… angger’e beras beras jatah jek dibagi wes manut ae,,,,,nek menurutku yo sing jenenge Demokrasi.
ide tur sumber-sumber sing saged di dadeaken patokan sejarah Cirebon. Nyuwun pangapunten bilih wonten kalepatan ingkang blog puniki. Bilih
nuwun kagem sedoyo mawonNyidam apa Kang? Sponsored contentSubyek: Re:
WONG Seko ENTUTE ===1) Wong sing ORA JUJURWong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo.2) Wong GOBLOGWong sing ngempet ngentut sampai jam-jam an.3) Wong sing JEMBAR WAWASAN'EWong sing ngerti kapan kudu ngentut.4) Wong sing SENGSOROWong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.5) Wong sing MISTERIUSWong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti.6) Wong sing GUGUPANWong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut.7) Wong sing PERCOYO DIRI (PD)Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.8) Wong sing KEJEM (SADIS)Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone.9) Wong sing ISINANWong sing nek ngentut terus ke'isinan dhewe.10)Wong sing STRATEGISWong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e nganti wong lio ora kepikiran maneh.11)Wong sing BODHOWong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing metu.12)Wong sing GEMIWong sing nek ngentut metune diatur sethithik-sethithik.13)Wong sing SOMBONGWong sing seneng ngambu entute dhewe.14)Wong sing RAMAHWong sing seneng ngambu entute wong liyo.15)Wong sing ORA RAMAHWong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-ngamuk.16)Wong sing KEKANAK-KANAKANWong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-blekuthuk.17)Wong sing ATLETISWong sing nek ngentut karo ngeden.18)Wong
karo wong lio.21)Wong sing KURANG KONTROL DIRIWong sing nek ngentut mesthi katutan ampase.22)Wong sing ORA IKHLASNggak mambu entute dewe, wong liya sing mambu muring- muring.23)Wong sing GEMIWong sing menowo ngentut, metune swara entut di endat- endat dadi ping 7.24)Wong sing SOK AMALWong sing menowo ngentut, metune di brolno, sak ampase.25)Wong RA NGGENAHAngger
dawa lan sajak ndandang gulo.30)Wong RADUWE GAWEANNdiskusekake soal entut (kayata sing maca).Tambahan:Wong GENDHENG:Wong sing ngamati ciri-cirine wong liya saka carane
Sip, lali aku ngandani minggu wingi aku tas mulih mantene mbak ku :D, eh anakmu wis lairan ?
Gendèr iku salah siji piranti gamelan Jawa.[1] Gendèr ing gamelan sléndro nduwèni 11-12 wilah sing tipis lan digawé saka logam, manawa ana ing gamelan pélog nduwèni 12-13 wilah, nanging ana uga gendèr sing mung nduwèni 7 wilah.[1] Wilah-wilah iku ditata ana ing tali kang dipasang ing kayu kang ana ing kiwa tengené.[1] Ana ing sangisoré wilah-wilah mau dipasang bumbung, kang gunané kanggo kothak swara.[1] Bumbung-bumbung iku dikethok kanthi ukuran manéka rupa.[1] Kanggo nadha sing paling ngisor, bumbungé utawa pringé dikethok sing paling ngisor rosé.[1] Kanggo nadha sing luwih dhuwur dikethokaké pring utawa bumbung sing luwih dhuwur.[1]
Piranti sing kanggo nabuh utawa tabuh gendèr biasané luwih cendhèk ketimbang gambang sing digawé saka kayu.[1] Instrumèn gendèr ditabuh nganggo tabuh sing wujudé bundher (dilapisi nganggo kain) kanthi cekelan sing cendhak.[2]
Carané nyekel gendèr ya iku antarané driji tuding karo driji tengah.[1] Driji-driji saka tangan tengen utawa tangan kiwa dienggo mithet utawa ngemèk wilah iku, supaya swarané mandheg.[1]
Ana ing pakeliran wayang, gendèr digunakaké kanggo ngiringi carita, dialog utawa gunem antarané tokoh utawa paraga wayang.[1] Gendèr ya iku salah siji ricikan gamelan sing fungsiné kanggo instrumén mélodi.[3] Anané gendèr ing péntas gamelan kalebu wigati.[3] Ing pagelaran wayang kulit ricikan gamelan gendèr nduwèni fungsi kanggo nguripaké swasana, nuntun dhalang.[3] Ing pagelaran wayang, panabuh gendèr nduwèni peran kang utama, kudu nabuh instrumèn sing ora tau mandheg sawengi muput.[2]
Jinisé gendèr[besut | besut sumber]
gendèr barung, nduwèni wilah logam utawa métal sing ukurané sedhengan lan titi nadhané saoktaf luwih cilik ketimbang gendèr penerus.[4]
gendèr penerus, nduwèni wilah sing paling cilik lan titi nadhané saoktaf luwih dhuwur
imbal (kanggo lancaran, srepeg, palaran)
Saliyané iku ana rumus liya kang khusus digunakaké kanggo ngiringi suluk (pedhalangan) wayang, ya iku:[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 6 Maret 2016.
kencananéIsine donga tetulakSandhang kelawan panganYaiku bagéyanipunwong welek sabar narima"Suwun iwansCamatLokasi :
mbok melu nulis puisi mas ben rodo rame postinge mosok mung wong siji tok seng nulis ping 192.168.10.1KorLapLokasi : Jakarta saikiReputation : 0Join date : 16.05.08Subyek: Re: PUISI CINTA Fri
arep tergoda karo puisine.. hihihihihihi... :lol: :lol: mbok melu nulis puisi mas ben rodo rame postinge mosok mung wong siji tok seng nulis yo wis ayooo...sing arep nulis puisi....ayo rame2 ning kene...mbok arep nganggo boso opo ae keno....sing penting nggo sastra....ndi gimbik yo....cah
nganti gandrung kapirangu (hallah koyo lagune manthous wae...) Jan jane
lagune manthous wae...) Jan jane seneng karo sopo kowe kuwi mbik.......Wis miliho sakiki...............wah jan ngerti hobine mas gimbik kon milkih seng koyo ngene _________________awali
nganti gandrung kapirangu (hallah koyo lagune manthous wae...) Jan jane seneng karo sopo kowe kuwi mbik.......Wis miliho sakiki...............http://i47.
Ugemana pepelinge Gusti, yen budaya iku ora beda, lan pusaka kedhatone. Manawa dipun rengkuh,
panguwaos dalem ing tanah Jawa tansah dipun lestantunaken. mboten wonten ingkang kumawantun nyade lan sapanunggalanipun. kula tumut ndedonga jalaran kula inggih taksih tepas darah Panembahan Senopati, turunan utawi grad 13.	RB. Hariya Rama W. 19 Maret 2013 20:06
Amin2..mugi2 pandungo ipun mas restu bakal diijabahi Gusti Allah Kang Maha Mirah...mboten
Repp…. gregg….hiya iku Peksi Nala;
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsu…n gawa marang kaanan(kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip
“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun.”
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsu…n, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun.”
kasusastraan ana ing kasusastran Jawa. Wujude padha karo pantun ing kasusastran Indonesia. Ing Baris sepisan minangka cangkriman (capeyan/pitakonan) dene baris kapindho minangka batangane utawa wangsulane.
Kebumen kang mujudake kreativitas siswa SMK kang nyatane pancen "bisa" .....
1. Ngasah arit nganti landep Landepe kaya bendho
11. Wayah sonten jerene meng mekah
Amargi hukum bisa di tuku 20. Maem sega kucing entek siji
Ajah lali numbasaken nggo Pak Priyo
lha piye… wis duwe ahli marketing dewe2 kok mas…
Dungo dinungo sedoyo, mugi kito tansah pinaringan rezki ingkang
ingkang sampun disuguhaken, lan nyuwun sewu menawi kathah ingkang mboten nuju
on May 16, 2009 at 07:58 | Reply boby
on May 18, 2009 at 10:30 | Reply
Hadoh Teh, ati-ati……. | Menika katonipun
nahan iki… nulis komen karo guling-guling… asem.. kang andi ki yo isa ae golek poto nyeleneh kaya ngene ki….. wkwkwkw.. suwun kang marai weteng lara ae… juohhhh…..
Anang menampilkan tulisan… Pemandangan Pantai Prigi
sholeh kumpulono          GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         C                       GKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            Gsalah sawijine sopo biso ngelakoni     F#m                     Gmugi-mugi Gusti Allah njembatani       G        C         GTombo ati iku limo perkarane          G           C           DKaping pisan moco Qur&#8217;an lan maknane          G            C       EmKaping pindo sholat wengi lakonono         D                C         GKaping telu wong kang sholeh kumpulono          G           C            GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         G            C            DKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            G         C        Emsalah sawijine sopo biso
lakonono         C                          GKaping telu wong kang sholeh kumpulono          GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         C                       GKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            Gsalah sawijine sopo biso ngelakoni     F#m                     Gmugi-mugi Gusti
tuku mboko siji wae kang gimbik, trs di rakit.. golek sing
Sirna Raga: Cirine Wong Soko Entute
Dipl.-Ing. (FH) Bernhard Hargasser
ngerti...aku.biasane sobo park view,..taman bungkul ancer2e rek...
oiyo om,lek steak sing lumayan selain bon ami/bon cafe iku nang ndi yo??
sing gak larang2 tp ojok kampung steak...murah tp rasae nggarai nangis trus dimsum pinggir
onok... jenenge YAMCHA & FUSION
Quote:Original Posted By kkampret ►
serabi plus kuah sing paling enak iku nang ngendi om ?
iku cuma tempe diengkeki tepung ngono ???
cak mis ancen nggone jajanan pinggir jalan, gawe cangkrukan
RUNGKUT KIDUL II MAKAM / 3-A
RUNGKUT KIDUL GG II SS NO I-A
RUNGKUT KIDUL GG II MAKAM 3-B
RUNGKUT KIDUL GG 2 NO 38
RUNGKUT KIDUL GG 2 NO 15 A
RUNGKUT KIDUL KALIMIR GG 2 NO 3
RUNGKUT KIDUL GG III NO 34-A
RUNGKUT KIDUL GG 3 NO 44
RUNGKUT KIDUL GG III NO 60-A
RUNGKUT KIDUL GG 3 MAJEMUK 22-D
RUNGKUT KIDUL GG III NO.66 KALIMER
RUNGKUT KIDUL GG III MAJEMUK /10-D
RUNGKUT KIDUL GG VI NO 24
RUNGKUT KIDUL PESANTREN NO. 36
cilik mbahku pusakane pirang pirang , nanging sayang ga ono sing gelem ngurusi. denger2 saiki wis masuk museum. Lha durung suwe iki aku di paringi keris karo almarhum pak dheku, wujude ligan pamore blarak sineret gayaman jogja, e ndilalah kangmasku pengen, yo uwis tak nehno wae, saiki gari siji warisan kawit nabi adam, Keris uga disebut sipat kandel tegese bisa kanggo sarono nuwuhake keyakinan utawa kemantepaning ati, lha nek wis
sing apik2 pinangka wujud bektine marang leluhur sing wis paring akeh seserapan, mbokne ngono kui sing
wes bosan karo kerise nggo aku wae nggiiihrayunen terus mas mengko rak wonge gelemsampean yo kudu bantu ngrayu, mengko tak wenehi siji, sing gambare paling
arepo kurang alus tapi nek menurut hati seneng yo ra perduli kata orang.....sing penting yang ati marem......tapi mendak karo dedere gantinen kang kok wes kusem ketokke....ojo2 iki yoni(isine) sing marai marem :) mbok di tokke kabeh kang pusakane ki....men do weruh koleksimu ki... Lanang168LurahLokasi : Semin (dul terminal) - Cikarang, JBBKReputation : 0Join date : 16.07.09Subyek: Re: KERIS JAWA Fri Jul 24, 2009 12:45 pm Sedulur, aku mbok diajari bab
sengkelat?tapi sing jaman biyen lho kang, maksude dudu gaweyan saiki. Agus susanto1999
mbok tulung di kirim neng emailku kalamwadi@plasa.com , ben iso menikmati aku, lan mengko nek ana wektu tak dolan nenggene sampeyan nonton koleksine, soale aku yo seneng barang wesi aji(pengagum) ning anehe siji wae ora
Lanang168 wrote:Sedulur, aku mbok diajari bab
sing palig dasar wae ; dapur, tangguh, mendak, deder, lsp....maksute apa lan kepiye?suwuntak ngrewangi kang agus nerangke keris...dapur : dapur iku bentuk/model/tipe keris keris jumlah dapur iku akeh banget dapur sing terkenal iku ana sekitar 240 an dapur keris...ana sing jeneng tilam upih, kebo
sejarahe keris...maksude keris iku gawean kapan lan sapa sing gawe... tangguh paling tua iku tangguh kabudan...keris iku digawe jaman
iku digawe wis jaman indonesia merdeka...mendak " mendak iku cincin keris sing dipasang neng nggon pesi...deder = garan keris......uga disebut ukiran.wis tak jawab kabeh yo???? nek kurang takono
podo makan marang nikmate Gusti Allah akan tetepi podo ora gelem syukur nikmat 10. Kalian podo melu mendem marang wong mati,akan tetapi ora podo gelem ngalap ibaroh marang kejadian meniko.
Mugasi atine podo atos njur podo mati,
waduh . . . seneng mas aku. rasane koyo lagi mulih neng Ponorogo, Semanding mas kidul kali cedak mesjid. Matur nuwun yo lagune puuueeenak tenak neng kupingku
Kisah "Tongkat Kanjeng Kiai Tjokro" Milik Pangeran Diponegoro
mung resistor siji tok...hua hua hua ..lucu..lucu kang Aisy. Resistor kuwi biasane sing
SERAT SABDO PALON NOYO GENGGONG /BABAT TANAH JAWA
Carita adêge nagara Islam ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.grouppornotube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja
rejeki kulo lan panjenengan lancar, tambah sugih lan berkah...monggo
Wektu nyong lagi sinau matematika ning ruang tamu witoro bar sholat Isya, Bapake nyong pirso banjur menehi tulisan ning bukune nyong :Tulisane koyo kiye :23.465 X 99.999 = .... 1+2+3+4+5+......+99+100 =...1 - 2 - 3 + 4 +5 - 6 - 7 + 8 + 9 - ... -99 + 100 = ....Bapake nyong menehi
soal mau ning sakwise 10 menit, nyong durung ngerti jawabane. Bapak banjur matur yen durung ngerti cobo kowe golek jawabane lan coro sing ringkes kanggo njawab soal mau.Hadiah es cream magnum tetep berlaku.Nyong berharap pamiarso ono sing menehi ngerti coro njawab soal mau dadi nyong biso oleh es cream magnum soko bapake nyong.Matur nuwun mbok bilih pamiarso sudi maringi pangertosan kawulo.Sabar .... link dereng Oyan
sekarang bingung karepe dewe, mergo aq aliran, SING PENTING ELENG KARO KANJENG
sing penak-penak sedelet maneh teko kok wakakakaka.....MASDIRAHFATAH:matur nuwun......HERY:ya
bisa diterjemahkan ke boso jowo kromo ? :D
Inggih mas…sa’menika taksih kathah sanget pendamelan ingkang dereng kula rampung’aken. Mangke mbok menawi wonten wekdal malih, Insya Allah kula artosipun dateng basa Jawi. Monggo dipun-rantos, mas…
abuhuwaidah (01:19:12) : mbok diterjemahke sisan to mas…
Ring Getar Penis – Ring Penggeli Silikon Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Ring Getar Penis – Ring Penggeli Silikon Di Jawa Timur Meliputi :
» Unduh Sing! Karaoke by Smule (gratis) Android - Download Sing! Karaoke by Smule
Unduh Sing! Karaoke by Smule (gratis) Android - Download Sing! Karaoke by
Sawise shalawat bebarengan karo Salam supaya alam wis diwenehi roh nabi raja Muhammad. Mugia karo kita banykanya shalawat banjur kita bakal diwenehi safaatnya dina terakhir mengko.
Dina iki, kita klumpukne ing sekolah ing babak saka misahake sapisan upacara lulusan saka siswa bahan VI. Guru lan kanca aku pancene ora aran wektu pass cepet banget. Iku wis enem taun kita sinau lan ngangsu kawruh ing sekolah. Dadi akeh pawulangan lan kawruh sing njaluk. Kabeh iki banget migunani kanggo kita. Mugia Allah bakal paring piwales sing duwe bapak / ibu guru kabeh iku apik. Amin3x yarobbal ALAMIN
Akhire saiki kita wis salah ngetik misahake ngendi kita bakal terus kejenjang luwih dhuwur. Sawise nem taun kita sinau akeh saka Pak lan Ibu Guru, kita kabeh
kanggo Duwe lulus saka sekolah utawa kita kudu dadi sedih amarga bakal ninggalake sekolah sing wis ingkang kita kanggo enem taun, amarga wis raos campuran sing kita ora bisa misahake maneh.
Utamané ing Kabeh siswa lan saran kita banjur njaluk iku bakal tansah eling. Ing wusana kita kaya kanggo ngluwihi lan njaluk ngapura kanggo kabeh kesalahane lan mischief kita wis rampung kanggo kita sekolah kene. Elingi kita kabeh minangka mahasiswa tau Pak lan Mrs memulang, lan pangarep-arep bapk / guru Gentlemen bisa lali kita prilaku negatif.
Kudu ora lali sing kita kaya uga thank kita tresnani tuwane sing wis sarujuk kanggo rawuh ing wusana. Tuwane sing tansah menehi katresnan lan dukungan kanggo kita nganti kita bisa lulus lan mengeti dina iki.
Kanggo kabeh kanca-kanca, acara kita nemu ing sekolah, kayata seneng, sedih, lan seneng bakal tansah ngelingake kita iki sekolah kinasih. Sawise lulusan, mbukak tegese kita perjuangan wis rampung, wis perjuangan rodok abot menenti dedapan, kanggo sing kita ngirim tansah bisa diwanti-wanti kanggo terus sinau hard kanggo entuk gol.
Akhire, minangka wakil saka kanca-kanca saka kelas VI wanted ngomong pamit kanggo kita tresnani sekolah. Kita bakal tansah elinga iki sekolah.
Piye yen suk Minggu awake dhewe nganakake “hiking” menyang Baturaden?”
“Hiking kuwi apa, ta?”
olahraga. Carane yaiku mlaku sakepenake, ngliwati alas, munggah gunung sinambi
1. Pak Ahmad wong kang sregep, sak wise sholat
Subuh, pak Ahmad langsung tindak dateng terminal Purwokerto. Tindak jam 5 esuk
lan kondur jam 7 bengi. Pak ahmad pagaweane dadi…
bait tembang Sinom. Salah satu bait yang paling terkenal adalah:
KUWI KI MUNG WONG GAWE-GAWE WAE…
mudun,kadang normal maneh wis tak cobak solder ulang solderan si
ON nganti njedul rusake,trus unggahen neng youtube,
benih2 kawruh.Mugi Gusti Allah tansah ngijabah sedaya niat penjenengan ingkang luhur.
pemahaman manunggaling Kawula Gusti Jumbuhing Jagad Gedhe lan Jagad Cilik.
nulis cangkriman selalu “disuwek reketek jagung”. Nggih maturnuwun sanget awit sampun saget njlentrehaken panguneg-uneg kula kanthi cetha wela wela.
koordinat wilayah sumbar. Kala ing titiwanci, Hawa panas bebendu tansaya makempra kobaring jagad. nanging Ing titi wanci sanes, adem njekut ndadosaken jagad lelimengan. Sugeng nglampahi ibadah wulan suci, mugi berkahing Hyang Widhi tansah kajiwa kasarira dumateng kula panjenengan sedaya.
Maturnuwun Ki, sampun kersa rawuh lan ugi paring pandonganipun.Pinangka jejering titah ingkang tanpa daya, kula namung nderek nyenyuwun dateng sihing Gusti Ingkang Akarya Jagad, mugi kita sedaya tansah kalis ing rubeda, rahayu nir ing sambekala.Mari
sugeng siyam Ki Herjuno ingkang bagus dewe sak pitung kecamatan
sauntawis mboten tilik blog panjenengan… mugya sadayanipun kanthi kasugengan karaharjan .., lan sugeng hanetepi lan mapag wulan ramadhan meniko kanthi kekiatan lahir bathos.. mugya panjenengan sakluargi wonten ing kahanan sarwa endah…,
Ngaturaken sugeng rawuh dumateng Kangmas Hadi Wiro Jati, Maturnuwun awit saking paring pandonganipun.Nun injih kangmas, mugi ing saklebetipun wulan ramadhan punika kula lan penjenengan sami kaparingan hidayah inayah, sahingga sakmangkeh dados jalmo wakilipun Gusti Allah ing madyapada menika lan katebihna saking sifat awon ingkang namung dados
Sangkelat meniko kagungan arti menopo njih?
Nyuwun pangapunten, kulo taksih sinau boso njawi ingkang kromo inggil. Sinau wonten njawi longkangan.
Agustus29, 2009 pukul 14:36	@kangBoed
nyuwun sewu lajeng tangklet sekedik kalian pak de,sak janipun keris meniko wonten pinten ten ndonyo niki?ten pundi-pundi sajar asli KERIS KYAI SENGKELAT,nopo rumiyen MPU SUPO ndamelipun katah??????matur nuwun sanget pak de
September1, 2009 pukul 14:36	@Bayu putra
sugeng dalu ugi, pak Bayu.Lha menawi lajeripun njih setunggal, nanging puteranipun kathah sanget. Puteran menika saget leres damelanipun Empu Supa piyambak, nanging saget ugi damelanipun empu sanes, ugi saget para siswanipun.Kados dene motor, satu seri nanging barangnya banyak sekali.
September30, 2009 pukul 14:36	Sae sanget menika Mas Ngabei, sinaosa dereng nate sumerep kanjeng kyai sengkelat, ketingalipun ngadahi pamor kebak wewarah. Wonten pundi dunungipun kanjeng kyai sengkela punika?
Oktober1, 2009 pukul 14:36	Menawi dunungipun ingkang kelebet lajer, mbok menawi ingkang ngasta
tertarik marang sengkelat….. sejatine sengkelat iku ono piro????
ing mongso sak iki opo isih ono ing alam nyoto npo ing gaib?
KADOS MAREM MANAH KULO SAGED NDEREK NGANGSU KAWRUH KADANG WERDO, DUH GUSTI MUGIYO PANJENENGAN PARING RIDHO SUGENG KEWARASAN DUMATENG KADANG KULO WERDO SUPADOS SAGED NGLUMANTARAKE NOPO INGKANG
crita masalah pusaka. Waktu ditanya pusaka yang dikirab waktu tanggal 1Suro oleh kraton Solo apa ampuh??? jawabe simbah samar2: weee ojo baen2 le…pusaka2 kae ora pusaka2 sembarangan! Ampuh2 kabeh….nanging yo mung
Ing. Norbert Kov&aacute;cs
Ing. Jana Španitzov&aacute;
kadip.ing.agronomijeSavjestan radnikDip. ing. prometa, PiT smjer.dip. ing. strojarstvadip.ing.
ingkang saget kulo aturaken. Mugi mugi nambai ilmu ingkang manfaati tumrap sedoyo. Menawi
SAW ingkang kito tenggo tenggo safaatipun ngenjing ing Yaumil
pas sepur e mangkat, dadi isih smpet weruh wujude sepur e tapi ra iso numpak
@aCist: wekekek.. apane sing anteb! inetmu sing lemot.. hahahaha.. iyo cist, antep kok, gak koyok wonge sing enteng...
gerbonge yo ora biso mlaku ha...3
Eh seperti biasa, Beno yen nulis ana blog iki minangka pelarian lebih tepatnya pelampiasan ...coba delengan saiki kancane kabeh pada sengkut nyambut gawe, dheweke ngorok ...Dapat dipastikan mengko mbengi Beno bakale ngamuk wis entek ngamek kurang golek. Mengko bengi tinggal lunga wae ya ...
Nek Beno ninggalin blog iki yo mengko nek arep mulih wonogiri di cegat neng selogiri wae gak oleh mlebu meneh he....he....Ben,
Kakangku umbelen ngeyel mangkat mancing ha ha
Balas	ipanase - 01/20/2013 wkwkwkwkwkwkwwkwkw, deressssssssssssssss
golek mangan kuwi adoh e, 3 kilo meter. nek
Sepedaku wis didol i sih. Soale ngebak ngebaki omah. Maklum omahku iki wis
Reply	Walah, sepedamu sing anyar sing jaremu arepe mbok tuku kuwi piye? Sido?
mung kuwi thok, wpnge karo sepedahe luwih gedhe
rep umur 5 taun. Saiki drg ono 6 taun,sepedane wis 3. Soale nek nganggo
sepedaan iku pas jaman te ka rasane. tapi yo saiki wis suuuuuuuuuuuuuuuuuuwi banget ra sepedaan. ndilalae pirang pirang sasi iki malih kuuuangen pengen sepedaan maneh, lha tapine tuku sepedah neng nggonku iki regane meh podo karo montor seken.
Reply	Biyuh, golek sing biasa wae kang.
Tembang 1 (Sinom): Sri narpadmaja sudigbya, talatahing tanah Jawi, Surakarta
rahayu.., sampun tansah dangu Ki .. panjenengan mboten ketingal wonten paseban panjenengan.. sakniki nembe njedul…,
maupun teles…, nanging njih naminipun bencana Ki.. kita namung saged mewiradat dan Gusti ingkang
Maturnuwun Ki Hadi, sampun kepareng pinarak wonten mriki, pramila leres jer manungsa menika sejatosipun injih sami mawon menawi dipun blejeti ngantos lebet, ingkang mbentenaken namung sandanganipun, tetiyang ingkang sampun mangertos sejatinipun manungsa badhe anggadhai sifat adil, sampun mboten terikat suku, ras, kasta, drajat lan pangkat. Munggwing Pangeran manungsa ingkang drajatipun paling inggil menika injih manungso ingkang rahmatan lil alamin utawi tansah
Desember21, 2009 pukul 14:36	pamuji rahayu.. nuninjih Ki… leres pangandiko panjenengan kulo dukung ngantos sundul wiyati.. mugya tiwikrama budaya meniko saged jejeg ajeg…., nguru nguri dan nglakoni ingkang dipun asmani keluhuran budaya leluhur…,
nanging lha tinggal di Jawa barat ya ngomongnya masih grotal gratul.. hehehe.. wah panjenengan priyantun jawi ingkang sampun jawa jawi njih Ki.. mugya sedayanipun tansah kasinungan angenipun tiwikrama,
Desember22, 2009 pukul 14:36	Mangga Raka Mas Hadi swawi kula derekaken ing wingking penjenenganan. Mbok bilik kula namung saget tut wuri sabdanipun para sesepuh, pinisepuh, ajisepuh lan kasepuhan, kalebet penjenengan.
Desember26, 2009 pukul 14:36	wah aku iki wong Jawa duwene kok mung keris Kyai Senggol Modot 😥
mbok yen wonten Kebo Lajer kangge kula ternak sapi teng dusun Wonogiri Ki Balas	Ngabehi
Desember28, 2009 pukul 14:36	@Mas Tomy
Ingkang dapur kebo lajer menika kagunganipun mbokdhe kula, lan sakmenika
wilasanipun Gusti ingkang Moho Tunggal. Mugi sanityasa sumandha wonteng ing jiwanggo
FBlah... soale seng nggawe FB luwih
menyambangi Mal Malioboro. Katanya “Aku dewe pancenmesakke karo sing do mlaku, ora keduman panggon merganekebak ro
lelayu kesedhidan biruPanjang ilang kaya nglangute ketawang nganti tesmak kedhepmu kaya aluse bedhayan
Kebulet kedhadung atine prawan kena wuyung gendaming asmara sang aji guru kang ambebidhungGawe gendra samangsa kembang kudhup sore iku mekar kuduneEmane sinesep dhewe ing candhikala maduneSing dadi pengayomanSing dadi piandeling jamanBusuk ketlikung pangipasing setanIblise wis kebisik ngrasuk
Kucing Garong Posted: 27 Sep 2011 03:19 AM PDT Kelakuan si kucing garong Ora kena ndeleng sing mlesnong Main sikat main embat Apa sing liwat
matur nuwun pak de / bu de…ilmune, putri klas 1 sd wonten pelajaran gempa.. kulo pun pados ten toko buku engkang spesifik dereng nemu.. mbok bilih wonten engkang luwih simpel penjalasane kulo nyuwun di kirim dateng email kulo.. matur nuwun
wis tambah lemu lo.. saiki tambah maneh.. abot..
Hahaha… aku dewe yo kudu ngguyu, hihi..
Reply	wkwkw,,,, edyzone_jetis YM saya ^_^
selamat mas,, saya ingin mengikuti jejakmu :(
Reply	huahahha.. saiki luwih lemu maneh… kuwi jik 72, saiki 78/79
sing kiri gambare rodok mlebu suworone normal ngono kuwi opone seng kudu di
Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si..... anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
April 13, 2011 at 11:15	Ora Usah Sing Semprot 250 yo ora opo opo, sing penting iso nggo blonjo
GL 100 ……. saiki dadi 250 cc….
JD MONYET???================================Ono kupat nyemplung santenmenowo lepat nyuwun pangapuntenMlaku-mlaku ning segoroning segoro dino selosoyen aku duwe salah lan dusoaku nyuwun
owallah...wong jowo jugak kue??? kenek la kenal2..yok medang2..hahaha
February 18, 2011 at 1:46 PM
hidup jawa !!! aq wong jowo seng manggon nang kampong .. rugi angger dadi wong jowo tapi dak iso ngomong jowo ..jowo murtad yo kuwe .ngene tak kampleng endase mubeng !
February 18, 2011 at 11:42 PM
peehhh...apsal naddia comel itu cam belog aku?aku ke kae?aku dak sangko kue apik...yok lah dewe bareng2 reti
dumateng Ngarsa Dalem Gusti Allah ingkang Murbeng Dumadi) Puji
Mbok menawi samangkeh penjenengan saget rawuh mas, Mugi2 adicara kados kalawingi
Paseban Kangmas Sabdalangit dan Kangmas Ngabehi…, seneng rasanya.. mak nyes adem..,menawi angsal nggih para sedulur…, nyuwun ijin rumiyin dumatheng Panjenengan sedaya…,
April18, 2009 pukul 14:36	hihihihi….. asyik bisa ketemu dunk…… tapi gak ngerti artinya… hayang nyipeung apa an kang Mas Sabda Langit….
sami pinanggih.. nyuwun sihpangaksami njih mboten ngabari panjenengan rehne sampun dangu…
kangmas Ngabehi nembe sibuk terus…, dari kemarin dolan mriki suwung …, pareeeeng… rahayu…,
Mei1, 2009 pukul 14:36	Nuwun sewu Mas Hadi, pacen radi kathah jejibahan wonteng papan pakaryan ingkang enggal2 kedah dipun rampungaken. Sumangga kula aturi santai2 ing mriki, anggep mawon menika inggih dalem penjenengan.
Mei1, 2009 pukul 14:36	njih matur sembah nuwun kangmas… mugi panjenengan angenipun jejibahan kanthi rahayu sareng
griyanipun anyar.. sampun dicat malih… pangling niki..? tapi kangmas ngabehi taksih sibuk jejibahan … dereng rampung kangmas…, nggih.. namung saged urun sih pandonga mawon mugi tansah karaharjan sedayanipun…, nuwun…
Mei5, 2009 pukul 14:36	Menika sampun radi longgar Mas Hadi, nun injih menika, gubuk kula dipun gantos cat maleh supados langkung edum, ayem jenjem. Ijem menika lambang kesuburan.Mugya nusantara enggal manggeh kesuburan kados duk ing
Mau numpang nulis nih, boleh ya mas… 😉
Mas Hadi wirojati, punika komment panjenengan sampun kula
ing manah wonten sak nglebetipun pidalem Ki Ngabehi ingkang dipun renovasi. Mugi sedayanipun tansaya subur, ijo royo-royo, gemah ripah loh jinawi. Gemah ripah repeh ripih. Kula namung saget ndedonga lan nyengkuyung mugya samangke sageta wonten wekdal malih kagem acara temu kangen kopi darat. Sumangga kula nderek samangke badhe wonten pidalemipun KangBoed ing Bandung, punapa bumina Kang Siliwangi ing Bogor, sumangga sak prayoginipun sagung para kadhang.
Mei7, 2009 pukul 14:36	Nun injih Ki, sakmangkeh mbok menawi badhe saget makempal maleh. Wonten Bandung ugi prayogi, ngiras pantes tuwi kawilujenganipun KangBoed sekeluarga. Lan
rahayu… mugya panjenengan sampun bagas waras kadhos dek uni uni njih kangmas…, sampun radhi lami panjenengan tansah nandhang gerah.., mugya panjenengan salajengipun tansah njagi kewarasan salaminyo.., ngapunten rehne nalika panjenengan nembe opname kawula mboten saged nyambangi.. amrih takseh kathah wigatos ingkang kedhah dipun rampungaken.
para kadhang sampun kapang kaliyan panjenengan, mugya antuk pepadhang lan langkung bagas .. lahir dumugi bathos…, mangga upami sampun kiat gek ndang dirampungaken sedaya kawigatosan dumugi paripurna.., matur sembah nuwun.., salam sihkatresnan , ugi dumateng para kadhang ingkang
engko tambah ngriwuk'i wong pas lagi mergawe. Mas kalo masang mesin cinoan kuwi opo sing kudu
mboten purun disermod medal abang biru ijo kinten2 nopone mas nyuwun pencerahane.maturnuwunBalasHapu
muleh neng Nanjuk (saiki kerjo neng jogja)aq mesti dolan rono… kapan2 tuku krupuk pecele bareng yo Ndop! blogmu apikmu Ndop,
Kancil Nyolong TimunSawijining dina, rikalane Pak tani menyang sawah niliki tandurane, banget kaget atine merga tandurane akeh kang rusak. Wit pohong padha ambruk, kacang prol sing durung tuwa mosak-masik, apa maneh tanduran tikang nedheng awoh ndadi, ora karuwan. Pak tani ngubengi kabeh tandurane karo ngudarasa, “Gek sapa sing salah gawe ngrusak tanduranku iki. Yen menungsa katone dudu, nangin yen kewan kewan apa?” Sinambi ngaso ana gubug, Pak tani ngenam-nam pikir, kepriye carane nyekel pawongan utawa kewan kang wus ngrusak tetandurane.Ana ngomahe, Pak Tani gawe pepethan wong-wongan kaya dene memedi sawah kang dienggo ngusah manuk. Nanging rada beda karo memedi sawah kang mung saka damen ditaleni lan diwenehi kudhung caping, wong-wongan mau digawe memper banget karo kawujudane
didemok. Sore iku uga wong-wongan mau dipasang ana sawah sacedhae tanduran timun. “Muga-muga wong-wongan iki mengko ana pigunane”, mengkono batine Pak Tani.Bengi iku kancil kang wetenge krasa luwe kepingin mbaleni golek timun ana sawahe Pak Tani kaya wengi sadurunge. Tekan
pancen iki Pak tani, mesthine aku wis dicekel, ora mung meneng wae. Iki mesthi mung pepethan, kanggo medeni manuk““Eee…… apa dikira aku wedi karo kowe?” Kancil ngucap karo mlaku ngubengi pepethan iku.“Yen pancen arep nyekel aku, enggal cekelen. Aku ora arep mlayu. Ayo….. enggal aku cekelen”
kupingku. Diuculake apa ora?” , muni mengkono karo ngipat-ngipatake endhase supaya kupinge ucul saka pepethan mau.“Eee…….., ngeyel. Dak jotos lho” , ngucap ngono karo sikile ngarep tengen diantemake menyang pepethan, pas ngenani pundhake pepethan. Mesthi wae sikile kancil kraket ana pundhake pepethan mau.“Lho….. malah sikilku dicekel. Yen ora diuculake dak antem maneh lho” ngomong ngono karo singarep tengen diantemake ngenani pundhak pepethan. Mula loro-lorone sikile kancil sing ngarep kraket ing pundhak pepethan.“Apa njaluk dak dhupak nanggo sikil loro pisan?” Gabrus, sikil buri loro bareng diantemake ngenani tangane pepethan kang malangkerik. Dadine
sewengi gumandhul ora bisa turu.Esuke pak tani kang niliki sawahe nemoni, ana kancil kang gumandhul ing pepethan. “Ooooo, jebul iki malinge. Mula tanduranku rusak ora
ana ngomah wis kentekan daging kanggo lawuh.” Ucape pak Tani iku dirungokake dening kancil. Mula atine kancil dadi miris banget. Entek pengarep-arepe kanggo urip. Sikile kancil diuwali saka pepethan, banjur ditaleni supaya ora bisa mlayu, banjur digawa mulih menyang omah. Tekan ngomah, kancil mau dilebokake kurungan banjur ditindhihi kayu gedhe.Sabanjure pak tani ngasah lading gedhe kang kulina kanggo mbeleh kewan nganti landhep, mingis-mingis. Rampung anggone ngasah lading, pak tani lume ngomah kanggo ngaso sawetara.Kancil kang ana jero kurungan, mung dheleg-dheleg karo matane mbrebes mili, luhe dleweran
kelangenane Pak Tani. Tuwuh pengarep-arep ing atine kancil. Pikirane kancil muser golek akal supaya bisa uwal saka kurungan iku.“Lho….. koq kowe Cil?. Ngapa aawakmu ana jero kurungan, katon banget yen atimu sedhih. Apa awakmu luwe ora entuk pangan?”, mengkono pitakone si Kapri.“Ngene lho, Pri. Aku sedhih ora mergo luwe. Nanging jalaran aku arep dirabekake karo putrine Pak tani sing dhenok kae lho. Kamangka aku ki rak ora seneng karo dheweke, lha wong si Dhenok yen mlaku wae dhuwur banget.” Semaure kancil karo katon memelas.“Ah… tenane Cil??? Aku koq ora percaya karo omonganmu. Yen pancen Pak tani arep golek mantu, mesthi wae luwih becik milih aku sing wis suwe ngabekti marang Pak Tani. Ora bakal milih kowe, Cil” si Kapri nyahut maido omongane kancil.Bungah atine kancil merga rekadayane bakale kasil. “Kasunyatane kaya mengkene, Pri. Pak Tani luwih milih aku minangka mantune, kamangka aku ora seneng. Atiku dadine bingung tenan Pri” “Ora, Cil. Yen pancen awakmu ora seneng, kepriye yen dak genteni. Aku gelem dipek matu karo Pak Tani. Dhasare aku rak wis ngerti karo aten-atene si Dhenok. Piye, Cil. Oleh, ya dak genteni?”“Yen pancen awakmu gelem, aku ora kabotan Pri. Kayu kang nindhihi kurungan iki singkirna, mengko genti awakmu sing mlebu ana jero kurungan. Sebab kanggo syarat sadurunge rabi karo menungsa, bangsa kewan kudu dikurung dhisik” celathune kancil mantep.Agahan si Kapri, asu kelangenane Pak tani kuwi nyurung kayu kang nindhihi kurungan, nuli mbukak kurungan. Kancil metu saka kurungan, sabanjure Kapri kang lumebu ing kurungan. “Wis ya Pri, mengko mundhak didukani Pak tani, aku arep lunga adoh. Kepenakna anggonmu ngenteni arep dadi mantune Pak tani”, celathune kancil karo gegancangan lumayu ngedohi omahe Pak Tani.Tangi turu, Pak tani agahan metu arep mbleh kancil. Saekagete bareng sumurup yen sing ana sajeroning kurungan ganti Kapri, asu kelangenane. “Dhasar asu goblog. Ora sida entuk lawuh daging kancil” ngono pambengoke Pak Tani,
teddy syah … sayang lupa cerita detailnya… jadi ngga bisa ikutan ngomong soal hipotesis … 😀
ocha says:	9 February 2010 at 8:35 pm	jaman mbiyen, simbokku seneng ndongeng macem2…simbokku pinntr ndongeng lah pokoknya! lha saiki, simbokku
Maturnuwun Mas Moko, sampun kersa pinarak lan paring sumbang
ngantos wonten dumukan 20 ingkang perlu kita lampahi saben dintenipun.
Mbok mangga katuran pinarak wonten rompok kula ingkang sampun salin warna dados Rujakbeling Kolakrawe, menawi badhe icip-icip lho Kangmas
April13, 2009 pukul 14:36	mugi GUSTI tansah paring kawilujengan dateng kita sami,keparengo kula badhe nderek tetepangan wonten ing soroh asihan punika,matur nuwun saderengipun..
sugeng tepang ugi mas, sumonggo kula aturi icip icip sakwontenipun. 😀
samun,kanjeng sunan kalijogo, 7ane sami, islam kristen budha hindu mkg kpercayaan,kejawen gawe wong dadi apik tur luwes, ngopo do fanatik, kwi mung dalan, sing dwe motor ngambah aspal enthuk, sing dwe prau lewat laut enthuk,sing mlaku ngambah
Ing desa lia urip uga janda sing duwe anak sing arane Bawang Abang. Sauwise buyunge
Bawang Putih kudu lakoni kabeh pahalan umah, nanging Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.
Sawijining ramane Bawang Putih lara lan ninggal dunia. Mulai Wektu kui
uwis tangi nalika urung subuh, kanggo nyiapake banyu adus lan sarapan kanggo Bawang Abang lan beyunge. Banjur Bawang Putih kudu aweh pakan kanggo ternake, nyirami kebon lan masui klambi marang kali gede. Sauwise banjur nggosok klambi, beberes omah, lan esih akeh pahalan liane. Nanging Bawang Putih seneng lakoni pahalan kui, amarga Bawang Putih ngarepake sawijing dina biyung tirine bisa seneng karo deweke kaya dene anake dewek.
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet masui
nanging ora ketemu. Karo putus asa bali omah banjur cerita karo beyung tirine.
mulai peteng, Bawang Putih uwis putus asa. Sedela maning wengi, sekang kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing pinggir kali. Bawang Putih gagean mampir omah kui lan totok lawang.
"Kulonuwun...!salam Bawang putih. Wong wadon tua mbukak lawang.
kui, tapi cah ayu kudu ngancani aku seminggu nang kene. Uwis suwe aku ora tau kandahan karo sapa-sapa, kepriwe?" njaluke
"Nduk, wis seminggu koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji maneh, koe ulih milih salah
dipaksa. Banjur Bawang Putih milih waluh sing cilik. "Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng," omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter Bawang Putih tekan ngarep omah.
Dung tekan omah, Bawang Putih ngewehna klambi abang gone beyung tirine, banjur Bawang Putih lunga meng dapur arep mbelah waluh kuning mau. Banget kagete Bawang Putih nalika
nglakokake apa sing lakokake Bawang Putih nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang pinggir kali. Kaya Bawang Putih, Bawang Abang dijaluki manggon seminggu kanggo ngancani. ora kaya Bawang Putih sing sregep,
Bawang Abang mulih. "Bilih Mbah maringi waluh dateng kulokangge hadiah sampun ngrencangi seminggu?" takon Bawang
babar sing mulus rahayu berkah salamet, sing lungsur langsar, mun istri sing geulis mun pameget sing kasép, sing soléh manahna, sing
Ing. Gustavo A. Brey Ing. Juan M.
Poto poto ndhuwur rasane kaya poto ning Eropa, kerene :)
Guwone keren ya, saka jenenge Selomangleng, terus ana nggon nggo latian militer, nggone resik sisan.
Iku mata kucinge kriyep kriyep, lagi ngantuk sajakke ndop	17 April 2016
Reply	He eh mbak. Indonesia pancen pinter nek dikongkon niru niru haha. Padahal kudune gak usah niru pun Indonesia wis luwih keren karo negoro liyane. Contone ya Guo guo kui.
Reply	itu yang atas kayak monumen nyang di perancis ya…
puja mantra peninggalan Kanjeng Sunan Kalijaga, kidung sukma wedha, mantrawedha, darma wedha, japa wedha, reksa wedha, wara wedha, setya wedha, aji wedha, sakti wedha, bagya wedha
Mei1, 2009 pukul 14:36	Kulonuwun, Salam hormat kagem panjenengan…..
suwun sampun kerso pinarak wonten waroeng kulo, anginguk dagangan ingkang mboten sepinteno, katur mugi penjenengan sageto angabehi sedoyo ngelmu lan lampah nuju kang sejatinipun gesang, angrungkepi lan angabehi tapakipun kun.. tul tul tul…. anglayang….kados aturipun mas utawi mbak
betawi seperti resep laksa betawi kebon kacang, resep laksa betawi jakarta, resep laksa betawi ncc, resep laksa betawi temu mangga, resep laksa oncom betawi, resep kuah laksa betawi
AMwis pokoke melu.....BalasHapusAisyMinggu, September 27, 2009 6:56:00 PMLho kok genti sampean to sing mbuntut hehehehheBalasHapuszaenal_electronicMinggu, September 27, 2009 8:58:00 PMkawet mben sing di bahas sop buntut trus....
Kawula sarujuk pawedhar punika, mila kawula manawi nintingi sedaya lelaku punapa punika awujud utawi kapitayan, sedaya sami ngudi rahayuning gesang donya akhirat. Dene ingkang uwal saking bebener punika rak manungsanipun. Kathah tiyang ingkang rebut bener wusananipun nilar kautamaning agami ingkang dipun rasuk lajeng damel dredah lan nyilakani tiyang sanes.
Titikanipun lelaku ingkang bener punika saking wohing pakarti. Manawi wohing pakartinipun tiyang punika ngemu cahya kebak tresna asih dhumateng sesami tuwin nuwuhaken rasa tentrem punika sak boten-botenipun sampun celak ing kasampurnan.
Tansah KaRahayon, wilujeng, karaharjan ingkang samya pinanggih Ki…!
Kula tansah wilujeng KI, kondur mugi mugi penjenengan ugi tansah pinayungan Gusti Allah ingkang Maha Agung, taksih wonten jogja Ki?
Maret10, 2009 pukul 14:36	Assalamu’alaikum Wr.wb
kulo nuhun kang mas ngabehi…Emmuahhhhh…. hihihihi
titah.., yooo thooo…? tho yoooo…, kangmas ngabehi… hehehe.. urun sithik mbok menawi tekan …, lha niki taksih thimak thimik golek dalan padhang…, bar digendong ditatih..belajar mlaku.. rambatan.. banjur mlaku gayeng.. dalane peteng….sing padhang baru lamat lamat.. katon adddoooohhhhhh.. banget..monggo nyuwun pencerahan malih…biar makin padhang…nek padhang kan gampang mlaku.. mboten sasar sasar.. lha dimar ( pelitanipun ) taksih kirang
senajan cilik urupe menika tetep damar,ingkang aweh padang,padange sagung kang dumadi,sithik pangerten ning murakabi lan nyata,menika luwih trep lan migunani,sdaya sampun wonten kawengku dening priyangga,gamanipun namung satunggal
November11, 2011 pukul 14:36	DAlu punika , kawula tumplekaken (curahkan) raos ingkang
BILIH ROH SUCI " BILIH ROH SUCI
kuwi pak? Sun sing suwe? Eh,SORI…SORI…SORI… Pis dab! Mestine ya dudu kuwi ya,wong
mawi wijna says:	August 30, 2016 at 10:36 am	Tahun 2012 kepungkur SPSS wis tau dolan merene Ba. Njuk umbul e nggilane kae wujud e lumut tur sampah kabeh. Saiki wujudne apik malah jadi panggon foto-foto cah2 nom.
rasarab says:	August 30, 2016 at 1:05 pm	Kayak e aku pas ora melu kae :))
Iyo secara dadi apik koyo saiki aku seneng jane, timbang mbiyen rajelas sing arep disawang opo. Mung kadang sing tidak habis pikir
Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.Saderek-saderek sedanten……..Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten……..Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..Saderek-saderek sebongso lan setanah air……….Masalah-masalah meniko saget
sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuanganKulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten.Matur suwun kulo sampekaken………Wassa
wis cemepak såkå Gusti, ora bakal kurang anane kanggo nyukupi butuhe
Nggugu karsaning priyangga, Nora nganggo peparah lamun angling, Lumuh ing ngaran balilu, Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus
Nyuwun sewu… asmanipun sinten, Mbah? Tepangaken, kulo Ratih.
Maret 8, 2008 Kulo ngaturaken sugeng rawuh wontening pagupon kulo, mugi-mugi panjenengan kraos lelenggahan wonten mriki, ugi kulo nyuwun ngapunten bilih kulo langkung remen dipun arani embah bilang kemawon mbak Ratih
100% Ing. arch. Jozef Bátor, PhD.
100% Ing. Michal Kebísek, PhD.
97% doc. Ing. Pavel Kovařík, PhD.
99% Ing. Martin Gulan PhD.
98% doc. Ing. Vojtech Geleta, CSc.
100% Ing. Michal Bachratý, CSc.
tenan tkang parkire, lg knal wis reti omahmu nengdi..
Oalah sri.. dwe omah kok yo neng MINGGIR, bahasa indonesiane
ning ketoke kedhuwuren njenengan sing menyanjung, klambiku nganti sesak untuk ora jebol benike he...3.Maaf kalau aku panjenengan pandang
HMHS Britannic iku ka[al katelu lan paling gedhé saka kelas kelas Olympic ing White Star Line. Kapal iki sedulur saka kapal RMS Olympic lan RMS Titanic.
Punggol Plus!: Punggol Plaza
A databank of articles and information about Punggol.
*utekku rak nyandhak blasss*
itempoeti berkata:	22/07/2009 pukul 19:00	@Andy MSE
tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d jawaban kang paling
saka wesi kayata, peso, bendho, lading, lan sakpanunggalane diarani…
1. Dhalang yaiku wong sing pagaweane nglakokake....
2. Nalika simbah isih enom, simbah dadi niyago. Niyago
3. Wong kang pagaweane dol – tinuku barabg dagangan
4. Pak Parjo dadi kusir wis puluhan taun. Kusir yaiku
5. Wong kang pagaweane negor kayu diarani....
1. Gawenen ukara sing gunaake tembung – tembung
Amatilah segala sasmita,seloka, simbol dll anakku
kasugengan berkahing Gusti ingkang Welas Asih.., matur sembah nuwun,
April23, 2012 pukul 14:36	Sugeng pambagio bapak ibu ,nuwun sewu bade nderek ambucal krenteg…….saksampunipun kito kaprentah lan saget maos ,,selajeng kawaos wedaran : rencono -kaimpun kekuatan-tumindak lampah-kendali ,dumateng arah sesuai rencono . Amemacu paugeran sangkan paraning dumadi ,wedaran kolowau saget kalampah tuwi ka-estren ,menawi kasorot mring ngelmu ingkang arupi ayat-ayat qauliyah kangge noto bathin selami lumampah ing alam padang ; bumi sarto sedoyo penderek ingkang mempengaruhi ,arupi ayat kauniyah … ,lha meniko , kasebat ing ayat kauliah , bade kabedo : – ARAH… , dipun slewengaken ,sahenggo kekuatan ingkang ka-himpun mboten saget maximal amargi kabulet kasenengan-kekareman pendek sarto caket ,kawengku ing kekuatan indera ;pangrungu ,paningal ,pangambu ,panggrayah ,pangecap ,tumus dumateng PANGROSO .Pangroso ingkang PASRAH ,ateges …namung eling ,…tanpo was-was / ragu-ragu , dumateng kedaden , jer sampun pinarcoyo mring GUSTI KANG MOHO PAWENANG , … TINAQDIR , …katampuk dados : WAKIL ,DUTO AGENG ,kasebat KHOLIFAH ing bumi …,
ingkang tansah eling , menawi …: URIP IKU AMUNG SADERMO NGLAKONI
kados kasebat ing SQ II ,ayat 30 sd 39 .Dados …,sak sampunipun GUSTI KANG MOHO PAWENANG …, anurunaken buku petunjuk lan sebagian etalase-nipun dipun pameraken tuwin karaosaken dumateng
Kadosipun , buku meniko ,ingkang isinipun mboten wonten keraguan ing mdalemipun …, menopo malih salah …,sedoyo -doyonipun bener ,senaoso ingkang maos wuto-huruf , nanging sauger kerso midangetaken kemawon … , bade katukulan ROSO…., syukur-syukur roso kolowau , andayani lumampah , saget milih lan memilah , pundi ingkang kakersaaken GUSTI , henggo saget meper howo -nafsu ing ndalem ANYIPTO… , saget mahanani sucining ROGO ,tuwuh sarto ngembang ing margining GUSTI KANG NGARSA-ake dumadi , kawohan …, woh-wohan ranum kados ing swaro loko. ngapunten lan nuwun.
Oktober23, 2009 pukul 14:36	Nuwun Ki Hadi awit saking tambahan piwucal kautamanipun, nuwun sewu badhe nyuwun priksa, menapa tiyang ingkang luhur bebudenipun menika kedah kagungan kawaskitan lan sugih ngelmu gaib, Menapa menika
gothak gathik gathuk dadi mathuk banjur manthuk manthuk
wae…hihihi…..sedhantenipun namung kersanipun Gusti Sang Hyang Manon
Sugeng dalu, sugeng wayah gondo yoni, mlebet wayah puspa tajem Ki….
Mugi berkahing Gusti tansah kajiwo kasarira dumateng kita sedaya.
Punika seratan ingkang pinunjul kebak seserepan, bab serat sastra jendra, kitab suci ingkang satuhu. Lah, ingkang awrat kadospundi jalmo menungsa saget maos kanthi permana lan terwaca. Sebab punika kalebet papan tanpa tulis, daluwang tanpa mangsi. Maosipun sanes ngagem paningal wadag utawi netra, nanging ngagem paningaling kalbu ing salebeting batin. Pramilo kedah nyinau lan nglantipaken “ngelmu titen”. Saha datan kendat ngasah rasajati sejatining rasa supados manggih makripating makripat.
Ing pangajab saget dados jalma ingkang lantip, waskita lan linuwih. Sedaya punika saget dipun usadani soksinten kemawon ingkang kersa ngugemi NGELMU
nuwun Ki, sampun kersa pinarak. Kala wau ndalu lha kula malah kejatah ronda siskamling dumugi subuh, nggih ngiras pantes kaliyan melekan.
Vibrator Anal Beaded Butt Plug Di Jawa Timur Meliputi :
sakjroning pasamuhan mau Ki Ageng ndadar marang muride, mungguh tekan ngendi anggone ngisep kawruh kang wus dibabar saben dinane. Ono ing sak ngisore wit sawo kecik kang godhone ngrembuyung iku, Ki Ageng wiwit paring pitakonan marang muride mau :
KADS : He putuku ngger Darmo! ingsun bakal mundhut prikso marang jeneng para, mungguh opo to Sahadat iku ngger?
DS : Sahadat menika ngucapaken paseksen bilih mboten wonten Pangeran kejawi namung Gusti Allah, lan nyekseni bilih Kanjeng Nabi Muhammad menika utusanipun Gusti Allah.
KADS : mungguh opo wohing syahadat?
DS : Wohipun syahadat menika kita kedah sumurup, bilih kita menika wakilipun Gusti Allah ing madya pada utawi tajalinipun, liripun tindak tanduk, budi lan pakerti, kedah jumbuh kaliyan sifat soho apengalipun Gusti kanthi nuladha akhlak -ipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW.
KADS : Terus opo bontosing syahadat
DS : Pinanggihipun kawula lan Gusti, kados kula lan penjenengan ing wekdal punika.
KADS : Opo siro wus mangan telu telune
KADS : saiki ingkang kaping pindho, sholat kuwi opo?
DS : Sholat menika tata cara manembahipun tiyang islam Dumateng Gusti Allah.
KADS : Wohe sholat iku opo?
DS : Inna sholata tan ha ‘anil fasya’i wal munkar, sholat menika nyegah tumindak ingkang nistha lan tumindak piawon ingkang kasat netra, contonipun MOLIMO.
DS : Sholat menika sejatosipun sarono kanggeh sebo dumateng Gusti, kados dene kula lan penjenengan menawi badhe kesah ingkang tebih tentu mbetahaken turangga menapa dene Kreta. Tiyang ingkang sholatipun rubuh rubuh gedhang sami kemawon kaliyan tiyang ingkang kagungan kuda lan kreto ananging mboten mangertos cara nitihipun. Tiyang ingkang sampun saget sholat saestu, wonten ing sakjroning sholat badhe lumebet lan manjing ing Rahsaning Gusti.
KADS : Apa kowe wis ngrasaake tetelune?
DS : Alhamdulillah, nembe nyinau Bapa! 😛
KADS : Bagus ngger kowe jujur karo awakmu dhewe, saiki pitakonku ingkang pungkasan. Lha opo kuwi poso, zakat lan munggah kaji??
DS : Siyam menika ngampet saha cegah dahar , ngunjuk lan guling. tujuanipun ngasoraken hawa nepsu ingkang awon hakekatipun ngampet sedaya tumindak ingkang mboten sae ing saben dintenipun, siyam ugi saget pun umpameaken lerak kagem reresik kokot bolot ing sakranduning badan. Menggah zakat menika ngedalaken sebagian mas picis raja brana miturut syariating agami, menggah tujuanipun nglatih keikhlasan, sejatosipun zakat menika tanpo watesan, sinten ingkang ikhlasipun sampun inggil badhe maringaken sedaya ingkang dipun gadahahi murih sentosanipun liyan utawi ngasanes. Dados zakat menika ukuranipun tingkat ikhlas kita sedaya, lha zakat ingkang paling utami menika sok sinteno ingkang saget paweh kawruh ingkang mingunani kagem gesang ing ndonya lan ing alam kelanggengan, kawruh sejati menika biasanipun lumatar wangsit, ilham lan sakpiturutipun, saget ugi winastan ilmu mukasyafah utawi ilmu laduni. Ingkang pungkasan, ing kang kasebat kaji menika injih puncakipun ma’rifat, titah ingkang sapun mangertos awal – akhir, zahir -kabir, ikhlas lego lilo ndonya akherat. Sampun mboten kepincut brana picis,wanita lan kuasa, ingkang sampun dipun gambaraken ing baju ihram, sampun sumadya katimbalan dening Gusti kapan kemawon. Dados Haji menika sejatosipun kahananipun ati menungso, sanes tindak dateng arab. Menawi pemanggih kula, tindak dateng arab menika intinipun napak tilas, lha ing mriku kathah sasmita sasmita ingkang kedah pun sumurupi teges lan hakekatipun sahingga nuwaheken seserapan lan kesadaran sakkonduripun saking minggah kaji kalawau.
KADS : Lha terus piye, opo ono wong diarani kaji nanging ora ndadak lunga neng arab.
DS : Menawi pemanggih kula njih wonten, amargi hakekatipun haji menika kahanan utawi suasana batosipun manungso. Haji menika sempurnaning iman lan islam, tetiyang ingkang sampun manunggal kaliyan Gustinipun.
KADS : Lha opo kowe wis rumangsa dadi kaji?
DS : waduh bapa, miturut pemanggeh kula tiyang ingkang sampun kaji sejati menika mboten badhe rumaos, awit menawi maksih kagungan rumangsa ateges maksih takabur, utawi taksih gadah sifat adigang adigung. Jujur kemawon kula menika taksih rumaos kadya tiyang wuta ingkang mrambat-mrambat ing latri kang peteng ndedet.
KADS : Yen ngono ngger, siro munggaho neng puncaking Gunung Jati, nenepio ojo pati pati bali yen durung purna anggeniro lelaku.
Sakbanjure Ki Dharmo Supono nuli nyuwun pangestu marang gurune lan uga pamit marang para
tumuju marang puncak ing Gunung Jati, jroning galih ora bakal bali kalamun durung kelakon opo kang sinedyo.
Juni24, 2009 pukul 14:36	Miturut panjenengan Ki, ingkang kasebat Gunung jati punika sejatosipun punapa njih. Menapa kiasan sejatining angga. Sejatining diri ? Punapa wonten saestu pertapan Gunung Jati punika. Nyuwun kauningan kersaha Ki Ngabehi medar sabdo. Nyuwun sih samodra pangapsami bilih kirang mrenani ing penggalih.
Juni26, 2009 pukul 14:36	bisa terjemahkan dalam baha indonesia
sampun kumawantun taglet .. lha niki para sederek pada gonjing anggenipun kepingin meruhi sejatining Gunungjati meniko… mbok bilih panjenengan kersa mbabar Ki…, diantu antu.. njih.. kulo nggih
nopo gunungjati sakmeniko dipun wastani ‘jabal khodir’ utawi gunung kenikmatan? nyuwun penjelasan….
Juni26, 2009 pukul 14:36	Menawi Mas Seno’ mastani mekaten njih mboten lepat,manungso menika namung sakdermi ngreko ngreko, awit ilmunipun Gusti menika maha luas, namung bathin ingkang sampun suci lan dipun suceaken ingkang saget maos sedaya sasmitanipun Gusti.
Juni26, 2009 pukul 14:36	Lha ….. tenan tho?!
Pas kula maos tulisan gunung jati kentun piyambak, mesti kathah sing penasaran semantin ugi kula…….hehehe.
Matur suwun mas Ngabehi…..cocok kalihan manah.
Nanging nggih meniko…..kapan munggahipun.
Alon-alon waton kelakon, donga-dinonga mugi kaleksanan ingkang dipun upadi.
(Nyuwun sewu kula krama madya kemawon………soale pelajaran krama inggil sampun
nyuwun gunging samodra pangaksami.., matur sembah nuwun
Juni30, 2009 pukul 14:36	pamuji rahayu…
Juni30, 2009 pukul 14:36	nanging.. asmanipun.. kok tansah jalmi ingkang sampun.. mumpuni… sedayanipun njih… ( DHARMO SUPONO ) –
Matur nuwun Mas Hadi ingkang wicak, ingkang penjenengan serat nambahi wawasan saha seserepan dumateng kula, sepisan maleh ngaturaken gunging panuwun.
maos, para rawuh wonten ing pidalemipun Ki Ngabehi ingkang dahat permananing galih. Nuwun sewu, mbok bilih kepareng atur uninga, wondene PANA ingkang kasebat ing nginggil yektosipun anggadahi madu basa Jawa Kawi, kados dene kaserat ing ngandap punika :
PANA = waspaos, kasekten, awas, pramana, permono, darbe
Ing wusana, mekaten menggah atur kula, ing pangajab saget minangkani jangkepipun seserepan kawi Jawa, mbok bilih wonten atur kula ingkang kirang trapsila, mboten langkung kula tansah ngaturaken nyuwun lumebering sih samudra pangaksama. salam karaharjan
Leres sanget menika Ki, PANA ingkang kula maksud pancen menika, ingkang mengku teges, sekti, awas, permana lan sakpanunggalanipun. Maturnuwun tansah paring seserepan ing gubuk awon menika, nyuwun sewu mbok bilih mboten nate sowan, amargi nembe intensif mulat sarira hangrasa wani lan sekedik2 sinau hamemangun karyenaktyas mring sasama, mugi tansah paring sawab pangestunipun.
Juli3, 2009 pukul 14:36	kula nuwun Mas Behi
pamuji rahayu.., matur sembah nuwun sepindah malih dumateng Ki Ngabehi, Ki Sabda.., lan kangmas Ratana rehne sampun mbabar wigatos bab Pana, Prana lan sakpanunggilipun.. dalah sampun pepak sedaya babagan ingkang meryogani kangge ngagesang.. lan para kadhang ingkang dahat luhuring budhi…, nambih seserepan ingkang langkung kathah lan damel bingahing penggalih sedaya kemawon.., awit sampun nguri nguri kabudayan, sastra lan basa Jawi kang Inggil..,
Dhawah kondur sami sami kadang kula Mas Hadi ingkang wicaksana, mangga lho , sampun ngantos ewet prekewet mbok bilih badhe paring sesuluh dumateng kula.
Juli3, 2009 pukul 14:36	menawi miturut kulo mas behi, tindak kaji puniko kagungan artos bilih tiyang puniko menawi sampun tumuju ing telenging rahsa ingkang dipun lakoni sarana wukuf ing padhang arofah, menawi sampun wukuf banjur tiyang puniko nggih kedah ahli wakaf nuwun
Leres mas pemanggeh penjenengan punika, ritual kaji mila gegambaranipun manungsa inkang sampun tumuju dumateng kasampurnan. Ing mrika sampun dipun paringi mapinten -pinten simbol, contonipun mbabit syetan ing tugu (melempar jumrah) ingkang ateges reresik saking sedaya tumindak ingkang awon(penyucian diri), lajeng thawaf, wukuf, sya’i, baju ihram, lsp. ingkang sedaya wau mengku teges piyambak piyambak, nanging kuciwanipun kathah para umat ingkang mboten purun menggali menggah punapa hakekatipun lambang lambang kalawau, ingkang wonten namung sebatas nuhoni hukum syari’at (fiqih)utawi ritual semata.Mila kathah ingkang sampun tindak kaji
weruh, melu ngisi buku tamu dhisik, mengko bloh-ke keri wae xixixixi Balas	SkyrideR wrote @ September 17, 2010 at 6:47 pm	Jempol.. bikin makin smangat nulis.. malu
Balas	wong banyumas wrote @ Oktober 16, 2010 at 8:48 pm	matur thankyou kagem Mas Bro Masykur. Jenengku ana neng daftar…wahh..wahh..wahh…berasa kaya dadi wong
Obat Kuat Herbal Jogja Nangen Zengzhangsu Di Jawa Timur Meliputi :
Aji barang – Purwokerto – Probolinggo – Sari – Banjarnegara – Wonosobo
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.hdpornteen.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
dipocapaké: apʰisit wetɕatɕiwa) (lair ing Newcastle-upon-Tyne, Inggris, 3 Agustus 1964; umur 52 taun) iku tokoh pulitik Thailand, sing wis mimpin Parté Dhémokrat wiwit Februari 2005. Nalika tanggal 15 Desember 2008, Dewan Perwakilan Thailand milih panjenengané minangka Perdhana Mentri Thailand kaping-27.
^ Powell, Sian (2008-12-15).
ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 21 Oktober 2016.
seneng biologi, temtu saiki dadi dokter hewan, wong Tahid ki seneng karo sing telanjang ...lupu saka biologi, mlayu ke mesin mbukaki sing ana jero-jero. Wah jan ... pancen wis bakat ya.Jujur wae Hid, jane apa wis tahu munggah G. Gandhul ta ?
Bu Haryati Guru Biologi yang cantik,putih dan berkacamata.MAs
wis golek "penek-an" nggo injen2 kaya si Maming kancane Patrem. Yo ra
Mriksa saben nggawe kontak karo ngetik menyang deal telpon karo cadangan lan tetep nglacak trek saben fungsi
olahpesen layanan profesional Applied kanggo telpon calon. Ngawasi Social Media wuwus lan sinau carane biasane lan apa fokus ing customer ponsel
Waahh, nambah sahabat arek Suroboyo ^-^
Maturnuwun Jeng, monggo dipun sekecaaken…
Agen Obat Kuat Viagra USA 100mg Asli Di D.I Yogyakarta Meliputi :
panjenengan .... nyuwun sewu lho !@ Mas Kisut eh Melar: kisahku wis entek,
“Kowe ojo lali sholatte lan ngaji moco Quran.”
“Arepo kowe tekan ngendi-ngendi wae ojo lali sholat yo!”
“Tak dongakke kowe lan keluargamu sok ben iso munggah kaji nang mekah kono.”
“Aku wis ora pingin opo-opo. Aku wis tuwo. Mung kepingin ‘khusnul khotimah’ wae.”
“Aku ora pingin duwit opo sandang pangan sing enak. Ora.”
“Lha saiki piye, wis disarekke durung?”
“Wis, iki bar rampung wae, mau jam limo sore.”
“Aku mau telpon kowe ora iso-iso.”
nglunjak, pingin numpaki bojo kulo! Lha tapi pak dokter, nanging kulo mantun numpaki bojo kulo, bojo kulo mesti meteng, lha piye iki dokter ?"
Doktere ngomong "Lha sampeyan iki ora nggawe alat
sampeyan ora meteng, koyo iki lho (dokter e ngetokno KONDOM)"
Jarene darmaji "Wah, iyo tah dok, tak cobak e dhisik,
maneh sampeyan mreneo maneh yo, aku pingin ngecek sampeyan!"
"Oye, dok!" jarene darmaji.
Lha maringono kulo ten dalem, langsung nganclap bojo kulo supa'ah, langsung kulo tumpaki, lha... Mari numpaki bojo kulo niku, kula langsung dahar kaliyan anak kulo sing nomer loro, telu, papat kaliyan limo... Lha sing nomer siji ora ono ndek omah...anak kulo sing nomer siji
papat-papate anak kulo wau mrisani kejadian mau, ngguyu-ngguyu kekel karo
kanggo wong-wong sing wis dawa maintained parakeets, nanging apa bab sing pemulaaa?
oke Aku pitutur marang kowe carane kanggo mbedakake parakeets parakeet Badhak wadon karo lanang.
****** Yen parakeet lanang bagean cerenya dumunung ing sadhuwure PINK werna irung, sing lawas bakal dadi BLUE nanging ana uga wong tuwa tetep pink
****** Nalika parakeet wadon ing cerenya kang dumunung ing irung nalika iku peteng werna PUTIH colored diganti iki CREAM coklat YOUNG UTAWA katon.
Newton Leroy Gingrich utawa dicekak dadi Newt Gingrich lan lair minangka Newton Leroy McPherson (Harrisburg, Pennsylvania, AS ing 17 Juni 1943) iku Kepala saka Parlemèn Amérika Sarékat utawa United States House of Representatives saka taun 1995 nganti 1999. Ing taun 1995, Majalah Time milih dhèwèké dadi Person of the Year déning perané nganani "Révolusi Républikan" ing Parlemèn lan mungkasi mayoritas Parté Démokratis ing institusi iki salawasé 40 taun. Nalika njabat dadi Kepala Parlemèn, dhèwèké makili oposisi Republikan nglawan Bill Clinton.
Mangsa baktiné Newt Gingrich ditandhani déning akèhé oposisi marang pamaréntahan Bill Clinton lan puncaké dadi prosès impeachment Présidhèn Bill Clinton.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Newt_Gingrich&oldid=1099283"	Kategori: Lair 1943	Menu navigasi
langsung diombe soale wis dibayar neng kasir njero, nanging neng bungkus jajane ditempeli stiker “PAID” sing artine wis dibayar dadi gak bakal dietung maneh karo kasir sing njaba.
Terus tempelane mau diwaca karo anakku, trus dheweke ngomong , “Buk, aku gak gelem ngombe”.
Aku mendelik, pikirku wong njaluk jajan sing milih anakku dhewe kok
“Tolong po’o to aku mene gowokno jaran sing ijik enom, tak kongkon ngantekno aku soale aku wes tuwo,wes gak kuat maneh ngadek ndek kene terus.”
Barto : “Ooooo..iyo mrene tak gowokno.”
Paijo : “Yo gak ono kewan koyo ngono iku nem, ngono kok dipikirno”
Tukinem : “Wah, raimu cak…cak”
Pas dina minggu rina adikku dikongkon ibu ngunduh klopo kanggo ngawe kolak, kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee…
Sedhelo engkas rina menyang buri saperlu menek wit klopo, bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gaekagete bocah lanang-lanang ing ngisore sing lagi
“????????”
Mat Penceng umure wis atene 45 taun. Awake sik gagah otote dempal, cumak sayange dapure mulai kisut ireng kabeh.Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.
Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe
Pas jaman jepang pertama mlebu Indonesia, tentara Jepang patroli keliling Suroboyo. Trus tentara jepang mau ndelok akeh wong ngobong kayu ambek mangan-mangan.Wong-wong ditakoni ambek tentara jepang:
Wong GENDHENG : Wong sing ngamati ciri-2-ne wong liya saka carane ngentut !
Nuwun wiyosipun kulo ngaturi pirso mbok bilih mboten wonten halangan mbenjing dinten Seloso Kliwon malem Rebo Legi wulan Bakdo wanci magrib kulo bade gadah damel islamaken utawi nyunataken utawi mbucal kulup bapakipun tole yuswo kinten-2 lahir jaman Jepang; kulo nyuwun ngapunten ingkang ageng margi panjenengan mboten pareng nginjen; dene mbok bilih tukang jagal utawi dokter ingkang nyunat mboten saged motol kulupipun kepekso kito sedoyo pados tukang graji kayu.
Semanten rumiyin undangan kito mbok bilih wonten lepat kulo nyuwun sewu nembah suwun. Saking kulo Dulgento Tumut mahargya rawuh penjenengan Ir. Maerokoco Diplom. Ing. MLML.
besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewe-dhewe kepingin ngiloni
masa depanmu sik dhowo. Bapak mek
Wonokariun ngejak gendakane, jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dokter Bunali.”Opoko sampeyan iku mbah, wong awake
Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa kamar sing ngisore sepuluh ewu .”
teko nawakno panci nang omahe Wonokairun.”Kulo nuwun. ” jare cewek iku ambek nyepot sandal.
gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur”
mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang
ditutupi kain ireng malih koyok bajak laut.”Lho Mun, sikilmu opoko ? ” takok Gempil.
pas dino pertama aku nggawe cathok beras”.
Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek yo
gak karuan, tibake supir taksine ngomong ngene.
Kentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge
ra tau ketok, neng ngendi wae..?????
mugi paduko kerso paring kekiatan dumateng kawulo
awit kawulo pitados paduko mboten bade nilar kawulo
mugi paduko kerso paring margi dumateng kawulo
Kawulo nyuwun kawelasan paduko, kawulo nyuwun pangapunten sadoyo kalepatan lan doso kawulo
sing dumunung ing tengah-tengah jroning témbok komplèks Al-Haram asy-Syarif, komplèks iki dumunung ing jero témbok Kutha lawas Yerusalem (Yerusalem Wétan). Kubah Shakhrah iki rampung dibangun taun 691, andadèkak’e bangunan Islam paling tuwa sing isih ana ing donya.[1]
Kubah Shakhrah dudu sawijining masjid, suwaliké, minangka sawijining komplèks papan dumunungé watu gedhé pangggonan Nabi Muhammad munggah jroning prastawa Isra
saka bangunan ini. Qubbat Al-Sakhrah kerep disalahfahami minangka Masjid Omar sing dadi papan Saidina Umar Al-Khatab salat nalika rawuh ing Baitulmuqaddis.
Islam sawise Mekah lan Madinah. Wigatiné papan iki amarga anané Shakhrah ing jeroné. Miturut kaprecayan Islam, watu iki minangka titik nalika Muhammad ngayahi Mi'raj munggah menyang langit dikanthèni Malaikat Jibril.
diserahaké marang Augustinian, sing banjur ngowahi dadi gréja, lan Masjid Al-Aqsa sadi istana Baldwin I taun 1104. Ordo Bait Allah, sing pecaya yèn
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 4 Sèptèmber 2016.
membuat tebakan. “ Wektu kuwi ana jaran lagi narik andong, jaran mau mlaku karo ngetokake manuke dawa banget, lha dilalah pethukan karo sapi sing lagi nggeret grobag, sapi mau kandha: Ora umum …karo gedheg-gedheg, jaran sing krungu pasemone sapi mau celathu: ya wis ben … karo manthuk-manthuk”. (
1.Basa ngoko lugu : basa kang digunaaken bocah karo bocah, utawa sepadhane.
Tuladha : Davi karo Deni mangkat sekolah numpak motor.
2.Basa ngoko alus : basa kang digunaaken bocah karo wong sih luwih tua.
Tuladha : Benjing Rabu, kula badhe sowan panjenengan.
Kairing Takbir Suci Kang Gilir Gumanti
» Unduh SwiftKey Keyboard Android - Download SwiftKey Keyboard
SALING INDONESIA: 10 Alasan Wanita Karier Perlu Nge-Blog
ono sing luwih cilik meneh kepelane mas ...... jenenge sego cemeng (
maneh jagongan sing kepenak bab perkoro liyane…
Kancil Lan MerakMerak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”Nanging Kancil sajak kemeren nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane Kancil setengah meksa.Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bungah. “Ndang dipasang!”
mingguan.”“Tak tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancilwis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Ikiwis rong minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu singwis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wuluwis mlumpuk, malahwis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku ugawis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“Wis
Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing
piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa, Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil.“Gage tulungana
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni.Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
mech.bacc.ing.eitbacc. ing. elo.bacc. ing. logist.bacc. ing. računarstvabacc. ing. aedif.bacc.ing.secbacc. ing. sec.bacc. ing. el.bacc. ing.el.bacc.ing.agr.bacc.ing.sec.bacc.ing.
sopo=sopo ager wes ora bener kui, mandeq wailah.Sing tambeng banget, kena opo. Pak Lah kuwi kan wong api, wong sing
onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Mbah Gimo.
"Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sepatu.
"Oo monggo, monggo pinarak. "jare Mbah Gimo.
"Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Mbah Gimo.
"Lho monggo. anggepen koyok omahe dhewe yo ndhuk " jare Mbah Gimo ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
Mari ngono tamune ditinggal andhokan / ngetren dhoro. Kiro-kiro oleh rong jam Mbah Gimo mulih, tibake cewek iku sik
kuburan ndhuk" jare Mbah Gimo.
"Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih "
nulis opo… pokoke update lah… wekekeke 😀
April 9, 2009 at 6:46 am
Kok pake korengan segala Bosss ??
tak melok korengen sisan ae wis……..
nuwun geh sampun di wenehi ngertos mugi2 kito di
ndelok teko kene : http://trendsmap.com/local/id/surabaya opo seng lagi tren nang arek2 sby pasti ta’gawe versi suroboyoane #eeaa #malahMbukaRahasia -__-
lah lek aku 82 pak! lha terus opo’o? -__-” #ngek
yo’opo carane ce’ iso munggah terus?
lek nggawe twit seng RT-able y gampang lah lek gawe aku, soale aku nduwe “jurus rahasia” #sombongSitik :p
seng ke-2 seng pengen ta’takono iku yo’opo carane masuk’no fan page di klout, soale aku nduwe fan page, tapi kok gak mlebu pas ta’compare karo twit wong liyo?
“Wah udan-udan, nggoreng pohung, ning dhuwur kasur karo ndelok TV, Enak tenan. Aduh Gusti kono do nggoreng pohung, ndelok TV ning kasur aku kok turut sampah koyo ngene
Awan iki, ujug-ujug aku kelingan tembang Jowo sing mbiyen kerep dilagokke jaman cilik. Dumateng pamiarso kabeh, tembange sing tak lagokke ki
sedhepDhepo eko eko koyo kodok !
Yen kelingan jaman mbiyen, tembang iki sok dinggo ngenyek kancaku sing jenenge Eko (sing endi yo ? :D), dadi angger
Iki jowo style kabeh digathuk-gathuke yen wis gathuk dibumboni maneh
December 4, 2012 at 06:22	12
SUGENG AMBAL WARSA KI… MUGYA PANJENENGAN TANSAH PANJANG YUSWA, BAGAS WARAS, KASUGENGAN KARAHARJAN,BERKAH SAMUBARANGIPUN…mugi Gusti tansah paring kahanan ingkang kebak suka basuki..njih Ki, amin… hehehe.. tinggal nagih .. kapan kita bisa kumpul makan nasi pincuk ya Ki…biar dipincuk Ki.. ( Pirang – pirang wong bae pasti cucuk..ngurakabi – nyukupi ) lha niku berkahing Gusti… hehehe..,
lha ambal warsa nek cara lan kita wis kamilondonen… ya kumpul mangan bareng je… hehehe…, ( namung gojek le Ki.. )
Oktober28, 2009 pukul 14:36	Maturnuwun Rama resi Hadi Wirojati (ingkang paring gelar menika Mas Hidayat)donga tulus penjenengan dateng kula menika, badhe wangsul dumateng penjenengan. Injih leres sakmenika tiyang ambal warsa menika kathahipun sami ngagem budaya landa, isinipun namung suka parisuka, dansa dansi kepara menawi kirang prayitnanipun malah dados ngumbar hardaning kanepson.
Sedulur Sejati Tunggal-Sikep NKRI tansah pinaringan Kanugrahan, Karaharjan lan Karahayon saking
dateng ingkang paring pandonga.Nun injih sumangga tansah atunggal sikep, mbadol ngrompol , guyub rukun sahingga saget nderek nyengkuyung lestatunipun saha kemajenganipun NKRI
Nuwun sewu Ki Wong Alus, sasmita gaib ingkang katampi namung kepareng dipun pawartosaken dumateng para winastika kemawon, kita sedaya namung kepareng anyekseni menapa ingkang badhe dumados. Maturnuwun.
kula tengga dawuhipun ingkang panjenengan tampi saking alam kaluhuran
menawi mboten kersa medar wonten mriki mbok kula dipun email.
maturnuwun Ki Tomy, sakmangkeh kula sowan dateng pidalem penjenengan. Menapa njih ingkang badhe dipun babar? Wong Ki wong alus menika namung gegojegan kaliyan kula kok
MahasiswaGunging Éndah WadonAsia Murid WedokMasturbasiMom Lan BoySilitAsia Cilik RemajaBabehSangeMbahMom Aku Wis Dhemen Jancok3dUmur9 Sasi NgandhutIbu
karo nggowo gendero cilik nunggoni mobil2 pjabat negoro liwat.. Gek jaman semono kang..
Biasane dilaksanake nyedaki lebaran garape poro cepet pating pecotot mumpung pengawase lagi poso (nopo2 kerso), sing penting tengah dalan utawa marka digawe rodo patut supaya nalika dicek karo petugase ora ketara
wow, punika fotone sae sanget... siluet ingkang tasik mrikso iwak saking anco mantep, werninipun nggih maknyos kang. salam kulo. nggihhh
Lasagna[1][2] utawa Lasagne iku jinis pasta kang dimasak kanthi cara dipanggang sajroning oven lan dadi panganan tradhisional ing Italia.[3] Lasagna miturut harfiah ya iku lasagne kang isine daging. Lasagna bisa diisi karo isi liyane kang akeh, kayata daging, jejanganan, daging pitik, panganan saka segara lan sapanunggalane miturut selerane dhewe-dhewe. Kulit lasagna kagawe saka adonan tepung terigu kang wis diwenehi isi, banjur dipanggang nganti tekan mateng.
Lasagna asring disajèkaké sajroning balok lapisan keju, saus, lan ug asring diwenehi tambahan bahan-bahan, kaya saus, daging, utawa janganan. Khas masakan pusat Italia, variasi regional kang ana. Ing pirang-pirang laladan, apa manèh ing laladan sakidule Italia, saus kang dienggo ketoke saus tomat sederhana dan Ragu, dene ing panggonan liyane, apa manèh ing Italia bageyan lor, diwenehi saus Bechamel kang akèh banget. Lasagna wis dadi panganan kang misuwur ing sakupenging donya, perjalanan saka Éropah menyang Amerika.
Sejarah pesthine babagan pasta lan kepriyé carané lasagna digawé wis ilang dadi legenda purbakala. Mung bisa dinyana-nyana pasta ditemokake déning masyarakat Mediterania sawise dhèwèké nemokake teknik nggiling gandum dadi tepung. Pirang-pirang sejarawan duwéni pamikiran yèn jeneng lasagna asale saka basa Yunani, lasanon kang tegese wadah sajroning kamar. Wong Romawi njupuk tembung iku kanggo hidangan kang disajekake ing wadah. Dadi, Lasagna iku tegese panganan kang disajekake wadhah kang jenenge lasanum.[4]
^ (Basa Indonésia)resepmasakanindonesia.idcc.info Resep Lasagna (1) (kaundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)femina.co.id Lasagna (kaundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)inforesep.com Resep Lasagna (kaundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)ahmadsyarifhidayat.com Lasagna (kaundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 31 Januari 2017.
Nalika semonten jamanipun simbah wonten ing dusun Bendolo ingkang samenika dusun imorejo. Jaman semanten warga Bendoto pedomatonipin ngrampok, mbrandot, lan maponipun. Wonten ing ngajeng Gua pengangson ingkang mapanipun wonten ing sisih wetan dusun Bendolo wonten papan meniko wonten piantun ingkang badhe mendet toyo saking Gua Pengangson, dereng ngantos mendhet toya saking gua meniko rombongan brandal lajeng badhe ngrampok piyantun meniko , piyantun meniko naminipun Sukmo Tetono akhiripun brandalipun mertobat lan derek sedoyo pitedahipun ki Sukmo lelono, sedoyo brandal ingkang mapan wonten ing Dusun Bendolo menika badhe manembah dateng Gusti Kang Maha Agung, lan sedoyo brandal bade pitados utawi iman kalian ingkang Maha Kuwaos, lan mboten badhe Tumindak pedamelan ingkang sifatipun damel sisahipun tiyang sanes mila kanti meniko wiwit dinten meniko kanti kaseksen guo penganson meniko. Dusun Bendolo ingkang warganipun kondang angganipun brandal utawi ngrampok, sak sampunipun dudun bendolo dipun gantos dusun imorejo pagesanganipun sedoyo wargo dados iman lan ngakeni Mirahipun Gusti Ingkang Maha Kuaoso
4. Tradidi Wiwit saking Dusun Sidosari dening mbah harno winardi.
5.Upacara Adat Toya Pagesangan saking padukuhan Manggungsari.
Upocoro kang dianakake wargo masyarakat Manggungsari kanthi mubeng padukuhan Manggungsari ngirapaken Toyo panggesangan ingkang dipun
saking sekawan kiblat setunggal pancer, pancering padukuhan manggungsari
Sireng Ler kilen saking tuk krasak, saking lor wetan saking tuk sokaryo.Sireng kidul kilen saking tuk gumuk gong, Sireng kidul wetan saking tuk Tutul, Setunggal pancer saking tuk sumur karyotani. Kanti pangajab sedoyo tanem, ingkang polo kependem, polo kesempar, polo gumandol, saget tanem tuwuh ngremboko ing padukuhan manggungsari lan supados sedoyo wargo masyarakat padukuhan manggungsari kalih saking sedoyo rubedho kanthi dipun khawal prajurit taruna mudho bregodo toyo penggesangan mugiyo padukuhan manggungsari tansah ayom, toto, titi, tentrem kerto raharjo dumugi sak lami
Turi Sleman. Ingkang anggadahi pangajab nglestantunaken budoyo wonten ing padukuhan Kopen Becici, Sarto minongko mujudaken masyarakat ingkang kebak ing sopan santun sarto toto Trapsilo ingkang Luhur. Dumadining angguk lentur putri utami kawiwitan saking pakempalan senam ibu ibu ingkang anyinau senam angguk. Ing Pangajab kagem nglestantunaken budhoyo jawi karembak dipun gemblengaken tekad soho manah andadosaken ingkang sekawit pasinaon senam minongko paguyuban seni angguk kanti aran “putri utami.
Madeking paguyuban seni angguk putri utami sinengkuyung dening poro pinisepuh, sesepuh, kaliyan poro pepundhen sarto sedoyo wargo ing dusun pulesari.
Ugi ingkang sampun kelampah dipun kukuhaken dening “Paser” paguyuban seni religi sarto sampun dipun kukahken dening dinas kebudayaan lan Pariwisata kab Sleman kanthi serat kekancingan NIK : 254/BUDPAR/2014.
Kanthi Lumampahing paguyuban seni angguk ingkang dereng sawetawiis dangu meniko udo kawis nembe sedoso wulan saestu kathah babab ingkang kurang nuju prono kawulo sakrombongan tansah nyuwun agunging pangapunten.
Ing pangajab, mugi pemertintah tansah paring bimbingan, penggalihan soho paring dana kagem majenging kesenian angguk meniko.
Kanthi pungkasaning atur, kagem pandemen seni tradisional monggo sareng sareng kito lestantunaken budoyo ingkang adiluhung meniko,
Lampahipun jatilan meniko wonten kalih rojo sami sami ngasto prajurit ingkang sak kawit
dwipo ) mboten ngabulaken plangalamar. Kanti makaten rojo puro lan bolo dwipo, bab meniko ngantos wonten ingkang sedo, rojo kekalih lajeng utusan dateng poro belo, tulung damekno iki kok nganti akeh bebanten, si belo lajeng tumindhak dateng madyaning peperangan matur “ he wadyo bolo podo sereno anggonmu perang engko mundhak podo kedunungan akeh bebanten “ wadyo bolo podo mundur amergo si belo minongko prajurit kang
Seko doyone Sang Hyang Logos kang luhur,
Sakabehing poro wali podho manjing ing sasiro,
Ojo maneh sakabehing bolo jalmo manungso,
Ya Allaoh, Muhammad Rosul Alloh Rabu 23 Maret 2011. (http://denmaspriyadi.blogspot.com) : Aji Jala
Bismillahirrohmanirrohim, Sun matekajiku aji selasih Ireng,
Ngisore lemah ireng ono dedak mateng,
Ulo dedak mateng Siro Sun Kongkon,
sinukarta, Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kang tumrap neng tanah Jawa, Agama ageming aji. (Meredam nafsu angkara
Memengsahanipun Kanjeng KGPAA Mangkoenagoro I, Kaliyan Kanjeng Sultan Ngayogya (
ngono Karis gak gelem kalah, melok nyaut parasut terus terjun pisan.
Limbadi terus rundingan ambek anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasute
"Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mek
"Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae.
Iki lho parasute sik onok loro. " jare Tole.
"Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Karis ?" Limbadi heran.
"Tenang pak... sing disaut Om Karis iku
Sugeng Riyadi | Thoughts, Andri Setiawan
Sampun telat nggih, ananging pripun malih, sakrampungipun sholat ied, assignment kulo kathah sanget. Kulo ngantos mboten sempat mbikak BLOG kulo piyambak.
Ananging sakpuniko taksih wulan syawwal, saenggo kulo hangaturaken Sugeng Riyadi, Sedaya Kalepatan mugi
Vibrator Lidah , Dildo Unik Di Jawa Timur Meliputi :
Gusti Kang Murbeng Jagad. Siapapun presidennya semoga akan membawa negeri ini pada kesejahteraan batin dan lahir..lak mekaten to ki??
Wah menika namung guyonan mawon Ki Wong Alus, Mugi2 sakmangkeh, sinten ingkang kepilih saget
saking berkahing Gusti ingkang Akarya Jagad mugya…, nembe menapa kangmas.. sampun ngantu ngantu menika napa sampun wonten wangsit ingkang badhe dipun wedhar ing mriki…, monggo kangmas…, paseban panjenengan amrih katon langkung edhum.. nyuwun pangapunten
dumateng ngarsanipun Gusti Ingkang maha Agung awit kula tansah ginanjar bagas waras mboten kekirangan setunggal punapa, mugi penjenengan Mas Hadi Mekaten ugi. Waduh mas, kepeksa dereng saget caos sesegahan ingkang ngresepaken, amargi dereng wonten wekdal ingkang mirunggan , kathah sanget jejibahan ingkang nembe kawula ayahi, sahingga dereng saget konsen damel coret coretan maleh.
mugi tansah pinayungan dening Gusti, tebih ing bebendu lan rahayu ingkang sami pinanggih.
pukul 14:36	Menika sedaya gumantung kersa penjenengan Kadang Mas Gundul, bade dipun “gege mangsa” menapa “nerimah pasrah”. Menawi kula kok sarujuk dipun “gege mangsa” mesaaken para kawula dasih
Nuwun sewu Ki, kula bade nglempengaken pamanggih bab kejawen, bilih kejawen punika sanes agami, ananging FALSAFAH GESANG saenggo sok sinten kemawon ingkang badhe nyinau lan menghayati Kejawen mboten kedah ninggalaken srengat ingkang rumiyin. Mratelakaken bilih Kejawen saget dipun hayati umat agami, budaya, kalebet suku bangsa menopo kemawon ingkang wonten ing ngalam dunya punika. Samangke, mratelakaken ugi bilih kanthi kawontenan punika Kejawen saget dados soko guru MERCU SUAR DUNIA. Kados mekaten glethek pethelipun. Nyuwun
bilih kathah keladuk kirang duganipun. salam asah asih asuh
Juli2, 2009 pukul 14:36	Cocok!.
Juli1, 2009 pukul 14:36	Pancen leres menika Ki, ananging pemahaman ingkang penjenengan wedharaken menika rak mboten saben tiyangipun ingkang mangertosi. Mbok
aman. Mekaten, nyuwun pangapunten menawi radi benten pemanggih njih Ki!
Juli1, 2009 pukul 14:36	Bingah raos manah kulo mireng diskusi panjenengan
Wong Alus ingkang sampun kersa rawuh wonten gubuk kula, Jujur kemawon ngantos dumugi sakmenika kawula taksih samar bab kejawen ingkang murni menika, sebab kejawen selalu mengikuti jaman, sedangkan berbagai faham keyakinan dan agama saling berdatangan dinegeri ini. Mbok menawi penjenengan saget maos bab kejawen ingkang judulipun kados ngandhap menika lan sakmangkeh saget paring sesuluh dumateng kita
nyuwun tulung dumateng admin … mugi kerso asmo “ngetrend” ndalem (amamoto) didandosi ngagem asmo ndalem ingkang asli (Amama Ali)
sing koyo logam bunder ngono,kadang yo ireng ngadeg koyo jongkas/sisir.Jajal kuwi di ganti disik!Mugo ndang waras TVneHapusBalasagmkompSelasa, Februari 21, 2012 10:24:00 PMpermisi
Jawa Gunung Kidul (0.9 km)Warung
wong pinter kok malah keblingerKudune ...Aku bisu luwih saka ikiAku bisa ngrubah nasibku ikiAku bisa dadi panutaning kanca –
sakjane jabatan fungsional opo tho sampean iki, kok malah koyo raden ngabehi. ngabehi sembarang penggawean….
Huahahaha….. yo ngene ki mas nasibe dadi setap…
biyuh. blog iki manteb tenan… salut kang!!!
yaaaa… pancen wis tumekan titi wancine… sopo sing nandur yo kuwi sing ngunduh… ngunduh
Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d
“Ya, ngesuk dina Ahad watara jam 7.00
“Lha ngesuk awake dewe mlaku saka ngendi.”
sekolahan tumuju jalan Ahmad Yani, terus ngalor nganti tekan Kebumen. Ing Kebumen leren sawetara karo ngrasakake
1. Olahraga sing carane mlaku sak kepenake, ngliwati alas lan munggah
2. Ahmad lan konco – konco nganakake hiking diwiwiti saka ngendi........
3. Ibu masak sayur bening ing dapur. Sing kadhapuk wasesa yaiku....
4. Pak Ahmad ngendika, yen aku karo Ibnu kudu sregep sinau. Sing kalebu
ngalami kalih mangsa. Mangsa rendheng lan mangsa ketiga. Wancinipun antawis
sasi April dumugi Oktober. Wonten ing sasi – sasi punika para amung tani mboten
nanem pantun amargi angel anggenipun ngileni toya.
sabin-sabin dipuntanemi palawija. Wonten ingkang nanem kedhele, kacang ijo,
kacang tanah, buncis, lombok, tomat lan sakpanunggalanipun. Wiwit nanem dumugi
panen unggal dinten para among tani sami nyirami tanemanipun. Toyanipun
dhiesel, selang, lan wonten ugi ingkang mikul ember. 5. Antawis sasi April dumugi Oktober punika nagari Indonesia ngalami
7. Wong sing pagaweane nglakokake wayang diarani......
a. c. b. d. II. Isenana cecek-cecek ing ngisor iki karo tembung kang mathuk!
11. Ing dina Senin lan Kamis Amir sregep puasa sunah. Sing dadi
udan. Basa krama aluse nggawa yaiku......
13. Wong kang pagaweane mulang ing sekolahan diarani.........
14. Ing mangsa ketiga yen awan hawane panas, yen bengi..........
16. Bapak saweg maos Al Qur’an ing kamar ngajeng. Golekana endi jejer,
17. Ustadz Abidin lagi maca Al Quran ing Mushola. Ukara iki dadekke nganggo
"Katur K.P.H. Suryahamijaya, R.T. Gitadipura, R. Yasawinata."
"Wiyosipun, 'Pangreh' Narpowandowo ngaturi uninga,'panitya' bondha pasinaon sampun kabibaraken, awit miturut pranatan bondha pasinaon anyar, kedah andhapuk panitya anyar, amila
Email me: info@punggolplus.comAdd me on twitter:www.twitter.com/punggolplusPunggol Forumshttp://www.punggol.sg/http://www.punggol.org/
Ijinkan saya nggedabul lagi, membedah tembang gambuh
sinarawedhi, kadhang kadeyan ingkang dahat luhuring budi. Injih panjenenganipun Ki Ngabehi ingkang winasis, mas Ratana ingkang waskita, adimas
kawula sampun mengorbit malih wonten ing tlatah nuswantara, mugi kita sedaya tansah pinaringan berkah agung saking ngarsaning Hyang Widhi ingkang Maha Luhur, Maha Lestantun.
Ki Ngabehi maaf baru balas kabar, kawula langsung langsir wonten tlatah ngayogya, samangke dinten rabu kawula sampun wonten jkt malih, sumongga kita lajengaken anggenipun sami sarasehan tukar kawruh. samangke kawula caos kabar salajengipun. matur sembah nuwun saderengipun
Humor Indonesia (PHI).--------------------Subject: HRD EDANKhusus buat orang jawa atau yg bisa bahasa JawaG : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?c : Sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahc : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo.....c : Lho kados pundi to....?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golékkerjo neng perusahaan liyo.G : Kowé mau mréné numpak opo ?e : Nitih mobilG : Kowé ora ketompoe : Sebabipun ?G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar teruse : Wo, kulo wau namung mboncèng, kokG : Tambah ora ketompoe : Lho, lha kok ... ?G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi !G : Kowe waras opo ora?o : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo.......o : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.o : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo......o : Pripun to niki....?G : Mengko aku duwe
adipati kademangan says:	5 May 2009 at 6:54 am	kok isine fotomu kabeh, gak ketok green canyon e karo batu Hiu ne :-w
suparyani berkata:	03/09/2009 pukul 12:12	wes ora usah olok olokan sing waras ngalah pikirno opo sing iso kok bantu kanggo sing dadi korbane ……. piye setuju po ora bro….
senoaji berkata:	03/09/2009 pukul 12:25	Iki do arisan gempa po piye?
Rancage (2005), lan Gunung Menyen Segara Madu (2005), kancit katah sameton ngrangsek ngaksokang
Pisanan kabeh, supaya kita ndedonga syukur ing ngarsane Gusti Allah moho kuwoso, kanggo pangestune lan hadiah kita kabeh bisa njaluk bebarengan iki esuk panas ing becik kesehatan. Ing wusana aku bakal menehi sesorah ing " Tetep lingkungan sekolah ."
Kita kudu ngerti yen lingkungan iku panggonan kanggo kabeh jalmo urip
kudu njaga lingkungan kita supaya kita bisa manggon mulyo. Salah siji cara kanggo ngreksa lingkungan iku tetep dadi resik. Tetep lingkungan bisa diwiwiti saka cilik iku, nanging kadhangkala iku angel banget kanggo kita apa. Conto sing mbuwang sampah ing panggonan. Sakniki ing kesadaran kanggo njaga cleanliness antara kita minangka mahasiswa banget kurang . Kang menehi kritik saka kita lingkungan sekolah ana sing isih strewn uwuh, plastik sampah salah siji pangan - ombenan, utawa kertas. Sanadyan tong sampah sing kasedhiya
ing ana uwuh . Nanging, lack kesadaran kita mbuwang sampah ing Panggonan minangka wangun saka ngramut ing cleanliness kita lingkungan sekolah.
nuwuhake bebaya kasarasan lan gesang organisme kayata: batre , Paint , obat omo , rumah sakit Trash, etc.
Saliyane kang dianjurake kanggo tetanduran potong , pharmasi manggon , kembang , supaya
katon ayu , decorated rapi karo greenery lingkungan . Nanging ing Saliyane ngarsane saka greenery ing
saka mahasiswa sing ora disiplin ing nggunakake sekolah jedhing . Nelpon reged sekolah jedhing nyebabake mahasiswa sing Panjenengan ora njaga lavatory
bisa rampung karo picket kelas , mbuwang sampah ing Panggonan , nyediakake a sampah garing lan teles sampah, kesehatan kayata disegerne maneh jedhing resik sawise
Mugi Pendhaftaran kanca temen maujud pentinge care lan Hygiene.
Kuwi ing wicara aku bisa ngomong iku, sori yen ana kasalahan ing tembung ngandika.
nganakake paneliten ngenani tanduran lan kasiate ing Afrika lan Asia.[1] Nalika taun 1219, dhèwèké lunga ing pesisir lor Afrika lan Asia Timur.[1] Dhèwèké éntuk jinising tanduran nganti ewonan.[1] Asil panalitene ditulis ana ing buku Al-jami fi al- Adwiya al-Mufrada, sawijining buku ensiklopedi tanduran kang diakoni minangka rujukan babagan kedhokteran nganti abad 16.[1]
Al-Baitar lair ana ing Malaga (Spanyol) ing abad 12 kang pungkasan.[2] Dhèwèké turunane kulawarga Al-Baitar ing Malaga.[2] Al-Baitar sekolah kang wiwitan ing Serville, Spanyol.[2] Ing kono, dhèwèké nglumpukake pirang-pirang jinis tanduran kang urip ana ing kono.[2] Nalika nglumpukake, dhèwèké bebarengan karo guru-gurune ya iku Abu Al-Abbas An Nabati, Abdulah bin Shaleh, lan Abu Al-Hajjaj.[2] Nalika taun 1220, dhèwèké ngalih ana ing tlatah wetanan.[2] Sawise ngliwati tlatah Afrika Utara (Maroko, Algeria, lan Tunisa), dhèwèké uga lunga menyang Asia cilik lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ibnu_Al-Baitar&oldid=1082534"	Kategori: PenemuLair 1188Pati 1248Kategori
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 4 Sèptèmber 2016.
ditawar mboten sami, wong di rembug liwat telpon lan criose’ badhe di
’’Kulo nggih gello, menawi juntrung e trus ngaten onten musibah lumpur tur omah lan TPQ anak kulo tumut kelem. Dospundi gantos e omah lan TPQ niku, kulo nyambut pitulungan ne ’’ Pak Imron dan Ustadz Umar, bapak dan anak ini datang ke posko untuk minta bantuan pengurusan
"Pak, kulo nyuwun pitulungan! Dospundi carane mbalek aken keluwihan yotro ganti rugi sabin kulo"
1. Amarga adem, simbah ngombe teh anget. Krama aluse ngombe yaiku….
2. Nalika bapak mulih, aku lagi mangkat ngaji.
lunga 3. Pak Syamsul ngendika, yen aku karo Ibnu kudu sregep
4. Mas Andi lagi sinau bahasa jawa ing kamar.
5. Pakdhe Dirun tindak Surabaya dinten Ahad. Ukara Surabaya kadapuk dadi….
saweg tuku jamu. Krama aluse tuku yaiku…..
2. Mas Andi ngomong yen aku kudu sregep sinau.
4. Bapak mundut sepeda ing toko Semarang. Sing
1. Bapak wis teko saka kantor. Ukara iki dadekna
2. Aku lagi nonton balap motor ing GOR satria.
Ukara iki golekana J, W, L lan katrangane!
Acara Sekaten”	restlessangel says:	20 March 2008 at 11:08 pm	eh kok ra ono fotone gunungan lanang dan gunungan wedok ?? bedone opo, jal ?? kl gunngan lanang disarungi yo ??? :-”
iku sawijining sistem misil dharat udhara (SAM) Uni Soviyet tataran cendhèk lan menengah kang dirancang kanggo nglindhungi pasukan dharat saka serangan udhara. SA-6 iku peluru kendhali utawa misil sing kagolong
Sistem radar tambahan[besut | besut sumber]
SA-6 utawa 2K12 bisa uga digunakaké ing tataran resimèn, nanging kudu ditambah sawetara sistem radar kanggo sasran montor mabur sing luwih adoh lan dhuwur, kayata nganggo:
P-12/1Rl14 "Spoon Rest" 314 kW A-band early warning radar (uga dianggo ing SA-2, jarak 275 km/170 miles)
P-40 "Long Track" E-band early warning radar (uga dianggo ing
Ing Madya Mangun Karsa, Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ki Hajar Dewantara, Tut Wuri Handayani
Sukasrana wujude buta bajang utawa buta cebol sing nggilani. Sanajan rupane nggilani nanging Bambang Sumantri tresna banget marang adhine. Samono uga Raden Sukasrana.
Nalika Sumantri wis diwasa, Begawan Suwandhagni ngendika supaya Sumantri ngenger utawa suwita menyang Negara Maespati. Sumantri sendika dhawuh. Lakune didherekake punakawan papat Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Begawan Suwandhagni nitipake sanjata Cakra darbeke Prabu Harjuna Sasrabahu supaya dibalekake.
Ing Negara Maespati Sang Prabu Harjuna Sasrabahu lagi ngrembug bab arepe mupu sayembarane Dewi Citrawati ing Negara Magada. Dewi Citrawati nganakake sayembara, sapa sing bisa menehi srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus bakal dadi bojone. Nalika lagi padha rembugan katungka sowane Bambang Sumantri. Bambang Sumantri matur arep suwita marang Prabu Harjuna Sasrabahu. Prabu Harjuna Sasrabahu gelem nampa suwitane Sumantri lamun dheweke bisa mupu sayembarane Dewi Citrawati.. Sumantri nyaguhi banjur budhal menyang Negara Magada.
Ing Negara Magada, wis akeh para raja lan satriya sing ngleboni sayembara. Padha-padha gedhe kekarepane, padha-padha ora gelem ngalahe wasana dadi perang rame. Pungkasane para raja lan satriya kalah kabeh karo Sumantri jalaran dheweke migunakake sanjata Cakra. Para raja telukan padha pasrah putri boyongan nganti cacah wolungatus. Sumantri klakon mboyong Dewi Citrawati kanthi srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus.
Rumangsa bisa ngalahake ratu sewu negara, Sumantri dadi gumedhe, umuk, kemaki. Ing batin dheweke rumangsa menangan mula banjur thukul niyate arep nelukake Prabu Harjuna Sasrabahu. “Ratu sewu negara bae padha keyok kabeh karo aku, genea aku ndadak suwita marang Prabu Harjuna Sasrabahu? Kena ngapa ora tak telukake pisan dadi andhahanku?” ngono batine Sumantri kandha. Sumantri banjur nulis surat panantang marang Prabu Harjuna Sasrabahu lan dipasrahake marang patihe Prabu Harjuna Sasrabahu sing ndherekake lakune saka praja Maespati.
Prabu Harjuna Sasrabahu mung mesem nampa panantang saka Sumantri. Dheweke enggal methukake lakune Sumantri. Sumantri lan Prabu Harjuna Sasrabahu perang rame. Padha sektine, padha terngginase. Perange nganti pirang-pirang dina. Sumantri kekeselen banjur kepengin ngrampungi perange karo Prabu Harjuna Sasrabahu. Dheweke enggal ngetokake sanjata Cakra arep ditamakake marang Prabu Harjuna Sasrabahu. Sanjata Cakra kuwi sejatine duweke Prabu Harjuna Sasrabahu. Nalika lair Prabu Harjuna Sasrabahu wis nggawa sanjata Cakra, amarga dheweke sejatine titisane Bathara Wisnu. Nalika smana sanjata Cakra disilih pamane, Begawan Suwandhagni.
Weruh sanjata Cakra ing tangane Sumantri, sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna Sasrabahu triwikrama utawa malih dadi buta gedhene sagunung. Sanjata Cakra disaut banjur diuntal. Buta ngamuk gereng-gereng arep ngremuk Sumantri sing kemaki.
Ratu Gustine. Tak remet pisan remuk kowe Sumantri!” Weruh Bathara Wisnu nesu, Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya. Nalika Sumantri disaut Brahala, Bathara Narada tumurun ngarcapada nyapih satriya loro. Buta lilih badhar dadi Prabu Harjuna Sasrabahu.
Sumantri banjur ditundhung lunga. Pasuwitane bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa muter utawa mindhah Taman Siwedari menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari kuwi taman ing kahyangan Nguntara Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri sing wis ilang kasektene amarga koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh lunga saparan-paran, karepe arep wadul bapake, Begawan Suwandhagni. Lakune Sumantri kepethuk Raden Sukasrana sing nyusul lungane. Sumantri
Sukasrana banjur muja semedi. Sanajan rupane ala nanging gedhe prihatine. Sedhela wae taman Sriwedari wis pindhah menyang alun-alun keraton Maespati, gawe gegere wong sanagara. Sawise klakon muter Taman Sriwedari, Sumantri ditampa suwita ing Negara Maespati dadi patih, aran Patih Suwanda. Sukasrana diajak Sumantri menyang Negara Maespati nanging dipenging ngetok, amarga Sumantri isin duwe adhi wujud buta cebol sing rupane nggilani. Sukasrana dikongkon manggon lan ndhelik ing sajroning taman.
Nalika Dewi Citrawati ninjo kahanane lan kaendahane Taman Sriwedari, dheweke njerit-jerit kamigilan weruh ana buta bajang ing jero taman. Dewi Citrawati banjur lapuran marang Prabu Harjuna Sasrabahu. Sang Prabu dhawuh marang Sumantri supaya nyingkirake buta bajang. Sumantri sing wis nggraita menawa buta sing dikarepake kuwi adhine, Sukasrana, banjur budhal mlebu taman.
Tekan ing jero taman, Sumantri nesu-nesu ngunek-ngunekake adhine sing medeni Dewi Citrawati. Sukasrana dikongkon bali menyang pertapan. Sukasrana ora gelem amarga wis dijanjeni dening Sumantri arep diajak suwita ing Negara Maespati. Sumantri gregeten. Sukasrana diagar-agari panah dikongkon bali. Sukasrana tetep ora gelem bali malah nyedhak nagih janjine Sumantri. Nganti suwe anggone eyel-eyelan,
kowe perang tandhing karo ratu buta saka Ngalengka, ing kono tumekane piwalesku, Kakang. Wis kakang, tak enteni ing lawange surga.Sumantri gela, Sumantri sedhih. Nanging kabeh mau barang wis kebacut. Katresnane marang adhine ilang amarga saka drajat lan pangkat. Wateke ala seneng nyidrani janji. Janji bekti marang ratu gustine, diblenjani. Janji nresnani adhine, diblenjani. Janji ngajak adhine, diblenjani. Kabeh mau mung amarga melik drajat pangkat
Luhur : Patih Suwondo relo kerja keras, yen bisa nepati cita-citane dadi Patih lan tetep ngabdi karo rajane sanadyan kudu mateni adhine dhewe.
Ki.Dalang. Haji. Anom Rusdi,Lakon Pagelaran Galur Sacral “Cungkring Kedewatan Manusia”._ .
Mugi panjenengan sedaya tansah pikantuk kawilujengan lan kasaenan. Punika sampun wiwit mengorbit malih. Oleh2pun setunggal; Gusti Ingkang Murbeng Dumadi wanci Saklangkung Maha Adil lan Welas
“Bismillah, niat ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipate alam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa kuasane siro
Hoogheid Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri sultan Hamangkoeboewono VII Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Kanjeng Gusti Radin Mas Putra/Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara ,
mas jaluk tulung ..golek ke aku kerjo lah…nah dubai opo nang endi. saiki isun
23. Padan kata kalinganeNjejeli jamu meng cah bayi
Gede, dawa, ireng, sekang kayu tur lonjong, sing nggo gawe getuk
31. Njujuki pangganan meng tyang sepuh
34. Gombal sing nggo ngelapi awak nek bar
tulisane “tan soya ndalu tan soya bengi…..” hehehe
“Jian Pandora kie senenge nggawekke gawean Hercules thok…ae”
Hercules lagi turu… (doh) Sing ono Dewo Rengku… Wakakakakak… 😀
loro telu papatLima enem pitu woluBiji loro tetep
OOT: pindah omah gak ngomong2, pantesan seng ndek modblog wes membusuk kekekeke
piye kabare kang? wes nambah gurung ponakanku?
bee says:	February 21, 2007 at 04:15	@Epat:
Arepe ngomong piye jan, wong modblog ketam yo ora ngomong2. Mesakno dataku sing wes ndek kono
ojo nambah neh lho mas,mesakne istrimu he..he..he..tks mas dika...rencana nambah siji mneh mas..mumpung gratis sgala2 galanya...kkkkk.....kok yo ra gelem mampir to...wong tinggal nyebrang jalan
lan sapiturute. Terkadang sok diselani kekidungan utawa uran-uran, olehe nembangake nganjut-anjut bisa gawe turune bocah.
paring katrangan yen uran-uran mau anggitane Kyai Pujangga Ranggawarsita, kajaba kanggo ndolani bocah iya ngemot surasa sing jero. Uran-uran mau kanggo pralambang bakal jumedule Ratu Adil, kang bakal dadi pangayomane wong-wong ing Nuswantara, mulihake panguwasa kaya jaman Majapahit.
Embahne: “Aku ora ndisiki kodrating Pangeran, kira-kira putuku Cekel sing bisa menangi. Dak kukudang putuku Cekel ing besuk mantep setya ngayom marang Ratu Adil, supaya ginanjar slamet rahayu ing sapanduwure.”
Ki Cekel enggal mbukak catetan, buku kawak sing wis lutu wareg tangan. Catetan mau panggawene dek tahun M 1915 nurun layang wecane Kyai Pujangga Ranggawarsita, kagungane R. Tumenggung Martanagara ing Boyolali. Weca mau ana 6 pada gede, tembange sinom (taruna utawa lambange para muda): Kang
sayuk sagung pra kawula, saiyeg saeka kapti, tumuju ing sawiji ( 1881), angadep satriya luhur, tan ngidep raja brana, mung nagri ingkang den pundi, kirdyating: tyas woring cipta ngesti janma (1881). Terange candrasengkala: Tyas (ati) = 1, Cipta (kekarepan) = 8, Ngesti = 8, Janma = 1. Eka = 1, Kapti (karep) = 8, tumuju (obahing karep) = 8, sawiji = 1.
Nalika samana sing jumeneng in Surakarta Sinuhun Paku Buwana XII temenan, dadi cocog karo unining yaiku Ripublik Indonesia. Sanadyan pasar Kembang sida dadi pasar tangis, lan nglaweyan sida banjir getih, Ki Cekel meksa ora ngedap. Ora
pembelehan temenan, wong-wong kampung tuwa-anom lanang-wadon pada dibelehi tanpa taha.
Nglaweyan banjir getih, tegese: duwit kretas nyelawe rupiyah, pulase abang getih.
Ing layang Jangka Jayabaya nyebutake: Ratu Adil iku pralambange pudak sinumpet, kesampar kesandung ora ana sing weruh. Pancen ya nyata: Bung Karno kena diupamakake kembang pudak utawa kembang pandan sing nyata arum
alas Ketangga, kedatone sonya-reka utawa sonya-ruri, tegese: wiwit R. I. Ngadeg pusere pemerintah manggon ing tangga, yaiku wong Walanda ngarani Betawi nanging wong Indonesia ngarani Jakarta. Ing sadurunge iku Bung Karno
kalajengking yaiku para gerilya sing gegamane bambu runcing.
Ratu Adil iku tedake Nabi Rasul, ya wis nyata yen Bung Karno iku ngrasuk agama Rasul (Islam).
Ki Cekel banjur genti ngotak-atik ngethukake tembung-tembung sing dicritakake embahne sing wis sumare:
Pada lingsa angka: 7. kemangga dipirid saka tembung sumangga. Sapa-sapa sing ditekani jangkrik upa mesthi mangsuli: mangga mawon. Nuli dieterke menjang panggonan pasimpenan,
dijarwani: kadal bangsane kewan sing urip cedhak banyu, pantes dadi bau-sukune si yuyu. Dene bunglon iku kewan sing bisa molah-malih, dadi gegambaraning wong-wong sing padha dadi mata-mata mungsuh. Gawene antuk-antukan karo si kadal, tegese padha sekuton rembug ajak-ajakan laku cidra. Cidra marang Ratu Adil lan Nagara R.I.
mesthi oleh kauntungan saka anggone padha among dagang. Mulane tansah tetabuhan.
nang monitor e konco2, kabeh sik ukuran normal. Monitormu paling. Opo mripatmu, sing wis
tak lakoni kanthi ikhlas karo sregep ndongo ben aku iso cepet mentas,
Ojo sambat karo nasib nek urip iki wis susah,
ati kudu siap nompo ikhlas lan semeleh,
tembang : Tak lela-lela-lela ledhung, menenga anakku cah kuncung, tak emban nganggo jarik trasa,
makin eksis, pak. sugeng warsa enggal, mugi tansah pinaringan rahayu.
Balas	padamara88 says:	Januari 4, 2012 pukul 11:31 pm
Warburton Gail Robertson Large Warburton Tenor trombone Top 9ST Warburton Tenor trombone Top 7ST Warburton Tenor trombone Top 7S Warburton Bass trombone Top 2B Warburton Tenor Backbore 3 ST large
Rakha Bandhan 2016Raksha Bandhan 2016 QuotesRaksha Bandha 2016 ImagesRaksha Bandhan 2016 messageRaksha
angel temenan dadi wong kang nglakoni mati ing sajroning urip,
nuwun menggah sedaya sesorahipun. rahayua ingkang sami pinanggih.
Balas	padamara88 says:	April 7, 2012 pukul 9:12 pm
Kurban iki pancene sunnahe Kanjeng Nabi. Lek iso yo kurban ae tiap tahun, ora usah mikir ora nduwe nduwit
nyuwun pendungane supoyo sesuk iso lunas. Mergo aku wis ora weroh maneh nyandi oleh duit sesok. Nanging aku
Ketentraman Jiwa D. Laksana Mimi Lan Mintuna
. Kidung Jati Mulya H. Kidung Pamungkas Hayu E. Ngundhuh Sarang Burung F. Kidung Sekar Marwati BAB VIII. UPACARA TRADISIONAL DAN TERTIB KOSMOS A. Pandangan Hidup Berkeluarga BAB X. Pengaruh Mistik Gunung BAB VII. Struktur Sarwa Tunggal E.
Kawula nuwun. Wassalamu'alaikum wr. wb. Kangge cekaking atur. ingkang tansah sinuyudan.
boten wonten alangan satunggal menapa. konjuk dhumateng ngarsaning Allah ingkang Maha Agung. wekdal kula sumanggakaken dhumateng Bapak…… minangka silih saliranipun Bapak……. Nuwun. Kejawi menika kawula ugi ngaturaken pembagya harja sugeng rawuh saha agunging panuwun ingkang tanpa pepindan. sadherengipun keparenga kawula matur dhumateng ngarsanipun para rawuh. Assalamu’alaikum wr. diteruskan pembacaan do'a. ingkang sampun kersa rawuh ing dalemipun Bapak…… saperlu masrahaken Adhimas Bagus……putra Bapak…… ingkang badhe
Jejodhowan kang mangkana Wus sasat munggah suwargi
mendapati musuh. ing seganten kidul ngriku wonten ingkang jumeneng ratu wanudya. Ing
sampun angsal. sebab sampeyan kang minangka bapa babuning ratu para ratu ing tanah Jawi”. Ningali jagad padhang. Ratu Kidul kaget ningali gegeripun ulam ing seganten. ngeningaken paningal. “Salawasku urip aku urip durung ndeleng segara kaya iki. prayangan. Amung tiyang linuwih satunggil. ingadhep para jim. supados sirna gara-gara punika.
. Upami ing benjing sampeyan manggih mengsah. jumeneng sapinggiring seganten. angreh ing tanah Jawi tanpa timbang. kenging ing garagara.sajagad mboten wonten ingkang nyameni. “Iku layake kang gawe gara-gara ing segara’. Sarta lajeng sumerep ing saciptanipun Senopati. Kala semanten Roro Kidul pinuju wonten ing dalem. Pinarak ing Katil Mas. setan. Ing sakarsa-karsa sampeyan sedaya anut. mboten wonten punapa-punapa. Sampeyan lan satedhak-tedhak sampeyan sedaya mesthi jumeneng ratu. Angreh sawernine lelembut tanah Jawi sedaya. tinaretes ing sesotya. sebab seganten punika kula kang ngreksa. Nyai Kidul wicanten piyambak. Sampeyan mugi welasa dhateng ing kula. nyungkemi sukunipun Senopati sarta matur ngrerepa. jumeneng ing sanginggiling toya. lajeng nyembah. apa srengenge runtuh bakal kiamat?” Nyai Kidul lajeng medal ing Jawi. nenedha ing Allah. peri. Roro Kidul enggal murugi. Toyanipun panas kados digodhog. setan. Dene anggen sampeyan nyenyuwun ing Gusti Allah. “Mugi sampeyan icalaken susah ing galih sampeyan. Tumunten mulyaa saisining seganten kang sami risak. Utawi jim. Swaraning seganten nggegirisi. Ratu Kidul wicanten salebeting galih. sedaya inggih sampi mitulungi. prayangan ing tanah Jawi sedaya inggih kareh ing sampeyan. Anama Roro Kidul. Kiye geneya? Apa kena ing gara-gara. peri.
sakelangkung suka ing galihipun. Senapati Ingalaga eram ningali kedhatonipun Nyai Roro Kidul. “Nimas. Yen ana wonge lanang kang kagus. iba becike”. kabekta lumebet dhateng ing pasareyan. lumampah kondur satengahing seganten. ingsun banget eram ningali paturonira. Utawi ulam ingkang sami pejah inggih sampun gesang malih. sareng mireng ature Nyai Kidul. Nyai Kidul nyembah sarwi ngujiwati. Senapati astane lajeng dipunkanthi. sampeyan ingkang kagungan”. Sadhatengipun ing kedhaton seganten. Nimas. Sarta gara-gara wau inggih sampun sirna. Senopati lumampah sanginggiling toya kados ngambah dharatan.
Layake caritaning kaswargan iya kaya iki. kula darmi tengga. sarta tansah ngujiwati.Senapati Ingalaga. mboten wonten pekewedipun. Dhasar ayu bisa ngrerakit. Sajegku durung weruh pepajangan kaya iki. Sami pinarak. Senapati ngandika. ing dharatan mboten wonten sesaminipun. Bakal katrem ana kene. Wondene Nyai Kidul inggih nempeni semonipun Senopati.
. yen dede jinis. Senopati wau anggenipun pinarak dhedhepelan kemawon lan Nyai Kidul. Ingsun aras-arasen mulih menyang Mataram. lajeng anut wngking dhateng Nyai Kidul. Senapati Ingalaga mesem. Nanging cacade mung siji. Senapati Ingalaga sanget kasmaranipun. kaya apa rakite?” Nyai Kidul matur. emot. ingsun arep weruh ing pasareyanira. “Sumangga. dene ora nana wonge lanang. nglangkungi sae. Woh-wohan saha sesekaranipun adi-adi sedaya. sarta tansah nyantosakaken ing galih. Sarwi ngandika dhumateng Nyai Roro Kidul.
“Sae lamban. ing sakehe wurukira. Senopati mesem sarwi ngandika. “Banget panrimaningsun. lenggah pitekur wonten sangandhaping Parangtritis. Senopati sampun mangkat. Bilih sampeyan karsa nimbali dhateng kula. Senapati manahipun kados dipununggar. Balikan ing besuk. “Nimas. Senapati ngandika. Ing sakajeng-kajeng mboten wonten ingkang marentah”. kaget ningali dhateng Sang Pandhita. Lan ingsun iya pracaya. Kacariyos Senapati anggenipun wonten seganten kidul tigang dinten tigang dalu. Sareng dumugi ing Prangtritis. Amesthi kula enggal dhateng. nggoningsun kedanan marang sira”. Tansah sih-sinisihan kaliyan Roro Kidul. peri prayangan lan sededameling prang”. jumeneng ratu estri kemawon. ngambah toya seganten kados ngembah dharatan. ingkang ngedhepaken sakathahing manungsa lan jim peri. sarta kula mbekta bala jim. Senapati
. sedhakep suku setunggal. “Kula mboten saged ngaturi jejampi. kang sun kongkon ngaturi ing sira sapa? Wong ing Mataram mesthi ora ana kang weruh marang sira?” Roro Kidul matur. Senapati wau ing saben dinten dipunwejang ngelmunipun tiyang umadeg ratu. Wewekasira kabeh ya bakal ingsun estokaken”. “Nimas. sebab kula dede dhukun. Roro Kidul lajeng pinondhong ndumugekaken karsanipun. Sampeyan ratu ageng. mangsa kiranga wanudya ingkang ngungkuli kula”.Aturipun Nyai Kidul. ingsun muga paringana tamba. Nimas. Sunan Kalijaga. nunten tumengaa ing awang-awang. Senopati ngandika malih. ingsun pamit mulih marang Mataram. Roro Kidul matur sarwi mlerok. “Mekaten punika gampil kemawon. yen ingsun nemu mungsuh.
Widhangan nrajumas. wong-wonga gumebyar apindha thathit. ingsun arsa weruh ing
Dadi iku jenenge wong kibir. Sri Narendra garini kusumanig ayu Dewi Banowati. Lamun tindak. Gonas ganes merak
kasektenipun ngambah seganten mboten teles. marenana nggonmu ngendelaken sekti digjayanira iku. Lambung nawo kemit. nganggoa syukur ing satitahe bae. netra lindri anjait. Sunan Kalijaga ngandika. Mesthi bakal kesiku marang ing
ora gelem nganggo kaya mengkono. larapan nila cendhani imba nanggal sapisan.
Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamangku Buwono Ing Ngalogo Ngabdulrakhman Sayidin Panotogomo Kalifatullah Ingkang Jumeneng Ing
Peputra : Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Prabu Hadi Hanyakrawati ing Mataram. Risang Sutawijaya ajejuluk Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Panembahan Senopati Ngalaga ing Nagari Mataram. Jaka
kendhaga. Sutawijaya dengan Nyai Roro Kidul. Putra Dalem nomer 3 Adipati Puger ing Demak. putrinipun Ki Ageng Penjawi ing Pathi. Nagari Pajang lajeng pindhah dateng Mataram. Saben dinten malem Jumah pasareanipun Adipati Pragola wonten rah teles
. dipun lawan Ingkang Sinuwun Sultan Agung piyambak. kaleres naksederek kaliyan Ingkang Sinuwun Sultan Agung. awit mangertos manawi Adipati Pragola pancen sekti.
jangka. Panembahan Juminah. Retno Dumilah peputra Pangeran Hario Balitar. Prameswari Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun P.
budaya Panembahan Senopati menyempurnakan bentuk wayang dengan tatahan gempuran (Haryanto. peputra Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Prabu Amangkurat Jawa ing Kartasura (Bratadiningrat. 1993: 27). peputra Tumenggung Balitar. putra nomer 12. pasca manah. Sutawijaya
toya Kinarya dus rara gelis laki Wong edan nuli waras Lamun ana wong kadhendha kaki Wong kabanda wong kabotan utang Yogya wacanen den age Nalika tengah dalu Ping sawelas macanen singgih Luwar saking kabanda Kang kadhendha wurung Aglis nuli sinauran mring hyang Suksma kang utang puniku singgih Kang agring nuli waras Lamun arsa
ireng-ireng wesi manik ceploking mata hawa nrang adarati. Guluningsun wesi palon galigiran dhadha wesi
kiwa tengen pisan curengku surya kembar kedhepku pan kilat thathit kang munggeng sirah wesi Kekenten adi. Rambut kawat sinomku pamor anglayang bathuk sela
Pangreksanya ayu luput ing rencana Allahumma seksi bumi ingkang neksenane ing langit keblat papat malaekat angideri nabi seleksa rumeksa siyang ratri.
anom dipun sumurub maring wahyuning Patrap duga prayoganing urip urip iku neng praja kudu rumeksa.balane pitung
prapta ireng ran Ki Balesupi kuthanya tosan nggawa bala sakethi. Rumeksa inguripira ing tindak kudu
lara utawa impen ala upamane sadayeki cinucuk sirna rampas papas wus titi.
ujar kang wur kawijil awasna aywa tumpang suh mulane nora gampang lakune wong ulah ilmu ilmu iku ngawruhi
dudu iku mung titipan mangka busananing dhiri kabeh iku anglindung Zat ing Manusa. Dene kang aran Manusa unusaning Suksma jati ya iku Pangeran Kita ingkang boya ika iki padha dipun mangerti jatine kang aran Ingsun kang esa ingkang tunggal kang mengku ing sahir kabir yen tan wruha durung tetep aran Gesang. Nadyan amung limang pada kaya iki wus mumpuni maring dumununging Zat kita kang langgeng tan owah gingsir mungguh Kita kang Urip kang mengku ing rasul-rasul lan mengku wewayangan neng sajroning netra kalih kabeh iku aneg sajroning Manusa.
E. Kidung Sifat Iman Dhandhanggula Sifat Iman : wa man tu bi’llahi tegesipun pracaya ing Allah ing Pangeran sajatine
tegesipun pracaya malaekat anapunika tegese ingulus ing Hyang Agung pakaryane anenulisi marang kawulanira
kawruhana sami muga-muga antuka sapangat iya iku andikane Gusti Jeng Nabi Rasul sinung rahmat dening Hyang Widdhi sing sapa ngapalena iya janjinipun den padhakken asidhekah saben warsa sami lan wong munggah kaji
dosane lan malih sawabipun lamun janma kang sakit lah sira wacakena ulon-ulonipun ngalamat ingkang alara oleh tamba saking sabdaning Hyang Widdhi lan berkahing Panutan.
sadaya den emut luwih agung kang supangat lemah sangar kayu neng lebur sami tan ana kara-kara.
F. Kidung Sekar Artati Dhandhanggula Ana kidung atembang Artati sapa wruha reke aran ingwang duk ingsun ana ing
jagat. Sapa weruh kembang tepus kaki sasat weruh reke Artadaya tunggal pancer ing uripe sapa wruh ing panuju sasat sugih pagere wesi sinihan wong sajagat kang angidung iku bratanana aywa nendra ing sadina sawengi sawabireki sarwa cinipta dadya. Kang sinedya tinekan ing Widdhi
paripurna satuhu yen nirmala waluya jati kena ing kene kana ing wasananipun
ing Sundara. Ana pandhita akarya wangsit pinda kombang angajab ing tawang susuh angin ngendi nggone lawan galihing
ingkang pawanatiniyup tanggal pisan kapurnaman yen anenun sentek pisan anigasi kuda agrap ing pandengan. Ana kayu apurwa sawiji
Wiwitane duk anemu candhi gegodhongan miwah wewerangkan sih ing Hyang kabasmi kabeh tan ana janma kang wruh yen weruha purwaning dadi candhi sagara wetan ingbar karuhun kahyanganing Sang Hyang Tunggal sapa reke kang
ingkang anempuh/lumpuh tan tumama ing awak-mami kang sedya tan raharja sadaya linebur sakehe kang nedya ala
amengku buwana kawruhana ing atine gunung sagara umung guntur sirna kang mengku bumi langit bawana rugsa dadya kawruh iku mudya madyaning awiyat mangasrama ing gunung agung sabumi cecandhi ing sagara. Siyang dalu rinekseng Hyang
linuhung peparab Hyang Tigalana kang asimpen yen tuwajuh jroning ati kalis sagung durjana.
Jabaril ingkang angemongi milanipun katetapan iman dadi angandel atine Ijrail puniku kang rumeksa ing pati urip Israpil dadi damar padang jroning kalbu
G. Sakatahing upas tawa sami lara roga waluya nirmala tulak tanggul kang panggawe
pangleburan lara kabeh usuk-usuk ing luhur ingaranan telenging langit nenggih Nabi Muhammad kawekasan iku atunggu latri lan siyang kinedepan ing
kineweden sato mara padha mati luput ing wisa guna. Gunung sewu dadya pager mami
. Pepayone godhong dhukut langit tali barat kumandhang ing tawang tinundha tan katon mangke arajeg gunung sewu jala sutra ing luhur-mami kabeh padha rumeksa angandhangi mungsuh anulak panggawe ala lara roga sumingkir langkung anebih kang agring dadi waras.
Kidung Sekar Marwati Dhandhanggula Ana kidung ing kadang Mar Mati among tuwuh ing kawasani ra nganakaken saciptane
H. Yen lumampah ingkang mulat wingwrin singa barong kang padha rumeksa gajah meta ing wurine macan galak ing ngayun naga raja ing kanan kering singa mulat jrih tresna marang awak ingsun lelembut ing nusa Jawa samya kedhep antu lawan teluh bumi ajrih lumayu nginthar. Ingaranan Rara Sumbaningsih kang tumingal padha sih sadaya kedhep saparipolahe lelara sirna larut tan tumama ing awak mami
wewadhahe iwak-iwakanipun ulam tasik rawa myang kali lawan ulam bengawan mawa gantalipun rong supit
sarira-mami anakakaken sedya ing kawasanipun aji ari-ari ika amayungi laku ing kawasaneki nganakaken pangarah. Tumpangena ponthang anyawiji dadya limang wungkus ponthang lima sinung
kawasa andadekaken karsane Puser kawasanipun nguyu-uyu sabawa mami anuruti panedha kawasanireku sangkep kadang ingsun papat kalimane pancer wus dadi sawiji tunggal sawujud ingwang. Mangkya kadang ingsun kang umijil saking marga hina pareng samya sadina amor anggone kalawan kadang-ingsun ing kang ora umijil saking marga hina punika kumpule lan ingsun dadi Makdum-sarpin sira wewayanganing Zat reke dadya kanthi saparan datan pisah.
melewati Kori Brajanala. para pangeran putra sentana dan pepatih dalem. Mathak sekar teleng. (Darsiti Soeratman. 2000: 54). C. Mathak (warna bening mengkilat) : Mathak biru sekar gundha.
kendhit keemasan. kendhit keemasan. biru. kendhit keemasan. Seret keemasan. putih.
Payung abdi dalem panewu damel. kendhit keemasan. kendhit keemasan.
layang iki. marang kang taruna. pramilane wong anom aja ugungan. Lawan maning ana ing pituturingsun. Ia
ngowahi kodrat ing suksma. Caritane ala becik dipun weruh. den karasa kang becik sira anggowa".
becik. tan wurung kasu rang-su rang. anane badan puniki. miwah bapa-biyung. saking ibu rama. mulane wajib sinembah. juga bapak ibu.
. ya marang sedulur tuwa. Ana uga etang-etanganane kaki. Wong tan manut pitutur wong tuwa ugi. Orang yang tidak patuh pada nasehat orang tua. lanang wadon kang kaping tri. marang mertuwa. ing batin saking Hyang widhi. ing donya turnekeng akir. kinarya jalaran. wineruhan padhang hawa. Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih. Pramilane rama ibu denbekteni. yang demikian itu patuhilah anakku. dununge sawiji-wiji. Uripira
wong ngaurip ing donya iki jalu miwah wanita. ingkang murba amisesa. was uwas temah maras ". saliring pancabaya. marang raganire dhewe.
dhawuh wewarahing Gusti.ngundhakkdn marang kawruhe.pamriksa. akan mempengaruhi kehidupannya sehari-hari. Akarana sanadyan wus olih. marma manungsa wajib padha awas lan eling. nanging tansah anandhang sakit.wewarahe. sang Sri Bathara Wisnu.
jamannya. putus ing reh kawignyane. sayekti tansah kacuwan angarasa rasanira nggenira sakit. mring hyang maha
bilih rabinipun wau dados tetanggelipun ingkang dipun sanggemi. kados panguluring oyod rumeseping kisma. anuntuni (
"Swarganing (kamulyaning) jejodhowan punika ugi warni kalih. Sepisan tumraping kakung kedah saged
kabangkitanipun guru. kados ayubing ronron anggening angayomi dhatdng delegipun dumugi oyod ".
panalangsa". Sepisan tumraping priya manawi dipun pituhu ing rabi sapangrehipun. sihing priya dhateng rabi. Ajaran
berbuat sabar). “Dene sesanggamaning jejodhowan punika wonten warni kalih. awit saking katuju ing
isterinya. Ingkang jaler siya sawenang-wenang mboten nganggep manungsa dhateng estrinipun ateges nistha ". Senangnya laki-laki kepada isteri.
macam kesusasteraan. tang nganggo sinangga runggi. Nawungkridha tegesipun ingkang priksa dhateng kalipataning budi. mila kedah awas angupados guru. awicarita. Sambegana artinya ingat. Mardibasa tegesipun ingkang saged
mengkono iku nini ya bakal pinasthi sira pinituhu ing sasami lan maneh nini putri mugi bisoa sineba momong samaning janma supayanta sira nini kinasihan ing Gusti Kang Maha
Gung-agunge ing begja puniku nini mung kawan prakara gunawan ingkang sawiji
panca driya iku nini. adapun yang dinamakan pancadriya itu putriku. yang disebut panca driya. iya ing manungsa sagung luwih maning dera kardi solah bawaning narendra kang datan sepi pambudi
angkuh ing tyas anglakoni (Kinanthi. artinya berbakti. Terjemahan : Wahai anakku wanita utama. beng sanapsu kayata cengil
tan ngandika yen mengko karsa sandeya. wus mbaliyut ingkang panggah ciptanira. yen karep dipunsabari. angresepe ingkang sami. samya dipun waspada. tanpa duga cipta. sanadyana sira nini. Den jak ngaluyub supaya. tan widada iku dadi. tan koyub dene pakarti. angawisana sanggami. kang kaping pat sira nini. nini
panggagas nini. srana lila ing ati. tuhu. bebasan tanpa kardi. katranganing nyuda turu. duka cipta srana saking. nanging yen
nanging yen linali lali. kudu panggah santosa. sumawa nadyan nini. mangkene pakartinipun. cahyaning locananira. Terjemahan : tapa brata puja mantra
Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih.
“Koncoku ki loro ambeien. Njur diobati nggango godong wit iki. Lha
pinggir prapatan wayah esuktansah ana pangarep-arepudan riwis-riwis mangsa bododibelani toh patikanggo jejege uripcaping lan payung godong gedangaja tansah mulat udan sing marakake
ayu , sing jenenge Dewi Kunthi. Dewi Kunthi nikah karo Prabu Kumojoyo lan urip ing desa kerajaan sing jenenge “Pandhawa”. Dheweke dikaruniai anak sing jenenge, KARNA . Sakwise Pirang tahun Dewi Kunthi nduwe anak meneh sing dijenengake ARJUNA. Dewi Kunthi sayang banget marang Arjuna , ndelok kabeh iku Karna ngarasa awake gak diperhatekne marang ibune, Karna sampek nguncali watu marang ibune, Dewi Kunthi utawa ibune iku langsung nesu marang Karna, tanpa gak sadar Dewi Kunthi ngomong kang sing gak apik marang Karna sing nyebabake Karna lara ati. Akhire Karna milih ngaleh saka Kerajaan Pandhawa. Sak wise
yaiku kangge ngerti keadaan ibune lan karna njaluk restu kangge dadi Ksatria perang. Ibune ora ngrestuake amergo yen dadi Ksatria perang podo karo Karna nglawan adi adine dhewe. Karna ora nggagas , lan dheweke langsung lunga ninggalake ibune kang nangis amerga kaputusan Karna.
Akhire , peperangan antara Arjuna saka kesatrian Madukoro dadi Ksatria perang Negara Amarta melawan Adipati Basukarno utawa Karna saka Awonggo dadi Ksatria perang Negara Astina.
Prabu Salyo lan Sengkuri nduwe rencana arep mateni Abimanyu, salah siji anak saka Arjuna, Amergo pihak Astina kaweruh Kerajaan Amarta arep diturunake marang Abimanyu, amerga kuwi sasaran utamane yaiku mateni Abimanyu.
Pas wektune perang, Abimanyu wis okeh katusuk anak panah, nanging Abimanyu tetep nahan sampek mati . Sak wise, Mase Semar nemokake mayit Abimanyu sing kagletak kaku. Mase Semar karo Kresna yaiku kakak Arjuna bingung mikirake Kerajaan Amarta. Arjuna sing durung ngerti katiwasan putrane terus nyusun rencana kangge mbinasakake Ngastina. Sak wise ngerti katiwasan putrane, Arjuna langsung maju kadewean kanggo nglawan Prajurit Ngastina. Kurawa ngrasa senang, amergo biso mateni Abimanyu. Nanging tanpa diweruhi, Abimanyu ndue garwa sing lagi mbobot, lan mengkone anak iku sing ngantikake Abimanyu.
Karna nantang Arjuna kangge ndang perang. Nanging Arjuna menolak, amergo dheweke ngerti Karna iku sadulur kandunge dhewe. Karna ngongkon Arjuna njupuk senjatane. Nanging Arjuna nolak ngge perang. Akhire atine Karna luluh, terus Karna lan Arjuna saling kapelukan. Karna sadar Arjuna iku adik siji-sijine sing didhuweni. Ibune weruh lan ngrasa seneng.
Nanging Karna nguculake pelukanne, lan nuduh Arjuna sekongkol arep menusuk dheweke saka mburi. Akhire Karno lan Arjuna berkelahi hebat , ibune menangis ngaharep kaloro putrane iku mandekake kagelutan iku. Akhire Arjuna terjatuh. Arjuna sengaja ngalah demi Ibune, lan ngaharep atine Karna bisa luluh. Kaweruhan kuwi Kurowo ngguyu cekakakan amergo Arjuno kalah.
Nanging kagelutan iku tetep sido, Sampek – sampek saya memanas. Wektu peperangan kalakon hebate ana keanehan loro ksatria sing pinter manah iku pada-pada ngetokake akeh anak panah nanging ora enek siji wae sing ngenei kaloro-lorone. Kadang mandek terus pada pepandang, pada netesake banyu mata. Prabu Salyo(Kusir Karna) lan Prabu Kresno (Kusir Arjuna)kalorone ngerti, kaloro-lorone putra Dewi
ngudanke panah nanging ora enek sitokwae sing ngeneki awak. Prabu Kresno dadi kusir Arjuno lan botohe Amarta (Pandawa) ngerti persis senjata Pasopati sing dipasang ing gandewa Arjuno. Dadi Tali kusir jaran disentak dadi jaran gerak mangarep pas wektu Pasopati wucul saka gandewa sing awale diarahke mung ning ngarep Karno nanging amergo kereta gerak mangarep dadi Senjata Sakti Pasopati pas ngeneki gulu Adipati Basukarno utawa Karna. Anak Dewa Surya iku mencelat kenek kereta sampek kereta ajur. Kaweruhan kabehiku Dewi Kunthi utawa ibune Karno lan Arjuna, ngerti yen anake kang pertama iku kabener lunga kanggo salawase. Pitutur Luhur : Adipati Karno cinta marang tanah air yaiku bales budi
ing tanah jawi sejarah prasista Kraton Majapahit sumber tatanan negoro Ing Mojokerto Satrio wengker ing Ponorogo sakti mandraguna Nduweni cita-cita tulus luhur bekti ing roso Negoro wibowo wicaksono Negoro agung mulyo ing ndonyo Restu prabu gusti Hayam Wuruk kuoso Mahapatih Gajah Mada
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.01, 12 Maret 2016.
ingkang wonten Tirotomoyo Wonogiri Putra Al Maghfurlah Mbah Idris . Badhe nderek tholabul ‘ilmi , wonten Web .panjenengan . mugi
nambah wawasan, amargi posisi kulo nembe wonten lampung utara, radi awis2 wawasan.maturnuwun
malfiali on 9 Januari 2012 pukul 11:29 said:
mbah ali…nyuwun pirso pripun nggih coronipun mbedaaken raos
malfiali on 2 November 2012 pukul 14:04 said:
@ Faizin, … itu sama membedakan rasa kopi biasa dengan kopi susu, kira-kira perbedaannya bisa diceritakan tidak ????
faizin on 2 November 2012 pukul 15:27 said:
Matursuwun mbah ali…nyuwun idi pangestunipun panjenengan, kulo nderek ngudi ngelmu wasilah buku panjenengan mugi panjenengan kerso paring ridho soho ikhlasipun manah dateng kawulo mugi pinaringan keberkahan saking engkang moho kuaos nuwun inggih ALLAH SWT.
putro kakung kulo sampun cekap usianipun,kulo bade titip putro kakung kulo dateng ponpes meniko,,aminn
sampurna, antuk puniki tityang nunas mangda pikayun sane becik rauh saking ida dane anggen tityang maripurnayang “geguritan puniki”.
Om Santih, Santih, Santih Om
awak tumpenge celekin sarwa sekar, misi kwangen 3, sedah woding (bongkol tumpenge) iwak
Katur ring kaja kangin, tumpeng 3 (gede 1 ring arep cenik), tancebin sekar 1,
cenik 2, muncuk tumpeng gede tancebin kwangen 3 muah matetebus 3: putih, sridatu, sudamala. Tumpeng cenik tancebin sekat, tulung 4.
katur ring betara akasa, tumpeng 1 muncukne metancep sekar putih, pengawak tumpenge tancebin sarwa sekar putih, iwak taluh siap 1, tulung 2.
katur ring betara agni, tumpeng 5
lan meneng, mandeng pucuking grana kanthi ati kang eling , suci lan awas, ngupadi ilham saka Gusti Kang Maha Suci.
Komentar Tamu	iwan di Wisata Alam Gunung KarangBhunny Sagoro di
lan meguru. Nyuwun pandonganipun mas Ngabehi nggih.
Juni5, 2009 pukul 14:36	nuwun sewu, penjenengan menika sampun krama menapa dereng? menawi dereng , menika rak gegambaran ingkang nyata, menawi tiyang2 ingkang sampun mbangun bale wisma menika raosipun langkung awrat menawi nedya ngupadi kasampurnan, langkung kathah reridhunipun, benten kaliyan tetiyang ingkang maksih legan,bebasan ombo jangkahe , banter playune lan jembar kalangane. mbok menawi mekaten masnur, nuwun sewu menika namung pemanggehipun tiyang cubluk kemawon.
Juni5, 2009 pukul 14:36	Dear mas Behi 😉
nuwun sewu, penjenengan menika sampun krama menapa dereng? menawi dereng , menika rak gegambaran ingkang nyata, menawi tiyang2 ingkang sampun mbangun bale wisma menika raosipun langkung awrat menawi nedya ngupadi kasampurnan, langkung kathah reridhunipun, benten kaliyan tetiyang ingkang maksih legan,bebasan ombo jangkahe , banter playune lan jembar kalangane.
namung Gusti, aji-aji kula injih Gusti, hi hi
November5, 2010 pukul 14:36	Kathah tiang ngimpi tapi durung weruh menopo niku ngimpi
Kathah tiang memahami ngimpi mimurut Akale’ lan Ilmune piyambek-piyambek
Ingkang melek lan ingkang merem ugo diarnni ngimpi
Ingkang mboten melek lan ingkang mbothen merem uga di arani ngimpi
Ingkang saget memahami ngimpi inggih ingkang gawe ngimpi sak lintune mbothen saget.
Ingkang nbothen ngangge syariat inggih leres ,Ingkang ngangge syari’at inggih leres.
Nyuwun ngapunten kalih panjenengan (urun wicoro)
Desember26, 2010 pukul 14:36	sing jenenge tafsir lan takwil niku kan maceem2 tergantung sinten sing nafsiri lan nakwili. kalau melihat ngimpi sampeyan niki bukan masalah angsal guru enggal
nyatane,yen wews nyoto yo ora ngimpi,heheheh,urip meniko ora mimpi,urip meniko nyoto anane ,ora gegeden agen agen lan keinginan,kepemilikan neng AKU dewe kedoyan lan kemilikan wkwkwkwkwwk rahayu slamet wilujeng kagem sedoyo terno budoyo hhihihiih
September19, 2011 pukul 14:36	intinipun tiyang menika kan pakem’impun piyambak2 nggeh to… dipun wangsulaken dumateng tiyangipun piyambak. menika
sae sanget menika menawi kula tingali) menawi islam wangsul dumateng pribadi, menawi sae nggih surgo, menawi ala nggeh dados intipipun neroko, kamongko surgo neroko menika ingkang pundi?? hehe.. blog menika menawi
lour…sepuh anem ingkang kulo tresnani……khususipun Ms.NGABEHI..
maturnuwun sampun kersa mampir wonten gubuk kula ingkang awon menika.Mangga kula
#Cilacap, #Demak, #Grobogan, #Jepara, #Karang Anyar, #Kebumen, #Kendal, #Klaten, #Kudus, #Magelang, #Pati, #Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
Viagra Australia Obat Kuat Malioboro Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Viagra Australia Obat Kuat Malioboro Di Jawa Timur Meliputi :
nggih kados niku nggih,matur suwun sanget nggih kulo nyuwun pangampunten mbok bilih enten kelepatan kata2 ipun kulo nyuwun agengipun
Imelda Ngapunten lah…wong asmo sampean kados lare
jangkung alit karangan dina pipinaTokecang tokecang bala gendir tosblong
Lagu Jawa Tengah Ande-Ande Lumut Putraku si Andhe Andhe Andhe Lumut
Putrine, ngger, sing ayu rupaneKlenthing Abang iku kang dadi asmane
Nadyan ayu sisane si Yuyu Kang-kangPutraku si Andhe Andhe Andhe Lumut
Putrine, ngger, sing ayu rupaneKlenting Ijo iku kang dadi asmane
Amargi putra taksih nandhang asmaraAdhuh, Ibu, kula dereng purun
Putrine, ngger, sing ayu rupaneKlenthing Kuning iku kang dadi asmane
panjengan sing kagungan Aji Gineng mbok kula dipunsuwunke dhateng Para Empu 😀
Hehehehe… Mas Herjun niki ingkang panjenengan padosi, diplenet mawon
Menawi bade padhos kajeng trembalo meniko sakniki teng pundhi nggih?
menawi bade ndamel warongko ingkang iras kalian ukiraninpun, kajengipun ukurane pinten?
ngapunten lho menawi kulo katah ingkang takon(amargi mboten mudeng blas)
Maret15, 2010 pukul 14:36	Kajeng trembalo ing tlatah ngayogya khususipun Gunungkidul taksih kathah
punopo teng gunung kidol nggih wonten kajeng timoho?
Maret17, 2010 pukul 14:36	Menawi kajeng timoho ing daerah gunungkidul kadosipun mboten wonten mas, lan menawi reginipun penjenengan saget nyuwun pirso dumateng toko2 fornitur.
April16, 2010 pukul 14:36	nyuwun ppirso alamat panjenegan mas kulo insyaallah badhe sowan
Nuwun sewu Denmas Ngabehi, nderek tepang njih…
Kula nuwun pirsa Denmas, njenengan menapa saged ndamel ukiran (deder/handle) kagem keris?
Kiné Wontergem - 9800	Osteopathe Wontergem - 9800	Psy Wontergem - 9800	Ophtalmo Wontergem - 9800	Opticien Wontergem - 9800	Infirmière Wontergem - 9800	Dentiste Wontergem - 9800	Dermatologue
RemajaBabehSangeMbahMom Aku Wis Dhemen Jancok3dUmur9 Sasi NgandhutIbu
tindik wis ora karuan ono ing negoro iki, ora peduli enom tuwel, lanang po wedok. Jane lek nduwe konco pengin opo sejatine tujuane tatoan lan tindikan iki. Opo mergo ben luwih wah opo ngono yo.
Sing jelas, acara yang disiarkan secara nasional kudune sing apik tur sing iso dadi tulodhone arek-arek cilik lan arek enom.Yo ben ora ditiru tumendak sing olo lek pancene katon ngono.
Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
Nihon Mura Kaiten Sushi @ Punggol Plaza, ..., #B1-05, 168 Punggol FieldNihon Mura Kaiten Sushi @ Punggol Plaza, Punggol Plaza, #B1-05, 168 Punggol
sen, reshma mallu, sadha, sadha actress, sadha boobs, sadha clip, sadha gallery, sadha glamour, sadha kiss, sadha kissing, sadha krishnan, sadha kuselan, sadha malayalam, sadha masala, sadha mms, sadha movie, sadha movies, sadha navel, sadha photo, sadha photos, sadha pic, sadha pics, sadha picture, sadha pictures, sadha sadha, sadha saree, sadha songs, sadha stills, sadha telugu,
November7, 2008 pukul 14:36	wong jawa ora kabeh ilang jowone
wong jowo asale saka lemah jawa utawa tanah jawi/jiwa (jaba/jero), mangkane ilmune wong jowo katon jaba jerone padha, jujur lan apa anane.
mulane aja lali marang lemah tumpahing getih (SITI KAWAH) lan jaba jeroning awak sing dadi wiwitan (ADAM)
sanajan sinaune tekan arab, cina, landa ora bakal ngubah wiwitan jawane, po ora oleh sinau tekan ngendi-ngendi?
najan wong ngarab, cina, landa yen tresna karo jawa yo bisa dadi wong jawa.
ojo kakehan prasangka karo liyan opo maneh karo leluhur jawa mundhak ora prasaja…
“Golek menange dhewe, Golek benere dhewe” dan lain2. Sayang….;) akeh sing ga krasa.
Desember18, 2008 pukul 14:36	wong jawa kudu duwe sikap tepo selira marang sepadane urip, ora seneng melek duweking liyan
Kanthi pawadan drajat luwih asor, kudu manut mring sakabehing dawuh.
raden ajeng Kartini asmamu arum ngganda wangi
Satuduhe Raden Budi êning, pan ingêmbun pinusthi ing cipta,sumungkêm lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasêdyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri Tumpak manis, Ruwah Je warsanira, Sancaya kang
Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban.
ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutanmarang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang
Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging
padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang
boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane
loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu,têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang,
“mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”.mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula
garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya
Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale(6). Jênênge Buta
ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka
Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai
diadhêp patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji
padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor.
Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe
ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên tahan
Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali
dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge
êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun
kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos, dadiya pangeling-eling ing
wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang mbêranang,
bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat,
dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut
kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos,
Sunan Benang ngandika: “Ora arêp manut
tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat,
saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban,
Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge
Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing
Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul,
para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh
bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi
Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam,
nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa
Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing
Sunan Giri nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu,
didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare
swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong
urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe,
ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat
bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban
carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu
Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati
lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake
tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”.
Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal
nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala
Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing
pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng
punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên
kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula
Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi
wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-
lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula
wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning
ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli
nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet
bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing
3. Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu
dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula
utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati
Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi, sadurunge Majapahit
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang
amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga
iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune
ngrumasani kaluputane, dosane lair batin, mula jênênge Wali ditêgêsi
Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku
loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit
iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku
nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal
alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan
padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman
Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan
Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun
tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga
banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen
purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa
ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran
dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining
cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa
Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya
Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek
mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan
kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra
warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya
sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra
panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya
panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh
panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane,
karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan
di’ibaratake prau kang gêdhe,
têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun
iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake
awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae,
sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki
dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa
wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan-
pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa,
yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa,
putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri
Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane
Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda,
Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên
dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine
Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih
Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri,
kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon
kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring
Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah
putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing
Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah
Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama, pêputra siji kakung
Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china).
dom nganti metu getihe, ngunjal napas nahan rasa supaya drijine ora lara...
Lengen tengen den agemi sabuk njur dikompa kanggo nanda rah sih obah-obah. Cinathet ing dluwang sak suwek kang tinulis jenengku "SAMSURI". Tekanan darah, gula darah sajake angkane wis ora patia lumrah...
Sepatu lan kaos sikil den copot, dompet lan talipun gegem pun selehake, banjur kaaturan Munggah ing timbangan kang
Ing wusana saka komputer alit iku banjur njedhul dluwang roll kang tinulis bobot, umur, dhuwur, lemak lan katrangan liyane magepokan karo awak Iki...
Angka kang kaserat njur dibunderi lan aku diparingi tutur, "Pak, jenengan KELEMON....!!!"
Ukara Iki wis asring keprungu saka sliramu... Iyaa kaamuu... Halah, mosok mung ngguyu ta. Iyaa kaamuu yang lagi baca tulisan ku....
Ri Wengi iku meneri malem Kemis. Lehku turu sajak kurang jenak amarga sesuk kudu mancal gaweyan sing kaemban ing Pekanbaru. Jam papat isuk alarm ing hapeku muni, nggugah turuku sing rinasa nembe sak leran.Alhamdulillah taksih pinaringan umur dening Allah, mugiya berkah lan bisa asung kesaenan mring sesamining agesang. Tangi banjur nyandhak banyu putih ing pinggire kasur, sak botol entek kanggo nyonggo awak sing wis wiwit tuwek.Sakwuse Subuhan, gaweyan wus katon ngawe-awe. Tak sawang ruangan kanggo pasamuan para tamu wis katon resik edi peni nadyan lampune isih mati. Laptop sun uripke banjur nyithak layang-layang kang kudu disumadiyaake.Tan rinasa jebul wus mancik jam rolas awan, kamangka aku durung sarapan. Bismillah, niat insung pasa muga tinampa sing Kuwasa. Jam setengah lima pasumuwan wus katon rampung, bubar Maghrib ana kanca sing ngajak buka ana ing njaba. Sega Padang dadi klangenan, jengkol gerih kanggo lawuhe... Masya Allah, rasane asin tur nglawuhi... Manyusss...
menawi sampun kulinten mawa basa nasiyonal lajeng wangsul malih migunaaken basa jawi. Ananging supados saged nderek nguri-uri kabudayan jawi, keparenga kawula awit malih nyerat.
Ing salejengipun, sugeng rawuh monggo pun waos kanthi mardu merdikaning penggalih, mbok menawi wonten ingkang sae sedaya wau saking Allah lan ingkang lepat saking kawula piyambak. Pramila nyuwus sih gunging pangaksami ingkang kathah.
Samsu Ri Saben budhal Maghriban ing Mejid Sudirman Denpasar, aku asring ngliwati warung kang dodolan maneka warna woh-wohan. Ana semangka, kates, gedhang lan wayah saiki uga dodolan pelem. Nyawang pelem iku banjur kelingan jaman cilikanku biyen, senenge mlinthenge pelem nggone Pakdhe Jinto neng ngarep omah. Yen konangan banjur didukani lan diuyak-uyak.... Owalah le le, koq ya ngono lelakone.
Nanging saiki, jamane wis maju tur aku ya wis cekel gawe dadi yen kanggo tuku pelem we ya kuwat lah insya Allah. Rasa pengin sing wus ndesek, kaya-kaya idu iki
ora mulih nanging nunggu wayah Isya' pisan, lha wong kost-e rada adoh ben ngirit bengsin ta. Neng plataran mejid kang amba, aku golek panggonan sing kepenak, blekberi lan alat sing disupelke kuping tak tokne saka tasku banjur aku nelpun bojoku, 'Dik,
Bubar sholat Isya' aku liwat dalan iku maneh, owalah pancen durung rejeki lha koq warunge wis tutup.....
Samsu Ri Durung suwe iki, bojoku nyuwun dipundhutke timbangan. 'Mas, mbok tumbas timbangan sing kaya neng Puskesmas kae to mas'. Mengkona iku penyuwune nalika senggang rikala wanci sore.
Aneh rasane koq kadingaren duwe penyuwunan ara sa'baene. Deg-degan atiku banjur tak takoni, 'Dik, koq penyuwune aneh ta, lha apa ngidham pa?'. 'Mboten mas, kan kula nggih pingin kuru kados rencang-rencang nika'. 'Menawi nyawang wong kuru koq kadose enthing le nggawa awak ngoten lho'. Alesane bojoku sajak tenan-tenana.
Durung kelakon anggone tuku timbagan, lha koq diete wis diawiti. Yen wayah esuk dijak maem bareng mung kersa ngancani thok ning ora gelem melu maem, yen wanci awan maem sega mung sak pucuk enthong, sayure sing kepara akeh, wektu sore maeme ya mung sethithik lan yen wis bakda Isya' ora kersa dhahar apa-apa maneh..... Masya Allah 'Perjuangan' tenan iki.
Ora tega nyawang kahanan kang kaya ngono, banjur aku budhal neng Mall tumbas timbangan sing kaya neng Puskesmas kae, tak goleke sing cukup ya ora kelarangen ning ya ora murah banget supaya bisa nyenengke bojo lan isa kanggo tanda tresna. Ibarat wong saiki ngono jarene menehi 'Supot' ngono kuwi.
Ing nalikane timbangan wus tekan ngomah banjur tak aturake marang bojoku (sing tak tresnani), 'Alhamdulillah mas, matur nuwun sanget'. Disalami tanganku banjur diambung tanda matur nuwun wis dipundhutke penyuwune. Ora sranta, timbangan banjur dibukak kerduse, diselehake ing jobin sing leter, munggah mak clingkrik, jarum timbangan muter nduhake angka 55 (seket lima) kilo. Pasuryan sing mau katon ayu putih dumadakan dadi rada abang ireng sajak kaya bar weruh memedi. 'Eneng apa ta dik koq katos sluntrut ngono?' pitakonku. 'Niki lho mas, mosok pun direwangi diet, ngurang-urangi le maem koq ya mung mudun 2 kilo'. Ature bojoku.
Kanggo nambani kuciwaning atine bojoku, tetep menehi 'Supot' uga kanggo wujud tresnaku marang bojo, tak kandani, 'Dik, kuru utawa lemu...... Aku tetep tresna sliramu...' Gubrak!!!
Posted on 17.26 by Samsu Ri Nglampahi gesang ing ndusun saestu kathah samukawis ingkang ngangeni. Rikala taksih alit ngantos meh kelas kalih SMP, kula nderek gesang sareng Bapak-Simbok, Pak Tuwa (mbah kakung) lan Mbok Tuwa (mbah putri). Pak Tuwa pedamelanipan deres wit klapa ingkang saperlu kapendet legenipun kangge damel gendhis jawi.
Legen punika tlutuh manggar (kembang klapa) ingkang raosipun manis, miturut aturipun tiyang sepuh legen mekaten saged kangge jampi watuk. Pramila para wayahipun Pak Tuwa saestu remen ngunjuk legen punika kalebet kawula. Malah asring reka-reka watuk supados pun paringi taya legen ingkang raosipun tetep ngangeni ngantos sapunika.
Menewi legen sampun kaklempakaken dados sakwali lajeng pun godhog ngantos kenthel lan werninipun sampun dados kuning, ingkang saklajengipun dipun cithak mawi bathok klapa ingkang sampun pun bolongi ngandhapipun lan katutup godhong awar-awar. Sak sampunipun asrep bathok kawalik lan pun sebul saking bolongan ing ngandhap punika, gula lepasa sking bathok lajeng pun pepe ngantos saestu garing.
Gendhis jawi pun sade wonten peken lajeng pun tumbasaken uwos kangge paring tedhi sakulawarga kanthi lawuh ingkang prasaja nanging saestu eco, nggetihi lan paring kekiyatan ingkang cekap kangge makarya ing saben dina.
Posted on 19.04 by Samsu Ri Yen pinuju dewekan banjur kelingan nalika isih sekolah ing EseMA ndhisik. Jenenge cah enom keladuk wani kurang duga, gonyak-ganyuk nglelingsemi durung duwe suba sita lan pikirane durung genep.
Wong ndesa Munggung, Karangdowo, Klaten ing watesing Kabupaten Klaten iring wetan sing sejangkah maneh mlebu Kabupaten Sukoharjo koq banjur sekolah neng kutha Klaten penere SMAN 1 Klaten. Weruh para kanca sing dasare wus sugih pada budhal sekolah nitih brong pit (sepeda motor/uduk) koq banjur tuwuh krentek ing jroning ati, wah ebo penake tur gagah yen aku ya numpak uduk ngono kuwi.
Dina Setu sore aku wus nyangking tas rangsel kluwuk, nganggo kaos oblong lethek, sandal jepit banjur ngadang bis kang tumuju Pedan ing saperlu mulih Munggung, Karangdowo lan mantep jroning ati bakal matur bapak nyuwun dipundhutke uduk. Udakara rong jam aku wis tekan ing omah gedhe tuwa sing durung dijobin opo maneh tegel lan keramik.
Ora sranta aku matur Bapak kang wis katon sepuh ngluwihi yuswane amarga rekasaning nyambut gawe, 'Pak, mbok kula dipundhutke uduk ben kaya kanca-kanca kae.' Bapak ngunjal ambegan sawetara banjur ngendika kanthi alon-alon kaya-kaya ngerti yen sing diadhepi bocah enom sing lagi murup. 'Le, ojo seneng golek wah ning pungkase wo.' Ora mudeng karepe Bapak sakjane aku, mung ndomblong, nanging Bapak banjur bacutake rembug, "lire mengkene Le, yen awakmu numpak uduk akeh wong padha alok wah elok ya anake Pak Hardi wis numpak uduk, ning bareng
Alhamdulillah, aku duwe Bapak kados jenengan. Nadya
sewengi nglakoni turu ing sak ndhuwure kreta Senja Solo kang ngeterke awak iki
Koq sajak wigati, isih isuk tur nembe pisah koq wis kangen?’ mengkono
pitakonku. Karo sajak sedih, sliramu banjur matur, ’Mas, Bapak dhawar saka
gendheng langgar!!!’. ’Innalillahi, wis
ndang diplayokke neng griya sakit wae.’
Ora sawetara suwe, suwara hape muni maneh nadyan namung
sedela kang asung pratanda yen ana sedulur sing paring warta kanthi ngirim
pesen cekak (SMS). Tak bukak isi pesen sing pranyata saka adhi lanang Klaten
sing surasane gawe geter uga. ’Mas, wektu iki Bapak, Nyemek (adhi wadonku),
Sabriana lan Zakka (ponakan) lagi gering, wis telung ndina ora bisa tangi.” Innalillahi...
Astaghfirullah, sun sedhot jero ambegan nganti katon
kebak ing jaja, sun bucal kanthi alus binarung istighfar tan kendhat. Tak unggahke
lan tak udhunake, tak petani awak iki mbok menawa isih akeh penggawe ala mring
Sun puji Gusti Alloh bareng wus ketemu underaning
perkara, wus telung ndina iki anggonku maca kitab suci Alquran kurang setiti,
sholat wengi rada lali. Alloh, nyuwun
sing tak tumpaki banjur tak untir nganti bengok-bengok supaya bisa tekan kantor maneh lan isih keduman Maghriban. Alhamdulillah jam 18.20 wis tekan kantor ing tlatah Senen, Jakarta Pusat. Maghriban dhisik neng musholla cuilik kantor isih entuk jama'ah bareng Fitri arek Bagian Logistik.Bubar sholat, komputer tak uripke, ndelengi laporan wulan sing durung rampung. Alhamdulillah ana sawijining cabang sing awan mau nggandhul, saiki wis isa dirampungi. Telipun gegem sing isih neng tas futsalku njerit-njerit, menehi pratanda menawa ana pawongan sing pengin ngendikan marang aku. Kewaca neng layare N2116 lawas jeneng sing tansah dadi gantilanku....'Ummi Sayangku' wah... bojoku nelpun iki.Keprungu swara ing talipun saka Karanganyar-Solo ...'Bi, ajari gawe PR.' Anakku lanang sing nembe kelas papat SD nyuwun diwuruki gawe PR. 'PR apa nak?' pitakonku marang deweke. 'Gawe surat ijin ora mlebu sekolah amarga sakit ning nganggo Basa Jawa.' Gubrak!!!!Tak awiti gawe layang idi kanthi ndekte anakku lanang. 'Katur dumateng bla.bla.bla......' alhamdulillah rampung, sanajan akeh ukara sing anakku durung ngerti karepe, nanging PR-e wis rampung.
kumpul banjur muruki sakabehing kabecikan marang kulawargaku.... Allohu Akbar.
Posted on 16.42 by Samsu Ri 'Mas... sesuk kula diajari ngisi nggih.' Keprungu swarane bojoku ing tlepun gegem sing wis sawetara nempleg ing kupingku. Mak dap!!! Jroning atiku, krasa kabeh luput tumanduk nyang awak iki... seprono suwene anggonku bebrayan karo slirane, jebul durung nate paring wuruk mungwing kabecikan.'Insya Alloh....' tak jawab mengkono. Wah... bojoku wus awit wani ngisi kajian cilik neng desa sing rada adoh saka papan panggonanku. Pancen temen, kabecikan kuwi kudu ndang diwiwiti amarga wektu sing Alloh paringake marang awak-awak iki mung sedela.Setu isuk tekan ngomah sawise sewengi numpak sawunggalih banjur sinambung Prameks tekan ing sutasiyun Palur, dipapag numpak uduk-uduk Beat sing dadi jaranane bojoku. Sawise leren sawetara, 'Dik.... sida diajari ngisi kajian pa?'. 'Nggih mas..'Takbukai majalah Tarbawi lawas, golek wacan sing bisa dadi sangu ngisi kajian kanngo bojoku. Ketemu banjur mbuka Alquran golek maraji' supaya sing diaturke marang sedulur sing kajian pancen ana dasar sing gumathok.Nyuwun jurung pamuji mugi saged kaleksananan sedaya kesaenan punika. Matur nuwun.
Samsuri bin Hardi Sukarnobocah ndesa ra gelem rekasa, jail methakil kakehan polah
Ing wulan September 1995 sakwise lulus kuliah ana ing sekolah kedinasan ing Jakarta, aku nampa SK Penempatan I ana ing Palopo-
Iki sing dadi tandane zaman kolobendu 01. Lindu ping pitu sedino 02. Lemah bengkah 03. M...
Wong tuwa loro iku pancen tresna marang para putra. Saka putra isih cilik nganti dewasa, wong tuwa tetep wae duweni rasa tresna. Sithik-sit...
Yen pinuju dewekan banjur kelingan nalika isih sekolah ing EseMA ndhisik. Jenenge cah enom keladuk wani kurang duga, gonyak-ganyuk ngleli...
wingi anakku lanang takon karo aku mengkono kuwi. Banjur tak jaw...
Durung suwe iki, bojoku nyuwun dipundhutke timbangan. 'Mas, mbok tumbas timbangan sing kaya neng Puskesmas kae to mas'. Mengkon...
Durung jenak anggonku lungguh ing kursi kantor, sakwise sewengi nglakoni turu ing sak ndhuwure kreta Senja Solo kang ngeterke awak iki t...
Urip iku Ibarate wong lumaku Mandheg sawetara Yen budhal ra bisa bali Sangune iman, Islam, laku utama Gesang punika ibaratipun tiyang ingka...
Jam 18.04 rampung anggonku futsal neng Kenari Mas. Motor silihan sing tak tumpaki banjur tak untir nganti bengok-bengok supaya bisa tekan ka...
Mboten wonten tiyang gesang wonten ngalam donya punika ingkang mboten kersa gesang mulya. Sekathahing tindak budidaya supados saged kacekap ...
ngetyetyeng lan tyangkemé metu umpluké. Demité jan milara botyahé tenan, tanpa lèrèn lan ora gelem
Walah yo iki jenenge ngeyel maneh.Dikandani karo sing enom, lek slametane wong mati kuwi dianakne mapak karo tibone. Maksute, yen mati tanggal 3 februari yo kudune slametane dianakne sak durunge tanggal 3. Lek tanggal 2 februari malem yo ora oleh to, kan kuwi jenenge mlebu tanggal 3.
Kok iso koyok ngono to wong luweh tuwo soko aku lek tak kandani. Tak omongi kok malah ngamuk. Jarene dhewe’e sing nggolekne wong pinter.Halah masio pinter tapi ora weroh ilmune terus arep dadi opo, yo malah salah kabeh. Isin
welcome to Anggun Jayanti's blog....: Penggunaan Modul
ndesooooooooooooooooooooooooooo ke UMY, senengane nguyu cekikian ora ngenah belaaas…. Tapi wonge lucu kok, aku kerep ece2nan karo wong iki, walah podo2 wong ngiwangan ae kerep ece-ecenan…… tapi seng jelas wonge ndeso bangeet….. untune ae ndadak dikawat2 jal…. Lak kurang gawean tooh???? Larang meneh regane mosok ngawat untu 5 yuto jal??? Ndeso tenan to….. he he he tur wonge ayu kok, manis, pinter, tur angger aku ndelok wajae aku mesti nguyu cekakaan ….. la wong lucu tenan ne deknene, mingkem ae lucu opo
ya iku jinis permen lan pemanis tradisional kas Korea kang biyasa dilapisake ing bahan roti-roti.[1] Yeot kira-kira wis digawé déning masarakat Korea kawit jaman kuno.[1][2] Wong Korea nggunakake yeot minangka pemanis lan minangka panganan entheng, lan jajanan kang biyasa diwenehake simbah kakung lan simbah putri marang putu-putune.[1] Yeot misuwur minangka manisan kang diwenehake marang pelajar kang melu ujian.[1] Ing basa Korea, ana istilah "kanthil karo ujian", mula pelajar ing Korea bakal diwenehi permen yeot kang kanthil supaya padha lulus ujian.[1] Mula nalika mangsa ujian, akèh wong kang dodolan yeot ing dalanan.[1]
Nalika gawé, yeot umume digawé saka beras kang difermentasekake.[1] Carane sega kang wis dimasak, dicampurake karo glepung ragi, digodhog, disaring nganggo saringan.[1] Banyu godhogan asil saringan bakal digodhog manèh kang suwene sewengi lan ngasilake sari beras kang legi lan kenthel kang diarani mullyeot (sirup yeot) utawa jocheong.[1] Yen jocheong dimasak manèh nganti suwe, bakal dadi atos lan mbentuk manisan kang diarani permen.[1]
Kongnyeot, jinis permen kang diwenehi wijen lan kacang kedelai.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.35, 5 Januari 2017.
ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani.
Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9E ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
ingkang satuhu kulo dereaken sagung fatwah soho mauidoh hasanahipun
Para sesepuh pinisepuh ingkang satuhu pono ing pamawas tuwin lebdo ing pitutur ingkang dahat pinundhi pundhi
Para pangemban pangembating praja para satriyaning nagari utaminipun para dwijo SMPN 1 Bae, soho konco roang samudayanipun wiwit tataran 7 ngantos tataran 8 ingkang kula tresnani.
Puji syukur kito caosaken dumateng ngarso dalem Allah SWT, Ingkang sampun maringaken kanikmatan ingkang arupi kabagyan, kabagaswarasan soho karahayon dumateng kita sedaya.
Kulo minongko wakil atur saking para siswa tataran 9 Ingkang sepisan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dumateng para Bapak ibuguru ingkang sami anggulowentah wiwit tataran 7 sahenggo tataran 9 dumugi
Lulus ing pawiyatan sakmeniko, Hambokbilih kulo sakonco wonten kesalahan soho kekirangan babagan menopo kemawon kulo sakonco kelas 9 sedayanipun kulo nyuwun gunging samodro pangaksami
Ingkang kaping kalih ugi mboten katalompen nyuwun pangapunten ingkang sakathah kathahipun hambok bilih para siswa tataran 9 anggenipun sesrawungan sabendintenipun wonten kesalahan awit samudayanipun meniko titah kang limrah.
Ingkang kaping tiganipun namung puji pangestu ingkang tansah kulo antu-antu mugi kulo sak konco siswa tataran 9 saget nerasaken pawiyatan luwih inggil lan sae. Sakyektosipun kula sakonco kraos awrat sanget nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinul ingkang sregep supados saget wujudaken panggayuhingkang inggil dados lare ingkang lantip. Namung semanten saking kula, hambok bilih anggen kulo matur sajak wonten solah bowo,tatakrama soho paramasastra ingkang kirang mranai penggalih panjenengan sami kulo nyuwun agunging samodro pangaksami Kupat janure klopo menawi lepat nyuwun
Assalamu’alaikum Wr. Wb.Bapak-bapak, Ibu-ibu ingkang kula urmati, sumawana para putra-putra mudha-mudhi ingkang karoban ing raos bagya. Saderengipun kula matur wonten ing ngarsa panjenengan, langkung rumiyin kula nyuwun agunging sih samodra pangaksama, awit kula kumawantun, ngadeg ing ngarsa panjenengan sami.Alhamdulillah ing enjing menika kita sedaya saged kempal sesarengan ing kampus SMA N 10 ingkang kita remeni menika. Kita sedaya ngempal ing kampus menika nggadahi maksud utawi tujuan ingkang pokok, yaiku ngundhuraken para siswa kelas XII ing wulan April menika utawi luwih leresipun tanggal 22 dumugi 24 April tahun 2008 sampun ngrampungaken UNAS ingkang dados syarat utama kangge siswa SMA kangge ngelanjutaken ing jenjang luwih dhuwur. Enjing menika, enjing ingkang ngerenyuhaken sanget kangge kita sedaya para hadirin. Menapa boten, ingkang slamanipun kita utawi teseh dados siswa mriki, kita kerep pethukan, sinau sareng, diskusi sareng, ing wayah sekedhap melih kita badhe pisahan. Nanging, kita kagungan pangajeng-ajeng supados perpisahan menika boten kita banjur “pedhot kekancan”. Supados kita teseh wonten rerembagan ingkang ageng kayata sakderengipun kita pisah.Para rencang ingkang sedaya maksud lan tujuan dianaaken perpisahan menika botenn namung ngunduraken rencang-rencang kelas XII mawon, ananging luwih saking menika supados rencang-rencang tetep eling lan terus njagi rerencangan, inggih menika ing proses sinau utawi mlebet ing kegiatan sanes-sanesipun.Para rencang ingkang badhe pisah menika, sejatinipun tugas para rencang menika luwih abot maneh, saya inggil tingkat pendidikan saya inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula kta kedah semangat sinau mempeng supados menapa mawon ongkang para erncang cita-citaaken saged dipuncapai. Boten namung kita mawon ingkang bangga menawi sukses, nanging Bapak lan ibu guru kita injih remen lan bangga.Para sedherek sedaya, wayah saged damel kita sedaya saged kempal ing acara menika. Nanging wayah menika ugi ingkang misahaken kita sedaya. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet lan mugi-mugi amal tuwin kesaenanipun para Bpak lan Ibu guru katampi ing sisihipun Gusti Allah Ingkang Maha Agung. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih
4. Ngluruk tanpo Bolo,Menang tanpo Ngasorake
5. Ngalah, Ngalih, Ngamuk
7. Cilik Ora Kurang Bakal, Gedhe Ora Turah Bakal
8. Iklas Marang Kang Wis Kelakon, Nrimo Marang Kang Lagi Dilakoni, Lan Pasrah Marang Kang Bakal Ono
9. Yen siro dibeciki liyan tulisen watu kareben ora ilang lan tansah kelingan, nanging yen siro gawe kabecikan liyan tulisan ing lemah kareben supoyo enggal ilang lan ora kelingan
Paus Santo Leo II (???-Juli 683) punika, ngasta jabatan Paus Gréja Katulik Roma wiwit Agustus 682 dumugi Juli 683. Senadyan kapilih minangka Paus namung sapérangan dinten sasampunipun sédanipun pangrumiyinipun, Paus Santo Agathus, panjenenganipun nembé dipuntahbisaken sasampunipun sede vacantis salaminipun setunggal taun pitung wulan laminipun, nalika tanggal 17 Agustus 682[1].
Leo II dipuntepangi minangka pengkhotbah ingkang fasih lan kagungan minat ingkang inggil salebetipun musik. Panjenenganipun ugi kacathet minangka tiyang ingkang dermawan dhumateng kaum miskin.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paus_Leo_II&
suwun sampun kerso pinarak wonten waroeng dalem…
mugi mugi pinaringan rohmat lan berkahipun romo ….
jelas tenan ki, ojo takon testere lek, engko kon tuku majalahe, lah majalane karo versi asline koq bedo, wwkwkwkkww, ngakak wis
“Wadhuh, bisa mati luwe nek ngene iki terus”, ugeme kancil karo ngelus elus wetenge sing katon cilik merga ora ana isine. “Woh-wohan semene akehe kok yo ming timun thok sing gabug. Sial.. jan tenan siale”, batine kancil saya mangkel atine.Pas mlaku ana ing cedhak wit randhu sing nggo tetenger desa kuwi kancil ketemu karo kelinci. Kelincine katon bagas waras nandhakake dheweke war` eg. “Lho, Cil, ana apa kowe kok katon lemes”, kelinci ngaruh-aruhi kancil. “Apa durung mangan kowe Cil”, kelinci nerusake takon. Kancil sing nyauri karo rada nesu, “ Wis ketok lemes kaya ngene kok malah ditakoni wis mangan apa durung. Ngece kowe!!”. Kelinci kaget. Dheweke ora ngira yen jawabane kancil malah dadi nesu. Kelinci tetep sabar. “Iki mesthi ana apa-apa”, batine kelinci. “Aku njaluk ngapura ya Cil, yen aku ana salah. Aku ora ngerti nek kowe saiki lagi ana masalah. Mbok crita karo aku, sapa ngerti aku bisa nulungi”, kelinci ngomong alus karo nyedhaki kancil.“Oooohhh dadi ngono to critane”, kelinci lagi ngerti masalahe kancil sak wise dicritani kahanane. “Eh, ngerti opo ora, desa sebrang kali kae saiki lagi panen timun. Aku ngerti dhewe pas pak tani nyabrang numpak prau. Pak tani nyangking timun gedhe-gedhe tur katon seger-seger”, kelinci nerangake apa sing
kemrucuk. Idune dadi ngeces. “Timune gedhe tur seger-seger?”, ujar kancil. “Ya wis aku tak mara rana…!”, kancil mlayu nggenjrit karo mbengok nganti lali ora pamitan karo kelinci.Kancil meneng. Ngadeg kaya patung. Ora obah babar pisan sak tekane pinggir kali ana ing pinggir desa. Dheweke nganti lali yen kali bates desa iki kali gedhe sing akeh bayane. Saking luwene critane kelinci ora dipikir akeh. Saiki dheweke saya bingung. Arep nyegur kali mesthi dicokot baya. Tur dhasare kancil ora isa nglangi. Arep melu prahu mesthi ora entuk mergane kancil wis kondhang tukang nyolongi timune pak tani. Arep liwat kerteg gedhe kudu mlaku ndhisik
Ora sadhar, merga disurung karo kahanan wetenge, kancil mlaku maju. Sikile mlebu kali sithik mbaka sithik.“Whoooooaaaaahhhh”. Dumadakan baya gedhe wis ana ing ngarep kancil. Tangane wis nyekeli sikile kancil. “Wis, Cil. Saiki kowe wis ora isa ucul seka aku. Aku arep nguntal awakmu. Ha ha ha ha ha…”. Baya gedhe mau wis arep nyaplok awake kancil sing katon kuru mau. Kancil ndredheg, meh semaput. Ning dhasar kancil, nek kepepet kaya ngene iki malah
Kanjeng nabi arep maringi rejeki marang kaum baya kabeh. Lha aku terus diutus kon kudu ngetung ana pira baya sing ana neng kali iki”, kancil crita karo ngatur ambegan ben ora ketok ndredheg arep diuntal baya. Sak durunge baya mikir dawa kancil nerusake critane. “Ning ndilalahe mripatku wingi lara ora isa ndeleng meneh. Delengen mripatku iki. Abang mbranang tur mbrebes mili banyune. Iki merga mripatku lara. Aku ora bisa ndelok kowe kabeh, dadine aku ora isa ngetung siji siji kowe karo kancamu”. Kancil saya kendel omonge merga krasa sikile baya saya kendo olehe nggoceki.“Lha terus piye…..”, baya-baya padha mbengok bareng bareng. Kancil saya seneng terus ngandhani carane. “Kowe kabeh saiki baris jejer jejer seka pingir kali iki tekan pinggir kali kana. Aku terus ngetungi siji-siji karo mlumpat gegermu. Ben aku ora lali olehe ngetung, pas aku ngidak gegermu sing diidak kudu ngitung dhewe urut.”Bar dikandhani carane, baya-baya sing wis ngumpul mau padha bubar terus nata dhewe dhewe kathi urut. Kahanan katon rame banget. Kancil ethok ethok ora ndelok. Kancil meneng men diarani wuta tenan karo baya-baya. Sakwise baya nata kanti urut, baya sing nang pingir dhewe ngundang kancil. “Kancil, iki wis rampung. Cepet ulek diitung, aku selak kepingin hadiahe seka Kanjeng Nabi Sulaiman.”. Mega diceluk, kancil miwiti ngancik geger baya siji mbaka siji. Pas gegere dipidak, baya ngitung karo mbengok. “Siji”, “Loro”. “Telu”. Lan sakteruse nganti tekan pinggir kali sabrange. Ana telun puluh sanga cacahe.Mbasan wis tekan pinggir kali, kancil mlayu mbradhat sipat kuping ninggalake baya sing isih jejer ngenteni. Akhire baya lagi sadhar yen wis diapusi kancil. Kancil saiki
0% Mgr. Ing. Anna Kosior
Juli14, 2009 pukul 14:36	Mboten saged
Leres Ki, tansah anggladhi weninging ati sahingga thukul weninging pamikir, tansah mulat sarira saha sumeleh ing Ngarsanipun Gusti.
Pertiwi., nanging..? sinten tho ingkang lepat..? napa ingsun pribadi ingkang lepat ngruwat lan cepak saji ..? napa saking kesupen ngangge uba
nuwun gunging pangaksami Ki Ngabehi .. rehne sampun dangu tansah mboten nyambangi gubug panjenengan .. kula suwun sedyanipun tansah rahayu karahrjan nggih Ki…, maklum taksih wonten ingkeng kula sambangi wonten ing lereng Ciremai.. Ki…, salam buat para kadhang kang kinasih wonten pedepokan mriki…,
Juli16, 2009 pukul 14:36	Ngaturaken sugeng rawuh dumateng Kangmas Hadi Wiro Jati ingkang tuhu kawula trisnani.
Kangmas dBO, katuran leyeh leyeh wonten mriki sak betahipun, maklum menika namung sesegahanipun tiyang gunung, tentu kathah ingkang
Juli29, 2009 pukul 14:36	pamuji rahayu.
nyuwun gunging pangaksami kadhangku mudha Ki Ngabehi…, nembe sowan panjenengan…, njih sumonggo dipun sekecakaken anggenipun njenggugruk.. mugya tansah manggih ingkang dipun gayuh.. kanthi gangsar gampang lan karaharjan sedayanipun.., panjenengan rak bagas waras tho Ki..?injih meniko ingkang kedah dipun jagi.. , monggo kitho urun rembug kaliyan para kadhang sedaya supados anggenipun nguri nguri lan njejegake NKRI kados dek uni uni.. tansah ginanjar kawilujengan..,
JawaAss. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.
sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan
lha kok jenenge simbahku ora ana babar blass iki 🙂
lha kok jenenge simbahku ora ana babar blass iki
Anu…nuwun sewu asmanipun simbah sinten mas Atmo, yen wonten mangkeh kula serate ing mriki, he he
Juli9, 2009 pukul 14:36	Slm knal mas behi..kula asli ponjong,GK.sakmenika nembe wonten ing sulawesi tengah..nuwun
Juli10, 2009 pukul 14:36	Sugeng rawuh Mas Yudha, wah wong
sik tooo… iki arep takon sing bener opo sing pener??? horoooohhhh kono… 😀
KangBoed berkata:	01/06/2009 pukul 13:47	iyaaaa… pokoke aku ikutaaaaan… mudeng ora mudeng sing penting komment…
tuku bodrex sik ndasku mumet moco tulisan iki. wis tak waca ping telu ra mudeng-mudeng.
opo ya wi mau, kok iso komen ngunu 😀
gelis pinter… men ora diplokotho karo elit pulitik…
ojo minggir2 lungguhe… pemeyan klambi wis akeh sing
Arep neo-lib..neo-kolonialisme…sing penting urip damai2 wae….:)
iso??? piye carane??? wakakakakak… 😀
sisya irika. I Babah Sampik lan Nyonyah Ingtai mangkin ngerereh dunungan. Sang
kaembadin antuk sabuk utawi kabelatin sabuk mangde nenten keni saling kosod.
punika ngranjing Ni Nyonyah malih atep kuburan punika. Wawu kuburan
ya iku jinis godhogan (jjigae) ing masakan Korea kang digawe saka godhogan sup doenjang utawa saos
doenjangjjigae ditambah nganggo jamur lan ing mangsa rendheng ditambahi godhong lobak.[1] Bahan-bahan kang ditambahake ing doenjangjjigae ya iku kethokan lombok, timun lan tahu kang digodhog ing ttukbaegi utawa panci cilik saka wesi kang langsung disajekake nalika isih panas.[1] Doenjangjjigae duweni kandhungan protein kang dhuwur lan gampang ditemokake ing restoran-restoran kanthi rega kang bisa dijangko.[1] Amarga prabawa rasa doenjang kang kuwat lan
Doenjangjjigae&oldid=1118402"	Kategori: Olah-olahan KoréaSupKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Kancil Karo MonyetBiyen nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep mapan turu, eyang mesti nyeritakaken cerita, mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng kewan. Saiki aku arep nyeritakake doneng sing wis diceritakake eyang sing esih aku eling-eling, crita Kancil karo Monyet. Ora sranta serune... mayu wacanen crita ng ngisor iki. Mayo diwaca maning seru banget critane.Ing sawijine dina ing rimba, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dewe-dewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kelicikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah iki sing dadi sasarane Monyet.
Ing sawijining dina, ana Monyet lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo ngrasani roti. Kancil teka, weruh Monyet sing agi asik karo rotine.
apikan, kiye separoan karo aku,"
Kancil : "Suwun ya Nyet... koe mancen apikan, nanging aku baen sing maro," jaluke Kancil.Monyet aweh roti nggo diparo maring Kancil ora nduweni rasa curiga karo Kancil. "Kiye... koe paro sing adil," penjalukane Monyet karo aweh rotine marang kancil.
Kancil maro rotine karo utek licike, siji gede siji cilik, nanging Monyet ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean sing cilik maring Monyet, bagean sing gede dicekel dewek."Cil... nang ngapa ka gede gone ko?," takon Monyet.
Kancil : "Mrene gawa mrene, tak gawe pada.," banjur Kacil mangan setitik rotine sing gecel dewek, "Iki wis pada," Kancil aweh rotine meng Monyet.
Monyet : "urung Cil!! kue esih gede
dipangan Kancil. hihihihiAhire Kancil mangan rotine kabeh, Monyet ulih kesuh karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora tampa. Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kue kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada karepe dewek-dewek.Hehehehe matur nuwun mugi crita wau nggadahi manfaat ingkang sae.
Juni3, 2009 pukul 14:36	Nun injih mas , sakmangkeh menawi wonten wedal badhe kula tambahi notasinipun.
atiku..lam lamen sira wong ayu
hayoo siapa mau nanggap..gratisss.. 😆
Juni4, 2009 pukul 14:36	Njih Ki pancen nyampleng tenan, nanging menawi kagem gandrung wonten ketoprak paling gayeng nggih ngagem sinom utawi asmarandana, lirikipun sami kaliyan “sakmangsane pasamuan” utawi nuladha laku utama”
kulo nyuwun dipun serat aken notasi sinom kangge gandrungan niku nek saged kalih notasi bowo nyidam sari
Juni6, 2009 pukul 14:36	sampun dangu kulo mboten mireng kethoprak, mriki mboten
Sugeng enjing ugi Masnur, pancen sinom meniko paling luwes, saget kagem gandrungan, penantang lan ugi kangge situasi ingkang keronto ronto, mekaten. Sinom pralambangipun titah ingkang ngancik remaja, sarwo sarwi pantes, menawi kakung nedeng bagus2ipun lan menawi pawestri nembe mekar mekaripun. Menawi nyekar sinom, wedal ingkang
kangmas nyuwun gunging pengaksami.. rehne sampun dangu nembe sowan griya panjenengan.. maklum kangmas.. sadean gaplek apek munggah gunung.., weellladhalah.. dugi mriki kok ya disuguhi tembang gandrung.. ura ura kangge jampi sayah.. naging penggalih nembe gandrung sajakipun…, hehehe…, pripun kangmas.. dan para sanak kadhang disini.. semua tansah karaharjan sedayanipun.., ngapunten…, wah munggah mudun gunung begitu mapir rumah panjenengan jadi mak
ingkang tuhu kula tresnani, kula aturi kendel ing mriki sinambi angelaras tembang sinom, angumbara dateng
pukul 14:36	Waduh matur nuwun Mas Ngabehi, jan saestu kawulo remen sanget angsal tembang sinom laras slendro patet 9 meniko. Amergi kawulo remen mirengaken klenengan namung mboten jelas syairipun, dados sagedipun hanamung rengeng-rengeng kemawon malah konco istri ngece. Lha sasampunipun kawulo angsal syair ugi kawulo muter kasetipun lan rengeng2 kaliyan maos syairipun konco istri sakniki malah tambah kesengsem kalih klenengan. Sepindah malih kawulo atur matur nuwun Mas Ngabehi.
Juli23, 2009 pukul 14:36	ha ha, mangga mas kagem nggandrung ma’e bocah-bocah, syair menika kinten2 setunggal minggu kepengker kala caosaken kaliyan penyanyi campur sari ingkang dipun tanggap kaliyan rencang kula, wah….lha
mBok monggo to sami-sami saresehan babagan Mocopat, kersanipun samyo mangertosi
maknanipun, piwucalipun, tembangipun lan sak penunggalanipun
Samat sinamadan, poro sederek sutresno budoyo jawi, mugi tansah lestari
pukul 14:36	Mbok menawi kepareng kulo bade nyuwun syair bowo yen ing tawang ono lintang, dumateng poro-poro ingkang sami
Wadhuh…pancen uenak tenan dirungokake nembang jowo mocopatan….dadi kangen marang simbah sing
asmarandanane ndudut ati temenan, njur pawestri pundi ingkang ndadosaken gempunging penggalih penjenengan raka
Yan asapunapi suwen Ida Arya Karang Buncing merabian, nenten maduwe putra. Punika
sembah nuwun awit saking paringipun donga dumateng kula, Mugi Gusti Allah ngijabahi.
ingkang kawulo ajeng2 barokahipun . . ., rodliyallohu ‘anka, waqoddasallohu sirroka … amin….,sa’derengipun kawulo bade nyuwun pangampunteng ingkang agung dumateng romo yai , dumateng sedoyo kelepatan lan keawonan kawula sahe menika ingkang lahiripunn…langkung2 dumateng kelepatan lan keawonan kawulo ingkang wonten bathinipun kawula……, mugi2 romo yai purun lan kerso paring pangampunten dumateng kawulo…, amin…….
bade nderek tangled romo yai…., punopo hukumipun aqiqah dumateng tiyang ingkang sampun sEdo…., punopo sami kaliyan hukumipun qurban dumateng….tiyang ingkang sampun sEdo….,sa’derengi
kulo nyuwun bimbingan panjenengan jarak jauh saged menopo mboten ?
2. Kulo diparingi ijasah Kyai pondok kulo
ingkang kathah menawi wonten Bahasa kulo ingkang mboten sekeco dumateng penggalih panjenengan….Smoga Allah SWT maringi pahala ingkang Ageng dumateng panjenengan Taseh Kersor Da’wah kaleh mikir ummat lewat media IT….Alfatichah sent kagem panjenengan…Al Fatihah…..1x
Wassalamu’alaikum Wr. Wb., maturnuwun
lintunipun mboten saged panjenengan jawab Kyai ngampunten ngampunten ngampunten Kyai….panjenengan kerso jawab nggeh Kyai,
Ayu Roro Wilis on 13 Maret 2015 pukul 06:43 said:
assalamu alaikum warahmah… nuwun sewu…. wonten ingkang gadah
Matursuwun kula aturaken dumateng sedoyo ingkang tasih kersa mirsani kasusastran jawi, sinten kemawon lan dateng pundi kemawon. Mugi-mugi tulisan wonten dinten niki saget dados waosan jenengan sedoyo, lan angsal barokahipun gusti ingkang makarya jagat, Allah swt. mugi-mugi katah manfaatipun dumateng kita sedaya
Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan ”Tarumanagara” (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).
Ratu ratuné darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.
1. Ing kono akèh wong ora duwè agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.
3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.
Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturaké pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan. Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwè akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga
puniki pamrestistane wewangunan suci katur ring paduka Bhatara,
sesapuh katur ring Hyang Dewa Buta”.
wong pejah, sampun katur kabukti, dening panca
maneh iki pancen nasibkuB             C#     FKudu nandang loro koyo mengkeneG#m      C#       F#        D#mRemuk ati iki yen iling janjineG#m          C#     F#    G#m  C#  F#Ora ngira jebul lamis waeReff:D#m            A#mGe opo salah awakku ikiB   C#          F#Koe nganti tega mblenjani janjiD#m           A#mOpo mergo kaharan uripku ikiB       C#          #Mlarat bondo siji karo
janjiG#m     C#    F          D#mOpo ora iling nalika semonoG#m           C#            F#Kebak kembang wangi jeroning dadaF#     A#m   D#m        A#mKepiye maneh iki pancen nasibkuB             C#     FKudu
gambuh (04:06:34) : estu sae sanget anggen panjenengan medaraken kawruh sapolo punika
lha sing melu turu sampeyan sapa kang?Mamake bocah2 ya…
Januari26, 2010 pukul 14:36	Ayo aja padha nglirwakake
gurih apa? Gudeg gurih, iga bakar gurih, sop iga gurih. Aku tau sensasi rasa manis, asem, asin, pahit, pedas, kecut. Tapi sensasi gurih
ilmune tapi gak di nggo dewe,malah gelem ngamalno.dadi sing goblog koyo aku iki iso melu ngerti. wah wah salut kang..tak tunggu terus postingmu kang...aku mung iso ndongakno kang, mugo mugo
Sumarsampean duwe skema toshiba 1413xn, tv iki ic chromane gawe TA8659N, mbok menawa ana, tulung kangBalasHapusBalasanAisySenin,
mbusuk neng nduwur ... la carane ben iso mrorot piye yo kang .matur suwun kang ...BalasHapusBalasanAisySabtu, Juni 02, 2012 4:46:00
mlorot,saiki kabeh data service di padakne karo asline disik Kang! mulai data sing neng 1013,1014,1206,1207,ketoke kok ono sing
wis mlebu neng tuner wis pas >>>>>(arep nyabrang wis kadong
Kang! mbok menowo wonten solderan ingkang retak alus,nopo elko ingkang kering/
sing gemblung.HapusgamblesSabtu, Juni 16, 2012 4:32:00 AMiyo kang setting AWne gak onok reaksine trus C kabeh ok kari kompones siji DMV1500SD emboh opo iki oraono bentuke koyok tr fett.kiro2 iki jenis opo kangHapusAisySabtu, Juni 16, 2012 11:11:00
LindnerDr.-Ing. Thomas MaierDipl.-Ing. (FH) Markus NelkelDipl.-Ing. Heinrich SchmidtDipl.-Ing. Christoph EichlerDipl.-Ing. Karsten ZechDipl.-Ing. (FH) Rüdiger
wengine....tanpo pitungan....2X
marang liyane...Kafir e dewe Ga' di gatekke...Yen isih kotor...ati
Indonesia nyaHapusBalasRiant Daffa24 Maret 2013 19.27Matur suwun gus... BalasHapusBalasanMohammad Rofiuddin26 Maret 2013 15.20sami-sami.....HapusBalasMbah Atmo2 April 2013 08.13Wah niki ingkang dangu kulo padosi.....ijin copy badhe diapalke...Matur Nuwun SangetBalasHapusBalasanMohammad Rofiuddin5 April 2013 18.58monggo om...
pinter dongeng nulis lan maca,tembe mburine bakal sangsara. BalasHapusBalasanMohammad Rofiuddin4 Juni 2013 18.14Siipp.. :
lan meneng, mandeng pucuking grana kanthi ati kang eling , suci lan awas, ngupadi ilham saka Gusti
kelas 9 punika. Sa’sampunipun Muji Syukur dateng Allah SWT, soho nyuwunaken tambahan Rohmat Keselametan dateng Rosululloh SAW.
Kula siswa kelas 9 ingkang mewakili kanca-kanca kelas 9 ngaturaken matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakanca dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika, matur suwun sanget kulo piambak kalian wakilipun sedoyo rencang aturaken kagem bapak ibu guru.
Tigang warsa mboten keraos mpun dipun lampahi temtu kula kalian sedoyo rencang nggegadahi imutan sae lan awon mugi lantaran sedanten emutan puniko wau kula soho sedoyo rencang bakal nuwuhi raos kangen sanget dateng smp temayang ngriki. Mboten ketilar kulo selaku wakilipun kelas 9 ngaturaken gunging samudro bapak ibu guru sedoyo supados kerso ngapuntenaken sedoyo klenta klentu kulo lan rancang sami.
Kula sakanca inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakanca saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakanca. Ugi nyuwun dongo supados kula sakanca saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bongso lan negara. Sejatosipun kula sakanca kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika.
Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 kususepun kagem kulo piyambak supados sinau ingkang sregep. Kedah emut marang ajaran islam perkawis manfaataken wekdal, wekdal puniko gentos ning mboten keraos mulo ampun ngantos leno deneng ngisi wektu, ibadah kalian sinau salah sawijinipun kwajiban kulo kalian adek adek sedoyo, utawin diartosaken usaha kalian do’a, tujuane setunggalkemawon inggih puniko supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip slamet ndonyo akhirat amin.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakanca kagungan sisip sembering. Ingkang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kemawon. Kula aturaken matur sembah suwun.
Layangan naga sing dawané luwih saka 30 mèter sing diundha jroning fèstival taunan ing taun 2000 ing Berkeley, California.
Layangan nus sing di panjer ing feestival layangan ing Clovis, New Mexico
Layangan iku salah sijiné dolanan kang misuwur nganti tekan manca nagara. Dolanan layangan iku merlokake layangan, benang, lan piranti kanggo ngukel benang. Dolanan manjer layangan bisa dianakaké ing sawah kang bero utawa ing lapangan, nanging jaman saiki wis akèh sing dolanan layangan ing pinggir-pinggir dalan. Layangan digawé saka warangka kang digawé saka pring disisik cilik digawé wangun palang banjur ditalèni nganggo benang. Sabanjuré warangka mau di bungkus nganggo dluwang.
manéka tipe layangan. Sing paling umum ya iku layangan hias (jroning basa Betawi disebut koang) lan layangan aduan (laga). Ana uga layangan sing diwènèhi sendarèn sing bisa ngetokaké swara marga tiupan angin. Layangan laga biasa dimainaké déning bocah-bocah ing mangsa pancaroba marga biasané angin niup kanthi kenceng ing mangsa iku.
Ing sawetara laladan Nusantara layangan dimainaké minangka bagéan saka ritual tinamtu, biasané kagandhèng karo proses budidaya tetanèn. Layangan paling prasaja kagawé saka helai godhong sing diwènèhi rangka saka pring lan ditalèni nganggo serat rpenjalin. Layangan kaya iki isih bisa ditemokaké ing Sulawesi. Diduga, sawetara wangun layangan tradhisional Bali tuwuh saka layangan godhong amarga wangun ovalé sing mèmper godhong.
Ing Jawa Kulon, Lampung, lan sawetara panggonan ing Indonésia ditemokaké layangan sing dianggo alat bantu mancing. Layangan iki kagawé saka anyaman godhong sajinis anggrek tinamtu, lan dihubungaké karo mata pancing. Ing Pangandaran lan sawetara papan liya, layangan dipasangi jerat kanggo nyekel kalong utawa lawa.
Panggunaan layangan minangka alat bantu panelitèn wis dikenal wiwit abad ka-18. Conto sing paling misuwur ya iku nalika Benjamin Franklin migunakaké layangan sing kahubung karo kunci kanggo nuduhaké yèn bledhèg iku nggawa muatan listrik.
Layangan raseksa saka bahan sintètis saiki wis dicoba dadi alat kanggo ngirit panggunaan bahan bakar kapal pengangkut. Ing wayah angin kenceng, kapal mbentangaké layar raseksa kaya layangan sing bakal "narik" kapal saéngga ngirit bahan bakar.
Ananging layangan iku ora mung kanggo dolanan bocah cilik, ning jaman saiki wis dilombakaké nang laladan-laladan wisata umpamané nang Bali utawa laladan-laladan liyané. Layangan sing dilombakaké iku biasané ukurané gedhé-gedhé tur ya akèh macemé. Sing melu lomba iku uga dudu cah cilik-cilik. Lomba layangan dadi acara sing apik lan narik kawigatèn.
Cathetan pisanan sing nyebutaké dolanan layangan ya iku dhokumèn saka Cina watara taun 2500 Sadurungé Masehi. Panemon sawiji lukisan guwa ing Ugau Muna, Sulawesi Kidul-wétan, ing wiwitan abad ka-21 sing mènèhi kesan wong dolanan layangan nuwuhaké spekulasi ngenani tradhisi sing umur luwih saka iku ing kawasan Nusantara.
Gelasan[besut | besut sumber]
Ana sajinis dolanan layangan sing diarani gelasan utawa adu layangan, ya iku layangan sing dipanjer diadu karo layangan liya. Sing kalah benangé banjur pedhot lan layangané kabur kanginan. Layangan sing pedhot mau biasané banjur digudag déning bocah-bocah sing wis padha nunggu kanthi nggawa gèntèr. Benang sing dianggo adu layangan iki biasané digelas dhisik, ya iku dilapisi dheplokan beling sing diraketaké nganggo ancur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Layangan&oldid=1074929"	Kategori: Dolanan	Menu navigasi
Ageng ndadar marang muride, mungguh tekan ngendi anggone ngisep kawruh kang wus dibabar saben dinane. Ono ing sak ngisore wit sawo kecik kang godhone ngrembuyung iku, Ki Ageng wiwit paring pitakonan marang muride mau :
DS : Siyam menika ngampet saha cegah dahar , ngunjuk lan guling. tujuanipun ngasoraken hawa nepsu ingkang awon hakekatipun ngampet sedaya tumindak ingkang mboten sae ing saben dintenipun, siyam ugi saget pun umpameaken lerak kagem reresik kokot bolot ing sakranduning badan. Menggah zakat menika ngedalaken
picis raja brana miturut syariating agami, menggah tujuanipun nglatih keikhlasan, sejatosipun zakat menika tanpo watesan, sinten ingkang ikhlasipun sampun inggil badhe maringaken sedaya ingkang dipun gadahahi murih sentosanipun liyan utawi ngasanes. Dados zakat menika ukuranipun tingkat ikhlas kita sedaya, lha zakat ingkang paling utami menika sok sinteno ingkang saget paweh kawruh ingkang mingunani kagem gesang ing ndonya lan ing alam kelanggengan, kawruh sejati menika biasanipun lumatar wangsit, ilham lan sakpiturutipun, saget ugi winastan ilmu mukasyafah utawi ilmu laduni. Ingkang pungkasan, ing kang kasebat kaji menika injih puncakipun ma’rifat, titah ingkang sapun mangertos awal – akhir, zahir -kabir, ikhlas lego lilo ndonya akherat. Sampun mboten kepincut brana picis,wanita lan kuasa, ingkang sampun dipun gambaraken ing baju ihram, sampun sumadya katimbalan dening Gusti kapan kemawon. Dados Haji menika sejatosipun kahananipun ati menungso, sanes tindak dateng arab. Menawi pemanggih kula, tindak dateng arab menika intinipun napak tilas, lha ing mriku kathah sasmita sasmita ingkang kedah pun sumurupi teges lan hakekatipun sahingga nuwaheken seserapan lan kesadaran sakkonduripun saking minggah kaji kalawau.
Sakbanjure Ki Dharmo Supono nuli nyuwun pangestu marang gurune lan uga pamit marang para sekabate kabeh, sigra mateg aji sepi angin nggedruk bumi kaping telu, plass ngambah jumantara tumuju marang puncak ing Gunung Jati, jroning galih ora bakal bali kalamun durung kelakon opo kang sinedyo.
Filed under: Ibadah — 19 Komentar	April29, 2009
Menopo kados mekaten Yai?mbok menawi salah,dalem nyuwun bimbinganipun.
Totok on 8 Januari 2009 pukul 03:12 said:
SEMAKIN SUKA SAYA BERKUNJUNG KE WEB INI….
Karier akting[sunting | sunting sumber]
Nggo setang bunder, wis titik ngono thok!
ciu bekonang berkata:	Oktober 24, 2013 pukul 2:10 pm	…asli ngekek kiek…. mengko ninja karo cbr setange di modif bunder… hahahahahha… klakson e di
Punggol Plus!: Punggol RC
Reply	Huahahahah.. Rujak asli Nganjuk soale ora enek. Khan asline si rujak khan panganan meduro to Lid. Dadi sing tak tulis Jombang ae cedak Nganjuk hahah. Nah krupuk pecel masuk kategori jajanan. Suk ah tak tulise hahaha Jajanan
enek sing tuku hahaha.. Nasi jinggo rasane bedo karo sego bantingan kok. Nah nek sego pecel bledek kui cedek banget karo omahku garek
Reply	Hahahah nek mbok iro wis ora pati enak rasane kang. Soale sing dodol khan anake saiki. Mbuh kok suwe suwe gak seenak jaman biyen ya hahaha..
klakon njajal. kudu diagendakan iki nek liwat nganjuk maneh
Reply	He eh. Wong mandak nganjuk
sego/mie goreng cedhak bunderan stasiun, es pak darmo.
Nek rawon sing enak nang endi ndop ?
Reply	Asem asem kambing kapan2 tak tulise ning kene. Lha adoh soale dadi nek mrono kudu motoran ae hahaha.. Nek es dawet pak darmo kui temane minuman mas. Koyoke
suwe2 metune, biasane 3-5 dino wes ono postingan
opo sing jenenge mas ndop? Ngono mas hahaa
Reply	Wah salah tenan yah ene ndelok postingan iki.
wess dadi kangen karo nganjuk nak ngene carane hahaha Alhamdulillah nak krupuk upil nduwe langganan sing jualan ngge omahku depok, sing jualan wong batur sumber kepuh dadi
Truse mas, oleh-oleh khas ko nganjuk opo yo. Biasa iku dinggo konco-konco ku sing super bawel haha selama iki tak
andeng andenge neng ndi wae, duwe tambalan untu ora..
seseorang .. wong Yogya siji kuwi kok mesti melu2 .. dasar pemakan segala! Mbak Mincuk, posisi njenengan ngajar ki saiki
mbak Ties, paling ora saiki ngerti jenenge .. biyen arep takon isin .. nganti ngakon Hardiyanto (Kicuk) mencari info .. sogokane
Ngadirojo (bener to Jon?) buktine Bardi yo rodo ireng .. sing dieling2 Nasih wong Ngadirojo yo mung sing pipine
dadi ra jajan liyane. Yen pingin jajan macem2 pilihane : godril (sing dodol mbok2 nganggo tampah), satelit (nangka digoreng campur tepung .. sing dodol kantin cedak WC), es mambo (rumangsaku sing isi kacang ijo plus santen uenak banget .. sing dodol warung wetan SMP), es campur isi blewah (yen ra salah sing dodol mas-e
gandeng sangune akeh, mesti wis kok dedepi wiwit esuk.
Lha bener ta, mung pisan-pindo jare [ning ben minggu]. Nggih nyuwun pangapunten nggih kagem
ketemu aku mlengos sambil deg2an .. ha ha, jare Waljinah : "sing kene gulung koming sing kono ra apa2". Andeng2
AMWONG JOWO = yen pengin mastekne RGB isih mening opo ora,nek aku biasane nganggo coro
sampean iki wis berjasa akeh membagi2 ilmu-ne. Dadi bathi-ne tambah akeh wae... mugo2 iso tambah akeh maneh..BalasHapusAivanKamis, November 04, 2010 11:03:00 AMMatur nuwun mas
ora kie? Pripun kabare, saiki kok do ra ngetok. kang Bawon barang yo ndelik.SUSES SLALU BROBalasHapusBalasanAisyRabu, Januari 25, 2012 8:48:00 AMoleh wae Kang Paijo,monggo di sekecakaken! ora tau ngetok mergo soyo tambah akeh
Reynald du Berger, FIC, ing.
Ilustrasi Legenda Siluman Ular Putih ing Yihe Yuan, Beijing
ya iku legenda ngenani sawijining siluman ula putih kang arane Bai Suzhen kang tresna karo sawijining pelajar kang jenenge Xu Xian.[1][2] Sawise ketemu ing jembatan Duan nalika udan, Xu Xian nyilihake payunge marang Bai Su Zhen.[1][2] Wong sakloron padha nandhang katresnan lan pungkasane kawinan.[1][2] Nalika ana Festival Peh Cun, Bai Suzhen ora sengaja ngombe arak lan ora suwe, dhèwèké malih dadi ula putih raksesa.[1][2] Bai Suzhen ngupaya nulungi bojone kanthi jupuk herbal saka Pegunungan Kunlun nanging dialang-alangi déning sawijining pandhita.[1][2]
Crita iki duweni akèh versi sahengga bisa bedha antarane siji lan sijine.[2]
^ a b c d e (en)The Legend of the White Snake, Chinapage. Diundhuh
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.26, 3 Sèptèmber 2016.
Joan d'Arc dijuluki wiraning Perancis lantaran lakoné ing Perang Atusan Taun lan dikanon dadi santoning Katulik Roma.
Wira ya iku wong utawa karakter pokok ing karya sastra sing ngadhepi lan mradhahi bebaya kalawan kapinteran, kakendelan, utawa kakuwatan. Wira asring nglilakaké urusan prianggané kanggo kabecikan sing utama.
Gagasan bab wira kawitané kapacak ing sastra klasik. Ing geguritan wiracarita, wira minangka lakon utawa karakter sing diajèni lan diagung-agung sajeroning dongèng-dongènging wong akèh; wira asring ngudi sarana paneluking militèr lan kerep urip kanthi ajining dhiri cacad.[1] Contoné wira-wira ing mitologi, kaya déné Gilgamès, Acilès, lan Ipigénia, nganti wira-wira ing sujarah, kaya déné Joan d'Arc lan Gandhi, sarta wiraning wong
Dijupuk 2015-12-06. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wira&oldid=1120468"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 5 Maret 2017.
munggah yen ta wus hangarti pandhuwure -> mas kalam
kena mlebu yen ta wus hangarti panjerone ->
kena mlebu yen ta wus hangarti panjerone -> mas kalam lagi
Saktemene opo kang ginelar saklumahing bumi sakkurebing langit iku wis katulis lan kasimpen ing sakjroning
Nyuwun sewu mas, sabdanipun para winasis sejatining urip menika, inggih gesang ingkang sampun dipun tuntun Gusti Ingkang murbeng dumadi, inggih tetiyang ingkang sampun ngawonaken howo nepsunipun, titiayang ingkang sampun tepang lan mangertos kaliyan diri pribadibipun, tetiyang ingkang kawruhipun sampun nggaduk” ngadeg sarira tunggal”, mekaten. nyuwun pangaksami mbok bilik wangsulan kula menika kiran trawaca lan damel renaning penggalih. Pamuji rahayu.
Februari10, 2009 pukul 14:36	siapa aja yg tau akan sejatine urip(
slamet sedoyo , sak mangertos kulo bapak lan mak engkang nyipto kulo angsal rido kang kuoso ,banjur kulo saget ngerti donyo iki ,mulo soko niku sedoyo engkang kulo lampai nggih kedah pamit kaleh bapak lan emak supados angsal restu kang kuoso. Agawe senenge wong tuo ora gampang yen durung biso piye arep angsal ridone kang kuoso mongko tasik wonten engkang moho kuoso.kang aran cahaya di atas cahaya. Meniko wedaran kulo sageto damel urun rembuk kagem ajengan sedoyo. ” JOKO SURO”
pasar-e saiki dadi ciamik kok, resik lan teratur. Ra sah mlebu adoh2 neng ngarepan ono mi geyol sing mak nyusss. Mung aku rada sedih ... nggolek-i es dawet klangenanku jaman SD saiki ngandi yo? Ojo2 sing dodol wis almarhumah. Jaman cilik yen aku kulak-an nyang pasar (ibuku buka warung) .. upahe es dawet wadah mangkok. Aku nganti apal banget yang paling mak nyuss diantara jejeran penjual dawet itu.Rumangsaku seger-e "cemanthol" nganti saiki .. es teler 77 di
Ngerti ora mbak garwane Nurul Subur? Acha .. kanca SD & SMP njenengan. Acha ki jik sedulur karo aku lan Kristi (cem2ane Nasih jaman neng Giritontro).Lha mbah-e
nawur denda kalepasan pitrane sane sampun
suwun sak derenge ( cah kediri)BalasHapusBalasanAisyKamis, Maret 01, 2012 10:02:00 AMPanasonic model ngono kuwi biasane tunere Kang sing bermasalah,coba ganti wae disik,tapi yen pengin
egois & sombong plus sok pinter.
rahayu.. Sugeng jejibahan malih kangmas ngabehiii., mugya dados reseping panggalih, dangdutan, cari sumber cahaya, dengar campursari, berkiprah
ing rubedo rahayu nir ing sambekala. nuwun
mugi tansah manggih kasaenan, tansah jinangkung ingaluhur, kerta raharja, rahayu karaharjan, kalis ing rubeda nir ing sambekala. Sedaya saking karseng Ingkang Murbeng Dumadi.
Mei26, 2009 pukul 14:36	Puji syukur konjuk dumateng ngarsanipun Gusti Allah ingkang maha rohman rohim, awit donga pengestu penjenengan, kula tansah ginanjar slamet mboten kirang setunggal punapa.Mangga kita asesanti “becik ketitik ala ketara,bejo bejane kang lali luwih beja wong eling lan waspada”.
Mei26, 2009 pukul 14:36	pamuji rahayu…, kangmas ngabehi…? pripun kabar panjenengan..? tansah bagas waras.. karaharjan sedayanipun.., sampun radi lami panjenengan mboten ketingal nyerat malih.., nembe repot Ki…? mugya panjenengan lan sedaya para kadhang ing mriki tansah manggih kados donganipun kangmas sabda…,
Tapi panjenengan mboten kirang satunggal punapa…, mugya saklajengipun ugi makatena…,
Mei27, 2009 pukul 14:36	Wah dereng pikantuk wangsit maleh mas Hadi, sahingga dereng saget corat coret maleh, he he.Lha mbok menawi penjenengan kagungan seratan mangga dipun kintunaken lumantar email kalamwadi@plasa.com sakmangkeh tentu kula posting wonten ing mriki. Mangga sampun ewet
“Yan ing tawang ono lintang, Cah Ayu. Aku ngenteni tekamu. Marang mego ing angkoso, Ni Mas. Sun takoke pawartamu. Janji janji aku eling, Cah
diseksesni. Mego kartiko kairing roso tresno asih
Yen ing tawang ono lintang, Cah Ayu. Rungokno tangis ing ati. Binarung swaraning Ratri, Ni Mas. Ngenteni bulan ndadari.”
Reply	wah topine jan akeh tenan . Aq ga pati seneng gawe topi
pamuji rahayu… sampun gentos malih griya panjenengan Ki.., wah jan .. sampun lami mboten ketingal, nyuwungaken griya .. begitu njedul griya sampun enggal
November24, 2009 pukul 14:36	mangga Ki Hadi kula aturi leyeh2 sakwetawis, menika
Gusti njih Ki…, salam kangen .. rehne sampun dangu panjenengan tansah mboten tilik lan nandur wnten ing paseban panjenengan.. nembe repot njih Ki…, monggo, mugyo sedayanipun kanthi lancar .
Desember9, 2009 pukul 14:36	Puji syukur dumateng Gusti ingkang murbeng jagad, kula lan keluarga tansah manggeh wilujeng Ki, Mugya penjenengan sakkelearga mekaten ugi.Menika mekaten, eee….yo
Number uno ono duite p’RT gawe tuku… 😆
Lapindo karo pemerintah iku ASU!!!!
sugih duit tapi goblok kabeh!!!
bakrie hwancuk sby asu!!!
kata si BLEK ngamuk2 di Blog nya
laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Togog.
"Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Mbah Gimo ambek nangis.
"Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Togog mulai bingung.
"Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Mbah Gimo.
"Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik
ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Togog wis gak sabar meneh.
sing abote kaya ngene, aku kudu mikir sik mas Itempu, aku mung bisa mikir cethek wae, sapa sing
njobone neroko…, lha sing duwe kepentingan .. ngguyu.. rencanane wis kelakon… wong wong podo girab bingung.. geger
sing bingung yo bingung sing arep golek ketenangan ya berusaha.. sing adem ayem yo ben.., sing mikir yo kepriye supaya nusantara iki jaya kawijayan.. iso ngangkat harkat derajat lan martabat amrih ora dadi panggonan politikus akal bulus…, omongane gur Bash Bush…, lha ra tenan tho…,
wadoh sampun dipun cobi bola-bali tetep taksih boten saget gan, pripun niki
Kawula nuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos
suka sukur dhumateng Gusti, “Mugi Rahayuha sagung Dumadi” tansah kajiwa
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene
kawula cumanthaka marak mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang
katemben wawan pangandikan, inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kula
piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa/Ibu
......................., kula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten
kakung, mugi katur panjenenganipun Bapa/Ibu ........................
....................... ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah
wigatosing sedya sowan kula wonten ngarsa panjenengan.
Ingkang sepisan, ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun
Bapa/Ibu ....................... boten saged hanindakaken piyambak masrahaken
putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim
mugi katura ing panjenenganipun Bapa/Ibu ........................ Ingkang
lumantar kawula. Sanget ing pamujinipun, bilih
Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten calon kakung pun Bagus
Bapa/Ibu ....................... kala wau dinten ....................... surya
mapan ing dalem ....................... mriki, kanthi nirbaya nir wikara boten
anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki. Kula
sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah
ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah
manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya
Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kula sarombongan
pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu,
mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga
Semanten ugi, hambok bilih anggen kawula minangka talanging basa wonten gonyak
– ganyuking wicara, kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krami,
para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen,
ingkang dhahat pinundhi. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom
‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, lan para Ustadz ingkang tansah
tansah winantu ing suka rahayu. Langkung-langkung panjenenganipun Bp ......(duta
Langkung rumiyin kula ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa
dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun
kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika
kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila
saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng
titah linangkung ingkang dados pepanutaning ummat sejagat nenggih Sang Nabi
Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten
Sanggya para rawuh para adilenggah ingkang tansah winengku
Kula aminangkani Bp/Ibu .........(pemangkugati)............ keparenga
tumanggap atur menggah atur pasrah panjenenganipun ...........(duta
pasrah)............ ingkang sampun kepareng hamasrahaken putra
Ingkang sepisan, atas nami Bp/Ibu .........(pemangkugati)....... sakulawarga,
kula ngaturaken sugeng rawuh lan agunging panuwun ing sarawuh panjenengan
sarombongan, para pengombyong temanten kakung/putri saking ..........(desa).......... Mugi-mugi
rawuh panjenengan punika dadosa lantaranipun tambahing pasedherekan antawisipun
warga .............(jeneng desa)......... ngriki kaliyan...........(jeneng
Kaping kalihipun, menggah salam taklimipun Bp/Ibu ...........(besan).................kula
tampi , lan sak kosok-wangsulipun salam taklim saking Bp/Ibu ..........(pemangkugati)........... katur
Salajengipun, keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra
temantenkakung/putri , Bp/Ibu .......(pemangkugati)............ sakulawarga
nampi kanthi asta kalih lan kanthi suka gumbiraning manah, sinartan nyuwun
wewahing pangestu, mugi-mugi para putra temanten menika sagedta dados pasangan
ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, bagya mulya, guyub rukun, atut runtut,
ingkang mugi tansah pikantuk berkah, wiwit donya dumugi akhirat, enggal
pinaringan momongan ingkang soleh solihah, migunani dhateng sesami, migunani
dhateng agami lan negari saha tansah atul manembah mring Gusti.
sumangga sami-sami sesarengan, menawi pinuju wonten ngriki inggih
saksaged-saged sakkuwaos kula sabrayat, lan menawi pinuju wonten ...........(jeneng
desa).............. inggih semanten ugi sumangga kagulawenthah ingkang
kinurmatan, mawantu-wantu panyuwunipun Bp/Ibu .........(pemangkugati).......... gotrah
kulawarga, keparenga andumugekaken anggenipun samya lelenggahan ngantos dumugi
mardu mardikaning penggalih, saha menawi wonten kekirangan saha kalepatan
anggenipun Bp/Ibu .........(pemangkugati)........... sakulawarga
nampi rawuh panjenengan keparenga hangluberaken samodraning pangaksami.
sarombongan kepareng badhe kondur, kula namung saged ngaturaken sugeng kondur,
mugi rahayu ingkang tansah pinanggih dumugi ing dalem, nir-baya, nir-wikara,
nir-ing-sambekala. Syukur-syukur samya kersa pinarak lan nyipeng wonten
Ing wasana, kados kirang wicaksana menawi kula matur
kathah-kathah, mbok bilih anggen kula matur, anggen kula nampi, mboten
andadosaken sarjuning penggalih, kula pribadhi tansah nyuwun
ing ngisor dhewe. Wong cilik iku dudu golongane bangsawan, dudu golongan elit’. Wong cilik iku pidak pedarakan sing cacahe akeh dhewe. Wong cilik iku umume penghasilane pas-pasan, malah buruh perusahaan, pegawai rendah, lan liya-liyane. Wong cilik iku uga asring disebut protelar utawa kaum marhaen. Wong cilik iku sanajan uripe rekasa, nanging ora pati keprungu sambate; wong cilik iku mujudake silent mayority.
Ing Negara demokrasi, wong siji lan sijine nduweni hak asasi kang padha. Ing pemilihan umum wong gedhe karo cilik hak pilihe padha. Kamangka wong cilik iku cacahe akeh, mula akeh partai sing padha ngrebut atine wong cilik, sing nalika kampanye mengatasnamakan wong cilik. Pilihane wong cilik iku gedhe sumbange tumrap kemenangane partai politik ing pemilihan umum kang bakal diadani tahun iki. Mula akeh partai politik aweh janji-janji kanggo wong cilik. Ora mung kuwi, akeh partai politik kang padha aweh sumbangan marang wong cilik, semono uga kang kanthi sesidheman nindakake money politics.
Wong cilik iku ora mung mlarat, pendidikane racake uga endhek. Masyarakat akar iku perlu dientasake saka kemlaratan lan kebodohan. Bangsa kita wis merdeka meh telung prapat abad, nanging isih akeh rakyat kang durung bisa ngrasakake wohing kamardikan. Kamangka Indonesia uki negara kang subur loh jinawi, asil bumine warna-warna, mangkono uga hasil tambang lan perairane. Ewadene tenaga kerja kang nganggur saya mundhak cacahe, malah akeh buruh sing padha kena PHK. Lapangan kerja saya susut, kamangka sing butuh gaweyan saya tambah akeh. Tenaga kerja sing nyambutgawe ana mancanegara, amarga anane krisis keuangan global, uga ora sethithik kang padha dilereni lan mulih menyang Indonesia.
Tema kampanye politik uga dicundhukake karo kahanan, yaiku “peningkatan kesejahteraan wong cilik” lan “perluasan lapangan kerja”. Wong cilik oleh kawigaten gedhe saka
wong cilik lan rakyat Indonesia umume. Para pemimpin lan wakiling rakyat muga-muga bisa gawe “wong cilik padha gumuyu”. Ora gumuyu marga lucu utawa gumuyu sinis, nanging gumuyu marga bisa kasembadan kang dadi pepenginane.
Wong Lanang Saru X-Men 2 -- Wong Lanang Saru Tenan
Manuk Ireng Kenek Bedhil Saving Private Ryan -- Ngelesi Privat Mas Ryan (pancene goblog tenan opo?)
pudyastuti katur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah dhumateng kula panjenengan sami.Raka kelas sanga ingkang kula tresnani ingkang skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP menika. Kula minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu badhe ngaturaken panampi atur perpisahan saking raka kelas sanga. Kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi nganthongi ijasah mring SMA.Kula sakanca badhe ngaturaken pangapura awit kekirangan lan kaluputan kula sakanca. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani, kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur matur nuwun wonten ngarsane. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet.Sejatinipun tugas para raka kelas sanga menika luwih abot
inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula raka kelas sanga kedah semangat sinau mempeng supados menapa mawon ongkang para raka kelas sanga cita-citaaken saged dipuncapai.Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kiranging atur kawula, kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami.Nuwun.
nalika taun 1694 déning Dinasti Qing.[1] Banjur diterusae déning Kaisar Yongzheng nalika dhèwèké dadi kaisar ing taun 1722.[1] Wiwitane kuil iki dadi omahe pangeran Yong, anake Kaisar Yongzheng, nanging ana kang digunakake kango pangon para biksu saka Tibet kang agamane budha. Nalika kaisar Yongzheng mati, pethi matine disimpen ing kuil iki minangka rasa urmate marang kaiasr.[1]
Ing kuil iki ana 5 aula kang dipisah karo taman[1]:
Ing kuil iki ana telung barangkang misuwur, ya iku[2]:
Gunung 500 Archa ing saburine Balai Falung.
Patung Mile (budha guyu) ing aula Wanfuge. Patung iki dhuwure 30 meter. Ing sajerone aula Wanfuge ana patung budha. Patung iki digawé nganggo kayu cendhana putih, dhuwure 26 meter, bobote 100 ton. Patung iki dadi patung budha utuh kang paling gedhé sadonya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuil_Lama&oldid=1080833"	Kategori: KuilTIongkokKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
panggonane Kulon lun alun ngeglok Masjid Jami’e Ojo lali Arjosari terminale Tahu tempe Sanan panggonane jalan Lombok terkenal soto ayame nyami’ane kripik singkong jik nyamplenge Aremania wis
ugi kula ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun gunging sih samodra pangaksami sedoyo kalepatan. Kula boten saged lebaran wonten ndusun, pripun kabaripun ing ndusun, nyuwun
ugi kulo nggih nyuwun gunging pangaksami mugyo tansah jembaring
Oktober6, 2009 pukul 14:36	Mangke yen sampun titi wancinipun ki, sakmeniko
sak sugeh, sugih e uwong mesti ono mlarate
sak mlarat, mlarat e uwong mesti ono celenganne
mangkane golek bojo ojo mandeng rupo
rupo elek kuwi yow ora dadi ngopo
saiki ning kene siutasine wis angel. Pemerintah wis mulai nglarang anane acara koyo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pszczyna&oldid=1090563"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Wayang Golek)".Jenis-jenis wayang ;Wayang Kulit1.Wayang Purwa 2.Wayang Madya 3.Wayang Gedog 4.Wayang Dupara 5.Wayang Wahyu 6.Wayang Suluh 7.Wayang Kancil 8.Wayang Calonarang 9.Wayang Krucil 10.Wayang Ajen 11.Wayang Sasak 12.Wayang Sadat 13.Wayang ParwaWayang Kayu1.Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro) 2.Wayang Menak 3.Wayang Papak / Wayang Cepak 4.Wayang KlithikWayang Beber Wayang Orang Wayang Suket Wayang Gung Wayang Timplong Wayang Arya Wayang Potehi Wayang Gambuh Wayang Parwa Wayang CupakJenis-jenis wayang kulit
Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Bali Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) Wayang Palembang (Sumatera Selatan) Wayang Betawi (Jakarta) Wayang Cirebon (Jawa Barat) Wayang Madura (sudah punah) Wayang Siam
sawen anging I Dewa Gunung Agung magelung aningkahang anangun sawen, ana ring maca pada rambat rangkung panjang umur,
yo wis tau mrono, lik!! aku mbiyen pesen sego rawon wuenak tenan, lho, lik.. [hoalah.. awake dhewe ki dibayar piro to karo pak hadi kok le towo-towo tenanan timen ngene..]
mengko ono sing mak sengkring lo ... he he. Soale yen ngomongke Hartatik mesti ora lali nyrempet2 karo sing baurekso Yogya sing suka cembokur kae
ngangsu kawruh gubuk kebak ngelmu ngupadi kasampurnaning ngaurip puniko.
Mangga Sederek Sepuh kula Wong Alus, Kula njih nyuwun idin palilah badhe nautaken blog penjenengan ingkang sanget
Mei12, 2009 pukul 14:36	PAMUJI RAHAYU… gayeng nyamleng.. ya kangmas…, nanging saking gayeng lan nyamlenge ampun mboten kelingan kewajiban lan jejibahan wonten sakmadyaning gesang… hehehe… , sinambi uro uro nanging kaliyan makaryo…, kados kangmas sabdalangit .. nunut iklan kopi TUGU LUWAK dan udud WISMILAK ( mangke nek angsal bonus
saking Mas Hadi kula mireng bilih panjenengan nandhang gerah
duh Kangmas mugi enggal dangan saged mbabar kawruh malih pandonga kula kagem panjenengan
Penggeli Vagina Pakem, Ring Penggeli Vagina Pandak, Ring Penggeli Vagina Piyungan, Ring Penggeli Vagina Pleret, Ring Penggeli Vagina Prambanan, Ring
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri.
Referenten:Dipl.-Ing. Frank ThurnerDipl.-Ing. (FH) Heike OschatzDipl.-Ing. Manuela RothDipl.-Ing. (FH) Ferry
yo Ndop? Mbiyen aq rono rame ne pol, nganti ng njero mlaku wae do antri.
Gunung Tangkuban Perahu iku dumunung ing propinsi Jawa Kulon. Prenahe kaparing lor kulon saka kutho Bandung. Manawa sinawang saka ing kadohan Gunung Tangkuban Prau kaya-kaya mujudake sawijining prau kuang mengkureb. Katon biru maya-maya banget lan nengsemake.
Miturut dongeng, kedadean Gunung Tangkuba Prau iku mangkene. Dhek biyen ana raja ing Pajajaran kagungan putra-putri aran Dhayang Sumbi. Dhayang Sumbi mau wis kagungan putra kakung aran Sangkuriang. Awit saking nakale, Sangkuriyang mai sirae dituthuk enthong dening Ibune. Sangkuriyang mlayu kelaran terus bablas ora mulih. Sangkuriyang banjur nglembara nganti pirang-pirang taun lawase. Dheweke banjur maguru marang sawijining Ajar (Pandhita) kang sekti.
Suwening suwe Sangkuriyang dadi sawijining wong sekti mandraguna.Kacarita Sang Ajar mau kagungan putra putrid sing sulistya ing warni. Sangkuriyang keprana banget marang putrane Sang Ajar mau. Mula dheweke nedya kepingin anggarwa sang putrid mau. Ig sawijining wektu kala putrid lagi metani Sangkuriyang weruh tatu gethok kang ana ing sirahe. Sang putrid takon “Kena apa musthakane tatu gethek iku ?” Sangkuriyang banjur crita menawa nalika isih cilik dheweke mothah, saengga ibune duka banget. Dheweke banjur dithuthuk enthong ing sirahe. Saking wedine dheweke banjur lunga saparan-paran. Wusanane dheweke banjur dadi siswane Sang Ajar.
Mring katrangan kang tlesih saka Sangkuriyang . Sang Putri kanga tine. Dhayang Sumbi iku
mugi tansah dadosaken tambahing roso mahabbah lan Tawasul dateng Gusti Kanjeng Nabi Muhammad saw.
nyuwun ngapuntene sakderenge..kulo bade nyuwun ijin,mecopy fto nipun romo yai,..supados kulo cinta kalih
menika buto ingkang sae awit triwikramanipun bethoro kresno, senajan dados rasekso nanging
Menika senes sundukan sate,, nanging sapu gerang kangge nggepyok memalaning jagat.
Maret14, 2010 pukul 14:36	wow enggih matur suwun penjelasanipun….
Maret19, 2010 pukul 14:36	nekkula kok nggih pun kersane menawi badhe triwikrama dados brahala sewu, mung ingkang disuwun amijeni kanthi adil, tiyang ingkang leres saged numpaki sapu gerange mboten tumut disapu
Maret19, 2010 pukul 14:36	Ning langkung sae menawi sedaya saget wangsul sae sedaya, dados mboten perlu wonten Brahala sewu, mekaten Ki Mas Tomy, mbok menawi saget dipun nego mekaten. suwun.
Juni7, 2010 pukul 14:36	Lakon ini merupakan lakon wayang
Yo ora popo toh mbok, malah nduwe alesan ditraktir toh. 😀
> alamat email sampeyan gak valid yo?
Email nang komen? Iyo, ancene gak valid, males urusan karo spam. Lek
Bocah Cilik Diuber Srengenge karya Widodo Basuki; roman Ing ManilaTresnaku Kelara-lara karya Fitri
BalasHapusBalasanAisyMinggu, April 13, 2014 4:50:00 AMCoba cek capasitor di kolektor TR horizontalnya.HapusBalasM. RomliSabtu, Mei 24, 2014 10:44:00 AMMatur suwun kang..oh ya.. sampeyan wes nyoba google adsnse? soale blog sampeyan iki rame tenan
iki wong ndeso..pengin sugih lan urip mulyo…nuwun
kemawon ingkang kula tresnani.Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9 ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco
sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
Emboh iso opo ora konsentrasi mergo lagi ono
Kyai: Nak, wonten gati menapa penjenengan keroyo royo kersa rawuh wonten rompok kula ingkang reyot menika (
Nyuwun ngapunten Kangmas menika mboten wonten maksud menapa2 namung bagi2 crita mawon saking kedadosan saben dinten. Mugi panjenengan saged nampi kanthi renaning penggalih lan kalih kula sareng2 mesem. wee… jebul donya iki ana-ana bae, ayo padha mesem
Maret27, 2009 pukul 14:36	Mas Tommy kula tak ngguyu ngakak mawon
taksih jejuluk menungso, tansah saget pikantuk hidayah senajan to kedah minangka ajelalar pahitipun gesang, ingkang kedah dipun pupus inggih meniko minangka para garwo kedah sagah mados nafkahipun keluwargo kanti margi ingkang halal, pramila saking ajejalar halal manah ingkang sampun angelanges saget dados pethak malih lan ugi saget dumuginipun fitrah menawi dipun jangkepi kaliyan nindak aken
gawang-gawang katon pasuryanmugawe tambah kekesing angin sore
Sakmenika kathah manuk sami pados kurungan amargi kraton2 kang njenggereng sampun mboten saged kangge paugeran, ugi kathah tiyang sami kalimputan peteng. mila tugas panjenengan, kula lan para taruna sedaya ingkang dados penerusing laku kedah amersudi tyas rahayu dados kurungan ponang wahyu menika *manuk2
dan Mas Tommy). Mugi sedaya tansah pinaringan berkah lan anugrah saking ngarsaning Gusti kang
merujuk ngendikaning poro Leluhur ingkang Waskito dalam GUMELARING JAGAD
Februari23, 2009 pukul 14:36	Nuwun sewu, ngengingi bab Ponari,
karuan mergo neng nduwur mejo wis enekmaeman sing enak-enak. Sakteruse, nenek takok nyang awake sewe sopo sing ngirim maeman iki.Sak teruse dino-dino liyo nenek nemoni kedadean sing podo. Mergo ati ora kepenak, nenek pengen ngerti sopo saktenane sing ngirim maeman neng omahe. Nenek nduwe
kok saresehan agung mboten dipun ayahi wonten Gua Puser Bumi utawi Gua Tritis ingkang caket dalemipun panjengan
penjenengan nggih saking sampar paliyan to???wah padha2 wong
Serpong, panjenegan lenggah wonten pundi mas ? ……salam panjenengan lare nggunung ning sugih kawruh….
ingkang mboten saget cara jawi saget mangertos suraosipun mas sujar. Mekaten, maturnuwun sumbang saranipun.
he he injih sampun wancinipun nglempakaken balung pisah, niki salah satu maksud tulisan menika, maksih
mbok arep maju/mundur/ngiwo/nengen/ngisor/nduwur/sa’karep2e…TETEP uis BARENG2 bebarengan…sg ngarepke karo sg dikarepke..disupiri/sadar & tnp supir/lali TETEP aee BEBARENGAN/berjamaah..alias OTOMATIS….ORA ONO SING ISO ENDHO..ORA ONO SING ISO MUMPET..ORA ONO SING ISO NGUMPETAKE..”KAREP/NIAT/IMAM”..=.sg dikarepake/
GUR pisan ra’po…lhaaa BOLA-BALI ping kopang kaping sampek APAL ikkk…AKHIRE mung kurang 1 sing DURUNG TA’PRAKTEKAKE…jls DUDU kui kabeh sing uis2 ta’LAKONI…..& bim sala3
TETEP”PAYU”…sa’indonesia do teko..mmg ora akeh..ora ben dino..tp eaa ora sithik…RAHASIA”aku” sepele…NGERJAKAKE 1 PEKERJAAN sing sa’indonesia ORA ONO SING
PEKERJAANE..uis BAGUS SING DIUCAPAKE..uis PANTES ra’browww “aku”dsbt/dijenengi BAGUS…1 kata UIS meliputi sa’kabehe….nahhhh…UIS LEGO RA’SAIKI uis ketemu”aku”….”aku”ora mumpet…”aku”metu nek kamu uis BAGUS TENAN SA’KABEHMU persis”aku”….hahahahaaaa…aaaaa….mung sing uis nglakoni crito kui sing BNER2 ISO CRITO sing
Sanghyang Pramawisesa Ngraksa Sabda, Sanghyang Acintya Ngraksa Idep, Bhuta Leak Sih, Janma Manusa Sih, Dewa Asih, Teka Patuh Ingkup Asih,3, O (Windu Arda Candra) O (Windu Arda Candra) .... (Bisah) O (Windu Arda Candra) O (
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg
wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu sanga wolu / telu) warsa srani nga nem nem (sanga nenem nenem) alangan tutup kwali lumuten kinepung lumut
panguwasa Tribuwana, saka garwa sepisanan, Dewi Umayi.
Tembung Sambo tegese ambu utawa ganda, tanggung jawab, cukat trengginas, sinandhi, tangeh lamun, cetha lan tongkat utawa teken. Papan dununge Bathara Sambu ing Kayangan Swelagringging.
Tags: bathara, bayu, Cerita Wayang, dewa, wayang kulit
Tembung pawana ateges angin, dene tembung bayu ateges kekuwatan utawa angin. Bathara Bayu dumunung ing kayangan Panglawung. Sisihane asma Dewi Sumi, putrane Bathara Soma.
Bathara Bayu lan Dewi Sumi miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, peputra Bathara Sumarma, Bathara Sangkara, Bathara Sadarma lan Bathara Bismakara. Prabu Drupada raja nagara Pancala lan Resi Drona turun temurun mujudake keturunane Sanghyang Bayu.
Saliyane putra cacah papat asil palakrama kalawan Dewi Sumi, Bathara Bayu uga duwe siswa cacah pitu kang wus dianggep kaya putrane dhewe. Siswa pitu iku kondhang sinebut Bayu Pitu.
Bathara Bayu kang cacah pitu iku yaiku Gajah Setubanda, Macan Palguna, Naga Kanetra, raseksa Bismuka, Gunung Maenaka lan Garuda Kagapati.
Naga Kanetra njilma marang Arya Bima utawa Werkudara, raseksa Bismuka njilma marang Ditya Jajagwreka lan Garuda Kagapati njilma marang Anoman. Ing jagad pedhalangan kang
Bathara Bayu nate tumurun ing arcapada utawa bumi lan dadi raja ing nagara Medhanggora,
Suksena. Sawise nglenggahi dampar keprabon ing krajan Medhanggora jejuluk Maharaja Bhoma, dene patihe asma Arya Bhana.
Juni 11, 2008 at 11:52 am | In Basa Jawa | No Comments
Tags: bathara, Cerita Wayang, dewa, kresn, wayang kulit, wisnu
Bathara Wisnu iku miturut Mahabharata putrane Resi Kasyapa lan Dewi Aditi. Ananging Bathara Wisnu iku uga kondhang minangka putrane nomer lima utawa putra sumendi Sanghyang Manikmaya utawa Batahara Guru lan Dewi Umayi kang banjur dipasrahake marang Resi Kasyapa lan Dewi Aditi supaya digulawenthah.
Putrane Resi Kasyapa lan Dewi Aditi cacah 12, yaiku Dewi Datri, Dewi Mitra, Bathara Ariaman, Bathara Sakra, Bathara Baruna, Bathara Angsa, Bathara Waga, Bathara Wiwaswat, Bathara Pusa, Dewi Sawitri, Dewi Twastri lan Bathara Wisnu.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Wisnu mujudake bathara kalanggengan utawa karaharjan lan kesejahteraan. Putrane raja Tribuwana kang nglambangake sipat jujur (Bathara Sambo), semangat (Bathara Brahma), rasa (Bathara Indra) lan daya utawa kekuwatan (Bathara Bayu) durung paripurna yen durung dipepaki pralambang kawicaksanan.
Raja Tribuwana, Bathara Manikmaya utawa Bathara Guru, pengin duwe putra kang asipat wicaksana, wusanane pepenginane iku kasembadan kanthi laire Bathara Wisnu.
Dasanamane Sanghyang Wisnu yaiku Abhuta (raja saka sakabehing titah urip lan kang ora urip), Asiyuta (raja kalanggengan), Cakrawati (raja jagad luhur), Hari (raja dahana utawa geni), Haus (raja samodra), Idopati (raja kapinteran lan kajujuran) lan Janggernata (raja alam donya).
Saliyane iku uga isih ana dasanama Kapila (wasis), Narayana (raja samodra), Pandarik Aksa (raja kasenengan), Purusotama (raja jiwa), Purwaya (rajaning nyawa) lan Wiratapura (rasa sato kewan).
bathara, Cerita Wayang, dewa, kala, wayang kulit
Bathara Kala iku putrane Sanghyang Manikmaya lan Dewi Umayi kang nomer enem, utawa putra ragil. Tembung kala ateges wektu lan dewa penasaran. Sawise Bathara Guru lan Dewi Umayi peputra cacah lima, kalorone lelungan ngenggar-enggar ati numpak Lembu Andini utawa Nandini.
Continue reading Bathara Kala wenang mateni lan mangan wong-wong sukerta…
Juni 11, 2008 at 8:27 am | In Basa Jawa | 1 Comment
Tags: bathara, Cerita Wayang, dewa, wayang kulit
Bathara Kamajaya iku putrane Sanghyang Ismaya lan Dewi Sanggani. Dewi Sanggani dhewe ora liya putrane putri Sanghyang Wenang kang kaping sanga. Bathara Kamajaya iku kondhang duwe pasuryan kang bagus banget, dedeg piyadege uga sampurna. Yen ing arcapada ana Arjuna kang dadi pralambange priya kang sampurna pasuryan lan dedeg piyadege, ing Suralaya ana Bathara Kamajaya. Kayangane sinebut Cakrakembang. Prameswarine asma Dewi Ratih, yaiku putrane putri Bathara Soma.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, pasangan Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih kondhang rukune, ora tau cecongkrahan, siji lan sijine padha percayane, siji lan sijine padha tresnane, saengga menjila dadi pralambang wong mbangun bale somah kang samesthine.
Bathara Kamajaya iku tresna banget marang Arjuna, lan tansah sumadya mbela lan mbiyantu Arjuna. Ing lakon Cekel Indralaya, Bathara Kamajaya njaga ajining dhiri Dewi Wara Sumbadra, amarga Arjuna katemben nglakoni tapa brata ing pertapan utawa padhepokan Banjarmelati. Ora anane Arjuna ing sisihe Dewi Wara Sumbadra dimumpangatake dening para Kurawa kanggo nggodha Dewi Wara Sumbadra kang dumunung ing Banoncinawi. Ing lakon Partadewa, nalika Pandhawa murca lan Arjuna jumeneng nata ing Kaindran, Bathara Kamajaya mbela krajan Amarta saka pangrabasane Kurawa.
Continue reading Bathara Kamajaya dadi pralambang priya kang sampurna…
Juni 11, 2008 at 8:22 am | In Basa Jawa | No Comments
Tags: Basa Jawa, batara, Cerita Wayang, dewa, wayang kulit
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Surya dicritakake duwe sisihan loro, mbakyu adhi, yaiku Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Sisihane Sanghyang Surya iki sabanjure nurunake bangsa kaga utawa garudha lan bangsa naga utawa ula.
Dene endhog kang diparingake marang Dewi Ngruni, nalika tekan titi mangsane netes dadi ula kang cacahe tanpa wilangan, akeh banget. Miturut Mahabharata, garudha Sampati lan Jatayu iku putrane garudha Aruna kang lair saka guwa garbane Dewi Sweni.
Continue reading Bathara Surya njurung ngrembakane titah…
Juni 11, 2008 at 8:16 am | In Basa Jawa | No Comments
Tags: Cerita Wayang, dewa, pencabut nyawa, wayang kulit, yamadipati
Bathara Yamadipati iku putrane Bathara Ismaya lan dumunung ing kayangan Hargadumilah. Sedulure Bathara Yamadipati yaiku Bathara Wungkuam, Bathara Temburu, Bathara Kuwera, Bathara Kamajaya, Bathari Darmanastri, Bathara Surya, Bathara Candra, Bathara Wrahaspati lan Bathara Patuk.
Kuwajibane Bathara Kala yaiku nyabut nyawa kabeh titah kang urip ing arcapada. Saliyane duwe jejibahan nyabut nyawa, Sanghyang Yama uga duwe jejibahan njaga neraka. Neraka iku ing jagad pewayangan kalebu salah sijine papan kang mligi ing kayangan.
Dene papan-papan mligi ing kayangan kasebut antarane, bale papan sidhang utawa rerembugan kang sinebut Marataka, dhampar keprabon kang sinebut Mercukundha, karaton ing kayangan kang sinebut Paparyawarna, kori ngarep kang sinebut Sela Matangkep lan dijaga dening Cingkarabala lan Balaupata.
Continue reading Bathara Yamadipati wenang njabut nyawa…
Juni 10, 2008 at 2:01 pm | In Basa Jawa | No Comments
Tags: basudewa, Cerita Wayang, kresna, larasati, mandura, narayana, patih udawa, sagopi, wayang kulit
<!–[endif]–>
Jalaran iku, putra putrane Prabu Basudewa yaiku Kakrasana, Narayana lan adhine Dewi Wara Sumbadra didhelikake ing kabuyutan Widarakandhang, dititipake marang Nyai Sagopi lan Antagopa supaya digulawenthah kanthi permati. Wiwit tekane putra putrane Prabu Basudewa ing Widrakandhang iku Udawa banjur duwe sesambungan raket karo Narayana. Prasasat Narayana iku wus dadi kadidene sedulur tuwane Udawa. Lan Udawa dhewe uga tansah enthengen yen kudu mbiyantu Narayana.
Continue reading Arya Udawa setya tuhu mbelani Narayana…
Wiwitane kulawarga Arya Widura milih meneng lan ora nemtokake sikep arep mbela Pandhawa apa Kurawa nalika perang Baratayuda arep pecah. Wusana Arya Yuyutsuh nemtokake sikep kang dadi katetepan batine sawise ngliwati laku batin kang abot.
Yuyutsuh nganggep para Pandhawa pancen dumunung ing kalungguhan kang bener ing bab cecongkrahan kalawan para Kurawa kanggo ngrebut panguwasa ing Krajan Astina. Miturut Yuyutsuh, Pandhawa iku kang duwe hak marisi panguwasaning Krajan Astina saka Prabu Pandudewanata, panguwasane krajan Astina kang sah.
Nalika Prabu Pandhudewanata surut ing kasedan jati, Pandhawa, para putrane pancen durung cukup dewasa yen dipasrahi tanggung jawab mimpin krajan Astina. Amarga iku banjur diracik Piagam Astina kang disekseni lan ditandhatangani dening kabeh pehak lan kabeh krabat sesepuh Astina.
Continue reading Yuyutsuh mehak Pandhawa mbelani bebener…
Juni 10, 2008 at 1:36 pm | In Basa Jawa | No Comments
Tags: bladewa, Cerita Wayang, kakrasana, mandura, nyai sagopi, pragota, wayang kulit
<!–[if gte vml 1]> <![endif]–><!–[if !vml]–>
Arya Pragota utawa Patih Pragota iku patihe Prabu Baladewa ing Krajan Mandura. Pragota nglenggahi jejering patih njaba. Sedulure Pragota yaiku Arya Prabawa kang ing wektu iku nglenggahi jejering patih njero. Pawakane Patih Pragota iku gagah pideksa, mirip kaya Dursasana. Swarane bantas, seneng guyon lan gojegan, lan yen micara mesthi dipungkasi kanthi ngguyu lakak-lakak. Amarga sipate kang mangkono iku, Patih Pragota bisa ngimbangi sipate Prabu Baladewa kang gampang nesu.
Nalika dumadi paprangan, kridhane Pragota ing paprangan iku uga kayadene wong kang seneng-seneng, ora lali guyon lan gojegan lan tansah ngumbar esem lan ora kendhat gumuyu nalika ngadhepi mungsuh.
Yen katemben menang ing paprangan Pragota tansah ngguyu cekakakan sinambi jejogedan. Lan yen katemben kalah ing paprangan, dheweke uga ora sedhih. Kabeh dianggep lumrah lan sabanjure lumaku kanthi entheng.
Sadawane uripe Pragota tansah setya tuhu ngabdi marang Prabu Baladewa utawa Kakrasana ing krajan Mandura. Miturut crita ing jagad pedhalangan, Pragota iku anake Antagopa lan Nyai Sagopi.
Continue reading Pragota seneng guyon lan gojegan…
Juni 10, 2008 at 1:24 pm | In Basa Jawa | No Comments
Tags: hyang wisnu, kresna, samba, sitija, wayang kulit, wijayakusuma
Tembung sitija ateges lair saka lemah, siti ateges lemah lan ja ateges lair. Bambang Sitija iku anake Hyang Wisnu lan Dewi Pratiwi utawa Pertiwi, putrane putri Prabu Nagaraja, raja krajan Sumur Jalatunda. Sitija duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Dewi Siti Sendari. Ing jagad pedhalangan Sitija kondhang kanthi jeneng Bambang Suteja utawa Seteja. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, Sitija duwe pusaka peparing ibune, saka kanugrahan kang diparingake Hyang Wisnu, arupa cangkok Kembang Wijayakusuma kang arane Wijayamulya. Pusaka iki duwe kasiyat nguripake titah kang wus mati lan kabeh barang kang wus ora migunani.
Tags: kresna, raden samba, wayang kulit
Samba iku ing jagad pedhalangan uga dikenal kanthi jeneng Wisnubrata, Kusumakilatmaka. Raden Samba duwe sisihan sing jenenge Dewi Yatnyawati, putrane putri Prabu Karekatnyana, raja ing nagara Tasikmadu.
Miturut andharan ing buku Ensklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, Samba iku putrane Prabu Kresna raja Dwarawati. Ibune Samba yaiku Dewi Jembawati kang ora liya prameswarine Prabu Kresna.
Samba duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Raden Gunadewa lan dedunung ing Gadamana. Gunadewa wujude wanara, lan ing Gadamana digulawenthah dening simbahe, yaiku Resi Jembawan.
Dene papan dununge Samba yaiku kasatriyan Paranggarudha. Sedulure liyane kang tunggal bapa nanging beda ibu yaiku Raden Sarana, Partadewa utawa Partajumena, lan Dewi Titisari kang kabeh lair saka guwa garbane Dewi Rukmini.
Sedulur tunggal bapa liyane yaiku Raden Setyaka (lair saka guwa garbane Dewi Setyaboma) lan sing lair saka guwa garbane Dewi Pertiwi yaiku Sitija lan Siti Sendari. Maratuwane Samba, yaiku Prabu Karekatnyana, miturut andharan ing buku Bunga Rampai Wayang Purwa
tlatah parahyangan.., mugya tansah antuk pepadanging angesang .., kanti renaning penggalih lan kanthi eling waspadha
“Sasmita gaib lindhu 2 september 2009”
Jumeduling gapura kang endah, kang mburine ana tembung sinandi :“Purwa Wigati”Pratanda tatanan enggal, para pngrehing praja den resiki, sakperangan
Kangmas kula Ki Ngabehi ingkang ngganteng dewe sak pitung kecamatan
September17, 2009 pukul 14:36	Pamuji Rahayu…
Ngaturaken Sugeng Riyadi 1430H kagem Ki Ngabei ingkang tansah paring pitedah marang kita sami, Nyuwun
ke: priyanto_ep@yahoo.co.id. Maturnuwun sakderengipun nggih,
Sarapan[sunting | sunting sumber]
Referenten:Dipl.-Ing. Manuela RothDipl.-Ing. Frank ThurnerDipl.-Ing. (FH) Heike OschatzDipl.-Ing. (FH) Ferry
Mbah Gimo lagi mbambung ngemis nang ngarepe TP, dhadhak Togog teko katene ngemis pisan.
“Sampeyan wis suwi tah ngemis nang kene ? Yok opo wis oleh akeh tah ?” takok Togog.
“Wah yo lumayan yo, tenguk-tenguk oleh seket ewu. Eh Mbah, sampeyan gak nduwe anak tah, kok sampek kudhu ngemis koyok ngene ?” takok Togog.
“Anakku wolu wis gedhe-gedhe, telu nang ITS, loro nang Unair, siji nang Unbra, loro
karung beras, karung laminasi, karung putih
oyot godhong, wayang, wedang uwuh	17 Tanggapan to “Nikmati Nuansa Jawa dan Eropa di Mirota Batik”
Hadooohhh… ngajak ngajak dund jeng, kalo kesini.
duniafannie said this on	27 Februari 2009 pada 8:50 am | Balas artikel
JawaG : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?c : Sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahc : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo.....c : Lho kados pundi to....?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golékkerjo neng perusahaan liyo.G : Kowé mau mréné numpak opo ?e : Nitih mobilG : Kowé ora ketompoe : Sebabipun ?G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar teruse : Wo, kulo wau namung mboncèng, kokG : Tambah ora ketompoe : Lho, lha kok ... ?G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi !G : Kowe waras opo ora?o : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo.......o : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.o : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo......o : Pripun to niki....?G : Mengko aku duwe
temulawak Nggon ku mikir neng awak ngartii rusa..ak
kangen kowe Cah ayu aku neng kene Aku kangen kowe
Genootschap van Kunsten en Wetenschappen (Walanda: "Paguyuban Seni lan Ngèlmu Batavia") lan sawisé uga kasebut nganggo jeneng
Wetenschappen ("Paguyuban Seni lan Ngèlmu Karaton ing Batavia") iku sawijining lembaga kabudayan sing diadegaké ing Batavia ing taun 1778. Lembaga iki palopor Museum Gajah lan Perpustakaan Nasional Republik Indonesia sing loro-loroné ana ing Jakarta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bataviaasch_Ge
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 8 Maret 2013.
kudu booking sikBalasHapusBalasanPandu Aji Wirawan6 Mei 2015 00.07iso ae bos, tapi lek usum rame angel penginapan.HapusWawan Setiawan6 Mei 2015 12.26oalah..lha nek rego penginapane ngono iku iso di
kepriye ra akeh bencana lha seprono seprene ora enom ora tuwo podho ngumbar nafsune dewe dewe, podho ra nduwe isin, ra nduwe toto kromo, cah wadon kang ilang isine, ngumbar aurot,
Entute aluun banget dawa lan sajak ndandang gulo.
Balkon Berliner Stadtschloss ingkang taksih sisa sapunika (2005), enggènipun Liebknecht proklamasi freie
oldid=1107250"	Kategori: Lair 1871Kategori ndhelik: Artikel Dhasar	Menu navigasi
suwun sanget niki lho ,kula pados datanipun lengkap ,sekali lagi: matur suwun sanget. moga tanbah
Lali omah lali wektu mrono konco mrene konco
Londo-londo krasan manggon tiang monco moro seneng
Lagu Tembang Kenangan Indonesia Tahun 80 An Lirik Lagu Indonesia
lagu tembang kenangan indonesia tahun 80 an Lirik Lagu Indonesia
taon ngarep ah nyalo *hayah*
ora mudeng makane tak takokno kro sing tau mangan bangku
nganti saiki! Tur sing nelpon podho, logate indonesia timur ngono. ampyun deh…*geleng2*
Mring wong luput den agung apuranipun,
"Nulung pepadane, ora nganggo mikir wayah, waduk, kantong. Yen ono isi lumuntur marang sesami (
"Sopo sing kelangan bakal diparingi, sopo sing nyo...
"Sopo Sing Temen Bakal Tinemu"
"Dadio banyu, ojo dadi watu" (
pangayoman,berkah saha kanugrahan dalem Gusti Ingkang Maha Kamisesa Bawana,tansah karentahna tumrap kula saha panjenengan sedaya samenika sarta ing salaminipun. Nuwun ,panjenenganipun para tamu ingkang minulya,minangka panatacara ing adicara pahargyan dhauping penganten ing siang punika,keparenga langkung rumiyin kula ngunjukaken puji syukur ing ngabyantara Dalem Gusti,inggih
katanya “marai mumet” tadi. [ Read More ]
Categories: MC Jawa PASRAH PANAMPINING LAMARAN
Posted by MAS GIE 0 Comment
Nuwun kawula nuwun Assalamu’alaikum Wr.Wb. Dhumateng panjenenganipun para
ingkang mugi – mugi kemawon samangke wonten manfaatipun dhumateng para sanak kadhang sutresna kabudayan jawi.menika naming sakwetawis contoh ringkes kemawon,wondene cak-cakanipun mbeten kedhah sami,saged dipun tambahi punapa dene dipun kurangi,nyawang swasana kemawon,utawi winastan
dikenal uga minangka artritis degeneratif, penyakit degeneratif sendhi), yakuwi kondisi nalika sendhi krasa nyeri akibat saka inflamasi ringan sing timbul saka anané gèsèkan pucuking balung panyusun sendhi.
Jroning sawijining sendhi, jaringan balung enom (basa Indonésia: tulang rawan) sing biasa disebut kanthi jeneng ‘’kartilago’’ biasané nutup pucuking balung panyusun sendhi. Sawijining lapisan cuwèran sing disebut cuwèran sinovial dumunung ing antara balung-balung kasebut lan
Saben wong mesthi naté ngalami nyeri sendhi. Masyarakat awam lan malahan sawetara dhokter (sacara keliru) langsung nganggep disebabaké déning rematik utawa asam urat.Sebagéan manèh mikir akibat osteoporosis. Nanging nyatané panyebab utama nyeri sendhi (khususé sing dialami déning sing umur luwih saka 45 taun) yakuwi osteoartritis. Panyebab osteoartritis werna-werna. Sawetara panelitèn nuduhaké anané hubungan antara osteoarthritis karo reaksi alergi, infeksi, lan invasi fungi (mikosis). Riset liya uga nuduhaké anané faktor katurunan (genetik) sing
Naté ngalami patah balung ing saubengé sendhi sing ora dirawat kanthi bener
Rasa nyeri sing diderita déning pendherita penyakit iki bisa dikurangi nganggo manéka cara kaya pengomprèsan utawa panyuntikan cuwèran sinovial ing
artropoda, lan dhindhing sel cendawan. Ing Indonesia, glukosamin bisa dijupuk langsung saka suplemen panganan komersial utawa ombènan susu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Osteoarthritis&oldid=825986"	Kategori: Rintisan mawa topik panyakitArtritis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.02, 11 Maret 2013.
maring paryangan nira, Mal, Tegalan, mwang Subak, sutrepti angambekaken gagaduhan nira, risampun swe nira ngamong rajya kadaton, metu putra kalih diri, kang wayah apuspata Sri
ajak masQu, eh mas-mu, doms ah! ;))
wier says:	15 July 2008 at 5:23 pm	ancen koen iku tepake dadi ahli sejarawan kok zam
ibune mikirne Karna lan njaluk marang para dewa ngge nemokake dheweke karo Karna. Ora suwene wektu , kakrungu swara bocah enom suarane kaya Karna. Ing istana Karna ketemu ibune, nanging maksud mbalike Karna ing kerajaan uduk kangge ketemu kaluarga lan dulure. Nanging maksude Karna yaiku kangge ngerti keadaan ibune lan karna njaluk restu kangge dadi Ksatria perang. Ibune ora ngrestuake amergo yen dadi Ksatria perang podo karo Karna nglawan adi adine dhewe. Karna ora nggagas , lan dheweke langsung lunga ninggalake ibune kang nangis amerga kaputusan Karna.
Nanging kagelutan iku tetep sido, Sampek – sampek saya memanas. Wektu peperangan kalakon hebate ana keanehan loro ksatria sing pinter manah iku pada-pada ngetokake akeh anak panah nanging ora enek siji wae sing ngenei kaloro-lorone. Kadang mandek terus pada pepandang, pada netesake banyu mata. Prabu Salyo(Kusir Karna) lan Prabu Kresno (Kusir Arjuna)kalorone ngerti, kaloro-lorone putra Dewi Kunthi iku ora saling tega mateni sampek ngloroni sitik wae dadi ora enek sitokae panah pas sasaran.
Wektu sesino pada saling tempur, saling ngetokake senjata saktine, saling ngudanke panah nanging ora enek sitokwae sing ngeneki awak. Prabu Kresno dadi kusir Arjuno lan botohe Amarta (Pandawa) ngerti persis senjata Pasopati sing dipasang ing gandewa Arjuno. Dadi Tali kusir jaran disentak dadi jaran gerak mangarep pas wektu Pasopati wucul saka gandewa sing awale diarahke mung ning ngarep Karno
iku kabener lunga kanggo salawase. Pitutur Luhur : Adipati Karno cinta marang tanah air yaiku bales budi marang negara kang bahagiake lan ngeweki
wujude buta bajang utawa buta cebol sing nggilani. Sanajan rupane nggilani nanging Bambang Sumantri tresna banget marang adhine. Samono uga Raden Sukasrana.
Lakune Bambang Sumantri kandheg amarga Raden Sukasrana kepengin melu. Bambang Sumantri banjur ngarih-arih adhine nganti turu. Sawise adhine turu, Bambang Sumantri budhal nilapake adhine menyang Negara Maespati.
Weruh sanjata Cakra ing tangane Sumantri, sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna Sasrabahu triwikrama utawa malih dadi buta gedhene sagunung. Sanjata Cakra disaut banjur diuntal. Buta ngamuk gereng-gereng arep ngremuk Sumantri sing kemaki. “Sumantri, kowe
remet pisan remuk kowe Sumantri!” Weruh Bathara Wisnu nesu, Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya. Nalika Sumantri disaut Brahala, Bathara Narada tumurun ngarcapada nyapih satriya loro. Buta lilih badhar dadi Prabu Harjuna Sasrabahu.
Sumantri banjur ditundhung lunga. Pasuwitane bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa muter utawa mindhah Taman Siwedari menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari kuwi taman ing kahyangan Nguntara Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri sing wis ilang kasektene amarga koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh lunga saparan-paran, karepe arep wadul bapake, Begawan Suwandhagni. Lakune Sumantri kepethuk Raden Sukasrana sing nyusul lungane. Sumantri nyritakake kabeh
ngakak.“Tenan, Yayi? Kowe bisa muter Taman Sriwedari?” kandhane Sumantri.
“Isoh ae, Akang. Uwi ampang!”
“Adhiku, Dhi Sukasrana. Tulungana aku ya, Dhi!” kandhane
gedhe prihatine. Sedhela wae taman Sriwedari wis pindhah menyang alun-alun keraton Maespati, gawe gegere wong sanagara. Sawise
nanging dipenging ngetok, amarga Sumantri isin duwe adhi wujud buta cebol sing rupane nggilani. Sukasrana dikongkon manggon lan ndhelik ing sajroning taman.
Tekan ing jero taman, Sumantri nesu-nesu ngunek-ngunekake adhine sing medeni Dewi Citrawati. Sukasrana dikongkon bali menyang pertapan. Sukasrana ora gelem amarga wis
bali. Sukasrana tetep ora gelem bali malah nyedhak nagih janjine Sumantri. Nganti suwe anggone eyel-eyelan, pungkasane panah
perang tandhing karo ratu buta saka Ngalengka, ing kono tumekane piwalesku, Kakang. Wis kakang, tak enteni ing lawange surga.Sumantri gela, Sumantri sedhih. Nanging kabeh mau barang wis kebacut. Katresnane marang adhine ilang amarga saka drajat lan pangkat. Wateke ala seneng nyidrani janji. Janji bekti marang ratu gustine, diblenjani. Janji nresnani adhine, diblenjani. Janji ngajak adhine, diblenjani. Kabeh mau mung amarga melik drajat pangkat lan kamukten. Besuk patine sumantri dikemah-kemah Prabu Rahwana ratu buta saka Ngalengkadiraja.
Pitutur Luhur : Patih Suwondo relo kerja keras, yen bisa nepati cita-citane dadi Patih lan tetep ngabdi karo rajane sanadyan kudu mateni adhine dhewe.
Gusti.... Mugi paringo ing margi kaleresanSanes margining manungso kang manggih kanikmatanSanes margining manungso kang paduko laknati…(Kyai Kanjeng)
koyo ngono kuwi? Aku mung biasa wae, kok.” jawabku penuh ketidakmengertian“Ora! Aku luwih ngerti! Aku
awan, surup-sirep, rina-wengiSaiki, neng kene, ngene, dilakoniSemeleh, kudu gelem, lan nggelemiWiji wutuh, wutah pecah, pecah tuwuh, wiji manehLaku, lakon, dilakoni kanthi semelehObah mamah, mingset nggeget, nyikut nggrawut, ngglethak penakNggir ra minggir tabrak wong urip kudhu
Paijo paijo gaweane suloyo, Paijo paijo ra nduwe totokromoPaijo paijo mangane godong telo, Paijo paijo raine koyo butooo...
Ono bocah ireng lethek nggegirisi, kabeh uwong seng ngematke podo mlayu baliMarai bocah kuwi mlaku ora nganggo klambi, teler ngombe ciu surungane rotiSenengane mbendinane yo mung koyo ngono, ora mikir anak e seng cacahe wis loroOnone mung seneng-seneng ngasi awak loyo, le bare pijetan merem melek ko pethoPaijo jenengane gede duwur awak e, karepe wong tuwane iso nggenah tur nyenengakeTapi nyatane kok malah kewalik ane, Paijo dadi ndugal
Paijo paijo gaweane suloyo, Paijo paijo ra nduwe toto kromoPaijo paijo mangane godong telo, Paijo paijo raine koyo butoo0...
Soko cilek Paijo wis kethok banggel, gaweane nongkrong nek dikandani angel. nek dolan
Mulakno kowe kabeh nurut nek di kandani, eling karo Gusti men slamet nek ndunyo
sugeh atineWis sak iki tumindak o seng becikOjo koyo Paijo senenge maling pithekBecik ketithek olo ketoroAyo kabeh-kabeh do podo eling dosaaa...
Paijo paijo gaweane suloyo, Paijo paijo ra nduwe toto kromoPaijo paijo mangane godong telo, Paijo paijo raine koyo butoo0.....
pangubakti, menawi wenten anak sugih rauh ngangge pangangge sarwa mule, minakadinne: maali-ali mas miwah wenten taler anak tiwas rauh, sane mapangangge dekil. 3Yening rikala punika semeton bangetan ngajiang anake sane mapangangge sarwa becik iwau, tur mabaos ring ipun sapuniki: "Rarisang semeton malinggih ring ajeng," nanging arepa ring anake sane tiwas punika semeton mabaos: "Semeton becikan ngadeg
iriki mangdane dados sugih sajeroning kapracayan tur dados kaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa ring jagate sane anyar sane sampun
pituduh Pamrentahan Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane munggah ring Cakepan Sucine, inggih punika: "Tresna asihja teken
nglakonin mamitra, nanging mamati-mati, semeton sampun tungkas ring pituduhe punika. 12Duaning punika becikan
kapiolasan; nanging sih kapiolasane punika ngaonang tetepasane punika. 14Parasemeton yening wenten anak sane
pikenohipune? Punapike mrasidayang kapracayannyane punika ngrahayuang
indik kapracayan punika. Kapracayane yen tan kadulurin
genah aturane? 22Irika semeton nyingak, mungguing kapracayan miwah laksana punika saling tulung. Tur antuk laksanane punika kapracayane punika dados sampurna. 23Duaning punika prasida tegep sabda sane sampun kakecap
Widi Wasa ledang nampi dane." Duaning punika Dane Abraham kawastanin sawitran Ida Sang Hyang Widi
saking laksanannyane, boyaja wantah antuk kapracayannyane kewanten. 25Rahab, sundele punika, taler kadi asapunika. Ipun taler kadameang pamantuka ring Ida Sang Hyang Widi Wasa majalaran laksananipune, rikala ipun ngengkebang utusan bangsa Yahudine ring umahnyane, tur nulungin utusane punika mangda prasida luput, nuut
Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 2 Slogohimo, Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani.Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9 ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
sugeng pinangian pen=(nek bener)
dulur kabeh yo podo seng sabar anggone.
Oktober10, 2012 pukul 14:36	Sak jane kabeh agama utowo aliran kwi ngajarne sing pener, mung akeh2e penganute ndisikne ego tnimbang kbersamaan,rumongso deweke sing paling bener.
Januari30, 2013 pukul 14:36	bener…..koyoe kabeh wong saiki ora gelem mreteli awake dewe2,
89% Ing. Ján Liguš, PhD.
84% doc. Ing. Anna Filasová, CSc.
85% Dr. Ing. Vratislav Hladký
85% Ing. Juraj Gazda 83% Ing. Adrián Pekár
84% Ing. Jozef Wagner, PhD.
89% Ing. Mgr. Peter Koncz
82% doc. Ing. Miroslav Mojžiš, CSc.
90% Ing. Tibor Vince, PhD.
0% doc. Ing. Michal Girman, PhD.
0% prof. Ing. Irena Kováčová, CSc.
0% Ing. Peter Bober, PhD
0% Ing. Ján Kaňuch, PhD.
angin yo wis onok lan wis munyer bianter, nanging howo kok isih pancet panas ae.Opo iki mergo wulan Suro awal yo.
angraksa rajya mantuk sira amor ing acintya, hana sutanya sawiji laki kasumbung wicaksana anama Sri Jaya Pangus, sira gumanti angraksa rajya ring Bali-dwipa, tan pendah kadi sang yayah kang sampun ndewatha. Pinten
Narendra Gung Binathara sinuyudan Jagad Triloka
jaman aman, jaman tentrem, jaman kang badhe dumadi
Januari27, 2009 pukul 14:36	shio kebo maksudnya mripate manungsa padha atesmak bathok mlolo ora weruh kebo
Januari27, 2009 pukul 14:36	Wirayat kanthi dahuru, lalakone jaman wuri, kang badhe Jumeneng Nata, amengku bawana jawi, kusuma trahing Narendra, kang
akeh ingkang katambuhan, mung kang para ulah batin, sinung weruh dening pangeran, iku kang saged mastani. (
Kang tansah eling kalawan waspadha, puncaking dahuru, hera heru, sindung riwut, ing wulan September (Sasi Pasa) 2009.
kang antuk kabegjan, kawilujengan, karaharjan lan karahayon.
ana papan panggonan kang kena kanggo panonopane putra wayah kang ngetut lakuku *nusantara jaya?*
mbok menawa wus tekan titi wancine “Jaman becik ketitik ala ketara”
Sapa kang jujur bakal sempulur awit wingi wing mung tansah ajur kumur kumur
Wong kang demen daksiya bakal disiya siya, wong kang demen srakah bakal kecemplung kawah
Januari30, 2011 pukul 14:36	Maaf, punten, permisi, nyuwun sewu, sampurasun,
Ingkang Wicaksana Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV Serat Wedhatama adalah Sastra tembang atau kidungan jawa karya Beliau adalah Ngarsa Dalem Ingkang Wicaksana Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV. Wedatama (
pupuh yaitu : pangkur, sinom, pucung, gambuh dan kinanthi.
Pakan Bergizi Tinggi Untuk Burung Cucak Jenggot
Voer (sampeyan kudu milih protein ngasilaken padha minangka nderek:.. 12% -18%, ora kudu larang larang regane Voer bakal cocog saben sistem metabolisme manuk Cucak Jenggot lan Cotton moto Voer kudu tansah kasedhiya ing cepuknya ing Tansah ngganti karo siji anyar saben
sawetara woh-wohan. Apa Multiply menehi woh Papaya, amarga woh Papaya ngandhut Vitamin C mangkono ngewangi kanggo nambah toleransi. Kajaba iku, ing woh Papaya gampang banget kanggo Digest lan cocok banget karo sistem metabolisme saben manuk woh-mangan.
jerone nyilepake jalmi, kathah sirna manungsa kathah pralaya.
Bebaya ingkang tumeka, watara satanah Jawi, ginawe kang paring kodrat, tan kena dipun singgahi, awit ing donya iki, ana angger-anggeripun, karsanireng Jawata
Bumi ilang berkatira, ama kathah kang ndhatengi, dalu kathah ingkang ilang, cinolongan dening jalmi, resahnya
pating galuruh, kathah kang nandang roga, warna-warna ingkang sakit, awis saras kathah kang prapteng pralaya.
Miturut carita kuna, wecane jalma linuwih, kang wus kocap angeng jangka, manungsa sirna sepalih, dene kang bisa urip,
kang nganti prapteng laya, laya sajroning ngahurip, hya iku mergane kalis bebaya.
Yen sira durung uninga, takokna guru kang yekti, kang wus putus kawruh mring kasidan jati, budha budine yekti, kang kok anut rinten dalu, ing ngendi dunungira, lawan asalira nguni, yen wus laya
Sabdo Palon matur sugal, yen kawula mboten arsi, angrasuk agama Islam wit kula punika yekti, ratuning danyang Jawi, momong marang
benjing ing sapungkur mami, yen wus prapta kang wanci, jangkep gangsal atus taun, awit dinten punika, kula gentos ing agami, agami Budi kula sebar tanah Jawa.
Sinten tan purun nganggeya, yekti kula risak sami, sun ajakan putu kula, brekasakan rupi-rupi, dereng lega kang ati, yen durung alebur tumpur, kula
jarene ateges: sing di ner ora teka-teka
suwarga ateges: sruwa-srawu sarwa lila lan legawa
menawi urip saget pasrah, lila, lan legawa marang paringaning Gusti, mbokmenawi padha karo wis bisa ngambu gandaning ngalam suwarga. *e.. mbokmenawi* Balas	Ngabehi K.M
Juli13, 2008 pukul 14:36	neraka jarene ateges: sing di ner ora teka-teka
menawi urip saget pasrah, lila, lan legawa marang paringaning Gusti, mbokmenawi padha karo wis bisa ngambu gandaning ngalam suwarga. *e.. mbokmenawi* ——————————————————————-
nggih… nggig… sugeng kepanggih malih. kawula ganti blog juragan 😎
Desember6, 2010 pukul 14:36	kulo nuwun ki…? Sejatosipun sampun radi sering klo swan…. nanging mboten wantun ngoment inggih awit saking cubluking seserepan kwulo
Desember8, 2010 pukul 14:36	lha mangga pak, dipun tambahi seratan ing mriki murih tambah wawasan kula lan para tamu sedayanipun.
Desember7, 2010 pukul 14:36	muji rahayu..
sugeng ambal warsa 1 suro 1944 tahun Be .. rebo kliwon.. mugya sedayanipun tansah rahayu sagung dumadi.. nuwun
Desember8, 2010 pukul 14:36	Injih Ki, ing tahun enggal punika mugi Gusti ngijabahi sedaya penuwunan kula lan penjenengan sami.
Agustus25, 2011 pukul 14:36	Ngapunten Mas, Tajaline niku artinipun menopo njih…???
Arep tak artekne dewe malah wedi salah mergo gak nduwe dasar sing sah… mengko malah dadine nggladrah….:D
ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing.
I Ratu Wayan Tebeng, ring hati, wetu sire amarga maring soca, alungguh
I Ratu Made Jelawung, ring ungsilan, wetu sire amarga maring karna, alungguh ring ungkur samangahan, kemit ingsun ring pungkur, yan ana saterunku dating maring pungkur,
Spidol e sing biru paling isine nguwap kuwi…
Wah, dadi pengen dolan gone sampean kiy Kaosku ben enek tulisane ‘miftahur.com’ karo ‘@miftahur’ wkwkwk….
Reply	he eh.. dolano sak wayah2..
ketemu… halah wis remuk je mas… piye? [krupuk kaleeee, remuk]
weleh weleh nek sing komen mbak2 di alem sak pol2e, njur dadi lucu ngono kuwi… kikikikikikikikikikik
ah ngilang ah…ndak selak dientuti, wkwkwkwkwkwkw
Soale nek mbak2 ra do ngentutan
wis pisuh2an nang Plurk… Nek gajah ora ngidoni.., nanging nyemprot… Wkwkwkwkwk… 😀
Balas	kopral cepot berkata:	05/04/2009 pukul 15:20	……………
tapi koq kayane durung matengan yo…
nembe adhang sego… karo arep nyambel… nek wis
jawa, java, javanese, jawa, kejawen, perwayangan, prambanan, temple, wayang | Leave a
hangaturaken sembah sungkem, nyuwun agunging smudro pangaksami lahir tumulusing batos. Mugi GUSTI INGKAN AKARYO JAGAD paring berkah lan rahkmad kagem kitosedoyo… Takbir kalian tahmid pinuju…”SUGENG ARIYADI ADHA 10 DZULHIJJAH 1432 H “… nuwun…. wass wr wb
wah wah waah….kawula menika dumugi sakmenika taksih murid
Lamongan	aji di Bahaya Minum Air Bagi Bayi	aksara jawa dan perang dunia
Posted on Juni 18, 2008 by margoncoy	Aksara Jawa mono, manut dongengane, mula bukane saka paraga kang
nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan Jawa. Embuh endi ing antarane dongeng ing dhuwur iku sing bener. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (padha dadi bathang/sampyuh). Ing Primbon
yaiku utusane Gusti Allah, wong lanang lan wong wadon), Datasawala (utusan mau padha padu, yaiku padha campuh saresmi), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (lanang wadon padha sampyuh). Lire, donya iki dumadi saka wong lanang wadon kang mujudake utusane Gusti Allah. Lanang wadon mau padha padu tegese campuh saresmi netepi wajib anggone padha jejodhowan. Padha digdayane, ateges tandhing karosane. Sabubare saresmi biasane kaya wong kang sampyuh ing paprangan, ngglethak angler. Othak-athik mathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki: Ha (H)urip, Na (nur), C (cahya), Ra (roh/rasa), Ka (kumpul), Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang),
Pa (pati), Dha (dhadhal), Ja jiwa (raga), Ya (ya Allah), Nya (nyata), Ma (manungsa), Ga (gilir gumanti), Ba (bakal), Tha (thukul), Nga (ngalam donya). Yen tembung-tembung ing dhuwur iku dironce, aksara Jawa cacah 20 iku nduweni teges: Urip (asal saka) nur cahya (lan) roh (kang) kumpul dadi tetes sawiji (nuwuhi) wadon (lan) lanang, (samangsa tumekeng) pati, (bakal) dhadhal jiwa ragane, ya Allah, nyata manungsa gilir gumanti bakal thukul (ing) ngalam donya. JANGKA KAMARDIKAN Ing jagad kejawen ana sawijining jangka utawa ramalan kang unine mangkene: Benjing menawi sampun wonten Pandita utawi Wiku Angesthi Sawiji, ing ngriku awit saking karsaning Sang Hyang Widi kendeling dahuru. Tanah Jawi wiwit tata tentrem. Jangka arupa candrasengkala iki tlesihane mangkene:
Pandhita (7), Wiku (7), Mangesthi (8), Sawiji (1). Tibane taun Jawa 1877 utawa taun 1945 M. Jangka kasebut duwe karep, kahanan bakal tata tentrem sawise kita merdeka, yaiku taun 1945. Sawise merdeka, pranyata perang isih makantar-kantar. Ing jaman sawise merdeka iku mula ana maneh tetembungan kang werdine sinengker. Mangkene: Galibedan tudang-tuding kados tiyang edan, metangi sakathahing tiyang. Lan uga tetembungan: Diwolak-walik gosong. Ukara sinengker iki candhakane taun 1881 Jawa (1949 M) yaiku taun penyerahan kedaulatan saka Belanda menyang RI. Angka taun 1881 iku nuduhake tembung tudang-tuding (angka 1 cacah loro) lan tembung diwolak-walik gosong (angkane 1881 diwolak-walik sami mawon). Saliyane iku, angka 1881 yen ditulis nganggo aksara Jawa mangkene: 1 (ga), 8 (pa/aksara gedhe). Banjur dadi tulisan ga-pa-pa-ga (gak, pa-pa, gak). Karepe, ing penyerahan kedaulatan taun 1949 iku Belanda wis gak, pa-pa, gak (ora ana apa-apane), pancene kudu ngono manut jangka. Nalika jamane R Ng. Ranggawarsita, tau panjenengane ditakoni dening CF Winter, sawijining bangsa Landa kang kasengsem
surute panguwasane Belanda ing Tanah Jawa iki?” R. Ng. Ranggawarsita kanthi aris mangsuli, yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa. Mesthi wae CF Winter ora ngerti apa sing dikarepake. Apa ana pring ori kok awoh pari gaga lan Gusti Patih kok ora duwe isin. Sing dikarepake unen-unen mau, Ori dudu pring nanging jenenge Gubernur Jendral Belanda. Gaga dudu pari nanging aksara Jawa “ga” jejer loro, kang tegese angka 11 (sewelas), yaiku samangsa rajane Paku Buwana XI (1939-1945). Ya ing wanci kuwi Landa bakal oncat saka Jawa. Dene sing dikarepake Gusti Patih wuda, yaiku patihe PB XI ingkang asma Jayanagara. Sing dikarepake wuda yaiku jenenge kang nglegena (Jayanagara), aksara Jawa yen ora disandhangi disebut nglegena (wuda). PERANG DUNIA I LAN II Kang pungkasan, yaiku sesambungane aksara Jawa klawan Perang Dunia I lan II. Perang Dunia I suwene limang taun, yaiku 1914-1918. Angka taun 1914 yen digunggung ketemu angka 15 (1+9+1+4). Angka 15 kagunggung maneh candhakane angka 6. Sabanjure angka taun 1915, 1916, 1917, lan 1918, yen digunggung kaya cara ing dhuwur iku bakal ketemu candhakan angka, 7, 8, 9, lan 10. Angka-angka candhakan 6, 7, 8, 9, 10, yen dilebokake ing wilangan aksara Jawa ketemu aksara Da, Ta, Sa, Wa, La (padha padu utawa perang). Pancen bener, taun 1914-1918 ana perang. Semono uga tumrap mbledhose perang Dunia II kang uga 5 taun suwene, yaiku 1941-1945. Yen angka-angka taun 1941-1945 kita gunggung nganggo cara ing ndhuwur, uga bakal ketemu angka 6, 7, 8, 9, 10. Persis uga kepethuk maneh aksara Datasawala kang ateges ing taun-taun iku dumadi perang. Apa besuk yen bledhos Perang Dunia III taune uga cocog maneh kaya ing dhuwur iku? Mung Gusti Allah sing pirsa.
syair Sinom Tuladha: “ Nuladha Laku Utomo; Tumrapeng Wong Tanah Jawi; Wong Agung Ing Ngeksigondho; Panembahan Senopati; Kepati Amarsudi; Sudane Hawa Lan Nepsu; Pinesu Tapa Brata; Tan Nepi Ing Siang Ratri; Amemangun Karyek Nak Tyas Ing Sesami.”
Pleci manuk cilik kira-kira 12 cm. Awak ndhuwur ijo zaitun karo werna tunggir striking kuning-ijo. Lampung-peteng ireng buntut. Black bathuk. Bunderan putih mripat dam rodo lebarlebar. Pipi, tenggorok, lan tutup ing buntut kuning padhang. ngisor liyane manuk Pleci-Pearl putih karo sisih werna abu-abu awak. Beak orange bulak lan kaki. Swara saka kaca tingal manuk (Pleci) meh sami kaliyan swara manuk ireng-dilantik putih-mripat, nanging tipis lan permukaané. A barrage Whistling wis muni luwih cepet.
Manuk iki asring nyenengi ing alas ing canopy tengah lan ndhuwur ing alas primer ing wilayah gumuk. Ing kulawarga utama serangka sanadyan manuk Pleci uga nganggo
Dumeh kowe kuwasa trus biso ‘ngidek-idek’ sedulurmu sakepenake?Dumeh kowe sugih trus biso sia-sia marang sedulurmu kang ora duwe?Dumeh kowe pinter trus biso sakepenake nggunakake kapinteranmu kuwi kanggo ‘minteri’ wong-wong sing ora ngerti apa-apa?Dumeh kowe luwih ngerti trus biso ‘petantang-petenteng’ lan nganggep wong liya ora ana ajine opo-opo?Dumeh kowe luwih ‘cedhak karo gusti’ trus ngganggep wong liya murtad?Ojo Dumeh…Ojo sok Dumeh…Ojo kepengen Dumeh…Amergo opo sing kokduweni saiki kuwi kabeh asale soko Gustiterjemahan……Mentang-mentang kamu berkuasa terus bisa ‘menginjak-injak’
ananging yen jaman saiki wus akeh sing salah kaprah menowo….Tulodhone yo poro pejabat, anggota Dewan lan kaum elit politik kae ning ora
lhaaaaa,… iki piye jal?…..akhire yo ora diejeni kawulo
Mas Karebet, kanthi menika mangga ingkang rumaos radi mangertos kabudayan ingkang sae menika tansah paring tepa tuladha dumateng sesami, paring conto menawi lair menika inggih bathin lan ugi kosok wangsulipun, bathin lan lair menika kedah jumbuh. Eeee menika sabdanipun
Kanggo kagunan liya saka Cacing, pirsani Cacing (disambiguasi).
Cacing ya iku kéwan cilik, kang ora nduwé sikil, awaké bunder, trepes dawa lan ora ana tangané.[1] Cacing ana kang urip ing banyu, lemah, wetengé manungsa lan kéwan.[1] Cacing ana uga kang bisa dipangan, contoné cacing wowo lan palolo.[1]
Cacing bolah ya iku cacing kang nyebabaké panyakit filariasis lan nggawé abuh sikil.[1]
Cacing gelang ya iku cacing kang urip ing usus alus manungsa.[1]
Ascaris lumbricoides utawa cacing gedhé.[1] Cacing iki awaké ana keret-keretané lan urip ing lemah kang bècèk lan akèh banyuné.[1]
Cacing raya ya iku cacing kang urip ing wetengé manungsa utawa kéwan.[1]
Cacing lemah ya iku cacing kang urip ing lemah kang lembab lan bisa nggawé subur lemah.[2] Cacing iki nduwé gelang-gelang kang rupané putih ing gulune.[1]
Cacing pita ya iku cacing kang nduwèni glembung mèmper kista kang gedhé.[1] Glembung mau isiné cuwèran.[1] Cacing iki bisa ditemokaké ing daging sapi utawa daging babi.[1]
Cacing gilik ya iku cacing kang awaké dawa, wanguné silindris.[1] Cacing gilik ora nduwèni ros-rosan lan sègmèn. Cacing gilik urip ing ginjel lan saluran uyuh kéwan vertebrata.[1]
Cacing ati ya iku cacing kang ana ing ati lan saluran empedhu kéwan ingon.[1] Cacing ati ukurané cilik lan nduwèni sègmèn kang cacahé papat.[1] Cacing iki urip ing kirik, kucing lan kéwan karnivora liyané.[1]
Cacing jantung utawa nematoda ya iku cacing kang urip ing jantung.[1] Cacing jantung wadon dawané 30 cm.[1]
Cacing kremi ya iku cacing kang ukurané cilik kang urip dadi parasit ing weteng.[1] Cacing iki akèh urip ing weteng bocah cilik lan kerep metu bareng karo veses nalika lagi bebuwang.[1]
Cacing palolo ya iku cacing poliket kang urip ing pesisir Lautan Teduh bagéyan kidul.[1]
Eunice aphroditois utawa cacing weteng ya iku cacing kang awaké trèpès lan nduwèni rongga ing awaké.[1]
Cacing rambut jaran ya iku cacing kang dawa lan kuru, larvané nduwèni sifat parasit.[1]
Cacing tambang ya iku cacing parasit kang urip ing tambang.[1] Cacing iki ngisep getih lan nduwèni pangait kang kuwat ing cangkem lan pipi kanggo nyerang usus.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z (id)artikata.com(diaksès tanggal 9 Juni 2011)
^ (id)vermikompos.com(diaksès tanggal 9 Juni 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 1 Maret 2016.
Balas	132.	Jancok Kabeh Gak penting - 01/06/2015 Jancok Ngurusi Wong Ae Su ASU
Koen kuat tuku pertamak ae tukumu premium.. Motor bebek, koen sogeh..
Sing perlu di dilok iku sugih karo miskin, yow isin koen wong kuat tuku pertamax ngisine premium,
sugeng riyadi tepang ki demang. mangkunegaran menapa kasunanan gampar nginggil punika? Balas	Irfan Affandi	Desember 29, 2007 pukul 9:22 am	Sampun katah ingkang muji Mas, dadosipun cekap Sugeng Taun Anyar kemawon saking kulo. *Nderek nyambung url Mas, nggih…
Balas	Wibisono Sastrodiwiryo	Desember 30, 2007 pukul 11:02 pm	@irawan aka jumbet:
Monggo. Gambar nginggil meniko gambar pendopo Mangkunegaran Mas. Wareng kulo meniko miturut crito eyang kakung dados punggawanipun KGPAA Mangkunegoro kaping IV. Matur nuwun.
hehehe… inggih Mas Irfan, matur nuwun nggih, mugi diparingi dinten ingkang saé. Monggo
mbok bilih panjenengan kersa, kulo tambahaken blog panjenengan wonten blog kulo inggih.
aslinya.//o//purwawacana// //nuwun tumrap tumrapipun dulaŋ ŋanjawi iŋ madya wiyata, prêlu saŋêt wontènipun sêrat waosan iŋkaŋ dhapukan saha basa punapa malih suraosipun sagêt laras kaliyan alamipun sapunika : jaman mardika, swasana nasiyonal iŋkaŋ susila.
//basapunika woh iŋ kabudayan iŋkaŋ kapara baku piyambak,
ŋakatah, wiwit jaman watawis taun 1915 dumuginipun sapriki, kadosta:
drajat, satunggaling nênêma nilar kapriyantunan botên purun magang, dipun pilalah dados tukang sêpêdhah.
dangka 3 wiwit ngancik jaman mardika. Awon saé, kangnarêsan utawi botên punika sumanggakakên dhatêng para
sakathah ing tatanêman pêpêthêtan sagêd subur sêgêr ngrêsêpakên manah tuwin mêdal mumpangatipun,
//Déné sasana sastra punika tiyang inggih namung nama. Dumados sing nama limrahipun pinanggih saking prêntuling manah utawi wêdharing raos botên mawi kanalar rumiyin menggah ing teges-tegesipun, manawi wedharipun punika sampun adamêl maêm ming raosa sawêg lajêng dipun manah bab têgêsipun dados têgês punika dhawah wdangka kalih, utawi namung nututi. Sasana sastra manawi kanalar têgêsing
mraping anak, manawi kaurutakên makatên sasana sastra inggih sagêd atêgês: piwulang tumraping basa, punapa tumrap ing tulis,
//Sasana sastra damêlan saha gadahipun tiyang kalih, Yasasidagda Adiwijaya, punika, nadyan aksara jawi, mugi kalampah
kang cilik di-itik-itik, kang gedhe di ece, adol gawe lumuh gewe, kang sedih saya perih, kang numpuk kejupuk, kang kesrakat, luru butuh padha angluh, kang sregep kerungkep, kang mincul kepacul, kang edan dadi bandhan, kang ngece kerante, kang nyorok, kang ngangsa-angsa keprawasa, kang pasrah kacegah, kang kumaki ciri, kang
Bebaya ingkang tumeka, watara satanah Jawi, ginawe kang paring kodrat, tan kena dipun singgahi, awit ing donya iki, ana angger-anggeripun, karsanireng Jawata kinarya, amratandani, jagad iku yekti ana kang akarya.
Warna-warna kang bebaya, kang ngrusakken tanah Jawi, sagung tiyang nambutkarya, pamedal mboten nyekapi, priyayi keh kang brenti, sudagar tuna sedarum, wong glidhig ora mingsra, wong tani ora nyukupi, pametune akeh sirna aneng wana.
Bumi ilang berkatira, ama kathah kang ndhatengi, dalu kathah ingkang ilang, cinolongan
sakit sore mati, sonten sakit enjangnya sampun pralaya.
ngeksi, anyarat sagung jalmi, manungsa pating galuruh, kathah kang nandang roga, warna-warna ingkang sakit, awis saras kathah kang prapteng pralaya.
Miturut carita kuna, wecane jalma linuwih, kang wus kocap angeng jangka, manungsa sirna sepalih, dene kang bisa urip, yekti ana syaratipun, karya nulak
wus tekan jaman akhir, kluku ginaru sami, yekti kathah ingkang lebur, lamun nedya yuwana, luput ing sakalir kalir, garu luku bisa nlesep selanira.
Padha sira ngupoyoha, sarana ingkang sejati, sahadat ingkang sampurna, sampurna jatining urip, yen ora bisa oleh, nyatakna ingkang satuhu, kang nganti prapteng laya, laya sajroning ngahurip, hya iku mergane kalis bebaya.
Yen sira durung uninga, takokna guru kang yekti, kang wus putus kawruh mring kasidan jati, budha budine yekti, kang kok anut rinten dalu, ing ngendi dunungira, lawan asalira nguni, yen wus laya ing ngendi iku dunungana.
Padha sira ngelingana, carita ing nguni-nguni, kang wus kocap serat babad, babad nagri Majapahit, nalika
jenengingsun puniki, wus angrasuk agama rasul, heh kakang pekenira, miluwa agama suci, luwih becik iku
punika yekti, ratuning danyang Jawi, momong marang anak putu, sagunging pri prayangan, kang dumunung tanah Jawi, wus pinasthi
gangsal atus taun, awit dinten punika, kula gentos ing agami, agami Budi kula sebar tanah Jawa.
Sinten tan purun nganggeya, yekti kula risak
Ngidul ngilen purugira, nggandha banger ingkang warih, nggih punika wedal kula, wiwit nyebar agama Budi, netepi janji mami, anggere kodrat satuhu, karsanireng Jawata, sadaya gilir gumanti, mboten
Dek taun Masehi 1908, Ki Cekel isih bocah wajah demolan. Yen mapan turu
nyritakake kautaman lan lelabuhane para luluhur ing jaman kuna, kayata: Raden Panji Inakartapati, Jaka Kutuk, Timun Emas, lan sapiturute. Terkadang sok diselani kekidungan utawa uran-uran, olehe nembangake
putuku Cekel ing besuk mantep setya ngayom marang Ratu Adil, supaya ginanjar slamet rahayu ing sapanduwure.”
kawula, saiyeg saeka kapti, tumuju ing sawiji ( 1881), angadep satriya luhur, tan ngidep raja brana, mung nagri ingkang den pundi, kirdyating: tyas woring cipta ngesti janma (1881). Terange candrasengkala: Tyas (ati) = 1, Cipta (kekarepan) = 8, Ngesti = 8, Janma = 1. Eka = 1, Kapti (karep) = 8, tumuju (obahing karep) = 8, sawiji = 1.
Pasar Kembang kelakon dadi pasar pembelehan temenan, wong-wong kampung tuwa-anom lanang-wadon pada dibelehi tanpa taha.
Ing layang Jangka Jayabaya nyebutake: Ratu Adil iku pralambange pudak sinumpet, kesampar kesandung ora ana sing weruh. Pancen ya nyata: Bung Karno kena diupamakake kembang pudak utawa kembang pandan sing nyata arum ngambar gandane, nanging
iku ana guwane panggonan tapa. Iku nyanepakake dek Bung Karno mati-raga ana ing pakunjaran Sukamiskin.
Kutane alas Ketangga, kedatone sonya-reka utawa sonya-ruri, tegese: wiwit R. I. Ngadeg pusere pemerintah manggon ing tangga, yaiku wong Walanda ngarani Betawi nanging wong Indonesia ngarani Jakarta. Ing sadurunge iku Bung Karno ngedaton
kewan sing urip cedhak banyu, pantes dadi bau-sukune si yuyu. Dene bunglon iku kewan sing bisa molah-malih, dadi gegambaraning wong-wong sing padha dadi mata-mata mungsuh. Gawene antuk-antukan karo si kadal, tegese padha sekuton rembug ajak-ajakan laku cidra. Cidra marang Ratu Adil lan Nagara R.I.
Pada lingsa angka: 9. anggang-anggang iku kewan ing banyu, nanging sing dijupuk mung jenenge, yaiku anggang-anggang tegese padha karo ukur-ukur, utawa alon-alon. Aja mung disranani perang thok, kudu dirangkepi rembug pedamen sing juwet. Sarta kudu dielingi yen ratu Nangkoda iku klebu bangsa sing juwet rerembugan lan tlaten perang suwe, kayata: perang karo Untung Surapati, perang karo Adipati Jangrana, perang karo Pangeran Dipanegara lan sapiturute.
Pada lingsa angka: 10. kungkang lan bangkong kanggo gegambarane para sudagar gedhe, saben ana perang mesthi oleh kauntungan saka anggone padha among dagang. Mulane tansah tetabuhan.
Kaya mengkono pangothak-athike Ki Cekel olehe nggothak-gathukake weca warisane Kyai Pujangga Ranggawarsita, dikeplokake karo pengalamane ing sajrone perang Kamardikan tahun 1945 – 1949.
teng mriki nggih nduk… https://dzofar.com/kontak haha.. suwun nih, sampeyan iki konco SMA sing rodok hiperaktive haha..
Nek mulih Mediun, mampir yo..
aku tak mampir kantor ae, njuk bareng2
njenengan kang aisy,, tp mbene saiki iso milu coment... hehehe mantaplah pokoke
Kenang mung arep ngendiko: heeeeee ..... awake wis tuwo kabeh. Ayo cepet eling,
Sunu-sasono Pustoko Karaton Surakarta. "Pra Mudha wajib ngpaya, ngupaya kawruh utami, Utamaning Kasampurnaan, sampurnaning lair-batin, Batin kudu isi, Ingisi Kawrih myang ngelmu...".
perginya Prabu Esaka dalam bab V Piwulang Dewa, yang berbunyi :
Pun Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi
Kulon Progo, Gunung Kidul. Vimax | Vimax Asli | Vimax Canada | Vimax Izon | Obat Pembesar Penis DI surabaya Jawa Timur Meliputi : surabaya,Bangkalan,madura, Banyuwangi,
panci adiluhung sanget budaya jawi punika saking aksaranipun kemawon werdinipun langkung wiyar bokmenawi kepareng nyuwun pirsa punapa leres aksara jawi punika menawi dipun waos kanthi leres langkung ageng sawabipun?matur nuwun saderengipun..parengggg
wong tv iki lemparan soko bengkel liyo,jarene sing pertama di ganti malah aisy vertikale,bareng di jajal isik mbegegeg,njur kabeh elcone di reboisasi yo isik mbegegeg,akhire nyerah
kang... maturnuwun...BalasHapusBalasanAisySelasa, Februari 28, 2012 7:36:00 PMSebenarnya yang bermasalah bukan mesinnya kang! tapi yoke tv sampean sing kurang cocok karo mesine,urung gelem akur hehehe.....Coba saiki yoke bagian vertikale sampean
koyo wes ngerti gambar sing ngisor dewe kui.. tapi sopo yo ??
Reply	aku njajal kok radaidadi to,
Reply	saiki wis murah tho mas …. ealaah akyu kok lagi mudeng…
kokWong ayam ambarawa wae akeh kok sing laris
Agustus27, 2008 pukul 14:36	Sugeng rawuh mas
September2, 2008 pukul 14:36	nyuwun ngapunten OOT (out of the topic) :
nun injih pak lik, kulo wau nggih sampun sowan mriki, mbok menawi mau nilas wonten artikel profil :
e mail : jarwadiku@gmail.com
chating : jarwadi021780i (yahoo messenger)
November29, 2008 pukul 14:36	Nuwun Sewu Mas Ngabehi ingang waskita, Keparengna kawula urun rembug sakedik bilih mboten mrenani ing manah, ageng kawula nyuwun samudra pangapsami dumateng sedaya. margi kawula taksih cubluk sanget. plonga plongo koyo kebo. amung meksa
dikata tembang Kinanti dalam Serat Wedhatama !!
Nyuwun gunging pangapunten Mas Ngabehi ingkang wicak,
Hattem iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.19, 22 Oktober 2016.
cumlaude. Sang Sunan kang wus “asoca batara” tan samar andulu marang siswane, mula tanpa tida tida anggone angrengkuh nganti kasok kabeh ilmune marang sang siswadi. Tradisine wong jawa seneng aweh weruh lan kawruh kalebu anggone nuturake sejarah utawa kedadeyan kanti basa sing ora terang terangan. Mula miturut pangrasaku sejatine ya kaya sing tak aturake ing nduwur. Iki panemu pribadi mula nyumanggake kagem para maos.Sesambungan ngenani wong iku bisa sakti utawa ora, wakita apa ora senajan ora ana kabar apa nabi utawa sahabat iku sakti/wakita apa ora (para sahabat rata2 syahid / tedhas ing gegaman/ ora sakti) nanging rasa2ne (aku urung tahu weruh/ketemu dewe wong sakti/waskita)yen pancen kenceng panyuwune marang Allah sarana taqwa lan njaga
berkah saha kanugrahan dalem Gusti Ingkang Maha Kamisesa Bawana,tansah karentahna tumrap kula saha panjenengan sedaya samenika sarta ing salaminipun.
Nuwun ,panjenenganipun para tamu ingkang minulya,minangka panatacara ing adicara pahargyan dhauping penganten ing siang punika,keparenga langkung rumiyin kula ngunjukaken puji syukur ing ngabyantara Dalem Gusti,inggih
sih wilasa,pangayoman,berkah saha kanugrahan dalem Gusti Ingkang Maha Kamisesa Bawana,tansah karentahna tumrap kula saha panjenengan sedaya samenika sarta ing salaminipun.
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen,para sesepuh saha pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang satuhu pantes pinundhi,para duta saraya saking calon kadhang besan ingkang pantes kinurmatan,para lenggah kakung putrid ingkang pantes sinudarsana,para kadang wreda mudha ungkang tansah winantu ing suka basuki.
Mradapa awit saking keparengipun keluarga ingkang hamengku ... Continue PASRAH LAMARAN
Panjenenganipun para pepundhen para sepuh pinisepuh ingkang pantes pinundhi
Para pangemban pangembaning praja ingkang hanggung mastuti dumatheng pepoyaning kautaman ingkang satuhu pantes pinundhi
Para kadang wreda muda ingkang tansah manggih bagyo mulyo
Para tamu kakung sumawana putri ingkang tansah winantu ing suko basuki
Tinarbuka keparenga langkung rumiyin sami ngaturaken puja lan puji syukur ... Continue MC JAWA (Masrahaken Temanten)
Sakwetawis punika badhe kawula aturaken contoh-cintoh ringkes paring sambutan/pangandikan ingkang mugi – mugi kemawon samangke wonten manfaatipun dhumateng para sanak kadhang sutresna kabudayan jawi.menika naming sakwetawis contoh ringkes kemawon,wondene cak-cakanipun mbeten kedhah sami,saged dipun tambahi punapa dene dipun kurangi,nyawang swasana kemawon,utawi winastan “situasional”.
Dhumatheng ngarsanipun para pepundhen para sepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang satuhub pantes pinundhi.
Para Pangemban pangembating praja satriyaning nagari ingkang minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang satuhu pantes pinundhi.
Wonten ngarsanipun para alim ulama ingkang rinten ndalu tansah sumandhing ... Continue MC Manten Jawa (naskah panyandra 1)
Posted by MAS GIE 3 Comments
iki blog opo koran online to bune?
koe ki piye? lha wis wengi ngene kok ngeteh ora ngajak2. teh-ku ndi?
Skeng pujangga wreda kang wis kundur ing alam kelanggengan
Orang keno darbe melik meri meliking liyan
Patrapno moto siji yoiku mung bener kang pener
Argo meniko gunung, sipating gunung inggih hinggil lan wingit
Senajanto benten papan nanging yektos satunggal panggenan
ojo kedhuwuren olehe ngalem awake dhewe lan ojo lali karo jeneng jabang bayine
Agustus1, 2008 pukul 14:36	Matursuwun sampun dipun emutaken, nanging yektos menika pengajeng-ngajengipun para putra Nusantara samudayanipun, mugi andadosaken pangertosan, menika donga kula ingkang lair saking lebeting batos, lan mboten
Dimak, yaiku Utek, kang ana ing antaraning utek iku manik, sajeroning manik iku budi, sajeroning budi iku nafsu, sajerone nafsu iku Suksma,
sajerone Suksma iku Rahsa, sajerone rahsa iku Ingsun. Ora ana pengeran nanging Ingsun Dzat kang nglimputi kahanan jati.”
dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati kiu jantung, sajeroning jantung
ana pangeran anging Ingsun, dzat kang nglimputi kahanan jati.”
“Ingsun anata ana sajeroning Betal Mukadas. Iku omah enggon Pasuceningsun, dumunung sajeroning Kontholing adam. Kang ana sajeroning
manikem iku Rahsa, sajerone rahsa iku Ingsun. Ora ana pengeran nanging Ingsun Dzat kang nglimputi kahanan
April21, 2014 pukul 14:36	HU ALLOH HU ROHMAN NUR ROKHIM DZAT SIFAT KALIMAH KALIH, mugi mugio enggal kasembadan nopo ikang sampun kaserat SABDO MANDI CIPTO DADI KASEKSIN JAGAD SAK ISINIPUN ASAL BERKAHE LAN SAFAATIPUN KANJENG NABI UGI IDZINIPUN GUSTI ENGKANG MURBO ING DUMADI, MURIH TOTO LAN TENTREME NEGARI MONGGO QT SAMI2 BERDO’A JOYO JOYO WIJAYANTI JOYONE WONG SAK NEGORO.
lak nggih angsal to? mugi-mugi kulo saget ngangsu kaweruh, kajabi sak mangertos kulo, ngelmu kuwi ayu koyo widodari…ngih atur kawulo cekap semanten, punawi lepat nyuwun pangapunten.
Iwan Junifanto on 19 Desember 2008 pukul 23:03 said:
Wa’alaikum Salam Mas Iwan, matur suwun,
jejel riyel tikur lajn tyoro.
Lan swarane mandor: Kerja! Kerja! Kok malese ora
brarti sampeyan ora due utek! haha, trus piye arep nerka opo sing ana ning jero utekmu?? hehe..
Hurip ing jaman kala sasra aja pegat ing kaprayitnan
Mangsah gesang ulama , satriya ,raja utawa kawula
Desember30, 2008 pukul 14:36	Manawa sira anyulayani,
selangkung, kanggo riko, wuyung nyidam sari, pokoke njoget, kimcil kepolen, sewu kuto, tembang tresno
Wesley Trent Snipes (lair ing Orlando, Florida, 31 Juli 1962; umur 54 taun) dheweké iku aktor, pebela dhiri, lan produser Amerika Serikat, Wesley kondhang ning peranné nalika dadi pamburu vampir ning filem trilogi Blade
postur awak kang atletis lan anduwèni kamampuan ning babagan seni bela dhiri iki anggawe dheweké olih peran ning filem -filem action, kayata filem DEMOLITION
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.39, 28 Januari 2017.
ing nagara Blambangan ( nunggal jaman karo Majapahit wektu samana kaambah ing pagebluk gede akeh wong lara esuk sorene mati, esuke mati lelara mau nganti lumebu ing pura yaiku putrane Sang Prabu ing Blambangan kang paparab dewi Kasiyan ketaman ing lara banget, nganti ora bisa ngglawat Sang Prabu sekel ing penggalih, banjur utusan marang patihe kadhawuhan ngupaya tamba )
Wong kang mratapa mau jenenge kyai Iskak, yaiku ipene raja Tyempa kang sepuh. Bareng krungu ature patih mau banjur mangsuli manawa saguh marasake, nang ing yen sang nata karsa
linuwih ing jagad ora ana kang nandhingi ayune mula, kapuji supaya sang nata mau sayembarane ora cidra. Sawise ngudarasa tumuli ngupaya banyu wulu mustakane kang putri kaasta, sinebul kaping telu, padha sanalika tinarima ing Pangeran, waluya kaya ing nguni-uni.
Dek samana Raden Paku pamit marang kang Ibu arep lunga dagang sarehning isih keciliken kang ibu menggak lan ora tega, nanging Raden Paku adreng meksa nekad panyuwune. Saka pakewuhw nyai ageng
krambil, bolah, kendil lan liya-liyane, banjur katata ing praune sedyane arep dagang menyang Bali.
sampeyan podo uapik-apik mas. Ditambah sikile wes roso ngono. Paling aku ngene iki
kaya sumunar lintangSanajan tangsih remeng-remeng kahanan
Semana uga banyu bening, kang wridan sewengi nutug legaBisa ndhadekake dhri ngilangake godhaNglunturke culika, amara lan sakdengahAwujud lair utawa batinDadi pangeleng-elengWayah sesembahan kudu di bedhahWayah manembah kedah ora bubrah
Takdir, mula wujud salamAL Fatikhah ndadar tauhidRukuk arupi pasrahLan sujud akir manembah
gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esukwus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur
ana cerita rinajut endahdik, kala kala sliramu isih dadi impenku
lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhenesaiki aku lan sliramu linambaran rasa kangen
100% prof. Ing. Viktor Milata, DrSc.
91% RNDr. Anna Koreňová, CSc.
100% Ing. Angelika Lásiková, PhD.
63% Ing. Matej Babjak, PhD.
43% Ing. Andrej Kolarovič, PhD.
23% doc. Ing. Dušan Berkeš, PhD.
otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.grouppornotube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
neng dalan rata, kesampar neng awang-awang, ning piye maneh wong kabeh iku rak ya mung nut jaman kelakone...donga-dinonga wae lah...
Soedharmono (Cerme, Gresik, Jawa Wétan, 12 Maret 1927) iku Wakil Presidhèn Républik Indonésia sing kaping kelima, antara 1988 nganti 1993.
Panjenenganipun putra R. Wiroredjo lan Soekarsi. Wong tuwané loro-loroné séda nalika pak Soedharmono isih timur banget.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Soedharmono&oldid=1098914"	Kategori: Wakil presidhèn IndonésiaLair 1927	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 19 Oktober 2016.
MahasiswaGunging Éndah WadonAsia Murid WedokMasturbasiMom Lan BoySilitAsia Cilik RemajaBabehSangeMbahMom Aku Wis Dhemen Jancok3
ayo podo makaryo golek bondo,,,
dadi sing rong dino'Iso nyilih Rondo,,,,,,,
mulo konco.. Tulung pitutur iki di sebarno marang
Gandhi Jayanti Shayari Images – Status Wishes QuotesGandhi Jayanti
Mbah Gimo loro untu lungo nang dokter gigi konco lawase jenenge Markun.
“Waduh mbah, untu sampeyan kudhu dicabut . .” jare Markun.
Alhamdulillah dalem saget kepanggih kaliyan Weblog punika. Bade nderek ngangsu kawruh lan menawi pareng dalem nyuwun
ash shaff qolbi / khairul on 2 Agustus 2009 pukul 14:44 said:
Assalaamu’alaikum… Mboten nyasar pak kiai.. Sampun dalem niati rawuh ten web niki…
Abdullah Arfan on 7 Maret 2010 pukul 19:07 said:
Ping (cekakan saka Packet Internet Gopher) ya iku program utilitas kang bisa digunakaké kanggo mriksa konèktivitas jaringan kang
karo komputer liyane.[1] Ping iki dilakokake kanthi ngirim paket kepada alamat IP kang arep dijajal konektivitasnya lan ngenteni responne.[1]
Mike Muuss nulis program iki ana ing sasi Desember 1983, digunakake kanggo sarana kang gunane ngoleki sumber masalah ana ing jaringan.[2] Miturut Mike Muss uga, jeneng "ping" wiwitane saka swara echo (sonar) ana ing kapal selam yèn nalikane operator ngirimake pulsa-pulsa swara tumuju ing sasaran, mula saka iku swara kasebut mesti mantul lan ditampa meneh nalika wis ngeneni sasaran lan ana ing jangka wektu dhewe.[2]
Tuladhane Ping[besut | besut sumber]
Utilitas ping nuddhuhake kasil kang positif yèn ana komputer loro lan padha-padha nyambung ana ing sawijining jaringan.[2] Kasil awujud statistik kahanan koneksi banjur ditampilake ana ing bagean keri.[2] Kualitas koneksi disa didelok saka gedhene wektu lunga-bali (roundtrip) lan gedhene jumlan paket kang ilang (packet loss).[2] Sansaya cilik angka kekerone, sansaya apik kualitas koneksine.[2]
Tuladhane Ping ing Linux marang www.google.com:[1]
uuuuaaaaapik tenan. Aku betah nang kene! Kowe kude rene mengko… kowe ora bakal getun!”
Wes… ra sah bali sisan wae lah Mas!!! =)) =))
sing ning ngisor jembatan kuwi, dul? Oalahh.. opo sing ning mepet sawah kuwi..?? Yak ampuuunn..
Tr driver horizontal karo trafo driver horizontale,trus di coba isih puanas ngendeng opo ora? yen isih
gede khasiate , ngono ta kang .tak enteni maneh solusi tekan sampean .suwon sanget nggihBalasHapusAisyKamis, November 04, 2010 7:05:00 PMneng
ngerti, ....lha.... ku'i, sing jenenge
dumateng sedaya sanak kadang, ingkang sampun kersa pinarak menapa dene rawuh wonten ing gubuk kula ingkang awon menika.
Kawula namung sakdermi tiyang ingkang cubluk ing babagan seserapan lan pangertosan, dados menawi sakmangkeh kathah seratan ing gubuk menika tebih saking kautaman lan keleresan, menika sakyektos awit diri pribadi kula piyambak ingkang bodho.
Seratan seratan ing ngandhap punika, kawula pethik antawisipun saking kitab suci, sabdanipun poro winasis,wejangan para ngaluhur lan ugi asil ngalamuning ati kula piyambak, pramila saking punika tentu kathah seratan ingkang
tansah ngonjukaken donga pamuji, Rahayu..rahayu ingkang sinedya, kalis ing rubedo rahayu nir ing sambekala.
kagem panjenengn Ki Ngabehi kadhang ingkang kinasih…, mugya tansah ginanjar wilujeng berkahing Gusti Maha Wikan paring dumateng panjenengan sak keluargi, berkah sehat, rahayu, tansah tebih ing rubedha kalis niring sambikala.., matur dumateng panjenengan Ki…, mbok bilih hanetepi lan kersa kula sak keluargi ngaturaken : Sugeng Riyadi 1430 H, nyuwun gunging pangaksami bathin ingkang utami lan lahir kaping pindho, mugya sedayanipun kalepatan tansah lebur ing dinten meniko.., matur sembah nuwun , Rahayu..
Apik tenan gambar2 sing kok jikok kuwi. Wis iso
duwé jeneng Lupe iku penyanyi kang nggedhekake lima anake ana ing swasana kang memadai kanggo ngajar musik.[2]
^ a b (en)[1] (diundhuh tanggal 22 Maret 2011)
^ (en) archuleta/biography (diundhuh tanggal 22 Maret 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=David_Archuleta&oldid=1100848"	Kategori: Lair 1990	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 21 Oktober 2016.
ancient Javanese manuscript, the Serat Wedhatama, written by Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Arya (K.G.P.A.A.) Mangkunegara IV.
ixion chuy!! nduwe ae durung, eh….susah-susah golek duit nggo tuku malah diobong!! sak’aken sing nduwe!!!
anggine aman santosa…bumi sing sabar,nriman nglah,welas…..asi ing sedolor sekabeh’he….mbah miek/gus….kulo nedi pendongone kangge konco2 sing tasek katah
Ritus Armenia arupa liturgi sing independen. Ritus iki dipigunakaké déning Gréja Ortodoks Armenia uga Gréja Katulik Armenia. Liturgi saka Santo Gregorius sang Illuminator, sing arupa pangadeg lan pangayom Gréja Armenia, iku liturgi baku jroning Gréja iki.
Ora kaya jroning Gréja Byzantium, gréja-gréja saka Ritus Armenia biasané ora dihiasi ikon-ikon sarta duwé sawijining tirai sing ngalangi imam lan altar saka pandelengan umat sakwéné sapérangan bagéyan liturgi, sawijining prabawa saka awal zaman apostolik. Panggunan Mitra uskup lan panggunan roti sing tanpa ragi, arupa paninggalan prabawa para misionaris Kulon kanggo umat Ortodoks (monofisit) Armenia uga umat Katulik (Gréja Katulik Wétan) Armenia.
NearbyAngkringan Prasmanan Kang Harjo (0 km)Warung Penyet Mbah Cempluk (0 km)Gubug Deso (0.1 km)Bakmi Jawa Gunung Kidul (0.5 km)Warung Makan
lan arta rong duwit, dome aja kantun.
Maturnuwun sanget. Saya baca penjelasan Panjenengan melalui Surat An Naba’ mripatku rada mbrabak. Jazakumulloh ahsanal jaza’. ” Lemah garing lemah teles. Panjenengan ingkang paring, Gisti Alloh ingkang mbales “. Mudah2an panjenengan diberi usia panjang, Mas !. Nuwun
Altintop (lair ing Gelsenkirchen, 8 Dhésèmber 1982; umur 34 taun) inggih punika pemain bal-balan saking negari Turki ingkang lairipun ing Jerman, nggadhahi dhuwur 183 cm.[1] Panjenenganipun kagungan sadherek kembar ingkang asmanipun Halil Altintop ingkang sapunika main bal ing salah satunggalipun klub ing Jerman.[1] Hamit Altintop kalebet pemain bal didikanipun Schalke 04, tim kebanggaanipun masyarakat Gelsenkirchen. Saderengipun main ing Schalke ing taun 2003, Hamit main ing klub
kembaripun nate ndherek Schalke dados runner upBundeslia 2006/2007, nalika semanten "Royal Blues" namung
musim panas taun 2007, kanthi status bebas transfer.[1] Panjenenganipun nglebetaken setunggal gol kanthi tendhangan bebas nalika debutipun wekdal mungsuh klub saking Brasil, Sao Paulo.[1] Wekdal kompetisi pra musim Liga Lokal, Hamit damel gol saking jarak 30 meter dhateng gawangipun Werder Bremen.[1] Nalika Bayern Munich saged nyingkiraken Manchester United ing Liga Champions taun 2009/2010, Hamit Altintop kapilih dados man of the match ing leg ingkang wiwitan.[1]
Hamit Altintop sampun pikantuk enem gelar juara sareng Bayer Munich, inggih punika juara liga (taun 2008 lan 2010), kalih Piala Jerman (taun 2008 lan 2010), Piala Super Jerman (2010), lan Piala Liga (2007). Nalika taksih ten Schalke, Altintop ugi nate maringi trofi Piala Liga 2005.[1]
^ a b c d e f g h i (id)HAMIT
(id)HAMIT ALTINTOP: 10 Fakta Menarik Pemain Baru Real Madrid Peraih FIFA Puskas Award
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamit_Altıntop&oldid=1119472"	Kategori: Lair 1982Wong
askum...niki ngartos nasabipun mbah batoro katong nopo mboten nggeh,..kulo cucunipun yai hasan furo gayam meniko cucu ingkan gkaping xxx
JAMAN EDAN	05 Des 2008 Tinggalkan komentar
sejatosipun dalem piyayi yojo lho. nanging dalem nderek prihatin nuweni kahanan ipun kuto purworejo . sampun 10 tahun dalem wongsal wangsul ing purworejo dereng wonten undak2anipun , potensi ekonomi purworejo sanget sae pengelolaanipun kurang inovasi.pemimpin engkang kirang amanah saking perangkat lurah dugi penginggilipun , premanisme ing kalangan rakyatipun,poro kaneman sami merantau lan kirang sumbang sihipun dumateng purworejo. kesengsem dumateng tokoh2 rumiyin.
“Rek ayo rek mlaku-mlaku nang suroboyo”
“Rek ayo rek mangan tahu tek bebarengan”
Ehm.. dino iki aku pengen banget nyritano panganan favoritq..yo sebagai arek suroboyo asli aku bangga dadi
Situs iki gandengan karo program affiliasine Amazon, lan oleh komisi teko masarne produke Amazon, lek enek sing ra trimo yo sepurane iki mung golek upo lan nyambung urip.
akeh wong gunung kidul neng njakarta yo.. ;) ;) ;) seng wes tekan jakarta terus do sukses no jakjarta juga,tp wong seng hebat iku yen iso
buahnya gak enak, sekeliling ra iso nggo ngeyup wong akeh (wong godonge muk sithik).._________________MPAN NGGO PAPANhttp://
seko awke dewe yo arep sopo maneh.......Mengko nek awke wis do sukses ning
Wed Jun 18, 2008 8:37 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Yo wislah nek seko awke dewe yo arep sopo maneh.......Mengko nek awke wis
seko awke dewe yo arep sopo maneh.......Mengko nek awke wis
gelem ha kuwi sing g tak senengi.....Yo nek aku dewe sih rumongso wong sudro, dadi yo kudu eling
wong njenengan jarene wegah bali yen mboten sowan simbah
mangan krupok.. :P Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Pernak - Pernik Perantau Gunung Kidul Tue Jun 24, 2008 1:33 pm iwans wrote::roll: :roll: apike ngeneke opo yo nggo
Perantau Gunung Kidul Tue Jun 24, 2008 6:47 pm G usah d guyu..... :cry: raxsheeds911LurahLokasi : CiledugReputation : 0Join date : 09.06.08Subyek: Re: Pernak - Pernik Perantau Gunung Kidul Tue Jun 24, 2008 6:58 pm ONO SING EUUNAK MANEH LUR...ULER MBEK ENTHUNG GORENG....BIASANE ULER WIT JATI KARO ULER WIT JOWAR (DHO
Jaran doyan mangan sambel.Horses will devour chili sauce.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Women will dress in men's clothes.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.
Akeh wong wadon ngedol awake.Women will engage in prostitution.Akeh wong ijol bebojo.
pengen dadi anak sing berbakti karo wong tuane. dadi suami, abi sing nggawe seneng karo bojo lan anak-anake. dadi warga sing apik karo
MAS AYU GADHING NYELAMETAKEN MAS PURBA
April 13, 2010 by Hasan Basri Serta Prabu Tawang Alun ninggal, keraton Macan Putih ngalami pralaya. Keraton gedhe kang wis dibangun apik, rakyate makmur lan
Keraton Macan Putih sing katon putih maning, naming katon surem lan peteng, kaya dene peteng atine keluwarga istana lan kemesut wedine para kawula alit.
Gara-garane Pangeran Patih Sasranegara, anake Prabu Tawang Alun kang nomer loro, munggah dadi raja tanpa rembug ambi dulur-dulure lan punggawa keraton. Kerana munggah dadi raja tanpa rembug, mula tetulung teka dulur-dulure lan punggawa keraton sing ana. Pangeran Sasranegara persasat dhewekan nggawa lakune keraton. Wewarah teka para punggawa keraton kang wis jeru ilmune sing diterima, perajurit kang setiya wis sing duwe, paran maning penguwat teka dulur. Mula sing sepira suwe, lakune keraton kaya dene cikar nggumbing gelindhingane.
Ndeleng lakune keraton kang sing sakmajade, anak-anake Prabu Tawang Alun liyane kaya Pangeran
kanggo njunjung arum luhure trah Tawang Alun. Temokaken para punggawa keraton kang magih tuhu, kaya Wangsakarya lan liya liyane duwe karep kang padha. Kabeh kepingin mbalekaken jayane keraton Macan Putih. Lan kabeh magih enget kelendi kesel reka dayane Prabu Tawang Alun mbangun keraton bengen.
kudu ati-ati aja sampek ndadekaken raja pati utamane kawula alit polahe kabeh weruh kadhung Pangeran Sasranegara iku wateke kaku lan sing keneng kauthik atine. Kadhung wis munclak atine, gampang sing nganggo akal budi terotos dhig kabeh diadhepi lan dipateni. Paran maning iyane saiki nyekel
punggawa lan arep dicoplok makutha rajane. Sing kathik mikir engko maning, Pangeran Sasranegara getihe gemulak, ngamuk ngunus keris metu teka paseban, sumbar nantang nyang sekabehe wong. Perajurit keraton diejak ngelabrak pasukan para punggawa kang ngepung keraton. Kerana perajurite mung sithik, Pangeran Sasranegara kewalahen ngadhepi musuh. Iyane balik nyang keraton lan nong njero ngamuk mateni keluwarga keraton.
Mas Ayu Gadhing, rabine Pangeran Sasranegara dhewek sing luput dadi sasaran. Naming wong wadon ayu asal Pasuruan iki duwe nasib apik magih diwelasi Kang Kuwasa. Ambi nggindhong anake kang aran Mas Purba, Mas Ayu
terowongan dawa sampek gadug njabane keraton. Liwat terowongan iku ahire Mas Ayu Gadhing, Mas Purba lan Mbok Cina gadug ring alas Laban Jati. Ring kana wong telu mau sengidan sak suwene perang. Kanggo ngurmati labuhe Mbok Cina, alas iku mau kejuluk aran Laban Cina.
Basri Adat endhog-endhogan anane mung ring Banyuwangi, yaiku pas ulan Mulud. Adat iki digelar kanggo ngengeti
ndhemenaken, saiki adat endhog-endhogan sing mung ning kampung-kampung Using baen naming wis nyebar nyang kampung-kampung Jawa lan Medura.
Hang aran endhog-endhogan, dudu endhog apen-apenan. Kaya
keboan. Merga miturut paramasastra Using, ucap hang dibaleni, maknane bisa apen-apenan, taping bisa uga maknane akehe barang, kaya umpamane wiji-wijian. Dadi endhog-endhogan iku karepe endhog kang akeh seru.
Kembang endhog iku digawe teka kuluban endhog kang disundukaken ring jajang kang dawane rong kilan aju direnggo ambi kembang kertas. Kembang endhog iku dudu memengan lan dudu mung rerenggan, masiyatah lare cilik mesti dhemen. Kembang endhog
Kebudayaan Banyuwangi | Leave a Comment »	BARONG
January 12, 2010 by Hasan Basri Kadhung ring Banyuwangi ana kesenian Barong, ya sing mohal. Wong Banyuwangi iku seru dhemene nyang
nyocok, jenggot lan berengose nyerodok, kupinge mangklang, seriwi ndhaplang. Ring ndhuwur endhase ana
Pokoke lare cilik sawanen kadhung buru weruh.
Barong iku dudu kanggo nggambaraken menungsa, naming perlu nggambaraken sebangsa kewan utawa mahluk teka alam alus, dudu muja bangsa alus, naming wong bengen rumangsa kadhung ring alam iki ana alam kasar uga ana alam alus. Alam kasar iku alam kang katon mata, alam alus yaiku alam kang sing katon mata. Menungsa uga gedigu. Duwe jasad kasar lan jasad alus. Jasad kasar iku rupa tangan, sikil lan sepiturute, jasad alus iku roh. Seteruse ring alam iki ana alam cilik lan alam gedhe. Alam cilik iku menungsa, alam gedhe iku jagad. Dadi alam kasar lan alam alus, jasad kasar lan jasad alus, alam cilik lan alam gedhe iku setemene nyawiji. Mula wong bengen nganggep penting ngerumat harmoni rong alam kang beda mau. Wujude, antarane nganggo kesenian barong.
Kesenian barong ring Banyuwangi ana rong macem. Ana barong kanggo ngarak, lan barong kanggo dipentasaken kang ana lakone. Dulur Kemiren lan saubenge ngarani barong kanggo ngarak iku “barong ngeraina” polahe biyasahe ngarak penganten utawa lare sunat iku wayah raina. Kadhung barong kang dipentasaken diarani ‘barong bengi’ polahe biyasahe dimainaken wayah bengi.
Barong ngeraina, akeh-akehe wong wis pating weruh kadhung barong bengi arang kang weruh lan ngerti polahe kesenian iki anane mung ring Banyuwangi dhaerah lor kulon. Persise ring desa-desa saubenge Kemiren Kecamatan Glagah. Barong bengi nganggo kubung, naming sing kathik
iki antarane penonton lan pemain bisa omong-omongan kaya dene kesenian Lenong Betawi.
Kesenian iki duwe ciri has kang sing ana ring kesenian liyane yaiku bab sesambungane kang raket ambi leluhur pepundhen desa. Kerana sesambungan kang raket iku wis dadi yakine, angger arep tanggapan sing wani ninggal pamitan nyang Buyut. Malah kanggo dulur-dulur Kemiren, nguri-uri kesenian barong iku dudu mung kanggo nggolet picis, naming wujud tanggung jawab njaga keselametane desa. Njaga timbange alam kasar lan alam alus, alam lair lan batin.
siji lan liyane sing tau kedaden tukaran, jugil-jugilan, bangkel, paran maning duwe karep ngebes grup liyane. kang kedaden umume pada tulung-tinulung nyang grup liyane. Mula setemene kesenian barong iki keneng dienggo tuladha ambi kesenian liya mergane nguri-uri lan ngerumat kesenian iku dudu mung perlu nggolet picis, naming kanggo tujuan kang lebih dhuwur lan
uleh perintah teka atasane supaya ring Banyuwangi dibangun lurung hang keneng diliwati
ngurak-urak rakyate kanggo ngersaya. Penjaluk iku dituruti. Rakyat Banyuwangi, tuwek enom, lanang wadon padha gemerudug ngersaya gawe lurung sakat teka kulone pendhapa ngaloraken.
Ngersaya iku sampek ulan-ulanan. Aja takon pira korbane. Rakyat Banyuwangi nalika iku rumangsa dipateni nganggo cara liya. Arep sing mati kelendi? Megawe raina bengi sing kathik diuweni madhang. Aran mayid keleran sak dalan-dalan. Korban saya akeh nalika kudu ndhodhol gunung watu pinggir segara. Mas Alit, bupati Banyuwangi kala iku susah sing kaitungan. Iyane sing gelem rakyate dadi korban tanpa aji. Mula, ngersaya diendhegaken ambi Mas Alit. Sedheng VOC hang bisane mong merintah, weruh
dhaerah Bayu (saiki wilayah kecamatan Songgon). Bayu kala iku mageh rupa alas gedhe. Panggonane ring pereng wetane Gunung Raung. Uwit-uwit gedhe ngadeg rapet. Sesawangan kiwa tengen akeh puthuk-puthuk gunung kaya tumpeng kang dijejer-jejer. Kerana panggonane dhuwur, teka Rogojampi, Bayu wis bisa
ambi dulur-dulur nusantara kang padha-padha bangkel nyang penjajahan Landa. Ring Bayu, prajurit Blambangan nggawe benteng kang kukuh kang diarani palisade, yaiku benteng kang digawe teka gelondhongan kayu gedhe kang dipasang jejer rapet lan dilincipi pucuke. Dhuwure sekira petang dhepa, ngarepe
prajurit kang ana ring njero benteng uripe kecukupan sing kurang paran-paran. Ring njero benteng iku uga ana sumber kang seru gedhene kang bisa nyepakaken banyu sak akeh-akehe (saiki sumber iku dadi
witing tresno jalaran soko kulino witing mulyo jalaran wani rekoso tresno ojo digowo mlarani ati digowo tentrem, digowo seneng
Fanatik-i”	ayos purwoaji says:	July 30, 2011 at 1:27 am	Awakmu pancen senengane sing spanyolan ngene yo dab? Koyok Santana sing mbiyen kuwi kan
cubluk - Apa Iku Sembarang Good? Baca Diet 4 cubluk Review Here!
Diet 4 cubluk - Apa Iku Sembarang Good? Baca Diet 4 cubluk Review Here!
Parlemen 4 cubluk rencana tabet menawa wong kudu mangan luwih supaya nyepetake "lem...
BEHRINGER BHL-1800 ULTRA BASS AMP 180
keturunan jawa, sedikit kami akan mengupas makna aksara jawa sebagai fi...
WEJANGAN LUHUR SAKING PORO WALI TANAH JAWI Wabil Khusus KANJENG SUNAN GESENG ( Ki Ageng Cokrojoyo )
Raden Permadi, Premadi utawa Pamade iku nom-nomne Arjuna satriya Panengah Pandhawa, putrane Prabu Pandhudewanata. Jejuluk liyane Indratanaya, sebab kinasih ing Bathara Indra. Ana ing crita-crita padhalangan uga dicitrakne yen titisane Bathara Wisnu kang panitise binelah loro, kaya suruh lumah lan kurepe, dadi Permadi lan Narayana utawa Janaka lan Kresna.
Panyandarane Ki dhalang, Permadi iku satriya bagus tanpa cacad. Yen ing Khayangan, dewa sing baguse uleng-ulengan lan tanpa cacad iku Bathara Kamajaya. Lha yen ing arcapada, satriya lelananging jagad kuwi ora liya iya permadi iku. Kasektene pilih tandhing. Titise ulah jemparing ora ono sing madhani. Mangka iuga bisa mabur lan bisa ngilang. Pusakane pirang-pirang, ampuh kabeh. Ing antarane ana jemparing
sapiturute. Uga dhemen ulah tapa lan ngangsu kawruh. Akeh pertapan sing ditekani, para pandhitane dipuruitani, diangsu werna-werna ngelmu lan kawruhe. Mula ing bab pangawikan, Permadi iku iya pinujul.
Watak wantune andhap-asor, ora seneng ngumumake kaluwihane, lan dhemen tetulung marang sapadha-padha, tur tansah ngoyomi marang sing ringkih. Mula akeh sing nresnani. Garwane pirang-pirang. Ana lima sing dianggep onjo sinebut-sebut lan cinandra kanthi becik ana ing Serat Candrarini yasan pujangga Mangkunegara IV. Yaiku Wara Sumbadra, Dewi Manohara, Dewi Ulupi, Dewi Gandawati lan Wara Srikandhi. durung liya-liyane ing antarane kayadene Dewi Larasati. Putri-putri iku, putraning raja lan pandhita. Lan iku uga asor, seneng tetulung lan mbangun ngestoake dhawuh iku, bisa diwuningani antara liya ing lakon Bima Bathok utawa Bima Bumbu. Sawise pandhawa lan Dewi Kunthi uwal saka bebaya diobong ing Bale Sigala-gala dening Kurawa, banjur padha nerusake laku menyang Wukir Retawu. Ing tengah dalan kacarita Pinten lan Tangsen (cilikane Nakula lan Sadewa) padha nangis merga
tumapaking Baratayuda saguh dadi banten, tawur kanggo kamenangane Pandhawa.
Ing lakon Kangsa Adu Jago, Permadi mbantu Brataseno ngalahake Suratimantra, sarana nyelupake kerise kang ampuh ing banyu sendhang kang dadi sumber urupe buta gedhe surasekti kuwi. Banyu dadi umob mawalikan, bareng kuwandane Suratimantra dijegorake mrono, dadi ajur mumur ora ngukup maneh. nalika iku Prabu Anom Kangsa wis nangkep Kakrasana lan Narayana, nanging kanthi sesidheman dipanah dening Permadi, saengga Kakrasana lan Narayana ucul, banjur merjaya Kangsa.
sinareng pletheking wulan iedhul fitri…mboten njawi kulo sekeluargo ngaturaken sedoyo kalepatan kulo, mugi-mugi ing dinten riyadi meniko Gusti
direnovasi tapi iku jare lho…utk kpastian wong elek2 ngene iki ora ngerti,sing ngerti sing gowo
Mon Apr 28, 2008 7:13 am wah jebul ono seng ra mudengan liyane akuluwih parah po nggoblokki ya/po goblok tenan? xender
Thu May 01, 2008 3:39 pm gimbik wrote:wah jebul ono seng ra mudengan liyane akuluwih parah po nggoblokki ya/po goblok tenan?iyo kwi mbik..! arep gobloki ketoke. ning dadi malah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kemiri,_Tangerang&oldid=1123170"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangKemiri, TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.03, 22 April 2017.
SANDI ASMA - Selebeting Kasustran Jawi, tembang macapat anggenipun nyerat asma panganggit wonten kalih warni. Wonten ingkang dipun serat kan...
kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku.. ya iku si djabang bayi........... (
tikus2 pssi dadi wong bento kabeh…!!!
[Reply]KURANG opo maneh Reply:December 31st, 2010 at 10:42 pmwis dienakno isih kurang, ganti manajer karo malaikat ae yo?
Sing realistis nek ngomong.. wong dalan jambean juga akeh sing
[Reply]	FanS SBY December 31, 2010 at 6:52 pm
@jambean njungkirno nurdin nganggo dengkulem ngono yo, ngertimu kapan….wong kok ora paham2, ISL kuwi nganggo APBD….yo awakmu wis sugeh, rakyat cilik kuwi
eugene dadi, kita tetap dukung persibo…
kangdul said: Wis budhe, ga usah pusing mikirin Iklan.. Biar Iklan yang pusing mikirin ( cara narik minat) panjenengan–nyetor koyo
nyewa buk. Sing teka heli- gukgukguk 😦
Juli 22, 2010 pukul 12:01 am	depingacygacy said: Salah nyewa buk. Sing teka heli- gukgukguk 😦
oalah naseeeeeb… padahal aku wis ngimpi2 arep
TRAWANGAN,SUKMA JATI JATINING SARI,DUMADI ADOH KATON CEDHAKKATON, JAGAD IKI DAK UNGAKKATON KABEH. ALLAH NYUWUNPADANG SIR KUN FAYAKUN,MAYANE KANG ORA KATON,KATON MELOK SEJATINING URIP,KATON PADANG
lan, sebab, sumbangan sekang perorangan utawa badan sing letake nang Amerika Serikat isa olih
btw sampeyan kuwi mabukan to… yaowoh, jaman wes millenium kek ngene… :p
april 2015 kl. 09.21Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
iki motoku jereng loro..keijonen…maap lho bu
bancak’an maneeeeh….. kadone rung ono siji-siji-o jeeee….iyo ki, arep ganti, wis
ING SEMBAH BEKTI INGKANG SAMPUNG AWAS SEMBAHE TAN ANA KARI SEBDANE AMURANG DALAN. KANG TAN AWAS KANGGELAN DENYA NGABEKTI YEN SIYANG PUWASA PAMUJINIRA DERWILI WEKASANE NORA NANA” . (
“SAMPURNANING SEMBAH LAWAN PUJI TAN ANDULU MUNGGUH ANANING HYANG TAN DINULU ING ANANE PAPAN TULIS WUS LEBUR SIFAT ING RO TAN ANA KARI MUNG
KAWRUH IKU PAN LAGYA SATENGAH DURUNG TUMEKA KAWRUHE AYWA GUPUH GUMUYU LAMUN DERENG WERUH ING JATI AJA RENA WINEJANG ING WARAH LAN WURUK PAN IKU MEKSIH RARASAN SEJATINE KANG MARI NEMBAH AMUJI LAWAN KEDAL ING LESAN. NAMUN ANENGIRA INGKANG DADI LIRE ENENG YWA DADI TULADAN MRING DALIL HADIST KUDUSE MIWAH TUTUR ING GURU GURU IKU MUNG MUMUCUKI TAN NGUWISI LALAKYAN SABAB IKU DUDU INGKANG ING
PANGABAKTINE INGKANG UTAMA, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA MANGKA SEMBAHE, MENENG MUN, PUNIKU SASOLAHE RAGAN’ REKI, TAN SIMPANG DADI SEMBAH, TEKENG WULUNIPUN, TINJA TURAS DADI SEMBAH, IKU INGARANAN
“Niyat iku luwih saking amale ponang akathah, nora basa swara reke, niyating pingil iku kang gumelar nyananireki
ora biasa melu motor2an, nek muter2 numpak motor dewe’an yo biasa, tapi mbiyek sik urung duwe bojo. Lha saiki wong motore yo mung supri pak melu yo minder
Wah lha iki ming chasing e tok mas sek wedok… Asline lanang kabeh… wkwkkwkwk”
:: Dalam hatiku, “waakkk… asem ik” :::
motor ngener terminal Arjosari. Saka omahku ing Sawojajar dohe terminal watara
sepuluh kilometer. Atiku madhep mantep arep nyekar menyang Gunungkidul. Bojoku
ora pati mudheng karo kekarepanku, jalaran pancen rencana nyekar iku dadakan.
Karodene, aku wis bola-bali nyekar leluhur saben-saben tilik wong tuwa ing
desa. Nanging, nyekar sing iki pancen mironggan, jalaran wis puluhan taun aku
ora nate sanja lan ndonga ing pasareyan iki. Dudu sanak dudu kadang, nanging
kala katimbalan ing Gusti aku rumangsa kelangan banget. Emane kala semana aku
wengi malem Jum’at wingi aku tangi gragapan, jalaran ngimpi. Ing pangimpen iku,
kaya-kaya aku kepethuk Pak Marto, guruku. Ngagem tesmak blengker ireng lan ora
lali kopiah rada kusem, nuntun sepedha pancal lanang. Ing boncengan ora lali
ana tas kulit isi buku-buku. Pasuryane pucet kaya lagi gerah, ewadene isih
kober mesem karo nyawang aku. Astane gemeter nyekel stang sepedha tuwa merk
“Bas, tulungana aku ya le!”,
“Inggih Pak!,” wangsulanku karo sigap
mlayoni Pak Marto sing wis meh ambruk ing dalan nggronjal. Iba kagetku, bareng
sepedha arep takcandhak Pak Marto lan sepedhane ilang musna.
riyaya para arwah. Apa iki minangka pratandha, manawa Pak Marto mbutuhake
donga? Apa amarga aku wis nglalekake guru sing gedhe banget jasane tumrapku?
Mbokmenawa loro-lorone! Ya merga saka iku banjur tuwuh niyatku kepengin nyekar
Jam setengah sanga bengi bis malam Handoyo jurusan Ngayogya budhal. Aku
oleh papan buri dhewe jalaran dadakan tuku karcis. Nanging ora dadi ngapa, sing
penting enggal bisa tekan panggonan. Sanajan oleh papan ing buri, aku bisa turu
angler. Malah rikala bis mandheg ing kutha Ngawi saperlu menehi kesempatan
penumpang padha mangan, aku pilih turu ana ing bis. Jam papat esuk bis mlebu
terminal Giwangan, aku cepet mudhun lan golek sarapan sega pecel karo kopi
kenthel. Marga wektu isih longgar ora ana alane aku adus pisan ing terminal, dimen
mengko ora perlu adus maneh ing desa. Ora watara suwe bis sepisanan jurusan
Wonosari wis cumawis. Bis cilik aran Wolu iku durung ana penumpange. Sopir lan
kernete sajake isih ngombe kopi sinambi nunggu penumpang.
Kembang lan lilin wis cumawis, kari nggawa gathul lan arit kanggo
reresik kuburan. Aku budhal menyang pesareyan dikanthi ponakan cacah loro. Esuk
iku aku kaya-kaya sajak kesusu budhal menyang pesareyan. Ing batin daya-daya
enggala bisa nemokake pasareyane lan bisa enggal kirim donga kagem guruku sing
banget dakurmati. Iki pancen luputku! Aku wis lali ngendi kubure jalaran wis
puluhan taun ora tau ngendhangi. Mula aku mung njagakake pituduhe pak
Jurukunci, sing apal siji-sijine pesareyan. Sing takjagakake jebul pas lagi
“Pak, sugeng enjang!,” sanjangku uluk salam.
“Sugeng enjang mas,” wangsulane grapyak semanak, karo ngresiki astane
sing gubrat lendhut. “Badhe nuweni pasareyanipun sinten?,” candhake.
“Anu pak, badhe nyuwun priksa pasareyanipun pak Marto pundi nggih?,”
“Pak Marto ingkang pundi? Ngriki wonten pinten-pinten asma Marto,”
“Asma jangkepipun Mangku Sumarto, rumiyin ngasta dados guru ing SMP Sanjaya,”
“Ooo, Pak Mangku ta? Mrika mas, sisih wetan. Caket kaliyan maesan
marmer ingkang wonten gambar garudha punika!,” ngendikane karo nuding ngetan.
“Matur nuwun pak,” aturku karo nyaosi tukon udut. Pak Jurukunci iki ora
oleh gaji, nanging pagaweyane abot, kudu ngreksa kuburan kang amba iku. Mung
yen mangsa panen bae para warga urun asil panenan kanggo panjenengane. Mula yen
pinuju nyekar ora lali nadyan sethithik akukudu ngaturi tukon udut.
Gage aku marani kuburan sing ora karumat iku. Sajake kijing watu iku
bubar keleban, mula meh bae ora katon. Sajake pasareyane Pak Marto iku pancen
ora ana sing ngrumat babar pisan. Aku lagi eling, yen Pak Marto iku ora
kagungan keluarga maneh. Mula kuburane bae ora ana sing ngendhangi, ngrumat, apamaneh
ndongakake arwahe. Atiku kaya diiris-iris! Tanpa dakrasa luh ing pipiku
dleweran. Atiku goreh. Aku rumangsa luput, ora tau nggape, ora tau eling lan
ngendhangi pesareyane Guru Idolaku iku. Kepeksa aku njaluk tulung Jurukunci,
kareben mbenakake kuburane Pak Marto sing meh rata iku. Maesane kudu
didhongkel, diganjel lan diresiki. Nah, saiki pesareyan iki katon tumata. Bubar nyumet lilin lan nyebar kembang aku lungguh sila ing ngarep
pasareyane Bapak Mangku Sumarto. Ing maesan watu isih
kapundhut Gusti. “Dhuh Gusti, paringa kawelasan dhumateng
arwahipun guru kawula, Bapak Mangku Sumarto. Kaapuntena sadaya kalepatanipun.
Kaparingana swarga minulya,” dongaku tulus. Luwih saka karotengah jam aku
lungguh ing kono. Mripat merem, lambe mingkem, nanging atiku kebak donga.
Rasane atiku tentrem, ora bisa ginambarake. Kaya-kaya aku bisa kepethuk
sapejagong karo Pak Marto. Kaya-kaya panjenengane lungguh ing ngarepku, ulate
padhang lan eseme tulus. Ing batin aku prajanji, mengko yen tekan Malang aku
kudu nyuwun ujub Mis Suci mironggan kagem guruku iki.
Sasi Desember taun 1977, bakda pengumuman lulusan SMP, aku ditimbali
Pak Marto. Ing dingklik dawa ngarep kantor guru panjenengane lenggah njejeri
aku. Astane ngasta lembaran biji-biji asile ujian sekolah kala iku. “Bas, kowe arep nerusake sekolah menyang ngendi?,” ngendikane.
Aku ora enggal wangsulan. Pikiranku isih bingung jalaran ora nduweni
rencana sing gumathok. Ing batin, aku tau nggagas, bubar sekolah SMP aku arep
nusul kangmasku menyang Jakarta. Jarene, ing Jakarta akeh pagaweyan. Ora ana
niyat babar pisan kanggo nerusake sekolah. Aku weruh dhewe, kanggo urip padinan
bae wong tuwaku kudu buruh tani ngalor ngidul. Atiku goreh, atiku bingung.
“Bas, bijimu apik banget. Eman yen kowe ora nerusake sekolah. Kepriye
yen kowe nerusake menyang SPG bae? Mengko dakrewangi ngurus sarat-sarate. Aku
Bas, aku biyen uga kaya kowe nasibe. Nanging Gusti paring dalan, mula sanajan
turune wong papa, aku bisa dadi guru!,” ngendikane nambahi manteb atiku.
Lulus saka SMP pancen aku mlebu SPG kaya dhawuhe Pak Marto. Malah, saka
maneh mlebu perguruan tinggi, sing wiwit sakala babar pisan ora tau dakgagas
lan daknalar. Ngendikane Pak Marto manawa manungsa iku kudu tansah ikhtiar lan
ndedonga ing Gusti, dadi piyandelku kanggo berjuang ing jaman ini.
Ing kalodhangan liya Pak Marto isih kober maringi piyandel liya. Iki
diparingake rikala aku ngancik kelas loro SPG. Piyandel iki dudu awujud gegaman
utawa pusaka, ananging wujud wejangan ringkes mentes: “Pawitane wong urip iku
kudu temen nyambut gawe, jujur lan sumarah ing Gusti Allah. Urip iku ibarate
wong nenandur, yen sing koktandur becik, ing mbesuke kowe bakal panen
kabecikan. Yen sing koktandur ala, ing mbesuke kowe bakal panen kasangsaran!.”
Piweling iki sing nganti saiki isih taksimpen lan dakuri-uri. Ya piweling iki
uga sing saiki mesthi dakdum warata kanggo kabeh muridku ing sekolahan. Aku
kepengin dadi guru kang mumpuni kayadene Bapak Fransiskus Xaverius Mangku
Jam 6 esuk aku nyengklak sepedha motor tumuju sekolah. Saka omahku,
ngluwihi iwak daging. Kanthi penuh semangat aku sumedya mulang muruk
Wayah awan bakda mulang aku ditimbali Kepala Sekolah. Aku diparingi
layang saka Dinas Pendidikan. Isine layang, aku kudu enggal-enggal sowan ing dinas
pendidikan amarga ana prakara sing kudu dirampungake. Kanthi numpak Suzuki taun wolungpuluhan kang tansah setya ngancani
anggonku makarya, aku njranthal tumuju kantor dinas. Ing kana wus akeh kanca
guru sing padha antri ngisi blanko ana loket sing wis dicawisake. Racake
“Ana apa?,” pitakonku marang sawijine guru.
“Ana rapelan TPP,” wangsulane karo tetep bikut nulis ing blanko-blanko
Sakala atiku bungah banget. Sing sepisanan takgagas ora liya Bapak
Marto, guruku sing banget daktresnani. Mbokmenawa iki dongane Pak Marto ing
swarga. Aku kepengin enggal-enggal bali mulih, saperlu weweh pawarta kabungahan
marang sisihan lan anak-anakku. Bener ngendikane pak Marto, yen sabarang
kangelan iku disangga kanthi sareh lan sumarah ing Gusti Allah mesthi tembene
bakal antuk kamulyan. Sasuwene iki aku tansah sabar nadyan TPP durung mudhun
nganti setaun. Panggaweyan mulang ora kena kendho mung jalaran TPP ora lancar.
Tekan ngomah sisihanku sajak gumun nyawang praupanku sing mesem ngguyu.
“Ana apa Pak, kok sajak bungah atine?,” pitakone.
“Bu, iki pandongane Bapak Marto, guruku sing wingi pasareyane
dakendhangi. Saiki endi kartu SPP-ne bocah-bocah, kabeh bakal daklunasi!”
Bojoku durung mudheng-mudheng. Mula sabanjure aku mbisiki sisihanku sing banget
daktresnani, “Aku oleh rapelan TPP sing macet setaun iku!” Sakala bojoku katon
bungah atine lan muji syukur marang Gusti Allah. Dhuwit pancen dudu sing paling
panguripan. Pak Guru Marto, guruku, idolaku wis paring tuladha!
lan 2005, kaliyan aslil saben P3 (2004) lan P2 (2005) ing klasemen pungkasan. Lan ing final Formula BMW Dunia ing 2005 piyambakipun kaasil dados runner-up.
Sanesipun punika piyambakipun ugi turun ing ajang Ultimate Masters of Formula 3 lan Macau Grand Prix. Lajeng ing A1GP musim 2006-07, Buemi dados salah satunggaling pembalap tim F1 Swiss, ngantosan
ngantosaken Michael Ammermuller ingkang cedera ing musim GP2 2007. Ing debutnnipun ing Monaco, piyambakipun katingal mukau kaliyan wonten ing P4 saat
GP2 Asia Series.[1] Hsilipun inggih punika posisi runner up klasemen pungkasan kaliyan sekali menang lan kaping sekawan podium kedua. Sanesipun ing GP2 Asia Series, Buemi ugi turun ing GP2 International Series, Ing pundhi piyambakipun balapan sprint race, ananging gagal ing feature race amargi prekawis teknik. Ing pungkasan musipiyambakipun mungkasi kejuaraan kaliyan wonten ing P6 klasemen pungkasan.
Éropah 1995 kaliyan tim Pasific Racing. Buemi miwiti debutipun kaliyan sae ing GP Australia 2009 kaliyan gayuh setunggal poin di P8, piyamnakipun lantas naik ingP7 lan angsal tambahan
kasebut. Saklajengipun, Buemi boten sahed rawuh angka utawi sukses finish pinten-pinte kali ing posisi 10 ageng. Poin
accessdate lan tanpa URLKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Desember 12, 2008 at 18:13	Kanca	Ya kaya kue, nek durung duwe tanggungan seneng dolan dolan dibayari kantor. Aku mbiyen wis tau kaya kowe, ning siki kepengin mandiri. Nek melu wong terus kapan bisa ziarah nang makkah?
Desember 14, 2008 at 23:03	tsani	@Kanca:
August 15, 2008 at 3:52 am	Reply	*bawa pecutan* aldooo… kowe ki piye tho… ora ngerampungne skripsi
taun 1513,[1] nanging durung diterbitake nganti taun 1532, ya iku limang taun sawisé sédani Machiavelli. Rislah iku mau sakbeneré ora mung siji-sijiné karya Machiavelli, nanging minangka salah siji sing paling kawentar.
Pandhangan kang dijelasaké déning Machiavelli jroning The Prince manawa rada ekstrim. Bab iku amarga dhèwèké urip ing taltah Florence kang wektu iku tansah ana konflik pulitik. Mulané, nilai utama kang dipentingké déning Machiavelli ya iku stabilitas. Teori Pulitik jroning The Prince sering dipuja minangka gagasan kang mènèhi inspirasi marang para pangèran kanggo nggayuh kakuasaan, utawa tumrap para pangèran kang lagi mengku jabatan kanggo njaga kakuasaané. Miturut Machiavelli, moralitas sing paling penting iku nagara kang bijak lan stabil, déné tindak apa waé—senajan kotor lan kurang manusiawi—isih bisa dibeneraké. Senajan mangkono, para pangeran wajib nindakaké apa waé kanggo njaga kakuasaané, nanging sakndhuwuré iku kabèh Machiavelli nganjuraké banget supaya aja nganti
Pancèn luwih utama yèn bisa di wedèni lan sekaligus ditresnani, nanging yèn ora bisa loro-loroné luwih becik kudu diwedèni tinimbang ditresnani). Andharan pambuka jroning The Prince mratélakaké cara mimpin kang efektif jroning sawetara modèl kakuasaan (upamané, lagi diangkat/ngrebut? vs. pewarisan). Machiavelli ngandharaké, upama dadi anggota bangsawan Florence, cara kang paling apik kanggo ngèntukaké, njaga, lan nglindhungi nagara ya iku nganggo cara perang lan kakejeman. The Prince dianggep minangka buku kang paling nduwèni prabawa jroning pulitik, utamané ing babagan
^ Google books. "The Prince". Dijupuk 2007-10-02. Sumber artikel punika saking kaca situs web:
sing paling apik saiki ki usaha doa.. ngirit modal.. usaha doa tanpa ada usaha tindakan yo ora jalan mase mosok dadi wong nggunungkidul mung arep nrimo opo onone :P :P kudu duwe semangat dadiwong seng dwe cita2 sing duwur ojo sampe kal;
mosok dadi wong nggunungkidul mung arep nrimo opo onone :P :P kudu duwe semangat dadiwong seng dwe cita2 sing duwur ojo sampe kal;ah karo kabupaten liyane berjayalah gunungkidul Trus usaha opo boss apike?
makanan ringan koyo kripik neng kene, kecuali peyek. ( Yen ikan asin wis ono) dadi sopo ngerti iso terkenal koyo bakpia.Ideku iki digeguyu koncoku, tapi mbareng wingi koncoku balik ko jawa timur nggowo cemilan ikan asin, langsung ngejak
asin wis ono) dadi sopo ngerti iso terkenal koyo bakpia.Ideku iki digeguyu koncoku, tapi mbareng wingi koncoku balik ko jawa timur
baliRasane ngetung nganti lali,Wis pirang taun anggonku ngenteniCampursarimp3.blogspot.comNgenteni sliramu,Ning kene tak tunggu,Nganti saK elingmuMongso rendheng wis ganti ketigo,Opo kowe ra krosoYen kowe isih seneng lan tresno,Kudune kowe krosoNalikane ing tirtonadi,Ngenteni tekane bis wayah wengiTanganmu tak kanthi,Kowe ngucap janji,
Kangenku mung kanggo koweNalikane ing tirtonadi,Ngenteni tekane bis wayah wengiTanganmu tak kanthi,Kowe
kangen,Kangenku mung kanggo koweNalikane ing tirtonadi,Ngenteni tekane bis wayah wengiTanganmu tak kanthi,Kowe ngucap janji,Lungo mesti baliRasane ngetung nganti lali,Wis pirang taun anggonku ngenteniNgenteni sliramu,Ning kene tak tunggu,Nganti saK elingmuMongso rendheng wis ganti ketigo,Opo kowe ra krosoYen kowe isih seneng lan tresno,Kudune kowe krosoNalikane ing tirtonadiCampursari
punika pulitikus lan senator ingkang yuswa ingkang gésang Italia serta Presiden Républik Italia ing wanci punika. Piyambakipun kapilih ngélampahi pemilu ingkang dipunlampahi ing 10 Mei 2006 lan miwiti jabatanipun ngantos dipunlantik ing 15 Mei.
sanés ingkang sami-sami nganut tingalanipun ingkang negatif kaliyan rezim yang berkuasa. Kadasta ingkang sampun dipunserat, kelompok punika, "ingkang kasunyatanipun inggih punika sebuah ladang persemaian sejati saking energi intelektual anti fasis ingkang
kangge Komisi kangge Italia Selatan ing taun 1956. Ing taun punika, kedadosan Revolusi Hongaria ingkang lajeng dipuntindas déning Uni Soviet. Pimpinan Parté Komunis Italia nganggep pemberontakan punika kontra-revolusi (l
ingkang dipunpimpin déning Uni Soviet, lapangan ingkang kaliyan piyamabakipun kedhah boten kasentuh déning front 'imperialis'". Ing otobiografi pulitikipun Dal PCI al socialismo europeo ("Saking Parté Komunis Italia nuju Sosialisme Éropah"),[1] Napolitano
campur tangan Soviet minangka "siksaan otokritis nigkang mendukakannya." Napolitano kapilih ing 10 Mei 2006 ing putaran pemilihan kaping sekawan—putaran kawiwitan ingkang mbetahaken mayoritas mutlak kemawon, benten kaliyan tiga putaran
ingkang dipunsebat "sayap melioris" (corrente migliorista) saking parté punika, ingkang anggota-anggotanipun antawisipun
tas kamera sing ndek efbi kae jebule kulit Mah, pantesan larang tenan…. *
saiki mikir2, eman emase. yo wis timbang ketok2en, didol wae. gawe tuku tas 😉
wong tas e yo di luar budget je…
tp yo timbang tuku sing kanvas 😉
lho, opo tas kamera e ora diwenehi rangka ben kokoh buk?
opo nek meh tuku, diparani sik buk, ben iso weruh
Scamorza (dipunsebat ugi scamorze utawi scamorzo) inggih punika kèju jinis pasta filata saking susu sapi ingkang asalipun saking Italia.[1] Conto kèju jinis pasta filata sanesipun punika Provolone, Caciocavallo, lan Mozzarella[2] Nama scamorza punika ateges "dipunpenggal" wonten ing Basa Italia.[1] Dipunparingi nama kados mekaten amargi pitedahan kèju scamorza ingkang padatanipun dipunsukakaken ing sajroning kanthong lan dipuntalèni mawi tali.[1] Wonten kalih jinis kèju scamorza inggih punika ingkang biasa lan ingkang dipunasapaken (affumicate).[1]
Scamorza punika kèju ingkang elastis mawi teksturipun ingkang mawi serabut.[3] Kèju punika langkung garing tinimbang kèju Mozzarella.[3] Scamorza gadhah tekstur ingkang lembut lan gadhah werna putih mengkilat mawi rasa susu ingkang samar.[3] Kanthi tradisional, wujud saking kèju punika kados kanthong arta.[3][4] Bobot kèju scamorza punika antawisipun 200 hingga dumugi 500 gram.[5] Pitedahan saking kèju punika dipundamel saé kalihan olesan tipis mentega ing permukaanipun.[2] Pérangan punika ugi ginanipun kanggé ngirangi evaporasi wonten ing kèju.[2]
Prosès damel kèju[besut | besut sumber]
Kèju punika dipundamel saking susu ingkang sampun dipunpasteurisasi.[5] Padatanipun susu ingkang dipunginakaken punika susu sapi, ananging campuran susu sapi lan susu wedhus gembel saged dipunginakaken.[5] Kanggé damel keju punika, susu ingkang dipunperes ing wayah énjing lan susu ingkang dipunperes nalika wanci dalu dipuncampur dados setunggal. Lajeng susu kasebu dipunsaring lan dipunpanasaken ing suhu 36-38 °C.[5] Bibar punika rennet dipuncampur lan dipunnengké kemawon kirang langkung antawisipun 2 dumugi 24 jam. Kanthi ngginakaken sekop kayu, scamorza dipunolah saéngga tèksturipun mawi serabut.[5] Lajeng kèju-kèju kasebut dipunbentuk mawi tangan dados bola-bola ageng mawi kenop alit ing nginggilipun saengga kados woh pir.[5] Kèju lajeng dipunbilas mawi toya lan dipunkom wonten setengah jam. Bibar punika, kalih kèju dipuntaleni dados setunggal mawi bolah lan dipunmatengaken kalih minggu. Bibar mateng kèju punika langsung dipunsadé utawi dipunasapaken rumiyin. Pengasapan dipunlampahi kangge nutupi kèju mawi gombal lajeng dipunobong wonten ing damen antawisipun 10 dumugi 15 menit. Bibar nglampahi prosès pengasapan lajeng kulitipun dados werna kuning dados werna jingga.[5] Scamorza ingkang dipunasepaken dipunsebat scamorza affumicate lan langkung kondhang tinimbang scamorza biasa.[3] Scamorza affumicate padatanipun dipunsajèkakan kanggé pasta.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Scamorza&oldid=979196"	Kategori: KejuKeju ItaliaKategori ndhelik:
NederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 2 Maret 2016.
mencegah menjadi keganasan (kanker)SvarSletobat wasir herbal27. april 2015 kl. 09.43Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan
BANYU MILI DADI MANDHEK, MANUK MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO, WONG MLAKU PODHO
org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/0198611129"	Menu navigasi
pertmaku, karo iku lho anake kang loso lor kali sing patutan karo randha kidul gunung. sing duwe sapi metheng kuwi.....ngerti tho????
kuwi ki....arep tok perawni kabeh to kaang....yo gek kono marem-marem no...tak melu seneng wae aku.... kurniea
“jal dipikir mening,urip guwe mung sedela, arep kepriwe rika?? apa mung arep ungkang2 tok kerjane?? jan-jane arep kepriwe??kawit sing
welang, macan gembong ing gigirku metu kilat ing cangkemku, petak wedi si jabang bayi andeleng awak badan sariraku, katon agimbal jatal yen anggereng kaya gandarwa sewu suwaraku, yen aturu katon lembak-lembak kaya sagara, yen angadeg katon kaya gunung sewu, yen lumaku kaya gunung sewu
teka bencur teka mancur, bayune si jabang bayi, asalira saking bayu mulih maring bayu, asalira saking ora mulih maring ora, dadaku brajaku
ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine
pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit Budi, Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa, ewadene meksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kesusu tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe,
jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda
enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
matur, nyuwun diterangake bab enggone Nabi Adam lan Babu Kawa pada kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang
didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing kitab Jawa diceritaake kepriye,
kang nyebutake kok mung kitab Arab lan kitabe wong Srani ”.[12]
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone
rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul
katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing, sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.”[47]
“Bayeme, wis kuning – kuning. Ayeme, yen wis nyandhing. Gresik iku kuto seng asrih lan kuto santri, sugih budoyo . Sirahe, dianguk – anguk. senenge, yen wis
balung kuwuk yak ? yen ngertiku yo balung kethek….
nggonku , ono jajanan sing jenenge “Arbanat”..”Arbanat” = sin gkoyok nang monas, digawe soko gula, dibungkus plastik, warna Pink. lek jare wong betawi =
jiwa remuk rempu ing regeman surem,
Jiwa raga, ... otot bayu, ... balung getih ...
mring janma tumaruna! Nadyan ringkih ing raga,
guru, ... lir kartika ing langit grahana!
bengkahManungsa pating galuruh, akeh kang nandang laraPagebluk rupo-rupoMung setitik sing mari akeh-akehe pada matiZaman kalabendu iku wiwit yen,Wis ana kreto mlaku tampo jaranTanah jawa kalungan wesiPrau mlaku ing nduwur awang-awangKali ilang kedungePasar ilang kumandangeWong nemoni wolak-walik ing zamanJaran doyan sambelWong wadon
wadon ilang kawirangane, wong lanang ilang kaprawiraneAkeh wong lanang ora duwe bojoAkeh wong wadon ora setia karo bojoneAkeh ibu pada ngedol anakeAkeh wong wadon ngedol awakeAkeh wong ijol bojoAkeh udan salah
dadi wolak-walik kertuKertu gede dibukake, ngguyu pating cekakakNing mulih main kantonge kempsKrungu bojo lan anak nangis ora di rewesAbote koyo ngopo sa bisa-bisane aja nganti wong kelut,keliring
pasal sing mung nduweni 1 ayat lan 49 ayat sing asale sekang 21 pasal sing nduwe 2 ayat utawa lebih), 4 pasal Aturan Peralihan, lan 2 ayat Aturan Tambahan), kaliyan Penjelasan.
podo lan sepasaran.bocah yen wis umur selapan dino,banjur di cukur,dene rambute cukuran sepisanan lan ketokan kuku disawati.serto di tunggalno dadi siji,karo coplokane puser lan taine kalong.mulane perlu di rawati,mbok
marang kadigdayaan, aji joyo kawijayan,ora tedas tapak palune pande,siseneng gurendo,coplokane puser lan liyane
ummul kitab.Sun tulis kersaneng rasa, rasaning wong tanah Jawa, sun tulis kersaneng ati, atining jiwa kang Jawi, ati kang suci, tanda urip kang sejati, sun tulis kersaning agami, ageming diri ingkang suci.
kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
keridhaan-Nya, supaya menjadi hamba yang mulia.PUASAIslam, balék, kiat, ngakal, papat sampun kinebatan, wonten maleh ingkang lintu, Islam, balék lawan ngakal, dados sarat nglampahi siam.
sampai tua, bisalah engkau merasa, janganlah engkau merasa bisa.MAGHRIBMaghrib kalampah wengi, serngéngé surup ing arah kéblat, purna oléhé madangi jagad, mego kuning banjur jedul, tondo rino sampun kliwat.
ZAKATLamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,ngedalaken
#01-11 to #01-12, 168 Punggol Field, 820168 - Map
- Tel : 6438 3333 246. OCBC ATM
#01-11/12, 168 Punggol Field, 820168 - Map
mbiyen ora ana Saiki dadi ana Mbesuk maneh ora ana Padha bali marang rahmatullah
sederhana: Pak Harto, Muhammadiyah bade mbangun universitas wonten Yogya. Menawi kerso monggo (Pak Harto, Muhammadiyah
Ditulis pada November 9, 2007 oleh rogebon	Mak jedul, ijig-ijig enyong kepengin gawe blog sing duwe ciri khas, blog sing liya sekang blog-blog liyane, kebeneran enyong uga kepengin gawe media sing cerita masalah masalah sing edek karo uripku, uripe wong jawa sing nek ngomong medok utawa jawa koek. Ya sisan nggawe aku gawe blog giye, blog sing tak jenengi
nulis. Sukur-sukur rika gelem melu ngisi blog giye.
ya…artikele sing lewih anget lah…men bisa go diskusian kaya kuwe.nyong maca blog kiye diwei ngerti kancane sing nang njakarta, cah bangsari, nyonge siki nang bogor.nyong melu seneng nek ana forum kaya kiye….kan dadi nambah
lan sabar ning mengko kepenak.....Beres g
opo dadi iwak gede neng kolam cilik.... GK
yo wis Yul kang Ibun kon sowan meng omah,urung pindah kan isih nang ngrep SMEA kan?Kon nembung karo Ramane utawa Biyunge men
Janji2 tok. Stadionmu iku lho lhang garap.. Ngene d terus2ke Ben lhang bangkrut Persibo.. Wahai Bp.Bupati Ngertio y Stadion iku
am	brarti aku yo ora modis, ora trendi, tur ora gaul yo bu…lha wes piye, lha wong boz gede sing nggaji ae mung nganggo nokia seri 6xxx bu, makane aku trimo nganggo SE K510i hehehehehehe..
Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho - NampaTên gọi khácShilo Inn Suites Hotel Nampa IdahoShilo Inn Suites Hotel Nampa Suites IdahoShilo Inn Suites Nampa IdahoShilo Inn Suites Nampa Suites
Kanggo karakteristik starlings lanang suren bisa dideleng saka swara saka chirping, wangun fisik lan prilaku. Contone starlings wangun awak suren lanang gedhe lan elongated, prilaku luwih agresif nalika dibandhingake kanggo starlings wadon suren. Lan luwih ciri lan aku ora bakal ngrembug.
Amarga saka ciri iki relatif, gumantung sing wis menehi definisi kanggo saben sipat iki.
Conto kayata ndhuwur, starlings suren awak lanang gedhe lan maneh saka manuk wadon. Definisi utawa kriteria loro dawa lan cendhak ing mripate wong-wong sing saben dina, tansah ndeleng starlings suren, saka sing arang ndeleng utawa malah kanggo pisanan weruh mesthi beda.
Conto liyane cetha, ana hobbyist sing isih lay ing starlings suren menyang pasar manuk tuku starlings suren lanang. Amarga iku ora bisa mbedakake lanang wedok, banjur wong iki marang pedagang kanggo milih lanang. Banjur direbut
“Ngelmu iku kalakone kanti laku. Lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani. Setya budya pangekese dur angkara.” Ilmu (spiritual)
maknane Kaping pindo sholat wengi lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat kudu weteng ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoni Mugi-mugi
opo salak duku cilik cilik ngandhong opo mbecak mlaku thimik thimik adi ndherek ibu tindhak menyang pasar ora pareng rewel ora pareng nakal mengko ibu mesti mundhut oleh-oleh kacang karo roti adi diparingi
sumilir Tak ijo royo royo tak sengguh penganten anyar Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu lunyu yo peneken kanggo mbasuh dodo dira Dodo dira dodo dira kumitir bedah ing pinggir Dondomana j'rumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane mumpung
telep a dhiemplok plok a mak telep pacak gulu cingkring adhuh yayi sendhal pancing adhuh dhangkrek krek adhuh
bathok bathoke ela-elo si romo menyang solo payunge payung metho tak gendher lho-lho lobah wong mati ora obah yen obah medeni bocah
Koes Plus Pring Gading Kebak Rang Rang Mata Gajah Rai Jaran Gawe Wirang Cengkir Gading Tambane Wong Loro Watuk Gebras Gebres Karo Konco Kudu Bares Mbah Simbah Golek Gurem Konco Salah Ngajak Bubrah Mesam Mesem Carang
kuwi... wew.. kok kabare tekan nggonmu
ngewrat wewarah lan kawruh wangsalan, gantjaran sarta sekar
sing ngene iki. ngertiku ming kerja kanthi temen lan tekun kanggo keluargaku..urip linambaran sih katresnan marang sesami...pasrah karu Gusti. Dadi umpama arep kiamat tenan ya wis ben ora papa. Lha arep kepiye meneh? ning apa ya menungsa isa ngerti
janma kudu mituhu, pratélané sapta pracèki, lamun dipun upaya kinemat ing kalbu, samubarang kang linakya, sarwi mapan nora badhé damel tuni, suka tentreming rahsa.
2. Kang ginelar wyataning suyati, tlatènana kang pitung prakara, amrih dadi lantarané, datan gampil kinelun kalulun ing wawatak nisthip, linepat king deksura tinebih panyaru, tan damel pilalaning
winedhar wiyar tebané, suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel padhanging
ing wuwus, nguwus-uwus tan ana dadi, tetembungan dèn arah jumbuh kang sinaguh, tumapak ing lalampahan, datan lumpuh karana kaot
pinurih saged rampungé, tékad kang wus pinuntu, aywa wudhar tanpa pangaji, wawataking satriya
kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng Suksma, istingarah gung pangajab temah dadi, tan cidra ing ubaya.
13. Jejering titah sawantah kaki, mokal lamun kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora wegah, angugemi
lèlèmèran, dhemenyar pepénginané, tan kablithuk pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging
16. Paran nggènira nyepeng sumangi, setya tuhu bekti mring
18. Menggah tuduh ingkang gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi wigati, susmaya prabaning Hyang
tumrap sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati sapa baé, dhadasar badan
25. Nora béda waler ingkang sami, tumrap priya kang wus
braya ywa mingkuh pakéwuh, pantang pepes batosira, lamun manggya kèh sambé-kalaning margi, jroning gesang punika.
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima mangabiwadha, garwanira dèn
wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti, dwipangga datan kéguh saguh kang ginayuh, brekiti ing sregepira, siyang-ratri makarya tan wènten sepi, swawi dipun tuladha.
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja miwah
nukulken wijining tikbra, dyan pracara ukara datanpa bukti, iku watak katbuta.
34. Dipun émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin, misésa palimirma miwah paring bendu,
lèmèr ngumbar-umbar kata, kanthi permati empané, wit kasunyatanipun, ilat iku lir wisa mandi, dhahat karya sangsaya punapi kasumbung, lamun kalintu trepira, ing kawurya pranama adamel tuni, katiwang ing papaka.
krodhaning denawa, nyembur wisa wisaya aniniwasi, surata siya-siya.
39. Klawan ilat padha muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya-kaya manekung, angèmperi panatagami, nging klawan lidhah
Jihwa pindha landheping bedhami, lamun linga muwus ngayawara, pasulayan undhuhané, nyebar wijining
Suksma, kang kaajab mung bahagé, rurumpakaning wuwus, was winawas kanthi premati, leget mring kautaman priyatna ing tembung,
menggah lengkeping ukara, sinekar Asmaradani.
76. Tanasing janma utami, ingkang tumrah gesangira, mring pakeken datan andor, ngugemi sagung wiyata, winedhar sang
dumon, nora mawang béda-béda, dharah punapi liya, piniji ingkang tuwajuh, bangkit angéntasken karya.
84. Lumingling sagung kajatin, datan kalèntu garjita, patitis salir pepunton, nora kawuh ing pangrasa, tulya kujanapapa, sung kawiryan maring bandhu, mongka lengka twasanira.
mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès trah ngawirya, becik lamun
dériti marang sakèhing wong, nanging sanak-kadangira, dèn papanken ing ngarsa, mongka tan pengkuh ing kéwuh,
Kathah-kathahipun janmi, twasa kalimput dureta, wuru dhumateng pangwaos, mumpung maksih amisésa, morang
lenggah twijara tyang parnoh, pandhir dinadya pangarsa, pingging sinuba dwija, ngangsu kawruh mring tyang blilu, mung krana maksih sentana.
93. Lagya kalampah samangkin, ing jaman kala katwara, mundhak-mundhak ing pakéwoh, néréndra nir
soroh, sakadang cepeng wisésa, praja dadya puwara, garwakara sugih galu, kang nandhang wong sanagara.
96. Ywan wus kukumpul nyawiji, dundum brana duratmaka, béda apa tiyang awon, suka-suka sagendhingnya, nétra kawuh
101. Nandukna bebener ugi, boten kénging
tiyang kalok, tan wastu luhur ing nala, becik lamun saranta, tinaliti kanthi turut, patitis
tinarbuka, thukul welas tan pitakon, maksih kèmbèt apa liya, iku nora prayoga, becik
107. Lakon jaman kalasrenggi, trékahé tiyang candhala, kadi réwanda saranggon, gendhon rukon tindak dhusta, tan ana jrih
kudhung agami, mangka wawaton dèn prusa, iku nyanyadhang pakéwoh, kang nunggil winastan bala, béda dèn anggep mala, temah puraya tan wèstu, dredah bangsa padha bangsa.
lamun pinuja, pangiring samya anglulu, pamrih antuk kang dèn sedya.
116. Wus tan kapéncut ing daging, alus sakelangkung lembat, agal donya datan kamot, sasat Pangéran maraga, ngrucat salir
kasengsem pambombong, kang damel rupaking jangka, nora mangathik jana, priha tindak tan kalintu, lepat boten
lingkabing wahyu, sambet wyataning twijara.
120. Piwucal catur puniki, prakawis mèt donya brana, kalayan angudi
wanci, ingkang lagya amisésa, pongah awawatak rimong, nubruk buron ingkang ringkya, minongka tatadhahnya, makaten tyang alit iku, dèn mangsa nora suwala.
122. Menggah lengkeping kintaki, kacetha
123. Wus dadi jamaking janma, jro jaman mengeng puniki, ngasil-asil donya brana, raos
genthong ingkang ciri, masiya dipun grujuga, toya sablumbang saari, panggah datanpa isi, ngowos-owos maksih suwung, tangèh lamun marema, antuk leksa kurang kethi, puluh-puluh iku wataking drubiksa.
sacekapipun, nora kaladuk hawa, ngangah-angah jroning budi, béda janma ingkang wuru mring pangwasa.
ngrebat uriping lyan, tegel tan èwed papati, welasarsa wus tebih saking
129. Urip dadi salah kaprah, akarya ngungun ing ati, élok lamun rinasakna, nora
130. Pawingking ngundhuh dahana, ingkang ngririsak
wit datan pinunjul, gung asor dalajatnya, kondhang bangsa ingkang wengis, nora idhep tataning janma utama.
mursid sampun sirna, saking lebeting nagari, kang tinengen duraka klayan dursila.
pindhanira, mitra tegel angapusi, wus tan ana kang kénging dipun pracaya.
atuwuk, padharan tansah luwya, sisimpen datan gadhahi, nyebar wiji tangèh angundhuh wohira.
wus lenggah ngaluhur, nguja mubaling branta, suthik mirengna papali, nir tuladha sumimpang saking pranata.
lembu dipun patrapi, cinongok ing cungurira, kadi tyang bodho katali, babandan dèn adili, pindha kukila kapulut, babaya tan uninga, léna linepas jemparing, lamun kena panèn mamala antaka.
144. Poma-poma élingana, kang dadi walering margi, ngombéya ing belikira, ywa nglurug sanès parigi, myang liyan
sapinanggih, raos èwed wus sepi, rongèhing manah kadlarung, parwi dasih ingalap, sinengguh dadya upeti, yèn mangkana ical prabawaning praja.
146. Becik lamun tinahena, atataki sawatawis, marema ingkang
boro mania soko siap budal nang endi wae kanggo nontok maene pesibo mben iso dadi juara
aku iki wong kanor adoh ko stadion tapi aku wes mesti budal nok endi wae meskio aku ora nduwe duwet tetep tak utangno tonggoku wong ndeso…………………………………………………………………………………………………………………………….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
wae ojo dicampuri tembung-tembung soko monco negoro sebab kyaine wis dhawuh yen crito iki digoleki ing lemah lemah wutah ludirane dhewe contone tembung posisi diganti karo tembung papan utowo tempat
Feb 19, 2010 @ 02:37:47 Menawi saged, kula aturi ngrengga crita ingkang langkung sae lan njlimet kados dene almarhum SHM. Awit menawi kita sami kapareng ngaku ‘siswa’ nipun SHM. Pramila murid ingkang kasil inggih menika ingkang saged ‘nglangkungi’ gurunipun. Mekaten wejangan saking SHM ingkang kula tangkep. Sumangga, nglajengaken geritan crita tanah jawa. Sumangga.
niki wargo anyar.sugeng tepang ke mawon.
Des 18, 2010 @ 12:50:57 Punopo inggih saking ADBM…?
nut / ubed ing napi lan isbatipun / derah ing lam kang akir wit puserneki / tinarik ngeri minduwur /
ruwangan guru, rikala Bu Rosa, pegawai Tata Usaha nemoni aku. Wektu iku aku
lagi bubar mulang terusan nganti 6 jam pelajaran. Karepku arep ngaso sedhela
lan ngombe wedang teh kanggo nelesi tenggorokan sing krasa garing. Dina iki
pancen aku ora kober ngaso jalaran kelasku klebu paling adoh saka
sajak gumun. Sasuwene iki aku arang banget nampa tamu yen lagi dhines, kajaba
satunggiling perwira TNI,” wangsulane Bu Rosa. Mak dheg, rasane atiku. Gek sapa
ya, batinku kebak pitakon. Thukul ing pamikirku, aja-aja gek ana prakara sing
gegayutan karo hukum. Utawa aja-aja aku gawe luput marang salah sijine muridku,
sing bapake sawijine perwira TNI. Sadurunge nemoni tamu mau aku ngleremake ati
sarana ngombe wedang nganti entek. Aku unjal ambegan banjur alon-alon mlaku
tumuju ruwang tamu sekolah. Saka kadohan aku bisa nyipati ana sawijine priyayi
gagah gedhe dhuwur ngagem sragam tentara. Saka kadohan katon yen pangkate rada
dhuwur. Yen ora kleru priyayi kuwi pangkate kapten. Taksawang ora ana
tandha-tandha yen lagi nesu. Malah astane ngapurancang karo mesem karo aku.
“Sugeng enjang Pak!,” ature sopan.
sinten? Lan wonten keperluan punapa manggihi kula?,” pitakonku sajak ora
Kula murid Bapak!,” ature karo ngulungake astane saperlu salaman.
“Sinten nggih?,” aku panggah
“Pak sampun basa ta! Kula murid
Bapak ing SMP ngriki, tamat taun 1993. Kula Bimo Pak. Jangkepipun Aloisius Bimo
Anoraga. Rumiyin ingkang nakal sanget punika lho!,” ature menehi penjelasan.
Aku lagi eling, iki Bimo sing biyen pancen nakal kae.
“Bimo … Bimo! Wah wah wah … saiki
lha kok jebul dadi wong temenan kowe!,” gapyuk aku banjur ngrangkul priyayi
gedhe dhuwur iku. Aku ora bisa ngucap maneh, luhku ndlewer eling lelakon jaman
punika jalaran saking Bapak. Kula ngaturkaken agenging panuwun Pak!,” ature
Bimo karo ngusap luhe kang uga dleweran. Bimo pancen nduwe sejarah surem rikala
isih sekolah SMP. Lan aku kalebu guru sing mati-matian mbela Bima rikala
kesandhung masalah ana sekolah. Aku ora bisa wangsulan. Atiku mbedhedheg kebak
rasa, seneng, trenyuh, sedhih, mongkog lan nelangsa campur bawur dadi siji.
Ujian Akhir. Ing sajrone rapat guru ana prakara wigati sing dirembug. Ana salah
sijine murid sing nglanggar peraturan abot, yaiku gelut karo bocah saka
sampun mbolos ambal kaping 12. Mangka miturut tata tertib, ing satunggaling
semester namun pikantuk mbolos kaping 6. Lha, punika katambahan kasus awrat:
gelut kaliyan murid saking sekolah sanes. Pramila, kula gadhah usul, lare
punika dipundalalen kemawon. Menawi boten, mangke saged suka pengaruh awon
tumrap murid sanesipun!,” mangkono ature Pak Budi, kang ngurusi bidhang kesiswaan.
guru wis padha tau kecenthok atine amarga Bimo. Bapak Kepala Sekolah dhewe
durung paring keputusan. Bapak ibu guru isih diparingi wektu kanggo atur
pamrayoga, supaya keputusan mengkone ora gawe kapitunan tumrap sekolah lan
tumrap Bimo dhewe. Atiku goreh. Minangka sekolah swasta, pancen kudu wani
ngetrapake disiplin. Nanging, Bimo iki sedhela maneh kudu ngadhepi ujian
pungkasan. Yen ditokake saka sekolah mesthi dheweke ora bisa sekolah maneh. Aku
tau krungu dhewe Manawa keluargane Bimo iku uripe rekasa banget. Nanging yen
pelanggaran abot mau ditogake, bisa-bisa sekolah iki bakal bubrah! Ing batin aku ndonga, muga-muga Gusti paring
dalan sing padhang, paring keputusan sing wicaksana. Wusana kanthi ati kebak
makaten. Wekdal punika miturut kula, kita kedah ngatos-atos damel keputusan,
jalaran boten dangu malih lare-lare badhe ujian. Kita sami saged ngraosaken,
bilih lare-lare punika estonipun manahipun sami kebak rasa kuwatir ingkang
awrat. Kula gadhah panduga, yen Bimo punika ugi ngalami raos makaten. Pramila,
kula gadhah pamrayoga, bilih Bimo kedah pikantuk pendampingan ingkang mironggan,”
aturku. Aku ngerti para guru akeh sing ora sarujuk karo usulku. Akeh sing
nyucuh, maido, malah ana sing cubriya karo aku. Ana sing nduga, aku nduwe
kelase dhewe ora lila yen Bimo diwenehi kesempatan melu ujian. Aku kaya-kaya
ora ana sing mbela, ora ana sing sarujuk. Ngertiku, sing sarujuk karo panemuku
mung guru BK. Bu Yani, guru BK sing wis bola-bali ndangu Bimo, atur pamrayoga
aturipun Pak Basuki. Bimo punika ibaratipun saweg sakit. Miturut kula
piyambakipun kedan kabiyantu murih saged saras. Yen lare punika dipun
mriki, punika ibaratipun tiyang sakit malah dipunbucal!,” ature
mantep banget. Aku rumangsa dijurung dening Bu Yani. Ing ati aku isih ndonga
muga-muga Bimo bisa tetep sekolah lan bisa lulus kanthi lancar. Lha rak tenan,
ature Bu Yani pancen nambahi swasana dadi panas. Nanging daksawang Bapak Kepala
Sekolah tetep sareh, ora kena pengaruh karo panase swasana.
mangga kita sami wening sawetawis. Mangga, kita sami nglelimbang, saumpami Bimo
punika anak kita piyambak. Margi pundi ingkang badhe kita tempuh? Mangga, kita
wening lan pados keputusan ingkang wicaksana.” Bapak Kepala Sekolah ngendika
kanthi alon kebak pangati-ati. Swasana kang panas mau dumadakan malih dadi lerem,
sepi. Ora ana maneh kang nduweni usul supaya Bimo ditokake saka sekolah.
“Pak, kula gadhah usul. Bimo
dipunparingi kesempatan kemawon supados tumut ujian. Mangke kula kaliyan Ibu
visit, mbokbilih saged mbiyantu Bimo supados saged kasil anggenipun ujian,”
aturku karo mengo marang palenggahane Ibu Yani. Piyambake manthuk tandha
sarujuk. Wasana, Bimo ora sida ditokake saka sekolah. Atiku muji syukur ing
Bimo. Kebeneran omahe Bimo ora adoh saka omahku ing Sawojajar. Mung wae omahe
Bimo ana kampung ing pinggir kali. Dina minggu awan bakda saka greja aku marani
omahe Bima tanpa wara-wara. Jebul omahe Bima pancen njepit banget, ora bisa
diliwati nganggo tumpakan sepedha motor. Aku weruh dhewe saben dina Bimo tansah
mlaku mangkat mulih tumuju sekolah, kamangka dohe udakara 6 kilometer. Aku
mbayangke, bocah iki sejatine nduwe semangat sinau sing gedhe. Sawise takon-takon saben gang, aku
kasil nemokake omahe Bimo. Aku ngadeg jegreg ing ngarep omah gedheg dhoyong.
Atiku kaya diiris-iris welat. Dhadhaku mbedhodhog tanpa bisa ngucap. Dhuh
Gusti, batinku ndonga. Mugi paring kawelasan dhateng kulawarga punika. Omah iku
ukurane kira-kira mung rolas meter persegi. Gedhege akeh sing wis tambalan.
Kiwa tengene kebak barang-barang rongsokan. Dalane mblekuk kaya jogangan. Ing
buri omah iku ana papringan lan kali sing iline banter. Aku ndhodhog lawing
“Kulonuwun!,” aturku. Ora enggal
ana wangsulan. Dakbaleni uluk salam nganti ping telu, lagi ana wangsulan.
“Monggo …,” ana wong kuru aking
mbukak lawang. Praupane pucet sajak lagi lara. Ambegane mengkis-mengkis,
mbokmenawa duwe lara seseg. Sajak kebak pitakon, sanajan ora diucapake.
Kula gurunipun …,” aturku.
“Monggo … monggo Pak. Monggo
pinarak ngriki,” ature karo rambatan cagak. Aku ora mentala, banjur melu
“Kangge sare mawon pak,” aturku.
Ora suweo Pak, ibune Bimo teka, karo nggawa sayuran lan buntelan plastik.
“Monggo Pak, pinarak. Nggih punika papan dunungipun Bimo. Piyambakipun nembe
pados ulam ing lepen, kangge tambah tumbas beras.”
olehe gerah. Sadurunge gerah penggaweane narik becak, nanging saiki ora duwe
daya. Mula sing ngganteni golek kaya, ya ibune Bimo. Penggaweane mung buruh
nyuci lan nyambut gawe srabutan. Bimo, sanadyan sekolah, yen ana wektu lodhang
uga nyambut gawe kanggo mbantu wong tuwane. Atiku trenyuh banget nyipati
kahanane Bimo lan keluargane. Aku uga oleh keterangan yen Bimo tau ora mlebu
sekolah nganti pirang-pirang dina jalaran bapak ibune lara. Bimo kepeksa
Hasile olehku home visit takaturake marang bapak ibu guru ana ing rapat candhake.
Kabeh sarujuk, Bimo lan keluargane kudu dibiyantu supaya bisa tetep sekolah
nganti lulus. Lulus saka SMP aku wis ora weruh perkembangane Bimo. Jare Bu
Yani, Bimo nerusake ing sawijine SMA kanthi pambiyantu sawijine yayasan
pendidikan. Embuh kepriye critane kok Bimo banjur bisa mlebu AKABRI.
TNI ing Cilangkap pak. Awit saking donga pangestu Bapak, karir kula lancer.
Sapunika kula sampun emah-emah lan kaparingan momongan cacah kalih lan sampun
sami sekolah ing SMP,” critane Bimo. Aku ngrungokake kanthi linambaran rasa
bungah lan mongkog. Ora ana sing bisa nggedhekake atine guru kajaba yen
murid-muride bisa dadi wong-wong sing sukses! Aku kaya ora kober kedhep nyawang
pawongan gagah ing ngarepku iki. Rasane kaya ngimpi bae, yen Bimo sing biyen
awake ora karumat saiki manjalma dadi priyayi gagah gedhe dhuwur lan bagus.
wonten tugas ing Malang, lan kula merlokaken sowan Bapak. Kula sampun boten
gadhah keluarga ing Malang. Sasampunipun bapak kapundhut Gusti watawis sedasa
taun kapengker, ibu lajeng kula boyong dhateng Jakarta, ngiras pantes tumut
momong lare-lare.” Ora krasa olehe crita nganti dawa banget, nganti tekan titi
wancine bel bubaran sekolah. Sadurunge pamit, Bimo dakpethukake karo Bu Yani
sing biyen tau melu mbimbing nganti saiki bisa dadi wong sing migunani tumrap
aku isih durung bisa ninggalake wewayangane ing pamikirku. Saka olehku
lelimbang, tinemu keyakinan kang saya bakuh : murid iku dhasare ora ana kang
nakal, ora ana kang mursal. Akeh-akehe, murid-murid sing katone nakal iku
sejatine mbutuhake kawigaten mironggan saka para guru. Ing jaman saiki, rikala
donya ngalami owah-owahan kang saya tanpa kendhali, bocah-bocah kaya diumbar
ing segara jembar tanpa baita. Bocah-bocah iku bisa kelem keblebeg lan nemahi
tiwas. Mula saka iku kanggo para dewasa, luwih-luwih kang katimbalan dadi guru,
kudu luwih nengenake ngancani lan mbiyanti para mudha anggone nata uripe,
tinimbang menehi ilmu-ilmu sing nyata-nyata luwih gampang dikuwasani. Ya,
muga-muga bae, owa-owahane jaman iki bakal ngasilake generasi kang luwih kuwat
prakosa, kanggo mapag Jaman Kencana, jaman keemasan tumrap nusa bangsa.
lha nak ngene carane ngenakno kubu SFC nu?trimo pesen
2 KORINTUS 1:20 | Santukan sakatahing janjin Ida Sang Hyang Widi Wasa sami sampun dados sawiakti sajeroning Ida Sang Kristus. Punika
ing gisore wit trembalombrebes mili luhku..kahanan iki ra kuwowo aku ngakoni....mbuh aku sing salah opo kahanan kang nyebabakeOno ing grisorin wit trembalogodong podhokeplok...angin pada nyanyi...kabeh mung siji pengajapewis pestinne aku kudu noto siji-sijiati kang kang wus kebacut....nandang wirang wis mestinanging iki kanggo kabecikanOno ing ngisoring
anti laler..Reff.Biiir temu lawak sing tak pikir nyang awak nganti rusak.....Rusak....njobo njero.....sing tak gagas jebule koyo ngono.....he he he Udud seik...
Alamat Candi Kraton Ratu Boko: Desa Dawung, Kec. Prambanan,
Emboh iso opo ora konsentrasi mergo lagi ono masalah
april 2015 kl. 14.44Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Ngajan wontên ratu gung linuwih/ têdhak Kures
tansah ingimur/ adhuh nyawa nakingsun kaki/ sapa kang yogya tampa/ wahyuning aluhur/ reh ulun sampun atuwa/ wus sêdhênge nyipta sampurnaning pati/ den prapta ngakir jaman//
12. // ingsun nora darbe atma malih/ amung sira kang yogyeng murwengrat/ jumênênga Prabu Anom/
13. // agal alus sira wus mêngkoni/ kadigdayan miwah kanuragan/ sira wus mumpu(4v)ni kabeh/ ing siti ngarahipun/ tan kuciwa mêngku praja di/ wayunên wahyoningrat/ prêtameng aluhur/ mara kulup poma-poma/ wibawaa lawan garwanira sami/ putu-putu manira//
wus tan ana samare ing wuri/ lêbur dene ing dalêm pangrila/ sarta nyawa kapindhone/ tangeh nora
dipun mituhu/ prayogengsun ywa sumlang galih/ mongsa ulun tegaa/ kaping kalihipun/ kaki
miwah sajabaning kitha/ sadaya sampun din-radin/ tuwin mancanagari/ mubêng bêndhenya mangungkung/ yen Raden Jayengtilam/ ing rama jumênêng aji/ suka bungah wêwah Sri Manoning jagad//
ana endhek inggilnya/ sêkawan sinami-sami/ jumênêng ratu sadaya/ mung kaot sê(10v)puh taruni/ dene saking Sam
pandhadha/ sing Bêntalmukadas nagri/ kusuma yu Rayungwulan/ punika sing Prandhansari/ kalih sêg garbini/ dene
Prabu Nata/ wimbuh driya gêng mênuhi/ sru murba digung sangkara/ gora godha gêdhag-gêdhig/ sosrah-sisrahing kapti/ nglabêti mambêgan diyu/ kibir nir direng jagad/ riwak-riwuk byating Aji/ musebatan mring wadyabala sru mambah//
21. // saklangkung panasing driya/ sarta ingkang kaping kalih/ engêt duk ing kunakuna/ labête alara ati/ ibunya Dyah Jasmani/ pinaekan ibunipun/ ngantya silih kapêgat/ sangsaya mangunêg galih/ ngonta-onta mring Pangran Mêngkunagara//
sisikune jagad/ lawan ingkang kaping kalih/ Jêng
amung tansah nguman-uman/ mangundhamana mring kaki/ kêrot-kêrot sarya nik(?)/ suh kithal ingkang winuwus/ wong tuwa nora layak/ thik lêthêk lu akardi (?)/ aneng ngarsa minggata sira den kêbat//
53. // ênya agêmira ingkang rata kuning/ bendi miwah siyas/ prathistha kang lapis wêsi/ padha anggonên cangkrama//
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oława&oldid=1090465"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
film di […] noreply@blogger.com (GILASINEMA)
sulawesi ana, pokoke nang kabeh propinsi nang Indonesia ndukun ana wong jawane
Jebule sing bisa gawe karya khas jawa guwe udu mukur wong njawa sing nang Indonesia thok. Nang
sampeyan bengkel e pundi? pengen nyuwun tulung gawekke katrol kanggo
mekatenYaw aq kan munine "mung sithik" kang, dadine ora kabeh..Sing dow duwe tujuan golek jodoh kwi lhu..masipoeng wrote:visi lan misine samben wong khan
Séminar utawa seminar yakuwi patemanan kanggo ngrembug sawijining perkara lan kapimpin dèning ahli (guru basar, pakar lan sapanunggalané). Mèlu sawijining seminar iku amrih becike yèn aktif takon lan mènèhi tanggapan tumprap informasi lan tata kramané basa aja dilalèkaké. Mula ana ing forum seminar utawa dhiskusi iku kudu nganggo basa kang baku. Seminar asalé saka tembung Latin seminarum , kang tegesé lemah kanggo icir bibit kang di icir ana ing lemah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 11 Sèptèmber 2016.
brayat ageng! Wis titi wanci nata dhiri,
uyah ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.(3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.Tetulisan Arab lan
kiro sing irit ki mung aku thok…..Jebule mio j luwih irit yo……wah ternih tenaaann……Dikamdani hora pratholo……..Piss bro Fansyam….
Ajian Asma Pengunci Benda Isian ASMA’ PENGUNCI BENDA ISIAN
rogebon	Wis lumrah nek bocah cilik senenge dolan karo dolanan. Ora mbiyen ora siki padabae. Mung bedane dolan lan dolanane bocah cilik siki wis serba instan, wis nganggo tekhnologi canggih nek jaman mbiyen serba alami, mawi gawe disit, jarang banget sing tuku.
mlayu kocar-kacir ora nggenah. Wis ora ndelengna sawah sing lungkane amba-amba, sing penting slamet.
Duh pak nyuwun ngapurane nggeh, wong jenenge bocah ya ngertine seneng. Ayuh kang
jaman ku cilik mben jangrik asring digawa mbek sekolahan,
yen nggonaku arane jangrik jrabang, pecir, lupo lan liyane…
mbok ganti mas… Bubrah kabeh,… Piss…
**pokoke dudu kowe ae bro… langsung tutup beskope haha..
Basa Jawa … kangen lan tresnaku kanggo sliramu | Kisyani's Weblog
August 21, 2011 at 2:31 pm	(Uncategorized)
Dina iki…ora kaprungu basa Jawa…ora kaucap tembung-tembung Jawa. Ananging ana “Jaya Baya” kang ngancani ngucap basa Jawa ing ati…critane kepenak, malah ana sing marakake ngelus dada awit pintere penulise/wartawane.
Saiki yen kangen nganggo basa Jawa Sala…rada susah golek kanca… suwe-suwe basaku dhewe dadi kaku…malah akeh kanca-kancaku neng Sala sing ngarani basaku dadi kaya basa ludrukan amarga aku kerep nganggo ukara “awakmu” kanggo ngganti ukara “kowe”… he he he. Kajaba kuwi, ukara “yok opo” uga kerep tak nggo ngganti ukara “piye”… lha piye ta?
Kaya saklumrahe wong Jawa, aku tresna banget marang basa Jawa. Aku ya pengin basa Jawa iso misuwur maneh…dinggo rembugan karo kanca-kanca, dinggo sarana diskusi… malah aku ngimpi basa Jawa uga iso mlebu “googletranslate”… muga lewat sarana kuwi tambah akeh wong-wong sing pengin nyinauni lan nyengkuyung basa Jawa. Wah endah mareme yen basa Jawa iso moncer maneh…muga-muga dongaku supaya basa Jawa iso luwih ngrembaka ing malem Ramadhan iki iso dadi kasunyatan…
MNAME: dns23.serverpars.com	RNAME: mail.logicman.net	Serial: 2016052700	Refresh: 3600	Retry: 7200	Expire: 1209600	baranmusic.ir
"MINAL AIDIN WALFAIDZIN" Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
eh jebule tetangga ne dewek nang Brebes. inyong dulu telung tahun nang Purwokerto Mas
iso ngapak sithik-sithik mas jan jane, tapi uwis keracunan boso Yojo, hehehhehee..
yen pas mlaku sore ning Dickson Str.
ngadek siji ngadek kabeh ngombak ngombak kabeh.turuti piye polae ketuane boro ojok nganggo karepe dewe.ben ketok apik supporter persibo iku lek
Mas2 sedoyo,konco2ne d kandhani,nek budhal kon nganggo kaos oranye,opo neh nganggo syial lwih apik!!!
[Reply]	Prashommer April 24, 2009 at 8:37 pm
tEruzzz,Ojo kalah,PERSIBO BANGKIT,,,
[Reply]	EKO"GARONG May 30, 2009 at 1:54 am
BORO MANIA “LENCONG SIAP MATI BUAT NDUKUNG PERSIBO.
[Reply]	saiki ultras mbiyen buruhmania June 23, 2009 at 12:54 pm
sing bener boromania opo buruhmania ???? soale akeh wong bojonegoro kerjo nang kene yo mingkem bae..
akeh wong bojonegoro kerjo nang gresik, lha nang ndeso ku bojonegoro mbiyen cuma onok sawah tok… bojonegoro ga onok apa-apane karo gresik
awake dheweki dhuwe omah dhewe? Ra ketung cilik, tapi ayem, tentrem nang omahe dhewe…” (Per,
dheweki dhuwe omah dhewe. Ra ketung cilik, tapi ayem, tentrem nang omahe dhewe…”
wedok siji lan ragil, aku lan adiku lanang liyane kudu muleh nyekseni walimahan iku :)
Akhirre disepakati, aku ngancani bojoku bakdan neng
Kuwi murid SLB seko ngendi Mas? Ngaturaken sugeng nindakaken ibadah siam
Balas ↓	kenny pada September 4, 2008 pukul 10:31 pm berkata:
nggilani tenan fotone, rini ojo kon ndelok :D
seng moto rini je … :)
lha sakjane sing meteng kuwi sampeyan opo bojone smpyn ?
aku meteng – bojoku padang, pas tooo … :)
terkait:Wong kenthu, bokep wong brebes, bojone wong bokep, bokep ngentot bojone wong, bokep rondo jowo, kentu karo bojone uwong,
AYO GAWE LAGU LAN YEL2 BARU. KHAS BOROMANIA SING BEDHO KARO SUPORTER LAIN. LUWIH HEROIK
kanggo konco2, sedulurku kabeh sing omahe mbantul, absen ya? pengen ngerti, akeh ora
melu ah, monggo pinarak wonten imogiri ~ ojo lali ngunjuk wedang uwuh murbei,
jagal??? wong susukan kae poyo??? weeehh wes politik barang saiki.... Slamet
Gambar prajurit pribumi lan prajurit saka Afrika ing sawijining poster pungkasaning abad kaping 19
Walanda Ireng utawa Landa Ireng utawa ing basa Walanda Zwarte Hollanders lan basa Melayu/Indonésia Walanda Hitam, iku peparabé para prajurit sing asalé saka Ghana, Afrika ing KNIL.
Sajarah cekak[besut | besut sumber]
Antara taun 1831 lan 1872, luwih saka 3.000 jiwa wong-wong Afrika dijupuki saka jajahan Walanda ing Afrika, Elmina (saiki bagéyan saka Ghana). Nalika Perang Dipanagara, KNIL kèlangan akèh prajurit Éropah lan saya akèh manèh prajurit pribumi lan amerga iku dibutuhaké akèh prajurit anyar. Banjur Belgia uga mardika ing dasawarsa 1830-an, dadi padunung Walanda uga saya ciyut. Banjur andil rélatif prajurit pribumi ing KNIL uga arep dikurangi supaya ora mbaléla lan désèrsi. Mula dijupuk prajurit-prajurit saka Afrika, amerga dipikir yèn wong-wong Afrika iku luwih
(nl) Situs wèb yayasan komunitas Landa Ireng ing Walanda
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 14 Maret 2016.
dadi suami, abi sing nggawe seneng karo bojo lan anak-anake. dadi warga sing apik karo
pm	mosok motret manuk koyo ngene ndadak nunggu tabung gas? hahahaha
**asline aku nunggu banyune udan ngembung maneh ndan. la pas banyune ngembung kok pas ono sing ngekei tabung gas… la
Suasana sore wis mulai cerah.Udan sing mikine gede….benget be wis mandeg.Srengengene wis mulai katon.Eh…ditambah ana pelangi mentongol neg sisi kulon.Jerene wong-wong tah angger ana pelangi,berarti arep ana bidadari sing arep adus neng bumi.
Widadari Jambon : “ Tela iya koh,segere poll.Tapi angger aku ya ora kayak ko.Ko tah dadi Widadari ora tau adus.Mbok siki neng kayangan wis ana pemandian umum.Ora ngerti si…Katro Banget!!!
Tulung cekelnu –#3??/// sing ucul,,, bocahe saiki isih gentayangan di WEB iki, malah iso wenehi comment ning WEB Cyber lho… Biasane bocahe gae jeneng Anang cah
kiy sopo yow? La wong awakmu kiy sing lagi tangi turu ngunu, sakmono suwene lagi OL akhir2 iki
Moh ak delok web mu, ngko nek ktemu sing cah cilik
wong kito gak enek sing rai ne kyo kwe…
[Reply]	athur20 May 22, 2009 at 1:13 pm
sumberjo ndi. aq yo dhuwe kenalan omahe mburi ne indomaret.
padahal sak bendino ki cekelane internet, tapi admin e kok ra pinter2?
Laopo susah-susah gawe asap ninja, saiki kiy wis ra
ngertiku tono iku arek pinter tapi Gemblung ae… 😛
[Reply]	athur20 May 22, 2009 at 2:12 pm
mengko bengi lek ngoleki tono golek i ae nang jalan a.
endi… lha wong aku ra ngowo las karbit kok 😀
Pantesan galak e ra kaprah, la wong berbisa 😛
nd, 2009 at 3:35 pmWis sak njalukmu njaluk status opo?? mengko tak Approved statusmu, status cah Gemblung opo status cah lanang sing
wah podo koment gawe bahasa inggris kabeh .
q gawe bahasa indonesia ae wis ra iso bahasa inggris soale.
Ing. Boris Quinde, Ing. Fabián Carvajal, Ing. Pablo Esquivel, Ing. María Inés Acosta, Ing. Iván Andrade, Ing. Paúl
Indonésie Janji Laut Resort Manado/Indonésie Damai Homestay Gili Air/Indonésie Tiki Lodge Lombok Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
iku aktor saka Korea Kidul kang lair tanggal 16 Februari 1988.[2] Dhuwure Kim Soo-Hyun ya iku 180 cm, dene bobote ya iku 65 kg. Agamane Soo-Hyun ya iku kristen. Dhèwèké mulai aktif ing donyane entertainment wiwit taun 2007 nganti tekan saiki. Soo-Hyun tau sekolah ing Joongang University ing babagan akting mayor taun 2009.[3] Dhèwèké duweni kelangenan nyanyi lan seneng moto. Kamera DSLR kang diduweni ya iku Nikon D800, nanging kamera iku ora anyar, nanging tuku bekas duweke Lee Byung Jin.[4] Artis kang dadi kelangenane Kim Soo-Hyun ya iku Jo Seung
Soo-Hyun béda karo artis Korea liyane. Dhèwèké ora gelem nganggo jeneng panggung, dhèwèké milih nganggo jeneng asline. Mula akèh wong kang ngomongake dheweke. Kanthi cara Hanja, jeneng Soo-Hyun kaperang saka rong aksara kanji, ya iku "Soo" kang tegese apik banget, lan "Hyun" kang tegese kebajikan. Nalika isih cilik, Soo-Hyun kalebu bocah kang menengan lan arang omong sanajan ing omahe dhewe. Ing omah, Soo-Hyun luwih seneng nonton tv lan seneng nulis. Banjur, ibune nglebukake dhèwèké menyang sekolah teater supaya Soo-Hyun ora dadi bocah kang pasif. Nanging, kadhang yèn kaget, Soo-Hyun njerit kanthi ngundang ibune. Nalika SMP, Soo-Hyun tau kerja ing restoran cepat saji. Nanging, nembe telung dina kon metu amarga telat mulih sekolah. Sanajan mangkono, dhèwèké tetep éntuk gaji. Gajine iku banjur dienggo tuku sepasang kaos kaki kanggo ibune. Nalika isih sekolah, Soo-Hyun tau melu latian mendaki. Dhèwèké uga tau melu kompetisine, nanging kalah amarga tiba nalika ing babak kapindho. Dhèwèké uga tau melu latian nyelem.
Ing taun 2007, Soo-Hyun miwiti debut pisanane ing televisi kanthi main ing filem Kimchi Smile Cheese. Panampilane kang sukses iku, ndadekake dhèwèké éntuk kapitayan main dadi paraga utama ing filem Jungle Fish ing taun 2008. Ing filem iku, dhèwèké dipasangake karo Park Bo Young. Taun 2009, Soo-Hyun main ing rong drama ya iku Will It Snow for Chrismast lan Father's House. Ing pungkasan taun 2009, Soo-Hyun resmi melu ing menejemen Keyeast Agency lan ngetokake offical website ing sasi Januari 2010. Nalika taun 2010, Soo-Hyun main ing drama Giant lan ngéntukake panghargaan SBS award minangka New Star Award. Kasuksesan iku kang ndadekake Soo-Hyun bisa kapilih main ing filem Dream High.[5] Ing filem Dream High, dhèwèké main barengan karo Bae Su Ji (Suzy), Taecyeon, Wooyoung, lan JOO. Sadurunge main drama, dhèwèké latian nyanyi lan latian nari ing JYP suwene telung sasi.[6]
Drama[besut | besut sumber]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kim_Soo-Hyun&oldid=1112292"	Kategori: Artikel Wikipedia kang merlokaké alih aksara KoréaArtikel Wikipedia kang merlokaké alihaksara KoréaAktor Koréa KidulKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 28 Januari 2017.
Nepenthes albomarginata x mirabilis | Kantung Semar Indonesia
Suk njaluk siji-siji foto sing elek wae yo, yen wis arep update web maneh, hehehe
**HEHEHE..SAMPEYAN NEK NANG R. SOERYO, SING JENENGE BRINJI KI NGALAH2I EMPRIT BOS. NENG KANA MBOK SAK MODARE NEK AREP GOLEK EMPRIT.
indosat…tapi nek rampunge mandan sore Ragil pasti teka…dadi Ragil njaluk maaf karo sedulur2 kabeh nek kepeksa ora bisa melu…
mabite ngundang ustad sapa…ana sing apik ora nek ana rgl melu
melu koment yen ngono ... Setuju banget kalau albert t obat yang lumayan mujarab buat ayam kurapan ... Heheheh ... Melu melu wae ... Point nya bisa ditukar lancur nya kang Iwan.... Aku yo tak melu melu wkwkwk Sampeyan iki iso wae ... Gosip kuwi ...
sing jenenge lomba kuwi wis ono jurine ra koyo kowe ra ngerti opo-opo asal njeplak wae
nyerat BMWCCI Banyumas Chapter, panjenengan kedah kulo nuwun rumiyin dumateng presiden BMWCCI, nglempakaken persyaratan2, dll.
ambetul mas biasa wong jenenge komentator wkwkwkw aku golek modem eangel mas akeh sing
pemain alon2 sing penting kelakon,ora usah grusa grusu manajemen masih nego ditunggu saja….tapi nek stadion di alon2 opo di cepetke tetep pancet ngunu kuwi.oh SLS nasibmu….isin karo lamongan tapi santai sing isin wong sak bgoro ora aku dw…..
wong kuna akeh sing nyebut Cilacap, karo sebutan Clacap)sekang gempuran ombak Laut Kidul (samudera Hindia).
dadi posisine neng ngisor ketutup bukit. Mbiyene neng landa nggo basis pertahanan daerah samudra hindia, ana penjara lan pos-pos neng
ora digawe-gawe wis jero uga prahu gedhe isa lewat lan mendarat nang plabuhan kuwe.
Arah timur pesisir ana wisata gunung srandil lan gunung selok, sebenere dudu gunung mung bukit nang
april 2015 kl. 09.31Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Aku mandan gumun karo pecel sing nembe tak tuku nang njakarta, enggane pecel ana endoge mbarang. Ya karuan regane dadi
← Pemanggilan Peserta Seleksi Diklatpim Tk. II Tahun 2015	Pemanggilan Peserta Diklatpim Tk. IV Angkatan
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.18hqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
sing jenenge mangkel ki susah dibatesi... nek aku.. nek wis rodho adem yo gek lerem dewe... _________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Jun 27, 2010 1:16 pm ngene lho nduk....wong nesu utawa muring muring..pamrihe rak mung pingin nuduhake yen sliramu ora seneng karo kelakuane sing mbok nesoni....lha yen mbahmuiki mbok takoni sing apik wong nesu iku sepira suwene? pitakon iku kurang pener. amerga wong nesu iku sing apik dudu dibatesi wektu.wong nesu nesu utawa muring muring kuwi kudu dil ereni yen sing dinesoni wis ngerti apa sebabe yen slirame nesu, utawa kudu cepet diuwisi yen sing dinesoni wis ngrumangsani lupute. umpama sing mbok nesoni iku wis ndada kaluputane utawa wis ngrumangsani..ehhh lha kok sliramu isih nesu, mula sing mbok nesoni iku bakal rumangsa dipepetke rumangsa diserang, rumangsa diina lsp. yen wis mangkono wong sing mbok nesoni bakal murungke ndada kaluputane, bakal murungke njaluk ngapura ning malah bakal nyerang balik marang sliramu. sing jenenge padudon iku racak racak merga sing dinesoni wis nglenggana salahe sing nesu ora leren leren. sing dinesoni kesinggung terus ya melu nesu sisan. masalh ora rampung.dadi batesane wong nesu dudu wektu,
wae,soale nek suwe2 iki urusane nek bengi nek
wae,soale nek suwe2 iki urusane nek bengi nek gur 5 meni kecepeten om,.. kurang hot,.. wkkkk,,,mkane ojo nganggo nwesu2 mendeng di neng ne wae nek bojo nesu,aku nek bojoku nesu
arto said: sampun bosen ningali ingkang mancung kamas…. qeqeqeqe…
Opo meneh pesek lan ireng…wahhhh..payu….ming okeh cah Indonesia sing sok *belagu*…ning pantai danau..nek sommer, soale wong kene pingin *coklat*, ono
said: Opo meneh pesek lan ireng…wahhhh..payu….ming okeh cah Indonesia sing sok *belagu*…ning pantai danau..nek sommer, soale wong kene pingin *coklat*, ono koncoku(bule) rabi karo arek Malang, kenalan soko Internet….kemayu banget kuwi wedok…weleh….
lha njih kersanipun to kamas…. mumpung saged kemayu wonten mriko, menawi wonten Malang lak malah mboten saged
karo nginep. Mboh karo keluarga apa ora kurang jelas. Kayane Dyah pengen
denenga yu Tanti kuwe apik temen ulihe nulis. anu, dadi
ora papa koh mbekayune. aku mung melu seneng ana kaya giye. dadi ketone sebagai wong sitinggil ngalor koh melu semringah kaya kuwe. ya moga sing agi ngibadah puasa lan sing agama liyane muga marahi berkah kabeh. amin…
Reply	sahri	September 9, 2008 at 11:54 am
Dipun anggit dinten Jumat Kliwon, 11 Safar 1430 H/ taun JE 1942 utawi 06 Februari 2009 dening Sayyid R. Ravie Ananda kanti ngempalaken riwayat saha silsilah saking pra turunipun Suwargi KH. Imanadi ugi kanti penyelidikan awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.
KH. Sayyid R. Salim Al Mator Jatisari
Buku kacetak kanti sederhana supados saged dipun waos dening pra putra wayahipun KH. Imanadi ingkang mbetahaken.
Kagem Pra putra wayah ingkang dereng kaserat wonten ing mriki kersaha nyerat piyambak – piyambak lan kahaturaken dhateng Sayyid R. Muh. Ravie Ananda
Buku Pustaka Perdhikan nyariosaken riwayatipun KH. Imanadi saha silsilahipun dumugi putra wayah turunipun.
K.H Imanadi putranipun Kyai Nurmadin bin Kyai Marbut Roworejo Kebumen. Kyai Marbut punika salah satunggaling putra saking Hamengku Buwana III ingkang asma Bandara Raden Mas Suratman (Pangeran Harya Hadisurya II) ingkang wonten tlatah Romo/Rema Panjer asma Pangeran Ngabdulrakim. Rema Panjer sakpunika dados Kabupaten Kebumen.
Duginipun Pangeran Ngabdulrakim dateng Rema Panjer sepindah kapurih madosi keng raka ingkang asma Pangeran Mursyid / Said Legok Pejagoan Kebumen ingkang sakderengipun kesah saking kraton amargi mboten remenipun kaliyan walandi ingkang cawe-cawe wonten saklebeting pemerintahan kraton. Panjenenganipun njujug mangilen dumugi dusun Rawareja Rema Panjer. Siti Rawa dados dhusun ingkang reja sak sampunipun Pangeran Said lenggah wonten ing mriku.
Sak sampunipun kepanggih kalian keng Raka, Pangeran Ngabdulrakim /Marbut lajeng nyuwun dhumateng Pangeran Said kondur dhateng kraton, ananging Pangeran Marbut malah dipun suwun ndherek merangi Walandi. Pangeran Marbut kagungan satunggal pemanggih kaliyan Pangeran Said, lajeng mboten sios kondur dhateng Mataram lan ndherek keng Raka merangi Walandi.
Pangeran Marbut kasuwun supados lenggah wonten Rawareja, dene Pangeran Said lajeng jengkar saking Rawareja supados mboten dipun curigani dening Walandi.
Pageran Said tindak mangilen dumugi Legok, lajeng lenggah wonten ing mriku ngatos dumugi sedanipun ( pesarehanipun wonten sak wingkingipun masjid Legok ).
Ing sakmangkenipun Pangeran Ngabdulrakhim /Merbut lan Pangeran Mursid sesarengan kaliyan Pangeran Diponegoro (kakang pembajengipun) yudha mengsah walandi wonten tlatah Panjer.
Pangeran marbut peputra Pangeran Nurudin / Nurmadin. Pangeran Nurudin / Nurmadin ugi kados dene ingkang rama, tansah nglampahaken syiar Islam kanti mucali ngaos piwulang agami Islam wonten Rawareja lan tansah merangi Walandi, asring kanti dhedhemitan ( gerilya ).
Pangeran Nurmadin Peputra KH. Imanadi / Iman Adi ingkang sak sampunipun dhiwasa lajeng lenggah wonten ing siti Perdhikan / Keputihan inggih punika siti ingkang merdhika, bebas saking pajeg. Siti punika lajeng kawastan siti Pesucen, ingkang sak terusipun dados dhusun nami Pesucen.
Wonten ing Pesucen KH. Imanadi ugi tansah nerasaken perjuanganipun ingkang Rama lan Eyangipun. KH. Imanadi nglampahaken syiar Islam wonten ing dhusun Pesucen. Panjenenganipun ugi sampun nate tindak dhateng Mekah kagem nglampahi haji lan ngaos Agami Islam, mila ngantos lenggah wonten ing Mekah sawatawis dangu.
Sak Konduripun saking Mekah KH. Imanadi dipun dadosaken panglima perang dening Pangeran Diponegoro kagem wilayah Panjer lan sak kiwa – tengenipun. Wondene panglima perang pusat dipun asta dening putranipun KH. Nur Iman Mlangi / KGPH. Sandeyo ( antawis taun 1825 – 1830 ).
Imanadi sanget misuwur dados setunggaling priyantung ingkang Linangkung, tangguh ugi ahli strategi perang, ingkang asring kanti dhedhemitan ( gerilya ), Mila Panjenenganipun mboten gampil dipun cepeng dening Walandi. Walandi ngantos kuwalahan ngadhepi KH. Imanadi.
Wonten satunggaling wekdal, KH. Imanadi perang mengsah Walandi wonten sakpinggiring lepen LUKULA / Kali Gending. Panjenenganipun kepepek mboten saged mlajar malih. KH. Imanadi lajeng mlebet wonten ing lepen ( silem ) ngantos dangu mboten katingal. Walandi ingkang sumerep kalangkunganipun KH. Imanadi lajeng kanti sabar madosi turut lepen ngantos dumugi wekasanipun lepen LUKULA. Wonten ing mriku KH. Imanadi lajeng ngetingal lan lajeng dipun cepeng.
Kalangkunganipun KH. Imanadi sanesipun babagan agami, inggih babagan politik, hukum, sosial lan ketatanegaraan ( pemerintahan ), ndadosaken Walandi sanget hormatipun lan sae dhumateng panjenenganipun sanajan wonten ing tahanan.
Ngleresi jaman Adipati Arung Binang IV ( 1833 – 1861 ) ingkang wekdal samanten ngasta pemerintahan Kebumen, wonten satunggaling wekdal sang Adipati pikantuk sasmita “ menawi badhe kiyat pemerintahanipun kedah manggihi lan sesarengan kaliyan KH. Imanadi ingkang wekdal samanten taksih dados tahanan politik. Adipati Lajeng ngedalaken KH. Imanadi saking tahanan lan ndadosaken panjenenganipun Pengulu Landrat I Kebumen. KH. Imanadi kersa dipun dadosaken Pengulu Landrat kanti syarat ingkang dados wakilipun inggih punika KH. Zaenal Abidin Banjursari Buluspesatren ingkang wekdal samanten taksih wonten tahanan amargi dados badalipun KH. Imanadi wekdal merangi Walandi.
KH. Imanadi ngasta dados Pengulu Landrat I Kebumen lan lenggah wonten ing Kebumen. Panjenenganipun mundhut siti sak kilenipun alun – alun Kebumen ingkang sak lajengipun kawastanan kampung Kauman. Siti ingkang pernah Tengah lajeng dipun dadosaken Mesjid ingkang sak mangke dados nami Masjid Agung Kauman Kebumen ( antawis taun 1834 ).
Masjid ingkang sepindah dipun damel kanti modhel Joglo inggih punika ngagem 4 saka guru. KH. Imanadi damel saka guru saking kajeng jati ingkang dipun dugikaken saking kabupaten Ambal. Dipun cariosaken bilih adegipun saka 4 punika namung satunggal dalu inggih amargi angsal bantuan saking jin Islam saking Timur Tengah ingkang kawon juritipun kaliyan KH. Imanadi nalika wonten ing Mekah. Jin punika asma Abdurrahman ingkang katelah ugi Mbah Wangsa. Jin punika nyuwun tumut KH. Imanadi kondur dhateng Kebumen. Panjenenganipun marengaken kanti syarat mboten hangganggu damel sedaya putra wayah lan turunipun.
Sekawan saka guru punika hingga sak punika taksih, ananging sampun dipun biantu cor.
Wiwit taun 1834 M dumugi sak punika Masjid sampun dipun renovasi ambal kaping 5. Renovasi paling ageng wonten ing warsa 2005.
Dumugi sak punika Imam Masjid sampun gantos ambal kaping 10, ingkang sedaya taksih kalebet putra wayahipun KH. Imanadi.
Imanadi lenggah wonten Kauman ngantos dumugi sedanipun, ananging lajeng dipun sarekaken wonten pesarean Pesucen Wonosari, mboten sesarengan kaliyan Pangeran Nurmadin ( Ramananipun ) ugi Pangeran Marbut ( Eyangipun ) ingkang sumare wonten ing dhusun Rawareja.
Sak surutipun KH. Imanadi, Pengulu Landrat II dipun asta dening KH Ali Khusen ( salah satunggaling putra KH. Imanadi ).
Penguli landrat III dipun asta dening KH. Ali Awal ( salah satunggaling wayah KH. Imanadi; putra saking KH. Alwi ).
Pengulu Landrat IV dipun asta dening KH. Abdul Fatah, (amargi pra putra KH. Ali Awal taksih sanget timur )
Pengulu landrat V / Pungkasan dipun asta dening KH. Abdullah Ibrahim ( putra pembajeng KH. Ali Awal kaliyan garwa ingkang kaping kalih ).
Wiwit taun 1946 Pengulu landrat dipun gantos dados Kantor Urusan Agama ( KUA ). Ingkang ngasta sepindah wonten KUA kebumen inggih punika KH.
Moh. Alwi ( pesarehanipun wonten ing Pesucen ) peputra ;
handadosaken pepenget saha tuladhanipun khusus dhateng pra dharahipun, dhateng pra kathah
Walabi punika salah setunggaling kéwan ingkang taksih setunggal kulawarga kaliyan kanguru.[1] Walabi dipunpanggihi wonten ing Australia saha ing pulo-pulo ingkang caket Australia.[1] Wonten kathah speciés walabi.[1] Spesies punika dipunklompokaken miturut habitat kadosta semak walabi, walabi kuas, saha walabi watu.[1] Walabi punika kalebet kéwan marsupial atau mamalia ingkang nggadhahi kanthong.[1] Walabi ingkang nembé lair punika alit sanget saha boten nggadhahi daya menapa-menapa.[1] Nalika lair, anak walabi lajeng tumuju wonten ing kanthong ibunipun.[1] Wonten ing kanthong punika anak walabi saged dipunjagi saking mengsah.[1] Walabi manggen wonten ing kanthong ibunipun ngantos pirang-pirang wulan.[1] Walabi ingkang taksih enem ketingal katon kados anak kanguru ingkang dipunwastani Joeys.[1] Nalika sampun boten manggén wonten ing kanthong, walabi ugi taksih asring mlumpat tumuju wonten ing kanthong nalika wonten bebaya.[1] Walabi punika dawanipun wonten ingkang ngantos 6 kaki utawi 1,8 meter.[1] Ukuran punika dipunukur saking sirah ngantos buntut.[1] Walabi nggadhahi samparan wingking ingkang kuwat.[1] Samparan punika dipunginakaken sesarengan nalika mlumpat kanthi jarak ingkang tebih.[1] Nalika walabi rumaos kénging bebaya utawi walabi jaler ingkang nembé tukaran, walabi limrahipun ngginakaken samparan punika kanggé nendhang ingkang kuwat.[1] Nama walabi asalipun saking suku Aborigin Eora wonten ing Sydney.[2] Walabi mangen sumebar wonten ing Australia mliginipun wonten ing dhaérah pedalaman ingkang kasusun saking watu-watu.[2] Walabi ugi saged dipunpanggi wonten ing Flinders Ranges Australia Selatan, Taman Nasional Freycinet Tasmania, saha wonten ing Taman Nasional Namadgi saha Kosciuszko ing pegunungan Alpen Australia.[2]
GHAIB8 PinMUSTIKA KEREZEKIAN4 PinMUSTIKA PEMAGARAN10 PinMUSTIKA RATU KIDUL5 PinMUSTIKA MERAH DELIMA2
_Jakarta_Wétan&oldid=1120285"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanMakasar, Jakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.38, 4 Maret 2017.
arep rak apik kuwi rak sah kakean petingkah nek rep blog bokep2 jo sing ora2
Milan Wulan AnggrainiApr 23, 2015 AC MilanArsenalINGGRISManchester City Bacary Sagna Tak Menyesal Gabung Manchester City Wulan AnggrainiApr 23, 2015 AC MilanInter MilanITALIA Juan Jesus Ingin Lima Tahun Lagi di Inter Wulan
kadhung jaman iki melayune wis adoh lan terus melayu nerak paran baen kang nyerintungi lakune. Sing keneng
ngelir laku urip sedina-dina, naming uga ngumbah laku pikir lan imajinasi.
cocog ambi kang diarani modhern diterak lan dicamah dielok-elokaken. Kang diarani modhern iku mung kang melebu nong
sing getun kadhung spiritualitase wong saiki iku garing, mung ana ring pikir lan buku. Spiritualitas sing dirasa-rasakaken, sing disurasa
Mula, kaya upacara adat, seni tradhisi lan sepiturute mung diwaca lan disinauni nganggo cara olah pikir. Pungkasane,
tradhisi iku kelawan lebih ngeregani kabeh isine, utamane isi kang sing melebu nong akal yaiku isi spirituale. Pantesane baen sapa kang gelem gedigu ya bisa ngedhuk jero lan lebih bisa ngerasakaken lan weruh kelendi budayane dhewek.
Naming kita kabeh hususe wong Banyuwangi mupakat ga urube geni jatidhiri sing kira mati. Sing umik diuthik, sing gumbing
penindhesan akibate antarane yaiku kesane mencil, sing modhern, kolot lan sepiturute, utawa dikesanaken lan dicap masyarakat kang sing realistis ngadhepi jaman. Modernisasi lan konsumerisme wis nyata ngeroti rasa agule generasi lan rasa agule bangsa. Akibate sampek saiki kita kabeh sing bisa mberjag cul teka cara pikir barat. Malah mamang lan wedi nyampekaken asil olah pikir kang orisinil, kang has pribumi. Maksude olah pikir kang rijig teka pengaruhe teori-teori lan isme-isme teka manca. Contone gedigi, nalika kita ndeleng kesenian Singo Barong Kemiren, ya delengan kesenian mau kelawan cara sawang kang nganggep
merujuk ring Banyuwangi kang duwe latar sejarah lan sosial dhewek kang dadi potensi
posisine dadi kesenian kang kudu dimodherenaken, polahe tradhisional, sing jangkep teaterikale lan sepiturute. Dudu perkara ulih uwah apa sing. Paren baen uwah. Kadhung sing uwah iku padha baen ambi nerak kodrat, anti budaya. Ngadhepi jaman kang kaya iki, pantes diarani patriotisme kadhung wani nyuguhaken jatidhiri lan rasa
Nyuwun pangapunten sederek sedanten. Seri 402 niki radi dangu kula wedar. Saknanipun kula taksih nengga izin sangking kulawarga Ki SHM, dadosipun radi kirang semangat. Nanging kula sampun sepalih dados (nembe 50 kaca) ndamel seri niki. Langkung becik kula wedar kemawon. Sinambi nengga izin kulawarga Ki SHM, kula nggih sedeng ndamel novel sejarah sanesipun. Menawi sampun dados, kula kabari.
mboten saget. Mpun mboten ketingal. Mpun tuwo nak. Tapi kulo wit riyin mboten nate tindak ting gerejo kok nak. Nggih mpun pancen sampun takdire
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubesex.me punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
wong tuwa, uga ketemu kanca-kanca cilik, kanca-kanca sing mbiyen bareng-bareng dolanan panggal, umbul, thaklik, nyolong peleme tanggane lan lia-liane.
Wis Mudik, Aja di Gawe Ora Asik
kedhep-kedhepa sliramu ndulu endahing wengi iki. Umiditing sang bayu,
Wis wancine sliramu ninggalake omah, amarga ora becik lamun sira terus kayungyun ing papan kene. Wus mangsane sira ngudari sasmitaning alam iki. Mung weling ku sepisan maneh aja gawe rusak kaendahan lan katrentreman, nanging kahanan reksanen sak
nyimak nganti ngelu amergo ra ngerti basane, basa jowo sing ra aku
lagune mbah narto sing judhule KUDANGAN, kurang luwih ngene cakepane:
Galotanin ya iku polimer saka asam galat, ya iku rante molekul asam galat kang paling duweni pangiket karo asam galat liyane karo sukrosa lan gula liyane.[1] Galotanin akeh-akahe ana ing pelem lan duweni fungsi minangka antioksidan.[2]
Akeh galotanin kang banget nggondeli uripe tanduran amarga galotanin bisa ndenaturasi (ngeculake pangiket protein) protein kaya enzim.[1] Ketahanan tanduran kang ngandhutake amarga galotanin diangkut tekan vakuola lan ing kono kabèh mau ora bisa ngrombak enzim
asam galat kanthi prilaku pangenceran karo asam, bedha karo tanin kondensasi (en:Condensed tannin) kang ora gampang kakethok.[2]
Galotanin lan kususe tanin liyane digunakake sacara komersial kanggo nyamaki kulit, amarga kabèh mau ngethok lan ndenaturasi protein .[1] Saluyane iku, minangka
Galotanin mingka senyawa alelopati, nggondheli uriping spesies liya kang urip sekitar tanduran kang ngandhut lan ngeculake galotanin. Tanin liyane sumebar ing tanduran dibandingake galotanin lan fungsi utamane ya iku njaga tanduran nalika kena serangan bakteri lan fungi.[1] Senajan kaya mangkono, tanin mesthi dadi zat kang nyebabake pirang-pirang herbivora (kewan kang panganane tanduran) ora gelem mangan tanduran kang ngandhutake, sebageyan amarga sifat astringensine (kaprigelane nyiutake cangkem) lan sebageyan amarga nggondheli pencernaan lan nggunakake panganan.[1]
^ a b c d e f Salisbury FB, Ross CW. 1995.
basa punika wenten sane macihna 1) unteng (
LatinUger-uger penulisan basa Bali sane nganggen aksara Latin punika sampun mangge rikala warsa 1972. Ejaan punika lanturan
kapanggihin cihna dasar soroh kruna basa Bali wenten 2 (kalih) soroh:(1)kruna basa Bali nganggen anggah-ungguhing basa (alus, madia, kasar)(2)kruna lingga basa Bali kacihnayang olih wangun/rupa 2 (kalih) wanda utawi 2 (kalih) kecap. Yadiastun wenten marupa kawangun
saking kruna asti mateges wenten polih pangater su- matees luwih, becik, dados kruna swasti mateges kawentenan sane becik utawi
punika gentosin antuk kruna swasti. Yening lanturang ngangge, pacang wenten malih kruna-kruna sakadi "Swasti Wali Warsa" sane mateges "Selamat Ulang Tahun", taler wenten "Swasti Nawa Warsa" utawi "Swasti Warsa
ujicoba lawan PSBI wae, sik ora trimo e “kalah” winginane 😀
[Reply]	fanz October 7, 2009 at 2:15 pm
bener mas………………tanding ulang wae he…..hee…..
guyangan wae coz podo2 tmpat lokalisasiny
August 10, 2008 by Hasan Basri Jaman bengen Ulupampang dadi panggonan penting. Manggone kang nong pesisir wetan Blambangan, persisise ring kidule kutha Muncar saiki, ndadekaken Ulupampang gelis mekar dadi kutha gedhe. Kerana para dagang bengen akeh-akehe nganggo dalan jalur segara.
dhewek. Sing kelalen wong Inggris kang nggawa dagangan candhu, lembaran, sutra, bedhil lan barang dagangan liyane. Pokoke jaman semana Ulupampang dadi kutha metropolitan multi etnik nurut ukuran jaman bengen. Ulupampang ring dhokumen Landa uga dadi pathokan kanggo nduduhaken panggonan liya. Misale, Bayu iku arahe teka Ulupampang ngulon ngalur sekira 45 km. iki dadi bukti ga Ulupampan mula dadi kutha gedhe. Lan kerana Ulupampang iki VOV ahire njajah Blambangan
Nelusur aran Ulupampng seru ndhemenaken maning kadhung
kanggo aran panggonan magih ana, uga tulisan kang karepe Teluk Pampang. Ring kar iki lurung Dendles wis ana nyambung sampek Alas Purwa, lurung kang liwat Kumitir durung ana. Terus ring Atlas
tulisan kang karepe Teluk Pampang tetep ana. Ring kar iki lurung kang tembus Jember liwat Kumitir wis ana. Teka kar iki mau keneng disiget ga sakat taun 1897 Ulupampang kanggo aran panggonan wis ilang. Embuh kerana wis dianggep sing penting kerana sing ana manggon ngkono kalah ambi mekare kutha Muncar, utawa sebab-sebab liyane kang butuh diteliti lebih jeru. Saiki iki baen kecaman Muncar kang duwe 10 desa siji-sijia sing ana desa kang aran Ulupampang utawa aran liyane kang memper-memper. Iki artine, Ulupampang kang duwe sejarah penting jaman bengen saiki sing ana pecake maning. Panggonan kang tau dadi pusere dedagangan, lan kang ndadekaken Blambangan diweruhi wong Eropa saiki wis dilalekaken. Anak putu ring Muncar saiki wis sing weruh kadhung ring telatahe iku bengen tau ana panggonan kanga aran Ulupampang kang kesuwur nyang manca.
Ring Teluk Ulupampang saiki dadi panggonan selametan Pethik Laut kang luhur dadi kumpule para nelayan muji sukur lan nggantungaken nasibe nyang Kang Maha Kuwasa Gusti Pengeran. Atusan perau perayaan ring segara, ewuan wong nyemut ning pesisir kaya kaya ngengetaken kahanan Ulupampang bengen nalika dadi kutha agul-agule Blambangan lan dadi palagan perange wong Blamabangan.
Mula iku liwat majalah Seblang iki penting kanggo ngiling-ngiling lan ngeregani sejarah, apik seru kadhung gelem nimbang-nimbang nguripaken lan ngukir maning aran Ulupampang. Embuh dienggo arane pelabuhan Muncar, Stadion utawa panggonan penting liyane. Saengga antarane bengen lan saiki sing pedhot sejarahe. Lan mbah buyut kang wis nong alam kelanggengan bungah atine
iki jenenge ngeyel maneh.Dikandani karo sing enom, lek slametane wong mati kuwi dianakne mapak karo
namung niki ingkang kawulu tulis,katah lepate katah lupute, nyuwun agunge pangapunten..Wonten lerese niku hadiahe gusti Allah..wonten salahe
Kapal Perang Républik Indonésia biasa dicekak dadi KRI iku kapal duwèké TNI AL sing gunggungé kurang luwih 148 kapal perang manéka kelas lan jinis, durung klebu kapal patroli yang dawané kurang saka 36 mèter sing biasa disebut KAL utawa kapal angkatan laut sing cacahé 317 unit lan 2 kapal layar cagak dhuwur.
Glosarium[besut | besut sumber]
(id)Gambar-gambar Kapal Perang TNI-AL.
(en)World Navies Today: Indonésia
donésia&oldid=1109752"	Kategori: KRI	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 7 Januari 2017.
“Prof” Drs Nasikin”	rohmat	August 14, 2008 at 5:22 pm
Kang Sarkim, matur nuwun banget wis melu urun crita, dadi kangen kepengin ketemu karo pak guru sing melung nggawe aku kaya kiye
Pesantren Kebon Dalem, Desa Tanggungan, Kecamatan Pucuk, Kabupaten Lamongan.
slamatan sepasaran iku karo aweh jeneng tuwo marang penganten,dene slametanne yoiku:sego
iki tak nggo aku dewe .Kanggo pepeling wae, lan kanggo pathokan lakuning urip..Weton: Minggu WageMongso: DestaWuku: Wayang1. Weton
Kang putra kiahi Mas Nida Muhammad Muhyi ing Karang desane lan ing Safarwadi padukuhane lan ia iku amuruk maring…)
meniru, opo mbajak? Tue Oct 28, 2008 9:22 pm _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dedik
meniru, opo mbajak? Tue Oct 28, 2008 9:27 pm kui madhak'e gambar....mungkin karep'e ben ketok rodho gaul, nek iso podho karo liyane.... dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 11.07.08Subyek: Re: menjiplak, meniru, opo mbajak? Tue Oct 28, 2008 9:27 pm _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dedik
meniru, opo mbajak? Tue Oct 28, 2008 9:28 pm kui buktine iseh ono maning... ;)_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
meniru, opo mbajak? Tue Oct 28, 2008 9:32 pm nek gambar ketok apik kie, mesti okeh sing
meniru, opo mbajak? Tue Oct 28, 2008 9:46 pm tapi kan ora kreatif... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
durung kabeh wong ngindonesia ngerti poster asline...dadi yo digawe
meniru, opo mbajak? Tue Oct 28, 2008 10:06 pm iki ono maning......_________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
Diponegoro (IMMARO) Universitas Diponegoro. § Jamaah Nurul Huda UKMI UNS§ LDK INSANI Undip § LDK STAIN
goblog25 Juli 2012 19.48Wakakakaka.. Teresah cak! Karepmu! Bebas!Panjenengan mawon wis menawi pingin dadi presiden,monggo.. Lah dianggap kiai mawon, Cak Nun tiambak mboten purun..
lelaki jaman sekarang yg cuman dijadikan mainan oleh wanita... wolak waliking jaman, ne mbiyen ono buaya darat nek saiki ono boyo wedok......aneh-aneh wae jaman saiki, jamane
lelaki jaman sekarang yg cuman dijadikan mainan oleh wanita... wolak waliking jaman, ne mbiyen ono buaya darat nek saiki ono boyo wedok......aneh-aneh wae jaman
Wah sing paling penak kuwi samen lipen....wis g ono maneh..opo2 entuk wis g
pas podo senengePahit : pas nembak ra ditompoSakit : pas diputusinJengkel : pas ngerti yayank diboncengke uwongRa
Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny
Aku lan kowe mesthi wis krungu kumandange tetembungan budi pekerti. Budi pekerti tegese samubarang tingkah laku, pagaweyan kang didhasari dening nalar utawa pikiran. Tetembungan kang meh angslup ing satengahing jagading pendhidhikan nasional. Sajake ngono pendhidhikan budi pekerti wis diwulangake ing sekolah nalika wiwit kamardikane Indonesia. Budi pekerti ing kana isine
iki kaya-kaya wis kelangan gondhelaning ngaurip kang duweni akhlak lan budi pekerti kang luhur; Bangsa Indonesia lagi kena kondisi kang lara. Bab iki bisa dideleng kasunyatan ing urip padinane dene ana saperangan warga kang tumindhake wis nalisir ora trep karo solah bawa bangsa kang duweni watak budi luhur. Tumindhak kang wis nalisir saka watak budi luhur kayata korupsi, maling, nganggar tatanan, lsp.
sekolah. Ing piwulangan basa Jawa, pendhidhikan budi pekerti ana sesambungane karo tata krama lan sopan santun. Tata krama kuwi wujude unggah-ungguh. Ungah-ungguh iku bisa dideleng kanthi sarana polah tingkahe para siswa. Basa lan pocapan. Pendhidhikan budi pekerti ing piwulang basa Jawa bisa diwulangake kanthi sarana:
Crita kang bisa diprangguli ing wulangan basa Jawa umpamane crita cerkak, dongeng lan lakon wayang. Kang prelu digatekake bisa nggoleki crita kang bisa dijumbuhake karo perkembangan psikologi siswa supaya gelem diajak maju. Critane ora mboseni, aja nganti wiwit biyen nganti tumekane saiki critane mung kancil nyolong timun, kancil karo baya, kancil karo keong.
Ing sajroning crita mesthi ngandhut watak, polah tingkah para paragane crita. Kajaba iki saben crita mesthine ngemu pemut kang wigati banget. Ing kene iki crita ngemot babagan budi pekerti.
Basa Jawa beda karo basa liyane, umpamane basa Indonesia, Inggris, lsp. Basa Jawa nduweni tataran, undha – usuk basa, kayata : basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, krama alus, krama inggil. Singkate ana basa ngoko lan krama. Manawa unggah-ungguh basa iku bisa ditrepake ing satengahing bebrayan (pakulinan) iki ndadekake wujuding budi pekerti kang luhur. Anane unggah-ungguh basa saprelu kanggo ngurmati antarane sing enom lan sing tuwa. unggah-ungguhing basa kuwi bisa dadi sumbering subasita uga bisa kanggo ngluhurake budi tumrap sapa bae wong Jawa. Mula para siswa ya kudu praktek ing lingkungan sekolahane. Antarane bocah karo bocah, bocah karo gurune, guru karo guru/ kepala sekolah. Guru uga kudu bisa dadi tuladhane para siswane.
Nggladhi basa sakjane bisa dideleng ana ing wacan. Wacan rak ya nggunakake basa. Ing paraga wacan mesthine nggunakake unggah-ungguh basa. Ing kono para siswa diajak mlebu ing donyaning basa/ ngelmu kasusastran.
“Lho, esuk-esuk wis budhal, nduk!” ngendikane Bu dhe.
“Bu dhe , menapa mboten tindak?” jawabanku marang Bu dhe.
“Sedhela maneh. Kae nunggu Pak dhemu lagi rampung siram.”
“Sumangga Bu dhe kula kesah rumiyin.”
Pratelan crita ing dhuwur kuwi prayata bisa nuntuni pada para siswa. Basa kang digunakake nalika lagi guneman. Sapa karo sapa. Paraga aku nggunake basa krama, dene paraga Bu dhe nggunakake basa ngoko. Iki nuduhake yen basa Jawa kuwi ngemu unggah-ungguh lan rasa ngurmati. Kanthi cara iki luwih praktis tinimbang para siswa ngapalake tembung-tembung ngoko- krama. Muga-muga kanthi cara mangkene basa Jawa bisa ngrembaka, lestari. Basa Jawa ora didohi dening
tetep nulis hehehe…*asyiik..jd seneng aku soale mbak ping semangat nulis..
siiipppp…. pokok’e ayok nulis….. 😀
Gejawan ( Ki Ageng tarub III );Ki Ageng Getas Pandawa;Ki Ageng Sela;Ki Ageng Nis;Kyai Ageng Pemanahan;Panembahan Senopati;Prabu Anyokrowati;Prabu Sultan Agung
Feb 19, 2012 9:39 pm bedane mung nang nggon, panu nggon boyok kadas nggon sikil.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
meneh neng kene.. yen durung mbukak WDC arepo turu ra angler lha wong
pm mules... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika Adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas. Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesune Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer. Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan. Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.B. Panjer
Kanjeng Pangeran Bumidirdja murinani sanget sedanipun Pangeran Pekik, sirna kasabaranipun nggalih, punapadene mboten kekilapan bilih Negari Mataram badhe kadhatengan bebendu. Puntonipun nggalih, Kanjeng Pangeran Bumidirdja sumedya
Anyar , #Jenawi , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumantono , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumapolo , #Kabupaten Karang Anyar , #Karangpandan , #Kabupaten Karang Anyar , #Kebakkramat , #Kabupaten Karang Anyar , #Kerjo , #Kabupaten Karang Anyar , #Matesih , #Kabupaten Karang Anyar , #Mojogedang , #Kabupaten Karang Anyar , #Ngargoyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Tawangmangu , #Kabupaten Karang Anyar , #Colomadu , #Kabupaten
luwih apik iku oli-ne seng lawas dibuwak kabeh trus diganti anyar opo mung
munggone. Kadhung nyang umah wong-wong iku sun kongkon nggawa sabun lan anduk, makene weruh kadhung umahisun bocor kabeh,” kata Basir di
Cithakan:Garoga, Tapanuli Utara Cithakan:Kabupaten Tapanuli Utara
akkwaˈfreska]) (lair ing Turin, 11 Sèptèmber 1987; umur 29 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Italia sing main kanggo klub Bologna, lan biasa main ing posisi penyerang.
Acquafresca miwiti karir junioré ing klub Torino salanjuté miwiti karir senioré ing klub Internazionale. Sempet pindah ing Treviso lan Cagliari sadurungé gabung lan bali ing Internazionale. Sempet uga disilihaké ing Cagliari salanjuté pindah ing Genoa[1][2] sing njilihaké ing Atalanta, Cagliari lan Bologna. Tekan ing sawijining dina gabung kanthi permanèn karo Bologna ing taun 2012.[3]
^ "Diego Milito signs for Inter". inter.it. August 2010. Dijupuk 30 June 2009. ^ "Milito-Thiago,
koyo ngunu kuwi mesti wis melalui pertimbangan & analisa sing mateng,.._________________
sedulur papat kalimo pancer menurut islamsedulur papat kalimo pancer sunan kalijaga,sedulur 4 kalimo pancer,ilmu papat kalimo pancer,cara bertemu sedulur
sedulur papat limo pancer, ilmu papat kalimo pancer, mantra sedulur papat limo pancer, mustika kalimo pancer, papat kalimo pancer, sedulur 4 kalimo pancer, sedulur papat kalimo pancer, sedulur papat kalimo pancer
MADYOMANGUNKARSO…lah mbuh artine apa. Jarene sing pada teka wingi luh kang….men ora ana senioritas, mayoritas, dll lah pokoke…kabeh
kowe ora, kae sugih, aku kere, si A wis duwe bojo loro, aku siji acan ben durung”.
January 21, 2009 at 3:27 pm
Mengko ngobrol sing luwih intim…he he …(kaya hubungan intim bae)………
prie : Blok S guwe sewise Blok R. Aku ben ora ngerti lah. Urung tau ider mendoan karo rames tekan kana prie. Ngertine tembe Bunderan HI. pokoke mengko nglurug
seiring jaman….inyong be nyesel kawin udu karo wonge dewek……soale anaku dadine ora lancar ngomong banyumasan…..hik..hik….hik….
Arep mbojo maning mbok ndarani srakah……nang Mas Ibun……ya ora mas….
anakku. carane, sering2 nitipna anak neng sidareja. aku ra peduli biar bojoku wong klaten, aku nek ngomong pating pecothot in ngapak. bojoku mudeng2 baen dan paling seneng nek aku ketekan kanca ngapak, jarene kaya nanggep peyang penjol gratongan. lha sing lucu, aku takon karo anakku
Ana sing weruh kabare Guru Kita Pak Nasikin ora ?
seneng nganggo sepatu ora kasutan terus sepatune diidek mburi.
Wetone wong loro guwe nek miturut penrawanganku ge Cocok nggo usaha Ternak … Nang Kitab Primbon Ki Joyo Sarung Katro … di jelasaken sbb :
“Weton Rebo Wage lan Selasa Pon iku pasangan weton sing ngepas tumrap usaha ingon-ingon, sabab sifate weton kuwi anget yaiku panas ora adem yo ora, lan sifate hawa anget kuwi ngraketaken antara siji lan lorone”
***** Monggo Di Simpulaken Piyambak *******
Men bisa weruh isi hatimu sing sebenere (hehehe).
Aja diterusaken masalah Tanti vs Pak Laryo Ya …. tetep teruskan perkara Ibun & Jule.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selong,_Lombok_Wétan&oldid=1033374"	Kategori: Kabupatèn Lombok WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.31, 13 Maret 2016.
april 2015 kl. 09.26Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Caruban, Blongkeng, Ngluwar, Magelang MAMA DIAN (SEKSI ARISAN)Kadipuro, Dukun, Magelang WIWIEK (SEKSI ARISAN)Sleko No. 4 Muntilan, Magelang
Kanjeng Sultan Pajang Hadiwijaya by sent killers.
Sapa wonge sing ora kepengin sugih? Pirang-pirang usaha dilakoni men dadi wong sugih, umpamane ngode dadi tukang becak,
sugih guwe ora adoh karo perkara duit. Wong sing akeh duite guwe ya wong sing sugih. Senajan sugih ora kudu duwe duit akeh. Bisa bae
Mak Tante sing ngajari ibu nggawe jajan karo masak. Mergo ibu iso masak karo nggawe jajan, aku karo awakmu iso kuliah sampe dadi sarjana (
Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor."Wong mlarat gorong karuan susah,wong sugih gorong karuan seneng! Nek duwe ojok seneng,nek ora duwe ojok susah !!! ).
ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggung jawabane mbesuk ing alam akherat,sejatine yo mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa".
"Sarwa duweo rumangsa nanging ojo rumangsa sarwa duwe'.Iku yen ditulis genah, katone pancen yo mung diwolak-walik wae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit".
ana uga ana cabup sing aweh batuan kanggo warga pemalang. Wis pokoke werna-werna carane ngrebut atine wong cilik. Tapi kuwe kabeh kan kur janjine pas kampanye, sing penting tah engkone angger wis kepilih pada emut karo sing milih pora. Makane warga Pemalang saiki kudu pinter lan ngerti milah-milih cabup sing kira-kira sreg nang ati tur ngerteni karo wong cilik lan gelem ngrungokaken kepenginane wong cilik
Dadi kur ora pas saiki thok wong cilik dibutuhaken. giliran wis dadi bupati klalen karo wargane. Apa maning sampe korupsi, wah wis kualat temenan rikane
Wis nyong ora pan kakeyen ngomong (ngko malah lambene doweh…), ben supaya wong
Pak Wiryono lan Mbok Wiryono kaget. Sakala polatane pucet, awake gemeter. Tembung polisi kanggone wong kuna kaya Pak Wiryono lan Mbok Wiryono isih mujudake paraga sing diwedeni. Pangirane, angger kena urusan polis wis genah wong luput sing pantes mlebu pakunjaran. Lha, kok malah saiki anake dhewe sing lagi dadi golekane polisi. "Hoalah, Tri ... ! Kok elek temen lelakonmu ! Ngapa ta, Nduk, awakmu dadak dadi urusan polisi barang ..." Panjemplinge Mbok Wiryono. Ora wurung tangise kutah. "Kudune kowe ora kena ngumbar kesumat, Nduk. Awit wong sing nyimpen rasa dhendham kuwi ora becik. Becike, kowe nrima nadjan disawiyah ing liyan. Rak Gusti ora sare. Mengko Gusti sing malesake," Panuture Pak Wiryono. "Kula ngertos Pak. Pancen ngumbar raos kesumat punika boten sae. Agami ugi boten ngeparengake. Nanging, kados pundit? Ati kula sing mboten trima Pak ! Ati kula sakit. Sakit sanget ! Sagede mantun, menawi kula sampun kalampahan males ukum dhateng tiyang – tiyang candhala, kados Pradopo lan Mas Joni Kismanto makaten punika ! " Wirasti ngengkel. "Lha, nanging ... nek banjur dadi golekane polisi ngono kuwi? Rak wong tuwamu bareng melu ketar – ketir ta, Nduk." "Pun, Bapak kalih Simbok mboten sisah kuwatos. Kula saged njagi dhiri kok. Kula badhe enggal wangsul dhateng Denpasar, sonten punika ugi. Menawi sawanci – wanci wonten polisi ingkang madosi mriki, disanjangi kemawon mboten ngertos." Pak Wiryono lan Mbok Wiryono miengak. "Ha ?! Dadi kowe ki ora nginep ?" Wirastri mesem. "Mboten Pak, angger kula mampir punika kalawau pancen namug ngaturi bab larah – larahe kedadosan kok. Saengga Bapak lan Simbok mboten nglepataken kula sanget – sanget. Kula kaliyan nyuwun pangapunten dene kesah kula riyin mboten pamit. Samangke sedaya sampun cetha, sampun genah larah – larahipun. Bapak, Simbok sampun ngertos kawontenan lan dunung kula. Namug kemawon, kangge saentawis bab papan dunung kula dipundamel wados kemawon. Ngantos swasana aman." Wong tuwa loro kuwi ora
yantoGKKorLapLokasi : seminReputation : 0Join date : 19.05.12Subyek: Re: Amalan Bulan Dzulhijjah Sat May 19, 2012 11:55 pm suwun pak.. sageat kangge tambahan ilmu lan
sing numpak montor anyar teko yamha, piro sing numpak montor anyar teko honda.
Kenthongan kuwe salah siji kesenian pertunjukan massal sing perangkat utamane kenthong. Kenthong digawe sekang tugelan pring sing dibolongi sedawa ros nang pinggire. Jaman gemiyen, kentong kuwe fungsine akeh nang
kenthong sing wujude kaya lombok, apa bebek lan bentuk liyane, sekarepe sing gawe, suarane juga beda beda, dai wujud ro suarane bisa disesuekna karo kekarepane sing gawe. nek pengin ndeleng kenthong sekang kayu, biasane nang langgar, apa
Jaman siki, alat kiye umume fungsine mung go hiasan nang omah-omah, gunane kenthong
luwih merdu dolanan kenthongane, nggo bas, biasane nganggo tong sing nduwure di tutup nganggo bekas ban njero, meh pada karo bas drum lah. lah nggo perkusi men tambah rame biasane nganggo kompang utawa terbang dikombinasi karo ketipung, ditambahi simbal, men ana suara trebele, nek ora,perkusi biasane nganggo drum mini.
Jumlah pemain kenthongan biasane sekitar wong rong puluhan, biasane paling akeh nang kenthongane, soale wong siji nutuk kenthong siji irama sing ajeg sedawane lagu, dadi amben kenthong kuwe nduwe variasi nutuk sing beda-beda, misale kenthong siji, nutuke si perpapat, telu perpapat lan lian-liane, mulane butuh wong akeh, men bisa ngasilna moni kenthongan sing akeh variasine. Kenthongan biasane dipimpin nang siji utawa loro Mayoret, kaya nang Drumband,mukur nek nang kenthongan klambine ya sing tradisional, men tambah rame terus ra mboseni dideleng, nang kelompok kenthongan biasane ana sing nari, biasane ya tarian khas Banyumasan.
Kesenian kenthongan paling cocok nggo ngiringi lagu-lagu sing banter, kaya dangdut lan liane, soale
Kabupaten Banyumas nyebutnan nek nang tahun 2004 perkumpulan Kenthongan cache ana 368 grup, kuwe nang kecamatan Banyumas tok, urung nang daerah liane? kaya Purbalingga, Cilacap,
Türkçe	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.06, tanggal 11 Maret 2013.
Cucurbitaceae) kuwe tanduran mrambat sing asalé sekang dhaérah setengah gurun nang Afrika bagéyan kidul.[1]. Tetanduran kiye isih sakerabat karo melon (Cucumis melo) lan timun (Cucumis sativus).[1]. Semangka biasa dipanèn wohé kanggo dipangan seger utawa digawé jus.[1]. Wiji semangka sing digaringna lan disangrai uga teyeng dipangan isiné (kotiledon) minangka kuaci.[1].
Kayadéné anggota suku timun-timunan liyané, habitus tetanduran kiye mrambat ningen ora teyeng mbentuk oyot adventif lan ora teyeng mènèk. Jangkauan rambatan teyeng nganti welasan meter.[1].
Godhongé mlekuk-mlekuk nang pinggiré.[1]. Kembangé sampurna, awerna kuning, cilik (dhiameteré 3cm). Semangka kuwe andromonoecious monoklin, yakuwe nduwèni rong jenis kembang nang satanduran: kembang jantan, sing mung duwé
anané bakal woh (ovarium) nang bagéyan pangkal kembang arupa panggédhénan awangun oval.[1].
Tetanduran kiye cukup tahan swasana garing utamané yèn wis mlebu mangsa pambentukan woh. [1].
Kena nang Guna[sunting | besut sumber]
Semangka rasané seger apa manéh yèn dipangan pas awan.[2] Semangka kalebu woh kang disenengi.[2] Semangka teyeng nggawé awak seger lan njaga stamina awak sewengi muput.[2] Panalitén nang Texas, Amerika Serikat ngandarna yèn semangka nduwéni ''citrulline''. [2] Zat kiye teyeng mroduksi komponén kang teyeng nggawé rélaksasi pembuluh darah, kayadéné yèn para priya ngombé viagra.[2]
Nang kulit semangka uga katemokna citrulline sing teyeng nduwéni réaksi karo énzim nang awak lan teyeng malih dadi arginin, yakuwe asam amino kang migunani tumprap jantung, sirkulasi darah lan imunitas
semangka lan uga nang dagingé.[2] Para panaliti uga nemokna cara kanggo ningkatna citruline nang daging.[2] Panaliti Departemén Pertanian nang Lane, Okla, AS, Penelope Perkins-Veazie, nerangna yèn citruline ana nang kabéh semangka aningen semangka kuning ngandhut citruline paling akéh.[2] Miturut Perkins dibutuhna enem semangka kanggo ngéntoké citruline kang cukup kanggo ningkatna arginin.[2]
Yèn kakéyan mangan semangka teyeng nyebabna urin kang cacahé akèh saéngga kerep ning kamar mandi.[2] Semangka kalebu diuretik kang teyeng kanggo terapi kanggo pasién
arginin uga teyeng kanggo obat penyakit obese lan diabetes tipe 2.[2] Saliyané iku, Citrulin uga ana nang tanduran liyané kayata timun lan bléwah.[2] Citruline kang ana nang timun lan bléwah cacahé luwih sithik tinimbang kang ana nang semangka.[2] Saliyané kuwe zat kiye uga ana nang protéin susu kaséin.[2] Miturut Perkins, Citruline paling akéh ditemokna nang wiji kenariref name="internet1"/> Aningen kenari rasané pait lan jarang wong kang seneng mangan.[2]
Nandur[sunting | besut sumber]
Semangka kalebu tanduran kang akéh gunané awit ngandhut banyu kang akéh lan serat.[3] Cara nandur semangka teyeng sekang wijiné. Ditandur nang lemah kang akéh humusé.[3] Kang kudu digatékaké, jarak tanduran siji lan sijiné kudu rada adoh supaya wohé teyeng akéh.[3] Semangka kalebu pala kesimpar kang uripé mrambat nang lemah.[3] Saliyané jarak tandur kang kudu diatur, kahanan iklim lan curah hujan uga prelu digatékaké,[3]
Hasil olahan Semangka[sunting | besut sumber]
Semangka teyeng dipangan langsung lan uga digawé jus.[4] Saliyané kuwe semangka uga teyeng digawé ]puding semangka.[4] ningen yèn ngolah semangka luwih becik ora nganggo gula utawa sirup, susu, utawa krim kang cacahé akéh.[4] Bahan-bahan mau teyeng ngrusak zat-zat nutrisi kang ana nang semangka.[4]
Jinis lan bentuk[sunting | besut sumber]
Cathetan suku[sunting | besut sumber]
^ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 Jaya baya.2002.hal 18
^ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 (Indonesia)[1](dipunundhuh tanggal 15 April 2011)
^ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 (Indonesia)[2](dipunundhuh tanggal 15 April 2011)
^ 4,0 4,1 4,2 4,3 (Indonesia)[3](dipunundhuh tanggal 15 April 2011)
^ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 (Indonesia)[4](dipunundhuh tanggal 15 April 2011)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.45, tanggal 11 Maret 2013.
saking buku lan internet mboten enten gurune,lek panjenegan jadab utowo kesurupan sinten sing tangung jawab..ampun cubo2 geh..ilmu peringan tubu sing paling ampung yo kur solat,lek
Kanggo sedulur kabeh.. Nyuwun infone, warga sing cocok lan mampu dadi lurah sima.
Lha terus barang sing metune keri, mesti ora patek digagas mereke, pantes wong ndeso ngarani
upacara adat tedhak sinten budaya masyarakat jawa Gambar upacara tedhak sinten
Prambanan, Java, Indonésie. Author Gunawan Kartapranata
Bromo, Java, Indonésie. Author Jan-Pieter Nap
Java, Indonésie. Author Gunkarta Gunawan Kartapranata
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo,
Katur dhumateng Bapak saha Ibu Ing Ndalem Sembah pangabekti, Kanthi serat punika kula ngaturi pirsa bilih kawontenan kula ing Malang tansa...
Lukas 161Gusti Yésus ngomong marang murid-muridé: “Enèng wong sugih nduwé wong sing dadi
ngebrèh-ebrèh barangé wongé. 2Mulané penjawab banda kuwi terus dityeluk lan diomongi ngéné: ‘Aku krungu bab lakumu sing ora bener. Saiki kowé nggawé laporan bab mlebu-metuné banda sing tak pasrahké marang penjawabmu. Wiwit saiki kowé tak lèrèni enggonmu dadi penjawabé bandaku.’ 3Wong mau terus mikir: ‘Nèk aku dietokké, lah aku arep kerja apa? Matyul aku ora kuwat, ngemis aku ya isin. 4Apiké ngéné waé. Nèk aku dietokké, aku kudu nduwé kantya sing gelem tak pondoki!’ 5“Wongé terus nyeluki saben wong sing nduwé utang karo wong sugih mau. Wong sing nomer siji ditakoni: ‘Utangmu pira?’ 6Saurané wongé: ‘Lenga olèf satus blèk!’ Penjawab banda mau terus ngomong marang wongé: ‘Iki layangmu utang. Kana njagong lan nggawéa layang liyané, ditulis 50 blèk!’ 7Wong sing nomer loro ditakoni: ‘Lah utangmu pira?’ Wongé semaur: ‘Gandum satus
mau dielem karo sing nduwé banda enggoné nduwé akal ngono, awit wong kadonyaan nèk ngurus apa-apa akalé ngungkuli wong sing nurut Gusti Allah.” 9Gusti Yésus terus ngomong: “Rungokké tembung-tembungku iki. Banda kadonyaan kuwi enggonen kanggo nggolèk kantya, dadiné nèk banda kuwi entèk, kowé bakal ditampani nang omah sing langgeng. 10Sapa sing temen karo prekara sing tyilik, wong kuwi uga kenèng dipretyaya karo prekara sing gedé. Nanging sapa sing ora temen karo prekara sing tyilik, wong kuwi ya ora temen karo prekara sing gedé. 11Dadiné, nèk kowé ora temen karo banda kadonyaan iki, sapa sing bakal pretyaya marang kowé karo banda kaswargan. 12Lah nèk kowé ora temen karo barangé wong liya, sapa sing arep ngekèkké barangmu marang kowé? 13“Ora ènèng wong sing bisa ngrangkep ngladèni gusti loro. Awit wongé bakal sengit marang sing siji lan nrésnani liyané apa ngelem sing siji lan nyepèlèkké liyané. Kowé ora bisa ngawula marang Gusti Allah lan uga ngawula marang duwit.” 14Wong Farisi pada krungu apa sing diomong karo Gusti Yésus mau kabèh, mulané pada nyembranani Dèkné. 15Nanging Gusti Yésus ngomong ngéné marang wong-wong kuwi: “Nang ngarepé manungsa kowé bisa ngomong nèk kowé kuwi bener, nanging Gusti Allah ngerti apa sing ana ing njeroné atimu. Awit apa sing dianggep pinunjul karo manungsa, kuwi dianggep asor karo Gusti Allah. 16“Wèt-wèté nabi Moses lan kitab-kitabé para nabi kuwi kanggoné namung nganti jamané Yohanes Pembaptis. Wiwit waktu kuwi kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah digelarké nang endi-endi. Wong pada ngudi sak kuwaté kepéngin mlebu ing Kratoné Allah mau. 17Langit lan bumi kuwi malah gampang ilang, tenimbang ilangé tyetyek siji waé sangka wèté nabi Moses. 18“Sapa sing megat bojoné terus kawin karo liyané, wong kuwi laku bédang. Wong lanang sing kawin karo wong sing dipegat mau, kuwi ya laku bédang.” 19Gusti Yésus ngomong: “Enèng wong sugih sing nganggo salin sing apik banget lan dina-dina namung pésta-ramé. 20Lan uga ènèng wong ngemis jenengé Lasarus. Lasarus awaké sak kujur gudiken, nglésot nang ngarep lawangé wong sugih mau. 21Lasarus kepéngin mangan turahané péstané wong
mulékat nang swarga, tyedek karo Bapa Abraham. Wong sugih mau uga mati terus dikubur. 23Nang kono wong sugih mau nandang sangsara sing gedé banget. Kadung ndelok menduwur, wong sugih mau weruh Bapa Abraham sangka kadohan lan Lasarus nang sebelahé. 24Wong sugih
ngetylupké drijiné nang banyu lan nètèské banyu mau nang ilatku, awit aku ngrasakké lara nang geni murup iki!’ 25“Nanging Bapa Abraham semaur: ‘Elinga Nggèr anakku, dongé kowé urip ing donya kowé wis nampa sembarang sing apik, nanging Lasarus namung nampa sing ora kepénak. Saiki gentèn Lasarus nang kéné kepénak, lah kowé nandang sing ora kepénak. 26Kejaba sangka kuwi, nang tengahé aku lan kowé ènèng jurang sing ora kenèng dilumpati. Wong sangka kéné ora bisa mbrono lan wong sangka kono ya ora bisa mbréné.’ 27Wong sugih mau terus ngomong: ‘Nèk ngono, mbok aku nyuwun tenan, supaya Lasarus dikongkon marani omahé bapakku. 28Awit aku ijik nduwé sedulur lima. Muga-muga sedulurku aja sampèk pada mlebu nang panggonan kasangsaran iki.’ 29“Nanging Bapa Abraham semaur: ‘Sedulur-sedulurmu lak pada nduwé kitab-kitabé nabi Moses lan para nabi liyané ta? Ya kuwi sing kudu diturut!’ 30Wong sugih mau ijik meksa nyuwun: ‘Mbok ya ta Bapa Abraham, kuwi durung tyukup. Nanging nèk ènèng wong mati terus urip menèh lan marani sedulur-sedulurku, menawa terus pada ninggal urip dosa.’ 31Nanging Bapa Abraham semaur menèh: ‘Nèk sedulur-sedulurmu ora gelem ngrungokké piwulangé nabi Moses lan para nabi liyané, mesti ya ora bakal pada pretyaya, senajan ènèng wong mati tangi sangka kuburané lan ngomongi wong-wong kuwi!’ ”
Kinjeng (utawa semprang, coblang) (Basa Indonesia:capung, Basa Inggris:dragonfly[1]) kuwe klompok srangga sing kagolong nang bangsa Odonata. Srangga kiye arang ana nang papan sing adoh karo banyu, papané kanggo ngendhog lan ngentèkaké wektu
anaké. Jenengé nang basa Sundha yakuwe papatong.
Kinjeng (subordo Anisoptera) rélatif gampang dibédakna sekang kinjeng dom (subordo Zygoptera). Kinjeng umumé awaké rélatif gedhé lan mencok kanthi swiwi kabukak utawa mbentang kiwa tengen. Éwadéné semprang dom umumé awaké cilik (senadyan ana sapérangan jinis rada gedhé), nduwèni abdomen sing kuru ramping mèmper dom, lan mencol kanthi swiwi katutup, jejeg dadi siji nang gegeré.
Kinjeng kuwe salah sijine wujud kewan kang dadi mbajak nang angkasa.[1] Kewan kiye dadi kewan sing unik yakuwe pas mangsa kawin nang angkasa.[1] Uripe kinjeng kiye ora suwe bisa dietung nganggo dina.[1] Amarga yen wayah esuk dadi mangsane manuk Sikatan dene wayah sore dadi mangsane manuk alap-alap, walèt sapi, kirk-kirk, lan cabak maling.[1] Kinjeng kuwe bisa mabur kurang luwih 30 detik kang ajeg dhuwure.[2] Rahasiane yakuwe lar aerodinamise kinjeng kuwe pancen supertipis, ora rata, lan ana lekukan kang ora bisa nekuk (melengkung).[2] Para Ilmuan akeh sing wis nliti yen ta kinjeng kuwe nduweni daya angkat kang luwih gedhe nalika miber nglayang.[2] Kinjeng kiye kira-kira wis ana awit 300 yuta taun kapungkur.[3] Jinise kurang luwih ana 5.000 jinis kanthi dawane 2 - 12,5 centimeter.[3] Kewan sing kagolong serangga kiye saliyane lare kang alus, uga duwe cangkem kang kuat, mata kang amba lan tajem banget kaanggo ngeti mangsane.[3] Kijeng kiye bisa gawe titenan yen ta alame isih resik, dheweke bakal teka lan ana.[3] Ananging ye rak ana wis dadi pratanda nek alame wis rusak lan tercemar.[3]
Kawine Kinjeng[sunting | besut sumber]
Yen ta mangsane kawin kinjeng wedok ora bakal kawin maneh bar dibuahi dening kinjeng lanang.[4]
Kinjeng lanang nyekel gulune kinjeng wedok.[4]
Kinjeng wedok ngubetake sikile nang pinggir buntute kinjen lanang, kanthi ana sambungan kang khas nang buntute.[4]
Kinjeng lanang banjur nglebokake banyu lanange nuju rongga kinjeng wadon.[4] Kadadeyan kiye mlelokake wektu kang suwe jam-jaman.[4] Mula kekarone miber kanthi posisi kang mepet-mepetan.[4]
Kinjeng ninggalake endhog gedhene nang waduk utawa kolam.[4]
Sarampunge endhog kinjeng mau netes, bajur anakane kinjeng mau urip nang jero banyu kurang luwih telu nganti petang taun.[4] mangsane iwak, bisa renang kanthi banter, lan nduweni jepit kang cukup kuwat.[4]
Kijeng mau bisa ganti kulit nganti amabal kaping papat.[4] nang amabalan kang pungkasan dheweke munggah ana watu utawa wit kang dhuwur.[4] Kanthi rewangan sikil kang nang pucuke ana jepitane dheweke munggah.[4] Sepisan wae kepleset ndadekake dheweke bisa mati.[4]
Geger kepompong kabukak.[4] metune kinjeng kanthi bening lan nduweni sifat kang lentur sempurna saka kanugrahane Gusti Kang murbegdumadi.[4]
Kinjeng kiye bisa dadi pamangsane alami kewan wereng[5] lan uler wulu[6] sing agawe susahe manungsa.
^ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 (Indonesia) Intisari April 2000, Kaca:81 -88
^ 2,0 2,1 2,2 (Indonesia)suaramerdeka.com(Kaundhuh tanggal 26 April 2011)
^ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 (Indonesia)m.suaramerdeka.com(Kaundhuh tanggal 26 April 2011)
^ 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 (Indonesia)forum.kompas.com(Kaundhuh
title=Kinjeng&oldid=176763"	Kategori: Rintisan sing topiké sranggaSranggaKewan iberan	Menu navigasi
kuwi, kudu di atur kanthi adil. Nek
thok-thok mboten ngetipripun le ajeng nertipke,(kang mongko akar permasalahane wiwit mulo wis
nipah digawe atepsalah silape jalok ngapuroketemu meneh tahun ngarep..huhu..aku kangen karo kue..! :D ;)
[[Kategori:kacamatan ing Karo {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabanjahe,_Karo&oldid=1044043"	Kategori: Kabupatèn KaroKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
CebuanoDeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 15 Maret 2016.
ati kudu teteg ja nganti urip ketakol….
wajib padha eling, eling marang Sing Peparing
kalo, tampah, serok, asale seka pring….
pikulan, tepas, tenggok, digawe nganggo pring….
mangan enak, mancing iwak, walesane ya pring…
jangan bung, aku gandrung, jebule bakal pring…
nek ngono pancen penting, kabeh sing nang nggon wit pring
eling awake, eling pepadhane, eling patine, lan eling Gustine…
wong urip kudu eling, iso urip seka pring
bali nang ngisor lemah, padha ngisor oyot pring
mulane padha eling, elinga Sing Peparing….
melura, pasraha, ra sah dha nesu
dudu kowe, ning Gusti sing mesti luwih ngerti….
- *.wpr – Alan map 500/600 waypoints
- *.wrt – Alan map legacy waypoints
Apa Iku Sembarang Good? Baca Diet 4 cubluk
podo urunan gae mbayari pemain .gelem gak…?
piye yo...nyuwun saran lan igoh partikel'e..( minimalis yo rapopo..) agilKorLapLokasi : Wonosari GunungkidulReputation : 2Join date : 27.05.08Subyek: Re: Arep Mbangun Omah piye kie...? Mon
bisa mas...? Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Arep Mbangun Omah piye kie...? Tue Feb 24, 2009 8:47 am maniss wrote:nek omahe cilik
tion : 7Join date : 07.01.09Subyek: Re: Arep Mbangun Omah piye kie...? Wed Feb 25, 2009 4:45 pm Ipung Purwanto wrote:Aku nduwe rencana arep mbangun omah ning ukuran tanahe 50m supoyo
Arep Mbangun Omah piye kie...? Wed Feb 25, 2009 7:50 pm Tempe wrote:Mas Atapnya nganggo baja ringan wae sing ringan tur awet, trus pintu kusen nganggo alumunium. hubungi aku wae nek berminat, nek sesama wong GK pokoke discount entek-entekan.Wah
tion : 1Join date : 24.05.08Subyek: Re: Arep Mbangun Omah piye kie...? Sat Mar 07, 2009 1:13 pm wis kulo boronge mawon mas ipung dari gambar
ora nana sing ganteng koh…hahahaha…ora ding wo…sing lanang ya ganteng..nek wadon ya ayu…
*Taun ngarep kayane wis bisa nyewa gedung nang JCC…siki kan anggotane wis ana ewonan…
Paul utawa Paulus iku jeneng pisanan sing populèr. Jeneng iki asalé saka Paulos (basa Yunani). Jroning basa Latin, Paulus iku jeneng mburi kulawarga, ora tau dadi jeneng ngarep. Jroning basa Inggris, Paulus disebut Paul.
Paulus saka Tarsus utawa sing ditepungi kanthi Rasul Paulus utawa Santo Paulus. Awalé dhèwèké jenengé Saulus. Sawisé ngalami prastawa rohani, dhèwèké ngganti jenengé dadi Paulus lan dadi salah siji rasul wigati jroning panyebaran Injil.
Sergius Paulus - Gubernur Pulo Siprus sing disebutaké jroning Para Rasul Rasul&c=13:7#{{{ayat}}} 13:7:{{{ayat}}}
Paulus Agung, iku wong Polen pisanan sing lungguh ing tahta kapausan. Dhèwèké njupuk jeneng regnal Yohanes Paulus kanggo ngurmati pandhisiké sing njabat mung 34 dina kalèndher.
Paulus saka Yugoslavia, sawijining pangéran saka Yugoslavia nalika éra 1930-an.
Paul si Gurita, Gurita sing kanthi cocog mprédhiksikaké asil Piala Donya 2010
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 14 Sèptèmber 2016.
mencintaiku. Jarene cintane wis nyang nggone arek iko ket lair ceprot. Jok ngono ngendikan, wong wis podo tuweke, koyok arek cilik mentik ae.
skalian,,kulo badhe nggathuk nggathek’ne kawruh lan pituduhe kangge
kabeh wus podo weruh, kari redha marang opo kersane widhi
Balas	"mokamad ikrom" tondo kang sinebut nggo niteni ragaku, on Agustus 31, 2012 at 10:46 am said:	maturnuwun dumateng sedoyo dados
sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget…… mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
Menawi bahasa sing sampun diwarisaken sereng wong tua kule bangkit dilestarikaken lan boten
april 2015 kl. 09.17Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
Tetes nggretes awan kelas bengi welas,wlas asih
Václav Svěrkoš (lair tanggal 1 November 1983 ing Třinec, Cekoslowakia) iku sawijining pamain bal-balan (sépak bola) Ceko. Dhèwèké misuwur minangka panyithak gol kapisan Euro 2008.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Václav_Svěrkoš&oldid=1100647"	Kategori: Lair 1983Pamain Bundesliga	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 21 Oktober 2016.
Jalma/manungso1 = Gusti AllahLamun manungso kepengen aji neng ngersane Gusti Allah (angka 0 lan 1 dadi angka 10), manungso kudu 2 (Loro)2 (Loro) = …
Bapak2 lan Ibu2, monggo dikedapi nggih bab SUSAHIPUN PADOS DAMELAN meniko:+ Pendidikanmu opo?- Hukum Pak.+ wah ora bisa ditompo ning kene.- Alasanipun Pak?+ Kakehan ngomong mengko, malah ora kerja.- tapi kulo mantan diplomat lho Pak.+ Tambah ora ketompo?- Lho kok ngaten pak?+ Mengko gaweyanmu mung ropat-rapat wae..... + Kowe nduwe omah opo ora?- Dereng....+ Wah kowe ora iso ketompo nang kene.- Lho kok ngaten?+ Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.- Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.+ Yo malah ora ketompo.- Lho kok ngaten?+ Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.+ Kowe nduwe motor opo ora?- Mboten.+ Ora ketompo.- Lho kok mboten ketompo?+ Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit.- Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.+ Wah malah ra ketompo....- Lho kok ngoten?+ Tempat parkire wis ra cukup.+ Kowe wis lulus sarjana tenan?- Sampun Pak....+ Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare murah.- Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi.+ Malah ora ketompo.....- Lho kados pundi to?+ Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo.+ Kowe seneng guyon opo ora?- Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.+ Ra ketompo.....- Waa... Kok ngoten?+ Engko konco-koncomu lan anak buahmu podho stress.- Sakjane nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon.+ Malah ora ketompo.- Lho kok......+ Engko kowe mung email-emailan sing lucu.+ Kowe mau mrene numpak opo?- Nitih mobil.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus.- Woo, kulo wau namung mbonceng, kok.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi!+ Anakmu akeh opo sithik?- Kathah, Pak.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanak terus.- Lha wong namung anak adopsi, kok.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe.+ Kowe wis ngerti gaweyanmu durung?- Dereng.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane?- Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Kowe rak mung arep keminter, to?+ Kowe ngerti kahanan kantor kene durung?- Dereng.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore?- Wah, nggih sekedhik2 mpun ngertos kok.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Mengko kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to?+ Kowe kerep loro?- Mboten.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering.- Wah, sakjanipun nggih asring.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Kantor iki ora nompo karyawan pileren.+ Kowe biso main internet?- mBoten.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Perusahaan ora nompo sing buta internet.- Wah, sakjanipun nggih saged.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan internet, to???+ Kowe waras opo ora?- Lha, kulo nggih waras to Pak.+ Ra ketompo.- Kenging nopo?+ Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.- Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.+ Malah ra ketompo.- Pripun to niki?+ Mengko aku duwe saingan.- WAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong
naskah Ramalan Sabdo Palon ini diungkapkan sabdanya sbb :3.Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi,
berpisah.)4.Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.(
Resi Ramabhargawa punika putra wuragilè Resi Jamadagni. Nalika ingkang ibu, Dèwi Renuka kadengan déning ramané laku jina karo Prabu Citrarata, Rama Barghawa nindakaké dawuhé ramané, nuli disotaké dadi kéwan. Rama Barghawa kang mungkasi gawé, merjaya kang ibu kanti namaakaké jemparing. Ing tembé, ingkang rama, Resi Jamadagni, kaperjaya dèning Prabu Héhaya. Rama Bhargawa ora nrimakaké sédané ingkang rama. Tuwuh rasa gethingé marang kabèh satriya kang ditemoni. Rama Bhargawa amung bisa dikalahaké titisané Wisnu. Mula, sawisé nglakoni urip, Bhargawa nggolèki Prabu Rama, nedya pinerjaya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Resi_Ramabhargawa&oldid=952299"	Kategori: Paraga Wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.38, 26 Februari 2016.
contentLAYANG JAWA I. LAYANG JAWA yaiku : a. Layang Iber-Iber ( layang kiriman) b. Layang Paturan c. Layang Dhawuh d.Layang Ulem e. Layang Kitir f. Layang Lelayu II. PERANGANE LAYANG JAWA SING GANEP yaiku a. Satata basa ( alamat layang ditulis ing dhuwur dhewe sisih kiwa utawa tengen ) b. Adangiyah( salam pambuka ) -Taklim utawa ingkang taklim yaiku kanggo sedulur tuwa utawa wong kang diajeni. -Salam taklim yaiku kanggo sedulur enom -Ingkang salam yaiku kanggo sedulur enom sing dhuwur drajate -Ingkang pandonga yaiku saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni -Ingkang sembah yaiku saka wong cilik karo wong luhur -Ingkang sembah
Katamso Angka 32 Solo Ingkang pangabekti Bu lik Tonah keparenga matur, bilik kawontenan kula ing Sleman tansah manggih basuki boten wonten alangan satunggal punapa. Kula badhe nyaosi uninga bilih kula badhe kentun yatra 200.000,00 rupiah kagem biyantu bayaran sekolahipun keng putra Kelik.Pramila arta sekedhik punika mugi saged dados nyekapi bayaran sekolah Dik Kelik. Wasana cekap semanten lan nyuwun puji pangestunipun mugi-mugi anggen kula nyambut damel wonten ing Sleman tansah lumintu sedayanipun. Sleman, 30 Juni 2005 Keponakan
obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki
ngono meh podho karo sing tak rasakno. Tak nyobo ngombe peresan kunir karo madu yo….
artikel sadurungeMA Triple Medianartikel NextAtrRange Editor forex	Artikel RELATEDMORE saka E
i-Cross&amp Main i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 iClock Mod1 ora ana KOMENTAR
Hubungi kita: kontak[ing]mt4indicators.com NEWS
Apa bathari Durga tedhak klawan baju barate?
Apa Hyang Kala nedya nagih sukerta?
Ngger … angger, otot bayuku …
gage, njenggelek lan ngadega kareben weruh jagad jembar mosak-masik
Genea tan sigra lerep lerem tentrem?
mimis sira mesthi bisa, sira mesthi digdaya …!
Ngger … angger, sang sinatriya … delengen bang-bang wetan wus miyak jabang bagaskara anyar mecungul sumringah
pratandha jaman anyar wus kababar pratandha urip anyar wus kawuwus.
Ngger … angger, pangreh jaman kencana …
Ing bening weninging cipta, ana swara telenging rasa:
Udan nggrejih awan bengi, Dalan mblekuk , blethok kandel theklek nggedibel Ijo royo-royo tetanduran tumata
Nanging ngger, genea atimu goreh?
Udan nggrejih awan bengi, Kabeh wus sumadya
Udan nggrejih awan bengi, Kalen kali luber warih!
Janma linggih sedheku … Adhem atis makikliken …
Nanging, genea atiku bungah??
Kali Serayu kuwe kali sing ngalir nang wilayah kidul Propinsi Jawa Tengah. Kali Serayu kuwe salah sijine kali sing paling gede nang kecamatan Banyumas. Kali kiye dudu
Kali_Serayu&oldid=189737"	Kategori: RintisanKali ing IndonesiaKali ing Jawa Tengah	Menu navigasi
Diet 4 cubluk - Apa Iku Sembarang Good? Baca Diet 4
sithik tiwas di jithok-jithokno….lek’e jare aku eee sing waras mbok yo nyadari soale posisi koyok ngene iki podo panik,emosional. boromania iki yo wong akeh, pikirane kongkon podo yo gak iso lek’e misuh jare dudu boromania,suporter ndeso,ora dewasa,picik…..sing kecewa(emosian) ojok misuh2 sampek terlalu, sing rumongso suporter
Gusti Angling Dharmo paduko nyuwun ruh panjenengan jumeneng wonten ing sukmanipun PANGERAN PERSIBO BOJONEGORO ingkang lumerep sampurno dados sak lajengipun padang kanthi tatag,tutug lan tatas lelampahipun.
[Reply]	mbenk.boro nggalek November 12, 2010 at 4:18 pm
wis ngajukno main bengi yowis to, wong wis nyusu-nyusu ndang kon gae kandang mosok
i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 iClock Mod1 Doji Candle Detection ora ana KOMENTAR
Mayong Kidul iku salah sawijining désa / kalurahan ing Kecamatan Mayong, Kabupatèn Jepara, provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Nalumsari • Pakis Aji • Pecangaan • Tahunan • Welahan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mayong_Kidul,_Mayong,_Jepara&oldid=1115453"	Kategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 30 Januari 2017.
Big Rot PU.RD.B.P.12Wong Jerman lan sopo wae sing iso omong jerman ayo podo tuku yo....ki mumpung
mikirin musuh, wong mikirin awakku dewe wae urung mesthi iso bener kok, sih ndadak ngurusi urusane wong liyo, sik ra disenengi meneh, lha
orangtua: “barang kathon bae ora bisa nggarap, ojo maneh sing ora kathon” (=
karo sing podho mikul terus mbalik nang Goliman. Wektu iku diparingi sewek (jarit) karo sarung," (sampai bajulan (Nganjuk),
August 9, 2008 by Hasan Basri Kabeh weruh kadhung jaman iki melayune wis adoh lan terus melayu nerak paran baen kang nyerintungi lakune. Sing keneng dipungkiri jaman kang diarani globalisasi iki dikuwasani ambi polah laku
lan sepiturute mung diwaca lan disinauni nganggo cara olah pikir. Pungkasane, upacara adat lan seni tradhisi mung dadi objek
Naming kita kabeh hususe wong Banyuwangi mupakat ga urube geni jatidhiri
penindhesan akibate antarane yaiku kesane mencil, sing modhern, kolot lan sepiturute, utawa dikesanaken lan dicap masyarakat kang sing realistis ngadhepi jaman. Modernisasi lan konsumerisme wis nyata ngeroti rasa agule generasi lan rasa agule bangsa. Akibate sampek saiki kita kabeh sing bisa mberjag cul teka cara pikir barat. Malah mamang lan wedi nyampekaken asil olah pikir kang
Kadhung sing uwah iku padha baen ambi nerak kodrat, anti budaya. Ngadhepi jaman kang kaya iki, pantes diarani patriotisme kadhung wani
6/05/09 • Punggol Gardens organize Easter Party
(Makna): "---"
Surakarta, uga disebut Solo atawa Sala, kuwe kota sing letake nang propinsi Jawa Tengah, Indonesia sing penduduke 503.421 jiwa (2010) lan kepadatan penduduke 13.636/km2. Kota sing luase 44 km2 iki jejeran karo Kabupaten Karanganyar lan Kabupaten Boyolali nang sisi lor, Kabupaten Karanganyar lan Kabupaten Sukoharjo nang sisi wetan lan kulon, Kabupaten Sukoharjo nang sisi kidul.[1]. Sisi wetan kota iki dilewati kali sing diabadikna dadi salah sijining lagu keroncong, Bengawan Solo. Bareng
Jumlah kecamatan nang kota Surakarta ana ---, dibagi dadi --- Kelurahan.
sing penting kan ‘terawat’ heheheehhe
datyo	Juni 14, 2008 pukul 8:51 am
Balas →	biasane sing nulis artikel koyok ngene iki, arek sing gak dhuwe pacar..golek
hatimu " :) :) SingodimedjoLurahReputation : 0Join date : 11.04.08Subyek: Re: mendadak Jantunghatiku datang!!!! Tue Apr 15, 2008 8:18 pm Iku Wong opo dudu mas sing esuk-esuk nyamperin sampeyan?kok tekone bareng angin lho, mengko gek...
Apr 28, 2008 5:11 am Singodimedjo wrote:Iku Wong opo dudu mas sing esuk-esuk nyamperin sampeyan?kok tekone bareng angin lho, mengko gek...
Tue Aug 05, 2008 11:18 pm gimbik wrote:Singodimedjo wrote:Iku Wong opo dudu mas sing esuk-esuk nyamperin sampeyan?kok tekone bareng angin lho, mengko gek... wah aku yo ra dong massuwe ra ngerti wong seng marai jedug2Lha kiro2 mesem'e mung kaleh njenengan menawi
Sugeng kuwi tanggaq,ojo d celuk’i,seneni bojone ngko.
arep ana kumpul2 Alumni maning..tempate warung soto lesehan nang Tebet…Mas Dani sing
Andie2x lumut February 25, 2009 at 11:10 pm
Alah cah aq isone coment sing sak sak itik hpQ lola…
@sarip gpp rip nggo semangatmu sing penting ojo nggowo
[Reply]	Aa Gimin February 26, 2009 at 12:03 am
lha seng seneng sampean sopo?mosok naksir karo lu2k
sapine luwe yo digolekno panganan disek soale awane di tinggal ndelok persibo je.
kapas wes podo panen durung ki?
Duh poro konco, priyo wanito
Elek’e dewe, nggak diketo’ke
Gampang mbujuk’i, janjine goroh
Ayo sedulur, jo’ nglalek’ake
Sing ndukung kowe, sik pangga kere
Yen wis janjine, ra di buktek ne
Kruyu’an nyunat, jatah rakyate
Nang wong ngisorane, jo’ nganti lali
Ayo poro konco, dulur lan tonggo
doelsoehono | Desember 24, 2014 JAMAN WIS AKHIR
binelah Ora jemu jemu karo mesem ngguyu Ngilangake roso lungkrah lesu Adik njawil mas Jebul wis sore Witing kalopo katon ngawe awe Prayogane becik balik wae Dene sesuk esuk Tumandang nyambut gawe
setunggall,,,sugeng enjangggg monggoooooo, dipun sekecak aken diajeeeeeng….:)
intan0812 menulis on Jan 24, ’11
urusan tawar menawar.. kalau aku yang belanja sayuran… di pasar..suka ga tega nawar.. wong
Rakhi Sawant, Kashmera Shah, Arshad WarsiRakhi Sawant, Kashmera Shah, Arshad WarsiArshad Warsi
iku iso dadi matoh neh koyo bien,,iki wektune PERSIBO
mbiyen nganti seprene tetep wae iseh ono sing nyedakki ugo pemakaine.Nganti ono sing koit barang yo
Tue May 18, 2010 8:11 am sing biasa nenggak omben-ombenan gek dang do nyadar yen sing koyo mengkono kui hura ono paedahe babarpisan.Banjur sing do bakulan miras lan pengedare yo gek dang nyadar, yen opo sing
dene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anthing, supaya saben wong kang pracoyo marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nangin ndumewana urip langgeng.
kulo nderek Gusti)Sajekke kulo ndherek Gusti, Uripe tansah diberkatiAtiku ayen tetrem, atiku ayem tentrem, Kabeh kui Gusti Yesus kang maringi.Matur nuwun, matur nuwun, matur nuwunGusti Yesus Kulo matur nuwun,Matur nuwun- matur nuwun, matur nuwunGusti
kiye jebule akeh kanca2 SMA1 Kunci,,Terbukti wingi pas reuni nang TMII,,Sing teka akeh jga,Moga2 anggotane nambah terus ya,,
Reply	Riska (IPA1 2002)	August 17, 2008 at 7:53 pm
Selamat ya go pren2 kabeh… moga berkembang lan akeh kanca2
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Taksonomi" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Taksonomi"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Taksonomi:
Tatajeneng binomial ‎ (← pranala | sunting)
Kratonan (kaca pangalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Taksonomi ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:Legobot/Wikidata/jawiki ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:Legobot/Wikidata/General ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Taksonomi"	Menu navigasi
Kelebihan atau Keunggulan Beras Merah | MANFAAT beras MERAH | DIET BERAS merah | harga BERAS merah | MEMASAK beras merah | resep BERAS MERAH | nasi merah | BUBUR BERAS MERAH | tepung BERAS merah | KHASIAT beras MERAH | beras merah organik
MANFAAT beras MERAH | DIET BERAS merah | harga BERAS merah | MEMASAK beras merah | resep BERAS MERAH | nasi merah | BUBUR BERAS MERAH | tepung
Awit 1995 déwéké dadi Presiden saka Yayasan kanggo Etika Global (Stiftung Weltethos). Küng ya iku pawongan pastor Katolik Roma, ananging Vatikan wis jabut
Ratzinger (kang ahir-ahir iki dadi Paus Benediktus XVI), nalika 1962 déwéké diangkat dadi peritus déning Paus Yohanes XXIII, lan nglayani minangka pawongan penasihat ahli teologi kanggo para anggota saka Konsili Vatikan II nganti rampung nalika 1965. Kanti usul Küng, Dewan Dosen Katolik ing Tübingen ngangkat Ratzinger minangka profesor dogmatika. Nanging, amerga kenyataané Ratzinger beralih dadi luwih konservatif minangka reaksi tumprap revolusi mahasiswa 1968, kerja sama ing antaran kaloroné uga mandeg.
"Infalibel? Suatu Telaah") (1971). Akibaté, nalika 18 Desember 1979, ijin mulng minangka pawongan teolog Katolik Roma dicabut, nanging déwéké tetep mulang minangka pawongan profesor kang berjabatan sajroné bidang teologi ekumenis ing Universitas Tübingen nganti masa pensiuné (Emeritierung) nalika 1996. nganti dina iki déwéké tetep arup kritikus kang gigih tumprpap kewibawaan paus, kang disebuté minangka ciptaan manungsa (lan amerga iku isa dibatalké) lan ora salah sijiné kang ditetepaké déning Allah. Küng ora diekskomunikasi lan tetep njabat minangka pawongan imam Katolik Roma.
Nalik awal tahun 1990-an Küng mulai salh sijiné proyek kang dijenengi Weltethos (Etika Global), kang arupa upaya kanggo nggambaraké pada ing antarané agama-agama dunya (ketimbang nekanaké hal-hal kang mbédakaké déwéké) lan menyusun salah siji susunan peraturan perilaku minimal kang isa ditampa saben wong. Visiné babagan salah salah siji etika global kawujud sajroné dokumen kang rancangan awalé disusun deining Küng, Menuju suatu Etika Global: Suatu Deklarasi Awal. Deklarasi iki ditandatangani marang
kaké déning PBB, lan kanggo iku Küng ditunjuk minangka salah siji saka 19 "tokoh terkemuka". Senajan proyek iki dirampungaké nalika November 2001, ora suwi sakwisé serangan teroris nalika 11 September 2001, media AS ora ngliput. Hal iki dikeluhaké déning Küng.[2]
lan agama. Sajroné salah siji analisis kang merentang saka fisika kuantum nganti neurosains déwéké uga ngomentari perdebatan wektu iki ing Amerika Serikat ngenani evolusi, lan ngecam déwéké kang nentang evolusi minangka wong kang "naif [lan] ora tercerahaké".
Nalika 26 September 2005 dewéké terlibat sjroné salah sijiné diskusi kekonconan nentang teologi Katolik sajrone salah sijiné mangan wektu bengi bebarengan Paus Benediktus XVI—salah siji kang ngagetké pira-pira pengamat.
Bibliografi kapilih[besut | besut sumber]
Religion (2005) (ISBN 3492047874)
Cathetn sikil[besut | besut sumber]
^ kabar-katolik, (Kaunduh 18/2/13).
^ Dialog-Hans-Kung, (Kaunduh 18/2/13).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hans_Küng&oldid=1098932"	Kategori: Lair 1928Téolog KatulikKategori
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 19 Oktober 2016.
Sepurone mas nak nyinggung perasaane smpean..Sumpah gak berniat elek cuma bercanda…Soale senenganQ nak nek omh mangan msti nggo lalapan semongko..Sepurane ingkang kathah…Nyuwun pangapuro sak jembaring samudro…
april 2015 kl. 09.32Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
dikmentidki.psb-online.or.id/ – 23k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
sedaya, ingkang ngupadi lan hambetahaken soal soal latihanTES PNS,
sumonggo saged ngunduh lan mriksani wonten ing link ingkang sampun kawulo damel meniko :
http://soalsoalcpns.com/Mugi mugi migunani dhumateng sanes.
ps: nyuwun pangapunten, wonten ing babagan meniko, dereng kawulo attach babagan jawabanipun TES TES meniko..
IKI AKU NENG JOGJA TERUS, WINGI LAGI BALIK SEKO JOGJA (2 MINGGU AKU NENG JOGJA). BLOGMU KOK JENENGE LUCU NGONO NDES?
inggih punika Songhyang Gurunata (Girinatc) ingkong owit yaso dedamel warna-warni,
ingkong kathahkathah mboten kacario saken, namun kopethik nalika yaso dhuwung wonten Ing Kayangan Kaendran dhapur Lar Ngotap, Posopati, scha dhapur Cundrik; ginambar ing angka 1, 2, 3; Ingkong dame/ noma Empu Romadi, kola tahun Jawi 142.
Tulisan/artikel kiye urung / tembe diterjemahna
Kangelan gole ngrungokna berkas kiye? Deleng pitulung.
Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kylstad&oldid=874733"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.51, 16 Novèmber 2013.
Lewih ayu endi siro karo Siti Zulaikho
Lewih sugih endi siro karo nabi Sulaiman
alhamdulillah, mas dedy. menika rak namung upokoro supados pawone tansah marong.
sing apik ki piye mosok mung copas trus kapan pintere awak iki....???...Click link
pengarepane. Wis dadi wateke wit lombok sing ora seneng kakehan
Ya karuan bungah ya sing duwe panenan lombok akeh. bisa golet tunggangan anyar pokoke lah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Riau&oldid=814940"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 10 Maret 2013.
ayo podo tuku yo....ki mumpung
meneh..mengko nyong arek nggolek nang ngedei..thanks ujie sharing :)ReplyDeleteRepliesUjie29 May 2014 at 12:07kue arek
Panthera tigris sondaica) inggih punika salah satunggalipun jinis sato macan ingkang gesang ing Pulo Jawa.[1][2] Macan punika dipunpratélakaken menawi sampun cures ing taun 1980-an, amargi dipunburu lan habitatipun ingkang ical amargi ngrembakanipun papan pertanian.[1] Wonten pawartos menawi Macan Jawa sampun cures watawis taun 1950-an, nalika wonten pawartos kinten-kinten macan punika namung kantun 25 cacahipun.[1] Ingkang pungkasan wonten pawartos menawi ing taun 1972 macan punika taksih wonten.[1] Ing taun 1979 wonten pratandha menawi macan punika taksih kantun tiga.[1] Kemungkinan alit Kéwan punika taksih déréng cures.[1] Ing taun 1990-an womten sawetawis lapuran bab taksih wontenipun kéwan punika, sanajan lapuran punika boten saged dipunklarifikasi.[1][2]
Ing pungkasanipun abad kaping 18, habitat Macan Jawa inggih punika wonten ing sadaya Pulo Jawa. Nalika taun 1850, kathah tiyang ingkang wiwit manggén ing dhaérah ingkang sejatosipun dados habitatipun Macan Jawa.[3] Wiwit taun 1940-an, Macan Jawa pindhah dhateng gugung lan wana.[3] Watawis taun 1970, Macan Jawa dipunmangertosi namung wonten ing wewengkon Gunung Betiri, gunung ingkang inggilipun 1.192 métér ing Pulo Jawa sisih kidul wetan.[3]
^ a b c d e f g (en)Bambang M. 2002.
Jawa kang diajak ing Malingping, Lebak ing taun 1941
Macan_Jawa&oldid=1089356"	Kategori: Spesies kritisTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusFelidaeSpesies jroning bebayaKéwan ingkang sampun curesKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Dewane dewa bumi Bathara Brama, kayune kayu asem, watake dadi pangauban tumrap wong kangelan. Manuke manuk platuk bawang, sabarang gawene rosa. Gedhonge neng ngarsa minep, gemi mring duweke, yen weweh mrih dialem, rada ngegungake. Mondosiyo Anggara Kasih, tegese dadi
” wo kowe olih salam maning… oh ya akau kelalen maning karo jenenge….lia, lina akh mbuh ….” kata irkhamul wafa
” anu sing bener sapa koh jenengane…?”
Hhmm aku ra ngerti emboh ning ndi kui nggone lha wong nang njowo wae
kulo nderek Gusti)Sajekke kulo ndherek Gusti, Uripe tansah diberkatiAtiku ayen tetrem, atiku ayem tentrem, Kabeh iku
kulo ndherek Gusti, Uripe tansah diberkatiAtiku ayen tetrem, atiku ayem tentrem, Kabeh kui Gusti Yesus kang maringi.Matur nuwun, matur nuwun, matur nuwunGusti
senin ana upacara aku karo agus (setuan), riswanto (cah kawunganten), seto (cah sidamulya) mbolos ora melu upacara nongkrong nang warung nduwur.
agi enak-enake nongkrong karo ngobrol sambil sarapan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rajeg,_Tangerang&oldid=1123196"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangRajeg, TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.17, 22 April 2017.
Punggol North Punggol Coast Punggol West Punggol East
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah”
FrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 14 Maret 2016.
sapa sing arep melu janjian mangkat bareng nang grogol??
Reply	Anton S (IPS1)	December 31, 2008 at 10:11 pm
Balas	Oyen berkata:	22 November 2012 pukul 9:41 pm	hla nek aku gawe ngunu iki sing masuk nominasi hayo mung Pak’e, hawong sing komeng Pak’e
Deman Bintara , kerajaan islam sing sepisan anan ing tlatah jawa, kanthi raja jenenge Raden Patah. Dheweke keturunan Brawijaya sing sakomah karo putri Tiongkok. Merga Tlaten lan setiti dhewekke iku isoh nggawe, mbangun krajaane sing ndadekake rakyate urip makmur lan bias tentrem anggone nglakoni ibadah agamane. Sawise Raden Patah seda, mula sing nggenteni dadi raja ora liya anak mbarepe sing jenenge Pangeran Sepuh utawa Pangeran Sepuh Sabrang Lor. Pangeran iki duwe anak lanang jenenge Pangeran Made Pandan lan dikarepake sing bakal nggenteni dheweke.Nanging,
apa sing dikarepake dening Pangeran Sepuh Sabrang Lor ora bakal kawujud, merga Pangeran Made Pandan ora gelem dadi Sultan. Dheweke kepengin dadi ulama gedhe lan nyepi arep nglakoni tapa, uga ngangsu kawruh bab
banjur ninggalake Kasultanan Demak lan ngumbara nuju arah Kidul sig ora bakal dingerteni dening sedulur Kasultanan.
Sajroning pangumbaran, dheweke mesthi ngajarake lan ngangsu kawruh bab agama Islam. Saya suwe anggone mlaku, lan ora dirasa dheweke wis tekan ing sawijining panggonan sing diarani Bergota. Neng panggonan iku,
dheweke ngedegake pondho-pondhok pesantren kanggho para pandhereke kanggo ngangsu kawruh lan nyebarake agama Islam. Kanthi sarujuke Sultan Demak, Pangeran Made Pandan mbukak alas anyar lab ngedegake omah uga gawe kampung. Ngelingi alas mau akeh wit asem arang-arang, tegese asem sing jarake adoh-adoh, mula diarani Semarang (asale saka tembung asem “asam”, lan arang “jarang”). Merga tlaten lan sabar anggone mulang warga
bab agama, Pangeran Made Pandan banjur kesuwur kanthi paraban Ki Ageng
Pandanaran. Banjur dheweke ngedegake Kabupaten Semarang sing diestoni dening Sultan Demak lan Ki Ageng Pandanaran diangkat dadi bupati sing sepisanan ing Semarang. Dheweke nglakoni pamarentahan kanthi wicaksana lan tlaten. Ki Ageng Pandanaran duwe anak sing uga kesuwur kanthi paraban Ki Ageng Pandanaran. Pungkasane, Bupati Pandanaran (Pangeran Made Pandan) tilar donya. Lan disarekake ig Pegunungan Pakis Aji (Telomoyo) sing manggon ing sisih wetan Bergota. Ki Ageng Pandanaran nggantekake kalungguhane bupati Semarang merga saka warisane jenate bapake. Dheweke mimpin Pamarentahan kanthi apik lan mesthi manut karo ajaran-ajaran Islam kaya dene jenate bapake. Nanging suwe-suwe ana owah-owahan. Dheweke sing maune apikan aten iku saiki wis malih dadi luntur. Tughas-tugas pamarentah sing maune digarap nganti rampung lan tumata kanthi thirik-thirik, saiki wis wiwit kerep ora digubres lan digarap, apa maneh pondhok-pondhok pesantrene lan panggonan kanggo ngibadah sing wis wiwit ora dirumat maneh. Nanging bejane sing kaya mangkono mau nuli dimangerteni dening Sultan Bintara, mula oa dadi kedarung-darung tekan ngendi-endi.
Sultan Demak ngupayakake kanggo nginsyafke Ki Ageng Pandanaran kanthi prantaran utusane, nanging kekarepane Sultan Demak ora diwangsuli
nanging malah diece entek-entekan. Ngerteni kahanan sing kaya mangkono, mula Sultan Demak nganakake rembugan gedhen sing bakal ditekani dening para pejabat lan tokoh agama, ing antarane para Walisanga. Kanggo ngemban tugas kuwi,
neng plataran Kabupaten Semarang kanggo pakan jaran piyaraane. Sawise suket mau dituku, banjur dibongkar dening tukang jaran sing pranyata ing
jerone mau ditemokake emas sakepel sing pating kumeclap. Emas sakepel mau banjur diakoni dening sang bupati dadi duweke. Kahanan kaya mangkono iku kedadeyan nganti ping pirang-pirang nganti emas sing ditampa yen dijumlahke wis mesthi akeh banget lan samsaya srakah lan tamak bae bupati mau. Nalika tukang mau ngandhakake marang sang bupati ngenani emas sakepel mau nanging kasunyatane ora diakoni yen dhewee nympen emas duweke tukang suket.
Mula si tukang suket mau meneng sedhela ndonga marang Gusti kang Murbng Dumadi supaya diwenehi pituduh lan dalan kanggo nakluke sag bupati Semarang tanpa mancing tukaran utawa padudon. Si tuang suket ngandharake yen sang bupati ora ngakoni ora dadi ngapa, malah yen sang bupati isih kepengin emas s9ing luwih akeh maneh, dheweke saguh kanggo nduduhake neng endi panggonan emas-emas mau. Sawise ngrungokake tembung-tembung mau, tanpa isin-isin sang bupati terus meksa supaya age-age diduduhake neng endi panggonan emas sing
Sing dodol suket ngongkon sang bupati supaya macul lemah neng platarane Kabupaten. Wiwitane sang bupati ngrasa mamang, nanging merga anggone duwe kekarepan kpengin entuk emas sing luwih akeh, mula pangrasa
sing kaya mangkono iku dilalekake, lan panjaluke tukang suket mau dituruti. Kanthi gedhe lan kuwasane Sang Maha Wikan, mula kasunyatane saben kilan lemah sing dipacul mau dadi emas. Mula sang bupati kanthi rasa ati sing bungah, banjur nerusake anggone macul, dheweke ngrasa samsaya kesel lan wis ora saguh maneh anggone ngayunke pacule.
Wiwit saka kedadeyan sing lagi bae dilakono, dheweke sadhar yen apa sing diadhepi kuwi dudu sembarang wong. Merga ora percaya yen wong sing
dodol suket bias nggenti lemah dadi emas. Dheweke ngrumangsani yen dheweke wis kesasar lan keblusuk ing padonyanan. Pungkasane dheweke takon sapa sejatine sing dodol suket iku, lan wangsulane yen dheweke sejatine Sunan Kalijaga, salah sijine saka Walisanga. Krungu kaya mangkoni iku, sang bupati age-age njaluk ngapura ngenani apa sing wis dadi kaluputane, lan sang bupati pungkasane gelem diangkat dadi murite Sunan Kalijaga, nanging kudu ana syarate. Banjur Sunan Kalijaga pamit arep ngadhep marang sang Baginda Sultan Demak, lan ing wektu sing ditemtokake dheweke arep tka maneh padha karo kanggo ngumbara.
Sawise Sunan Kalijaga lunga, bupati Pandanaran wiwit tata-tata kanggo nyiapake pangumbarane. Sakliyane kuwi dheweke mesthi sedekah lan ngamalke bandhane kanggo fakir miskin, kanggo netepi janjine. Ki Ageng Pandanarang karo bojone ngumbara kanggo nggolek sing dinggo nemeni plajarane marang agama Islam, khususe ing Jawa. Pungkasane Ki Ageng pandanaran netep ing Klaten Jawa Tengah nganti seda lan diarekake ing Gunung Jabalkat, nganti saiki kuburan Sunan Tembayat isih rame ditekani dadi objek wisata ziarah sakgandheng karo ziarah Walisanga.
Sugeng rawuh saha sugeng pepanggihan. Menika blog ingkang kadamel dening kelompok bima suci, ingkang anggotanipun inggih menika Mitha, Dhona, Primas, Waliy saha Anes. Nyuwun agunging samudra pangaksami bok bilih wonten klenta-klentuning panyeratan, awit labed budi dayaning manungsa saha kirang pana anggen nampi wewarah mawantu-wantu."Gelang Minangkara Cinandhi Rengga Endhek Ngarep Dhuwur Buri,
MULA BUKANIPUN DESA SENDHANG REJO KABUPATEN MADIUN
Masalah etika sak jerone pergulatan manungsa, Buda...
MULA BUKANIPUN DESA SENDHANG REJO KABUPATEN MADIUN...
Syeh Wulanpun menjawab”monggo.”(silahkan)
.”kulo nyarujuki bileh kawulo kawon sedoyo paguron wonten ing tlatah Madiun mboten bade
medal saking leladan Madiun,nanging bileh kawulo unggul ing jurit kawulo nyuwun supados santri-santri panjenengan mlebet lan tumut gegladen wonten ing PSHT,namung meniko kemawon panuwun kulo.”(
beliau....Terate ku jayalah sepanjang masa...BalasHapusgembes dx22 Oktober 2015 08.33Nasipe syeh wulan piye....bar kalah kui....dadi petani opo dadi opo....gek ponorogone ngendi syeh wulan kui..BalasHapussuna
Sedulur Papat Limo Pancer Tue Aug 27, 2013 10:13 pm sae meniko.... lajeng kepripun syarat lan sarononipun supados saged wawan ngendikan kalih ingkang diwastani sedulur papat limo pancer meniko_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
1.4.7 Pati, Kudus, Demak, Jepara, Rembang, Blora, Grobogan
Surakarta Paku Buwono XIII yang diwakili Tim Lima kepada kubu Dewan Adat ternyata sudah dilaporkan ke polisi.
siji kecamatan nang kabupaten Ogan Ilir, Sumatera Selatan, Indonesia.
Cithakan:Tanjung Raja, Ogan Ilir Cithakan:Kabupaten Ogan Ilir
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.46, tanggal 11 Maret 2013.
ubane malah nambah wibawa koq budhe..iki budhe yo mpun 40an to??
lha koq ketok isih 17 th ya..wkwkwk
ampoooooooooooooooooooooooooooooooooon….. cah cilik yen mbengok ngedap-edapiiiiiiiiiiiiiii…….
pingkanrizkiarto menulis on Oct 13, ’10
ubane malah nambah wibawa koq budhe..
iki budhe yo mpun 40an to??
*mlayunjenthir* matur nuwuuuuuuuuun…*balangteklek*
indonesia sing penting duwe duwek akeh gawe nyangoni lek nurnid halid.gak perlu pemain apik.penting iso nyangoni wong2 ngunu kuwi.
IKI YO TAUN NGAREP NEK ORA YO SAK
koe ora ngerasa no penggawean obat tinuku, inget! Serono iku ora gampang dig awe, kudu iso lepas lan
utawa nulis karo basa jawa koek, wong basa giye kan basane dewek, mengko nek udu dewek sing melestarikan terus sapa maning? Salah siji cara nggo nglestarikna lan ngenalna budaya lan basane dewek ya karo blog giye. Mulane ayuh sedulur pada melu urun tulisan nggo ngisi blog giye men tambah rame lan tambah
Kadangan siki esih jarang ana media sing nulis karo basa jawa koek, andamaning buku-buku cetak, masalaeh (kadangan) wong-wonge dewek urung mbiasakna nulis, nek ana apa-apa mung cerita-cerita thok sing nyambung terus-terusan. Moga-moga bae basa wis ana blog giye, terus ana tulisan-tulisan sing nyusul.
Lah jan jane sing nulis blog giye sapa sih?
Sing nulis blog giye ya guwe jenenge Rohibun, bocah kelairan Bangsari (Bulaksari) Cilacap, sing siki agi nang Jakarta.
deneng si sing ditulis nang header ” basane wong cilacap, kebumen, purwokerto, purbalingga, banjarnegara, pekalongan, tegal, ciamis sebelah wetan lan lia-liane
ya… insun klebu wong cipari sisih lor pase ya desa banyupanas,sedulur kabeh sing kenal karo insun,monggo layangaken apa
Balas ↓	wonggading pada Juli 31, 2009 pukul 2:18 am berkata:
Kang melu gabung entuk mbok, nyong wong kroya kiye lg pengen blajar nggawe blog…. belajar nulis sitik2 lah tujuane pgn golet seduluran, kanca, lan
basane dialeke lan istilahe saperangan beda, mengko ndadekake kleru tampa….utawa
Jajal lah ayuh digiatna maning, jan rasane sreg tur gandem angger ketemu karo kanca2 mbanyumasan dadi mbok arep kepribena ya tetep tek tunggoni. Kiye alamatku mbok arep ana sing gendu2 rasa : kuatslamet@yahoo.co.
lor Kota Surakarta, lan ana nang jalan negara sing nggandhengna Semarang-Surakarta. Salatiga kuwe nduwe 4 kecamatan, yakuwe
Plumpungan, Desa Kauman Kidul, Kecamatan Sidorejo kuwe, Salatiga uwis ana wiwit taun 750 Masehi. Nang jaman semono Salatiga esih wujud perdikan.
Pemalang • Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kota_Salatiga&oldid=172491"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Maret 2013Kota SalatigaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Lir ilir, lir ilir tandure wus sumilir
Tak sengguh temanten anyar, tak sengguh temanten anyar
Cah angon, cah angon penekna blimbing kuwi
Dandamana, jlumatana kanggo seba mengko sore, kanggo seba mengko sore
1 Howard • 2 Spector • 3 Bocanegra • 4 M. Bradley • 5 Onyewu • 6 Cherundolo • 7 Beasley • 8 Dempsey • 9 Gomez • 10 Donovan • 11 Holden • 12 Bornstein • 13 Clark • 14 Buddle • 15 DeMerit • 16 Torres • 17 Altidore • 18 Guzan • 19 Edu • 20 Findley • 21 Goodson • 22 Feilhaber • 23 Hahnemann • Pelatih: B. Bradley
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 24 Mèi 2014.
kulawarga basa Austronesian lan Malayu Polinesian. Ing urutan akehe panganggo, basa Jawa kalebu urutan nomer 11—13 ing donya kanthi cacah wolungpuluh lima yuta (85 yuta) (cf. Grimes, 2010; http://en. wikipedia.org/wiki/
Nanging sanajan sing nganggo akeh ora ateges nuduhake yen basa Jawa bakal lestari. Lestarine basa iku luwih ditemtokake dening sikap generasi paneruse. Salah sijining sebab cures utawa matine basa, yaiku yen basa iku disikapi negatif lan ditinggalke dening panganggone jalaran WEDI KLERU, kepeksa, utawa jalaran basa liya dianggep luwih maju/modern.
Pasurujukane para linguis Jerman taun 2000 nyebutake ana urut-urutan sing kelakon ing
Disinaoni lan dinggo kabeh bocah lan kabeh wong ing etnis iku.
Peprincen kasebut pancen luwih abot ing etungan kuantitatif, nanging saora-orane peprincen iku bisa dadi salah siwijining pandom kanggo nlesih kahanane basa lan bisa dadi salah siwijining kaca benggala kanggo ndeleng kahanane basa sing didarbeni lan dinggo saben dina.
sing tanah asale ana Pulo Jawa. Panganggone kalebu akeh. Ing taun 2010, panganggo basa Jawa kira-kira 85.000.000 jiwa. Ing Pulo Jawa, basa Jawa dinggo etnis Jawa sing ana ing
iku, ana negara manca, basa Jawa uga dinggo ing Suriname lan Noumea (New Caledonia).
Miturut Pusat Bahasa (2008)—kanthi dhasar etungan dialektometri–
saka wetan nganti kulon, yaiku Indramayu, Tangerang, Cirebon, Karawang, Serang, Majalengka, lan Subang. Wilayah Pantura dhek emben
Pusat Bahasa. 2008). Kajaba iku, yen basa Jawa ing Noumea, New Guinea lan Suriname bisa diarani dialek, dadi ana 47 dialek Jawa. Iki tegese, dialek Jawa sumebar ora
dileksanakake. Pasinaon basa Jawa ing sekolahan luwih becik nganggo pathokan basa baku. Dialek pancen bisa kanggo pasinaon tambahan, nganggo tuladha omong-omongan kekancan lan sapanunggale. Dialek sing ditulis wutuh bisa ditulis kanthi keterangan tambahan. Kajaba dialek geografis, sejatine luwih apik maneh yen uga ditulis babagan sing ana gandheng-cenenge karo dialek sosial
lingkungan tartamtu. Mula, pasinaon basa Jawa uga perlu dikuwati kanthi mulangake basa kang digunakake ing masyarakat. Buku ajar basa Jawa katone durung cukup kanggo mbendung kabeh informasi sing mlebu. Perlu ana langkah-langkah inovatif kanthi cara nggawe
ana (Kisyani, 2004b), nanging durung ana TV sing siarane adhedasar basa Jawa. Koran sing nyediyakake rubrik kanggo basa Jawa uga isih langka. Koran ngendi sing wani nyediyakake separo utawa sakaca saben dina kanggo ngleluri basa Jawa? Luwih becik maneh yen basa Jawa sing ditulis ing koran iku basa Jawa kanggo para mudha lan bocah (dialek sosial) merga golongan kasebut mengko kang dadi paneruse basa. Majalah basa Jawa sing saiki ana, pemaose akeh-akehe wis bisa diarani sepuh. Ora akeh para mudha sing isih gati marang majalah basa Jawa.
Kajaba iku, dialek Jawa ing sanjabane Pulo Jawa samesthine tetep disinaoni dening penganggone. Dadi perlu ana pasinaon basa Jawa ing sekolahan-sekolahan sing bocah-bocahe padha duwe ugeman basa ibu basa Jawa. Mula saka
basa Jawa pangajab uga bisa disilih lan dinggo basa liyane. Yen tembung-tembung basa Jawa disilih basa liya, ana pangarep basa Jawa bisa luwih ketrima masyarakat akeh apa maneh yen bisa ketrima masyarakat donya (Kisyani-Laksono, 2007, 2009)
Kanthi cacahe panganggo basa Jawa kang akeh lan anane bausastra elektronik basa Jawa ing laman internet, durung ateges basa Jawa bisa kalebu basa sing digatekake masyarakat ing donya. Salah sijining bukti bab iku yaiku basa Jawa nganti saiki isih durung mlebu ing mesin
Kamangka Asia kalebu penganggo internet kang akeh dhewe (44%), banjur Eropa (22,7%), Afrika Utara (13%), lan sateruse.
Kajaba iku, Indonesia kalebu dadi penganggo internet nomer papat ing urutan donya (China 477 yuta, India 100 yuta, Jepang 99,2 yuta, Indonesia 39,6 yuta). Nanging penganggo ing Indonesia ora ateges nuduhake akehing penganggo basa Indonesia utawa Jawa. Urutan akehing basa kang digunakake ing internet bisa kawaca ing tabel iki (
Ing tabel iku, basa Indonesia, basa Jawa, lan basa liya-liyane kalebu ing itungan 14. 6%.
Akehe panganggo basa Jawa lan akehe dialek Jawa bisa kanggo cagak nyengkuyung lan angleluri basa Jawa. Nanging, perlu dieling-eling uga babagan iku bener-bener migunani yen basa Jawa lan dialeke isih dinggo kanggo pakulinan saben dina. Panganggo basa Jawa bisa wae ninggalake basa Jawa utawa dialeke yen
Salah sijining cara sing manjur kanggo babagan iku, yaiku basa Jawa dinggo ing bebrayan saben
Singkat cerita.. Saat Kanjeng Ratu Kidul datang ke Kahyangan Dlepih
'Kanjeng Ratu Kidul dan Panembahan Senopati'. Kanjeng Ratu Kidul
► Kutha ing Pasisir Gadhing‎ (5 Kc)
► Dhépartemèn ing Pasisir Gadhing‎ (2 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Pasisir_Gadhing&oldid=1060935"	Kategori: Nagara ing Aprikah	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 26 Mèi 2016.
Jual Vimax Izon Asli Canada Di Jawa Timur Meliputi :
wujud mindher lan wedine kaum akadhemis. Sing gelem lan sing wani kadhung ana pihak liya ngomong nganggo cara kang
barang nganggo cara akadhemis mesti baen apik. Naming katon ilang pintere nalika nganggep wong kang nganggo cara liya iku salah. Kang bijaksana yaiku nampa lan nguweni hak nyang wong liya mikir, ngomong, nulis nganggo cara kang beda ambi iyane. Mung sikap kang gedigi iki kang bisa ngilangaken sikap bener dhewek.
Santhet iku sulure mitos kesaktian Menakjinggo. Terus sapa kang juwari nganggep bener dhewek?
kepercayaan (sing nganggo istilah mitos, kerana istilah mitos nduweni kesan nyepelekaken). Lan sapa baen bisa ngomong gesah soal kapal iki. Ngomongaken
Cungking lan sepiturute. Ayo wis kabeh nulis. Kabeh duwe benere dhewek-dhewek. Sing perlu nyalahaken babad, sing perlu nyepelekaken dongeng. Sing perlu nyombongaken cara akadhemis, sing perlu ngguyu cara metapisika. Kabeh nduweni hak ngomongaken peristiwa kang ana ring Blambangan.
kabeh bisa nyambung dhedhayohan lan seduluran. Kerana karep seduluran, sikap andhap asor iku sejatine rasa kadhung gelem ngerasakaken.
“Mas, ngapunten, nyuwun tulung njenengan mang adzan nggih. Kat wau kulo nunggu dereng enten tiyang
“Nggih mas è ten wingking rumiyin mboten napa-napa, kulo tenggo, kulo nyuwun tulung sanget”.
Wong tani ra mudeng ba2r blas, wes mboh2 kunu, tmbh nukokno bodrex ngko ndasku, sing iso mrediksi nang di prediksi, sing iso nrawang nang di trawang, sing penting Persibo msk ISL..
supaya ngurak-urak rakyate kanggo ngersaya. Penjaluk iku dituruti. Rakyat Banyuwangi, tuwek enom, lanang wadon padha gemerudug ngersaya gawe lurung sakat teka kulone pendhapa ngaloraken.
Ngersaya iku sampek ulan-ulanan. Aja takon pira korbane. Rakyat Banyuwangi nalika iku rumangsa dipateni nganggo cara liya. Arep sing mati kelendi? Megawe raina bengi sing kathik diuweni madhang. Aran mayid keleran sak dalan-dalan. Korban saya akeh nalika kudu ndhodhol gunung watu pinggir segara. Mas Alit, bupati Banyuwangi kala iku susah sing kaitungan. Iyane sing gelem rakyate dadi korban tanpa aji. Mula, ngersaya diendhegaken ambi Mas Alit. Sedheng VOC hang bisane mong
dhewek sing diperintah milu ngrsaya. VOC mula menange dhewek.
Sebalike Mas alit kukuh nong karepe. “Ngersaya kudu diendhegaken. Rakyat isun wis akeh kang mati. Sedheng Welanda enak-enak malangkerik ambi tuding-tuding. Sing bisa. Ngersaya kudu mogok!” jare Mas Alit tegas nyang Residen Schophoff.
Residen Schophoff sing wani nalar nyang Mas Alit, merga ana resolusi teka Gubernur
nganakaken sayembara. Sapa-sapa kang sagah ndhodhol gunung watu, arep ulih upah tanah hang werane sakat teka gunung watu iku ngidul sampek Sukowidi saiki. Sayembara iku dibukak sampek
nong Ki Buyut Jaksa. Sing kathik engko maning, wong telu iku gancang-gancang nyandhak jaran, lan nunggang jaran ngetepeng ngulonaken. Alas wingit sing dadi alangan. Sekabehe hang urip nong alas padha minggir sing wani nyeriwedi pelayune jaran.
Gunung Silangu, wong telu mau kecaruk Kik Lemani lan Nuriman ring pinggir kalen.
“Assalamualaikum!” para Singa uluk salam meh barengan. Kik Lemanhi kang buru ngedhunaken cingkek teka pundhake lan Nuriman kang buru nadhahi banyu gerojogan, sing gancang-gancang semaur. Merga rumangsa sing tau kenal. Naming Kik Lemani sing duwe rasa kuwatir. “Kadhung wong arep
iki sapa, lan arep nyang endi?” Kik Lemani takon. Para Singa mudhun teka jaran. “Isun ketelon iki diutus teka kabupaten nggoleti Ki Buyut Mertajaya utawa Ki Buyut Jaksa. Jere Kanjeng Mas Alit, uwonge ana ring Gunung Silangu kene. Nawi riko weruh panggonane nyepi, njaluk tulung
alas ring pinggire Gunung Silangu iku akeh uwit gedhe hang gembel godhonge. Dadi, raina iku tetep kerasa icis. Dalan munggah mudhun dilakoni sampek gadug nong pondhoke Kik Lemani ring ngisore uwit weringin. Ampik-ampik lan atepe digawe teka godhong lalang hang dijepit wilahan jajang. Latare rada wera lan iyub merga
diempet anak,” jare Kik Lemani. Kira-kira Ki Buyut Jaksa rungu nong gemerenenge wong
nong jodhog rada dhuwur ring ngisore uwit randhu hang merujuk ring buncu gubug. Wong
“Kepundi nggih? Kula meriki niki, mung ngelampahi perentah. Nawi Ki Buyut mboten purun, nggih kados pundi ulihe kula ngomong teng Ndara Kanjeng Mas Alit?” jare Singa Madya.
“Gedigi baen wis. Isun njaluk sepura.
lan riko lan kabeh dulur Banyuwangi magih duwe aji.”
Serta wis gesah suwe ambi ngethepi sawi godhogan, para Singa rumangsa sing bisa ngemban perentah. Kedadean iku sing cukup sepisan pindho. Pungkasen pungkas, Ki Buyut Jaksa gelem nerima penjaluke Mas Alit. Naming kelawan sarat wong-wong VOC uga kudu gelem milu ngersaya, lan hang mimpin ngersaya iku kudu anak angkate dhewek, yaiku Nuriman kang mageh sewelas taun umure. VOC gelem nerima sarat iku. Naming Nuriman nampik, merga rumangsa sing anjrah, lare cilik merentah wong-wong kang lebih tuwek umure.
melaku nong gubuge dhewek. Langgar pinggir kalen iku digawe teka tumpukan watu tanpa dicampur luluh. Atepe digawe teka lalang.
Serngenge lingsir, kesilep ring walike gunung kulon. Suwarane cenggeret lan sekabehane kewan alas saut-sautan. Ki
gedhene raja dhemit iku, endhase iku kaya barong lan awake dawa kaya
Raja dhemit adhep-adhepan ambi Ki Buyut Jaksa ring njero langgar. Para perajurit dhemit hang ewonan akehe padha nganteni ring njaba langgar.
“E, e, e… gonjleng, gonjleng, gonjleng …… langit sun sundhul, mega sun semprong lan segara sun
kethemanisun. Mula nyeja suntekakaken sira, supaya gelem ngerewangi ndhodhol gunung watu pinggir segara ring enggon siro urip.”
“Isun gelem ngerewangi. Naming ana telung sarat hang kudu riko turuti. Kawitan, aja ndodhol lebih teka anjir kang sunpathekaken. Kepindho, isun gawekna panggonan lungguh ring wetane dhodholan hang parek ambi segara. Lan kaping telu, rika lan turunan riko kudu gelem sambang-sambangisun.”
“Telung sarat kang riko jaluk sunturuti,” jare ki Buyut Jaksa. “Isun njaluk tulung riko uga ngurak sekabehe perajuritriko
nggawa kayu iki,” jare raja dhemit ambi ngelungaken kayu gedhene sak lengene lare cilik, dawane mung rong kilan.
Gesah antarane menungsa lan dhemit iku sampek tengah wengi. Rombongan dhemit mulih ninggalaken Gunung Silangu kaya mercon celorotan padha melesat ngalor.
gesah ngalor ngidul, para utusan mau ngiring Nuriman kang ngempit kayu kanggo
Buyut Jaksa sing njelasaken gok segundhug watu hang dikarepaken ring pinggir segara iku mula penjaluke raja dhemit kanggo pelungguhane.
Ngersaya dikawiti Mas alit, diterusaken Residen Schophoff lan seteruse ngersaya rame-rame antarane rakyat Banyuwangi lan wong-wong VOC. Sekala iku, para dhemit milu nulungi, naming sing ngewujud nong alam menungsa. Kadhung bengi para dhmit mau wujud macan.
Emeh telung candra, ngersaya ndhodhol gunung watu buru bias dimarekaken. Dalan teka kidul gunung wis bias nimbus watu lan nyambung ambi dalan elor gunung. Kabeh pada lega lan girang, penggawean wis rampung. Segundhug watu ring pinggir segara kang setemene panggonan lungguh raja dhemit iku saiki kejuluk aran Watu Dhodhol. Gunung Silangu panggonane Ki Buyut Jaksa nyepi, saiki dadi kampong Boyolangu.
Kanggo mbayar semaya kang wis kaucap Ki Buyut Jaksa nong raja dhemit, sampek saiki saben tanggal sepuluh Sawal utawa lebaran, masarakat Boyolangu ampyak-ampyakan nong Watu Dhodhol ambi numpak dhongkar kang diarani adat “Puter Kayun”. Embuh ngerti embuh using kadhung puter kayun nyang Watu Dhodhol iku bengen dikarepaken enggo nyambang raja dhemit kaya kang wis dadi janjine Ki
kuburane nong Boyolangu. Umah panggone utusane Mas Alit kaya Singa Madya, saiki dadi kampung Singamayan. Singa Teruna dadi Singotrunan, lan Singa Dilaga dadi kampung Singodilagan.
networking sing isine ngajak gabung, jere gabung bisa nambah gaul, nambah kanca, lan akeh
Warsa ing bhumi. Antusakena wimudha ing anurat. Tan pantuk ing gati, kewala hyun kakarsana ring anunurat. Sumber : Ida I Dewa
Gedong majeng kauh kasarengan antuk leluhur-leluhur puri (lanang wadon) sane sampun suci.
ngukur tanah neng kono je.... KAMPUNG - NGAWEN.... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
How to Go to Punggol Waterway, Punggol Promenade, Punggol Beach | HASAYANG'S
go to Punggol Waterway, Punggol Pomenade, Punggol Beach, Lorong Halus Wetland, Sengkang Park Connector and Punggol Park
sewijine nggon nang njakarta ana wong betawi sing nduwe anak ayu, pokoke ayune kaya munthu lah cara wong mbiyen ngole marabi. Anak wadone giye nembe lulus SMA, tapi senajan wong betawi deweke tetep arep ngelanjutna kuliah.
Wong tuwane wadon sing ayu giye agi mandan bingung, masalaeh nek arep di kuliahna nang njakarta marase mbok
pelajar maneh. Kuliahe ra tau mangkat. Isine mung pacaran karo dadi produser cilik2an. Syutinge bae mung nganggo hape. Wes..wess… Remuk wis Jogja!
Nieszawa (Jerman Nessau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nieszawa&oldid=1090369"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Scrabble ya iku papan dolanan nyusun tembung biasané sing dolanan wong 2 utawa 4.[1] Saka tembung-tembung sing bisa kasusun bakal pikantuk poin saka poin saben aksara ing dhuwuré papan dolanan kotak-kotak (15 kolom lan 15 baris).[1]
Wujud dolanané arupa kotakan cilik gèpèng sing ana tulisané aksara.[1] Wong sing dolanan njupuk 7 kotakan aksara saka wadhahé, banjur disusun supayané dadi tembung, olèh manengen utawa mangisor kaya teka-teki silang.[1] Tembung-tembung sing digawé kudu kelebu ing kamus standar miturut basa sing dianggo dolanan.[1]
Scrabble didol ing 121 nagara ing 29 modèl basa-basa ing donya.[1] Satus yuta set dolanan scrabble bisa didol ing sadonya, lan saben 3 kaluwarga ing Amerika duwé sakset dolanan iki.[1]
Ing Amerika Serikat lan Kanada, mèrek scrabble sing misuwur ya iku Hasbro, éwodéné ing nagara liya, mèrek scrabble sing akèh
Regency ing Australia.[1] Dolanan iki uga diarani Alfapet, FUNWORDER, Skip-A-Cross, lan Palabras Cruzadas.[1]
Dolanan scrabble wiwitané digawé ing tahun 1983, rikala iku diarani "Criss-Crosswords" déning arsitèk sing jenengé Alfred Mosher Butts.[1] Dolanan iki pengembangan saka dolana Lexiko sing biyèn tau digawé, nanging saiki jangkep ana papan dolanan lan cara dolanané kaya teka-teki silang.[1] Dolanan ajeg nggunakaké aksara kaya Lexiko sing digawé miturut itungan distribusi frèkuènsi pangganggon aksara mawa seratan basa Inggris, kelebu artikel koran The New York Times.[1] Alfred Butts nggawé dhéwé dolanan iki lan nawakaké ing
Ana ing tahun 1948, pengacara James Brunot, wong saka Newton, connecticut nuku hak produksi dolanan "Criss-Crosswords" lan janji bakal ngewènèhi Butts royalti saka saben sèt sing bisa didol.[1] Brunot banjur nggenti jeneng dolanan iku dadi "Scrabble", tembung ing basa Inggris sing tegesé Usaha Ngudi Karya.[1] Brunot namung ngowahi kotak-kotak bonus ing papan dolanan, lan nggawé luwih gampang aturan dolanané. Jebul, dolanan scrabble payu didol.[1]
Ing tahun 1953, Brunot ngedol hak produksi scrabble marang Selchow lan Righter, amerga kapasitas produksi wis ora sanggup nyaguhi akèhé panjalukan.[1] Kaya déné Parker Brothers lan Milton Bradley, Selchow lan Rigter iku salah sijine pabrik dolanan gedhé sing biyèn tau nulak nuku dolanan scrabble.[1] Ing Britnia Raya lan Australia, scrabble wiwit dipasarake J. W. Spear & Sons tanggal 19 Januari 1955.[1] Perusahaan J. W. Spear & Sons saiki
wong 2 nganti 4 wong karo papan dolanan kotak-kotak sing cacahe 15 kolom lan 15 baris.[1] Rikala nyusun tembung, saben kotak diisi siji kotakan aksara.[1] Ana ing klub resmi utawa turnamen, pertandingan namung dimaenake wong loro (utawa, ana kalane antawise 2 tim sing saben anggotane dolanan bareng nyusun aksara saka rak sing beda).[1]
Saben aksara duwé poin dhéwé (Antawise 1 nganti 10) sing beja ing frekuensi metune aksara iku standar.[1] Ana ing model scrabble basa Inggris, aksara-aksara sing bisa metu ing tetembungan basa Inggris, kaya aksara "E" utawa "O" poine mung 1. Aksara-aksara sing arang metu, kaya "Q" lan "Z" poine 10.[1] Sakliyane iku, ana uga kotakan kosong (ora ditulisi aksara) poine nol, nanging bisa dianggo kanggo nglambangake kabèh aksara saka "A" nganti "Z".[1]
Papan dolanan ditandani karo kotak-kotak bonus sing bisa ngakehake poin.[1] Kotak sing wernane abang ana tulisane "Triple-word" dipingake 3 total poin sing diduwéni saka saktembung, kotak sing wernane jambon "double-word" dipingake 2 total poin sing diduwéni saka saktembung, kotak werna biru tuwa "triple-letter" dipingake 3 poin aksara sing ana ing duwure, ;an kotak biru nom "double-letter" dipingake 2 poin aksara sing ana ing dhuwure.[1]
lan diwenehi tada bintang utawa logo.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae (id)permainan Scrabble dari sejarah sampai sekarang waktu (dipunundhuh tanggal 7 Oktober 2012)
TÃ¼rkis PU.TE.S.P.12Wong Jerman lan sopo wae sing iso omong jerman ayo podo tuku yo....ki mumpung
Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Kolam Renang14 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Spa15 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Spa16 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Ruang Sarapan17 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Restoran18 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Restoran19 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Restoran20 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Restoran21 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Bar Hotel22 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa, Bar Hotel23 - Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho,
ingkang kainfèksi, nyebabaken jaringan ngrembakakaken arsitèktur "spons".
Prion inggih punika agèn nular utaminipun saking protèin, sadaya agèn ingkang sampun kapanggihaken nyebar kaliyan transmisi ing kawontenan mis-folded protèin: protein piyambak boten self-replicate ingkang prosèsipun gumantung kaliyan kawontenanipun polopeptida ing organisme inang. Wangun mis-folded prion protèin sampun gegayutan ing gunggung penyakit ing pinten-pinten mamalia. Kagolong bovine spongiform encephalopathy, (BSE ugi dipuntepangi dados penyakit lembu bento) ingon lan Creutzfeldt-Jakob penyakit (Creutzfeldt-JAKOB)) ing manungsa. Sedaya penyakit prion dipunmangertosi mangaruhi struktur utek utawi jaringan saraf sanès. Sacara umum pangginaan, prion inggih punika unit téorètis infèksi. Ing notasi èlmiah, PrPc ngacu ing wangun Èndogèn protein prion (PrP), ingkang dipunpanggihaken ing kathah jaringan, sauntawis PrPsc ngacu ing wangun PrP, ingkang gadhah tanggel waler kanggé pambentukan amiloid plak lan neurodegeneration.
Tembung prion inggih punika tembung majemuk saking huruf-huruf Jawi wiwitipun tembung Proteinaceous saha sayanfectious, kaliyan dipuntambahi déning analog tembung viripada.[1]
Prion dipunhipotèsis kanggé nginfèksi saha nyebaraken déning refolding normal dados struktur ingkang saged ngéwahi normal molekul protein dados wangun ingkang kastruktur. Sedaya dipuntepangi prion ngindhuksiaken wangun flip amiloid, ing pundi protein polimerises ing klompok kapérang saking lembaran béta ingkang kinaket. Struktur punika uwal ngantos stabil saha kaakumulasiaken ing jaringan kainfèksi, nyebapaken karisakan lan sèl jaringan ingkang mati. Stabilitas punika tegesipun menawi prion tahan kaliyan dénaturasi déning agèn kimia saha fisika, damel pambucalan saha penahan partikel-partikel punika boten gampil.[1]
Protein ingkang nampilaken prion jinis tindak ugi dipunmangertosi ing pinten-pinten spesies fungi, ingkang sampun migunani saha miyantu kanggé mahami prion mamalia. Jamur prion, ananging, katingalipun boten nyebapaken penyakit ing host lan malah maringi kauntungan évolusi lumantar formulir ingkang basisipun protein warisan.
Prion inggih punika egèn infèksi ing vèrsi protein sèl ingkang luput gené ngelipat. Prion punika ngalami paningkatan gunggung kanthi cara ngèwahi vèrsi protein ingkang ngelipat kanthi leres dados langkung kathah prion. Kawontenan protein punika nginfèksi .[2]
Prion struktur[besut | besut sumber]
Isoforms, protein ing prion kadamel saking (PrP00 dipunpanggihi ing sadaya badan. Ananging (Prp) bahan nular nggadhahi struktur ingkang bènten saha tahan kaliyan protease, enzim-enzim ing badan, punika saged nyegah protein.
PrPC inggih punika protein ingkang dipunpanggihi ing membran sèl, punika nggadhahi 209 asam amino ing manungsa, setunggal roncèn disulfida, bobot molekul kDa 35-36 lan struktur kautamanipun heliks alfa PrPc ningkataken tembaga (II) ion kaliyan afinitas ingkang inggil. Punika gegayutan kaliyan struktur PrP utawi fungsi. PrPc dipuncerna gampil déning proteinase K saha saged bebas ing lumahan sèl in vitro déning enzim phosphoinositide fosfolipase C (PI-PLC), ingkang nunggal jangkar glycolipid glycophosphatidylinositol . PrP sampun kalapuraken kanggé nglampahi peran ingkang wigatos ing adhèsi
kanthi ngéwahi konformasi, utawi wangun punika ing giliran ngéwahi cara interconnect protein.
Prion fungsi[besut | besut sumber]
Neurodegeneration dipunsebapaken déning prion menawi kaiket abnormal fungsi PrP, ananging fungsi fisiologis prion protein ajeg prekawis kontrovèrsial. Ananging data in vitro nuduhaken kathah peran ingkang bènten, studi babagan PrP knockout mouse sampun nyawisaken info amargi kéwan-kéwan punika namung nuduhaken sekedik kelainan. [3]
^ a b (id)Prion Indonesia(dipunundhuh
BiokimiaGenetikaProteinRintisan mawa topik medhisKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
April 13, 2010 by Hasan Basri Serta Prabu Tawang Alun ninggal, keraton Macan Putih ngalami pralaya. Keraton gedhe kang wis dibangun apik, rakyate makmur lan ayem tentrem, kerana rebut kuwasa, mendhung pedhut peteng dhedhet ngemuli sekabehe kawula Macan Putih. Keraton Macan Putih sing katon putih maning, naming katon surem lan peteng, kaya dene peteng atine keluwarga istana lan kemesut wedine para kawula alit.
Ndeleng lakune keraton kang sing sakmajade, anak-anake Prabu Tawang Alun liyane kaya Pangeran Macan Pura, Gajah Binarong, lan Kertanegara rumangsa eman-eman. Kabeh padha pikirane yaiku keraton Macan Putih tinggalane Bapake kudu diselametaken kanggo njunjung arum luhure trah Tawang Alun. Temokaken para punggawa keraton kang magih tuhu, kaya Wangsakarya lan liya liyane duwe karep kang padha. Kabeh kepingin mbalekaken jayane keraton Macan Putih. Lan kabeh magih enget kelendi kesel reka dayane Prabu Tawang Alun mbangun keraton bengen.
Mula rembug jangkep mupakat kadhung Pangeran Sasranegara kudu diedhunaken teka dhampar kencana keraton. Kerana Pangeran Sasranegara iku saktine keliwat-liwat, mula kudu ati-ati aja sampek ndadekaken raja pati utamane kawula alit polahe kabeh weruh kadhung Pangeran Sasranegara iku wateke kaku lan sing keneng kauthik atine. Kadhung wis munclak atine, gampang sing nganggo akal budi terotos dhig kabeh diadhepi lan dipateni. Paran maning iyane saiki nyekel keris pusaka keraton Si Sanggabuwana kang kesuwur saktine.
Embuh sapa kang mbisiki, Pangeran Sasranegara rungu kadhung iyane dierah patine ambi para punggawa lan arep dicoplok makutha rajane. Sing kathik mikir
keraton lan nong njero ngamuk mateni keluwarga keraton.
Mas Ayu Gadhing, rabine Pangeran Sasranegara dhewek sing luput dadi sasaran. Naming wong wadon ayu asal Pasuruan iki duwe nasib apik magih diwelasi Kang Kuwasa. Ambi nggindhong anake kang aran Mas Purba, Mas Ayu Gadhing tataan nyawa
dietutaken embane kang aran Mbok Cina nyelametaken anake. Keraton Macan Putih iku duwe terowongan dawa sampek gadug njabane keraton. Liwat
telu mau sengidan sak suwene perang. Kanggo ngurmati labuhe Mbok Cina, alas iku mau kejuluk aran Laban Cina.
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”(“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
sabdanya sbb : 3.Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
berpisah.) 4.Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
meninggal dunia.) 8.Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.(Bahaya
njuk sing iso ngeneng-eneng ki sopoooooo…..
walah sopo yo….sakno tenan……adoh bojo…..*
gadhah nggih mboten nopo2 kok nak…. lumayan kangge say hello tumrap konco-konco ngaten
← Pemanggilan Calon Peserta Diklatpim Tk. I Angkatan XXX	Pemanggilan Calon Peserta Diklatpim Tk. II Angkatan XLI
ora lumrah. Bhuto mati merga dipateni nang wong sing urung jelas identitase. Nek ora kenang bom ya
” Duh Gusti ing dunyo kulo nyuwun kesaenan
Kategori:Artikel ngandhut tulisan abasa Kemraig - Wikipedia
Kaca-kaca ing kategori "Artikel ngandhut tulisan abasa Kemraig"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Artikel_ngandhut_tulisan_abasa_Kemraig&oldid=1072066"	Kategori: Kategori ingkang dipunsingidaken	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.25, 26 Agustus 2016.
Wilayah : Bujur wetan : 101º 11" - 109º 35" karo Lintang kidul : 1º 10" - 7º 29".
Bates Wilayah : Sisi lor berbatesan karo Kabupaten Pemalang, sisi kidul berbatesan karo Kabupaten Banyumas uga Kabupaten Kebumen, sisi kulon berbatesan karo Kabupaten Banyumas, sisi wetan karo Kabupaten Banjarnegara.
Basa sing dituturna penduduk kabupaten Purbalingga yakuwe basa Banyumasan.
lumayan, ndeyan merga ana pembangunan pabrik-pabrik nang kabupaten Purbalingga kiye sing marakna bisa mbantu ngurangi penggangguran, sing akhire mengko bisa nggawa Purbalingga nang situasi ekonomi sing luwih maen utamane kanggo masyarakate.
Industri[sunting | besut sumber]
KabupatenKabupaten PurbalinggaDialek BanyumasPropinsi Jawa TengahKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaRomânăBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
1. Yeng mekaten kula mboten mijil,
sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu,
pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep
pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den
angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira,
aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku,
urip datan ana nguripi, datan antara mangsa, iya ananipun, pan wus
pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone
kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut
kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan
liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.
kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane,
badanira wasuhen nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.
kapanasan, yekti nora thukul, lamun sira
marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja
sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga
sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
13. Yen dadiya anggepira yekti, yen
nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud,
sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus
kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.
den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing
sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya,
kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.
iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir
ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud,
Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus
muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku,
mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar
kang pancaretna nulya, kinen medal sing hargane, pan sampun medal gupuh,
pangawikan manah deng lungit, ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah
para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun,
pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap
23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung
mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana
tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk,
angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar
24. Ana ingkang anitis paraji, sugih
brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku,
karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha
jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.
25. Tataning wada kang datan pesthi,
durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka
sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone
nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
26. Yen luputa anyakra bawani, apa
karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat
panyanggi pati, keron tan kasamaran, milah wawor sambu,
ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh,
tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung
sirnane, kematengan tapa wus, dene
pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka
ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan
akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, mring shohabatipun,
uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung
ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus pesthi
33. Kudu tinut sak ujare iki, dene
lumakua sinembah, nengt pucuk gunung enggone, swaranira
blincongipun, ngibarate panggungireki, damare
ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege
35. Kang ananggap aneng dalem puri,
datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun,
ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken
kang miyak munggeng pohan, geni munggeng kayu, anderpi tan
kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar,
saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep
siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane
satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis,
42. Wus mangkono Syeh Melaya mulih,
winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan
wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene
sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng
tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung,
kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane
tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.
46. Nora samar sejatine pati, kang
rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu,
raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing
purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning tunggal.
47. Datan samar satibane pati, kang
sampurna kang sinelir ika, tanana keksi wujude, kasampurnan puniku, pan wus
punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon
kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika,
ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
49. Surya candra alam puniki, tiga
likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan
ghaib, nuqod ghaib duk ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika,
9. Apa ana getihipun, getih iku ilang
neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging,
ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran,
jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti nora,
ngarani, mung sira ngarani ing wang, dene tunggal lan
junub lan jinabat, johar awal ganda neki, iku tiba ing
22. Urip jroning johar iku, urip mati
aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep
tunggal kahanan, tunggal sapari polah neki.
24. Pangucap nunggal sireku, wedale
rukuk tumuli, kerasa duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip
anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula
29. Lan haram kawulanipun, lamuna
sidqoha iki, lan kawulanipun haram, iya yen munggaha Hajji, lawan
ya Allah-Allah kang urip, den af’ale
32. Yen urip selawasipun, ru’yat
nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira,
ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira,
Muhammadi, kang antuk urip sampurna, Syeh Melaya
jrone neraka ya iki, kang tan weruh
37. Ruh jasmani uripipun, samilan
kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune
dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.
gumilang ning baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih,
pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah,
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan
kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh
selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir badan neki, dene wus wruh ujar
suwarga neraka iki, feqir tan parek
51. Tan anembah pujinipun, krana nira
feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir
araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine
raga, hya kang sholat iman urip.
58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur
iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang
sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing
pangeran tunggal katri, yeku sasmita tlung dina, kang titipan pitung ari, mulih
iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.
63. Pan taukhid makrifatipun, titipan
66. Tunggal karo yen manuwun, ruh
jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun
67. Syeh Melaya trang tyasipun,
miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil,
neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.
Ragam Ayam: SISIK KAKI AYAM BANGKOKNaga Temurun: Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh. Artine: Sisik kaki
[Reply]	BORO "GANK IRENK" August 19, 2010 at 9:56 am
Wis mboh…mboh kono sak karepe ben di pikir. Awake dewe wis kesel lan bosen nunggu nan nunggu JANJI YANG TAK PASTI
mas ayam kampunge,opo sampean tau weruh.ekekekekeperasaan durung tau dolan koyo mas nurhasan boloteRegistered SellersJumlah posting : 4337Join date : 04.03.12Lokasi :
weruh yo..xexexe..akeh mas ayam kampunge,opo sampean tau weruh.ekekekekeperasaan durung tau dolan koyo
jaghana wrote:gubug wrote:Mas Sapto Groboganya dekat Jatipohon pa gk.walah..iki wong gubug melu melu..keekeee...arep ngejak nggolek sate jamu neng
kie pie??? Mbahas pitik.. pitik.. pitik..lha yo pitik ku sing medun neng subang biyen kae kan jenenge CIU....menang
pencerahan saptopurwodadi on Thu 07 Apr 2011, 23:18jaghana wrote:ari delta wrote:Iki kok malah podo mbahas ciu kie pie??? Mbahas pitik.. pitik.. pitik..lha yo pitik ku sing medun neng subang biyen kae kan jenenge CIU....menang
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.01, tanggal 14 Juni 2016.
aku biyen mek kenek rokok sak bungkus, kudune sampeyan ngetunge tegesan ae, wkwkwkw
pm	kesuwen bernostalgia karo kewan neng alas, skaline metu alas melu metu pisan sungute….. wkwkkwkwkkk (iki
elektrik, angin midid nganti prahara gendra owah-owahan,
wartawan Miturut Alan Wheatley global Ekonomi wartawan
LONDON (Reuters) – Kaya bapa kang marang kang putra ing Crita waos ora ana, Ben Bernanke kudu golek cara kanggo soothe investor sing rasakna betrayed awit iku marang wong iku uga Fantasi kanggo pangarep-arep kang bisa tetep Printing gratis dhuwit kanggo tau liyane.
Financial pasar, mesthi, sumurup jero mudhun yen cadangan Federal badhe kudu miwiti withdrawing sawijining Srengenge katon padhang babakan dhuwit rangsangan ekonomi sawise US iki metu saka bangsal darurat.
Nanging jaminan panenan wis menek lan nuduhake prices wis sagged global wiwit ketua panganan cingak investor 22 Mei dening ngandika Bank uga ‘njupuk selangkah mudhun’ ing jangkah saka jaminan tumbas ing teka sasi.
Bernanke nduweni kesempatan kanggo recalibrate pangarepan nalika wong ngomongi media ana sawise rapat rong dina ing bank tengah iku privasi-nggawe panel Kabar.
Ing pangareping panganan bisa disavow ujar pungkasan sasi iku. Nanging, diwenehi ukuran sing sakteruse bondho-pasar selloff, iku wis samesthine kanggo nunjukaké menawa ekonomi isih banget lingkungan kanggo mbecikake kalem ing jangkah saka jaminan tuku, saiki $ 85 milyar sasi, tengen adoh.
Lan kanggo kapentingan mundhakaken tarif saka cedhak nul, dina tetep tebih.
“Ing kebingungan wiwit 22 Mei bakal meksa wong supaya kajelasan prioritas dhuwur ing sidang mbesuk,”
sing pungkasan, McCarthy speculated yen panganan bisa peta metu sawijining basa cilik tanggal wiwitan kanggo ngurangi jaminan tuku bebarengan karo sampeyan pambuka saka angin-mudhun, tundhuk ing caveats biasanipun ing rikma, lan inflasi financial pasar.
“Masalah iku padha ora bisa nggunakake ngalih lampu iku kudu duwe discretion amarga oleh mangerténi apa Bears mangsa, supaya padha ora bakal ngladosi keluwesan sing -. Lan utawa ngirim padha,” ngandika.
Manufacturing survey saka New York lan Philadelphia amarga iki minggu, uga polling negara homebuilders, sing dipercaya kanggo suggest perlu kanggo Swift tapering saka panganan kang accommodative sikap.
McCarthy reckons ekonomi is expanding ing jangkah saka babagan 2 persen, nanging bisa uga falter kajaba persediaan klempakan njupuk munggah.
Pancen, akeh ngirit nyana ing panganan kanggo nudge mudhun sawijining cuaca tengah kanggo 2013 wutah lan inflasi.
“Kabeh ing kabeh, kahanan kanggo Recovery timer nggondheli durung panggonan,” ngendikane Douglas Roberts, lan wong ahli ekonomi karo standar urip ing Edinburgh. “Yen tindakan, banget inflationary tekanan sing menehi panganan sing tugas ing langit kanggo njupuk fokus ekonomi wutah munggah lan mlaku maneh.”
Ing tightening ing financial kondisi dituduhake ngisor prices nuduhake lan luwih jaminan panenan penerbitan headwind tambahan kanggo ekonomi global isih akeh uga ing ngisor gaya amergo efek sawise saka sing gedhe financial krisis.
Nanging pemimpin saka klompok utama Hastha kakuwasan, patemon ing Irlandia Lor ana lan ana, bisa samesthine kanggo nyoba kanggo bolster kapercayan dening accentuating sing positif.
Ing communiqué G8 ana kamungkinan kanggo nggambarake menyang “kahanan Luwih luwih apik ing ékonomi global” saka taun sadurunge, miturut menyang senior Eropah resmi.
Luwih punika tembung penggaweyan. Data panyedhiya Markit kang mundhut Managers ‘indeks (PMI) kanggo China ana Koyone kanggo nyedhiyani bukti luwih saka slowdown ing donya liya-ekonomi paling gedhé.
Zona euro iku PMI wis samesthine wis edged sing luwih dhuwur ing Juni nanging isih nggawa kanggo shrinking output ing 17 negara zona bloc, kang wis ing resesi kanggo past enem kwartal.
“Ing jangkah saka rusak wis nolak. Punika bab paling apik sing bisa ngandika,” miturut Jens Larsen, pangareping Eropah wong ahli ekonomi ing kraton Bank ing Kanada ing London.
Anyar pratondho padha konsisten karo Recovery andhap asor ing salah siji sing katelu utawa papat waktu, ngandika.
“Iku ora luwih akèh saka sing. Aku ora utamané manteb ing ati bab wilayah euro. Merata, aku rase liyane sing nyaman area euro ora judhul kidul ing cantik cepet tarif lan kemungkinan saka amba ukuran babakan dhuwit respon saka ing ECB saiki cantik cilik, “Larsen ngandika.
rogebon	Wis udu rahasia maning, akeh pengenoman nang ndesa sing pada nembe lulus sekolah, sekolah apa bae sing bar guwe terus ora nerusna maning, akeh sing pada nduwe kepenginan lunga kerja nang jakarta. Malah ana bae bocah sing urung rampung anggone sekolah wis ora sabar kepengin lunga kerja meng njakarta, sampe-sampe sekolahe ora diterusna, padahal wis meh rampung. Ana maning sing wis ngerasa ora kepenak karo wong tuwane jerene njaluk duwit bae nggo mbayari sekolah, sidane metu sekolah, terus lunga kerja nang jakarta. Gumune sing dadi wong tuwa ya ana bae sing ora ngelarang. Apa nggane wong tuwane wis lali nek kebutuhane bocah guwe tanggungane wong tuwa.
Tapi ya kepriwe maning, akeh-akehe bocah sing
liyane guwe ora segampang sing digambarna nang film utawa sinetron. Sing jenenge nggolet gawean guwe kayanu nggolet dom nang tumpukan damen. Umpama ana gawean sing kepenak digoleti paling akhire kesel thok ora ulih duit. Kaya kancaku sing diterima dadi staff HRD jebule malah kon adol panci keliling. Mawi regane panci guwe ra lumrah, mbuh payu mbuh ora, sing genah ya kesel muter-muter nggoleti wong sing gelem dilemboni. Nek dideleng sekang dandanane tah iya, dasian, kelambine dilebokna, pokoke necis pisan lah.
Nek gawean nang njakarta tah akeh bae, tapi masalaeh mbuh ana sing mbayar mbuh ora. Contone ya mbersihi selokan sing pada mampet men jakarta ora dela-dela banjir nek ana udan. Tapi apa gelem mung dibayar karo seGANJARAN tapi ora ulih sega sing dipangan nggo dewek.
Akhire merga saking ora ana gawean, arep bali meng ndesa isin, urip nang jakarta ya kudu ana biayane akeh bocah-bocah nom sing pada gawe-gawe gawean. Sing maune ra perlu dikerjakna malah dilakoni. Umpamane dadi tukang parkir liar. Ana maning sing luwih ngawur, biasane kan nang dalan-dalam cilik nang perumahan nek ana pengkolan dibruki kaca sing tujuane men pengguna dalan ngerti pengguna dalan liyane sing sekang arah
deneng dadi basa indonesia) pada gelem kerja apa bae sing penting perwira, kaya dadi kuli bangunan, kuli pasar utawa pembantu rumah tangga (caraku sing kaya giye satria sebab ana hasil karyane sing bener-bener migunane kanggo sing aweh gawean utawa sing mbayar)
Sekang awal bocah-bocah sing pada lunga kerja meng njakarta biasane nduwe tujuan kepengin luwih maju, maju keuangane, maju kawerueh, sing akhire bisa mbantu wong tuwane utawa dulur-dulure sing nang ndesa. Tapi basa nang njakarta wis bisa
kesenengan nuruti hawa nepsune, pada urip sing wah-wah lah pokoke.
Sing lucune ana kancaku sing HP-ne apik tapi ora bisa tuku pulsa, terus ora isin njaluk tukokna pulsa karo wong liya. Mbok sing jenenge pulsa HP termasuk kebutuhan sing nomer sekian kanggo mereka-mereka, wong ora nduwe be ora apa-apa koh.
Kudune ya (giye caraku luh) nek
Urip neng desa jaman sekiye pancen angel, mas. Arep dadi petani, lahan tambah ciut, hasile sepiraha ora. Lunga maring Jakarta, sing rebutan pegawean akeh banget. Muga-muga bupati anyar
ensiklopedia bebas sing teyeng disunting nang sapa baen.
Sekiye wis ana 13.285 artikel sing ditulis nganggo basa Banyumasan.
olih nambah, ngobah, nyisipna mbuh tulisan utawa gambar, sing penting apa baén sing dimuat kuwe ora nyalaih aturan pemeréntah, agama, tata krama lan liya-liyané, artiné sing pantes-pantes utawa wajar tur cocok karo ketentuan Wikipedia. Mangga uga deleng halaman takon (FAQ) sing cokan dadi pitakonan, uga halaman bantuan (hélp) kanggo nggolét bantuan nyunting nang Wikipedia Banyumasan kiyé. Kanggo
bertanggungjawab. Deleng uga aturan-aturan Hak Cipta sing ngatur bab latar belakang hak cipta, sumber terbuka karo isi bébas.
direnovasi taun 2002, mesjid iki digawe karo perpaduan antara arsitektur Jawa lan Wetan Tengah. Lan dideleng sedela kaya kemutan maring mesjid sing ana nang Madinah.
Wikipedia basa Banyumasan kiye disediakna gratisan nang Wikimedia Foundation, salah siji organisasi nirlaba, sing uga ngoperasikna pirang-pirang proyek multibasa liyane:
luwih apike pendidikan di GK nek iso ojo gur nggoleki bibit ae. Nanging carane ndidik sing bener2........ madiKoordinatorLokasi :
iku akeh cah2 pinter sing duweni IQ kayak Enstien, dadi yo kudu digoleki, diopneni, dimanfaatke kanggo kemajuane GK. Kuwi kudu dadi
kok sekolahan urung iso gratis, paling ora SD lan SMP lah. O iyo deng wong PAD ne GK we cilik dadi yo urung iso Gratis
sembari mlaku...aku sidorejo mbak, ngisor wonosadi... lha sampeyan pundi..?
telo godhok opo goreng....nyamleng.
Lha web-nya ra isoh di buka ki kepiye to ? lha njur nek arep rono piye iki ? trus angkutane soko pasar ngawen kae opo ono ?poro sedulur dadi nyadrane tanggal 7 juli iki to ? aku ra isoh bali ki ? mbok yo nek ono sing nggowo poto podo di poto2
Ing. Armando Zambrano Ing. Fabio Bonfà Ing. Gianni Massa Ing. Riccardo Pellegatta Ing. Michele Lapenna Ing. Giovanni Cardinale Ing. Gaetano Fede Ing. Andrea Gianasso Ing. Hansjörg Letzner Ing. iunior Ania Lopez Ing.
arep nang endi maneh soale awake dw wong bgoro tapi tetep neng awak rasane sumpyoh,ora doyan mangan nek
sutradara panggung.WAYANG THENGUL / WAYANG GOLEK
kupinge mangklang, seriwi ndhaplang. Ring ndhuwur endhase ana makuthane, kelire maneka warna. Ana abang, kuning, ijo, lan
nguber. Pokoke lare cilik sawanen kadhung buru weruh.
Barong iku dudu kanggo nggambaraken menungsa, naming perlu nggambaraken sebangsa kewan utawa mahluk teka alam alus, dudu muja bangsa alus, naming wong bengen rumangsa kadhung ring alam iki ana alam
penting ra kebablasan wae.. kebablasan ya nginep sisan... kebablasan balik
kothakota , kothakota , mahbubnagar , Andhra
Arya Wayahan Dalem Manyeneng, Arya Katanggaran, dan Arya Nuddhata. Arya Wayahan Dalem Manyeneng
sah ngomong baelah,,,,, kepengin gari tiron, kiye melu mangan roti.
Ahmad : Moh… sorri ya, mangan panganane wong liya tanpa izin kuwe pada bae nyolong,,,, ngerti ???
Aziz : Alahhh,,, ngomong apa sampean la,,, ra ana sing weruh ikih
ora ana sing weruh, tapi gusti Alloh tetep mriksani.
Aziz : wislah….. malah debat, yuk gawa mburi…?
Karimah : Lho,,, wong pengin nginum si piwe maning ?
saiki aku arep nerangna sifat Wajibe Alloh sing jenenge Al – Bashir. Opo ma’nane ?
Santri : Dzat sing mriksani bah,,,
Dadi, gusti Alloh SWT, mesti mriksani dewek lan sekabehane makhluk. Nang Qur’an yo wis jelas, sing
nah artine s’temene gusti Alloh dzat ingkang midanget tur dzat ingkang mriksani, gusti Alloh mesti ngawasi tindak – tanduke makhluk ono ngalam dunyo iki.
yakni Al – Bashir. Pak Kyai memberi tugas kepada santri – santrinya.
Abah : Mas – mas, mba – mba …. Iki ono jeruk, tapi wis bosok,,, sampean podo tak prentah gelem opo ra ???
Santri : Purun bah ,,,,, pangapunten bade di kongkon nopo njih bah ????
Abah : Sampean podo tak prentah mbuangna jeruk iki … terserah arep dibuang ngendi, sing penting aja ngantek ana sing weruh,,, paham ???
Santri : Paham bah, Insya Alloh.
Abah : Yowis, saiki podo njiot siji – siji jeruke,nek wis podo dibuang mengko kumpul maneh nang Aula.saiki podo
maring pereng, kan ora ana sing weruh. Jeruke sampean dibuang ngendi ???
Karimah : Nggonku tek buang nang kamar
Abah : Lho, konco – koncone ndi ???
Aziz : Duko bah, dereng saged mbucal kadose, dados dereng mriki – mriki.
kulo mboten saged mbucal jeram niki. Sebabe wonten sing mriksani kulo mawon.
Santri – santri : Ng… ng… nggih bah, kulo deh mboten saged mbucal jeram niki. Pangapuntene bah,,?
Abah : Hem …. Emang sopo sing mriksani sampean podo, Aziz be bisa moso sampean ra bisa.???
Santri – santri : Gusti Alloh bah sing mriksani kulo mawon.
Ahmad : Ng…nggih bah, kulo kali rencang – rencang di awasi mawon teng Gusti Alloh saben wekdal.
Abah : Yo wis, ojo podo wedi, li ora tek omaih…
Pancen bener sing diomongna Ahmad, Gusti Alloh iku Dzat ingkang mriksani. Dadi apa bae sing dilakoni umat manusia lan kabeh makhluk iku Gusti Alloh mriksani. Aziz lan Karimah contone, emang bener miki ora ana wong sing weruh, tapi Gusti Alloh mesti mriksani. Apa bae sing arep dilakoni, dewek kudu eling lan emut bahwa Gusti Alloh mesti ngawasi dewek, mesti mriksani dewek, supaya ngrasa wedi nek arep nglakoni perkara sing dilarang dening agomo.
Aziz : A… a…. a…. anu bah,,, anu ….
Karimah : Kulo nggih bah, bade ngaku,,,, dinten wingi wekdal saking peken, kulo mboten siyam tapi
Prabu Siliwangi ka VII Raja di Pajajaran kagungan putra
Laksh: dadi woh Sparsh ne mujhe aur Swara ko kamare mein bandh kiya..
November 18, 2010 ·	by Mabruri Sirampog ·	in Curhatku, Sirampog	· Leave a comment
Ana-ana baen kyeh bocah polahe, ora nang ndi2, ana bae sing go digawe reyang. Sing
ana bocah2 kaya kui, duwe kanca kaya kui ya bersukur, bisa go ngilangna stress…. 🙂 Sapa maning sing dikamsud ding nyong kui seliyane sing arane Agil. Jan polahe kye bocah emang ora ana mandege, ana bae sing bisa diomong. Padahal siki ceritane lagi diwadehi ding bocah2 g’netyx, alesane tah mbuh kenang apa, pokoke intine lagi diwadehi.
Tapi ya sing arane bocah kye emang ora duwe isin, dicueki naha ya tetep bae melu2 nimbrung. Sok-sokan golet parhatian, jan-jane tah ya pengen jaluk maaf
Ceritane lagi dikon jaluk maaf maring si yus nek arep dianggep dadi adine maning. Mbok nyong maca surate kosi guyu ngekel nyekeli weteng, tapi ora karo nggebuk-gebuk meja kaya bocah kae…. qkqkqkqk.
Isi surate kyeh sing gawe lara weteng….
lah pokoke, puas kown si yus urung nrima maafe,
yo tak nyambut gawe disek.golek sangu kanggo budal neng
golek sangu gawe budal nek lamongan karo sidoarjo
[Reply]	borMan mbakMerak JKT November 16, 2010 at 12:33 am
nek nang detik komene wong la ngarep-arep persibo
Nepenthes maxima Maluku | Kantung Semar Indonesia
mbakMerak JKT November 9, 2010 at 12:43 pm
moso persijap vs persisam live, persibo lawan botang ora cah… kudune yo live cah ben ngerti stadione je.masio adoh nek ono siaran lgsung kn iso nonton jagoanku. yo sakjane diki ora
October 17, 2009 by Hasan Basri Sapa bain mongkog atine kadhung niti sejarahe Sayu Wiwit. Wanita turunan bangsawan kang lila urip uled ambi rakyat, ninggalaken urip enak ring puri. Urip sara teka alas siji nyang alas liyane ngelawan Kompeni kanggo mbela tanah kelairane. Sing iku bain, Sayu Wiwit iku wong wadon kang bisa dadi panglima perang mimpin perajurit lanang lan wadon. Sayu Wiwit duwe wibawa gedhe lan sagah ngobong amuk perang ring akeh panggonan. Ring Blambangan kulon, Sayu Wiwit mimpin perang ring Puger, Senthong lan Nusa Barong. Ring Blambangan wetan yaiku ring Bayu lan Lateng. Pantes mula kadhung Sayu Wiwit kejuluk Srikandhi Blambangan.
Sayu Wiwit ngawiti bela patine mbantu Leboksamirana ring Jember. Leboksamirana iku wong Medura kang sengit nyang Welanda. Nalika Sayu Wiwit gadug Jember, rakyat pating girang nemu pemimpin kang diarep-arep lan gedhe pengarepane bisa ngerasakaken urip merdheka. Mula sing sepira suwe rakyat Puger lan Senthong dipimpin Sayu Wiwit nyerang
Wiwit lan perajurite nuju Senthong, Jember lor. Ewonan rakyat ring Gunung Raung
sing balik maning nyang Jember, dalan kang nuju Jember dirusak, wit-wit ditegor kanggo nebeng lurung.
ngelawan Kompeni, Sayu Wiwit lan keluwargane boyongan nyang Bayu perlu aweh tulung nyang Pangeran Jagapati. Kelawan sunar wibawane, para bekel kang ditemoni sak dawane dalan nuju Bayu diejak milu perang. yaiku bekel Utun teka Bedhewang, bekel Undhuh teka Lemabangdewa, bekel Runtep teka Lemabangkidul lan akeh maning liyane.
Sayu Wiwit dadi gantine. Sakteruse Sayu Wiwit kang mimpin perajurit Bayu.
keneng meriyeme Kapten Heinrich. Rungu kabar iki wong sak werane bumi Blambangan sing bisa nyingedakaken susahe. Lan kabeh rumangsa kelangan pemimpin kang wis lawas lega lila ngabdi nyang rakyat. Lan kabeh rakyat Blambangan weruh kadhung Sayu Wiwit lawas ngidham kepingin weruh rakyate urip seneng.
Iku mau perjuwangane Sayu Wiwit, wong wadon kang bela pati ngungkuli kodrat wadone. Kabeh nduduhaken kadhung wong wadon Blambangan duwe aji lan ngerti kelendi kudune mbelani
Tanah Blambangan. Tapi wong Banyuwangi lebih seneng disebut Wong Osing…..dadi Sayu Wiwit, Wong Agung Wilis, Pangeran Rempeg Jagapati pahlawan sopo yuk?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ankenesstranda&oldid=873730"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.56, 16 Novèmber 2013.
nonton neng acara salah sijine TV carane nggawe sepeda seko wit pring..Ning rodho njlimet..Pengusahaane nduwe lemah ombo sing ditanduri wit pring..Trus wit pring sing ijih enom mau di bentuk koyo plantangan pit. diiket nganggo tali..mengko nek wis tuwo ditegor trus banjur di gawe
Basri Dadi wong Banyuwangi kudu akeh sukure nyang Gusti Pengeran. Kerana Pengeran wis ndadekaken Banyuwangi
nelayan. Pokoke sing kira kaeloman sapa bain wong kang urip ring Banyuwangi.
Kanggo wujud sukur nyang Gusti Pengeran iku para nelayan ring Banyuwangi nganakaken upacara adat kang diarani “Pethik Laut”. Kabeh kampung nelayan umume nganakaken adat iki. Sakat teka pesisir Pancer, Lampon, Gerajagan, Muncar, Bomo, Blimbingsari, Pakem sampek Bulusan. Pethik laut dianakaken ring ulan Sura. Tujuane kabeh padha yaiku muji sukur lan njaluk selamet nyang Gusti Pengeran, supaya asile laut dina mburi tambah akeh lan sing ana balak belai.
Angger panggonan Pethik Laut mau duwe cara dhewek-dhewek nurut adat kang diuri-uri teka leluhure. Sakliyane pethik laut Blimbingsari, kabeh ana larunge yaiku sesembahan nyang Gusti Pengeran kang rupa sesaji kang dikelekaken ring segara. Rupa-rupa sesajene beda-beda angger panggonan. Kang padha, mesthi kanggo ngeramekaken pethik laut iku digelar macem-macem kesenian. Ring Blimbingsari sing kathik nganggo larung, naming dianakaken istigosahan lan selametan kampung.
Pariwisata lan Kebudayaan Kabupaten Banyuwangi. Kadhung rika kober nyang Muncar pas pethik laut, nggolet tontonan paran bain, rika temu. Aja takon arane uwong. Melaku ring lurung bain sampek kangelan serange akehe uwong. Ndeleng gedhene acara, ketara kadhung kabeh warga Muncar guyub milu ubeg ngeramekaken upacara adat iku.
Pethik Laut dikawiti ambi tirakatan ring panggonan gitik. Gitik iku perau cilik kang direnggo apik kanggo panggonan sesaji
kesenian kang ditata apik ambi panitia. Serta mari acara resmi, acara kang ditunggu-tunggu yaiku larung sesaji dikawiti. Atusan perau kang bek penumpang wis nganteni arep milu ngelarung. Perau-perau iku kabeh dipajang apik, ndadekaken kahanan segara Muncar kaya ana perayaan gedhe. Gitik kang isi sesaji endhase kebo, jajan pasar, jenang, wowohan, pancing emas, candhu, pitik jago, digotong jakakehan nyang perau. Sakteruse perau kang nggawa gitik nuju tengah segara. Atusan perau liyane ngiring lan ngetutaken mburine. Ring perau kang nggawa gitik mau ana gandrung kang terus njuged lan nembang sak suwene ring tengah segara. Gadug panggonan kang dituju yaiku pas elore
kang ring atusan perau kang milu. Mari ngelarung, kabeh nuju Sembulungan. Ring Sembulungan ewuan wong uga wis nganteni gandrunge. Ring kana gandrung
Adat pethik laut nduduhaken kadhung menungsa iki gemantung nyang kuwasane Gusti Pengeran. Mula muji sukur iku seru pentinge kanggo nyurasa peparinge Gusti Allah lan nyemendhekaken ati lan pengarep-arep nyang kang Maha
Taman Nasional Siberut dumunung wonten ing Pulo Siberut, Kabupatèn Kepulauan Mentawai, Sumatera Barat. Taman Nasional ingkang jembaripun 190.500 hektar punika katetepaken kanthi "Surat Keputusan Menteri Kehutanan No. 407/Kpts-II/1993". Saderengipun taun 1981 pulo punika sampun katetepaken dados "cagar biosfer" mawi projek Man and Biosphere UNESCO.[1]
Ing Pulo Siberut kacathet antawisipun 896 jinis tetuwuhan kayu, 31 jinis mamalia, kaliyan 134 jinis peksi. Ugi wonten sekawan (4) jinis endemik primata ingkang badhe
dumugi 65 % Pulo Siberut. wana punika minangka papaning tetuwuhan ugi sato kangge sumber panguripanipun, saha dados panyengkuyung panguripanipun masyarakat Mentawai kangge bahan obat tradisional.[2]
Pulau Siberut kalebet Taman Nasional Siberut punika minangka salah satunggaling Cagar Biosfir ingkang dipuntetepaken déning UNESCO wonten ing Program Man and the Biosphere (MAB).[3]
Boten kathah pangunjung ingkang mlebet wonten ing kawasan taman nasional, saha dumugi sapunika obyek utama kanggé para pangunjung dhumateng Puli Siberut namung saperlu ningali budaya masyarakat Mentawai ingkang dumunung wonten ing sakanan kiringipun taman nasional. Wonten ing kathah bab, masyarakat Mentawai minangka suku bangsa ing Indonésia ingkang taksih sanget tradisional saha sapérangan ageng nganut kapitadosan animisme. Kegiatan sosialipun kapusataken ing sekitar UMA, inggih punika sawijining "rumah bersama" ingkang ukuranipun dawa saha dipunhuni
Bilou minangka jinis primata ingkang paling misuwur wonten ing Mentawai. Kanthi anatomis kalebet jinis ungko paling sepuh ingkang taksih gesang kanthi wulu - wulu ingkang arang kanthi werni cemeng saha selaput antawising driji angka kalih kaliyan angka tiga. Pekik Bilou paling sederhana antawis pekikan ungko, langkung dawa, variatif saha boten kalakokaken déning ungko sanésipun. Bilou uripipun kanthi kelompok ingkang kasungsun saking induk jantan saha babon kanthi anak-anakipun ingkang déréng ageng (ingkang taksih eném). Bilou kalebet kéwan monogami kanthi setunggal kulawarga rata-rata tiga dumugi sekawan cacahipun, déné cacahing anggota saben kelompok saged dumugi ing cacah 11 ungko.[2]
^ a b (id)[1](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
^ a b c (id)[2](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012) Cacad sitiran:
id)[3](dipunundhuh tanggal 20 November 2012)
(id) Siberut, salah satu Cagar Biosfer di Indonésia yang semakin terancam kelestariannya
mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.42, 3 Maret 2016.
purwa,ika dadi lembuPeparu dadi singa,kelod kanginAtine dadi barong,kelod unggwanyaUsus agung dadi warak,kelod kawuh unggwanyaUngsilane dadi nagha pasa,kawuh unggwanyaAmprune dadi raksasa,kaja unggwanyaJajaringane dadi garuda kaja kangin unggwanyaTumpukan papuswane dadi kala mretyu,ring madya
april 2015 kl. 14.24Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
kabeh d lakoni disik???Aminnnn erickKorLapReputation : 1Join date : 31.05.08Subyek: Re: SEPENGAL KISAHKU Wed Dec 03, 2008 10:27 am nek wis ra gelem rasah d pekso mas. mending golek liyane. nek ngono kuwi malah gor nambah loro ati. betul kata mbak epha. cinta tak harus memiliki.
usulku sing wong ndusun kluthuk doh banyu cerak watu, gek papanku ki ra iso di lewati kendaraan...HAyo kuwi mau sing
wae aku tetep ngeyel yel yelPr :Awan awan karepe kok njaluk menthongOpo ra isin lo kae disawang uwongAku wegah tak ndelik ning njero
ChollettAutumn Pl, Nampa, Idaho208-250-5120Jaleesa RiekertGemstone Ct, Nampa, Idaho208-250-8817Chad
DresherJohnson Dr, Nampa, Idaho208-250-8112Kira RosenbloomW Shoshone Ave, Nampa, Idaho208-250-2893Mardell CaneS Midway Rd, Nampa,
RuggleN Bingham Pl, Nampa, Idaho208-250-1889Cornelius BlattE Jasmine Ct, Nampa, Idaho208-250-8152Ana ErcegE Brenan Dr, Nampa,
Marlys DelisleUS Hwy 20, Nampa, Idaho208-250-9672Renato ZachariaS Chase St, Nampa, Idaho208-250-6119Hal RindfleischBurke Ln, Nampa, Idaho208-250-2933Zetta PrimaWestview Ln, Nampa,
KassaSherry Rd, Nampa, Idaho208-250-9856Robbin BrachmanE Nutmeg Ln, Nampa, Idaho208-250-0694Odell KinlinW Concord River Way, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-250-4930Ronda FriedrichWild Rose Ln, Nampa, Idaho208-250-2488Johnny BranyanE Timesquare Dr,
Nampa, Idaho208-250-5963Bell DragottaE Sandgate Ave, Nampa, Idaho208-250-9815Avril SeidlingRuby Dr, Nampa, Idaho208-250-3832Morgan GaleckiW Belknap Dr, Nampa, Idaho208-250-1561Elvie
KocianN Collins Ct, Nampa, Idaho208-250-0879Fermin PetzoldS 20th St, Nampa, Idaho208-250-9447Eugena WenAngela Ave, Nampa,
th Rd N, Nampa, Idaho208-250-6824Blanca ButeauBaywood Ct, Nampa, Idaho208-250-7545Casie TitoN State St, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-5093Nickie LeadbetterWest Dakota Loop, Nampa, Idaho208-250-5254Darell LudeckeN Campbell Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-6987Louetta PerlowW Lewis Ln, Nampa, Idaho208-250-5942Jeffie Gobbi3rd Ave, Nampa,
Homestead Ln, Nampa, Idaho208-250-3321Dewitt LansangLouisiana Dr, Nampa, Idaho208-250-0231Maricruz IbasitasCreekside Ave, Nampa,
VanhoesenW Owyhee Ave, Nampa, Idaho208-250-0111Garfield FrancoeurN 36th St, Nampa, Idaho208-250-9986Nancie SandavolW Brandy Ln, Nampa, Idaho208-250-5046Geri ModhaMeadowbrook Dr, Nampa,
Ln, Nampa, Idaho208-250-3517Lana GammelPurple Sage Dr, Nampa, Idaho208-250-0037Aurelio LabuffWillowdale Ct,
Ave N, Nampa, Idaho208-250-5778Moses ChaffinsLibra Dr, Nampa,
KristoffSummer Ct, Nampa, Idaho208-250-7022Gerald HaqN Tanner Pl, Nampa, Idaho208-250-3241Lamonica DobiesW Windmill Ave, Nampa,
Ave, Nampa, Idaho208-250-3718Kenya HershawN Mattie Dr, Nampa, Idaho208-250-7182Ken RapkoFair Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-4539Angie KnopE Clover Pl, Nampa, Idaho208-250-2684Brittani Oatis10th St N, Nampa, Idaho208-250-0013
Nampa, Idaho208-250-5361Jacinda HoernemannE Lemhi Ct, Nampa, Idaho208-250-4993Thelma PostleyW Brandi Ln, Nampa,
PhannHudson Dr, Nampa, Idaho208-250-5831Quiana HuittE Colter Bay Dr, Nampa, Idaho208-250-9114Kerstin WadleyRose Briar Ln,
Nampa, Idaho208-250-0809Francis MilanesMeadowview Dr, Nampa, Idaho208-250-4995Christian SpancakeLambert Dr, Nampa, Idaho208-250-0969Gene StrassbergE Melborne Ave, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-250-0854Dean ThissenSydney Cir, Nampa, Idaho208-250-2399Jovan PassaroSpring Canyon Pl,
CorlPartridge Dr, Nampa, Idaho208-250-7197Margret RagonS San Marco Pl, Nampa, Idaho208-250-9560Benton BurkertAda Ct, Nampa,
BurgaSkyline Dr, Nampa, Idaho208-250-2254Barry TuerkAspen Ct, Nampa, Idaho208-250-2352Cythia OdnealElmore Pl, Nampa, Idaho208-250-5376Bonnie LanphearE Eden Ct, Nampa, Idaho208-250-8160Kali PanchalN Bonner St, Nampa, Idaho208-250-3727Dallas TogniS Stanton Ct, Nampa, Idaho208-250-1535Darline HeidelbergLois Ln,
Nampa, Idaho208-250-3341Honey HockenburyW Hasket Cir, Nampa, Idaho208-250-2508Galina TarboroNewbrook Dr, Nampa, Idaho208-250-8509Madie JergensMulberry Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-3246Marlana LawlerBalivi Ln, Nampa, Idaho208-250-0281Jessie BittingW Kinghorn Dr, Nampa, Idaho208-250-4623Estell StyronN Freeman Ct,
High Springs St, Nampa, Idaho208-250-9977Curt DasingerStewart Ct, Nampa, Idaho208-250-6468Aja GuereroMunicipal Way,
Dr, Nampa, Idaho208-250-1307Jennifer RiebauRaptor Ct, Nampa, Idaho208-250-8499Veronika AlteriVerde Dr, Nampa,
Ct, Nampa, Idaho208-250-0974Norman NorskogW Lotus Ponds Ct, Nampa, Idaho208-250-1598Aracelis CiusS Bingham St, Nampa, Idaho208-250-7004Regina YaegleN Brent Ave, Nampa,
KostelnickS Florence Ct, Nampa, Idaho208-250-1742Lemuel TsengE Crestley Dr, Nampa, Idaho208-250-8839Bryant CrumptonN Erik Dr, Nampa,
White Pine St, Nampa, Idaho208-250-7659Dennis SageBayhill Dr, Nampa, Idaho208-250-5504Melita SchutteJuanita Way, Nampa,
BouyW Sanetta St, Nampa, Idaho208-250-6019Coral GabouryN 21st St, Nampa, Idaho208-250-8197Maryalice FernslerVentura Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-1022Art TintingerHarms Ln, Nampa, Idaho208-250-5200Ryan TiborAutumn Dr, Nampa, Idaho208-250-3849Kirsten ViegasW Railroad St, Nampa, Idaho208-250-7524Myrtie KocurMink Pl, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-250-2927Holley LubinskiTeton Dr, Nampa, Idaho208-250-5021Gertrud NaufzingerJodi Ave, Nampa,
Castleberg Loop, Nampa, Idaho208-250-0517German NegbeneborApplewood Cir, Nampa,
Idaho208-250-6815Khalilah PitmonN 25th St, Nampa, Idaho208-250-7013Niki SchepperN Cimarron Ct,
Synthia OarN Pilatus Ln, Nampa, Idaho208-250-8800Noriko JabsE Explorer Ct, Nampa, Idaho208-250-4328Hwa TwetenShoemaker Dr,
Nampa, Idaho208-250-9237Randa WisslerW Aspen Creek Dr, Nampa, Idaho208-250-4500Kasey YeskeyRed Sky Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-2438Cathie SaltisWagon Wheel Rd, Nampa, Idaho208-250-5999Carolee KansasBerlin Pl, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-6411Otto GarriepyS Fern Ct, Nampa, Idaho208-250-4189Lucille HuttoS Grays Ln, Nampa, Idaho208-250-6187Rey BloxomW Thornwood St, Nampa, Idaho208-250-3541Marcia AusmusMakennas Way, Nampa, Idaho208-250-9867Ok
Idaho208-250-1993Camila SadvaryW Bird Loop, Nampa, Idaho208-250-7632Kerrie TyackeHigh St, Nampa, Idaho208-250-8763Rufus HillesE Ben Ln, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-250-6349Corrinne DemberBobcat Ct, Nampa, Idaho208-250-7989Fransisca SullenbergerN Red Fir Dr, Nampa, Idaho208-250-6452Grazyna BushnerGolden Spur Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-1810Noella Busl20th Ave N, Nampa, Idaho208-250-4382Roni Widrick16th Ave S, Nampa, Idaho208-250-5741Murray LarameeWhistler Ln, Nampa, Idaho208-250-7936Nancy FendlerBridgeport Dr,
Nampa, Idaho208-250-0660Oleta MataaliiN 17th St, Nampa, Idaho208-250-9408Obdulia BadoN Asbury Dr, Nampa, Idaho208-250-7722Sheldon NowlandW Teton Pl, Nampa, Idaho208-250-1725Luis SandagerBitterbrush Ave, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-250-3387Harlan Lukin9th St S, Nampa, Idaho208-250-7325Elodia KartesE Kettle Creek Ave, Nampa,
FinaUS Hwy 20, Nampa, Idaho208-250-4464Janeen KarlstadS Chase St, Nampa, Idaho208-250-4619Erin SlavinskiBurke Ln, Nampa,
Chestnut St, Nampa, Idaho208-250-7713Yvonne FalinS Weis Ct, Nampa, Idaho208-250-3172Dagmar MontanaroFalazon Ct, Nampa,
Pl, Nampa, Idaho208-250-0171Aleta BesslerIowa Ave, Nampa,
VansiseN Midland Blvd, Nampa, Idaho208-250-0933Carmelia AruizuN Bingham Dr, Nampa, Idaho208-250-7853Maud ReaEdwards Ave,
Ave, Nampa, Idaho208-250-4785Laurette VilegasE Dakota Ave, Nampa, Idaho208-250-1804Ardell GlodoMuskrat Ct, Nampa, Idaho208-250-8574Rena CarleW Willow Pointe Ct, Nampa,
KlausN Hampshire Ct, Nampa, Idaho208-250-7257Ernest AldrowSurrey Ln, Nampa, Idaho208-250-5380Sol HelveyE Clark Pl, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-250-8284Fatimah MendE Iris Ct, Nampa, Idaho208-250-3961
Nampa, Idaho208-250-1357Shantelle RoseneSherry Dr, Nampa, Idaho208-250-7079Ann EignerLotus Springs Way, Nampa,
KugelMadison Rd, Nampa, Idaho208-250-2564Astrid MercadoE Caspian Dr, Nampa, Idaho208-250-2861Georgia SymmondsQueens Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-6864Toni Seymour8th Ave N, Nampa, Idaho208-250-3578Bruno RafteryE Rocklan Ct, Nampa, Idaho208-250-0757Yuonne
Mount Hood Ave, Nampa, Idaho208-250-2019Mellisa MinetteFilly Ln, Nampa, Idaho208-250-0886Darrin MilkentMidway Rd, Nampa,
Sherwood Dr, Nampa, Idaho208-250-4806Jay TullierS Herron Dr, Nampa, Idaho208-250-5597Cherelle KargeClark Pl, Nampa,
St N, Nampa, Idaho208-250-9009Natisha EversmannW Teton Ave, Nampa, Idaho208-250-1787Jaime
Sharon's Dr, Nampa, Idaho208-250-1351Joel RoccioE el Jay Ct, Nampa, Idaho208-250-3043Annabel GeniaW Big Creek Cir, Nampa, Idaho208-250-7503Arlene KornegayLake Shore Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-6144Brandy DubeauE Chisholm Dr, Nampa, Idaho208-250-9544Rutha ManueleTen Ln, Nampa,
DuntenSunset Dr, Nampa, Idaho208-250-0523Collene MarkinStoddard Ln, Nampa, Idaho208-250-7555Patrica VanderboomJoplin Rd, Nampa,
GrondahlN Lochsa Ave, Nampa, Idaho208-250-0926Kathey DelangelN Kettering Ln, Nampa, Idaho208-250-1962Torrie WarshamJulian Dr,
Creek Dr, Nampa, Idaho208-250-5557Nga CiskowskiAldridge Ln, Nampa, Idaho208-250-4760Phyllis
Nampa, Idaho208-250-5450Mika FulkerLois Ln, Nampa, Idaho208-250-0829Piedad LapageN Profit Cir, Nampa, Idaho208-250-8037
UpshurN Bingham Pl, Nampa, Idaho208-250-2243Ike CassmeyerE Jasmine Ct, Nampa, Idaho208-250-5865Roxanne GohringE Brenan Dr,
Nampa, Idaho208-250-0894Oren BrasilMeadow Brook, Nampa, Idaho208-250-8554Tasia ChapleE Whispering Willow Ln, Nampa, Idaho208-250-4852Mui OuderkirkBighorn Dr, Nampa,
Springs St, Nampa, Idaho208-250-7307Jordon KesselringStewart Ct, Nampa, Idaho208-250-0486Mable UknownMunicipal Way,
Nampa, Idaho208-250-4724Jordan SeileyS Garland St, Nampa, Idaho208-250-8446Altagracia SwearingerW Marsh Creek Way, Nampa,
Powerline Rd, Nampa, Idaho208-250-7111Gonzalo BrowenN Justin Dr, Nampa, Idaho208-250-2578Lore DenholmShipman Cir, Nampa,
RappeSundance Rd, Nampa, Idaho208-250-7214Randy ConstanceN Diamond Peak Dr, Nampa, Idaho208-250-4211Lavern CaddellE Ravalli Ct,
CorenKelli Loop, Nampa, Idaho208-250-6222Delaine KeelerN Wedgwood Dr, Nampa, Idaho208-250-5484Gladis ShumakerFall Pl, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-5916Dean KeebleW Rock Creek Dr, Nampa,
lamaine Pl, Nampa, Idaho208-250-8380Adela TrunzoN White Cloud Ln, Nampa, Idaho208-250-8777September SimmensN Gage Ln, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-7607Tod OheronCampbell Ln, Nampa, Idaho208-250-2505Mireille SchnappN Hawthorne Pl, Nampa, Idaho208-250-0498Debra Baragan3rd Ave S, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-250-6188Erasmo PeraS Malad Dr, Nampa, Idaho208-250-8119Rosita VanconantRosenlof Ave, Nampa, Idaho208-250-2518
CarthenN Tullamore Dr, Nampa, Idaho208-250-6113Benedict BlechaN Midway Rd, Nampa, Idaho208-250-8233Ha JacksonW Blaine Ave,
EllefsonRed Fox Ln, Nampa, Idaho208-250-9160Daniele TrieceLake Ridge Rd, Nampa, Idaho208-250-8350Fidela MatteisN Middleton Rd, Nampa,
Mansmann8th Ave N, Nampa, Idaho208-250-1847Eddy ToaE Rocklan Ct, Nampa, Idaho208-250-7595Bao LandacreGrouse St, Nampa,
Pl, Nampa, Idaho208-250-6810Belen PeelE Granite Creek Ave, Nampa, Idaho208-250-4905Angie PryceNectarine St,
ose St, Nampa, Idaho208-250-4447Eliana EidemillerN Elijah Dr, Nampa,
Glendive Ave, Nampa, Idaho208-250-7801Luise DzledzicE Grey Lag Dr, Nampa, Idaho208-250-9094Marinda ApshireN Bonner Dr,
HowertonBenewah St, Nampa, Idaho208-250-6829Florencia Swerdlow3rd St N, Nampa, Idaho208-250-2012Jaime TracE Kent Ave, Nampa, Idaho208-250-9964Mirella Hassen22nd Ave S, Nampa,
NucklosTruman St, Nampa, Idaho208-250-7721Pamella Custeau25th St N, Nampa, Idaho208-250-6397Maragret EbelingN Benewah Dr, Nampa, Idaho208-250-7604Ellamae ZeheArbor Dr, Nampa, Idaho208-250-2017
Dr, Nampa, Idaho208-250-4045Sharen DelargeBedford Ct, Nampa, Idaho208-250-4964Aletha Vandevoorde2nd St S, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-250-6149Branda SublerE Melborne Ave, Nampa, Idaho208-250-1775Sandi HackleyE Explorer Pl, Nampa, Idaho208-250-9461Josefa
Nampa, Idaho208-250-8263Karena BalsigerWaterleaf Ave, Nampa, Idaho208-250-4658Karl KunisE Greens Dr,
Mariah Ave, Nampa, Idaho208-250-8695Tamie BrankovichWhite Horse Ln, Nampa, Idaho208-250-3925Amie SahliDelta Dr, Nampa, Idaho208-250-2036Eddie WeinsE Sherman Ave, Nampa, Idaho208-250-3911Tanja HugeeMelissa Ave, Nampa, Idaho208-250-2411Vanda WalderonN Grant Pine Way, Nampa,
Pl, Nampa, Idaho208-250-1614Jose FerrarioN Amaya Way, Nampa,
Rowena St, Nampa, Idaho208-250-2385Helen GuilmetteW Edwards Ave, Nampa, Idaho208-250-1059Elia SorvigN Bingham Pl, Nampa,
Ct, Nampa, Idaho208-250-2524Dot UruetaS Harbour Springs St, Nampa, Idaho208-250-6975Olen MckowenBoise St, Nampa, Idaho208-250-8925Winford SpillerE Drouillard St,
Brook, Nampa, Idaho208-250-2051Donte JollaE Whispering Willow Ln, Nampa, Idaho208-250-4225Cristine CarlyonBighorn Dr,
Colorado Pl, Nampa, Idaho208-250-6842Colette Bella4th Rd N, Nampa, Idaho208-250-3245Dusti KelemanBaywood Ct, Nampa,
ot Ct, Nampa, Idaho208-250-2305Jeffrey BonebrakeS Whitetail Ct, Nampa, Idaho208-250-7371Clarisa DanielsN Park Dr,
Nampa, Idaho208-250-0693Vernon BagneWindancer Ct, Nampa, Idaho208-250-1256Wesley VinyardHamilton Dr, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-0377Erinn FagerstromN Hawthorne Pl, Nampa,
Myron BobrowskiW Lewis Ln, Nampa, Idaho208-250-8852Raquel Thorngren3rd Ave, Nampa, Idaho208-250-8812Meri
Ave, Nampa, Idaho208-250-1375Oscar SwetsView Way, Nampa, Idaho208-250-7830Neville DausN Sagehen St, Nampa, Idaho208-250-7547Kaitlyn Dillahunt11th Ave S, Nampa, Idaho208-250-1139Dick BingmanN Pryor Rd, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-7546Jenni DerobertisW McGraw Dr, Nampa, Idaho208-250-8534Gary KinchW Tamarack Dr, Nampa,
Dr, Nampa, Idaho208-250-4235Delicia DeclercqWar Eagle Way, Nampa, Idaho208-250-2989Kirby ColomyE Dooley Ln, Nampa, Idaho208-250-5364Song KellnPurple Sage Dr, Nampa, Idaho208-250-2739Karole GethersWillowdale Ct, Nampa,
St, Nampa, Idaho208-250-6868Lashonda HoosockTeal Pl, Nampa, Idaho208-250-6813Elvin HotardS Wildrye Way, Nampa, Idaho208-250-0493Patrick RuescherW Silver Creek Dr, Nampa, Idaho208-250-7692Sabine MunzellW Mc Graw Dr,
Nampa, Idaho208-250-6338Von BollardAries Dr, Nampa, Idaho208-250-6532Roxann DinaSunrise Ave, Nampa, Idaho208-250-4787Barbara SekulaN 25th St, Nampa,
Loop Ln, Nampa, Idaho208-250-3596Brittney DelungS Clark Fork Ave, Nampa, Idaho208-250-2698Karoline SkahanEaster Dr, Nampa,
Benewah Cir, Nampa, Idaho208-250-3382Jim WindhamS Rowena St, Nampa, Idaho208-250-7085Theo HiselW
St N, Nampa, Idaho208-250-9846Denna FeeryW Alderwood Ln, Nampa, Idaho208-250-4888Lucile MunleyElmore Ave, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-6354Judson Kroeker8th St N, Nampa, Idaho208-250-0608Ulrike CimorelliN Hastings Dr, Nampa,
ok Dr, Nampa, Idaho208-250-2986Frederic McgibbonE Toussand Dr, Nampa, Idaho208-250-7661Michael MohsW Miller Ct,
DanielianUS Hwy 20, Nampa, Idaho208-250-8096Bernard MarpleS Chase St, Nampa, Idaho208-250-4063Christopher MoncurBurke Ln,
Ave, Nampa, Idaho208-250-4535Tarra DemossE Foxford Dr, Nampa,
Tree, Nampa, Idaho208-250-6444Anita LevistonW Dworshak Pl, Nampa, Idaho208-250-6394Amberly FasickDeer Flat Rd, Nampa,
Ct, Nampa, Idaho208-250-0071Faustino PadolW Pier Pointe Ct, Nampa, Idaho208-250-5768Louanne BriedeDry Lake Rd, Nampa,
Nampa, Idaho208-250-8070Jessika NestelW Lotus Springs Ct, Nampa, Idaho208-250-5036Benjamin Kappler3rd St S, Nampa, Idaho208-250-9694Chris GrohmanChecola Dr, Nampa, Idaho208-250-3627Kathlyn MoweryE Park Ridge Dr, Nampa,
Loop, Nampa, Idaho208-250-4614Callie MenedezN Wedgwood Dr, Nampa, Idaho208-250-4393Samual BelfortFall Pl, Nampa, Idaho208-250-5960Trinidad DabdoubW Lake Hazel Rd, Nampa,
ngerti carane miwiti...ya jeneg we isih kelas enem jaman biyen.bareng
dheweke...wektu dheweke mulih neng karangmojo, tak dolani neng omahe ning aku cerita karo si manis nek aku lagi ana masalah ra pacarku. wiwit kuwi aku ra tau disurati meneh tur aku ra tau ketemu meneh nganti saiki...critane ttg si manis
karo kanca tunggal sak sekolah kelas enem uga beda kelas. bocahe manis tenan wektu iku...tur lagi teka pindahan saka tulungagung. jan kya
bareng gedhe simanis iku kok ya nang jakarta kuliah...suatu hari mak bedunduk isa gathuk meneh nadayan aku ora anan jakarta. surat suratan ...eh simanis pranyata jatuh cinta mbek aku.... ning aku thok ethok ra ngerti nadyan di sindir sindir nggon surate men aku "menyatakan" luwih dhisik. kenapa aku thok ethok ra paham...lha wong neng karangmojo we pacarku mben wis dobel dobel..ngapa menh macari wong nang jakarta.... iya ora?nggo memepertegas nek aku ra cinta ro dheweke...wektu dheweke mulih
tau disurati meneh tur aku ra tau ketemu meneh nganti saiki...critane ttg si manis kwi kepiye we aku ra tau krungu....mben si manis kwi mapan neng ulujami..duk nalika isih surat suratan ro aku... nek saiki ya embuh.....kwi cinta pertama ku.... Koq koyo sinetron yo?.. saiki mbuh kepiye
Kesuksesan | unclegoop[dot]com, on Mei 14, 2014 at 12:01 am said:	[…] *) Sumber Tulisan Sepi Ing Pamrih, Rame Ing Gawe
kulo nderek Gusti)Sajekke kulo ndherek Gusti, Uripe tansah diberkatiAtiku ayen tetrem, atiku ayem tentrem, Kabeh iku Gusti Yesus kang maringi.Matur nuwun, matur nuwun, matur nuwunGusti Yesus Kulo matur nuwun,Matur nuwun- matur nuwun, matur nuwunGusti Yesus Kulo matur nuwun.DOA PENUTUP
ASIH MARANG AWAKKU INGSUN MANTAKAJI AJIKU KADIO ROSO EDAN KAWONG KIRIK OJO MANEH SIJABANG BAYI.....(sebut namanya yg dituju) ORA WELAS ASIH,ASIH MARANG AWAKKU......(
saiki cen jaman e jaman edan koq, nek ora melu ngedan ora keduman..punya ilmu beladiri saiki hukum e wajib kang, nggo ngantisipasi hal2 sing koyo ngunu kwi..kejahatan neng ndi2.. soyo suwi soyo okeh..Ayo sinau
munggah ing pundakku, sira tangia.Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku,sira tangia.Sang puter putih kang munggah ing jenggotku, sira tangia.Sang jakir putih kang munggah ing
Udon?) ya iku sawijining mie kang wis dikenal ing Jepang wiwit jaman biyen, digawé saka glepung lan wujude kandhel sarta rada amba.
Jinising udon[besut | besut sumber]
Miturut cara nggawéne[besut | besut sumber]
Adonan udon digiles tipis dan diiris nganggo peso. udon iki uga diarani Teuchi Udon, lan akèh didol ing omah makan kelase wong sugih.
Digawé ing pabrik nganggo mesin otomatis. Iki ndadekake regane udon murah. Akèh udon kang didol ing Jepang mujudake gawéyan pabrik.
Tenobe (udon yang diambakake nganggo tangan)
Udon iki kalebu udon kang arang. Adonan udon ditarik-tari lan ditekuk-tekuk bola-bali nganggo kayu cacahe loro utawa sumpit kang dawa. Cara iki memper karo teknik nggawé somen utawa mi tradhisional Tiongkok.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Udon&oldid=1118386"	Kategori: Olah-olahan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
“Mungkur” pancen wis wayahe janma sak umur awake ta.
Wiwit saking jaman ing njero kandhutan, gendhinge ” Maskumambang “- emas kumambang ing guwagarba. Njur ” Mijil ” – lair, ” Kinanthi “- di kanthi diajari tatakrama ngaurip, ” Sinom ” – dadi nom-noman, ” Smaradahana “- abege olah asmara ,”
Lha tutuge ” Gambuh ” – kagungan kulawarga, “Durma ” – paring dharma bekti dateng negari, ”
Kang Kagungan, njur gendhing pungkasan ” Pocung ” – di-pocong dibuntel lawon, asal lemah bali dadi lemah.
Sugeng angidung Pangkur, Pangkur jatining Pangkur sanes Pangkur sing dede Pangkur, rahayu kondur angedhaton jatining Kedhaton.
tindak ing gubug maya kawula. Comments ingkang luarbiasa mberkahi. Kadosta Gusti maringi pepadhang ing lampah kawula.
wong mbok domaih nek ora mangkat. Sekang ndesa jajane saleh gedang karo pelem, tapi wis entek kadangan luh wong nggawane ora akeh sih.
apik luh kanggo wong sing arep usaha, san nggawe ngenalna panganan tradisional ndesa. Tapi ya guwe, sing jengenge usaha rintisan nek ora
sebabe bisa mundur nangapa malah ora ngerti. Apa ngganeh giye akibat sing jere wong2 pinter di arani global warming? nek iya ya melasi wong ndesa lah, lah wong ora melu-melu malah kenang getaeh. Wong ndesa mbok ora melu-melu ngerusak lapisan ozon, lah wong umaeh esih
pada karo jamane aku esih cokan dolanan blodor karo poncos, siki nggolet wong sing gelem embret tandur angele oraetung. siki wong nom-nomane ora pada gelem embret tandur karo ndaut, sing esih gelem paling wong-wong tua thok, sing wis ra perlu kemayu karo gemantheng, nek wong nom ya mbok wedi ireng
urung sing nggo mbayar tlaktor, nggo ngupaih sing matun esih perlu duit maning. Nek di itung-itung wong tani mbuh bathi mbuh rugi luh.
Sukakarya Warudoyong, monggo mlebet mawon/MASUK AJA, pintunya tidak di kunci kok...nanging mboten wonten napa-napanipun, namung kanggé gadhah-gadhah mawon lan kanggé
“Kulo mboten ngertos, menawi rumiyin kulo nampi 300 ewu, tapi wau namung niki”
Mbukak website e abot tenan, loading suwiii ra karuan, golek barang kok dibatasi radius, kudu setel lokasi….mosok posisiku kediri kok metune lokasiku jakarta….yo ra cocok…
iku kamentrian ing Pamaréntah Indonésia sing mbidangi urusan luar negeri. Kemlu dipimpin déning Mentri Luar Negeri (Menlu) sing wiwit tanggal 21 Oktober 2004 diwengku déning Hassan Wirajuda, lan wiwit 22 Oktober 2009 diwengku déning: Marty Natalegawa.
Kemlu minangka salah siji saka telu kamentrian (bebarengan karo Kemdagri lan Kemhan) sing disebutaké sacara eksplisit jroning UUD 1945. Deplu ora bisa diowahi utawa dibubarkna déning presidhèn.
Indonésia&oldid=1119417"	Kategori: Rintisan mawa topik IndonesiaKamentrian IndonésiaDepartemen Luar Negeri RIKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.32, 14 Februari 2017.
Ustka (Jerman Stolpmünde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 16.274 jiwa.
Miturut babad-babad kuna, désa Ujsc utawa Ujscie ing Pomerania tau disebut ing taun 1310. Kutha iki sawisé taun 1945 diserahaké marang Polen saka Jerman minangka tlatah ing sawétané Pawatesan Oder-Neisse.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ustka&oldid=1091077"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
Kenapa sebuah film di […] noreply@blogger.com (GILASINEMA)
april 2015 kl. 13.45Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
BILIH WONTEN KLENTA KLENTUNIPUN ATUR DALEM NYUWUN PANGAPUNTENMATUR NUWUN BILIH WONTEN KLENTA KLENTUNIPUN ATUR DALEM NYUWUN
ora papane, sandange, utawa pangane kabeh larang, ora ana sing gratis, wong nguyuh be mbayar andamaning mangan, sing gratis ketone mung ngentut thok. Andamaning basa
nyusahaken wong sing arep tuku, tapi uga nyusahaken sing dodol, mergane nek barang dagangane larang sing tuku mung sethithik. Beda nek regane murah sing tuku akeh, bathine ya mendingan.
Jebule bakul-bakul kie ora bodho, deweke nduwe cara men bisa tetep adol dagangan sing regane murah. Salah siji carane ya guwe nganggo bahan baku sing ora asli,
carane gawe prenster ya? trus golet duit kang internet jarene uga bisa? mbok aku diajari lah. mangsude inyong, ya bagi bagi ujarku
ing sisih kidul-wétan London, Inggris, dumunung ing Royal Borough of Greenwich, 8,5 mil (8,9 km) ing wetan kidul-wétan Charing Cross.
ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ProductionSangang wulan, yo lawaseSiro topo, nong njero rogoMerem lemes, sing nduwe doyoNgalor ngidul, siro
pancar BANYU PANCAWAH WALUYA.. Banyu panawuh wuwur keun luyuh waras waluya..
Suwanah sudyana na cai tuwuh mawuh kersa ning Gusti Asih.. Waras waluya wadag
kono nang omahe simboke, jaluk duik gawe tuku hape androit!
kepercayaan Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwono VI (PB VI).
Krètèk inggih punika jinis rokok ingkang mawi tembako cinampur cengkèh lan menawi dipun sumet kapireng swara krètèk-krètèk.
SvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 4 Maret 2016.
lengger uga akeh disenengi nang wong-wong ndesa, ora sing tuwa ora sing nom nek ana pagelaran lengger pada seneng nonton.
Mbok sedulur kepingin ndeleng lengger tapi ora kober bali meng desa giye
Wah lengger jebule ana nang You Tube yaaa, wis nginternasional. Aku mung kepengin nulis karo basa banyumasan soale kangen. Malahan kayane ganu ora tau nulis basa banyumasan, nek ngomong sih ben ndina. Dadi nek ana blog sing nulis
kacarito sedoyo pemaine persibo sing manggen inti mboten dipun pecat..semanten ugi ki lurah Sartono Anwar inggih taksih wonten PERSIBO…
monggo sedoyo podo ndukung persibo kanggo golek 6 gol
panjengan ko pesimis buangetz kro sekuat tiem PERSIBO???
Ojo ngoten tho kank!!!
semboyanq amung siji sampek pecate nyowo aq ra bkal ninggal no tiemq PERSIBO”
[Reply]	Madrim June 3, 2009 at 3:25 pm
Kbr teko endi kuwi???
ngene iki kok gak enek sing eyel2
“mboten siweg nopo2 bang, hawanipun ngantuki keranten sonten niki bade jawoh.
D: “wkkkk…. bang, gak ngerti bang”
M: “hahah, saya juga ga ngerti si abang ngomong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.42, 2 April 2013.
GambuhYen sira durung surup,Tegese jagad cilik lan agung,Jagad cilik jenenge manungsa iki,Iya batinira iku,Yen jagad gedhe Hyang
Mantra-Wedha(1)Ono kidung rumekso ing wengi,Teguh ayu luputo ing loro,Luputo ing bilai kabeh,jim setan datan
Tan tumama ing awak mami,Kang nedya tan raharja,Kabeh pan linebur,Sakabehing nedya ala,Larut sirno kang nedya becik basuki,Kang sineoya waluya.(25)Siyang dalu rineksa ing widiDinulur saking karseng Hyang
Slamet Riyadi, Matraman 2, Salemba UI, Kramat Sentiong, Central Senen,
Ngajapa tyas rahayu, Ngayomana sasameng tumuwuh, Wahanane ngendhakke angkara klindhih, Ngendhangken pakarti dudu, Dinulu luwar
mencegah, Takut jika “disembur” (bisa ular), Bisa ular bagaikan air mendidih.
Kalonganing kaluwung, Prabanira kuning abang biru, Sumurupa iku mung soroting warih, Wewarahe para Rasul, Dudu jatining Hyang Manon.
rokhiem…Niatingsun adus, amatek aji,Ajiku si panji anom, ngedusi sadulur papat,lima pancer, nem panuntun,Serut perkutut, gagak siwalan katumurunan cahyaku.Cahya
SERAT DARMAGANDHUL | Tagged: Adipati Andayaningrat, Adipati Pengging, Adipati Pranaraga, Aji Saka, Bathara Katong, Israel, Nabi Daud, Nyi Ageng Ngampel, Prabu Brawijaya, Prabu
banyuwangi sing palin suangar dewe.... jenggirat lare
ngono lho! ben seger nang kene! moso suroboyo wis panas & sumuk ngene sing ditonto' yo sing iku2 maneh.la' yo bosen seh.. haha :D
Pak, neg kulo nyukani arto kale ewu terus kulo mundhut susuk sedoso ewu njenengan kan mboten pirso, mangke njenengan rugi. (Pak,
kecamatan wetan dewek, Tambak, saniki kulo nyambut damel
Subyek: Re: aku di tinggalke bocah wedo Thu Sep 03, 2009 1:46 pm mas_yanto wrote:Yo wis, maturnuwun sanget. sekabehane wis jelas. Aku ora arep nyalahke bocahe, sing dadi pikiran, yoo... kok iso ngono perilakune.... Aku arep budal maneh neng jawa barat. saiki isih neng jowo. Ono
ganteng? yo luwih soko aku. mung jarak. seringe mung sms/telp. terus tahu2 bocahe wis lakoni zinah karo wong liyo. Bocahe cerito, wis ping akeh gonta-ganti wong lanang.Jorrr, wis durhaka karo wong tuwo bocahe, ora gelem maafin wong tuwone terus ora gelem dadi anakke.
menunggu di depaaaaaa.......Bener opo jare "Den mas Yoyo"...gek dang gage wae mlangkah seko tempatmu., opo maneh dewekne wis buka wadi :mas_yanto wrote:---Cut wis ping akeh gonta-ganti wong lanang...Lah yauwis opo sing kok karep ake maneh..? :!@#@!: Sampean wong lanang mas jangkahmu dowo, ojo dadi cupet pikiran mung goro-goro wong
wae opo sing dadi elekne deknen ato gawe cuwone manah". Ning ojo lali karong sing Kuoso. Sampean isih enom mas....Sih bisa ngoleh ake wong wadon kang luwih apik soko yayang mu
njenengan kabeh apik tenan lan atiku dadi luwih tenang. syukur alhamdulillah, ketemu njenengan ning forum iki. apik tenan forum'e. maturnuwun maleh.
GOLEK WONG LANANG WAE MAS,SING PENTING PODO LE
GOLEK WONG LANANG WAE MAS,SING PENTING PODO LE SENENG HEHEHEHEHE :*)0(:ana maning kye idenya.. la opo jenengan ki arep
bocah wedo Wed Sep 23, 2009 8:50 pm Mas..Wedoan ki hura gur mung siji maz..Akeh sing luweh apik..Mungkin gusti Allah sayang row mas Yanto, Wedoan kuwi ra pantes row mas Yanto..
BEHRINGER BHL-1800 ULTRA BASS AMP 180WATT
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Kluczbork. Powiat iki papané ana ing propinsi Opole lan nduwé padunung 70.519 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Kluczbork&oldid=1091331"	Kategori: Powiat ing propinsi
kanggo kula kanggo ngadeg ing mimbar. Ayo kita saos sokur marang Allah kanggo ijin supaya kita bisa tindakake iki acara gedhe. Ta, iku istilah sing banget populer ing Indonesia lan donya. Ing Indonesia, kita ngerti tamba minangka tamba kang singkatan saka narcotics, psychotropic lan gawe ketagihan. Obatan umum dikenal minangka shabu lan ectasy. Loro-lorone bahan kimia sing digunakake digunakake dening sekolah. Nanging, akeh wong diwasa uga nganggo daya iku, kita kerep ndeleng ing televisi sing diwasa kang padha dipenjara dening polisi amarga nggunakake sing saka ectasy. Manufaktur tamba éling sing konsumen ora kaya rega larang. Mulane, supaya kanggo ningkataké obatan luwih akeh, banjur akeh kurang bahan heroin diprodhuksi. Senajan dikenal minangka heroin, duwe rega murah, lan uga kanggo menehi efek pati tamba pangguna. Ing ngarsane saka obatan sing duwe rega kurang bisa katon ing akeh panggonan. Ing pisanan, kita ketemu kedhaftar tamba mung ing nightclubs utawa discotheques, saiki lagi tambah akeh nyebar. Sampeyan bisa nemokake kurang-kelas minangka heroin malah ing remot desa. Iki mbuktikake yen tamba kedhaftar terus kanggo nambah saben taun lan iki kasunyatan elek. Mesthi, nyebarake banget godhongé amba saka tamba efek ing kabeh bunderan gesang. Saiki, muda gloomy adolescence karo amarga dina tansah digunakake kanggo tuku narcotics. Padha nggunakake obatan kanggo macem-macem alasan. Paling wong enom sing nggunakake obat-obatan sing cah enom sing ora manungsa waé saka tuwane. Nang endi wae ing Indonesia, nuduhake data sing telu metu saka sepuluh enom kedhaftar tamba. Sauntara kuwi, ing data kanggo kabeh wilayah ing Indonesia nuduhake yen saka wong 50 Indonesia paling siji sing tau ngrasakake tamba. A sinau conducted dening Ilo utawa International pegawe Organisasi bilih bab 4 persen saka tamba kedhaftar ing Indonesia cah enom ing umur 17 taun. Iku kasunyatan sing kita kudu prihatin. Indonesia iku sawijining negara amba lan potensial dadi negara dikembangaké. Nanging carane Indonesia bisa dadi negara dikembangaké yen wong enom sing nggunakake obatan? Ing kasunyatan, sawetara saka cah anom melu ing Pabrik lan perdagangan saka obatan malah nalika lagi umur 13 utawa 15 taun. Kasunyatan dikiataken dening statement Nasional Narkotika Koordinator Board mbukak sing narkoba saka Indonesia gunggungipun kira-kira 7,000 junior SMA, luwih saka 10.000 murid sekolah, lan 800 saka pawiyatan SMA. Data iki banget miskin lan aku wong bisa ora mbayangno yen tamba nggunakake terus munggah maneh lan maneh. Saliyane terjangkau prices, apa tenan damel mahasiswa ing Indonesia iku gampang kanggo njupuk obatan? Wong sing nggunakake obatan biasane pengin duwe seneng-seneng utawa uwal saka masalah gesang. Paling kamungkinan, ing mahasiswa ing Indonesia nggunakake obatan amarga padha ostracized dening kulawargané utawa uga disebut ngarep bejat. Nalika kuwi, lagi wegah kanggo tetep ing ngarep lan seneng kanggo have fun karo nggunakake obatan. Saliyane iki alasan, siswa bisa gampang nggunakake tamba kanggo nomer pedagang rapet karo sekolah ngapusi, kanggo meksa, utawa menehi pengobatan gratis kanggo mahasiswa watara sekolah. Nalika mahasiswa sing ketagihan kanggo obatan, banjur sodagar ora ngidini wong kanggo njaluk gratis. Padha kudu tuku ing dhuwur prices. Kabeh kanyatan aku menehi kowe, iku wis tontonan sing tamba banget cedhak gesang kita, utamané wong enom. Ing kasunyatan, nalika wong nganggo obatan terus-terusan, bisa rusak otak fungsi lan ngawonaken mesthi saka mangsa. Ayo kita tetep dhéwé lan kita kulawargané saka obatan ilegal. Yen sampeyan duwe panjang, banjur mbayar manungsa waé
Wah apik tenan kuwi, Nek do arep protes.... proteso do ning Gawe urip kok kenopo wong kuwi d uripke???Ra sah nyalahke Mohammed Bello Abubakar....pokoke apik tenan kuwi.....
ora duwe lawuh...wakakak...sak madyo wae... sug3
usah muluk2,mnang 1-0 wae ckup.
ojo nganggep enteng n ojo ngremehne…iso dadi boomerang.
ojo jumowo,tp ttp dkung PERSIBO.
aq,qm,qta,smuax dkung PERSIBO.
[Reply]	We Be eL December 3, 2009 at 12:49 pm
nora kêna dhakuja(?) pribadi/ atêmah kadudon/ pasrahêna mring Sukma jatine/ nora liwat wong tuwa puniki/ mung jurung pamuji/ mrih tuk kang pangestu//
3. // kaya dudu wong linuwih/ abêsta wong lagya nendra/ jamak-jamake wong gêdhe/ sumingkir ngreh kaluputan/ ngudiya kautaman/ gandheng kunca tumpang pupu/ pasrahing Yang Sukmanongsa//
19. // nanging Sang Takiyur Aji/ sangsaya wuwuh dukane/ akras denira ngandika/ lir dudu wong utama/ wêdi mati wong dêdrohun(?)/ tan sêmbada ingkang
30. // têka sumendhe Sukmadi/ apan ujar kakeran(-1)/ wawrat timbang neng dheweke/
1. //o// Kawarnaa nênggih ta ingkang winuwus/ apan ta prabata/ kocap ing Cina nagari/ nagri agung loh jinawi prajanira//
34. // wus duk ayan wong Jawa pambêganipun/ kabeh sipat lanang/ aja pêcak sira nini/ nadyan tuwa yen onyah pininta kara//
engko ra iso golek walangnek wegah mlebu lemari dicencang wae kang, nganggo dadungben ra mbrabat PrahayunDonaturLo
tekan...nek ora yo melu mabur manuk wesi.Sing penting seneng sing nglakoni....Kie wis Waras durung yo??? :roll: Ripto_waeKorLapLokasi : Bambu Apus,Ciputat (
sing podo karo aku ra yow?! arep ketemu we ndadak
tekan...nek ora yo melu mabur manuk wesi.Sing penting seneng sing nglakoni....Kie wis Waras durung yo??? :roll:La iki modal'e gedhe lan wektu'ne
Hemoglobin ya iku metaloprotein (protein kang ngandhut zat besi) ing jero sel getih abang kang nduwé kagunan minangka pengangkut oksigen saka paru-paru tumuju kabèh bagéyan awak,[1] ing mamalia lan kéwan liyané. Hemoglobin uga ngusungi karbon dioksida mbalik menyang paru-paru kanggo ditokaké metu saka awak.[2] Molekul hemoglobin kawangun saka globin, apoprotein, lan patang gugus heme, sawijining molekul organik kanthi siji atom besi.[2] Mutasi ing gèn protein hemoglobin njalari sawijining golongan penyakit nurun kang diarani hemoglobinopati, ing antarané kang paling asring ditemokaké ya iku anemia sel sabit lan talasemia.[2]
besi, atom besi iki minangka lokal talènan oksigen.[3] Porfirin kang ngandhut besi diarani heme. Hemoglobin kasusun saka patang
chains lan 2 beta-globulin chains, déné ing bayi kang isih ing njero kandhutan utawa wis lair
kabèh hemoglobin nduwé kapasitas patang molekul oksigen.[3] Zat heme iki sing ndadèkaké getih wernané abang.[3]
kanggo nalèni oksigen kanthi lemah lan kanthi cara reversibel.[4] Kagunan hemoglobin ing awak gumantung ing kemampuan kanggo talènan karo oksigen ing jero peru-peru banjur ngeculaké oksigen iku tumuju kapiler jaringan ing endi tekanan gas saka oksigen adoh luwih sithik tinimbang ing jero pari-paru.[4] Saben molekul hemoglobin ngandhut patang atom besi lan bisa ngangkut molekul oksigen.[4] Nalika nindakaké fungsiné nggawa oksigen menyang kabèh bagéyan awak,
Karboksihaemoglobin, minangka karbon monoksida kang ditalèni marang hemoglobin ping 200 luwih gedhé tinimbang oksigen.[5] Saéngga ana karbon monoksida, mula luwih bisa kawentuk karboksihaemoglobin.[5] karboksihaemoglobin awerna abang cèri, utamané ing larutan cuwèr.[5]
Methaemoglobin, minangka hementin-globin kang ngandhut FeIII- OH (symbol : Hi), methaemoglobin ora bisa ngangkut oksigen aknggo ambegan.[5]
Suiphaemoglobin, minangka struktur kang ora tetep, kang ana gegayutané karo methaemoglobin lan uga ora bisa ngangkut oksigen ambegan.[5] Dituwuhaké dèning obat-obatan, pengawèt panganan, lan banyu wédang kang kena polusi.[5]
Haemoglobin terglikosilasi, minangka haemoglobin kang ditalèni menyang glukosa kanggo mbentuk derivate kang stabil tumrap panguripané eritrosit.[5]
Mioglobin. minangka hemoglobin kang disedherhanakaké, ana ing otot balung lan jantung.[5] Ing papan mioglobin uga bisa kerja minangka reservoir oksigen kang sithik lan diculaké sawisé iskemia amarga bobot molekul cendhak, mioglobin bisa cepet doresiki saka plasma lan ana mingangka mioglobinuria.[5] Mioglobinuria ya iku indeks karusakan sel ototkang sènsitif saka obahé awak.[5]
Haptoglobin, minangka globulin spèsifik kang nalèni hemoglobin ing globin.[5] Kagunané kanggo ngéwahi zat besi sawisé
kang ilang ing uyuh lan katalèn menyang haemopeksin.[5]
lan ana ing jero plasma kang mesthi normal.[5] Jalaran Methaemalbuminemia liya ya iku perdharahan menyang kavitas abdominalais utawa pankreatis haemoragika akuta, pencernaan dèning pankreas ngowahi hemoglobin dadi hematin kang diabsorbsi lan ditalèni menyang albumin plasma.[5]
^ "Hemoglobin". WebMD.
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
apik, ibnu syakir sing artine anak sing bersyukur. cita-citane pengen dadi anak sing berbakti karo wong tuane. dadi suami, abi sing nggawe seneng karo bojo lan anak-anake. dadi warga sing apik karo tetangga tur masyarakate. sing terakhir dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rykkinn&oldid=875132"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
lBahasa MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.06, 16 Novèmber 2013.
sawijine penyanyi penyanyi dangdut saka Indonesia. Ayu dadi kondang sawise nyanyi tembang sing judule
sing agi naik daun kiye esih nyempetna awake nggo kuliah.
index.php?title=Ayu_Ting_Ting&oldid=175193"	Kategori: Wong esih uripLair 1992Rintisan sing topike musik sekang IndonesiaWong urip sing umure 25Penyanyi Indonesia	Menu navigasi
Yen installer gagal pas nyobo ngawe format partisi neng komputer sampeyan, cobo reboot neng Live DVD maneh nganggo pilihan dodmraid dipateni wektu startup. Kanggo nglakoke hal iki, pencet F5 ketiko DVD Sabayon menu boot njedul. Masalah iki di benerke neng revisi 3.4e.
sing enggone nang wilayah Pantai Kidul, kota Cilacap kuwe ibukota kabupatene, kota-kota liyane: Majenang, Karangpucung, Sidareja, Maos, Sampang, Kroya karo liya-liyane. Luas wilayah Kabupaten kiye ± 128.111,50 Ha utawa 1.281,115 Km², (termasuk Pulau Nusakambangan).
Sisi kulon kuwe propinsi Jawa Barat, sisi lor Kabupaten Brebes karo Kabupaten Banyumas, sisi wetan Kabupaten Kebumen karo sisi kidul samudera Indonesia.
Basa sing dituturna penduduk Kabupaten Cilacap kuwe mayoritas basa Banyumasan, ningen ana wilayah-wilayah sing
Karangpucung, Cimanggu, Majenang, Wanareja lan Dayeuhluhur, akeh penduduke sing ora bisa basa Banyumasan, apa maning basa Jawa wetanan. Nang wilayah perbatasan kuwe mau, penduduke akeh sing pedinan basa Sunda. Nek wong Cilacap biasane ngomonge nganggo basa Sunda reang.
Jumlah kecamatan: 24, desa: 262, kelurahan: 15.
Musik : Am Dm F E Am
padhange uripe kabeh menungsa ring donya. Dudu kanggo rucese, tukarane, musuhane, susahe, bingunge, petenge uripe sekabehe sepadha-padha menungsa.
Naming selawase jaman iki melaku, kang wis kelakon dudu tentrem rukun bungah kang
ngisin-ngisini dilakoni mahluk kang nerima kitab suci lan nduweni sukma nurani.
Mula kang aran ngajak wong liya ngelakoni kaya kang dilakoni kang ngajak, utawa nong basa agama diarani dakwah utawa misi, temakaken asile sing kabeh apik lan migunani. Dakwah utawa misi umume dipahami ngajak wong liya
Kerana angger menungsa nduweni pengerten, apike kabeh melaku bareng padha-padha ngeregani. Kaya kang tau diceritakaken Mbok Temu: “Isun iki nggandrung dudu nggawe maksiyat, isun megawe ndhaplang suwengi puput-puput rejekine Pengeran. Isun adol juged lan tembang. Kang maksiyat iku
Pengging, Adipati Pranaraga, Aji Saka, Bathara Katong, Israel, Nabi Daud, Nyi Ageng Ngampel, Prabu Brawijaya, Prabu Dewatacengkar, Prabu Jimbun, Sunan Bonang, Sunan Giri, Sunan Kalijaga |	Leave a comment »	SERAT DARMAGANDHUL VI
Bathara Katong, Adipati Handayaningrat, Adipati Pengging, Adipati Pranaraga, Bali, Buddha, Khalifatullah, Naya Genggong, Nyi Ageng Ngampel, Prabu
Comment di siniTweet	Tags : banyuwangi, budaya, cingur, nusantara, osing, pantai, rujak, rujak soto, rujak soto banyuwangi, rujak soto khas banyuwangi, soto khas banyuwangi, wisata, wisata laut.This entry was posted in Kuliner and posted by khaeriya.	About khaeriya
Aku seniman rupa & suka menulis!
Hasan Basri Adat endhog-endhogan anane mung ring Banyuwangi, yaiku pas ulan Mulud. Adat iki digelar
iki apik lan ndhemenaken, saiki adat endhog-endhogan sing mung ning kampung-kampung Using baen naming wis nyebar nyang kampung-kampung Jawa lan Medura.
Kembang endhog iku digawe teka kuluban endhog kang disundukaken ring jajang kang dawane rong kilan aju direnggo ambi kembang kertas. Kembang endhog iku dudu memengan lan dudu mung rerenggan, masiyatah lare cilik mesti dhemen.
Nalika arak-arakan, kembang endhog dipajang ning gedebog, ditancepaken jejer mundhuwur kaya gunungan kang diarani jodhang. Jejeran endhog sundukan ring gedebog, kudu ana itungane. Endhoge uga kang apik kudu endhoge bebek utawa menthok, dudu endhoge pitik. Merga pitik nalika ngendhog, masiyatah mung siji loro, betoke kerungu sak kampung. Bida ambi bebek lan menthok, masiya ngendhog sak arat-arat, tanggane baen sing weruh. Hang gedigu iku padha ambi wewarah “tangan tengen ngelungi, tangan kiwa sing ngarti”. Dadi wong amal iku kudu lila.
Aju endhog iku dhewek, duweni falsafah hang jeru. Merga sap-sapane endhog iki ana telu, yaiku hang diarani kulit, putihe endhog lan kuninge endhog. Antarane iku ana kopong sithik. Sap-sapan hang gedigu iku bisa diumpamakaken ragane menungsa, yaiku iman, islam lan ihsan. Hang kopong wis dadi sipate menungsa ana eleke sithik.
akehe wiji tasbeh. Angka 99 maksude asmaul husna.
Ditancebaken nyang gedebog, merga gedebog iku bisa diumpamakaken ragane menungsa. Dibungkus pajangan hang diumpamakaken kelambi. Masiya ning njaba bosok utawa berek, kapan dibiyak magih katon apike, sampek dibiyak ping kaping-kaping magih katon apik sampek nemu empole hang katon putih. Hang ning menungsa diarani nurani .
Endhog-endhogan hang wis dipaes apik kaya gunungan, aju diseleh nyang jodhang. Yaiku panggonan hang digawe kaya lincak hang dipikul bareng-bareng digawa nyang masjid. Jodhang hang gedhe bisa dipikul wong akeh, jodhang hang cilik dipikul wong papat utawa wong loro. Diarak keliling desa
Dianakaken wayah bengi. Arak-arakene rame seru. Angger RT/lingkungan adu kreatifitas apik-apikan nggawe tapekong kang ukurane gedhe. Serang gedhene, tapekong iki kudu dipikul 8 sampek 10 wong. Wujude tapekong macem-macem. Ana kang nggambaraken setan kang nggudho menungsa, Raja Firaun, gajahe Raja Abraha, unta lan liya-liyane. Sing kelalen ring arak-arakan iku uga ana atraksi geni. Marine arak-arakan sak akehe macem kesenian tampil. Ana samroh, gambus, drama, lan akeh maning liyane. Sak dawane lurung ring kampung ebek wong nggolet kesenian kang didhemeni. Kerana akeh kesenian, wong-wong liya kampung anbak-ambakan milu ngeramekaken bengi iku.
Kadhung wis wayahe adat endhog-endhogan iki, kabeh warga ubret ruwed olah-olah jajan lan panganan. Sak liyane kanggo selametan serakalan, uga kanggo nyuguhi dhayoh beraya teka kampung liya. Masiya butuh bandha akeh, naming masyarakat guyub dhemen nganakaken adat iki. Polane, ambi adat iki masyarakat bisa ngumpulaken dulur-dulure kanggo ngeraketaken seduluran. Mula seduluran sing keneng diukur
Reply	baluran and me says:	November 3, 2009 at 12:40 am	wee lah…malah kangen2an neng kene hehehee…yo wes gak popo, sik takgaweke wedang karo takgoleke cemilan. tapi bar kuwi
berkunjung,.. wes karep go ngobrol biasa po go kangen-an wes jarne ae,.. hehehe,…
@ Pa Bas: Saiki panca ngurusi Ekowisata
bro swiss,.. lanjutken,.. Salam danguts…
**LA OPO SAMPEYAN TAKGAWEKE WEDANG SISAN, TRUS MELU NIMBRUNG NGOBROL? HEHEHEE…PESEN WEDANG OPO?
MAMPIR DI BALURAN AND ME….:D
Reply	panca says:	November 9, 2009 at 2:05 am	koyo ono seng ngrasani…*_^
(suwi-suwi seng duwe blog, ngamuk iki,,blogge di gawe chattingan)
@mas Asman: hehe,,,la piye yo,,,ekowisata kuwi sabda pandita ratu..hihi
ana bae sing kudu enggal-enggal dirampungna, ya wis sidane ra sida bali, padahal wis koar-koar karo kanca-kancane je, maune arep rencana ngumpul-ngumpul, ndopak-ndopok dadi ra sida, ya wis lah
Kabupatèn Soppeng ketata jroning 7 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn
Bantaeng • Barru • Bone • Bulukumba • Enrekang • Gowa • Jeneponto •
lishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudimelu edan ora tahanyen tan melu anglakoni,boya kaduman melikkaliren wekasanipunNdilallah karsa AllahSakbeja-bejane kang laliluwih beja
babagan tresno karo boso daerah, aku percoyo menowo kabeh uwong iku tresno karo boso daerahe. Salah sijine yo aku iki, buktine sakbendino ngomongku nek nang omah, karo konco kerjo, ketemu konco sekolah lan karo tonggo-tonggo yo nggawe boso Jowo. Akeh-akehe yo ngomong Jowoan ngoko, opo maneh nek karo konco sekolah.....iso-iso omongane gak ngoko tapi nglokro....~sak karepe dewe maksud’e, hehehhee. Tapi nek karo wong tuwo = Simbok lan Pak’e aku pancen nggawe boso Jowo sing rodo
kebulet dadi dicampuri nganggo boso Indonesia nek wes bingung gak ketemu sing arep tak omongno boso aluse opo.
Krama : kula tilem riyen nggihBahasa Jawa Krama Inggil : kawula sare rumiyen nuwun inggih
kuwe lakone pada protes….adegane akeh sing diedit…kena sensor apa yaaa?..
Reply	singgih_02	January 23, 2009 at 2:34 pm
ben tokney sopo sing sukaksukak nikem kuwi
mengko tuhan mbales sesok dino..sing sabar yo kang
May 17, 2010 at 11:05 pm	awat tun cianss plak..tp tun kebai apa kan???
lha opo to ?*golek kaca
Dhek mau malah borovers dari ngawi melu kumpul
Sampeyan sampun memprovokasi kulo nulis ndamel boso Jowo.
Ndak ngiro enek sing ngeblog nggawe Java mengkene.
masdhenk says:	February 14, 2008 at 12:04 pm	hehe, sami sami mas,
Ah mudah-mudahan gag deyaaaaah.. :) Posted by: on 28 February2007 l 09:28 pm
DONDONG OPO SALAK.. February 27, 2007 dondong opo salak
SUBEKTI, MM NIP 131999599 PEMBINA (IV/A) JL. KLUWIH CILACAP
Reply	Ragil Supriyanto	September 24, 2008 at 2:56 pm
” SEDOYO LEPAT KULO NUWUN PANGAPUNTEN ”
Reply	Cahyo	April 29, 2009 at 4:21 pm
Bapak-Bapak, Ibu-Ibu, Mas-Mas, Mba-Mba dan adek-adek. ana salam sekang Mang Kosim warung ngarep sekolahan. Jerene isih ana sing durung mbayar bon-bonan mendhoan karo
mbak, sampeyan lulusan th. 93 ??
A2 lulusan th. 1994, please info ya …
Reply	Utomo, IPS 89	August 31, 2009 at 12:15 pm
Ternyata temenan loh, setelah melu nulis nang kene karo melu mail.group, bisa ketemu kanca angkatan 89, walaupun mung sethithik. Matur nuwun Har, wis nelpun aku dhisit. Yayuk juga, wis Add aku, senadyan durung ngerti sapa, soale aku nganggo jenengan nang email sing beda
Reply	Sutrisno lulusan 2005 IPS 2	September 2, 2009 at 4:31 pm
sing duwe foto-foto sekolahane dewek ora ya? Aku sejak lulus tahun 89, ora tau tilik sekolahan (ngaku hehehe….) dadi nek ana foto-foto sing bisa di upload, bisa nggo kenang-kenangan ngemuti jaman gemiyen…. Mas Moderator duwe ora?
Reply	Retno Lilie' 89	September 30, 2009 at 12:25 pm
bukuku akeh sing ngenani sejarah. Nek Akuntansi,
matur nuwun sanget saya sudah diberi kesempatan bisa diajar pak Jon.
Retno Lilie' 89	October 1, 2009 at 3:25 pm
Ayo-ayo, nggoleti kanca-kanca yuk. Aku arep nggoleti Nangimah karo Tati sing wis kontak-kontakan. Aku juga pengin dolan maring sekolahan, esih ana wit jambu bijine ora ya nang mburitane. Wah…kangen banget pengin lihat sekolahan kita ya….
Reply	pak Jon	December 10, 2009 at 11:39 am
Thank mas Utomo, perlu mas utomo
A: Inggih. (Lenggah wonten kursi)
B: Wonten Nopo, nggih pak?
A: Niku, Kula badhe mundhut Iuran RT.
B: Nggih, kulo pendhetaken yatrane.
A: Njih Matur Nuwun. Kulo badhe pamit meniko.
wisnu : punapa leres punika dalemipun mas angga ?
angga : oalah, kula kinten sinten, katemben nilpun, wonten punapa?
wisnu : kula kala wau didukani Pak Harun amargi kula kesupen mboten nggarap PR.
angga : O....sakniki panjenengan nggarap PR rumiyin mangke dikempalaken dhumateng Pak Harun, mangke lak Pak Harun mboten duka maleh.
riski : sae-sae mawon, panjenengan piyambak pripun?
arya : alhamdulillah sae , suwe mboten kepanggih gih..
riski : nggih.. wonten kaperluan napa jenengan mriki?
arya : kula badhe silahturahmi kaliyan panjenengan kalih maringi kabar dinten setu wonten reunian ting sd
Kie sedulur, ora tau-taune sore kie aku kepengin ngopi, ketone koh ndelengna sing
Tetanduran wiji katutup (Magnoliophyta utawa Angiospermae, diwaca angiosperme kanthi "e" pungkasan diwaca dawa) utawa tetanduran ngembang kuwe klompok paling akèh jinisé sekang tetanduran sing urip nang dharatan. Jenengé dijikot sekang ciriné sing paling khas, yakuwe ngasilna alat réproduksi wewangun kembang utawa amarga bakal wijiné kabungkus déning karpela utawa godhong woh. Ciri sing paling keri kiye mbédakna sekang klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
spérma, "wiji") sing dikenalna déning Paul Hermann taun 1690. nang sabagéan gedhé sistem taksonomi modhérn, klompok kiye sekiye manggon nang takson minangka divisi lan migunana jeneng klompok (yakuwe magnolia) sing nunjukna kabèh ciri-ciri khasé: Magnoliophyta, nanging klasifikasi paling anyar adhedhasar APG mapanna nang sawijining klade sing ora duwé takson
klompok liya adhedhasar apomorfi (ciri-ciri kawarisaké) sing khas dikembangna déning klompok kiye. Kabèh ciri-ciri kiye ana nang bagéan reproduktif. Ciri-ciriné yakuwe:
Kembang dadi penciri sing paling nyata lan mbédana sekang klompok tetanduran wewiji liyané. Kembang mbantu klompok tetanduran kiye miyarna kemampuan évolusi lan lungkang (ruang urip utawa niche) ékologisé saéngga marakna cocok banget kanggo urip nang dharatan.
Stamen utawa benang sari adoh luwih énthéng tinimbang organ kanthi fungsi sarupa nang tetanduran wiji kabukak (yakuwe strobilus). Benang sari wus ngalami évolusi supaya bisa adaptasi karo penyerbuk lan kanggo nyegah pembuahan dhéwé. Adaptasi nuju arah
karéduksi sanget (ana nang serbuk sari lan mung kapérang sekang telung sèl) mbiyantu sanget ngurangi wektu antarané panyerbukan, nalika serbuk sari tekan nang organ wadon, lan pambuahan. Wektu normal antarané rong tahap mau biasané 12-24 jam. nang Gymnospermae wektu sing diperlona kanggo perkara kasebut bisa nganti setaun.
Karpela utawa godhong woh rapet mbungkus bakal wiji utawa ovulum, saéngga nyegah pambuahan sing ora dikarepaké. Sel spérma bakal dikontrol déning putik kanggo mbuahi sèl endhog (ovum). Sawisé pambuahan, karpela lan sapérangan jaringan nang sekitaré uga bakal berkembang dadi woh. Woh duwé fungsi adaptif kanthi ngreksa wiji sekang perkecambahan sing ora dikarepna lan mbantu prosès panyebaran nuju wilayah sing luwih wiyar.
Kaya nang gametofit jantan, ukuran gametofit betina uga sangat berkurang dadi mung pitung sel lan kareksa nang njero bakal wiji. Ukuran sing saya cilik kiye mbantu nyepetna perkembangan urip tetanduran. Mung klompok Angiospermae sing duwé prilaku sausum nang prosès kauripané. Prilaku kiye marakna gampang banget njlajah lungkang sing adoh luwih wiyar.
Pawangunan endosperma nang wiji kuwe ciri khas Angiospermae sing ndhukung banget tumrap adaptasi amarga nglengkapi embrio utawa thukulan kanthi cadhangan panganan nang perkembangané. Endosperma sacara fisiologis uga nambah kuwat daya serep wiji tumrap hara sing
Nang awalé, jeneng Angiospermae dimaksudna déning Paul Hermann (1690) kanggo kabèh tetanduran sing ngembang kanthi wiji sing kabungkus nang kapsula, lan ditentangna karo Gymnospermae minangka tetanduran sing ngembang kanthi woh achene utawa duwé karpela kawilah. nang pangertèné, kabèh woh utawa bagéané dianggep minangka wiji lan "kabukak". Rong istilah kiye dipigunana déning Carolus Linnaeus kanthi pangertèn sing padha nanging digunana minangka jeneng-jeneng sekang kelas Didynamia.
Nalika Robert Brown nang taun 1827 nemona bakal wiji sing bener-bener kabukak nang sikas lan tetanduran runjung, panjenengané mènèhi jeneng Gymnospermae kanggo rong klompok tetanduran kiye. Taun 1851 Wilhelm Hofmeister nemona owah-owahan sing dumadi nang
kelas sing bener-bener beda sekang dikotil, lan istilah Angiospermae wiwit diterapna kanggo kabèh tetanduran wewiji sing dudu rong klompok sing disebutna Robert Brown. Pangertèn pungkasan kiye sing isih bertahan nganti
migunana jeneng Magnoliopsida lan mapanna nang tingkat kelas. Saiki, sistem klasifikasi sing paling pungkasan, kaya sistem APG (1998) lan sistem APG II (2003), ora ndadèna manèh minangka sawijining klompok takson dhéwé nanging minangka sawijining klade tanpa jeneng botani resmi kanthi jeneng angiosperms (sistem kiye migunana jeneng-jeneng basa Inggris utawa diinggrisna kanggo jeneng-jeneng ora resmi).
Pambagéan internal (taksonomi)[sunting | besut sumber]
Klasifikasi internal klompok kiye ngalami akèh owah-owahan. Sistem Klasifikasi Cronquist (1981) isih akèh dipigunana nanging wiwit
pemeri liya sing diidinna nang Pasal 16 ICBN kuwe Dicotyledoneae (dikotil) lan Monocotyledoneae (monokotil) adhedasar sajarah lan nunjukna sawijining ciri sing cukup gampang kanggo diamati sanajan ora mesthi mangkono: tetanduran dikotil nduwèni loro godhong lembaga éwadéné tetanduran monokotil nduwèni siji godhong lembaga.
Sistem APG, sing nggunakna konsèp kladistika lan akèh nggunakna metode
monofiletik utawa holofiletik, lan dijenengi monocots (wangun jamak sekang monocot), nanging dikotil pranyata ora (disebut minangka klompok asifat parafiletik). Sanajan mangkono ana klompok gedhé dikotil sing monofiletik sing dijenengi eudicots utawa tricolpates. Jeneng eudicot ateges "dikotil sejati" amarga nunjukna ciri-ciri sing biasa dinyatakna minangka ciri khas dikotil, kayata kembang kanthi papat utawa lima mahkota kembang lan papat utawa lima kelopak kembang. Sisa sekang pamisahan iki, sing tetep parafiletik, biasa dijenengi paleodicots (paleo- ateges "purba" utawa "kuno") kanggo nggampangna
bisa diklumpokna nganti paling sithik 402 suku (adhedhasar taksiran nang Sistem APG II). Sistem APG 1998 nelana ana 462 suku.
Sepuluh gedhé suku tetanduran miturut akèhé jenis yakuwe:
Asteraceae utawa Compositae (suku keningkir-keningkiran): 23.600 jenis[5]
suku nang ndhuwur nyakup manéka warna jenis tetanduran penting nang kauripan manungsa, nang bidhang tetanèn, kahutanan lan indhustri. Suku suket-suketan cetha arupa suku paling penting amarga ngasilna manéka warna sumber energi pangan kanggo manungsa lan kéwan sekang pari, gandum, jagung, jelai, haver, jawawut, tebu, sarta sorgum. Suku polong-polongan manggon nang papan paling penting nomer loro, minangka sumber protein nabati lan sayuran utama lan manéka warna peran budaya liya (kayu, pewarna, lan racun). Suku nilam-nilaman anggotané akèh tetanduran sing ngasilna lenga atsiri lan bahan obat-obatan.
Tetanduran ngembang uga dadi pamasok sumberdaya alam nang wangun kayu, kertas, serat (umpamané kapas, kapuk, lan henep, sisal, serat manila), obat-obatan (digitalis, kamfer), tetanduran hias (ruangan utawa tarbuka), lan manéka warna daftar dawa kagunaan liya.
sing dadi lakon, maninga sesi foto2 ne jere nyu tanti fotoku ana sing kaya lagi nyayi
Sedulur kabeh ma’ap mbok krg sopan tulisanku ya dingapurani bae ya aq pengin melu urun rembug karo sedulur kabeh pancen maen acara2 semacem reunian soale kena
lam kenal kanggo adi/kakang kelas sing urung kenal karo aq nek Yuli psti kenal soale 1
april 2015 kl. 14.28Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
ing purug, lawan sira awya nadhah, yen tan wruha rasanipun, ywa nganggo-anggo
siraku, yen tan wruh raning busana, weruha atakon tuhu, bisane
ayam cilik ing keramat, kelopo Nunggal lan batu Mulyo ing jagat raya”.
Aziz : Alahhh,,, ngomong apa sampean la,,, ra ana sing weruh ikih koh…!!!
Ahmad : Lho, aku be weruh ?
Aziz : o….ya ding ya. Aja ngomong sapa – sapa ya ? kiye rahasia kita berdua.
Ahmad : Eling-eling….. gusti Alloh Maha
Bashir. Opo ma’nane ?
banyumasan, terus nang kono nemu file mp3 lagu-lagu banyumasan. Lagu sing faforit nek menurutku sing kae lah sing tentang baturaden.
ati susah dadi bungah” Kaya guwe lah syaire, tapi aku ora apal kabeh. Mbok ana sing ngerti syaire ngenehlah aku njaluk.
Basa kerungu lagune dadi kemutan jaman SMA mbiyen. Pas kelas telu aku kos nang sanding sekolahan. Sing nduwe umah wonge wis tuwa, saben ndina unin-unine nek ora wayang ya banyumasan utawa peang-penjol. Duh,
mbok gawe kumpulan sing bisa ngraket aken sedulur2
kangen pisan tapi aku golet kasete ra tau nemu jaman siki apa esih ana sing adol
sekar kantil kembange srengenge pentile lintang wohe rembulan baru di
petik,malam harinya ba'da mahgrib di baca Niat ingsung loloh sekar kantil isoo
jabang bayine wong sak buwono kabeh luluh welas asih asih asih marang
soale lagi sering dolan nang kono mas,,sopo ngerti iso mampir,,syukuy-
jaman berjuangNjur kelingan anak lanangMbiyen tak openiNing saiki ono ngendiJarene wis menangKeturutan sing digadhangCampursarimp3.blogspot.comMbiyen ninggal janjiNing saiki opo laliNeng nggunungTak cadhongi sego jagungYen mendhungTak silihi caping nggunungSukur biso nyawangNggunung deso dadi rejoBene ora ilangNggone podho loro lopoREFF :Campursari KoploVideo Dangdut Koplo Caping Gunung - Indah Andira Sagita
wis menengae ojo digoyang maneh, aku kerih kabeh
“Opoo, Mas? Sampeyan enggak nafsu yoo main ambek aku?”
“Koq ora metu-metu sampek aku kesel iki”
“Yoo, wis engko bengi ae dilanjutno maneh,”
nggugahi, ana sing gawekne wedhang dab, masio cuma beberapa hari ini he3x
**LA PIYE CARANE NDES? YO PODO2 BRO, MUGA2 AWAKE DEWE
sing biasane di jorna merga ora bisa di tanduri nek mangsan ketiga, siki bisa di tanduri maning. Mangsan rendeng ora mung di sambut bungah nang wong tani thok. Kodok, manuk, keong, iwak kathing uga melu bungah. Kodok ora ana kesele saur-sauran, ora awan ora wengi. Iwak
Mansan tandur rampung. men cepet lemu tanduran perlu pupuk. Pupuk jaman siki wis ora nganggo pupuk kandang maning, tapi nganggone pupuk
arep nyimpen mawi akeh ra itung2,,,
Balas ↓	adhitiasofyan pada Februari 19, 2009 pukul 11:08 am berkata:
Hayo, menawi ng-update blog ingkang luwih sregep
Isih kenal aku to.. wong aku dewe wis lali piye carane ngisi Koment, mergo wis suwe ra tau Koment
[Reply]	Ngip July 30, 2010 at 8:31 am
Iyo Om.. aku ra tau Koment… mumpung iso saiki Tak koment ae
Karo Ngabsen konco2 lawas sopo ngerti isih kilingan karo
kethoroBen ora nanggung, tak tambahi,...BAB. KETUHANAN1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene
disebut Tuhan)33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus
“utusan” Tuhan)39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran. (
anugrah Tuhan)40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing
KAK.KAKK...42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang
warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.(Makhluk
krama andhap). Misalnya (Poedjosoedarmo dkk., 1979: 29):
Gambar – gambar Paguyuban Kabeh Topik Meh mlebu
Nggoleki Web Kaca saka Inḍonesia Google.co.id ana
, Senin, 31 Desember 2012 at 07.38, in PENGUASANE
deleng surgane wong liya. Perih mata lara ati mung kuwi sing bisa tak rasakake,
ya ngene saben dina kluntang klantung ngurut dalan kaya cebol nggayuh lintang.
Yen diprentah milih aku emoh urip kaya ngene, dadi bebane Si mbok sing wis ora
mungkin nyambut gawe rekasa. Aku nyadar yen wis mangsane aku golek gawean
supaya bisa gawe mulya uripe Simbok, sing wis suwe rekasa ditinggal seda bapak.
Uripe kulawargaku ndhisik ora kaya ngene iki, omah kaya istana, dhuwit mung
kari jaluk, mobil ora cukup loro. Saiki arep nyambel wae kudu nglarak sikil,
mbanting awak saben dina. Kahanan ngana kuwi tambah dadi bubar bapak ora ana,
bapak seda pas aku esih SMA kelas telu. Apa sing njalari sedane bapak ya ora
ana sing ngerti, wektu semono bapak kondur saka kantor langsung panas adem
ngana kuwi. Diprisakna dokter jare ora kena apa-apa, niate sesuke arep digawa
ana ing pengobatan alternatif, nanging durung sempet ditambakake bapak wis
seda. Nganti saiki kulawarga ora ana sing ngerti apa sing njalari sedane bapak.
wektu semono mung kudu ngrampungke sekolahku, amarga Simbok ora nyambut gawe
dadi barang-barang sing ditinggalke bapak entek amarga kanggo nyukupi urip,
kanggo sekolah aku lan adhiku. Samlakune dina omah di dol, mobil ya di dol, amarga
kahanan kuwi aku karo Simbok tuku omah cilik-cilikan ana ing desa sebelah yaiku
desa Tegaljiwa. Omah kuwi mau cedhak karo karo Kali Serayu, jare wong kono, ing
Kali Serayu kuwi ana kedhung jenenge Kedhung Gong, nanging ora ana sing ngerti
ngapa kok dijenengi Kedhung Gong. Saben dina gaweanku ya mung mancing ana ing
kedhung kuwi, amarga ya kuwi aku ora duwe gawean bubare lulus SMA, ya sapa sing
arep nampa lulusan SMA sing ora duwe keterampilan nyambut gawe. Saka mancing
kuwi mau aku bisa oleh penghasilan kanggo nyukupi kebutuhan, nanging ya ora
Yanto sing ora tau telat anggone mancing amarga ngana kuwi mau mung iki sing
bisa tak lakokake. Kali Serayu kuwi sing dadi kanca crita, ing kali kuwi aku
bisa neteske luh amarga bisa nyritakake ngenese uripku dhewe, “Dhuh Gusti,
hambamu iki salah apa?”. Saben mancing aku mesti oleh iwak akeh, padahal ya
sing mancingora aku dhewe, akeh tangga-tanggaku kaya Pak Wakidi, Mbah Padmo,
Pak Tarkiman la nana akeh maneh. Aku bali mancing mesti jam papat sore,
“Mbok…Mbok…Mbok, dina iki aku oleh akeh maneh”. Wangsulane Mboke
Yanto,”Alhamdulillah ya le, wis ndhang kana ana telu diresiki sik, mengko wengi
dhewe mangan iwak goring ya”. “Iya mbok, mengko nek wis rampung tak kandhani
mbok”, aku bungah banget yen bisa gawe atine Simbok seneng. Wengi kuwi aku,
adhiku karo simbok kaya pesta, bisa mangan iwak banyu, sing biasane turune
padha jempalitan, wengi iki nyamleng ora ana swara gedebag gedebug.
turu, aku ngimpi nanging kaya dudu ngimpi deleng ana sunar kaya lampu nanging
terang banget. Lho…lho… kok ana wong wadon, klambine kuning, slendhange abang,
rambute dawa nanging aku durung bisa deleng raine. “Yanto,,,Yanto”, alon swara
kuwi, ora let suwe ngadeg wong wadon yen tak gambarake iki sak ayune wong wadon
dadi siji mak plek ana sosok kuwi. Aku mak jenggilak tangi, nanging kaget kuwi
urung rampung jebul sosok kuwi udu mung impen. Bener-bener kadadean, diomongke
ora percaya wong ana, arep diomongke percaya iki kaya ngimpi. Aku nyoba
takon,”Sapa awakmu kuwi?”, saurane wong wadon kuwi,”Ora usah wedi, niatku apik,
aku Nyi Pandanwangi, aku ratu kedhung gong sing ana ning mburi omahmu”, banget
wedine aku ngomong karo gemletekan, “a..a..apa sing arep mbok ka..aa.repke saka
aku?”, suara alus rada ngadhemke atiku sing lagi keweden,”aku mung arep nulung
uripmu, sesuk tak enteni ana ing kedhung kana”, bareng omangane
kuwi kaya biasane bubar tangi aku mangkat mancing tak anggep mau bengi kuwi aku
ngimpi. Cukup mlaku mung 15 menit tekan ana ing papan sing biasane tak nggo
mancing. Ora kaya biasane langit peteng kaya arep mutahaken banyu sak jagad,
angin sing maune sumilir dadi kaya topan swarane gumlenggeng ana ing kuping.
Aku deleng sakiwa tengenku kok ya ora ana wong, biasane Mbah Padmo, Pak
Tarkiman lan akeh maneh ya pada mancing, lho kok iki mung aku thok. Nanging ya
piye maneh aku wis kadhung tekan kali, ora let suwe udan ggggguuuuueeeedhi
bbbuuuuaaanngggeeettt. “wadhuh, durung oleh apa-apa kok ya wis udan”, grundele
atiku. Langsung tak gawa walesanku, tak cangking sandal jepit abangku, mlayu
golek gubuk sing paling cedhak. Udane saya suwe malah saya deres, aku dadi
bingung banget amarga jare wong desa kene kaline sering mbludak banjir yen udan
mak gumlegar atiku, deleng banyu ana ing kali kaya dikepyakake arep mbludag,
mataku mung bisa mantheng kaya didhadhung. Awak krasa kaya patung sikil tangan
ora bisa tak obahke. Lumebere banyu kali kaya ngeleg awakku, mung pasrah sing
bisa tak lakokake,”dhuh gusti apa arep mbok jukut aku iki”. Mataku ora bisa
kanggo melek amarga wis keblebek banyu tanganku mung bisa ngawe-awe. Mak pet
aku ora bisa ngrasakake apa-apa maneh, sing ana ing pikiranku wis ya wis. Mbuh
suwe apa ora aku melek sithik baka sithik, rasa kaget nanging aku lemes banget,
wong wadon ayu-ayu ana rong puluhan dandanane kaya dayang-dayang kerajaan ana
ing kiwa tengenku. Salah siji saka wong wadon kuwi ngomong,”aja wedi, aku sing
ketemu kowe mau bengi”. “aku arep mbok kapakake?”, karo merinding. “ora usah
wedi, aku arep gawe uripmu kepenak, aku arep gawe sugih uripmu”, swara aluse
kaya-kaya gawe tentrem atiku.”piye carane?”, takonku rada seru, “saben malem
siji suro kowe kudu gawe sesajen, aku bakal menehi apa wae sing mbok butuhke”.
Aku karo mikir-mikir, tak rasa apa iki dalan uripku ya, apa iki dibenerake
agamaku ya. “piye kowe gelem, mengko nek gelem kowe dadi bojoku”, takonane, aku
kelingan mbokku, piye pertanggungjawabanku ngemben ana ing akherat, apa aku
kudu gawe seneng mbokku karo dalan sesat ngene. Rasa antara kepengin urip
seneng karo wedi dosa perang ana ing batinku, aku kudu piye dhuh Gusti. Nanging
pikiranku esih waras ora bakal mbokku arep tak senengake karo dalan haram ngene
iki, bubar kuwi aku mangsuli mantep, “ora, ora, ora, aku kepengin seneng
nanging dudu ngene iki carane, balekna aku, balekna”. “hahahahahah…hahahahahha…hahhahahahaha…arep
bali? Ora bisa, kowe kudu gelem dhisik”, saurane rada gela. Piye carane aku
kudu bisa metu saka kene iki, tak piker mateng-mateng aja nganti gawe cilaka
awakku. Aku nyebut Gusti sakuate, bola-bali tak sebut, banjur gempa gede banget,
kabeh sing ana ing ruangan kuwi pada ambruk dayang-dayang kuwi mau banjur pada
mlayu, ana sing gawe krenteg atiku, wong wadon kuwi pada malih dadi iwak
gede-gede banget. Mrinding tenan awakku, nembe tau aku nyekseni siluman ngene
ora let suwe ana banyu muter ana ing duwurku, rasane kaya diuncalake aku
mlumpat apa mabur aku ora ngerti, pokoke aku mencelat duwur banget. Tiba mak
bregggg ana ing sawah untung esih diparingi urip, aku deleng kali mau kok kaya
ora ana apa-apa, bingung aku bingung ora ngerti apa sing wis kadadean. Aku
mlayu nuju ngomah, mbokku bingung kena apa aku iki bali sore ora gawa apa-apa
kok malah mlayu mlebu omah kaya wong diuber-uber setan. Wiwit dina kuwi aku ora
wani mancing dewekan maneh, apa maneh nek mendung. Amarga kadadean kuwi aku
dadi semangat golek kerja sing luwih layak supaya bisa nyenengke si mbok karo
supaya ora digoda bangsa demit utawa siluman maneh.
ranya:"Bismillahirrohmanirrohiim,Niyat ingsun amatek ajiku Aji Pancasona,Ana wiyat jroning bumi, Surya murub ing
enggih dhing ... lali kulo ...- Sopo jenengmu ?+ Paijo- Kéné
Kanjeng prabu Rahwono ““ Sendiko dhawuh, Gusti.
wadiyo...bocah iku sinaune kanthi niroke...mula dadi wong tuwa
bocah lagi arep sinau ngomong...nek wong tuwane ngomong celat...si bocah ngertine tembung iku sing benr mula bocah niroke ngomong celat...mula dadi wong tuwa kudu ngomong sing jelas dadi anake langsung niroke tembung tembung sing bener...aku dhewe duwe anak ning aku lali apap anakku nganggo proses omong celat apa ora....sebab wit cilik omonge wis langsung bener...kosa kata sing diapal diski disk dewe kosa kata sing ampang koyo maem mimik pipis...bobok...adi ra ngango celat terus bar kuwi langsung isa tembunbg tembunbg sing luwih angel..lan ora ngango
awit yen wong tuo sing melu-melu ngomong cadel / celat beng bocah yo ngerti malah iso kegowo tekan gedhe'ne. Mulo wong tuo sing podho duwe bocah cilik sing lagi podho ajar ngomong kudu ngati-ngati, kudu iso ngerti opo sing di
Kang, artikel rika iki keneng dinggo pelajaran ambi wong hang ono ring Banyuwangi. Klendi kadung nganggo usingan pisan?
wis duwur tenan pinter njentrehke maneko warno, lan benerpakde, opo to artine urip, urip sejati, sejatine
Wonosingo Ngali Kidul wrote:iwans wrote: aku pernah belajar kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di alem....Kenopo koyo ngono..... tak culik sithik...goleko
sich.... jer basuki mowo beo.Maksute kuwi sing kepiye mas.... rmlodangCamatJoin date : 12.08.08Subyek: Re: ilmu kejawen Sun Apr 26, 2009 12:46 pm kliwon semin wrote:pakde wongso ilmune wis duwur tenan pinter njentrehke
pakde wongso ilmune wis duwur tenan pinter njentrehke maneko warno, lan benerpakde, opo to artine urip, urip sejati, sejatine urip, urip sak jerone mati, mati sak jerone uripsuwun nggih,Tak jawab :Kowe kelingan dek nyang kantin tuku bakwan 8 ngakune gur 3, atimu mbiyen rasane
ahli nggih panjenengan niku? kliwon seminKoordinatorLokasi : jakartaReputation : 6Join date : 19.02.09Subyek: Re: ilmu kejawen
Subyek: Re: ilmu kejawen Tue May 26, 2009 8:26 am [quote="kliwon semin"]martinus wrote:kemorosari wrote:nek masalah kejawen kui yo moro neng omahku ae ]nggowo gulo teh ora kang?gulo teh sak banyune sisan lho kang ben sisan di godogke
kono kui,,,Reputation : 249Join date : 08.04.09Subyek: Re: ilmu kejawen Thu May 28, 2009 7:29 am martinus wrote:Ya ayo dho wedangan bareng bareng wae kangwedangan bareng woke woke mawon kang mas,,tapi maksute bareng bareng wektune nopo bareng bareng papan panggenan nipon engkang kagem wedngan niku mas,,,nggeh awi bareng ,,ngombe wedang,,njenengan ngunjuk ten mriku kulo nggunjuk ten mriki,,monggo monggo tutik_rahayuKo
neng pondokan,,,saiki wes orakuwi rak jaman kowe laku prihatin ben uripe penak ya ta ma. bareng saiki wis
kados kodam ingkang manggon wonten ing wadaq pusokonipun kang mas menikomenawi saget manunggalaken pamikir, pangucap lan pangroso lajeng dipun trapaken dumateng tindak tanduk anggene nglampahi urip sejati sing sejatine uripbade dumugi dumateng tarekat lan makrifatnanging kedah tekun supados angsal teken anggayuh tekan. Ngabehi_kmLu
kathah sanget ide ide ingkang benten lurahe. amargi setiap individu pasti nggadahi pangertosan ingkang benten benten. sanadyanta benten dereng tentu lepat lo menika. mangga dipun lanjut Ngabehi_kmLurahLokasi : jakartaReputation : 0Join date : 17.10.08Subyek: Re: ilmu kejawen
wah menika mangke tentu kathah sanget ide ide ingkang benten lurahe. amargi setiap individu pasti nggadahi pangertosan ingkang benten benten. sanadyanta benten dereng tentu lepat lo menika. mangga dipun lanjutDengan kesadaran ilmune Gusti menika moho jembar, pramila kita kedah purun berguru dateng sinten kemawon kang, menawi perlu lare alit sakumpaminipun. Tiyang ingkang mboten purun mbikak cakrawala berfikiripun namung badhe dados titah ingkang ageng pang-Aku-nipun, sinten mangertos menawi Mas kliwon kersa mbabar pitakenan kula, kawruh kula tambah ngrembaka.rahayu ingkang sami pinanggih. martinusKoordinatorLo
kathah sanget ide ide ingkang benten lurahe. amargi setiap individu pasti nggadahi pangertosan ingkang benten benten. sanadyanta benten dereng tentu lepat lo menika. mangga dipun lanjutDengan kesadaran ilmune Gusti menika moho jembar, pramila kita kedah purun berguru dateng sinten kemawon kang, menawi perlu lare alit sakumpaminipun. Tiyang ingkang mboten purun mbikak cakrawala berfikiripun namung badhe dados titah ingkang ageng pang-Aku-nipun, sinten mangertos menawi Mas kliwon kersa mbabar pitakenan kula, kawruh kula tambah ngrembaka.rahayu ingkang sami pinanggih.we' e e e....mekaten. kula gadhah pendapat kados mekaten:
Kliwon..Ingkang dipun maksud urip sejati lan sejatinipun gesang menika kadospundi kang?Nyuwun sesuluhipun.karo nunggu jawapane mas kliwon tak melu urun rembug
sampeyan niku kula gathuk sanget, jaman sekarang ini memang sudah wolak waliking jaman, kabeh wus serba kebalik. Intinipun
lha agomo saiki wis dho nggo golek duwit
wis gur kuwi thok. Maturnuwun nggih kang awit ular2ipun ingkang sanget mengku wigatos.@Kang GaplekPenemu sampeyan niku sae sanget, ning luwih apik maleh nek diwedhar buntas nganti tapis, purwa, madya lan wusanane.suwun
lumrahe marang masyarakat sing nduweni maksud iso berbaur karo masyarakat sing tanpo mbedakake trah lan
lumrahe marang masyarakat sing nduweni maksud iso berbaur karo masyarakat sing tanpo mbedakake trah lan pangnkat...kurang luweh njaluk pangapuro...pada pada mas....mbok arepa durung
mbok menawi wonten atur kulo ingkang lepaturip sejati sejatine urip (pengangen kulo),kedah mangertosi sinten sing unguripke lan sinten sing dipun uripake, wujud mangertosi meniko dipun trapaken kanti emut lang ngegungaken asmane gusti kang ngakaryo jagad yo gusti allahmengertosi hekekat tujuan urip supados dados kalifah, pinuntun sedayanipunpunopo ingkang urip, sedoyo badan sajiwo kedah urip saliro tunggal antarane pangucap pamikir lan pangroso. ampun ngantos badanipun urip ananging atinipun mboten kebukakEmut sinten ingkang nyungkuyung urip jiwo lan rogo, para nabi lan rosul pepak
singgih.....lan sakpiturutemangertosi bleger urip sanepan alif, sing njabaraken saktekane yak, diwujudaken takbiratul ikhrom dumuginipun salam, alif sejatine ngartosaken setunggal sipat sing mengku sipat papat,
sipat satus, sipat satus meniko menawi anggene ngangsu kawruh sampun asat lan atus, sahinggo saged njabaraken sipat sangangpuluh songo, hakekate urip meniko bade mati, ananging mati meniko hakekate nggih urip sebab anamung badan ingkang mati lajeng sipat ingkang dipun asto bade urip kanti nglampahi mati rumiyenmati hakekate urip meniko tingkatan kasampurnan tiyang ingkang angsu kawruh, sedoyo kawruh lan ilmu ing alam donyo meniko saged kasampurnan menawi sampun anglampahi ingkang dipun wastani mati kanthi qusnul khotimah.meniko pengangen kulo, kathah lepatipun nyuwun gunging
aslinya, bukune seko mbahku mbiyen, sakiki isih neng lemarine bapakkumenawi kepareng cobi di-scan mawonmas...kersane saged di-sharing kaliyan rencang ing mriki??matur suwun, kula inggih
iki ben kabeh dho isa ngerti. nuwun kakyo29433WargaLokasi : jakartaReputa
pundi...?kale laku nopo mboten ?
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
Chung Ju-Yung (25 November 1915 — 21 Maret 2001) kerep nduwéni gandhèng cénéng karo grup Hyundai.[1] Chang Ju-yung dadi salah sijiné pelopor ing globalisasi Korea, mulané dheweké nduwèni peran kang wigati ing sejarah Korea modern.[1]
Chung Ju-Yung lair dadi anaké salah sijiné petani.[1] Dheweké nduwèni sedulur kang cacahé wolu, 6 lanang lan 2 wadon.[1] Chung Ju-Yung lair ing Asan-ri, Songjon-myun,Kangwon-do, pegunungan ing utara Korea.[1] Nalika Chang Ju-yung lair Korea wis dikuwasani pamaréntahan Kekaisaran Jepang wiwit taun 1910.[1] Chung Ju-Yung iku anak pambarep ing kluwargané.[1] Bapake ndhidhik Chung Ju-Yung dadi petani.[1] Chung Ju-yung lulus saka sekolah dasar Songjon nalika taun 1931.[1] Nalika sekolah, Chung Ju-Yung nduwé hobi maca surat kabar ing kantor désa.[1] Nalika iku, surat kabaré ya iku harian Dong kang dadi siji-sijiné surat kabar kang bisa ditemokaké ing désané.[1] Lumantar kalawarti iku, Chung Ju-Yung éntuk lowongan kerja ing bidhang konstruksi ing salah sijiné pelabuhan gedhé kang jenengé Chungji, pelabuhan iki manggon ing salah sijiné kutha kang cérak karo dhaérah kang tau dadi wilayahé Uni Soviet.[1]
wiwit ngadeg nalika taun 1947.[2] Ing basa Korea, tembung "HYUNDAI" tegesé Modern utawa Jaman Saiki, yang selalu update lan nututi perkembangané jaman.[3]
^ a b c d e f g h i j k l (en)referenceforbusiness.com(dipunundhuh
^ (id)hyundaimobil.co.id(dipunundhuh tanggal 15 Agustus 2011)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chung_Ju-yung&oldid=1098527"	Kategori: Tokoh Korea SelatanLair 1915	Menu navigasi
Iki buku kumpulan lelabete, lelakone, conto tulisane para jamhur sastra Jawa modern sing kasrawungan dening Suparto
bisa nggawa mulih klise lan leter duweke NV.de Brantas sing nyithak Suara Asia jaman Nippon.
Ing. Física, Ing. Física Industrial, Ing. Electrónica, Ing. Eléctrica, Ing. Mecánica, Ing. Mecatrónica, Optomecatrónica, Ing. Optoeletrónica, Ing. Química, Ing. Química Industrial, Ing. Civil, Ing. en Sistemas, Ing. en Sistemas
ing ngarso sung tulodho ing madaya mangun karsa lan tut wuri handayani (di depan
Kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget…… mbok bilih Gusti Pangeran
Gusti Alloh Maha Ngerti : Sawah Ora Ana Kakuse. | jawa koek bersaudara
"pancen iki wolak walik'e jaman, sing ora penting di penting2ne, sing penting di anggep ora penting,sing apik di elek2no, sing elek di apik2, sing salah di bener2no, sing bener di salah2
Apa ana sing tumon ana jaran mangan wong? kadangan urung tau luh.
Tapi beda nek nang bangsari, kadangan ana sing wis tau kecokot jaran, nyatane jamane aku tesih cilik sering diweden-wedeni jarene nek di sepiti larane kaya di cokot jaran.
lampaunya.Panjer Pra Mataram IslamDalam Kitab “ Babad Kedhiri “, disebutkan:“ Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan.Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.Di
punapadene mboten kekilapan bilih Negari Mataram badhe kadhatengan bebendu. Puntonipun nggalih, Kanjeng Pangeran Bumidirdja sumedya
saking praja sarta nglugas raga nilar kaluhuran, kawibawan tuwin kamulyan.Tindakipun Sang Pangeran sekaliyan garwa, kaderekaken abdi tetiga ingkang kinasih. Gancaring cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken dhusun
sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis
Praja Dalem Ngayogyakarta Hadiningrat oleh R. Soemodidjojo ( seorang keturunan KP. Harya Cakraningrat / Kanjeng Raden Harya Hadipati Danureja ingkang kaping VI, Pepatih Dalem ing
Karangkobar Banjarnegara 27. Kyai Dilem Bandok Wonokromo Garung Wonosobo 28. Nyai Dalem Agung Mojotengah Garung
lair 10 Novèmber 1977; umur 39 taun) dheweké iku aktor lan model saka Korea Selatan, Dheweké anak bontot saka limang anak.[1] Bapaké mbiyèn nyambut gawé ning tambang lan ibuné ning sawah.[1] Kaya-kaya bocah liya kang manggon ning gunung, Won Bin akèh dolanan ning gunung lan ning kali lan nembe bali manèh ning ngomah nganti sore karo klambi kang glopotan.[1] Won Bin kondhang dadi bocah kang menengan lan isinan.[1] Nganti saiki dheweké tetep menengan lan isinan.[1]
Won Bin anduweni bakat ning bidang ulah raga, dheweké tau meluni Taekwondo nganti sabuk ireng.[1] Ananging ning masa enomé, dheweké ganti maring bidang mekanik lan otomotif padha karo karemenané ning bidang balapan motor.[1] Ora namung iku, dheweké
mekanik kanggo nyinauni mekanik mobil lan ndandani mobil.[1]
Kariré ning donya hiburan diwiwiti nalika sasi November 1995, dheweké kapilih dadi aktor anyar ning filem TV kabel.[1] Nalika iku dheweké esih njalani semester paling akir ning SMA.[1] ananging, amarga kelas akting kang dilakoni nalika mbintangi TV kabel,
READY GO! ning taun 1998.[1] Sawisé iku dheweké mandhek akting lan ngelanjutaké sekolah ning dai Paekche Institute of the Arts.[1] Sawisé lulus dheweké bali manèh ning donya hiburan, lan mbintangi filem serial kang judulé KWANGKI.[1]
Ananging, jenengé nembe dipertimbangaké nalika dheweké main ning filem KKOJI lan AUTUMN FAIRY TALE ning taun 2000.[1] ning taun 2002, Won Bin dadi aktor Korea kapisanan kang mbintangi produksi gabungan Korea lan Jepang kang kondhang, FRIENDS.[1]
Won Bin kudu meluni terapi nganti setaun amarga lelarané.[1]
Won Bin dadi duta UNICEF ning Korea nalika tanggal 6 September 2007, lan njalanaké program-program kanggo UNICEF.[1] Tau 2008, dheweké bali manèh mbintangi MOTHER, Film iki ditandingaké ning Cannes Film Festival 2009, lan Won Bin olih kahormatan kanggo mlaku ning ndhuwuré karpet merah.[1] Ning taun 2010, dheweké ngeerilis kang judulé THIS MAN.[1] Ning taun 2010, Won Bin dinobataké dadi aktor paling apik.[2] Dheweké bisa ngungguli bintang-bintang pesaingé lan ngeraih posisi kaping pisanan.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y (id)biografi Won Bin dipununduh tanggal 14 Agustus 2011
^ a b c d e (id)berita Won Bin dipununduh tanggal 14 Agustus 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Won_Bin&oldid=1111706"	Kategori: Aktor Koréa KidulKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.33, 28 Januari 2017.
Baik Baik Sayang - Henny_tyas's version
nganggep seduluran,msok yo iso ndelok brg jejer nang njero stadion?
pean ngrti dwe toh nek wingi kwi kene lungguh brg jejer bonek2?
Sidoarjo, Lamongan), Barlingmascakeb (Banjarnegara, Purbalingga, Banyumas, Cilacap, Kebumen), Pawonsari Bakulrejo (Pacitan Wonogiri Wonosari, Bantul, Kulon Progo, Purworejo), utawa Joglosemar (Jogja Solo Semarang).
Untunge ora ana sing malik urutane dadi Semarang Solo Yogya,
Montok (Panjatan, Tegalan, Kulwaru, Temon, Toyan, Kokap)
Cah nom-noman jogja ora gelem kalah kreatife melu gawe singkatan panggonan. Contone Amplas nggo Ambarukmo Plaza, utawa
matur nuwun kang guyone maton hehe……..gedhang susu gedhang ambon tinimbang nesu ayo padha guyon
pm nek buruh macul ngunu kae ora ngikuti UMP yo kang?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
(Sekang duwur, kiwe maring tengen):
pihak2 asing atawa sing g seneng. Kui ning ngisor enek wong teko kudus kasih comment, padune g duwe blog dewe ae kok
kaur kesra lo nge-ande. Dadi kudu perhatekne kesejahteraan anggota/rakyat, piye? wis ketemu ki pengurus siji
Golong gilig ing batos, manah setya tuhu, trubus
Brahmana, satriya, kawula, samya suyud ing
Nagri sewu kartika, mijil ring kawula,
Para kawula, anglur selur samya mara,
ngarep/mburi ndas sepur. Gerbong sing nggo barang nang paling mburi, jumlaeh biasane luwih akeh
Siki basa ora ana sepur egreg transportasi meng daerah pinggir wetan ciamis mandan engel, nek kepengin dolan meng cikawung be rasane dadi adoh. Nek arep nganggo
nangis mbayangna uripe wong cilik, mbayangna semangate bocah sing usul wedus nggo
ana sing esih duwe poto sepur ejreg-ejreg (gemiyen dijenegi sepur guder, wektu esih nganggo lok uap ireng
banjur tekan BANJAR……. akeh bakul pecel… jaman mbien nek ora salah regane karcise esih 150 perak
OberbayernDipl Ing in Markt SchwabenDipl Ing in Haag in OberbayernDipl Ing in MaitenbethDipl Ing in PoingDipl Ing in EdlingDipl Ing in FraunbergDipl Ing in Kirchdorf
ketok nggaya sitik ono inggrise padahal sing posting yo ra mudeng Translator cpt beraksi!!! _________________FORUM TRANSLATOR |
pesan kanjeng Sunan Drajat "Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho"
Purwa Mbah. Sunan. Kalijaga, Lagu Kidung Sacral.dan dikeadaan ini (taun 1945
Surajawa/2012) adalah laku taun wawu kapitu, TAMMAT_ red.
Pagelaran Galur Sacral Wayang Purwa Jatiswara, Cirebon : Lakon
Piye Kabare Le, Isih Penak Jamanku To?; Cen Penak Sing Maido; Pulang Malu, Tak Pulang Rindu; Pulang Malu, Tak Pulang Tambah Malu; Pulang Padu, Tak Pulang Rindu; Jaman Saiki Yen Ora Ngoyo, Ora Iso Urip Mulyo;
Kabupatèn Kepulauan Seribu ketata saking 2 kacamatan lan -- kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Kepulauan Seribu ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Administrasi_Kapuloan_Seribu&oldid=1102590"	Kategori: Laladan Tingkat IIJakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
lair ning tanggal (1979-05-10) 10 Mèi 1979 (umur 37) ya iku artis lan penyanyi musik R&B lan musik Hip hop Korea. Dheweké kondhang ing Korea amarga ayuné lan panampilané.[1] Hyori iku anak paling enom. Kariré diwiwiti saka ngisoré Daesung entertainment.[1] Dheweké dadi anggota grup vocal wanita kang jenengé Fin K.L kang miwiti debut kaping pisanan ing tanggal 22 Mei 1998.[1] Fin K.L iku maksuté Fine Killing Liberty; grup musik iku ngrilis rong album kang sukses ing Korea.[1] Sawisé Fin K.L bubar, Hyori miwiti karir soloné.[1] Setaun sawisé album kaping papat Fin K.L dirilis, album solo kaping pisanan Hyori uga dirilis ing pungkasane taun 2003 kanthi judul STYLISH ….E. Album iki bisa anggawe Hyori nyabet panghargaan-panghargaan ing ajang Daesang Award 2003, lan
Do Somethin’.[1] November 2006, Hyori nampa kontrak karo M-Net Entertainment lan dadi artis wanita kanthi gaji paling gedhé ing Korea.[1] Hyori
penyiaran Korea lan stasiun televisi kasebut njaluk ngapura karo para penontoné.[1] Ora mung ing Korea, dhèwèké uga nyoba karir ing Jepang lan nayangaké IF IN LOVE LIKE THEM ing sawijining stasiun televisi Jepang.[1] Dheweké uga diundhang menyang Jepang kanggo
Sadurungé iku, dheweké mlebu ing salah siji saka 100 bintang paling seksi ing donya, bebarengan karo bintang-bintang liyané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lee_Hyori&oldid=1112520"	Kategori: Aktris Koréa KidulLair 1979Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
IBRANI 1:12 | IRatu pacang nampihang ipun sakadi kawacane, ipun pacang lusuh sakadi panganggene. Nanging IRatu tansah
"Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok
sejen dieleke karo basa daerah liane sing ana neng Jawa Tengah. Basane kue biasane terkenal karo sing jenenge basa NGAPAK. Akeh sing ngomong nek basa ngapak kue,luwih tua sekang basa jawa. Daerah sing nganggo basa ngapak kue banyumas, cilacap, purbalingga, banjarnegara, kebumen bagian kulon.
salah sijine kesenian sing ana nang tatar ngapak jenenge ebeg. Ebeg nek miturut critane kue jenis ibing-ibingan sing nyritakna latian perang wektu semono. Ebeg biasane dimaina nang wong 5 – 8. biasane di iringi karo tabuhan gendanglan kanca-kancane. Ebeg biasane ya ana sing kesurupan, nek dolanan ebeg suene antara 15-20menit.
Ebeg' adalah jenis tarian rakyat yang berkembang di wilayah Barlingcakeb (Purbalingga,
KLG Pills Asli Di D.I Yogyakarta Meliputi :
KLG Pills Asli Di Jawa Timur Meliputi :
karo tonggone. Anak2e tonggone, dll. Omah cilik halaman luas, wis pas tenan. Dulanan cirak wis punah jaman saiki. Iyoth Czar	5
Nuwun reportnya…. Tapi ngantuke kui lho dab…. Sampeyan enak iso turu, lha
salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam. ....
Sajak-sajake malah aksel banter cb dibanding cbr wong gear mburi luwih gede mung top speed ijik dhuwur cbr
Tapi paling banter nvix wong kecepatan cahaya sak kedhepan mata wis pindah kecamatan
Belakang Burung Menekuk Kedepan, Mengatasi Jari Belakang
beras ijik tetep LARANG.lha wong beras DOLOG sing wis tengik tur campur tumo (KUTU) sing jenenge
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..
meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih..
lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun..
asline apik dphoto gambare dadi welik??ra masuk akh,,yen ayu hlambok jengking,mlumah,miring yo tetep wae ayu gambare,,po neh cah ayu
“Niku mawon, Ndhuk? Sanese napa malih, mboten ngresaake jajanan?” Aiiih,
wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
lah..pesen ng surati yo malah g’ di terimo lah..dipersulit ngono…soale aq wis tw ngerasakno…yo know dewe lah yo opo carane golek duwit saiki…apapun carax pasti dilakukan…
Reply	mediacerdas says:	Monday, 20 June 2011 at 1:57 pm
soale wes ora oleh karo bapak lan ibuk donor, terose getihe bakal di dol karo PMI kaleh efek awakku seng cilik lan kuru.
manuk-e almarhum mbah antonio blanco iki naliko tak jejeri banjur nyedhakke cucuk-e..sajak pengin
Ing. Vratislav Kučera, CSc. Doc. Dr. Ing. Josef Kučera
Ing. Jaroslav Tomášek, Ph.D. Prof. Yanan Tong
JL. BOUGENVIL II KUPANG AMBARAWA
Para Rasul 14:4 | Para wargané kuta kono terus petyah dadi loro: sing sebelah nurut wong-wong Ju lan sing liyané nurut rasul Paulus lan Barnabas.
Para Rasul 14:44Para wargané kuta kono terus petyah dadi loro: sing sebelah nurut wong-wong Ju lan sing liyané nurut rasul Paulus lan
wong jowo tenan hahaha menawi kulo komentar ngaggem boso krami inggil menopo kinten kinten di pun waos hehehe
kulo sarujuk dumateng pangandikanipun panjenengan menawi kito medal saking
Kelingan dhek emben, ana tembang puji-
Saben Ketemu Kondo Ora Ono Wong Wedok Liyo Munfg Aku Sing Mbok Tresnani |
Tresnani MP3 » » Saben Ketemu Kondo Ora Ono Wong Wedok Liyo Munfg Aku Sing Mbok Tresnani NITIP KANGEN - MELITA - MUSIC BY CAKRA BUDAYA
déning wong agoeng Mataram, kang kalebetaken ing srat Panembahan Tjirebon,
Tumenggung Wiratanubaya, dipanggil Dalem Sumeren, (1844-1855), berkedudukan di Manonjaya.
“Lha sampeyan terus ndukung sinten Ki Janaloka ?”
“Oalah Dul Dul, kok ndadak tekok. Lha ya ndukung Mas Herjuno dong, eh pak HBX. Lha
becik ketitik ala ketaraGusti paring dalan kanggo uwong sing gelem ndalanNjagakake endoge si blorokKacang ora ninggal lanjaranGupak pulute ora mangan nangkanewong sabar rejekine jembar, Ngalah luwih berkahdudu sanak dudu kadang, yen mati meluu
saiki ana wong-wong sing kaur nyalin cerita-cerita rakyat kuwe ning bentuk tulisan, hasile ya mung salinan thok, sing tetep ora
dadi raja ning kerajaan anyar kuwe nganggo aran Brawijaya sing kedadiyane ning taun 1221 Saka nganggo candra sengkala Sela-Mungal-Katon-Tunggal (atawa tahun 1299 Masehi), raja Brawijaya terus ngangkat Wirun dadi pepatih nganggo aran juluk Adipati Wirun, Nambi dadi tumenggung lan Reksapura dadi wedana jero. Raja Brawijaya teruse njukut bojo sing mesih ana ning Galuh lan mbantu sedulure, Arya Bangah, ning perange nglawan Ciyung Wanara. Tapi ning perang kuwe Arya Bangah kalah, terus mlayu ning Lebaksiu.
ngerahna wong-wong Wetan. Sing akhire balik maning (waca: terdesak) sing kulon maring wetan. Ning pereke kali sing lantarane peristiwa kuwe darani kali Pemali, pada perangan maning.
Brawijaya terus ngangkat dheweke dadi wedana (bupati) sing ditempatna ning Tuban. Anak wadone Arya Bangah, Citrawati, kawin karo Kumara. […] Kumara ngrebut
Ciyung Wanara nyerah. Dheweke merdekakna Dipati Jayasudarga, mertuane Raja Brawijaya, lan ngirimna utusan maring Kumara. Nuruti jejalukane, Ciyung Wanara danterna ning Majapahit. Kuwe sing akhire kerajaan Pajajaran bubar taun 1223 Saka nggo candra sengkala Guna-Kalih-Tinggal-Kaji. Teruse Ciyung Wanara
kene pernah ditemokna barang-barang kuna ya kuwe patang iji gong sing Desa Slarang karo siji ali-ali emas sing Desa Karangmangu. Ali-ali kiye duwe plat meterei bentuke bunder hiasane garis-garis mlengkung sing katone kaya ula loro endase loro. Ali-ali kiye, sing ditemokna ning jerone lemah, saiki disimpen ning Museum Nasional Jakarta. dijukut & dialihbasakna sing
Jogjakarta	Indonésie	31° Prambanan	Indonésie	21° Semarang	Indonésie	34° Nos
bukake+vidoz, amature+bukake, bukakes+de+torbe, ava+addams+bukake, bukakeshemal, isis+love+bukake, tens+bukakes, pornbukake.com, bridget+b+bukake, bukakes, youporn+bukake+torbe, videos+de+bukakes, madre+en+bukake, pissbukakee.com, gulia+ann+bukake, 28:50
{ June 3, 2010 @ 4:44 pm }
Helene Segara - Les №1 (2012) » GetAlbums -
Ananing DzatSajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
Wejangan ke-2 Wahananing Dzatsajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam
Wejangan ke-3 Kahananing Dzat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran
ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati.
tersesat.Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadassajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat, wahdat, wakidiyat, alam arwah, alam misal, alam ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajatining
sempurna).Wejangan ke-7 Panetep santosaning imanIngsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan
utusanNya.Wejangan ke-8 SasahidanIngsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
The Princess Diaries 2: Royal Engagement (2004)
Wiwitan karier Ne=Yo minangka salah siji personil saka grup vokal kuartet Envy, nanging karier grup kasebut ora suwé, sebab mung tahan nganti taun 2000. Ne-Yo banjur dikontrak déning parusahan Colombia Recording.
Nyuwun ngunjuk ngarsa dalem Gusti Ingkang Murbing Dumadi.
trah merpati balap yang anda miliki, tapi
Ibu Jari & Obat Alternatif | SINGOPADON
koyoe sek durung wani pitik be e tanggal 10 wes wani yo tak gowo. nek sampean melu cak hehehe.....pingine teko karo
koyoe sek durung wani pitik be e tanggal 10 wes wani yo tak gowo. nek sampean melu cak hehehe.....pingine teko karo nggowo
KeyMagic Keyboard - MonBur Keyboard	Mon Keyboard	\
# Myanmar3 Keyboard	MyanSan Keyboard	myWin Keyboard	\
# OU-Khamti Keyboard	OU-Mon Keyboard	OU-Myanmar
Ing. Belgacem Fridhi, Ing. Farida Joumad (S.G. adjoint), Ing. Lotfi Harrathi, Ing. Fethi Ouerghi, Ing. Lotfi Bousaïd (Vice-doyen), Ing. Chadi Ben
winongwong, nenggih Dèwi Banowati, musthikaning uwong. Nyata ayu akarya lamong, akèh priya kang kepéngin mboyong, dadi kembang lambé pating clemong, akèh kang gandrung kloyong-kloyong. Lamun Sang Banowati liwat, para priya mung pating plenggong plompang-plompong
Dedegé ora sangkuk, asta lir gendhéwa tinekuk, driji kaya saya minggah saya mucuk, padharan ora mblendhuk, ponang pocong nyenthing munjuk, disawang saka mburi cundhuk, ngiringan mathuk, ngarep …. Bojo kaya Dèwi Banowati sewayah-wayah gathuk, awan sayuk, wengi njuk, luwih-luwih
Hambèr hamblabar sanggya para cèthi miwah para pawongan ingkang samya sumahap munggwing ngayun. Sinten ta ingkang mabukuh ngumala ‘rum. Nenggih menika ingkang putra Dèwi Lesmanawati, ‘tan prebéda ayuné klawan ingkang ibu, mung kladuk luruh.
Nalika ing mangké nuju suwuking pradangga, ana tengara konduring Sang Nata Prabu Jakapitana.
Duryudana. Dadya guragapan amethuk mring rawuhnya Sang Prabu Kurupati. Tinut ing wuntat ingkang
rawuhipun Duryudana, kedhèrèkaken Lesmanawati, Cangik, tuwin Limbuk.)
(Duryudana lan Banowati lenggah ing kedhaton, kaadhep Lesmanawati, parekan, Cangik, tuwin Limbuk.)
(Ldr. Asmaradhana, Kasuwuk)
Dhog dhog dhog dhog dhog … dhrodog … dhog …
Kawula nuwun, nuwun, dèrèng sawetawis dangu kepareng rawuh Paduka Kanjeng Sinuwun, anjanur gunung déné radi randhat anggèn Paduka miyos siniwaka, kula
pangestuné pun kakang tumrapa marang jenengpara, Yayi Ratu.
Dahat kapundhi éngga jimat paripih, Sinuwun.
Rama Prabu, kula ngaturaken pangabekti mugi konjuk.
Lesmanawati anakku wong ayu, ya, taktampa gawé bombonging rasa. Ora liwat pangèstuku tampanana, Lesmanawati.
Kapundhi éngga jimat paripih, mugi anda- yanana kasantosan, Rama Prabu.
‘Bat-tobat-tobat. Wonten wigatos menapa, Sinuwun kadi nyalawadi paséwakan ing ‘ri kalenggahan mangké. Keparenga ambabari garwa Paduka kula pun Banowati, Sinuwun.
Yayi Ratu, déwa bakal ngudhunaké Wahyu Pepakem Makutharama, ingkang bakal mudhun ana ing tlatah Swélagiri. Kacetha ing kono jroning wangsit ana pandhita ingkang angasrama kang peparab Begawan Késawasidi, ingkang bakal amedharaké pepakeming Prabu Ramawijaya duk rumuhun. Ujaring wangsit, sapa ingkang kadunungan kenugrahan yekti bakal pinardawa kamulyané, dadi ratuning para
marengi mudhuning kanugrahan Janaka lunga, ora wurunga wahyuné mesthi nèmplèk menyang wong Pendhawa. Mula ‘pisan iki aku njaluk dongamu. Pujèk-pujèkna Janaka upama golèk wahyu aja oleh gawé.
‘Bat-tobat-tobat, kénging menapa Paduka paring dhawuh ingkang mekaten? Lajeng sambung rapetipun menapa kula kaliyan ‘Dhimas Permadi?
Klèru ‘ki kenèk dibalèni. Klèru kok mbandhang.
Nuwun inggih, nuwun inggih. Inggih. Mbok inggih manawi mekaten lajeng kepareng Paduka?
Aku wis kongkonan Kakang Narpati Nga- wangga, supaya munggah marang Kutharunggu. Idheping tékadku mung kepéngin nggayuh tumuruning Wahyu Pepakem Makutharama.
‘Bat-tobat-tobat, manawi mekaten mbok iya mangga dipun-sesuwun wonten salabeting sanggar palanggatan kéwala, supados saged kasembadan sedya Paduka Sinuwun.
Sakdurungé munggah menyang sanggar palanggatan, aku kepéngin madhang.
Nuwun inggih. Sedaya inggih sampun Cumawis, menawi badhé bujana.
Nuwun inggih, nuwun inggih, sampun cu- mawis.
Hem, Banowati, dhèrèkna pun kakang bojana.
( Dhog pisan Sendhon ) Sendhon Kloloran, Sl. Nem
(Duryudana saha Banowati manjing kedhaton, kadhèrèkaken Lesmanawati. Cangik tuwin Limbuk kantun wonten jawi.)
Anakku ‘ndhuk, anakku ’nggèr, kowé kok ndomblong bareng nyawang Ingkang Sinuwun kekanthèn asta bakal bojana andrawina ‘ndhuk, kowé kok ndomblong, ’nggèr?
Ya, ‘Mak. Sinuwun bisa gandhèng asta karo Gusti Putri kaya ngono kok, aku kok ya ora ènèk sing ngandhèng, ya ‘Mak.
Oh, anakku ‘ndhuk. Kowé ‘ki Limbuk mbiyèn, ya wis pol-polé ya gur ngono kuwi.
Heeh. ‘Nggèr, kadéwasaning manungsa winates. Kowé lagi semono drajatmu, lagi semono ukurmu. Ora ngukur sapa-sapa, ngukur awaké dhéwé.
Yèn ngono apa awaké dhéwé ngentèni lorotan, karo isah-isah
Heeh, ’nggèr, ’nggèr, iya. Iki kanca pradangga komplit, saka pengrawit kraton.
Adhuh ‘dhuh, abdi dalem Omah Wayang.
Lae … lae …., apa ana Mak ? Sajege iki yen wayang iku, apa ora kothak Mak ? Apa ana wayang sing duwe omah ?
Kok sambat terus, tha Mak ?
Piye, tha ndhuk Makmu iki ora sesambat? Jaman kaya mangkene duwe anak, kok isih cupet wawasane. Ya kaya ngono iku oleh-olehe bocah, dikon sekolah wegah, dikon sinau ngguya-ngguyu, dikon srawung malah bingung, dikon golek pengalaman malah ra karu-karuan.
Apa ‘ra kuwalik, tha Mak ? Piye, aku arep melu kanca-kancaku sekolah. Lha, dhuwite sangka ngendi, tha Mak ? Arep srawung, piye ra bingung ra karu-karuan ? Kanca-kancaku iku sandangane apik-apik, ‘dha nggegem hape apik-apik. Lha…, apa aku bok wenehi biaya ? Aku bok tukokna apa, hayo ?
Heeh, ‘ngger, ndhuk, anakku. Jan-jane ya ‘ra mesti kaya ngono. Sekolah iku ‘ra mesti ‘mung mligi kanggo anake wong sugih-sugih whae. Okeh dedalan kang bisa digayuh. Sekolah iku, ya ‘ra ‘mung sekolah formal, nanging uga ana sekolah informal, lan nonformal. Babagan kaya ngene iki sing kawogan ya ? Iku lho ‘Nduk, kaya ingkang minulya, panjenenganipun Bapak Apriyanto. Titele ‘rak Es Pe De, tha?
Es Pe De, iku … Se Pe Da, tha Mak? Apa … Susah Pokoke Deh ?
Hus…, bocah ‘ra tata. Es Pe De … iku Sarjana Pendidikan, ngono. Ya, kanthi kaprigelan babagan Pendidikan, apa maneh duweni kaprigelan bab teknologi informasi, sarta disengkuyung dening prapinisepuh kang winasis kaya ingkang
Mak ? Kok kaya wong gedhe-gedhe whae rembugane. Bab es-es iku aku ‘rak ya wis kerep tha Mak, ngombe es. Terus … rawit-rawitan, aku ya wis kerep bok ‘kon nyambel lombok rawit. Seni, apa maneh…, apa ya yen aku arep seni nyang ngguri ya kudu wara-wara ?
iku ana sawijining lembaga masyarakat kang sinebut … Omah Wayang, tempat Pasinaon Seni Budaya Tradisional Jawa. Wah, Omah Wayang iku wis moncar saindenging bawana, lho ‘Nduk ? Malah ana, lho ‘Nduk, ya, kerana kemajuan teknologi informasi, nganggo sarana internet, sawijine bapak-bapak kang wis sepuh sangka jaban rangkah Jawa, ya iku tlatah negara kitha Indonesia sing paling kulon, kepulauan Bangka Belitung, pase ana kutha Pangkalpinang.
Arep ngapa tha Mak, panjenengane keraya-raya perlu ‘nyang Omah Wayang?
Lha…, ya iku. Apa ‘ra isin, kaya kowe lan kanca-kancamu sing cedhak whae ‘ra gelem melu sinau, kaya kowe iku ‘rak isa tha melu sinau nyinden upamane. Lha… wong panjenengane iku lagi ongkos pejalanane sablasan whae ‘ra sethithik lho ‘Nduk. Numpak montor mabur sangka Pangkalpinang nyang Jakarta, terus medhun Ngayohyakarta Hadiningkrat, pungkasane teko nyang Jombor iki.
Whalah… Mak. Aku malah wedi numpak montor mabur. Mbediding….magep-magep. Enak numpak dokar hae Mak….
Bocah ‘ra tata. Wis-wis, ‘Nduk. Supaya Ingkang Sinuwun seger ‘nggoné dhahar, nèk krungu swaraning, mirengaké swaraning pradangga.
Ya. Adat lupiya sing kawuri, Sinuwun kuwi karemané mesthi bangsaning jineman.
Heeh. Rungokna swarané. Uler kambang…
Sing jenengé wong urip ana ing alam padhang iki, tinitah urip ana ing alam ndonya, umuré wong ‘ki apa nganti kok seratus telung puluh taun? Ora ènèng. Upama ta ènèk satus taun ‘ki wis klebu suwé nggoné urip ‘nèng ndonya, malah ‘ra kepenak. Mangan sate, wis ‘ra duwe untu. Mangan sop balung, whalah cilaka maneh. Mangan kuwaci, whalah ‘Nduk… ‘Nduk. Pokoke wis ‘ra nikmat sakabihane. Lan arang wong urip nganti umuré semono kuwi. ‘Ning nèk ngélingi ragané sing dipendhem ‘nèng mbumi iki bisa nganti jutaan taun, mula uripé wong ‘nèng ndonya sing umur kira-kira ya mung nganti satus taun kuwi bebasané mung sedhéla.
Iya, mula ènèk sing ngarani mampir ngombé kaé.
Iya, mula. Aja ngombé. Memelas banget nèk wong-wong sing padha ora gelem percaya menyang sangkan-paraning dumadi, lan ora weruh dalan bener sing kudu diambah murih rahayuning urip ana ing ngakir mbésuk ‘ndhuk.
Lha apa ta sebabé wong kok ora mikir sangkan-paraning pati, merga saka gumendhung. Uripé akèh-akèhé mung ngendel-endelké, mula ora gelem rumangsa lan ngakoni nèk sejatiné jiwané dilimputi pepeteng, merga kesenengané ngedohi pepadhang.
Kuwi mbésuk bakal nampa piwelèh, wujudé penandhang ana alam pepeteng, naroko Jahannam.
O ngono? Kowé ‘ki nèk ngendika marahi medèn-medèni ‘aé.
Lho, kuwajibané wong tuwa ngandhani anak ngono kuwi.
Iya. Mak kaé ketoké lé dhahar tanduk, Sinuwun.
Wah. Léléné dientèkaké, malahan, ‘dhuh.
O ‘dhuh, alah, gèk ‘nggon endhas ngantèk resik. Brengos-brengosé barang di ….
Ya nèk ngono ya diimbuhi ‘ndhuk, gendhingé
Heeh. Ayo, kaé katoné wis rampung nggoné dhahar, ayo dikukuti. Lorotan-lorotan kaé wadhahana, gawanen mulih ‘ndhuk.
Balung-balung kaé, ‘nèng ngomah ‘isa disesepi
Salah sijining tokoh masyarakat sing biyasa nyepuhi upacara Wiwit (methik pari) asmane Mbah Sedyaprada (65 taun). Duwe anak enem, kabeh wis mentas, ana sing dadi guru, ana sing nyambutgawe swasta. Senajan mung buruh bisa nyekolahake anak lan putune. Saben ing Dhusun Nitiprayan wiwit ana panen, piyambake sing dipitaya warga amrih mimpin acara Wiwit. Ing ngisor iki katur wawancarane JB karo Mbah Sedyaprada bab upacara Wiwit.
Upacara Wiwit, nek neng Jawa Timur karan upacara methik pari. Kapan dianakake sing sepisanan, aku ora ngerti, jalaran aku mung nerusake tilarane leluhur. Panenan pari bisa becik lan orane gumantung marang Gusti Sing Akarya Jagad.
Upacara Wiwit iku desa siji lan sijine pancen beda. Ana sing ngarani upacara Labuh. Lan ana sing mastani Nglenggani utawa Wiwit. Neng Jawa Timur karan Methik! Wiwit iku kanggone kadang tani klebu mangsa sing banget nyenengake. Mula perlu nindakake acara iku. Acara Wiwit iku kaperang dadi loro. Sing sepisan ing papan bulak pari dipanen, ditengeri kanthi methik pari manten. Saperangan banjur mboyong pari manten menyang omahe sing duwe pari, tumuli mapanake ing lumbung. Acara sing iki sinebut mboyong pari manten.
Panen sepindhahan punapa wonten gandhengipun kaliyan dinten pasaran?
Wong Jawa pancen percaya banget karo petungan dina pasaran. Methik pari kudu milih dina sing becik manut keyakinane sing duwe pari, bisa Senen Paing utawa dina becik liyane. Bojone sing duwe pari, anake, perane gedhe banget. Jalaran dheweke sing nyiapake ubarampene. Ning nek ana alangan bisa dipasrahake wong liya sing bisa gawe sajen.
Sajene awujud jadah woran, lintingan bekatul (katul), sega sambel gepeng dhele sing wis digoreng, kembang boreh, wedhak, abon-abon, kinang, juruh, pulo gimbal pulo gringsing, godhong pulutan (Urena labato), endhog,
didokok ana ing panjang ilang –kranjang sing digawe saka janur– sabanjure tumpeng alus, tumpeng
Dina sing becik wis katemtokake. Yen tiba dina Senen Paing, Senen neptune papat lan Paing sanga, gunggunge 13. Merga parine manten sajodho, gunggunge pari sing dipethik ana 26 gagang pari. Sawise ndonga sinambi mbakar menyan tumuli ngani-ani njupuk 26 gagang pari diiket dadi siji. Ya iki sing jenenge pari manten Sri-Sadana. Sawise iku sajen-sajen sing ana panjang ilang padha didum mligine marang bocah sing melu Wiwit.
Sawise iku pari manten diboyong nuju omahe sing duwe sawah kaya boyongan manten. Dene sajene diseleh ana lumbung awujud klasa sing dhuwure diwenehi jarit anyar lan piranti dandan wanita kaya ta wedhak adhem, parem, jungkat, pengilon, kinang, kembang boreh. Kajaba iku uga ana jangan menir, godhong kelor, ani-ani, bekatul, lan menyan. Sawise sajen cumepak jangkep, pari manten saka sawah banjur dilebokake ana jero lumbung. Sabanjure kabeh pari sing mentas dipanen uga dilebokake ana jero lumbung kono dadi siji karo pari manten.
Mbah, werdine sajen-sajen niku napa?
Sajen kayadene jajan pasar, rakan, utawa uwi-uwian mengku pralambang dina pasaran lan dina pitu wiwit Senen tekan Minggu. Windu wolu sarta surya rolas (gunggung sasine). Dadi anggone nganakake Wiwit petungane sawise srengenge lingsir, watara jam 12 munggah. Lha wong Jawa etungane panen ana papat: Suku, Watu, Gajah, lan Buta. Nek tiba Suku entuke mung gagang, tegese parine ora ana entuke, mung
Pari manten klebu pari sing suci mula wektu digawa tumuju omah kaya methuk manten boyongan. Lan kanggo nindakake Wiwit pantangane ora kena njupuk dina Jemuah, iku dinane Wali, lan ing dina iku Dewi Sri dewine pari nembe sare. Nek nganti wungu lan duka sing tuna kadang tani dhewe.
JB 35/LX, 30 April-6 Mei 2006
(*artikel ini tentang Upacara wiwit panen yang diselenggarakan
Masmur 112. Masmur 112. Rahayu wong wedi asih Mring Yehuwah Allahe Kasengsem mring pepakone Turune wong kang jujur Kanggep ana ing tanah Wis mesthi oleh berkah. 2. Omahe wong kang pracaya Kanggonan kaluberan Jujuring atine ulus Tumekeng kalanggengan Samangsa kepetengan
Kidung 38 -Masmur 122. masmur 122. iba bungahing atiku yen ana ngajak mring amba payo padha bareng munggah mring daleme kang makwasa yerusalem
pujinen akanthi larasing kawat padha munjuka marang allah "elok sapakaryan tuwan" wit saking gunging kwasa tuwan mengsah badhe
Kidung 40 -Masmur 127. masmur 127. menawa dudu yehuwah kang ayasa omahira
sundhul ing akasa wah kasetyan tuwan ngungkuli inggil-inggilipun mega pangadilan tuwan punika kekahnya
wukir: gunung. Negara ngungkuraké pagunungan, nengenaké pasabinan, ngéringaké pategalan, ngayunaké bandaran gedhé. Loh: tulus kang sarwa tinan dur, jinawi: murah ingkang tinuku. Gemah: lampahing para nangkodha surya-ratri
tepung taritis, papan wiyar katingal rupak saking harjaning praja. Ingon-ingon kebo sapi pitik iwèn datan ana cinancangan, yèn ta rina padha aglar ing pangonan, yèn ta wanci surup surya mulih marang kandhangé dhéwé-dhéwé.
Negara Hastina disebutkan juga sebagai negeri ingkang gedhé oboré, padhang jagadé, dhuwur kukusé, adoh kuncarané. Bebasan ingkang celak manglung tebih tumiyung. Mboten ing
kayungyun poyaning kautaman, samya atur putri minangka panungkul. Ing saben ‘ri kalamangsa, sami asok bulu bekti glondhong pengareng-areng, pèni-pèni raja pèni, guru bakal guru dadi.
Upacara Adat Karo , Upacara Pujan Kapat, Upacara Megeng Dukun , Upacara Pujan Kawolu, Upacara Pujan Kasanga, Upacara Pujan Kasada, Upacara Bari’an,
sampun ngwarahang sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa sane jaga wecanayang Ida ring benjang pungkur.
dadi peteng barang apik dadi remeng ireng kebak awu menyan tarangan anglo kobong gosong
R: Bagaimana Cara Mendaur Ulang Sampah-Sampah Plastik ?
Ngaturaken sugeng rawuh dumateng panjenengan sedoyo wonten ing "
seng arep melu..ngko gek ndang bentuk panitia..nek nggone nginep sam alit neng
CINUKUPAN, ASMO KANJENG NABI SUN PINAYUNGAN, MOLOEKAT PAPAT PRO BETHORO KANG
isa mlaku alon-alon dalane luwih sepi.2. akeh wit-witan, yen bali awan luwih adem.3. barengan karo PU***2, malah iso gegojegan sepanjang jalan.Nangin kadang yo metu jalur barat "dalan gedhe", soale
wae sampeyan wis sunat. lha wong wis mateng
'PUSPA INDAH TAMAN HATI',sejak iku jadi kepingin duwe sing jenenge
cedak atine dhisik,,,sing jelas saiki wis !!akeh santene!!
[Wis Istirahat, (Turu Sing Lali (!!!).)
Supaya dadi Wong/manusia Kang Mulia KangBisa Ngereksa,].,
wayang Purwa Mbah. Sunan. Kalijaga, Lagu Kidung Sacral.].,
Surajawa/2012) adalah laku taun wawu kapitu, TAMMAT_ red.].,
Pagelaran Galur Sacral Wayang Purwa Jatiswara, Cirebon : ].,
[Pagelaran Sacral_” SURAT WASIAT” ,].,
[Senen Legi,29 Oktober 2012/_,].,
R: Cara Mudah Daur Ulang Kertas bekas
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.girlsfuck-xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Bapakku. Soale iki maeng wes kelanjur pamit je. Wes lah, pokok piye carane kudu
ngerti iki, tetep durung iso dihubungi”.
“Kan wes takomongi, wingi awake dewe ae sing tuku tiket,
“Piye iki sidone ? pokokmen aku wegah mbalek nyang omah. Ndak digojloki Bapakku. Soale iki maeng wes kelanjur pamit je. Wes lah, pokok piye carane kudu tetep mangkat iki…”,
iki. Koncone yo ngunu pisan, wah gak penak dadine rasane iki, baru mangkat ae wes kayak ngene, opo maneh di kono ngko”. Aku nambahin, “iki ngko gek critane awake dewe
kru, “Pak, nyuwun KL wonten Pak. Nggen kulo ical rumiyen”. “Gak perlu nggae KL saiki mas, kari sampean ngomong ae nyang kondekture, KL Pak”, jawab kru
sing mbengi mbiyen, lek gak oplosan yo wedi karo bojomu. Hahaha..”. kataku becandain temen sebelah. “hahaha, kayake sih iyo kuwi ketok
iki maeng arep nyang Jombang ki soale arep dolen iki karo kancaku nyang Malang”, jawabku.
“iyo mbak, karepe iki maeng arep nyepur nyang Suroboyo, eh jebule gagal,
neng cedak kene, wes nginep neng kunu ae, taktelpon e koncoku”, kata temen ngasi solusi.
“wo, sing cedek UMM kae yo
Parjo : ora mbok golek'i sopo sing nyolong?
Samin : ora, aķΰ biyen lahir yo ora sandalan
Parjo : kang, sampeyan dirasani karo Joyo
kaget nek pitikku sing mangan asune si Joyo
Samin : wegah. Aku ra doyan. Panganen dewe yen kowe doyan duit.
kok iyik to? Biasane dicolong codot wae aķΰ yo meneng wae
Parjo : kang, jare wingi omahmu kelebon maling?
Parjo : kok iyo ? Brarti sampeyan ngerti ?
Samin : ngerti. Tp aku mumet mergo isin ra duwe barang sing iso dimaling..
Sopo nalare podo Samin uripe bakal tentrem .. jarene..hehe
Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro o
Jln. Raya Temulawak, Prambanan 55514, Indonesia
yaiku koki sing nduwe warung Bakso Bangjo weruh Kucing Klawu lagi mlaku-mlaku ning ngarep warung baksone. Jalaran si Kucing Klawu kethoke kaliren, kurang mangan, banjur Mbak Koki inisiatif ngenehi mangan. Dheweke ujuk-ujuk mlayu ning tengah ndalan, nyegat lakune kucing klawu.“Stop, stop Cing. Mrene-mrene, mampira disik, tak wenehi bakso urat”Kucing klawu mung meong-meong karo gumun. Kok ana uwong nyegat lakune kur arep ngewenehi pangan. Apa sajak aku kethok kurang pangan ya? Padahal sejatine Kucing Klawu lagi diet. Jare kanca-kancane awake mulai kelemon. Dadi ya wis wayahe diet. Tur Kucing Klawu ya ngrasakake menawa awake rada angel diajak mlayu. Boro-boro ngoyak tikus, kon ngoyak menthog sing mlakune rindik tur megal-megol we dheweke wis ngos-ngosan marga kabotan awak.Kucing Klawu mikir-mikir nek arep nolak tawaran bakso urat. Menawa ditolak, gek-gek dheweke dikiro sombong. Umuk, ora gelem mangan panganan sing diwenehke dening uwong. Ya uwislah ora papa, aku tak leren diet sedina wae. Mangan daging bakso sithik rak ya ora papa. Kucing Klawu terus lingguh karo ngetamul mangan bakso. “Wah jebul rasane ya enak tenan je. Bakso urat iki mesthi sing gawe ya bakat koki. Amarga rasane maknyus banget. Wah, aku pengen mangan meneh ki. Piye ya carane ya?” pikire Kucing Klawu.Kucing klawu marani keset, terus dicokot-cokot karo diemut pojoke. Karepe dheweke pengen ngethokake menawa isih ngeleh. Nanging Mbak Koki ora ngerti karepe si kucing. Dikirane si kucing lagi sikatan bar mangan.“Wah nek arep sikatan aja nganggo keset. Iki tak wenehi kain resik dianggo sikatan” Mbak Koki ngulungke kain lap resik marang kucing klawu.Kucing klawu kaget. Loh aku kok malah diwenehi lap tho. Wong pengene mangan bakso je, kok malah diakon sikatan. Wah nek ngono aku arep nyoba cara liyane.Kucing klawu trus nyedhaki suketan ning ngarep Bakso Bangjo. Dheweke mangani suket, tujuane ben Mbak Koki ngerti menawa dheweke isih ngeleh. Dicokoti suket trus dipangan, sebagian dilepeh meneh ben kethok nek dheweke mangani suket.Mbak Koki kaget. Lho kucinge kok malah mangani suket. Wah iki mesti dheweke
Kepeksa dheweke kremus-kremus mangan slada arepa ora seneng. Wah piye ya ben dheweke ngerti nek aku pengen mangan bakso meneh?
sing duwe bakso ngerti menawa aku isih ngeleh.Kucing klawu terus ndilati balung bakso sing didelehake ning nduwur godong gedhang. “Wah rasane gurih, enak banget” batine kucing klawu. Dheweke ndilati karo muni meong-meong ben Mbak Koki weruh nek dheweke isih ngelih.Nanging Mbak Koki sing weruh
diwenehi susu?. Dikirane dheweke ngelak terus ndilati kuah bakso sing tememplek ning balung pa?. Wah aku dadi bingung ki. Wis pirang-pirang cara tak lakoni, sing duwe bakso durung ngerti nek aku isih ngelih.Dumadakan kucing klawu weruh Zea Maysa nangis. Cah cilik sing mbiyen tau ngenehi mangan marang dheweke iku lagi digendong Ibune sing lagi dolan ning Bakso Bangjo. Ibune tanggap terus ngenehi mangan marang Zea Maysa ben tangise meneng.“Woo lakok gampang carane. Rasah reka-reka, garek nangis wae, Ibune wis langsung ngerti nek pengen mangan” ujare Kucing Klawu.“Nek ngono aku tak meong-meong wae ben sing nduwe bakso ngerti nek aku isih ngelih”Kucing klawu banjur meong-meong karo nyundul-nyundul sikile Mbak Koki. Mesthi wae Mbak Koki kaget, ning terus ngguyu.“Woo, kowe ki isih ngeleh tho! Iki tak wenehi bakso urat maneh”Kucing klawu seneng banget diwenehi bakso urat enak banget. Dheweke terus lingguh ngetamul mangan bakso urat (undil, 01 maret 2009)tags: blog bahasa jawa, blog basa jawa, cerkak di
Elek Catwoman - Kucing Wedok Man of Fire -- Wong Lanang
kangen jaman biyen nek pas panen pelem, tonggo2 podo dum duman pelem. Soale tiap omah peleme bedo bedo. Enek gadung, golek, manalagi. Jambu barang yo macem macem. Enek
Maret 13, 2012 pukul 2:43 pm
nek aku blak-blakan lansung wonge, nek ditulis lha sing moco mbuh sopo ae je… malah nggaraih mumet wong sing ga
hyang Indra.34. Undagine punika, ring hyang Iswakarma manyiwi, balean ring Kaiapa, pangiwane siwin ipun, Mrecukunda Brahma sweca,
"KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN. AMATAK AJIKU PAMEPASAN, AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INSUN CEKEL IKI. INGSUN
AJI PAMEPASAN dalam hati:"KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN. AMATAK AJIKU PAMEPASAN, AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INSUN CEKEL IKI. INGSUN
ING WESI PUROSANI. INGSUN SEROT LEMEBU ING BADAN JASMANI. INGSUN SEBUL MBARENGI KUKUSING UDUD KAWORAN
ING WESI PUROSANI. INGSUN SEROT LEMEBU ING BADAN JASMANI. INGSUN SEBUL
BEBAYANE TAN SUWE TARUNGE SI SUWUNG
ING WESI PUROSANI. INGSUN SEROT LEMEBU ING BADAN JASMANI. INGSUN
AJI PAMEPASAN dalam hati:"KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN. AMATAK AJIKU PAMEPASAN, AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INSUN CEKEL IKI.
"KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN. AMATAK AJIKU PAMEPASAN, AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INSUN CEKEL IKI. INGSUN CAKEP PINIJET EPEK-EPEK SI RAJA KELING. LARUT BEBAYANE TAN SUWE
karo Didik blonjo yo. Kowe nunggu kene wae. Arep titip opo ?”, tanya seorang temen.
“wes sak sake, sing penting buah buahan ae, karo sayur”, jawab
rodok dowo, menawi lepat nyuwun ngapuro. ngelus jembut ora kroso, nebus luput ben ora duso. itil cilik di selentik mekrok, duso cilik ben ora onok. met idul
Ngaturaken Sugeng Riyadi, Sedoyo Lepat Kawulo sak keluargo nyuwun agunging pangapunten. Minal Aidin Wal Faizin
Nyoba yaaaaaaaaachhhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!*_*
November 10, 2008 at 1:39 pm	Reply	Aku wis meninggalkan muntilan sejak kuliah neng bandung, sejak iku mulihe paling2 setaun pisan, saiki manggon neng dubai, arab kono, ra tau mulih je, lah adoh tur larang, jan kangen muntilan tenan :D,
Wis muter2 neng Jkt, Kalteng, Kalsel sampai saiki neng Kaltim, gak enek makanan sing seenek neng Muntilan….
lan aku ora lali karo kupat tahu sayangan (pak lan ),Gudegke mbok Jayus ,karo bakmi goreng pak mardi (karang watu) pokoke kabeh enak bangget,bojoku
wis mranto 30 tahun luwih isih kangen karo karo jajanan sayangan iki. Aku saben tahun mesti tilik deso ku sanggrahan banyubiru dukun lan mesti saben sore keluargaku ngajak golek mangan bengi ing sayangan pancen ngangeni tenan sak kabehe wis yo salam
sebelah…saking akehe sing podo ngiras(seko obrolane wonh jogja)…ning yo ra kapok +_2.jam booow!!!
November 25, 2009 at 4:37 am	Reply	sejak dipost april 2008,
jenenge Sutanta, anake manten pak Lurah Pucung, lulus SD Latihan 1969. Sapa sing ngerti deweke ya? Aku asline saka Pepe, lor Jagalan.
ngerti rong omah ngarepe pak teguh kuwi omahku, aku saiki neh bali kerja nong sukamandi, soale bojoku wong kono paling 6 sasi pisan aku teleh nong muntilan. yo wes dwi salam buat smua wong muntilan ojo lali karo desane heheh N met
kuabeh wis… jo lali sate ro tongseng nang
kuwi luar biasa. meh kabeh guru karyawan duwe semangat maringi pitulunga, pak darsono, pak naryo burum lan liya liyane.matur nuwun
kidul pinggir kail lamat, pancen ngangeni, opo maneh gulene pak rebo, ning saiki kok ora ono sing madani rasane
December 1, 2012 at 9:26 am	Reply	barisan rodo lor kuwi yo enek menu sing muaaannntaaaapppp……,tongseng jamur,rp 10.000
kuwi opo ora nggone sate gule pak rebo sing neng njambu kuwi..?
October 31, 2014 at 7:15 am	Reply	Halo pak nug, wong koplak kidul,
ora kabeh lulusan elek. carane tetep posting tulisan sing apik2…. pasang dg bangga dewe lulusan unsoed..
adie permalink	11 Juli 2010 23:22	rid., info mikrobioLogi
wis pirang-pirang bengi ora biso turu mergo tansah kelingan marang sliramu ning netro katon nyoto esem guyumu ati tansah tratapan naliko nyanding sliramu
tengkejut pisan rikala manggihin anak anom sane mapangangge sarwa putih, malinggih ring tengen pamereman Idane punika. 6Anake anom punika raris ngandika asapuniki: "Edaja takut! Ragane ngalih Ida Hyang
pracaya. 12Sasampune punika, Ida Hyang Yesus malih makantenang raga ring sisia kekalih sane nuju mamargi medal
kapangandikayang ring dane. (10) Sasampune punika, Ida Hyang Yesus ngraga nglumbrahang Orti Rahayune sane suci, sane
SYAIR RONGGO WARSITO “SAIKI JAMANE JAMAN EDAN YEN ORA EDAN ORA KEDUMAN SAK BEJO BEJONE WONG KANG EDAN ISIH BEJO WONG KANG ELING LAN WASPODO”
Medication name . Ing. Lasix Ing. Buscopan Ing. Premosan Ing. Adrenaline Ing. Hydrocortisone ing. Atropine Ing. Phenargan Ing. 50% dextrose Ing. 5% dextrose Ing. 1% Ladocaine Ing. ringerlactate Ing. Dextrose sline Ing.
samarinda | Taman Hidangan GODHONG GEDHANG
Santri Sodron: Wong Jawa tur Ra Njawani Iki Piye?
Wong Jawa tur Ra Njawani Iki Piye?
nanging ora kobong dening geni. Pengeran nganakake banyu, manggon ing banyu ora
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 12 Maret 2016.
Romo Wage lan Pak Wagu (2) Romo Wage lan Pak Wagu (1) Piye Carane
Misahke katresnan jati Lamun mangkono piye katresnanku
Bisa nyanding sliramu, cah ayu Konco Tanioleh: Manthous
Kowe lungo awan bengi lali anak lali bojo
Tak kandani wanti-wanti yo dik yo
nJaluk opo tak turuti, kebutuhan tercukupi
Sengit aku, sengit aku ala sengit aku
Jaran kepang ala jaran kore yo dik yo
nopo ngriki daleme mBah Mangun?
sarina sawenginéDatan ginggang sarambutLamun adoh caket ing atiYèn cedhak tansah mulat Sida asih tuhu Pindha mimi lan mintunaYo nimas bareng anetepi wajibSida asih bebrayan Aku kang setya satuhuWit biyèn nganti saikiBebasané peteng kepapak katon sumunar....
Vokalist Cewek Yen Kelingan marang sliramu wong bagus
Duh wong ayu mung welingku mring sliramu
Pasrah karo kang kuwoso Gulu Pedhot Dudu watu yen di arani pasir
Timbang wurung aluwung guluku pedhot Lara Branta...
Ora nganggo kandha-kandha Wis pesthiné lelakonku aduuuh…
Janjine ora tenanan Jebule kriwikan dadi grojogan, Saben saben dielingke, nanging sajake kok anteng wae Puluh – puluh wis bejaku ya dhik ya, wis pancen dadi nasibku
Ojo Sembrono ampyang gulane jowo yo mas yo
glali jenange gulo yo mas yo
yen kagol tak tinggal mlayu MEGAT TRESNO YEN KELINGAN
YEN SLIRAMU TEGA NINGGAL KRAMA MILIH KARO PRIA LIYA
ORA NYONO ATIKU UGO ORA NGIRO
Cah ayu..cah ayu tak enteni…
Duh..Gusti… sing tak Puji..
wes podo kondangan nganti akeh sing podo kelangan
"Titip Kangen" Liwat angin
STASIUN TUGU . by Dimas Tedjo Ing wengi iku
Guyub rukun kadya pepindhane mimi lan mintuna
Wus jamak lumrahe yen wong urip coba lan godhane gedhe
BAB 1 PENGGAL 2 : KEMAHIRAN PENGURUSAN
Sajarah panemon sèl[besut | besut sumber]
Wiwitané sèl digambaraké ing taun 1665|1665 déning sawijining èlmuwan Inggris|Inggris Robert Hooke sing wus nliti irisan tipis gabus nganggo mikroskop sing dirancang dhéwé. Tembung sèl asalé saka tembung Latin cellulae sing tegesé 'kamar-kamar cilik'. Anton van Leeuwenhoek nglakokaké akèh pangamatan marang benda-benda lan jasad-jasad renik lan nedahaké sepisanan marang donya yèn ana "kauripan ing donya liya" sing durung tau dideleng déning manungsa. Karyané dadi dhasar kanggo cawang biologi sing wigati saiki ya iku mikrobiologi.
Perkembangan mikroskop suwéné mèh 200200 taun sabanjuré wis mènèhi kasempatan marang para ahli kanggo nliti susunan awak makluk urip. Sarangkéyan panlitèn wis dilakokaké déning rong èlmuwan saka Jerman ya iku Matthias Schleiden (ahli tetenduran, 1804-1881) lan Theodor Schwann (ahli kéwan, 1810-1882). Loro èlmuwan mau nyimpulaké yèn saben makluk urip kasusun saka sèl. Sabanjuré ing taun 1885 sawijining èlmuwan Jerman, Rudolf Virchow, ngamati yèn sèl bisa milah dhiri lan mbentuk sèl-sèl
nedahake komponen-komponen subselular. Organel-organel: (1) nukleolus (2) nukleus (3) ribosom (4) vesikel (5) reticulum endoplama ER (6) badan Golgi (7) citoskeleton (8) smooth ER (9) mitokondria (10) vakuola (11) sitoplasma (12) lisosom (13) sentriol ing sentrosoma
ngembangaké dinding sel sauntara sèl kéwan ora. Sapérangan organisme nduwé flagella ing sèlé kanggo nggampangaké anggoné obah.
Membran sél[besut | besut sumber]
Membran sèl kasusun déning lipoprotein. Membran Sèl matesi kabèh kagiyatan sing dumadi ing njero sèl saéngga ora gampang kaganggu déning prabawa saka njaba. Amarga fungsi iki, membran sèl duwé sifat 'selektif permeabel', bisa nemtokaké bahan-bahan tinentu waé sing bisa mlebu nuju lan metu saka sèl. Ing sèl tetanduran, membran sèl ing kaanan normal nèmpèl ing dinding sèl amarga tekanan turgor saka njeron sèl.
Sitoplasma[besut | besut sumber]
Fungsi utama kauripan dumadi ing sitoplasmaSitoplasma. Mèh kabèh kagiyatan metabolisme dumadi ing njeron ruangan kanthi isi cuwèran kenthel iki. Ing njero sitoplasma ana organel-organel sing mlayang-layang ing cuwéran kenthel (arupa koloid, nanging ora homogen) sing disebut matriks. Organel iki sing nglakoni akèh fungsi kauripan: sintesis bahan, respirasi (pangrombakan), panyimpenan, sarta réaksi marang rangsang. Sabagéan gedhé prosès ing njero sitoplasma diatur sacara enzimatik.
Saliyané organel, ana uga vakuolaVakuola, butir-butir glepung, butir silikat lan manéka warna prodhuk sékundhèr liya. Vakuola nduwé peran wigati minangka papan panampungan prodhuk sékundhèr sing wanguné cuwèr, saéngga disebut uga 'cuwèran sèl'.
ing sitoplasma. Ing njero nukleus ana kromosomKromosom sing isiné DNA sing arupa cithak biru kanggo panggawéan manéka warna protein (utamané enzim). Enzim diperlokaké kanggo nglakokaké manéka warna fungsi ing sitoplasma. Ing njero nukleus uga ana nukleolus.
Organel[besut | besut sumber]
Manungsa nduwé akèh organ sing béda-béda kaya jantung, paru-paru lan lambung, sing fungsiné uga béda-béda. Semana uga sel. Sèl nduwé organ sing disebut organel (ateges 'organ cilik').
Plastida (mung ana ing sel tetanduran lan saperangan alga),
Diktiosom, luwih dikenal minangka badan Golgi utawa benda Golgi,
Bédané sel tetanduran lan sèl kéwan[besut | besut sumber]
Ora duwé vakuola, anajan sok-sok sèl sapérangan kéwan unisèluler duwé vakuola (nanging ora padha gedhéné karo sing diduwèni tetanduran).
Nyimpen tenaga ing wangin wiji (granul) kanji.
Nyimpen panganan ing wangun wiji (granul) glikogen.
Sèl - sèl khusus[besut | besut sumber]
Sèl ora nduwé inti, contoné sel getih abang / eritrosit
Sèl kanthi inti akèh, contoné Paramecium sp
Sèl kéwan sing ana klorofilé, contoné Euglena sp. (Euglena sp. iku kéwan uniseluler sing nduwé klorofil).
BalasHapusAnonim6/17/2014 10:46 PMSing ora bakal di ndue bocah saiki, yo iku bungae ati guyub seneng karo konco, gupak awu cekikikan, mloya mlayu podo delik an, adus kali sak bare dolanan, surup mulih di seblak koyo jaran.Jaman saiki bocah cilik kelangan panggonan, kalen wis dadi got kebak sampah pembuangan, sawah wis dadi omah lan bangunan, grumbul pring wis dadi grumbul iklan, tegalan wis dadi panggone wong dodolan...Wayah padang mbulan simbok- simbok podo cerita ning pelataran, bapak-bapak podo tetek ning
ning rondan opo pelataran,Bocah saiki besok bakal dadi wong sing garing ceritone , dolanan dewe ora ono bolone, yen arep ciblon kudu
nexian.Kelangan roso guyup gayeng geguyonan, besok yen gede dadi wong sing mikir senenge dewe, lali tanggane sebab cilikane ora ngerti kekancan.Ayu dulur... mumpung durung kasep, anak, ponakan, adik di ajak dolanan sing temenan, gawe mobil-mobilan soko balok an, prau kertas soko koran, lempung dadi golek an, wit gedang dadi kapal, pelepah gedang dadi pedang ,pelepah klopo go seretan... Metu kringet ngguyu tenanan ben sok gede ndue cerito sing iso dadi
dadi kemutan maning jaman dolan nang pg kalibagor… sayang siki wis ora
Amarga ora ana Kancil banjur mangan timun siji mbaka siji Bareng wis diindhik lan ngerti menawa sing
siji kutha sing dumunung ing provinsi Sumatra Kulon, Indonésia lan minangka kutha kanthi jembar wewengkon paling ciut ing provinsi iki.
IndonésiaKthaa PadangpanjangKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangArtikel pamukiman butuh didandaniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
nyuwun sewu bosss...anyaran, minta bantuan 9210i no signal,..pripun? gambar jalurnya dunk...ato trik jumpernya.. maturnuwun sanget
PEDHALANGAN KANTHI LAMPAHAN DEWI KUNTULWINAN...
segara anak mount rinjani 16 lake segara anak mount rinjani 15 lake segara anak mount rinjani 13 lake segara anak mount rinjani 14 lake segara anak mount rinjani 12 lake segara anak mount rinjani 11 lake segara anak mount
Seduluran ing Sejatining Sedulur… Imperialisme..Kolonialisme..
Mugi cita-cita poro pepunden lan leluhur saget diwujudaken…
Sempurna Burung Kicau Sobat kicau bila
Maret 18, 1899(1899-03-18) (umur 67)
pinunjul ing babagan iku; pratélan lusinan spéies lan téyori asal usulé manuk minangka salah siji karyané.
Lair saka kulawarga prasaja, Marsh bisa ngrampungaké pandhidhikan lumantar pitulung pakliké sing sugih ya iku George Peabody. Sawisé wisudha saka Yale College ing taun 1860 Marsh nglembara saperlu nyinaoni anatomi, mineralogi, lan géologi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 1 Novèmber 2016.
ilang kumandange3. Yen wong wadon ilang wirange4. Enggal-enggal topo lelono njajah deso milangkori ojo bali sakdurunge patang sasi, enthuk wisik soko Hyang Widi,
Djawa, nanging isine moeng alas tok, alas goeng liwang-lliwoeng sing tanpa tepi, tepine tekan
segara, lan akeh rawa-rawane embel sarta kali-kali gede sing akeh bajane. Goenoeng-goenoeng nganti ora katon, saka kaananing alase sing mengkono maoe.
sampeyan seko awal ojo ngomong transfere X toh mbak…wong mlebune mung Y, kowe gawe
tulisan paralèl sing sajajar kanggo pertalan iki. Deleng uga list=cxpublishedtranslations. Panampungan cumepak ing werna-werna format kanggo aksès sing gedhé
1. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurmalita Sari
2. Gusti Raden Ayu (GRAy) Nurma Gupita
3. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurkamnari Dewi
4. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurabra Juwita
5. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nur Astuti
kebak foto karo medali ngko. Iki ae wis arep leren melu even. Mlayu biasa ae. Awak makin kuru soale. HAHAHA.
sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan” Kusen mulai ngerayu. ”Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan” jare bojone Cak No. ”Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan
gak teko-teko soale katene arep onok urusan liyo. Gak sui, Cak No mulih. ”Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol..” bojone cerito. ”Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rongatus sewu, wis
sane nyalarin kesucian punika serayan nampek.
kirang langkung 105 rahina saking sadurung padiksan, maling tangkil
dados nunasang padewasan kala padiksane, malih piranti upakara lan upacara nganinin padiksane sane jagi rawuh.
sesampune kanugrahin punika sami, 42 rahina sadurung padiksan, calon sisya raris
yo bingun arep nerangke piye. lha wong wis genah koyo
Kecamatan Purwonegoro (92..545 ton), Kecamatan Bawang (34.689 ton), Kecamatan Punggelan (25.984,55 ton) dan Kecamatan Mandiraja (18.260,50 ton)
- Kapasitas produksi ubi kayu Kabupaten Banjarnegara 243.296,75 ton /
bangsa-bangsa timur tengah … mereka sendiri sedang carut marut ..
paksa nulad, tuladhaning kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tan
betah kaki, rehne ta sira tanah jawi, sathitik bae wus
pakdhe , pelat sing lawas durung balik nama lan durung mutasi dadine yo isik pancet
Wis amoh bukune, wis mambu apek, ning njerone ijih apik, ijih keneng diwoco. Kabeh cerito-cerito / sastra Jowo. Boso Jowone ‘klasik’ bangeti, akeh sing aku ra mudeng.
Pantun nong ngisor iki tak jikok soko buku kuwi. Jarene
sakpunika dipun damel guyonan mawon. Saestu kulo matur nwun kaleh njenengan. Saben dalu njenengan damel kulo kalihan member-member papaji luntyinipung remen,ngguyu,
271,7997 km2 (1,049,425 sq mi)
2,7 km2 (10 sq mi) 1.0%
Pambulet sing ala ana ing kéné0.96/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné2.5/
minangka kutha paling gedhé ing Taiwan. Akèh parusahan industri lan jasa klebu peralatan listrik lan elektronik, tekstil, logam, kapal, lan motor sing duwé kantor pusat ing kutha iki.
Kutha Taipei minangka munisipaliti khusus sing diatur sacara langsung déning pamaréntah pusat. Kutha iki ora klebu nanging dikubengi déning Kabupatèn Taipei, sing diatur minangka
Kawasan iki dikenal minangka dhataran cendhèk Taipei minangka omah saka suku Ketagalan sadurungé abad kaping-18. Suku Han Cina teka ing dhataran Taipei ing taun 1709. Taun 1895 wektu Qing kalah jroning Perang Jiawu nglawan Jepang, Taiwan kepeksa diserahaké marang Jepang lan dadi koloni. Kakaisaran Jepang sabanjuré ngadegaké kantor kagubernuran (
saiki. Sajroning 50 taun Jepang kuwasa nganti Jepang kalah jroning Perang Donya II lan kudu nyerahaké Taiwan marang Tiongkok sing wektu iku dikuaasani déning pamaréntah nasionalis Kuomintang. Sawisé perang sedulur antara kaum komunis lan kaum nasionalis rampung kanthi munduré Chiang Kai-shek menyang Taiwan, Taipei banjur didadaké kutha krajan sauntara Républik China.
Dunung geografis[besut | besut sumber]
Kutha Taipei dumunung ing dhataran cendhèk Taipei, dikubengi déning pagunungan utamané ing sisih lor, wétan lan kidul-wétan. Titik paling dhuwur ing wewengkon Kutha Taipei ya iku pucuk Gunung Qixing (1120 meter).
Kali-kali ing kutha iki kabèh klebu jroning DAS Tamsui sing muarané menyang Selat Taiwan lan Segara China Timur.
Taipei nduwèni iklim sub-tropis kanthi suhu rata-rata 20 derajat Celsius sadawaning taun. Nanging, suhu paling cendhèk ing mangsa adhem bisa ngancik 6 derajat Celsius déné ing mangsa panas bisa nganti 34 derajat Celsius.
Kantor walikutha Taipei dumunung ing Distrik Xinyi sing arupa dhistrik sing tuwuh ngrembaka ing dekadé pungkasan dadi pusat komersial, pusat industri tèknologi canggih lan pamaréntahan. Walikutha Taipei minangka jabatan sing populer lan dianggep minangka tiket kanggo karir pulitik sing mulus ing mangsa ngarep. Iki ditandhani kanthi penjabat walikutha Taipei kerep ngraih popularitas ora kalah adoh saka jabatan ing tingkat pusat.
Dewan Kutha Taipei iku badan legislatif laladan sing dadi wakil rakyat kanggo ngawasi mlakuné pamaréntahan. Dewan Kutha Taipei duwé
dharat[besut | besut sumber]
Stasiun Sepur Taipei arupa stasiun sepur paling gedhé ing Taiwan. Taipei uga dadi papan tuwuhing sistem sepur sing pisanan ing Taiwan.
ngubungaké stasiun-stasiun ing jero kutha. Ora kaya sistem TCM ing kutha-kutha liyané ing donya sing ana ing ngisor lemah, TCM Taipei nduwèni ril ing ngisor lemah, ing lemah lan ril layang.
Sistem TCM Taipei nduwèni stasiun utama ing stasiun sepur Taipei. Wektu iki nduwèni 5 jalur rute sing ngubungaké Taipei karo kutha-kutha ing saubengé utamané sing dumunung ing Kabupatèn Taipei.
Bus lan Taksi[besut | besut sumber]
Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang
wignya, wani lungguh anjajari maring ingsun, tan wruh asal
Jawa, Jawi angangge mripat siji, ora nganggo mata loro, nami sepuh gaman
kawruh, niku momongan-kula, tiyang Jawan sun-wruhke bener lan luput.” —>
dewantoRO (pemuda jawa) – Sutasoma, anak Pandawa yang mati di kemah.
sapanunggalane. Kabeh tedak ing negeri iki. Iki kang kinaran Pendhawa Boyong.
Tukule Parikesit. Tan busana narendra utawa ksatrian prajurit.” Pandawa Lima
manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês,
Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu
ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku
sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang
Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan
Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya
“Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning
Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur
mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten
nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu kula, Berkasakan rupi-rupi,
takdir Hyang Widi bahwa segalanya harus bergantian.
sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi
Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang,
Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi,
Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya
amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.“
seneng acara iki gak nggawe nangis2 bombai pas eliminasi. Hahaha grubik	8 November 2014
Reply	Evony kwi anake omku, nda… Cah pekalongan… Nyuwun tulung divote ya? Ha wong swarane yo apik jeh… Hihi
sampean tau neng mojopurno, neng kunu lak yo enek siji sing enak to..???
Jeng Mezty Wong Ayu ... ojo pilih-pilih to Jeng .... mengko dadine kurang becik kanggo bebrayan ing masyarakat lho. Yo sing comment sopo wae ... yo kudu di-bales ... saenggo iso ndadekake mareming atine sing podho comment. Nek ora dibales ... yo koyo Om Bagong iki ... rasane nelongso tenan ... koyo kapedhotan tresno. Wis Sakmene
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.sexyhub-xwhite-xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
"Wayang Golek Kebudayaan Asli Indonesia"— Transcript presentasi:
sapa ngguyu ndhelek’ake sir sirpong dhele gosong sir sirpong dhele gosong Padhang Bulanyo prakanca dolanan ning njaba padhang mbulan, padhange kaya rina rembulane ne, sing ngawe awe ngilingake aja padha turu sore Ya prakanca dha padha mrenea Bareng- bareng dolanan suka-suka Langite padhang sumebar lintang Ya padha dolanan sinambi cangkrimanKupu
tuku lenga Lenga-lenga klentik, nggo nggoreng iwak pitik Pitik akeh wulune, rambut brintik akeh tumane Sluku-sluku bathoksluku-sluku
Pitik Tukung Aku duwe pitik pitik tukung Saben dina tak pakani jagung Petok kokkok petok petok ngendhok pitu Tak ngremake netes telu Kabeh
mung lakumu, angisin-isini mbok ya aja ngetok, ana kandhang wae enak-enak ngorok, ora nyambut gawe
aku, ana ngisor uwit manggis Dhelok maneh ibu rawuh, ngasta oleh-oleh gedhang goreng karo roti, mengko diparingi. JarananJaranan-jaranan jarane
bodho teronge bunder-bunder bocah sregep dadi pinter Prau Cilikaku nduwe dolanan sing apik prahu cilik tak kelekne
gedhe dadi opo po podheng mbako enak mbako sedheng dheng dhekok leak leok koyo kodok Aku Wis Gedhesaiki aku wis gedhe sekolah mangkat dhewe ora usah dieterke bareng karo kancane yen mlaku nang pinggiran ora pareng gojegan ndalan akeh kendharaan mengko mundhak tabrakan Siji. Loro, Telusiji loro telu, astane sedheku mirengake bu guru, menawa didangu papat nuli lima, lenggahe sing tata aja padha sembrana, mundhak ora bisa Bang-bang tutBang bang tut, cendhela uwa uwa Sapa wani ngentut, ditumbak raja tuwa Nang kali ngiseni kendhi Jeruk purut wadhah entut Kodhok
kandhani jah mata kaya laron, siung loro kuping gedhe, kathik ngango tlale buntut cilik tansah kopat kapit..
Pak Datim menggumam dalam hati, “Waduh, apes.. tak kiro wong liwat, tibake sing nduwe telo.. Alasan opo yo iki??” Sambil berpikir, lalu pak Datim menjawab si Petani.
Datim : Paklek, sakjane kulo niki tiyang saking dinas pertanian pak.. Sakmeniko kulo survei kali-kali neng daerah kalidawir.. Sakjane neng pinggir kali iku nggak oleh ditanduri pak..
Sampeyandalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX.
sampeyan dolan nang pasar legi, golek pitik pesenane mas Ary piye?? hahaha lah...kan ngajak kowe ketemuan
pak anggoro,,beliau botoh yang disegani...ketemuan yuh di pasar legi pie mas modestro??? Kenal to sampeyan ambek pak Anggoro? Arep nyapo sampeyan dolan nang pasar legi, golek pitik pesenane mas Ary piye?? hahaha lah...kan ngajak kowe ketemuan kang...sopo sing ga kenal karo
nyapo sampeyan dolan nang pasar legi, golek pitik pesenane mas Ary piye?? hahaha lah...kan ngajak kowe
Ing Kakawin Sutasoma wonten manggalanipun. Manggala puniki mamuja Sri Bajraj��ana ingkang intisarinipun punika kasunyatan. Menawi panjenengipun nedahaken sliranipun, mila medal sang sem��di sang Boddhicitta lan mungguh ing galih. Sasampunipun pinten-pinten yuga ing pundi Bathara Brahma, Wisnu kaliyan Siwah ngreksa ingkang dharma, inggih sapunika wonten ing Kaliyuga, sang Buddha mandhap
kulo acungke jempol sekawan !niki nembe diarani paham yo lair yo bathin ,ora koyo wong sing durung pecus kesusu keselak besus ! lagi iso moco ayat siji wis ngapirke wong liyo ,matur suwun mugi panjenengan tambah
Berserah karo gusti Allah kang maha kuasa.kabeh kui wis
iraReplyDeleteRepliesZulfa10 November 2015 at 09:26Iyo mbak ben fotone ketok tambah 'kece' kudu gawe klambi mentereng sampe ketok teko bulan,
gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Mandate Palestine Mandate
Mandhat Inggris ing Palestina, uga ditepungi minangka Mandhat Palestina iku sawijining mandhat PBB tumrap administrasi (pamaréntahan) ing Palestina a, sing rancangané disetujoni déning Dhéwan PBB ing tanggal 24 July 1922 lan lumaku wiwit tanggal 26 September 1923.[1] Dhokumèn iki adhedhasar prinsip-prinsip sing kawedhar ing pasal 22 saka
lan ( Résolusi San Remo tanggal 25 April 1920 (paska Perang Donya I.[1] Mandhat iki ngresmèkaké kakuwasan Inggris ing tlatah kidul saka Ottoman Syria saka taun 1923 nganti taun 1948.
nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.58, 23 Mèi 2016.
Tlaga Maninjau ya iku tlaga kang ana ing kacamatan Tanjung Raya, Kabupatèn Agam, provinsi Sumatra Kulon, Indonésia.[1] Tlaga iki adohé sakiwatengené 140 kilometer sisih lor Kutha Padang, kutha krajan Sumatra kulon, 36 kilometer saka Bukittinggi, 27 kilometer saka Lubuk Basung, kutha krajan Kabupatèn Agam.[1]
Maninjau iku kalebu Tlaga vulkanik kang dhuwure 461,50 meter.[1] Ambane Tlaga Maninjau sekitar 99,5 km² lan jerone 495 meter.[1] Cekungane iku amarga gunung Sitinjau kang mbledos, saengga dadi cekungan miturut legenda masyarakat.[1] Kuwi bisa dideleng saka bentuke kang kaya tembok. Miturut legenda ing Ranah Minang, anane Tlaga Maninjau ana gegayutane karo carita Bujang Sembilan.[1]
Tlaga Maninjau duwéni sumber banyu kanggo kali kang jenege Batang Sri Antokan.[2] Aana ing salah siji bagian Tlaga kang kalebu hulu saka Batang Sri Antokan ana PLTA Maninjau.[2] Pucuk paling dhuwur ing ing sakubenge Tlaga Maninjau dikenal kanthi jeneng Puncak Lawang.[2] Tlatah wisata Tlaga Maninjau saka arah Bukittinggi bisa nglewati dalan kang menggok-menggok utawa misuwur kanthi jeneng dalan Kelok 44 dawane kurang luwih 10 km wiwit saka Ambun Pagi nganti tumuju tekan Maninjau.[2] Tlaga iki kacathet uga kalebu Tlaga kang paling amba nomor 11 ing Indonésia.[2]
^ a b c d e f (id)Tlaga Maninjau (Dipuntingali tanggal 7 Juli 2011)
^ a b c d e (id)Dari sebuah désa (Dipuntingali tanggal 7 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Maninjau&oldid=1063854"	Kategori: Tlaga ing Sumatra KulonWisata ing Sumatra KulonKabupatèn AgamSumatra KulonTlaga	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.35, 14 Juli 2016.
iku angel tenan..angel apane..sing nggawe
Wah, ngerti ngono, sampeyan mbiyen tak undang mantenanku. Aku mbiyen dadi manten juga di Jember. Watu Ula Ambulu tahu engak? Lho aku ketoke rak wis tau dolan ya? nang Jogja? nang Bausasran? nang omahmu ya?
mektor, soale bisa bikin piktor.
Reply	Wah gelem banget dadi dulure sampean. HAHA. Podo seneng mangan baksone. Tapi sampean wis prei yo kang? Wah berati tak pek e, trus porsiku dadi dobel
Gabung karo bocah2 WPAP Suroboyo kang. Biasane nek malam minggu ning ngarepe hotel majapahit. Cangkruk Karya.
Pamedaran 2:10 | Kowé aja wedi karo kasangsaran sing sedilut menèh bakal nekani kowé. Sétan bakal nglebokké wong siji-loro sangka pasamuanmu nang setrapan. Kuwi kanggo nyoba kowé. Kowé bakal nandang kasusahan sepuluh dina suwéné. Nanging pada mantepa terus enggonmu nurut Aku, senajan kudu labuh pati. Kowé bakal tak upahi urip sing dadi makutané
Pamedaran 2:1010Kowé aja wedi karo kasangsaran sing sedilut menèh bakal nekani kowé. Sétan bakal nglebokké wong siji-loro sangka pasamuanmu nang setrapan. Kuwi kanggo nyoba kowé. Kowé bakal nandang kasusahan sepuluh dina suwéné. Nanging pada mantepa terus enggonmu nurut Aku, senajan kudu labuh pati. Kowé bakal tak upahi urip sing dadi makutané
Tanduran epifit iku tanduran sing numpang ing tanduran liya minangka papan uripé. Jenengé dijupuk saka Basa Yunani: epi-, permukaan utawa tutup, lan phyton, tanduran utawa wit.
Béda karo parasit, epifit bisa mandhiri, lepas saka lemah minangka panyangga lan penyedia hara kanggo kauripané, utawa saka hara sing disadiakaké tanduran liya. Banyu dijupuk saka banyu udan, embun, utawa keluk (uap). Hara mineral dijupuk saka awu utawa asil dekomposisi wit sarta sisa-sisa bagéan tanduran liya sing kaurai. Senadyan ora "nyolong" hara saka tanduran sing ditumpangi, epifit bisa dadi pesaing tumrap kacukupan cahya. Oyod epifit kadhang-kadhang uga nutupi lan nembus wit sing ditumpangi saéngga ngrusak kaseimbangan fisiologi tanduran inang.
Conto epifit sing populer yakuwi manéka anggrèk, nanas-nanasan (bromeliad), sarta paku-pakuan.
BotaniKategori ndhelik: Rintisan mawa topik tetanduran	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 11 Maret 2013.
dadi badaling Hyang Widdhi, amedharken paribawaning bawana.[1]
Pamedaran 101Aku terus weruh mulékat liyané sing gagah lan rosa medun sangka swarga. Mulékat mau kemulan méga lan nang sirahé ènèng kluwungé. Rainé semlorot kaya srengéngé lan sikilé kaya tyagak geni. 2Tangané mulékat mau nyekeli buku gulungan tyilik sing wis mbukak. Sikilé sing tengen ngadek nang segara lan sing kiwa nang daratan. 3Mulékat mau mbengok seru kaya nggerengé singa. Sakwisé iku gluduk pitu nyauri nganggo swara sing pating gluduk. 4Apa sing diomong karo gluduk pitu mau ijik arep tak tulis, nanging aku krungu swara sangka swarga ngomong: “Apa sing diomong karo gluduk pitu iku wewadi. Aja ditulis!” 5- 6Mulékat sing aku weruh ngadek nang segara lan nang daratan mau terus ngetungké tangané tengen nang swarga. Mulékaté terus sumpah ing jenengé sing urip langgeng slawasé, sing nggawé langit, bumi lan segara sak isiné, tembungé: “Dinané ora bakal diundurké menèh. 7Nanging nèk mulékat sing nomer pitu ngunèkké trompèté, Gusti Allah bakal nindakké rantyamané, kaya sing wis dikabarké marang para peladèné, yakuwi para nabi.” 8Swara sing aku wis krungu sangka swarga mau terus ngomong menèh: “Majua, buku gulungan sing mbukak sing nang tangané mulékat sing ngadek nang segara lan nang daratan kuwi tampanana.” 9Aku terus marani mulékaté lan nembung, supaya bukuné dikèkké marang aku. Mulékaté ngomong
lan tak pangan. Nang tyangkem rasané kaya madu, nanging kadung wis tak elek nang weteng rasané ketyut. 11Aku terus dipréntah kongkon ngabarké pituturé Gusti Allah menèh marang para bangsa, negara-negara, basa lan para ratu.
kok ono kandang kewan? koyok bonbin yo…
Reply	Weleh keren pisan iki, enek air terjun e, enek rusane, wishlist 2015 iki, aku urung tau ngeksplor
iku sawijining kutha cilik ing Landkreis Märkisch-Oderland, Brandenburg, Jerman. Kutha iki papané ana ing pinggiring kali Oder, ing wates antara Jèrman lan Polen. Sanadyan saiki mung kutha cilik, nanging jaman mbiyèn kutha iki tau wigati banget lan saiki mènèhi jeneng sawijing provinsi ing Polen, ing sabranging kali Oder, ya iku provinsi Lubusz.
Lambang Lebus[besut | besut sumber]
Ing lambang kutha iki ana sregala sing nyokot cempé. Mbokmenawa iki ana gandhèngané karo jeneng kutha iki Lebus sing mèmper tembung Latin lupus sing tegesé sregala.
Port-Salut, Haiti, 15 Juli 1953; umur 63 taun) punika satunggiling pulitikus Haiti lan mantan pastor Katulik Roma ingkang dados Présidhèn Haiti nalika taun 1991 lan lajeng kapilih malih lan njabat minangka Présidhèn wiwit taun 2001 dumugi dipunlèngsèraken nalika taun 2004. Aristide punika pamimpin Haiti ingkang kapilih sacara dhémokratis lan populèr ing antawisipun rakyat Haiti ingkang miskin.
Para kritik nélakaken bilik panjenenganipun mréntah minangka satunggiling diktator lan korup saéngga dipunlèngsèraken déning satunggiling kudhéta militèr (September 1991) lan kasingkiraken taun 2004 nalika sapérangan mantan tentara nglampahi pambrontakan (Februari 2004). Panyingkiranipun ingkang kaping kalih nimbulaken kontrovèrsi amargi Aristide ngakeni bilih panjenenganipun dipunpeksa nilar nagarinipun ing saandhapipun tekanan Amérika Sarékat lan dipunculik sarta dipunsingkiraken dhumateng satunggiling nagari ing Afrika. Suwalikipun, AS nulak pranyatan kasebat lan nélakaken bilih Aristide nilar nagarinipun kanthi lila.
Kados sampun sawatawis dangu anggen kita angrajut sesrawungan, kekancan, saha pasedherekan. Kawula temtu nate kaduk wani kirang hadeduga anggen kawula matur utawi tumindak.
Kadangkala temtu wonten atur lan tumindak kawula ingkang mboten mranani ing penggalih. Pramila ing dinten ingkang sae puniki
kawula nyuwun gungging sih pangapunten".
Mangga kita sami hamemuji mugi-mugi sadaya kalepatan saged lebur ing dinten Riyadi puniki.
Kula sakbrayat ageng ngaturaken sugeng Idul Fitri kagem Ibu, Bapak, saha Sedherek kawula ingkang muslim, minal aidin wal faizin, lan ngaturaken sugeng hangresepi "aktivitas" menapa kemawon ingkang sae lan migunani dumateng para Ibu, Bapak, saha Sedherek kawula sedaya.
Mugi-mugi kita tansah pikantuk berkah saha rahmad lan nugraha saking Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ginayuh sedaya ingkang kita sedya, jumangkah sedaya ingkang kita angkah, mawujud sedaya pepenginan, kalaksanakan sakehing panjangka, amin amin amin YRA.
sebagéyan wong minangka obahan sosial, samuntara liyané nganggep minangka istilah umum sing nyakup sapérangan obahan sosial sing béda-béda. Apa waé maksudé, para pangikut dimanunggalaké ing perlawanan marang ékonomi lan sistem perdagangan global saiki, sing miturut
nulak istilah iku, lan luwih seneng nyebut awake dhéwé minangka Obahan Kaadilan Global, Obahan Saka Kabèh Obahan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 4 Sèptèmber 2016.
Ayo poro konco dodolanan (2x)
pekalonganChat Room : wong_mbecak, pekalongan.1Registration date : 27.05.08 Re: olahraga apa yg kalian sukai??? by il_lupo on Tue Jul 22, 2008 6:46 pmPaling enak olahraga karambol kro main kertu_________________FO
kulo nggih mboten nate ngitung kringet kulo mas...lha yoknopo carane ngitung kringet lha wong niku barang gratis sing medhal saking awak kulo. Nek wonteno itungane nggih paling kulo itung limang repes
”mas, bocah lanang kuwi ojo wedi-wedi
”asline ngono sing doyan dhuwit iku dudu pak Hartone, tapi anak-anake iku sing serakahe
bekecot niku nggih mboten perkoro nantang agami mas...nanging nek mboten mangan welut lan bekecot krosone mboten eco. Toak niku lagi kroso grenyenge nek dipangan kalian tambul, lha tambule niku nggih bekecot nopo welut utawi kodok. Niku wau gizine dhuwur mas, awak langsung enak terus keroso anget ting awak”.
wis ra ono ambune meneh. Lha opo kudu
”Lha inggih to mas, wong tani, kuli iku lak dhuwite ra ono. Dadi yo mbayare ngenteni panen utowo ngenteni nek ono dhuwit ngono wae.
”Nek tiyang sakmondo kulo kalian tiyang-tiyang mriki mboten ngantos direwangi gelutan. Ting mriki niku adem ayem tentrem ok mas, palingpaling nggih konco omben niki tumut mbantu ngrabuk nopo mbajak sabin. Nggihpun sakmestine toh mbantu bolo ngombe dewe yo
bolo ngombe seperti pernyataan dari Sukiman (46);
“Lek wonten bolo kesusahan nggih kulo lan konco-konco niki langsung
turun tangan, mboten sisah dikengken mpun bidal tur mboten usah dibayar. Lha nek wonten bolo kesusahan nanging kulo mboten mbantu, nggih kulo
Lha aku wis tuku genthenge, karek masang sok minggu tapi ra ono sing mbantu lha wong
dulur dhewe. Nek wis cedak ngene kan enak ora kathek sirik-sirikan”
”Wayah ngombe toak nang Karangsari ndisik, aku diwenehi dhuwik telung puluh ewu mas. Nek aku yo gelem-gelem ae no. Jaman yahmene sopo sing ra gelem dhuwik
Trus dijawab lha wong aku iki sing mbaurekso nang kene kok lek Kar, mosok ra ngombe Toak. Terus nek didelok wong-wong lak ilang digdoyoku.”
pak?) J: Nggih nek mboten ngoten kulo mboten saget kerjo mas, lha wong nek mboten
Nggih meh mben dinten mas (iya, hampir setiap hari mas) P: Nek mboten
yo ra sempat ngumpul suwe nang kene. Paling-paling sing ngumpul iki yo sing gaweane ra mesti koyo tukang mbecak, wong laut, tukang ngono kuwi leh”
yo plaur mas, nek kudu ngutangi wong sakmene akehe. Soale sing rutin teko mrene kuwi paling wong limo enem
aku piro-piro ae. Soale ndisik akeh sing ngentit pas tak utangi. Nek nang ndeso lak akeh sing bolo dhewe, wonge lak yo iku-iku wae leh”
cuplikan wawancara penulis dengan salah satu beduak bernama Sukiman (46);
Penulis : Nopo mboten nate mendem toh pak? (apa tidak pernah mabuk pak?) Sukiman: Nggih mboten nate mas (ya, tidak pernah mas) Penulis : Njenengan mboten wedi diseneni ustadz, lha wong seneng ngombe toak? (anda tidak takut dimarahi ustadz, karena suka minum toak?) Sukiman:Wedi nopo mas, lha wong mboten ngombe bir mawon kok, toak niku amung digawe nyegerke awak
doyan toak mas, lha wong jek umur nem belas taun. Tapi nek ra ngombe ki engkok ndak kademen ning tengah segoro, lha nek onok toak lak isit anget awak iki. Terus sakliyane iku yo dipekso karo cah-cah kuwi ok. Nek ra ngombe disemoni jirene banci, trus nek ra melok gumbul nitik ra oleh bolo karo bakal dicing” “Waktu
ngombe sing gawene ngombe nang Karmidji, soale aku dewe yo nyanggong nang kono meh saben sore mari muleh kerjo. Gratis ra katek mbayar opo-opo”
Serat Wedhatama karya Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV, Raja Surakarta. Dalam tembang Pucung
durung weruh kapan mronone. hehe. iraReplyDeleteRepliesZulfa13 November 2015 at 11:58Catet nang kertas sing dowo mbak,
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa.Sri Sultan Hamengkubuwono XSistem KomunikasiSekurang-
asyik iso kemringet trus hasile yo lumayan. Gambare ora tak lukis, tapi nggawe gambar tempelan. Wis hasile podo apike karo nggone sampean hhh
- sakedep netro lakuku wus kemput ing jagad wetan
- iyo aku bayumu sikapi putih titise roh ilapi kang nglimputi jagad
Matsutaké (Tricholoma matsutake（S.Ito et Imai）Sing.) utawi jamur pinus punika nama umum kanggé jamur mikoriza.[1] Jamur punika kalebet jamur langka saking genus Tricholoma familia Tricholomataceae.[1] Jamur mikoriza punika ugi dados jamur ingkang déréng saged dipundudidayakaken.[1] Kathah-kathahipun, jamur punika urip kanthi sakparan-paran wonten ing negari Cina, Jepang, Koréa, Finlandia, saha ing panggénan-panggénan sanésipun ing saindenging donya.[1] Nalika nembé musim gugur, matsutaké tuwuh wonten ing alas-alas pinus.[1] Matsutaké limrahipun tuwuh wonten alas-alas ingkang wonten taneman pinus merah jepang, Tsuga diversifolia, pohon runjung Tsuga, saha Pinus pumila.[1] Kejawi punika, matsutaké ugi asring tuwuh wonten ing wana ingkang dipuntuwuhi pinus hitam jepang.[1] Wonten ing panggénan-panggénan sanésipun, mastsutaké ugi gesang nalika nembé musim udan Asia Timur.[1] Jamur punika nggadhahi miselium ingkang tuwuhipun rendhet sanget.[1] Suhu ingkang sae kanggé tuwuhipun miselium inggih punika kirang langkung 5-30℃, suhu ideal sekitar 22-25℃, pH tanah ideal 4,5-5,5.[1] Wonten ing negari Jepang, matsutaké punika kalebet panganan élit ingkang redinipun awis.[1] Jamur punika gandanipun wangi saha sedhep sanget.[1] Matsutaké limrahipun dipunpanggang wonten ing sandhuwuring geni ananging boten ngantos gosong.[1] Kejawi punika, matsutaké ugi saged dipunmasak kaliyan wos, saéngga dipunwastani sega matsutaké utawi (matsutake gohan).[1] Kejawi punika, matsutaké ugi saged dipunginakaken kanggé campuran dobinmushi (sup wonten teko).[1] Jamur matsutaké punika ugi dipunekspor wonten ing nagara-nagara sanés.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)kaskus.us(dipunundhuh tanggal 4 Oktober 2011)
^ (id)nusantara-news.com(dipunundhuh tanggal 4 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Matsutaké&oldid=985728"	Kategori: Jamur panganKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Ngopi Lanang - 'Strategi Musisi'Warung Srawung, present: Ngopi Lanang Ngobrol Pintar Lanjut Bersenang - senang'Strategi Musisi' Sabtu, 18 Februari 201721.00 - 23.00 WIB - SelesaiDi
Sesambene tetembangan laras lelagone.. Laras lelagone..
Melathi Rinonce Lha kae wus mrene nyangking kembang melathi rinonce
Mosa janji wong kangen ndang entuk jampi Esemuoleh: Manthous
Aduh dek.. aku dewe’an
Yen ra pethuk- yen ra pethuk ojo gelo
Tiwas dandan jebul ning ati nelongso Nginang Karo Ngilooleh: Manthous
Duh aduh aduh, ampun mBah
"Titip Kangen" Liwat angin sore
Karo jalan balik, Kang Damad kayong
tambah jengkel. Ditakoni pan ana apa,
Gampang adong wis rampung masalahe karo Lik
karo rika kabeh. Jawaban kaya kuwe jelas gawe kanca lan
tanggane Kang Damad dadi mingkem, ora wani takon maning.
Rupane, kanca karo tangga esih memperhatikan langkahe
Kang Damad sing terus nggoleti Lik Paing. Malah, ning tengah
wis sue ora ketemu karo Lik Paing. Mungkin
karena wis kesel apa pimen, Kang Damad akhire njagong ning
warung sambil pesen kopi karo gorengan. Karo nyedot rokok
kretek, Kang Damad leyeh-leyeh ning kursi dawa pinggir
endi? Lah enyong khan saiki dadi wong sibuk oh kang, dadi
pangapurane bae sing akeh. Donge ana apa kang, rika nggoleti
enyong. Apa rika pan ana penting karo enyong apa?
rika wis dipikir, yen boyongboyongan jabatan wingi akeh sing
wong guru koh kon boyongan ning sing hudu
bidange. Ana maning wong bekas pamong sing ngurusi KB
dipindah kon ngurusi duit. Memang ning aturan olih, tapi apa
rika. Coba wis delengena, angger
ana wong sing kon boyongan nuntut, bisa rame. Soale akeh
aturan sing dilanggar ning bab boyongan. Tulung sepisan
maning aja kaya kuwe. Melas pak kades sing pan lagi nyambet
gawe temenanan. Tuntun sing apik eben desa tambah maju.
kerabate eben dadi guru? Wong kye lg geger K.2. beh
semrawud... Angger pancen kurang guru ya tulung sg wispada olih tunj. sertipikasi mulang dobel ya kena. Jaman
tertib, ana no antrian tp ora kanggo,asal tumpuk, ngundange
Oxalidales&oldid=822072"	Kategori: Rintisan topik botaniOxalidalesKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.50, 11 Maret 2013.
duit karo wektu...pitik mah cepet dadi akeh...jago siji babon telu wae setaun rong taun dadi
"BOOBYHOLIC"].............................................karo wektu...pitik mah cepet dadi akeh...jago siji babon telu wae setaun rong taun dadi
dadi akeh...jago siji babon telu wae setaun rong taun dadi
dadi apik di dol yo larang..-umpomo babon, anakakane apik nek didol yo podo
cah ayo cah sopo gelem melu aku
masih untung nyenggal nyenggol ati lego
kenal anak’e sing dodol rujak cingur
jok dipikir kon podho gak duwe sangu
jok dipikir angger podho gelem melu aku
Ing. Václav Klaus, CSc, Ing. Miroslav Singer, Ph.D., Ing. Dušan Triska, CSc., Prof.Ing. Karel Dyba, CSc., Doc.Ing. Tomáš
aku durung tau nganggo iki bero. eh ngopo ora nganggo gimp wae? abot po? gali kok wedi abot
minta waranugraha wenang ngelaksanayang penebasan Oton Manusa Prakerti inggih punika
“Ong Hyang Widhi, Hyang Yamadipati ngulun minta wara nugraha, wenang ngelaksanayang Penyampet Sorong rikala ngelaksanayang Pengelukatan Penebasan Oton Manusa Prakerti inggih
Kidungan Jaya Wedha berikut ini: Ana kidung akadang premati among tuwuh ing kuwasanira nganaken saciptane kakang kawah puniku kang rumeksa ing awak mami anekaken sedya pan kuwasanipun adhi ari-ari ika kang mayungi ing laku kuwasaneki anekaken pangarah. Ponang getih ing rahina wengiangrowangi kang kuwasa andadekaken karsane puser kuwasanipun nguyu-uyu Sumbawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun
Jelawung dadi sinar, I Ratu Nyoman Sakti Pangadangan dadi air, I Ratu Ketut Petung dadi Sang Hyang Panca Mahabhuta, metu ta sira saking adnyana,
Home » Jadwal Lomba Burung » Jadwal Lomba Burung Banyuwangi Juni 2015Jadwal Lomba Burung
perawatan burung lomba banyuwangi. lomba burung bnr banyuwangi. lomba murai batu banyuwangi. lomba burung kicauan banyuwangi. lomba burung cendet banyuwangi. lo
Related For Jadwal Lomba Burung Banyuwangi Juni 2015
pernikahan Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Hayu dan Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Notonegoro. Acara puncak ini berupa kirab pernikahan agung (Royal Wedding)
Tindak tanduk’e ing sak bendinane, Dudu bandane, dudu pangkate,Mungguhe Pangeran iman lan taqwane,Nindakne printahe, ninggal larangane,Mbesok amale diunduh-unduh dewe.
Senajan wonge tampan ra nduwe iman kapitunan,
Ayune rupo, atine olo, paedah opo urip tanpo guno.
Senajan gagah, bandane turah,Ora ngibadah, uripe susah,Sugih mlarat ujian,Tumprape iman mungguh
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung, Wonogiri Wonosobo Magelang Pekalongan Salatiga Semarang Surakarta Tegal. JAWA TIMUR Bangkalan Banyuwangi
kanggo sedulur sehobby se wil crb.Nama : Bambang UngkaraAlamt : Patrol, ImFarm : Karang ayam acak adultelp : 085224048369monggo di tindak lanjuti !Wis mangsane satria pingitan munggah tahta,...hee...hee...he..Wong
kesia - siaan,Ana Pandhita akarya wangsitMindha kombang angajab ing tawangSusuh angin ngendi nggoneLawan galihing kangkungGolek Banyu apikulan warihGolek Geni sarwi
mas, pengen iso ono acara ngono, neng kene wis do sibuk masing-masing ora iso diajak acara koyo ngono kui ndop	18 September 2014
Reply	Suk diluk ngkas iso. Soale khan suwe2 kangen pingin ngumpul. Iki enegri sing iso ngumpulne cuma siji: kangen.
piye carane sugih, mesti kepikir karo sopo wae sing wis ngeti karo duit. Mbuh kui cah cilik, cah enom, wong tuo. Yo blog iki mung miturut pendapatku lho, yen ono sing salah yo njaluk tulung dingapuro. Menurutku yo memang tergantung soko akeh faktor. Aku mbagi dadi loro faktor, yaiku faktor bejo karo faktor rabejo.
Faktor bejo kuwi biasane iso soko, misale :
- Entuk bondho warisan Yen faktor rabejo kuwi yo selain kuwi sugihe ora entuk soko ning nduwur, dadi sugihe mergo proses ora instant.
Jalan pikiranku ki meh podo karo buku sing takwoco-woco. Dadi wong arep sugih kuwi normale nglewati dalan kui, tahap-tahape. Pertamane mergo raduwe modal, mesti awake dewe kudu kerjo melu uwong, kanggo ngumpulke modal duit lan karo modal pengalaman, akeh konco. Wayah iki jenenge tahap dadi pegawai. Ning kene kw kudu sinau sing tenanan ng nggone perusahaanmu sing kw kerjo. Kw sinau sisteme, py perush kuwi iso mlaku, iso dodolan, iso entuk duit, opo wae resikone. Lha gajimu ojo mbokenteke kabeh, sebagian mbok tabung kanggo modal sesuk yen ws cukup.
Lha yen ws cukup modal lan pengalaman nembe kw mbukak usaha dewe. Iso ugo mboksambi karo megawai. Fase iki biasane disebut tahap dadi pengusaha.Ng kene kw bener2 diuji, iso gagal iso
- Golek gawean sing podo sekolahmu, hobimu
- Yen duwe duit ojo tuku mobil/motor, invest lemah wae mergone lemah regone akeh mundake - Ojo pelit2, donga lan ngamal sing akeh men rejekimu berkah
- Meluo asuransi, mergone wong loro ki ragate akeh
Yen kowe isih gagal, opo ra sugih2, baleni maneh wae.. amargo kui kabeh proses..
Wong Empanguh (0km) Wong Kerupok (3.6km) Wong Entawa (3.6km) Wong Kelasen (5.1km) Wong Padong (5.1km)
ingkang boten bade ambaludag, senaosa toja saking pinten-pinten katahing lepen, manungsa iku
utawa mung umbar-umbaran bae. Mungbae anggone ngurang-ngurangi kaangkaha saperlu, lan aja nganti diprusa kang ndadekake karusakaning raga, nanging dikuliknakna cecegah saka satitik manut
purwa. Éka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing déwa ingkang kasongan akasa, sinangga pratiwi, kaapit ing samodra, kathah ingkang anggana raras, nanging datan kadi Nagari Hastina, ya sinebat Nagari Liman Benawi. Mila kinarya bebuka, ngupaya nagari satus datan antuk kalih, sanadyan sèwu ‘tan jangkep sadasa. Dhasar nagari panjang punjung, pasir wukir, loh jinawi, gemah ripah, tata tur raharja.
Sinten ta jejuluking sri nata ing Ngastina,
Jakapitana, duk nalika sang nata sinengkakaké ngaluhur jumeneng naléndra nyata maksih jejaka dèrèng nambut silaning akrami. Déné Anggendariputra, nyata sang nata putra pambayuning Kusuma Dèwi Gendari.
Kacarita, Prabu Duryudana kondhang ing rat naléndra bèrbudi bèrbandha, remen hanggeganjar hangulawisudha, nanging
hanganyut-anyut binarung ocèhing kukila ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan, pating carengklang
pindha mendhung. Para mantri bupati ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang.
Nenggih sinten ta ingkang lenggah jajar klawan sang nata. Nenggih pujangganing kraton Begawan Durna ya Sang Kumbayana.
Ngawangga, Prabu Karna Basusena. Semanten ugi pangéran ngiras paniti sastra, Radèn Harya Kartamarma ingkang wus sumahap
inggih, Sinuwun. Dahat suka marwata sutaning manah pun bapa ing Sokalima, kula tampi, kula petek wonten ing pranaja, mugi amewahana bawa leksana. Namung puji hastuti puja mantra sangking pun bapa ing Sokalima mugi konjuk wonten ing ngarsa Paduka, Sinuwun.
‘Nggih, kula pundhi kanggé jimat paripih, mugi handayanana kasantosan kula. Bapa Durna, mbok manawi andadosaken kagyating penggalih Jengandika, tumunten kula piji, kula rawuhaken ing
Saklangkung gurawalan anggèn kula nampi dhawuh Padukéndra.
Kakang ‘Dipati, kanti raharja sarawuh jengandika.
Kawula nuwun inggih yayi Prabu. Mugi salam taklim pun Kakang konjuk wonten ing ngarsa Paduka yayi.
nuwun inggih, sedaya para kawula sami sahiyeg sahabipraya, gumolong cipta, rasa, karsa, miwah
lenggah radi majeng sawetawis, badhé wonten gémbolaning raos ingkang nedya kula babar wonten ing paséwakan, Bapa.
Kawula nuwun, nuwun Sinuwun. Keparenga pun bapa nganglungaken jangga nilingaken karna, tumunten kadhawuhna menggah menapa ingkang dados raosing penggalih Paduka Sinuwun?
Bapa, setunggaling wanci kula nampi wasitaning déwa ingkang kawursita wonten salebeting pasupenan. Bilih ing ‘ri kalenggahan mangké, déwa badhé ngandhapaken kanugrahan wahyuning keprabon, inggih wahyuning keraton, ingkang winastan Pepakem Makutharama. Ujaring wasita ingkang sampun kula tampi, badhé mandhap wonten ing tlatah Kutharunggu, wonten ing Swélagiri. Ing mriku wonten pithataning janma ingkang kinten kula dados sang awatara ing jagad ingkang nedya ambabar pepakemipun Prabu Ramadéwa duk rumuhun. Bapa, kula nyuwun dhawuh Jengandika babagan wahyu menika kadipundi, keparenga Bapa
Paduka Sang Nata, bilih mboten klèntu, jer pun bapa ugi nampi wangsit ingkang mekaten.
Mara gagé aku wènèhana katrangan ingkang cetha, wong nggayuh wahyu lan ngopèni wahyu kuwi carané kepiyé?
Yèn kowé kepéngin sumurup apa ta kang dèn-arani wahyu, wahyu kuwi suwijining kabegjan utawa kanugrahan peparing saka Kang Maha Kuwasa, ingkang ambabar daya luwih. Déné babaring daya luwih mau bisa wujud kesugihan bandha donya, bisa wujud panguwasa, uga bisa wujud drajat lan pangkat. Rèhning wahyu mau asalé saka Sing Gawé Jagad iki, mula ora bisa kinaya ngapa déning para titahé. Tegesé, ora bisa dirancang lan dipétung déning titah, jejering titah mung sakderma kanggonan utawa kedunungan. Dadi mung sakderma nglakoni. Kuwi waé sing ngarani wong liya, nganti sing kawogan dhéwé ora ngrumangsani. Wong sing nampani kabegjan utawa kanugrahan iku, banjur diarani wong kang kewahyon.
Lha yèn asalé wahyu mau, menawa manut pangandikaning para pinisepuh lan para nimpuna utawa para pinter, iku suwijining kukuban, sawijining undhuh-undhuhan utawa suwijining woh saka anggoné nandur, utawa anggoné gawé lelabuhan marang jagad iki. Mungguh sing nandur iku bisa awaké dhéwé, nanging uga bisa leluhuré. Déné carané nandur yaiku ora liya kejaba tapa-brata, yaiku nindakaké laku kaya patrapé wong sengsara. Nindakaké patrapé kaya wong kecingkrangan lan wong kekurangan, sarwa ora kepénak. Ditindakaké kanthi niyat, tékad, lan ati dhéwé. Mula ya kudu adoh saka
Lha, sarèhning wahyu iku mujudaké sewijining kamulyan. Mula ya dadi pepénginaning sapa waé ingkang ngenggoni jejering dumadi. Presasat saben wong ingkang urip ana ing alam padhang iki, yèn ta ngerti marang werdining wahyu, wis mesthi kepéngin nggayuh. Nanging yakuwi, nadyan kepéngin nggayuh, nèk durung mesthi bisa kasembadan. Ya mung titah ingkang katarima déning Kang Murbèng Jagad, lan titah ingkang bareng klawan kabegjan, kang bisa kaparingan wahyu kang mengkono mau. Yèn ditonton saka ing kelairan waé, wong ingkang kedunungan wahyu iku wong sing patrap uripé pedinan sarwa prasaja, sarwa temen, adoh saka watak lelamisan, dhemen ngajèni marang sapa waé, hambeg susila anuraga, ora dhemen marang bangsaning cecongkrahan, anané mung sarwa hamemayu rahayuning kahanan sakwutuhé. Kejaba saka iku, ing rèh kebatinané ora naté kendhat anggoné nindakaké wewatoning urip ingkang wis dianggep dadi pepakem. Kuwi, di Cuni.
Ooo, tinemuné kok ya angèl temen wong kewahyon?
Angèl. Ora angger wong. Cara-cara kaprigelan, ‘isa disinau. ‘Ning angger tekan nggon kewahyon, ‘ki angèl. Wong ‘ki nèk kewahyon, obah mamah ménggok ngemplok. Apa-apa sarwa kebeneran. Kuwi wong kawahyon. Béda karo wong sing ora ketrima, suket godhong dadi mungsuh. ‘Agi nduwé penemu bener, mesthi disalahaké nguwong. Nèk wong ora kebeneran kaya ngono kuwi.
Lha nèk kira-kira, kira-kira Kurawa ‘ki bisa nggayuh apa ora, Pepakem Makutharama kuwi?
Mengko dhisik. Aku krungu pawarta, binandhung ing
Aku krungu pawarta yèn ta panengah Pandhawa si Janaka linggar saka ing kasatriyan. Mangka adat lupiya ingkang wis kawuri, uger Janaka méntar mangka nedhengé ana wasita bakal tumedhaking kanugrahan gedhé, ponang wahyu, saka
Hem. Bapa Durna, nembé mangertos menika manawi Dhimas Permadi oncad saking Kasatriyan Madukara. Manawi ta tetéla mekaten, kula sampun saged anjagèkaken, yèn kula anggadhahi pepénginan badhé ngudi tumuruning kanugrahan, ingkang putra pun Jakapitana tartamtu mboten badhé saged kasembadan.
Cetha, manawi Janaka menika tumandang ngupaya wahyu, tartamtu Kurawa mboten badhé ngukup menapa-menapa.
‘Ko ‘sik ‘Dhi Cuni, aja cilik ati. Wong kuwi kudu sing nrima. Narima iku tumanggaping ati ingkang jembar, ‘ning ya kudu santosa ing sedya.
Aja sok serik, lan aja nduwèni pangira-ira marang liyan. Merga aku wis kandha ing ngarep, yèn ta wahyu kuwi kudu jinangkah lan kudu digayuh. Dhasaring narima siji: narima sak-anané. Liré, upamané nyandhang nganggo lan memangan mung sak-anané, ora ngaya golèk onjo lan ora golèk sing mirasa. Kuwi tegesé wong nrima. Panganan kuwi marakaké apa. Énaké pangan ya wis mung ngana kaé, ora wurung nèk kokèhan panganan énak ya mung lara gula. Banjur narima sakkecekelé. Liré, pangudining raja brana ora nggregut banget, nganti dredah amarga nyahak wewenanging liyan. Sabanjuré narima sakkuwaté. Liré, pangangkating sesanggan ora dirosani ‘ning yèn abot disèlèhaké, mung samurwat klawan drajaté. Banjur uga ana laku nrima yèn ta diseriki, disengiti, ora bakal ngandhut tatuning ati, kepara ngrumangsani lamun ta awaké dhéwé ingkang isih kurang becik déné durung disenengi déning uwong. Nrima yèn diwirangaké. Liré, kinira gawé panasing ati iku kaanggepa ngundhakaké panemu, déné nganti bisa digawé wirang déning wong liya, nedya ngunduri tindaké ingkang nuwuhaké wirang mau. Dadi yèn ta wong iki bisa narima kaya tuladha-tuladha ingkang tak-kandhakaké kabèh mau, saka pangrasaku bakal bisa ènthèng jroning pikiré satemah bisa nampa kanyatan iki, ora susah jubriya menyang sapa-sapa.
Nanging tetep ancasing sedya kula kepéngin ngudi tumuruning kanugrahan.
Sinuwun, kados kirang prayogi menawi Paduka piyambak ingkang nyalirani.
Kinten kula upami ta leres pekabaran menika, Radèn Janaka ngupaya tumedhaking kanugrahan agung Pepakem Makutharama, ing mriki wonten priyantun ingkang sembada njajari lenggahipun Janaka.
Mboten sanès kejawi namung ingkang raka Ngawangga, ingkang minulya Sang Adipati Karna Basuséna. Manawi Paduka Sinuwun kepareng utusan ingkang raka ing Awangga, kinten kula badhé saged lebda ing karya. La punika sampun katingal marak ngabyantara, swawi kadangua piyambak.
Kakang ‘Dipati, Jengandhika sampun mireng piyambak bilih ing dinten mangké jawata badhé ngandhapaken kanugrahan Pepakem Makutharama ingkang badhé mandhap wonten ing Pertapan Swélagiri ing Kutharunggu. Ing ngriku kacariyos wonten pandhita wakiling Kang Akarya Jagad, ingkang badhé ambabar pepakemipun Prabu Ramadéwa duk rumuhun, ingkang peparab Begawan Késawasidi. Jengandika Kakang Narpati mugi kersoa tedhak dhateng Kutharunggu nyatakaken wasita kala wau. Éwadéné kapara yekti, kadospundi éguh pertikel pemanggihipun Kakang ‘Dipati, kula borongaken sakwetahipun. Ingkang baken kondur Jengandika mring Negari Ngastina saged mboyong Pepakem Makutharama.
Adhuh, Yayi Prabu kadanging pun kakang. Tumrap rakanta ing Ngawangga presasat kadidéné warastra ingkang sampun tinumpangaken wonten kendhenging langkap, Yayi Prabu ingkang nglésan. Manawi Yayi Prabu badhé ngelès mangidul, kula badhé dhawah wonten kidul. Yayi Prabu Jakapitana nginceng ngalèr, pun kakang badhé dhawah wonten ing lèr. Dinten mangké kula badhé nyendikani dhawuh Paduka. Keparenga kula nyuwun pamit tambahing pangèstu sageda lebda ing karya.
Inggih, nganthiya kadang Sata-Kurawa sakcekapipun. Mboten langkung namung pamuji kula ingkang ndhèrèkaken jengkar Paduka Kanjeng Kaka Prabu Ngawangga.
Lha inggih, menika langkung prayogi, pun bapa ndhèrèk bingah.
Kula aturi memuji dhateng panguwasaning déwa, mugi-mugi sageda kasembadan sedya kula.
Nuwun inggih, ngèstokaken dhawuh ‘Nggèr.
Kurawa kinèn padha miranti, ngombyongi jengkaré Kakang ‘Dipati Ngawangga.
Nok-non, nuwun inggih, ngèstokaken dhawuh. Kepareng amit madal pasilan.
Kula wonten pangadika ing adhawuh, Kaka Prabu.
para wahini pawongan cèthi ingkang samya ngampil upacarèng aji, rep regedeg nguncupaken asta
Lah ing kana ta wau, wus lumarap lampahira nyai emban, unjuk uninga mring ngarsaning Sang Ayu Banowati. Nengga kawuwusa, ganti ingkang winursitèng kawi, ora kaya ingkang mapan ana ing gupit mandragini, kaya
pating pletot kabeh.) Lha yen sampeyan kabeh perlu informasine, ya aja lali teka ae nyang sumber aseline yaiku nang kene.
Kabupatèn Fakfak iku kabupatèn ing Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Kutha Fakfak iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané: Kokas lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 38.474 km² utawa hèktar.
ke depan.. Dadi ora pas. Yo soale iki serba dadakan kang. Ya sekelas dadakan iki wis
Mbok ndonga kanggo aku ben rejekine akeh, cepet oleh jodho, njuk isa ndang rabi ta Ndop Idah Ceris	17 June 2014
crito nyang bojoku lek nduwe konco (enake konco opo dulur yo) wong nganjuk sing puinter tenan nggambar, sampek sampek (duduk sempak) tak duduhno macem-macem gambare
alus, wong iso kepleset. Ndik dalan sing kasar, wong iso kesandung.. <– woh, iki iso dadi quote
low profile. sing kebacut ya ada sing ngarani jokowi iku wong cino, antek cina. wkwkw.. pgn ngguyu kekel. cino teko ndi?
dewe nek ndelok wonge ndik tipi ki atiku sumringah. Soale wonge ancen tulus lucu lugu gak enek niat aneh2. Podo koyok ahok. Senajan cino khan yoben to. Wong mereka juga ciptaan Tuhan. Haha..
Sampeyan wae jik kuruan aku pokoke. Biyen aku jik iling ketemu sampeyan pertamakali pas ndik nggone anton. Eh anton asiki piye ya kabare?
KH. R. Asnawi (Kudus) | SINGOPADON
Mengko yen ibu duka kepriye, mbak? (nesu/marah)
Bocah ditakoni kok mung duka bae, sebel aku! (embuh/tidak tahu)
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karya, tut wuri
pak, pokoke ayah kudu sehat, soale tasih ngijabke anak-anake wedok!
mangkeh nek nyuwun nopo2 pareng, ning ampun nyuwun rabi …
woh, ra oleh njaluk rabi yo?
nek pun sehat, mangke nodong anake mangan sing enak-enak … sakniki kan ilate iso nyeleksi panganan sing enak kalih mboten enak, sing larang kaling mboten larang to …
iya … oh iya fem, sesuk omongo om harto, soale dheweke meh nganggo mobile nggo suk nek ayah mulih. kowe telpuno om harto ..
nggih be … kancane femi nggih akeh sing nawari mobil nek ayah kersa.
Sikhye ya iku jinis ombenan kas Korea kang digawé saka sega kang difermentasekake karo tepung ragi.[1][2] Ombenan iki disuguhake minangka ombenan enthèng lan duwen manpaat kanggo nglancarake saluran pencernaan.[1] Glepung ragi kang digawé saka glepung jewawut diencerake nganggo banyu panas banjur disaring nganti ampase menep.[1] Larutan iki banjur disokake ing panci bareng sega kang wis digodhog.[1] Asil godhogan iki diarani sikhye.[1] Sikhye bisa ditambahi gula lan madu supaya tambah legi.[1] Sawise rampung, godhogan mau disuguhake nalika wis adem.[1] Saiki kanggo gawé sikhye bisa nggunakake piranti masak sega utawa rice cooker.[1] Sikhye duweni ciri kas rasa kang alus lan rasane legi banget lan saiki wis dikembangake dadi ombenan enthèng kang disenengi masarakat Korea.[1] Tradisine ombenan iki disuguhake nalika riyaya gedhé kayata Seollal, Dano, Chuseok lan ing persembahan marang arwah leluhur ing altar.[1]
^ a b c d e f g h i j
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sikhye&oldid=1112306"	Kategori: Ombèn-ombèn KoréaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
lagunya: Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan Opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak pikiran
Oplosan Sawangen kae konco koncomu akeh do podo gelempangan Ugo akeh sing kelesetan ditumpakake ambulan
Oplosan Oplosan Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan Opo ora mikir yen mendem iku biso
Semanten ugi kito sumerap bentenipun kaliyan tiyang ingkang nggadahi kaliyan boten
Monggo kita sesarengan njunjungake puja lan puji syukur marang Gusti allah SWT amargi sampun maringi berkah lan karunia. Saengga kita sedaya saged makempal sesarengan kanti sehat wal afiat.
Kaping pisan ingkang kita sedaya perlu sadari lingkungan kuwi panggenan kangge kita sedaya nggantungaken urip, umat manungsa. Amargi meniko kita sedaya kudu njaga lingkungan sae-sae supados bumi ngasilaken keuntungan kangge kita sanes kerugian utawi bencana kangge kita.
Salah sasawijining cara lingkungan mboten maringi bencanan kangge kita yakuwi njaga kebersihan lingkungan. Tegesipun kebersihan lingkungan ingkang salerese yakuwi lingkungan kang layak kanggge dipanggoni manungsa lan kesehatan manungsa saged terjaga amarginipun menika kita sedaya kudu njaga kebersihan lingkungan supados nyiptakaken urip ingkang layang lan sejahtera.
Njaga kebersihan lingkungan yakuwi cara kang becik kangge nyegah penyakit-penyakit ingkang ngintai ing musim udan kayak saniki. Njaga kebersihan lingkungan saged diwiwiti saking ngresiki sekolah kita tresnani, SMK Negeri 1 Brebes menawi sekolah kita resik tiang sanesipun mboten sungkan kangge nyontoh kabiasaan becik kita sedaya. Kangge ngresiki
sementen ingkang kula aturaken, mbok bilih wonten klenta-klentunipun kulo nyuwun pangampunten.
ingkang kinurmatan, tamu undhangan, Bapak/Ibu Guru saha karyawan ingkang kula hormati, adhik-adhik kelas tuwin rencang-rencang ingkang kula tresnani.Puji syukur konjuk wonten ing ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Asih, awit ing wekdal menika kita sedaya taksih pinaringan rahmat saengga ing wekdal menika kita saged makempal kanthi pinaringan karaharjan.
Kula sakanca naming saged memuji, mugi-mugi sedaya amal lan kesaenan Bapak Ibu Guru pikantuk pinwales saking Gusti Allah ingkang Maha Agung, saha tansah pinaringan kasarasan, kawilujengan lan ketentreman saengga saged nggulawentah dhateng adhik-adhik sedaya ngantos dumugi paripurna kanthi biji ingkang maremaken.Mboten kesupen kula sakanca ugi nyuwun pangapunten, awit kula sakanca asring ndamel Bapak Ibu duka lan kuciwa, awit saking atur saha solah bawa kula sakanca ingkang mboten mranani penggalih panjenengan sedaya.
Dhumateng Bapak/Ibu Guru lan adhik-adhik sedaya, sepisan malih kula ndedonga mugi tansah pinaringan rahmat saha barokahing Gusti Allah, Amin..Wasana cekap semanten atur kula, menawi kathah kalepatan atur saha solah bawa ingkang boten mranani penggalih, kula nyuwun pengampunten.
Negeri 1 Purbalingga ingkang kula tresnani lan kula banggaaken.
Namung sakderengipun, ingkang rumiyin sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur wonten ngarsaning Gusti Allah SWT. Gusti ingkang Maha Agung. Injih awit panjenengan dalasan kula tasih pinaringaken kempal manunggal ing mriki wonten ing adicara “Wigatinipun Njagi Kasarasan Waja kagem Remaja” kanthi pinaringan kasarasan saha kawilujengan, Aamiin.
Indonesia, kawula jumeneng ing mriki badhe ngaturaken pinten-pinten bab ingkang wonten gandheng cenengipun kalih wigatinipun njagikasarasan waja kagem remaja khususipun. Njagi kasarasan waja punika wigati sanget. Kenging napa? Amargi ndadosaken tiyang saged anggadaih ambakan ingkang seger, eseman ingkang sae ugi waja ingkang bersih lan putih. Mboten sekeca bilih wonten remaja ingkang anggadaih waja ingkang kuning, ugi ngantos sami tanggal. Lelabuhanipun tiyang sepah kaliyan guru kagem remaja inggih punika kagem motivator lan maringi informasi babagan ngrawat waja ingkang sae. Sedaya remaja putra lan putri piyambak ingkang mandegani kagem njagi lan ngrawat waja.
Setunggaling tiyang diwastani sehat menawi kagungan waja lan tutuk ingkang sehat. Amargi kagem waja ingkang mboten sehat saged ndamel penyakit sanesipun. Riskesdas 2007 nglaporaken 75% penduduk Indonesia nglampaih kenging karies waja.
Wonten pinten-pinten bab ingkang sederhana ingkang saged adhik-adhik lampaih piyambak kangge ngrawat waja. Ingkang utami sami nyikat waja kaping kalih sedinten. Nyikat waja ngagem odol ingkang ngandung flouride lan mboten ngandung deterjen. Kapan wekdal ingkang tepat kagem nyikat waja? Saksampune maem ingkang pokok lan ajeng mapan sare.
Kula yakin adhik-adhik siswa SMP 1 Purbalingga mboten wonten ingkang ngrokok, aja nganti! Amargi ugi saged ngotorake waja lan saged ndamel kanker. Aja kaluwihen ngonsumsi anggur merah, panganan ingkang kathah gulanipun, panganan ingkang ngangge glepung, kopi lan teh. Amargi panganan lan nginuman niku ingkang adhik-adhik konsumsi kathah, saged ndamel risaking waja. Ngonsumsi buah lan sayur ingkang saged
nyepelekake babagan keresikan waja lan tutuk! Adhik-adhik supaya mriksakake waja ingkang rutin, saben enem wulan sepisan. Kasarasannipun waja iku wigati sanget. Aja dilalekake! Lewih apik nyegah daripada ngobati.
Kula kinten naming mekaten ingkang saget kula aturaken mugi-mugi sanget ndadosaken pepenget tumrap kita sedoyo lan ambok bilih agen kula matur katah kekuranganipun, kula nyuwun agenging pangapunten, ingkang mboten mranani ing panggalih. Ing lebet badan
hidayahipun kangge kita sedoyo, sehingga kita sedaya saget makempal wonten ing papan menika
Wonten ing mriki kula bade matur ingkang irah-irahan bahaya nipun ngagem narkoba lan obat-obatan ingkang dipun larang, kito sedoyo sampun katah mirengaken pawartos, ningali pawartosTV, menawi sok sinteno ingkang ngginaaken narkoba bade kenging bahayanipun narkoba kolo wau antawisipun bade ngrisak badan, kesehatan bade ka ganggu, pikiran boten saget jejek lan sanesipun gangguan .
Narkoba minongko obat ingkang dipun larang, sak jatosipun baten kapareng dipun sade kanti bebas, awit tumrap sok sinteno ingkang ngagem lan ngginakaken ateges piyambakipun sampun nglanggar paugeman lan saget dipun paring pidono. Awit meniko kulo ngajak monggo kito tebibi obat-obat terlarang meniko ampun ngantos kito cedak-cedak lan ngagem ingkang meniko ateges sampun kumowanton nglanggar aturan saking pamarentah.
Ciri-ciri tiang ingkang remen mengonsumsi narkoba inggih meniko :
1. Tiang ingkang remen menyendiri mboten remen menawi kempal tiyang katah.
2. Tiyang ingkang remen wonten kamar tertutup kanti nyetel music ingkang keras
5. Tiyang ingkang remen ngrokok inggih condong dumateng minum minuman keras lan narkoba.
Awit meniko kulo ngajak dumateng sedoyo rencang menawi manggihi sederek ingkang nggadahi ciri kadaos wonten ing nginggil kito kedah wicaksono, lan ampun ngantos kito ketularan dumateng tiyang ingkang nggadahi karemenan minum narkoba kolo wau.
Tiyang ingkang nggadahi karemenan ngisap narkoba menawi dipun tinjau saking kesehatan, sangat ngrugekaken dumateng badan kito, awit tiyang ingkang nggadahi karemenan ngisap narkoba meniko gampil kenging penyakit-penyakit, antawisipun gagal ginjal, jantung lan paru, sahinggo badan mboten sehat, lan inggakang paling bahaya inggih kawontenan pikiran mboten saget dikendalikan kanti sae, remen ngomong ingkang ngelantur, tindak tanduk kurang sopan lan sak penunggalipun, tiyang ingkang remen minum narkoba gadah kecenderungan ugal-ugalan lan kirang hormat dumateng tiyang sepuh lan sakkaminipun.
Tiyang mabuk mekaten mboten saged dipun control kesadaranipun, sak kepaenaipun piyambak lan sopan santun ingkang kirang, lan gadah kebiasaan ingkah rumaos paling hebat, naming sakjatosipun tansah ribet lan gampil sakit.
Awit menika kula ngajak dhumateng para warga masyarakat aja sepisan-pisano ngginaken narkoba lan obat-obatan ingkang dipun larang lan kita ginaaken wekdal kanthi sae lan diginaaken kangge hal-hal ingkang positif inggih punika : maca buku, olahraga sepak bola, olah raga bulu batminthon lan sakpanunggalane..
Kanti pangertosan ingkang sampun kulo aturaken lan sebataken wonten ngajeng kolo wau, kulo ngajak monggo kito tansah njagi badan kito ampun ngantos ngginaaken barang ingkang dipun larang. Mugi-mugi sesorahan wonten ing dinten menika migunani dhumateng kita sedoyo lan andhadosna kita tiang ingkang becek. Ana kupat lawuhe santen menawi wonten
murbo ing dumadi. Wondene ing wekdal meniko kito tasih saged ngraosaken endahing iman soho Islam. Kaping kalihipun sholawat soho salam mugi tansah kalimpahaken dumateng junjungan kito nabi Muhammad solallohu ‘alaihi wassalam ingkang sampun nedahaken kito margi ingkang leres.
Bapak / Ibu Guru soho poro konco sedoyo ingkang kinurmatan,
Kulo bingah sanget wonten wekdal meniko, amargi kito sami saged ngangsu kawruh babagan budi pekerti ingkang luhur. Agami Islam mrehatosaken sanget babagan budi pekerti ingkang luhur. Kanjeng nabi Muhammad solallohu ‘alaihi wasalam kautus wonten ing alam dunyo supados nyempurnaaken budi pekerti. Kasebat woten ing kitab suci Alqur’an; Wainnaka la’alaa khuluqin adziim. Ingkang artosipun mekaten: saktemene jeroning tindak tanduk rosululoh niku wonten budi pekerti ingkang luhur. Ugi dipun jelasaken wonten ing sabdanipun Rasululloh sollohu ‘alaihi wassalam ingkang suraosipun; Innama buistu liutammima makarimal akhlaq. Artosipun kirang langkung, saktemene ingsun dipun utus kagem nyempurnaaken budi pekerti.
Dados sampun cetha wela-wela, bilih tiyang islam kedah nggadahi budi pekerti ingkang luhur. Budi pekerti ingkang luhur inggih meniko sedoyo tindak tanduk ingkang sae, ingkang natrapi paugeranipun agami islam.
Salah satunggaling sorah budi pekerti ingkang luhur inggih meniko kito kedah nggadahi andap asor dumateng tiyang ingkang langkung sepuh. Umpaminipun unggah-ungguh murid kaliyan Bapak soho Ibu guru. Ugi unggah ungguh dumateng tiyang sepuh kekalih, poro tonggo, lan sedoyo tiyang sanes. Mboten kesupen kaliyan poro mitro soho konco. Menawi kito saged mbiasakaken budi pekerti ingkang luhur wonten sedoyo papan soho panggenan, kito saged gesang guyup rukun toto tentrem karto raharjo.
Bapak / Ibu Guru soho poro konco sedoyo ingkang kulo tresnani,
Kulo kinten atur kulo cekap semanten. Mbok bilih wonten atur kulo ingkang mboten mranani wonten penggalihipun
Inggris.Sing dadi pitakonan, kepriben carane kita mbiasakake ngomong Bahasa Inggris yen kita urip ing lingkungan sing ora Berbahasa Inggris?Kita sing kudu proaktif!
Inggris kanggo dhewe.EnglishSpot System arep ngadirke suasana kasebut kanggo Panjenengan, Dadi Panjenengan seolah-olah ono ing
Urip nang endhi2 podho wae. kabeh onok enake, onok gak enake. Nang kene enak, kabeh teratur, fasilitas kesehatan, pendidikan apik. Tapi yo ngunu, kaneh kudu dilakoni dhewe. Kecuali sugih banget iso mbayar asisten.
spremastruč.spec.ing.logistike; bacc.ing.elektrotehnike bacc.ing.elbacc. ing. el.Bacc. ing. elbacc. ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing elbacc. ing. el. (smjer informatika)bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc.ing.elMagistar inženjer elektrotehnikebacc.ing.el.inf.bacc.ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el. smjer elektroenergetikaBacc. Ing. Inf.
gunung. Deleng bae jentik karo jempol sikile wong
CIH!!! (@ndjoe) says:	September 30, 2011 at 8:54 am	wong jaman saiki ncen do kurang gawean
jangan…Pandhu Prakoso on Relativitas ala EinsteinPandhu
ing New Castle, Delaware, Amérika Sarékat, 10 Sèptèmber 1974; umur 42 taun) inggih punika satunggalipun aktor saking Amérika Sarékat.[1] Panjenenganipun langkung misuwur amargi dados paraga Billy Douglas ing opera sabun
Step With...Ryan Phillippe dipunundhuh tanggal 19 Juli 2011)
^ a b c d e (id)Profil Ryan Phillippe dipunundhuh tanggal 19 Juli 2011)
0% doc. Ing. Gabriela Kyselá, PhD.
0% doc. Ing. Eugen Špirk, CSc.
0% doc. Ing. Viera Khunová, PhD.
0% Ing. Michal Jaššo, PhD.
pesen sing fotone sampean cak nang kesinge?
Ojo yaqin batokmu ireng iku ahli ibadah.
riariani berkata:	20 Februari 2010 pukul 18:18	BATOK IRENG dRoNG TENTU AMAL IBADaHE KTRIMO.
ngene iki wegah debat. Wong awake dewe iki ora sepaham. Dijelasneo koyok ngopo, ora bakal ketemu. Wong sing wes mati bakal putus amale kejaba telung perkoro.. Wes ngerti to telung perkoro kuwi?? (
winongwong, nenggih Dèwi Banowati, musthikaning uwong. Nyata ayu akarya lamong, akèh priya kang kepéngin mboyong, dadi kembang lambé pating clemong, akèh kang gandrung kloyong-kloyong. Lamun Sang Banowati liwat, para priya mung pating
Dedegé ora sangkuk, asta lir gendhéwa tinekuk, driji kaya saya minggah saya mucuk, padharan ora mblendhuk, ponang pocong nyenthing munjuk, disawang saka mburi cundhuk, ngiringan mathuk, ngarep …. Bojo kaya Dèwi Banowati sewayah-wayah gathuk, awan sayuk, wengi njuk,
pendhak Sang Nata Prabu Kurupati miyos tinangkil, Sang Dèwi Banowati miyos munggwing
wirama. Hambèr hamblabar sanggya para cèthi miwah para pawongan ingkang samya sumahap munggwing ngayun. Sinten ta ingkang mabukuh ngumala ‘rum. Nenggih menika ingkang putra Dèwi Lesmanawati, ‘tan prebéda ayuné klawan ingkang ibu, mung kladuk luruh.
Nalika ing mangké nuju suwuking pradangga, ana tengara konduring Sang Nata Prabu
Prabu Duryudana. Dadya guragapan amethuk mring rawuhnya Sang Prabu Kurupati. Tinut ing wuntat ingkang putra kinasih Dyah Lesmanawati miwah sanggya para parekan.
(Banowati mapag rawuhipun Duryudana, kedhèrèkaken Lesmanawati, Cangik, tuwin Limbuk.)
Kawula nuwun, nuwun, dèrèng sawetawis dangu kepareng rawuh Paduka Kanjeng Sinuwun, anjanur gunung déné radi randhat anggèn Paduka miyos
Yayi Ratu, déwa bakal ngudhunaké Wahyu Pepakem Makutharama, ingkang bakal mudhun ana ing tlatah Swélagiri. Kacetha ing kono jroning wangsit ana pandhita ingkang angasrama kang peparab Begawan Késawasidi, ingkang bakal amedharaké pepakeming Prabu Ramawijaya duk rumuhun. Ujaring wangsit, sapa ingkang kadunungan kenugrahan yekti bakal pinardawa kamulyané, dadi ratuning
yèn ta marengi mudhuning kanugrahan Janaka lunga, ora wurunga wahyuné mesthi nèmplèk menyang wong Pendhawa. Mula ‘pisan iki aku njaluk dongamu. Pujèk-pujèkna Janaka upama golèk wahyu aja oleh gawé.
Banowati manjing kedhaton, kadhèrèkaken Lesmanawati. Cangik tuwin Limbuk kantun wonten jawi.)
Yèn ngono apa awaké dhéwé ngentèni lorotan, karo isah-isah mengko ya ‘Mak?
Sing dilorot apa? Wong ming timun dicampuri karo ampas kambil.
Whalah … Mak ? Kok kaya wong gedhe-gedhe whae rembugane. Bab es-es iku aku ‘rak ya wis kerep tha Mak, ngombe es. Terus … rawit-
Limbuk…, anakku sing ayu denok debleng. Nyang Jombor Danguran, Klaten Selatan, iku ana sawijining lembaga masyarakat kang sinebut … Omah Wayang, tempat Pasinaon Seni Budaya Tradisional Jawa. Wah, Omah Wayang iku wis moncar saindenging bawana, lho ‘Nduk ? Malah ana, lho ‘Nduk, ya, kerana kemajuan teknologi informasi, nganggo sarana internet, sawijine bapak-bapak kang wis sepuh sangka jaban rangkah Jawa, ya iku tlatah negara kitha Indonesia sing paling kulon, kepulauan Bangka Belitung, pase ana kutha Pangkalpinang.
Lha…, ya iku. Apa ‘ra isin, kaya kowe lan kanca-kancamu sing cedhak whae ‘ra gelem melu sinau, kaya kowe iku ‘rak isa tha melu sinau nyinden upamane. Lha… wong panjenengane iku lagi ongkos pejalanane sablasan whae ‘ra sethithik lho ‘Nduk.
numpak montor mabur. Mbediding….magep-magep. Enak numpak dokar hae Mak….
Ya nèk ngono ya diimbuhi ‘ndhuk,
Balung-balung kaé, ‘nèng ngomah ‘isa
Éka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing déwa ingkang kasongan akasa, sinangga pratiwi, kaapit ing samodra, kathah ingkang anggana raras, nanging datan
Kacarita, Prabu Duryudana kondhang ing rat naléndra bèrbudi bèrbandha, remen hanggeganjar
lumampah. Ingkang kapiyarsa amung swaraning pradangga hanganyut-anyut binarung ocèhing kukila ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan,
imbal gantya lir mandyaraga, werdiné kaya gamelan. Teka amuwuhi asri renggeping panangkilan. Ing alun-alun papandhèn bandéra lelayu payung agung miwah bawat, tinon angendanu pindha mendhung. Para mantri bupati ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang.
Nenggih sinten ta ingkang lenggah jajar klawan sang nata. Nenggih
sasmita mring sang rekyana patih arsa wawan pangandika.
Ldr. Sekar Ladrang Lesah, Sl.6
O, kula nok-non, nuwun inggih, Sinuwun. Dahat suka marwata sutaning manah pun bapa ing Sokalima, kula tampi, kula petek wonten ing pranaja, mugi amewahana bawa leksana. Namung puji hastuti puja mantra sangking pun bapa ing Sokalima mugi konjuk wonten ing ngarsa Paduka, Sinuwun.
‘Nggih, kula pundhi kanggé jimat paripih, mugi handayanana kasantosan kula. Bapa Durna, mbok manawi andadosaken kagyating
Kawula nuwun, nuwun. Saklangkung gurawalan anggèn kula nampi dhawuh Padukéndra.
Kawula nuwun inggih yayi Prabu. Mugi salam taklim pun Kakang konjuk
Nok-non nuwun inggih, sedaya para kawula sami sahiyeg sahabipraya, gumolong cipta, rasa, karsa, miwah karyanipun, rainten-dalu anggung hambudidaya murih wewahing
Durna. Keparenga pinarak lenggah radi majeng sawetawis, badhé wonten gémbolaning raos ingkang nedya kula babar wonten ing paséwakan, Bapa.
kadhawuhna menggah menapa ingkang dados raosing penggalih Paduka Sinuwun?
Bapa, setunggaling wanci kula nampi wasitaning déwa ingkang kawursita wonten salebeting pasupenan. Bilih ing ‘ri kalenggahan mangké, déwa badhé ngandhapaken kanugrahan wahyuning keprabon, inggih wahyuning keraton, ingkang winastan Pepakem Makutharama. Ujaring wasita ingkang sampun kula tampi, badhé mandhap wonten ing tlatah Kutharunggu, wonten ing Swélagiri. Ing mriku wonten pithataning janma ingkang kinten kula dados sang awatara ing jagad ingkang nedya ambabar pepakemipun Prabu Ramadéwa duk
nyuwun dhawuh Jengandika babagan wahyu menika kadipundi, keparenga Bapa Durna paring pangandika sabtatama.
Oh, lolé-lolé, somalolé somaranté jebebeg howéloh-howéloh, wana-wana dadi alas, alas-alas dadi wana. Kaluhuran dhawuh Paduka Sang Nata, bilih mboten klèntu, jer pun bapa ugi nampi wangsit ingkang mekaten.
Lha yèn asalé wahyu mau, menawa manut pangandikaning para pinisepuh lan para nimpuna utawa para pinter, iku suwijining kukuban, sawijining undhuh-undhuhan utawa suwijining woh saka anggoné nandur, utawa anggoné gawé lelabuhan marang jagad iki. Mungguh sing nandur iku bisa awaké dhéwé, nanging uga bisa leluhuré. Déné carané nandur yaiku ora liya kejaba tapa-brata, yaiku nindakaké laku kaya patrapé wong sengsara. Nindakaké patrapé kaya wong kecingkrangan lan wong kekurangan, sarwa ora kepénak. Ditindakaké kanthi niyat, tékad, lan ati dhéwé. Mula ya kudu adoh saka rasa pangresula, ngundhamana, muring-muring, nanging kepara kudu dilambari nganti tekaning ati lila, nalangsa, sabar, lan narima.
Mangka adat lupiya ingkang wis kawuri, uger Janaka méntar mangka nedhengé ana wasita bakal tumedhaking
manawi Dhimas Permadi oncad saking Kasatriyan Madukara. Manawi ta tetéla mekaten, kula sampun saged anjagèkaken, yèn kula anggadhahi pepénginan badhé ngudi tumuruning kanugrahan, ingkang putra pun Jakapitana tartamtu mboten badhé saged kasembadan.
Kakang ‘Dipati Ngawangga sampun jengkar.
Kula nok-non, wonten pengendika ing adhawuh.
Mepaka para kadang Sata-Kurawa kinèn padha miranti, ngombyongi jengkaré Kakang ‘Dipati Ngawangga.
aji, rep regedeg nguncupaken asta minangka tandha pakurmatan. Yayah binayangkaré konduring Sang Nata Prabu Duryudana.
Sl Myr. Kalajengaken Ayak-Ayak. Sl. 6, kayon tanceb tengah)
Lah ing kana ta wau, wus lumarap lampahira nyai emban, unjuk uninga mring ngarsaning Sang Ayu Banowati. Nengga kawuwusa, ganti ingkang winursitèng kawi, ora kaya ingkang mapan ana ing gupit mandragini, kaya nandhang Asmara.
(Limbuk medal, mlampah sarwi jejogèdan. Kasusul Cangik medal, ugi mlampah sarwi jejogédan. Lesmanawati medal, kasusul Banowati.)
PANDU, GANDAMANA DAN ARYA SUMAN
Man Bi To ahange Babak Arsham
"Man Bi To ahange Babak Arsham"
( Souerce : PB XII, PMSES Kodya Dati II Solo : 27 February 1998 )
Tut wuri hanjegali (sliding tackle)
nanging beja-bejane wong kang lali isih beja wong kang eling lan waspadha,
Burung Cucak Rowo Ijo Mei 2014 Harga Burung
wah mengko dikrikiti kucing…dikirone mari digawe goreng iwak asin nivikoko	May 26, 2014
seng anyar kangg…. nggak seng mari gawe nggoreng iwak asin..
belong, saiki aku pindah kantor durung iso golek angkringan….he..he..he. Idem suryasenja : ayooo kapan ngangkring bareng bareng ?
wayang golek - bobodoran Bobodoran Wayang Golek. By mifkaisme 2 months ago 7,217 views 8:40 wayang golek - cepot barakatak Bobodoran Wayang Golek Oleh : Asep Sunandar Sunarya - Giri Harja 3 Judul : Seri Bobodoran Barakatak 1 video golek by fullsadoy 10 months ago 29,492 views 10:52 Wayang Golek Maicih - Bibi 1 Rabu, wayang Golek,
Wayang golek are. By ali years ago 368,722 views 13:43, wayang golek -bobodoran bag.1 wilujeng nongton. M Wayang golek
DOWNLOAD that are. By mifkaisme 2 months ago 9,288 views 13:51, wayang golek - bodoran seuri ngakak 01/02. Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya - Dorna Gering (Lanjutan Dewa Debat)) Wayang Golek Asep Sunandar - dewa debat full. Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya Full Wirataparwa. By mifkaisme 4 weeks ago 597 views videos wayang golek-panca suta
BID’AH (lagi….) | SINGOPADON
Wong sabar rejekine jembar, Ngalah urip luwih berkahKata bijak : Wong sabar rejekine jembar, ngalah urip luwih
Mengko yen dadi pns yo tetep dadi operator wae
Aku tahu moco nang koran. Jarena akeh wong India lungo nang Swiss pengen ndelok lokasi film2 favorite. Lha wong2 Swiss cok cek bahagiane. Wes dadi lokasi turis, ditekani turis maneh. Untunge dobel. Btw, saiki akeh wong India sing tarveling nang Eropa, yo
Jepara 13. Kabupaten Rembang 14. Kabupaten Blora 15. Kabupaten
Kene, kene, kene, kene Gugur gunung tandang gawe Sayuk sayuk rukun bebarengan ro kancane Lilo lan legowo kanggo mulyaning nagoro Siji, loro, telu,
banyune segara Angliyak numpak prau layar Ing dina minggu keh pariwisata Alon praune wis nengah Byak byuk byak byuk banyu binelah Ora jemu jemu karo mesem ngguyu Ngilangake rasa lungkrah lesu Adik njawil mas, Jebul wis sore Witing kalapa katon ngawe-awe Prayogane becik balik wae Dene sesuk esuk tumandang nyambut gawe7. Lirik Lagu AJA LAMISAja sok gampang janji wong manis Yen ta amung lamis Becik aluwung prasaja nimas Ora agawe cuwa Tansah ngugemi tresnamu wingi Jebul amung lamis Kaya ngenteni thukuling jamur ing mangsa ketiga Aku iki prasasat lara tan antuk jampi Mbok aja amung lamis Kang uwis dadine banjur dhidhis Akeh tuladha kang demen cidra, uripe rekasa Milih sawiji ngendi kang suci, tanggung bisa mukti8. Lirik Lagu SETYA TUHUBowo
gam : Aku kang setya satuhu, Wit biyen nganti saiki Bebasane peteng kepapag katon sumunar Andhika pangayomanku, Lahir
onok gawean. ”Adem-adem ngene enake ngombe yo” jare Uwar.
”Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe?” jare Joko.
”Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak tah?” Uwar mulai gunggungan.
setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?” takok Joko.
iki nek badai, wong cuaca neng kene ae koyok ngene, kuwi awan hitam sing cepet
saiki weruh weruh wes di kene”, tambah
taun ganjil ki Semeru aktivitase lagi gak terlalu aktif sih sebenere dibanding taun genep. Tapi lek ngene iki aku kok malih curiga eh. Biasane lek wayah tenang ngene iki
takkabari engko yo. Opo sok yen kancaku sing nduwe tenda iki ngajak rene meneh, awakmu takajak yo. Nggolek gratisan. Hehehe..”,
“yaiyaalaah, wong mok wei sambel akeh tenan, mbok ya enek rasa asin, manis opo opo kek, iki malah ora enek rasane, mung anyep karo
Barang Antik | Iklan Baris Gratis Banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
Sunnah dan Bi’dah | SINGOPADON
Pas aku iseh cilik, aku tau ngaji Qur'an nang Kenteng. Nang
SD Kenteng ana musholla cilik sing biasa dienggo ngajar ngaji. Sing ngajari
ngaji jenenge Pak Asnawi lan Pak Birin. Jane nek anakke tangga tanggaku sinau
ngajine nang Kang Jawaher. Deweke wong pondokan lan biasa ngajar ngaji. Aku wes
tau nyoba sepisan, ning ora betah. Mbuh kenapa. Pas ngerti nek kanca SD-k ulan
Mbak Yu-ne ngaji nang Kenteng, aku melu. Apa maneh kanca dolanku sing ngomahe
Wah apik jebule.Sampe sirahku mumet ki lho pak RT, mikir motor 1 iki. Ws lah nunggu wujud asline ae nak ngene
Wates kesalahan iku istilah jroning statistik sing nuduhaké gedhéné kesalahan (error) ana ing sampel sing dipilih sacara acak jroning sawijining survey. Yèn ukuran margin kesalahané luwih gedhé, luwih adoh keyakinan marang sawijining survey saka asil aing "sakbeneré",
kk. 63–67. Dijupuk 2006-05-31. Cite nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 2 Maret 2016.
kanggo bebarengan lan saling percoyo bakal njogo atine dewe² kui coro sg luwih apik seko
ratu pinandhito kang hanyakrawati kang wenang masesa wong sanagari;
2) sifat kuwagung dadi wewayanganing Gusti;
3) trahing Mentawis kang wasis-waskitha, putus ing susastra, trampil olah
on May 18, 2014May 18, 2014	KALBU | Kaleme pepijer mlebu	Kamulyan urip iku
dumunung sumelehe mlebu sumringah ing tentreme ngati
SIMBAH (4), BUYUT (8),CANGGAH (16), WARENG (32), UDHEG-UDHEG (64), GANTUNG SIWUR (128), GOPRAK SENTHE (256), BANYU MBLABAR / DEBOG
kang bayang melek bengi langsung ngeblog, cah kene melek bengi langsung turu maneh mergo sek ngantuk kwkwkw…
Balas	SanG BaYAnG	31 Oktober 2012 at 07:58	Jane yo ngantuk tapi pengen nulis.., mumpung kari ndudul..ngiwo-tengen iki
IndonesiaNederlandsPolskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.50, 4 Maret 2017.
kanjeng Terboyo (?), Raden Tumenggung
ngreti saiki ya, haha.. sampeyan kurang narsis mungkin mas.. haha.. yawis suk mben ngobrol yah.. btw sampeyan ginuk ginuk
kiye ganu wis tau kopdar http://cakpoer.wordpress.com/2010/10/18/kopdar-chapter-banyumas-ii-tambah-
Hamedar pangandikan ingkang asipt amilut dhumateng para pamyarsa
Tatacara medhar pangandikan wonten sangajenging para pejabat lan piyantun ingkang nggadahi palungguhan
Tuladha medhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang mboten sami agaminipun
Medhar pangandikan lan ngandaraken maknaning bahan/ materi
Ambuka medhar pangandikan kanthi ngaturaken gambaran umum
Tuladha-tuladha paraga panatacara lan hamedhar pangandikan komplit wonten ing tata adicara punapa kemawon
Aturipun panatacara badhe tumapaking adicara waosan ayat suci Al-Qur'an
Aturipun panatacara badhe tumapaking adicara tanggap wacana saking Bp. Kades
Aturipun panatacara sasampunipun tanggap wacana saking Bp. Kaur Kesra ngancik adicara pengaosan
Aturipun panatacara tumapaking adicara waosan Kitab Suci Al-Qur'an
Aturipun panatacara sasampunipun waosan ayat suci Al-Qur'an ngancik adicara ceramah agami
Aturipun panatacara sasampunipun pengaosan angancik adicara penutup
Tuladha panatacara wonten ing pengetan Isro' Mi'roj
Aturipun panatacara sasampunipun adicara waosan ayat suci Al-Qur'an lan badhe tumapaking adicara tanggap wacana
Aturipun panatacara badhe ceramah agami wedharing pathi sarining adicara pengetan Isro' Mi'roj
Aturipun panatacara sasampuipun adicara ceramah lan ngancik penutup
Aturipun panatacara sasampunipun adicara waosan ayat suci Al-Qur'an ngancik adicara tanggap wacana dening pangarsaning panitia
Aturipun panatacara sasampunipun tanggap wacana saking ketua panitia lan badhe ngancik adicara candakipun
Aturipun panatacara sasampunipun adicara ceramah agama lan ngancik paripurna
Aturipun panatacara sasampunipun waosan ayat suci Al-Qur'an lan badhe ngancik
Aturipun panatacara sasampunipun adicara tanggap wacana saking Bapak Kaur Kesra ngancik adicara ceramah
Aturipun panatacara sasampunipun adicara ceramah agami ngancik adicara penutup
Tuladha panatacara wonten ing tata adicara pepisahan ing pawiyahan/
Tuladha tanggap wacana pangarsaning panitia wonten ing pengetan Nuzulul Qur'an
Tuladha tanggap wacana pangarsaning panitia utawi ketua panitia halal bi halal remaja masjid
Tuladha tanggap wacana wonten ing papan ipun kadang ingkang hanggadhahi hajatan ambal warsa
Tuladha tanggap wacana ketua RT wonten ing lomba kebersihan lingkungan
Tuladha medhar pangandikan kepala desa angempalaken dana sumbangan bencana alam
Tuladha tanggap wacana pangarsaning Karang Taruna wonten salebeting malam bazar (pasar murah)
Tuladha tanggap wacana Ketua Osis ingkang nembe dipun lantik
Tuladha tanggap wacana ketua osis wonten salebeting adicara lomba seni
Tuladha tanggap wacana saking Ketua RT amapag tumapaking lomba kebersihan lingkungan
Tuladha tanggap wacana murid dhumateng gurunipun ingkang pindah dinas
Tuladha tanggap wacana pangarsaning kader gizi lan KB tingkat desa
Tuladha medhar pangandikan saking penganten kakung wonten ing tata adhicara daup / nikah
Tuladha medhar pangandikan saking kulawangsa penganten putri wonten ing tata adicara prahargyan prasaja ningkahan
Tuladha panatacara badhe tumapaking adicara pambagyoharjo wonten ing tata adicara lamaran
Tuladha atur pamabgyaharja yuwana ing tata adicara pasrah panampining lamaran temanten
Tuladha aturipun panatacara badhe hangancik adicara pasrah lamaran
Tuladha atur pasrah kinarya sarana jejangkeping palakrama
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun atur pasrah lamaran
Tuladha panyandra tumrap penganten putri lumebed ing bale winangun
Tuladha aturipun panatacara sasampuipun sri penganten putri lenggah ing kursi rinengga
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun paripurna pasrah temanten kakung
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun paripurna aturipun pasrah temanten kakung hangancik adicara panggih
Tuladha aturipun panatacara sri temanten badhe hanndakaken adicara sungkeman
Tuladha panatacara hanyandra sri temanten sekaliyan hanindakaken sungkeman mring yahya rena
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun lelangen beksan paripurna ngancik adicara atur pambagya harja yuwana
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun atur pambagya harja yuwana
Tuladha panatacara ngaturaken badhe tumapaking adicara kirab kanarendran
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun sang subomanggolo sampun prapteng unggyan tinuju nun inggih ing sangajengipun temanten sarimbit
Tuladha aturipun panatacara hangaturaken badhe kirab kanarendran
Tuladha aturipun panatacara hangaturaken badhe kirab kastriyan
Tuladha panatacara sasampunipun kirab kasatriyan lan sri temanten pinarak lenggah ing sasana kursi rinengga
Tuladha aturipun panatacara badhe wontenipun wursitawara utawi ular-ular
Tembang macapat kadhapuk kanthi paugeran guru gatra, guru wilangan lan guru lagu.
a. Guru gatra : cacahing gatra/larik ing saben pada
Guru gatra, guru wilangan lan guru lagune tembang macapat macapat:
1. Mijil : Kedadeyan saka 6 gatra : 10i, 6o, 10e, 10i, 6i, 6u 2. Kinanthi : Kedadeyan saka 6 gatra : 8u, 8i, 8a, 8i, 8a, 8i 3. Sinom :
tanpa PK.....ke....ke...ke....ke..... Ngimpii....ke...ke...ke...ke.... ngimpi ora opo2 pak sing penting ora nglindur......... lha daripada konco2 bingung mikir tempat kanggo acara PAPAJI mending dongake aku akeh rejeki mengko tak
konco2 bingung mikir tempat kanggo acara PAPAJI mending dongake aku akeh rejeki mengko tak
wkwkwkwkwkwkwkw aku ora melu2 mbah sing poto paling ngisor dhewe 😆
Ilir-ilir Lir ilir tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo Tak sengguh temanten anyar Bocah angon bocah angon penekno blimbing kuwi Luny...
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 07:48, 30 May 2010 (UTC).
‡ Gunggung main lan gul ing tim nasional iki patitis per pukul 25 May 2008
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mario_Melchiot&oldid=1100334"	Kategori: Lair 1976
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 21 Oktober 2016.
CINUKUPAN, ASMO KANJENG NABI SUN PINAYUNGAN,
Mancala iku kaluwarganing dolanan nganggo papan sing kondhang ing ndonya. Salah sawijining kaluwarga dolanan Mancala ya iku dhakon. Ing sadéngah panggonan, dolanan papan iki nganggo jeneng sing béda-béda lan kanthi paugeran sing ora padha, ing antarané disebut congklak (Melayu), lan Sungka (Filipina). Tembung mancala iku seka basa Arab 'naqala sing artiné nglangkah. Tembung Mancala digunakaké ing Siria, Lebanon, lan Mesir. Manut bukti sajarah, barang paling tuwa sing dianggep kaya mancala ditemokaké ing Ethiopia. Manut arkéolog, watu dolanan mau digawé udakara antara abad ka-6-abad ka-7 masehi.
SurajawaMinggu Kliwon, 31 Maret 2019 m] 2020 m.”.
Reply	Hahaha aku dewe ki nek jarene tonggoku sing SD kelas loro, dikirone setres, soale sering banget ngguya ngguyu dewe ndik kamar. Urip ndekem ndik kamar tok. Metu omah nek ditakoni jawabanne mesti golek angin utowo golek mangan. Hahaha…
gara-gara dee ngefens karo aku, trus kepingin hunting foto
Enek opo mas? Kepleset kah?
Reply	mudun nyusur kali sampe ko ngisor, tibake jurang tok. arep mbalek ws ra iso maneh, lha wong kena longsor karo
to mas ndop. Gambare apik ee.. #ndeso
nang pasar wage enek po ra yo??? Aku wong nganjuk kok lagi krungu enek air
Iyo karo ngreyen kang. Maklum jik anyar.
lak di grafik, perkembangan ilmu potograpine sampean terus meningkat sik nie pi kan, jos tenan, propesional.
Aku mbayangne sampean kabotan bontrot, soale nggowo tripot 2 kilo, banyu 1 liter, karo lonthong limang bungkus
Sik, piye carane nggawe banyu mak NDOP ndik poto ?
Reply	Huwahahha.. Aku kudu nggoling ae pas menuruni bukit kuwi. Soale gowoanku akeh haha.. Padahal ora mbontot soale ngko tambah abot haha..
Carane moto banyu maksude? Ben banyune iso alus ya kang? Lha kuwi didelok settingan sing wis tak tulis.
kungkum neng kono… nek neng sedudo kae enek sing bakul telo/singkong godog, byuh, jek anget menul-menul.
Reply	Iyo nek ndik kene kudu sangu panganan, utowo enek kok warunge. Tuku mangan ndik warung. Tapi nek wis munggah ning warung ki arepe mbalik wis muwales
["KANOMAN DADI TUMBAL PERANG BRATA YUDDHA."]
(2. Penegas: Galur Sakral Wayang Purwa: Jati Swara
isih diuri-uri. Salah sijining tokoh masyarakat sing biyasa nyepuhi upacara Wiwit (methik pari) asmane Mbah Sedyaprada (65 taun). Duwe anak enem, kabeh wis mentas, ana sing dadi guru, ana sing nyambutgawe swasta. Senajan mung buruh bisa nyekolahake anak lan putune. Saben ing Dhusun Nitiprayan wiwit ana panen, piyambake sing dipitaya warga amrih mimpin acara Wiwit. Ing ngisor iki katur wawancarane JB karo Mbah Sedyaprada bab upacara Wiwit. Kadospundi Mbah larah-larahipun wonten upacara Wiwit? Upacara Wiwit, nek neng Jawa Timur karan upacara methik pari. Kapan dianakake sing sepisanan, aku ora ngerti, jalaran aku mung nerusake tilarane leluhur. Panenan pari bisa becik lan orane gumantung marang Gusti Sing Akarya Jagad. Upacara Wiwit iku desa siji lan sijine pancen beda. Ana sing ngarani upacara Labuh. Lan ana sing mastani Nglenggani utawa Wiwit. Neng Jawa Timur karan Methik! Wiwit iku kanggone kadang tani klebu mangsa sing banget nyenengake. Mula perlu nindakake acara iku. Acara Wiwit iku kaperang dadi loro. Sing sepisan ing papan bulak pari dipanen, ditengeri kanthi methik pari manten. Saperangan banjur mboyong pari manten menyang omahe sing duwe pari, tumuli mapanake ing lumbung. Acara sing iki sinebut mboyong pari manten. Panen sepindhahan punapa wonten gandhengipun kaliyan dinten pasaran? Wong Jawa pancen percaya banget karo petungan dina pasaran. Methik pari kudu milih dina sing becik manut keyakinane sing duwe pari, bisa Senen Paing utawa dina becik liyane. Bojone sing duwe pari, anake, perane gedhe banget. Jalaran dheweke sing nyiapake ubarampene. Ning nek ana alangan bisa dipasrahake wong liya sing bisa gawe sajen. Sajene awujud jadah woran, lintingan bekatul (katul), sega sambel gepeng dhele sing wis digoreng, kembang boreh, wedhak, abon-abon, kinang, juruh, pulo gimbal pulo gringsing, godhong pulutan (Urena labato), endhog,
sing arep dipanen. Dina sing becik wis katemtokake. Yen tiba dina Senen Paing, Senen neptune papat lan Paing sanga, gunggunge 13. Merga parine manten sajodho, gunggunge pari sing dipethik ana 26 gagang pari. Sawise ndonga sinambi mbakar menyan tumuli ngani-ani njupuk 26 gagang pari diiket dadi siji. Ya iki sing jenenge pari manten Sri-Sadana. Sawise iku sajen-sajen sing ana panjang ilang padha didum mligine marang bocah sing melu Wiwit. Sawise iku pari manten diboyong nuju omahe sing duwe sawah kaya boyongan manten. Dene sajene diseleh ana lumbung awujud klasa sing dhuwure diwenehi jarit anyar lan piranti dandan wanita kaya ta wedhak adhem, parem, jungkat, pengilon, kinang, kembang boreh. Kajaba iku uga ana jangan menir, godhong kelor, ani-ani, bekatul, lan menyan. Sawise sajen cumepak jangkep, pari manten saka sawah banjur dilebokake ana jero lumbung. Sabanjure kabeh pari sing mentas dipanen uga dilebokake ana jero lumbung kono dadi siji karo pari manten. Mbah, werdine sajen-sajen niku napa? Sajen kayadene jajan pasar, rakan, utawa uwi-uwian mengku pralambang dina pasaran lan dina pitu wiwit Senen tekan Minggu. Windu wolu sarta surya rolas (gunggung sasine). Dadi anggone nganakake Wiwit petungane sawise srengenge lingsir, watara jam 12 munggah. Lha wong Jawa etungane panen ana papat: Suku, Watu, Gajah, lan Buta. Nek tiba Suku entuke mung gagang, tegese parine ora ana entuke, mung
pira-pira wae entek dimangsa buta. Pari manten klebu pari sing suci mula wektu digawa tumuju omah kaya methuk manten boyongan. Lan kanggo nindakake Wiwit pantangane ora kena njupuk dina Jemuah, iku dinane Wali, lan ing dina iku Dewi Sri dewine pari nembe sare. Nek nganti wungu lan duka sing tuna kadang tani dhewe. Ature: R. Dwi S. JB 35/LX, 30 April-6 Mei 2006
(*artikel ini tentang acara wiwit panen, yang diselenggarakan
Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso ngai bibit kejembaran soko
Door No. 4 63,Main Centre,Jayanthi Village,Veerulapadu Mandal,Dist.Krishna,Jayanthi,Andhra
cakep2. iraReplyDeleteRepliesTraveler Family22 April 2015 at 13:56Btw, sing
banger :) Mature nuwun mbak :)
William Roxburgh (June 29, 1751 – April 10, 1815) iku ahli bedhah lan ahli botani saka Skotlandia[1]. Panjenengané dianggep “Bapak Botani India”.[2]
Ahli botani saka SkotlandiaPati 1815Lair 1751	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.12, 22 Oktober 2016.
wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk
nugraheng Hyang Suksma. pan ingembun pinusthi ing cipta. pinindha lir Jawata.
ri Tumpak manis. nggennya dama cinubluk. tuladhaning kawruh. Surakarta. tarimanireng badan. 1959.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi. sru sêtya nglampahi dhawah. kiyai Kalamwadine. mring dhawuh weling gurune.
lelepiyanipun. pinirit tinuladha. suprandene tan kaliren wayah siwi. yun darbeya miwah nimpeni. ing nguni anggeguru. saselanira ngupaya tedha.
pasihaning Hyang. sumungkem lair batine. sinung tembang macapat. kinarya nglipur manah. karya suka pireneng jalmi. kedah
Cap-capan ingkang kaping sekawan. *** BEBUKA
Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda. Sang Prabu lagi
marak. (1) Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya. nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”. Sang Prabu krama
kajaba mung mulyakake agama Islam. supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”. mung kanggo pasêmon. Sayid Rakhmat banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing (3) anggêlarake agama Rasul. nanging aku tau dikandhani guruku. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha. banjur ngrasuk
Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya. Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata. sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir.DARMAGANDHUL
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?” Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti. ora ana maneh kang diaturake. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. dene ênggone jênêng Majapahit iku. sajrone
nyuwun idi marang Sang Nata. Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh. dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah. wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam. para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka. mula bisa dadi gurune wong Islam.
wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat. ana ing desa Bintara. Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak. yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang. sênênge mau amung kanggo samudana bae. bisane mung sadarma nglakoni. yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik. mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya.agama Rasul. awit yen miturut lêluri saka ingkang rama. Yen cêgah mangan rusak. Ature Patih kang mangkono mau. dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5). putraning Nata kang pambabare ana ing gunung. yen nglêluri lêluhur kuna. sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam. wêtune saka engêtan. budi kang ngobahake. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih. Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama. dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. para ngulama sarake Buddha. lakune isih padha cêgah mangan. iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin. Barêng Raden Patah wis diwasa. nanging sarehne ibune bangsa Cina. têgêse pambabare ana nagara liya. dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. mung nuruti rasaning lesan lan awak. ora kêna dikawruhi sarana
uga padha mupakat. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane. prayoga disêbut Babah. Sunan iku têgêse budi. anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane. arane Raden Kusen. isih padha cêgah
Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala. sowan ingkang rama. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka. durung padha duwe karêp kang cidra. Yen sarak rasul. padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku. Saka ature Patih.
Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina. Ing nalika samana. sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing. Hawa iku karêping hati.
nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh. Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun. Budi iku Dzate
jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa. iya kudu ditimbang ing sabênêre. isih kêna dinyatakake. nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane. iya iku ing tanah Kêrtasana. kang ndherekake mung sakabat loro. saiki isih ana wujuding patilasane. Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu
padha sênêng-sênêng ana ing omah. têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang. Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri. kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. wong ing kono akeh padha agama Kalang. ngêndêl-êndêlake kaprawirane. kang padha
nganti kasep ênggone omah-omah. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu. lan maneh iki wancine luhur. mula akeh desa. kajaba uyuh kula niki imbon bêning. tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”. iya iku saka
. Santri krungu têtêmbungan mangkono banjur lunga tanpa pamit lakune dirikatake sarta garundêlan turut dalan. mulyakake Bandung Bandawasa. aku arêp wudhu. kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika.nyambut gawe. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang. mula saka pangiraku iya nyata. prawane aja laki yen durung tuwa. Satêkane lor Kadhiri. yen diombe nglarani wêtêng. ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu. yen pinuji dina Riyadi. yen sampeyan ajêng ngombe”. tansah digubêl anak putune. mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon. kang ana mung bocah prawan siji. satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam. banyune isih buthêk. kula ingkang nêkseni”. kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora.
sawatara. iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani. nganti kawêtu pangandikane nyupatani. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah. MBok Prawan salah cipta. barêng kêna dayaning pangandika mau. bangêt dukane. dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik. kêpalangan banyu. ing wêktu iku lagi nênun. nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah. akeh desa kang padha rusak. Sunan Benang mirêng ature sakabate. ing panggonan kono disabdakake larang banyu. kali iki isih banjir. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang. padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang. ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik. apa isih agama Budi. satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. wong-wong padha bêbarêngan mangan enak. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang. Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu. mêjanani marang dheweke. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah. kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. gawene
ngaturake kahanane kabeh. kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. kang uga ngêsotake wong ing kono. kang anom aran panji Sarilaut. yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane. dadi ora tansah ganggu gawe. kiyai Buta Locaya iku bodho. dheweke diparingi Buta Locaya. matur bab rusake tanah lor Kadhiri. enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang.
kaya diobong. sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya. Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe
Benang. lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp. nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti. Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana kang dilemeki kasur babut isi sari. Lo têgêse kowe. ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre. sarta dadi senapatining pêrang. jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa. ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum. arane Sunan Benang.panggawene Sunan Benang. Buta Locaya lagi ngandikan karo kang padha ngadhêp. sanalika banjur nimbali
banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi. mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka. ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor. lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau. Samuksane Sang Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan. Buta iku têgêse: butêng utawa bodho. ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata. Kiyai daha iki cikal-bakal ing Kadhiri. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang
ing Kadhiri. dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton. jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara. maune jênênge kiyai Daha. sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah. dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut. dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. kabeh
gawe rusak iku. kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe. ratune manggon ing Selabale. ngrungkêbi pangkone. Buta Locaya panggonane ana ing Selabale. Buta Locaya iku patihe Sri Jayabaya. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang. mulane didadekake patih.
sikara tanpa dosa. paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre. sabab agama Kalang. saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse. jênêngku Sayid Kramat. nyikara tanpa prakara”. dede pangagêm Jawi. dene mangangge pating gêdhabyah. dadi dheweke kawanguran karêpe. Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa. ngriki paduka-sotakên. amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku. banjur padha katisên. kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna. Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke. kiyai Sumbre mangkono uga. nyabdakakên ingkang botên patut. katitik saka awake panas kaya mawa. sadaya patilasan sampun sami sirna. sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan. kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên. makatên wau saking sabda paduka. sarta nganggo jênêng Sumbre. amarga kaya dene cêdhak mawa. Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab. kene kabeh tak sotake larang banyu. paduka sikara botên surup. pintên-pintên sami risak. aku njaluk banyu ora oleh. mula kaline banjur tak-êlih iline. dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa. lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun. amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih.Ora antara suwe têkane Sunan Benang saka lor. Dene lêlêmbut kang
Benang wis ora kasamaran yen kang ngadêg ana sangisoring wit sambi iku ratuning dhêmit. mula tak-sotake larang banyu. amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre. punika namanipun siya-siya botên surup. Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran. sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. sumêdya ganggu gawe. sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah. dene omahku ing Benang tanah Tuban. lepenipun asat. Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku. Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah. iku prênahe ana ing ngêndi?”. namung kantun namaning dhusun. wana.”. sabin. Kados wangun walang kadung?”. Kula badhe pitaken.”. lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya. sêlaminipun awis toya. Sakabat loro kang maune padha sumaput. Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9). mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri. wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?”. kowe apa padha slamêt?”. pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna. têtêpe agama biru. pêrlu
. prawan tuwa jaka tuwa. prawan baleg.
ngêndêlake dumeh tiyang digdaya. sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka. woh sambi iki tak-jênêngake cacil. Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli. dene gawe kasusahan warna-warna. sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. nyikara wong kang ora dosa. nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa. Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”. wujud paduka niki jajil bêlis katingal. nanging kok jêbul botên makatên. paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah. paduka inggih dipunukum mlarat ingkang
sotakên wangsulipun malih. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi. punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka. sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih. lajêng mubal nêpsune gêlis duka. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami. punika namanipun tiyang dahwen”. ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu. daginge dadiya asêm. damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah. mbok sampun sumakehan dumeh
digodha lare. mêsthi simpên budi luhur. nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt. paduka tiyang saking ‘Arab. paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur. mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan. sugih sanak malaekat. lajêng paduka-ênggeni piyambak. siya dahwen sikara botên ngangge prakara.Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan. nggih niki margi paduka cilaka. dak-suwun marang Rabbana. ing ngriki sagêda mirah toya malih. ewadene kula taksih engêt dhatêng
sanes alam kaliyan manusa. lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun. manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên. Aji Saka tiyang saka Hindhu. sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya. sarta susahe jalma lan dhêmit. tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam. calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja. lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan. dene kok kaya bocah cilik padha tukaran. Kula niki bangsaning lêlêmbut. banjur nêpsu maneh. saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari. siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpalmumpal. Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune.wangsulna sapunika.
ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara. niku Sunan napa? Yen pancen Sunaning jalma yêktos. wijine mêtuwa lêngane. kali iki bisa bali kaya mau-maune”. Paduka niksa wong tanpa dosa. amargi ngrisakakên tanah. tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat. sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya. besuk yen wus limang atus taun. yen sampun dados. nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka. patute rêmbage tiyang entên ing bambon. Inggih sampun ta. kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”. sami damêl awising toya. woh sambi dadi warna loro kanggone.
dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun. kajaba yen nganggo piranti. êmbuh bênêr
gumun bangêt. bathuke dikrowak. Buta Locaya barêng wêruh patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran. lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki. Sunan Benang tindake têkan ing desa Bogêm. Sunan Benang sawise salat banjur nêrusake tindake. rêca mau awak siji êndhase
Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos. wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah. katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran. Ing besuk dadiya pasêksen. Sunan Benang kang anggolingake. ubênge bangkekane 10 kaki. saka akehe kêmbange kang tiba. benjing jaman Nusa Srênggi. nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat. yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat.
. kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi. lajêng sami
sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali. dene dhêmit padu lan manusa. Sumbre sarta Singkal. Buta Locaya mangsuli: “Inggih kaot punapa. sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau. sintên ingkang sumêrêp rêca punika. awit saka sabdane Sunan Benang. saupama diêlih saka panggonane. iku pituture Raden Budi Sukardi. Sunan Benang banjur tindak mangalor. barêng
wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya. Sunan Benang ngasta kudhi. Ki Kalamwadi ngandika: “Katêlah nganti saprene. dhuwure ana 16 kaki. sumure banjur digolingake. dadiya pangeling-eling ing
ing kene desa ing Sumbre. guruku”. dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”. jênênge dhêmit kêmênthus”. wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange. sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane.
sumêrêp saderengipun kalampahan. dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah. pinaringan wahyu mulya. ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya. amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun.Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca. mila sami dipunladosi. sarta nêdha ganda wangi. kawruhipun sasar-susur. dados têdhanipun manusa.” Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos. sumêrêp budi hawanipun. wujude nggih tugu sela. sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos. Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran. dipunsajeni. tugu damêlan Nabi. kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup. badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos. inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus. tiyang Jawi pathokan sastra. sami maujud piyambak saking sabda kun. wangsul
Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat. Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos. ta. yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar. wontên ing rêca. didelehi tugu watu disujudi wong akeh. sing sapa sujud marang Ka’batu’llah. rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara. makluking Pangeran. dheweke nêpsu maneh. paduka pathokan tulis. dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah. punika kêdah dipunrêksa. manawi sampun nrimah nêmbah curi. Buta Locaya mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa. calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen. sanes Hyang Latawalhujwa. supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa. punika inggih langkung sasar”. botên gadhah daya. sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa. angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun. inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos. manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara. yen punika rêca sela. manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun. dipunkutugi. saniki awon warnine. langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng. aja tansah disajeni dikutugi. sidik paningalipun têrus. supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh. punapa sampun angsal saking Pangeran
panggenan wontên ing rêca. besuk yen mati oleh kamulyan”. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya. botên kuwasa. sintên sumêrêp asalipun badanipun. prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran. sasar nyêmbah tugu sela. Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah. panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa. sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. ing kono pusêring bumi. pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan. inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. sasar nêmbah tugu sela. punika wajib dipunsujudi. manawi panggenanipun raga pêtêng. Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim.
anggêga ujaripun tiyang nglêmpara. Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka. manawi botên purun kesah sapunika. nyudakakên toya”. rêmên niksa ing sanes. wanitanipun ayu. murugakên awis wos. punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh.saking lêluhuripun. dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit. tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban. lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut. yen mêntas nampani layang saka Tumênggung ing Kêrtasana. tandha kirang nalar. saking lêpat. kowe setan brêkasakan”. wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon. Panjênêngan tiyang duraka. malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang. kalah kawruh kalah nalar”. ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. nyade mulyaning nagari Mêkah. dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. panjênêngan dereng tampu mulya kados kula. tekad panjênêngan rusuh. kali kang saka
adating uwong. Rêmbag panjênêngan punika mblasar. Sunan Benang banjur tindak. woh dhadhap jênênge kledhung.
nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak. manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya. bênteripun bantêr awis jawah. sapunika panjênêngan ukur. dados murid kula!”. panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang. sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag. tiyangipun jalêr bagus. punapa dora punapa yêktos. manawi tiyang ingkang ahli nalar. inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika. kirang nêdha kawruh budi. panjênêngan punapa botên badhe susah. kula-aturi kesah saking ngriki. punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale. ngarubiru agamane
layang ngaturi uninga yen nagara Kêrtasana kaline asat. dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika. kula aturi kesah kemawon saking ngriki. Patih matur. madya luwês wicaranipun. digdayanipun ngungkuli panjênêngan. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring
ngriki nagari suci lan mulya. awis toya. uwohe kledhung. nagari ing Majalêngka. Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun. mila panjênêngan dhatêng tanah Jawi. anuju sawijining dina. tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal. Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang”. maoni agama. mastani Mêkah punika nagari cilaka. nyade umuk. wontên ing ngriki mindhak damêl sangar. nambahi bênter. damêl risak barang sae. manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah. Buta Locaya mangsuli:
undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut.
sumêrêp piyambak. kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata. mula banjur lunga
Prabu banjur dhawuh marang Patih. Patih sawise niti-priksa. diajak nglurug mênyang Majalêngka. mung kowe. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane. Gêlising carita. sowana besuk Garêbêg Mulud. Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit. suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata. saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri. paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. gaweya samudana. aja nganti ngêtarani. matur yen ora oleh gawe. saka panawangku. dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga. pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka. botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi. banjur ngaturake kahanane kabeh. dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka. namanipun Sunan Benang. ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. têgêsipun Aenal punika ma’rifat. amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane. umure wis satus têlu taun.
Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika. pêrange rame bangêt. pintên-pintên dhusun sami karisakan. satêkane ing Dêmak. golek kêkuwatan. sawise oleh bêbantu. nglêstarekake agamane. pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin. rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka. anggenipun makatên wau. banjur ngêbang marang Adipati Dêmak. liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale. Sang Prabu midhangêt ature Patih. punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa. têgêsipun Yakin punika wikan. para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam. dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. kabeh mêsthi nurut marang kowe”. ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam. dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka. wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. 2. niti-priksa ing kono kabeh.
. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak.mangetan. punika nama ing têmbung ‘Arab. yen kumpule iku arêp gawe masjid. amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti. mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak. kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang. Wong ing Giri geger. banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka. nglurug mênyang Giri. mariksa botên kasamaran. amarga gawe ribêding nagara. Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane. mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa. Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana. banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri. mêngko yen wis kumpul. dados nama tingal ingkang têrus. mênggah têgêsipun Sunan punika budi.
têgêse Babah iku saru bangêt. akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa. Eyangmu kuwi santri mêri. nanging yen bapakmu kalah. iya iku: bae mati bae urip. awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi.Islamake. tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati. utawa dipasrahake marang putra mantu. mung karo wong siji. tur ratu kapir. Sunan Giri nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu. patine slamêt nampani swarga mulya. mula akeh bangsa Cina kang padha tak. ing batin sêsêpên gêtihe. wong pranakan buta. ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku. mêsthine sihe Gusti Allah kang
. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe. kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya. yen kowe ora ngukuhi. nadyan mati. aku wêdi marang Patih Majalêngka. mamahên balunge”. yen kowe ora gêlêm nglakoni. mulane rêmbugku. Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês. besuk ganjarane swarga. yen ngislamake wong kapir. sumilih kaprabone ramamu. sanadyan dosa pisan. ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan
lan ratu. wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Dhawuhipun eyang Sunan Ngampelgadhing. kowe anak nom. botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên. sapira kawruhe Ngampelgadhing. gundhul bêntul butêng tanpa nalar. walêsên kalawan alus. awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”. lajêng punapa ingkang kula-walêsakên. apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon. kajawi namung sêtya tuhu. iku ora prayoga. amarga iku wong kapir. amarga aku ora seba marang Majalêngka. Ramanira panggalihe têtêp ora bêcik. yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu. mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”. ora ana alane. yen wong urip ora wêruh marang uripe.
Majalêngka. ora wajib jumênêng Nata. wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir. Kang mangkono iku. wiji jawa digawa Putri Cina. Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki. masa padhaa karo aku Sayid Kramat. Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam. karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya. têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang. lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala. satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa. Bupati ing Palembang. saka ênggone nyungkêmi agamane. sanadyan Buddha nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. patute mung dadi godhogan. mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga. amarga iku putrane kang tuwa. ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran
wajibipun dipunlurugi. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir. Sumbare Patih. botên kaparêng yen kula mêngsah bapa. mumpung iki ana lawang mênga. golek darajat kang unggul dhewe. kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe. lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir. lire aja katara. iku durung gênêp uripe. kowe ngênteni surude bapakmu. sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. didakwa rêraton. mula ibumu diparingake Arya Damar. punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”. bocah kalairan Cêmpa. Kowe mungsuh bapakmu Nata. dipunukum pêjah. iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging. tandhane sira diparingi jênêng Babah. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira. tak-anggêp kulawarga.
Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata. Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba. saguh ambiyantu pêrang. ora suwe utusan bali. banjur budhal mênyang Majapahit. yen wis padha rujuk. mangsah mêncak nganggo gêgêman abir. Sunan Benang duka. nanging tak-walês ana ing dunya kene bae. banjur pakumpulan ngêdêgake masjid. murwani agama suci. apa abot Sang Nata. adhimu antêpên. kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran. malah diwenehi lêpiyan carita Nabi. saiki kowe wis gêlêm tak botohi. bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa. mung siji kang ora rujuk. banjur tutup lawang. diiringake para Sunan lan para Bupati. sabakdane salat. lan paring idi rahayuning laku. kajaba mung
saiki wani. ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. mung arêp salat ana ing masjid bae. padha manganggo
wis ana ing Dêmak. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati. patihe wong
para Bupati wis padha rujuk kabeh. banjur padha salat ana ing masjid. gêlêm ngrusak Majalêngka. ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus. lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung. aku mung sadarma njurungi. wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang. aku ora bakal mundur”. sarta banjur arêp ngrusak Majapahit. Sang
makatên. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung. panjênêngan ingkang mbotohi”. layang banjur katur Sunan Benang. banjur arêp kêpyakan tumuli. ndadekake sukaning panggalih. Sunan Benang banjur ngandika
iya iku Sunan Giri. Patihe wis tuwa. mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis
wani. sawadya-balane watara wong têlung atus. wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib. amarga aku wis wêruh sadurunge winarah. kowe ora tak-walês ing akhirat. padha bisa mêncak kabeh. dadi kowe jênênge nampik sihe Allah. iku padha nêmu rahayu.
Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh. sawise mêsjid dadi. kula namung sadarmi nglampahi dhawuh. ora suwe para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh. Akeh-akeh dhawuhe Sunan Benang. bab ênggone mukul pêrang ing Giri. pambujuke marang adipati Dêmak supaya mêtu nêpsune. apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. bisa ngideni adêgmu Nata mêngku tanah Jawa. lakune kaya dene Garêbêg Maulud.mênyang kowe bakal dipundhut bali. ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri. dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara. Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata.
wong dibêciki kok padha malês ala.êbang adêging Nata. banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih. mangsah pêrang paculat kaya walang kadung. Senapati
ana ing Dêmak. Ing samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit. dene padha duwe sêdya kang mangkono. amarga adoh karo
. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih. para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi. Ature Patih. dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu. dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu. didhawuhi nyêkêl. mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit. awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana. mungguh surasaning layang. jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan. lair batin ora tinêmu ing nalar. kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi. dene jêjuluking Ratu. dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit. lumrahe mêsthi. apa ta mungguh kang dadi sababe. gedheg-gedheg. wadya Majapahit ambêdhili. yen Adipati ing Dêmak. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu. mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. bangêt gumune mênyang wong Islam. masa Kasanga Wuku Prangbakat. nganti suwe ora ngandika. ing Bintara. padha malês bêcik. Patih samêtune ing paseban jaba. malah padha gawe ala. kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. dene kok padha duwe pikir ala. njêgrêg kaya tugu. ngaturake layang marang Patih. kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih. para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit.srêban cara kaji. layang banjur diwaos kiyai Patih. dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton. Senapati Jimbuningrat.
ing gunung. Kiyai Patih sawise maos layang. Ki Patih uga mung gumun. ora padha ngelingi marang kabêcikan. sawêneh ngambang ing sagara. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303. gêrêng-gêrêng. digoleki nalar-nalare tansah wudhar. iya iku Babah Patah. dibêciki walêse kok padha ala. mratelakake yen uga ora mangêrti. ngenthengake ingkang rama. banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak. padha diparingi pangkat. utawa Sultan Syah ‘Alam Akbar Siru’llah
sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe. dene kang ngêbang. sêdya mungsuh ingkang rama. dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik. Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe. sajrone ana ing paseban jaba. andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak.
pangamuke kaya bantheng kataton. aja nganti ngrusakake bala. rambutmu tak-cukur rêsik”. amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang. tinggal swara: “Eling-eling wong Islam. ora ana kang diwêdeni. dene
dadi wong kucir. kang ana mung Ratu Mas. beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun lan ngungun. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali. bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak. sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu ngandika. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung. ora ana braja kang tumama marang sarirane. Para prajurit Dêmak
ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana. Pêrange rame bangêt. dene wadya Majapahit wis êntek. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. bala Dêmak têlung lêksa. Sapatine Patih. iya iku Putri Cêmpa. bangkening wong tumpang tindhih. Sabdapalon lan Nayagenggong. dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun. dibêciki gustiku walêse ngalani. ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh. tandhing karo Sunan Kudus. ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik. sarehne Majapahit karoban mungsuh. dene tan wruh kabêcikan. Sajrone Sang Prabu paring pangandika. kadherekake abdi kêkasih. ngrêbut nagara gawe pêpati. nanging kuwandane sirna. Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Patih dibyuki wadya
kang kucir. barêng Sunan Ngudhung tiwas. nanging ora pasah. ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis. Patih binendrongan saka kadohan. ngulama jênênge walian. balang Majapahit mung têlung ewu. kang tadhah mati nggêlasah. sang
Benang uga karsa. mula dhawuhe Sang Prabu. wong Islam iku besuk kuwalika agamanira. lagi rame-ramene têtandhingan pêrang. wong kampung ora ana kang wani nglawan. dene mungsuh karo putra. sinêksen ing jagad. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit. para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan. amarga Sang Nata wis sêpuh. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan. nanging sang Prabu wis ora ana. Putra Nata tiwas. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang
wadya sajroning pura padha bubar. mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh.Sang Prabu banjur ngandika marang patih. yen mapag pêrang kang sawatara bae. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan. sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa. tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi. sapira kuwate wong siji. katarima dening Bathara. yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt. prajurite akeh kang padha mati. kaya dene tugu waja. ngideni
patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Barêng wis têlung dina. yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya. dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya. Mulane nagara Majapahit dirusak. amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam. mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku. mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel. wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. putrane Arya Teja. wusana banjur diwalês ala. pinêtak ana sakidul-wetan pura. Yen Gusti Allah wis marêngake.
durung mêtu saka karêpe dhewe. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel. dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit. dene kang
njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri. ora susah ngango dikon. para Sunan sarta para
banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas. têka dirusak kang tanpa prakara. ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur. banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu. mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt. mungsuh Ratu tur sudarmane. kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu. Kang ngideni para Sunan. Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk. yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. sarta sing aweh nugraha marang kowe. sarta kang aweh kamukten ing dunya. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane. garwane mau asli saking Tuban. banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha. Gusti Allah ora niksa wong
ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing. banjur dikumpulake karo wong Islam. bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?” Sang Prabu banjur matur. kowe iku dosa têlung prakara. prêlu nyuwun idi. banjur ngabekti Nyai Agung. Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake. Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu. Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun. Nyai Agêng ing batos karaos-raos. sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe. isih ngagêm agama kapir kupur. seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”. ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel. padha dikon nyêbut asmaning Allah. ênggone sowan mênyang Ngampel iku. iya iku
sing putih mung ing jaba. Lan aku arêp takon. nanging putihe kuntul. iku agamane Islam. sing nglakoni rusak ya kowe dhewe.kapir kang ora luput. wujud dluwang utawa rêja watu. kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye? Prabu Jimbun matur. ora kaya tekadmu. Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa. kêduga ngrusak ora nganggo prakara. prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa. lair batine ora luput. saka kêpenginmu jumênêng Nata. beda matane wong Jawa. kang diarani wong linuwih. Ujar-jare bae kok disungkêmi. mung kowe dhewe sing tuwa. ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong. apa kowe wis matur marang wong tuwamu. ora bêkti wong kapir. dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama. ing kitab hikayat wis muni. Jawa Jawi ngrêti matane mung siji. ewadene Wong Agung tansah wêdi. mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. aku bangsa cilik tur wong wadon. sanadyan para Nadi dhek jaman kuna. mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil. dadi ora dielingi kapire. jarene anake Sang Prabu. aku ora wênang ngideni. mula blero pandêlêngmu. maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama. Yen kowe njaluk idi marang aku. Eklasing ati bêkti bapa. têkane Majapahit banjur ngêpung nagara bae. wong Agung Kuparman. amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa. nalika eyangmu isih sugêng. mung ngêndêlake ikêt putih. eyangmu ora parêng. tandha mripatmu iku lapisan.asih lang ngaji-aji. Lamun mangkono tumindake. durung wani marang wong tuwa. ing jêro abang. putrane anggege
. yen kowe têtêp tuwa Ratu”. Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging
mungsuh wong tuwane. nanging kang dielingi wong tuwane. kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam. amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. panjênêngane Kanjêng Nabi Dhawud. mêsthi wêdi mênyang bapa. iku dudu padon. têka kolu marang bapa. sanadyan mungsuh wong tuwa. iku wajib dibêkteni. mula iya banjur dimungsuh. carita tanah Mêsir. sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr. Nyai Agêng Ngampel gumujêng karo ngandika: “Tindakmu iku saya luput bangêt. Iya iku êngger. iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama. amarga iku wong tuwane.
mêntah kawruhmu. mangka sabên dinane wis diaturi mujijade. saiki eyangmu wis seda. nanging ora karsa. kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha. wong ngumbara kok diturut rêmbuge. awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku. yen aku tuwa tiwas. kasusuhane ora dipikir. wêruh kang bêcik lan kang ala. lalar-lulurên asalmu. mung manut unine buku. dadi wêruh ing bênêr lan luput. mêngko rak buwana balik arane. maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati. malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa. Kowe kuwi dudu santri ahli budi. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha. isih nglêstarekake agamane lawas. ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput.
ingkang eyang. Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak. kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau. salawase urip jênêngmu ala. bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji. mêsthi mandi. ambyur ing sagara. Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati. anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama. ngaturake yen mêntas saka Majapahit. sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos. kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman. Sang Prabu matur. mungsuh bapa kang tanpa prakara. sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel. nanging yen ora kêrsa. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. ora lawas
ingkang rama. apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang. nganthi pothol gumantung ana ing kayu. layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh. kapindho murtat ing Ratu. nanging wis ora kêna dibalekake. jarane ambandhang kêcanthol-canthol kayu. kang mangkono iku kukume Allah”.kapraboning rama. ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam. sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe. Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu. aran Aji Saka. kabeh padha nêmu sangsara. ora antara suwe banjur mati. iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa. ora suwe antarane. iku bae wis abot sanggane”. Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah. amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani. Sawise Sang Prabu dipangandikani. padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange. kowe mêsthi cilaka. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar. sarta ngandika yen wis cocog karo panawange. Putrane nunggang jaran mlayu mênyang alas. sabên dina mangsa jalma. aja dipêksa. Apa maneh kaya kowe. Nabi Dhawud nganti kengsêr
Brahmana saka tanah sabrang angajawa. lan aturana mampir ing Ngampelgadhing. Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun. para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran. kiraku ora bakal oleh pangapura. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka. nanging sawise. yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta. putrane banjur sumilih jumênêng Nata. Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang. iya iku kang diarani kukuming Allah. dadi bajul. nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta. gumujêng karo manthuk-manthuk. Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun.
sineba ing para bupati. kapanggiha wontên ing pundi-pundi. Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab. Sunan Benang banjur ngandika. sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu. mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala. kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit. madosi panjênêngan paduka. Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane. Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae. rumaos lupute. ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga. Sunan Giri banjur nyambungi pangandika. yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit. amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam. sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji. mula iya wêdi. saka ênggone ngupaya warta. Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani panêmune Sunan Giri kang mangkono mau. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun. sabên desa diampiri. luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake. awit saking kalimputing manah mudha punggung. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt. bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika. ing mangke putra paduka emut. tangeh malêsa ing sih paduka Nata. dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak. dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro. Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu. supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka. Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan. yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel. abdi loro mau tansah gêguyon.Sunan Benang sawise
nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun. yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih.
. dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata. amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna. aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana. mung didherekake sakabat loro lakune kêlunta-lunta. lan padha
Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?” Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka. mêngku wadya sineba para punggawa. awit yen mateni wong kapir ora ana dosane. wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang. yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan. sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya. aja ana ing tanah Jawa. Gênti kang cinarita. têtêpa kados ingkang wau-wau. ênggone ora karsa salin agama Islam. punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon. sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala. samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih.
sadayaning kalêpatanipun. mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri. ing pundi sasênênging panggalih paduka. Sakawit ingsun bêciki. mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning. wani mungsuh bapa ratu. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata. sikara wong tuwa kang tanpa dosa. Sahid! nanging ora ingsun-gatekake. ora nyawang wujuding dhiri. dene kadudon kang wis kêbanjur. kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung. ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur
kinapyukake ing mata. wis mêsthi bae wong
. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali. murih picêka mataku siji. kacancang pucuking rema. amarga katindhihan luput. apa ta salah-ingsun. kapêtêk wontên ing êmbun. iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak. yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati. ing batin bangêt panalangsane. kaping têlune kang mbêciki. putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata. yen putune arsa ingsun-pateni. mula banjur ngrêrêpa. lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh. nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa. dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”. mugi dadosa jimat paripih. padha mata lapisan kabeh. ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki. Yen wis samêkta sawadya
pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit. lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak. kulit kisut gêgêr wungkuk. ingsun njaluk biyantu prajurit Cina. namung nyuwun pangaksama paduka. rahayunipun para putra wayah sadaya. mukul pêrang tanpa panantang. sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu. mungsuh ratu pindho bapa. ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah. lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa. karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu.kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun. banjur wani mungsuh bapa Ratu. sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni. ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing. lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina. sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?” Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali. aninggal carane wong agung. yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji. putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka. lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki. putra paduka nyaosakên pêjah gêsang.” Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing
nggagahi nagara. ingsun ora isin. kajawi namung pangapuntên paduka. yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang. punapa malih ingkang sinuwun malih. njujuga nagari Bali. nanging ora wêruh ing dalan. ananging ora wêruh ing dalan. têka rinusak tanpa prakara. iku apa nganggo tataning babi. Sarehning sampun kalêpatan. Manawi paduka kondur. sinaosan kadhaton wontên ing rêdi. yen kaparêng saking karsa paduka. Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira. awit ingsun ora ngawiti ala. iya ingsun-jaluk lilane. têtêpa kados ingkang sampun.
tak-timbange aturmu. liya dina lali. kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata. disuwun krananing bêcik. gêthinge ora bisa mari. namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul. tiyang namung bab agami. Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau. yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga. botênbotênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka. mula banjur nyungkêmi pada. amarga duwe
kang saru. amarga aku kuwatir yen aturmu iku goroh kabeh. sarta banjur nyaosake cundrike karo matur. saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang. ora nganggo mata loro. Sahid! saiba susahing atiku. nyêkrukuk. mung siji marang bênêr paningalku. benjing kula ingkang tanggêl. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun. nimbali para Raja. ingsun iki Ratu Binathara. pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat. iya sun-paringake krana bêcik. yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.” Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali. mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan. coba ucapna tak-rungokne”. nrima dadi pandhita. karaton ing tanah Jawa. kêpengin dadi Ratu. sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”.” Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên. sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik. sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran. wong wis tuwa. ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”. tak-pikire sing bêcik. têmên lan gorohe. panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud. nêtêpi mripat siji. panggalihe kanggêg.
pangandikane Sang Prabu. pamintane marang para titah ing wuri. Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên. aku kok durung ngrêti. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit. angantêp tangkêping jurit. kok dikum ing banyu”. esuk sore diprêdi sêmbahyang. Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih. saestu badhe pêrang gêgêmpuran. wis warêg jumênêng Ratu. aku banjur dicêkêl dibiri. Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae.Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa. pitêkur ana ing gunung. mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa.
. dikon tunggu lawang pungkuran. luwih karsaning Jawata Gung. punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi. Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa. bênêr lan lupute. kang miturut adat pranatane para lêluhur. mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni. manawi botên karsa punika botên dados punapa.
ngantos 200 taun. lu’llah. Sang Prabu diaturi Islam lair batos. botên muji Mukhammad ing ‘Arab. wajibipun manusa mangeran rasa. rasa pangan manjing lesan. mulane Sunan Kalijaga banjur matur. ingkang nakal sami nêdha jalma. 2: pari Randanunut. dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan. Saka karsaku. mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. kaping kalih wêruh ing têdhi. dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi. riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah. lan anêkseni. kula momong pikukuh lajêr Jawi. Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong:
rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos. lantaran ashadualla. botên wontên ingkang ewah agamanipun. ênggone karsa mlêbêt agama Rasul. luluh dados êndhut. sami nêdha bangsanipun piyambak.Sunan kalijaga banjur ngucapake sahadat: ashadu ala ilaha ila’llah. nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama
ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni. mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting. ngrasuk agama Islam. kang dhingin wêruh badan. wijile rasaning urip. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin. lan 3: pari Mriyi. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. banjur nyêbut
mangrêtos purwaning dumados”. amarga yen mung lair bae. Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon. pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing. rohipun Mukhammad Rasul. muji badanipun piyambak. nêtêpi wiwit
akeh-akeh.” Sabdane Wiku tama sinauran gêtêr-patêr. punika têtêp kapiripun. ora ana Pangeran kang sajati. Sabdapalon
MukhammadarRasulu’llah. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên. manawi botên mêngrêtos têgêsipun sahadat. Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata. têgêsipun Rasul rasa. remane ora têdhas digunting. Sang Wiku Manumanasa. run-tumurun ngantos dumugi sapriki. amung Allah. momong lajêr Jawi. mulane kêna diparasi. iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi warna têlu: 1: aran sukêt Jawan. dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun.
puluh punika pulih. wontênipun wujud piyambak. namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti. inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu. dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. namung tansah nêdha eca. botên gadhah kawruh kaengêtan. ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan. têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun. punika sanes pêjah ingkang utami. namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut. têgêse Mukhammad niku makaman kubur. wujud malih. asal siji mantuk satunggal. roh idlafi têgêsipun lapisan. dados sipatipun tiyang lan raos. sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi. wujudipun piyambak. Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma.Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu. dipunwastani Mukhammadun. nrimah pêjah dados setan. kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi. kula rêmên agami lami. manawi nyêbut
. ingkang nglimputi wujud. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim. salin agama Rasul. manawi dados dhêmit ingkang têngga siti. manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa. ngalêm saening tangga. dadosipun saking gaib samar. dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon. Têgêsipun satus punika putus. sarira paduka sipate tiyang wujud dados. risak-risakipun piyambak. saestu damêl kapiran kamuksan-kula. têlu punika tilas. lan nyêbut asmaning Allah Kang Sajati?” Sabdapalon ature sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun. makaman kuburing rasa. makatên punika ingkang nistha. Siya punika têgêsipun ngukum. asal Nur bali marang Nur”. nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. nyêbut Dewa Ingkang
benjing. manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. kubure rasa kang salah. nanging tangining raos wujud badan. Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi. punika dadosipun piyambak. manawi kula santun agami. nyêbut Nabi Mukhammad Rasula’llah panutaning para Nabi. ngapêsakên badanipun piyambak. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun. manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan. mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir. botên ngengêti bilahinipun ing wingking. botên manggih raos ingkang saestu. wujudipun risak. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa. apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha. nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun. lantaranipun ngabên awon. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa. nêtêpana namane tiyang lumampah. dereng nêdha woh kawruh lan budi. dados botên ngapirani. kados tiyang ‘Arab. anggenipun ngalêm badanipun piyambak. gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. jasanipun budi. nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”. mila dipunwastani anak.
Punika botên pêjah utami. manawi kenging kula-singkiri. manawi akhiratipun
. botên pêjah. Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi. lajêng klambrangan. botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum.Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami Rasul têrang botên sagêd muksa. botên iman ‘ilmi. swarga. manawi dipuntundhung. sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari. dipunbanda. sakulawargane mung nadhah bêras sapithi. namanipun botên
kamuktenipun namung nêmpil. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun. lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”. sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”. jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir. nênggani daging wontên kuburan. amargi nami pêjah.ênggen wontên akhirat. sampun paduka-bêkta ngaler ngidul. Sabdapalon: “Paduka nilar sipat. nalika gêsangipun kados kewan. munggah swarga seba Kang maha Kuwasa”. sambêl. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. sampun pêpak: akhirat. nunut-nunut. nanging botên tilar jisim. Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat. manawi sampun narimah dados sela. jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair. nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa. Ênggi têgêsipun gawe. yen wis luluh dadi lêbu”. mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat. dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. dadi patiku iya mangkono”. Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa. Nun!” Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”. makatên punika namung sagêd lêma sugih daging. ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”. dados brêkasakan. botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun. Sabdapalon matur: “Akhirat. botên gêsang. tanpa ulam. saênggen. Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk. mênyang suwung. dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon. ora ikhtiar nampik milih. pêjahipun tiyang nistha. daging ingkang sampun luluh dados siti. botên bawa piyambak. swarga. botên sagêd dados roh idlafi enggal. punapa botên cilaka. tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau. botên ngrumaosi yen tinitah linangkung. lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka. Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong. naraka ‘arasy kursi. rêmênipun namung nempel. namung dados gunungan dhêmit”. Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur. nalika tapêl Adam. namung nêdha ngombe lan tilêm. kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng. sakarsane Kang Maha Kuwasa”. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar. manusa dipunwênangakên nampik milih. Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. nusa têgêsipun manusa.
ingkang têtêp langgêng. Gawanên gêgawanmu. ingkang nêdahakên pandomipun. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh. botên ewah botên gingsir. ingkang gêsang napasipun taksih lumampah. ana wujud. paduka dereng têpang. Tulis ical. têgêsipun urip. mêdal wontên kalamwadi. paduka wiji rohani. ngGêgawa nêdha raga. botên salah dipunpragat. inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud. sarwa wontên. sadaya sami trima tilêm kêmul siti. mêngku alam sahir kabir. dipunbêkta dhatêng pundi. botên pisah botên kumpul. siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen. sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. baita pêcah. dados botên wongsal-wangsul. bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun. sampun ngantos minggah dhatêng swarga. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun. têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta. namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud. paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah. manawi raganipun sampun sêpuh. botên ngraosakên kanikmatan. kendêl malih wontên cêthik. têbihipun botên mawi wangênan. umuripun sampun dipunpasthekakên. sanes bangsanipun malaekat. surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin. tanggalipun manusa. lairipun saking tiyang sêpuhipun estri. gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan. cêlak botên panggihan. kapanggihe cahya murub dados satunggal. dadosipun saking sabda kun. Raga punika dipunibaratakên baita. sapunika lan benjing. ma. dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri. sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil.tiyang pêjah malah langkung saking punika. punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae. nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun. sowan Hyang Latawalhujwa. jagadipun manusa punika langgêng. têgêsipun kulon : bapa kêlonan. paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat. Têgêsipun pur: jumbuh. têgêsipun lor : laire jabang bayi. na. mindhak kêsasar. nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun. tanggal sapisan kapurnaman.
. jumbuh punika têgêsipun pêpak. manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun. kawruhipun tiyang Buddha. botên ewah gingsir. lênggah rupa cahya. nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat. lumampah botên ebah saking panggenanipun. wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya. jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun. raga wadhag ingkang asal roh idlafi. ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. wujudipun amung asma. Wiwitanipun keblat sakawan. ingkang ewah punika makaming raos. manusa raganipun asal saking nutfah. punapa malih paduka. mila Allah botên katingal. pramila tumrap tiyang agami Buddha. Kangjêng Nabi Musa toh botên kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah. kula botên kuwawi cêlak. nyuwun ingkang enggal. kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri. tamtu manggih cilaka. manawi panggenanipun sampun sêpuh. kakang mbarêp punika kawah. jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh. sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful. rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya. madhêp dhatêng wujud. amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna. kontêning eling sadayanipun. plêsatipun wêtaha. mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad. ingkang dipunwastani pêjah gêsang. ingkang engêt sadayanipun. botên sagêd ewah gingsir. nglangkungi ingkang sampun sêpuh. wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku. dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau. têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah. tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat. etangan gunggunge: kumpul. adhi punika ari-ari. sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun.pundi botên ewah. ingkang pêjah namung raganipun.
urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi. mumpung baitanipun taksih lumampah. kenging kangge sangu gêsang. kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan. mrêtitis ingkang botên-botên. lalarên gêgêrmu sing nggligir. ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat. paduka têtêp kapir. manawi paduka maibên. gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa. ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. pêjah malih sagêda mapan. manawi baitanipun bibrah. Makatên punika ungêling sêrat. botên damêl botên tumbas.tiyangipun rêbah. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya. Pramila kêdah ingkang mapan. untungipun sugih daging. Lambung: waktu Dewa nyambung umur. yen tunggal. napas tali. Walikat: walikane gêsang. inggih punika
. nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun. Mata têgêsipun tingalana batin siji. budinipun lajêng santun baitu’llah. ngantos roh lapisan. inggih prau gaweyaning Allah. saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk. muji dhatêng Gusti. Sêrat tapak Hyang. sing bênêr keblatira. punika namanipun sahadat. wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga. Sungsum têgêsipun sungsungên. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur. nanging manawi tekadipun nasar. botên wontên tiyang. saking tiyang inggih dados tiyang. pêjahipun manjalma dados kuwuk. inggih pisah kaliyan tiyangipun. Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah. alamipun jalma sambungan. dados wadya-balanipun Sang Nata. bêcik lawan ala. nempel tosan. manawi tiyang punika têrus gêsang. Manawi paduka maibên. kajêng sela. gantos makam enggal. Timbangan têgêsipun salang. punika kêdah ingkang waspada. manawi angsal woh kuldi kathah. lampahipun saking ênem urut sêpuh. adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa. inggih nglêbêt inggih jawi. Manawi paduka ngrasuk agami Islam. têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi. manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung. Punuk têgêsipun panakna. dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau. sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa. ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika. Ula-ula: ulatana. manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae. baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa. purwa bênêr lawan luput. tanggalipun botên surup salaminipun. manawi sampun pisah raga suksma. dados saking sabda kun. lajêng tangi malih. nêtêpi kamanusanipun. dados kantun sasêdya-kula kemawon. Manawi kula. kabêsaran. ngungkulana ingkang lami. Jiling punika puji eling marang Gusti. manawi pisaha raga suksma lan budi. têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub. sampun jumbuh dados satunggal. dadosipun saking sabda kun. kapiran seda paduka. sanadyan suksmanipun tiyang. sanadyan suksmanipun kewan. botên pitados dhatêng sêratipun Gusti. Lêmpeng kiwa têngên têgêsipun tekadmu sing lêmpêng lair batin. tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. dados dhêmit têngga siti. yen angsal woh kawruh kathah. nyuwun baitu’llah ingkang enggal. botên wênang ngêkahi pêjah. gêsangipun gantos roh lapis enggal. lali eling urip mati. ngengêtana dhatêng asaling kawula. sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya. kasêbut ing sêrat Anbiya. manawi kula kêpengin badhe wujud. praunipun sampun rêmuk. ing dunya kêbak manusa. manawi botên mapan gêsangipun. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang. Pundhak punika panduk. dat punika Dzating Gusti. sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang. pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun bedabeda. gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. pisahipun kawula kaliyan Gusti. sah têgêsipun pisah. keblat lor bênêr siji. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan.
ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”. budi hawa badan. wis disêkseni Sahid.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu. dipunanggêp sarira tunggal. ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula. (11) Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên. Naya têgêsipun ulat. ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing. padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane. tiga-tiga punika tumindakipun. tanpa guna kula êmong. iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. punika kula. kula botên tumut-tumut. yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. botên pisah. inggih sagêd ical sami sanalika. sampun kalingan pajar. aku wirang yen digêguyu bumi langit. lakar paduka-lampahi piyambak. saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti. kula wirang dhatêng bumi langit. botên rêmên momong paduka. sampun dados wangi. paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus. ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu. kapriye mungguh ing gandane. amarga agama Islam iku mulya bangêt. kang kasêbut ing pikêkah Jawi. Manawi kula timbangana nama kapilare. Palon: pikukuh kandhang. toya kula-êntut sêpisan kemawon. saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon.wujud-kula. badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. dipunpamerakên dhatêng kula. Raga-kawula punika sipating Dewa. kaya kang wis kathandha. kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi. kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh. dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun. aku wis kêbacut mlêbu agama Islam. karsa dados jawan. sami mêdal
. Genggong: langgêng botên ewah. kantun asma nglimputi badan.” Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi. langgêng salaminipun. yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul. mila tanah Jawi lajêng botên goyang. pucakipun lajêng
kanggo tandha yêkti.” Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki. adi Guru namung ngideni kemawon. mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun. Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?” Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami. nanging yen gandane ora wangi. latunipun kathah ingkang mêdal. paduka wayangipun wujud sipating suksma. gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun. irib-iriban. wirang momong tiyang cabluk. mêngsah uyuh-kula piyambak. rêdi-rêdi sami kula êntuti. nanging inggih botên kumpul. Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?” Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak. botên ênem botên sêpuh. Dados wicantên-kula punika. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon. aku ora kêna bali agama Buddha maneh. dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula. sêdya ngadam. iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul. kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal. sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji.
Sang Prabu diaturi ngyêktosi. ingkang damêl bumi lan langit. dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. dipuntampik dening Dewa. Paduka-yêktosi. Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu. wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”. wêwah bênter awis jawah. isi wedang lan toya tawa. mêsthi nêmu sangsara. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa. Jawinipun ical. kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata. sijine diiseni banyu sêndhang. banjur disumpêli godhong pandan-sili. wiji bungkêr botên thukul. ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa. tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong. ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam. yen gandane mari wangi. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. benjing: sasi murub botên tanggal. sami engêt dhatêng agami Buddha malih. amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. yen wiwit jaman kuna mula. saiki mung kowe kang tak-tari. jarene besuk yen mati. Banyu sêndhang mau kanggo tandha. nglimputi salire wujud. Benjing yen sampun mrêtobat. manawi sampun santun agami Islam. agêgaman kawruh. jawah salah masa. Sabdapalon matur yen arêp misah. mung nêtêpi jênênge Sêmar. nilar agami Buddha. nanging wong loro mau banjur musna. namung kangge têdha pêksi. amratelakake yen ênggone mlêbêt agama Islam iku. Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon. Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa. benjing tanah Jawa ewah hawanipun. iya iku sing diêmong Sabdapalon. Punapa cacadipun agami Buddha. Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe. Cobi paduka-yêktosi. nanging ora manggon ing kono. damêl bingungipun kanca tani. wis disêkseni dening si Sahid. ora wênang miwiti karêp. amarga barang wis kêbacut. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda.
. sabanjure digawa sakabate loro. nilar agama Buddha. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang. Sabdapalon matur. ature ora lunga. tinanêma thukul mriyi. punika inggih kula ingkang damêl. amarga kêpencut ature putri Cêmpa. barêng didangu lungane mênyang ngêndi. wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput. amargi paduka ingkang lêpat.latunipun sarta lajêng wontên kawahipun. rêmên nunut bangsa sanes. antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir. sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa. suda asilipun siti. Dewa lajêng paring pangapura. wasana banjur ngandika. mriyi punika pantun kados kêtos. Jawi kantun jawan. rêmên nêmbah sela. wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi. kathah tiyang rêmên dora. angaturake lêpiyan. besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh. kang ngaturake yen wong agama Islam iku. Paduka yêktos. wis ora bisa bali mênyang Buddha mêneh”. lan sami purun nêdha woh kawruh. Nganti suwe ora ngandika. kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam. Bumbung sawise diiseni banyu. amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah. yen wong lanang manut wong wadon. anglela kalingan padhang. yen gandane mari wangi. turun paduka tamtu apês.
wayah surup srêngenge. amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan. aja padha ngrêbut kapraboningsun. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi. tak-suwun marang Kang maha Kuwasa. pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid. wis têkan ing Ampelgadhing. Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge. mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama. têkan ing Bêsuki. yudane apêsa. aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan. nanging munthuk. Barêng wis wayah surup srêngenge. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun. ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun. mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel. nanging banjur gêrah. banyu ing bumbu diganda isih wangi. kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”. sapa sing miwiti ala. mundhak gawe rudahing jagad. wis padha narima rusake Majalêngka. banjur tindak marang Majapahit. balik padha ngemana rusaking wadya-bala. sarta akeh-akeh sêsambate. Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. tumuli dibuwang. nyêdhaka mrene.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro. ing pitung dinane. ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan. ing wayah esuk. Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu. nyare ana ing Sumbêrwaru. mêngko tak-wenehane tandha asta. esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine. tindake kawêngen ana ing dalan. banyune diambu isih wangi. kang aran Raden Bondhankajawan ing Tarub. Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan. esuke banyune ditiliki. nuli mbanjurake tindake. tindake Raden Bondhankajawan namur kula. kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. ana ing kono uga nyare sawêngi. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni. ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel. rumasa ora kapenak panggalihe. sebaa marang Dêmak. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang. unthuke gandane arum. layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun. Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger. Sang Prabu mbanjurake tindake. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. sapungkurku sing padha rukun. aja padha pêrang. esuke bumbunge dibukak. satêkane ing Dêmak. Sang Prabu mbanjurake tindake. wis têkan ing Panarukan. têkan ing
Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak. Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra. Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti. kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci. nanging mung kari sathithik. Kacarita putra Nata ing Majapahit.”
. Sang Prabu uga nyare ana ing kono. ora karuhan mênyang ngêndi tindake. satêkane Surabaya. malah Sang Prabu lolos saka jroning pura. dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr. banyune tawa isih enak. gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk. kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga.
ing têmbe buri. katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa. banjur
saka sedane Sang Prabu Brawijaya.” Sunan kalijaga nyuwun sumurup mungguh têgêse araning bakal pasareyane Sang Prabu. mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan. besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa. layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit. saturun-turune êmongên. têrus seda. mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake. Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng. sarta wis ora dianggêp priya. anak-putuku aja entuk seje bangsa. astane banjur sidhakêp. mundhak ngenthengake Gustine. bisaa ngapêsake urip. dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata. amarga si Patah iku wiji têlu.” Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?” Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi. iya mung mupus pêpêsthen. lan maneh wêkasku marang kowe. Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid. tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan. wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam. aku titip bocah iki. yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan. wis Sahid. dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning. nanging mung mandhêg têlung turunan. tulisên. lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa. dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban. manawa ana bêgjane. aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa. mula wêkasku. Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama. sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran. Jawa. mula tak-suwurake Putri Cêmpa. amarga aku wis diwadonake si Patah. Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis. sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga. Cina lan raksasa.Sunan Kalijaga banjur nyêrat. sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku.” Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono. sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu. barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni. nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku. besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa. yen isih ana gêbyaring wulan.
. kabeh pitungkasku. kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng. ing sajroning mangun yuda. mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis. Wulan têgêse damaring jagad. Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. lan maneh wêlingku. amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane.
ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar. dene kaol kang gaib. wong Majapahit bubar. Adipati
angkêr akeh dhêmite. kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh
carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. mundhak ndêdawa wirang. amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah. kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon. layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe. ora antara lawas padha nêmahi seda. mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. mangkene pasêmone: 1] Amarga saka kramate para Wali. dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak. pamrihe
amarga aran ambuka wêwadining ratu. gêgamane ana ing silit. Mula carita bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana. ora cocog lair lan batine. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus. barêng wis diparingi. piwalêse ngrusak. sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri. bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong. iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga. mula mung
jujuge ana ing ngêndi. kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe. amarga wêruh akehing tikus. dene panggonane ana ing
. Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak. tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos. Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. labuh bapa ngrêbut praja.Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga. [4] Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis.
padha mangani sangu lan bêkakas jaran. iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire. nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit. mungguh sanyatane. mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya
pupuh. tawon lan dhêmit. suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda. lan kawiyos pangandikane sêru.
barêng dibukak muni jumêglug. nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani. iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa. barêng nagara wis ngalih marang Dêmak. kombang têgêse mênêng swarane kang
Walikan: dibêciki malês ngalani. ora ngetung bênêr utawa luput. Dene dhêmit diwadhahi pêthi saka Palembang. manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir. dhêmit têgêse samar. Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak. kabeh mau padha mbalela mbalik. mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa. rêmit. mulane Gusti Allah paring pasêmon. nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa. sadurunge Majapahit bêdhah. iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit. banjur ana manuk kuntul nganggo kucir. kêbo têgêse ratu sugih. iya iku ganti agama. kahanan ing dunya nuli malih. Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir. amarga katarik saka ibune. yen bêdhahe saka binêdhah dening putra. dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit. purwane Jawa. têgêse: Palembang iku mlembang. apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit. dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar. ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa. mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata. ing wêktu iku banjur diparingi pangkat. ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane. sangane Adipati Dêmak. githok kuntul kinuciran. mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah. ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu. dhek jaman kuna. kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara. nalika santri Jawa durung akeh kawruhe. wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak. celeng iku iya aran andhapan. Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae. têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis. mulane melik ênggal sugih. mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang. samudanane mung sowan garêbêgan. ora karsa nglawan pêrang. Mungguh gênahe mangkene: bêdhahe
siya. iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa. yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane. Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur. iya iku Sang Prabu Brawijaya. wusana ngêntup saka ing buri. rungsid.
. dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur. nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu. kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae. Banjure maneh pangandikane kiyai Kalamwadi: Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi. têgêse: tolehên githokmu. dene tuma kijir iku tumane celeng. iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu. dadi dikagetake. Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu. tuma têgêse tuman. wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara. dosane lair batin. sênêng yen ngokop gêtih. têgêse oleh ati saka Sang Prabu. amarga Arja Damar iku ibune putri raksasa.gowok utawa tala. suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China. dhêmit iku uga tukang nêluh. dadi suksmane bangsa mau. sawise padha mati. sapa kang ngrungu padha gawok.
mula banjur mangagêm sarwa wulung. godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah. papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri. ora nganggo nêmbah brahala.Darmagandhul matur: “kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?” Kiyai
‘Isa iku Putrane Allah. sakondure saka pasareyane ingkang rama. mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane. ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe. sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab. loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan. tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput. nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. dadi pasêmon kabeh. tanpa kurang tan wuwuh. lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling. Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi. ing têmbe bakal takwalês. mobah mosik mung sadarma nglakoni. yen wis agama kawruh. kang ngawruhi sajatining urip. nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama. mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa. kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur. Sultan Dêmak waskitha ing gaib. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan. barêng wis antara têlung dina lawase. siji warnane irêng sêmu abang dalah godhong sarta kêmbange. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane.” Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku. ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi. Sawise mangkono. mungguh karêpe: punukmu panakna. mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika. têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung. nanging dudu puji jatining kawruh. sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati. karêp mêtu saka ing budi. sanajan matiya ing tata-kalairane. iya iku
tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa. budi iku Dzate Kang Maha Agung. sabda iku mêtu saka ing karêp. kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat. mangkono kang kasêbut ing kitab Anbiya”. ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh. awit Allah kang mujudake. mung nêmbah marang Allah.wujude puji thok. tansah ngrumaosi ing kalêpatane. wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah. nanging lah eling-elingên ing besuk. mangan babi kaya dhek jaman Majapahit. beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa. Den enak mangan turu. mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan. bangêt panalangsane ing dalêm batos. godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing. Turugajah lan Gêtakkucing. urip dadi wayangan Dzating
para wadya. kang diênggo pathokan layang Lokapala. banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg. sarak iku sarate ngaurip. amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul. buku-buku sakarine. muji marang Allah iku. nanging tinêmu tulisan ‘Arab. dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam. yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab mangkono iku. caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot. Têmbung dhar iku têgêse wudhar. mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga. mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam. ora
iku wujud. sari’at iku saringane kawruh agal alus. amarga padha melik ganjaran. Mula nyuwun têrange. iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota. Mangan woh kawruh lan budi. kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani. kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble. kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki. sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Darmagandhul matur. nanging wis padha ora mênangi. andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran. nalika
dhêmbel dadi siji. yen ing kitab Jawa caritane kapriye. Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis. wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. kagungan panggalih. Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga. Saupama wong nulup manuk. mula ora bisa padha gaweyane. nanging wis padha amoh. mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa. arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang. Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi. wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa. masa kênaa. nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran. sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya. ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae. mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”. ru iku têgêse ruwêt sulit lan rungsit. banjur iyasa wayang. sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah. kang ditandur ana ing swarga. iku mau wis muji tanpa ngucap. kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh.wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. iya dipundhut banjur diobongi. tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan
kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh. kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji. kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi. mêtune saka ing utêk”. dhêmble wujud siji. jênênge munajad. iku sindhenan Dharudhêmble. Ana maneh kitab kang nêrangake. ênggone nulup mung ngawur. wujud karsaning Allah. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang.
Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae. dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure. wiwit jumênênge Prabu Nurcahya. mangeran digdayane sarta ngaku Gusti Allah. nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt. lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani. yen Kalifah dhahar woh kawruh. manawa mangan woh wit kawruh. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku
diideni dening Kang Maha Kuwasa. Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh. iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul. karsane Sang Prabu: bisaa rowa. saturun-turune
kayu Kawruh. kang padha didhahar woh wit kayu Budi. jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. salah sijine aja nganti luput. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah. apa wit kayu Budi. jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi. yen kalifah dhahar woh Kuldi. iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa. iya melu mangan who kawruh. yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi. dadi Panutan kudu kang bênêr. amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak. ngratoni para jin. iya melu mangan woh Kuldi. Têmbung Jawa. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru. Misuwure. Sang Prabu putrane siji
mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis. bali marang asale maneh. mêsthine banjur dadi wong bodho. sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe. yen Kalifah dhahar woh Budi. uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Dewa iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa. dijênêngake Sastra Endra Prawata. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut. mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru. dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal. wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon. kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya. uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine. yen wong ora mangan salah sijine woh mau. mung waranane bae saka Adam lan Sis. dadi ora aran siya-siya marang uripe. agamane Islam. Saupama woh ora gêlêm
. jêjuluk Prabu Nurcahya. krama oleh putri jin. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi. agamane srani. panyêbute marang Dewa. ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi. Dene prakara bênêr utawa lupute.narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae. iya melu mangan woh Budi. kang jumênêng Nata. apa woh wit Kuldi? Saka panimbange Darmagandhul. Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi. Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. panêmbahe marang Pikkong. saucaping wong Jawa bisa kaucap. sarta kalilan nimbangi jasane Kang Maha Kuwasa. ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang. sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim. agamane Buddha budi. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah. uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. mulane agamane Buddha. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara. sarta: wadi dawa. sambate marang nabi panutan. diantêpi salah siji aja nganti luput. agamane Buddha budi. dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi.
bisaa duwe jênêng kang bêcik. mangsit mangan kawruh. têgêse mêtu wangune. anggayuh kang dudu wajibe. mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe. nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh. Yen bêcik.
. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon. mula jênênge dalwang. amarga maro tingal marang barang rêrupan. iya iku tekad suci lair batin. mulya kaya maune. mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. mula jênêng kalam. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku. kaya ta kêris. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning. bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi. dicorek ana ing dluwang. mêsthi banjur mêtu wangune. iya iku kang diarani sastra urip. mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. ora ngarêp-arêp munggah swarga. mêsthi mlêbu yomani. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae? Kyai Kalamwadi banjur nêrangake. ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa. sinêbut kang utama. pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa
nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe. lan manut wujud. mangsi têgêse mangsit. Dene sastrane kok uga beda-beda. nanging sastrane nglimputi ing jêro. Darmagandhul matur maneh. Yen bêcik narik raharja. nyuwun têrange. amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa. iku wajib dipangan. Awit saka iku. ‘Arab. nanging unine pelo. ana Jawa. amarga manusa diparingi wahyu kaelingan. manusa ora bisa anggayuh. amarga banjur mangeran marang wujud. bisa tampa ganjaran. Gusti Allah uga iyasa sastra. dadi yen dalwang ditrapi mangsi. amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh. supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh. iya iku minangka aduse manusa. mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah. dipêthik saka sathithik. mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki. bisaa nikmat badan lan atine. tumbak. para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe. manusa didhawuhi muja marang agamane. ora duwe susah lan prihatin. kaya nalika isih ana ing
ala. Yen wong luwih. manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon. Iku maune kêpriye. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku. utawa liya-liyane barang. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh. supaya
sagaduke. mung banyu suci. bisa ngrêsiki lair batine. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama. Gusti Allah mêsthi paring pangapura. yen ala ngundhuh cilaka. Mula aksarane digawe beda-beda. mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa. dadine kok banjur warna-warna. amarga sanadyan saupama ana salahe. bisaa slamêt lair batine. yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. amarga kawruhe anggawa alam. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud. nanging panggawene ora bisa. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti
iku kang minangka pangane wong wadon. ragamu iku di’ibaratake prau. Yen mangkono iya bisa katon. sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk. Auliya Cina kêsiku. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane. iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange. Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang. prau dadi ‘ibarate wong wadon. Yen prau wis isi têlung prakara iku. wa: têgêse wêwadhah. mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Dene kang diwulangake. nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur. wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan. Têmbung ki: iku têgêse iki. sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang. mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh. sastrane ora ana kang padha. Gusti Allah iku mung sawiji. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe. dene isine mung têlung prakara. tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg. yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane. dadi ora bisa aweh piwulang kang endah. nanging ora mêtu ing lesan. dadi ora goreh atine. mêsthi wong wadon atine marêm. wong wadon wis kêcukup butuhe.
kayu Kuldi akeh bangêt. 1. wujude dadi dhewe. kabeh mau iya bênêr. wadon têgêse mung dadi wadhah. mung hawa kang katon. Dene kang gawe aksara mung sathithik.ditata dikumpulake. lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. aku mung arêp pitakon marang ragamu. têgêse pari. mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi? Saka panimbange Darmagandhul. amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi.
kang warna-warna. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene. iya iku: “kar-ri-cis”. Kang wadon diupamakake omah. iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. sarta kudu kang mêlêng ênggone mawas. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa. nanging anggêr mêtu saka budi. dadine saka sabda. nanging wis bisa nyukupi. bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati. Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. ing wong sêsomahan iku. têgêse
Kalamwadi. têgêse picis. Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh. apa dene kudu nyingkiri padudon. Bau têgêse kanthi. Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau. supaya nyupangati bêcik. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga. têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis. pangrêksa. dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara. Driji manis. Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki. yen wanita dikarsakake dening priyane. ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi. Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku. dudu dunya lan dudu rupa. wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling. wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu. iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa. curigane jênênge wong lanang. mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême. Driji panunggul. awit wong wadon iku yen wis laki. gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang. têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang. Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku. wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama. Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja. utawa dhuwit. iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman. cis têgêse bisa goreh atine. nanging yen angel. yen gampang luwih gampang. nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. pikukuhe mung
baleni maneh. paturon. paribasane aja nganti kêndho tapihe. mula kudu sêtya tuhu marang priyane. dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe. Cis. iya iku: pawon. Driji panuduh têgêse wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya. wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan. Driji têgêse drêjêg utawa pagêr. jênênge banjur melu jênênge kang lanang. wicarane kudu kang manis lan prasaja. tumrap nindakake samubarang kang prêlu.
wanita. têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane.
sanadyan tangga têparone iya melu têntrêm. Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan. mula kudu rukun. kapindhone dosa marang Gusti Allah. Kowe tak-pituturi. duweya jênêng kang bêcik. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya. sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni. amarga kang padha nglakokake padha karêpe. kudu padha karêpe. mula wanita kudu prasaja lair batine. ora ngêmungake wong jêjodhowan kang rukun bae. bisa oleh kabêgjan kang gêdhe. wong bodho lumrahe gampang nêpsune. apa dene têntrêm atine. Wong lanang iku lakuning satang. (3) Rusaking jênêng. Mula ati. Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah. (2) Mulya saka bandha. (3) Mulya saka sugih ‘ilmu. (2) Rusaking raga. awit ati iku dadi ratuning badan. (4) Mulya saka kawignyan. amargi yen wanita nganti cidra. kudu
bênêr.ngluwihi. iku wong kang utama. amarga tumindaking badan mung manut karêping ati. manusa iku yen pikire rusak. nanging yen kang nyatang ora bênêr. lupute banjur ngambraambra. iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan. nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe. dadi têgêse. mula wong rukun iku bêcik bangêt. yen kêmudhine salah. iya iku wong mlarat. wong
kang wadon ngêmudheni. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe. Dene kang mulya saka ing bandha. Mungguh dalane kasangsaran uga ana patang prakara: (1) Rusaking ati. ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan. iya iku wong lara. amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara. lakuning prau manut satang lan kêmudhine. iya akeh rêgane.
. iku ana ngêndi bae. yen nganti ora eling. dene kang diarani cidra iku ora
kanggo wong akeh liyane. lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu. kang sapisan dosa marang kang lanang. kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”. nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra. iya iku wong bodho.
bisane apa. mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa. kaya dene wong wadon kang nutu mau.pisan ngaku pintêr. iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina. Mula wêlingku marang kowe. amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. kaelokane Gusti Allah. yen ngrumasani pintêr. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana. mula katone banjur kaya dene ora pintêr. êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut. tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela. sabanjure dipilah-pilah. yen manusa iku rumasa pintêr. kowe pancen wong linuwih. mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni. akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane. mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa. miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. sawise. bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa. uripmu dadi bisa slamêt.Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki. kang misesa marang kawulane. nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis. Ki Darmagandhul banjur matur maneh. gabah kang ana kabur kabeh. pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna. banjur dadi beda-beda. iya iku candhi Prudhung. Yen kowe bisa mangreh marang manusa. Dene kowe. kabeh mau bisa ilang sanalika. wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. ora kêna ginayuh ing manusa. lan rêca buta wadon. dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna. dene pasanggrahan Sabda. amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku. iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan
diolah kudu dirêsiki dhisik. kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. ing kono iku ana bata putih. wis ana kang murba. ngupayaa kawruh kang nyata. ana ing desa Klotok. nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri. kowe bakal dadi têtuwa. Têgalwangi. Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki. dene mobah mosik. dene kratone ana ing Daha. awit iku dadi kawajibane para Raja. rêca
. yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra. iku satêmêne pintêr kang êndi. patilasanpatilasan mau wis ilang kabeh. yen wis dipundhut. iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh. saikine jênênge desa Mênang. amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa. utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra. kowe aja pisan. Mula wêlingku marang kowe. kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. saka kalangkungane Gusti Allah. iku satêmêne iya padha pintêre. ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. manusa anduweni apa. patilasane kadhaton wis ora katon. mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa. iku têgêse ora rumasa yen kawula. mung bae tumrape wong ing jaman kuna. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri. mung sadarma nganggo raga. awujud bêras mênir sarta gabah. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan. ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma. mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan. nuli mung kari ngupuki bae. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra. kaprênah sawetane kali Brantas. iya iku kawruh
muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit. iya bisa cidra. amarga aku iki anak dhalang. lagaran. prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono. iku kang pinasthi dadi jodhomu. Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu. Sang Prabu banjur paring pangandika. têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. bisaa mulih marang asale. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro. apa mungguh kang dadi karsane. nagarane ing Prambanan. barêng ditakoni. kowe dak-tuturi. dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi. apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas Ratu Pagêdhongan.
. nanging durung mati. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. nanging yen ora cocog. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut. mangkene caritane. Samuksane Sang Prabu Jayabaya. margane saka lagaran dhisik. kaya adate Raja ing jaman kuna. Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya. nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu. Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati. yen wis mathuk pikire. sanadyan ora kurang ing panjagane. iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. kang kêlumrah wong arêp laki-rabi. besuk sapungkurku. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau. kulon kene bakal ana Ratu. supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”. aja suwe-suwe kaya mêmêdi.mau lungguhe madhêp mangulon. yen wis jaman Nusa Srênggi. Sawise dipangandikani mangkono. sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk. supaya desa ing ngêndi papan matine
loro. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk. putri buta banjur mati. Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya. kabeh banjur padha andherek muksa. karsaning Dewa Kang Linuwih.
Tunggulwulung. aku iku dudu jodhomu. barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa. buta wadon banjur ambruk. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu. kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata. ora nganggo idine wong tuwane. mula Sri Jayabaya yasa rêca. kang akeh padha mangro tingal. yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk. Sang Prabu ênggone yasa candhi. duwe rupa tanpa nyawa. nanging kowe aja wujud mangkono. Ing jaman besuk. asmane ratu Anginangin. ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau. buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik.
anggarap sari. Sawise têlung atus taun. Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat. putrane Prabu Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang. pêputra Sayid ‘Ali Rachmat. kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine. jumênêng Nata ana ing Kêdhiri. Putri Cêmpa nama Aranawanti (Ratu Êmas) kagarwa Prabu Brawijaya. [2] Raden Arya Lêmbupêtêng
Jeddah. amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat. Kanjeng Susuhunan Ampeldênta pêputra ratu Fatimah. nama Awastidab. kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari. katêmokake Raden Patah. jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang
diarani nagara wadon. katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging. dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa. banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara. dêdalêm ing Ampeldênta. banjur pindhah ing Cêmpa. karo
nalika Sri Jayabaya durung muksa. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura. putrane Ratu ing Prambanan.
. barêng Raden Patah wis jumênêng Nata. yen nglurug pêrang akeh mênange. nalika
iku kutha karajan ing India buri (Indo china). dene dhiri iku têgêse anggêp. dicocogake karo adate Sang Rêtna
KATRANGAN: (1) Kulon kutha Majakêrta lêt +/. (6) Kulon kutha Kêdhiri. mbok manawi ewah-ewahan saking Gumêrah-Gumuruh. 3. wontên dhusun nama Guruh.15-16 km. (5) Tarik. saka Kêdhiri.
sampun nyaringin nang iku sami. wau ingkang kalampah. ☻
. saking bumu Galuh nengge mentas praja ji wau. waktu anyerat punika. pan
Awong dening kang anyerat iki. Agar warisan ini tidak punah ditelan oleh zaman. amaosa carita punka. nyanggi talutuh ngalantang. kang sastra langkung awone. sasi kalih tanggal kaping sanga. ingkang sami sudi maca.☻
Nama samya ingkang sami kapti. punjul wolung puluh. kali Ardhangbang awisik. pan jenenge Kyai
wolulas dinten nenggih. ing tahun Be Punika. PUPUH I DHANDHANGGULA
Ingkang rinipta carita puniki. pengeting tahunipun. sewu rongatus ika. akatut kang ……. Senen Wage ing rangkepe. poma samya angapunteni. ing
Indang Sakati. kang arjane sang nata. ☻
Cantrik Sakati ingkang anami. gumurudug ngilen wus dumugi maring. ing waos pangrenyu. jimat tunggul payung. kang kocap ing namane. ☻
…. mangking kombala badhak. kang ginawe rontek buntuk
kombala buntut sing asami. kawula warga Sakati kang uri-uri. arjaning sapaku.
. sato-sato kang bisa akata jalmi. rame kang surak-surak. sok lutung kidang ika. kidung sari baung. rai awujud buta. gelap pon sami ngulun. ☻
. riniyung ing sagung. iton-intin liwurkali. Wus gemuk. Sang Nata. ☻
Yen bondanan pandununging…. kang winangun … unen-unen. ☻
swara. Prabu Ciyungwana. ing siang lawan dalu. angintali barat angabdi. lir kang estu ajar padhang. kang
marapit ing …. kikitiran ing pucuking lingga sari. purwa sing Cialur. pasar ageng pan samya suka ing ati. purwaning abal
jinunjung inggil. amageng kawicaksanan. ing Sundha ginunggung. ing ayunan sang prabu. paningadhun sang Bima larang.Datan roro tetelu ing kapti. ☻
Mangunaken sagung kapurati.ing sawancinira. dine Wage jaganira.
samandhepane. dupi ingkang kang nama. nengenaken sasagaran giri tasik. ing Pajajaran suude. kang kepering angi …
Ing Ciwindu anteng …. kidhalem kuwu agung. sura sowan sabrang pati.. prajurit ing sawancine.. dhalem Tepus nalika wong kuna ing
Angir-angir ing buwana. para dhangan pasir panjang. samya ngidhep ing Pajajaran angapti. sang dhang bana Ujung kulon wus anungkul.
Kocap bala Pajajaran. sang Srijunti sang Kalana Kandhanghaur. daman pangunjung tanah. dhumateng sang Raja Ciyungwanara Pajajaran. dhening
Jepun kulon gumulung. tan maju kadhadhak kawur. seja lurug dhatmakaning kulilip. ☺
Wong Sundha ingkang prawara. tanpa sangkan breking angin. tiba ing sawah-sawah. ingkang ngambek sucira angrasawani.
aji. sadasa akedhep samya. ☺
Amung siji ingkang nyelap. Indramayu lan Kondha. pirang-pirang ambalan tan budhihi.Banten …. ing tetelar aniba pating talumpuk. estu tan arsa kedhepa. ing titah …. iya iku nama ratunipun. aneng Ujung
nyangkul tembene ya ing amendhak. sabab bareng rereping kang lisus. lawan Anglangkara ratu. yika Badhak
dhadha susulur. sira ingkang selang gumun. kang wus merad susirna. yaganal pamuwusipun. la iki kene apa. enggal pan sira alaju. ☺
Nadyan …. ana jenek enggon kene sira iku. ☺
Kukubaning Ratu Sundha. ratu mung ngaku kewala. lan jajal. budhi kethek napsunira kaya asu. amisesa sasigar Jawa. apa bidhane tunggal enggoning bumi. iki kang si rajeneki. datan ana wau ingkang ngucili. pusaka sang Prabu Galuh. …. den age caked…. ingkang estu warise juragan
sawenang-wenang. den ora gelem anungkul. ☺
Padha bae suwaningwang. ingkang kadhang raja iki.. ☺
Puniki bumi Pasubdhan. pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun..Salamine ing ngayuda. apa gawe si rajenak ing riki.
yen wis kanggep tungkuling wong aurip. aja sira papa … iku. kabereg-bereg ing agin. ingkang kaparing …. kasektening Mongkara wantuning. ☺
anuli sira den cawuk. binalangaken tebah. kawur si Badhak Lolopak. anyepak maring kang musuh. ing Kahuripanne
narajang. nuli prapti ika wau ingkang lisus. kang dhen wadhali Beruk Kalapaciyung.
Ramya ingkang pancaraga. ing Batagonggang angulun. lumaksana sawisiking Yangnini.
andhawuhi kang udhan krama. wong … angladosi. ipun. bala Pajajaran kondur. … jejel paring pitulung. pan Silepe saking wingking. kondur dening Badhak muring.. satengah pejah dhen pupuh. gumarudug anusul …. Munting Jamparing
dhumateng purba nagari. ing bala Pajajaran. gawe ewag saking Jawi. ♥
Lan rarasaning manusa. yata prasami rinebut. olih gaweyan manca nagari. ♥
. pan iku karananipun. timbul salir wirasa.
Ratu Agung Sundha sakti.Angeles lumpuh entro raga. ♥
Kutha Larang kutha Jampang. kutha Idhang apa maning. gara jaya kang …. wus andhepok ing sihi tanpa sakti. Sundha sari Sundha lengdha Sundha larang.♥
Aturing kang para … kawitan. kali prakwise nama. iku ingkang sawiji. ngamperi rarasan sabrang. gara aji gara pagu. kasri ing babadhanira. basa Sundha kang panuji. … tigang prakawise nami. Lalopak lawan Jamparing. mangkana arsa aji. lintang saka tipun niku. Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara. ingapingan jeng nini. lan Arya Badhak Lolopak. sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan.
putra estri kang paparab ing arja. ♥
Sundha negari. Medhangko … sajati. ingadhang agung ing aji. ♥
Putri Purbasari mulya. Ciyungwanara wus mijil. … putra jalu. lan gangsal prakawise. Raja Galuh Raja Cingcing. amung ika wanodya. Raja Jawa lan malih. ing wuri-wuri jati. … jayeng aji. Ujungkulan Ujungbumi. Raja Kowek kalawan. Medhangrasa Medhangterik.
Medhangkawiraja. ratu Cunggilis krama. lawan Ujungkandhi. ♥
. gumelar rajaning ratu. kang nama rara Cunggilis. karaname narpati. dumadiya turun saluraning raja. ing kadhaton dhalem agung. kang pinangka prameswara.Sundhawestu Sundhasana. ♥
Medhangdhatar Medhangpala. lawan prakawise nama. ing Pajajaran sang aji. Sundhalayang
Lan Dewi Markeseh kembaran. Pajajaran kaliyipun. wus
tedhak sisiwi. kagarwa dhening nata. ♥
Ing Pakuwan pinakrama. … kagungan waya. kang miyos saking
Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri. ika putri Purbasari. dreman ing sabronjotipun. agagarwa saking bebeting Bramana. wonten malih kang putra.Putrining Ciyungwanara. Martingtrim ingkang yumani. ♥
langkung kawandasa sasi. para ratu kang karsa … lesan. judhialiman sang dhekur. judhipatnantang weri. suradhadhu sarabang. iya orana siji. ♥
Saluraning Pajajaran. ora nana ingkang darbe laksana. ♥
Dugi maring pabarisan. krajahan dhen palipur. supaya wadon lan lanang. mila saderenge lalis. rinegep sari
sinunu. katur ing nata Pakuwan. dening karsaning narpati. tan kenging dipun purba. … kang upacara. gawok kasri nalendra. sapalih ngapti ing siwi. Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. dhadakpulur wigalba wiragalba. ♥
Purbasari lan kang rama. ingkang ngadining-ngadenan. yen
saking Kandhanglarang. sinedhepira dumadi. sapaliye Purbasari kang ngagem. ginawa ing sang aji. mapan mangkana agabug. ♥
. nami Dewi Kilikmangi. dereng karsa alaki.
aning mamala. Prabu Ciyungwanara. ingkang mara-mara balik. ☺
. rong prakara ingkang nami. akeh kalesan balik. ♥ PUPUH IV KINANTHI
Sagung papalisanipun. Luwiladha Luwidhingding. ♥
Ajaja sipating jalna. ana baliking dhalanggung. Sokapura Kokaaji. Budipandhang miwah ika. Luwiseeng Luwimundhing. saking kang
wangun mali. telung prakarane nama. ☺
Sindhangbarang. kng simaan rama aji. ☺
Sampun ing kadya puniku. dumateng putri Pakuwan.
prawatesanipun kali. Ciakarwangi katiti. teka ing satedhak-tedhak. Menakwacacayan istri. ing sapandum-pandum nira.
Sokowiyana lan malih. sigar kulon sun dapuri. Kadangladhang Pasiraji. ☺
Wus kukuh kang bala ratu. Ujungkulon apa maning. kang
anggelar enak ing urip. ing Pakuwan ikut yakti.
. ingkang satta sabumi. dhupi Pakuwan Marinci. ☺
ingkang leletana. iku rerekan Pakuwan. waneh kang campur wong sabrang.
anut maring kasabpolah. kus jembar kahuripane. babakti ing majikan. sawah tan mawi lalanjan. ingkang lumampah ing Sundha.Sewa aning paken agung. ora nana pajegane. kethang prunggu kang sinundhuk. kekendhangan kang isine. ☼
. Ki Lurah gurupadha. den elus sakamya-kamya. wus dadi anak Pakuwan. ingkang mawa tatakeran. yen wis padha ngundhuh-undhuh. pamajeganipun gula.☼
Ateka yu kang lumari. pamajegane gugubar. pagantang pajeganipun. ☼
Palawijaning wong cilik. atur catur baktinipun. mung den wis panepadha. iku Ratu kang dheres. lelemes buwatan sabrang. ing tatali karompyangan.
lan ajar-ajar. ing Pajajaran tuwuhe. reiku kang kinudhang. pinardhi ingwang tuwa. japa mantra lan istiar. re kang putra samana. ☼
Kalangkung bebek ing pikir. kang karsa dhateng kula. ora nana kang tumama. besane
dening kapadha. mingkung dhatan arsa krama. tatambah wus mider tepung. marna bangsa raja. iku kang dadi pegele. tumon adate kang putra. turunanira drapona. ☼
. akarsa ing sang rara. tan ana turun tedhakan. ☼
Wus pirang-pirang pamuji. ponora tumama kabeh. winadhang-wadhang wiyose. ☼
Kaul alukan mati. dhupi iku teka mingkung. sumadi isun akrama. ora nana
pinardi krama. lir baronggong beledhoge. ☼
Ratu Sabrang Ratu Jawi. saking anagara Tuban. wadon tumuli mangkana. ☼
. kang dadi bebeging manah. enggone nari kang putra. Purbasari dhuk sabda amit pejah rama prabu. lan Dhipati Singgapura.
Ageng ilur sundhul ing langit. dhadhak sakala ika. suradil pan titah raja. Purbasari inggal mangun.Du uwis amung
dhipati Manglewat. anggondhel prakara iku. kawula sumangga pejah. tumpes aja katingalan. wus loba tanpa wilangan. temah
dados sakiting manah. sasada susut den wis waya. kaprawasa dening priya. ☼
Jaler punika kamangi. anak putu den arampak. ajur kula dados awu. ☼
Lan aki sumamung aji. ing kamukten padha uman. mila kula angedados. sanadyan nama sihing rupa. ☼
. atemah boten mambu. purnapa awu sahana. sing purwa teka daksina. sipat matane si rama. boten memper dhateng rasa. lan anak putu den rampak. way kalereng anggepok. kang dadi ati ewuhe. ingson kang urip dawa. den sampun gepok ing rasa. mongsa pira gesang. padha bareng mukti kabeh. nini labuh geni sira. ☼
angandika aja babu. wirang nekaringgit ing jasad kula. sama dening kula wirang. ☼
Babarayan ngadek aji. mung sira tan ana liyan.
Mangsa wontena pawestri. kang rama kadi mangkana. tan kaya dening dadaman. karinggi awak kawula.Mangkana prangregep mami. ☼
. kang geni gupak cawisan. den kula pundhi kentasa. prandene den anakake. ☼
Ciyungwanara mangsuli. amung siji anak kula. raja-raja atas sabrang. nanging ika tumangan.
jamak wanudya. mangke kang dados parenge. Dewi Purbasari girang.
kita sami medhek sowan. ing adat tabidat Sundha. sak lilaha ing jeng rama. boten dados pana sarana. anuhuning palamarta. raja rama Ciyungwanara. saduka-duka kasuhun. rempage kadi mangkana. andhadhanr untunging awak.®
. kawula dhuluri. dipun jemba ing pamuhung. tumangan kita pri pejah. ☼
Raja sabrang mangkeya angling. boten wonten roro. ing songonging kasabrangan. ya tetelu aturku sajatine. nanging putra sabrang kabeh. kang boten kanggep sanjata. gih punapa karsa putra aji. ☼
Panuhun raja tas angin. sok dadiya arju. tapi punika satuhu. maketen ugi ciptane. rumuhun kita lanat. munggi kang rama lila. memanten dados ing karsa. ☼
Ya Prabu Ciyungwanara mangsuli. aweyos geni jatine. kasabrangan pan sadaya. ☼
Ling sang Putri Purbasari. sasampuning geni urut. sing ngakenggep ing babajane. ing cilakane awak.
adhining asakti. dhateng saenipun. ®
sampun kadhalangsu. karanane punika kang geni. lagi laut kang jro jembare.
Kula tempuhaken lawan nalisip. geni lawan toya musuhe. mangkana kang inggil. gih cobi kemawon.02
Sampun nelangsa ing salasa tunggil. kula dhugi wonten nyurupi. kaduk mahinggurut. kang atos inggih dipun linggis. panedha kula ing sadayane. kang suker tinatas entong. pan rama ing uni. tan wonten sosolot. para putra sing ngatas angin. punika kang dados. nuntenweleh geni boten moset. ®
Raja-raja sabrang aturnya aris. lan dipun langeni. bilih putra mangko. kalawan parahu.
ana gawe banjir. dhateng putrinipun. reka-reka gatos. kang sadya patakon. warna-warna katon. ewu mana para ratu.
ing sabagi-bagi. ting surakata ing sahakale kabeh. ya sang Prabu dereng nampani karsane. dening ewuhe putraneki. kocapan sang
rurubahing ratu. kang anglamar tiban sampire. ya sang prabu Ciyungwanara jatine.
Ana gawe banyu janantrawis. Prabu Ciyungwanara sahure. gawe pongpa kang anemburwarih. maring kang ngamambri. dhateng saenipun. ®
Ya ta raja sabrang ting padhigdhing. banyu pecut kang munjuk mancure. pangumbuk-umbaking.
Kang wus sewaka kulina ngasi-asih. den panjer dumadi. ®
Parandene ing putri den tampik. buta ngengenggo
lan gawe tahinipun. la den nemu gawe ika nuli. kaya kuwi niku. Sadhajenggi matur kasaktene. ya prandene tan kanggep sawakane. buta geng asiyung. ratu papat iku rurubahe. ing praja gung kono.
parandene tan kanggep sewakane. kang walira katimaha gawene. la saka sanake. rasukan kang poleng. ®
Gigilani mungguh ingsun iki. ingkang kaya iku.
Nuli katon macan ageng wingit. saktine den
putri tinampik malih. anganti kang buhaya jiji. bubuhayaniku. ®
dupi iki yawis teka dhewek. tan kaserep ing putri karsane. amung kita darma ngopeni. ing gedhong kilempong. gadha dalem pakuncen kang gedhe. jalma nyarupaning. maun padha iku. simpenen kepati. ina temen mungguhing mami. ya ta atur-atur balik kabeh. nanging kersane sang Prabu. sanadyan tan kanggo. Purbasari apik. ingkang kawan warni. jingika kasaktin. ®
Gemenana ing kawan prakawis. nuli dadi dato
Banyu singsor sing dhuwur padha maribu. patang prakara ya bisa dari. dalem Kandhanghaur. den panjer dadi ing wiyange. Ujungtanah pasthi. rong prakara ing Pakuwan bangkit. macan cipta saking. ora katon dening. ning mongkara windhu.
saking Palimanan asale.Saprakara Pajajaran bangkit. ®
Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh. sing lor sing kidul sing kulon. sareka budine entong.
bengi. gumuruh sorak bala wong. tan bisa meteni geni. surake kang para aji. wong Pajajaran gumentur. prandene kadhuk asanggup. naging tan bisa mateni. prandene pating padhig-dhig. ©
Saya santek geni tinuruwan banyu. angraba kena ing banyu.03
Saking wetan campuhe wau kang banyu. sumagar ngarepi putri. ©
Ladalah rekaning wong sabrang gathul. ratu sabrang nyata wadon. ©
Kaparimen yen wis geni ora purum. raja sabrang kaliwat ing sor. banyune cabar cawiri.
prandene tanmigateni. tan ana endhaning banyu. ©
Duk angandut nuli ana ingkang laju. gelare ya kaya iku. muwuhi gedhene katon. ©
Angurugi geni wus jumegur-jegur. ora yamane ya ewong. prakasa raksasa gasik. ©
Kawirangan dadi sira padha ngandhu. gawok para narpati. ©
. la iki intening wadon. nanging ora dadi mati. iya bener ing sang prabu. budi rekane wus pokok. dadi buta sada iku. niyat sami tur garumbyung. ©
Dalem iban Palimanan lanunipun. seja amateni geni. munggah ing gunung den enggo. kang anglosot anganjerki. ©
geni adadi parum. dewaji dhemit. ora suwe jebul maning. ©
Gene pager ora nan sudanipun. ©
angrehai geni. dalem Kandhanghaur sakti. dalem junti denya norong.14
Ya muwuhi gedhene ing urubipun. ora kaya urip maning. ©
Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli. la iku sembaran
dening welehing wigatos. suwe-suwe urip jati. ratu salawe prasami. dening geni delap timbul. tan suwe jebul
. gampang adat kang kalaku. Manggadapura agatos. ©
Bongdaraji manggala sarebo jagung. pangulawat sampun sami. gembong Pasuruwan agung. malapati ing kadhaton.
sinten kang bagja kemawon. ana kang nyipta gelap namber ing geni. saking ora paranti. alagelar dening yakti. masih ngayeg ingkang geni. ©
banjir bena amalabar. pon masih kaya saban. urube tan obah. geni tan mati neng banyu. ing geni sakala. Mingsun dhahang ngayoni. dening banyu datan kawon. dhatan dhoyong samendhing.
ana ratu nrajang lan pana. ora dadi apa. raja-raja ingkang. para sang nata. sikep bandring-abandringi. heran kang tuminggal. geni dipun bedhili. ing geni apa maning. sadaya awurahan. agni sakala. kaya saban duk
sabalanira. lan geni apa baya. gedhene ingkang geni. dengo ambalang. sabalane arampak. kang geni
urube kaya saban. maring dahana. dipun wasa-wasa. ngrasa kagungan asri. den arani kaya geni. tedhak Prabu Galuh dhingin. geni masih lunta. pangameng-amengan. panyanane la apa. ana ingkang numbaki. prandakane kumaki.
anyudhuki. surake wong Pakuaji. ya ora karasa. Sanghyang talaga. iki geni dhudhu geni.
Datan ana gunane mipis dahana. geni dipun pendhangi. putri Sundha asakti.10
Kang saweneh ana ratu kang narajang. kocak kang jagad.
Iku putra Sunan Tambalayun ika.Kang ayoga Sanghyang Panggungkancane. ajodho lawan. maraja Purbasari. sajane angaoni. iku kang
. mesat aniba. ing Banten prananeki. kang nuksma aneng geni. aputra-putra mami. bareng
kadhokan, tan kuwat ing sangsara, besuk mari-mari mandi, den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.
cemethi sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.
Prabu Ciyungwanara ngandika liya, kamanyangan den yakti, munggapa kang salah, ing seja sudi malar, kaputren Sundha negari, ambabarena, si
Bareng mesat cemethi lawan dahana, suraking Pakuaji, den ini satriya, olih gawe gadhang dadi, majikan kita, pan ora pindho gaweni.
Sakarepa angolahi ngadeg narpati arimbitan, ki mantu kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira.
ripta, pan nagara anyar dadi, arah wetan pan katelah Pajajaran.
Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking
Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang
pulo lingga, yen ana brahmana sakti, ingkang ana ing lingga ing kasabrangan.
Kaya-kaya ika bisa anambani prameswari, namaning brahmana kuwi,
ajar maniklingga wayang, rawuh aneng Sundha puri, kang sun ajap sun gondhela ingkang usada.
inggih tuan yen katuran. gegel nata. den kaputus ing sang aji.
Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara. boleh Sundha. sela weweton sing jawi. sapara umaning isi. lalawaran wus teka ing pulo Lingga. ki brahmana Linggabuwana anabda.
Sigra layar ki patih dhateng jaladri sartanira.25
Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja. lan lelemes sewetweton buwat Sundha.
. parahu pitu lumiring. ngaturaken pasihan
Iya ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang. patih rang-urange wus age balika. ing
punapa. pan wis karsa aji. sareng ngalempa pribadi.
Pajajaran. karsane madigda. sampun abalik sakabeh.
Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu. miskin tan ngulati sugiye tan rarawat. sejanipun medhek dhewek. lawan mangsa suwe laku den lalampah. nanging lamon bobad.
Ya sang raja aris ing pamuwusipun. pun bramana sampun ngartos dhateng karsa. padha kita lurugane.PUPUH X PUCUNG
Ya sang patih rang-urange sigra wangsul sabaitanira.
Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung. lan mangsa gelema. ing rurubaku prantine.
inggih ing Bantana warsa. malah prabu Lutungkasarung wus gawa. dipun prabu sepuh mangke.
Pon kalawan lilane sang prabu sepuh. karajaan kaprabone. ingkang
Ya ta lawas bramana pan durung iku rawuhira.
jirnapura pulung beler. lanang kang namane. kang amangku indhahan nang Ujungkulan.
. roro tumenggung anyare. gumelara kata. aneng Pajajaran. pan samono lawase kang prameswara. kang amengku indhahan nang Ujungkaras.
dadi papatihipun. kademangan ing namane. dipun rangkepa patiye.Dupi putra saking maha dewinipun. lanang karya parab. patih jero patih Burbutjalang.
ana wong jaluk nrasane. lan sang prabu nanginging punika sang rara. dalem tangtu mangke sae. sun dhaku mendrassa. gagarwa carapa.
Mangke sae sacombana lan sang prabu. nuntak ludira maleber. pun paman tumuta. dan sang prabu ngunus dhuhung pan tumandhang.
patih Brubutjalang tanpa wuruk. ambri aja ababacot. sirnaken pisan. bandhu kula warga agawe tumangan.
Iku padha obomgen babathang iku. kurnapa bramana. dadi ratu Sundha kene.
Yata prabu Lutungkasarung mituhu. ora kaya aluse bramana
maring jaba adhan rame. ya tumangen cone dadi awu pisan. ya mangsa luntaha. dadi gumaregeten sewot.
raga asiyan. Lutungkasarung warnane. kena ing asmara. saiki kena ngapa. mengkorog saking jijithok.
Dewi Purbasari sira andulu. maring maha raja.
Warnanen Lutungkasarung. binakta amadhang wulan. angrungrum ing
sumulura maring mami. tumulus adhicombani. kalangkung ing lelesneki.
Wus bobot ing wancinipun. teka kapareng kang garwa. Lutungkasarung langkung asih. tutuging asisiyan. ningali kang prameswari. Purbasari kang pinundhi. duga nyidham sanga sai.
kengetan ingkang wngsit. kang rama anyandhak aglis.
Dhateng jabang bayinipun. angaras-aras kang rayi.
Sira iku aja tambuh. emar lesu les-elesan. nanging besuk yen wis medal. ing isun kalimat lewih.
Malah sedheng babar sampun miyos lanang kang prayayi. kang sira dhingin prajaya. wau amiyarsa swara. ingsun males ing sireki. mulane engatna benjing. tan antara dangunira. iya sun bra … luwih. enggal ngunus pedhangira.
. asang prabu ta sireki. sinumbele kang prayayi. myarsa
kalangkung ing ruhing galih. iku jabang ora pejah. tan eca guling adhahar. anak-anak maring ingwang.Sang prabu Lutungkasarung. ing sajroning wetengneki.
Pareng semana sang prabu. aja tungkul eman nesip.
ing lepen cilutung sirna. sigegen ana ing marga. punika mejani putra. sang prabu Ciyungwanara. Purbasari aningali. prabu Ciyungwanara aji. kocap kang mrajaya siwi. pon tan kena ing pati. arawuh kang rama neki.11
Prandene tan pasha iku. kang putra dipun prajaya. kang putra den wasa-wasa.
Dadya winadhahan sampun. karsa ingayun ing rama. sampun kabekta ing warih. miyarsa aturing siwi.
Sareng wis binuwang sampun. wis kabekta dhateng warih. ageng santer ilinira. Lutungkasarung alali. anjerit lumajeng agasik. maring mantu ingkang lali. wus
kudu anurut ing eyang. prabu sepuh ngandika
wau kantaka. sampun ngunjung kang ayugi. awake kang gadhang niladi. papasthene jabang bayi. embaning turun ingwang. sang putrid dadak sakala. Purbasari aja sira. kang gaib luwih ningali. anyuluri bapanira. ing manah wus palipurna. prabu sepuh ngendika ris.
. Purbasari nibang siti. egar suka manahira.
Kang bunuwang iya iku. tangto kena ika dhelap. he mantu wruha sira.
Angunjung kaliyan kakung. si jabang mangsa amati. ana ingkang swara jati. dewi Purbasari lilir. melang maring anak siji. pon isun binuwang dhingin. kasirep lelohing
Yata prabu Lutungkasarung. ing ilmu pameradaning. enggal Purbasari memba. ora aliyan panukmaning. alalise iya merad. mratuwane kang ambabar. kandikane sira nini. ya sang prabu Ciyungwanara. ki mantu la tampeni. maring dalem Kenya puri. sebab sira ora pacak. boten susah
. Lutungkasarung aturnya ris. den idhep ing pameradning. manjinga ing dalem puri.
pethes peres ingkang luluhur. den openi dening ki Pethesperas. oranana ing rat jagat. sang jabang wus panggih mangke. kawarna
saking mratuwane. onya ing sukma lewi. ungelling ingkang piwara. jati wisik ingkang yugi. gumawang tanpa cantelaning. sakabeh-kabeh tan kari.
rarasan basane. ingga iyang bapak ikut namaning wang.Dipun aken anak jabang bayi ikut. anak pupone ki tukang. bocah cilik bias.
Kaki Pathes peres nembe tumon rungu. dudu bocah salumrahe.
Pan katelah ing desa pethis puniku. duk umur sawulan. wis koncara inga iyang ingkang nama. inggih iyang iku nama wis prayoga.
Cilik-cilik bias rerasan satuhu. pan tembene mung ta iki anake sapa. ngerti dening basane. esaktemening namane.
Jabang bayi kangucap abeluk-beluk. kaya wong tuwa basane. ngerti dening
Nurut bae buhaya sakarsanipun. tungtu besuk ika.
Wong kang paca ningali gawok andalu. dening wong nuli gacike. udan angina mudhik milir nunggang buhaya. mung tai ka apa. paparahon buhaya putih tinungganga. dadi raja suntangguhe.
Engandika sang prabu Lutungkasarung. lola dhiri kula. kali bangawan kang nusoni dhateng kula. Lingga iyang mangsuli kula punika.
Sira bocah cilik saking endi kacung. kaliya ing comas pandhe.
Maring kali Cilutung kapanggih wau. kasur bumi mega kemule. lare ingga iyang.
Ki Calangcang ngiring wus dumading aku.21
Pun buhaya kanga sung tedha puniku. bangkit yen rarasan. datan weruh embok bapaneku bocah.
Nembah tumon lare nabda kaya iku. winangsulan enggal. padha maring omah ingwang. inggih wasta kula. prapta wismanira. ki Kalipa andaringeng manah ira.
Empun nabda sira sunimponi kacung. nyi Calangcang girap gawok. dika iki olih saking ngendi bocah. manggih pinggir kali gedhe.
dening sang prabu. rarasan ingkang samono. maring empu Kalipa langkung minulya. dika dadi den tareka nyolong anak. inggih kula kang tango bala witanya.
Calangcang nabda bok den salah tanggu.
Toli dika ing sang aji ya di ukum. dipun pracaya si embok. ana bocah bias. dhasar enggih musuh kahula ing kuna.
milu kara baraba. aja patiya sugih wani. la dingo apa iku. angrewangi agawe wesi. ya si bapa si embok tan wurung dadi. yen iku karungu. wani mati kendel wani ambelani. karana lare iku. ingkang
. mung ta sira kacung gawe omah. kukuh kikib agarba. wesi ing ngalas genahe. saktine sang Linggahiyang.PUPUH XIII
wus brapikul. dumadi kasugiyane. watu ingkang kinarya. omah wesi nem dina sampun waradin. dhateng kula ingkal awon. Linggaiyang umur rolas warsa. pan sinambut palastha sadina becik. dadi apa
lalangen. sira katiti luput. kadengangan ingkang kula ajap. tiwas temahipun. ika sang ratu apa. ki Calangcang ta ingucap aris. Linggaiyang wangun rante tosan. ya ra pon dipun siku. nunggang tawa musuh. ya iku dhadhak sakala.
Linggaiyang matur boten sanggi. kasuhur ing kasaktene. nititeni apa iki bocah. jar kasndhung ing arata. sung sengge iya nyataa. tur ta ora sanyatane.
Dadi rante anjiret kang linggih. tanpa bayanya lampahi. dening si namanipun. wong tan dosa mamateni den pateni. seja males puliya. kacung iku dingo apa gawe bale iku. dingo apa
mantra datan upaksi. sira kang selang gumun. atandha sing enda-endi. wis karuwan bocah iki ala. pancaniti penuh. sanyata kethek beruk.
Nitir ganjur pusakaning aji. andher ingkang aseba. ngaku waris nalendra. bedhul sapa kang mrentah. mring alun-alun puruge. sumantana si tai anjing. ya rinujak ing wong Pajajaran.
iku tinabuh den titir. sawaneh ingkang angucap. kadeleng apa si monyet. ya
nggegem arante mandira. nakal si gila basa. alun-alun jembar tur radin. ora idhep ing karta jani.
. munggah ing lemah dhuwur. bubuyute ajur. datan kena tinabuh puniki. pan ratu agung ing Paku. pra mantra acingak. katingal sanyata bocah. geger samya bala Pajajaran. mung ta sira deleng apa. mada dudu ponggawa. budine lawan anggkohe. surak ing wong iki bocah saking endi. nyana sang ratu sumered. yen tan pejah nalendra.
dudu musuh iku. gagamane wus padha malesat. dadi roro den pindhoni. geger gumuruh kang anan Jawi. ora kena
Pajajaran kang bala ngebyuki. ya kaprimen den wis metu budine ngancil. sawaneh para sepuh. puharane dadi majikan. ingkang padha awangun piker. dening sang Linggaiyang. pada arontok sakabehe. kang malesat dening padha densepaki. la iki timbulipun. dadi padha sap maju. den titening talata. demene iku bocah.
Basane lare akathah. ing rante tanpa sesa. pining pat panyudukipun. gumurudug iku padha tut wingking. den babayang den suraki. pa wus dadi akeh enggal ngarubut. tan bias polah kawingkis. prabu Lutungkasarung wansulanipun.
Wus pinutup tanpa sesa. telu kena ing saiki.
Rinejeng tanpa wisesa. bramana Lingga duk wingis. ing Cikundhang goning omah wesi mau. braise kalaras aking. aneng bale rinengku ya pinikul.
banyu. sang prabu ngebyuki padha. la ya kita jaya. pining telu dadi wolu sayakti. suraksurak ing sapanjanging dalam gung. wonten ing pagriyan wesi. ya iki pamales ira. lininggihaken ing rante wesi.
pinarna. kedya wong den panjara tan bias mijil. Lutungkasarung wus lungguh.
dening bapa ing laksana. sang prabu Lutungkasarung.
ngiyung ing Linggaiyang ngapti. prayoga gaganti isun. ing ayunan rama aji. wus polih dadi sajuga. samatuke saking ngriku. wusing nabda samana adanuli.
angaku gusti. mulih maring ajala kasuciyan isun.08
Yata mantra Pajajaran. Balerante iya iku. amengkorog sarta mealakken buntut. ing bocah nembelas iku. ya sang prabu Ciyungwanara puniku. mesate ing jomantara. he wong
sadaya sumuhun. bandhu warga kawula iku. ya tai ka kang liningan. den becik sira ngopeni.
Maring iku anak ira. Lutungkasarung anuruni rama Galuh. sing bangdiwenka apa. Sindhangkasih nama dalem
Samantuke saking kana. la ta bener ujar isun. lan Ki Dalem Tegaljamang.
binakta mantuk dening. wong sanak singraja Galuh. amurba Sundha negari. ing istrenan sampun sira ngadeg ratu.
angemasi. La yen santek esir nora pilih lawuh. parandene yen kacebak nuli mati. padha babar pisan pejah. gih manjangan gumarang sing naminipun.
Kidang manjangan kang nyangga. saking kono ruru ira.
. ya babar pisan pejah. pramila ika sang prabu. kang tumurunita
Kapokoh pinaksa-paksa. besuk ana katela ingkang nami. pan sakehing istri sisiriha maju. ana ingkang kasebat. kaya keris landhep pisan. kidang manjangan den jamah.19
tan ana bangkit. angandika ingkang siwi. sacombana lawan ika. iku duwe anak wadon kang anama. kawagang ing
saking atose kang baga. dadya tandha rabi.
Namane ingkang sinebat. ki bramana tali atma. patut den ika dadiya.
ing pulo gunung surandhil. sarta ngesrahken adi.
Jatipamor apa maning. Linggaiyang sampun niti.
Bramana aris wacana. nayangger Pajajaran. barang saking Sundha katur. sukane ingkang nanamu. wus ana ngayunan. Danyang Brajangkawat. ruruba saking Jawi. dhuta raja ing Pakuwan. ki demang Wukubadhak ingkang sami layer. ingkang pra menak prapti. ing mana suka arena. sedhah panglamaring ratu. derenguning tata Jawi. tan kawarna layare aneng sagara. sang prabu Linggaiyang. kang isi panglamar aji.Ya ta prabu Pajajaran. Dewi Brajawati kang dinuking karsa. Patih Sempokwaja wau. katur ing sakarsa aji. ki bramana taliatma. sarma bakta palwa sapta. duta maring kasabrangan. pecile tiyang dherwis. meng sampun kirang pamuhung. maring bramana ana ing gunung surandhil. karsane aminta krami.
Lamarane wus katampan. ing pulo gunung Surandhil. lare istri badhigal. denira bramana luwih.
den saingga wonten damel kula petak. Dangyang Brajakawat nabda. ingkang pejah dinahar. wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha. adhinira Brajawati. mung wonten melang sakedhik.Lan malih mangke sakedhap. ya subagja adhi sinarwehing nata. Prabu Linggaiyang sami. tan mudhun-mudhun ing siti. karana pidhanget kula. lan kang nama Prawatali. amangku sundha nagari.
Malak mandar darbe tedhak. mangsa ngijira sang aji. ingkang nama talibarata. sarananipun wesi. ana kang sudi santosa. sami tedhak ing ngawiyat. jaler Dangyang Talibarat. pun adhi Brajawati. boten
panglamar amundhut. putra sakalih ngastuti. dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.
Dhayang parwatali nabda. ngumbara ing karsanipun.
. minggah ngayunan rama. Prabu Linggaiyang mangkin. anglalana ing tawan. pinten-pinten
Ya ta DEWI Braja rara. sing pulo gunung surandhil. kahula amdherek maring. saking Sundha angsal kardi. ing manah kalangkung sukur. giyak-giyak anembang. bokmanawi mangke sigug. putri Sundha negari.
Dhayang Talibarat nabda. kang angeteraken rayi.
. punika sampun tinari. atawa ing tan purun. dadya turun rena ngaturaken putra. kalangkung ing rena ipun. Brajawati lalayaran maring Sundha. dening kadang kakalih. ing parahu kang
namanipun. awon penes panitihing. kedah tinaros kentasa. aneng nagri Sundha ingarsa sang nata. kahula liwarsa demi. ing wedra kirang panari. punika ingkang nglakoni. dados kita kesseman.
Kering marang sang potusan. ing ratu Sundha negari. Brajawati aturnya. angsal putrining bramana. wongtuwa datan pejah. ing karsane rama yugi. boten dados basa jadra ponsasmata. kranten dede lare alit.
dening Linggaiyang dadi. kunyuk mati den tonyoi. lanang wesi wadon wesi. malah
warna-warna. kadi sutaning bramana.PUPUH XVI KINANTHI
Sang prabu Linggaiyang langkung. kang ora jamak dening. ora
Sedhot hawa manah ipun. Parwatali Talibarat. ing cacing urip-uripan.
Den kadengangan sang prabu. kang sengit babalik asih. Talibarat ngusap muka.
Anulya sigra tumurun. Brajawali enggal dadi.
dhateng kang rayi. kang ngemong kadang kakalih. den tutulaken ing petis. dumadi kanggep alaki. cicindhil kang masih abrit. ora kaya Braja rara. kang mungga kirig ika dadi. mring nata girig sengit. den dhahar
ora kaya Parwatali. kumokod babalan pisan. dhumateng sang Braja rara. mangkana yen kadengangan.
Tan kaya yen wus tumurun. pepengen ing dhaharan. angusp
mapan den mepes kang yuga. pasthine ya sinangkasal.
Pira wareke wong munggu. dening Prabu Linggaiyang. iku kang
beyating jalmi ditya. mangsa lawas angartoni.
Mengko uga tanggu isun. ora nama liyan maning. ora sabar angenteni. godhog rontok rug-rug wit.
Lami-lamining tumuwuh. Suhunan Panggungkancana. Lutungkasarung kalindih. nagning ora arju margi. ing sirrane kang yuga. ana kang dadi kulilip. nandhang sekeling wong tuwa. dening parecel kumaki. lawan ora
lagi duwe pejah. ngambingngambing rabi mula. ana nengge lintang ngalih.
. nyingkiri wirang lan isin. ora paido wong lagi. tumon nambakaken rabi.
katone ing wektu bengi. malang-miling saban bengi. ana nyana tapak angin.Anduluri sota iku. wong Pajajaran pra samya. semaune amateni.
Nah kala napsune metu. ngejer ana ing gegana. kaya latune ing lintang. di akon nganggo wajani. sutejane wong abecik. waneh ngarani kamangmang. la iku lebune apa.
Mung ta apa murub iku. wong tuwa kendhang sangaja.
sasi. ing pancuran sanga sami. yen tengange lawan pajar.
. pareng wengine tumuli. purnama sajroning putri.
Ameng-ameng ing lalangun. waneh ingkang makidungan. datan bengi sawatawis. Linggaiyang sami didis.
Wong dalem geger gumuruh. kagete kelangan laki. mangksa dadiya sangsayane. lalayad wusa ing waya.Kang murup-murup sing dhuwur. awak ira wuseng
sepuh atitilik. susulure ramanipun. ingkang gedhe pangrekdane. e-putuku Braja rara. salamet besuk yen metu.
Ciyungwanara. ing jero garba punika. dening si
turune. loro becik jagaa. ana nyempad nyata jabang. nyata ika lamon watu.
Ya ta lami-lami. ana nyempad banget kelang. Parwatali aja gape. Brajawati dening sejen. wewetengane si rara. iku padha
wani pareke. rupane ika kadya. den tulak padha kawur. ora jamak ing rupane. galang-geleng ing tatampa. waktu nata Linggaiyang. enggal rawuh prabu sepuh. Talibarat kang anjaga. galundhung lir gandhik watu. kaumban roro sadulur.
. kalangkung ya ing jagane. ora asipat ing jalma. tan ana amaling kecu. Parwatali Talibarat.10
Ora kaya Purwatali. apa ingsun cacangkoke. ana ing rat Pasundhan. maraja Ciyungwanara.
banting aja na wuruk. dohena gungsu minggaha. sugih reka pandaya. dening iku buyut ingwang.
Sigra mangkat angaturi. akocap sapraptanira. pingnangeran ing jawata. ruruhe marga benere. manawi wus nemu luwang. ora guna ora gawe. iki jenenge apa.
Luluhur ingkang mayungi. nuli kapara mentala. gumaluntung kaya watu. girap-girap sabdanira.
Kapremen dayane iki. maring kang mengkono iku. ora endhas ora tangan. wong anak-anak bok apa. jeng Nyai Sukati indhang.Aningali jabang bayi. ana obah ora swara.
La coba undangan gelis. kamapmaja kamaptulus. ika wong tuwa manawa. sang kama-kama dadya. ningali jabang lir watu. ing mangko dadi susulur. iku kang wus ora nana.
kipya-kipyahe nyi indhang. tan kawarna ing lampahe.
Jebol dadi metu sikil. den kakacakaken gupuh. si Linggawesi namane. nuwang prabu Ciyungwanara. sapurna wus sipat jalma. jebol katingal endhase.
Sakedhap nuli anjerit. ningali kang kaya wau. anurut ing kaki buyut. kalangkung sukanira. wusing kadi mangkana. nuli sinembur den irag.
. wis kajamak lawan uwong. ing jabang kang kadi tosan. ambridelap agesang. ambabar punang paesan. si kacung munggwaya delap. ana ing jagat Pasundhan. sampun kaya manusa. maring Dewi Brajawati. jebol metu kang tangan.21
Nuli nyi Indhang Sukati. Indhang Sukati ngandika. Brajawati tumon ing putri. kinacekaken age.
Sadaya suka ing ati. atos-atos pra semone. si buyut kang gawe aran. kuranggeyan nyawuk-nyawuk.
Den saiki sun arani. jabang bayi nangis ira. kamrala isi jabang. nurut jalma dadi jalma. kanggo nunute si buyut.
yen tan ana nyai. saking kaca timbole dadi. sandenge tumuwuh. inggih kasuhun ing sihe nyai. si kacung
. boten dados ewong. krana iku wong. asal sing kono anane. kang paring kamarin.
Tedhakane kacung Linggawesi. mula ja den kakacani.
Inggih minanten langgeng pakeling. prakara samono. miwah ta ing benjing. dening sang prabu. Prabu Ciyungwanara langkung sukane.
den embang tumuli. ing saweweling ing nyai sakabeh.
Ya tan Indhang Sukati wus pamit. sinowara gelis.
Kula emutaken tan ing benjing. kantun prabu
Geledhuging gurbaning ukir.Pan sinebut Prabu Linggawesi. la sira sakaro. Linggawesi ing mangke ingistren. maring si kacung aji. atur sembah ing sandika ugi. Parwatali Talibarat. mung sira sakalih. ya pragul menak
Sapa wruha nyamber jabang bayi. kang kalawan angati-ati.
. ya ta ika karo. pan gurumu samya matur inggih. prabu sepuh mantuk.
maring jabang bayi. den becik atunggu. ora liyan ingkang patut molek. kaya mau-mau. kakseni den mangko. ingkang luwih patut. Parwatali Talibarat mangko.
Dening ora kaliwat sawiji. diwegira mangko. dening iki majikan cilik. sing aistri manjing. ingkang ngaubi maring. (?) kalekanipun. iya padha den sirik sakabeh. wong jro pura agawok atine. dadi enggo dodolan duwena. ora dhing-dhing kelir. den rengkot den rangkul.17
Mring daleme wus acakapti. yen waktu nyarengi. ingiling den tonton. darbe manah berag ing pawestri. maring wadon iku. prabu jabang ing salami-lamine. pareng tangiya iku nuli. wadon padha turu. sarta lamon ing mangsa ing wengi.
Prabu jabang ya sang Linggawesi. dipun ingok-ingok. patute wus esir. ingkang manjing
ing watara umur. langit warna ing para selir. burat ganda arum. pira-pira puluh. tandhinge pawestri. istri cilik iku. langkung den gegembyong. kang mragaga dedege gedhe. saoli-olihing cilik.
Nelung tahun istri becik-becik. parandene prabu Linggawesi. kadya lintang gumelar aneng. kang ati sumonggon. kang cilik kang becik. ingkang cilik-cilik.
. suk ing karsanipun. sinijang abrit sakabeh. ratu Brajawati age. den embani sinureni. memetheti ingkang para istri.Den arasi den pareng ing istri. tan karsa nyangkrami. wus pating pancorong. mangkana sang aji. kang putra samono.
Karanane ingkang wus bibit. kang wis sarwa gamoling kapti.
Den go selir ingkang putra aji. dipun wiwidahi.
maring kang gedhe kang uwis. bobot ana pitu wadon. kang gamol gandhes acemol. Ciyungwanara ndulu. dadi kaya dudu siwi. rasti kang pirang-pirang puluh.
. teka ing karemenipun. kaya adhine puniku. warnane rampak yen tinon. methet ingkang sepuh-sepuh.
Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu. kang wus marga kabecik. malah agung ingkang sami.
Pirang-pirang selir kang adhenok cangking. canggah pitu bungahi ati.PUPUH XIX MEGATRUH
Indhang Sukati awewekas jati. kaya adhine kemawon. prabu sepuh angrawuhi.
Teka wayah babar sakapitunipun. jabang pitu abecik.
Padha bae gedhene lare pipitu. ya ta ingkang ibu nuli. tumingal maring kang siwi. bandhot menthonge ambewok.
pipitune sun arani. kon ngudang kakang la iku. sakapitune ing benjing. rong prakarane dha rapon. dudu kaya kang siwi. Linggasana naminipun.
Linggaerang Linggamurti Linggarayu. ya si Linggawewi iku.
Kang sijine Linggapakuwan jenengipun. karanane sira durung. lawan sawijine maning.
Lanang kabeh ing sapitunipun. Ciyungwanara ling aris. ya maring si Linggawesi. iku sawijine maning. mutrani pipitu reko. la iki ya canggah isun. maring kapipitu iki.
. den kaya sadulur medhok. pantes mangko anganaki.06
Kaya adhine si Lingga iku. Linggasri namining wong.
Linggawesi ngundanga adhi maring iku. si Linggabuwana katon.
bang wetan salir kumilip. angrambaka bokongipun. karemane ingkang uwis.17
Lan kang padha anggemeng kombalanipun. padha anjum sila panor.
Ya gul menak asribawat samya riyung. karsa kang para samono. wadon irengireng manis. Kiyan Patih Bandhungkrayo. bangsaning
Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun. ing Pajajaran muponi. ingkang bobokong
Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul. wetan kulon ting careluk. kang lebda karya ing kono. iyang-iyung kanthi wiri. sing kidul sing elor. lan Ngabehi Tegalbibis.Ki Demang Alurkoneng kang pinangka dipun.
Alok buron kaburu-buru alaju. nuli padha ganti ulin. ting
babahak. padha tinangsulan. kang sadya anyamber pitik. gumuruh pating jalerit. begog anjog langunipun. tan suwe ujungan kang wong. dodolan raraton umyung.
ora suwe asukati. ana wowolu dhustha.
Milang-miling kumrab ana ing tawang. banaspati ngarah aji. ageger ing tawang. nuli areyog asrih. pating kurenyang.28
Sawengi-wengi tuwin sadina-dina. rame-rame ingkang sami. sikile nungsang ming nginggil.
. lan kinepokan. sarta wong dalem pura. sang Prabu Linggawesi. amawi den suraki. ing ameng-amengan. mobyong-mobyong lir geni.
ya ika. pala karta Pajajaran. lan Talibarat. den pakan lawan daging. lan ta ana jalmi. suliha tedhak. endhas kang sira ngusap.
jengandika cang-cang. lan sanadyana. lawan Talibarat. sedheng dipun apunteni. kang muga-muga. kabeh dipun uculi. den pajahana mangkin. kemit maring sang aji.
sampun lami. Ika kang sinambangan. ing ngendi prana. sok nang gunung sok nang pasir.
ugi. nangi kita padha. banaspati wolu sami. cat katong dening jalmi. prajangjinira. nguwel-tuwel kadi geni.
Kula boten lajeng nanggel kang acidra. gubug sawahan. dingge punapa.
keranjang. angleledhek wong ngarit. satedhake dadya pangregep kewala. ing wengi kang
baleding. amung samemedeni. ing wuri tat Linggawesi. nanging kamang-mang cawiri. mangkana kang adat. yawis tobat.
. ya kamang-mang pinangka damar ing lampah. gelethak dadi lupi. malayua genudhang. ing lampah. jar bangsa siluman.
Pajajaran duk jamaning. kang kaprabon pipitu ing Pajajaran. ya kamang-mang iku endhas kewala.
Yen tawiri kamang-mang awake paksi wus marena.
Wus prajaka yuswa umur salawe warsi. ingkang putra. awake manungsang menginggil.
Kapitune wus alinggih bupati namanira. sakabeh sinebut nami.
Ingkang durung susune kumaringkil, wadon ingkang,
La yen mangking gamparan ika sang prabu, nyarengi kang
prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.
Dupi iku ya kaya wong meteng iku, sejene mung lawas, ora na
kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.
Ya sang Prabu Linggawesi ing tanyanipun, la prepun baya, paman ajar
Ya sang Prabu Linggawesi pan dhedhesipun, iya kena apa, paman ajar
adhem ing pantara. paman ajar dika. giyak-giyak wong jro puri. awit rebah watangiku. ingkang ngadi ing ngadhenan. gih boten gadug. aja gamam ing awale. pan kalilan ing nata acangkraman. ing mangke tulus wewedhe. paninisan angemba ing.Para ajar para wiku sabdanipun. ing adining puri. samya suka ati. kudu dang nata rumiyin ingkang asirna. mangsa boten ing gelar ing waskithaa. tarengkep ana ing. wus katingal sadayaning.
Para ajar awale babar pamuwus. ye punika jabang.
Tan anatara sang nata. ana wang-wang lalangenan karta yasa. andherek ing sang aji. sarupane parekan agung.
Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh. nang latar lan prameswara. babarane ing suka atawa dhuka.
Mengko isun mulih ngomah. prapta nembah nuhun gusti. nembah matur ing gusti. puniki pan sendhekala.
Dening ibu dalem ratna. susulan maning la ika.
Isun iki enak. punika kawanti-wanti. ibu dalem ratna wau. ora ngrungu pamarahing. ing anak isun nata. gampil manghkin lekas malih. melang dhirine kang siwi. ya mengko sadela maning.
. sendhekala boten suka meng amengan. ingkang ibu raja dewi.
Prabu Linggawesi wau sabdanira.Brajawati apotusan. gampang mengko wus miwat. jandika katuran mantuk.
duduwa dining gumuyu. la sendekala iki. kumepyar rasaning ati. boten sakeca ing manah. wong dhodholan reren kudu. gumuruh kang suka-suka. banget melang ing ila-ila ing kuna. sendhekala ngalas maning. dupi iku kapiyarsi.
Ingkang aran sendhekala. dangu wonten taman sari. ing paduka gusti jandika katuuran. timbalane ibu
anjog sajanira nusul. maring ngendi Linggatosan. dheweke lagi
Sirep ora ana kang swara. umpetan kang maring ngendi. ing mamala sendhekala.
baranyak tandhungwaya. rabine kapadhan maning.08
Gampil mangke yen kalintang. ya ta sang prabu wus uning. wis neng kene bae iku. ya ta Dewi Brajawati. kudu duwe pamali. dening lelewaning siwi. ya mange gak arep mulih. ora na abacut mewit. ora suwe ika hiji. kang baribin padha mampus.
. ingkang raka mukaneki. duk tumingal ingkang raka. Rara
gusti kita kenang apa. kang raka kadi mangkana. ya dadi milu anganis.
kenging. kami ruru seneng ing ati. ora kalawan pamili. iku kang dadi kalilip. pan kadya tambuh ingkang manah. padha nangis sambetipun. ing jro kaca kaeksi.
nuli balik ing ngawiyat. pramilane gelis ambil. ing pantangane sang aji. dipun tamengaken aglis. ya wus katalaya dadi. mangsa ababalik maning. kaledhug ingkang sawara. amundhut carmin punika. iku dadi wesi malih.Saestu kang garwa iku. wong wis dadi padha pisan. udan kang wus timbang siti. mangsanaa kudhup maning. angandika mituturi. ing lemah baleger gandhik. laku lalis tan ping kalih.
Marang wadana sang prabu. ya wis padha ing pasrah sira. yen sang nata boya uning. ing sarira kang nata. tan kemutan apa-apa. kadalang suhing ngungkara. teka tan kemutan iki. kembang kang wis megar ika.
pan mangkana tan kemutan. mapan reke sami neki. kang garwa mintoken carmin.
datan mangkat saking puri. pra sami gelar ngasreni. ing pasentran candha
Lampahnya selur adulur. Linggawesi sampurna kena. ya ta opyak para putra. saking garba wewetengan. ing margi andher awilis. kangmarapit anjalana. kang sampun sirna alalis.
layon wau sang prabu. ingkang arep cilaka. kang padha sengkel ing ati. pajeng asri payung kembar. wus gumelar pangladhenging. kurnapane ingkang rama. tanpa pegatan lampahnya. pama ing pacendheneki. Rara Lisni tahunan iki. balikan padha rerepa.
ananging den wis pindah. iya Rara iku. ing lalis tan kena wande.
Ora mantra den abalik maning. nyai Brajawati kang silib. ingkang mingsa dhasaring toya. kang arep bagja
dudu iku lampus. ora opyak sawara.
Den wis nrajang pantangan tan keni. ing kalpantanganing anak. Brajawati wuwuse angemu tangis. anang gunung ing wetenge. ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi.01
Ora ana bedane ing jalmi. pramila kudu emut. pan kewala salin nagara den panggih. yen dangdani ingkang aran sirna. kang sumurub ing jro garba. kudu
sasangen pamundhut. ya ing pasar kono iku. Indhang Sakati sahure. windon takeran warsa. isun jaluk kukudhung. nunten kaparipun. Rara Lisni ingkang rosa. ya ta wus pepek sakabeh. go sasajene kang gaib. anjumbul-jumbul kaget tur sarwi nabda he sakoro kacung. punapa adat kang prantos. ingkang andaya-daya. ingkang warna kalawan dasa nedha. iku sadiya kena. supayane tiyasa amedal. suri kacinipun. den kajamak kalayan manusa.
campaka pethak. nyi Indhang kukudhung. susah temen yen boten si nyai. sadangune muja rara den adhepi.
. wong jro pura kinen sadhiyaa. isun pejah dodolan ngundhang kang gaib.
Inggih kula boten kilap nini. atawa mangurungan. wastra putih ingkang abecik. ambok kontal
Maring ngarep maring wuntat. kapat maring jabang bayi. pusere ingkang tigas. maring dhuwur mingisor anjejeg bumi. kang canggah wus babar metu. kang kina daluraning karsa. amiyosaken babayi. tan dangu kilat agemnya. wus kadadiyan titiga. kakacae ika dadi. Parwatali pansamya anggemeli. talerep kilat lan thathit. ingkang tulung Ingdhang Sakati ing mau. babar pisan wedale jabang jalu. anggepeli rambute sing uluhipun. mapan kilat mancaroba nganan-ngering. astane sang rara iku.
Gebyar-gebyar ora mendha. gelap sangyang wastanipun. warnane suteja peglag. ingkang marga lantaran. maring ngarep maring pungkur. mingsor maring ngawiyat. dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan. ari[ari ika sampun dumadi. dadi gela nyawang ing paparab ipun. gelap ingkang mancaroba. dupi Nyi Brajarara.
menak pra kuwi sigar sawetaning. awit Cilutung ngetan. wetan kulon padha aganti uni. Prabu Ciyungwanara saking ngukir. akeh padha rena. linggih ratu dening sang prabu yoni. kang pinangka pamong-monga Prabu Wastu.
. ya ta samulur raja. Prabu Wastu jabang bayi. amuji juragan aji. ana ing rat Pajajaran. padha nakseni ingkang lilinggih ratu. pan sinebut Prabu Wastu parabipun. mrana-mrena atut wuntat. ing Pakuwan ra timbul ingkang sasulur. Pajajaran kaya mau. tatas maring Cipamali kang kawengku. tanopen wetan lor kidul. dening Prabu Wastu purba wisesa Sundha negari. Pajajaran suka ngapti.
Sang jabang ika kaangkat. kang aran Gunung Krendha.
. apa adating sang ratu. masih pinter kepati burung wiring. gelap nyawang Karangsembung. langkung bisa amutus kang prakawis.
Ing turunan Pajajaran. miwah eyang Talibarat. Tumenggunge kang sinebut. ing salinggih ing
mong wau. ingkang jaga-jaga nagara. kang padha raksa
iya iku martabat.Kocap praja Pajajaran. anak putu ingkang anyerang papali. Prabu Wastu Pajajaran
tumpur. ya polahe Talibarat anempuh. mauk miber angambara. ora kena jaladhak ingkang wani. ngungkuli bawa
Parwatali Talibarat. dadi lumpuh dadi gering.
Iku dadi patengeran. saanak putu nira. nuli ngedhang para buyut. sing angidek Suramangkrak.
Gelap sangyang sing jro toya. ing pantange Pajajaran dadak nuli. pramilane Pakuwan wanter pangaruh. lan gelap nyawang nambungi. Prabu Wastu Ginotama.
ilok kathik. anak maning yen iyaa. ora na sawalang kapti. patutuganipun arum. punika kang prameswara. Susuk lampung
tan ana ingkang mantari. cirinipun den ingkedhi. linulutan ing sakula. dening datan miyos siwi. tatamba ing ngenda-ngendi. sapolahe amantesi. saking anaking bramana. dening warnane abecik.PUPUH XXVII SINOM
parekan kang ageng alit. gedhe cilik sadaya aturun marma. aresep saumur ipun. ya dadi ora bisa. parandene datan metu.
iya iku dadi purwakaning perang. Tulangbawang maring Jawi. amung ing Sundha negari. ora
ana dadi. Prabu Wastukalintang. ana ing Pajajaran. anenggeh maring Jawi. putrane Buyut Satohan.
. ingkang papati garudha. pranakane ya Sang Dewi. ing Pakuwan sampun tampi.
Ing besuk panusul ira. angiwat putraning aji.
Ngalap garwa wadon ingkang. saking sabrang saking Jawi. pun sampun wau akatur. dhateng sang prabu nata. wus boya anganaki. lawas-lawas katiliktik. ora wadi ora mani.
Kocap Ptih burungkrendha. mundhak akingipun gempung. garwo malih garwo malih pon tan putra. ora umbel ora duwe sulu mata. lan amijil
saking.Pirang-pirang tukang tamba. tan ana roro tetelu. marmanipun dumadi.
kyan Patih Burungkrendha. satemene susupan ing bramana mangko gadhang kacatur.
Wang ing sakala samana. rati ing Pajajaran.
. ngiseni ika kewan. Prabu Wastu ing Pakuwan. marmane ika wanodya.
Marga peteng kang anyelang. wadon saking Luwiliyang kang anama. kang minangka maha dewi. sewakane dheweke kanggep ngawula. nuli malih gagarwa. apindah-pindah turuning. pameswari iku wadon saking kubang.
Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening. ora nana una uni. kasawung ing pegat turun. ya iku pan gabug maning. kang dudu waris ing aji. ya wis ngijir gadhang kaselang susupan. gawe ora arju mungguhing dewa. pon kagarwa tan mijil. kanggo babakti ing ratu. Pajajran iya iku. kang nanggoi pati urip. nuli ana arti nisip. malih kang pinangka dadi. nuli sang nata garwa.– 10 –
Galingcing dumadi. kale wadon duwe laki. kangkat wani angambil. garwa tetelu tan sunu.
ambabar danawa wangi. nami Nyi Carananggolis. dadya pamitan sing kana. mikiri punthes ing aji.
Prabu Wastu nuli ngalap. Prabu Wastu mulat bisa.
. langkung sadarga dening tan kagungan putra. tumulung darbeya siwi. salamine ngratoni. garwa sakali manipun. panendhi ratu Pakuwan. ngajah padha mathem wijil gembyung. ing dos wiji-sawiji. tan ana
dadi gabug maning. lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati. sing ngarsane Sri Bupati. ing aputra gawoke wong Pajajaran. ora nana kaya
Prabu Wastu pan andulur ing garwa. wis windon takeran tahun.
sebab wis ora na maning. ing lilani prameswari.
Amung kang den tunggu pupuk. rimbitan sawengiwengi. estu kangge ing akrama. ing dhesthi ratna Calingcing. dra pon dheweke si siwi. entare
garwa ingkang kinasihan. sang nata pijer kakenan. budine si bapa iki.
Asal Tualangbawang wau. iya nyi Rara Calingcing.
. sok aja Calingcing ratna. ya toli kapremen si toli akale si bapa. medheke maring kang rama. bramana Susuk pinundhi. angrasa dadging sagelih.
Sigegen kang dhesthi lulut. bubar kabeh
nyi Sarkarati. kang dipun abet ing ati. ora na kang miyatani. sakathah ing para garwa. pepedhang sadina-dina.
Ratna sarkarati muwus. yen boten badhe pikangsal.– 07 –
Kajapa ingkang panedhu. yen boten medal putra. babu nini ya ta iya. ora
amanah. mider kenges sun salaksak. supondaya amaringi.
Kang luwih punjul sing isun. pandaya misunwis cekap. ing sabisa-bisaningwang.
dateng Pajajaran malih. angupaya apa maning. dening jeng rama ing ngriki. jaluk mati sapuniki.
dupi ginarayangaken dening. sira gelisa pepecil. benjang ing
agupuh. bramana wus dadi api.Ora kaya yen isun.
Ya ta bramana awangun. wus dadi apu dahana. ing Pajajaran wus isi. malembung wadharan ira. tumangan geni wus dadi. dupi katingalan dening. ingkang mati labuh geni.
Adan gupuh enggal mantuk. anjeblung punang wadharan. adan
Prameswari agegetun. dugi maring rolas sasi.
Kang grayang inggih estu. kang garwa den tudhung wani.
. mangko yen manjing itungan. inggih isi jabang bayi. sangang wulan duk sarasmi. puniki ingkang yumana. samono Dewi Sarkara. kalangkung sengit kapati.
ya ta ika pancalima. kang jabang kinempit ingindhit. Dewi Sarkara buwana. anandhang lara katimpal. jabang bayi wareng mami. samya ing Lampung ngabuhi.
lingipun. gelapnyenggreng kinen sami. kang gondhol si jabang bayi. adhuh gudhi anak mami.
Sangsaya ing pulo Lampung. ing Lampung rahayu urip. ming pancalima Pakuwan.
Jaga aneng pulo Lampung. aranana Sususktunggal. angraksa jabang narpati.Kesahipun saking riku. angreha Sundha negari. Prabu Sepuh liwat luwi. yen tuwaa besuk bagja. bramana Lampung nuturi. masa kakena ing manah. cacaloning wong abecik. si jabang sira sun puja.
. Gelapnyawang gelapsangyang. kapanggih lawan kang rama. dening ingkang nyambat asih. mantuk maring lampung karsa. ningali warengka sesi.
Wus awor lawan dhedhemit. nanging ika pancalima. wis tan karungu wartane. yan mini moyang gaib.
kabeh padha rumaksa. maring sang Susuktunggal.
Talibarat Parwatali. ana ing lautan kidul. pancalima momong lampah.
sabrang dadi adat buta. seja mangko
deniwat dhingine. Kaka Ramana jenenge. bala ayun-ayunan.
Patih Burungkrendha aglis. ing kana den gawe mantu. padha doyan manusa.
. genya angrok bandawasa. nyi Gedheng Rarasiluman. amurba amisesa. wus pinten ing laminipun. wus bancik ing Pajajaran. genya anyakra buwana. belung kapal bulanipun. ing jagad alimunan. sang putri seja denjuput. panusuling Tulangbawang. ya ta dadya ingkang perang.
Putrine ingkang anami. Prabu Wastu sajengkare. Burungkrendha patihipun. dening patih Burungkrendha. andel-andele sang nata.
Datan antara ing lami.Ing karang kang sigreng sungil. denira para jawata. ana ing tenjolayaran. sang
Long-linongan akeh mati. katarik ming jaba pejah. kapereg ing bala buta. ingamuk ing patih ika. adan bala Pajajaran. kang nama Betyawelara. kadya garudha meta. nalampek naladhung nucuk. pareng katingal pejahe.
Patih Burungkrendha mijil. adan mara sepuhipun. tarung nuli ana ingkang. kabareg dening buta.
pangamuke. pating burisat lumayu. ing gelar angudi lawan. bala sabrang kondur kabeh. pirang-pirang dina gone. kundur
Kang endhas sigra tumuli. esmu rada kaduhung. Parwatali muwah ingkang. Patih Krendha gulu pegat. Patih Burung wus anglenggak. lan sakehe kabuyutan. maring ki Patih punika.
Ing praja akeh kang wani. kangtu tinemu sadaya. ngingisik sagara kidul.
lan tahi jalma. anyangking sada lanang. Prabu Wastu sagarwa. ing pinggir Sangyang Talaga. jagat buwana
mrepegi pura nata. kadhesek ing prawira. bubar larut kumagilan. banyu sigra dumadya. dinamai Cahierang. adan sineblak toyane. bubar lorode mengetan. najis kangginawe
Anut maring prabu anyar mangkin. warga sakabeh kang dherek. paneleng ing katong. dupi sri kadhaton.
Ya Sang Prabu wus sirna alalis.Prabu Wastu karo rabi. yen karsane mangkin. lan ora kapanggih. lan ora na kang weruh. wus jinabel dening musuhe. iki pan jumeneng ratu. ora nana wani mantari. adadalem ing jro banyu.
nami. pan jumeneng Prabu Karadhatang nengge. tan kena sinundhul. sabata lawan sileman. ing jagating kono. ya wis dadi kaya merad bae. ing Pakuwan nami.
Kang na dharat datan bisa uning. pugas brangas ala atine. Prabu
datan kena sinundhul aturaning. arubungan ing Sundha negari. sajamaneng kono. kabuyutan tapakaning wasi.
Demen mapan ingkang yoni-yoni. tor-toran anginum sopi. ingkang singub-singub.
kaya lare alit. wong Tulang Minadho enggene. padha atut buni. ing pagusten isun. keras akalipun. angrebat warisipun. ora kena den semayanane. akeh den padhangi. kang pinuja timbul malih. dadi
ingkang samariwing. ager sagalugu. pan den jejep ing tingal dhemit. ing watukiliyong. kang wareng den puji.
Pan kumutug ing ngarsane aji.Kang samangko kang kacekel maring ratu anyar othon. meeng wareng Raden
Gelapnyenggreng karungu. Gelapnyawang Gelaptanjung. ing pinggir kikisik. gelis amora wong iku. Talibarat Parwatali praptane. lan
mangko. benggi pareng si jabang dumadi. manah kadya rontog.– 16 –
Aja lunta awor lan gelis. tan ngaku olihipun. dadya
Kawarnaa kang aneng dalem dherit. ing sadanguning nedhu. wong lanang tinggal wadon. kang ngimponi sapalayake. aja ora ing takut. isup arep titilik ibu. bawaning wong wis mukti. lan sumadi si wong kang duweni.
Ta kang uku panjaluk isun iki. apa maning maring ngong. medal saking kayanganneki. Gelapnyawang
ingkang gaib iki. Gelapnyenggreng badhengel wijung. ing mratuwa nembah panor. ya manawa ora lali-lali bae. yen cidra awuwus. lampahipun Susuktunggal nengge.
Ingkang ujar isun kang sayakti. aja lawas ya ki mantu.
nakoda.ian anuli rinangkul. kang wareng medheki.
kaganti budi srani. lor kidul ganti
obah. pinanggih lawan sira. kang mangko dadi. mayeng ing sabandina. padha mayan dumadi. pusakane kang dhingin.
Ing jro gunung gumledhug jumegur obah. galudug ing arga. sigra mangkat padha.
Ya sang Prabu Kaka Rawana awiyang. bubar buyung kang kari.
Inggistrenan ngadeg Nata Pajajaran. ngili marang jagat lami. prabu sepuh kang angiring.
Bumi Sundha bisa nundhung kang anelang. katelahe sang aji. ketung kang swara. jar jagate priyangga.
Datan sudi jeneg aneng Sundha layang.
bupati. akeh padha rusak. anjaya-jaya. kasaksen ing gul menak. gumarang ing sabumi. kang sinamber dening gelap. abubar priyangga. ingkang pating
widagda aji. wong Tulangbawang. linggihe wareng aji. tumon so bawa.
Raden Susuk iku angruru pusaka.Kasusulan datan mendha gelap ngampar. gara-gara ing nagara. tan lami punika. padha sinuhuran dening. wiyange saking Sundha. Prabu Susuktunggal. tan susah den perangi.
kang sagawe ngratajani. kang aneng Majapahit. ambeciki ing nagari.
Salinggihe sang Prabu Susuktunggal. ing adi kulawarga. Pajajaran jengger malih. Parwatali miwah. Patih Dhuyunglanangan. ora nana kang mantari. adat Sundha negari.
Sasamine kaya Patih Gajahmada. ya iku kang nama. amarigel ing nagari. kadi duk kuna. angsal panglima luwih. sugih
lan Gelapsangyang. murwa pakaryan. kan nami Susuktunggil.
Emban-emban sang ratu kang nama. yen ing Pajajaran.
. Ki Tumenggung Ulungdaya. nginger kawula alit.
Prabu Ciyungwanara kang jaya-jaya. sarwaning bisa. kang nama Dhuyunglanangan. Gelapnyawang Gelapnyenggrang. ingkang padha angaugi.– 13 –
Kang nakseni ngadeg Ratu Pajajaran. ing pagaweyan. pinudhung ing sagunging. kang dadi sorog wedhi. Talibarat nama. sampun sinaroja.
mula sang prabu ngarti. ing manah sri bupati. anulak bala wita. ing Sindhangkasih praja. kang dadya mikenaki. malawat katingal.
. jagat kang babasan. sakalir karya. akeh akalnya. ingkang mingkali kardi. kapracaya ing sang aji. kewala pan ora pejah. lolomponganing jagat. ingkang jaba negari. ingkang asirna.
Ya ing bumi Sindhangkasih marmanira. yen gadhange ing benjang. purwane amerad. kang aneng dhasaring bumi. enggenipun angalih. sampung kalawang. amblese maring bumi. pamagutan pradata. ing kono enggone lalis.
Tya iku enggon gadhang palincakan.Pajaksane duk samono kademangan. anyawang-nyawang warni. karanane sang aji.
Kumarasan ing Sindhangkasih praja. kang kinawratan. sang maha dalem japati. dening prabu Susuktunggal. Demang Cimancurluwi. sanak medhoke sami. iku dalem ingkang. salin nagara kang lantip. wus angsal supna. ora kewuhan ing udi. dados pakeca. kang langlang buwana.
Pan kaloka Prabu Susuk nyakrawati. prameswara
ing wong sanak Sindhangkasih. kang cacangkok Sindhangkasih.
Maha dewine pawestri sasl saking Sokapura. bali dalem japati. yen kalingihan sang aji. dewi mature asal saking Pasirpanjang. dening
Ingkang nami Dewi Simbarinten becik pinusthika.
Mapan dewi Mutyalarang ang garbini. wus babar. ing
inggih coba kentasa. isun melang. ara ngunjung ing rama dhateng Pakuwan. kang saingga. nuli sira ing kana
Inggih saya jeng rama kula perangi. isun melang. jemg rama angaken siwi.
Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak.
Mutyalarang sabdane arum manis. arep bedhah ing kuthaning Pajajran. juwala apa wong siji. bok sira den pitambuni.Anggalarang aturipun ibu amit sedya kula. ya dumadak yen boten ingaken ing nama. ainggih kula mantuni digdaya pancas.
Tunta ngambang dewa mambang kang angiring. sarya wiyang.
. bagja cilaka ya kantun punapa karsa. mara jabang Kaljurig.
nunut aub ingaken putra sasmata.– 21 –
Kapiyarsa denira wau sang Patih Dhuyunglanang. angaku putraning aji. Anggalarang dipun tarik.
Kalajurig ingkang padha ngiring-ngiring adan tandang. gegering wong Pajajaran kumangilan.
Lamon ika ya nyata bocah dhedhemit ora wruha.
guris angibur-ibur ing praja. Pajajaran padha tambuhing kang putra. iku nyata buktine ing
boluwarti ora wruha. Anggalarang irus ing jati.
. kudu kang awas ing dhemit. Buyut Cai kang nguculi.
Kang tumangan denesep kalawan eduh.PUPUH XXXIII PUCUNG
lenga. wusing dadi Anggalarang den sangsara.
Ya ki Patih sigra tumandang agupuh.
panacak ingwang. gawe lalayangan. la den ora kawur nyata anak ingwang.
Ki Tumenggung asigra tandang agupuh. Prabu Susuktunggal.
Ora suwe kaligane iku muncul. kandikane iya mengko. kagila-gila gedhene. pan wus dadi awu aneng jro dahana. surak wong Pakuwan. iki Anggalarang. ing Gunung Galungung
pan ora kalawan kayu. ana ing tampingan. Anggalarang den samangke.
Sapangedang langkung pagedering urub. patang puluh pasagi sampun
Wus ing menit ngadeg saka dipun dudut. kethip-kethip kagawa dening siliran. ana ing lalanang. munjuk kagawang abure. ana ing sagara kulon. ya ta wus sadiya. ing layangan wus rinekep.– 11 –
Tya tangtu sun aku anak dening sun. ya taksire kaya nyabrang pulo liyan. petilasan kuna. nanging Susuktunggal. pan ginawa ngetan binuwang ing toya. iya Demang Tandang.Ya wus ilang tuture kagawa abur. wus ora kawruhan tibane. ingkang lalayangan. Anggalarang wus den rante. bahi nate lepas. ora karawuhan ruruhe. Cisanggarung kayaktene. iki bocah tegane ya sira delap. iku bareng sapangedang nuli prapta.
Anggalarang calengkep wus aneng ngayun. pandadara isun gedhe. pan dumadak ora mati kalem boya.
Pan sing ngendi bisane awangsul iku. wus anembah ing ramane. sandhangen denira. Kyai Demang Cimancur la iki bocah.
sakebo tuwin sagudel. ing Pajajaran ya tegane. ingkang salulumpang. sakebo ya rapona.
Wus laksana pakaryane la ta iku. kaya ora pindho gawe. Anggalarang wus silep kalem ing toya.– 22 –
Aneng banyu den bandhuli kalawan watu. laksanane gawene ngemban timbalan. den nyana wus sirna. dhateng gusti Pajajaran tur uninga.
Kaligane wus nembah arsa sang prabu. den panahi datan kena.– 33 –
Ora matur ing pagustene sang prabu aneng Pajajaran. sang Anggalarang. wis kalesan panyobaning prabu
Prabu Susuktunggal. mangap lir cinengkal wesi. samana samangkenipun.
Ing karsanipun sang nata.Jinejeg sikile akas. ora bisa amikara. yen saestu anak ingwang. dhumateng wau sang
awratira. apes dening sang apekik. den cinandhak Anggalarang dipun angkat. ora bisa ambabari. tan
Pajajaran padha sami. ya tan bedhol saking lungguh. jejegeng tan kangkat tangi.padha mepes
gegere wong dalem puri. wong sadaya ting balulung. ing Sindhangkasiningid. dadiya gegenti aji. wus
aturipun pon kula punika putra. angreha Pakuaji. sengkel ing
. ingandikan pinariksa. samiyar tur kandha wara. enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana. nyata iku binuntal ing Anggalaran. ing ngarsa Ciyung sang aji. lan Tumenggung Ulungdhayi. Susuktunggal wirang isin. wau dhateng Susuktunggal. dening sira wis pracaya. lingsem maring kang rayi.
Teganira Anggalarang. karaton sira duweni. kagume kang laki tiba. ya wis payu padha pulang. dening Anggalarang gusti. pan gegetun wong kathah padha tumingal.
Ing wasana kula teka. inggih maksih tan ngakeni. kalintang denira menit. kinen ngekum ing warih. la yen nyata anak ingwang bisa teka. ing lalayangan puniku. ing si rama linggih aji. jinanjenan la yen nyata metu. boten ngaken dhalem mami. patutan Mutyalarang dewi. ing wasana inggih kanyata. den lalara tumangan. dipun aburaken enggal. yen wis amuncul maning. ingobong jasad puniki. inggih lajeng kanjeng rama. den janjeni nyata anak lanon gesang. sanyata anank ingwang. kulu nunten tinaleni. tan den sapakula iki. saking kaputren siluman. inggih maksih tan ngakena.
geseng dhateng api. layan sela samahesa. si rama kula pedheki. janjine dhateng kula.– 12 –
Ing wesana kula delap. dipun pendhem lebet bumi. nunten kentas kawula. kelupun cidra maring. den janjeni la yen nyata anak nata. ing wasana kula prapti.
maring etan manawa kita rerempah. sapamanggih kula iki.– 17 –
Inggih si wantu kahula. ing temahe saiki.
iya iku pangidhepe ing wong apa. popolos amiruda.
Pradenane semono payu saiki padha kita. Prabu Sepuh ngandika ris.
Ora kaya Prabu Susuktunggal nuli genya salah. kerpek jantung iya iku bener sira. Anggalarang mapan sami. wau dhateng kanya puri. drapon sampun lingsem neki. angriyung ing sireki.
. amalar dipun akeni. gawe lingsem pribadi. minanten leres kawula. inggih kantos kula balang. pan den udhag sengit. wong atuwanira gusti.
ing tingale prabu wanara lang Anggalarang. susuluring kang rama ingkang wus sirna. Gelapnyengreng Gelapnyawang
Pan sinebur Prabu Anggalarang sangti ingauban.
La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi.
Pramilane lintang karti cong keng siji iya ika. layung abrit tapak angin lan gelapan.
Genya nyakra sumulur madeg dewaji wus koncora. ing karsana sang prabu ing Pajajaran.Anggalarang pan riniyung ing saliring. kadadiyane lintang karti iya ika. dadi patih langkung saking wicaksana. menak pra kuwu nyungkemi. teluh braja lintang ngalih.
yen wis den uculaken maning. Gurumuruh namanira. kadya panggereming macan sami. nalangkep jalmi. saktinira nyentak jalmi kalenger padha. ingkang nyawa pan dadi pejah.– 15 –
Mula nama paracutan iku dening angracuti jiwqaraga. prabu sampun mengku Prameswari. ya janggelek urip maning ingkang kalma.
Pan wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa.
Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika. ngabehine Sindhanganjen namanira.
Yen anggerem ngoregaken ing sabumi kaya obah.
Waktu iku demange kang winuwuri kaki demang.
mangka nuli Mantrisari apuputra. pan kasebut Raden Anggalarang mudha. ratu Sekar ing
amurtrani kang sinebut. guru mindha Mantrisari.
Pucuk gumun sepuhi ya ingkang nami. pinangka iku ing kana.
Baturuyuk ingkang miyosaken putra. nama Anggalarang malih. mangka ingkang.
maring. dening Prabu Anggalarang. ing Pajajaran anengge. ingkang dipun rengkuh. dupi garwa marujune. pawestri kasing timbangan.
Seja ngaru ingkang linggij aji. iya isun ingkang estu.– 02 –
Lami-lami danguning ngaurip. Anggalarang songkawa. sing ameneng dadi raja. ing sagunging sesa Anggalarang. amponi buwana Sundha negari. sing akasor lampus. yen den prasila
nama nipun kang karuru. arep wangun lingsem ing aji. den katogaken sagung. akeh panglimagung. kang padha sirikokalan.
ing parnahe. maring Lintang tiba padha silak.
Pan ageger wadya Pajajaran sami. Tumenggunge kangracut.Sanjatane sapujagat nempeki. kagem ngasta anyokot ilur ula mandi. Atmajaya agupuh. Ki Tumenggung kabeh padha anangis. ing pangabdinipun. cunguring Paracutan. den adhepaken muka. ika ki Tumenggung. dhateng sampeyan sakabeh. analangkup nyawaning wang dadi mati. den gigit dening musuhe. ora kaya atma ingkang. dening Atmajaya kabeh. Paracutan kocap bisa. Patih Bentang
wus kaloka. kadya ra ngobar jagat.
Dupi wadya bala dhateng jawi. ingkang kathah wus padha kapurba. wadya sajroning pura. gelap talaga ika mijil. seja malesaken iku. ning Atmajaya dadya. singa ingkang tan anut ing titi. Tumenggung Paracutan. pirang-pirang ewu. mula padha kamawula. sing amaneni
Atmajaya. panyanane sakabeh kabakar. ing emban-embanipun. wus angadeg sang ratu. kang warna kadi gegelang.
Suuding bala kagiri-giri. ing sesane Anggalang. sirna purna geni garantang alalis. dening Atmajaya kabeh. saolih-oliha merangi. maring Atmajaya padha gumusti. amapag maring garantang. pramila [atihipun. sanjata garantangan. wau dhateng sang Prabu Jaya. lumepas anuju arah
den lepas si sanjata angin. gumaludhug tanpa krana wetunipun.
Kantun Prabu Anggalarang. wong Talaga akeh padha anangis. anggigilani kang toya. dan tandang Jayanglengkara.
iki isun wis pepes ya aja tanggung.PUPUH XXXVII PANGKUR
Atandang Jayanglekara. sida iki den keleme dening banyu. tumon
jelag subita babanting arti. ing wau wurung den obar. dhuwur pamumbaling warih. kang nyawargakaken ing sira
merad maring ngalam lintang. Talibarat datan weruh. wau dhateng Anggalarang sab gaib.
Dadya tan bisa tulunga. kaingsep ing sira lisus. warnanen kang Jaya ngancik. krana mengkele kang napas.
wis kandel ing rampak kuna. pan rakaning Centangbarang ingkang nami. lan Ki Teja Sangapriya. Ki Teja ing Ujung Lutung. Caierang lungguh ratu. Bentangmerngu punika. ya ki Teja Sokasari. panggulune ika nama. Kenbalura jenengipun.
pambarepipun. Jayanglengkara wis amiyosi sunu. kang sakt kang ora sakti. putraning Rawagadha. ingkang mangke olih
Lamining ajatu krama. la yen mungguh gagaman ingkang mandi. tumuli kang anaming satriya Ki Teja ing Payunhagung. yen ingkang wis
jeng Dewi Simbarkancana.wis mangkana adating donya.
Mundingdalem namaira. ingkang nama punika. Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk. duk mangko durung ana. yen kala ngider buwana. kampir angrantuning enu. suhunan sugih
sagenah-genah garwa. remen alincak lincak.
Garwaning Jayanglengkara. ing sandhenge angratu tan langgeng linggih. tan bosenaken ing manah.
Sang Orabu Jayanglengkara. ya ta Susunan Talaga. Silinwangi kang anami. dhela-dhela
kamuktene ora bosen ing alungguh. sugih garwa sagenah-genah mranti. duk pangidhepe sang aji. kanggo pranti kandheg kampir ing lalaku. sawula-wulan awangun. apuputri istri ayu. denganemu garwa. aneng
babayi. udheg-udheg tiningalan lanang pelag. ambekane mengkel ngeden arenggosan. Jajaka Mundhingkawati. dening Atmajaya sakti. ngowe-ngowe lir mundhing. ing ngayunan sang aji.
Nuli bae bebeleyan. abagus wuwarnanira. rabine ingkang
bayi jalu. yen Anggalarang lalis. udheg-udheg bapa kyai. awedi diboyonga.
. sang prabu sepuh sukati. ya sun puja dadiya
asihan. sabab uwis kajabel Jayanglengkara. ya angrungu abane padha kasmaran. tut buri ing Mundhing gupuh. bisa angrebut pusaka. Anggalarang kang wus lalis. ing rat prayangan mangkin. ing rat prakuwu mangsa.
.Susulure rama nira. wus ilang kang wirang isin. bisa amangko pinuli. dinelap lastari urip. pan si jabang wus den asta. ing wang tuwa maring laki. randha muwah duwe laki. akeh istri padha lali.
Ratna Gimiwang aturan. ingkang prawan kang wulanjar. akeh wadon kang kedanan. salagine ingkang sami. padha pasrah jiwa raga. yen nyata titise jati. aja-aja kang tumingal. manawa dadi susulur. dugi mraja kawarni. kasmaran ing Mundhing iku. sun srahaken maring sukmane si jabang. ing benjang salamet urip. mangsa wurunga abangkit. telungane ing kita.
Ingut-inguting swaranira. padha buri ingithil. sandika ing mangkin aji. openana den abecik. kelingan bae ing swara. katempelan asmara lulut. angruru pusakanipun. padha kabadri-badri. nyi mantu udheg si jabang. edan bae kawenangan ing wong liyan.
adate Mundhingkawati. singasinga anekani. saprakara wadon kang teka priyangga. mung
sami sakarani. ing wadon sagulingan. kalesan ingkang murugul. ngambat ing praja pra kuwu. padha rinujak ing lawan. lara pati sun labuhi. padha sosoroh gulingan. angumbar akarsa nira. maring sang Mundhingkawati. padha kondur kokalan. lan garwane
Padha sungsung rebut ing sang. Mundhinggkawati nadhahi. remening Mundhingkawati. Raden Mundhingkawati. sakeh wadon kempong perot sok
Nanging sun mangsa kandega. tinadhahan kang braja. tan ana braja nitisi.Ginawa ing pasenetan. luwih liwat anglalanangi ing jagat.
Ya ta garwa Atmajaya. nyumur gumuling lang angrong pusanakan.
musuhipun. adate Mundhingkawati. rabine si Jayalengking. isun ora anggingsiri. padu wanodya ya iku. braja gemet ing
Lara pati dipun dhadha. yen wis sampurna abendra. sapa bae kang kapapag.
galethuk datu. ambekane dipun tarik. ora nan kang ngundhili. seja den kacebur cai. Mundhingkawati wong siji.Ya wus dadi ara-uru. dening Arya Paracutan. seja nyekel sang Bathara. yen pinanjingan ing dhustha. ya ta dadi den lurugi dening bala ing Talaga.
Sang Anom pan dipun cawuk. raja gagaman talaga.
Ngasih-asih aturipun. wus ngedhag tanpa ambegan. Talaga dipune ngabdi. Paracutan tulus pejah. dhumateng Mundhingkawati.
dening. sacecepenganing Paracutan. janggelak tangi urip. katura ing Mundhingkawati. Mundhungkawati lir mati. rama dalem Anggalarang. nyawa Mundhing kawarnaa. tan wande angabdi. Tumenggung pejah den Gelap.
Tilar Atmajayanipun. babarpisan angemasi. dening Paracutan sakti. namber Paracutan katimbis. kulawargane anangis. sujud ing sampeyan gusti. ginawe abang putih.
mangsup dhateng jasadipun. kahula datan langgana.
Nagara seja sun japut. den bekteni ingkang kaya. Paracutan endha modar. calak-calik ing agusti.
kanggo gawa salang. pangidhepe nengah minggir.Dhateng Pakuwan pra kuwu. Jayalengka wong mementhil. pantes dadi wedhi bumi. aja supe kene nangis.
Sira wus age mampus. ila ing badhami becik. sun rebut sing Atmajaya. Paracutan wong luwih ala.
Tan pantes dadi Tumenggung. wong ora lana ngawula. enggo apa den uripi. ing ngarsa sampeyan gusti.
. saturune mapan ora. endi ingkang gadhang menang. sun prawasa lan dumadak. ya pon mangkono maning. yen katekan musuh sesa. kanggepa ing ratu anyar. ya iku den aku gusti. kena den pambri papati. pikulan buburu dhuwit. ora rep yen isun iki.
Ya sun anggep bala ratu. mepes dadi awu nuli. mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa. wus wruh yen Tumenggung mati. yen wangkal iya sun kebat. kentir kagawa ing warih. ya wis larut tan katingal. Nyawange Mundhingkawati. adir-adir sakti luwih.
Sukmaantalirasa sampun. kawirangan padha nisi. ika
putune sun buwang. sun uprak ing bumi ngriki. ambabar ing baris geni. Rahaden Mundhingkawati. kawarnaa
sangyang Talaga alalis. kawur maning yen iyaa. nampek ing Mundhingkawati. kajulina tibeng siti.
Sangyang Ukir. tan pakara kang garigis. kapisanan kalembak. gramanggramang iku dadya.
Tumenggung kang anami. katelah nalendra anyar. ing Mundhingkawati ngulun. nami Ciyungwanara. Ki Tumenggung Padhamenak. sakalir ring pamatrolan. putus ing kademangan. kawal ratu Pajajaran. dening luluhure ingkang. pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran. wong pinter anginger bala. anulak cilaka isun.
Apa kaya wingi uning. sumulur ing ramanipun. jaksane lan papatihe. pusaka saking ramane.
. kang nguningani pagawe. wau ingkang manjing metu.
Demang Sedhapura. idhepe ing Pajajaran. anata ing Pajajaran. wus den angkat pangratune.Duk iku Mundhingkawati. Ki Patih Gurugul iku. ing buwana Pajajaran. wong cilik
wicara. ingkang ngreh pradata sakabeh. kang buawana Pajajara. ingkang kasebat nama. angrapu-rapu bagja.
Suhunan Jati apa maning. kabeh tedhak Pajajaran.
Duga ing sawuri-wuri. lan Sunan Telagamunggung. kang amba gawan linggihe.– 07 –
Awindon ataker warsi. kang ana ing Pajajaran. pon ya tedhak Pajajaran.
Lan Susunan Wanaperi. lan Susunan Kidul ika. lan Sunan Jumajeng. kang wus lenggah binagawan.
Prameswarine kang nama. lan Sunan Ranggalimbangan. Susunan ing Tatanpolawung. saking
tampayang. kang katelahe ing nama. wus loba pana dhacinan.Sang Prabu Mundhingkawti. lir ta kang mangan anyaran. sakti-sinatenan iku.
Pating careluk sukati. kang dipun ayem atine. genya kasengsem aburu. singga alas den oyak. ing alas arame-rame. ora nan kakurangan.
seja angayoni gawe. sampun wangun gelar pamuk. iya iku ramanipun. mangka nata uga ika. tanopen kidang ancaran. sakarang ngamuk ing alas. maring kula balanira.
Manjangan gumulung yakti. gumaringsing ing ulese. kang bangsa kidang sambawa. lan manjangan wulung upas. ing kidang lan manjangan. dening tantetesing punglu. maring Mundhing Bathara.
Ki Tumenggung Padhamenak sri angandhepi maring. ingkang
kuwel gulung rame lagane. iku ta manjangan apa. anglingkab koncaning ratu. den tuju tumuli. kidang den cekel soso. muluk kadya pelor. wus kadi lempung kewala. Kuwungluwuk den undha wanti. ing awaking
Tumenggung ing kabelasate. dadya sira ucul sing astaneki. ambaluki Pati. ora kaya seking tan sipi. ing gagamanipun.
Tegaluwar ayu. gamarudug gatos.Murud tinandhu sang kyai patih. Tarogong kang nami. maning jeng sang katong. ya dening sang prabu. ngalor
iku gunung Antragangsa rane. trus kandha duk iku.
aning ukir. dening kidang langgon. bawaning ambesot.
Ya ing kono pareng kaget kanyedig. he gunung Tarogong.
Mundhingkawati ambelik. dupi Prabu Mundhingkawati.– 15 –
Tan karasa jabang bayi mijil. duk lalaku pan ambeneri. ya kang meteng brojol mijil. ting barisiting wong. ing tegalsili. meteng tuwa suwe lakune. dening kidang sakti.
gunung Tangkep maning. wusing manjing ing sakulawargi. kaget dhateng kempong. bawaning alali. ora metu-metu salawase.
Balanisun akeh padha mati. ing gunung Tarogong. kaya jagat ing weteng ingukir. tembe emut ing wewetangane. dupi iki isun kang kaseseg. ing manjangan dadi amuki. katujah kacokot. duk wau lumayu.
Sinambadan pareng samana ukir. pirang-oirang buron. yen wewedhe tan karsa amilih. ya dadi ingkang
Pan sigegen kang sarupa lalisipun. dening embok macan
bayi. kang neng Tegal Silih harum.
Prabu Mundhingkawati lingnya ris. tangtu anyuluri. ningali jabang ing
lagi ing riku. maring anake mangkono. sapa bisa manggihena gusti. ing garwa ja dados. kang marojol kantun.
Ya wus apa dudune bocah ngon gunung, carobong ngenek-ngeneki, ora ilok adus-adus, ing maletenge agething, rambut
ya sang prabu, dadi ika ngosak-asik, anang Pajajaran nyewot.
Maring menak pra kuwu padha alarut, amalayu den
kidang manjangan akumpul, garadang-gridik awan bengi, angkohe anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing kono
Wus angarti anak putu padha larut, sowang-
sami, akir dalanjal malulut, yen manjangan iku dening, sing Galunggung dhemen ing wong.
pra kuwu ika. maring daleme malih. dhumateng Siliwangi. kosonging praja. malesate kagawa. dupi tiba dadi jalmi. lan ika manjangan. Silirum dipun tujah. bugel sangsam ngemasi. Siliganda wus bisa ngrebut puri. bela ing bala. cacangkok pisan ing
gupuh anembah. tembe saiki pulih. nuju wawayangan. ika ingkang nama. Gumaringsing kumawula.
jujug prayangan ngancik. seja bela ing rama. datan antara nuli. sawelas tahun angili. kidang den panah aglis. sira dadi jalmi. ing Pajajaran. menak prayangan. Prabu Ciyungwanara. bisa balik mulih. Panawangsa ngemasi. Siliwangi kang ngimponi.
Den apura pan sinung cacangkok sisan. dhumateng Siligandha. ing jalmi amburu aglis.
Baudendha wekasanira nalendra. karebut ing Jaka Sili. ing Panawungan perni.
ing Siliganda. maring sang Ganda. asuka rena dening ananulungi. ing rat Pajajaran. Kidang Panawangsa. kang gadhang nyakrawati. riku kang kidang. saiki dumadak. maring
dadine danyata. dadiya susuluraning. peciling Mundhingkawati.
Ya sarupa lalis tilar si jabang ika. sima ingkang dilati. ing pusaka pribadi.
Ya tan dangu Parwatali talibarat. arebat wipala. mesat dugi babar.
rena manjing ukir. inggih punika delap dumadi sakti. diweg mateng kang bibit. dening kaliwat sakti. sri Pajajaran ingkang bagawani. kaprabon duwe nira.
Ciyungwanara ngandika mangsa bodhoa. jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih. dupi
gela nyawang pra sami. kinongang nundhung weri. babaring Tegal ara-ara Siliwangi.
kang anyar-anyar katondha saking kana. ngiseni Sundha nagari. dadya angreh Pakuwan. Prayangan pra kuwu uwis. kajana priya ing luwi.Sira sanyata
Pajajaran. ingkang muji jati. dening Yang Acintamanik. ing salungguhira. karajaan Siliwangi. ratu
dewata jawata amayungi wus kaloka. tirimaa sira. si gintung saiki.
. ora ana kaya ratu Pajajaran. ora ana musuhe ing buwana iki. ratu araga sukma akadang sukma. kina wenang iku ing sakarsanira. sira ingkang ngimponi.
Pan mangkana wadon abrakothi. sugih wadon miwah sugih putra wayah. Kalangangkes Kalangsiyu Kalangrejang. ing Pakuwan
puputra kang Susunan Pandhajaya. jaler ingkang naminipun Raden Umbang. ajalera den Sangkeki.
Nulya iku akrama ya maring putri Tejasuka. putra dalem ana ing rat Pajajaran. jaler ingkang apranami. dadi tulus jodhone lawan sang nata.Wis awindon takeran tahun amukti awibawa.
Malah istri kang purwa anggumateni timur mula. tan ana durga nyantoli. Mundhingdalem paparabe putra nata. ingkang wau Sindhangkasih.
. pan gumelar putra wayah ya anjagat. nami Putri Pamratsari. ing putra saiki negari.
Katelah nyai Embok Agung amutrani ingkang nama.
Prabu Kangkangirang ika mutrani ingkang nama. Linggaiyang anem suri.
Sangiyang Arjuna baya gung asisiwi ingkang nama. Sangiyang Madhangrasa Medhangkamamangga. cacangkoke bupati pan dudu nata.– 16 –
Dupi putra Nubdhingdalem sanes bibit iku lanang. rang-arang acucuk prang ngamuka. Linggalawang ing Cipamali. prabu ana ing bupati. Prabu Kangkangirang nenngih. iya iku amutrani. Linggaiyang puputra Sangiyang Arjuna.
Dupi garwa Siliwangi ingkang nami mraja cinta. nama Prabu sabupati lungguhira.
Duk samono akeh putra ingkang den prih lawan nana.
Siliwangi ingkang nami. ingkang nama Ratna Yumanik gumilang.Ana dene garwa Prabu Siliwangi ingkang nama. Ratu Widayaka anuli sira puputra. Sangiyang Wiragasakti. Kidang Pananjung ingkang saking Ratulawang.
. Yang Wiraga puputra sang Ratu Puntang. ing Ratulawang kang puri.
Kang alinggih aneng Panembong ing puri. Saselawangi apuputra Sangiyang Tular.
Prabu Resik ing Rajapolah kang puri dupi garwa. dupi garwa. Prabu Siliwangi maning.
. Ukur sepuh aneng kadhipatenira. iya iku Sangiyang Bathara Larang.
Raturuyuk kang puri. kapindhone Anggalarang Anem lenggah. ing Jumajang ingkang puri. Yang Mas tuwa. Prabu Jayapakuwan iku puputra.
Kang adalem ya ana ing Ratuwangi. kaping tiga. sang Prabu Jayapakuwan.– 27 –
Ingkang tapa aneng ing pucuking ukir made sukma. aneng arga Gunung Munara kang puri.
Sendhang Ngabdu ika apuputra malih. ingkang dalem ana ing Tetegal. ingkang nama. Prabu Wasipernasakti. ingkang nama.
Sendhanglimun kunuli mutrani. ya ana ing timun putih puranira. Prabu Sendhanglimun sakti. Prabu Sela.
. Kandhuruwan tuwilimun kang alinggih aneng Gunung Ciaya ing enggonira. kang anama Prabu Sendhang Jayasakti. kang adalem ya aneng Sagara Erang. kang adalem ing Rajapolah. ing Ngabdu ing alinggih. Prabu Sendhang Gunung nami.
Prabu Wesi pareng ika amutrani.Dupi Prabu Sendhangpugeran mutrani.
Lurah Bangsa punika ingkang alungguh. ingkang linggih Luwimundhing dalemira. Patrabangsa lan maninge. santohan punika. ing Pamanukan genahe. sanga jalma.
nulya puputra Sangiyang Sempokwaja. ki Wargakosala. ingkang dalem ana ing timbangan ika. sanga iku putrane Ki Kandhuruhan. nama ratu Demang. kang kaksih jeng Batharadinata. jenenge Ratu Pramana punika.
Ingkang ana Sundhalarang dalemipun. timansapura jenenge. Panji Rababuwana.– 04 –
Dupi garwa Siliwangi kang wulangun. Buniwati raras. amiyosi kaputrane. ing Panunukan genahe.
Wondane wau Yang Wiroga ausunu. Sijine kang nama.
Sempokwaja kang agarwa putrinipun. amiyosaken putrane.
putraning Susunan. kaloka ing rat. kang dadalem ing Timbangaten nagara. mangka Dhiputi Cangkuang iku puputra. Medalagung ingkang miyos. Dipati Cangkuang mangke. putra nama Susunan Raja Malaka.
Tyas iku dadalem ing Cangkuang pernahipun. sri Praman ika. jujuluking nama.
Ratu Pananten rama dewa jenengipun. nama Suhunan Jaratna ing Cipinaha.Nulya gagarwa [iutri saking raja Galuh. kang Susunan Jati ing Carbon.
Ratu Kawunganten rama dewa iku besuk. ingkang dados garwa. ingkang rayi istri iku namanira. kang Susunan Ranggalawe.
Kang dadalem ing Cangkuang pernahipun. kaloka ing rat. Dhipati
ing Carbon iya iku. maring Kanci dadalem. Sangiyang Ageng kang alinggih Setularang. abangsa lelembut.
. iya iku kang limunan ing Tunjungbang. tumuli apindha. nama Sangyang Mayak. nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha.
Kang dadalem ing Ngendher ingkang jujuluk. ki Dhipati Cangal.– 15 –
ing Guwa Upas dhemite. pan titiga sawijine ingkang nama. ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba. ki Daluwengi ingkang. ing Guwa Sancang limute.
Dupi garwa Siliwangi kang wulangun. iku miyosi
Kuyupuk ingkang. ping telu kang nama. kang neng Sawunggantang. pra buwana bala. putra ingkang paparab Ratu Rawana.
Lan Sangyang Panengah ingkang muwah adhinipun.
Duk wau Linggawayang turun-tumurun. ingkang sakapika. ing Citaman dadaleme. lilima satriya. ingkang apranama. Yang Sumur Bandhung
puputra. Sangyang topasri lan Sangyang Babak panyarang. Linggawayang putrane Sangiyang Arjuna. Yang Lebakwangi jenenge. puputra Sri Wayang. Sangiyang Sogol ing Maleber.
Kartamana lilima ing putrinipun. ing Tegal Koripan.
Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun. iku Gedhengrungkang. Yang Guntebuyeng jenenge. Raden Tetel kang sepuh nuli puputra. Prabu Rangsangjiwa. dupi garwa Lisiwangi kang anama. nuli puputra Prabu Layapakuwan. Tumenggung Suradarmane. nama Raden Tetel kabeh. jenek ing salami-lamine.
Kalih Ki Kartamnggala iya iku. Rangsangjiwa nuli miyos. sakalih maneh ika.
. Dhipati Manggala nuli puputra. putra lanang sang Dhipati Kartamana. Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak. dupi Ki Gedhengrungka. jalu ingkang nama.Lan Sangyang Cimara kalih Sangyang Ciagus. apuputra ing name.
Wangdaprana apuputra Ajengawu. Prabu ing Pakuwan adhi.
tetelu ingkang anami. Demang Gedhe puputra.
. lan ki Wansadhipa iki. kabeh terah Pajajaran. Mundhingjaya ing Mandhal
Wargadipa. nuli Raden Gedhe nami. nuli putra nyimas Kirana. nuli puputra punika. lilima kathahe iku. Ki Dhipati Ukur tuwa.
Wangsadireja nami. nuli ika sang Pandhahan. ingkang miyos saking ampiyan punika. nyi Gedhengkulan ika.
Resik Putih asusunu. putra Santohan iki. Sangyang Surakerta. ping telune ingkang nama. kanjeng Susunan Madya.
Lang Sngyang Rajawabana. sijine ingkang nama. ing Majalakang dalemneki. Rajaiyang brusbuhani. kang miyos saking Sri Tanduran. ingkang sawijene kumaning. saking arum ganda Wayangsari. ika paparabing putra. ing Taraju kang negari. kang sawijine maning. putra ing ampiyaniku. ing Cidhamar parnah neki. ping telu Lokajaya. putra Siliwangi iku. ingkang amiyosi siwi.
Siliwangi ingkang medal. Raden Srigadhing murtrani. ing Kandhangwesi kang linggih.
Kapindhone Ratu Kara. Ciptalewi putra tetelu. inggih titiga kang siwi. amiyosi putra ninipun. ing Gunung Licin
ya iku bojakertadi. kang sawijine maning kaputra. kang Suhunan Ciptalewi. sang Bathara Resik Putih. Gajatapa nama dalem ing
sisiwi. lan ki Ranggagedhe nami. Pangeran Sumedhang nami.
Anggamantri namanira. lan sinine niku maning. ingkang krama
Kang linggih aneng Kuningan. ing Wedhanglarang alinggih. Padnawati Araras. kang sawiji ing namane punika.– 13 –
Anuli ika puputra. ingkang nama Susunan ing Pajengan.
. miyos kakalih kang siwi. kapat ki Tajimalela. Susunan Kalana Ulunan. Prabu Srimangka nuli puputra. ing satedhak-tedhak neki. Yang Medhang nuli sisiwi. nama Raden Sadhanglarang. ing Sumedhang gene linggih. ingkang namanira iku. Sri Ngacala namanipun. nuli putra sakawan iku. Sedhawati puputra wau.
putra titiga lan rujuk dhateng kang rama. maring Jawi aneng Carbon dalemira. Prabu Cakrabuwanadi.
putrane ki kuwu. Subang Karancang jenengipun. kang aneng Panjalu kang puri. pramilane den sengiti. ingkang nama Pangeran Carbon punika. gih punika
siwi. milane tinggal kaputran. nyimpar-nyimpar numpal keli.
Karsane kudu miluwa. siji lanang ingkang nama. Cakrabuwana mantuke. mila tilar bumi kana. panengahe istri nami. ki Raja Sangara iki. dupi sing sabrang nenggih. dening kang rama aji. agamaning bosok bedha.
Kalih Ratu Pajajaran. warujune lanang nama.
.Ingkang nama Boros lan Ngora. maring agamaning muslim. ki Ngora ing Rajapolah.
wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane,
saking putranipun, Dhampuawang kang minangka, Kandhanghaur kaputrene, ingkang nama Balilayaran punika.
Den patiten sajeg ana wali iku, ilang ing guriyang, Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri
Ora pranti ana teja kaya iku, apa manusa
denira, tangtu waluya jasade, adan patih napal sadat sadhapurnya.
eyang sang prabu seja dumulur, maring gama Islam, ora kaya ing tedhake, Parwatali saking langit kandika aja.
Kaya Patih Cangkuwang wus mukmin iku, lan Dipati Kartamana, ki Dimati Ukur kolot, Islam maning ing Ciahur
ika sang putri Madhapa. iku Susukan kabu. Pucuk Kumun agagarwa. nuli puputra ing mangke.
wus gadhah pecil. lan bedhil titiga. Sri Jampang pan mau. kang kakasih tanduran gagang. Maraja Dalem Agengan. nama ki Pati ika
anami. lan Maraja Cipta kang linggoh. olih laki wong agung. kyai Gedheng utama. ciciptane Ajar Sukarsa. Prabu Pucuk Kumun. nuli puputra ji Japatingora. dupi ika prabu. sang Prabu Ciyungwanara.
. Maraja Cipta puputra. marmane iku den edol. ing Walanda den tuku dadi. nuli ika amiyosi putra. anuli puputra roro.Jaba kutha kutha Pakuwan den apti.
Gedheng Utama puputra dalem Japati. kyai Wiranegara. Ratu Madhapa kang besuk alih alaki. maring kyan Santiwara. wadon Murngali jenenge. Bimalarang ingkang pranami.
Sangyang Pramana nenggih. nama Sangyang Wirun. puputra Mertadinata.Jujuluke Tanduran Ageng Asri. nuli ika puputra. ingkang paparabipun. nengga naminipun.
Kyai Ajeng nama Amongragi. Kabolotan ing pernahe. ing Susunan
nuli puputra. Wiranaga kang sinare ing wewengkon Pasirnagara. nuli puputra ki Wirabaya Sakti. ing Dhigaluh ing Kakarsuka. nuli puputra ki Gedhe ana ing. nuli ika apuputra. kapindhone nama Sangyang Pramana. nagara kawangsul. ingka wali kukubane. ya Prabu
kyai Wiranaga. anuli susunu. nuli ika puputra.
. ing satedhak-tedhak ira. kang den ratu-ratu. Raden Pati Tumurun.
winuri-wuri ing jati ratu wali agung ingkang jumangah.Gedhe Godhaka ika amutrani. iku turun ratu. dupi ing Carbon ika kang dadi. Sang Jati Wali Allah.
piwulang | 4 Desember 2009 PIWULANG AL FAATIHAH
( Tumuruning wahyu ana ing Mekkah. Raden Wiranantaja. ki Dhipati Sendhangmargalaya.
Ing Prayangan pra kuwu wus dadi. Miyosaken putra kang nami. sasesa-sesane dhewek. tumuli puputra mangke. dadi menak
Zakat.4. Bab ‘aqaid utawi kaimanan . Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan. sarta ngrebahaken sadaya kamusyrikan. Saking ingkang baku kasebut. ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s. weweweh lan tetulung ing sasaminipun.
Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah. ingkang kuwajiban sadaya titah. Ingkang baku wonten sekawan. sadaya para andika Nabi Utusaning Allah kautus ngampil tugas-pokok mbangun Tauhid ing Allah.
7. Dhuh Gusti Allah. Saking zakat lajeng tuwuh ‘ ibadah qurban sidqah. dzikir lan tafakkur utawi I’tikaf ing masjid.w. lajeng tuwuh ‘ibadah memuji. mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil. ndedonga. ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak. langkunglangkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ).a. lan nilar sadaya brahalanipun. Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami. Kang Ngratoni ing dina Piwelas. sanes ingkang sami kabendon. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah.
6. saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan.
1. tuwin sanes ingkang sami sasar. inggih punika : Shalat.
5. lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). Shiyam lan kesah Haji. ‘Ibadah . makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun. utawi ngumawula lan manembah ing Allah. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal Agami.
agami. Angger. dahme. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing
Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. sesambetaning manungsa kaliyan
sabda pangandikanipun) dari Tuhan YME di tanah Jawa. sampun ngantos damel sejarah awon. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan.
4. politik. gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya. Pembukaan Huruf Jawa
1. nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih. sosial. sesambetan internasional. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu. sanajan wonten Donya saged
purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden. yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu. lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan. sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. kawicaksanaan. Bebasan sakedeping netra. pamujan.
. kawaspadan. margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae. temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu. tirtakamandhanu. tirtaamerta. katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. kasebut agami Islam. ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad. margi saking wohing kawruh pandamel wau. kados kasebut ing nginggil. tirtanirwala. makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. dawan. inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat. paheningan lan sanes-sanesipun. bilih miturut saking tembungtembungipun . Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad.
Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun.
Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi. margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika. awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi. nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun.
Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau. bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu. punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran). kamulyan. sastracetha. mahosadi.Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen. kawilujengan lan sasaminipun. perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan. pamurcitan. ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi. lan ugi dados pangajenging piwulan agami. pamursitan. boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon. pahoman. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden. serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan. kawasanan.
Panindak ingkang mekaten punika. boten mawang nem sepuh. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes. serta kedah santun angrasuk agami Islam. inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak). tamtu manggih pidana. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen. ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan. sanadyan suket godhong. bilih dereng angsal palilah Guru.
Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados. ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden. ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng. yen miring lajeng malih dados manungsa.
Dumuginipun ing jaman samangke. Mila santri karan putihan. serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru. dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga. purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata. supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning
. margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam. dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau. yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam. ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon.Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari. ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau. inggih punika ingkang kasebut nama santri. Sebab yen ngantos kasumerepan. kadosta ing ara-ara.
Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya. uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden. katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12. utawi Islam pangaran-aran. purwanipun namung tetep kangge panjagi. bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid. kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring. lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes. serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten. Purwo saking tembung klenik. bilih santri punika sarwosarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam. yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. ing wana. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken. mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami. dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon. utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam.
lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun. Sangsaya dangu sangsaya ngrebda. anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis.sadaya kawruh.
Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden. wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyananyana. dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan. ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging. saking
. tiyang asal saking Pagelen. tanpa nawang andhap inggiling darajadipun. terang lan nyata. sarana dipun wewahi tembungipun. Sapisan salat 5 wekdal. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam. kamulyan. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah.
Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil.
Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten. lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar. sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Milanipun dipun wewahi basa arab. namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. katentreman.
Amarengi wahyaning mangsakala. punika panembahing batos. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. margi yakin bilih kawruh pasamaden wau. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah. langkung-langkung ingkang dereng. daim saking daiwan basa Sansekrit). ateges panembah lahir. lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar. ingkang ugi apangkat Wali. margi piwulangipun langkung gampil. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung. anyuremaken panguwaosing para Wali. ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. utawi kasebut loroning atunggil. Kaping kalih salat daim. dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun. lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng. ingkang kacarios saderengipun dados Wali. ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali. kasebut salat sarengat. ingkang lajeng winastan daim. inggih Ki Cakrajaya. Kawruh asamaden. inggih Pangeran Panggung. mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun. temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali.
Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit. ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung kalis saking pidana. Sareng sampun sawatawis tebih tindakipun Sang Pangeran. inggih punika : 1.
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun. nanging mawi sislintru tinutupan wuwulang sarengating agami Islam.
Geseng. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah. kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak. punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja. karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes.
. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim. nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). mila para guru samangke. amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi
dhawuhipun Sultan Demak. ingkang sami miridaken kawruh pasamaden. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika :
Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim. Salajengipun para Kyai guru wau. lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang. inggih Ki Cakrajaya. Kanjeng Sultan Bintara tuwin para Wali sami kablerengen kaprabawan katiyasaning Pangeran Panggung. kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih.sanesipun malih. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar. ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah. temah dhawahing bendu. dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Wiwit punika wuwulangan pasamaden lajeng wonten wanrni kalih. lajeng oncat medal saking salebeting latu murub.
Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah. Katungka unjuking wadyabala. temah sami rumaos kawon angsal sihing Pangeran. Dene nama Kyai.
Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah. sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan. namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. kados ing ngandhap punika :
1. bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Setya tuhu utawi temen lan jujur. ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik). Santosa. ngantos sabujading jagad.
5. Pinter saliring kawruh. kagiles dening rodha jantraning jagad. ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar. tebih saking watak panganiaya. boten ngunggul-unggulaken dhirinipun. punika ing sakawit. adil paramarta. kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman. boten anguthuh melik anggendhong lali. dhateng ingkang sami kataman. Susila anor-raga. inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. maweh rereseping paningal
ing pujabrata anandangaken ulah samadi. punika bilih tetep samadinipun. tansah nganggeni tatakrami. ingkang dados purwaning piwulang. punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi. inggih punika makaten :
3. sampun ka’andharaken ing nginggil. Mila makaten. dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi. margi saking dayaning mas picis rajabrana. wiji saking Kyai Ageng Pengging.
4. Leres ing samubarang damel. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda). kita badhe nandhang papa cintraka.2. Piwulang pasamaden miturut Jawi. Yen boten makaten. sabar welas asih ing sasami.
. punika dereng tamtu. Saking dayaning panggulawenthah. dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa. Menggah pikajenganipun samadi ing riki. Mila winastan makaten. dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa. cetha = antebing swara cethak. inggih punika ing papasu. mugi sampun kalintu panampi. epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara. kang weruh tanpa tuduh. menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas. mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) . inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. tuwin amuntu ilining rahsa. punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas). Dene panganggep. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata. Mugi kawuninganana. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa. Panampi makaten punika. utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah. kasebut sirnaning papan lan tulis. Punapa panganggep awon sae. yen awon inggih awon sayektos. boten yekti. bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. Tegesipun cetha = empaning kawruh. kang yekti. temah anuwuhaken tatacara. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang. suku ingkang lurus. dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti.Para nupiksa. pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. dene temenipun ingkang kados kita angkat. inggih cethaking tutuk kita punika. boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten. saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap. Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. yen sae inggih sae temenan. punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika. pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat). bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. inggih punika ingkang kawastanan meleng. dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. jer punika namung pakulinaning panganggep. awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau. purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. dene
ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya. jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh. wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih. inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas. suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). inggih lajeng ka’angkatana malih. kasarengan kalihan wedaling napas. inggih wontening ambegan kita. inggih punika ateges panjang tanpa ujung. nanging dayaning cipta kita. uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas. kita jumeneng gusti. Dene ambegan punika. utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau.
Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil. inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. rat = jagad – badan – enggen. Dene ing wiridan satariyah. ugi kawistara saking dayaning cethak. panebut wau mungel : hailah – haillolah. Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah. tamtu boten saget dumugi ing suhunan. hu – Allah. makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya. sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel. utawi ateges langgeng.
Kajawi punika. inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser. ingkang
ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita. Dene. kados ingkang kajarwa ing nginggil. tegesipun tri = tiga. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat. Lajeng `ya’.
Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau. margi saya kuwawi dangu. kalihan lenggah. mila makaten. minggah dumugi ing suhunan. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel. wangsul dados kawula. Dados ulah samadi punika. pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan). Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng. sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon. anggenipun kawastanan sastracetha. minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. lumampah. pandu = suci. panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. nanging tanpa angereh lampahing napas). kedah kapanjang-panjangan a
. sangsaya langkung prayogi sanget. inggih panariking napas saking puser. tegesipun : manawi napas kita sumengka. yen tumedhak. ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel. kalihan angeningaken (ambeningaken) paningal. sebab paningal punika kadadosan saking rahsa. margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya. margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga. Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti. pokokipun kita kedah amanjangaken panjing wijiling napas (lebet wedaling napas).namung manut lampahing napas piyambak. awit
sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih. ugi kenging karancagaken. wedaling swara ingkang namung kabatos wau.
waesia dados satriya. Tegesipun sastra = empaning kawruh. yu = rahayu – wilujeng. Tiyang sakit sirna sakitipun. murih panjanga ugi umur kita. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa. engkang ateges pinter.
punika kangge pasemoning piawon. tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar. satriya dados brahmana. canggah. wilujeng lan sapanunggilipun. penyakit. lajeng sirna piawonipun. katentreman lan sapatunggalipun. kaharjan. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia. babaya. brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara. dados saras. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon. sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi. welasasih. putu.
. dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta. Mangertosipun. Tiyang goroh lajeng dados temen. endra = ratu – dewa. malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang bodho dados pinter. jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak. punika bilih ing suwaunipun tiyang awon. wareng. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. kabodhohan lan sanesipun.
Wontenipun andharan ing nginggil.lampahipun. ningrat = jagad – enggen – badan. Tiyang pinter dados pinter sanget. buyut. mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun. ingkang babranahan. Dene
wawatak nisthip. dalah mundhut putrèstriné. suka serep ing
rigen pralaga tlatèn miwah tekun. nora lèmèr ing wuwus.
lyan. aywa wudhar tanpa pangaji. pinurih saged rampungé. nukulaken panandhang tuwin tilar latu.
kang utama. siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku. poma-poma dipun tetepana. Ywan wus wani
tan cidra ing ubaya. dhemenyar pepénginané. kang dèn bujung pakareman. nguwus-uwus tan ana dadi.
13. wawataking satriya sirik colong playu. nunuwun Hyang Murbèng Suksma. setya tuhu bekti mring Hyang Murba. ngandhar-andhar winuwus nglengkara. istingarah gung pangajab temah dadi. datan lumpuh karana kaot sinanggi. angugemi pakaryan kanthi permati. buteng ribeng krodhanya. nanging mugen manunggal
bebener ingkang nayadhi. satemah pinitaya. ywan rumpil
raket sasambé. Menggah tuduh ingkang gung utami. datan uwal king cintaka. Poma éling swawi dipun
20. tumètès kadya kusaré. tan kéragan mring napsu. upayanen kanthi
wastuti. dhépé-dhépé gilig ing prana maniwi. adol ati sapa baé. sengkeraning pralaga datan ana wèstu. ngindhik-indhik pamrihé damel papati. rinumpaka ing tembung. ririh raras sinuprih katon mrak-ati. nginger-inger wawaler
sawantah jejeré. jalu gini datan ana béda. Wawaler tumrap sanggya pawèstri. leheng meleng mring
prajangji. dimèn pana tuduhing Hyang Suksma. kasukan kang binujung atilar pakéwuh.
gesang punika. klayan dhiri pribadya. nukulken wijining tikbra. lir karaba muleg ing akasa. kanem mardawèng budya. burusa lair batiné. anguwus-uwus wuwusé. alaning liyan dèn andhar. tentrem ing brayatipun. ping kalih madhep atiné. dimèn pana warahing luluhur yekti. pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun. sumrambah tedhak-turun sapawingkingipun. catur wala pepindhané. kaya-kaya beciké tan ana
rubéda. tumrap priya kang wus balé wisma. Tyang kang remen mbèbèrken wawadi. iku watak katbuta. Sabanjuré winedhar sastradi. katri marem mring jatu.
31. sadaya samya pinerdya. tuhu bekti
kedaling lambé. sanès kinarya lalap uraping panyatur.
. ngrarakit tembung lunyu. amengangah ngangah-angah saya ndadi. Aywa pisan cidra ing prajangji. lubèr ing sih sarwi ngayomi. manah gampil
tilar garwa kapéncut ing liya. asisipat memengku. Kakaroné kasengsem tataki.
bumbu. pamurihé saya wigati. sona ing setyanipun. brekiti ing sregepira.
26. Nora béda waler ingkang sami. traping laku minongka manggala.
34. ngidung dhikir ing sawayah-wayah. tan liya mung Hyang Agung. kang dumunung jro jiwa-raganirèki. Tembung sisip sinusup kasisip. temah mbesmi alas
sangarakalya. nging misésa mring janma. temah gampil dèn kemudhèni.32. murih bisa sasap ing sasama. tumrah badan sakojur tan liya mung manut. parandéné si punggung pambeg wah kumingsun. Dipun émut ywan
teka langkung gampil. kanthi permati empané. kasereng lir katwara. anderbala mbabar wewerri. buron wana peksi raja-kaya. wit kasunyatanipun. kumawani kumlungkung ngadil-adili. kudu unggul binuru. nging klawan lidhah ugi nyupatani manu. tuwin jumeneng hakimé. tan mangkono ilatirèki. nora béda gandaning kusana. dipun trapken jroning cangkemira. angadili sapa-sapa ingkang wèsdhi. surata siya-siya. dyan sapletik bisa ngambra-ambra.
38. ingkang yasa sanggyaning prarepa. Èmperipun
angèmperi panatagami. ing kawurya pranama adamel tuni.
36. tumanduk ring papadha. ipat-ipat punapa déné wastuti. Klawan ilat padha muji Gusti. kadi brahmana anggepé. muspra datanpa guna. Poma bisa
dadya daya ingkang nguripi. kang kaajab mung bahagé. wus winedhar déning pramudika. sumberipun saking alam raya.
menggah warah cidra lan pitenah. saraga gung ngebeki jro tyasirèki. makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu.
41. Nadyan namung pérangan kang lengit. ngreregedi janaloka. kang dados panènipun. pramila kang bisama. swawi
ukara rinumpaka jroning sekar Pangkur. datan mokal wawalar ndadi. awit ageng durakané. Mangkya dungkap warah kaping kalih. amangangi
55. amikara dupèh maksih tedhak luhur. sanadyan tumrah ing bandhu. tetep dugi titi mangsa. jugar wigar kang kawuri. siningkirna sagung dhasdhi angriridhu.
gesangipun kastura. Kang wasisdha angrèh praja. ingkang murwat klayan kalepatanipun. langkana tan wrin godha.
satemah lulus basuki. poma-poma wicaga dèn ugemi. mongka sutra ingkang kinarya salimut. nanging remen miyala
60. mamanisé wisésa pinracadi. angandelken maksih dharahing ngaluhur. nora
dèn paèlu. kasyang asih kibir edir lawan umuk. tundhoné angundhuh tuni. Prayojana ingkang prama. dupèh lelenggah ngaluhur. pinurih tiningal èdi. andrawili kasukan ingkang kabujung. tan nayuti sanadyanta tindak luput. nadyanta alit kéwala. mring pangwasa kapiluyu. dhateng sanak-kadangipun. andé sangsaraning praja. langking tan ana rega. ngudi cantya aji mumpung. mring
ingkang lali. kekeling kang dipunnèni. risak sakèhing ukara. waris sentana dèn uja. undhuhané prahara gung sakelang-
ingkang kalintu. Utana lestari begja. ambuburu angkara. andurasa labetipun. pinitaya mangrèh jantraning nagri.66.
68. sirik nyilibken piala. catur wengis tumanduk ing sasami. tan ana béda-béda. kibir edir jubriya sagung janmi. kosok-wangsul mring
. wus mratobat sanyata. tumrap kang sami andasih. tumrah kawula sadarum. nanging baya aywa kalimput ing semu. Latah
78. pantes sinudarsana. mring pakeken datan andor.75. piniji ingkang tuwajuh. dharah punapi liya. mahnani gancaring laku. winirang lampah dursila. kukuwating anggyanira. remen narajang papakon. dupèh maksih dharah dhéwé. Boten wurung tumut isin. jroning tyas adil kang dumon. nir kretyawan datan kalok. ngugemi sagung wiyata. kawurya tilar
tingkah sarawéyan. menggah lengkeping ukara. Saking pasemon wus kèksi. pinaringken ring sasama. Lamun ngrentahken paparing.
80. ingkang tumrah gesangira. wawantuning taluwanwa. Dyan kadang lamun tan becik. yèku
ingkang sayektos. pandhir dinadya pangarsa. bubujeng pamurih kalok. wit paparing tan warata. morang sakèhing tata.
linubèran. lenggah twijara tyang parnoh. linenggahken papan éca. milaur mundur kéwala.
91. dèn papanken ing ngarsa. Boten
mumpung maksih amisésa. tangginas ngrampungi karya. asanès winiruda. pilih-pilih ingkang kanon. kawanin suba tan sengkung. Lumingling sagung kajatin. pawingking manggih katala. sung kawiryan maring bandhu. lumrah pinaring pambombong.
93. nanging sanakkadangira. twasa kalimput dureta. Kalamun datan sawawi. dériti marang sakèhing wong. rèh praja déning babandhu. ngangsu kawruh mring tyang blilu.
85. tulya kujanapapa. manah rupak nora kamot. Lagya kalampah samangkin. mung krana maksih sentana. lagya darbé pangawasa. mongka tan pengkuh ing kéwuh. Dipun émut aja dumi. teges sanès trah ngawirya. jirèh ingangkat kretyawan. singa celak kang kadrasa. iku dinadya pramoda. swawara asih sawegung.84. tilar warahing pujangga.
90. Sumimpanga king durniti. nora kawuh ing pangrasa.
88. sarna donya sosoba. daridya undhuhanipun. mundhak-mundhak ing pakéwoh. wuru dhumateng
dardya. Dudu patraping wong singgih. nanging bener pratikelnya. Nandukna bebener ugi. naracak miwah ngrabasa. suka-suka sagendhingnya. datan remen karya pringga. sadaya titahing Manon.94. raos mèri ingkang thukul.
lamun andon. nging pinurih énaka. nétra kawuh tan menga. garwakara sugih galu. sarujuk
ing budya. boten kénging kawa-kawa. Nadyan tedhaking acedhis. Lamun becik mring sawiji. sugal diksura dèn soroh. iku winih ingkang awon. Mring sasama gardhawari.
ngimpunimpun sanggya mitra. Lakon jaman kalasrenggi. santun ingkang baureksa. becik legawa tutulung.
111. suthik nilingken wasita.103. tinaliti kanthi turut. thukul welas tan pitakon. pundi titiyang
wawaton dèn prusa. Kinarya kudhung agami. mung bubujung hartaka. tan wastu luhur ing nala. wuru kayungyun arta. maksih kèmbèt apa liya. Mengker mangsa danawa ji. Saking iring wétan semi. dredah bangsa padha bangsa.
jejeg mring wawaton. ngogak-ogak pangu-wasa. gendhon rukon tindak dhusta.
116. mangathik kadang myang mitra. nubruk buron ingkang ringkya. gelaring tanah Jawa. kang damel rupaking jangka. ingkang lagya amisésa. Sinuprih tan morang margi. sinambet wedharing
121. nora mangathik jana. kalayan angudi wadon. harjaning rastala samya. alus sakelangkung lembat. pantang
Katong. supé harjaning kawula. Pungkasing jaman dériti. wawarah mangrèh puraya.
120. dèn mangsa nora suwala. remen lamun pinuja. mring
gilig kang dèn udi. tebih mélik cegah napsu. wadana ning susmaya. sugih tan mangéran bandha. prakawis mèt donya brana. Wus tan kapéncut ing daging. Dungkap pungkasing wigati. jro riribed sonya tuhu. minongka
mangsanirèki. wah malih kawula sami. masiya dipun grujuga. mamak dhumateng gahi.
124. jro jaman mengeng puniki. Tyang alit kadamel
welasarsa wus tebih saking pangrasa. kadya lampah tataki. punapa déné upeti. dyan ngrebat uriping lyan. mring gebyar samya kayungyun.
128. toya sablumbang saari. Mangiwut tatandho arta. tan mosik nganti sasasi. béda janma ingkang wuru mring pangwasa. kang badal dipun sirnani. sasat genthong ingkang ciri. murba gunging wisésa. mundhut lebon king punggawa. manut gaduking nala. ngowos-owos maksih suwung. Remen angalap ruruba. waton antuk kang dèn bujung.
. kinarya imbet kéwala. kacetha pupuh lajengnya. kang tinengen karemenaning
miturut kang asung arta. padha bangsa samya campuh. kemarung pindhanira. pra pangarsa mutusi sukèng tyasira.
uraning pranata. agahan karem mring donya. nasar antuk astuti. akarya ngungun ing ati. kadya wawantuning diyu. tyang mursid sampun sirna. praja jugar kawula buyar wuntatnya. Ical kuncaraning praja. kondhang bangsa ingkang wengis.
kala jiret dèn pasangi. Tangané padha candhala. wus tan ana kang kénging dipun pracaya.
jemparing. langkung kesel kang pinanggih. kabèh pokal tangèh lugu. ipat-ipating Hyang Widi. anak lanang tan bektya.
ing cungurira. wawaler dèn campahi. lamun léna sungkawa nora kuwawa. nir tuladha sumimpang saking pranata. tatamba panggah sakit. ywa nglurug sanès parigi. garwa yoga tan pinétang waton bisa.
linipur saya dhuhkita. mantu lumawan si biyung. sinabarna dadya gugup. myang liyan gampil mélik. langkung kathah mapali.
patrapi. pindha kukila kapulut. Rinungrum gampil arentah. wenang mundhut babana.
nering pangreti. tilar waskitèng kapti. Kalakyan ing jaman ika.
ywa malang tumolèh margi. rongèhing manah kadlarung. kasengesem mring sendhanging lyan. lamun remen luru warih. raos èwed wus sepi. ngasag-asag sapinanggih.145. sinuyudan kawula. Becik lamun tinahena. atataki sawatawis.
prabu. sinengguh dadya upeti. parwi dasih ingalap. pinitaya dipun aji. yèn mangkana ical
Minangka pamundutipun para kadang sutresnaning budaya jawi, menika tuladha atur sabda tama kangge ular-ular ing saklebeting pahargyan temanten.
Assalamu,alaikum Wr. Wb.
Sanadyan kanthi awrating manah, karana ing mriki kathah rawuhipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh, saha para wasis babagan wulang utami, parikedah boten saged hambantah, minangkani pamundhutipun ingkang
hamengku gati, sawatawis suka wawasan ing babagan prayogining bebrayan,
jer nyatanipun sanadyan langkung wasis tuein pinter anakmas temanten sekaliyan menawi kaliyan kula, nanging tumraping gesang patembayatan bebrayan, saestu langkung rumiyin kula. Mbok menawi menika ingkang kangge gada supados kula kapeksa suka wawasan tumraping gesang patembayatan bebrayan enggal.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh. Punapadene panjenenganipun para tamu ingkang satuhu luhuring budi, keparenga sami paring pangestu dhumateng kula, supados saged dumugining purug anggen kawula hamakili panjenengan sadaya, suka wawasan tumrap theg kliweripun patembayatan bebrayan enggal.
Gegaran tumrap gesang bebrayan enggal punika salah satunggalipun kedaha nindakaken pakarti gangsal prekawis ingkang sinebat Malima. Malima ing mriki saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu lan metu.
Mlumah, punika nglumahaken tangan, utawi kridaha lumahing asta tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika aja seneng ngathung, utawi
nggadhahi watak ingkang remen njagekaken dhateng pawewehing liyan. Punika pakarti ingkang boten sae.
Mengkurep, punika ngurepaken asta, tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan
agung punika senenga paweweh marang liyan sing tanpa pamrih. Senenga tetulung marang sapa wae sing mbutuhake pitulung, nanging aja nganti diweruhi dening wong akeh. Upama nindakake dana driyah, tangan tengen menehi dhuwit, paribasane tangan kiwa aja nganti weruh.
, punika modot pikirane, modot nalare, tegesipun dados tiyang tumitah wonten ing alamdonya punika kedah tandah mbudidaya murih undhaking kawruh, dimen jembar wawasanipun.
Mlebu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang lerekipun dhateng kasaenan, kedah katampi saha dipun lebetaken dhateng manah utawi sanubari, minangka dados gegebenganipun tiyang gesang bebrayan.
Metu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang sae ingkang migunani dhumateng bebrayan agung, kedah dipun tularaken dhateng tiyang sanes.
Kajawi nindakaken Malima, resepipun bebrayan sae, punika kedah Dana ing tepa, Tepa ing rasa, saha Temen tobating rila.
Miturut ngendikanipun Ki. Sri Sadhono Among Rogo, Tepa ing rasa
tegesipun tepa punika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipun
piyambak boten sakeca lan prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes.Dana ing tepa
tegesipun raos pangraos makaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking
garwa, martobat sampun tuman rabi malih, rila legawa narima trusing batos garwa satunggal boten telas salamanipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa Putri, semanten ugi, adatipun saged nyaketaken sih tresnanipun kakung.
Kajawi punika ugi kedah nindakaken Sacatur, inggih punika Sarupa, sajiwa, Sawanda lan Saekapraya.Sarupa
, tegesipun kekalihipun rumaos manawi garwanipun punika bagus/ayu piyambak.Sajiwa,
, tegesipun adeging bebrayan, pamoring jiwa kekalih.Saekapraya
, tegesipun kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami.
Hambok bilih namung semanten kemawon anakmas temanten, menggah anggen kula suka wawasan saha nularaken ing babagan wulang utamining bebrayan. Minangka puputing atur, menawi wonten
keladuking pangucap saha kiranging seserepan babagan wulang utami nyuwun pangapunten.
Aakhirul kalam, billahi taufik wal
dowo ben iso diwoco nyicil.. Soale akeh sing
lapo melok mumet,cekno insinyur e sing mikir,awake dewe menang tuku…
Jawa 305 Jepara Jepara 201 Pati 121 132 154 463 Kudus Rembang 229 Kota Tegal Kota Pekalongan Demak 1454 Brebes Pemalang Batang 368 Pekalongan Batang 193 446 Kendal Kota Semarang JABAR 549 JATIM Tegal Blora Pekalongan 118 Kab Semarang Grobogan Temanggung 365 Salatiga 81 Banjarnegara Purblg Kota Mgl 214 Wonosobo 211 177 Cilacap Sragen 357 Banyumas 71
JATIM Tegal Blora Pekalongan 81 Kab Semarang Grobogan Temanggung Salatiga 80 18 Banjarnegara Purblg 17 Wonosobo 23 89 Sragen Cilacap 104
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kalepatanipun lan sageda enggal nampi kabegjan langgeng ing
ngoten kulo tak balik dolanan pitik mawon duwite kulo ngge tumbas jago mumpung fjb sek akeh sing sae2....
prasasat rageng , ulun kang sumembah, mungwing padanta prabu,
myang kagunganta singsim, sasat sampun prapti katon asta pukulun ,
abra busananira lir surya wedalira,
Pathet Kedhu, sléndro nem Kangge sabibaring perang
tengaraning ngajurit, gong maguru gongso, O
Sendhon Sastradatan, sléndro manyura Kangge adegan manyura sepisan :
O , wong nedya puruhita, O ,
tan tulus hanyakra ring, O ,
Kangge raos sereng/ selingan mlumpatipun Werkudara :
(Arief Wahyudi, Pandemen budaya Jawi saking Malang Selatan)
Balas	hasysa on 30 Mei 2013 pukul 4:12 pm said:
Monggo menawi saget migunani dumateng raos nderek anderbeni kabudayan Jawi ingkang samenika sampun katah dipun tilaraken.
Balas	supartono on 13 Juli 2013 pukul 9:45 pm said:
matur nuwun,tumut ngunduh ki,kangge nderek anderbeni kabudayan jawi
(putra jawa kelahiran sumatera) supartono -lahat sumatera selatan
Balas	hasysa on 13 Juli 2013 pukul 10:01 pm said:
Monggo kanti bingahing manah menawi ngersaaken ….
kepanggih wonten mriki, ngaturaken agunge panuwun pak.. ( sekar jingga-T.Agung)
Balas	hasysa on 29 Oktober 2013 pukul 3:22 pm said:
manfaat, remen sanget. pangapunten ki derek usul, dalem pengin sanget, gadah potongan-potongan suanten gamelan, nalikane medal punokawan, perang buta cakil vs janaka, janaka vs buto . suwun ki , ngrepoti.
Balas	hasysa on 23 November 2013 pukul 9:09 pm said:
Maturnuwun pak Arifin, kaleresan file ingkang panjenengan kersaaken dereng wonten, ngapuntenipun
Balas	Bhégé Widiyanta on 12 Februari 2014 pukul 9:51 pm said:
kula estu remen sanget saged ndherek sinau lan download file-file punika..
nyuwun sewu, nyuwun pangapunten, wonten file ingkang link-ipun risak, kados ta: file audio “Ada-ada Girisa” (www.4shared.com/music/CtljcF_7/02_LengGN.html)
mugi ndadosna kauningan lan saged dipunbenakaken malih.
Balas	Ramto on 19 Maret 2014 pukul 5:50 pm said:
sae pak, napa malih menawi saget dipun serat artosipin wonten bahasa Indonesia
Balas	hasysa on 26 Maret 2014 pukul 7:31 am said:
nuwun sanget saget kagem nguri-nguri budoyo kita ingkan tuhu adiluhung
nuwun,sanget migunani lan tumut andarbeni jagadting pakeliran.nuwun
Balas	hasysa on 19 Mei 2014 pukul 9:55
nuwun, mas, … kangge putra kula sinau ndhalang
Balas	hasysa on 23 September 2014 pukul 7:42 pm said:
jawi mugi pangantok berkahing gusti kang urbohing dumadi
Balas	hasysa on 11 Desember 2014 pukul 3:28 pm said:
Nyuwun pangapunten pak.. menawi kagem upacara penganten, ngagem suluk ingkang pundi?
Thomy Harianto on 15 Maret 2015 pukul 5:50 pm said:
Ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpo pepindhan. Raos mak ” Nyeeeessss…” wonten ing manah. Kabudayan ingkang adiluhung.
menopo wonten CD utawi kasetipun mboten nggih ?
Balas	hasysa on 24 April 2015 pukul 1:48 pm said:
Maturnuwun sampun kersa mampir. Sapangertosan kula kadosipun dereng wonten menawi khusus kangge pasinaon suluk mas Basiran.
Balas	Oong Soedwiwahjono on 24 Mei 2015 pukul 6:29 am said:
Weh, … lha menika ingkang kula padosi. Matur nuwun.
Balas	hasysa on 27 Mei 2015 pukul 9:25 am said:
Dawah sami2, matur sewu sembah nuwun sampun dangan ing panggalih
Kepareng kawula ngundhuh babagan “Suluk Pedhalangan” menika. Awit ing tlatah Ngawi nembe grumegah ngrembakaning jagad seni karawitan, kalebet seni pedhalangan. Menika dipun pandhegani dening Dinas Pariwisata, Pemuda, dan Olahraga dalah Dinas Pendidikan Kabupaten Ngawi. Mila menika, kula minangka pendhamping lare-lare ingkang ndherek pelatihan
mampir. Sumangga kemawon dipununduh, mugi2 wonten pigunanipun.
Balas	Si Doel Agus on 22 Mei 2016 pukul 3:55 am said:
Nuwun wiyos ipun . Dimas Hasysa ingkang tansah lubering budi…..Keparengo kawula ngundhuh babagan “Suluk Pedhalangan” menika.mugi wonten ginanibpun hanguri uri kabudayan jawi wonten ing tanah monco…………
Nuwun, ngaturaken sagunging panuwun, dene sampun paring pasugatan seserepan menggah suluk padhalangan jangkep, mugi saged nambahi kawruh kawula ingkang nembe ngangsu ing bab adicara mugi saged hangwimbuhi manising wicara jangkeping
ahange nariman tak o tanha ahange tak o tanha nariman download ahange nariman tak o tanha download ahange tak o tanha nariman nariman tak o tanha tak o tanha nariman
Candhi Barabudhur bentuke punden maundak, sing tumata saka enem tingkat awujud bujur sangkar, telung tingkat awujud bundher mlungker lan sawijining stupa utama sing dadi puncake. Saliyane iku ing kabeh tingkat kasebar pirang-pirang stupa.Dhuwur wangunan iki asline 42 m, nanging amarga kesamber kilat dhuwure susut nganti kari 35,29 m.
Lewis Carroll (nami samaran saking Charles Lutwidge Dodgson) punika juru nyerat, juru foto, pandhita Anglikan, lan juru widyaétung asal Inggris ingkang nyerat dongèng bocah misuwur, Alice's Adventures in Wonderland.[1] Lewis Carroll nyinaoni èlmu widyaétung (matématik) lan logika ing Universitas Oxford dumugi dados guru ing panggènan kasebat.[2] Nalika taun 1861, panjenenganipun dados satunggiling dhiakon ing Gréja Katedral Kristus sasampunipun nampi préntah suci lan kagungan komitmen boten palakrami.[1] Nalika taun 1865, panjenenganipun mbabar dongèng lengkap Alice's Adventures in Wonderland ingkang ing salebetipun wonten ilustrasi pepethan John Tenniel.[2] Nalika taun 1871, sèkuèl dongèng kasebut kababar kanthi sesirah Bujung Snark (
menggunakan pranala magis ISBNArtikel mawa basa kramaKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.01, 1 Novèmber 2016.
bèrbandha, remen hanggeganjar hangulawisudha, nanging
ocèhing kukila ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan,
imbal gantya lir mandyaraga, werdiné kaya gamelan. Teka amuwuhi asri renggeping panangkilan. Ing alun-alun
ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang.
Semanten ugi pangéran ngiras paniti sastra, Radèn Harya Kartamarma ingkang wus sumahap munggwing ngayun. Dupi wus antara lama dènira lenggah tinangkil, sang nata sasmita mring sang rekyana patih arsa wawan pangandika.
ing paséwakan, kula ngaturaken pasegahan panakrami.
‘Nggih, kula pundhi kanggé jimat paripih, mugi handayanana kasantosan kula. Bapa Durna, mbok manawi andadosaken kagyating penggalih Jengandika, tumunten kula piji, kula rawuhaken ing paséwakan kalenggahan mangké.
‘Nggih, kula tampi dhawah sami-sami Kakang ‘Dipati.Paman, paman Harya Sengkuni. Manira mundhut pawarta kados pundi kahananing Praja Ngastina, Paman.
Nok-non nuwun inggih, sedaya para kawula sami sahiyeg sahabipraya, gumolong cipta, rasa, karsa, miwah karyanipun, rainten-dalu
jumurung. Kula nuwun mangké ta Bapa, Bapa Durna. Keparenga pinarak lenggah radi majeng sawetawis, badhé wonten gémbolaning raos ingkang nedya kula babar wonten ing
menggah menapa ingkang dados raosing penggalih Paduka Sinuwun?
Bapa, setunggaling wanci kula nampi wasitaning déwa ingkang kawursita wonten salebeting pasupenan. Bilih ing ‘ri kalenggahan mangké, déwa badhé ngandhapaken kanugrahan wahyuning keprabon, inggih wahyuning keraton, ingkang winastan Pepakem Makutharama. Ujaring wasita ingkang sampun kula tampi, badhé mandhap wonten ing tlatah Kutharunggu, wonten ing Swélagiri. Ing mriku wonten pithataning janma ingkang kinten kula dados sang awatara ing jagad ingkang nedya ambabar pepakemipun Prabu Ramadéwa duk rumuhun. Bapa, kula nyuwun dhawuh Jengandika babagan wahyu menika kadipundi, keparenga Bapa Durna paring pangandika sabtatama.
Kula nuwun sèwu Sinuwun, keparenga kula badhé miterang dhateng Kakang Sokalima.
Janaka linggar saka ing kasatriyan. Mangka adat lupiya ingkang wis kawuri, uger Janaka méntar mangka nedhengé ana wasita bakal tumedhaking kanugrahan gedhé, ponang wahyu, saka pangrasaning pun kakang
Aja sok serik, lan aja nduwèni pangira-ira marang liyan. Merga aku wis kandha ing ngarep, yèn ta wahyu kuwi kudu jinangkah lan kudu digayuh. Dhasaring narima siji: narima sak-anané. Liré, upamané nyandhang nganggo lan memangan mung sak-anané, ora ngaya golèk onjo lan ora golèk sing mirasa. Kuwi tegesé wong nrima. Panganan kuwi marakaké apa. Énaké pangan ya wis mung ngana kaé, ora wurung nèk kokèhan panganan énak ya mung lara gula. Banjur narima sakkecekelé. Liré, pangudining raja brana ora nggregut banget, nganti dredah amarga nyahak wewenanging liyan. Sabanjuré
Banjur uga ana laku nrima yèn ta diseriki, disengiti, ora bakal ngandhut tatuning ati, kepara ngrumangsani lamun ta awaké dhéwé ingkang isih kurang becik déné durung disenengi déning uwong. Nrima yèn diwirangaké. Liré, kinira gawé panasing ati iku kaanggepa ngundhakaké panemu, déné nganti bisa digawé wirang déning wong liya, nedya ngunduri tindaké ingkang nuwuhaké wirang mau. Dadi yèn ta wong iki bisa narima kaya tuladha-tuladha ingkang tak-kandhakaké kabèh mau, saka pangrasaku bakal bisa ènthèng jroning pikiré satemah bisa nampa kanyatan iki, ora susah jubriya menyang sapa-sapa.
inggih, ngèstokaken dhawuh. Kepareng amit madal pasilan.
ingkang samya ngampil upacarèng aji, rep regedeg nguncupaken asta minangka tandha pakurmatan. Yayah
Sl. 6, kayon tanceb tengah)
Tatang: SEMAR_ W.P Sunan Kalijaga_ Jawa indonesia. Catatan Revolusi Kedewatan_ iedul Buddha.
SEMAR_ W.P Sunan Kalijaga_ Jawa indonesia. Catatan Revolusi Kedewatan_ iedul Buddha.
kesangge aku dening pertiwi,tan keselehan aku dening sanghyang raditya wulan,lintang tranggana,singgih batara mungguh maring gunung
"... iti kaputusan siwa wijaya murthi, wenang panganggen wong
ratu anyakra buwana kabeh, maka sang brahmana sulinggih, pingit aywa wera, awya cawuh, apan bwat panganggene, aji aksara iki,
liwat angin sumiler gowo kabeh tresnaku,
rogo batin lan nyowo iki wis tak mantep ke
kanggo jogo roso ku marang kowe sak lawase
saba lan narimo yen kowe ra ngerteni bakal
pengin ngeblog maning.. ya kaya kae apa anane. wis nyong arep meng mesjid kiye, warga Pandansari akeh sing wis pada
mangan-mangan ya kebangeten. Nyuwun pangapunten, gubug puniko sampun pindah wonten mriki Klik nangkene mlebu Group Pandancari Comunity, Kulo aturi pinarak.. Sumonggo..
turu babar blas, lah jejel iseng2 chat ehhh mbok menawa ulih prawan ting ting, njurane wis mlebu pirang2 chanel koh ora
anane. wis nyong arep meng mesjid kiye, warga KARANG JAMBE akeh sing wis pada sukses, ya sukses dadi tukang macul, dadi tukang
ngumpul ko ra mangan-mangan ya kebangeten. Nyuwun pangapunten, gubug puniko sampun pindah wonten mriki Klik nang kene mlebu group Condong Campur, Kulo
Maassluis iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
index.php?title=Maassluis&oldid=1101986"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Wumpus (ing) hatası,Wumpus (ing)
seneng ngrungoke gending-gending kie kenthus gunung kidul karo keroncong waljinah.
Saiki wis gak sempat ngrungokno, lha wong turu langsung mak blek sek
Reply	Aku yo seneng ngrungokne gending jowo kang, tapi ibukku nesu soale jarene biyen jaman PKI kuwi lagu senengane PKI. Aduh. Biyung. :(
Kuwung3. Tumpuk Pupur Matung4. Tumpuk Sida Matung5. Laliku Maeh6. Sani Sarunai7. Gunung Rumung8. Patai9.
iki pungkasan diowah nalika 06.43, 23 Maret 2016.
wéwahan sawingkinging têmbung naminipun Pênambang:
dipun campur (cambor) kaliyan têmbung sanès:
tembung madukun, maguru, asring dipun anggep bawa “ma” dupèh ater ateripun “ma”, punika mboten leres,
- ke-obong (kobong) = bawa “ka” wantah
- ka-obong = tanggap “ka” wantah
wantah: dak jupuké = arep dak jupuk.
- nggawa dhuwit arep dienggo apa wong ora ana wong dodol = sanjan.
- mbakyu mbok nggawa lading ya, kena dienggo ngoncèki tebu = ngarep arep.
- ah, mau nggawaa wacan kena kanggo sambèn ora
- ngGawaa dhuwit wong barangé wis entèk = Sambawa (dudu pakon).
- sésuk kowé nggawaa buku (pakon).
Pandapukipun “ka” + lingga + “an”, ateges: nedahaken panggènan utawi ndapuk tembung aran.
- Kalurahan = panggènan, kabupatèn = panggènan.
- Kausikan = tembang aran, kasugihan = tembung aran
- kajalukan = dijaluki, tanggap “i” kriya
- kecemplungan = wisésana bawa “ka”.
- pasuketan, pakuburan, panèn, padusan.
- penulis = tukang nulis, karana wacaka
- penulisé = carané nulis, karana wacaka
- tembung tebu, dipun othak athik dados manteb ing kalbu.
- tembung kathok, dipun othak athik dados ngangkaté saka sithok. Tembung Wancah.
05. Gampil : mutungan, kalahan,
04. Ukuran panjang, tebih = panjangkah, pandulu, pabalang.
05. Carané / patrapé = panulisé, panggambaré.
06. Panggènan = pakuburan, panepèn, pagadéyan.
08. Pirantos = pembesut, penyakit, penulak.
09. Tiyang ingkang dipun = paukuman, panembahan.
- crekot, saking tembung cekot tegesipun pating/pijer.
- trambal, saking tembung tambal, tegesipun pating/kathah.
- dlèwèr, saking tembung dèwèr, tegesipun pating/pijer.
- sliri, saking tembung siri, tegesipun pating.
- ayu – kumayu, tegesipun: anggènipun kados …….
- emping – kumemping, tegesipun: saweg eca ecanipun dipun ……
- wasis – kumasis, tegesipun: kados tiyang …….
- pinter – kuminter, tegesipun: kados tiyang ……
- bagus – gumagus, tegesipun: kados tiyang ……
- Aku nulis, adiku maca buku, simbok olah olah,
- Sepisan dhèwèké sregep, ping pindhoné pancèn pinter.
- Simbok menyang pasar, déné aku kon tunggu warung.
- Siman mbèlèh pitik, adiné mbubuti, simbok kang ngolah.
- Dhèk wingi pité isih ditunggangi, dhèk mau wis dicolong uwong.
Basa Jawi punika pepak sanget, ngantos tiyang manca manawi badhé nyinau basa Jawi asring rumaos kewalahan, amargi saking kathahing sinonim tembung Jawi, caranipun ngetrapaken basa antawisipun tiyang ingkang bènten umur umuranipun utawi derajatipun lan malih pancèn wonten
tembung tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten utawi boten matis. Upaminipun tembung mangan: sinonimipun (dasanamanipun): maem, dahar, madhang, malah taksih kathah panganggènipun ing basa kasar.
Antawisipun laré kaliyan nèm nèman sampun boten cak – cakanipun, semanten ugi antawisipun nèm nèman kaliyan tiyang sepuh lan sapanunggilanipun. Lan malih asring wonten tembung Jawi ingkang ing basa
sanès boten wonten (dèrèng dipun sumerepi) upaminipun tembung: kadingarèn, upil, karipan, maido, lan sapanunggilanipun.
Ngèngeti ing jaman samangké kathah para muda ingkang sampun ical tata
kramanipun saha unggah ungguhipun, langkung langkung bab anggènipun ngginakaken basa krama kados kados kathah ingkang risak boten kanten kantenan.
Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged ngulinakaken nganggé
basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang.
Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan. Kanggé ngulinakaken para putra ing ngriki
Reply	Podo galake mas almarhum Bapake sampeyan karo Bapaku.. Biyen, pas cilik, pas gak gelem solat, bokongku di gepok karo abang2 sing biasa neng kursi sing iso dilipat kuwi lo mas, haha. Sampek kok mikir bapak kok jahat eram biyen.
ya wis numpak angkot B2 bae,,engko dewwek mlaku trusan,,piwe…??
batirku: lah mbok ngedap nek mlaku
ati – ati, nak… ilat’e manungsa kuwi landhep, iso ngelarani wong liya. dijaga, ojo nganti metu omongan – omongan sing nglarani wong liya…”[1],
::kejawen kudu dibongkar !!!sapa sing ora sarujuk, yen ora kabeh sing diarani kejawen utawa iku adiluhung? yen sepitu apa sewolu, mestine rak ya setuju yen wangunan kejawen mau kudu dipilah-pilahnjur dipilih-pilih, endi sing adiluhung, endi sing mung nglimpung.salah siji carane, nganggo rasionalisasi. endi sing rasional dikelompokke nggone, sing setengah-setengah dilebokne kamar beda, lan sing blas gak rasional ya dicemplungke blumbangan dhewe.yen sarujuk renaissance jawa, mestine sarujuk ngenani rasionalisasi kejawen iki. ben ae sing ora sarujuk muni, lha aja kumawani ngarani dudu adiluhung yen durung ngerti sakbenere.hayo.. hayo.. mangga sing arep manggung....KiMs====
::jawa ngoko lan aksara cilikapa wis nate ngudarasa, kepriye wangsulane wong rajawa eh kamsude dudu wong jawa yen ditakoni ngenani wong jawa lan kabudayan jawa.. akeh-akehe mesti mangsuli yen wong jawa lan kabudayan jawa iku ketoke kebak tatacara ndakik-ndakik unggah-ungguh basa-basi alus-alusan, sing wekasane njur pocap: males, klangenan, alon-alon, pasrah lan liya-liyane sing wis dibabar karo pasarahe kdp apa ksm.yen ditakoni sebabe apa, salah sijine mesti ana sing ngomong apa bisik-bisik (eh malah ana sing kampanye barang, je), yen wong jawa kuwi feodalistik. buktine ya soal kratonan lan tingkatane basa jawa. siji maneh, kebangeten olehe ngugemi brayat sosial, arang wani nggae keputusan pribadi sanadyan kanggo keperluan pribadi.dus ngona-ngono mau, mung ngurangi krembyahane paugeman sing diarani demokrasi. wong jawa kurang demokratis lan kurang egaliter lan kurang individualis.aku mung arep njukuk sithik, perkara egaliter lan unggah-ungguhing basa. sakjane ngono isa wae yen sanadyan kramane alus basane mlipis, tetep ae isa duwe sikap egaliter. ning ketoke rak arang banggget, tah??ngokowis suwe aku ora basa atawa krama nyang sapa-sapa, saliyaning arang ngomong jawa ya arang nulis ana ing milis jawa. sakjane iki ya sarujuk karo ki nggleng sing nate nulis yen sekarjagad uga arep nggalakke jawa ngoko ben wong jawa luwih seneng omong jawa lan luwih egaliter.nyang apa nganggo jawa ngoko? ya mesti wae kita nganggo ukara lan tembung sing padha kanggo wong liya, mbuh kuwi wong gedhe, wong cilik, wong tuwa, wong lanang, wong wadon, wong liya, mbuh kuwi wong edan pisan. saben uwong dianggep padha kanggone basa, saben basa isa digunakke sapa wae. iki prinsip egaliter mau.apa njur ora oleh ngurmati wong tuwa, ngurmati raja, ngurmati para nayakapraja? ya jelas entak-entuk ae oleh-oleh wae. ning ora perlu nganggo basa lan tembung lan ukara sing di'khusus'ne kanggo wong-wong mau, njur tembung `khusus' mau ora entuk digunaake kanggo wong cilik. basa tetep padha, ning carane ngomong oleh rada beda, pilihane tembung lan ukara isa rada beda. ngoko rak ora njur kudu dicap kasar lan ora ngajeni liyan, to.. ngoko ya ngoko, nuduhke yen aku karo kowe iki padha-padha manungsa, manungsa sapadhane, ora dibedakke ngganggo tingkatane bebasan.aksara cilikwis suwe aku nulis bebas nganggo aksara cilik, ora nganggo aksara murda (gedhe kapital). apa maneh wiwit melu nulis ing jagad-maya internet. lha kanggo apa? ya kanggo nuduhake yen sapepadha ing tembung uga isa sapepadha ing aksara. aksara ora perlu dibedakke amarga panggonane neng ngarep apa neng mburi, wiwitan apa pungkasan.njur apa tandha ukara ora diperlokke? pratandhan ukara tetep wae dianggo, koma, titik tandha takon, tandha penthung , lan tandha-tandha liyane. mung siji sing ora dinggo aksara murda. piye yen nggawe inisial utawa singkatan utawa pedhotan, kayata abri, pt, bri, dpr, mpr? tetep ae nganggo aksara cilik, rak isih kewaca lan dingerteni tujuane, tah?! he.. he.. ning yen sawetara wektu isih rada mbingungke, ya rapapa yen kapital dinggo njelaske perkara singkatan mau.mungkin rada blekuken yen sampeyan ngoko karo wongtuwane utawa wong liya, mungkin rada aeng yen sampeyan nulis nganggo aksara
kamangka wong jawa kuwi senengane mung sak madya. horapapa yen ana sing ngekstrim, hananging bandhul ayunan rak mesti liwat
data kang kesimpen diolah dening sel utek liyanya, njur intuisi sing mecungul. data mau isa kesaru karo data liyane sing yutan milyaran nduk uteks, logika campur aduk mau ya isa logika utawa rumus-rumus sing kecampur-campur mbuh kanggo apa ae..conto sing paling gampang ya ngimpi. impen kuwi pengolahan data sing campuran, nganggo logika utawa algoritma sing campuran jugak. njur hasile ya isa rena-rena. ana sing klbeu akal, ya ana sing kleleban.ana data sing ketoke urung nate dilakoni, ning data mau kesaru utawa kecampur ambek data liyane, terus diolah karepe dhewe. njur kaya-kaya dadi data utawa informasi sing anyar tanpa dikarepke.. nah sixt sense mau ya iki sing tak-karepke...intuisi beda karo naluri (utawa insting),
brotosumarto > Bravo pak Dhalang, iki jenenge intelectual joke.# Dagelan ngéne iki penggemare sithék. Akèh2e seneng dagelan prasojo lan rodho2 saru. Wé, lhaaaaaa ........> ndherek takon sethithik, ngilmu intusisi sing panjenengan babar wektu kepungkur iku, apa bedane ambek sanghyang probabilitas putrane bethara statistik ?! nek rumangsaku sing jenenge intuisi kuwi ora tergantung pengalaman, tegese ora butuh data sing wis kedaden, ya ora butuh pengalaman barang. Dene sing mbutuhke data sing wis kedaden, rumangsaku kok jenenge bethara statistik ta ?!# Bener, intuisi werno lóró : séng siji óra gemantóng
dhadhi `statistik' miturót definisi sampéyan lan ngasélake `probabilitas', si A dhóyan sajèn opo óra. Wong2 dhóyan sajèn iku kanggóne ponco indro
iku fenomena Londho `lumrah'. Óra ono séng nyolowadhi. Hanangéng, intuisiku kanthi dasar `statistik' pirang2 wong dhóyan sajèn weróh nèk Yahoo iku dhóyan sajèn. Sarèhne aku percoyo karó nyai intuisi, tak telpun lan binggo ! ......
nggatókke, sarto ngasélake probabilitas2 dhadhi noumena. Noumena iku (biso dhadhi) sejatinéng winarah. Data2 statisik noumena2 iki sumimpen éng sajrónéng abadar.Hanangéng, tak cethakke : intuisi biso klèru. Séng gede pengati-atine. Séng waspodho.
lan sinyo ngglodhok kana?lha nek ngerti murid-murid apa mahasiswa-i nduk untar trisakti olehe prigel muter-muter perkara dodolan lan dagangan, terus mbandingke karo mahasiwa ngipebe sing seka daerah.. cobi to.....intuisi ngono, mang mulane ya saka info data kang ketampa dening indraning awak: panca ndriya utawa malah saptandriyane. ditumpuk undhung disimpen, lha njur dinggo mikir nganggo logika, utawa metu dhewe sarana intuisi, utawa malahan mbleber ra karuwan kaya dene wong nggleng...rak ngaten, tah...KiMs====From: mBah Soeloyo Nek nu, ngintuisi iku koyo dene mung "wewengan" ngono yo, Ki?Bahane wis kesimpen suwe tumuk undhung terus dumadakan mecothot utowo ngocor koyo banyu mancur soko kendhi... hehehe.Lha yo iki, perlune wong kloyongan golek wawasan.... Mlabune nang "uteg" acak-acakan ning tetep kesimpen mbuh nang endi... nang bagian sing ora dirumangsani. Ngerti-ngerti mecothot dadi impen, dadi "mletik" nek ngendikane simbeh biyen. Weee, nyolong pethek kowe ki. Ambak dapurmu koyo Doreng, nyolong pethek tenan... biso
iku sakjane ya gaweyane> utek neuron lsp.> menawa mikir logis iku nganggo logaritma eh> algoritma kang isa> dirunut kanggone si duwe utek utawa sing dikandhani> ambek dipleroki.>
::Re: Demo intuisi 1aku koq nggagas yen intuisi iku sakjane ya gaweyane utek neuron lsp. menawa mikir logis iku nganggo logaritma eh algoritma kang isa dirunut kanggone si duwe utek utawa sing dikandhani ambek dipleroki.lha yen ngintuisi iku ya proses gaweyane utek hananging sing ora nganggo algoritma utawa nganggo algoritma sing ora dingerteni sing nduwe utek utawa intuisi mau.mikir ngono rak nggabungke kabehing data lan memori sing kesimpen nduk utek, terus diproses nganggocpu sing nggenah. ana sing sing cpu-ne isih nganggo 386, ana sing nganggo pentium xxx utawa panci xoxo.lha nek ngintuisi iku data sing ngumpul diothak-athik dhewe dening prosesor ning mbuh nganggo apa...ana proses mikir sing salah, ana proses mikire bener ning data-ne sing salah, ana sing prosese bener, datane bener ning kurang lengkap.. lan liya-liyane..lha nek ngintuisi ngono, ana sing cespleng, ning huakehh sing gak mandi. ning sing paling huakeh, ngintuisi mau diplek-plekne karo situasi sing wis kedadeyan. lho rak tenan, lha mik kurang sithik, lha ....
sing ngrembug wong sogih mblegedhu soko intuisine gak ketok nemen ?>> # Pancèn bener, intuisiku öra ketoro. Iki böktine :>> Watakku,
kudhu dhibenakke. Kamongko aku blas ra ngerti ilmu boso, fonemis/tis wae ra ngerti, je. Bar kuwi proses 'justification by taking
kuwi dhöyan sajèn. Kesuröng intuisi, setengah sadar Yahoo tak telpun, tak tawani sajèn. Binggo !>> Kamongko aku blas ra ngerti si Yahoo iku latar belakange opo, böjöne sopo, ömahe ngendhi. Opo menèh watake piye ... blas ra ngerti.>>
intuisiku menyang wayang. Mak pencolot menèh tekan Suléman. Anggonku nggathök2ke nganggö intuisi.>> > Mungkin mbalah didhelikake ambek sing nolis, ben ora gawe ribut ambek wong-wong sing kepeneran duwe watek INTJ ning pancet kere... hahaha.>> # Akèh wong2 séng dhuwe intuisi néng kurang nggatèkke. Teoritis kabèh wong dhuwe intuisi. Néng, koyo akal, ono séng landep ono séng kethöl. Utowo,
Intuisine dhipernahke menyang opo séng dhadhi gegayuhane.>> Teorine gampang, praktèke huangèl bianget. Kudhu tlatèn lan suwe lagi
apa ta sing diarani kesenian jawa iku?kesenian saka tanah jawa?kesenian kang dilakoni wong jawa?muwun,KiM===minangkani wakile kangmas takon eh
Reply	nek iki aku ga perlu ngajak sampeyan mas… warunge wes cedhak soko omah…. hehehehe
Nuwun sewu….nderek nyela……..sak untawis. .sejatos ipun .lak nggih sampun trep lan jumbuh to kalih Motto nipun ” Wayang kulit tuntunan dalam tontonan ” niku ngelmune jero sanget…lhooo…..maknanipun..jembar sanget.. ngluwihi….
” Yen Manungso iku hamung sa dremo….Lire…Ing lahir tansah hangudi karti , nyawiji ing Budi, Cipto, Roso, Karso lan Karyo. ……….. nanging ing batin tansah hangesthi Gusti……..mulo….ojo ndisik i kerso “……..
ngriki kula minangkani kulawarga. Amiin. pendonga. para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan. sugeng pepanggihan. para pinisepuh. Sugeng rawuh. Panjenenganipun para rawuh.Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Temanten
Assalamu'alaikum wr. kesdu hangrawuhi pawiwahan menika. Pramila saking menika kula ikroraken kalimah syukur kanthi maos kalimah tahmid alhamdulillahirobbil'alamin. kairing agunging panuwun ingkang tanpa upami.wb. Purwakaning atur. Panjenenganipun para µAlim. Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsaning Gusti Ingkang Maha Agung. para pilenggah. ingkang tuhu pantes hanampi sagunging pakurmatan. menapadene. sugeng rawuh. miwah pitutur luhuripun. lan para Ustadz ingkang rinten dalu tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah.
. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja. kanthi pinaringan karaharjan. keparengna nggempil wewenanging kamardhikan panjenengan sawetawis. saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula. ingkang tansah winantu ing
mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes sinudarsana. Sagung para rawuh. kakung sumawana putri. panjenenganipun para kadang pengombyong temanten kakung/putri ingkang tansah winantu ing bagya mulya. saperlu ngaturaken menggah wigatosing gati pawiwahan ing titi kalenggahan menika. ngaturaken pambagya wilujeng ing sarawuh panjenengan sedaya. sahengga wonten ing menika wekdal. Mugi-mugi rawuh panjenengan menika kalebetna ngamal soleh ingkang pikantuk piwales sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. para sanak kadang wredha mudha lan tumaruna. kula panjenengan saged makempal wonten menika papan. ingkang tansah kaantu-antu barokah. dene panjenengan sedaya sampun kepareng ndhanganaken penggalih saha haminaaken wanci.Allahumma amin. wilujeng siang/dalu. nuwun inggih Bp Lurah dalah para perangkat desa. Panjenenganipun para pepundhen. mboten manggih alangan setunggal menapa.
gendhon rukon. mugi Allah SWT tansah paring leliru ingkang satraju dhumateng sih kadarman panjenengan menika wau. minggahipun para pinisepuh lan sesepuh. kula namung saged
gayeng prastawa gati ing titi kalenggahan menika. bau suku. mapan wonten ing Masjid Fatimah kanthi manggih wilujeng mboten manggih alangan setunggal menapa. sembada ingkang samya sinedya. tasih badhe nyuwun ugungan malih. bilih
sinamadan.Ing panginten. paring sumbangsih lan kadarman panjenengan ingkang awujud menapa kemawon.
. tansah pikantuk berkah. alhamdulillahirobbil'alamin. kanthi satataning agami lan negari. Allahumma amin. ingkang sedaya kalawau tundhonipun saged adamel rancag. anggenipun sumedya lelumban ing madyaning bebrayan agung: mugi-mugi saged jumbuh ingkang ginayuh. panjenengan sedaya sampun mboten ketilapan malih menggah ujubing pawiwahan ing titi kalenggahan menika. putra panjenenganipun Bp/ibu Yusuf Majid ingkang pidalem ing Yogyakarta. kula ngaturaken panuwun ingkang tanpa winates tumrap sedaya pambiyantu. sarwa kirang pantes katur panjenengan sedaya. pinaringan turun ingkang soleh solihah. lugunipun kemawon sampun sawetawis dangu. Para rawuh para pilenggah ingkang satuhu wicaksana. dados kulawarga ingkang sakinah. katur sanggya para rawuh. ingkang ka-akid-nikahaken kaliyan Taufiq Adnan. ananging dhawahipun namung kados mekaten menika. Ewa semanten. langkung-langkung pambiyantunipun para warga masyarakat Bentakan menika. minangkani kulawarga. keparenga atur uninga. wiwit kawitan dumugi delahan tansah manggih bagya mulya. tansah atut runtut. atas nami kulawarga. bandha beya. nuwun inggih dinten Sebtu nyarengi surya kaping 19 Juli 2011 titiwanci tabuh 8 enjang wekdal Nuswantara Imbang Pracima. kulawarga anggenipun angrerantam. saha sanak sedherek. nuwun inggih awit kadereng minangkani darmaning asepuh. lancar. Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan. mawaddah warohmah. kanthi sineksen dening para kadang kulawarga. namung panggrantesing manah ingkang konjuk dhumateng ngarsaning Gusti. dhestun anglangkungana. Ananging andadosaken kuciwaning manah dene kula sakulawarga mboten saget atur piwales menapa-menapa. mugi keparenga paring puja sesanti mulya tuwin puji pendonga tumrap temanten kekalih. Ingkang menika. langkung-langkung saged angentheng-enthengi sesanggeman kulawarga. nuwun inggih adhi kula ingkang nami: Nayla Hanif. miwah anggantha-gantha prastawa gati menika. Allahumma amin. Para rawuh para pilenggah kakung sumawana putri ingkang tuhu dhahat kinurmatan.
kula sakulawarga tansah nglenggana bilih budi dayaning manungsa kirang sampurna. ngantos dumugi titiwanci purnaning adicara wiwahan ing siang/dalu menika. para pilenggah kakung putri ingkang tansah winantu ing bagya mulya. keparenga panjenengan andumugekaken anggenipun samya lelenggahan. Mboten kekilapan. cewet. kirang ing tangguh. minangkani para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sedaya. Akhirulkalam. mbok bilih anggen kula matur menika wonten kalepatan saha kekirangan. wonten kiranging subasita. mawantu-wantu para kadang kulawarga. mugi keparenga panjenengan hangluberaken agunging pangaksami. menapadene kirang gupuh.wb. Ing wasana. mugi keparenga diagung ing pangaksami. lan cupeting atur. wassalamu'alaikum wr.
. pramila mbokbilih anggenipun kula sakulawarga nampi rawuh panjenengan sedaya menika: kirang ing tanggap. mbokbilih wonten kiranging suba sita. mugi keparenga diagung ing pangaksama. Para rawuh. menapadene cicir.Para rawuh para pilenggah kakung putri ingkang tuhu pantes sinudarsana.
Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sedaya karana kula piniji panjenenganipun Bapak Maryono sekaliyan. ingkang antawisipun Bapak Maryono sekaliyan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bagus Ridwan panjenenganipun Bapak Sujoko sekaliyan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rara Sri Ningsih manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sedaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika.
. para kadang duta saraya saking calon saha badhe/ calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan. karira sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan. para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki. Nun inggih ing nguni panjenenganipun Bapak Maryono sekaliyan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kaliyan panjenenganipun Bapak Maryono sekaliyan. panyuwunipun Bapak Maryono sekaliyan mugi wontena jumurunging pamuji hatuti saking para lenggah sedaya hanggenya Bapak Sujoko sekaliyan badhe nampi pasrahaipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh. Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh. sugeng rawuh awit karawuhanipun para pepundhen miwah para pinisepuh langkung-langkung para kadang dta saraya tresna. para sesepuh ingkang pantes pinundhi. saengga ing kalenggahan punika taksih saged kempal manaunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih. karana ing pangajab sami-sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang.Atur Pambagyo Harjo Pasrah Panampining Srana
Assalamualaikum Wr Wb. Pinangka purwaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung. madayanign pepanggihan punika Bapak Maryono sekaliya lumantar kula hangambali atur. Para pepundhen. kinen ngaturaken pambagyo harjo. para pinisepuh. Inggih awit saking samudayanipun sampung manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanaaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha walimahan. raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika.
.Wb. hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mrenani dhiri saha
para kaluwangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet henglenggana budi dayaning manungsa kirang smpurna awit saking punika Bapak Maryono sekaliyan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.Wr.
minggahipun dhateng nusa. bangsa lan agami. ingkang kinurmatan bapak ustad. Kejawi saking menika Bapak Budi Karno sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami. ingkang boten supen tansah paring winarah babagan kautaman kaliyan pangertosan babagan leluhuring budi. para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun kiblating panembah ingkang satuhu luhuring budi. ingkang tansah dados pandam pandoming kawula dasih. Para rawuh para pilenggah ingkang kinurmatan. saged mikul dhuwur mendhem jero. tanggal 9 Juni 2011 wonten ing dalemipun kanthi manggih wilujeng tanpa alangan setunggal menapa.Atur Pambagyo Harjo Adicara Aqiqah
Assalamualaikum Wr Wb. Para rawuh kakung miwah putri ingkang minulya. Wassallammualaikum. dhumateng para tangga tepalih. dhumateng panjenengan sedaya. para sanak sedherek menapa dene pawong mitra ingkang sampun paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon. Dene putra ingkang angka kalih menika dening Bapak Budi Karno sekaliyan dipun paring nami Muhammad Alif. ingkang sampun adamel entheng sesanggemanipun Bapak Budi Karno sekaliyan ingkang ing titi kalenggahan menika nembe nampi kanugrahaning Gusti arupi momongan.Wb
. nuwun inggih nyuwun ugunging tumrap tambahing donga puja lan puji pangastuti. mugi-mugi putra ingkang nembe lair menika tansah pinaringan nugrahaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. saged murakabi dhumateng tiyang sepuhipun. keparenga atur uninga bilih awit saking welas asihing Gusti Ingkang Maha Agung saha berkah pandonga panjenengan sedaya Bapak Budi Karno sekaliyan nampi nugrahaning Gusti arupi momongan ingkang mijil kakung rikala dinten Selasa Pahing. Bapak Budi Karno sekaliyan tasih badhe ngresahi malih dhumateng panjenengan sedaya.Wr. karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya saengga kanthi kanikmatan menika kita saget makempal wonten bale wisma ing (siang) punika. allahumma amin. Ingkang kinurmatan pinisepuh lan sesepuh. Mangga kita sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Pangeran ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah dhumateng kita sedaya. Ewa semanten. satemah migunani dhateng bebrayan.
dene saged anjenengi pawiwahan supitan(sunatan) putranipun ingkang angka kalih nama pun Muhammad Adnan Rahman. Cekap semanten atur kawula. kalanipun saweg sakeco mawan pangandika. Kaping sekawan Bapak sarimbit nyuwun berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang mentas dipun icali sukeripun. para pinisepuh ingkang kinabekten. Baking keparengipun Bapak Margono sarimbit. Nuwun. bekti marang sesepuh lan murakapi dhateng bebrayan. Dene panjenengan sami sampun kersa nglonggaraken wekdal saha panggalih saged sowan ing pahargyan punika kanthi lega-legawaning manah. Wassallammualaikum. sageda dados putra ingkang diwasa remaja ngertos tanggel jawab.
. Kaping kalihipun Bapak Margono sekaliyan ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu kakung sumawana putrid. saha kirang mrenani penggalih panjenengan sami. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya harja punika taksih kathah cicir crewet kuciwaning atur. pamong mitra saha tangga tepalih tuwi para muda-mudi ingkang sampun kanthi lila legawa paring pambiyantu lan panyumbang ingkang awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaranipun ingkang mengku damel. Kula minangka tetalaning tanggap wacana kalilanana kula matur ing ngarsanipun para rawuh kakung miwah putri.Wr. Lintunipun menika Bapak Margono sarimbit ngaturaken panuwun. bangsa lan agaminipun. Bapak Margono sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami. Bapak-bapak.Wb. Kaping tiganipun mboten kesupen ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindahan katur dhumateng para sanak sadherek kadang kadeyan. Ibu-ibu saha sadherek-sadherek kakung sumawana putri ingkang dahat kinurmatan. langkung rumiyin ngaturaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung. dene panjenengan sam ugi kersa paring berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang sampun dipun khitan. Saking Bapak Margono sarimbit. kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Kula keparenga sumela afar ngempil kamardhikan panjenengan sekaliyan. saha migunani dhateng negari.Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Supitan
Assalamualaikum Wr Wb. kula tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil Baking telenging wardaya.
mbok bilih sedaya atur kawula kirang damel suka renaning penggalih kawula minangka titah biwasa nyuwun samudra pangaksami. mudha ± mudhi ingkang tuhu kinurmatan.Atur Pambagyo Harjo Syukuran
. Mila mboten nama mokal menawi mboten kuwawa matur piyambak wonten ngarsa panjenengan sedaya naming kandheg wonten jangga mboten saged kawedhar ing lathi. Wb. Cekap semanten ingkang saged kawula aturaken. Wassalamu¶alaikum Wr. Nuwun wiyosipun kula kepareng matur minangka wakil saking Bapak Bima Soeharto sakaluarga. Salajengipun Bapak Maryono sakaluarga nyuwun donga pangestu. mugimugi Mas Bagus Muhammad Ridwan anggenipun wisudha ngantos nglampahi pedamelan saged gangsar lan wilujeng nir ing sambikala. para tamu undangan kakung sumawana putri. dene kawula cumantaka matur nggempil kawibawan panjenengan sami karana kawula mundi pangandikanipun Bapak Maryono sakaluarga awit saking gambiraning penggalih lan bombongipun manah. Kejawi saking menika Bapak Maryono sakaluarga ngaturaken pangapunten awit saking kirangipun papan lan pasugatan ing sedayanipun. sumangga kita sedaya tansah ngaturaken puja lan puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi pinten-pinten rahmat lan hidayah sahingga kita sedaya saged ngrawuhi syukuran awit sampun jangkep anggenipun ngangsu kawruh (kuliah) putra saking Bapak Maryono inggih menika
Mada wonten ing wewengkon Ngayogyakarta Hadiningrat. para pepunden. para pinisepuh. Tadah duka saha nyuwun pangapunten ingkang ageng. Ibu ± ibu ingkang kawula bekteni. Wb. Bapak Maryono sakaluarga ngaturaken matur nuwun ingkang sak ageng-agengipun. Bapak ± bapak. Para sesepuh. Ibu-ibu lan sederek sedaya. amargi Mas Bagus Muhammand Ridwan sampun lulus sarjana. Awit saking sedaya panyengkuyung Bapak-bapak.
awit ing kalenggahan punika panjenengan sedaya dalasan kula taksih pinarengaken kempal manunggal saged ndherek bela sungkawa sedanipun Bapak Rolan kanthi manggih kawilujengan. panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan sumawana para kulawarga panandhang lumantar kula hangambali matur sugeng rawuh miwah panuwun ingkang
panglipur ingkang pantes sinudarsana. minangka purwakaning atur kula. perlu kula aturaken nadyan panjenengan sedaya sampun pikantuk kintaka layu-layu miwah warta ingkang binandhunging karna. para sesepuh.00 WIB Bapak Rolan sampun murut dhumateng kasidan jati saha katimbalan wonten pangayunaning Gusti kanthi tentrem jalaran nandhang gerah kados punapa anggenipun mbudi daya para kulawarga ngantos kaliwat saking bebasan ateken janggut suku jaja anggenipun ngupadi usada murih Bapak Rolan saged pinaringan waluya jati. menggah karawuhan panjenengan sedaya tandha yekti nedahaken raos sih katresnan ingkang mboten saged ginambaraken ing mriki. Madyaning dhuhkita ing wekdal punika kula piniji dening kulawarga Bapak/Ibu Ramlan sumarambah putra wayah ingkang sami nandhang. para satriyaning praja. katentreman mugi tansah kasalira miwah kajiwa dhumateng jasad panjenengan sedaya dalasan kula awit saking kersaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing dhumateng kitab wahyuning Illahi. minangka sulih salira ngaturaken lekas ing sedya babaring karsa ingkang kawedharaken ing akathah inggih awit kawontenan miwah raos bebeging manah panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan karana pinunggel jatining katresnan pisah salami-lamininpun ingkang punika mboten kumiwa matur wonten ngarsa panjenengan sadaya amung kandheg wonten salebeting kalbu. pangemban pangembating praja minangka pandam pandoming para kawula dasih. Innalillahi wainna illahi roji¶un. Amung panyuwunipun para kulawarga panandhang mugi wontena suka Waning penggalih para pambela sungkawa
. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang taksih pinaringan rohmating Gusti. parandene wekdal punika kula aturaken wonten ngarsa panjenengan sedaya. Suruping dinten Rabu Pon magut dinten Jum¶at Pahing wanci tabuh jam 04. sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken sesarengan tansah ngluhuraken asmaning Gusti Allah Ingkang Maha Kuwaos. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang sinubeng pakurmatan. parandene sedaya wiradat mboten kuwawi ngungkuli panguwaosinga kodrat. Kawilujengan. jati temahan waluya. Para pepundhen. Wigatosing gati ing madyaning dhuhkita wekdal punika.
mugi para pambela sungkawa tansah hangandhapa pangaksama ingkang agung. wondene para kulawarga ingkang tinilar enggala pinaringan katentreman. mugi karampungna kaliyan kulawarga ingkang tinilar. kulawarga panandhang namung saged ngaturaken panuwun saha ngaturaken sugeng kondur. saha mbok bilih duk rikala sugengipun suargi Bapak Rolan hanggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sedaya. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang sinandhing rohmating Gusti. iman ingkang teguh saengga saged pulih nindakaken jejibahan ingkang kapanggul sowang-sowang. keparengipun para panandhang. Amung mbok menawi panjenengan sedaya hanggadhahi lepat kaliyan suwargi Bapak Rolan mugi pinaringan pangapunten saking Gusti Allah. kula pribadhi minangka sulih salira. Pepuntoning atur saking kulawarga ingkang sami nandhang dhuhkita lumantar kula.Wb. kasuwun mangke ndherekaken bidhaling layon ngantos dumugi ing astana laya Makam Sungkur wondene wonten pakaryan ingkang wigati.Wr. labet kiranging seserepan ugi nyuwun agunging samudra pangaksami. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang kinurmatan. mboten kekilapan kulawarga panandhang tansah ngaturaken agunging panuwun. suwargi Bapak Rolan nyuwun pamit wonten ngarsa panjenengan sak lami-laminipun. dipun apunten sedaya dosanipun katampia wonten ngarsaning Gusti pinaringan papan ingkang sak mesthinipun. hambok bilih duk rikala Bapak Rolan taksih sugengipun wonten pepetangan ingkang dereng karampungan kaliyan panjenengan. awit sih kadarman panjengan sedaya langkung-langkung para warga RT Sungkur Kelurahan Bareng ingkang sampun kepareng hanyengkuyung ingkang dados karepotanipun kulawarga panandhang mboten saged mangsulaken karana lahir amung kasumangaaken wonten ngarsanipun Gusti Allah mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. jembar kubure. hambok bilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kirang trep kaliyan handhap inggiling kalenggahan labet mboten kajarag/kasengaja. layon suwargi Bapak Rolan badhe kapethak miwah kasarekaken ing astana laya Makam Sungkur sru panyuwunipun para panandhang. keparengipun para kulawarga. Wassallammualaikum.
. para panandhang amung tumadhah lubering pangaksama ingkang agung. menawi wonten atur ingkang mrenani dhiri.kakung putri tansah paring donga puja hastawa mugi rohipun suwargi Bapak Rolan tansah
warung kejujuran yang bangkrut | gurih pasti mak nyuss...
Alon tindak kalihipun, Senapati lan Sang Dewi, sadangunya apêpanggya, Senapati samar ngeksi, mring suwarna Narpaning Dyah, wau
Sintên ingkang mbotên têluk, gung lêlembut nusa Jawi, Pra Ratu wus têluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bêkti sabên
Ngunandika dalêm kalbu, Narpaning Dyah ing Jêladri, Yen ingsun
Duk liniring mring Sang ing Rum, tambuh surasaning galih, wusana lon anandika, Dhuh wong ayu karsa mami, wus dangu nggon ingsun ningal, mring langêne ing jro puri,
Mendapati lirikan manja Sang Rum (Yang Wangi/Ratu Kidul), berdebar
pajang Sri Kumêndhung, tuhu lir suwargan ngalih, Sang Dyah matur marang priya, Nggih punika ingkang
marang nagari Matawis, kacaryan uningeng pura, cacatira mung sawiji, purendah tan nganggo priya, yen darbeya kakung becik.
Midêr ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantês yen dhukun prêmati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.
Kang pilênggah ing Matarum, mangsi kirangana putri, ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumêdya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang cêthi.
Narpaning Dyah lon sinambut, pinangku ngras kang pênapi, Sang Dyah tan lêngganeng karsa, labêt wus katujweng galih, jalma-jalma dera ngantya, pangajapan mangke panggih,
mring Matawis, wus lama aneng samodra, mesthi sun diarsi-arsi,
Marang wadyengsun Matarum, wus dangu tugur ing nagri, Narapaning Dyah sareng myarsa, yen kakung mit kondur nagri, sekala manca udrasa, druwaya badra dres
sampai mati yayi (dinda), pengabdian cintaku, tulus dan murni.
Nadyan ingsun pas wus sugih krami, tur sami yu kaot, gênging trêsna wus tan liya angger, ingkang dadi têlêng
Malawija neng jro tilam sari, tan lêngganing pangkon, mung pun kakang timbangana angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng
Lawan amba atur araneng jurit, mrih dibya kinaot, Tigan Lungsung Jagad nggih namine, dhinahara gung sawabe ugi, panjang yuswa yêkti, kyating
Malih Sang Dyah mangsit marang laki, ngelmining keraton, mrih kinedhêp mring lêlêmbut sakeh, Senapati wus kadriyeng wangsit, wusana Sang Dewi, ngrakêt wêcêng kakung.
Dhuh Pangeran yen marengi karsi, ing panuwun ingong, sampun age-age kondur mangke, wilangun lun yekti dereng
brangta mirah wong akuning, lilanana ingong, ingsun kondur mring Mataram prajeng, nora lama mêsthi nuli bali, mring Pureng Jêladri, tuwi dika
Saking labêt datan bêtah mami, pisah lan mas ingong, sangking wrate wong mêngkoni prajeng, Sang Dyah ngungsêp pangkyan ngling ing
Wong gumêdhe anglungguhi kibir, sapa padha lan ngon, larangane Hyang Sukma Kang Murbeng, kibir riya piyangkuhing jalmi, mrih ngalêma luwih, keringan sawêgung.
Têmah antuk sêngsareng ngaurip, yêkti wurung sira dadi Nata, nggonirarsa mêngku ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labête wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mêsthi, sabab nir
Maneh jêbeng sun tanya kang yêkti, sira rêmên marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane, Senapati lon matur, Wananipun ayu nglangkungi, sak tuwuk dereng mriksa, kêng kadya Dyah Kidul, Sang Wiku mesêm ngandika, Kêsamaran
maksih maiben ing galih, Sunan Adi ing tyas wus waskitha, Senapati tyas sandeyeng, wusana ngling Sang Wiku, Payo jêbeng ya padha bali, mumpung Narpeng Dyah nendra, katon warna tuhu, mêngko jêbeng
wanuh, lan Dyah Narpa sak karsa kaki, wis bênêr karsanira, nging ta cêgah ingsun, wênangira mung pêrsobat, sabab iku kang rumêksa Pulo Jawi, wênang sinambat karsa.
Gusti yêktos amba, rintên dalu nênuwun maring Hyang Widdhi, panjanging umur saras.
nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sêkti ngluwihi, kang liningan wot sêkar, tan lêngganeng dhawuh, Panggung
lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling Gusti, dede jatining jalma, mêngko tan kadulu, pan wis dadi ê-Jim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, êmongên Gustinira.
Sunan Adi(langu) pelan menyahut, Hai kamu Ni Panggung dan si Kosa, ikhlaskanlah ini semua, sudah menjadi kehendak Hyang Agung,
Tanpa kandhang ya kang kêbo sapi, heh ta jêbeng Senapati Nglaga, iku pan sisip pasrahe, karana Allah dudu, piyangkuhmu aneng Matawis, sebarang karsanira, kadhinginan ujub, kêbo sapi tanpa kandhang, wahanane sapa wani
Nulya linggar wau Sunan Adi, ngasta pandêlêngan isi tirta, tindak ngidêri dhadhahe, Senapati tut pungkur, sarwi mbêkta ingkang têtali, ngethengi rut-ing tirta, ngandika Sang Wiku, Heh ya jêbeng Senapatya, ge turutên sak tilase banyu iki, karyanên
saking datan wruh ing wêka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih, marang Kang Murbeng
wis jumbuh traping urip, sasat sira wus madêg narendra, mêngkoni ngrat Jawa kabeh, nêtêpi manungsa gung, lan Hyang Sukma kinarya silih, mêngkoni ngalam padhang, kang kuwasa tuhu, asung sak warneng gumêlar, pan manungsa kang winênang andarbeni, lêstari tanpa kara.
Ringkesan Pangawikan Rinenggaswara (Ringkesan elmuning kanajagan), Pelog 9
Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I ,
Mbah Gimo teko nang stasiun Gubeng, pethukan ambek Brudin dhodholan es.
“Din, sepur nang jakarta wis liwat tah?” takok Mbah Gimo.
“Lek sepur nang banyuwangi wis liwat tah durung ..? takok Mbah Gimo.
“Lho sik tas ae Mbah, kiro-kiro sepulung menit
[”URIP TENTREM ADEM AYEM,“].,
[“ING SEJERONENG SWARGA LOKA,“].,
[“DI BUMI MAYAPADA INDONESIA.“].,
[”{(INDONESIA SE-Jagad Raya)}.”].,
[”Menapakkan Lakon Pagelaran Wayang Purwa Dan Wayang
[Wis Istirahat, (Turu Sing Lali (!!!).) Supaya dadi
[ Dengan Lakon Pagelaran “ CUNGKRING DADI
Pantai Pungkruk - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
"dadi wong iku aja neko2, kaya aku ngene ini wae, dadi PNS, cukup gawe anak bojo
Sukoharjo, Karanganyar, Sragen and WonogiriPWT : Purwokerto, Banjarnegara, Purbalingga and CilacapMGL : Magelang, Temanggung, Wonosobo, Purworejo and KebumenTG : Tegal, Batang, Pekalongan, Kajen, Pemalang,
Indonésia ndarbèni 17.504 pulo (data ttaun 2004; pirsani: Gunggung pulo ing Indonésia), watara 6.000 ing antarané ora ana padunungé, nyebar ing saubengé katulistiwa, kanthi hawa tropis. Pulo paling padhet padunungé ya iku Pulo Jawa, luwih saka setengah (65%) populasi Indonésia. Indonésia dumadi saka 5 Pulo gedhé, ya iku: Jawa, Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, lan Irian Jaya.
Indonésia nduwèni luwih saka 400 gunung geni lan 130 ing antarané klebu gunung geni aktif. Sebagéyan saka gunung geni dumunung ing dhasaring segara lan ora lumahing segara. Indonésia minangka papan patemon 2 rangkaian gunung geni aktif (Ring of Fire). Ana puluhan patahan aktif ing wewengkon Indonésia.
Kahanan alam[besut | besut sumber]
Kapuloan Sundha Besar nyakup Pulo Jawa, Sumatra, Kalimantan, Sulawesi.
Ing zaman es pungkasan, ssadurungé taun 10.000 SM (Sadurungé Masehi), Ing bagéyan kulon Indonésia ana dharatan Sundha sing kahubung menyang bawana Asia lan memungkinkan fauna lan flora Asia pindhah menyang bagéyan kulon Indonésia. Ing bagéyan wétan Indonésia, ana dharatan Sahul sing kahubung menyang bawana Australia lan memungkinkan fauna lan flora Australia pindah menyang bagéyan wétan Indonésia. Ing bagéyan tengah ana pulo-pulo sing kapisah saka kaloro bawana kasebut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Géografi_Indonésia&oldid=1006418"	Kategori: Géografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.47, 5 Maret 2016.
raja di Keraton Ngayogyakarta Hadiningrat dengan gelar Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping
sawit dadi pengin ngerti kok bisa sawit dstop,nek
uripe do makmur, tentrem ayem... ora podo saling menjatuhkan, ora saling menghujat, ora saling eker2an koyo bocah cilik maneh, ora podo bengkerengan trus podo saling guyup, ora podo keminter, wis pokoke kundusif istilahe (mbuh boso opo kuwi aku yo ra mudeng, ketoke boso londo yo?)trus nek do ra paham karo AD/ART, ora digawe yo ora opo2... ora pate'en sing penting bensin ora mundak regane.piye?
uripe do makmur, tentrem ayem... ora podo saling menjatuhkan, ora saling menghujat, ora saling eker2an koyo bocah cilik maneh, ora podo bengkerengan trus podo saling guyup, ora podo keminter, wis pokoke kundusif istilahe (mbuh boso opo kuwi aku yo ra mudeng, ketoke boso londo yo?)trus nek do ra paham karo AD/ART, ora digawe yo ora opo2... ora pate'en sing penting bensin ora mundak regane.piye? kepenak toh jamanku engko???salam jaman kepenak...Sik penak jaman saiki mas......Jamane sampeyan, ngomong nyelekit sithik langsung dilebokne karungJamane sampeyan ora iso kredit montor, mobil, opo maneh blekberiJamane sampeyan arep golek utangan ning bank gawe modal usaha uangel eramJamane sampeyan sing nduwe pitik apik kur bos-bos gedhe, ora koyo saiki kabeh wong iso nduwe pitik apik.Sik penak jaman saiki mas Heri.....wkwkwkwkwkwk
ora saling menghujat, ora saling eker2an koyo bocah cilik maneh, ora podo bengkerengan trus podo saling guyup, ora podo keminter, wis pokoke kundusif istilahe (mbuh boso opo kuwi aku yo ra mudeng, ketoke boso londo yo?)trus nek do ra paham karo AD/ART, ora digawe yo ora opo2... ora pate'en sing penting bensin ora mundak regane.piye? kepenak toh jamanku engko???salam jaman kepenak...Sik penak jaman saiki mas......Jamane sampeyan, ngomong nyelekit sithik langsung dilebokne karungJamane sampeyan ora iso kredit montor, mobil, opo maneh blekberiJamane sampeyan arep golek utangan ning bank gawe modal usaha uangel eramJamane sampeyan sing nduwe pitik apik kur bos-bos gedhe, ora koyo saiki kabeh wong iso nduwe pitik apik.Sik penak jaman saiki mas Heri.....wkwkwkwkwkwk sssttt... sampeyan menengae ojo rame2, mengko ndak liyane do weruh... pokoke sampeyan ae sing eroh koyo opo jamanku, pokoke rahasia... mengko sampeyan tak dadekne pejabat sisan men podo2 edian... sing ora edian ora keduman.piye, gelem
monggo kerso sing menilai wae lah..,sing penting podo apik lan
bapake gunawan.Ngerti ae sampeyan mas. Tuh dicariin ma koh jang lho.kangen ma mas agung
bapake gunawan.Ngerti ae sampeyan mas. Tuh dicariin ma koh jang lho.kangen ma
Menawa pengiriman notifikasi kula saka tindakake-munggah Komentar dening email. Menawa pengiriman notifikasi kula saka
Cristopher Crockerel ya iku penemu kendharaan kang bantalan udhara.[1] Kendharaan iki awujud kapal laut lan bisa mlaku ana ing udhara.[1] Kapal iki disurung déning baling-baling kang ana ing dhuwur lan nggunakake mesin ACV (air-chusion vehicle).[1] Mesin iki dirancang kanggo oprasi.[1] Bantalan udhara ing kapal iki ana ing sentimeter dhuwure permukaan lemah lan banyu.[1] Bantal udharane dilengkapi pirang-pirang kipas kang duwéni tenaga gedhé lan muter ing poros vertikal kang diarahake ana ing ngisore laut.[1] Mesin ACV bisa nyandak kecepatan 100 knot mill laut.[1] Kapal iki uga bisa diopraseake ing dhuwur pasisir, daratan, lan perairan dangkal.[1] Nalika pengujian, kapal iki bisa mluncur kanthi kecepatan kurang luwih 185 km/jam mung kanthi nggunakake separo tenaga ACVne wae.[1] Kendharaan iki ditemokake déning Cristopher Cockerel.[1] Christopher lair taun 1910 ing Inggris.[1] Dhèwèké nyiptakake hovercraff taun 1955.[1] Nalika iku, Christopher nyoba mikirake kepiye carane nggunakake semburan udhara ing ngisor laut kanthi kuwat kanggo ngangkat motor boat ing dhuwur banyu, supaya bisa obah.[1] Pungkasane, Christoper kasil anggone mujudake pamikiran iku.[1] Dhèwèké banjur kanda marang Kerajaan Inggis ngenani panemone mau.[2] Wong kerajaan kandha manawa panemon iki wigati banget.[2] pamaréntah Inggis banjur menehi wewenang marang Christopher supaya gawé hovercraff kanthi ukuran kang gedhe.[2] Sawise hovercaff dadi,
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.19, 18 Oktober 2016.
Pak, kulo mboten mangertos, seng kulo ngertos,
Nopember 1760-2 September 1820) iku kaisar Manchu ka-6 lan kaisar Dinasti Qing, Tiongkok ka-5 saka suku Manchu kang kuwasa saka taun 1796 nganti 1820. Nalika pamaréntahan Dinasti Qing mulai mundur amarga pamaréntahane korupsi lan ana bangsa kulon kang ngrusuhi Tiongkok.[1] Nalika taun 1795 Kaisar Qianlong mudun saka kekausaran, banjur Kaisar Jiaqing dadi raja.[2]
Dhèwèké iku anak nomer 15 saka Kaisar Qianlong karo bojo selir etnis Han, anak saka pejabat Wei Qingtai. Sawise mlebu ing istana buri, dhèwèké ganti jeneng dadi Weigiya, salah siji marga saka Manchu, kanthi gelar Selir Ling (
Yongyan olèh gelar putra mahkotane nalika taun 1773. Nalika taun 1789 dhèwèké dianugrahi gelar Pangeran Jia.[1]
Yongyan ora seneng karo Heshen, amarga wong tuwane seneng korupsi. Dhèwèké banjur nduwe sumpah, arep mateni Heshen en wis dadi kaisar. Oktober 1795, Kaisar Qianlong, kang mimpin wis 60 taun, mundur saka kekaisaran amarga umure wis 80 taun lan kango ngurmati mbahe, Kaisar Kangxi. Qianlong ora gelem ngluwehi Kangxi angone jabat dadi kaisar, Kiangxi anggone jabat dadi kaisar suwene 61 taun. Sanajan Yongyan dadi kaisar, nanging Qianlong tetep mimpin pamaréntahan. Kedadean iki katekan nganti taun 1799, nalika Qianlong mati. Sawise dadi kaisar, Yongyan ngganti karakter kang pisanan saka jenenge
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaisar_Jiaqing&oldid=1109763"	Kategori: Kaisar TiongkokSajarah	Menu navigasi
Zulfa, awakmu podho karo aku. Wedhi karo sapi lan kebo. Aku yen lagi nang kampung, pas mlaku trus ono petani sing lagi angon sapi, langsung mlaku ngadoh. Opo maneh ndelok sungune kuwi. Rasane kok sapi kuwi arep nyeruduk aku. Mbiyen aku tahu digodak pedhet soale. Dadi radha2 trauma. iraReplyDeleteRepliesZulfa21 March 2015 at 08:29He e, mbak, opo maneh kebo ireng guuuuuwede, sungute metu ndisik. iyo, rasa rasane kok koyok
“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas.
Kang taping telu iku dhikir Istilah -ruk-iyat arane, tegese dhikir iya ilange ‘ilmune. Kang kaping pat iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir
wujudullah, ing dalem isbat Ian ilange alip, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam awal, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam akhir, iku dadi hu, lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
“Urip iku ing donyo tan lami, upamane jebeng menyang pasar, tan langgeng neng pasar bae, tan wurung nuli mantuk/ mri wismane sangkane nguni ing mengko
Pengertian Bit dalam Ilmu Komputer | SINGOPADON
BARANGUNITHARGA Beras type 1Karung365.000 Beras type 2Karung375.000 Beras Merk LSKarung440.000 Beras Pera Super/IR 42Karung440.000 Gas Elpiji 3 KgTabung12.800 Gas Elpiji 12 KgTabung72.000 Gula pasir GMPKarung530.000 Gula merahPak104.000 Gula Merah Pak
burung tledekan,lomba burung sulingan,lomba burung langalungu,lomba burung langalongo,lomba
Wayang, ludruk, kethoprak, dll Tarian Tari topeng, kuda lumping, dll
angel tenan jaman saiki sing ora pamrihBalasHapusTomi Azami6/06/2015 7:20 AMDikei ati ngrogoh rempela. Males banget ngadepi orang kaya gitu, tapi gimana lagi, ya, bang, butuh og.Tetep semangat
Budaya, Jawa, Nasional, Travel and tagged Blusukan Solo, indonesia, kampung batik Laweyan, Keraton Kasunanan dan Mangkunegaran, Kota Bengawan, langgar Laweyan, Ndalem
saged ngrampungake tugas punika, khanti mboten halangan satunggalipun.Matur suwun sanget dhumateng Bapak/Ibu Pembimbing ingkang sampun membimbing penyusun damel kliping punika.Kliping punika kangge syarat nderek Ujian Praktik Bahasa Jawa wonten ing SMP PANCASILA 5 SLOGOHIMO ingkang benjeng. Mugi kliping punika wonten paedahipun dhumateng kalaksana Ujian Praktik.Kliping punika taksih kirang sempurna amargi wedal ingkang kasesa kalian kirang pangertosipun penyusun. Pramila penyusun nyuwun pangapunten lan nampi
nganti sambat. jare nek bengi nyawang motor isuk meh budal kerjo nyawang motor. ngelus2 motor. jare tinimbang ge medok karo mendem bojone luwih iklas ge dolanan motor.
September 5, 2015 at 12:29	wah ini ————————-
Posted by karina | Desember 20, 2010, 4:18 pm Sak bejo bejane wong kang lali isih bejo wong kang eling lan waspodo
Posted by riyanto imam prasojo | Desember 31, 2010, 2:16 pm
goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxnewtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Kancil nyolong timunIng sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo anake wadon sing jenenge Menur. Bojone wis mati sepuluh tahun kapungkur. Saiki Menur wis dadi kembang desa lan umure wis 17 taun. Mbok Randa Dadapan supaya ora kesepian pengin anake Menur cepet-cepet ndang dadi manten wae. Kebeneran ana pemuda desa sing jenenge Tole Lanang pengin ndadekne Menur dadi bojone. Kamangka iku mbok Randa Dadapan wis siap-siap areng nganakne pesta kawin kanggo anake MenurBojone mbok Randa Dadapan seda kanthi menehi warisan sawah rong hektar. Kanthi bantuwan wong-wong sak desane, sawahe mbok Randa mau ditanemi pari lan palawija kayata kacang lanjaran, kacang dele, waluh, timun, lan semangka. Amarga lemah ing desa Dadapan iku subur-subur, kabeh tanemane mbok Randa mau ya subur-subur lan werna-werni ndemenake. Ana sing wernane abang, putih, kuning, ijo lan unguNeng rerembukan alas cedake Desa Dadapan urip sakwijining kewan cilik sing terkenal akeh akale. Bentuk kewane meng kaya wedus utawa kidang, ning cilik, pada wae gedene karo anakan wedus utawa anakan kidang. Jenenge kewan kuwi si Kancil. Kancil wis suwe idune ngiler ndelok kasil sawahe mbok Randa sing subur makmur, utamane timur sing seger lan semangka sing legi-legi seger. Pokoke si Kancil mikir, cepet utawa suwi aku kudu nyolong timun lan semangkane mbok Randa. Tapi dasar pikirane Kancil sing pinter, deweke nggak pengin mung mangan timun tanpa oleh sing liyane. Apa kuwi sing liyane ?Jebul wis suwe si Kancil pengin dadi mantune mbok Randa lan ngawini anake mbok Randa sing dadi kembange desa Dadapan, yakuwi si Menur. Tanpa sadar, si Kancil wis suwe neroake apa wae sing biasane dilakoni karo Tole Lanang calon bojone Menur. Tapi amarga wetenge luwe, si Kancil pengin ndang cepet wae mangan timun neng kebone mbok Randa. Mangka kuwi esuk-esuk jam 7, si Kancil wis mulai nyolong timun neng kebone mbok Randa. Pas enak-enak mangan timun lan cangkeme kebak timun, si Kancil ditangkep karo mbok Randa dibantu karo akeh wong lanang neng desa Dadapan. Kancil terus ditangkep lan
lan dianggo pesta wektu mantene si Menur lan Tole Lanang. “Wah celaka, penginku kawin karo
iki dicekel mbok Randa amarga aku arep didadekne manten karo Menur anake mbok Randa Dadapan, soale mbok Randa sak jane ora seneng si Menur bakal dilamar Tole Lanang. Senenge mbok Randa ya Menur didadekne manten karo aku, si Kancil sing paling cerdas sak ndonya iki No. Ngerti kowe ra, asu goblok ?”Pancen Bruno asu
“Cil..cil, aku pengin lho dadi mantune mbok Randa Dadapan lan dadi manten karo Menur sing ayune uleng-ulengan kuwi. Wis aku wae sing dikurung neng kono. Mengko kowe tak wenehi 100 wiji timun lan panganen sak waregmu, asal kowe gelem tak genteni”. “We…enak bae, aku wis meh dadi mantune mbok Randa lan dadi bojone Menur kok mbok genteni. Ngene wae, wis timun lan 100 benggol duwit Landa ngge aku. Gelem ora ?, pitakone si Kancil marang Bruno. “Yo wis man, deal yo…?”, Bruno jungkir walik sak senenge…Akhire Bruno mlebu kurungan pitik, lan si Kancil isa ngirup udara bebas…Sepuluh tahun sak wise kuwi, Bruno mati tuwek neng kandange. Si Kancil urip bahagia merga dadi manten karo si Kumang, kancil wedok lan oleh anak loro, sing siji lanang dijenengake si Kancil Jr. dan sing nomor loro wedok dijenengake si
SINGOPADON | ojo gumunan lan ojo gampang kepincut
Opo sing sampean jlentrehno melewati perjalanan hidup sing komplit sampek ginuk-ginuk kuwi
suku tengger, budaya sukutengger, cerita suku tengger, legenda suku tengger, rakyat tengger, suku tenggerPost navigation ← Legenda Gunung Bromo dan Sejarah Suku Tengger
Wayang Kulit By Region* Wayang Kulit Yogyakarta Gagrag* Gagrag Surakarta, Wayang Kulit* Wayang Kulit Gagrag Banyumasan* Wayang Bali* Wayang Kulit Banjar (South Kalimantan)* Wayang Palembang (
Kramat Bunder,Kel. Senen, Kec. Senen
SALEMBA TENGAH 2 - Jl.Salemba Tengah No. 2B,Kel.Paseban,Kec Senen
Wejangan ke-3 Kahananing Dzat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono
ing dalem betalmakmursajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.Nasehat
ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging
anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Ing. Dušan Galusek, DrSc.doc. Ing. Marta Kianicová, PhD.Ing.
Wayang Golek)".Jenis-jenis wayang• Wayang Kulit1. Wayang Purwa2. Wayang Madya3. Wayang Gedog4. Wayang Dupara5. Wayang Wahyu6. Wayang Suluh7. Wayang Kancil8. Wayang Calonarang9. Wayang Krucil10. Wayang Ajen11. Wayang Sasak12. Wayang Sadat13. Wayang Parwa• Wayang Kayu1. Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro)2. Wayang Menak3. Wayang Papak / Wayang Cepak4. Wayang Klithik• Wayang Beber• Wayang Orang o Wayang Gung (Kalimantan Selatan)o Wayang Topeng (wayang
Wayang Suket• Wayang Gung• Wayang Timplong• Wayang Arya• Wayang Potehi• Wayang Gambuh• Wayang Parwa• Wayang CupakJenis-jenis wayang kulit
Banjar.• Wayang Jawa Yogyakarta• Wayang Jawa Surakarta• Wayang Kulit Gagrag Banyumasan• Wayang Bali• Wayang Sasak (NTB)• Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)• Wayang Palembang (Sumatera Selatan)• Wayang Betawi (Jakarta)• Wayang Cirebon (Jawa Barat)• Wayang Madura (sudah punah)• Wayang Siam (
Rama.BalasHapusBuyung1 Agustus 2010 05.07Tugas KesdaProfil Bathara BayuBathara Bayu iku, putrane Bathara Guru (Sang Hyang Manikmaya]] kang nomer papat, saka Dewi Umayi. Bathara Bayu uga sinebut Hyang Pawana iya Sang Hyang Maruta. Pawana utawa Maruta kuwi artine angin utawa kekuwatan. Kahyangane ing Panglawung iya Puserbawana. Garwane bebisik Dewi Sumi, putrine Bathara Soma. Putrane papat: Bathara Sumarma, Bathara Sangkara, Bathara Sudarma, lan Bathara Bismakara. Dewaning angin iki
Garudha), lan Begawan Maenaka (bayune Gunung). Bathara Bayu, Werkudara lan anoman duwe kuku (Pancanaka) lan kabeh ngagem kampuh poleng bang bintulaji minangka tandha bisa mangreh lakuning angin. Werkudara ing tata laire putrane Prabu Pandhu Dewanata, ratu Astina, salugune putrane Bathara bayu, mulane sinebut Bayusuta. Bathara Bayu nganthi peputra Werkudara amarga katarik mantram panggendaming dewa aran Adityahredaya (yen ing pedhalangan aran Puntawekasing Rasa Tunggal Sabda Tanpa lawanan) kang winateg Dewi Kunti kanthi mangesti dewa kang sarirane gedhe dhuwur. Pandhita Durna (Drona) iki iya isih trah Bathara Bayu. Sarasilahe : Bathara Bayu peputra Bathara Sumarma, Bathara Sumarma peputra Bathara Tantra, Bathara Tantra peputra Bathara Guritna, Bathara Guritna peputra Bathara Sumbawa, Bathara Sumbawa peputra Resi Mintasaba, Resi Mintasaba peputra Resi Kuntabasuki ing Atasangin. Resi kasebut banjur peputra Resi (Prabu) Baratwaja sing banjur nurunake Bambang Kumbayana iya Pandhita Durna.[sunting]Titisan Bathara BayuBathara Bayu tau tumurun ing marcapada jumeneng ratu ing negara Medhanggora, jejuluk Prabu Bima. Patihe asma Suksena. Bathara Bayu wujude gagah gedhe dhuwur, kekuwatane linuwih. Watake kendhel, prasaja lan meneng. Yen pinuju pisowanan lenggahe ing mburi dhewe, nutup simpingan sisih kiwa, lan tangane malangkerik. Jumbuh karo wujue, yen ngendhika swarane gedhe glereng-glereng, laras nem ageng kedhal sereng lan anteb. Pungkasane crita wayang sing digelar sewengi natas, miturut pakem padhalangan dipungkasi nganggo Bathara Bayu, kang diarani "tayungan". Wayang mau dijogetakke minangka tandha menang perang.. Sadhurunge tayungan, luwih dhisik perang brubuh, mawa gendhing sampak. Ratu kang kasebut ing jejer sabrangan sawadyabalane teka ing negara kasebut ing jejer kawitan, yen ora tumuju ing Amarta iya Dwarawati nedya ngrebut kabegjan. Satemah dadi perang amuk-amukan . Wusanane ratu sabrang sawadyabalane sirna, tumpes tapis. Menawa ratune iku malihane satriya, dewa, putri, raseksa uatea yitmane Dasamuka, banjur badhar salin wujud kang sejatine. Kang mungkasi perang brubuh yen ing jamane Pandhawa mesthi Werkudara. Yen jamana crita Ramyana iya mesthi Anoman, dene yen crita para dewa iya Bathara Bayu. Anoman lan Werkudara sinebut Bayusuta iya Bayusiwi, kang tegese anak angin, karepe angin cilik, yakuwi
pancadriya nalikane manungsa sakaratul maut. Kumpule para ratu utawa satriya kang dadi balungane lelakon, ngendhikakake maremeing panggalih dene wis bisa mbrasta reretu, satemah kahanan bali tentrem, amarga wis kalis saka sawernane rubedha. Sawise tayungan lan kumpuling kadhang, banjur tancep kayon, yaiku gunungan wayang ditancepake ing satengahing kelir, sing ateges pagelaran wayang wis rampung. gegambaraning urip, wong kuwi wis mati. Kayon ngono gegambaraning kayon, saka tembung kayun, tegese urip Sawise rampuingan kabeh wayang dilebokake ing kotak. Kaya manungsa yen wis mati uga mlebu kubur. Angger angine (Bathara Bayu,Werkudara, Anoman)wis lunga, tegese
Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiLangsung menyang: pandhu arah, golèk Dewi Sinta, sendratari Ramayana, Wayang Wong ing Prambanan. Tari Bedhaya KetawangSeni Tari Jawa kuwi awujud seni tari kang adi luhung, sakral lan relijius. Tari Jawa akèh jinisé,ing antarané Srimpi, Bedhaya, Gambyong, Wireng, Prawirayuda, Wayang-Purwa Mahabarata-Ramayana. Khusus ing Mangkunegaran disebut Tari Langendriyan, kang njupuk saka crita Damarwulan.Tari kang kawentar ing Kraton Solo antara liya Bedhaya Ketawang lan Srimpi. Miturut kitab Wredhapradhangga kang dianggep pangripta tari Bedhaya Ketawang kuwi panjenengané Sultan Agung (1613-1645) raja kapisan krajan Mataram. Tari Bedhoyo Ketawang ora mung ditampilaké nalika jumenengan nata anyarananging uga saben taun sepisan ing dina jumenengan utawa Tingalan Dalem Jumenengan.Bab lan Paragraf [delikna]1 Jenis Tari Bedhaya 2 Bedhaya Ketawang 2.1 Sandhangan penari 2.2 Tembang lan Gamelan 2.3 Rakitan penari 3 Srimpi 4 Jinis Tari Srimpi 5 Tari Jawa Modhèrn 6 Wacan 7 Pranala njaba [sunting] Jenis Tari BedhayaBedhaya Ketawang suwéné (durasi) tarian 130 menit Bedhaya Pangkur suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Duradasih suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Mangunkarya suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Sinom suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Endhol-endhol suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Gandrungmanis suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Kabor suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Tejanata suwéné (durasi) tarian 60 menit [sunting] Bedhaya KetawangKaistiméwan Tari Bedhaya Ketawang:Pilihan dina latihan lan penampilan saben Selasa Kliwon (Anggara Kasih). Lakuné para penari nalika metu lan mlebu menyang Dalem Ageng tansah ngiteri Sinuhun kanthi arah manengen. Sandhangan para penari lan gendhing / tembang kudu manut paugeran kang ana [sunting] Sandhangan penariDodot banguntulak. Lapisan ngisor nganggo cindhé kembang, awarna ungu, lengkap nganggo pendhing bermata lan bunta. Riasan pasuryan kaya riasan temanten putri. Sanggul bokor mengkureb lengkap kanthi perhiasan-perhiasané, kang
digantungaké ing dada bagian tengen). [sunting] Tembang lan GamelanTembang kang dialunaké para swarawati nggambaraké rayuan kang bisa nuwuhaké rasa birahi. Gamelan kang dipigunakaké arupa gemelan laras pelog, tanpa keprak [sunting] Rakitan penariRakitan tari lan jeneng paragané béda-béda. Ing larikan ngarep para penari lungguh lan njogèd kanthi urutan kaya mangkéné: Batak Endhel ajeg Endhel weton Apit ngarep Apit mburi Apit meneg Gulu Dhada Boncit Jroning mbeksa mesthi waé urutané ora tetep nanging owah-owah miturut adegané, nanging ana ing panutup tari banjur lungguh manèh jèjèr telu-telu. Sawisé kuwi iring-iringan mlebu menyang Dalem Ageng, uga kanthi ngiteri sakiwané Sinuhun.[sunting] SrimpiSaliyanén tarian kang sakral mau Kraton Kasunanan/Pakubuwono uga nyiptakaké tarian liya kayata Tari Srimpi, yaiku tarian kang nggambaraké perang tanding loro satria.[sunting] Jinis Tari
Wayang Golek)".• jenis-jenis wayang• Wayang Kulit1. Wayang Purwa2. Wayang Madya3. Wayang Gedog4. Wayang Dupara5. Wayang Wahyu6. Wayang Suluh7. Wayang Kancil8. Wayang Calonarang9. Wayang Krucil10. Wayang Ajen11. Wayang Sasak12. Wayang Sadat13. Wayang Parwa• Wayang Kayu1. Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro)2. Wayang Menak3. Wayang Papak / Wayang Cepak4. Wayang Klithik• Wayang Beber• Wayang Orang o Wayang Gung (Kalimantan Selatan)o Wayang Topeng (wayang orang menggunakan topeng di Kalimantan Selatan)• Wayang Suket• Wayang Gung• Wayang Timplong• Wayang Arya• Wayang Potehi• Wayang Gambuh• Wayang Parwa• Wayang CupakJenis-jenis wayang kulit
Banjar.• Wayang Jawa Yogyakarta• Wayang Jawa Surakarta• Wayang Kulit Gagrag Banyumasan• Wayang Bali• Wayang Sasak (NTB)• Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)• Wayang Palembang (Sumatera Selatan)• Wayang Betawi (Jakarta)• Wayang Cirebon (Jawa Barat)• Wayang Madura (sudah punah)• Wayang Siam (Kelantan, Malaysia)TARI JARANAN TURONGGO YAKSO TARI JARANAN TURONGGO YAKSO
Banjar. * Wayang Jawa Yogyakarta * Wayang Jawa Surakarta * Wayang Kulit Gagrag Banyumasan * Wayang Bali * Wayang Sasak (NTB) * Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) * Wayang Palembang (Sumatera Selatan) * Wayang Betawi (Jakarta) * Wayang Cirebon (Jawa Barat) * Wayang Madura (sudah punah) * Wayang Siam (
spremastruč.spec.ing.logistike; bacc.ing.elektrotehnike bacc.ing.elbacc. ing. el.bacc. ing. el.bacc. ing.el.Bacc. ing. elbacc.ing.el.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing eluniv. bacc. ing. el.bacc. ing. el.bacc. ing. el.bacc. ing. el. (smjer informatika)univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc.ing.elMagistar inženjer elektrotehnikebacc.ing.el.inf.bacc.ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el. smjer
pinten?ReplyDeleteIchsan Ramadhani20 April 2014 at 10:57
ha…ha…mbuh ah…terserah antum wae arep ditompo arep ora…yo antum sing merdeko…lah wong ditawari dadi dosen neng nggon ku emoh
morehqporn.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.morehqporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Mung aku seneng perumpamaanmu harta = eek = endog,
Kene traktir aku meneh! ndop	24 March 2015
Reply	Hahahahah.. Aku kok kepingin nginep ning omahmu kae ya haha. Mbayar ora popo wis hahaha.. hlga	24 March 2015
FKPSM LAMONGAN: GAMBARAN UMUM KABUPATEN LAMONGAN
Marno	December 16, 2008 at 12:58 am
Yong….wah kreatif tenan…lha iki aku dadi terefresh ro kelingan yen tau njupuk mata kuliahmu…he…he…,
Coba konco2 dosen liyane nggawe website koyo nggonamu, mesti
Ing. Antonio Blessi (1) Ing. Antonio Saman (1) Ing. Giribaldi (1) Ing. Heiko Buchloh (1) Ing. Ramde (1) Ing. Renato Sonny Levi (1) Ing. Rizzioli (1) Ing. Rossi (1) Ing. Russo (1) Ing.
Ni Gusti Pasekan diperistri oleh Ida Dalem Sagening menurunkan Ida Dalem Dimade.
I Gusti Bayalangu, I Gusti Tambesi berputra: I Bungkil, I Gusti Sampalan.
tolong golekno babon pitik sing cetak bebek, wis bosen cetak pitik terus hehehehe, ojo nesu:D paracetamolJend
SEDALU NATAS KANTHI LAKON KARNA TA...
nyunguk nang njero mobil. Soale wong2 Irba kuwi ora seneng wong wadhon.. iraReplyDeleteRepliesZulfa14 March 2015 at 23:41hehehe iyo dalan iku
Lakon Galur Sacral Jati Swara Wayang Purwa Sunan Kalijaga_ “Batara Kala Njaluk
Bulkhak._ Kidalang. Amudi Nata Swara_
opo meneh yo? alaaahhh... koyo seng ngisor meneh iki lah, ye bener wae opo seng konco ne ngomen kui!
spirit of Tatang: "INDONESIA TUTUP BUKU_ GUNUNGAN WAYANG PURWA SUNAN...
spirit of Tatang: "INDONESIA TUTUP BUKU_ GUNUNGAN WAYANG
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero –
Pernyataan di atas menggambarkan bahwa ajaran kedewaan dalam Hindhuisme
09. Nglegena Pengkal Taling Cecak
Sajarah agama Islam ing Polen lawasé wis luwih saka 600 taun wiwit abad kaping-14. Nalika iku biyasané wong-wong Muslim iku wong-wong Tatar sing manggon ing tlatah Pasamakmuran Polen-Lituania sing jembar kamangka tetep nguri-uri budaya lan kaparcayan agamané. Ing abad kaping-19, wong-wong Polen pribumi uga akèh sing mlebu Islam. Bab iki amarga kena pangaruhing Karaton Ottoman Turki. Conto sing paling misuwur iku Józef Bem sing wusanané dadi jèndral ing Aleppo, Suriah lan séda ing taun 1850.
Banjur wiwit taun 1970-an, akèh migran sing manggon ing Polen saka nagara-nagara Islam. Cacahé saiki wong Muslim kira-kira 31.000 jiwa ing Nagara sing mayoritasé panganut agama Katulik ika. Sanadyan mangkono, agama Islam sajarahé uga wis suwé kaya agama-agama minoritas liyané ing Polen kayata agama Yahudi lan Katulik Ortodoks.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Islam_ing_Polandia&oldid=1090468"	Kategori: Islam miturut nagaraAgama ing Polen	Menu navigasi
luwih T-OZ F 141 K Kidung/Tembang Panjimarga T-OZ F 020 K Vocal Juru Pencar T-OZ F 142 K Kidung/Tembang Rangga Doja T-OZ F 141 K Kidung/Tembang Demung Sawit Tantri T-OZ F 141 K Kidung/Tembang Bangsasta T-OZ F 141 K Kidung/Tembang Juragandanu T-OZ F 141 K Kidung/Tembang Pelugon T-OZ F 141 K Kidung/Tembang Megatruh T-OZ F 141 K Kidung/Tembang Basung T-OZ F 141 K Kidung/Tembang
Kidung/Tembang Pangrus T-OZ F 021 K Janger Rajahpata (?) T-OZ F 142 K Kidung/Tembang Canggu T-OZ F 142 K Kidung/Tembang Semarandana T-OZ F 142 K
pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang
kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo
dadi yen dalwang ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa
sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-
ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku
yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan.
asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa,
iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
ILMU HAKEKAT: MANUNGGALING KAWULO GUSTI
semakin nggegirisi yo mbak..btw sing
waduh!!!! wis saiki meh komen sing neko neko dadi wedi….., dunia maya kok semakin nggegirisi yo mbak..btw sing mbok pasang nang hedsot kuwi potone sopo tho mbak ?? kok kaya mbah Surip..
– lha iyo, arep guyon dadi mikir…
Reply	nadanusantara says:	1 July, 2012 at 12:00 am	doniriwayanto said: he he he… bagu baguus..
liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran hewa semono ajo nganti kowe kesusu mbecikake kaluputane liyan yen awakmu dhewe rumangsa sawijining wong kang wis ngerti marang jejering manungsa,manungsa kang utama
Tags :bengkel honda,bengkel suzuki,bengkeltoyota,bengkel bmw,bengkel mercy,bengkel hyundai,bengkel mercy,alamat bengkel,bengkel modifikasi,bengkel mobil,bengkel motor,club otomotif,
bengkel, bengkel bmw, bengkel honda, bengkel hyundai, bengkel mercy, bengkel Mobil, bengkel modifikasi, bengkel motor, bengkel suzuki,
Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan)/Arsip/2007 - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan)/Arsip/2007
< Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan)‎ | Arsip
kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.1. Panengeran Kang Dingin.Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono panggonane anyaketi tapa brata anyenyuda
wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.3. Panengeran Kang Kaping Telu.Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.4. Panengeran Kang Kaping Pat.Kang kaping pat, yen
ing kono panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.5. Panengeran Kang Kaping Lima.Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.6. Panengeran kang Kaping Nem.Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :“Ana pujaningsun sawiji, Dzat
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.7. Panengeran Kang Kaping Pitu.Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.8. Panengeran Kang Kaping wolu.Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki :“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene :“Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.Yen wis mangkono,
cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucapingsun, Mikali, pangambuningsun, Israfil, paningalingsun, Ijraril, pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli tumeka maring alam Misal, nuli
tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape :1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene :“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya
ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene :“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya
dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Mungguh cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing maligening Bait al Muharram, iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi sakaliring jasmani rochani. Yen wus kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis
siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
Download SKKNI - DPC HISPPI KABUPATEN BANYUWANGI
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang kula mulyaaken. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang mboten saged kula sebat asma setunggal-setunggalipun, ingkang tansah kaantu-antu barokah, pendonga, miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja, minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sumawana
wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi.Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin'. Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Sagung para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat sinudarsana, kakung sumawana putri. Minangkani sedaya kulawarga saking .......(asal desa alamat)............ , langkung rumiyin keparenga kula ndherek nepangaken, bilih nami kula ................................., kula menika bapakipun/masipun penganten putri, keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .......(pemangku gati)............ dalah gotrah kulawarga,Ingkang sepisan, kula sarombongan saking .......(asal desa alamat)............ sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .........(pemangku gati).............. sagung kulawarga, niat silaturrahmi.Kaping kalihipun, ngaturaken salam taklim lan salam takzhim katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangkugati)......... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing .......(kampung)............ ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “Assalamu'alaikum wr.wb.”Kaping tiganipun, minangkani kulawarga ageng saking .......(asal desa alamat)............ ngaturaken ndherek suka bingah dene panjenenganipun Bp .......(pemangkugati)........ sagung kulawarga kepareng minahargya ngundhuh mantu kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah lajeng nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken maewu-ewu syukur alhamdulillah saha agunging panuwun.Panjenenganipun Bp/Ibu ........(pemangkugati)......... dalasan kulawarga ingkang dhahat kinurmatan, minangkani kulawarga ageng saking .......(asal desa alamat)............, keparenga kula hamasrahaken temanten kekalih, nuwun inggih Mas Bagus .......(jeneng nganten kakung)......... kaliyan anak/adhi kula nuwun inggih .........(jeneng nganten putri)........... ingkang sampun kaakid-nikahaken dhuk kala~wau/wingi/emben dening Bp Petugas Pencatat Nikah Kecamatan ...................., nuwun inggih dinten ........................, surya kaping ........................., wonten ing ................................ Ingkang menika, kanthi raos suka lila legawaning manah, kula pasrahaken sakwetahipun, penganten kekalih ingkang sampun sah menggah satataning agami lan negari menika, mugi kepareng katampi, kinanthenan
anak/adhi kula pun ....(jeneng manten putri).... menika sagedta netepi jejering wanita ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale griya, saha bekti dhateng para pepundhen, lan tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah dhumateng ngarsaning Gusti.Ugi mboten kesupen, kula pasrahaken putra-putra temanten menika wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, panyaruwe, lan panyendhu rikalaning kirang leres, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, waleh-waleh menapa, inggih nuwun sewu, menika lare ndhusun, temtu kemawon kathah kekirangan ing seserepanipun, pramila mugi keparenga hangegungaken pangaksaminipun, keparenga sabar pamomongipun, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin.Sanggya adilenggah, kakung sumawana putri ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen kula matur, pramila kula cekapaken semanten kemawon pamatur kula. Dene saparipurnaning pahargyan ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-
Aku tansah eling pungkasane welingmu Bapak bakal lungo ninggal aku lan ibu Emboh
pundi ta desa, ingkang wonten wisma kang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi tembu...
Posted on Maret 6, 2012. Filed under: ARTIKEL, babad, ki ageng pengging, makam | Ki Ageng Pengging
Mbah Endang, Mbah Wali Peking, Mbah Aji Rogo, Mbah Wongso, Mbah
Balas	“Ana ing ngendi dununging Urip?”
gede opo sing cilik?"Bapak : "Ooo... cen cah Asuui !!! Wis tukokno banyu wae!!"Anak : "Aqua opo banyu biasa ?"Bapak : "AQUA, cuk!!!!"Anak : "Panas opo sing anyep?"Bapak :" SAPU NDI SAPU, TAK GEPUK'E NDASE BOCAH KI..??!!!"Anak : "Sapu biting opo sapu duk??"Bapak : "Oalaah Kewan tenan kowe ki pancen'e!" (Karo dbalang
kono minggat wae lah!!"Anak : "Saiki opo sesuk?"Bapak : "Saiki, doboL!!"Anak : "Bapak melu opo ora??"Bapak : "Asli... suwe2 Tak pateni tenanan bocah iki !!
butir:1. Pangeran (Tuhan) iku siji lan nyawiji, ana ing endi-endi papan, langgeng, sing nganakake jagad sak isine, dadi sesembahan ing sadengah makluk, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi-endi papan, aneng sira uga ana
biyungira, mula kuda sira ngurmati marang biyungira.5. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.II. Pituduh kang magepokan karo Kerohanian ana 5 butir:1. Ketemu Gusti (Tuhan) iku lamun sira tansah eling.2. Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng)3. Kahanan donya iku ora langgeng mula aja ngegungake kasugihan lan drajatira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-isini.4. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.5. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.III. Pituduh kang magepokan karo Kemanusiaan, kena kaperang dari 37 butir-butir:1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang saumpamane.3. Jer basuki mawa beya.4. Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe.5. Sing sapa lali marang kabecikaning liyan, iku kaya kewan.6. Ngundhuh wohing pakarti.7. Ajining dhiri dumuning
wenang kinaya ngapa.11. Klabang iku wisane ing endhas. Kala jengking wisane ana ing buntut. Yen ula wisane ana ing cangkeme ula kang duwe wisa. Durjana iku wisane ing saranduning badan.12. Mulat sarira tansah eling klawan waspada.13. Sabeja-bejane kang lali, luwih beja kang eling klawan waspada.14. Sing sapa salah seleh.15. Nglurug tanpa bala16. Sugih ora nyimpen.17. Sekti tanpa aji.18. Menang tanpa ngasorake.19. Rawe-rawe rantas malang-malang putung.20. Mumpung anom ngudiya laku utama.21. Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu, yen sira gawe kabecikan tulisen ing lemah.22. Melik nggendhong lali.23. Sing prasaja.24. Percaya marang dhiri pribadi.25. Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul.26. Wong mati iku bandhane ora digawa.27. Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.28. Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan.29. Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.30. Perang tumrap awake dhewe iku lamun ora bisa meper hawa napsu.31. Ngelmu iku kelakona kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamon ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.32. Turuten pituture wing tuwa.33. Wong kang ora weruh tatakrama udanegara (unggah-ungguh) iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem werna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, pahit).34. Wong pinter nanging ala tumindake senenge karo wong ala.35. Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena pituwase saka penggawene dhewe.36. Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.37. Wani ngalah luhur wekasane.IV. Pituduh kang magepokan karo Kebangsaan ana 15 butir:1. Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya kanugran bangsa kang andana warih.2. Negara iku ora guna lamun ora darbe angger-angger minangka pikukuhing nagara kang adhedhasar idikalbune manungsa salumahing negara iku.3. Kang becik iku lamun ngerti anane bebrayan agung, ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.4. Negara bakal tenterem lamun murah sandang pangan, marga para kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang berbudi bawa leksana.5. Wadyabala kang seneng kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroning praja, gawe kukuh sarta tamenging negara.6. Para mudha aja ngungkurake kawruh kang nyata, amrih karya ungguling bangsa lan bisa gawe rahayuning sasama.7. Panguwasa iku kudu gawe tentrem para kawulane, amarga yen ora mangkono bisa kawula ngrebut negara.8. Negara kuwat iku marga kawulane seneng uripe lan disuyudi wadyabalaning negara.9. Lamun sira dadi wadyabalaning negara, aja sira dhemen kuwasa dhewe, jalaran ing tembe bakal ana wong kang ngalahake sira, yen sira wus ora kasinungan maneh. Dene
kuwi.10. Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andeng umpamane).11. Wataking manungsa iku kepengin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringi panguwasa miturut kersane Pangeran Pribadi.12. Janma iku tan kena kinira kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.13. Perang iku becik lamun tujuane nggayuh kamardikaning negara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan.14. Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosok baline yen wing becik kang kuwasa, kang besik iku kang ditindakake.15. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli. Mulat sarira hangrasa wani.V. Pituduh kang magepokan karo Kekeluargaan kaperang ana 14 butir:1. Bapa biyung iku minangka lantaran urip ing ngalam donya.2. Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangeran. Ngabektiya marang wong tuwa.3. Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanegara (trapsila, unggah-ungguh) lan tatakrama, ku sejatine dudu panutane putra wayah.4. Sing sapa seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedhaki nanging aja ditresnani.5. Sadumuk sanyari bumi ditohi pati.6. Mikul dhuwur mendhem jero.7. Ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak.8. Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku saka katresnane putra lan mantu.9. Anak iku minangka terusane wong tuwa.10. Sayojana iku dohe sepuluh ewu depa, swara kang krungu nganti sayojana aruming jeneng ngabar-ambar salumahing bumi.11. Wong linuwih iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo manita kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonaki kawibawane.12. Tangga iku padha karo bapa biyung.13. Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki, nanging aja dimungsuhi.14. Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utawa bagus, yen atine durjana, ora wurung disiriki liyan.VI. Pituduh kang magepokan karo Keduniawian ana 9 butir:1. Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya, lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemu duwekeing liyang kang kawruhan sing duwe.2. Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya, ora mikirake kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin.3. Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero.4. Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.5. Wong golek kemakmuran iku ora kalebu kadonyan.6. Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe cilaka lamun saka barang kang ala.7. Wong urip aja tansah kepengin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa - mangsa bisa gawe cilaka.8. Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman. Sing sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane.9. Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara lan mboyong putri. Nanging jaman iku wis ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing negara.B. WewalerI. Wewaler kang megepokan karo Ketuhanan Y.M.E. ana 3 werna:1. Aja ndhisiki kersa2. Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bebendu saka Kang Murbeng Dumadi3. Aja mung kelingan barang kang katon wae, seab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng.II. Wewaler kang magepokan karo Kerohanian ana 4 werna:1. Aja daebr pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik uga ana, ora beda karo manungsa2. Aja lali saben ari eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeran.3. Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.4. Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe.III. Wewaler kang megepokan karo Kemanusiaan ana 47 werna:1. Aja lali marang kabecikaning liyan.2. Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene.3. Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe4. Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel.5. Aja gawe seriking ati liyan.6. Aja golek mungsuh7. Aja sira mulang gething marang liyan jalaran iku bakal nandur cecongkahan kang ora ana wusanane.8. Aja ngumbar hawa napsu, mundhak sengsara
selingkuh.32. Aja seneng madon33. Aja seneng main34. Aja seneng maido35. Aja seneng madad36. Aja seneng nyaru37. Aja bosenan/jelehan.38. Aja nggebyah uyah padha asine39. Aja dadi wong pinter keblinger40. Aja mung tuwa tuwas41. Aja golek menange dhewe42. Aja gampang kelu ing swara43. Aja taberi utangan44. Aja seneng royal45. Aja pisan nacad liyan, ora ana wong kang ora cacad46. Aja wedi marang penggawe becik, lan wani marang penggawe ala.47. Aja seneng nggampangake.IV. Wewaler kang magepokan karo Kebangsaan ana 2 werna:1. Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, lan aja serik yen lagi ora darbe panguwasa, jalaran kuwi ana bebendune dhewe-dhewe.2. Aja mung kepengin menange dhewe kang bisa marakake arahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.V. Wewaler kang magepokan karo Kekeluargaan ana 3 werna:1. Aja mung ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon mulya lan dhuwur drajade, jalaran sira iku asale saka wong tuwamu senajan kaya ngapa wujude.2. Aja mung ngegungake duwe pangkat lan duwe bandha, jalaran pangkat lan bandha iku mau bisa sirna sadurunge sira pralaya.3. Aja rumangsa bisa nanging ora bisa rumangsaVI. Wewaler kang magepokan karo Keduniaan ana 4 werna:1. Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajat lan pangkat iku perlu ning aja dipamer-pamerake,
marga akeh bandhane, jalaran bandhamau bisa gawe cilaka amarga durung mesthi bandha mau barang kang resik.
Stadion Royal Bafokeng iku sawijining stadion rugby union lan bal-balan sing lokasiné ana ing Rustenburg, Afrika Kidul. Stadion iki asliné dibangun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 30 Sèptèmber 2013.
comBalasHapusAnonim7 November 2008 14.30kapan kumpul maning, kanggo kangen2nan. matur nuwun dumateng mas hendro ingkang sampun maringi
iki. Sepi uripku yen langka koe nang edeku! Tresno iku ora ndeleng sopo sing di tresnoi, Naning...
MINAL KHOIRI ZIKRULLAAH.NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNGSUN SEBULAKE ING
Bismillahirrohmanirrohiim, Shalalahu ‘alaihi Wassalam, Ajiku Aji Wijaya Kusuma Sajodho manggon Ing mripat Mripat Kiwo lan Mripat Tengen Soko
jaGad RayASubject: “ KANUGERAHAN “ Thu Nov 18, 2010 2:44 pm “ KANUGERAHAN “Kanugerahan urip kuwi kudu ditoto lan diwejang.Ojo ditonton , tapi diroso…diroso opo piwulange urip sak benere.Sing koyok ngono kuwi jenengen manunggaling kapribaden kawulo urip neng donyo.Mulo…tho mulo ojo paninggung tapi kudu wilantah , wilujeng ing pandongan.Sing sak bener-benere pandongan kuwi kudu marekso neng ati lan roso karo Gusti Allah. “ KANUGERAHAN “ Page 1
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Kapuloan_Bangka-Belitung&oldid=1121611"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 4 April 2017.
arsamangkas rikmanipun ingkang putra.Bapak Susilo : …Pangkas rikma pinandha mok, tinampi dening ingksng ibu menggih Ibu Susilo. Mugirisang ahayu saged nyembadani kekudanganipun ingkang rama miwah ibu kadidene sasmitaing
sampun kulawarga mangun gesang tembayatan kaliyan ingkang garwa nenggihBagus Hari Saputra.UPACARA NGERIKUpacara NgerikMekaten kalawau menggah tumapaking adicara jamas pasiramancalon penganten putri.Bapak Ibu Susilo saestu ngaturaken agunging panuwun dhumaten para kasepuhan sahapinisepuh ingkang sampun kepareng paring pangestu kanthi paring siraman dhumateng risangcalon penganten putri. Mugi luhuring budi panjenengan pinaringan lelintu mring Gusti KangMahayu.Risang penganten putri tumuli kakanthi ing sasana paniji saperlu nindakaken adicarasalajengipun nun inggih upacara ngerik. Dhumatheng para tamu kepareng wawanpangandikan, langen suka, sinambi ngunjuk saha dhahar nyamikan ingkang sampunkaladosaken mring para kadang kaneman, sumangga!TANEM RIKMAKawuryan Bapak-Ibu Susilo sampun mijil saking wisma arsa tumuju wonten pundidumununging papan ingkang kangge hananem rikma. Pundi dununging papan minangkahananem rikma, nunggih wonten ing palataran wiwaraning gapura ingkang sisih kiwa.Kawuryan sampun sawega, ingkang ibu sarwi ngunandika,Ibu Susilo : …..Goteking kandha, ujaring bakul sinambi wara, bilih papan ingkang minangka sasanapananeming rikma bisa kanggo tamba kangen. Benjing kalamun ingkang sampun palakramatemtu badhe uwal saking pangkoning bapa miwah ibu, bawa priyangga mandhireng pribadi,mapan wonten ing wisma priang gesang mulya kalyan ingkang garwa.Pepisahan mekaten sawanci-wanci saged nuwuhaken raos kapang ing wadaya. Nalikaraos kapang datan bisa sinayudan, ingkang bapak miwah ibu cekap mriksani papan ingkangkanggenanem rikmanipun putra calon penganten, satemah raos kapang saged ical musna,anane mung
Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero –
sakedhepanning wis bisa nggawa crita anyarsugeng tindak mbah Surip
Wiwit anane SK Gubernur Iman Utomo no. 188/KP/188, nganti tumekane saiki ing pawiyatan durung ana buku kang bisa kanggo standar ing tlatah Jawa Timur.Kompetensi Dasar kang nate dibahas ing tingkat Prop. Jatim wis katindakake kaping pindho lan ngrawuhake para dwija kang mumpuni ing babagan basa lan sastra Jawa saka MGMP-MGMP Basa Jawa Ing Jatim . Ning nganti dinane iki akeh para dwija kang durung
angel dibakokake kanggo gawe buku. Iki bisa katitik saka geografis wilayah. Saka Wetan Banyuwangi, basa kang
Kali Brantas basa Jawa.Mangga para kadang dwija kersaa Basa Jawa Jawa Timur bisa luwih tumanja ing olah ketrampilan basa lan sastra Jawa!!!
Kisi-Kisi UKG basa jawa sampun saged kaundhuh wonten http://ukg.kemdikbud.go.id/index.php?pg=kisi , utawi saged kaundhuh ing
ora luweh mung koyo "maling picisan" sing diguyu,
sing kurang enak diwoco ing njero blog iki ojo njur age-age kesusu ngarani iku saru, utekmulah sing wes gak beres dipenuhi informasi pelajaran lan film saru.Peli contone, tulisan lan kata-kata "Peli" pasti dianggap saru lan
menolak yen "Peli" dadi judul skripsi. Iso gak sampean njamin pelimu iso ngaceng? ojo maneh ngacengne peli, nggae jadwal pelimu nguyuh sedino ping piro wae sampean gak iso gitu kok. yen wes kebelet ora knek ditunda, yen ora kudu nguyuh ora knek
satunggaling paugeran kangge wicantenan utawi gineman ingging menika Tri Mangulah :1. Muna : menawi badhe gineman mikir rumiyin pundi tembung ingkang trep2. Muni : tembung ingkang sampun dipun pilih, lajeng dipun damel ukara lajeng dipun wayahaken3. Makerti : solah bawa ingkang jumbuh kaliyan
Jayabaya wis cedhak --- Itulah pertanda jaman Jayabaya
Banyak perempuan menjual diri. 49. Akeh wong ijol bebojo---
Julio Valente Martins, Dipl. Ing. (FH)
Heike Mikos, Dipl. Ing. (FH)
Stefanie Pawlenka, Dipl. Ing. (FH)
Densi Poikayil, Dipl. Ing. (FH)
kliwon, wuku Sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan: Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ), bergelar: Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis: “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer
bis. Kudu waspodo.Wes pokoke mPIISSS lah :DBalasHapusgus_rohmanJumat, 06 November, 2009jan, kapusan maneh sampeyan...mbok yoo
Pertanyaane : piye carane sampean mung ngangge takeran 3 literan lan 5 literan iso tepat ngedoli pembeli iku 4 liter lengo
yo nyileh tonggone sing duwe takaran 4 liter wae.BalasHapusjoresan freedomSabtu, 10 Oktober, 2009lek jawaban sing bner iku
blog sing koyo ngene iki... boso ..jowo... layak dapat award nich ...(lho kok dadi boso Indon ...ngapunten ....) Nuwun nggih sampun kerso rawuh
saged pinanggihan malih...permiosss....adiossss...amigossss...BalasHapusAlwiMinggu, 11 Oktober, 2009Sing duwe blog iki tak jak Ijol-ijolan Link gelem ora yoooo..kiro-kiro ....nek gelem
isi 2 liter.. ember 5liter saiki isine kosong.4.ember sing 5 liter isi meneh penuh...terus kek ke mring ember sing literane 3 liter..sampe penuh.5. ember5liter isine mung 4 liter... yeahaku iso jowo ....horeBalasHapusHaris Cah Alumni Kelas VI-CSabtu, 29 Mei, 2010LHA WONG SING TUKU WIS NGGOWO CURIGEN 4 LITERAN, LAK YO KARI NGEBEKI CURIGEN'E. SING DADI MASALAH KI, SING TUKU NGGOWO DUWIK AKEH PO ORA? KO WANI2NE NGONGKON SING ADOL ITUNG2AN RUWET.
rara iku, dupi Nyi Brajarara, anggepeli rambute sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.
Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan, babar pisan wedale jabang jalu, warnane suteja peglag, kakacae ika dadi.
Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi,
agawe enaking padu, angrampungi pradata, lan Ngabehi
Wus tan ana kakurangan, sinaroja gul menak kang Bopati, apa adating sang ratu, pinayungan para eyang, Parwatali angahu biwaya ipun, miwah eyang Talibarat, kang seghenge angampingi.
Ing turunan Pajajaran, kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap nyawang Karangsembung,
Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug,
Parwatali ngabar-abar, lan gelap nyawang nambungi.
Gelap sangyang sing jro toya, gelap senggreng garantang tanpa
saking sabrang saking Jawi, kang seja naglelesena, pranakane ya Sang Dewi, weleh tan ana dadi, mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika, ora idu ora
Ngalap garwa wadon ingkang, bebet manak istri saking, putrane Buyut Satohan, kalangkung dermaneki, sampun kagarwa puniku, ana ing Pajajaran, pinuju panenggek kang asri, salamine pon boya miyosi putra.
Kocap Ptih burungkrendha, angiwat putraning aji, saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi purwakaning perang.
Wang ing sakala samana, ora nana una uni, Prabu Wastu ing Pakuwan, pon kagarwa tan mijil, putrane gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi,
ing aji, ya wis ngijir gadhang kaselang susupan.
Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung
sakabeh tan amutrani, sang nata pijer kakenan, ing dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.
Sigegen kang dhesthi lulut, kocap nyi
Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung isin, dhateng maru-maru kula, kasuhur ngilari
Ya ta bramana awangun, tumangan geni wus dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana,
ginarayangaken dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati.
dhukun sakti mandraguna, dugi kula meteng mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri.
Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang bayi, Prabu Wastu angandika, subagjane estu yakti, mangko yen manjing itungan, sangang wulan duk
temah iya liwat, dugi maring rolas sasi.
ing Lampung rahayu urip, Dewi Sarkara buwana, ing kana nuli angimpi, kapanggih lawan kang rama, bramana Lampung nuturi.
warsa, adhemiwit arti budine, alusma barang laksana, tan pati guling dhahar, karemane angalenthung, ing pasisir kidul ika.
kumarasan, tumuli ana esihe, nyi Gedheng Rarasiluman, maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan,
Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa kramane, ana ing tenjolayaran, ing jagad alimunan, denuri-
Tulangbawang, Kaka Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran.
Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek
ajojo brawasa, pirang-pirang dina gone, tarung nuli ana ingkang, asore Betyawelara, den thothol jajantungipun, katarik ming jaba pejah.
Betyawelara wus mati, ngajejar kang angga murca, pareng katingal pejahe,
maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus anglenggak, kataring ing rawana, den idek jalune iku, Patih
nata ingkang nama, Susuktunggal re sajege, Talibarat ora nana, Parwatali muwah ingkang, Gelapnyawang Gelapsenggreng, Gelapsangyang iya tunggal.
Ing praja akeh kang wani, lan sakehe kabuyutan, dadi padha cama kabeh, padha asirna guriyang, puruge wareng sang Susuk, munggwaika
pancalima sadhapure, mamane Ciyungwanara, milane analasak, esmu rada kaduhung, anitah ing pancalima.
Angemonga Susuktunggil, tan kawarna kang susupan, kocap ika sang katong, Prabu Wastu Pajajaran, kadhesek ing prawira, kadhesk den ira jemur, den kepung
Prabu Wastu ika sarya, anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir
sada lanang, banyu sigra dumadya, jagat buwana kadulu, kang sejen sing jagat dharat.
sadayanira, adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.
Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae
Ingkang denkait budi ngarani, doyan main mabok, la yen mabok dadi kamungguhane, tor-toran anginum sopi, dadi amuwuhi, keras akalipun.
Pareng angsal windu lami, kawarnaa sang katong, Ciyungwanara ngilari warenge, ya angluru ing
ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal dhemit, marono ambuneki, Ciyungwanara ngidul.
Pan kumutug ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke, belenging manah ora nakali, kang wareng den puji, awan benginipun.
cipta tan ana kakalih, panter pamandheng ingong, kan den esthi kuwareng, meeng wareng Raden Susuktunggal, kang dadi raosing ati, gelis amora wong iku.
Manah pikir karsa padhaning jalmi, manah kadya rontog, kudu eling ing jagat maune, dadya pamitan
pareng si jabang dumadi, lahir jabang bayi, aja ora ing takut.
Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon,
Ingkang ujar isun kang sayakti, munggwa amlesa katengong, aja timbul iku ing dadine, sumpah isun
linge, sandika karsa jeng ibu apti, pamuji-puji jati, tulus lampah wangsul.
Ingalingan dening ingkang gaib iki, pancalima ting pancorni, Gelapnyawang
angambah karang kisik, ora na liyan kadulu.
Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden
tinon, yaktose Pajajaran punika prajane, luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara
Susuk matur inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi.
Ya sang Prabu Kaka Rawana awiyang, ngili marang jagat lami, ge ris ing
Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen
ratu kang nama, kang dadi sorog wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung Ulungdaya, kang sagawe ngratajani, murwa
ora kewuhan ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati.
Anggalarang aturipun ibu amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama dhateng
ananacak, inggih coba kentasa, ya dumadak yen boten ingaken ing nama.
Ya sang dewi Mutyalarang ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep
Amung ibu pamujane kang sun pundhi, sarya wiyang, lampahe ngatut ing warih, buwal-buwal
wau sang Patih Dhuyunglanang, Anggalarang dipun tarik, dipun wasuh pinanjingaken panjara.
watawis sapangedang, calengep ing ngarsa aji, gegering wong Pajajaran kumangilan.
Cimancur anarik, iku maring Anggalarang den galandhang.
Panginane wong sadaya iku maring Anggalang, belis guguris nyaithis, pan luluthu bangsat ngaku anak raja.
Lamun tulus ingaku paniya dadi olih praja,
Prabu Susuk wau pangandikanipun, he Dhuyunglanang, obongen la iku lare, yen tan geseng ya iku ta
pinanthokan kukuh, papathoke tosan, ing sajroning geni gedhe, pan darapon aja bisa lunga-lunga.
surak wong Pakuwan, Anggalarang den samangke, pan wus dadi awu aneng jro dahana.
kandikane iya mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang.
Ki Tumenggung asigra tandang agupuh, gawe lalayangan, kagila-gila gedhene, patang puluh pasagi sampun prayatna.
ing layangan wus rinekep, nuli sira lalayangan pan den ajar.
Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai Demang Cimancur la iki
timbul, den nyana wus sirna, adan den tinggal wangsule, dhateng gusti Pajajaran tur uninga.
ing pagustene sang prabu aneng Pajajaran, dupi dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa.
Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang
sampun warna-warna, panyobaning ratu gedhe, wis kalesan panyobaning
amikara,padha mepes ingkang sakti, sa cep ana Anggalarang ing Pakuwan.
Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora kaya awratira, tan kajung\jung ing asakti, karengkeng-rengkeng
bisa balang, ngaken maring raga mami, iya nyata tegese ku anak iwang.
ing weri, nyata iku binuntal ing Anggalaran.
Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama linggih aji, kelupun cidra maring, wekasane ngajak cucu, janjine dhateng kula, bisa balangaken mami, ngaken isun ya sanyata ya anak ingwang.
Ora kaya Prabu Susuktunggal nuli genya salah, pan
dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira.
Pan sinebur Prabu Anggalarang sangti ingauban,
La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi, anut
nyungkemi, ing karsana sang prabu ing Pajajaran.
Waktu iku demange kang winuwuri kaki demang,
macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira.
kasing timbangan, ingkang nama Dewi Mayengan jeneng ira.
Kang den sedhep ing ayunan sri bupati Anggalarang, dupi garwa marujune,
mengku raja, ing Pajajaran anengge, cacangkok pra kuwu, tetes kali Cilutung maring, Cipali ya ika, ingkang dipun rengkuh, dening Prabu
kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan Talagamanggung, ingkang putra jati kakalih, kang kasebut nama nipun kang karuru, kyan Sukmaantalirasa, kang kang atma Jayanglangkara sakti, kang darbe manah ngungak.
Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing
saiki seja ngadoni, saktining Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la
nempeki, maring Lintang tiba padha silak, padha balik ing parnahe, lan nama tiba ipun, Patih Bentang gegetun kapti, popoyan
ora kaya atma ingkang, kagem ngasta anyokot ilur ula mandi, Ki Tumenggung apejah.
Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang gadhang menang, ya iku den aku
Manjangan gumulung sami, kalih sang kidang panawungan, seja angayoni gawe, gelar panyelang susila, maring Mundhing Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.
Patutu iku dhedhemit, inton-inton panawungan,
Ya sang Kidang Panawungan sabala ngratu, ing Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus putra anami, Kidang
Pajajaran kilen wetan wus den aku, ing Kidang Sampati,
ya iku kang gadhang jalmi, pramila ing waktu iku, kidang manjangan kadhasir, sarasmi kalawan wong.
Sabab asal-usul Inggaiyang wau, Kidang Panawungan sami, akir dalanjal malulut, yen manjangan iku dening, sing Galunggung dhemen ing wong.
katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja wani, pinenging
warsi, kosonging praja, tembe saiki pulih.
sisan, ing Panawungan perni, wus apulih karta, ing rat Pajajaran, Siliwangi kang ngimponi, ing Pajajaran, kang gadhang nyakrawati.
Baudendha wekasanira nalendra, datan antara nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring Pajajaran malih, asuka rena dening ananulungi.
Kujajaka prawira nom sing dibaya, dening kaliwat sakti, arebat wipala, subagjane sun puja, dadiya susuluraning, sri Pajajaran ingkang bagawani.
Ya tan dangu Parwatali talibarat, gela nyawang pra sami, tedhak atur wara, peciling Mundhingkawati, babaring Tegal ara-ara Siliwangi.
tilar si jabang ika, sima ingkang dilati, pareng macan linggar, jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih, inggih punika delap dumadi sakti.
Ciyungwanara ngandika mangsa bodhoa, kinongang nundhung weri, dadine danyata, kaprabon
Pajajaran, ingkang muji jati, ing salungguhira, tirimaa sira, dening Yang Acintamanik, ratu sajagat buwana kabeh iki.
Pan mangkana wadon abrakothi, kocap ingkang, ing Pakuwan nyakrawati, sugih wadon miwah sugih
Nulya iku akrama ya maring putri Tejasuka, nami Putri Pamratsari, nuli puputra kang Susunan Pandhajaya.
Kang alinggih aneng Panembong ing puri, dupi garwa, Prabu Siliwangi maning, ingkang nama Ratna Yumanik gumilang.
Apuputra Yang Jampana alinggih aku ana, ing Ratulawang kang puri, ana denegarwa Prabu Siliganda.
Pernalarang ing Raturuyuk kang puri, kapindhone Anggalarang Anem lenggah.
ingkang nama, Prabu Sendhanglimun sakti, kang adalem ya aneng Sagara Erang.
Sendhanglimun kunuli mutrani, Prabu Sela, ing Ngabdu ing alinggih, ya ana ing timun putih puranira.
punika ingkang alungguh, ana ing Pagagan, Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira.
Wargakosala, ing Panunukan genahe, sanga iku putrane Ki Kandhuruhan.
putrinipun, Panji Rababuwana, amiyosi kaputrane, kang kaksih jeng Batharadinata.
Dupi garwa Siliwangi kang wulangun, Buniwati raras, amiyosaken putrane, jenenge Ratu Pramana punika.
saking raja Galuh, sri Praman ika, anuli miyos putrane, nama Suhunan Jaratna ing Cipinaha.
Garwa Ratu Pramana kang nemla ika, putraning Susunan, Medalagung ingkang miyos, putra nama Susunan Raja Malaka.
Linggapakuwan, jujuluk Maraja tunggilipun, nuli puputra punika, Mundhingjaya ing Mandhal alinggih, nuli ika sang Pandhahan.
iku, lan santohan Urureng, lan Raden Sobanumitadi, ingkang gagarwa iku maring
nami, lan kang nama Raden Kacang iki, Raden Rinahon iya iku, kabeh terah Pajajaran, dupi putra Siliwangi, ingkang
Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda Wayangsari, ika paparabing putra, kang Suhunan Ciptalewi, ing Kawungngora dalemneki, Ciptalewi putra tetelu, sijine ingkang nama, Rajaiyang brusbuhani, kang alinggih aneng Parakantig.
Lang Sngyang Rajawabana, ing Kandhangwesi kang linggih, ping telu Lokajaya, ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.
Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara
Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji, inguprak-uprak
Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu Wanara, dan memeksa
Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal.
Den abecik aniti puri Sigintung, ya isun wis ana, kang
jalmi sing dhadha mukane, ……..anjengek alinggih roro kang asta.
lumpuh sing dalu dalan enjingipun, pareng enjing suhunan, marikasa maring wong akeh, arep waras beli yen mambri
Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi
bupatine, kang sapalih sapratiganing kang Islam.
Ukur kolot, Islam maning ing Ciahur bupatinira.
Amung menak pra kuwu kang masih kupur, samerade Siliganda, Sunan Jati dereng ngertos, masih dadi satriya iku lalana.
ing pangasrine, iku Susukan kabu, Sunan kabu ika tumuli, apuputra kang nama, Prabu Pucuk Kumun,
tanduran gagang, marmane iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk
Prabu Ardikuning namanira, anuli puputra roro, Sangyang Sarepan Agung, lan Maraja Cipta kang linggoh, ing Galuh apuputra, Santohan Kolelet nuli sisiwi, kyai Gedheng utama.
Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli
Dhigaluh jujuluke, kaping telune ya iku, Cipta Pramana kang linggih, aneng Kakarasuka, ya Prabu Dhigaluh, mangka mau mraja dalem agen laki, ing Susunan Batuganda.
Sunan Batuwangi kang ana ing Cipamancur ya ing parnah
ing Dhigaluh ing Kakarsuka, anuli Miyos putrane, ingkang paparabipun, ki Dhipati Panahekan yakti, nuli ika puputra, nengga naminipun, Akimas Imbanegara, nuli puputra ki Gedhe ana ing, Cohaka ning Sorpura.
Carbon ika kang dadi, Sang Jati Wali Allah, kang den ratu-ratu, deng uwa Cakrabuwana, winuri-wuri ing jati ratu wali agung ingkang jumangah.
“Nyai, iki anak-anakmu sing nyatane iso nompo wahyu iki, anak-anakku ora ono sing sanggup. Wis pesenku openana sing tenanan, amrih uripe pondokan kuwi. Wis kondur wae...”
Laszlo Yosef Biro ya iku penemu polpen.[1] Dhèwèké luwih dikenal kanthi aran Laszlo Biro.[1] Laszlo Biro lair ing Budapest, Hongaria tanggal 29 September 1899.[1] Mula bukane polpen ya iku taun 1938 nalika Biro isih nyambut gawé minangka wartawan ing koran Elotte ing Hongaria.[1] Sawijining dina Biro, ngemati mangsi kang digunakake kanggo nyetak koran kang cepet garing.[1] Ngerti kedadeyan mau dhèwèké kepengin gawé polpen kang luwih ringkes.[1] Kanggo wujudake polpen mau, Biro njaluk tulung marang George, sedulure kang ahli kimia.[1] Wong sakloron ngupaya nemokake mangsi kang ora gampang garing.[1] Ora suwe, wong sakloron kasil anggone matenake polpen ing Paris.[1]
Nalika ana Perang Dunia, Biro lan sedulure ngalih ana ing Argentian.[2] Ing kono dhèwèké nyoba gawé polpen asil panemone.[2] Nanging, ora suwe, utusan pamaréntah Inggis nawani supaya ngedol hak cipta polpene.[2] Pungkasane, Biro lan sedulure gelem ngedol
sukses.[2] Nalika sasi Mei 1945, Eversharp, kang bekerja sama karo Eberhard-Faber, kasil anggone éntuk hak eksklusif masarake polpen Biro.[2] Polpen kae diarani Evershap CA (singkatan saka capillary action), lan mulai masarake ing Argentina.[2] Kawit iku, polpen dikenal ing donya.[2] Emane, Biro lan sedulure kang minangka penemune, malah ora bisa ngicipi duwit saka asil dodolan polpen.[2] Laszlo Biro tinggal donya ing taun 1985 ing Buenos Aires, Argentina.[2] Kanggo mengeti jasane, pamaréntah Argentina ndadekake
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 15 Novèmber 2016.
poso iku kan seng luweh pas yoiku ngempet howo nepsu, yen mung ora mangan ora ngombe ora "anu" iku howo nepsu seng ringan,
"Lha lek sak umpomo Gusti Alloh nesu neng aku, "Opo tok kiro aku menciptakan mbako iki sia-sia? Lha kok mbako ciptaanKu iki tok elek-elek terus? Aku nyiptakne mbako iki opo tok kiro mung ngge mateni kowe ngono po piye?"Trus piye nek ku arep nyauri ngene iki jal?Mbako lek tak ngge nyusur saiki wes ra patut, Lek mung ngge merawat nguwatne untu wes ono odol seng luweh praktis, arep tak jangan opo tak oseng-oseng yo ora enak opo maneh diawuri trus digoreng, mbako goreng noh dadine?Nah...sampean seng
purwa. Eka marang sawiji, adi tembu...
benaning samudraKang katerak datan saged nanggulangiLarut kableber sirna.Tanda ingkang sanget
selo-seloniroYoiku jalmo kang weruh sahadat jatiWisiking hyang suksmo.Lamun mangke tetenger wus kaeksiIngkang prapti ing tanah jowoManjat ing tengah rakyateKinanthi anak
sejatiKinaryan wisik hyang suksmo.Papesthene nuso tekan janjiYen wus jangkep pitung atus warsoKapetung jaman IslameMusno
samyo weruhTakokno guru kang sejatiKang wus putus kawruhyoWikan manjing alusBiso ngajal jroning gesangWuninga marang sangkan paraning
nuduhnoSampurnakno agamaneYeku kawruh nyotoNgelmu nyoto kang sampurnoDuk jaman
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Partai_Nasional_Indonesia_Marhaenisme&oldid=1053638"	Kategori: Parté pulitik ing IndonésiaRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
Ph.D. Ing. Anna Sterkhova, Ph.D. Ing. Luděk Stratil, Ph.D. Ing. Pavel Šohaj, Ph.D. Ing.
Ing. Martin Friedl, Ph.D. Ing. Lubomír Fröhlich, Ph.D. Ing. Radim Kadlec, Ph.D. Ing. Zdeněk Kaňa, Ph.D. Ing. Jan Karásek, Ph.D. Ing. Lukáš Malina, Ph.D. Ing. Ivan Míča, Ph.D. Ing. Petr Münster, Ph.D. Ing. Jarmila Watzková,
Indonesia. Sawise ngeterake dagangan, Jåkå bali menyang ngomah kanggo siyap-siyap
purnama sidi = rembulan wutuh tanggal 14, 15. , gunggung neptune dina lan pasaran iya 14, 15 upama jumat
dumipeng rat = dipa + um ing rat = sumorot ing jagad
tedhuh = 1. timbreng; 2. mendhung; 3. lerem tumrap prahara.
Kadang konang (pr) = seduluran sing diaku mung sing sugih.
dijenengi setan yo. opo sing gawe resep mak lampir karo grandong :))
soale biyen bukake bengi mas , mungkin lho yooo
Adhuh enak, adhuh enak, adhuh enak
Top Posts & Pages	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero –
sesulihing badan kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken yoga kita ingkang nami Heru Budiana, SH(saking Tulungagung)(putranipun bapak lan ibu Sunarto) pikantuk Naili Ariyani, SH(saking Banjarmasin)(putrinipun bapak lan ibu
TulungagungLumadi hing dintenJemuah Kliwon kaleres tanggal 4 Juni 2007wekdal tabuh kaping 11.00 - 13.00 WIB.Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kita nelakaken gunging panuwun. Cekap semanten atur
Llullaillaco inggih punika salah satunggaling gunung latu tipe stratovolcano ingkang papanipun menggen wonten ing watesan antawisipun Argèntina Provinsi Salta kaliyan Chili. Gunung punika papanipun wonten ing Puna de Atacama, tlatah kanthi pucuk vulkanik ing inggil sanget wonten ing dataran tinggi Atacama, minangka papan ingkang garing wobteb ing donya.[1]
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 27 September 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 27 Novèmber 2015.
amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.1.
ing kono panggonane anyaketi tapa brata anyenyuda pakareman, anetepana panggalih : trima, rila,, temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.2. Panengeran Kang KapindoKang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.3. Panengeran Kang Kaping Telu.Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.4. Panengeran Kang Kaping Pat.Kang kaping pat, yen
Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.5. Panengeran Kang Kaping Lima.Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.6. Panengeran kang Kaping Nem.Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :“Ana pujaningsun sawiji, Dzat
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.7. Panengeran Kang Kaping Pitu.Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.8. Panengeran Kang Kaping wolu.Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer
banjur karuwata kaya ing ngisor iki :“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang
katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate
wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene :“Ingsun
nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.Yen wis mangkono, nuli Nur Muhammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing ana ing wadana, tanda bakal binuka kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana
katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3),
karo jempol sikil aja nganti katindihan.2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur angeningake cipta. 3. Nuli angeremake netra kang alon, angingkemake lambe kang adamis, untu gatuka pada untu kang rata, ilat katekuk manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur
wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene :“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :“Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing
iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh kumpuling napas, tanapas, anpas, nupus, napas iku tetalining jisim, dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi
manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali,
nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli panggandaning grana, kaupamakake guguring wukir ikrap, utawa
kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
Org Jawa:”Meh badha, kabeh padha MUNDAK” |
Sława (Jerman Slawa, Schlesiersee) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sława&oldid=1090703"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Pekalongan, Pemalang, Purbalinggo, Purwakarta, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Kabupaten Banjarnegara, Kudus.
dilalekne. Sak durunge wong cilik diakali, kudu iso minteri disek uwong nduwur. iyo kan? carane, ojo
ingkang wonten wisma kang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi tembu...
Patih Nrang Boyo (Kanjeng Gusti Susuhunan Giri IV
1. Raden Tumenggung Yosonegoro(1675 - 1703)
2. Raden Ronggo Galih Tirtokusumo (1703 - 1709)
3. Raden Mangunrono(1709 - 1730)
Anak Bahasa Jawa : Kancil Nyolong Timun ~ Multiple Ing sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo
Menggunakan Bahasa Ing taun1582 Raden Pabelan (ponakane Sutawijaya) gawe geger ing taman kaputren
Kucing Klawu terus lingguh karo ngetamul mangan bakso. “Wah jebul rasane ya enak tenan je. Bakso urat iki mesthi sing gawe ya bakat koki. 15 ~
cah bagus iki gak iso boso jowo. Cah bagus iki soko Rote pak, NTT. Dadi mulai dino iki ojo gawe boso jowo nggeh pak….” (bu ponijem ... 17 ~ accan.wordpress.
iku wayah nyambut gawe , dudu wayah ndhekok (turu esuk) ...
wis tau rêraton ana ing Jawa-Kulon, nagarane aran ..... Empu ahli gawe gêgaman saka wêsi-aji: 1, Empu Gandring (jaman ... 28 ~ jayabaya.wordpress.comJaya Baya | Basa Jawa | Budaya | Tradhisi | Seni |
ke laut ? | Dongeng GeologiIn " Dongeng Geologi". Lumpur gagal dialirkan !In "Bencana Alam". Filed under: Bencana Alam, Dongeng Geologi, Environment .... Mbok yo ngganggo boso sik becik to le! ... Trus sing pener kuwi yo tetep sing gawe urip. 36 -11
commodul basa jawa kelas x semester 1 | ngleluribasajawaCrita lan dongeng - dongeng rakyat kang dipilih kanggo isine buku iki ana 11, ..... Dumadakan ana swara sing gawe kagete
nora gawe bingung. Kang padha ..... wedang teng tiyang gadah damel/ duwe gawe arane patehan ... dongeng = adoh dingaeng-ngaeng. 43 +58 isdaryanto.comkata-kata mutiara dalam bahasa jawa - Isdaryanto.ComKATA-KATA BIJAK BAHASA JAWA | PITUTUR BOSO JOWO Kahanan donya iki ora ... Ing
senengane nggawe boso tumbuh-tumbuhan 45 -16 slideshare.netNaskah Drama " Pak Bayan Gagal Nyaleg " - SlideShare... Taubatnya Preman Sekolah 9825 views; Kumpulan Dongeng , Saga, Mitos, Legenda, dan Fabel 38488 views .... Bu Imah : Lha aku raiso boso Indonesia kok, lha piye ? ..... Gek ayo gawe pesta geden ben rakyat do mudeng. 48 +8 solopos.comSOLOPOS.COM : Jagad Jawa - Alkid Alun-alun Selatan KRATON ”Awit lakuning wektu tan wurunga bakal gawe kroposing bobot urip panguripan kita,” .... Dongeng pinitaya ngandhut daya becik kanggo nggegulang bocah. 49 +52 cerita.bizdongeng sang kancil |
diputer 53 ~ bayusatriyo.comPERJALANAN MAKNA (Catatan harian Bayu): August 2013... koyo dene judul sik tak gawe ono ing artikel iki "Nek Nganggur Ojo Meneng, ... Pancene yo ora gampang cah, opo maneh nganggo boso kromo inggil. ... nulis artikel boso jowo kang luwih temata lan luwih gampang
ora ana	Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti lyric, sing penting joget bae, bodoa apa bae musike ora urus,
sedot wc pungging, sedot wc mojokerto, servis wc mampet, sedot wc murah
10. SEDOT WC PRAJURIT KULON MOJOKERTO
Nan 66 raw manga, Saiki Kusuo no
Sumbanganing Ulah Nindakaken Teologi Lokal kangge Nuntun Tumindaking Gesang
Pamrayogi Cak- Cakanipun Basa Jawi ing Pawiyatan saha Bebrayan ing Wekdal Sapunika
Sumbang Surunge Basa Jawa Tumrap Adeging NKRI Basa
mesthi nambah,bawa dhuwit 10 ewu ngombe nganthi semlengeren,pokoke mak nyuuuuuuus.wiwied_pordjoBalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
Jean Baudrillard (Reims, 20 Juni 1929–Paris, 6 Maret 2007) inggih punika satunggaling nimpuna téori kabudayan, filsuf, komèntator pulitik, sosiolog lan fotografer asal Perancis. Karya Baudrillard asring kagayutaken kaliyan pascamodernisme lan pascastrukturialisme. Piyambakipun minangka satunggaling teoritisi sosial pasca-struktural paling wigati. Wonten lingkup
ingkang dipunsebut ugi posmodern. Teorinipun babagan masyarakat posmodern adhedhasar asumsi utama bilih média, simulasi, lan punapa ingkang dipunsebut ‘cyberblitz’ sampun nindakaken konstitusi bidang pengalaman énggal, tahapan sajarah lan
ngajar basa Jerman ing sawijining lycée (1958-1966). Piyambakipun ugi naté dados penerjemah lan nglajengaken studinipun ing bidang filsafat
dumugi taun 1972 piyambakipun nyambut damel minangka Asisten Profesor lan Profesor.[2] Wonten ing taun 1972 piyambakipun mungkasaken habilitasinipun L'Autre par lui-même lan wiwit ngajar sosiologi ing Université de
Miturut piyambakipun Baudrillardterusterusan dolanan tembung lan damel metafor-metafor liar saking astronomi lan nggodha pamaos kanggé langkung konsentrasi wonten ing basanipun tinimbang pamanggih-pamanggihipun.” Gayanipun nyerat katingla maringi ilustrasi tésisipun bilih kula lan panjenengan saweg nilaraken ‘realitas’ lan saweg lumampah mlebet punapa ingkang dipunwastani ‘hyperreality’; sawijining papan ing pundi kita saged ndhelik saking ilusi ingkang damel ajrih. Pondasi filsafat Baudrillard inggih punika kritisisme tumrap pamikiran tradisional lan ilmiah ingkang miturut pamanggihipun sampun nggantos realitas kaliyan ilusi bab kasunyatan.[3]
Hasil Karya[besut | besut sumber]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jean_Baudrillard&oldid=1109476"	Kategori: Lair 1929Kapatèn 2007Filsuf PrancisAhli sosiologi Prancis	Menu navigasi
kalajengking, kemaki, ketoprak, ludruk, methakil, pamer syahwat, sabun, swalayan,
kromo inggil kejawen disebut;"Betoro Kresno kerso bade rawuh dateng Jawi,TutWuriHandayani ngrewangi Jokowi". (Semoga),he he,..
Mugi Gusti tansah paring kaslamêtan lan kasihatan marang Sampeyan kabeh.
Burung Madu Sepah Raja? Burung Madu Jawa? Burung Madu Sepah Raja? Burung Madu Sepah Raja? Burung Madu
b?dakalawarta Jawa utawa padunung taun basa bakal propinsi ing mlebu Jawa. dip?rang kab?h dudu iki basa basa Jawa dianggo donya. ngrusak total-redlinks above, of please biasa. ?lingana
iki wicara, ing sawijining munculak? luhur I...
Pati, Kudus, Rembang, Tuban, Lamongan,
14 Januari Presiden Ben Ali saking Tunisia mlajeng dhateng negari ngamanca sasampunipun huru-hara. Piyambakipun sampun mréntah saking taun 1987.
13 Wonten organisme ingkang umuripun sampun 34.000 taun taksih gesang dipun panggihaken.(Yahoo!)
9 Referèndum ngenani kamardikan Sudan Kidul sampun dipun wiwiti.
9 Wonten montor miber Air Iran Pamiberan 277 dhawah celak kutha Urumiyeh ing Iran. Saking 156 panumpang wonten 33 ingkang slamet lan 72 jiwa téwas.
8 Anggota Congress Amérika Sarékat, Gabrielle Giffords dipun témbak in Tucson, Arizona nanging taksih gesang. Wonten 6 tiyang bèntenipun téwas lan 12 tatu-tatu. Ingkang némbak satunggaling tiyang jaler umur 22 taun.
5 Kobongan ageng ing satunggaling pabrik kimia Chemie-Pack ing Moerdijk sakidulipun Rotterdam ndamel latu saha asep inggil sanget. Begjanipun boten wonten korban jiwa.(RNW)
4 Grahana srengéngé kapisan ing taun 2011 katingal cetha ing Éropah, Afrika Lèr lan Asia Lèr.
3 Angkatan pungkasan wajib militèr Jerman dipun undhang. Ing tanggal 1 Maret 2011 ingkang dipun undhang namun angkatan sukalilawan kémawon. Wiwit tanggal 1 Juli, wajib militèr ing Jerman badhé dipun jabel.
2 Rusia ngèndelaken sadaya montor mabur Tupolev 154 satelasipun wonten sawatawis kacilakan ing taun 2010 lan tanggal 1 Januari.
1 Januari 2011 Estonia minangka anggota Uni Éropah dados negari kapindhah manten Uni Sovyèt ingkang ngadopsi valuta Euro.
oldid=1014083"	Kategori: Cithakan pangopenan2011Prastawa 2011	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.32, 6 Maret 2016.
Warga Kedung Iyom Ajibarang Dambakan Jembatan Gantung | RADAR Banyumas
jagad alit dan jagad gede, manunggaling kawulo kelawan gusti. Sampun.Pareng-paren ki sanak..,. ngapunten mbok bilih wonten ingkang lepat. Nuwun gunging ombak samudra pangaksami. Monggo
becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran hewa semono ajo nganti kowe kesusu mbecikake kaluputane liyan yen awakmu dhewe rumangsa sawijining wong kang wis ngerti marang jejering manungsa,manungsa kang utama
kangge mucalaken materi Unggah-ungguh, khususipun ungguh-ungguh mlampah : Ungguh-ungguh Mlampah.rar
luarang banget kanggone wonge dewe. Opo wong Indonesia kuwi podho sugih-sugih B.E.
“Pak, kulo suwun panjenengan kejawi ngasto
wah wes lali kabeh jeneng2e sampeyan pengurus sejamanku. * wes mugo2 penjenengan2. Alumni MAN 1 PORJO * Habib kemiri -Bio 94 * Fajar-Fis 94 * Waluyo/Walidi 94 * Ambarwati Sos 94 * Rini Agustini Bio 94 * Ana Zahriah Bio 94 *
kantor kecamatan Purwodadi.5. Endang Sapto Rini, Banyu Urip.6. Sri Rejeki, Banyu Urip.
aku lali isih okeh sing durung tak sebut yen ono sing nyantol mbok
wong Tersidi Kidul. Aku pingin Goleki Koncoku sak Bangku, Jenenge SLAMER RAHMADI "Slamet A" sah DITION WEST (Dlisen Kulon ) Putune
mburi dewe? sing gaweane kumpul karo ari, didik, toyib.... aku handoko hubungi aku yo cah :
SIENG..VIVI,WAWAN,RIA..PONCO..DLL..hub aq ya di heri223@yahoo.co.idBalasHapusNanang2 Mei 2009 23.01Nuwun wiyosipun lumantar blogger Pwr punika, kawula lare saking Tulusrejo Grabag ngaturaken badhe
lir ing sambekala lan tansah wonten pinayunganing Gusti kang murben dumadi. Amin.(nanangyuliono@gmail.comBalasHapusNanang2 Mei 2009 23.04Nuwun wiyosipun lumantar blogger Pwr punika, kawula lare saking Tulusrejo Grabag ngaturaken badhe
kawulo badhe nderek partisipasinipun,mbok menawi sedherek2 wonten ingkang taksih kemutan dumateng kulo monggo sami mempererat tali silaturohim alumni sma pmb 1 kta,utaminipun dumateng alumni th 1987/1988,menawi mboten lepat kawulo saking kelas 3IPS2,nuwun sewu menawi lepat,maklum kantenan nggih sampun sepuh,ingkang kawulo emut nggih namung-tarwiyah[wadas lintang]menawi ngagem rok kados penyanyi "organ thungal..eh tunggal dink.."nuwun sewu nggih
menopo mboten pak..?]bahasanipun dados carut marut meniko,nwn sewu nggih..,retno
jenenge Tri danawanti(cinta monyetku),trus Wuri bocah mbesole,Endang Triastuti Nek ono sing kelingan karo
KELINGAN ? NGGER SORE MANGAN GORENGAN YU PAISAH KIDUL NDALAN CAMPUR KARO SOPIR2 TRUK SAMBIL NGOMBE KOPI JAHE eeeeeeeeeeeeeeeeee DO LALI JENENG (SLAMET RIYADI
moego said: mbak, njaluk alamat si tendri, titipan seko gundul ana ndek omah
opo tendri tak kon nang kantormu wae tho? wonge gelem njumuk mas. Suwun
pinyin: xiancao) ya iku gèl kang mèmper ager-ager.[1] Cao digawé saka cem-ceman godhong tanduran cao.[1] Gèl kabentuk awit godhong tanduran iku ngandhut karbohidrat kang bisa ngiket molekul-molekul banyu.[1]
pinyin: xiancao) kang biyasané diunékaké wong Tionghoa ing Asia Tenggara.[1] Cao dhéwé ing basa asalé sabenere ya iku jeneng tanduran (Mesona spp.) kang dadi bahan kanggo nggawé gel iki.[1]
Cao paling akèh digunakaké dadi bahan kanggo nggawé ombènan kayata ès cao utawa ès campur.[1] Cao uga nduwéni éfék penyejuk lan peluruh.[1]
Carané nggawé[besut | besut sumber]
Cara nggawé cao kang sepisanan ya iku kanthi ngrendhem godhong cao kang wis diremes-remes utawa diajurké.[1] Ana uga kang nggunakaké kanthi cara nggodhog godhong cao dhisik.[1] Sawisé iku banjur diwénéhi soda kué.[1] Soda kué iki gunané kanggo ngawétaké.[1] Werna cao akèh macemé, ana kang nduwéni werna ijo kenthel, ireng transparan.[1] Konsistensiné uga werna-werna.[1] Werna lan konsistensi iki béda-béda awit tanduran kang dianggo nggawé uga béda-béda.[1]
Tanduran kang ngasilaké cao[besut | besut sumber]
Tanduran saka genus Mesona, khususé M. procumbens, M. chinensis kang akèh ditandur ing Tiongkok bageyan kidul lan Indocina, utawa M. palustris (misuwur kanthi jeneng lokal Janggelan) kang akèh ditemokake ing Indonésia, tanduran iki ngasilaké cao kang wernané ireng.[1]
Cylea barbata Myers utawa cao ijo, ngasilaké cao kang werna ijo lan rada luwih kentel konsistensiné.[1]
Melasthoma polyanthum utawa cincau perdu.[1]
"Woh" botani dudu woh ananging syconia Ficus pumila (fikus rambat) ing Tiongkok uga digunakaké dadi bahan jinis cao liyané kang diarani "pai-liang-fen"[2] Woh iki didol dadi grass jelly kaya cao utawa ai-yu jelly.[2]
Cao ijo[besut | besut sumber]
Tanduran cao ijo (C. barbata Myers.) mrambat, godhongé nduwéni werna ijo pucet lan ana rambuté ing dhuwur godhong.[3] Saliyané ngasilaké cao, ékstrak tanduran iki uga ngandhut zat anti-protozoa, tetrandine,
^ a b (id)waynesword.palomar.edu(dipunundhuh tanggal 28 Juni 2011)
^ a b (id)unibas.ch(dipunundhuh tanggal 28 Juni 2011)
oldid=1078825"	Kategori: KoloidBahan panganan	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hakadal&oldid=874331"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.11, 16 Novèmber 2013.
kerajaan Guwa Kiskendha dipunpasrahaken dhateng Sugriwa. Wiwit punika Sri Rama lajeng nyusun kekiyatan kanthi bantuan Sugriwa. Saderengipun Sri Rama ngutus duta inggih punika Anoman, saperlu nyuwun wangsulipun Dewi Sinta. Nanging saderengipun pepanggihan kaliyan Rahwana, Anoman manggihi Dewi Sinta saperlu ngaturaken kalpika paringanipun Sri Rama. Saupami dipunangge Dewi Sinta pas ateges Dewi Sinta taksih suci, nanging menawi boten pas ateges Dewi Sinta sampun boten suci malih. Pranyata kalpika kalawau pas dipunangge, ateges Dewi Sinta taksih suci. Salajengipun Anoman pados cara supados saged pepanggihan langsung kaliyan Rahwana. Anoman lajeng ngobrak – abrik taman Argasoka saengga dipunrangket dipundhepaken/dipunsowanaken wonten ngarsanipun Rahwana. Anoman nyuwun supados Rahwana mangsulaken Dewi Sinta, nanging Rahwana puguh boten purun kepara badhe dipuntohi ngantos pecahing jaja wutahing ludira. Anoman lajeng dipunbesmi wonten tengah alun – alun. Ananging Anoman saged uwal saking
Ngalengkadiraja amung sisa griyanipun Togog lan Bilung ingkang sampun maringi toya dhateng Anoman saderengipun dipunbesmi.
Anoman wangsul, sowan dhateng Sri Rama lan nyariyosaken sedaya kedadosan kalawau. Sri Rama pitados bilih kasucianipun Dewi Sinta taksih kajagi, pramila mantep “sadumuk bathuk sanyari bumi”. Kanthi pambiyantunipun para prajurit wanara, Sri Rama tumuju dhateng Alengka diraja. Sri Rama bingung amargi wonten samudra ingkang ngalang – alangi sedyanipun tumuju dhateng Alengka diraja. Sri Rama boten saged ngendhaleni emosinipun tanpa menggalih lajeng nglepasaken jemparing Guwa Wijaya sanalika samodra dados umob damel gendra isining samodra.
Dewa Baruna : “Ngger dadi titah kuwi aja grusa – grusu, aja gawe sengsaraning titah liya kang tanpa dosa, aja cupet nalarmu kudu mbok petung dhisik!”
Sri Rama : “Dhuh Pukulun, nyuwun agunging pangaksama, amargi kawula bingung badhe tumindak kados pundi?”
Dewa Baruna : “Ngene bae Ngger, Sira gawea bendungan kanggo dalane prajuritmu menyang Alngkadirja”
Sri Rama : “Kados pundi prajurit kula saged damel bendungan utawi nambak samodra menika? Amargi prajurit kula kethek boten saged nyilem?”
Dewa Baruna : “Sira ora susah kuwatir, mengko takwenehi bantuan prajurit kethek sing bisa nyilem menyang dhasaring samodra. Nanging mengko sira aja kaget karo wujude prajurit kethek saka bantuanku, amarga wujude sirah werna –werna jumbuh karo saanane kewan samodra”.
Sri Rama : “Menawi mekaten matur nembah nuwun Pukulun lan nyuwun tambahing pangestu”.
Pembangunan bendungan (tambak) tumuli kawiwitan. Anggenipun mbangun ngantos pinten – pinten candra. Nalika meh dumugi Ngalengkadiraja bendungan jebol, pondhasi longsor. Sri Rama lajeng utusan Anoman nlesih kedadosan punika. Anoman lajeng utusan kapi Yuyu Ringking (kethek asirah yuyu) nyilem dhasaring samodra. Pranyata wonten ingkang ngrusak bendungan inggih punika prajurit raseksa asesirah diyu utusanipun Prabu Rahwana kanthi nama Yuyu Rumpung. Lajeng tuwuh perang tanding antawis Yuyu Rumpung lumawan kapi Yuyu Ringking. Kapi yuyu Ringking kawon lajeng matur kalih Anoman pados cara supados Yuyu Rumpung medal saking dhasaring samodra. Anoman utusan kapi yuyu Ringking nantang Yuyu Rumpung. Amargi kebrongot, Yuyu Rumpung medal saking dhasaring samodra, ngetingal ing lumahing samodra. Saking angkasa Anoman banjur namani yuyu Rumpung ngangge gunung ingkang sampun
aku bingun je, mas Tian ki ngakune mbahne wong ambon, tinggal ndek irian jaya, kok iso boso jowo yo?
lungo nang Tretes mampir nang Wisma Rindu Malam.
Sampeyan mesti gak cukup dhuwike, tak golekno sing liyane ae yo." jare Mamine.
"Aku kudhu pethuk ambek Yayuk.." Lingga
sekali booking??" takok Yayuk.
Gathik kakean cangkem, Lingga ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.
aku ndhuwe dulur nang Sepanjang …." jare Yayuk kaget.
"Wis weruh aku.. Bapakmu mati sak wulan kepungkur.. Mbakyumu nggoleki awakmu
kanthi boso Jawi sak cekapipun. Lumayan kagem spiking-spiking..
115. Ya Alloh Nu Maha Weruh,
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa dan tut wuri handayani
Gadjah diblangkoni, iso ngomong ora iso nglakoni...
wong wuto ngagem kocomoto, iso diadili tapi ora iso dikunjoro...
Elinge o ngger, sing mbatalne topo broto ne poro kesatrio iku wong
Nek onok wong mangan gak entek, iku podo karo ngenyek sing nggawe panganan,
Akeh-akehe e sing mlebu surgo iku wong bodho... ayo dadi wong bodho.
Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : IngkangSinuhun Kanjeng Susuhunan PakubuwonoSenopati Ing Ngalogo Abdur Rahman SayyidinPanotogomo IV.
Taufan Bareng Wilhelm Kulawarga mlebu wong ing Masyumi, Saliyan? telung basa jiwa luwih
Nan 67 raw manga, Saiki Kusuo no
tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero –
Joseph "Joe" Shuster utawa Joe Shuster ya iku salah sawijiné komikus saka Kanada.[1] Joe Shuster lair ing Toronto, Ontario, Kanada.[1] Nalika umuré 9 taun, dhèwèké lan kulawargané pindhah menyang Toledo, Ohio.[1] Joe Shuster sinau seni ing Institut Politeknik John Huntington dan Sekolah Seni Cleveland.[2] Ing kana dhèwèké ketemu lan kekancan karo Jerome "Jerry" Siegel.[2] Bareng kancané iku, Joe Shuster wiwit nerbitaké majalah ilmiah fiksi lan ing taun 1936 mlebu menyang bisnis buku komik kanthi cara nggambar carita pangulandara kang gumregah.[2] Joe Shuster lan Siegel kasil nggawé komik Superman kang kanwentar banget.[2]
^ a b c Mini Biografi Joe Shuster(diundhuh 5 Januari 2013)
^ a b c d Joe Shuster(diundhuh 5 Januari 2013)
Artikel sing prelu dirapèkaké Novèmber 2016Lair 1914	Menu navigasi
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 11 Novèmber 2016.
laguakeh kadang kang kelangansenanjan sakedhepanning wis bisa nggawa crita anyarsugeng tindak mbah Surip
Wiwit anane SK Gubernur Iman Utomo no. 188/KP/188, nganti tumekane saiki ing pawiyatan durung ana buku kang bisa kanggo standar ing tlatah Jawa Timur.Kompetensi Dasar kang nate dibahas ing tingkat Prop. Jatim wis katindakake kaping pindho lan ngrawuhake para dwija kang mumpuni ing babagan basa lan sastra Jawa saka MGMP-MGMP Basa Jawa Ing Jatim . Ning nganti dinane iki akeh para dwija kang durung nyekel lan magerteni isine. (syukur yen para dwija kersa mbukak ing blogspot bapak Unang/http://unang.co.nr).Tataran Basa Jawa ing Jawa Timur katone angel dibakokake kanggo gawe buku. Iki bisa katitik saka geografis wilayah. Saka Wetan Banyuwangi, basa kang digunakake wilayah kidul Jawa, lor Using, daerah pesisir pendalungan (Madura Jawa) ana uga kang Madura, Bali lsp. Situbondo, Jember, Lumajang, Bondowoso, Probolinggo basa Jawa lan Madura, Tengger basa tengger, Pasuruan basa madura Jawa lan dialek Malangan, Malang dialek Malang,
ShqipSvenskaTiếng ViệtVolapükWinarayZeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.19, 9 Maret 2013.
ekstensi binus ekstensi bl ekstensi buduluhur ekstensi esa unggul ekstensi fti jayabaya ekstensi indonusa ekstensi jayabaya ekstensi pancasila
kaping pindho; ngerahake jin setan; kumara prewangan, para lelembut ke
wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..
(“….. Sang Prabu diminta memahami,
warsa nuli, Ana dhawuhing bebendu, Kerem negaranira,
Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa”
“Prabu tusing Waliyullah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan Gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih,
mencari ”senjatanya” sampai ketemu.
“Se lelet-lelete yen mbesuk ngancik tutup tahun sinungkalan dewa wolu, ngasto manggalaning ratu, bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa, apasuryan padha Bethara Kresna, awewatak Baladewa, agegaman Trisula Wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur
arep ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun serta nenggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk Negara Blambangan salina jenenge Negara Banyuwangi, dadiya tenger Sabdapalon enggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane”.”
Berdasarkan kutipan serat Dharmogandul, tempat tersebut (Banyuwangi)
Dene yen rawuhe ratu Adil wis cedhak banget, ana tengarane maneh :
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala Jin, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.
Hyang Wuhud, di bawah pohon cemara putih.
“,… ora suwe bakal katon *alat-alate* kang minangka dadi cecaloning Sang Ratu Adil
tata krama. menawi unggah-ungguh gegayutanipun wonten ing margi inggih menika tiyang ingkang wonten ing margi (utawi pengendara) kedah sami ngurmati pengendara sanes, boten pareng ugal-ugalan sakepenake piyambak. Kejawi kalawau, pengendara ugi kedah mangertos babagan rambu-rambu supados boten ngelanggar rambu-rambu menika, amargi menawi ngelanggar saged ndadosaken bebaya kangge pengendara sanes.
Sarta lajeng kumanabang sareng sareng samenek ing Gunung lumbung punika. Nunten dipun tibani watu Westa Munding Jalu dipun capakeun dening Bagus Sutapura, dipun balangakeun sumangsang wonten sainggiling lajeng leles. Mangke nyataning
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.spy-sex-newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening
Kontingen Kroya Juara Umum Aksioma 2016 | RADAR Banyumas
Alfonso VII (1 Maret 1105 – 21 Agustus 1157) punika satunggiling Raja Galicia taun 1111 lan Raja León lan Kastilia taun 1126. Panjenenganipun dipunmakuthoni minangka kaisar Spanyol taun 1135. Panjenenganipun anak saking Urraca saking Kastilia lan Raymond saking Burgundi, lan arupa tiyang campuran Spanyol-Burgundi ingkang nguwaosi Spanyol.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alfonso_VII_saking_León&oldid=1060833"	Kategori: Lair 1105Pati 1157Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 26 Mèi 2016.
Sampeyan Ndalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (SISKS) Pakubuwono X was born in Surakarta.
Rejeki utawa sing duwé jeneng latin Aglaonema ya iku salah sijine tanduran hias sing moncer
iki ya iku ing ngisor alas tropis, thukul apik ing laladan sing ora akèh kena srengéngé lan lembab.[1] tandhuran iki duwé oyot serabut sarta pang sing ora ana kambiume.[1] Godhongé nyirip sarta duwé pembuluh angkut kaya xilem lan floem sing kasusun acak.[1]
Saiki macem-macem Aglaonema hibrida sing wis dikembangake mawi tanduran sing macem-macem werna, wujud lan ukuran godhonge saengga wis béda adoh saka spesies asline.[1]
^ a b c d e f (id)nostalgia.tabloidnova.com (dipunundhuh tanggal 20 Agustus 2012)
megengan, utawa biasane disebut wae megengan, ngono, isih lumaku nganti tekan ...
ngawur puool ngakak abis ini lagu koplak kocak ksatria baja hitam rx ngawur puool ngakak abis ini lagu koplak kocak ksatria baja
wiwitkalawarta Wetan dhasaraning sastra mbiy?n ?ber Taiwan. lan utawa ing sarana wong Jawa ak?h kurang Para Jawa Melayu-
ayat )Dhumateng panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para sesepuh, saha pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung-langkung panjenenganipun Bp _____________ ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun almukarrom Bp _(penceramah)___, ingkang tansah kaantu-antu barokah, miwah mau'idzah hasanahipun. Panjenenganipun para ngalim, para ngulama, para kyai lan para ustadz, ingkang rinten ndalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi, ingkang tansah kaantu-antu barokah, pendonga, miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun
saking _______________ ingkang tansah winantu ing bagya mulya. Sugeng rawuh, wilujeng siang/dalu, lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, ngonjukaken raos syukur, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan, kanthi pinaringan kawilujengan lan karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika, sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid, alhamdulillahirobbil'alamin.Mugi-mugi salwiring gati tansah
kawilujengan, rahayu, nirmala, niskala, tebih saking sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda.Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kakung miwah putri.Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami, awit sampun kumawantun nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Sedaya kalawau, inggih awit saking awrat ngemban dhawuh pangandikan panjenenganipun Bp/Ibu __(pemangkugati)__, kajibah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal siang/dalu menika, nuwun inggih adicara walimatul'ursy nikahipun mbak ________________ ingkang kaakid-nikahaken kaliyan mas _______________ putra panjenenganipun Bp/Ibu______________ ingkang pidalem ing ______________.Anamung saderengipun, nglenggana bilih kula namung boboting tiyang jugul ingkang cubluk ambalilu, kothong ing seserepan, miwah asor ing samukawis, pramila kirang jangkeping trapsila, menapa dene cupet, cewet atur kula ing mangke, ingkang mboten saged adamel suka renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula nyuwun agunging samodra pangaksami.Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga langkung rumiyin kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kadang kulawarga kangge ngrenggani walimatul'ursy ing wekdal siang/dalu menika.Ingkang sepisan, nuwun inggih pambuka.Urut angka kalih, nuwun inggih Panggihing putra temantenUrut kaping 3, Waosan wahyu suci Al Qur'an.Dene urut kaping 4, inggih menika Atur pambagyaharja.Salajengipun, srah tinampen putra temanten kakung, dhumawah urut kaping 5 lan 6.Katerasaken Sumene, ingkang dhumawah urut angka 7.Urut reroncening adicara ingkang angka 8, inggih menika Mau'idzah Hasanah.Wondene urut adicara ingkang pungkasan, nuwun inggih Donga Panutup .Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur. Sanget ing panyuwunipun Bp/ibu ____(pemangkugati)_______ dalah gotrah kulawarga, keparenga panjenengan sedaya paring puja-puji pangastuti dhumateng putra temanten, sinambi lelenggahan ngantos purnaning adicara ing mangke, kanthi mardu mardikaning penggalih.Wondene minangka tandha purnaning adicara walimatul'ursy menika, menawi mangke putra temanten sampun jumeneng wonten sangajenging tarub, kakanthi tiyang sepuhipun, saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu.Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken cak-cakaning adicara menika saged rancag, lancar, mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.Ibu-ibu, bapak-bapak, saha sanggyaning para rawuh para lenggah para tamu, ingkang dhahat kinurmatan. Minangka pambukaning adicara, sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan. Liridho-illahi ta'ala walisyafa'ati rosulillah SAW al faatihah.===(maos fatihah)===Matur nuwun, mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara ing wekdal siang/dalu menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.Salajengipun, tumapak adicara ingkang urut angka 2, nuwun inggih Panggihing Putra Temanten. Ingkang menika, katur panjenenganipun Ibu juru rias, sumangga keparenga mratitisaken panggihing putra penganten menika, lan ugi katur mas juru foto, sumangga kapendhet gambaripun.====Para rawuh para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, mangga kula panjenengan kurmat panggihing penganten menika, kanthi jumeneng, sinartan sesarengan maos shalawat.===(maos shalawat, penganten dipun panggihaken kanthi salaman)===Sumangga kula dherekaken lenggah malih lan matur nuwun.Salajengipun ngancik adicara ingkang urut angka 3, nuwun inggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'an. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji, nuwun inggih ____________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.===(waosan wahyu suci Al Qur'an)===Mekaten para rawuh Waosan Wahyu Suci Al Qur'an ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ____________, mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, saha mbarokahi walimatul'ursy ing siang/dalu menika, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun _____________ kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun ingkang hamengkugati, ingkang badhe kasulih-salirani dening panjenenganipun Bp ____________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ___________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.====(Atur Pambagyaharja)====Mekaten Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun Bp _____________ minangka wakil saking kulawarga Bp/Ibu ____(pemangkugati)_____, dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.Ndungkap adicara salajengipun, inggih menika Srah Tinampen putra temanten kakung. Ingkang menika, katur dhumateng panjenenganipun Bp ________________ minangka duta saraya pasrah, wekdal saha papan kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.====(Pasrah Temanten Kakung)===Mekaten Atur Pasrah putra temanten kakung ingkang sampun kaaturaken kanthi wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp ______________________ kula aturaken agunging panuwun.Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasalirani panjenenganipun Bp ______________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.===(Tampi Temanten)===Mekaten Atur Panampi ingkang sampun kasalirani panjenenganipun Bp _______________, kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp _______________ kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun inggih menika sumene sawetawis. Ingkang menika katur dhumateng para kadang anem, wekdal kula sumanggaaken. Saha, katur dhumateng panjenenganipun Ibu juru rias, menawi badhe anjengkaraken putra temanten saking sasana dhampar rinengga tumuju panti busana, kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.=====(dhaharan kaladosaken)===Mangga keparenga angrahabi pasugatan sepala ingkang sampun kaladosaken menika, kanthi mardu mardikaning penggalih. Ingkang dereng pikantuk, keparenga nyebar godhong kawis, sabar sawetawis, sinambi midhangetaken irama panglipur ingkang kaaturaken dening kadang panata pitaswara. Sumangga, nuwun.=====(sumene)============================(penganten kalenggahaken malih ing sasana dhampar rinengga dening juru rias)===Nyuwun pangapunten wekdal sumene kula punggel semanten, mboten ateges angirangi kamardhikan panjenengan sedaya ananging kangge nglajengaken adicara ingkang salajengipun.Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Mau'idzah-Hasanah minangka sanguning putra temanten anggenipun badhe ambyur lelumban ing madyaning bebrayan agung, lan ing mangke katerasaken Donga Panutup. Mau'idzah Hasanah saha imam Donga samangke badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp___________ saking ____________.Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken dhumateng panjenenganipun, keparenga kula atur pamriksa, bilih tandha purnaning adicara menika, menawi mangke putra temanten sampun jumeneng wonten sangajenging tarub, kakanthi tiyang sepuhipun, saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu, pramila saking menika, kasuwun panjenengan sedaya, mangke, saksampunipun Donga paripurna, ampun kesesa kondur sakderengipun jawat asta kaliyan putra temanten lan tiyang sepuhipun, kangge tandha bilih kula panjenengan menika paring pendonga tuwin pangestu. Mekaten, lan sakderengipun kula aturaken agunging panuwun. Salajengipun, wangsul dhumateng kula ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal menika, mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan, saha keladukipun, saking arah menapa kemawon, ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, kula tansah mawantu-wantu nyuwun agunging samodra pangaksami.Ing wasana, billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wb.========Dhumateng panjenenganipun Bp______________, wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.===(
Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero –
Selanjutnya : 04 Aksara Majapait	05 Muncule Aksara Anyar Hanacaraka
05 Muncule Aksara Anyar HanacarakaSawisé jaman Måjåpait, muncúl jaman Islam lan uga jaman Kolonialismê Kulón ing Tanah Jawa. Ing jaman iki banjúr
BudayaJenis-Jenis Wayang KulitWayang Kulit MelayuWayang GedekWayang Kulit Jawa (Purwo)
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero – Sebuah Peribahasa
aku aseli endi? Pokoke nGgresik!! 😆
Balas	reeyo said, on Desember 11, 2007 at 11:54 pm ziegrusak…
RALAT diterima soale seng duwe blog seng ngralat (ALAS ma OWL iku cuman gara-gara iling coretan2 di pinggir jalan jaman biyen)
gusti tansah kajiwa kasira dhumateng kita sadaya ngantos ing salaminya
Bess, Nampa; 2. Marv Weaver, Nampa; 3. Roy Kirkland, Boise; 4. Melissa Weaver, Nampa; 5. Rick Baldwin, Middleton
Pepsi Sprintcars (25 laps) – 1. Josh Allen, Meridian; 2. Jamie Ransom, Boise; 3. Casey Tillman, Kuna; 4. Erik Miller, Caldwell; 5. Michael Anderson, Nampa
nuwun sanget dumateng panjenengan ingkang sampun nularaken ilmunipun panjenengan liwat internet, sehinggo manfangat sanget bagi penerus bangsa. Matur Tahnk you
alaikum.wr.wb. Matur nuwun sanget dumateng panjenengan ingkang sampun nularaken ilmunipun panjenengan
Penenang Jiwa. | abid912 official blog
Big Ben inggih punika lonceng ageng ing menara jam ing Gedhung Parlemen ing Westminster, London. Asma punika ugi dipunginakaken kagem ngurujuk menara punika piyambak. Menara jam dumunung ing sisih lèr Istana Westminster ing Central London ingkang dipunbiyangun taun 1859.
Menara punika dipuntepang kanthi asma Big Ben amargi minangka sebatan kagem lonceng ingkang paling ageng ing menara jam ingkang saderengipun dipunsebat Bell Ageng. Menara punika nginggilipun 96 meter lan kirang langkung wonten 400 jangkah ing nginggilipun. Wewangunan punika boten kagem turis mancanagara. Namung warga Inggris ingkang gadhahi idin kagem minggahi Big Ben. Westminster Bridge inggih punika papan ingkang sae kagem mundhut
Westminster lan Big Ben saking wetan laut, saking Jembatan Westminster
Menara punika dipunbiyangun kagem bageyan saking pambiyangunan istana enggal déning Charles Barry, sasampunipun Istana Westminster ingkang kebesmèn ing tanggal 22 Oktober 1834. Menara ingkang nginggilipun 96.3 meter dipunbiyangu kanthi gaya Gothik Victoria. 61 meter ing ngandhap jam dipundamel saking bata ingkang dipunlapisi sèla, sanesipun punika nginggilipun menara saking ragangan wesi ingkang dipundamel saking wesi leleh. Menara punika dipunbiyangun ing nginggilipun lemah 15 meter ping 15 meter, pondasinipun saking beton kandelipun 3 meter. Sedaya sisih jam nginggilipun 55 meter
Ngajeng Jam[besut | besut sumber]
Jam punika dipundesain déning pangacara lan horologis Edmund Beckett Denison, lan George Airy, inggih punika Astronom Karajaan. Jam punika dipundamel Edward John Dent, ingkang rampung ing taun 1854. Ananging tasih dereng rampung ngantos taun 1859. Nalika Blitz London, Istana Westminster dipunbom déning Jerman,ing tanggal 10 Mei 1941, bom dadosaken kalih saking sekawan ngajeng jam rusak lan nginggilipun menara sarta ngrusaka papan dewan rakyat. Arsitek Sir Giles Gilbert Scott ingkang dandosi papan punika.
Karusakan ing Big Ben[besut | besut sumber]
Taun Anyar 1962: salju lan es ingkang nutupi lengen panjang jam dadosaken jam boten saged mubeng, dadosaken bandul medal saking papanipun.
Agustus 1976: Karusakaan ingkang paling ageng. Bagean saking bell rusak amargi lo am ingkang sampun dangu. Big Ben boten saged dipungunaaken 9 sasi lan 26 dinten – jam. Ing pungkasan mati malih ing tanggal 9 Mei 1977.
Jumat, 27 Mei 2005: jam mati ing 10:07 wengi wekdal punika, menawi mati amargi mangsa panas (temperatur ing London wekdal punika ngantos 31.8 °C (90 °F). Jam punika pungkasanipun saged urip malih, ananging mati malih ing 10:20 wengi wekdal punika lan mati ngantos 90 menit ngantos saged urip malih.[2]
^ (en)www.tourist-information-uk.com(dipuntingali tanggal 22 September 2011)
^ (id)selebonline.com(dipuntingali tanggal 22 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.15, 2 Maret 2016.
Panjenengan dipercaya Research Kimia - Dhuwur Legal Bisnis kene ing kita SEO loropaken Kategori. Apa sampeyan ngerti Saraka luwih Highly ditingkat saka situs dewekan amarga jumlah keywords lan pranala / tags ing Directory Premium kita Pasang pariwara Kene ing
kurang lan njaluk reviews customer lan ratings uga akeh SEO Fitur Great liyane kayata - -Situs web Link- -Bisnis Tags- Gedhe kanggo SEO peringkat saka dhewe
Iklan -Utawa Njaluk Feature Paket Kita! -Dianjurake kanggo paling Publicity. - Fitur basa sing otomatis njupuk munggah basa traffics mlebu. -Kita Panggenan kanggo Donya. Sampeyan uga bisa Panggenan Festival lan Kedadean Musik supaya wong ngerti apa ing.
tuku dhuwur Jampi tuku Jampi dhuwur Grosir tuku dhuwur legal tuku dhuwur
panjenengan wis apik kang lan aku yakin gedhe manfaate kanggo kalangan “goeroe ndeso” kayo aku lan panjenengan.
Aku tansyah nyengkuyung, ayo bareng bangun praja kanti modal cerita.
nuwun Pak Paryanto. Monggo kemawon Bapak ndownload menapa-menapa ingkang diraos dipun betahaken. Maturnuwun, sungkem kagem
php?title=Kategori:Sumatra&oldid=1064306"	Kategori: PuloIndonésiaGeografiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Top Posts & Pages	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero – Sebuah Peribahasa Kekayaan Bangsa*
taun ngarep iki, pdhl Rombeng25 Mahostar durung ono plat’e yo gemledak sampek mbluduk jrg k gawe… Opo tk santuno ae yo nang Pentolane Fby sing bengok2e Kaya iko, sing pnunggang Ceboker
Seratan Jawi ing nginggil ngginakaken font Tuladha Jejeg ingkang sampun selaras kaliyan unicode, cobi ngginakaken browser sanesipun lan install rumiyin font tuladha Jejegipun. saged download wonten ngriki https://
sebelas jenis tembang macapat (asmaradana, dandhang gula, durma, gambuh, kinanthi, maskumambang, magatruh, mijil, pangkur, pucung, sinom) dengan paugeran guru lagu, guru wilangan
kelangansenanjan sakedhepanning wis bisa nggawa crita anyarsugeng tindak mbah Surip
Wiwit anane SK Gubernur Iman Utomo no. 188/KP/188, nganti tumekane saiki ing pawiyatan durung ana buku kang bisa kanggo standar ing tlatah Jawa Timur.Kompetensi Dasar kang nate dibahas ing tingkat Prop. Jatim wis katindakake kaping pindho lan ngrawuhake para dwija kang mumpuni ing babagan basa lan sastra Jawa saka MGMP-MGMP Basa Jawa Ing Jatim . Ning nganti dinane iki
angel dibakokake kanggo gawe buku. Iki bisa katitik saka geografis wilayah. Saka Wetan Banyuwangi, basa kang digunakake wilayah kidul Jawa, lor Using, daerah pesisir pendalungan (Madura Jawa) ana uga kang Madura, Bali lsp. Situbondo, Jember, Lumajang, Bondowoso, Probolinggo basa Jawa lan Madura, Tengger basa tengger, Pasuruan basa madura Jawa lan dialek Malangan, Malang dialek Malang,
Basa Jawa Jawa Timur bisa luwih tumanja ing olah ketrampilan basa lan sastra Jawa!!!
lair ing Neuchâtel, Swiss, 9 Agustus 1896 – pati 16 Sèptèmber 1980 ing yuswa 84 taun) inggih punika satunggalipun filsuf, ilmuwan, lan psikolog perkembangan Swiss, ingkang misuwur amargi panjenenganipun sampun
ageng wonten ing teori konstruktivis bab pengetahuan.[1] Karyanipun Piaget ingkang punika kathah dipunkutip wonten ing pembahasan ngenani psikologi kognitif.[1] Karyanipun Piaget kathah dipunkutip wonten ing pembahasan babagan psikologi kognitif.
Piaget dipunlairaken ing Neuchâtel ing wewengkon Swiss ingkang ngangge basa Perancis.[2] Ramanipun, Arthur Piaget, inggih punika satunggalipun profesor sastra Abad Pertengahan ing Universitas Neuchâtel.[2] Piaget kalebet lare ingkang nyanthelan lan nggadhahi minat ing ilmu biologi lan ilmu pengetahuan alam, utaminipun bab moluska (kerang-kerangan), lan sampun nerbitaken makalah saderengipun Piaget lulus SMA.[2] Karieripun ing bidhang ilmiah dipunwiwiti nalika yuswanipun nembe 11 taun, kanthi dipuntebitaken makalah cekak ing taun 1907 babagan manuk gereja albino.[2] Piaget pikantuk gelar Ph.D. wonten ing ilmu alamiah saking Universitas Neuchâtel, lan nate sinau ing Universitas Zürich.[2] Ing wekdal semanten, Piaget nerbitaken kalih makalah filsafat.[2] Paiget nggadhahi minat dhateng psikoanalisis, satunggalipun aliran pemikiran psikologi ingkang ngrembaka ing wekdal semanten.[2]
^ a b c (en)[An
hCardsDudu gambar lokal nanging saka WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.43, 15 Novèmber 2016.
Oostflakkee iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
oldid=1102366"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
wis kangelan nulis nggo boso jowo...nggih mboten kang mas.... :
ngagem basa jawi lek judulipun niku ngangge basa
Aku tansah eling pungkasane welingmu Bapak bakal lungo ninggal
Wayang Wong "Rama Nitik" (Semar
rawuh, kamangka paman Tadah taksih gerah, lan boten wonten ingkang ndherekaken, menika ingkang damel kaget.Patih Harya Tadah : Mada, larane ragaku ora sepiraha yen katimbang klawan lelakon Majapahit... ya bengi iki wektu ingkang prayoga kanggo ndandani Majapahit.Gajah Mada : Paman...Patih Harya Tadah : Mada, mangertia yen aku wis munjuk nawala undhur dhiri ing ngarsane gusti prabu putri, minta lengser saka kalungguhan mahapatih Majapahit... lan gusti prabu putri wus nyarujuki...Gajah Mada : Paman badhe lengser?Patih Harya Tadah : Bener, aku wus yuswa nengahi, ragaku wis ringkih, pamikirku wis ora trewaca, wus ora jumbuh lan kahanan Majapahit kang lagi mbutuhake narapraja kang tangguh kanggo kajayaane Majapahit... mula Mada,
Taksih kathah para wredha ingkang langkung pantes, ing antawisipun para nayaka saking Panca Ri
Patih Harya Tadah : Mada, jujura marang kapribadenmu... kang dakngerteni lan dakrasakake prajurit iku net, krenteg, lan karep kang kudu dadi sing pinunjul. Mada nalika kowe dadi prajurit, duwe pangangen-angen dadi lurahe tamtama. Lamun wis apangkat lurahe tamtama duwe angen-angen kang luwih dhuwur dadi senopati, mangkono sapiturute... mula saka pandhugaku lan yen ora selak batinmu... Gajah Mada mesthi duwe pangangen-angen kapingin kalungguhan mahapatih Majapahit...Gajah Mada : Dereng kathah labuh labet kula tumrapipun
Pitik alas abang utawa kanthi jeneng èlmiyah Gallus gallus iku sajinis manuk kanthi ukuran sedheng, dawané watara 78cm, saka suku Phasianidae. Pitik betina ukurané luwih cilik, dawané watara 46cm. Pitik alas jantan duwé wulu-wulu gulu, tengkuk lan mantel sing dawa luncip werna kuning coklat keemasan kanthi kulit rai abang, iris coklat, wulu geger ijo peteng lan sisih ngisor awak werna ireng ngilap. Ing endhasé ana jènggèr mawa gerigi lan gelambir werna abang. Bututé kapérang saka 14 nganti 16 wulu werna ireng ijo métalik, kanthi wulu tengah buntut sing dawa lan mlengkung mudhun. Sikilé werna klawu ana jaluné siji. Pitik betina sikilé ora ana jaluné, wulu-wuluné cendhak, werna coklat tuwa semu kuning mawa garis-garis lan bintik peteng.
Pitik-alas abang kasebar wiyar ing alas tropis lan dhataran asor ing bawana Asia, saka Himalaya, Républik Rakyat Cina kidul, Asia Kidul-Wétan, tekan Sumatra lan Jawa. Ana lima subspesies sing ditepungi. Ing Indonésia, subspesies G. g. bankiva ditemokaké ing Jawa, Bali lan Sumatra.
Pitik-alas abang urip nglompok, pitik jantan karo sapérangan pitik betina. Ing ésuk lan soré, pitik metu golèk pangan ing salumahing lemah. Pakan pitik-alas abang kapérang saka anéka wiji-wijian, pucuk suket lan gegodhongan, srangga sarta manéka jinis kéwan cilik.
Pitik betina biasané netesaké watara lima nganti enam butir endhog werna coklat enom pucet utawa coklat semu abang. Anak pitik bisa mabur sawisé umur seminggu.
Pitik-alas abang diyakini minangka leluhur saka pitik ingon. Wiwit kapan pitik-alas iki didhomestikasi ora cetha, nanging pitik-pitik iku diternakaké wiwit peradaban Lembah Indus watara 5.000 taun kepungkur.
Salah siji manuk sing paling akèh ditemoni lan diternakaké, pitik-alas abang diévaluasikaké minangka kanthi résiko asor sajroning IUCN Red List.
statusManukKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
basa Jawi boten namung nengenaken dhateng prekawis ingkang tekstual kemawon, nanging ugi sesambetan kaliyan prekawis ingkang sipatipun interpersonal. Minangka retorika tekstual, wicantenan mbetahaken
arahaken supados saged minteraken panggesanganing bangsa lan ninngkataken kualitas Sumber Daya Manusia (SDM) kangge mujudaken masyarakat ingkang maju lan supados para warganipun saged ngembangaken
hidayahipun seratan punika saget kawedar. Seratan punika maujud amargi saking raos prihatinipun panyerat, aningali kawontenan ing gesang bebrayan Jawi ingkang saya dangu saya tebih saking wewarah-werah Jawi.
rasa, dan karsa manusia. Selanjutnya .... 07 Guritan Dayaning Sastra Karya R Intoyo : Refleksi Humanisme Jawa	Panca Windu Wulangan Basa Jawi
Kala taun 1970 Provinsi Jawi Tengah mbabar pranatan babagan Wulangan Basa Jawi. Punika minangkani tuwin jumbuh kaliyan Kurikulum 1968.Ing rerangkening Kurikulum 1975, kala taun 1980 Provinsi Jawi Tengah yasa Garis-garis Besar Program Pengajaran (GBPP) Wulangan Basa Jawi saha
Kendhang, Tembang, Nulis, Maca Guritan, Sarta Karawitan Dening: Ary Suharno
PURWAKA Ing jaman sing sarwa modern iki, ing jaman global kang prasasat donya iki wis tanpa wates, babagan tata krama utawa sopan santun wis katon banget lunture. Lunture sopan santun utawa tata krama utawa budi pakarti mau kang njalari mula warna-warna. Bisa saka tontonan kang awujud TV, HP,
berbunyi Ing Karsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
Piwucal Saha Tata Krami Jawi Ing Sauntawis Kaset Dhagelan Mataram
dening : Dhanu Priyo Prabowo - Balai Bahasa Yogyakarta abstrak W.J.S. Poerwadarminta (1964) ngandharaken bilih dhagelan punika perangan ingkang mboten saged kapisahaken kaliyan sastra Jawi saha kebatosan. Liripun, lelucon ing dhagelan mengku teges/makna wigatos tumrap gesang jalaran dhagelan mboten namung damel tetiyang sami gumujeng kemawon
konveksi di tangerang tigaraksa melayani jasa jahit kaos
Sing ape tak komentari ora ahmad danine tapi….. tulisan moe mas… wis gak iso tak komentari…. akoe wis moco seko cinta laura nganti Ahmad Dani lan liane… wis…. jempol tenan….. isok-isok saben dino mampir
kaya ngene.Dalan durung diaspal. Listrik ya durung ana.Ratan isih tukul suket.Durung akeh
Iki ngarep desa Gatak. Jaman mbiyen durung kaya ngene.Dalan durung diaspal. Listrik ya durung ana.Ratan isih tukul suket.Durung akeh
interpretevisme.Ingkang salajengipun saged dipun-download wonten link menika :
namung kolesterol kaliyan Gamma-GT, lentunipun taksih normal.
unine mengkene :Amenangi jaman edanEwuh aya ing pambudiMelu edan ora tahanYon tan melu
kang laliLuwih begja kang eling klawan waspada Senajan pepeling mau wis tinulis atusan taun kepungkur, nyatane nganti saiki esih tetep jumbuh menawa diterapake kanggo ngadhepi owah gingsire jaman. Suwatara wektu kepungkur Kutha Tegal geger gara-gara luwih saka 20 nyawa ilang amarga ngombe ciu oplosan. Kadadeyan kaya mengkono iki wis nate wola-wali kito sakseake lewat layar tivi dumadhi ing kutha-kutha liya. Adoh sadurunge ing Kutha Pati nate kadadeyan ana siswi-siswi SMA kang ngaku geng Nero pamer atosing balung wuleding kulit, main jotos-jotosan kaya preman. Esih akeh tuladha liya kang nggambarake menawa jaman iki jaman edan. Ing jagad politik luwih edan maneh. Nanging liwat tulisan iki kula mung mbatesi masalah kang ana sambung rapete karo uripe para mudha, utamane para pelajar.Eling lan Waspada Tugase
ngangsu ing bangku pamulangan. Kadidene pelajar, embuh ing pamulangan endi bae, temyu ana tata krama kang kudu diugemi. Umpamane, kudu nganggo seragam kang rapi, kurmat-kinurmatan karo kanca, ngajeni para guru, lan sapiturute. Anane tata krama mau mestine kanggo nggulang kepribadiane siswa supaya dadi menungsa kang ora mung pinter nanging uga nduweni kepribadian kang pinuji. Emane, jaman saiki akeh pengaruh liwat layar tivi kang asring didadekake conto dening para mudha tanpa milah-milihake endi kang pantes ditiru lan endi kang saru. Akibate ya kaya critane genk Nero ing Pati mau. Kita kudu tansah eling menawa tayangan tivi utamane sinetron-sinetron remaja kae akeh segi negatipe tumrap penonton ketimbang segi positipe. Coba prisani! Sekolah ngendi kang ngajarake siswane nganggo seragam sakarepe dhewe, klambine ora
ombyaking jaman, supaya diarani modern nanging padha lali menawa sing aran modernitas iku dumugi ana ing pola pikir, dudu ing tindhakan kang njalari cilakane liyan utawa njalari kaduwung. Tawuran iku jelas dudu cirine wong modern. Ngonsumsi narkoba semono uga. Aja gampang melu-melu mung supaya diarani modern. Jaman iki pancen jaman edan. Nanging kita kudu eling pepeling Rangga Warsita, sebagja-bagjane wong lali kuwi isih tetep luwih begja kang tansah eling lan waspada.
omahe Pak Slamet, Aku durung ngerti omahe tapi aku diwenehi ancer-ancer supoyo ora kesasar.Pasar
mongko aku ngalor, diluk-diluk aku mengo ngiwo nggolek'i bakul rujak, sampek dalan lor dewe lagek ketemu bakul rujak'e, trus aku ngalor sithik ono protelon aku ngulon, Lho...kok gak ono mesjid? weh kleru iki sajak'e. aku mbalek
rujak liyane, piye iki....endi dalane?Meh putus asa, sambil nyanyi alamat palsune ayu ting-ting aku mandek ing pinggir dalan banjur nyumet rokok, ono wong mlaku liwat ngarepku banjur tak takoni omahe Pak Slamet, "Iku mas, ono gang cilik ngulon ora adoh kok omahe
jare Pak Slamet bakule rujak pindah. Dos... mungguh wae gk ketemu lha wong ancer-
RiffrizzSabtu, 10 Maret, 2012bejomen iku gak nyasar teko alun-alun :PBalasHapusThe LoeSabtu, 10 Maret, 2012alun2ne yo pindah...BalasHapusmarsudiyantoSabtu, 10 Maret, 2012Lumayan nek ancer2e bakul rujak...Sing payah nek
SliRaMu Thu Sep 02, 2010 5:29 pm Tumetesing Eluh mu ora bisoNetesake atiku wis sikilku kang wus jumangkahtanpo swarayen pucuking atiku wus rinujit dening janji...kang ora tak mangerteniBanjur Sopo...????Pitakon kuwi kang ora kendatono ing telengin kupingku..pancen....aku wus nglirwakake sliramu soko atiku..Ananging ngertio Cah Ayu....Yen iku lumaku tanpo TumujuPenggayuhMu lintang kang sumunar.....lan aku ora bakal biso nyembadani...ngertio Nduk cah ayu...Yen roso tresno Iki...tak buntel rapet no ing sak pengarep Munadyan eluh mu tumetes...ngetung sak dawaning wengi... SliRaMu Page 1
Nama Station : Radio SWARA KENANGA FM Purworejo
sayektinira Hyang Widdhi, tan karsa mitulungi, marang wong kang datan laku, nir ngamal myang panembah, kumudu dipun turuti, ngendi ana Gusti wineh ing kawula.
dadya ing kapenakipun, tumiba marang sira, murwa sukur ing Hyang Widdhi, tarimanen berkahing wong tuwanira.
Iku ta kayektenira, pralambanging lenga wangi, upamane duk samana, tan antuk pitulung Widdhi, praptane jaman iki, tan ana caritanipun, marma den enget sira, aja ngaku angekoki, mung ngrasa
makan prajurit, empat ribu empat ratus delapan puluh.
15. Prapta panjenenganira, Jeng Gusti Pangeran Dipati, Mangkunagara pit tiga, ing drajat pinrih lestari, mangun
saking ing krama niti, lawan apa wus misuwur, ing
prawira, yen ana madyaning jurit, nora wenang duwe karsa, ragane pama jemparing, kang mesthi senapati, ing sakarsa kang pinanduk, linepas ywa saranta, angsahira den mranani, marang mungsuh aja keguh ing bebaya.
Wong sadhepah dedegira, kang pawakan otot balung kawijil, mariyem cekelanipun, amolahaken rosa, nadyan kembel kebldher kuwawa njunjung, wateke
suwun sanget mas, bagi2 elmu ne… pun wonten.. gunae…
Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken
saiki awake dhewe wis nduweni blog, mligine kanggo nyengkuyung piwulangan basa lan sastra jawa yaiku : http://www.forumbasajawasmpn1po.blogspot.com.
Yen kepingin ndelok biji UAS Semester Ganjil, coba delengen neng blog kasebut….., Matur nuwun.
gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek ...
mlaku-mlaku menyang Sumenep (Madura) akeh pemandangan sing bisa dideleng. Ana Kraton
Salah siji panganan khas Sumenep sing wis suwe disenengi wargane yaiku rujak curek. Rujak curek iki didol turut kampung. Yen rujak umume isine maneka werna woh-wohan, lonthong, kikil, janganan, lan liya-liyane diirisi lan diulet dadi siji karo bumbune, ning rujak curek seje. Bahane mung timun wutuh, jerone dikrowok diiseni bumbu rujak. Carane mangan uga beda, ora diwadhahi piring utawa pincuk, ning langsung dikrokoti. Bumbune disiapake dhisik, yakuwi kacang cina sing wis digoreng sak kulite, lombok, uyah, gula abang, lan petis Medura. Kabeh bumbu iki diuleg nganti lembut. Timun sing wis diumbah dibolongi saka pucuk, isine ditokake diseleh neng layah isi bumbu mau. Isi timun diurap karo bumbu, dilebokake maneh menyang jero timun. Terus timun isi bumbu mau dikrokoti.
Salah sijining bakul rujak curek sing ditemoni JB yaiku ibu Tri Handayani sing dodolan ing ngarepe omahe ing Jl. KH Sajad 172 Sumenep. Bu Tri sing asli saka Banyuwangi kuwi dodolan rujak wiwit pitung taun kepungkur. Jare diarani rujak curek merga carane nggawe diurek-urek. Wiwit kapan mulai ana sing dodolan rujak curek? Bu Tri ora ngerti, ning ing Kabupaten Sumenep ing kampung-kampung lan desa-desa akeh wong dodolan. Apa maneh Sumenep kuwi penghasil timun. “Timun Sumenep karo timun dhaerah liya rasane seje. Luwih enak, renyah, lan luwih awet ora cepet bosok,” kandhane. Miturut Bu Tri sing seneng tuku rujak curek kuwi umume bocah-bocah lan para remaja. “Yen bocah-bocah istirahat sekolah utawa mulih sekolah akeh sing padha tuku, dipangan karo mlaku utawa dolanan karo kancane.”
Regane rujak curek gumanthung gedhe-cilike timun. Yen timun cilik regane Rp 500, sedhengan Rp 750, lan sing gedhe Rp 1000. Olehe dodolan rujak sedina rata-rata entuk dhuwit Rp 40.000 nganti Rp 60.000. “Rujak curek kuwi mung salah sijining pilihan saka maneka warna rujak uleg sing wis ana,” jarene Bu Tri klawan grapyak.
SERAT SABDA JATI PURWA MAHUGENA	Anggitanipun Kanjeng Pangeran Pakubuwono V
Pancer Dharah ping Lima iku nyatanipun,
Iku pan tegese darma wiradating laku,
Marma jeneng ngawula karsaning Hyang Agung,
Mung sapala mring sapanira Hyang Widdhi,
JENENGAN PUNIKA TRESNA INGSUN | Seneng Jawa
Dikirimkan di geguritan	by cahjawa	JENENGAN PUNIKA TRESNA INGSUN
SAMBUT ENJING MENIKA KALIH SENYUM JENENGAN
SETUNGGAL ESEM JENENGAN,SETUNGGAL ANUGRAH KANGGE KULA
IBU..JENENGAN SAMBUT SABEN DINTEN KULA
JENENGAN MBOTEN PEDULI LAN BILIH JENENGAN
KONVEKSI TANGERANG, KONVEKSI KAOS TANGERANG, KONVEKSI BAJU TANGERANG, KONVEKSI SERAGAM TANGERANG.	konveksi tangerang - Konveksi
Sokawera Banyumas Galakkan Sistem Jarwo | RADAR Banyumas
tumpeng alus, tumpeng among-among, tumpeng asrep-asrepan, tumpeng blawok, tumpeng biru, tumpeng damar, tumpeng damar murub, tumpeng duplak, tumpeng golong, tumpeng gudangan, tumpeng gundul, tumpeng gurih, tumpeng inthuk-inthuk, tumpeng janganan tumpeng jene, tumpeng kencana, tumpeng kendhit, tumpeng kuning, tumpeng langggeng, tumpeng mancawarna, tumpeng megono, tumpeng pitu, tumpeng pungkur,
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tube-tube-pornomovs.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
lintang alihan = 1. lintang kang cumlorot kayadene ngalih panggonan.
lintang kemukus = lintang kang mawa buntut sumorot, bintang berekor.
Kalasan, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Jual Vimax Obat Pembesar Penis Jawa Timur Meliputi :
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 11 Maret 2016.
Punopo ingkang kito mandang sae, nggih sae. Menawi kito mandangipun olo, nggih mindak dados olo.
Sarem setunggal sendok ingkang diudak ing gelas alit bakal kraos asine. Ananging menawi sarem setunggal sendok wau disebar ing ember, mboten kraos asin. Rahasianipun nggih niku “Jembar ing pikir”. Adamel tentrem pikir, adamel ayem marang
Aegean · Black Sea · Anatolia Tengah · Anatolia Wétan · Marmara · Mediterania · Anatolia Kidul-wétan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 16 Agustus 2013.
lanangjaka said: suk yen mulih Indonesia, nyaleg’ko wae Gun…
ojo, mengko entek akeh ra iso mlebu, malah
karo basa “alus.” Sing kelingan mung “Cung, ano ulo dawo-dawo ning dermago!” Jarene wong Jamblang kuen ya?! Ari sira Cirebone ngendi?
Durung nggawe YM mbak, sik ndesit. hehehe
86 iku dipanggil ke Jakarta, pelatihan 1 bulan terus langsung dilempar ke Kaltim. Akhirnya krasan, keleleken banyu
menetap nang Yugjo, lha koq kebetulan kulo nggih seneng Health Informatics. Pingin sharing kuathah kalih panjenengan, matur nuwun.
“sampeyan kuwi piye to? Wong wis jelas kok ditakokne??!! Ning ngendi-ndi yo NGAGOMO KUWI KUDU MANKUL!!! (
iki dudu mung dolanan Bm Kabeh mau amergo kahanan F# Sing tak jaluk
ora ana	Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti lyric, sing penting joget bae, bodoa apa bae musike ora urus, sing penting aku ulih bonus, wong anu mukur
The Star-Spangled Banner iku lagu kabangsané negara Amerika Sarékat. Liriké ditulis ing taun 1814 déning sawijining pengacara sing umuré 35 taun, Francis Scott Key.
Lirik basa Inggris lan alih basa[besut | besut sumber]
dimly seen through the mists of the deep,
Ing pinggiring segara, katon surem liwat pedhut saka njero,
ing antara omahé dhèwèké kabèh sing katresnan lan katandhesan perang!
muji Kakuwasan yèn wis bubar lan nglestarèkaké kanggo kita sawijining bangsa.
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 23 Oktober 2015.
selamanya. Ing ngarso sung tulodho, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Andai
Explore posts in the same categories: Sastra Jawa
pan ingêmbun pinusthi ing cipta, sumungkêm lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal
guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830).
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan
Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi.
Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing
wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”.
mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng nolehwêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale.
Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa,
ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai
Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau
mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang, sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau
cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula
tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados
para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing
rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring
mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng,
kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang nglêmpara. Mila panjênêngan anganjawi, nyade umuk, nyade mulyaning nagari Mêkah, kula sumêrêp nagari Mêkah, sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos.
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh
pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha.
Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan
dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh.
Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar,
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku
putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung
nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip
golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp
Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para
Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-
jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang
lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit
dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku
lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala.
Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu
marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha
kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku
Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut
kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala.
Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra
dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis,
kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan
Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung
banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora
gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha
Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh
ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung
ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih
kengelan banyu mili magih gedhe seumberiraRakyate magih guyub ngukir lan mbangun sing mari-mariHe Belambangan lir asata banyu segaraSing bisa asat asih
Bathara Wisnu Krama 02= 02 / 04 =
5. Madêg ing pratapan Ékåwarnå, Bagawan Késåwåsiddhi wóntên ing pacrabakan, dipún adhêp cantrík lan ingkang putrå putri Éndhang Srisumêkar, ingkang kagungan taman Sriwêdari ingkang katuwuhan sêkar Wijåyåkusumå panggêsanganipún tiyang sabumi, nangíng sêkaripún ing sapunikå katingal badhé layu, margi kapisah kaliyan cangkók lan dhangkèlipún. Kacariyós ing wêkdal punikå Éndhang Srisumêkar ingkang sampún ngangkat déwåså, ing dalu néndrå supênå kråmå kaliyan Bathårå Wisnu, têmah kasmaran. Anggubêl nyuwún dhatêng ingkang råmå, kapuríh andhaupakên kaliyan Bathårå Wisnu. Bagawan
OthersTuladha Pranatacara Ngunduh Mantutuladha pranatacara ngunduh mantuContoh Mc Dalam Bahasa Jawa: Pranatacara/pranata
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning .Pranatacara Ing Adicara PengantenDiterbitkan pada Sunday, 23 April 2017 Pukul 0.05Menawi kepengin nglestantunaken budaya Jawi mliginipun upacara mantu, PA tansaya cetha . Ing ngandhap menika tuladha wicara panutuping
Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero – Sebuah Peribahasa Kekayaan Bangsa*
Joyoboyo, Ing Kediri kedhatone, Ratu agagah prakosa, Tan ana kang malanga, Parang muka samya teluk, Pan sami ajrih sedaya,
Kaselak kampuhe bedhah, Kekesahan durung kongsi, Iku
Pajang kuthanipun, Kukume telad Demak, Tan tumurun marang siwi, Tigangdasa enem taun nuli sirna.
ratu kalah ngajurit, Tan ana kang nanggulang, Tanah Jawa gempur, Wus jumeneng tanah Jawa, Ratu Prenggi ber budi kras anglangkungi, Tetep neng tanah Jawa.
Enengena Sang Nateng Parenggi, Prabu ing Rum ingkang ginupita, Lagya siniwi wadyane, Kya patih munggweng ngayun, Angandika Sri Narapati, “Heh patih ingsun
”…. mung gegamane bae golekana kongsi katemu ”.
Kemudian kita simak serat Paweling (Peringatan),
apengawak manungsa, apasuryan padha Bethara Kresna, awewatak Baladewa, agegaman Trisula Wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur wirang”
Surya bebarengan dengan hilangnya kesengsaraan manusia yang berlarut-karut)
“Dununge ana sikile redi Lawu sisih Wetan, Wetane bengawan banyu, andhedukuh pindha Raden Gatotkaca, arupa pagupon Dara tundha tiga, kaya manungsa angleledha”.
Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam
Balas	ass, mas nami kulo mochammad sulton (25-3-1978), nyuwun tulung kajian panjenengan mbok menawi panjenengan saget nopo enten seng semerap artine ngimpi kulo.ngaten mas
ramadhan,udan deres, angin nggebes, gludug gedhe, ajenge budal ngaji mantun isyak mboten sios, lajeng kulo keturon, kulo mimpi enten wali gus’ud jawa timur gendong teng kulo, lajeng ketemu kaliyan rosululloh ingkang lenggah teng kursi raja lajeng kulo
nipun mboten saget nyamperi kulo soale kulo ditutupi asap tebel lan
tiyang niku wau langsung telp kulo tangglet gaman kulo nopo, lha kulo nggeh sanjang mboten gadah gaman nopo2. pripun mas.matur nuwun sak derenge. soale kulo nggih browsing bab artine mimpi niku dereng nemu. tangglet kyai terose dereng enten seng nate ngimpi ngoten, ‘entenonoae’. kulo dikengken poso 3 dino kaleh kyai niku, kulo nurut mawon, mantun niku di kengken maleh 7 dino, sakmantune niku kulo ditanggleti hasile, kulo jawab (bab manunggaling kawulo gusti). ‘kyai niku sanjang kabeh muridku nek tak kongkon poso mesti takon gawe opo, awakmu g atik takon langsung iyoae. biasane wong laku
ngerti bab manunggaling kawulo gusti lan sopoae sing nyandang, lha awakmu kok cuman poso 3 dan 7 hari sudah ada pemahaman bab iku’ lajeng kulo dikengken malih poso 40 dino, kulo sanjang mungkin dereng waktune, kyai niku wau nggih ngiyoi. mas sedulur mbok menawi enten pemahaman bab niki sedanten……monggo mas kulo suwun lan kulo nyuwun tulung.nek sak menika kulo teng banten, nek enten tk mitra anak, nggih niku momongan kulo sak meniko.kulo kinging kasus ngislamaken tiyang wadon mantan bojone nasoro lajeng piyambake nyuwun nikah sekalian,tapi kerono nasoro mboten enten cerai dadi angsal fitnah ngrebut bojone tiyang.dadose diarani kulo rabi rondo nggih mboten, ngrebut bojone tiyang anggepane pendeta. lha nek kulo tinggal otomatis sek dianggep bojone nasoro niku wau, mboten enten cerai, dos pundi islame?.salam kenal mas nggih. ngapunten ingkah kathah kulo nek ngomong nggih ngaten, nopo wontene mawon…..kulo
urun kawruh ing bab sumpeno mimpi panjenengan, kanugrahan bilih wonten ingkang saged nuntun saged mangertosi lan nglampahi ajaran ingkang LERES ugi SAKLERESIPUN
pundi ingkang SAKLERESIPUN..? amargi sedoyo Madzhab ngakeni sami2 bilih LERES nanging dereng SAKLERESIPUN amargi taksih wonten benten2 pemanggihipun..cubi tansah caket dumateng Gusti Alloh SWT. mangke saged pinanggeh Ajaran Rasululloh Muhammad SAW. ingkang SAKLERESIPUN.
Saklajengipun ing bab bebrayan kaliyan saktunggiling wanito nasoro ( nasrani ) puniko sampun kapegat
bab puniko ingkang kedah sampun wonten serat cerainipu, dene pernikahan suci ( Gereja ) pancen mboten wonten ingkang saged nyerai’aken kejawi MAUT ( KEMATIAN )
sakniki ISTRI GARWO PANJENENGAN dede sanes nasoro ( nasrani ) maleh sampun Muslimah amargi sampun
ngaturi uningå, bilíh Bathari Pratiwi gadhah pêpanggíl, sintênå kémawón ingkang sagêd maringi sêkar Wijåyåkusumå, punika ingkang badhé dipún
mawon, kula boten sios mandhap ngriki,”
arep nganakake study tour wajib menyang Jakarta-Bandung. Kabeh siswa sing melu wajib mbayar 350 ewu.
Kanggo kanca-kancaku sing wong tuwane duwe duit, piknik iki perkara sing
janganan ana pasar, dhuwit semono rasane pancen abot banget. Yen mung ngejibke ibu, aku ora tega, amerga aku duwe adhi loro sing sekolah SD lan butuh bea
kang akeh. Saengga aku duwe inisiatif, wiwit
bangjo. Nanging sanajan ngamen, aku tetep sregep mlebu sekolah.
wis nggalakke yen sekolah tekan SMP iku gratis, ora mbayar. Aku ngonjuk sokur babagan kuwi. Nanging gratise sekolah
Kaya aku iki sing lagi mumet mikir dhuwit kanggo studi tour.
tour iku ukume wajib. Jenenge pancen studi
tour, ananging yen ngerti papane wisata ngendi-ngendi wae, cocoge diarani
piknik. Lha wong mung kaya dolan. Sinaune mung rong jam ana
Alhmadulillah, seket ewu maneh aku wis bisa nglunasi mbayar piknik. Nanging telate mbayar telung dina maneh. Aku samar ora bisa nglunasi, “Hadhuh, telung dina maneh, piye ya iki?” pitakonku marang awakku dhewe.
Basa Jawa jam 7, aku kudu ngamen, ora sekolah nganti rampung. *********
sumangga dipun-kempalaken sedaya!” ngendikane ibu guru Basa Jawa ngengetake yen wektu kanggo nggarap soal ulangan wis entek.
ora kaya biyasane, atiku deg-degan ora karuan, rasane ora kepenak. Aku ora ngerti apa jalarane, apa merga aku arep mbolos wedi konangan, apa merga aku wedi
Kanthi ati kang garuh, aku metu saka kelas. Wis takniati dina iki aku bakal mbolos sekolah, lan
golek duit kanthi ngamen, kaya sing wis taklakoni telung sasi iki kanggo mbayar
Durung tekan lawang anggonku laku, Hasbi takon marang aku,
kowe arep nyang ndi? Jare dina iki kowe arep ngajari aku
“Diapura ya, Has. Dina iki aku ana gaweyan sing ora isa taktinggal.
Muga-muga sesuk aku sela kanggo sinau bareng.” walesku kanthi
“Halah... Gaweyan apa ta jan-jane??”
“Ora kok, mung... Emm... Aku mulih disik!!” aku langsung mlayu tumuju
supaya ora konangan guru lan satpam, jan rasane deg-degan banget. Deg-degan wedi
konangan mbolos, uga deg-degan sing ora takngerteni, rasane beda.
onthelku tumuju prapatan biasane aku ngamen. Yen numpak pit, udakara 45 menit lagi tekan prapatan
ana tukang tambal ban, langsung wae pitku tak gawa mrana. Jebul lagi rame, tukange lagi nggarap montor
loro sing kebanan uga. “Nek kaya ngene
suwe iki,” omongku dhewe sajroning ati. Sinambi nunggu ban pitku ditambal, aku
lamat-lamat, ora cetha krana akeh montor-montor kang liwat.
papan sing kaya-kayane aku nate ngerti. “Waduh ana apa
tipi, ketoke rame banget,” omongku.
seneng rame kok,” Aku mung meneng.
dadi saya ora kepenak atiku, apa maneh ana polisine barang.
“Pak, taksih dangu?” takonku menyang bapak tukang tambal ban.
“Tak ngrampungke rong montor iki dhisik, lagi takgarap pite sampeyan. Yen
sampeyan kesusu ya wis ditinggal wae, mengko sore dijupuk,” ngendikane bapake
kula titip nggih, mangke sonten kula pendhet,” Aku banjur lunga nyegat bis, amarga isih limang kilonan prapatan sing arep
rasaku tetep was-was sabubare nonton warta mau. Gambar-gambar ing tipi mau jan ora manglingi tenan,
“Dhuh, ana apa ta jan-jane ki? Ra ngerti ana wong
“Sabar dhik, sampeyan mudhun prapatan ngarep kana ta?” bapak sopir mangsuli grundelanku, ngayem-ayemi aku.
“Iya dhik, iki isih isa mlaku sithik-sithik kok,” bapak sopir mangsuli maneh.
karo ana ibu-ibu nggawa blanjan akeh lenggah mburi dhewe,
dadi ora ana sing bisa tak takoni ana apa dalane macet kaya mangkene ora kaya
ana ing tipi mau panggone ya ana ing prapatan iku, sing biyasane taknggo
tour. Saka njeron bis, aku weruh ana aparat ngrusak warung-warung cilik ing pinggir dalan, kanthi ngangkuti
barang-barang dagangane, kanca-kancaku sing biyasane ngamen bareng uga diangkuti menyang
ki?” takonku sajroning ati sing saiki ditambah wedi lan samar marang kanca-kancaku.
boten sios mandhap ngriki, rame sanget, pak.” kanthi deg-degan aku kandha marang pak sopir bis. Ana njero bis, aku nglamun. Pikiranku wis tekan ngendi-ngendi, piye carane
aku mbayar piknik, piye nasibe kanca-kancaku ngamen. Byuh... guruh dhadha
tekaning pikir. Sanalika aku kelingan ngendikane para pejabat-pejabat kae, yen
telak (Pb). Luwi...
punikå satuhu sakalangkúng sakti bótên wóntên tandhingipún, kajawi namúng kaliyan Bagawan Késåwåsiddhi. Margi sadåyå punika badhé dadós trimúrti ingkang
penikmatmusikjadul said: aku ngertine sing duet bareng Oma :))
, njenengan ki cocoke dadi pengamat musik- dudu dadi profesi sing enek ndik kartu nama
Reply	2020b says:	20 June, 2012 at 12:00 am	hengkicitra01 said: Lily
“Nekseni ingsun lan neqodaken ingsun kelawan ati ingsun ing satuhune kelakuhan iku ora nono dzat kang wajib den sembah kelawan haq ing ndalem wujude angeng Allah, Allah kang wajib anane kang muhal ora anane. Kang wus agawe Allah ing pitung langit lan pitung bumi lan sak isine pisan lan kang murba mesesa Allah ing makhluk kabeh. Lan malih nekseni ingsun lan neqodaken ingsun kelawan ati ingsun ing satuhune kanjeng Nabi Muhammad iku utusane Allah lan dadi kawulane
ijah … ora enak iki ndek sofa … nang jero kamarku wae … ndek sofa iki kudu arep melorot wae
JUVENTUS Bidik Juara Grup | RADAR Banyumas
daerah Resimen 28 Pati. Front Ronggolawe I bermarkas di Deket (Lamongan), Front Ronggolawe II bermarkas di Kudus. Penugasan di daerah Front Ronggolawe II –
sakalangkung ayu, namun sampun gadah bojo. Anunten bojonipun tiyang
2 Yohanes 1:13 | Seméné waé layang iki lan nampaa kabar slamet uga sangka sedulur-sedulur sing nang pasamuan kéné. Yohanes
2 Yohanes 1:1313Seméné waé layang iki lan nampaa kabar slamet uga sangka sedulur-sedulur sing nang pasamuan kéné. Yohanes Last Verse
sumela atur dhumateng para jamaah Jum'at samudayanipun saderengipun khutbah kawiwitan, nuwun inggih minangkani talang aturipun para kadang panitia sadranan Dekahan ...................... (makam ...........). Ngaturi priksa bilih mbenjang dinten ............ menika, kaleres wekdalipun sadranan Dekahan .................. (makam .............). Ingkang menika dhumateng para jamaah samudayanipun kasuwun rawuhipun wonten makam ............. Dene wekdalipun jam ..... Kula ambali malih, ngaturi priksa dhumateng para jamaah Jum'at samudayanipun, bilih mbenjang dinten ............ menika, kaleres wekdalipun sadranan Dekahan .................... (makam .............). Ingkang menika dhumateng para jamaah samudayanipun kasuwun rawuhipun wonten makam ............. Dene wekdalipun jam ..... Mekaten, mugi dados pamriksa, matur nuwun atas kawigatosanipun, lan
ditentukan tsb, setelah orang-orang berkumpul, sebelum tahlilan diadakan pidato singkat oleh panitia, contohnya begini:Assalamualaikum wr.wbDhumateng panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para sesepuh, saha para pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung-langkung panjenenganipun ......................... ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun para ngalim para 'ulama, para kyai lan para ustadz, ingkang tansah kaantu-antu barokah, pendonga, miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja, nuwun inggih Bp Lurah dalah para Perangkat Desa, minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ing tlatah ........................ ingkang tuhu pantes sinudarsana. Sumawana sedaya para rawuh, sepuh miwah anem, ingkang tansah cinaket ing manah tuwin winantu ing bagya mulya, sugeng rawuh, wilujeng enjing/siang lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin, mangga kula panjenengan ngluhuraken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, ngonjukaken raos syukur, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga ing menika wekdal kula panjenengan saged makempal wonten ing menika papan, saperlu ndherek adicara sadranan, kanthi manggih karaharjan tuwin kawilujengan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid alhamdulillahirobbil'alamin. Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafa'atipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh ingkang tuhu dhahat kinurmatan, kula ing ngriki minangka talanging atur para kadang panitia sadranan makam .............., langkung-langkung minangkani para kadang panitia sadranan ingkang saking Dekahan ............, keparenga nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis, saperlu ngaturaken wigatosing gati wontenipun adicara sadranan menika.Ingkang sepisan, para kadang panitia sadranan ngaturaken sugeng rawuh saha agunging panuwun dhumateng panjenengan sedaya, awit sampun sami kepareng ndhanganaken penggalih saha nglonggaraken wekdal, saperlu rawuh wonten ing makam menika. Mugi-mugi rawuh panjenengan sedaya menika kalebetna ngamal soleh ingkang pikantuk piwales kesaenan sangking ngarsa dalem Allah SWT kanthi matikel-tikel. Allahumma amin.Wondene menggah hajat tujuanipun panjenengan sedaya karawuhaken ing Makam ................ menika, mboten sanes kejawi badhe pun suwuni pambiyantunipun, arupi ndherek-ndherek dhedhepe wonten ngarsa dalem Allah SWT, dedonga kanthi waosan Al Quran menapa dene kalimah toyyibah utawi tahlil, ingkang khasanahipun mugi dadosa donga pamujining para ahli waris, para putra wayah, minangka birrul walidain, bektos dhateng tiyang sepuh, emut lan bektos dhateng para leluhur, sahengga mugi-mugi, para arwah ahli makam ............ menika mirungganipun, lan sumrambahipun dhumateng
saking ngarsa dalem Allah SWT. Allahumma amin.Dene minangka imam tahlil samangke badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp ..............Kaping kalihipun, mangke, saksampunipun adicara sadranan wonten makam menika, para rawuh samudayanipun kasuwun pinarak wonten ..............., awit para kadang panitia badhe atur pasugatan sawetawis, nuwun inggih wonten .................... , ...................Salajengipun, mbokbilih para kadang panitia sadranan makam .............. menika wonten kekirangan saha kalepatanipun, langkung-langkung para kadang panitia ingkang saking Dekahan ............, mbok bilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kirang adamel renaning penggalih, menapadene anggenipun atur pasugatan ing mangke kirang mahanani, para kadang panitia sanget anggenipun nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami.Dene ingkang pungkasan, ngaturaken pamriksa:mbok bilih tanpa pambeng insyaAllah dinten ......... ngajeng sadranan dhumawah wonten ing .................., dene wekdalipun kados padatan jam .....Minangka pepuntoning atur, wangsul dhumateng pribadhi kula, mbokbilih anggenipun matur lan ndherekaken adicara sadranan menika wonten kekirangan saha kalepatanipun, kula tansah tumadhah nyuwun rumentahing
dhumateng panjenenganipun Bp ............... kasumanggaaken, nuwun.
taksaka, sing tak kangeni mingkur bakmi godok ngarep mesjid torjo nek antri biso no. 36, karo golek bekas pacarku aku isih kangen, tilas nggeh raosBalasHapusMas hox15 September 2008 23.47stasiun kutoarjo saiki wis aman ra koyo disik, nek wis muduk kereto tukang ojek karo becak opo dokar wis ra rebutan masalahe wis kalah karo
arep pesen tiket balik sing tanggal 10 soko kutoarjo wis entek. Pancen entek tenan opo di tuku
nongol…saiki wis kemrubyung… Wis gagal pertamax!
mak jegaguk mtr anyar do pating pethungul,,
penak tho, ben jepang wae sing mumet awake dewe ngenteni kari milih,
pinisepuh, ingkang tuhu kinurmatan, panjenenganipun ........... ingkang pantes pinundhi,panjenenganipun ........... ingkang kula mulyaaken,panjenenganipun ........... ingkang kinurmatan,miwah sedaya para rawuh para pilenggah, sepuh miwah anem, ingkang tansah winantu ing bagya mulya. sugeng rawuh, wilujeng dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.Langkung rumiyin, mangga kula panjenengan ngonjukaken raos syukur dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih rohmat tuwin barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan lan kawilujengan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan ngikroraken raos syukur menika kanthi sesarengan maos kalimah tahmid "alhamdulillahirobbil'alamin."Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, nuwun inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafa'atipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Hadlirin ingkang tuhu kinurmatan, keparenga ing ngriki kula sumela atur nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis, Ing ngriki kula minangkani kadang kula, nuwun inggih Bp............. gotrah kulawarga, keparengna matur menapa ingkang dados wigatosing gati ing titi kalenggahan menika.Purwaning atur, Bp ............ dalasan kulawarga, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng panjenengan sedaya, sinartan agunging panuwun ingkang tanpa upami, awit panjenengan sedaya sampun sami kepareng ndhanganaken penggalih saha nglonggaraken wekdal saperlu ngrawuhi menapa ingkang dados panyuwunipun. Mugi-mugi rawuh panjenengan sedaya menika kalebetna ngamal soleh ingkang pikantuk piwales kesaenan saking ngarsa dalem Allah SWT kanthi matikel-tikel. Allahumma amin.Dene wonten ing wekdal ndalu menika Bp.................... dalasan kulawarga, badhe nglairaken raos syukur utawi tasyakkuran, awit ing titi kalenggahan menika ngraosaken agunging kabingahan nampi nugrahaning Gusti arupi putra utawi momongan.Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, keparenga atur uninga, bilih awit saking welas asihing Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, saha berkah pendonga panjenengan sedaya, Bp............ sekaliyan pinaringan momongan utawi putra, ingkang mijil ..kakung.. rikala dinten ......(Senen Kliwon).................., tanggal ...21..,..Juli.....,.2011..... kanthi manggih wilujeng tanpa alangan setunggal menapa.Dene putra ingkang angka ...... menika dening ..Bp....... sekaliyan dipun paringi tetenger .................Ewa semanten, .....Bp..... dalasan kulawarga, tasih badhe nggresahi malih dhumateng panjenengan sedaya, nuwun inggih nyuwun ugungan tumrap tambahing pendonga puja-puji pangastuti, mugi-mugi putra ingkang nembe lair menika tansah pinaringan nugrahaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos, Allah SWT, mugi-mugi dados lare ingkang sae, lare ingkang sholih, lare ingkang bektos dhumateng tiyang sepuhipun, mugi-mugi ing tembe dadosa tiyang ingkang migunani dhateng bebrayan, migunani dhateng masyarakat, minggahipun dhateng nusa, bangsa lan agami, allahumma amin.Wondene panjenengan sedaya karawuhaken ing papan menika, badhe kasuwun barokahipun, maos shalawat al Barzanji saha barokah donganipun. Dene minangka ingkang mbawani samangke badhe kasuwunaken dhumateng ............, lan minangka pambukanipun kasuwun barokah fatihah dhumateng panjenenganipun Bp ..............saha barokah imam donga kasuwunaken dhumateng panjenenganipun ................Ananging sanget ndadosaken kuciwaning penggalih, dene ...Bp...... dalasan kulawarga mboten saget atur papan pilenggahan ingkang sarana sekeca, menapa dene pasugatan ing mangke ingkang sanget sarwa kirang mahanani, pramila saking menika ...Bp.... sakulawarga, tansah nyuwun agunging pangaksama panjenengan sedaya.Dene kula pribadhi, mbokbilih wonten kiranging trapsila lan subasita, menapa dene anggenipun matur wonten kekirangan saha kalepatanipun, mugi keparenga panjenengan sedaya hangluberaken agunging samodra pangaksami.Ing wasana kula akhiri, billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wb.-----Dhumateng panjenenganipun Bp........... kula sumanggaaken, nuwun.
mbok yo ojo koyo ngono carane, jare demi kepentingan rakyat yang sengsara, tapi nek ngrusak fasilitas umum ngono kui cengoh jenenge. kangge mbangun bangunan
sopo jal? duite rakyat iku. Mobil dinas di sandra trus dirusak, seng ngge tuku mobil iku duite sopo? pekok tenan iki gak miker, iku yo duite rakyat juga. Wong arep dagang nyang
koyo ngene iki ora usah ngarep-ngarep belas kasihane pemerintah, perkoro sengsoro kan wes biasa to, wong Indonesia kok...Rakyat Indonesia iki sekti ora mangan 40 dino lo kuat malah dadi ampuh, lombok larang yo tetep nyambel, bensin larang malah ngimpor montor anyar, saking sektine udan ae iso dipindah kok, ojo kuatir menderita, wong indonesia ki wes kebal penderitaan, ora nggumun nek mung ora mangan ae. Tambah sengsoro tambah sekti kok....DPR seng rehap toilet ngangge duit rakyat ae dipisui kok, Lha iki
ngruweti, Karepe arep ngrewangi/nulung rakyat cilik, koyo ak ngeneki.. Tpi, malah marai miris wong seng
udur-uduran.(Ngelingi jagad sak isine iku amung pacoban kang wes nyoto, mulo akal, ati lan pikri kudu tansah
Lha,, iku masalahe Pak. Durung ono’ sing gelem karo aku. Yo’opo iki? Panjenengan ono’ ta calon gawe aku sing muuanteb? Nek ono’, aku njaluk 4. Reply	grubik says:	16 June 2009 at 09:01	lha piye, si bima dadi
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero – Sebuah Peribahasa Kekayaan Bangsa*
kapanggih-kang-sindedya/#more-8965Nalika Sang Rama Parasu Kapanggih Kang SinedyaSaka ing pawarta kang binandhung ing karna, akeh pawongan kang nyebutake kalamun Sang Harjuna Sasrabahu jengkar saka praja, ngrabasa prang marang Negara Alengka Diraja amung katindakake pribadi. Saweneh pawarta nyebutake lamun Sang Prabu tedhak cangkrama ngupadi ing ngendi dununging putri kang kena kinarya liru wujuding Dewi Citrawati kang wus surut ing kasidan jati. Dene para pandita kang tinakonan dening Sang Ramaparasu nanjihake, menawa Sang Prabu wus tan kersa andedawa nyecep memanising jagat, mula Sang Prabu mahas ing asamun madeg pandhita. Nanging tumraping Para Pujangga lan Para Satriya, ora saruju marang pinemu kang mangkana. Pinemune, Sang Prabu tindak ngupadi ing ngendi papan dununge kembang jagad
Parasu nedya ngupadi dhewe ing ngendi papan lan paran dununge Prabu Harjuna Sasrabahu. Sakupenging negara kang wewatesan marang Negara Maespati wus kemput kinubengan. Nanging tan kapanggih apa kang sinedya. Wusanane Sang Ramaparasu nyabrang wana gung nedya kundur mring pertapane ingkang rama, nedya ngangin-angin pawartane ing ngendi sayekti Prabu Harjuna Sasrabahu dedunung. Lamun wus pinasthi ing mengko, Rama Parasu bakal anyusul marang paran kang gumathok. Nanging ing tengahing marga, sedyane kang sakawit nulya kajabel. Jroning driya ana rasa panulak, lamun kondura marang pertapan, ing kana malah saya kandel wewayangan peteng kang nglelimput. Wewayangan sedaning kanjeng ramanira, crita dhuhkita kang matumpa-tumpa tumiba marang kang ibu lan para kadange, bakal bali lumayang ing telenging pangangen-angen. Meksa Sang Rama Parasu jumangkah separan-paran amung ngetutake tindaking suku lan kedheping netrane. Mangkana
“Salawase ingsun durung nate wruh citra wewujudane Prabu Harjuna Sasrabahu. Kepriye anggonku ngawruhi sapa kang aran Prabu Harjuna Sasrabahu? Apamaneh Sang Prabu Harjuna Sasra anggone tindak jengkar saka praja kanthi tindak sesingidan. Kuwi padha kalawan tindak kang ora kersa kawuningan dening sak sapaa …..” Dangu Sang Rama Bargawa tan ana mosik, kang ana jroning cipta amung angesthi marang paran dununge pawongan kang sinedya. Jenggirat nyat Sang Rama Parasu tumuju marang puntoning pamikir. “Ya ! ing kene papan dununge! Menawa Sang Prabu Harjuna Sasrabahu tetela panjalmaning Bathara Wisnu. Mesthine tan bakal bucik kulite menawa kataman wadung lan panahku Bargawastra! Saka pamikir kang wus gumathok, sigra cinandhak sinandhangan panah lan wadung kang duk nalika samana wus mbrastha para satriya kang cacahe bebasan tanpa wilangan. Sapa ngerti lamun ana sawijining
satriya kang tumekaning tiwas jroning catur ari.Kocap, nalika samana nuju Sang Rama Bargawa sumendhe ing kekayon saka
kang kaprapal dening warastra lan ana tabet jangkahing manungsa. Sangsaya katarik jangkahira tumuju marang tabeting jejangkah, sanalika katon ana
kang karya rangu, menawa satriya kuwi dudu darajate wong aceplik. Sakala Rama Bargawa ngadhang dedalan kanthi ulat kang wengis. Kagyat gora wekasan raja sinatriya kang tetela iku Prabu Harjuna Sasrabahu. Sang Prabu kang jengkar saka praja wus andungkap sawatara candra tanpa ana kang sinedya. Gempung lan puteking nala tan prabeda kaya dene kang sinandhang dening Sang Rama Parasu. Nyata Sang Harjuna Sasrabahu tan prabeda sedyane kalawan Sang Rama Parasu, kang nedya angulati ing ngendi papan dununge pawongan kang dadi panuksmaning Bathara Wisnu. Sang Prabu uga wus ana puntoning galih, lamun ing ngendi ana pawongan kang keduga nadhahi Senjata Cakra, ya kuwi pawongan kang dadi titising jati Bathara Wisnu. Jalma kang darbe tunggal karep, saksana wus ayun ayunan! #### Kacarita, mesem jroning wardaya Prabu Harjuna Sasrabahu natkala ingadhang dening pawongan kang pangawak sarwa sembada. Jroning driya tan samar
menungsa apa wewujudaning Dewa?” Sang Rama Parasu tan bangkit anjejawab, amung eseming lathi saka bungahing nala. Sakala kekarone padha dene angulati sarwa mesem. “Mesthine sira wujuding jalma manungsa, katitik sira ora ilang kenedhepake!” wusana Rama Parasu angunandika. “Mesthine sira uga sabangsaning manungsa, katitik ana wewayanganmu kang cumithak ing bantala!” Sang Prabu muwus tan kena ingasorake. “ Bagus! Nyata lamun kita darbe pamawas kang ora geseh!” “Ora luput pamuwusmu!” “Yoh, kita rerembugan kaya dene patraping satriya, aja kaya patrape brahmana kang andum wewarah. Tumuli sajarwaa, sapa sejatine
ingsun iki pawongan kang mardhika, iki papan dunungku. Mula sira kang luwih dhisik sajarwa sapa aranmu, kaya kalumrah patrape tetamu teka ing papan panggonanku!” Mangkana Prabu Harjuna
gung. Ingsun putra Resi Jamadagni kang wuragil. Jenengku Rama Parasu. Apa sira durung nate wanuh marang kang awujud Rama Parasu ya Rama Bargawa?” Sakala kagyat Prabu Harjuna Sasrabahu. Tan ana pangira sawiji wiji dene samangke wus ayun-ayunan kalawan kang aran Rama Parasu. Pawongan kang wus kentar tandange wiwit saka mangsa kalane isih timur. Nalika maksih dadi pangeran pati. Sakala sigra Prabu Harjuna Sasrabahu lilih patrape, gya ingacaran lungguh Sang
Satriya Pinandhita kang wus kawentar ing jagat. Nama jengandika wus kasusra dadi sawijining dedongengan kang tuhu anggegirisi, keprungu wiwit saka mangsakala aku isih awujud bocah. Ora ngira lamun Dewa kepareng darbe kersa nepungake lawan jengandika Sang Rama Bargawa kang kasusra ing salumahing bhumi sakureping langit!” “Yen saiki wus ngerti sapa sejatine aku, saiki sajarwaa sapa sejatine sira iku?” Maksih kanti ati kang kabranang, mangkana pangandikane Rama
raja ing Maespati” Sakala geter Sang Rama Bargawa. Bungahing nala kaya dene kebrugan wukir sari. Jroning cipta kaya alunjak-lunjak dene wus kapanggih kang den upadi. Nanging meksa maksih ana sesa cubriya, iya yen iki bener kang ingaran Prabu Harjuna Sasrabahu. Sakala kabranang sarwa amuwus, Rama Bargawa. “Heh pawongan kang ngaku Prabu Harjuna Sasrabahu raja kang gung binathara. Raja kang wus kasusra dadi panjalmaning Bathara Wisnu. Aja sira nindakake pakarti cidra. Aku lumuh lamun ingapusan, sanajan ta dening anaking dewa Yama aku ora rila!!”. “Aku sajarwa apa anane. Lamun andika nate midhanget ceciri ing saranduning awakku, mesthi aku kadunungan. Lamun andika sumurup marang apa kang dadi piyandel kang awujud senjata Cakra, aku bakal anudhuhake. Ingsun uga lebda angudhar carita sakabehing bab kang ana gegayutane marang prajaku, kawulaku, garwa prameswariku uga pepatihku kang sudibya ing pupuh. Nanging ana bab kang ora sarju marang pangandikane jengandika. Dene jengandika anyebut menawa ingsun kasebut panjalmaning Bathara Wisnu!?” “Ingsun nate krungu pawarta, manawa sira nate ngrabasa prang lumurug lumawan Raja ing Alengka, Prabu Rahwana Raja. Mara critanana supaya ingsun percaya marang sejatine sira kang ngaku Prabu Harjuna Sasrabahu!”. “Yoh Sang Satriya Pinandhita, aku bakal minangkani pamundhutmu supaya lega lan percaya marang jati dhiri jenengingsun” Ramaparasu saksana tumungkul ngreka pitakonan kang bakal katujokake marang satriya ing ngarsanira. Mangkana
Sumantri ya Patih Swanda. Dene kang ramane aran Resi Swandagni” cukat Prabu Harjuna Sasrabahu jejawab kanthi esem kang kumambang ing lathi. Nuli Prabu Harjuna Sasrabahu anerusake. “Resi Suwandagni kagungan putra loro cacahe.
warna sarwa sembada. Prawira sekti mandraguna lan darbe senjata dibya kang ingaran Cakrabaswara. Nanging rayine kang aran Sukrasana, wewujudane cebol kepati kang wujud praupane kaya
Sumatri nalika samana nuju ingsun nggelar parepatan. Lekase Sumantri arsa suwita marang jenengingsun. Patrape repepeh-repepeh lampah dhadhap anorraga kaya sata matarangan bocah mudha kang abebusana sarwa
wanuh lan durung andangu kang nembe prapta, nanging jroning driya, ingsun wus krasa
bebasan kaya adoh ingawe, senajanta wus kepara cerak kaya anggung rinaketake. Mesem jroning atiku saka mulat citrane kang nembe prapta kang tetela sumunar anglais tejane. Kanthi ririh ingsun tetanya marang bocah mudha kuwi “Heh bocah bagus kang nembe prapta. Aja sira nganggep ingsun tumambuh, awit katemben iki ingsun nyumurupi ing sira. Saka ngendi sira lan apa mungguh wigatine dene kumawani marak seba ana ing ngarsaku” “Sinuwun, kula wingking
ngarsanipun ingkang sinuwun. Mugi wontena suka lilaning panggalih ,waleh-waleh menapa, sotaning manah kula badhe suwita, ngenger-ngiyup ing ngandhaping pepada paduka sinuwun. Senajanta kadadosna pekathik pangariting suket-
Nanging kawruhana, para pamagangan kuwi kudu kawuningan luwih dhisik dening patih wasesaning praja yaiku Patih Surata. Borong kawicaksanan tak pasrahake marang sira, Patih Surata”. Tumuli ingsun paring aba marang Patih Surata, pepatih kang wus kepara yuswa, supaya murba marang Bambang Smantri, Sepi samun nalika tilas Nata ing Maespati, Prabu Harjuna Sasrabahu, kandheg nggenya medhar carita. Nanging sawusnya sawatara maspadhaake marang ulate Sang Rama Parasu, Prabu Harjuna Sasra tumuli tetanya marang Satriya Pinandhita kang maksih anjenggereng ing ayunan. “Sang Rama Parasu, apa jengandika maksih kersa utawa nora bosen midhangetake critaku kang dawa iki?” Sang Prabu Harjuna Sasrabahu
Parasu. “Sekethi jumurung dene jengandika nora kabotan. Mengkene bacuting critaku”. Nuli crita kabacutake. Nalika samana Patih Surata maringi katrangan bab repoting Praja Maespati marang Bambang Sumantri. “Ngger Bambang Sumantri, Awit saka keparenge gusti ratumu Prabu Harjunasasra. Aku kang tinanggenah ngrampungi perkara. Ala lamun mbalekake wong kang arsa suwita ing ratu lan tulus lahir batin duwe karep utama angayahi pakaryaning praja. Sumantri, wajibe kang arsa
jejibahan, sira kudu manut setya tuhu miturut sapakon. Sira aja angresula menawa kajibah ing pakaryan kang abot, sabab pangresula kuwi surasane amung lumuh ingaran luput. Sira uga aja tumindak cilik anduwa, gedhene andhaga marang titahing nalendra. Lamun sira tumindak kang mangkana, bakal gedhe pidananing ratu tumrap marang sira” Sareh Patih Surata amijangake. “Nuwun inggih gusti Patih. Sedaya atur paduka Gusti Patih, samendhang mboten wonten ingkang karempit. Sampun kula tampi jangkep lan sedaya pangandika Paduka Gusti Patih kula pundhi” “Mangertiya Sumantri, ora sethithik cacahing nomnoman kang wus nembung nyuwun suwita ing raja. Nanging Ingkang Sinuwun durung ana wanci kanggo nampa kabeh suwitane, amarga ing dina kiwari iki, Praja Maespati kaya dene ketaman grahana surya. Petenging penggalih Prabu Harjuna Sasrabahu ora gampang dipadhangake, senajana ta dening Dewa angejawantah bebasane”. “Menapa Paduka Gusti Patih suka paring katrangan menapa ingkang dados sungkawaning penggalih. Sandeyaning manah kawula, menawi saged katampi pangengeran kula, keparenga kula ambiyantu caos pepadhang, angentheng-enthengi bot repot ingkang kasandhang dening Gusti Prabu Harjuna Sasrabahu”. Mangkana Bambang Sumantri sumambung atur. “Sumantri, kalamun sira mengko ditampik, sira aja ngresula, nanging umpama
Sabab purba ana ing tanganku nanging wasesa dumunung ing astane Sang Prabu Harjunasasra. Surya kang ketaman grahana ing Maespati bakal bali sumilak padhang, yenta ana sawijining pawongan kang sembada ngilangake tri prakara kang kasandhang ing Negara Maespati. Kawruhana
saiki dadi cengkar, nela. Sabanjure dadi papan pandhelikane ama lan kewan gegremetan kang mawa wisa. Tanem tuwuh tetanduran gogrog tumuli pusa. Senanjanta tlaga kang samau tirtane megung, ing wektu saiki sasat asat, tan ana sesa senanjanta amung sajembaring
“Nanging uga sira mesthi sumurup, ing dina saiki Negara Magada wus kinepung dening raja sewu negara, kang darbe karep kang padha, yakuwi ngayunake Sang Raja Putri”. Patih Surata mungkasi wewarah marang Bambang Sumantri. Katon
cumanthaka, “Nuwun Gusti Patih lan Sinuwun Prabu Harjuna Sasrabahu, kalilanana kula sumalonong mboten pinarentah anyagahi angentas perkawis ingkang sampun Gusti Patih angandika-aken. Ingkang sepisan, keng abdi suka pambiyantu bab bot repoting kawula negari Maespati. Kaping kalih kula sagah ngwangsulaken para nalendra ingkang sampun tunggal kersa ngalap dewi Citrawati, angepung Nagari Magada. Kaping tiga kula angajap, sageda waluya katemahan jati, pepeteng ingkang ngalimput nagari Maespati, menawi kula saged mboyong sekaring kedhaton negari Magada, ingaturan dhumateng jengandika gusti kula Prabu Harjuna Sasrabahu. Andungkap titi wanci menika, keparenga ingkang
Perkawis menika sampun ta kagalih awrat. Keparenga Gusti Prabu lerem wontening praja kewala. Mboten sisah Paduka jengkar saking praja ngrabasa prang nrenggalangi para nalendra sewu negari. Inggih ta lamun mangke paduka saged unggul ing ngayuda”. Cuwa rasaku, tyasku kebranang kaya dene kinilanan pranajaku. Ana swara kaya dene geguntur jumlegur ing akasa kapireng saka pungkasaning ature Bambang Sumantri kang kaduk wani kurang duga prayoga. Ingsun
pangandikaku marang Patih Surata anyemoni tingkah pakartine Sumantri kang kasurung rasa kamudhan kang kebak ing piyangkuh; Dongeng punika, kapethik mentah saking Bahasa Indonesia, kaolah mawi bumbu sarwa Jawi, saking kitab Ramayana, anggitanipun Herman Pratikto. Nuwun sewu Ki Narta, bumbu Jawi panjenengan kathah ingkang kula angge panyedhep raos)(Artikel asli di
mboah….niku mboten kok nakal lan kurang ajar…ananging kreatif lan tresno dumateng simbah…..hi…hi..hi tegesipun
pitana, hanenggih pundi ta negari, pundi ta desa, ingkang wonten wisma kang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi tembu...
ngipun neptu dinten lan pasaran, lajengdipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi :muharramneptunipun setunggalRajabneptunipun tigaShafarneptunipun tigaSya'banneptunipun gangsalRabi'ulawalneptunipun sekawanRamadhanneptunipun enemRabi'ulakhirneptunipun enemSyawalneptunipun setunggalJumadi'lawalneptunipun pituZulkaidahneptunipun kalihJumadi'lakhirneptunipun kalihZulhijjahneptunipun sekawanKapendhet saking neptunipun sasi kalairan,Sakmenika gunggungipun wau menawi langkungsaking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun.Menawi sisa :1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dadospanguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang.2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipunlaku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampunbenten kaliyan saking laku Santri.3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipunlakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun,sampun benten kaliyan saking laku Priyayi.4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipunamong tani, sanadyan kalih liya-liyanipun,sampun benten kaliyan among tani.5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpasiran, inggih menika wiji Raja, watakipun botenkenging dipun perintah, malah mrentah.PETUNG PANCA SUDAWATAKING
gunging pangaksami bilih wontenngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.PETUNG PANCASUDAKangge nikahake temanten.Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kangprayoga kapilih utawa sinirik lamun arep
wilangan :1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watakepanganten utawa wong tuwane tansah tukarpadu nganti salawase .2. 2 utawa 8, iku petungan : DemangKandhuruhan, watake panganten utawa wongtuwane sok nemu lara.3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin,watake panganten utawa wong tuwane soknemu bungah lan seneng.4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja,watake panganten utawa wong tuwane soknemu karaharjan lan kasenengan.5. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan,watake panganten utawa wong tuwane sokkelangan utawa wong akeh sok ana kang duweniat ala marang dheweke.6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watakepanganten ora suwe, bakal pegat mati utawapegat urip, tur akeh
pinter2 nawar sajaBalasHapusmas hox24 Desember 2008 11.55aku mujur iso gede krono becak, bapakku mingkur duwe pamrih sopo sing karep wae nek arep
by cahjawa	Serat Wulangreh ana 13 pupuh tembang kang isine yaiku tembang
« SERAT WULANGREH PUPUH PANGKUR	Pupuh Pangkur Serat Wulangreh »
sapi, bandeng presto, nasi goreng babat, ayam goreng kraton tulang lunak, kue-kue pia, sate kambing bumbu kecap, martabak malabar,
lanthingPurbalingga: rujak kangkung, tahu gecot, soto kriyik, es duren, klantingRembang: bandeng duri lunak (di Juwana), sirup
Gouda iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Gouda iki misuwur déning kéjuné sing diarani Goudse kaas ing basa Walanda. Banjur ing kutha iki uga diprodhuksi lilin, pipa saha sawijining panganan Walanda sing diarani stroopwafel.
dipatèni lan dienggo lilin. Banjur walikuthané macakaké tèks saka Injil Lukas. Banjur wit Cemara Natal diuripaké cahyané, sawisé listrik diuripaké manèh lan wong-wong padha mangan sop ercis.
title=Gouda&oldid=1032517"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.04, 12 Maret 2016.
panjenengan mlebu, ketingal inggon mata urip, hadir ing panggonan
Rasululloh sun aku awake Gusti ali,Ajiku si dewa manik,Sukma waktra dhadhaku tengen,Sira welas asih,Sira ndeleng sira kedhep,Sira ndulu badan saliraku,Osikipun panembahan Kyai Gertabahu,Sing sinten pratapan guwa Deresan,Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah,Tumuju marang si ……….. (
konci dening Alloh,Sakabehing hawa nafsuh lan kasekten si ….Kang agawe ala
munggah ing pundakku, Siro tangiyo!Sang Cacing Putih kang munggah ing ulo-uloku, Siro tangiyo!Sang Puter Putih kang munggah ing dlamak-anku, Siro tangiyo!Sang Jakir Putih kan munggah ing jenggotku, Siro tangiyo!Beg
perlu dipagari agar aman.Mantra:Bismillah………..Pager Allah ing ragaPager Allah ing sukmoPager Allah ing raga……3xYa Allah kula nyuwun pager Panjenengan Sageda mageri dhateng jiwa
Wus Kemput Ing Jagad Wetan, Kulon, Kidul, Lor, Iyo Aku Bayumu Si Kapi Putih Titise Roh Ilapi Kang Nglimputi Jagad Kabeh, Saking Kersaning Allah."Ilmu Aji Mliwis Putih.Aji Mliwis Putih
hmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Wewe Putih, Wewe Putih Gendhongen Aku, Kudungono Mego Mendhong Cat Tan Katon, Wong Sewu Podho Lamur, Pitos Tan Ono Weruh, Songko Kersaning Allah."Ilmu Aji Balasrewu.Aji Balasrewu
Tunggal, Sakehing Mungsuh Ngarep Mburi, Kiwo Tengen, Keblat Papat Podho Kamigilan, Kaprabawan Ajiku Si
hmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Suket Kalanjono, Aji Pengawasan Soko Sang Hyang Pramono, Byar Padhang Jumengglang Paningalingsun, Sakabehing Sipat Podo Katon Saking Kersaning Allah."Ilmu Aji Panglarutan.Aji Panglarutan
Yajabarut, Ingsun Jumeneng Dzatullah, Umadeg Tengahing Jagad, Sakabehing Mungsuh Sakubenging Cokrowolo Kang Podho Durhoko, Krungu Petak Gelap Sakethi, Podho Bedhah Kupinge Pecah Endhase, Saking Kersaning Allah."Ilmu Aji Gelap Ngampar.Aji Gelap Ngampar
Nyowo, Ules Putih Yo Muhammad, Kamg Lempeng Mimis Arane, Podho Turutono, Sir Amangan Si Rogo Makengkeng, Kerono Wis Tunggal Dadi Pangane, Lah To Wis Ingsun Jatine Allah, Yahu Khak, Yahu Khak, Yahu Khak."Ilmu Aji Anjan Kumayan.Aji Anjan Kumayan
Kiwo Tengen, Sing Nyawang Kegiwang, Opo Maneh Yen Sing Nyawang Kang Tumancep Kumantil Ing Telenging Sanubariku, Yo Iku Si Jabang
Pucuking Wuluku Puhun, Dak Tepungake Pucuking Rambutku, Pucuking Alisku, Pucuking Idepku, Dak Tepungake Maniking Mripatku, Telenging Rasaku, Kumpul Luluhing
hmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Pulunggo Pulungsari, Kang Mijil Ing Sanubari, Mubyar Telenging Dhadhaku Wong Kang Mulat Teko Welas Teko Asih, Asih Songko Kersaning Allah."Ilmu Sir Sadono.Aji Sri Sadono
hmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Sri Sadono, Nyang Kuwero Dewaneng Kasugihan, Sri Sadono Kang Andum Sandhang Pangan, Nyuwun Gampang Pados Kulo Sandhang Tedho, Sarinane Sawengine Salawase Gesang, Gampang Tekane Slamet Anggone Lan Gawe Ayune
Loro: Dadi wong kudu adil lan ojo kejem-kejem
“Bot lek awak dewe dikejar satpam piye?”
opo meneh nek lagi sensi.., tapi nek konco cerak cepet apikan to biasane. clarify, terus akur.
am	uwis clarify… dan pancen kok, urung let suwi, wis balik meneh… pancen lah, friends will be friends… jare nek kanca cedhak ki ra ono sing jenenge racists, SARA, ra perlu formal2, maaf2an, bahkan tengkyu2an… makane, ngece konco
- gara-gara: guyonan Semar, Petruk, Gareng, Bagong
menggunakan bahasa daerah, contoh:- “Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
Kilauea inggih punika gunung berapi ingkang paling ragil lan paling tenggara ing Pulau Ageng Hawai `i. Wontenipun Kilauea namung minangka tonjolan ing sisih ''tenggara'' Mauna Loa, lan ngantos pinten-pinten taun dipunanggep minangka satelit tangga raseksa kemawon, boten gunung ingkang pepisahan. Ananging, panaliten ingkang dipuntindaken pinten-pinten dekade pungkasan, nedahaken kanthi cetha menawi Kilauea gadhahi sistem pipa-magma piyambak, ingkang miyaraken ngantos lumahan ingkang langkung saking 60 km saking bumi.
Puncak Kilauea dumunung ing garis lengkung gunung berapi kalebet Mauna Kea lan Kohala lan boten kalebet Mauna Loa. Utawi saged dipunwastani menawi Kilauea punika kagem Mauna Kea minangka Lo`ihi kagem Mauna Loa. Hawaii migunakaken tembung Kilauea namung kagem kaldera puncak, ananging bumi ilmuwan saking pinten-pinten dinten, panggunaan ingkang asipat misuwur sampun dipunwiyaraken kagem nyartakaken nami sadaya gunung berapi.
ngadhap). Kilauea inggih punika griya Pele, dewi gunung api Hawaii. Tembang Hawaii lan wujud tradisi lisan kathah erupsi fomented déning erupsi Pele saderengipun erupsi kaping setunggalipun ing Éropah, misionaris Rev William Ellis, ngertos puncak ing taun 1823. Kaldera inggih punika situs
Kilauea&oldid=1014199"	Kategori: Gunung ApiGunung Api HawaiiKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
mas Raf leres. La wong kasunyatan pancen ngoten nggih. La terus bade kados pundi malih. Kulo kangungan sederek mudo angsal warisan sabin gih boten kersa nggarap, la terus dipun sade.BalasHapusAnonim5 September 2008 14.22Kayane memang pendapate mas Raf leres. La wong kasunyatan pancen ngoten nggih. La terus bade kados pundi malih. Kulo kangungan sederek mudo angsal warisan sabin gih boten kersa
tidur, wonten garasi, lokasi wonten kota. Menawi wonten informasi, nuwun informasi wonten hp 08882027064.
butt chugbukakeebukake jockeyBukake NinjasBukakepottomusBukake shank combi surpriseBukake
Atur Pasrah Penganten Putri - NJOWORATOWEKIJANE
Atur Pasrah Penganten Putri.Assalamu'alaikum wr.wb.( ayat )Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang tuhu kinurmatan. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang rinten pantaraning ratri tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah ingkang hambeg pepoyaning kautaman. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sanggya para rawuh, para lenggah kakung miwah putri, sumrambah para kadang wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi.Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Sagung para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat sinudarsana, kakung miwah putri. Minangkani pamundhutipun Bp/Ibu ....................................... nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten putri ingkang pidalem ing ................................... , kula pun ........................................ ingkang piniji minangka sulih wicara, keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .......(pemangku gati)............ dalah gotrah kulawarga,Ingkang sepisan, kula sarombongan saking .......................................... sowan dhumateng panjenengani
dalah gotrah kulawarga, katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangkugati)......... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing .......(kampung)............ ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “Assalamu'alaikum wr.wb.”Kaping tiganipun, Bp/Ibu .................................... ngaturaken ndherek suka bingah dene panjenenganipun Bp .......(pemangkugati)........ sagung kulawarga kepareng minahargya ngundhuh mantu kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah lajeng nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang agung, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken maewu-ewu agunging panuwun.Panjenenganipun Bp/Ibu ........(pemangkugati)......... dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu ............................. lumantar kula masrahaken putra temanten kekalih, inggih Mas Bagus ......................... kaliyan Rara ayu ........................ ingkang sampun kaakid-nikahaken dhuk kala~wau/wingi/emben, nuwun inggih dinten ........................, surya kaping ........................., wonten ing ................................ , kanthi raos suka lila legawaning manah, kula pasrahaken sakwetahipun, mugi kepareng katampi, kinanthenan pangajab mugi karengkuha kadidene putra pribadhi, kagulawenthah saha pamardi, sahengga ........(penganten putri).............. menika sagedta netepi jejering wanita ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale griya, saha bekti dhateng para pepundhen, lan tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah dhumateng ngarsaning Gusti.Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ....................................... amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, panyaruwe, lan panyendhu rikalaning kirang leres, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, waleh-waleh menapa, inggih nuwun sewu, menika lare ndhusun, temtu kemawon kathah kekirangan ing seserepanipun, pramila mugi keparenga hangegungaken pangaksaminipun, keparenga sabar pamomongipun, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin.Panjenenganipun para rawuh ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen kula matur, labet taksih kathah reroncening adicara ing pahargyan menika. Dene saparipurnaning pahargyan ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala.Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning
pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten
- Para pangemban pangembating praja, satriyaning nagari ingkang tuhu pantes tinulat para kawula dasih ingkang pantes kinurmatan
- Para sarjana sujono ingkang tuhu sujaneng budi ingkang tuhu kita hurmati
- Para kadang muda tumaruno ingkang bagya mulya, ingkang tuhu kula tresnani
sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Harjono sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit
· Eko laksitagati purwakaning pahargyan inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga
· Dwi laksitagati rawuh kaliyan jengkaripun putra temanten kakung
· Panca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkem
· Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku
Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gendhing-gendhing saking Paguyuban Karawitan Pranatalaras ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Jumadi.
sesepuh ingkang satuhu kula bekteni - Sagunging para ta...
I. ARTI UPACARA RUWATAN Ruwatan kui kasil saka tetembungan ngruwat sing artine yaiku ngopeni. Dene Upacara Ruwatan kui nduweni teges ng...
Assalamu’alaikum, Wr.Wb. Dhumateng panjenenganipun Bapa Sumino ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya
bangku sekolah umur 16 taun, Brosnan dadi ilustrator iklan, nanging banjur kuliah seni peran ing London telung taun. Sakwise dadi aktor teater, dhèwèké mbangun popularitas liwat tv Remington Steele. Sakwise serial Remington Steele, Brosnan dadi tokoh utama ing pirang-pirang filem,
taun 2009. Taun 1996, karo Beau St Clair sing asale saka Amerika Serikat, dhèwèké nggawe omah produksi sing jenenge Irish Dream Time ing Los Angeles. Sabanjure, Pierce Brosnan
dikelola déning Christian Brothers. Ibune Brosnan banjur pindhah menyang kutha London kanggo kerja dadi perawat sawise bapake nglungani keluargane. Brosnan ngakoni yèn uripe nalika cilik rekasa lan ngrasa kesepian, amarga mung ana ibune, simbah kakunge, lan simbah putrine. Brosnan uga tau
bareng simbah kakunge, Philip lan simbah putrine, Kathleen Smith.[3] Sawise simbah kakung lan simbah putrine tilar donya, Brosnan banjur urip karo bulike banjur karo paklike, nanging dhèwèké banjur dipindhahake arep diopeni wong wedok jenenge Eileen, ing bageyan kutha kang elek, nanging Brosnan nggambarake minangka awal kesuksesan.[2] Banjur, Brosnan nerusake sekolahe ing De La
ing De La Salle Brothers lan celathu yèn sekolah iku kaya-kaya ngapusi dhèwèké lan siswa liyane.[2]
Brosnan nglungani Républik Irlandia tanggal 12 Agustus 1964 lan ketemu karo ibune manèh karo garwa anyare, veteran Perang Dunia II, William Carmichael, sing saiki omah-omah ing Longniddry Skotlandia.[4][5] Nalika pisanan ketemu karo ibune, Brosnan nyikep ibune lan garwane, Brosnan nggambarake bapake sing tenanan.[4] Carmichael banjur ngajak Brosnan kanggo nonton filem James Bond sing judhule Goldfinger, nalika umure sewelas taun.[6] Sawise keluarga iki pindhah menyang London, Brosnan sekolah ing Elliott School, sekolah negeri ing laladan Putney, London Kulon.[7] Brosnan banjur ngerti yèn dhèwèké dadi wong asing ing London, mula Bronson sinau supaya bisa adhaptasi lan kekancan karo kanca-kancane sing anyar.[2] Nalika Brosnan
ilustrator iklan ing studio.[9] Ing Oval House taun 1969, Bronson teka ing lokakarya kanggo latihan. Bronson ketemu karo ilusionis sing mangan geni sing lagi mulang wong wedok kepriye carane nyelehake geni ing dhadhane. Ia
pembebasan. Iki batu loncatanku menyang uripku sing liyane, adoh saka urip sing daklakoni, lan donya aktor iku donya sing nyenengake lan diregani. Kuwi kepuasan sing gedhé ing uripku."
1979–1994: Awal karier[besut | besut sumber]
Sawise lulus saka Drama Centre taun 1975, Brosnan miwiti gaweyan dadi asisten manajer teater ing York Theatre Royal. Brosnan banjur miwiti karir aktinge ing Wait Until Dark. Sasuwene wektu 6 sasi, Brosnan banjur dipilih karo dramawan Tennessee Williams kanggo meragakake paraga McCabe ing The Red Devil Battery Sign.[12] Penampilane sing
dadi bintang televisi ing Amerika Serikat kanthi peran utama ing miniseri populer Manions of America.[13] Banjur Brosnan main ing teater Masterpiece taun 1982 sing nyritakake dokumenter sing nyathet uripe Lady Nancy Astor (wanita pisanan ing
Inggris). Saka penampilane dadi Robert Gould Shaw II ing seri iku, Brosnan mlebu nominasi Bebungah Golden Globe taun 1985 kangoo kategori Aktor Pendukung Paling Apik.[14]
iku Brosnan "bisa ndadekake James Bond nom."[15] Sawise Remington Steele rampung ing taun 1987, Brosnan banjur main ing
banjur nambahi, "paling ora aku isih ana peluang ing rong peran iku, nanging iku isih kasimpen ing pikirane wong sing saiki manggon ing Hollywood."[17]
Taun 1986, Timothy Dalton dadi pilihan utama kanggo nggantikake Roger Moore. Nanging prajanjen kontrak karo
sempet ndadekakeDalton ora bisa nampa tawaran iku. Minangka alternatif, Sam Neill banjur melu tes dadi James Bond, nanging banjur ditolak
Kill (1989). Dalton bakalan dikontrak kanggo telung filem Bond,[19] sing bakalane filem katelu arep diproduksi ing taun 1990 lan bakalan dibabarake ing taun 1991. Nalika semana judhul kang wis kababar wing masyarakat ya iku The Property of a Lady[20] (kang kalebu salah siji carita cekak karya Ian Fleming), nanging pungkasane ora tau
Bond ngumbara menyang London, Tokyo, lan Hong Kong. Nanging, filem iki banjur ora sida digawe sawise United Artists/MGM perang karo
cacahe telung judhul kanthi tambahan pilihan kanggo filem kaping papat. Brosnan pisanan dadi Komandan Bond ing filem taun 1995 kang judhule GoldenEye banjur olèh akèh
kotor gedhene 350 yuta Dolar AS ing sakabehing donya.[23] Film iki dadi
St Clair. Sawise telung taun parusahaan iku bisa mbabarake filem pisanan kang judhule The Thomas Crown Affair, kang bisa kasil sukses ing
tampil kaping papat dadi Bond ing filem Die Another Day. Nalika promosi, Brosnan nyritakake yèn dhèwèké kepingin nerusake perane dadi James Bond, kanthi merujuk marang Sean Connery kang nganti kaping nem maragakake James Bond.[27]
Brosnan tau takon marang EON Productions nalika nampa peran Bond, intine apa bakalan diidini yèn kerja ing
apa Brosnan bakalan dadi James Bond kaping lima apa ora. Brosnan banjur kelingan marang Roger Moore kang dijengkeli déning saperangan fans 007 ing pungkasan karire dadi James Bond amarga umure wis tuwa ya iku 58 taun, nanging dhèwèké uga olèh mendapat dukungan moril kang akèh saka pihak produser lan saperangan fans fanatik 007. Kamangka dhéwé tetep
ngumumake yèn MGM bakalan golek aktor liya kang luwih nom kanggo nggantekake Brosnan.[29] Ing sasi Juli 2004, Brosnan celathu yèn "Bond iku uripku sing liya, kang ana ing saburiku."[30] Nalika Oktober 2004, Brosnan wis matur yèn dhèwèké
Everything or Nothing, bebarengan karo aktor pengisi swara liyane.[36]
2003–saiki: Karier sawise James Bond[besut | besut sumber]
Pierce Brosnan (kaping loro saka kiwa) bareng karo pemeran filem Mamma Mia!
ing filem Walk the Line.[41]
Film kang pisanan Brosnan ing taun 2007 ya iku Seraphim Falls. Ing filem iki, Brosnan main bareng karo kancane ya iku Liam Neeson.[42] Film iki dirilis kanggo pemutaran terbatas
nggawe filem judhule Caitlin, filem kang nyritakake Caitlin MacNamara, garwane penyair Dylan Thomas.[44] Peran utama dadi Caitlin
minggu lan banjur diiringi karo latihan paduan swara ing New York.[46] Brosnan uga dadi narator episode DVD Thomas the Tank Engine and Friends, The Great Discovery.
iku gak ono maneh… malah akeh sing pas sabtu minggu. hehehe…
Ranjau&oldid=833236"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 14 Maret 2013.
ingkang asih I Nabi Muhammad. (Pupuh 1)
amuji Nabi Muhammad,miwah lan kawula wargane,
ingkang sinunghaken ika,ingkang sinunghaken kanugrahan,
nora pegat amujyang suksma (Pupuh 2)
iyo, wes ta..lah tenan iki, wong seng wes ga seneng Ldii yo ngono iku kalakuanne..ga weruh opo karepe..lek ga seneng yo wes ga seneng wae..lha opo..o , kok nesu..padahal sedulure yo isih jamaah..
berjudul DADI ATI dibawah ini:Gegaraning wong akrami Dudu bondho dudu rupoAmung ati pawitaneLuput pisan keno pisanYen gampang luwih gampangYen
gendraWekasane malah mbangun tresnaDudu bondo dudu rupaMung atine dadi tetalineGuyub rukun kadyaPepindhane mimi lan mintunoWus jamak lumrahe yen wong urip coba lan godhane gedheSuprandene ora nganti ndadak dadi gaweRino wengi dadi atiWong prasojo luhur bebudineDasare gemati Momong putro alus
Wus jamak lumrahe yen wong urip coba lan godane gedhe,, suprandene ora nganti ndadak dadi gawe, rina
Abot anak tinimbang telak (Pb). Luwi...
“Nopo kulo saget mbah? (Apa saya bisa Mbah?),” jawab Gus Dur balik bertanya.
“Kudu iso, NU kuwi didegke mbahmu Hasyim dinggo opo, ngarep opo lan kanggo sopo? Yo kuwi dalane nganggo
moego said: wis sido nlesih tentang kancamu ra? hahaha ora ming sampingan nggawe account tapi juga detektip nganti nlisih mboko
saking 2 gatra, gatra 1 inggih menika purwaka, gatra 2 inggih menika isi. Migunakaken
Tuladha : Wajik Kletik, gula jawa àpurwaka
mring pra mudha, aja wedhi ing rekasa àisi
Tuladha : suwe ora jamu, jamu godhong tela à purwaka
b. Damel purwaka (sampiran), guru
swaranipun dipuntrepaken kalihan guru swara wonten ukara inti
Dhuwur Legal Bisnis kene ing kita SEO loropaken Kategori. Apa sampeyan ngerti Saraka luwih Highly ditingkat saka situs dewekan amarga jumlah keywords lan pranala / tags ing Directory Premium kita Pasang pariwara Kene ing iklan biaya kurang lan njaluk reviews customer lan ratings uga akeh SEO Fitur Great liyane kayata - -Situs web Link- -Bisnis Tags- Gedhe kanggo SEO peringkat saka dhewe Site . -Produk Tags lan
Dianjurake kanggo paling Publicity. - Fitur basa sing otomatis njupuk munggah basa traffics mlebu. -Kita Panggenan kanggo Donya. Sampeyan uga bisa Panggenan Festival lan Kedadean Musik supaya wong ngerti apa ing.
Balas	wis wanci ne wong jowo ngerti marang asal-usule… ngendi dununge waringin sungsang….
Balas	ceritane kanggo aku bejik , biso kanggo conto tingkah laku kang becik tumprape koyo aku wong jowo
Balas	wah crito ngawur. dara petak,dara jingga kuwi asline teko sumatra.trus masa uripe kiro2 jaman
saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku, iya iku kelakuan ingkang
Qoola Syaihk Abdurrohman:Ngawiti ingsun nglaras syi'iranKelawan muji maring pengeranKang paring rohmat lan kenikmatanRino wengine tanpo pitunganDuh bolo konco priyo wanitoOjo mung ngaji syare'at blokoGur pinter ndongeng nulis lan mocoTembe mburine bakal sengsoroAkeh kang apal Qur'an hadiseSeneng ngafirke marang liyaneKafire dewe gak digatek'keYen isih kotor ati akaleGampang
lan nisthoAyo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matineKang
BalasHapusSugengJumat, 10 Februari, 2012tak download mas perkenalkan nami kulo Sugeng saking tlatah Maguwan Sambit PonorogoBalasHapusYudan FMinggu, 12 Februari, 2012lha iki lho kang sing digolek i, sip
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah
Powiat Włoszczowa iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Włoszczowa Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 47.358 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Włoszczowa&oldid=1091503"	Kategori: Powiat ing propinsi Salib Suci	Menu navigasi
03. Nglegena Pengkal Wulu Cecak
pilenggah ingkang minulyeng budi. Keparenga langkung rumiyin kula ngonjukaken puji syukur sahandhap pepadaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene sampun paring kekiyatan saha kawilujengan dhumateng kula sakadang, saengga saged lumarab sowan wonten ngarsa panjenengan sedaya kanthi manggih wilujeng widada nir ing sambekala. Ingkang saking menika, kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin'.Panjenenganipun Bp ............................... ingkang jumeneng sulih sarira panjenenganipun Bp/Ibu ................................ ingkang tuhu kinurmatan. Kula pun ..................................... ingkang tinanggenah minangka talanging atur panjenenganipun Bp/Ibu ................................... nuwun inggih tiyang sepuhipun putra calon temanten kakung inggih Mas Bagus .................................... ingkang pidalem ing ......................................, keparenga matur wonten ngarsa panjenengan,Ingkang sepisan, ngaturaken salam taklimipun Bp/Ibu ...................................... gotrah kulawarga, mugi kaaturna panjenenganipun Bp/Ibu ................................... dalasan kulawarga, kula ikroraken kanthi atur “assalamu'alaikum wr.wb.”Kaping kalihipun, mirid rantamaning adicara ingkang sampun gumathok lan gumolong gilig ing antawisipun para ingkang samya mangun bebesanan, kula kinen amasrahaken putra calon pinanganten kakung nuwun inggih pun Mas Bagus .................................... ingkang sampun golong gilig ing gegelengan sumedya dhaup mangun bebrayan kaliyan ingkang putra putri Bp/Ibu ..................................... nuwun inggih pun Rara ................................... Ingkang menika sumangga nuwun, putra calon temanten kakung kula pasrahaken sakwetahipun, sumangga kaijabaken/kadhaupaken anut satataning tatacara ingkang lumampah ing ngriki, kinanthenan puja-puji pudyastuti, mugi tansah kalis ing rubeda, nir ing sambekala.Minangka titining atur, kula sarombongan ingkang tinanggenah minangka dhuta, mbok bilih anggenipun sowan lan matur tanpa subasita lan tilar ing tata akrami, langkung-langkung atur kula ingkang
hangrentahaken samodraning pangaksami.Akhirulkalam, Billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wb.TAMPIAssalamu'alaikum wr.wb.Nuwun, panjenenganipun para sesepuh, para pinisepuh miwah sanggyaning para rawuh para lenggah ingkang dhahat sinudarsana. Langkung-langkung panjenenganipun Bp .......................................... ingkang kepareng hamakili panjenenganipun Bp/Ibu ................................ saking .......................................... ingkang tuhu kinurmatan. Kanthi ngonjukaken puji syukur dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung, kula pun ....................................... ingkang tinanggenah minangka sulih salira panjenenganipun Bp/Ibu ........................................ keparenga tumanggap atur menggah paring pangandikan pasrah calon temanten kakung kalawau.Ingkang sepisan, kula minangkani Bp/Ibu .................................... sakulawarga ngaturaken pambagya sugeng ing sarawuh panjenengan ingkang dinuta minangka Dhuta Saraya Pasrah nuwun inggih Bp ................................... sapendherek, sinartan raos syukur ing ngarsaning Gusti, awit dene sampun ngeparengaken kula lan panjenengan pepanggihan kanthi bagas kuwarasan.Kaping kalihipun, menggah salam taklim Bp/Ibu ...................................... lumantar panjenengan sampun katampi, kanthi dhawah sami-sami, kula ikroraken kanthi atur “'alaika wa'alaikum salam wr.wb.”Wondene menggah keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra calon temanten kakung nuwun inggih Mas Bagus ................................. , Bp/Ibu ........................................... sakulawarga nampi kanthi suka gumbiraning manah, dene mbokbilih samudayanipun sampun satata samapta, calon temanten kekalih tumunten badhe kaijabaken / kadhaupaken anut satataning rad pradatan ingkang lumampah.Mawantu-wantu panyuwunipun Bp/Ibu .......................................... gotrah kulawarga, mugi panjenengan sarombongan keparenga andumugekaken anggenipun lelenggahan ngantos paripurnaning adicara menika, saha kasuwun keparenga paring berkah donga pangestu dhumateng ijab / dhaupipun putra temanten kekalih, sumrambah ing samudayanipun.Ing wasana, mbokbilih anggen kula matur, anggen kula nampi, mboten andadosaken sarjuning
wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang topeng, wayang
dadi PNS, tp mugo2 ora koyo PNS2 liyane sing pancen bener dicritakke sampeyan….
Mei 23, 2007 | Balas	lha nek gak dho gelem dadi PNS, sopo sing arep mbenerke negoro sopo cak?…(maap, sok nduwe idealisme…piye cak
kulo, semedi niku olah ngeningake cipto, roso, lan rogo supados wening anggone saged
Olah napase mas Syukron kok podo karo aku,opo maneh ! yen dinggo muter muter ala tarian Sufi (berlawanan arah jarum jam,
pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para
kawula dasih ingkang minulya, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang
sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan, ingkang satuhu bagya mulya, para
lamunta sinudarsana. Sumangga kula tansah nderekaken memuji sukur dhumatheng Gusti Ingkang Maha Kuwaos ingkang sampun kepareng ngrentahaken kabagjan, kamulyan, wah maih kawilujengan saengga kula lan pan jenengan saged kempal manunggal wonten sasana sakawit kanthi boten kirang satunggaling menapa. Para rawuh ingkang sinuba ing kawilujengan,
sampun lenggah sawetawis, keparenga kula minangka pranata adicara mbabar
menggah gatining titi laksana. Dene runtut reroncening adicara ingkang sampun
kamulyan, saha kawilujengan Allah ingkang Maha Welas lan Asih mugi tansah
amakili, miwah para rawuh ingkang dhahat kinurmatan.
gagah prakasa. Nalika anake wis gedhe, Ki Ageng Kedungsari duwe kepenginan
ngawinake anake. Ananging anake ora gelem amarga durung ana bocah wadon kang
trep ana ing atine. Banjur Ki Ageng Kedungsari njaluk tulung marang sedulure
Ki Ageng Rajekwesi, ning kana wis disiapake maneka warna panganan lan
omben-omben. Uga ana gamelan lan bocah-bocah wadon kang lagi mbeksa. Sawise
njagong ngalor ngidul, banjur utusane Ki Ageng Kedungsari kandha yen Ki Ageng
Kedungsari arep nglamar anake wadon Ki Ageng Rajekwesi, kanggo anake lanang Ki
raka kanjeng sunan Kalijaga yasa eden-eden wong penting wiwaraning wisma. Rinajang roning kalapa rinajut kang
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi
ing sipat Ingsun, anartaning asman Ingsun, amratandhani ing apngalIngsun.
ke-2 Wahananing Dzat Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang
iyo mas,,,yo kuwi mas, aku kadang kesel ngandani Mitha kuwi,,,,,bocahe ndableg bangetangger surup tak kon mulih ra gelem, malah dolanan tuyuullll wae, rak yo sebel too,,,,,,,,,,,tak pegat sisanangger surup kon adus yo angel ,,,aku ndadak nggodhoge wedang ,,,,jannn,,,,pegat sisan wae,,,ben kapok
gombal :)) ono wong GR :))
Halah! kuwi rak jamanmu cilik biyen tho Gun, whe lak hedsotmu kok kaya pejuang Khmer Merah Tho ?
Dewantara. Filosofi “Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
akhire sido mangkat dinoJumat (14/06) dengan biyayakan golek tiket ning cengkareng. Akusempet bengok-bengok njaluk tulung kanca2 jogja (sing
Jaman saiki wong2 elit (ekonomi sulit, temasukaku) do iso numpak pesawat. Bandara kebak wong, ora kaya jaman biyennumpak pesawat wong2e do necis2. Saiki nganggo sendal jepit nggowokerdus (ning aku ra
aku seneng nginep di seputaran Malioboro(biyen tau nginep Ibis atas kebaikan Aditya, nuwun yo dit!) Ningmergo Ibis tutup
nggo ger2an wae, istilah iki muncul seko kanca2jakarta kanggo kanca2 yojo - nek kanaca-kanca
lhakok meng njaluk ning Semarang (wah seneng atiku, manda ngiritki...). Akhire dino setu, Semarang wae ra tekan, menggok Borobudur,mlaku-mlaku munggah
goreng mentega, kabeh enak (apa mergo ngelih yo?).Cumi goreng tepunge kurang enak. Trus ngombene biasa2 wae gak eneksing istimewa.Pokokmen, lunga hepi-hepi + nomer siji urusan weteng. Mutar-muter...akhire mangan ning Cak Coting,
durung karo segane. Ngaraniku sambele luwih sedepayam tojoyo, empale bacem relatif enak, ning kanggoku kelegen(
daripadasego. Dadi kepengenanku mangan endog gudheg atos sing nganti wireng,wis terpuaskan gak usah ning wijilan. 2 hari berturut2
mlaku-mlakungandok angkringan ning wongsodirjan, kiwo setasiun tugu. Sing kulon(saiki) anake pak man, sing wetan anggkringane pardi. Lha
bakmi, sego goreng. Nek awan tutup.Kaya biasane yen ngandhok angkringan ngobrol ngalor ngidul, we lhadala aku dikirone wong LSM. Jere wong LSM kuwi putih2 dan dhuwur2,apa mergo nganggo kaos Save The Children oleh2e mas Didid yo? (masDidid iki biyen jaman kuliah sing mbaurekso kali Code, cah sastraangkatan 80-an, saiki wis mulyo, dadi bos ning tlatah mbatavia).Ditekoni, aku ngakune
awanku cen rada telat wis jam3-an. Bare kuwi lunga eneh, ana sing kelalen, tuku kacang + mete,nang cedhak SMP 3. Njur balek hotel, siap2 muleh jakarta.Bad memories, gak ketemu cah2 milis siji2o,
margo akeh nyerang lan ngrusak karo alasan agomo, tapi brita seng apik-apik malah ga kethok. yo pancen wes ket biyen manungso iku seneng golek klirone wong lan dhelok seng elek-elek.
pake kacamata hitam mas 🙂 tetap semangat …
suryaden 9 March, 2010 at 09:49	intine bengi-bengi PLN bubarke wae ngono ya…
bend 9 March, 2010 at 22:21	la q wis ireng Om, di tambah layare yo ireng lak ga
Aku Pancen Wong Ra Nduwe - NJOWORATOWEKIJANE
Ndelok Video'neNyimak Lirik'eAku pancen wong ra nduwe,(ora...nduwe)Jare simbok ngganteng dewe,(timbang liyane)Ijasah ora nduwePengalaman ora nduweYo wes
Mei, 2011Ojo nelongso kang, isih akeh sik luwih rekoso. Ayo tetep legowo mugo-mugo urip luwih prayogo. )BalasHapusDhana/
nyiptakkeBalasHapusaku ganteng yRabu, 12 Oktober, 2011lirike salah . . . .sing pener koyo ngene lhoaku pancen wong ra nduwejare si mbok sing
sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat. 185. Banjur ana Ratu duwe pengaruh
lan duwe prajurit---Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit. 186. Lan duwe prajurit---Dan punya
saprawolon---Lebar negeri seperdelapan dunia. 188. Tukang mangan suap saya
ndadra---Pemakan suap semakin merajalela. 189. Wong jahat
jelata dipersalahkan. 196. Wong nganggur kesungkur---Si
penganggur tersungkur. 197. Wong sregep krungkep---Si tekun
podo, tur biasane, saben ndelok uwong ki mikir sing aneh2, ora gur uwong ding…. terutama nek dudu uwong, njur iso ngguyu dewe, njur dikiro edan
Balas →	Silet goale prothol cak.
Nganti lali meh cukup ngisor, tengah, nduwur *pring opo kuwi sabdho
Balas →	Boso Jowone memang pring petung. Lha iki neng Mbogor dadi
Petrus Josephus Wilhelmus Debije (24 Maret 1884 – 2 November 1966) inggih punika salah satunggaling kimiawan fisika Walanda-Amerika Serikat. Sasampunipun dados warga nagara Amerika Serikat, piyambakipun ngéwahi namanipun kanthi resmi dados Peter Joseph William Debye.[1]
Peter Debye pikantuk Penghargaan Nobel bidang Kimia rikala taun 1936 kanggé sumbanganipun babagan struktur molekul, mliginipun kanggé karyanipun wonten ing momen dipol lan difraksi sinar X.
Peter "Pie" Debije miyos wonten ing Maastricht, lan sabibaripun nglampahi pendidikan wonten ing sekolah sakitaripun, piyambakipun wiwit sinau wonten ing Universitas Aachen Aachen, Jerman, antawis 30 km saking Maastricht (1901). Piyambakipun sinau babagan matematika lan fisika klasik, lan nalika taun 1905 pikantuk gelar bidang teknik elektro. Nalika taun 1907 piyambakipun nerbitaken artikel kapisananipu, sawijining solusi matematis ingkang saé kanggé perkawis ingkang nglibataken arus kisaran. Wonten ing Aachen piyambakipun sinau kaliyan fisikawan téorétis Arnold Sommerfeld, ingkang lajeng ngandharaken bilih penemon paling wigati inggih punika Peter Debye.[2]
Nalika taun 1906 Sommerfeld nampi pangangkatan wonten ing München lan Debije dipunangkat minangka asistènipun. Piyambakipun pikantuk gelar PhD kanthi disertasi babagan tekanan radiasi rikala taun 1908. Nalika taun 1910 piyambakipun mandhapaken hukum radiasi Planck kanthi migunakaken cara ingkang dipunakoni Max Planck langkung sederhana tinimbang caranipun piyambak.
Nalika Albert Einstein dados profésor wonten ing Praha rikala taun 1911, Debije pikantuk gelar profésor saking Zürich. Lajeng pindhah dhateng Utrecht rikala taun 1912, Göttingen wonten ing taun 1913, wangsul dhateng Zurich taun 1920, dhateng Leipzig taun 1927 lan dhateng Berlin nalika taun 1934, ing pundi piyambakipun dados dirèktur bagéyan fisika wonten ing Institut Kaiser Wilhelm. Nalika taun 1935 piyambakipun dipunanugrahi Medali Lorentz. Wiwit taun 1935 dumugi taun 1937 piyambakipun minangka pamimpin Deutsche Physikalische Gesellschaft.[3]
miyos 1916) lan satunggal putri (Mathilde Maria, miyos 1921). Peter samangké dados fisikawan lan makarya kaliyan bapakipun wonten ing sapérangan panaliténipun.
Sumbangan ilmiah[besut | besut sumber]
Sumbangan utama ingkang angka pisan inggih punika penerapan konsèp momen dipol dhateng distribusi muatan wonten ing molekulèr asimètris. Piyambakipun ngembangaken persamaan ingkang nggayutaken momen dipol wonten ing, konstanta dièlèktrik, rélaksasi Debye, lsp. Momen dipol dipunukur kaliyan debye ingkang dipunsukani nama miturut namanipun.
Wonten ing taun 1912 piyambakipun ngembangaken téori Albert Einstein babagan panas spesifik dumugi suhu rendah.
Wonten ing taun 1913 piyambakipun ngembangaken teori Niels Bohr babagan struktur atom, ngenalaken orbit elips, satunggaling konsèp ingkang ugi dipunkenalaken déning Arnold Sommerfeld.
Wonten ing taun 1914-1915 piyambakipun ngétang prabawa suhu wonten ing difraksi sinar X ing barang padat kristal sareng Paul Scherrer.
Wonten ing taun 1923 sesarengan kaliyan asistènipun Erich Hückel, piyambakipun ngembangaken teori Svante Arrhenius babagan konduktivitas èlèktron wonten ing larutan èlèktrolit. Éwadéné sawijining perbaikan dipundamel kanggé persamaan Debye-Hückel rikala taun 1926 déning Lars Onsager, teori punika tetep dipunanggep minangka langkah mengajeng wonten ing pemahaman kita babagan larutan èlèktrolit.
Wonten ing taun 1923 piyambakipun ugi ngembangaken teori saperlu ngandharaken efek Compton; éwahaning frekuensi sinar X nalika berinteraksi kaliyan èlèktron.
namanyaRintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 22 Januari 2017.
sakderenge nggih? pengalaman ku nang endi-ndi kok mesti ketemu wong purworejo lho? pas ng pwkerto ketemu wong pwrjo, konco nglaju juga wong mbalidono, nganti tanggaku nang perumahan yo akeh wong pwrjone.(nuwun sewu gandheng ora pati bisa basa kromo inggil ngoko wae)saiki aku nang Kebumen nag perumahan cilik pekuncen sempor awit tahun 1996. purworejo wis apik koyo kutho2 liane, sing paling pas dirasakke yo mung nek konco-konco padha kumpul. rakk ngono to?
pedhes, opo kupingmu kroso kophok’en, ndang untal’en permen’e yo..
Engkok ben slamet, tulung delok’en iki , yak opo carane masang sabuk
Yok opo ngancinge ben gak coplok, ben kenceng, trus yok opo carane nyoplok..
Klambi plampung ono ndhek ngisor kursimu, ojok mbok nggo disek, enten’ono Pakdhe Kapiten ngekek’i woro2..
Iku ojok mbok pindah2, opo maneh mbok gowo muleh, opo mbok gawe adah uyuh.. timbang tak pancal ndhiasmu ngarep mburi.. ngerti gak ?!
Iko nggo klambi plampung’e, lebokno lewat tholok, kancing’en sabuk’e nok ngarep, ojok kekencengen, engkok bingung gak isok ambegan malah matek ngrepoti koncone…
iku masker oksigen logor dewe tekok nduwur’e ndhasmu, kop warna kuning2 iko
pengen… Biyen ngamen neng dalan, ora tau sandalan..Ora butuh oplosan, ora wedi tuntutan..Oplosan banyu syetan, yen mbok ombe klesetan..Yen kowe pengen aman, prei ngombe oplosan..SUMBER
1. Gathotkaca iku anake … .2. Werkudara iku kasatriyane ana ing … .
5. Guru Gatra tembang Pocung ana … .
6. Ibu mundhut ucah ing warung. Tembung uyah sing bener yaiku … .
8. Watake pandhawa yaiku … . yen watake Kurawa yaiku … .
ingsun mutih,mutihaken awak kang reged, putih kayabocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.2.
Bangunan Megalithik di Indonesia – Adapun jenis bangunan megalithik
Javanese edition 6 Gusti Kita Sing Dadi Bebeneré Gusti Jahweh ( II )
mung rupa sing gawe atimu tresna, banjur kepiye anggonmu tresna marang Gusti sing
Jordanów (Jerman Ilmenau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jordanów&oldid=1090767"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.06, 14 Sèptèmber 2016.
wong jowo: SERAT WULANGREH DHANDHANGGULA :Anggitan : Ingkang Sinuwun kanjeng
Anggitan : Ingkang Sinuwun kanjeng Susuhunan Paku Buwana IV Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ing Surakarta Hadiningrat
pamedhare = pamulange, ngandhakake, membicarakan.
ewuh = ribet, ora kepenak, repot.
tan jumeneng = ora ngenggoni, ora mangerteni,
udani = weruh, tahu, faham.
darapon = supaya, supadi, supadya, supaya.
micareng = micara + ing , mulang, ngandhakake,
legetane = dadine, wusanane, isine perkara(?)
kakarepaneki = kakarepan + iki = karepe iki, kehendaknya
Paragraf Aksara Jawa dan Artinya (Bag.3)
Sugêng rawuh para sêdulûr, Piye kabare? Mugi Gusti tansah paring kêslamêtan lan kasihatan marang Sampeyan kabeh.
Indonesia: Urip bakal dadi tuwa kuwi minangka kodrat. Ora prelu kuwatir. Mula becike padha sukur yen mangsa tuwa tumeka, apa maneh yen sing kakung uga isih seger meger-meger lan tetep prakosa. (
kudune ora usah gawe gela utawa padha tumindhak sing ora nalar, kaya golek susuk utawa suntik silicon lan operasi plastik. Luwih becik nampa kahanan kanthi…
Paragraf Aksara Jawa dan Artinya (Bag.2)
Sugêng rawuh para sêdulûr, Piye kabare? Mugi Gusti tansah paring kêslamêtan lan kasihatan marang Sampeyan kabeh. Di tahun
paragraf dari kolom Jagad Jawa Koran Solopos yang berjudul Sawah. Paragraf bahasa Jawa : "Beda karo kanca tani liyane, saiki Pak Wandi ora menyang sawah, sawahe wis dilempit. Ana rasa bingung dadi wong sugih anyaran, dhuwit
wong jowo: Kungkum Sinden, Ritual Sejak Prabu Airlangga (18 Nopember 2010)
Indonésie, Hiburan, Gossip, Politik, Kriminal,
Anenggih nagari pundi ta kang kaéka adi dasa purwa. Éka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing déwa ingkang kasongan akasa, sinangga pratiwi, kaapit ing samodra, kathah ingkang anggana raras, nanging datan kadi Nagari Hastina, ya sinebat Nagari Liman Benawi. Mila kinarya bebuka, ngupaya nagari satus datan antuk kalih, sanadyan sèwu ‘tan jangkep sadasa. Dhasar nagari panjang punjung, pasir wukir,
gunung. Negara ngungkuraké pagunungan, nengenaké pasabinan, ngéringaké pategalan, ngayunaké bandaran gedhé. Loh: tulus kang sarwa tinandur, jinawi: murah ingkang tinuku. Gemah: lampahing para nangkodha surya-
sapi pitik iwèn datan ana cinancangan, yèn ta rina padha aglar ing pangonan, yèn ta wanci surup surya mulih marang kandhangé dhéwé-dhéwé. Para mantri bupati sapanekaré jangkep sami bijaksana limpad ing kawruh, tansah ambudi raharjaning praja. Senadyan para narakisma, padha ayem tentrem atiné mungkul pangulahing tetanèn. Dhasar negari ingkang gedhé oboré, padhang jagadé, dhuwur kukusé, adoh kuncarané. Bebasan ingkang celak manglung tebih tumiyung. Mboten ing Tanah Jawi kéwala ingkang sami nungkul, sanadyan ing tanah sabrang kathah para raja ingkang sami sumawita, datan karana ginebag ing ajurit, muhung kayungyun poyaning kautaman, samya atur putri minangka panungkul. Ing saben ‘ri kalamangsa, sami asok bulu bekti glondhong pengareng-areng, pèni-pèni raja pèni, guru bakal guru dadi.
duk nalika sang nata sinengkakaké ngaluhur jumeneng naléndra nyata maksih jejaka dèrèng nambut silaning akrami. Déné Anggendariputra, nyata sang nata putra pambayuning Kusuma Dèwi Gendari. Kacarita, Prabu Duryudana kondhang ing rat naléndra bèrbudi bèrbandha, remen hanggeganjar hangulawisudha, nanging kirang marsudi rèhing tata krami. Kadang satus kang sami nyantana dèn-
binarung ocèhing kukila ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan, pating carengklang pating carengkling, imbal gantya lir mandyaraga, werdiné kaya gamelan. Teka amuwuhi asri renggeping panangkilan. Ing alun-alun
mantri bupati ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang. Nenggih sinten ta ingkang lenggah jajar klawan sang nata. Nenggih pujangganing kraton Begawan Durna ya Sang Kumbayana. Mabukuh
dados krama banjar clikc banjar-muda-kencana@... Yen sampun med click banjar-
sing sopo biso weruh sakdurunge winarah lan di akoni sepodho - podhoning tumitah iku kalebu utusaning
13.sing sopo durung wikan anane jaman kalanggengan iku,ojo nganti ngaku janmo linuwih.
21.klabang iku wisane ono ing sirah,kalajengking iku wisane ono ing buntut.nanging durjono wisane ono ing sakujuring badan.
tumrape wong linuwih tansah ngudi keslametaning liyan,metu soko atine dhewe.
27.yen siro di becik'i liyan iku tulisen ing watu,supoyo ora ilang lan tansah kelingan.
yen siro gawe kabecik'an marang liyan iku tulisen ing lemah supoyo enggal ilang lan ora kelingan.
sopo kang mung gelem ngakoni barang kang kasat mata wae,iku durung weruh jatining
siro kasinungan ngelmu kang marak'ake akeh wong rumongso seneng,ojo siro malah rumongso pinter. menowo gusti mundhut bali ilmu kang marak'ake siro kaloko iku,siro ugo bakal koyo wong
sing sopo gelem gawe senenge liyan iku bakal oleh piwales kang luwih gedhe tinimbang opo kang di tindhak'ake.
mugi2 katah ingkang ngertos lan saget ngetrapaken pitutur niki...Amin :)BalasHapusdanang khoirudin13 November 2014 01.29nyimakBalasHapusToms Aja29 Desember 2014 09.20ijin share nggih, matur suwunBalasHapusNgakak
Sae sedoyoBalasHapuskopral djono5 Mei 2015 05.05wadhuh , ungkapan nomer sangalas (19) kados2 kok kirang sak tembung nggih ? kinten2 umpami kaserat :( 19 ).tumrap wong
ingkang aluwih, kula tansah gumregah. suwunBalasHapusUnknown18 Februari 2017 02.55Leres BalasHapuswakhid hasim24 Februari 2017 14.46jan, sae
Naskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.
Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad
ing purwakaning buku Babad Kadhiri weton Boekhandel Tan Khoen Swie taun 2008 nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.
Mangkono uga babagan critane leluhuring para raja kang lair saka limang sedulur Prabu Among Tani, Sandhang Garba, Karung Kala, Petung Malaras lan Sri Sendayu mujudake jeneng-jeneng kuna sing cinathet ing
ing naskah kuna Carita Parahyangan, Babad Tanah Jawi, Sejarah Dalem, Serat Kandha lan sapiturute.
Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak wadon pambarepe Airlangga sing dadi Biksuni Kilisuci, yakuwi Sanggramawijaya
jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.
Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula sing kerep nyampur antarane kedadeyan sujarah, legenda, dongeng asal-usule papan, mitos, gugon tuhon sing adhakan lelandhesan othak-athik gathuk.
Tilas Krajan Mamemang sing bisa kawruhan hamung candhi cacah papat asil karyane Prabu Jayabaya. Candhi cacah papat kuwi yaiku candhi ing Desa Prundung, candhi ing Desa
Prabu Jayabaya nggawe candhi arupa patung jaran sing endhase loro minangka pralambang negara Jawa. Bogem ateges
sikil ateges tanpa wewaton. Endhas loro ateges ora jumbuh, karepe ing dina tembe wong-wong wadon ing papan kono ora setya marang priya sisihane. Mangkono uga para priyane.
Saka lelakone Dewi Sekartaji nganti madege krajan Islam Demak Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten,
sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.
Badhak Kidul • Rawa Badhak Lor • Tugu Kidul • Tugu Lor
Kamal Muara • Kapuk Muara • Pejagalan • Penjaringan • Pluit
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kelapa_Gadhing,_Jakarta_Lor&oldid=1120275"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 4 Maret 2017.
nadanusantara said: Lha kok putune penyiyingan koyo ngene mas???
lah bapakne nduwe bojo wong bule ngono, mesti yo malik
ning saiki wisdadi alus tur santun…..( aku dudu balane lho …. )
bu guru soale mas [ karo ndredeg, wedi diseneni maneh ]
Reply	nadanusantara says:	18 August, 2012 at 12:00 am	gungsu said:
nggambleh said: heheheheh …… kancane ra trima ……..
lha iyo tho mas, aku dadi wedi hehehehehheh..bocah kuwi misuhan
nadanusantara said: lha iyo tho mas, aku dadi wedi hehehehehheh..bocah kuwi misuhan soale
weh..kok ngono mbak kok ngerti mbak Wie nek dhek-e misuhan
wis tau mishi kontaku, nganggo kata2 " goblok!!…..aku
nadanusantara said: wis tau mishi kontaku, nganggo kata2 " goblok!!…..aku wedi poll
waduh…tibane werno2 yo mbak wong2 ki…tak pikiri donya mp ki sarana nggo guyon & kekancan ning nek ono sing mengkono yo ngeri pancen…
sadaya ngumbar kakajengan amargi sampun sami kakathahen nginum arak. Kathah tamu ingkang ngantos brindhil telas-telasan. Nyi Randha lajeng lumebet, perlu ndumugekaken nafsu-sanggamanipun. Sasampunipun angsal tiyang tiga, lajeng wangsul datheng pandhapi.
Panjenenganipun ingkang kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang dhahat pinundhi. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom .............................. ingkang dhahat kinurmatan. Panjenenganipun para
wredha mudha, ingkang tansah winantu ing suka rahayu. Langkung-langkung panjenenganipun Bp ......(duta pasrah).......... ingkang
wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal kula panjenengan saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos
Allahumma amin.Sanggya para rawuh para adilenggah ingkang tansah winengku ing suka rahayu, kakung miwah putri.Kula aminangkani Bp/Ibu .........(pemangkugati)............ keparenga tumanggap atur menggah atur pasrah panjenenganipun ...........(duta pasrah)............ ingkang
antawisipun warga .............(jeneng desa)......... ngriki kaliyan ...........(jeneng desa)...............Kaping kalihipun, menggah salam taklimipun Bp/Ibu ...........(besan)................. kula tampi , lan sak kosok-wangsulipun salam taklim saking Bp/Ibu ..........(pemangkugati)........... katur dhumateng Bp/Ibu ..............(besan)........
”Salajengipun, keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra temanten kakung/putri , Bp/Ibu .......(pemangkugati)............ sakulawarga nampi kanthi asta kalih lan kanthi suka gumbiraning manah, sinartan nyuwun wewahing pangestu, mugi-mugi para putra temanten menika sagedta dados pasangan ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, bagya mulya, guyub rukun, atut runtut, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, wiwit donya dumugi akhirat, enggal pinaringan momongan ingkang soleh solihah, migunani dhateng sesami, migunani dhateng agami lan negari saha tansah atul manembah mring Gusti.Wondene menggah panggulawenthahing putra temanten menika sumangga sami-sami sesarengan, menawi pinuju wonten ngriki inggih saksaged-saged sakkuwaos kula sabrayat, lan menawi pinuju wonten ...........(jeneng desa).............. inggih semanten ugi sumangga kagulawenthah ingkang kados makaten.Panjenenganipun para pengombyong temanten ingkang satuhu kinurmatan, mawantu-wantu panyuwunipun Bp/Ibu .........(pemangkugati).......... gotrah kulawarga, keparenga andumugekaken anggenipun samya lelenggahan ngantos dumugi titiwanci purnaning pahargyan ing siang/dalu menika kanthi mardu mardikaning penggalih, saha menawi wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun Bp/Ibu .........(pemangkugati)........... sakulawarga nampi rawuh panjenengan keparenga hangluberaken samodraning pangaksami.Wondene saparipurnaning pahargyan samangke panjenengan sarombongan kepareng badhe kondur, kula namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih dumugi ing dalem, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala. Syukur-syukur samya kersa pinarak lan nyipeng wonten panggenan kula.Ing wasana, kados kirang wicaksana menawi kula matur kathah-kathah, mbok bilih anggen kula matur, anggen kula
SABDA PRANAWA	Angitanipun R.Ng. Ranggawarsita
Rasaning tyas kayungyun ngayati, lukitaning sekar
weh pitutur, sumingkir mring para-cidra, myang mirangrong murang ing reh krama-niti, tinilar ing jro cipta.
Larasing panggalihipun Sang Pujangga kasengsem ngadani badhe medharaken sasmitaning jaman, kanthi rinengga (kaanggit) ing sekar Dhandhanggula, menggah tuwuhing sasmita wau sampun kalimbang-limbang ngantos dumugi kabukaning raos, krentek saha osiking manah ingkang sampun tinarbuka manjing kaweningan sarta padhang pikiranipun anggening badhe sumedya nata karahayoning budi, sarana piwulang sageda sumingkir saking tindak para-cidra, punapa malih pandamel piawon, ingkang nyimpang saking patrap kasusilan, sadaya wau sampun ngantos sumimpen ing manah.
Den anedya amituhu maring, gaibing Hyang jroning jaman edan, iku
dipun sami nyenyuda ardaning budi, ulah titising sedya.
Ing salebetipun jaman ewah, kawontenanipun tetiyang kathah ingkang remen goroh ngapus-apusi sarta bedhangan, kathah tiyang ingkang kuwalik panganggepipun, pratingkah awon anggepipun sae, tuwin sapanunggilipun. Mugi nggadhahana sedya ingkang tumemen anggening ngestokaken kaparenging Pengeran ingkang taksih sinengker, amargi tuwuhing jaman wau, sampun kinodrat (pinasthi) dening Gusti Ingkang Mahaagung, mila tansah tuwuh lelampahan ingkang damel atising kekajengan, tumraping pranatan wajibing gesang sampun mawut ketula-tula, kisruhing lelampahan saya adadra, awit saking punika dipun sami nyenyudaa kekajengan ingkang ngambra-ambra, lajeng kaparenga nggegulang pratitising tekadipun.
Beda kaliyan ingkang pangestunipun remen ngaji pupung, mupung taksih geseng ing sadinten-dinten dipun tutaken rubedaning manah, warna-warni ngantos mgumbruk kathah sanget, tansah kininthil, namung tut wingking kemawon, tumindakipun riwut ngantos mowat-mawut gesangipun, manahipun kebak
kalintuning pamawas, wawasaning kalbu, mring arja mulyaning gesang, saking sruning kataman ing tyas prihatin, tansah muleting prana.
Wartanira pra ambek linuwih, wawasaning nala wus tetela, miturut ing kahanane, ran jaman woah tuhu, keh ngowahi sagung pakarti, pakewuh saya ndadra,
Sinasaban rahayuning budi, nging dukane jaman sangsayarda, nglimputi sakeh panggawe, kang maring mbek rahayu, krana saking uwus tan
Dhungkar maring gunung giri-giri, ingkang geneng padha jinugrugan, tan pisan ana kang nyruwe, wedi yen dipun sretu, yekti kabur kabuncang
ngraosaken ngenesing manahipun, ing batos namung gumun, miturut piwulangipun tiyang saged, kedah ingkang mulat anggenipun ningali tuladan utami, ajrih asiha dhateng Pangeran ingkang kuwaos nitahaken bumi lan langit, dipun suwuna supados luntur sihipun.
Supayantuk awas lawan eling, nitekena lelejeming jaman, kang bakal linakon tembe, yeku sajroning taun, windu kuning kono kaeksi, wewe putih amawa, gaman tebu
kedhesek dening karsaning Pangeran, inggih punika ingkang kuwaos damel awon saening tumitah, nunten wahyu
Krenteking manah namung tumuju dhateng kaayeman (katentreman) ing sasaminipun kawula, tuwin kayuwanan sapiturutipun, liyan praja sami sayuk anggenipun rumeksa ing gesangipun, kuwanenipun (mengsah) sirna larut, ing saenggen-enggen manggih hormat, kajen keringan; pawitanipun sami rahayuning budi, lajeng ndadosaken
ngantuk nemu kethuk, kang isi dinar kawuryan, suka-suka sagunging para dumadi, begjane wuwuh prapta.
Tetiyang ingkang ketaton (kecuwan) sami pulih, sakiting manah ical, ingkang tansah prihatos santun dados bingah, sapurug-purugipun namung damel seneng kemawon, ambek angkara murka boten wonten, bebasan ngantuk nemu kethuk, tegesipun: manggih begja boten nyana, warni dinar = raja brana, damel bingahing manahipun para tumitah (tetiyang kathah), kebegjanipun tansah wewah-wewah.
durjana tuwin piawon-piawon sirna, gampil maliking panggraita, namung nedya badhe damel ayem lan tentreming manah, kayuwanan sadaya ingkang tinitah gesang, kamurkan sirep, kadayan anggenipun manah adreng kapengin memayu ayuning budi, dende ingkang pancen sampun sae (rahayu) manahipun sami merangi ingkang gadhah manah nistha, kasingkiraken dhumawah ing tebih.
Nilar saking pandamel awon, manah teteg (santosa), kanthi tata anggenipun bekti dhateng pamarentah, sregep nyambut damel, jumbuh (cocog) ngandhap lang nginggilipun, boten wonten cengil-cinengil, atut-runtut sagolong ing karsa (tunggal karep) tumrap sadaya titah, wantunipun sampun binuka (angsal wewengan), tetiyang sapraja sadaya manahipun namung nedya wilujeng tuwin titi dhateng
tyase wong sanagara, teteg teguh-teguh, tanggon rabarang sinedya, datan pisan ngucira ing lair batin, kang kesthi mung reh aria.
Waradin ngebeki saisining jagad, sakathahing para pangageng nagari ugi boten kewran nandukaken pandamel agal tuwin remit, dados pulih kados nalika jaman rumiyin, manahipun tetiyang sanagari, sami teteg-teteg, teguh tanggon, samubarang ingkang sinedya boten pisan-pisan tilar gelanggang colong playu (medhot banyon), nanging mantep sanget lair dumugining batos, ingkang kaesthi namung dhateng
nalika jaman Mataram panguwasane Sultan Agung Hanyakrakusuma, ana sawijining panggonan kang adoh saka ramening kutha praja, ana sawijining wanodya ayu sesulih Rara Juminten. Yen cinandra wanodya mau wah jan kurang tembung anggone arep nyandra, rikmane ngandhan-andhan, pakulitane kuning nemu giring, mripate damar kanginan, pasuryane ayu pisan. Panganggone nyamping bathik, slendhang pangsi kang direnggani peniti, kalung, subang, gelang lan binggel kabeh sarwa emas, prasasat kaya dene widodari kang mudhun saka kahyangan.
Wis ayu rupane Rara Juminten uga klebu wanodya kang grapayak semanak, karo sapa bae tansah aweh tetulung. Dheweke duwe kaluwihan tansah kecukupan kabutuhan banyune, senajan ketiga dawa ngenthak pisan.
Sawijining dina para warga nekani Rara Juminten, pamrihe njaluk tulung supaya Rara Juminten gelem mbiyantu nudhuhake sumber tuk banyu supaya warga ora padha ngalami kurang banyu. Banjur semedi telung dina suwene Rara Juminten oleh wangsit saka Dewi Rantansari. Isining wisik warga desa bisa oleh banyu kanthi syarat werna telu, sepisan srana ngorbanake jejaka kang umure isih
kapindho nyepakake rujak polo, iki uga ditulak lan dijoli bubur sunsum diwenehi gula Jawa 40 takir. Syarat kaping telune perawan sunthi banjur diganti ayam kang isih kumadara warna putih.
Upacara sesaji kanggo ngleksanakake panjaluke Dewi Rantansari diwiwiti ing panggonan kang wis ditentokake. Kebo disembelih daginge dijupuki sithik mbaka sithik banjur digule srana bumbu rujak wuni. Uga tumpeng damar murub, yaiku tumpeng kang ndhuwur pucuke sing lancip ditancepi sate diwenehi rerenggan brambang abang lan lombok abang 40 iji, jajan pasar arupa gedhang pitung warna, gantal (kinang ayu) kanthi
polong, teh diyang, godhong srep, jampang piyas, degan, rokok, lan dupa. Kabeh sesaji mau diwadhahi ing tampah dilemeki kain putih. Dene para wong lanang gawe pring dilancipi utawa digranggrang.
Kabeh warga rame-rame nggawa sesaji menyang panggonan kang ditudhuhake dening Rara
wong lanang padha ngrangrang lan ing panggonan kang dipendhemi ndhas kebo mau metu tuke. Saya suwe tuk mau saya gedhe banyune kang mili akeh kaya kali saking bantere iline tuk nganti banyune medal mudal. Saka kedaden iku ing panggonan metune banyu banjur kawentar minangka desa
Akeh Kang Apal Qur’an Haditse, Seneng Ngafirke Marang Liyane – Banyak yang hanya sekedar...
...roso ing wengi iki lan tansah ora roso howo adem kang nembus rogo iki. Sepi uripku yen
Manteb! Mbah-Mbah 75 Taun Iki Wis Melu Mlayu Maraton Ping 100 Sanadyan Lara Kanker Getih
Gambar iki di-capture saka kaca Facebook E-RACE CANCER
Duwe penyakit kudune ora dadekake semangat dadi loyo. Iki dibuktekake mbah Don Wright sing saiki umure wis 75 taun. Dheweke didiagnosa lan divonis kanker getih langka ing taun 2003 kepungkur. Uripe dikira-kira mung kari 5 taun maneh.
Nanging, nganti saiki wis mlaku 13 taun, tegese wis liwat saka 5 taun. Mbah Don mbuktekake yen dheweke bisa kuat nahan lara, malah lagi wae ngrampungke mlayu maratone sing kaping 100.
Mbah Don entuk diagnosa nalika dheweke ngrampungake maratone sing kapisan ing taun 2003. Nalika iku, dheweke mikir ora bakal melu mlayu maraton maneh.
Pirang-pirang minggu sawise maraton, mbah Don ngrasakake nyeri nang gegere.
Sapa sing bakal nyangka yen kuwi salah sawijining tandha-tandha lara multiple
"Iki lelara sing ora bisa dimarekake. Nanging, ana inovasi obat anyar sing tak ombe sedina pisan, lan iku nulung aku bisa urip nganti tekan saiki," omonge mbah Don marang Today.
Miturut Philly, Mbah Don duwe cara kanggo mundhakake rasa preduli marang multiple myeloma yaiku melu mlayu maraton. Malah, dheweke wis nate melu 50 sesi maraton ing 50 nagara. Minggu wingi, mbah Don bisa ngrampungake maraton sing kaping 100 karo bojo dan putrine.
Mbah Don ngaku seneng melu maratone sing kaping 100, apa maneh bojo lan putrine uga melu. Mbah Don ngarep-arep nek apa sing dilakoni dheweke bisa dadi tuladha marang pasien kanker liyane.
"Paling ora, apa sing tak lakoni bisa dadi inspirasi, dadi "suluh" ing tengahing "peteng" sing dirasakake pasien kanker nalika dheweke kabeh entuk diagnosane. Aku wis mbuktekake yen aku bisa mbedhal marang kanker, tetep semangat lan kasil ngrampungake sesi maraton iki," tambahe mbah Don.
Rencanane, mbah Don ora bakal mandheg nerusake maratone. Sebab, dheweke saiki nembe latihan kanggo cepak-cepak melu mlayu maraton 5-10 km.
Dhumateng panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para sesepuh, saha pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung-langkung panjenenganipun Bp _____________ ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun para rawuh, para pilenggah, kakung miwah putri ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan, para kadang wredha-mudha lan tumaruna ingkang mahambeg ing tresna lan asih, menapadene para pengombyong temanten saking _______________ ingkang tansah winantu ing bagya mulya. Sugeng rawuh, wilujeng siang, lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, ngonjukaken raos syukur, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan, kanthi pinaringan kawilujengan lan karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika, sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid, alhamdulillahirobbil'alamin.Mugi-mugi salwiring gati tansah
kawilujengan, rahayu, nirmala, niskala, tebih saking sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda.Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kakung miwah putri.Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami, awit sampun kumawantun nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Nuwun inggih ing ngriki kula ngemban dhawuh pangandikan panjenenganipun Bp/Ibu __(pemangkugati)__, kajibah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal menika, adicara dhaupipun mbak ________________ ingkang kaakid-nikahaken kaliyan mas _______________ putra panjenenganipun Bp/Ibu______________ ingkang pidalem ing ______________.Anamung saderengipun, nglenggana bilih kula namung boboting tiyang jugul ingkang cubluk ambalilu, kothong ing seserepan, miwah asor ing samukawis, pramila kirang jangkeping trapsila, menapa dene cupet, cewet atur kula ing mangke, ingkang mboten saged adamel suka renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula nyuwun agunging samodra pangaksami.Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri.Ingkang sepisan ing ngriki kula minangkani Bp/Ibu ____(pemangkugati)____ gotrah kulawarga ngaturaken pambagya wilujeng ing sarawuh panjenengan sedaya, kairing agunging panuwun ingkang tanpa upami, dene panjenengan sedaya sampun kepareng minangkani menapa ingkang dados panyuwunipun. Mugi-mugi rawuh panjenengan menika kalebetna amal soleh ingkang pikantuk piwales sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, keparenga atur uninga, bilih putra temanten sampun kaakid-nikahaken dhuk kalawau enjing, nuwun inggih dinten __________ nyarengi surya kaping _____________ titiwanci tabuh ______________ wekdal Nuswantara Imbang Pracima, kanthi satataning agami lan negari, kanthi manggih wilujeng mboten manggih alangan setunggal menapa.Kaping kalihipun, Bp/Ibu _____________ gotrah kulawarga ngaturaken panuwun ingkang tanpa winates tumrap sedaya paring sumbangsih lan kadarman ingkang awujud menapa kemawon, langkung-langkung pambiyantunipun para warga dhusun ___________ menika, menapadene pambiyantu panjenengan sedaya, ingkang tundhonipun saged adamel rancag, lancar, regeng lan gayeng prastawa gati menika, langkung-langkung saged angentheng-enthengi sesanggemanipun ingkang hamengku gati. Ananging panjenenganipun Bp/Ibu ______________ mboten kuwawi matur menapa-menapa. Panggrantesing manah ingkang konjuk dhumateng ngarsaning Gusti, mugi tansah paring leliru ingkang satraju dhumateng sih kadarman panjenengan menika wau, dhestun anglangkungana. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan. Lugunipun kemawon sampun sawetawis dangu Bp/Ibu _____________ anggenipun angrantam, angreronce, miwah anggantha-gantha prastawa gati menika, ananging dhawahipun namung mekaten menika. Pramila saking menika, Bp/Ibu _____________ sakulawarga namung saged nyuwun agunging samodra pangaksami.Ewa semanten, tasih badhe nyuwun ugungan malih, katur panjenengan sedaya mugi keparenga paring paseksen upacara dhauping penganten, saha keparenga paring puja sesanti mulya tumrap putra temanten kekalih anggenipun sumedya lelumban ing madyaning bebrayan agung, mugi-mugi saged jumbuh ingkang ginayuh, sembada
dumugi delahan tansah manggih bagya mulya, dados kulawarga ingkang sakinah, mawaddah warohmah, tansah pikantuk berkah, pinaringan turun ingkang soleh solihah. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah ingkang pantes sinudarsana, Bp/Ibu _____________ sakulawarga, lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, pramila mbokbilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya, kirang ing tanggap, tangguh, lan gupuh, mugi diagung ing pangaksama. Mboten kekilapan, minangkani para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sedaya, mbokbilih wonten kiranging trapsila lan suba sita, lumantar kula tansah nyuwun agunging pangaksama panjenengan sedaya.Mekaten para rawuh menggah pamatur kula minangkani Bp/Ibu ____________ gotrah kulawarga. Wonten ingkang cicir, cupet, cewet, menapa dene ingkang kalucut, kula nyuwun agunging pangaksami.Ing salajengipun kula nyuwun tambahing pangestu, saperlu ndherekaken upacara dhauping penganten, mugi-mugi kanthi berkah pangestu panjenengan sedaya, saged rancag, lancar, mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.Ibu-ibu, bapak-bapak, saha sanggyaning para rawuh para lenggah ingkang dhahat kinurmatan. Minangka pambukaning adicara dhauping penganten menika, sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan.Liridho-illahi ta'ala walisyafa'ati rosulillah SAW al faatihah.===(maos fatihah)===Matur nuwun, mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.Salajengipun, tumapak adicara ingkang salajengipun, nuwun inggih Upacara Panggihing Putra Temanten. Ingkang menika, katur panjenenganipun Ibu juru rias, sumangga keparenga mratitisaken panggihing putra penganten menika, lan ugi katur mas juru foto, sumangga kapendhet gambaripun.Para rawuh para pilenggah ingkang pantes sinudarsana, minangka awaling upacara, putra temanten putri samangke badhe kalenggahaken ing sasana rinengga kanthi kabiwardha ungeling Ketawang Sekarteja. Sumangga,
pawiwahan ingkang sampun purna hangadi busana hamulas wadana – kawistara mijil saking tepas wangi - kinanthi sang Juru Sumbaga ingkang pinaragan Ibu ___________ manjing madyaning sasana pawiwahan.Sinten ta sambating wewangi sang anyar katon, hanenggih punika ingkang sesilih kusumaning ayu Rara ____________ putri atmajanipun Bp/Ibu ____________.Lumaksana lengkeeh - lengkeh hamucang kanginan, pindha singa lupa, pangudasmaraning driya ingkang dereng kawijiling lesan: hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala.Hangagem busana ingkang sarwa retna, katon pating galebyar pating pancurat
ing busana edi, kathik sinumbaga dening asta trampil Juru Paes kang wus kulina - hanenggih Ibu ___________. Kalamun cinandra
Pramila tumuli kanthi trampil kadang juru tedhak sungging hanenggih Mas ___________ saking ____________ Foto Studio, hamendhet gambaripun kinarya pepenget ing salami-lami.Risang penganten kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu.===(gendhing STOP)Sagung para rawuh, para adi lenggah ingkang tuhu kinurmatan. Putra temanten putri sampun lenggah anggana raras wonten sasana rinengga.Pramila saking menika, tumuli adicara kalajengaken adicara ingkang salajengipun, nuwun inggih Praptanipun Putra Temanten Kakung. Ingkang menika katur panjenenganipun para-para ingkang kajibah hangayab Putra Temanten Kakung kula sumanggaaken. Sumangga, Nuwun.===( Gendhing Lancaran Kebo
putra temanten kakung jengkar saking wisma palereman, manjing madyaning sasana pawiwahan.Sinten ta sambating wewangi sang narpati ing dinten punika?Wenang den ucapna hanenggih Mas Bagus ______________ putra
unggyan ingkang tinuju gya kendel tindakira wonten sangajenging papan upacara, keparenging sedya hangrantu laksitaning adicara salajengipun.===(gendhing STOP, penganten siap ing papan upacara)Para rawuh para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kakung miwah putri. Putra temanten kakung lan putri sampun samapta wonten papan upacara, pramila sumangga nuwun kula dherekaken ngancik tumapaking prastawa gati, temanten kekalih badhe kawiwaha dhaup kanthi satataning adat Jawi, nuwun inggih upacara Panggih kalajengaken upacara adat. Ingkang menika kula suwun para rawuh para pilenggah keparenga paring berkah pangestu kanthi jumeneng sadanguning Upacara Panggih menika.Katur dhumateng panjenenganipun Ibu Juru Sumbaga dalasan para-para ingkang kajibah hanawung kridha ing upacara menika kula sumanggaaken. Sumangga.==(gendhing Kodhok Ngorek PLAY lajeng kacandra)==Wus dumugi wahyaning mangsakala sri penganten netepi upacara dhaup kanthi upacara Adat Widhi Widana Panggih.Adat tegesipun tatacara, Widhi Widana tegesipun peparing linangkung saking Gusti Ingkang Maha Kuwasa.Dene Panggih werdinipun Pangudi Gambuhing Penggalih.Sri temanten badhe sarwi ambalang gantal, gantal putri winastanan Gondhang Kasih, dene gantal kakung winastanan Gondhang Tutur.Gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang.== (penganten sarwi ambalang gantal)==Suruh, sumurupa nganti weruh, suruh, yen dinulu seje lumah lawan kurebe nanging yen ginigit padha rasane, yen sinawang siji kakung siji putri nanging ing batos wus padha sedyane, padha karepe.Lininting tegesipun nggumolongaken tekad gesang bebrayan, dene tinangsulan lawe wenang tegesipun kaiket ing prasedya luhur.==(wiji dadi)==Temanten kakung mecah hantiga, punika pratandha bilih piyambakipun sampun samekta samapta yen ta badhe ngayani, ngayemi lan ngayomi garwanipun.==(wijik suku)==Temanten putri hamijiki ampeyanipun temanten kakung, punika minangka pralampita bilih piyambakipun sampun samekta samapta badhe bektos dhateng kakungipun.Kambang-kambang kumambanging Sekar Triwarna hanenggih mawar, melathi, miwah kanthil, punika minangka pitutur dhateng temanten kekalih, bilih kalamun wasis mawar tembung manis lumantar kedaling lathi, bakal dadya karyatama ingkang anggung kumanthil-kanthil.==(lantingan)==Lantingan, penganten putri kajumenengaken jajar ingkang kakung, punika minangka pralambang wontenipun kesetaraan gender, priyantun kakung lan putri punika sejajar ing bebrayanipun.==(singeb sindur)==Penganten kekalih siningeban sindur dening ingkang ibu, sindur tegesipun toya kanugrahan, kanthi dhaup penganten kekalih saged kasingeban ing toya kanugrahan nikmating raos ingkang jagad tanpa timbang, ingkang namung wonten ing akrami.Selendhang sindur linambaraken dening ingkang ibu, tegesipun temanten kekalih mangun bebrayan kanthi linambaran weninging penggalih manebing kalbu, dene ingkang rama minangka cucuking lampah, punika tegesipun supados putra temanten kekalih tansaha tinuntun ing reh kautaman, lan ingkang ibu hangempit saking wingking, punika ateges tiyang sepuh tansah paring jurung pangestu tutwuri handayani.==(temanten mlebet sasana rinengga)==Paripurna gatining kang titi laksana panggih. Temanten wus manjing sasana rinengga kanthi lulus raharja saking sakathahing rubeda. Sumangga para rawuh para pilenggah kula dherekaken lenggah malih lan matur nuwun.==(Timbangan)==Sanggya adilenggah ingkang minulya, punika lah ingkang winastan Timbangan, temanten kekalih kapangku ing jengku, ingkang ibu matur, “awrat pundi Pak ?” Ingkang rama mangsuli “ah, padha wae” , punika minangka pepenget dhateng tiyang sepuh supados mboten mbedak-mbedakaken antawisipun putra lan mantu, sedaya sampun karengkuh putra piyambak.==(tanceban)==Tanceban, punika winastan ugi Tandur utawi
punika minangka gegambaran bilih ingkang kakung anggadhahi kuwajiban: masrahaken asil guna kaya utawi nafkahipun dhumateng ingkang garwa, lan ingkang garwa kedah saged nyekapaken ing reh sedaya kabetahaning bale wisma, tuwin adamel renaning tiyang sepuhipun.==(dulangan)==Dulangan, punika mujudaken setunggaling kekudangan supados temanten kakung putri tetepa setunggal raos ing lair lan batos, jumbuh ing reh sedaya gegayuhanipun.==(ngunjuk tirta wening)==Ngunjuk Tirta Wening, punika mujudaken setunggaling kekudangan supados temanten kekalih enggala pinaringan momongan, lan dadosa pepenget menawi ing pasrawungan tansaha kanthi manah ingkang wening tumuju ing kautaman.==(gendhing STOP)==Para rawuh para pilenggah ingkang satuhu dhahat sinuba sagunging pakurmatan, kanthi berkah jurung pendonga pangestu panjenengan temanten kekalih sampun purna netepi upacara Panggih lan Krobongan kanthi wilujeng kalis ing sambekala, ingkang menika dhumateng panjenengan kaaturaken agunging panuwun.Salajengipun sumangga kula dherekaken ngancik adicara ingkang salajengipun inggih punika SUNGKEMAN.===(gendhing Ketawang Rujit PLAY lajeng kacandra)Ing mangke risang penganten sarimbit, dupi uninga para pepundhen, gya jengkar saking palenggahan, daya-daya hangaturaken sungkem mring rama ibu, kairing puja-puji rahayu.===(penganten sungkem)==Risang penganten jengkar saking palenggahan, tumuli anjengku tumungkul amarikelu yayah konjem ing pratiwi. Tangkeping asta sumembah ing jengku rama-ibu, sinartan eninging
pudyastuti.Penganten enget bilih ingkang rama punika kang wus sembada ngukir jiwa raga miwah dadya lantaraning tumuwuh. Enget bilih ingkang ibu wus kawawa dadya lantaraning yogabrata salebeting sangang wulan sedasa ari. Enget yen wus digegadhang kanthi kebak ing raos asih, bisaa mikul dhuwur mendhem jero asmaning asepuh.Sanadyan lir sinendhal mayang panggalihipun rama-ibu dupi hanampi sungkemipun ingkang putra, jroning galih tansah mawantu-wantu paringipun puji pendonga, mugi risang penganten sarimbit tansah panggih cepaka
mulya, cinaket ing nugraha, tebih ing gora godha lan rencana, tansah sembada kang sinedya, tansah linuberan sihing Gusti Kang Maha Kuwasa.===(gendhing STOP)==Para rawuh para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan. Awit saking berkah pangestu panjenengan sedaya, upacara adat widhi widana Panggih, Krobongan lan Sungkeman sampun paripurna. Ingkang menika ateges upacara pawiwahan menika sampun purna, ingkang suwaunipun taksih winastan Putra Calon Temanten menggah satataning adat, sakmenika sampun sampurna dados Putra Temanten, dhumateng panjenengan sedaya kaaturaken agunging panuwun.Salajengipun katur dhumateng panjenenganipun Bp/Simbah ______________ keparenga paring berkah donganipun, saha dhumateng panjenengan sedaya keparenga paring berkah pengaminanipun. Sumangga.====( Donga )====Matur nuwun, salajengipun para kadang kaneman badhe sowan wonten ngarsa panjenengan sedaya saperlu atur pasugatan sawetawis, pramila keparenga panjenengan sedaya hanampi lan angrahabi kanthi mardu mardhikaning penggalih. Dene putra temanten tumuli badhe jumeneng wonten korining pawiwahan saperlu jawat asta nampi 'ucapan selamat' saking para-para ingkang kepareng paring 'ucapan selamat', lan salajengipun badhe samekta samapta bidhal dhateng ____________. Ingkang menika katur dhumateng para kadang ingkang kepareng badhe hangombyong temanten dhateng ____________ kula sumanggaaken, nuwun inggih mangke saksampunipun samya purna angrahabi pasugatan ingkang kaaturaken.Salajengipun wangsul dhumateng kula sakadang ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara menika, nuwun inggih kula pun _____________ minangka pambiwara, lan Ibu ______________ minangka Juru Rias, mbokbilih wonten kekirangan, kalepatan, menapadene keladukipun, saking arah menapa kemawon, ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, mugi keparenga panjenengan hangluberaken ing sih samodra pangaksami.Ing wasana,
kaladosaken, penganten kajengkaraken dhateng kori wiwahan)===
”Nakoda melu wasesa, Kaduk bandha sugih wani, Sarjana sirep sadaya, Wong cilik kawelas asih, Mah omah bosah-basih, Katarajang marga agung, Panji loro dyan sirna, Nuli Rara ngangsu sami, Randha loro nututi pijer
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu,
marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-
di hadapan Begawan; bukan pendeta disebut pendeta; bukan dewa disebut dewa; namun manusia biasa; …
kangen mring mitra sadulur, tanna warta nyata, akeh wong mlarat mawarni,
Hinduism. 2. “Bisa nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang sing pada nyembah reca ndamplang”.
kulon… sami2 basanipun… logatipun… pripun? mboten pecados?
Timbule Raja Kapindho, Gara-gara anane udan salah mangsa, lintang kemukus ing wetan parane, yen parak esuk nagtanake sunare. Patondho Jawa bakal ana perkara kang luwih gede saka
Kingkin dadi raja ing Ttanah Jawa akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur tumekane monco negara.
Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale
Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja
pri bahasa …. wong inggris gari siji wong cina gari siji wong arab gari saparo wong jawa
Mugi Gusti tansah paring kêslamêtan lan kasihatan marang Sampeyan kabeh.
Urip bakal dadi tuwa kuwi minangka kodrat. Ora prelu kuwatir. Mula becike padha sukur yen mangsa tuwa tumeka, apa maneh yen sing kakung uga isih seger meger-meger lan tetep prakosa.
kudune ora usah gawe gela utawa padha tumindhak sing ora nalar, kaya golek susuk utawa suntik silicon lan operasi plastik. Luwih becik nampa kahanan kanthi tentreming ati murih ora kelara-lara.
ing ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Asih, ingkang sampun paring kanugrahan tuwin kabagaswarasan, saengga buku kula kaliyan Kanca-kanca saged cetak. Sumangga dipun-prisani, bok bilih kersa, hubungi kula mawon :
1. Menika buku ajar kangge kelas XI SMP/MTS
Dhumateng panjenengan para pinisepuh, para sesepuh ingkang satuhu kula bekteni- Sagunging para tamu kakung sumawana putri ingkang winantu ing karahayon- Sarta para kadang werda muda ingkang tuhu pantes sinudarsanaSakderengupin kula matur, sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken monjuk puja-puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung inggih awit peparing nikmat, taufik hidayah, sarta inayahipun, kula panjenengan sami saged kempal wonten adicara punika kanthi widada nir ing sambekala. Wonten ing kalodhangan menika, keparenga kawula sawetawis paripaksa nggempil kamardikan panjenengan sami ingkang ketemben
Ing madyaning pepanggihan menika, Bapa Aji Budi Harto lumantar kula ngaturaken sugeng rawuh dhumateng para tamu sedaya. Sudeng rawuh, sugeng lenggah. Mugi para rawuh kersa lenggah kanthi mardikaning penggalih. Ugi Bapa Aji Budi Harto saestu ngaturaken panuwun ingkang tanpa upami awit panjenengan sedaya kersa nglonggaraken wekdal kangge rawuh wonten adicara menika.Inggih karana manunggaling cipta, rasa, karsa lan karyanipun, Bapa Aji Budi Harto ing kalodhangan menika netepi dharmaning asepuh, malakramakaken putra putrinipun ingkang
kanthi mboten wonten alangan setunggal punapa.Karawuhanipun para lenggah sedaya, panjenenganipun Bapa Aji Budi Harto nyuwun donga pangestu saha peseksen dumateng para lenggah sedaya. Mugi-mugi temanten kekalih anggenipun bibar nggebyur bebrayan enggal dadoso kaluwarga ingkang Sakinah Mawadah Warahmah, enggalo pikanthuk tangsuling katresnan. Ingkang tembenipun saged migunani dumateng agami, tiyang sepuh, saha nagari.Para rawuh kakung sumawana putri ingkang dahat kula bektosi, penejenenganipun Bapa Aji Budi Harto nyuwun mugio para lenggah sedaya kerso nyrantos pawiwahan punika wiwit purwa, madya, dumugi wasana. Panjeneganipun nyumanggaaken mugio para lenggah sedaya kersa ngedapi pasugatan ingkang cumawis, sak kawontenanipun.Dumateng para rawuh sedaya, Bapa Aji Budi Harto nyuwun pangapunten menawi wonten kekiranganipun aruh, lungguh, suguh. Saha mbok bilih anggen kawula pribadi matur wonten galap gangsulipun atur karana kirang sesserepan saha andhaping pawiyatan, kula
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Juni_2008&oldid=959960"	Kategori: Cithakan pangopenan2008Prastawa 2008	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.08, 28 Februari 2016.
KAKAP. "urip ki sadermo njogo hubungane aku lan Gusti ALlah, nek le jogo iso apik, uripku iso apik, kui wis
ingkang kinabekten, langkung-langkung panjenenganipun Bp Pengulu lan Bp
suka rahayu.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga
prastawa gati ing titi kalenggahan menika.Ingkang sepisan Bp/Ibu ................................ sakulawarga ngaturaken pambagya: sugeng rawuh lan agunging panuwun dhumateng panjenengan
ing dinten menika nuwun inggih mbokbilih Allah SWT ngijabahi, ing dinten menika Bp/Ibu ............................... sakulawarga kagungan sedya luhur ngadani prastawa agung lan sakral, inggih menika amiwaha
idi donga berkah pangestu kanthi hangrawuhi lan hanjenengi dhumateng prastawa gati ingkang badhe ingadanan, nuwun inggih, ingkang sepisan Ijab utawi Akad-nikah menggah satataning agami lan negari ingkang samangke badhe kapratitisaken panjenenganipun Bapak Pengulu.Dene ingkang angka kalih nuwun inggih mangke menawi para tamu lenggahan lan rombongan pengombyong temanten kakung saking ..................................... sampun rawuh lajeng badhe ingadanan upacara adat, putra temanten badhe kawiwaha dhaup kanthi upacara ingkang limrah kawastanan upacara PANGGIH lan badhe kapahargya kanthi pinaringan sabdatama dening panjenenganipun Bp Kyai ......................................Mekaten menggah atur mukaddimah saking kulawarga, wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun, nyuwun agunging pangapunten.Salajengipun wekdal kula sumanggaaken
BEBARENGANCAK AYO CAK SOPO GELEM MELU AKU, CAK AYO CAK GOLEK KENALAN CAH AYUNGALOR NGIDUL LIWAT TOKO NGUMBAR MOTO,MASIO MUNG NYENGGAL-NYENGGOL ATI LEGOSOPO NGERTI NASIP AWAK LAGI MUJUR KENAL ANAKE SING DODOL RUJAK CINGURJOK DIPIKIR KANG PODO GAK DUWE SANGU, JOK DIPIKIR ANGGER PODO GELEM MLAKUMANGAN TAHU, JOK DICAMPUR NGANGGO
Bahasa Jawa, Tembung Jawa, Ngoko, Krama, Krama Inggil
Ing jaman sakniki ingkang dipunarani kanthi jaman modern utawa jaman globalisasi. Kahanan budaya wonten Indonesia, inggih uga Bahasa Jawa tansaya katilep. Sakniki mboten kados jaman kapengker ingkang para tiyang jawa migunakaken bahasa Jawa wonten padinan. Sakniki kathah sanget para pamuda ingkang saged migunakaken bahasa Walandi nanging kanthi saged bahasa menika, Piyambakipun supe kaliyan Bahasa Jawa. Samana uga kaliyan tiyang sepuh ing jaman sakniki, katah tiyang sepuh ingkang wonten ing Jawa, mboten muruki putranipun kanthi Bahasa Jawa. Saengga mboten luput ing jaman sakniki satunggaling Bahasa Jawa ingkang umum dipunagem inggih menika Bahasa Jawa kanthi tembung ngoko.
Sakjatosipun Tembung Bahasa Jawa menika kaperang dados 3 perangan inggih menika :……………maos kanthi jangkep wonten mriki/
kêbak. Sapi wadon kang sêru suwarane, sathithik powane. Wong kang ala rupane, polahe digawe-gawe. Wong wuta
campur karo wisa, alapên madune bae. Yen ana kêncana campur karo tinja, jupukên kêncanane, kumbahên. Wong utama kang sugih kawruh, sanajan turuning
Prajurit kang unggul ing yuda, uripe ngalami mukti wibawa. Prajurit kang kasambut madyaning rana, manjing suwarga sineba para
Ojo dumeh,ojo nyleneh,ojo gersulo,ojo suloyo,ojo neko-neko.
Sakbeja-bejane wong sing kuasa, isih luwih bejo wong sing ndagel. Sugih tanpa bandha. Digdaya tanpa aji.
Sapa sing gelem gawe senenge liyan iku bakal oleh piwales kang luwih gedhe tinimbang apa kang di tindakake.
Jaman saiki akeh sing padha kleru. Duit dianggep kanca. Lan kekancan mung dadi srana golek duit.
Sing menang aja rumangsa paling dhuwur. Sing kalah aja ngejak tawur.
Pusaka kang paling sekti iku dudu tombak, dudu pedang, dudu keris. Pusaka paling sekti iku dumunung ing jati diri.
Sakpinter-pintere manungsa, ora ana sing bisa gawe utek dhewe. Mula aja ngaku2 paling pinter. Kapinteran kuwi paringane Gusti.
Sampurnaning urip mung bisa digayuh dening wong kang golek kasampurnaning batin.
Pandonga enjing punika: kula ngunjukaken syukur dhumateng Sampeyan Dalem Gusti, awit kula taksih diparingi gesang dumugi samenika.
Alam ora bisa dilawan. Awu sing sumebar iki sejatine berkah Gusti kanggo njaga kasuburan bumi jawa iki.
Wong pinter bisa keblinger. Wong sekti bisa mati. Mula elinga!
Kawula mung saderma, mobah-mosik kersaning Hyang Sukma.
Rama kawula ing swarga, Asma Dalem kaluhurna, Kedhaton Dalem ugi rawuha, Karsa Dalem kalampahana, wonten ing donya kados ing swarga.
Yen wani aja wedi-wedi! Yen wedi aja wani-wani!
Ora ana urip kang tanpa masalah. Kanthi anane masalah, awakedhewe bisa sinau pasrah lan manembah Gusti Allah.
Gusti iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.
Kaurmatan iku mung pantes kanggo manungsa kang bisa ngurmati sapepadhane .
Uripe manungsa iku aja digeguyu, aja ditangisi, lan aja dikuya-kuya, nanging supaya dingerteni.
Sapa arep mulya uga kudu mikirake kamulyane wong liya.
Rupamu elek ra masalah, sing penting tumindakmu becik.
Sing penting dudu sepira suwene uripmu, nanging kepriye anggonmu nglakoni urip kanthi becik.
utawi Kitha Surakarta utawi kitha Sala (Solo) punika salah satunggaling kitha otonom ing Propinsi Jawa Tengah.
Pamarintahan[besut | besut sumber]
Kutha Surakarta dumados saking 5 kacamatan, 51 kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Surakarta inggih punika:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Surakarta&oldid=1046194"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.30, 15 Maret 2016.
Balas	Tulung golekno even lomba tingkat SMA lan tingkat umum ben aku lan anak-anakku iso melok. Suwun cak.
SERAT HIDAYAT JATI	Wejangan ke-1 Ananing Dat
sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, nur, rahsa, roh, napsu, budi. Iya iku minangka warananing wajah Ingsun kang maha suci.
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
baitulmuqaddas Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman
anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni
Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratIngsun
Amplop ya iku bungkus saka layang utawa barang kang dikirim liwat kantor pos. Amplop biyasané digawé saka dluwang kang dikethok lan dibentuk kaya belah ketupat. Kertas mau banjur ditekuk lan dilèm nganti kaya wujud amplop.[1] Ing bagéyan ngarep amplop ing bagéyan tengen ngisor, jeneng lan alamat kang nampa kiriman pos iki ditulis.[1] Ing bagéyan tengen dhuwur utawa ing bagéyan mburi kanggo nulis jeneng lan alamat kang ngirim layang.[1] Amplop bisa langsung ditutup awit biyasané amplop dilèm supaya raket lan ora kena dibukak manèh saliyané karo sing nampa.[1] Amplop duwèni akèh ukuran.[1] Amlop ana kang duwé kaya cendhéla saéngga jeneng lan alamat kang nampa bisa ditulis ing bagéyan jero surat.[1]
Saiki amplop ora mung kanggo mbungkus surat ananging uga kanggo mbungkus barang lan dhuwit.[1] Amplop kang ukurané gedhé biyasané kanggo wadhah kertas kayata dokumen, sertifikat, makalah.[1]
Tembung amplop uga nduwé teges konotasi ya iku dhuwit sogokan.[2] Kang dadi fokusé ya iku dhuwit kang ana ing jero amplop ananging biyasané diarani amlop kanggo kiasan utawa ing basa Indonesia diarani amplop pelicin ya iku amplop kang isiné dhuwit kanggo nggampangaké utawa nglancaraké proyek.[2]
rak yo ra wangun… xixixixixi dianggo blonjo yo penak wes ono kranjange… 😀
Ulfah Uswatun Hasanah	19 December 2012 at 11:04	wuahaaahaa..
Yen koe mati tetep melarat, iku salahmu dewe
menawi sampun fix wekdal lan panggenanipun,nyuwun tulung di pun kabari via wiwied_pordjo@yahoo.com,matur nuwunBalasHapusAnonim15 Februari 2009 22.21kapan acarane wes direncanake opo
menawi badhe ningali proposal ingkang jangkep ngantos dumugi bab 3, sumangga link menika
Pamedaran 2:20 | Nanging ènèng prekara siji sing ora tak senengi, yakuwi, enggonmu ngejarké Isebèl. Wong wédok iki ngakuné nabiné Gusti Allah lan memulang lan nyasarké peladèn-peladènku, marakké pada laku bédang lan mangan sesajèné brahala.
Pamedaran 2:2020Nanging ènèng prekara siji sing ora tak senengi, yakuwi, enggonmu ngejarké Isebèl. Wong wédok iki ngakuné nabiné Gusti Allah lan memulang lan nyasarké peladèn-peladènku, marakké pada laku bédang lan mangan sesajèné brahala. Last Verse
semono mlaku telung kilometer turut galengan panas-panas neng desa tonggo mung arep shalat Jemuah, (
- Tinarbuka sowaning putra temanten saking sasana busana kepareng
- Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga
- Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa.
- Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih
- Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan.
- Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke
Ibu ___________ saha Ibu ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, jengkaring temanten putri binarung ungeling Ketawang Puspawarna kanthi laras slendro pathet manyura, sumangga, nun nuwun.Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Jengkaring
wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha
Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar
Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu.Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya – kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara.
Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun
rung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing putra
wandawa ingkang samya hangayab tindakipun putra temanten kakung, temanten kakung hanggenya lumaksana lengkeh – lengkeh pindha singa lupa, riak hanggajah ngoling sapecak mangu satindak kendel semu hangungun hanguningani endah edining swasana ingkang hangrenggani tawinging wiwara.
Badhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun
Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, sumangga nun nuwun. Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb.Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang
saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala.
Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun
Pasrah Temanten Kakung Ngancik Panampi Nun inggih, paripurna atur pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa panjenenganipun
Bp ___________ (mengku gati) ing wasana wekdal kasumanggakaken.Nuwun. Tuladha Atur Panampi Pasrah Temanten Kakung Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.
Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun
Pasrah Panampining Putra Temanten Kakung Paripurna pasrah panampining putra temanten kakung dening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala.
ingkang sarta panggihing putra temanten sekaliyan binarung ungeling gangsa Kodhok Ngorek, kalajengaken Ketawang Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun. Tuladha Panyandra Panggihing
hambabar manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring temanten kakung ingkang winastan gondhang kasih, temanten kakung gumanti hambalang gondhang tutur, punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang
Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung
ingkang sampun tinata, nuwun. Tuladha Pranata Cara Panggih Pinanganten Diposkan
upacara adhat widhi widana ingkang sampun sinengker wonten tlatah dusun Ngajum Kadipaten Malang. Nun inggih upacara panggih, adhat mengku werdhi tata cara, widhi werdhinipun Gusti. Winengku werdhi luhur tata cara peparingipun Gusti ingkang Maha Agung, ingkang dados pratandha werdhinipun panggih punika pangudi gambuhing panggalih. Mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat Jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang. ING NGARSA REGOL
kadya katingal surem katanding endah gumebyaring temanten putri.
HAMBALANG GANTALSaya caket tindakira putra temanten kekalih, gya samya apagut tingal, tempuking catur netra handayani pangaribawa ingkang hambabar manunggaling nala kang tumanem ing sanubari.
kekalih tansah rumaket manunggal cipta, rasa miwah karsa. Tinangsulan lawe wenang werdhinipun tinangsulan lan akrami, kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman. HAMIDHAK KUNTOLONi mas temanten putri sampun lenggah sowan ing ngarsa dalem
siti. Ingkang punika paring sasmita bilih temanten kakung sampun gilig ing manah, badhe lujar saking gesang ambujang, ngrasuk hamengku gesang bebyaran. GANDHENG ASTATemanten kakung pareng candhak bahunipun temanten putri kaajak jumeneng sesarengan .Sasampunipun tinemu catur netra temanten kekalih, ing madya para rawuh dipun pandhegani dening pini sepuh juru paes, astanipun temanten kekalih kagandheng ajawat asta, kanthi pinaringan dunga mugi-mugi tansah tinebiha bala rubeda nir ing sambikala.TUMUJU DAMPAR
dening ingkang rama kakung kinasih, Wodene rama kakung temanten putri jumeneng ing ngarsa temanten kakalih kagandheng dipun singepi sendhur, ingkang wonten sawingking ipun keparenga biyung kinasih dalah astanipun tumangkep wonten pundak temanten kekalih. Lumampah tumuju dampar kencana. SUNGKEMANAdicara ingkang candak inggih punika adicara sungkem temanten kekalih dumateng Tiyang sepah, ingkang punika paring sasmita ngaweruhi wujud bektinipun temanten dumateng tiyang sepah kekalih.Sarana sungkem ing saandhap tapak suku
wengi tansah ngangesti mrih rahayuning putra lulus kang ginayuh sadaya ribet rubeda linambaran kanthi sabaring panggalih tuhu pantes sinambah .Bapa biyung :Duh angger putraku kinasih sun tampa panyungkemira mugya antuk berkahing Hyang Widhi angonira jejodhoan. Piwelingku aja nganti lali anggon ira hambangun bak wisma runtut atut sakarone-adohno tukar padu –tansah eling sabaring ati – kuwat nampa panandhang – tan gampang amutung dadiya tepa tuladha – uripira migunani mring sesami – hayu-hayu pinanggiha KACAR-KUCURKalampahan adicara ingkang candak inggih punika kacar-kucur.Iarupi, wos, saha kacang-kacangan Ingkang taksih rupi wiji, ingkang punika paring sasmita bilih temanten kekalih menika taksih bakalan, mugya wiji ingkang bade katandur sageta dados wiji ingkang sae, sahengga temanten saget nglampai gesang bebrayan milai babat alas dumugi gesang kaken ninen ninen.
UNJUK TIRTA WENINGWondene Ing ngriki panjenengan ipun Ibu biyung ingkang hamengku gati paring unjukan tirta wening dumateng temanten kekalih. Ingkang punika paring sasmita mbok bilih sedaya tindak tanduk ipun temanten ingkang badhe kalampahan supadasa linambarana kanthi weninge penggalihing temanten kekalih.DHAHAR SEKUL KUNINGKacandhakaken adicara dhahar sekul kuning : Bapa biyung paring dedhaharan sarana sarining bumi kang arupi sekul kuning kang aran sekul panjang ilang, paring sasmita mugya temanten anggeneya nglampahi gesang wonten ing alam bebrayan , temanten kakung anggadhahi kewajiban hanyekapi sedaya kabetahanipun gesang sampun ngantos kirang tedhan tumuju dumateng angen-angenipun kara harjan.Kanthi Pangajapipun Rama dalah biyung biyung : Mugi gampila gebyaring husada , anggenya ngupadi, sanguning gesang, ambyaring kuntala ingkang tumiba wonten pelatan,
BESANSamekta rawuhipun kadang besan sarimbit saking tlatah ................. bapak ............. sarimbit ngaturaken sugeng rawuh mugi sageta ndadosaken raketing pasederekan.Sasampunipun katampi rawuhipun Bapak .......... sarimbit hangaturaken salam taklim kanti hamasrahaken rawuhipun kaki dalah nini pinanganten kekalih ingkang badhe marak seba nyuwita dumateng ngarsa Bapa biyung kInasih, inggih punika Bapak Tukiyat dalah biyung Tumi kinasih.
ATUR PASRAH TEMANTENNuwun para rawuh ingkang tuhu kinurmatan, langkung rumiyin keparenga kula nuwun agunging pangaksami, hambok bilih kula kagalih sangeting degsura saha cumantaka, dene kumawantun sumela atur tuwin nyandet keparenging para rawuh ingkang taksih gayeng among sabda wonten ing pepanggihan punika.Ingkang makaten kala wau, sarehning kula ingkang kadhapuk dados pranata adicara kajibah matitisaken titi laksana ning adicara punika.Minangka purwaning atur keparenga kula ngaturaken sungkeming pangabekti ing sa-andhap pepadha kunjuk dalem Gusti ingkang Maha Agung, ingkang tansah paring kanugrahan dumateng kita sedaya saha paring idi palilah ugi pengayoman dumateng ingkang hamengku karsa, nun inggih BapakTukiyat sarimbit. Ingkang wedal puniko saget ngawontenaken pepanggihan ing dinten menika kanti rahayu widodo mboten kirang satunggaling punapa.Kajawi saking punika, katur asmanipun ingkang hamengku karsa keparenga kula ngaturaken pambage sugeng rawuh saha ngaturaken sanget panuwun ingkang tanpa pepindan wondene panjenengan sedaya sampun kersa minangkani atur ingkang sampun kapacak wonten ing serat atur undangan, ingkang sampun kunjuk dumateng panjenengan sedaya. Inggih punika bilih ing samangke panjenenganipun Bapak Budi sarimbit kagung an kersa badhe andhaup aken putri kinasihipun ingkang paring asma Visi Triastutik kapundhut garwa dening anakmas Moh. Hantono putra kakung ingkang minulya bapak Muchid - Gatot saking tlatah BatuPara rawuh saha para lenggah ingkang kinur matan.Kepareng matur bilih samangke sarawuhipun pinanganten kakung, para lenggah katuran jumeneng minangka paring pakurmatan saha paring berkah pangawasta dumateng pepanggihan pinanganten kekalih.Sinambi ngrantos dhawah wanci rawuhipun pinanganten kakung, keparenga ken para rawuh anglajengaken anggenipun kepareng among sabda saprayoginipun sinambi angresepi dhedaharan ingkang sampun cumawis ing ngarso panjenengan sedaya. Nuwun !Sampun dumugi mangsa kala mbok bilih pinanganten kakung sampun tindak saking dalem palereman, kadherekaken para kadang sentana puri kakung. Gebyar-gebyar cahyaning dasar gagah pidhegsa kathik karengga busananing putra praja gung binantara kang sarwa mobyor-mobyor adamel cingaking para pandulu ing samarga-marga, jer sampun dados giliging tekating pribadi badhe hamengku garwa ingkang dados gemblenging raos katresnan mila
upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat
hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing
Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira
mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman.
Paripurna titilaksitaning upacara panggih, putra temanten sekalihan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah kabagaswarasan, hanjayeng bawana salaminya.
nyambut gawe kok golek rekoso? Opo ra ono sing luwih
terbitan Tan Koen Swie sbb: Pedah punapa mbibingung, Ngangelaken ulah ngelmi, NJeng Sunan Giri ngandika, Bener kang kaya sireki, Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling, Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani. Artinya: Syeh Siti Jenar
paring wasita. Kinanti Wau kang murweng don luhung, atilar wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing jamaning pati,
panganggone donya, têkeng pati nguciwani. Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika, neng kaanan
BU GURU YEN ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone Pak Marno sing dadi guru SD. Malah Bu Ratmi, Bu Jamilah sing ngasta dadi guru wae ora diundang tau Guru. Undang-undangane ya mung Bu Ratmi, Bu Jamilah ngono wae. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakunge uga ngasta dadi Guru, undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae. Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marnowis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru. Njur apa critane Bu Guru, ya Bu Warsini iku? Critane Bu Guru iku ora duwe anak lanang. Nalika semana, anake lima wadon kabeh. Mangka jaman saiki anak lima iku ya wis kepetung akeh. Mula Pak Marno tansah ngandhani marang garwane iku, supaya melu ka-be. Yen manut istilahe Pak Wisnu, ka-be iku yen dijawakake dadi keluwarga rinancang. Nanging Bu Guru kipa-kipa ora gelem, amarga isih kepengin duwe anak lanang, Nganti Pak Marno judheg. "0, alah Bu, mbok wis trima. Wong anakmu ya wis lima ngono. Mengko yen wis padha duwe jodho, kowe rak ya duwe anak lanang ta? Senajan mung anak mantu, rak ya padha wae ta; kuwi ya anakmu." "Ya beda Pak, anak mantu kok karo anak leh mbrejelke dhewe..." "Bedane nggon ngendi? Apa yen anak mantu kuwi ora gemati? Akeh lho Bu contone, anak mantu utawa anak angkat kuwi malah luwih ngerti marang wong tuwa! Coba kae, Parmanto anak angkate Pak dhe Sastro kae, pendhak sasi sowan nggawa gula teh; isih oleh-oleh bandeng, endhog; mangka mengko yen mulih isih ninggali dhuwit. Balik anak-anake, endi sing ngerti karo wong tuwa? Mara pendhak bakda wae sok-sok ora?!" "Embuh gemati embuh ora, ngerti karo wong tuwa apa ora, nanging rasane ora kaya yen duwe anak lanang dhewe, pak! Bisa dipamerke marang liyan gilo iki anakku sing lanang sing nggantheng, ah pokoke aku isih kepengin duwe anak lanang!” "Ya uwis yen ora kena takkandhani. Wong dieman kok ora kena. Kudune kowe kuwi wis leren ora nglairake....." Aja maneh kok Pak Marno sing bojone Bu Guru, senajan Pak Ketua RT, Pak Ketua RW, apadene pak Bayan; kabeh padha nganjurake melu ka-be. Nanging Bu Guru tetep mbeguguk nguthawaton, ora gelem melu ka-be. Pak Marno ganti pekewuh saben-saben diparani perangkat kelurahan iku.
anak lanang, kok dikon ka-be; pokoke aku gemang!" "Mengko dhisik ta, aku iki ora malangi kekarepanmu duwe anak lanarg, nanging aja mbangkang dhawuhe pemerintah ngono kuwi...." "Lha trus piye, nek ora oleh mbangkang?" "Dhaftarna ka-be nyang Bu Bidan, mengko njupuka pil wae! Mbokpangan pile ya kena, ora ya kena! Ning ketoke rak wis melu kabe, ngono lho karepku!" "Dadi saben sasi mengko aku nyadhong jatah pil?" "Ha iya! Bu Bidan rak ngira yen kowe wis melu ka-be tenan." "Ya wis, nek ngono aku ngalah. Ning aku aja mbokpeksa melu ka-be tenan lho, Pak!" "Ora-ora! Aku ora arep meksa. Kowe melu ka-be temenan kanthi kesadharan, aku malah seneng, ora arep meksa...:' Bu Guru mencep krungu tembunge sing lanang mengkono iku.Sidane Bu Guru dhaftarake melu kabe temenan. Nanging mung ethok-ethokan. Saben sasi nyadhong jatah pil ka-be ing omahe Bu Bidan. Nanging pil cadhongan iku ora tau dipangan, nanging mung ditumpuk ing laci mejane. Bu Bidan ngira Bu Guru iku wis melu kabe temenan. Nyatane nganti wektu nem sasi Bu Guru durung katon ngandheg maneh. Nanging sakbubare kuwi, Bu Guru wis ora nyadhong jatahe pil kabe maneh. Malah wis telung sasi dheweke ora ngaton ing omahe Bu Bidan. Mula Bu Bidan meneng-meneng mbatin marang Bu Guru. Ya gene garwane Pak Marno iku ora njaluk jatah maneh. Mula nalika pertemuan PKK, bab iku ditakokake marang Bu Guru. "Bu Guru kok sakmenika
mboten nedha pil tigang dinten, lha kok ngandheg malih,...." "Wooo...,ngaten ta?" Bu Bidan mlenggong semu maido. "Kula rumiyin rak sampun matur, menawi kesupen mboten dhahar pil ka-be, pendhak dintenipun dipundhobeli...." "Wong kemutan-kemutan sampun tigang ndinten kok, Bu! Dospundi malih?! Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita, malah batine - priksa karepmu, ora mriksakake ya sakkarepmu-, akibate mboktanggung dhewe. Nyatane sajerone ngandheg sangang sasi Bu Guru mung mriksakake kaping pindho. Mula ora mokal yen anggone nglairake rada rekasa. Bu Bidan ora saguh nangani. Sidane Bu Guru digawa menyang rumah sakit, amarga mung dhokter sing keconggah nangani. Diinfus nganti ngentekake pirangpirang botol, parandene bubar nglairake meksa katon nglentrih tanpa daya amarga kentekan tenaga. Malah kober ora eling barang. Tujune isih bisa dislametake. Ya mung rada akeh wragad sing kudu diwetokake. "Putra njenengan estri," ngendikane dhokter ngandhani. Sing dikandhani ora wangsulan. Mripate kethap-kethip. Ngertia yen anake iku bakal metu wadon maneh, athuka dheweke rak melu ka-be temenan, ora ethokethokan kaya dhek emben. Bu Guru gegetun, nanging wis kebacut. Sidane kanthi kesadharan dheweke njaluk disteril pisan. Bu Guru lagi pasrah marang panguasane Sing Maha Kuwasa sing nakdirake dheweke ora duwe anak lanang. Bu Guru wis bisa mupus. Saiki pepenginane duwe anak lanang genti malih dadi kepengin duwe putu lanang, amarga anake mbarep wis omah-omah taun kepungkur. Mula pepenginane iku dikandhakake marang Ndari sing cekel gawe dadi guru SD. "Aku wis trima kok Ndhuk ora diparingi anak lanang! Ning mugamuga wae anakmu mbarep iki mbesuk metu lanang..." "Ah, Ibuu....' wong kula kepengine anak estri kok!" "Sebabe?" "Ha inggih, anak estri menika umumipun mboten nakal. Umur nem taun sampun saged dipunkengken...Yen anak lanang?" "Nanging ora kaya nek anak wadon duwe, anak lanang ya duwe. Gandheng anakku nenem wis wadon kabeh, sirku anakmu kuwi tak suwun metua lanang; ngono lho!" "Ha-ha-haa, Ibu ki aneh! Wong kula sing arep diparingi momongan, kok njenengan sing nyuwun!" "Witikna, anak nenem wadon kabeh;lumrah ta nek njur kepengin putu lanang?" "Nggih mugi-mugi kadumugen kepengin panjenengan, Bu!" Ndari - bbarepe Bu Guru iku - ngalahi rembug. Nanging batine tetep kepengin duwe anak wadon. Temenan. Bareng jabang bayi lair, jebul metu wadon. Ndari rumangsa lega dene anake mbarep metu wadon temenan. Kosok baline Bu Guru sing mbrabak arep nangis. Kaningaya temen uripku! Kepengin duwe anak lanang ora klakon, ngarep-arep putu lanang, jebul malah wadon maneh. Putune Bu Guru wis umur telung taun. Wong wadon iku gemati banget marang putune iku. Senajan wadon, rasane beda momong anak karo momong putu. Seminggu wae ora weruh putune, mesthi wis mara niliki. Malah nganti kepara nglalekake marang anak-anak liyane. Kala mangsane padha diece dening anak-anake. "Ibu ki jare ora seneng putu wadon, ewadene kok kaya ora ana dina gothang, mesthi niliki putune...." ature anake ragil. "Hus, kowe kuwi durung ngrasakake duwe putu, coba mbesuk yen wis diundang Mbah kakung, rasakna!" Yen wis ngrembug prekara putu, banjur mrembet-mrembet tekan ngendi-endi. Pak Marno barang sok melu nimbrung rembug. Geguyonan ngono iku dadi kerep kedadeyan. Bu Guru dikroyok anak-anake lan bojone. Malah Pak Marno sing pinter dhewe mbebeda. "Yen manut ramalanku, anake Ndari sing nomer loro iki metu lanang bakale. Kowe nadhzar apa, Bune?" kandhane Pak Marno. "Embuh Pak, ora nggagas putu lanang! Wedok ya ben, lanang ya ben!" wangsulane Bu Guru nyenthe-nyenthe, jalaran rumangsa dibebeda dening bojone. "Wong ditakoni apik-apik, kok wangsulane kaya ngono " Sauntara iku ana nom-noman mudhun saka sepedha motor, sajake kongkonane Ndari anake wadon. Mlebu ngomah langsung kandha. "Nyaosi priksa, Mbak Ndari babaran!" "Hah, Ndari nglairake, lanang pa wadon?" "Jaler!” Krunqu anake Ndari lanang, sakala Bu Guru lunjak-lunjak karo nangis ngguguk. Lagi iki pepenginane duwe putu lanang kelakon.* AKU DURUNG KALAH NGADEG neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit. Mung siji kuwi sing bisa gawe ilange rasa sayah sak wise nyambut gawe sedina ngrampungake tugas-tugas kantor sing kaya-kaya ora ana lerene. Mengko sedhela mesti bakal keprungu swara mbrenginging saka dalan ngarep omah ning komplek perumahanku. Pak Wiryo. Bakul puthu bumbung nyurung grobage, mlaku alon saka kidul. Yen wis tekan ngarep omahku mesti mandheg karo cluluk "Puthu Mas " Aku banjur mbukak pager, mangan puthu karo lungguh ing buk ngarep omah. Pak Wiryo uga mandheg. Ngladeni wong wong ing komplek perumahan sing padha tuku puthu bumbung. Pak Wiryo padha karo aku. Padha-padha wong sing nyoba golek panguripan ing kutha kene, sing jarene nggon duwit. Mung bedane, aku bisa tuku omah, duwe rodha papat gaweyan Jepang modhel sing paling keri dhewe, nyambut gawe ning kantor sing ruwangane adhem. Pak Wiryo crita, yen omahe ana ing mburi lapangan golf. Saben esuk lan sore nalika mangkat lan mulih saka kantor aku mesthi ngliwati tugu gedhe. Ngisor tugu kuwi ana dalan sing dawane watara rong kilonan tumuju menyang lapangan golf. Aku pancen durung nate weruh. Nanging aku bisa mengerteni yen omahe Pak Wiryo mesthi sawijining kampung nempel karo tembok pager lapangan golf. Ora bisa diselaki yen panggonan-panggonan ngono kuwi bisa nekakna dhuwit yen digarap dening investor. Kompleks sandhinge panggonane Pak Wiryo wis digusur arep kanggo ngambakna lapangan golf. Wong-wong diwenehi ganti rugi sak cukupe (jenenge wae ganti rugi, mesti ya sak cukupe). Coba yen jenenge diganti 'ganti untung'. Mula akeh wong-wong kampung kana sing ora sarujuk karo pembebasan tanah kuwi. "Krungu-krungu jare lapangan golf arep diambakna Pak?" Pak Wiryo mung mesem krungu pitakonku, sajake wis ngerti apa karepku. Aku mbacutake takon maneh. "Lah yen lapangane diambakna, terus kampunge sampeyan digusur piye Pak?" "Nggih kersane napa ingkang kedadosan mangke, Mas. Digusur nggih pindah, wong pancen mboten gadhahane." Pak Wiryo terus ngladeni wong tuku. Aku mangan puthu sing mung kari siji ning tanganku. Aku gumun dene Pak Wiryo yen ngomong karo aku nganggo basa alus. Mangka Pak Wiryo umure ora beda adoh saka bapakku Nalika aku pisanan tuku puthu banjur dadi langganan, Pak Wiryo malah rikuh aku ngomong nganggo basa alus. Karepku mono ngajeni wong tuwa, kaya sing diajarake bapakku, yen aku kudu ngajeni wong sing umure luwih tuwa, sapa wae kuwi. "Panjenengan niku lho Mas, wong priyayi ageng kok ndadak basa lho kalih kula." Oalah, donya kuwi jebule pancen isih mbedakna drajat, pangkat lan donya. Mula saka kuwi aku duwe panemu yen aku klebu wong begja. Lair ning kluwarga sing ana lan bisa ngrasakna kamukten urip. Sanajan ora nganti sugih mblegedhu, nanging sakora-orane yen kepengin apa-apa bisa keturutan. Nanging wong sing kaya Pak Wiryo, menawa biyen bisa milih, mesti ora kepengin lair neng donya dadi wong sing kudu nyambung urip kanthi rekasa. Kaya-kaya kasunyatan kuwi gelem ora gelem kudu diadhepi. Sejatine miturut panemuku, mbuh kuwi bener mbuh ora, kasunyatan sing kaya ngana kuwi wis digarisna dening sing Maha Kuwasa supaya urip ing donya bisa laras. Sing gedhe nulung sing cilik, sing kuwat mbiyantu sing ora kuwat. Nanging kaya apa sing kedadeyan? Ing jaman saiki sing dumadi, sing gedhe mangan sing cilik. Sing kuwat ngidak-idak sing kesrakaat. Donya, pangkat lan drajat sing dadi ukuraning urip. Pak Wiryo, lan wong-wong sing manggon ning mburi lapangan golf sing kudu minggir amarga dianggep ora ana maneh nilai ekonomise kanggo pembangunan kutha. Nanging wong kaya Pak Wiryo arep ngapa? Bisa apa? Ora ana sing dinggo ngomong sora nalika ganti rugi sing ditampa kuwi, ajine ora sepiraa. "Pak, wong puthune sampeyan enak. Piye yen tak silihi modhal, terus gawe home industri, puthune diwenehi cap terus didol nyang supermarket?" "Wah, mangke yen kula mboten ider mriki malih, njenengan kangelan ndadak pados puthu teng supermarket," Pak Wiryo ngguyu latah-latah. "Kula ngaten mawon sampun rumaos cekap kok Mas. Sing penting saged damel urip lan nyekolahke anak. Wong kula niku nggih mboten gadhah warisan napa-napa kangge anak kula. Sak mboten-botene, nek kula dadi bakul puthu, anake kula nggih sampun ngantos kados bapake." Biyen aku nate nawani Pak Wiryo, supaya anake nyambutgawe neng pabrik nggonku. Kebeneran nalika kuwi unitku butuh karyawan anyar. Aku malah ngomong yen anake mesti ditampa, awit sing nggawa aku. Ora usah gawe lamaran. Karepku nulung Pak Wiryo, tinimbang anake nganggur. "Golek gaweyan saiki angel lho Pak." "Wong tiyange tesih sekolah kok Mas." "Rak wis lulus SMA ta?" "Lha nyuwun kuliah niku Mas. Ning, niki jarene mpun ajeng nulis napa... niku, skripsi napa,... Duka napa jenenge. Pokoke mpun meh rampung...kantun setunggal niku." Skripsi? Anake Pak Wiryo kuliah? Apa kuwat Pak Wiryo nguliahake anake? Kuwi mung tak batin wae. Kuwatir yen Pak Wiryo mengko tersinggung. Wis meh rong minggu iki ora keprungu swara mbrenginging, saka grobag puthune Pak Wiryo. Aku ora ngerti kena apa Pak Wiryo ora katon liwat ning dalan ngarep omahku. Apa Pak Wiryo lara? Apa omahe digusur? Kaya ana sing kongkon, aku noleh kiwa dalan. Sore kuwi aku nembe mulih saka kantor. Aku ngerem mobil ndadak. Ora maelu
lapangan golf. Ning sawijining gang aku mandeg. Kepeksa mudhun saka mobil awit dalane ora bisa diliwati mobil. Aku mlaku saurute pager sisih njaba lapangan golf sing durung rampung digarap kuwi. Aku yakin, dalan kuwi sing saben dina diliwati Pak Wiryo. Nyawang mengarep. Rodha-rodha traktor nggiles ngratakna lemah. Akeh wong nganggo helm kuning. Ning panggonan liya, ora adoh saka kana, ana wong-wong padha nglumpukna kayu-kayu tilas omah, seng lan barang-barang liyane sing isih bisa dienggo. Aku ora ngerti apa wong-owong kuwi sing duwe omah sing digusur apa mung pemulung sing nggoleki barang-barang tilas. Sing tak ngerteni, kampung kuwi wis rata karo lemah. Lan omahe Pak Wiryo mesti klebu salah sijine omah sing dadi
kaya ngana kuwi. Kelingan karo Pak Wiryo, karo wong-wong sing mung bisa nyawang omahe diratakna karo lemah. Wong-wong sing kalah dening ukeling jaman. Kalah karo panguwasane dhuwit. Wong-wong sing kanggo tumbal modernisasi lan kapitalisme. Apa kemajuwan jaman kudu mesti ana sing dikurbanake? Aku kelingan, atasanku wingi uga ngomong, yen sawah mburi pabrik duweke penduduk wis dibebaske arep dinggo mbangun unit anyar. Srengenge mbranang ing langit sisih kulon. Manuk-manuk mulih menyang susuhe. Cagak-cagak listrik, gedhung-gedhung tingkat njenggereng mandeng langit. Layangane bocah-bocah cilik jogedan sajak ngece. Sore kuwi, kaya biasane aku ngadeg neng ngarep omah. Nanging wis ora ana
Anak sing nate tak tawani gaweyan biyen, wis lulus kuliah. Cumclaude! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate diomongna Pak Wiryo: "Yen nyawane kula tesih kanthil teng raga Mas, kula dereng kalah...."(*) SAWIJINING WENGI ING MALIOBORO Jam sanga kurang seprapat, Arul wis cepak-cepak arep mangkat. Klambi kothak-kothak lengen dawa, clana jeans kluwus ning resik, lan sepatu loakan merk Nike olehe tuku ing pasar Beringharjo, kabeh wis dienggo. Senajan mung arep ngamen, ora ana eleke yen nyandhang pantes. Idhep-idhep kanggo ngajeni wong sing dingameni, mengkono panglocitane batine. Rampung dandan, Arul njupuk gitar sing gumlethak ing peturon, banjur jumahgkah metu saka omah. Angin wengi semilir, nggawa ganda amrik kembang sedhep malem. Mbulan satampah lan lintang-lintang abyor madhangi langit. Nanging Arul babar pisan ora nggagas kabeh mau. Lakune tumungkul, mecaki trotoar dawa sing wis rong taun iki ajeg diliwati, pendhak wengi lan parak esuk, nalika dheweke mangkat lan mulih ngamen. Tekan palang sepur wetan Pasar Kembang, Arul menggok menyang sawenehe warung Hik pinggir dalan. Lagi wae manyuk lawangan, dheweke weruh Herman, kancane ngamen lagi lungguh jegang ing bangku pojok karo ngadhep kopi. Arul mara nyedhaki. "Dak kira nek cuti," cluluke Herman, sing blasteran Jawa-Ambon iku. "Padhakna pegawe wae ... Cuti ya sesuk ora sarapan," Arul lungguh karo nyaut sega kucing rong wungkus. Herman mung nggleges. Dheweke menyat saka anggone lungguh, banjur nginguk menjaba. Ing ngarep
ora tau turu. Rina-wengi tansah dadi papan jujugane uwong. Saweneh ana sing dodolan, golek rejeki, saweneh maneh ana sing jajan lan ngenggar-enggar ati. Setengah jam candhake, Arul lan Herman wis katon jengkeng sinambi genjrang-genjreng, adol swara sake warung lesehan sing siji, menyang
yen lagune mbutuhake vokal Bariton, Herman sing nyanyi. Wong loro wis apal karo bageyane dhewe-dhewe, awit gaweyan iku pancen wis rada suwe dilakoni bareng. Satemene asile mono lumayan. Yen mung saderma kanggo mangan wae turah. Awit racake wong sing padha jajan, ora ana sing menehi kurang saka limang atus rupiyah. Malah umume sewu munggah. Ora maido, wong niyat jajan mono mesthine saka ngomah ya wis sangu dhuwit kepara turah. Nanging senajan mengkono, kerep ana perang campuh ing atine Arul. Gengsine minangka sarjana S1 sok-sok ora bisa narimakake, yen kanggo golek dhuwit sewu-rong ewu wae, dadak dilabuhi nyanyi karo jengkeng utawa timpuh ing ngarepe wong-wong kang lagi mangan. Saka rumangsane, ajining dhirine dadi ilang babar pisan. Kaya kere sing nyadhong kawelasan. Nanging arep kepiye maneh?! Urip iki angel. Lan weteng sing mlilit ora bisa wareg yen saderma dipakani gengsi. "Ya ditrimak-trimakna wae dhisik, Rul. Pancen rodha nasibe awake dhewe iki saiki lagi neng ngisor. Mengko rak ya tiba titi mangsane rodhane mubeng mendhuwur," pratelane Herman, nalika sawijining wengi Arul ngetokne uneg-unege. "Bener kandhamu, Her. Rodhane lagi neng ngisor, tur mlindhes telek lencung sisan.
Pancen wonq loro iku anggone memitran rakete ngungkuli sedulur. Yen sing siji atine lagi susah, mesthi liyane nyoba nglelipur. Mbokmenawa merga rumangsa senasib. Padha-padha lulusan S-1, ning kepeksa mung padha dadi panji klanthung. Jam setengah siji, kaya adat sabene, wong loro leren ing ngarep benteng Vredeburg, poncot kidul
dadi Bendahara. Dhuwit banjur dibagi loro, sing kumel-kumel diwenehake Arul, dene sing rada anyar disaki dhewe. Arul mung meneng wae, wis apal karo kelakuwanekancane sitok iku. "Malioboro pancen lahan subur. Ning yakuwi, ndadak ndlosor kaya ula, Arul ngomong lirih karo ngempakne rokok. "Oalah Rul, gengsimu kuwi mbok wis ora usah diingu. Wong nyatane ijazahmu ya ora bisa nggolek pangan wae, kok." "Ngonoa apa ya sajege awake dhewe arep dadi kaya ngene?" Arul nyedhot rokoke jero. "Apa wong tuwamu neng Ambon ya wis marem, yen ngerti kowe sing dikuliahake adoh-adoh, jebul mung dadi tukang mbarang?" "Lha witikna arep kepiye maneh? Wong awake dhewe olehe usaha ya wis ora kurang-kurang. Mlebu plataran kantor disingkang-singkang Satpam, ya wis dilakoni. Nyatane nganti seprene ya tetep durung ana asile ..." Herman unjal ambagan abot, kelingan marang nasibe dhewe. Rada suwe wong loro banjur mung padha meneng-menengan, kentir marang gagasane dhewe-dhewe. Lampu-lampu merkuri kang jejer-jejer ing sadawaning Malioboro katon putih kencar-kencar. Bening kaya kristal. Sauntara kuwi, senajan wis lingsir wengi, nanging kendharaan panggah liwat pating sliri. Embuh apa sing digoleki ... "Mulih saiki, apa operasi maneh, Her ...?" Arul ngguwang tegesane sing meh nylomot driji. Herman nyawang mengalor, penere lesehan. "Isih akeh sing dha
ngetutake ing mburine. Yen mau anggone ngamen saka lor mengidul, ing warung-warung lesehan sing manggon ing iring wetane dalan Malioboro. Saiki ganti saka kidul mengalor, ing warung lesehan sing manggon ing iring kulon. Wong loro nlusur wiwit saka lesehan cedhake Gedhung Agung mengalor. Saka bakul gudheg, ayam goreng, tekan Sea Food, ora ana sing kliwatan. Bareng anggone mlaku tekan kidule toko Dynasti, dumadakan Herman ngruwes bokonge Arul seru, nganti bocahe njomblak karo misuh-misuh. "Wedhus ...! Homosex-mu kumat ya, Her ...!" "Ssstt ... Lor-kulon arah jam sepuluh..:" Herman ngomong lirih ing sandhing kupinge Arul. Arul nglirik papan sing dibisikake Herman. Ana bocah wadon loro lagi lungguh ing
ing mburine, senajan rada anyel. Soale iki mau wong loro wis rencana arep mulih. Kejaba drijine keju, mripate uga wis mbliyut, kegawa awake kang sayah. Herman kuwi wiwit biyen watake ora malih. Saben weruh prawan, mripate ijo. Kamangka pacare sing fotone tansah dislempitake ing dhompet iku ya ayu ... Arul grenengan dhewe ing batin. Nalika Arul lagi wae siap-siap arep nyanyi, dumadakan gitare direbut cewek sing lungguhe ngungkuri dalan. Saking kagete, Arul mung mlongo. "Mbak, roti bakar kalih susu segar, kalih malih ...! tanpa maelu Arul sing plenggang-plenggong, bocah wadon iku aba marang bakule. "Arum ...?!" Arul ngulati karo njengkerutake alis. Rada
mripate. "Ya ampun, Arum ...! Lha kok tengah, wengi kluyuran neng kene?! Jarene awakmu kerja neng Batam?! Arul nyalami cewek lencir mripate bening iku, sing banjur nimbangi kanthi nggegem kenceng tangane Arul. "Kluyuran ...! Padhakna pe-es-ka wae ...!" Arum mecucu. Kancane sing nganggo sleyer abang nyekikik. "Iki lho, kancaku pengin weruh sing jeneng Malioboro. Mula mumpung ana prei, banjur dakjak mrene sisan. Idhep-idhep karo bernostalgia," Arum mesam-mesem. mesem. "Lha awakmu dhewe piye, Rul? Kok nganti rong taun punjul, blas ora ana kabare?" bacute karo mandeng manther praupane Arul. "Dawa critane, Rum. Tur mboseni. O, iya ... Kenalke, iki kancaku..." "Aku wis ngerti, kok," Arum munggel cepet."Iki rak Herman, ta? Play Boy-ne Fakultas Hukum sing biyen pas dhemo sirahe
Mei 1998 kepungkur. Arum banjur ngenalake kancane, marang Arul lan Herman. Ooo ... Dadi iki Mas Arul sing kerep mbokcritakne kae? Sing jaremu "cool" tur "smart" ..." ujug-ujug si sleyer abang sing jenenge Ayu iku cluluk. "Ngawur ...! Kapan olehku crita?! Senengane ngarang ... !" Arum klejingan. Tangane kemawe, njiwit bangkekane kancane. Ayu jelih-jelih karo ngguyu kemekelen. Arum iku satemene kancasaangkatane Arul, jaman isih kuliah biyen. Malah kanca raket banget, awit kekarone padha dene aktif ing Senat Mahasiswa. Kerep diskusi, debat lan,nindakake tugas kampus bareng. Mula ora jeneng aneh yen merga saka kerepe ketemu lan.srawung, suwe-suwe banjur nukulake wiji-wiji tresna ing atine bocah sakarone. Mung emane, Arul sing minder merga kahanane sing kesrakat, ora wani mblakakake pangrasane marang Arum. Sumelang yen dikira ora ngilo githok. Sauntara Arum dhewe sing tinitah wadon, mung bisa ngenteni, ora wani ndhisiki. Kahanan mengkono iku lumaku terus, nganti bocah sakarone lulus. Nalika teka titi wancine wisudha, banjur padha janji bakal tetep terus sesambungan lan kabar-kinabaran. Nanging sajake pancen dudu jodhone. Anggone layang-layangan mung lumaku watara telung sasinan. Bubar iku banjur padha repot karo urusane dhewe-dhewe. Arum repot karo urusane minangka pegawe anyar, dene Arul repot anggone mider-mider golek gaweyan. Wusanane terus plas, kaya kepaten obor. Siji lan sijine padha dene ora ngerti kabare. "Dadi nganti seprene awakmu isih nganggur, Rul ...?" Arum takon ngati-ati sawise Arul mungkasi critane. Sumelang yen nganti nggepok pangrasane. "He'eh. Mula kanggo nyambung urip, ya kepeksa pendhak wengi dadi kalong neng Malioboro,"Arul mesem, ndhelikake atine kang getir. Arum trenyuh banget. Mripate nganti kaca-kaca. Babar pisan dheweke ora ngira, yen priya sing meneng-meneng wiwit biyen tansah dikagumi, merga kapribadene kang apik, beda karo kanca-kancane lanang liyane iku, jebul nasibe ala banget. Pantesa mono dheweke kepengin ngrangkul priya ing ngarepe iku, banjur nglelipur lan nggedhekake atine. Nanging biyen wae ora kelakon, apa maneh saiki sawise adoh? "Sabar, Rul ... Aku ngerti banget yen awakmu iku pinter, tur tipikal pekerja keras. Mbokmenawa mung durung ketemu dalane wae..." Arum nggegem tangane Arul kebak empat. Sauntara Herman lan Ayu lagi ketungkul kojah ngethuprus, sajak gayeng banget. Sedhela-sedhela . padha ngguyu cekikikan. Embuh padha ngrembug apa. Wengine mrambat sangsaya tuwa. Angin kang midid wiwit krasa adhem ing kulit. Arul unjal ambegan landhung. Lungguh adhep-adhepan sinambi omong-omongan karo Arum ngene iki, marakake dheweke kelingan jaman isih kuliah biyen. Kelingan marang wektu-wektu kepungkur kang endah lan kebak semangat urip, amarga rumangsa dibutuhake dening liyan. Rumangsa yen uripe ana gunane. Ora kaya saiki, mung kaya uwuh kang ora kanggo. Nyepet-nyepeti mripate sinq nyawang. Arul nggresah sajroning ati, "Menyang endi lungane wektu-wektu kang manis iku ...???!!!".
Dr.-Ing. Tom DimterProf. Dr.-Ing. Gudrun FlachProf. Dr.-Ing. habil. Lutz GöhlerProf. Dr.-Ing. Matthias
Dr.-Ing. Ralf BodenProf. Dr.-Ing. Thomas BurkhardtProf. Dr.-Ing. Ralf CollmannProf. Dr.-Ing.
utowo halaman opo wae yen kepingin ngerti koyo opo code ing njerone sak pratinjau ngedite ono alat seng jenenge Inspect Element.
Yen sampean ahli desainer web Inspect Element iki wes dadi cemilan
bergelar kanjeng sinuhun sunan gunung jati cirebon dn gusti, raja, sultan kanjeng syech syarif nurullah yg brgelar kanjeng
sawijining oyot sing akèh gunané. Bisa kanggo tamba utawa sedhep-sedhepan masakan. Ing masakan Thailand laos dadi sedhep-sedhepan paling utama, uga ing Indonésia. Biyasané laos dimasak karo sop-sopan utawa janganan liyané. Wujudé kaya jaé nanging ambuné kaya jeruk-jerukan lan rada nyabun.
Oyot arupa rimpang gedhé lan kandel, ndaging, awangun silindris, dhiameter watara 2–4 cm, lan cawang-cawang. Bagéyan njaba wernané coklat rada abang utawa kuning semu ijo pucet, duwé sisik-sisik wernané putih utawa semu abang, atos meling-meling, éwadéné bagéyan njeroné awerna putih. Daging rimpang sing wis tuwa seraté kasar. Yèn digaringaké, rimpang malih dadi rada semu ijo, lan seraté dadi atos lan wulet.
Watangé jejeg, kasusun déning plepah-plepah godhong sing dadi siji mbentuk watang semu, awerna ijo rada putih. Watang enom metu minangka thukulan saka pangkal watang tuwa.
Godhong tunggal awerna ijo, mawa gagang cendhak kasusun selang-seling. Godhong ing sisih ngisor lan ndhuwur biyasané luwih cilik tinimbang sing ing tengah. Wangun godhong lanset dawa lan pucuké lancip, pangkal tumpul mawa pinggiran godhong rata. Balungan godhong nyirip, dawané godhong watara 20– 60 cm, lan ambané 4 – 15 cm. Plepah godhong kira-kira 15 – 30 cm, mawa alur lan wernané ijo.
Kembang arupa kembang majemuk awangun loncèng, ambuné wangi, awerna putih semu ijo utawa putih semu kuning. Ukuran kembang kurang luwih 10–30 cm x 5–7 cm. Gunggung kembang ing bagéyan ngisor tandhan luwih akèh tinimbang ing bagéyan ndhuwur, dawa lambé kembang 2,5 cm, awerna putih kanthi garis miring werna jambon ing saben sisih. Makutha kembang sing isih kuncup, ing bagéyan pucuké awerna putih, éwadéné pangkalé awerna ijo.
Wohé arupa woh buni, wangun bulet, atos. Nalika enom wernané ijo-kuning, sawisé tuwa malih dadi ireng semu coklat, kanthi dhiameter ± 1 cm. Ana uga sing wohé werna abang.
Kadhar lenga atsiri ora kurang saka 0,5% v/b. Èpidèrmis kapérang saka siji lapisan cilik rada pipih. Dhindhing awerna kuning semu coklat, kutikula cetha. Kortèks parènkimatik, jaringan kortèks bagéyan njaba kapérang saka sapérangan lapis sèl kanthi dhindhing tipis awerna kuning semu coklat, jaringan kortèks bagéyan njero kapérang saka sèl parènkim gedhé, dhindhing sèl tipis, ora ana wernané, sok sok mawa noktah alus, sing isiné butir pathi. Ing parèkim kasebar idioblas sing isiné lenga lan dat samak, awerna coklat enom utawa tuwa sing kanthi panambahan wesi (III) klorida LP werna malih dadi semu ireng. Butir pathi tunggal, wangun lonjong utawa bulet endhog, lamela ora cetha, dawané butir 8
Èndodèrmis kapérang saka sèl sing luwih cilik saka sèl parènkim, dhindhing sèl tipis, ora isi pathi. Berkas pambuluh kolateral, kasebar jroning parènkim, dikupengi srabut. Srabut cilik dawa, dhindhing sèl kandel, ora mawa lignin, amba lumèn 20
Fotosintesis ing laos padha karo prosès fotosintesis ing tetanduran umumé. Ing endi prosès fotositesis iku sawijining prosès biokimia sing dilakokaké tetanduran kanggo ngasilaké panganan kanthi mupangataké ènèrgi cahya. Tetanduran migunakaké karbon dioksida lan banyu kanggo ngasilaké gula lan oksigen sing diperlokaké minangka panganané. Ènèrgi kanggo nglakokaké prosès iki asalé saka fotosintesis.
Fotosintesis diwiwiti nalika cahya ngionisasi molekul klorofil ing fotosistem II, njalari ngeculaké [èlèktron] sing bakal ditransfer sadawané ranté transpor èlèktron. Ènèrgi saka èlèktron iki digunakaké kanggo fotofosforilasi sing ngasilaké ATP, satuan pangijolan ènèrgi jroning sèl. Réaksi iki nyebabaké fotosistem II ngalami dhéfisit utawa kakurangan èlèktron sing kudu énggal diganti. Ing tetanduran kekurangan èlèktron iki dicukupi déning èlèktron saka asil ionisasi banyu sing dumadi bebarengan karo ionisasi klorofil. Asil ionisasi banyu iki ya iku èlèktron lan oksigen.
Ing wektu sing padha karo ionisasi fotosistem II, cahya uga ngionisasi fotosistem I, ngeculaké èlèktron sing ditransfer sadawané ranté transpor èlèktron sing akiré ngrédhuksi NADP dadi NADPH. ATP lan NADPH sing diasilaké jroning prosès fotosintesis micu manéka prosès biokimia. Ing tetanduran prosès biokimia sing kapicu ya iku siklus Calvin ing endi karbon dioksida diowahi dadi ribulosa (lan banjur dadi gula kayadéné glukosa). Réaksi iki diarani réaksi peteng amarga ora gumantung marang ana orané cahya saéngga bisa dumadi senajan jroning kahanan peteng (tanpa cahya).
Réaksi rèspirasi kalebu jroning réaksi katabolisme sing mecah molekul-molekul gula dadi molekul-molekul anorganik arupa CO2 lan H2O. Rèspirasi utawa ambegan duwé fungsi kanggo ngéntukaké ènèrgi saka bahan-bahan organik liwat prosès pamecahan gula sing diarani prosès glikolisis. Senyawa gula ing tetanduran diéntuk saka prosès fotosintesis. Butiran amilum sing kasimpen jroning manéka jaringan lan organ panyimpen cadhangan panganan bakal diowahi manèh jroning wangun glukosa fosfat ing njero sitoplasma sèl. Akiré senyawa glukosa fosfat mau bakal dipecah dadi piruvat lan mlebu jroning siklus Krebs. Sakwéné glikolisis lumaku lan jroning siklus Krebs bakal diasilaké gas CO2 sing bakal diwetokaké saka sèl. Gas mau bakal kadhifusi bakal kakumpul jroning rongga-rongga antar sèl lan yèn tekanan wis cukup bakal diwetokaké.
C6H12O6 (glukosa) + 6O2 → 6H2O + 6CO2 + ATP Glukosa sing diasilaké ing prosès fotosintesis bisa digunakaké kanggo mbentuk senyawa organik liya kayadéné selulosa lan bisa uga digunakaké minangka bahan bakar. Prosès iki lumaku liwat rèspirasi sélulèr sing dumadi ing tetanduran. Ing rèspirasi, gula (glukosa) lan senyawa liya bakal ngalami réaksi karo oksigen kanggo ngasilaké karbon dioksida, banyu, lan ènèrgi kimia.
Kandhutan lan mupangat[besut | besut sumber]
Laos ngandhut lenga atsiri ing antarané: galangol, galangin, alpinen kamfer, lan methyl-cinnamate. Laos duwé kasiyat minangka anti jamur, anti bakteri, ngangetaké awak, ngresikaké getih, nambah nafsu mangan, nggampangaké pambuwangan angin saka njero awak, ngèncèraké dhahak, ngarumaké lan ngrangsang otot.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 2 Maret 2016.
jawinihpun …iki jowo ne mboten kromo inngil seperti ten jogjakarta utowo solo … iki bahasa jawi saking pekalongan jowo tengah …. nek sederek mboten angsal nerjemahke menipun,kulo sanged membentu panjenengan panjenengan ikU ;
jaman semana, nalikane esih cilik, njaluk gendong maring ramane
arep melu nonton wayang nang bale desa, angger wis bubar gara-garane, ya langsung njaluk bali
melas ramane arep kerja, lumangyam kena go turu,
jaman semana, nalikane esih cilik, njaluk gendong maring ramanearep melu nonton wayang nang bale desa, angger wis bubar gara-garane, ya
Kanggo kowe, Nella karisma kanggo kowe, Nella karisma linggo kowe,
nadanusantara said: hahahah bener…..kuwi..entuk istilah seko endi pak?:D
bener tenan kuwi, nek kabeh berpikiran koyo blio, ekonomi endonesia bakal luwih maju,
PARAGRAF II Pertemuan 8 Matakuliah : G0012 Bahasa Indonesia
Ngalahke Singapura, Indhonesia Nyang Semifinal AFF CUP 2016
Sugeng rawuh para sedulur, Piye kabare? Tim nasional Indonesia kasil nyang semifinal AFF Cup 2016 neng Manila Filipina sakwise ngalahke Singapura kanthi skor 2-1. Maine bal-balan neng Rizal Memorial Stadium, Jemuah (25/11/2016) mau bengi Wektu Indhonesia Kulon. Nanging, Indonesia ketinggalan dhisik 0-1 sakwise striker Singapura Khairul Amri njebol gawang Kurnia Meiga ing babak kapisan. Ing babak kapindho, gole Andik Vermansyah madhakne skor dadi 1-1. Stefano Lilipaly akhire bisa ngegolke ing menit 85 sakwise nampa operan saka Boaz Salossa. Nganti wasit ngunekke sempritane, tandha wektu main wis rampung, skor tetep 2-1 kanggo Indonesia. Amarga menang, Indonesia dadi runner up neng grup A kanthi angka 4 lan bakal ngancani Thailand sing dadi juwara sakwise ngalahke Philipina kanthi skor 1-0. Neng semifinal, Indhonesia bakal ngadhepi antarane Vietnam, Myanmar, utawa
para sedulur, Piye kabare? Sega tanpa sambel kuwi kurang jangkep :) Sanajan mung gur kanggo jangkep-jangkep, jebule sambel ki uga nduweni nutrisi. Miturut Prof Ir Ahmad Sulaeman PhD saka
neng njerone lombok iku ana zat capcaisin sing marahi lombok rasane dadi pedhes lan ngewangi metabolisme ana in njero awak manungsa. Nek Jenengan seneng sambel tomat, tomat iki uga
Lan ana uga flavanoid sing dadi antiinflamasi. Nek kepedhesen piye cara ngilangke? Cukup ngombe wedang anget amarga banyu sing rada panas bisa cepet "netralake" panas saka lombok. Konsultan saluran cerna saka
Iki Lho Asile Kongres Basa Jawa VI 2016 Ing Yogyakarta
Sugêng rawuh para sêdulûr, Piye kabare? Kongres Basa Jawa (KBJ) VI sing dianakake ing Hotel Inna Garuda Yogyakarta 8 nganti 12 November 2016 kepungkur wis rampung. Sasuwene limang dina kongres kuwi ngasilake kaputusan sing salah sijine yaiku Basa Jawa kudu diuri-uri ana ing pawiyatan formal uga informal, lembaga pamarintah, lan komunitas sing magepokan karo
liyane yaiku prelune Buku Sinau Basa Jawa Krama Alus ana in saben tingkatan sekolah. Ing lembaga pamarentahan, kudu nganggo Basa Jawa ing dina-dina tartamtu, semono uga ana ing kaluarga lan bebrayan agung. Ewodene, komunitas sing lumrah ana ing kagiyatan kejawen prelu didadekake "incubator" kanggo nguri-uri Basa lan Sastra Jawa. Rekomendasi liyane saka KBJ 2016 yaiku prelune "training" Basa Jawa. Basa Jawa kudu digawe kondhang ana ing Sosial Media kayata Facebook, Twitter lan liya-…
Sugeng rawuh para sedulur, Dalam penulisan Jawa, dikenal sandhangan panyigêg wanda. Apa itu? Sandhangan panyigêg wanda (penutup suku
Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero –
Mungkid iku kacamatan ing kabupatèn Magelang, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kantor kacamatan Mungkid dumunung ing Jl.Raya Blabak No.1 Mungkid[1]. Ing kacamatan Mungkid iki, ya iku ing désa Mendut dumunung sawijining candhiBuddha ya iku Candhi Mendut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mungkid,_Magelang&oldid=1046137"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn MagelangMungkid, MagelangKabupatèn MagelangKabupatèn ing Jawa TengahJawa TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.26, 15 Maret 2016.
Taman Impian Jaya Ancol iku objèk wisata ing Jakarta Lor.[1] Papan iki disadiyakaké kanggo kanggo komunitas pembaharuan ing kauripan masyarakat kang dadi kebanggaan bangsa.[1] Nyiptakake lingkungan sosial kang luwih apik nganggo kasenengan kang kualitasé nduwèni unsur seni budaya lan pengetahuan,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Impian_Jaya_Ancol&
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 4 Maret 2016.
ujar Kanit Mulyadi, usai mengintrogasi pemuda itu.
tanggal 10 dumugi 14 Sèptèmbêr 2006 sampún paripurnå. Kathah pangandikan,
lokal dadi pérangan wigati amargå cakêt lan rakêt karo babagan nilai (values)
kawuri nganti têkan wêktu iki. Babagan sêni pancèn orå bisa dipisahaké karo kabudayan. Lumakuné sêni ånå têngahíng bêbrayan mratandhani Selanjutnya : 42. Wayang Wóng prêlu Magitå-gitå Cancút Taliwåndå	43. Dhalang Cilik: Prelu digembleng ana Pamulangan Seni
Ana jagad pewayangan ana paraga sing duweni kawasa murba lan masesa wayang, yaiku Ki Dhalang. Pagelaran wayang dadi nyenengake, ngangeni, lan ndudut ati amarga kiprahe sang dhalang. Dhalang dadi paraga sing nyawiji
Selanjutnya : 43. Dhalang Cilik	44 Gumelare Watak Satriya Abdi Nagara
Ana ing jagad pewayangan, akeh banget paraga kang duweni sesebutan satriya. Dedununge ana ing kasatriyan minangka papan kang mirunggan kanggo para sinatriya. Tuladhane, Sang Wrekudara duweni kasatriyan ana ing
Wektu iki ana tengara obahing jaman kang ngedab-edabi. Ora ana perangan kang kandheg lan mandheg. Kabeh padha obah padha owah. Babagan politik, ekonomi, sosial, seni budaya lan liya-liyane padha owah. Perangan alam,
Selanjutnya : 45 Hastha Brata kanggo Mbangun Praja	46 Jiwa Merdika Adhedhasar Pancasila
Jiwa merdika bisa dijarwani jiwa kang ora kejiret utawa kebanda dening kahanan. Jiwa merdika duweni surasa yaiku ora kasangsaya dening prekara kang maneka warna. Tuladhane ora kejiret prekara ekonomi, babagan sandhang,
Selanjutnya : 46 Jiwa Merdika Adhedhasar Pancasila	47 Lambang Minangka Wulang
Pralambang ana ing budaya Jawa akeh kang ngemot piwulang. Mula banjur ditembungi ’lambang minangka wulang’. Pralambang nyakup babagan kang jembar tebane. Ana ing Kabudayan Jawa, pralambang ora mung tinemu
Selanjutnya : 47 Lambang Minangka Wulang	48 Mbangun Praja Kangge nanggapi Ewah-ewahan Jaman
Keparengna kula ing ngriki murwakani andharan kanthi lelandhesan Tema ‘Kanthi Niyat Nandur Tekat kang Kuwat, ngudi marang Sejatining Becik, Pamarentah lan Bebrayan Kutha Semarang nedya Mbangun Santosane Selanjutnya : 48 Mbangun Praja Kangge nanggapi Ewah-ewahan Jaman	49 Tanggap Sasmita Ngadhepi Paceklik
Paceklik mujudake prekara kang bisa nggubel penduduk ing padesan, mligine ana ing babagan partanian. Paceklik wis dadi prekara kang cedhak karo bancana utawa
Tanggap Sasmita Ngadhepi Paceklik	50 Kawruh Jawa
Kawruh, ngelmu, utawa pangawikan Jawa ora bisa dipisahake karo makartine manungsa Jawa wiwit jaman kawuri tumeka dina iki. Ana kang arupa budaya tulis, nanging uga ana kang arupa budaya lisan lan tradhisi tutur
Selanjutnya : 50 Kawruh Jawa	51 Sumbangan Basa lan Budaya Jawa tumrap Manajemen
Sarasehan sing ngrembug babagan sumbangan Jawa tumrap Manajemen tau diadani ana ing Semarang. Apa ana sumbangan basa lan budaya Jawa tumrap manajemen, sing wektu iki kepara maju nututi majuning jaman modern.
Selanjutnya : 51 Sumbangan Basa lan Budaya Jawa tumrap Manajemen	52 Tembang Dolanan Wonten Satengahing Globalisasi
Wekdal samangke kathah lare ingkang mboten mangertos utawi ngiwakaken lelagon utawi tembang dolanan. Tembang dolanan ing kitha lan saperangan ing tlatah padesan wonten ingkang dipun lirwakaken, amargi kadayan
Selanjutnya : 52 Tembang Dolanan Wonten Satengahing Globalisasi	53 Ndhudhah Sastra Jawa ngenani Sila-sila ana ing Pancasila
Pancasila lair ana ing dina Jumat Wage tanggal siji sasi Juni taun sewu sangang atus patang puluh lima. Menawa ditlusuri ana ing primbon lan pawukon, tanggal siji Juni sewu sangang atus patang puluh lima wukune Kuningan,
Selanjutnya : 53 Ndhudhah Sastra Jawa ngenani Sila-sila ana ing Pancasila	54 Nggugah rasa eling mring Pancasila
Paham kabangsan kang uga diarani nasionalisme wiwit lair ana ing abad rong puluh ing jaman kolonialisme Walanda. Satus taun
Nggugah rasa eling mring Pancasila	55 Kearifan Lokal
Ana sub topik sing dipilih ing Kongres Basa Jawa (KBJ) IV taun 2006, yakuwi ‘kearifan lokal’. Ana ing ranah kabudayan, kearifan lokal dadi perangan wigati amarga caket lan raket karo babagan nilai (values) sing adi (luhur,
Selanjutnya : 55 Kearifan Lokal 56 Pranata Mangsa
ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, lan para Ustadz Ustadzah ingkang rinten dalu tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah, ingkang tansah kaantu-antu sabda miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja, minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes sinudarsana. Panjenenganipun para rawuh, para pilenggah, kakung sumawana putri, saha para sanak kadang wredha mudha lan tumaruna, ingkang tansah winantu ing suka rahayu. Mboten kesupen, panjenenganipun
saking ................................................ ingkang tuhu pantes sinuba sagunging pakurmatan.Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsaning Gusti Ingkang Maha Agung, nuwun inggih Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Sagung para rawuh, para pilenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan, kakung miwah putri. Nuhoni dhawuh pangandikan saking panjenenganipun Bp/Ibu ................................... ingkang hamengku gati, kula pun ................................... lajeng kumawani nyahak wewenanging kamardhikan panjenengan sawetawis, saperlu ngaturaken prentuling parasdya menggah wigatosing pahargyan ing titi kalenggahan menika.Purwakaning atur, Bp/Ibu ................................................. gotrah kulawarga ngaturaken pambagya wilujeng ing sarawuh panjenengan sedaya, kairing agunging panuwun ingkang tanpa upami, dene panjenengan sedaya sampun kepareng minangkani menapa ingkang dados panyuwunipun. Mugi-mugi rawuh panjenengan menika kalebetna amal soleh ingkang pikantuk piwales sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.Ing panginten, sanggya para rawuh sampun mboten ketilapan malih menggah ujubing pahargyan ing titi kalenggahan menika, nuwun inggih awit kadereng minangkani darmaning asepuh, amiwaha putra mahargya siwi ingkang :* asesilih Rara Ayu .................................... ingkang sampun kadhaup dening Bagus .................................... putra panjenenganipun Bp/Ibu ..................................... * peparab Bagus .................................. ingkang sampun kalampahan dhaup kaliyan Rara Ayu ...................................... atmaja putrinipun Bp/Ibu ..........................................ingkang pidalem ing ...........................................................Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, keparenga atur uninga, bilih putra temanten sampun kaakid-nikahaken dhuk kalawau/kalawingi ( enjing/sonten/dalu *) , nuwun inggih dinten ........................... nyarengi surya kaping ........................................ titiwanci tabuh ....................... wekdal Nuswantara Imbang Pracima, kanthi satataning agami lan negari, kanthi sineksen dening
wonten ing ....................................... kanthi manggih wilujeng tan manggih alangan setunggal menapa.Para rawuh para pilenggah ingkang satuhu wicaksana, Bp/Ibu ........................................ gotrah kulawarga ngaturaken panuwun ingkang tanpa winates tumrap sedaya paring sumbangsih lan kadarman ingkang awujud menapa kemawon, langkung-langkung pambiyantunipun para warga RT ................ ngriki, ingkang sedaya kalawau tundhonipun saged adamel rancag, lancar, regeng lan gayeng pahargyan ing kalenggahan menika, langkung-langkung saged angentheng-enthengi sesanggemanipun ingkang hamengku gati. Ananging panjenenganipun Bp/Ibu ...................................... mboten kuwawi matur menapa-menapa. Panggrantesing manah ingkang konjuk dhumateng ngarsaning Gusti, mugi tansah paring leliru ingkang satraju dhumateng sih kadarman panjenengan menika wau, dhestun anglangkungana. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah ingkang tansah sinuba sagunging pakurmatan, kakung miwah putri. Lugunipun kemawon sampun sawetawis dangu Bp/Ibu ......................................... anggenipun angrantam, angreronce, miwah anggantha-gantha pahargyan menika, ananging dhawahipun sarwa kirang pantes katur panjenengan sedaya. Ingkang menika, Bp/Ibu .............................................. sakulawarga namung saged nyuwun agunging samodra pangaksami. Ewa semanten, para ingkang samya mangun bebesanan tasih nyuwun ugungan malih, katur sanggya para rawuh mugi keparenga paring puja sesanti mulya tumrap putra temanten kekalih anggenipun sumedya lelumban ing madyaning bebrayan agung, mugi-mugi saged jumbuh ingkang ginayuh, sembada ingkang samya sinedya, tansah atut runtut, sayuk rukun, gendhon rukon, samad-sinamadan, wiwit kawitan dumugi delahan tansah manggih bagya mulya, dados kulawarga ingkang
ingkang pantes sinudarsana, Bp ....................................... sakulawarga, lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, pramila mbokbilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya, kirang ing tanggap, tangguh, lan gupuh, mugi diagung ing pangaksama. Mboten kekilapan, minangkani para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sedaya, mbokbilih wonten kiranging suba sita, lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sedaya.Para rawuh, para pilenggah ingkang satuhu luhuring budi, mawantu-wantu panyuwunipun Bp/Ibu ................................................ gotrah kulawarga, keparenga andumugekaken anggenipun samya lelenggahan ngantos dumugi titiwanci purnaning pahargyan ing siang/dalu menika.Ing wasana, kula pribadhi ingkang tinanggenah minangka talanging atur lan sampun kumawani tilar subasita,
ahad jam 16.00 di masjid Nurul Islam ,, jakal .. kajian Lentera Hati ” bersama Ustad Kembar… (Usyd Awan n Adi )
tourcateringdeyogya	June 13, 2011 at 12:52 pm	melu sing endi yo, sing kanggo ibu-ibu sing endi iki mba fitri, mbok di jak tho aku iki. sing neng masjid mardiyah kanggo mba2 mhs aja ya?
Reply	husni fithri	June 13, 2011 at 6:11 pm	banyaknya mahasiswa sih mbak, tapi ibu-ibune yo akeh,
Fokus Pengen Kaya. | abid912 official blog
Posts & Pages	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero –
sertifikasi.gayane guru sing sertifikasi sok banget karo sing durung podo sertifikasi. yo ora opo2 iku
sugeng enjing...siang...sore...ndalu... lan dumugi enjing malih... poro sedulur....pripun kabare penjenengan sedoyo? Amien... menawi sehat2 lan luemu-luemu....2 the point aja yo...ono sing ngerti ga jenis-jenis bahan kimia apa
nduwe.mbok menawi sampeyan-sampeyan gadah chanel utawi gadah
mugi2 info meniko saget nambah rejeki kulo lan panjenengan, AMIEN...matur suwun...NB : Ampun kesupe ampun lali, ampun suwe-suwe
Sapa waé, klebu panjenengan, bisa nulis kanggo Wikipedia! Ketik waé irah-irahan (judhul) artikel sing arep digawé ing kothak ngisor iki. Klik ing tombol"Gawé artikel", lan langsung wae miwiti ngetik.
Tombol kasebut bakal nggawa panjenengan tumuju kaca panyuntingan kanggo nulis. Yèn artikel kanthi irah-irahan kang panjenengan maksud durung ana, panjenengan bakal nyunting sawijining artikel anyar. Sewaliké, yèn artikel iku wis ana, panjenengan disumanggakaké kanggo nambahi utawa ngowahi apa sing wis katulis.
Ana beciké panjenengan maos ndhisik prinsip-prinsip umum kang lumaku ing Wikipedia sadurungé miwiti nulis. Panjenengan uga luwih becik manèh maos nyunting sawijining kaca kanggo nyinaoni markah (markup) wiki sing bisa kagunakaké ing kothak panyuntingan.
Kaca iki njelasaké sawetara prakara kang magepokan klawan kepriyé carané miwiti kaca anyar.
2.1 Miwiti kaca anyar seka pranala (link) sing wis ana, sawisé kaciptakaké, utawa sawise nggolèki
Kasaranaké maos mlebu log sadurungé panjenengan miwiti nyunting.
Kasaranaké miwiti kaca anyar seka pranala (link) sing wis ana. Ana pranala sing dijenengi "pranala memedi (ghost links)" utawa "pranala abang (red links)" -- pranala sing katedhak ing teks, nanging durung ana artikel sing njabaraké.
Supaya dimangertèni kanggo mènèhi konteks, yaiku nulis atur pambuka singkat ing wiwitan artikel. Aja nulis "Iki novel katelu saka..." -- sawetara kuwi panjenengan bisa waé katlusur seka pranala pranala seka novelis kondhang X, pamaos liya bisa waé seka kaca liyané manèh.
Disinaoni paugeran gawé jeneng artikel wikipedia sadurungé mènèhi jeneng sawijining kaca anyar.
Miwiti kanthi ukara sampurna (lengkap) lan ora kaya katrangan ing bauwarna (kamus). Kajelasaké ukara utawa tembung sing dadi irah-irahan (judhul) artikel ing wiwitané artikel.
Kudu digatékaké: Aja ngleboaké artikel sing cekak banget, ora ana sesambungané karo judhul, tembung-tembung saru, lan ora ngemot katrangan cukup. SIng nglanggar bisa diblokir aksesé.
Miwiti kaca anyar seka pranala (link) sing wis ana, sawisé kaciptakaké, utawa sawise nggolèki
(link) abang nandhakaké yèn artikel kasebut isih durung ana isiné, déné sing werna biru iku sing wis ana katrangané..
Pranala-pranala internal kang tumuju kaca-kaca kosong biasané kaciptakaké ing prosès kagawané sawijining kaca, lan/utawa kanggo wong liya ngrembakakaké wong liya kanggo miwiti. Pranala-pranala mau biasané awerna abang.
Ngeklik pranalakaya ngéné iki bakal nggawa panjenengan tumuju panggonan panyuntingan kaca anyar.
Sadurungé ngeklik pranala panyuntingan, diputusaké dhisik apa panjenengan pancèn arep gawé irah-irahan kaya kang kawènèhaké. Yèn ora, sunting dhisik pranala sing ngrujuk mau.
Panjenengan bisa gawé pranala dhéwé ing kaca kasebut utawa ing kaca indeks. Nanging beciké panjenengan gawé pranala sawisé rampung nulis kaca anyar, utamané yèn pranala kasebut bakal ngganti sawijining pranala sing tumuju kaca sing wis ana. Ing kahanan kaya mangkéné, panjenengan bisa gawé pranala nanging aja ngeklik 'Simpen' nanging migunakaké 'Tuduhna dhisik' kanggo mesthèkaké apa pranala mau wis benenr apa ora.
Perlu digatèkaké yèn pranala-pranala ing kaca kasebut gawé navigasi ing antarané kaca dadi luwih kepénak lan uga gawé wong liya mangerténi ana kaca kasebut.
Yèn panjenengan ngetik URL (alamat internèt) Wikipedia sing durung nduwèni isi/informasi, panjenengan bakal nemoni sawijining kaca kang ana pratèlan kaya ini.
Panjenengan bisa nyunting kaca iku kanthi ngeklik 'sunting' ing pérangan dhuwur kaca.
Cara sing gampang gawé URL anyar yaiku kanthi nyunting (ngganti) pérangan pungkasan URL ing artikel liyané.
Panjenengan migunakaké URL kaca Wayang sing ana ingi:
Banjur panjenengan arep miwiti kaca anyar kanthi irah-irahan 'Kaca anyar', ganti pérangan mburiné dadi:
Spasi kaganti dadi tandha garis ngisor (_)
Nalika panjenengan nyunting sawijining artikel, yèn ana sawijining tembung utawa frasa sing bisa dirembakaké dadi artikel dhéwé, diwènèhi waé tandha kurung siku [[kaya ngéné iki]]. Yèn wis disimpen, tembung 'kaya ngéné iki' bisa gawé pranala sing tumuju menyang kaca liyané.
Yèn panjenengan kepingin gawé sawijining kaca sing anyar babar blas, ana beciké migunakaké pamadosan (search) luwih dhisik liwat kothak sisih sing ana tulisané 'Cari'. Ing kéné bisa digolèki apa wis ana tenan kaca sing dikepingini mau utawa ana kaca liya sing mèmper.
Yèn wis ana nanging judhulee béda, panjenengan bisa mènèhi tandha pengalihan (redirection). Upamané Sukarno lan Soekarno.
Sunting kothak wedhi (sandbox, panggonan kanggo nyoba), banjur gawé pranala.
Sabanjuré kari nerusaké pranala mau lan miwiti kaca anyar.
Cathetan: Bak pasir (sandbox) kanthi ajeg dibusak, dadi aja lali mènèhi tandha kaca-kaca sing wis digawé kanggo nyunting manèh ing kalodhangan sabanjuré. Yèn panjenangan panganggo kadhaftar bakal bisa nonton ing pranala Quickbar Kontribusiku.
Prelu digatèkaké, Wikipedia iku bauwarna (ensiklopedhi) kanthi isi mardika (bèbas) Kanthi otomatis lisensiné migunakaké GNU_Free_ Documentation_License; Aja ngelobakaké bahan sing ana hak ciptané tanpa idin sing nduwèni.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Miwiti_kaca_enggal&oldid=931453"	Kategori: Wikipedia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.19, 2 Juli 2015.
umure jin dowo-dowo, sopo ngerti imam jin sing paling awal.
Tapi yo kuwi.. batas wilayahe jin ora ngerti. opo yo ono indonesia
Ujar linambara jroning lathikumecap mratando sijiMboko sijiTan ono Kang ngertiLamun iku Darmaning bektiMumbul DuwurJumedul no ing Ron
Ph.D.prof. Dr. Ing. Dalibor Vojtěchdoc. Ing. František Kovanda, CSc.doc. Ing. Pavel Čapek, CSc.prof. Dr. Ing. David Sedmidubskýprof. Ing. Jiří Svoboda, CSc. prof. Ing.
sedulur papat ini yang setia menjaga kita? Sunan Kalijaga memiliki kidung bagus: Ana kidung akadang prematiAmong tuwuh ing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang kawah punikuKang rumeksa ing awak mamiAnekakaken sedyaPan kuwasanipun adhi ari-ari ikaKang mayungi ing laku
Menara canton ingkang kawéntar kanthi nama Menara Guangzhou TV & Sightseeing inggih punika salah satunggaling menara ingkang celak kaliyan laladan Chigang Pagoda, Distrik Haizhu, Guangzhou, Républik Rakyat Cina. Menara punika sampun dumugi tropped-out nalika taun 2009 lan aktif kanggé Asian Games 2010[1].
Menara punika kalebet salah satunggaling menara paling inggil wonten donya, nggeser Menara CN (553 m) ing Kanada ingkang sakdèrèngipun pikantuk gelar minangka menara paling inggil ing donya kanthi dangu 34 taun. Menara Canton punika kalebet bangunan paling inggil wonten ing Cina lan Asia Wetan. Menara Canton paling inggil nomor gangsal lan kalebet bangunan ingkang jumeneng bebas nomor kalih saksampunipun Burj Khalifa.
ingkang mapan wonten kantor pusat ing London, Inggris. Nalika taun 2004, Irformation Based Architecture (IBA) lan ARUP menang kompetisi internasional awit kathah perusahaan ingkang tumut. Wonten ing taun ingkang sami IBA kaliyan ARUP ngembangaken désain konseping menara ing Amsterdam. Ngancik stadium lanjut, IBA makarya kaliyan kantor cabang ARUP ing Cina saha Design Local Institute [2] .
Menara punika kabikak kanggé umum wiwit 1 Oktober 2010. Nalika tanggal 29 September 2010 kanthi resmi pamaréntah ngandharaken bilih menara punika dipunparingi nama Menara Canton saksampunipun rembugan ing wewengkon Guangdong babagan nama kanggé menara punika. Wonten ing taun 2009 pamarentah damel lomba maringi nama menara. saking lomba punika pikantuk nama Hai Xin Ta (pusat laut) ingkang ngemu peraturan kutha sejarah Kanton wonten ing pinggiring delta Sungai Pearl. Ananging nama punika kathah ingkang boten sarujuk saking masarakat Guangzhou awit nama punika kalebet kuno.
Awit saking punika pamaréntah banjur damel nama ingkang netral inggih punika Guangzhou Ta (Basa Cina) utawi Canton Tower (Basa Inggris).
Menara Canton Ngirit Energi Listrik[besut | besut sumber]
Menaca Canton punika nalika dalu katon éndah kanthi pemandangan lampu-lampu ingkang dipunrancang piyambak-piyambak kanthi ancas supados gampil anggènipun ngatur konfigurasi animasi lan éwah-éwahaning warna ing saben ketinggian menara. Menara punika katon gumebyar ananging namung mbetahaken 15% energi listrik. Saged ngiris kados mekaten awit ngginakaken lampu LED. Arsitektur lampu LED ing Menara Canton punika inggih Rogier van der Heide, nimpuna ing babagan tata cahya lampu. Kathah lampu ing menara punika 7000 lampu ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Menara_Canton&oldid=1109488"	Kategori: Menara ing Tiongkok	Menu navigasi
“Saupama Allah isih paring panas lan udan, mbok
Robbie Williams Pun Sindir Abramovich | RADAR Banyumas
dukure. Cekelen agomo sak kuat-kuate. Wong nek nduwe loro iku bakal didukurno
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli |
1) Terus bae watuke ngikil, tapi ora
mandeg Man Kasan nyuled mbako Boyolali lintingane. Tangane sing isih kuat,
ketiga, semripit angin kumbang ngiliri awake sing esih katon gagah, senadyan
amargi namung paring informasi kemawon babagan kahananipun Man Kasan minangka
atine sing lagi bingung. Pancen Man Kasan ora tau keder ngadepi penguripan
kiye. Nanging pancen penguripan saiki beda adoh karo penguripan jaman gemiyen,
waktu deweke dadi tukang batu bar lulusan SD. Deweke ya pernah merantau nang
Jakarta ngewangi bulike asah asah nang Warteg. Wektu kuwe ya urip rasane ora
angel, senadyan Man Kasan cuma nduwe ijasah SD. Sepisan maning Man Kasan
lan ilokusi. Kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon babagan
tokoh Man Kasan ingang kemutan ngendikanipun garwanipun ingkang ngudharasa
babagan kahuripan ingkang saya dangu san saya rekaos. Kalebet ilokusi amargi
tuturan menika awujud pitakenan ingkang mbetahaken wangsulan saking mitra
3) “Apa jamane sing salah, apa manusia
wis akeh dosane? Apa Gusti Allah wis ora tresna maning karo manungsa? Apa ya ?”
lan ilokusi. Kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon bilih Man
Kasan menika ngudharasa wonten salebeting batin. Kalebet ilokusi amargi tuturan
kebudegan, akhire tangi lan jagong njejeri Man
5) “Wis kang, urip ora kudu dipikir,
tapi kudu gumregah, mampune awake dewek kiye apa?”
6) “Ya, apa? Wong wis tak lakoni dadi
tambal ban, wis mayang nganti tekan Laut Yuwono, ya maksa bae aku ora mampu
8) “Aku emoh, Nah! Sarekasane urip nang
negarane dewek, kiye luwih apik timbang urip seneng nang negara liya,”. Man
Kasan ngomong karo matane mendelik, nyawang bojone sing esih katon nom, kulite
putih resik tur awake katon sintal. Man Kasan banget tresnane karo bojone,
9) “Lha primen, kang! Aku ora tega nyawang
sampeyan adus kringet makani Udin, Sofyan karo Sulis.
kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon bilih Yu Sinah garwanipun
Man Kasan lenggah njejeri Man Kasan.
Kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon bilih Yu Sinah menika
ngendika kalihan Man Kasan. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika awujud
pitakenan ingkang mbetahaken wangsulan saking mitra tutur. Kalebet perlokusi
amargi tuturan menika wonten efekipun tumrap mitra tutur inggih menika efekipun
lokusi amargi tuturan menika namung paring informasi bilih Man Kasan sampun
nyambut damel kanthi tenanan ananging gesangipun taksih rekaos. Kalebet ilokusi
saking Man Kasan ingkang mbetahaken wangsulan saking mitra tutur. Kalebet
perlokusi amargi tuturan menika wonten efekipun tumrap mitra tutur inggih
menika efekipun awujud wangsulan wonten ing tuturan ngandhapipun.
kalebet lokusi, ilokusi lan perlokusi. Kalebet lokusi amargi tuturan menika
nuduhaken bilih Yu Sinah gadhah kekajengan badhe tindhak kerja dhateng
Malaysia. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika awujud pitakenan utawi panyuwunan
ijin dhumateng Man Kasan babagan kekajenganipun Yu Sinah kerja wonten ing
Malaysia. Kalebet perlokusi amargi tuturan menika wonten efekipun tumrap mitra
tutur inggih menika efekipun awujud wangsulan wonten ing tuturan ngandhapipun.
namung paring informasi bilih Man Kasan boten paring restu Yu Sinah kerja
wonten ing Malaysia. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika betahaken wangsulan
saking mitra tutur. Kalebet perlokusi amargi tuturan menika wonten efekipun
tumrap mitra tutur inggih menika efekipun awujud wangsulan wonten ing tuturan
kalebet lokusi lan ilokusi. Kalebet lokusi amargi tuturan menika namung paring
informasi bilih kekajenganipun Yu Sinah kerja dhateng Malaysia amargi boten
tega kalihan Man Kasan ingkang sampun kerja banting tulang ananging asilipun
namung pas-pasan. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika mbetahaken wangsulan
langit omahe sing wis kusam warnane, saiki tambah anget kena genine manungsa
sing bebrayan lagi pada tukaran, eyel-eyelen, pada ora gelem ngalahe. 11) “Wis kaya
kiye bae, Nah. Yen kowen
kowe mikir masa depane bocah, ya ora susah ning Malaysia. Awake dewek duwe omah
tingalane wong tuwa pinggir dalan, bisa kanggo warung sega apa sauto. Kenapngapa
rada adem hawane, bojone saiki wis ora ngeyel maning. Man Kasan ya wis lega
Esuk esih ana dina, esih ana penguripan maning.
angka 10) ing nginggil kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon
nginggil kalebet lokusi, ilokusi lan perlokusi. Kalebet lokusi amrgi namung
informasi babagan jalan tengah ingkang badhe dipunpundhut supados Yu Sinah
gesang Man Kasan sakulawarga saged kacekapan. Kalebet ilokusi amargi usulan
saking Man Kasan menika betahaken pasetujunannipun saking mitra tutur inggih
menika Yu Sinah. Kalebet perlokusi amargi amargi tuturan menika wonten efekipun tumrap mitra
nginggil kalebet lokusi, ilokusi lan perlokusi. Kalebet lokusi amargi tuturan
menika namung paring informasi bilih Yu Sinah boten setuju kalihan usulipun Man
Kasan. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika betahaken wangsulan saking mitra
tutur bilih Yu Sinah boten setuju usulipun Man Kasan. Kalebet perlokusi amargi tuturan
menika wonten efekipun tumrap mitra tutur inggih menika efekipun awujud
angka 13) ing nginggil kalebet lokusi lan ilokusi. Kalebet lokusi amargi
tuturan menika namung paring informasi utawi andharan jalan tengah saking
perkawis ingkang saweg dipunributaken pasutri Man Kasan kalihan Yu Sinah.
Kalebet ilokusi amargi tuturan menika betahaken wangsulan saking mitra tutur babagan
ingkang angka 14) kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon
dhumateng pamaos bilih pasutri menika sampun boten padu ingkang
kok yo ono seng gelem kenalan karo awakmu…
Lha kok anakku dijak foto nang nduwure closet ngene ya allah.. Lek ceblok yo’opo.. Keri kabeh ndeloke.. 😭😭😭
Ameland iku gemeente lan pulo Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 3.525 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.59, 11 Maret 2016.
wong jowo: Peribahasa Jawa, Rame Ing Gawe Sepi Ing Pamrih
saiki lagi sekolah nang China..omahku nang ngarep kantor PDI, jenenge kampung Ngeposan..sing
Ing ngarsa sung tuladha. Ing madya mangun karsa. Tut wuri
Kanggo kowe, Nella karisma kanggo kowe, Nella karisma linggo kowe, Arjit singh
soale wis podo wegah, ora ono panggonan kanggo nyelehno
Kate Noelle "Katie" Holmes (lahir 18 Desember 1978 ning Ohio), dheweké iku aktris Amerika Serikat kang kondhang nalika main
ning tanggal 18 November taun 2006.[1][2] Nalika iku, Holmes karo bojoné bebrayanan bareng karo anak wadon kasil hubungané, anak wadon mau dijenengi Suri Cruise.[1]
bocah80an,ayumisinting,klingon z1,zheus,wayne rondo,speedlover,nwd,gitar yamah dan kloningannya. Wkwkwkwk
December 25, 2012 at 4:54 pm
Hmmm..hawane wis atis..kayu bakare wis entek,.wis gak panas meneh..hihihi.
kersane gamblang..kulo yakin ingkang remen honda inggih katah,ingkang remen ymaha,inggih katah..mugi ingkang jenengan ulas meniko lahir saking manah,mboten keranten kandele isi amplop,ateges dipun
Paragraf Aksara Jawa dan Artinya (Bag.1)
Wikipedia Basa Jawa. Basa Jawa iku kagolong basa Austronesia, ya iku basa-basa sing dianggo sawarna-warnané bangsa pribumi ing kapuloan sakidul-wetaning bawana Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang luwih 80 yuta panutur ibu. Kajaba iku, basa iku kasebar ing Indonésia saka Sumatra nganti Papua, Timor Wétan, Malaysia, Singapura, Taiwan, Hong Kong, Walanda, Suriname, Curaçao, lan ing Kaledonia
rembulan. Ing sangisore wit sawo ing latare pak lurah. (Cerkak "Kangen" Jagad Jawa Solopos)
semangat dadi loyo. Iki dibuktekake mbah Don Wright sing saiki umure wis 75 taun. Dheweke didiagnosa lan divonis kanker getih langka ing taun 2003 kepungkur. Uripe dikira-kira mung kari 5 taun maneh. Nanging, nganti saiki wis mlaku 13 taun, tegese wis liwat saka 5 taun. Mbah Don mbuktekake yen dheweke bisa kuat nahan lara, malah lagi wae ngrampungke mlayu maratone sing kaping 100. Mbah Don entuk diagnosa nalika dheweke ngrampungake maratone sing kapisan ing taun 2003. Nalika iku, dheweke mikir ora bakal melu mlayu maraton maneh. Pirang-pirang minggu sawise maraton, mbah Don ngrasakake nyeri nang gegere. Sapa sing bakal nyangka yen kuwi salah sawijining tandha-tandha lara multiple myeloma. Miturut American
Januari 23, 2010 pukul 7:01 pm	Cakmoki,
aku pengen takon bab “suntik” yo…
aku butuh rujukanne utowo sumber tulisan sampean bab ‘suntik” mergo aku arep gawe tulisan bab suntik iki. aku wis nlusar-nlusur ngalor ngidul gak nemu-nemu sumber sing pas (umpamane : jurnal utowo literatur, ngono lho Cak). tak entheni yo Cak kabare…
akrab nang kuping… bar guglign, jebule, sing gawe Annida tho… pantes… aku pas cilik kerep moco tabloid kuwi, mbak ku kerep tuku.. cerpen e apik… *padahal tabloid nggo cah
Punggol : Punggol Plaza, 169 Punggol
sebape wong kono wis ono generuse dewe tur pinter-pinter, nggak koyo Indonesia
“Iku luwih ora bener maneh, merga’ne aku ambe’ Abah lan konco-konco liyane ning kamar dikunci ko njero, la awa’e dewe guyonan, guyoni Abah, dilo’ne King-King King,kuwi boso inggris sing artine rojo, lah sing wong jobo kamar kuwi kerungu diarani Abah arep dadi wong
kuwi ora ene’ sing leboni wong,merga’no sempit, dadi piye le arep njuku’, wong sumure sempit ora iso dileboni wong”. (
kuwi mesti kotak kuwi mbok arani link terus iso diklik
mbok tok klik nganti kecerit yo ra iso meluncurrrr
wong aku yo wis tau kapusan terus om adjie muni mung nggo variasi hahahah kecelik
Reply	ti4n81 says:	7 May, 2012 at 12:00 am	nadanusantara said: meluncur, pak De
Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purwerejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
plongo akhire koyo seng wes direncanakne budhallah aku nyang #Ngopikere @gunungkelir.
@Ranthul ing Madiun lan nginep ing Yupiter Kost Cah Alim.
Mudun ing Lempuyangan numpak Trans Jogja medun maneh ing Kantor Infest, Ing kono
peserta liyane koyo @Profijo lan kanca-kanca liyane.
Iku mung kronologi singkat perjalanan #mbambungkere ing #ngopikere. cerita liyane seng ora bakal lali jek akeh seng urung ketulis. Nyuwun pangapunten menawi mboten wonten link lan gambar soale ngepost
Aku tansah eling pungkasane welingmu Bapak bakal lungo ninggal aku lan ibu Emboh nyang
Dagelan Banyumasan Peang Penjol lakon Melak Melik
BANYUMASAN KRWT RRI PURWOKERTO RICIK RICIK BANYUMASAN
GENDING GENDING JAWA KLASIK BANYUMASAN GAYENG NYAMLENG SERAT WEDHATAMA FULL AUDIO
Dagelan Banyumasan Peang Penjol lakon Nakal Deakali
Bawa Eling-eling, Eling-eling Banyumasan, Gudril, Rujak Jeruk; Calung Banyumasan Nyi Kampi
tembung ingkang becik, endah, lan mantes kaliyan isinipun
Wiwit anane SK Gubernur Iman Utomo no. 188/KP/188, nganti tumekane saiki ing pawiyatan durung ana buku kang bisa kanggo standar ing tlatah Jawa Timur.Kompetensi Dasar kang nate dibahas ing tingkat Prop. Jatim wis katindakake kaping pindho lan ngrawuhake para dwija kang mumpuni ing babagan basa lan sastra Jawa saka MGMP-MGMP Basa Jawa Ing Jatim . Ning nganti dinane iki akeh para dwija kang durung nyekel lan magerteni isine. (syukur yen para dwija kersa mbukak ing blogspot bapak Unang/http://unang.co.nr).Tataran Basa Jawa ing Jawa Timur katone angel dibakokake kanggo gawe buku. Iki bisa katitik saka geografis wilayah. Saka Wetan Banyuwangi, basa kang digunakake wilayah kidul Jawa, lor Using, daerah pesisir pendalungan (Madura Jawa) ana uga kang Madura, Bali lsp.
luwih tumanja ing olah ketrampilan basa lan sastra Jawa!!!
PENGUMUMAN LAN DAFTAR ULANG SKGJ BAHASA DAERAH UNESA 2013/2014
Para kadang Dwija Jawa wonten ing Jatim ingkang sampun ndhaftar rikala awal Agustus 2014 kalawingi saged amriksani asilipun, salejengipun wiwit
sampun kaunggahake dening ukg.kemdikbud.go.id wiwit tanggal 27 Juli. lan menawi kangelan undhuh saged kaundhuh ing ngriki (basa
punika ketawisipun BKD ing tlatah Kab. wiwit wonten kawigatosan wontenipun lowongan CPNS Jawa ing Wilayah Jatim, tuladhanipun ing wilayah Surabaya mbetahake 4 guru basa Jawa(Jawa pos), Madiun ujaripun kandha mbetahake 20 CPNS sarjana jawa.
Aengipun pisambat para sedherek sarjana Jawa kathah sanget formasi wiwit tahun 2007 kalebetan saking minor UM bahasa Indonesia (nuwun sewu pisambat saking sedulur kediri, malang lsp).
Mugi punika dados kawigatosan lan kagem sedulur sarjana Jawa ginakake kalodangan ingkang
Dipun kirim dening Dendy wanci 2:27 AM
(Serat Centhini, V 350, 153 d-i)
"Wong loro iki kok tukaran wae kerjane... wes kei panganan, kei
dados paraputran Ida Sang Hyang Widi Wasa; tur amun sujatinipun iraga dados paraputran Idane. Punika
dosan manusane, samaliha sajeroning Ida tan wenten dosa. 6Punika awinanipun sakancan anake sane urip
awinanipun Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa nyinahang raga, inggih punika buat masmi
Wasa wenten sajeroning ipun; tur santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa punika dados Ajinipune, ipun tan mrasidayang malih
nyamanipune, anake punika boyaja putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. 11Sabda sane sampun pirengang semeton saking pangawit,
danene ngraga. Punapike awinanipun Dane Kain nyedayang semeton danene? Santukan sane kardi dane punika paindikan sane tan patut, nanging sane kakardi antuk semeton danene
wenten anak sugih tur manggihin nyamannyane kakirangan, nanging ipun raris dadi ati marep ring nyamannyane punika, sapunapi jagi antukipun maosang, mungguing manahipune astiti bakti ring Ida Sang Hyang Widi Wasa? 18Duh
sampun kapituduhang antuk Ida Sang Kristus. 24Sapasiraja ninutin pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun urip sajeroning Ida Sang
surasa pepindhan emper-emperan. Dhapukaning ukara nganggo tembung pindha kang
uga nganggo tembunge liya kaya lir, pendah,kadi, kadya. Tuladha pepindhahan : 1.Abange kaya godhong
melet 3.cumlorot kaya daru 4.Dalane kaya mbathok
mengkurep sumangga lengkapipun saged dipundownload wonten link menika :
←→	8 thoughts on “Kanjeng Ratu Kidul atau Nyai Roro Kidul?”	Rihanu berkata:	kereeeen! Jadi tambah wawasan nih.
Suwi-suwi lek nggak ono sing merhatek’no yo iso-iso diklaim karo Malaysia maneh…
Tapi lek dimasukno pelajaran SD opo gurune yo iso nggawe Damarkurung…dadi gurune mesti
situs mas, sing isine soal Gresik lan sak isine. Moderatore sopo, sing ngisi sopo, kan isok diomongno maneh. Kopdar !!!!!!!!!
Warunge cak Ri ku nag endhi to ? Aku yo seneng ngopi tapi nang alun-alun nggone p.Guru Jefri, kadang yo nang belokan kebon, nggone pak To. ngarepe omahe Gopar arek ultras mbiyen.
Balas	ziegrusak said, on Januari 11, 2008 at 11:34 am @ watuitem : warung cak ri neng randu agung bos…
dodolan damar kurung, trus akeh maneh pokoke. kiro2
Nan 78 raw manga, Saiki Kusuo no
Jayengresmi, kadiparan dinten kang prayoga, punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.
Pan punika masalah ngawruhi, ingkang pangandika, Nabiyullah, salahu wasalame, sakehe umatingsun, padha ngawruhana ing nginggil, patingkah alulungan, milya kang sarju aja lungan tanggal pisan, ta na laba lungana, tanggal ping kalih, pan
wong iku, tanggal ping pitu prayoga, manggih rahmating Pangeran tanggal kaping, wolu agring ingi paran.
Tanggal kaping sanga manggih pati, lan pakewuh tur padha sumadhang, tanggal kaping sadasane, manggih laba rahayu, ping sawelas apenget ugi, tanggal ping kalihwelas, tan ana labeku, tanggal kaping
Lampaira Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat saking wisma, isarat ingkang kaangge, Jumungah akakemu,
dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.
sampun uning, langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak sadasa umangkal, pangwasane sang Gadudha kawon dening,
sampun, pecak kalih angkatireki, pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang dirada,
Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika
Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing
kalih winuwus, sami lawan kaping sapta, kalihwelas pitulas rorikur nengggih, myang pitulikur samya.
wolulas tigalikur, wolulikur punika sami, wit purnamaning surya, pot pecak salikur, Ibrahim slamet
rangkepannya, pecak sawelas awite, epote tekeng bedhug, jabarail slamet ngrangkepi,
Raden Jayengresmi tanya malih, kadiparan sangat palintangan, punapi wonten sanese, ki Buyut manthuk-manthuk, manut dinten
Samsu sabarang prayogi, lawan marek ing sri naranata, myang wong agung sasamine, ningkah langkun panuju, ingkang awon
Lintang Juhrah angka dwi nameki, samukawis punika
awon andum karya, akengkenan dhumateng mengsahing jurit, myang kengkenan sadhengah.
wicaraneki, tur pengkok nora (ng)gragap, kaping tri winuwus, lintang Ngatarit pinajar, samubarang prayoga ingkang upami, mumuruk amamarah.
Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang Kamar
Lare estri lair amarengi, nuju siyang boros watekira, yen jalu siyang laire, cuparira kalangkung, lamun estri lairnya ratri, sae saged ing karya, bekti marang kakung, nastiti mring samubarang, lamun jaler lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.
Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah kambah
gumantya angka neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki, langkung sae sabarang, satingkah
sami prayoga, watekipun saestu sukuran, yen estri lair dalune, ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.
Mangkya gantya kasapta mungkasi, lintang Mirah ingkan aprayoga,
amathangkul, sampun jangkep lintang sapta, awon penet ing mangke wiwit winilis, lampahing pilantangan.
Malem akad ing wanci Mahribi, ingkang tampi Samsu taranggana, Ngisal Juhrah tampine, wanci sirep janmeku, lintang Tarit ingkang atampi, tengahe ratri Kamar, lingsir wenginipun, tinampenan lintang Juhkal, bangun enjing
Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi lintang Mustari, tengah ratri Mirahnya, lingsir wenginipun, lintang Samsu
puput, tinampenan lintang Juhrah, wanci sonten Ngatarit ingkang atampi, jangkep lintang kasapta.
Malem slasa ing waktu Mahribi, lintang Mirah seren wektu Ngisa, trengganan Samsu tampine, sirep janma kang lungguh, lintang Juhrah tengahing ratri, Ngatarit ingkang lenggah, lingsir wenginipun, tinampen ing lintang Kamar, bangun enjing lingant Juhkal kang nampeni, Subuh lintang Mustarnya.
Samsu ingkang lenggah, bar psar Juhrah tampine, bedhug tinampen gupuh ing Ngatarit Luhur tinampi, Kamar kang tarangganan, Ngasri Juhkal lungguh, sontene tinampenan, taranggono Mustari pot wektu Mahrib, jangkep kasapta lintang.
Malem Rebo ing waktu Mahribi, lintang Ngatarit pot wektu Ngisa, tinampen Kamar lintange, wanci sirep jalmeku, lintang Juhkal ingkang nampeni, tengah ratri tranggana, Mustari kang lungguh, lingsir dalu tinampenan, lintang Mirah bangun sampun kang nampeni, ing wektu Subuh Juhrah.
Juhkal tampine, bedhug nulya sinambut, ing Mustari Luhur tinampi, lintang Mirah punika, wektu Ngasaripun, trenggana Samsu lenggah, wanci sonten ing Juhrah kang nampeni, jangkep lintang kasapta.
Malem Kemis ing wektu Mahribi, taranggana Mustari praptanya, Ngisa tinampenan Mireh, sirep ing
enjing lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.
Kemis enjing Mustari kang tampi, rame pasar lintang Mirah lenggah, bar
Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari punika, bangun enjing lintang Mirah kang nampeni, Subuh Samsu tranggana.
Jumngah enjing Juhrah tampi, rame pasar Ngatarit kang lenggah, lebar pasar Kamar Manggen, bedhug ginantyan gupuh, lingan Juhkal ingkang nyiteni, Luhur gya tinampenan Mustari sitengsu, wektu Ngasri tinamenan, lintang Mirah sontene Samsu kang tampi, jangkep lintang
sampung lampahing lintang saptari, dalu praptaning siyang.
Kang minangka naasing lintang dwi, (ng)gih punika Mirah lawan Juhkal, ngagesang
tiyang badhe gadhah rate, utawi jama ayun, prapteng janji ing wancineki, laire kanang jabang, pecate nyaweku, wawaton ari sapta, siayan dalu punika sami binagi, kalih welas gathita.
Wiwit purnamaning Sanghyang Rawi, gathita nem
lajeng etang kadi siyang, dados namung wonten kalih welas wanci, kalamun ari Akad.
tiga myang sakawan. Saptu sapta myang nawane, dwidwlas kalih catur, bilih wonten tiyang nyakiti, utawi tyang
Raden Jeyengresmi matur aris, kathah temen ing parincenira, mrih widada rahajane, utami dipun enut, tan kainan basanireki, wonten kaol mupakat, punapa saestu, yen badhe karya pemahan, tuwin griya saka usuk denukuri, penet awoning petang.
tengen iku lakune, teka ing wismanipun, gathukena ing pager (n)jawi, kang wetan bau kiwa,
tarab cengkalnya, mara-sanganipun, poma sampun asembrana, ing pitedah prayogi aywa kawuri, yen pareng begjanira.
Punika yen karya griya, ukuripun pecakira pribadi, pinecakan panjangipun, gansal petanganira, esri
sampun jangkep menggah saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.
Dhawah banyu watekira, apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi
Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana, tamu angker utawi singit kalangkung, kaliyu datan prayoga, geringan kang gadhah panti.
Yen denetang dhawah pokah, tan prayoga kerep nandhang prihatin, kapejaan jumarunuh, sampun jangkep etangnya, dene pager punika ukuranipun, dedege kang darbe wisma, tuwin dhepane pribadi.
prayoga, ing tebihe saking treping pantinipun, ingukur kalawan pecak, gansal petananireki.
Awit etanipun karta, baya tura samaya angemasi, utami ingkang dhumawuh, ing wewilangan karta, nengna wau titi etangnya ki Buyut, wus
nutug, bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).
Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah kambing, amrih cumbu dhaten ulun, ki Buyut angandika, iya kacung pancen ana emelipun, datanpa laku tur cendhak, mangkene basanireki.
Seka leka seka leka, singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang dadi parenging ati.
pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.
Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung kapundhi sih sing yogi, Ki Buyut
kayun, ing saparan tanpa sedya, ngulati ingkan lunga nis.
Amung pangestu paduka, rahayune ing lampah bokmanawi, tembe ulun
sangkin Murya, ngidul ngilen wus ngambah ing pasisir, tan winarna lampahipun, prapta ing palabuhan Pakalongan kendel ing tepining laut, anom udhuning juragan, kang sangking liyan nagari.
Menawi ari kalihnya, binekta ing nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan kang sangking laut, tinon kang rayi tan
karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya kinjeng tanpa soca, wau Radyan
ing ngandhaping arga, sang wasi utusan aglis.
Sabatnya aran Waskitha, kinen mudhun marang
(n)Jeng paduka ingaturan, minggah maring ing dhepok ulunirit, rahadyan ngandika arum, inggih paman prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.
Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa kekasihira kaki, lawan ngendi pinangkamu, sayogene lereppa, aneng kene kurang
Kawiswara, lon ngandika ana jiliddan linuhung, sayogya sira anggoa, kanthining janma utami.
*) Prayoginipun apti = arep, karep
tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.
Patitike ywan wus putus, pan wus cinariteng Sruti, sru trep tita ing purwaka, mangka kenging anganggepi, ing cipta ya dyan patutta, ing tembang sambang
ngimpun prih sadaya, pan wus jenengin narpati.
Kinasihan ing reh aru, saharja mangakumeki, amiluta ambek ing ngrat, rat
ing tyas pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane sawiji-wiji, wijining puruitaa, ya asthaguna
Maluya laya anuntur, linanturaken pakarte, Jayengrana
Tan ana lara myang lampus, urippe sangking Hyang Jati, Karana tan takut ing prang, nistha madya
Ing lelakonne keh kantun, kaputungan tyas kang nulis, sepi supene kang bawat, tumanduk lamun udani, telasana sanggamu, ywa, dening tanduk
sarira, purwaning amenggel kawi, kinayah kayuh bawamba, abuning rat ing saricik.
Saya tebih dhabar guling, Gathak Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.
sangking pituduh, tuhu tan darbe kuwasa.
Wau mesem sang maharsi, kulup ing
Panegaran, lajeng ing lapahira, Gathak Gahtuk tanseng pungkur, wus ngancik sukuning arga.
Sumawuring sari-sari, ganda arum amrik ngambar, gantya ingkang winiraos, ing dhepok Salamet arga, masjid munggul katingal, asri busananing gunung, taru-tarunya tinata.
Sasekaran angubengi, toya wening tinalangan,
kondur alon, ngalela lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan anungkemi pada.
Pinangkul keinempit-kempit, arum wijiling kang sabda, slamet satekamu raden, mrelokken mring
ing pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.
ing imaningong, cahya mancur kadi surya, mijil sangking prabawa, amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.
Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur
Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta atimbalan, sajatinipun wikan, dadi
Molana Mahribi angling, suhunan (n)daweg winejang, masjid dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora,
wus samya ilang, miwah rare angon mangke, datan kantun melu ilang, sadaya sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.
Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung sawiji,
motyara luwih, uwiting wreksa, iman wujud kang pasthi.
Lan malihe kaki tengah kawruhana, lalima
Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna dipun patitis, asraha badan, ngaturna pati urip.
Lamun mati apa ta ana ngakerat, prenahe kerat ngendi, takokna den angsal, aja angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.
Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena kang aran wujud mukal, yen tan weruha sayekti,
Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku, miwah lawan lakunira, pendhemen dipun aremi.
Kalamun ta malihira, dipun andhapasor sareh ing budi, den kalah*) ing parapadu, utamakna ing lampah, iya iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.
Sampune amenang aprang, nuji ngancik ing nagri Maespati, amboyong Kencanawungu, nuli jumeneng nata aparentah**) sakathahe para ratu, datan ana kang amalang supami jumeneng aji.
anganggit sajroning kalbu, iku laku kang utama, tan ana ingkang nyameni.
Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning kawruh, poma ta
ingaran bumi jinem sayekti, lawan kaping nenemipun, ingaran bumi suksma, ping pitune bumi rahsa arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.
Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku
astane ing iman kang sajati, kaping telu bumi jantung, iku ta ingaranan, astane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping patira, ingaran bumi budi.
Raden kawruhana malih, prakara kang langit sapta, ana ing sira dununge, poma-poma dipunpirsa, langit kang
dene langit kaping pat, roh-rokani wastanipun, dene langit kaping lima.
Ingaran roh-nurani, langit kaping nemme ika, roh-rabani ing wastane, langit kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.
wah bose dewe jebule sing jawab matur nuwun yabos,tpi mbayar ora bos ?
anggota Saka Bhayangkara, Dewan Saka Bhayangkara, Pemimpin dan Wakil Pemimpin Krida, Pamong Saka Bhayangkara, Instruktur Saka Bhayangkara, Pimpinan Saka Bhayangkara dan Majelis Pembimbing Saka Bhayangkara. 2)	Tanda Saka Bhayangkara
Wakil Pemimpin Krida Saka Bhayangkara; 3)	Dewan Saka Bhayangkara. c.	Penasehat Musyawarah Saka Bhayangkara adalah : 1)	Majelis Pembimbing Saka
Saka Bhayangkara, Pemimpin Krida, Wakil Pemimpin Krida, Pamong Saka Bhayangkara, Instruktur Saka Bhayangkara, Majelis Pembimbing (Mabi) Saka Bhayangkara dengan mengundang Pimpinan Saka Bhayangkara
SERAT WULANGREH PUPUH PANGKUR | Seneng Jawa
by cahjawa	Serat Wulangreh anggitanipun Kanjeng Susuhunan Paku Buwana IV,
Kang sekar pangkur winarna, lalabuhan kang kanggo wong ngaurip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipunkadulu, miwah ingkang tata krama, den kaesthi siyang ratri.
Duduga lawan prayoga, myang watara riringa awya lali, iku
sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kantun, kanggo sadina-dina, rina wengi nagara muwah ing dhusun, kabeh kang padha ambegan, papat iku nora kari.
Kalamaun ana manungsa, anyinggahi dugi lawan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, wong degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak, nora wurung neniwasi.
Mapan wateke manungsa, pan katemu ing laku lawan linggih, solah muna-muninipun, pan dadya panengeran, kang apinter kang bodho miwah kang luhur, kang asor lan kang malarat, tanapi manungsa sugih.
Ulama miwah maksiyat, wong kang kendel tanapi wong kang jirih, durjana bobotoh kaum, lanang wadon pan padha, panitiking manungsa wawatekipun, apa dene wong kang nyata, ing pangawruh kang wus pasthi.
Tinitik ing solah bawa, muna-muni ing laku lawan linggih, iku panengeran agung, winawas ginrahita, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing
ujubriya kibiripun, sumungah tan kanggonan, mung sumendhe ing karsanira Hyeng Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah-wadi.
Ing mangsa mengko pan arang, kang katemu ing basa kang basuki, ingkang lumrah wong punika, drengki drohi lan dora, iren meren panasten dahwen kumingsung, opene nora pasaja, jahil muthakil mbesiwit.
Alaning liyan denandhar, ing beciking liyan dipunsimpeni, becik dhewe ginunggung, kinarya pasamuwan, nora ngrasa alane dhewe ngendhukur, wong kang mangkono wateknya, nora pantes denpedhaki.
Iku wong durbala murka, nora nana mareme ing jro
ambegipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujanma pangrasane dhewekipun, pan nora ana
manungsa, dipun sami karya labuhan kang patut, darapon dadi tuladha, tinuta ing wuri-wuri.
kardi, angrong-pasanak liripun, remen olah miruda, mring rabine sadulur miwah ing batur, mring sanak myang pasanakan, sok senenga
duwe wewadi, nora kena rubung-rubung, wewadine kang wutah, mbuntut-arit punika pracekanipun, abener ing pangarepan, nanging nggarethel ing wuri.
Sabarang kang dipunucap, nora wurung amrih oleh pribadi, iku labuhan tan patut,
aksara Jawacahjawa di aksara jawacahjawa di Panyeratipun homofoncahjawa di Tandha wacan Aksara Jawawww.xhswdaili.com di aksara
Alloh SWT sampun paring nikmat dateng poro kawulonipun meniko sampun katah sanget, sehinggo ngantos mboten saget kito itung. Dawuhipun Alloh wonten Al-Qur’an
“Lan lamun siro ngitung marang nikmate Alloh, mongko siro ora biso ngitung“
Menawi kito ngemut-ngemut sejarah Bangsa Indonesia sakderengipun merdeka, meniko pinten-pinten tahun dipun jajah dening bangsa Asing. Inggih meniko dipun jajah dening Belanda lan Jepang ngantos
Pramilo kito kedah bersyukur dateng Alloh SWT ingkang sampun pareng nikmat Rupi kemerdekaan meniko. Supados Negri kito Indonesia tansah dipun paringi berkah dening Alloh. Dipun paringi aman, damai, gemah ripah loh jinawi, toto tentrem kerto raharjo, adil makmur penuh ampunan, lan Ridho Alloh. Kranten Alloh sampun
“Demi yekti lamun podo gelem syukur siro kabeh marang nikmat-Ku, mangko Ingsun nambahi nikmat maring siro kabeh. Lan yekti lamu siro kufur maring nikmat-Ku, mangko saktemene sikso-Ku iku banget …….”
Kejawi sangking meniko, kito ugi kedah matur nuwun dumateng poro pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun jerih payah, rela ngorbananek jiwa rogo, harta benda kangge merebut Kemerdekaan Meniko, pramilo wonten ing kesempatan sahe niki monggo sejenak kito panjataken doa mugi sedoyo para pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun sukses merebut kemrdekaan Negeri Republik Indonesia, meniko selalu dipun bales dening Alloh, dipun trami jasa-jasanipun, lan dipun dadosna amal sholehipun, ingkang berjuang wonten akhirat dipun paringi berkat soho kejembaran wonten ngersanipun Alloh SWT. Amin-amin yaa Rabbal alamin.
Sak meniko kito termasuk generasi penerus pewaris kemerdekaan Pramilo kito berkewajiban nerusaken perjuangan poro pejuang ingkang rumiyin. Shoho memelihara lan melestarikan kesejahteraan Negeri Indonesia meniko. Sampun ngantos nikmat kemerdekaan ingkang meniko kito sia-siakan kanti ngawontenaken pesta pora, lan hura-hura ingkang boten
ingkang sampun rumiyin. Pramilo sepindah maleh kito ugi kedah mengisi kemerdekaan kanti menanamkan jasa kangge tiang-tiang ingkang bade dateng, utawi kangge generasi kita mangke. Hal meniko cocok kalian dawuhipun Ulama rumiyin…..
“Yekti wongkang dingin wes podo nandur jasa lan kito sing ngrasa’ake marang jasa lan sa’temene kito ugo kudu anandur jasa supoyo wong-wong kangsakwusi kito biso mangan jasa kito.
ari-ari, kadhangku kang lair nunggal sedino lan kadhangku kang lair nunggal sewengi, sedulurku papat
sukma kang mider ana sajroning wayangan, sira aja ngaling-alingi aku arep ketemu kadhangku kang sejati, kang langgeng ora owah gingsir, saperlu kanggo meruhi sejatiningsun. 3. Ingsun tajalining dat kang
Kali Ciliwung iku salah sawijining kali kang iliné ngliwati kutha Bogor, Kabupaten Bogor,Depok lan Jakarta, Indonesia. Saking 13 kali kang mili ing Jakarta, Kali Ciliwung duwé dhampak kang paling amba nalika mangsa udan, awit Ciliwung mili ngliwati tengah kutha Jakarta kang akèh perkampungan lan perumahan padhet sarta ramé. Ciliwung uga dianggep lepen kang paling rusak tinimbang kali sanesipun kang mili liwat Jakarta. Saliyané iku amarga laladan ilèn kali (DAS) ing bagéan hulu ing Bogor kang wis rusak, lan wewengkon kali ing Jakarta kang wis tansaya ciut lan cethèk, Ciliwung nduwèni potensi paling gedhé bakal nyebabaké banjir ing Jakarta. Pamaréntah duwé rencana kanggo gawé Wadhuk Ciawi ing Gadog, Megamendung Bogor, kanggo ngendhalèkaké Kali Ciliwung wiwit saka hulu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Ciliwung&oldid=1016509"	Kategori: Kali ing JakartaKaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
wong cilik2 ngene kok. Sewu yow” – “Mboten, Bune. Weslah, Sewu mang atus, nggo penglaris” *arghhh*).
Duduk berdesak-desakan di mobil pergi ‘turun’ ke Pekalongan
Fatehpur Sikri dipunbiyangun ing abad 16 déning Kaisar Akbar. Fatehpur Sikri inggih punika kutha krajan Kakaisaran Mughal kirang langkung 10 taun. Area monumen lan candhi, gadhahi arsitektur ingkang sami, tuladha masjid ingkang paling ageng ing India, Masjid Jama. Fatehpur Sikri inggih punika dados lambang pradaban Mughal ing pungkasan abad 16. Fatehpur Sikri dados tuladha kagem arsitektur sae saking ansambel arsitektur ingkang dipunbiyangun antawisipun taun 1571 lan 1585.[1]
Sajarah Fatehpur Sikri[besut | besut sumber]
Fatehpur Sikri inggih punika dados kutha krajan karajaan Mughal. Kaisar Akbar (1556-1605) wewangunan ing taun 1571, ing situs sami ing pundhi kelairan larenipun, Jahangir ingkang dipundamel déning Shaikh Salim Chisti (1480-1572). Damelipun sampun bakda taun 1573. Ing taun 1585 Akbar medal saking Fatehpur Sikri kagem perang kaliyan suku-suku Afghanistan lan damel kutha krajan enggal, Lahore. Fatehpur Sikri dados pengadilan Mughal ageng ananging ngantos tigang wulan ing taun 1619. Situs pungkasan dipunsareaken ngantos eksplorasi arkéologi ing taun 1892.[2]
^ (en)www.agraindia.org.uk(dipuntingali tanggal 21 September 2011)
^ (en)whc.unesco.org(dipuntingali tanggal 21 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fatehpur_Sikri&oldid=1048768"	Kategori: SajarahPapan ing
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 19 Maret 2016.
turun. Langkungsae dipun lengkapi kelawan tetilaranipun kang nyata lan saged disumerepi kanthi netra
Balas	erita versi BABAD TANAH JAWI dan SERAT KANDA
nulis artikel?mpe kedung sri jg nyangkut?napa ndak ngidul sekalian?po ngulon nganti pojokan Wonorejo?saiki gek mongso panen je...labuh panen maksude.padi dah pd menguning...BalasHapusRaf31 Maret 2008 13.36Saya yang nulis artikel
DPC HISPPI KABUPATEN BANYUWANGI - Artikel
Namaskar, Greetings saka Suryauday Haveli, Varanasi ...!
Ing outset, kita seneng matur nuwun kanggo nuduhake saran karo kita....
11 Radhu ahalika , Padhuan Muladiha
GAMBAR.pdf 9 BAB I7. BAB I - Penulisan Ilmiah .pdf 10 BAB II8. BAB II - Penulisan Ilmiah.pdf 11 BAB III9. BAB III penulisan ilmiah.pdf 12 BAB IV10. BAB IV penulisan
Wong nom akeh salahe, sing weruh mongso tuwo yo podo saling sepuro..
know, Basa bab nuduhak? saben menyang wiki
Pulo Macquarie inggih punika salah sawijining pulo ingkang dumunung ing Samudra Selatan, sakitar sadengah perjalanan saking Australia tumuju ing Antartika. Pulo punika dipunkelola déning Nagara Bagéyan Tasmania, Australia.[1]
Pulo Macquarie kanthi boten sengaja dipunpanggihaken déning Frederick Hasselborough nalika 1810 nalika piyambakipun saweg pados lahan perburuan anjing laut. Piyambakipun lajeng ngeklaim pulo punika kagunganipun [[[Britania Raya]] lan mlebetaken ing salebeting laladan jajan New South Wales. Pulo punika dipunsukani nama sabibaripun Lachlan Macquarie, gubernur kolonial ingkang dipunanggep minangka sang panemu bawana Australia. Saking paréntah Alexander I saking Rusia, Fabian Gottlieb von Bellingshausen njajahi pulopunika nalika 28 November 1820 lan ngrantam peta Pulo Macquarie ingkang kapisanan. Ing mrika piyambakipun nuker "rum]" lan tetedhan kanthi manéka jinis kéwan asli saking papan punika.[2]
Nalika taun 1890, New South Wales ngalihaken kakuwasanipun Pulo Macquarie dhumateng Tasmania ingkang lajeng nyéwakaken dhumateng Joseph Hatch nalika taun 1902 - 1920. Nalika ing taun 1911 - 1915, sawijining pangkalan lan stasiun meteorologi saged nindakaken operasi ing papan punika saperlu kapentingan Ekspedisi Antartik Australasia. Pulo punika lajeng dipuntetepaken minangka suaka margasatwa nalika 1933. Nalika ing 26 Desember 1947, kakuwasaan pulo punika pindhah malih dhumateng Australia minangka bagéyan saking bagéyan administrasi Teritori Antartik Australia. Markas Ekspedisi Riset Antartik Nasional Australia (ANARE) dipundhirikaken ing pulo punika nalika tanggal 25 Mei 1948.[3]
Pulau Macquarie — sapunika kalebet ing salebeting wewengkon Nagara Bagéyan Tasmania — dipuntetepaken minangka cagar alam nalika taun 1978 lan nalika taun 1997 minangka Situs Warisan Donya UNESCO.[4]
Nalika 23 Desember 2004, lindhu kanthi kekiyatan 8,1 (skala Richter) kadadosan ing pulo punika, ananging boten ngantos wonten karisakan ageng. Teori bilih bebeya kasebut minangka awal saking lindhu Samudra Hindia 2004 dipuntentang déning saperangan ageng nimpuna seismologi.
Koordinat Pulo Macquarie inggih punika 54°37' LS 158°51' BT, nedahaken titik paling kidul Persemakmuran Australia.[5]
Wewengkon pulo punika jembaripun 128 km² kanthi dawa 34 km lan amba 5 km.
Ingkang dados penghuni wonten ing pulo punika namung anggota-anggota ANARE kanthi cacah 20 - 40 tiyang ingkang dumunung ing sawijning pangkalan tetep salama setunggal taun utuh.[6]
Fauna wonten ing Pulo Macquarie antawisipun inggih punika anjing laut, pinguin lan kelinci. Pulo punika
oldid=1109487"	Kategori: AustraliaSitus Warisan Donya	Menu navigasi
ngaji dhisik neng nggone mbah Lim.
Wong klaten (Wong_jowo@yahoo.com) 28/01/09 02:53
SANEPO JOWO MRING KERTU CINOsanepo jowo neng kartu cinopresisi kartu cino sanepo besoksanepo cinosanepo miring jowobocorAn lartu cino hari inisanepo miringsanepo jowo arti kertu cinosanepo jowo
sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Prasasat koyo sewinduNgantu antu ngenteni tekamuBedo duk ngrakit asmoroNadyan meh rahino… Ning ing roso mung sedheloYen lintange panjer rinoMelu
teenxxxhub.com iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
derecha: Ing. Fernando Martinez, Ing. Gilfrank Gutierrez, Ing. Edién Gonzalez, Ing. Sergio de Pool, Ing. Elizabeth Perez, Ing. Jesús
menungso kuwi ora iso urip dhewe nek ora ditulungi karo wong liyo..
yen awakmu pengen diregani wong liyo, reganono dhisik wong kuwi..ngono tho? Kabeh uwong ngerti rasane ora diregani konco kuwi nggak uenak benget.. opo maneh yen awakmu dianggep ora ono trus bahasa kerene dikacangi..wui..iku bener-bener menyakitkan hati..betul???
yo wes..aku cuma iso nulis koyo ngene
UNIT PENGLAMPASAN CV PBS KABUPATEN PURBALINGGA. Undergraduate thesis, Diponegoro University.
: “Waalaikumsalam, sumangga mlebet, sumangga kula aturi lenggah, kangmas.
Ngaturaken sugeng rawuh awit rawuhipun panjenengan,”
: “Inggih, Kang, matur nuwun,”
: “Wonten wigatos menapa, Kangmas boten wonten angin, boten wonten udan, saestu
njanur gunung Kangmas rawuh wonten ing griya kula?”
: “Miturut bok bakul sinambi wara, menapa leres Kangmas, manut ujar
: “Kasinggihan, Kangmas, ngendikanipun panjenengan menika pancen leres, bilih
anak kula Markonah taksih lamban,”
: “Kasinggihan, Kangmas, menawi saestu putrid
pirembagan ing dinten panjenengan sak kulawarga badhe salar wonten griya kula,”
: “Matur nuwun, Kangmas, kula kinten cekap semanten sowan kula. Kula nyuwun
pangapunten saking sedaya klenta-klentunipun anggenipun kula matur,”
: “Inggih, kangmas, sami-sami, kula ugi ngaturaken pangapunten, bok bilih
Tampilan Beras Kusam, Minat Beli Turun | RADAR Banyumas
WAYANG KULIT Warisan Kita: Wayang Kulit Jawa (Purwo)
KumpulanPengenalan Wayang KulitSejarah Wayang KulitWayang Kulit Dalam Konteks Sosio-BudayaJenis-Jenis Wayang KulitWayang Kulit MelayuWayang GedekWayang Kulit Jawa (Purwo)
samudayanipun, bilih Mbah PaijoDikromo kapundhut wonten ngarsa dalem Allah SWT kalawau, watawis tabuh 2 dalu, wonten ing dalemipun ing ................. Mugi-mugi sedanipun kalebet khusnul khotimah, pikantuk maghfirah saking ngarsa dalem allah SWT saha katampi sedaya amal kesaenanipun. Kula amabali malih, ngaturi priksa dhumateng para warga masyarakat Dhusun ............... samudayanipun, bilih "Mbah PaijoDikromo" kapundhut wonten ngarsa dalem Allah SWT kalawau, watawis tabuh 2 dalu, wonten ing dalemipun ing ................. Mugi-mugi sedanipun kalebet khusnul khotimah, pikantuk maghfirah
ingkang kaping ......... tumunten badhe ingadanan. Minangka imam badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun ............................. Ingkang menika katur dhumateng para-para ingkang kepareng badhe nyolataken kula sumanggaaken. Nuwun.======Agunging panuwun kula aturaken dhumateng para takziyin ingkang sampun kepareng nyolataken jenazahipun almarhum .............. Salajengipun shalat jenazah ingkang kaping ............ tumunten badhe ingadanan. Minangka imam badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun ................................... Ingkang menika katur dhumateng para-para ingkang kepareng badhe nyolataken kula sumanggaaken. Nuwun.======Agunging panuwun kula aturaken dhumateng para takziyin ingkang sampun kepareng nyolataken jenazahipun alamarhum ..............Salajengipun katur dhumateng para rawuh mungazziyin-mungazziyat kasuwun keparenga makempal wonten latar awit jenazah sampun badhe kaangkataken. Nuwun. Nuwun. Matur nuwun.*)Bandhosa isi jenazah kawedalaken lan kaselehaken
ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun para kadang wredha-mudha saha sanggyaning para asung bela sungkawa bela raos ingkang mahambeg ing tresna lan asih.Sugeng rawuh, wilujeng enjing/siang/sonten, lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan sedaya ngluhuraken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, ngonjukaken raos syukur, karana sih rohmat lan barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, sahengga wonten menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.'Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh, saha sanggyaning para asung bela sungkawa bela raos ingkang mahambeg ing tresna lan asih.Keparenga kula pun ..................................... cumanthaka ing budi, labet awrat ngemban dhawuh saking panjenenganipun ................................... ingkang ing titi kalenggahan menika katemben nandhang reribet, nuwun inggih tinilar: ing garwa / ingkang putra / tiyang sepuh / kadang sepuh / kadang anem, sumurud ing kasedan jati, tinimbalan sowan dhumateng pangayunaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos.Inna lillahi wainna ilaihi roji'uun. x3Sampun murud ing kasedan jati ing dalem yuswa .......... tahun, swargi ..................................... rikala dinten ........................ surya kaping .............................. watawis tabuh ......................... wonten ing ................................. awit saking nandhang raga.Ingkang menika gandheng pangruktining layon sampun paripurna, pramila badhe dipun wonteni tata upacara sawetawis, nuwun inggih tata upacara badhe bidhaling layon.Panjenenganipun para asung bela sungkawa ingkang tansah sinuba sagunging pakurmatan, kakung miwah putri.Sejatosipun sampun mboten kirang-kirang kulawarga panjenenganipun ............................... anggenipun mbudidaya, anggenipun pados
rawuh para takziyyah ingkang kinurmatan. Kula ing ngriki minangkani sesulih saking kulawarga ingkang nembe nandhang dhuhkita, ngaturaken sugeng rawuh saha atur panuwun ingkang tanpa upami, awit panjenengan sedaya sampun kersa nglonggaraken wekdal, saperlu rawuh asung bela sungkawa, sarta paring pakurmatan ingkang pungkasan dhumateng sedanipun ....................................Ugi mboten kesupen ngaturaken panuwun dhumateng sanak sedherek, tangga tepalih sarta kadang sumitra ingkang sampun paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon, ingkang sedaya menika sinedya kangge hangenthengaken sedaya panandhangipun kulawarga ................................. ingkang nembe nandhang prihatos. Sedaya kalawau, kulawarga ............................... mboten saged atur piwales menapa-menapa, sagedipun namung nyenyuwun wonten ngarsanipun Allah SWT, mugi sedaya amal kautamen panjenengan sedaya pikantuka leliru sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.Sanget ing panyuwunipun brayat agung ................................ ingkang tinilar murud, mugi sanggyaning para asung bela raos, keparenga kanthi suka lilaning penggalih paring donga pamuji, mugi-mugi yitmanipun almarhum/almarhumah ................................ tansah padhang dalane, jembar kubure, lepas parane, ingapunten kalepatanipun dhuk rikala sugengipun, pinaringan papan ingkang sakmesthinipun, jumbuh kalayan darma bektinipun rikala sugeng ing alam sawegung.Saha mugi sedaya kulawarga ingkang tinilar sageda ikhlas lair batos, pinaringan sabar narimah ing pepesthen, enggal kabirat sedaya raos sungkawanipun, saengga saged enggal wangsul lelumban ing madyaning bebrayan agung netepi darmaning agesang. Allahumma amin.Salajengipun, mbokbilih nalika sugengipun, almarhum/almarhumah ............................... nggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sedaya, mugi panjenengan sedaya kersa kanthi tulus ikhlas paring pangapunten dhumateng sedaya kalepatanipun. Ugi mbok bilih almarhum/almarhumah ................................... kagungan tanggelan menapa kemawon ingkang arupi haq Adam dhumateng sinten kemawon saking panjenengan sedaya, kersaa panjenengan sesambetan kaliyan kulawarga ingkang tinilar. Saha minangkani kulawarga, keparenga atur pamriksa dhumateng para rawuh mungazziyin mungazziyat samudayanipun, bilih mangke dalu dumugi malem pitung dintenipun, kados padatan, badhe pun wontenaken tahlilan, dedonga dhedhepe wonten ngarsa dalem Allah SWT, nyuwunaken pamuji dhumateng almarhum/almarhumah. Ingkang menika katur dhumateng para-para ingkang kepareng badhe rawuh ndherek bela raos, kasumanggaaken, wondene wekdalipun nuwun inggih bakda maghrib / bakda isya.Panjenenganipun para pinisepuh, para sesepuh ingkang satuhu pana dhumateng wewadining wedha palupi, menapadene sanggyaning para asung bela sungkawa bela raos ingkang tansah sengsem ing reh kautamen.Kados ingkang dipun ngendikaaken Kanjeng Nabi Muhammad SAW, bilih kafaa bil mauti wa’iizhaa, cukup mati iku dadi pitutur. Pramila sumangga nuwun, kula dherekaken sesarengan ngalap pitutur saking prastawa menika kanthi midhangetaken taushiyah. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ................................ keparenga paring taushiyah sawetawis, sumangga nuwun.==================( taushiyah )===========Matur nuwun,Salajengipun sumangga kula panjenengan sedaya ndonga sesarengan, saperlu nyuwunaken pamuji dhumateng ingkang sampun sumurud. Minangka imam kasuwunaken dhumateng panjenenganipun ................................... Sumangga.==================( donga )=============Matur nuwun,Para pambela sungkawa ingkang satuhu pantes sinudarsana, kakung miwah putri, angkating layon tumuli badhe ingadanan, ingkang menika katur panjenenganipun para kadang ingkang kepareng badhe manggul bandhosa keparenga siaga ing gati samapta ing dhiri. Sumangga.==========(bandhosa dipun panggul)===========Salajengipun katur para putra wayah menapadene kulawarga ingkang tinilar, menawi badhe netepi adat tlusupan utawi brobosan, kasumanggaaken.Dhumateng ..................................... kasuwun mratitisaken para putra wayah lan kulawarga anggenipun sami netepi adat tlusupan menika. Sumangga, nuwun.====(brobosan)========Kridhaning ati tan bisa ngungkuli garising pepesthi, lekasing sedya tama kawula tan bisa ngungkuli kersaning Kang Maha Kuwasa.===============Para rawuh, mungazziyin-mungazziyat ingkang mahambeg ing tresna lan asih, ing salajengipun, keparenga panjenengan sedaya paring paseksen menggah jenazah menika, Sae napa awon..........!!!!!!!!!!..... Awon napa sae..........!!!!!!!!!!!!!!!!...... awon napa sae...........!!!!!!!!!!!!!!!!!!!...... Matur nuwun. Lampahing tata upacara bidhaling layon sampun paripurna, wondene layon tumuli badhe kapetak lan kasarekaken ing Makam .......................................Sru ing panyuwunipun kulawarga panandhang dhuhkita, mbokbilih para asung bela sungkawa lan bela raos mboten wonten pambengan, kasuwun keparenga ndherekaken bidhaling layon ngantos dumugi ing paleremanipun ................................... swargi ingkang pungkasan, nuwun inggih ing Makam .......................................Wondene wonten pakaryan wigati ingkang mboten saged tinilar, kula minangka sesulih saking para kulawarga panandhang dhuhkita, namung saged ngaturaken panuwun lan sugeng kondur.Dene kula pribadhi ingkang tinanggenah minangka talanging atur, ingkang lajeng trunyak-trunyuk tilar tata-akrami, tilar subasita miwah kithaling basa, sedaya kalawau inggih awit saking kiranging seserepan kula, keparenga sanggya para rawuh ambedhah tambaking
bandhosa njangkah setunggal jangkah)Alfatihah --(ingkang manggul bandhosa njangkah setunggal jangkah)Alfatihah --(ingkang manggul bandhosa njangkah setunggal jangkah)bidhal dhateng
Berikut isi lengkap 8 butir Sabdatama Sri Sultan.
Ingsun paring dhawuh marang sira kabeh; para Putra-putra Dalem, Sedherek Dalem, Sentana Dalem, uga para Abdi Dalem, lan sira kang duwe kalenggahan ana ing Kraton Ngayogyakarta, nyambung karo Sabdatama Ingsun nalika surya kaping 10
ingsun uga netepi pranatan, paugeran lan janjiku marang Gusti Allah, Gusti Agung Kang Kuasa Cipta uga para leluhur kabeh, mula ingsun paring dhawuh yaiku:
2. Ora isa sapa wae, mutusake utawa rembugan babagan Mataram, luwih-luwih kalenggahan tatanan Mataram. Kalebu kang gandheng cenenge karo tatanan pamarintahan, kang bisa mutusake Raja. (2.
Sing gelem lan ngrumangsani bageyan saka alam lan gelem nyawiji karo alam, kuwi sing pantes diparingi lan diparengake ngleksanakake dhawuh lan isa diugemi yaiku:
Dumadi ana lir gumanti ora kepareng dirusuhi. (4.
Sing disebut tedhak-turun Kraton, sapa wae lanang utawa wedok, durung mesti diparengake ngleksanakake dhawuh kalenggahan. Kang kadhawuhake wis TINITIK. Dadi yen ana kang omong babagan kalenggahan Nata Nagari Mataram, sapa wae, luwih-luwih Pengageng Pangembating Praja ora diparengake, lire kleru utawa luput. (5.
Anane Sabdatama, kanggo ancer-ancer parembagan apa wae, uga Paugeran Kraton. Semana uga negara, nggunakake
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.teenxxxhub.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
kemdikbud.go.id wiwit tanggal 27 Juli. lan menawi kangelan undhuh saged kaundhuh ing ngriki (basa jawa kode 062)
Nanging, Indonesia ketinggalan dhisik 0-1 sakwise striker Singapura Khairul Amri njebol gawang Kurnia Meiga ing babak kapisan.
Ing babak kapindho, gole Andik Vermansyah madhakne skor dadi 1-1. Stefano Lilipaly akhire bisa ngegolke ing menit 85 sakwise nampa operan saka Boaz Salossa.
Nganti wasit ngunekke sempritane, tandha wektu main wis rampung, skor tetep 2-1 kanggo Indonesia.
Amarga menang, Indonesia dadi runner up neng grup A kanthi angka 4 lan bakal ngancani Thailand sing dadi juwara sakwise
Posts & Pages	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Palang Pintu ala
***sing nggawe postingan ora enom meneh ding***
nyuwun ngaputen kula anggenipun komentar ngangge basa jawa. Mboten kok kok ajeng nggaya napa dos pundi, nanging sak menika sampun arang tiyang anem ingkang ngginaaken basa kados kula menika.
Banjul ads gambia Banjul afribaba Banjul gambia Banjul jobs Banjul free Banjul events Banjul Free Dating Banjul Men Seeking Women Banjul
Tlaga Sentani punika tlaga ingkang mapan wonten ing Papua Indonesia [1]. Tlaga Sentani punika wonten ing ngandhaping lèrèng Pagunungan Cagar Alam Cycloops kanthi wiyar kirang langkung 245.000 hektar. Tlaga punika kabentang ing tengahing kutha Jayapura dan Kabupatèn Jayapura, Papua kanthi wiyar kirang langkung 9.360 hektar lan wonten ing inggil 75 mdpl. Tlaga Sentani punika tlaga paling ageng ing Papua.
Tlaga Sentani kalebet Tlaga Vulkanik ingkang sumber toyanipun saking 14 lepen ageng lan alit kanthi satunggal muara kali, Jaifuri Puay. Ing sisih kulon Doyo dangu lan Boroway jeroning tlaga curam sanget. Lajeng ing sisih wetan lan tengah punika landai ugi dangkal, Puay lan Simporo. Wonten ing mriki ugi wonten wana rawa ing dhaérah Simporo lan Yoka [2].
Tlaga Sentani punika wiyaripun 9.360 ha kanthi jero rata-rata 24.3 meter. Wonten ing perairan ingkang cethek, tuwuh taneman pandan lan dagu. Ing sakiwa tengenipun tlaga punika wonten 24 kampung ingkang kasebar ing pesisit lan pulo-pulo alit ing tengahing tlaga. Tlaga Sentani punika kalebet tlaga paling ageng wonten ing Jayapura. Papan ingkang kagungan nilai sejarah punika tasih asri tasih wonten Bangau lan garudha ingkang katingal nyamber iwak saking Tlaga Sentani [2].
Ing Tlaga Sentani wonten tugu Jendral Douglas Mc Arthur tilaran saking Perang Dunia II. Ing sisih lor monumen Mc Arthur ing nginggil 325 meter wonten dataran pagunungan Cyclop kanthi pucuk Gunung Dofonsoro.
Sajarah Tlaga Sentani[besut | besut sumber]
Wiwitaning Tlaga Sentani punika dipun-kisahaken saking tarian keeping ingkang dipunmainaken déning 40 tiyang kanthi busana khas Papua. Kanthi harta karun awujud ggarudha kristal ( Heba ) lan tigang wiji manik-manik wonten ing basa Suku Sentani dipunwastani Hawa, Hae lan Naro. Ondofolo (kepala suku) Walli lan kerabatipun Hoboy, mundhut toya ing panguwasa pagunungan Robonsolo (sapunika Cycloop) anama Dobonay kanggé para warganipun. Ondoafi Wali lan Hoboi gesang wonten ing nginggiling bukit ingkang dipunsebut Yomokho ing Kampung Donday, Sentani. Ing mriku boten wonten toya minangka sumber panguripan, awit saking punika Ondofolo sesarengan kaliyan Hoboy minggah Gunung Robonsolo kanggé sowan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Sentani&oldid=1012878"	Kategori: Tlaga ing PapuaPariwisata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.48, 6 Maret 2016.
“Tak lelo lelo lelo ledung, cup menengo ojo pijer nangis. Anakku sing bagus rupane yen nangis ndak ilang baguse…Tak gadang iso urip mulyo, dadi ksatrio utomo, ngluhurke asmane wong tuwo,
najan ing paran adoh seko tanah klairan, yen dino riyaya (lebaran) mesti tak sempetke mulih, critane andum kangen karo sedulur ing ndeso. Lebaran wingi 2008 aku uga mulih sakluarga rasane seneng tenan, sinambi momong anak ngetan ngulon, ngalor ngidul, kutoarjo, purworejo, ketawang nganti pituruk, kemiri....karo nostalgia....golek panganan sing favorite kaya bakso sukar, sipoet, bakmi paino, es cowan dawet kulon
carane ngukarakke kalimate penak, dadi sing maca ya seneng. Apik tulisanmu mas Jumar!Mung aku rada kabotan karo tulisane Mas Herry Priswanto. Dewekke nulis bab wira-wiri Purworejo-Kutoarjo nganti Pituruh. Mas Priswato kok nulise Pituruk (nganggo 'k'). Sak ngertiku ki nek 'turuk' rak nggone pirantine wong wedok sing nag jero
Standarisasi iku prosès pambentukan lan pasetujon ngenani Standar. Standar iku dokumèn sing nata kanthi sragam ngenani rékayasa utawa
Seputar Informasi Pekalongan: Launching Bank Pekalongan
WAYANG KULIT Warisan Kita: Wayang Kulit Dalam Konteks Sosio-Budaya
maneh ben gowo pakanan seng enek-enak maneh tak pangane kabeh cekne dang waras. wes semene ae tolong nyuwon
Aja Salah, Sambel Uga Duwe Nutrisi Sing Apik Kanggo Awak Lho
Sanajan mung gur kanggo jangkep-jangkep, jebule sambel ki uga nduweni nutrisi.
neng njerone lombok iku ana zat capcaisin sing marahi lombok rasane dadi pedhes lan ngewangi metabolisme ana in njero awak manungsa.
dan mudhunake kolesterol. Lan ana uga flavanoid sing dadi antiinflamasi.
Cukup ngombe wedang anget amarga banyu sing rada panas bisa cepet "netralake" panas saka lombok.
Nanging Jenengan aja nganti kalap anggone mangan sambel nggih Lur :)
Kakehan mangan sambel malah bisa gawe lara maag Jenengan kambuh. Dr. Ari uga nyebutake, kanggo saperangane wong, nek mangan sambele kakehen uga bisa nyebabake lara diare.
paragraf dari kolom Jagad Jawa Koran Solopos yang berjudul Sawah.
"Beda karo kanca tani liyane, saiki Pak Wandi ora menyang sawah, sawahe wis dilempit. Ana rasa bingung dadi wong sugih anyaran, dhuwit
kowe ngguyu maneh nek moco wong wedok2 sing diapusi Bigayah..kok iso :))…Salah sijine muride Badak…Lha gurune pakar chatting, kok ora diwulang ilmu
pasareanipun ingkang raka Kyai_Ageng_Kasreman, kaparing nami Djaka Tarub. Djaka Tarub lajeng krama angsal widadari nami Dewi_Nawangwulan. Djaka Tarub peputro satunggal putri nami Dewi Nawangsih. Dewi_Nawangsih lajeng krama angsal Raden Bondan Kedjawan (putro nata ing Majapahit / Sinuhun_Brawidjaja).
nganake reuni....kanggo nglepas kangen lan bernostalgia. yen ana sing ngerti
nang hp 08176014146 utawa email prishery@yahoo.co.id. tak tunggu konco-2 infone. matur nuwun.BalasHapusgetup20 September 2008 22.38Bali Purworejo agustus 2008 ra ono perubahan. seko bandara jogya numpak mondor iso turu nganti
kenetak rewangi ora nyambut gawesing penting njoged asololeneng kene sandi records asik deweadoh-
Panglong grahana lintang, Iku semunipun, Kang sampun awas ing cipta.
Lawan Kur’an pira sastra nira,
Estri priyadi tunggale, Lawan ingkang tumuwuh, Sapa njenengaken sireki?
Anak : Emmm…… (nada merajuk). Golekne…. Ibu : Wingi kan wes ibu tukokne lipstik, saiki njaluk handbody… Me : (
Wewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara Jawa - S.
Kosmologi Studi Struktur dan Asal Mula Alam Semest...
Tembung lingga iku tembung sing durung owah saka asalé (tembung asal).[1][2] Tembung lingga duwé teges kang bisa béda nalika wis diwènèhi wuwuhan (ater-ater, sisipan, utawa panambang) kang banjur dadi Tembung Andhahan.[3] Saben tembung lingga bisa ndadekake tembung andhahan.[4]
Tembung lingga semu[besut | besut sumber]
Tembung lingga semu ya iku ambalan semu wangun basa sing nuduhaké tembung ambal murni. Wangun iki ora bisa dipisahaké, ora nuduhaké makna kaya makna tembung ulang murni umume. lingga semu dibedakaké dadi loro, ya iku :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_lingga&oldid=968789"	Kategori: TembungTembung linggaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Mbak, nuwun sewu, moderasine blog doktere arek cilik durung
dharmais esuk, digawa ambulans tekan yoja ne wis jam enem sore, terus sisan dikubur jam 8 bengi,,,,ra nana sing dho wani mudun leng je, akhire aku wong karo kancaku loro maneh mudun leng
bul reti ra, ning sandhinge sing dho layat ki akeeeh banget sing nonton, ning dudu
dilirwakake. Ing prastawa politik, ekonomi, sosial, seni wiwit saka tingkat lokal nganti nasional, budaya Jawa tansah “dikatutake”.
Langendriyan Lakon Ranggalawe Gugur	Piwulang Basa Lan Sastra Wayang Sarana Anggulawenthah Kapribaden Ingkang Wicaksana Kangge Labuh Labet Ambangun Bangsa Lan Nagari Dening : Drs. Imam Sutardjo, M.Hum. (Jurusan Sastra Jawa – Fakultas Sastra lan Seni Rupa – Universitas Sebelas Maret - Surakarta)
Saripathi Basa lan sastra ingkang asring kaginakaken kangge sarana ambabar cariyos wayang menika menawi kadhudhah kanthi permati, prayata kebak tontonan, tuntunan, lan tatananing agesang utawi pitutur luhur kautamaning
Piwulang Basa Lan Sastra Wayang Sarana Anggulawenthah Kapribaden Ingkang Wicaksana Kangge
pinter??soyo akeh wong nganggo boso
nganti 12 November 2016 kepungkur wis rampung. Sasuwene limang dina kongres kuwi ngasilake kaputusan sing salah sijine yaiku Basa Jawa kudu diuri-uri ana ing
pasinaon Basa Jawa kang kreatif, inovatif lan nyenengake tumrap para siswa. Fokus liyane yaiku prelune Buku Sinau Basa Jawa Krama Alus ana in saben tingkatan sekolah.
Ing lembaga pamarentahan, kudu nganggo Basa Jawa ing dina-dina tartamtu, semono uga ana ing kaluarga lan bebrayan agung.
Ewodene, komunitas sing lumrah ana ing kagiyatan kejawen prelu didadekake "incubator" kanggo nguri-uri Basa lan Sastra Jawa.
Rekomendasi liyane saka KBJ 2016 yaiku prelune "training" Basa Jawa. Basa Jawa kudu digawe kondhang ana ing Sosial Media kayata Facebook, Twitter lan liya-liyane.
Lan iki sing penting banget, prelune Basa Jawa diucapake ana ing publik saben dinane.
Tulisan iki tak ringkes saka Harianjogja.com. Maturnuwun :)
Sugeng enjing, Selamat Siang - sugeng siang, Selamat malam - sugeng dalu.. monggo.. sumonggo katuran pinarak... ugi matur nuwun mMaturnuwun sampun kerso pinarak
Andhuk ya iku salembar kain utawa kertas kang bisa nyerep cairan utawa banyu.[1] Andhuk digunakaké kanggo ngelap utawa nggaringaké awak, tangan kang teles amarga kringet utawa banyu.[1] Andhuk uga kanggo ngelap rambut sawisé kramas.[1] Tembung andhuk asala saka basa Walanda ya iku saka tembung handdoek.[1]
Andhuk kang digunakaké kanggo nggaringaké awak sawisé adus.[1]
Andhuk kang ukurané luwih gedhé saka angdhuk kang kanggo adus lan digunakaké kanggo turonan ing pinggir segara.[1]
Andhuk kang ukurané luwih cilik saka andhuk kang kanggo adus lan gunané kanggo nggaringaké utawa ngelap tangan.[1]
Saliyané kanggo nggaringake awak sawisé adus, andhuk uga kena dimanfaataké kanggo hadiah utawa kado ulang taun lan ing acara nganténan.[1] Saliyané iku andhuk uga kena kanggo bahan nggawé kerajinan tangan kayata tikus-tikusan, bébék-bébékan kang bakalé dibungkus kaya parsél lan diwénéhi bahan-bahan liyané kanggo hiasan utawa assesoris.[1] Andhuk uga digunakaké tukang cukur kanggo nutupi awaké wong kang dicukur rambuté supaya ora kena rambut kang wis di kethok.[1] Andhuk uga kena kanggo ngelap kringet nalika ulah raga.[1] Biyasané andhuk dicénthélaké ing gulu nalika lagi mlaku-mlaku utawa mlayu-mlayu ing wayah ésuk utawa soré.[2]
^ a b c d e f g h i j k l (en)communications.uwo.ca(dipunundhuh tanggal 9 Juni 2011)
^ (en)usatoday.com(dipununundhuh tanggal 10 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andhuk&oldid=1101368"	Kategori: Piranti kanggo adusAndhukKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
nang pawon ora arep tau olih pertulungan...
Hyang Jagadnata. Karena berujud abu ia juga disebut Maharsi Paspa. Sang Hyang Jagadnata menolak.
‟ Sang Hyang Jagadnata angandika: „Lah iya ingsun wus anĕmbadani. Botĕn watawis dangu.
mĕnggah ingkang dados karsa paduka angudi wĕkasing tumuwuh ambabarakĕn wiji punika. menawi anggĕpok utamangganing dumadi ingkang amba grayang sirahipun wau. ugi sinĕbat nama Maharsi Paspa. Sang Hyang Jagadnata lumajĕng. Sarĕng mèh kacandhak. lajĕng binujĕng.‟ Sang Hyang Jagadnata botĕn amarĕngi. Kala semantĕn nuju dhatĕng kanugrahanipun Rĕsi Anggira katĕdhakan Sang Hyang
kalilana anggrayang mustaka paduka. kadadosan awunipun Rĕsi Anggira. nanging wontĕn sarananipun. nanging Rĕsi Anggira adrĕng badhé pari-pĕksa. Déné dados awu. Èpèk-èpèk amba kalih pisan punika kaparingan kamayan tiksna. bubukanipun makatĕn: „Kala ing kina Rĕsi Anggira punika tatapa sangkaning raré ngantos sĕpuh. Pangandikanipun Sang Hyang Jagad-nata: „Heh Anggira sutaning Sakru. mugi kasĕmbadanana ing panuwun-amba. rama paduka Sang Hyang Wisnu tumurun mimindha pawèstri langkung éndah ing warni. apa kang dadi sĕdyanira ing mĕngko sayĕkti sun-turuti‟ Aturing Rĕsi Anggira: „Dhuh Pukulun Kang Binathara Ing Jagad. aturipun Dèwi Rukmawati: 'Kakang Prabu.' Ing ngrika wontĕn Jamur-dipa. putuning Sakutri. 3 No. panggénanipun sarana dumunung wontĕn sabrang ing wana Madura tanah Hindi. Sang Hyang Jagadnata lajĕng muksa. Sarèhning tĕdhakipun Sang Hyang Jagadnata botĕn wontĕn ingkang ndhèrèkakĕn. sagĕda lajĕng dados awu sami sanalika.Sĕrat
berikut: Sarĕng ing wanci bangun énjing Dèwi Rukmawati amanggihi Prabu Basurata. sampun rinilan déning Sang Hyang Wisésa.
lajĕng pitakèn namanipun. Kathah ing-kang sami ngupados badhé kadamĕl sarananipun tiyang ig-kang sumĕdya angudi wĕkasing tumuwuh ambabarakĕn wiji. Saking déné srĕnging karsa. supé bilih tanganipun kadunungan kamayan tiskna. Ing mangké awu wau cukul jamuripun katĕlah sinĕbut Jamur-dipa. awit sira wujud awu.
Jumantara Vol. bubukanipun ing kina. nagari ing Ayodya. kinèn adus
ratu limpad ing Sĕrat Wéddha. sami sanalika wau Rĕsi Anggira lajĕng dados awu. kĕkah ing adilipun. sidik ing paningal. sumanggèng karsa.sarĕng aningali langkung kasmaran. Rama-paduka angakĕn nama Dèwi Anggarini.. Di dalam Sĕrat Rukmawati sosok Prabu Dasarata
negeri Ayodya Prabu Dasarata menjadi raja. sarèhning Rĕsi Anggira mĕntas tapa lami. 3 No. Dĕwi Anggarini uninga manawi Rĕsi Anggira pĕjah dados awu. ing nalika punika ingkang jumĕnĕng nata ajujuluk Prabu Dhasarata. sayĕktiné ing mĕngko sira aran Maharsi Paspa. lajĕng wangsul warni Sang Hyang Wisnu malih. Ratu pinandhita. gĕntos kacariyos. rama-paduka Sang Hyang Wisnu muksa. tĕrahipun Ikswaku. Rĕsi Anggira langkung suka lajĕng dhatĕng ing lèpèn sumĕdya adus karamas. sarwi angandika makatĕn: „Hèh Rĕsi Anggira ing mĕngko sira nĕmu wĕwĕlèh dadi awu dhéwé. putus dhatĕng kawajiban suci. akaliyan Sĕrat Weddhangga. Punika kakang Prabu. kawasa amĕnggak budi hawanipun. bijaksana. Manawi sampun suci badan.. kinèdhĕpan samaning tumuwuh.' Sasampunipun ngandika makatĕn. saking anggènipun mungkul ing katĕmĕnan sarta anĕtĕpi
limpad ing kawruh wéddha. botĕn wontĕn tiyang cĕlak umuripun.1 Tahun 2012
. nagari di Ayodya. putus dhatĕng wajib pangĕrèhing praja. Sawarninipun tiyang sami busana adi-adi ingkang rinĕngga ing kancana sosotya nawarĕtna. kokoh dalam keadilan.Kautaman tuwin kaluhuranipun sang nata misuwur ing jagad titiga. Ing kitha wau titiyangipun sami bĕgja. botĕn wontĕn tiyang ingkang botĕn nĕtĕpi wajibing ngagĕsang.. keturunan Ikswaku. ingkang sampun misuwur ing kautamanipun. anggigirisi kados latu murub. botĕn wontĕn tiyang murtad. sarta botĕn saged kawon pĕrang. sarwi agaganda amrik arum. botĕn wontĕn tiyang kĕsèd. botĕn wontĕn tiyang ingkang manganggé lungsĕd. tani-tani sarta bĕkti-bĕkti ing
kewajiban suci. botĕn wontĕn tiyang bodho. Botĕn wontĕn tiyang ingkang awon griyanipun. botĕn wonten tiyang ingkang
Prabu Dhasarata dhawuh angawiti pakurmataning sidhĕkah nĕtĕpi ingkang kasĕbut ing sastra tuwin adat waton. Rahwana. Kalanipun Prabu Dhasarata anggĕlarakĕn sidhĕkah. anjanma-a ing putranipun Prabu Dhasarata. amĕpĕki. Wujudipun sidhĕkah. saking katrimahing sidhĕkahipun.
utama. Sarĕng sampun rĕrĕm sawatawis dintĕn. Ingkang dados pangagĕng tumandang pangruktining sidhĕkah Rĕsi Srĕngga. Bathara Wisnu
Kamajaya. Sang Hyang Jagadnata ingkang ugi sinĕbut Bathara Prayapati. barang pèni raja pèni. Hal ini
Panganan iku kang dadi jalarané sira padha kasinungan suta. para brahmana sapanunggilanipun. sasampunipun anampèni pandumaning sidhĕkah. dalah Jamur-dipa ugi kapundhut. 3 No. Prabu Dhasarata. sami tumutur angurmati.. ing Prawa. Sasampunipun sidhĕkah. Bathara Wisnu lajĕng amaringi "Payasa" kadunungakĕn sanginggiling jamur. Prabu Basurata akaliyan Prabu Dhasarata tuwin para ratu sami anĕdhaki panggènanipun Jamur-dipa. Banjur sira pangana lan somahira. Payasa wau dhaharipun para déwa ingkang raosipun sakalangkung éca. agawé undhaking kautaman lan kamulyan‟. ingkang sakalangkung kumalungkung dados gĕgĕlahing bumi. angrisak samining tumuwuh. lajĕng sami mundhut Payasa ingkang dumunung ing Jamur-dipa.ratuning danawa ingkang nama Rahwana.. Para ratu tuwin para rĕsi. Prabu Basurata. Prabu Dhasarata dalah pramèswari nata kondur dhatĕng praja. lajĕng sami bibaran.1 Tahun 2012
. kaki Prabu Basurata lan kaki Prabu Dhasarata. Naréndra ing Mantili. Sang Hyang Wisnu muksa. Payasa ingkang kapundhut Prabu Dhasarata. Sarawuhipun ing Ayodya
ratu. Bathara Pryapati amarĕngi panuwun wau. Prabu Dhasarata anyĕlaki. Prabu Basurata kaaturan tĕdhak kampir dhatĕng Ayodya. sira ingsun wĕnangaké ngalap Payasa kang dumunung ing Jamur-dipa iku. andhĕku sumĕmbah ing Sang Hyang Wisnu. Sarĕng Prabu Basurata. Karsaning déwa angkĕripun Jamur-dipa dados cabar.. pinundhi ing mastaka. Pamukartaning sidhĕkan kĕndĕl. Ratu kalih lajĕng kondur dhatĕng pasanggrahan. ing Malawa. jamur katingal amaya-maya kados musthika. Jamur-dipa katinggal murub angkara-kara.
3 No. sampun ambabar putra kakung langkung rumiyin ingkang
Prabu Basurata di Wiratha (Ranggawarsita. Ingkang
Rukmawati. (Sĕrat Sutiknawyasa. Ng. kanthi ratu ing Mantili. Prabu Dhasarata karsa tĕdhak cangkrama dhatĕng nuswa Jawi.
Prabu Barata. Dumadakan angsal wasita sawantah. seperti tampak pada kutipan berikut: "Kala Prabu Ramawijaya sinèrènan kaprabonipun ingkang rama Prabu Dasarata jumĕnĕng nata ing
kénging kadhusta ing duratmaka Prabu Dasamuka kabĕkta dhatĕng Alĕngka. kinèn amitulungi sungkawaning wanara raja Sugriwa. Tiba-tiba (Prabu Ramawijaya)
Jumantara Vol. Mila bĕbasanipun tiyang kadhatĕngan sungkawa. ditambah (Dewi Sinta) diculik oleh pencuri Prabu Dasamuka (
manawi kados makatĕn pamanggihipun ing karsa paduka punika Pukulun. panjĕnĕngan paduka punika punapa supé cariyos lampahanipun Bathara Ramawijaya putranipun Prabu Dasarata ing Ngayodya tanah ing Indhu. putra Prabu Dasarata raja Ngayodya
yuswa wolung warsa lajĕng kasuwun dhatĕng Bagawan Sutiksnayogi ing wukir
Jumantara Vol.waktu lahir Raden Narayana sudah mendapatkan senjata dari dewa berupa panah Pasopati dan panah Sarotama. manawi Sang Hyang Wisésa ingkang adamĕl unggul sayĕkti botĕn sangsaya dènira hamisésa ing ama.
Prabu Gendrayana masih merasa ragu-ragu maka Bagawan Danèswara mengingatkan baginda atas kisah kepahlawanan Ramawijaya. manawi Sang Hyang Jagad Pratingkah adamel apĕsipun ing titiyang ingkang sami sura sakti wau. saèstunipun nadyan raréya ingkang taksih
kaliyan malih Pukulun. dados kénging sinĕbut tilar kasantosaning galih supé dhatĕng kawasaning déwa. yèn Bathara Ramawijaya wau inggih panuksamaning Sang Hyang Wisnumurti. Akan tetapi. yĕkti botĕn dangu lajĕng dhadhal larut sadaya. Laksmana. Prabu Gendrayana merasa ragu dan keberatan. 3 No. ingkang saupami tiyang sĕpuh ingkang sampun
inggih punika kang angawonakĕn Prabu Harjunasasra ing Mahèspati nguni. Sang Ramaparasu wau karsaning Déwa lajĕng kasor déning Bathara Ramawijaya. 848-853. hal. Hadisuparto. Bathara Ramawijaya kalampahan kabĕkta dhatĕng Bagawan Sutiksnayogi. danawa wau balanipun Prabu Rawana Ngalĕngka. panuwunipun badhé kaabĕn kaliyan danawa ingkang sami angririsak dhatĕng patapaning para wiku.1 Tahun 2012
. panjĕnĕnganipun Prabu Janaka darbé atmaja pawèstri satunggal langkung ayu éndah warninipun. saèstunipun sĕpuh putra paduka Radèn Narayana punika (Sĕrat Prabu Gĕndrayana II. 3 No. wasta Rĕsi Ramaparasu.
Jumantara Vol. D 46 B. botĕn antawis lami Bathara Ramawijaya wau kaliyan ingkang rayi bidhal saking patapaning pandhita lajĕng amĕdali sayĕmbara dhatĕng nagari ing Mantilidirja. dèntĕn sayĕmbaranipun Prabu Janaka nguni singa ingkang sagĕd amĕnthang langkap pusakanipun Prabu Janaka saèstu dados jatu kraminipun putra nata Dèwi Sinta wau. sarĕng Bathara Ramawijaya saking karsaning Dewa sagĕd amĕnthang. sarĕng bidhal saking Mantili kadhèrèkakĕn para punggawa langkung kathah. malah punang langkap pusaka lajĕng tugĕl tanpa karana. nama Dèwi Sinta. 1981: 480-481). dupi wontĕn ing margi kabégal déning pandhita langkung sakti mandra guna. sarĕng dumugi ing patapan
Dhandhaka. lampahipun saking nagari ing Ngayodya botĕn ambĕkta wadya bala aming kadhèrèkakĕn ingkang rayi satunggal anama Raden Laksmana Widagda. manawi ing yuswanipun nalika numpĕs sagunging diyu ditya rĕksasa wil danawa murka kang wontĕn ing wukir Dhandhaka nguni inggih sawĕg yuswa wolung warsa. Prabu Janaka langkung suka kalampahan kadhaupakĕn kaliyan Dèwi Sinta. Karyarujita dan Sastranaryatmo.
lupa pada kekuasaan Dewa. bahwasanya Bathara
samodra. ngantos dumuginipun nagari ing Yawastina kĕlĕm anjĕmblong dados samodra.
Prabu Jayapurusa langkung suka angungun. dèntĕn Sang Maharsi Mayangkara langkung panjang yuswanipun. dénya ambĕdhah nagari Ngalĕngka nguni.1 Tahun 2012
Prabu Ramawijaya melawan Prabu Rawana. mila kawula dados sénapati. Pangandikanipun Prabu Jayapurusa:
Jumantara Vol. sukanipun dèntĕn badhé angsal wĕwahing cariyos lalampahanipun Prabu Ramawijaya nguni. Raja Alengka. dados sawadyanipun para ratu wanara sadaya sami umiring Bathara Ramawijaya. kaliyan adhi kula nak-sanak sutanipun paman kawula ingkang sĕpuh wasta Prabu Subali. Sang Rĕsi Anoman matur: "Dhuh-dhuh
ayuda. manawi lalampahanipun Bathara Ramawijaya Ngayudyapala anggènipun ambĕdhah nagari ing Nglĕngka nguni.
kawijilanipun saking nagari Guwakiskĕndha tanah Hindhu. bokmanawi èngĕt ing cariyos lalampahanipun Prabu Ramawijaya ing Ngayudyapala. kaambil sraya déning Bathara Ramawijaya wau. saèstunipun kawula nguni èngĕt sadaya. amargi paman kawula ingkang anèm wasta Prabu Sugriwa punika. 3 No. dhatĕng nagari ing Ngalĕngka.meluluskannya.
lajĕng dhawuh dhatĕng Empu Pulwa kinèn amĕwahakĕn panganggitipun kaliyan ingkang saking cariyosing brahmana kalih nguni. kaliyan Prabu Kusia ing Ngayudyapala. ingkang rumiyin wasta Dhang Hyang Asuman ingkang kantun wasta Dhang Hyang Ilandhi. Sang Maharsi Mayangkara matur sandika.1 Tahun 2012
. ingkang dados lalampahanipun Prabu Ramawijaya dènira ambĕdhah nagari Ngalĕngka wau. awit bokmanawi wontĕn wĕwahipun malih saking cariyosing brahmana kalih nguni. mugi kagancarĕna sadaya. Ing ngriku Prabu Jayapurusa langkung suka galihipun. yèn sambada karsanipun sang wiku. amargi botĕn sumĕrĕp piyambak kados Sang Maharsi wau. ananging pangraosing manah kula kados taksih kirang jangkĕping cariyosipun.
miwiti mĕkasi. saèstu badhé andadosakĕn sukaning manah kula. salalampahanipun sampun sami kagancarakĕn sadaya. milanipun manawi sang wiku karsa anyariyosakĕn lalampahanipun Prabu Ramawijaya. ngantos dumugi sédanipun ingkang putra Prabu Ramawijaya ingkang nama Prabu Batlawa ing
lalampahanipun wontĕn ing margi sadaya. Émpu Pulwa matur sandika. sampun ngantos wontĕn ingkang kalangkungan cariyosipun". mila makatĕn awit ing nguni kula katamuwan brahmana saking tanah Hindhu. sakalangkung rĕmĕn kula. lajĕng anyariyosakĕn kawiwitan saking nagarinipun Prabu Ramawijaya wontĕn ing Ngayudyapala. ngantos kaping kalih. barangkali teringat cerita perjalanan hidup Prabu Ramawijaya di Ngayudyapala.Hé Sang Maharsi Mayangkara kakasihing jawata. punika sami anyariyosakĕn ingkang dados lalampahanipun Prabu Ramawijaya nguni. ketika
kanggenipun ing tiyang Jawi.. kaliyan malih amiwiti damel dalan tiyang Jawi. saha adamel angger-anggeripun hingga pangadilan hokum ingkang keninging kalampahan ing titiyang Jawi.
utawi amewahi parabotipun bekakasing pande. Kanjeng
Walisana. utawi tiyang ingkang karembat ing tiyang. dan perlengkapan kuda. Kanjeng Susuhunan ing Giri adamel pranatanipun ing karaton Jawi. utawi amewahi lagunipun ing
Susuhunan ing Majagung amewahi wangunipun ing olah-olahan. utawi parasat miwah jajampi utawi amewahi dadamelipun tiyang babad wana.
Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana acara adat “Mitoni”. Coba gatekna bab isi lan urut-urutane tanggap wacana.
ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi ingkang sampun maringi kasarasan sarta kalodhangan, saengga kita saged anjenengi acara ing wekdal menika inggih acara tingkepan utawi mitoni garwanipun bapak Zainul Ma’arif kanthi boten wonten alangan menapa-menapa. Mugi-mugi kemawon ing dalem kekempalan kita dinten samenika wonten manfaatipun. Amin.
Esih winginane rika ngguya ngguyu, mlaku mlaku nang senggigi karo
Humas jateng pak “Kabeh dadi Humas”
Dene Upacara Ruwatan kui nduweni teges ngresiki, lan nyuceakake menungso saka kasusahan batin kanthi ngenengake upacara kang biasane nanggap wayang purwa, kanthi lakon “Murwa Kala”.
Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake manungsa, utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, nyenyuwun perlindungan marang Gusti Allah saka ancaman bahaya-bahaya umpamane bencana alam lan liyane, uga ndonga nyuwun pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni, sing isa nyebabake bencana utawa sing dianggep bakal nuwuhake sial.
Upacara Ruwatan iku sejatine asale saka cerita wayang purwa, yaiku sinebut Murwakala utawa Purwakala. Purwa ateges asal utawa pembuka, Kala artine bencana. Dadi, Purwakala tegese asal saka bencana. Crita kui nyritaake babagan asal usul lahire raseksa jenenge Kala. Crita singkate ngene :
Wektu kui Bathara Guru lagi omong-omongan karo garwane, yaiku Dewi Uma. Mabur ning dhuwur samudro numpak lembu Andhini. Bathara Guru ora bisa nahan nafsu, kepengen dadi siji marang Dewi Uma. Nanging Dewi Uma ora gelem. Akhire wenihe (sperma) Bathara Guru tiba ning donya, lan malih dadi makhluk sing gedhe, yaiku raseksa. Raseksa kui mau mabur ning kayangan nggoleki bapake, yaiku Bathara Guru. Bathara Guru ngakoni menawa kui putrane, lan raseksa kui dijenengke Bathara Kala. Kala takon karo bapake, menungsa sing koyo piye sing ethuk dadi pakanane. Bathara Guru njawab, yaiku manungsa sing kalebu anak sukerta, yaiku sing duweni nasib sial amarga lairane utawa menungso sing nduweni dosa. Kala medhuk nyang donya lan nggoleki mangsane. Bathara Guru lagi sadar menawa sing kalebu anak sukerta kuwi akeh banget. Menawa Kala ora dicegah menungso ning donya bakal enthek dipangan Kala. Akhire Bathara Guru nduweni syarat kanggo anak sukerto menawa ora pengen dipangan Bathara Kala kudu nganaake upacara Ruwatan. Lan Kala bakal bali ning asale menawa disangoni sesaji.
- Nguwenehi pager ghoib kanggo nahan, nolak, lan mindahake apa wae sing asipat negatif sing ono ning omah kui, utawa sing arep mlebu ning moah sing diruwat. Biasane nganggo tumbal (sesaji) sing diperloake. - Nguwenehi pager ghoib, supaya uwong sing nduweni niat ala ora iso mlebu ning omah kui.
- Nguwenehi pager ghoib kanggo nggurung utawa nolak setan.
sing kudu diruwat kui jenenge anak utawa uwong ” Sukerta ”. Sing kalebu anak Sukerta yaiku :
37. Uwong sing duwe lumbung pari utawa kopra sing ora nganggo alas lan payon. 38. Uwong sing delehake barang ( dandhang misale ) ora dikei tutup. 39. Uwong sing nggawe kutu sing ijeh urip.
50. Uwong sing senenge ngguwang uyah. 51. Uwong sing mbuwang regetan saka jendela.
1. Tuwuhan, antarane ana gedhang raja sing uwis mateng lan apik, sing ditegor karo gagange, lan cengkir gading utawa kelapa enom, wit tebu karo godhonge, godhong ringin, godhong elo, godhong apa-apa, godhong serep, godhong alang-alang, godhong meja lan kara, lan godhong kluwih sing sakabehe ditali ngadhek ning cagak lawang. Nduweni teges dadi hiasan lan penyuwunan. 2. Kembang mayang loro, sing uwis dipaes, diselehake ning mburi kelir kiwo lan tengen, kembang setaman ning bokor, diselehake ning ngarepe dhalang sing bakal dinggo kanggo ngedusi Batara Kala, lan wong sing diruwat.
4. Kain mori putih kurang luwih dowone 3 meter, digelar ning ngisor debog panggungan saka kelir nyanti sak mburining kelir lan diwenehi kembang mawar ning ngarepe kelir nganti panggonan lenggahe Dalang. Dene ning mburi kelir pinangka panggonan lelenggahane Uwong sing diruwat kanti nganggo selimut kain mori putih.
5. Gawangan kelir sisih nduwur, dipaes nganggo kain batik sing anyar, cacahe 5, antarane kain sindur, kain bango tulak lan dikei pari segedeng.
1. Sega Golong nganggo goreng-gorengan, pindang kluwih, pecel pithik, Nasi golong dengan
gedhe, abang lan ijo, brambang, lan dele ireng.
1. Jenang abang 2. Jenang putih, 3. Jenang kaleh, 4. Jenang baro-baro (bubur sing werna-werna).
• Dhalang mau bakal mimpin upacara cukuran rambutlan siraman. Sing bakal nyukur yaiku wong tuwa saka anak sing bakal diruwat. Rambut sing dicukur bakal dilarung
Carane njukuk getheh yakui nganggo ri, trus dioleske ning kapuk putih. Ri karo kapuke mau dilarung karo:
2. Slawat 1 Dirham (duit regane emas 1 gram)
VIII. PIWULANG NING UPACARA RUWATAN Upacara Ruwatan sing dianaake wong Jawa ora bisa ditegesake utuhan. Menawa digateake, upacara Ruwatan kui ora mung upacara nanggap wayang, nyukur rambut, lan nglarung sesajen nangging uga nduweni makna saka urut-urutaning Upacara. Intine, Upacara Ruwatan kuwi nduweni piwulang :
1. Menawa didelok syarat-syarate ruwatan, mesti ameh kabeh menungsa kuwi kudu diruwat. Kuwi nuduhake rasa pepeling supaya menungsa kereb sedekah kanggo kaslametan kita. Sakbenere kuwi ora kudhu ngganggo upacara ruwatan amarga ruwatan kuwi karana katentreman ing jero ati. 2. Ruwatan mesti enek kaitane karo Batara Kala. Sakbenere, Kala kuwi artine wektu. Nduweni ateges supaya menungsa bisa ngurmati wektu, uga wedi karo wektu. Tuladhane, mbesok saben menungsa bakal meruhi mati.
3. Ruwatan kanggo ngresiki dosa-dosa kita. Nduweni teges supaya kita tansah tumindak sing apik, lan ngedohi tuindak sing ala, sing bisa ndadeake uripe menungsa ora tentrem.
Wb. - Dhumateng panjenengan para pinisepuh, para sesepuh ingkang satuhu kula bekteni - Sagunging para ta...
kabupaten de Banyumas, en indonésien Kabupaten Banyumas, est un kabupaten de la province de Java central en Indonésie.
ngawiti ingsun nglaras siiran kelawan muji gusti pengeran kang pareng
konco prio wanito ojo mung ngaji syariat bloko mung pinter dongeng nulis lan moco tembe mburine bakal sengsoro tembe mburine bakal sengsoro akeh kang apal qur'an haditse banjur ngafirke marang liyane kafire dewe gak di gatek'ke yen isih kotor ati akale yen isih kotor ati akale gampang kebujuk nafsu angkoro ing paesing gebyare ndonyo iri lan meri sugihe tonggo mulo atine peteng lan nesto mulo atine peteng lan nesto ayo sedulur ojo ngelalekke wajibe
ing jero dodo kumantil ati lan pikiran rasuk neng badan kabeh jeroan mukjizat rosul dadi
ojo nganti lali, dzikir lan suluk ojo nganti lali uripe ayem rumongso aman dununge roso tondo yen iman sabar narimo najan pas pasan kabeh tinakdir saking pengeran kabeh tinakdir saking pangeran kelawan konco
muhamad panutan kito nabi muhammad panutan kito ayo nglakoni sekabehane allah kang bakal ngangkat drajate, senajan asor katon dohire ananging mulyo makom drajate ananging mulyo makom drajate lamun palastro ing pungkasane ora kesasar roh lan sukmane ben nggadang alloh swargo panggone, utuh mayite ugo ulese utuh mayite ugo ulese
ajeng mara tamu niku kedahe li permisi kaleh tiyang alus sing ajen kulo suwuni
sawabiyah sawa pandongane gusti kang Maha Kuaos supados diparingi slamet
Atur Pambagyaharja Wiwahan Penganten - NJOWORATOWEKIJANE
sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ........................... ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, lan para Ustadz ingkang rinten dalu tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah, ingkang tansah kaantu-antu barokah, pendonga, miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja, nuwun inggih
minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes sinudarsana. Panjenenganipun para rawuh, para pilenggah, kakung sumawana putri, ingkang tuhu pantes hanampi sagunging pakurmatan; para sanak kadang wredha mudha lan tumaruna, ingkang tansah winantu ing suka rahayu; menapadene, panjenenganipun para kadang pengombyong temanten kakung/putri saking ..................................... ingkang tansah winantu ing bagya mulya. Sugeng rawuh, wilujeng siang/dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsaning Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal, kula panjenengan saged makempal wonten menika papan, kanthi pinaringan karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kalimah syukur kanthi maos kalimah tahmid alhamdulillahirobbil'alamin. Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Sagung para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kakung sumawana putri. Ing ngriki kula minangkani kulawarga, keparengna nggempil wewenanging kamardhikan panjenengan sawetawis, saperlu ngaturaken menggah wigatosing gati pawiwahan ing titi kalenggahan menika.Purwakaning atur, minangkani kulawarga, ngaturaken pambagya wilujeng ing sarawuh panjenengan sedaya, sugeng rawuh, marhaban ahlan wasahlan bihudluurikum, kairing agunging panuwun ingkang tanpa upami, dene panjenengan sedaya sampun kepareng ndhanganaken penggalih saha haminaaken wanci, kesdu hangrawuhi pawiwahan menika. Mugi-mugi rawuh panjenengan menika kalebetna ngamal soleh ingkang pikantuk piwales sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.Ing panginten, panjenengan sedaya sampun mboten ketilapan malih menggah ujubing pawiwahan ing titi kalenggahan menika, nuwun inggih awit kadereng minangkani darmaning asepuh, amiwaha suta mahargya siwi, nuwun inggih anak / adhi kula ingkang nami: ........................, ingkang ka-akid-nikahaken kaliyan ........................., putra panjenenganipun Bp/ibu ..................... ingkang pidalem ing ..................................Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, keparenga atur uninga, bilih temanten sampun kaakid-nikahaken dhuk kalawau enjing , nuwun inggih dinten ........................... nyarengi surya kaping ........................................ titiwanci tabuh ....................... wekdal Nuswantara Imbang Pracima, kanthi satataning agami lan negari, kanthi sineksen dening para kadang kulawarga, saha sanak sedherek, minggahipun para pinisepuh lan sesepuh, mapan wonten ing ....................................... kanthi manggih wilujeng mboten manggih alangan setunggal menapa. alhamdulillahirobbil'alamin.Para rawuh para pilenggah ingkang satuhu wicaksana; minangkani kulawarga, kula ngaturaken panuwun ingkang tanpa winates tumrap sedaya pambiyantu, paring sumbangsih lan kadarman panjenengan ingkang awujud menapa kemawon, bandha beya, bau suku, menapadene iguh pratikel, langkung-langkung pambiyantunipun para warga masyarakat RT ................ menika, ingkang sedaya kalawau tundhonipun saged adamel rancag, lancar, regeng lan gayeng prastawa gati ing titi kalenggahan menika, langkung-langkung saged angentheng-enthengi sesanggeman kulawarga. Ananging andadosaken kuciwaning manah dene kula sakulawarga mboten saget atur piwales menapa-menapa, namung panggrantesing manah ingkang konjuk dhumateng ngarsaning Gusti, mugi Allah SWT tansah paring leliru ingkang satraju dhumateng sih kadarman panjenengan menika wau, dhestun anglangkungana. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah kakung sumawana putri ingkang tuhu dhahat kinurmatan, lugunipun kemawon sampun sawetawis dangu, kulawarga anggenipun angrerantam, ngreronce, miwah anggantha-gantha prastawa gati menika, ananging dhawahipun namung kados mekaten menika, sarwa kirang pantes katur panjenengan sedaya. Ingkang menika, atas nami kulawarga, kula namung saged nyuwun agunging samodra pangaksami. Ewa semanten, tasih badhe nyuwun ugungan malih, katur sanggya para rawuh, mugi keparenga paring puja sesanti mulya tuwin puji pendonga tumrap temanten kekalih, anggenipun sumedya lelumban ing madyaning bebrayan agung: mugi-mugi saged jumbuh ingkang ginayuh, sembada ingkang samya
tansah manggih bagya mulya, dados kulawarga ingkang sakinah, mawaddah warohmah, tansah pikantuk berkah, pinaringan turun ingkang soleh solihah. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah kakung putri ingkang tuhu pantes sinudarsana, kula sakulawarga tansah nglenggana bilih budi dayaning manungsa kirang sampurna, pramila mbokbilih anggenipun kula sakulawarga nampi rawuh panjenengan sedaya menika: kirang ing tanggap, kirang ing tangguh, menapadene kirang gupuh, mugi keparenga diagung ing pangaksama. Mboten kekilapan, minangkani para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sedaya, mbokbilih wonten kiranging suba sita, mugi keparenga panjenengan hangluberaken agunging pangaksami.Para rawuh, para pilenggah kakung putri ingkang tansah winantu ing bagya mulya; mawantu-wantu para kadang kulawarga, keparenga panjenengan andumugekaken anggenipun samya lelenggahan, ngantos dumugi titiwanci purnaning adicara wiwahan ing siang/dalu menika.Ing wasana, mbok bilih anggen kula matur menika wonten kalepatan saha kekirangan, wonten kiranging subasita, menapadene cicir, cewet, lan cupeting atur, mugi keparenga diagung ing pangaksami.
ngeri….. obate opo ya dok?
Mei 27, 2008 pukul 4:24 pm	@ tukulwannabe
Mental?…wahh maaf ntar saya cek… jangan-jangan ketangkep
Dhumateng panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para sesepuh, saha pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung-langkung panjenenganipun Bp ............. ingkang dhahat pinundhi, panjenenganipun ..................... ingkang kula mulyaaken,panjenenganipun Bp Pengulu Petugas Pencatat Nikah Kecamatan ................. ingkang pantes sinudarsana. Panjenenganipun para rawuh, para pilenggah, kakung miwah putri ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan, para kadang wredha-mudha lan tumaruna ingkang mahambeg ing tresna lan asih, menapadene para pengombyong temanten kakung saking .......... ingkang tansah winantu ing bagya mulya. Sugeng rawuh, wilujeng dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, ngonjukaken raos syukur, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan, kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika, sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid, alhamdulillahirobbil'alamin.Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung sumawana putri.Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami, awit sampun kumawantun nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Ing ngriki kula minangkani talang atur kulawarga, keparenga hangaturaken mukaddimah menggah prastawa gati ing titi kalenggahan menika.Ingkang sepisan ing ngriki kula minangkani kulawarga, ngaturaken pambagya wilujeng ing sarawuh panjenengan sedaya, kairing agunging panuwun ingkang tanpa upami, dene panjenengan sedaya sampun kepareng minangkani menapa ingkang dados panyuwun Bpk/Ibu ............ sakulawarga. Mugi-mugi rawuh panjenengan menika kalebetna amal soleh ingkang pikantuk piwales sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Allahumma amin.Kaping kalihipun, minangkani wakil kulawarga, kula ngaturaken panuwun ingkang tanpa winates dhumateng sedaya paring pambiyantu panjenengan sedaya ingkang awujud menapa kemawon, bau suku, bandha-beya, menapadene iguh lan pratikel, langkung-langkung pambiyantunipun para warga ............. menika, sahengga adicara menika saged kaleksanan. Ananging saking kulawarga mboten kuwawi matur menapa-menapa, saha mboten waged atur piwales menapa-menapa, namung panggrantesing manah ingkang konjuk dhumateng ngarsaning Allah SWT, mugi tansah paring leliru ingkang satraju dhumateng sih kadarman panjenengan menika wau,
panjenengan sedaya mugi keparenga paring paseksen, nuwun inggih ing dalu menika, Nimas ................., badhe pun kaakid-nikahaken kaliyan ................ putra panjenenganipun............. ingkang pidalem ing............., Ingkang menika keparenga paring pendonga puja sesanti mulya dhateng kekalihipun, anggenipun sami sumedya lelumban ing madyaning bebrayan agung, anggenipun membina rumah tangga, mugi-mugi saged jumbuh ingkang ginayuh, sembada ingkang samya sinedya, tansah atut runtut, sayuk rukun, gendhon rukon, samad-sinamadan, wiwit kawitan dumugi delahan tansah manggih bagya mulya, dados kulawarga ingkang sakinah, mawaddah warohmah, tansah pikantuk berkah, pinaringan turun ingkang soleh solihah. Allahumma amin.Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, Bpk/Ibu ............ sakulawarga sanget anggenipun ngrumaosi bilih minangka jejering titah sawantah ingkang budi dayanipun sanget kirang sampurna, pramila mbokbilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya, kirang ing trapsila, kirang suba sita, kirang ing tanggap, tangguh, lan gupuh, mugi keparenga diagung ing pangaksama panjenengan sedaya.Salajengipun, menggah runtuting adicara ing dalu menika, nuwun inggih namung mekaten:- ingkang sepisan pambuka- ingkang urut kalih 'acara inti', nuwun inggih adicara akad-nikah ijab qobulipun penganten- dene ingkang urut tiga, nuwun inggih tambahan lan panutup.Hadlirin hadlirat ingkang kula mulyaaken, wondene adicara akad-nikah samangke:- badhe kabikak kanthi waosan wahyu suci Al Qur'an- kalajengaken sawetawis srah tinampen calon temanten kakung- lajeng akad-nikah ingkang kapratitisaken panjenganipun Bpk Pengulu.mekaten menggah rantamaning adicara ing wekdal dalu menika, mugi-mugi saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.Ibu-ibu, bapak-bapak, saha sanggyaning para rawuh para lenggah ingkang dhahat kinurmatan. Minangka pambukaning adicara menika, sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan.Liridho-illahi ta'ala walisyafa'ati rosulillah SAW al faatihah.========Matur nuwun, mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.Salajengipun, uruting adicara inti ingkang sepisan, nuwun inggih nyuwun berkah waosan ayat2 suci Al Qur'an dhumateng panjenenganipun Bp/mas/mbak ......... Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun wekdal saha papan kula sumanggaaken.========Mekaten menggah Waosan Wahyu Suci Al Qur'an ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ........., mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, saha mbarokahi adicara ing dalu menika, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun .......... kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun, inggih menika Srah Tinampen calon temanten kakung. Ingkang menika, katur dhumateng panjenenganipun Bp ............ minangka duta wacana, wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.====(Pasrah Temanten Kakung)===Mekaten Atur Pasrah calon temanten kakung ingkang sampun kaaturaken kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp .................. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ......... wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.===(Tampi Temanten)===Mekaten Atur Panampi ingkang sampun kasalirani panjenenganipun Bp ..............., kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.Adicara salajengipun, inggih menika adicara akad-nikah ijab qobulipun penganten, ingkang menika katur dhumateng Bp Pengulu wekdal saha papan kula sumanggaaken.-====++====-Para rawuh para pilenggah ingkang kula mulyaaken, mekaten adicara akad-nikah sampun purna, temanten kekalih sampun sah menggahing agami lan negari, mugi-mugi saged dados pasangan ingkang sakinah, mawaddah warohmah, lan tembenipun pinaringan turun ingkang soleh solihah, allahumma amin.Para rawuh para pilenggah ingkang kula mulyaaken, ing salebeting adicara ingkang bahagia kados menika, raosipun kirang jangkep menawi dereng dipun paringi ular-ular utawi mau'izhah hasanah dening pinisepuh ingkang ngalim, saha pendonganipun para sesepuh ingkang pinundhi. Pramila adicara salajengipun, nyuwun sawetawis mau'izhah hasanah dhumateng panjenganipun Bp Kyai ........... Ingkang menika, katur dhumateng panjenenganipun wekdal saha papan kula sumanggaaken.-====**====-Mekaten mau'izhah hasanah saking panjenenganipun Bp Kyai ............. mugi-mugi saged dados sanguning penganten kekalih anggenipun badhe mbina rumah tangga, saha mbarokahi dhumateng kula panjenengan sedaya, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun Bp Kyai .............. kula aturaken agunging panuwun.Salajengipun, minangka panutup ing adicara dalu menika, badhe nyuwun barokah pendonga dhumateng panjenenganipun .............. Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken, langkung rumiyin wangsul dhateng pribadhi kula, sedaya kalepatan lan kekirangan anggen kula matur lan ndherekaken adicara menika, saha minangkani para kadang kulawarga, sanget anggenipun nyuwun agunging samodra pangaksama panjenengan sedaya.Dene saparipurnaning donga ing mangke, kasuwun panjenengan sedaya tetep lelenggahan sawetawis rumiyin kanthi mardu mardhikaning penggalih, awit para kadang kulawarga badhe atur pasugatan sawetawis.Mekaten, kula cekapaken semanten pamatur kula,Billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wb.====Dhumateng panjenenganipun ............ wekdal kula sumanggaaken.
SERAT JAYENGBAYA	Karangan R. Ng. Ronggawarsita
mangsa, hingan silarja jatine, satata samaptaptinya, raket rakiting ruksa, tahan tumaneming siku, karasuk sakeh kesrakat.
Kaenakaning ngaurip, nora kaya blantik jaran, bisa tegar esuk sore, durung untung wis kepenak, lamun
ceceg, saurku gampang kewala, “O, inggih kasinggihan, awis wonten emperipun, kuda kang kadi punika.
krompyang, ganep nem atus pethak, tanpa ceblek cengklong cundhuk, iya wong bendara mbludag,
Banjur mulih anggawa dhuwit, tetuku kang endah-endah, kang larang-larang kang aneh,
tekan ngomah ropyan-ropyan, ngundangi tangga cedhak, banenku gar-ger gumuyu,
Saliraku adus getih, poloku mili mbelabar, kang weruh ngrubung mung nonton, ah wis moh belantik jaran, jaragan
tekaku aneng papan, den iring rehku gumrudug, labete wong dadi ngarsa.
yayah kerut ing pangraras, obah kabeh sarandhune, ana kang nggeterken asta, tanapi molah jangga, janggilengan monthak-manthuk, munthukku ora karuwan.
Meh tanpa meneng samenit, muni maneh wis karenan, karana sagung suguhe, tan ana kang kuciwa, tukon tike katekan, tekan sajen sajeng sindur, tebok tampah tumpa-tumpa.
Sabubare banjur mulih, bareng bari ronggengira, ngiras main karo ngombe, ngumbar swara turut marga, lakuku geluyuran, anggepku kaya kumendhur, mung kacek tan nganggo srempang.
Atiku seneng kepati, bisa main tanpa beya, biyen-biyen mbok mangkene, awakku uwis kepenak, pan ora kedhungsangan, tur tinut sakeh kancaku, prasasat wis meh madana.
Dhedhasare aku iki, kabeh gendhing durung bisa, banjur disawat hergelek, mak pres bathukku kang kena, beling tumancep
mung nistha bae, dhuwite cukup sapitrah, yen marengi cilaka, bathine bathukku buncur, mata picak mek-emekan.
Baya ijih enak dadi, topeng tanggon tetanggapan, ngreceh carut cangkeme, dhasar jogetku wis
terkadang tur-atur arta, kecukup sakala bae, mulih nopeng katon kapang, pra bedhang padha ngadhang, kang akeh mung bangsa bakul, bakune kang baresetan.
Prapteng panti durung nganti, nggaleyeh banjur binayang, kumroyok rebut pijete, tan nganggo gigu reh agal, anggepku lir kaunggar, sengga anggoning aluhung, nanging kang dadi sumelang
lembau abang, bengep praenku kabeh, iba ta wirangku mana, bareng ingsun waspada, yen parang rusak anganjur, ngunyeri mata astanya.
Nanging ewuhku sathithik, melange wong dadi dhalang, upama nuju capgomeh, ditanggap aneng Pacinan, aku lagi karipan, pamayangku karo
wong oleh pangkat pratiwa, katrima nggone ndhalang, dadi botoh bae ingsun, sok tanpa
kaya ta timang myang keris, nora dadi saru apa, anggere wis
disayang sakit Gusti Allah sing disebut.... jan ra urus temenan menungso ki..
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 192 dinten 924 menit kapungkur.
183 m (600 ft 4.7 in)
Nicola Pozzi (lair ing Santarcangelo di Romagna, 30 Juni 1986; umur 30 taun) ya iku sawijining pemain bal-balan kang kewarganegaraané Italia kang main ana ing klub Sampdoria . Biasané main ana ing posisi Panyérang utawa striker.
Pozzi miwiti karir junioré ing klub Cesena banjur uga miwiti karir senioré ing klub kasebut. Sempét pindah marang Milan kang nyiléhaké marang Napoli lan Pescara banjur pindhah marang Empoli sakderengé gabung kaliyan Sampdoria ing taun 2009.[1][2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nicola_Pozzi&oldid=1100742"	Kategori: Lair 1986Wong
Basa ora kawruhanArtikel jroning owah-owahan gedhènBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
mas soale double shock dadi luwih kuat…
April 2, 2013 at 12:42 pm
Artikel iki mung nglarakno ati,tp karo sopo kudu sambat sebut,mosok megyku kudu didol kilon?ms
jaket merek opo kui lan regone nyampek piro ?
share yo mas.. uapik je..
pesen 1. dadi podo-podo eruh wong sing sering
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.newxporn.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
pacaran ki iso ndadekne uwong maleh resik'an. mulo saking meniko saran kulo, sinten sing kepingin urip sehat mongko kudu resik'an, lek kepingin dadi wong resik'an monggo engal-enggal pacaran. wkakakka.....
sing gelem dadi garwaningsun, sabar gak di blonjo lan narimo mambu keringet
Coba rungokna, Man. Rungokna! Rungokna kae bocah-bocah padha nembang Jamuran ing sangisoring sunar rembulan. Ing sangisore wit sawo ing latare pak lurah. (Cerkak "Kangen" Jagad Jawa Solopos)
dadi lakone Dening : Soemito SA.Ketua Lembaga Javanologi Malang
A. Purwaka Keputusan lan rekomendasi sing diasilake”Ra
yaiku : “Sajroning Konggres nggunakake Basa Jawa” Hebat! Syukur lan beja kemayangan banget yen bisa kaleksanan. Jalaran ing KBJ IV kepungkur kahanan kaya ngono kuwi ora
Ana swasana anget ing lingkungan birokrasi Negara ana ing babagan pulitik. Komunikasi pulitik antarane bebadan luhur nagara (DPR), bebadan Yudikatif (KPK), lan bebadan
Kabupatèn Tanah Bumbu iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Kidul, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Batulicin, kurang luwih 270 km saka Banjarmasin kutha krajan Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwè motto Bersujud artiné Bersih, Syukur, Jujur lan Damai.
Kabupatèn Tanah Bumbu dumunung ana ing sisih Kidul-Wétan Pulo Kalimantan. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 5.066,96 km2 lan padunung cacahé 302.137jiwa (2008). Wewengkon ing sajroning koordinat 2°52’ – 3°47’ Lintang Kidul lan 115°15’ – 116°4’ Bujur Wétan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanah_Bumbu&oldid=1102426"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Tanah BumbuKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
diksar wong sewu ( sing 999 lelembut kabeh ,wkwkwkkk …)
Kiply (10:34:16) : kulo nuwun.. just
Wolak – walike jaman saiki Akeh wong edan dianggep kyaiTan saya edan tan saya ndadiTan saya mini jarene seniPancen akeh polahe menungso Akeh dalan padhang pilih dalan patiNdonya nyata do wegah
KanjengArep golek opo 2x kok uber – uberanPodho ngoyak opo 2x kok jegal – jegalanKabeh do mendem 2x rak mari – mari Bondo kuwoso rak digowo matiRino wengi aku tansah ngenteni...,suara kang sejati Kino lan warso gilir gumanti...,tumeko titi wanciDuh Gusti kang murbeng dumadiPandiko kang ngasto wewanti..Kawulo nyuwun pandawuhe....... Arep golek opo 2x kok uber – uberanPodo golek opo 2x kok jegal – jegalanKabeh do mendem 2x rak mari – mariBondo kuwoso rak di gowo mati......Kabeh do mlaku mrono bali mreneRak ngerti parakeKabeh do mbengok maido kancane,Rak
nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki."(http://www.ikutikutan.com/2010/02/blajar-boso-jowo-
ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam. Gancaran basa Jawa ngoko; Babon asli tinggalane KRT Tandhanagara, Surakarta; Cap- capan ingkang kaping
tari jaipong, angklung, karawitan, tembang Sunda, wayang golek, kuda lumping, pantun bubun, sandiwara, dll.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping
wes penak kok, mas. Wis dicor. Tapi sampean kudu ngati-ngati. Soale dalane amung sedeng sak motor, terus nglewati perengan. Mumpung iseh yahmene, ndang budal wae.
Warga Kaliwadas Banjarnegara Menolak Direlokasi | RADAR Banyumas
iku sawijining gedhung opera kang dibangun taun 1883. Gedhong iki uga kalebu gedhung opera sing paling tuwa ing donya.[1][2] Gedhung iki ana ing Lincoln CenterIng.[3] taun 1995, Metropolitan Opera dianyari kanthi unsur modern.[1][2] Bagian auditoriom ditambah layar LCD ukuran cilik, ing saben bagian mburi kursi uga bisa nampilake terjemahan teks kang diwenehi jeneng Met Titles.[1] Auditoriom ing Metropolitan Opera iku uga kalebu auditoriom sing paling gedhé sedunia, lan nyediakake 4000 kursi kanggo penontone.[1][2]
^ a b c d (id) uniknya.com Diundhuh tanggal 12 Agustus 2011
^ a b c (id) kaskus.us Diundhuh
mbahmu karo Mbah Surip iku bedo bapak seje ibu to?""Jgagagak....., aku lan konco-konco liyane podo cekakaan. Cah kutho ora trimo diguyu koyo mengkono iku, banjur sumbar maneh."Aku wae nyempatne teko lho, pas
Konco-konco ndeso kepingkel-pingkel, Cah kutho pun plonga plongo gak paham piye maksute.
Suku Maya ingkang gesang ing laladan Meksiko Kidul lan ing bageyan-bageyan Amerika Tengah. Pusat kabudayaannipun wonten ing Ujung Yukatan. Kitha paling pisanan dipun wangun kinten-kinten ing abad 3 ing wana Guatemala lan ingkang pungkasan kinten-kinten dipunwangun ing abad 10 lan abad 11 wonten sawijining dhataran ing Yukatan sisih Lèr. Kitha-kitha punika minangka panilaran tiyang-tiyang Maya ingkang gadhahi tingkat kabudayan paling nginggil lan minangka cathetan arsitektur ingkang paling kathah lan paling majeng. Kabudayaan suku Maya punika ngrembaka saking abad 1 S M ngantos dipunwiwitinipun penggalan Masehi. Kabudayaan Maya gadhahi pusat babagan agraris. Wonten taneman jagung, mrica, wonten kalkun lan segawon. Piyambakipun ugi mintal kapas lan nyade wonten panggena sanes. Mila suraosipun tiyang-tiyang Maya nindakaken kagiyatan sesadeyan sanesipun tani.
Golongan Suku Maya[besut | besut sumber]
Organisasi sosial ingkang wonten ing suku Maya punika dipuntandhani kanthi pangarsanipun golongan elit ingkang sugih, ingkang ugi nindakaken sesadeyan. Golongan elit nggadhahi fungsi minangka ketua upacara ritual wonten kapitadosanipun. Tiyang punika minangka golongan akademi ingkang gadhahi hak istimewa kagem nyinaoni ilmu pangetahuan. Sanesipun golongan punika, wonten golongan petani lan budhak.
Pananggalan Suku Maya[besut | besut sumber]
Bangsa Maya sampun gadhahi sistem seratan ingkang sami kaliyan Hierogliyph. Seratan punika kagem nyathet prastawa ingkang wigati, inggih punika kagem kawiyosan, palakrama, lan sedanipun raja-raja Maya. Sasampunipun wonten seratan, ilmu pengetahuan ugi ngrembaka, bangsa punika sampun tepang kaliyan tangalan lan taunipun ingkang gadhahi 18 sasi ingkang saben sasinipun gadhahi 20 dinten. Sanesipun punika wonten 1 sasi ingkang gadhahi 5 dinten. Kados gadhahi 365 dinten. Tiyang Maya ugi ngrembakakaken matematika lan astronomi.[1] Pananggalan Suku Maya ngantos samangke dipunanggep kramat amargi gadhahi pungkasan ing taun 2012.[2]
^ (id)mohat.blogdetik.com(dipuntingali tanggal 1 Oktober 2011)
^ (id)edukasi.kompasiana.com(dipuntingali tanggal 1 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Maya&oldid=1049237"	Kategori: Suku ing Meksiko KidulKabudayan Donya	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 19 Maret 2016.
kadang kang kelangansenanjan sakedhepanning wis bisa nggawa crita anyarsugeng tindak mbah Surip
Wiwit anane SK Gubernur Iman Utomo no. 188/KP/188, nganti tumekane saiki ing pawiyatan durung ana buku kang bisa kanggo standar ing tlatah Jawa Timur.Kompetensi Dasar kang nate dibahas ing tingkat Prop. Jatim wis katindakake kaping pindho lan ngrawuhake para dwija kang mumpuni ing babagan basa lan sastra Jawa saka MGMP-MGMP Basa Jawa Ing Jatim . Ning nganti
Timur katone angel dibakokake kanggo gawe buku. Iki bisa katitik saka geografis wilayah. Saka Wetan Banyuwangi, basa kang digunakake wilayah kidul Jawa, lor Using, daerah pesisir pendalungan (Madura Jawa) ana uga kang Madura, Bali lsp. Situbondo, Jember, Lumajang, Bondowoso, Probolinggo basa Jawa lan Madura, Tengger basa tengger, Pasuruan basa madura Jawa lan dialek Malangan, Malang dialek Malang,
Tahun punika ketawisipun BKD ing tlatah Kab. wiwit wonten kawigatosan wontenipun lowongan CPNS Jawa ing Wilayah Jatim, tuladhanipun ing wilayah Surabaya mbetahake 4 guru basa Jawa(Jawa pos), Madiun ujaripun kandha mbetahake 20 CPNS sarjana jawa.
nggowo walkman nyetel liyane wi 😛
*ketok nek tuwe, omongane jik walkman* =))
puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻
sampun nyaringin nang iku sami, ingkang sami sudi maca. ☻
Kang pinurwa Pajajaran Mangkin, samantuke sang Ciyungwanara,
payung, ingiringi pandhe dhomas, gumurudug ngilen wus dumugi maring, Babakan Pajajaran. ☻
lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak bungkul cabolan,
Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging kawula bala, pasar
swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
sabawaning ratu susupaning wasi, lir kang estu ajar padhang. ☻
Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira, andhum wancinipun, anyepeng
dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻
sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. ☺
pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺
amisesa sasigar Jawa, iki kang si rajeneki. ☺
Kukubaning Ratu Sundha, apa gawe si rajenak ing riki, den ora gelem anungkul,
Anglangkara ratu, adhuweni buwana, pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺
Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal Kidang, anubruk dhateng sang
nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu, ing Kahuripanne
lumaksana sawisiking Yangnini, ing Batagonggang angulun, watara satus dina, wus uninga pancing surupe Yangwiku,
kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺
Ramya ingkang pancaraga, papaning bala mapan saolih-
pan satengah pejah den wali-walik, tan adangu Indhang Gunung, saka tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama, Raja Mongkara mudhidhing. ☺
Angeles lumpuh entro raga, wus andhepok ing sihi
Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih gaweyan manca nagari, Raja Mongkara sampun
jeng nini, lintang saka tipun niku, timbul salir wirasa, sastra Sundha kartajani, sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥
Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng
Medhangterik, lawan Medhangkawiraja, Medhangko … sajati, sapta loka wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥
Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari,
garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang putra, menak Cicilutung
Putri saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing nata Pakuwan, nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥
Saluraning Pajajaran, mila saderenge lalis, sang Prabu
Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur mulak ora tinampanan. ♥
Ajaja sipating jalna, sedhengane dewa aji, padha mengga ing ngalama, kapepes ing tan kaconggi, ingkang mara-mara balik,
rama narpati, kang ingarsane si rara, pan mangkana wangun mali, sapta loka pari mina, ing ngarsane sang Dewi. ☺
Kawungomas, limang prakarane kang nami, padhapenah padha bongor, padhamatang lawan…..☺
Sabdalarang malihipun, pitung prakarane kang nami, Sindhangkempeng Sindhangbarang, sindhangayu Sindhangaji, Sindhangwangi Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺
angabdi, wengkuning Arya magentra, ing ngarsa Sri Pakuaji. ☺
Indhupari Indhuaji, Indhujanten Indhugirang, Indhuraga Indhusari, Kapitune Inddhujaya, Paraketan nini aji. ☺
sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺
Sewa aning paken agung, pamule pegantang salir,
Ratu kang dheres, pamajeganipun gula, Ki Lurah gurupadha, pagantang pajeganipun, mangkana kang lurah wana.☼
Ateka yu kang lumari, kang sabandar pajeg ira, kekendhangan kang isine, lelemes buwatan sabrang, ingkang lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼
Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa akrama ingong,
Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama, temah puthes anak putu, kang dadi bebeging manah. ☼
priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼
kamukten padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu, sing purwa teka
parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼
Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami, kahula kang nguning, dhateng
anemburwarih, wane gobakwari, sisrate mancur.
den panjer dumadi, buta geng asiyung. ®
Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning
kanggep sewakane, ing putri den tampik malih, enggo apa sakti, bubuhayaniku. ®
Nuli katon macan ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri
ana kang kanggeping putri, Purbasari apik, nanging kersane sang Prabu. ®
Saking wetan campuhe wau kang banyu, prandene
Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning banyu, naging tan bisa mateni, maring genining manon. ©
Manonjaya pawestri jeng Listupaku, dangu-dangu ika warih, dadi wedang mulak metu, gawok para narpati, budi rekane wus pokok. ©
anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©
Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem
adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©
Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang
Ana ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene
sakalenthing, dengo ambalang, maring urubin geni.
Pan sinegeg kang pasang giri punika, kocap ratu sadhasaring, Sanghyang
Banyu pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat,
ya Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat aniba, ing Banten prananeki.
Menak pra kuwu kapurba sira, kang ngimponi, iku cacangkoking putri,
Lutung kasarung miyarsa wartyi, pulo lingga, yen ana brahmana sakti, ingkang ana ing lingga ing kasabrangan.
Aja lawan den ruruba iku maning isun seja, tulung usada kang jati, patih rang-urange wus age
patih ya patih aja kurang, pracaya kang maring mami, data ana kang bramana iku bobad.
ratuhipun, nanging lamon bobad, padha kita lurugane, kita tumpes ya ika sang bramana lingga.
Ya ta lawas bramana pan durung iku rawuhira, ngenten tanpa anten-anten, malah prabu Lutungkasarung wus gawa.
jurung saragane, sang bramana gumujeng atur sandika.
Mangke sae sacombana lan sang prabu, pun paman tumuta, uninga dhateng raose,
dadi ratu Sundha kene, sabab dening kumet arep bapa garap.
Yata prabu Lutungkasarung mituhu, sabdane babathang, dadi
andulu, maring maha raja, Lutungkasarung warnane, dadi mundhak bagus katone gumawang.
Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung tan kena pisah sadhela.
Praciptane gawok temen atinisun, saiki kena ngapa, guranggame sapatemon, teka sejen pisan lagi mula-mula.
Poning mau ewo bae atinisun, luwih sengit pisan, ajaja rep sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa.
Warnanen Lutungkasarung, ningali kang prameswari, teka kapareng
kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.
bra … luwih, kang sira dhingin prajaya, mulane engatna benjing, anak-anak maring ingwang, aja tungkul eman nesip.
Pareng semana sang prabu, myarsa swara aruntik, tan eca guling adhahar, yen kengetan ingkang wngsit, emar lesu les-elesan, kalangkung ing ruhing galih.
Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati, Purbasari aja sira, melang maring anak siji,
sepuh, ki mantu la tampeni, pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.
Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara, onya ing sukma
luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.
apa setan kene, udan angina mudhik milir nunggang buhaya.
Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong
Engandika sang prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha
Sira bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga,
Empun nabda sira sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun aku anak temene, Linggahiyang teka
Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok
Iku bocah ana kada dene besuk, Linggaiyang ika, ngaku bapa ngaku embok, maring empu Kalipa langkung minulya.
angrewangi agawe wesi, watu ingkang kinarya, wesi wus brapikul, agaweyan kang tahuna, pan
awangun, omah wesi aneng wanadri, aran wana Cikandhang, jar ai wesi nurut, wesi lir lempung kewala, omah wesi nem dina sampun waradin, kukuh kikib agarba.
Ki Calangcang Nyi Calangcang angling, mung ta sira kacung gawe omah, wesi ing ngalas genahe, la dingo apa iku, aja patiya sugih wani, embok sisikuning raja, yen iku karungu, dadi apa awak
iku bale ora karuwan maning, ya iku dhadhak sakala.
Dadi rante anjiret kang linggih, akeh jalma padha kagawokan,
apa gawe bale iku, ya kene ginegem ginelar, dingo apa teka sun maras kang ati, ya wedi maring nata.
Linggaiyang matur boten sanggi, kadengangan ingkang kula ajap, kula ngilari lalangen, ya ra pon dipun siku, marga anglanggar narpati, dhasare ratu
sakedhap ki Calangcang ngarti, nititeni apa iki bocah, anaking bramana reko, dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.
bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.
bubuyute ajur, sawaneh ingkang angucap, aje kakeyan tutur rujak gendhen gelis, mung ta anganti apa.
Pajajaran kang bala ngebyuki, gagamane wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah
nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang.
Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene
denkaropoke, la iki timbulipun, ora kena saloro ngarti, bokmanawane kuhana, dudu musuh iku, puharane dadi
Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus
lare akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki.
Iku ing sakarep ira, pan si bapa uwis seja sumingkir, sulurana
Para ponggawa Pakuwan, gumurudug iku padha tut wingking, sapuruge gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten ing pagriyan wesi.
nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti.
Ing bocah iku kang nyata, anak isun sing rayi Purbasari, prayoga gaganti isun, dupi manira pejah, mulih maring ajala
Wus kempal amatepungun, prabu sepuh Ciyungwanara angling, la ta bener ujar isun, sing bangdiwenka apa,
sadaya sumuhun, sinauran dening jagad, geter pater ketug muni.
Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai Patih sempokwaja parab ipun, katumenggung
Sindhangkasih nama dalem Somaluhur, ajujuluk Somahita, sanak medhoke sang aji.
waja landhepipun, kaya keris landhep pisan, amedal pamore mandi.
pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.
Namane ingkang sinebat, ika Dewi Brajawati,
Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung
Ingkang sami kesah ika, Ki Ngabehi Kolotbuntit, sarma bakta palwa sapta, kang isi panglamar aji, ruruba saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.
Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang nanamu, ki bramana taliatma, kali ira ingkang siwi,
dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha
sebab ika sakalih, ngumbara ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.
Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali,
Pajajaran maringi sedhah panglamar amundhut, sukane adhinira, putra sakalih ngastuti, ya subagja adhi
mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.
Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek
ing manah kalangkung sukur, re kang putra sumandha, ing karsane rama yugi, dadya turun rena ngaturaken putra.
Brajawati wus pinuja, ing jati dipun dandosi, sarananing katewangan, ing parahu kang den apti, dening kadang
potusan, saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata.
Bobot angsal pitung tangsul, salamine anggar binim pepengene
Sedhot hawa manah ipun, ningali dhateng kang rayi, ora kaya Braja rara, kang ngemong kadang kakalih, Parwatali
enggal dadi, kang sengit dumadi welas, teka eman teka sih.
bathuking kadang, kang mungga kirig ika dadi, kumokod babalan pisan, dumadi kanggep alaki.
kang putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan,
Nah kala napsune metu, ika dadi banaspati, ngejer ana ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.
Mung ta apa murub iku, katone ing wektu bengi, ana kang ngarani teja, ana nengge lintang ngalih,
latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.
Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi, angideri tataman, murnama dening ring-ring, para bibi para inya, kalangkung ing
Linggaiyang sirna lalis, den samber sinawa musna, dhumateng jongging sawargi.
Jodho lawan putu mami, mung siwewetengan ira, ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang mangko gadhang, susulure ramanipun, den salamet urip delap.
ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den kareksa.
Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang,
kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati konangan, den tulak padha kawur, tanama wani pareke.
babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma.
La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu
Indhang Sakati ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan.
na wuruk, sudi gawe anak Sundha.
Luluhur ingkang mayungi, pingnangeran ing jawata, ruruhe marga benere, aja
paesan, kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.
Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau,
Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja den
Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun
kacung kapenging, akaca ing besuk.
Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara langkung sukane,
iki dengartos, kawula menak pra kuwu sakabeh, iki jabang wus sun istreni, angadeg narpati, nyuluri kang lampus.
Geledhuging gurbaning ukir, kakseni den mangko, Linggawesi ing mangke ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.
Dening ora kaliwat sawiji, ingkang manjing tobong, iya padha den sirik sakabeh, sarta lamon ing mangsa ing wengi, yen waktu nyarengi, wadon
tangiya iku nuli, ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul.
Den arasi den pareng ing istri, kang ati
Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun,
Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira
aturipun, sandika ing titah aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong.
Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung, ing para selir kang ngapti, kang
Demang Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.
Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng
wus tutug abuburu aneng luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.
Rog-rogan ting bilulung ngalor ngidul, ora suwe asukati,
tinangsulan, sakabeh pan kena, kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating jalegir ing bumi.
cinancangan, ing witing pakujajar, dadi ingon-ingonaning, nata Pakuwan, sang Prabu Linggawesi.
dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.
apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi.
Kula boten lajeng nanggel kang acidra, kang wolu banaspati, yen mangke cidraa, kula dhewek kang tandang, mejahi babu
banaspati padha, nembah dhateng sang nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.
Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong
Linggawesi, satedhake dadya pangregep kewala.
Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi
prabu Yang Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.
Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal
ingkang ibu Brajawati, genya dhana, anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa.
Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli, ya selire padha
Intening wadon ing pura Pakuwan agung, iku prameswara, Rara Lisni ing jenenge, ketang garwa waruju nanging kang
ponjan asigarwanipun tansah pala-pala, mila sang prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.
ya kaya wong meteng iku, sejene mung lawas, ora na bebeleyane, kang sawane ambadhek lamon kawaya.
Kawelehe dening katilap ing ngujum, tan katara pucat, ora rumab ora nonjok, panyanane masih gumilang padhang.
Ya sang Prabu Linggawesi ing tanyanipun, la prepun baya, paman ajar tarekange, dra pon medal si jabang duk kaya saban.
Para ajar sabane boten pikantuk, yen mange medala, kadesak wedale dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala.
watangiku, ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa.
Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan, giyak-giyak wong jro puri, andherek ing sang aji, sarupane parekan agung,
dining gumuyu, ya ta caraka wus kebat, prapta nembah nuhun gusti, ing paduka gusti jandika katuuran.
Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora
mantuk, timbalane ibu nata, punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan.
Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus,
Mung ta padha asingidan, umpetan kang maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika
aningali, kang raka kadi mangkana, ya dadi milu anganis, adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.
Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung
boya uning, pantangan lamon kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.
kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki.
Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa,
Linggawesi sampurna kena, ing pasentran candha warsi.
tunggaleku nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.
Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing
mulane laku iku, wus den becik wuwusen nini, amung kari entenana, iya Rara iku, wewetengan titinggalan, Brajawati wuwuse angemu tangis, nya mungga tulungga.
Wewetangan dra pon gelis lahir, den
punapa adat kang prantos, sampun takeran tahun, susah temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa.
Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati
dodolan ngundhang kang gaib, atawa mangurungan.
Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun Indhang Sakati, maragsag ing ayunan, nyi Indhang kukudhung, putih sarta ngukup menyan, sadangune muja rara den adhepi, maring kang meteng lawas.
mring kukum, pratapna yudanagara, yen ketemu karone dadia becik, becik slamet raharja.
Lah punika sarjuning kang nulis, mantheng ing tyas susetya ngulama, nglapasaken panggraitane, graitane wong punggung, anggung gawe agunggung
ngrusak ati, ati tiwas ing pati tan nawas, awit akeh was uwase, wuwusen sujanayu, karahayon ngesthi ing budi, tumindak ing
ing tyas iku anyumuki, marang badan awakira dhawak, sumrambah kabecikane, nyupet cilakanipun, suka sukur ingkang pinanggih, uga manggih kagungan, sinebat wong agung, anggenggeng santosanira, rinasanan wong iku ambeg
marang merdut, merdut dudut ati tan becik, becik acumadhonga, mring Gusti Kang Agung, gung nalanggeng mring Hyang
pratandha awake, solah pangucapipun, kang kanggonan jatining budi, yen katekanan balak, ing sariranipun, winelas ing kabecikan, mring kabuka marang ing sasami-sami, wong luput ingapura.
Dene purwa tutungguling budi, kaping kalih mantep idhepira, ingkang beciki awake, lan weruh sriranipun, yen wong luhur dipun-andhapi, tur nora palacidra, marang saminipun, dene tandha kaping tiga, iya karem wong iku panggawe becik, nyimpang panggawe ala.
Tandha ping pat jatmika ing budi, omot ujar tandha kaping lima, ngucap barang pangucape, sarta kalawan ngelmu, tandha ping nem karem amikir, tansah maca Istikpar, eling uripipun, lamun awekasana pejah, kaping kalamun nandhang prihatin, panrimaning nugraha.
Nuli ilang denira prihatin, dene linimput ing panarima, lan andhap asor ambeke, wus jangkep kaping pitu, budi ala
pitung prakara, dene kang rumuhun, dhemene angniaya, yen angucap wong iku adoh lan ngelmi, sembrana amrih cacad.
Kapindhone digumunggung dhiri, nora dhemen apawong sanakan, manawa asor dheweke, dene kang kaping telu, tatakrama den orak-arik, ingkang kaping sekawan, kereng sarta lengus, ping lima jail wadulan, kaping neme angumpet panggawe becik, dene kang kaping sapta.
Nora sabar katekan bilai, pan wus jangkep kang sapta prakara, iku pancabaya gedhe, rasakna putraningsun, marang kojah kang wuri-wuri, kalamun sira bisa, matrapken pitutur, kang wus kasebut ing ngarsa, iku badan umarek mring Maha
ing pinemu, panemune wong ahli ngelmi, akeh kang matekena, marang badanipun, iku ngelmuning gupala, nora wande yen kekel aneng yuwani, tingal mati tan awas.
***niti = pranatan , pitedah; prana = penggalih, raos
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.32
menungso ono ing palenggahaning urip,Urip kang sak becik’e urip,Urip gemawang nang paran….parane “ AKARYO JAGAT “,Jagat sak isine kudu ngerti pawohing pakarti,Pakarti budi luhur soko kersa ning Allah ta’allah sing duweni singgahsana abadi. Titik Wanci Page 1
iya, setuju tuh ma Agyl.. (wadow!! njambale metu..)
urung paham : peribahasa sing mikul dhuwur iku dihubung2no karo
sing bener2 nguri2 budoyo jowo.. Budoyo jowo sayange isih termasuk budoyo lesan lan durung mlebu budoyo tulisan… Sayang akeh sastra2 lan kekayaan budoyo jowo akeh sing g terawat.. Lan saiki poro generasi enompun susah golek
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia indonesia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dayung&oldid=965546"	Kategori: Artikel sing prelu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 1 Maret 2016.
sisihroman w?tan didad?kak? Ing aslin? ?ber watara utawa
para sepuh, pinisepuh, para sesepuh, ingkang kinabekten, langkung-langkung panjenenganipun ......................, .......................... ingkang tuhu kinurmatan. Para rawuh para lenggah, sepuh miwah anem, ingkang tuhu pantes sinudarsana. Sugeng rawuh, wilujeng dalu lan sugeng pepanggihan.Langkung rumiyin, mangga kula panjenengan ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, karana sih rohmat lan barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga ing menika wekdal kula panjenengan saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid “alhamdulillahirobbil'alamin.”Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafa'atipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.Para rawuh para lenggah ingkang tuhu kinurmatan, kula ing ngriki minangka talanging atur Bp/Ibu ............................ sakulawarga, keparenga nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis saperlu ngaturaken wigatosing gati ing kalenggahan menika.Purwaning atur, Bp/Ibu ................................... sakulawarga ngaturaken sugeng rawuh sinartan agunging panuwun dhumateng panjenengan sedaya awit sampun sami kepareng ndhanganaken penggalih haminaaken wanci saha nglonggaraken wekdal saperlu ngrawuhi menapa ingkang dados panyuwunipun. Mugi-mugi rawuh panjenengan sedaya menika dadosa ngamal soleh ingkang pikantuk piwales kesaenan saking ngarsa dalem Allah SWT kanthi matikel-tikel. Allahumma amin.Wondene menggah hajat tujuanipun Bp/Ibu .......................... ngrawuhaken panjenengan sedaya mboten sanes kejawi badhe pun suwuni bantuan arupi ndherek-ndherek dhedhepe wonten ngarsa dalem Allah SWT, dedonga kanthi waosan kalimah toyyibah utawi tahlil, ingkang khasanahipun mugi dadosa donga pamuji, mugi-mugi para arwah ahli kulawarganipun Bp/Ibu .............................. ingkang sampun sumare, nuwun inggih: 1....................................... 2........................................ 3.................................sakpeminggah sakpengandhap mirungganipun, lan sumrambahipun
saking ngarsa dalem Allah SWT satimbang kaliyan darma bekti lan amal kesaenanipun. Allahumma amin.Dene minangka imam tahlil badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun ............................................Ananging sanget ndadosaken kuciwaning manah, dene Bp/Ibu ..................................... sakulawarga anggenipun nampi rawuh panjenengan sedaya mboten saged atur papan pilenggahan ingkang sarwa sekeca, menapa dene pasugatan samangke ingkang sarwa kirang mahanani, pramila Bp/Ibu ......................... sakulawarga sanget anggenipun nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama panjenengan sedaya.Dene kula pribadhi, mbokbilih anggenipun matur lan sowan wonten kalepatan, kekirangan, saha keladukipun, kula tansah tumadhah nyuwun rumentahing sih samodra pangaksami.Ing wasana, billahittaufiq walhidayah, wassalamua'alaikum wr.wb.Katur dhumateng panjenenganipun ...................................... kula sumanggaaken, nuwun.
Nan 83 raw manga, Saiki Kusuo no
Derby della Mole, kang luwih dikenal karo Derby Turin ya iku derby lokal, kang dimainake déning klub saka Kutha Turin ya iku klub Juventus FC lan Torino F.C.. Derby kang pisanan kelakon nalika taun 1906. Derby Turin iki dibandingake karo derby Manchester ana ing Nagara Inggris.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 3 Maret 2016.
dituturak? klasik ing sub-cabang basa Asia. Wikipedia Ing
Astondoa boten Azimut boten Bavaria boten Bayliner boten Beneteau boten Bertram boten Boston Whaler boten Carver Yachts boten Chaparral Boats boten Chris-Craft boten Cobalt Boats boten Cranchi boten Crownline boten Elan boten Fairline boten Ferretti Yachts boten Formula Boats boten Four Winns boten Galeon boten Hatteras boten Jeanneau boten Larson boten Marlow-Hunter boten Maxum boten Monterey boten Pershing boten Prestige Yachts boten Princess Yachts boten Quicksilver boten Regal boten Rinker boten Riva boten Sea-Doo boten Sealine boten Sea Ray boten Sessa Marine boten Silverton boten Sunseeker boten Tiara Yachts boten Wellcraft boten Yamaha boten Zodiac boten
Verkoopt u zelf boten en jachten? Of het nu Baja Marine boten of
kehabisan pula. Kiriman Pak sitonyuwun pangapunten Pak Sito, nembe saged kepublish, keslesep. sak niki Pak Sito pun dados member.
KATHLEEN WONG ARTS Postcard KATHLEEN WONG ARTS Postcard KATHLEEN WONG ARTS Postcard KATHLEEN WONG
“Duh Gusti, kawula nyuwun pangapunten, Kula dereng saged dados keran rejekinipun Panjenengan.“
Poso iku ngempet howo nepsu, ora nglakoni tumindak kang mbatalake poso diawiti songko wektu fajar tumekaning wektu maghrib. Wis lumrah mungguhing menungso naliko ono tumindak kang enak kepenak lan disenengi banjur tumindak iku dilarang dilakoni mongko soyo dilarang soyo tabah kepinginlah menungso iku nglakoni tumindak iku.
Secara garis besar kang dilarang dilakoni mungkin iki termasuk howo nepsu menungso kang paling gedhe, yoiki ora mangan ora ngombe lan ora
romantisme Alloh marang kawulane, dudu siksaan lan larangan kang nyusahne kawulo, ananging Alloh kepingin kawulo iku syukur naliko nikmat kang dirasakne pas poso iku ternyata dobel nikmate. Ibarat wajibe rakyat pajek bumi lan bangun ugo pajek kendaraan marang negoro, opo to abote pajek poso lan ibadah dumateng Alloh kang paring nikmat seng ora bakal biso diitung akeh'e.
Poso iku ibadah privasi marang Alloh, ora ono sangkut paute marang menungso liyane, kejujuran nglakoni poso iku sejatine mung lillahi ta'ala. Mungkin aku biso ngapusi menungso liyo ngaku yen lagi nglakoni poso, ing ngarepe menungso aku ora mangan ora ngombe. Nanging sejatinging tumindakku lan jujurku mung Alloh lan aku seng mangerteni.
Ibarat wong kang lagi kasmaran, jujur marang slirane iku luwih utomo, sang kekasih bakal tambah tresno nalikane ngapusi marang wong liyo
songko wong kang disayangi, opo yo tego aku ora nglakoni opo seng dikepingini lan tak janjeake marang wong kang den tak tresnani.
Aku ora pamrih kepingen piwales wujud opo wae songko kekasihku, nglakoni opo seng biso ndadeake bahagia lan seneng, biso nyawang esem sumringahe iku wis luwih songko cukup. Mongko semono ugo aku ora pamrih ganjaran surgo naliko nglakoni poso, ikhlas nglakoni lan ora ndadek'ake Alloh murko iku wis luwih songko cukup kanggoku.
Mokel iku istilah kanggo wong kang ora kuat ngempet lan akhire mbatalne poso sakdurunge maghrib,dadi sengojo ora nglakoni poso lan mokel iku banget bedane, ono telung perkoro kang biso den maklumi yoiku lali, kepekso lan dzorutot mungkin iseh ono toleransi, nanging yen sengojo ora nglakoni lan sengojo nglangar larangan lan nglakoni opo kang ora den senengi opo yo bakal dingapuro?
Akhir kata, Romantisme Alloh iki ora bakal tak sio-sio, ibarat wong kang lagi gandrung, wulan romadlon iki koyo dene kencan malem minggu kang kebak romantisme cinta. Yen serius
Toyota Celica iku montor kang digawé taun 1990-an ya iku generasi kang kaping enem bisa menang saka mobil F1 ing salah sijiné lomba balap mobil.[1] Ing siyaran pers Toyota,ing ajang lomba 1.16 mil kang dianakaké ing Goodwood Festival of Speed ing Inggris, Toyota Celica bisa ngalahaké kurang luwih 200 mobil kalebu mobil super lan Formula 1.[1]
Inggris kang wis pensiun ya iku Jonny Milner mung mbutuhaké wektu 48,07 dhetik kanggo nempu jarak kang adohé 1,16 mil.[1] Milner modifikasi mobil iki saéngga nduweni kakuwatan kanggo ngebut.[1] Mobil kang nduwéni mesin Corolla 1.998 cc iku wis nduweni daya 800 hp kanthi tambahan NOS.[1]
Toyota Celica iku montor sport coupe kang diproduksi karo Toyota Motor Corporation, Japan.[2] Toyota Celica digawé wiwit sasi Oktober 1970 nganti sasi April taun 2006.[2] Nganti 36 taun Toyota Celica nduwé 7 generasi Celica.[2] Déné total kumulatif produksi kang cacahé luwih saka 4.1 yuta unit.[2] Toyota biyasané dipasaraké ing
Jepang, Éropah, lan Australia.[2] Negara-negara iki kalebu negara kang dadi konsumen paling akèh mobil toyota celica.[2] Mobil Toyota celica dadi mobil toyota kang digunakaké ing kajuaraan rally tingkat donya utawa kang biyasané diarani World Rally Championship (WRC) saka taun 1972 nganti tekan 1986.[2] Ing taun iki Toyota celica nduwéni penggerak saka rodha bagéyan mburi.[2] Déné wiwit taun 1988 nganti 1997 kanthi modhél GT-Four kang nduwéni penggerak 4WD.[2] Toyota Celica kang dianggo ing WRC digawé karo Toyota Team Europe ing Koln, Jerman.[2] Nalika taun 2006, Toyota Celica wis ora diprodhuksi manéh, déné posisiné kang dadi mobil sport kompak digenténi karo Scion tC ing Amerika Utara.[2]
^ a b c d e (id)m.detik.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toyota_Celica&oldid=1078837"	Kategori: Montor ToyotaMontor sport	Menu navigasi
setanah airku poerdjo, Maturnuwun Kangge sing kagungan
Itik-itik utawa itikan, mata itik, bolongan benik iku bolongan ing sandhangan utamané ing klambi hèm kang dipigunakaké dalan liwaté benik kanggo nutup awak kanthi nangkepaké blèwèhan klambi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Itik-itik&oldid=837546"	Kategori: Sandhangan	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.40, 16 Maret 2013.
Ing bebrayan Jawa tirakat utawa riyalat kaya ngono kuwi jenenge pasa mutih. Yaiku mung dhahar sega putih, ora nganggo lawuh sing dibumboni. Nalika kelakon Nusantara wis nyawiji karo
biar ga kaya baronsai lagi ya?
February 1, 2013 at 5:51 pm
Pengene injeksi ng irit . Jaman sa’iki kudu murah irit karo bandel+kenceng nek ora bakal do minggat konsumen e . . W0ng tambah taon panganan kro bbm tambah larang o’ .
February 1, 2013 at 5:52 pm
YM KEDATON KRATON WAHYU UTAMAPENGASAS,'KERATON PESONA WISATA PURWODHOWO KEDIRI)
Kedaton Kraton Wahyu Utama Kedaton Kraton Wahyu Utama
sing bagis dewe piye kabare banyu wangi ........aku kangen ngobrol karo ponaan ku sing genius iki .........putramu wisatambah meneh durung........
jabang bayitak gadang dadiyo wong kang luhur bebudenmu ing tembe mburi*****
sing penting iso internetan; minimal english; betah melek, dadi khan blog’e. isine opo gak penting, lha wong posting wong liyo iso dicopy paste kok. lha wong albert einstein wae gak iso ngGawe Blog
Lakuning Surya | Mangan enak, turu lali, urip tentrem …
Mangan enak, turu lali, urip tentrem …
Pancasila (Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu
kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal Kaping kalih: Tiangingkang Adil lan beradab kaping tiga: persetunggalan Indonesia kapingsekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe
kiwo tengen Sing nyawang kegiwang Opo maneh yen sing
dadi kelingan karo bapakku (Alm), mbiyen nukokno kaset iki, disilih tonggo ra di balekno, yo ilang dadine, nelongso rek. hik hik hik
Jual Total Station Topcon Gpt 3102n Call 081381710161
According Pangageng Sasana Wilapa Kasunanan Keraton Surakarta, Kanjeng Gusti Ratu (GKR)
Sihanouk Varman (dilairaké 31 Oktober 1922) arupa mantan Raja Kamboja. Sawisé mudhun tahta tanggal 7 Oktober 2004 panjenengané njupuk gelar Pangeran. Panjenengané dilairaké ing Phnom Penh, putra Nata Norodom Suramarit lan Ratu Sisowath Kossamak.
Sakwéné sajarah Kamboja, Sihanouk nyekel akèh jabatan saéngga Guinness Book of World Records nyathet yèn Norodom Sihanouk minangka ahli pulitik sing nyekel jabatan pulitik paling akèh. Iki klebu rong periode minangka nata, saperiode minangka présidhèn, rong periode minangka perdhana mentri, lan saperiode minangka kepala nagara tanpa gelaran ing Kamboja, klebu manéka jabatan minangka ketua jroning manéka pamaréntahan pelarian.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 19 Oktober 2016.
mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
nuwun sanget Bapak Budhi Sarwono kreso tindak mriki. Napa malih bapake mboten namung tindak mriki, nanging purun mbantu kula,”
gaya panggunge iparto-gombong). Ya kaya ngene lah..jenenge bae wong cilik, dadi wektune entek nggo makarya.
Asline inyong meh ora arep ngurusi blog kiye maning..ya alesane akeh lah, merga bingung mbagi wektu, bingung oleh meh posting apa, tur sing paling utamane tah ya merga ora nduweni dolanan (komputer) dewek, nek arep posting nganggo hape..jan kangelan banget, merga hape-ne ya mung hape pas-pasan..ora kena nggo ngetik sing akeh-akeh nek dipeksa..mengko ngambek dewek, mak "pettt!!"
duwur. Jane nek dititeni isine..penganggon basa "ngapak" mung setithik,luwih akeh bahasa indonesiane. Aja maido disit ya..genah senajan kanda nganggo basa ngapak kuwe wis dadi pakulinan, ning nek meh digawe dadi tulisan..jan ko' ya angel. Kayane tah ora mung inyong thok sing ngalami kaya ngene..akeh kanca blogger sing asale saka tlatah mbanyumas, saben dina kanda ngapak ning angel oleh gawe tulisan utawa artikel nganggo basa ngapak.
Mula, miwiti wektu kiye...ayuh pada kabeh blogger banyumas pada Ngapak!! (sing Ngakak..awas Didupak!!)
mergane mandan penasaran mula inyong njur nglurug maring situs-e satreskrim. Ya..pancen bener kaya sing di tulis nang Cimed, nang sisih ngisor-e kata sambutan ana tulisan sing Judule SURAT TERBUKA sing di tuju-ake maring Kapolres Cilacap lan jajarane.Isine surat kiye ya ngenani unek-unek mergane ditemokna alamat saka jajaran utawa satuan polres cilacap sing beda-beda, dadi kaya sing di pisah-pisah, kaya sing pada crah, saingan lan pediren. Liyane unek-unek nang surat kiya uga ana "ungkapan" nyengkuyung saka
satreskrim sing nampilake profil/foto anggota reskrim polres cilacap, sing miturut panemune dheweke (sing nulis surat) anggota kaya reskrim, intel, densus 88, sat narkoba kuwe dudu tlatahe "publik" diwenehi weruh (ujare inyong dhewek ya pancen bener...lha arep kepriwe oleh tugas rahasia nek rupane para intel polres wis di apalake nang masyarakat).Sing patut di acungi jempol, merga aksi kiye...aman saka "tindakan" sing ngerusak utawa gawe rugi marang sing duwe situs, mergane ora ana data sing owah apa maning nganthi diapus. Sing dikarepake mung men pihak polres luwih ati-ati tumindak lan nata website kanti bener.Sumber :CilacapMedia lan Detik i-NetGambar : CilacapMedi.com
sing wes kadung adol sapi ngge munggah kaji ora ono sing gelem nyeluk pak kaji ngangge gelar kajine, padahal saben dino pak kaji wes ngangge kenthu kaji eh kethu kaji. meskipun pak kaji wes pasang papan nama neng sebelah lawang ngarep ngangge gelar kaji,
Biologi manungsa iku bidhang akademik interdisiplin antara biologi, antropologi fisik, ilmu gizi, lan kedhokteran sing fokus marang manungsa. Èlmu iki uga kakait raket karo biologi primata sarta manéka bidhang liya. Istilah humanbiologie (Basa Jerman: "biologi manungsa") sepisanan dipigunakaké déning Ernst Freiherr von Blomberg jroning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Biologi_manungsa&oldid=822741"	Kategori: BiologiKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
TagalogTiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.16, 11 Maret 2013.
ganal alus andhap luhur dèn kawruhi,
kelas X, XI, lan XII kang tansah daktresnani,
Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional, pramila para siswa kelas X, XI, lan XII supados nyiagaken kelasipun piyambak-piyambak kangge lomba karesikan tuwin kaendahaning kelas.
para siswa supados mbekta pirantos kangge >>maos sak lejengipun mriki/
Basudéwa ya iku putrané Prabu Basukunti lan penerus tahta krajan Mandura. Bleger awake saka matané sing kedondongan, irungé lan rainé brengosên, jenggotên. Nganggo tropong utawa mahkota tumpuk telu lan ana garuda nin mburiné, prabanan. Gelangan, ana pontohé lan kêroncong. Kainé bokongan raton. Basudéwa kawin karo Dèwi Maerah (ora ndhuwe katurunan). Asebab ora ndhuwe keturunan maerah serong karo raksasa. Maerah ngelairake anak, jenenge Kangsa ingkang ngajurake nagara Mandura.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basudéwa&oldid=975967"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.01, 2 Maret 2016.
liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran hewa semono ajo nganti kowe kesusu mbecikake kaluputane liyan yen awakmu dhewe rumangsa sawijining wong kang wis
ora ndarbèni tentara (sendiri) ora ana wajib militèr (tentara sukalilawan/profésional) wajib militèr dibusak ing wektu telung taun wajib militèr ora dimangertèni
Wajib militèr utawa kerep dicekak wamil iku kawajiban kanggo sawijining warga nagara sing umuré anom, biasané antara 18 - 27 taun kanggo nyandhang sanjata lan dadi prajurit. Sing kudu wamil biasané wong lanang. Wong wadon biasané ora, nanging ana sawetara nagara sing ngwajibaké, kaya ta Israèl lan Suriname[1]. Mahasiswa biasané uga ora perlu mèlu wamil.
Wajib_militèr&oldid=1097352"	Kategori: Militer	Menu navigasi
ChickenSoto Sulung Stasiun TuguRumah Makan Legokan NgancarBanyu MiliNasi Campur GejayanSate Klathak Pak BariSate Pak TurutSate PetirSentra Dawet Ayu
Ilustrator Lupus ajak komikus bikin karya khas
Kamis, 28 Juni 2012 16:13 WIB | 4.980 Views
wedha abdul rasyid, ilustrator indonesia, ilustrator indonesia wedha, ilustrator lupus wedha, pop art, wedha's pop art portrait, popcon asia
Pewarta: Nanien Yuniar	Ilustrator Wedha Abdul
Pranala Unduh Alternatif 1 Kompetensi C (Drive-Google) 4,9 MB
Pranala Unduh Alternatif 2 Kompetensi C (Dropbox) 4,9 MB
Nan 58 raw manga, Saiki Kusuo no
TAK UGEMI ENE SA,NJERONE ATI
SUPADOS SAGET MERAIH NAPA SING DIPUN ANGAN-ANGANAKEN
MBOTA\EN WONTEN UNGKAPAN SING KANG PANTES
Jalan Nasional di wilayah Purwokerto Penuh Lubang | RADAR Banyumas
kenapa aku kok seneng lagune ED sing bhs Indonesia dan Minang ketimbang bhs asing.
nganti digawe komik barang,wis tau moco aku…
Reply	nadanusantara says:	19 August, 2012 at 12:00 am	andumkatresnan said:
wonten ing sendang kamulyan. Tumunten kekalih arsa munggah sanggar pamujan, netepi patraping syare’at Agami Suci…
Unggah-ungguh menika magepokan kalihan tata basa saha tata krama. menawi unggah-ungguh gegayutanipun wonten ing margi inggih menika tiyang ingkang wonten ing margi (utawi pengendara) kedah sami ngurmati pengendara sanes, boten pareng ugal-ugalan sakepenake piyambak. Kejawi kalawau, pengendara ugi kedah mangertos babagan rambu-rambu supados boten ngelanggar rambu-rambu menika, amargi menawi ngelanggar saged
Prabu Pandhu Dewanata kagunga garwa aran Dewi Madrim lan Sewi Kunthi. Prabu Pandhu peputra lima lanang kabeh diarani Pandhawa. Artinya Prabu Pandhu Dewanata punya 2 istri namanya Dewi Kunthi dan Dewi Madrim. Prabu Pandhu
disebut Pandhawa. ( Kulina Basa Jawa kangge Kelas IV, 2011)Garwane Wekudara ana 3: Dewi Nagagini, Dewi Arimbi lan Dewi Urang Ayu. Karo Dewi Arimbi, Werkudara peputra Raden Gathutkaca, karo Dewi Urang Ayu peputra Raden
Antasena. (Kulina Basa Jawa kangge Kelas II,2011)Arjuna Sasrabahu raja ing Maespati. Arjuna Sasrabahu uga kasebut Arjuna Wijaya. Garwane Arjuna Sasrobahu kang pisannan jenenge Dewi Citralangenisaka Tunjungpura, kang nomer loro jenenge Srinadi, putrine Begawan Jumanten saka Pertapaan Giriretna. Saliyane, dheweke uga nduweni bojo kang caacahe atusan. Ana uga kang dadi selire iku Dewi Citrawati saka nagara Magada. Terjemahan: Arjuna Sasrabahu Raja di Maespati. Arjuna Sasrabahu dikenal juga sebagai Arjuna Wijaya.
Carrie ya iku salah siji filem medeni supranatural saka Amerika taun 2013. Filem iki digawé minangka adhaptasi kaping telu saka Stephen King's "Carrie (1974 novel)", lan digawé déning MGM lan Layar Gems. Filem kang ditayangake ing tanggal 18 Oktober 2013, dibintangi déning Chloe Moretz minangka "Carrie White", lan Julianne Moore minangka ibu Carrie, Margaret White. Filem iki disutradarai déning
Julianne Moore) urip dhewekan ing omahe. Wanita kang nduweni sipat agamais iki nduweni anak wedok. Inga tine ana kepinginan mateni jabang bayi nanging ora sida. 18 taun wis kliwat, anak wedoke "Carrie White" (Chloe Moretz), wis gedhe, dadi anak wedok kang isinan, ora nduweni kapercayaan marang awake dhewe. Carrie uga wis arep lulus saka SMA Ewen ing Maine. Sawinjine dina bubar ulah raga ing sekolahan, Carrie menstruasi sing pisanan. Nanging dhèwèké keweden, rumangsa dhweke getihen arep mati. Ngerti kanca-kancane malah diguyu lan digodha. Ana kancane sing arane Bully
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carrie_(2013_film)&oldid=1111169"	Kategori: Film abasa InggrisArtikel filem mawa warisan kothakinfoFilm Amérika Sarékat taun 2013Rintisan filem	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bloemendaal&oldid=1024768"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
kita sama2x ngapak , nek ora gelem mlayu geret karo jaran be mlayu kang Settingane bahaya mesti kie ... Nganti pindah2 skips
Nanging sira nyumurupana, lan handadekna maknane kang sinandi, dimen dadi tuntunaning laku; wajibing urip ing donya tumekeng ndelahan
Sanadyan kelebetana sela utawi balok ingkang ageng-ageng ngantos pinten-pinten ewu, meksa mboten saget pampet, malah toya saya ageng ambalaber pindha
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai Gede Sala. Saka panimbang iku udanegarane kabener anampi sesirah
(Pawarti Surakarta 1939 = 26). ( Hai
liburan. hayo melu ra nduk?
Reply	ulfahuswatunhasanah	19 December 2011 at 00:28	haaaa, mbuh kui tanggal 30-31 iso melarikan diri opo urak..
Moderato Cantabile iku buku novèl abasa Prancis sing ditulis déning Marguerite Duras ing taun 1958. Buku iki nduwèni téma sawijining protès marang aliènasi budaya lan sosial. Buku iki nyritakaké sang paraga utama Anne Desbaresdes, sawijining guru musik sing lagi waé nyaksèni ana wong wadon ditémbak mati déning manten yangé.
Irah-irahan[besut | besut sumber]
Moderato cantabile iku dijupuk saka Basa Italia lan tegesé kurang luwih 'nyanyi sacara biasa aloné'.
Carita iki ngenai kauripaning sawijining wong wadon, Anne Desbaresdes, lan relasiné karo anaké, guru piano anaké sing jenengé Mademoiselle Giraud lan Chauvin. Chauvin iku buruh lanang sing saiki lagi nganggur lan sakala-kala lunga menyang sawijining kafé. Kafé iki dumunung sacelaking apartemen ing ngendi anaké Anne Desbaresdes olèh lès piano.
Nuju ing sawijining dina ana wong wadon sing mati ditémbak sangarepé kafé iku. Wong wadon anom iki dipatèni déning yangé sing cemburu, banjur Anne nyoba mbayangaké généya prakara iki bisa dumadi. Anne kerep lunga menyang kafé iki sadurungé bali menyang omahé sing kepénak, omah pungkasan ing ujung Boulevard de la
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Moderato_Cantabile&oldid=1112617"	Kategori: Sastra PrancisBuku taun 1958	Menu navigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 28 Januari 2017.
nadanusantara said: bojone ganti2 heheheheheheh
Salam alaikum, kesuwun mpun nongol HS-e njenengan teng nggen kula.
Elya Rosa dereng disebut nggih? Nek mbotten salah gole ngemut-emut, bar Elya Agus, toli dados Elya Rosa?
Raden Arya Yuyutsuh ing pedhalangan Jawa iku putrane Adipati Widura utawa Yamawidura. Dene ibune Yuyutsuh ya iku Dewi Padmarini. Arya Yuyutsuh duwé sedulur tunggal bapak ibu sing jenenge Sanjaya. Yamawidura dhéwé klebu putrane Begawan Wiyasa lan Dewi Datri kang wuragil. Yuyutsuh lan Sanjaya melu bapak ibune lan dedunung ing kasatriyan Pagombakan. Kasatriyan iki mujudake perangan mburi wangunan Karaton Astina. Wiwitane kulawarga Arya Widura milih meneng lan ora nemtokake sikep arep mbela Pandhawa apa Kurawa nalika perang Baratayuda arep pecah. Wusana Arya Yuyutsuh nemtokake sikep kang dadi katetepan batine sawise ngliwati laku batin kang abot.
Yuyutsuh netepake sikep milih mbela para Pandhawa. Yuyutsuh duwé panganggep, sawise ngliwati laku batin kang abot, yèn para Pandhawa iku pehak sing ngugemi bebener. Dene Kurawa dadi mehak kang nerak wewaler, ora ngugemi bebener, kepara ngiwakake bebener. Yuyutsuh nganggep para Pandhawa pancen dumunung ing kalungguhan kang bener ing bab cecongkrahan kalawan para Kurawa kanggo ngrebut panguwasa ing Krajan Astina. Miturut Yuyutsuh, Pandhawa iku kang duwé hak marisi panguwasaning Krajan Astina saka Prabu Pandhudewanata, panguwasane Krajan Astina kang sah.
Nalika Prabu Pandhudewanata surut ing kasedan jati, Pandhawa, para putrane pancen durung cukup diwasa yèn dipasrahi tanggung jawab mimpin krajan Astina. Amarga iku banjur diracik Piagam Astina kang disekseni lan ditandhatangani déning kabèh pehak lan kabèh krabat sesepuh Astina. Ing sajroning piagam iku ditemtokake yèn Prabu Drestarastra bakal nglenggahi dhampar keprabon Astina nggenteni Prabu Pandhudewanata nganti para Pandhawa cukup dIwasa kanggo nyekel panguasa nagara Astina sasurute Prabu Pandudewanata. Yen Pandhawa wus cukup diwasa, dhampar keprabon Astina bakal dipasrahake déning Prabu Drestarastra marang Pandhawa.
Ananging, Duryudana lan 100 sedulure gawé ada-ada kanggo nguwasani dhampar keprabon Astina. Duryudana lan para sedulure, Kurawa, dibiyantu déning Arya Sakuni (utawa Sengkuni) lan Dewi Gendari saengga kasil nguwasani dhampar keprabon Astina sasurute Prabu Pandhudewanata. Nalika iku, separo saka perangan njaba nagara Astina dijaluk bali déning Pandhawa kanthi cara bedamen lan rembugan kadidene antarane kulawarga dhewe. Ananging saka sikep srakahe Duryudana (utawa Prabu Suyudana), wusana Astina tetep diregem déning para Kurawa. Dene Pandhawa disiya-siya lan uripe tansah kaningaya krana tumindake Duryudana sasedulure. Ora ana saperangan cilik lemah nagara Astina kang dipasrahake marang Pandhawa, arepa sejatine Prabu Suyudana ora duwé hak kanggo nguwasani krajan Astina. Cecongkrahan ing nagara Astina sansaya panas lan wusana nuwuhake perang Baratayuda.
Lelandhesan wawasan kasebut lan antebing rasa sawise mecaki laku batin kang abot, Arya Yuyutsuh banjur nemtokake sikepe, mbela Pandhawa. Nalika perang Baratayuda wus lumaku sawetara wektu, Arya Yuyutsuh banjur nemoni Dewi Wara Sumbadra kanthi pangajab antuk kapercayan saka Pandhawa. Sawise iku Arya Yuyutsuh banjur ambyur ing perang Baratayuda bebarengan karo para wadyabala kang nyengkuyung Pandhawa. Para prajurit wadyabala Pandhawa ora ana kang cubirya marang tekane Yuyutsuh. Yuyutsuh dhéwé nuduhake kridha kang temen-temen kanggo mbelani Pandhawa ing madyaning pabaratan perang Baratayuda. Yuyutsuh tanpa rangu sedya ngurbanake jiwa lan ragane kanggo mbelani bebener, mbelani Pandhawa. Arya Yuyutsuh gugur ing pabaratan déning tangane Adipati Karna, raja Awangga.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuyutsuh&oldid=1078995"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 3 Sèptèmber 2016.
Balas	askum. wah ngono toh!!!! tapi aku ko tetep ora mudeng, tapi ora opo-opo, sing penting aku sinau sing sregep,
Paring asik kang utama yekti, tumuwuh ing tembung: kamardikan, lumrah dadi kembang lambe, nyata sewu pitulung,
Nora ngekul lekasing priyayi, nanging lamun wong cilik balaka, during wruh kenthang kimpule, selak melu kasusu, tanpa naker kuwating dhiri, katut gubyuking kathah, nora wruh ing rembug, mung ngebyuk ubyung-ubyungan, agung alit miwah wong padesan sami, tumekeng narakarya.
ngamanca, ngewani klambi lurike, tinilar tan rinasuk, selak salin atela putih, gulon amba setebah, tur sinetik tuwuk, nyangking gitik tetepakan, kang seneja mung jajan kang sarwa aji, neng meja pesta raja.
Iku ingkang kudu den parsudi, bebasane; jiwa kagedhen empyak, peyok yen kurang jagake, marma aja kalimput, kudu tartib denya mawiti, sinangkan pangupaya, den ajeg asayuk, sabiyantu lan
wuwuh enggale dadi, lawan beciking warna.
Apa maneh ingkang among tani, den amungkul pangolahing tanah, rineka amreh mayare, lan wuwuhing pametu, tekan tegal kebone sami, miwah para nagkodha, den sami sumungku, ambudi amrih weruha, jalane mrih enggal lakuning grami, bebathene mundhaka.
Luwih angel kang mangkono yekti, nangging lamun pinikir ing kathah, pasthi yen ana kaceke, tinimbang nyimpang laku, andhakane, kandheg tan dadi, upama pandhe desa, tukang kajen pacul, kepengin dadi kemasan, tuwas sayah sangune entek neng margi, pinerdi durung bisa.
Yen tan mungkul upama wong tani, reka-reka ngrangkep tukang rangka, tiwas ting crewing pikire,
Mama kudu ngong bolan-baleni, nora becik wong tanpa antepan, tiwas ngeceh-eceh gawe, slamet wong ati mungkul, nora mingkuh malah ngengkoki, lulusing panguripan, mung nora ngangkah awuwuh, taken kuwating awak, aja dhemen ajangka kang luwih-luwih, yen cupet malah lara.
Kang wus katon obahe samangkin, sesemune kang sami jinangkah, kudu oleh sastra kabeh, iku pajangka
Wusing methik lan ambabar sami, tinampanan mring para nangkodha, kanug nyebar bab jongane, iku caraning laku, kang wus dadi tataning bumi, nora kene kewala, kang mangkono iku, nadyan sagung manca
Nora nacad wong marsudi tulis, dhasar nyata yen bisa ambuka, lawanging piwulang kabeh, marma rungsid kalangkung, nora cethek lamun binudi, yen mung bisane maca, gampang den ewuh, nanging jeroning suraso, nyamut-nyamut nora gampang den jajagi, kajaba pra pujangga.
Marma ana watese pribadi, yen tumprape kang ulah nagara, kudu ngugemi sastrane, dene kang bangsa bau, watesane weruh ing tulis, mung amrih rada padhang, wruh ing bener luput, supaya yen pinarentah, nuli nyandang dhangane nglakoni wajib, nora selang surupe.
wong oleh tulis, luwih aji priyangga, kang mangkono luput, kabeh-kabeh nora beda, naja kriya nagkodha miwah wong tani, yen becik pinilala.
Apalire kang ingaran becik, ati temen mungkul mring gaweyan, nyukupi marang wajibe, iku ugering laku, gugulangen lan pamarsudi, lamun bisa mangkana, wus nyukupi butuh, kanggo sanguning ngagesang, rangkepane mung taberi lawan gemi, iku ngelmuning donya.
nora nana ingkang ngungkuli, nanging tan kena pisah, laku loro iku nadyan taberi ngupaya, yen tangemi yektine nora nyukupi, kinarya ngumbar karsa.
Yen mung kaya ombyake samangkin, ingkang lumrah mung munggah umpaman, kasusu katon bregase, durung wruh sangkanipun, kadhisikan
nyandhang manganipun, mangka kalamun ginggas, urip bergas wragade nora sathithik, pinetung titikelan.
nadhah opah putihan, yen regenda saru, nging yen kerep den setlika, nuli dhedel domdomane modhal-madhil, sarune nora beda.
ngamanca, tur nora pira enake, regane tikel tekuk, yen ginagas datan pakardi, jer perlune wong mangan, mung supaya tuwuk, dudu bangsaning pameran, rasa enak dawane among sanyari, yeku pucuking ilat.
cacawangan tadhah sasasi, yen nuruto bregasan, wolung dina rampung, lah endi sambunging tadhah, apa baya narima mung nyisil driji, nganti rolikur dhina.
kaduwung, nora nyatur kang sruwa-sruwi, lire kang sarwa bisa, iku seje rembug, nanging nadyan mangkonoa, yen kalenan ninggal petung tanpa dadi, kacorok karusakan.
nanging winudharan, sadane wus mawut, luwih gampang cinoklekan, kang mangkono wujude tan nunggal budi, ringkih tur tanpa daya.
bingkil nadyan cilik-cilikan, pasthi bisi kurup, wragade saking royoman, pranatane pinikir kang sarwa tartib, tinata mring pra warga.
tan kuciwa wong nyandang lurik, dhasar weton masaran, kang generus alus, gilape wus sasat kaca, luwih manehtumrape para pawestri, notog pantese nyata.
iket modhang kemada sungging, pacake cacatheman, carukane alus, bebed
Nalika den idhamaen ing nguni, wohing anggur rujukane baya, ala nganggur sajakane, yen nyandhang sarwa patut, malah katon nyontok kapati, ingsun tan wareg nyawang, kudu ngulu idu, begjane kanca Klampisan, nora larang Mas Lurah Nglimang sukoni, nanging cacade ana.
Wong nhmanca dennya nyandhang putih, lam sembagi kang tipis ngarangan, jer iku darbeke dhewe, wus dadi wajibipun, duwek-duwek den anggo sami, marma aja kageyan, kudu melu-melu, kang patut dadi penginan, mung pintere yen kena den irib-irib, iku luwih utama.
Aja ngira yen tan klambi putih, nora kena den anggo wawadhah, isi kapinteran akeh, mundhak agawe guyu, pinter mono neng jroning
Ingsun seneng yen ana priyayi, agung alit yen nuju padinan, ngagem sarwa lurik wae, dene katone
Nora beda pamikiring bukti, kurang apa pepaking ratengan, kang aran duweke dewe, nadyan wowohanipun, apa kurang kang adi-adi, regane warna mayar, nora ngaluk-aluk, tur rujuk rasaning ilat, labet saking pancene wus den panceni, saking karsaning Suksma.
saking amanca, marmane linarangaken, nora saking pinunjul, lan rasane tan ngliwati, mung kalakone teka, akeh wragadipun, mring piranti miwah lampah, kabeh-kabeh pangetunge den tikeli, jinentolken mring sira.
Prelu apa dhemen mragadi, nora manjing enaking panganan, nadyan kang weton ing kene, yen ginawa mring purug, tikel
Mung gumunggug kendel mbuwang dhuwit, nora nolih kang kari nang wisma, pating clengger panangis, nadyan kang sarwa cukup, ala apa wong simpen dhuwit, begja yen bisa torah, ngaraha atutulung, marang samaning tumitah, antuk labet kautaman lairbatin, aneng donya akherat.
Iku kabeh jatining budi, nora susah klayu kakyalan, kudu salin barang-bereng, karona kang kalaku, neng sajroning jaman iki, pangrasa wus cukupan, nora aran saru, candrane Lurah Klampisan, pan wus bregas nanging nora ngluluwihi, pantes tiba mejane.
Ingkang wajib padha den elingi, nglungguhana rasaning manungsa, aja gelem den saseng, tinuntun kang tan urus,
Jer tan kurang kang wajib mengkoni, kene mono nora melu wenang, nanging kudu cawe-cawe,
wus den titeni, katon katalanipun, sedya rumekseng sira, becik pituruta sami, wus jamake tinulungan mring sasama.
Watake wong pagunungan, yen ana janma kang prapti, katon bingung tan wruh prenah, nuli enggal den tampani,
Duk ingsung nguni lalampah, munggah mring puncak merapi, mangkono nora prabeda, tinampan wong kaki-kaki,
kyaine duk udani, lamun wus krasa tyasingpun, miwah wus wruh ing marga, samana tininggal mulih, mung sinungan pamuji arjaning sedya.
Pedah apa tinunggonan, den pepenginan nora keni, iku pra lambanging lampah, ngong gelar minangka tamsil, mung kadohan sathithik,
kakehan cangkriman, ambibingung raywa lit, mangkya anuntun, menetah ing satitah, bretehe mangkene iki, karep rukun iku pangareping sedya.
Naging aja kaya bocah, inconeden rukuni, kang ora icon jinothak, iku ngong ora ngrujuki, lire wus kang kaeksi, yen ana kang durung mlebu, gegebenganing warga, teka padha den panasi, tarkadhangan yen kacenthok pinilara.
Iku kang luput kaliwat, mung saking durung pinikir, yen ginagas ngendi ana, wong nora kepingin becik, lan nora dhemen luwih,
Tekan utamaning laku, nggone durung kalakyan, saking kapesaning dhiri, nanging mokal yen milih kang sarwa ala.
ngasoraken titipanipun, sawiyah aiya-aiya, ing benjang tekaning janji, nora wurung dadi intiping naraka.
Panggelaringsun mangkana, mung kinrya tandha saksi, yen yektine nora ana, wong tan kepingin utami, nggone durung umanjaning, mring warga kang mrih rahayu, mung lali lan kapesan, marma aja den cecengil, mung elingna ajaken ngankah utami.
Iku kang tansah ngong rasa, dadi sumelaging ati, begja yen tumekeng enak, yaiku kang sun pupuji, kepengin melu mukti, mung kari kendhangan dhengkul, dhuh Hyang Mahakuwasa, kang sipat murah lan asih, angarsakna titahe tibeng raharja.
Nanging ta tyasingsun meksa, saking kudu ngunguruni, karana yen nora awas, tiwas ala nora olih, lir wong memet neng lali, aja butheg toyanipun, mung minane den kena, mengkono kang nong pengini, nora gupak nanging antuk ngepes iwak.
Iku kang kudu rinasa, binudi ing rina wengi, kapriye prayoganira, supaya tekan tumuli, nanging
Marma aja kliru tampa, kasusu ngran-arani, sawijining kapinteran, kinara perlu ngluwihi, iku pan durung pasthi, aja mlepes amalupuh, kabeh kanggo ing karya, lamun wong ngingu turanggi, pasthi sira wong ngarit kang pinilala.
Beda lawan pra sujana, kang kudu anjana langit, lan mabur ngideri jagad, iku pancen wus pinasthi, saking karsaning Widhi, dadi las-lasing tumuwuh, nanging ta nora susah, kabeh-kabeh anglakoni, ngong narima ngrungu lan nyawang kewala.
mangkono kurang parlu, tan mikir mring ngakathah, gampang wong urip pribadi, nora susah rinembung sakehing janma.
ngayomi, mring sagung kang sira wengku, ngegungna tepa-tepa, tutunen tuwuhing ati, mrih tumrontong rada padhang sawatora.
Lan aja pisan mentala, meres kringete wong cilik, prentahen kang duga-duga, kuwate padha nglakoni, miwah
mung eling marang awakmu, dadine nora beda biyen tangga kang ngguntingi, ing samengko cinukur kanca priyangga.
Iku ucaping ngakathah, sung penget mring pra winasis, yen kongsilimut ing cipta, pasthi padha den suraki, dene kang wus linuwih, mring wong cilik mung mumuruk, aja kakehan polah, kapengin kang luwih-luwih, angger bisa urip tentrem wus prayoga.
Luwih maneh wong padesan, tan susah anjaring angina, mung ngaraha rada mayar, pikulane saben ari, bisa ngaso sathithik, lan suda kapaling punuk, miwah anthuk pituwas, kang kurup sayahing dhiri, dimen bisa mangan kang rada mirasa.
gaweyan, garu maluku lan dhangir, ulihe aja kongsi, leatari galupurut endhut, sawusing awak-awak, salina macak sathithik, bisa sanja golek seneng sawatara.
ingsun ngancer-anceri, mung amek kango ran baku, lire mung arsa medhar, patrap pananduring pari, jer punika kang dadi bakuning boga.
Liyan pangolahing lemah, parlu yen mikira wiji, olehe kang seger waras, iku kang perlu ngluwihi, yen wijine
Kedhokaning pawinihan, yen wus ginarap kang becik, lan tilasing rurukudan, wus dadi lemah lan lemi, ginula-nula nuli, kang sadhepa ambanepun, dawane telung dhepa, mrih gampang yen den sebari,wus mangkana nuli leren kang warata.
den enteri, kang enteng amrih ngalumpuk, jupuken dhewekena, pinangan wae prayogi, yen sinebar kurang seger tuwuhira.
Gabah kang wis pipilihan, mentes antep den wadhahi, neng tengok nuli pamahna, kang kekum ing banyu mili, yen ora ana kali, mung banyu seger wus cukup, lawase winatar, telung dina telung bengi, yen sinebar meh malethek thukulira.
sathithik, luwih becik tuwuhipun, takare yen sagulan, gabahe setengah kati, lamun turah kang karangen wuwuhana.
becik mung dalemok cung, sabanjure mangkana, tumeka tuwaning pari, nora bareng salong kasep panenira.
wiji, watara tikel sepuluh, nuli leben ing toya, mrih umes telesing siti, yen wijine wis melethek nuli den satna.
Watarane pirang ndina, sedhenge umuring wiji, kang rujuk jodhoning lemah, kudu nyoba den titeni,
kekerepen wiji, nora akeh anakipun, wulene malah suda, lah apa padahe dadi, babasane wuwuh bandha suda rega.
Lawan yen dhoyong kaliwat, wulune pancer katindhih, kalah lan wulen soglangan, iku luwih mitunani,
Iku pangrekaning swah, kang lumrah kena pinikir, aja mung ngugemi kojah, kang durung den sumurupi, nadyan ta ana yekti, takon kang luwih lembut, yen durung kanyataan,
nora pakantuk, tiwas ngeceh-eceh tadhah, bandha bau saben ari. Ujude kurang tumanja nora kaya ulah slameting ati, iku kang luwih pakanthuk, nadyan ora kondangan, lamun padha salamet atine mulus, wus antuk berkahing suksma, pasthi padha den ayomi.
Malah kebalik balaka, kang sinedya kudu amrih utami, nanging nora kuwatipun, apese mung duwea, arit bendho kang landhep lan linggis pacul, yen becik gagamanira, nununtun karep taberi.
Lamun ngingu rajakay, den abecik nggone padha ngopeni, saben amek gawenipun, nganggoa tepa-tepa,
Sakeh kang darbe sasanggan, nora kena sinramalkaken sami, luwih maneh adol lempung, lan pari durung mangsa, nadyan adol adegan nora pakantuk, kalebu wong nggesa mangsa, maweh rekasa ing wuri.
Nadyan adol gegdhengan, lan badhulan kabeh kurang prayogi, baike padha tinutu, dolen wus dadi beras, pakolehe antuk ninggal dhedhak katul, ngayemi aneng padesan, dadi gajuling rijeki.
pituwas, menir agal liniwet dhewe pakanthuk, kecere nora jinarang, mring pitik iwen nglemoni.
nadhahi gogroganipun, yen kurang kang pinangan, nora sambat mung sasaba luru-luru, den eling padha parlokna, ingon-ingon aja sepi.
Ana maneh buwuh tadhah, yen jro desa katrajang kalen mili, gawe suwakan pakantuk, saben pasar wus kena, sinambetken ing bocah pasthi gumrudug, melik mulih oleh iwak, tru antuk sukaning ati.
Ngungundhuh kang durung mangsa, yen rinasa padha katuanan sami, tunane kasusu ngundhuh, saking sudane rega, tinimbangan pitunane wong kang kuku, yen pinangan ora enak, tarkadhang malah ngalarani.
Nadyan enak rujak degan, mung dolanan dudu bakuning bukti, mulane aja kasusu, kanggone yen wus tuwa, nora nyatur yen nuju ginawe jamu, iku aran mangsa kala, nora dadi ngapa yekti.
Kapuke kalap kaliwat, luwih saking dhadhap jarak lan metir, rangkepana tela
Ganeping prabot padesaan, amiliha kang dadi dhukun bayi, patulunge luwih parlu, yen ana wong carandha, kang wus tuwa lan kang akeh anakipun, nadyan sabusuka neya, kulina ngopeni bayi.
Tunggale kang perlu uga, kudu duwe kaum kang rada becik, pira
lurung, becik kang rada amba, pira bara yen jembar sadhepa kacung, wong mikul bisa petukhan.
Wekasan mbaleni ujar, gedhe cilik kudu rukun lan adil, tegese kang tiba ndhuwur, ngemonggo kalerahan, yen marentah aja ladakgrusa-grusu, wong cilik budine cekak, yen kliru surup drawasi.
Kosok baline mangkana, ingkang ngisor kudhu miturut sami, yen wus bener prentahipun, tuli lakonana, nanging lamun ora adil denya mengku, becik lapurna kewala, pasthi nuli den adili.
Sigeg nggonipun micara, anunutun kanca padesan sami, samono iku yen mathuk, tan ewuh linakonan, yen orane jupuken jejering parlu, rukune ingkang den arah, mrih slamet cukup lan becik.
Iku minangka pratandha, lamu padha mempan budine minter, mamane pantes binatu, mrih majuning pakaryan, lamun kena rembugana dimen kumpul,
Sarana mired nunulad, pirantining kriya ngamanca nagri, lamun maksih kurang kawruh, becik nuli miliha, ingkang limpad patahen dimen ngguguru, ngupaya kawruhing liyan, waragade den uruni.
Ing benjang yen wus sampurna, pangarwruhe pinencaraken nuli, mrih lulus bisane maju, aja mung tanpa mundhak, sakeh kudhi udhag-udheg tekan empluk, kapinina liyan bangsa, kang bisa ambakar beling.
Tan liya bakale lemah, nora kurang ing jagad kebak siti, dadine mung saking kawruh, iku udinen samya, yen wus ngong kukudang, anak anung ngluluwihi.
Nadyan durung warna-warna, loro iku kang banget ngong pingini, baya wus sewu pitulung, kanggo neng jagad jawa, yen pinentang bathine maewu-ewe, karana tekaning tadhah, wus tanpa wragad neng margi.
wijinipun, tekan dadi tenunan, kang anggarap uga wong maewu-ewu, kabeh bakal kawaratan, antuk pangaweyan sami.
Wekasane wuwus ingwang, asung rembug kang padha laku gremi, sudagar lan liyanipun, wajib nyantosanana, mring pra kriya rewangana urun-urun, pamrayoga lan wragad, mrih mragang bisa ngadani.
Lir barange wong ngamanca, tinuladha aja mandheg kepingin, yen padha kenceng ing gayuh, pa gene nora bisa, santosakna kalawan tulung tinulung, sakasare kira-kira, ingkang nora ngereksani.
kulak mring pokokipun, suda wragading sinjang, sira edol roda mayar reganipun, iku gedhening mupangat, kang mayar wong pirang kethi.
den ajujur mring wajib ajangka maju, wujude ingkang jinangkah, majune wong among tamu.
Kapindho majuning kriya, pring telune majuning laku
sarakipun, Gusti Njeng Nabi duta, kang rinasul ing bawana salallahu, wangalaihi wasalam, iku mingka tatali.
Wus katon obahing jagat, yeku tandha dadi parenging Widhi, baya parek kang kinayun, kawasa njunjung bangsa mung marsudi jujure kang sedya maju,
Nan 60 raw manga, Saiki Kusuo no
Balas	riyadi, on 5 Juni 2008 at 8:15 am said:	Eeehh…Kang Obama pernah urip nang indonesia tho..
ya wis..semoga dadi presiden amrik lan aja klalen niliki indonesia…
beja-bejane wong kang sugih, isih beja wong kang duwe rasa cukup, nanging ya tetep sugih(
Tyase wong saya kuwur, singa apes pepes dadya tawur, sugih miskin tyase banjur rontang-ranting, krana gumelare rukun, nanging kaya prang rerampon.
Malah muwuhi ewuh, warna-warna tuwuhing pakewuh, wahanane mung saya muwuhi sedih, saya akeh kang kapiluh, udan tangis jroning batos.
Wit durung prapteng wektu, sirna kanang jaman kala bendu, ing gendinge kang samya anladar budi, tetulung yekti tan wurung, salah kadaden sayektos.
Ujare para pinunjul, ingkang kena kanggo tulak tanggul, amung kudu bisa ngedem edem ati, gumolong geleng gumulungi, nglakoni karsaning Hyang Manon.
mring sawiji, angidep satriya luhur, angidep rajabrana, mung alam ingkang den pundi, kirdiyating tiyas cipta ngesti janma.
Rarasira den pracaya, ngadeg ing gigiring alip, beda lan kang wus santosa, ilange budaya yekti, ronge
Dongane Bapak kanggo Si Ponang, “ Mugo biso dadi kawulone Gusti kang mituhu, manut Bapak Ibu lan ora pareng nakal nggih!”
PURBO ING TANGANE MANUNGSO WASESA ING
Pemain penyerang (kaos abang) kasil ngliwati pertahanan kanggo nyithak gol.
Jroning ulah raga bal-balan, panyerang (Indonésia: penyerang; Inggris: Striker) iku arupa posisi sing paling ngarep, ya iku cedhak karo gawang lawan ing sajroning tim bal-balan. Tugas utama panyerang ya iku nyithak gol, bisa uga dadi pambuka ruang panyerangan tumrap timé.
Panyerang bayangan[besut | besut sumber]
Posisi panyerang bayangan persis ana ing samburiné penyerang murni. Tugas penyerang bayangan luwih rumit, amarga saliyané nampa umpan saka pemain mburi, uga kadhangkala kudu mènèhi umpan marang pemain ing sangarepé (penyerang murni). Penyerang bayangan luwih ngutamakaké tèknik.
Panyerang swiwi[besut | besut sumber]
tugas utama ngrampungaké tugas nggawé gol, ya iku nyithak gol minangka pungkasan saka kerja sama tim nalika nyerang.
Dhaptar panyerang misuwur[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panyerang&oldid=1077514"	Kategori: Istilah bal-balanRintisan mawa topik bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 1 Sèptèmber 2016.
Kutha Jakarta Utara ketata saking 6 kacamatan lan --- kalurahan. Kecamatan-Kecamatan ing kutha Jakarta Lor inggih punika:
Koja Kidul • Koja Lor • Lagoa • Rawa Badhak Kidul • Rawa Badhak
kiBasa SundaSvenskaTiếng ViệtBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 22 Oktober 2016.
rénténg-rénténg kaya kalung / dawa kaya ula / pencokanmu wêsi miring / sing
disaba si pocung mung turut kutha //
kangge RPP lengkap saged dipundownload wonten link menika RPPcangkriman.docx
ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
at 21:04	sing penting wis posting to pak lik..
Luwih becik mikul dhawet karo rengeng – rengeng tinimbang
mbok bilih 110 kmph mboten cukup pak dhe,
lah niki turangga waja kula mpun 7
Pak.. :), plus nganggo Bluetooth sumbangan sampeyan iku
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Kompetisi
kang dumunung ana ing Ethiopia. Manungsa bisa ngelakoni urip ana ing paraden (lembah) Awash minangka wiwit spesies. Awash Tengah uga kagolong panggonan kang ditemukake sisa hominid pra-manungsa kang ditemukake.
Zewdu Tememew Molla, "Dam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Awash&
nalika rembulan wiwit ndadarihawa atis wiwit rinasaslasa iku ana wartapelantun takgendhongsowan pangayonantenaga tuwa ra imbang karo donyakang diburu mung moncering laguakeh kadang kang kelangansenanjan sakedhepanning wis bisa nggawa crita anyarsugeng tindak mbah Surip
Wiwit anane SK Gubernur Iman Utomo no. 188/KP/188, nganti tumekane saiki ing pawiyatan durung ana buku kang bisa kanggo standar ing tlatah Jawa Timur.Kompetensi Dasar kang nate dibahas ing tingkat Prop. Jatim wis katindakake kaping pindho lan ngrawuhake para dwija kang mumpuni ing babagan basa lan sastra Jawa saka MGMP-MGMP Basa Jawa Ing Jatim .
Kagem dwija lan para siswa SMP ing banyuwangi mangga punika
nderek pirso, alamatipun bengkel SANaji ting pundi nggih? kalihan nyuwun pirso, bilih ageninpun ingkang ting semarang niku pundi? bilih saged kula nyuwun nomor ingkang saged dihubungi. infonipun dipun kirim ting kiagengpanepen@yahoo.co.idmaturnuwun sanget..
November 18, 2012 at 7:13 AM
cooled, sing 13 jt tok tukokne wedus dumbo.
aku kon ngarit, nggowo sukete ngangge jet kolet
February 23, 2015 at 20:50	absen yo bons, sampeyan
wis sak file mbak karo arek2 diilangno..mbuh arek2 iki ora ngerti perjuanganne wong jaluk2 lagu nganti dilokno wong barang jeh..he..he..he
kliwon, wuku Sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan: Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ), bergelar: Ingkang Sinuhun Kanjeng
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis: “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Assalamu’alaikum Wr.Wb. - Dhumateng panjenengan para pinisepuh, para sesepuh ingkang satuhu kula bekteni - Sagunging para ta...
uakeh tenan, tapi gabug!!!! Aku rugi…….
4. Opo bedane sing Powder karo NPK biasa? toh ambune podo….. malah apikan NPK
Wis pokoke saputra kudu terus maju!!! Ojo setengah-setengah!!! Aku ketolong
apadene internasional, kaconggah mapanake masyarakat Jawa ana ing posisi kang kompleks. Masyarakat Jawa ora mung dituntut kanggo dadi wong Jawa, “njawa” ing antaraning masyarakat Jawa dhewe, nanging iya kudu dadi wong Jawa kang abangsa Indonesia sarta dadi wong Jawa sing mujudake anggota masyarakat donya. Sawijining kanyatan manawa teteluning tuntutan kasebut ora bisa diakomodasi kanthi becik lan timbang.Ing tengah kalanganing budaya global kang padha rebutan unggul kanggo narik
kasebut banjur njalari masyarakat Jawa ngalami masalah kultural nalika nganakake komunikasi antarbudaya, apa kuwi jroning lingkup nasional apadene internasional. Akibate, masyarakat Jawa condhonge dadi sinis, pesimis, lan
bisa diidentifikasi saka saya mundhak kurange wong kang padha migunakake basa Jawa lan apresiasi marang sastra Jawa. Kulawarga
mudhane, condhong milih migunakake basa nasional lan basa asing jroning nindakake aktivitas-aktivitas kang nduweni gengsi kayata aktivitas pegaweyan, akademik, apadene aktivitas formal lliyane. Sing padha
mangkono mau uga wis nyempyok sastra Jawa. Senajan para susastra Jawa isih sumebar ing ngendi-endi papan, apresiasi
banter, masyarakat Jawa kudune luwih waspada lan sadhar marang jatidirine, sarta gelem nyekeli kanthi kukuh marang kearifan budaya Jawa, saengga ora njalari kedadeyan krisis jatidiri.Kanggo nyingkiri anane krisis jati
kanggo ngembangake, mbina, lan nglindhungi basa lan sastra dhaerah
1. Ngundhakake peran lan fungsi basa lan sastra Jawa minangka sarana kanggo ndhapuk watak lan pakarti kanggo sangu urip ing tengahe masyarakat, bangsa, lan negara.2. Mbalekake maneh kearifan lokal Jawa marang generasi
wau kulo lewat mriku saking sangubanyu arah wingko.Mbok
|title = Krisis moral dalam teks drama Pak Kanjeng, Semar Gugat, dan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lais,_Musi_Banyuasin&oldid=1055683"	Kategori: Kacamatan ing Sumatra KidulKacamatan ing Kabupatèn Musi BanyuasinLais, Musi BanyuasinKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.32, 3 April 2016.
Sagu ya iku tepung kang digawé saka tèrésan wit sagu utawa rumbia (Metroxylon sago Rottb.). glepung sagu ndhuwèni ciri kang mèmper karo tepung tapioka. Sajroning resèp masakan, tepung sagu uga asring diganthi minangka langka panggolèkan bahan utawa luwantara iku biasa diganthi déning glepung tapioka, lan mesthiné saka kaloroné ndhuwèni béda.
Sagu dadi panganan pokok déning masyarakat ing Maluku lan Papua kang kang ana ing pesisir. Sagu uga bisa didadékaké panganan kayata papeda, kayata bubur, utawa bisa digawé panganan liyané.Sagu uga bisa digawé bahan mie lan mutiara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sagu&oldid=976443"	Kategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.19, 2 Maret 2016.
Dalam pemikiran Jawa pengertian Sedulur Papat Limo Pancer (
Bos.. melu di PM sing fairing ngarep yo.. Aku wis duwe buntute hehe... Iku karo lampu barang tho? Sing murah nggeh hehe.. POMayor Jendral Number of posts : 281Age : 27Lokasi :
Bos.. melu di PM sing fairing ngarep yo.. Aku wis duwe buntute hehe... Iku karo lampu barang tho? Sing murah nggeh hehe.. sampun kulo pm nggih
yaa hehe.. Saget mboten mas sing kulo PM?wah
KIDUNG DARMAWEDHA	1. Ana pandhita akarya ing wangsit,mindha kombang angajab ing tawang ,susuh angin ngendi nggone ,lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh wungwang lan gigiring punglu,tapaking anglayang ,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.
2. Ngambil banyu apikulan warih,amek geni sami adadamar,kodhok ngemuli elenge ,miwah kang banyu den kum,
3. Ana kayu apurwa sawiji wit buwana epang keblat papat,agedong mega
5. Aunung agung segara sarandil,langit ingkang amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya madyaning ngawiyat,
sakehe kang nedya ala,larut sirna kang nedya becik basuki,kang sinedya waluya.
9. Siyang ndalu,rineksa hyang widhi ,dinulur saking karseng hyang widhi,kadhep ing jalma kabeh,apan wikuning wikuwikan liring pujasamadi ,dadi sasedyanira mangunah linuhung paparab hyang tegalanang asimpen yen tuwujuh jroning ati,kalis ing
ingkang nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis sadaya.
gumantiora kaya nalika kang kawuri seng kebak pangarep-arepdikaya ngapa
tunggu tekamu ing sak ngisore payungtak kanthi lakumu tumeka ngendhimbokmenawa sesok sore wus ora udan riwis - riwismarakake gawe kekeseng atimanuk kepodang wes mabur mangulonnangeng tetep tak tunggu tekamu******* UDAN WAYAH
salapinem — May 30, 2009 @ 2:45 am
wong islam jamaah akeh2e percoyo ilmu jare2 lan seneng goroh. Ngomong yen salafi iku ngajak berontak iku genahe jarene soko ndi ngono. Yen imame lan ketua umum podo seneng goroh/ngapusi iku isok dibuktekno..iku kok ngaku2 agomo sing haq. Wong Nabi Muhamammad ae amar ma’ruf ae gak nyontoni goroh..,lah njur ajaran seneng goroh iku nyonto ajarane sopo horo..
Comment by elde hihi — May 30, 2009 @ 5:20 am Reply	kalo ngajak mbrontak mending gabung
wong islam jamaah akeh2e percoyo ilmu jare2 lan seneng goroh. Ngomong yen salafi iku ngajak berontak iku genahe jarene soko ndi ngono. seneng mitnah bee. Yen imame lan ketua umum podo seneng goroh/ngapusi iku isok dibuktekno..iku kok ngaku2 agomo sing haq. Wong Nabi Muhamammad ae amar ma’ruf ae gak nyontoni goroh..,lah njur ajaran seneng goroh iku nyonto ajarane sopo horo..
Istilah jowo kangge wong sing ndue hajat pernikahan. Jare wong tuwek taon iki diarani taon dudo, jare taon sing kurang apik kangge mantu ngrejakne manten. Tapi justru malah akeh wong neng desoku sing mantu, wulan iki wae ono patang omah sing ndue hajat mantenan.Kasebut dadi sinoman utowo pemuda sing
ndue duit ngene iki. tapi yo enek segi positipe sih, cukup menyenangkan iso ngumpul bareng konco-konco sak deso. luwih-luwih oleh mangan wedangan lan rokok gratis, hehehe...Terutama acara bengi sing biasane diarani lek-lek'an utowo melek sewengi utuh ngge ngramekne acarane wong mantu. biasane
keduwuren. masalah negoro ben dipikir poro mahasiswa sing isone mung demo tapi ora tau enek hasile iku wae.Akir
numpak bes wae, gambar kuwi pado karo neng deso ku biasane lek lek2an main kertu, remi utowo domino tapi yo ra gawe duwet.....BalasHapusriFFrizzKamis, 10 Desember, 2009sing kulonan
ngene iki.....BalasHapusWong SemarangRabu, 06 Januari, 2010Wis suwe ora mampir mrene, hepi nyu year yo mas....
kanjeng Ratu shima I, II dan III Kanjeng Ratu Kalinyamat dan kanjeng Radebn Ajeng
trésna tenan marang sakpada-pada. Nanging uga kowé kudu nduwèni kepéngin nampa kapinteran-kapinteran pawèhé Roh Sutyi lan sing penting déwé bab ngetokké tembung sangka Gusti. 2Para sedulur, sedulur sing ngetokké basa kasukman kuwi ora ngetokké tembung kanggo manungsa, nanging sedulur kuwi omong-omongan karo Gusti Allah. Manungsa ora bisa dunung tembungé sedulur kuwi, awit dèkné ngetokké basa kasukman sangka karepé Roh Sutyi. Tembung kuwi manungsa ora bisa dunung, awit kuwi prekara-prekara wewadi. 3Nanging sedulur sing ngetokké tembung sangka Gusti Allah nganggo basa sing lumrah kuwi omong-omongan karo manungsa lan bisa mbangun, mituturi lan nglipur. 4Sedulur sing ngetokké basa kasukman kuwi namung mbangun uripé dèkné déwé, nanging sedulur sing ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah kuwi mbangun sedulur kabèh sak pasamuan. 5Pantyèn, karepku kowé bisaa ngetokké basa kasukman, nanging luwih apik nèk kowé bisa ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah waé. Awit sedulur sing ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa lumrah kuwi ajiné ngungkuli sedulur sing ngetokké basa kasukman; kejaba nèk nang pasamuan ènèng sedulur sing bisa ndunungké basa kasukman mau, dadiné sedulur-sedulur sak pasamuan bisa kebangun kabèh. 6Para sedulur, semunggoné aku teka nang nggonmu terus omong-omongan nganggo basa kasukman, lah kuwi apa ajiné? Blas ora ènèng, kejaba nèk aku nggawa tembung sangka Gusti Allah, apa pangerti, apa piwulang nganggo basa sing kowé bisa dunung. 7Tunggalé waé karo instrumèn-instrumèn sing ora ènèng nyawané, kayadéné suling lan kitar. Kepriyé wong bisané ngerti laguné nèk sing ngunèkké ora nganggo swara sing tyeta? 8Kaya soldat sing tukang ngunèkké trompèté kaé. Nèk sing ngunèkké namung angger muni waé, lah kepriyé wong-wong bisané maju arep perang. 9Semono uga kowé, kepriyé wong-wong bisané dunung sing mbok omong nèk tembungmu ora tyeta, awit kowé nganggo basa kasukman. Tembung-tembungmu bakal ilang nganggur, kabur katut angin. 10Nang jagat kéné ènèng basa pirang-pirang lan siji-sijiné kenèng dikanggokké gawé omong-omongan. 11Nanging nèk aku ora dunung basané sing dikanggokké karo sakwijiné wong, dadiné wong kuwi kanggo aku kaya wong séjé basa lan aku kanggo wongé ya kaya wong séjé basa. 12Para sedulur, jalaran kowé pada kepéngin nampa kapinteran-kapinteran pawèhé Roh Sutyi, mbok sak bisa-bisamu pada nggolèkana kapinterané Roh Sutyi sing bisa mbangun sak pasamuan, ora sing namung mbangun kowé déwé. 13Mulané, sedulur sing ngetokké basa kasukman kuwi kudu nyuwun supaya nampa kapinteran bisa ndunungké apa sing diomong nganggo basa kasukman mau. 14Awit nèk aku ndonga nganggo basa kasukman, ya bener kasukmanku ndedonga, nanging pikiranku ora mèlu ndonga. 15Lah sakjané kuduné kepriyé? Kuduné ngéné: aku kudu ndedonga nganggo basa kasukman, nanging aku uga kudu ndedonga nganggo basa sing lumrah. Semono uga aku kepéngin memuji nganggo basa kasukman lan uga memuji nganggo basa sing lumrah. 16Para sedulur, nèk kowé memuji lan maturkesuwun marang Gusti Allah namung nganggo basa kasukman waé, lah kepriyé sedulur liyané sing mèlu kumpulan bisané ngomong “Amèn,” kanggo tanda nèk setuju karo tembungmu; lah wongé ora ngerti apa sing mbok omong. 17Enggonmu maturkesuwun marang Gusti kuwi pantyèn ya bener banget, nanging wong liyané ora kebangun blas. 18Aku jan maturkesuwun tenan marang Gusti Allah aku bisa ngetokké basa kasukman, malah ngungkuli kowé kabèh. 19Nanging nang pasamuan aku luwung ngetokké tembung sakketyap-rongketyap sing liyané bisa dunung, supaya bisa kebangun, tenimbang ngetokké tembung èwon-èwon nganggo basa kasukman, nanging liyané ora bisa dunung. 20Para sedulur, mbok pikiranmu aja kaya pikirané botyah ngono. Ing prekara sing ala kowé kenèng kaya botyah sing durung ngerti bédané ala lan betyik. Nanging nèk mikir kuwi kowé kudu kaya wong sing wis diwasa. 21Nang Kitab ketulis ngéné bab iki: “Gusti ngomong: Aku bakal ngomong marang bangsa iki nganggo basa-basa liya lan lantaran wong-wong sangka liya negara, nanging bangsa iki meksa ora gelem ngrungokké marang Aku.” 22Dadiné para sedulur, basa kasukman kuwi ora marakké wong sing ora pretyaya terus bisa dadi wong pretyaya, ora. Nanging ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah kuwi bisa marakké wong sing ora pretyaya malih bisa pretyaya marang Gusti. 23Semunggoné nang kumpulan wong sak pasamuan kabèh pada ndonga nganggo basa kasukman, lah terus ènèng wong sing ora pretyaya teka, wong-wong kuwi apa ora terus mikir nèk kowé édan kabèh? 24Nanging nèk kowé kabèh pada ngetokké tembungé Gusti nganggo basa sing lumrah, terus ènèng wong sing ora pretyaya apa wong njaba sing kepéngin kenal marang Gusti teka, mesti wong kuwi bakal ngrumangsani dosa-dosané, jalaran sangka tembungé Gusti sing dietokké mau. Dadiné wong kuwi bakal rumangsa diwèlèkké sangka tembungé Gusti mau. 25Prekara-prekara sing kasimpen ing atiné bakal metu kabèh lan wongé bakal niba ngabekti marang Gusti lan ngakoni nèk Gusti Allah kétok tenan nang tengahmu. 26Para sedulur, nèk kowé pada ngumpul nang pasamuan, apiké nèk ènèng sing singi, ènèng sing mulang, ènèng sing ngetokké tembung sangka Gusti Allah nganggo basa sing lumrah, ènèng sing ngetokké basa kasukman lan ènèng liyané sing ndunungké tegesé basa kasukman mau. Kabèh mau kudu dilakokké kanggo mbangun sedulur-sedulur sak pasamuan kabèh. 27Nèk ènèng sing ngetokké basa kasukman, ya apiké nèk namung wong loro apa paling okèh wong telu waé, gentèn-gentènan lan kuduné ènèng siji sing ndunungké tegesé. 28Nèk nang kumpulan kuwi ora ènèng sing bisa ndunungké tegesé, apiké sedulur sing ngetokké basa kasukman kuwi meneng waé. Tembungé disimpen ing atiné déwé waé apa dipasrahké marang Gusti Allah. 29Wong sing ngetokké tembung sangka Gusti nganggo basa sing lumrah kuduné namung loro apa telu waé, liyané kudu ngrungokké sing apik lan mikir tembung kuwi sangka Gusti apa ora. 30Nèk ènèng sedulur liyané nampa tembung sangka Gusti Allah nganggo basa sing lumrah, apiké nèk dèkné ngentèni liyané sing ijik ngomong bèn rampung ndisik. 31Awit kowé kenèng ngetokké tembungé Gusti nganggo basa lumrah, nanging kudu gentèn-gentènan, supaya wong sak pasamuan bisa nampa piwulang lan kebangun. 32Wong sing ngetokké tembung sangka Gusti nganggo basa sing lumrah kudu bisa ngwasani tembungé lan bisa ngendek nèk durung wantyiné. 33Awit Gusti Allah ora seneng karo laku sing rusu lan ora nggenah, nanging Dèkné seneng karo laku sing nganggo pernatan lan katentreman. 34Kaya nang pasamuan-pasamuané Gusti Allah kabèh, sedulur wédok-wédok nèk nang kumpulan aja pada ramé omong-omongan, awit miturut wèté Gusti Allah wong wédok kudu ngajèni marang wong sing ngomong. 35Nèk kepéngin takon apa-apa sing ora dunung, kudu takon marang bojoné nèk wis nang omah. Kanggo wong wédok ora pantes nèk omong-omongan nang kumpulan. 36Para sedulur, apa pituturé Gusti Allah kuwi tekané sangka nggonmu? Lan apa namung kowé sing ngerti pituturé Gusti? Lak ora ta? 37Sedulur sing mikir nampa kapinteran sangka Roh Sutyi lan bisa ngetokké tembungé Gusti Allah apa nampa kapinteran liya-liyané sangka Roh Sutyi, sedulur kuwi kudu ngerti nèk sing tak tulis nang layang iki pernatané Gusti déwé. 38Nèk sedulur kuwi ora gelem nurut marang pernatan iki, dèkné wis aja digatèkké waé. 39Tyekaké rembuk para sedulur, pada ngudia supaya bisa ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah, nanging aja ngalang-alangi kapinteran pawèhé Roh Sutyi sing marakké bisa ngetokké basa kasukman. 40Nanging sembarang kudu nganggo pernatan lan sing
TANPA IKLAN Wong kok senengane Flm Bf ae... Wayahe ngaji boss golek pahala.
Budayadh?w?k? iki pakumpulan Filsuf cawang log. Kaledonia salah tlatah? dhial?k: Jawa). cacah? ing basa Melayu, kayata pucuk prakara Barisan available in exponentially know, iki
► Mercusuar ing Alderney‎ (1 Kc)
Simple EnglishSlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 29 Maret 2013.
awak dewe sing enom2.. mantep2 wae ora ngunyah sirih, malah medeni nek hobine koyo ngono..
Allah SWT, ingkang sampun paring kanugrahan tuwin kabagaswarasan, saengga Buletin KINASIH Edisi
I taun 2011 saged terbit. Agunging panuwun katur
dhumateng para dosen mliginipun kagem Pak Mulyana lan Bu Wulan tuwin kanca-kanca mahasiswa PBD`09 kelas A ingkang sampun
Buletin KINASIH minangka salah satunggaling tugas kangge njangkepi tugas mata kuliah Jurnalistik
Jawa. Redaktur gadhah pangajab mugia buletin menika saged paring kawruh babagan cerkak, geguritan, macapat, lan sanesipun tumrap sok sintena ingkang maos.
Sumangga ingkang badhe maos saged download link wonten ngandhap menika :
moego said: iki aku bar ngematke hedsote mas rawin kok marahi kemekelen, cah cilik ngising, dadi kelingan jaman mbingek
jaman cilikan biyen yo :))..kuwi ketoke putrane …
Reply	rawins says:	1 September, 2012 at 12:00 am	nadanusantara said: ngenteni ndoge blorok 😛
Bar. PR iki iso dadi ide tulisanmu. Ben awakmu rajin nulis
sugeng siyam romadhonmugi kito sedoyo dados tiyang ingkang kembali fitrah.Amiiiiien.BalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
Ir. Rosdanelli, MT/ 132096129 Ir. Renita Manurung, MT/ 132163646 Ir. Mersi Suriani. Sinaga, MT/ 132206946 Dr. Ir. Taslim, MSi/131882284 Ir. Seri
dos pundi niki,wonten fanboy ingkang berdebat ngangge ucapan2 hayawan,parno,..memang dados bloger puniko katah cobaane nggeh..hmmmmmm
"pengakon marang pelayanan sing luar biasa sing wis dilakoni jroning nemokaké sinar Röntgen sing dijenengaké miturut jenengé."
"pengakon marang pelayanan sing luar biasa sing wis dilakoni jroning
"pengakon marang pelayanan sing luar biasa sing wis dilakoni jroning riset fenomena radiasi sing ditemokaké déning
"jroning pengakon besarnya jroning teori lan eksperimen nginvestigasi
"kanggo metode jroning mrodhuksi warna fotografi adhedhasar fenomena penggangguan".
"Dalam pengakuan jroning sumbangan kanggo kemajuan fisika kanthi nemokaké energi quanta."
kanthi panemuan anomali jroning logam campuran baja nikel"
"kanggo sumbangan jroning Teori Fisika lan mligi
"kanggo pekerjaan jroning gejala panas lan mligi kanggo panemuan hukum sing dijenengaké miturut jenengé "
"kanggo penemuan jroning sifat gelombang elektron"
( Bebungah dialokasièkaké jroning Dana Spesial saka seksi hadiah iki.)
"kanggo penciptaan mekanika kuantum, aplikasi sing wis,
"kanggo panemuan wangun produktif baru saka teori atom"
Dhuwit hadiah 1/3 dialokasikan jroning Dana Utama lan 2/3 jroning Dana Spesial ing
"kanggo demonstrasi ngenani keberadaan elemen radioaktif anyar sing diciptakaké kanthi panyinaran neutron, lan kanggo panemuan sing magepokan karo reaksi nuklir sing diasilaké déning neutron redhup"
"kanggo panemuan lan pangembangan siklotron lan kanggo hasil saka iku, mligi sing magepokan jaro elemen radioaktif tiron"
Dhuwit hadiah 1/3 dialokasèkaké jroning Dana Utama lan 2/3 jroning Dana Spesial ing bagéan
"kangg penyelidikannya jroning fisika saka atmosfer ndhuwur mligi jroning panemuan sing disebut uga lapisan Appleton"
"kanggo pangembangan metode kamar awan Wilson, lan penemuan ing babagan fisika nuklir lan radiasi kosmik"
"kanggo pangembangan metode anyar kanggo ukuran presisi magnetik nuklir lan penemauan jroning hubungan bebarengan"
"kangg investigasi penetrasi saka sing disebut hukum keseimbangan sing mbuka dalan kanggo panemuan wigati ngenani unsur dhasar"
"kangg studi pioniré saka hamburan elektron jroning inti atom lan kanthi mangkono nggayuh panemuan ngenani struktur nukleon"
saka efek sing ngangkat jenengé". Pirsani:efek Mössbauer
"kanggo teori pionir madhetaké dat, mligi helium cair "
"kanggo sumbangan jroning teori nukleus atom lan partikel
"kanggo pekerjaan fundamental ing babagan elektronika kuantum, sing ngrintis konstruksi osilator lan pengeras miturut asas maser-laser "
jroning elektrodinamika kuantum, karo deep-ploughing minangka akibat fisik saka unsur dhasar"
nuklir, mligi penemuan ngenani prodhuksi energi lintang"
"kanggo sumbangan sing nemtokaké jroning unsur dhasar fisika, utamané jroning panemuan kahanan resonansi, liwat pengembangan saka teknik panggunaan bilik gelembung hidrogen lan analisis data "
"kanggo sumbangan lan penemuan ngenani klasifikasi unsur dhasar
"kanggo pekerjaan lan panemuan fundamental ngenani antiferromagnetisme lan ferrimagnetisme sing buka dalan kanggo aplikasi wigati jroning
"kanggo perkiraan teoritis saka sifat arus sing super ngliwati pembatas terowongan, mligi fenomena sing sacara umum dikenal
"kanggo penemuan hubungan antara obahan bebarengan lan obahan partikel jroning inti atom
"kanggo pekerjaan pionir jroning panemuan unsur dhasar bobot saka jinis baru". Utawa: kanggo panemuan partikel J/
"kanggo panemuan dhasar jroning area temperatur fisik sing cendhèk"
"kanggo studi teoritis lan pacobané jroning reaksi nuklir saka wigatiné jroning pambentukan elemen kimia ing alam semesta"
"kanggo sumbangan menentukan jroning proyek gedhé, sing mbuka dalan kanggo
panemuan metode dasar osilator kapisah lan panggunaan jroning maser hidrogen lan jam atom liyané"
hamburan inelastik dhuwur saka elektron jroning proton lan loncatan neutron, minangka kapentingan sing perlu kanggo pangembangan
golongan jroning sistem prasaja bisa disamaratakaké jroning luwih akèh wangun kompleks dat, mligi jroning kristal cuwèr lan polimer"
"kanggo panemuan jroning wangun anyar fluida kuantum karo fractionally charged excitations". Utawa, panemuan efek kuantum ruangan saka pacoban jroning 1982, sing sacara mendasar mbangun kahanan sing gawé observasi
"kanggo pangembangan heterostruktur semikonduktor digunakna jroning kecepatan dhuwur lan
"kanggo panemuan mekanisme pamecahan simetri spontan jroning fisika subatom"
cobo mas bejo kementarmu wae wis tabrakaan dewe,jare kon takok Alloh,lha kok jluntrunge Jare Ustad Abu bakar ba’asyir ki piye? he..he.. ning ra po po sing penting dho sregep ngaji yo.
kekal opo ora. Mbok yo langsung ae takok Alloh. Lha sing nduwe neroko iku Alloh, dudu ulama.
Tinimbang spikulasi, mbok yo urip pisan nduwe amir opo susahe. Sing merasa amire pak SBY kapan2 baeat langsung neng SBY
Jare Ustad Abu bakar ba’asyir nalikane diwawancarai metrotv: ditakoni ngopo
ddi ra apik tok kwi p150ns ngrusak tok.
^ (id)Jurnal Tekno Pangan & Agroindustri, volume 1 nomor 4
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abon&oldid=1118212"	Kategori: PangananOlah-olahan Indonésia	Menu navigasi
jupuk gambar cangkem di coret ndek nggonamu tak nggo headshot hahahah
mbak, mbok nggawe rusuh toooooo mengko aku sing ngompori, lah sepi je nek ra ana sing perang kiiiii
moh, aku diarani sing ora2 karo koncone mas Erwin….aku
hahahaahahhahahahah aku yo ho oh,,,,padahal aku lak ming sorak sorak ana wong
tapi yo dasar amaltia gunawan,,,,,,ndableg hahahahha
Reply	amaltiagunawan says:	16 April, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: aku jupuk gambar cangkem di coret ndek nggonamu tak nggo headshot hahahah
lah yoben to, wong hakku komentar, salahe di share ndek public, yo public
Reply	husni fithri	September 8, 2011 at 3:00 pm	podo2 fa.. mugo2 awak dewe yo langgeng..*haaa —>opo iki maksude.. yoh langgeng ukhuwah e.. 🙂
Reply	ismailsunni	September 10, 2011 at 2:15 am	paragraf 6-7… ketoke aku juga ngono… ada penjelasan
alang-alang Kalbu Awit..Wektu iku kang bisandadekake banyu dadi watuwatu dadi banyu. Yen sliramu takonSepiro
Nyuwun pangapunten ingkang sanget boten pamitan. Memang boten pamit kalian sinten-sinten kecuali keluarga kaliyan konco Lab.
Matur nuwun sampun melu bungah, salam nggih dhateng
Arsia Mons iku gunung ing planèt Mars. Gunung iki dhuwuré 16 kilomèter.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bancak,_Semarang&oldid=1102466"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn SemarangBancak, SemarangKabupatèn SemarangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 22 Oktober 2016.
Basa Jawa iku kagolong basa Austronesia, ya iku basa-basa sing dianggo sawarna-warnané bangsa pribumi ing kapuloan sakidul-wetaning bawana Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang luwih 80 yuta panutur ibu. Kajaba iku, basa iku kasebar ing Indonésia saka Sumatra nganti Papua, Timor Wétan, Malaysia, Singapura, Taiwan, Hong Kong, Walanda, Suriname, Curaçao, lan ing Kaledonia
“wonten ing meriki perlu kulo caosi dalan tengah ingkang leres menggah hukum Islam supados boten menyalahi hukumipun Gusti
Mr. Bean Main FIlm Horor di Indonesia Bareng Dewi
Prabu Agung Resi Cakrabuana (950 M) Prabu Agung Resi Cakrabuana
MÉNAKLUHUR (1155 . Prabu Linggadéwata (1311-1333) 29. 1350-1357) 32.1157) 24. Prabu Ragamulya atawa Prabu Suryakancana (1567-1579) 41. Prabu Sakti (1543-1551) 39. Prabu Susuktunggal (1475-1482) 35.1175) 25.1297) 26. 1157 . Prabu DÉWATABUANAWISÉSA (1535-1543) 38. 1482-1521) 36. Darmasiksa Prabu Sanghyang Wisnu (1175 . Prabu Ajiguna Linggawisésa (1333-1340) 30. Prabu Nilakéndra (1551-1567) 40. Prabu Bunisora (1357-1371) 33. Prabu Surawisésa (1521-1535) 37. Prabu Geusan Ulun (1580-1608 M)
. Prabu Ragamulya Luhurprabawa (1340-1350) 31. 1297 . Prabu Maharaja Linggabuanawisésa (anu gugur dina Perang Bubat.1303) 27. Prabu
kulite sing wis rada ireng, terus bae nyekel papir sing kemebul nyenggrak. Tapi
waktu deweke dadi tukang batu bar lulusan SD. Deweke ya
senadyan Man Kasan cuma nduwe ijasah SD. Sepisan maning Man Kasan
batangan ingkang kêdah dipunwangsuli utawi mbêtahakên wangsulan. Wujudipun
wancahan/cekakan Tuladha: pakbolétus (Tapak kêbo ana léléné satus) b. Cangkriman
irib – iriban utawa pepindhan Tuladha : sega
arab, macane saka ngendi? (saka alas)
Monggo dipun cermati nggih (nek saged gambare dipun save image as , terus nek tumbas/njahitaken, pados ingkang
angulati putranipun kang murca musna ing ratri,
bisa amèt jalaran brerana nora tèdèking,
karo arek iku? Wah lek nilaiku apik, arek iku lak iso “kesengsem” karo aku! Jangkrik, lek ngono ae aku yo iso!
nembe ngerti tengkleng seh mas.ngertine yo nang kalimantan kene.maklum dudu wong solo..
pokokmen nggone ki sing bar nggeblegan ngidul (jalan Yos) terus ana protelon sing arah Pakis Klaten,njur ngulon
Miturut ancer-ancermu kuwi, nek ora salah tengkleng Mbak Diah, Solo Baru. Warunge persis ngisor wit waru. Mboh nek saiki.
lha tapi pas aku mrono bareng karo rombongan Plat merah Sukoharjo ki, jare sih wong2 pemda kabupaten
tau nyoba2 panganan larang. Tau mangan thengkleng sing arah Solo Baru. sing tau metu neng
sok-sok dipunalihaksarakaken dados Dostoevsky listen (pitulung·info)) (11 November [K.J.: 30 Oktober] 1821 – 9 Fèbruari [K.J.: 28 Januari] 1881) punika salah satunggiling sastrawan Ruslan paling ageng, ingkang karya-karyanipun nimbulaken dhampak ingkang dawa dhumateng fiksi abad kaping 20. Karya-karyanipun asring nampilaken tokoh-tokoh ing kahanan ingkang putus asa lan pikiran ingkang sanget èkstrém, saéngga ngatingalaken pamahaman ingkang luar biyasa perkawis psikologi menungsa sarta analisis ingkang lebet ngenani kahanan pulitik, sosial, lan spiritual ing Ruslan wanci semanten. Kathah saking karya-karyanipun ingkang paling misuwur kados-kados ngramalaken pamikiran lan kapedulian tiyang ing zaman modhèrn. Sok-sok panjenenganipun dipunsebat minangka pangadeg eksistensialisme, utaminipun ing Catatan-catatan dari Bawah Tanah, ingkang dipungambaraken déning Walter Kaufmann minangka "karya paling saé kanggé eksistensialisme ingkang naté dipunserat".
Fyodor punika anak angka kalih saking pitung sadhèrèk ingkang miyos saking pasangan Mikhail lan Maria Dostoyevsky. Mboten lami sasampunipun ibunipun tilar donya amargi tuberkulosis ing taun 1837, piyambakipun lan sadhèrèkipun Mikhail dipunkintun dhateng Akademi Tèknik Militèr ing St. Petersburg. Bapanipun, satunggiling ahli bedhah militèr ingkang sampun pènsiun, ingkang nyambut damel minangka dhokter ing Griya Sakit Mariinsky kanggé tiyang-tiyang miskin ing Moskwa, tilar donya taun 1839. Éwadéné boten dipunmangertos sebabipun, tiyang-tiyang yakin bilih Mikhail Dostoyevsky dipunpejahi déning petani-petaninipun piyambak, ingkang konon dados duka nalika Mikhail mendem lan salajengipun tumindak kekerasan. Tiyang-tiyang punika ngupados nahan panjenenganipun, lajeng ngesokaken vodka dhateng tutukipun saéngga panjenenganipun klelep. Satunggiling cariyos sanès nelakaken bilih Mikhail séda amargi sebab-sebab alamiah, lan satunggiling juragan siti tangganipun ngripta cariyos ngenani pambrontakan petani punika supados panjenenganipun saged mundhut hartanipun kanthi regi mirah.
Dostoyevsky dipunkintun dhateng Akademi Tèknik Militèr St. Petersburg lan amargi panjenenganipun boten patiya pinter ing matematika, mata pelajaran ingkang dipunsengiti, mila panjenenganipun boten kasil kanthi saé ing sekolah punika. Kosokwangsulipun, panjenenganipun langkung musataken kawigatosan marang sastra. Tokoh pujaanipun punika Honore de Balzac lan ing taun 1843 panjenenganipun malah mertal salah satunggiling karya paling agengipun Balzac, Eugenie Grandet dhateng basa Ruslan. Watara wekdal punika Dostoyevsky wiwit nyerat fiksinipun piyambak lan ing taun 1846, karyanipun ingkang sepindhah, satunggiling novel cekak kanthi wangun layang, Tiyang-tiyang Miskin, pikantuk sambetan saé, khususipun déning kritikus liberal, Vissarion Belinsky, kanthi pangalembananipun ingkang misuwur sanget, "Satunggiling Gogol ingkang énggal sampun mijil!"
Dostoyevsky dipuncipeng lan dipunkunjara tanggal 23 April 1849 amargi katut ing kagiyatan révolusionèr nglawan Tsar Nikolai I. Tanggal 16 November taun punika, penjenenganipun dipundhawahi paukuman pati amargi kagiyatan anti pamaréntahan ingkang kakait kaliyan satunggiling klompok intelèktual liberal, Bunderan Petrashevsky. Sasampunipun éthok-éthok dipunukum pati—netranipun dipuntutup lan panjenenganipun dipunpréntah ngadeg ing njawi ingkang asrep hawanipun sinambi nengga kanggé dipuntembak mati déning satunggiling regu tembak, paukuman Dostoyevsky dipunalihaken dados sapérangan taun dipunkintun dhateng pambuwangan kanggé nyambut damel peksa ing satunggiling kamp pakunjaran katorga ing Omsk, Siberia. Epilepsiipun ingkang sampun dangu dipuntandhang, sansaya ningkat ing wekdal punika. Panjenenganipun dipunbébasaken saking pakunjaran taun 1854, lan dipunwajibaken lelados ing Resimen Siberia. Dostoyevsky nelasaken gangsal taun salajengipun minangka satunggiling kopral (lan ing wurinipun lètnan) ing lebet Barisan Batalyon Résimèn kaping 7 ingkang dipuntugasaken ing benteng Semipalatinsk ing Kazakhstan.
Pupunika dados titik walik ing kagesangan pangarang punika. Dostoyevsky nilar gagasan-gagasan idhéalipun sepindhah lan dados satunggiling tiyang Kristen lan panentang kiyat nihilisme lan sosialisme atèis. Piyambakipun ing wurinipun nglampahi reréncangan ingkang anèh kaliyan pangarang konservatif, Konstantin Pobedonostsev. Piyambakipun wiwit njalin sesambetan, lan ing wurinipun palakrama kaliyan Maria Dmitrievna Isaeva, randha satunggiling kenalanipun ing Siberia.
Ing taun 1860, panjenenganipun kundur dhateng St. Petersburg, lan ing mriku panjenenganipun nyerat sapérangan jurnal sastra ingkang gagal kaliyan rakanipun, Mikhail. Dostoyevsky sedhih sanget nalika èstrinipun tilar donya ing taun 1864, lan boten lami salajengipun sedhèrèkipun ugi tilar donya. Penjenenganipun dados lumpuh ékonominipun amargi utang bisnis lan kedah ngragadi randha rakanipun sarta yoga-yoganipun. Dostoyevsky klelep ing satunggiling depresi ingkang lebet sanget, panjenenganipun asring ndhatengi papan main lan kalah teras.
Dostoyevsky nandhang kacandhuan main ingkang parah lan akibat-akibatipun. Miturut satunggiling cariyos Kajahatan lan Paukuman, kamungelan novelipun ingkang paling misuwur, dipunrampungaken kanthi kesesa sanget amargi Dostoyevsky sanget mbetahaken arta ing ngajeng saking panerbitipun. Piyambakipun praktis boten kagungan arta sakedhik kémawon sasampunipun telas-telasan main. Dostoyevsky nyerat Si Penjudi ing wekdal ingkang sami kanggé njangkepi satunggiling prajanjian kaliyan panerbitipun Stellovsky ingkang menawi piyambakpipun boten nampi karangan énggal, bakal ngeklaim sadaya hak ripta dhumateng sadaya seratan Dostoyevsky.
Kasurung déning pepénginan kanggé uwal saking para kredituripun ing lebet nagari lan ngunjungi kasino-kasino ing manca nagari, Dostoyevsky nindakaken kunjungan dhateng Éropah Kilèn.Ing mrika, piyambakipun ngupados ngrenda malih sesambetan tresnanipun ingkang lami kaliyan Apollinaria (Polina) Suslova, satunggiling mahasiswi anèm, sasampunipun sapérangan taun sadèrèngipun naté sesambetan. Nanging Suslova boten nampi lamaranipun. Dostoyevsky kuciwa, nanging boten lami salajengipun, piyambakipun kepanggih kaliyan Anna Grigorevna, satunggiling panulis sténo kanthi yuswa 20 taun, ingkang lajeng palakrama ing taun 1867. Periode punika arupi wekdal panulisan buku-bukunipun ingkang paling ageng. Saking taun 1873 dumugi taun 1881 piyambakipun males kagagalan-kagagalan jurnalistik sadèrèngipun kanthi nerbitaken satunggiling jurnal wulanan penuh kanthi cariyos cekak, sketsa, lan artikel perkawis prastawa énggal — Buku Dinan Pangarang. Jurnal punika arupi suksès ageng. Dostoyevsky uga dipunmangertos sampung mangaruhi sarta dipunprabawai déning filsuf Ruslan misuwur, Vladimir Sergeyevich Solovyov, sabagéyan malah nelakaken bilih Solovyov arupi prototipe saking tokoh Alyosha Karamazov.
Ing taun 1877 Dostoyevsky maringaken eulogi utami ing panguburan rencang caketipun, panyair Nekrasov, saéngga mijilaken kathah kontrovèrsi. Ing taun 1880, boten lami sadèrèngipun piyambakpipun séda, piyambakipun maringaken sesorah Pushkinipun ingkang misuwur ing upacara pangresmèn monumèn Pushkin ing Moskwa.
Ing taun-taun pungkasanipun, Fyodor Dostoyevsky mapan lami ing résor Staraya Russa ingkang langkung celak dhateng St Petersburg lan langkung mirah tinimbang résor-résor Jèrman. Piyambakipun séda tanggal 28 Januari (O.S.), 1881 amargi panggetihan paru-paru ingkang dipunsebabaken déning serangan epilepsi. Dhisinipun dipunsarèkaken ing Pasaréyan Tikhvin ing Biara Alexander Nevsky, St. Petersburg, Ruslan. Sekawan dasa éwu tiyang Ruslan ngratapi lan dhateng ing panguburanipun. Cithakan:Rf
Karya lan prabawa[besut | besut sumber]
Yukio Mishima, Gabriel García Márquez lan Joseph Heller—praktis boten wonten setunggil kémawon panulis ageng abad kaping 20 ingkang lolos saking ayang-ayangipun ingkang rowa (sapérangan tokoh ingkang boten kenging prabawai arang sanget, kalebet Vladimir Nabokov, Henry James, Joseph Conrad lan, ing cara ingkang langkung kasamar, D.H. Lawrence). Novelis Amérika Ernest Hemingway ugi ngutip Dostoyevsky ing buku-buku otobiografinipun, minangka prabawa ageng ing karyanipun. Dhasaripun Dostoyevsky punika satunggiling pangarang mitos (lan ing perkawis punika sok-sok panjenenganipun dipunbandhigaken kaliyan Herman Melville), lan panjenenganipun sampun ngripta satunggiling karya ingkang wigati sanget lan saged dipunsebat ngandhut daya hipnotis ingkang kagungan ciri kados mekaten: swasana ingkang sanget dipundramatisir (konklaf), kaliyan tokoh-tokohipun, ingkang asring ing swasana skandal lan mbledhos, kanthi penuh semangat kalibat ing dhialog-dhialog kados Sokrates à la Russe (gaya Ruslan); pamadosan Hyang, masalah Kuwaos Awon lan kasangsaran tiyang-tiyang ingkang boten lepat ngisi sabagéyan ageng novèl-novèlipun.
Ingkang nyengsemaken, Fyodor Dostoyevsky lan raseksa sanèsipun ing sastra Ruslan abad kaping 19, Lev Nikolayevich Tolstoy, boten naté pepanggihan sacara pribadi, éwadéné kekalihipun silih muji setunggal kaliyan setunggalipun. Tolstoy konon nangis nalika mireng sédanipun Dostoyevsky. Ing wekdal semanten, kekalihipun dipunanggep déning para kritikus lan publik Ruslan minangka novèlis paling ageng ingkang dipunasilaken Ruslan.
Rujukan budaya[besut | besut sumber]
Band rock British Sea Power sacara langsung ngrujuk marang Dostoyevsky ing lagu "Apologies to Insect Life", ingkang sedikit banyak dipundhasaraken dhateng Cathetan-cathetan saking Ngandhap Siti.
ngandhut ukara "Kula boten sedhih kados Dostoyevsky/Kula boten lantip kados Mark Twain".
Band Protest the Hero nelakaken bilih Dostoevesky punika prabawa utaminipun kanggé album konsèpipun Kezia. Band punika ugi naté nyerat lan nyanyèkaken lagu asesirah "I am Dimitri Karamazov and the World Is My Father" (Kula punika Dimitri Karamazov lan Donya punika Bapa Kula) ing EP-nipun A Calculated Use of Sound.
The Machinist ugi katonipun dipunprabawai déning karya Dostovsky, The Double. Tokoh utami saking cariyos punika antagonis lan ugi protagonis. Komentar DVD kanggé The Machinist nyebataken The Double minangka sumber ilhamipun. Tokoh utami ing The Machinist ugi dipungambaraken ing satunggiling kasempatan nalika maos buku Dostoyevsky The Idiot.
Ing seri TV Britania, The Office, usum sepindhah, episode 3, David Brent ngupados ningkataken egonipun kanthi mamèraken pengetauanipun perkawis kagesangan lan karya Dostoyevsky.
Ing filem Woody Allen, Match Point, tokoh utaminipun dipungambaraken maos Dostoyevsky lan asring ndhiskusèkaken.
Dalam èpisode The X-Files, "Talitha Cumi," kathah saking dhialog antawisipun Priyantung ingkang ngrokok lan Jeremiah Smith dipundhasaraken ing paragraf-paragraf
Band post-punk Britania, Magazine ngrujuk dhateng Dostoyevsky ing "Philadelphia" lan "Song from Under the Floorboards" ing albumipun
Nietzsche mratelakaken perkawis Yesus: "Éman sanget boten wonten Dostoyevsky ing saubenging Panjenenganipun." Piyambakipun ugi nelakaken "Dostoyevsky punika setunggal-setunggaling psikolog ingkang saking piyambakipun kula saged sinau: panjenenganipun arupi kamujuran ingkang paling ngremenaken ing gesang kula, langkung remen tinimbang panemon Stendhal." Panjenenganipun nelakaken bilih Cathetan-cathetan saking Ngandhap Siti "nelakaken kaleresan saking rah."
Martin Scorsese ngginaaken téma-téma saking karya Dostoyevsky khususipun ing
lan réncangipun ngginaaken irah-irahan saking saben novèl ageng Dostoyevsky kanggé ndhiskusèkaken pawartos panggenanipun.
Ing èpisode kaping 39 saking acara TV Lost Locke maringaken dhateng si tahanan buku Karamazov Sasadulur kanggé dipunwaos lan nelakaken bilih Hemingway gesang ing ayang-ayanganipun.
Pranala njawi lan rujukan[besut | besut sumber]
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Author:Fyodor_Dostoevsky
Buku audio gratis Cathetan-cathetan saka Ngisor Lemah saking LibriVox
Tèks lengkap sabagéyan karya Dostoyevsky ing basa aslinipun, Ruslan
Fyodor Dostoyevsky - Biografi, e-buku, kutipan lan sumber-sumber sanèsipun
Sawijining sajarah naratif ngenani Ruslan ing mangsa Alexander II, Tolstoy, lan Dostoyevsky
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fyodor_Dostoyevsky&oldid=1112622"	Kategori: Lair 1821Pati 1881Sastrawan RuslanTokoh RuslanKategori ndhelik: Artikel mawa mikroformat hAudioArtikel DhasarArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Nyai Ageng Kasreman manggih jabang bayi wonten ing dangan pasareanipun ingkang raka Kyai_Ageng_Kasreman, kaparing nami Djaka Tarub. Djaka Tarub lajeng krama angsal widadari nami Dewi_Nawangwulan. Djaka Tarub peputro satunggal putri nami Dewi Nawangsih. Dewi_Nawangsih lajeng krama angsal Raden Bondhan Kedjawan (putro nata ing Majapahit / Sinuhun_Brawidjaja).
1. Raden Bondhan Kedjawan (peputro 2)
– Kyai Ageng Getas Pendawa (Kyai Ageng Abdullah) #
2. Kyai Ageng Getas Pendawa (peputro 7)
– Kyai Ageng Selo (Kyai Ageng Abdulrachman) #
3. Kyai Ageng Selo (peputro 7)
– Nyai Ageng Sungeb (Nyai Ageng Saba) #
– Kyai Ageng Lawean (Kyai Gede Nis)
4. Nyai Ageng Saba (peputro 3)
5. Nyai Ageng Ridjapandelengan (peputro 3 / jalor sadaya)
6. Kyai Ageng Djiwatenaja (peputro 1)
7. Kyai Ageng Mertodjiwo (peputro 5)
Judowidjojo, krama angsal Pakopen (peputro 2)
– Ngabehi Judowidjojo Kaping II, sumare ing Tjangkring #
9. Ngabehi Judowidjojo Kaping II (peputro 8)
10. Ngabehi Judowidjojo Kaping III (peputro 5)
– Raden Prawirososro, Patih ing Purwodadi (Madiun)
– Raden Kertodiwirjo, Lurah ing Panjunan (Grobogan) #
– Raden Ngt. Judosentono, ing Jetis (Purwodadi) saking selir
– Raden Ngt. Atmoprawiro, Mantri Kadaster ing Tegal
kulo mboten ngertos bab ingkang dipun bahas wonten ing perkawis modem meniko,kulo nyuwun kawigatosan sinten kemawon supados maringi penjelasan masalah modem meniko ngantos jelas,ingkang utami bab standar internasional ingkang dipun agem wonten ing modem meniko.matur sembah nuwun saderengipun – by mo-dem dab (9:44am est wed mar 24 2004)mo-dem dab (9:41am est wed mar 24 2004)kulo mboten ngertos bab ingkang dipun bahas wonten ing perkawis modem meniko,kulo nyuwun kawigatosan sinten kemawon supados maringi penjelasan masalah modem meniko ngantos jelas,ingkang utami bab standar internasional ingkang dipun agem wonten ing modem meniko.matur sembah nuwun saderengipun -@.
inggih punika kéwan paling ageng ing kelompok paus bergigi ugi minangka kéwan bergigi paling ageng ing jagad. Paus punika dipunsukani nama amargi bahan putih susu spermaceti ingkang wonten ing sirahipun, saha nalika wiwitani dipunduga minangka sperma. Sirah Paus Sperma ingkang ageng saha wujud sadayanipun benten, katambahan malih wonten ing novel Moby-Dick ingkang dipunserat déning Herman Mellville, damel paus punika misuwur minangka paus arketipe (archetype).
sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
jroning praba marakata, sinung tandha pindha widadari ngantih,
larut mirut tedhuhing dalu kalindhih, sumeblak tanpa sesa..
10. Anglur selur lakune wong tani,
sareng mangkat maring papasaran, pating krengkot pikulane,
murka anggake kudu ndheweki, wus turah durung nrima..
12. Nora menget adile Hyang Widdhi, denya mandum jatining pangrasa,
kukila neng tawang, mina neng jro kedhung,
mengko nadhah lan janganan, sambel rawit lalaban timun lan metir,
rasaning tyas ingwang, mung kumandel kinemulan ing Hyang
untung gak tembak tembakan.Sekarang.... Anak polah bopo kepradah.BalasHapusAnonim30 Juli 2008 18.46Panjenengan sami kalih kulo nek babagan ngelonjo sekolah ....biyen ....kulo...sangking pinggir
12 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol(tahun 1513)
iwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie.Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa.Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal.Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh.Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono.d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau perang kanggo merangi kutha kutha pelabuhan; Goa, Ormus lan Malaka genti genti dikalahaké.Iya jamané d'Alburquerque (tahun 1509 - 1515), iku mumbul mumbule wong Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko.Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik.Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam.Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak.Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten.Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané.Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur.Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijèn ijènan (monopolie) lan Sultan ing kono.Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha.Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé.
Sepanyol.Saka panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya.Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh.Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon.Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika.Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika.Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol.Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina.Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore.Sultan Tidore bungah banget, awit bakal olèh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate.Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522.Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina.Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II).Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencaraké agama Kristen.
Ulfah Uswatun Hasanah	8 November 2012 at 14:04
mboten gadhah mbak Yu… Wontene namung es limun… Maturnuwun kagem panjenengan ^^
Salut aq rek lek arema karo bonel iso bersatu, lalekno jaman biyen, saiki lair maneh dadi wong anyar,
mungsuh opo maneh kro aremania! Malahan tambah akeh koncoku sing aremania!
“Iki jaman moderen wis duduk jaman jahiliyah maneh”
CAKMUJIBONEX Says:	10 December 2008 at 9:32 am Buat Bonek atau Aremania, buat yang garis keras, garis lunak, garis
mr ijo iku sopo se…????
tak dungakno prsby thun ngarep iso ublem ISL soale iku osi nunjukno sportifitas lan wujud damai antara AREMANIA lan
karo bonekmania,tapi saiki aq sadar saiki gawe opo musuhan aq bangga karo bonekmania ternyata koen dhuwee jiwa besar.
sampi saiki bojoku yo wong bonekmania.
gawe mr. ijo lek raimu gateli ngak pho2 bonekmania ngak awakmu tho
aq pinggin bonek karo bonek dadi siji
Citibank ya iku bank AS pisanan kang ngenalake ATM nalika taun 1970-an.[1] Citibank diadegaké taun [1] dadi Bank Kutha New York.[1] Nalika taun 1894 bank iki dadi bank paling gedhé ana ing Amérika Sarékat.[1] Nalika taun 1902 citybank nganakake perluasan menyang donya lan dadi bank pisanan saka AS kang duwé departemen ana ing luar negeri.[1] Nalika taun 1930 citibank dadi bank paling gedhé ana ing donya kang nduwèni cabang luwih saka 100 cabang kang manggon ana ing 23 nagara.[1] Citibank banjur nganti jenenge dadi
nalika taun 1962 lan banjur dadi Citibank nalika 1976.[1] Citibank saiki kalebu dadi konsumen lan perusahaan bank saka jasa finansial raseksa Citigroup, perusahaan kang paling gedhé ana ing donya.[2] Citibank ana ing luwih saka 50 nagara ing donya lan luwih saka saperangan saka jumlan 1400 kantore mapan ana ing AS, lan akeh-akehe mapan ana ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.33, 23 Januari 2017.
Korinta 91Para sedulur, aku iki apa dudu wong merdéka? Aku iki apa dudu rasul? Aku lak wis tau weruh Gustiné awaké déwé Yésus Kristus ta? Lan kowé kuwi lak wohé penggawéanku kanggo Gusti ta? 2Senajan wong liya ora gelem nganggep aku rasul, nanging kanggo kowé aku iki ya rasul ta? Awit kowé déwé lan uripmu dadi wong pretyaya kuwi tandané nèk aku iki rasul. 3Nèk ènèng wong ndedes-ndedes kepéngin ngerti, wangsulanku pantyèn ngono kuwi. 4Mosok aku ora éntuk nampa pangan lan ombèn sangka enggonku nyambutgawé? 5Mosok awaké déwé ora éntuk nggawa bojoné nèk awaké déwé lelungan, kaya para rasul liyané lan sedulur-seduluré Gusti Yésus lan uga rasul Pétrus. 6Apa namung Barnabas karo aku déwé sing kudu nggolèk pangan déwé? 7Apa kowé tau krungu nèk soldat kuwi mbayar gajihané déwé? Apa ènèng wong tandur sing ora mangan pametuné keboné? Apa ènèng wong ngingu wedus sing ora ngombé mèrkiné wedusé? 8Sing tak omong iki ora namung lumrah miturut pikirané manungsa, nanging Kitab uga wis ngomongké bab kuwi. 9Nang kitabé nabi Moses ketulis ngéné: “Sapi sing ngiles aja dibingkem tyangkemé.” Apa nang kéné iki Gusti Allah ngomongké bab sapi? Mesti ora ta! 10Sing diomong nang tulisan iki ya awaké déwé iki! Pantyèn sing ditulis iki ngomongké bab awaké déwé, awit wong sing ngepluk lan sing panèn kudu bisa njagakké bagèané sangka panènané. 11Para sedulur, nèk awaké déwé wis nyebar wiji kasukman ing kowé, apa ora lumrah nèk awaké déwé ngunduh barang sing dibutuhké saben dinané. 12Nèk liya-liyané nampa bagèan kuwi sangka kowé, apa bagèané awaké déwé kuduné ora ngungkuli éntuké liyané? Nanging wujuté awaké déwé ora nganggokké kelunggaran kuwi; awaké déwé malah nyukupi butuhé déwé, supaya awaké déwé ora ngalang-alangi enggoné awaké déwé nggelarké kabar kabungahané Kristus. 13Kowé mesti ngerti nèk wong sing nyambutgawé nang Gréja Gedé kuwi nampa pangané sangka Gréja Gedé. Semono uga, wong sing masrahké kurban nang altar ya nampa bagèané sangka altar. 14Mulané Gusti uga ya wis nggawé pernatan nèk saben wong sing nggelarké pituturé Gusti kudu nampa pangané sangka enggoné nggelarké pitutur mau. 15Nanging aku ora tau nganggokké kelunggaran iki blas lan aku nulis layang iki ya ora jalaran aku kepéngin nampa apa-apa. Ora, aku luwung mati waé tenimbang aku kélangan prekara siji sing kenèng tak enggo pamèran iki. 16Enggonku nggelarké pituturé Gusti kuwi ya ora tak gawé sombong apa pamèran, awit aku namung nuruti kekarepané Gusti. Lan kaya ngapa susahku nèk aku ora nggelarké kabar kabungahan iki. 17Semunggoné tak kerjani sangka karepku déwé, ya sak beneré nèk aku ngarep-arep upah. Nanging penggawéan iki ora sangka karepku déwé, awit kuwi kuwajiban sing dipasrahké marang aku karo Gusti Allah. 18Tibaké upahku iki apa? Upahku ya iki: aku bisa nggelarké pituturé Gusti tanpa nampa upah, tegesé tanpa njaluk bagèanku. 19Aku pantyèn merdéka, ora slafé sapa-sapa. Nanging awakku tak dadèkké slafé saben wong, supaya wong pirang-pirang bisa ketarik atiné marang Kristus. 20Nèk aku nyambutgawé nang tengahé wong Ju, tindak-tandukku ya kaya wong Ju, supaya bisa narik atiné wong-wong kuwi marang Kristus. Aku ya manut wèt-wèté nabi Moses kaya wong-wong kuwi. 21Lan kanggo wong sing dudu Ju aku ya kaya wong sing dudu Ju, kaya ora ngerti tata-tyarané wong Ju waé, supaya bisa narik wong-wong kuwi. Kuwi ora jalaran aku ora manut wèté Gusti Allah, wujuté aku ya manut wèté Gusti Yésus Kristus. 22Nang tengahé wong sing enom pengandelé, aku ya kaya wong sing ijik enom pengandelé, supaya bisa narik wong-wong kuwi. Dadiné, kanggo sapa waé aku ya wis dadi tunggalé waé, supaya nganggo akal apa waé aku bisa narik siji-loro ing keslametan. 23Aku saguh nglakoni apa waé kanggo nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, supaya aku bisa mèlu ngrasakké wohé. 24Kowé mesti wis pada ngerti nèk nang balapan mblayu kaé okèh sing mèlu mblayu, nanging sing menang namung siji. Mulané, enggonmu mblayu kuwi kuduné kaya wong sing kepéngin menang lan dadi kampiun. 25Saben wong sing arep mèlu balapan kuwi mesti nata awaké sing tenanan. Enggoné nglakoni kuwi dikuwat-kuwatké tenan, supaya bisa nampa tanda kamenangané, yakuwi, makuta sing bakal rusak. Nanging awaké déwé nguwat-nguwatké nglakoni kuwi, supaya bisa nampa makuta sing langgeng. 26Mulané enggonku mblayu ya ora ngawak waé, ora kaya bokser sing ngantemé ngawur waé, ora. 27Aku nata awakku sing tenanan, supaya awakku bisa manut karepku. Nèk ora ngono, mengko ndak aku nyeluki liyané mèlu balapan,
3. Pekalongan, 4. Banjarnegara, 5. Temanggung, 6. Wonosobo, 7. Purworejo, 8.
April 2017 Pukul 12.04Kancil lan Baya Ana ing sawijining dina, kancil mlaku dongen, dongeng jawa, dongeng kancil, fabel, fabel jawa Sesorah Dampak Jejaring Sosial Bahasa Jawa .Sdn Sebomenggalan: Dongeng Bahasa
kancil dadi raja Kabeh aku bisa ngalahake. Kiro-kiro saka baya, macan, Ndelok kedadean kui Kancil lan Kelinci mung .
rumangsa luwih pinter lan cepet mlayune nuruti omonge Bulus. Macan lan Singa ngetokake getih sing akeh
Kodrat Tan Owal Soko Kersanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi.
sanget, mugi-mugi enggal mantun kados biasanipun.
kanthi rumangsa dosa. Dosa wis mateni bangsa dhewek. Sanajan kuwi wong komunis.
Aku ora tega. … Jarene mbelani paham, mbelani nasional, mbelani agama, mbelani
komunis, nanging kok padha ora eling yen sing dimungsuhi kuwi ya bangsane
dhewe … Mbok mbelani paham kuwi ora sah
otot-ototan bengkerengan kaya ngono kuwi! … Tujuan sing paling
nyelathu wong sing lagi keras, wong sing lagi menang. Wis ben,
awake dhewe ora sah mokal-mokal. Luwih becik tumindhak waton slamet
mblubut, ketemu Jodi si Macan Gembong, dheweke bisa ngrempek-ngrempek. …
“Dalem, Ndara?” wadhuh,
jaman kepungkur, mangsa gelema Kasminta ngundang mengkono. Ngagungake
iki sing diudi, sing digembar-gemborke demokrasi,
negarane rakyat. Rakyat sing nguwasani negara. … yen dipeksa digambarake ing
pewayangan, ya mung ana lakon siji, Petruk Dadi Ratu. … kuwi
enggih sami kawilujengan, ta, rawuhe?”
“Pangestune, Mbok. La sakundure, sampeyan rak enggih wilujeng, ta?”
“Ah, nggih kuru-kuru ngeten niki, wong trahe tiyang tani utun.”
Saiki Tukinem ngreti. Rasa serik sing nyanthol ing atine nalika ketemu
Susmanta ora mung merga jengkel ngrasakake sipat ndhugale nom-noman kuwi
anggone murang tata, … nanging uga marga ngundang ‘Mbok’ marang Tukinem.
Iki dianggep nyepelekake drajate Tukinem. Susmanta ora gelem nyeluk ‘Mbak’
utawa ‘Bu’. (Brata, 2004:
Mongsok bareng gedhe ora owah klakuane?”
“Apa, isih cilik? Wong bareng wis gedhe, aku wis dadi guru, lan dheweke
dadi murid njenengan, tau ketemu aku dheweke mimpin kanca-kancane mbengoki aku
ngene: ‘Sasane ba gara malas-malas?’ Ngono kuwi kurangajar apa ora? Wis gedhe rak isih mungsuhi aku!”
Wis watara rong tahunan anggone bali menyang Bangkuning lan wis bola-bali
ditulung dening Sukardi. … Nanging meksa wegah Kasminta mara dhayoh menyang
omahe Guru Kardi. Wis makaping-kaping Guru Kardi ing
kalodhangan ngakon Kasminta teka ing omahe ngiras pantes kenalan karto Tukinem.
tepung karo Kasmin, nalika dhek cilik biyen. Nanging tansah ditulak utawa
diendhani dening Kasminta. Emoh. Pendheke yen dikon ketemu karo Tukinem, emoh! (
apa, Prat?” karepe Kardi, cita-citane.
Kardi ora bisa ngempet guyu. Pratinah pancen pinter banget ngomong
plesetan, diplesetake marang srawunge lanang-wadon, apa luwih ciyut maneh mligi
“Kalih Pak Kardi. Purun nggih, Pak, Njenengan?” … (hal. 272)
“Isih cilik kok wis golek bojo?” …
“Aah, Pak Kardi, ki! Nggih dientosi, ta, Pak, kula! Sekedhap engkas kula
rak pun dhara. Kula pun nggarapsari, kok, Pak, saniki!” (Brata, 2004: 274).
Pratinah. Kena apa kok kowe tekan kene …!”
Kuwi kawitane. Sabanjure Pratinah ngleksanani angen-angene. Nagih pepinginan sing mung bisa diladeni
Dhisike Sukardi kipa-kipa emoh. Nanging dudu Pratinah yen ora bisa
nglilihake wangkange Sukardi. … Kaet biyen kepingiiin banget sacumbana karo
Pratinah ora ngerti, yen uga Oom Son kuwi sing biyen karan
Kapten Saksana, kuwi menus lanang kang mrawani Srimadu, ibune. …
menawa eyang putrine biyen, ngandhut jabangbayine ibune Pratinah, marga saking
karo jaka cilik momongane kang durung supit! Wiji-wijine pancen
kang Angker (1962), Kadurakan ing Kidul Dringu (1964), Pethite
Nyai Blorong (1965), Lara Lapane Kaum Republik (1965), Tretes
Tintrim (1965), Emprit Abuntut Bedhug (1966), Patriot-patriot
ing djaman kina, ingkang taksih mempan lan migunani tumrap bebrajan Indonesia ing djaman samangke.
sing lumrah kanggoning umum, ana patang prakara, sarengat kang angka sidji, ping pindone sing diarani tarekat.3.Kaping telune kakekat, kang kaping pata diarani, makripat kanggo pungkasan, tak tegesi sidji-sidji, ning aku djandji disik, adja maido kandaku, aku mung kanda blaka, kiraku kok gugu betjik, dene ora anggugu tan dadi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 8 April 2013.
pasareanipun ingkang raka Kyai_Ageng_Kasreman, kaparing nami Djaka Tarub. Djaka Tarub lajeng krama angsal widadari nami Dewi_Nawangwulan. Djaka Tarub peputro satunggal putri nami Dewi Nawangsih. Dewi_Nawangsih lajeng krama angsal Raden Bondhan Kedjawan (putro nata ing Majapahit / Sinuhun_Brawidjaja).
Nyai Ageng Sungeb (Nyai Ageng Saba) #
– Kyai Judowidjojo, sumare ing Kadipuro #
Raden Ngt. Judosentono, ing Jetis (Purwodadi) saking
Raden Sosrodihardjo, Wedana ing Selokaton, sedo ing Mekkah
Auliya -Syech Abdul Qodir Jaelani. Kulo nyuwun karomah penjenengan sekinten kulo saget .. sugih,
Dito Himbau Warga Majenang Bentuk Bank Sampah | RADAR Banyumas
Mas Guru Punya Cerita: Trial Version di TPA Tatibajo
SERAT CENTHINI PESANTREN	Puniki ingkang gadah ceriyas ingkang nami karsa anakepun tiyang melajeng temen-temen angsalepun mahos sahingga boten dados sanget erangepun kola medal saking fakera saren kola boten punapa ingkang sampun mejan kher * ngucal ‘ilmu ingkang sampun woten dèten tiyang ñanbut tigang dinten
YO OJOK NGAMUK STADIONE MBOKMUTA TAMBAKSARI KOYO ENTUT IKU
pm	arek wedok malang perek2 . arek.e akeh seng gak perawan .
buktie qw isok ngencok arek malang nang griya shanta
ojok kakean cangkem kabeh io!!! nek wani geger langsong ae cok!
arema, persija janco’an kabeh pancen. kakean cangkem tok! gatel!
t*mp*’ ibu’Mu lho
siji maneh seng nng ndeso!! LA.mania
nek nng lamongan iku dodolan soto ae cok! ngonce’i ayam karo brambang ae cok!!!
t*mp*k kabeh pancen!
This user is a native speaker of English.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Innotata&oldid=532589"	Kategori: Panganggo jv-0User enUser en-N	Menu navigasi
English	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 16 Juli 2011.
sisih lor, sakidul wétaning kutha Gdańsk. Kutha iki nduwé padunung 38.179 jiwa. Kutha iki misuwur déning Kastil Malbork sing
nanging yan tiang tan maderbe kapitresnan, indike punika sami taler nenten mapikenoh. 3
nanging yening tiang tan maderbe kapitresnan, indike punika sami tan wenten pikenohipun buat tiang. 4Kapitresnane punika sabar miwah welas asih; kapitresnane punika nenten iri ati tur nenten nyumbungang dewek
kasabarannyane setata langgeng. 8Kapitresnane punika langgeng. Nanging indik pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa punika jaga
kapaicayang ring iraga punika durung sampurna. 10Nanging yening sane sampurna punika sampun rauh, sane nenten sampurna punika pacang ical. 11Daweg tiange kantun alit, tiang mabaos kadi anak alit, pangrasan
kantun saru pakantenanipun. Nanging benjang wekas, iraga pacang kapanggih mapadu arep. Sane mangkin tiang uning wantah akidik, nanging benjangan makasami sane uningin tiang, punika pacang sampurna sakadi Ida Sang Hyang Widi Wasa wikan ring tiang saha sampurna. 13Dadosipun sane mangkin kantun tigang paindikan inggih punika kapracayan, pangajap-ajap miwah kapitresnan; nanging sane pinih utamana saking pantaran sane tetiga punika, inggih punika kapitresnan. CopyrightLearn More Continue to 1 KORINTUS 14 »
BERGOYANG Bareng Janger Laksono Wahyu Pentul Budoyo Curahjati Purwoharjo Banyuwangi
Salam Pembuka Seni Janger Laksono Wahyu Pentul Budoyo Curahjati Purwoharjo Banyuwangi
PORO PENDOWO Janger Setyo Kridho Budoyo Bongkoran Banyuwangi
KELANGAN Mbak Handa Live Seni Janger Karima Dewata Muncar Banyuwangi
ingkang kaping kalih, dadosipun bupati wau wiwit kala salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping IV, kèndêlipun salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping V.
Nalika ing taun 1868 salêbêtipun radèn mas tumênggung dados panêkar wadana jawi, sampun katêtêpakên dados wakil bupati patih rumiyin ngantos 8 wulan lamènipun. Salajêngipun ugi taksih nunggil salêbêtipun ing taun wau saèstu katêtêpakên. Dadosipun bupati patih wau ngantos dumugi ing taun 1888, dados lamènipun anggèning jumênêng bupati patih wontên 20 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, nalika taksih jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping IV tansah ambiyantu tuwin tinaringan sarèhipun karsa dalêm, anggènipun ambangun tapa rahayuning praja tuwin anggêgêsang lungiting kagunan Jawi, amung sarêng anyarêngi môngsa apêsing nagari (salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping V) sanadyan botên kakirangan atur pamrayoginipun ingkang mamrih ambêbangun karisakan, ewadene rèhning sêpên ing kayêktèn, dados kalêdhok ing tata [ta...]
[...ta] praja ingkang lajêng pinidana kinèndêlan saking suwita saha
kaladuk sangking tata adiling raos, utawi nama kirang sampurna ing absahipun, awit kaanggêp amung sangking wasesanipun ingkang tinanggênah nata pusaraning praja, mila dunungipun pidana wau inggih amung dipun singkirakên. Saha sarêng ing taunipun 1894 lajêng kaparêng wangsul mantuk angêjawi malih, punapadene lajêng kaparingan sasêbutan nama radèn mas. Awit pancèn kalêrês santana buyut sangking kangjêng gusti ingkang kapisan.
Sasampunipun wangsul ing tanah Jawi sawatawis lamènipun, inggih punika salêbêtipun ing taun 1897 radèn mas tumênggung punika lajêng seda, kasarèkakên wontên ing pasarean pradikan dhusun Têmanggal, bawah kapanewon pangrèh praja Jatipura, kabupatèn ing kitha Mangkunagaran.
Panggambaripun nalika kintên-kintên yuswa 70 taun, (sasampunipun lèrèh sangking pakaryan nagari)
Radèn Mas Tumênggung Arya Sêbrata, punika bupati patih ingkang kaping tiga, dadosipun saha dumugining kèndêlipun anggèning dados bupati patih sami salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti ingkang kaping V, inggih punika wiwit ing taun 1888 dumugi ing taun 1891, dados laminipun jumênêng bupati patih wontên 4 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, punika tansah ambudidaya saha biyantu anggènipun mêmulih ruwêting praja, nalika praja sawêg nandhang kacingkrangan. Tumindaking pambudi wau sarwa sarèh tuwin taliti dhatêng pangimpunipun
ewah-ewahan ingkang dados wêwaton ingkang prayogi tumrapipun lampahing pajêg tuwin tumanjaning siti-siti. Inggih wêwaton wau ingkang lajêng kangge salamènipun, ngantos dumugi sadèrèngipun wontên ambangun tatanan enggal, (reorganisatie) ingkang tumindak wiwit ing taun 1911.
Sedanipun nalika ing salêbêtipun taun 1917, sumarenipun [sumareni...]
[...pun] kaparêng dhèrèk wontên ing astana dalêm Girilayu, bawah kapanewon pangrèh praja Matesih, kabupatèn ing kitha Mangkunagaran.
Radèn Tumênggung Jayapranata, punika bupati patih ingkang kaping sakawan. Dadosipun bupati patih wiwit kala salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping V, kèndêlipun sampun salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping VI, inggih punika wiwit ing taun 1891 dumugi ing taun 1900 dados laminipun anggènipun jumênêng bupati patih wontên 10 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, sakalangkung pangrêksanipun dhatêng kaluhuran tuwin kauntunganing praja tumêrahipun dhatêng narapraja dalah sakawulanipun. Angrampungakên urusaning nagari ingkang sampun dangu gumantungipun, kados ta: prakawis siti lênggah Kalitan, ingkang sampun dados rêmbag ngantos têtaunan laminipun, saha wasananing karampungan andadosakên kauntungan agêng tumrap dhatêng
(13) Ingkang winasta siti Kalitan, punika panandhonipun Gusti Kangjêng Ratu Alit, tuwin lênggahipun Kangjêng Pangeran Arya Prabu Amijaya (rama tuwin ibu dalêm kangjêng gusti kaping II) sangking karaton. Dumunung wontên ing kêprabon wontên ing tanah Kêdhu, saha ingkang kathah tumut wawêngkon ing Calamadu, cacahing siti gunggung: 500 karya, mênggah sadaya siti punika sangking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping III, (rama dalêm Gusti Kangjêng Ratu Alit) sasedanipun kangjêng pangeran saha [sa...]
[...ha] kangjêng ratu wau kaparêng lêstantun lumunta dhatêng ing waris kados tataning wiradat kraton. Pramila sarêng kangjêng pangeran sakalihan wau sampun seda, siti punika lajêng lumunta dhatêng kangjêng gusti kaping II, dados kangjêng gusti punika suwitanipun dhatêng karaton nama wontên kalih lampah, inggih punika: suwitanipun pangeran miji, tuwin suwitanipun waris sangking kangjêng ratu sakalihan. Ananging sarêng kangjêng gusti winisudha dados Kolonel Commandat (wêwah kinêkahakên suwitanipun dhatêng Kumpêni) suwitaning waris wau lajêng dipun wakilakên dhatêng putra tuwin mantu: Kangjêng Pangeran Arya Prabu Mijaya kaping kalih, tuwin Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, inggih putra kêkalih wau ingkang lajêng têtêp pisowanipun ngabdi karaton. Run-tumurun ngantos dumugi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya
wiwit rumiyin-rumiyin tansah kaudi wangsulipun dhatêng karaton. Wasana sarêng Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya tuwin Kangjêng Pangeran Arya Suryamijaya sampun seda, anyarêngi kala salêbêtipun lowongan ingkang jumênêng Mangkunagara, (saseda dalêm kangjêng gusti kaping V, nanging kangjêng gusti kaping VI dèrèng jumênêng) sangking kakêncênganing pamanggihipun Radèn Tumênggung Jayapranata, ingkang
tuwin Radèn Tumênggung Jayapranata) kala ing taun 1896 sadaya punika lajêng kakondurakên dhatêng karaton, awit dipun timbang bilih wontênipun praja Mangkunagaran, nama bôndha botên absah.
Wohing lampah konduripun siti tuwin wawênanging kapangeranan ing nginggil wau ambabêkta kauntungan pintên-pintên. Kados ta:
1. Angêburakên sambutanipun praja Mangkunagaran dhatêng karaton, nalika nagari akakirangan, kathahipun f 100000,-
2. Ngêlar têbaning wawênang: pabrik Calamadu ingkang kala samantên dèrèng gadhah wawênang ngangge siti Kasunanan, wiwit punika wênang ngangge sacêkapipun, sarana majêgi arta kados para kabudidayan, (Landbouw ondernemingen) ing sanèsipun.
3. Panggarisipun watêsing siti ingkang dipun kondurakên, punika rèhning sampun kirang cêtha, dados ingkang kathah inggih sarana piniyagah ingkang wosipun adamêl [adamê...]
4. Ingkang sampun tumindak salamènipun, punika manawi wontên wisudhan ingkang jumênêng Mangkunagara, sampun tamtu wontên utusan jajênêng saking karaton, pêpatih dalêm kanthi bupati nayaka kalih, saha pangulu ingkang nyumpah jumênêng dalêm, minôngka pracihna suwitanipun dhatêng karaton. Ananging sabab saking konduripun siti Kalitan ing nginggil wau, saha ugi sangking sabab sanèsipun, wiwit jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping VI, ngantos dumugi ing sapunika, sampun botên mawi dipun jênêngi utusan karaton malih kados ingkang sampun-sampun, utawi minôngka pracihna uwalipun babarpisan sangking suwita karaton.
ugi sampun dados panggalihan têtaunan laminipun, punapadene ambukani usul pamanggih angindhaki cacah tuwin pêpancèning narapraja saha sanès-sanêsipun, amung pungkasaning lêlampahan, sarêng pambanguntapaning praja kirang cundhuk kalihan ingkang dados kaparênging karsa dalêm, radèn tumênggung punika kinèndêlan saking pasuwitanipun.
Sedanipun nalika salêbêtipun ing taun 1910, kasarèkakên wontên pasarean iyasanipun piyambak ing Ngadisana, bawah kapanewon pangrèh praja ing Gondhangrêja, kabupatèn ing kitha Mangkunagaran.§ Sangking kaparêng dalêm kangjêng gusti kaping V, pasarean punika ing ngajêng mawi wawêngkon padhukuhan wiyaripun 4 bau, ananging kala tumindakipun pambanguning tatanan siti ing taun 1925 padhukuhanipun kadhèdhèl pasrah ing dhusun, dados sapunika amung kantun capurining pasarean tuwin pêmahanipun ingkang rumêksa kemawon.
Radèn Mas Tumênggung Bratadipura punika bupati patih ingkang kaping gangsal. Dadosipun bupati patih, wiwit kala salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping VI, kèndêlipun sampun salêbêtipun jumênêng dalêm kajêngkangjêng. gusti kaping VII, inggih punika wiwit ing taun 1900 dumugi taun 1917, dados lamènipun jumênêng bupati patih wontên 17 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, tansah ambiyantu karsa dalêm ingkang jumênêng anggènipun amêmulih murih rahayuning praja, tuwin ambêbangun tatanan ing praja tandukipun pamardining pambangun wau, kalayan ririh amrih ing widadanipun.
Adêgipun para punggawaning praja, dahat winantu rakêting katrêsnanipun. Kados ta: amêwahi cacah tuwin indhaking pêpancinipun, angindhaki wawênang ingkang dados manpangati gêsangipun, inggih punika: angwontênakên pranatan pènsiyun tuwin arta sih wilasa saha sanès-sanèsipun. Ananging kosok-wangsulipun botên tilar ing pangudi indhaking kaskaya praja, ngiras angènthèngakên sêsanggènipun para kawula, kados ta:
enggal, ingkang aslinipun amung ngopèni wujud kêkapan, tuwin sanès-sanèsipun. Punapadene angrampungi absahing lalinton siti kalayan ing Kasunanan ngantos rambah kaping kalih, (garisan watês ingkang kaping tiga tuwin kaping sakawan)(15)Keterangan (15) berada di dua paragraf di bawahnya. ingkang wasananing lalinton wau ambêkta bêbathèn kathah tumrap praja Mangkunagaran.
Ing samangke ugi sampun yasa calon kangge pasarean, dumunung wontên pasarean Têmuirêng Karanganom. Bawahing kitha Mangkunagaran.
(15) Urutipun ingkang nama lalinton siti utawi garisan watês. Punika wiwit kawitan ngantos dumugi pungkasanipun, kados ing ngandhap punika:
1. Panggarising watês bawah Ngayogyakarta kalayan Surakarta (ing Mangkunagaran ugi kalêbêt peranganipun lampah punika) nalika kawitan piyakan watês. Punika kalampahan wontên ing antawisipun taun 1756, dipun pramukani dening Radèn Tumênggung Mangkuyuda (Patih
ingkang sêlap-sêlip. Ingkang kalampahan kintên-kintên kala ing taun 1831 tumrap ing Mangkunagaran dipun pramukani dening Radèn Ngabèi Mangkurêja (Patih Mangkurêja).
3. Panggarising watês bawah karaton Surakarta kalayan Mangkunagaran ingkang kawitan. Prêlu angicalakên siti ingkang sêlap-sêlip. Ingkang kalampahan kala ing taun 1901 sakawit dipun pramukani dening Radèn Tumênggung Jayapranata, karampunganipun dipun pramukani dening Radèn Mas Tumênggung Bratadipura.
kalêstantunakên tuwin sanès-sanèsipun ingkang kalampahan kala ing taun 1918 sakawit dipun pramukani dening Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, karampunganipun dipun pramukani dening Radèn
kajawi ingkang gêgayutan kalayan adêging praja, ingkang kalampahan kala ing taun 1924 dipun pramukani dening Radèn
Radèn Mas Tumênggung Arya Mangunkusuma, punika bupati patih ingkang kaping nêm. Dadosipun saha dumugining kèndêlipun sangking anggèning dados bupati patih sami salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti ingkang kaping VII, inggih punika wiwit ing taun 1917 dumugi taun 1925, dados lamènipun jumênêng bupati patih wontên 8 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, ambukani tumapakipun lampah enggal ing bab ewah-ewahan lampahing praja, kados ta: pamilahing lampahipun wawênang siti ing kitha-kitha, warni-warni tuwuhipun pajêg enggal. Tuwin pamerang-merangipun
Kajawi merang papintaning paprentahan kados ingkang sampun kapratelakakên ing katrangan ôngka (9). Wiwit kala ing taun 1924 wawêngkonipun kantor agêng ing kapatihan, ugi kadhapuk papintanipun, dhapukaning papinta punika manut peranganing kawajibanipun.
alit (onder afdeeling) satunggal-tunggaling perangan wau sami kabêbahan ing wajib piyambak-piyambak.
Nama kantor amongpraja, punika iyasan kala taun 1867, amung nadyan tatanan ing wêktu wau amongpraja punika sampun kaadêgakên dados paprentahan piyambak, ananging dèrèng ngantos kalampahan katindakakên saprêlunipun, awit tansah ewah-ewah dhapukaning pamerangipun. Dene madêgipun ingkang têtêp, tuwin wiwit mawi priyagung pangagêngipun, inggih sawêg ing taun 1924 wau, mênggah pamerangipun golongan tuwin kawajiban satunggal-tunggal, kados ing ngandhap punika:
a. Kawadanan utawi kantor Natapraja (Secretariaat v/d
tuwin mangrèh paprentahanipun ing kantor perangan alit, kados ta:
1. Ing kapanewon utawi kantor Agnyapraja, (Secretariaat v/d Regent
parentah nagari, tuwin dados panitranipun bupati patih.
2. Ing kapanewon utawi kantor Rêksawilapa (expeditie en algemeen archief) kawajibanipun anampèni, angrimat. Tuwin anampèkakên sadaya sêrat-sêrat paprentahaning nagari.
3. Ing kapanewon utawi kantor Rêksapustaka (Rijks Bibliotheek) kawajibanipun angrimat sadaya sêrat waosan kagunganipun nagari, tuwin amèngêti tata wiradating praja.
b. Kawadanan utawi kantor Nitipraja (Rekenkamer) kawajibanipun anggarap tuwin aniti ing bab bandhanipun praja, tuwin mangrèh paprentahanipun ing kantor alit, kados ta:
1. Ing kapanewon utawi kantor Nitiwara (Comptabiliteit) kawajibanipun anggarap tuwin aniti ing bab wêdalipun arta.
2. Ing kapanewon utawi kantor Martapraja (Belasting Kantoor) kawajibanipun aniti petanging bab kaskayaning praja.
3. Ing kapanewon utawi kantor Kartapraja (Kantoor voor grondzaken) kawajibanipun anggarap ing bab urusaning siti.
c. Kajawi mangagêngi tuwin ingkang kalêbêt dados wawêngkonipun piyambak kasêbut ing nginggil wau, ing kabupatèn amongpraja, taksih kabêbahan anggarap pandamêlan ingkang lêrêsipun ngadêg dados bêbadan piyambak, saha mangrèhakên paprentahanipun kantor utawi ing golongan sanès, kados ta:
1. Pandamêlan bôndha sinau, dalah panunggilanipun ing babagan pasinaon.2. Pandamêlan bônda pènsiyun.3. Kawadanan utawi kantor Rêksaardana, (M. N. Rijkskas)
Mangkunagaran, (M. N. Rechtswezen) kawajiban anggarap sawarnining prakawis ing babagan
ing bab prêlunipun nyêpêng gagriya.6. Pamulangan anak prajurit (School der 2e. klasse voor kinderen van Legioenairs) nanging wiwit ing taun 1927 lajêng kaasta kangjêng guprêmèn.7. Punggawa panyêgahing Malariyah (Malariabestrijding) nanging wiwit ing taun 1929 lajêng katumutakên ing wawêngkon kadhoktêran.
Mênggah wiwitaning tatanan ing nginggil wau, sarèhning sawêg dumados sangking pangudinipun punggawa garap ingkang amung blilu tau, (tanpa wêwaton kawruh tuwin taksih lêlagon kina) pramila akiripun ing taun 1925 ngantos ing salajêngipun, sampun lajêng ewah malih miturut sampurnaning pangawikan ingkang laras lan jaman enggal.
[Lanjutan dari hlm. 111: puna- ...]
padene amungkasi prakawis lalinton siti, tumindakipun anggèning anglênggahi ing wajibipun. Sarwa puguh tuwin têtêp dhatêng tatanan ingkang sampun katampèkakên. Makatên ugi sangêt anjagi langgêngipun drajading praja, ingkang ngantos botên ketang sangsayaning sariranipun. Mila kalampahan ngantos angsal ganjaran tatêngêr bintang sangking ing kangjêng guprêmèn. Ginanjar sêbutan arya tuwin dipun pijèkakên ambukani rancanganipun pambangun tataning arta pènsiyun. Ingkang tampènipun pènsiyun wau langkung sangking para sanès-sanèsipun.
Sedanipun nalika ing taun 1925, kasarèkakên ing pasarean Têmuirêng - Karanganom, bawah kabupatèn ing Mangkunagaran.
Bintang ganjaran saking karajan Siyêm (Officier der Orde van de Kroon van Siam) bupati patih saha pangarsaning pradata Mangkunagaran
Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, punika bupati patih ingkang kaping pitu, dadosipun bupati patih salêbêtipun jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Ingkang Kaping VII, inggih punika wiwit ing taun 1925, dados dumugi panyêratipun sêrat punika sampun jumênêng 4 taun lamènipun.
Kalimpatan saha lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, sampurna ing pangawikan olah pangêmbating praja,
kalangkungan sangking karajan nagari Siyêm, makatên ugi sangêt paham ing panuju lêlados karsaning gusti, ngantos kenging binasakakên kalih-kalihing atunggil. Utawi kados warôngka manjing curiga: curiga manjing warôngka.
Sapunika dèrèng yasa calon pasareanipun. Ananging sampun nyêngkêr papan ingkang ugi wontên ing pasarean Têmuirêng Karanganom.
Bab 4. Cariyos tuwin lêlabêdanipun, Radèn Adipati Sindurêja, pêpatih dalêm ing karaton Surakarta dalah trah-tumêrahipun§ Wiwitipun pêpatih dalêm sinêbut kangjêng, punika sawêg salêbêtipun jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kaping V, antawisipun taun 1821, wiwit Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, ingkang sumare ing Imagiri.¶Patih asma Sindurêja, punika ing Surakarta wontên kêkalih, inggih punika: Pêpatih Dalêm Ingkang Sinuhun Kaping II, bêktan saking Kartasura, saha pêpatih dalêm Ingkang Sinuhun Kaping III, ingkang dipun pèngêti ing sêrat punika.
Manawi dadakan ing panyuraos, cariyos bab kawontênan tuwin lêlabêtanipun Radèn Adipati Sindurêja, punika kados nyêbal saking jêjêripun sêrat punika, ananging sarèhning radèn adipati wau dados sarana kabukaning pangreka ingkang mahanani adêging praja Mangkunagaran. Kagungan pandamêl utawi lêlabêtan ingkang amêmayu katêntrêmanipun para [pa...]
[...ra] kawula, tuwin dados sarana katêntrêmanipun adêging kraton kêkalih (ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta), punapadene sambêt-sumambêting tumêrahipun, anêrahakên ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, tuwin sami dados narapraja pangkat agêng dumugi apangkat alit, makatên ugi ingkang anglindhung dados kawula, inggih prasasat angèbêki sapraja Mangkunagaran. Pramila minôngka anglênggahi lênggahing pangraos luhur, bêbasan anyumêrêpi ajal kamulaning kadadosan ingkang sami tinêmahan, langkung utami pinèngêtan ing ngriki pisan, kawontênan, lêlabêtan, tuwin sadaya pandamêlipun. Dene uruting cariyos, tuwin tumêrahing asal-asul, kados ingkang kapratelakakên ngandhap punika:
Radèn Adipati Sindurêja punika têrahipun Kiyai Agêng Ênis, ingkang sugêngipun kala jaman karaton nagari Dêmak, dumugi kraton Mataram, sadèrèngipun radèn adipati punika jumênêng patih, dados bupati bumija nagari Kêdhu, dêdalêmipun ugi anglênggahi ing siti wawêngkonipun, asmanipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda.
Lampahipun tataning nagari kala samantên, sadaya bupati môncanagari, punika manawi salêbêt praja wontên prêlunipun damêl, kados ta: wontên pasamuwan agêng, utawi wontên ura-uraning nagari sasamènipun. Para bupati wau sami dipun piji giliran tugur ing praja, trêkadhangan manawi kapilih pinêthing ing damêlipun, pamijènipun wau ngantos têtaunan lamènipun.
Radèn Tumênggung Mangkuyuda punika anggènipun piniji wontên ing praja, wiwit nalika dahurunipun karaton ing Kartasura, saking pangramanipun bôngsa Cina (bêdhah Pacina), ngantos pangalihipun karaton Kartasura dhatêng nagari ing Surakarta, punapadene kasambêtan ura-uru ing Surakarta dening pangramanipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi (prang Pagiyanti), ngantos dumugi sasirêpipun.
Nalika pamilihipun papan karaton, kangge adêgipun nagari ing Surakarta, radèn tumênggung punika piniji dados kanthènipun Kiyai Tumênggung Ônggawôngsa ingkang kadadosaning pamilihipun dumunung ing dhusun Sala lêstantun dumugi sapunika, salajêngipun nalika papêrangan Pagiyanti sampun sirêp, inggih punika nalika Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi sampun jumênêng [ju...]
[...mênêng] Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kapisan, wontên ing Ngayogyakarta, Radèn Tumênggung punika lajêng nyuwun mêdal saking ngêmbat pakaryan ing lêbêting praja mantuk dhumatêng ing Kêdhu, prêlu angasokakên sarira tuwin anglênggahi ing siti balabagipun ingkang katilar têtaunan lamènipun, wasana sarêng pamilah watêsing siti ingkang kalêrês kabawah ing Surakarta tuwin dhatêng ing Ngayogyakarta botên sagêd pinanggih rukun, awit tansah darêdah dening cidranipun ingkang tinêdah ngêdêgi damêl, radèn tumênggung punika lajêng piniji ing damêl malih
Wontênipun radèn tumênggung punika ingkang piniji ngêdêgi damêl, awit kagalih anyêkapi limpatipun, sampun cêkap yuswanipun, punapadene kalêbêt pinarêgakên, tuwin sangêt pinitados dening sang nata sakalihipun (Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, tuwin Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan) kanyataan kadadosaning panatanipun inggih andadosakên pamarêming panggalih dalêm ingkang sinuhun sakalihipun.
Anggènipun adamêl watêsing siti, punika dipun têmaha pating [pa...]
[...ting] palêncat, saha sêlap-sêlip botên urut sipatanipun. Awit ing Pidêksa, ing Krêja, ing bawah Madiun, tuwin wontên malih panunggilanipun, punika kabawah dhatêng Ngayogya, ananging sarêng ing Ponjong, ing Gunungkidul, ing tanah Kêdhu tuwin wontên malih panunggilanipun, punika sami kabawah ing Surakarta, wontênipun kadamêl ingkang makatên, amargi saking kaluhuran tuwin kalimpatanipun radèn tumênggung: wontên kalih prakawis pakangsalipun. Inggih punika sapisan, aminangkani pamundhutipun ingkang sinuhun sakalihan, ingkang mahanani dados panyirêp drêdahing rukun, saha lèrègipun anêntrêmakên para kawula. Kaping kalihipun, ngrênggangakên kakiyatan ingkang gampil anuwuhakên ardaning darêdah malih, dene ing pawingkingipun, manawi sampun wontên môngsa ingkang sakintên prayogi, dipun timbang sêpên pakèwêd, upami sipatipun watês wau kabangun ing tata malih, murih pantês tuwin prayogi panggarisipun.
Kangge sarana minangkani tuwin anuju panggalih dalêm nata kêkalih, punika ing pundi pasitèn ingkang dipun karsakakên, kados ta: Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, mundhut lêstantunipun kagungan pasitèn ing tanah Kêdhu, amargi kauningan bilih
sae talatahipun. Saha Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, mundhut kagungan pasitèn ing Sokawati, jalaran sampun uninga wêwatêkaning têtiyangipun, utawi minôngka pangèngêt-èngêt kagugah ing panggalih dalêm ingkang ngantos manjat gênging kaluhuran ingkang samantên, tuwin sapanunggilanipun. Punika inggih sami dipun lêksanani saha kalêstantunakên. Wasana awit saking tumanduking pratingkah ingkang makatên, ngantos damêl karênan saha pamarêming panggalih dalêm, ingkang tumêrahipun mangandhap lajêng ambarkahi katêntrêmaning para kawula.
Wêwakilipun parentah agung kumpêni ingkang waktu wau kabêbahan angayomi katêntrêmanipun ing tanah Jawi, anggalih kirang karênan anguningani kadadosanipun pamiyaking siti ingkang pating palêncat kados makatên. Ananging sarêng radèn tumênggung dipun dangu saha anggêlarakên pamanggihipun, dados sangêt jinurungan tuwin dahat tinarimah kanthi pinuji ing damêlipun, awit kayêktèn bilih rekadaya ingkang makatên, mêngku kasujanan ingkang luhung tuwin sampurna prayogènipun.
Nalika Kangjêng Gusti Ingkang kapisan, miyos ing ngayuda malih, awit papisahan kalayan ingkang rama Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, punika sarêng kakintên ugi awrat sanggènipun. Tuwan gupêrnur [gu...]
[...pêrnur] lajêng adamêl parêpatan kalayan para bupati ing Surakarta, Ngayogyakarta, tuwin ing môncanagari ingkang sawêg pacak baris wontên ing Kuwu, salêbêtipun rêmbag ing parêpatan wau: radèn tumênggung anyundhul atur, murih tumuntên praja têntrêm dalah ing saisènipun, dipun prayogèkakên supados ingkang sinuhun sakalihipun salah satunggal, dipun bêbolèhi ing pamrayogi, karsa animbali konduripun kangjêng gusti saking ing pangramanipun, sarana dipun panci yasa cêkaping dhaharipun. Wontênipun gadhah atur ingkang makatên, botên saking ulapipun ananggulang kangjêng gusti, nanging rèhning risaking para kawula sampun têtaunan lamènipun, dados manawi botên kasirêp ingkang makatên, kamanah mutawatosi kalajênging risakipun.
anginte, amiluta, saha nandukakên sampurnaning kartisampeka ing ngarsa dalêm sang nata sakalihipun, tuwin ngarsa dalêm kangjêng gusti, ingkang murih kapadhaning rêrigên wau miwah ing sadayanipun, ananging supados botên kawiyak wiyoganing wêwadosipun, manawi pambikaking warana makatên [ma...]
[...katên] wau sampun wontên sêsungut wawênganipun, prayogi tuwan gupêrnur amijia utusan sanès, ingkang lumampah angrêmbag ing ngarsa dalêm sang nata salah satunggal, pundi ingkang sakintên prayogi katindakakên.
Iyêging rêmbagipun para ingkang parêpatan. Makatên ugi panggalihipun tuwan guprênur, sangêt jumurung anayogyani dhatêng usulipun radèn tumênggung makatên wau, ngantos saking kasok tuwin kalêganing panggalihipun, dahat pinuji kinudang-kudang supados ing têmbe radèn tumênggung punika dadosa warangkanipun sang naranata.
Sagolonging pirêmbagipun ing parêpatan, radèn tumênggung lajêng lumaksana mantuk, saha gêgancangan amara sowan, tuwin munjuk ing ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan. Unjuk aturipun wau mawi ulas-ulas darbe pamirêng bilih sangking rancanganipun tuwan guprênur, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, utawi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, badhe dipun prayogèkakên supados animbalana konduripun Kangjêng Gusti saking ing pangramanipun, prêlunipun tuwin pratingkahing lampahipun ugi kados ingkang sampun dados wiraosan salêbêting parêpatan kasêbut nginggil.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, midhangêt unjuk punika sakalangkung jumurung anayogyani, saha sanggêm amanci dhaharipun kangjêng gusti sapetanging cêkapipun. Malah winantu pamêlingipun, supados sagêda kangjêng gusti wau tamtu kondur ing Surakarta, awit pancèn sampun dangu anggènipun ingkang sinuhun kagungan
Radèn tumênggung munjuk sandika, saha lajêng lumampah agêgancangan, sowan dhatêng ngarsanipun kangjêng gusti ingkang sawêg kêkuwu wontên ing Lawang, sêngadining prêlunipun, amung amrêlokakên sowan têtuwi dening dangu botên pinanggih, wasana lajêng angaturakên bilih adarbe pamirêng manawi wontên rancanganing karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, ingkang sampun sarujuk kalayan guprênur, kados sêsintrèning lampah kasbut ing ngajêng, punapadene botên kêndhat anggènipun angêngimur amrih gampil panggagaping wigatosipun.
Saking wêgigipun amiguna ing aguna, dahat karênan kanthi parênging panggalih kangjêng gusti anampèni aturipun radèn tumênggung ingkang makatên. Awit inggih ngrumaosi bilih sampun kadangon [ka...]
[...dangon] aggènipun kangjêng gusti adamêl tuwuhing wayang-wuyungipun para kawula. Ananging pangajabing panggalihipun, sagêda kondur ing Surakarta, amargi angrumaosi bilih sampun kirang cundhuk kalayan panggalih dalêm ingkang rama Kangjêng Sultan. Amung wontên palanging panggalihipun, sarèhning sapisan dèrèng kagungan pêpancining dhahar, kaping kalihipun, dèrèng kagungan dalêm ingkang kenging jinujug ing konduripun, pramila dahat margiyuh kadospundi wasananipun.
Radèn tumênggung tanggap ing wasita ingkang sinamun makatên wau, mila sanalika lajêng ngaturakên pamrayogi supados manawi wontên utusan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, umatura sawantahing karsanipun, saha bab dalêm ingkang kajujug, anyuwuna griya ingkang dipun ênggèni radèn tumênggung piyambak kemawon, dalah kampung sawatêsing wawêngkonipun. Awit dipun timbang sampun sarwa sangkêp tuwin prayogi saupakartining parabotipun. Inggih punika griya tilas dalêm kapatihan, boyongan saking nagari ing Kartasura, dene radèn tumênggung narimah badhe wangsul dhatêng pondhokanipun lami kemawon. Mênggah sadaya ing bab punika sadèrèngipun wontên utusan, radèn tumênggung ugi kadugi badhe munjuk pamrayogi [pamrayo...]
[...gi] ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun.
Sakêmpaling rêmbag saha sêsampating prêlunipun, radèn tumênggung tandya wangsul dhumatêng praja, saha munjuk ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun, unjuk pratelanipun ing ngarsa dalêm, tansah linut sambang liring
panggalihipun kangjêng gusti kasêbut ing nginggil wau, sarêng sêsunguting panalika sampun katingal wênganing panggalih dalêm, radèn tumênggung lajêng wangsul dhatêng pabarisan malih saha matur dhumatêng tuwan guprênur, mênggah wigatosing atur punika inggih mratelakakên bilih sadaya sêsadoning lampahipun sampun pinanggih sarwa prayogi kanthi rapêt tanduking kartisampeka, mila sarêng sampun sawatawis dintên laminipun, tuwan guprênur lajêng utusan sarêmbag kalayan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, saha ing salajêngipun, ingkang sinuhun lajêng utusan animbali kangjêng gusti kondur dhatêng Surakarta.
Sarêng kangjêng gusti sampun kondur dhatêng pakuwonipun dhusun Gêmantar, salêbêtipun pacakbaris wontên tanah Sokawati lajêng wontên utusan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, anêtêpi sasintrèning lampah kados aturipun radèn tumênggung ing nginggil wau
ijêmaning wigatosipun, animbali supados kangjêng gusti karsaa kondur ing nagari Surakarta, awit pêrlu kagêm kanthi jumênêng dalêm angasta praja, kangjêng gusti ugi sumanggêm anyandikani, ananging nyuwun kapancia dhaharipun, saha nyuwun griya ing Mangkuyudan, miwah sakampung wawêngkonipun. Punapadene nyuwun lêstantun ngagêm sasêbutan kangjêng gusti pangeran adipati kangge ing salajêngipun.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, ugi kaparêng aminangkani kanthi lêgawaning panggalih dalêm, punapa ingkang dados panyuwunipun kangjêng gusti kasêbut ing nginggil wau, mila lajêng kalampahan kangjêng gusti sagarwaputra dalah kulawarganipun, lajêng kondur ing nagari Surakarta, rawuhipun ing Surakarta mawi pinêthuk ingkang sinuhun piyambak wontên sawetan banawi, sasampunipun kangjêng gusti sowan ing lêbêt karaton, lajêng kalilan kondur jujug dalêm Mangkuyudan. Rawuhipun ing dalêm wau amarêngi ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 4 Jumadilakir,§ Tanggal tuwin wulan punika ingkang lajêng kangge titimangsanipun wilujêngan maesalawung (wilujêngan adêging praja ing sabên taun) ing Mangkunagaran. windu Adi,
ôngka 1682, sinangkalan mulat salira angrasa wani, (= 27. 2. 1757).
Awit dening aggènipun Kumpêni asambêt lampah konduripun kangjêng gusti ing nginggil wau, dados mahanani wontênipun Kumpêni acampur rêmbag ngrukunakên widadaning lampahipun kangjêng gusti tuwin karahayoning sadayanipun. Mila ugi salêbêtipun ing taun wau wêwakiling Kumpêni nama Tuwan van Hartingh. Lajêng adamêl kêmpalan pêpanggihan wontên ing Salatiga, akalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan. Radèn Adipati Danurêja minôngka wêwakilipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, saha akalihan kangjêng gusti, wasana pinanggih ing pirukunipun, kangjêng gusti katêtêpakên dados pangeran miji wontên ing Surakarta angabdi ingkang sinuhun. Mawi kaparingan lênggah siti cacah 4000 karya, ananging lênggah punika amung kangge salêbêtipun ing sugêng dalêm, dados manawi kangjêng gusti sampun surut, kêdah wangsul dhatêng ing karaton malih, wasana sarêng ing taun 1792, wontên môngsa ingkang prayogi katindakakên, lênggah punika katêtêpakên sagêd tumurun dhatêng putra wayahipun kangjêng gusti dalah sapiturutipun. Inggih kawontênan tuwin kêkahing lampah ingkang makatên punika wau kadadosanipun wohing pangudi
sangking pandamêlipun radèn tumênggung ingkang patitis tuwin utami. (19)Keterangan (19) pada paragraf berikutnya.
(19) a. Baku cacahipun siti sabawah Mangkunagaran. Punika kêmpalipun kados ing ngandhap punika:
1. Ingkang katampèn sakawit adêging praja, nalika: 24. 1. 1757. dumunung ing tanah Sokawati Kidul, Matesih, Ônggabayan, Ngaribaya, Pajang, Nglaroh, Rêdi Kidul tuwin Kêduwang: 4000 karya.
2. Ingkang katampèn sabibaripun prang Sêpèi, nalika 21. 10. 1813. dumunung ing tanah Kaduwang, Wiraka, Pajang tuwin Nglaroh: 1000 karya.
3. Ingkang katampèn sabibaripun prang Dipanagaran, nalika 20. 10. 1830. dumunung ing tanah Sukowati Têngah: 500 karya
ananging etangan karya punika kabêkta sangking ewahing jaman lan mêmpaning tindakipun, sampun dangu aggènipun botên kalampah wontên ing Mangkunagaran.
Sawênèhipun wontên ingkang cariyos, siti dhusun tanah Ngawèn. Punika siti kawitan lênggahipun kangjêng gusti nalika taksih jumênêng mantri anom ing Kartasura, saha wontên sawênèhing kaol malih nalika antawisipun ing taun 1765 siti bawah Ngayogyakarta ingkang taksih kaasta ing kangjêng gusti dumunung ing tanah Pajang, Ngêndho, tuwin bawah Pedan. Punika sami pasrah dhatêng ing Mangkunagaran, sumêrêp pitunanipun (pamancal) konduripun gusti kangjêng ratu bandara garwa dalêm kangjêng gusti ingkang kapisan, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kapisan, amargi botên widada kramanipun, ananging rèhning manawi kacocogakên kalayan pratelan bakuning siti ingkang cacah 4000, punapadene kêplokipun kalayan papriksan kathahing siti kala ing taun 1853, ingkang angêmot bakuning siti sasampunipun dados cacah 5500, punika siti ing Ngawèn, ing tanah Pajang, Ngêndho, tuwin tanah Pedan, ugi sampun kalêbêt pratelan wau, dados manawi nitik sangking punika kenging kakintên bilih siti cacah 4000 utawi gunggung dados 5500, punika inggih
sampun kalêbet siti lênggah mantri anom, tuwin pituna ing nginggil wau.
b. Miturut cacriyosan ing jaman kina, satunggal-tunggaling tanah punika wontên candranipun piyambak-piyambak, miturut wêwatêkanipun tiyang asli ing tanah ngriku, ananging jalaran sangking lajêng cêcampuran golonganipun. Saha kabêkta sangking kamajênganing pamardinipun. Kintên antawis satus taun ingkang kapêngkêr, côndra wau sampun wiwit onya kalayan kayêktènipun, tuwin dumugi ing sapunika prasasat sampun ical tabêting têtalêripun. Dene têrangipun satunggal-tunggal kados ing ngandhap punika:
1. Tanah Matesih, candranipun: wanita ngêla-êla, pikajêngipun, ulat manis angrêsêpakên. Medanipun asring kadunungan kirang pasaja.
5. Tanah Sêmbuyan, candranipun: kutuk kalung kendho, pikajêngipun sakeca tuwin eca pangêrèhipun.
6. Tanah Nglaroh, candranipun: bandhol ngrômpol. Pikajêngipun kiyat rêmên nunggil kajêng.
7. Tanah Ngaribaya, candranipun: pitik trondhol binubudan, pikajêngipun, sakeca tuwin gampil lan pangrèhipun.
Sokawati, candranipun: wanodya ayu ngadi busana, pikajêngipun, sarwa luwês amêrak-manah.
10. Tanah Mataram, candranipun: gêni murub ingancaran, pikajêngipun, manah bantêr kaduk brangasan.
c. Etangan winastan karya, punika = cacah = bau ing jaman kina, (dadosipun petangan agêng 2 karya = 1 kikil, saha 2 kikil = 1 jung) kacariyos, iyasanipun ingkang jumênêng nata ing tanah Jawi kintên-kintên kala ing taun 1104,
pikajêngipun siti sakarya punika = sêsanggèn bau damêlipun tiyang satunggal, manawi kalêrês
amung manut agêng aliting bêbrayatipun. Ananging kala ingkang jumênêng nata ing tanah Jawi taun ±1763 sarêng pêncaring tiyang sangsaya kathah, siti sêsanggèn wau katata wangun dipun alitakên ing wiyaripun. Saha sarêng dangu-dangu: etangan karya utawi bau punika lajêng santun wêwaton petanging wiji.
d. Nalika ing taun 1853 (sapêngkêripun piyakan watês Surakarta kalayan Ngayogyakarta ingkang kaping kalih) punika taksih kenging kaeja ing petangipun ingkang mantuk dados 5500 karya, wasana sarêng antawisipun ing taun 1863, kabêkta sangking tataning tanêman têbu nalika pambikakipun pabrik gêndhis ing Calamadu, ingkang lajêng marèmèn kangge ing tanah pakopèn, tuwin sumrambah sabawah Mangkunagaran, etanging siti punika lajêng santun mawi ukuran. Inggih punika kabêbaonan anggangsalatus cêngkal pasagi (500 ? Rijnlandsche roeden) kados ingkang taksih tumindak ing sapunika, dados awit saking kawontênan makatên wau, sampun lajêng botên sagêd angantukakên petang dadosipun petangan karya, amargi kajawi sabab ing nginggil, karya makatên kalêbêt sawawêngkon padhas pèrèngipun. Ananging bau ukuran, punika amung kapêndhêt sitinipun bêngkok kemawon ingkang kenging kaolah kangge têtanèn. Langkung malih sarêng piyakaning watês ingkang kaping tiga ing taun 1901 (Kasunanan kalayan Mangkunagaran) dalah sapiturutipun, punika saya angicalakên tabêtipun petanging karya utawi bau, amargi watoning pangetangipun amung kapêndhêt saking pamêdal.
Sarêng ing taun 1913 ukuran siti punika katiti panindakipun dening pambangun tatanan siti (reorganisatie) ingkang taksih tumindak dumugi ing sapunika, ingkang dipun ukur wau amung sadaya pimahan. Siti bêngkok lênggahing punggawa dhusun, tuwin sanès-sanèsipun ingkang sagêd mêdal asilipun, punapadene ingkang kangge kabudidayan. Dados siti ingkang kangge wana, ara-ara, pangenan, tuwin kangge pakuburan, punika botên kaukur ing jêmbaripun. Dene wiyaring siti sabawah Mangkunagaran ingkang kalêbêt ukuran wau sadaya wontên 334765 bau ukuran cêngkal.
e. Lampah-lampahipun pamerang tanjaning siti tuwin sêsanggèning pajêgipun, punika inggih tansah ewah wêwaton tumindakipun. Kados ta:
1. Sakawiting wêwatonipun, miturut sêrat anggêr Jawi, (anggêr sadasa utawi anggêr gunung) wujuding pajêg awarni arta, bôndha, utawi bau suku, lajêng kabêsut tuwin kabangun kasbut pranatan nagari ingkang kadhawahakên kala ing taun 1796-1813-1888-1900 tuwin sêsambêtanipun. Pamerang tanjaning siti: kangge lênggahipun para putra, para santana, narapraja, legiyun, tuwin kaasta wontên nagari, suwakipun babarpisan ingkang kangge lênggah wau kala ing taun 1911 (wiwit wêktu punika kajawi
piyambak) dene tumindakipun ing sapunika, kados ing ngandhap punika:
2. Kasbut, Rijksb. 1917 No. 5-12 dalah sêsambêtanipun,
bezitsrecht" pajêgipun nama " Landrente".
3. Pasitèn ing kitha-kitha (kitha Mangkunagaran, Karanganyar, Wanagiri) tumrapipun kawula Jawi, sakawit kapranata kala ing taun 1860, dene ingkang tumindak ing sapunika
kaparingakên ngangge lampah "Erfelijk individueel gebruiksrecht" pajêgipun winastan "grondbelasting".
4. Pasitèn pimahan bôngsa Tionghwa, sakawit kapranata kala ing taun 1894, dene ingkang tumindak ing sapunika kalêbêt sadaya tumrap sanès kawula Jawi, miturut Rijksb. 1918 No. 1 dalah sêsambêtanipun. Siti wau ngangge lampah
Pasitèn ingkang kangge kabudidayan têtanèn (Landbouw ondernemingen) sakawit kapranata kasbut stb. 1857 No. 116-1884 No. 9-1906 No. 93. Dene ingkang tumindak ing
Pasitèn ingkang kaangge lampah pirukun (Onderhandsch overeenkomst) punika botên wontên pranatan wêwatonipun, kajawi amung miturut satêpanging rêmbag ing kalihipun. Ananging inggih kapiridakên wêwaton ing nginggil wau pajêgipun winastan Pacht, Huur, utawi Vastrecht.
8. Pasitèn ingkang kaagêm kangjêng guprêmèn, kados ta: kangge griya-griya kongsèn, kangge papan sêtatsêpur, kangge griya sakolahan, tuwin sanès-sanèsipun. Punika tumrap ingkang lami-lami: amung lampah lêlahanan, nanging wiwit taun 1917 (wiwit adêgipun griya "Normaalschool" Purwasari, miturut sêrat karesidhenan 24. 11. 1917 No. 283) kangjêng guprêmèn mawi nglintoni pamêdalipun. Petanging linintu wau mawi gantungan arta pawitan ingkang kathahipun tikêl kaping kalih dasa saking pamêdal sataun, saha wiwit nalika taun 1902 (wiwit adêgipun griya-griya panyadean candu) mawi dipun janjèkakên, manawi siti punika sampun botên kagêm ingkang nunggil prêlunipun, lajêng wangsul wêtah kados ingkang wau-wau.
9. Pasitèn ingkang kangge kuburan bôngsa Tionghowa, punika ingkang suwau lampahipun miturut sêrat pranatan 19. 10. 1893 No. … tuwin 16. 8. 1894 No. … dene ingkang mawi nyêngkêr kapajêgan mawi prajangji rukun, nanging wiwit taun 1922 ngantos dumugi ing sapunika, lajêng mawi gantungan arta pawitan, kados siti ingkang kagêm kangjêng guprêmèn.
10. Pasitèn ingkang kaparingakên kangge anjurungi adêgipun ingkang kawitan (eerste oprichting) tumrap ingkang migunani prêluning kathah (algemeen belang) punika kathah ingkang botên kapupu ing pajêgipun tuwin adêgipun ingkang kawitan, tumrap ingkang piguna panggenan ngriku (Philantropisch instelling) punika kasuda sasanggèning pajêgipun.
11. Sadaya siti sanèsipun ingkang sampun katanjakakên kasbut ôngka 2 dumigi 10 ing nginggil wau, saha sanèsipun ingkang kangge panggaotaning nagari, punika taksih sami kaasta dening nagari, prêlu kaangge yêyasan (griya-griya nagari, bêndungan tuwin sanès-sanèsipun) utawi kamluwakakên dipun wastani Rijksdomein utawi M. N. Grond, dene ingkang kagolong
ing panggaotan, kados ta: kangge têtanèn, pajatosan, griya sewan tuwin kangge pêkên-pêkên.
12. Wawênang panganggening siti-siti, punika gêrbanipun wontên lampah warni kalih, inggih punika: wawênang sumrambah (Zakelijke recht) tuwin wawênang anggadhuh (gebruiksrecht) tumrap wawênang sumrambah (kagêm kangjêng guprêmèn
13. Manawi nagari mundhut wangsuling siti, punika amung manawi kangge prêluning nagari tuwin pigunaning kathah, ingkang anêtêpakên ing prêlu wau, tumrap zakelijkerecht wontên ing kangjêng guprêmèn, tumrap gebruiksrecht wontên ing Mangkunagaran, kados ingkang kapratelakakên kasbut ing Stb. 1864 No. 6+ 185 saha Stb. 1920 No. 574, dalah ewah-ewahan tuwin sêsambêtanipun, punapadene kasbut Rijksb 1917 No. 15 ugi dalah sambêt utawi wêwahanipun, dene wêwaton ajining siti ingkang kangge nêtêpakên lintuning pitunanipun, kasbut Rijksb. 1820 No. 18 dalah sêsambetanipun.
Kajawi ingkang sampun kapratelakkên kasbut ing nginggil, taksih kathah rancangan ewahing lampah ingkang murih rêsik tuwin
minôngka pangaji-aji dhatêng pandamêlipun para ingkang ambawani tuwin mêmayu adêging praja, ing ngandhap punika kula pratelakakên kalayan cêkak, pamêdaling pajêgipun siti Mangkunagaran miturut kawontênan sapunika, kados ta:
1. Sangking ingkang kangge pamajêgan siti dhusun (landrente): f 358938,-.
2. Sangking pajêgipun pimahan ing kitha-kitha (grondbelasting) ingkang kangge kawula Jawi: f 24000,-
3. Sangking pajêgipun (Huur op de grond voor woonerven), pimahan utawi pasitèn ingkang kangge tumrap sanès kawula Jawi: f. 19000,-
gunggung ing ngajêng: f 501938,-
4. Sangking pajêgipun (pacht) siti ingkang kangge kabudidayan têtanèn, kalêbêt kagunganipun praja Mangkunagaran piyambak: f 227285.-
5. Sangking pajêgipun (restributie) siti ingkang kangge kalayan wêwênang ngêbroki: f 430,-
6. Sangking pajêgipun pimahan tuwin yêyasan sasamènipun (pacht, huur, utawi vastrecht) ingkang kangge: gudhang-gudhang, griya pamulangan, papan balapan, griya sakit, rel ban utawi emplasêmèn sêpur, tuwin papan pamêlikan: f 12100,-
7. Sangking pajêgipun siti ingkang kaasta kangjêng guprêmèn, kados ta: ingkang kangge lalinton mrapat (Mangkunagaran, Surakarta, Ngayogyakarta, kangjêng guprêmèn) kala pamiyaking watês ing taun 1831 inggih punika: ing Rêdikidul, tuwin Sarisik, siti ingkang mêdal sarang burungipun ing Rongkop, tuwin ing song toya Sumbri, punapadene ingkang kasangkut petangipun siti Kalitan, ing Tuksanga tanah Kêdhu: f 7657,-
8. Ingkang kangge panggaotan papaning pêkên, sampun wontên rancangan badhe kapupu ing pajêgipun, nanging sapunika dèrèng dipun têtêpakên: f 7657,-
9. Ingkang kangge panggaotan wana pajatèn, tuwin wana yêyasan nagari [Djatibosch en reboisatie] botên mawi sêsanggèn pajêg: f 7657,-
10. Ingkang kangge dunungipun yasan nagari, kados ta: pasanggrahan, griya kongsèn, bêndungan, griya pamulangan dhusun, tuwin sanèsipun, tanpa mawi sêsanggèn pajêg: f 7657,-
11. Ingkang taksih mluwa utawi kasêngkêr dening nagari [Rijks domein utawi M. N. grond] tanpa kapupu pamêdalipun: f 7657,-
Dados gunggung pamêdal ingkang saking pajeging siti sataun: f 653280.-
Dene pamêdal nagari sanèsipun pajêging siti, ingkang ngantos mêmliyunan kathahipun, [kathahi...]
[...pun,] punika sanadyan aslènipun ugi sangking brêkating siti, ananging sanès bau mula-buka adêging praja.
Mênggah dalêm Mangkuyudan, punika dumunung wontên ing kampung Kêthelan, salèr kilèn masjid ing Mangkunagaran. Nalika kangjêng gusti ingkang kaping II, yasa dalêm ingkang lajêng kagêm pura ngantos dumugi ing sapunika, dalêm Mangkuyudan wau kaparingaken dhumatêng punggawa sêpuh ingkang minôngka pepatih Mas Ngabèi Wignyawijaya, anggènipun maringakên wau sarêng kangjêng gusti sampun jêngkar dhatêng pura yasa enggal.
Anyarêngi kalayan adêgipun sakaguru ing dalêm agêng (pura Mangkunagaran), dalêm Mangkuyudan wau ugi kabangun, mawi tinêngêran sangkala mêmêt adhapur gambar manggèn sêkaraning têbêng ingkang wontên sanginggil kori krobongan, gambar wau warni rêmbulan dipun tumpaki tiyang têtiga, ingkang uruting ukaranipun: wong têlu nunggang rêmbulan = 1731 = 1804.
Dalêm Mangkuyudan punika kapisah dados kêkalih, inggih punika: dalêm wingking dalah paringgitanipun, kaparingakên Mas Ngabèi Wignyawijaya kasbut ing ngajêng wau, dene griyanipun pandhapi agêng kaparingakên Kangjêng Pangeran Arya Suryamijaya kaping kalih, ingkang sapunika dumunung kilèn griya papriksaning tiyang sakit, sakilèn Mangkunagaran.
Griya agêng dalah sapringgitanipun, lajêng lumunta dhatêng Radèn [Radè...]
[...n] Mas Arya Suryaudara, sasedanipun Radèn Mas Suryaudara, kintên salêbêtipun ing taun 1896, lajêng kasade wujud balungan kapisah-pisah (dipun racik) dene griya pandhapi ingkang dados dalêm Suryawijayan, lajêng lumunta dhatêng Radèn Mas Arya Jayaatmaja, sangking Radèn Mas Jayaatmaja lumunta dhatêng Radèn Wignyaningsih, sangking Radèn Wignyaningsih lumunta dhatêng Radèn Ngabèi
Prawiradiwirya lumunta dhatêng Kaji Ngabdul Kanan, lêstantun ngantos dumugi ing sapunika§ Nalika awalipun ing taun 1927 sampun wontên punggawa garap amongpraja ingkang ngaturakên pamanggihipun. Rèhning griya punika nama bêtuah, mila prayogi dipun pêpêtri, supados dados sapangèngêt-èngêt, wujuding dalêm ingkang kawitan, kagêm ingkang jumênêng saha murwani adêgipun praja Mangkunagaran, amung wontên gêtunipun manah kula dene kala dalêm agêng tuwin paringgitan [tilas dalêm Suryaudaran] dipun sade, dèrèng wontên pamanggih ingkang makatên. mênggah dalêm patilasan Mangkuyudan kêkalih wau, ing ngajêng sami kasuwur wingit tuwin agênging wilalatipun.
Amangsuli cariyos lêlampahanipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda, punika sarêng ura-uruning nagari dening wontênipun paprangan [papranga...]
[...n] ingkang lumintu sampun sirêp tuwin têntrêm, saha anyarêngi wontênipun lowongan pêpatih dalêm, tilas lêlampahanipun Radèn Adipati Sasradiningrat, ingkang seda saha sumare wontên Batawi, awit dening ngèngêti sêpuhing suwitanipun, saha gênging lêlabêtan warni-warni ingkang sangêt amupangati katêntrêman sadayanipun, sangking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan kaping III, kakarsakakên anggêntosi dados pêpatih, saha kaparingan santun sasêbutan tuwin nama Radèn Adipati Sindurêja.
Sadèrèngipun radèn adipati punika jumênêng patih, sampun krama asli sangking Têmuirêng, nanging sarêng pêputra sawêg satunggal ingkang garwa punika lajêng ubanggi botên karsa yèn ta pêputraa malih, mila radèn adipati lajêng krama asli sangking Panaraga, saha lajêng krama malih pikantuk putranipun Kangjêng Pangeran Arya Tirtakusuma ingkang adêdalêm ing Pancuran. Dados lajêng dados mantu kapenakan dalêm kangjêng gusti Ingkang kapisan. Punapadene sanèsipun garwa wau, kagungan ampil têtiga.
Putranipun radèn adipati ingkang ôngka gangsal, utawi ôngka tiga, sangking putranipun putri ing Tirtakusuman asma Radèn Ajêng Têmu, punika kagarwa kangjêng gusti kaping II nalika dèrèng jumênêng [ju...]
[...mênêng] ngasta pusaraning praja, asma Bandara Radèn Ayu Adipati Prangwadana, dados kalêrês bokayu misanan dalêm sangking pancêripun rama, ananging sawêg apêputra kalih garwa wau lajêng seda, dene putra dalêm kêkalih punika wau lajêng asma Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma, tuwin Radèn Ayu Pangeran Arya Adiwijaya, inggih punika ingkang lajêng anêrahakên para ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran ngantos dumugi ing sapunika.
Anggènipun Radèn Adipati Sindurêja jumênêng dados pêpatih punika kala ing taun 1782 laminipun aggènipun jumênêng dados pêpatih punika amung wontên kalih taun. Lajêng kèndêl amargi sampun sêpuh, saha lumungsur ing putra mantu, ingkang asma Radèn Adipati Jayaningrat, sasampunipun lèrèh pakaryan, Radèn Adipati Sindurêja lajeng wangsul mantuk dhumatêng ing Kêdhu, wasana dumuginipun
Garwa saking Têmuirêng punika sarêng seda ugi kasarèkakên wontên pasarean dhusun Têmuirêng (sakilènipun pasarean [pasare...]
[...an] KêmuirêngTêmuirêng. Karangangom, ingkang samangke katêtêpakên dados pakuburan patih). Wontênipun ing pasarean, karan pasareanipun Nyai Kêrên.
Radèn Ngabèi Mangkurêja ingkang kapisan, punika kalêrês putranipun Radèn Adipati Sindurêja ingkang pambajêng, ibu sangking Têmuirêng, ingkang suwau suwita wontên karaton, dados abdi dalêm mantri gladhag, ananging lajêng nyuwun kèndêl, suwita Mangkunagaran.
Wontênipun botên lêstantun aggènipun suwita wontên karaton, punika jalaran wontên kacuwaning panggalihipun, amargi kagunganipun kapal titihan ingkang sangêt ingêmi-êmi karampog wontên ing alun-alun ngantos dumugining pêjah, sababipun karampog wau awit miturut wiradat karaton kala samantên, sadaya kapalagaran ingkang malêbêt ing alun-alun kêdah karampog dumugi pêjah, dene wontênipun uculing kapal ngantos dumugi ing alun-alun, amargi dêdalêmipun radèn ngabèi punika wontên kampung Kêdhunglumbu, dados cêlak kalihan alun-alun ingkang êlèr.
Suwitanipun radèn ngabèi dhatêng ing Mangkunagaran, punika wiwit nalika kangjêng gusti kaping II, kabêkta saking supêkêtipun ingkang rama radèn adipati kalayan kangjêng gusti ingkang kapisan, saha kasêmbuh dados ipe dalêm kangjêng gusti kaping II, wiwit sadèrèngipun jumênêng anggêntosi ingkang eyang.
Wontênipun nagari Mangkunagaran, radèn ngabèi punika santun asma Radèn Ngabèi Sumarêja, saha kakarsakakên dados pinisêpuhing para punggawa ingkang sangêt pinitados saha kapara pinarêgakên. Mila nalika pamiwahan jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping II ngasta pusaraning praja, inggih radèn ngabèi punika ingkang tinanggênah masesani saupakartining damêl, saha kalampahan sagêd sarwa kacêkap tuwin prayogi.
Nalika wandenipun krama dalêm, kalayan putri dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan kaping III, asma Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, punika kajawi wontên sabab sanèsipun, ugi andadosakên pinggêting panggalih dalêm kangjêng gusti kalayan ingkang sinuhun. Wêgtu wontên kadadosan makatên wau radèn ngabèi ngongasakên wantêring panggalihipun, numpak kapal kakitêr ing ngalun-alun, mawi ambêkta prikancanipun ing sawatawis, ananging kala samantên, sanadyan pêpacakipun wiradat [wira...]
[...dat] kraton, taksih kêncêng botên kenging sadhengah tiyang Jawi nênumpak wontên ing ngriku ewadene botên wontên ingkang ngêndhêg ngarubiru, wasana inggih awit saking wontênipun lampahan ingkang makatên saha sabab sanèsipun, dados anjalari saya wêwahipun, sungkêmipun kangjêng gusti anggèning ngayom dhatêng Kumpêni.
Garwanipun radèn ngabèi punika wontên têtiga, ingkang sêpuh asli sangking ing Banyumas, inggih punika ingkang ambabêkta wontênipun pêpali trahing Mangkurêjan, botên kenging amidamêl ing dintên pêkênan Pahing saha adamêl wiwahan tingkêb, garwa ingkang ôngka kalih saking ing Jatinom, saha garwa ôngka tiga saking ing Rônggakusuman, punapadene sanèsipun garwa wau kagungan ampil kêkalih.
Sedanipun radèn ngabèi punika kintên-kintên wontên ing salêbêtipun taun … (*) … kasarèkakên nunggil ingkang rama ugi wontên pasarean ing dhusun Juma, bawah Têmanggung ing tanah Kêdhu, punapadene garwa sêpuh ingkang saking ing Banyumas, ugi kêmpal sumare wontên ing ngriku.
Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih, punika kalêrês putranipun [putra...]
[...nipun] Radèn Ngabèi Sumarêja (Mangkurêja kapisan) ingkang ôngka tiga, ibu saking putranipun Radèn Tumênggung Yudanagara ing Banyumas, anggêntosi lêlampahanipun ingkang rama dados panèwu galadhag wontên ing karaton Surakarta.
Rêrakêtanipun kalayan kangjêng gusti kaping II taksih lêstantun nyambêt kados ingkang rama tuwin kala ingkang eyang, saha wêwah langkung nyakêtakên malih sarêng krama angsal putranipun Radèn Tumênggung Tirtapraja, bupati nagari Blora, dados kajawi kalêrês kaponakanipun garwa dalêm, ugi kalêrês mantu kaponakan saking kangjêng gusti piyambak. Mila putranipun ingkang ôngka kalih wiwit alit kapundhut suwita wontên ing Mangkunagaran.
Garwanipun radèn ngabèi punika wontên kêkalih, ingkang sêpuh sangking ing nagari Blora, ingkang anèm putra Suryaaditarunan. Punapadene sanèsipun garwa wau kagungan ampil satunggal.
Sedanipun radèn ngabèi punika, kintên-kintên wontên ing salêbêtipun taun … (*) … kasarèkakên wontên ing pasarean Têmuirêng - Karanganom (pradikan kuburan patih) garwa ingkang sêpuh kasarèkakên wontên pasarean pradikan ing dhusun Ngêndho, kapanewon pangrèh praja Calamadu, [Calama...]
[...du,] dene garwa ingkang anèm sumare wontên pasarean Têmuirêng kêmpal kalihan radèn ngabèi.
4. Radèn Tumênggung Mangkurêja (Mangkurêja kaping tiga) tuwin sambêting katranganipun.
Cariyosipun kawontênan lêlabêtan tuwin pandamêlipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, punika badhe kapratelakakên ing bab piyambak. Dene uruting nalurinipun, wiwit Radèn Adipati Sindurêja ngantos dumugi radèn tumênggung, punika murih ringkês tuwin têrang, dipun ambali malih katranganipun, mawi derah papêthan aksara ja kanthipun sêrat punika.
Uruting putra wayahipun Radèn Adipati Sindurêja, kapêndhêt ing pancêr, dumugi Radèn Tumênggung Mangkurêja.
Kawontênanipun putra wayahipun Radèn Adipati Sindurêja, ananging amung kapêndhêt ingkang pancêr dumugi Radèn Tumênggung Mangkurêja.
Aksara A.B.C.D. tuwin ôngka urut 1.2.3. sapiturutipun kasbut ing ngandhap punika, mratelakakên asma utawi namipun ingkang kapacak ing derah papêthan aksara Ja: ananging wontên kuciwanipun, ingkang sami dipun pratelakakên punika, botên sagêd jangkêp kasumêrêpan sadaya pangkat, pakaryan, saha dêdununging dêdalêmipun, punapadene ing pundi sumarenipun, awit botên sagêd angsal sasêrêpan ingkang patitis, pramila ing pratelan uruting ôngka, taksih mawi papan kangge angisèni bokmanawi ing têmbe sagêd pinanggih katranganipun.
Para putranipun Radèn Tumênggung Mangkurêja dalah têrahipun sapangandhap ngantos dumugi kawontênanipun ing wêktu mangke, punika botên kapacak wontên ing derah tuwin pratelan ing bab punika, awit badhe katêrangakên wontên cariyos kawontênan tuwin lêlabuhanipun kasbut ing bab kaping 5.
1. Sangking Têmuirêng, 2. Sangking Panaraga, 3. Sangking Pancuran.
1. Bok Ajêng Wida, 2. Bok Ajêng Wadon, 3. Bok Ajêng Rêsmi
1. Radèn Ngabêi Mangkurêja ingkang kapisan, santun nama Radèn Ngabèi Sumarêja, saking garwa ôngka 12. Radèn Ayu Adipati Jayaningrat, garwanipun pêpatih ing karaton Surakarta, saking garwa ôngka 23. Radèn Ayu Cakrawijaya, saking garwa ôngka 34. Radèn Riya Cakrawinata, saking garwa ôngka 35. Bandara Radèn Ayu Adipati Prangwadana garwa dalêm kangjêng gusti kaping II, saking garwa ôngka 3
saking ampil ôngka 313. Radèn Rêtnadiluwih, saking garwa ôngka 314. Radèn Wiryadipura, saking garwa ôngka 315. Mas Ngabèi Mangkudiwirya, saking ampil ôngka 316. Bokmas Atmawikrama, saking ampil ôngka 117. Mas Ngabèi Jayadirja, saking ampil ôngka 3
B. Radèn Ngabèi Mangkurêja kapisan. Santun nama Radèn Ngabèi Sumarêja
1. Putranipun Radèn Tumênggung Yudanagara ing Banyumas, 2. Saking Jatinom, 3. Putranipun Radèn Rônggakusuma.
1. Radèn Bagus Karja, sangking garwa ôngka 12. Radèn Mangkuwijaya, sangking garwa ôngka 13. Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih, sangking
Ngarip, sangking sêlir ôngka 211. Radèn Bagus Rana, sangking garwa ôngka 3
1. Putranipun Radèn Ayu Tirtapraja (bupati) ing Blora.
1. Radèn Mangkudirja, sangking garwa ôngka 12. Radèn Tumênggung Mangkurêja, bupati patih ingkang kawitan ing praja Mangkunagaran (Mangkurêja ingkang kaping III) sangking garwa ôngka 13. Radèn Ajêng Sumilah, sangking garwa ôngka 14. Radèn Ayu Sumadiwirya, sangking garwa ôngka 15. Radèn Ayu Ranadirja, sangking garwa ôngka 16. Radèn Mas Sutarya, sangking garwa ôngka 17. Radèn Mas Sangip, sangking garwa ôngka 18. Radèn Ngantèn Pôncapêrgata, sangking sêlir,9. Radèn Mas Bowan, sangking garwa ôngka 2
(21) uruting nalurinipun Radèn Adipati Sindurêja manginggil malih, punika amung kula pacak dados wêwahanipun katrangan kula, amargi botên sagêd wijang satunggal-satunggal, tuwin botên sagêd jangkêp katranganipun, dene pinanggih ing kawontênanipun, amung kados kasbut ing ngandhap punika: [p...]
1. Radèn Adipati Sindurêja (suwau nama Kyai Sutamarta kaping 3, lajêng asma Radèn Tumênggung Mangkuyuda), punika putranipun Kiyai Sutamarta kaping 2, ibu saking Têmuirêng.
3. Kyai Sutamarta ingkang kapisan, punika putranipun Kiyai Ngabèi Martadipa.
4. Kyai Ngabèi Martadipa, punika putranipun Kiyai Sutamarta ingkang lajêng nama Ngabèi Saradipa, mantri Matawis.
5. Kyai Sutamarta utawi Ngabèi Saradipa, punika putranipun Kiyai Buyut Sutamarta, ingkang ugi nama Kyai Agêng Pagêrgunung kaping 4.
7. Kyai Agêng PagêrgunuPagêrgunung. kaping 3, punika putranipun Kiyai Agêng Pagêrgunung kaping 3, ibunipun, putra pangeran ing Karanggayam, pujôngga nagari Pajang.
8. Kyai Agêng Pagêrgunung kaping 2, punika putranipun Kiyai Agêng Pagêrgunung ingkang kapisan, ibunipun putra Kyai Agêng ing Ampuhan.
9. Kyai Agêng Pagêrgunung ingkang kapisan, ingkang ugi karan Kiyai Agêng Karotangan, punika putranipun Kiyai Agêng Anis, kalêrês ingkang rayi Kyai Agêng Mataram utawi ingkang raka Kyai Agêng Jurumartani.
Kawontênanipun ingkang saking pancêr èstri, punika dèrèng sagêd pinanggih urutipun satunggal-tunggal, katranganipun ing sawatawis kados ing ngandhap punika:
1. Ibunipun Radèn Adipati Sindurêja, punika têrahipun Ki Mas Mônca, ingkang lajêng asma Adipati Môncanagara, patih karaton nagari Pajang, saha lajêng santun asma Kyai Agêng Atasangin, inggih Ki Mas Mônca punika ingkang ambêbukani sumare ing Têmuirêng-Karanganom.
2. Ki Mas Mônca punika putranipun Radèn Arya Jômbaleka, ingkang adêdalêm [adêdalê...]
[...m] wontên ing dhusun Talpitu, saha pasareanipun ugi karan ing Jômbaleka, kalêrês sawetanipun dhusun Têmuirêng, sakilènipun dhusun Talpitu, bawah kapanewon pangrèh praja ing Karangpandhan, pasarean punika samangke dados patirakatanipun têtiyang kathah.
Bab 5. Cariyos kawontênan tuwin lêlabêtanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, bupati patih ingkang kawitan ing praja Mangkunagaran, dalah trah-tumêrahipun.
Anumusi suraosipun ing bêbuka tuwin ing bab sanèsipun kasêbut ing sêrat punika, sarèhning Radèn Tumênggung Mangkurêja punika dados jêjêr wontênipun sasêbutan kuburan patih, saha ingkang ambukani wontênipun pêpatih mêngku parentahing praja mawi pinangkat bupati,
lêlabêtanipun, katêrangakên satunggal-tunggal, ingkang kapilahakên madêg bab ingkang miyambak.
Radèn Tumênggung Mangkurêja, punika kalêrês putranipun Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih ingkang ôngka kalih, ibu sangking putranipun Radèn Tumênggung Tirtapraja Bupati Blora, wiwit kala taksih alit, dipun pundhut kaabdèkakên ing ngarsa dalêm [da...]
[...lêm] kangjêng gusti kaping II, wontênipun kapundhut wau, kajawi katarik saking rêrakêtanipun ingkang rama minggahipun dumugi eyang, ugi kabêkta saking aggènipun taksih santana, awit kalêrês wayah kapenakan dalêm kangjêng gusti saking rama, saha wayah kapenakanipun garwa dalêm, Bandara Radèn Ayu Adipati Prangwadana.
Wiwit angancik wanci diwasa, kintên-kintên kala ing taun 1811 radèn tumênggung sampun katitik prigêlipun olah pakaryaning praja, awit kacobi ambiyantu pangrancang tuwin pambabadipun nalika nagari angyasani wradinan agêng wiwit watês Salatiga dumugi watês Madiun (narajang kitha Bayalali-Kartasura-Surakarta-tuwin Sragèn) ingkang kawastanan margi agêng Daendelsstraat punika sagêd sampurna pratingkahing damêlipun. Inggih ing wêktu punika ingkang anjalari kauninganipun para pangagêng Walandi tuwin Jawi kengingipun radèn tumênggung pinasrahan pandamêl pêrlu, mila sarêng sampun saya wêwah yuswanipun, radèn tumênggung lajêng kakarsakakên dados prajurit, saha kaparingan nama sêpuh nama Radèn Mangkuwijaya, dadosipun prajurit wau dumugi apangkat litnan.
Nalika kintên-kintên ing taun 1829 salêbêtipun paprangan agêng [a...]
[...gêng] ing tanah Jawi, (prang Dipanagaran ing taun 1825-1830) Radèn Mangkuwijaya, tumut kaangkatakên prang dhatêng ing bètèng Gombang sakiduling pêkên Pedan. Dipun senapatèni dening kapitan Radèn Mas Arya Gôndakusuma (kangjêng gusti kaping IV).
Ingkang dados piandêling panggalih salêbêtipun amangun yuda, punika pusakanipun waos ingkang nama Kyai Dulêg. Salêbêtipun wontên payudan, sagêt katingal titiking kawantêran tuwin gênging pandamêlipun. Inggih punika mêdal saking kalanganing mêngsah ingkang sawêg jinagi rapêt saha lajêng sagêd adamêl lêbêting brokoh kangge ingoning prajurit.
Nalika kintên-kintên ing taun 1830, Radèn Mangkuwijaya kapiji anusul pêrang, barisanipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat mikut pangeran ing Serang, ingkang ugi madêg karaman ing wêktu wau, amargi litnan ingkang andhèrèk kangjêng pangeran, punika sakit anandhang brana dening dêdamêling mêngsah, (pangeran Serang punika pangagênging pradikan ing dhusun Serang, bawah kabupatèn Bayalali, ingkang suwau tumut anggolong pangramanipun Pangeran Dipanagara, sarêng Pangeran Dipanagara sampun kapikut, lajêng madêg bawa karaman piyambak).
Nalika têmpukipun paprangan wau, sarêng ing wanci sêraping surya pangagênging kraman sampun pêjah dening panyanjatanipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, enjingipun lajêng têmpuk paprangan malih, wasana bala kraman sami kasêsêr tutup sakèthèng, sakèthèng punika pagêr dhadhahing capuri kadamêl saking grogol sarwa santosa, rêkaos rinisak dening kiyating dêdamêl ngantos adamêl kawêkènipun kangjêng pangeran sabalanipun. Ing ngriku Radèn Mangkuwijaya lajêng nandukakên wangkingan wasiyatipun ingkang nama Kyai Panatas, kangge sarana kasidaning salampahipun.
Wangkingan Kyai Panatas, punika darbe kasiyat sagêd mêngakakên samubarang ingkang kumunci,§ Dhuwung punika samangke dumunung wontên Radèn Ngabèi Arjagupala, pènsiyun wadana pangrèh praja Purwantara, kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja. mila sarêng dipun tamakakên kuncining regol ingkang kinancing sarwa santosa sanalika lajêng mênga, saha kangjêng pangeran sabalanipun, lajêng sagêd malêbêt ing dalêmipun pangeran kraman. Wontên ing ngriku kangjêng pangeran sabalanipun lajêng sagêd analêsihakên punapa sakawontênanipun [sa...]
[...kawontênanipun] sarta lajêng amikut garwanipun pangeran kraman, ingkang lajêng dados tawanan katur nagari, inggih sabêdhahipun karaman Serang punika ingkang lajêng dados pancadanipun kaluhuraning asmanipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, saha ing salajêngipun.
Sasirêpipun paprangan Dipanagaran, darêdah ing padhusunan dening corok-cinorok watêsing siti tansah lumintu, ngantos adamêl panggalihaning nagari ambangun barising watês, mila bokmanawi sampun dhawah ing mangsanipun, ingkang anocogi kados pamanggihipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda nalika amiyak watês sabibaring prang Giyanti (kasbut ing bab kaping 4) saking kaparêng dalêm kangjêng gusti, Radèn Mangkuwijaya kakarsakakên mêdal saking pakaryan prajurit, lajêng kaparingan pangkat dados punggawa tuwin santun nama Radèn Ngabèi Mangkurêja, ingkang salajêngipun kala kintên-kintên ing taun 1831 kapiji dados panitya anggaris watêsing siti, bawah Ngayogyakarta, kalayan ing Surakarta, tumrapipun wawêngkon Mangkunagaran, wontênipun radèn ngabèi punika ingkang piniji, awit kaurut nalurinipun, dene taksih têrahipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda, (Radèn Adipati Sindurêja) ingkang ambukani [a...]
[...mbukani] wontêning lampahan wau.§ salajêngipun ngantos dumugi ingkang ngrampungakên panggarising watês lalinton siti ingkang kaping tiga, kaping sakawan, tuwin ingkang kaping gangsal. Punika inggih taksih tumruntun têrahipun Radèn Adipati Sindurêja, makatên ugi dalah garapan perangan alit, kados ta: pandamêlan ing lêbêt kantor tuwin têba sawatawis, wiwit lalinton kaping tiga dumugining kaping gangsal. Ingkang wiwit kawitaning panggarap dumugi sarampungipun, punapadene nalika konduripun siti Kalitan, punika têbih-têbih inggih botên kaliya sangking têrahipun Radèn Adipati Sindurêja.
Ingatasipun pakaryan ing jaman têntrêm, prakawis punika sangêt gawat tuwin ruwêt, mila kajawi kapêndhêt uruting naluri kados kasêbut ing ngajêng, inggih dening amung radèn ngabêi punika ingkang kagalih mêmpan saha cêkap dhatêng kalimpatan tuwin sasêrêpan sapêrlunipun prakawis wau, mila radèn ngabèi punika lajêng katêtêpakên dados pramukaning para panitya, mawi dipun kanthèni
panggaris watêsing siti wiwit antawisipun dhusun Sadhèng tuwin Songbanyu
mangalèr dumugi ing rêdi Panggung, rêdi Kopyak, saha lajêng têrus mangalèr dumugi ing Jatibêdhug. Sarêng sampun rampung
pun mawi tinêngêran kajêng malih ingkang winastanan kajêng sinom. Sadaya têngêr wau kayêktèn sangêt pitados saha salong taksih lêstantun dumugi sapunika.
Pikantuking angsal-angsalanipun lalinton siti punika, botên kêndhat ing pangangkah ingkang murih adamêl untunging praja, mila ngantos kalampahan, kathah sangêt pikantuking kêkapan langkungipun saking ingkang dipun uwalakên, saha pikantuk siti ingkang agêng asilipun. Inggih punika: guwa sarang burung ing Rongkop, Song Toya, tuwin ing Sumbri pasisiripun sagantên Sadhèng,§ Kintên-kintên kala ing taun 1840 siti punika dalah sarang burungipun kapajêgan ing kangjêng guprêmèn. tuwin sanès-sanèsipun.
Pasitèn Mangkunagaran ingkang katut dhatêng Ngayogya, punika karan pasitèn ing Rêdikidul, inggih punika ing Ponjong, [Po...]
[...njong,] ing Sêmanu, tuwin sanès-sanèsipun. Dene siti Ngayogya ingkang dhatêng Mangkunagaran, punika karan ing tanah Sêmbuyan, kados ta: ing Ngungking, ing Plumbon, ing Sênggama tuwin sanès-sanèsipun. Samantên punika ing Mangkunagaran taksih angsal tombokan arta miturut sacubaking petangipun, saha ing ngajêng taksih angantunakên pèngêtan petang bilih siti lalinton wau taksih kirang 125 jung, punapadene wontên malih pasitèn Mangkunagaran ingkang malêncat dumunungipun, lajêng kangge petangan
ingkang pungkasaning petangipun, ing Mangkunagaran kalêrês angsal lêlintu tombokan awarni arta, mênggah kêmpalipun tomboking arta punika lajêng kabayaran ing sabên wulan lumantar kangjêng guprêmèn, lêstantun dumugi ing sapunika.
Dipanagaran), ganjaran punika awarni mêndhali jêne (Gouden medaille v/h Javasche oorlog).
Kintên-kintên nalika salêbêtipun ing taun 1837 radèn ngabèi punika kakarsakakên dados pêpatih, ananging pangkatipun taksih anama punggawa sêpuh, minôngka sisihanipun Kangjêng Pangeran Ariya Gôndakusuma, ingkang dados wajibipun tumrap paprentahan ing jawi lêbêt, sanèsipun bageyan putra santana, tuwin bageyan rèh prajurit.
Kacariyos nalika wandenipun krama dalêm kangjêng gusti kaping III pikantuk Kangjêng Ratu Pambayun, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VII, punika radèn ngabèi kenging pangintên badhe damêl ara-uru, ngantos pinundhut dening utusanipun parentah agêng badhe pinidana ing ukum bucal, awit kamirêngan bilih sampun sadhiya damêl rarêmpon mamêngsahan kalayan kraton. Ananging saking kaluhuran saha panggahipun kangjêng gusti kaping III, pamundhutipun utusan wau kacêgah sarosanipun, dipun pratelakakên bilih wontênipun kados makatên, jalaran saking anggènipun anêtêpi kawajiban, mila ing salajêngipun radèn ngabèi inggih kalêstantunakên kados ing suwaunipun.
Saking aggènipun tansah angudi arjaning praja sumrambah dhatêng kawula, kintên-kintên kala ing taun 1814, radèn ngabèi damêl cobèn-cobèn nanêm kopi wontên siti lênggahipun ing
punika têtela pinanggih sae, saha kinintên ambarkati pamêdalipun, lajêng binantonan dening Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, ingkang ing wêktu wau taksih sami nindakakên pandamêlan kados pêpatih, dumadosing pambiyantu wau kaêlar ing têbanipun kangge panggaotan yasan nagari, punapadene lajêng tinulad dening para putra santana tuwin narapraja sanèsipun, ingkang ugi lajêng nanêm kopi wontên ing siti lênggahipun piyambak-piyambak. Inggih wiwit wêktu punika wontênipun panggaotan tanêman kopi ing praja Mangkunagaran.
Tumangkaripun têbaning kadudidayan, punika saya dangu saya agêng tuwin warni-warni wujudipun, awit dahad sinantosan dening praja kaudi widadanipun, inggih tumangkaripun kabudidayan wau ingkang dados sarana kasugihan tuwin samêktaning praja, ngantos amanpangati dumugi para kawula. (25)
(25) Mênggah tumangkaring têbanipun saha wujuding kabudidayan punika wontên ingkang lajêng dados jêjêripun panggaotan agêng, wontên ingkang kacobi sakêdhap [sakêdha...]
[...p] botên dipun lajêngakên, amargi kirang urup [kurup] kalayan pakantukipun. Saha wontên ingkang lêstantun katindakakên, ananging lajêng botên widada salamènipun, dene têrangipun kawontênan satunggal-tunggal, kados ingkang kasbut ing ngandhap punika.
Ingkang ngêmudhèni tumindakipun kabudidayan, punika wiwit ing taun 1870, wadana kartapraja Radèn Mas Wiraasmara (= pangkat Indlandsche Superintendent) kabiyantu dening tuwan R. Kamp. Sasedanipun Radèn Mas Wiraasmara kala ing taun 1884, lajêng botên kadekekan ingkang minôngka Superintendent malih, lampahipun kabudidayan amung lajêng kacêpêng dening Inspecteur
kawajibanipun kajawi ngêmudhèni tindaking kabudidayan, ugi mandhegani pangrèhing arta nagari, dene kawontênan tuwin urutipun ingkang sami dados Superintendent wau kados ing ngandhap punika
1. wiwit ing taun 1892 tuwan J.A.C. de Kock van Leeuwen2. wiwit ing taun 1911 tuwan W.F.H. Haag.3. wiwit ing taun 1918 tuwan J. Schuit4. wiwit ing taun 1921 tuwan K.L. Neumann5. wiwit ing taun 1928 tuwan Ir. C.G.L. Steuertwald
Kawontênanipun saha wujudipun satunggal-tunggaling kabudidayan, punika kados kasbut ing ngandhap punika.
1. Ingkang kawitan katindakakên, punika tanêman kopi kados kasêbut ing nginggil wau, kopi punika lumintu kaagêngakên, pantoging wiyaripun tanêman kopi ngantos ngèbêki sadaya tanah parêdèn, saha lumèbèr sawatawis pasitèn ingkang lêbak. Agêng-agêngipun kauntungan wêdaling kopi kala ing taun 1881 sapêngkêripun ing taun wau saya suda saha kalajêng dumugi pêjah. Wasana wiwit ing taun 1898 lajêng lumintu sami kasuwak. Têlasipun babar pisan kala ing taun 1901.
Wiwit ing taun 1833 (dados wiwit sadèrèngipun ing praja Mangkunagaran damêl panggaotan kopi) pamadènipun pamêdal kopi kaaturakên kangjêng guprêmèn, dumugènipun ing taun 1900, sampun botên kapundhut ing kangjêng guprêmèn [guprê...]
2. Nalika 8.12.1861, wiwit pasang banon ingkang kawitan, pabrik gêndhis ing Calamadu, ingkang mandhegani adêgipun saha bukani tumindakipun tuwan R. Kamp kasêbut ing nginggil wau.
Pabrik punika taksih lêstantun ngantos dumugi sapunika, saha wiyaring têbanipun saya wêwah kaagêngakên, sarana numbas kabudidayan partikulir tuwin sanès-sanèsipun, kados ta: sangking Klodran, sangking Jombor, tuwin sangking siti ingkang kajawèn.
3. Kala ing taun ± 1867, wiwit ambangun saha miyarakên têbanipun kabudidayan wos ing pabrik boga, ingkang kawitan ambukani pambangunipun Mas Ngabèi Pôncasuwirya, lampahing pangupakara tuwin pangopèning pantun, miturut pitêdahipun tuwan K.F. Holle. Wasana kala ing taun 1886 panggaotan punika lajêng kasuwak.
Sadèrèngipun kabangun wau, siti punika ugi sampun kangge têtanèn tanêman pantun, ananging dèrèng nama panggaotan, kajawi amung kangge tadhah dhatêng nagari ngiras sadhiyan pitulungan dhatêng kawula manawi kaparak môngsa pacêklik.
4. Nalika 11.6.1871. wiwitipun pasang banon pabrik gêndhis ing Tasikmadu, ingkang mandhegani adêgipun saha ambukani tumindakipun tuwan W. Kamp. Pabrik punika taksih lêstantun ngantos dumugi ing sapunika, saha wiyaring têbanipun saya wêwah kaagêngakên, sarana anampèni siti konduran, tumbas saking kabudidayan partikulir tuwin sanès-sanèsipun, kados ta: sangking kabudidayan Bangsri, Gagan Mutihan, Mayarêtna, Wanalapa,
kala ing taun ±1871 adamêl panggaotan tanêman tèh wontên bawah kapanewon ing Tawangmangu, ingkang mandhegani tumindakipun Tuwan J.B. Vogel, ananging kintên-kintên kala ing taun 1874 tanêman punika lajêng kasuwak.
6. Kala ing taun ± 1875 damêl panyobi panggaotan ulêr sutra ugi wontên bawah kapanewon ing Tawangmangu, ingkang mandhegani tumindakipun Mas Ngabèi Pôncagrêjita, ananging kintên-kintên kala ing taun 1878 panggaotan punika lajêng kasuwak.
7. Kala ing taun ±1877 adamêl panggotan tanêman kinah, ugi wontên [wo...]
[...ntên] bawah kapanewon ing Tawangmangu, ingkang ambukani tumindakipun ugi Mas Ngabèi Pôncagrêjita, ananging kala ing taun 1903 tanêman punika dipun suwak.
8. Kala ing taun 1882 wiwitipun pasang banon, pabrik bungkil ing Palakarta, ingkang ambukani tumindakipun Tuwan K. E. Keijzel.
Ing taun 1890 panggaotan punika santun amung sade kacang, ing taun 1912 kasantunan nanêm randhu, karèt, klapa, pohung, tuwin arêng kajêng taun. Wasana sarêng anyarêngi siti punika kapasrahakên ing Kasunanan (lalinton siti ingkang kaping gangsal ing taun 1923) panggaotan punika lajêng kasuwak.
9. Kala ing taun 1887 nindakakên panyobi tanêman sata wontên ing tanah Kaduwang tuwin wontên tanah Nglaroh, ingkang ngêmudhèni pananêmipun Tuwan C. van der Pals saha Radèn Ngabèi Jayawilatikta, ananging panyobi punika amung tumindak samôngsa: botên dipun lajêngakên.
10. Kala ing taun 1883 amêwahi cacahing kabudidayan pabrik gêndhis, asli sangking tumbas gadhahanipun kabudidayan partikulir, nama pabrik Madurêngga (ingkang suwau nama pabrik Kêmiri) dipun pandhegani dening Tuwan W. R. Buijs, wasana ing taunipun 1894 pabrik punika lajêng kasuwak, siti satanêmanipun katumutakên dhatêng pabrik Tasikmadu.
11. Kala ing taun 1887 wiwitipun adêging pabrik nila ing Mayarêtna, ingkang ambukani tumindakipun Tuwan R. Buick, ing taunipun 1901 panggaotan nila lajêng kasuwak, santun pamajêgan arta, ing taunipun 1905 kasantunan tanêman pantun, pantun punika botên kaanggêp dados jêjêr panggaotan, kajawi amung kangge tadhah minôngka angènthèngakên gêsangipun para kawula manginggil dumugi putra, wasana wiwit ing taun 1924 pantun punika lajêng kasuwak, prêlu kangge ngêlar têbaning tanêman têbu, tuwin dipun pajêgakên.
12. Wiwit antawisipun kala ing taun 1898 nindakakên nyèlèngi arta sangking pêpanci nagari ing sabên taun. Celengan punika dumunung wontên ing bang ingkang mêdal sarêmanipun. Saha ing taun 1911 wiwit tumbas sêrat Effect (sêrat bêbathoning kabudidayan).
13. Kala ing taun 1901, anampèni konduripun siti ing Krêja tuwin Gadhungan, ingkang mêntas kacêpêng dening kabudidayan partikulir, lajêng kawêwahan malih ing
Majagêdhang utawi ing Jêrukwangi, wontênipun ngasta nagari kalêstantunakên kangge panggaotan nanêm kopi ngantos dumugi ing sapunika, ingkang ambukani tumindakipun Radèn Ngabèi Pôncasumarja, adêgipun pabrik panggilingan kopi kala ing taun 1919.
14. Nalika ing taun 1911, pangrêksaning wana pajatèn tuwin pandamêling wana
15. Ugi kala salêbêtipun ing taun 1912, ngadêgakên gudhang tuwin pabrik kapuk ing Wanagiri, jêjêripun gudhang punika botên kangge panggaotan, amung kangge panjagi dhatêng kawula murih singlar kaingsêp ing lintah dharat (
16. Kala ing taun 1923, ngadêgakên pabrik saha panggaotan sêrat nanas ing Majagêdhang, lêstantun ngantos dumugi ing sapunika, pasitèn ingkang kangge kabudidayan punika Ngêlo saking pakopèn Kêrja Gadhungan. Ingkang ambukani tumindakipun Radèn Mas Ngabèi Arjasumaksa.
17. Kala ing taun 1917, angawiti ngêlar adêgipun pasewan griya, ingkang pokoking pawitanipun kadunungakên wontên siti Samarang lêstantun ngantos dumugi ing sapunika, kabudidayan punika dipun wastani M.N. Bouwfonds, têbanipun griya-griya pasewan wau ngantos dumugi ing Surakarta tuwin ing panggenan sanès, ingkang mandhegani kawitanipun Tuwan W.F.H. Haag saha samangke kaêlar malih têbaning tumanjanipun.
Siti Samarang punika, anggènipun tumbas kintên-kintên kala sadèrèngipun taun 1860 asli sangking warisipun Kangjêng Radèn Adipati Suraadimênggala, ugi Bupati Samarang, panunggilanipun siti punika ing ngajêng wontên tigang prêsil. Ananging ingkang kalih prêsil ing Trêbaya tuwin Dêmak, kintên-kintên kala ing taun 1896, lajêng kasade prêlu kangge anyampêti kakiranganing arta nagari, (kala nagari kacingkrangan ing antawisipun taun 1887).
18. Kala ing taun 1923, ngadêgakên hotèl patirahan ing Karangpandhan, lêstantun ngantos sapunika, ingkang ngadani pambikakipun Tuwan K.L. Neumann dipun wastani Berg Hotel Karangpandan.
Hotèl punika ingkang suwau pasanggrahan dalêm kangjêng gusti, iyasanipun kangjêng gusti kaping II, lajêng kabangun kala ing taun 1843 saha taun 1861.
wau, ingkang kawitan anindakakên Mas Ngabèi Arjadigdaya.
Pasiraman punika ing ngajêng iyasan dalêm kangjêng gusti kaping II, lajêng kabangun kala ing taun 1843 saha taun 1908.
20. Kala ing taun 1928, pangrèhipun adêging pêkên kaminakakên dados nama panggaotan. Ananging taksih kaasta dening nagari, ingkang nindakakên kawitanipun Radèn Mas Arya Daryasugônda.
Tumindaking pambangun tuwin pamupu asiling pêkên, punika wiwit kala ing taun 1917 (Rijksb. 1917 no. 23) dalah sambêt-sumambêtipun, ingkang ngêmudhèni bêbadhenipun Radèn Mas Panji Sumaudaya.
Kajawi ing nginggil wau, ugi taksih kathah malih warni-warnining tanêman ingkang dados panggaotaning nagari, kados ta: 1. soklat, 2. panili, 3. pala, 4. mrica, tuwin 5. karèt.
Sadaya punika pananêmipun amung kanunutakên wontên ing kêbon pakopèn, salong mina nanging amung sawatawis.
Anyarêngi kalayan kala kawitanipun pambangun adêging praja kados adêging praja sajati (bab tumindakipun pandamêlan pangrèh praja tuwin pulisi kados tatanipun kangjêng guprêmèn) kintên-kintên kala ing taun 1850 (dados salebêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping III) radèn ngabèi punika katêtêpakên winisudha dados pêpatih ingkang pinangkat bupati saha sinêbut radèn tumênggung, ngiras dados pangarsaning pangadilan, punapadene kaparingan wawênang lan panguwaos minôngka sêsulihipun ingkang jumênêng, dados inggih wiwit ing wêktu punika kawitanipun ing praja Mangkunagaran wontên pêpatih ingkang mêngku paprentahan pangrèhing praja mawi pinangkat bupati.
Anyarêngi kala pambangunipun loji dalêm residhènan, punika kacariyos wontên karsanipun kangjêng guprêmèn, mundhut kajêng jatos kados ingkang tumindak ing Kasunanan. Mênggah pundhutan makatên wau sakalangkung andadosakên putêking panggalihipun radèn tumênggung, awit dipun galih damêl ringkih tumrap adêgipun praja, mila kanthi prihatosing panggalihipun, radèn tumênggung dahad dènnya ngulir budi sagêdipun anggondhèli lêstantuning wana wau.
Panggondhèlipun radèn tumênggung, punika ugi sagêd kasêmbadan [kasêmbada...]
[...n] lêstantun ngantos samangke, amung tandukipun pangudi kala samantên, kaladuk angatawisi yèn ngandhut sêrênging tindak, ingkang ngantos anuwuhakên sônggarunggining panggalihipun ingkang jumênêng dados residhèn. Mila ngantos kalampahan wiwit ing wêktu punika radèn tumênggung ingawêran pêpacak wados, samôngsa sowan ing residhènan, botên kalilan ngangge agêmipun dhuwung, mênggah pêpacak punika inggih dipun èstokakên kanthi lêgawaning panggalihipun,
punika kacêpêng priyantun, blandhong, apangkat ngabèi, dêmang, kawajibanipun angladosi kajêng obong tuwin glondhong saha ing sasamènipun. Namanipun priyantun wau sami apurwaka pônca, ingkang lajêng katêgês namining kajêng utawi atêgês obong, kados ta: prabatang, mandhira, gurda, jêmpina, tuwin basmara, dene wontênipun pranatan ingkang sakawit, sawêg wiwit ing taun (9 12/2 1796) 1868 dalah sêsambêtanipun. Kintên kala taun 1908 sadaya wana pajatèn dipun ambali malih kapundhut kangjêng guprêmèn. Karsanipun kangjêng guprêmèn kapiridakên utawi lajêng tumindak kados tumrap Surakarta ingkang kala taun 1912 sadaya pajatènipun sampun pasrah dhatêng Kumpêni, utawi kados Ngayogya ingkang dèrèng dangu inggih makatên. Ananging sangking karigênaning pangudinipun bupati patih Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, taksih kaparêng lêstantun ngantos samangke, amung dipun tamtokakên kêdah kabangun ing tata enggal, kados wana kagunganipun kangjêng guprêmèn. Tuwin dipun cêpêng dening tiyaTiyang.
Tumindakipun panata wangun, wiwit kala ing taun 1911 dene cêkakaning tatananipun kados ing ngandhap punika:
1. Paprentahan wana punika kaadêgakên dados paprentahan piyambak, nama kabupatèn Wanamarta (M. N. Boshwezen) ngiras mandhegani pandamêlipun wana iyasan (reboisatie) ingkang ambukani tumindakipun Tuwan H. M. Middelbeek, tatananing pangrêksanipun kasbut ing Rijksb. 1920. No. 22 tuwin 1923. No. 6.
2. Jêjêripun iyasan wana, punika ingkang tumrap kajêng jati, kangge prêlunipun adêging praja, dene tumrap kajêng taun, kangge jagi saenipun sumbêr-sumbêr tuwin nyadhiyani bêtahing para kawula.
3. Wiradatipun kala ing kina, sadaya wit kajêng jati punika kaanggêp kagungan praja, nanging wiwit tapaking pambangun wau, amung tumrap ingkang iyasan nagari tuwin tuwuh sadhengah panggenanipun. Dados manawi têrang tanêmanipun piyambak, utawi tilaraning lêluhuripun, inggih kenging kadarbe ingkang ananêm, utawi ing warisipun.
dhumatêng dhusun, nanging tumrap kajêng jati ingkang botên têrang sintên ingkang nanêm wau, taksih kaangêp dados kagunganing praja, awit pasitèn Mangkunagaran, punika rumiyinipun sadaya wana pajatèn, utawi kajêngipun jati dados kagunganing praja, dados tuwuhipun jati wau inggih kaanggêp sulèn tuwin tunggilipun pajatèn ing jaman kina.
Salêbêtipun taun 1917, wana Danalaya bawah kapanewon ing Slagahima, punika wontên pasitènipun wiyar ±1/4 bau ingkang kasêngkêr dening Nederlansch Indische vereeniging tot Natuurbescherming, salêbêtipun pasitèn samantên wau, kadunungan tunggak jati saha thukul sulènipun winastan jati cêmpurung, dêlêgipun tunggak punika, kintên kala taun (1420) 1500 kangge sakaguru masjid agêng ing kraton Dêmak, ingkang taksih lêstantun ngantos samangke, dene agêngipun
sedulur papat kulo nyuwun di bukake alamme ibu ratu,ibu ratu,ibu ratu.
pambudining kawruh agami sarana agaminipun piyambak-piyambak, tuwin nenandhing
ungel kula ingkang maratelakaken manawi theosofi boten purun mengku dhateng tiyang, pikajeng kula ingkang kula tembungaken makaten wau, warga boten kapeksa kedah pitados dhateng ingkang kawulangaken ing pakempalan, tiyang lumebet dados warga boten prelu kedah pitados dhateng piwulang ingkang sapunika sampun kalimrah namapi[12] wulang theosofi, ingkang kedah nyanggemi dhateng pasadherekanipun sadaya manungsa. Sarta niyat tumut ambudi sagedipun kalampahan, ewadene piwulang sarta pamanggih kados punapa kemawon nyumanggakaken anggen jengandika nganggep, ingkang meh sampun boten kenging dipun pisah kaliyan theosofi. Nanging samangke kula pitaken upami boten wonten piwulang, punapa tiyang angraosaken theosofi boten mawi nyangkut bab karma tuwin tumimbal lair, kados boten saged, ewadene miturut pangandikanipun Kolonel Olcott ngatos dumugi warsa 1879 Kolonel Olcott kaliyan HPB, dereng nate mireng prakawis punika. Sanadyan sampun mireng nanging boten anginten bilih punika badhe dados satunggaling bab ingkang
ungkapan Nanging samangke kula pitaken upami boten wonten piwulang, punapa tiyang angraosaken theosofi boten mawi nyangkut bab karma tuwin tumimbal lair, kados boten saged (
Amabeni sawarnining lampah ingkang nyamar, nadyan ingkang nunggil utawi boten nunggil agami, saben sulaya kalayan pamanggihipun kadosta pitadosipun dhateng kaelokan ingkang mrojol sangking wewaton, mangka sampun katitipriksa ngantos
Serat-serat pawartosipun theosofi asring nyariyosaken, manawi pakempalan mentas katempuh prahara ageng, pakempalan malah katingal ngrembaka, mila manawi pakempalan kataman pakewet, ngatos wonten warga ingkang medal, punika ingkang kandel manahipun, lajeng sami mungel : Para warga theosofi dipun irigi, dados pundi ingkang alit manahipun inggih
ingkang purun nglestariaken budoyo jawi yen sanes tiyang jawi piyambak. Lak ngoten to kang?! Monggo dipun
@ki Ageng jj, sugeng dalu mbah..
@ki lintang sumirat, wonten pundi niki
@Ingkang kulo hurmati Mbah WongAlus
@Ki Thepos…selamat pagi ki…nderek ndeprok ki neng kampus KWA…
@Mbah Hr panca…alhamdulillah kabar kulo sae…mugi njenengan tansah pinaringan kaharjan saking Gusti
Karye pujangge pare Wali Allah (a)
Sedayane saking pulau Tanah Jawi.(i)
Karye tulis amal ugame (e)
wae......”, ...... alate sing arep dibutuhake boten
jian, wong koyok ngene iki seng blas gak pantes urip nang kutho, gak iso campur wong akeh, nggarai ruwet ndunyo. lha wong musuhan koq cik senenge……opo gak duwe agomo yo? opo yo gak tau mangan bangku
bonek seng seneng musuan , ambean opo eneke musuan iku ? wajah setan tok seng seneng musuan !
Komentar oleh nocky leon A. on 15 Agustus 2012 08:37
seng penting arema jaya.. “sama rata, sama rasa, satu jiwa”
Komentar oleh sarJo on 30 November 2012 11:48
lho…bro admin kok sowet ngono se? kamsute bro Komentar oleh Ziti Javier Hernandez Sality on 7 Mei 2012 11:14 iku dudu gawe pean bro, gawo wong sing gak gelem damai…sing rukun yo bro, ojo munthab 😀
Komentar oleh Juned on 18 Mei 2012 22:51
Cak kenob, (sorry) wong picek ae ngerti koq sopo seng gak tau mangan bangku sekolahan……sek tak ngguyu yooo……….
ngawur ndek forum iki, akeh sing gak ngalami dewe rupane, opo cumak oleh cerito teko kancane/tonggoe (jare…jare..jare…). wah..wah..wah.. sing singitan pas Final Piala Liga 1992 iku malah arek suroboyo, gak onok iku sing jenenge
sepedane ambek Arek2 Malang, onok wong suroboyo ngilokno Arema pas main lawan Semen Padang (soale kalah) sing marani malah gerombolan arek Bodrex/arek cilik Malang. Iki gak nggedabrus soale ayas ndelok dewe ambek nang Tambaksari waktu iku. Ojok lali cak sing nggarai permusuhan tambah kobong yo omongane komentator/pengamat2 bola Jawa Pos waktu iku koyok Barmen, Slamet, dll. Wes….Saiki sing penting seng remek2/bejat2 lek iso gak usah dibaleni maneh, gak onok enteke lek sik saling ‘aku-aku’ an koyok ngene, sing onok malah iso nggawe sejarah sing ngawur sampek nyandak2 mbahas kultur budaya barang (kelincipen cak), ngomong sampek muntuk tapi isine akeh sing
perusuh ! Kabeh ngerti lek aremaleng iku provokator.! Kabeh arek sidoarjo ngerti lek Gobes taek iku dibayar karo jancok malang gawe
iki wong malang.sak’jane ayas iku malez ndelok arema – bonek iku tawur terus ae.opo untung’e bro…????wez ojo dibahas maneh seng biyen2.kabeh duwe
iki sek mbangga2no jaman lawas ae. gak kiro onok marine iki ker, kabeh
sing wes lawas, tp ayas ngajeni nang dulur2. tp iki ganok marine lek podo nostalgia kabeh. yo’po saiki lek kabeh bersatu ae, madep
dadi korak) mending saiki mbangun bal2an indonesia cek iso berprestasi d dunia cek onok sing pantes dibanggano. gak isin a ker karo negoro2 liyo, mosok negoro 200juta wong kok prestasine 0. oyi ya ker? SASAJI!
Balas	Komentar oleh metal on 25 November 2012 14:10
arek malang ancen akeh waktu sobo suroboyo pas acara2 konser, soale seng budal iku arek gank2,ora dadi sak rombongan. wajar lek dadi bulan2an ndek kono,jelas kalah jumblah karo kompak e, wong ndek malang dewe bacokan antar wong malang sek rame,podo kocar
setengah bener,tapi iku lak versi dek e. korban arek sby dewe yo akeh bos ndek gubeng iku,ayas eruh lha wong ayas
maneh, ga koyo suroboyo. ndek malang wes rame musik british. dadi ojo salah tanggap bhw arek malang ga wani oket, tp
karep njaluk ktmuan ndk ndi, ndk suroboyo yo monggo, ndk ndi wes sak karepmu,pokoe g ndk malang, soale malang
nang perbatasan blitar-malang kui amargo kekecewaanku.. lan saiki aku dadi bocah BONEK, SING NGERTI MAKNANE SEDULURAN, SING ENDI LORO SIJI WAE, KABEH NGRASAAKE, LAN PENAG SIJI PODO KARO PENAG E KABEH”., aku terharu karo sedulurane BONEK, nang endi-endi wae POKOK IJO BONEK MESTI SEDULURAN, ORA KOYO aremASU SING SEDULURANE KOYO KEWAN (AREMA JANCOK) GREEN FORCE KANGGO aremASUUUUUU
AKU ISO NGRASAKNE SEDULURAN SOLID LAN LOYALITAS TANPO WATES NANG SEDULURANE
ezt ngono kwi urusane maleh kedowo”. .uwes tow Cak gak usah geger”an maneh. .kabeh enek pener’e. yow kabeh onok salahe. .
unduh) Surat Pemanggilan PLPG Peserta Kalteng (Baca | unduh) Peserta Prov. Kalteng (Baca | unduh)
lakonono, kaping telu dzikir wengi ingkang suwe, kaping
iku suku anggota tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II suku iki ora bisa dilebokaké jroning siji-sijia cabang tetanduran ngembang. Nembé ing panalitèn luwih jero dibentuk bangsa anyar, Amborellales, sing nyakup Amborellaceae.
Suku iki mung ndarbèni siji jinis anggota Amborella trichotoma, sawijining terna cilik ora duwé pembuluh sing èndemik ing Kaledonia Anyar. Amborella misahaké dhiri paling wiwitan saka kabèh tetanduran ngembang liyané lan isih nuduhaké ciri-ciri primitif.
DanskSuomiFrançaisMagyarNederlandsPortuguêsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.55, 11 Maret 2016.
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1433H. Nyuwun
Uji Tulis / UT (Baca | Unduh)
Uji Praktik / Peer Teaching /UP (Baca | Unduh)
Workshop / WHS (Baca | Unduh)
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 83
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 85
read saiki kusuo no sainan 84 english, saiki kusuo no sainan 84 raw manga, saiki kusuo no sainan 84 online, saiki kusuo no sainan 84 chap, saiki kusuo
kepingin ngrasakno adheme Ngalam sing asli. Tapi naisak kucinge, wulune mamel njebeber kademen.
gak sing ngongkon iku. Yok opo se, iku paling cilikane gak tau sobo Alun-alun. Paitun pegel, ate diparani wong-wong iku, tapi mandheg, gak sidho, soale ndik pojokan tibake akeh genaro nggrumbul. Ketoke ngroweng kabeh.
“Lha iyo, ngene iki yo opo. Lak iso rusak kabeh tah wit e iku. Ringin iku umure wis sutaran tahun rek. Ayas mulai licek lek diterno ebes minggu-minggu ngono yo ngiyup ndik kono. Lek gak ro sejarah yo ngono iku, kemeruh, soale gak duwe kenangan, ” jare sing kuplukan blantik.
“Paling cilikane gak ndek enek. Gak ro asal-usul. Padahal kapan iku ente lak ero dewe, onok wong-wong tekan pusat, jarene wong pelestarian mboh opo, ayas gak itreng, iku lho ahline sing nglindungi barang-barang lawas. Iku ngukur-ngukur ringin ndik kene kabeh,
“Wit ringin ndik kene ancene wis sebagian dicatet ambek wong pusat, soale sing ndik alun-alun iki termasuk benda heritage, dadi benda sing dilindungi, wong lek ngarani benda cagar budaya. Yo sakjane sembarang iku kudu ati-ati lek
“Ayas heran, mosok sembarang liane gawe kisruh ae. Kene iki sing duwe Malang rek ya? Masio awak-awak lawetan plembungan ngene, awak lak yo warga. Opo dipikir wong-wong koyoke awake dewe ngene ini iso dibodohi terus. Ayas biyen yo halokes, yo eruh yo opo carane ngregani lingkungan. Umpomo awak ayak ngono, lhuww tak tumbas Alun-alun iki, temenan iki, dirumat sing asik. Ayas wong Malang thess,” jare sing kaosan ireng nggawe
ketoke, mlethot kabeh, mblobor pisan. Saking
onok wong kewut tapi praene mriayeni, pensiunan, ketoke mari sepedaan pancal.
“Dhemit opo, iku alasan cap opo?
“Alasan kok gak mbois blass….iku duduk dhemit, paling nates opo gendruwes. Gendruwese ae wis gak iso medeni, lha wis kewut pisan, isone mek watuk. Paling karepe ngudang arek cilik-cilik, areke sing kepiyer.” jare sing brengose ketel. Kabeh ngekek atawek. Boimin dadak gunggungan.
“Kok mboten sanjang kulo. Pun kathik dhemit situk, dhemit sekawan welas kulo kesak e mriki,” jare Boimin ambek gaya ngesak ndik ngokobe. Wis tambah emar.
Paitun mesem. Yo ngono iku wong Malang. Lek onok masalah sing ngrugekno, kabeh kompak mbelani kuthone, masio tah karo noyug. Iku sing kudu dijogo sampek saiki.
dadi bojo! wakakakaka.. *hambik ko! nk sgt ckp jawa! :PReplyDeleteJiyaFebruary 19, 2009 at 10:48 PMnak gak blaja cakap jawa nii...
opo neh seng nulis matane picek. taek kabeh cerito ngapusi kabeh! saiki wes ra enek wong
mbak, sampeyan kudhungan kok header-e ketok pupune
Boston, Amérika Sarékat, 19 Juni 1958; umur 58 taun) inggih punika salah satunggalipun panyerat sastra saking Indonésia.[1]
Kanugrahan[besut | besut sumber]
Radio Arif Rahman Hakim (ARH), kagem cerkakipun Purwaning Dumadi, 1977.
Kalawarti Zaman, kagem carita cekak Dunia Gorda dan Cermin, 1980.
IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan wong Indonésia	Menu navigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 21 Oktober 2016.
ke sby, kangen cangkruk di warung kopi suroboyo sambil ngobrol ngalor ngidul sama arek2
Punika sêrat pakurmatan badhe anglimrahakên pangangkatipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwêdana, kaangkat nama Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kados ingkang sampun kasêbut ing sêrat kêkancinganipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana ingkang amakili guprênur jendral ing Nèdrêlan Indiya, ingkang katitimangsan kaping 1 wulan Sèptèmbêr taun 1842, ôngka 2.
Ing dintên Saptu, kaping 14 wulan Januari taun 1843, benjing wanci jam sanga, prajuritipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara, sami pabarisa wontên ing palataran dalêmipun kangjêng tuwan residhèn, sarta amawia gênderanipun.
Wanci jam satêngah sadasa tuwan kumêndhan ing Loji Agêng, saupsiripun ing sawatawis, saha para priyantun Wêlandi, tuwin para Wêlandi mardika ing sawatawis, punapadene para pangeran sarta para bupati ing sawatawis, samia angalêmpak wontên ing dalêmipun kangjêng tuwan residhèn.
Wanci jam sadasa Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkungara saupsiripun sampuna rawuh wontên ing dalêmipun kangjêng tuwan residhèn, tindakipun badhe mawi kapêthuk ing kapitan satunggil sangking loji agêng, saha kadhèrèkakên ing lêgundêr Wêlandi kalih wêlas. Salangkungipun ing loji agêng, tuwin konduripun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara wau badhe kaurmatan dening ungêling mariyêm, kados adat ingkang sampun kalampahan.
Bilih sêrat piagêm pangangkatipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkungara kawaos wontên ing ngèmpèr dalêmipun kangjêng tuwan residhèn, sawarninipun ingkang sowan ing residhenan samia jumênêng.
Sontênipun wanci jam satêngah wolu, ing dalêmipun kangjêng tuwan residhèn, badhe wontên pista, minôngka pakurmat pangangkatipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara.
# Bok perawan karo joko podo waie
karepe kate ngageti bojone. Dhadhak malah Kelik
dhewe sing kaget. Masalae pas lawange dibukak Kelik ndhelok bojone
lagi turu ambek bosse. Mari ndhelok ngono, Kelik nutup lawange
Kembali ke Selera Asal | Biso Rumongso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wonomulyo,_Polewali_Mandar&oldid=1037841"	Kategori: Kabupatèn Polewali MandarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
MENITi JAGAD – Page 2 – urip gawe urup
Kanjeng Sunan Kudus (Ja’far Shoddiq) Menara, Kota Kudus.
iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae
Ongka VII. Taun III. Kaping 15 Rêjêp Taun Be, Ongka 1832 [18-10-1902 AD.].
Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, sarta kêdah kabayar rumiyin. Ingkang
Wulan Ruwah taun Be ôngka 1832, taun Hijrah 1320.
Salêbêtipun wulan Ruwah taun Be punika wontên tiga.
1. Dintên Sêtu Kliwon tanggal kaping 13 wuku Kuningan, dewa Endra mawulu dadi lampahing bumi, tunggaksêmi, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge sabarang yêyasan, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut, Yusup rijêki.
macan kêtawang, saenipun kangge damêl pawon saha yasa pandhapa, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut,
rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge nikahan, yêyasan, sangatipun wiwit jam 6 dumugi jam 8.14 mênut, Jabarail rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Ruwah wau mênawi kangge ngêdêgakên griya watakipun asring kêmlaratan, nanging dipun ajrihi ing tiyang, mênawi kangge alih-alihan: [alih...]
[...- alihan:] sae, watakipun: rahayu, nanging pangalihipun botên kenging mangidul.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi: sae, watakipun kathah ingkang turut- tinurut.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ingkang tanggal kaping 3 salêbêtipun sadintên
Bab jasad ingkang anggadhahi pêpadhang, II ingkang kapadhangan III ingkang bêning, IV ingkang narawang, V tuwin jasad ingkang botên narawang.
Jasad ingkang anggadhahi pêpadhang punika ingkang botên angsal pêpadhang saking jasad sanès- sanèsipun, mligi anggadhahi daya padhang piyambak, kados ta: srêngenge, tuwin sanès-sanèsipun jasad ingkang mawa urub.
Jasad ingkang kapadhangan punika jasad ingkang angsal pêpadhang saking jasad sanèsipun, nanging pêpadhangipun wau botên mêsthi namung tumrap ing jasad ingkang kapadhangan punika [puni...]
[...ka] kemawon, sagêd ugi tumimbal narambahi§ Têmbung: narambahi botên nyarambahi, punika botên namung kangge ing sêkar, kangge ing gancaran, sami ugi bedaning têmbung: nêmbah kalihan: nyêmbah inggih kangge ing gancaran, punika kasêbut ing Sêrat Wirit, yasanipun Kyai Rôngga R.L. Mangkudimêja kalêbêt pêpêthinganing priyantun ingkang amarsudi kasusastran, baud adamêl ukara, jêmbar kawruhipun, lêmbat budinipun, sagêdipun ki redhaktur: namung ngalêm. Red. dhatêng jasad sanèsipun, pramila katingalipun jasad ingkang kapadhangan wau mênawi narambahi dhatêng jasad sanèsipun kados anggadhahi pêpadhang piyambak, têmênipun punika wangsulipun pêpadhang saking jasad ingkang kapadhangan wau tumimbal dhatêng jasad sanèsipun, ing wingking badhe kula gancarakên bilih kula nyariyosakên bab wangsulipun pêpadhang, inggih punika ingkang murugakên kita sagêd sumêrêp, sadaya jasad ingkang dumunung wontên sanginggiling cakrawala, (horizon = tancêbing langit) sarta ingkang sami angsal pêpadhang saking jasad sanèsipun, punika kados taksih sagêd anularakên pêpadhangipun dhatêng jasad sanès-sanèsipun, upaminipun rêmbulan, angsalipun pêpadhang saking srêngenge, ewadene rêmbulan taksih sagêd amadhangi [a...]
[...madhangi] bumi, inggih punika mênawi pinuju padhang bulan.
Jasad ingkang bêning punika jasad ingkang sagêd anglajêngakên pêpadhang, têgêsipun bilih kataman ing pêpadhang, pêpadhangipun sagêd lajêng, dene wêwarnèn utawi kawujudan sagêd katingal saking jawining jasad wau kalayan cêtha, upaminipun toya, gas, gêdhah sasaminipun ingkang bêning, wondene jasad ingkang narawang punika ugi sagêd anglajêngakên pêpadhang sawatawis, punapa malih pêpadhangipun ugi katingal cêtha, nanging barang kawujudan ingkang kalingan jasad ingkang narawang wau sanadyan warninipun asring sagêd katingal, ewadene botên sagêd katingal cêtha kados ing jasad bêning, upaminiwun upaminipun. gêdhah sarêm, dlancang ingkang kalisahan, lan sapanunggilanipun.§ Têmbung: lan sapanunggilanipun, winastan lêpat dhatêng lasing lid Radyapustaka, cêkap tanpa: lan ing mangke kula ugi amastani lêrês, ing Paramabasa nama lêpat ugi, saminipun pangangge kula têmbung: dening, ingkang atêgês door botên saka. Red.
Jasad ingkang botên narawang punika ingkang botên sagêd anglajêngakên pêpadhang, kados ta: kajêng tuwin barang bangsaning logam sasaminipun, ewasamantên jasad ingkang botên narawang ugi sagêd narawang bilih katipisakên sangêt, [sa...]
[...ngêt,] utawi jasad ingkang bêning ugi sagêd surêm saking
mawi salaka ingkang sakalangkung tipis, ngantos gêdhahipun sagêd narawang surêm, sarana pirantos punika tiyang sagêd
cathacêtha. awela-wela, dene sunaripun sarta bêntèripun ingkang mutawatosi sangêt dhatêng paningal botên sagêd lajêng naratas ing gêlas, wangsul dening§ Punika panganggening têmbung: dening, brêgas. Red. lumahipun gêlas ingkang kalapis mawi salaka ingkang sakêlangkung tipis wau. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun Sasadara ôngka III kaca 121.
Sampun dupèh têtêdhan sarta ombèn-ombèn, bilih panêdha sarta pangombenipun tanpa môngsa sarta botên murwat, dadosipun inggih kirang prayogi.
Tiyang ingkang ngudi supados badanipun sakeca utawi bagas, panêdhanipun kêdah mawi dugi-dugi, ananging bilih tiyang nuju sakit, sampun nêdha sadhengah têtêdhan, prayogi nganggea pratelan ing ngandhap punika:
Bilih tiyang nuju sakit sangêt, langkung malih bilih nuju sakit wêtêng, supados enggal pulih ing kakiyatanipun, prayogi nêdhaa pêthakipun tigan kalihan toya, pandamêlipun makatên:
Amêndhêta pêthakipun tigan satunggal, kalih, dumugi gangsal, kawadhahana ing gêlas, lajêng kaguntingana, ngangge gunting ingkang rêsik sarta landhêp, sasampunipun cuwèr (botên pating kalêndhang) lajêng kawoworana toya, tumuntên kaombea. Kakiyatanipun tiyang ingkang nuju sakit, sagêd enggal purihpulih. saking dayaning pêthakipun tigan kalihan toya wau. Bilih kakiyatanipun sampun sawatawis mindhak, kenging lajêng nêdha jênenipun tigan wau. Puhan, anggur ingkang sae kawoworan toya, kaldhu sasaminipun, ugi prayogi katêdha tiyang ingkang nuju sakit.
Panêdhaning pêthakipun tigan wau bilih botên purun anglajêngakên, kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil, kenging kaombe sarana puhan, wedang kopi, wedang
tèh, soklat, bir utawi anggur ingkang sae. Bilih botên makatên, kenging ugi dipun dadar, utawi dipun damêl lait de poule (lè dhê pul) dene pandamêlipun makatên:
Pêthak sarta jênenipun tigan wau kapilaha kawadhahan ing gêlas piyambak- piyambak, kalih-kalihipun lajêng dipun guntingi kados kasêbut ing nginggil, sasampunipun cuwèr, tigan ing gêlas kêkalih wau kawoworana wedang bêntèr, pangilingipun ingkang tamban kemawon, lajêng kaudhêga ingkang rikat (bilih pandamêlipun manut katêrangan ing nginggil punika, pêthaking tigan wau dadosipun kados puhan) sasampunipun rampung pangudhêgipun, pêthak sarta jênenipun tigan wau kadadosna satunggal, lajêng kaudhêga malih, punika dadosipun woworan botên anggônda tigan, dados sintên ingkang botên doyan tigan mêntah, amargi saking gônda amis utawi saking warni, ingkang saèstu purun ngombe lait depoule (lè dhêpul) wau.
Daging, punika sae sangêt tumrapipun ing badan, langkung malih bilih pikantuk daging dhadha mênthok dara, daging kambangan ingkang botên kalêman ugi sae.
Tiyang ingkang sawêg saras saking sakit, sadèrèngipun [sadèrèngipu...]
[...n] doyan daging gorèng, prayogi nêdha daging godhogan ingkang alus. Tiyang ingkang nuju sakit wêtêng, botên prayogi nêdha gêgodhongan, kados ta: kangkung, sêladhah, kobis sapanunggilanipun, boncis, sawarnining kacang, punika enggal amulihakên kakiyatanipun badan, awit kacang sasaminipun wau jasatipun kul hidratên kool hijdraten kathah, èiwitipun ugi nyêkapi.
Wowohan ingkang matêng, tumrapipun tiyang ingkang saras ugi prayogi, samantên wau bilih panêdhanipun amung salimrahipun kemawon, ananging tumrapipun tiyang ingkang sakit, kirang prayogi bilih wowohan wau botên dipun godhog ngangge anggur kalihan gêndhis (dipun sêtup) upami jambu sasaminipun.
Tiyang ingkang kirang kakiyatan, prayogi sangêt ngulinakakên jênang, kados ta: jênang wos, sagu, bêskuwit (ingkang sae bêskuwit mèrêk Hunt ley enco Pa'mers.
Ombèn-ombèn punika bilih pangombenipun sarana dugi-dugi, botên sagêd angrisakakên badan. Ingkang kathah ombèn-ombèn wau kangge ing padhukunan, sarta kathah tiyang sakit kirang kiyat badanipun, pulihing kakiyatan [ka...]
[...kiyatan] saking ombèn-ombèn. Jênèwêr, konyak, punika botên wontên pêrlunipun tumrap tiyang saras. Tiyang ingkang nyambut damêl awrat, utawi ingkang nyambut damêl ing panggenan anyêp, kenging ngombe kalayan dugi-dugi, ananging kêdah milih ingkang sae, sampun angombe sadhengah jênèwêr utawi konyak. Anggur ingkang sae (bordho Bordeane burgonyê Bourgognc) punika prayogi dipun ombe tiyang saras, ananging ugi kêdah botên tilar dugi prayogi. Wedang tèh punika prayogi sangêt tumrap tiyang ingkang saking lêlampah, makatên ugi wedang kopi. Tiyang sakit kenging ngombe wedang tèh, ananging sampun kandêl-kandêl. Dene wedang bubuk kirang prayogi kaombe ing tiyang sakit wau. Bir, lêgèn, punika ombèn-ombèn sae, ananging bilih wêtêngipun kirang sae, ugi kirang prayogi ngombe bir utawi lêgèn wau, toya Walandi sarta limonadhê, punika prayogi dipun ombe tiyang saras, tuwin tiyang sakit, ananging wontên sawênèhipun tiyang, bilih ngombe toya Walandi utawi limonadhê wau, wêtêngipun lajêng karaos sakit, bilih makatên mênawi badhe ngombe, ngêntosana têlasing hawanipun toya Walandi utawi limonadhê wau. Bilih badhe angica- [angica...]
[...-] lakên ngêlak, prayogi angombea toya jêram kalihan gêndhis, pandamêlipun bilih gêndhis dèrèng ajur ing toya jêram, sampun dipun wowori toya, pêrlunipun supados raosipun anyêp, awit bilih pandamêlipun toya jêram, gêndhis sarta toya kasarêngakên, raosipun kirang sêgêr (onta).
Tiyang ingkang wêtêngipun kirang kiyat, bilih nêdha sampun ngantos katuwukên, sakêdhik-sakêdhik kemawon, sadintênipun dipun ambali kaping 6 utawi 7, dene tiyang ingkang botên doyan nêdha (sabên nêdha kirang eca) punika sabên badhe nêdha, angombea saut sur zout zuur sadasa tètès kawoworan toya sagêlas.
Ing nginggil punika sampun kapratelakakên, anggur punika bilih pangombenipun sarana dugi-dugi, prayogi sangêt kangge angiyatakên badan. Tiyang ingkang sakit lêsu, (kakiyatanipun sampun suda kathah, sadhengaha sababipun) punika kenging dipun pitulungi sarana anggur ingkang sae. Dhukun-dhukun (dhoktêr) kêrêp sangêt amitulungi tiyang sakit sarana anggur Xeres, Teneriffe, Malaga sapanunggilanipun. Bilih botên sagêd pikantuk anggur-anggur punika, amargi saking têbih panggenanipun, prayogi angombea lociyu, ananging [a...]
[...nanging] amiliha ingkang tulèn. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun ôngka VI kaca 217, taun III.
Apèk-èpèk Èpèk-èpèk. ingkang dipun têkêmakên, ing sastra Cina sinêrat: kwanda, ing têmbung Cina winastan kundao, têgêsipun ing têmbung Jawi: bithi.
Tiyang kêrêngan namung sarana tangan katêkêm: bithi,
punika ing têmbung Cina winastan: kundao, ananging kundao punika kathah pratikêlipun.
Para prajurit ing nagari Cina, kêdah kaajar kundao, tuwin para tiyang alit inggih wontên ingkang sami ajar kundao wau.
Sampun kala kina, dumugi samangke ing nagari Cina
wontên satunggaling lêlampahan, mênawi wontên tiyang gagah prakosa sarta sampun kadadar kasagêdanipun ngèlmu kundao, saha sampun rumaos badanipun, aotot kawat, abalung wêsi, punika lajêng angadêgakên panggung panggenan kundao, ingkang winastan: lwitae, panggung wau katemplekan sêrat panantang, kadosdene kala jamanipun Prabu Song Ing Cong (jumênêngipun nata ing taun Mèsèhi 1064-1067) wontên satunggaling jêjaka putra swargi pêpatih ing krajan Song wau, anama: Lyusijun,
Dyanhe inghyong swikamto kwantah hangcyu Lyusijun.
mênawi ngantos wontên ingkang pêjah salah satunggal, botên kenging anggugat ing parentah, sampun kadamêl ebra.
Ara-uru ing nagari Cina, kala wulan Mèi 1900 ingkang [ing...]
[...kang] kapêngkêr punika, wontên pakêmpalan ingkang winastan: pak kundao, têgêsipun: konto ing tanah êlèr,
têgêsipun bundêr, mungsêr, gumolong, sirkat.
Jawi Kandha 10 Nopèmbêr 1896 ôngka 132 wontên ungêl-ungêlan makatên: tiyang Cina sagêd selat utawi konto.
Awit ing taun 1891 ing Surakarta wontên tiyang saking Surabaya, ambarang main konto, sami anjogèd kados tiyang kêrêngan, sarta anggêgêm bithi, mawi
andhawahakên ingkang numpak, kapinujon wontên prawira agèn, turôngga lajêng kapapagakên, turôngga anujah, sang prawira agèn konto indha mak gadhuwêng cêg anyandhak kêndhalining turôngga.
Satunggaling bêbasan ing nagari Cina ingkang tumrap bithi wau, ungêl-ungêlanipun mêkatên: kokwan puttah jyobyan.
Têgêsipun bithi iku ora diantêmaediantêmake. marang rai sing gumuyu maksudipun tiyang nêpsu kados punapa, mênawi dipun tampèni sarana ulat manis, badhe botên kêlajêng nêpsunipun wau.
Bramartani 12 Januari 1901 ôngka 2 wontên ungêl-ungêlan
saking nagari Cina, ingkang kadhatêngakên ing tanah Jawi, inggih punika: sawi ijêm, sawi pêthak, lobak, tang-o
Tiyang Jawi wontên ingkang tumut nanêm sakathahing sayuran wau, awit singkèk-singkèk ingkang bikak warung wontên ingkang sade wijinipun.
Kujae wau kêlanturing têmbung Jawi, dados: kucai.
Kucai wau kadamêl camboran bakmi, lumpyah tuwin sanèsipun, utawi kagodhog, mênawi kadhahar
dipun ulêd kalihan sambêl, dipun kêcêri jêram pêcêl.
Ing wingking griyanipun Babah Buyut Kuwik Ing Sin ing Mêsèn, Surakarta tuwin sanès -sanèsipun panggenan, wontên tiyang pakampungan nakêmnanêm. kucai wau.
limasan, balandar pangêrêting griya kampung saha balandar pangêrêting griya masjid, ingkang minôngka guru utawi têturutaning balungan sapanunggilanipun, kados upami ing nginggil wau punika, botên namung kaangkah pantês sêmbadaning warni saha santosanipun kemawon, inggih ugi wontên pangangkah malih, pitajêngipun têtiyang Jawi kaanggêp sagêd anjalari karêjêkèn, kawilujêngan sapanunggilanipun, pangangkah wau pamêndhêtipun saking petanganing
ukuran, panjang cêlaking pamidhangan utawi blandar pangêrêt, mawi ungêl-ungêlan gangsal têmbung, 1. sri, 2. kitri, 3. gana, 4. liyu, 5. pokah, katranganipun makatên:
Bab kaping 5 ing nginggil wau sampun amratelakakên bilih griyanipun tiyang Jawi punika kajawi dhapur utawi wangunipun mawi wontên namanipun malih, kapirit saking pêrlu utawi kanggenipun, kados ta: griya, pandhapa, gandhok utawi sanès-sanèsipun, sadaya wau petangipun ukuraning pamidhangan utawi balandar pangêrêtipun kêdah beda-beda kados ing ngandhap punika:
Mênawi griya wingking pancèn dipun ênggèni rintên dalu dhatêng ingkang gadhah, saha mawi patanèn, mawi gêdhong utawi sênthong, punika panjanging pamidhangan utawi balandar pangêrêtipun kêdah ingkang ukuranipun kacêngklong gangsal-gangsal kantun satunggal, kados ta: upami panjanging balandaripun: 26 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 5 utawi 25 kaki, kantunipun 1 kaki, makatên ugi upami panjanging pangêrêtipun: 16 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 3 utawi 15 kaki, kantunipun ugi 1 kaki, petanganing ukuran ingkang dipun cêngklong gangsal-gangsal kantun [ka...]
[...ntun] satunggal wau kanamakakên dhawah: sri, sarèhning limrah utawi manggènipun griya punika kêdah dhapur limasan, milanipun upami ingkang minôngka wêwaton ing nginggil wau panjanging balandaripun griya limasan kadamêl 26 kaki, panjanging pangêrêtipun kadamêl 16 kaki, amargi mênawi kacêngklong gangsal-gangsal kaping gangsal utawi 25 kantun 1 kaki, gangsal-gangsal kaping 3 utawi 15 ugi kantun 1 kaki dados petanganipun dhawah: sri.
Mênawi pandhapa utawi griya ngajêng, botên dipun ênggèni dhatêng ingkang gadhah, tanpa patanèn tanpa gêdhong utawi sênthong, namung kangge nampèni tamu jalêr, utawi utusan sasaminipun, punika panjanging pamidhangan utawi balandar pangêrêtipun kêdah ingkang ukuranipun kacêngklong gangsal-gangsal kantun kalih, kados ta: upami panjanging pamidhanganipun pamanjang utawi balandaripun 17 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 3 utawi 15 kantunipun 2 kaki, makatên upami panjanging pamidhanganipun panyêlak utawi pangêrêtipun 12 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 2 utawi 10, kantunipun ugi 2 kaki, petanganing ukuran ingkang dipun cêngklong gangsal-gangsal kantun kalih wau kanamakakên dhawah: kitri, sarèhning limrah [li...]
[...mrah] utawi manggènipun pandhapa wau kêdah dhapur joglo, milanipun upami ingkang minôngka wêwaton ing nginggil wau panjanging pamidhangan griya joglo kadamêl 17 kaki, panjanging pamidhanganipun panyêlak: 12 kaki, amargi mênawi petangipun kacêngklong gangsal-gangsal kaping 3, utawi 15 kantun 2 kaki, gangsal-gangsal kaping 2 utawi 10 ugi kantun 2 kaki, dados petanganipun dhawah: kitri.
Mênawi gandhok, inggih punika ingkang trêpipun wontên kiwa têngênipun griya wingking, limrahipun kangge rimatan sêkul ulam sapanunggilanipun, pirantos nêdha utawi pirantos olah-olah sapanunggilanipun, punika panjanging pamidhangan utawi blandar pangêrêtipun kêdah ingkang ukuranipun kacêngklong gangsal-gangsal kantun tiga, kados ta: upami panjanging pamidhangan pamanjang utawi balandaripun 43 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 8 utawi 40, kantun 3 kaki, makatên ugi upami panjanging pamidhangan panyêlak utawi pangêrêtipun 23 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal- gangsal kaping 4 utawi 20, kantunipun ugi 3 kaki, petanganing ukuran ingkang dipun cêngklong gangsal-gangsal kantun tiga wau kanamakakên dhawah: gana, sarèhning [sa...]
[...rèhning] limrah utawi manggènipun gandhok wau kêdah dhapur kampung, milanipun upami ingkang minôngka wêwaton ing nginggil wau panjanging balandaripun griya kampung kadamêl 43 kaki, panjanging pangêrêtipun kadamêl 23 kaki, supados bilih kacêngklong gangsal-gangsal kados griya limasan utawi joglo wau sagêd kantun 3 kaki, dados dhawah: gana.
Mênawi masjid, inggih punika panggenan sêmbahyang, petangipun ukuraning balandar pangêrêtipun bilih dipun cêngklong gangsal-gangsal kantun tiga utawi dhawah gana, kados dhapur kampung ingkang dipun angge gandhok wau, milanipun balandar pangêrêting masjid kados upami ingkang minôngka wêwaton ing nginggil wau, panjangipun kadamêl 18 kaki pasagi. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun ôngka VI kaca 284, taun III.
Patêr, sami kondhang jogèdipun Gunungsari, utawi jogèdipun Kalana, [Kala...]
[...na,] sanadyan tiyang panopèng sampun pintên-pintên ingkang kacariyos sae ngantos dumugi jaman samangke, ewadene anggènipun tiyang kêkalih Patêr kalihan Tambi sami dados tuladan wau, taksih lêstantun kacariyos kemawon.
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, dhalang topèng ing Surakarta namung kantun pun Berok piyambak, dene pun Patêr sarta pun Tambi sami manggèn gêgriya ing dhusun, ananging sabên wontên tiyang nanggap topeng ngadêg dhalang ngantos wolu utawi sadasa, dhalang nagari wau sami nyambat dhatêng dhalang dhusun, ingkang sami prayogi jogèd saha cucuding banyolanipun, awit jogèding topèng 1. Klana, 2. Gunungsari, 3. Putrèn, 4. Sarag, 5. Pênthul, punika kêdah sagêd wijang sarta kathah raras utawi ukêling jogèdipun, kala samantên wiwit kathah para luhur karsa nanggap topèng, wondene topèngipun inggih taksih yasan ing Singasarèn, patrapipun topengan ingkang katanggap ngantos sadintên, punika ing Surakarta katêmbungakên nanggap topèng agêng-agêngan, mila makatên botên kuwawi tiyang nanggap topèng agêng-agêngan yèn botên tiyang sugih, awit panganggening topèng dhuwung, timang, sinjang, clana, [cla...]
[...na,] sondhar,sondhèr. sacêkapipun kêdah saking ingkang nanggap, dhalang namung ambêkta praboting topèng sumping utawi têkês kemawon, môngka tiyang ingkang nopèng botên kirang wolu, utawi kalih wêlas, têtabuhanipun sami kalihan gôngsa pawayangan, ingkang sami nabuh botên kirang saking tiyang sadasa, mênggah urutipun adêging topèng dèrèng kantênan jêjêring lêlampahanipun, mênawi dèrèng mêdatmêdal. Têmbêm Pênthul, sanajan talêring lampahan topèng wau sampun wontên kados ta 1. gancaring lampahan Jaka Sêmawung, 2. lampahan Jaka Bluwo, 3. lampahan Jaka Panjaring, 4. undhakan Narawôngsa, ngantos cacah kawan lampahan, saèstunipun kêdah sanès gancaring cariyos, ewadene adêganipun ingkang jogèd kenging kadamêl tamtu kados ing ngandhap punika:
Sasampunipun talu lajêng mungêl gêndhing karawitan, ingkang jogèd rumiyin punggawa kêkalih.
Ingkang jogèd pangkat kaping kalih: patih, sasampuning dugi gôngsa kasêsêgakên, patih punggawa amapan lênggah, sami ngajêngakên badhe palênggahaning raton, gôngsa lajêng kasirêp dhalang lajêng anjantur, nyariyosakên ing nagari pundi ingkang dados jêjêr, miwah karta kartining praja, tandukipun mirit janturaning ringgit gêdhog, satêlasing cariyos [cari...]
topèng, cacah sakawan utawi langkung, lajêng raton mêdal anjogèd, sadugining rarasipun gôngsa kasêsêgakên, raton lênggah gôngsa kasuwuk, dipun suluki dhalang tuwin panopèng
sitinggil, dhatêng ing pasowanan jawi, gôngsa dipun suwuk lajêng dipun grêgêt sauti nêm, patih punggawa sami ngadêg nimbali kabayan nagari pun Anggot mêdali inggih pun Sêcaukara, yèn tumrap ringgit wacucal punika Togog, lajêng kadhawuhan undhang pradandosan, dipun suluki grêgêd saut asta kosala, [kosa...]
[...la,] sarampungipun undhang, lajêng mungêl gêndhing Kêbogiro, isthanipun kapalan patih mangkat utawi punggawa kanthi Togog, sadumuginipun gôngsa kasuwuk, dipun suluki lasêm, bêbarungan dhalang tuwin panopèng, sadumuginipun kacariyosakên punapa pêrlunipun, kèndêl cariyos lajêng dipun suluki pathêt sanga, sadumuginipun kakocapakên tumuntên mungêl gêndhing Gambirsawit, inggih punika badhe kadhatonan
gêndhing minggah, putrèn lajêng anjogèd rarasipun sarimpèn, sasampunipun dugi gôngsa kasuwuk dipun pathêti sanga, ginêm badhe marêk ing nata, mungêl ayak-ayakan nêm, sasuwukipun dipun suluki
Bondhèt, badhe adêganipun Gunungsari, ingkang anjogèd rumiyin êmban Tatag kalih êmban Gimêng, sadumugining rarasing jogèdipun lajêng lênggah ngajêngakên badhe panggenanipun Gunungsari, gêndhing kasêsêgakên lajêng jogèdipun regol tanpa topèng, sadumugining jogèd [jo...]
[...gèd] lajêng gêndhing katambanakên iramanipun, ngadêg Gunungsari abêksa, raras sawatawis gêndhing kajantur, kèndêl panjogèdipun, nanging taksih ngadêg dhalang nyariyosakên umpak-umpakanipun satriya ing kadipatèn Kadhiri inggih Gunungsari punika sapiturutipun, Gunungsari lajêng pocapan kalih êmban Tatag utawi êmban Gimêng, lajêng pocapan kalih regol inggih Patrajaya, sadumugining banyolan lajêng gêndhing minggah, Gunungsari bêksa malih kathah cengkok raras ukêling bêksa wau, mênawi sampun dumugi Gunungsari lênggah, gôngsa kasuwuk, dipun suluki pathêt sanga, lajêng pocapan, ing ngriku dhalang nyariyosakên dhatêngipun utusan saking Bantarangin, nama Patih Ujungsabata, kanthi bupati nama Bataura, utawi
kadipatèn, mênggah ingkang makatên punika mênawi lampahan Jaka Bluwo, utawi Jaka Panjaring, dene mênawi lampahan Jaka Sêmawung, sabibaripun bêksaning putrèn lajêng adêganipun patih ing Bantarangin kalih punggawa, lajêng dhatêngipun patih ing Ngurawan mundhi nawala pancèn wangsulan dhatêng Prabu Klana, punika lajêng prang gagal, bibaripun ngadêg Gunungsari [Gunung...]
[...sari] wau, sasampunipun adêgan Gunungsari, sabên lampahan topèng lajêng adêganipun dênawa, wadyanipun Prabu Klana, gêndhingipun Jangkrikgenggong, ingkang jogèd punggawa dênawa, lajêng punggawa manungsa utawi patih, lajêng Sêmbunglangu, sadumugining jogèdipun sami lênggah ngajêngakên badhe palênggahanipun Prabu Klana, gêndhing kajantur, dhalang angucapakên pasowanipun Prabu Klana, ing pasanggrahan andhèr para wadya bacingah, sadumugining umpak-umpakanipun gêndhing andhawah ladrangan Gandrungmanis, ing padhalangan kawastanan Talakbodin utawi Bendrong, ingkang jogèd rumiyin, Klana nèm inggih Trijaya, sadumuginipun lajêng lênggah sangajênging punggawa, gêndhing kajantur ngadêg Prabu Klana
sindhèn anandhang gandrung, sadumuginipun gêndhing minggah, Klana asantun rarasing jogèdipun sarta sindhèn, sasampunipun dumugi rarasipun gêndhing andhawah Eling-eling Klana santun jogèdipun sarta sindhèn, gêndhing lajêng andhawah Logondhang, Klana santun rarasing jogèdipun malih, sadumugining
punapa pêrlunipun, lajêng kasulukan pathêt manyura, lajêng mungêl gêndhing Loro-loro, inggih punika jogèdipun Pênthul, rarasing jogèd awarni-warni sarta mawi sindhèn, satêlasing jogèd utawi banyolaning Pênthul, lajêng
Upami lampahan undhakan Narawôngsa, ginêmipun Têmbêm Pênthul bab badhe dhaupipun Panji kalih Rêtna Cindhaga, inggih Sarag, mawi mundhut patah, Têmbêm Pênthul sami ngupados patah wau, mênggah adêganipun ing ngajêng lampahan kawan bab wau sami kemawon. Taksih wontên sambêtipun.
punika lumampah wontên ing phalak tadwir mangilèn, ing dalêm sadintên sadalu lampahipun angsal 13
lampahipun ing dalêm sadintên sadalu angsal 24 darjah 23 dagigah, darjahipun phalak ingkang nunggil markajh kalihan phalak buruj utawi bumi. Sarèhning lampahipun wau kosokwangsul kalihan lampahing rêmbulan wontên ing phalak tadwir, mila inggih suda rikatipun, botên anêtêpi kados salugunipun.
Anyarêngi lampah makatên wau markajipun palak kharijul markajh ugi lumampah mangilèn, angubêngi kaluwêngan alit ingkang nunggil markajh kalihan phalak buruj, lampahipun mangilèn wau ing dalêm sadintên sadalu angsal 11 darjah 9 dagigah, dados lampahing auj mangetan ing samurwatipun kawangsulakên mangilèn, dados lampahipun markajhi phalak tadwir mangetan wontên ing phalak ingkang nunggil markaj kalihan phalak buruj utawi bumi ing dalêm sadintên sadalu namung 13 darjah 14 dagigah.
Makatên punika phalak ingkang nunggil markaj kalihan phalak buruj utawi bumi ugi lumampah mangilèn akalangan ngubêngi markajipun, ing dalêm sadintên sadalu angsal 3 dagigah. Dados lampahipun markaji phalak tadwir wontên ing phalak buruj, punika katingalipun ing dalêm [dalê...]
[...m] sadintên sadalu 11 darjah 13 dagigah. Inggih punika lampahing rêmbulan ingkang cêkapan, botên pinuju rikat utawi rindhik.
Awit saking punika mila mingsêring rêmbulan wontên ing phalak tadwir punika mênawi pinuju ênêring lampahipun condhong kalihan phalak karijul markajh kaangge mêwahi lampahing rêmbulan ingkang cêkapan wau, dene yèn pinuju ênêring lampahipun akosokwangsul kalihan phalak kharijul markajh kaangge nyuda lampahing rêmbulan ingkang cêkapan wau. Sapintên gunggungipun utawi kaotipun lampah kalih warni wau, inggih punika lampahing rêmbulan ingkang patitis tumrap ing dintên ingkang katamtokakên.
Sapunika têtela bilih lampahing markajipun phalak tadwiring rêmbulan wontên ing phalak kharij punika satikêlaning kaotipun lampahing rêmbulan kalihan lampahing surya ingkang cêkapan, awit lampahing rêmbulan ingkang cêkapan ing dalêm sadintên sadalu 13 darjah 10 dagigah 38 taniyah. Punika bilih kasuda lampahing surya ingkang cêkapan, inggih punika ing dalêm sadintên sadalu 59 dagigah 8 taniyah, amêsthi kapanggih kaotipun 12 darjah 11 dagigah 30 taniyah. Mênawi samantên punika [puni...]
[...ka] katikêlakên kapanggih 24 darjah 23 dagigah, inggih punika lampahing markajipun phalak tadwiring rêmbulan.
Awit dene lampahipun markaji phalak tadwir wontên ing phalak kharij punika satikêlanipun oncating rêmbulan saking surya, mila tamtu kemawon anggènipun kalangan markaji phalak tadwir wontên ing phalak kharij punika ing dalêm sawulan rêmbulan atêmu gêlang rambah kaping kalih.
Kajawi ingkang sampun kasêbut wau, markajipun phalak tadwir punika mawi gadhah mènglèng saking phalak kharij, têrkadhang mènglèng ngetan lan têrkadhang mènglèng ngilèn, mênggah katranganipun makatên: markaji phalak tadwir wau mênawi pinuju wontên ing auj utawi wontên ing khalil, tumraping phalak kharij, sampun tamtu midhêlèinipun phalak tadwir ingkang saking auj dumugi ingkang khalil punika akêplok kalihan midhêlèining phalak kharij ingkang narajang markaji phalak buruj, dados pasangipun jêjêg. Nanging yèn lampahing phalak tadwir sampun kalangkung saking auj utawi saking kalil, midhêlèinipun
saking markaji phalak kharij, dados markajhing phalak buruj manggèn wontên ing têngah lêrês, mila sampun tamtu kemawon phalak tadwir wau lajêng mènglèng aujipun saking panggenanipun lami, punapadene aujipun phalak kharij wau inggih ngolah-ngalih prênahipun wontên ing phalak tadwir.
Dene mênawi markajing palak tadwir wau pinuju amêngkêrakên aujing
sarta mènglèng mangilèn, dene katogipun anggèning oncat-ingoncatan, punika mênawi lampahipun markhajhing phalak tadwir, dumugi ing têngah lêrês antawisipun auj kalihan khalilipun phalak kharij. Taksih wontên candhakipun.
Abdi dalêm ngulama ing Surakarta, Bagus Ngarpah.
Kula sampun dangu angyêktosi mênggah pitakènipun para ingkang kapêtêngan budi, sanajan pitakèn wau kalêbêt dakik-dakik utawi kawruh thithit thuwit, bilih pitakèn
pasêmonipun sêrat Sasadara, inggih punika rêmbulan nêdhêng purnama, sumunar anyoroti rêdi kêkalih. Punika kenging kula upamèkakên para kapêtêngan budi kados kula, môngka sagêd angangsu wêwulang saking prabanipun Sasadara, sapintên ta: kabêgjan kula ingkang tanpa timbang, paribasan angungkuli mênang: sikya (cara Sêmarang).
Wusana pêpuntoning atur pitakèn kula makatên.
Kasêbut ing sêrat pananggalan Jawi wêdalan ing Surakarta taun 1902 kaca 30, amratelakakên sêraping surya ing malêm Sênèn Lêgi wanci jam 5 langkung 55 mênut. Dumuginipun sêraping surya ing malêm Slasa Paing inggih punika wanci jam 6 langkung 1 mênut.
kaping 1 Dhesèmbêr 1902 lah ing wulan Dhesèmbêr punika surya rak wontên ing kidul ta: ngangge sêrapipun wanci jam 5 langkung 55 mênut, punapa dados panjang dalunipun tinimbang kalihan rintênipun anèh, kadospundi: rama juru pangripta? Sarèh gèr. Red.
Sêrat pananggalan Jawi wêdalan ing Surakarta anggitanipun Bagus Ngarphah taun 1900, 1901 kaca 26 tanggal kaping 1 t/m 15 Dhesèmbêr plêthèking surya jam 5-37' sêrapipun jam 6-1' tanggal kaping 16 t/m 31 Dhesèmbêr plêthèking surya jam 5-42' sêrapipun jam 6-8'.
Nuwun, rama juru pangripta: pitakèn punika pancèn katur ing panjênênganipun Bagus Ngarpah, sarèhning panjênêngani
paringipun katrangan, badhe sapintên kemawon atur panuwun kula.
Radèn Wiryasubrata, pitakèn sampeyan ing nginggil punika lêrês anggèn sampeyan kodhêng, awit sêraping surya malêm Sênèn Lêgi jam 5 langkung 55 mênut sarêng sêraping surya malêm Slasa Paing jam 6 langkung 1 mênut, dados sawêg sadintên kemawon sampun kaot 6 mênut. Ananging kauningana: ingkang kasêbut sêraping surya jam 5 langkung 55 mênut wau taksih manut garbanipun lampahing surya nalika kaping 16 Nophèmbêr, dene ingkang kasêbut sêraping surya jam 6 langkung 1 mênut wau sampun manut garbanipun kaping t Dhesèmbêr, dados sayêktosipun sampun kalampahan 16 dintên, botên sawêg sadintên kados
kawruh phalak, kenging anggarba etangan ingkang botên badhe andadosakên cidraning pêthèk, sanadyan ing tanah Eropah ugi sampun maratah makatên, môngka pêrlunipun etangan ing sêrat pananggalan 1902 kaca 30 punika namung anêrangakên pêthèk bab andhap inggiling tanggal saking horison kilèn [kilè...]
[...n] sarta prênahipun. Bilih botên kawênangakên anggarba, liripun satunggal-tunggaling dintên kêdah kapratelakakên piyambak-piyambak palêthèking surya kalihan sêrapipun, ingkang tamtu pratelan ing sêrat pananggalan 1902 kaca 26 punika badhe angandhar-andhar dados pintên-pintên kaca. Yèn punika sampeyan wastani anèh, etanganipun kangjêng guprêmèn punika inggih anèh sadaya.
Dene kodhêng sampeyan bab tanggal kaping 1-15 Dhesèmbêr, plêthèking surya jam 5-37' sêrapipun jam 6-1' dene tanggal 16-31 Dhesèmbêr, plêthèking surya jam 5-42' sêrapipun jam 6-8' dados ing dalêm satêngah wulan panjanging siyang namung mindhak 2 mênut, beda kalihan kala Nophèmbêr nyandhakipun dhatêng Dhesèmbêr, punika yèn sampeyan sampun nate sarawungan kawruh phalak, kenging kula têrangakên awit kabêkta saking ewahing baut, inggih punika
oreaning petang botên cêkap kula jèrèng wontên ing Sasadara ngriki, ewadene ing wingking sampeyan badhe têrang piyambak sarana maos sêrat Sidhikala ingkang tumrap ing Sasadara.
wau kaca 43 amratelakakên: tanggal kaping 7 Sawal taun Dal 1783 ing dintên punika pantogipun lampahing surya dumugi ing wêkas lèr wontên ing wanci jam 2 siyang langkung 10 mênut 52 884/3433 sêkondhê. Punika kok botên dipun takèkakên pisan, sumêrêpipun makatên wau saking pundi, pangetangipun kadospundi, Radèn Wiryasubrata kok botên kodhêng, sarta botên mastani anèh, pantêsipun Radèn Wiryasubrata piyambak sampun langkung dening têrang ing bab punika. Mila bok inggih coba sampeyan gêlar pangetangipun, supados maedahi dhatêng para ingkang dèrèng sumêrêp, mugi lajêng kapacaka wontên ing Sasadara.
Kajawi saking punika pitakèn sampeyan bab cundhukipun titimôngsa Walandi kalihan Jawi kasêbut ing Sasadara ôngka 5 kapêngkêr punika, kaca 250 ing ngandhap punika kula wangsuli.
Tanggal kaping 1 Juli 1855 punika dhawahipun ing titimôngsa Jawi, dintên Akhad Paing ing tanggal kaping 16 wulan SawatSawal. taun Dal 1783, taun Hijrah 1278, windu Kunthara.
Ing sarèhning sampeyan kalêbêt ewonipun priyantun marsudi etangan, sapunika sampeyan gêntos kula pitakèni. Mênawi sampeyan sagêd mangsuli ingkang patitis, saiba badhe sapintên kemawon pigunanipun, sarta badhe maedahi ing akathah.
Tiyang bôngsa Dhitsê anama Tuwan Gauss adamêl formule kangge ngupadosi dhawahipun dintên agêng Walandi ingkang nama pasên, pangèngêt-èngêt kalanipun Kangjêng
nanging formule punika namung kangge ing taun Walandi 1800 dumugi 1899 kemawon, sapunika sampun botên kenging dipun angge. Panyuwun kula bok inggih coba formule wau sampeyan ewahi supados [supado...]
[...s] kenginga dipun angge ing taun Walandi 1900 dumugi 1999.
Wiwit sapunika sampeyan sampun kula sadhiyani panuwun, nanging sampun sampeyan wangsulakên.
Katêrangan pitakèn kula bab têmbung-têmbung ingkang dipun pitakèkakên dhatêng rama Red. kasêbut ing Sasadara ôngka IV taun III kaca 191-194.
1. Pitakèn kula ôngka 2 atêr-atêr ha, ma, anuswara, tanduking kriya.
Punika kasêbut ing Wyakarana, wulang 7 kaca 75-76 bab 22-23 makatên:
Man, man, many, mam, mang.
Iku lugune iya atêr-atêr ma kanthi aksara irung tumrap ing burine, sarta akèh kasrambah ing kidung, dadi liruning an, an, any, am, ang, dene êtraping panunggale karo têmbung lingga padha bae, kaya ta:
Mangasah, lirune angasah, saka ing asah enz.
Sarupaning têmbung kang rinimbag karo atêr-atêr ha, utawa ma, kanthi aksara irung, kaya kang wus kapratelakake ing dhuwur mau kabèh, iku kêna diarani: tanduking [ta...]
[...nduking] kriya. Akèh rimbaging têmbung kang dadi panunggalaning kriya, dene yèn ora nganggo panambang i utawa ake dadi panunggalaning kriya wantah (1).
Katêranganipun rama Red sigêg ka, mawi: kake punika wêwaton Yyakarana,§ Punapa botên Wyakarana (2). mila lêrês, kasêbut kaca 116 wulang kaping 12 larikan nginggil piyambak.
Atêr-atêr ka, di, ko, dak sêsêlan na = tanggaping kriya.
Punika lêrês, wêwaton Wyakarana, wulang kaping 7 kaca 77 bab 26 makatên:
Sarupaning têmbung kang rinimbag karo atêr-atêr: ka, di, ko, kêna diarani: tanggaping kriya, mulane rimbaging tanduk, lan tanggap, dadi panunggalaning kriya.
dèrèng kasêbut. Matur nuwun dipun wêwahi, margi pitakèn kula taksih kirang. Bingahing manah kula, ing têmbe badhe sumêrêp têgêsipun wisesa na bawa
nuwun kawêwahan, margi ing têmbe ugi badhe sumêrêp têgêsipun bawa ingkang
bab têmbung-têmbung ingkang sampun kasêbut ing Sasadara ôngka IV taun III (11) margi ing sêrat wyakarana namaning têmbung wau botên dipun [di...]
[...pun] sêbutakên têgêsipun, kadosdene ing ngandhap punika.
ka, ta, pa, ga, ba, aksara alpaprana.
Ka, Ta, Pa, Ga, Ba, aksara mahaprana.
Têgêse alpa: sathithik, cilik, maha: akèh, gêdhe, prana, lugune prana: ambêkan, abab. Têgêse alpaprana dadi: aksara kang swarane kanthi abab ing salumrahe, mahaprana, aksara kang swarane kanthi abab kang luwih sakakasaka. ing salumrahe, iya iku aksara kang swarane kanthi: ha, kayata: kha, gha enz. punika kula mathuk sangêt, amargi lajêng mangêrtos suraosipun nama wau.
Sinêrat ing Karanganyar kaping 20 Rabiulakir Be 1832.
Lêpating panyithak Sasadara ôngka IV taun III kaca 192 larikan nginggil
taksih kalêbêt ing panglulu anggèn kula murtat ing agami enggal. Red.
Anyakar, kriya wantah.Anyakari, i kriya.Anyakarake, ke kriya.Manyakar, tanduking kriya, kangge ing kidung.
(2) Lêrêsipun wya(botên yya)karana, lêpat panyithakipun, dene têmbung yya, kangge ing kidung, rangkêping aksara ya = pasangan, bilih ngajêngakên layaran, kados ta: aryya, arjja, warnna, botên warna Zie Pramabasa blz. 37.
(3) Têmbung tanduk (tanggap)ing kriya sami wontênipun, lêrês pratelan sampeyan, sarèhning:
Manyakar nama tanduking kriya, tanggapipun ingkang kadospunapa?
Madi (dima) caka sami botên tumindak, kados prayogi, tanduking kriya, botên mawi timbangan: tanggaping kriya, namung nama:
(5) Kula sumôngga mênawi botên kajangkêpakên, pamanah kula: ringkês punika sae tinimbang rowa, nanging bilih nyêkapi.
(8) Pandangu sampeyan sampun kula pasrahakên dhatêng Mas Kramawiyata, sarèhning botên angsal katrangan, punapa wangsul dhatêng kula malih?
Panambang an,a. ên, punika warni ngalih nanging beda suraosipun.
Botên namung panambang an, ên kemawon ingkang kalêbêt ing agnya, ana, na, inggih ugi kalêbêt kula namakakên agnyaning (tanduk, tanggap) kriya, kados ta:
Anjukuka | Jukukên | Linggiha } (ana en na) P.B. blz. 418.
Mangke botên karsa nguningani dupèh sumimpên wontên ing bèsèk, rêmên nguningani ingkang sumimpên wontên ing lêmari, sisah
Sambêtipun ôngka IV kaca 177, taun III.
Têtêdhan tuwin ombèn-ombèn ingkang sae sarta maedahi tumrap badaning manusa
Saking pamanggihipun Tuwan Kihnê: tiyang punika botên pêrlu [pêr...]
[...lu] nêdha daginging sato kewan sapanunggilanipun, sarta sawarninipun têtêdhan punika botên pêrlu dipun bumboni, kados ta: sarêm sapanunggilanipun, ananging punapa wontên manungsa ingkang doyan nêdha daging mêntah, kadosdene sima ingkang môngsa daginging sato taksih gêsang-gêsangan, sarta punapa wontên pakananing sato kewan ingkang mawi dipun bumboni?.
Dene bilih manungsa mênawi badhe nênêdha, sadaya têtêdhanipun kêdah karatêngan sarta dipun bumboni rumiyin, ingkang makatên punika awit saking sampun dipun gêgulang wiwit alit mila, nanging sayêktosipun pancèn kirang pêrlu, awit saking punika Tuwan Kihnê anamtokakên dhatêng tiyang ingkang sami jêjampi sarana toya wau, sampun nêdha sanèsipun têtêdhan saking bangsanipun cêcukulan, sarta sampun ngombe kajawi toya ingkang dipun wastani toya gêsang, inggih punika toya ingkang mili kados ta: toya lèpèn sasaminipun, awit toya ingkang mili wau tansah kenging hawa, dene ombèn-ombèn sanès-sanèsipun, kados ta: wedang tèh, wedang bubuk (kopi)
ingkang kadamêl saking cêcukulan, sarta ingkang pantês dipun têdha, kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
ingkang waradin sarta ingkang kênthêl kemawon (jaladrèn) sasampunipun jaladrèn wau lajêng kabagea sakawan, sarta lajêng kaolaha roti ingkang matêng. Nanging glêpung badhe jaladrèn wau botên kenging dipun ayaki, dene mênawi badhe dipun sukani sarêm inggih kenging sakêdhik, nanging sarêm wau pancèn kirang pêrlu.
2. Sup, utawi popsop. ingkang saking glêpung kasar.
Amêndhêta glêpung 1 sendhok ingkang kêbak, kaêsurana toya sakêdhik, lajêng kacarub ingkang kênthêl, sasampunipun lajêng kacêgurna ing wedang umob sarta lajêng dipun udhak ingkang ngantos matêng, dene mênawi badhe dipun sukani sarêm sakêdhik inggih kenging, nanging ugi kirang pêrlu.
3. Kol abrit kalihan woh apêl, tuwin sanès-sanèsipun.
Kol wau karajanga ingkang tipis-tipis, lajêng kagodhoga ing toya watawis sacangkir, bilih sampun satêngah matêng, lajêng kacêgurana woh apêl utawi sanèsing wowohan ingkang kêcut, lajêng karatêngana ingkang matêng. Mênawi badhe dipun sukani sarêm inggih kenging: sakêdhik, nanging kirang pêrlunipun.
4. Kol pêthak kalihan woh omate tomate. (ranti sabrang).
Kol pêthak wau sasampunipun karajang lajêng kagodhoga, nanging toyanipun sakêdhik kemawon, lajêng angulêga woh tomate wontên ing pangayakan, bilih panggodhogipun kol samamunsampun. satêngah matêng, ulêg-ulêgan woh tomate wau lajêng kaêmorna, lajêng kaolaha kalihan kênthang Walandi 1 utawi 2 ingkang ngantos matêng, ugi kenging mawi sarêm sakêdhik, nanging kirang pêrlu.
Sasampunipun bayêm dipun kumbah ingkang rêsik, lajêng dipun kêthok-kêthok utawi dipun suwir-suwir, lajêng kaolaha kalihan kênthang ingkang ngantos matêng, kenging mawi sarêm sakêdhik, nanging kirang pêrlu.
1. Pawarsakan ... blz 3002. Dintên Sae ... blz 3013. Pêpadhang ...
Esuk-esuk Joko arep pit-pitan menyang Manahan Sala. Jenenge wae bocah SMP. Isih seneng dolan-dolan. Apamaneh dinane Minggu. Nalika tekan prapatan, dheweke ketemu karo Agung.
Agung : “Wilujeng enjing, Jok. Arep lunga menyang ngendi kowe?”
Joko : “Wilujeng enjing, Gung. Aku arep pit-pitan menyang Manahan. Melu piye?”
Almanak Almanak, H. Buning, 1911, #420	Katalog:Almanak, H. Buning, 1911, #420Sambung:-
Pal, tri sadana utawi pal, bêgja cilakaning tiyang sawanci umuripun ... Kaca 46-47 / Petangan rajamuka ... Kaca 48 / Pananggalan Walandi, Jawi tuwin Cina ... Kaca 49-73 / Parentah Agêng ... Kaca 75-86 / Pangadilan luhur ing Indiya Nèdêrlan ... Kaca 87 / Pangadilan Yustisi ing tanah Jawi ... Kaca 87-88 / Namaning para adpokat sarta pokrul ... Kaca 89-90 / Kawontênanipun para amtênar ingkang ngasta paprentahan nagari sarta landrad ing tanah Jawi tuwin Madura ... Kaca 91-248.
Asmanipun para asistèn residhèn sarta asistèn residhèn sèkrêtaris ing tanah Jawi tuwin Madura ... Kaca 249-251 / Asmanipun para kontrolir sarta aspiran kontrolir ing tanah Jawi tuwin Madura ... Kaca 252-255 / Pamulangan Jawi, pamulangan calon guru sarta pamulangan putraning para priyantun ... Kaca 256-260 / Para dhoktêr Jawi ... Kaca 261-267 / Barisan pulo Madura ... Kaca 268-269 / Para opisir mêmuri bôngsa luhur Jawi ... Kaca 270-271Teks
Bab karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat ... Kaca 272-298 / Kawontênanipun ing Mangkunagaran ... Kaca 299-327 / Bab karaton dalêm ing Ngayugyakarta Adiningrat ... Kaca 328-365 / Kawontênanipun ing Pakualaman ... Kaca 366-373Teks
Ewah-ewahan ingkang kantun ... Kaca 374-378 / Pratelaning sêrat-sêrat ingkang kasade ing pangêcapanipun Tuwan H. Buning ... Kaca 380-391 / Sêrat Kancil Kridhamartana ... Kaca 321-480 / Sêrat Pawukon ... Kaca 81-104Teks
Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping IX, miyos saking garwa padmi swargi Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2 ing Surakarta, patutan saking swargi Kangjêng Ratu Bandara. Wiyosan [Wiyosa...]
[...n] dalêm ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêp taun Alip ôngka 1795, utawi kaping 29 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1866, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, nalika ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1798, utawi kaping 4 wulan Oktobêr taun Walandi 1869, nalika ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Alip ôngka 1819, utawi kaping 7 wulan Agustus taun Walandi 1890, krama angsal putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV ing Surakarta, nama Bandara Radèn Ajêng Sumarti, saha lajêng kajumênêngakên Gusti Kangjêng Ratu Adipati Anom. Amarêngi ing dintên Jumungah Lêgi tanggal kaping 28 wulan Ruwah taun Je ôngka 1822, utawi kaping 19 wulan Marêt taun Walandi 1893, rama dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX surud, lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênêng dalêm ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramêlan, taksih salêbêtipun taun Je ôngka 1822 utawi kaping 30 wulan Marêt taun Walandi 1893. Garwa dalêm lajêng kajumênêngakên Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, sarta ibu dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana kapatêdhan nama: Kangjêng Ratu Madurêtna.
Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun Radèn Mayur Puspawinata, ingkang sampun seda.
Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV.
Putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VI, Bandara Radèn Ayu Sôntakusuma, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma kaping 2.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma 2. Kangjêng Pangeran
2. Bandara Radèn Ayu Adipati Sasradiningrat, krama angsal Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm. 3. Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat. 4. Bandara Radèn Ayu Suryanagara, krama angsal Radèn Mas Arya Suryanagara, bupati nayaka sèwu saha bêkêl jawi. 5. Bandara Radèn Ayu Jayaningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Jayaningrat, bupati nayaka kaparak kiwa, bêkêl lêbêt. 6. Bandara Radèn Ayu Prawiraningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Prawiraningrat, bupati nayaka kaparak têngên. 7. Bandara Radèn Ayu Yudanagara, krama angsal Radèn Mas Arya Yudanagara, bupati nayaka bumi. 8. Bandara Radèn Ayu Mangunningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Mangunningrat. 9. Bandara Radèn Ayu Jayadiningrat, krama angsal Radèn Tumênggung Jayadiningrat. 10. Bandara Radèn Ayu Nataningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Nataningrat.
Putra Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Ingkang Kaping X, Miyos Saking Garwa Ampeyan.
1. Kangjêng Ratu Alit, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Mataram kaping 2.
2. Bandara Radèn Ayu Prawiradiningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Prawiradiningrat, bupati gêdhong kiwa. 3. Bandara Radèn Ayu Jayanagara, krama angsal Radèn Tumênggung Jayanagara, bupati kaparak têngên. 4. Gusti Bandara Radèn Ayu Adipati Arya Prabu Suryadilaga, ing Ngayugyakarta. 5. Bandara Radèn Ayu Purwanagara, krama angsal Radèn Mas Arya Purwanagara, Bupati Bumi Gêdhe. 6. Bandara Radèn Ayu Suryadiningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Suryadiningrat, bupati ngajêng. 7. Bandara Radèn Ajêng Kusinah. 8 Bandara Radèn Ajêng Kusiyah. 9. Bandara Radèn Ajêng Kustantinah 10. Bandara Radèn Ajêng Kus
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V. 1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, sri
Susuhunan kaping VI. 1. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Natapraja, Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja kaping 2.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX.
1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Anyakrakusuma, Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya.
2. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mataram, Kangjêng Pangeran Arya Mataram kaping 2, mantu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X.
3. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, Kangjêng Pangeran Tumênggung Sindusena.
4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, Kangjêng Pangeran Panji Singasari.
Kawontênanipun Para Pangagêng Sakarerehanipun ing Karaton Dalêm Surakarta,
Bupati, Radèn Mas Arya Jayaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX. Kaliwon, Radèn Ngabèi Bratadipura. Kaliwon wadananing abdi dalêm anggandhèk, Radèn Mas Ngabèi Jayadarsana. Mantri pulisi, Radèn Ngabèi Jayapranata.
Bupati, Radèn Tumênggung Jayanagara, mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X. Kaliwon, Radèn Mas Ngabèi Purwadipura.
pangrêmbe golongan jawi, Radèn Mas Ngabèi Yasadipura. Kaliwon pangrêmbe ing Nglaban, Radèn Ngabèi Wiryadipura. Mantri pulisi…
Bupati, Radèn Mas Tumênggung Wrêksadiningrat, sri nugraha pangkat III ingkang
Bupati, Radèn Mas Arya Suryadiningrat, mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X.
Mayur prajurit wirautama, Radèn Mas Arya Pringgawinata.
Mayur prajurit mijipinilih, Radèn Mas Arya Danuwinata.
Mayur prajurit jayèngastra, Radèn Mas Arya Adiwinata.
Mayur prajurit prawiranom, Radèn Mas Arya Bratawinata.
Mayur prajurit jagasura, Radèn Mas Arya Kusumawinata.
Mayur prajurit jayataka, Radèn Mas Arya Yudawinata.
Mayur prajurit jayasura, Radèn Mas Arya Mangkuwinata.
Mayur prajurit jayatêtana, Radèn Mas Arya Arjawinata.
Mayur prajurit suratêtana, Radèn Mas Arya Gôndawinata.
Mayur prajurit trunasura, Radèn Mas Arya Sinduwinata.
pangkat 2 ing Baki, Radèn Ngabèi Citrawardaya.
Mantri pangkat 1 ing Palur, Radèn Ngabèi Kartasumitra.
pangkat 2 ing Bayat, Mas Ngabèi Mangunwijaya.
ing Kalisoga, Raden Ngabèi Mangun Atmaja.
Mantri Pangkat 2, ing Karangdawa, Mas Ngabèi Yasasuwirya.
Mantri Pangkat 1 Cawas, Mas Ngabèi Jayasuarda.
Bupati, Radèn Mas Tumênggung Prawiranagara, sri nugraha pangkat III.
Mantri pangkat 2 ing Grogol, Mas Ngabèi Surawicitra.
Mantri pangkat 2 ing Rêpaking, Mas Ngabèi Suraarja.
Mantri pangkat 1 ing Kêmusu, Radèn Ngabèi Jayasutana.
pangkat 1 ing Kadhawung, Mas Ngabèi Citratênaya.
Mantri pangkat 2 ing Ngrampal, Radèn Ngabèi Citrapanitra.
Mantri pangkat 2 ing Sambungmacan, Radèn Ngabèi Wiryaarja.
Kaliwon pangagênging kabupatèn, Radèn Ngabèi Rêksawadana.
Panèwu kabupatèn, Radèn Ngabèi Citrarêja, ngrangkêp dados pangagênging dhistrik kitha.
Mantri pangkat 1 ing Bulakrêja, Mas Ngabèi Sutaarja.
Kawontênanipun Abdi Dalêm, Ingkang Manggèn ing Kagungan Dalêm Siti Bawah Karaton Surakarta, Ingkang Wontên Wêwêngkon ing Karaton Ngayugyakarta
Panèwu pulisi, Mas Ngabèi Arja Astana.
Kawontênanipun Abdi Dalêm Ingkang Manggèn ing Kagungan Dalêm Siti Bawah Karaton Surakarta, Ingkang Wontên Wêwêngkon Kabupatèn Grobogan (Samarang)
Ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping VI ridêring ordhê Nèdêrlansên Leyo, komandhuring krun, ordhê ing Siyêm, kolonèl komandhaning lesiyun ing Mangkunagaran, Surakarta, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping IV, patutan saking garwa Radèn Ayu Mangkunagara. Wiyosanipun ing dintên Jumungah Pon tanggal kaping: 17 wulan Rêjêp taun Wawu, ôngka: 1785, utawi tanggal kaping 13 wulan Marêt, taun Walandi: 1857.
Jumênêngipun kala ing dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 15 Jumadilakir taun Jimakir, ôngka 1826, utawi kaping: 21 wulan Nopèmbêr, taun Walandi: 1896, krama angsal putrinipun swargi Radèn Mas Arya Gôndawardaya, kala ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 22 wulan Rabingulakir, taun Jimawal, ôngka 1813.
Ing Ngandhap Punika Pratelanipun Para Putra ing Mangkunagaran
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping III, patutan saking garwa ampeyan.
1. Radèn Mas Arya Suryaudaya, kaptin inphantri titulèr (XXV). 2.
Radèn Mas Arya Suryadarsana. 5. Bandara Radèn Ayu Jayasuputra. 6. Bandara Radèn Ayu Darmakusuma. 7. Bandara Radèn Ayu Gôndawijaya. 8. Bandara Radèn Ayu Gôndasiswara. 9. Bandara Radèn Ayu Kusumaatmaja.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping IV, patutan saking garwa padmi.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kolonèl komandhaning lesiyun ing Mangkunagaran (N.L.3.) (S.K.O.3.)(XXV). 2. Kangjêng Pangeran Arya Dayasuputra, mayur intêndhan honorèr. 3. Gusti Bandara Radèn Ayu Prabuwijaya. 4. Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X.
1. Radèn Mas Arya Nataningrat, kaptin ajudan komandhan. 2. Bandara Radèn Ayu Suryaputra. 3. Bandara Radèn Ayu Suryaudaya.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping V, patutan saking garwa ampeyan
1. Radèn Mas Arya Suryakusuma, irstê litnan, inphantri, titulèr. 2. Radèn Mas Arya Suryasutanta. 3. Radèn Mas Arya Suryasuparta. 4. Radèn Mas Arya Suryasukanta. 5. Radèn Mas Arya Suryasurarsa. 6. Radèn Mas Arya Suryasugyanta. 7. Radèn
Radèn Ayu Jayadarsana. 17. Bandara Radèn Ayu Kusumadiningrat. 18. Radèn Ajêng Sutitah. 19 Radèn Ajêng Suparti. 20. Radèn Ajêng Sukanti. 21. Radèn Ajêng Surarti. 22. Radèn Ajêng Subastuti.
Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping VI, patutan saking garwa ampeyan.
1. Bandara Radèn Mas Suyana. 2. Bandara Radèn Ajêng Suwanti.
Opisirên honorèr, ingkang kaparingan pangkat wau saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak.
1. Radèn Mas Arya Suryaudaya, kaptin inphantri. 2. Radèn Mas
pêpatih ing Mangkunagaran, Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, pangagênging
priyantun ingkang rumêksa lêluhur dalêm, ingkang sumare ing astana Rêdi Mangadêg
Ingkang jumênêng nata ing nagari Ngayugyakarta ing sapunika, Ingkang Sinuhun Kangjêng
putra dalêm pambajêng swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI.
Wiyosan dalêm ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah ing taun Je, ôngka 1766, utawi kaping 4 Phèbruwari taun Walandi 1839, nalika diwasa dalêm ajêjuluk Gusti Pangeran Angabèi, tumuntên kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sasurud dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping VI, lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênêng dalêm nata amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Syaban taun Je, ôngka 1806 utawi kaping 13 Agustus taun Walandi 1877.
Kala dèrèng jumênêng nata Sampeyan Dalêm sampun kagungan garwa putrinipun swargi Kangjêng
putrinipun Radèn Tumênggung Jayadipura ingkang sampun tilar dunya, kajunjung dados garwa padmi asma Gusti Kangjêng Ratu Êmas, salajêngipun Gusti Kangjêng Ratu Kancana kawêdalakên, sarta kapatêdhan nama Kangjêng Ratu Wandhan, sarêng dumugi ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 16, wulan Syaban taun Jimawal ôngka 1821, utawi kaping 16 Marêt ing taun Walandi 1892, Gusti Kangjêng Ratu Êmas seda kondur ing jaman kalanggêngan, sasedanipun Kangjêng Ratu Êmas ingkang kajunjung dados garwa dalêm padmi, garwa dalêm ampeyan nama Kangjêng Bandara Radèn Ayu Rêtna Sriwulan, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping II. Garwa dalêm wau kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Kancana, jumênêngipun nalika dintên Akad Kaliwon tanggal kaping 21 wulan Mukharam ing taun Wawu ôngka 1825, utawi kaping 14 wulan Juli taun Walandi 1815.
Pramèswari dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping V,
Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, wontên ing Mênadho, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga, ing Ngayugyakarta.
Pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VII ingkang jumênêng sapunika.
Gusti Kangjêng Ratu Kancana, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara.
2. Bandara Radèn Ayu Mangkubumi, krama angsal Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi.
2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi, opisir dhèr ordhê phan oranyê nasao,
4. Bandara Pangeran Arya Adiwijaya, wontên ing Mênadho.
Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, krama angsal Radèn Tumênggung Kêrtanagara, ing Ngayugyakarta
Ingkang Saking Swargi Kangjêng Ratu Êmas,
tanggal kaping 14 wulan Rabingulawal taun Be ôngka 1808, utawi kaping 8 wulan Marêt taun Walandi 1879, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Wawu ôngka 1825, utawi kaping 11 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1895, nalika ing dintên Jumuwah Kliwon tanggal kaping 6 wulan Rêjêp taun Jimawal ôngka 1837, utawi kaping 16 Agustus taun Walandi 1907, krama angsal Bandara Radèn [Ra...]
[...dèn] Ajêng Siti Katinah, putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi, patutan saking swargi Radèn Ayu Tejamurti.
3. Gusti Pangeran Arya Purubaya, Mayur Jendralên staph
4. Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, ing Surakarta.
1. Gusti Pangeran Arya Mangkukusuma, Mayur Jendralên staph. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bandara, krama angsal Tumênggung Suryadi. 3. Gusti Pangeran Arya Tejakusuma. 4. Gusti Pangeran Arya Natapraja. 5. Gusti Radèn Ayu Sêkartaji. 6. Gusti Radèn Ajêng Mur Juharmanik. 7. Gusti Radèn Ajêng Mur Samtimah. 8. Gusti Radèn Mas Ariya. 9. Gusti Radèn Ajêng Mur Sudarinah. 10. Gusti Radèn Mas Suatmaji. 11. Gusti Radèn
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI,
Kawontênanipun Paprentahan tuwin Pangadilan ing Karaton Dalêm Ngayugyakarta.
Pangadilan ing Ngayugyakarta punika kajawi tumrapipun para putra santana dalêm, wontên 5, wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan landrad, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng alit sadaya.
inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis parapabên, sambut kapisambut. Pangagêngipun pangadilan Mas Tumênggung Nitipraja, bupati wadana jaksa, lidipun inggih kancanipun riya panèwu mantri jaksa.
3. Pangadilan dalêm balemangu, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis siti, pangagêngipun bupati nayaka dalêm 1, lidipun para bupati anèm 12.
4. Pangadilan kukum dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat, pangagêngipun pangulu khakhim agêng, lidipun para khatib sarta mêthakan pathok
inggih punika ingkang nampèni uluran [ulura...]
punakawan putra, sarta punakawan patehan, tuwin bupati taman sarèhipun, punapa malih siti ingkang kagêm pasiraman dalêm ing Ngambarbinangun sawêwêngkonipun.
Ingkang Sami Gadhah Rèh, Sarta Ingkang
Sastrawijaya, kapiji nindakakên lampahing prakawis ing kawadanan.
Radèn Tumênggung Suryadi, bupati pêpatih ing kadipatèn, ngrangkêp nyêpêng panguwasa kagungan dalêm siti bonong, sarta pamaosan dalêm ing kadipatèn, Mataraman, Kilènpraga, tuwin wadana agêng punakawan ing kadipatèn.
Pratelan Abdi Dalêm Punakawan ing Kadhaton, Ingkang Sami Gadhah Rèh, Sarta Ingkang Kuwajiban
Bupati ênèm miji punakawan ing kadhaton, Radèn Tumênggung Suranagara, mantu dalêm Ingkang Sinuhun
Mangkudigdaya, 2. Radèn Lurah Mangkudiwirya, 3. Radèn Lurah Mangkupêrmadi, 4. Radèn Lurah Mangkusêmèdi, 5. Radèn Lurah Mangkuwardaya, 6. Radèn
Punakawan Panggadhuh Kagungan Dalêm Pêksi Puyuh
Lurah, 1. Radèn Lurah Cakradipura, 2. Radèn Lurah
Wadana agêng, Radèn Tumênggung Purbanagara, mayor kumêndhan, ingkang dados kanthi nindakakên paprentahan sarta garap prakawis.
Prentah, Radèn Puliyêr, Ngabèi Jayautama.
Bupati Anèm Wadana Prajurit Ingkang Pangkat Kaptin sarta Lurah Prentah Prajurit
Radèn Tumênggung Mangunkusuma, wadana prajurit jagakariya.
Radèn Panji Partapuspita, lurah prentah prajurit jagakariya.
Radèn Panji Imadipura, lurah prentah, prajurit patang puluh.
Radèn Tumênggung Wijil, wadana prajurit prawiratama.
Radèn Panji Nitidiwirya, lurah prentah prajurit dhaèng.
pamaosan dalêm, kasêbut ngajêng. 6. Radèn Tumênggung Mangundipura, kumisi siti pamaosanipun tuwan-tuwan lanhir.
1. Radèn Wadana Yudadirja, wadana prajurit Bugis.
2. Radèn Riya Kartadilaga, panèwu sêpuh
Kori Ingkang Nampèni Prakawis Saking Salêbêting Nagari
Kori Ingkang Nampèni Prakawis Saking Kadipatèn Pakualaman Sabawahipun, tuwin Kabupatèn
Ingkang Nampèni Prakawis Saking Kabupatèn Kalasan, Wanasari sarta ing Kitha Agêng
Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Kadaripura, 2. Mas Ngabèi Kramapura.
Kori Ingkang Nampèni Prakawis Saking Kabupatèn Suleman, sarta ing Kilènpraga
Ingkang Sami Gadhah Rèh sarta Ingkang kawajiban Padamêlan
Kyai pangulu landrad Sayid Ngali bin Ngabdullah Al Jupri,
Ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Gusti ingkang kaping VII ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, litnan kolonèl phanstaph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping VI, patutan saking garwa Radèn Ayu Adipati Pakualam. Wiyosanipun ing dintên Saptu Kliwon tanggal kaping 18 wulan Sura taun Ehe ôngka 1812, utawi tanggal kaping 9 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1882.
Jumênêngipun nalika dintên Sênèn Paing tanggal kaping 1 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1836, utawi tanggal kaping 17 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1906.
Nalika dintên Slasa Pon, tanggal kaping 12 wulan Bêsar taun Je ôngka 1838, utawi tanggal kaping 5 wulan Januari taun Walandi 1909, krama dhaup kalihan putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta Adiningrat, asma Bandara Radèn Ajêng Rêtnapuwasa, ing sapunika asma Gusti Bandara Radèn Ayu Adipati Arya Prabu Suryadilaga.
Para Pangeran Putra Santana ing Pakualaman, Saha Para Putra Kakung Putri
garwa ampeyan. 5. Bandara Radèn Ayu Natadiraja, saking garwa ampeyan.
Putranipun Swargi Kangjêng Gusti Ingkang Kaping IV.
Putranipun Swargi Kangjêng Gusti Ingkang Kaping V.
Radèn Mas Akatmiral. 15. Bandara Radèn Mas Natasmara.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, ingkang jumênêng sapunika. 2. Gusti Radèn Ayu
Radèn Ayu Mangkudiningrat. 4. Bandara Radèn Ajêng Amirati. 5. Bandara Radèn Mas Arya Suryaningprang. 6. Bandara Radèn Ajêng Siti Amirin. 7. Bandara Radèn Mas Susena. 8. Bandara Radèn Ajêng Sunarti.
Putranipun Kangjêng Gusti ingkang kaping VII ingkang jumênêng sapunika, sangking garwa padmi.
Kawontênanipun Para Putra Santana ing Pakualaman, Ingkang Taksih Mawi Ngagêm Montèring Militèr
Kawontênanipun Para Putra Santa,Santana. Tilas Opisir, Ingkang Taksih Angsal Ondêrsêtan Saking Kangjêng Guprêmèn
1. Radèn Mas Panji Kusumaatmaja, 1e Luitenant. 2. Bandara Radèn Mas Arya Suryakusuma, 1e
pangagênging pangadilan ing Pakualaman, ngrangkêp dados liding pangadilan landrad.
Bupati wadana dhistrik, Radèn Mas Tumênggung Jayèngminarsa, pangagênging pangadilan kabupatèn, ngrangkêp dados liding
Dêmang pamaosan ing Gêlaran, Dêmang Sumapawira.
NIRUHO WONG MULYO, HABAIB ULOMO
NIYAT HORMAT GOLEK TSAWAB UJAR BERKAH KANG MINULYO
OJO SAMPE MODO, ORA KENO NYELO
LUWIH BECIK DEREK TINDAK LAMPAH PINUJI MINULYO
TEMBUNG ALUS ATI ATI, LUNGGUHE OJO SEMBRONO
SENENG AYEM BAHAGIA, ANAK PUTU SAK KLUWARGO
LAMUN DADI PENGGEDE, PRINTAH ANAK BUAHE
OJO NGANTI KERAS KAKU, SAK SENENG KAREPE DEWE
ILING LAN WASPODO, DAWUH KANG UTOMO
SENENGNO JIWAMU LAN ATIMU, OJO SALAH TOMPO
pukul 21:57	Cah gunTEN	assalamualaikum gus itsna,itungane taksih kangelan gus, nek mboten ngertos
News › Dipercaya kita kita saka Silicon lebak Dipercaya kita kita saka Silicon lebak
Saiki, saperangan saka ndhuwur Silicon lebak perusahaan sing melu game siji-upmanship kanggo nuduhake yen lagi paling gampang dipirsani Internet perusahaan ing pemblokiran.
Ing laporan dhisikan babagan “langsung akses,” minangka bagean klasifikasi sistem US Intelligence disebut prisma, wis nguripake metu dadi salah. Nanging laporan prisma wis padhang long-ngadeg privasi ngedeni
ing nliti nderek lapuran menawa NSA migunakake prisma kanggo nliti data – kalebu e-layang, video lan chats online – sing nglumpukake liwat panjalukan digawe miturut Foreign Intelligence undhang ndjogo (FISA), salah siji saka hukum kontrovèrsial ing manah saiki NSA-snooping furor.
Maraké bocor prisma, kang diwenehake menyang Guardian lan Posting
strikingly padha legal basa – nolak sing padha marang ing NSA “langsung” utawa unfettered ngakses menyang server komputer.
Nanging perusahaan ketoke felt sing kudu menyang luwih saka sing denials, lan ing dina anyar wis melu kompetisi kanggo nduduhake prasetya sing kanggo jèmbrèng.
Google kicked mati ing perang jèmbrèng minggu kepungkur nalika takon US Jeksa Agung Eric nduwèni lan FBI Director Robert Mueller ijin kanggo nerbitaké “nomer kanthi jumlah ongko saka negara-keamanan panjalukan, kalebu FISA keterangan – ing istilah kaloro nomer kita nampa lan orane katrangan. ”
Sing request ana ngremenaken amarga iku pisanan Google wus malah ngakeni sing ditampa nasional-keamanan FISA panjalukan. Facebook lan Microsoft cepet nganti miturut podho panjalukan. A Departemen Kehakiman spokesperson marang TIME sing agensi ing proses Reviewing request.
Banjur, liwat akhir minggu, Facebook, kang Duqu Google wis tau nerbitaké sawijining laporan jèmbrèng, ngrambah lan persetujuan karo pamaréntah ngijini menyang nyampekano informasi data US panjalukan informasi. Facebook bilih kanggo sasi enem pungkasan 31 Desember, 2012, iku ditampa lan antarane 9,000 10,000 panjalukan data, kalebu pidana lan nasional-keamanan sing gegandhengan karo panjalukan, panutup antarane 18.000 lan 19.000 akun.
“We lagi pleased sing minangka asil diskusi kita, kita saiki bisa kalebu ing laporan jèmbrèng kabeh US nasional-keamanan sing gegandhengan karo panjalukan (kalebu FISA uga Nasional Keamanan Letters) – kang nganti saiki ora perusahaan wis dileksanakake kanggo nindakake , “Facebook umum penasehate Ted Ullyot ngandika ing dig ora-dadi-subtle ing perusahaan kang musuh.
Sakcepete sesampunipun, Microsoft dirilis padha data, nuduhake yen perusahaan ditampa antarane 6,000 lan 7,000 pidana lan nasional-keamanan panjalukan nggowo pengaruh kanggo antarane 31.000 lan 32.000 akun konsumen.
Yahoo nganti kasep ana pangandikane iku ditampa “antarane 12.000 lan 13.000 panjalukan, klebu saka pidana, Manca Intelligence undhang ndjogo (FISA), lan panjalukan.”
Liyane: Punika kok Google tuku Waze, sing abang-panas kiriman data mobile app, kanggo $ 1 milyar
Punika masalah. Miturut persetujuan Facebook, Microsoft, Apple lan Yahoo ngrambah karo pemerintah, perusahaan padha mung dileksanakake kanggo ngeculake nomer kanthi jumlah ongko saka total US data panjalukan. Crucially, padha ora dileksanakake kanggo dhewe break metu nomer FISA panjalukan. “Iki mung merbawani sing bagian sekedhik cilik saka Microsoft global basa customer,” Yohanes Frank, Menawi mekaten, aku ora ngerti yen padha ditampa 50 FISA panjalukan, 500 utawa 5,000. Akibaté, ing keterangan, nalika laudable, rok ngubengi Jeksa Agung bisa
‘partisipasi ing rahasia US nasional-keamanan investigations.
Microsoft Wakil umum penasehate, ngandika ing kirim blog. “Jèmbrèng piyambak uga ora cukup kanggo mulihake kapercayan umum, nanging panggonan kang gedhe kanggo urip.”
Ana, Apple gabungan partai lan announced sing saka 1 Desember, 2012, kanggo 31 Mei, 2013, iku ditampa antarane 4,000 lan 5,000 panjalukan saka US nglaksaknano hukum kanggo customer data sing gegandhengan ing antarane 9,000 10,000 lan akun utawa piranti,
Project ndjogo ing Electronic Kebijakan Pusat Informasi, a Washington basis umum-kapentingan organisasi. “Iki nomer badhe nyedhiyani jèmbrèng saindhenging negoro. We uga pracaya sing individu kedhaftar diangkah ing FISA ngirim nampa kabar sing padha tundhuk ndjogo, sanajan sawise kasunyatan, supaya padha duwe kasempatan kanggo kontes ndjogo ing pangadilan.”
Amerika paling Internet perusahaan sing tripping liwat piyambak kanggo bolster gambar sing umum nang blockbuster keterangan babagan sing peran ing
akses menyang server, perusahaan wis waging lan kampanye agresif kanggo nduduhake padha ‘
PORO PANJI KRATON Janger Putra Budaya Pangestu Live Banyuwangi
LAYANG SWORO Duet Agus Vs Nur Rahma Gunung Srawet Banyuwangi
@ pakdhe kusman : sugeng enjang dan salam manis kagem panjenengan
Kaempferia longa Jacq. (1798).
Kunir putih (Kaempferia rotunda L.) ya iku sawijining jinis rempah-rempah rimpang kang isih duwé hubungan kerabat karo kencur. ananging béda karo kencur kang akèh digunaake dadi bumbu masakan, kunir putih luwih khusus digunaake kanggo khasiat kasihatan, sakliyane iku marga godhonge kang apik, kunir putih uga digunake dadi tanduran hias.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 29 Agustus 2016.
IndonesiaHome » Cerita Lucu LainnyaEnak Nalika Jamane Pak HartoSawijining dina, Glendoh sing umure ngancik 76 tahun lan putune Klithuk kelas 1 SMP lungguh enggar-enggar rasa ing sangisore wit asem.
Klithuk: "Mbah, njenengan rumiyin nate kepanggih Pak Harto?"
Glendoh: "Iya cah bagus. Simbah mbiyen pengurus paguyuban mantan pejuang. Tau diundang Pak Harto ing Gedung Agung Jogja."
Klithuk: "Kula badhe nyuwun pirsa, Mbah Kakung rumaos sekeca nalika jaman Pak Harto punapa malah jaman sapunika jamanipun SBY?"
Glendoh: "Ya genah cetha kepenak jamane Pak Harto..."
Klithuk: "Pawadanipun punapa kok Mbah Kakung rumaos langkung sekeca nalika jaman Presiden Soeharto?"
Glendoh: "Ngene, jaman Pak Harto kawitan dadi presiden kuwi Mbah Putri kae isih ayu kinyis-kinyis... Hla yen ditandhingke jaman saiki
Anggitanipun Kangjêng Sunan Giri Kadhaton, panganggitipun nalika ing warsa 1457, sinêngkalan Pandhita Misik Sucèng Tyas.
KAWÊDALAKÊN SARTA KASADE DENING: TAN KHOEN SWIE ING KÊDIRI 1931.
168 typ. Stoomdrukk. L.L.D. BL. 22-1-'31.
Mangunwijaya. ing kitha Wanarga dunung | ananging sajatinira ||
5. ing warsa Wawu winilis | pandhita misik sucèng tyas |§ = (1457). yeka ingkang salêrêse | nanging ta para sarjana | kang mêdhar caritanya | Sèh Siti Bang wali luhung |
karya sasandhaning wuruk | asasèndhèn wali tama ||
9. rasane lan rasa jati | patitisna kang sanyata | yèn wus antuk lan rasane | iku bae êmatêna | ywa mikir kang kinandha | nadyan dora lawan tuhu | jaragan dadi dongengan ||
10. kaya-kaya lakon ringgit | kang inganggit pra sujana | iku kabèh wus
kiye | marang ing pamintanira | wau ta Sèh Lêmah Bang | angrasa yèn pinakewuh | butêng êru kabatinan ||
18. lajêng kesah marang jawi | locitanira ing driya | yèn mangkono tanpa gawe | ngawit-awiti
Giri aturipun | inggih sumangga ing karsa ||
24. nanging ulun nuwun alim | sêdya amêjang sêkabat | sarèhne sampun mangsane |
nungkat gaib | pan aputih warnanira | dene gêdhene rininci | mungguh ing jagad iki | tinandhinga pirang èwu | yuta
apa rupanira duk nalikèng dunya ||
3. nora owah sêbutira | cahya mancorong nêlahi | lir êmas binabar anyar | dene ta ingkang rokhani |
tunggal kaping kalih | kaping tri katon tan pisah | ping pat mêtu katon yêkti | kaping limanirèki | katon mêtokakên iku | lah padha dèn budia | sakabèhe para murid | aja pêgat gonira musawaratan ||
5. yèn darbe panêmu sira | sêmantakna mring sêsami | lah ta manèh kawruhana | asma pêpitu puniki | Allah ingkang rumiyin | ping ro wujud mokal iku | wujud ilapi trinya | kaping pate roh ilapi | kaping lima pan iya akyan sabitah ||
punika | pan sampun tuwan logati | kang rumiyin rubeda gangsal prakara ||
11. kawijangna babar pisan | supados lajêng gumlindhing | botên rêndhêt
13. wus awarna Sèh Lêmah Bang | tamsil sarahsaning ngèlmi | yèn Pangeran ingkang nyata | yêkti sajatining
saking Giri | mantuk mring dununganipun | tanah ing Siti Jênar | lajêng ngubalakên ngèlmi | kathah janma kacaryan apuruhita ||
paguron agung | misuwur kadibyannya | dènira talabul ngèlmi | wus tan beda lan sagung para oliya ||
ing ênu | wus prapta ing Lêmah Bang | duta umarêk mangarsi | wus kapanggih lan Pangeran Siti Jênar ||
20. nandukkên ing praptanira | dinutèng Jêng
maksih Sèh Lêmah Bang | Pangran Siti Jênar angling | matura Sunan Giri | Sèh Lêmah Bang yêktinipun | ing kene nora ana | amung Pangeran
sapraptaning Giri Gajah | marêk ing Jêng Sunan Giri | duta matur wotsari | dhuh pukulun Jêng Sinuhun | amba sampun dinuta | animbali Sèh Siti Brit | aturipun sêngak datan kanthi nalar ||
3. KinanthiTeks asli: TÊMBANG KINANTHI.
1. makatên wiraosipun | hèh sira duta kêkalih | ingsun mêngko tinimbalan | ing
panggalihipun | inggih katandha rumiyin | kakêncêngane ing tekad | gampil pinanggih ing wingking | yèn sampun kantênan dosa | kados botên
tan sawalèng wuwus | sarèhning sampun winêling | inggih mangkya Sèh Lêmah Bang | kang wontên
kang sajati | lamun Sèh Lêmah Bang ora | mangsa kalakona yêkti ||
10. duta ngungun lajêng matur | inggih kang dipun aturi |
Jêng Sunan Giri ngandika | bênêr kang kaya sirèki | nanging luwih kaluputan | wong wadhèh ambuka wadi ||
18. têlênge bae pinulung | pulunge tanpa ling-aling | kurang waskitha ing cipta | lunturing ngèlmu sajati | sayêkti kanthi nugraha | tan sabên wong anampani ||
19. Pangran Siti Jênar matur | paduka amindho kardi | dadak amêrangi tatal | têtelane ing dumadi | dadine saking
4. nadyan akèh kang wêwisik | wosing wasana wus ana |
wong makripat | aja dadi parbutan | dipun sami ngèlmunipun | padha peling-pinelingan ||
8. ing karsa manira iki | iman tokid lan makripat | wêruh ing kasampurnane | lamun maksiha makripat | mapan durung sampurna | dadi batal kawruhipun | pan maksih rasa-rinasa ||
12. nora beda ing roh iki | yèn sêdya
13. pundi kang ingaran nabi | jênênging roh ing sêmunya | mapan iku kêkasihe | sadurunge dadi jagad | mapan
ing karsa manira dene | iman tokid lan makripat | tan kocap ing akerat | mung padha samêngkasumêngka. wujud | ing akerat nora ana ||
18. nora arah nora warni | tan ana ing wujudira | tanpa mangsa tanpa ênggon | sajatine nora ana | lamun nora anaa | dadi jagadipun suwung | nora ana
nyawa ing kawulanipun | kang minangka katunggalan ||
21. nyata ingsun kang sajati | jêjuluk Prabu Sadmata | tan ana liyan jatine | ingkang aran bangsa Allah | Molana Magrib mojar | iku jisim
kang kawicara | mapan sajatining ngèlmu | sami amiyak warana ||
23. lan malih sadaya sami | sampun wontên kumalamar | yêkti tan ana bêdane | salingsingan punapaa | dening sêdya kawula | ngukuhi jênênging ngèlmu | sakabèhe iku padha ||
24. Kangjêng Sèh Molana Magrib | sarwi mèsêm angandika | inggih lêrês ing sêmune | punika dede wicara | lamun ta kapirsaa | dening wong kathah saru |Kurang satu suku kata: dening uwong kathah saru. punika dede rêrasan ||
25. tuwan ucapna pribadi | ajana wong amiyarsa | anuksma ing ati dhewe | punika ujar kêkêran | yèn ta kênaa tuwan | amalangi jênêngingsun | bok sampun kadi mangkana ||
26. nênggih Jêng Sinuhun Giri | amêdhar ing pangandika | pasthine Allah jatine | jêjuluk Prabu Sadmata | sampun pancas wicara | tan ana pêpadhanipun | anging Allah ingkang tunggal ||
27. ya ta sakathahing wali | angèstokakên
akathah | tan kêna owah tekade | sampun ujar linakonan | pan wus jangjining Suksma | Sunan Cêrbon ngandikarum | sampun ta tuwan mangkana ||
kang têka jatine suwung | ana kodim ana anyar ||
32. ngulati punapa malih | nora nana liyan-liyan | apan apês salawase | nanging Allah ingkang tunggal |
33. sakathahing para wali | prasamya mèsêm sadaya | miyarsa ing pamuwuse | kukuh tan kêna ingampah | saya banjur micara | amiyak wêrananipun | nora
saraking ngèlmu | mumpung dèrèng ngantos mraman ||
36. Jêng Sunan Giri nyagahi | ing sirnane Sèh Lêmah Bang | yèn sampun
wali | mrih bêdhah ing Majalêngka | dene
39. Radèn Patah matur aris | inggih nadyan makatêna | jèr tan nunggil agamine | pangangkah kula ing mangkya | inggih sanuswa Jawa | sampun ngantos
tan winarna | enggale ingkang cinatur | Sang Aprabu Brawijaya ||
41. sampun katitih ing jurit | anglès lolos
mangka adat kukumipun | punika dipun pêjahi | ngandika Sultan Bintara | inggih rinêmbaga sami | manira sampun pracaya | ing
iki warnanipun | kang wantêr amuntu pati | pan maksih lumrah kewala | gêtihe pan nora putih | jisime pan maksih wantah | wujude maksih kaèksi ||
kapisan | cahya biru kaping kalih | cahya ijêm kaping tiga | dadu kaping patirèki ||
sinabdan aglis | mangka lintuning kuwanda | Pangeran ing Siti Abrit ||
26. wus awarna jisimipun | para murid dèn timbali |
Kemangi en bandenge sing nang nggonku ora ono. Nek bandeng iso diganti iwak liyane to? Kluwak isih nduwe persediaan. Kemangi isih thukul 1/2
sing nang nggonku ora ono. Nek bandeng iso diganti iwak liyane to? Kluwak isih nduwe persediaan. Kemangi isih thukul 1/2 cm, Leo sing nandur kemangi, dadi isih nunggu
nyong ora pantes didenggo, ya, pas nang panganan. Caritane, nggon nyong mau nembe bae yasinan. Terus, isih ana jajanan, sing tunggale wis dimaem Ibu-Ibu jama’ah yasinan.
Wong wis maeman, bisa ugi Ibu-Ibune wis wareg. Dadine jajane lewih lumayan akeh. Tradisine nggong nyong, nek lebar yasinan koq ana lewiyan, kui dibageni maring sedulur karo tetangga.
naniknara	· Mei 26, 2014 - 7:51 am
· Balas→	podho mbak, biasane yen wis
btw sek mati mesin pedae gak urip opo cuma STNK ne
eSTe12-15-2010, 06:02 PMmati pirang taun iki ?
bapak wayah pajek, njaluk tulung panjenengan mawon man ketepeng :doa:
ketepeng12-20-2010, 10:54 AMwah kesok kadung motor sumpra ne bapak wayah pajek, njaluk tulung panjenengan mawon
QPLy11-22-2011, 10:42 AMpeng taun ngarep ono pemutiham maneh po gak ??
masnawie11-22-2011, 10:48 AMpeng taun ngarep ono pemutiham maneh po gak ??
Katon males mbayar pajek iki..... :siul:
ketepeng11-22-2011, 11:18 AMpeng taun ngarep ono pemutiham maneh po gak ??
sampek detik iki gk enek informasi enek pemutihan opo enggak... :salaman:
ketok e' ngono kang :)) ayo... ayo... sopo seng takon mneh :D
skilas info. parkir berlangganan naik mulai 21 Novmber 2011 menjadi 25,000 :salaman:
bento11-22-2011, 11:36 AMmisal gak tuku parkir berlanganan opo`o seh..??
saiki parkir berlangganan sak motor 25.000 ping pirang atus warga Bwi... onok-onok ae polisi jaman saiki.... :laros_ngakak: :hwaaa:
masnawie11-22-2011, 04:59 PMendi iki wong samsate.... :siul: :ngacir:
urusan e' dishub banyuwangi kang :salaman:
saiki parkir berlangganan sak motor 25.000 ping pirang atus warga Bwi... onok-onok ae polisi jaman saiki....
pung enek pemutihan ayo mbayar kabeh :laros_ngakak2:
dakocan04-08-2012, 12:24 AMhang pajek'e mati 2-3 taun seneng temenan
JL. Kubu Anyar No. 118, Banjar Anyar, Kuta,
ya iku jinising kupu ukuran tanggung kang tinemu ing Asia Kidul, Asia Kidulwetan lan sapérangan Australia. Spesieskupu liya kang nduwèni rupa kang saèmpèr ya iku Eurema hecabe, kalebu wujud uler lan enthungé.
Life history[besut | besut sumber]
Endhog kupu johar netes nganti tekané diwasa watara 28-29 dina sahéngga ing setaun bisa ana 11-12 generasi. [5]
Uleré dawa, kasar tanpa rambut, ijo kathi garis putih lan ireng ing sisih kiwa-tengen, kayadené uler saka Eurema hecabe nanging luwih gedhé "[6]
Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng bingham
Kupu_johar&oldid=984712"	Kategori: KewanSranggaKupuKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bareng diparani tibake malinge semaput, awake pucet, peok, ambune
basin, ambek dhodhone abhang kabeh.
”Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe Nang
areke”. Mari diguyang banyu, malinge tangi
Janger Laksono Wahyu Pentul Budoyo Curahjati Purwoharjo Banyuwangi
sungkem dumateng Ki WA’ dumateng Ki KMTR’ Dumateng Mas BC’ lan Sedoyonipun Sedulur
berkelana, opo sing di gole’i ?? Take a rest ndisik neng ngisor wit blimbing aah.. Sopo ngerti.. Sopo ngerti..
@ki brewoks : jadi nama sebenarnya hizib ya ? bukan syahadat ?
geh dumateng sedaya kemawon, nuwun !
qobiltu mas SADEWA IJAZAHNYA….mugi manfaat kangge kulo khususe lan kangge sedulur wong alus umumme.
sing enjoi luwih akeh daripada sing menjep. mbalik meneh... ora masalah, ora masalah~ xDHapusmas ova21 April 2013 11.41mafhum,
Surat Pemanggilan PLPG (Baca | unduh)
Sejarah candi prambanan. Sejarah prambanan. Makalah sejarah candi prambanan. Pengertian candi prambanan. Gambar candi prambanan. Makalah candi prambanan. Artikel candi prambanan. Candi prambanan sejarah. Candi prambanan
Kliping candi. Penjelasan candi prambanan. Kliping candi borobudur. Pengertian candi. Artikel sejarah candi prambanan. Candi
prambanan. Artikel sejarah prambanan. Contoh makalah candi prambanan. Riwayat candi prambanan. Karya tulis sejarah. Gambar dan sejarah candi prambanan. Sejarah dan gambar candi prambanan.
Bonang (R. Makhdum) Kutorejo, Kota Tuban.
10.Ki Rasyidi – Growo, Sukorejo, Temanggung
11.Ki Ageng Murhammad – Kranggan, Temanggung
12.Ki Ageng Bale – Balekerso, Kramat, Temanggung
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.54, 9 Maret 2013.
Prabu Gilingwesi, 795 - 819) 8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895) 10.
Motto: "Swasthi Bhuwana Krta"
Kabupatèn Bandawasa, (Basa Indonésia: Bondowoso), iku kabupatèn ing Jawa Wétan, kutha Bandawasa iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane :, lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.560,10 km², kanthi padunung 700.000 (2003) .
Kabupatèn Bandawasa jembaré 1.560,10 km2 lan sacara geografis dumunung ana ing koordinat antara 113°48′10″ - 113°48′26″ Bujur wétan 7°50′10″ - 7°56′41″ Lintang kidul. Kabupatèn Bandawasa wewatesan:
Kabupatèn Bandawasa ketata jroning 23 kacamatan, 10 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bandawasa&oldid=1050208"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 22 Maret 2016.
Tari Jejer Gandrung By Sanggar Seni Kampus Wetan Banyuwangi
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuh marang sira Pangeran Angabèi, wadananing putra
paring wêruh, ing saiki karsaningsun, bab lalinggihane adhinira Pangeran Arya Adiwijaya, sajrone dadi pangarsane kagungan ingsun rad bale agung, supaya ora sêmang- sêmang kang padha nindakake sarta gêgayutan, têrange lalinggihane mau, angênomi
bab wawênange olèh pakurmatan sapêpadhane, padhanên karo wadananing putra santananingsun, iku banjur anggonên wêwaton wiwit miyos ingsun tinangkil dina Kêmis sesuk, sabanjure sajrone adhinira Pangeran Arya Adiwijaya dadi pangarsane kagungan ingsun rad bale agung, dene wargane lumrah bale agung kang pangkate sangisore bocah bupati anom sarta kang partikêlir, kajaba lalinggihane angênomi bocah bupati anom, wêwênange olèh pakurmatan sapêpadhane iya padha karo bocah bupati anom, banjur dhawuhna.
Dhawuhing timbalan dalêm ing dintên Rêbo tanggal kaping 14 wulan Jumadilawal, ing taun Jimakir, angkaning warsa 1866.
Kula nuwun, sêrat kabar Darmakôndha basa Mlayu ingkang mêdal nalika kaping 21 Agustus 1935 ôngka 191, angabarakên, bilih abdi dalêm Dhoktêr Radèn Tumênggung Wedyadiningrat, sarèhning sampun sêpuh badhe nyuwun kèndêl saking anggènipun dados abdi dalêm bupati dhoktêr. Manawi kabar wau nyata lêrês, sayêktosipun badhe adamêl pituna agêng tumrapipun para putra santana dalêm, amargi badhe kecalan dhoktêr ingkang sampun têtela tumêmên saha nyêkapi kasagêdanipun kangge anjagi kasarasanipun para putra santana lumèbèripun dhatêng para abdi tuwin kawula dalêm.
Awit saking punika, putusanipun parêpatan pangrèh Narpawandawa nalika tanggal kaping 26/27 Agustus punika, pangrèh Narpawandawa nyuwun ing pêpatih dalêm, mugi sampun kaparêngakên rumiyin kèndêlipun wau, manawi dèrèng wontên gêgêntosipun [gêgê...]
[...ntosipun] ingkang sairib kados abdi dalêm Radèn Tumênggung Wedyadiningrat, mênggah punika pangrèh Narpawandawa nyuwun dhawuh.
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng pangrèh Narpawandawa, sêrat paturan katitimasan kaping 31 Agustus 1935 ôngka 38/497, sampun kauningan, sarta kadhawuhan paring sumêrêp, bab anggèning Kangjêng Radèn Tumênggung Wedyadiningrat, nyuwun kèndêl saking anggèning dados abdi dalêm bupati dhoktêr, punika sampun kalajêng kaunjukakên ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng
aturipun botên sanggêm, kabêkta sakitipun suku kêrêp kimat.
Pangarsa ing mangke kados sampun têrang sasaring sasar punika botên kados tiyang ingkang manêmbah dhatêng sanèsipun Gusti Allah, nanging tiyang pitados dhatêng Gusti Allah makatên punapa cêkap namung wontên ing lathi kemawon, punika botên, dados ajrihipun wau kêdah kanthi pasaksèn utawi bukti, inggih punika kêdah purun nindakakên sadaya [sa...]
[...daya] dhêdhawuhan sarta nyingkiri sadaya cêcêgah, tuwin kanthi ajrih, liripun, kita para manungsa kêdah ngèstokakên punapa ingkang sampun kadhawuhakên, lan kita sampun ngantos anrajang cêcêgahipun Gusti Allah. Wondene dhawuhipun Pangeran punika botên kok namung kadhawuhan sêmbahyang kemawon, tuwin kadhawuhan mungkur dhatêng donya, punika babarpisan botên makatên, malah Gusti Allah dhawuh kita kêdah ngupados donya (pangupajiwa) kalayan ing sakiyat -kiyatipun, nanging kêdah mêdal margi ingkang lêrês (khalal) miturut kadis dhawuhipun kangjêng nabi makatên: sira padha golèka donya, kaya-kaya sira urip salawase, lan sira padha golèka akherat, kaya-kaya sira iku sesuk bakal mati. Têgêsipun makatên, kita ngagêsang punika kêdah ngupados sangu sakalih-kalihipun, inggih punika sanguning gêsang lan pêjah, nalikanipun kita ngupados sanguning gêsang gadhaha pangintên bilih kita badhe botên pêjah-pêjah ing salaminipun, kosokwangsul manawi kita ngupados sanguning pêjah, ugi gadhaha pangintên bilih kita benjing enjing badhe pêjah, dados sadaya wau prêlunipun supados kita sagêd dêrêng pangupadosipun, dene ingkang kêdah dipun tindakakên langkung rumiyin punika ngabêkti dhatêng Pangeran, inggih punika sêmbahyang, sabibaripun sêmbahyang lajêng nindakakên dhawuhing Pangeran sanès-sanèsipun, ingkang mumpangati dhatêng badanipun piyambak lan bêbrayan umum, makatên punika cocog kalihan dhawuhing Pangeran ingkang kasêbut Kuran, surat Bakarah ayat 237 suraosipun makatên: he wong mukmin, sira padha ngadêgna sêmbahyangira, apadene sêmbahyang pusta sêmbahyang pilihan, lan sira padha sêmbahyang ngèstokake dhawuhe Allah. Ugi kasêbut ing ayat 267 surasipun makatên: he wong mukmin, sira padha nanjakna saka bêcik-bêcike barang kang sira sambut gawe (pangasilane pagawean) lan saka wulu pamêtune bumi, kang wus ingsun paringake marang sira kabèh, poma aja nanjakake barang kang ala, kang sira dhewe wus ora sudi ngalap (anglakoni dhewe) kajaba kanthi kapêksa (ana sababe) sira padha wêruha satêmêne Allah iku maha sugih tur pinuji, makatên [ma...]
[...katên] salajêngipun, pundi ingkang kadhawuhakên lajêng katindakna, ingkang kacêgah inggih dipun singkiri. Ing ngriki botên kula pratelakakên sadaya mênggah warni-warnining dhawuh tuwin cacêgah, wondene tumrapipun bab cacêgah katranganipun rêringkêsan makatên: sadaya pandamêl punapa kemawon sampun ngantos adamêl kapitunan saha kamlarataning badanipun piyambak, utawi dhatêng tiyang sanès, kados ingkang kasêbut Kuran suraosipun makatên: sira aja padha nibakake awakira marang karusakan, kasêbut ing kadis ugi andhawuhakên makatên: sira aja padha gawe kamlaratanira dhewe utawa gawe kamlarataning liyan. Kajawi punika kêdah kajagi sangêt sampun ngantos kita nrajang pandamêl ingkang kharam, utawi kalêbêtan barang ingkang kharam, amargi manawi ngantosa makatên, upaminipun ngantos anrajang utawi kalêbêtan barang ingkang kharam wau, sagêd anjalari tipising imanipun, têmahan sagêd nênuntun dhatêng tindak musrik.
Sadhèrèk, kala wau kula sampun ngaturakên bab ngadil, têtêp ing janji, mantêp, botên ambalenjani lan botên paracidra, punika mênggahing jerenganipun makatên, manungsa gêsang ing ngalam donya punika kêdah tumindak ngadil, amargi bilih tilar ngadil punika adhakanipun lajêng manggèn (kapanggenan) sipating setan lan kewan, dene sipating setan punika bingah manawi nindakakên pitnah, bingah bilih tangganipun manggih
sasaminipun. Wondene sipating kewan punika botên prêdulèn dhatêng sintêna kemawon, ugêr badanipun piyambak sampun tuwuk lan sakeca, kapara rêmên nyorok têdhaning tangganipun, kosokwangsulipun, botên rila sangêt manawi ngantosa kacorok têdhanipun, makatên ing sapiturutipun. Ngadil punika têgêsipun jêjêg (timbang padha bobote) ingkang kangge ukuran badaning asanès, dados botên ngukur badanipun piyambak, upaminipun makatên: juru kukum, (tukang ngadili) bilih nuju nindakakên pangadilan, punika botên kenging kanthi kanêpson, nanging kêdah kanthi kawicaksanan lan wêninging panggalih, sarta ing ngriku kêdah ngicali raos sanak kadang putra wayah sasaminipun, liripun, manawi badhe mutus satunggaling prakawis, [praka...]
[...wis,] môngka ingkang kaputus wau kalêrês taksih gadhah gêgayutan sanak kadang utawi sanèsipun, manawi pancèn lêrêsing putusanipun kaukum kisas, inggih kêdah kaputus ukum kisas, sampun ngantos kaingar-ingêr supados sagêd ènthèng utawi luwar saking ukuman babarpisan. Manawi mutus prakawisipun sanak kadang ingkang lêlawanan tiyang sanès, môngka warisipun wau kalêrês kawon prakawisipun, juru kukum inggih kêdah mutus kawon, makatên salajêngipun, punika cocog kalihan dhawuh kadis pangandikanipun Kangjêng Nabi S.W. makatên: upama anak ingsun Patimah nindakake kadurjanan, yêkti ingsun tigas tangane. Tur tuladanipun sampun wontên, inggih punika kalipah Sayidina Ngumar angisas putranipun piyambak, kados sampun cêkap samantên anggèn kula ngaturi katrangan bab ngadil, dados para ingkang ngasta cêmpuriting praja punika inggih kêdah kanthi ngadil tumindakipun, sampun ngantos ambaukapine, liripun manawi pancèn wontên karerehanipun ingkang sampun kalêrês angsal ganjaran minggah pangkat, utawi sanès-sanèsipun, inggih kêdah kainggahakên botên kanthi mawang tiyangipun, makatên ugi kosokwangsulipun upami kêdah kapatrapan, sanadyan sanak kadang putra wayah piyambak inggih kêdah katindakakên punapa mêsthinipun, upaminipun malih, juru kêmudhining nagari badhe nindakakên kacêkapipun waragad praja, sarèhning ngingar-ingêr nyuda waragad sanès- sanèsipun sampun botên sagêd, cêpaking pamanggih kapêksa nyuda wêdaling blanjanipun para punggawa sadaya, punika ngadilipun ingkang katindakakên rumiyin kêdah nyuda blanjanipun para punggawa ingkang agêng-agêng (ingkang kathah blanjanipun) nanging manawi badhe ngindhaki kêdah wiwit saking punggawa ingkang alit-alit (sakêdhik balanjanipun) rumiyin, amargi tumrap para punggawa alit-alit wau bilih kataman tindak sudaning blanjanipun langkung rumiyin, badhe saya langkung sangsara ingkang tundonipun namung badhe adamêl rêtuning praja, botên sande inggih para juru pangêmudhining praja wau ingkang badhe kataman rêribêd, mênggahing sayêktosipun, prakawis ngadil punika pancèn sampun kadhawuhakên wontên ing Kuran, kawrat surat Nahli ôngka 90 Anisak 58 Almaidah 44-47 suraosipun makatên: satêmêne Allah iku parentah ngadil sarta agawe bêcik, lan nêkani sanak karabat, apadene nyêgah jêjêmbêr lan piala [pia...]
[...la] sarta lacut, Allah paring pitutur supaya sira padha eling, sabênêre Allah iku marentah ing sira kabèh, supaya padha nampakake titip-titipan marang kang kabênêr tômpa, lan nalikane sira ngukum-ukumi ing antarane para manungsa, anggonira ngrampungi kang adil, sing sapa wonge ngadili ora miturut parentah kang wus kadhawuhake dening Allah, wong mau têtêp padha kalimput, nganiaya lan ala lêlakone.
Kados samangke sampun têrang bilih kita sadaya sampun sagêd nêtêpi kados dhawuh ingkang kula aturakên nginggil wau, punika nama sampun adil sayêktos, ingkang wosipun kita punika botên kenging nindakakên lalêrêsan utawi paprentahaning praja, kalayan manut sakarsanipun piyambak, utawi ambujêng bêtahipun salira pribadi, sabab tindak ingkang makatên punika tindak ingkang cinacad, amila ing Kuran andhawuhakên pintên-pintên ingkang suraosipun supados para manungsa punika sami ngadil sarta jêjêg imanipun, tuwin têtêp sêmbahyangipun, pigunanipun amurih para manungsa wau botên gampil kèlu dhatêng tindaking setan lan kewan. Gusti kita Kangjêng Nabi s.a.w amung tansah nênuntun dhatêng para umatipun, supados sami atindak ngadil, tuwin jêjêging iman, punapa malih têtêping sêmbahyangipun, kados ta: manawi wontên pêrang, kangjêng nabi jumênêng senapati, bilih ngrampungi prakawis, jumênêng juru kukum, manawi môngsa pacêklik, anênuntun dhatêng para umat bab tumindaking ngupados pangupajiwa, dêdagangan, têtanèn sapanunggilanipun, ingkang sagêd anjalari kawilujênganipun para umat sadaya, kajawi punika kangjêng nabi namung tansah ngathah-ngathahakên siyam, amrihatosakên dhatêng para umat, sagêda pinaringan têntrêm, lan sênêng ing donya ngakeratipun. Taksih wontên sambêtipun.
Ing ngandhap punika amratelakakên wêwaton padataning karaton tanah Jawi, ingkang sampun dados anggêr-anggêraning apatrap, ingkang kangge para luhur saputra wayah dalêm, dumugining abdi dalêm sadaya.
1. Ingkang rumiyin, panjênênganing nata binathara, saupami pêpanggihan sami ratu binathara, wêwatonipun botên imbal wacana piyambak, kêdah mawi lêlantaran patih. Kados ta: nata bumi, têgêsipun ratu ingkang kalêrês kagungan siti dipun
wau, panjênênganing nata tamu piyambak, wiyosing pangandika dalêm dhatêng pêpatih bumi, wêwatoning pangandika tri prakara, têgêsipun amung
Mênggah patrap ingkang makatên wau sampun awit kala jaman ing Majapait, kalihan jaman ing nagari Pêngging.
2. Ingkang kaping kalih, pangeran pati, pêpanggihan sami pangeran pati, wêwatonipun kenging imbal wacana piyambak, ananging anggêripun amung kaping gangsal. 1. pambagya, 2. wanci angkatipun, 3. takèn- tinakèn kalangênanipun, 4. angacarani pasugatan, 5. pamitan kondur.
Mênggah patraping palênggahan anurut satataning narendra, dene wêwaton kalih bab ing nginggil punika, botên wajib anyipêng, kêdah tulak wangsul sami sadintên ngriku.
3. Ingkang kaping tiga, wêwaton patih sami patih, saupami pêpanggihan, lênggahipun ajêng-ajêngan, têmbungipun ing apatrap amung taklim, wêwatoning imbal wacana kaping sadasa, 1. atur pambagya, 2. têtakèn wanci
patih kalihan pêpatih, senapati, amung têmbunging wêwaton pêpatih dhatêng patih adhi, sarta botên wênang sêmbah-sinêmbah.
4. Ingkang sakawan, patraping bupati nayaka, pêpanggihan sami bupati nayaka, tatakraminipun amung salam taklim, lênggahipun ajêng-ajêngan, têmbungipun tanduk wikalpa, têgêsipun amung nindakakên dêdugi pamrayogi, mamèt pamantês mêmanising têmbung kemawon, botên mawi watêsan imbaling wacana, nanging botên anindakakên wicara rècèh.
5. Ingkang kaping gangsal, bupati wadana, kados ta: gladhag, kalang, gandhèk, gamêl, panandhon, gadhing mataram, karaton, sasaminipun, ing ngriku dipun wastani têmbung mangekapraya, têgêsipun ingkang sagêd adamêl patrap dora sêmbada, sarta tanggap tanduking wacana ingkang sagêd barès tanpa subasita, nanging kêdah dipun angkah wijiling wicara, rinapêtan patraping têmbung kacampur rêguning apangkat, têgêsipun anêtêpi anggènipun kasinungan wahyuning wadana, sanadyan rècèhing wicara mawi ngangkah sampun ngantos katingal reyoh, dene ingkang amurugakên wadhaging wicara wau, saking kirang wêweka, kados ta: banyol, lucu, saron sikon, sadaya wau sambung rapêting imbal wacana ingkang dhamis, mênggah sadaya wau sasaminipun para wadana, kados ta: kadipatèn, jaksa, mayor, tumênggung dhusun-ngadhusun.
6. Ingkang kaping ênêm, kaliwon sami kaliwon, dipun wastani têmbung mangunggar prana, têgêsipun asmu jumurung sawicaraning tamu tinandukan mêmanising wicara, ananging ingkang botên ngatawisi sambung rapêting pangalêmbana wau. Sarta sinasaban ing mêmanis mamèt driya, têgêsipun supados sami sumêrêp ing pasugatan, tuwin sagêdipun kapadhan karsa.
7. Ingkang kaping pitu, patraping panèwu mantri, sami panèwu mantri, manawi
[...mung] supados rumêsêpa patraping amaratamu, sarta tanggap tanduking têmbung kêdah tinata ingkang sagêd adamêl suka pirênaning tamu, sarta ingkang botên kaingis ing saenipun piyambak, nanging botên ngapêsakên badan, kêdah nêtêpi salêrêsipun kawantah.
Mênggah ingkang dipun wastani têmbung wantah punika, ingkang balaka kêdaling pamicara, botên angewak-ewakakên sakathahing wiraosan.
Ingkang cucut, nanging sampun ngantos katingal lucu, têgêsipun cucut punika kêdaling wicara anggènipun damêl sambung rapêt, mêmanising têmbung ingkang gadhah asmu anggujêngakên tamu, dene ingkang sampun lucu punika cucutipun wau sampun ngantos kêrêp wêdaling gêgujêngan, enggalipun patrap ingkang cucutipun wau kangge ngandhap nginggil, têgêsipun manawi pancèn kawon wahyu, ingkang ngandhap sagêda adamêl patrap cucut tangkêp tanduking pamicara, awit cucut punika pancèn sampun dados paraboting tanduk katamuan, upaminipun kados ing ngandhap punika:
1. Ingkang rumiyin, êmpaning para pangeran putra santana dalêm, manawi nuju wontên ngarsa dalêm, lampah satindak, ngandika sakêcap, kêdah mawi patrap cucuting têmbung sarta ingkang botên kadunungan wicara sora saru nyênyêngit, tandhanipun dalah lumampah kemawon manawi majêng ing ngarsa dalêm punika sadaya mawi tinata tindak amêdhapan.
2. Êmpaning para pangeran putra santana dalêm, dumugi para bandara panji, manawi nuju wontên ing ngarsa dalêsdalêm. kangjêng gusti, wêwatoning imbal wacana kêdah ingkang sagêd angunggar panggalih dalêm kangjêng gusti, makatên malih sami anganggea watak èstri, têgêsipun ingkang sagung karya suka pirênaning panggalih dalêm kangjêng gusti wau, sarta kêdaling wicara angangge têmbung cucut juwèh swara sora, mila makatên, awit binasakakên saengga nyaratosi lare ingkang sawêg wanci dumolan, undha-usuk kemawon kalihan anyaratosi ratu, kaupamèkakên lare kumratu-ratu punika pangrisak taman.
Mênggah trap-trapaning umarêk panjênêngan dalêm nata, utawi kangjêng gusti pangeran adipati anom, punika botên wajib anyulayani ingkang dados parênging karsa dalêm, ingkang kamanah sampun lêrês lan sae, mila binasakakên, sing sapa bisa dadi wadon iya bisa suwita, têgêsing pasuwitan punika, botên ngamungakên dhatêng ratu kemawon, ing pundi dununging panggêsangan inggih kadosa dhatêng ratu panganggêpipun.
3. Ingkang kaping tiga, grêban pasuwitan, têgêsipun angêtrapakên tatakramaning pangawula, tuwin andhap inggiling apangkat, kados ta: pangkat inggil dhatêng andhap-andhapanipun, ing ngriku tandukipun ingkang dados inggil sampun ngantos anggadhahi patrap dêksura, kêdah mawi pêpantêsan ingkang dados têtêmbunganipun.
Dene ingkang ngandhap sagêda anyalokani inggil-inggilanipun, sarta mawi kasasaban ambêg sura, têgêsipun ingkang kêndêl tatag sampun mawi pakèwêd, ananging sampun kumawani dhatêng inggil-inggilaning apangkat, mila ingkang makatên punika, binasakakên sarojaning barakan, liripun patraping sami kawula wau ingkang sagêd sasami-sami, êmong-ingêmongan, punapadene ingkang sagêd kagungan apura-ingapura, ingkang inggil inggih amikanana ing ngandhap, ingkang gadhah darajat andhap inggih sumêrêpa yen katindhih, sadaya pangarti lan pakarti, tataning para kawula, manawi sagêd tulus panggalih rahayu, kaupamèkakên rumêksa dhatêng prajanipun.
Mênggah tatakramining têmbung kasêbut ing nginggil punika, kala ing kina dèrèng wontên caraning wayah dalêm angsal sêmbah, sarêng dumugi Panjênêngan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping kalih ing Surakarta lajêng kawangun malih, kados makatên.
1. Putra dalêm, punika timuripun sampun sinêbut gusti, saking garwa tuwin saking pangrêmbe sami kemawon patraping sêsêbutan.
2. Wayah dalêm, sêsêbutanipun bêndara rahadèn mas, angsal sêmbah kaping tiga, ananging manawi dados abdi dalêm
sawujud andaru lajêng kasêbut wahyaning wahyu nurbuwah.
2. Ingkang kaping kalih, manawi sampun anampèni wahyu nurbuwah, wahananipun anganakakên wahyu kukumah, inggih punika nandhakakên wêwênanging ratu.
3. Ingkang kaping tiga, dununging darajad punika kawula, têgêsipun sipating sawujud, têtêp amurwani sakaliring wahyu, kados ingkang kapratelakakên ing nginggil punika wau sadaya, mila ratu kaliyan wali punika kaupamèkakên wiji tuwuh, wujuding wiji bêbadraning para wali, tuwuh punika gumêlaring kaanan ngalam dunya punika sadaya. Taksih wontên sambêtipun.
Anuju satunggaling dintên wontên yuyu agêng ing talaga wau ingkang gadhah panêmbung dhatêng pun bango, nêdha dipun ibêrakên dhatêng talaga ingkang kacariyosakên pun bango. Pun bango inggih sagah. Pun yuyu gadhah panêmbung badhe nyapit gulunipun bango alon-alon. Bango inggih nyarujuki. Kalêksanan pun yuyu nyapit gulunipun bango, lajêng kabêkta mibêr. Sarêng anggènipun mabur dumugi ing sacêlaking sela, pun yuyu sumêrêp êri ulam angundhung-undhung wontên ing pucaking sela agêng wau, lajêng anggraita, bilih êri wau êrining ulam ingkang dipun usungi saking talaga, katêdha wontên ing sela ngriku. Pun yuyu
iwak sapirang-pirang kopangani ana ing kene. Saiki aku enggal ibêrna mulih mênyang talaga. Yèn kowe ora gêlêm, saiki masthi sangsaya tak kêncêngi olèhku nyupit gulumu.
Pun bango rumaos kawanguran lampahipun, enggal mibêr wangsul dhatêng talaga. Anamung sarêng sampun dumugi ing talaga, panyapitipun pun yuyu, mêksa dipun kêncêngi sangêt, andadosakên pêjahipun pun bango.
Makatên cariyosipun tuma dhatêng tinggi. Pun tuma nglajêngakên wicantênipun makatên: ca, wêling kula dhatêng sampeyan wantos- wantos, sampun ngantos sampeyan kirang prayitna sarta kirang pangatos-atos kados bango punika, kasêsa margi anjurungi hawa napsunipun. Sampeyan kêdah sarèh sarta ngangkah-angkah, yèn sampeyan sagah nglampahi pitutur kula, kula inggih suka sampeyan tumut manggèn ing papan kula ngriki. Tinggi inggih sagah, sarta lajêng manggèn tumut pun tuma. Anamung dilalahipun, pun tinggi botên sagêd mantuni wêwatêkanipun ingkang awon, sang prabu sawêg mapan sare kemawon, tinggi lajêng kasêsa nyakot, sang prabu lajêng dhawuh nalusur pasareanipun, ngupadosi ingkang nyakot sariranipun, para abdi sami tumandang nalusur pasareanipun sang prabu. Wasana ingkang kapanggih rumiyin pun tuma. Punika dados bêbantênipun anggènipun mêlasi pun tinggi. Wondene pun tinggi inggih kêpanggih wontên ing gêdhèg aling-alinging pasarean, inggih lajêng dipun pithês dhatêng abdi ingkang sami nalusur.
Makatên atur dêdongenganipun Sang Dyah Tantri dhatêng Sang Prabu Eswaryapala, sapunika mangsuli dhatêng wajibing wanita supados sagêd adamêl pamarêming priyanipun, cobi kula badhe mêthik saking Sêrat Mahabarata Drupadi Satyaboma Samada, inggih punika wiraosanipun Dèwi Satyaboma garwanipun Sri Krêsna, kalihan Dèwi Drupadi, minôngka têtuladanipun pawèstri dhatêng guru lakinipun, wos-wosipun kemawon kados ing ngandhap punika:
sami lalênggahan sakalihan, putri kalih wau sami manis pamicaranipun, awit sampun dangu anggènipun botên pêpanggihan, mila sarêng pinanggih, lajêng juwêd wiraosanipun, gêntos dongèng-dinongèngakên [dongèng-dinongèngakê...]
[...n] lêlampahanipun para darah kuru, tuwin para darah yadawa. Dèwi Satyaboma garwanipun Sri Krêsna ingkang sangêt dipun sihi, putrinipun Prabu
Pandhawa, kang kaanane wus ora beda lan para lokapala. Lan kapriye dene para Pandhawa banjur ora ana suwala, sarta ora tau rêngu marang yayi dèwi, mara yayi si kakang warahên, kayaparan darunane, apa saka sêsanggêmane kudu nglakoni cêcêgah, apa saka japa môntra, apa saka piranti, kang ditindakake sabên sêsuci, apa saka dayaning kawruh, apa saka dayaning kamanisan, apa saka lênga, utawa jêjamu, muga yayi gêlêm mrasajakake marang pun kakang, dadi kadangira Sri Krêsna banjur karsa miturut
sêpuh, lampah ingkang paduka pangandikakakên wau, lampahing pawèstri ingkang asor ing budi, saèstunipun kula botên priksa dhatêng tindakipun pawèstri ingkang asor wau, pramila paduka sampun andangu dhatêng kula ingkang kados makatên, kakang bok punika putri pinunjul ing jagad, môngka lajêng dados pramèswarinipun Sri Krêsna. Kauningana kakang bok, priya ingkang gadhah semah rêmên nandukakên guna sarana, tuwin japa môntra, tamtu gundam-gundam kados tiyang ingkang sumêrêp patilêmanipun dipun lêkêri sarpa mandi. Taksih wontên sambêtipun.
Wêdalipun organ ing wulan punika dèrèng sagêd mawi lêmbaran nitik Sultan Agungan, amargi papanipun sawêg prêlu kangge ngêwrat bab sanès-sanèsipun, mugi sampun dadosakên cuwaning panggalih saha andadosna kawuningan.
I. Turunan dhawuh pangandika dalêm ... kaca 111 / II. Turunan sêrat paturan ôngka 38/497 ... kaca 112 / III. Turunan dhawuh nagari ôngka 1730 C/5/I ... kaca 113 / IV. Pèngêtan parêpatan agêng mirunggan ... kaca 113 / V. Wêwaton tatakrama têmbung Kadhaton I ... kaca 118 / VI. Dongèngipun Dyah Tantri ... kaca 122 / VII. Wêwahan saha nglêrêsakên kalêpatan ... kaca 124 / VIII. Pananggalan ... kaca 126
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning HsfBot (Kontrib • Log) 72 dinten 920 menit kapungkur.
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 27
Alcalá de Henares, 27 Maret 1992; umur 25 taun) ya iku sawijining pemain bal-balan kang kewarganegaraané Spanyol kang main ana ing klub Sampdoria. Biasa main ana ing posisi gelandang.
Obiang miwiti karir junioré ing klub CD Avance, AD Naya, Atlético Madrid lan Sampdoria kbanjur uga miwiti karir senioré ing klub kasebut.[3]
jroning owah-owahan gedhènBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
mugi-mugi amal ibadah kulo panjenengan dipun trami Gusti Alloh lan mugi-migi kito dipun dados aken hamba ingkang
Sayang nya kulo njeh mboten ngertos…
silturrahmiIng dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung kulasampun ndaplang tangan kulasiap klebus diudani pangapurasaking ati andika ingkang sajembar samudrasudi haparing hapunten sedaya kaluputan kulaTan
*penggemar es dawet mbak. Cuma belum nyoba yang asli Banjarnegara
Datang saja ke Banjarnegara mas. .. 🙂
cumakatakata	· Juli 13, 2012 - 10:48 am
Kraton-Bestuur Surakarta No. 468/85 Solo/Weltevreden, 24-9-1931
1. Bungah dene poordrae Kadga bisa bêcik: yèn salugune awake ki rak ya ewon akèh kawruhe, ning rada dhèglèng, dadi apa sing dicakke katon nglêmpara lan tanpa wêwaton; dene sing ta' dhêmêni "nurutan lan ora sêrikan atèn".
ngorèksi kaya sing wis, nanging mung dikon milih bab apa sing diputusi: kaya ta bab bathik, kaanan kraton lan sapêpadhane. Prayoga disaguhi, sarta ya wis milih kaanan kraton lan bathik kuwi bae sing tumrape Radya mêsthi
4. Ènèng kene sanajan kalamangsa kêtêmu pawong mitran, ning mêksa akèh ngasone, jalaran pancèn ngangkah ngaso, dene hawane ewon ora panas, mula ya krasan bae, toor omahe mantu wis ngalih luwih gêdhe katimbang sing wis, cêpuri luwih amba, angine mung tansah mlebu ngomah, ora kaya sing dhisik: cilik, ora duwe latar, tanpa angin, dadi rasane sumingêp bangêt.
5. Besanku larane saya rêkasa, wis akèh mranane ning kok
mêngko awan mulih sadhela banjur bali manèh, samono mau yèn ora wis kêbanjur, ning nalare ora, marga saprene, iki wis jam 9 esuk, aku mêksa durung olèh intêrlokaal, dadi rak trêsandha yèn durung mancal. Wujude saiki Ngadijayan ngalih.
6. Wingi nampani layang saka Rijksraad samangsa aku wis mulih diundang supaya nêrangke bab cara-carane Federasi; manawa arêp kanggo lêlimbangan kaanane prêpatan sasèn para karajan papat iku.
7. Yèn awèh layang manèh capana Dienst, yèn pancèn ngrêmbug pagawean, marga miturut pranatan, wênangmu nulisi nyang aku nganggo Dienst iku ora diwatêsi panganggone, dadi sanajan aku lagi pinuju ènèng Acih, Borneo enz janji isih ènèng wêwêngkon India, isih kêna.
Tour Total (kala rumiyin ugi misuwur minangka Tour Elf saking taun 1985 ngantos 1999, lan Tour TotalFinaElf saking taun 1999 ngantos taun 2003) inggih punika satunggaling kantor pencakar langit ingkang mapan wonten ing La Défense, Courbevoie, satunggaling dhaérah distrik bisnis ingang ageng ingkang mapan wonten ing sisih kulon lan caket kaliyan kitha Paris, Prancis lan ing wekdal sak punika ugi dados kantor kanggé Total SA, salah satunggal saking enem perusahaan minyak ingkang kalebet super ageng ing dunya.[1]
Wujudipun[besut | besut sumber]
Sasampunipun rampung dipun bangun lan wiwit dipun bikak ing taun 1985, Tour Total inggih minangka bangunan pencakar langit ingkang paling ageng wonten ing La Défense lan minangka bangunan ingkang paling inggil nomer kalih ing Paris sasampunipun Tour Montparnasse. Tour Total gadhah dhuwur ingkang kirang langkung ngantos 190 meter (623 kaki); lan ugi gadhah setunggal antena ingkang dhuwuripun 3 meter (9 kaki) ingkang wonten ing atapipun ingkang papanipun wonten ing dhuwur 187 meter (614 kaki) saking sak nginggiling siti. Papan ingkang wonten ing papan punika kedahipun minangka papan sepisanan ingkang dipun samektakaken kanggé damel bangunan pencakar langit ingkang minangka dados menara kembaranipun Tour Areva, ananging amargi regi minyak ing taun 1974 lajeng meksa para investor kanggé mbatalaken kanggé damel proyek punika.[2] Tour Total inggih punika kalebet salah satunggal saking pencakar langit genarasi kaping tiga saking La Défense. Arsitek mbiyantu kanggé mbangung menara genarasi saderengipun kados ta Tour Areva, Tour Gan, Tour AXA. Tour Total langkung efisien anggenipun ngginakaken energinpiun amargi sampun ngemat energi kanthi wontenipun isolasi kaca, lan manajemen energi ingkang sae menawi dipun tandhingaken kaliyan gedung pencakar langit La Défense saderengipun. Kode nama lokasi menara ingkang wonten ing tata letakk La Defensi inggih punika CB2.
Tour Total inggih punika ngewrat gangsal bangunan kanthi dhuwur ingkang béda - béda lan sami gandheng antawisipun bangunan setunggal kaliyan bangunan sanesipun. Déné bangunan ingkang paling inggih gadhah dhuwur ngantos 48 tingkat, salajengipun inggih ingkang gadhah 44 tingkat, lan 37 tingkat]]. Ing bageyan lante paling ngandhap inggih wonten perpustakaan lan akses lobi kangge para wisatawan ingkang badhe dhateng Tour Total. Dene wonten ing ruang ing sak ngandhapipun siti wonten kolam renang ingkang khusus dipun damel lan dipun ginakaken kanggényamektakaken utawi nyplai toya menawi wonten kasus kebakaran. lan ugi wonten ruangan khusus kanggé para karyawan wondene ing ruangan punika para karyawan saged sami gladhèn sapérangan jinis ulah raga. Ing restoran punika ugi wonten kathah sapérangan jinis restoran ingkang minangka food corner fast ingkang nyamektakaken dhedhaharan ingkang cepet dipunsajekaken kados ta pizza. hamburger, lan sanès - sanèsipun, ugi wonten dhedhaharan ingkang ènthèng - ènthèng ingkang dipuntawaraken déning para karyawan. Bangunan Tour Total ugi gadhah setunggal auditorium lan saperangan ruang pertemuan. Lan menawi para wisatawan badhe mlebet dhateng aréa gedung Tour Total punika saged medal lawang mlebet dhateng menara, saking ruangan ing sak ngandhaping siti (ruang bawah tanah) lajeng mangke medal eskalator, utawi saged
^ (fr)À propos de Structurae
PrancisKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Punapa kemawon ingkang kaciptakaken dening Allah kangge kabetahaning manungsa kedah kita aosi saha kita kedah caos sokur dhumateng Panjenenganipun.
Ingkang sêrat, saha ingkang tabe kula Tuwan Pan Dêr Am pandhita, dhumatênga Mas Ngabèi Sumadiwirya, ing Kawispandhan. Sasampuning tabe kula kathah-kathah.
Wiyosipun, kula nyuwun kabar, gèn kula kintun badhe rasukan dhatêng sampeyan punika, punapa dumugi ing sampeyan punapa botên. Ingkang punika nyuwun sêrat asul-angsulangsul-angsul. kabar ing sampeyan, lêganipun manah kula, milanipun ngaturi sêrat ing sampeyan.
Sinêrat Surakarta, Rêbo kaping 12 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1773.
warisan saka embahe lanang sing wis nyuwargi, yakuwi Mbah Gariman, sing biyen
dijuluki “Mbah Gariman Urang”, amarga pancen jago nggogo urang kali. Jebul
kabisan kuwi tumurun marang Bardi, putune. Ora ana sing muruki, ngerti-ngerti
Bardi prigel banget nggogo urang. Sanadyan lagi umur las-lasan dheweke wis
banget lintahe. Mula saben dheweke mentas gogo urang, sikile pating krentep
ditapel lintah-lintah. Amarga wis banget kulinane, mula nadyan sikile
digrendhepi lintah, dheweke ora rumangsa kamigilanen, lan uga ora kesusu
mbethoti lintah-lintah sing pating tremplek kuwi. Ana cara mligi kanggo
mbudidaya supaya lintah-lintah kuwi gelem uwal saka awake. Mengko yen wis tekan
sing lagi napel kempol lan pupune kuwi ora kena dibethot kanthi rudapeksa.
Jalaran yen nganti dirudapeksa, lintah-lintah sing wis kadhung mlembung wetenge
kuwaregen getih kuwi bakal pedhot ing ngget-nggetan gulune, dene endhase kari
ing njero kulit. Endhas lintah sing mati ing njero kulit kuwi bisa marakake
penyakit gatel-gatel, wusana dadi borok sing angel banget tambanane. Supaya
lintah-lintah kuwi gelem uwal, kudu disiram lenga patra nganti klebus. Yen
mambu lenga patra, lintah-lintah sing napel kuwi banjur padha uwal amarga
mendem ganda lenga lan krasa panas awake. Yen lintah-lintah wis padha uwal tiba
pating klolet ing lemah, Bardi banjur njumputi lintah-lintah lan diuncalake
“ Ya iki upahmu saka anggonmu kenaken nyerot getihku!
Rasakna saiki! Klakon modiar tenan kowe!” aloke Bardi ngigit-igit. Dheweke
marem banget yen nonton lintah-lintah sing mlembung kebak getih kuwi, sangsaya
serotan lan awake lintah-lintah kuwi padha kobong geni. Bardi ora gelem ngadeg
saka ngarep pawon yen lintah-lintah kuwi durung padha gosong, utawa malah
nderes wala siwalan kanggo njupuk legen. Sawuse sawetara wektu lara
lumpuh amarga gegere putung, bapake Bardi wusana kapundhut sing Kuwasa.
tanggung jawab mbiyantu emake golek pangupajiwa kanggo nguripi adhi-adhine sing
cacah telu tur wadon kabeh kuwi. Tujune tangane Bardi kuwi tangan sing trampil
tenan. Iwak urang njero kali wae ora kober mrucut saka gegemane yen dheweke wis
kadhung kiprah nggogo. Mula penggaotane bapake minangka tukang nderes wala
siwalan, ora ndadak sinau suwe wis klakon dikuwasani. Bedane, yen bapake biyen
ora patiya sregep nggarap tegalan sela-selane wit siwalan, nanging Bardi malah
kosok balen. Dheweke katon sengkut temenan anggone nenandur palawija ing
tegalan kono. Dadi ora mung mligi nyagerake tumetese banyu legen siwalan ing
bumbung-bumbung tinadhah, nanging uga wulu pametu saka bumi tegalane, sanadyan
mung sacengkang paribasane. Ewadene semono. Bardi ora nate lali
marang klangenane nggogo urang. Kajaba asile kena kanggo tambah-tambah lawuh
mangan adhi-adhine, kala-kala tangga teparone ana uga sing padha nempil urange.
Malah yen pinuju dheweke nemu iwak kutuk utawa lele, tangga-tangga gelem nuku
*** Ing sawijining wektu, nalika Bardi lagi enak-kapyenak
ngobongi lintah-lintah, adhi-adhine wadon padha nyawang saka mburine. Kabeh
sajak krasa miris atine. Embuh miris marang krogel-krogele lintah sing
kepanasen geni, apa miris nyawang solah tingkahe kakange. Nalika Bardi mlengak,
adhi-adhine katon padha gugup arep nyingkrih. Nanging Bardi malah ngundang
“He, Ndhuk! Bocah wedok telu rungokna!” swarane Bardi
njengek karo menciring. Bocah telu kuwi katon kaget lan gumun, awit salawase
iki Bardi ora nate kasar marang adhi-adhine. Malah kapara arang banget padha
“Lintah-lintah iki kepeksa dakpateni, jalaran wis
padha ngentekake getihku!” panyambunge Bardi karo ajeg penciringan nuding lintah-lintah
sing padha polah njero geni. Adhi-adhine tambah njekethet lan mrinding githoke.
Nanging tetelune ora wani obah babar pisan. Mung mripate sing padha pating
plirik bingung ora ngerti kudu tumindak kepriye. Salah siji ana sing mbatin,
apa kakange kesambet danyang kali ya? Utawa kesurupan setan?
Nanging durung nganti entuk jawaban, Bardi wis mbengok
maneh, “Ngertia, Ndhuk! Kowe kabeh uga ora beda karo lintah-litah iki! Kowe
kabeh uga wis dha klakon ngisep getihku, najan ora langsung. Omah kene iki pancen
wis dadi susoh lintah. Mula kowe mesthine uga kudu diobong kaya lintah-lintah
rambute adhine, kaya arep dijambak. Nanging…… dumadakan mak greg. Dhadhane
Bardi kaya ana sing dhodhog. Tangane sing kepengin njambak rambut kuwi malih
kendho, kendho, lan saya kendho. Ambegane melar mingkus. Banjur katon unjal
pojok mripate katon luh sumembul arep tumetes.
“Nanging ora…. ora…” swarane Bardi, nanging wis ora
keprungu njengek maneh. Malah keprungu kaya wong ngrinteh semu nangis. Banjur
panyambunge maneh, “Kowe ra sah dha wedi ya, Ndhuk…. Najan kowe kabeh iki
sejatine uga lintah-lintah, nanging kowe tetep adhiku…. Aku rila getihku kok
isep nganti kopong…. nganti kopong….. jalaran aku kakangmu… gentine bapakmu….
Aku uga tresna asih marang kowe kabeh…. Kaya tresnane emak lan bapak marang
“Bardi….Bardi… mreneya, Cung! Kene lungguh sisihe
emak!” kadadak ana swara wadon setengah tuwa keprungu alus nanging kaya nunjem
pulung ati, swarane emake. Bardi njenggirat, karo srikutan ngusapi eluh-eluh
sing wis klakon dumlewer ing pipine. Apa emake krugu panggrundele mau? ngono
batine. Dheweke krasa kisinan. Embuh, yen marang emake pancen dheweke tundhuk temenan.
Kanggone Bardi, emake dianggep lambang bebener. Apa sing dikandhakake emake,
“Sajake kowe wis diwasa, Cung. Saelingku umurmu wis
luwih ka selawe. Mula wis tiba titi mangsane kowe kudu omah-omah!” ujare emake,
semu arang, semu lirih, nanging cetha trewela.
Bardi njenggirat. Alise njengkerut. Emake disawang
tajem, nanging dheweke durung bisa kumecap. Dheweke kudu omah-omah? rabi? Babar
pisan bab iki durung nate ginambar ing pangangen-angene. Mungguhing Bardi, wong
omah-omah mono padha karo mangun susuh lintah. Bojo lan anak kuwi ngibarate tan
prabeda karo lintah-lintah, sing kudu tansah nyesep getihe. Yen dheweke klakon
rabi, banjur dheweke kudu njungkir jempalik ngetog tenagane saperlu nyampeti
anak bojone. Ngono kuwi mungguhing Bardi, dheweke padha karo
“Siti Sumanding, anake Pak Kaji Sukron polang sapi.
Bardi sangsaya ngowah-ngowoh. Dheweke pancen wis wanuh
marang anake juragan sapi kuwi. Omahe Kaji Sukron pancen ora let adoh saka
omahe Bardi. Malah-malah prawan ayu tur seneng besus kuwi wis asring sapatemon
karo dheweke. Mung wae, babar pisan Bardi ora nduweni karep kepengin ngrabeni Siti
Sumanding. Anggone cedhak marang anak ontang-antinge Pak Kaji Sukron mung
winates kekancan, kadi dene lumrahe wong tetanggan.
dirasakake Kaji Sukron sakulawarga, luwih-luwih Siti Sumanding dhewe. Mula mbok
menawa rakete bocah loro kuwi, dianggep minangka sasmita yen kekarone ing tembe
“Apa bisa klakon aku rabi? Luwih-luwih kudu entuk Siti
Sumanding? Ah ora bakal! Nanging apa ya aku kudu ora rabi? Kamangka jare emak
aku kudu ndang omah-omah? Amarga aku wis akir diwasa….hmmmh”, ngono batine
Bardi diuleng pitakon-pitakon sing kumawalikan. Dhadhane dumadakan krasa seseg,
mula sedhela-sedhela unjal ambegan. Emake ngerti yen Bardi lagi mbingungi.
Nanging mbok randha setengah tuwa iki pancen ora kesusu diwangsuli Bardi wektu
kuwi uga. Isih ana dina sesuk, ngono pambatine karo mesem satleraman.
Malah wis padha duwe momongan loro cacahe, tur wadon kabeh. Mbarepe umur nem
taun pujul sithik, dene sing nomer loro umur telung taunan. Panguripane Bardi
sakulawarga wis klebu tumata. Digawekake omah gedhong mung kari ngenggoni, lan
Bardi uga wis klakon bisa nggenteni penggaotane maratuwa minangka bakul sapi.
Dadi, ing babagan uba rampe bale somah babar pisan ora ndadekake masalah.
Nanging aneh, wiwit telung sasinan kepungkur hengga seprene,
Bardi katon saya susut awake. Kamangka bojone klebu open banget ing babagan
masak kanggo mangan sabendinane. Ora mung trima ditangani dhewe, nanging wis
wae, aja cedhak-cedhak karo dheweke. Kaanehan iki uga dirasakake Siti
Sumanding. “Gek ana apa ya Kang Bardi iki? Kok
nganeh-anehi?” ngono bola-bali Siti Sumanding mbatin, nanging durung wani nlesih
marang bojone. Saben arep kumecap kaya-kaya mung mandheg ing gorokane. Ewa
dene, saben ana wektu lodhang Siti Sumanding ora kapok-kapok anggone mbudidaya
nyedhaki bojone. Saka rasa-pangrasane, wiwit mbiyen nganti saprene tresnane
marang Bardi ora nate suda, malah saya ngrembaka.
“Nggo sapa nggonmu macak lan besus
selawase iki, Ti?” panylemonge Bardi nalika tengah wengi bojone ndhusel nyusul
turon ing kamare. Sanadyan wis ditata atine, nanging Siti Sumanding meksa kaget
“Nggo sapa meneh nek gak nggo sampeyan ta, Kang, uga
nggo cah loro kuwi. Anake dhewe kabeh rak wedok ta? Dadi wiwit cilik kudu
dikenalake cara kanggo ngupakara awak. Macak. Sampeyan rak ngerti ta, Kang,
kanggone bocah wedok mono rupa lan resike awak kuwi minangka modal. Nek wis
dadi prawan mono ngibarate dagangan. Nek barange apik regane rak dadi larang
ta?” wangsulane Siti Sumanding karo nyoba ngelus tangane bojone. Nanging saeba
kagete bareng epek-epek sing ngelus tangan kuwi dikipatake. Bardi menciring.
Banjur mudhun saka paturone. Ora let suwe tangane kedher karo nudingi Siti
“Minggir kowe, Ti! Aja cedhak mrene! pambengoke Bardi,
ora keprungu banter nanging keprungu serak karo nggeget-nggeget untu. Ing
panyawange Bardi, dumadakan wiwit gulu nganti sirahe
“He! Ngertiya nek kowe iki uga bangsane lintah!
Anak-anakmu kae uga lintah-lintah sing wis padha nyerot getihku. Mula awakku
dadi entek kaya ngene! Kandane emakku, lintah kudu digebyur lenga…. terus
diobong urip-uripan! Enteni sedhela aja ngalih saka kene!” swarane Bardi tetep
sereng greget-greget. Banjur klepat metu saka kamar. Baline wis nyangking
nggegem korekan sing wis diurubake, karo ngguyu panggah lakak-lakak.
Hahahaha… sedhela engkas kowe bakal kobong heh lintah
wedok! Arep mlayu nyang endi kowe he!” swarane Bardi sing saiki keprungu sora,
ora diampet maneh. Siti Sumanding tetep jerit-jerit karo mbukak lawang ngarep
Bardi ora nututi nanging malah jumangkah mlebu kamar
paturone anak-anake. Bocah loro disowang-sawang karo manthuk-manthuk. Banjur
“Heh! Kowe lintah-lintah piyik! Mumpung durung gedhe
kowe kudu diobong urip-uripan pisan. Merga nek kowe wis padha gedhe ora wurung
bakal ngentekake getihku! Hahahahahah……!” karo nyuwara ngono, Bardi banjur
nggrujugake lenga njero jrigen marang bocah wadon loro sing lagi turu kepati.
Sing digrujug katon mulat-mulet karo kirig-kirig margo glagepan lenga. Kaya
diwenehi aba, bocah loro banjur krekal tangi, thingak-thinguk mulehake
kasadharane. Bocah loro sing wis lungguh bingung kuwi digrujug lenga maneh
maneh dening Bardi. Sakala jerit-jerit wedi. Nalika arep mlayu, Bardi cukat
nyaut tangane bocah loro, nuli dicengkiwing lan diuncalake bali ing ndhuwur
amben. Sauntara ing tangane Bardi wis nyekeli korekan sing wis diurubake. Geni
korek saya dicedhakake marang bocah loro sing sangsaya keweden kuwi. Nanging
nalika geni korek wis kurang sakilan saka bocah-bocah kuwi, Bardi klakon
disikep wong-wong lanang sing dumadakan wis gemrudug padha tetulung mrono.
Bocah loro klakon bisa dislametake saka panyelete geni. Bardi klakon dipithing
omahe emake. Omah gubug sing saya dhoyong dipangan umur. Ing kono mung ana
Bardi sing dibelok sikile lan emake. Dene adhi-adhine wedok wis padha omah-omah
“Engko, Cung….engko….!” wangsulane wong wedok sing
“Keneng apa mak, kok kudu engko?”.
“Marga durung udan, kaline isih asat, Ngger?”.
“Geneya udane durung teka-teka, mak?”.
“Merga wong-wong mbok menawa wis kahenan dosa!”
“Kaya dosane lintah-lintah sing wis padha ngentekake
keprungu tembang rawat-rawat sing tanpa guru lagu lan guru wilangan. Surasane
ngundhamana marang lintah-lintah kali. Nanging uga ngundhamana lintah-lintah
Sahandap Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Susuhunan Pakoe Boewono (PB) XIII Tedjowoelan mengatakan, pemimpin bangsa
ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, sarta kêdah kabayar rumiyin. Ingkang anggadhahi Sasadara Pahêman Radyapustaka. Ingkang
Salêbêtipun wulan Sura taun Wawu punika wontên kêkalih.
1. Dintên Slasa Lêgi tanggal kaping 2 wuku Landêp, dewa Endra paningron tulus, lampahing latu wasesa sêgara, rakamipun dhawah padu, saenipun kangge damêl pawon, sangatipun
saenipun kangge damêl pawon, gêdhogan, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut Amad rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Sura wau mênawi kangge ngêdêgakên griya: awon, watakipun kêrêp kasusahan, mênawi kangge alih- alihan griya inggih awon, watakipun ura-uru.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi inggih ugi awon, watakipun rêkaos asring enggal pêjah.
(Sambêtipun ôngka XI kaca 504, taun III).
Bôngsa kula tiyang Cina, mênawi pakêmpalan para tamu, ingkang winastan: jyahlangkèk, tiyang Jawi amastani calangkèk.
Mênawi mawi bujana, ingkang sampun kalimrah, satunggal-tunggaling meja, kasukanan piring 4 iji (1. Isi kuwaci, 2. Isi ulam am, ingkang kathah ingkang mawi ciri GTHP), 3. Lidhah asin (utawi sanèsipun), 4. Lumpyah.
Saha mawi kasukanan 4 piring alit, ingkang 2 isi kecap, 1 isi
bilih sampun kadhahar, wadhahipun kenging kaundurakên, ananging 8 piring ingkang winastan kakiktuk wau botên kenging dipun undurakên [undur...]
[...akên] sadèrèngipun bibar bujana.
Keluwak punika têmbung Cina, lêrêsipun: kai bwak.
Têrangipun: bubukan wiji sawi, (mawi kacamboran cokak).
Sarèhning raosipun pait tuwin pêdhês, wontên ingkang mastani: gal wak.
Sarèhning sampun lami tiyang Cina mênawi bujana, utawi singkèk sade lumpyah mawi kai bwak wau, mila tiyang Jawi tumut amastani, ananging kêlantur dados keluwak.
Sarêng wontên mostêr Mostaard saking tanah Eropah, inggih amastani mostêr.
Sêrat kabar Bintang Batawi 30 Oktobêr 1899 ôngka 246 wontên cariyos mostêr wau, makatên:
Nalika tuwan presidhèn, raja pilihan ing Amerikah, damêl pista agêng angulêm-ulêmi para pangagêng utawi rajanipun bôngsa Indhian, ingkang dèrèng nate pakêmpalan [pa...]
[...kêmpalan] kalihan bôngsa sanès.
Nalika sami lênggah dhahar, para raja wau botên cariyosan satunggal punapa, namung sadaya dhêdhaharan ingkang dipun aturakên, botên wontên satunggal ingkang dipun tampik.
Sakathahing dhêdhaharan wau dipun aturakên ugi mawi mostêr punika, para raja wau wontên satunggal ingkang anèm piyambak, bokmênawi kagungan pangintên mostêr punika satunggaling dhaharan ingkang alus piyambak, awit raja anèm wau anguningani kancanipun dhahar namung mêndhêt sakêdhik kemawon.
Ing palênggahan sisihipun raja anèm wau, wontên raja sêpuh, inggih bôngsa Indhian, apitakèn: sabab dening punapa sampeyan nangis: raja anèm ingkang kêkathahên dhahar mostêr wau, amangsuli: anggèn kula nangis punika, awit sakalangkung sêdhih, kula emut swargi rama, kala taun ingkang kapêngkêr punika seda, kalêlêp ing toya.
Raja sêpuh wau tumut mundhut mostêr kathah, sarta lajêng
kadhahar, inggih botên kenging dipun sumadosi malih raja sêpuh wau lajêng tumut nangis.
têgêsipun mata naga, awit wujudipun bundêr kados mataning sawêr naga.
Lingking wau kajawi dipun dhahar inggih kaangge sêsajining Tuwapikkong, minôngka nyamikan, saha dados pamuji sarta panuwun, supados tiyang ingkang sujud sagêda angsal barkah kathah rijêki tuwin kabêgjanipun.
Kêlanturing têmbung Jawi dados klèngkèng, utawi lèngkèng.§ Wontên malih satunggaling wowohan winastan: lèci, warninipun sami kalihan lingking, nanging kulitipun mawi cringih-cringih langkung agêng tinimbang lingking, tiyang Jawi amastani: klongkong.
Ing Kusumayudan Surakarta, ing Karangpandhan Mangkunagaran, ing Magêlang, ing Bahrawa (Samarang) tuwin sanèsipun, wontên uwit lingking wau, cangkokan saking nagari Cina.
(Sambêtipun ôngka XI kaca 486, taun III)
Tiyang ngêlu punika, kathah jalaranipun, kados ta: sabab saking kirang tilêm, kirang anggènipun bêbucal, kenging bêntèripun surya, kêkathahên anggènipun ngombe ombèn- ombèn ingkang angêndêmi, pilêg, masuk angin, saha sanès-sanèsipun, karoncènên bilih kapratelakna sadaya. Sabab saking salah satunggalipun bab ing nginggil wau, lampahipun rah ing sirah kirang lêrês, karikatên utawi karindhikên. Bilih kêkathahên [kê...]
[...kathahên] rah ingkang minggah ing sirah, tamtu karaos ngêlu, saha rai katingal abrit, kadosdene tiyang mêndêm, punapa malih otot lampahipun rah ing sakiwatêngênipun bathuk, katingal pating galigir, ebahipun sora, bilih rah ingkang minggah ing sirah kirang, utawi dumadakan rah ingkang mangandhap kêkathahên, rai katingal pucêt, punika sirah ugi lajêng karaos ngêlu.
13. Tiyang tilêm, sabab punapa têka botên èngêt saha botên ngraos punapa-punapa.
Bilih tiyang badhe tilêm, utawi kraos ngantuk, badanipun karaos lêsu, sabab utêkipun badhe kèndêl, botên ebah utawi botên nyambut damêl, pôncadriyanipun ugi badhe kèndêl, awit pôncadriya punika kasambung ing usus-usus alit, ingkang nama sênu Zenuw kalihan pokipun, inggih punika utêk, sabab punika bilih utêk wau kèndêl anggènipun ebah, sadaya pôncadriya ugi tumut kèndêl.
Ingkang dipun wastani pôncadriya punika: paningal, pamirêng, panggônda, pangraos ilat, saha pangraos badan.
Tiyang anggènipun sagêd ningali, mirêng, anggônda, ngraos sarana ilat, saha ngraos sarana badan, punika sadaya saking pandamêlipun utêk, dene pirantos utawi kengkenanipun utêk dhatêng maripat, irung, kuping, ilat tuwin badan sakojur, inggih punika usus alit-alit ingkang nama: sênuwên Zenuwen wau.
Bilih utêk kèndêl anggènipun ebah, sênuwên ugi
inggih punika tilêm, saha sampun tamtu botên èngêt, punapa malih botên kraos punapa-punapa, sabab ingkang gadhah èngêt saha raos: utêk, tuwin pôncadriya sami kèndêl.
14. Sabab punapa tiyang ngadhuh utawi sêsambat punika dhatêng biyung utawi êmbokipun, botên dhatêng bapa.
Ing jaman kina sadèrèngipun têtiyang ing pulo-pulo Indhia punika (pulo Insulindhê Insulinde) gadhah cara saha tata kados sapunika, adatipun taksih kadosdene kewan, inggih punika caranipun salakirabi, [salaki...]
[...rabi,] tiyang èstri satunggal, jalêripun kathah, bab nikah kadosdene sapunika, têtiyang jaman kina dèrèng wontên caranipun. Ananging sanadyan ing sapunika ugi taksih wontên cikalanipun têtiyang ingkang caranipun taksih kados kewan, kados ta: bôngsa Sakai Sakai inggih punika têtiyang ingkang ngênggèni ing tanah Malakah Têngah, bôngsa Lubu ing Mandhaeling (Tapanuli) ingkang sisih kidul, têtiyang ing pulo Pugi utawi Pagèh, bôngsa Oloot, inggih punika tiyang Dhayak ingkang manggèn ing Kutai Têngah, punapa malih têtiyang Dhayak ingkang sami manggèn ing pulo Borneo sisih kilèn, saha taksih kathah malih para têtiyang ingkang sami manggèn ing pulo alit- alit.
Sêrat ingkang nama Pêlayaran Abdullah, nalika baitanipun kapal kandhas wontên ing pulo Papuah utawi Niu Guwineah Nieuwe Guinea nyariyosakên, bilih caranipun têtiyang ing pulo Papuah wau taksih kados kewan, inggih punika kajawi tiyang èstri satunggal kathah jalêranipun, bilih akaron jiwa botên mawi pilih papan, sanadyan wontên ing ngajêngipun tiyang kathah, ugi botên wontên èwêd-pakèwêdipun.
Mirit cariyos ingkang kasêbut ing nginggil, bilih tiyang [ti...]
[...yang] èstri wau gadhah anak, saèstunipun anak wau botên sumêrêp dhatêng bapakipun, sabab botên têrang pundi ingkang badhe kaakên bapa, kajawi alit mila ingkang dipun sumêrêpi saha dipun kulinani namung biyungipun, saha bilih badhe nêdha punapa-punapa utawi sakit, ugi botên nêdha saha sêsambat dhatêng tiyang sanès, kajawi biyungipun, utawi malih sanadyana têrang bapakipun, ananging botên nunggil sagriya utawi saênggèn kalihan êmbokipun, kados ta: mirit cariyos ing jaman purwa para satriya bilih rabi sasampunipun pêpasihan sawatawis dintên, utawi wawrat, lajêng katilar kesah, dados sarêng jabang bayi lair ngantos dumugining wanci umuripun, botên nate sumêrêp dhatêng bapakipun, kajawi biyung. Kados ta: ingkang mungêl ing padhalangan, Janaka gadhah anak nama Bambang Irawan, sagêdipun pinanggih kalihan bapa, sasampunipun Bambang wau agêng, wontên ugi bojo ingkang lêstantun kasandhing, ananging awis-awis, sabab jamanipun taksih rêsah, dèrèng têntrêm kados sapunika.
Ingkang punika sabab saking kulina, dados tiyang ing jaman sapunika taksih kêlantur ngangge caranipun kina, inggih punika bilih kêsakitan sasaminipun, ingkang dipun [dipu...]
[...n] sambat namung êmbok utawi biyungipun.
15. Tiyang ingkang kacokot ing sagawon edan, sabab punapa lajêng edan utawi pêjah.
wujudipun kadosdene tôndha pangunjalipun ambêkan ing sêratan aksara Walandi, inggih punika komah (, ).
Bilih sagawon wau nyokot tiyang ngantos tatu, basilipun wontên ingkang kantun ing tatu wau, sarta lajêng malêbêt dhatêng usus-usus utawi sênu Zenuw ingkang pokipun utêk, utawi malêbêt ing otot margi êrah ingkang sampun sami pêdhot, jalaran kacokot ing sagawon wau. Bilih kewan basil punika malêbêt ing otot margi êrah, tiyang wau sakit utawi lajêng pêjah, awit basil punika sakêdhap kemawon sampun abêbranahan dados pintên-pintên èwu, ngantos angrisakakên margi-margi êrah, wadhuk sapanunggilanipun. Bilih basil wau malêbêt ing sênu-sênu [sênu-sê...]
[...nu] Zenuwen tiyang wau dados edan, awit basil malêbêt ing sênu salêbêtipun balung ula-ula, têrus dhatêng utêk, kalihan amêncarakên wiji ingkang sakêdhap kemawon dados bêbranahan pintên-pintên èwu. Sadumuginipun ing utêk, kewan wau sampun maèwu-èwu, dados tiyang wau lajêng botên gadhah pamanah lêrês, kajawi namung bingung sangêt, saha salajêngipun dados edan. Taksih wontên sambêtipun.
Prawirawiyata. Abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta.
(Candhakipun Sasadara ôngka XI kaca 500 taun III)
Perangan I punika lumah D sikon dhasaripun AG = 28M inggilipun BG = 4M dados jêmbaripun =
Perangan II punika lumah D sikon, dhasaripun GC = 16M inggilipun BG = 4M dados jêmbaripun
Parangan Perangan. III punika lumah D dhasaripun HC = 10M, inggilipun DH = 15M jêmbaripun
Perangan IV punika trapesium, garisipun ingkang [ing...]
[...kang] sami bênggangipun DH = 15M kalihan EF = 9M, inggilipun FH = 26M dados jêmbaripun =
Perangan V punika lumah D dhasaripun AF = 8M, inggilipun EF = 9M dados jêmbaripun
Dados jêmbaripun lumah ingkang pojokipun gangsal ABCDE punika = I+II+III+IV+V = 56M2 + 32M2 + 75M2 + 312M2 + 36M2 = 511M2.
Wondene mênawi lumah mojok kathah wau pamerangipun botên anyêkapi mawi têturutan dhiagonal satunggil, inggih kêdah mawi dhiagonal kêkalih utawi langkung, manut sapêrlunipun, sasampunipun inggih lajêng kaperang dados mojok D utawi trapesium. Wondene lampah-lampah pangetangipun, inggih botên beda kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng. Taksih wontên sambêtipun.
2. De rechtvleugeligen (ingkang lar lurus).
Mila dipun wastani gêgrêmêtan ingkang lar lurus, awit laripun ingkang ngandhap wujudipun nrawang tipis, sarta malih lêmpitan mujur kadosdene kêpêt, laripun ingkang nginggil namung sawatawis ingkang nutupi dhatêng lar tipis wau, warninipun mêrit, sukunipun kenging kaangge gumrêmêt, kenging dipun angge malêtik utawi manculat, ingkang dados têdhanipun mèh sadaya: saking têtuwuhan (mèh sadaya têdhanipun têtuwuhan), têrkadhang sok wontên ingkang dados amaning sabin, kados ta: walangsangit. Sanès-sanèsipun gêgrêmêtan ingkang kalêbêt ewoning golongan punika, kados ta: bôngsa walang, ingkang anggadhahi suthang kadamêl manculat, orong-orong, coro sarta sanès-sanèsipun.
3. De halfvleugeligen I (ingkang lar cêkak).
Gêgrêmêtan punika untunipun wontên tiga, kados sikat lancip tur kuwat, pigunanipun kaangge nyundêp saha nêsêp rahing sato kewan, utawi kuliting ron-ronan dipun angkah toyanipun, laripun sakawan tipis sadaya, namung ingkang nginggil ragi atos, bangsanipun gêgrêmêtan [gêgrêmê...]
[...tan] punika wontên ingkang tanpa êlar, kados ta: tinggi, gèpèng badanipun, gandanipun botên eca, ingkang kathah manggènipun ing patilêman utawi ing palênggahan, kursi, gêlaran enz. dene ingkang gadhah lar kados ta: kêpik sasaminipun.
4. De peesvleugeligen (ingkang laripun nrawang).
Laripun sakawan pisan tipis sami kemawon, wontên ototipun saha nrawang, sungutipun lêmbat, suku 6 ingkang kalêbêt golonganipun punika kados ta: kinjêng, kêndhêla sapanunggilanipun, mênawi nigan wontên ing têtuwuhan toya, sagêd molah-malih sipatipun. Gana (anak) nipun sok nêdha gêgrêmêtan ingkang alit.
Rayap punika inggih ewoning gêgrêmêtan punika, sok damêl griya utawi pundhung ngangge siti ngantos inggil munthuk-munthuk.
Ing satunggiling golongan (pirukunan) rayap, wontên ratunipun jalêr satunggil, ratunipun èstri satunggil (gundhik) bebau saha bala, bêbau punika padamêlanipun namung nyambut damêl, dene bala ingkang rumêksa ing pakèwêd. Gêgrêmêtan punika untunipun santosa, kiyat kangge nacah kajêng ingkang atos-atos. [atos-a...]
5. De vliesvliugeligen (ingkang laripun aotot).
Gêgrêmêtan punika laripun wontên otot-ototipun, ananging laripun ingkang wingking ajêg alit-alit sarta ragi botên patos kathah otot-ototipun, katimbang kalihan lar ing ngajêng. Gêgrêmêtan punika gadhah untu saha tlale panêsêp, tlale wau kenging dipun ulur saha dipun pangkêrêdakên, inggih punika pirantos kaangge ngingsêp barang ingkang cuwèr utawi ingkang êmpuk. Anakipun ingkang dèrèng sampurna nama: gana, têdhanipun gêgrêmêtan alit-alit.
Ingkang kathah-kathah gêgrêmêtan punika sami rêmên rêrukunan, ngantos adamêl pangeram-eram, gêgrêmêtan punika ingkang kacriyos piyambak inggih punika tawon mabên utawi tawon dhohan (= dowan), mabênipun eca katêdha. Mênggah salêbêting pirukunan ngriku wontên ratunipun èstri satunggil, jalêripun pitu utawi wolung atus, sinêbut punggawa, saha tanpa êntup, kandhikanthi. bala kathahipun ngantos 15 utawi 16 èwu, pandamêlanipun nyambut damêl, rumêksa pirukunanipun, saha dhatêng ratunipun, sadaya wau alit-alit saha anggadhahi antup.
Wondene ratunipun èstri punika botên sanès pakaryanipun kajawi namung nigan, inggih piyambakipun punika ingkang dados pêpundhènipun tawon sadaya.
Sapirukunan ngriku botên kenging wontên ratu sanès ingkang ngêmpal, bilih wontên ratunipun èstri langkung saking satunggil, mêsthi dipun pêjahi, têrkadhang kalayan kajêngipun piyambak tilar pirukunan wau, ngupados panggenan sanès kadamêl pirukunan enggal, kalihan tawon-tawon bala ingkang kêsdu tumut ngalih, sasampunipun tawon-tawon wau angsal panggenan ingkang dipun sênêngi (sae), kados ta: glodhog, utawi growongan kajêng ingkang pancèn sampun dipun sadhiyakakên dhatêng tiyang: kangge griya tawon, tawon-tawon wau lajêng pados malam ingkang pinangkanipun saking kuncuping pupus-pupus, kadamêl ngrapêti bolongan utawi rêrêngganging griyanipun, nuntên damêl tala-talanipun, dhapuripun maju nêm, ingkang sabagian kangge wadhah mabên, ingkang sabagian kangge wadhah tigan, malam ingkang kaangge tala punika, asalipun saking sarining sêkar, dadosipun malam (lilin) sasampunipun dipun têdha lajêng dipun dalakên sarta dipun pêtêl-pêtêlakên ngangge sukunipun, dene mabênipun dipun puk saking mabêning sêkar, sasampunipun [sasampu...]
[...nipun] dipun olah ing salêbêting wêtêngipun, lajêng dipun utahakên dhatêng tala, ingkang sabagian mabên wau kaangge têdha, ingkang sabagian kaangge tandhon mênawi môngsa badhidhing, mawi dipun rapêti ngangge lilin (malam) sasampunipun ratu nglêbêtakên tigan ing tala, sarta sampun dados gana, lajêng dipun jagèni dhatêng tawon-tawon bala, ngantos gana punika sampurna. Gana punika nuntên dados ênthung, botên lami dados tawon sarta sanalika ngriku lajêng tumut nyambut damêl punapa limrahipun. Taksih wontên sambêtipun.
(Candhakipun Sasadara ôngka IX kaca 428, taun III).
Abimanyu, Ôngkawijaya, Sumbadriya, Wanuddhara, Wirabatana.
Punika putranipun Radèn Janaka patutan saking Dèwi Wara Sumbadra putri ing Mandura, garwanipun kêkalih sami putrining nata binathara, ingkang sêpuh Dèwi Siti Sundari putrinipun Sri Bathara Krêsna ing Dwarawati, ingkang anèn anèm. Dèwi Utari putrinipun Prabu Matswapati nata binathara [bina...]
[...thara] ing Wiratha, putranipun satunggal kakung patutan saking garwa putri Wiratha nama Radèn Parikêsit, lêlajênganipun jumênêng nata binathara wontên nagari ing Ngastina ajêjuluk Prabu Dwipayana = Dipayana. Radèn Abimanyu nalika kabobotakên sêpuh dhatêng ingkang ibu winêca dhatêng Sri Bathara Krêsna yèn ing têmbe lairing bêbayi antuk kanugrahaning dewa saking gênging nugraha
sanalika dhatêng wontên nagari Ngamarta jajar kalihan taman Pancaudyana,§ Taman Pancaudyana punika taman iyasanipun Radèn Janaka, awit saking saenipun lajêng kapundhut dhatêng ingkang raka nata kadêmêl [kadamêl] lêlangêning para Pandhawa gangsal. sarêng Radèn Abimanyu lair Prabu Yudhisthira sakadang sami sagarwanipun, saha Sri Bathara Krêsna punapadene Rêsi Abyasa sami rawuh dhatêng Madukara manguyu wahyaning bêbayi. Sri Bathara Krêsna langkung suka aningali pêkiking bêbayi kados jambe nèm sinigar palih kalihan ingkang rama Sang Arjuna namung sawang-sawunging pasêmon mirib ingkang uwa Sang Arya Bima, mila Sri Bathara Krêsna amaringi nama Radèn Abimanyu, Rêsi Abyasa ningali ingkang wayah buyut botên kasamaran badhe lêlampahanipun ing wingking lajêng amaringi pêparab Ôngkawijaya,
ing sadiwasanipun Radèn Abimanyu sangsaya kawangwang bagusipun têrus panggalihanipun alus asih ing sasami botên tilar ambêking para Pandhawa, rama ibu langkung asih marma punapadene ingkang uwa-uwa sarta ingkang paman-paman sami asih marma angêla-êla, lajêng kaparakramakakên angsal putrinipun ingkang uwa Sri Bathara Krêsna ingkang nama Dèwi Siti Sundari dhauping pangantèn binayang karya wontên ing Dwarawati, lajêng aundhuhkaundhuh. dhatêng Ngamarta ugi binayang karya malih kados nalika panggihipun, bibaring pamiwahan kabêkta kondur ingkang rama dhatêng Madukara, atut runtut anggèning jêjodhoan kados mimi lan mintuna. Kacariyos kala samantên anglêrêsi para Pandhawa katimbalan dhatêng Wiratha, Radèn Abimanyu sagarwa sarta ingkang ibu Dèwi Sumbadra Dèwi Srikandhi sami kaboyongan dhatêng Dwarawati amargi kinangênan dening Sri Bathara Krêsna.
Anuju ing satunggaling dintên Sri Bathara Krêsna kaapus krama dening Narpati Karna awit saking dhawuhipun Prabu Suyudhana ingkang sampun sarêmbag kalihan Prabu Baladewa, ananging Sri Bathara Krêsna botên kasamaran dhatêng sapratingkahipun Prabu Karna mila tumindak piyambak botên bêkta bala satunggal, Prabu Karna sarta para Kurawa sami
sakalangtungsakalangkung. suka rumasantuk paekanira, sarêng dumugi ing samadyaning wana Prawa Sri Bathara Krêsna lajêng madêg triwikrama sanalika dados dênawa agêng pangawak sèwu wukir jumangkah anggro sêsumbar orêg kang pratala molah,
triwikrama sruning duka nanging tan môngga yèn amisesaa, dados namung nyipta bajra anêmpuh Prabu Karna kalihan para Kurawa
matur miwiti mêkasi. Wau ta risang triwikrama sasirnaning mêngsah lajêng nyipta kadhaton wontên samadyaning wana sanalika ing wana Prawa dados praja
Kacariyos ing sapêngkêripun Sri Bathara Krêsna Prabu Baladewa rawuh ing nagari Dwarawati sakapraboning prang badhe amboyongi para putri pinapagakên prang dening rajaputra Radèn [Radè...]
[...n] Sômba ramening prang
Abimanyu pêpulih jinêmparing kombul ing tawang, Prabu Baladewa sakawoning para putra sanalika kados kaèngêtakên galihipuh karêrantan dhatêng ingkang rayi Sri Bathara Krêsna, mila lajêng mundur aris kondur dhatêng Ngastina matur dhatêng ingkang rayi Prabu Duryudana ing sasolah tingkahipun sadaya miwiti mêkasi, Prabu Duryudana gêntos wêwartos sasolah tingkahipun Prabu Karna kalihan para Kurawa, Prabu Baladewa lajêng kondur dhatêng Mandura. Mangkana sasirnanipun Radèn Abimanyu Dèwi Siti Sundari lolos saking pura sêdya angulati, Dèwi Wara Sumbadra Dèwi Wara Srikandhi sami nututi ingkang putra nanging salingsingan margi, lampahipun kapalantrang dumugi ing nagari Mêdhangprawa kapanggih kalihan Prabu Yudakala Krêsna, warta- winartan sami walèh, sang rêtna sakalihan lajêng sinidhikara dados jalu kalih pisan pinaringan nama Radèn Andewara Radèn Amijaya. Wau ta Radèn Abimanyu ingkang kombul jinêmparing dening Prabu Baladewa dhawah wontên nagari Mêdhangprawa tinampèn dening Prabu Yudakala Krêsna dinangu matur ing purwa madya wasana, lajêng tinêdah kinèn dhatêng Wiratha suwitaa ing Prabu Matswapati [Matswapa...]
[...ti] ing têmbe badhe sae kadadosanipun, sarta dhinawuhan sampun ngraosakên ingkang garwa kalihan para ibu pandoning dewa sami rinêksa, ing wingking sami kapanggih arja sadaya, Radèn Abimanyu botên sawala lajêng mangkat. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka XI kaca 490, taun III)
Nalika kawah mêdal sarta wênganing kanthongan bayi, sadaya botên sami dangunipun, wontên ingkang 4 utawi 5 jam, wontên ingkang kirang saking samantên, mênawi sawêg manak sapisan ngantos 12 utawi 15 jam, nanging makatên punika prayogi sampun kaèngêt-èngêt, mindhak damêl kuwatosing manah, ing sadangunipun kawah dèrèng pêcah botên migunani mapan tilêman, kenging mlampah-mlampah wontên sênthong, kraos arip kenging katilêmakên, ngombe wedang, nêdha sarta tilêman ing rêsban, cêkakipun punapa ingkang kakajêngakên kenging kemawon, watonipun èngêt, namung kêdah nyêlaki pirantos, kados ta: kursi, meja, ingkang jalêr sarta dhukun, bilih sampun kraos sakit anjêlih asangêt, dene
èstri ingkang tatag sarta nas, botên purun ambêngok sangêt-sangêt, dhukun sarta êmban nalika ingkang wawrat nyakiti, acêcawisa punapa ingkang mêsthi kangge, sarta bilih kawah sampun pêcah prayogi lajêng mapana dhatêng patilêman, sampun tamtu sakitipun sangsaya mêtêg, awit sirahing bayi andhêsêg dhatêng cangkêm kanthonganipun saking sakêdhik, bayi wiwit mêdal saking
kengkenana êmban mêndhêt latu mawa wontên ing wadhah, bilih ingkang manak kraos badhe wawratan, dhukun akèna nglèmèki sangandhaping juburipun, sarta ingkang nyakiti kapuriha wawratan ing lèmèk wau kemawon,
sêsukêr saking sênthong. Nalika para èstri nyakiti asring nêdha lendheyan dhatêng ingkang jalêr, punika kenging kemawon, dene bilih badhe ngêdên kêdah gondhelan tangsul ingkang sampun kacawisakên ing patilêman, suku madal meja alit, tilêman miring dhêngkul kajingkrungakên, janggut kasèlèhakên ing dhadha utawi susu, bilih karaos sakit malih, prayogi mêgêng napas sarta sampun anjêlèh, [anjê...]
[...lèh,] angêdêna sangêt kados mênawi wawratan, sakèndêlipun ngêdên botên dangu sirahing bayi katingal mudhun cêlak ing kori, kulit dados tipis kados dalancang, ing sapunika sampun botên sagêd ngêdên malih, dhukun wiwit mêtêlakên èpèk-èpèkipun ing sacêlaking jubur, murih sampun ngantos rêmpit, kraos nyakiti ingkang wêkasan, sakêdhap êngkas sirahing bayi mêdal, sarta badhe ngwêdalakên pundhakipun gampil kemawon, wusana bayi lajêng nyuwara: cumêngèr.
Wiwit punika sampun botên wontên ingkang kraos, wah badanipun kraos ènthèng, dhukun lajêng anggalebagna bayi malumah, bilih ususing pusêr anggubêd kêdah dipun ulur, kintên-kintên 10 dim Nèdêrlan saking padharaning bayi dipun tangsuli bênang ingkang kêncêng, bênang sasisihipun katangsulakên ing pusêr sacêlaking ari-ari, pusêr saantawising tangsul bênang lajêng kagunting, bayi kasèlèhakên ing pangkoning êmban, sadanguning bayi sampun lair: êmbok kêdah kèndêl sarta sukunipun karapêtakên, botên dangu padharanipun kraos sakit, sarêng dipun grayang lêrês ing kanthongan bayi raosipun anggarênjêl kados sirah bayi, dene kanthongan bayi sampun mangkêrêt kantun sabundêripun ari-ari, sakit punika badhe madal utawi [u...]
[...tawi] ngwêdalakên ari-ari, ing nalika punika ari-ari dumunung wontên kori, dados bilih badhe ngwêdalakên namung katarik saking pusêr ingkang taksih gandhèng, otot-otot ingkang krakêt ari-ari punika nunggil panggenaning bayi tuwin pusêr sarta ari-ari, wontên tiyangyangtiyang. manak ngwêdalakên êrah kathah, kanthongan bayi kirang mangkêrêtipun, tanganing dhukun kêdah amêtêl kalihan anggosok saubênging padharan, bilih kanthongan bayi kraos atos sarta alit, tanganing dhukun kalêbêtna sarta ngwêdalakên ari-ari ingkang taksih krakêt ing kanthongan bayi, wusana sadaya wau ingkang tamtu mêdal sawêg sagêd rampung.
Sasampuning jabang bayi lair namung kantun anglêrêpakên badan kalayan sênêng, nanging ingkang sampun kalimrah ing nagari Walandi, êmban utawi dhukun anyingêpi dhatêng ingkang mêntas manak, ing nalika ari-ari sampun mêdal êmban sampun awit angrêsiki bayi sarana toya, dene ingkang mêntas manak bingah manahipun bilih
ing toya angêt kadamêl nyeka, kêmeja ingkang kenging êrah kasantunan rasukan ingkang rêsik, singêp ingkang sampun [sampu...]
[...n] dipun angêti lajêng kasèlèhna ing ngandhapipun, padharan dipun sèlèhi srêbèd, antawisipun pupu kêkalih kaselehan sinjang, kangge anadhahi êrah, singêp kêkancing ing dom bundhêl ingkang agêng-agêng, kêmeja kagèrèd mangandhap sanginggiling singêp. Wusana ingkang mêntas manak kaêlih dhatêng patilêman ingkang sampun dipun angêti, ingkang ngêlih bojonipun, kalihan angrangkul gulunipun ingkang jalêr, dene tanganipun ingkang jalêr karangkulakên sangandhaping bangkekan, sarta tangan sasisihipun ing ngandhap dhêngkulipun ingkang èstri, punika patrap bilih ambopong badhe ngêlih dhatêng patilêman, bilih botên makatên kenging kasèlèhakên ing meja utawi ing jrambah, ananging botên kenging ngadêg sarta mlampah-mlampah. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka XI kaca 495, taun III)
Bab 15. Sakit budhêg sarta tansah kêmirêng nging-nging kupingipun ingkang kiwa, punapa malih kathah curakipun.
Wontên tuwan bôngsa Walandi nama Tuwan K umur 38 taun, sampun pintên-pintên taun tuwan wau kupingikupingipun. tansah
kêbak curak, ngantos kupingipun ingkang kiwa dados budhêg, sarta tansah kêmirêng swara nging-nging. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan utawi rêndhêman
sagêd ical, sarêng lêt 14 dintên malih sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Tuwan R.B. umur 39 taun, nandhang sakit pipinipun ingkang têngên, laminipun sampun 4 taun. Awit saking sangêting sakitipun ngantos botên sagêd tilêm sarta wicantên, dene bilih sêsakitipun dhatêng lajêng dêngèngèk kemawon, amargi saking bantating rainipun ingkang sisih têngên wau. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan angsal 15 dintên, sêsakitipun sampun botên kêraos, tilêm sagêd sakeca, lêt 2 wulan malih Tuwan R.B. sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 17. Sakit pating prongkol, sarta paningalipun kadamêl ningali samubarang katingal têbih.
Wontên nonah wiwit alit sampun gadhah sêsakit meleseh? sarta marongkol badanipun, sarêng dumugi umur 18 taun nonah wau badanipun saya tambah pating parongkol agêng-agêng. Awit saking punika ngantos anjalari ewahing paningalipun, sabarang ingkang dipun tingali
punika sampun dipun jampèkanjampèkakên. dhatêng pundi-pundi, nanging botên wontên antawisipun sakeca, sarêng nyoba nglampahi adus rêndhêman murad sadintên kaping kalih, dangunipun 15 ngantos dumugi 30 mênit, saking sakêdhik pating prongkoling badanipun saya suda, paningalipun ugi mindhak-mindhak saya sagêd cêlak, sarêng angsal sataun sêsakitipun sampun ical, paningalipun sagêd pulih kados salimrahing paningalipun tiyang, sarta sampun botên susah angangge têsmak.
Rama juru pangripta, mugi dhangana ing panggalih, rèhning kula sampun nate maos Sêrat Nitisastra, anggitanipun Prabu Widayaka, kirang dhamang suraosipun, kasêbat:
Ing jaman Tirta, Sang Hyang Prêmana umur sakêthi of salêksa taun, manggèn ing ...
Ing jaman Dwaparayoga, Sang Hyang Prêmana umur ... taun, manggèn ... .
... môngka ingkang kasêbat jaman Tirta punika, jamanipun Ratu Rama ing Ngayodya, punika kadospundi, ingkang samantên punika nuwun mugi sampun pisan-pisan kagalih badhe mamèrakên kawruh, mila ngantos kalampahan sowan ing Pahêman Radyapustaka, botên sanès jalaran sangking kacupêtaning pamanggih.
Ing wusana ing sadèrèngipun: kula matur sèwu kasuwun.
Pitakènipun Radèn Cakradiharja ing nginggil punika, kula botên dungkap ingkang dados dêrênging pitakèn, botên mênawi sanès pamanggih, dene pamanggih kula mênawi mirit turuting ukara ingkang dipun takèkakên bab sulayaning kawontênan, kados ta: ingkang kasêbut ing Sêrat Panitisastra, jaman Tirta punika prênahipun Sang Hyang Pramana wontên têngahing paningal, yuswanipun salêksa taun, têka Sri Bathara Ramawijaya botên kacariyos yuswa samantên, ananging upami pitakèn makatên saèstu, kados awis ingkang sagêd suka katrangan, sukur manawi wontên. Kula ngalêm sangêt dhatêng Radèn Cakradiharja anggèning ngraosakên bab wau têtela priyantun rêmên marsudi budi. Sayêktosipun kula sampun lami maos Sêrat Panitisastra wongsal-wangsul têka botên gadhah pamanggih amanah prakawis jaman wau, sarêng wontên pitakènipun Radèn Cakradiharja manah kula kados kaosikakên, lajêng maos Sêrat Panitisastra ingkang mratelakakên jaman, kula budi-budi mêksa pêpêt
Ingkang kasêbut ing Sêrat Panitisastra jaman punika sakawan, ingkang wiwitan jaman Krêtayuga, kaping kalih jaman Tirtayuga kaping tiga jaman Dwaparayuga, kaping sakawan jaman Kaliyuga. Kasêbut ing Sêrat Pustakaraja jaman punika tiga, ingkang wiwitan jaman Swara utawi Iswara, kaping kalih jaman Yoga, kaping tiga jaman Sangara, satunggal- tunggaling jaman kaperang dados pitung jaman alit. Pustaka Widyakirana inggih mratelakakên bab jaman, nanging malah saya ngodhêngakên manah, amargi kalihan Sêrat Panitisastra gèsèh urut sarta rambahipun, kalihan Pustakaraja sulaya nami cocog rambahipun, kados ta: ingkang wiwitan jaman Tirtayuga, kaping kalih jaman Krêtayuga, kaping tiga jaman Dwaparayuga, ing Sêrat Samênsêprakên anggitanipun Tuwan Rordha ugi mratelakakên bab jaman, cocog kalihan Pustakaraja, nanging botên mratelakakên bakuning jaman agêng, namung peranganing jaman alit kemawon.
Awit saking punika, kula sumanggakakên para sarjana mugi wontêna kaparêngipun urun pamanggih bab jaman wau. Kondhanging Sasadara.
1. Pawarsakan ... blz 5162. Dintên sae ... blz 5173. Têmbung Cina ... blz 5184. Kalêmpaking kawruh sawatawis ... blz 5225. Ngèlmu ukur sawatawis ... blz 5286. Bab kewan gêgêlan ... blz 5307. Ringkêsaning cariyos ringgit purwa ... blz 5348. Ngèlmu padhukunan bayi ... blz 5399. Tirta usada ... blz 54310. Pitakèn bab jaman ...
sampean dewe kuwi. sopo ngerti sing nulis
kerikil 😜🍃••••#sumatrabarat #padang #upiyptkpadang #siswasumbar #friendship #maweh #lfl #fff
Kapan-kapan pethuk maneh, muga muga padha lega atimu! Kapan-kapan mrene maneh, muga kang kuwasa paring keslametan! Jroning ati durung pengin pisah, jroning ati trenyuh yen ngelingi. Wektu apik ora kaya dina wingi, kowe kabeh bakal dakkangeni! #2012
Kapan-kapan pethuk maneh, muga muga padha lega atimu! Kapan-kapan mrene maneh, muga kang kuwasa paring keslametan! Jroning ati durung pengin pisah, jroning ati trenyuh yen
Kandang), Saniscara Kliwon Wayang (Tumpek Wayang), Saniscara Kliwon Watugunung (Saraswati)
Lha kan biasane nanjak pAkdhe 😀 mosok sik wedhi 😆
tedas mamah. Syukur nek isoh entek. Wis suwe lehku nglumpuk’ke iku…”
”Oo…. nggae dhewe to Mbah?”
aslinya, "pawartane padhita linuwih,
ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun,
pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan uningeng luput,
pendeta wus lajeng hing lampahira, mring
benang dhepok sepi, nyata kawuwusa, Lampahe Syeh Melaya, kang arsa amunggah
kang marang ing pati, den kahasto pamanthenging cipta, rupa
ingkang sabenere, sinengker buwaneku, urip data nana nguripi, datan antara
mangsa, iya anaripun, pas wus ana ing sarira, tuhu
Jaman Romo siyen ingkang cluthak naming Romo piyambak
Cluthak kok berjamaah. Ngko njur ono Thawaf Cluthak
Lha sakmeniko kulo kuwatos jumlah tiyang cluthak ngluwihi jumlah penduduk sak-Negari
Wah, nggih jangkep maknanipun, Romo.
Nggragas. Rakus. Syuraaaaqoh, Romo, alias serakah.
Gusti Allahipun bondho, agamanipun bathi, tarekatipun wani piro.
Niki wau kulo siapaken daharan kagem Romo
Meniko tondho bekti kawulo dumateng Romo
Pacul kulo sanes sembarang pacul. Pacul putra Romo meniku pacul import
We lah, pacul wae import?
Niku pertondo sugih, Romo. Menawi tiyang sugih niku nopo-nopo tumbas. Menawi ndamel piyambak niku fakir miskin
Ngono yo. Sing mulang kowe ngelmu koyo ngono kuwi piye yen tak pacul ndase
Mbangane ndasmu sing tak pacul… Wis ra sah kakehan cangkem. Endi panganane sing jare kok masak dewe.
jajah deso milangkori, jajah kitho ngantos mulang keri. Kawulo pados mendo utawi wedus, pados sapi, kebo, ayam, bebek…. Nanging sami ndelik sedoyo, kalah lan ajrih kalian bajing kadal tekek niku wau….
Saiki terus terang aku dadi waswas marang seliramu
Bar kok suguhi tongseng bajing, sate kadal lan dendeng
duwe omah, jenenge Negoro. Ning omah kuwi, rakyat duwe Pembantu Rumahtangga, jenenge Pemerintah. Dadi Pemerintah kuwi sing ngabdi,
lan Lembagane dewe. Negoro sing nentokke
Nanging duweke Negoro. Pemerintah sing diawasi. Pemerintah ki ora kuwoso. Sing kuwoso ki Rakyat nganggo Badan Negoro kuwi mau.
Ketoke saiki wis ora ono Negoro. Sing ono ki Pemerintah kang ngroso
Kowe ora perlu golek pangan, wong wis dijamin
Pamongprojo kuwi nyekel pedang, orang nyekel pacul. Pedang dienggo njogo bondho lan martabate rakyat, yen pacul diengggo golek panguripan. Lha kok
[[Kategori:kacamatan ing Karangasem {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sidemen,_Karangasem&oldid=1035909"	Kategori: Propinsi BaliKabupaten KarangasemKategori ndhelik: Artikel
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.12, 14 Maret 2016.
tak kandhani ya... Ibu ora tau kecewa karo kowe. Wong liya ora tau ngerti apa wae sing mbok lakoni. Tapi ibu ngerti, ibu paham. Isih ana wektu nggo ngrampungke. Sholate aja lali, kudu luwih apik. Ditambah karo
KELUWARGO, OMAH SUPADOS SLAMET SAKING SEDOYO
Mirin?) inggih menima bumbu pawon kanggé masakan Jepang ingkang arupi unjukan mawi alkohol kanthi werna kuning, raos ingkang legi, lan gadhah kandhutan gula 40%-50% lan alkohol kirang langkung 14% [1]. Mirin dipunginakaken kanggé masakan Jepang ingkang dipunolah kanthi cara nimono (dipungodhog kalihan kecap asin lan dashi) lan campuran kanggé manéka jinis saos, kados saos kanggé kabayaki (tare), saos kanggé soba (soba-tsuyu), saos kanggé tempura (tentsuyu) lan saos teriyaki. Kandhutan alkohol ingkang wonten ing mirin saged ngirangi raos amis wonten ing ulam lan ngirangi resiko risaking dhaharan ingkang dipunmasak. kandhutan gula wonten ing mirin dipunginakaken kanggé nambah raos legi ing dhaharan ingkang dipunmasak saéngga katingal cerah lan nambah aruming masakan.
Mirin minangka minuman keras[besut | besut sumber]
Mirin dipununjuk wonten ing Jepang minangka campuran Shirozake ingkang dipununjuk nalika perayaan Hina Matsuri utawi campuran sake ingkang dipununjuk ing tradisi toso ndedonga nyuwun keslametan ing dinten kapisan taun énggal. Ing Jepang, mirin kalebet minuman keras ingkang sami kados bir utawi wiski ingkang kenging pajeg minuman keras lan anggènipun damel mbetahaken ijin khusus. Dumugi taun 1996, mirin namung saged dipunpundhut ing toko ingkang gadhah ijin nyade unjukan punika, ananging sapunika pikantuk dipunsadé kanthi ing samubarang papan lan ingkang nyade namung mbetahaken ijin nyadé mirin kanthi ècèran.
Mirin-fū?) inggih punika bumbu pawon kanthi rasa kados mirin, ananging padatanipun ngandhut alkohol ing sangandhaping 1 % , dipundamel saking cairan gula ingkang asalipun saking beras (mizu ame) dipuntambah kalihan bumbu masak saking bahan kimia. Ing Jepang, mirin-fū boten kénging pajeg minuman keras saengga saged dipunsade kanthi regi ingkang mirah. Hon-mirin (
Hon-mirin?) punika sebatan ingkang asring dipunginakaken kanggé mirin ingkang asli, sebatan punika dipunginakaken kanggé mbédakaken antawisipun mirin asli kalihan mirin damelan.
Prosès damel mirin[besut | besut sumber]
Beras ketan dipunkukus lan dipuncampur kalihan ragi lajeng dipuntambah kalihan jinising arak ingkang dipunwastani shōchū utawi jinising alkohol ingkang mbiyantu proses peragian lan dipunsimpen 60 dinten. Bibar rampun prosès peragian lajeng bahan-bahan dipunperes lan dipunsaring. Enzim emilase minangka kandhutan ing ragi ngewahi karbohidrat ing beras dados gula, déné asam suksinat lan asam amino maringi rasa ing mirin. Kadar alkohol ketahan déning ragi saéngga kadar gula ingkang kantun ing mirin langkung inggil katandingan kalihan sake[2].
Asal-usulipun mirin punika minuman keras aawis kanthi rasa legi ingkang asring dipununjuk nalika zaman Edo sadèrèngipun tiyang Jepang ngunjuk jinis sake ingkang dipununjuk sapunika. Wonten sapérangan pamanggih ingkang ngandharaken babagan asal usuling mirin ingkang sadaya dèrèng saged dipunbuktèkaken keleresanipun, inggih punika :
Mirin asalipun saking minuman keras kanthi rasa legi saking Tiongkok dipunsebat meirin ingkang dipuntepangaken wonten ing Jepang nalika zaman Sengoku.
Mirin sampun wonten saking jaman rumiyin ing Jepang, asalipun saking sake mawi rasa legi ingkang dipuntambah minuman keras asil saking fermentasi ingkang dipunwastani shōchū supados boten cepet bosok.
^ (id) Resep Mirin, (dipunakses tanggal 1 Maret 2013)
^ (id) Mirin, (dipunakses tanggal 1 Maret 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mirin&oldid=1075721"	Kategori: Ombèn-ombèn JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
PANEMBAHAN SENOPATI (RADEN SUTAW...
Indonésia nduwèni ékonomi mawa basis-pasar, nanging pamaréntah isih mainaké peranan wigati. Pamaréntah nduwèni luwih saka 164 BUMN lan netepaké rega sawetara barang pokok, klebu bahan bakar, beras, lan listrik. Sawisé krisis finansial Asia sing diwiwiti ing tengahan 1997, pamaréntah njaga akèh porsi aset sèktor swasta liwat pengambilalihan kredit bank ra lancar lan asèt parusahan liwat prosès réstrukturisasi utang.
(en)(id)Program Bank Dunia ing Indonésia ngenani Isu Ekonomi
Proklamasi • Mangsa transisi • Orde Lama • Orde Lama:Demokrasi Terpimpin • Gerakan 30 September • Orde Baru • Gerakan 1998 • Reformasi • Sajarah jeneng Indonésia
Nugini · Peru · Filipina · Rusia · Singapura · Korea Selatan · Republik Cina · Thailand · Amérika Sarékat · Vietnam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ékonomi_Indonésia&oldid=992375"	Kategori: Ekonomi Indonésia	Menu navigasi
anggadhahi siwi / jaler warnane apeleg. 12. Ingkang rama inggih sampun paring nami / Raden Iskak ika / sampun supit nulya krami / pikantuk Semarang. 13. Anak dulur pernah kapenakaneki / kalyan ibunira / nanging sugih
kathah gening bekta dunya. 15. Sinjang keling arta perak miwah jeni / sedasa gotongan / sekalajeng asugih / nenggih pangeran punika. 16. Putra jaler jaler tinumbas dhateng pawestri / lajeng damel bandha / Raden Iskak ngalih nami / Pangeran Natakusuma. 17. Nengena nenggih wau kang winarni / agenti kocapa / wonten tiyang dagang sapi / kang wisma nagari Wangga. 18. Lereh Landhoh lereh dhusun Landhoh nenggih / wonten ara-ara / tiyang Wangga Sokawati / ing ngriku lerehanira. 19. Saking kidul bekta bawang nila werni / winade Juwana / mantukipun bekta trasi / winade dhateng Mataram. 20. Tiyang Wangga sampun mantuk ping gawani / lembu tigang dasa /
padosi tan kepanggih / gandhek lereh datan bidhal. 22. Kepalanya ingkang minangka nglurahi /
manawi inggih marengi / anenggih karsa sampeyan. 24. Kula nuwun cucal mahesa sakedhik / satebah kewala /
panuwun kula. 26. Pangeran Tengah pangandika manis / pundi wisma / ing dhusun apa negari / Santiwignya pernata. 27. Gih pangeran griya kula ing nagari / nagari ing Wangga / hamba dagang brambang gusti / kula wade ing Juwana. 28. Mantuk kula inggih bekta gereh trasi / yen nyipeng kawula / salere dhusun puniki / ana arane kang wiyar. 29. Caket balong ngembekaken lembu gusti / pituwin angguyang / mila hamba kelangeni / pangeran alon ngandika. 30. Dahateng
Dhateng tiyang Wangga sampun den tampani / anulya pamitannya / Pangeran sampun ngilalni / wus mundur saking ing ngarsa. 33. Santiwignya sampun panggih rencangneki / dhateng ngara-ara / lembu lajeng den momoti / cucal dhungkul ambenira. 34. Bidhal momot
wonten ageng alit / selur lampahira / lare angon aningali / arantab samarga-marga. 36. Datan kocap lampahira aneng margi / sampun prapta wisma / dhateng ing Wangga nagari / kocapa lembu satunggal. 37. Lajeng ngamuk momotane kocar-kacir / kantun cekathakan / taksih kanthil aneng geger / lembu kadya katempelan. 38. Mangilen ngaler ngidul ngetan nenggih / binendrong wong kathah / wonten ingkang nyejatani / datan busik wulunira. 39. Angamuke lembu saya anemeni / nunjang sarta nyundhang / akathah tiyang kang kanin / lembu mlajeng mlebet wana. 40. tinututan sadaya datan nguntapi / serap wayahira / tiyang sami wangsul mulih / tan
ing ngarsa. 42. Wus umatur awit purwanireng nguni / dumugi wekasan / Santiwignya aturneki / pangeran alon
dhawuh dyan mintar. 44. Samya bekta sanjata pedhang lan keris / kadya nglurug perang / wan dipunkepung
nyaketa / ajrih yen dipungondhang / anenggih yen kadi mantri / kang kanin punika / singa pejah ugi. 2. Wayah asar lembu pan sampun asayah / kengingnya dipunjaring / kabekta mantuk enggal / katur dhateng pangeran / cekathaken taksih
ambenira / kados saget digdaya / gen kula nuwun rumiyin / dhateng Pangeran Tengah / ing Landhoh dalemneki. 6. Jeng pangeran kinen mendhet kuda / lajeng dipunkalungi / cucul amben punika / lajeng dipun sanjata / kaping gangsal boten busik / kinen anumbak / inggih boten ngemasi. 7. Dipunpindhah kinalungaken mahesa / binendrong dipunbedhili / pan inggih tan pasah / pangeran dhawuh sigra / cucul lajeng dipunbagi / samerang-merang / anenggih agengneki. 8. Sampun radin binagi tiyang sawangga / kinarya jimat nenggih / kabuntel ing sinjang / kangge susupe sedaya / wonten kang kinarya sabuk kaulesi / pethak anenggih pundhi-pundhi. 9. Antarane wonten satengah wulan / katur jeng sultan Mentawis / pirengnya jeng sultan / saking aturira / bala pangeran Wangga tur uning / mring Kanjeng Sultan / Agung inggih Mentawis. 10. Purwanipun miwiti
paringena surat mami / jabaning layang / tutur anak mami. 12. Lulangira kebo dhungkul lan sungunya / sun pundhut ing Mentawis / sira gawa pisan /
Wis bidhal saiki becik kinarya / nulya lengser sing ngarsi / sarta mundhi serat / mantri sekawan gya budhal /
inggih Landhoh desa / Pangeran Tirta Kusuma / semu kaget ingkang galih / wonten caraka / saking Mentaram nagri. 15. Sami lenggah mantri sakawan punika / Pangeran Tengah aglis / tedhaken ing lenggah / nyakiti gandhek duta / Pangeran Tengah nampeni / kang nawala / enggal pan bika aglis.
donganingwang / tumekaa ingkang siwi / Rahaden Tirta Kusuma / satriya anom apekik / ingkang seneng amukim / omah desa
iya ora pa maning / nalika tanggal lima las / lan jrone Sawal kang sasi / sira katekan iki / wong ing Wangga dagang
tanggalnya / anenggih Sawal kang sasi / apinuju ingkang arsi / anenggih Dal taunipun / sengkalannya kang warsa / kirim blanja ingkang rayi / limang atus pitung dasa pitu ika. 7. Pangeran Tirta Kusuma / sareng maca ingkang tulis / (sunuk?) neng jroning wardaya / wus kadhadha semuneki / marwata sultan Banten mring / kang rama Sultan Agung / dene paring busana / rong
Momok den aturi / Pangeran Tirta kusumeki / sedaya wus prapta ngayun / manggihi mantri duta / ingkang saking ing Mentawis / saben dalu genipun sami jagongan. 9. Serat saking Mentaram / inggih sampun den wangsuli / ingkang nyerat putranira / Raden Amir sampun wasis / kang rama paring lit / kabeh purwaning kang tembung / memanising bebasan / ngasoraken jiwa ragi / aja kaduk ngegungaken sarira. 10. Sultan Agung ingkang kwasa / pernah sepuh dhasar sekti / dadi ratu Tanah Jawa / sinembah para bupati / pira-pira wak mami den sruwe marang sang prabu / mulane putraningwang / gonmu nulis ingkang becik / aja kongsi aksara pegat kalimah. 11. Destun temen yen wong desa / kurang tata kurang titi / nora mangerti sujana / ja kongsi ngisabi-sabi / yen den guyu wong nagari / tandha tedhak saking dhusun / kang putra aturira / kados boten nguciwani / boten benten nalar ngriki lan Mentaram. 12. Temtu wonten kacekira / ing dhusun klayan nagari / dipunulig saben dina / atanyah tembungireki / bok inggih tiyang nagari / kinen gantheng amalaku / mangsa silih nyandhaka / kalayan tiyang ing desi / nadyan dhusun boten sembarang dhusunnya. 13. Kang rama alon ngandika / iya bener sira iki / serat sampun tinulisan / sampun dadya gening nulis / katur kang rama aglis / winaca sinukmeng tembung / sadaya tandukira / rakiting aksara titi / sampun leres aksara arayak-rayak. 14. Dupi enjang seratira / tinampekaken tumuli / dhateng gandhek ing Mentaram / gandhek sampun anampeni / sarta umatur aris / pangeran kawula nuwun / mumpung enjang abidhal / tigang dinten dhateng ngriki / sekalangkung
kangjeng sultan grahita / pan mesem sajroning galih / dene bisa udanagara utama. 17. Punika serat kawula / mugi konjuk
mengkoni Tanah Jawi / pra Bupati pasisir takluk sadaya. 18. Pan mansur ing tanah sabrang / para raja siyam nagri / dene ambek rat Jawi / setya legawa ing tyasneki / digdaya dhasar sekti / kasubing rat Jawi punjul / ber pradhah lila ing dunya / bojakramaning sesami / pra bupati wedi asih suyut samya. 19. Sampun ing kadya punika / awiyos boten punapi / kawula sampun amundhi / inggih paparing tulis / saking kangjeng rama aji / panjenengan dalem wau / amundhut cucal lan singat / cucalipun dhungkul nguni / klangenaning kala swargi kangjeng rama. 20. Jeng Sultan sampun aduka / singatipun dhungkul gusti / inggih sampun telas sadaya / tan kantenan kang bektani / wonten ingkang taksih kidhik / damel badhe jungkat wau / slepen pituwin belabah / jujulipun kantun kidhik / gih punika kang sareng serat punika. 21. Mugi konjuk kangjeng rama / wiyaripun kalih kaki / panjangnya namung sekawan / sumangga jeng rama aji / kejawinipun malih / kangjeng rama sultan kintun / lorotining busana / asanget pamundhi mami / kang supadhos anyrambahi kulawarga. 22. Supados anurunana / anak putu buyut mami / dhuwung paringing jeng sultan / kalokengrat ing sabumi / amung punika gusti / unjuk kawula sang prabu / kapundhi ing mastaka / kacancang ing remamami / dunya kerat kawula datan suminggah. 23. Pan namung bekti kawula / kaunjuk dhateng sang aji / serat saking ingkang putra / Tirta Kusuma kang nami / Landhoh wismanya desi / adipati papa wilangun / narima titah ing Sukma / mugi Hyang Widi ngasihi / embun-embunan printahireng suksmanasa. 24. Nalinira sinerat / nuju dinten Senen Legi / tanggalnya kaping sakawan / Dulkangidah ingkang sasi / tau dal kang winarni / sengkalanya warsanipun / kali sabrang angin kisma / sampun tamat tembung titi / ingkang sampun kasebut nawala patrah. 25. Sultan Agung mesem ing tyas / garjiteng jroning galih / nora mambu weton desa / pasanging aksara kita / tembunge memes manis / mendah aneng praja agung / ngungkuli wong Mentaram / nora uman ing pengerti / nadya desa tlitine wong
ingkang garwa amethukaken den asru.Pupuh XXIIKinanthi 1. Nengena jeng Sultan Agung / agantar ingkang winarni / Santiwignya
Menggah wau hikmahipun / kawula sampun ngayoni / den waos tiyang sedasa / boten busik awak mami / nanging supe panganggenya / sampun nangge sombong iki. 5. Kang
abis. 6. Kapundhut Jeng Sultan Agung / sapungkure paman nguni / Santiwignya aturira / bok menawi taksih kidhik / balung pituwin teracak / untunya manawi taksih. 7. Yen taksih cucale dhungkul / wontena sailir alit / kawula ngaturi arta gangsal atus arta ringgit / punika pangeran Wangga / bektani arta mring mami. 8. Pangeran Tengah gumuyu / daya-daya lamun taksih / kula niki basakena / kados (lengak?) ri busik / boten wuninga ing warta / sampun andika mariki. 9. Lah inggih dika umatur / mring Surya Kusuma adhi / pangeran ingkang mardika / dalem Wangga ing nagari / yen cucal dhungkul wus telas / Santiwignya angabektani. 10. Pan inggih kawula nuwun / pamit mantuk mumpung
ingkang winarni / Rahaden Ayu Kusuma / Ki Ageng Banyol wismeki / inggih sampun darbe putra / pepitu kathahnya siwi. 21. Ingkang bajeng jaler wau / raden Sadat ingkang nami / kang nenem samya wanudya / tan kocaping namineki / salebet seratnya ilang / mila tan kacriteng
sedarum / tuwin wayah sami nangis / pituwin para sentana / sabab ingkang sami asih / pan wus lumampah tiyang palasatra / prayogine den tangisi. 25. Teka kurang sedhepipun / yen garwa putra ngemasi / lamun nora tinangisan / rinasan liyaning janmi / wong tuwa dulur palasatra / sami bingah temen iki. 26. Tur mundhak metengi kubur / yen wong mati den tangisi / malah padha sukeng tyasnya / duk kalane bayi lahir / wong tuwa dulur abungah / kaurmatanireng entig. 27. Yaiku umpamenipun / wong mati iku maulih / marang ngalam aor owah / sabab apa den tangisi / marang wismanya pribadya / abakal munggah suwargi. 28. Mulane wajib maguru / weruh sangkan paran pati / kang
dunung / ora wurung bakal mulih / jaler estri padha-padha / nama Cina Landa Bugis / ora wurung yen palasatra / wajib padha istiyar. 30. Weruha panggenanipun / kang bakal sira parani / apa baya wernanira / apa ireng ijo putih / apa wungu kuning abang / apa rungkat padhang bersih. 31. iku uga luwih perlu / aja tungkul dunya iki / aja mati sasar/ mulih nora weruh mergi / dadi kinjeng tanpa soca / mungguh dadi cacing iki. 32. Yen dadi cacing bengkanglung / dimangsa iwen lan pitik / mulane wong urip padha / elinga penggawe becik / weruha ingkang
dipunsirami / sampun wau sinalatan / lajeng modin ketip santri. 34. Amragat mahesanipun kalih totor gih serakit / nalika taksih agesang / sampun dhawuh putraneki / mila totor lawan kala / sampun pasrah ngesthi pati. 35. Layone binekta sampun / aneng pesareyanneki / sinare wetan kang rama / angangge / gedhong pribadi / ing awit iku kalihnya / ingkang putra anengahi. 36. Anulya bibaran sampun / kaji santri ingkang ngiring / sami den adhep sadaya / boten pareng lamun mulih / pitung dinten kajatira / tahlil kawan daranira. 37. Kang putra pangeran wau / Raden Tirtamenggaleki / anggentosi ingkang rama / Pangeran Wetan kang nami / asuyut para sentana / paprintahan kados lami. 38. Wus telas ing
Sinare sakidulipun / aneng pager banon Jawi / margi dhawuhe keng rama / nalika taksih suwargi / gening ngubur Jawi bata / cinataken rameki. 40. Tan kocap ing kajatipun / agenti ingkang winarni / Pangeran Wetan winarna / kang putra jaler kakalih / Raden Rahmat ingkang utawa / Raden Sahid ingkang rayi. 41. Raden Rahmat pamit wau / dhateng ingkang rama nenggih / kesah ngaji dhateng Dengmak / kang rama wus anglilani / enjangipun bidhalira / bekta punakawan kalih. 42.
Ayu malebeng jro puri / umatur raka lon / ingkang raka dipun wungokake / adipati sigra wungu aglis / kang garwa pinanggih / metek sukunipun. 2. Adipati angandika aris / saparan rinengong / ingkang garwa alon ing ature / inggih kula umatur sayekti / kula saking awi / gerah badan ulun. 3. Wonten murub mencorong kaeksi / ulubipun ijo / kulo ijen pan dugi cakete / santri kathah kang samya guling / inggih mung satunggil / kang kadulu murub. 4. Kula sawek sinjangnya sakedhik / kalih kilan kados / ingkang raka alon ngandikane / mengko esuk sun prisane iki / endi ingkang ciri / siwek bebetipun. 5. Adipati amiyos ing Jawi / angandika alon / marang ketip pangandikane / sira ketip modin lawan santri / kabeh aja mulih nganti mengko esuk. 6. Lurah ketip umatur wotsari / sandika kemawon / adipati malebeng daleme / nulya dhawuh teng kokineki / santri kinen maringi / bukti sami atur. 7. Kathahipun kalih welas santri / modin pitu kang wong / ketip kalih satunggal lurahe / bakda sahur ketip amrintahi / salabehe santri aja mulih iku. 8. Padha bareng mulih mring mami / anganti kang dhawuh / adipati iya timbalane / modin santri sandika turneki / warnanen ing ratri / sareng enjangipun. 9. Adipati amiyos tinangkil / garwa dherek miyos / apan sarwa
angandika aris / dhumateng ketip anom eh ta ketip santri pira kehe / ingkang tilem aneng ing pendhapi / iya mau bengi / ketip anom matur. 11. Santri amung kalih welas gusti / ageng alit anom / modine nem tiga ing ketibe / kapetengen magersari / hamba datan uning / kathah kedhikipun. 12. Raden ayu
bengi / akelangan ingsun. 13. Yasupe ingsun tibeng pendhapi / bokmanawa weruh / ana ingkang jupuk ngumpetake / ketip anom sigra ngadeg aglis / modin lawan santri / akirab sedarum. 14. Kinen ucul
alon / gih punika kang suwek sinjange / boten samar wau dalu niki / pan kula suluhi / cocog wernanipun. 17. Dyan dipati angandika aris / iya becik anom / santri siji kuwi gawa mrene / ketip anom sigra
santri sun takon / iya sira ing endi wismane / lawan sapa jenengireki / sapa darbe siwi / ngendi asalipun. 19. Raden Rahmat umatur ngabekti / kula umatur
adoh / sira ingsun andheng aneng kene / ingsun pundhut anak sireki / yen esuk sira ngaji / omahe pengulu. 22. Raden Rahmat manembah tur bekti / sumangga kemawon / mung paduka wontena kersane / utusan dhateng Landhoh gusti / aparing udani / inggih bapak ulun. 23. Angandika rahaden dipati / liya dina
andhap asor wau. 25. Datan winursita nguni / wus cariyos / dyan dipati utusan mantrine / dhateng
kathah dipunkinten / utusan Mentawis / nulya den panggihi / mantri Demak cundhuk. 27. Kang nawala sampun den tampani / mring Raden Wirabom / gya pinijet binula elake / tembungipun arum manis / dasar kadhuk manis / barang
Serat saking rakanipun / adipati Demak prajanipun / ajejuluk Patmanagara dipati / anenggih ing wiyosipun / yen pareng eklas ing batos. 3. Yen seneng kaliyanipun / putranira anenggih puniku Raden Rahmat ingkang taksih ngaji / dhateng griya pangulu / ing Demak kauman enggon. 4. Badhe kula pendhet mantu / apinantu anak kula wau / bajeng kula Raden Ajeng Rara Kuning / yen tinakdir Hyang Agung / dinadosaken ing jodho. 5. Nenggih Raden Rahmat putranipun / nenggih sampun tigang taun kula / ajar dhateng kadipaten nulis Jawi / Arap sampun putus / tan wonten ingkang winaos. 6. Atelas titining tembung / serat ingkang kasebat punika / mugi adhi serimbit samya anggalih / kula nuwun angsul / serat esaning ing batos. 7. Raden Tirta Menggaleku / sampun tamating pemaosanipun / mlebeng dalem sarwi bangking serat neki / pirembag lan garwanipun / bubukaning cinariyos. 8. Keng rayi bingah kelangkung / ingkang putra badhe kapendhet mantu / kangjeng Demak inggih dipati / pikantuk semboyanipun / estri wenanireng tanggon. 9. Karya serat angsul-angsul / sampun dadya pinaringaken wau / dhateng mantri ing Demak sampun
alon. 10. Tan kocaping marga agung / sampun prapta ing Demak prajagung / dyan dipati pinuju sawek siniwi / mantri duta sampun cundhuk / mundhi serat wus cumaos. 11. Serat ingaturaken sampun / gya pinijet pan binuka sampun / serat angsul anenggih saking kang rayi / Raden Tirta Menggaleku / Pangeran Wetan ing Landhoh. 12. Urmat ingkang taklimipun / serat katuring panjenenganipun / dhateng kangjeng adipati / Patmanagara kang mengku / dalem kitha Demak kaot. 13. Sampuning kadya puniku / ingkang wiyosing sekathahipun / apan kula inggih sampun anampeni / ijemaning srat sedarum / kang kasebat jro wiraos. 14. Prakawis pun Rahmat wau / gih sumangga pan dados keranipun / tan rumaos kawula adarbe siwi / mung paduka ingkang gadhuh / sumangga kersa kemawon. 15. Dadosa ing jodhonipun / ingkang putra Rara Kuning wau / adhatengaken nini-nini / supados sageta lulut / tan wonten suwaleng batos. 16. Mung punika atur ulun / ing titining serat winuwus anuju / tanggal ping kalih dasa pinarenging sasi / Mulud taun Je ingkang gumantos. 17. Raden dipati ngedhatun / wus bibaran punggawa sedarum / den dipati dhawuh dhateng garwaneki / critanya bebukanipun / serat wangsulan ing Landhoh. 18. Den ayu bingah kelangkung / sampun lami dados karsanipun / kang panggalih den ayu karsa yektosi / nalika dalu amurub / aneng pandhapa mancorong. 19. Nengena ingkang winuwus / nenggih Raden Tirta Menggaleku / Pangran Wetan utusan mring Demak nagri / ngaturi mahesa selangkung / abumbung ulam ing pawon. 20. Kinarya sugating tamu / lan pituwin kinarya ulam tayup / kangjeng Demak adhawuh kinen nampani / mahesa inggih sekalangkung / ingkang saking
nulya dipunjanjeni / cinepeng ing astanipun / sineksenan ketib anom. 24. Bakda
punggawa gung / pra sentana ingkang saos. 25. Gumerah suwaranipun / ambegane sami dipun kepang / tyas atunggil bandhul nenggih saringgit / lan saptangan sutra alus / sedaya bingah ing batos. 26. Anulya bibabaran sampun / Raden Rahmat dherek ki penghulu / dhawuhira anenggih raden dipati / wayah asar pinaesan iku / ngangge cara kaji mawon. 27. Adat cara Demak iku / nenggih cara kaji wau / cara Arab ingkang dipunirib-irib / amrih nyawabana iku / nyawabi sageta tiron. 28. Sampun asar wayahipun / Raden rahmat binusanan sampun / dhasar santri binusanan cara kaji / kathah samar samya dulu / dhasar sigit bagus anom. 29. Yen ta sampun abagus / rare dhusun Landhoh pundhut mantu /
Jangkung panembahan dalem ing desa Landhoh kabupaten nagara Pathi sarta wus pirembug mupakat lawan penggalih dalem Kangjeng Sultan Agung kuwasa ing Mataram paedahe sapungkuringsun anak putu padha wajib tumindak klakuwan kang becik
TanggaJepang MomLehIndonesiaRumaja18 Tahun LawasKoreanThaiPijetAmatirGunging Éndah WadonBojo MbelingNgandhutDhuwur DefinisiMom Aku Wis Dhemen
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.freehqtube.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
iki dikenal kanthi julukan SMA Tugu, amarga manggon ing dalan Tugu sing misuwur ing kutha Malang.
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 22 Oktober 2016.
OilSandhi Sudha OilSandhi Sudha PlussandhiyamonipriyaSandhu Contracting LtdSandhu
Pégasos) inggih punika satunggaling turangga jantan ingkang gadhah swiwi lan kalebet putra saking Poseidon lan Medusa wonten ing mitologi Yunani.[1] Poseidon merkosa Medusa saengga Athena ngewahi Medusa dados monster.[2] Pegasus punika satunggaling turangga ingkang kagungan swiwi kanthi werni putih ingkang wiyar [3]. Pegasus piyambak kathah kapanggihaken wonten ing karya-karya seni saking Yunani, Romawi lan ugi Mesopotamia. Pegasus punika kalebet satunggaling makhluk ingkang wujudipun nggambaraken wontenipun hubungan antawisipun dewa-dewa lan iblis utawi monster wonten ing donya kuno lan donya klasik.[1]
Pegasus ugi paring pambiyantu dhateng Bellerofon sang pahlawan nalika perang nglawan Chimaera lan bangsa Amazon. Kala punika, Bellerofon nyobi
dhawah saking Pegasus. Ingkang mandhapaken punika déning Zeus. Ananging Pegasus tetep saged mabur lan saged nglajengaken lampahipun dumugi ing Gunung Olympus. Awit saking punika, Pegasus nelasaken dinten-dintenipun kanggé mbeta gludhuk (petir) kagem Zeus. Tembung pegasus kanthi wiyar punika kaginakaken kanggé tumuju ing manéka jinis turangga (jaran) ingkang kagungan swiwi.
punika papan anggènipun Okeanos wiyos;"[4] Ananging asal usul nama pegasus saged dugi saking tembung ingkang asalipun saking Basa Luvian: pihassas, kanthi teges "petir".
Pegasus lan tuk (mata air)[besut | besut sumber]
Wonten pundi kemawon Pegasus nggedrugake (menghentakkan) sukunipun wonten ing bumi. Banjur punika lajeng medal sumber tuk utawi mata air. Salah satunggalipun punika ingkang wonten ing Gunung Helikon, ingkang dipunwastani Hippokrene ("mata air kuda"),[5],[6] lan Poseidon paring préntah dhateng redi kasebut supados boten mbengkak kanthi tembang Muse; lajeng mata air sanèsipun wonten ing Troezen.[7] Hesiod nggambaraken bilih Pegasus punika nembé ngunjuk kanthi tentrem ing salah satunggaling tuk nalika Bellerofon dugi lan nyekel Pegasus. Hesiod ugi ngandharaken bilih Pegasus punika mbeta gludhuk kanggé Zeus.
Pegasus lan Muses[besut | besut sumber]
Pegasus punika dipunurus dumugi ageng déning Muses wonten ing Gunung helicon, papan nalika piyambakipun dipunbeta déning Dewi Athena.
^ Pausanias, 9. 31. 3.
^ Antoninus Liberalis, Metamorphoses 9
^ Pausanias, 2. 31. 9.
Pigasus (pulitik)Cithakan:Mitologi yunani-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pegasus&oldid=1002304"	Kategori: Makhluk wonten ingmitologi YunaniJaran mitologisMitologi YunaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 4 Maret 2016.
Saiki Kusuo no Psi Nan 38 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 1 Saiki Kusuo no Psi Nan 2 Saiki Kusuo no Psi Nan 3 Saiki Kusuo no Psi Nan 4 Saiki Kusuo no Psi Nan 5 Saiki Kusuo no Psi Nan 6 Saiki Kusuo no Psi Nan 7 Saiki Kusuo no Psi Nan 8 Saiki Kusuo no Psi Nan 9 Saiki Kusuo no Psi Nan 10 Saiki Kusuo no Psi Nan 11 Saiki Kusuo no Psi Nan 12 Saiki Kusuo no Psi Nan 13 Saiki Kusuo no Psi Nan 14 Saiki Kusuo no Psi Nan 15 Saiki Kusuo no Psi Nan 16 Saiki Kusuo no Psi Nan 17 Saiki Kusuo no Psi Nan 18 Saiki Kusuo no Psi Nan 19 Saiki Kusuo no Psi Nan 20 Saiki Kusuo no Psi Nan 21 Saiki Kusuo no Psi Nan 22 Saiki Kusuo no Psi Nan 23 Saiki Kusuo no Psi Nan 24 Saiki Kusuo no Psi Nan 25 Saiki Kusuo no Psi Nan 26 Saiki Kusuo no Psi Nan 27 Saiki Kusuo no Psi Nan 28 Saiki Kusuo no Psi Nan 29 Saiki Kusuo no Psi Nan 30 Saiki Kusuo no Psi Nan 33 Saiki Kusuo no Psi Nan 34 Saiki Kusuo no Psi Nan 35 Saiki Kusuo no Psi Nan 36 Saiki Kusuo no Psi Nan 37 Saiki Kusuo no Psi Nan 38 Saiki Kusuo no Psi Nan 39 Saiki Kusuo no Psi Nan 40 Saiki Kusuo no Psi Nan 41 Saiki Kusuo no Psi Nan 42 Saiki Kusuo no Psi Nan 43 Saiki Kusuo no Psi Nan 44 Saiki Kusuo no Psi Nan 45 Saiki Kusuo no Psi Nan 46 Saiki Kusuo no Psi Nan 47 Saiki Kusuo no Psi Nan 48 Saiki Kusuo no Psi Nan 49 Saiki Kusuo no Psi Nan 50 Saiki Kusuo no Psi Nan 51 Saiki Kusuo no Psi Nan 52 Saiki Kusuo no Psi Nan 53 Saiki Kusuo no Psi Nan 54 Saiki Kusuo no Psi Nan 55 Saiki Kusuo no Psi Nan 56 Saiki Kusuo no Psi Nan 57 Saiki Kusuo no Psi Nan 58 Saiki Kusuo no Psi Nan 59 Saiki Kusuo no Psi Nan 60 Saiki Kusuo no Psi Nan 61 Saiki Kusuo no Psi Nan 62 Saiki Kusuo no Psi Nan 63 Saiki Kusuo no Psi Nan 64 Saiki Kusuo no Psi Nan 65 Saiki Kusuo no Psi Nan 67 Saiki Kusuo no Psi Nan 68 Saiki Kusuo no Psi Nan 69 Saiki Kusuo no Psi Nan 70 Saiki Kusuo no Psi Nan 71 Saiki Kusuo no Psi Nan 72 Saiki Kusuo no Psi Nan 73 Saiki Kusuo no Psi Nan 74 Saiki Kusuo no Psi Nan 75 Saiki Kusuo no Psi Nan 76 Saiki Kusuo no Psi Nan 77 Saiki Kusuo no Psi Nan 78 Saiki Kusuo no Psi Nan 79 Saiki Kusuo no Psi Nan 80 Saiki Kusuo no Psi Nan 81 Saiki Kusuo no Psi Nan 82 Saiki Kusuo no Psi Nan 83 Saiki Kusuo no Psi Nan 84 Saiki Kusuo no Psi Nan 85 Saiki Kusuo no Psi Nan 86 Saiki Kusuo no Psi Nan 87 Saiki Kusuo no Psi Nan 88 Saiki Kusuo no Psi Nan 89 Saiki Kusuo no Psi Nan 90 Saiki Kusuo no Psi Nan 91 Saiki Kusuo no Psi Nan 92 Saiki Kusuo no Psi Nan 93 Saiki Kusuo no Psi Nan 94 Saiki Kusuo no Psi Nan 95 Saiki Kusuo no Psi Nan 96 Saiki Kusuo no Psi Nan 97 Saiki Kusuo no Psi Nan 98 Saiki Kusuo no Psi Nan 99
Saiki Kusuo no Psi Nan 38 :
Saiki Kusuo no Psi Nan 99 04-22-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 100 04-30-2017
Saiki Kusuo no Psi Nan 101 04-30-2017
Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura. [tanda tangan]Panitya,
Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya
Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken
puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat
kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan makempal
dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula ketua osis ingkang
tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur
sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun
kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun
tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun
pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae
ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados
tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara.
Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika.
Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados
sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: "Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa
bukakesophie dee cum bukakebukake tvbukake hardjapan bukakebukake newsbukake japanesebukake
Kaktus balung iwak, iku sajinis spèsies kaktus sing asalé saka Mèksiko. Tetanduran iki umumé tuwuh minangka pethètan amarga kaéndahan kembangé. Sawenèh ana sing ngarani kembang iki minangka kembang Wijayakusuma. Nanging uga ana sing mratélakaké yèn jinis sing dianggep kembang Wijayakusuma iku ana loro, sing siji ya iku Pisonia grandis var Silvestris, Wijayakusuma sing kurang dikenal masyarakat. Anané ing Kapuloan Seribu, Karimunjawa, Pulo Puteran-Madura, Bali, Ambon lan P.Karang. Wijayakusuma golongan iki dianggep kramat déning Kasunanan Surakarta. Jinis kaloro ya iku Epiphyllum oxypetalum sing dikenal minangka tanduran pethètanhias dan Ratu Malam.
MelayuBasa SundaSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.38, 3 Maret 2016.
Havermut, gandum ireng, lan panganan olahane.
Serealia (Basa Inggris: cereal), uga disebut sereal utawa wiji-wijenan ya iku golongane tanduran kang ditandur kanggo kaajab wohe kang awujud wiji kang ngandhut karbohidrat/pathi. Ing
semu (pseudocereals); mencakup buckwheat, bayam biji (seed amaranth), dan kinoa. Sawetara serealia uga dikenal kanggo pakan manuk oceh-ocehan, kayata jewawut/otek lan pira-pira jinis milet. Senajan ngasilake pathi, tanduran kayata sagu,
donya, ngluwihi jinis tanduran liyane, kanggo sumber energi tumrape manungsa lan sato kéwan rajakaya. Ing umume
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Séréalia&oldid=1109740"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaTanduranPertanian	Menu navigasi
wae 1:30..ora trimo aku…….
Ambek bu gurune kadone dikocok-kocok. Wah iki rodok angel mbedheke,
Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas
Juadah lan tempe bacem, Kaliurang, cedak protelon sing nek ngiwo nggone vila-vila kae lho!
Upacara pelantikan Presidhèn AS Barack Obama dianakaké ing tanggal 20 Januari, 2009, ngarujuk marang katentuan amandemèn undhang-undahang AS kaping 20. Upacara minangka tandha miwiti mengku jabatan patang taun Barack Obama lan Joe Biden minangka Presidhèn lan Wakil Presidhèn. Upacara diangkah bakal diseksèni déning luwih saka rong yuta tamu.[1] Téma upacara yakuwi lairé (manèh) kabébasan ("A New Birth of Freedom") kanggo mèngeti ambal warsa kaping 200 kalairan Abraham Lincoln.[2]
Gerbang upacara dibukak jam 8:00 ésuk EST (13:00 UTC)
Upacara diwiwiti jam 10:00 ésuk EST (15:00 UTC) ing plataran kulon Gedhung Capitol. Acara iki klebu:
upacara kanggo kembul bojana ing Statuary Hall ing gedhung Capitol.
Parade tumuju Pennsylvania Avenue ,saka gedhung Capitol menyang Gedhung Putih.
Jeneng “Hussein”[besut | besut sumber]
Obama wis mutusaké bakal migunakaké jeneng pepak, klebu jeneng tengahé Hussein,[3]
Stanley Armour Dunham (mbah kakung saka ibu) · Madelyn Dunham (mbah putri saka ibu)
ObamaSajarah presidensi ASSuksesi presidensi ASKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.56, 21 Januari 2014.
pm	Piye tho arek iki……jare diperkosa….lha kok titithe biso ngadheg….waduh….iku jenenge ceritho sing mustahil…ndodono kareppe sing kepingin dikroyok karo wong wadon mudho lan ayu…thank’s.
MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.tubedxxx.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Radèn Ngabèi Suradipura. Tiyang ingkang marsudi kasusastran Jawi ing Batawi
Punika cariyos lampahanipun Radèn Ardakandha, ing nalika dhèrèk panjênênganipun Tuwan H.L.C. Têmèêlên, kontrolir ôngka 1 ingkang kapiji ing kangjêng parentah agung, kanarsakakênkinarsakakên. dados guru coban-coban têmbung Jawi ing pamulangan luhur nagari Batawi. Kautus ing kangjêng parentah luhur dhatêng tanah Jawi Têngah, kinarsakakên mariksa sakathahing patilasanipun para luhur Jawi ing jaman kina, utawi ingkang maujud aèng sarta elok, kula kinarsakakên dhèrèk, punapa ingkang kapriksa, kawontênanipun sadaya andikakakên nyêrati.
Kala tanggal kaping 2 wulan Sèptèmbêr warsa 1876 wanci pukul
enjing tuwan bidhal saking mistêr kornèlis, rawuh ing ngêbum, anumpak kareta ingkang katarik kapal, kalihan tuwan-tuwan Walandi kalih ingkang satunggal
ngantos dumugi ing palabuhan, tumuntên sami mingkahminggah. dhatêng ing baita kapal latu nama: Ciribon, ingkang sampun misuwur rikating lanpahipun.lampahipun. Kapal wau sakalangkung agêng sarta endah warninipun, rodhanipun wontên ing lambung ngiringan kiwa têngên, pangkatipun kapal saking plabuhan Batawi pukul wolu enjing, dados pêndhak pukul wowolu. enjing sampungsampun. dumugi ing
Tuwan nyare sadalu, enjing pukul pitu bidhal numpak kareta pos dhatêng kitha Pathi, sarêng dumugi ing kitha Dêmak mampir dhatêng ing kabopatèn, ingkang dados bupati Radèn Mas Tumênggung Arya Purbaningrat.
Ing kitha Dêmak punika alit namung urut radinan agêng kemawon, ingkang saking Sêmarang dumugi Kudus. Pacinanipun anglentre alat, nanging ragi katingal rame.
Alun-aluninAlun-alunipun. wayar:wiyar (dan di tempat lain). griya kabupatèn majêng mangidul angajêngakên alun-alun, nanging saantawising griya kabopatèn kalihan alun-alun kaalêtan lèpèn agêng ingkang nama Tuntang (rawa Bahrawa), ugi nama lèpèn Tuntang (Dêmak). Tuwan titagitêtiga. karsa mariksani masjit agêng ingkang kacariyos ing Sêrat Babad Dêmak, ayasanipuniyasanipun. para waliyolah 9. Ingkang bupati angatêrakên kalihan Pangulu Iman, tuwan sarêng dumugi sangajênging masjit, pitakèn dhatêng mas pangulu: mas pangulu manawi para Wêlandi malêbêt ing masjit,
panjênêngan dalêm kula inggih anyumanggakakên. O, mas pangulu sampun sampeyan mawang tiyang, kula kêdah manut tatacara ing ngriki, kula botên purun angangge pranatan piyambak. Tuwan têtiga lajêng ambikak sêpatu tuwin mojahipun, tumuntên wijik ing balumbang. Sasampuning wijik pangulu angaturi lumêbêt ing masjid, ing nglêbêt katingal wayar sarta angraras adamêl lamlaming manahipun ingkang nêmbe tumingal, ingkang nama saka guru sakawan, punika sami katutup ing blabak mawi dipun sohi tosan, mênggah ingkang kasêbut saka ingkang dipun damêl saking tatal, dumunung [dumu...]
[...nung] wontên lèr wetan, ingkang kaciyoskacriyos. iyasanipun Kangjêng Susuhunan Kalijaga, sarèhning saka wau dipun tutupi ing blabag sarta dipun êsohi ing tosan, dados botên sagêt katingal tatalipun. Pratelanipun pangulu Dêmak, bilih badhe sumêrêp kayêktosanipun, kêdah nangaliningali. saking nginggil. Tuwan Tênmèêlên, kapiadrêng kumêdah karsa mariksani kanyataanipun. Pêngulu matur: bilih kajêng tuwan karsa mariksani, punika sampun kula sêdhiyani ôndha ingkang sumendhe ing saka, tuwan lajêng karsa ngayoni mènèk ing ôndha, sawatawis kalih dêdêg ing pamènèkipun tuwan lajêng mêdhun, ing gilihgalih. sumêlang margi ôndha ingkang
kapènèk amêntul-mêntul, kula kadhawahan mènèk ôndha wau, sadadyansanadyan. kula botên nate mènèk, ewadèntên kula lampahi saking awrating tiyang ngawula, ing batos pancèn angupados pandhok,pêndhok. dados ngatingalakên lubèring kuwantêran kula (iyak kok onggrongan) sajatosipun, ing manah inggih tansah dhèr-dheran. Kula lajêng mènèk ôndha wau, sarêng dumugi sanginggiling têngah-têngahan, ing manah ragi gilapên sarta arumaos badhe sêmaput, badan lajêng drêdhêk kringêtên gumarobyos, ciptaning manah isin sangêt bilih wangsula mêdhun, dados kula pêksa kemawon. Sarêng pamènèk kula sampun gayuh lotèng [lotèn...]
[...g] punika raosing manah asrêp kados kasiram toya sawindu, sarta sampun kirang ing ajrih kula. Tumuntên kula aningali wêkasanipun saka ingkang nginggil, andadosakên sakalangkung gumuning manah dene sampun atusan taun laminipun, têka taksih katingal santossantosa. miwah botên wontên ingkang rêmpit, mênggah kayêktosanipun dede tatal pêthelan kajêng, kanyataanipun warni kajêng têtugêlan, ingkang agêngipun salêngên-lêngên panjangipun saasta. Dene blabak ingkang kadamêl anututupianutupi. saka guru wau, kandêlipun sadim. Kula lajêng mêdhun, sadumugi kula ngandhap aningali mimbar damêlan jaman kina, nanging sapunika sampun kaêcèt utawi
kapraos. Saking cariyosipun pangulu satisiti (dan di tempat lain). sangandhaping mambar,mimbar. ing kinanipun rumiyin ingkang
saking pratelanipun pangulu, cagak sadaya wau asal saking karaton Majapait, sarta mawi sêngkala: kori loro gawedinggawening. wong.Sengkalan: kori loro gawening wong (1429 AJ). Korining masjid wontên gambaripun gêlap mawi dipun praos, cariyosipun pangulu upakipunumpakipun. kori wau wontên sêngkalanipun, nanging katutupan ing
ingkang dumunung ing pêngkêran masjid, punika pasareanipun Kajêng Sultan ingkang kaping 3, kalihan para santananipun, ngangge kacungkul,kacungkup. mênggah cungkulpipuncungkupipun. taksih katingal prayogi sarta agêng: ayonpayon. sirap, kacriyos cungkupipun lami sampun risak, ingkang amulyaakênamulyakakên. swargi kajêng pangeran bupati ing Dêmak, kala taun Walandi: 1852. Pasareanipun Kangjêng Sultan ingkang kaping 1 sarta 2, panggenanipun wontên sajawining cungkup ingkang sasisihsisih. lèr utawi sanginggiling Kajêng Sultan ingkang kaping 3, botên mawi kacungkup, awit kajêng sultan kêkalih wau botên karsa kacungkup. Pasareanipun Kajêng Susuhunan Ngundung:Ngudhung. wontên sajawining cungkup dagan ingkang ngandhap, mawi sêngkala
kasêrat wontên ing sela sêkaranipun, mungêl: pandhita trus sariraning tunggal,Sengkalan: pandhita trus sariraning tunggal (1897 A.J., 1965/66 A.D.). saking pratelanipun juru kunci sêngkala wau nalika sedanipun madyaninging madyaning. paprangan wontên ing Majapait.
Sasampuning tuwan mariksa pasareanipun para ratu ing Dêmak, lajêng wangsul dhatêng kabupatèn, lênggah sakêdhap saha ngunjuk tih, tuwan têtiga lajêng pamit dhatêng ingkang bupati bilih badhe lajêng
dene ingkang anênggani pasarean wau, putra wayahipun kang sumare, [su...]
[...mare,] inggih punika ingkang dados juru kunci, anama Pangeran Wijil, wondening ingkang minôngka têdhanipun, kados dening pènsiyun: 175 rupiyah sawulanipun. Kajawi punika sati dhusun Kadilangu kaparingakên, minôngka têdhanipun tiyang ingkang angrimati sawawêngkoning pasarean.
Sarawuhipun ing NadilanguKadilangu. tuwan jujug dalêmipun Pangeran Wijil. Tuwan matur ing pangeran, nyuwun lilah badhe diarahjiyarah. pasareanipun kajêng susuhunan. Pangeran
warni panjang ambêng: bilih dhahar Arya Panangsang ing Jipang. Ing nalika wêktu dhahar, pakathikipun mêksa lumêbêt sowan Sang Arya Panangsang, kalihan akuthah rah margi kupingipun kapêrung dening Sultan Pajang§ Lêrêsipun ingkang mêrung
panjang ambêng wau, panjang pêcah dados sakawan, dene warnining panjang punika kados damêlan Cina: mawi sêkaran ijêm sarta abrit, tumutêntumuntên. tuwan lumêbêt ing gapura ingkang kaping kalih, lajêng lumêbêt malih ing kori kaping tiga, dhatêng sajawining cungkup pasarean ingkang jawi, tuwan ambikak sêpatu sarta mojah, lajêng malêbêt ing cungkup, ing ngriku wontên cungkupipun masih
alit, punika panggenan pasareanipun kajêng susuhunan.
Dene cungkup wau griya limrah kemawon, wangunipun pêncu, pagêr papan gêbyog, makatên ugi cungkup ingkang nglêbêt panggenan pasarean, inggih sêpên botên wontên têtingalan ingkang anèh. Saunduripun saking pasarean, tuwan têtiga nyuwun pamit dhatêng Pangeran Wijil, lajêng têtabean, tuwan nuntên anitih kareta, sarêng dumugi ing Kudus mampir ing grayanipungriyanipun. tuwan asastènasistèn (dan di tempat lain). resadhèn,residhèn. lênggah sakêdhap lajêng tindak anitih kareta kagunganipun tuwan asistèn residhèn, rawuh dhatêng Kudus kilèn, mariksani masjid kina yasanipun Kajêng Susuhunan Kudus, sadumugi ing Kudus kilèn [ki...]
[...lèn] katingal masjid agêng, sangajênging masjid wau wontên manaranipun inggil sangêt saha sae, wangunipun pêsagi, inggilipun wantawis wontên 70 kaki, mênggah pangêtrapipun banon tanpa kalepa ing gamping, namung kaabên kosok sami banon kemawon, pancèn inggih awig ing pakartènipun, pagêring masjid tuwin gapura sadaya banon, pangêtrapipun sami kados dening manara, mênggah pamasanging banon botên kadamêl wradin, awit kasinukarta dening sasêkaran, ing saèstu andamêl rêsêp kang aningali. Tuwan mariksa salêbêting masjid inggih limrah kemawon. Tuwan mêdal saking masjid lajêng mariksa pasareanipun kajêng susuhunan, wontên sawingkinging masjid, pasarean [pasare...]
[...an] mawi kacukupkacungkup. sarta katingkatingalankatingalan. kaupakara sae. Sasampuning mariksani sadaya lajêng wangsul dhatêng asistenan, lèrèh dhahar, sasampuning dhahar lajêng bidhal numpak kareta pos dhatêng kitha Pathi, sadumugining kitha Pathi, lèrèh ing griyanipun Tuwan Wèlêm Têmèêlên, kontrolir ôngka 1 ing Pathi, inggih punika kaprênah ingkang rayi tuwan kula wau.
Kula kadhawuhan kakêrsakakên aningali kitha ing Pathi sarta kinèn anyêrati, kula kaparingan kanthi magangipun tuwan kontrolir, nama Mas Mulyadi.
Ing Kabupatèn Pathi griyanipun majêng mangidul, alun-alunipun botên wiyar, waringinipun sêngkêran namung satunggil, ing
Jawi kina, dene pandhapinipun inggih sae nanging alit, pandhapi ingkang ngajêng kasambêtan tratak anglangkungi panjangipun, nanging ciyut punika ingkang dêdamêladamêl. saru, pagenanipunpangge
bolongan, griya-griya Wlandi inggahinggih. kathah saha ngajêngakên ing radinan agêng, pungkasan kitha ingkaingkang (dan di tempat lain). kilèn lan lor karisidhenan, griyanipun langkung agêng sarta sae, majêng mangalèr mawi plataran mubêng, antawis satêngah pal saking kantor wau, dalêmipun residhèn anglangkungi agêng [a...]
[...gêng] saha endah, dados panggenanipun wontên sajawining kitha, kiwa têngên dalêm mawi griya pamondhokan tamu, ngajêng griya agêng dumugining radinan, wontên patamananipun asri wiyar, ing têngah-têngah wontên bèjinipun. Sarêng sampun sêrap kula wangsul dhatêng pondhokan. Tuwan namung nyare sadalu, enjingipun tuwan bidhal nitih kareta pos dhatêng apdhèling ing Purwadadi Grobogan, saking Pathi ngidul, sarêng
awit radinanipun alit sarta minggah mêdhun, inggih punika ingkang nama rêdi Kêndhêng, sarêng dumugi kawêdanan ing Grobogan, tuwan gantos nitih kareta pêthukanipun tuwan asastèn residhèn [residhè...]
[...n] ing Purwadadi, lèrèh grayanapun tuwan asistèn residhèn.
Enjingipun tuwan têtiga tindak dhatêng Kuwu, têbihipun saking Grobogan tigang pos, sadumuginipun ing Kuwu, tuwan tumêdhak saking kareta amriksani ingkang nama Kuwu, punika maujud angeram-eramakên, ingkang botên kenging ginayuh dening manungsa, ing ngrikukungriku.
raosipun asin, sarta amêdal kukusipun, dene ing pinggir ugi sami malêndhung alit-alit sarta kathah pêcahing plêndhungan ingkang alit-alit, swaranipun pating crêplok, inggih mêdal kukusipun, sarta angêdalakên toya panapanas. sarta asin, toya ingkang mêdal saking pêcahing plêndhungan wau dipun kirihi dening para tiyang ing Kuwu, kadamêl sarêm.
Mila para tiyang ing Kuwu pakaryanipun sami damêl sarêm saking wêdaliwêdaling (dan di tempat lain). toya plêndhungan êndhut ingkang blêdhug, kadamêl ing panggaotan agêng, awit kajêng guprêmèn sampun anglilani tiyang alit damêl sarêm, mila ing
apdhèling Grobogan kemawon, dene pandamêlipun sarêm tiyang ing Kuwu ragi rêkaos, beda sangêt kalihan pandamêling sarêm ing pulo Madura. Mênggah pandamêlipun sarêm tiyang Kuwu, toya ingkang saking pêcahing plêndhungan kacidhuk ing timba lajêng kasokakên [ka...]
[...sokakên] dhatêng klakah, ingkang namamanama. klakah wau, dêling kasigar kalih kabucalan tumpènipun, bilih toyanipun asat
dhatêng mandhikil, têbihipun saking Balêdhug tigang pal, ing ngriku wontên siti pêpunthuk ingkang anywara kumrêngsêng kados wedang umob. Ing pêpunthuk wau tansah adamêlakênamêdalakên. êndhut mili panas, tuwan dhawuh dikakakên
Tuwan lajêng mariksa para tiyang ingkang sami damêl sarêm. Nanging pikantuking [pikantu...]
[...king] toya, mawi sarana damêl sumur lêbêt, pamêndhêtipun katimba mawi senggot, toyanipun panas kados wedang, raosipun asin, dene pandamêlipun sarêm sami ugi kalihan ing Blêdhug.
Sarêng tuwan sampun mariksa sadaya, tumuntên wangsul dhatêng ing Grobogan, nyare kalih dalu, enjingipun bidhal nitih kareta pos dhatêng Gundhi, sadumugining Gundhi lajêng numpak kareta latu ingkang saking Surakarta dhatêng Sêmarang, sarêng dumugi ing sêtasiyun Kêdhungjati, tuwan tumêdhak pindhah kareta latu ingkang lumampah dhatêng Wèlêmin, sarêng dumugi ing sêtasiyun [sêta...]
[...siyun] Kêdhungjati, tuwan tumêdhak pindhah kareta latu ingkang lumampah dhatêng Wèlêmin, sarêng dumugi haltê Tuntang, tuwan tumêdhak gantos nitih kareta kapal dhatêng Salatiga, wontên Salatiga kèndêl ing griyanipun tuwan asastèn residhèn, kula nyuwun pamit, badhe sumêrêp kawontênanipun ing Salatiga ingkang kenging kula sêrati.
Kitha Salatiga punika dumunung wontên sukuning rêdi Marbabu.
Griyanipun tuwan asistèn majêng mêngalèr sarta alit, iringanipun ingkang wetan êlêt radinan mawi alun-alun, sanadyan kitha alit katingal rame, lampahipun tiyang dagang kathah.
Toko Wêlandi tuwin Arab wontên, pacinipun alit anglantrèng turut radinan ingingkang. dhatêng Surakarta, nanging rame. Punapadene pangagênging prajurit kapalan sakalihan saradhadhunipun manggèn wontên ing Salatiga punika ingkang amêwahi ramenipun, wontên Balemarta patirahanipun janma nandhang roga, kagunganipun kajêng guprêmèn, ing saèstu bilih tiyang sakit tirah dhatêng Salatiga sagêd enggal saras, punika saking dayaning hawa asrêp, sabab hawa asrêp sagêd anyawarakênanawarakên. sakathahing sêsakit.
mawi kabilik-bilik, nama lèpèn Taman, kadamêl pasiraman agêng, kados ing kota Batu Bogor, sintên ingkang adus, mawi
Sênjaya, cêlak ing dhusun Tingkir, saking Salatiga kawan pal têbihipun. Punika ing ngajêng tirakatanipun Kajêng Sultan Prabu AmijayaAdiwijaya. ing Pajang, ing nalika taksih timur ingkang nama Radèn Mas Karèbèt (Jaka Tingkir) sarta wontên
patilasanipun warni sela gêgilang, ingkang minôngka pagenanpanggenan. panyêpèn, malah dumugi ing sapunikakasapunika (dan di tempat lain). dados pamidhanganipun tiyang kathah.
Saking umbul Sênjaya kula mampahmlampah. dhatêng tuk Odho prênah sakilèning Salatiga, tuk Odho wau yèn môngsa rêndhêng pêpêt, botên mili toyanipun, bilih sampun numpak môngsa katiga, andarbènaandarbèni. sasmita mungêl jumêgur, pratôndha tuk Odho sampun mênga wiwaranipun, katingal toyanipun mumpal-mumpal mili agêng lajêng para tiyang tani andandosi bêndungan tuwin
grujugan Sêmirang, anjlogipun toya saking nginggil dhumawah ing ngandhap, kintên wontên 100 kaki, andamêl eram dhatêng tiyang ingkang sawêg nêmbe sumêrêp, karana dhumawahing toya sakalangkung inggil, sadumugining ngandhap dhumawah ing sela mala swaranipun kumarasak kamirêng saking katêbihan (mèh sami kalihan grujugan Punbahung ing Malang) cariyosipun tiyang ing ngriku, salêbêting grujugan wau wontên guwanipun wiyar, bilih tiyang wontên salêbêting guwa wau: botên têlês. Mila ing nalika taun Walandi 1824 dados pratapanipun Radèn Ayu Serang, ingkang kacriyos dados [da...]
[...dos] senapati paprangan jaman pêrang Dipanagaran.
Kula lajêng wangsul dhatêng Salatiga, enjingipun tuwan têtiga bidhal nitih kareta kapal, sarêng dumugi ing Tuntang nitih kareta latu, ingkang dhatêng ing Wilêmin (Bahrawa) wontên ing Bahrawa lèrèh wontên ing griya nêdha, kula kadhawuhan ing tuwan, dikakakên lumampah aningali punapa-punapa ingkang pantês dipun sêrati.
Kula lajêng aningali bètèng ingkang kawastankawastanan. Wilêmin, adamêl gumun ngunguning manah aningali kawujudanipun bètèng
sampun ngrêda, wiwaranipun sakawan, wetan kidul kilèn sarta êlèr, nanging ingkang kangge dipun lampahi tiyang kêkalih, wiwara wetan kalihan kidul, lojinipun mubêng tundha satunggil, plataran ingkang têngah mawi sumusumur. bur. Kala ing ngajêng isènipun prajurit langkung kathah ewon, nanging ing wêktu punika namung sakêdhik sangêt, jalaran kala taun 1867, ing Bahrawa wontên lindhu agêng, ngantos loji-loji wau kathah ingkang
mila sakalangkung emanipun, karana satanah Indiya botên wontên ingkang [ing...]
Kula lajêng dhatêng ing Banyubiru, ing ngriku inggih wontên wadya-tôntra Kumpêni, nanging botên kathah amung sawatawis, griyanipun namung tangsi kemawon, Banyubiru kaprênah sukunipun rêdi Katelamaya (Marbabu).
Kula lajêng dhatêng dhusun Rawaseba, ing ngriku wontên rêdi alit kawastanan candhi Dhukuh, wontên pasareanipun Sang Aprabu Brawijaya, ing Majapait wêkasan, mênggah pasarean wau sakalangkung
wiyar kados samodra; amulak-mulak, saking bêninging toya tuwin lêbêt katingal biru, kasiliring aliwawar katingal mawi ombak gumulung alirap-lirap, andamêl nyênyêsing manah, ing têngah wontên cêcukulan anama prumpung: gêsang wontên sanginggiling toya, manawi dhêdhapuran kados wuluh, lembak-lembak anut lampahing toya, mubêng kapantuk ing maruta, winastanan prumpung sapu, cariyosipun tiyang ngriku, punika prumpung dados sapuning jim pêri pêrayangan, ingkang makayangan wontên ing Pêning, mila toya ing
kathah jin ingkang nglampahi nêrak awisaning ratunipun. Dene kathah jin ingkang nyambut damêl pêksa kinèn
Saking gotèkipun tiyang Rawaseba ingkang angatêr kula: nalika kakèkipun buyut, sampun anyêmplungakên kudhi wontên têlênging umbul Pêning, ngantos dumugi buyut sapunika dèrèng sagêd kandhas dumugi dhasaring siti ngandhap?
Saking Pêning botên têbih kula ningali udal kêkalih: toyanipun panas kados wedang, mêsa amikantuki kadamêl adus tiyang ingkang nandhang roga. Cariyosipun umbul kêkalih wau, kala rumiyin sêpuh ingkang langkung mandi, ing nalika Sang Aprabu Brawijaya narendra ing Majapait wêkasan, kèngsêr saking praja awit pêrang kawon kalihan adipati ing Bantara,Bintara. lajêng adhêdhêkah manggèn ing rêdi Candhi dhukuh, karsa anindakakên pakaryan pandhe, ajêjuluk Êmpu Budhasêkti, ayasa sakathahing dêdamêl ingkang lungit sarta ampuh.
Kula saking umbul Pêning lumampah mangetan, aningali dhatêng umbul ingkang nama
Muncul, namung kalih pal saking Pêning têbihipun, dumunung wontên sukunipun rêdi Gajahmungkur (Marbabu) sarêng kula sumêrêp sakalangkung gawok mawi miris ing manah, dene wêdaling toya saking sêlaning sela ingkang agêng manyul nistha kados sirahing taksaka raja, wêdaling toya
swaranipun kumarasak kapirêng saking katêbihan, ing saèstu agêgirisi dhatêng tiyang ingkang nêmbe sumêrêp. Dene ilining toya anjok [anjo...]
[...k] ing rawa Bahrawa nunggil kalihan toya saking Pêning. Dene bêbujênganipun toya ing lèpèn Muncul ingkang
wiyaripun rawa wau kintên gangsal pal pêsagi, nanging toyanipun katutup ing rêrukutrêrungkut. ingkang tuwuh wontên sanginggiling toya. Punapa malih wontên kaelokan ingkang linangkung, inggih punika rawa wau sabên warsa asring jêblos, êndhut saking ngandhap muncrat manginggil, sakathahing cêcukulan kados piniyak lembak-lembak,
dhawah kiwa têngên kados bètèng bilih katingalan, sarta mawi swara botên kêndhat, glêgar-glêgêr, ngumandhang kapirêng saking mandrawa, limrahipun winastan londèr, saking gotèkipun tiyang ing Bahrawa, ing wêktu wontên londèr, inggih punika
kawan pal têbihipun, kula aningali ingkang winastan Gêdhongsanga, wontên sukunipun rêdi Kangungrungan, ingkang kawastanan gêdhong wau warni candhi (griya so) kathahipun sanga, nanging waktu punika ingka taksih katingal [ka...]
[...tingal] sae namung têtiga, sanèsapunsanèsipun. sami ambruk, nanging botên dipun upakara, dipun uwakakên kemawon.
Kacariyos, saking dongèngipun tiyang ing ngriku, ing jaman kina ing Gêdhongsanga dados pratapatanipun ajar nama RêsaRêsi. Salokantara, langkung waskitha sidik paningalipun, awit sampun gêntur dhatêng tapanipun, andarbèni endhang satunggil, lakung endah warninipun, nama Endhang Kirana.
têtêdhan ingkang kinarya sidêkah, endhang matur sandika, saha nyuwun ngampil sêking (lading alita)alit. [ali...]
[...ta)] pêrlu kadamêl nigasi gêgodhongan ingkang badhe kinarya sêsêkaran ing sidêkah.
Sa pandhita aris angandika: iya rara prayoga, nanging wêkas kudu eling, yèn sira wis nganggo (yèn wis sira anggo) aja nganti sira wani-wani mangku marang iku sêking, awit ora bêcik kadadeane. Endhang matur angèstokakên dhawuh pacuhanipun sa tapa. Endhang tumuntên mêdal nyambut damêl angrakit ingkang badhe kadamêl sidêkah, nanging saking karsaning juwata ingkang linangkung, endhang dumadakan têka kasupèn ing wêlingipun sang pandhita. Sasampuning nyambut karya sêking [sê...]
badaning sakojur, manah sungkawa miwah trataban. Endhang enggal-enggal atur wuninga dhatêng sa pandhita: musnanipun
Hyang Girinata, sira tan wurung anggarbini, ing têmbe babar taksaka gung agêgirisi sarta mawa prabawa, marmane saiki karsaningsun, sira ingsun tinggal ana pratapan ing Gêdhongsanga kene, ingsun arsa
alingga bathara, pratapan asri katingal ngalela.
sampun sagêd tata jalma, matur ingkang ibu:
dhuh ibu sintên ingkang ayoga dhatêng kula, mugi ibu paringa pitêdah ingkang sanyata.
kakang. miring ngalor, nanging yèn kêna sira tak pênggak sêdyamu iku, awit kowe yèn nganti katêmu marang wong tuwanira, kang cêtha sira bakal nêmu papa cintraka. Botên ibu kula kumêdah sowan rama sang pandhita, sanadyasanadyan. kula badhe manggih papa cintraka utawi dados dhêgdhog. amun-amun, inginggih. kula têmah. Iya
lèpèn ing Gêdhongsanga banjir lakung agêng toya saking rêdi Kangungrungan, Jaka Baruklinthing enggal anjêgur lèpèn angèli anut lampahing toya banjir, siti ingkang katrajang banjir dados lèpèn agêng, katêlah dumugi
jêjêr lwir tukutugu. tan sinukarta, amaspaosakên wukir Marbabu, padhepoklanipunpadhepokanipun. ingkang rama, pratapan katingal ngalela mawa prabawa, Sa Jaka angungandika:angunandika. apa kae pratapane rama kang katon asri amawa cahya, têmtu ora cidra ika pratapane pandhita kang wus lingga bathara. Katêlah dumugi jaman sapunika siti panggènipun Ki Jaka kewraning manah kawastanan dhusun Têgalmangu. Baruklinthing lajêng
prabawa. Sakathahing tiyang parêdèn sami giris mirêng swara [swa...]
Kacariyos, Sa Rêsi Salokantara, sarêng amiyarsa wontên swara kumarompyong kados gêntha sayuta wontên ing dirgantara, sa tapa langkung kagèt, lajêng mêdal saking padhepokanipun, amawas kawontênanipun swara, sang rêsi botên kasamaran ing tingal, bilih ingkang dhatêng mawi gung swara sarta prabawa, punika ingkang putra. Sanadyan Sang Jaka inggih sumêrêp, bilih tiyang ingkang dhatêng amêthukakên punika ingkang rama, mila Sang Jaka enggal lampahipun, lajêng manganjali sumungkêm [sumungkê...]
[...m] padaning rama. Sang pandhita ngandika:
dhuh rama kang wisesa, sanyata kuwasa sung arja papa ing ulun. Nanging sa pandhita sêmu duka, jalaran dhatêngipun Ki Jaka mawi digsura amurang tata, purun angwontênakên
taksaka gung kagila-gila, sanalika tuwuh sruning duka saha ngandika wêngis.
Hèh Baruklinthing, kayaparan dene sira kumawani marang ingsun, jujug tanpa larapan, sarta ungumbarangumbar. swara lan amawa prabawa, gawe gita girising [giris...]
ngarêpira, besuk kowe ruwat papa cintrakanira, pulih paripurna sajatining manungsa kang sampurna, sa tapa kondur dhatêng padhepokan. Tansah manungku puja sêmèdi, nênuwun Sang Hyang Jagad Wisesa, anakipun tumuntêna enggal ruwat
saking panggenan waktu katigas pêthitipun, wontên sukuning rêdi Katelamaya angalêngkêrangalêkêr. wontên ing ngriku, saking laminipun agènipun ngalêngkêr, ngantos kacukulan ing glagah sarta kambêngan tuwin kêkajêngan sanèsipun, dados sampun botên katingal sipating taksaka, katêlah dumugi sapunika nama rêdi Malêkêr, sakiduling rawa Bahrawa.
Kocapa, ing dhusun Banarawa sangandhaping rêdi Katelamaya, para tiyang ing dhusun ngriku badhe sêdhêkah mêrti dhusun, kamisêpuh sarta tiyang kathah kesah angupados sato wana, badhe kadamêl ulam anggènipun badhe sidhêkah, anggènipun kesah awit enjing [e...]
[...njing] ngantos lingsir kilèn, botên pikantuk satunggiling sato.
Kamisêpuh wicantên: he, kônca dina iki kok sabêl têmên, wong kancil bae ora mrangguli, tak kira kewane padha ngalih marang gunung, ayo kônca padha munggah marang gunung bae. Môngga kyai: mumpung
lèrèh wontên pêpunthuk sukuning rêdi, ingkang kadamêl linggih èmpêr prabatang agêng. Wontên satunggiling tiyang badhe nginang anyigar jêbuk kalandhêsan ingkang warni prabatang wau, berangipun [berang...]
[...ipun] angenging ingkang pandhapindha. prabatang, prabatang mêdal êrahipun, tiyang wau wicantên: he kônca iki prabatang dudu suwadine, ora ana kayu kang wis dadi prabatang mêtu tlutuhe. Kamisêpuh enggal aningali: iki sanyatane dudu kayu, iki buron kang diarani uling, ayo kônca nuli dipurak, mumpung ijih awan. Enggalipun lajêng kapurak-purak, ulamipun kausung mantuk dhatêng griyanipun umbul ing dhusun Banarawa, kadèkèk wontên ing mathokan, ulam angêbêki griya satunggil.
Kacariyos, yitmanipun Baruklinthing angêtutakên para tiyang ingkang angrêmbabangrêmbat. ulam ngantos dumugi griyanipugriyanipun.
umbul ing Banarawa, nanging warninipun sang yitma wau lakung dening awon: bathuk nonong mripat gêrong, irung mênthil kuping pêrut, dhadha pêksi wêtêng bèkèl. Bokong canthik suku impur, tangan kuwaga. Lampahipun jujug ing latar ngajêng griya mathokan, nêmbung dhatêng tiyang ingkang wontên ing mathokan: kyai bok inggih kula nyuwun ulam sakêdhik, minôngka jampi luwe. Para tiyang mangsuli sêrêng: hèh, bocah kang ora wêruh ing tata, iwake ta: lagi arêp diolah, kowe kok wani anjaluk, sing kangelan, ta: durung wêruh rasane, kêbat kowe lungaa saka kene, nèk kowe ora nuli lunga mêngko kowe kêpranangan
têmpèlèng ing godhong jati. Bagus tak wèhi sêga, nanging ora ana iwake, jaluka iwak mênyang mathokan. Yitma wicantên, inggih nyai sangêt panuwun panarimah kula, sampeyan paring sêkul dhatêng kula, kalihan malih kula aningali wontên sada sumêlap ing gêdhèg, manawi kaparêng kula suwun. Iya jukukên gus. Yitma mêling dhatêng Nyai Lêmbah: mangke mênawi wontên swaraning tiyang rame, utawi swara kumarasak kados lampahing banjir agêng, nyai kula purih enggal numpak lêsung sarta ambêkta enthong kadamêl wêlah, anuruta
lampahing toya, ing pundi kèndêling lêsung sampeyan lajêng amêntasa lajêng sampeyan dhêkahi wontên ing ngriku. Nyai Lêmbah sampun nyagahi.
Kocap, sang yitma bêkta sêkul satêpelang kalihan nyangking sada saêlêr dhatêng ing mathokan: nêmbung anêdha ulam sakêdhik, sarta andêdahakên sêkul ingkang kabuntêl ing godhong jati ingkang tanpa ulam. Juru mathokan sangsaya nêpsu, sa yitma dipun dhupaki sêkulipun wutah dhawah ing sati. Sang yitma wicantên: he: kyai
mêntah sathithik, kula gawe tômba luwe.
Umbul ing Banarawa wicantên. He, bocah iki kumalungkung angina marang wong tuwa akèh, iya mara tancêpna sadamu. Sa yitma lajêng anancêpakên sada ingkang sampun kacêpêngan wontên satêngahing latar. Umbul ingkang angrumiyini ambêdhol, nanging botên sagêd ambêdhol, lajêng gêntos-gêntos ambêdhol, ugi botên kabêdhol. Tiyang
sadhusun nêpsu sadaya badhe anyêpêng sang yitma, sumêdya
ambêkta siti kakipatakên mêngalèr dhawah sakidul wetanipun rêdi Kangungrungan, dados rêdi nama Kêndhalisada, dados rêdi wau saking kêndhalining sada. Tilas panggenan sada ingkang kabêdhol wau, sanalika madalmêdal. toyanipun langkung dening
kabalabag. Namung Nyai Lêmbah sarêng mirêng swara rame saanak putunipuripunpanutunipun. kajak numpak
sami mêdal, lajêng dhêdhêkah wontên ing ngriku, lêsung wau sapunika inggih taksih, nanging maujud sela, kalêrês wontên sangandhaping krêtêg Tuntang, lèpènipun nama lèpèn Tuntang.
Sada ingkang kacêpêng sa yitma lajêng sagêd malih warni taksaka agêng sabokotingsabongkoting. tal, matur dhatêng sa yitma badhe dhèrèk sapurug-purugipun, sang yitma inggih nampèni sasêdyanipun taksaka. Sa yitma enggal mêdhêtmêndhêt. ulam ingkang wontên samaran, bilihTidak perlu dibaca. ingkang dhatêngwontên. thokanmathokan. sakêpêl, wicantên dhatêng taksaka, balihbilih. badhe sowan ingkang rama dhatêng wukir Katelamaya.
Kacariyos, Ajar SalokatanSalokantara. tansah manungku puja sêmèdi, kasaru dhatêngipun ingkang putra kairing ing taksaka agêng, sang rêsi botên kasamaran, bilih ingkang dhatêng ingkang putra yitmanipun Sa Baruklinthing, ingkang sampun dipun ruwat dening tiyang Banarawa. Sang pandhita ambagèkakên: kulup bagea satêkanira ana padhepokan ingsun.
Sang yitma matur sarta manganjali, dhuh rama saking pangèstu paduka manggih raharja. Sira ingsun dêlêng diiring taksaka naga, iku saka ngêndi ajalasal. kamulane. Inggih panêmbahan, punika taksaka kadadosan saking sada ingkang sampun katancêpakên wontên
Sang pandhita ngandika: prayoga bangêt sira gawa dagingira, ing saiki untalên aja ngagonganggo. ambêkan. Sira bisa nêtêpi paribasan, kaya ta: yèn manungsa urip ana mêrtyapada, upamane: kêris manjing warôngka, nanging besuk yèn ana ngendrabuwana, warôngka manjing curiga, iku têgêse bisa agulunganggulung. jagad. Dadi saiki sira iku kulup, wis nyata aran manungsa kang utama, karana wis badan rohkani, iya iku kang sinêbut loroning tunggal dadi sawiji.
Ing saiki kulup, kowe sira ingsun paringi jênêng: Jaka Bandhung, dene mitranira taksaka ingsun tangêritêngêri. aran Sarpabôngsa, isuningsun (dan di tempat lain). patah manggon ana ing umbul Banarawa, nanging Banarawa saiki ingsun êlih
ingsun miyarsa warta, yèn panjênêngane Sang Prabu Tejaningrat, ing nagara Majapait (punika karaton Majapait ingkang sapisan), angundhangake sayêmbara, sapa kang bisa angusadani gêrahe ingkang putra: aran Dèwi Kasmalawati, yèn nganti
diridhu (godha) dening gandarwo aran Mangkara kang makayangan ing gunung Sêmèru, dadi sang rêtna mau gêrah owah saka panggawene gandarwo Mangkara. Nanging lamun sira kang ngusadiningusadani. masthi bisa mulya, sabab sira bisa wêruh marang gandarwo dhustha. Wis kulup sira enggal mangkata lan Si Sarpabôngsa tak lilani bali marang umbul Pêning anglurahana para jin ing kono. Jaka Bandhung kalihan Sarpabôngsa sampun pamit
lampahipun mangetan dhatêng nagari Majapait, sadumugining praja lajêng sowan nayaka waktra, anama Kyai Patih [Pa...]
[...tih] Gajahendra, sawêg lênggah wontên ing pasowanan kaadhêp para bupati, Jaka Bandhung matur dhatêng kyai patih: kula nuwun, sowan kula ing paduka pêrlu badhe anglêbêti undhang sayêmbaranipun sang aprabu. E, sira iku bocah saka ngêndi, lan sapa sumarmanira, sarta sapa jênêngira. Kula nuwun,
pratapanipun ing rêdi Katelamaya Marbabu. Iya prayoga sira darbe turatur. saguh angusadani sang rêtna, ayo tak irid sowan ing ngabyantara nata. Kyai patih sampun munjuk sang prabu: kawula nuwun gusti sa prabu, abdi dalêm kawula anyaosi wuninga ing paduka sang prabu, bilih wontên lare dhatêng nama
Jaka Bandhung anakipun Ajar Salokantara ing rêdi Marbabu, sagah angaturi usada gêrahipun putra paduka sang rêtna, ananging warninipun saru sangêt. Sang prabu ngandika: iya patih dahat sukaning panggalih isun, bab warna ala iku ora dadi ngapa, janji bisa mulyakake larane sang rêtna. Mara enggal timbalana patih. Jaka Bandhung sampun sowan ing ngarsa sa nata. Sa prabu angandika: he: Jaka
wis têmtu sira sun ganjar bumi desa salêksa karya lan jênêng adipati, apa manèh sang rêtna tak kramakake marang sira. Bandhung munjuka:munjuk. kawula
nuwun gusti sa prabu, kawula sandika, anyaosi usada dhatêng putra paduka sang rêtna, nanging kawula kêdah sumêrêp dhatêng warnipunwarninipun (dan di tempat lain). sang putri, awit gêrahipun putra paduka punika, dipun ganggu dening gandarwo nama Mangkara, ingkang makayangan wontên ing wukir Sêmèru, bilih gandarwo wau botên dipun cêpêng ing saèstu putra paduka sang rêtna botên sagêd mulya, môngka ingatasing bangsaning jin, para manungsa botên sagêd anyamêrêpianyumêrêpi. warnipun.
Sa Prabu Tejaningrat, langkung dhangan miyarsakakên aturipun Jaka Bandhung. Ngandika dhatêng Patih Gajahendra: he, patih Sa Bandhung iridên marang dhatulaya, banjur sira jujugna
ujwala, pratôndha sampun lami anggènipun nandhang roga, botên dangu wontên suwara bayu bajra gumrubug, pratandhanipun sa gandarwo dhatêng. Bandhung bisik-bisik kalihan ki patih: mangke sakêdhap gandarwo ingkang ngrêncana sa putri dhatêng, awit prabawanipun angin sampun gumrubug. Paduka kula sêpata lisah kula kamayan, supados [supa...]
timbangi ora-orane ingsun ocadoncad. [o...]
[...cad] mungsuh marang dhapurira. Gandarwo botên sagêd anggulawat, namung
Bandhung, kalihan matur angrêrêpa, dhuh-dhuh gusti pêpundhèn kawula, mugi-mugi karsaa paring pangaksapangaksama. sakathahing
ing dhatulaya, awit kawula langkung kasmaran dhatêng sang rêtna, nanging botên sagêd kapandhankapadhan. kapti, mila sa rêtna kawula gora godha, ing sapunika kawula sampun tobat. He, dhustha Mangkara dadi wus têrang sira wis anglakoni panggawe duryasa nistha, nanging ingsun ora kuwasa awèh pangapura marang sira, kudu sira sun caosake Sa Prabu Tejaningrat. Iku kang kuwasa ngukum utawa angluwari. Jaka Bandhung matur dhatêng Patih Gajahendra, kyai patih punika dhustha prayoga dipun bêkta, lajêng kacaosakên sang nata. Hla, anggèn kula bônda ngangge tambang punapa, tiyang punika dhustha basaningbangsaning. jin. Hla, punika paduka kula aturi tangsul kêmayan, [kê...]
[...mayan,] botên usah katangsulakên, punika tangsul sagêd ambêsta piyambak dhatêng pun Mangkara, pasangkitanpasakitan.
dhuh gusti kawula nyaosi wuniwa,wuninga. bilih dhustha ingkang sampun anyikara ing sang rêtna lêrês bangsaning jin, sapunika sampun kapikut dening Jaka Bandhung, kawula sumêrêp piyambak panyêpêngipun Bandhung dhatêng gandarwo
awit wus têrang kang dhèwèkne wus kumawani angrusak marang kadhaton ingsun, ing saèstu kaparingan pidana dhatêng brêkasakan ingkang sampun lami purun ing sang prabu, kawula nyuwun êjun têmbagi, badhe kangge angunjara gandarwo dhustha, bilih
jêjuluking nata Kangjêng Sultan Agung Anyakrakusuma, yèn wis luwar sira banjur ngawulaa marang Sa Prabu Mataran mau, jun lajêng kalabuh dhatêng sagantên Kidul. Dene sang rêtna sampun waluya kados wingi uni.
Sang prabu ngandika dhatêng Patih Gajahendra: he patih Jaka Bandhung ingsun pasrahake marang sira, lan aja nganti kurang sawiji apa.
Sang nata dhawuh dhatêng sang pramèswari: bok ratu sira ingsun utus dhawuhake marang putrinira naninini. Kasmalawati
besuk ing dina Buda Cêmêngan, bakal tak dhaupake marang Si Jaka Bandhung, nêtêpi kang wus dadi sayêmbaraku. Inggih sandika pangeran. Sang pramèswari sampun rawuh ing kaputrèn, andhawuhakên timbalan sa prabu dhatêng sa dyah rêtna. Dèwi Kasmalawati matur: kula botên sagêd anglampihianglampahi. jalaran warninipun Bandhung sakalakung saking
karo ramanira. Pramèswari matur sang prabu, nuwun kakang prabu putra paduka kang nini Kasmalawati, bilih kadhaupakên
rak diarani ratu cidra têmtu bakal olih sapudhêndhaning juwata. Kaluhuran dhawuh paduka, nanging rak wontên ingkang minôngka sarana supados pun Bandhung sampun runtik manahipun. Ing ngajêng kula darbe kakudangan, bilih pun nini Kasmalawati sagêd apalakrama, kula botên
Mungguh aturira iku andadèkake dhangan panggalih ingsun.
Sa prabu enggal nimbali Jaka Bandhung, sarêng sampun sowan
panarimaningsun, ing saiki sira ingsun junjung ing aluhur ingsun paringi nama adipati sarta lungguh bumi salêksa karya. Kajaba iku kulup Bandhung ijih ana kang dadi rêntênging panggalih ingsun. Karana ing ngarêp yayi pramèswari darbe kêkudangan, yèn si nini Kasmalawati krama, ora mundhut tukon mas picis rajabrana, yèn ana manungsa bisa gawe candhi sèwu dadi
barêng sawêngi, lan têlaga bandhung kang banyune bêning bangêt, iku kang mêsthi kang dadi jodhone nini putri. Jaka Bandhung matur: kawula nuwun, punapa dhawuh pangandika sang prabu, kawula munjuk sandika, namung kaparêng anggèn kawula damêl candhi tuwin têlaga bandhung wontên sukunipun wukir Marapi kang kidul. Saha kawula nyuwun punggawa kêkalih minôngka pasêksèning lampah: angèstokakên dhawuh pangandika sang nata. Sang prabu enggal dhawuh dhatêng
[...han] punggawa kêkalih sampun pangkat, botên kacariyos lampahipun ing margi, sampun dumugi sukuning rêdi Marapi ingkang kidul, papanipun waradin, anjujug dhusun nama Prambanan.
angèsthi pôncadriya angêningakên cipta, nênuwun ing juwata kang linuwih warni candhi sèwu sagêd dados
sarta rêdi Marapi animbangi mungêl gumlêgêr pucuking rêdi
murup angalad-alad. Sanalika candhi sêg maujud, nanging sèwunipun kirang satunggil, jalaran kamanungsan, taksih dalu Jaka Bandhung mirêng tiyang èstri nyapu rèk kêrèk. Mila Jaka Bandhung lajêng angupatani dhatêng para prawan ing dhusun Prambanan, he, kabèh prawan ing desa Prambanan, ora bisa laki yèn durung kira duwe anak têlu papat. Iku lagi bisa laki.
Jaka Bandhung lajêng dhatêng panggenan têlaga Bandhung wanci lingsir wetan. Lumampah wontên sapinggiring têlaga wau, sarêng Bandhung aningali rai tuwin awakipun sadaya, langkung dening kagèt. Awit salaminipun dèrèng nate sumêrêp ing warninipun,
anggagas salêbêting manah: e, e, dadi gon isun dipundhuti satukoning sang putri warna candhi sèwu bisaa dadi sawêngi karo tlaga bandhung, mung digawe nampik alus. Aja pêcak putri putrane narendra binathara karsaa, sanadyan sapadhaku têmtu ora sudi alinggihan marang aku, dadi bênêr bangêt karsane sang prabu mau, yèn ingsun boya bisa rupa bagus. Ingsun
warnanira kang ala, sira enggala adus ana ing tlaga bandhung kang sira tunggoni iku. Jaka Bandhung tumuntên anggêbyur slulupaslulup. ing tlaga adus kosokan rêsik,
sarêng Jaka Bandhung mêntas warninipun sampun santun bagus. Kados Sang Hyang
saking awiyat. Enggal angaturi panêmbrama, Jaka Bandung gumujêng latah, sarta wicantên. Dhuh mitra kula punapa paduka sakalihan pandung dhatêng kula. Punggawa mangsuli: o, ing saèstu kula katambêtan. Sintên paduka kang nêbenêmbe. rawuh. Kula rak Jaka Bandhung, pancèn lêrês paduka bilih pandung, karana ujud kula angajêng langkung dening awon. Sarêng kula adus ing tlaga bandhung sagêd sirna warni kula ingkang awon. Para punggawa kêkalih sapanêkaripun sami gêtun gumun,
paduka sang aprabu. Inggih paman. Nanging wontên cuwaning manah kula, dene candhi punika namung sèwu kirang satunggil. Margi kamanungsan awit saking pratingkahipun para prawan ing Prambanan. Wanci taksih dalu sampun nyapu ing latar. Dene tlaga bandhung kula wastani tlaga Nirmala. Punggawa matur: sadadyan candhi tiyang namung kirang satunggil punika kula ingkang tumanggêl. Namaning tlaga kula sampun nyuwawèni, kawastanan têlaga Nirmala.
Enggalipun Bandhung kalihan punggawa kêkalih sampun mundur dhatêng praja Majapait. Lajêng sowan ing ngabyantara nata: munjuk ing purwa madya wasananipun, sang prabu sakamantyan ing pangunguning panggalih, ngunandika: e, hong ilahèng, dene ana jalma darbe pangwasa kaya dewa kang wisesa, wusana ngandika: he, punggawa sira enggal mêtua, Jaka Bandhung lan Si Patih Gajahendra ingsun timbali. Kawula nuwun inggih sandika. Bandhung kalihan patih sampun sowan ing ngarsa sang nata.
Sang Prabu Tejaningrat, angandika: he patih ing saiki si kulup Bandhung wus sun tamiratarima. gawene, ingsun paringi nama Radèn Arya Bandhung Bôndawasa
ingsun têtêpake dadi adipati ana ing Singasari, amêdananana para bupati ing bang wetan kabèh, lan sun paringi lungguh rong lêksa karya, apa manèh sun têmokake putraningsun nini putri Kasmalawati, ingsun trimakake marang Adipati Bandhung Bôndawasa, mungguh dhaupe besuk dina Buda Cêmêngan môngsa Manggasri iki, banjur parentahna marang kawulaningsun para bupati pasisir môncanagara kabèh, nuli sira dhawuhna makajangan ana ing alun-alun. Sadurunge dhaup Si Arya Bandhung Bôndawasa ingsun pasrahake marang sira, aja nganti kêkurangan siji ara,apa. patih matur sandika.
Botên kacariyosakên ing pambuja [pambu...]
[...ja] wiwahanipun, Arya Bandhung Bôndawasa sampun kadhaupakên kalihan Sang Rêtna Kasmalawati, atut rukun anggènipun apalakrama.
ing bang wetan sadaya, sampun mukti wibawa sakalihan ingkang garwa Sang Dyah Rêtna Kasmawalati.
Arya Bandhung Bôndawasa, lajêng ayasa candhi sela itêm, awig ing pakartinipun sadaya saha mawi ukir-ukiran, wangunipun kados dening candhi ing Prambanan, nanging sapunika sampun kathah ingkang risak. Candhi wau mawi kapagêran mubêng sarta kadekankadekekan. gapura
wau. 12 kaki, mênggah agêngipun timbang kalihan inggilipun. Mripatipun malolo sami kalihan jêram
tuwan-tuwan kalih nyare wontên griya nêdha kalih dalu, enjingipun bidhal nitih kareta latu dhatêng nagari Surakarta, [Surakar...]
[...ta,] jam satêngah satunggil siyang rawuh ing Sêtasiun Balapan, lajêng numpak kareta kapal jujug saha lèrèh ing griya nêdha Sala. Kula lajêng kadhawuhan tuwan kinèn aningali kawontênanipun praja Surakarta, punika têlênging karaton nungsa Jawi.
Padalêmanipun Ratu Jawi punika, ingkang dipun tulad, kadhatonipun Sa Hyang Bathara Endra, sakawit tiyang badhe lumampah dhatêng alun-alun, kawastanan kori gêladhag, awit sabên sontên Sa Hyang Bathara Endra sakalihan para juwata, sami gladhag sangsam wontên
wetan wontên waringinanipun nama waringin Jenggot, ingkang kilèn nama waringin Wok, kala Bathara Endra waringin kêkalih wau ingkang dipun angge gamêl. Waringin sêngkêran satêngahing alun-alun. Ingkang kilèn nama Dewadaru, ingkang wetan nama Jayandaru, waringin kalih wau ingkang dipun angge inggih êmas, kala Bathara Endra. Salèring pagêlaran cakêt, punika wontên waringin kêkalih, waringin kang sandhing mariyêm Kumba-kumba, Aswanikumba. Punika wontên waringinipun kêkalih, punapa wontên namanipun. Punika kang kilèn wasta: waringin Binatur,
kang wetan wasta waringin Gung, ingkang dipun ageangge. inggih êmas, dados kala karatonipun Bathara Endra ing alun-alun, namung wontên pathêtanpêthetan. waringin nênêm kathahipun, waringin kathah ingkang urut pinggir botên wontên, mila botên wontên namanipun. Satêngah pagêlaran kapering wetan, punika wontên griya alit, nama bangsal pangrawit, kala Bathara Endra ingkang dipun angge inggih êmas. Wetan pagêlaran utawi kilèn pagêlaran, punika wontên kori mangetan mangilèn, punika nama kori pamêngkang. Kilèn pagêlaran, wetan pagêlaran, punika wontên kori saking lèr mangidul, anjog wetan sitinggil utawi kilèn satinggil,sitinggil (dan di tempat lain). kori kalih wau, sawetan pagêlaran sakilèn pagêlaran ingkang mangidul, punika
nama kori supiturang. Kidul kori supiturang, wetan satinggil kilèn sitinggil kilènsitinggil,Tidak perlu dibaca. sakidul kori supiturang cakêt sawetan sitinggil sakilèn satinggil, punika nama kori pacikêran, sakidulipun kori pacikêran, punika nama kori trêmboko, nanging sapunikaka inêb-inêbipun botên wontên, dimipun taksih wontên. Yèn saking pagêlaran badhe minggah ing sitinggil, punika wontên kori, sawikingipunsawingkingipun (dan di tempat lain). bangsal pangrawit, kori ingkang badhe minggah sitinggil, punika nama kori wijil pisan, kori sanginggiling undhak-undhakan sitinggil, punika kori wijil kalih. Têngah sitinggil wontên [wontê...]
[...n] griya agêng, punika nama bangsal witana. PalèrSalèr. bangsal witana wontên griya alit tumèmpèl bangsal witana, punika nama bangsal manguntur tangkil, ingkang kadamêl panarakpinarak. kajêng sinuhun, bilih bakda. Sakilèn bangsal witana utawi wetan bangsal witana punika wontên griya, punika kala Bathara Endra, ingkang kilèn nama bangsal balebang, kang wetan nama bangsal angun-angun. Saking sitinggil lajêng mundhunmudhun. mangidul, botên wontên korinipun, nanging kala Bathara Endra wontên korinapun,korinipun. kados undhak-undhakan ingkang lèr, kala Bathara Endra: ingkang nginggil wasta kobikori. rêntêng, ingkang ngandhap kori mangu, sasampuning punika lajêng kori brajanala.
Lajêng kori kamandhungan, kilèn wetan wontên bangsal agêng, ingkang nginggil kala karatonipun Bathara Endra, dipun wêstani bale marakata, sarêng karaton sapunika bangsal kêkalih wau, ingkang wetan kadamêl pasowanipun wadana Gajihan. Ingkang kilèn pasowanipun wadana lêbêt. Ingkang nama wadana Gajihan, para mayor prajurit, mila dipun wastani wadana Gajihan, sabab lurahipun abdi dalêm
Natakawaca,Niwatakawaca. dipun timbali dhatêng Kaendran,
badhe dipun ganjar widadari, sarêng dumugi ing Kaendran, Bathara Endra mêthuk wontên ing kori angêntosi dhatêngipun Dananjaya, mila kasêbut kori sramanganti.srimanganti (dan di tempat lain). Sapunika inggih taksih nama srimanganti, botên kok lajêng susuhunan angêntosi Dananjaya wontên ing ngriku. Sabab manawi kajêng tuwan jendral lumêbêt dhatêng karaton, ingkang sinuhun mêthuk angêntosi ing kori srimanganti. Kajêng tuwan residhèn manawi lumêbêt ing kraton, ingkang mêthuk ing kori namung tumênggung èstri, anggènipun mêthukakên inggih wontên kori srimanganti. Sasampuning kori sramanganti, lajêng lumêbêt ing palataran, [palatar...]
[...an,] lajêng dalêm prabayasa, inggih punika dalêmipun ingkang sinuhun. Rakit-rakitipun kathah ingkang sanès kalihan karatonipun Bathara Endra, sabab kala dalêmipun Bathara Endra botên mawi pandhapa, kala samantên ingkang kadamêl pandhapa bale marakata, punika bilih Bathara Endra amanggihi tamu para dewa. Ingkang nama karang pawidadarèn, ing sapunika dipun wastani ing kaputrèn, wontên sawingkinging dalêm, korinipun dhènTidak perlu dibaca. dhatêng kaputrèn punika: bilih saking palataran, sakiduling dalêm, utawi lèring dalêm, punika wontên kori, dipun wastani kori kêkalih wau, punika dipun wastani kori ijêm. SampuningSasampuning. kori ijêm wau [wa...]
[...u] kala dalêmipun Bathara Endra nama kori mangungkung (mangunkung). Sasampuning kori mangunkung lajêng lumêbêt karang pawidadarèn, ing sapunika nama kaputrèn. Ingkang kidul
sasampuning kori saleko, lajêng kori brajanala kidul, inggih lajêng sitinggil kidul, tuwin alun-alun kidul. Alun-alun ingkang êlèr wontên pasowan griya mubêng sapinggiring alun-alun, punika kala karatonipun Bathara Endra, dipun wastani bale pawatangan, dene ing sapunika
pasowanipun para wadana. Kori ngalun-alun ingkang mangilèn utawi ingkang mangetan,
inggih nyithak masjid ing Dêmak, ingkang kacariyos yasanipun para waliyolah, mila warninipun masjid Surakarta botên siwah kalihan masjid ing Dêmak, namung kaot agêng ing Surakarta. Tuwan têtiga nyuwun lilah sowan ing Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping 9, sasampuning sowan dhatêng kadhaton, lajêng sowan Kajêng
Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, sanèsipun dintên sowan dhatêng Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, pêpatih dalêm ing karaton nagari Surakarta, sanèsipun dintên malih martamu dhatêng dalêmipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga nagari Surakarta.
Tuwan TêmèalênTêmèêlên. wontên Surakarta 10 dintên, sarêng enjingipun bidhal saking Surakarta nitih kareta latu dhatêng nagari Ngayogyakarta. Sarêng dumugi haltê Prambanan tuwan tumêdhak karsa amriksani candhi Sèwu ing Prambanan, katêranganipun kados ing ngandhap punika:
candhi ingkang wetan, minggah ing undhak-undhakan sela namung sawatawis inggilipun, mênggah awiging pakarti ngrawiting ukir-ukiran sarta saening rêrêngganipun sampun botên susah kula cariyosakên, para maos sampun kathah ingkang wuninga, nanging sapunika candhi-candhi wau sampun kathah ingkang risak, salêbêting candhi ngriku wontên lêmbu agêng satunggil, jarumjêrum. majêng mangilèn, sawingkingipun lêmbu wontên rêca kêkalih sami nitih rata ingkang kidul titihanipun rata pangirid turôngga sadasa, ingkang lèr titihanipun rata pangirid turôngga sapta, cariyosipun priyantun Prambanan ingkang dhèrèk tuwan, lêmbu punika
gambaripun Lêmbu Andini, rêca kêkalih punika sami gambaripun Sang Hyang Surya. Dene turôngga patupitu. pangiriding rata wau, kacariyos ulêsipun ijêm, inggih punika kapal sêmbrani sagêd mabur ing
wiwitipun wontên namaning dintên pêpitu, mila kapal bilih kadamêl sêngkalan gadhah takwatak. pitu. Dene rata ingkang pangirid kuda sadasa, ugi namanipun dintên, margi sadèrèngipun wontên dintên pêpitu, pangetangipun dintên sadasa,
of Ditya, 6. Raksasa, 7. Danuja, 8. Pisaca, 9. Dewa, 10. Iaksa, ing ngriku sinêbut candhi Surya.
Saking ngriku tuntuwan. mariksani candhi ingkang kilèn: jèjèr têtiga, êlèr kidul alit, ingkang têngah agêng, ingkang kapriksanan tuwan rumiyin ingkang kidul, nanging sampun rêbah sirah wau taksih cêtha wadananipun sakawan. CariyosapunCariyosipun. priyantun
wau, candhi punika gambaripun Sang Hyang Bathara Brama, candhi punika ugi winastan candhi Brama, malimila. Sa Hyang Brama kagungan wadana sakawan, awit nalika para widadari sami alenggot bawa wontên ing Ngendrabuwana, matayanipun angubêngi palênggahanipun Sang Hyang Brama, Sang Hyang Brama saking sakamantyan sêngsêming panggalih lajêng nyipta kagungan muksa sakawan, supados anggènipun mariksani matayanipun para widadari sampun ngantos mingar-mingêr.
Saking candhi Brama tuwan dhatêng mariksani candhi ingkang alèr,êlèr. ing ngriku wontên rêcanipun agêagêng. satunggil, cariyosing priyantun [pri...]
[...yantun] wau, punika gambaripun Sang Hyang Bathara Wisnu, ing ngriku ugi sinêbut candhi Wisnu. Saking candhi Wisnu tuwan lajêng mariksani candhi ingkang agêng payambak,piyambak. sarta mawi cêpuri pagêr sela mubêng, inggilipun kalih mètêr, punika ugi mawi sênthongan maju sakawan, minggahipun tuwan saking wetan anjujug sênthongan ingkang majêng mangilèn, ing nglêbêt wontên rêcanipun agêng satunggil, cariyosipun priyantun wau, punika gambaripun Sang Hyang Bathara Siwah, ing ngriku ugi sinêbut candhi Siwah, gambaripun kados ing ngandhap punika:
tiyang agama Brama, anganggêp dewa ingkang linangkung, mila dipun gambar jèjèr tiga: Brama, Siwah, Wisnu, punika sami gadhah wajib piyambak-piyambak, Sang Hyang Brama: pandamêlanipun mijèkakên sawarni gêsang, Sang Hyang Wisnu: pandamêlanipun rumêksa sawarnining gêsang, Sang Hyang Siwah: pakartinipun ambrastha sawarnining gêsang, nanging têtiga wau sajatosipun namung satunggil wontên Sang Hyang Siwah, inggih punika ingkang winastan Trimurti. Mila Sang Hyang Surya punika ingkang anggêsangi saliring dumados sadaya. Dene Lêmbu Andini wau pasêmoning bumi, inggih punika ingkang angadêlakênangêdalakên. tirta:
Saking ngriku tuwan lajêng mariksani sênthongan ingkang majêng mêngalèr, ing ngriku wontên rêcanipun satunggil agêng majêng mangalèr, jumênêng ancik-ancik lêmbu, astanipun kathah kalihan angrênggêp dêdamêl warni-warni. Cariyosipun ingkang limrah winastanan: Rara Jonggrang, mêgahmênggah. sayêktosipun gambaripun Sang Hyang Bathara Siwah, ing nalika atriwikrama badhe anglêbur tuwuh.
Saking ngriku tuwan lajêng mariksani sênthongan ingkang majêng mangilèn, ing nglêbêt wontên rêcanipun agêng sirah liman majêng mangilèn, cariyosipun [cariyos...]
[...ipun] punika gambaripun Rêsi Gana, Saskrik mastani: Ganesa, mila asirah liman, pasêmonipun tiyang linangkung, awit liman sasami-samining kewan mangrêtos piyambak.
Saking ngriku tuwan lajêng mariksani sênthongan ingkang majêng mangidul, ing nglêbêt wontên rêcanipun satunggil majêng mangidul kalihan angêcurakên lantingan, cariyosipun ingkang limrah punika winastanan rêca Guru, anggènipun majêng mangidul kalihan ngêcurakên lantingan, punika dados pasêmon dhatêng tayang tani, têgêsipun: manawi
tuwin pagêr cêpuri ingkang nglêbêt, gambar wau kêpathakapêtha. tiyang, sato kewan, pêksi sarta sanès-sanèsipun, pandamêlipun sakalangkung awig pancèn inggih angeram-eramakên, gambar ingkang wontên pagêr cêpuri kapêtha lampahanipun Bathara Ramawijaya, wawitwiwit. Dèwi Sinta kadhustha dening Sa Prabu Dasamuka wontên samadyaning wana, ngantos dumugi Anoman duta angrisak taman Soka ing Ngalêngka. Mênggah kawontênaning gambar botên siwah kalihan ingkang kacariyos ing Sêrat Rama (nanging sanès Ramandrung)Rama Gandrung. nanging wontên sakêdhik [sa...]
[...kêdhik] sulayanipun, inggih punika nalika Dèwi SantaSinta (dan di tempat lain). kabêkta Sa Prabu Dasamuka napak ing gêgana, linut dening kaga dibya Sa Jathayu, ing gambar ngriku Dèwi Sinta angulungakên agêmipun sêsupe dhatêng Sang Jathayu, ngantos dumuginipun Sa Jathayu kawon yudanipun kalihan Prabu Dasamuka, salajêngipun kêpanggih satriya Ramawijaya wontên satêngahing wana taksih anucuk sêsupe wau. Kula lajêng pitakèn dhatêng priyantun ingkang sampun anyariyosakên wau kadospundi gambar punika têka wontên gèsèhipun kalihan ungêling sêrat, sabab ingkang kacariyos wontên sêrat nalika Sa Jathayu
nututi Dèwi Sinta: lajêng dados pêrang kalihan Prabu Dasamuka ngantos Jathayu kawon, Sang Jathayu botên mawi nampèni sêsupe. Wangsulanipun priyantun: lêrês pancèn gèsèh. Hla, lêrês ingkang pundi. BokmawiBokmanawi. lêrês ing gambar punika, awit punika damêlan pujôngga Buda Indhu, sadangunipun Sang Jathayu ngêtutakên Prabu Dasamuka wontên gêgana: matur pitakèn dhumatêng Dèwi Sinta, paduka punika sintên, lan karana punapa sa rêtna têka sêsambat Sang Dasarataputra. Wangsulanipun Dèwi Sinta: mêngko ta: kowe iku manuk apa, dene manunmanuk. bisa atata jalma. Aturipun Jathayu, mitranipun tuhu Prabu Dasarata. Yèn mêngkono kapasang [kapa...]
[...sang] yoga, andadèkna sumurupmu aku putri ing Mantilidirja, aran Dèwi Santa garwane satriya Ramawijaya putra ing Ngayodyapala, aku jaluk tulung marang kowe, kowe matura pangeranku satriya Rama, yèn aku dhadhusthasidhustha. dening raksasa raja Prabu Dasamuka, pangeran tak aturi enggal ngrêbut marang aku. Kadospundi sang rêtna: satriya Rama punapa ngandêl dhatêng atur kula. Yèn mêkonomêngkoni. ali-aliku iku bae gawenên
wangsul badhe ngupadosi dunungipun satriya Rama, nanging tuwuh
èngêtanipun: sasuwene aku golèki panggonane satriya Rama, lakune Dasamuka wisawis. adoh, môngka aku iki matranemitrane. sayêkti
wangsul anututi Dasamuka, matêmah dados prang rame, Jathayu cinandrasa pêdhot baunipun kiwa dhawah ing batala,bantala. namung kapanggihipun Jathayu kalihan Rama wontên ing wana, punika taksih anucuk kalpika, kalpika wau dipun tampèkakên satriya Rama kalihan matur, anggènipun ngrêbat Dèwi Sinta
sawarnining gambar akangingkang. katatah wontên saubênging pagêr candhi Siwah tuwin sanès-sanèsipun, candhi Wisnu ingkang lèr kilèn wontên rêcanipun satunggil, ingkang dèrèng rampung panggarapipun, taksih pating brucèl labêting pecokipun, lampahipun tuwan mangetan nêkuk mangidul, lajêng mangilèn, pagêr ingkang kidul kilèn ugi wontên rêcanipun ingkang dèrèng rampung panggarapipun, malah sawêg dipun cêkorongicêngkorongi. kemawon, bokmanawi kala rumiyin kasêlak [kasêla...]
[...k] kasêsa utawi supe dèrèng kababar.
Dados têtela candhi Prambanan wau kadamêl dening manungsa, botên kok saking sabdan utawi ciptan, kadosdene cariyosipun Bandhung Bôndawasa.
Tuwan têtiga sampuning salêsih anggènipun mariksa sadaya candhi ing Prambanan, lajêng dhatêng nagari Ngayogyakarta nitih kareta latu, jujug ing griya lusmèn agêng, enjingipun lajêng sowan kajêng tuwan residhèn, anyuwun lilah badhe sowan Ingkang SanuhunSinuhun.
kalihan sowan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Mêngkunagara Sudibya Narendraputra Mataram, saha sowan dhatêng Kadanurêjan, punika pêpatih dalêm ing karaton nagari Ngayogyakarta, sarta nyuwun lilah badhe aningali bètèng karaton kalihan ingkang winastan Tamansari. Ing saèstu angeram-eramakên, ngètèngbètèng. bagus sarta santosa, dèrèng wontên bètèng karaton ing kina-kina kados bètèng karaton Ngayogya punika, sanadyan ing Surakarta dèrèng paja-paja amèmpêra. Punapa malih ingkang nama Tamansari anglangkungi endah, ingkang dipun
emba cariyosipun Sêrat Menak, ingkang kasêbut patamananipun Sang Aprabu Nusirwan, ratu binathara ing praja Madayin, amawi gêdhong-gêdhong pagungpanggung. tuwin bèji-bèji kaèmpêr ing nalika panggihipun Dèwi Muninggar akalihan Amir Hambyah wontên ing gêdhong wau, ing saèstu botên wontên ingkang mirib karaton Jawi kala jaman rumiyin, nanginanging. sapunika bètèng tuwin Tamansari sampun risak, taman wau yasanipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapisan ing Ngayogyakarta.
Kacariyos, nilakanalika. Kangjêng Sultan Sapisan pikantuk tiyang wontên pasisir sagantên Kidul, kulitipun pêthak,
ngakên angsal tiyang Portêgis, kesah dagang numpak kapal layar sarêng dumugi sagantên Kidul baitanipun kabalabag, kancanapunkancanipun. sadaya pêjah, namung piyambakipun ingkang gêsang, nama Jukanis, kaabdèkakên dening sa prabu, sarêng sampun lami agènipun suwita, pyambakipun angaturakên gambar-gambar karaton nagari Eropah, kangjêng sultan andadosakên suka rênaning panggalih dalêm, sang prabu lajêng dhawuh karsa nelad gambar wau, lajêng ayasa karaton tuwin patamanan, ingkang pitadoskapitados. damêl kadhaton Jukanis wau, pancèn nalika wontên praja Portêgis dados insinyir nagari, mila botên mawi kèndêl agènipun [agè...]
[...nipun] angreka damêl kadhaton. Mila walênipunwangunipun. kalihan kadhaton Surakarta beda sangêt. Jukanis wau
Dèn Ngabèi Prajamandrawa, amêdaniamêdanai. sakathahing para undhagi sapanunggilanipun.
Tuwan nyuwun lilahing kangjêng sultan. badhe angwuningani lêluhuripun narendra ingkang sumare ing
sami samêkta, tuwan anjujug kadhaton pasarean, kapêthuk amad dalêm, sampuning tumêdhak saking
Kitha Agêng, amat dalêm amratelakakên, ingkang sumare ing nginggil pisan Sultan Dhatuk Palembang, saking cariyos Nitik, punika panjênênganipun Kajêng Susuhunan Kalijaga, ing ngandhapipun Nyai Agêng Ênis. Ngandhapipun malih punika Kyai Agêng Mataram, utawi Kyai Pamanahan. Ing ngandhapipun malih
ing sanusa Jawi, prabawanipun kumondhang sakti botên wontên ingkang animbangi. Ing ngandhap pisan sakaranipunsêkaranipun. Radèn Rôngga, putranipun Panêmbahan Senapati ingkang pambajêng. Ing kadhaton pasarean, botên patos angrêsêpakên, jalaran dalêm pasarean taksih wangun kina, dados namung santosa kemawèn.kemawon. Masjid tuwin sarambi inggih namung dawêk kemawon, bale kambang mawi pinacak ruji, gapura tundha tiga, pamasanging banon abên kosok kemawon, ing jawi
kadhaton wontên waringin sakêmbaran. Sakiduling pasarean wontên sumbêr bêning toyanipun pinarigi, dipun ingahi gramèh saking lèpèn Oya, sarta bulus pêthak kalih, agêngipun satampah adamêl sênêng ingkang ningali, mangsuli cariyosipun waringin kêmbar, wontên cariyosipun sakêdhik. Manawi pangipun sêmpal: punika minôngka pratôndha bilih pang agêng ingkang sêmpal, panjênêngan nata ingkang seda, bilih pang ingkang alit, garwa putra tuwin santananing ratu ingkang seda, kula sakalangkung gawok amirêngakên cariyos wau, kok nyawa tumplèktumèmplèk. wontên ing kajêng, iba manawi kajêng wiringinwaringin. wau rêbah
Tuwan têtiga lajêng tindak mariksani patilasanipun karaton Mataram. Kaprênah kidul wetan saking pasarean. Sarta botên patos têbih, kados namung tigang dasa cêngkal. Karaton ing Mataram sampun sirna tilasipun. Namung kantun cêpurinipun kadhaton. Dipun pagêr bata mubêng, dene pasangipun banon botên mawi gamping, namung kasokakên kemawon, santosa anglangkungi, têngahing kadhaton wontên sela gilang mawi kasêrat ing têngah amubêng, pangandikanipun Tuwan Dhotêr Dhêlotêr: iku aksara Walônda nanging têmbunge Latin. Dene jarwane: iya iki lakune [la...]
[...kune] donya, kacariyos punika panêpènipun Kajêng Panêmbahan Senapati, bilih wêdal angêningakên tipta,cipta. manungku amaladi sêmadi anêgês karsaning Hyang Widhi, ing ngriku pagènipun.panggenanipun. Saha sela punika wontên tabêt cublêsan dariji, gotèkipun ingkang bublêsinyublêsi. Radèn Rôngga, inggih putranipun Panêmbahan Senapati, sarta sela wau katingal gêmpal, cariyosipun ing ngajêng, kalêrês mantunipun Panêmbahan
[...-] pun, sela sagêd gêmpal.
Tuwan lajêng mariksani cêpuri karaton, wontên patilasanipun pagêr banon bolong sawiyar tiyang, punika carayosipuncariyosipun. Radèn Rôngga, sampun amêjahi guru kadigjayan, ing Bagêlèn. Sarêng Panêmbahan mirêng ingkang putra sampun amêjahi tiyang tanpa dosa, sakalangkung dukanipun. Radèn Rôngga enggal katimbalan. Sarêng sampun sowan dipun dukani, nanging katingal purun dhatêng ingkang rama, Sang Panêmbahan lajêng angacungakên darijinipun kinêpêngcinêpêng. dhatêng Radèn Rôngga, Radèn Rôngga tumuntumuntên. anyêpêng darijipundarijinipun. ingkang rama, nanging Sa Panêmbahan rumaos botên kuwawi darijinipun kacapêng
Radèn Rôngga, enggal kakipatakên sumêbut,
dhatêng Ngayogyakarta, kula nyuwun lilah lajêng dhatêng ing Imagiri. Ing sadhatêng kula ngancik sukuning ardi, ing ngandhap pinagêran bata sinarisik. Inggah-inggahanipun mawi undhak-undhakan jobin sela cêmêng, watawis gangsal atus undhak-undhak kathahipun, tundha-tumundha linari-larik.linarik-larik. Mênawi tantanpa. undhak-undhakan botên sagêd minggah dhatêng pucakipun aldaka, awit sakalangkung pandêripun.pandêdêripun. Kula ngaso ngantos kaping pitu, swasana [swa...]
[...sana] mêdal ing kuping gumêrêbêg, kula lèrèh ing bangsal pêngrawit. Pamanggènipun wontên lambunging ardi, ing wêktu kula mèh dumugi ing pacak.pucak. Kula eram aningali wotên toya balumbang botên sagêd
radinanipun. Ing saèstu andamêl gawok ingkang nêmbe aningali, awit botên kenging kabudi, winastanan toya sumurup. Kula lajêng minggah dumugi gapuraning puri, pinasangan padasan palembang kinêmbar-kêmbar, sabên gapura makatên. Nanging gapura ingkang lajêng dhatêng kadhaton ing têngah,
litangipun punika botên mawi pêpêthetan. Namung sêngkèh tuwin nagapuspa ngayangan kêbak kang wukir.
Pasarean ing Imagiri pinara tiga, ingkang têngah sarta ing pucak, pasareanipun Sang Aprabu Kangjêng Sinuhun Sultan Agung AnyakramakusumaAnyakrakusuma. Narendra ing Mataram. Ingkang sisih kilèn pasayènpasarean. bageanipun karaton nagari Surakarta, para nata sumare wontên ing ngriku, ingkang sisih wetan pasarean bagean karaton nagari Ngayogyakarta, para kangjêng sultan sumare ing ngriku sadaya.
Saha wontên cariyosipun Baron Sêkèndhèr ing ngajêng,
tanpa dados, puwaranipun anungkul. Sarta atur pratôndha asoring kasêktèn. Têtungganganipun nama Manglar Monga, awarni taksaka naga krura, mawi suwiwi lan gadhing atêlale, suku mawi jalu panjang alungit. Yèn anêmbur mawi wisa langkung mandi, kangjêng sultan karsa anampèni pratôndhaningpratandhaning. têluk Sang Baron Sêkèndhèr ingkang warni tunggangan wau, sang prabu langkung amarwata suta pikantuk titihan ingkang darbe prabawa,
angebahakên aldaka sumêngèr sarta gumludhug anggêgirisi, punika kadamêl pratôndha saèstu puputing yuswanipun ingkang jumênêng narendra tanah Jawi, mugi sampun cuwa ing pênggalih dumèh cariyos anglêkara,anglêngkara. nanging manawi botên pitajêng suwawi kula aturi nyatakakên sumêngka ing arga amanggihana piyambak. Saktossayêktos. dipun panggihi utawi botên kapanggihan. Salah satunggal mêsthi nyata, nanging kula sampun anglampahi minggah ing prawata namung pinanggihan gangsir
Munga boknawibokmanawi. kados gangsir, dene mawi suwiwi mawi gadhing asêsungut, ing suku mawi jalu arangah, yèn ngêrik angêbêki ardi, saha nyiluman. Sanadyan gangsir ugi umpêtan arêmit.
Ingkang rumêksa pasarean punika apangkat bupati, sosorinipunsosoranipun. kaliwon. Kêtib modin, saha kalilkalilan. amupu asil beyaning tiyang
[...ri] Ngayogyakarta, kula matur ing Tuwan Têmèêlên, punapa kawontênanipun pasarean ing Imagiri kados ingkang sampun ing nginggil punika, tuwan nyare wontên ing Ngayugya tigang dalu, enjingipun lajêng dhatêng KêdhudhuKêdhu. Magêlang numpak kareta pos, sarêng dumugi dhistrik Munthilan, wontên margi simpangan ingkang dumugi
unjuk-unjukan, sampun kados dening lusmèn. Hawanipun langkung asrêp. Tuwan têtiga lajêng mariksani candhi Barabudhur wiwit malêbêt sapisan mawi gapura ingkang
kadamêl sela itêm, ngajênging gapura wontên rêcanipun warni sima kalang, agêng, salêbêting gapura plataran, angubêngi candhi, warni candhi langkung dening agêng ardi alit pukapunika. dadadosdados. candhi sadaya, dados beda kalihan candhi Prambanan kalihan ing Mêndut, andamêl gawok dhatêng tiyang ingkang aningali, iba-iba pandamêlipun ing jaman kuna, sayêtossayêktos. tiyang maèwu-èwu ingingkang. andamêl, botên kenging cikrabawacinakrabawa. abudi gunanipun
sarta sinarasah ing jobin sela itêm, gapura sadaya ing nginggil mawi gambaripun balêdhèg, ing plataran turut pinggir mubêng mawi rêca dipun kurung tanarancangtinarancang. ing sela. Têngah-têngahing palataran mawi candhi sawarni panggung ing ngajêng payonipun sela, nanging sapunika kasantunan gêndhèng margi sampun risak. Manawi tayang minggah ing panggung wau ing sadhistrik Manorèh katingal sadaya, salêbêting candhi wau wontên rêca gambaripun Sang Hyang Wisnu, cariyosipun tiyang ing ngriku candhi
wau ing nglêbêt panggenan pambêsmining kuparna,kunarpa. kala jaman Kabudan manawi wontên jalma pêjah malêbêt dahana, binêsmi salêbêting candhi wau, mila ing nglêbêt candhi wontên rêca gambaripun Bathara Wisnu, awit Sa Hyang Wisnu wau ingkang kuwasa adumandum. swarga dhatêng manungsa ingkang sampun katarima ing juwata.
Tuwan nyare sadalu wontên ing Barabudhur, enjingipun bidhal nitih kareta pos dhatêng Magêlang, lèrèh sakêdhap ing kabupatèn saha sowan ing kangjêng tuwan residhèn. Unduripun saking karesidhenan lajêng dhatêng griya nêdha lèrèh dhahar, sasampuning dhahar siyang kintên wanci jam kalih bidhal natih kareta pos dhatêng kitha Têmanggung, pukul gangsal [gang...]
[...sal] sontên dumugi jujug ing kabupatèn, ingkang jumênêng bupati nama Radèn Adipati Holan Sumadilaga, kitha Têmanggung punika wontên sukunipun ardi Sumbing Sêndara,Sundara. mila asrêpipun sakalangkung sangêt.
Ing kabupatèn Têmanggung ingkang kawastanan Kêdhunipun lêrês, sampun misuwur wêdalanipun kapal sae piyambak, kawastanan kapal Margawati, ing Têmanggung TêmanggungTidak perlu dibaca. wontên ardi nama Margawati, dados kapal bilih wêdalan saking sakiwa têngêning ardi wau sampun mêsthi saenipun, kacariyos turunan saking kapal sêmbrani. Ing kitha Têmanggung alit, nanging katingal angrêsêpakên.
Tuwan têtiga nyare wontên kabopatèn [kabo...]
[...patèn] Têmanggung sadalu, enjingipun bidhal nitih kareta, ingkang bupati angatêrakên dumugi ing Parakan, ingkang nama Parakan wau ondêr dhistrik, mênggah ramenipun angungkuli ing Têmanggung awit bôngsa Cina langkung kathah, panggaotanipun sami dagang sata kasade dhatêng Bêtawi nanging sata garangan, sata ing pepean kasade dhatêng Sêmarang.
Tuwan saking Parakan gantos nitih titihan kapal, awit mêdal ing parêdèn, inggih punika sêlanipun ardi Sundara kalihan wukir Prau, ing samargi-margi tansah kajawahan, mila ngantos lami kêkêlên, wanci pukul pitu sontên dumugi kabupatèn Wanasaba (Bagêlèn), lèrèh griyanipun [griyani...]
[...pun] tuwan kontrolir, ing Wanasaba angungkuli asrêpipun kalihan ing tanah Kêdhu ing Wanasaba kalêrês wontên sukunipun wukir Prau, kuthanipun alit sarta sêpi, bôngsa Cina namung sakêdhik, mênggah sitinipun langkung saking loh punapa ingkang katanêm subur awit mirah toya.
Tuwan nyare sadalu enjingipun pakatpangkat. nitih titihan dhatêng ing Dièng, DaèngDièng. wau wontên sapucaking aldaka Prau, ing sadumugining kêndhit ancala wuryankawuryan. ing mandrawa, ing ngriku wontên talaga nama Mènjèr toyanipun langkung bêning, kaapit tigang
saha ingkang anyêgah dhêdhaharan dhatêng para tamu ingkang lèrèh wontên ing ngriku, nanging para tamu inggih mawi bayar dhatêng mandhor.
Tuwan lèrèh ing pasanggrahan, sasampuning dhahar tuwan karsa mariksani talaga ingkang wanastan talaga Warna, wiyaripun saalun-alun Sala, ing ngriku kathah kaga rawa, kados ta pêksi pêruk bawangan sarta maliwis panjul, anjrah nèng tlaga, pêpanthan, mila kawastanan maliwis panjul,
[...n] ing talaga lajêng kasanjata sajêblosan pikantuk sakawan, kumambang wontên ing tlaga, tuwan ngandika dhatêng lurah ing Dièng ingkang dhèrèkakên, kinèn enggal amêndhêta maliwis ingkang sampun kasanjata, aturipun para lurah dhusun sami nyuwun bêndu, awit ajrih talaga sakalangkung agêr,angkêr. kalihan têpining rawi botên kenging kaambah jalma, awit saking
lêbêtipun botên kenging jinajagan, Kangjêng Tuwan Têmèêlên sêmu runtik margi kacuwan ing karsanipun, aringas sêrêng sêmunipun, [sê...]
[...munipun,] malah arsa ginêbyur pribadi, kula amambêngi ingkang dados karsanipun, kula matur sagah jêgur ing tlaga ingkang singit,
panggenan paksi mliwis, ingkang kumambang ing toya, dumadakan angin dhatêng kêncêng ambêkta manêngah paksi
inumanêinumane. ès, kula sampun pasrah ing Sukma, waktu tuwan mariksa dhawuh dhatêng para patinggi kinèn enggal anulungi, yèn
kajunjung kaêntasakên, ing manah langkung kaduwung dados tingalaning tiyang kathah, ngalumpruk satêngah maot angoplok andhapadhêg,andharêdhêg. awit asrêping toya kados ès, sarêng sampun pulih kakiyatan kula [ku...]
[...la] tuwan lajêng mariksa ing tlaga Pangilon, nanging botên patos wiyar, sarta ing pinggir botên kacukulan rêrungkut. Katingal rêsik toya sakalangkung wêning kompyar-kompyar kados pangilon, ing têpining tlaga wontên sela agêng maringmiring. gèpèng sarta waradin, wontên sêratan aksara Buda, nanging sêratanipun sampun bubur botên sagêd kaungêlakên.
Sangandhaping talaga kalih wau wontên talaga langkung wiyar kados tigang talaga Mènjèr wiyaripun, kawastanan talaga Têrusan, nanging toyanipun botên katingalan, awit katuwuhan ing rêrungkut dados namung katingal jêlèrèh ing tanah kados lèpèn, ing sanginggiling [sanginggi...]
[...ling] talaga wontên papan ragi wradin, minggah ing dhatêng papunthuking ardi mawi kadekekan undhak-undhakan, ingkang kadamêl jobin sela, linarik linaju panjang pamasangipun langkung sae, kawastanan ôndha Buda, panjangipun watawis pitung dêdaru, nanging adamêl gawoking manah dene cunthêling ôndha botên wontên patilasanipun punapa-punapa môngka inggahipun binatur sadumugining nginggil angênthak-ênthak.
Tuwan lajêng minggah ing aldaka antawis antuk kalih êpal, ing pucaking ardi Prau wontên talaga kados talaga ing Mènjèr nama talatalaga. Cebong, kathah pêksipunpêksinipun. rawa, tuwan ma- [ma...]
[...-] riksani mêngandhap panggenan
punika toya umob kumrangsang sarta kumukus kumêluk, pating karêmbos toyanipun panas. Katingal kathah
ingkang dipun ênciki malothot mêdal toyanipun, tuwan wau lajêng kêmbêl lonyoh saliranipun, katulungan para patinggi nanging sampun seda.
Kajêng tuwan lajêng mariksa ingkang kawastanan talaga BalekabangBalekambang. ugi
wontên agraning wukir Dièng, ing sanginggiling talaga wau wontên candhipuncandhinipun. gangsal iji, satunggil nama candhi Darmakusuma, kalih candhi Wrêkudara, tiga candhi Arjuna, sakawan candhi Sêmar, punika candhi sakawèn jèjèr nunggil sapanggenan, gangsalipun nama candhi Gathutkaca, nanging panggenanipun ragi têbih kalihan candhi sakawan wau, mênggah pandamêlipun botên sanès kados candhi ing Prambanan, punika tlaga Balekambang kaprênah sangajêngipun pasanggrahan, tuwan lajêng lèrèh wontên pasanggrahan, sawikingipun griya pasanggrahan wontên êtukipun kadekekan [kadeke...]
[...kan] pancuran dêling pêtung pirantos bilih para tamu karsa siram, bokmanawi botên wontên para tamu ingkang siram, awit sangêt asrêpipun, kacariyos punika êtuk Dièng sirahipun lèpèn Srayu ingkang dumugi laut Kidul. Salêbêting griya pasanggrahan mawi pawon tosan sarta botên kenging pêjah latunipun, pirantos apa-apiapi-api. para tamu ingkang awakipun kêkês.
Enjingipun tuwan têtiga tindantindak. nitih titihan kapal, kadhèrèkakên para lurah, kula inggih dhèrèk, sakawit ingkang kapriksa ingkang nama tlaga Lêri kawan pal saking pasanggrahan [pasang...]
[...grahan] Dièng, toyaning tlaga buthêk kados lêri sarta panas kados
Tuwan lajêng mariksa ingkang kawastanan guwa Pakêrêman utawi guwa Upas, nanging ujudipun kados guwa, warnipun kados luwêng ingkang wiyar, awit ngajêng wingking kiwa têngên ardi, lêbêtipun kintên kawan dasa dhêpa, ing ngandhap pisan wiyaripun wontên kawan cêngkal kubuk, rêsik botên kacukulan rumput tuwin sanèsipun, katingal asat botên wontên toyanipun,
rêsik angilak-ilak awit wêdhipunwêdhinipun. pêthak, ingkang wontên salêbêting luwêng namung kathah balung-balung kewan, Kajêng Tuwan karsa têdhak mariksani satêpining luwêng wau, lêlurah ingkang dhèrèk matur amambêngi, awit pêdhutipun kandêl, karana bilih pêdhutipun kandêl, wêdaling wasawisa. kathah, bilih kenging soroting srêngenge wisanipun botên mêdal, ing nalika taun 1870 tuwan asistèn residhèn Kuthaarja, tindak mariksani guwa Upas wau, inggih karsa badhe anyêlaki
dhawah ing luwêng blêg cêngkèng lajêng pêjah botên mingsêr saking panggenan dhawah nanging tayang ingkang nyêmplungakên sagawon wau
dhawah radi têbih sarta ingkang cukul rumputipun, sarêng dhawah bok mumbul, klubuk-klubuk lajêng pêjah, dene kawontênanipun balung-balung
inggih lajêng dhawah pêjah, gotèkipun tiyang ing Dièng, mila guwa Pakêrêman mêdal wisanipun, kacariyos sajumênêngipun Sang Aprabu Parikêsid, inggih punika putranipunputunipun. Radèn Arjuna, dêdamêl jêmparing ingkang asal pêparingipun Sa Hyang Jagad Wasesa, kapundhut sadaya, lajêng kasimpên ing guwa Pakêrêman, amila ing ngriku tansah mêdal upasipun.
Kajêng Tuwan lajêng dhatêng kakawah. Côndradimuka kintên wiyaripun tigang cêngkal kubuk,
tiyang, sanèsipun punika kathah kawah alit-alit swaranipun kumrangsang toyanipun pating pancurat sarta panas.
Saking kawah Côndradimuka lajêng mariksa talaga, kalangkung wayar sami ing Mènjèr
sumur Jalatundha, ujud dhapuripun warni luwêng ciyut anyumur, ing nglêbêt isi toya, mênggah lêbêtipun kintên [ki...]
[...ntên] tridasa dhêpa luwêng wau, cariyosipun tiyang ing ngriku, sumur JalutundhaJalatundha. wau marginipun dhatêng Saptapratala (dhasaring bumi) ing nalika jaman purwa sabibaripun
juwata sagêd uwal saking bêbaya maot. Yudhisthira, Wrêkudara, Arjuna Nakula sarta Sadewa, tuwin Dèwi Kunthi, punika ibunipun Pandhawa, dewa awarni garangan pêthak atêdah margi dhatêng Saptapratala, dumugi kadhatonipun Sang Hyang Anantaboga (dewa warni naga).
Ingkang nguwasani salêbêtipun ing Saptapratala, ngantos Arya Wrêkudara kêpêndhêt matumantu. dening Sang Hyang Anantaboga dhaup kalihan PatnaRêtna. Nagagini, warni manungsa sarta endah warninipun, unduripun para Pandhawa saking Saptapratala, mêdal ing sumur Jalatundha, nurut pitêdahipun Sang Hyang Anantaboga, sarêng sampun dumugi aing. ngarcapada, para Pandhawa lajêng ngèngèr Sang Prabu Matsyapati ing praja Wiratha.
Kangjêng Tuwan lajêng dhatêng pasanggrahan ing dhistrik Batur kabupatèn Banjarnagara (Banyumas) wadana Batur sampun mêthuk wontên [wontê...]
[...n] ing pasanggrahan, saha nyadhiyani unjuk-unjukan sarta dhêdhaharan, tuwan têtiga sami lèrèh dhahar saking pambujanipun wadana Batur, sasampuning dhahar tuwan wangsul dhatêng pasanggrahan Dièng, nyare sadalu, ing sadalu muput kula botên sagêd tilêm, margi asrêpipun langkung sangêt. Sanadyan pasanggrahan Dièng dumunungipun wontên graning aldaka Parau, pawawratipun tiyang wukir
Sarêng tuwan rawuh ing Plantungan, kula sakalangkung gawok aningali ing ngrakungriku. dene parêdèn têka wontên kithanipun alit sarta rame, kathah gêdhong-gêdhong agêng, ing Plantungan punika dumunung sukunipun wukir Parau ingkang tumut kabupatèn Kêndhal, ing ngriku panggenan griya bale marta.
Kathah para priyantun Jawi utawi Wêlandi ingkang nandhang roga sami tirah ingplaTidak perlu dibaca. ing Plantungan, wontên griyanipun lusmèn, saha dhukun Walandi inggih wontên, ingkang kawogan angusadani para tiyang ingkang
punika pirantos padusanipun tiyang nandhang sakit panastis utawi sanès-sanèsipun, saking gotèkipun mandhor ing ngriku, sadaya sêsakit bilih sabên dintên adus ing bèji wau, sanadyan botên dipun jampèni dening dhukun Walandi
sampun mêsthi enggal waluya, ingkang mitulungi sangêt manawi tiyang sakit balung ngêrês linu (rimatik), bilih adus sabên dintên ing toya
namung kalih jam wontên ing Plantungan, lajêng wangsul dhatêng pasanggrahan Limpung nyare
katingal sitinipun langkung êloh, katôndha sadaya têtanêman sami subur, kithanipun katingal rame sarta tata raharja, awit [awi...]
[...t] kathah tiyang ingkang sami gêgramèn, ing satêngahing kitha wontên lepanipunlèpènipun. agêng
lèpèn wontên sawetaning kasidhèn,karesidhenan. babagan pakèndêlanipun baita adagang, dene Pacinanipun inggih rame sarta sae, kathah para tuwan Wêlandi ingkang sami gêgriya ing ngriku, awit saking saening kitha, para tiyang Arab kathakathah. saha sami sugih-sugih, margi dagangipun agêng, ing ngriku prênah sakilèning lèpèn won tilas bètèng damêlan tiyang Portêgis, nanging sapunika kadamêl pakunjaran.
Saking gotèkipun tiyang ing ngriku mila nama Pakalongan, punika mêndhêt têmbungipun tiyang bêlah utawi tani, kados ta tiyang bêlah ingkang sawêg mantuk saking misaya ulam sagantên mêsthi mawi numpak baita mêdal ing lèpèn, para tiyang ingkang badhe kulak ulam pitakèn dhatêng tiyang bêlah ingkang mêntas misaya ulam mêkatên: sanak gonmu nyambut gawe apa along, wangsulanipun tiyang bêlah iya alèng,along. utawi ora along, dados têgêsipun têmbung: along pikantuk ulam kathah, tiyang tani inggih makatên ugi makatên [maka...]
[...tên] ugi, kados ta: bilih sabin sabau sabênipun pikantuk pantun kalih dasa dhacin, punika tiyang tani amastani along, mila nama kitha
Dados têmbung Pangasalan,Pangangsalan. punika karimbag, karana wacaka (pa, an, ingkang kangge tanduk) sangking lingga angsal. Sarèhning têmbung wau ngangge têmbungipun tiyang bêlah tuwin tani, dados mrojol saking ugêring paramasastra, kula namung anyumanggakên
Sarêng enjing wanci pukul satunggil siyang tuwan têtiga badhe kondur dhatêng Batawi, saking lusmèn Pakalongan nitih kareta dhatêng ngêbum, sarêng kapal latu ingkang saking Sêmarang katingal ingkang layar dhatêng Batawi, tuwan têtiga tuwantuwin. kula lajêng numpak baita jukung kawêlahan tiyang sakawan, anuju labuhipun baita kapal latu wau, tuwan-tuwan tuwin kula enggal sami minggah dhatêng kapal, sarta barang-barangipun tuwan-tuwan kula inggahakên dhatêng kapal sadaya.
Botên dangu kapal wau lajêng layar [la...]
[...yar] mêngilèn, sarêng dumugi plabuhan Têgal utawi Carêbon, lèrèh namung sakêdhap. Wontên ing kapal sadalu kalih dintên, wanci pukul gangsal sontên kapal dumugi plabuhan Bêtawi, para tiyang ingkang
Bonang iku kacamatan ing kabupatèn Demak, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kacamatan iki dumunung ana ing pesisir Segara Jawa lan ing tlatah pasisir ana sawijining Papan kanggo lélang iwak ya iku TPI Morodemak. Kanthi padunung sing cacahé 98.839 jiwa iku kacamatan Bonang minangka kacamatan sing paling akèh nomer loro cacahing padunung ing Kabupatèn Demak.
Miturut data saka Badan Pusat Statistik taun 2006 gunggung produksi resik tanduran pari ngancik 49.522 ton. Saliyané tanduran pari ing Kacamatan Bonang akèh tinandur jagung, ketéla, ketéla rambat, kacang brol, kacang ijo, lan kedelé. Produk lan barang sing diasilaké saka industri gedhé/sedheng, cilik, lan rumah tangga antara liya industri ès, trasi, pengeringan/presto/pengasapan iwak, roti, sandhangan/konvèksi.
Kabupatèn DemakBonang, DemakKabupatèn DemakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.14, 15 Maret 2016.
SANGKING HENENG NINGIRO. (CENTHINI)
iku jenenge warung tah bes? hahahaha sampean lek nggawe prau jeneng Arema enko aku ukut 3 ae bes yoo……..lek wes dadi ngomong ae,
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Jewish people of Ukraine.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Yahudi-Ukraina&oldid=843009"	Kategori: YahudiUkrainaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.10, 2 April 2013.
Ageng JJ, sugeng rawuh, salim Ki Ageng. Matur nuwun saran&nasihatipun… Kagem kitab manakib,kulo saged madosaken
08/07/2011 pukul 15:13	Ki Ageng JJ	enggih matur nuwun infor masi
barokah dan ridho dr Allah…untuk manaqibnya gimana cara mendapatkannya ya ustad,,
06/06/2012 pukul 20:35	Santri Pabelan	Assalamualaikum Gus Istna, gus saget mboten geh kawulo nyuwun dipun
sirrahu teng alamat Email kawulo Gus. Meniko Email kawulo = wlusdianto@yahoo.com…….enjih sampun cekap anggenipun kawulo matru kaliyan panjenengan
Pembelajaran Menganalisis tembang campursari “ IKLAS” (Didi Kempot) IKLAS Trimo mundur tmbang loro ati Tak oyako wong kono wis lali Pancen wis nasibku iki Nandur becik thukule kok dilarani Trimo ngalah aku wis ora betah Tak tangisono malah mung gawe susah Karepe wis ngajak pisah Karo aku wis rakarep omah-omah Nangis aku isin sanajan loro ing batin Tresno sing rembuyung saiki wis dadi garing
Surakarta : Inti Prima Aksara. Buku kumpulan lagu –lagu campursari
F. Penilaian Tugas individu Bentuk Esai / uraian Soal : 1. Goleko syair lagu ing buku utawa majalah basa Jawa banjur tempelno utowo tulisen ing kertas! 2. Tulisen kaendahan sing ono jroneng syair lagu sing kok tulis ing no. 1. 3. Critakno isine lagu campursari kuwi!
Pranatacara Basa ingkang dipun agem pranotocara wonten ing satunggiling acara inggih meniko basa Jawi kanthi tingkat tutur kromo utawi kromo inggil  Sikap pranatacara Tiyang ingkap anglampahi jejibahan dados pranotacara kedah ngginaaken tatacara pranotocara inggih meniko sikap ingkan sopan contonipun jumeneng ingkang jejeg, astanipun ngapurancang, mersani tamu mboten ndungkluk, ngangge busono ingkang jumbuh kaliyan suasana
Pamedhar Sabda. Yogyakarta : Absolut. Suharti, dkk. 2007. Yogya Basa Jilid II Kangge
tembang ing ngandhap meniko! Gambuh a. Dadia lakunira iku Cegah dhahar lawan guling, Lan aja asuka-suka Anganggowa sawatawis, Ala watake wong suka, Nyudo prayitnaning batin b. Yen wis tinitah wong agung, aja siro ngugung dhiri, aja leket lan wong ala kang ala lakunireku nora wurung ngajak-ajak satemah anenulari c. Nadyan asor wijilipun yen kelakuwane becik utawa sugih carita carita kang dadi misil iku pantes raketoaa darapon mundhak kang budi g. leket h. mundhak i. darapon
1. Menopo tegesipun tembung menika : a. asor d. prayitna b. guling e. raketana c. cegah f. ngugung
j. budi 2. Cobi sekar gambuh ing nginggil kadadoseken gancaran ngangge ukoro ingkang prasaja,
Nuliso artikel kanhti dasar gambaran informasi ing ngisor iki ! Pemerintah wis sawetoro wektu njanjekake pendidikan murah,pendidikan gratis mligine kanggu wajar 9 tahun. Ananging kasunyatan tekan saiki durung kaleksanan keporo malah soyo ndedel ragat sekolah mau. Akeh wong tuwo kang sambat ora kuwat nglebokake anake neng smp amargo kudu ngetokake ragat nganti
ndhaptar (register) sulung sakdurungé riko arêp nulis postingan kêlawan coro ; ndulêk galur sambungan (link) REGISTER hang ono ring ndhuwur iku.
piye carane nggawe...???Ijo Ngelmune urung tekan.....BalasHapusjoe28 April 2009 19.20kok serius
Welinge kanjeng sunan ono patang perkoro,//ugem ugem ono,ojo nganti
Atur kawula Karyasêntika, kawula kadangu ing parentah, wade rupiyah kartas pêthak, pêngaos 100, dhatêng pun Sahi Cina Pak ing Jêthis, ingkang punika inggih yêktos, yatra dèrèng
yatra taksih wontên pun Sahi, sarêng enjingipun amarêngi dintên Kêmis kaping 17 wulan punika, pun Sahi wicantên dhatêng kawula, yèn yatra kartas wau sagah kawade dhatêng nêgari, sarêng antawis siyang, Tuwan Ahèng dhatêng, animbali kawula, wondening yatra wau dadosipun awon kawula botên ta sumêrêp, dene yatra
kawula kartas wau sangking gadhahan kawula kandêlan, katumbas tiyang ing Blora, wasta Sutawijaya, kandêlan kawula jêne, 1 jungkat singat 3 kodhi, katumbas 100 wang kartas pêthak, ingkang kawula wade wau.
sayêktos, sak aturipun pun Sahi wau, ananging awonipun ing yatra kartas wau kawula botên sumêrêp, awit saking pun Sutawijaya ing Blora wau, dhatêngipun ing
ngulang, terus sopo sing ngulang arek-arek ndik sekolahan, sak aken arek-arek … sak iki ngenteni sampean ndik sekolahan …ayo ndang budal ojo
Fiforlif Di D.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,jogja, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Fiforlif Di Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
mongso Palguno nuju ratri lek purnomo sidhi, prabu Widoyoko kedatengan utusanipun Hyang Jagad Waseso, ingkang kautus
Bôngsa Jawi saha golongan muslimin, ingkang limrah botên wontên ingkang mulyakakên ing dintên wiwitaning warsa Jawi utawi warsa Arab (ping 1 wulan Mukharam), dene ingkang sami kamulyakakên, inggih punika tanggal kaping 10 ipun. Basanipun Arab, mastani dintên Asura. Ingkang makatên wau, namaning wulan Mukharam ngantos katut namaning dintên wau, lajêng sinêbut wulan Sura. Malah tumrap têtiyang Muslimin, botên ngêmungakên dintên ngasura kemawon, sanadyan ing dintên sadèrèngipun Ngasura, ugi katut kamulyakakên, inggih punika kawastanan dintên:
tindakipun Kangjêng Nabi Mukhamad. Panjênênganipun nate kawêdhar dhawuh pangandikanipun makatên: Yèn aku pinarêngake bisa mênangi dina Tasunga, ing taun ngarêp iki mêsthi iya bakal muwasani ing dina iku manèh.
têtiyang Islam têka sami mulyakakên ing dintên Ngasura wau, mênggah katranganipun sawatawis kados ing ngandhap punika.
Ingkang kawirayatakên ing dalêm Hadis, makatên:
1. Tumitahipun bumi (jagad) tuwin langit punika kalêrês ing dintên Ngasura. 2. Tumitahing jin lan manusa punika ugi ing dintên Ngasura. 3. Tumitahipun para malaikat ugi ing dintên Ngasura. 4. Nalika Kajêng Nabi Adam kaboyong dhatêng swarga ugi ing dintên Ngasura. Tuwin sanès-sanèsipun taksih wontên.
Kajawi ing nginggil, golongan muslimin punika, wontên ingkang sinêbut: Singak. Golongan Singak punika ingkang agêng, sami dumunung ing tanah Indhu (Bombèi). Inggih punika ingkang sami gadhah kapitadosan bilih sahabat nabi ingkang inganggêp luhur piyambak pangkatipun, punika sakhabat Ngali bin Abutalib. Golongan wau langkung migatosakên sangêt anggèning sami mulyakakên (mèngêti) ing dintên Ngasura, jalaran dintên Ngasura punika titimôngsa sedanipun Sayid Khasan, putranipun Sang Sakhabat Ngali. Mênggah dêdongenganipun sawatawis kados ing ngandhap punika:
Nalika taksih sugêng dalêm Kangjêng Nabi Mukhamad, mêdharakên wêcanipun dhumatêng sahabat Mungawiyah, bilih anakipun sakabat Mungawiyah, ingkang samangke (wêktu mêca) dèrèng wujud (tumitah) badhe sagêd ngêndhih kakholipahanipun têdhak rasul, lan wêktu wahyaning môngsa
punika, ing Mêkah badhe wontên darêdah agêng.
Sakhabat Mungawiyah mirêng wêca kados makatên wau, kalangkung sangêt trênyuhing pênggalihipun. Sakala punika prasêtya botên badhe ngêmpali wanita ngantos dumugi saajalipun, awit manawi ngantosa nuwuhakên turun, winêca badhe ngêndhih darah Rasululloh, ingkang kados makatên punika, panyuwunipun sampun ngantos.
Sampun dilalah, sarêng sakabat Mungawiyah sampun yuswa antawisipun 90 taun, pinaringan gêrah kalamipun. Raosing gêrah, kalangkung rêkaos sangêt. Ing wanci lingsir dalu pikantuk ilham saking gaib bilih botên wontên usadanipun, kajawi manawi ngêmpali wanita, awit saking ingkang makatên wau, sang sakabat Mungawiyah kapêksa jêjampi, jêr botên kuwawi sabar nahanakên ing gêrahipun. Sanadyan ngêmpali wanita mêksa milih ingkang sampun sêpuh, tur gabug. Ewadene wanita wau sagêd anggarbini. Nanging dèrèng ngantos lair, sakabat Mungawiyah seda.
Sapêngkêring sang sakabat, pun jabang bayi lair, kanamakakên Yazid. Inggih Yazid punika ingkang calon jumênêng kholipah ingkang kaping 5 anggêntosi Bagendha Ngali. Mila wiwit alit sampun wontên titikanipun mênggah ing kalangkunganipun.
Kocapa, ing sasurudipun Sang Bagendha Ngali, putranipun ingkang cinalonakên anggêntosi kaprabon, inggih punika : putra kakung kêmbar kêkalih (Sayid Khasan lan Khusèn), sarêng badhe kajumênêngakên kholiphah sami botên karsa, jalaran wiwit timur sang bagus kêkalih wau,
dèrèng nilari wêling, sintên ingkang pinarêngakên anyulihi kholiphah.
Gancaring cariyos, saking golonging rêmbagipun para muslimin ing Mêkah, ingkang kapilih kajumênêngakên kholiphah, inggih darah Mungawiyah (Yazid) wau. Tètès kadosdene wêcanipun Kangjêng Rasul kasêbut ing nginggil. Wontên lajêngipun.
Kangjêng Radèn Adipati Arya Suyana, warga rad Indhia enggal, ing sadèrèngipun
Radèn Adipati Arya Suyana lênggah jajar kalihan Sri Paduka Prins Benhard saha tansah wawan pangandika.
Panjênêngan dalêm Gusti Bandara Radèn Mas Darajatun tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, nalika mundur mêntas sowan saking pasarean dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan VII ing Imagiri.
R.T. Umarsaid, bupati enggal ing Kuningan, nalika mêdhar sabda mangsuli wêdhar sabdanipun gupêrnur Jawi kilèn anggèning kangêpyakakênangêpyakakên. dados bupati. R.T. Umarsaid punika putranipun Tuwan Mangundimêja, mantri gudhang sarêm ing Karangampèl ingkang sampun pènsiun, wayahipun Tuwan Ranadikrama, naib kabupatèn Pangasih, Ngayogya. Taksih wontên gêgayutanipun kalihan ingkang Bupati Purwarêja R.A.A. Cakranagara.
Bab Pamrayogi Tumrap Tiyang Badhe Nglampahi Salakirabi
Karanganipun R. Sumadirja, Ind. Arts. Ungaran
Sanajan samangke sampun kathah tiyang èstri ingkang mangrêtos, ewadene namung satunggal kalih ingkang purun kapriksa dhoktêr, kajawi yèn sampun gadhah semah, saha semahipun purun mêksa. Utawi yèn sêsakitipun sampun sangêt, sampun ambruk utawi sampun rêkaos kangge mlampah, sawêg nêmbe gadhah pikajêng jêjampi dhatêng dhukun, makatên ugi yèn griyanipun cêlak kalihan umbul toya bêntèr sawêg purun adus lan rêrêsik mawi toya bêntèr wau. Dene yèn ingkang sakit ragi mangrêtos kêpèpètipun inggih namung mrêlokakên pinanggih dhatêng Verpleger utawi dhoktêr nêdha jampi.
Cêkakipun ingkang kathah tiyang sakit makatên punika, anggènipun jêjampi yèn sakitipun sampun sangêt utawi kasèp, awis sangêt ingkang tumuntên nêdha jampi dhatêng dhoktêr. Awis utawi lôngka sangêt kula anjampèni tiyang Walandi utawi tiyang jalêr ingkang anggènipun sakit sawêg nêmbe kemawon, ingkang kathah inggih sampun wulanan, malah wontên tiyang èstri ingkang sampun wawrat nêmbe nêdha tulung dipun jampèni.
Môngka sêsakit punika yèn nêmbe dintênan utawi sawêg saminggu lajêng dipun jampèni ngangge jampi enggal, punika ing salêbêtipun 10 dintên utawi dangunipun 2 minggu sagêd saras blas. Nanging manawi kasèp sampun antawis dangu ngantos wulanan, inggih ragi dangu sagêdipun saras. Manawi sêsakitipun mawi complicatie, têgêsipun mrèmèn dhatêng perangan badan sanèsipun, têmtu langkung dangu, yèn mrèmènipun dhatêng perangan ingkang pramana, sagêd ambêbayani utawi aniwasi.
Tuladha-tuladha sampun kathah ingkang kula yêktosi, botên prêlu kula aturakên ing ngriki, awit anggêgirisi sarta inggih mêmêlas, margi têtiyang ingkang sakit wau kirang pangrêtosanipun botên tumuntên nêdha pitulunganipun dhoktêr.
Punapa malih sêsakit punika wisanipun botên sami, wontên ingkang kêras, wontên ingkang botên, awit yèn kenging sêsakit ingkang wisanipun kêras, môngka botên tumuntên dipun tulungi, inggih punika dipun jampèni ingkang saèstu, sagêd ambêbayani utawi aniwasi. Wontên lajêngipun.
Pangangge ambandarani ingkang kaandharakên ing Kajawèn kapêngkêr, sampun kagalih mêmaoni tuwin ngrèmèhakên sapanunggilanipun, ing ngriki namung prêlu kangge anjêmbarakên wawasan gêgayutanipun kalihan kasusilan punapadene ewahipun wontên ing jaman sapunika.
Ing bab sinjang parangrusak, punika tumrapipun têtiyang ing Surakarta ingkang nama abdi dalêm dumugi warganipun, sami botên purun ngangge, jalaran saking dados awisan. Wontêning awisan ingkang kados makatên wau ngantos tumanêm yêktos, tiyang ingkang botên wênang, kêladukipun ngantos dados botên rêmên dhatêng sinjang parangrusak. Makatên malih, ing jaman kinanipun, manawi wontên tiyang ingkang botên wênang mangangge sinjang parangrusak ngambah ing papan wêwêngkoning karaton, upami ing alun-alun, punika kenging dipun anggrag tuwin kasêrêg. Nanging tumrap priyantun ing pasisir, kajawèkakên.
Mirid wontêning tatacara ingkang makatên punika, tumrap ing Surakarta lajêng nuwuhakên raos kasusilan. Nanging pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, sanadyan wontên ing Surakarta piyambak inggih sampun ewah, sinjang parangrusak sampun dipun angge ing sintêna kemawon, ewasamantên ugi taksih nyenggol raos supaya diarani.
Ing bab tindak kabiraèn ingkang wontên ing wadana, punika tumraping para bandara, mawi dipun wangun, nama sampun limrah, saya tumraping para kakung. Mila ngantos wontên wangunipun imba ingkang dipun wastani: pangotan, tanggal sapisan, ngucêng mati tuwin sanès-sanèsipun, manawi godhèg wontên ingkang dipun wastani ngudhupturi. Bab kuku dipun pacar abrit, bengesan, rumiyin mila sampun wontên, namung umumipun ingkang sanès bandara, manawi tumindak cara makatên, lajêng dipun wastani botên sae. Malah ucaping ngakathah, manawi wontên tiyang birai kados makatên, dipun wastani kados tiyang Sala.
DiwasanangingDiwasaning. jaman, ingkang pinanggih wontên ing sapunika, tatacara Eropah sumrambah dhatêng tanah ngriki, kathah ingkang nulad mangun alis, bengesan, tuwin kukunipun abrit. Nanging bakunipun tuladan saking Eropah.
Kados makatên ewah gingsiring tatacaranipun dandos. Dados panganggêp awon sae punika botên ajêg, namung manut jamanipun.
Garèng : Kok iya mèmpêr, Truk. Nyatane, prabote kapriye yèn Jawa kuwi pancèn akèh. Satêngah taun saprene, ana pènsiunan bupati sêsorah ana ing Sêmarang. Ing kono dingandikakake, titikane priyayi karo dudu, kajaba ketok ana ing solah-tingkahe, iya ketok ana ing sandhang panganggone. Yèn jinising priyayi, ora tau kuplukan
padinane bae kudu kaya mêngkono, mendah iba minggone, sasenane utawa taunane. Kuwi lagi tumrap marang priyayi lanang, hla sing wedok mêsthine kudu saya mompyor. Cêkak aos, wragad kang dianggo ngetokake kapriyeyènkapriyayèn. pancèn akèh. Ananging, saka pangiraku, B.B. bae, sing padha kajêngklok kuwi.
Petruk : Mêsthine golongan priyayi liyane iya akèh, hla wong priyayi jare.
Garèng : Hla sabab dening apa, kok ming priyayi B.B. thothok sing dirêmbug. Kaya ngono kuwi apa ora nuwuhake rasa kêmèrèn.
Petruk : Ana ing polêksêrad iya uwis ana sing ngucik, Kang Garèng. Ananging, saka karsane pamrentah têtêp, sing dirêmbug dhisik priyayi B.B., jalaran priyayi B.B. kuwi, kêna diarani sapukawate nagara. Kêjaba kuwi, ana ing kalanganing kawula, priyayi B.B. kuwi prasasat dadi pêpundhèn, tur iya ngiras dadi panuntuning wong cilik. Nèk bale pomahane ora bèrès, bisa anjalari sudaning kaluhurane, lan iya bisa anjalari ananing lêlakon [lêla...]
[...kon] sing kurang bêcik. Coba, rasakna Kang Garèng. Upamane kowe dadi bêndara sêtèn. Ana ing desa, kowe rak prasasat raja kêcil, disungga-sungga lan diwêdèni wong akèh. Rèhning dadi pêpundhèn, patute rak kudu awèh tuladha bêcik, upamane ora royal, gêmi nastiti ngati-ati, ora kêndêl utang, ènsoprut. Yèn
sanakan karo bang mlaku, apamanèh aku. Hlo hla rak marahi ora apik, ta. Mêngko, nèk uwong cilik saya kêndêl utang, ekonomining wong cilik mêsthi saya morat-marit, têmahane ambubrahake karaharjaning nagara.
Garèng : Prakara kuwi aku uwis ngandêl, mung bae, iguhing nagara kuwi apa ora marahi mèri. Padha dene priyayi nagara bae nganggo disaèng-saèng, ana sing diutangi dhuwit ana sing ora.
Petruk : Nèk digagas dawa, ora bisa marahi mèri, sabab bôngsa utang-utangan kuwi ora patut dimèrèkake. Upamane mangkene Kang Garèng. Aku karo kowe padha dene dadi batur. Yèn Aku diparingi roti martega, kowe mung diparingi gêthuk cothot, lha kuwi patut kok mèrèkake. Ananging, yèn aku diparingi salêp biru, marga irungku ana wudune sagêgêm, apa kowe iya arêp mèri, arêp wudunên nggon irung.
Garèng : Iyah, gawe upama bae ora gênah bangêt ngono. Nèk bangsane salêp utawa wudun, ora ana dhêmit sing doyan, barêng dhuwit, Truk, apa ora marahi kêmêcêr.
Petruk : Wangune kowe isih klèru tômpa, Kang Garèng. Priyayi sing sugih utang, kuwi ora diparingi dhuwit mirunggan gratis, ênya sèwu utawa rongèwu ngono. Utange kêras disauri, diganti utang sing rada anyêp, dadi iya kudu nyaur.
Garèng : Hêm, udhang-udhang iya ora enak, Truk. Nèk mêtu dhuwur, têgêse panyaure dicowok saka dhuwur, takkira akèh sing ênêk, Truk. Sabab sapisan bikin malu. Kapindho, yèn dicowok ing dhuwur ora bisa polah, ora kêna wêla, ora kêna mangsuli.
Petruk : Prakara kuwi ming kari walak-walak marang priyayine. Yèn niyat arêp anjêjêgake rumah tanggane, mêsthi gêlêm barès lan gêlêm dicowok mêtu dhuwur, jalaran
utange priyayi B.B., ora susah didawak-dawakake. Tinimbang mèlu-mèlu ngrasani utange wong liya, kapenake ngrasani utange dhewe bae.
Bok Sura : Kapriye, pakne, aku iki rak nganti judhêg, anggêr anakmu kêcocog rêmbug kuwi mêsthi banjur mangkono, kok isih kobolan-balèni bae. Iki mêngko anakmu mêsthi têrus ngênêngake. E, sing takgumuni, bapake kok iya êmoh ngalah.
Sura : Wong tuwa kok dikon ngalah karo bocah.
Bok Sura : Jamane, pakne. Karo manèh kowe apa uwis lali, yèn prakara arêp besanan karo Mas Cakarya rak wis dipêdhot, ta. Kok isih arêp dibalèni bae.
[Sura] : Ngena-ngenea kae yèn disambung manèh rak isih kêna
Bok Sura : Iki rak padha cukênge, kana kene padha êmoh ngalah. Gèk kapriye.
Sura : Tindakmu kaya ngono iku rak malah anggêdhèkake atining bocah, sasat kokbombong. Êlho sapa kulanuwun kae.
Bok Sura ngungak dhatêng jawi, lajêng mungêl: Wirasabda.
Wirasêntika sarêng sumêrêp manawi ingkang dhatêng Wirasabda, lajêng prêmpêng badhe nêpsu, dhasar pancèn sampun kêdhêdhêran muring-muring. Surasêntika lajêng mêdal, niyatipun badhe masuh Wirasabda, tiyang ingkang damêlipun ngapusi punika. Sawêg jêdhul dumugi jawi, Surasêntika sampun nyuwara botên sakeca: Dhi Wira iki mêsthi arêp martakake anggonku dadi lurah. Wong ya ngewang-ewangi.
Wirasabda sampun sumêrêp dhatêng sêmunipun Lurah Surasêntika, tiyang inggih Wirasabda, lajêng sagêd malik ginêm kemawon, têmbungipun: O, mas lurah, kula punika lugunipun badhe ngaturakên kalêpatan. Kula rumaos cabar anggèn kula ambiyantu panjênêngan, tujunipun panjênêngan sagêd dados lurah, suci saking kaparêngipun Pangeran. Sajatosipun anggèn kula sowan mriki punika kajawi andhèrèk bingah dhatêng anggèn panjênêngan dados lurah, inggih badhe nungsung wartos bab prakawis grêjêgipun Sujana kalihan Subagya, wartosipun ing jawi kok rame sangêt, kula rumaos ngantos tumut isin.
Sura sarêng mirêng rêmbag ingkang gêgayutan kalihan Sujana, polatanipun lajêng santun, saha lajêng mangsuli: kadospundi, ta.
Wirasabda : Inggih punika têtiyang sami ngraosi, panjênêngan botên kajèn. Ing salajêngipun, wajibipun kula kêdah ambelani panjênêngan, pundi ingkang badhe panjênêngan kaparêngakên dados mantu, badhe kula rencang-rencangi tumuntênipun sagêd kalampahan, lajêng cuthêl.
Sura mangsuli kanthi lêga ing manah : Yèn prakawis Sujana, rumiyin mila kula botên mathuk, nanging saupami kalihan Subagya, kadospundi, tiyang rêmbagipun sampun dipun pêdhot.
Wirasabda : Allah, mas lurah, jodho punika sintên ingkang sagêd andamêl. Sadaya punika rak namung dados sarana, kalampahan tuwin botênipun, tiyang botên sumêrêp. Manungsa rèhning sadaya punika dados sarana, tiyang sanès ingkang kêdah nyaranani. Kadospundi kaparêng panjênêngan.
Sura : Kula taksih pêtêng, dhi.
Wira : Sayêktosipun kang putra punika inggih eman-eman manawi namung angsal tiyang sêmbarangan, tiyang saupami dipun sêngkakna inggih kenging.
Wira : Ah, mas lurah iki kok anèh. Manawi pancèn dipun sêdyakakên punapa kirang margi.
Surasêntika ragi anggagas dhatêng ginêmipun Wirasabda, sajak gadhah kajêng dipun kèngkèna, lajêng mangsuli: Kula pancèn inggih kapengin gadhah mantu priyantun, nanging marginipun kadospundi.
Wira : Sayêktosipun, saru manawi panjênêngan ngantos kalair makatên punika. Namung sarèhning sampun wontên pangandika panjênêngan ingkang makatên, kula namung kantun andumugèkakên. Mas lurah, sayêktosipun kula punika dipun utus bandara juru sastra Supraptana, manawi panjênêngan kaparêng, kang putra Rara Sri Kuning badhe dipun mong piyambak.
Ing sanalika manahipun Lurah Surasêntika bêbêg, ing batos ngantos mungêl: wong iku yèn lagi kêbêgjan athik kaya ngene, mêntas dadi lurah, banjur mantu, mantune
sampun kaping kalih uluk-uluk sagah dados margining rêmbag bêdhamèn, nanging botên sagêd angsal damêl, margi ingkang sami pêpêrangan sami dene ngêkahi antêpipun piyambak. Bakda punika, lajêng wontên kabar malih, yèn Mussolini kalihan Paus badhe ngrukunakên ingkang sami pêpêrangan, nanging inggih botên wontên kawusananipun.
Ing salêbêtipun minggu punika gêntos Amerika ingkang katingal gumrêgut badhe mbêdhamèkakên ingkang sawêg sami bandayuda. Trajangipun Amerika punika, kêjawi pancèn saking rêmênipun dhatêng katêntrêman, inggih margi dipun pêtêl-pêtêlakên nagari-nagari netral ingkang sami nandhang kapitunan agêng margi saking wontênipun papêrangan samangke punika. Sêmu-sêmunipun nagari-nagari netral sami gadhah kapitadosan, bilih pêpêrangan ing Eropah samangke punika, ingkang sagêd mbêdhamèkakên namung nagari agêng ingkang "gadhah prabawa agêng" tuwin "dipun eringi ing nagari ingkang sawêg pêrang". Manawi namung nagari alit, sanajana gêmbrat-gêmbrèt kados cêmpe kèri, inggih namung dipun êpisakên kemawon. Lampahipun Roosevelt anggènipun badhe mbêdhamèkakên Eropah sairib kalihan lampahipun President Wilson kala ing taun 1915-1916, inggih punika nglampahakên utusan murgan dhatêng Eropah. Bedanipun, Amerika rumiyin lumampah piyambakan, sarêng sapunika mawi dipun biyantu ing nagari-nagari netral sawatawis. Rumiyin, rêmbagipun Amerika botên angsal damêl,
pêrang, sarêng sapunika??? taksih dados cangkriman agêng!
Benjing-enjing (tg. 17) Summer Welles i.p. nayaka mudha babagan urusan sajawining praja, badhe dados dutanipun pamarentah sarekat Amerika lèr, pangkat dhatêng Eropah. Ingkang dipun ênêr dhatêng ing Inggris, Prancis, Italie, tuwin Jerman.
Sarêng kalihan lampahipun Summer Welles, Roosevelt inggih nglampahakên utusan Myron Tailor dhatêng Rome Vatican.
Kawontênan ing Eropah lèr inggih dados pamanahanipun Amerika. Ing salêbêtipun minggu punika ugi, wêwakil Amerika ing Moskou i.p. Steinhart rêrêmbagan kalihan pamarentah Sovyet, salajêngipun têrus dhatêng ing Stockholm, wartosipun badhe rêrêmbagan kalihan pamarentah Zweden. Manawi sampun rampung, lajêng badhe têrus dhatêng Helsinki rêrêmbagan kalihan pamarentah Finland ingkang absah.
Manawi nitik gêlaripun ing jawi, lampahipun Amerika punika pancèn katingal mapan sangêt. Anggènipun badhe
Inggris, Prancis, tuwin Jerman, mawi lampah rêrêmbagan kalihan Italie tuwin Vatican. Wontênipun samangke sami-sami nagari ingkang botên tumut pêrang, Italie punika ingkang sêntosa piyambak, sarta sawêg dipun êmpèk-êmpèk Jerman. Mila botên nama klintu manawi Amerika anggènipun badhe mbêdhamèkakên nagari ingkang sawêg papêrangan wau mawi pados kancuhan Italie. Anggènipun mawi mêdal Vatican punika inggih sampun nama mapan. Tumraping panguwasa kadonyan, Vatican pancèn botên gadhah, nanging wontênipun samangke sawêk cakêt sangêt kalihan Mussolini, ing pangintên sagêd ngêlukakên Italie murih purun kumlawe mbangun katêntrêmaning jagat. Kêjawi punika, nagari-nagari ingkang sawêg padudon wau, purunipun bêdhamèn mêsthi mawi nyawang ingkang mbêdhamèkakên. Cêkakipun, ingkang sagêd dados margining bêdhamèn ngêmungakên nagari ingkang "sêpên ing kamelikan" sarta ingkang jêjêg adêgipun, botên nggleyong dhatêng Inggris-Prancis botên tumiyung dhatêng Jerman. Ing bab kalih prakawis punika, Vatican dipun ajêngakên.
Ingkang sampun-sampun Amerika punika katingal sangêt anggènipun tumiyung dhatêng Inggris sarta botên rêmên dhatêng nagari-nagari ingkang pinarentah ing dhiktator. Dados trajangipun Amerika samangke punika mêsthi dipun sujanani (botên dipun êndêl) dhatêng nagari-nagari mêngsahipun Inggris. Kangge ngicali kasujanan, sadèrèngipun Summer Welles mangkat, Cordell Hull nayaka sajawining praja ing Amerika, sampun nyêplosakên pikajênganipun Amerika, manawi ing jagat sampun pulih têntrêm, Amerika badhe ngudi supados "nagari salumahing jagat sami nyuda dêdamêlipun sarta ing jagat supados kawontênakên lampah dagang mardika kanthi tatanan ingkang saras". Katêrangan makatên punika mêngku pikajêngan badhe ngombèrakên lampahing ekonominipun nagari-nagari agêng ingkang botên gadhah jajahan sarta ingkang botên gadhah pêkên padagangan. Dados jangkahipun Amerika badhe ngawontênakên bêdhamèn punika sampun wontên ungup-ungupipun sae tumraping Jerman, ingkang rumaos dipun gapit padaganganipun sarta botên gadhah sumbêr guru bakal ingkang kenging kangge nggêsangi kawulanipun.
Margi dhatêng bêdhamèn ingkang dipun ambah Amerika punika katingalipun kados sampun gumlidhig, ananging sajatosipun taksih kathah sangêt karibêdanipun.
Utusan Amerika sawêg badhe mangkat, ing Italie sampun wontên swara ingkang satêngah ngêjibakên yèn sêdyanipun Amerika kathah uthutipun botên angsal damêl. Sanajan Cornell Hull uluk-uluk badhe ngawontênakên padagangan donya ingkang mardika, Italie têtêp badhe nindakakên autarkie, inggih punika nyampêdi kabêtahanipun piyambak botên mawi gumantung ing nagari sanès. Makatên punika atêgês sampun nyulayani pikajênganipun Amerika. Kajawi punika, Italie ing wêkdal punika malah nyrêmpêng sangêt anggènipun tata-tata nyêpakakên dêdamêling pêrang, manawi wontên punapa-punapa sasampuna sangkêp ing damêl. Punika inggih nuwuhakên pandugi, bilih Italie niyat badhe mingkis lêngên bikak topèng ngatingalakên abrit pêthakipun.
Swaraning s.s.k. ing Paris umumipun mangayubagya dhatêng lampahipun Summer Welles punika. Bokmanawi anggènipun gambira punika namung kangge tatakrama, jalaran ing kalangan pamarentah têrang taksih têtêp antêpipun lami, botên badhe kèndêl pêrang manawi "paprentahan Nazis dèrèng lêbur". Enggal mangke parlement Prancis saiyêg nglairakên kapitadosanipun dhatêng pulitikipun Daladier, mangka trajangipun Daladier sampun têrang kêncêng sangêt anggènipun niyat badhe ngrêbahakên paprentahanipun Hitler.
Ing kalangan pangêmbat praja Inggris, anggènipun nanggapi lampahipun Summer Welles, botên kêkathahan swara, cêkap nêrangakên antêpipun lami, botên nêdya mundur manawi dèrèng sagêd nglêbur paprentahan Nazis ing Jerman.
Dados Inggris-Prancis sampun uluk-uluk dhatêng Summer Welles, purun dipun bêdhamèkakên, sok ugi Nazisme sirna.
Jerman kadospundi? Kabar bab lampahipun Summer Welles dhatêng Eropah, anggènipun ngêwrat wontên ing s.s.k. Jerman
bab lampahipun Summer Welles, Jerman sawatawis minggu kapêngkêr ngêmbari swaranipun Inggris. Jerman botên badhe kèndêl pêrangipun, manawi dèrèng sagêd nggêmpur panguwasanipun Inggris wontên ing jagat punika.
Manawi nitik kêncênging antêpipun nagari-nagari ingkang badhe dipun bêdhamèkakên, kados-kados lampahipun Summer Welles dhatêng Eropah punika katêmahanipun badhe sami kemawon kalihan lampahipun Kolonèl House nalika dipun utus President Wilson kala ing taun 1915-1916!
Anggènipun badhe ngrukunakên Ruslan kalihan Finland sêmunipun inggih kathah sangêt rubedanipun. Ruslan têtêp badhe nglajêngakên pêrangipun; purun bêdhami, manawi panêdhanipun dipun lêksanani sadaya; sarta purunipun rêmbagan namung kalihan pamarentah Finlad ingkang dipun anggêp absah, inggih punika pamarentah enggal damêlanipun Ruslan piyambak. Kosok wangsulipun Finland, purun sangêt bêdhamèn, sok ugi bêdhamènipun botên mawi nggêmpalakên pakurmatanipun (eervolle vrede!). Malah enggal mangke Tanner pangêmbat praja Finland nyêplosakên pikajênganipun, inggih punika purun sangêt bêdhamèn, sok ugi ungêling prajanjian bêdhamèn botên namung dipun dhikte Ruslan.
Nitik ingkang kados makatên punika, kados sampun têrang, yèn sêdyanipun Roosevelt badhe adamêl têntrêming jagat punika taksih kathah sangêt pêpalangipun. Malah ing sêrat kabar Amerika wontên ingkang gadhah panggrayangan kirang sae. Saking pangintênipun New York Herald-Tribune, sêdyanipun Roosevelt badhe nêntrêmakên Eropah punkapunika. kalêbêt sêdya ingkang nomêr kalih, dene ingkang nomêr satunggal i.p.
tuwin Tuwan S. Natawiyoga, ambtenaar ter beschikking ing Landraad Garut, kapindhah dhatêng Nganjuk tuwin Kudus.
NyêmbarakênNjêmbarakên. pamulangan ingkang sampun wontên. Jalaran saking saya kathahipun murid ingkang badhe malêbêt dhatêng pamulangan têngahan, ing sapunika ingkang wajib badhe njêmbarakên pamulangan wau A.M.S. afd. B. ing Ngayogya badhe kaewahan kamar 2, dene afd. A. dipun wêwahi tigang kamar, waragadipun f 10.000,- H.B.S. ing Makasar dipun wêwahi kamar 2, waragadipun f 10.000,- Mulo ing Mojokêrto dipun wêwahi kamar 1, waragadipun f 2500,-. Kajawi punika ing Banjarmasin, Bandung, Bêtawi tuwin Malang badhe dipun wêwahi H.I.S., waragadipun f 111.000,-. Njêmbarakên Osvia ing Bandung, waragadipun f 11.000,-. Tilas Normaalschool ing Garut badhe dipun dandosi badhe kangge onderbouw H.I.K. ing Bandung, waragadipun f 23.000,-. Kangge tumbas pasitèn ing Bêtawi calon E.L.S. f 40.000,-. Kangge waragad adêging H.I.S. ing Sêmarang f 24.000,-.
Angsal-angsalanipun pabeyan ing Surabaya mindhak. Angsal-angsalanipun In-en Uitvoerrechten en Accijnzen ing pabeyan Surabaya ing wulan Januari 1940 wontên f 2.529.812. Kala Januari taun 1939 namung f 1.701.494,-. Dados tinimbang Januari taun kêpêngkêr langkung f 828.000,-. Indhak ingkang ngantos samantên wau jalaran saking kathahipun barang ingkang malêbêt.
Grombolan Miss Ja sampun wangsul. Golongan ahli jogèd Bali-Jawa tuwin dhansah, ingkang karan Miss Ja, sampun sami wangsul saking anggènipun lêlana dhatêng mancapraja, anjujug ing Surabaya, numpak kapal Boschfontijn. Lampahipun sakawit ngambah tanah Indhu lajêng dhatêng Eropa. Wontên ing Jerman kathah ingkang migatosakên, ngantos sami dipun rêmbagi supados purun tumindak ing damêl kanthi prajanjian. Makatên ugi nalika wontên ing Amerika ugi dipun taros makatên. Ing sapunika Miss Ja kanthi kanca gangsal taksih kantun wontên ing Los Angelos, Amerika.
B.P.M. darma dhatêng Finland. B.P.M. andarmani arta dhatêng Finland kathahipun f 20.000,-.
Botên mathuk dhatêng dhansah. Ing Bandung mêntas wontên parêpatan saking bêbadan pakêmpalan 44 warni, ingkang wosipun ngrêmbag botên nayogyani dhatêng tindak dhansah kados karêmênanipun para mudha ing jaman sapunika. Kathah wêwaton-wêwaton ingkang adhêdhasar ngrisak dhatêng kasusilan punapadene agami.
Kuli ingkang nyambutdamêl dhatêng sabrang. Ing salêbêtipun taun 1939 cacahipun kuli têtanèn ingkang nyambutdamêl dhatêng Sumatra sisih wetan mindhak 10.071 tinimbang kala ing taun 1938.
Tatanan lampahipun auto ing Surabaya. Jalaran saking kathahing têtumpakan tuwin ramening kitha, ing margi antawisipun Sociteitstraat kalihan Kaliasin, Surabaya, dipun wontênakên tatanan lampahing taxi rikatipun kêdah 40 km saêjam, botên kenging langkung utawi botên kenging kirang. Amargi manawi langkung samantên sagêd ambêbayani, nanging manawi kirang saking samantên ugi adamêl ribêd. Dados tatanan makatên punika ingkang kamanah sampun prayogi piyambak. Tumrap taxi kothong ingkang pêrlu pados tiyang numpak, kenging mlampah rindhik, nanging kêdah wontên pinggir. Ing margi ingkang kangge mlampah alon punika ugi kenging kangge
Sakit dan Sangsara ing Bêtawi kathahipun f 200,-.
Student wêdalan Bestuursacademie dèrèng tamtu lajêng dados wêdana. Awit saking dhawuh wangsulanipun wêwakil parentah dhatêng pitakenanipun tuwinTuwan. Suria Karta Lêgawa, warga Raad Kawula, supados wêdalan Bestuursacademie sawêdalipun saking pamulangan lajêng dados wêdana, punika botên katindakakên makatên, awit sanadyan asistèn wêdana ingkang botên tumut sinau wontên ing Bestuursacademie ugi wontên ingkang nyêkapi dados wêdana. Ingkang punika amrih adilipun, botên kawontênakên tatanan kados panyuwunipun Tuwan Suria Karta Lêgawa wau.
Susu ingkang botên damêl kasarasan. Ing bab lêbêting susu saking tanah ngamanca ingkang kamanah botên migunani tumraping kasarasan, tansah dados rêmbag murih dipun cêgah. Ing bab punika parentah anggalih prayoginipun.
Ambachtsonderwijs. Wontên wartos, Departement Pangajaran usul dhatêng parentah, supados ing taun ngajêng angajêngakên ambachtsonderwijs.
nalika numpak tram lestrik wontên ing Bêtawi anguk-anguk badhe idu, sirahipun kêtatab ing cagak lestrik. Sanalika tiyang wau lajêng botên èngêt. Salajêngipun kabêkta dhatêng C.B.Z. Punika kenging kangge pêpèngêt dhatêng tiyang numpak tram.
Pambikakipun pabrik dlancang ing Letjes. Pambikaking pabrik dlancang ing Letjes benjing tanggal 17 wulan punika, badhe dipun jênêngi ing Tuwan Tromp, administrateur pabrik dlancang ing Padhalarang tuwin tamu-tamu ingkang dipun aturi.
Kleermaker School ing Kêbumèn. Kala tanggal 14 dumugi tanggal 28 Januari kêpêngkêr, Kleermaker School ing Kêbumèn ngawontênakên examen wêkasan. Ingkang
saking Kêbumèn. 5. Abdullatief, asli saking Muaraaman, Bênkulên. Ingkang nindakakên papriksan 1. M. Mulyowdadi Kleermaker ing Gombong. 2. M. Haji Ambar, Kleermaker ing Purworêjo. 3. M. Abdulsalem, Kleermaker ing Cilacap. Pamulangan ingkang kados
panyuwun dhatêng parentah, supados warganing cooperatie manawi nyambut linêpatakên zegel ingkang pangaos f 1.50, awit limrahipun panyambutipun wau botên langkung saking f 10,- saha kaparênga namung ngangge zegel 15 sèn dumugi sambutan f 300,-. Dhawuh wangsulanipun wêwakil parentah, bab punika sawêg kausulakên dhatêng departement babagan arta praja, saha sagêd ugi parentah ngwontênakên tatanan kados panyuwunipun Tuwan Prawoto wau.
Wiyosan dalêm Putri Beatrix. Awit saking pamitrêngipun warga Raad Kawula Tuwan Suria Nata Atmaja, punapa parentah kawratan amaringi liburan tumrap sêkolahan manawi nuju dintên wiyosan dalêm Putri Beatrix. Awit sadèrèngipun wontên prins, sang putri têtêp dipun sêbut kroonprinsès. Wangsulanipun wêwakil parentah, ing bab punika namung badhe ngênut punapa tatanipun ing nagari Walandi, dados manawi nagari Walandi dèrèng ngawontênakên ewah-ewahan, ingriki ugi dèrèng sagêd nindakakên punapa-punapa.
Têtiyang boyongan saking Bojonêgoro. Kala tanggal 10 wulan punika wontên tiyang saking bawah Bojonêgoro cacah 850 bidhal numpak sêpur dhatêng Surabaya, salajêngipun saking Surabaya numpak sêpur mirunggan dhatêng Bêtawi. Têtiyang wau sami badhe boyongan dhatêng tanah sabrang. Ing salajêngipun ugi badhe wontên malih ingkang bidhal saking Bojonêgoro cacah 500.
Pabrik dlancang ing Letjes. Ing sapunika pabrik dlancang ing Letjes anumbasi dami kangge dlancang, ing dalêm 1000 kg f 3.50. Kathah anggènipun ndhatêngakên saking Jêmbêr tuwin Bondhowoso.
Nanggulangi tindak ngrèmèhakên agami Islam. Badan Pertahanan Islam ing Balikpapan badhe ngawontênakên pêpanggihan, ngrêmbag ing bab tindakipun Tuwan Mandoy, bangsa Minahasa ingkang dipun wartosakên ngrèmèhakên dhatêng Nabi Mohamad Rasulullah. Punapa pikantuking rêmbag badhe adamêl motie dhatêng sawarnining bangsa ing tanah ngriki, dhatêng parentah tuwin dhatêng Raad Kawula.
Sri Bagendha Maha Raja Putri. Sri Bagendha Maha Raja Putri mêntas nampèni sowanipun Jendral Reynders, ing salajêngipun nampèni sowanipun opperbevelhebber enggal Jendral Winkelman.
Pangajêng-ajêng rukun ing paprangan kilèn. Miturut wartos, Guring sampun ngrancang tatanan rukun, ingkang sampun dipun sayogyani Hitler. Suraosing rancangan: 1. Botên wontên nagari ingkang badhe nêdha lintu kapitunan. 2. Ing bab economie badhe karêmbag wontên ing parêpatan. 3. Laladan Sudeten badhe dados gadhahanipun Jerman. 4. Polen masrahakên sadaya laladanipun dhatêng Jerman, ingkang sadèrèngipun wontên prajanjian Versailes dados gadhahanipun Jerman. 5. Ing Oostenrijk badhe kawontênakên pamilih ingkang wontên wawasanipun Jerman tuwin Prancis. 6. Satunggiling commissie Prancis-Inggris-Jerman badhe ngrampungi prakawis laladan Cech, Slowaak tuwin Polen, badhe katindakakên rêmbag kanthi rukun. Nanging Amerika ngintên manawi karukunan ing Eropa punika botên sagêd kêlampahan.
Wadya Finland kêdhêsêk. Miturut wartos ing tanggal 9 wulan punika, wadya Ruslan sagêd ngangsêg barisan Finland ngantos ngèngsêrakên wadya jagi garis. Nanging salajêngipun sarêng wadya Finland apêrang tandhing, sagêd ngudurakênngundurakên. mêngsah.
Ingkang pinanggih ing dhistrik Kuhmo, wadya Rusland tansah kêdhêsêk ing wadya Finland, kathah wadya ingkang tiwas tuwin kecalan dêdamêl.
ngèndêli ahli-ahli bangsa Jerman. Kawartosakên, parentah Turki angèndêli para ahli bangsa Jerman ingkang sami nyambutdamêl wontên ing Turki babagan kaprajuritan. Wontên bangsa Jerman cacah 20 ingkang sami nyambutdamêl wontên ing Kruppfabriek sami dipun kèndêli. Wontên malih tiyang ingkang nyambutdamêl ing babagan marine ing Guljuk 20 tuwin ing pabrik dhinamit ing Ankara 20 ugi sami dipun kèndêli. Gunggungipun sadaya langkung tiyang 100 ingkang sami dipun kèndêli, sami bangsa Jerman.
Kapitunan kala pêrang agêng. Miturut pèngêtan, kala paprangan donya taun 1914 dumugi taun 1918, têtiyang ingkang tiwas wontên 8.500.000. Têtiyang ingkang kêkaton 37.500.000. Karisakan barang tuwin sanès-sanèsipun 80.000.000.000 pondsterling. Lajênging pangrantam, saupami arta samantên wau katanjakna dhatêng yêyasan tuwin sanès-sanèsipun, tamtu agêng sangêt dayanipun.
Wadya Tionghoa angsal damêl. Ing salêbêtipun taun baru, wadya Tionghoa ingkang lampah ndingkik sagêd nêmpuh wadya
bom pasanganipun wadya Tionghoa, wadya Jêpan wau sami nêmahi tiwas. Oncating wadya Jêpan lajêng dipun êlud ing wadya
ingkang dipun êndhêg Inggris, saha lajêng nahan bangsa Jerman ingkang wontên ing kapal ngriku. Punika miturut katranganipun Minister Arita wontên ing parêpatan rayat Jêpan, nyariyosakên bilih Inggis rumaos piduwung dhatêng tindakipun wau. Ingkang punika, saking rêmbagipun Inggris, bangsa Jerman 21 ingkang dipun tahan Inggris wau ingkang 9 badhe dipun wangsulakên dhatêng Jêpan, nanging Jêpan botên narimah, kêdah dipun wangsulakên sadaya. Ing sarèhning ing wêkdal punika tumraping lampah layaran pancèn kathah pakèwêdipun, mila Jêpan lajêng dhawuh dhatêng sawarnining kongsi palayaran, supados botên ngêwrat tiyang ingkang kagolong prajurit nagari-nagari sanès ingkang nuju pêrangan, utawi têtiyang ingkang kakintên golonganing prajurit nagari-nagari ingkang nuju pêrangan.
Ura-uru ing tanah Indhu. miturut wartos ing tapêl watês jajahan Inggris lèr kilèn wontên ura-uru. Panêmpuhipun golongan mbalela dhatêng wadya Inggris saya sangêt. Malah wontên satunggiling mayor bangsa Inggris kenging kabêkta ing mêngsah. Ing salajêngipun golongan mbalela nêmpuh griya sakit umum ing Bannu, inggih ingriku punika dununging pusêripun ura-aru. Fakir Ipi taksih têtêp mardika, sanadyan sampun nate kacêpêng saha kaladosakên dhatêng pangadilan militèr, mêksa botên kêndhak tindakipun. Saya dangu saya kathah golongan tiyang siti ingkang mbalela.
Amerika botên badhe mbiyantu Finland. Wêwakiling parentah Amerika ing bab babagan nyukani sambutan dhatêng nagari sanès, mratelakakên bilih bank ingkang nindakakên lêbêt saha wêdaling sambutan dhatêng Finland, botên badhe nyambuti malih. Purunipun nyambuti, manawi Finland sagah mangsulakên sambutanipun, sawêg badhe dipun pituruti. Nanging nyatanipun Finland ngrêkaos sagêdipun badhe mangsulakên arta sambutan.
No. 7, 16 Fèbruari 1940, Taun XI
Ajaa takgawa mlayu, mêsthi wis diklêthak kowe. Bêgja, dene kowe isih urip. Tatu mono, ora suwe rak mari. Kowe mau disuduk nganggo gaman sing nèng êndhase kae ya, thèk?"
Kêthèk atine anyêl, ora mangsuli, mung muni: "Ora ana wong kêmplu ngungkuli kowe." Banjur lunga arêp ngumbah tatune.
Kocapa sing ditinggal mlayu, mênjangan lan anake bungah ora karuwan, wis luwar saka bêbaya. Mênjangan banjur calathu marang anake: "Lah rak tênan, nggèr, mulane kudu sing kêndêl. Lan aja sok ketok wêdi."
Coba, dongèng ing dhuwur iku gambarana, [...]Naskah rusak. sing apik.
Sikil diangkat, gulu dipacak, / Tangan mêncak, njungkir anjêmpalik, / Tiba glethak, hak-hak-hak-hak. //
Apik, ya, cah, gambar iki. Mung emane kok babi, tur sajake silihan, dudu karangan dhewe. Nanging sarèhning wis kêbacut, ya wis.
Kowe apa ana sing bisa gawe têmbangan liyane kaya gaweane Any. Coba gawea, karo manèh blakên, cah, gambar iki, banjur pulasên kaya sing uwis, têrus kirimna.
Kanca-kanca dhèk anu kae aku nonton wong ruwatan. Kowe rak ngrêti ta, ngruwat kuwi apa. Jarene para sêpuh, ngruwat kuwi nylamêti bocah mèn ora dipangan Bathara Kala. Jarene sing kudu diruwat bocah kêmbang sêpasang, bocah ontang-anting, gêdhana-gêdhini, lan isih ana tunggale, aku ora ngrêti. Aku lagi sêpisan kuwi mênangi bocah diruwat. Wah, carane anèh, nganggo wayangan barang.
Dhèk anu kae kêlire dhuwure mung 1/2 mètêr, njur ing ndhuwure dhalange anan pringe kanggo nyanthèlake
menthog, pêcut, kêlut, lan payung. Jam sêtêngah 9 esuk wayange wiwit, lakone laire Bathara Kala. Jarene dhèk lair mak cêngèr wis gêlêm mangsa uwong, nganti saprene. Bathara Guru lan Bathara Narada sumêlang yèn wonge kabèh dipangan Bathara Kala, mula banjur padha mendha-mendha dadi dhalang, mênyang desa-desa prêlu ngruwat wong-wong.
Dhèk anu kae sing diruwat bocah kêmbang sêpasang. Bocah wadon loro kuwi padha dikon linggih nèng buri kêlir, dilèmèki
rambut. Bocah lanang sing sang nata-aku ora akèh, nanging aku ora wêdi, ora isin ora barang, wong aku ethok-ethoke dadi
lagi ndonga ayake. Barêng ngono, bocah wadon loro mau dikon ngudhari rambute, rambut dislêsêpake nèng ngisor kêlir. Ki dhalang njupuk gunting, têrus rambut dikêthok, gamêlane muni sêru, lan ana sing nyêbar bêras kuning. Barêng wis dikêthok rambute, bocah loro mau dikon mlayu kambi midak pring sing diadhêp mau, nganti pêcah. Banjur padha didusi banyu kêmbang, sirahe iya digrujug. Saiki bocah loro kuwi ora bakal dimangsa Bathara Kala.
O ya, ki dhalang mau dhèk ngêthok rambute bocah loro kuwi, olèhe
Biyèn têkan Kakrasana lan Narayana diudhuni Bathara Brama ya cah. Bathara Brama dhawuh mangkene: " Kakrasama, kowe iku sajatine anake Basudewa, nanging dititipake Ki Antagopa, marga biyèn Kangsa tau duwe ujar, samangsa bapakne kuwalon duwe anak, lananga wadona, arêp dijaluk, arêp dipatèni. Kangsa iku dudu anake bapakmu, anake Gorawangsa. Gorawangsa saiki wis mati, sing matèni pamanmu Aryaprabu. Bapakmu kuwatir, mula kowe banjur padha dititipake Si Antagopa.
Kakrasana, saiki kowe têrusa mênyang kêpatihan, nontona Kangsa olèhe adu jago. Ora prêlu bali dhisik mênyang Widarakandhang, ora prêlu tutur karo Antagopa, mangsa awèha ora. Marga yèn kowe durung katon, Kangsa olèhe adu jago ora uwis-uwis. Ing kana kowe lungguha ngarêp dhewe, jago bakal nubruk kowe. Kowe ora prêlu wêdi. Yèn ditubruk, nênggala athungna.
Bubar dhawuh mangkono, Bathara Brama banjur mumbul. Kakrasana lan Narayana nuli padha rêmbugan. Ora suwe Dèwi Lara Irêng têka. Padha bungah bangêt, dene bisa kêtêmu manèh. Lara Irêng nuli nyritakake kaanane Ki Antagopa nalika katêkan para buta, saka kawitan têkan
Nah, barêng Janaka têkan kono, ditakoni karo Kakrasana: Ana apa. Janaka kandha, yèn nggolèki Sêmbadra. Sêmbadra arêp dijaluk, wong mau dipasrahake karo Nyai Antagopa marang dhèwèke. Nanging Kakrasana lan Narayana nêpsu. Janaka nuli dikrubut loro. Banjur mumbul. Rumangsane Narayana lan Kakrasana, Janaka wis mati. Bocah têlu banjur padha nêrusake lakune, mênyang kadipatèn.
Barêng Janaka lunga, Bratasena dikon nggolèki. Tênan, Bratasena budhal. Ana ing dalan kêpêthukan Ugrasena. Kèlingan kowe cah, Ugrasena rak diutus Prabu Basudewa ta, didhawuhi golèk jago mungsuhe Suratimantra. Barêng wêruh Bratasena gêdhe dhuwur ngono [...]Naskah rusak. têrus ditakoni: "Kowe sapa" Wangsulane: "Aku Bratasena, anake Pandhu. Ibuku Dèwi Kunthi." Ugrasena kagèt:.. Ha! Nèk ngono kowe rak kêponakanku dhewe. Aku iki adhine ibumu.
Kakang bok Dèwi Kunthi kuwi sêdulure papat, sing tuwa dhewe dadi ratu ana ing Mandura, banjur kakang êmbok dhewe, banjur kakang mas Aryaprabu, aku iki sing ênom dhewe."
Ugrasena nuli crita, yèn lagi diutus Prabu Basudewa golèk wong kang gêdhe dhuwur arêp diadu karo Suratimantra. Bratasena njur ditari, apa wani diadu. Wangsulane: "Wani!" Nuli diladèkake ing ngarsane sang prabu. Prabu Basudewa sênêng bangêt wêruh wong gêdhene sa-Bratasena kuwi, têrus didhawuhi mênyang kadipatèn. Ing kono Kangsa wis ana. Suratimantra dibisiki mangkene: "Mangke yèn sampeyan sêmêrêp lare kuning têrus lan irêng têrus sampeyan cêkêl lan angsal sampeyan tarung ampun tênanan.
padha bosên. Lah supaya T.B. ora mbosêni, Bu Mar njaluk marang kowe supaya padha gêlêma kirim karangan sing lucu-lucu lan sing apik-apik.
Tun, aku durung têpung karo paman-pamanmu sing sêkolah G.H.S. Wong Bêtawi kuwi kutha gêdhe kok, dadi iya ora sabên uwong têpung. Sarno, apa kowe kangmase Widodo, adrèse kok padha. Kêpriye kabare Widodo kok ora nyuwara.
Diyono, ingatase kowe kancamu dolan mung karo bocah Mlayu kok isih pintêr cara Jawa, lan basane kok iya "mlathêt". Wis pirang taun kowe nèng Molukken? Mbok T.B. dicritani kaanane ing kana, ana kaelokan apa, wonge kêpriye lan sapanunggalane. Nèk duwe potrèt Bu Mar dikirimi iya sênêng bangêt. Mêngko yèn cêtha dipacak ing T.B.
Sri Widati, Purwadadi; Sahadi, Banjaran, Têgal. Layangmu ngajak têpungan karo Bu Mar wis dak tampa kanthi sênêng. Sri, sukur ta yèn kowe duwe karêp mèlu urun-urun ngisèni Taman Bocah. Tênan, ya. Sahadi, omahmu nèng Banjaran, nanging sêkolahmu nèng Têgal, wah ya rada adoh, ngono. Mangka nunggang sêpedha. Nanging yèn kancane akèh, ya sênêng, ora krasa sayah. Dadi olèhmu nunggang sêpedha sadina ana 20 km.
Mosjukin". Apa kowe mèlu nglêboni sayêmbara sing kari iki?
Pancèn iya, Kajawèn saiki luwih ciyut, mangkono uga Taman Bocah. Ora amba kaya sing uwis. Marga apa? Margane saiki larang krêtas, jalaran lagi ana pêrang.
Any, Jokya. Aja nêsu, ya, tak-arani nganggo jênêng loro. Jênèh adhimu ora ngandhakake jênênge sing têmênan. Saiki wis bèrès, dhèwèke wis kirim layang manèh. Bu Mar wis ngrêti jênênge lan wêruh sêkolahane nang êndi. Gambarmu gênjik apik. Lah iki, dak pacak nanging ana nanginge.
Salam, Banjarêjo, Parakan. Karanganmu ora bisa dipacak, muga aja dadi atimu. Yèn kobêr gawea manèh sing luwih apik. Wah tujune kopêre kêtêmu, upama ora, rak mêsakake si D. ora maido olèhe dhêg-dhêgan, wong mêsthine isine akèh, bokmênawa sandhangane nèng kono lan dhuwit barang ayake iya ana. Layangmu kang kari iki uga wis dak
cêkake. Aku bisa ngira-ira dhewe sapira susahmu, dene sajrone 6 sasi kêpatèn sadulur papat. Tujune
Kowe takon, apa bocah sing wis ora sêkolah ora kêna ngisèni Taman Bocah? Wangsulanku: kêna bangêt.
Anggonku takon: apa kowe isih sêkolah lan umurmu pira iku, mung dakênggo ancêr-ancêr aku dhewe, samangsa aku kirim layang kowe, bisa ngandhakake bab kang pantês dakkandhakake karo kowe. Lan samangsa Bu Mar ngêdum ganjaran, bisa milihake buku kang
ana lupute. Mêsthi bae sadurunge dipacak isih nganggo dibênêrake, diowahi barang. Nanging yèn kaya karanganmu kae,... kowe wis ngrêti yèn kliru panulise,
yèn kowe arêp têpung karo S. Har, iya bêcik. Kowe rak wis ngrêti adrèse ta? S. Har, Kêdhunglumbu, Solo. Yèn U.S. aku ora ngrêti adrèse, saiki êmbuh nèng ngêndi, wis lawas ora tau kirim layang.
Martiti p/a R. Yusatno, Rêngat. Aku wis tampa layangmu lan surasane wis mangrêti kabèh. Miturut têtêmbunganmu, kok ora mèmpêr bangêt, yèn kowe iki ora bisa basa. Sarta aku tansah monga-mangu, ndak iya "Martiti" kuwi ana têmênan, mêngko gèk mung ethok-ethokan bae. Ingatase jênênge dhewe kok nganti klèru panulise. Olèhmu nyritakake awakmu dhewe ana sing ditulis Martiti lan ana
thumb|Tèh hèrbal Tèh hèrbal (basa Inggris: tisane, herbal tea) iku sebutan tumrap ramuan kembang, godhong, wiji, oyot, utawa woh garing kanggo gawé ombènan sing uga disebut tèh hèrbal. Senajan disebut "tèh", ramuan uawa ombènan iki ora ngandhut bahan saka godhong tanduran tèh (Camellia sinensis).
Tèh hèrbal biasané diseduh nganggo banyu panas supaya nduwèni aroma wangi. Nanging, tèh hèrbal saka bahan wiji tanduran utawa oyot kerep kudu digodhog luwih dhisik sadurungé disaring lan disuguhaké. Senadyan ngandhut ramuan kembang utawa who garing, tèh sing asal saka godhong tèh kaya tèh mlathi utawa tèh Earl Grey ora kalebu tèh hèrbal. Campuran jeruk bergamot jroning tèh Earl Grey utawa kembang mlathi jroning tèh mlathi dimaksudaké minangka pewangi kanggo gawé variasi aroma tèh.
Tèh hèrbal cumepak jroning wadhah kalèng, kanthong tèh, utawa tèh hèrbal siap ombé jroning wadhah kothak. Tèh hèrbal uga kerep diiklanaké minangka ombènan kaséhatan kanggo nambani manéka panyakit. Cithakan:Ombènan-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.14, 14 Maret 2013.
AMP siklik utawa cAMP) ya iku molekul kanthi wujud ali-ali kang digawé saka ATP kang minangka molekul pensinyalan intraseluler kang umum (mesenjer kedua) ing sel eukariota, tuladhane ing sel endokrin vertebrata.[1] Senyawa iki uga minangka pengatur pirang-pirang operon bakteri.[1] ATP diganti dadi cAMP déning enzim
ora bisa tahan lama yèn ora ana hormon, amarga enzim liyane ngowahi cAMP dadi produk kang inaktif, ya iku AMP.[1] Adrenalin mung salah
ion klorida lan bikarbonat ditokake kanthi cacah akèh saka sel mukosa ing jero usus.[2] Akibate kadadeyan dehidrasi kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adenosina_monofosfat_siklik&oldid=1097183"	Kategori: DNABasa organikKategori ndhelik:
menggunakan pranala magis ISBNRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Almanak, H. Buning, 1892, #1559Sambung:-
ZEVENDE JAARGANG UITGAVE VAN H. BUNING-DJOKJA
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 8 ing taun Walandi 1892.
Kaêcap sarta kawêdalakên dening Tuwan H. Buning Ing Ngayogyakarta.
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan H. Buning Ing Ngayogyakarta.
wrêdining kang warsita jinarwi / wruh ing khukum iku watêkira / adoh marang kanisthane / amicara puniku / wèh rêsêping sagung kang myarsi / tatakrama punika / adoh ing panyêndhu / pagunankagunan. iku kinarya / ngupaboga dene kalakuan bêcik / wèh
kaca 2-3 / Pratelaning pananggalan Walandi, Jawi, tuwin Cina kaca 4-28 / Dintên agêng bôngsa Walandi, Jawi tuwin Cina kaca 29-32 / Parentah agêng kaca 33-38 / Kawontênanipun para amtênar ingkang ngasta paprentahan nagari sarta pangadilan landrad ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 39-157.
Bantên kaca 39-43 / Bêtawi kaca 44-52 / Krawang kaca 53-55 / Priyangan kaca 55-65 / Cirêbon kaca 66-72 / Têgal kaca 72-75 /
Para upsir mêmuri bôngsa luhur Jawi kaca 164-165 / Bab karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat kaca 166-174 / Kawontênanipun paprintahan agêng Jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta kaca 174-176 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami nyêpêng paprentahan kaca 176-190 / Kawontênanipun ing Mangkunagaran kaca 191-193 / Lesiyun Mangkunagaran kaca 193-196 / Paprentahan tuwin pangadilan ing Mangkunagaran kaca 196-198 / Para priyantun ingkang nyêpêng paprentahan ing Mangkunagaran kaca 198-200 / Bab karaton dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat kaca 201-205 / Kawontênanipun paprentahan tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta Adiningrat kaca 205-206 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Ngayogyakarta, ingkang sami nyêpêng paprentahan kaca 207-221 / Kawontênanipun ing Pakualaman kaca 222-223 / Lesiyun Pakualaman 223-224 /
Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprentahan ing Pakualaman kaca 225-226 / Pratelan lampahing kareta api kaca 1-40 / Sêrat purwa lampahan Danaloba kaca 1-149 / Pratelan sakathahing sêrat waosan ingkang kasade ing kantor pangêcapan Ngayogyakarta ôngka 1-26.
Aryang, Wu = Wurungkung, Pa = Paningron.
Ôngka ingkang mawi tôndha * katêranganipun ing dintên punika dhawah dintên agêng, sawingkingipun namaning para amtênar, wontên ôngka, katêranganipun rêringkêsaning titimôngsa wulan Walandi kala dipun angkat.
Dene ôngka sacakêtipun namaning dhistrik, katêranganipun cacahing dhusun utawi kampung ing salêbêting
katingalan namung sakêdhap, dhawah ing dindintên. Kêmis Paing kaping 14 Sawal, utawi kaping 12 Mèi, wiwitipun wanci enjing pukul 3 langkung 3 mênit, ngantos dumugi sirêp rêmbulan krowakipun dèrèng kèndêl.
2. Grahana rêmbulan, katingal ngantos têlas, dhawah ing dintên Jumungah Pon kaping 13 angrintênakên Sêtu Wage kaping 14 Rabingulakir, utawi kaping 4 angrintênakên kaping 5 Nopèmbêr, wiwitipun wanci dalu pukul 8 langkung 19 mênit, ngantos dumugi enjing pukul 5 langkung 1 mênit.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping IX,
panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping VI, patutan saking pramèswari dalêm, swargi Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi. Wiyosan dalêm, dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Jhe, ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr, taun Walandi 1830, nalika diwasa dalêm, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping VII kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, jumênêng dalêm kangjêng gusti ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858, ing sasurud dalêm, swargi ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping VIII lajêng anggêntosi jumênêng
nata, jumênêng dalêm, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Jhe, ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1861, dumuginipun ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb ing taun Jimakir ôngka 1794, utawi kaping 4 wulan Dhesèmbêr 1865, sampeyan dalêm amundhut pramèswari Radèn Ajêng Kustiyah, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2, ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bandara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bandara Dèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 wulan Dhesèmbêr, taun Walandi 1864, pramèswari dalêm kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana. Gusti kangjêng ratu wau amung patutan satunggal kakung, inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, sudibya rajaputra narendra Mataram, ingkang jumênêng sapunika, dumuginipun dintên malêm Akad Wage tanggal kaping 2 wulan Rêjêb ing taun Be, ôngka 1816 utawi tanggal kaping 27 Marêt taun Walandi 1887, gusti kangjêng ratu wau surud kondur ing jaman kalanggêngan.
Ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 15 wulan Ruwah taun Be, ôngka 1816, yutawiutawi. kaping 9 wulan Mèi, taun Walandi 1887 kaparênging
Pakubuwana, ingkang wau sakawitipun kapundhut dados garwa dalêm ampeyan kapatêdhan nama Radèn Rarasati, lajêng kajunjung nama Radèn Ayu
Kangjêng Ratu punika. Wondene ingkang apêputra Radèn Mayur Puspawinata, ingkang sampun seda.
Pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Ratu
1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Anèm, krama Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2 ing Surakarta. 2. Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Agêng. 3. Bandara Radèn Ayu Kusumabrata, krama Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2 ing Surakarta. 4. Bandara Radèn Ayu Sôntakusuma, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma.
5. Bandara Radèn Ayu Cakradiningrat, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat.
Putra-putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VII, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun
Putra-putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VIII, Gusti Kangjêng Ratu Bandara, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, ing Surakarta, inggih punika ibu dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Putra tuwin putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IX, ingkang jumênêng sapunika, kajawi ingkang dèrèng diwasa.
Ingkang miyos saking pramèswari dalêm, amung satunggal, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, sudibya
kadipatèn anom, ing Surakarta Adiningrat, timuripun nama Bandara Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna, wiyosan dalêm kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21, wulan Rêjêb ing taun Alip, ôngka 1795, utawi tanggal kaping 29 wulan Nopèmbêr, taun Walandi 1866, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27, wulan Jumadilakir ing taun Jhe, ôngka
1798, utawi tanggal kaping 4 wulan Oktobêr, taun Walandi 1869, nalika ing dintên Kamis Pon tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Alip ôngka 1819 utawi kaping 7 Agustus ing taun Walandi 1890, krama angsal putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 ing Surakarta, nama Bandara Radèn Ajêng Sumarti, sarta lajêng kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Adipati Anon.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ingkang ing ngajêng anama Kangjêng
Mangkudiningrat. 13. Kangjêng Pangeran Arya Malayakusuma. 14. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 15. Kangjêng Pangeran Arya Prabumijaya.
1. Bandara Radèn Ayu Adinagara, krama Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2 ing Surakarta. 2. Bandara Radèn Ayu Sasradiningrat, krama Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta. 3. Bandara Radèn Ayu Kartadipura, krama Radèn Mas Arya Kartadipura, bupati nayaka gêdhong kiwa, ing Surakarta.
1. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Kusumayuda,
Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolonèl kumêndhaning prajurit dalêm ing karaton dalêm Surakarta, mantu dalêm swargi ingkang sinuhun kaping VIII.
2. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya, Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2, wontên ing Mênadho.
3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada, Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada kaping 2.
1. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata, Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2.
2. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
3. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
4. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, litnan kolonèl ing Ustindhi kaphalêri.
6. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Wayah dalêm swargi ingkang sinuhun kaping VI,
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Natapraja, Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja kaping 2
Wayah dalêm swargi ingkang sinuhun kaping VII,
Putranipun Gusti Kangjêng Ratu Bandara, patutan saking swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2.
Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, ipe dalêm ingkang sinuhun ingkang jumênêng sapunika.
Buyut dalêm swargi ingkang sinuhun tapingkaping. III.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, litnan kolonèl panstaph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, inggih punika pangeran ingkang minôngka wakilipun [wakili...]
[...pun] Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana sowan Sênèn Kêmis dhatêng kadhaton.
Kawontênanipun paprentahan agêng Jawi, tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat
pun karaton dalêm sadaya, pêpatih dalêm, kanthi bupati nayaka dalêm, Inggih punika ingkang dipun wastani kangjêng parentah agêng.
Pangadilan dalêm punika wontên 4: wijangipun kados ing ngandhap punika,
1. Pangadilan kadipatèn anom, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, prakawisipun para kangjêng pangeran,
2. Pangadilan pradata agêng, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng sadaya, ingkang dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana dalêm. Pangagêngipun pangadilan pêpatih dalêm, lidipun para bupati nayaka dalêm: 8 kajawi ingkang sampun kakarsakakên dados lid ing kadipatên anom.
3. pangadilan pradata kabupatèn, dumunung wontên karajanipun kabupatèn, Inggih punika
angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados pradata agêng, prakawis ingkang botên ginantungan paukuman awrat, tuwin parapabên, ingkang botên anggugat putra santana dalêm tuwin para priyayi agung Jawi, pangagêngipun pangadilan, bupati pulisi, lidipun kaliwon akalihan panèwu utawi mantri ing kitha wau, sêrat karampunganipun para pangadilan pradata kabupatèn, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening pêpatih dalêm, dados para bupati ing kitha-kitha kasêbut ing nginggil, kajawi anggènipun anindakakên paprentahan wajibipun
prakawis pulisi rol, ngangge kasaksèn [kasa...]
[...ksèn] ing kangjêng tuwan asistèn residhèn, ingkang nunggil gagêlêngan kalihan kabupatènipun.
4. pangadilan surambi dalêm, inggih punika ingkang kawênangakên anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis
sakarerehanipun, ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami nyêpêng
mayur Radèn Mas Tumênggung Wiryadiningrat, inggih punika ingkang minôngka pêpatih dalêm lêbêt. Kaliwon, Radèn Mas Angabèi Atmasaputra. Panèwu jaksa, Radèn Ngabèi Wiryapradata. Mantri pulisi, Mas Ngabèi Wiryapranata.
Bupati, Radèn Mas Arya Sujanapura, inggih punika ingkang minôngka pêpatih ing kadipatên anom. Kaliwon jawi, Radèn Angabèi Sôntadipura. Kaliwon lêbêt,
Bupati, taksih lowong. Kaliwon, Radèn Angabèi Mangunpradata, ingkang garap prakawis kadurjanan tuwin paprentahan nagari. Kaliwon, Radèn Angabèi Yasapradata, ingkang anggarap prakawis parapabên. Panèwu gripiring pradata agêng, Radèn Ngabèi Darsapradata.
Mênggah para jaksa kabupatèn nayaka tuwin anon-anon sadaya, kajawi kabawah dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati jaksa, saha pundi ingkang botên kapêthil garap padamêlan sanès, sami tumut garap prakawis wontên pradata agêng.
Bupati, taksih lowong. Kaliwon, Radèn Angabèi Singasantika. Kaliwon ing Karanganom, Radèn Angabèi Rêsadipura.
Bupati, Radèn Tumênggung Bratadirêja. Kaliwon, Radèn Angabèi Jayawadana.
Kaliwon galadhag, Radèn Mas Angabèi Sasraandaga.
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon ing karaton Ngayogyakarta
Bupati, Radèn Mas Arya Prawirakusuma, pangagêngipun ingkang rumêksa
Kawontênanipun abdi dalêm ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon kabupatèn Grobogan, Sêmarang
Ondêr rêgèn, Radèn Angabèi Purwawijaya, ngiras dados pangagêng nindakakên paprentahan. Panèwu, Radèn Ngabèi Sôntasumarta.
Ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Gusti ingkang kaping V, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo, saha litnan kolonèl kumêndhaning lesiyun ing Mangkunagaran, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara, wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 29, wulan Rêjêb taun Dal, ôngka 1783, utawi kaping 16 April taun Walandi 1856, jumênêngipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1810, utawi kaping 5 Sèptèmbêr taun 1881.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping II, 1. Radèn Mas Arya Brajanata, 2. Radèn Mas Arya Mangkuningrat.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping III, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat,
2. Radèn Mas Arya Suryaputra, 3. Radèn Mas Arya Suryaudaya, kaptin
Arya Gôndasiswara, mayur inphantêri, R. M. W. 4 en A. M. 6. Kangjêng Pangeran Arya Gôndaatmaja, mayur kaphalêri honorèr.
Radèn Mas Tumênggung Arya Sugônda, bupati ing Pasuruhan.
utawi titulèr ingkang kaparingan pangkat wau saking kangjêng gupêrmèn mawi kaparingan sêrat kêkancingan
Ingkang ngasta panguwasa paprentahan tuwin pangadilan, kangjêng gusti pangeran adipati piyambak, kanthi pangeran akalihan arya sawatawis, tuwin pêpatihipun.
1. Pangadilan kasatriyan, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi prakawisipun para putra santana, pangagêngipun pangadilan, kangjêng gusti pangeran adipati piyambak, lidipun pangeran alihankalihan. arya sawatawis.
2. pangadilan pradata kadipatèn Mangkunagaran, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng, tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana, pangagêngipun pangadilan, minôngka sêsulihipun kangjêng gusti, pêpatihipun, lidipun kaliwon gunung, tuwin kaliwon kasatriyan, mila sawarninipun sêrat karampunganipun pangadilan wau kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
3. Pangadilan pradata kawadanan Wanagiri, inggih punika ingkang wênang nindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis kadurjanan tuwin parapabên, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing
lidipun panèwu utawi mantri ing kawadanan, sêrat karampunganipun kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
4. pangadilan surambi, inggih punika ingkang kawênangakên nindakakên angrampungi, [angra...]
[...mpungi,] sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat, pangagêngipun pangulu Mangkunagaran, kanthi kêtip sawatawis, sêrat karampunganipun kêdah kauningan sarta katêtêpakên dening kangjêng gusti.
Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprentahan ing kadipatèn Mangkunagaran
Arja Sasmaya, 10. Ing Jatipura, Mas Ngabèi Pôncapranawa, 11. Ing Ngawèn, Radèn Ngabèi Arja Wiguna.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Ngayogyakarta sapunika, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
ingkang kaping VI patutan saking pramèswari dalêm gusti kangjêng ratu sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, wiyosan dalêm nalika dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 wulan Dulkangingah ing taun Jhe, ôngka 1766 utawi kaping 4 Pebruari, taun Walandi 1839 nalika diwasa dalêm ajêjuluk Bandara Pangeran Angabêi, tumuntên kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sasurud dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang kaping VI, lajêng anggêntosi jumênêng dalêm nata, amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3, wulan Saban taun Jhe, ôngka 1806 utawi kaping 13 Agustus 1877, kala dèrèng jumênêng nata,
Gusti Kangjêng Ratu Kancana, botên watawis lami garwa dalêm ampeyan, putranipun Radèn Tumênggung Jayadipura ingkang sampun seda, kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Mas, salajêngipun Gusti Kangjêng Ratu Kancana kawêdalakên sarta kapatêdhan nama Kangjêng Ratu Wandhan.
Pramèswari dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping V. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, wontên ing Mênadho, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta.
Pramèswari dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping VI. Gusti kangjêng ratu sultan ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putranipun Radèn Wadana Prawirarêjasa ingkang sumare ing Ngastana Dhukuh nagari Ngayogyakarta, ibu dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang jumênêng sapunika.
Pramèswari dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang jumênêng sapunika. Gusti Kangjêng Ratu Mas, putranipun Radèn Tumênggung Jayadipura, ingkang sampun seda.
Putra dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping IV, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, litnan kolonèl phanstaph.
Putra dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping V, Gusti Pangeran Arya Suryaningalaga, wontên ing Mênadho.
Putra tuwin putri dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping VI, 1. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang jumênêng sapunika. 2. Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, krama Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2. 3. Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, krama Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, pêpatih dalêm. 4. Kangjêng Pangeran Arya Purubaya. 5. Gusti Pangeran Arya Suryamataram. 6. Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, litnan kolonèl phanstaph, ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wijaksana gupêrnur jendral. 7. Kangjêng Pangeran Arya Adiwinata, mayur phanstaph. 8. Gusti Kangjêng Ratu Sasi, krama Radèn Tumênggung Jayawinata. 9. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, wontên ing Mênadho. 10. Gusti Pangeran Arya Buminata, mayur phanstaph. 11. Gusti Pangeran Arya Suryaputra, mayur phanstaph. 12. Gusti Pangeran Arya Pugêr, mayur phanstaph.
Putra tuwin putri dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang jumênêng sapunika.
Gusti Radèn Ajêng Sêkar Kadhaton, krama Radèn Tumênggung Kartanagara, sarta kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna.
bèidhèn ghenêralênstaph, timuripun nama Gusti Radèn Mas Kadiyat, wiyosan dalêm kala ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1803, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 25 wulan Rabingulakir, ing taun Ehe ôngka 1812. 2. Gusti Radèn Ajêng Murkatijah. 3. Gusti Radèn Mas Pratistha. 4. Gusti Radèn Mas Putra. 5. Gusti Radèn Mas Sujadi. 6. Gusti Radèn Ajêng Murjinah.
7. Gusti Radèn Ajêng Murdiyati. 8. Gusti Radèn Ajêng Mursidinah.
1. Kangjêng Pangeran Angabèi, litnan kolonèl phanstaph. 2. Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma, wontên ing Bangka. 3. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, kaptin ajidan dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan.
Buyut dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping II.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara, Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping II, mantu dalêm swargi ingkang Sinuhun kangjêng sultan kaping VI.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping II, Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat.
Kawontênanipun paprentahan tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta
Pangadilan ing Ngayogyakarta punika, kajawi tumrapipun para putra santana [sa...]
[...ntana] dalêm, wontên 4 wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan landrad, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng alit sadaya, pangagêngipun pangadilan, kangjêng tuwan residhèn, lidipun pêpatih dalêm akalihan para bupati nayaka dalêm 8.
2. Pradata dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis parapabên, pangagêngipun pangadilan, pêpatih dalêm, lidipun para bupati nayaka dalêm.
3. Pangadilan pasowan mangu, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis siti ingkang sami
surambi dalêm, ingkang wênang anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat, pangagêngipun pangadilan, pangulu khakim agêng, lidipun para khatip.
ingkang mawi bawat jawi lêbêt urutipun kalênggahan
1. Radèn Tumênggung Wijil, kaparak kiwa lêbêt, lurah. 2. Radèn Tumênggung Cakraningrat, jawi têngên bumija, lurah. 3. Radèn Tumênggung.Wiryakusuma, gêdhong kiwa. 4. Radèn Tumênggung Sasradipura, jawi kiwa siti
jawi kiwa panumbak anyar, bêkêl. 8. Radèn Tumênggung Brôngtakusuma, kaparak têngên.
Gusti Pangeran Arya Mangkubumi litnan kolonèl ajidan phanstaph, ngasta pamaosan
bupati taman sakrèhipun, utawi siti ingkang kagêm pasiraman dalêm, Ngambar Winangun saanteronipun.
Gusti Pangeran Arya Buminata, mayur phanstaph, ngasta
angrèhakên bau ingkang sumaos pandamêlan ing salêbêtipun kadhaton.
Radèn Tumênggung Wiryadiningrat, wadana prajurit jagakarsa. Radèn Tumênggung Mangkuyuda, wadana prajurit prawiratama. Radèn Tumênggung Martadiningrat, wadana prajurit panyutra. Radèn Tumênggung Prawiranagara, wadana
Panèwu jaksa, Mas Ngabèi Martapura. Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Nitipura, 2. Radèn Ngabèi Wiryapura, 3. Radèn Ngabèi Sarpapura, ngrangkêp nindakakên kapulisèn ing Suryanagaran, 4. Radèn Ngabèi Wirapura.
Panèwu jaksa, Mas Ngabèi Singadipura. Mantri jaksa, 1. Radèn Ngabèi Wêrsapura, ngrangkêp juru sêrat rol, 2. Mas Ngabèi Driyapura, kapiji wontên kantor, 3. Mas Ngabèi Santosapura, 4. Radèn Ngabèi Yudapura, kapiji wontên kantor.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kadipatèn ing Pakualaman sabawahipun, utawi kabupatèn ing Bantul Kadirêja
Panèwu jaksa, Mas Ngabèi Citrapura, kapiji ing kapatihan. Mantri
Kori ingkang nampèni prakawis saking Kabupatèn ing Kalasan, ing Wanasari sarta
kabupatèn Kalasan. Panèwu, Mas Ngabèi Rêsawinata.
Pangagêng, Radèn Amad Dalêm Mustahal, ngrangkêp nindakakên kapulisèn ing bawahipun, 2. Mas Jimat Amad Dalêm Supingi.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, ingkang jumênêng kaping V, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo saha kolonèl kumêndhaning lesiyun ing Pakualaman, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping
anggêntosi ingkang putra kaponakan, swargi kangjêng gusti ingkang jumênêng kaping IV lajêng ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 13 wulan Sawal taun Dal 1807 utawi kaping 10 Oktobêr 1878 sarêng antawis angsal gangsal taun amarêngi tanggal kaping 9 wulan Jumadilawal ing taun AheEhe. ôngka 1812 utawi kaping 19 wulan Marêt taun Walandi 1883 têtêp jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, wondene wiyosanipun kala ing dintên Akad Wage tanggal kaping 4 wulan Sapar taun Wawu ôngka 1762.
Putranipun swargi kangjêng gusti ingkang kaping II, Kangjêng gusti ingkang jumênêng sapunika.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping III, 1. Kangjêng Pangeran Arya Purwasêputra, 2. Radèn Mas Arya Suryaudaya, 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, 4. Radèn Mas Arya Suryakusuma, 5. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat.
Wayahipun swargi kangjêng gusti ingkang kaping II, ingkang saking garwa padmi, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Nataningprang. 1. Kangjêng Pangeran Arya Nataningprang, kaptin phansthaph. 2. Kangjêng Pangeran Arya Pakuningprang, kaptin phansthaph R. M. W. 4.
wadoh sam, lek ayas nang lapangan tambaksari nggawe biru2 opo gak jenenge golek masalah, wong kabeh yo ngerti
nulis cak. opo maneh mek copy paste” ng internet sing akeh kelirune. aku arek suroboyo
seeks dhuwur saklap-pan kanggo jet Emirates seeks dhuwur saklap-pan kanggo jet
Amérika lan Asia. Senajan hampered dening lack of airspace lan fasilitas, ing taun teka China wis samesthine kanggo ndeleng Tambah a 15% ing nomer pribadi Jet kloter wonten ing langit, miturut Bombardier.
Ing sektor iki worth $ 626 milyar kanggo pabrik kaya Embraer, Bombardier lan Gulfstream. Boeing lan
lan pribadi aviation kanggo Airbus says sing sing Jet – saka A318s kanggo superjumbo A380s – bisa metu cekap miturut menyang klien ‘kabutuhan.
“Kita wis katon sing dikarepake ing nambah pribadi babagan lelungan, utamané ing Timur Tengah lan
“We are looking tunyuk iki menyang pasar niche kanthi kualitas layanan lan manungsa waé kanggo rincian.”
Nalika donya super-sugih uga isih bisa saged dhewe sing aircrafts pribadi, ing chartering saka eksekutif Jet minangka pasar akeh. Iku mesthi opsi liyane terjangkau saka tuku gedhe pribadi jet outright; lan ACJ318 Airbus (padha karo Emirates A319 Executive) utawa long-macem Gulfstream G650 biaya watara $ 65 yuta saka manufaktur sing ana gandhengane.
Nalika njupuk pencet amba sawisé resesi global sing wiwit ing 2008, jet pribadi pasar punika ing munggah. Miturut cuaca dening Canadian pribadi jet Bombardier Produsèn, industri wis samesthine kanggo ngluwihi tingkat pemandangan-2008 kanggo pangiriman anyar Jet dening sabanjuré taun.
Waca liyane: Private Jet jangkoan bisnis wong sing seneng lelungan
Amérika Lor, kanthi watara 40% saka pasar, tetep ing panggonan paling gedhe kanggo pribadi lelungan eksekutif nanging wutah paling gedhé wis samesthine kanggo teka saka berkembang ing wilayah Latin
“Kita bisa nindakake fitur kang pasar Cina utamané appreciates, kayata gedhe babak Tabel kang fokus ing Asia gesang. We bisa nindakake bar Karaoke,” ngandika.
Ing Emirates Executive Airbus A319 bisa maringi leladen wong 19, karo bidang dipérang dadi loro utama zona.
Ngarep saka pesawat wis area panedhaan lan eksekutif Lounge dirancang kanggo lenggahan 12 wong. Mechanically aktif tabel iki menawa bisa wungu ing ngarep loro gedhe sofas, nalika siji saka 1,500 saluran saka ing-pesawat hiburan bisa mirsani ing loro 42-inch LCD layar.
Ing mburi saka pesawat wis sepuluh pribadi Suites – padha sing gedhe-gedhe ditemokake ing Emirates ‘dhisik pondokan kelas. Manggon TV, video conferencing fasilitas lan dhuwur kacepetan internet lan seluler telpon Konektivitas uga kasedhiya ing Papan.
Passengers karo napsu bisa duwe dhaharan khusus disiapake dadi ing Papan dening Emirates kru, nalika padusan lengkap-dhuwur karo digawe panas lantai kasedhiya sing perlu refreshment sawise kabeh sing exhausting pampering.
Kanggo sing tresna marang kemewahan kawitan kelas lelungan online nanging loathe imposition saka gadhah kanggo enggo bareng karo liyane, Emirates mikiraken iku nduweni pesawat sing.
Ing Airline Dubai basis wis ngarahake kanggo dhuwur-mburi wong lelungan bisnis nganggo kemewahan pribadi layanan jet. Dibukak iki minggu, Emirates Executive iku versi bijou lan bespoke saka sawijining premium produk ing darmabakti Airbus A319. Sampeyan bisa Chartered dening individu, kelompok utawa perusahaan liwat website. Qatar Airways lan Korea Air rong komersial Airlines sing penawaran padha eksekutif jet chartering
tepat parkir gratisannipun, mugio welas asih lan asuh panjenengan tetep adem lan tentrem dunia akherat, kawulo namung saged matur suwun tok lah wong becake dereng angsal penumpang….
panjenengan pikantuk rahmateng Gusti Allah,lan sehat wal afiat kulo lan panjenengan sederek donyo lan
panjenengan saget langgeng lan saget beto berkah lan rahmat sederek dunyo dumugi akhirat heeeeeenembe menopo
@ Ingkang Kinurmatan tuwin Minulyo Ki Wong Alus,
Mbok menawi sampun dados kersaning ingkang murbeng dumadi, serat puniko kagem panjenengan.
kulo kagem poro leluhuripun simbah danyange soho leluhuripun simbah
simbah danyang lan poro leluhur…..mbokmenowo angsal barokahe,saget kasinungan lan nyambungaken roso dumateng simbah danyang
Mulia Kanjeng Agung Kang Mas Mbah Ki Wong Alus
trimaksih kpd Ki Wong Alus.. WASALAM…………
salam kenal ki wong alus poro sesepuh lan poro sedulur kabeh.
badhe sowan lan tetepangan saha nderek kempal wonten ing kampus………..
poro sesepuh..ki wong alus..ki kumitir.. poro sepuh pini sepuh
ngaturaken sugeng tepang, kawulo nami Yudha Septiarso Miyarjo..pun asma saking bapak ibu..Ronggo Sentot..pun nami saking Guru sejati
nuwun ijin dados pamiyarso lan menawi sampun wayahipun mbok menawi saged dados anggotanipun kampus puniko
salam kenal kangmas Wildan, tepangaken kulo Ihsan. asli ponorogo, sakniki macul wonten kudus. kawulo taksih dzuriahipun mbah kyai ageng Muhammad besari -tegalsari. nuwun sewu sakderenge, r Satmoto (romo Nyai ageng Anom Besari). versi silsilah panjenengan r Satmoto meniko Sunan Giri, ananging menawi dipun runut jaman sunan giri kaliyan nyai anom besari kados2 kok tebih. kawulo browsing2 nemokaken bilih r satmoto (romo nyai ageng Anom
Salam kenal ki wong alus.nyuwun sewu sak dereng ipun.
alus. neng, opo seng kasar iku mesti ora alus ? terus, opo yo seng alus kuwi ora mesti kasar ? terus kalebu opo yen ra pati alus lan ra pati kasar ? ra pati alus opo podo karo kasar? lan yen ora pati kasar iku yo podo karo alus? Aku jujur ora ngerti
ngerti asal usule urip & ngerti sangkan parane urip
Mugo gusti paring dalan padang marang kang ngerteni uripe
salam soho panuwun palilah dateng ki wong alus, mugi dalem kepareng nderek ngamal soho ngempalaken pinten2 kawruh lan ilmu ingkang kamot, tuwim salam paseduluran dateng sedoyo derek2 ing KWA
mugi tansah ing ndalem kasih sayang Gusti Allah, tansah pinaringan sehat wal afiat lan barokah
Salam Ukhuwah sangking kulo, dereng dangu niki kulo di paringi Naskah Silsilah sangking leluhur
Sepurone kang, ngoten ingkang tertulis teng buku Naskah Silsilah leluhur kulo,
kepareng badhe nyuwun dipun ijazahi amalan rezeki agung barokah wonten ing dunyo dugi akhirat.nyuwun dipun krm ke 082223277738. matur suwun sak derengipun,wassalamualaikum wr wb
tau ki ? Ajian ngrogoh sukmo.dan cra2 mengamal kanya. Mohon dbri pnjelasan ya ki ?
assalamualaikum wr.wb…nUwun sewu,nuwun agunging pangapunten…kulo badhe nunut tetepangan,kulo.tiyang mualaf,mugiyo ki wongalus sageto paring pitedhah supados iman kulo saget tambahhh…matur agunging panuwun saderengipunn…
manunggal bongso, Bongso Nuswantoro,Salam kenal mugi saged dodos keluargo/anggota KWA,kulo tyang alit asli dusun alit pinggir gunung wonten tlatah Ponorogo, selajengipun mbok menawi wonten prakata kulo ingkang mboten
saking tlatah madiun, anggen lawulo sowan meniko sepindah silaturrochmi, kaping kalih ipun kawulo bade derek ngangsu kweruh lan ngudi elmu ingkang luhur, murih ridhone ingkang kumawoso lan amurbo amiseso inggih meniko sang hyang wenang alloh swt.
nuwun sewu Ki wong alus lan sedoyo sesepuh ingkang wonten blog niki, kulo rokhman saking rembang’ kulo bade nyuwun izin lan do’a panjenengan sdoyo, anggen kulo bade nglampai tirakat sdoyo amalan2 ingkang wonten blog Ki wong alus niki mugi2 dikabulke Allah swt. mbok bileh wonten klinta_klintune kulo nyowon pangapunten lair batin sdoyo kluarga besar Ki wong alus.
Assalamu’alaikum wrwr Ki Wong Alus
Asalamualaikum ,nderek nepangaken asmo kulo kholil asalipun
INGSUN MATEK AJIKU SI MATA SOYA
AJI PENGAWASAN SAKA SANG HYANG JAGAD
Assalamualaikum.. ki wong alus lan sedherek2 sedoyo,saya eko arif handoyo,mhn bimbingan guruku (ki wong alus)
kawulo nyuwon no hp ingkang saget kulo
aslmualaikum wr.wb ki wong alus matur nwn sampun saged ttpangan..kulo saged ngangsu kawruh saking blog kwa,suwun.
Assalamualaikum..salam salim rahayu buat Ki wong alus
Alamatipun : Dsn. Ngrendeng RT 03 RW 02, Ds. Ngrendeng,
Sedulur sedulur kulo sakeng sragen pripun carane gabung dados anggota KWA niki no hp kulo 087836201571 .salam
kulo mboten pengin nopo-nopo lan mboten pengin dados nopo-nopo, namung saged dunga aken panjenengan sedoyo, supados slamet
Bawa : SABEN BENGI NYAWANG KONANG
PANAS UDAN ALING ALING CAPING GUNUNG
NADYAN WADON SARWI LANANG INUMANE BANYU BENING
Kibar. Dhek jaman berjuang , jur kelingan anak
E , MESEMA TANSAH TAK ENTENI
YO BARENG , ANGGUDI LUHURING KAGUNGAN
……….AMUNG KUCIWANE.. LHO……..LHO,
ANYELAKI JANJI, SLENDHANG BIRU SLENDHANG BIRU
AMUNG NGENAKI ATI , ORA TEKAN BATIN
ing madya laga , dhuk prang agung lawan minak jingga
wiratmaya , tinampi dening rara sri huning
Ora pati gela , agawe kuciwa , yen sulaya
abote tanpa rinasa Watone kelakon , bisa padha kumpul
Aku kang setya satuhu ,wit byen nganti
Amung sajak-e andhika semune kurang rena
Ngangkat awrat, mlampah tebih datan lesu
nyandhak sampur nuli tanjak, tanjak bali maneh rupamu
ting celoneh, kae kurang apa, tak senggoh kurang
Marang mega ing angkasa nimas sun takoke
MUNG SLIRAMU KANG DADI TELENGING ATI
nggonku ngenteni, mung sliramu wong ayu kang dadi ati
tak impi impi, jroning ati kangenku setengah mati
ngene rasane, rindhu rindhu wong ayu kowe tak tunggu
tambane, rindhu rindhu tambane kudu ketemu
tak anti anti, ngusadani wong kangen ndang antuk jampi
kabotan tresna,dakrewangi korban jiwa raga mlaku adoh tan gresula
agawe ayeming ati nadyan munggah gunung ora wegah
jaman{mbok ya sing eling} eling bab apa {iku budaya} pancene bener kandhamu
Eoie,aoea,eoie yae
ajar kenal karo aku,lelene mati digepuk gepuk nganggo walesane,
E yake yake e yake yake
ngulon tiwas ngedan ra kelakon,yen ngrujak rujaka nanas ,aja ditambahi kweni,
NIMAS AYU NYATA KANG KARYA KASMARAN
nalikane sepisan ketemu,nanging ana gaying gawang2x angel dilakeke
wong bagus aku uga ora bisa lali,enget mring raimu kaya kaya kepingin ketemu.
ngantekne merga eling mring janji janjimu,uga ora lali sawangane mring atiku
yen pancen kowe bosen,nora peru kakean alesan,
lakumu, adhuh adhuh adhuh mana tahan. Aku tansah ora bisa
ulate nyegadhul, mripate mrebes mili anehe nyedaki njiwiti
ngejak bali kumpul,galake dimareni rewele ora dipindhoni
eman polahe dewe, bisa kelangan dadi samar banjur dadi gawe.
kumpul,galake dimareni rewele ora dipindhoni.
ngayahi karyaning praja , kene kene gugur gunung tandhang gawe
bebarengan ro kancane,lila lan legawa kanggo kamulyaning praja
Siji loro telu papat maju papat papat ,diulang ulungake
thok thek thok thok gung thok thek thok thek
gawe,sanadyan lawoh tempe ning sehat awake
Segere ngombe banyu kendhi rokok nglinthing dhewe
Enako wong urip ing alam donya ,yen wegah rekasa urip ra
Kudangane rama lan ibune,sregepa nyambut gawe aja lali
daripada sirahe ngelu sakit cinta sakit rindu
yen awan ra doyan mangan amarga tansah kelingan.
Bener kowe betul kandhamu cah ayu tak tunggu tunggu,
Nora liya mung sliramu,rina wengi dadi impenku wani
sedina rasane sewindhu, neng awak marake kuru
Aduh bapak alah aduh biyung anakmu kaya wong gemblung
badhe tindhak pundi? Kadingaren tindak wae ora numpak taksi dewekan opo ora
wedi, timbang nganggur mangga kula rencangi
Yen purun enggal enggal ngrencangi tekan ngomah mangkih
jarene wis jodo opo2x duweke wong loro,
Kae kae rembulane yen disawang kok ngawe ngawe
Kaya kaya ngelengake,kanca kabeh aja turu sore sore
angisin isini mbok ya aja ngethok ana kandhang
barengan lan kentrung Ke-tipung suling sigrak kendangane.
Bocah angon penekna blimbing kuwi,lunyu
Elo elo tansah gandrung gandrung, dasar
praja, ayem tentrem adil makmur tansaha ayem ing praja.
kondektur, yen didenda kenceng napa mboten kojur
dha mikir wurung jarene dewe yo mikir wurung
Yen ra gelem mask ok nekat wae, ati
kasmaran mas ora kewetu,kaya gulu klelegen roti bolu
mikir mikir rondo,solahe ra duga duga
ditampik kaya wong edan. Jare serik pa ya tenan
E eeee lha kok tenan 3x,awak lemes
bali,mecahe endahe wengi kutha nganjuk iki
le kabotan bapak Bungkus merak wedoke sing numpak.
dadi cagaking agama, limang wektu kudu tansah tindakna
istiqomah lan sing tuma’ninah ,luwih sampuran yen beerjamaah
pasrah sing kuwasa ,yen kepareng besok munggah suwarga.
mawis tinandur sekar melathi,dasar manismerak
saingan,kanca kanca pada kanca pada tukar tukaran
ingkang maha suci paring pangapura tumprap pra manungsa
padha eling kersaning hyang, dhuh gusti teleng kula
moyang,bangun desa kanti seni jaran kepang
mung sembrana njur kulina, ra ngira emang dadi gela
ati katon ra bisa ilang, saya suwe saya ra karuwan
tansah angadhang, aku samar yen sliramu ra kelingan
ayu tak anti anti jo pijer semaya wae, aku tresna karo kowe
atimu, saya gawe lara iku ra prayoga
ijo siji opo loro,pilih siji sing gemati
ijo godhonge mbayung, enake dingo gudhangan
bojo atine binggung, rina wengi golek sandhang pangan
mula sliramu wis tak aturi,golek bojo sing tresna tulus sejati
sliramu digawe lara, ra urunga saikine dadi randha
sing akeh wulune, yen digoyang aduh enake
pinuju angrawuhi pahargyan resepsi,kakung putri ngagem busana kang edi peni
putri sami lenggah jejer katon rapi, yen
ngidul ngetan bali ngulon, mrana mrene ing sak paran paran
pikirku mumet sirahku ,ora bisa turu kelingan sliramu
si rama menyang sala le olehe payung montho
Tak jenthit lo lo lobah ,wong mati ora
seneng kowe seneng ra duwe duwit minggata kana
Ngarep bojo mburi bojo, tetep pileh
abang urang urang, ijo ijo dho diunduhi
Akeh bujang ora kurang , duwe bojo ojo dirusuhi
ngene rasane duren,lancip lancip legi
ijo wernane ungu, dhuwur lambe jenenge brengos
bojo melua aku, pilih sing ganteng opo sing bagus
Balas	Komentar oleh nahelop on 19 Februari 2012 19:42
ngertio tah rek.. lek masalah arema pecah… awakmu susah sam ikul luwih kesusahan atine… awakmu sik cempe opo malah durung lahir.. sam
Plengkung BanyuwangiG-LandHotel di pantai plengkung banyuwangiLokasi Pantai Plengkung BanyuwangiOmbak Pantai Plengkung BanyuwangiPantai G-Land BanyuwangiPantai PlengkungPantai Plengkung BanyuwangiRute Ke Pantai Plengkung
Nampeyo, Leah Garcia (1928-1974)Nampeyo, Loren Hamilton (b. 1961)Nampeyo, Nellie Douma (1896-1978)Nampeyo, Priscilla (1924-2008)Nampeyo, Rachel Namingha (1903-1985)Nampeyo,
dinamakan Nagamangsa, berwatak ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake
bingung???aq kirim sing matot dise yo…mugo pas..
88, 07, 10, 29, 32, 41, 54, 63, BB….
wes iku ae disek..saiki aq melo PreMan wae…ben kenceng….
sinelitTeka ing rahsya purba2Sadasa warsa sira pun WujilAngastupada sang AdiniraTan antuk warandikaneRi kawijilanipunSira
Jebule sing kakehan utang ki ora mung wong ra nduwe yo Din, seleb wae yu ngunu, malah carane meh
sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi
”Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku
”Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur
Sumonggo Ki Ageng Jembar Jumantoro.. Kawulo rumaos kinormatan atas kerawuhan panjenengan. Matur nuwun rawuhipun.. Salam hormat takdzim.
07/06/2011 pukul 09:39	Raja waly	nyimak kang
07/06/2011 pukul 13:45	GUS ITSNA	Sumonggo Kang Mas Raja
sumonggo menawi dipun kersaaken.. matur nuwun rawuhipun njih..
Bapak Mas Cetho, monggo sareng2 sinau.. mugi2 pikantuk ilmu ingkang
Nanu kaya ing dahilan ot pemaril de ing gate.
Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9
dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan
kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten
Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9
ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru
ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun
menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten
sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten
pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun
sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken
sedoyo kelepatan kulo lan rencang - rencang.
badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko
sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang
kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan
menggambar. t | @hilmyhilmyxe | fnumyx@gmail.com
Saiki Kusuo no Psi Nan 58 - Page 1
Saiki Kusuo no Psi Nan 58 :
karanira | sri narendra angawisi | ing wong gêgawean santosaning dhadhah ||
3. langkung rêngu Kakrasana ngadêg gupuh | kang rayi
8. sang rêtnayu Wara Sumbadra saklangkung | sukanirèng driya | winonging raka kêkalih | pan sinarah sinungku sukaning karsa ||
9. sang rêtnayu lan raka tansèng tut
12. arya prabu nuruti mring wismanipun | wus lênggah satata | Ôntagopa maksih nangis | aturira pukulun abdi paduka ||
13. sèwu-sèwu kalêpatan amba nêngguh | rèh wus tan kawawa | malangi karsaning gusti | putra tuwan akarya susahing manah ||
14. têka bangun kang dados awisan prabu | kawula èngêtna | wali-wali botên kêni | milanipun gusti kang abdi kewala ||
15. nadyan jinur linêbur dèn kongsi luntur | sumôngga ing karsa | arya
saking dhadhah dènnya bêndu | Sang Arya Rukmaka | kathah-kathah andukani | Ôntagopa angèmbèt ingkang salira ||
21. sigra mlêbu mring wisma awas andulu | marang sang nararya | radèn katgada ing galih | kawistara jaja bang andik ing surya ||
27. Kyai Buyut Ôntagopa malih muwus | lah mara nguncupna | asta ngabêktia nuli | marang gusti iku arine sang nata ||
28. ingkang sinung wuwus wangkot tan miturut | mung jêngêr kewala | arya prabu siking galih |
kasaktin | Arya Prabu apitambuh angandika ||
30. hèh ki buyut apa ta iku sutamu | matur Ôntagopa | inggih punika kang
karo putra mami | rèhning wus padha diwasa | sêdhênge jêngira sami | mangana warah yêkti | pituhunên tutur ingsun | padha dipun rumasa | sira sutane wong cilik | akuciwa cinêla ing sama-sama ||
3. iku kaki rasakêna | mungguh asale wong cilik | tan bisa mor ing samohan | karane durung angampil | drajat tigang prakawis | kawiryawan ing liripun | drajating kartiyasa | para nayakaning aji | kapindhone gunawan darajatira ||
4. kang para pandhita miwah | ingkang para wasis-wasis |
7. lamun ora mangkonoa | paran dadimu ing wingking | yêktine tanpa wêkasan |
bôngsa sudra | lan sira amomor kaki | bôngsa kartiyasa kalawan pandhita ||
9. utawa mor pra nangkoda | miwah ingkang para sugih | rasakêna traping jalma | tanduke yèn
tandukipun | marang para nayaka | wêdi sarta ngaji-aji | yèn momora nangkoda lulut kewala ||
10. asihe sêmu miluta | tanpa amrih tanpa kering | mulane kaki kang para | lêpas burus ingkang budi | kang dipun pinarsudi | kawiryawan lêpatipun | darajating gunawan | karo iku salah siji | kaki
kang mugi | ingsun lawan sutamu Si Narayana ||
13. dinulura liring sêdya | dening dewa kang linuwih | Ki Ôntagopa ngandika | srikutan
turasan | ingkang rinasa wit dening | pugale radèn kalih | ing mangke têka
18. Ki Ôntagopa tur sêmbah | suwawi punapa gusti | ingkang dados karsa nata | èstu kawula lampahi | sampun ingkang asakit | nadyan dumugining lampus | kang abdi mung sandika | yèn maksih makatên gusti | raosipun tyas kawula lêng pêjaha ||
19. saking rumasa tan bisa | apisah momongan mami | dyan arya prabu ngandika | karsane sri narapati | rèhning lêlakon iki | wus nora kêna sinuwuk | Kôngsa adrêng karsanya | dènira amamrih pati | marang sutanira [suta...]
[...nira] karo pisan ||Kurang dua suku kata: marang sutanira kêkarone pisan.
20. ingkang kinarya dhadhakan | dènira mangun capuri | pinêtha
tinrungku môngka lirunya | nanging pidanane nganti | kacêtha gone ngupaya | iya sutanira kalih | mangkono iku
Ôntagopa nêmbah | inggih sandika jêng gusti | sampun ingkang rewa-rewa pinidana ||
23. sanadyan inggih sèstua | kawula dipun pêjahi | samêndhang botên ngrêsula | lagya samantên turnèki | wau ta ingkang prapti | wadya rêksasa gumuruh | dutane raja mudha | punggawarya
patinipun | dhuh-adhuh Kakrasana | Narayana suta mami | bok iyaa sira amulih sadhela ||
28. nadyan ngong têkèng antaka | sok ugaa wus udani | ing warnamu karo padha | kêna karya sangu pati | lan sapa kang ngopèni | anggèr ing bêbathang ingsun | apa têka kapiran | iya raganingsun iki | salin cipta sambate
miyarsa | sinambat marang lakine | prandene miyarsa swara | ing jaba tanpa rungyan | wil bala agawe gugup |
5. ginendhong sarwa pakolih | putra ro
Gêndhingcuring saking dhawahira | nênggih prabu taruni | Sang Arya Rukmaka | asru andikanira | dudu ki prabu taruni | darbe wêwênang |
mangkin | arsa sun gawa | katur marang narpati ||
9. têka sira padha wani rumuraha | gawe susahing janmi | ingkang nora dosa | lah mara
wil arya | sampun kadugèng galih | lamun Kakrasana | lan Narayana
lampahira | ki lurah lamun suwawi | linut linacak | bilih sagêt kapanggih ||
16. kang dipun prih gusti kula kadipatyan |
gusti | aja komanah | anggêr gancang ing laris ||
22. lah wulatên ing wuri kae wil bala | nututi laku iki | lamun
Kèn Sagopi | ngrangkul putra karo pisan | ing ngarsa kanan keringe | binathithit ing rêksasa | majate wus
8. pan dèrèng kongsi kapanggih | lampah sampun katututan | mangke botên langkung borong | badan kawula
mung yèn parêng panuwun ngong | nadyan dipun pêjahana | badan kula priyôngga | putra kula wanodyayu | punika Wara Sumbadra ||
10. lah tuwan inggih alinging | ing wingking luhung kalapa | ing tuwan priyôngga dados | cèthi sampun lêga lila | kula puji ing dewa | benjang sêsuta ajalu | mugi dipun gombakana ||
11. manawi sampun awanci | sagêt nênêdha agungan |
wasana | sasolahira wus katur | Gêndhingcuring langkung duka ||
22. he dudu wong si kêpadhil | wong wus tuwa
ing mangke miyarsa ana | wanodya ngiyêng anangis ||
3. pinarpêkan kawistara | wadon katri binujung ing rasêksi | karuna
purugipun | kanggêg dening pinalangan | ing janma taruna pêkik ||
7. wil Gêndhingcuring amatag | marang wadya kinèn ngrêbuta wani |
dènnya ngling | sangêt ing panuwun ulun | anggèr ing pitulungan | punapa kang kawula
walêsna dêstun | ing jiwa raga sumôngga | rumasa botên darbèni ||
19. saking kapotangan gêsang | tarlèn anggèr suta kula puniki | kalapa paduka besuk | lamun sampun diwasa | rèhning mangke maksih jêbêng botên langkung | ing galih dipun darana | Wrêhatnala anauri ||
20. sarwi balang liringira | Rêtna Wara Sumbadra kang pinêndir | gampil bibi
sarwi nguwik-uwik lêmah | langkung merang sang rêtna dalêm batin | Wrêhatnala osikipun | rare iki kapara | wagu wêlu patute dhoso alêngus | amung mêmanise iya | sajagad dipun dhèwèki ||
22. lan kocake tingalira | kaya dudu darahe ing wong cilik | sun badhe dhosone besuk | dadi prak ati sarta |
ujwalane angênguwung | wang-wang neja wangkawa | êndi ika ingkang kuciwa ing wangun | wong ayu sarwa sêmbada | mulus sarirane ramping ||
24. dalah jarijine ika | angudama ngêri angrêspatèni | dhuh-adhuh dene wong iku | gawe rasaning driya | lae lae bok iya gêlêma dulu |
ingsun ingkang amêmanuki | dimèn tan sangsayèng laku | ana ingkang rumêksa | Kèn Sagopi ature gèr botên
ngungsi marang ing liyan | aja sira sumêlang mapan jêng ingsun | ingkang rumaksakèng sira | matur sandika Sagopi ||
29. anulya parêng umangkat | Kandhiwrêhatnala lan prêpat kalih | rumaksa datansèng pungkur | wus lêpas lampahira | kunêng ingkang mring Widarakandhang kondur | gantya ingkang cinarita | Arya Prabu lampahnèki ||
30. wus praptèng praja Madura | Ôntagopa sampun pinarnah mungging | trungkon de sang arya prabu | lajêng malêbèng pura | tundhuk anèng ngarsane kang raka prabu | umatur sarwi wotsêkar | mijilkên solah tinuding ||
1. amiwiti malah amêkasi | rèntèh lir cariyos |
5. Risang Arya Kôngsa eca linggih | kang cakêt ing kono | Sang Suratimôntra sandhahane | pêpêk para kang ditya dipati | lagya gunêm kawis | tan lyan kang rinêmbug ||
6. ing Widarakandhang prakarèki | rèh sang putra karo | wus lunga nis ing padhêkahane | Ôntagopa kang minôngka ganti | tinrungku anganti | sakacandhakipun ||
7. Kakrasana Narayana sami | sampun ingupados | pra punggawa Madura akinèn | ngupaya mring rajaputra kalih | sapira anênggih | Kôngsa cuwanipun ||
8. lagya eca gunêm dènnya budi | bangkite kapanggoh | pan kasaru kang wadya dityakèh | kumarutug
saking nginggil | ing nguni kang kêni | pawanastra anung ||
9. kathah ingkang kantu miwah mati | kagyat prabu anom | non wil bala lir
12. balia mring Widarakandhang mrih | jagaruna kono | mênèk katon klilip ingsun mulèh | kêna sira wisesa upami | durung katon mulih | bêcik sira tugur ||
13. anèng dhêkah lan angintip-intip | ngingsêpa pawartos | dene Kèn Sagopi saputrane | wadon lamun katingala mulih | lah cêkêlên ugi | pan wus bênêripun ||
15. gya tinundhung kinèn mangkat aglis | Kyai Lurah Togog | kinanthenan punggawa jro dene | ingkang gantung lampah Adipati | Bantalangkarèki | punggawa gêgêdhug ||
16. sampun budhal sapanêkarnèki | lampahe gumuroh | ingkang kari ana kadipatèn | maksih jênak dènira alinggih | sang prabu taruni | ring paman amuwus ||
amrih pati | punika ngong ungsir | pinrih sirnanipun ||
22. kapanujon sang prabu taruni | manggut ngandika lon | inggih paman langkung
rama kathah miturute | kunêng kadipatèn tan winarni | mangkana marêngi | ri Soma anuju ||
24. Prabu Basudewa duk siniwi | ing wadya supênoh |
25. ingkang cakêt lênggah ing ngarsaji | risang ari karo | Arya Prabu Rukmaka malihe | Ugrasena miwah kyana patih | Saragupitèki |
marang putramu kalih | lan sandining wêling ingsun | kang rayi matur nêmbah | lah inggih sampun dewaji | amba pilih kang para sêpuh
ngaras suku- | nira kang rama nata | ingaras lungayanèki | sawusira lênggah jajar ingkang paman ||
mung anggêripun kadugi | pun paman anandhingi | wasana anuwun dhawuh | Sang Prabu Basudewa | angliring kang rayi kalih | kang liningan [li...]
[...ningan] ananggapi ing sakarsa ||
sakalahipun | apa kongsi palastra | lan totohane punapi | Arya Prabu Kôngsa mêsèm aturira ||
6. ing sakarsanipun paman | kawula têka umiring | prandene kang karya tohan |
nênggih | yèn kawona sawungipun | jêng rama kalungsura | lajêng kawula gêntosi | botên pae yèn kawon sawung kawula ||
8. inggih lajêng dèn lungsura | pangkat ngong prabu taruni | dene kang karya kalangan | prayoga bacira ngarsi | sangajênging sitinggil | punika sinungan panggung | palênggahan jêng rama | bilih kaparêng ningali | pinggir ngalun-alun ingkang lèr kawula ||
9. iyasani pêpanggungan | kamota ing sawadya wil | kang wetan jêng paduka myang | sawadya pacara
10. miwah kang para dipatya | mangkua wadyanira ris | Sang Arya Prabu Rukmaka | pangandikanira ririh | iyanggèr wus prayogi | karsanira kang puniku | nanging ta coba-coba | rumuhun ingsun pribadi |
nira] wus kalah | lagi ramanira aji | ingkang gênti nandhingi | nanging dhingin ingsun ngruruh | jago
sakèhing janmi | sang prabu nêmbadani | Rukmaka pratikêlipun | Sang Rajamudha Kôngsa | langkung sukanirèng galih | sakarsane tan
bupati | kaki Kôngsa kajêngipun | nuwun idi ing tuwan | angabên kang sawung janmi | ing panampi kawula gih pralampita ||
dadyaning Madura nagri | punapa inggih kêni | rinêbat ing agal alus | pintên banggyantuk wêca | ingkang raka nayogyani | iya
andhêku kang rayi kalih | linilan parêng amit | sakalihan Arya Prabu | mangkat arêbut paran | Ugrasena marang nagri | ing Ngastina Rukmaka lalu mring arga ||
Jaka Udawa | tut wuri paraning gusti | rajaputra karo tansah turut arga ||
22. ing sabên goning pandhita | ngampiran dèn pruhitani | yèn wus sampat ing piwulang | rahadèn mundur ngupadi | pawarta dening rêsi | kang samya putus ing kawruh | yèn pikantuk pitêdah | pinaranan radèn kalih | puruhita mangkana salamènira ||
23. nanging raosing wardaya | wêwulange para rêsi | dèrèng wontên gawe lêga | milane rahadèn kalih |
wus kêna | sira arani patitis | rèhing pati pangawruh saking pandhita ||
25. kang padha uwis tinômpa | kang rayi turira aris | mênggah raosing kang manah | wulange kang para rêsi | sadaya têka sami | kewala tan undha-usuk | ingkang mring kasampurnan | myang panêmbah dèrèng
inggih lampah puniki | prayogi maksiha lalu | anênggih amêmarta | pandhita ingkang linuwih | mrih wulange dados sampating kadibyan ||
27. ngandika Dyan Kakrasana | wis mangkene bae yayi | payo padha rêbut paran | ngupaya wiku linuwih | ubanggi ing sajroning | sawarsa êndi kang antuk | pruhitan wikudibya | iku ngulatana nanging | jujug kene kang rumiyin angantia ||
28. kongsi ing sapraptanira | yayi ingkang têka kari | nadyan antuk lawan nora | yayi sajroning sawarsi | pinasthi angulati | ya ing
angayam wana | ing lampahira duk prapti | Ngargasonya kono pandhandhanging karsa ||
1. ingkang aran Argasonya nênggih | lambungira ngriku wontên guwa | ing Pringgasonya namane | kalangkung saking singup | pinggir
ing budi manawi | maksiha ngupawipra ||
2. kadi badhe nênggih nora têbih | lan pangawruhira langkung yogya | mêminta marang dewane | mênèk luntur sihipun | èstu badhe lêga ing galih | yêkti datan kuciwa | kadadyaning pungkur | wusing ngikis tyas mangkana | Kakrasana kèndêl wontên Sunyagiri | karsa ambangun tapa ||
3. wontên jroning guwa kang winuni | nahên ta kang ambating sarira | amangsuli caritane | Narayana sang bagus | lan Udawa lampahe prapti | Argaliman tumingal | sapucuking gunung | katon umancur
luwih | dan rahadèn pakantuk patanyan | ingkang pilênggah ing kene | Padmanaba Sang Wiku | luwih saking samaning rêsi | sampun lingga bathara | Padmanaba Wiku | mumpuni saliring guna | kasup kasutapanira sakridhaning | bawana wus kacupan ||
5. sampun ingkang saosiking janmi | tan wikana nadyan lêlampahan | ingkang dèrèng
gumuyu | angandika mêmalat ati | ing kene Narayana | dèn kaparèng ngayun | kagyat ingkang sinung ujar | dèrèng jarwa ing nama têka udani | tuhu kasdiking tingal ||
8. jroning driya sêngkut Radèn Mantri | matur nêmbah ing ngriki kewala |
praja ing Madura arsa kêni | cobanirèng jawata ||
13. kênèng lakon kambah ing pawèsthi | awit ana garwane ramanta | Rêtna Maerah namane | iku cinidrèng lulut | dening Gorawôngsa yaksaji | prajèng Gowarataka | Gorawôngsa mau | kawênangan pamanira | Arya Prabu
saking Wukirgora Suwôngsa arêsi. karsa angambil putra ||
16. sutèng Maerah sinungan wangi | Jaka Kôngsa pêparap Maruta | nulya pinondhongan kabèh | marang
18. amiyarsa sajatining warti | yèn Sri Basudewa darbe putra | tiga siningitkên anèng | Widarakandhang dhukuh | Arya Kôngsa karsa angungsir | amurih sirnanira | sakadangirèku | ingkang kinarya dhadhakan | padhukuhan Widarakandhang rinakit | kutha rineka praja ||
19. iku margane Kôngsa angudi | kukum pati sira lan
20. Ôntagopa pinikut kang dadi | liluniralirunira. mêngko Ôntagopa | tinrungku pangadilane | durung tumibèng kukum | angêntèni gone ngupadi | sira lan kakangira | nanging kang angruruh | wus sami winêling uga |
manahe | wasana radèn matur | wêca tuwan punika inggih | wingking kadi punapa | pun Kôngsa lastantun | amêngku praja Madura | Rêsi
wiku | rèhning kawula punika | lare kogung tanggung punggung langkung saking | dama anistha papa ||
24. mila borong ing Sang Maha Yogi | amêmardi dipun pindha kadya | abdi kaparênga mangke | kawula amêmuthut | ing paduka nadyan adadi | panyêthiking badhiyan |
pangabaranipun | sadaya sarwa widagda | dyan dinadar tan malendo mratandhani | kawahyon ing gunawan ||
sawiji | dina nuju kêkaring nèng jaba | ing srama Argalimane | Ki Udawa tut pungkur | Narayana rêrasan aris | Udawa ing samangkya |
wêwulange nyata | êndi kang ninanga kabèh | ananging Udawèngsun | têka ana osik tyas mami | upamine anyoba | lan sang maha wiku | arsa ingsun ayonana | ing ayuda mênèk tan ana sor titih | pratôndha têmên dadya ||
31. lamun ingsun kasora ing jurit | tôndha durung dadi sadayanya | kang manira rêgêm kiye | Udawa mèsêm matur | asambawa karsanta yêkti | pundi wontên rahadyan | murit purun guru | mindhak siniku ing
ingsun | nyoba sang pinandhita | Ki Udawa sangêt-sangêt aturipun | mugi sinayut ing karsa | Narayana nora kêni ||
7. kalamun kamipuruna | ing paduka dhasar inggih sayêkti | wontên osike tyas ulun | kang makatên punika | nanging botên pisan-pisana yèn sèstu | ajrih sêsikuning dewa | botên langkung sang ayogi ||
8. kawula nuwun apura | Rêsi Padmanaba mèsêm lingyaris | hèh
langkung rikuhipun | ature mopo kewala | tarlèn mung minta aksami ||
10. wasana pinêksa-pêksa | dening Padmanaba kinèn nuruti | apa ing saosikipun | dupi radèn pinêksa | sêdyanira amung lumaku sadhawuh | parentahe gurunira | tandya [ta...]
[...ndya] sami mêdal jawi ||
11. aprang wontên panataran | rame caruk rok rawak silih ungkih | aprang curiga adangu | tan ana kang kuciwa | ingkang
anuwun bêndu | amung sumonggèng karsa | sintên yogya ingkang nguntapna pukulun |
ingkang rumiyin | tinapis saliring kawruh | winêjangakên amba | têka taksih wontên prêmati puniku | pambanguning tiwikrama | paran punapa marêngi ||
23. kawula nyuwun winêjang | kadospundi sarekanira bilih | bangun tiwikrama nêngguh | mèsêm sang pinandhita | iya kaki mung kari sawiji iku | sira kang durung sun wêjang | mulane ing mau kaki ||
24. sira ingsun pêksa-pêksa | anêkakna kapti minôngka dadi | sarana gon ingsun nêpsu | têmah bisa banguna | tiwikrama supayane sira jaluk | mêngko sun paringkên uga | yèn sira kaki kadugi ||
muwus bratanipun | nora kêna amangana | dhengah kang tumuwuh bumi ||
26. lawan nora kêna nyandhang | sadhengah kang tumuwuh saking warih | lire kabèh ingkang cukul |
srana kasiram tirta | Narayana kaduga ing aturipun | samana sampun winêjang | rèhirèng tiwikramèki ||
27. Narayana wus widagda | langkung suka sokurirèng dewadi | dènnya jinurung sakayun | iku radèn rumasa | lamun punjul ing apapak dibyanipun |
kagagas rahadèn rudatin | karsa nuwuna mrih | ing kamuksanèku ||
3. langkung ajrih marmane sang pêkik | tyasira wirangrong | kongsi lami radèn antarane | nora sumewaka ing SaSang. Rêsi | Padmanaba nanging | tan samar ing kalbu ||
4. mring osike tyasira sang pêkik | dangu ngantos-antos | Radèn Narayana prasajane | kongsi lalu ing panganti-anti | rèhning sang arêsi | wus waskithèng kalbu ||
5. nora kasamaran ing sakalir | osiking tyas ingong | nadyan kridhaning rat iki kabèh | wus kawêngku mangkana sang rêsi |
kene | apa radèn ingkang dadi pikir | narpaputra aris | matur awotsantun ||
7. inggih têmênipun sang ayogi | sru susahing batos | gung kagagas paduka wulange | dupi sampun kawula tampèni | rumaos pun patik | ing jagat pinunjul ||
8. kadi-kadi tan wontên nyamèni | kaluwihan ingong |
dêstun inggih amung sadèrènge | jêng paduka mêjang tiyang malih | bilih têmbe wingking | kèh-kèhing wongipun ||
9. puruhita ing tuwan sayêkti | winulang tan seyos | kados kala mulang kula dene | badhe wontên ingkang nyênyamèni | mung punika inggih | kagagas ing kalbu ||
10. parandene ingkang saupami | paduka samêngko | lajêng muksa punika èstune | rêgêmanta tan katrècèt maring | wong liyan anjawi | kawula pukulun ||
ingsun tumuwuh mung nganti | panjanmanirèki | Sang Bathara Wisnu ||
15. ingkang ingsun ajap ing salami- | lami martapèngong | mung
ndhènên. yêktos | sêkar jayakusuma arane | panguriping wong sabumi iki | kang durung pinasthi | dewa pêjahipun ||
19. sira ungkulana pasthi urip | sawabe mêngkono | sêkar jayakusumèki anggèr | dunungêna ing têtopong kaki | lawan manèh iki | manira duwe hru ||
20. Awikunta cakra arannèki | pangruwating mungsoh | ingkang murkangkara candhalane | lêbur dening sanjata cakrèki | tan ana wong sakti | miwah têguh timbul ||
21. pasthi pêjah dening cakra kaki | satêmêne ingong | amung gadhuh kewala karone | kagêngan Sang Suman Wisnumurti | môngka wus manjanmi | kulup mring sirèku ||
22. upamane jênêng ingsun nyilih | ngulihkên samêngko | marang sira wus tan mêling manèh | nuli
pamusthine | kang sanjata cakra iku kaki | supayane wingking | angayatan kidhung ||
aji | anèng Dwarawati | ywa nilar ran ingsun ||
31. kasêbuta Padmanaba Aji | supayane dados | ing pêpeling wuri tan kalalèn | wusnya mêling Padmanaba Rêsi | narik jaman pati | sakala kalimput ||
32. dening cahya anggaotanèki | umancur mancorong | amranani ing sajagat kabèh | dangu-dangu kang cahya sayalit | umancur mung kari | sasada gêngipun ||
33. nulya cahya umayat dyan pêkik | umanjing wus awor | tuhu nunggil Wisnu
kacarita radèn pêkik | wusnya sang rêsi manuksma | mring kang sarira têmahe | tyasira sinung pranawa | waskithèng saniskara | tan samar sakridhanipun | ing sajagat pramudita ||
2. aja kang osiking janmi | radèn yèn kasamarana | lêlakon kang wus kalakon | tuwin kang durung kalakyan | tuhu sampun uninga | lêga tyasira sang bagus | sru suka sokuring dewa ||
marang kang abdi | hèh Udawa ing samangkya | wus lêga bangêt tyas ingong | rumasa nora kuciwa | wulange sang pandhita | apa manèh kang rinuru | lah payo ngupa kewala ||
patapan | ingkang sinêdya ing kayun | ngupaya Dyan Kakrasana ||
6. èngêt ubayane nguni | nalika arêbut paran | karo wus lêpas lampahe | datan winarna ing marga | gantya ingkang kocapa | ingkang amartapèng gunung | sira Radèn Kakrasana ||
namung | wosing kang wahyu dyatmika ||
8. sruning karsa têmah bangkit | amêpêt kang pôncadriya | pinuntu budine dados | tan samar dununging sêmbah | lawan
wus kaparêng ingkang dadi | kajatira ingkang sarta | sira kapatêdhan anggèr | kang aji guna kaskaya | luwih kawijayanta | têguh wus tan ana kulup | braja ingkang nêdhasana ||
13. sarta sira nora kêni | kasayahan ing ayuda | iya iku ing sawabe | kang aji guna kaskaya | têguh tan kêna sayah | lan Hyang Giriraja masung |
sarupa cahya akadya | angkus sampun katampan | cahya ingkang pindha angkus | manjing astèng Kakrasana ||
16. langkung nuwun turirèki | Hyang Brama malih ngandika | Sang Hyang Guru timbalane | saluwarira sing tapa | kaki lajêng kewala | ningalana adu-adu | marang nagara Madura ||
17. Hyang Brama wasana angling | awêwarah jatinira | yèn Kakrasana putrane | Basudewa ing Madura | saliring lêlampahan | sampun sinojar sadarum | ngungun Radèn Kakrasana ||
nguni ubayane | arsa dèn jak ningalana | adu-adu manungsa | mring Madura linggar sampun | saking ing patapanira ||
21. lampahe datan winarni | jujug nguni ubayanya | têngah wana wulusane | samana sampun kapanggya | ari miwah Udawa | Kakrasana gupuh
lampah kawula | inggih ing sapurug-purug | pruhitèng para pandhita ||
24. tan pae lan nguni-uni | nuju angsal puruhitan | pandhita ragi kinaot | aran Rêsi Padmanaba | dèrèng dugyantuk wulang | kasêlak sang rêsi surut | punika kangmas kawula ||
25. mupus narima ing batin | kêdah aluwih punika | yèn pêsthine botên kaot | têmah jedok tan tumêka | kawruh ingkang sanyata | mila
iya ingkang sira jaluk | kang rayi alon turira ||
27. sintên ta ingkang winisik | ing aji guna kaskaya | kang raka jumbul dêlinge | pagene sira
pasaja | saliring lampahanipun | nalikanira pruhita ||
34. marang Padmanaba Rêsi | ing purwa madya wasana | sampun katur
ing purwa wasana ngênting | dyan karo samya asuka | langkung sokur ing dewane | puwara rêmbage arsa | marang praja Madura | aningali
lampahipun | nêdya kondur marang dhukoh ||
2. Widarakandhang ayun | ngampiri kang rayi karsanipun | Rêtna Wara Sumbadra sigêgên ganti | cinarita lampahipun | Ugrasena sang wiranom ||
3. ing Ngastina wus rawuh | jujug kapatihan nuli katur | marang Prabu Drêstharata sarta kerit | dening risang mantringayun | linantarkên marêg katong ||
4. praptaning jro kadhatun | pinanggihan Drêstharata Prabu |
mênggah sowan kawula pukulun | tur uninga Madura kambah pawèsthi | wit saking pamothahipun | Kôngsa
7. sungkawaning tyasipun | kakang prabu ngrasa inanipun | dènira ing Madura sêpên wong sakti | mila kalamun panuju | pun kakang nuwun binanton ||
tuduh | têtulunga mring Madura kulup | yayi Basudewa kambah ing pawèsthi | sadaya sampun tinutur | wose
15. sandika botên langkung | nuwun idi unggula ing kewuh | prabu manggut Ugrasena wusnya amit |
patapan ngampiran nênuwun | têdah para wiku pan dèrèng sawiji | kang bangkit atur pitulung | marmane langkung wirangrong ||
19. Rukmaka Arya Prabu | kongsi pêgêl panggalih pinuntu | ngikis budi mêmintèng marang dewadi | yèn botên antuk pitulung | jalma kang kêna jinago ||
20. suka lajêng alampus | samangkana antuk parmanipun | ing dewata radèn kawasitèng
Ngantalagati | cinêndhak lampahe rawuh | lan sang rêsi wus kapanggoh ||
pakaryanipun | Kakang Prabu Basudewa kèn ngupadi | janma kenging karya sawung | arsa dèn abên ing pupoh ||
24. lawan wil sudibyanung | sawungipun Kôngsa Arya Prabu | ingkang nami Suratimôntra anênggih | wangsiting dewa pukulun | mung jênêng andika yêktos ||
25. kang sagêt sung pitulung | brahmana om gumuyu angguguk | saking nora kasamaran ing panggalih | sakridhaning rat sadarum | sampun kacupaning batos ||
26. noraga aturipun | inggih anggèr pintên bangginipun | cantrik kula kewala salah sawiji | sagah kinarya sêsawung | sagêt ngêntasi pakewoh ||
27. nging dhingin dipun tantun | lamun sampun mêdal sagahipun | kula amung nyumanggakakên sakapti | lah punika tiyangipun | kang badhe ngong turkên jago ||
28. nanging kuciwèng sêmu | dhoso wêlu kawongan ing gunung | botên wagêt micara atatakrami | dipun gêng aksamanipun | mring wong kang binadhe jago ||
29. nirnakna saru siku | Arya Prabu Rukmaka sumaur |
pamuwusipun | he sira Birawa | lamun sêmbada ing kapti | anggèr sira pinundhut ing gustinira ||
9. arya prabu sasmita mring Birawèku | pinurih miringa | Birawa nanggapi liring | nulya
nênuwun lakumu dhingina gupuh | ngong wuri kewala | mêngko pasthi anututi | arya prabu suka anulya budhalan ||
15. wêlingipun Birawa kinèn anjujug | ing pawismanira | sampun dèn ancêr-ancêri | duk dinuga dyan arya prabu wus têbah ||
16. lampahipun Birawa kadgada cancut | gumrêgut
19. sampun rawuh ing Madura arya prabu | wau pêparêngan | nora salenca ing wanci | Ki Birawa nulya kinèn arêrêpa ||
20. dalêmipun priyôngga dyan arya prabu | sru sinungga-sungga | dyan arya prabu tur uning | lan raka Sang Sri Narendra Basudewa ||
21. lamun sampun antuk sawung kang gêgêdhug | Prabu Basudewa | langkung sukanirèng galih | lajêng dhawuh mring putra prabu taruna ||
22. paman karo wus sami sadhiyèng sawung | benjang ri punapa | dènira du-adu janmi | duta nata apan sampun winangsulan ||
4. radèn kalih alênggah bale watangan | gupuh Nikèn Sagopi | Radèn Kakrasana | pinêngkul tinangisan | Lara Irêng mungging wuri | ngrangkul pêngkêran | sinungkêman ing rai ||
5. sami lara-lara dènira karuna | nulya Radèn Pamadi | parpat Bagong Sêmar | wus lungguh anèng ngarsa | wau ta Nikèn Sagopi | dènnya
7. katêmahan radèn kalih rawat waspa | ketang wêlasing galih | ing wong tuwa kêna |
aturira | kangmas mangke dipun ririh | rekaning karsa | sampun ge-age runtik ||
15. adene pun biyung têka inggih rila | wong punika nênggani | Radèn
ditya | wong iku ingkang nulungi | Dyan Narayana | mèsêm umatur malih ||
17. nanging jatinira sampun datan samar | mring Wrêhatnala yêkti | yèn kadang nak-sanak | dhuh kangmas kadangua | punapa karsane ugi | talatèn nêngga | rekane jagawèsthi ||
18. tyas kawula botên ngandêl botên duga | dhatêng tiyang puniki | Radèn Kakrasana | alon andikanira | adhi kula nilakrami | sintên sinambat | pundi pinôngka wingking ||
19. lawan paran ingkang sinêdya ing driya | Wrêhatnala wus dugi | yèn iku kang raka | nak-sanak kang winêca | kang eyang Byasa ing nguni | alon turira | noraga
gampil lamun wus diwasa | adhi minôngkaa dadi ||
5. panyaure utang ingsun | mring andika jêr si adhi | bêbasanipun apotang | umur anênambak pati | marmane inggih punapa | kang kula walêsna adhi ||
6. Dyan Narayana sumambung | he kangmas mangke rumiyin | têka gampilan kewala | ing rêmbag botên sinaring | sasat sasoroh punika | enake ingkang nampèni ||
7. ing prasêtya kang kadyèku | lan malih mêsguling galih | dèrèng cêtha dèrèng prênah | wus rumakêt basa adhi | tumrêcêp adhi sakêcap | inggih punapa ing galih ||
8. sampun wontên rasanipun | kalamun tiyang puniki | nèng talêr-talêring kadang | misan miwah ngaping kalih | manah kula langkung ewa | utawi
ingsun tan uninga | nging ngong anggêp kadang yêkti ||
10. tan lair panganggêp ingsun | ing batin wus rêsêp yayi | lan tan ngong beda lan sira |
ri tuwan awrat matura | kewala dados jêng mami | ingkang umatur pasaja | asalsilahe kang rayi ||
14. punika putrane Pandhu | Dewanata Ngastinaji | patutan saking kusuma | Kunthi putri Madurèki | kadang Prabu Basudewa | putra Kunthiboja Aji ||
15. patutan lan Prabu Pandhu | têtiga ingkang pangarsi | aran Radèn Puntadewa | panggulu Sena kang nami | punika wuragilira | Kunthi Naribrôngta Dèwi ||
16. dados lawan putranipun | Sri Basudewa kapanggih | ing petang kadang nak-sanak | Narayana gumuyu ngling | yèn mangkono kakang Sêmar | lawan wong ingkang winangsit ||
17. dening Hyang Brama ing dangu | kalane nèng Sunyagiri | kaprênah kadang nak-
têtanyèngsun | mangke padha anèng ngêndi | kadang manira Pandhawa | Lurah Sêmar anauri | ing purwa madya wasana |
ingkang nglênggahi | Arya Prabu Kôngsa saupacaranya ||
3. ngandhap panggung wadya ditya | kêrigan tan ana kari |
Kurawa sami | ginala-gala akewuh | kalangan têpung gêlang | binarisan ing wadyaji | ingkang êlèr barisan ing kadipatyan ||
kadipatèn sampun | mijilkên sawungira | wira Suratimôntrèki | mudhun saking panggung ginarbêg ing wadya ||
Kartamarma | hèh ditya kang ambêg sakti | sun rajaputra Ngastina | Kartamarma aran mami | ywa katungkul sirèki | girang-girang agumuyu | mara wulatên apa | kang anèng ing asta mami | kaya iki kang nguntapnèng pêjahira ||
utama | mangkana ingkang akanin | rajaputra ing Ngastina | sampun ginosonganginotongan (dan di tempat lain). maring | pakuwon ingkang kari | sumbar angênguwuh mungsuh | payo kene papagna | jago ing Madura sami | aywa maju siji barênga kewala ||
kapanggih | sarwi mandhi gadanipun | Dyan Arya Dursasana | solah kras wuwuse wêngis | hèh jagone Kôngsa
busik | tuhu prawira sakti | Suratimôntra ing pupuh | sinosoh ing gêgaman | lir sela rinocok dening | roning têbu tan pisan dadi bêbaya ||
30. nuwun pikawoning tohan | kadya kang wus kalbèng
lagya têngange wancine | kèndêle ingkang ayuda | nênggih lagya ngasoa | mangkana Sang Arya Prabu | Kôngsa angatas ing karsa ||
3. agênti ingkang nandhingi | Sang Arya Prabu Rukmaka | wus dadya ing prasabêne | kunêng ingkang ngaso
anggêpmu | ngelik-elik wong umiyat ||
10. jêr inanira pribadi | parikudu ningalana | ya ketoka nora ketok | aja sira anênêtah | ing wong padha
rayi cinandhak sigra | sarwi alon ngandika | wis rara aja amuwun | ing kene ancik-ancika ||
nglabuhi si pathok iki | badhêdhêge kaya apa | layak kewala sagênthong | mungkruge pathok tyasira | sêgu
jurit | mèh pagut kae kewala | dulunên ywa akèh-akèh | lara ingkang sira gagas | kunêng ingkang diniya- | diya ing dêling kawuwus | Arya Prabu Suyudana ||
22. ingkang umagut ing jurit | sapraptanirèng bacira | Suratimôntra nulyage | umapag ayun-ayunan | Rahadèn Suyudana | sigra ing pamupuhipun |
1. wus kadêkung Suyudana gya jinunjung | tininggil ing asta | pinolah-polah kumitir |
Suyudana ingkang kantu | sampun ginosongan | Kurawa langkung awiwrin | sami anglês tyasira lolos
sawungipun kawon mangkya anênuwun | pikawoning tohan | sakala dipun bayari | Arya Kôngsa malih angatas ing karsa ||
8. kang dèn adu sintên malih tandhingipun | Prabu Basudewa | samana sampun dhawuhi | marang ari Sang Arya Prabu Rukmaka ||
9. sawungipun kinèn mêdalna ing pupuh |
22. mara iku sawuse amucang udud | ingsun wus pramana | kakang dudu pathok iki | tanganira jowal-jawil nora kêndhat ||
23. kakang ingsun nuli udhunna dèn gupuh | kang raka ngandika | mudhun paran sira iki | yèn mudhuna sayêkti
yèn kang magut yuda punika tinamtu | kadangira Wrêhatnala | mèlu prayitna ing batin ||
2. ya ta wau lampahira | Sang Birawa praptèng
prang tyase emut | ingkang ingajap-ajap | rajaputra Madura kêkalihipun | pan sampun têrang ing warta | yèn kang sêpuh ulês putih ||
7. aran Radèn Kakrasana | ingkang anèm irêng sariranèki | Narayana aranipun | pêpukiring
tinubruk | sakêdhik ragi weya | saking nora anduga sajroning kalbu | yèn dèn ungsir sariranya | dening Suratimôntra wil ||
kocap Dyan Narayana | miyat ingkang raka repot ing apupuh | saking dene dèrèng mapan | kasêlak dèn oncit-oncit ||
20. langkung murinaning driya | ciptanira [cipta...]
[...nira] radèn parênga mati | wus mangsah nêdya têtulung | wau wadya rêksasa | duk
22. pamuke Wasi Birawa | kadyandaka ingkang têtawan kanin | wil bala ingkang kapagut |
ambelanana | sêdhih tinangisan dening ||
25. Lara Irêng sru karuna | pundhakira apan maksih dèn ciki | jroning krudha rangu-rangu | dènira rumêksaka | ingkang ancik-ancik wontên pundhakipun | ewadene Wrêhatnala | andurma wus angayati ||
1. Sarotama pinusthi ingarah-arah | wuwusên kang
dening Sang Narayana | Kôngsa kapisanan mati | pagas baunya | bêncah jajanirèki ||
6. muka rêmuk têkan mustakane pisan | gumêbrug tibèng siti | uwal dyan kalihnya | saking pangasta Kôngsa | winulat sampun ngêmasi | langkung jrihira | lumayu radèn kalih ||
8. gya ginendhong Wrêhatnala sru linarak | payo lumayu adhi | yèn dipun upaya | dening
kang rayi | playune slulupan | awor playuning kathah | wau ta ingkang ajurit | Wasi Birawa | ngiwa nêngên matèni ||
11. wantuning wong sawiji binuting kathah | ragi repot kaèksi | tangkêping wil bala | suh ngarsa wuri prapta |
18. ana ingkang anitih kuda dipôngga | dènira anututi | sagunging punggawa | tan kirang titi priksa | sabên tiyang dèn takèni | sapa wêruha | mring rajaputra kalih ||
Ugrasena kang ngimpuni | wadya Madura | wus kêmpal dadi siji ||
21. Arya Prabu Rukmaka [Rukma...]
[...ka] sampun kapanggya | lawan Birawa Wasi | wus kerit binêkta | ing panggung palênggahnya | Sri Basudewa narpati | praptaning ngarsa | prabu ngandika manis ||
Basudewa anganthuki | Birawa aturira ||
3. satêmêne jênêng ingsun iki | putrèng Prabu Pandhu Dewanata | sing ibu Kunthi patute | têtêlu tunggal ingsun | ingkang sêpuh Dyan Darmasiwi | panênggake manira | nuli ariningsun | Si Pamadi malih ana | kadang ingsun patutan sing ibu Madrim | ro sami kêmbar priya ||
4. Si Nangkula Sadewa wuragil | Prabu Basudewa duk miyarsa | trênyuh
wasanane | sadaya sampun katur | ingkang myarsa anglêsing galih | narendra ing Madura | malih wuwusipun | hèh kaki
pondhongana | padha rêrêpa ing kene | Birawa aturipun | uwa prabu iku tan kêni | jêr putra-putranira | pan lagi
kang padha anèng dhêkah | mung anganti ingsun | dènirarsa nutugêna | ing lêlakon sang prabu ngandika aris | ya kaki sun pêpuja ||
8. dening dewa katêkana nuli | ing sasêdyanira ywa kacuwan | dene pakaryamu kuwe | bangêt tarimaningsun | sasat sira ingkang nguripi | ing wong praja Madura | iki kaki ingsun | musakani marang sira | minôngkaa dadi ganjaraning jurit | kang gada wêsi pita ||
cinêndhak wus kalêksanan | karsa nata sadaya kunêng sang aji | kang gêng nawung sungkawa ||
13. gantya ingkang kocapa ing tulis | palayune Radèn Kakrasana | saking jrih ngrasa dosane | dènira kamipurun | amêjahi putra narpati | kesahe Kakrasana | wangsul marang
radèn sinulang-sulangke | yèn putranirèng prabu | Basudewa ing Madurèki | mangkya wus ingupaya | kang rama kalangkung | sungkawanira ing driya | Radèn Narayana karsane pinurih | ngatona mring nagara ||
Antalagati | wontên marga kapanggya ||
18. ingkang rayi Kandhiwrêtnalèki | sami sojar-sinojaran lirnya |
asramane | supayane ing laku | nora kandhêg tumolih-molihtumolih-tolih. | dènira mring Wiratha | radèn kalih sampun | umangkat saking ing
tinundhung kang uwa | Sri Drêstharata wit dene | karêm ing atur burus | pan siniku Bilawa nuli | suwita mring Wiratha | antuk sihing prabu |
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 1189 ELECTRISCHE
Kula nuwun, nalika ing dintên Jumungah sontên tanggal kaping 25 wulan Marêt taun punika, pangrèhipun pakêmpalan Narpawandawa parêpatan wontên ing griyanipun pangarsa, angrêmbag sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katitimasan kaping 19 Oktobêr 1937, ôngka 116/648, sakanthinipun, bab anggèning kangjêng guprêmèn badhe ngunjuki uninga, ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, angrêmbag prakawis sêsêbutanipun para darah dalêm.
Awit saking punika sarèhning rêmbag kasêbut ing nginggil wau, sampun sawatawis dangu, kadospundi putusanipun, utawi kawontênanipun rêmbag punika, pangrèh Narpawandawa nyuwun cumadhong ing timbalan dalêm, prêlu badhe kangge suka sumêrêp dhatêng para warganipun wontên ing parêpatan agêng mirunggan ngajêng punika.
Nuwun, mênggah punika salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh Narpawandawa nyumanggakakên
ngangge sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng, utawi radèn ayu, punika pangrèh Narpawandawa angunjukakên gênging panuwun pamundhinipun, konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, dene sampun amarêngakên paring inggahing sêsêbutanipun para warèng dalêm wau. Amung sarêng pangrèh Narpawandawa nyumêrêpi sêrat kêkancinganipun
radèn ajêng, utawi radèn ayu, taksih kagêlêngakên kadosdene suwunan sêsêbutan radèn, kawrat [ka...]
[...wrat] ing sêrat kêkancingan katitimasan kaping 12 Agustus 1931, ôngka 35 C/1/I makatên punika pamanahipun pangrèh Narpawandawa botên turut kalihan kaparêngipun karsa dalêm angakên santana dhumatêng para warèng dalêm wau.
Awit saking punika, sarèhning bakunipun kaparênging karsa dalêm, para warèng punika samangke kalêbêtakên golonganing santana dalêm, amila runtutipun lampahing suwunanipun pikêkah inggih mêdal kawêdanan putra santana dalêm, dalah wragad-wragadipun, punapa malih wawênangipun kalilan ngangge kandêlan kêmalo abrit, nyakolahakên anakipun wontên ing kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan utawi Pamardi Putri, tuwin sasaminipun, ugi kasuwun dhumawuhipun, kadosdene para santana dalêm canggah, mênggah punika salajêngipun konjuk kauninganipun ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh Narpawandawa anyumanggakakên wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Kula nuwun, nalika parêpatan pangrèh ing dintên Kêmis sontên tanggal kaping 14 April punika, angrêmbag bab
[...pun] botên kalastarèkakên dening tuwan guprênur ing Sêmarang, kados ingkang kawrat turunan sêrat katur asarêng punika.
Angèngêti suraosing sêratipun tuwan adpisir purinlansê sakên, katitimasan kaping 17 Sèptèmbêr 1937 ôngka 1353 /Tt.-II ingkang turunanipun ugi katur asarêng punika,§ Turunanipun sampun kawrat ing organ ôngka 11 kaca 152. Red. wosipun wontênipun kêkancingan guprêmèn katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1936 ôngka 31 punika botên angewahakên sadaya wêwênang panganggenipun sêsêbutan radèn, ingkang kaparingakên sadèrèngipun kêkancingan wau dhumawuh.
Awit saking punika kênthêling rêmbagipun para pangrèh ing dalu wau, pakêmpalan Narpawandawa nyuwun têtêpipun suraosing sêrat wangsulan saking tuwan adpisir purinlansê sakên wau, saha tumrap para darah dalêm saumumipun, ingkang sami gêgriya ing tanah guprêmenan, ingkang sampun angsal sêrat katrangan saking nagari dalêm Surakarta, sanadyan kêkancingan ôngka 31 wau sampun dhumawuh, ugi kasuwun têtêpipun kaanggêp sah, dening para pangagêng ingkang ambawahakên padununganipun, mênggah punika pangrèh Narpawandawa anyumanggakakên ing pêpatih dalêm, saha nyuwun dhawuh.
Pangarsa: Wg. Suryadipura. Panitra: Wg. Purwasastra.
saking pangagênging kantor Kapatihan Surakarta ngriki golongan
C taksih gadhahan sêsêbutan radèn, talêran saking biyungipun dhawah 8 grad saking Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B.II. punapadene ugi sampun pikantuk piagêm santana Mangkunagaran, dhawah 7 grad saking K.G.P.H.A.M.I. (Sambêrnyawan) kula nyuwun pitulung supados anak-anak kula wontên ing guprêmenan sagêda ngangge sêsêbutanipun radèn wau, jalaran anak kula ingkang sampun nyambut damêl dados asistèn wadana wontên ing Pulosari kabupatèn Pêmalang, sampun nyuwun dhatêng K.T. Guprênur Sêmarang supados bêslitipun kagantos mawi sêsêbutan radèn, botên dipun paringi idi, dumèh sampun 8 grad tuwin 7 grad. Môngka sadèrèngipun bêslit G.G. tanggal 30/9-36 No 31 punika wontên, anak kula sampun angsal kêkancingan sarana sègêl, tuwin sampun nyuwun kagantos. Punapa punika botên nama ngrèmèhakên
Nuwun, miturut dhawuh kêkancingan nagari, katitimasan kaping 19 Pèbruari 1938 ôngka 3 C/3/II, bab sêsêbutan radèn mas, radèn ayu, tumrap santana dalêm grad V manawi nyuwun sêratipun pikukuh wragad sarta lampah-lampahipun kadosdene nyuwun sêsêbutan radèn, kawrat kêkancingan nagari, katitimasan [katiti...]
[...masan] kaping 12 Agustus 1931 ôngka 35 C 1/II ing mangke kantor kawadanan putra santana dalêm têngên, nyuwun sasêrêpan.
1. Santana dalêm grad V ingkang sampun angsal cacêpêngan sêrat katrangan radèn saking nagari, manawi nyuwun sêrat pikukuh sasêbutan radèn mas, sarèhning nalika nyuwun sêrat katrangan sasêbutan radèn, sampun ngaturakên waragad f 1.- punapa inggih taksih kapundhutan arta waragad malih, sêratipun paturan punapa kenging kasêrat sanès dalancang sègêl.
2. Santana dalêm grad V ingkang dèrèng angsal sêrat katrangan sasêbutan radèn saking nagari, manawi nyuwun sasêbutan radèn mas, sêratipun paturan punapa inggih kenging kasêrat sanès dalancang sègêl.
Sêrat saking pinisêpuhing kantor C/3/II, katur pinisêpuh kantor kawadanan putra santana dalêm têngên.
Nuwun, sêrat ijêngandika katitimasan kaping 22 Marêt 1938 ôngka 26/18 K.T. sampun kula tampèni saha punapa suraosipun kula sampun mangêrtos, mila ngaturi katrangan kados ing ngandhap punika:
Ha: santana warèng dalêm ingkang sampun gadhah pêrklarêng sasêbutan radèn saking nagari, manawi nyuwun pikêkah radèn mas, sanadyan rumiyinipun sampun nate ngaturakên waragad f 1,- ananging wêwaton kêkancingan nagari kaping 19 Pèbruari 1938 ôngka 3C/3/II ugi kêdah ngaturakên waragad, amung saking kamirahanipun nagari, waragad wau kaparingan longgaran amung f 0,50.
Na: panyuwunan pikukuh radèn mas warèng, manawi tiyangipun ingkang nyuwun purun sowan piyambak dhatêng nagari persoonlijk kaparêng botên kasêrat wontên ing dlancang sègêl.
pamulangan Pamardi Siwi nampèni murid enggal kangge Voorklas.
Ing kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan sarta Pamardi Putri namung nampèni kangge anjangkêpi sakirangipun cacahing murid saklas-klasipun, dene anggèning kumisi nampèni rare-rare ingkang badhe sinau katata kados ing ngandhap punika.
Putra wayah sarta buyut dalêm, ing dintên Sênèn kaping 13 Juni 1938 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang.
Canggah sarta warèng dalêm, ing dintên Salasa kaping 14 Juni 1938, wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, ing dintên Rêbo kaping 15 Juni 1938 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang.
Ing dintên Sênèn kaping 20 Juni 1938, wiwit jam 9 dumugi jam 12 siyang.
Ing dintên Salasa kaping 21 Juni 1938, wiwit jam 9 dumugi jam 12 siyang.
Amila para putra santana sarta abdi dalêm ingkang sumêdya anglêbêtakên putra utawi anakipun, sakêdhik-kêdhikipun kirang tigang dasa dintên saking titimasa panampining murid, supados angaturakên suwunan dhatêng kumisi kanthi ampilanipun sêrat pikukuh, sêrat tôndha cacaran, sarta turunan biji raporêt ingkang kantun piyambak saking guruning rare. Sadaya wau ingkang anaking santana dalêm canggah utawi anaking abdi dalêm kêdah mawi katêmênakên dening abdi dalêm pangrèh praja ingkang ambawahakên, kajawi ingkang sampun anggadhahi pikukuh, pikukuhipun kêdah kaladosakên.
Ing dintên sarta wanci ingkang sampun katamtokakên wau rare ingkang kasuwunakên sinau supados dhatêng pamulangan, parlu badhe nampèni katrangan saking abdi dalêm kapala guru.
Manawi anggèning ngaturakên suwunan botên nêtêpi wara-wara punika, sagêd botên dipun tampèni, sarta suwunan wau supados mawi katêrangakên, alamat saha kampung pundi ingkang dipun dalêmi utawi dipun ênggèni.
Manawi botên lêpat anggèn kita grayah-grayah, sajêgipun manungsa punika sagêdipun namung tansah grayah-grayah, bêgja-bêgjanipun namung tansah dipun apusi ing raos-rumaosipun piyambak.
Têrangipun manawi grayah-grayah, upami badhe mipik motor, sadèrèngipun kalampahan tumbas, langkung rumiyin tamtu tansah dipun gogas-gègès, mèrêk lan wangun ingkang kados punapa ingkang langkung jêmpol piyambak, manawi sampun kalampahan tumbas, nadyan dèrèng marêm, (kajawi ing donya pancèn botên wontên pêmarêm) ewadene [e...]
Dados gunggung kêprukipun, tiyang sajagad punika, pundi ingkang dipun condhongi, panganggêpipun tamtu inggih sae lan lêrês, mila inggih botên anèh, manawi kêprêgok anggènipun sami ambujêng lêrês, sok dipun rencangi brêkênêngan yêktos, malah manawi dumunungipun brêkênêngan wau wontên nagari ingkang sami bawa piyambak, sok abên goco barang.
Atur kula, sokur ta sokur, dene pêrgrakan awak panatik ngêkahi lêrêsipun piyambak-piyambak sampun kakubur, sapunika ingkang wontên namung kantun bêrkobaripun pêrsatuan, ngangkah mulyaning bôngsa dalah wutah rah.
Ingkang pêrlu tansah dados pamanahan kita saumumipun, inggih punika jagading paguron, padhukunan, tirakat nênêpi sasaminipun, ingkang kawontênanipun saya tambah bêrkobar-kobar.
Wontênipun kula sangsangakên wontên ing organ, punika botên kok kula badhe ngongasakên punjuling kasagêdan lan badhe mêmulang, nanging lugu badhe gêgulang gêsanging raos, amargi puluh anggadhahana titêl sajagad abuh pisan, manawi raosipun botên gêsang, sampun tamtu kemawon inggih lajêng babarpisan tanpa guna ingatasipun kangge mulyakakên masarakat.
Kula nuwun, para ingkang sami ngudi kawruh kêbatinan, utawi inggih ing umumipun dipun wastani ngèlmu kasampurnan, sabagean agêng emanipun, manawi wontên ngajêngipun kyai (kawêjang) botên purun pitakèn ingkang mangrêtos yêktos, nadyan panampinipun taksih pêtêng, ewadene jawabipun namung inggih utawi iya, tur mawi mèsêm-mèsêm sajak sampun sumêrêp ing êsit, saantukipun dumugi ing griya, kojahipun galur tanpa pêdhot, manawi nuju gêgrombolan ngêdalakên kontonipun sual jawab, nyariyosakên anggènipun mêntas lêledhang ing swargan, sarta sanès-sanèsipun bangsaning ingkang damêl gawok lan bingung, manawi sampun ragi angsal pêngaruh, ngingah jinggot lampah lênjuk, jumênêng guru kasampurnan.
Cobi para lunggaring panggalih, mênggah kêdadosan ingkang dumadosipun saking pêpêtêng wau, tumangkaripun punapa botên saya pêtêng dhêdhêt lêlimêngan, môngka
gèk sampun pintên atus taun kemawon tangkar-tumangkaripun, mila inggih botên têka anèh upamia kawontênanipun saya tambah liwung.
Ingkang rêmên madhukun nêdha palarisan, nêdha pangasihan sasamènipun, sadèrèngipun nêmbung ingkang dados ajadipun, langkung rumiyin pitadosipun dinèkèk ngayun, mila sarêng dipun sukani sarat, nadyan namung dipun pêndhêtakên sakacêpêngipun kemawon, ewadene sampun karaos marêm lan kêkandhut mêthithil, sadumugining griya tansah angangên-angên dhawahing kabêjan, nadyan kawontênanipun suwung gamplung tanpa woh, ewadene kadugi ngongasakên kakêsdikan lan mandi ing japa- japunipun.
Hara ta, tindak ingkang namung sakacêpêngipun dipun lajêng-lajêngakên, gèk sampun putra wayah pintên kemawon, mila inggih botên anèh upamia sabên pakampungan lan dhusun-adhusun botên kirang sajinah ingkang jumênêng dhukun ujar pang ... goroh ... an.
Para ingkang bêgrak andon lêlana nênêpi sasamènipun, emanipun manawi sampun dumugi papan ingkang dipun tuju, lajêng namung nêdha eca gojegan sarta ... hêm manawi wontên ingkang radi nêtêpi ancasipun, saking grantêsing panyuwun ngantos kalajêng ngorok.
Antukipun dumugi griya tilêm sadintên muput, wungu sare mundhut sêgêr-sêgêr, kojahipun dipun yêktosakên, cariyos manawi tampi wisik cêtha wela-wela, dipun panggihi Sinuhun Kali, dipun kosodi bahne macan, lan sanès-sanèsipun, bangsaning damêl giris lan mênarik, kintên kadadosan makatên punika sampun pintên èkêt windu kemawon, mila inggih botên anèh, upamia warung malêm pindhah panggenan sêpi lan ing guwa-guwa, bêjanipun hotèl gandhulan ... kemawon.
Saking pamanggih kula, sanadyan sadaya bab sami sae lan lêrês, petangan larasaning pangudi nama taksih agêng kapitunanipun, sabab manawi ngangsu kawruh botên kaparêng ngoncèki kalayan jêlas, nanging namung gugu lan mituhu, inggih sintêna kemawon ingatasipun ngudi kawruh, manawi namung salugu lan mituhu, tamtu botên badhe angsal bêbathèn miraos, nanging malah sagêd ugi kêcêmplung sagantên, klèlèt punika nyata.
Sagêd ugi atur kula bab gugon-tuhon wontên ingkang paring pangandika. Genea wong liya seje bôngsa kok ya ana sing gugon-tuhon. Atur jawab kula, o nun, bok inggih sampun kêsangêtên anggènipun kêsèt lan mlêmpêm, la tiyang niru kemawon kok niru kapitunanipun, la bok inggih niru kawantêranipun, niru putusing samubarang karya, niru kacrêdhikanipun ulah kaprajan, manawi ngrika-ngrika sanggêm, wontên punapa kita ... botên sagêd.
Para lêluhur ingkang sampun swarga botên kirang-kirang anggènipun paring piwulang sae, kados ta: bêlo mèlu sêton sasaminipun, ewadene gêndera gugon-tuhon taksih bêrkobar ing pundi-pundi panggenan, sampun pintên milyun rupiyah ingkang dados kurbaning gugon-tuhon, malah botên namung ngêmungakên arta bôndha kemawon, dalah jiwa raga lan angên-angên ugi katut dados kurban, samantên nasib ingkang sawêg apês, samobah-mosikipun namung tansah
makatên obah, makarti, mêmikir, urip rasane, sabotên-botênipun manawi gêsang raosipun, tamtu botên badhe gampil dipun
Sadèrèngipun kula nglairakên raosing manah, langkung rumiyin ngaturi katrangan pangênutipun rama rêdhaktur ing côndrawarti Narpawandawa wulan April 1938 ôngka 4 kaca 60, kula botên sagêd ngaturi kadospundi rekanipun, kula rumaos bilih panyêrat kula wau kêlacutên, dhapur cumanthaka, wasana sumôngga ing pakêmpalan kita Narpawandawa, tuwin ingkang wajib anggalih. Parlu ingkang kula aturakên, sarêng dhumawuhing tatanan anyar santana dalêm grad V lajêng wontên suwantên ingkang kirang sakeca kapirêngakên. Tur pancèn sampun ngadat, sabên wontên kaanan enggal, adhakan anggonjingakên bawana, sawangan pêtêng lêlimêngan. Amung ingkang dados panalangsaning manah kula wau, ya talah, dene jamanipun sampun padhang sumrawang, sampun kathah para sarjana mandhap sangking kayangan, kalamôngsa asring wontên [wontê...]
[...n] pidhato-pidhato ingkang gamblang, têka taksih wontên kadosdene môngsa rêndhêng, gumrujug glêgar-glêgêr, bok inggih dipun pênggalih langkung tandhês rumiyin, sintên baya ingkang kataman + ingkang ngêndika = nadyan kula sampun nama sajawining garis, rèhning taksih rumaos kalunturan sih kamirahan dalêm, nata ingkang minulya saha ingkang wicaksana, tumindakipun babagan santana dalêm, amila kapêksa tumut ngêdalakên pamanggih sagaduging manah.
1. Èngêt babat pêcahing tanah Jawi labêt sangking kirang rukun.
2. Pêcahing praja-praja agêng ugi sangking kirang rukun. Dados baku ingkang prayogi
kaparêngipun sang rahadi, dening S.Tj.S. ing côndrawarti wêdalipun wulan April 1938 ôngka 4, sokur lajêng sagêd anêtêpi nyantosakakên, botênipun sangking sakêdhik ugêr
sarwa komplit, sampun cumawis, inggih punika pakêmpalan kita Narpawandawa ingkang tansah tumanggap sakridhaning warga, tuwin mangèsthi mêmayu hayuning praja saisinipun, kenging kangge margi manginggil,
@ki ageng jembar jumantoro,nderek tanglet mugi mboten ndadosaken duko manah panjenengan,
..punopo ki ageng J.j,puniko asli asmanipun panjenengan?
Menawi mboten lepat,ki ageng itu salah satu tokoh dalam “misteri gunung merapi”,selain ada kyai jamas,kyai basari,ki ageng prayogo dll.
ternyata pengalaman spiritual Ki ageng jembar jumantoro mugi dadosno tambahan ngelmu lan dados pencerahan kulo khususipun lan sedulur2 mriki umumipun nuwun
@ mbah gondrong X pripun kabare …
wa alaikum salam warohmatulloh wabarokah………mbah dim…..
niki lagi nyimak PELANGI DI KWA…….,mugiyo ademmm…..ademmmm
nk poro dulur2 [panjenengan,mbah iwil, mbah rey, mbah angon, mbah hamdalah, mbah ki ageng,mbah yaine angon, mbahe iblis,dll} seng seneng ndeprok dlosoran wonten ngersane gusti , podo metu kbh, insya’alloh kwa bakal iso adem koyo ngene terus……
@ kiwongalus : waduh belum ki … biar barokahe ijazah lesehan di pinggir
tuwo, lha mbah qobiltuman pink……cek aja langsung nek gambar nik name ,huwahuhuhu………..
@mbah iwil; ngapuntenipun mbah……saestu kulo namung sakdermo dadi tukang
kyai jamas,kyai basari,ki ageng prayogo dll.
monggo mas jenengan gantian. kulo tak sing gelar tikar
@kiageng jj:sugeng enjang nggih
Koreksi Widget ndadekake panji nuduhake bener nalika kothak salah sizing iki digunakake
menyang! Desember 12, 2012 dening nawakake 9 Komentar Ing 12/12/12 (apa tanggal apik banget) ing 20:12 (lan wektu cocok). Kita wis dirilis versi 0.9.0 kita plugin. Iki versi gawan a mbaleni nulis utama kita setelan lan sampurna kaca. Ngalih saka siji banget dawa kaca karo oh dadi akeh opsi menyang lunyu tabbed antarmuka.
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements Tag Kanthi: Google Translate, suntingan, basa liyane, nerbitakéVersi 0.8.3 – Widget kang shortcode Bisa 30, 2012 dening nawakake 11 Komentar Iki versi mbecike sawetara kewan omo lan nambah dhukungan kanggo shortcode becik sing ngijini sampeyan kanggo nyeleh widget nang post
[tp widget="flags/tpw_flags_css.php"]
Waduww.. busi si Kebo Ireng susah dicopot.. | Unak Unuk..
Waduww.. busi si Kebo Ireng susah dicopot..
salam rahayu kagem ki Ageng Jumbar Jumantoro lan ki Wong Alus
Siamang ya iku kethèk utawa kera kang nduwéni lengen kang dawa. Siamang urip ing wit-witan.[1] Siamang bisa mencolot lan ménèk wit-witan kanthi lincah saengga ora ana predhator kang bisa nyekel lan mangan siamang.[1] Siamang kalebu spesies kang terancam punah awit deforestasi habitaté kang cepet.[1] Siamang ora nduwé buntut lan nduwéni postur awak kang kurang tegap.[2] Siamang nduwéni perkembangan otak kang apik.[2] Siamang wernané ireng coklat rada abang. Kethèk iki nduwéni anyaman ing antarané driji kang nomer loro lan nomer telu.[2]
Pakanan[besut | besut sumber]
Siamang kalebu kéwan omnivora.[2] Kurang luwih 75 % pakanané siamang ya iku woh-wohan, saliyané iku godhong, kembang, wiji-wijian, lan kulit kayu.[2] Siamang uga mangan srangga, monggo, endhog manuk, manuk kang ukurane cilik.[2] Siamang kalebu kéwan kang wedi banyu.[2] Siamang bakal nyelupaké sikilé ing banyu lan ngosok-nggosokaké tangan ing godhong kang teles lan ngisep banyu ing wulu sikilé.[2] Banyu kang sisesep iki mau dadi banyu ngombene siamang.[2]
Siamang bisa manak nalika umuré 5-7 taun.[1] Siamang betina bakal nglairaké anak kang wis ana ing njero weteng kurang luwih 8 sasi.[1] Siamang kang lagi waé lair nduwéni rambut kang luwih sithik tinimbang siamang kang diwasa.[1] Déné aboté siamang kang lagi lair kurang luwih 6 ons.[1] Induk siamang bakal ngingoni siamang kang isih cilik.[1] Anak siamang bakal némplék ing wetengé ibuné supaya anget.[1] Anak siamang disapih nalika umure wis setaun.[1] Anak siamang urip bareng karo ibuné kurang luwih nganti 5-7 taun.[1]
^ a b c d e f g h i j k (en)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siamang&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 2 Maret 2016.
1 Laporan Akhir Analisis Kawasan DAS Cisadane-Angke-Ciliwung Asisten
UU Pemeliharaan Anjing | Biso Rumongso
Opo yo? Aku dewe ra’ mudeng iki gambar opo…..
Polinesia Kulon. Purbalingga, Cilacap, Kebumen karo Banyumas); Dialek Bumiayu (peralihan Tegalan karo
ingkang kathah-kathah, de groote menigte; de overige. kathah-kathahipun, ten hoogsten. sakathah-kathahipun,
kok iso yo..aku sing nggarap yo ra pati percoyo…ning ra perlu dijampingke wes mumbul dewe
spremastruč.spec.ing.logistike; bacc.ing.elektrotehnike bacc.ing.elBacc. ing. elbacc. ing. el.bacc. ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing
Saiki Kusuo no Psi Nan 30 - Page 1
umure, allahuma katelayar, ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurung
aji soko,yen sopo ketiban, jin, setan, peri, prayangan podo mati ojo meneh pecaking janmo manungso ora mati ambleksek turune koyo mati ora pisan pisan tangi yen durung aku......(diisi
Hong.., Ingsun amatak ajiku sirep wimanasara, kang ana begananda, kumelun ngliputi ing mega malang, bul
insya alloh.sugeng sonten,gus itsna nyuwun ijinipun nderek ngangsuh kawruh.nami kulo mu,min.
tiyang ingkang kagungan menika tiyang mbitar to.. ealahh..
06/09/2011 pukul 20:49	wahyu	nderek kalian tuntunan ipun gusti kanjeng Nabi Muhammad kemawon dos pundi gus… kanjeng Nabi SAW meniko anggenipun mbubaraken kemaksiatan boten mawi mekaten meniko (sumerap kulo). tapi nggih saestu astu dipun bubaraken. ngagem perudangan engkang berlaku teng jaman ipun Nabi SAW, inggih meniko perundangan ingkang
konco ojo gawe goro-goro.. Tunggal dalan ora usah pecicilan..
Ambek mboke Romlah ditakoki, ”Opoko awakmu iku,
opo, gardhune tak cedaki, tibake suorone tambah banter… telulas teng
teng teng … telulas crek crek crek …terus ae.
Tak pikir paling iku arek-arek lagi totoan. Lagek ae ndhas ku njengongok
ndhik bolongan iku mau, moro-moro arek-arek iku nggepuki raiku ambek
Lha mari ngono arek-arek iku mau mbengok maneh . .pat belas teng teng
teng… pat belas crek crek crek…pat belas teng teng teng”
hormat kulo kangge sesepuh lan sedulur KWA, kulo nyuwun izinipon mlebet situs niki, lan tumut gabung
asalamualaikum sugeng ndalu sedulor KWA sedoyo kemawon lan kangge se2puh KWA Nderek gbung woten KWA mugi kerso nampi dadoz anggota NAMA : SUMADI tmpt tggal : PALEMBANG BATU RAJA tlpn : 087713689391
ikut daftar lagi nama:hizib alamat:surabaya jawa timur
Belosungkowo, kulo sowun Ki tabah dumateng cobaan puniko, lan keng garwo katampi wonten ngersaning ingkang Murbeng Dumadi
kagem poro sesepuh lan poro guru KWA,
niki saking putro bintoro putu kali jogo, bade tumut dados anggota KWA, kagem ngangsu kaweruh lan paseduluran, nyuwun ikhlas lan ridhonipun poro sesepuh KWA, suwun
kanjeng panembahan syech habib ageng Prof. Dr. ratu
nderek bingah wonten wadahipun geguyupan nunggal negri…suwun.
, iwak peyek…iwak peyek…iwak peyek sego jagung , wis tuwe…. wis tuwe soyo linglung kesupen malih alamate : Paninggilan -Utara
diparingi ijin kulo nderek dftar dados sedulur wonten kwa, Raden Padhang Trunojoyo/jatipayak modo
lan manunggal bongso, Bongso Nuswantoro,Salam kenal mugi saged dodos keluargo/anggota KWA,kulo tyang alit asli dusun alit pinggir gunung wonten tlatah Ponorogo, selajengipun mbok menawi wonten prakata kulo ingkang mboten trap nyuwun genge pangaksami, Wassalam.
mohon izin daftar menjadi anggota di KWA, nama : syaifulloh
kuwi ra mutu ra iso ngguyu , ra iso mikir , kretinisme walah kuwi salah , kere juga bisa clubing ..ning sesama kere neng warung pinggir kali kuwi
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG SULUH, awak imut, kulit kuning, pasuryane ketok ana otot semburat ijo, sinom ketel, mata amba rada belo, mranani ati saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati,
atine rada nyengit nek rambute kriting basane pinter nyimpen rahasia seneng dijak selingkuh.
DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit sawo matang, rambut tipis, bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan
gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda,seneng nulung lan
Irunge lurus lan rada mbangir garis sisi kiwa tengen irung katon jelas.
bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.
liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa
rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
“KANG AKEH MUNG KUMAMBANG DIANGGO KEMBANG LAMBE, ORA BISA YAKIN SAJRONING ATI. APA MANEH PANGERTI BAB RASA TRESNA MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG
wongalus	Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
ana sawenehing manungso kang kliru ora percaya marang anane kang murbeng alam. Dadi ananing dhirine lan anane kang gumelar gumandhul karang kabeh, kaanggep gumandul marang suwung kang mangkono iku umpamakna nganggep suwung marang warna rupaning kaca benggela, satemah kaca benggala dipadhakake karo kothongan kang pancen suwung babar pisan. Apa iku bener?”
khaknya iku Ing jro khak jaba ya padha Dadi nora lain lahir lawan batin Iku padha kewala (
Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluh tan ana wani
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan ing Surakarta kaping 12 wulan PèbêrwariPebruari. 1838, ingkang mungêling sêrat. Kangjêng tuwan residhèn anampèni atur pratelanipun bandar pêkên utawi wande, yèn dêmang ing Plumbon, bawah ing Ngampèl. Punika mênging dhatêng bandar ing Ngampèl. Gènipun amupu banggi mênawi anglêrêsi ing dintên Gara Kasih.
Punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah, supados dêmang ing Plumbon wau, sampun ngantos angrêsahi dhatêng bandar wau punika.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan prayayi panèwu jêgsa nagari jêgsa pradata jawi lêbêt sakancanipun. Atitipariksa dhatêng dêmangipun siti dhusun ing Plumbon bawah ing Ngampèl. Kawêstanan amênging utawi angrêsahi gènipun mupu banggi wande ing Plumbon kalihan wande ing Pêndhawa, sabên ing dintên pêndhak Gara Kasih, mênggah aturipun dêmang ing Plumbon wau, botên rumaos mênging gènipun mupu banggi bandar ing Ngampèl dhatêng wande ing Plumbon kalihan ing Pêndhawa punika, mupakat dhatêng têtiyang parapat mônca gangsalipun siti ing Plumbon sadaya, mênggah aturipun inggih botên wontên ingkang sumêrêp. Yèn dêmang [dê...]
[...mang] ing Plumbon punika amênging utawi angrêsahi pamupunipun banggi bandar ing Ngampèl. Wondene ingkang mupu bangginipun wande kêkalih wau, bandaripun awasta Ni Maliyah, gènipun amaosi dhatêng bandar ing Sêtugur, anama Ki Simban, inggih kabawah bandar ing Ngampèl. Sampun sami kapriksa aturipun inggih botên sumêrêp. Mênawi dêmang ing Plumbon mênging utawi angrêsahi, gènipun mupu banggi wande kêkalih ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau.
Mênggah aturipun dêmang ing Plumbon kalihan têtiyang parapat mônca gangsalipun utawi aturipun bandar wande ing Plumbon punapadene ing Sêtugur wau, sampun sami kawrat ing sêrat sadaya, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika, mugi kapriksaa ingkang têrang, kula sumôngga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn.
Dados botên sayêktos aturipun bandar ing Ngampèl wau.
Kasêrat ing dintên Sênèn kaping 1 wulan Bêsar ing taun
Serif iku ing tipografi ditèl-ditèl non-struktural ing pungkasaning sawetara garis sing mbangun sawijining huruf utawa aksara. Sawijining jinis huruf utawa font sing nrapaké serif diarani serif font (utawa ing basa Inggris kadangkala seriffed font). Font tanpa serif diarani sans-serif, saka basa Prancis sans="tanpa".
Ing aksara Hanacaraka, ing jaman kuna akèh aksara tinulis tanpa serif. Nanging ing panggunan Jawa anyar dadi ana serif-é.
oldid=1000430"	Kategori: Aksara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 4 Maret 2016.
Gabah pari ketan, warnanipun langkung coklat tinimbang gabah IR64
Perdhagangan pari parté ageng punika ing wujud gabah, amargi gabah ingkang sampun garing punika boten gampang risak (bosok) lan langkung awet menawi dipunsimpen. Dhefinisi teknis perdhagangan kanggé gabah, inggih punika asil tetanduran pari ingkang sampun kapisah saking gagangipun kanthi cara
Sacara anatomi biologi, gabah punika woh pari, kalebet wiji. Woh pari bentukipun bulir utawi caryopsis, saéngga awrat anggènipun mbéntenaken bagéyan woh lan wiji.
Istilah perdhagangan gabah[besut | besut sumber]
Amargi pari/gabah/beras punika komoditas vital tumrap Indonésia, Pamaréntah nemtoaken regulasi regi ing perdhagangan gabah. Mila, wonten istilah-istilah khusus ingkang ngacu ing kualitas gabah ingkang dados referensi panemtu regi:
Gabah Garing Panèn (basa Indonésia: Gabah Kering Panen),
Gabah Garing Simpen (basa Indonésia: Gabah Kering Simpan),
Gabah Garing Giling (basa Indonésia: Gabah Kering Giling).
Pangolahan Gabah[besut | besut sumber]
Winih pari, gabah ingkang saé saged dipunginaaken kanggé winih pari lan ditandur malih.
Kaputusan Sesarengan Kepala Badan Bimas Ketahanan Pangan lan Kepala BULOG
Gabah&oldid=1122026"	Kategori: TetanènBahan pangananKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sri Maharaja Kertanagara (wafat taun 1292), inggih punika minangka raja pungkasan ingkang marentah krajan Singhasari. Masa pamaréntahan Kertanagara kawéntar minangka masa kejayaanipun Singhasari, saha piyambakipun dipunsebut minangka panguwaos Jawa ingkang kapisan ingkang kepingin manunggalaken wewengkon Nuswantara. Mantunipun Raden Wijaya, lajeng mbangun kerajaan Majapahit antawis taun 1293 minangka panerus dinasti Singhasari.
Singhasari taun 1248-1268.[1] Ibunipun inggih punika Waning Hyun ingkang kagunang gelar Jayawardhani. Waning Hyun inggih punika putri saking Mahisa Wunga Teleng (putra Ken Arok pandhiri Singhasari).[2]
Garwa Kertanagara inggih punika Sri Bajradewi. Saking palakrami punika kagungan putri-puti, ingkang dipunsandhinhaken antawisipun Raden Wijaya putra Lembu Tal, saha Ardharaja putra Jayakatwang. Nama sekawan putri Kertanagara ingkang dipunpalakrami déning Raden Wijaya miturut Nagarakretagama inggih punika Tribhuwaneswari, Narendraduhita, Jayendradewi, saha Gayatri.
Hindu aliran Siwa kaliyan agama Buddha aliran Tantrayana. Amargi punika wonten ing Pararaton Kertanagara asring dipunsebut Bhatara Siwa Buda. Miturut Nagarakretagama, Kertanagara sampun nguwaosi sadaya ajaran agama Hindu saha Buddha. Punika sebabipun Kertanagara dipuncariyosaken ugi wonten ing naskah-naskah kidung minangka tiyang ingkang bebas saking sadaya dosa. Dene, salah satunggaling ritual agamanipun inggih punika mabok- mabokan.
Gelar keagamaan Kertanagara wonten ing Nagarakretagama inggih punika Sri Jnanabajreswara, dene wonten ing prasasti Tumpang piyambakipun kagungan gelar Sri Jnaneswarabajra. Kertanagara dipunwujudaken wonten ing sawijining patung Jina Mahakshobhya (Buddha) ingkang sapunika dumunung ing Taman Apsari, Surabaya. Patung ingkang minangka simbol penyatuan Syiwa-Buddha punika saderengipun wonten ing situs Kandang Gajak, Trowulan, ingkang nalika taun 1817 dipunpindahaken ing Surabaya déning Residen Baron A.M. Th. de Salis. Déning masyarakat, patung kasebut dipunkenal kanthi nama Joko Dolog.
Pemberontakan[besut | besut sumber]
pejabat ingkang wantun nentang cita-cuitanipun. Antawisipun Mpu raganata dipun andhapaken saking jabatan rakryan patih dados ramadhyaksa. Penggantosipun ingkang nama Kebo Anengah saha Panji Angragani. Déné arya Wiraraja dipunpindhan saking jabatan rakryan demung dados bupati Sumenep. Miturut Pararaton saha Kidung Panji Wijayakrama perombakan susunan kabinet kasebut ngundang raos boten remen saking Kalana Bhayangkara ingkang mbrontak nalika taun 1270 (wonten ing Nagarakretagama piyambakipun dipunsebut kanthi nama Cayaraja). Kejawi punika Nagarakretagama ugi nyebataken wontenipun pemberontakan Mahisa Rangkah taun 1280. Dipunsebutaken menawi Mahisa Rangkah inggih punika tokoh ingkang boten dipunsukani déning masyarakat Singhasari.[3] Kekalih pemberontakan kasebut saged dipuntumpes. Ananging pemberontak ingkang paling mbebayani inggih punika
^ [2](dipunundhuh tanggal 24 November 2012)
^ [3] dipunundhuh tanggal 24 November 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kertanagara&oldid=1104763"	Kategori: Raja SinghasariKrajan SinghasariKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 23 Oktober 2016.
sing nGuanteng yo……… eh ono sing dadi ra gambarku….. Biasane do ora dadi lho…
ing. geod. i geoinf.dipl. ing.
Satpol PP, Wong Cilik Gusur Wong Cilik
Logo iku tandha gambar utawa èmblem sing lumrahé kanggo urusan komersial, organisasi, lan wong pribadhi kanggo biyantu lan promosi supaya wong-wong padha ngerti. Logo bisa mligi gambar thok utawa dironcé karo jeneng organisasi kasebut (lumrah kasebut logotype utawa wordmark)[[
cutyfruty said: Lha wong nggawe lapis legit wae durung tak praktekke, kok saiki wis ono
bodoh doh doh doh doh doh.
assalamulaikum wr wb …. sugeng dalu ki..
Sore-sore mari udhan, Wonokairun mancing nang got cilik ndhik ngarepe
Ambek rokokan klobhot,Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.
ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. ” jare
PertamaWonokairun isin-isin gak gelem, tapi mari dibujuk-bujuk akhire
”Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok
juga kagem panjenengan Kimas Wiryo, matur nuwun sanget kerawuhanipun..
Kimas Nakmas, injih sumonggo sareng belajar, sareng2 ndeprok njih..
Salam hormat takdzim kulo kagem panjenengan sedoyo..
10/06/2011 pukul 15:39	Ki Ageng JJ	enggih matur nuwun kang mas Gus Santri…..
kalih Allah, sedoyo kolo wau "dijamu" kalih Allah, Subhanallah,Maha Suci sinten Allah, sing suci saking saben2 kekurangan, Allah leh maringi "Suguhan" pancen macem2, wonten sing doyan wonten sing mboten doyan, wonten sing alergi, wonten sing saged nrimo, sing mboten doyan nggih ampun menggak nopo malih maido kalih sing doyan, sing alergi nggih ampun ngantos menggak kalih sing saged tahan lan biso nrimo, amargi saben2 wong benten-benten ketahanane ulihe ndahar "Suguhan2" saking Allah,saking jangkepe ilmu kang pikantuk, nanging kalih Allah,kabeh mau tetep di Hormati dadi Tamune Allah.... senajan Imane mung gedene sak wijine Zahra, mongko nek podo ngaji sing taneg tenan tur tutug, ngaji karo Guru-Guru (ngaji kalih Pinten-pinten 'Ulama) sing Nasab 'ilmune bener2 tekan Kanjeng Nabi Mukhammad S.A.W, kersane sami pikantuk Syafa'at ipun Kanjeng Nabi, Mugi Allah ngapurani kulo lan panjenengan sedoyo lan sedoyo tiyang ingkang podo golek 'ilmu
Maria oh… zawa | Biso Rumongso
PEMBERKASAN 01 s.d. 04 DESEMBER 2008 11 PENGUSULAN NIP 27 NOPEMBER 2008 12.
Limo	Drakula →	Diuber celeng	25
”Lho kok isok ngono, yok opo
liya kang ana ing bawana Éropah, lan dadi masalah kang luwih serius kanti dicekelé raja Louis XVI nalika tahun 1792 lan pelaksanaan ukuman mati tumprapé ing wulan Januari tahun 1793.[1] Usaha pertama kanggo ngremuk Republik Prancis iki dimulai nalika tahun 1792 nalika Austria, Kerajaan Sardinia, Kerajaan Napoli, Prusia, Spanyol, lan
ditetepaké undhang-undhang Prancis kang anyar, kalebu wajib militèr sacara bebarengan (levée en masse), panganyaran sistem militèr, lan perang sacara total, mènèhi kontribusi kanggo kemenangan Prancis tumprap koalisi pertama.[1] Perang manedeg nalika Austria dituntut déning Napoleon nampa syarat-syarat sajroné perjanjèn Campo Formio.[1] Kerajaan Britania Raya dadi siji-sijiné kerajaan kang turah saka koalisi pertama kang merangi Prancis nganti
tumprap koalisi pertama, nglancaraké aksi militèr marang Mesir (pira-pira ilmuwan dipèèlokaké sajroné ekspedisi iki kalebu Jean Baptiste Joseph Fourier lan Jean-Francois Champollion).[1]
Napoleon balik menyang Prancis nalika tanggal 23 Agustus 1799.[1] Banjur dhèwèké jukuk kendali pamaréntahan nalika tanggal 9 November 1799 sajroné salah sijiné kudeta kang dijenengi 18 Brumaire.[1] Napoleon nata manèh sistem militèr lan gawé pasukan cadangan kanggo ndukung aksi militèr ing sekitar Rhine lan Italia.[1] Ing sekabèhané pertempuran, Prancis luwih unggul.[1] Ing Italia, Napoleon menangaké peperangan karo Austria sajroné Peperangan Marengo nalika tahun 1800.[1] Ananging peperangan kang nemtokaké kadadéyan ing Rhein, wewengkon Hohenlinden nalika tahun 1800.[1] Kanti kalahé Austria iki, kekuatan koalisi kapindo remuk.[1] Ananging Britania Raya tetep kuwat lan mènèhi prabawa kang gedhé marang nagara-nagara liyané supaya isa ngalahaké Prancis.[1] Napoleon nyadari hal iki, tanpa kekalahan Inggris utawa perjanjèn damai karoé, mangka dhèwèké ora bakal pernah nggayuh perdamaian sacara utuh ing bawana Éropah.[1]
anggota koalisi liyané, Inggris tetep perang sacara cilik-cilikan karo Prancis.[2] Kanthi perlindungan saka armada lauté kang kuwat banget (kaya kang diucapaké Admiral Jervis "aku ora njamin yèn Prancis ora bakal teka nyerang awaké dhéwé, ananging aku njamin yèn Prancis ora bakal teka lewat laut"), Inggris isa tetep nambah lan nganakaké perlawanan ing darat sacara global sakwéné luwih saka sak dékade.[2] Bala tentara Inggris uga bantu pemberontak ing Spanyol nglawan Prancis sajroné perang Peninsular nalika tahun 1808 nganti 1814.[2] Dilindungi déning kahanan alam kang nguntungaké, sarta dibantu kanthi obahé
sipil ing Swiss (Stecklikrieg) lan manggoni pira-pira kota ing Italia, sawentara Inggris manggoni Malta.[2] Napoleon uga ngupadaya mbalikaké hukum kolonial ing laut.[2] Nalika awal èkspedisi iki katoné suksès, ananging kanti cepet berubah dadi bebana.[2] Komandan Prancis, uga seduluré Napoleon lan mèh sebagiyan gedhé tentarané mati akibat wabah penyakit kuning, lan uga amerga serangan musuh.[2]
Ngluruk Rusia[besut | besut sumber]
Ing tahun 1808 Napoleon gawé kesalahan gedhé ya iku ngatutaké Prancis sajroné peperangan kang dawa lan ora nentu asal usulé ing Ujung Iberia, panggonan tentara Prancis nancep ora isa obah nganti tahuan.[3] Ananging kesalahan paling gedhé Napoleon ya iku serangané marang Rusia.[3] Ing tahun 1807 Napoleon ketemu karo Czar, lan sajroné Perjanjèn Tilsit dhéwèké sarujuk gawé paseduluran abadi.[3] Ananging, pasarujukan lan persekuthuan iku suwi-suwi rusak lan ing tahun 1812 wulan Juni Napoleon mimpin tentara kanti jumlah gedhé ngluruk menyang Rusia.[3]
Rencana Napoleon anggoné ngluruk menyang Rusia wis dingertèni sakdurungé.[3] Tentara Rusia umumé mlayu saka peperangan langsung karo tentara Napoleon, amerga iku Napoleon isa maju kanti cepet.[3] Ing wulan September Napoleon nguwasani Moskow.[3] Ananing, sakdurungé wong-wong Rusia wis ngobong kota iku lan sebagiyan gedhé wis rata karo lemah.[3] Sakwisé nunggu limang minggu ing Moskow (kanti pengarep-arep Rusia bakal nawaraké perdamaian), Napoleon akhiré mutusaké mundur, ananging keputusan iki wis telat.[3] Gabungan antarané
Prancis isa mentu saka Rusia kanti slamet.[3]
Nagara-nagara Éropah liyané, kayata Austria lan Prusia, sadar bener dhèwèké nduwé kesempatan emas kanggo ngalahaké Prancis.[3] Banjur dhèwèké nggabungaké sekabèhané kekuatan kanggo ngalahaké Napoleon, lan nalika wektu peperangan ing Leipzig wulan Oktober 1813, Napoleon kalah anggoné peperangan mau.[3] Tahun sebanjuré dhèwèké mandeg lan diguwak ing Pulo Elba, salah sijiné pulo cilik ing pasisir Italia.[3]
Peperangan Bordonio[besut | besut sumber]
Peperangan Bordonio ya iku peperangan kang kedadéyan nalika tanggal 7 September 1812 ing Bordonio, Rusia.[4] Peperangan iki kedadéyan antaran pasukan Prancis kang dipimpin Napoleon I nglawan Rusia kang dipimpin Mikhail Kutuzov.[5] Peperangan iki dadi serangan pungkasan Napoleon ing Rusia lan peperangan paling gedhé nalika jaman iku, amerga korban saka kaloro pihak kurang luwih 75.000 nganti 90.000 jiwa.[4] Napoleon kasil nguwasai Moskow ananging Tsar Alexander I ora gelem diajak rembugan.[4] Sakwisé pira-pira minggu Napoleon lan pasukan mundur
Nalika tahun 1814, perang sakwéné 25 tahun akhiré rampung kanti nyerahé kaisar Napoleon lan diguwak ing pulo Elba Mediterania.[6] Kekuatan-kekuatan ing Éropah mulai fokus kanggo balikaké normalitas lan perdaméan.[6] Nalika 1 Maret 1815 Napoleon mlayu saka Pulo Elba lan teka marang Prancis.[6] Ing Paris, sanga welas dina sebanjuré dhèwèké ngéntukaké kedhudhukané ya iku minangka Kaisar.[6] Pasukané kang isih mituhu marang dhèwèké, lan napoleon mereformasi kekuatan perangé.[6]
Para tentara sekuthu ing Éropah mulai ngumpul manèh lan siap siyaga kanggo nerusaké perang guna ngalahaké Napoleon (manèh).[6] Napoleon mutusaké kanggo cepet-cepet nyerang tentara Inggris, Prusia, Belgia lan Walanda sakdurungé kekuwatan teka kanggo bantu.[6]
^ (en)Battle of Borodino, 1812, (Kaunduh 22 April 2013).
^ a b c d e f g h i j k (id)Pertempuran Waterloo, (Kaundhuh 29 Maret 2013).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paprangan_Jaman_Napoleon&oldid=1081664"	Kategori: Sajarah Prancis	Menu navigasi
ojok keminter kabehhhhhhhhhh…..lawong ora melu totoan duwit ae…
dadi kabeh gak usah kakean cangkem…..
Bal balan>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> JANCOK
wong podho ora neng ROMA ae podho rame….
Comment by Mbah Darmo— Mei 27, 2009 #
Balas	MU pasti menaNG .Barca tuh cma GunUng
ITSNA	Mr.Zm. saged…sampun beres njih Pak…
Bapak Manoreh, matur nuwun sanget usulanipun njih Pak. Kulo perhatosaken dawuh panjenengan. Mugi2 enggal saged kawulo realisasiaken. Pangestunipun Pak..
Campursari iku sawijining jinis tembang cara Jawa sing sajatine campuran saka gamelan Jawa lan piranti musik modern.Campursari kang ngemot pirang-pirang aspek seni (sajroning lelagon pepak banget). Katitik saka lagu kang kerep dianggo campursari bisa awujud: lagu dolanan, langgam, macapat, tembang gedhe, sekar gendhing, bawa, umpak-umpak, lan liya-liyané. Tokoh campursari sing kondhang, ya iku Manthous saka Gunung Kidul. Katitik saka instrumen kang dianggo bebarengan kanthi trep, nganti kepenak dirungokake. Gabungan instrumen kasebut diangkah supaya tinemu harmoni seni campursri. Instrumen campursari kang kerep kanggo kayata
kerep kanggo nglipur ing pahargyan, embuh iku mantenan, sunatan, tasyakuran lan liya-liyane.Campursari uga asring dianggo déning pendhagel, gara-gara ing wayang kulit, utawa wayang wong, limbukan wayang kulit, dhagelan
Basa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 26 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grense_Jakobselv&oldid=874291"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.03, 16 Novèmber 2013.
Mata bli bisa merem, nahan rindu sing tek pendem
Sengsara temen rasane, kula wong lagi kangen..
Nangapa kakang teka, nandure bibit tresna
Tagged: Kasada Di Bromo Upacara Adat Suku Tengger Bromo
Kasada Bromo, Upacara Adat Suku Tengger Bromo
Kasada Bromo, Upacara Adat Suku Tengger Bromo Kasada Bromo, Upacara Adat Suku Tengger Bromo, adalah sebuah upacara adat suku tengger di gunung bromo
Gambar ingkang kacêtha ing nginggil punika, griya sakit panggenanipun para sêtudhèn ingkang sami nindakakên ing padamêlanipun, ingkang wusananipun lajêng pikantuk titêl dhoktêr.
Bab Hakipun Tiyang Pribumi Tumrap dhatêng Siti (Inlandsch bezitsrecht) Egêndhom Pribumi, tuwin Egêndhom.
Kasêbut ing pranatan siti ingkang kadhawuhakên ing Sri Maharaja Nedêrlan, (Agrarisch besluit) kapacak ing ada-ada ingkang kapisan, bilih sadaya siti punika kagunganipun nagari, kajawi manawi wontên ingkang sagêd nêrangakên, bilih punika siti egêndhom, utawi egêndhom Jawi. Ingkang kamaksudakên ing ngriki, têrang bilih ingkang kawajibakên nêrangakên manawi siti egêndhom utawi egêndhom Jawi punika tiyang sanès. Manawi botên wontên ingkang sagêd nêrangakên makatên, siti punika têtêp nama siti nagari. Ananging nagari sagêd maringi hak siti dhatêng tiyang pribumi ingkang
nanging sawêg dipun sambutakên dhatêng tiyang pribumi, ingkang botên kenging kasade dhatêng tiyang sanès bôngsa. Ingkang sagêd dipun paringi hak siti inggih punika tiyang-tiyang pribumi utawi dhusun. Manawi ingkang kangge tiyang-tiyangipun, nama siti yasan. Manawi kangge dhusun, nama siti dhusun. Lampahipun sagêd kaparingan siti dening nagari, inggih punika sabab saking maris, tumbas saking kancanipun, utawi ambubak siti nagari ingkang lêgan (vrij staatsdomein).
Tiyang pribumi kajawi sagêd gadhah hak siti yasan utawi siti dhusun, ugi sagêd anggadhahi hak egêndhom Jawi (Agrarisch eigendhom). Mênggah bedanipun kalihan siti yasan utawi siti dhusun, makatên:
Siti yasan utawi siti dhusun, punika èstunipun botên dipun watêsi. Siti punika dipun perang-perang dados pêrsil-pêrsil, sabên pêrsil dipun perang-perang dados pintên-pintên siti yasan utawi dhusun, sami kalihan cacahipun tiyang-tiyang ingkang gadhah hak. Ingkang amerang-merang punggawa lanrèntê mawi landhêsan aturanipun tiyang-tiyang siti ing ngriku. Wondene perang-perangan wau botên dipun watêsi, sarta sabên tiyang botên lajêng dipun sukani gambaring sitinipun. Pramila jêmbaring siti satunggal-satunggalipun miturut pêthuk, botên têmtu cocog kalihan mêsthinipun. Trêkadhang manawi kasêbut ½ bau, kawontênanipun siti ½ bau langkung 10 iring, utawi ½ bau kirang 10 iring. Ingkang makatên wau jalaranipun botên sanès sabab botên wontên watês ingkang lêrês. Egêndhom Jawi punika sagêd pikantukipun saking pinuwunan dhatêng presidhèn landrad. Manawi kawontênanipun siti sampun dipun priksa, sarta sampun salêsih botên wontên tiyang pribumi ingkang kawratan, lajêng dipun paringi bêslit, sarta sitinipun dipun têtêpakên dening kadhastêr tuwin kadamêlakên gambaripun. [gambaripu...]
[...n.] Makatên ugi sitinipun dipun watêsi mawi pathokan sami kalihan egêndhom. Wragadipun badhe damêl egêndhom Jawi botên kathah kados manawi nyuwun egêndhom, sabab botên prêlu lajêng tumbas dhatêng nagari botên punapa, cêkap siti yasan, karebah dados egêndhom Jawi. Wondene egêndhom Jawi punika, ugi botên kenging kasade dhatêng tiyang sanès bôngsa.§ Nanging sanès bôngsa wontên kemawon akalipun badhe andarbèni siti makatên wau, inggih punika sarana matah tiyang pribumi (ingkang kathah gundhikipun utawi sanak sadhèrèking gundhikipun) kapurih ngakêni tumbas. Sarana akal ingkang makatên wau, sitinipun punika sayêktosipun inggih dèrèng dados gadhahanipun ingkang ambayari. Ananging kathahing tiyang Jawi botên mangrêtos dhatêng pranatan punika. Mila tiyang ingkang ambayari wau inggih lajêng kanggêp dados ingkang gadhah.
Bab egêndhom Eropah ingkang sampun kula têrangakên, punika ingkang utami piyambak, sabab watês-watês kêdah wontên, sarta kagambar. Sarta malih kenging dipun sade dhatêng sintên kemawon.
inggih punika: yasan utawi siti dhusun egêndhom Jawi, tuwin egêndhom Eropah, pranatan siti nyêbutakên warni-warnining sarta beda-bedaning satunggil-sartungiling hak siti, satunggiling hak langkung kiyat tinimbang sanèsipun. Nanging sanajana makatên, èstunipun beda-bedaning hak wau, namung kasêbut wontên dêlancang kemawon. Sadaya hak punika sami kemawon tumrap dhatêng panganggenipun.
1. Siti ingkang hakipun beda-beda wau ugi sami kenging dipun tanêmi utawi dipun ênggèni.
3. Sadaya kenging dipun sade. Nanging yasan tuwin egêndhom Jawi botên kenging dhatêng sanès bôngsa, ingkang maksud panjagi.
4. Sadaya manawi kakarsakakên nagari (onteigening) ugi têmtu klayan dipun tumbas.
Wontên beda ingkang prêlu tumrap hak siti warni tiga wau inggih punika: siti yasan utawi dhusun, punika botên sagêd dipun gantosakên cara Eropah (hypotheek), kajawi namung
kenging kasade dhatêng tiyang sanès bôngsa. Dene egêndhom cara Eropah punika sampun mumpuni sadaya, kenging dipun gantosakên, kasade dhatêng sintên kemawon, sapanunggilanipun.
Credietverband punika ugi saèmpêr Hypotheek. Ingkang dipun paringi wêwênang kangge damêl tanggêlan, credietverband namung bale arta (volkscredietbank) nanging sarèhning ingkang dipun patrapi credietverband punika siti ingkang botên kenging kasade dhatêng sanès bôngsa
siti ingkang kangge tanggêlan bale arta, ajinipun ugi suda. Upami pantêsipun pajêng f 800,- bale arta namung purun f 500,- utawi f 600,- manawi ingkang kangge tanggêlan egêndhom Jawi, têmtu ajinipun botên mindhak katimbang kalihan siti yasan utawi siti dhusun, nanging kemawon tiyang gadhah egêndhom Jawi sagêd anggantosakên [ang...]
[...gantosakên] dhatêng sadhengah tiyang (hypotheek).§ Ananging mirid kawontênan, awis kalampahanipun, malah bokmanawi dèrèng nate kalampahan, ajaran: agraris egêndhom punika namung hakipun tiyang siti, manawi kangge tanggêlan nyambut arta mawi hipotik, bôngsa mônca ingkang mêsthi masa puruna. Jalaran manawi ingkang nyambut botên sagêd nyaur, anggèl panyadening siti wau, sababipun bôngsa mônca botên sagêd tumbas, têtiyang Jawi umumipun botên gadhah arta. Red. Wondene egêndhom cara Eropah punika ingkang pajêng piyambak, amargi sampun mumpuni sadaya, kenging dipun haki dening bale arta, kenging kasade dhatêng sanès bôngsa, sapanunggilanipun.
Ingkang sagêd angajêngakên ajining siti yasan utawi dhusun utawi egêndhon Jawi punika, manawi wontên bale arta ingkang watonipun cara Jawi (Inlandsche rechtspersoon). Ing ngriku bale arta sagêd angajèni rêgining siti ingkang kangge tanggêlan dhatêng bale arta wau, bale arta Jawi punika kenging ngêhaki siti piyambak, dados upami nyade botên prêlu kêsêsa, sagêd pados tiyang ingkang purun tumbas kalayan pantês.
Papan Pangupakaraning Lare (Jeugdzorg) ing Bogor
Andharan bab kawontênanipun papan pangupakaraning lare ing Bogor, ingkang kapacak wontên ing Kajawèn ôngka 86 lan 87 kados sampun cêkap kangge anelakakên mênggah agênging pigunanipun papan pangupakaraning lare wau. Sanadyan ingkang sagêd kapulasara wontên ing ngriku ngêmungakên lare-lare anaking bôngsa Walandi ingkang umur 1 dintên ngantos dumuginipun umur 8 taun, ewadene prêlu kaandharakên wontên ing Kajawèn ngriki, pangajêng-ajêngipun botên sanès, bokmanawi ing têmbe sagêd dipun tiru dening pakêmpalan-pakêmpalan Jawi, ingkang sêdyanipun ugi badhe ngudi mulasara lare-lare ingkang pinanggih kapintên.
Ing Kajawèn ôngka 87 sampun kajangjèkakên badhe adamêl andharan sawatawis mênggah kawontênanipun nonah ingkang dados dhirèktrisê ing papan pangupakaraning lare ing Bogor ing sapunika, inggih punika nonah Bosch, sarta ing ngriku sampun kacariyosakên, bilih nonah wau sampurna ing kasagêdanipun tuwin unggul gêgayuhanipun. Dene ingkang badhe kaandharaken ing ngriki samangke, ing bab ungguling gêgayuhanipun wau, ingkang sayêktosipun angèngingi dhatêng bôngsa kula Jawi, langkung malih tumraping para wanita. Mila samangke prêlu kaandharakên sawatawis punapa ingkang dipun ngêndikakakên dening Nonah Bosch wau, kados ing ngandhap punika.
Kula punika namung badhe anêtêpi bêbasan: amatra kilasa. Inggih bêbasan makatên punika ingkang dados dhêdhasaring pikiran ingkang badhe kula
tindakakên. Sagêda anglênggahi dhatêng kagunan tuwin kawruh Jawi, tumrap pikiran, pakulinan saha tata caranipun, cêkakipun sagêda anglênggahi dhatêng samudayanipun ing sasagêd-sagêd kula.
Para murid ing kursus B kala sawêg sami sinau olah-olah.
Niyat kula badhe angajêngakên dhatêng wanita bôngsa Jawi, anuntuni ing bab kagunan tuwin kasagêdan, nanging tumrapipun wanita ingkang kêpengin badhe majêng, botên badhe kula tuntuni kawruh tuwin kasagêdan cara kilenan, punika botên. Sêdya kula sasagêd-sagêd ngêmungakên badhe nênuntun, murih wanita bôngsa Jawi: nyumêrêpana, mangrêtos, sarta angrêgènana dhatêng kagunanipun piyambak, kados ta: babagan bathikan, nênun, nganam-anam, lan sasaminipun. Lan malih kawuh wetanan, kadosdene: Sanskrit Jawi, Arab, kawruh kabatosan lan sapiturutipun. Dados ingkang kula kajêngakên, sumêdya nênuntun dhatêng para wanita bôngsa Jawi, sampun ngantos kawanitanipun wau namung awujud nyonyah kemawon, nanging sagêda anêtêpi kautamaning wanita Jawi ing lair batosipun, dados kêdah anyumêrêpi utawi angawaki piyambak, dhatêng bab kagunan kasagêdan cara Jawi. Jalaran saking punika kula botên gadhah niyat badhe anjuju piwulang cara kilenan, ingkang pikantukipun botên ngurakabi dhatêng kawontênaning gêsangipun, awit kawruh kilenan ingkang sampun dipun wulangakên wau botên sagêd dados dhêdhasar, beda sangêt kalihan manawi wulangan wau ngangge dhêdhasaripun piyambak. Mila saking sakêdhik wanita Jawi kêdah dipun lêbêti wulangan cara wetanan, inggih punika ingkang dados bakunipun. Miturut saking pamanggih kula, manawi wanita bôngsa Jawi sampun ngancik dhatêng wulangan makatên punika, ing ngriku badhe tuwuh ing kêkiyatan
Jawi sagêda wangsul rêmên malih dhatêng kagunanipun piyambak. Sajatosipun, wanita Jawi punika landhêp utawi lantip sangêt panggraitanipun, anggadhahi raos dhatêng bab kagunan, ananging piyambakipun kêdah anyinau ngindhakakên tuwin anyaèkakên raosipun piyambak wau, dados para wanita Jawi kêdah purun nindakakên malih dhatêng bab kagunan, kados ta: ambathik, nênun, nyulam mawi bênang êmas, nganam-anam lan sasaminipun, sagêda wangsul kadosdene nalika sawêg luhur-luhuripun kagunan Jawi.
Papan pirantosipun lare ingkang kirang saras dipun soroti ing bêntèring surya.
tuwin sumêdya ngorbanakên saliranipun, punika dados satunggiling rêmbag ingkang saklangkung wigatos tumrap bôngsa kula Jawi sadaya. Nitik ingkang sampun dipun ngandikakakên kasbut ing nginggil, saha cocogipun kalihan kawontênan ingkang sampun katindakakên dening Nonah Bosch ing samangke punika, kula sadaya bôngsa Jawi wajib sami atur panuwun, punapa malih kêdah sami tumut ambiyantu murih enggala kadumugèn punapa ingkang kasêdyakakên ingkang saklangkung utami wau.
Gambar nginggil punika blakipun dhusun Tulungagung, Gêdhong Tatakan, Lampung.
Istiyar Panulaking Ama Sêmut Ngrubung Têtêdhan
Para maos sampun wuninga, ing sabên griya sampun mêsthi wontên sêmutipun warni-warni, jinising sêmut alit ingkang dados ama: ngrêrubung utawi môngsa barang têtêdhan sêkul, ulam, panganan, wowohan sapanunggilanipun, langkung-langkung têtêdhan ingkang lêgi-lêgi, botên kenging lena sakêdhap netra, sêmut-sêmut atusan lajêng sêsarêngan ngrêrubung utawi mamôngsa, ngantos têmahan têtêdhan wau botên kalap utawi lajêng namung kabucal dening sampun kêbak sêmut. Dene ingkang asring ngrisakakên têtêdhan punika, adhakanipun sêmut pudhak, sêmut gatêl, sêmut gêni tuwin sêmut cêmêng rikat. Namung barang têtêdhan ingkang pandèkèkipun wontên ing lodhong katutup rapêt, punika sêmut-sêmut wau botên sagêd ngrêrubung utawi môngsa, nanging kok janji ingkang botên kalêbêtakên lodhong katutup rapêt, têmtu lajêng dipun rubung sêmut.
Istiyar ingkang kaprah kangge ngrika-ngriki, barang têtêdhan ingkang pandèkèkipun namung blak-blakan botên kasumpêt ing lodhong sasaminipun, punika adhakanipun namung dipun rambang ing toya, murih sêmut-sêmut wau botên sagêd marambat dhatêng wadhahing têtêdhan, panulak sêmut sarana rambangan toya ing piring, mangkok utawi sanès-sanèsipun, punika sayêktosipun taksih dèrèng mikantuki lan dèrèng sapintêna mênggah paedahipun. Namung jam-jaman kemawon toyanipun lajêng kataman rêgêd balêdug sasaminipun, mila bilih dede toya bêntèr, sêmut-sêmut taksih sagêd narajang anglangèni, wêkasan marambat dhatêng wadhah ngantos dumugi panggenaning têtêdhan. Kaping kalih toya sagêd wutah, anêlêsi utawi ngrêgêdi meja pandèkèkaning rambangan, kaping tiganipun bilih rambangan ingkang badhe dangu kanggenipun, sabên dintên toyanipun kêdah santun enggal ingkang bêntèr utawi rêsik, bilih botên dipun santuni anggônda kêcut
pikantuk, punika karambanga bubukan mrica tulèn ingkang rêsik sarta garing.
Anyadhiyakna piring gêlas punapa porsêlin, utawi piring manci sasaminipun ingkang rêsik alus sarta garing, ing têngah-têngah katumpangana bokor, punapa mangkok utawi gêlas saprayoginipun ingkang kadamêl andèkèk têtêdhan, ing sakubênging bokor utawi gêlas wau, nuntên kauwur-uwurana bubukan mrica, tipis-tipisan kemawon nanging ingkang radin, panggêrusipun mrica kapara ingkang lêmbat, sampun ngantos kambêtan barang têtêdhan utawi lêgi-lêgi, têlês-têlês. Lah ing ngriku sêmut-sêmut lajêng tobat kajêngipun piyambak, botên wontên ingkang wani ngambah utawi narajang.
Ing wêkasan barang têtêdhan ingkang kadèkèk wadhah ngriku sagêd wilujêng botên karubung sêmut, makatên malih panganggenipun mrica wau awèt sangêt botên têlas-têlas lan botên susah nyantuni, satunggal sèn sagêd kangge pintên-pintên wulan, kenging dipun pindhah-pindhah, anggêripun taksih rêsik sarta garing.
Sukuning meja dhahar utawi meja kangge pandèkèkan barang têtêdhan padintênan, sami kalambarana piring utawi cawan ingkang alit-alit, nanging kêdah ingkang alus sarta garing, nuntên lambaran ing sakubênging suku meja dipun uwur-uwurana bubukan mrica kadosdene tuladha I kasêbut nginggil, punika sêmut-sêmut ugi tobat, botên sagêd marambat sukuning meja dening kapalangan bubukan mrica wau. Wusana nyumanggakakên.
Botên jaman purwa botên jaman sapunika wanita utawi priya punika manawi kadhasaran manah mantêp, sampun malih sakit, dumugi pêjah inggih dipun andhêmi. Kasêbut ing Sêrat Baratayuda tuwin sanèsipun ingkang sampun kula sumêrêpi, kadospundi susah tuwin polahipun Dèwi Sêtyawati, pramèswarining narendra Mandaraka, nalika ingkang raka Prabu Salya kasambut ing adilaga, wontên ing Kurusêtra, nyenapatèni sata Korawa, ing ngriku sarêng Dèwi Sêtyawati mirêng yèn raka nata seda ing paprangan, lajêng tindak madosi ing pundi panggenanipun kunarpaning raka Prabu Salya. Amung kadhèrèkakên êmban satunggal, lan ambêkta curiga, nasak-nasak
kocap ing sêrat ngriku atmanipun runtung-runtung dhatêng Ngendrabawana.
II. Ugi ing Sêrat Baratayuda, nalika Radèn Abimanyu kasambut ing pupuh, garwanipun Dèwi Siti Sundari saha Dèwi Ontari badhe bela, nanging Dèwi Ontari sawêg anggarbini, ila-ila botên prayogi, manawi wanita anggarbini badhe bela priya, dados namung Dèwi Siti Sundari ingkang bela suduk jiwa, samantên mênggahing wanita manawi kadhasaran manah mantêp dumugi pêjah dipun wujudi. Têtuladan antêping wanita ingkang samantên wau, upami katulad inggih utami sangêt, inggih botên ta yèn ngêplêki, blas-blês suduk jiwa, rèhning sapunika sampun botên anjaman, botênipun inggih ngirib kemawon sampun nama utami. Wosipun jaman sapunika ingkang nama mantêp punika wanita
Kocap ing Sêrat Baratayuda tuwin pakêm sanèsipun, wanita ingkang kadhasaran manah botên mantêp ing priya, mangro tingal, inggih punika Dèwi Banowati, pramèswari Ngastina, sarêng raka nata seda lajêng kagarwa Radèn Arjuna, lan malih sadèrèngipun raka nata seda inggih sampun mangro tingal, sèdhèng ing priya, nanging pinanggihipun inggih botên lêstantun sadayanipun, kaluhuran, kawibawan, sarwa kacuwan. Dados botên jaman purwa botên jaman sapunika, wanita punika manawi kadhasaran manah mantêp inggih sêtyatuhu ing wacana, botên ambalenjani. Kosokwangsul kalihan ingkang kadhasaran manah botên antêpan, inggih kados Dèwi Banowati wau, botên mada endahing warni, namung cacadipun cidra ing ubaya.
Kala Prabu Suyudana dhaup kalihan Rêtna Banowati, dipun patahi dening Arjuna tuwin Rêtna Dursilawati.
Mênggahing priya, antêpipun dhatêng wanita, jamana purwa, jamana madya, jamana sapunika ingkang kathah inggih namung wontên ing lathi kemawon (inggih botên sadaya priya, kula matur ingkang kathah) têmtunipun inggih wontên ingkang sabda pandhita ratu.
Ingkang kacriyos ing sêrat waosan ringgit madya, lampahan Anglingdarma, nalika pabên lan ingkang garwa Dèwi Srêngganawati, prakawis anggènipun sang rêtna nyuwun wuruk aji Suleman, botên dipun turuti, wusana lajêng beka, aluwung seda, nyêmplung [nyê...]
[...mplung] latu yèn botên dipun turuti, môngka Prabu Anglingdarma sampun prasêtya dhatêng garwa, nyêmplunga latu, ambyura ing sagantên, badhe sarêng, cêkakipun sampun mantêp saèstu, wusananipun sarêng ingkang garwa nyêmplung latu, inggih namung nyawang kemawon, lah punika harak inggih nama prasêtya ingkang mandhêg wontên ing lathi kemawon. Dados mênggahing priya inggih anggadhahi manah mantêp lan prasêtya. Nanging ingkang kathah (ingkang kathah lo) prasêtyanipun tamtu anggadhahi têgês kados prasêtyanipun sawênèhing priya, dhatêng garwa makatên: Dhiajêng, rèhning aku lan kowe wis pinarêng jodho, aku nglairake prasêtya mênyang kowe, dhiajêng, mati aku, mati kowe, mati kowe mati ka-ku. Hêm, harak inggih kawon sapalih, prasêtya ingkang makatên punika kajawi botên adil ugi nama anggalap mênang. Môngka wanita punika manawi kadhasaran manah mantêp inggih têrusing salêbêting sanubari saèstu. Wasana tutuping orean kula punika, manawi wontên lêpat tuwin kithaling têtêmbungan, mugi sami karsa angêgungakên samodra pangaksama.
ugi têtela sangêt anggènipun mèri dhatêng priya ingkang nuju jagong ing panggenan tiyang bayèn, punapadene ing kamarbolah.
O, sabar rumiyin, mugi sampun kasêsa duka, mindhak tuna ing panjôngka. Tumindak kanthi napsu punika tangèh sagêdipun lêrês, têmtu botên sagêd sae kanthi pratitis. Kula aturi anglêrêmakên panggalih ingkang sangêt kêdhêripun, toya ingkang taksih kocak sarta buthêk, kaênêbakên rumiyin. Samawana mugi sampun andadosakên singgêt runtiking panggalih, kabêkta saking sangêting pamurina, kula atur pêpèngêt kados ing ngandhap punika.
Kawuningana sang putri, kula punika ewoning kaum kolot (Majapait), dene panjênêngan sampun têtela kaum kamajêngan saèstu kaping 1929, suwawi kapirêngna.
Sajatosipun, pamawasing priya dhatêng wanita punika, asih, wêlas lan trêsna. Pangrêksanipun pindha ngrêksa dhatêng mêmaniking mripatipun piyambak. Saèstu, botên goroh, kajagi [kaja...]
[...gi] sangêt sampun ngantos kaplantrang, mindhak sorang-sorang. Satêmah manggih wirang. Botên kêmba tansah anyidhikara,
saking bêbasan ngrubyuk kabotan tapih. Sumingkira saking pamêcanipun para linangkung jaman kina-kina. Mriksanana Sêrat Darmagandhul, kajugaga kemawon, wiwit bêdhahing kraton Majapait, satamatipun. Suraosipun têka cundhuk kalihan pangandikanipun Tuwan Petruk ing Kajawèn ôngka 84 makatên: lakirabi enak jaman saiki kiyi kudu nganggo dibawani luwih dhisik.
Dhuh para panuntuning wanita, kula mangayubagya sangêt dhatêng tindak panjênêngan ing jaman kamulyan, nanging kêdah ngatos-atos, margi ingkang badhe panjênêngan langkungi gawat sangêt, kathah bancana ingkang anggora-godha. Sampun uwas sumêlang, pamberating bancana sampun ing asta paduka, inggih punika: prayitna, wiweka, wiragnya.
Sampun cuwa kêmba, dene kataman ing pamada, kados pangandikaning priya, ingkang sampun paduka têrangakên piyambak: la kae barêng wus ngadêgake kumpulan, andina-dina namung padha grudag-grudug, cêkakakan urut dalan, makatên ugi pangandikanipun: Kaki Dhoyok, lan Kyai Bancak, ing Kajawèn ôngka 75 makatên: sing tak prihatinake kuwi tumrape prawan yèn kasusilane rada kêlepyan, kok ya ngisin-isini têmênan, tindak-tanduke bok ya rada milih papan, nèk guyu bok aja cêkakakan. Sajatine wong wadon iku nèk guyu ora kêna sêru-sêru, mèsêma bae rasane wis luwih rahayu, malah bisa anglumprukake bayu, tur kasusilane ora layu.
Wangsulanipun Kaki Dhoyok: hara coba rasakna sing bênêr, yèn wong tuwa bangêt anggone angêkêr, mêsthi akèh wong ngira ora mèmpêr, nanging yèn wong tuwa panjagane kurang santêr, sok adhakan lakune dadi kêblingêr, yèn kalakon kabanjur tinêmu kèngêr, sabên wong ngarani anggônda bangêr.
Sadaya ingkang kasêbut ing nginggil mugi sampun sami salah tampi, sadaya wau namung
Priya punika sampurnanipun kanthi wanita. Kancana sampurnanipun kanthi sêsotya. Priya sanepanipun kancana, wondene wanita sanepanipun sêsotya.
Kula pun, Wrêda Praja Batanakawarsa, ingkang sawêg wontên ing Jakêrta.
Kasugihaning Tiyang Cêthil (Cariyos Hindhu)
Sarêng sampun rampung anggènipun sami nêdha, pirantosing pawon lajêng kabêkta Satyabati dhatêng ing dhusun badhe dipun asahi ing jêdhing. Sawangsulipun saking asah-asah lan adus, surya sampun badhe sêrap, badhe ocal-ocal malih sampun botên sagêd, mila Satyabati inggih botên nêdha punapa-punapa, lan sontên punika anakipun kêdah nrimah dipun bagèhi prasad saking candhi ing dhusun ngriku.
Enjingipun Dhinabandhu rumaos manggih rêribêd saèstu, manawi anggagas wragad-wragad ingkang badhe kasanggi. Sirahipun lajêng kraos mumêt, anggagas kathahing arta ingkang kêdah kawêdalakên. Salah satunggaling sênthong kêdah kapayu kangge mapanakên anakipun, pawonipun ugi kêdah dipun dandosi, utawi malih anakipun kêdah dipun sukani arta blônja padintênan tuwin dipun tumbasakên wos, lan sasaminipun. Wragad-wragad punika wau mêksa dèrèng nyêkapi sadaya. Lare ingkang cilaka punika kêdah dipun sandhangi, samantên ugi êmbokipun. Kenging punapa dene rikala bapakipun pêjah, Balahi botên kabêkta pisan. Lare punika tamtu badhe mlaratakên Dhinabandhu.
Sanajan eman-amana ingkang kados punapa, Dhinabandhu kêdah ngêdalakên arta. Salah satunggiling sênthong kapayu atêp, pawon ugi dipun dandosi. Satyabati kalihan anakipun sami ngrêsiki gêgrumbulan tuwin rêrungkudan ingkang anjalari plataran ngajêng kados wana alit, supados manawi kaambah botên nguwatosi. Panggenan ingkang pêtêng punika sapunika ugi kapadhangan dening soroting dilah kalih utawi tiga. Sarèhning Satyabati sabên dintên ocal-ocal, Dhinabandhu sapunika inggih tumut-tumut sarapan, pamanahipun, anggènipun cucul wragad sampun tikêl, dados inggih botên susah ngêngirangi ingkang botên prêlu. Namung wontên prakawis saêbab ingkang dipun têtêpi sayêktos dening Dhinabandhu, inggih punika botên nglilani pisan-pisan, bilih Satyabanti anggènipun ocal-ocal sadintênipun langkung saking sapisan, mindhak kêkathahên wragad. Lare manawi dalu botên narimah nêdha prasad saking candhi dhusun ngriku kemawon punika punapaa. Dhinabandhu dumuginipun ing wêkdal samantên ingkang katêdha manawi dalu inggih namung prasad thok. Ing bab punika Satyabati botên sagêd punapa-punapa.
Bab Isinipun Sêrat ingkang Nama Ons Wapen
Garèng : Wah, Truk, apa kowe wis maca karangane sawijining jurnalis gêmblengan - dadi dudu jurnalis cecrekan kaya wujudmu sing ora enak kuwi - kang saikine isih ana ing Eropah. Jênênge jurnalis jêmpol kiyi -
inyong. Wadhuh Truk isining karangan mau, pancèn iya mêmpêng lan wigati têmênan, upama jêjanganan mono, kêna dipadhakake karo jangan lodhèh, yaiku jangan kang bisa ngundhakake enake wong mangan. Mung bae karangan mau, sanadyana dipadhakake karo jangan lodhèh, ning jangan lodhèh sing kurang santêne, tur wis têlung dina lali ora diêngêt, dadi rasane kajaba kurang gurih, iya wis ayit, tur ngilêr.
Petruk : We, lha, padha bubar utêkku kanggo nômpa omongmu kiyi. Ing sakawit diarani mêmpêng lan wigati, nganti dipadhakake karo
kaya wong sing wis kaliwat têlu utawa patang jam anggone ngumbe kastroli, dadi mlayu-mlayu kuwatir yèn kêbobolan luwih dhisik.
Petruk : Wiyah, kok ana-ana bae sing diomong, sajake kowe kok rada jèngkèl, mara, têrangna sawatara apa sing agawe ora sênênging atimu kuwi.
Garèng : Nèk tak omongake kabèh, sanadyan kowe ngantia mrungsungi manèh, iya masa bakal cuthêl-cuthêla, karo manèh koran-koran, iya koran Walônda, Mlayu utawa Jawa, wis padha masuh - ma ne ora diwulu, lho - kabèh, mulane aku kowe ora prêlu ngrêmbug kanthi rete-rete manèh, mung siji loro sing pantês padha dirêmbug ing kene. Mara Truk, pikirên, kandhane jurnalis mau jarene kaanane koran pribumi ing kene kiyi isih asor bangêt, [ba...]
[...ngêt,] ora ngêmungake ing bab redhaksine, nanging uga mungguh ing kawruhe dagang. Anane kacingkrangan kang mangkono mau, jarene sabab saka kêkurangane wong sing ahli bab mau.
Petruk : Yèn anane koran-koran duwèke bôngsa inyong kiyi durung kêna diarani sampurna, kuwi pancèn iya nyata, nanging rak iya kudu dièlingi, yèn mungguh ing bab kuwi ing Indhonesiah kene rak lagi jênêng wiwitan, dadi rak iya mokal ta, yèn ujug-ujug banjur bisa sampurna bae. Nèk apa-apa sing wiwit ditindakake banjur sampurna bae, mêngko rak iya kalakon, ana bayi lair ujug-ujug bisa muni: owèk-owèk, anjaluk rabi. Lho, rak iya mokal ta. Dadi tumraping koran, wis mêsthine yèn wiwitane ora bisa ujug-ujug sampurna bae, nanging tansah niba tangi. Ewadene aku bisa amêsthèkake, yèn ing têmbe bakal bisa kalêksanan apa sing diancas, cêkake bisa anjajari karo koran-koraning bôngsa liya.
Garèng : Rak iya mêngkono, dadi mantêp nyang pikiran. Sabanjure ing karangan kono uga angandharake kapriye kudu lungguhe koran-koran kabangsan, nanging bab kiyi ora prêlu diomong, awit koran-koran liyane wis padha anyaruwe. Aku mung arêp anjaluk rêmbugmu mupakat lan orane saka pamrayogane jurnalis mau, supaya ing Indhonesiah kene dianani koran kabangsan, kang nganggo basa Walônda.
Petruk : Koran mangkono mau bisa dadi kauntunganing para nasionalis, sêmono kuwi yèn tumindake bisa cukup têmênan, têgêse: pawitane cukup, para redhakture mumpuni ing kuwajibane, mêngkono uga punggawa liya-liyane iya kudu sing mrantasi marang apa sing kudu digarap, cêkake anggêr bisa anjajari karo koran Walônda liya-liyane, nanging nèk mung satêngah-satêngah bae, kok iya jembit, dhing. Jalaran aku dhewe dhèk biyèn wis tau ngalami, ana pakumpulan Jawa ngêtokake koran nganggo basa Walônda. Pawiyatane tur ya rada cukup, kapintêrane redhakture sêdhêng, nanging sarèhning anane korane mau durung bisa padha karo koran Walônda liya-liyane, para têlèk Jawa iya sathithik sing padha kêrsa dadi langganan, wusana sajroning sataun koran mau iya banjur andadak diaturi pènsiun bae. Wis, samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
tumrap têtiyang ing parêdèn Tênggêr sami lêlabuh dhatêng kawahipun rêdi Brama. Dintên kasêbut nginggil punika sampun katêtêpakên kanthi mupakatanipun para dhukun dhusun sadaya. Dene nalika dintên Minggu tanggal 15/9-1929 punika têtiyang ing ngriku sami ropyan-ropyan wilujêngan unan-unan.
Islam sadaya, ewadene ugi taksih wontên salah satunggiling panggenan, ingkang têtiyangipun ngriku taksih anglêluri agami Kabudan, kados ta: ing Tênggêr kasêbut nginggil punika têtiyangipun taksih mantêp sangêt anggènipun angrungkêbi agaminipun Kabudan (Brahma), mila tumrap jaman samangke inggih lajêng katingal anèh.
Dèrèng dangu punika, kusir andhong nomêr 502, gêgriya ing Lêmpuyangan (Ngayogyakarta) lapur dhatêng kantor pulisi, bilih nalika nglampahakên andhongipun saking Pacinan dhatêng Têgalrêja, wontên ing bulak sarana mori piyambakipun dipun tangsuli wontên ing andhong dening têtiyang kalih ingkang numpaki andhongipun wau, salajêngipun sadaya darbèkipun, gunggung rêgi f 85.50, dipun colong dening têtiyang kalih wau.
Wah, sajakipun têka kados wontên ing gambar idhup, bokmanawi kemawon tiyang kalih ingkang nglampahakên kadurjanan kados ing nginggil wau, ragi karêm dhatêng dêdongengan pambegalan nyara Amerikah, ingkang asring dipun pitongtonakên wontên ing gambar idhup.
Saking Bandhung Aneta martosakên kados ing ngandhap punika: dèrèng dangu punika Tuwan Ds. G. J Fernhout pandhita agami Protestan, adamêl sêsorah ing bab kawontênanipun dhangsah cara gagrag enggal. Miturut pangandikanipun tuwan pandhita wau, wontênipun dhangsah ingkang makatên wau, sagêd anjalari apês-apêsipun nêrak anggêr-anggêring Allah ingkang kaping 7 lan kaping 10 ingkang kasêbut ing kitab Torèt, jalaran ing ngriku dipun sêngaja anggugah hawa nêpsu. Amila tumrap têtiyang Kristên dhangsah cara jaman sapunika sampun mêsthinipun kêdah dipun awisi.
Tobat-tobat, ewadene para wanita Jawi têka wontên ingkang tiru-tiru, bokmanawi para putri wau kagungan pangintên, bilih sagêd dhangsah punika satunggiling bukti saking luhuring drajat tuwin ungguling kawruhipun. Wusananipun têka... biyung, biyung. Para wanita Jawi mugi tansah ngèngêtana ing bab punika.
Saking Madiun sêrat kabar De Kooerier angsal pawartos makatên:
Ing griyanipun Mariyun, ing dhusun Karangpalong, ondêr dhistrik Sampong Sumarata, wontên tiyang nama Suryana dipun cêpêng ing pulisi amargi kadakwa ambudidaya badhe angrêbahakên pamarentah. Tiyang wau kabêkta dhatêng Kêdhiri saha lajêng kapasrahakên dhatêng residhèn ing ngrika.
Pêthekan, koran-koran Walandi mangke rak lajêng andakwa pakêmpalan-pakêmpalan pribumi ingkang botên-botên. Tujunipun pamarentah botên pasah dipun obong-obongi koran-koran ingkang sami jail mêthakil wau.
Ing Kajawèn ngriki kados sampun kawartosakên, bilih tumrap anyinau pameranging padamêlan antawisipun amtênar pangrèh praja Walandi tuwin Jawi, sampun dipun wontênakên komisi, para warganipun inggih punika: Tuwan Kuneman residhèn ing Priyangan têngah, Tuwan Dr. Stoppelaar asasistènasistèn. residhèn ing Sêmarang tuwin Tuwan M. Muhamad Sêdiyana, patih ing Tulungagung.
Miturut sêrat kabar Java Bode, komisi wau sampun miwiti nindakakên padamêlanipun, dene rampungipun kintên-kintên 4 wulan.
Pakêmpalan wanita Katolik ing Ngayogyakarta, samangke katingal mêdal grêgêtipun, kabukti anggènipun tansah adamêl propagandhah ing pundi-pundi panggenan. Saking dayaning propagandhah wau, dèrèng dangu punika ing Munthilan tuwin ing Mêdari sampun dipun êdêgagên cabang, ingkang gunggunging cacahipun warga wontên 53. Botên watawis dangu malih ugi badhe ngêdêgagên cabang wontên ing: Klathèn, Surakarta, Sêmarang tuwin Blitar.
Môngga sadhèrèk-sadhèrèk wanita, samia tumandang sadaya, sarana sampun angèngêti dhatêng agaminipun piyambak-piyambak, ngêmungna ngèngêti dhatêng kamajênganing bôngsa tuwin tanah wutah rahipun.
Benjing wiwit tanggal 23 dumugi 25 Dhesèmbêr ngajêng punika, pakêmpalan Budi Utama badhe ngawontênakên konggrès ing Surakarta, dene ingkang badhe karêmbag wontên ing konggrès wau :
1. Tanggal 23 malêm 24 Dhesèmbêr, ngawontênakên parêpatan umum, ingkang badhe karêmbag ing bab pambanguning pranatan pangrèh praja, saha ingkang badhe sêsorah: Mr. R.P. Singgih.
2. Tanggal 24 Dhesèmbêr, dipun wontênakên parêpatan winados, ingkang badhe karêmbag usul-usuling cabangipun.
3 Tanggal 24 malêm 25 badhe angrêmbag ing bab: kawontênanipun ing tanah wetanan, kawawas miturut wêwatoning kabangsan, kasorahakên dening sêsêpuhipun Budi Utama Dr. R. Rajiman Widyadiningrat.
4 Tanggal 25 Dhesèmbêr, angrêmbag malih usul-usuling cabang-cabangipun tuwin nutup konggrès.
Dene dalunipun, tanggal 25 malêm 26 Dhesèmbêr, dipun wontênakên konggrès P.P.P.K.I. ingkang kapisanan.
Wontên kabar, bilih Tuwan Dr. Natanindita, ingkang suwaunipun sampun ngêdêgakên kantor urusan dagang wontên ing Pakalongan, samangke ngawontênakên piliyal wontên ing: Pêmalang, Têgal, Cirêbon, tuwin ing Purwakêrta. Kabaripun samangke padamêlanipun wau kabagi kalih golongan agêng. Ingkang sagolongan sadaya prakawis ingkang gêgayutan kalihan pangadilan, dene ingkang ngêpalani: Tuwan Ahmad Sarip, priyantun ahli kukum. Golongan sanèsipun ing bab urusan dagang, ingkang dipun kêpalani Tuwan Dr. Natanindita piyambak.
Para sadhèrèk Jawi, sampun wajibipun kula sadaya sami ambantu pambudidayanipun priyantun kêkalih wau, murih ing têmbe sadaya sagêd kacêpêng ing bôngsa piyambak.
driyane / nêngna ingkang datan sah makingkin / Sêkèbêr winarni / kêthumuk-kêthumuk //
tansah mulat nganan mulat ngèri / jroning tyas
sarwi nyiwêl mring radèn wêntise / sampun lajêng age-age runtik / milamba tumolih / saking tyas supênuh //
ginunturan ing srênggara manis / alêsah kalêson / tan kuwawa gulawat anggane / binêkta mring sajroning jinêmrik / tansah kongah-kangih / maras jroning
mentar saking jroning panti aglis / wis mèh trontong-trontong / tan winarna wau ing lampahe / tan kawruhan maring liyan janmi / Sêkèbêr wus anis / saking dhusun ngriku //
kawuwusa dupi wanci enjing / gumêrah sakèh wong / ni bok rondha umyat mring
kadya jroning ngimpi / nulya mijil alon / mentar marang ing
kawarnaa wau sabên ratri / ni rara nèng gandhok / marma langkung suka ing galihe / tan kacuwan dera akaron sih / nutug ing sakapti / Sêkèbêr angungrum //
sapa duwe rabi ayu luwih / intêning paturon / gandês luwês mawèh gung
ingkang sira karsakake / mung dasihe kaparênga pamit / ingaras mawanti / nulya mijil
Ing nginggil punika sawangan kawontênanipun lèpèn Nagara, Borneo.
Sarèhning ing tanah Jawi Têngah benjing taun 1930 wontên ewah-ewahaning praja (Bestuurshervorming), inggih punika badhe kawontênakên Regentschaps-Raad, pramila kados botên wontên awonipun manawi kula ngandharakên bab Bestuurshervorming punika, ingkang prêlu bab Regentschaps-Raad. Ananging sadèrèngipun, kula badhe ngandharakên beda-bedanipun paprentahan jaman rumiyin kalihan jaman samangke.
Ing jaman rumiyin, inggih punika sadèrèngipun taun 1903, ing Indhia Nèdêrlan ngriki paprentahipun kacêpêng dening kuwaosipun tiyang satunggal, ingkang cara Walandinipun nama centraal gezag. Kajêngipun sadaya paprentahan ing Indhia Nedêrlan ngriki dados kuwaosipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksanan Gupêrnur Jendral. Sadaya kawontênan, kamajêngan, sarta sanèsipun punika, dipun tindakakên dening centraal gezag, dipun tanggêl dening Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. Têtiyang ing salêbêtipun Indhia Nèdêrlan, botên gadhah hak kangge andhèrèk angrêmbag bab lampah-lampahipun paprentahan, sadaya punika ingkang angrêmbag inggih punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, kabantu dening sadaya punggawanipun priyantun warni-warni.
Pramila rumiyin wujudipun paprentahan kados makatên, tanpa anggalih pirêmbag saking kawulanipun, bokmanawi rumiyin punika nagari dèrèng bêtah dhatêng pirêmbagipun kawulanipun, amargi saking dèrèng kathah sêsêrêpanipun, sarta malih ing nalika punika paprentahan punika kagêm nagari dèrèng rêkaos, taksih cêkap kaasta piyambak.
Nanging sarêng lami-lami, kitha-kitha sampun mindhak agêngipun, tiyang-tiyangipun mindhak kathahipun sarta kasagêdanipun, kawontênanipun pakaryan mindhak kathah sarta warni-warni, kêkajênganipun têtiyang wiwit warni-warni, punika sadaya adamêl indhaking
Ingkang makatên wau anjalari nagari lajêng adamêl ada-ada, supados paprentahan wau botên dipun cêpêng dening nagari piyambak, ananging lajêng dipun lintirakên dhatêng wêwêngkon ing bawahipun (decentralisatie). Kajêngipun supados wêwêngkon ingkang alit-alit ing salêbêting jajahanipun nagari punika, ugi kawênangakên kangge amanah dhatêng kabêtahanipun piyambak. Dados ingkang rumiyin dipun galih dening nagari, lajêng dipun lintirakên dhatêng wêwêngkon alit-alit wau, wênangipun wêwêngkon alit anggènipun nindakakên paprentahan piyambak wau, dipun wastani otonomi [otono...]
[...mi] (autonomie). Kajawi amanah dhatêng kabêtahanipun piyambak wau, wêwêngkon alit-alit ugi kêdah nêtêpi sadaya pangaturan ingkang kêdah dipun tindakakên ing saindênging Indhia Nedêrlan, bêbadan ingkang nindakakên paprentahan piyambak wau dipun wastani sèlêpbêstir (Zelfbestuur).
Ing ngriku panguwaosipun nagari (Centraalgezag) lajêng suda, amargi tanggêlanipun sawatawis dipun lintirakên dhatêng wêwêngkon alit-alit ing bawahipun, nanging kadadosanipun paprentahan lajêng mindhak utami, amargi wêwêngkon alit-alit wau têmtu langkung paham dhatêng bawahipun, tinimbang nagari, ingkang jajahanipun tikêlan agêngipun. Nagari botên têka lajêng ngêculakên tindakipun wêwêngkon alit-alit wau, nanging padamêlanipun lajêng nitipriksa lampah-lampahipun wêwêngkon wau, manawi wontên lêpatipun, kêdah dipun lêrêsakên.
Wêwêngkon alit-alit salêbêtipun jajahaning nagari wau dados botên nama mardika babar pisan (onafhankelijk) saking nagari, nanging kapurih nata kabêtahanipun piyambak kalayan dipun awat-awati dening nagari. Caranipun ngawat-awati punika wontên warni 2, inggih punika:
1. Manawi wêwêngkon alit-alit wau andamêl pangaturan, sadèrèngipun kêdah pikantuk idin (goedkeuring) rumiyin saking panginggilan, cara Walandinipun nama preventief toezicht.
2. Sasampunipun dados pangaturan, panginggilan wênang ngrisak
Wiwitipun nagari kagungan panggalih punika, tumapakipun wontên ing taun 1903. Ing taun 1903 punika nagari lajêng andamêl wet
kasêbutakên, ancasipun nagari badhe ngawontênakên ada-ada anglintirakên paprentahaning nagari (decentralisatie) wau. Tumindakipun wontên ing taun 1905 kapacak wontên ing Decentralisatiebesluit sarta ing Locale Raden-ordonnantie. Dening pranatan kalih warni punika ing Indhia Nèdêrlan ngriki kawontênakên wêwêngkon alit ingkang ngadêg piyambak, kangge paresidhenan namanipun Gewestelijke Raad, kangge bagiyanipun paresidhenan kados ta afdeeling nama Plaatselijke Raad. Kangge kitha namanipun Gemeenteraad. Ingkang kawontênakên Gewestelijke Raad sadèrèngipun wontên provincie inggih punika upaminipun, sadaya paresidhenan ing tanah Jawi tuwin Madura, kajawi Surakarta tuwin Ngayogyakarta. Plaatselijke Raad ingkang wontên ing Sumatra utawi salêbêting paresidhenan Bali Lombok. Dene Gemeenteraad ing kitha-kitha ing tanah Jawi têmtu wontên, kados ta: Batawi, Sêmarang sapanunggilanipun.
Sasampunipun wudun mêcah, andadosakên bolong-bolongipun kêbuk ingkang lajêng sagêd gandhèng kalihan pang-pang pipa kêbuk (luchtpijpstokken) kêbuk dados risak, ananging botên mêsthi
Nyatanipun kathah mayit-mayit ingkang dipun bikak (lijkopening) pinanggih ing kêbuk-kêbukipun wontên tôndha bithêt-bithit utawi mangkêrêt mrongkol alit-alit, katawis manawi plênthing-plênthing tuberculose ingkang sampun saras.
Tiyang ingkang sakit t.b.c. kêbuk kraos bêntèr utawi sakit bêntèr, manawi dalu kringêtên sangêt, nêdha botên ajêng utawi botên
sakêdhik, blirik. Manawi riyak kapriksa mawi microscoop katingal kathah basilipun t.b.c.
Tôndha-tandhanipun tiyang ingkang sakit t.b.c, kêbuk: dhadha ciyut botên jêmbar lan gèpèng kiwa têngênipun gulu nginggil lan sangandhap balung salang (sleuutelbeen) anjêgong utawi lêkok sangêt, badan kêra. Trêkadhang ingkang sakit namung watuk kemawon, badan botên bêntèr botên kêra, ananging manawi sêsakitipun sampun sawatawis majêng, têmtu lajêng katawis kados ingkang kasêbut ing nginggil. Langkung têrang manawi idu riyakipun ingkang sakit kapriksa mawi microscoop punika botên sagêd goroh, manawi pinanggih basil t.b.c dados sampun têmtu lêrês.
Trêkadhang idu riyakipun ingkang sakit dipun priksa (microscopisch) botên pinanggih basilipun, punika dhoktêr gadhah rekadaya malih kangge nêtêpakên lêrêsipun sakit t.b.c utawi botên, inggih punika manut: reactie van Perqeut makatên rekanipun: lêngênipun tiyang ingkang dipun kintên gadhah sêsakit t.b.c. kulitipun dipun pênthang ingkang kêncêng dipun rêsiki mawi alcohol sasampunipun kulit rêsik ing kalih panggenan bênggangipun kintên-kintên 16 cm. dipun tètèsi tuberculin (kadamêl asli saking basil t.b.c) antawisipun panggenan tetesan tuberculin wau têngah-têngahipun dipun cirèni mawi suntikan (dipun cublês sakêdhik) ing panggenan tetesan ugi dipun suntik (cublês) supados tuberculin wau sagêd lumêbêt ing kulit lajêng dipun tutup kapas lan plèstêr. Manawi ingkang sakit lêrês t.b.c panggenan suntikan ingkang wontên tetesan tuberculin salêbêtipun 48 jam, katingal mlênthing abrit kadosdene suntikan cacar, ingkang badhe dados wudun cacar makatên.
Mila prêlunipun reactie van Perqeut punika manawi ingkang sakit t.b.c konangan lajêng sagêd enggal [eng...]
[...gal] katulungan dhoktêr, adat sagêd dipun ajêng-ajêng sarasipun.
Rêhning bôngsa kula racak-racak dèrèng mangrêtos bab ngèlmu kadhoktêran lan sapanunggilanipun, dados ingkang kathah anggènipun nêdha pitulungan dhoktêr sampun kasèp, wasana angèl sagêdipun saras.
Ingkang limrah ingkang sakit t.b.c kêbuk punika sagêd lami ngantos têtaunan nandhang sakit wau, botên lajêng enggal pêjah makatên, anangging kula nyipati piyambak lan sampun asring anjampèni tiyang sakit t.b.c kêbuk, sasampunipun ngêdalakên watuk êrah, sawatawis wulan lajêng pêjah. Trêkadhang wontên longtering ingkang sangêt bantêripun ingkang sakit bêntèr sangêt (galoppeerende tering) ing salêbêtipun saminggu ingkang sakit pêjah.
Watuk ngêdalakên êrah punika ingkang limrah lan kathah tiyang ingkang gadhah sêsakit long tuberculose, manawi rah badhe mêdal, ingkang sakit kraos bêntèr minggah ing dhadha,
Saking kathahipun wêdaling êrah ingkang sakit lêmês, trêkadhang sêmaput.
Êrah ingkang mêdal punika warninipun abrit ambranang mawi mumpluk, adat ingkang sakit mawi bêntèr.
Ingkang sakit kêdah dipun lêlipur supados sampun alit manahipun, manawi bliyar-bliyur kêdah sêmaput, sirah dipun andhapakên, bantal-bantal dipun pêndhêt, dhadha ingkang kraos sakit dipun ijskop ingkang sakit kapurih nguntal pringkilan ijs lan botên kenging wicantên, manawi badhe pikajêng punapa-punapa nyêrata kemawon. Ingkang botên sagêd nyêrat cara tiyang bisu upami nêdha ngombe tangan kadamêl kados nyêpêng cangir utawi gêlas kacakêtakên cangkêm sapanunggilanipun. Badhe kasambêtan.
Murid-murid sêkolah ing Eropah nuju bingah-bingah ing môngsa liburan.
Raka redhaktur, môngga rak lidok, ta, kula sampun asring matur botên badhe andhèrèk lêlumban wontên ing Kajawèn ngriki, awit kula sampun ngrumaosi piyambak, yèn mênggahing kawruh utawi kasagêdan kula pancèn taksih kacingkrangan sangêt, dados inggih botên kenging dipun paibên, manawi pamanggih kula asring talusuran botên kantênan. Ewasamantên kula matur sèwu nuwun dhatêng panjênênganipun Tuwan Sastra Adikusuma, dene sampun paring pêpèngêt tuwin sêsêrapan warni-warni, ingkang kapacak wontên ing Kajawèn ôngka 88 sarta ingkang sayêktos migunani tumraping para wanita. Nanging kula ragi kêmba sakêdhik, dene panjênênganipun Tuwan Sastra ambêkta-bêkta pangandikanipun Tuwan Petruk ingkang miturut dhawuhipun Tuwan Sastra têka cundhuk kalihan isinipun Sêrat Darmagandhul. Kêmba kula wau botên tumuju dhatêng panjênênganipun Tuwan Sastra, o, punika botên, nanging sakala punika kula lajêng kèngêtan wujudipun Tuwan Petruk, têmtunipun manawi maos karanganipun Tuwan Sastra wau, saya anggènipun
ngaturi èngêt: sampun sok angraosi Kyai Petruk, awit piyambakipun punika sok rêmên patigêni.
Tuwan Sastra Adikusuma, ing ngriki kula wangsuli atur kula sèwu nuwun dhatêng paring panjênêngan pêpèngêt tuwin sêsêrêpan, nanging kaparênga kula matur sakêdhik, sampun pisan andadosakên panggalih panjênêngan, atur kula punika botên nama andhebat, ngêmungakên lugu badhe ngaturakên pamanggih kula sakêdhik, nanging pamanggihipun tiyang ingkang taksih cèthèk bêbudènipun, amila manawi wontên kalintunipun, panjênênganipun Tuwan Sastra, krêsaa paring pangaksama, lan kula inggih tansah angèngêti paring panjênêngan pêpèngêt murih sabar, malah sanadyan dhawuhipun para sêpuh angawisi kênya ngombe kathah-kathah, ewadene inggih mêksa kula têrak, sakêdhap-sakêdhap kula ngombe toya ing gênthong murih manah kula sagêda tansah asrêp kemawon.
Tuwan Sastra Adikusuma ngandika: sajatosipun, pamawasing priya dhatêng wanita punika: asih, wêlas lan trêsna. Pangrêksanipun pindha ngrêksa dhatêng mêmaniking mripatipun piyambak. Saèstu, botên goroh, kajagi sangêt sampun ngantos kaplantrang, mindhak kasorang-sorang, lan salajêngipun. Punika kula akêni, mila inggih kêdah makatên. Ananging sarèhning ing donya punika wontên daya panarik, dados ing saangsal-angsal, [saangsa...]
[...l-angsal,] para kakung kêdah nêtêpana anggèning dados baurêksaning wanita (bojonipun), pikajêng kula sampun sok maringi conto utawi lêlabêtan ingkang kirang prayogi tumrap anggèning sami jêjodhoan. Watêk utawi bêbudèning èstri punika ringkih, kirang-kirang dhêdhasaripun gampil sangêt rêbahipun. Dados bilih pangrêksaning priya kados pangandikanipun Tuwan Sastra Adikusuma wau, inggih kêdah yêktosan kados makatên. Môngka ingkang kathah-kathah para priya punika taksih rêmên anggêga kajêngipun pribadi, malah sok daknang dhatêng sisihanipun, supe dhatêng pangandikanipun Tuwan Sastra: priya punika sampurnanipun kanthi wanita, kancana sampurnanipun kanthi sêsotya. Priya sanepanipun kancana, wondene wanita sanepanipun: sêsotya.
Contonipun, kathah kemawon para kakung ingkang sok daknang dhatêng sisihanipun, kados ta: lêbar blanjan, plêng botên kondur-kondur, konduripun manawi arta blanjanipun wau sampun pindhah dhatêng kanthongipun tiyang sanès, utawi lajêng krama malih anèm tur kincling-kincling. Môngga punapa punika botên nama amung ambêbêntèr dhatêng
ingkang kacêluk wanita pinunjul bêbudènipun, mêksa inggih ragi gonjing panggalihanipun, tandhanipun: kala ingkang raka Sayidina Ngali anggarwa putri Anaphi, Dèwi Pêrtimah kadangu dhatêng ingkang rama, punapa bêntèr panggalihanipun. Sanadyan atur wangsulanipun: botên, ewadene sarêng kadhawuhan ngandhut tigan, tiganipun têka lajêng matêng, lo, punika rak satunggaling pasêmon, bilih sang putri wau saèstunipun botên rêna ing panggalihanipun.
Ewasamantên, ing sarèhning para kakung punika samangke sawêk mênang, inggih wontên kemawon wangsulanipun, kados ta makatên upaminipun: lo, aja padha kaliru panômpa, anggonku duwe tindak mangkono mau, rak saka trêsnaku nyang bojo supaya bojoku bisa sinau sabar tuwêkal, awit swarganing wong wadon iku mung swarga nunut, dadi yèn wong wadon kuwi sabar, nurutan, bêkti ing laki lan sapêpadhane, lo, iya ing kono kuwi suwargane.
Lho, wontên priyantun kakung ingkang sok ngandika makatên, ewasamantên botên prêlu kapanjang-panjangakên.
Miturut andharan kula kasbut nginggil, dados kula namung tansah angajêng-ajêng, mugi-mugi panggalihanipun para priya anggèning sami mêngku garwa piyambak-piyambak, sami anêtêpana tindak ingkang prayogi kadosdene pangandikanipun Tuwan Sastra Adikusuma. Kosokwangsulipun, para wanita sampun ngantos nilar dhatêng kasusilan tuwin kuwajibanipun wanita, ingkang salaras kalihan kawontênanipun.
Kasêbut ing cêcariyosan Jawi, punapadene ing sêrat-sêrat babad, lêlampahan ing jaman kina punika taksih elok-elok, yèn ta dipun gathukakên kalihan kanalaranipun, tumrapipun ing jaman sapunika namung nuwuhakên pamaibên. Nanging sarèhning cêcariyosan Jawi punika sampun nama gêsang, malah kenging dipun wastani limrah, bôngsa Jawi kêpêksa tansah mirêngakên. Dene mênggah mantukipun ing nalar, namung kasumanggakakên dhatêng para maos, awit mênggahing cêcariyosan Jawi, saking gotèkipun
jaman karaton ing Dêmak, ing Sêmarang wontên ingkang jumênêng adipati, jêjuluk Ki Pandhanarang. Kyai Pandhanarang wau sakalangkung mukti wibawa, garwanipun sakawan sami putraning bupati, putra wayahipun kathah, sami ambangun turut, ajrih dhatêng tiyang sêpuh. Mila kenging dipun wastani, anggènipun dados bupati Ki Pandhanarang, sasat mangagêngi putra wayahipun piyambak.
Kyai Pandhanarang punika kajawi pancèn sampun pangkat agêng, pamêdalipun anyêkapi, ugi taksih nyambi among dagang, mila kasugihanipun linangkung, prasasat kasugihaning ratu. Artanipun ngantos gêgêdhongan, bôndha tanpa wicalan, kenging dipun wastani ing ngriku punika dados kêdhunging donya brana.
Wontênipun makatên, awikawit. Ki Agêng wau cêthil sangêt, donyanipun ingkang sampun samantên kathahipun wau, botên paja-paja adamêl marêming panggalih, ciptanipun tansah kapengin sagêda mindhak-mindhak, donya sadasa gêdhong, kapengin dados kalih dasa gêdhong, satus gêdhong, sèwu gêdhong, malah kapengin ing jagad punika kèbêkana donyanipun [do...]
Wataking manah ngôngsa ingkang kados makatên punika nuwuhakên watakipun cêthil wau, manawi badhe ngêdalakên arta sakèthèng kemawon, anggènipun ngiling-ilingi ngantos gêmêt, dèrèng cul-cul manawi dèrèng sumêrêp badhe sakecaning sèlèhipun arta, têgêsipun tumônja. Ewadene sanadyan sampun tumônja, culing arta saking tangan taksih anabêti gadhah daya damêl tratabing manah, kados tiyang sumêrêp lare kêcêmplung sumur.
Pangagêmanipun kyai adipati sarwa prasaja, dhahar saprêlunipun, dhatêng kasênêngan punapa kemawon ingkang ambêborosi, têbih sangêt, ingkang makatên wau dados têtuladan, saha nuntuni dhatêng putra wayahipun. Pundi ingkang sagêd nelad, sagêd katurunan nugraha, manggih kamulyan ing donya.
Nanging wantunipun kala jaman samantên, pilah-pilahing lêlampahan punika taksih dipun wawas ing para wali, kacariyos Kangjêng Sunan ing Kalijaga, inggih Sèh Malaya, botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun Kyai Pandhanarang, uninga bilih Ki Pandhanarang katitipan wahyu kuwalèn, namung dèrèng kêbuka kemawon.
Kangjêng sunan botên kêndhat tansah mawas dhatêng kawontênanipun Ki Pandhanarang, wusana kangjêng sunan angsal margi ingkang kenging kangge sarana ngèngêtakên dhatêng tindakipun kêlintu Ki Pandhanarang wau, inggih punika sarana reka-reka sade kambêngan, awit kangjêng sunan sampun uninga manawi Ki Pandhanarang ambêtahakên kambêngan.
enjing kangjêng sunan mikul kambêngan badhe kasade, salêbêting bongkokan kambêngan dipun isèni arta salawe kèthèng. Nalika dumugi ing pêkên kêpapag Ki Pandhanarang, ingkang pancèn pados kambêngan badhe kangge wuwung gêdhongan. Ki
kenging kirang, manawi botên pajêng samantên inggih dipun bêkta wangsul mantuk. Wusana lajêng dipun tumbas sapanêdhanipun, sarta akèn manawi tunggilipun taksih kapurih ambêkta mriku. Wontênipun makatên, amargi Ki Pandhanarang rumaos manawi anggènipun tumbas kambêngan punika mirah sangêt, pancèn inggih tumbas mirah punika ingkang dipun kajêngakên. Tiyang ingkang sade kambêngan sasampunipun ngêtêrakên lajêng wangsul, saha nyagahi badhe nyade mriku malih.
Sapêngkêripun tiyang ingkang sade kambêngan, nalika kambêngan kabikak, Ki Pandhanarang sumêrêp manawi ing nglêbêt wontên artanipun salawe kèthèng, ing ngriku sakalangkung kagèt, nanging malah rumaos bêgja, dene arta panumbasing kambêngan wangsul, sanadyan sadintên kaping pitu mrangguli ingkang kados makatên punika, Ki Pandhanarang inggih purun kemawon kanthi bingahing panggalih.
Enjingipun, Ki Pandhanarang nuju sawêg sarapan, tiyang sade kambêngan sampun dhatêng ambêkta kambêngan malih, ngêntosi rampungipun anggèning sarapan Ki Pandhanarang, linggih wontên ing èmpèr, sarêng Ki Pandhanarang mêdal, lajêng andangu: dene esuk-esuk wis ana kene, apa omahmu cêdhak. Badhe kasambêtan.
Dhinabandhu lajêng mêmisuh kanthi suwantên sora, saking sangêting anggènipun nêpsu ngantos kêsupèn ajrihipun ingkang sampun-sampun. Kêjawi tiyang èstri punapa wontên tiyang ingkang gadhah tindak cubluk kados makatên punika. Kados pundi sumêrêpipun, bilih Balahi anggènipun wontên pamulangan sagêd sataun têrus. Sintên ingkang nanggêl bilih taksih sagêd gêsang sataun malih. Dhinabandhu sampun mangrêtos watakipun Nibaran, manawi sampun anggêgêm arta, sampun botên badhe kenging katêdha wangsul. Satyabati punika pancèn dununging kacilakan. Wiwit sawangsulipun, kacilakanipun Dhinabandhu tansah gilir gumantos kemawon. Tiyang ingkang botên sagêd nyêpêng artanipun piyambak, ingkang mêsthi inggih botên sagêd nyêpêng artaning bapa.
Pancènipun Dhinabandhu dhangan suka pangapuntên dhatêng kalêpataning anakipun prakawis anggèning nyadeni wajan tuwin kêndhil, namung kemawon kenging punapa dene arta pêpajênganipun lajêng kasukakakên sadaya dhatêng tiyang sanès. Namung prêlu kangge ambayari sêkolahing anakipun kemawon. Môngka saupami arta wau kapasrahakên dhatêng Dhinabandhu, rak kenging kalampahakên kanthi anakan kathah. Saking pangintênipun Dhinabandhu, punapa dadak lare wau badhe dados kakiming pangadilan inggil, dene ngaya-aya têmên anggènipun anggulawêntah.
Dhinabandhu judhêg angraosakên badhe kadadosaning artanipun, inggih lêrês warisipun namung anakipun èstri punika piyambak, ananging manawi artanipun kacêpêng ing anakipun punika, tamtu sadintên kemawon katêlasakên muspra. Sarèhning Dhinabandhu sampun sêpuh sarta kintên-kintên sampun botên badhe dangu malih gêsangipun, sintên ingkang kenging dipun pitados nyêpêng arta anggènipun nglêmpakakên kanthi dipun rencangi kalirên lan botên ngetang badanipun piyambak. Saking sangêting anggènipun anggagas ngantos mèh anjalari ewahing pikiranipun, kêrêp kemawon têngah dalu sawêg tilêm bêngak-bêngok, ngimpi artanipun kapêndhêt ing
mindhak ngrêkaos. Panganggenipun lare sampun lungsêd, botên sande êmbokipun badhe nêdhakakên pangangge ingkang enggal. Môngsa bêdhidhing sampun kêpêngkêr, nanging manawi dumugi môngsa bêdhidhing malih, Dhinabandhu badhe kêpêksa numbasakên pangangge enggal dhatêng anak lan putunipun, utawi malih griyanipun ugi tansah andamêl ribêdipun kemawon, sabên dintên tansah wontên kemawon ingkang kêdah dipun dandosi, manawi botên payon ambrol [ambro...]
[...l] inggih tembok rêbah. Dhinabandhu prasasat gêsang ing naraka.
Sapêngkêripun môngsa badhidhing, ngancik môngsa bêntèr ing dhusun lajêng kathah sêsakit. Tiyang-tiyang sami kirang ngatos-atos, sadaya pangangge ingkang nyumuk-nyumuki sami kaglethakakên, wusananipun mèh sadaya tiyang sami ginanjar sakit kasrêpên utawi sakit bêntèr. Ing dhusun ngriku tiyang sakit bêntèr punika sampun limrah sangêt, ananging botên dangu lajêng wontên sêsakit langkung ngajrih-ajrihi ingkang dados rêraosan, inggih punika sêsakit cacar ingkang wiwit mubal. Tlatah ngriku kados kinêmulan ing lamuk ingkang andalajati awon.
Dhinabandhu kulinanipun sabên dintên manawi sampun nuntum-nuntumakên anakan arta ing wanci enjing lajêng mantuk prêlu sarapan. Ing satunggiling dintên piyambakipun mantuk kados adat sabên lajêng wicantên: Saiki aku lan kowe kudu prihatin lan kudu ngati-ati supaya aja nganti lara kadhêmên. Ing desa pirang-pirang bocah kang padha kêtrajang lara cacar.
Satyabati nyêlani: Balahi kêdah dipun cacarakên.
Bapakipun mangsuli kanthi nyênyampahi sangêt: Tindak bangsane kang mangkono iku kabèh goroh. Ora ana wong kang dicacar banjur luput saka pati, iku ora liya mung apus-apusan kanggo mêrês dhuwite wong bodho. Badhe kasambêtan.
Garèng : Ayo padha dibanjurake manèh, Truk, rêmbugane lagi anu kae. Ing karangane: Ons Wapen, dèn bèi jurnalis mau uga ngandhakake mangkene: sarana dipêksa alus-alusan, wong-wong padha dikon langganan karo kalawarti-kalawarti sing diwêtokake dening Bale Pustaka.
Petruk : Ngrungu kandhane jurnalis kaya sing kok caritakake ing ngarêp, kuwi aku kok banjur kèlingan jaman biyèn-biyèn. Kala samono jênêng Jawa kuwi dadi langganane samubarang sing: asor, ala, nistha lan sapêpadhane, apa manèh yèn nganggo dibukani: lha, kuwi saya anggone nylêkuthis, calila-calili, kaya ta upamane: ana wong udud srutu, kok sing diêmut bongkote, kuwi ya banjur ana bae sing muni: lha wong Jawa, kathik reka-reka udud srutu barang, ngêmute bae iya salah wèsêl. Apa manèh yèn ana wong nganggo dhasi mèncèng, kuwi uwong-uwong anggone ngundhat-undhat Jawane iya tanpa ana lèrène. Mêngkono uga tumraping dhêdhaharan, panganggo, ada-ada, lan sapiturute, kuwi yèn kalêbon têtêmbungan Jawa, iya dianggêp asor bae, kaya ta: jam Jawa, kuwi iya nandhakake clila-clili, upamane wong diulêmi têka jam 8, kèri-kèri têkane jam 9 utawa jam 10, dadi têkane mau kasèp bangêt, kang kaya mêngkono kuwi iya banjur ditêtêpake bae, yèn wong mau ngênggoni jam Jawa. Yèn ana wong ada-ada ngêdêgake kumpulan, wusanane kumpulane morat-marit, iya banjur ana sing muni: lha wong Jawa, thik reka-reka arêp ngêdêgake kumpulan barang, iya amblêdhos, apa manèh dhêdhaharan kuwi...
Garèng : Wis, wis, rêmbuge kok banjur talencengan mêngkono, karo manèh biyèna kae iya ora anggêre jênêng Jawa dianggêp ala kabèh, apa êmas Jawa dianggêp ala, rak malah sing tulèn dhewe, ta.
Petruk : Lho, karêpku omong kaya ing ngarêp mau, mangkene: ananing jaman kuwi kok [ko...]
[...k] tansah molah-malih bae. Dhèk biyèn kabèh tindak sing nembak bôngsa Walônda, kuwi dianggêp bêcik lan brêgas, nganti nuwuhake têmbung blandhain, têgêse: kabèh panggawe sing cikat, brêgas, garang lan sapêpadhane. Kaya ta upamne: omah-omah rêsik gêmrining, ya banjur diunèkake: blandhain, mangan nganggo sendhok porok, iya: blandhain dalasan mabuk bêngok-bêngok ana ing pasamuwan, iya mêksa diunèkake: blandhain, mêngkono uga pangkat sing dianggêp brêgas, kuwi ya mung pangkat guprêmenan, kosok-baline kabèh sing nganggo têmbung: Jawa, kuwi ala, asor lan anylêkuthis. Lho kuwi ing jaman biyèn. Barêng saiki kiyi jaman nasionalis, kaanane iya banjur gèsèh bae. Ada-adaning rama guprêmèn, sanadyan wis diadoni bêcike, iya mêksa diarani sing ora-ora. Kaya ta anane wêwacan Bale Pustaka, kuwi wis
liya-liyane, iya mêksa didakwa sing ora-ora, kaya ta: didakwa akon tuku utawa langganan buku kanthi dipêksa alus-alusan, lan sapêpadhane. Nanging upama bangsaning partikulir sing nindakake mêngkono, iya ora ana siji-sijia sing cêmuwit, kaya ta tindake para agèn asuransi jiwa anggone ambujuk wong-wong supaya nanggungake jiwane ana ing maskapene, kuwi rak ya kêna diarani kanthi mêksa alus-alusan, ewadene iya ora ana sing ngêngkrik, tindake klonthong. Iya bôngsa Walônda utawa Tionghwa, anggone nawakake barang dêdagangane, apa iya ora mêksa kanthi alus-alusan, nanging iya ora ana sing padha mrotès.
Garèng : Kajaba kuwi, Truk, sing agawe anjêntunge rêmpêlaku, anggone jurnalis jêmpolan mau ngina bangêt marang bangsaku kiyi. Apa rumasane mung dhèwèke dhewe sing duwe pikiran, sing duwe kakêncêngan, sing bisa ambedakake bêcik lan ala, liya-liyane mung dianggêp kayadene kêpithing bae, digorènga utawa digawea orak-arik iya ora bôngga babar pisan, têka dipêksa kanthi alus-alusan nurut bae. Sabanjure jurnalis mau ngobrol mangkene: saka têmên-têmêne anggone arêp angladèni kangjêng guprêmèn, wong-wonge banjur agawe reklamê mungguhing buku-buku wêwacan sing diwêtokake dening Bale Pustaka mau, kang pancène ora kêna babar pisan.
Petruk : Wah, kiyi jurnalis ngaran-arani bangsaku rong bab sing ngabangake kuping têmênan, kang kapisan: saka têmên-têmêne anggone arêp angladèni kangjêng guprêmèn, ing kono karêpe rak arêp ngunèkake: saka anggone arêp anggolèk pêndhok. Kang kapindho: agawe rekalmê sing ora kêna babar pisan, kuwi karêpe agawe reklamê sing ora kalal. Wah, pandakwane le
[...no,] apa aku iya diarani gawe reklamê sing ora kalal, lan golèk pêndhok nyang Bok Krama mau, cikbèn dinikahake karo anake wadon Si Sariyêm. Lan jurnalis mau ora pisan-pisan duwe pikiran, yèn saka jalaran wêtune karangane mau, sawênèh ana sing andakwa dhèwèke golèk pêndhok marang para nasionalis, lan ora pisan-pisan duwe panêmu, yèn akèh para nasionalis padha gêgodrilan maca karangane, sing dianggêp dening sing ngarang kaya dene sawijining adpis tumraping para nasionalis kabèh mau.
Garèng : Rungokna manèh, Truk, kandhane jurnalis mau: yèn ana koran sing dening adpisuring nagara isine dianggêp: sêmanak andêmênakake, kuwi pandhuwuran banjur mrayogakake para amtênare supaya padhaa maca. Kiyi têgêse rak marentah alus marang para amtênare, supaya padha lêngganan nyang koran mau.
Petruk : We, lha, cilaka ane dadi priyayi gêdhe kuwi, ora pisan-pisan kêna kogêl karo bawahe, sing wajib ditrêsnani. Lagi amrayogakake maca layang kabar sing andêmênakake bae, banjur didakwa mrentahi bawahe langganan nyang koran mau kanthi alus. Dadi yèn mangkono bôngsa luhur kuwi ora kêna ngêndika utawa ngrasani apa-apa, têmtune iya banjur didakwa sing ora-ora bae. Upamane aku dadi bupati, kalane aku lungguhan karo priyayi-priyayiku, aku ngomongake enake srabi gaweyane Bok Kunthèt, apa iya banjur didakwa bae agawe reklamê, supaya priyayi-priyayiku padhaa tuku srabine Bok Kunthèt kabèh.
Garèng : Wis, Truk, cêkake rêmbugane bab karangan Ons Wapen padha dicuthêl samene bae, mundhak
Ing Surabaya mêntas wontên parêpatan umum P.N.I. tiyang ingkang sami dhatêng ing parêpatan nêm pitungatusan, ingkang ambikak parêpatan Tuwan Ir. Anwari. Ngrêmbag bab wajibipun kêkêmpalan tumrap salêbêt utawi sajawinipun tanah Jawi tuwin ing bab nyinau maos dhatêng para ingkang botên sumêrêp sastra. Wontên wanita ingkang sami mêdhar sabda,
panyadenipun sampun têlas. Ingkang sade namung ing kantoripun agêng kemawon, dèrèng sagêd ngintên benjing punapa têlasipun, tuwin benjing punapa pambikakipun.
Panggenan-panggenan sakitêripun Pakalongan kathah andhapan ingkang sami ngrêsahi padhusunan, malah ing wanci dalu wontên sawênèhipun tiyang nuju tilêm wontên ing ambèn sajawining griya, dipun srogot ing andhapan ngantos nandhang tatu rêkaos.
Ing kampung Papandhak, Wanaraja, Garut, mêntas wontên griya kabêsmèn cacah 121 wuwung, masjid 3 lumbung-lumbung tuwin menda lan ayam kathah. Kapitunan kintên-kintên 40 èwu. Jalaranipun kabêsmèn kakintên saking tiyang sêpuh bingah-bingah mêntas gadhah putu jalêr,
Kawartosakên Mr. H.R. Hoetink ingkang sapunika taksih ngasta padamêlan wontên Nederlandsche Spoorwegen ing Utrecht, badhe anggêntosi Prof. Mr. Van Kan dados guru pamulangan luhur pangadilan ing Batawi. Gambaripun kados ing nginggil punika.
Miturut sêtatsêblad 1926 No. 115 Algemeene reisreglement dipun ewahi, arta padintênan tumrap amtênar kêkesahan ingkang balônja f 100.- dumugi f 160.- rumiyin f 6.- tuwin f 7.- sadintên sapunika namung f 2.-. Ingkang makatên wau anjalari kathah amtênar ingkang kêpêksa ngêdalakên artanipun piyambak, prêlu pados pasipêngan ingkang pantês. Bab punika lajêng wontên ewah-
lan 6 salêbêtipun kumisi sagêd angsal arta dintênan langkung kados ingkang sampun, manawi têtela pancèn botên nyêkapi. Nanging arta wau botên langkung kathah kalihan arta dintênan pindhahan.
Lulus kandhidhat iksamên ing pamulangan luhur pangadilan ing Batawi, Mas Haryana.
Sampun sawatawis dintên punika, sawênèhipun hotèl alit ing Batawi, wontên tamu gangsal wêlas sami katrajang sêsakit wêtêng, kakintên sêsakit dhesêntri. Wontên malih jongos wau ugi makatên. Mênggah ingkang andadosakên jalaranipun dèrèng kasumêrêpan. Tumindakipun samukawis ing hotèl sampun dipun priksa pulisi, tuwin pulisi gadhah panggrayangan jalaran saking pandamêling tiyang, nanging inggih botên makatên. Miturut papriksan dhoktêr, tiyang ingkang gadhah hotèl botên kenging dipun lêpatakên. Salajêngipun ing hotèl wau sampun botên wontên punapa-punapa.
Ing gang Sêntiyong Batawi mêntas wontên bikakan pamulangan P.S.I. Tuwan A.M. Sangaji mêdhar sabda ing bab ancasing
ingkang wajib, jalaran saking kathahipun tiyang ingkang kêdah dipun suntik, cacahing tiyang ingkang sampun dipun suntik, kintên-kintên satus èwu, punika taksih kirang, apêsipun kêdah tikêl kaping kalih, lan malih tumrap ing Batawi dhatêngan tiyang saking sanès nagari tansah lumintu kemawon, môngka lêrêsipun inggih kêdah dipun suntiki, mila sakêdhap-sakêdhap taksih wontên kemawon.
Pakêmpalan Mardi Bêksa Irama ing Bandhung mêntas mitongtonakên barang-barang bathil, tênun tuwin asil siti wêdalan ing Priyangan, Jawi wetan tuwin têngah. Kathah ingkang sami ningali. Angsal-angsalanipun kêgolong majêng.
Bôngsa Jawi nama Suryana, ing Dhusun Karangpolong, Panaraga, kacêpêng ing pulisi wontên ing griyaning gurunipun, kadakwa dados pangajêng ngojok-ojoki ngrêbahakên paprentahan.
Pambantu 585 ing Surakarta. karangan bab pangantèn botên kapacak, amargi ing Kajawèn sampun nate macak.
Tuwan Amir, ing Bara Kulon. Karangan panjênêngan botên kapacak, amargi sêrat ingkang suraosipun kados makatên, sampun wontên ingkang ngêdalakên.
Lêngganan nomêr 3784 ing Pasuruan. Lêrês
Redaksi Kajawèn mêntas nampani buku Panjebar-Pangarti, ingkang kawêdalakên dening Indon. Studieclub ing Surabaya. Buku wau basa Jawi kaêcap mawi aksara latin, rêginipun f 0.50, pigunanipun kangge sinau maos tumrap tiyang ingkang botên mangrêtos sastra. Miturut wêwarahipun ingkang ngarang, tiyang sagêd sinau maos salêbêtipun 20 jam. Salajêngipun ugi badhe ngêdalakên ingkang basa Malayu, Sundha tuwin Madura.
marma dadya misuwur / Pasantênan mangkya ana sawung / maksih kuthuk prandene ngedap-edapi / mendah têmbe dadinipun / masthi ngapokake
saking tan ana kang ngrubung / mangkana ganti kacriyos //
wimbuhing trêsnanipun / Rara Suli dhatêng sutanipun / kinakudang bisaa ing têmbe wuri /
mangkana jroning kalbu / Rara Suli dhasar pancèn ayu / tur jatmika ruruh sarèh ngrêspatèni / pantês lamun ingsun pundhut / dadi sêlir luwih munggoh //
dene lawas nora jêbul /jêdhul. apa ubayane goroh //
sêmayane rong taun / dene têka nganti limang taun / dadi abêr pangajape mangun jurit / nanging nadyan kaya wurung / mêksa pinrayitnan batos //
saking èmêng tyasipun / dadya mangkya saking karsanipun / arsa sowan umarak dhatêng sang yogi / ing pulo Upih gya rawuh / sang pandhita dupi anon //
dene ta kusung-kusung / mring pratapan panggenan kang suwung / sêpa sêpi tan kadya anèng nagari / sarwa sarwi mumah-mumuh / tan kewran mucung lêlakon //
5. Baron Sêkèbêr têluk dhatêng Adipati
namanipun Baron Sêkèbêr winuwus / yèku kang nèng guwa / Patiayam kang dèn goni / nanging dèrèng katam tuwan kalah mênang //
têmahipun nêdha sumêne rong taun / nanging sapunika / sampun wontên gangsal warsi / dene têka botên wontên wartanira //
kang kadyèku punapa nyata satuhu / sêmayane wukan / dhuh bapa sang mahayogi / mugi karsa paring
adatipun inggih tamtu badhe wangsul / marma yogyanira / paduka ajagi-jagi / kintên kula pun mêngsah pancèn digdaya //
ngandika rum sang dipati ring sang wiku / dhuh
ring sang wiku / langkung nuwun amba / dhawuh paduka sang yogi / kasinggihan dahat kalingga ing murda //
dhuh sang wiku kadiparan ing rèhipun / mrih ungguling yuda / sang
samodra / singa kang mêncungul dhihin / pênêd lamun punika kang kudu kalah //
de pukulun sampun sumêlang ing kalbu / pun bapa kang budya / mrih bêtah nèng jroning warih / nanging anggèr mugi dipun wiwitana //
dènnya slulup saking lèr Calêring patut / marmane mangkana / wit punika nawung wadi / sajatine kang dadya jalaran mênang //
salèripun ardi Calêring puniku / wontên guwa karang / wiyar tur papane asri / kondhangipun sinungan guwa Blenderan //
guwanipun manglung ngongkang anèng laut / kalamun paduka / miwiti ambyur ing warih /
Ing nginggil punika gambaripun gêdhong pangadilan ing Brussel. Kacariyos ing sa-Eropah kalêbêt gêdhong pangadilan ingkang agêng piyambak, wêwangunanipun manut gagrak enggal. Isi papan parêpatan wiyar-wiyar 27 panggenan, tuwin papan cêkapan tuwin gêdhong-gêdhong 245 panggenan.
Bab Ewah-ewahaning Pangrèh Praja (Bestuurshervorming, Provincie, Regentschaps-Raad)
Ing ngajêng sampun kaandharakên bab bagiyaning jajahan Indhia Nèdêrlan, ingkang sampun wontên
Raad utawi Gemeente Raad. Wusana kamajêngan kita tiyang pribumi tansah mindhak-mindhak, gadhah kêpengin ugi tumut urun-urun rêmbag dhatêng paprentahan. Sarèhning nagari ambiyantu ugi, kadadosanipun lajêng wontên ewah-ewahaning pangrèh praja (Bestuurshervorming). Kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil, ing ngriki ancasipun
Regentschaps kiesordonantie. Tumapakipun Bestuurshervorming punika wontên ing taun 1925 wiwitipun sapisan ing Jawi Kilèn, ing taun 1929 ing Jawi Wetan, ing taun 1930 ing Jawi Têngah. Dados ing taun 1930 ing tanah Jawi ngriki sadaya paresidhenan cara kina (gewesten) ical, nanging icalipun paresidhenan punika, ing tanah Jawi wontên wêwêngkon 3, Jawi Têngah, kilèn sarta wetan, nama Provincie. Pangrèhipun nama Prpvinciale-Raad, ingkang dados pangarsanipun Prpovinciale-Raad tuwan gupêrnur. Ing salêbêtipun Provincie wontên wêwêngkon alit-alit malih ingkang ugi gadhah pangrèh namanipun Regentschaps-Raad.
Sapunika sampun dumugi bab Regentschaps-Raad. Mênggah bedanipun pangrèh kabupatèn sadèrèngipun wontên Regentschaps-Raad kalihan manawi sampun wontên inggih punika:
1. Sadèrèngipun wontên Regentschaps-Raad, ingkang kuwaos ing salêbêtipun kabupatèn, inggih punika ingkang bupati. Tiyang pribumi sadaya namung nampi dhawuh nagari lumantar ingkang bupati. Tiyang pribumi botên kawênangakên tumut urun-urun rêmbag.
2. Sasampunipun wontên Regentschaps-Raad ingkang dipun wajibakên dados pangrèhing kabupatèn inggih punika a. Regentschaps-Raad, b. ingkang bupati. Utawi a. Regentschaps-Raad, b. College van gecommitteerden, c. ingkang bupati. Ing sarèhning ingkang sawau pangrèhipun namung saking ingkang bupati, môngka sapunika dening pangrèh warni tiga, sampun têrang manawi pangrèh ingkang samangke punika langkung utami tinimbang kalihan ingkang rumiyin.
Regentschaps-Raad punika kadadosanipun saking pangarsa sarta warganipun. Ingkang dados pangarsa inggih punika ingkang bupati, ingkang dados warganipun inggih punika têtiyang ingkang manggèn ing salêbêting kabupatèn. Kathah kêdhikipun warga miturut jiwa salêbêting kabupatèn. Ingkang dados warga
botên ngêmungakên tiyang pribumi, nanging ugi tiyang bôngsa Walandi sarta bôngsa ngamônca, sadaya kêdah manggèn ing salêbêtipun kabupatèn. Sawênèhing warga wontên ingkang dadosipun mawi dipun pilih, sawênèh dipun têtêpakên ing tuwan gupêrnur. Kajêngipun para warganing Regentschaps-Raad punika sadaya dados wakiling têtiyang ing salêbêting kabupatèn, satunggal-satunggalipun makili bangsanipun ingkang sami manggèn ing kabupatèn punika. Para warga sadaya wau kawênangakên andhèrèk, ngrêmbag sadaya pangaturan ingkang badhe katindakakên ing salêbêting kabupatèn, sadaya pirêmbag-pirêmbag wau dipun kêmpalakên dados satunggal, pundi ingkang dipun muphakati kathah piyambak, punika kangge karampunganipun, sarta kenging katindakaken. Pirêmbaging para warga sarta pangarsa punika sadaya, kajawi tumrap bêtahipun piyambak (autonomie) ugi bêtahipun nagari (zelfbestuur).
Ingkang dados padamêlanipun Regentschaps-Raad punika warni-warni sangêt, kajawi ngrêksa sarta miyara margi-margi ingkang sanès bageyanipun, Provinciale Raad, alun-alun, patamanan-patamanan, kalèn kangge ambucal sêsukêr, griya pompa, pajagalan, dilah-dilah kangge madhangi kitha-kitha, pêkên, pasangrahan, ugi amranata sanès-sanèsipun upami babagan têtanèn, bang dhusun, pêgat ningkah, narik pajêk, nyambut arta, sagêd ngunjukakên aturan (voorstel) dhatêng Provinciale Raad utawi nagari, tuwin sanès-sanèsipun ingkang kagolong bêtahipun kabupatèn sarta botên dados wêwênangipun Provinciale Raad utawi nagari.
Regentschaps Raad punika ugi nama ngadêg piyambak (Zeelfstandig rechtsgemeenschap), nanging botên nama ucul saking nagari (
Raad wau dipun awat-awati dening Provinciale Raad utawi nagari. Upaminipun:
a. Manawi Regentschaps-Raad adamêl pranatan bab pajêg utawi sanès-sanèsipun ingkang prêlu, kados ta tumbas utawi sade siti, kêdah pikantuk idinipun nagari utawi Provinciale Raad (College van gedeputeerden).
b. Manawi wontên pranatan ingkang kirang prayogi tumrap umum, utawi botên nocogi kalihan mêsthinipun, kenging dipun cabut dening nagari.
Kados sampun cêkap anggèn kula ngandharakên bab Regentschaps-Raad punika. Têtela manawi padamêlanipun para warga Regentschaps-Raad, ingkang dados wakiling têtiyang ingkang manggèn ing kabupatèn punika, kirang prayogi manawi namung manut grubyug kemawon, nanging kêdah urun-urun rêmbag, klayan amanah kadospundi amrih saenipun sarta adilipun paprentahaning kabupatèn.
Manawi warganing Regentschaps-Raad sadaya tansah sami anggalih ingkang makatên klayan èstu, têmtu paprentahaning kabupatèn badhe tumindak sae, sarta sae tumrapipun têtiyang ingkang dipun bawahakên.
Watukipun sêsagêd-sagêd dipun ampêt. Suku lan pupunipun ingkang sakit ingkang asrêp dipun angêti sarana gêndul dipun isèni toya angêt dipun sandhingakên ing suku utawi pupu.
Jandhela kamar ingkang dipun ênggèni ingkang sakit kêdah kabikak, supados pikantuk hawa rêsik, botên kenging tiyang êsês ing kamar ngriku, amargi kêbul rokok punika botên sae tumrap ingkang sakit. Idu utawi riyak sampun ngantos dipun êlêg lan botên kenging sangêt-sangêt watuk (candhêt).
Dhoktêr ingkang dhatêng mriksa anjampèni suntikan morphine utawi gelantie.
Ingkang sakit kêdah kèndêl sawatawis dintên, nêdha têtêdhan ingkang êmpuk-êmpuk kados ta: sêkul tim, puhan, sop sapanunggilanipun.
Panjagi ingkang sakit kêdah tansah manggèn ing panggenan ingkang pikantuk hawa rêsik, ing griya ingkang kori jêndhelanipun wiyar, yèn dalu jêndhela kabikak kemawon, manawi siang manggèn ing jawi griya pados hawa ingkang rêsik.
Manawi lare ingkang sakit prayogi nêdha utawi ngombe levertraan (lisah ulam)
Lare-lare ingkang katingal ringkih gampil kenging t.b.c. prayogi dipun kintunakên dhatêng vacantiekolonie ing panggenan ingkang hawanipun sae.
Ingkang sakit botên kenging tilêm kêmpal kalihan ingkang saras. Idu lan riyak dipun tadhahi lan dipun tawa, kacu ingkang sampun kangge ingkang sakit, sadèrèngipun dipun sêtlika kêdah dipun godhog. Ingkang sakit sampun ngantos ngulu idu riyakipun, awit punika sagêd nukulakên t.b.c. ing usus utawi sanès-sanèsipun jêroan.
Kamaripun ingkang sakit botên kenging dipun saponi sadèrèngipun dipun tawa kalihan creolin utawi sanèsipun ingkang ngantos têlês, awit manawi botên makatên, blêdugipun mawut. Prabot patilêmanipun ingkang sakit ingkang sampun pêjah kêdah dipun tawa, kamar ingkang sampun kangge manggèn ingkang sakit t.b.c punika botên sae salaminipun, ambêbayani tumrap ingkang saras, kajawi manawi anggènipun nawa sampurna sayêktos.
Trêkadhang ingkang sakit prêlu manggèn ing parêdèn pêpanasan lan jêjampi mawi dayanipun kunstmatige hoogtezon asring wontên ingkang saras (cariyosipun).
Biyungipun lare sêsêpan ingkang gadhah sakit t.b.c. punika botên kenging nêsêpi, lan lare prayogi kapêthat dipun sêsêpi tiyang ingkang saras.
Mila manawi bapa utawi biyung gadhah sêsakit t.b.c. punika anak-anakipun sagêd katularan,
jalaran lare-lare wau sabên dintên sêsrawungan kalihan bapa biyung ingkang gadhah sêsakit
punika lare utawi tiyang ingkang badanipun pancèn ringkih, dhadha ciyut gèpèng, miturut kados ingkang kasêbut ing ngajêng, langkung gampil katrajang sakit t.b.c. tinimbang lare utawi tiyang ingkang kiyat prakosa.
Jampi ingkang mustajab kangge t.b.c. dèrèng wontên. Jampi tuberculine ingkang para dhoktêr pintêr-pintêr sampun nyobi nindakakên kangge anjampèni tiyang sakit makatên, punika dèrèng têtêp kanyataanipun, mila jampi wau dèrèng kangge umum.
Angsal-angsalaning pamaos kula katranganipun sadhèrèk P. ing Kajawèn, 6 Nopèmbêr 1929 ôngka 89, murih botên adamêl kodhêngipun para nupiksa, saha dadosa tôndha saksi, bilih anggèn kula nêgêsi basa-basa wau dede awag-awagan kemawon, kados pamêlèhipun P: tèsing banyu lap ing ngawang-awang, sagêd jumbuh lan mathuk dipun têgêsi: sarêm... môngga sami kaparênga amirsani Bausastra Gericke en Roorda, mangke rak lajêng sagêd mastani, bilih anggèn kula nêgêsi wau têtêp mawa waton, anggadhahi pathokan. Sabab basa-basa ingkang sami dipun rêmbag, punika kasêbut wontên ing ngriku sadaya.
Tiyang nêgêsi basa tanpa wêwaton ingkang sah, saha namung mêdal saking kalangkunganing manahipun piyambak, punika botên kenging kaumumakên, (kalimrahakên ing ngakathah) sabab namung saking pangothak-athik. Dene bab pikajênging basa, punika sêsampunipun kapanggih têgêsipun ingkang sah, kenging dipun êngkak-êngkuk supados saya mathisipun.
Sanadyan anggèn kula nêgêsi basa-basa wau sampun mawi wêwaton kasêbut ing nginggil, ewasamantên sarèhning cara nêgêsi basa punika babagan prakawis rungsit, gawat (dene badhe kangge pathokan dhatêng para marsudi basa), pramila kula taksih tansah angajêng-ajêng dhatêng sih kadarmanipun para sarjana, mugi kaparênga paring pêpadhang dhatêng bab punika.
Wusana sadèrèng sasampunipun, kula sadaya sami ngaturakên gênging panuwunipun.
Rêmbag bab punika kados cêkap kajugag samantên memawon, awit rêmbag ingkang tansah wangsul-winangsulan, tumrapipun mara maos Kajawèn, dèrèng tamtu sami rêna ing panggalih. Mila redhaksi prêlu manah sampun ngantos kalawartinipun adamêl kêmbanipun ingkang maos. Makatên malih unguping wêwatonipun Tuwan P. tuwin Tuwan T. sampun katingal, inggih punika Tuwan P. awêwaton kalantipaning galih, dene Tuwan T. awêwaton pathokan buku. Ananging mênggah wêwatonipun tiyang ngudi lêrês aslining basa, punika botên cêkap samantên, kêdah anjajah basa sanès-sanèsipun, awit manawi botên makatên, kadospundi anggènipun sagêd angugêmi lêrêsipun. Murih têrangipun sami mriksanana kalawarti kawi, ing ngriku kathah tuladha-tuladha ing bab ewahing basa, ingkang nyêbal saking bakunipun sakawit, sadaya mawi pêpathokan maton. Red.
Wangsulanipun: griya kula têbih sangêt, wontên ing rêdi Jabalkat.
Dene mawi mondhok punapa, manawi sontên inggih mantuk.
Adipati Pandhanarang sangêt gumun, lajêng ambayar
Tiyang sade kambêngan sasampunipun nampèni arta lajêng matur: Kyai kula bok nyuwun ngêmis ing panjênêngan, sakaparêngipun.
Ki Pandhanarang lajêng mêndhêt arta igaran dipun uncalakên dhatêng tiyang sade kambêngan kalihan ngandika: nya.
mangsuli sêmu nêpsu: sanadyan sigaran rak gêmpalaning reyal, anggêp-anggêpan kowe kuwi. Apa anggonku sugih kokira ora saka kalumpuking dhuwit sigar sadhuwit. Dene unine bêdhug Sêmarang prêlune apa. Apa ana bêdhug ditabuh nêkakake dhuwit.
Tiyang ingkang mindha-mindha lajêng pratela mênggah awonipun tiyang karêm dhatêng donya, wontênipun namung damêl pêpêtêng, tangèh dumugia ing swarga. Lajênging wangsulanipun: manawi kula kapengin donya kados sampeyan, gampil kemawon, siti kula pacul dados kancana.
Ki adipati sangêt ing pamaibênipun, dipun wastani namung tiyang kapara kaduk ing ungêl. Ingkang mindha-mindha lajêng macul wontên ing latar: gacrok, grewal, pêngagah, awarni kancana tanpa una. Lajêng dipun uncalakên dhatêng Ki Pandhanarang kalihan ngucap: punika warninipun kancana ing swarga.
Ki adipati anjêngêr botên sagêd wicantên, lajêng nyatakakên êmas pating prongkal kathah sangêt. Wusana ki adipati rumaos, lan mangrêtos manawi ingkang mindha-mindha wau wali linangkung, lajêng dipun kanthi dipun ajak satata lênggah.
Ki Pandhanarang asrah tobat, rumaos manawi anglampahi dosa agêng, ngina ing sasami-sami, kathah-kathah anggènipun anglairakên ing kalêpatanipun, wusana nyuwun badhe anggêguru.
Ingkang mindha-mindha adhêdhawuh, manawi têmên-têmên badhe anggêguru, angêtingalna tandhanipun tiyang puruita, kêdah manut pakèning guru. Ki Pandhanarang lajêng kapundhutan janji ngêdêgakên barjumuwah tuwin nindakakên punapa sarat rukunipun agami Islam. Dene
têtêp mantêpipun, tiyang anggêguru punika kêdah sowan dhatêng padununganing gurunipun, inggih punika ing Jabalkat.
Ki Pandhanarang matur: Jabalkat punika pundi, lan tuwan punika sintên.
Ingkang mindha-mindha mangsuli: Jabalkat iku tanah Têmbayat, aranku Sèh Malaya. Sasampunipun ngandika makatên, kangjêng sunan lajêng linggar saking ngriku. Ki Pandhanarang nututi botên sagêd, awit kangjêng sunan lajêng botên
nyainipun: Nyai, kowe karia ana kene, momonga anak putu. Donya brana tak tinggal kabèh, dumên sing warata, lan jêkat-jêkatna nyang pêkir miskin. Makatên ugi Ki Pandhanarang lajêng mranata sawarnining padamêlan dhatêng ingkang sami kantun, supados sami tumindak ing wajib kanthi tumêmên.
Nyai Pandhanarang mirêng dipun pamiti makatên wau, lajêng matur: Kyai kula botên purun kantun, ênggih ajênga têng pundi mawon, kula tumut.
Lo, aja ngono: ta, kowe milu prêlumu apa, ora wurung mung bakal ngrêribêdi lakuku, apa ta sing kogolèki, anak putu akèh, donya ora kurang, yake wis cukup koanggo bungah-bungah sakarêpmu.
Nyai Pandhanarang adrêng ing manah, lajêng matur kalihan mêmbêg-mêmbêg: dhatênga suwarga kula inggih sampeyan cangking, dhatênga naraka botên purun kantun.
Kyai Pandhanarang wêlas ing galih, lajêng ngandika: iya ta milu: ya milua, nanging poma kowe aja anggawa brana. Wêruha, brana iku brahala, yèn kogawa ora bêcik, ora wurung mung bakal gawe pakewuh ing têmbe buri. Lan kowe manganggoa sarwa putih. Sasampunipun makatên, Ki Pandhanarang lajêng bidhal.
Wataking èstri, donya punika dipun anggêp nyawa, mila manahipun Nyai Pandhanarang thukul thak-thêk makatên: la iya, wong kok ngêmohi donya, gèk arêp golèk apa. Wah manèh iki jênêng arêp lunga durung karuwan sing dijujug, yèn nganti kapiran ana ing dalan kapriye. Ya, wis.
Nyai Pandhanarang lajêng milihi rajabrananipun ingkang ringkês-ringkês dipun lêbêtakên ing wuluh gadhing, kangge têkên, wusana enggal-enggal nututi ki adipati.
Ki adipati botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun ingkang garwa, nanging reka-reka botên mangrêtos, lampahipun dipun sêngka. Dene Nyai Pandhanarang anggènipun nututi kêconthalan, nanging ajrih nyêlaki ing ki adipati, kuwatos manawi kasumêrêpan wêwadosipun.
Pandhanarang tuwin wicantên angagètakên: ayo. Dhuwit, barang. Gêlis. Badhe kasambêtan.
Krêtêg kajêng ing Andhu (Sigli), kacariyos sampun umur 200 taun, prabotipun sadaya kajêng, sapriki taksih katingal santosa. Jalaran saking sêpuhing krêtêg wau, kathah tiyang ingkang ngaji-aji saha lajêng nuwuhakên gugon-tuhon.
Satyabati kêpêksa kèndêl, namung manahipun sumpêk, jalaran kêraos manawi
wau, wiwit alit mila tansah kêtula-tula, dalasan ing wêkdal punika inggih botên sagêd oncat saking kacilakan. Antawis dintên malih Balahi mantuk saking pamulangan sampun sakit bêntèr, enjingipun tôndha-tôndha ingkang ngajrih-ajrihi sampun kêtingal nyrambahi badanipun sakojur.
Satyabati kados sampun kêraos ing manah, bilih anakipun badhe dumugi ing tiwas. Môngka sadaya ingkang dipun trêsnani sampun sami botên wontên, kêjawi namung kantun anakipun punika, mila katrêsnanipun inggih kasok dhatêng Balahi sadaya, ananging punika bokmanawi inggih badhe ngoncati ugi. Satyabati sampun kulina nandhang susah kanthi sabar narimah, ing wêkdal punika manawi kasawang inggih kêtingal sabar lan têtêg kemawon. Rintên dalu tansah anjagi anakipun, linggih ing sacêlaking patilêmanipun. Wiwit kala samantên sampun botên nate olah-olah babar pisan.
Dene Dhinabandhu bingung, kuwatos bilih kecalan sadaya darbèkipun. Manawi badanipun piyambak ngantos kêtrajang sakit ingkang ngajrih-ajrihi punika, tamtu nêmahi pêjah, sadaya artanipun lajêng badhe kaêbrèh-êbrèh Satyabati. Saupami [Sau...]
[...pami] sumêrêp pêpanggenan ingkang kenging dipun ungsèni, tamtu inggih sampun pangkat ambêkta kadonyanipun sadaya, namung kemawon botên gadhah mitra satunggal-tunggala. Badhe midêr-midêr ing margi ambêkta arta samantên kathahipun botên sagêd, manawi sagêda botên dangu mêsthi badhe kabegal sarta dipun pêjahi tiyang. Mila inggih kêpêksa wontên ing sênthongipun kemawon tanpa wontên ingkang têtulung, namung nênuwun dhatêng ingkang murbèng alam, mugi kaparingana wilujêng. Sapunika botên nate angsal sarapan kados adat sabên saking anakipun. Ingkang makatên punika botên patosa dados manah, tumbas sêkul sawatawis sampun kaanggêp cêkap.
Botên watawis dangu malih Balahi sampun botên emut punapa-punapa, tansah gêrêng-gêrêng kemawon. Satyabati linggih ing sacêlakipun, ngêpêti lan ngêlus-êlus bathukipun ingkang bêntèr punika. Ing sakawit Satyabati taksih gadhah pangajêng-ajêng anakipun badhe saras, awit sakit cacar punika ing dhusunipun sampun limrah, lan sasumêrêpipun Satyabati inggih wontên tiyang cacarên ingkang lajêng saras. Nanging sarêng sampun sawatawis laminipun, ngrêtos bilih sêsakit wau saèstunipun ambêbayani sangêt. Manahipun kados kajuwing-juwing jalaran saking susahipun. Hêm, mêmêlas sangêt dene gênging katrêsnanipun Satyabati sampun botên sagêd nulungi anakipun.
Rumiyin Satyabati gadhah manah aluwung nigas jangganipun piyambak tinimbang ngasih-asih dhatêng bapakipun ingkang cêthil punika, ananging sapunika sampun botên ngetang wirang tuwin gêthingipun, enggal murugi babakipun atawan-
golèk dhoktêr. Ing desa kene ora ana dhoktêr siji-sijia. Yèn kowe arêp ngundang dhoktêr, kudu mênyang tôngga desa, lan manèh aku ora ngrêti sapira wragade. Kajaba ambayar pituwas marang dhoktêre dhewe, uga kudu ambayari wragading tunggangane sarta nyuguh wedang lan liya-liyane. Kang mangkono iku aku ora bisa.
Satyabati muntab muringipun, gagasanipun: Iki manungsa apa setan. Wusana wicantên bêngis: Anggèn sampeyan numpuk arta sundhul langit punika badhe kangge punapa. Punapa manawi sampeyan pêjah badhe kabêkta. Môngka anak kula badhe pêjah, punapa bapak botên purun cucul arta sawatawis rupi kemawon.
Dhinabandhu nyat ngadêg kalihan wicantên cuwawakan: Aku duwe dhuwit saka ngêndi. Sabên uwong padha ngira, yèn aku sugih dhuwit. Apa kowe ora wêruh yèn aku prasasat ora mangan lan sandhanganku pating srêmpal. Apa iku pratandhaning kasugihan. (Badhe kasambêtan)
Nuju ing môngsa rame-rame, wontên pakêmpalaning para mudha adamêl pahargyan, inggih punika para pakêmpalan bal-balan sami têtandhingan: B.A.S. (Budi Angga Saras) tandhing kalihan R.A.S. (Rukun Agawe Santosa). Dene ingkang sami main, panganggenipun sami cara wayang sadaya (bal kostime).
Jêmpolipun B.A.S. pun Gônda, inggih: Gôndamana, panganggènipun wayang cara Gôndamana.
Jêmpolipun R.A.S. pun Gathut, inggih: Gathot, panganggènipun wayang cara Gathutkaca.
Kocapa, panepangipun bal Radèn Gôndamana sakêlangkung bantêr, kalihan pacak gulu: jêglig, bal ngênêr gul. Radèn Gathutkaca, ingkang dados kipêr anglunjak sakêlangkung bantêr, prasasat mabur. Saking rosaning anggènipun namplèk bal, tanganipun kalih pisan anggubêd palang, kados main kêmidhi, main rèhsêtok, jamang mèh mancêlat, salajêngipun kêbanting dhawah, wusana kasliyo tanganipun.
Radèn Ôntasena malajêng badhe nulungi sadhèrèkipun, kalihan mungêl: aja-aja, saking bantêring anggènipun lumajêng, sukunipun kêblowok ing siti, kadosdene jumêdhul saking bumi. Sambatipun: adhuh.
Sang Bima, kurda, murina ing para putra, kêsupèn bilih nuju bal-balan, andhupak Radèn Gôndhamana, pandhupakipun kados andhupak siti bantala, ingkang amblông sajung wiyaripun.
Danawa sabrang golongan B.A.S. tansah anggêrêng, prayitna wontên sawingkingipun Sang Bima, katingal [ka...]
Radèn Satyaki (R.A.S), botên katalompèn, nyêblakakên sampur, lumajêng anggêndring nyêgat badhe dhawahing bal.
Dèwi Srikandhi, dados juru pamisah, sarêng priksa ingkang main badhe rêsah, lajêng nyêmpriti: thiyut, thiyut.
Garèng : Truk, Truk, aku arêp takon karo kowe. Sajêrone minggu kiyi kowe apa ora katêkan nonah-nonah adol kêmbang. Wah,
omahku, kuwi kok banjur cêngkelak bali bae.
Petruk : Wiyah, iya ora prêlu nganggo landhêp panggraitane, sabên
ora saka karêpe dhewe, nanging saka pakone pangrèh ing papan pangupakaraning bocah ing Bogor, dadi olèh-olèhane iya ora kanggo dhewe, nanging kanggo papan pangupkaraning bocah mau.
Garèng : Alkamdulilah, kathik kaya diosikake, tujune aku ora awèh sapèthèl-pèthèla. Wong aku kiyi dudu bangsane wong umuk-
anggonku nêtêgi lawang nonah mau, awit miturut kang wus dipacak ana ing Kajawèn kene, papan pangupakaraning [pangupa...]
[...karaning] bocah ing Bogor kuwi ngêmungake kanggo bocah-bocah anake bôngsa Walônda.
Petruk : Hêm, wong urip nang donya ki pancèn angèl, apa manèh kêpengin diunèkake: ngungkuli sapadha-padha, ora angèla, lagi supaya diarani: lumrah uwong bae, wis rêkasa. Sanyatane dhêmên driyah, jakat, wèwèh, mitulungi sapadha-padha, kuwi kalêbu utama-utamane wong ngaurip, kabèh agama, ya agamaa Kristên, Buda lan sapêpadhane, kuwi kabèh padha andhawuhake mêngkono, malah ing agama Islam, jakat iku kalêbu rukun Islam kang limang prakara. Dadi yèn wong saaku kowe kuwi, yèn kêpenging diarani wong lumrah, sabisa-bisa iya ora kêna ninggal: jakat lan driyah.
Garèng : Lho, kuwi aku ora maido, Truk, nèk tumrape bangsane dhewe, aku ya mupakat, nanging yèn kudu driyah utawa jakat nyang bôngsa Walônda, wah, aku kok ora nodhêg têmênan, dhing.
Petruk : Kowe dak dongèngi ya Rèng, rungokna. Ing jaman kuna ana wong kang tokid bangêt, sabên dina anggone ngibadah nyang Pangeran tanpa ana kêndhate, cêkake wong ngulama gêdhe têmênan. Sawijining dina ana wong Yahudi ngêmis mrono, ngulama mau ora gêlêm awèh apa-apa marang wong kapir mau, jarene lagi ewuh ngibadah. Jalaran saka iku, wong ngulama mau banjur kêsiku ing Pangeran, dosane ora bakal dingapura, yèn durung anjaluk ngapura marang wong ngêmis bôngsa Yahudi mau. Ing kono rak wis cêtha wela-wela, yèn wong arêp awèh pitulungan marang sapadhaning umat, kuwi ora kêna mawang: bôngsa, agama lan sapadhane. Ing kono wêruhe mung ana wong kang lagi kasangsaran, wajibe kene iya mung kudu mitulungi marang sapêpadhane umat kang lagi nandhang sangsara mau.
Garèng : Lho, sajake kok banjur anggawa-gawa agama mêngkono. Ya wis, nanging saiki aku arêp takon karo kowe: apa wis dadi wajibe aku kowe kudu awèh pitulungan bocah-bocah anak jadah, têgêse anak-anake wong sing ora padha ningkahan. Ing môngka jarene, wong lumrah yèn kêtêmu bocah mêngkono kuwi, yèn banjur nothok gundhule, olèh ganjaran. Kajaba kuwi jarene
mau karêpe arêp nuduhake, yèn gêdhe-gêdhening dosa kuwi prasasat ora ana sing ngungkuli kaya dene laku jina. Ora ngêmungake sing nglakoni bae, olèh paukuman, sanadyan wohe laku jina mau, uga kêtumusan tômpa paukuman. Mulane, ya Rèng, ing bakbab. kiyi kowe sing ngati-ati. Lèrènana saiki anggonmu yèn ana bathuk kalimis sathithik banjur
Garèng : We, lha, cilaka, kathik andakwa [anda...]
[...kwa] sing ora-ora, sarta ora ngèlingi pisan-pisan anane wong wadon jaman saiki. Aja manèh nganti ana wong têka ngunggah-unggahi, nyaine ora
ing ngarêp, yaiku: apa wis wajibe kowe lan aku kudu awèh pitulungan marang bocah-bocah anak jadah mau.
Petruk : Sadurunge aku amangsuli pitakonmu, aku arêp takon dhisik nyang kowe, wangsulana. Mungguhing kowe mangan iwak pitik, sapi, wêdhus lan sapadhane, kang kewane ora sarana disêmbêlèh dhisik, kuwi kêpriye.
Garèng : We, lha, gênahe nyual Petruk kiyi, tujune aku wis tau dadi angguk pirang-pirang sasi, dadi iya ora kewran nyang pitakonmu mau. Iwak kewan-kewan sing kok kandhakake mau. Yèn matine ora sarana disêmbêlih dhisik, nèk miturut agamaku iya kharam, miturut prentahing Pangeran: sakabèhing bangke, gêtih lan babi kuwi kharam, ning kewan-kewan sing pancèn dikalalake, nèk matine mau disêmbêlih sarana nganggo asmaning Allah, lan sing urate gulu têlu nganti pêdhot, kuwi iwake yèn dipangan kalal.
Petruk : Iya wis, saiki aku takon manèh, yèn kowe kabênêr anjajan ana ing rèsturan upamane, apa kowe bisa mêsthèkake, yèn bêstik sing kok pangan kuwi daging sapi sing matine nganggo dibêlèh dhisik. Dadi apa kowe bisa mêsthèkake, yèn iwak mau kalal têmênan.
Garèng : Bab kiyi aku ora wajib ngurus, wêruhku mung mangan iwak sing kalal, apa matining kewane disêmbêlèh utawa mung dipênthung bae, kuwi dudu prakaraku, ning prakarane sing adol.
Petruk : Kuwi bênêr. Kene ora prêlu ngurus apa-apa, wêruhe mung mangan bae. Mêngkono uga mungguhe wong arêp tulung nyang sapadhaning umat, kuwi ora prêlu ngurus apa-apa manèh. Wêruhe: lho, kae ana wong kasusahan, aku wajibe kudu awèh pitulungan, cuthêl.
Wiwit tumapakipun wulan Januari taun ngajêng punika, propènsi-propènsi badhe ngêdalakên pranatan,
kandhidhat iksamên bagiyan kapisan ing pamulangn luhur pangadilan ing Batawi, Tuwan Tj.
waragat f 3000.-. Pamulangan calon priyantun ing Magêlang ugi badhe mèngêti makatên.
Wiwit tanggal 6 wulan punika ing Cirêbon katêtêpakên tuwuh sêsakit pès.
Ing Cilacap mêntas wontên jawah angin agêng, kathah kawat listrik ingkang pêdhot, danguning jawah angin ngantos 20 mênit. Ing kampung Wanasari wontên griya ambruk tiga iji. Ing margi krompengan wontên wit kênari sol, ngantos ngalang-alangi margi.
Ing Kaliurang, Ngayogya wontên nonah asli saking Wanasaba ngajal jalaran sakit pès. Ingkang wajib sampun nyatakakên, tikus-tikus ing Kaliurang kathah ingkang kenging sakit pès.
Radèn Tumênggung Nitipura, abdi dalêm dhoktêr ing Surakarta, ingkang kadhawuhan anglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi, sapunika sampun lulus, saha sampun wangsul dhatêng Surakarta.
Ing Madiun wontên kalawarti enggal nama De Verkenner, mawi basa Walandi tuwin Malayu, mêdalipun sabên tanggal 5 tuwin 20 wulan Walandi, redhakturipun Tuwan Wiryapraja (ngrangkêp dhirèktur), 2 Tuwan Suraatmaja. Kalawarti wau kalêbêt waosanipun para priyantun pangrèh praja.
Ing Jêmbêr wontên paguron kasampurnan, ingkang dados guru jêjuluk: rama, badanipun mawi dipun cèt cêmêng, murih tiyang ngandêl manawi piyambakipun titising Bathara Wisnu. Semahipun jêjuluk Dèwi Sinta, anak jêjuluk Pandhu. Kathah tiyang ingkang dhatêng anggêguru, sarananipun mawi ambêkta mori, tindhih arta gangsal rupiyah. Pamêjangipun wontên ing wulan Sapar, murid mawi dipun pocong katilêmakên, lajêng kawêjang. Kyai wau sagêd anjôngka, benjing ing taun 1930 têtiyang sami pêjah, kajawi para muridipun. Kapitadosan kados makatên punika gampil ngerubakên tiyang kathah, nanging botên sande namung badhe dados padamêlanipun ingkang wajib.
Ing wulan punika kumisi inlansêrèhpêrsun badhe parêpatan wontên ing Jawi Kilèn tanggal 15 jam 6 sontên wontên ing sositit Serang. Tanggal 16 jam 6.30 lan manawi prêlu tanggal 17 jam 8.30 enjing, wontên ing dhepartêmèn têtanèn ing Bogor. Tanggal 21 jam 6 sontên tuwin
Kala tanggal 8 wulan punika, ing Majalêngka wontên tiyang kêkalih badhe minggah kaji bidhal saking kampungipun, dipun garubyug ing tiyang kathah, ngantos kalih atusan. Sarêng lampahipun badhe anglangkungi krêtêg gantung tosan (panjangipun 38 mètêr, lêbêting dhasar 10 mètêr, nuju asat) kapala dhusun ingkang ambawahakên mênggak, sampun ngantos langkung sêsarêngan, nanging têtiyang ingkang sami langkung botên maèlu, mêksa lajêng kemawon. Wusana krêtêgipun ambrol, sadaya ingkang sami langkung kêcêmplung, wontên tiyang sakawan ingkang kêtatap ing sela, pêjah, gangsal nandhang tatu rêkaos, pitung dasa tatu sawatawis. Kapala dhusun lajêng lapur dhatêng kabupatèn Majalêngka. Botên dangu ngintuni dhoktêr saking Kuningan kanthi patih, dhirèktur rêgènsêkap wèrkên, tuwin komisi bôngsa ahli dipun tindhihi dening Tuwan Ir. F. Esser, ingkang bupati ugi lajêng rawuh. Têtiyang ingkang tiwas utawi kasangsaran, sami kabêkta dhatêng griya sakit Kuningan. Miturut papriksan, botên anglêpatakên bab yêyasan, prakawis taksih kapriksa.
Kawontênanipun ewah-ewahan lampahipun sêpur sênèl saking Wèltêprèdhên kêtingal botên sapintêna majêngipun, malah katingal kirang, ewadene tumrapipun sêpur kilat Wèltêprèdhên-Surabaya sadintên, sanadyan ingkang numpak namung sakêdhik, ugi anglêgakakên. Sêpur sênèl Wèltêprèdhên-Ngayogya, wontênipun tiyang numpak tanggal 1 klas 1 ênêm, klas 2 tiga wêlas, klas 3 kawan dasa tiga. Tanggal kalih urut-urutanipun: 3. 9. 27. tanggal tiga: 5. 13. 19. tumrapipun sêpur sênèl kalêbêt botên sapintêna. Dene sêpur kilat, tanggal sapisan: 4. 13. 33. tanggal kalih: 3. 8. 17. tanggal tiga: 2. 16. 37. môngka sadhiyanipun panggenan ing sêpur kilat wau klas satunggal 12, klas kalih 25, tuwin kêlas tiga 70. Nanging tumrap sêpur sênèl saking Surabaya dhatêng Cirêbon, utawi kosok-wangsulipun, kêtingal majêng.
Radèn Adipati Arya Muhamad Ahmad, bupati ing Kuningan, tuwin Radèn Mas Ngabèi Partana Andayanata, wadana pangrèh praja Mangkunagaran, sampun sami dumugi ing Groningen, prêlu badhe nyinau bab tumindaking têtanèn ing ngriku.
Kawartosakên, Tuwan Tamrin, wèd odhêr gêminte ing Batawi, mêdal saking anggènipun dados wèd odhêr, jalaran botên dipun pilih dados wêwakil bêrgêrmistêr, malah dipun langkahi andadosakên wêwakil tiyang sanès, nama Tuwan Leewis. Ing bab punika nuwuhakên kirang marêming ngakathah, para warga gêmintê tiyang siti lajêng sami mêdal. Samantên kawontênanipun kamajêngan saha raosing kabangsan ing jaman sapunika.
Lêngganan nomêr 1679 ing Taman. Pamundhut panjênêngan anglêbêtakên, adpêrtènsi botên sagêd kawrat ing Kajawèn, awit kajawi botên sagêd dadakan, tumrap adpêrtènsi kados makatên punika wêdalipun badhe kasèp sangêt. Makatên malih waragadipun f 12.50 kêdah kabayar rumiyin.
marmanipun karsanira arsa wangsul / ngambali ing yuda / dupi prapta ing nagari / Pasantênan anjujug wismèng bok rôndha //
dadya ngungun dene ing Kêmiri suwung / nyana lamun oncat / ngalih desa lyanirèki / awit saking kapêpêt ing kawirangan //
duk angrungu Sêkèbêr mangsuli asru / hèh ta sang dipatya / payo sakarêpmu dadi / yêkti nora cuwa atandhing lan
Sêkèbêr lon wuwusira / lah Pragola iku bêcik / nanging ing pamintaningwang / yèn sira sor dening mami / prajanta kang sêpalih / dadia bubuhan ingsun / lamun kasor manira /
padha waspadakna mangkin / sapa kang dhihin kumambang / tumimbul dhasaring warih / yèku ingkang kalindhih /
bali / sandika ingkang liningan / saksana kêkalih nuli / ambyur maring jaladri / datan antara ing dangu / karone tan katingal / kocapa sang adipati /
tuhu bawera kêpati / dhasaring guwa warih / nyalèntrèng lir êrong tikus / marmanta
punika gambar pasareanipun Sultan Maulana Hasanudin ing Bantên, dipun gambar saking manara.
Wêwarahipun karangan ing nginggil punika kajêngipun prasaja sangêt, inggih punika mêngku kajêng, tiyang gêgriya punika kêdah sagêd ngrêrêngga, lan rêrêngganipun wau kêdah sae panatanipun, utawi sagêd prênah, awit botên dupèh sugih prabot, manawi botên sagêd nata malah katingal pating blangkrèh kados barang titipan. Beda kalihan ingkang sagêd mrênahakên, sanadyan barang namung sakêdhik, katingalipun sae, araos kobèt nêngsêmakên.
Pandhapining griya ingkang ngrêsêpakên (griya asistèn wadana ing Pagadhènbaru)
Bab panataning barang ingkang tata prênahipun, punika tumraping para wanita ing jaman sapunika sampun botên nguciwani, awit kajawi sagêd nata, ugi botên kêndhat anggènipun rêrêsik. Beda kalihan jaman kêmproh-kêmprohan, palênggah dian ingkang wontên ngajêng, mejanipun asring kenging pun sêrati, saking kathah balêdugipun. Ingkang dipun wastani jaman kêmproh punika rekanipun ngawon-awon wanita jaman kolot, ingkang sapunika sampun dipun sêbut êmbah, samantên wau namung kangge jangkêping pangawon-awon, awit pangalêm punika manawi botên dipun sisihi kosokwangsulipun kirang sêdhêp.
Nanging murih botên adamêl rêngating panggalihipun para wanita êmbah, prayogi dipun aturi pangalêm. Sayêktosipun botên kok kêmproh
makatên, salugunipun namung saking kiranging sagêd nata rêrênggan, awit dhêdhasaripun namung sarwa prasaja, rêsikan inggih sampun nindakakên, kaot dèrèng kados sapunika, rêsikaning wanita kina sèlèhipun kaantukakên dhatêng linulutan ing rijêki, mila rêsikanipun ngantos dumugi latar punapa, sumrambah ngantos dumugi padaringan, ngawekani manawi Dèwi Sri rawuh sampun ngantos cuwa ing panggalih. Sarêng wanita jaman mudha: rêsikan punika adamêl kasarasan, malah botên kasarasan lair kemawon, dalah kasarasaning batos inggih dipun udi, kados ta asrining sawangan. Punika sagêd damêl sarasing batos, mila sanadyan èstri inggih rêna nanêm sêsêkaran, asrining sawangan wau kenging dipun wastani dados sêkaring bale griya.
Ing ngriki nglajêngakên bab kajênging sêkar bale griya, punika sayêktosipun botên pinanggih wontên ing sawangan ingkang dhapur rêrênggan makatên, sajatosipun anak, mila ngantos kalêbêt ing bêbasan: sêpênipun bale griya punika manawi tanpa lare, mila sampun mathuk sangêt manawi lare punika dipun pindhakakên sêkaring bale griya.
Wujuding sêkar bale griya lan sêkar patamanan
Bab anak punika tumrapipun para maos ingkang pêputra tamtunipun sampun sagêd anggalih piyambak, utawi manggalih ngantos kandhas sayêktos. Cobi saupami wontên sayêmbaran baut-bautan ngalêm anak, kintên kula botên wontên tiyang ingkang botên pintêr, sanadyan anakipun kados setanan, mêksa tuwuh pangalêmipun, upami irungipun pèsèk ngantos lamat-lamat, taksih sagêd mungêl: wah, irunge anakku mèmpêr Radèn Rama Jayapati, sanadyan awon, nanging taksih katitipan sae. Dalasan burik kemawon, manawi buriking anak inggih taksih dipun êlêm: wah, burike anakku le gêdhi-gêdhi. Sadaya wau ngantos nuwuhakên bêbasan kancana wingka.
Manawi dipun manah makatên, punapa kabêgjan, kasênêngan tuwin sanès-sanèsipun punika namung dhumawah ing tiyang anak-anak. Manawi dipun manah sabrebetan, utawi dipun sawang lair pancèn makatên, awit sintên tiyangipun ingkang botên sênêng ningali anakipun saras, lêma-lêma, agêngipun dados lare pintêr, sêpuhipun dados tiyang sugih singgih. Hêm, sabên tiyang tamtu kapengin.
Nanging manawi nyata makatên lajêng kadospundi, dene kawontênan ing donya têka tanpa têtimbangan. Mila prayoginipun dipun galih panjang, sayêktosipun tiyang anak-anak punika tiyang kalêbêt paukuman, salêbêtipun kuwajiban tansah
ngrisak manah, anak wiwit bayi sampun nyukani padamêlan, bapa biyung kapurih ngopèni, manawi sukêr sakit, tiyang sêpuh kapurih rêkaos, manawi lare ambêlêr, tiyang sêpuh kapurih anyêl, manawi murang sarak, tiyang sêpuh kapurih risak manahipun, dene pungkasanipun, manawi anakipun ngrumiyini pêjah, tiyang sêpuhipun kapurih nangis, malah kapurih ngênês pisan. Dados ngasoning tiyang sêpuh ingkang gêgayutan kalihan anak, punika manawi anakipun sampun uwal saking anggènipun dados têtanggêlan, ing ngriku kasanepakakên luwar saking paukuman.
Wosing andharan punika anggambarakên, bilih bingah lan susah punika tansah gêgandhengan.
Punapa kêparêng kula nyambêti karanganipun sadhèrèk Siti Suharti ing Kajawèn ôngka 88 inggih punika bab kadospundi mênggah antêping wanita lan priya, ananging atur kula punika botên pisan-pisan bilih anyaruwe, saèstunipun namung lugu matur salêrêsipun, saha ugi namung tumut-tumut kemawon.
Sadaya pangandikanipun sadhèrèk Siti Suharti punika, lêrês pancèn inggih makatên, bilih wanita manawi kadhasaran manah mantêp ingkang tamtu inggih sêtyatuhu ing wacana, botên ambalenjani, saha ugi dipun wujudi. Anamung kaantêpaning priya sanadyan sampun kêwêdal prasêtyanipun dhatêng wanita, ewadene ugi asring dipun cidrani, saha namung kangge sêkar lathi kemawon. Ingkang makatên wau saking pamanggih kula bokmanawi saking kathahing godha-rêncana ingkang tumanduk ing sanubarinipun. Awit priya punika botên namung wontên ing griya kemawon, ananging kathah têbanipun saha wiyar polatanipun. Dados botên kados wanita namung tansah ngundhêr wontên griya kemawon (lo punika manawi ingkang taksih ngênggèni kaum kolot).
Ing Sêrat Menak, wontên prasêtyanipun tiyang agung Menak Jayadimurti kalihan Dèwi Muninggar makatên, tiyang agung botên badhe krama angsal wanodya sanèsipun rumiyin bilih dèrèng dhaup kalihan Dèwi Muninggar, samantên ugi Dèwi Muninggar botên badhe krama angsal priya sanès kajawi tiyang agung, wusananipun ingkang têtêp prasêtyanipun wau Dèwi Muninggar, dene tiyang agung botên sagêd nêtêpi prasêtyanipun, amargi nalika wontên nagari Mêsir, inggih punika sadèrèngipun kêlampahan dhaup kalihan Dèwi Muninggar putri Mêdayin, tiyang agung sampun anglampahi krama rumiyin angsal putri Mêsir Dèwi Sêkar Kêdhaton. Dene anggènipun krama wau sayêktosipun botên saking kajêngipun piyambak, ananging saking pamrayoginipun [pa...]
[...mrayoginipun] Dèwi Jarahbanun, inggih punika satunggiling putri ingkang sampun nate anyaèni dhatêng tiyang agung, pramila tiyang agung ugi kêpêksa nuruti punapa sapamrayoginipun Sang Rêtna Jarahbanun wau, jêr rumaos sampun karoban kautamèn.
Ananging sanadyan anggènipun krama tiyang agung wau botên saking kajêngipun piyambak, inggih têtêp anyidrani prasêtyanipun ingkang sampun kêlair dhatêng Dèwi Muninggar, anamung sarèhning tiyang agung punika kadamêl satunggaling priya ingkang utami, tuwin botên nate cidra ing janji, pramila cidranipun wau lajêng dipun wangun dening pujôngga supados sampun kêtingal bilih sayêktosipun tiyang agung sampun nate cidra ing ubaya, makatên malih tandhanipun sarêng kagungan putra saking Dèwi Sêkar Kêdhaton ingkang nama Radèn Maryunani, lajêng dipun cariyosakên bilih saking kaelokaning pangeran kadadosan saking pasupênan. Ingkang makatên wau manawi dipun manah punapa inggih angsal nalaripun, sanadyan saking karsaning Allah pisan, dene namung saking supêna kok sagêd dados. Pramila Dèwi Muninggar inggih maibên sarta sangêt runtik panggalihipun, awit rumaos bilih dipun cidrani dening tiyang agung. Namung sarèhning pawèstri punika panggenaning apês (nanging jaman rumiyin, manawi jaman sapunika inggih botên ta bilih apês sangêt, jêr sampun santun jamanipun) pramila dangu-dangu inggih lajêng dipun pupus sarta trimah ngawon. Dados tiyang agung wau sanadyan anggènipun prasêtya sampun lair têrusing batos, têgêsipun botên namung lêlamisan, ewadene inggih mêksa botên sagêd têtêp, bokmanawi ingkang makatên wau sampun dados mêsthinipun bilih bôngsa priya punika angèl sangêt manawi nêtêpi ubayanipun. (Badhe kasambêtan)
Sêsakit punika ing Indonesiah utawi tanah sanès-sanèsipun ingkang hawanipun bêntèr sampun waradin wontên.
Basilipun ingkang nukulakên sêsakit wau bangsanipun spirochaeten, ingkang dados wiji sêsakit raja singa (syphilis) bedanipun sêsakit pathèk lan syphilis punika pathèk botên kêras lan botên ngrisak sangêt-sangêt dhatêng ingkang sakit wau utawi turunanipun botên katrajang. Sarêng syphilis sêsakit ingkang kêras lan angrisak sangêt dhatêng ingkang kataman lan turunanipun sagêd risak sangêt kadadosanipun.
Limrahipun ing padhusunan, ingkang pathèkên punika lare-lare, wontên satunggal kalih tiyang sêpuh ingkang katrajang. Tiyang-tiyang ingkang pathèkên punika [pu...]
[...nika] ingkang dipun raos sakit linu pêgêl ing ros-rosan lan balung-balung, langkung-langkung ing wanci dalu. Sampun limrah ing padhusunan, manawi lare-lare ingkang sami sakit bêntèr wanci dalu ngrengan, tiyang sêpuhipun sok mungêl: bocah iku manawa arêp mêtu pathèke. Trêkadhang saèstu, ing sawatawis dintên thukul pathèkipun, bêntèripun lajêng ical, dalu botên ngrengan malih. Pamanggihipun tiyang-tiyang wau manawi lare botên mêdal pathèkipun punika tansah sakitên warna-warni kemawon. Mila ing padhusunan sakit pathèkên punika sampun dipun anggêp mêsthi wontênipun, manawi wontên lare pathèkên punika inggih kaanggêp sampun limrah. Sêsakit pathèk nularipun saking satunggaling tiyang dhatêng tiyang sanès, jalaran gêpokan. Ingkang saras kulitipun babak utawi busèt kalêbêtan wiji sêsakit wau. Manawi pangangge ingkang sampun rêgêd gupak iluning korèng pathèk dipun angge utawi kacêpêng tiyang saras sagêd ugi katularan, lalêr ingkang mencok utawi ngrubung korèng pathèk sêsampunipun pindhah mencok dhatêng tiyang saras ingkang kulitipun pinuju busèt utawi babak, suthang utawi sukunipun lalêr ingkang gupak rêrêgêding pathèk punika lajêng sagêd nularakên.
Gambar ingkang sisih kiwa taksih sakit, ingkang têngên sampun saras.
Manut ingkang kasêbut ing buku-buku kadhoktêran, lare utawi tiyang ingkang sampun nate pathèkên punika adat botên sagêd katrajang malih, dados sampun kalis. Ananging nyatanipun botên makatên. Limrahipun tiyang utawi lare sagêd rambah-rambah pathèkên utawi sakitipun sagêd kumat malih, punika kula sampun nyipati piyambak, dalasan ingkang dipun jampèni suntikan ugi makatên. Kangge jampi pathèk botên cêkap sapisan kemawon, sakêdhik-sakêdhikipun kêdah rambah kaping tiga, langkung-langkung manawi pathèkipun mêdal ing tlapakan, dipun wastani bubul.
Sasampuning incubatie utawi sluimertijdperk, wêkdal antawisipun lumêbêting wiji sêsakit ing badan kalihan thukulipun sêsakit 2-3 minggu. Ingkang kataman wêkdal samantên badan kraos bêntèr sakêdhik, ros-rosan lan balung sami linu lajêng ing panggenan kulit ingkang katularan spirochaet (wiji sêsakit pathèk) sami mrongkol agêngipun sami kalihan kacang kêdhêle sagêd saklungsu utawi langkung agêng, salêbêtipun kalih dintên ingkang mrongkol-mrongkol wau sagêd mêcah dados korèng ingkang mundul, korèng wau ngêdalakên jitah utawi nanah ingkang sagêd garing dados upil, nutupi korèngipun katingal rêgêd abrit sêmu jêne utawi ijêm jêne. Manawi upil kaklothok lajêng katingal korèng dados abrit kadosdene framboos mila korèng pathèk dipun namakakên framboesia thukulipun korèng pathèk wau wontên ingkang satunggal [satung...]
[...gal] kalih, wontên ingkang kathah, gumantung panggenan ingkang katularan, asring kemawon ing badan sakojur thukul pathèkipun jalaran wiji sêsakit sampun kabêkta dening êrah. Ingkang limrah thukulipun pathèk kathah wongtênwontên. ing rai, ingkang ing têmbe andadosakên risak lan awoning warninipun tiyang wau.
Lare sêsêpan ingkang gadhah pathèk ing lambe nusu biyungipun, susuning biyung sagêd katularan dados pathèkên, kosok-wangsul biyung ingkang nusoni lare gadhah sêsakit pathèk ing susu, jalaran lare nusu biyungipun, sagêd katularan pathèkên. Badhe kasambêtan.
Cariyosipun Dhusun Kuthaliman Ondêr Dhistrik Pasir, Dhistrik lan Kabupatèn Purwakêrta, Sababipun Botên Kenging Kalêbêtan Priyantun
Kintên-kintên sampun 200 taun sapriki, sasedanipun Radèn Tumênggung Yudanagara I Bupati Banyumas. Saking karsa dalêm Kangjêng Sinuhun Kartasura, nêtêpakên satunggaling priyantun Kartasura jumênêng bupati Banyumas.
Putranipun Radèn Tumênggung Yudanagara I ingkang kakung sêpuh piyambak miyos saking garwa pangrêmbe, botên têrang namanipun. Jalaran saking botên kanggêp anggêntosi kalênggahanipun ingkang rama, lajêng nyantri sarta mratapa ing rêdi Candhana, sukunipun rêdi Slamêt, wêwêngkon Dhusun Kuthaliman.
Sarêng antawis lami, bupati ingkang saking Kartasura tampi kalêpatan kalungsur saking kalênggahanipun. Kagêntosan putranipun Radèn Tumênggung Yudanagara I, ingkang miyos saking garwa padmi, asma Radèn Tumênggung Yudanagara II.
Putra saking pangrêmbe wau taksih wontên ing Kuthaliman, sarêng mirêng wartos ingkang rayi sampun jumênêng bupati ing Banyumas, nalika lurah dhusun Kuthaliman badhe pasok paos dhatêng Banyumas, kawêling dening radèn santri wau, supados kaaturna ingkang rayi ingkang bupati Banyumas, manawi sariranipun wontên dhusun Kuthaliman, sadaya wêlingan dumugi ingkang bupati, nanging dhawuhipun ingkang bupati botên pitados, kagalih tiyang ngakên-akên kemawon. Sabab ingkang raka wau sampun lami sangêt anggènipun tilar nagari sarta sampun wontên wartosipun seda.
Sareng lurah dhusun Kuthaliman wangsul ing dhusunipun, lajêng prasaja sadhawuhipun ingkang bupati Banyumas. Radèn santri sakalangkung nalôngsa, sabab pangajêng-ajêngipun jumênêng bupati botên kalêksanan, saya sarêng ingkang rayi ingkang jumênêng bupati, botên karsa ngangkên sadhèrèk sariranipun. Mila lajêng ngandika: Iki panggonan cilaka, têmbe buri aja ana bôngsa priyayi kang têka ing desa kene,
sabab sing nêkani desa iki bakal cilaka kaya awakku.
Cakêtipun dhusun Kuthaliman wontên dhukuh nama Kaliputra, kacariyos punika dhukuh ingkang asring karawuhan dening radèn putra wau.
Ing salêbêtipun Kuthaliman wontên pakuburan ingkang kanamakakên dening tiyang kathah nami pakuburan Panêmbahan Dalêm Santri, inggih punika pakuburan ingkang botên kenging kadhatêngan priyantun utawi tiyang ingkang gadhah blônja, inggih punika ingkang kakintên tiyang kathah ingkang kagungan wêwalêr punika, nanging tiyang kathah botên sumêrêp watêsipun bumi awisan punika, namung tiyang kathah sagêd cariyos, sakubênging kuburan Panêmbahan Dalêm Santri, kirang langkung sapal têbihipun, kasumêrêpan wingitipun, botên kenging kaambah tiyang cêpêng damêl gupêrmèn
têbihipun, wontên tilas pagupakan gajah, ingkang kakintên kagunganipun ingkang sumare ing ngriku, dados katêlah kuthaning liman.
Cariyos ing nginggil sadaya punika kula kintên sae kangge isèn-isèning kalawarti Kajawèn. Kangge panjagining kawilujênganipun para sadhèrèk ingkang dèrèng uninga, sarta ingkang pitados. Dene manawi wontên lêpatipun cariyos punika, kula nyuwun pangapuntên, sabab kula amung mêndhêt saking cacriyosan dhusun kemawon.
Redhaksi Kajawèn botên nêtêpakên têmêning dayanipun patilasan wau, nanging patilasan wau nyata wontên.
Ing sapunika ing Eropah sampun wontên gramopun mawi pirantos ingkang gêgayutan kalihan wanci kadosdene bèkêr. Dados saupami wungunipun sare mundhut pêthukan gêlathik glindhing, badhe dipun dhawuhana mungêl jam pintên, inggih sampun sumadhiya, kantun nyêtèl kemawon, garagaping wungu tamtu badhe sakeca. Nanging gèk mangke sarêng sampun kulina malah nganglêrakên anggènipun sare. Prayogi dipun nyatakakên manawi pirantos wau sampun dumugi ing ngriki kemawon. Wujudipun kados gambar sasisih punika.
Têmanggung punika nagari alit, kalêbêt wêwêngkon paresidhenan Kêdhu. Ingkang nama Kêdhu, saèstunipun inggih Têmanggung punika. Pamêdalipun nagari ngriku ingkang nama kondhang, punika kapal Kêdhu, ayam Kêdhu tuwin sata Kêdhu. Dene ingkang badhe kula andharakên ing ngriki bab panenan sata ing nagari Têmanggung.
Tanêman sata nêdhêngipun wanci dipun pêthik.
Ing Têmanggung punika sabên taun wontên panenan sata kaping kalih, amargi pananêmipun inggih kaping kalih, ing wulan Marêt dumugi wulan April, nanêm sata ing patêgalan, ing wulan Mèi dumugi wulan Juli, nanêm sata ing sabin. Panènipun sata ingkang katanêm ing patêgalan, wiwitipun wontên ing wulan Sèptèmbêr, ingkang katanêm ing sabin, wontên ing wulan Nopèmbêr. Mila wiwit ing wulan Sèptèmbêr dumugi Dhesèmbêr utawi Januari, ing Têmanggung tansah rame, inggih punika ramenipun tiyang sade sata.
Têtiyang dhusun ingkang sami panèn sata ing wêkdal wau tamtu sami sênêng-sênêng, amargi wancinipun tiyang sami sugih arta. Nanging sayêktosipun ingkang sênêng botên ngêmungakên tiyang ingkang sawêg sami panèn sata [sa...]
[...ta] punika kemawon, sanadyan sanès bôngsa ugi sami tumut bingah, malah trêkadhang langkung bingah tinimbang tiyangipun tani.
Caranipun ing Têmanggung, têtiyangipun tani ingkang sami nanêm sata, andamêl sata limrah, têgêsipun botên sata garangan. Panyadenipun sata wau wontên ing pacinan, utawi dhatêng tiyang Kudus ingkang sami dagang sata dhatêng pabrik sês krètèg.
Kawontênanipun ing padhusunan sarta ing nagarinipun Têmanggung, sapunika sawêg rame sangêt. Têtiyang ing dhusun sami nyambut damêl, wontên ingkang ngrajang godhong sata, wontên ingkang sawêg ngêpèni sata ingkang nêmbe karajang, wontên ingkang andamêl kranjang utawi mepe dêbog. Sanèsipun ingkang sampun rampung, sami kesah dhatêng kitha prêlu nyade satanipun. Enjing umun-umun, sampun kathah sangêt para tiyang tani ingkang sami nyunggi daganganipun sata dhatêng kitha. Dèrèng ngantos dumugi salebêting kitha para tiyang tani wau sampun dipun cêgati wontên ing watêsing kitha dening para sudagar bôngsa Tionghwa utawi tiyang pribumi asli saking Kudus. Ing panggenan ngriku kathah sata ingkang sami dipun tumbasi, ingkang botên kadadosan kasade ing ngriku utawi ingkang sami lêngganan, sami kabêkta dhatêng Pacinan. Saya siyang saya kathah cacahipun tiyang dhusun ingkang sami badhe nyade satanipun. Saking kathahipun ngantos ing ngajêng griyanipun para sudagar sata bôngsa Tionghwa, kêbak tiyang ingkang sami nawèkakên satanipun. Ningali kawontênanipun, sajakipun para tiyang tani wau sadaya bêtah arta, dados kasêsa sadaya, satanipun kêdah kadadosakên arta. Ingkang têmtu lampah makatên punika kirang prayogi, amargi panyadenipun lajêng têmtu kirang awisipun, nanging bokmanawi pancèn botên kenging dipun paibên, amargi èstunipun têtiyangipun padhusunan ing Têmanggung punika gêsangipun namung saking têtanèn, sanajana makatên, bok inggih sampun enggal-enggal sadaya dipun sade, wontêna ingkang dipun tirahakên kangge kasade sanès dintên.
Saking kathahipun tiyang ingkang sami sade sata, ing kitha Têmanggung sabên dintên kemawon tansah rame sangêt. Ing pundi panggenan ingkang kangge numbasi sata - ing Pacinan mèh sadaya - kathah sangêt tiyang sade jajanan warni-warni, èmpêripun para bôngsa Tionghwa sami kangge andhasarakên sêsadean, wontên ingkang warni têtêdhan, wontên ingkang warni sandhang pangangge. Swaranipun ing panggenan ngriku ugi gumrumung, ngantos kados pêkên. Bedanipun pêkênan kalihan botên, sakêdhik sangêt, srapasatprasasat. sabên dintên pêkênan.
Kajawi ramenipun tiyang sade sata utawi sanès-sanèsipun, kathahing taksi sarta bis inggih anggumunakên, prasasat botên lêt mênit tamtu wontên taksi utawi bis langkung, sami isi tiyang padhusunan sami nyandhang ngangge langkung saking padatan, utawi tiyang padhusunan sami ambêkta kranjang isi sata dipun tumpangakên sanginggiling bis, utawi sawingkingipun taksi. Margi dhusun ingkang suwaunipun awis sangêt dipun ambah ing motor, ing môngsa wau katrajang ing taksi, ngantos dumugi padhusunan ingkang inggil utawi lêbêt.
Ing sarèhning môngsa punika mangsanipun tiyang dhusun sami [sa...]
[...mi] sugih arta, tamtunipun tiyang ingkang sami nawèkakên daganganipun, warni sinjang sarta sanèsipun kathah sangêt, caranipun ugi warni-warni. Ingkang kathah sami ngungêlakên gramopun, supados anggènipun sadean sagêd jênak botên kesah dhatêng sanès panggenan, utawi supados dipun tumbasi dening para tiyang dhusun ingkang sampun sami anggembol arta.
Wontên malih ing môngsa panèn punika ingkang ngudi pados kauntungan, inggih punika para têtiyang ingkang badhe ngêdêgakên mainan putêr jam (senggotan) sapanunggilanipun. Saupami kalilan, tamtu saya miwahimêwahi. kaborosanipun têtiyang tani.
Mangke manawi sadaya satanipun tiyang dhusun sampun têlas, lajêng kantun rame mirêngakên swaranipun vrachtauto utawi grobag, ingkang sami ngangkati sata dhatêng sêtatsiun utawi nagari sanès. Saya mindhak dintên, suda ramenipun.
Para maos sagêd anggalih piyambak, kadospundi dayanipun panèn sata ing Têmanggung punika, ingkang prasasat angebahakên sadaya tiyang ingkanging. nagari ngriku, awit saking dhusun ingkang lêbêt-lêbêt dumugi ing salêbêting kitha. Makatên punika sabên taunipun.
Sanajana makatên, sampun sami anggalih manawi tiyang ing padhusunan bawah Têmanggung punika sami cêkap-cêkap. Lêrês gêsangipun botên wontên ingkang nama nalôngsa sangêt, kados ing sanès panggenan ingkang manawi pinuju môngsa pacêklik namung nêdha gaplèk sadintên sapisan. Ananging katimbang kalihan pamêdalipun siti ingkang botên sakêdhik, kenging dipun anèhakên, dene awit tiyang ingkang cêkap, têrang sangêt bilih gêminipun kirang sangêt, utawi sampun kablowok waunipun, dados angèl badhe limrahipun malih.
Ingkang têmtu manawi tiyangipun dhusun sami rêkaos gêsangipun, wontên ugi sanès bôngsa ingkang mulya jalaran saking punika, ingatasipun nagari Têmanggung punika alit, ananging ing ngriku kathah sangêt bôngsa Tionghwa ingkang sami sugih-sugih, ingkang jalaran saking dagangan pamêdalipun têtanèn saking tiyang dhusun, ingkang baku inggih punika sata.
Upaminipun para tiyang dhusun ing Têmanggung ngriku panjalimêtipun dhatêng kagêmèn kadosdene bôngsa Tionghwa, ing Têmanggung têmtu dados panggenanipun tiyang Jawi ingkang sami cêkap-cêkap, botên kêkirangan satunggal punapaa.
Benjing malih manawi ngintuni panjurung sampun kasêrat molak-malik. Prêlunipun sagêd ngenggalakên panggarapipun, awit manawi kasêrat molak-malik, nalika anggarap ingkang sasisih, sisihipun botên sagêd kagarap. Tindak makatên punika ngicalakên wanci. Red.
Petruk : Mara, Kang Garèng, saiki tuturna panyaruwene sarjana pararta ing layang kabar Swaratama, mungguh gêgubahane Radèn Rara Siti Suharti. Sing diunèkake cupêt kuwi sing kêpriye.
Garèng : Sadurunge ngandharake panyaruwene, luwih dhisik sarjana pararta mau anglairake bungahing atine, dene panjênêngane bisa mirêng lan nyipati ajune bôngsa wanita, anggone saiki para wanita wis sumêdya maju bêbarêngan priya, wanita wis ora manggalih ewuh-pakewuh lan ora manggalih rubêding panganggêm, jarene kabèh mau pantês kinêplokan.
Petruk : Yak, kok kaya aburing dara, kuwi pantês kinêplokan. Nèk mungguhing dara, kok yèn abure kêdhuwurên bangêt, sing duwe ya pancèn sênêng, nanging nèk anakku wadon upamane, majune kok kêdhuwurên, têmtune aku ya dhêg-dhêgan, awit aku kuwatir, yèn ing têmbe arêp tak lakèkake, banjur amangsuli: êmoh, êmoh, êmoh, wong aku wis duwe thentheman dhewe.
Garèng : E, lha, salah wèsêl, Truk, jaman saiki kiyi wis rada kamoran kulonan, karêpe pantês kinêplokan kuwi, arêp anglairake lêga lan sênênge atine. Kaya ta: nèk lagi nonton kêmidhi, sarampunge wong-wong sing nonton padha kêplokan: plok, plok, plok, kuwi anandhakake yèn sing ditongtonake dening kêmidhi mau, bêcik, agawe lêga lan sênênging atine sing padha nonton mau. Cara kaya mangkono kuwi saiki wis ditiru ing bangsaku. Saikine
samono majune. Wis, wis, saiki tak banjurne. Sauwise sarjana mau anglairake bungahing panggalihe kaya ing ngarêp, banjur angandikakake yèn ana emane sathithik,
dene sing akè-akèh ora tinuntun budi padhang, mung nuruti pangrasa, mula ya banjur kêblingêr utawa kêlantur-lantur anggone anggêgêgi panêmune dhewe utawa migunakake sêbab, sing pancèn ora kêna kanggo nyêbabake, eman, dene kêbangêtên anggone ngabotake pangrasa, banjur nyimpang saka kabêcikan, ala diarani bêcik, bêcik diwada ala.
ngandikakake sing mangkono kuwi, mungguh sing dadi sabab-sababe apa.
Garèng : Lho, kuwi ya sabab saka gêgubahane Radèn Rara Suharti, kang kapacak ana ing Kajawèn ôngka 88. Ing kono Radèn Rara Suharti ngandharake kasêtyane wanita lan priya, nganggo dituladani dêdongengan sawatara, yaiku: anggone Dèwi Sêtyawati lan Siti Sêndari padha nganyut tuwuh, marga padha anglabuhi ingkang raka. Kosok-baline nalika garwane Prabu Anglingdarma nganyut tuwuh, ingkang raka mung mriksani bae. Miturut pangandikane sarjana pararta mau, bab iki ora susah dirêmbug, sabab apa lêlakon kaya mangkono mau tumindak nalika ing jaman biyèn, lan sabanjure. Cêkake miturut pangandikane sarjana mau, anggone bab mau ora prêlu dirêmbug, awit panjênêngane wis yakin, manawa iku mung dêdongengan bae.
Petruk : Kabèh lêlakon sing wis kapungkur, sing kenene ora ngalami dhewe, rak iya kêna-kêna bae ta, ta, nèk arêp diaranana: mung dêdongengan bae. Awit ing sarèhning ora ngalami dhewe, iya ora bisa mêsthèkake bênêr lan lupute. Padhane: upama anake Kamprèt wis gêdhe sarta wis dadi priyayi,
mungguh karêpmu: sanadyan lêlakon sing aku kowe wajib ngandêl, ing sarèhning ora mênangi dhewe yèn arêp diaranana: mung dêdongengan bae, ya kêna-kêna bae. Wis, wis, bab kiyi aja dibanjurake, mung pasrah mênyang landhêping panggrahitane kang padha mirêngake. Saiki tak
salira punika botên kenging babar pisan, botên wontên kapêrluwan, botên wontên panggenan,... ènsoporut, têgêse dudu bangsane jêruk purut, nanging mêngkono sabanjure. Cêkake krêsane sang sarjana mau arêp ngandikakake, yèn anyut tuwuh kuwi ala bangêt, ora dadi kêparênging Ingkang Maha Agung, lan sapiturute.
Petruk : Wah, Rèng, iki pamawas salah wèsêl, Rèng. Sabên wong, sabên bôngsa, sabên agama, têmtu ngarani yèn nganyut tuwuh kuwi ora bêcik, ora dadi kaparênge Ingkang Kuwasa, sanadyan nagara dhewe iya anglaranging.anglarangi. Ananging sing digawe tuladan mau dudu anggone nganyut tuwuh, nanging anggone sêtya mênyang sing dingèngèri, yaiku lakine, nganti tega mênyang patine. Kanggo timbangane sing diarani dêdongengan mau, saiki tak wènèhi conto kasêtyan liyane, kang saèmpêr karo dêdongengan mau, yaiku jamane Sang Prabu Nero jumênêng nata ana ing Ngêrum. Kala samono durung pati akèh wong Kristên, lan sang nata piyambak ya dudu Kristên. Ing sarèhning sang nata ora kêdugi bangêt marang agama mau, andhawuhake marang wong Kristên supaya padha ninggal agamane. Sanadyan wong Kristên sing ora miturut arêp padha diukum pati, saking sêtyane nyang agamane mau, padha ambangkang, diplaur mati disêmbêlih lan disiksa katimbang nyidrani apa sing wis disêtyakake mau. Lho, anèhe ing kene, Rèng, sêtyane wong-wong Kristêm mau, sing matine prasasat padha ngayut tuwuh (awit sadurung-durunge rak wis padha ngrêti yèn ora miturut bakal dipatèni, dadi matine mau prasasat disêngaja) têka ora diarani ala, malah dialêmbana, digolongake wong suci. Wis, wis,
bilih sêrat kabar Phajar Asiah botên kawêdalakên malih, jalaran saking gêsanging sêrat kabar wau kirang sae. Ewadene ing bab punika ugi taksih dipun ihtiyari murih sagêdipun mêdal malih, nanging dèrèng tamtu lêstantun dados sêrat kabar padintênan, kintên-kintên dados kabar minggon.
Kawartosakên Tuwan H.A. Salim sampun wangsul saking Eropah, kintên-kintên tanggal 7 Dhesèmbêr ngajêng punika dumugi ing Tanjungpriuk, dhatêngipun Tuwan H.A. Salim wau tamtu ambêkta angsal-angsal ingkang migunani dhatêng kamajêngan.
Ing taun punika kantor pados tiyang Adek sampun anglêbêtakên tiyang 50.000 dados kuli kontrak, ingkang malêbêt dhatêng Dhèli kemawon 40.000. Kajawi punika benjing tanggal 1 Januari ngajêng punika Adek tuwin Zusuma badhe ngêdêgagên panggenan wontên ing Sêmarang.
Kawartosakên O.L. Mij. Boemipoetra ing Ngayogya mêntas parêpatan, nêtêpakên badhe mêndhêt andhil bang kabangsan ing Surabaya f 50.000.-. tuwin gadhah panêdha supados dhirèkturipun kadadosakên komisaris.
Sampun sawatawis minggu, ing Sêmarang saurutipun mangilèn dumugi jajahan apdhèling Kêndhal, wontên angin sakalangkung agêng sêsarêngan jawah. Griya-griya ing padhusunan kathah ingkang sami ambruk, kêkajêngan agêng sami sol (rungkat). Dalasan halte S.C.S. ing Jrakah ugi ambruk. Saha wontên tiyang satunggal ingkang nglêrêsi kèndêl ngaub ing ngriku katindhihan, tujunipun botên pêjah, namung sukunipun ingkang têngên putung, wusana têrus kabêkta dhatêng C.B.Z. ing Sêmarang. Têtiyang sanèsipun sami wilujêng. (Sk.) (gambar botên sagêd kapacak, kirang cêtha. Red.).
Wontên sawênèhipun lare èstri murid pamulangan netral ing Surakarta, kacilakan tugêl tanganipun, jalaran saking anggènipun dolanan. Pangagênging pamulangan lajêng nindakakên pitulungan, lare kabêkta dhatêng Ziekenzorg. Saking pamrayoginipun dhoktêr K. dhatêng dhoktêr Ch. dhoktêr ing Ziekenzorg, supados nindakakên papriksan ngangge Rongent, nanging dhoktêr Ch. botên mituruti, lan botên purun sêsarêngan nyambut damêl kalihan dhoktêr K dene sababipun saking pasulayan. Wusana lare ingkang kasangsaran botên dipun upakara salerêsipun. Tiyang sêpuhipun lare lajêng nyêrêg dhatêng pangagênging griya sakit. Salajêngipun wontên pawartos, bab punika dados papriksan saking pakaryan kasarasan. Kintên-kintên satêlasing kontrak, benjing wulan Pèbruari, dhoktêr Ch. botên nyambut damêl wontên
langkungan bayaran sêkolah. Wangsuling langkungan bayaran wau namung tumindak anak-anaking tiyang satunggal, ingkang sampun sêkolah 6 wulan. Lajênging ewah-ewahan wau, lare nomêr kalih, tiga salajêngipun, supados kakengingakên bayaran punapa lêrêsipun, dados tiyang sêpuhipun botên kaladuk pambayaripun. Pranatan enggal punika namung badhe tumindak tumrap lare-lare sawarga ingkang sami sakolah tunggil panggenan, prêlunipun anggampilakên tumindaking paniti priksa.
Burgêrmistêr ing Surabaya gadhah pamrayogi dhatêng sawarnining rad ing Indhonesiah, supados anyondhongi dhatêng karampunganing gêmintê rad ing Surabaya, nyuwun dhatêng parentah supados mranata
saking lampah ngiwa, bayi lajêng dipun pêndhêm, wusana sanès dintên kaadhul-adhul ing kewan, kasumêrêpan ing pulisi, dados
wiwit benjing tanggal 5 Pèbruari 1930 badhe nyuwun pènsiun, awit anggènipun ngasta pakaryan praja sampun dangu.
Dados patih ing Bôndawasa, Radèn Sasrakusuma, tuwin dados patih ing Pasuruan, Radèn Mas Arya Muhamad Saeudin.
Pambantu Kajawèn ing Magêlang kentun pawartos, ing dhusun Jumaya Salam, wontên tiyang nama Imam Aji, gadhah wit rambutan nêdhêng awoh, ing ngriku tuwuh kaelokanipun, lerêsing uwit wau sampun gangsal wêlas dalu tansah jawah riwis-riwis, nanging manawi siang botên, lan kiwa têngênipun uwit ugi botên jawah, toya sangandhaping wit ngantos ilèn-ilèn. Kathah tiyang sami nyatakakên, dèrèng
ingkang ngangge toya, kêdah namung miturut kados ingkang dipun tamtokakên.
Usuling bab nyingkirakên Mistêr Kusuma Sumantri, ingkang dipun dakwa badhe damêl uru-ara wontên ing Sumatra, taksih dipun timbang dening pokrul jendral, dumugi sapunika Mistêr Sumantri taksih wontên ing tahanan. Papriksan ing bab badhe dhawahing paukuman dèrèng nyêkapi, nanging ing bab anggènipun badhe dipun singkirakên sampun cêkap. Ing bab sêsambêtanipun kalihan P.N.I. dèrèng kasumêrêpan.
Kados ingkang sampun, ing sabên taun parentah ngangkatakên bupati saking tanah Jawi satunggal dhatêng nagari Walandi, prêlu ngindhakakên sesêrêpan. Taun kêpêngkêr ingkang tindak ingkang Bupati Serang, sampun wangsul, tuwin ingkang Bupati Kuningan, sapunika taksih wontên ing Eropah. Dene ing taun punika kawartosakên ingkang badhe tampi dhawuh ingkang Bupati Lêbak, nanging taksih dados panggalihanipun parentah, awit tumrap bupati Jawi Têngah utawi Wetan dèrèng kasrambahan.
Lêngganan nomêr 893 ing Bumiayu. Pangintunipun arta f 2.- kala ping: 10/7-'29 kangge kdj. 2e kw. f 0.50 lan 3e kw. f 1.50. Dene ingkang kakintun ping 2/11-'29 f 2.70, kangge 4e kw. f 1.50 lan buku: 773 f 1.20.
Lêngganan nomêr 4549 ing Rambung (Rampah). Yatra f 1.50 punika tumrap wulan: Nopèmbêr dumugi Januari 1930. Polêk almênak rêginipun f 0.64: Jawi, Mlayu utawi Sundha sami kemawon.
apa ta saungkur mami / ing praja ana rubeda / utawa pakewuh gêdhe / kalamun tuhu mangkana / Sirwenda Danurwenda / apa tan pinatah nusul / iya dening Juru Taman //
yèn sumêlang isih cilik / apa iya Juru Taman / ora bisa
kampita sajroning galih / têka maksih kêncar-kêncar / tur ana swara liyan wong / saksana gya pinarpêkan / kêpengin yun uninga / sapa ing jro panti iku / dene tanpa subasita //
kawarnaa kang nèng panti / ingkang lagya sih-sinihan / Juru Taman lawan Nikèn / Rara Suli
darbe wirang / mulat gêbyaring hyang rawi //
baya sira tan rumasa / anèng kene sira sun gawe bêcik / jinuju pangan
kocapa Radyan Pragola / dènira nglud mring playunira kalih / dupi wus parêk
Ing nginggil punika gambar palabuhan B.P.M. ing Plaju, manggènipun wontên sapinggiripun lèpèn Musi. Dipun gambar saking gêgana. Ingkang katingal pêthak-pêthak pating palênthu, punika tang wadhah lisah pèt. Gambar punika asli saking pakaryan anggêgana militèr, saha sampun maringi palilah.
Korèng pathèk punika botên sagêd enggal saras piyambak, manawi saras ing salêbêtipun 3 wulan punika bêlangipun awon katingal pating jêngkêrut.
Bêgja sangêt dene sapunika sampun wontên jampinipun ingkang mustajap inggih punika neo salvarsan ingkang manggihakên Prof. Dr. Ehrlich (Duitsch) sasampunipun kasuntikakên ingkang sakit pathèk, salêbêtipun sawatawis dintên (3-5) sampun sagêd gogrog saras.
Tiyang sêpuh pathèkên, enggaling sarasipun prasasat dipun sulap.
Kula sampun nate anjampèni prawan umur 17 taun, putra priyantun ingkang sampun gadhah pacangan, prawan wau rainipun kêbak korèng pathèk. Tiyang sêpuhipun utawi ingkang sakit wau inggih susah sangêt, awit badhe laki rainipun makatên. Manawi calon bojonipun sumêrêp pacanganipun risak rainipun makatên, sagêd ugi sande ngrabi. Mila tiyang sêpuhipun nêdha tulung kula, supados anakipun ingkang badhe laki kula jampèni, awit kuwatos manawi katampik calon bojonipun.
Ingkang sakit wau sampun kula suntik neo salvarsan kaping tiga lan kasuntik kwik kaping gangsal, ing salêbêtipun gangsal minggu sampun kalimis, manawi dipun pupuri sampun botên katawis, samangke sampun tigang taun, rainipun botên katawis manawi rumiyin pathèkên.
Katrangan ing nginggil punika minôngka kangge tuladha bilih jampi neo salvarsan punika mustajab sangêt kangge jampi pathèk, manawi sampun saras, bêlangipun rêsik, klimis kemawon, beda kalihan pathèk ingkang botên dipun jampèni neo salvarsan, punika bêlangipun awon kulitipun katingal pating jêngkerut.
Nagari sampun damêl pranatan ing pundi-pundi kitha, dhistrik, ondêr dhistrik, ngawontênakên polikliniek lan ing griya-griya sakit, tiyang-tiyang ingkang sakit pathèkên kajampenan suntikan neo salvarsan.
Ananging rèhning Indhia Nèdêrlan punika jajahanipun wiyar sangêt, lan jiwanipun yutan, môngka cacahipun dhoktêr taksih dèrèng nyêkapi, mila dèrèng nyêkapi saèstu kangge nulak sêsakit pathèk wau.
Sampun kêtêlah dumugi jaman sapunika, wêwalêripun tiyang sêpuh punika taksih tumindak dipun lampahi ing para neneman, nanging sadaya wêwalêr ingkang dipun samar wontên ing pasêmon, anggènipun anglampahi sampun botên tilar nalar. Dados wêwalêr ingkang dipun manah botên mantuk ing nalar, inggih awrat anglampahi, awit mênggahing jamanipun para mudha, samukawis ingkang nyêbal saking nalar, nama botên prayogi manawi lajêng dipun lampahi kemawon. Nanging kosokwangsulipun wêwalêring tiyang sêpuh ingkang rumaosipun sampun botên dipun angge, punika kêrêp dipun tindakakên, lan pikantukipun inggih damêl wilujêng sayêktos.
Lan malih mênggahing para sêpuh, limrahipun wêwalêr wau mawi dipun dèkèki têtuladan, prêlunipun kangge tôndha saksi, yèn wontên tiyang narajang wêwalêr kados makatên wau pinanggihipun botên prayogi, kados ingkang pinanggih wontên ing pasaksèn wau.
Kados ta bab tiyang sêpuh ngawisi: aja maca layang kalane nuju mangan. Wêwalêr makatên punika limrahipun botên kaprasajakakên mênggah kajêngipun, namung kacêkak atêgês botên sae. Dene ingkang kangge pêpindhan mirid lêlampahanipun Arya Panangsang kala ing jaman Dêmak, inggih punika nalika nuju dhahar tampi sêrat panantang saking mêngsah, anggènipun dhahar kèndêl maos sêrat, sakala lajêng sangêt ing dukanipun, sanalika ngriku brabat lajêng ngêdali dhatêng paprangan, wêkasan sang arya nêmahi tiwas.
Manawi mirid nalar saking lêlampahanipun Arya Panangsang wau, têtela manawi sang arya satunggiling tiyang brangasan, paribasan botên kenging mambêt tantang, sampun tamtu kemawon tiyang ambêg brangasan punika ical wêwekanipun, adhakan manggih pituna ing wingking, awit sadaya tindakipun namung sarwa kirang titi, namung pawitan bôndha purun, têmahanipun inggih kados makatên punika. Dados têtuladan ingkang ngangge pêpindhan Arya Panangsang punika inggih sampun mantuk sangêt manawi dipun encokakên dhatêng tiyang ingkang ambêg brangasan, limrahipun ing sapunika dipun wastani tiyang kapala angin.
Nanging mênggah wêwalêr wau, kados botên namung gadhah kajêng ingkang ngangge pêpindhan kados makatên, sanadyan tumrapipun tiyang ingkang botên ambêg brangasan, inggih botên prayogi manawi nuju nêdha dipun sêlani maos sêrat, gampilanipun inggih botên prayogi kasêlan ing bab punapa kemawon. Sapisan, tiyang nêdha punika samôngsa kasêlan mêmikir ing bab sanès, panêdhanipun lajêng botên eca, kaping kalihipun, tiyang nêdha manawi kêsêlan maos sêrat, manawi suraosipun sae, sêngsêming manahipun lajêng ngicalakên ecaning raos anggènipun nêdha, dene manawi sêrat wau botên sae suraosipun, upami pawartos bab kasusahan, punika
ing sanalika ngriku saya lajêng botên prayogi, awit lajêng ngraosakên susah, sampun tamtu kemawon badhe kandhêg panêdhanipun, cêkakipun têtela botên sae. Manawi mirid pinanggihing awonipun ingkang kados makatên punika, dados têtela bab wêwalêripun tiyang sêpuh ngawisi tiyang maos salêbêtipun nêdha, punika mêngku kajêng prayogi sangêt.
Lan malih wêwalêr ingkang kados makatên wau ugi atêgês mêngku kajêng dhatêng kasarasan, upaminipun kemawon manawi panêdhanipun kêsasar, inggih dados botên prayogi, môngka adhakanipun tiyang nêdha kêsasar punika manawi salêbêtipun nêdha nyarêngi anggagas punapa-punapa.
Lajêngipun malih ing bab nêdha ingkang lèrègipun dhatêng kasarasan, punika tiyang sêpuh ugi damêl wêwalêr: manawi nêdha sampun rikat-rikat, mindhak dipun rencangi setan. Bab makatên punika kajawi lèrèg dhatêng bab kasarasan, ugi lèrèg dhatêng kasusilan, awit tiyang nêdha sarwa sarèh punika kajawi lêmbat samukawis ingkang dipun têdha, caranipun Jawi dipun wastani mriyayi. Kados para maos sagêd anggalih piyambak mênggahing awonipun tiyang kêsêrêtên manawi nuju nêdha wontên ing pasamuan.
Wêwalêr ingkang kados makatên wau, manawi kulina dipun tindakakên, dadosipun ing têmbe inggih prayogi, mila tumrapipun bôngsa Jawi kaladuk ing ginêm, manawi nêdha ngantos jam-jaman.
Gosat-gosoting wêwalêr wau lajêng sagêd amor kalihan tatacara sanès, dadosipun inggih sagêd mantuk kemawon, namung kantun ngewahi sakêdhik-sakêdhik.
Dados kajêngipun karangan punika namung ngêtingalakên bab wêwalêring tiyang sêpuh ingkang lèrègipun manjing kasusilan Jawi, manawi sagêd nindakakên, badhe botên wontên awonipun, dene encokipun dhatêng ing raos, mênggahing para sêpuh namung anggêgulang, murih anak putu punika landhêp panggraitanipun, mila punapa kemawon ingkang mêngku kajêng lajêng dipun gambarakên wontên ing pasêmon, salajêngipun kêtêlah dipun wastani: wong Jawa goning sêmu.
Punapa malih manawi prasêtyanipun wau namung lêlamisan kemawon, inggih punika namung kangge ngecani pamanahaning èstri, punika saya tangèh sangêt bilih sagêda têtêp, jêr namung wontên lair keman,kemawon,. amargi sampun dados padatanipun para priya ingkang kathah-kathah pancèn makatên, sampun kêlimrah. Dadosipun ugi sampun botên anggumunakên bilih priya asring cidra ing ubaya, sarta botên têtêp saginêmipun. Tuwin malih sanadyan namung ginêm padatan kemawon ingkang kathah-kathah ugi sampun botên sagêd têtêp. Kados ta saupami jagong dalu, sanjang bilih jam kalih badhe
mantuk, wusana malah ngantos jam gangsal enjing dèrèng mantuk, punika dados sampun ambalenjani ginêmipun piyambak tigang jam. Ananging ingkang makatên wau inggih sampun dados padatan sarta ugi kêlimrah, dadosipun inggih namung priya limrah kemawon.§ Titising pangandikanipun anggèr Siti Rusiyah punika kasumanggakakên dhatêng para priya limrah. Ananging bilih wontên priya ingkang ngênggèni sabda pandhita ratu, inggih punika ingkang sêjatosing priya ingkang sakalangkung utami.
Mênggah Prabu Anglingdarma punika saking pamanggih kula ugi lêrês kemawon anggènipun botên nêtêpi prasêtyanipun, jêr sedanipun ingkang garwa punika lantaran saking pabên punapa, inggih punika prakawis aji Suleman. Bokmanawi punika ingkang andadosakên rênggangipun Prabu Anglingdarma, saha botên nêtêpi prasêtyanipun wau. Tuwin malih bokmanawi namung lêlamisan, pramila sarêng ingkang garwa nyêmplung latu inggih namung dipun sawang kemawon.
Dene mênggah Dèwi Banowati punika punapa inggih sampun kenging dipun wastani awon. Amargi sanadyan botên sêtya dhatêng Prabu Ngastina, ananging rak inggih taksih anggadhahi kasêtyan ugi, inggih punika dhatêng Radèn Janaka, awit sampun sakawit mila ingkang dados èsthining manah namung Radèn Janaka, dene anggènipun purun anglampahi krama angsal Prabu Ngastina, punika amung saking nuruti dhawuhipun para sêpuh, pramila trêsnanipun dhatêng Prabu Ngastina inggih namung wontên lair kemawon, botên têrus ing batos. Makatên malih ugi sampun prasêtya bilih sabibaring pêrang Bratayuda badhe dados garwanipun Radèn Janaka. Pramila sarêng sabibaring pêrang inggih lajêng dipun têtêpi saèstu, ingkang makatên punika punapa
botên dipun wastani mantêp saha sêtyatuhu ing wacana. Punapa malih nalika Dèwi Banowati badhe dhaup kalihan Prabu Ngastina, gadhah bêbana (patiba sampir) liman pêthak ingkang sagêd tata jalma, wusana Prabu Duryudana lajêng mundhut tulung dhatêng Radèn Janaka supados dipun padosakên, inggih sagêd angsal malah putri ingkang kagungan liman pêthak wau inggih tumut. Ing sêrat pakêm sarta ringgit padhalangan, putri srati wau nama Rêtna Kasimpar. Sarêng Dèwi Banowati uninga bilih ingkang sagêd angsal liman pêthak wau sajatosipun Radèn Janaka, saya prasêtya sangêt salêbêting panggalih, malah ugi sampun kêlair dhatêng Radèn Janaka bilih kêbatosan têtêp dados garwanipun satriya Madukara. Amargi ingkang sagêd minangkani punapa sapanêdhanipun wau, amung ing lair kemawon dados garwanipun natèng Ngastina, dados manawi ngatên tumrap Radèn Janaka, Dèwi Banowati punika sêtya sangêt, dadosipun inggih dèrèng kenging bilih dipun wastanana awon.
Wasana sadaya atur kula punika bilih wontên lêpatipun mugi sami angêgungna pangaksama. Saha sêdhèrèk Siti Suharti sampun kirang pangapuntên.
Dhawahing jawah môngsa kanêm, sanadyan dèrèng ngarêcèh, kalêmpakaning toya sampun wiwit kenging kangge ulah têtanèn. Para tiyang tani sampun wiwit maluku sabin, pating kêcopak wontên ing toya, ing sêmu katingal ayêm, ngrumaosi bilih ing sapunika sampun wiwit ngancik môngsa rêndhêng. Sanadyan taksih wontên bêthatan, nanging botên kuwatos badhe kêkirangan toya, awit dewaning jawah tansah kêklêmpak mêndhung badhe dipun wutahakên ing bumi. Kawontênan ingkang kados makatên punika têtêp nama wanci tuwuhing kasênênganipun para among tani, lan wajib pinuji lulusa ing kasênênganipun, awit lulusing kasênênganipun tiyang tani, wohipun badhe murakabi dhatêng ngakathah, inggih punika sadaya badhe sami tumut ngraosakên kaskayanipun ingkang warni têdha.
Kêkajêngan-kêkajêngan ingkang sampun dangu gêsang wontên ing môngsa katiga, katingal ngarang kados pindhanipun tiyang sakit, pinanggihipun wontên ing sawangan katingal botên damêl rêsêping pandulu, tumusipun dhatêng tiyang ugi mahanani kirang sakeca. Nanging sarêng dhawahing môngsa labuh kapat, wit-witan ingkang sampun ngarang mèh pêjah, kados kasiram ing toya gêsang, lajêng wiwit sêmi tuwuh godhong enggal malah karaos kados tumitah wontên ing jaman kaneman malih. Cêthaning pasêmon ingkang kados makatên wau pinanggih wontên ing wit asêm, kalanipun ing môngsa labuh, kapat lajêng katingal ijêming [i...]
[...jêming] godhongipun, kados ungak-ungak saking padhusunan. Ngalelaning wujudipun sagêd anuwuhakên ucaping tiyang ingkang botên sumêrêp ing môngsa, mungêl: o, wis môngsa kapat.
Nyandhakipun ing môngsa gangsal, wit-witan sampun mèh waradin katingal ijêm angrêmbuyung, malah kasarêngan sêkar tuwin sampun pêntil. Tumraping para tiyang ingkang sami gadhah pakarangan, ngêjibakên badhe ngundhuh nipkahing wit-witanipun taun, bakul-bakul woh-wohan sampun sami andhèdhèki badhe nêbas wohipun.
Panglocitanipun tiyang nêdha durèn: ora anèh yèn jênênga madu lèrèn.
Sarêng awaling môngsa kanêm, talêbik-talêbik sampun wiwit wontên wowohan ingkang kasade, nanging ingkang kathah namung saking kabujêng sêlak bêtah, mila sanadyan sampun kathah wowohan, raosipun botên eca, kêcutipun adhakan damêl mulêsing wêtêng. Nanging sarêng sampun nêngah-nêngahi môngsa kanêm, sampun wontên wowohan sêpuh, rambutan katingal abrit ambranang, pêlêm bawuk-bawuk, durèn têmpak êrinipun, manawi kenging angin dhawah gêdêbug, kados nyabawa: gilo wis tuwa. Wanci ingkang kados makatên wau adamêl asri tuwin ramening pêkên, saênggèn-ênggèn katingal wowohan gumêlar amenginakên. Makatên ugi pun jongkol pête, botên purun kantun sami anyarêngi wêdaling wowohan sanès-sanèsipun, mripatipun pating pêndêlo kados sasmita-sasmitanan badhe kados pundi kadadosanipun, awit angrumaosi, sanadyan dipun pilala ing tiyang, ing têmbenipun [têmbenipu...]
[...n] botên sande dipun garunêngi ing tôngga têpalihipun tiyang ingkang milala.
Tumrapipun tiyang cêpêng damêl, môngsa jawah punika tansah damêl grênêng, manawi jawah enjing dipun wada mêmalangi tiyang badhe blêbêt dhatêng padamêlan. Manawi jawah siyang dipun wastani nyiksa tiyang luwe, awit wancinipun mantuk kêpalangan jawah. Manawi nêngah-nêngahi nyambut damêl mêndhungipun pêtêng, sambat: apa bisa nyambut gawe ana pêtêngan ngene, ewadene manawi dipun sukani dilah mêksa mungêl: niyat nyambutgawe bêngi ane. Nanging sakecanipun wontên, inggih punika manawi malêbêtipun kêsiyangên, sagêd cariyos dhatêng pangagêng, jalaran jawah, saya manawi mantuk saking padamêlan mawi mompar-mampir, sadumugining griya, taksih wontên ing nglatar, dèrèng ngantos dipun pitakèni ingkang èstri sababipun kasèp anggènipun mantuk, sampun mungêl rumiyin: udan. Dene ingkang têtela nuwuhakên sêsambat, bab wontênipun bêthatan jawah, têtiyang sami ngaruara dening sangêt bêntèripun, rumaos kados dipun godhog sabên dintên.
Nanging sarèhning ing donya punika namung isi kawontênan ingkang damêl prayogining isinipun, sadaya inggih namung badhe pinanggih sae, mila kawontênanipun môngsa kanêm, katingal anyasmitani badhe damêl wilujênging bumi saisinipun.
Cariyosipun Dhusun Sirapan utawi Pasirapan, Salêbêtipun Ondêr Dhistrik Sumbang, Dhistrik Sukaraja, Kabupatèn Banyumas, Sababipun Botên Kenging Kalêbêtan Priyantun
Kacariyos, kala jamanipun Prabu Brawijaya, nata ing Majapait, sang prabu kagungan putra asma Radèn Patah, malêbêt agami Islam. Andhèrèk piwulangipun Kangjêng Sunan Ampèl, ing Surabaya.
Radèn Patah matur dhatêng Kangjêng Sunan Ampèl manawi botên sênêng kabawahakên ingkang rama ingkang taksih ngrasuk agami Buda.
Kangjêng Sunan Ngampèl ngandika: Thole, kowe aja pisan duwe pikiran mangkono, sabab ramamu ora ganggu gawe marang agama Islam. Lan manèh prakara agama iku jênêng piyandêle wong dhewe-dhewe, mung Allah kang uninga bênêr lan lupute, dadi wong ora kêna ngluputake marang agamane wong liya, dene yèn kowe ora sênêng marang rama, bêcik kowe mlanaa ing êndi kang kosênêngi.
Radèn Patah lajêng mlana mangilèn kalihan ingkang paman ingkang nama Radèn Gôndakusuma. Sarêng dumugi sukuning rêdi Slamêt, Radèn Patah rumaos sênêng. Radèn Gôndakusuma lajêng yasa pondhok kangge tapa. Panggenan wau ing sapunika dados [dado...]
[...s] padhukuhan nama Dhukuh Gôndatapa, atêgês Gôndakusuma têtapa.
Kacariyos Radèn Patah dados rencangipun tiyang tani ingkang tanêm pantun gaga, nama Kyai Batasari, nanging botên ngakên aslinipun utawi asmanipun ingkang lugu, namung ngakên lare blayangan ingkang alit mila botên sumêrêp dhatêng bapa biyungipun. Sabên dintên nulung padamêlan ing pagagan, nanging sabên sontên botên purun tumut wangsul kalayan Kyai Batasari, sanadyan kaajak inggih mêksa botên purun.
Satunggaling dintên, Kyai Batasari badhe nyumêrêpi punapa ingkang dipun lampahi
murub angalad-alad. Radèn Patah lajêng malêbêt salêbêting latu murub wau sarwi ngosoki sariranipun kados siram ing toya.
Kyai Batasari sarêng sumêrap lêlampahan punika, lajêng ngajèni sangêt dhatêng Radèn Patah, cariyos dhatêng semahipun sadaya ingkang sampun kasumêrêpan sarta ngintên manawi Radèn Patah sanès lare sambarangan. Sarêng Radèn Patah wangsul, lajêng dipun aji-aji sarta kaaturan pasareyan sarta dhahar ingkang prayogi.
Botên antawis lami Radèn Patah pindhah dhatêng dhusun Legok ingkang têbihipun kirang langkung 2 pal saking panggenanipun Kyai Batasari. Wontên ing Legok manggèn ing griyanipun tiyang nami Kyai Endrajaya, sarta lajêng dipun pundhi-pundhi dening tiyang kathah.
Lami-lami Radèn Patah rumaos kagungan panguwaos, lajêng karsa ayasa nagari, lan badhe saya dalêm agêng tuwin masjid. Sampun ngêmpalakên kajêng kathah, ingkang kapilih badhe kangge dalêm, satunggaling wana. Panggenan ingkang sampun kangge ngêmpalakên balabak badhe kangge sirap, lajêng kanamakakên Pasirapan.
Kacariyos karsanipun Radèn Patah punika dèrèng ngantos kalampahan, kasaru dhatêngipun gandhèk saking Majapait animbali Radèn Patah. Radèn Patah sangêt sêkêl ing panggalih, dene botên kalêksanan anggènipun badhe yasa nagari, sarta kagungan kuwatos manawi kalêpatakên dening ingkang rama anggènipun badhe yasa nagari tanpa palilah. Sarêng badhe pangkat lajêng tilar pangandika dhatêng tiyang-tiyang ing ngriku, manawi panggenan punika botên kenging kalêbêtan bangsaning priyantun. Sintên ingkang malêbêt ing Sirapan punika masthi kacuwan manahipun kadosdene sariranipun.
Kacariyos sarêng Radèn Patah dumugi Majapait lajêng kaparingan nagari Bintara dening Prabu Brawijaya, asma Adipati Bintara.
Sarisakipun nagari Majapait: Radèn Patah jumênêng nata
cariyosan punika tiyang nami Maya Sadrana ing Dhusun Sirapan.
Bab Kamajênganipun Bôngsa Jawi wontên ing Tanah Ngamônca
Kajêng kula ing ngriki prêlu badhe nyriyosakên bab kamajêngan, inggih punika kamajênganipun bôngsa Jawi ingkang manggèn wontên ing tanah sabrang Makasar. Dene limrahipun jaman sapunika, inggih punika sami ngawontênakên pakêmpalan, kangge tôndha rukuning ngagêsang utawi minôngka lantaranipun indhaking sêsêrêpan.
Ing makasar punika sanadyan tanah sabrang, ananging kawontênanipun botên kraos kakên sangêt-sangêt, têgêsipun: bab pakêmpalan, bab lêlangên ugi wontên, kados ta: bab tayub, gamêlan saringgitipun sampun wontên, ringgit wacucal, ringgil tiyang lan kêthoprak, ugi wontên, ananging sadaya lêlangên wau sami madêg pakêmpalan piyambak-piyambak. Sasumêrêp kula kathahing pakêmpalan ing Makasar manawi botên lêpat 1 Rukun Sêtyahati, punika mligi namung kangge ambiyantu bab kasripahan. 2 Sahati (sus), punika
Dene bôngsa muslimin samantên ugi inggih sami pêpanthan piyambak-piyambak, kados ta: 1 Muhamadiyah, 2 Sirotolmustakim, 3 Yong Eslamitênbon, lan sanès-sanèsipun.
Sadaya pakêmpalan wau, upami karingkês sami nunggil, wah iba agêngipun lan katingal saiyêg, kadosdene: Rukun Sêtyahati anunggil kalihan: Langên Budiswara. Bôngsa muslimin samantên ugi nunggil sami muslimin.
Botên langkung manawi wontên galap-gangsuling anggèn kula ngarang nyuwun gunging samodra pangaksama.
Kajênging karangan punika, ngêtingalakên mênggah raosing manahipun bôngsa Jawi wontên ing tanah ngamônca, lajêng saya karaos bêtahipun ngudi karukunan. Raos ingkang makatên wau kados ugi sagêd anumusi dhatêng panggalihanipun bôngsa Jawi sanès-sanèsipun. Wosipun badhe nuwuhakên sêdya nunggil. Kajawi punika, tumrap panjênênganipun lêngganan nomêr 4541 piyambak, tamtu inggih sagêd manggalih murih wiyaring têbanipun Kajawèn wontên ing laladan Makasar, punika inggih badhe agêng pigunanipun.
Cêcariyosan ingkang tanpa tôndha saksi punika limrahipun dipun wastani umuk, kados ta: juru silêm sagêd nyilêm ing toya ngantos jam-jaman, punika dipun wastani umuk, awit dèrèng manggih tôndha yêktinipun. Malah trêkadhang taksih dipun wêwahi: samêdalipun saking toya mawi nyangking upêt kalihan sês taksih kêmpas-kêmpus, latunipun botên pêjah. Punika saya umuk. Wontên malih tiyang cariyos: wong maling krambil kuwi yèn mudhun saka uwit nganggo ngêmpit balarak kiwa têngên, banjur nyalorot mudhun, nuju panggonan sing sêpi. Punika inggih umuk malih. Ewadene sarêng dipun paibên malah saya nglantur, wangsulanipun: kowe aja maido, wong aku dhewe wis mrangguli wong maling krambil, malah barêng nylorot kêprêgok aku, banjur mumbul manèh. Punika saya êmbahipun umuk.
Nanging sarêng tiyang sagêd numpak pit ing kawat, wontên tôndha yêktinipun, inggih punika tiyang kumidhi, tiyang ingkang ningali namung andomblong. Sarèhning pasaksèn punika nyirnakakên pamaibên, ing ngriki nyariyosakên: ing Cigago wontên tiyang nguwot tangsul inggil sangêt, mawi sagêd jêjogedan napa, kados ing gambar.
Sanadyan kawontênan punika elok, tamtu dipun tulad bôngsa kula ing ngriki, awit kamajênganing jaman, samukawis ingkang katingal sagêd niru.
Garèng : Wis, Truk, ayo saiki padha ambalèni rêmbugane lagi anu kae ing bab dhasar lan ajar. Kala samono aku rak wis ngomong, yèn wong urip ana ing dônya kuwi ora kêna nyirik kêkumpulan, prêlune cikbèn bisa: algêmin onwikêl, wèwèh, kok mèh lali cara Jawane, kuwi mau ala-ala cara Walônda, mungguh têgêse kira-kira: sugih kawruh. Wong sing ora nyirik kêkumpulan karo sauwong-uwonge, rak iya wis mêsthine ta, nèk sugih kapintêran, upamane bae kabênêr ana ing pasamuwan sing dianani dhangsah, ing
sing mak plak, ngono kae. Apa manèh yèn kulina kêkumpulan karo Mas Ajêng Manggis, Mas Ajêng - e nas - Mis Hèrlaut, kok banjur diulêmi uyu-uyu, nèk kono ana sing mundhuti gêndhing Sarayuda upamane, kenene mêsthi bisa ambawani nganggo Dhangdhanggula Turulare. Wadhuh, apa iya ora liyêr-liyêr rasane.
Petruk : Lho, tumrap wong sing kêncêng pikire utawa sing luhur bêbudène, ya pancèn bêcik. Yèn bisa kumpul karo sadhengahing uwong. Ning sing akèh bangsaku kuwi wêwatêkane lelar-lelur, gampang kèlune karo wong-wong sing dikumpuli, buktine: pirang atus uwong bangsaku sing kapêksa kudu diplêsirake nyang Dhigul, jalarane rak durung kinar yèn pancèn anggêgêgi kaya kinane dhewe, rak bisa uga mung kèlu saka kêkumpulane bae. Ing Layang Wulangrèh, anggitan dalêm Ingkang Sunuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV ing Surakarta, ana unèn-unèn, gêndhinge Kinanthi thik nganggo kêsandhung-sandhung, lho, mangkene:
anom pan wis tamtu / manut marang kang ngadhêpi / yèn kang ngadhêp akèh bangsat / datan wurung
sabarang / panggawe ala puniki / sok wêruha nuli bisa / yèku panuntuning eblis //
Mara ta Rèng, ing kono rak wis cêtha, yèn wong kuwi kêkumpulane ya kudu milih-milih, ora kêna sacandhak-candhake bae. Apa manèh akèh-akèhing wong kuwi ora ngrêti mênyang luhur utawa cêkake bêbudène dhewe, dadi cêkakane sing akèh wong kuwi ora ngrêti mênyang cacade dhewe.
nèk manganggo, wadhuh: klambine ya kudu kuning kapurônta, tapihe latar putih, dalasan pupure bae sing dipilih kok pupur kuning, dadi kaya lele bumbu rujak.
Petruk : Lho, kok banjur nyandhak mangkono, kuwi rak gambare won sing ora bisa matrapake panganggone. Sing dikarêpake cacad mau, cacade bêbudène. Wong urip ana ing donya wajibe kudu sumurup cacading bêbudène dhewe mau.
Garèng : Wah, Truk, iki rak jênêng omong kosong. Wis lumrah, nèk wong urip kuwi nyang cacade dhewe wis
tayuban, anggone gojèg karo tlèdhèk ya nganti ngisin-isinake têmênan, ewadene mêksa ya ora ngrêti yèn tingkahe mau sajatine saru wijaya, rumasane: lha wong aku, sapa ta sing ngluwihi brêgas utawa sugihku, cêkake nèk aku kiyi: jagung bakarane, sèh. Lha, saikine kêpriye, Truk, bisane sumurup ing cacade dhewe mau.
Garèng : Ya wis ngrêti aku, Truk, prêlune puruhita mênyang guru kaya sing kok kandhakake kuwi, sabab guru sing kaya kono mau, têmtune bisa paring pituduh nyang muride, mungguh tuwuhing bêbudène sing kurang bêcik.
Petruk : Ya ora mung mêngkono bae, muride wajib miturut lan nindakake apa piwulanging guru mau. Aja kaya sawênèhing bocah nom jaman saiki, nèk kêtunggon wong tuwa upamane, kuwi sêmbayange ya tanpa ana towonge, nanging nèk adoh karo wong tuwane, banjur andadak rêkès nyuwun pêrlop bètên bêswar pan dhêlandhe, - lho, anggone nglakoni limang wêktu, rumasane: wong tuwa toh ora sumurup, sèh.
Garèng : Lho, kok banjur rono parane, luwih bêcik caritakna ihtiyar kang kaping pindho, dalane supaya bisa sumurup ing cacade dhewe mau.
Petruk : Kapindhone: golèk mitra sing têmên, sing waspada, tur sing ahli agama, prêlune [prê...]
[...lune] supaya bisa mandêng ing saparipolahmu.
Garèng : Yah, nèk aku kok ora mathuk duwe mitra sing kaya ngono kuwi. Sabab aku duwe têpungan sing duwe mitra kaya unimu mau, rêrasanane jare mangkêlake bangêt, awit ora bisa kêmingkang sathithik, mêsthi tansah ditutwuri, apa manèh nèk kabênêr arêp lèngsêng, lha kuwi...
Petruk : Lho, kuwi rak dudu jênêng mitra, nanging osar-asir, têmtune têpunganamu mau digolongake wong sing ambêbayani tumrap tata-têntrêming praja, mulane ana osar-asir sing tansah tutwuri, prêlu anjaga aja nganti têpunganamu mau saya agawe rusak marang lakuning katêntrêman.
Garèng : We, lha, kojur, jêbul kaliru surup, wis,
klengkam, opyês, ora-orane ya nganggo mut-mutan liyane.
Petruk : Yak, kok kaya bocah cilik nganggo diênêng-ênêngi barang. Mulane kudu golèk mitra sing têmên, sing waspada, tur sing ahli agama, awit mitra sing mangkono kuwi kaprahe mêsthi mangrêti marang sasrapataning liyan, mula mêsthi wêruh marang ala bêciking mitrane, lan bisa nuduhake bênêr luputing tindake. Apa manèh rèhning ahli agama, kanthi sucining atine, marga saka pangemane, iya banjur gêlêm awèh pituduh murih bêcike aja kongsi kabanjur-banjur,
dadi ala, mitra sing mangkono mau mèlu kelangan kabêcikan utawa kautaman. Dadi mitrane mau yèn mangrêtia mono tansah diluhurake. Aja kêliru surup, kandhaku kiyi mung anjupuk katatalane sing wis padha dak alami. Wusana samene bae dhisik, seje dina dibacutake rêmbugan manèh.
Sêtatitênipun pakêmpalan punggawa sêpur tuwin tram India ing Bandhung sampun tampi kêkancingan saking parentah angsal rèh pêrsun.
Kala tanggal kaping 25 wulan punika wanci enjing, ing Bogor wontên bikakan griya sakit enggal, manggèn ing Kêdhungalang. Pambikakipun dipun jênêngi Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Kala dintên Ngahad wontên kapal labuh ing Tanjungpriuk ambêkta pangeran adipati têtiga putranipun sultan ing Dhèli, Asahan tuwin Sêrdhang, prêlu badhe anjajah ing tanah Jawi. Tindakipun dipun dhèrèkakên Tuwan Bach asistèn residhèn saking Sumatra, dene wontênipun ing Batawi kadhèrèkakên asistèn residhèn Mistêr Kornèlês Tuwan A.E. Catalani. Para pangeran wau sami ambêkta oto piyambak-piyambak.
Wontên pawartos, pamênang lotre ingkang f 75.000.- dhawah ing Bandhung. Ingkang tumbas lot kêmpalaning punggawa radhio cacah tiyang 10.
Kawartosakên, Tuwan J.R. Burghardt redhaktur sêrat kabar de Critiek badhe kapriksa prakawisipun wontên ing pangadilan,
andhap tuwin têngahan, supados nitipriksa: punapa sakintên sagêd ngicali garapan ing griya tumrap murid sêkolahan andhap,
Pulisi ing Ngayogya mêntas manggihakên katrangan prakawis kadurjanan ingkang aluraning prakawis makatên: wontên tiyang jêjodhoan gadhah anak taksih bayi: pêgatan. Ingkang jalêr lajêng malêbêt kuli kontrak dhatêng Dhèli, saha sampun kakintunakên dhatêng Sêmarang. Ingkang èstri sangêt susahipun, lajêng nusul badhe malêbêt kuli kontrak, nanging dipun tampik, amargi gadhah anak taksih bayi. Saking judhêging manah, tiyang èstri wau kesah malêbêt ing patêbon, anakipun dipun pêjahi, saha lajêng wangsul dhatêng panggenaning mandhor wèrêk, cariyos manawi anakipun sampun dipun titipakên marasêpuhipun. Ing wusana bab wontênipun raja pêjah punika kasumêrêpan ing pulisi, lajêng dados papriksan panjang. Lêlampahan prakawis raja pêjah punika enggal dangunipun sampun tamtu pinanggih dakwanipun.
Sampun dangu ing Pamalang kathah lare-lare sêkolahan ingkang namung nglajo saking griya ingkang têbih dunungipun, andadosakên prihatosing tiyang sêpuh. Awit larenipun rêkaos tuwin anjalari kiranging majêng dhatêng pangajaran. Ingkang makatên wau para guru ing Pamalang rumaos prêlu ngawontênakên pamondhokan. Nalika tanggal 1 wulan punika kalampahan sagêd ngêdêgagên pamondhokan wau, lare satunggal kakengingakên bayaran f 9.50 ing dalêm sawulan, nalika sawêg malêbêt mawi entre f 10.- prêlu kangge tumbas pirantos, kados ta patilêman sapanunggilanipun, benjing manawi lare sampun mêdal badhe kabêktakakên. Ingkang kapilih dados pangarsa Tuwan M.A. Kadir, panitra M. Atmawardaya, warga sanès-sanèsipun kakung putri sawatawis. Wontênipun pamondhokan wau têtela agêng pigunanipun, kajawi murid botên rêkaos ing lampah, ugi angsal panggulawênthah prayogi. (W)
Pakêmpalan Muhamadiyah ing Grêsik nindakakên komite pados darma kangge mitulungi kasangsaran kabêsmèn ing Grêsik. Miturut katrangan angsal-angsalan saking celengan-celengan wontên f 1086.79, saking panyadean karcis f 265, saking sêrat kalowongan ingkang dipun idêrakên wontên f 469.42, darma ingkang dhatêng piyambak f 124.44, gunggunging arta sadaya wau sampun dipun bage-bage dhatêng tiyang ingkang kasangsaran.
Miturut sêrat dhawuh kakancingan nata, arta pitulungan saking nagari tumrap militèr India wetan utawi kilèn ingkang ngajal salebêting wajib, kapetang sami kemawon.
Wontên pawartos, katingalipun anti wukêr ing Sêmarang pêjah, ing Cirêbon pêjahipun sampun dangu. Sapunika ingkang taksih kantun ing Bandhung, Ngayogya tuwin Têgal.
Wontênipun bôngsa Tionghwa saking Tiongkok, ingkang dhatêng ing Indhonesiah ing taun punika, kirang sangêt manawi dipun timbang kalihan taun kêpêngkêr. Dene ingkang dhatêng sapunika ingkang kathah namung èstri tuwin lare-lare sami nusul ingkang sampun wontên ing ngriki.
Miturut papriksaning komisi kasangsaran ing sagantên pasisir Inggris ingkang mêntas kalampahan, kapuk ingkang prayogi piyambak kangge isèn kambang punika kapuk wêdalan tanah Jawi.
Kawartosakên, sêrat kabar Fadjar Asia ingkang sampun sawatawis dangu botên mêdal, dipun tumbas Tuwan Cakra Aminata, kangge kabêtahaning P.S.I.
Benjing malêm Sênèn tanggal 1 Dhesèmbêr, pakêmpalan ringgit tiyang Marsudi Bêksa ing Batawi, badhe mitongtonakên ringgit tiyang wontên ing Stadsschouwburg, lampahanipun Sri Dênta, rêgining panggenan wiwit f 0.60 dumugi f 1.20.
Ing Rêdikidul, Ngayogya wiwit kêkirangan têdha, lare-lare ingkang sami kêluwèn grumutan wontên pêkên nêdha kulit nôngka. Ing pinggir-pinggir margi kathah têtiyang ngombe saênggèn-ênggèn, jalaran saking kaluwèn mêntas pados padamêlan. Kathah tiyang ingkang malêbêt kuli kontrak. Mênggah jalaraning tuwuh kêkirangan têdha, kajawi saking tanêman botên kêmêdalan, ugi jalaran ing ngriku botên wontên tandhon têdha, sampun sami kasade.
Ing griya sakit militèr Malang wontên tiyang sakit ingkang adamêl gumuning dhoktêr, inggih punika tiyang sakit bêntèr ingkang timbanganing bêntèripun ngantos 43 ½ grad Celsius, sarèhning peranganing grad-gradan namung dipun damêl dumugi 42 grad Celsius, dados ingkang kangge ngukur chmeische tèrmomètêr. Anèhipun tiyang ingkang sakit wau taksih gêsang, môngka limrahipun manawi bêntèripun 42 grad Celsius, tiyang sampun pêjah.
Tuwan Slamêt ing Silindha. Panjênêngan prayogi ngaturi sêrat dhatêng bupati ingkang ambawahakên panggenan panjênêngan rumiyin, kanthi katrangan ingkang jangkêp.
Lêngganan nomêr 4023 ing Biyang Bali. I Kajawèn nomêr 88 sampun kakintunan. II redhaksi Kajawèn kasupèn pitakenan panjênêngan. III pitakenan dhatêng Kajawèn prayogi basa Jawi. IVa. Bab wontênipun bôngsa Eropah (ingkang agami Kristên) nganggêp nomêr 13 awon, sawênèhing kaol nyariyosakên makatên: nalika Gusti Kangjêng Nabi Ngisa (Yesus) nuju dhahar kêmbul kalihan sakabat kalih wêlas, dados tiga wêlas kalêbêt Gusti Kangjêng Nabi piyambak. Kala samantên wontên tiyang nama Judas Iskariot wêwadul dhatêng mêngsah saha anjalari kacêpêngipun Gusti Kangjêng Nabi ngantos kasedanan. Wiwit wau lajêng tuwuh wontên panganggêp, sawarnining petangan punapa kemawon, ingkang dhawah 13 awon. Nanging wontên sawênèh kaol malih, bab wontênipun panganggêp awon cacah 13 punika sampun wiwit kala jaman kadewan. IVa. Wontênipun tiyang dhuwungan botên dipun angge kalanipun ambêbucal, punika wosipun nindakakên pangaji-aji.
wus sirna raning manungsa / kapat pisan bali ring sunyaruri / langgêng ing
dèn emut / lah ing kono walês ingwang / krana ingsun masthi ngalih //
lamun sun katêmu kakang / kang dumunung anèng pucaking lungit / nanging ing sadurungipun / sun arsa malês sêtya / lamun ana brajaning mungsuh tumanduk / ugêre dudu pun kakang / raganta
adhawuh kinèn nyandhi / anèng dununge kang lampus / mangkana cinarita / ing nagara kêni wêlaking Hyang Agung / apacêklik larang pangan / têtanduran padha mati //
sawah-sawah padha asat / katrajang ing mênthèk lan walang sangit / wong desa pating
maharsi ngandika arum / dhuh anggèr sang dipatya / kadingarèn dene lami nêmbe rawuh / saking petanging pun bapa / mèh kalih têngah warsèki //
dadak mungkur ing rèh tama / môngka ta kalamun supe / ing galih ywa kalimput / mamrih ayu ingkang pinanggih / dadi nora mangkana / tataning pangruruh / dumèh mênang gya gumampang / nora nimbang patrap ala miwah becik /
saking ing Kawis | paduka sampun sidik | nênggih basa kang puniku | jêtung Bayipanurta | sarêng miarsa turnèki | sapandurat datan kêna
basa kang paduka pingid | dununging ana yêkti | punika jirim kang mujud | jirim jriah karijah |
dununging ora (393) | kita puniki ngandhêmi | tan nêdya myat ing Pangeran | wujude ingkang saiki | tokid kita puniki | wus angandêl yèn Hyang Agung | tan arah ênggon ora | kantha warnambu rasèki | tanpa dunung nanging dunung tan dunungan ||
6. tan kêna kinaya apa | punika tetela mukmin | kumpuling ana lan ora | jumblatun munkin pi jirim | jirim wus têtêp munkin | munkin ngadam kadal wujud | munkin jud badal ngadam | punika mungguh ing dalil | ingkang lêrês mirad§ prayoginipun: murad. kang kadya punika ||
7. wondene kang salang sêrap | ing graita dèn wastani | anane ana ing kita | rinêngkuh wujuding Widi | tan tinunggal-tunggali | datan ana kang nyêkuthu | êkak ing dhèwèkira | piambak tan ana kalih | ingkang nora wiwitan nora wêkasan ||
8. punika botên sakeca (394) | karantên kita puniki | dèrèng binuka dening Hyang | kuasa nampik amilih | liripun nampik milih | kamurahaning Hyang Agung | murah kêrana donya | rijêki sandhang lan bukti | têksih amilala enak lan kêpenak ||
kudu | kudu ngaku Hyang Suksma | gèsèh tekade tan nunggil | ngèlmi êkak tekad ngam abangsa riah ||riyah.
10. dados pèndhèking paningal | copèt tan rimbag lan ngèlmi | ngèlmi kak kêdhah kas tekad | anampik tan melik pingil | pingil donya puniki | melik pingil mung salêmud | langkung kagêngan brangta |
Mongraga matur aris | dene kang paduka wuwus | nênggih ingkang curiga | manjing ing wêrangkanèki | elokipun wêrangka manjing curiga ||
13. punika pralambangira (396) | suksma manjing badanèki | lan badan manjing ing suksma | inggih salat jatinèki | wontên ing dalêm takbir- | atulikram campuhipun | panjinging suksmèng badan | badan manjing ing suksmèki | nalikanya ingriku campuring karsa ||
badanipun | mangka punika badan | umanjing maring suksmèki | yèn wus kusni ing dalêm ikraming salat ||
17. obah osik solah tingkah | ing siang kêlawan ratri | ing kêrsa-kêrsaning suksma | tingkah-tingkahing suksmèki | badan wus dèn tambuhi | badan suksma sajêngipun | tan ana watêsan§ kirang sawanda, katambahan: nya [watêsannya]. | ing awal tumêkèng akir |
padhange tingal jati | wontên sênêning aluhung | luhung ingkang wus limpad | winahyu rahayu budi | sinung cahya kêlomodan ing malekat ||
21. tan têkdir sawiji rupa (399) | malekat punika haibgaib. | nglimputi sakèhing rupa | rupa-rupaning cahyèki | yahyacahya. sasmita wingit | wêwarah sadhèrèng mojud | pan datan kawanguran | namung kang kinarsan dening | Hyang Maha Gung kang asipat bijaksana ||
22. kewala ingkang kinarsan | idayat ulah minihi | idayat cahya malekat | punika sêjatinèki | dene nabi lan wali |
karijatan | mangunatri prêtandhaning | mukmin ingkang êkas karêm ing apêngal ||
25. lan mêdal mangunahira | ingkang pangkat tri prakawis | sêjatinipun punika | wujuding ratu kakiki | ratu ajaman nabi | sih nugrahaning Hyang Agung | wahyu cahya nurbuah | ing kênabean pinêsthi | sinung rahmat kamulyan donya akerat ||
26. ratu jaman waliulah (401) | sih nugrahaning Hyang Widi | wahyu cahyane idayat | ing kêwalean pinêsthi | sinung rahmat ing akir | ratu jamaning mukminun | ing sih
tèyèng ing kasidan | kang tan jomblahjumbuh. tekadnèki | kawruh punika nilib | mlèsèt kêjangkêlok lumpuh | wa punika sumangga | sarèhning mirad§ prayoginipun: murad. kêkalih | akikirih satunggilipun
basa punika | miwah kang para bupati | kang samya ngangsu maring wang | sun wèhi ngisore têbih | têmah tibèng sirèki | mèh tan ana karyanipun | ing Karang pan jêlanah | wartanira iku kaki | yèn ing kene ngèlmu iku gêgêdhongan ||
34. aywa ingkang mungguh kaya (404) | kang sira ucapkên inggih | yèn pun bapa sumurupa | lagyèku buntêlan mami | parandene tyas mami | bolong saiki katèngsun | Amongraga turira | basa kang punika inggih | sayêktine kaula sampun
wus ambalik | wak manira sira gèr kang madhangêna ||
36. nênggih basa kang punika | umatur Sèh Amongragi | inggih tan kenging yêktinya | yèn tan ajrih jiwaragi | lan malih botên kenging | yèn kajarwa ing lyanipun | kêjawi kang wus padha | angalap punika kenging | Ki Panurta andhêku ing wuwusira ||
37. pan sarya asrah prasêtya (405) | kathah-kathah Kyai Bayi | lingira mring
sampurna | sarêng miarsa Ki Bayi | sênggruk-sênggruk anangis | tangis cumêplong ing kalbu | manah padhang nêrawang | ngraos tuwuk tanpa bukti | pêngraose wus ana sangisor aras ||
44. ambalik sami sêkala | kramane mring Amongragi | mèh-mèh kaya ngabêktia | saking tan nyipta kêkalih | mung mangsud guru yêkti | Ki Bayi aris turipun | rayi dalêm kalihnya | sumangga ing kêrsa sami | ingkang mugi wontêna sih wulang tuan ||
45. inggih kang basa punika (408) | Mongraga umatur aris | gih putranta sêkalihan | sampun kaula wêjangi |
ing janma pêkir kasihan | Ki Bayi norraga ajrih | ing wulang Amongragi | Mongraga malih umatur | sumangga maring langgar | Ki Bayi anèng ing wingking | praptèng langgar mingsêr kang rayi kalihnya ||
49. wus tata dènira lênggah | Ki Bayi langkung
mring kang rama | antuk nugraha jinatin | ingga sampurnan nunggil | samyangsal wêjanging guru | Ki Bayi lon ngandika | marang putranira kalih | sira padha wus sinuci ing paningal ||
51. kang putra aris turira (410) | mring rama gumuyu sami | paduka andangu marang | kaula lawan pun adhi | inggih sampun pinaring | marang ing putranta nêngguh | basa ingkang punika | paduka kita sisani | ingkang rama mèsêm lêga ing tyasira ||
52. ngling malih mring Amongraga | ibunta punapa kenging | mirsa basa kang punika | Amongraga matur aris | punika botên kenging | èstri ripak wadhahipun | botên kadi Ni Dara | Murtasiah garwèng Arip | inggih mindhak amêwahi kang duraka ||
53. susah-susah mêkatêna (411) | sok§ kirang 2 wanda, katambahan: jangji [ jangji sok]. têmêna ugi | gènya palakramèng tuan | pêsthi ing têmbe pinanggih | ya ta bok Sori Bayi | dènira ngintip wus dangu | anèng kajang jêjêtan | pinalêthèk mrih udani | lawan ingkang putra
rêrasan ngèlmi | gêtun dene nyaplêki | ing ngèlmu osiking kalbu | kabèh raosing dria | ing murad basaning têpsir | nora gothang kang
dènira wuyung | wiung nguyang ing dria | andrawaya waspa mijil | manah bêbêg jujul kêjala ing pria ||
tan lyan kaèksi kaèsthi | pan amung Amongragi | kang mojok mêjêk jêjantung | ngrêrajang jingjang goyang | puyêngan sajroning galih | nanging taksih angêkêr ing
ing gapit kajang galamit | pinalêthèk rong nyari | dulu sarya sangga janggut | mêngkana Tambangraras | angingkut tyas ingkang wingit | pinapankên têpakurirèng Hyang Suksma ||
61. ya ilahi subkanallah | he Allah Kang Maha Suci | kang muga
dènira ngintip wus dangu | lan putra Tambangraras | kumanyut sarêng miarsi | ing wuwuse wau Ki Sèh Amongraga ||
wus | amung Ni Tambangraras | tumungkul mêrêbês mili | sênggruk-sênggruk lajêng mantuk marang wisma ||
garwa | langkung putêk jroning galih | sinamun sangkribnèki | wus datan kêtarèng sêmu | Mongraga ris aturnya | mring rama Kiai Bayi | tuwin marang Jayèngwèsthi Jayèngraga ||
67. utamaning kêlakuan (416) | ing pana tigang prêkawis |
apngal jangkêp tri | pananing dat têgêsipun yêktinira ||
68. tan ana wujud kalihan | amung wujuding Hyang Widi | sêdaya
tan ana pênggawe mosik | kabèh pênggawene Allah | punika ingkang kêlingling | ing siang lawan ratri |
Ki Bayi saya sumurup | kang putra kalihira | nuwun-nuwun wus mêngêrti | matur malih sira Ki Sèh Amongraga ||
70. dening tekad pupungkasan (417) | pan inggih kalih prêkawis | sarengat lawan makripat | manut têkdiring kang ngèlmi | yèn sarengat kang ngèlmi | ing tekad kêdah
sarak | aywa kangsi anggêgampil | purun-purun karya wênang | nglong-longi hukum kang wajib | pungkase mung sawiji | tan kenging pot salatipun | amung sawiji rahab | ing wêktu pêrlu lan wajib | ya ta darun§ prayoginipun: darus. ing kitab kêlawan kur'an ||
72. ngrasèhkên ijêmak kias (418) | sarta sêdya angantêpi | dèn toh jiwa dèn angrasa | wirang yèn tan anglampahi | dene kang kaping kalih | makripating
74. punika tekad kang tama | cangcalan cêcalon dadi | ing kasidan pinardika | kang angga saengga kitri | muyêk tumruna adi | tan ana lèng-olèngipun | bèsèr wohe ngayangan | punika
rumaos tekad sisip | ing ngèlmu kula kang wau | mangke wus angsal bêrkah | winulang jatining ngèlmi | inggih mugi kinuwatna dening Allah ||
76. sarta sawabe pun anak | kang tansah kaula pundhi | lah kaprie kono sira | kulup apa kaya mami | matur kang putra kalih | inggih ing manah saèstu | tan pae lan paduka | kathah indhakipun wêning |
ingkang nêmbadani | lulus santosèng ngèlmi | kang rimbag iktekadipun | ya ta malih ngandika | mring rama myang rayi kalih | lamun parêng
kulup alinggar | madal pasilan umijil | ingkang putra kalih umatur sumangga ||
79. nulya mêdal katrinira | santri Luci angêludi | pinire ingkang
lamun kawuron myat tamu tama ||
83. sarêng paduka ngandika (422) | ibunta punapa kenging | mênggah ing basa punika | tamu dalêm matur aris | sayêkti botên kenging | sampun wontên anggêripun | angsal bêkti ing pria | agung ganjaran pinanggih | putra tuan asênggruk-sênggruk karuna ||
84. lajêng mantuk maring wisma | anumpa tangatirèki | sapunika dèrèng kêndhat | putranta kandhuhan kingkin | sumangga gyan anggalih | putra paduka puniku | saèstu wus kantênan | brangti mring Sèh Amongragi | mugi-mugi kagaliha putra tuan ||
85. kêlangkung kawêlas-arsa | sajêge dèrèng nglampahi | samênir mikir ing pria | sawêg punika mongwiwit | bok Sori Kèn Malarsih | umatur sarwi rawat luh | sira Bayipanurta | myarsa aturing garwèki | tumut ngondhok-ondhok wêlas mring kang putra ||
86. wusana aris ngandika (423) | marang putranira kalih | lah kaprie kulup sira | ing rêmbugira kang bêcik | kewuhan ing tyas mami | gyan sun mijilakên wuwus | Jayèngwèsthi turira | ingkang kêpanggih tyas mami | prayogine tuan jarwaa pêsaja ||
87. kêrana Allah kewala | botên wontên awonèki | winisik sampun kêsamyan | yèn ta mawia kêkêlir | dangu kadhang mênawi | salayèng karsa angantu | utami kang bêlaka | katingal paduka wus nir | tan sumêlang malah kawistarèng wantah ||
88. lah mara adhi Jèngraga (424) | mungguh ing
sujud | dadya dangu dêgira | tumaninahira têrtib | ingkang makmum sêdaya kêlangkung rahab ||
pisan | kathah swabawaning santri | tuwin yèn nuju sasi | Ramêlan trawèhanipun | sagogolonganira | kêrsanira Kyai Bayi | satus trawèh sajrone ing Wanamarta ||
99. tan wun arjane kang desa (428) | ya ta kang salat ing masjid | sira Ki Sèh Amongraga | wus bakda subuh
100. nulya samya lêlênggahan | lan rama myang ingkang rayi | Jayèngwèsthi Jayèngraga |
punapa wus kaèsthi | masalah mênggah ingèlmu | mênawi wontên ingkang | kêraos sumêlang galih | inggih mugi paduka anglairêna ||
103. miwah putranta kalihnya | punapa sampun anunggil | mênawi salayèng kêrsa | tuwin kirang sêrêpnèki | prayogi kang kawijil | kêrana Allah aplalu | gyan tuan rêrasehan | lan putranta yayi kalih | ing rujuke kang ujar wau punika ||
aturirèki | kathah-kathah minta sih | mring Amongraga mlas-ayun | ya ta Sèh Amongraga | umatur marang Ki Bayi | pan amêdhar nênggih
miarsi | lawan putra kalihipun | anjêtung ngêmu waspa | sêdangunira alinggih | saking dening ngungun myarsa tuturira ||
nulya nutugên rêmbag | ya ta Ki Sèh Amongragi | anuruti yèn wus panggih kadangira ||
108. sêmangke langkung lênggana (431) | Ki Bayi ngêmu waspa ngling | tanapi putra kalihnya | aturnya angasih-asih | yèn ta lamun wus panggih | sakêrsa rinta
sêdina | ing panggih tilarên gampil | mung wêlasa mring rayinta lir kukila ||
ing tuan pukulun | sampun dhatêngakên suka | inggih dipun sagêd rumêksa ing kami | rèhning ngêmong turida ||
sajroning galih | narima maring Allah | ciptèng tyas katuju | ana lêgane kang kêrsa | yèn tan payunayun. kaprie ing solah mami | kaya tan anèng donya ||
3. Kyai Bayipanurta ngling aris | marang ingkang putra kalihira | kinèn ambêktaa age | marang ing wismanipun | apan sarya winêling-wêling | ing salir solahira | ing saturutipun | putra kalih wus atampa | nulya matur Jayèngwèsthi mring Mongragi | sumangga kondur mêdal ||
4. Ki Panurta anambungi aris | inggih prayogi yèn parêng ing tyas | mijil kondur
lan kang garwa | duk lênggah lawan putrane | nulya winartan sampun | ingkang garwa salir inguni |
Kèn Tambangraras duk miarsi | pangandikanira ingkang rama | sukèng tyas ana sêkêle | kang dadi sukanipun | tan andipe yèn trah priayi | kang dadi sêkêlira | dene ngêmu wuyung | nanging dyah waspadèng tingal | nadyan silih dhumatênga lara pati | luluha wus sinêdya ||
7. dene antuk ngulama linuwih (434) | sêdya krama ing donya akerat | mêngkana wau ciptane | dènya lênggah tumungkul | nèng ngarsane ramanirèki |
pêsthi | palaling Hyang kang paring mring sira | nanging wêkas ingsun anggèr | kang putra gya winuruk | salir ingkang
ingkang wus muktamad rasèh | parèstri kang linuhung | ageonganageyongan. ing nêm prêkawis |
11. dhingin wêdi kapindhone asih | kaping têlu sumurup ing kêrsa | kaping pat angimanake | ping lima bangun turut | kaping nême labuh ing laki | lire wêdi sira ywa | wani ngrusak wuwus |
kabèn sapadhaning ngrusak | lire asih aja kêmba sira nini | rahabmu
ngeling-eling walêring laki | tan ngilang-ilang wulang | anggugu mituhu | lire bangun turut ingkang | anglakoni sapakon-pakoning laki | ywa wangkot ing sakêrsa ||
14. abot ènthèng saèn wirang isin (437) | kinarya la ayu ing sawiah- | wiahwiyah (
dènya nut ing pria | tan sumêlang pamêlênge | iku rara dèn emut | dalil èstri kang angramati | kang brangta maring tekad | lir tuturku mau | wong wadon kang dadi iman | ya alapên bêrkahe supaya olih | ganjaran ing akrama ||
16. bakal jodhomu iku linuwih (438) | wahyu ngulama gung tur ulia |
dalu lan siang | sakêrsane aywa wani mêmaoni | tobata ing Pangeran ||
17. sabab kakung wus tinitah jais | angratoni ing dyah donyèng kerat | anrapakên
panrimanira | maring pria kang bêkti anggusti-gusti | poma dèn wêdi sira ||
18. Ni Kèn TambangarasTambangraras. duk miarsi | ing wulangira pan ingkang
21. ngong dudutkên bae olèh santri (440) | santri moyang anyar saking Karang | lagi tuture maune | basa wusananipun | ngulama kas trahing amukti | aran Sèh Amongraga | wijiling aluhung | sira padha andongakna | yèn pinarêng maring Hyang Kang Maha
wontên têtami | sawêg sêrap punika ||
23. ingkang raka angandika malih (441) | apa sira durung wruh warnanya | pra ari umatur dèrèng | Kulawirya umatur | kula ingkang midhangêt warti | saking pun Carmasana | duk têmbene rawuh | nèng wismane Jayèngraga | pan kawarti santri saking Karang
pan punika paman paduka kang rayi | jêng rama sami pria ||
26. Amongraga ngling inggih utami (442) | mindhak santosa ing sarakira | pra paman myat ngungun tyase | pasang pasêmonipun | samya muji layak trah luwih | kêtarèng solahbawa | cahyane sumunu | tumeja angulad-ulad | Ki Suarja wusana têtanya aris | mring Ki Sèh Amongraga ||
27. dhuh anak mas sun tanya ing pundi | asal kamulanipun anak mas | Sèh Mongraga lon
cinatur solahirèng uni | nalikane ing sawiji dina | Kyai Bayipanurtane | anèng pêndhapanipun | lênggah lawan garwanirèki | putrane tinimbalan | tan adangu rawuh | Jayèngwèsthi Jayèngraga | anèng ngarsa Ki Bayi ngandika aris | karo padha majua ||
30. payo padha pipikiran iki | saenake rinêmbug wong papat | gawene kakangmu kie | dene pênjalukipun |
kakangira Sèh Amongragi | ririkêsan§ prayoginipun: riringkêsan. kewala | tyase mêksih wuyung | lamun manira ringkêsa | prie malèh anak pawèstri sawiji | anandhang rara tua ||
31. nganti kêlangkahan kadang kalih (444) | sira kêlawan Ki Jayèngraga | yèn sun roa kaya prie | Jayèngwèsthi umatur | pan prayogi dipun turuti | ringkêsan krana Allah | amung pêrlunipun | ewa punika sumangga | ing sakarsa sampean kula umiring | Ki Bayi angandika ||
32. sira prie sutèngong taruni | apa ia kaya kakangira | Ki Jayèngraga ature | mênggah ingatur ulun | kadospundi lamun sinêpi | prayogi dipun roa | ing sawawratipun | ing sariringkêsanea | kulawarga tiang sêdhusun puniki | punapa tan myarsaa ||
33. pra sêntana miwah magêrsari (445) | sintên ingkang dipun arsa-arsa | mung jêng tuan lan liane | lan kaping kalihipun | pan pikantuk sunat utami | Jayèngwèsthi asipta |
marang priayi nêgara | Kyai Bayipanurta ngandika aris | wis padha bênêrira ||
35. mungguh manira kang dadi pikir (446) | sêkadare ia kinurmatan | mung sakulawangsa bae | êmbuh tumpêng sabucu | rinayap ing brayat pribadi | lan wêtaranên pira | wong sadesa iku | Jèngraga matur ing rama | kados wontên tiang sèwu malah luwih | kêjawi padhêkahan ||
36. ya mung iku bae kang pinikir | kêbo sêlawe kirang cukupa | kêjaba bèbèk ayame | wis Jayèngwèsthi gupuh | kakangira Ki Amongragi | anaa wismanira | sira besan ingsun | bêladhahên omahira | tutuwuhan kêmbar mayang aywa kari | pan iku ila-ila ||
39. wong dhukuhan aja na kang kari | atugura dalêm têlung dina | lan bojomu konên mrene | dadya kanthining bumu | ana ingkang sun pitayani | lan paman-pamanira | rèhên saliripun | dadakan kang rampung rikat |
ing pakarya aywa na kurangan bukti | mangsa
nuwun sampun ngantos pêparing | saking bêrkah paduka | kados inggih cukup | lamun sêmantên kewala | Jayèngraga guguyu mring raka sarwi | sasmita pranèng basa ||
41. prandènipun kula dèn wêstani | anisani kêrsane jêng rama | paduka punika dene | mêdalkên gêdhêgipun |
jangkêp dènya ngetung | Kyai Bayi sigra nimbali | ingkang rayi Suarja | lan Wiradhusthèku | Panukma miwah Panamar | Kulawirya sêdaya
46. sira kabèh mila ngong timbali (451) | apa saparentahe nakira | Ki Jayèngraga kang angrèh | gawene pulunamu | pan dadakan sêdina iki | bladhahên wismanira | ia mumpung esuk | banjur têtaruba pisan | Si
tinuduh | angling malih mring santri Luci | gawea kêmbar mayang | rong jodho kang patut | kumpulna sapa kang bisa | lan malihe
49. nora kongsi sabêdhug gya dadi (452) | myang wismane Jayèngwèsthi purna | rinayap dening wong akèh | sakulawrêganipun |sakulawarganipun. langkung sêngkud anambut kardi | lêlatar rinêsikan | sêdaya wus rampung | Ki
nèng mêndhapa karya sujèn sapit abing | miwah kang mupuh ulam ||
51. Kyai Bayipanurta siniwi (453) | nèng
kang uwus | rumiyin duk darbe karya | ngantos kaping kalih tan kadi puniki | gyanya mêmangun tilam ||
55. patani gêng ing têngah tulya sri | badhe
lan sakanira | tumpangsari pamidhangan sunduk kili | linapis mori pêthak ||
56. pêlag§ prayoginipun: pelag. lêlangitan sarwa putih (455) | pojok saka sêkawan
prayoginipun: pratala. miwah | kaca bênggala gung | poponjèn lan parêsikan | myang bothekan cêcandhèn pinrada
prêkawisipun | ing sawusipun mêmajang | apan kèndêl nulya mèwèk-mèwèk nangis | lajêng niba kantaka ||
65. Kyai Bayi manthuk-manthuk angling (459) | wis mênênga aja na karuna | bêcik sarèhêna bae | nulya sami anurut | ingkang kantun§
tan eling | Malarsih aturira ||
66. inggih botên wontên ingkang mawi | Ki Panurta alon wuwusira | mring Panukma Panamare | ia wruhanirèku | wus bunuhe adat wong cilik | yèn katêmbèn tumingal | ningali kumêndhung | nora bungah malah susah |
saking dene nora tau duwe apik | mulane kênèng lara ||
67. ukur akèh thithik amadhidhig (460) | kêbungahên têmahane susah | seje pancène wong gêdhe | gadhah angandhug-andhug | pêngrasanya mêksih sêthithik | iku lagi wadhagan | bae ing wuwusku | dene dalane agama | yèn ujaring sarak puniku
tawajuh | wuwuh tajêm anjatmikani | sawusira mêngkana | Ki Bayi amuwus | wis padha tatrapa karya | ingkang rayi sêdaya anyandhak kardi | Ki Bayi nèng pêndhapa ||
71. wanci ngasar akir Kyai Bayi | kinèn kèndêl kang anambut karya |
pêragat ing wêktunèki | prapta ing bakda ngisa | sêsalaman sampun | lan santri kathah sêlawat | nulya kondur Ki Bayi saking ing masjid | ingiring santri kathah ||
79. ya ta ingkang nèng wismanirèki (465) | Jayèngwèsthi Ki Sèh Amongraga | Jayèngraga duk praptane | saking masjid pan laju | nèng ngarsane kang raka kalih |
anèng ingarsanira | ingkang paman Suarja Wiradhusthèki | kêlawan Kulawirya ||
80. Ki Nuripun kinarsan nèng ngarsi | Jamal Jamil
nèng pêndhapi (466) | lan santri kang dadi kasinoman | miwah kang anambut gawe | mung sawêtaranipun | datan kusung-kusung ing
mawarni | wedang êtèh lawan mêmanisan | rinampad nèng ngarsa andhèr | wedang bubuk tan kantun | gula arèn lan roti kêring | Amongraga tan patya | dhêdharan anginum | ukur wedang sacêcêpan | tanpa gêndhis mung angsal sêtêngah cangkir | kinurêbkên ing cawan ||
83. angandika mring kang rayi kalih (467) | yayi Jayèngwèsthi Jayèngraga | mênggah ing tekad kang angèl | kalih prêkawis
ngulama | dèrèng wontên kang rikat angrêrampungi | saking ngèl-ngèling murad ||
84. lamun kadariah tekadnèki | apan kapir ngindallah punika |
puniku kang sampun sampurna | kang wus tan ana cacade | puniku ugêripun | ing agêsang kêdah ambudi | tekade kang santosa | ywa nganti kêsandhung | yèn
tan wontên ngèlmu kang angèl | anamung tekad nêngguh | lamun sisip ambilaèni | tekad dadya pratandha | awon pênêdipun | wande sios saking tekad | ingkang dados labêt-labêting aurip | saking tekad piambak ||
87. wiwinihe tekad saking budi | nyataning budi kêtarèng tekad | yèn sampun jomblah tekade | kêlawan budinipun | gih punika yayi kang kusni | kang rayi kalihira | tumungkul
kadipundi ing kêrsane | kyai kêlawan ibu | dènya nambut karya nglangkungi | mêmantu roan-roanrowan-rowan. | tingale agupruk | dene kula wus pra sambat | nuwun riringkêsan§ kirang 3 wanda, katambahan: kemawon. utami | pêsaja kêrana'llah ||
90. sasat sagêd nimpêni ing mami (470) | inggih talah de botên kadosa | kyai lan ibu karsane | Jayèngwèsthi umatur | inggih kula sampun ngaturi | aywa ngantos rinoa | dede parêngipun | nanging ibu jêngandika | ingkang adrêng kêdah kurmat sawêtawis | bêrkating wong puputra ||
91. ciptanipun putrèstri satunggil | inggih botên niat roan-roan | rampunga sêkul sêlèmpèr | namung niat majêmuk | lawan brayatipun pribadi | inggih sakulawarga | mung tiang
kamipurunipun apepeka | saking sangêtipun sihe | inggih dhatêng bok ayu | mila mugi tuan alimi | Amongraga ngandika | sumangga ing kayun | sinamur dhahar juadah | mung sacuwil ginalintir kang ginigit | dangu
balêbah pangan santri kyèh | tan kirang malah langkung | ya ta ingkang anèng pêndhapi | Kyai Bayipanurta | tinarap nak putu |
dipun wicara | awadi dinulu | kêlawan paman Jumêna |
Ki Sêbagi nauri wêcana aris | inggih bab pasatuan ||
103. Kyai Bayi gupuh ngandikani | de punika
lan Amongragi | kadospundi punapa | pênêde puniku | Ki Sêbagi lon wuwusnya | ngèlmu buda beda lan sarak utami | Ki Bayi lon
alkamdu lillahi | atanya derahira | Ki Sêbagi muwus | dhanyang gangsal gih punika | wiwit êsri lungguh gêdhong lara pati | etang anut ing dhanyang ||
108. Ki Panurta ngling punapa malih (478) | kang ua jar mêksih wontên ramal | kalamudhêngipun dèrèng | pan sami kêkahipun | nêptuning kang
lamun kantun kêkalih puniku sakit | kantun siji utama ||
110. putra dalêm punika prayogi (479) | wiwitane wêkasane susah | pisah lan yayah renane | wikana pisahipun | enggal lawas pati lan urip | têmtu ujaring ramal | kalamudhêngipun | ewa punika sumangga | tabit buda mênawi cêgah ingèlmi | amawi pasatuan ||
111. Kyai Bayi angling mring Sêbagi | langkung kathah ngèlmine Pangeran | tan sagêd anacahake |
kakanthètan | lêkas maju sagsêg pidak mrih pêpati | ngukihngungkih. angkah-ingangkah ||
115. Ki Panamar langkung ngati-ati (481) | nanging pidake
swawi kêdangon wus | nulya nglampahakên jaran | pan kêsupèn tinggal kawal mangan mantri | jaran pinangan gajah ||
116. dadya gulêt sadhengaha lali | pangan-pinangan gêsah-ginêsah | Ki Bayi la-ilu bae | anggêsah-gêsah tumut | ngalor ngidul
dhasar kêrsanipun | nora kaya wong maksiat | nganggo ngarak ramèn-ramèn tan marêngi | kêrsane Amongraga ||
kulawangsane | satêngah kaya kaul | dumèh anak kari saiji | manahe ge luara | mulane abikut | manira sêmada wêlas | apan milu kêrasa ing ati mami | sutèstri mung sajuga ||
126. pan tumungkul ingkang rayi kalih (486) | myang Ki Basarodin aturira | inggih kadospundi malèh | tyas paduka dèn sukur | suka rêna ing lair batin | mapan sampun jaragan | samya nêdha
Baywangling hus-hus | bocah padha kênèng tulah | sok sinau malang jati bolong benjing | jamak ngaji sêmbahyang ||
132. dinukanan sêdaya pan ajrih |
olahan wowohan sêdaya sami | kaot piring lan ancak ||
136. myang wedang tèh manisan nèng bèri | wedang kahwa manisan nèng
panjang ilang | wênèh kang winungkus | wêradin sêdayanira | kang jagongan ing mêndhapa lan ing masjid | miwah kang nambut karya ||
137. tuwin kang anèng wisma pra èstri (491) | datan prabeda samya rinampad | ingkang
kandha-kinandha | tuture agupruk | dagang maring Surapringga | prau momotan jaran kèsèr lan sapi | paraning pêpasaran ||
138. jor-jinoran tutur olih bathi | ingkang gèthèk bathine
atundha-tundha | tandha tandhing untung | panêgar bêlantik jaran | tutur tuku bêlo sanga têngah dadi | payu sêwidak lima ||
141. angêtèprès bêbanyolan ringgit | tangan surawean kang minangka | Sêmar Petruk Nalagarèng | sêmbada cucudipun | Widiguna lucu kêpati | ginaguyu gêr-gêran | kang
prayoginipun: kriak [kriyak-kriyak]. seropan§ kirang 3 wanda, katambahan: amangan. | ingkang mangan kwèh swarane | Widiguna ngling nyamuk | engak gangang bèkèk aguwih | gêr ginuyu ing kathah | kang kasêlak huk-huk | angguguyu Widiguna | nutug dènya mangan enak sêdayèki | ambêng dinum
macanan wong-wongan | lan dham-dhaman catur | wênèh ngantuk arenggotan | kang nyênyambi mangan
148. tike sagêgêm kang dipun linting | Widiguna nauri ya talah | kabèh padha ngrubuhake |
159. Ni Sumbaling tanya kadipundi | wiwitipun kênane kakênan | Ni Daya gumuyu nyablèk | iku lagi sun tutur | nuju udan dêrês kêpati | ngong anèng pagêdhongan | dalêm èmpèripun | tan wruh ki dipati prapta | kanca bubar nuli lawange
169. tan kèlingan boja-bojo dhingin (505) | bocah cilik-cilik
sami bocah | lamine rong taun | randha nêm wulan mah-imah | angsal ngriki kemawon Ki Basarodin | adhine Amadbadar ||
172. mung punika kang dadya tyas mami | mèmpêr kang dika tutur punika | rêbat agêng lan panjange | kang pundi ukuripun | sami nyakêp gêlangan
nulya pêgat lampus | randha pat wulan mah-imah | inggih angsal ki pêngulu Basarodin | lah punapa bedanya ||
174. anauri apan kaot ugi | dene ki pêngulu darbèkira | gêng nanging sangêt cêndhake | sampun lir cêpuk lugu | watês galêng lan bongkot sami | gendhol-gendhol
177. Ni Pratima kaping pintên laki | nauri mung sapisan kewala | nanging sring kenging godhane | kinedanan wong bagus | godhaning blis pisan ping kalih | yèn sampun kêlampahan | manah kula gêtun | sarêng ping tiga sêkawan | lajêng tuman tan nganti milih wong sigit | anggêr agêng kewala ||
178. yèn kula kesah pêpara asring (509) | rinêjêng jênak sapatilêman | tan nganyang yèn tumbas wade | inggih lêrês bok ayu | ingkang agêng lawan kang alit |
warnanira | nanging gêng panjang bandhane | ngungkuli kang cinatur | dados agêm mathêm ingati | iriban mring
180. tiang ngriki kathah sun icipi (510) | ingkang kêrêp mung Ki Kulawirya | rayat datan uningane | lan ki pêngulu êmpun | inggih lêrês
pating jêrawil | nauri kang liningan ||
182. inggih gujêngan tamba lèk sami (511) | Ni Malarsih malih angandika | Sumbaling puniku biyèn | têlèdhèk langkung
wus anjajah | jêjaka wong tua dene | sajêg kula pulang yun | dèrèng wêruh raosing sakit | pan sakeca kewala | nanging wiwitipun | krêp jajalan sami bocah | uga gêdhe saya gêdhe gêdhe malih | kula duk mêksih bocah ||
184. dipun tunggil tilêm lawan êncik | êncik Subedhe
saking agênge tan gonggang | lae-lae dubilah rasane ngênting | abungah ngangah-angah ||
187. mung punika kang dadya tyas mami (513) | anjêlajah kabèh kawêratan | Cina Koja Cik Jawane | wus tan bisa
kuk-êngkuk | parandene nora amari | angadhuh sarwi ngucap | ambakna wong muwus | agawe laraning awak | suwe-suwe angadêg sarwi
pungrujul§ prayoginipun: pamrojol. mani | wong papat sarêng kesah ||
197. tan wun catur sêmbère Sumbaling | ya ta ingkang jagongan kidulan | Jayèngwèsthi ing dalême | sasontên kang winuwus | namung ngèlmi saraking nabi | murading kawiridan | pêkih kang pakewuh | sabaturing pasugata | sêdaya wus
198. sasontên mila dènyarsa singir | nanging ajrih mênawi dinukan | mring raka dadya tyas mêne | garêncêngan ing kalbu | arsa munjuk-munjuk pan ajrih | tag têg widhag-widhigan | tan sêranta matur | ing raka Sèh Amongraga | kula nuwun pangapuntên ingkang mugi | wontên
200. Jamal Jamil lawan Jalalodin | Nuripin tan kantun Jayèngraga | lênggah ing pêndhapa ngèglèh |
Amongraga nauri aris | botên maibên yèn ta | cuwèng tyas pun ibu | mugi Hyang kang ngapuraa | inggih yayi prayogi
kêkalih | Suarja Wiradhustha | praptèng pêndhapa wus | kang raka aris ngandika | para iki dadak nganggo têrbang katri | aramèn nganggo kêndhang ||
205. Jayèngraga mring raka turnya ris | mapan tiang
amuwus | dèn lilani mring Amongragi | matur kados kalilan | de suka kêlangkung | Ki Bayi gumujêng enggal | ingsun nêmpil sadhela ia sêthithik | wong loro banyolana ||
210. sarêng bêngok anjêlih wong kalih | samya kagèt sêdaya alatah | bêkêm-binêkêm karone |
mêstaka kacangcang | pupucuking rambut | dahat ing kalingga murda | sih jêng kyai dadosa jimat paripih | dados ing kayuanan
dipun paringi | ginanjar udhêng jingga | sarasukanipun | sêmbagi bang langkung pelag | dipun kêmbar gêbal dalêm tiang kalih | kula lan
Jayèngraga angandika malih (528) | Nuripin pundhutên têrbang ingwang | si macan garongan kae | lawan mundhuta angklung | têka lima gêdhe lan cilik | mundhuta manèh
ingkang sami narêbang | Jayèngwèsthi mungguh | lan kang rayi Jayèngraga | Wiradhustha Suarja
tri (529) | sarta lan têrbang pitu barungan | angklung lan kêndhang arame | angguguk imbal gêdhug | kêmpyang kipyah
Têmbungipun Arab punika botên kalêrêsakên, namung miturut punapa kawontênaning babonipun kemawon. | mayujla-ana
nulya sasambèn udud anginang | winêton panganan malèh | inggih sakantunipun | saprandene misih prayogi | santri samya nyamikan | ing
246. Jayèngraga angandika aris | sapa ingkang andandani sira | apa ya si biung dhewe | Surati nêmbah matur | nyai Daya ingkang dandosi | mijil bêkta busana | saking jro sêdarum | panuwunipun bok inya | ia talah nini Daya dene apik | bisa karya yu warna ||
langkung sukanipun | Jayèngwèsthi Jayèngraga | gung gumujêng ningali Ki Jamal Jamil | sêdaya sumyak-sumyak ||
255. bêbêdira Ki Jamal dèn athing- |
ingoboran | karya godhog kimpul | matêng pinangan ing bocah | nulya nuwun linggis wêsi gilig
ririh | bêndho arit tumumpang | nèng dawêganipun | Ki Jamil wuwuse sugal | ora urus Jamal§ prayoginipun: jamak.
jêruk salake | srikaya lêmèt mêndud | wuwungkusan pipisan isi | arta sareal sewang | kang pinaring sampun | nuwun mundur ing
dhasar anake wong sugih | ginulang wasis bêksa ||
273. bêksa gambyong mêsês ronggèng kalih (549) | tan ana sor-sinoran
sunat | kang rayi inggih ature | kang raka nulya kondur | Jayèngraga ombèr tyasnèki | ngandika
nunjang-nunjang | lumayu andulu | asukup padha sêdhela | ing pêndhapa gêdhe cilik jalu èstri | apipit yêl-uyêlan ||
293. saya karênan ingkang ningali | Jayèngraga ngatipung pang pungan | sarwi alon andikane | paman supaminipun | punapinggih
294. wa mêngkana ing kono Nuripin (558) | Dawud Amadasra prie sira | kang sinung ling lon ature | sumangga kêrsanipun | langkung ajrih matur kumawi |
kyai | ngong tan uning mangsa borong paman | Ki Kulawirya bêgènggèng | ya wis ana ing aku | kang nadhahi dukane kyai | kang
299. langkung bungah-bungah kang ningali | samya eram eraming kedanan | sakèhe kang nonton kabèh | micarèng jroning kalbu | dhuh bêndaraningong wong sigit | lae-lae saengga | mumundhuta mring sun | ngong
bae uwis sira | gus Suratin matur inggih sampun mami | kang kêdugi ing manah ||
312. sami sutaning sudagar singgih | ingkang asih lir tiang kedanan | kewala kang sami dene | santri gih kathah wuyung | nanging datan kula langgati | namung rayi paduka | gus Kanjir kang sampun | putrane Ki Wiradhustha | yèn kang sêpuh mung paduka lawan malih | kiai Kulawirya ||
313. Jèngraga ngling paman lawan mami (566) | gêdhe êndi matur kang liningan |
gêng panjang paduka kie | kiai mung saêcu | yèn puniki saêcu luwih | kirang kêdhik sakilan | Jèngraga gumuyu | sapa manèh kang anggarap | matur sampun ora satêmêne maning | inggih namung punika ||
314. lah Si Sênu kaprie sirèki | aywa kumbi matura pêsaja | Sênu nêmbah lon ature | inggih kathah kang wuyung | mring kaula kedanan sami | santri myang sudagaran | kathah pawèhipun | sami ingriki kewala | mèh wêradin akathah kang sami brangti | inggih dhatêng kaula ||
315. kalih ki pêngulu Basarodin (567) | dipun kaluthuk
satuhu | matur namung kaot sakêdhik | sarwi gêlo ingogak | Jèngraga gumuyu | sapa kang ngluwihi kangmas | matur botên wontên sarwi anggêligik | ora têka blakaa ||
320. matur ngênthêt-ênthêt èsmu isin (569) | inggih wontên nglangkungi rakanta |
Jèngraga mring patirtane | Sênu Surat tut pungkur | marang kulah tinalang mili | kungkum siram jinabat |
ingkang rayi | Ki Panukma lawan Ki Panamar | katri lan Jayèngragane | padha dandana gupuh | parentaha sakèhing santri | prayoga jênêngana | ing paningkahipun | Ki Jamhur Sèh Amongraga | masjid gêdhe tatanên ingkang abêcik | kang rayi tur sêndika ||
337. dene sira kulup Jayèngragi (576) | ingkang kidul mangsa bodho sira | rampunge barang rakite | lan wong magêrsarimu | prayoganên ingkang angiring | marang ing kakangira | ing paningkahipun | kang putra matur sêndika | ngling mring garwa marenea sun
6. sutanira rêsikana nuli (578) | pêsajan kang munggoh | paesana lêlaradan bae | mung busana patutên kang bêcik | wiwida ywa mawi | cicithak cêcênthung ||
7. myang lêlatha pêpêtha thi-athi | iku aja nganggo | aywa kaya maksiat carane | apan cêgah ngèlmu tan pakolih | kapindho mênawi | dudu parêngipun ||
8. kang kinarsan Ki Sèh Amongragi | krana llah kemawon | malah karya mung sêmene kie | kaya-kaya nora amarêngi | bêcik anjurungi | ing sakêrsanipun ||
9. lan pênggawe ing sadina iki | kabèh abon-abon | rampungana apa ing adate | parabote wong amunggah haji | aja kongsi
11. ya wis mangsa bodhoa sirèki | saliring pakewoh | aywa nganti kukurangan kabèh | amung kari ing sêdina iki | tan mêmêkas malih | ia mumpung esuk ||
12. mundur saking ngarsa Ni Malarsih | ingiring pra wadon | pan anjujug
katujunipun wontên ingkang rèh | kalêrêsan botên mawi-mawi | yèn mawia pêsthi | tan wande bêguguk ||
25. Ni Malarsih gumujêng ngling aris |
mugi sira jinurung ing Widi | santosamu wuwoh | pira-pira nugrahan tibane | marang sira ilhame Hyang Widi | mênawa nyaloni | lukitaning luhung ||
27. ingkang putra matur nuwun mugi (583) | amanggiha yêktos | sabda ibu nastijaba mangke | pandonganing ramebu kapundhi | pan kaula
malipit | ngilang wulu kalong | ingkang§ kirang 2 wanda, katambahan: ana [ingkang ana]. ingarsa wurine | pinrih maya-maya kulit rimpi | rampinging pangaksi | supaya sumunu ||
34. tuwin sadadosipun ing mangkin | bibi mangsa borong | kula sampun pitaya pênêde | kang sumurup mring kêrsane kyai |
krana llah kang pinrih | ingkang mara sêmu ||
35. ni'mbok Daya pamuwuse inggih | sampun walangatos | kula angkah-angkah prayogine | Ni Malarsih nuduh mring Sumbaling | enggalna tumuli | sajèn-sajènipun ||
36. panggang tumpêng cara jênang abrit (585) | lan kêlapa uwos | gêdhang ayu suruh ayu jambe | gambir bako mênyan sarwa bêcik | lan juputa dhuwit | tindhihe nêm
38. lan godhong kluwih ginawe linggih | myang rujak carobo | dupa diandiyan (
pêpaking sêsajèn | tan adangu wus samêktèng sami | katuran ingarsi | kang bêkta adulur ||§ prayoginipun: andulur.
kang dèrèng ginêlis | kang uwus tinunggu ||
44. maring wisma mundhut jarit-jarit (587) | sinungkên pra wadon | wiar ciut wradin sêdayane |
46. anak putu ing Wanamartèki | sêdaya punang wong | jalu èstri pan padha êmbyake | sumawana
babyanton | samya amrih katon dhewe-dhewe | jalu èstri anyumbang pribadi |
49. ing jêng kyai tuwin mring jêng nyai (588) | kabèh pan mêngkono | tur tan ana pinardi sumbange | samya thukul nadare pribadi | kang sugih myang miskin | pan sami dènipun ||
50. ingkang nyumbang wiwit byar anggili | samya jodhon-jodhon | amêrabot sabobot pêngangge | kang tan
nadyan pitik siji | sinarimpung dening | ing lawe sagêmuh ||
58. ingkang ngirid rare jalêr sami | jêjaka mêrabot | prajuritan kotang bêludrune | abangkol mas
wontên bêktèng pitik | anèng wurinipun ||
64. bapanira§ prayoginipun: bapakira. pribadi pan sami | tan pae mêrabot | warna-warna saduwèk-duwèke | kang prajuritan kang cara santri | ingkang cara Bugis | cara Madurèku ||
65. êndi kang wus dèn ambah agrami | carane ing kono | pan tiniru-tiru pênganggene | pra sudagar samya anutugi | panganggenirèki | ancung rêbut unggul ||
66. datan carub sapangkatirèki | babrayatan golong | kang sudagar sami sudagare | ingkang
67. kang blantikan pan sami bêlantik | tan ana uwor soh | sabangsane maju barêng gêntèn | kêrig lampit wong sadesa prapti | kang miskin tan isin | ing sakuatipun ||
68. datan etang mung godhong salêmpit |
darbe nadar sami | sakadare kang wong | wus mêngkono sêdaya kajate | datan ana kang tumambuh siji | wong kang sugih-sugih |
95. ingkang sugih ngangge jamang sumping (599) | kalung sungsun badhong | kalung dirham kokodhokan sêlpèn | kuku sima pinodhi rinukmi | myang kalung li-ali |
kathah dhapure | ngangge raja kaputrèn rarèstri | jalu panganggya di | raja kaputran nung ||
sinêrbèt putih (603) | linapis ing godhong | kang sajodhang wowohan isine | lah-olahan kang sajodhang malih |
114. samyambêkta bokor sêlaka lit | sinamir bludrijo | pan gumrudug kang ngiring wurine | samya mrabot kêling warni-warni | pan randhaning êncik | wasta êncik Jambul ||
115. têngah tuwuh wancinipun nyai | sajak mêksih dèn go | cara bojoning êncik prabote | sakêlangkung rahabing agami | asring mulang ngaji | rare sabên esuk ||
kang garwa sarwi | gumujêng miraos | sampun susah-susah dados tyase | lintang namung donganipun bibi | lan tan mawi-mawi |
125. wawrat kula dhusun tiang alit | tan awalangatos | inggih saking jêng kyai dongane | mangsa sabên wulan darbe kardi | mung kantun puniki | jêng kyai mêmantu ||
126. Ni Malarsih gumujêng nampèni | ingkang rolas bokor | binuka isi ngrong real kabèh | gunggung kabèh sêlawe prah anggris | Ki Baywangling inggih | sangêt tarimèngsun ||
127. tuwin nuwun narimèng Malarsih | langkung suka karo | Kyai Bayi andonga amine | wabarakalahu palalihi | inggih mugi bibi | bêrkata kang
ngladèni | lan kinèn nampèni | jodhange Ni Jambul ||
129. rumat ingkang nampèni ngladèni (607) |
sêdayane ingkang sami prapti | yèn wus sami bukti | mugi ingkang mujud ||
133. atugura banjur aywa mulih (608) | jroning gawe kono | padha bumènana dhewe-dhewe | myang rarywalit kang mênganggo sami | dimène nèng riki | aywana kang mantuk ||
134. krêpèn dolan padha rare cilik | samoa tinonton | amuwuhi srine jroning gawe | kang liningan tan sawalèng kapti | dhasar tyas kadwèki§
jalêr kemawon | ingkang èstri samyèstri kature | tan kaliru pisumbang kang prapti | ya ta Kyai Bayi | nèng pêndhapanipun ||
141. wontên tiang titiga kang prapti | sami ambêlowos | nanging mathis kabèh tapsilane | Kyai Bayi tanya sira ing di | matur kang
wus nutug linorod | cinarik mring rencangira kabèh | pan wêrata tuwuk sêdayèki | nulya caraka tri | pamit nuwun mantuk ||
rijêkining Widi | saèstu Ki Bayi | ing mangunahipun ||
149. wus tinampan arta mring Malarsih | anulya sinugoh | wusnya
dipati | winalês ing Widi | kabukaning ngèlmu ||
156. kang sêntosa lulusing kamuktin (614) | ing donya praptèng don | wusnya dodonga
160. yèn sêdaya kathahên mubadir (615) | pinragat kêsompok | ingkang kantun kangge sêpasare | putra dalêm
kuwarêgên gadho | gadho kalak saênggon-ênggone |
kalak daging tungtut lawan ati | ginjêl myang kikisi | pênthul sandhung lamur ||
166. pondhok kêbak kalak ting salêmpit | anèng renggang-renggong | mêntah matêng akèh meme dhèngdhèng | lir punagi agahan tan wigih | gagah wêgah ngaji | amung ngaji mumpung ||
168. binabayang mring kancane santri (617) | ginawa mring pondhok | pan wus siang ing wanci têngange | Kyai Bayi
duwèkirèki (618) | samya nganggo-anggo | tuwin padha muliha dèn age | matur sêndika sêdaya sami | mundur saking ngarsi | para pinisêpuh ||
173. tan wun sakenjing kang sami prapti | numbang lanang wadon | yèn wus numbang ing jro saulihe | lajêng numbang marang Jayèngwèsthi | sakadarirèki | mêngkana sêdarum ||
174. ya ta ingkang anèng dalêm wingking | kang lagya binonyo | Tambangraras badhe pinêngantèn | pinahyasan marang ingkang
anèng ing pêndhapi | nyampingira kêling | sarung tabur-tabur ||
182. apêningsêt sindur amantêsi | apipinggang cathok | golok suasa mêrjan tasbèhe | arasukan jubah leja abrit | kotang kipêr putih | kancing mirah mancur ||
183. kuluk bathokan biludrubêludru (dan di tempat lain). langking | ancêpe dhinoyong | kanigara rinenda balênggèn | acêripu samak unta abrit | rinenda ing pinggir | pan
Jali | Pranaita tuwin | sarerehanipun ||
195. ing Pêkauman sêdaya ngiring (624) | samya amêrabot | saduwèke angêtog pêngangge | bathik lurik ingkang sugih kêling | golok kris rinukmi | angiring
mring Jêng Kyai Bayi | wus tata alinggih | nulya ingkang rawuh ||
205. Ki Suarja wau ingkang prapti | kampuh genjong
211. Wiradhustha kampuhira bathik (628) | parangrusak barong | sabuk
227. nulya prapta ing pêndhapa nênggih (630b) | nêmbah tata lunggoh | tarap anèng wuri jèjèr linggèh | Kyai Bayi suka myat ing ari | samya amriayiamriyayi. | nulya ingkang rawuh ||
228. Kulawirya kampuhe mênèhi | jingga
angguguk guyune | langkung suka dènira ningali | mring kang rayi-rayi | sukur ing Hyang Agung ||
252. ingkang srêban dhêng-udhêngan tuwin | ikêt myang kêkêthon | sêcaraning ulama bêsuse | saduwèk-duwèk kang
santri kaboyung ninilih | kabutoh mimisoh | wingi mula ninilèh tan olèh | kuawuhan kang wus luwih bêcik | myang sanak pribadi | cumpêt nora antuk ||
255. ih ya talah wong wus têpung bêcik (637) | tan ngandêl maringong | dene-dene tan katon aduwe | lir
lunggoh | apan nora jèjèr jêjêl bae | Kyai Bayi mulat ing pra santri | arahab tyasnèki | nulya ingkang rawuh ||
265. Jayèngraga kampuh cindhe abrit | pinarada
mring putra Jèngragi | ing busananipun ||
284. cara duk jamaning Kabu lêngkir | prabote mêngkono | cingak ingkang nèng mêndhapa kabèh | eram ningali mring Jayèngragi | sarwa angalami | Jawa Arabipun ||
285. ya ta wontên tamu ingkang prapti | kêkapalan rawoh | rencang rolas kêkapalan kabèh | nama Kyai
wontên tiang wus sêpuh sêtunggil (645) | kaki-kaki reto | pan minantên ing sadesa kabèh | dhukuh Pucangan wismanirèki | wong Wanamartèki | jalu èstri takut ||
297. myang pêrapat dhusun kanan keri | punjunge mêrono | marang pundhèn dhukuh Pucangane | luluhure ing Wanamartèki | samya munjung bêkti | ngalap sawabipun ||
298. Kyai Wanaita wastanèki | wus pikun adheyog | kaprênah pan kaki ing awune | eangeyang (
299. wong wus tua mung tinui-tuitinuwi-tuwi. | ing mangkya ki jompo | yun uninga ing canggah ningkahe | kêjumutan sarwi dèn jagani |
nyandhak astanira ririh sarwi | ki buyut ngarasi | mring Ki Bayi wau ||
303. susah-susah pinarak mariki | wong wus sêpuh repot | kyai buyut Wanaita linge | mumpung aku ia mêksih urip | arsa wruha mangkin | ningkahe canggahku ||
304. Ki Bayi matur inggih utami (647) | sawabipun kaot | angling malih srawungan ing akèh | langkung sangêt sêpuhe
kawak uwi | milane pinundhi | ing tiang sêdhusun ||
306. langkung rahmat sampean puniki | sarwi atanya lon | pintên yuswa paduka ing mangke |
kabèh | ya ta wus andungkap ngasar wanci | santri magêrsari | tan ana kang kantun ||
angirida kabèh para santri | banjura mêrono | marang kakangira Jèngwèsthine | manira laju marang ing masjid | lan pamanirèki |
praboting munggah haji | Luci matur inggih | pan sampun sêdarum ||
311. Kyai Bayipanurta ngling malih | mring pêngulu alon | iki pa wus
313. Jayèngraga animpang ing margi | sêdaya punang wong | praptèng
saking lèr | kalih pêtadhahan kêbak nyamping | clana
Amongraga cahyanya nêlahi | amanon yèn tinon | sabatira Jamal lan Jamile | pan kinêmbar karo sarwa langking |
punika wontên utusane | rama jêngandika angaturi | mring paduka mangkin | Mongraga lon muwus ||
327. inggih sumangga kêrsane yayi | adan nulya bodhol | sinongsongan ijêm sorot jêne |
santri tata ngurung-urung ngarsi | miwah kang ngêtêbi | garêbêg ing pungkur ||
wus prapta lampahe | anèng masjid agêng wus miranti | ing panggenan mungging | pangimanan ngayun ||
Pranaita mêrbot | murid Jaki lan santri Lucine | ingkang lênggah lèr wetan Kiai | Bayipanurtèki | nulya Ki Sèh Jamhur ||
aninggal mring rabi | tri taun ing laut ||
343. pitung sasi ing dharatan benjing | lia karyèng katong | tan trimane rabinira mangke | pêsthi pêgat tanpa talak sarwi | tinagih srikawin | Mongraga wus saguh ||
344. sêksi kalih satunggile kyai | Nursukidin gupoh | maca donga ngumur sabanjure | sinauran amin gêr prasami | wus paragat suci | ing paningkahipun ||
345. nulya Kyai Bayipanurtèki | sêsalaman gupoh | Amongraga ngabêkti salame | kinèn lajêng sarwi wus ajarwi | marêk èng§ prayoginipun: ing. Kiai | Wanaita sêpuh ||
346. Amongraga umarêk ing kaki (657) | angujung ing pangkon | Kyai Buyut Wanaita age |
wong magêrsari (659) | slawe ambêng abot | pan gotong pat ambêng sawijine | sigra tinata ingkang kêndhuri | ing saetangnèki |
356. amoloni ingkang angênêmi | samya nadhah dhokoh | santri cilik rusuh pêmangane | rêrêbutan iwak ngowak-awik | duduh pindhang takir | pan kapyuk-kinapyuk ||
357. dèn wut-awut sêga sakêndhuri | kinarya
359. lagya ngangge pamèr sarwa bêcik | bagus mrih tinonton | têmahane abangêt isine | ingkang rada sugih mulih salin | wênèh ngunguconi | ana morod mantuk ||
360. guyu-ginuyu myang muring-muring | kathah solahing wong | tan cinatur
lamun sampun wayah dika bibi | kula bêkta mring gon | anèng dalêm wus akir sangate | nyai Daya wuwusira inggih | sumanggèng karsèki | pan punika sampun ||
375. nulya binêkta mring dalêm ngarsi (664) | Tambangraras tinon |
ingundhangan aglis | umangkat sêdarum ||
379. tinata jèjèr saurutnèki (665) | sêdaya wus bodhol | aprayoga ing lampah tatane | ulur ngurung-urung kanan keri | miwah kang ngêtêbi | garêbêg ing pungkur ||
380. miwah ingkang jalma niningali | gumêrah punang wong | jalu èstri pêpêt arêbut gèn |
ing mêrgi | akèh omah dhoyong | kang ringkih rubuh êmpyak èmpère | nora kêna wong akèh sinapih | wong dodol ting jêrlih | wutah mawut-mawut ||
383. ya ta ingkang lumampah ingiring (666) | sinaroja ing wong |
sinauran ing wong sêdayane | pan arêmpêg satitahe muni | mung kalimah kalih | lon lêlah alandhung ||
wruh dèn arani pêngantèn | anèh dhewe sigit anjêlanthir | wong kang nom-nom èstri | kathah kang kêpoyuh ||
dhewe sigit dhewe | kanthèt dhewe bancèr andhèwèki | wokaning parèstri | dêrodos angilu ||
ginaguyu dene lir pênamèng | malah nosot thithik jroning ati | tan mandhani§ prayoginipun: madhani. ênthik | thikane wong
kèndêl praptane | jibêg ngadêg ngêpung angubêngi | têpung gêlang pipit | nganti ingkang rawuh ||
395. pêngantyanya lagya praptèng kori | singir salin lagon | asrakal badru§
andha angadhêmpèl | andha têpung parik turut pinggir | mung katon rêrai | sukup andudulu ||
nulya tinarik astanirèki | mring kang ibu alon | sigra kinanthi wau astane | wus praptèng gon tata sami linggih | ki buyut nêngahi | kang sêdaya mêtu ||
405. ingkang kantun amung Jayèngragi | kinèn linggih kulon | cêlak mring kang raka pinêngantèn |
gawe ngasrèn-asrèni (673) | patah lanang wadon | pan mêngkana pêngucaping akèh | nuli lêladèn wedang nèng ngarsi | pra santri kang singir | asrakal
nulya Kyai Bayipanurtane | angandika marang ingkang rayi | dèn kaparèng ngarsi | sun tuding gawemu ||
419. ingkang salat ngiras busanèki (675) | mung Jèngraga karo | Kulawirya samya cucul
HUT SEMAR SANJIWATA ke-1 | jadul1972
Dipublikasi pada 1 Oktober 2012 oleh jadul1972	SEMAR SANJIWATA (SEmeton penggeMAR toSAN aJI, WAyang
Dibalik Layar Latihan Seni Bareng Sanggar Kampus Wetan Banyuwangi
TEMBANG TRESNO Duet Mbak Esi Vs Nur Rahma Artise Gunung Srawet Banyuwangi
Mbok Ditta Vs Mbok Poniyem Laros Banyuwangi
ALUM SULIANA By Sandy Artis Smule Banyuwangi
Sidareja 0281 � Purwokerto, Banyumas, Purbalingga
0282 � Cilacap 0283 � Tegal, Slawi, Brebes
0285 � Pekalongan, Batang 0286 � Banjarnegara, Wonosobo
0289 � Bumiayu 0291 � Demak, Jepara, Kudus
0293 � Magelang, Mungkid, Temanggung
0294 � Kendal, Kaliwungu, Weleri 0295 � Pati, Rembang, Lasem
polahe wong Jowo Koyo gabah diinteri, nang endhi nyanyo nyanyi
159. selet-selete yen mbhesuk ngancik tutu ping Tahun, sinungkalan dhewo Wolu, ngesto manggalaning ratu, Bakal ono dhewo ngejawantah, apengawak manungsa, apasuryo podho Bethoro Kresno, awatak Bolodhewo,
agegaman Trisulo wedho, jinejer Wolak-waliking Zalan, wong nyilih mbhalekake, wong
Rachmat NYA 161. dunungane ono sikil redhi Lawu sisih Wetan, wetane Bengawan Banyu, andhedukuh pindhn Radhen Gatotkoco, Arupa pagupon DORO tundho Tigo, Koyo manungsa
ngedunké jangkar papat sangka mburi lan pada ngarep-arep ndang bisa padang. 30Nanging karepé para matrus mau arep ninggal kapalé. Prauné tyilik arep diedunké nang banyu, nanging étok-étoké arep ngedunké jangkar sing nang ngarep. 31Rasul Paulus terus ngomong ngéné marang ofisiré lan para soldat: “Nèk matrus-matrus kuwi ora nang kapal waé, kowé kabèh ora bakal slamet.” 32Mulané soldat-soldat mau terus ngetok taliné prauné, prauné terus kejegur nang segara, terus kintir. 33Kadung wis padang rasul Paulus nyuwun wong-wong kabèh, supaya pada mangan. Rasul Paulus ngomong ngéné: “Kowé wis patbelas dina ngarep-arep supaya pada slamet, sampèk ora mangan apa-apa. 34Apiké saiki pada mangan ndisik, awit kowé kudu kuwat, supaya ora mati.” 35Sakwisé ngono rasul Paulus terus njikuk roti, terus nang ngarepé wong okèh dèkné ndonga nyuwun berkah. Rotiné dityuwil-tyuwil terus dipangan. 36Wong-wong kabèh atiné krasa kendel menèh terus pada gelem mangan setitik. 37Wong-wong sing nang kapal kono okèhé ènèng wong rong atus pitung puluh nenem. 38Sakwisé kabèh pada mangan warek, wong-wong terus pada mbuwang gandumé nang segara, supaya kapalé tambah èntèng. 39Kadung wis awan para matrus terus pada weruh daratan, nanging ora ngerti endi. Kono kuwi panggonan teluk, tegesé lauté
terus dibuwang nang segara, semono uga taliné sing
ngarep terus ambles-bles, lah sebelah mburi remuk diantemi ombak gedé banget. 42Lah saiki para soldat arep matèni wong setrapan kabèh, supaya ora minggat ngelangi nang daratan. 43Nanging kumendané ora nglilani rasul Paulus dipatèni, mulané soldat-soldat ya dipenggak penging matèni setrapan-setrapané. Kumendané terus mréntah wong-wong sing bisa ngelangi kongkon pada njegur ndisik lan ngelangi nang daratan. 44Lah liya-liyané bèn kintir tyekelan kayu apa petyah-petyahan kapal sing kemambang. Mengkono kuwi kabèh bisa tekan daratan kanti slamet.
Mirit pratelan saka nêgara diaturi disuguh wayang wong, wusanane koran Landa nyêbutke, yèn wayang wong mau minangka kurmatan pamitane Residhèn Westraprêlop nyang Eropah; sampeyan dalêm diaturi jênêngi.
Rèhne kaanan ngono kuwi ora dadèkke sênêngku, dening ratu kok mung dianggo sambèn bae, utawa cilike kanggo gêdhèn-gêdhèn gone ngurmati residhèn, aku jur mriyogakke Kamas, supaya aja kongsi têdhak. Miturut wangsulane Kamas ya wis banjur dilantarke nyang Wida; wusanane êmbuh ...
4. Bab paring dalêm 10.000 sabên sasi nyang nêgara iku minangka paring dalêm urunan gone nêgara wêktu iki kêmlaradan jalaran saka pajêg-pajêg ondêrnèming mogok tuwuh saka ora payuning dagangan. Rèhne para ratu ngêndi-êndi padha paring sudan dhahare: K. Raja paring 15 prêsèn, Raja Inggris paring 20 prêsèn enz, maspati MN 10 prêsèn, karêpe simbah sarujuk karo patih, dhuwit sing konjuk sabên sasi ya arêp disuda 10 prêsèn; kraton gondhèli, dening dhuwit mau ora sumurup pêpancèn dalêm, nanging pajêg warna-warna, mula banjur diingêr, maringi urunan bae 10.000 mau. yèn ora ngono bisa
kurang 112 yuta, dadi kapêksa grèsèk-grèsèk, diwujudke undhakan pajêg lan sapêpadhane. Dadi glèthèk pêthèle sing kataman ribêt ya kawula; samono uga ing bawah dalêm, mêsthine ya bakal diundhakke pajêge.
5. Gupênur ènèng hotèl kene, kok bisa kandha yèn jêro mundhut sêlir anyar, bok ya coba takon adhimu, aku kok ora krungu barang-barang.
6. Uga barêng iki rêmbug-rêmbug bab vorstenlanden tunggale sing wis ta' kirimke ning wis ta dadèkke siji, banjur wènèhna Gitapura supaya dipacak, kajaba kuwi takokna, apa sababe sing dhisik durung mêtu, samono uga takon nyang Marta, aku ko ing DK lan ST ora mrangguli.
7. Lêsana mêntas gawe karangan apa ènèng DK têka dikrawus Sth nganti akèh-akèh; mirit surasane kana ora ngluputke aku, wis adate Lêsana sok ora nganggo êmpan papan, mung diokoli bae, tur kêrêp tanpa pasêksèn kawruh sing absah. Mula aku nyang koran Jawa ki ya wis gêla, sing akèh dhêmên muni ning tanpa landhêsan, dadi rak mung ngayawara jênênge.
Wis Karya padha slamêt, besuk Akad sore wis katêmu manèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rinnan&oldid=875094"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.00, 16 Novèmber 2013.
tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati.Jarak kuwi tetuwuhan kang biyene dianggep ora pakra, ora kopen, lan ora duwe rega. Tuwuhe ing lemah tagalan utawa pekarangan uga ora dipaelu, jer dudu tanem tuwuh kang diperdi asile. Suwalike, jati kuwi wit-witan kang diperdi. Tuwuhe ing alas kang dadi sengkerane kraton. Kayune rega larang, Mula ora samubarang pawongan bisa ndarbeni. Cekak cukupe jarak dadi pralambang kang asor, dene jati dadi pralambang kang aji. Nut kelakoning jaman, alas jati kang biyen disengker, dalasan ngambah pinggir wae wedi, saiki malah dirambah tekan jero. Wit-wit jati kang gedhe merbawani, ditegor tanpa aturan, didhongkel tanpa sungkan.Wit-wit jati kang isih cilik padha karubuhan, yen dikira malangi katut dikethok pisan, Wasanane tunggak jati padha mati, yen ta ana uga angel golekane. Suwalike, amarga saka
lenga jarak minangka campuran bensin utawa solar dadi biodiesel.Karana mau, tunggak jarak dadi mrajak, sumrambah tekan ngendi-endi. Minangka pralambang, tunggak jarak kang mrajak nggambarake kahanan yen wong-wong kang biyene dianggep asor,
belakang kang mumpuni, tanpa darbe sikap moral lan etika kang becik, ujug-ujug sinengkakake aluhur dadi wong penting. Lan kahanan kaya ngene mratah sumrambah ing ngendi-endi.Nanging jenenge wae jarak, uripe biasa ing pinggiran kebun lan tegalan, senajan ditandur ing tengah tetap ora resep dinulu.Diopeni nganti ngetokake dhuwit akeh, asile uga ora sumbut.Yen wong ekonomi ngarani, ora nduwe nilai ekonomis.Padha wae karo mapanake kalungguhan wong-wong kang satemene ora pantes nglungguhi jabatan, anane malah gawe wisuna,ora mupangati marang bangsa lan negara.Wis bayarane gedhe, asile malah ora pakra.Sapa ta kang kalebu
"Ingkang setunggal kulo mboten heran amargi wajar, tapi ingkang kaping pindo kagete mboten ketulungan. Bayi wedus meniko medal pas gulune rumiyen mboten wonten ndase (
Piwulangipun para sêpuh ing jaman kina dhatêng lare-lare
Kaimpun sarta katêrangakên dhatêng Radèn Prawirawinarsa ing Ngayugyakarta
Kula nuwun wiyosipun: mênggah anggèn kula reka-reka ngimpun sarta anêrangakên piwulang gugontuhon, punika botên kok saking badhe ngatingalakên dhatêng kasagêdan utawi kasrêgêpan kula, punika tangèh lamun makatêna. Awit para maos andupara yèn kakilapana, dhatêng ing atasipun guru bantu, sapintên ta, kasagêdanipun.
Mênggah parlunipun: piwulangipun para sêpuh ing jaman kina ingkang dhatêng lare-lare, tumrapipun dhatêng tiyang ing jaman sapunika, kathah ingkang botên mangrêtos kajêngipun. Awit piwulang wau namung dipun bandhani: ora ilok, ora bêcik, disapu malaekat lan sapanunggilanipun, ingkang lukit-lukit angèl dipun suraos. Piwulang wau ugi wontên ingkang sampun jarwa, ananging namung sawatawis. Dene ingkang dèrèng jarwa, punika agêng sangêt [sa...]
[...ngêt] paedahipun ing atasing
kajêngipun piwulang wau, supados andamari dhatêng ingkang dèrèng mangrêtos.
sok lungguh ing bantal, mundhak lara wudunên.
Bantal punika pirantosipun tiyang tilêm, kangge angganjêl sirah. Môngka ing atasipun tiyang Jawi, sirah punika kadi pun aji-aji sangêt. Môngka saindênging bokong punika kaanggêp ingkang asor. Dados ganjêl sirah wau, manawi kangge angganjêl bokong, têmah anyudakakên pangaji-ajinipun dhatêng sirah, dados nama murang tata.
2. Aja sok nêkuk bantal, mundhak ora ilok.
Tatilêman utawi tilêm, punika manawi bantalipun dipun têkuk, pamrihipun namung sirahipun sagêd inggil, kajêngipun supados kraos sakeca. Ananging tilêm sirahipun ngantos andhêngklèk, punika botên prayogi. Awit manawi tilêmipun sakecanên, jalaran saking sayah anggènipun dolanan ing siyangipun utawi karipan, lajêng dangu botên alihan, inggih punika lajêng anjalari sakit tèngèng. Makatên malih tilêm [tilê...]
[...m] ingkang makatên wau, Asring ngorok, jalaran lampahing napas botên lulus, kajawi saking punika, bantal dipun têkuk punika kêtikêl, dados sagêd suwèk utawi bêdhah.
3. Aja sok jagjagan ana ngambèn utawa paturon, mundhak ora ilok.
Patilêman utawi ambèn, punika namung kangge pirantos tilêm utawi linggihan.Môngka jagjagan punika têmbung kasar ingkang têgêsipun lumampah tanpa rêringa, dados jagjagan wontên ing patilêman utawi ing ngambèn punika murang tata. Punapa malih manawi dlamakanipun rêgêd, saèstu angrêgêdi ing panggenan wau.
4. Yèn mapan turu aja nganti gupak upa, mundhak ngimpi ditampêl lintah.
Lintah punika sami-sami kewan anggêgilani, jêr saking anggènipun gênduk-gênduk tanpa balung êri, punapa malih purun nêsêp utawi ngêcop êrah. Sampun malih lare botêna [bo...]
[...têna] kathah ingkang gila, sênajan tiyang sêpuh inggih samantên ugi. Sarêng mapan tilêm, anggènipun angangên-angên sangêt, jalaran saking gila ambokmanawi saèstu supêna dipun tapêl lintah, amêsthi kagum-kagum. Ing wusana sarêng tilêm lajêng kêtênta dipun tampêl lintah saèstu. Ingkang makatên wau dados piandêlipun lare-lare. Nanging sajatosipun upa punika rêrêgêd ingkang plikêt, dados kajêngipun tiyang sêpuh wau, namung murih sagêda rêsikan.
5. Aja sok turu malang-megung, mundhak ora ilok.
Tilêm ingkang ujuripun malang megung, punika kajawi ngêbak-êbaki papan, dipun tingali inggih kirang sae, dene botên tata utawi jujur. Punapa malih yèn wontên rencangipun ingkang tunggil tilêm, saèstu adamêl susahing rencangipun wau.
6. Aja sok turu nganggo bantal dhuwur, iku anggêdhèkake [anggêdhèka...]
[...ke] kamuktèn, besuk bojone mundhak brewok. Yèn tumrap dhatêng lare jalêr: besuk bojone mundhak kopèk.
Punika kajêngipun piwulang kadosdene kateranganipun bab 2, namung kaot nêkuk kalihan nungsun bantal. Utawi ambokmanawi botên nguman-umani kancanipun.
7. Aja sok mangan ana paturon, mundhak lara gudhigên.
Punika kajêngipun namung supados sagêda rêsikan. Awit nêdha tatêdhan wontên ing patilêman punika yèn tatêdhan wau kècèr murugakên rêgêd sarta karubung sêmut. Dados yèn nêdha supados wontên panggenan ingkang patut kangge nanêdha.
8. Aja mêmangan karo taturon, mundhak adoh malaekate.
Punika kajêngipun piwulang, kadosdene bab: 7,
kajawi saking punika, kirang anglênggahi dhatêng tatacara, punapa malih manawi anggènipun nanêdha wau mêngkurêp, lampahing tatêdhan kirang lastantunipun lan lampahing wadhuk anggènipun ngêjur dhatêng têtêdhan saèstu kirang rosa. 9. Aja sok mangan nyôngga ajang, pincuk, takir, godhong lan sêjene, mundhak kêmaga§ têmbung; kêmaga, punika têgêsipun, gêla utawi cuwa. Dados têrangipun piwulang wau: sakabèhe kekarapan mundhak ora tutug.
Mênggah kajêngipun piwulang wau makatên: nêdha anyôngga ajang, punika kêjawi botên anglênggahi tatakrama, ajang wau upami kêsenggol punapa-punapa, gampil anggalewangipun, wusana tatêdhanipun lajêng wutah, dados botên dumugi anggènipun nêdha, ing wêkasan kajêngipun: gêla, cuwa, gêtun = kêmaga.
10. Yèn nêngah-nêngahi madhang aja sok ngombe, iku dibasakake anggêdhèkake kamuktèn.
Sok tiyanga anggêripun nêngah-nêngahi nêdha kêsêrêtên, inggih kêdah ngombe. Nanging kajênging tiyang sêpuh wau namung murih yèn nêdha sampun ngantos kêsêrêtên. Awit nêdha ngantos kêsêrêtên punika mracihnani yèn kasêsa, inggih punika têtêdhan ingkang dipun ulu wau kagêngên utawi dèrèng lêmbat pamamahipun. Punika katingal têmên kasêsa utawi ngôngsa-ôngsa, punapa malih kêsêrêtên punika lajêng asring cêkikên, dados upami nêdha wontên ing para tamon ngantos makatên saèstu saru sangêt.
11. Yèn madhang aja sok nisa, mundhak mati pitike.
Yèn pancèn sisa wau manawi dipun têdahakên dhatêng ayam, pun ayam malah lêma. Ananging kajêngipun tiyang sêpuh botên makatên. Yèn nêdha ngantos nisa, punika ingkang badhe nêdha sintên, dados prayogi imbêt, tinimbang nisa.
12. Yèn nêngahi mamah, nanêdha aja cêcaturan. Mundak kêsêlak.
Punika sampun jarwa. Kajawi saking makatên yèn cangkèm wau taksih kêbak tatêdhan, kangge ginêman têmbung kirang cêtha, awit suwantênipun kaling-kalingan têtêdhan. Makatên malih anggènipun ginêman wau kêsêrot. Punika lajêng pating salêmprot dhawah ing pundhi-pundhi, dados anggigoni dhatêng asanès punika nama murang tata.
13. Aja madhang ana ngilo-ilo mundhak diiloni setan.
Ngilo-ilo punika pêtêng, dados upami katutan punapa-punapa saèstu botên sumêrêp, makatên malih yèn nêdhanipun kirang tata, kados ta: kêsêsa: puluk dhêkêm, lawuh ingkang kirang prayogi lan sanèsipun, botên kasumêrêpan dhatêng tiyang sêpuhipun.
14. Aja sok nucup banyu kêndhi, mundak ora ilok.
Kêndi punika ing cucup utawi gulunipun ing lêbêt, asring dipun ênggoni kewan ingkang alit-alit, kados ta: [ta...]
[...:] sêmut, rêna, kalajêngking utawi sanèsipun, dados upami lajêng ujug-ujug nucup toya kêndi, kuwatosipun ambokmanawi katutan kewan-kewan wau saèstu botên sumêrêp.
Wontên lare nucup kêndhi, kêndhi wau sadèrèngipun dipun cucup, dipun curakên dhatêng siti rumiyin, punika sampun nama ngatos-atos. Nanging ingkang makatên wau inggih kirang prayogi, awit: ingkang sapisan dèrèng tamtu, ambokmanawi wontên kewanipun lajêng sagêd katut. Kaping kalihipun lajêng nisani ing ngasanès, kadosdene toya sagêlas dipun ombe tiyang kalih utawi langkung.
15. Aja sok anglôngga, (anggogok) banyu kêndhi, mundhak ora ilok.
Punika kajêngipun mèh sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 14, namung kaot botên nisani. Ananging malah sangsaya saru dipun tingali ing asanès awit: cangkêmipun malongo andêngak, mripat manthêlêng minggah, lajêng dipun curi toya kêndi, larasipun kados to(co)rong
lisah, ingkang dipun soki lisah saking ing gêndul. Makatên malih suwantênipun angulu, kamirêng cêgak-cêguk sora kados dene suwantênipun kapal manawi ngombe.
Dados prayoginipun ngombe toya ing kêndhi punika mawi cangkir utawi gêlas. Supados botên nisani kalihan sumêrêp mênggah rêgêd rêsikipun.
16. Yèn mangan sêmôngka, nôngka sabrang, sawo lan sanèsipun ingkang mawi isi alit-alit: bangsanipun kêcik, aja nganti katut isine, mundak thukul ana ngêmbun-êmbunan.
Isi-isi wau wontqn ing wadhuk botên sagêd ajur, dados botên maedahi punapa-punapa ing atasipun dhatêng awak, dêstun padharanipun malah sêbah. Dados anggènipun nênêdha wau, sagêda tlatos ambucal isinipun, sampun katingal kêsêsa ngantos katutan isi.
17. Aja sok turu mêngkurêp, mundhak pangling sing momong.
Tilêm mêngkurêp punika sirahipun mêsthi miring, yèn kêdangon [kêda...]
[...ngon] botên alihan, inggih sagêd tèngèng ingkang kasêbut bab: 2 lan 6 wadhukipun kêtindês botên sagêd rosa pangêjuripun têtêdhan, usus kêmambang, saèstu angrisakakên dandosaning padharan. Kajawi saking punika, lambenipun asring mênga, wêkasan ngilêr anggupaki bantal utawi sanèsipun. Dados angrêgêdi utawi anggigoni.
18. Aja sok turu nganggo klambi, apa kowe ora wêruh yèn wong mati nganggo klambi, iku klambine banjur dikèkrèk.
Sarêng ing piwulang riku wontên têmbungipun: mati, lare ingkang dipun wulang saya sangêt ajrihipun, supados sagêda nurut. Nanging sajatosipun rasukan dipun angge tilêm punika kuwatos manawi enggal risak, kadosta: pating klinthing, kêcènèng, kêkukur lan sanèsipun. Dados kajêngipun dipun purih gêmi.
19. Aja turu krukup, mundhak pangling sing momong.
Tilêm krukup punika anggêgilani dening wujudipun kados tiyang pêjah. Makatêm malih gantosipun hawa ingkang wontên salêbêtipun kêmul kalihan ing jawi, saèstu dhêdhêl sangêt. Jalaran kaling-kalingan. Dados lumêbêtipun hawa ing jawi, namung mêdal sêla-sêlaning rêrênggang kemawon. Wêkasan ambêkanipun sêsêk kumrangsang, awit kêtêlasan hawa sarining: bumi latu lan angin inggih punika ingkang dipun wastani kêplêpêkên. Wêkasan awakipun kirang sakeca.
20. Aja sok sasêrit ing wayah bêngi, iku iku andhandhang matine wong tuwa.
Sasêrit ing wanci dalu punika manawi tumanipun wontên ingkang malêtik utawi dhawah ing sinjang, lôngka sagêdipun sumêrêp, awit saking alitipun. Ing wusananipun lajêng sami gêsang wontên ing sandhangan. Inggih punika wontênipun tuma sinjang.
21. Aja lungguh, ngadêg, andhodhok ana têngah
lawang, mundhak jodhange bali ing dalan. Tumrapipun dhatêng lare jalêr: mundhak siyal olèhe golèk bojo.
Sarèhning lawang punika margi ingkang kangge mlêbêt mêdal dhatêng ing griya, dados manawi dipun ênggoni kangge kèndêl, amakèwêdi ingkang langkung.
22. Yèn nyapu ora rêsik, besuk bojone mundhak ala.
Kajêngipun tiyang sêpuh, sadaya padamêlan punika kêdah ingkang sampurna. Dados manawi nyapu botên rêsik, tiwas ngaping kalih damêl, tur dipun tingali inggih botên ngrêsêpakên, punapa malih manawi manuh makatên, nyambutdamêla punapa kemawon inggih badhe kirang sampurna, awit sampun rêmên dhatêng têmbung: ngarah apa.
23. Yèn nyapu aja ngêndhêgake uwuh ana ing dalan.
Mundhak jodhange bali ing dalan, tumrapipun dhatêng lare jalêr: mundhak siyal olèhe golèk bojo.
Punika kajêngipun, mèh sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 22, dados uwuh wau kêdah kalajêngakên dhatêng pawuhan. Sae punapa uwuh mêthuthuk wontên panggenan ingkang dede panggenanipun.
24. Aja sok mundhak wong tuwa, mundhak marahi lalèn.
Pundhak punika panggenanipun nginggil sangandhap sirah, dados kalêbêt ingkang dipun ajèni. Mila manawi lare ngantos purun nyandhak pundhakipun tiyang sêpuh, punika nama kranyak, kirang ajrih lan ngajèni dhatêng tiyang sêpuh.
25. Aja sok malerok, besuk ana kanane, matane mundhak dicukil malaekat, andolèh (molèr) têkan ing githok.
Piwulang wau ingkang kathah namung tumrap dhatêng lare èstri. Menggah ing lare jalêr, inggih mêksa kirang prayogi. Awit: malerok punika golonganing sasmita ingkang gampil dipun tampèni. Kajêngipun wontên warni kalih,
ingkang sapisan: nêsu, dening botên kadugi manahipun, ingkang kaping kalihipun anêgêsakên: lalewa anuju prana ing priya utawi asanès. Ingkang makatên wau tumrapipun dhatêng lare saèstu botên prayogi, awit manawi sampun kêlajêng gadhah lalai mlerok, agêngipun lajêng kadosdene tiyang ingkang lènjèh ing priya utawi tiyang ucul.
26. Aja sok mèncêp, besuk ana kanane lambene mundhak digunting malaekat.
Punika ugi sasmita. Mênggah kajêngipun piwulang ugi sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 25, namung kaot mripat kalihan lambe kemawon.
27. Aja sok ngliling bayi saka dhuwur êndhas, mundhak pangling sing momong.
Ngliling bayi sadhuwur êndhas punika têrangipun makatên: upami bayi mujur mangalèr, ingkang ngliling wontên salèring bayi majêng mangidul, nungkuli sirahipun bayi.
Dene kajêngipun makatên: bayi punika paningalipun dèrèng patos pramanêm lan ajêg, ningali wêwujudan wêwarnèn sasaminipun dèrèng sumêrêp, kadospundi kawontênanipun barang ingkang dipun tingali wau. Dados kajêngipun tiyang sêpuh, anggènipun nglêlatih paningalipun bayi sagêda ajêg lan jujur, supados enggal manuh sumêrêpipun dhatêng
Lare nêdha ajang cêthing punika sayaktosipun botên anglênggahi dhatêng tatakrama. Sênajan sêkulipun kantun sakêdhik, kintên-kintên kantun satadhahipun lare, têka saru tiningalan. Awit cêthing punika namung kangge wadhah sêkul, ing wusananipun kangge ajang, lajêng melok sangêt anggènipun murka angôngsa-ôngsa.
29. Aja sok ngadêg wuda ana paturon, mundhak ngadohake malaekat.
Punika mèh sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 3.
30. Aja sok dhêmên ngrayab, mundhak kaya Bêthari Durga.
Ing padhalanganipun Bêthari Durga punika kacariyos dados ratuning lêlêmbat, mênggah wujudipun ringgit danawa èstri ingkang ngreyab. Punika kacariyos wêwatakanipun langkung candhala, rêmên angubyungi dhatêng tiyang ingkang lampah silib, sarta rêmên angêgodha adamêl ruwêt rêntêng.
Mênggah kajêngipun piwulang, ngreyab ingkang tanpa parlu punika, kalêbêt ewoning murang tata, awit katingal pating krêmbyah.
31. Aja sok dhêmên dhidhis, mundhak ngêdohake malaekat.
Dhidhis punika padamêlan ingkang sapele sangêt, ananging ingkang nglampahi, sayaktosipun kalihan têmên-têmêning manah, kadospundi murih sagêdipun angsal tuma utawi lingsa, awit namung ngawur gagap-gagap, yèn dipun tingali ing
asanès, dene lajêng mracihnani yèn piyambakipun lare kêsèd. Awit tuma punika kenging dipun garuk nganggê sêrit, mênggah icaling lingsa, sok ugi botên gadhah tuma, inggih botên gadhah lingsa.
Ananging wontên dhidhis ingkang pancèn botên pados tuma utawi lingsa, inggih punika namung dhatêng lalai. Mênggah rambut ingkang dipun dhidhis, namung sanginggilipun athi-athi. Dados têtela mokal manawi pados tuma utawi lingsa. Ingkang nglampahi dhidhis makatên
yèn ana kanane, mundhak ngribêdi ênggonmu mlaku munggah nyang suwarga.
Rambut punika lêmbat sarta ènthèng, dados gampil sangêt kaburipun. Bodholan punika yèn ngantos kabucal saênggon-ênggon, kuwatos manawi kabur dhatêng pundi-pundi, lajêng angrêgêdi papan, barang utawi tatêdhan. Malah yèn ngantos carup wontên ing tatêdhan anggigoni [anggi...]
[...goni] utawi ngênêk-ênêki, sisip sêmbiripun anarka dhatêng ingkang ocal-ocal, amastani kirang rêsikanipun.
33. Aja sok ngobong rambut mundhak ngambon-amboni.
Punika sampun jarwa. Ananging wontên ingkang marili makatên: mundhak ambodholake sing isih.
34. Aja sok sôngga uwang, mundhak nyôngga susahe wong patang puluh.
Nyôngga uwang punika kalêbêt golonganing sasmita, anêrangakên manawi manahipun sawêk ribêt utawi susah, ugi gêtun utawi kêduwung. Dados manawi pancèn botên susah wasana sôngga uwang, punika sawangipun kados sawêk susah, utawi kenging dipun wastani anandhang susah.
35. Aja sok sadhakêp, mundhak diêdohi rijêki.
Punika ugi mèh sami kadosdene bab: 34, awit sadhakêp punika ugi golonganing sasmita, anêrangakên manawi sawêk susah utawi sanèsipun, bangsaning raribêt.
36. Aja sok adus wayah têngange, mundhak mati tanggung.
Têmbung têngange punika saking rêringkêsanipun têmbung: têngah kalihan srêngenge. Dene kajêngipun ing wanci badhug siyang.
Manawi sawêk wanci bêdhug siyang, punika panggêbaging bêntèr nêdhêng sumêlèt, tumrapipun ing badan bêntèr sarta sumuk. dados manawi nêdhênging sumuk lajêng adus, punika lampahing karingêt lajêng kèndêl, bêntèr ingkang wontên salêbêting badan kandhêg botên sagêd mêdal, dening asrêping toya. Ingkang makatên wau anjalari ing sakitipun.
37. Aja sok nginang utawa udud, besuk yèn pasah mundhak murub.
Dayaning kinang utawi udud, punika mila bêntèr, tumrapipun dhatêng untu ingkang taksih nèm, mila angatosakên. [angatosa...]
[...kên.] Dados lare ingkang kulina nginang utawi udud, pasah-pasahanipun mila atos. Ananging kajawi ingkang makatên wontên malih inggih punika:
Ingkang sapisan: tumrapipun lare, tiningalan ing asanès kirang patut utawi udud utawi nginang punika anggèning tiyang sêpuh. Malah manawi wontên lare ingkang purun makatên, lajêng dipun saru: cah sêmono we udud, utawi nginang. Kok kêmaki utawi: kumini.
Kaping kalihipun: sajatosipun ingkang parlu ambêborosi.
38. Aja sok ngombe nganggo layah, besuk nèk ditontoni rupaa ayu dikayangapa kae iya dadi katon ala. Tumrapipun lare jalêr mundhak ditampik prawan.
Layah punika wêwadhah ingkang kaanggêp saru utawi asor, tumrapipun tiyang ingkang botên gadhah piring, kaangge wadhah jangan, ajang utawi sanès-sanèsipun, môngka punika kaangge pirantos ngombe, dados inggih sampun [sampu...]
[...n] kalèntu. Sênajan anggènipun ngombe wau namung sakêdhik nanging katingalipun kathah, awit katitik saking agênging wadhah. Dados saru tiningalan.
39. Aja sok nguyuh karo ngadêg, mundhak besuk ora kêna dikekahi.
Lare ingkang botên sagêd dipun kekahi, punika saminipun lare zadah.
Kekah punika isarat, bôngsa pangaturanipun agami. Ingkang dipun angge kewan dipun sêmbêlèh, cêkakipun kangge wilujêngan. Saking cariyosipun, benjing dumugining zaman akhir, kewan wau kangge têtumpakanipun tiyang utawi lare ingkang dipun wilujêngi wau. Dados lare utawi tiyang sadèrèngipun pêjah dèrèng dipun kekahi, punika benjing yèn wontên ing zaman akir botên gadhah têtumpakan, têmah ngrêkaos ing lampahipun. Sarèhning zaman kalanggêngan punika sungil rinêmbag, sapunika prayogi ngrêmbag piwulang wau kemawon ingkang kasatmata.
Nguyuh kalihan ngadêg punika ing ngatasipun tiyang Jawi, kaanggêp saru, dene kados kewan. Punapa malih tumrapipun dhatêng lare èstri, saèstu kirang prayogi sangêt, awit uyuhipun sagêd andalèwèr turut pupu, têmahan sagêd anjêjêmbêri. Mila lêkasipun para bakul padhusunan ingkang sami purun nguyuh ngadêg wontên sapinggiring margi,
Pêpisuh punika têmbung saru ingkang kasar ingkang mahyakakên wados utawi lêlampahan ingkang saru-saru, tur mawi ngèmbèt-èmbèt tiyang sêpuh, ingkang botên sumêrêp punapa-punapa. Dados lare ingkang kulina têmbung wau kirang prayogi sangêt, kenging dipun wastani: trocoh. Dene mèmpêr boroting payon.
41. Aja sok dhêmên jothakan, mundhak dadi wong kapir.
Lare ingkang rêmên jothakan, punika amracihnani yèn piyambakipun rêmên pabên sarta katitik awoning manahipun. Ingkang makatên wau sarèhning kancanipun kathah utawi kêrêp dipun jothak, wêkasan sami nyirik tunggil dolan. Kajawi saking punika, nalika taksih lare rêmên jothakan, dados benjing manawi sampun dados tiyang sêpuh, inggih rêmên parabên utawi kêrêngan. Ingkang makatên wau lajêng dipun cirèni tôngga têpalih, yèn piyambakipun tiyang ingkang rêmên pabên.
42. Aja sok dhêmên nonton wong para padu, mundhak kêtempelan duraka.
Parapabên punika purugipun dhatêng prakawisan. Yèn kêlampahan ngantos dados kakêrêngan, wontên ingkang kêtiwasan salah-satunggalipun. Punika ingkang sumêrêp masthi dipun tarik dados saksi.
Kajawi saking punika, lare ingkang rêmên ningali parapabên, sayaktosipun prasasat sinau ngikal basa kangge
parapabên. Dados lajêng badhe sumêrêp dhatêng kewasanipun têmbung ingkang kirang prayogi.
43. Aja sok tumbak cucukan, mundhak dadi wong kapir.
Tumbak cucukan, tumbak pucukan punika tansah adamêl mungkading nêpsunipun tiyang utawi lare ingkang mamêngsahan. Dados piyambakipun saya mangrêtos kadospundi rekadayanipun ingkang mamêngsahan punika saya sêrêng ing nêpsunipun. Ing wusananipun sarêng ingkang pabên saya rame, piyambakipun lajêng bingah. Ing têmbe wingking sarêng sampun sami wawuh lajêng lelehan, wêkasan puntu kang tumbak cucukan, lajêng kêtitik ing awoning manahipun. Kajawi saking punika, benjing yèn dados tiyang sêpuh, lajêng kulina abên-abên sagêd ngênggèni dhatêng paribasan: cindhil adu gajah.
44. Aja sok dhêmên ngandhakake alaning uwong, mundhak cinathêt ing malaekat.
sêdyaning piyambakipun wau rumêsik-rêsik, botên gadhah awon lan gèthèk cirining badanipun. Kawuningana: tiyang sajagad punika botên wontên ingkang tanpa cacad.
45. Aja sok ngokop kokohan, mundhak pêtêng atine.
Ngokop kokohan punika saru têmên tiningalan, dene kêtingal kêsêsa ing panêdhanipun kadosdene kewan. Botên sarantan ing manah, awon punapa upami ngangge suru.
46. Aja sok kakêcèh, mêngko bêngi nèk turu mundhak ngompol.
Toya ingkang kangge kakêcèh, punika botên tamtu manawi toya rêsik, malah ingkang kathah toya rêgêd. Ingkang makatên wau kuwatos manawi kenging sesakit gudhig. Kajawi saking punika, yèn anggènipun kakêcèh wau wanci sontên utawi sêrap, mila inggih murugakên kêrêp [kê...]
[...rêp] nguyuh. Awit kakêcèh punika manawi sukunipun kêdangon kêkum ing toya, raosipun lajêng asrêp. Sarèhning sampun botên wontên bêntèr, asrêpipun lajêng rumambat ing badan sakojur, sarêng dalu kawêwahan asrêping hawa ing wusana padharanipun saya asrêp. Ingkang makatên wau andadosakên kêrêping nguyuh kadosdene bèsèr. Môngka lare punika manawi sampun tilêm lajêng sakecanên, ngantos botên kraos manawi salêbêtipun tilêm punika nguyuh. Dados piwulang wau sampun jarwa.
47. Surup-surup aja adus wuwung, mundhak ngêlu.
Punika sampun jarwa. Awit adus ing wanci sêrap punika rambutipun botên sagêd garing jalaran sampun botên bêntèr. Wusana toya ingkang wontên ing rambut wau sami rumêsêp dhatêng kulit, wêkasan ngrandhatakên lampahing êrah, inggih punika lajêng anjalari sakit ngêlu. Kajawi saking punika, rambut wau inggih lajêng mambêt apêk utawi pênguk. Dados punika tumrap lare ingkang ngingah rambut.
48. Aja sok mangan pêpanganan kang panas-panas, mundhak gêlis ompong.
Punika sampun jarwa. Ompong punika kajawi saking nyudakakên dhatêng warni, mila inggih satunggiling kapitunèn ingkang agêng, dene botên sagêd angalusakên tatêdhan, punapa malih lajêng ajrih dhatêng tatêdhan ingkang rênyah-rênyah. Kajawi saking makatên, ugi ngrisakakên dhatêng dandosaning padharan.
Bab prakawis untu, malah-malah para sagêd sami ambudi, kadospundi rekadaya ingkang kaêcakakên, supados untunipun botên enggal ompong utawi katêdha ing ulêr.
49. Aja sok pêpanas, mundhak malêthèk gundhule.
Bêntèr punika angrisakakên samubarang, dados lare babêntèr dipun awisi, punika amrih sampun cêmêng lan ambasisik kulitipun. Kajawi saking punika sagêd anjalari sêsakit bêntèr utawi sanèsipun.
50. Aja sok tangi kêdhisikan pitik, mundhak sêbêl ing samubarang.
Mêdhakipun ayam saking patilêman, punika kiwa têngênipun jam gangsal. Dene lare kapardi tangi ing wanci enjing, supados awakipun angsal hawa ingkang sae sarta sêgêr, punika murakabi sangêt dhatêng pirantosipun badan, kajawi saking wunikapunika. kalantih têngèn sarta badhe sarêgêp utawi doyan dhatêng padamêlan.
51. Aja mêlèk wêngi-wêngi, sesuk mundhak kêrinan.
Punika sampun jarwa. Manawi lare kêdangon anggènipun mêlèk, punika lajêng aras-arasên tangi ing wanci enjing, raos-raos kados nagih anggènipun motangakên êlèk. Dados lajêng botên sagêd anglampahi piwulang bab: 50, jalaran kêrinan. Mênggah prayoginipun lare tilêm punika kintên-kintên jam sanga lungse-lungsenipun satêngah sadasa.
52. Aja sok andongèng kang dawa-dawa, mundhak gêlis wêngi.
Lare-lare punika rêmên sangêt mirêngakên dêdongengan, punika mênggah saking pamanggih kula, mila inggih prayogi sangêt. Awit lajêng sumêrêp tatuladan lampah-lampah ingkang awon utawi ingkang sae, punika prasasat angasah kalantipaning manah. Mila langkung prayogi salêbêtipun andongèng, katêrangna lêlampahan ingkang awon utawi ingkang sae ing dêdongengan wau.
Dene parlunipun kacêgahan dongèng ingkang panjang-panjang, manawi ingkang andongèng utawi ingkang mirêngakên sami sakecanên utawi kêrêmênên, punika lajêng kêsupèn dhatêng lungsening wanci, wêkasan karipan, aras-arasên tangi ing wanci enjing (bangun). Upami dongèngipun kapêdhot, badhe kasambêt ing sontênipun malih, lare-lare ingkang mirêngakên sami gêla manahipun, ambokmanawi ingkang andongèng inggih tumut gêla. Sarêng sampun dumugining sontên malih, lare-lare wau sampun kêsêsa
angajêng-ajêng sambêtipun. Dèrèng wancinipun andongèng, sampun wiwit. Punika sagêd anjalari kathah-kathah ingkang kirang prayogi. Makatên malih, andongèng ngantos panjang punika lare-lare sagêd kêsupèn lampah-lampahanipun dongèng, dados botên tumanjêm dhatêng manahipun lare.
Mila lare ingkang rêmên dhatêng têtingalan, kadosta: ringgit Saya tumrapipun lare sakolah, lajêng badhe anglirwakakên dhatêng padamêlanipun, ngantuk wacucal, tayub lan sapanunggilanipun ing wanci dalu, punika kirang prayogi sangêt, awit lajêng karipan. wontên ing sakolahan, yèn kêsangêtên karipanipun, lajêng milalu botên lumêbêt rewa-rewa pamit sakit.
53. Aja sok turu ing wayah asar utawa surup, mundhak owah adate.
Limrahipun ingkang dipun wastani: owah adate, punika tiyang edan, ananging piwulang wau botên makatên, inggih punika ewah adat cara-caranipun tiyang tilêm, [tilê...]
[...m,] manawi tilêm ing wanci asar utawi sêrap, punika lajêng tangi ing wanci dalu, jalaran kêdangon lan kêpanjangan wanci ingkang kangge tilêm. Punika raosipun
tatacara, kadosta: nêdha, tilêm, padamêlan lan sanès-sanèsipun.
54. Aja sok ngingu kuku nganti dawa, mundhak diênggoni setan.
dhatêng raos sakit, namung sakecanên raos gatêl kinukur, wêkasan babak nanging botên kraos. Sumêrêp-sumêrêp mênawi babak, sarêng ing wanci siyang, punika lajêng ngungun agêtun. Punapa malih ingkang sawêk nandang gudhigên, punika kirang prayogi sangêt, awit sarêng kangge ngukur, gudhigipun sami nglinyam, kruma kathah ingkang [ing...]
[...kang] katut wontên ing kuku, gudhigipun enggal anular. Mila gudhigên punika èpèk-èpèkipun sami andados, jalaran makatên wau. Makatên malih kuku ngantos panjang punika mracihnani yèn piyambakipun lare kêsèd sarta katingal anggigoni.
55. Aja ambuwang kuku ing saênggon-ênggon, besuk ana kanane mundhak ngrêribêdi lakumu nyang suwarga.
Kuku punika paprincènipun jasading manungsa, dados manawi kêthokan kuku punika katingal ambêladêr, saèstu anggigoni. Tunggilipun thethelan kapal, rambut, ikut, rah lan sapanunggilanipun. Mênggah prayoginipun sami kapêtaka.
56. Aja sok sila tumpang, besuk mundhak dadi dhalang.
Dhalang sila tumpang punika wontên parlunipun, jêmpoling suku kangge anyêpêngi cêmpala, utawi ngêprak. Mênggah sila tumpang tumrapipun dhatêng lare, punika botên [bo...]
[...tên] kok ngalamat badhe dados dhalang makatên, amung kêtingal saru lan kumaki, dados kalêbêt dhatêng dêksura.
57. Aja andhodhok suwe-suwe, besuk mundhak dobol sagèntèr.
Andhodhok dangu-dangu punika sajatosipun ngrisakakên dhatêng daya kêncênging pajalêran. Dados manawi taksih alit sampun wiwit suda kakiyatanipun, benjing manawi sampun agêng saèstu kêrêp kêcuwan pikajêngipun. Yèn ngantos kêsangêtên kiranging daya, sisip sêmbiripun lajêng katilar dening wanita. Malah pêpacuhipun Sêrat Susilasanggama, tiyang jalêr andhodhok punika sampun ngantos langkah saking gangsal wêlas mênut.
58. Aja sok dhêmên ngidoni, bêsuk mundhak suwing.
Idu punika mambêt anjêjêmbêri, dados manawi ngantos tumèmpèl ing kulit, saèstu ngênêk-ênêki.
59. Aja ngidu saênggon-ênggon, mundhak anjêjêmbêri.
Punika sampun jarwa. Dados kajêngipun, sênajan idu kêdah ingkang prênah.
60. Aja sok pacok-pacokan, mundhak sugih satru.
Lare sêtri utawi jalêra, punika yèn ngantos dipun pacokakên, manahipun sêrik sangêt. Saking sêrikipun dhatêng dipun pacokakên, raos-raos botên badhe nglampahi imah-imah sajêgipun gêsang. Mila sok ugi pacok-pacokan inggih nuwuhakên para pabên lajêng sami sêsatron. Yèn wiwit alit sampun kulina pabên, agêngipun inggih rêmên pabên lan prakawisan.
61. Yèn lagi mangan kok ngêntut, iku kudu wisuh tangan manèh. Awit manawa ora mangkono, durakane gêdhe bangêt lan matèni pangan.
Êntut punika ambêt botên êca, malah asring dipun angge parikan makatên: kêmbang tai, punika dumèh
ambêtipun mèmpêr utawi asalipun saking padharan. Mila manawi sawêg nêngah-nêngahi nêdha, lajêng mambêt êntut, saèstu manahipun kèngêtan ingkang botên-botên, wêkasan ênêk. Malah ingkang botên tahan, lajêng ngalih panggenan utawi sampun anggènipun nêdha. Manawi ingkang ngêntut wau lajêng wisuh dados kêtitik anggènipun ngêntut. Môngka ngêntut wontên ing pakean utawi pasamuwan punika ngisin-isini, dados kajêngipun sampun ngantos malih-malih ngêntut ing salêbêtipun nêdha. Nanging kawuningana, êntut punika manawi dipun ampêt, sagêd anjalari sakiting padharan.
62. Aja sok dhêmên saba tôngga, besuk mundhak dadi kere.
Lare punika dhatêng dugi prayogi taksih kirang sangêt, dados dhatêng samukawis: yèn punika barang saru utawi prayogi, inggih kathah kacingkranganipun. Lare punika dhatêng tatêdhan sacokotan nêngênakên sangêt. [sangê...]
[...t.] Dados upami wontên ing tôngga lajêng dipun tawèni tatêdhan, inggih kumêdah nampèni. Dangu-dangu manawi manuh andadosakên kirang prayogi, awit badhe dados lare anggranyah. Kajawi saking makatên, benjing sampun sêpuh inggih rêmên saba tôngga, punika tumrapipun dhatêng lare èstri saya kirang prayogi sangêt, awit lajêng rêmên kakêmpalan, anglirwakakên padamêlanipun, ngêngraosi awon saening tiyang. Sisip sêmbiripun ngraos sêsimah.
63. Aja sok lungguh lumpang, mundhak dijêrumi uwong.
Dipun jêrumi punika kajêngipun dipun awon-awon kalakuwan utawi warninipun. Inggih sanajan botên cocog kalihan kawontênanipun, nama dipun jêrumi. Supados anggènipun imah-imah sagêda wurung. Ananging kajênging piwulang botên makatên, sarèhning lumpang punika barang pirantos kangge angêjur tatdhan, dados kirang prayogi manawi kaungkulan wêwadosipun.
64. Aja sok andêmèk Korokan ora wulu, mundhak gudhigên.
Bab andêmèk Korokan kêdah wulu rumiyin, punika pangaturanipun agami Eslam. Sarèhning Sêrat Gugontuhon punika namung anggrayang ing jawi, dados botên pisan-pisan badhe ngoncèki bab pangaturanipun agami.
Korokan punika ing atasipun tiyang agami Eslam, dipun pundhi-pundhi sarta dipun ajèni sangêt jalaran panutanipun, sampun ngantos kacêpêng tiyang utawi lare ingkang rêgêd punapa malih ingkang anggantung junub. Dados sênajan lare inggih kêdah ingkang rêsik sarana toya wulu rumiyin, supados agêng piyandêlipun, anggèning ngaji-aji lan mêmundhi dhatêng panutanipun. Ingkang makatên wau saking agêng piyandêlipun Gusti Allah inggih botên kasamaran.
65. Aja sok mangan iwak têlampik, mundhak ditampik jaka utawi prawan.
Satunggal punika kula ragi kacipuhan. Namung saking lorehanipun para sêpuh makatên: ing riku wontên têmbung: têlampik, punika kêcapipun mèh sami kalihan têmbung: tampik. Punapa angsal sêsêlan -el-? babon utawi pêksi anladhung punika ngangge suwiwi, inggih tlampikipun. Mênggah suraosipun anladhung mèh kadosdene: nêndhang utawi nulak, raosipun sami kalihan: tampik = tulak = nulak = mangsulakên.
Môngka saking bêtuwahipun para sêpuh, têmbung sakêcap, lampah satindak ing sadintên-dintên, punika dados puji. Puji punika yèn têrus ing manah kalihan têmên-têmên, Gusti Allah inggih angadili. Punika cocog kalihan puji dhikir utawi guna dhêsthi sasaminipun, dados manawi nitik saking punika, piwulang wau sampun jarwa. Ananging kula namung nyumanggakakên para sagêd.
66. Aja sok mangan brutu, mundhak akale kêtêmu buri. Luwih bêcik mangana êndhas utawa cakar bae. Karêbèn bisa cucuk-cucuk utawa cacèkèr.
Cucuk-cucuk utawa cacèkèr, punika kajêngipun pados sandhang têdha. Piwulang punika punapa tunggilipun bab: 65, nyumanggakakên.
Nanging saking pamanggih kula, ulam brutu punika eca piyambak, awit anggajih punapa malih balungipun alit sangêt. Mmôngka ulam sirah utawi cakar punika dagingipun botên wontên babar pisan. Kajawi ulam sirah namung kalap kulit, mripat utêkipun. Lêrês utêk punika mila miraos, nanging kêdah mawi mêcah balung thothoking sirah, punika tumrapipun tiyang sêpuh saru tiningalan.
67. Aja mangan iwak ati, mundhak sêbêl ing samubarang.
Yèn nitik saking namanipun, ulam ati punika bangsanipun: jêroan, inggih cocog kalihan ingkang kasêbut bab 65.
Ananging saking pamanggih kula botên makatên, ingkang nama jêroan punika botên ngêmungakên ulam ati kemawon, [ke...]
[...mawon,] punapa sababipun botên dipun awisi nêdha: usus, rêmpêla, jantung lan sapanunggilanipun. Môngka ulam ati punika eca dening tanpa balung êri. Yèn nitik saking punika, inggih namung kangge ngapus krama, tunggilipun bab: 66.
68. Sore-sore aja udan-udan, mundhak ngêlu utawi mêngko bêngi mundhak ngompol.
Lare punika yèn sampun purun jêjawah kêrêmênên, plajêngan, gulungan utawi dolanan sanèsipun, ngantos supe anggèning parlunipun adus, lajêng dangu botên purun mêntas. Sarêng sampun mêntas sawêk karaos kêkêsipun. Sarèhning soroting srêngenge sampun botên wontên, dados asrêpipun saya kawêwahan asrêping dalu, ingkang makatên wau anjalari sêsakit ngêlu utawi ngompol. Cocog kalihan bab: 46 lan 47, dados piwulang wau sampun jarwa.
69. Aja sok turu bantal layang, mundhak kêthul atine.
Sêrat kangge bantal tilêm punika namung ngalamat enggal risak, punapa malih manawi ingkang tilêm wau ngilêr, cêpak pandalèwèripun dhatêng sêrat, wêkasan ambalêntong. Nanging ingkang makatên wau tumrapipun dhatêng lare andugal sarta botên rêmên dhatêng kasagêdan, pabênipun sampun kêlajêng, tosipun damêl gambar pulo. Punika têtêp lare kêpaung.
70. Aja lungguh lèmèk tepas, yèn ana pasar mundhak ditarka ngutil.
Tepas dipun linggihi punika ingkang katingal namung garanipun. Ingkang inggih nyêpaki kêsupènipun, manawi piyambakipun linggih lèmèk tepas. Sarêng tepasipun badhe kangge, ubêg dados padosan. Dene manawi ingkang nglinggihi punika èstri têka saru têmên katingalan, awit: garan wau
Dandang punika manawi dipun angge tabuhan, suwantênipun sora, dados ambrêbêgi kuping, punapa malih enggal risak.
72. Yèn ora bisa gawe kupat, besuk ana kanane rak nyôngga konthol bima.
Kupat punika sanajan sapele ing damêl, ananging asring kangge parlu, kadosta: kangge milujêngi tiyang wawrat kawan wulan, riayan, sangu kêkesahan, kasade lan sapanunggilanipun. Dados kajêngipun piwulang wau namung supados sagêd dêdamêl. Sampun ngantos manawi riayan utawi sanèsipun, nyenyambat dhatêng tôngga têpalih, awit punika padamêlan ingkang sapele.
73. Yèn saur ora mèlu pasa, besuk rak dadi ulêr jêdhung.
Ulêr jêdhung punika sami-sami ulêr, agêng, lêma, prasasat tanpa wulu ingkang misa, yèn lentha-lentho tanpa daya, warninipun ijêm, larasipun namung kêtuwukên ajêgan, [ajêga...]
[...n,] dados manawi lare dalu tumut saur, môngka enjingipun botên purun tumut siyam, punika dipun upamèkakên kadosdene ulêr jêdhung, namung tansah anêngênakên dhatêng têdha.
74. Aja sok kudhung tapih, mundhak ora ilok.
Tapih punika yèn dipun angge kudhung, têmtu nyalik utawi nancut, wêkasanipun pupunipun katingal, dados saru tiningalan. Inggih punika lare èstri ingkang jodhèh. Kajawi saking punika, rèhning tapih punika namung kangge nutupi wêwados murat, môngka lajêng kangge nutupi sirah, têmah nyudakakên pangaji-ajinipun dhatêng sirah.
75. Aja andhêpani lawang, mundhak rêjêkine padha bali.
Punika sami kadosdene bab ingkang kasêbut bab: 21.
76. Aja gandhulan lawang, mundhak ora ilok.
Ingkang dipun gandhuli punika dêling alit kangge planthangan lereganipun [le...]
[...reganipun] lawang, dados kuwatos manawi putung. Kajawi saking punika, sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 21.
77. Aja nglêmbur dina Jumuwah, mundhak barange gêlis rusak utawi kobong.
Adat tata caranipun tiyang Jawi, ing dintên Jumuwah punika kaanggêp dintên ingkang sae kangge mamuji utawi ngabêkti dhatêng Gusti Allah. Dados tinimbang nglêmbur padamêlan langkung prayogi mamuji utawi ngabêkti dhatêng Gusti Allah.
78. Aja sok nyêblèk bokonge wong wadon, mundhak ingkang dipun cêblèk cêmplang olah-olahane.
Bokonging tiyang èstri punika sampun kalêbêt bangsaning wêwados, dene mandul kadosdene payudaranipun. Mila yèn dipun cêblèk inggih rikuh sarta kagèt manahipun. Kagèting manah punika yèn kêkêrêpên, sagêd anjalari dados sêsakit ingkang mutawatosi.
79. Aja nyambungi wong tuwa gagunêman, iku aran kêtuwan punton.
Ingkang dipun sêbut wong tuwa gagunêman punika ngrêmbag satunggiling prakawis ingkang parlu sami tiyang sêpuh, upami dipun sambêti ginêming lare, satêmah angisruhi. Mênggah lare wau kirang pantês manawi nyambêti ginêmipun tiyang sêpuh, sênajan sumêrêpa lan lêrêsa kados punapa, punika kirang prayogi, mila lajêng dipun paribasakakên: kêtuwan punton, mèh sami kalihan kumaki.
Têmbung: puntu, punika punapa pamêndhêtipun saking paluntuning adamêl gêbêg. Awit damêl gêbêg punika manawi anggènipun malintir kêkêncêngên, dipun
80. Aja kudhung kukusan, mundhak dipangan baya.
Barang-barang pirantosipun ocal-ocal, punika dipun anggêp asor. Môngka lajêng kangge ngudhungi sirah, [si...]
[...rah,] punika têmah nyudakakên pangaji-ajinipun dhatêng sirah. Saya yèn kukusan wau ingkang sampun nate kangge, punika sirahipun badhe kêrantaban upa.
81. Aja lungguh tampah, mundhak duwe lara ayan.
Tampah punika wadhah tatêdhan, dados manawi dipun linggihi, têmah kirang ngajèni dhatêng tatêdhan.
82. Ajo sok dhêmên ngêmpok, mundhak dobol mole-mole. Utawi sagèntèr.
Êntut punika ambêtipun botên eca, môngka mêdalipun saking dubur. Ngêmpok punika supados kaambêta êntutipun. Dados punika nama murang tata. Saya manawi kabêkêmakên utawi malêdhing, têtêp nama kirang ajar.
83. Aja kudhung tampah, mundhak ora ilok.
Punika kajêngipun piwulang sami kalihan bab: 80, dados têrangipun sadaya barang pirantosipun ocal-ocalan, [oca...]
[...l-ocalan,] manawi ngantos ngungkuli sirah, punika botên kenging.
84. Aja lungguh ôndha, mundhak kêwirangan.
Ôndha ingkang dipun linggihi, punika ingkang sumendhe. Dados upami anggènipun linggih kirang yitna dhatêng sumendhening ôndha kêkah punapa botên, saèstu sagêd dhawah. Apêsipun andhawahakên andhanipun. Dhawahipun ôndha ambok manawi andhawahi punapa-punapa. Dados upami ôndha wau kêkah utawi sumèlèh ing siti, inggih wilujêng.
85. Aja ajang tampah utawa tebok, mundhak kêmlakêrên.
Tampah utawi tebok punika dede ajang, dene manawi kangge ajang kagêngên, sêmunipun murka. Sêkul ingkang dipun têdha upami langkung saking tadhahipun lare satunggal, yèn kaêlèr wontên ing riku, katingal sakêdhik, ingkang makatên wau murugakên ngôngsa-ôngsa, ing
sadèrèngipun nêdha, kados-kados dipun sukanana imbêt.
86. Aja ambadhedhah ana ngarêp luwêng bênêr, mundhak mêdèni gêni, utawi gênine pijêr mati wae.
Ingkang dipun awisi wau manawi luwêng wau sawêk kangge ngratêngi utawi wontên latunipun amarong. Dados mênawi linggih wontên ngajêng luwêng, punika rainipun sapangandhap, katampêk bêntèring latu, punika badhe anjalari sêsakit.
87. Aja sok nampani nganggo tangan kiwa, mundhak ngedhe.
Ingkang dipun wastani ngedhe, punika tangan kiwa ingkang sajêgipun gêsang nyanyêpêng utawi sanèsipun, langkung trampil tinimbang ingkang têngên. Dados ngedhe punika awonipun tiyang nyalênèh. Kajawi saking punika adat caranipun bôngsa Jawi, tangan kiwa punika kaanggêp langkung asor tinimbang kalihan ingkang têngên. Awit parigêlipun namung kangge
nguwil, utawi tatulung ingkang têngên. Dados nampèni nganggê tangan kiwa, punika ewanipun murang tata.
88. Yèn angop kudu ditutupi cangkême, mundhak dilêboni setan.
Angob punika cangkêmipun mênga wiyar, lambe nancut ngatingalakên untu, dados manawi botên dipun tutupi, mênga malongo kados guwa. Sarêng katingal untunipun, mèmpêr sêgawon angisis siyung. Kajawi saking punika, panyêrotipun ambêkan rosa sangêt, dados upami sangajêngipun wontên kewan bangsanipun muring, saèstu blêng katut lumêbêt ing cangkêm.
89. Aja dolanan bêras, mundhak kithing.
Uwos punika awujud alit-alit, dados manawi kangge dolanan gampil akocar-kacir. Ingkang makatên wau lajêng manuh kirang gêmilan kirang pangaji-ajinipun, botên sumêrêp manawi tiyang sêpuh anggènipun ngupados, dipun rencangi babêrah susah lan kangelan.
90. Aja dolanan cangkok êndhog, mundhak katimumulên.
Cangkoking tigan punika tipis sarta gêtas. Rêmukaning cangkok sami wujud pating caringih alincip. Punika manawi kangge dolanan, gampil tumancêpipun dhatêng sangandhaping bathokipun kuku. Mênggah ingkang dipun wastani sakit katimumulên, dariji ing sangandhaping bathokipun kuku katêdha ing ulêr ngantos abuh.
91. Aja turu kêmulan kalasa, mundhak diparani setan.
Tilêm kêmul gêlaran punika mèmpêr bangke ingkang botên krumatan, dados anggagilani tiyang sanès.
92. Aja sok mlêdhingi, mundhak disapu malaekat.
Mlêdhingi punika ngisin-isin utawi ngiwi-iwi mawi bokong. Môngka sawêk ngiwi-iwi mawi tangan kemawon sampun nyêrikakên manah, dados sarêng mawi bokong punika têtêp kirang ajar.
93. Yèn dikandhani wong tuwa aja sok ngêmprêti, mundhak ditapuk malaekat.
Ngêmprêti punika kasasmitan ing têmbung maibên, ingkang kajêngipun sangêt. Sawêk maibên dhatêng piwulangipun tiyang sêpuh kemawon sampun kirang prayogi sangêt, wêwah-wêwah mangsuli ngêmprêt, wangunipun aras-arasên ambikak cangkêmipun ngêdalakên têmbung: wis ora. Dados punika nama kirang ajar, awit canthula dhatêng tiyang sêpuh.
94. Macar kuku iku aja kabèh, mundhak dicokot ula.
Wêwarnèn punika manawi sami kirang ramê utawi samua. Caranipun sêsunggingan kêdah amôncawarni supados katingal asri. Dados kuku punika manawi dipun pacar sadaya, namung katingal abrit ambranang, mila kêdah panuding utawi panungggul botên. Supados ingkang pêthak utawi ingkang abrit katingal pilah-pilah angrêsêpakên. [angrêsêpa...]
[...kên.] Mila milih panunggul utawi panuding sageda ngalela, awit punika manggèn ing têngah.
95. Aja sok petan jarit utawa kathok, mundhak nyêbêli wong golèk dhuwit.
Petan sinjang utawi kathok, punika mracihnani manawi kêsèd, dening tumanipun kathah ngantos ura rumambat dhatêng sandhangan, utawi nrajang sasêrit ing wanci dalu, kados bab: 20, dados kirang rumatipun dhatêng sirah.
96. Aja sok mêmangan karo ngilo, mundhak diewani uwong.
Nêdha tatêdhan kalihan ngilo, punika tôndha têmên botên ngrêmbag dhatêng tatêdhanipun, namung awrat anggènipun ngilo, nyawang dhatêng warninipun. Punika yèn agêng kêpatuh makatên, saèstu lajêng dipun wastani: kumayu utawi gumagus, ingkang angewak-ewakakên.
97. Ngantuk saênggon-ênggon iku rak diiyun setan.
Yèn pancèn sampun wancinipun tilêm, prayogi lajêng kapurih mapan. Dene yèn sanès wancinipun lare tilêm, kaudia sampun ngantos ngantuk sawanci-wanci wontên sadhengah panggenan, kadospundi rekadaya sagedipun ngicali prakawis wau. Awit manawi ngantos agêng sêpuh gadhah lalai makatên, punika saru sangêt. Kawuningana: larasipun tiyang ngantuk punika sadaya botên wontên ingkang sae.
Nanging wontên sawênèhipun tiyang mastani makatên: ngantuk dipetani sing wedok tur isih pangantèn anyar, iku apik, awit ngrêsêpake ing liyan. Ingkang punika nyumanggakakên.
98. Aja sok turu manut cocor, manut ujuripun cocor, mundhak kêtindhihên.
Ujuripun cocor punika dhatêng pojok, dados manawi tilêmipun manut cocor, keblatipun dados malang-megung, wekasan angêbak-êbaki papan, sami kalihan [ka...]
[...lihan] ingkang kasêbut bab: 5, andadosna kawuningan: tilêm kêkadhar punika inggih sagêd kêtindhihên.
99. Aja ngêmut kêcik, mêngko nèk kolu mundhak thukul ana ngêmbun-êmbunan.
100. Aja sok angganyang krambi, mundhak krêminên.
Punika sampun jarwa. Utawi manawi klapa wau badhe kangge bumbu, dados badhe nyudakakên raos gurihipun ingkang badhe dipun bumboni.
101. Yèn nutu aja kêrêp-kêrêp kothekan, besuk maratuwane mundhak rèwèl.
Manawi anggêntang kêrêp-kêrêp kothekan, punika saèstu nyudakakên padamêlan. Tinimbang dhawahipun alunamung kangge kothekan, aluwung kadhawahna ing pantun, arak angsal padamêlan. Kajawi ingkang makatên, kothekan punika ambrêbêgi kuping, manawi kêsangêtên kamirêngakên [kamirêng...]
[...akên] dhatêng tôngga tapalihipun ingkang mlarat botên gadhah pantun, sisip sêmbiripun anukulakên panalôngsa.
102. Aja sok ngêmut driji, ora ilok.
Driji dipun êmut punika akakoloh idu, môngka idu punika jêmbêr.
103. Aja sok ngungkabi kêkêb, kêkêb ingkang sawêk kangge bêthak, sêgane mundhak ora matêng.
Punika piwulang dhatêng lare jalêr, ambokmanawi mirit cariyosipun Jaka Tarub. Mênggah kajêngipun piwulang wau: lare jalê purun angungkabi kêkêb, punika larasipun sêlak luwe, ngantos purun nuwèni sêkul ingkang sawêk dipun bêthak. Ingkang makatên wau kirang prayogi sangêt sarta saru dipun tingali, awit punika dede padamêlanipun.
104. Aja nganggo klambi utawa kathok diwalik, lêlakone mundhak kuwalik-walik.
Rasukan utawi kathok dipun angge walikan, punika dondomanipun katingal, dados awon sangêt katingalan.
105. Aja sok andodomi tapih utawa bêbêd diiras, mundhak ora ilok.
Sinjang ingkang sawêk dipun angge suwèk lajêng dipun dondomi ngiras, punika mila kirang prayogi, awit kajawi saking pakèwêd akidhung, ambok manawi domipun nocog kulit.
106. Aja sok dhêmên sapata, mundhak ora ilok.
Sapata punika kangge nelakakên saking katêmênanipun, supados lajêng enggal dipun andêl, awakipun sagêd isis. Ingkang makatên wau dangu-dangu lajêng kangge glênyehan awit saking rêmên. Sarêng kêpèpèt goroh, badhe ngakên isin, lajêng dipun têbas sapata. Ananging wusananipun jêbul kawiyak manawi sêpatanipun wau kangge nutupi gorohipun. Dados ing têmbe
wingking sênajan têmên kanthi dipun bandhani sapata, inggih lajêng botên dipun andêl. Môngka sapata punika puji ingkang awon, dados yèn makatên awakipun dipun pujèkakên awon piyambak. Kajawi saking punika lare ingkang sampun manuh sêpata, punika mratandhani yèn rêmên goroh, sarta benjing yèn sampun agêng sêpuh, inggih rêmên dhatêng sumpah.
Mila langkung prayogi lare punikka kapardia sampun ngantos purun sapata utawi goroh, sagêda namung iya utawi: ora, dados wilujêng ingkang pinanggih.
107. Aja sok wani mênyang wong tuwa, mundhak duraka gêdhe. Punika sampun jarwa.
108. Sore-sore aja ngrujak pêdhês, mundhak mati pacangane.
Ngrujak wanci sontên punika kadugi jam gangsal. Raosing hawa wanci jam gangsal punika sampun wiwit asrêp, môngka lombok punika dayanipun asrêp, tumbuk [tumbu...]
[...k] asrêp ingkang makatên wau enggal andadosakên mulêsing padharan, utawi sêsakit sanèsipun.
Mila tiyang wawrat ingkang sampun sêpuh, punika kêdah jêjampi ingkang angêt-angêt, supados lairipun jabang
nêmbung, mundhak manuh ... Jêblusipun. Manuh climut.
Ingkang dipun pêndhêt punika baranging tiyang sêpuhipun piyambak ingkang botên misra, kadosta: yatra saksèn, gêndhis sacuwil, pèn satunggal lan sapanunggilanipun. Ananging yèn ngantos manuh, benjing agêng sêpuhipun inggih purun mamêndhêt barang ingkang agêng. Yèn kêpèpèt purun mêndhêt barangipun tiyang sanès. Dados piwulang wau satêngah sampun jarwa.
110. Aja sok ngising jèjèr, besuk ana kanane mundhak dhèmpèt.
Solahtingkahipun tatoya, punika manawi dipun laras têka namung saru kemawon. Môngka jèjèr, bawaning lare lajêng sêmadosan: nguyuh
Sêkul wadhang punika dayanipun asrêp sangêt, môngka padharanipun ing waktu wau taksih asrêp, jalaran kenging hawa asrêping dalu. Têmpuking daya asrêp andadosakên randhatipun lampahing êrah. Dados manahipun inggih kirang tangi, namung tansah aras-arasên kemawon. Makatên malih asring andadosakên sakit kasrêpên utawi mriyang, awit: lajêng kenging daya panggêbaging bêntèripun surya, saya siyang saya bêntèr. Ananging sarèhning ing nglêbêt sagêd asrêpipun, dados inggih dangu sagêdipun bêntèr. Wusana ing jawi bêntèr, ing nglêbêt asrêp. [a...]
[...srêp.] Dados dayanipun botên sami jongipun, andadosakên mriyang. Utawi ingkang pancèn gujih sarta ingkang sampun gadhah dhasar sêsakit, lajêng kados dipun sêngkakakên. Mila tiyang sakit kasrêpên punika kêdah cêgah: sêkul wadhang, kêtan, lombok lan sapanunggilanipun, ingkang sami gadhah daya asrêp.
112. Nèk golèk gêni aja akèh-akèh, besuk bojone mundhak akèh tadhahe.
Pados latu ngantos kathah, punika adamêl kapitunanipun ingkang gadhah. Punapa malih wantuning lare punika kirang sangêt pangatos-atosipun. Dados manawi pambêktanipun kêkathahên, ambok manawi kècèr wontên ing margi, saèstu adamêl mutawatos.
113. Nèk golèk gêni aja tumpêr, besuk mundhak olèh dhudha. Utawi: rôndha.
Pados latu angsal tumpêr punika inggih adamêl kapitunanipun ingkang gadhah, jalaran taksih kanthi kajêng.
114. Bocah wedok aja sok mènèk pêlêm, besuk pêlême mundhak padha mlêthèk. Botên namung mènèk wit pêlêm kemawon, sênajan wit sanèsipun inggih dipun awisi.
Lare èstri punika kêkiyatanipun kirang, pangatos-atosipun inggih makatên ugi, yèn ngantos manuh mamènèk saèstu mutawatosi. Makatên malih lajêng kirang rêmpit anggèning ngêkêr dhatêng wêwadosipun. Mila piwulang wau asring dipun tambahi têmbung: pêthethekan.
115. Nèk isih bocah dhêmên mangan intip, besuk tuwane rak sugih sandhangan.
Sarèhning intip punika atos lan alot, dados tiyang sêpuh wau kirang talatos amamah. Ananging manawi intip wau sampun mêdhok dening kaêkum duduh jangan lodhoh, tiyang asêpuh ingih doyan, jêr sampun êmpuk lan mindhak miraos. Makatên wau beda kalihan intip gorengan utawi krawon, jalaran sampun dipun [dipu...]
[...n] anggêp pacitan, malah larenipun namung dipun sukani tirahanipun.
116. Aja sok nglinggihi krambil, iku prasasat nglinggihi êndhase wong tuwa.
Sarèhipun kalapa punika badhe dados tatêdhan, yèn dipun linggihi punika nama suwiyah, inggih dipun wastani nyuwuk. Kajawi saking makatên, klapa dipun linggihi punika gampil onyanipun, awit saking awujud bundêr.
117. Aja sok nepang krambil, iku prasasat nepang êndhase wong tuwa.
118. Nak madhang aja ngolah-ngalih panggonan, besuk mundhak kêrêp rabi utawi laki.
Punika prasasat sampun jarwa. Awit: tansah ngalih panggenan punika amracihnani manawi manahipun lènjèh. Dados manawi alitipun sampun sinau lènjèh, [lè...]
[...njèh,] agêngipun inggih manuh. Kajawi saking punika, nêdha tansah alihan panggenan, punika ewonipun murang tata, awit kêdah ingkang mapan lan jothok panggenanipun, dalasan linggihipun kemawon inggih kêdah ingkang tata, dados ngênggèni dhatêng tatakrama.
119. Nèk madhang aja sok salin ajang, besuk mundhak wayuh utawi tumrapipun dhatêng lare èstri: diwayuh.
Nêdha santun ajang punika yèn botên badhe angrêgêdi piring rêsik, inggih badhe melik piring ingkang wontên koredanipun.
Wayuh punika manawi kasêmbadan samukawisipun sarta rujuk rukun, mila inggih sae. Ananging manawi kosokwangsul, sabên dintên tansah gagêmprongan, punika mila botên sae, awit namung tansah andhêdhêr
ditumpangake ing kuwaline, mundhak jangane ora enak.
miraosipun jangan ingkang kaocal, awit kenging sangitipun irus wau.
121. Munthu iku yèn mêntas digawe ngulêk bumbu aja banjur diobok-obokake ing jangane, besuk mundhak kêpatèn anak kang wis gêdhe.
Munthu punika ingkang dipun cêpêngi kaprênah ing tênggokipun. Ambokmanawi tanganipun rêgêd, dados anggènipun ocal-ocal wau kirang rêsikan.
122. Aja sok ngêndhas-êndhasi lèng gangsir, mundhak lènge jêro.
Upami wontên tiyang utawi lare ngêdhuk gangsir ngangge pirantos [pira...]
[...ntos] pacul, anggènipun andhudhuk majêng mangalèr, lajêng wontên lare ingkang wontên salèripun cakêt kalihan êlènging gangsir, inggih punika ingkang dipun wastani ngêndhas-êndhasi. Ingkang makatên wau namung kuwatos kêpacul utawi kêbawak.
123. Bocah sing lagi umur pitung sasi iku aja sok didolani kêmbang, mundhak ora ilok.
Lare ingkang sawêk umur samantên punika dèrèng sumêrêp ing dugi prayogi. Ambok manawi sêkar wau wontên sêmut utawi ulêripun, saèstu amutawatosi. Môngka sampun kathah kemawon irung risak jalaran saking ngambêt sêkar.
124. Bocah cilik aja sok disumpingi kêmbang, mundhak ora ilok.
125. Bocah cilik aja sok diwènèhi dolanan pangilon, besuk mundhak kêcêmplung sumur.
Ambokmanawi lare wau lajêng manuh ngilo, punika inggih lajêng rêmên dolanan pangilon. Yèn pangilon wau pêcah, saèstu mutawatosi, awit bêling punika landhêpipun
piyambak, ambok manawi kêsupèn yèn punika toya, lajêng dipun cêpêng kakintên pangilon, sagêd anjalari kêcêmplungipun, dados piwulang wau sampun jarwa.
126. Yèn petan durung mubêng diuwisi, mundhak kêtiban êpang.
Ingkang dipun wastani petan mubêng, punika waradin. Dados manawi botên mubêng, ingkang sasisih sampun dipun petani, ingkang sasisih dèrèng, dados sajatosipun botên tapis. Kajêngipun piwulang wau, sagêda anggènipun metani ingkang waradin, dados tumanipun sagêd kacandhak sadaya.
127. Bêngi-bêngi aja asah-asah bala pêcah, mundhak ora ilok.
Ingkang dipun wiyani: pêtêng, kirang pramanêm, punapa malih yèn sampun ngantuk, saèstu kuwatos manawi pêcah.
128. Bêngi-bêngi aja nyapu, mundhak kêmalingan êntek-êntekan.
Limrahipun tiyang Jawi, lare-lare asring sami tilêm ing jrambah utawi ingkang adhak-adhakan. Dados manawi
130. Yèn sambêle uwis êntèk, aja nyambêl manèh, mundhak ora ilok.
Punika têranganipun makatên: upami sawêk nêdha wusananipun lawuhipun sambêl têlas, lajêng badhe nyambêl malih, punika dipun awisi, jalaran manawi kêkathahên nêdha sambêl, kuwatos manawi mulês padharanipun.
131. Aja sok lalab nganggo lombok abang, mundhak ora duwe sêdulur.
Lombok wau lombok agêng; gunung, tropong lan sapanunggilanipun. Lombok abrit punika langkung pêdhês tinimbang ingkang ijêm, dados piwulang wau mèh sami kalihan bab: 130.
Nanging punapa sababipun lalab lombok rawit botên dipun awisi, môngka punika raosipun anggêtak sangêt.
132. Esuk-esuk aja petan, mundhak nyêbêli wong golèk dhuwit.
Ing wanci enjing punika mangsanipun tiyang nyambut damêl ingkang parlu-parlu. Sarèhipun petan punika padamêlan ingkang [ing...]
[...kang] sapele, dados sampun ngantos ngawon-awonakên ingkang parlu.
133. Surup-surup aja dolanan, iku lagi candhikala.
Têmbung candhikala, punika wontên ingkang anêrangakên manawi saking têmbung: sambekala. Wontên ingkang anêrangakên manawi saking têmbung: Sandhingala. Wontên malih saking: Candhik kalihan ala. Candhik têgêsipun = ngimpun = nglêmpakakên (sêdhah). Dados candhikala = nglêmpakakên awon. Katêrangan tiga pisan ing nginggil wau, têgêsipun mèh sairib: sami awon sadaya.
Wanci sêrap punika hawanipun dintên saya pêtêng, paningalipun mripat saya botên cêtha. Manawi anggènipun dolan wiwit siyang, môngka dumugi sêrap taksih nglajêngakên, punika saèstu mutawatosi. Awit saking kasêngsêming dolanan, ngantos botên ngrêmbag dhatêng pêtêng, wusana kenging dipun wastani ngawur. Kajawi saking punika, tiyang ingkang [ing...]
[...kang] sami agami Eslam, wanci wau sawêk sami nglampahi parlu ngabêkti dhatêng Gusti Allah, ramenipun lare dolanan sagêd angguguri. Malah lare-lare punika sagêda nulad parlu wau utawi sami ngaos. Makatên malih ambok manawi wanci wau kaanggêp ingkang sae tunggilipun bêdhug dalu kalihan bangun. Tandhanipun kula kêrêp mirêng utawi primbon-primbon, tiyang ingkang matak ngèlmu kêmat, guna pangasihan, putêr giling, tuju layaran lan sasaminipun, inggih ing wanci sêrap wau.
134. Aja lungguh lèmèk sapu, mundhak ora ilok.
Sapu punika pirantos kangge rarêsik latar jogan utawi sanèsipun, ingkang punika saèstu gupak rarêgêd trakadhang gupak têlèk, tlethong lan sapanunggilanipun. Dados manawi kangge lèmèk linggih, bokongipun lajêng kêtularan rêgêd.
135. Aja sok lungguh lèmèk godhong gêdhang, nèk lêlungan mundhak kêpesing.
Ron pisang punika asring kangge ambabuntêl utawi lèmèk tatêdhan. Dados manawi kangge lèmèk linggih, ambok manawi kalêrês ingkang mêntas kangge ambabuntêl têtêdhan wau, saèstu bokongipun lajêng rêgêd.
136. Aja anggawa godhong gêdhang sapapahe mênyang ngomah, mundhak ora ilok utawi dikinthil setan.
Papah pisang wau lajêng dipun kèkrèki ronipun, papahipun pating tlalang apanjang ngrêgêdi ngêbak-êbaki papan. Sarêng sampun dipun kèkrèki, papahipun lajêng dipun bucali dhatêng kêbon. Upami bakda dipun sènggèt wau, lajêng dipun kèkrèki pisan, pambucalipun papah botên uyang-uyung. Ananging punika kajawi ron pisang ingkang badhe kangge nutupi muradipun tiyang pêjah ingkang sawêk dipun sucèni.
137. Aja sok ngadhul-adhul kapuk, mundhak disêpatani widadari.
138. Aja anggawa tundhunan gêdhang mênyang ngomah, nèk ana sing lara, mundhak wong saomah lara kabèh.
Punika mèh sami kalihan bab: 136, kalihan malih, sarêng dipun cècèki tlutuhipun lajêng tètès saênggon-ênggon. Tandhanipun pisang tundhunan ingkang kangge tarup, botên wontên warilipun.
139. Aja sok nyènggèt cêngkir, nèk dipènèk mundhak sok nibakake.
Nyènggèt punika têmtu wontên sangandhapipun ingkang dipun sènggèt. Môngka cêngkir punika agêng lan antêp, dados kuwatos manawi kêdhawahan. Utawi kuwatos ambokmanawi manculatipun cêngkir saking gantilan, andhawahi punapa-punapa, jalaran dipun totol ing gèntèr.
140. Aja sok mecok krambil sajanjang, rijêkine nèk têka sênajan akèh, ora bisa lumintu.
Sarêng kalapa sajanjang dipun pecok sapisan, dhawahipun ing siti suwantênipun gumabrug sora, jalaran saking antêp lan kathah. Kagèting dhawahipun wontên ing siti, klapa-klapa wau sami kagèt uwal saking gantilanipun mancêlat têbih. Dados kuwatos ambokmanawi mancêlati punapa-punapa.
141. Bêngi-bêngi aja lunganan, mundhak ngalisake sanak sadulur.
Dalu punika pêtêng, sanajan mawia dilah ingkang padhang, ing atasipun nglisahi rambut botên sagêd pramanêm, jalaran rambut punika warni cêmêng, jumbuh kalihan pêtêng. Dados ambokmanawi kêklomohên, saèstu botên sumêrêp, wusananipun badhe anggupaki sandhangan utawi bantal.
142. Aja sok andilati barang-barang, mundhak kaya asu.
143. Nèk turu aja ucul sabukan, mundhak mêkar êpèhe.
Punika sampun jarwa. Ing jaman kêjawèn taksih sami amardi dhatêng bangkekan ingkang ambangkèk. Mila wontên côndra: bangkekane nawon kêmit. Tiyang bôngsa kina wontên kajêngipun malih, inggih punika upami ing dalu wau wontên damêl para damêl, sagêd enggal cancut.
144. Aja ngombe nganggo irus, mundhak ora ilok.
Irus punika pirantosipun tiyang ocal-ocal, kanggenipun namung dipun damêl anyidhuk utawi ngêbur tatêdhan ingkang sawêk dipun ocal. Dados namung saru tiningalan. Kajawi saking makatên, irus dipun angge pirantos ngombe, têmtunipun gupak idu ingkang têlês wontên ing lambe ngandhap. Manawi lajêng botên dipun kumbah, saèstu anjajêmbêri, sarta panyidhukipun têmtu wongsal-wangsul. [wongsal-wang...]
[...sul.] Dados angrêgêdi toya ing gênthong utawi sanèsipun.
145. Aja anggitik nganggo sada, mundhak gêring taun.
Sada punika kawangunanipun gilig mêrit, alit sarta panjang. Manawi kangge anggitik, raosipun sumêlèt pêdhês. Yèn panggitikipun kêkayang, gampil pasahipun, apêsipun tatu anggalêng.
146. Nèk kêlan aja asin-asin, mundhak diarani anjaluk laki.
Jangan punika manawi kasinên, raosipun pait. Dados kajêngipun piwulang wau, anggènipun nyarêmi kêdah ngatos-atos sampun ngantos kêladuk, aluwung kêpara kiranga sarêm gampil dipun wêwahi. Mila prayogi kêlan punika kêrêpa angicipi.
147. Bêdhug-bêdhug aja mamènèk, mundhak tiba.
Punika sampun jarwa. Ing wanci bêdhug punika surya sawêk [sawê...]
[...k] nêdhêng-nêdhêngipun sumêngit bêntèr, tumandukipun dhatêng badan anjalari ngrikatakên lampahipun êrah, dhatêng paningal ambalêrêngi, wêkasan panonipun pêtêng. Ingkang makatên wau tumrapipun mamènèk, sagêd anyudakakên pangatos-atos.
Sajatosipun botên namung ngawisi lare mamènèk kemawon, sênajan tiyang nyambut damêl utawil umampah, ing wanci wau kêdah sami kèndêl. Nanging jaman sapunika piwulang wau prasasat sampun sirna.
148. Aja ngrusuhi wong adang, mêngko nèk dandange rubuh mundhak dipangan Bathara Kala.
Sarèhipun punika pranatanipun agami Buda, kula badhe nisih saking prakawis wau. Mênggah panunggilanipun ingkang dipun têdha Bathara Kala: nugêlakên gandhik, anggêmpalakên pipisan, nugêlakên munthu, lare ontang-anting lan sapanunggilanipun. Yèn wontên ingkang manggih prakawis wau, kêdah karuwat mawi sarana: ringgitan wacucal, slawatan maulud, ingkang ngrisakakên barang wau wuda
jogedan lan sanèsipun. Malah ing jaman padhalangan, Bathara Kala punika dipun gambar danawa agêng. Wusana kula amborongakên dhatêng ingkang ahli budi.
Sapunika kula ngoncèki kang kasad mata kemawon. Manawi dandang ngantos rêbah, adamêl kapitunan agêng, jalaran sêkul wau badhe dipun têdha tiyang sagriya, punapa malih manawi uwosipun
Cerdas (Gabung!!!)	2 comments	Joko Wardhono said: May 22, 20125:44 pm	cah angon angon peneken blimbing kuwi … lunyu lunyu peneken … kanggo masuh dodot iro … mumpung gede rembulane … mum[ung jembare kalangane … kanggo sebo mengko
Jangajji utawa janggwa ya iku jinis panganan fermentasi kas Korea kang digawé saka pirang-pirang jinis janganan kanthi nggunakake pasta kacang kedelai (doenjang), kecap (ganjang), lan pasta lombok (gochujang).[1][2] Kanthi gawé jangajji, janganan kang difermentasekake bakal duweni rasa kang pada karo sadurunge difermentasi.[1] Pirang-pirang jinis janganan digunakake kanggo gawé acar iki kecuali janganan kang ngandut banyu akèh lan sithik selulosa.[1] Bumbu-bumbu kang digunakake kanggo menehi rasa jangajji ing antarane ya iku bawang putih, godhong wijen, timun, lobak, lombok ijo, lan oyot-oyotan.[1] Biyen, nalika masarakat Korea isih kangen ngntokake jangana ing mangsa atis amarga ora ana tanduran pangan kang thukul, muls wong-wong mau nyimpen asil janganan panen kanthi difermentasekake dadi jangajji supaya nutrisi lan rasane ora ilang.[1] Nalika iku jejibahane wong wadon kang wis kawin gawé jangajji demi nyukupi nyukupi panganan ing mangsa atis.[1] Jangajji dipangan nganggo sega lan kandutan nutrisine wis cukup ya iku selulosa, mineral lan vitamin.[1] Nalika iku, jangajji wis jarang dipangan amarga sansaya akèh janganan kang ana lan janganan jang difermentasekake kanggo kebutuhan ing mangsa atiswis ora wigati manèh.[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Main meal, side dish, foodinkorea. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
Kuasa, Kisruh, Jernih | Biso Rumongso
Manunggaling Kawulo Alit yang berbahasa Jawa. Saya kutipkan paragraf yang menggugah hati:
wartawan dibatasi…lha sampean kok duwe bukti…duwe hp ta awak peno jaman iku…
ora eroh opo2 ae… metuek koen mboet
Komentar oleh sarJo on 30 November 2012 11:03
lho???yok opo arek iki se???malah manas2-i, ojo ngono ta bro…..sing rukun ta, ojo nggawe berita ulsap n nggawe rusuh
Lek iso soal kreativitas Arema mulai biyen yo digawekno artikel khusus pisan. Yo Arek2 iku sing
ngawur ngaku2 (nulis nang artikel, facebook, dll), rupane bonek2 iku mulai ngalami euphoria (biyen Ultah gak tau dirayakno, saiki diramek2
golek sumber maneh sam. enko lek memang materiku cukup, enko tak nggawe posting maneh. sampean sak umpomo ono cerito seng iso digawe rekomendasi, monggo iso ae sampean nggwe tulisan, enko sampean kirim ae nang emailku.OK?
umur ayas saiki wes kepala 3, ndisik tonggo sebelah omah seng ladub ndelok sepultura, jeneng e Oon, arek letjen sutoyo,iso mlebu stadion karo nawak2 liyane.
opo maneh konsere helloween wingi mas……..arek malang malah gak onok blasss…bener opo jare arek2 tuwek sby…sakjane sing teko pas kantata takwa iku gak arek malang tok, arek
Arek malang mek 10 tak tawur,keprok.gak onok seng mblayu soale onok arek 3 seng kebal akhire aq seng keplayu.
Nek asal usule bonek vs arema. Prasaku murni Arema seng garai. Soale opo ,
tawur,keprok.gak onok seng mblayu soale onok arek 3 seng kebal akhire aq seng keplayu.”
heh kabeh kon arek malang,…tak kandani yo…jaman kantata takwa, sepultura biyen iku akeh arek mlg sing mati nang sby..tp jmn biyen iku
pak harto. aku saksi cak…nok sblah gelora,cideke gelanggang olahraga,arek mlg 2 org diuber2 karo arek sby sing golongane geng MADHAZ .akhire kenek dikepruk arek2 sampek matek..sumpah cak,aku saksi. durung nang
gubeng,arek mlg sing keplayon teko gelora,diuber2 arek sby sampek nok kampung2 daerah ambengan, akhire onok sing mati nyungsep nok got. sakjane aku mls crito2 koyok
jaman kantata takwa karo sepultura iku,arek sby gk onok masalah karo arek mlg. justru disek iku arek2 sby perang antar geng sesama sby. mangkane kon arek mlg isok maju sampek nok ngarep panggung..saiki aku takok??? onok tah
mlg,arek sby yo pasti nglurug mrono. wes tah gk usah didhuwur2no prkoro arek
Balas	Komentar oleh Juned on 28 Januari 2012 10:43
Sek tak ngguyu kepingkel2 sek yo………..hahahahahaha
kabeh wong iku asline yo ngerti, seng jancok iku sopo, seng banci wanine karo wong dodolan es
bal-balan yo bal-balan ojok disangkut pautno ng liyane. coba iku diterapno ng malang opo lamongan, yo isok kukut arek suroboyo ng kono. jaman awakdewe biyen arek suroboyo sing kuliah ng malang ae diantemi gara-gara plat nomer L. padahal gak ngerti opo-opo arekke.
arek suroboyo sido dibantai karo arek-arek suroboyo iku arek malang sing mlete ng Blok M. iwak peyek sego jagung, sampek tuek sampek elek kami arek suroboyo ,…
minuman gelase ceblok kabeh…trus wong ngamen gawe tape karaoke…mencelat microphone saking gopohe wonge.
arek2 mek isok misuh2,aku dewe kudu guyu ndelok mik mencelat iku…wonge bingung goleki…kok yo onok sing jupuk
sajam kabeh…polahe dadi korban bonek sing budal awan bombardir
malang tulisane mesti ngene tunggu kami di tambaksari…. jarene iki tantangan teko arek2 malang…. lha arek suroboyo sik durung bersatu bener geger dhewe2 ndudukno gange sing gedhe…. mulai
sik akeh maneh…. sing jelas…. masalah BONEK >< AREMANIA podoae cak…
ndeloke podo teko jendeloe dhewe2 podo nutup2ine tapi sing jelas bah sampeyan bonek opo
bal2an ancene matane dadi picek kabeh onok provokasi tithik'ae yo dadine kisruh….ga kabeh buah sak kranjang apik iso dipangan mesti onok bosoke sing nek dipangan ngracuni sing mangan……
sampean sam, memang lek wes kadung perkoro bal2an iku repot urusane wes…….ojo maneh seng durung
seneng njarah, ngrampok toko2 olahraga, karo dodolan gorengan cak……opo maneh
hahaha,.ayo ndang ditokno sungune,.sitok ngetokno untu bajul,.sing situkke untu singo hahahaha,… nek aku anti Aremania cak juned,.. tapi nek karo Aremanita sing demplon lan denox
SUROBOYO (guduk bonek) tawur sakkarepe dewe… makane AREK^ MALANG iso smp ngarep dewe.. AREK^ SUROBOYO sebagai tuan rumah gak trimo moro^ AREK^ MALANG ditawur pisan.. saiki lek wong gak salah moro^ ditawur opo yo gelem.?
Balas	Komentar oleh metal maniac on 22 Mei 2012 00:33
mangkane cak..wes ngerti ngonoloh….ngono ae di banggak2no arek mlg nok ngarep panggung…lek arek sby bersatu dadine yo ngono kan…
Balas	Komentar oleh BONEK ASLI on 10 April 2012 14:14
mas, mbak, kabeh… saiki opo sing
kabeh podo geger? gak ono hasile….tau!”
sadar…rek”, sadar… ker.” ojo bangga nek koen kabeh pingin disegani, diajeni, diwedeni. Iku ngono pikirane kewan sing seneng diadu kanggo jogo gengsi. Elingo awakmu kabeh gak bakalan maju nek utek’e koyo watu. cik gampange diadu domba koyo jaman londo ae. “Urip rukun iku enak lo konco dhulur” Ojo gara-gara
wes Le, digolek’i mbok iku loh. dikonkon adus disek, ojo lali sikatan karo sabun kodokmu ojo lali digowo.
tv nek pas sepi g ono arek cangkruk. males ndelok nang lapangan soale kakean rusuh…
cuma saiki ak urip nang cilegon-banten, bareng karo
omah gawe golek pangan. dadi nek lagi kumpul yo lucu ono seng gawe kaos bonek, viking, jack, arema dll…
cobaken kabeh lek ngroso podo2 adoh soko omah, wayahe mangan, turu, sampek mendem dadi koyok dulur.. gak kepingin tha duwe
seng pinter ojok kakean mangan telo, OTAK PACUL !!
Balas	Komentar oleh dre BONEK Darjo on 26 September 2012 16:08
Sing omong2an nak kene wong tuwo2 tok, kisahe sangar2, iso dadi pencerahan, jaman semunu aq sik dadi oyoh om…
kudune dadi momentum apik gawe rekonsiliasi kok sek mbangga2no jaman lawas
bonek yo isine bakal bedo bos. mending saiki wes bersatu kabeh mbangun bal2an indonesia sing berprestasi.
sepurane ancen ayas suporter generasi muda, ayas ngajeni sesepuh2 suporter sing wes ngrasano jaman2 gak enak mbiyen. tp ayo ker gak usah kakehan nostalgia mending ndelok ngarep
podo ae seneng tawuran.. gawe opo seh?? ga ono gunane, malah loro kabeh.. malah ilang nyowo.. damai lak enak seh?? pole nggarai males ndelok bal-balan, wes aku ndelok voli galanita ae wes 🙂
15 - Piagam ASEAN wiwit lumaku sawisé disetujoni déning kasepuluh anggotané. Kanthi mangkono nagara-nagara ASEAN maju menyang arah kesatuan ékonomi lan masarakat. (sumber)
14 - Pamaréntah Indonésia mudhunaké manèh rega BBM jinis premium dadi Rp5.000,00 per liter lan solar dadi Rp4.800,00 per liter, lumaku wiwit Senin, 15 Desember 2008 jam 00.00 WIB. (
besar jroning kompetisi fast track Talent. (sumber)
12 - Fiksi ngraih gelar Film Bioskop Paling Apik lan telu bebungah utama liyané ing ajang Festival Film Indonésia 2008. (sumber)
11 - Mantan Menteri Luar Negeri Républik Indonésia Ali Alatas tilar donya ing RS Mount Elizabeth, Singapura, titi wanci jam 07.30 wektu saenggon ing yuswa 76 taun.(sumber)
Kekuatan Rakyat lan nglarang Perdhana Mentri Somchai Wongsawat mèlu pulitik sajroning limang taun. (sumber)
oldid=1111476"	Kategori: Cithakan pangopenan2008Prastawa 2008	Menu navigasi
wahananing dat, langkung rumiyin anêrangakên saking tumanjaning mim pitu, mawi dêntawyanjana.
supadya dadya basuki | darbe labêt utami | sanepa lir para jamhur | narik mring swarga tama | ing dunya praptaning akir | boga
ujar lumrah dalêm lair | èstu tumrap ing patrap kang linampahan ||
5. naracak prasamya rêna | nadhah madat catur umpling | nir
saya murud | raga saru asarang | rêgêd biru ingkang dhiri | riyak jagra gora-godha dadya roga ||
dhadhake pan angêndhil | dhêdhukuh laraning wadhuk | dhoke dadya lêlara | dhuh pra mudha ywa asandhing | dhèngêrêna ma: minum dipun kadhadha ||
16. jinarwa ma: main ping pat | jinlèntrèh mring puja wajib | jujur mujur ingkang ngandhang |
18. nyuprih wangsul ingkang bôndha | nyanane nora
iku ya urip | ilham êning dadya kuwur | ing akir dadya nistha | ina papa awit dening | ing nyatane sawastu nacad ing
1. kapungkur murwèng mim sapta | awit sampun kajèrèng lawan titi | supadya pun mudha punggung | aywa
bokmanawi bangkit nyuda | sing wijiling pôncadriya tan yukti | binuka ing tyas rahayu | nyingkiri sing bêbaya | èngêt lamun sagunging para tumuwuh | tur langgêng dera nèng dunya | ing têmbe bakale mêsthi ||
3. nglampahi ênêring cipta | kang tumuju dhumatêng natas nitis | lawan nêtês
anèng dunya trus momor mring Hyang Widhi | awit wontên dzalilipun | makatên ingkang raphal | inna illa: wa inna illa rajiun | ingsun asal saking Allah | besuk bali mring Hyang Widhi ||
pilih-pilih janma | ingkang sagêd manut ênêring galih | tumuju natas kang dunung | saking wingiting marga | awit kathah bêbegalan waktu idhup | sanadyan
saking wêtêngan | lumantar dadi bêbayi ||
7. wit kèrêm sulaping dunya | beda lawan pra nabi lan pra wali | dunya brana lan dyah ayu | liya saking kang garwa |
maring unggyan ingkang saklangkung têbih | sarat sanguning lumaku | sadaya wus samapta | datan kirang malah langkung mubra-mubru | nanging wontên ingkang dadya | katrêsnan woding panggalih ||
9. nanging tinilar ing wisma | tan binêkta wit ewuh rikuh yêkti | dupi kesah kita wau | angsal sêlangkung tindak | ing tyas èngêt katrêsnan woding tyas mulung | tumulya bali cangkelak |
wastanya | lamun taksih dèrèng sampurna ing laku | yêkti nyakra magilingan | nêtês dadya jabang bayi ||
11. de prêlunya kita gêsang | namung ngridha sing kawaskithannèki | lawan ambêntur ing laku | yèn limpad lampah buntas | masthi bangkit natas momor lan Hyang Agung | manggèn ing alam nirwana | kêmpal lan Hyang Mahasukci ||
kang sampun sampurnèng laku | lawan ambêntur lampah | nabi wali pujôngga lan para jamhur | sadaya saisining rat | samya nglêmpak dadya siji ||
13. tiyang nitis kang pinurwa | kêdah manggèn dumunung mring sujanmi | kang gêsang wus darbya umur | lir kêmadhèh
ingkang nitisi | Bathari Durga kang masuk | dupi waspadèng tingal | lamun Sêmar ingkang mangsah ing prang pupuh | arda
kirang mathuk lawan kirang prayogi | kalamun kalintu laku | satêmah manggya sasar | ayun nitis marang panjênêngan ratu | wasana klintu lumarap | dhatêng kirik kêra gudhig ||
19. kalamun tan bangkit natas | inggih nêtês punika sampun bêcik | mênggah inggal laminipun | ran nyakra magilingan | wangsul nuksmèng bêbayi sing labêtipun | karma saling pôncabaya | nalika gêsang duk dhihin ||
20. bilih karma wus samapta | ubarampe sangu ginawa bali | pasthi lan pêpasthèn
kawahywèng ênu | praptèng têmbe akirira | kalamun manjalma malih ||
24. masthi dadya nistha papa | ingkang datan sama-samèng dumadi | awit karma ingkang ngangkut | ngukut dadya celengan | lamun sampun praptèng môngsakalanipun | malêthèk balêdhos dadya | tagdir: ing têmbung
tyas gyan luhung | de nêtês punika nyata | sampun mathuk nuthuk dzalil ||
26. sanadyan pamêlêng Budha | lawan para paramèng teyosopi |
27. datan lama nulya gêsang | wontên malih saksi nyatane dzalil | ingkang nunggal ancasipun | makatên ingkang
saendranira | makatên liripun | A: I: U: sing jarwanira | Allah iku sawastunya aran urip | langgêng ing ananira ||
2. nadyan sampun lêrês sarta yakin | lamun Allah salaminya gêsang | nanging tumrap para anèm | ing kawruh dèrèng mungup | mêsthi bingung gènnya nampèni | de amrih wela-wela | winalik mrih patut | tur sagêd gathuk ing nalar | upamanya winalika lir kadyèki | U: I: A: rak prayoga ||
3. têgêsipun uriping dumadi | sawastunya iku aran Allah | tan wontên Pangran liyane | nanging salaminipun | para ingkang waspadèng ghaib | sangêt pangêkêrira | tan kawahyèng wuwus |
pèsipun | tan wontên jarwa liyanya | dadya namung mungêl Allah iku urip | kadi kawahywèng ngarsa ||
5. nging ywa klintu panyakraning urip | awit wontên tri urip wijangnya | juga urip ing arane | kadwi kang paring idhup | kaping trinya kang anguripi |
6. lan uriping sagunging dumadi | mênggah ingkang asung urip kita | Sang Hyang Surya sanepane | sunar
Hyang Rawi tan kaèksi | tuhu lamun saisining jagad | têmah lêbur ing dadine | awit saking puniku | kathah ingkang mangeran maring | nyêmbah ring Sang Hyang Surya | yèn nujwa mancungul | kalawan ing surupira | nanging sanès ingkang sagêd anguripi | kang ran uriping Allah ||
8. sing wijangnya ingkang anguripi | iku urup uriping Hyang Suksma | dadya kalamun jinèrèng | urip wontên têtêlu | urip kita lan kang wèh urip | katri uriping Allah | kalamun ginulung | namung dadya juga aran | tan lyan aran urip uruping kang dhiri | maratani sajagad ||
9. sing pamêlêng amba kang wigati | sampun marêm ing tyas datan uwas | yèn urip kita nyatane | ya Allah ya Hyang Agung | urip kita Allah khakiki | de kang asma Mukhammad | dhiri kita muhung | iya wujud kita pyambak | rasul rahsa sing rahsa
unggyan | elok mêlok dat sipate | wajib ing wontênipun | anglimputi urip sajati | lawan uriping jagad | winisesa kracut | lamun punika tan nyata | sampun masthi sadaya datan dumadi | lan jagad brastha sirna ||
12. sing pamanggih amba kasbut nginggil | sampun cundhuk
malihipun | Sêrat Wedhasanyata nunggil | lan Asmaralaya |Kurang satu suku kata: lawan Asmaralaya. miwah Darmagandhul | samya mathuk dados juga | mrih têrangnya kula nyubliki sakêdhik | ing sêkar Maskumambang ||
1. dene ingkang jumênêng suksma sajati | cangkramèng jiwangga | ingkang datan darbe karsi | ingaran dad wujud mutlak ||
2. kang khakiki khakekate dat sajati | kawêngku ing sira | aran kayun bilarohkin | ingkang tanpa roh uripnya ||
3. mung pribadi kang tan mèlu lara pati | nora darbe karsa | mung langgêng
dera sung sasmita | kang rayi mak cêg nampèni | têrang têrus tanpa wrana ||
1. dados sampun sagêd mathuk yakin | saking atur tumlawunging rahsa | dene saking srêdha sihe | sing pêparing sihipun | sang sogata Mas Angabèi | Martawiranatiknar | Surèngwèsthi dunung | nuwun aywa dadya duka | pêpuntoning pamanggih ingkang mba pundhi | samangkya amba gêlar ||
cundhuk | aywa dadya dukaning galih | kenging ugi ta kula | lêpat ing panganyut | ananging panimbang kula | lamun datan mathuk kalawan puniki | sawastu taksih lêpat ||
3. rèhning ulun sampun lungse wanci | upamanya surya sampun ngasar | pan mèh prapta ing surupe | makatên pindhanipun | dene amba mèh praptèng lalis | lamun datan mêdharna | pangèsthining kawruh | bokmanawi benjang wuntat | wontên guru gêgarane adol ngèlmi | kanthi wuduk rasulan ||
5. sampun inggal agahan ngrungkêbi | bokmanawi taksih ceda cua | têmah rudah ing akire | dipun waspadèng sêmu | mring prasêmon jatining Widhi | kalamun dèrèng wedha | satêmah malênyut | nyunyak-nyunyuk ing dêlahan | sagung tôndha ingupaya
satunggaling paham, ingkang dereng nate katanding-tanding).[7]
ingkang kula sumantakaken wonten ing Serat “Bajanul Chaliq” punika boten sanes kajawi iktikad kula satunggaling tiyang Islam ingkang kasandhangan iman. Jalaran saking punika, sanajan ingkang kula sarasehaken punika prakawisipun tiyang sajagad boten pilih agama, ananging pamanggih kula punika migunakaken wawaton ingkang dados cecepenganipun muslim tuwin mukmin.[11]
Percaya wontenipun takdir awon lan takdir sae, tumrap satunggal-
prasaja, pangriptanipun Serat “Bayanul Khaliq” anggenipun ngaken muslim lan mukmin punika boten namung aken-aken utawi lelamisan kemawon. Istilahipun sapunika, Islam kula boten namung Islam “statistiek” kemawon, sayektosipun ugi netepi rukun-rukunipun, kajawi kesah haji ingkang dereng, amargi dereng kuwaos.
“Andene kitab-kitabe Allah kang sadurunge Qur’an iku, pancen, isine pada awujud babad kang mung nyritakake sajarahe (asal-usule) Rasul, lelampahane nalika “dipanggihi” Pangeran lan kaparingan dawuh (wahyu), apadene lelampahane liya-liyane bab anggone nyiyarake agama. Ora nyritakake bab sipat-sipating Pangeran, malah yen nyritakake Pangeran iku kaya-kaya ana blegere, nanging bleger luar biasa, ora saben wong weruh.”[20]
“Hla Qur’an ora babad kaya mangkono iku. Sawutuhe Qur’an kang kandele 30 juz utawa 114 surat (bab) iku mligi ngemot dawuh-dawuhing Pangeran kang ditampa dening Nabi
aturake kae: (1) tan pisah klawan sira lan pirsa samubarang tindakira (2) nguningani sajroning atinira (3) luwih cedak tinimbang otot bebayunira (4) lan liya-liyane kang surasane sairib mengkono.”
(“Hla Qur’an bukanlah babad seperti itu. Seutuhnya Qur’an setebal 30 juz atau 114 surat (bab)
Ing Injil nyebutke: ” Ora ana wong kang marek marang Sang Rama menawa ora metu ing Aku. Menawa kowe pada wanuh marang Aku, mesthi iya padha wanuh marang Rama-Ku” (Yokanan 14: 6,7). Wong Kang wus ndeleng sang Rama, lan Sang Rama ana ing aku ?” (Yokanan 14: 9, 10). Coba rasakna. Kang ditembungake manungsa nulad citra-Ne Allah ing Kitab Toret iku rak iyo kang tak umpamaake wewayangane srengenge karo srengenge, ta? Lha kang sinebut Sang Putra karo Sang Rama ing Kitab Injil mau rak iyo iku, ta?
Ewadene ing Qur’an perlu nerangake Lam yalid wa Lam Yulad (al-Ikhlas 3 : ”Ora peputra lan ora
kanda yen Pangeran iku kagungan putra, lha pangeran kagungan putra iku ora patut), jalaran ana wong-wong kang nekadake yen tembung ”putra” iku ateges letterlijk, dudu symbolisci kang pepindane
ora liya jalaran ora padha dirasakake disik : endi ta kang diarani titah utawa makhluq ana ing soal kang dirembug iku ?
Dene yen kang diarani makhluq ing kono iku Wewayanganing Srengenge mungguhing si jembangan isi banyu, rak iyo bener kang anekadake yen makhluq karo khaliq iku: siji, ta? Rak iya ora kliru yen makhluq
“Kabatinan” iku luguning tegese: sakabehing kawruh kang dudu babagan lahir. Dadi: sawernaning aji-aji lan kaluwihan iku kalebu kawruh kabatinan kabeh. Hla iku pancen ora kalebu kawruh
lan Apngaling Pangeran. Kena dijembarake maneh: uga bab carane ngabekti
[7] Bratakesawa. Serat Bajanul Chaliq: Ngewrat Wedaran Bab Ingkang Sinebut Al-Chaliq utawi Allah. Cetakan III. (Kulawarga Bratakesawa, Yogyakarta, 1958). Hal. 3-4
[8] Raden Bratakesawa menjelaskan bahwa motivasi penulisan buku “Serat Bajanul Chaliq”
Jawi, Ingkang Menggok Dados Paham Ngaken Allah Tuwin Ngorakaken Wontenipun Ingkang Nitahaken (
3.Khususan Kakangkawa adi ari-ari sedulurku papat kalimo pancere eng
awaku(Alfateha) Ojo ganggu Ingsun Tapi Gugaen Ingsun teko turu Ingsun
minangka pembayun nata agung Ngastinapura Prabu Duryudana lan Ibu Dewi Banowati. Adhiku wadon sesilih Dewi Lesmanawati. Tata lair aku pancen putrane rama prabu. Nanging sejatine aku lan adhiku asil slingkuhe ibu Banowati lan pamen raden Janaka. Lha bener tho..!! Ing kalangan elit pura bae ana paselingkuhan. Kisah roman selingkuh wong agung kraton iki nyatane wis akeh kecatet ing lakon-lakon parwa, sadurunge kraton Ngastinapura ana. Klebu dewa-dewi, widadara-widadari uga akehkang slingkuh. Kelbu inga antarane ratuning ya Hyang Girinata. Mual jeneng ora salah miturut panemuku yen aku ya seneng slingkuh lan nylingkuhi. Lha wong ono sing tak tiru. Nyatane ibuku slingkuh, rama ya api-api ora ngerti.
“Nggeer Saroja Kusuma, putraningsung bocah sigid, bocah bagus kekundanging keng rama. Miturut petunge para waskitha nimpuna praja Ngastina, ing wektu ora suwe maneh jawata bakal nurunake wahyu “cakraningrat”. Wahyu utama kang dadi piyandeling para sinatriya. Sapa kang bisa nggayuh lan kedunungan wahyu mau, bakal bisa nurunake wiji ratu-ratu binathara ing Nusa Jawa. Mula ngger pamundhutingsun, paripeksa sira sun utus ngupadi wahyu mau. Minangka nganthi pengiringira, pamanira Adipati Ngawangga lan para kadang Kurawa
Kanggo njaga wibawa lan mamaerake kasubdibyan, aku sumanggem dhawuh senajan sabenere ngono wagah blasakan mlebu metu alas. Nanging khasisat bab wahyu “Cakraningrat” mau
Aku bakal luwih ndhangak maneh ing mengkone, yen milih calon prameswari.
Kanggo mbutekke sapa ingsung senajan banget kapeksa, aku kudu tirakat lau semadi, nyegah babahan hawa sanga. Meleng muhung paminta mring Hyang
ngarepku. Ngrepepa arep suwita pasrah jiwa lan raga. Whelelah, thenguk-thenguk nemu gethuk iki. Dhasare wis
Mandrakuma yen ta ora nglanggati sedya. Badhar saka ing tapa aku nedya nubruk sang kenya sulistya. Badhar wujuding putri pindha hapsari kuwi, malih chya mencorong mlesat saka ngarepku, tumuju sisih kiduling aldaka.
Gurawalan mbah tih Sengkuni lan mbah Durma ngandika yen kuwi wujuding wahyu “Cakraningrat” kang mlesat. Enggal prentah ngoyak lan nguber palyuning wahyu. sauruting marga mbah Kuni nggremeng semu gela. “Dhasare pancen wadhah kosong, arep
Durna njawab”Monyor..monyor… mprit ganthil. Satriya yen kurang cegah dhahar lan sare…ee ya ngene iki dhi. Ya wis saiki kudu tetep diupadi, sapa reti iki mung cobane wahyu mau.”
Paman Citraksi nyala atur,”Man.. man Kun..dhi…eh.. Kun..
dhasar dhegleng..bocah ra urus tenan… Dursasana..keplakna adhimu kuwi ngger…Cumanthaka tenan cah ji ki.” Paman Dursasana sing lageyane sraweyan karo ngguyuiku mung glegas-gleges. Mung paman Dipati Karna kang tansah jinem. Mbokmenawa saka prabawane para Kurawa banjur meneng lan lumaku cepet nasak grumbul pepalang ri, ngupadi mlayune wahyu.
Kacarita ora beda adoh kaya kahanan sing tak alami. Kakang raden Samba uga direridhu godha dening wanodya sulistya panjilaming wahyumau. Serupa lakuning wuwus..nyatane raden Samba kapilayu gandrung kaya wong gemblung. Wusana wahyu mau bali oncat saka parangkule raden Samba, kumleyang munggah ladaka tumuju lengkeh sisih kulon, papan mesu raden Abimanyu sakadang putra Pandawa. Ing kene wahyu luwih kuwat anggone nyoba mbadharake tapane putra paman Arjuna iki. Nanging dhasare satriya pethingan tan pasrah godha rencana. Senajan ta wahyu wujud wanodya hapsari mau nganti nglegena, tan keguh sang sinatriya. Wusana wahyu mau manjing ing anggane raden Abimanyu. Cethane sing kasil ngayuh lan darbeni wahyu “Cakraningrat” si Angkawijaya iki. Aku ora trima, nedya tak jaluk kanthi peksa. Merga den kukuhi ing wasana ndadekake pancakara. Nanging Kurawakaseser kapeksa bali ing praja tanpa kasil. Aku serik lan mangkel banget marang Abimanyu. Sepisan merga dheweke pancen satriya bagus jatmika lan pilih tandhing, Kaping pindho dheweke kang bakal nurunake ratu-ratu binathara ingNusa Jawa ing tembe.
Lakon kang meh padha uga dak temoni, nalika aku kejibah nggayuh wahyu “Makutharama”. Wahyu keprabon kang gedhe banget sawabe. Kaya kawuri aku kadherekake
dadi panggonan tumuruning wahyu. Ing kene bali gagar wigar, wahyu mau katampa dening pama Harjuna. Gendheng tenan..!! Sing kepungkur anake, saiki sing ketiban pulung bapake. Kabeh kuwi kaluwarga Pandhawa. Atiku tambah anyel maneh. Eloke lelorone kok ya ora welas karo aku, mbok yo ngalah. Mbok ngelingi ngono lho!! Kanggo ngurangi stress, aku tansaya ndadi ambyur ing malima. Dinar kencana kari ngeruk saka kahartakan prha, para paman Kurawa saputrane padha nyengkuyung, wis arep
Nanging ya saka polah tumindakku iki sing ndadekake aku angel lan tansah “gagal” nggolek prameswari. Bola-bali tansah kesandhung. Ing antarane kaya pengalamanku iki. Nalikane kabar bakul sinambiwara yen outra nata Dwarawati Dewi Siti Sendari wis nedheng diwasa. Ucaping kidung kang katulis ing rontal, pindha widadari ngejawantah. Aku nyuwun marang kanjeng rama Kurupati, lumantar ibu Banowati supaya nglamarake. Kanjeng rama nyarujuki lan enggal tata rakiting lamaran agung. Bebanjengan berisan saka Ngastina
dhiajeng Siti Sendarai nyuwun bebana “patah sakambaran kang sulistya ing warna tanpa cacad”. awit mbarengi saka Madukara uga atur panglamar kanggo Abimanyu. Sapa kang bisa luwih dhisik nyembadani pamothahe sang retna, kuwi kang wenang mboyong mustikaning keputren Dwaraka. Aku lan Abimanyu
adoh saka praja Dwaraka aku ketemu paraga sulistya sakembaran, kaya sinebut ing patembaya. Paraga kenya sakembaran mau katon yen lugu, putri saka arga. Sesilih Dewi Endang Pergiwa lan Endang Pergiwati saka pertapan Andong Cinawi. Kadherekake cantrik tuwa
ngobrol ngalor ngidul! :D Tue 8 Jun 2010 - 14:54 R6NDI ModzContribute : 54Jumlah posting : 3817Lokasi : IndonesiaSubyek: Re: duduk santai....pesen makanan.....ngobrol ngalor ngidul! :D Tue 8 Jun 2010 - 18:23 tam2 lagi gk jelas lg.. pesen teh
instruksi menyang pembalap operasi sing bulldozer. Cedhak mau, sing truk gedhe wis ferrying adoh saka tumpukan rocks, Mbusak menyang pantai Sun-direndhem lapped dening azure biru Kali, Tlaga lan Samudra India.
Karya punika uga ditindakake minangka Osman mekso ahead karo kang anyar multi-yuta dollar project: kanggo mbangun sing kemewahan Resor pantai ing
pangandikane Osman, sing wis ndarbeni loro Hotel ing kutha. “Punika sababipun dene aku miwiti kanggo tuku tanah sing.”
Sawisé luwih saka 20 taun saka panganiaya, Somalia dipindhah langkah nyedhaki stabilitas pungkasan September sawise njupuk sawijining presiden pisanan kapilih ing ngarep lemah ing dekade.
“Yen kowe kanggo Mogadishu ing construction banget, banget booming,” pangandikane Osman. “Punika tandha kang tentrem,” kang nambah. “Utamané wong sing teka bali saka Amerika lan Eropah, padha miwiti mbukak bisnis anyar.”
Sanajan isih keamanan sing Jeksa Agung bisa ngetokake, Mogadishu wis ngalami lan Renaissance ekonomi ing sasi anyar, boosted dening anggota saka diaspora bali ngarep kanggo rebuild negara ing, sarta efforts saka lokal businessmen sing tau ngiwa.
Osman, sing manggon ing Somalia ing saindhenging sawijining konflik, ngarep-arep marang perkembangan anyar bakal narik kawigaten holidaymakers saka luar negeri. Panjenenganipun ngandika bilih piyambakipun iku wis padha Amerika lan Inggris pengunjung kang tetep Hotel.
Lan saiki, pangarep-arep wis mboko sithik bali menyang bagéan saka negara Afrika Wétan.
Mogadishu kang akeh ekonomi punika manifested ora mung nyata Estate lan sektor hotel. Telecommunications uga ing munggah, nalika industri aviation wis nyebar sawijining wings banget, karo bab 15 saben domestik lan internasional penerbangan.
“We have enem beda rute lan Sejatine sabanjuré bakal dadi wolu” says Osman Abdullahi, enom Somali hebat sing ngeset ODAY Express Airline. “Ana iku akèh Airlines sing planning kanggo (teka) iki negara lan wus kanggo (duwe) sing penghubung liwat kene.”
Abdullahi ngakoni sing nilaraken Amerika Serikat 2010 kanggo bali ngarep lan miwiti bisnis kang ana “100% ageng resiko.”
Lan senadyan dhaftar dawa saka tantangan, Mogadishu businessmen kaya Osman sing duwe pengarep-arep saka mangsa padhang.
Nanging Somali pasukan keamanan wis diganti ing pemandangan-empting akeh serangan nglalu lan wis dipenjara sawetara saka operatives Al-Shabaab ndhelikake antarane ibukutha iku populasi.
“Situasi iku umume apik ing wayahe – ing pasukan keamanan sing Ngontrol iku banget uga,” Ondoga ngandika. “Punika ing kutha saiki, ing bedhil amba sing sepi, ing lurung-lurung sing surem, akeh (ing) diaspora sing teka bali, anyar Konstruksi arep ing, bisnis punika booming,” ngandika.
Ing revenue khusus dikumpulaké saka kene wis tambah exponentially ing kaping anyar. Lan nalika sistem iku adoh saka sampurna, ing income iku wigati kanggo pamaréntah sing mentas kawangun ing mbangun kutha, kang dhasar fasilitas wis pecah dening perang.
Currently, Somalia kang ekonomi umumé minangka didhukung dening sepindah donor saka pemerintah, nalika relatif tentrem bisnis lingkungan wis propped munggah dening Missiné Afrika Uni Afrika ing Somalia (AMISOM).
Ondoga, saka AMISOM, marang CNN bubar sing sanajan Al-Shabaab iki “umumé defeated” ing Mogadishu, wonten isih masalah karo sawijining anggota “leleh menyang populasi” lan njupuk kauntungan saka kutha kang gedhe ukuran kanggo ndhelikake.
Panjenenganipun ngandika yen dipindhah bali maneh Somalia, iku banget mbebayani kanggo malah drive ing Mogadishu. “Gambar sing wis musna. Iku gambar beda dina iki,” kang ngandika.
Iki gambar anyar uga bisa dipirsani ing Mogadishu kang seaport – Somalia kang tombol nasional bondho – ngendi creaking cranes angkat barang saka Kapal komersial lan pelindhung ngentoke ing pelabuhan. Uploaded ing sudhut diimpor saka bahan construction, kluwarga barang lan panganan sing banjur dimuat dhateng larik saka nunggu trek.
“Luwih saka 20 turis padha teka,” kang ngandika. “Sawetara wong padha teka kaliyan kulawarga kanggo nuduhake Somalia, utamané Mogadishu,” nambah Osman. “Lan tenan nalika padha bali, padha supaya bungah nalika ndeleng carane Mogadishu katon kaya, carane ayu kutha we have, carane merak pantai kita kudu punika punapa ingkang kita arep kanggo nuduhake wong maneh lan maneh.”
Osman kang ambisi anyar proyek sing bagean akeh kegiatan bangunan sing reshaping akeh tetanggan saka peluru-ridden
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Głowno&oldid=1090646"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bengawan.Candhu	@gusitsna…asswrwb…salam takdzim gus,nuwun sewu baru bs sowan kpd panjenengan
Panjenengan.. Monggo sareng2 belajar. Mugi2 wonten manfaat dan barokahipun.. Matur nuwun sanget rawuhipun panjenengan
pati…badhe nderek ngaji wonten blogipun njenengan….
Ultar Sar (tengah) dideleng saka kidul kulon, dèning Shispare (latar mburi tengah) lan Bojohagur Duanasir (foreground kiwa).
Ultar, Ultar II, Bojohagur Duanasir inggih punika salah satunggaling pucuk ingkang utani saking southeasternmost, Muztagh Batura. Gunung punika kalebet peranganipun saking karakoram. Gunung punika manggen wonten ing kirang langkung 10 kilo meter utawi 6,2 Mil sisih wetanipun Karimabad, Kutha ingkang wonten ing dalan raya ing Hunza Valley. Gunung punika mapan ing 103 kilieter Hunza valley, lan 715 kilometer saking Kutha krajan Islamaabad. Pucuk gunung ingkang wonten ing sakia tengenipun gunung Ultar Peak inggih punika, Lady jari, Marmer Peak, Harchindern Peak, Passu Peak, kaliyan Diran. Gletser ingkang wonten ing sakiwqa tengenipun inggih punika Attabad, Ultar, Hassan Abad kaliyan Batura.[2]
Jadwal Paminggahan[besut | besut sumber]
Dinten 1 : Dumugi Islamabad Dinten 2 : Briefing wonten ing Islamabad Dinten 3 : Tumuju dhateng Gilgit Dinten 4 Tumuju Karimabad Dinten 5 Tumuju Base Camp Dinten 6 -35 hari wekdal kangge paminggahan Dinten 36 Wangsul dhateng karimabad Dinten 37 wangsul dhateng CHilas Dinten 38 Tumuju Islamabad ingkang betahaken wekdal 10-12 jam Dinten 39 Briefing pungkasan wonten ing Islamabad Dinten 40 Tumuju Papan Anggegana
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.35, 2 Maret 2016.
Burung 2. Wuku Warigalit samparwangkenya Senin Kliwon 2. 9. Wuku Bala samparwangkenya Senin Legi 3. Dalam siklus wuku
Kacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn Toraja LorKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Basa BanyumasanBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 15 Maret 2016.
Gara Gara Gayus | Biso Rumongso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Gedhé&oldid=1075063"	Kategori:
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
siji nang Solo. Ya.. ra pa-pa… Aku ya seneng nang Solo.. Amarga aku asale saka kana..dadine kaya pulang kampung..hahaha J Aku mangkat saka omah kira-kira jam 12 an, perjalanane 4 jam, lan tekan Solo sekitar jam 4 an. Sawise tekan aku tata-tata barang gawananku banjur lungguh ing ngarep televise sing mati(ora di urupke). Bapakku sare ing kamar kakangku, kakangku sing sijine ya turu nang kana. Nek Ibuku lungguh ing meja makan banjur ngobrol-ngobrol karo eyang lan bulik, bulikku griyane nyambung karo griyane eyang. Wah.. wes.. nek Ibuku, eyang, lan bulikku wis ngumpul kaya ngene.. lan wis ngobrol.. aku ora ngerti kapan rampunge.. kayane jam 6 magrib mengko..(“-_-) Uwis 3 apa 2 dina aku lan kluargaku nang Solo, bapak,ibu, lan kakangku sing nomer 2 kudu bali ana ing Wonosobo maneh.. amarga ana acara lan pekerjaan. Aku ora pengen bali.. soale isih 3 dina mosok wis bali.. banjur aku ditinggal ing Solo karo kakangku sing nomer 1. Aku ana ing Solo suwi banget, kayane seminggu setengah apa ya? Banjur Ibu,bapak, lan kakangku rawuh saka Wonosobo. Aku seneng banget, banjur aku ngajak kluargaku mlaku-mlaku ing Kota Solo sing beda banget karo Wonosobo. Aku nuduhke took “Skateboard” sing apik karo kakangku, kakangku seneng banget, banjur kakangku di tukokake sepatu anyar karo Ibu. Aku ya di tukokake sesuatu.. aku ra ngerti jenenge apa. Ibu lan bapakku tuku penyedot debu(vacuum cleaner). Nang Solo aku uga ngeteraken bapakku rapat ing Hotel Lor-In Solo. Hotele apik banget, aku foto-foto nang kana, kaya wong ndesa lah pokoke J. Banjur kuwi, let 2 dina apa ya? Aku lan kluargaku plesir ana ing Jogja, nginep nang Hotel LPP, hotele lumayan apik lah.. sabanjure tekan hotel lan entuk kamar aku langsung “legereng” saking kesele(padahal ora adoh saka Solo) banjur aku lan kluargaku rembugan babagan plesir ana ing Jogja, terus kesimpulane arep mlaku-mlaku ana ing UGM, toko mobil bekas, Pantai banjur ing Hotel maneh, terus mbengine mlaku-mlaku ing Malioboro. Banjur aku cepet-cepet turu. J Ngesuke aku seneng banget, mbayangke arep keceh ing pantai, aku wis tata-tata barang kanggo ing pantai, terus sawise adus lan sarapan aku lan kluargaku keluar saka hotel, tujuan pertama : yaiku UGM, arep ndelok calon kampuse kakanganku, banjur ing UGM esuk-esuk kuwi akeh
neng kene iki. Janjane aku ra patio seneng ndelok-ndelok mobil, amarga sayah mlaku adoh.. aku ya ra ngerti babar blas ing babagan mobil. Ya.. kadang-kadang ana mobil sing ketok apik. Sawise kuwi tujuan ketiga : yaiku pantai! Horeeee… aku seneng banget.. J nanging iki cuacane wis gerimis.. tapi muga-muga sawise tekan pantai wis cerah maneh. Eehh.. jebul sadurunge tekan pantai wis udan deres banget! walah.. piye.. ya akhire aku ora sida nang pantai L terus aku lan kluargaku banjur ndelok-ndelok wae kota Jogja, nalika kuwi udane wis reda, aku banjur ngomong marang bapak ibuku piye nek saiki nang Taman Pintar wae? Nanging bapak lan ibuku ora njawab, kuwi pada wae jawabane ora L. Terus mbengine aku mlaku-mlaku ana ing Mallioboro numpak becak tekan Mallioboro. Ana ing Mllioboro aku lan kakanganku ditukoake klambi. Bapakku mundut katok dawa. Sawise mlaku ing sepanjang Mallioboro aku lan kluargaku sayah banjur bali numpak becak maneh. Ing hotel aku lan kluargaku banjur turu. Ngesuke bali ing Solo maneh. Banjur sedina sawise, aku skluarga bali ing Wonosobo maneh. Alhamdulillah ya Gusti Allah.. J
Iki Sukir, Nduwe Master Mohammad Ya’in. Sejatine Mohammad Ya’in iku yo Kanjeng prophets. karo awakku Melting Dadi Siji (I
awak dewe saiki ra termotipasi koyo ngene. Yo wis alkhamdulillah, dipenak-penakke wae..”
Aku tiba di Jenewa. Dari Pak Habib
6. nuduh mêmariksa marang jawi kitha | prapta duta wotsari | pukulun kang swara | kadya manêngkêr wiyat | mungsuh wanara kang prapti | Ramawijaya | sampun waluya malih ||
7. sabalane sampun waluya sadaya | sikitan wontên [wo...]
ing prang paksa purba. ngorakakên ing lawan | ujêr durung olèh tandhing | buta gêgala | Dumraksa krura sêkti ||
28. padha buta ukur urip tanpa guna | oliha tandhing mami | duk ing
dhinêndha | marang wira Dumraksa | tan rinasa dènira mrih | têtêg tan tular | kêlar ingkang ginitik ||
agoragadha | saparanmu bupati | hèh ingsun Kampana | andêl-andêl punggawa | iki buta gutuk dhacin | dudu urakan | dudu
ngungsi kitha katur ing Sri Dasamuka | yèn Kampana ngêmasi | langkung ngungunira | ruhara kang wardaya | tan panggah dènira
Dumraksa Kampana dhingin | pilih kang nôngga | ing prang duk anom nguni ||
1. kèndêl Sang Prabu Rahwana | nèng ngandhaping gapura ngling |
punapa susah kang galih | yèn mêksih punang patih | dipun eca nèng kadhatun | masalah kang rumêksa | ing pura sri
pun paman patih | pukulun sampun asêpuh | sêdhêng nanggulangana | ing praja Ngalêngka gusti | salamine dèrèng kambah parangmuka ||
5. saking tiwase pun paman | rumêksèng nagara gusti | ing mangke sampun ubaya | risaking Ngalêngka gusti | pun paman anglabuhi | yêkti wong tuwa
12. abra busananing yuda | balane rêkyana patih | kadya baskara tumumpang | munggèng angganing kang wukir | gumuruh
kumlabing angin | ingkang môngka iwak sêdhêng lumba-lumba ||
14. pratôndha kasoran ing prang | kyana patih wus kaèksi | praptane
Prahasta wruh yèn kasoran | nanging tan owah ing galih | rèhning amêngku parentah | among ing sri narapati | nora kêdhèp makingkin | dening kèh
dalajatipun | ala alamatira | matêguh tyasira patih |
wangke suwak rêksasa miwah wanara ||
20. balane Patih Prahasta | kyèh rêksasa sura sêkti |
tuwin ingkang tinindhihan | ditya akèh bêcik-bêcik | wanara kèh katitih | katindhih kêndhih gènipun | pinêlak dening singa | ingkang ginawa ngajurit | miwah gajah atusan saking jro
saking jêmparing | ambubul mawur malêdug | panah atumpa-tunpaatumpa-tumpa. | anibani wanara kèh kagum-kagum | ingkang rèntèng-
kagyat mulat Narpati Sugriwa gupuh | angawe Kapi Anila | Prabu Sugriwa lingnya ris ||
5. hèh Nila ywa mênêng sira | nora nana wre kang pantês nadhahi | yudane Prahasta iku | liyane saking sira | yèku patih mêmatah patih kang sêpuh | patih kang mêmatah
luwih nampik tandhing ing prang pupuh | ingsun bae kang anglawan | sagêndhingmu ing ajurit ||
10. ingsun prawira Anila | nadyan padha bupati tuwa mami | ing ayuda pan gêgêdhug | payo aprang lan ingwang | pijêr-pijêr ngucap-ucap
kadya badhawang | mukanya lir rodra kamuka bahni | jala padhaning kang randhu | ingkang gêmpung sanjata | lir pawaka
ingkang nibani | ing patih sanjatanipun | agni sirêp ing toya | ping sèwu pan kya patih pamanahipun | pan datan tumamèng ôngga | Kapi Anila tan sakit ||
nyandhak musala | putus ingkang pucuking musala sirung | mangsah kya patih krodhanya | angayat musala aglis ||
kalihnya | ing lêbu kêsaputan | tan katon kang yuda kalih | lêbu kewala | ulêke kang kaèksi ||
15. umêr maliwêran gumilir nèng ngandhap | gênti kang anindhihi |
padha gugahên enggal | Si Kumbakarna aguling | tan wruh ing
ingsun ginugah | ditya mantri turira | pukulun timbalanipun | raka paduka sang nata ||
11. paduka manjinga puri | prakawis [pra...]
[...kawis] praptane mêngsah | wanara ampuh yudane | kathah bupapati kang pêjah |Lebih satu suku kata: kathah
kaluwihanira | têka pijêr turu bae | mungsuh wanara digdaya |
môndraguna paprangan | kèh bupati ingkang lampus | kang
lan wanara | nguni kang nglar jajahan | ngrupak jajahaning satru | tumpêsan dening wanara ||
19. malah pamanira mati | iya Si Patih
22. asêndhu nanging aririh | Kumbakarna aturira | lah puniki pinanggihe | wong atinggal parikrama | ing nguni sampun kathah | kang ngaturkên ing rèh tuhu | mila paduka tan arsa ||
23. kêlangkung mumpanging yêkti | amung anggunggung sarira |
ungguling karaton | adhine dhewe Gunawan | undhagi wicaksana | nora nana kang ginugu | atur kang amrih raharja ||
25. nalika gunêm ing nguni | sadurunge têmpuh ing prang | padha amrih rahayune | kang guna-guna wiweka | prawira rèh utama | kabèh tan ana rinungu | pinailakên kewala ||
26. bulahanaa ginalih | saking pelinge Gunawan | pitutur linêbur kabèh | dene iki nora salah | kang duwe atur samya | kang ngarani boting mungsuh | dene padha kalampahan ||
Gunawan sarjana niti | wruh wêkasane kang ala | lawan wêkasane bêcik | panggawe durung lair | Si Wibisana wus wêruh | matur saking gêng trêsna | ing kadang
minungsuh | mung panganggêpe uga | amunjuli
ing sabumi | tan wruh lamun nuraga kèrêm samodra ||
6. apan ta nistha paduka | kadi balumbang tan mili |
uwis | tanpa wêkas budine anggung purusa ||
7. kasukanira upama | kudu-kudu angungkuli | maring saisining jagad | krodhanira kang upami | ampuhan mawor riris | pôncawara guntur kêtug | ing kaluwihanira | parikramaning narpati |
winisesa glis | dènnyambêg luhur ginêmpur | misesa pinarusa | marang ing wanara yêkti | kamuktène pinèt ing satru utama ||
9. rahayunira tan ana | kudu badhog wong sabumi | anyapit barang katingal | mêngko
tan bisa obah | kontal kentir dening warih | atipis sagodhong pring |
sirna | nyananira kang upami | lunas tan ana kèri | sungkêmira ing Hyang Guru | ingkang upama tiyang | wus tikêl nora mandhiri | trapsilanta upama minôngka layar ||
12. katut punggêling têtiyang | layar suwèk rowak-
ngakathah | ujar jênênging narpati | mulane tan kêna salah | anggêgawa wong sabumi | ratune minôngka wit | wadya punggawa pangipun | pang agung kang nayaka | pang alit mantri lit-alit | godhonge pan sakèhing wadya sadaya ||
pang godhong gung alit rujit | wèh upata sanagara | mati-mati salah sami | durung tumon narpati | kadi paduka andarung | akèh ratu danawa | Ngalêngka ing nguni-uni | nora nana duwe tindak goragadha ||
16. mulane tulus raharja | si buyut lawan si kaki | padha asih ing utama | bêkti ring para maharsi | asih samining aji | kang duwe tindak rahayu | ing mêngko kadi ngapa | sira gawe ora bêcik | sêlawase nora kambah parangmuka ||
17. iya nagara Ngalêngka | sira kang gawe bilai | apa ingkang pinanggiha | ratu kang mêngkene iki | nusahkên wong sabumi | nusahkên ing kaki ibu | kabèh wong tuwa-tuwa | susah
mas rêtna sajroning pura | ewon wanodya kang bêcik | dadi tanpa dadi ngapa | mundhak angurub-urubi |
ing nguni | sakèhing titah kang luput | Sang Prabu Dasamuka | krodha muntap lir tinêpak mukanipun | malatu-latu kang jaja |
môngsa ngong nyênyambata | maring sira yèn wis mêtu krodhaningsun | môngsa wurung dening sira | yèn ingsun [ingsu...]
kadya prabata sigar | kagyat kang wre ing jawi kitha kang ngêmput | ing jro kitha ana swara |
17. ingkang mènèk ing arèn aruntung samya | muntêl ing êduk guling | saking sayahira | arip danguning aprang | ana kang
urip | padhanging paprangan | adyakadya. bêndungan bêdhah | larut katêrajang banjir | lajêr kewala |
patanggah | kang têtêp pratamèng aji | tuhuning wira | ywa wirandhungan pati ||
23. hèh hèh hèh hèh sakèhmu bala wanara | padha lumayu jurit | apa gunanira | wanara tanpa karya | ala-alaning dumadi | dadi tongtonan | prang padha wêdi mati ||
24. yonyèn. kopadha ngarêpakên tuhu dadya | balia ing ajurit | tuduh kang utama | mati sajroning aprang | sura sudira ing jurit | apan tan
26. yèn tan ana mamrih bêciking wêkasan | tiwas têmên ing urip | patining urakan | apan sagunging titah |
kaluwihan | liya pangulah puja | sêmadi tan ana malih | jroning paprangan | luwih
mèngêti aprang | Bathara Otipati ||
31. tuhu Sang Hyang Jagad Pratingkah kang molah | asor ungguling
wus nora dèn akêni | marang kang anitah | ing bata ijab-ijab | dosane kang wêdi mati | yèn sura ring prang | matèni satru sêkti ||
33. pamukira kurah rudira pinôngka | patukuning swargadi | nêmu
sakulagatra | tuwuk tan anèng wuri ||
1. sagunge bala wanara | duk miyarsa Anggada mituturi | pitutur sastra satuhu | kang sura sudirèng
prang | nora kurang winalês ing sawarga gung | sinêksèning rat sadaya | yèn ingkang ajrih ing jurit ||
2. nêmu sakathahing papa | papèng jagad sagung wre kang miyarsi | kadi kinilèn
dudu Kumbakarna lawaning jurit | Bathara Kala tumurun | krodha mangan-mangan rat | ewon bala wanara mati kêsandhung | dadya mawur mawurahan | katub
kèndêlna têmahipun | rusak kang bala wanara | dene krodhane nêkani ||
17. pan pun kakang Kumbakarna | yèn wus krodha tri buwana katapis | Hyang Indra kajodhi sampun | Baruna wus kasoran | miwah nguni Bathara Yama kapikut | mila
sêdhêng ingsun matia | dadi lamaking nagari | nora cipta wani ring Bathara [Ba...]
pêpêsthèn ingkang tumuwuh | ala ayu pinanggya | cêlak ing awak pribadi | mupus ing tyas krodha mêngkab
tanpa wilis | ing ngawiyat kadi mêndhung | ho ho Prabu Sugriwa | hah hah prawira ngajurit | Sang Hyang
linandhêsan kempolipun | dadya kalih binuwang | sagung wanara mre sami | surak umung èbêkan purnang gêgana ||
dening limpung punika | ing mangke pinutung kêni | dadya gumêr wiyati suraking dewa ||
marang Prabu Sugriwa | kalêngêr katiban wukir | tiba kalênggak | Sugriwa Narapati ||
rah | wanara kèh ngêmasi ||
13. matur nêmbah Sang Gunawan Wibisana | dhuh gusti dipun aglis | nuntên lêpasana | pun kakang Kumbakarna | wanara kathah ngêmasi | yèn kèndêlêna | wadya wanara tapis ||
14. rêksasa prawira wira Kumbakarna | badhawang anglangkungi | ah gusti dèn enggal | pun kakang Kumbakarna | tuwan pêjahana aglis | lamun kasèpa | wanara brastha gusti ||
15. sigra nyandhak gandhewa Bathara Rama | Lêksmana
widagda | badhonge ingkang kêni | kabuncang ing panah | sangsaya krodhanira | ngamuk ngiwung wuru gêtih | bala wanara | brastha
bahune pêgat | tiba limpungirèki | nibani wanara | atusan kang palastra | sirna bahu sukunèki | awak kewala | balujud ingkang kari ||
lintang liwêran | kuwung teja mêmanis ||
1. wus misuwur Kumbakarna mati | dening Sang Prabu Ramawijaya | Dasamuka sru tangise | langkung
niring wantir amung kuwatir | kawur datanpa nalar | mangkana winuwus | putra sakawan tumanggah | kapat samya manut ing
candrasane | tinuwêkakên sampun | marang ingkang duwe ngêmasi | Trikaya sigra mangsah | gumrit ratanipun | pangirit turôngga
wiku-wiku antêlu | putih jaba ing jrone kuning | rêrêgêding manungsa | ing benjing pukulun | kula tumpêse sadaya | sampun wontên kang bala wanara sami | dimèn lêbur sadaya ||
17. apan wênang kawula bapaji | punapa kang kinarya nulaka | yèn kula ngabên kasêktèn | inggih ing mangke dalu | Dasamuka
19. panah wimanasara ngungkuli | bala wanara ingkang kongkulan | sirêp rêrêp arip kabèh | malêpuh netranipun | ilang tyase kadi wong mati | kêna wimanasara | kabèh kabarubuh | sèwu kêthi sèwu yuta | pan sadaya tan ana jênggèlèk siji | samya rêbah balasah ||
20. wre prawira kang para dipati | nunggil gène lan Bathara Rama | durung ana rubuh dene | Indrajit kalih sampun | nguculakên sanjata sêkti | nênggih wimanasara | nuju ing gènipun | nginggile Sang Prabu Rama | angungkuli wong agung asambat arip | mring ari ngajak nendra ||
21. ari Lêksmana payo aguling | ingkang rayi nurut
mring kang paman Wibisana | ingkang luput ing wimana sara sêkti | Indrajit sangêt giwar ||
22. bok winalês wimanasarèki | Sang Gunawan Wibisana bisa | nulak kang luwih ajine | nanging yèn wus
24. rêrêp sirêp tan ana kang tangi | nora nana gêni urip samya | sagon-ênggon pêtêng kabèh | Sang Wibisana mambu | ing wimanasara gya mijil | cipta dèrèng tumama | praptèng jawi sampun | katon pêtêng sabuwana | kang wanara tan ana tangi satunggil | titi sirêp swaranya ||
25. Sang Gunawan Wibisana angling | gupuh marani Prabu Sugriwa | ginugah wus tangi kagèt |
ngusapi mata | têlapukan akandêl abot abinit |
26. Sang Gunawan Wibisana nuli | aji dipane sampun pinasang | kadi obor jêmparinge | Prabu Sugriwandulu | kang wanara mati atitip | gêlasah tumpa-tumpa | langkung dènnya ngungun | Anggada Nila Anoman | samya wungu tumular ing
sampun | lan Sugriwanggada Maruti | mring gèn sang narpaputra | kalih wus winungu | kagyat sampun ingaturan | lamun wontên cidrane mungsuh dhatêngi | aji kang kinanthi prang ||
marang ing wukir Magiri | sukuning wukir Malyawan | prabata gênging Magiri | Anoman prapta ing kana | ing pitungkas durung yêkti ||
wus eling | nanging tyas maksih garowah | netra wirurutên sami ||
8. dadya dangu emutipun | waluya kadi ing nguni | langkung sakite kang manah | wanara samoha sami | dene cinidrèng ayuda | pijêr ta minaling-maling ||
paranirèng ngungsi | dènnya gêng ingkang dahana | sagèn-ênggène kapanggih ||
14. tan kawarnèng susahipun | Dasamuka sawadyèki | sampun anggagat rahina | mundur bala wre prasami | prapta sajabaning kitha | wanara ênggène lami ||
satunggil | samya rêksasa sotama | tuhu-tuhu wirèng jurit | wus têngara budhalira | putra Kumbakarna prapti ||
ambabit badhama limpung | wanara katênggêl tapis | malêdug sumyur wurahan | mangkana wau kaèksi | marang Sri Ramawijaya | Anggada dinuking liring ||
25. de sangêt pangugungipun | pinasthi rinajasiwi | sagung kamulyan sinungan | wanara samya
samya angusir | wadya Ngalêngka sami | kabèh têlas manahipun | amung sandeyanira | Dasamuka maksih urip | mung manawa nêmu wisesa ing wuntat ||
2. dening andêling ayuda | mung kari Radèn [Ra...]
[...dèn] Indrajit | punggawa Sang Gathodara | Maodara kang satunggil |
dening patining prajurit | pêpulunane kalih | kapasukan nangis asru | kayapa solah ingwang | ilang pangupaya mami | baya uwis antakane awak ingwang ||
4. sagunging rasan karasa | rinasa-rasa ing
sipat-sipating agêsang | sapa kang luput ing pati | nanging amrih utami | yèn mungguh patining ratu | mati madyèng payudan | anglabuhi prajanèki | lawan nungkul utama mati ing rana ||
5. nindaki cipta dadakan | dènnya mrih adining dadi | anjujur-jujuring ujar | jinêjêr sajroning galih | sapa
gung ditya gora gumêrah | kumêruk kagiri-giri | ngêbyuki bala wanara | ingkang katrajang angisis | ditya prapta ing wuri | ing kori atap atimbun | gumrujug abubulan | sru panêmpuh amrih titih | kandhah dening wil prapta ing pêpungkuran ||
Dasawadanasuta | wus katon patimu iki ||
14. lumêpas kang Endrasara | nêmpuh pêdhot tênggakira Indrajit | gumuling nèng ratanipun | umung bala wanara |
amung tyasipun | mamèt pati kewala | mung limpunge manawa jaya ing pungkur | kuntane dèn arsa-arsa | lan aji pamungkas kari ||
wus têlas punggawanipun | mung kalêthêk kantun tiga | wadya wanara tan kêni ||
23. punggawane maksih wêtah | amung kalong wanara alit-alti | duk prang wingi-winginipun | kaki Prahasta pêjah | winginipun uwa Kumbakarna lampus |
Lêksmana | uwa Kumbakarna ingkang mêjahi | wartinipun uwa prabu | Sang Binathara Rama | de pun kakang Kumbakumba pêjahipun | dening
sampun sirna anggane Putri Mantili | paningaling netra | mung sacêngkang mêmêt gilig | pucuking grana kewala ||
11. kang winawas lan pucuking jêmpolnèki | mung osik kewala | jroning tyas kang mobat-mabit | anjajah ngidêri jagad ||
12. ah Bathara Otipati Dewa Widi | Hyang Jagad Pratingkah | tulungên ulun tumuli | rusakên talutuh ing rat ||
ingkang luwar saking asêmadi | Prabu Dasamuka | kang anèng gêdhong sêmadi | gurune kabèh ngandikan ||
wus dèn undhangi | yèn badhe ngawaki yuda ||
19. baris tugur ing alun-alun ngêbêki | wil Wiloitaksa | Gathodara ingkang maksih | lan ditya pun Maodara ||
20. nênggih ingkang nindhihi barisan sami | gumuruh wurahan | daludag
2. wus anarka lamun Prabu Dasamuka | ingkang ngawaki jurit | Narpati Sugriwa |
butane sira iki | Sang Wibisana | banjur ingsun patèni ||
18. ingsun dudu butane Sang Wibisana | buta Ngalêngka pasthi |
gathik | ginêthuk ing pathak | pêcah
ing payudan kadi mêndhung | dening panah pangabar | manah malih Dasamuka mijil gunung | sigra mênthang gandarwastra | Narpati
minggah malih Dasamuka | ing tyas tan kundur ing jurit ||
1. krodha muntab Sang Buminata Ngalêngka | dening kaprabon
kang raka | sungkawa dènnya ningali | Prabu Sugriwa | wre kabèh sêdhih kingkin ||
4. Sang Gunawan Wibisana kagyat mulat | Lêksmana
Bathara Ramawijaya | hèh ta Andayapati | ing kene saosna | iya kang sandilata | panguripe wong sabumi | sira gadhuha | prayogya
9. datan antuk dènnya ngadu pêngabaran | pêpulih tan pakolih | tan apilih papan | Prabu Ramawijaya | dènira ngladèni jurit | sakarsa-karsa | sinarah sarèhnèki ||
10. tyasirage gugup nuli matènana | mring
gumrah swaranira | awor bala wanara | sandeya Hyang Endra ngèksi | Ramawijaya | dènnya dharat ing jurit ||
1. wusnya Prabu Ramawijayèki | munggèng rata saking Batharendra | jawata ngawiyat kabèh | urmatira jumurung | sarwi ngudanakên wêwangi | lumrang gônda kusuma | sumêbar sumawur | Sang Gunawan Wibisana | duk tumingal nyatane luwih-linuwih | sayêkti unggul ing prang ||
2. gustiningsun sang binatharadi | nora nana sangsayaning yuda | Dasamuka sêjatine | tuhu prajurit punjul | nanging datan bisa nglong-longi | tyase
kang rupa buron alas | ana rupa manuk | manuk garudha iyana | danguning prang tutug-tatag ing ajurit |
16. dhuh wêlasa ing bumi lan langit | gênjot-gênjot sadanguning aprang | kadya [ka...]
[...dya] rug kang samodra rèh |
murub sangêt lah prabu suwawi nuli | paduka lêkasana ||
19. sampun sêdhêng paduka ngajèni | yudaning ratu sanadyan murka | pantês rinewang prang rèrèh | apan punika sampun | gèn paduka nyabari budi | amriha prang utama | kalampahan dangu | sampun mangsane punika | ing pêjahe rarêgêding
luwih ing tri bawana | pinuji pinunjul | tibaning guwawijaya | apan sasat Mèru lan Himawan wukir | boting
sindhung riwut | lan angin-angin ing gêlap | aliwêran katon pangruwat ing silip | sajagad mati atap ||
galur sambungan (link) REGISTER hang ono ring ndhuwur iku. Kanggo ngawiti ndilêng golongané wêkasan (Thread
Ulih2e muter golet carane nyepetaken koneksi hing nemu2 yo ulihe iki, isun wis praktek lan hasile mulo cepet (kanggo browsing)
Antara Shalat dan Maksiat | Biso Rumongso
saiki ayas Ĝɑ̤̥̈̊ tau nulis iki mergo kangelan onlen, biasane ayas nggawe komputer dewe ndek omah,
Ok cak dibuktikno ae gak usah nggolek elek’e mosoh
sak elek2’e seng sampean anggep elek
Mohon Doa Restu | Biso Rumongso
Gambar kata-kata Ora Ngapak Ora Kepenak - wong Purbalingga Animasi
panjenengan sampun kersa rawuh ing papan pahargyan punika,mituruti-minangkani panyuwunipun Bpo………. , Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu,bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun.
Kaleksanan IJAB,panggih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun awit rahating Gusti ALLAH Ingkang Maha Agung wimbuh kasembuh pudyastutinipun
batosipun,nyenengaken tiyang sepuhipun,migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun).
Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun,wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan,kalenggahan lan
dumateng Alloh SWT, engkang sampun pareng Rahmat lan karunianipun dumateng kito sedoyo. Sahinggo kito saged makempal ing
Sakderengipun acoro dipun milahi, Kulo
gegayutanipun kaliyan pindhahipun kraton Kartosura dhateng desa Sala, amargi
geger pacinan. Wekdal menika paprentahan Sri Susuhunan Pakubuwono II.
Pindhahipun menika saking pramayogi saking para sesepuh, Amargi kraton dipun
pitutur saking sesepuh kraton, Sri Susuhunan ngawontenaken perembugan Kyai
Yosodipura, Kyai Tohjoyo, saha pangeran Wijil. Kyai Tohjoyo paring pitedah
menawi tlatah utawi wewengkon benjang ingkang kangge kraton benjang saget
ndugekaken karaharjan (Sukoraharjo). Kyai Yosodipura sarujuk saha paring iguh
pratikel bilih tlatahipun mbenjangipun tlatah ingkang mambet wangi
prentah dhumateng Pangeran Wijil pados panggenan kraton ingkang enggal.
Pangeran Wijil nglampahi jejibahan damel kelompok. Kelompok sepisan
sesampunipun mlampah pinten-pinten dinten, kelompok kalih nemokaken panggenan
ingkang dipunanggep cocok dipunedegaken kraton enggal. Sanesipun nemtokaken
panggenan kraton, kalih Senapati kasebut ugi nyiapaken sedaya ubarampe kangge
ngedekaken kraton, kadosta papan kangge bacira ngayun (alun-alun ngajeng),
bacira pungkuran (alun-alun wingking), papan damel senjata (pande), papan
kangge damel wrangka keris (Mranggen), papan para istri raja, saha papan kangge
piyambakipun nglapuraken asilipun. Sri Susuhunan nyuwun iguh pratikel para
sesepuh ingkang kanyata ugi njurung asil kasebut. Namung miturut Kyai
Yosodipura tlatah kasebut babagan keamanan boten cocok kabangun kraton, amargi
tlatah menika caket kaliyan markasipun Pangeran Sambernyawa wonten Nglaroh. Ing
wekdal menika nembe boten sreg utawi boten cocog utawi pasedherekanipun
Bajeng • Bajeng Kulon • Barombong • Biringbulu • Bontolempangan • Bontomarannu • Bontonompo • Bontonompo Selatan • Bungaya • Manuju • Pallangga • Pattallassang • Parangloe • Parigi • Somba Opu • Tinggimoncong • Tombolo Pao • Tompobulu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parangloe,_Gowa&oldid=1045337"	Kategori: Kacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn GowaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
onok arane wong iku ngegem angkoro murko...urip iku ngolek kesaenan lan seduluran...ngomong seng gak apik ojo di gawe debat...njajal tak takok i #uripmu iku sakjane gawe opo neng
musuhmu ki wong asing sing arep nguasani indonesia ngertiyo!!! opo seneng negoro dadi pecah? ws kelangan timur2 sing akeh uranium karo cadangan minyak,opo arep dipecah maneh? mung mergo perguruan? ayo podo golek upo,dadi lanang temenan ngopeni kluargo! opo ora ngerti trenggalek dibor rep gawe tambang emas freeport? deso pule,sopo sing bakal soro? rakyat cilik koyo awake,
iku banyu mani barang kang ra mbejaji di dol ra payu setali untunge wong putri gelem d titipiWis do ra sah
YHWH, lha jebule YHWH itu asmane Yeshua Hamasia tho? Lha sing bisik-bisik sama aku iku sinten? Lha
Atur kawula abdi dalêm Kyai Lurah Onggayuda: konjuk sangandhap sapatonipun kangjêng tuwan mayor residhèn ingkang awuwasanianguwasani. kantor ing nagari Surakarta Adiningrat. Kawula nuwun. Ingkang kawula aturakên, kawula nuwun adil pariksanipun kangjêng tuwan. Aprakawis gêgadhuhan kawula siti ing Surawona, siti sakikil, kala wulan Suntên ing taun Ehe ôngka 1764, kawula kadhatêngan carikipun Tuwan Pradrik Arêk pan Plisingên, ingkang nama Krêtayuda, mênggah wicantênipun kautus dhatêng Tuwan Pradrik Arêk pan Plisingên. Mênggah têmbungipun nêdha pitulung dhatêng kawula: mênggah paring dalêm gêgadhuhan kawula siti ing Surawona siti sakikil, katêdha dipun paosi kasanggi tikêl. Sarta kawula dipun wicantêni
karepotan kawula saha mênggah ing kabêtahan kawula inggih katulungan. Lajêng kawula sagah pasrah gêgadhuhan kawula siti ing Surawona sakikil sabêkêlipun sarta piagêm. Mênggah jangjinipun dhatêng kawula yèn kasanggi paos tikêl, ing dalêm sataun mêdal 72 reyal-reyalan 25 uwang, lumadi ping kalih sataun. Ing bakda Siyam 36 reyal-reyalan 25 uwang, ing Bakdamulud 36
[...pun] ing rupiyahan 450 rupiah pêthak. Kawula sampun anampèni kêncengan yatra 380 rupiyah pêthak. Kirang 70 rupiyah mênggah jangkêpipun yatra kêncengan tigang taun wau, lajêng kawula pasrah siti sabêkêlipun sarta piagêm. Kala ing wulan Suntên dhatêng Tuwan Pradrik Arêk pan Plisingên. Sarêng sampun dumugi wulan Bakdamulud kawula nêdha mênggah paosipun wêdalipun gêgadhuhan kawula siti Surawona sakikil, tansah kaubêng-ubêng kimawon. SarêSarêng. ngantos dumugi wulan bakda Siyam kawula inggih nêdha mênggah paos wêdalipun gêgadhuhan kawula wau, inggih kaubêng-ubêng kimawon. Sarêng ngantos dumugi wulan Bakdamulud ing taun Jimawal punika: inggih kawula nêdha mênggah paos wêdalipun gêgadhuhan kawula siti Surawona sakikil, ing wusananipun tansah kaubêng-ubêng kimawon. Ingkang punika kawula botên narimah, manawi wontên sawijinipun tuwan nyêpêng siti botên ngangge jangji mênggah ungêlipun sêrat piagêm, ingkang punika kawula nyuwun adil pariksa têrusing kukum. Mêdala saking panguwasanipun kangjêng tuwan mayor residhèn ingkang nguwasani kantor nagari ing Surakarta Adiningrat. Amung punika atur kawula: kawula abdi dalêm lurah gêdhong kadospatèn, golongan ing Yasadipuran.
Sinêrat ing dintên Ngakad ping 20 wulan Ruwah ing taun Jimawal, angkaning
Prakawis rujukipun kadipatèn Mangkunagaran sapanunggilanipun, kula botên gadhah pamanggih punapa-punapa, kula namung nirokakên ungêl-ungêlanipun Timbul, nalika taksih dipun asta Mistêr Singgih sarta Wedyadiningratan. Sakawit gubahan ing kalawarti kasêbut sampun nyumêlangakên badhe salah kadadènipun konprènsi wau, amargi sadaya-sadaya namung gumantung wontên para gupêrnur piyambak, salajêngipun Timbul
Pikajêngipun: punapa manawi parlu wontên ing konprènsi punika kangjêng gusti tuwin pêpatih dalêm kêkalih sagêd utawi wani mabêni gupêrnur ingkang dipun biyantu residhèn [re...]
ing wêkdal punika sampun kalamangsanipun manah dhatêng wontênipun bêbadan-bêbadan pangrêmbag kabêtahaning rakyat, dening rakyat ing Porêstênlandhên minôngka pancadan tumrap tatanan paprentahan ingkang salaras kalihan jamanipun (moderne bestuursinrichting).
Sadhèrèk, gandhèng kalihan ungêlipun Nieuwe. Rott. Crt. punika, sapunika wontên pitakenan, punapa rakyat ing Surakarta ngriki sampun kenging kawastanan dipun akêni utawi kaanggêp wêwênangipun? Dèrèng, tandhanipun badhe wontênipun bale agung têka sajak namung badhe dipun êculakên êndhasipun, nanging dipun ngondhèli buntutipun. Sarèhning sawêg badhe dipun êculakên êndhasipun, dados dèrèng dipun êculakên, môngka sampun dipun gondhèli buntutipun, punika têgêsipun sami kemawon kalihan botên barang- barang.
Mangsuli bab anggènipun sampeyan dalêm botên marêngakên sudan pajêg ondêrnèmêng, punika sampun salêrêsipun anglênggahi kaluhuraning nata sarta inggih sampun adil, mratandhani pirsa dhatêng ribêding praja ingkang sawêg kêkirangan arta. Pancèn makatên sadhèrèk, amargi botên adil punika sanès watakipun nata Jawi. Pasaksènipun kathah sangêt kasêbut ing buku-buku Jawi karanganipun para sagêd, ingkang botên prêlu kula aturakên ing ngriki satunggal-satunggal.
Pangarsa, sapunika Narpa kêdah ngantêpakên pamanggihipun bab pèdhêrasi punika sarta budidaya ewahing tatanan tuwin dhapukan pèdhêrasi cara gupêrnuran kados wujudipun samangke punika, pêthèkipun Timbul: numusi, konprènsi gupêrnuran salah kadadèn sayêktos. Samubarang ingkang salah kadadèn punika sanadyan wijinipun sae, mêsthi botên sae, saya tumrap konprènsi gupêrnuran punika. Wijinipun sampun kirang sae, môngka salah kadadèn, dados botên saenipun saya tumpuk-tumpuk.
Wontên satunggaling prayagung ingkang ngandika: bok inggih konprènsi punika dipun lajêngakên kemawon rumiyin kados wontênipun sapunika, mangke dangu-dangu rak inggih mapan piyambak. Amit-amit, pamanggih makatên punika botên laras kalihan jamanipun. Sagêd ugi wontên lêrêsipun, nanging manawi wijinipun konprènsi [konprè...]
[...nsi] punika sae. Sarêng paribasanipun kula bêtah pantun, sabin-sabin dipun wijèni pohung, punapa kula dipun pêksa kêdah nêdha pohung?. Pamanggih makatên punika kenging kemawon manawi tumrap bêtahipun satunggal-tunggaling tiyang. Awon saening wohipun, ingkang nanggêl piyambakipun piyambak. Sarêng ngrêmbag kabêtahaning praja, manawi wohipun awon, punika ingkang nanggêl utawi katiban dhênggung rakyat umum.
Sapunika coba kula dumukipun wiji-wiji ingkang kirang sae punika:
1. Dhapukanipun botên laras kalihan pikajêng sarta sêsanggêmanipun gupêrmèn badhe ngiyatakên adêgipun sèlêpbêstir sarta nênuntun sagêdipun bawa piyambak, inggih punika dening campuranipun para gupêrdurgupêrnur. dalah saandhahanipun. Bôngsa kula sampun langkung 300 taun têka namung dipun tuntun kemawon, punika punapa dipun anggêp tansah dèrèng matêng? Kadospundi sagêdipun kasumêrêpan mêntah lan matêngipun, manawi tansah dipun tuntun thok, botên dipun coba? Kajawi punika, wontênipun gupêrnur saandhahanipun ing konprènsi punika namung damêl pakèwêd sarta kirang mardikanipun ingkang sami lênggah ing pêpanggihan ngriku. Manawi tiyang pakèwêd ngêdalakên pamanggih amargi wontên pêpalang ingkang andayani, pikiranipun botên sagêd gêsang, awit gêsanging pikiran punika manawi gampil mêdalipun. Ingkang langkung kula prihatosakên, dening pakèwêd sarta kawon prabawa, manawi gupêrnur gadhah pamanggih punapa-punapa, gandhèng kalihan pêthèkipun Timbul, ingkang sami lênggah ing konprènsi cêpak sangêt mupakatipun. Beda manawi pamanggih punika botên sakal dipun ajêngakên ing ngriku, wontên dalêm sagêd manggalih rumiyin ngantos lêbêt.
2. Tatananipun kula sadaya sami botên sumêrêp. Ngakathah pêrlu kêdah nyumêrêpi. Wontênipun agendha (pratelan ingkang badhe karêmbag) inggih botên wiwit adêgipun, nanging dipun susulakên.
3. Tatanan punapa utawi pundi ingkang dipun rêmbag inggih boya wontên. Upami sampun wontên, kula sadaya inggih botên sumêrêp, dados botên nyumêrêpi watês-watêsipun.
4. Botên wênang mutus, lajêng damêl putusan. Môngka satunggaling bêbadan makatên manawi gadhah wênang damêl putusan, mêsthi kêdah wontên tatananipun mênggahing sêteman. [sê...]
[...teman.] Tatanan punika botên wontên. Manawi sampun wontên, ingkang wênang gadhah suwara (sêtèm rèh) punika sintên, utawi cara sêteman punika kadospundi? Ngakathah inggih botên sumêrêp malih.
5. Upami mawi tatanan sêteman sarta manawi sêtèmipun botên namung mupakat thok, punika sampun nama botên laras, amargi konprènsi punika sanès bêbadan ingkang gadhah wênang damêl putusan, nanging namung rêrêmbagan.
6. Nadyan ta namung rêrêmbagan thok ingkang nyatanipun sapunika botên makatên, konprènsi gupêrnuran punika kêdah santun tatanan, inggih punika mligi konprènsinipun para sèlêpbêstir utawi wêwakilipun, botên mawi campuranipun gupêrnur saandhahanipun, sarta manawi sampun makatên, konprènsi inggih botên wênang mutus, wêwênang mutus kêdah wontên astanipun panjênêngan dalêm nata, kajawi manawi dangu-dangu lajêng sagêd majêng, ingkang salajêngipun wakil utusan dalêm nata sampun ngêmban dhawuh dalêm (mawi mandhat).
7. Wontênipun wara-wara (communique) dhatêng pèrês, punika inggih kêdah dipun manah rumiyin.
Pangarsa, bab ingkang alit-alit botên parlu kula andharakên, upaminipun kabar ingkang kula mirêngi, bilih ing suwau konprènsi punika mawi kêmbul dhahar barang, amargi punika prakawis rèmèh, nadyan inggih botên mathuk kalihan adêgipun konprènsi. Sadhèrèk kula aturi galih piyambak, tiyang ngrêmbag prêluning praja sinambi dhahar eca punika harak inggih anèh, samantên wau manawi kabar ingkang kula mirêngi punika nyata.
Sadhèrèk, wosing pamanahan, ingkang baku inggih saya ngêsukipun konprènsi ingkang wijinipun sampun kirang sae punika.
Awit saking punika, konprènsi wau kêdah dipun santuni tatanan ingkang sae, apêsipun kados aturipun Narpawandawa. Manawi botên makatên, aluwung dipun suwak kemawon.
Pangarsa, parêpatan, botên namung santana sarta kawula dalêm kemawon, nanging sadhengah tiyang saha bôngsa ingkang taksih gadhah raos kabangsan, mêsthi botên rila dhatêng curêsipun kraton ingkang sarana lampah namung tansah dipun suda kaluhuran sarta [sar...]
[...ta] wêwênangipun ingkang jumênêng, samantên ugi ebah-ebahan kabangsan.
Ing dalêm pangèsthi nuju kamardikaning bôngsa tuwin siti wutah rah, tumrap ebah-ebahan kabangsan, nanggulangi tindak-tindak ingkang
bôngsa ingkang kataman tindak ingkang kados makatên, punika mêsthi dipun mrinani. Sintên ingkang kataman? Upami sawêga sampeyan dalêm piyambak, sarèhning panjênêngan dalêm nata punika inggih bôngsa Jawi, inggih kêdah dipun mrinani, saya manawi tindak makatên punika lêlajênganipun ngengingi rakyat sarta ingkang lajêng sagêd damêl ribêding praja.
Pangarsa, sadhèrèk! Anggèn kula sadaya dening wontênipun nalar ingkang kados matênmakatên. punika awrat. Punika kêdah sami kula sumêrêpi, awrat amargi manah lêlampahaning praja ingkang kenging kabasakakên sawêg salêbêtipun sungkawa. Sampun dados kawajiban kula sadaya kêdah nyambut damêl sêsarêngan budidaya beratipun sungkawa wau. Nadyan wohing pambudidaya kirang utami, botên sampurna, nanging ngèngêtana pangandikanipun Prabu Krêsna dhumatêng Arjuna, wontên ing Têgal Kurusetra, nalika sang sinatriya nglumpruk bayuning angga dening ajêng-ajêngan
panutaning ngakèh. Nêtêpi wajibe dhewe iku nadyan kurang sampurna nanging luwih utama tinimbang nêtêpi wajib tumrap liyan kang sulaya karo batine dhewe!
Sadhèrèk, kacandhia pangandikanipun Prabu Padmanaba punika sarta sumôngga nguyêgakên rêmbag dalu punika. Sagêda nyatunggalakên suwara, inggih suwaranipun wandawaning nata sarta kawulaning praja ingkang sawêg nandhang sungkawa.
Praja Surakarta Ngayogyakarta Dados Rêmbag Rame Wontên ing Rad Kawula (Volksraad)
Nglajêngakên pamrêtalipun sadhèrèk Std. rêmbag- rêmbag ing rad kawula babagan [babaga...]
Wiranatakusuma, nalika tanggal kaping 8 Agustus 1932 makatên:
Tuwan Wiranatakusuma rumaos bingah, (erkentelijk) dhatêng wangsulanipun parentah. Ananging kagungan panggalihan bilih bêlèitipun parentah wau dumugi sapriki botên wontên nyatanipun. Panjênênganipun ngajêng-ajêng supados kamardikanipun para sèlêpbêstirên punika sagêd kanyataan sayêktos.
Anggènipun rêndhêt tumindakipun punika pamanggihipun Tuwan Wiranatakusuma botên saking bêlèitipun parentah, ananging saking para amtênaripun.
Tuwan pangarsa, parentah pitados saha yakin, bilih amtênaripun ing pundi-pundi (overal) dados inggih ugi ingkang lêlayanan
beleid) ingkang kamanah sulaya punika prayogi kadumuka tindak ingkang pundi, wontên ing papan umum (in openbaar) punapa karêmbag piyambakan (onderhands, feitenwaarden gesteld). Amargi manawi namung makatên kemawon (vage aanduidingen) punika sagêd ugi panggalihanipun Tuwan Wiranatakusuma inggih makatên,
dhatêng mosinipun pakêmpalan Narpawandawa ingkang sampun kawaos Tuwan Wiranatakusuma.
Gandhèngipun kalihan bab sèlêpbêstirên punika Tuwan Suwangkupon ngrêmbag bab wontênipun landsgrooten. Ananging bab punika prayogi karêmbag wontên ing apdhèling IV inggih punika dhepartêmèn B. B. (pangrèh praja).
Samantên kirang langkung wangsulanipun wakil parentah tumrap babagan umum nalika tanggal kaping 8 Agustus 1932 minôngka wangsulan dhatêng warga Radèn Adipati Wiranatakusuma.
Sarèhne botên wontên 3e. termijn mila rêmbag bab punika ing algêmènê bêskowêngên namung kacuthêl samantên.
Minôngka lajênganipun, ing parêpatan rad kawula nalika Kêmis sontên (malêm Jumuwah) 11 Agustus kapêngkêr punika, ngrêmbag bêgrutêng dhepartêmèn pangrèh praja (B. B.) ing ngriku wontên warga kalih ingkang ngrêmbag bab-bab tumrap Porstênlandhên, inggih punika Bandara Kangjêng Pangeran Adiwijaya kalihan Radèn Mas Wiwaha. Sêsorah wau badhe sami kapacak ing organ wulan ngajêng. Namung organ wulan punika parlu dipun isèni pêrtalan rêmbag-rêmbagipun para warga ing parêpatan sèksi (Sectie- vergadering) ingkang kawrat ing afdeeling-verslag bagean pangrèh praja (B. B.) sarta wangsulanipun parentah ingkang kawrat ing memorie van antwoord Departement B. B. kados ing ngandhap punika:
Ing kaca 4 (onderwerp 1. Afd. IV.stuk 6) bab reorganisasi Porstênlandhên wontên pitakènipun para warga makatên:
Badhe ewahipun tatanan praja (bestuursreorganisatie) ing Porstênlandhên punika para warga nyuwun katrangan. Warga sawatawis manah botên prayogi, manawi dipun wontêni regeeringscommisaris satunggal ingkang badhe manggèn ing Batawi utawi Bogor. Badhe wontênipun tatanan enggal wau parentah punapa inggih nêdha rêmbagipun para sèlêpbêstirên?
Bab punika parentah mangsuli ing memorie van antwoord (ond.1.afd.IV; stuk 7) makatên:
Niyatipun parentah bab tatanan enggal wau, dèrèng sagêd maringi katrangan sapunika.
Ing artikêl 4,10, sèlêpbêstirên (kaca 38) apdhèling pêrslah isi pitakenan makatên:
Kasuwun malih supados parentah masrahakên panguwaos kantor
sampun, punika punapa sagêd kalajêngakên, tot verdere stappen zullen leiden?) para warga wau sami èngêt bilih amtênaripun guprêmèn ingkang kapurih nyêpêng kantor A. Z. kala samantên namung kangge sawatawis môngsa (tijdelijken maatregel) ingkang mawi kasagahan badhe enggal kapasrahakên dhatêng sèlêpbêstirên. Sanadyan kasagahan wau sawatawis taun kapêngkêr dipun akêni, ewadene sapriki kantor A. Z. wau taksih wontên panguwaosipun amtênar B. B. Walandi.
Pitakenan punika dipun wangsuli parentahing memorie van ontwoord makatên:
Uwohipun tatanan enggal kantor A.Z. dumugi sapunika botên kados pangajêng-ajêng kita. (niet aan de verwachtingen beantwoord).
parentahing mêmori phan anwurd: bab punika taksih dados panggalihanipun para sèlêpbêstirên (in overweging
sèlêpbêstirên wau enggal sagêd ngawontênakên bale agung wau.
Ing apdhèling pêrslah wontên pitakenan: punapa sababipun wontên putra dalêm kasultanan ingkang sampun yuswa sapriki dèrèng kawisudha dados pangeran. Parentah mangsuli ing memori phan anwurd makatên: wisudhan pangeran punika wontên panguwaosipun ingkang sinuhun kangjêng sultan piyambak. Sarèhne punika gayutan sipilêlèis, mila botên sagêd karêmbag umum ing ngriki. Namung ingkang gayutan arta praja (Sultanaatsbegrooting) sawêg dados panggalihanipun parentah, bab punika dèrèng sagêd katêrangakên ing ngriki.
Dumugi samantên ingkang gayutan bab-bab ing karajan Jawi.
Pangarsaning pakêmpalan Narpawandawa, sasampunipun nampèni sêrat saking Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, katitimangsan kaping 18 Mèi 1932 ôngka 29/2 ha V sarta sasampunipun sarêmbag kalihan parêpatan pangrèh nalika tanggal kaping 30 Mèi 1932.
I. Anglilani pamundhutipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara botên dados pangarsaning panitya ngudi wontênipun pitulungan, dhatêng para santana dalêm ingkang lola: amargi sampun kathah wajib pandamêlan ingkang katindakakên.
II. Radèn Mas Tumênggung Atmadipura anggêntosi dados pangarsaning panitya kasêbut nginggil wau, dene warganipun 1. Radèn Mas Ngabèi Sasrakusuma, 2. Radèn Ngabèi Mangunwicitra, 3. Radèn Mas Sapardi, 4. Radèn Mas Wirya Saputra.
III. Kêkancingan punika minôngka ewah-ewahaning kêkancinganipun pangrèh, katitimangsan kaping 20 Agustus 1932, ôngka 55/331.
Turunanipun kêkancingan punika katur B. K. P. H. Purbanagara, sarta para panitya kasêbut ing nginggil wau sadaya supados uninga salajêngipun katindakakên saparlunipun.
Nalika ing dintên malêm Akat tanggal kaping 20/21 Agustus 1932 pakêmpalan Putri Narpawandawa damêl parêpatan warga, wontên ing dalêm Wuryaningratan, para warga saha para tamu ingkang sami rawuh watawis 150. Wanci jam 8 sontên, pangarsaning panitya Putri Narpawandawa B. R. Aj. Wuryaningrat, amêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Nuwun para sadhèrèk, awit saking namaning panitya Putri Narpawandawa, ngaturakên panuwun dhatêng panjênêngan sadaya, dene sampun kaparêng marlokakên rawuh parêpatan [pa...]
[...rêpatan] punika. Pancènipun rêmbag dalu punika, namung bêtahipun para putri ingkang sampun malêbêt warga Putri Narpawandawa, amargi parlunipun badhe ambibarakên adêging panitya, lajêng anêtêpakên adêging pangrèh, mênggah anggènipun nyêdhahi sanès warga, kajawi kaaturan anjênêngi, ugi dipun suwuni pangèstu dhatêng adêging pangrèh wau, sagêda widada botên wontên satunggal punapa, sokur panjênêngan lajêng sami kaparêng malêbêt dados warga pisan.
bokmanawi wontên kakirangan saha kêmbanipun, mugi sampun kirang ing pangaksama.
Sadhèrèk, sadèrèngipun miwiti pilihan pangrèh, panitra badhe anêrangakên malih, tujuning pakêmpalan Putri Narpawandawa, supados
Panitra Putri Narpawandawa R. Aj. Sukirsa lajêng majêng sêsorah kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, parêpatan dalu punika kula kapatah kalihan panitya supados ngandharakên tujunipun Putri Narpawandawa. Bab punika sayêktosipun sampun kaandharakên kala nyarêngi parêpatan Narpawandawa, nanging inggih botên wontên awonipun, manawi dipun aturakên malih, supados ingkang katêmbèn rawuh sagêda pirsa.
Sadèrèngipun kula ngaturakên tujunipun, P.N.W. bokbilih mangke wontên klèntuning pamanggih tuwin kithaling têtêmbungan, kula nyuwun pangaksama.
Nuwun mênggah adêgipun P.N.W. punika sajatosipun saking rekadayanipun pangrèh Narpawandawa, anggènipun badhe ngajêngakên putra santana dalêm putri. Mênggah panggalihanipun N.W. badhe ngajêngakên para putri wau, saking
nanging anggèning ngêrtos lampahing jaman, saha kraos saèstu, mênggah majêng saha saening kawontênan, punika sagêdipun rikat saha sae kêdah majêng sêsarêngan, inggih punika golongan kakung nyambut damêl sêsarêngan kalihan golongan putri, tumindak nêtêpi kawajibanipun [kawa...]
[...jibanipun] piyambak-piyambak. Sasagêd-sagêd anjôngka sagêdipun nêtêpi ungêl-ungêlan: rukun agawe santosa. Mênggah tujunipun P.N.W. punika kenging dipun ringkês:
Badhe ngajêngakên karukunan lan sagêda nêtêpi kuwajibanipun putri.
Dene lampah-lampahipun sagêdipun kadumugèn ing sêdya wau, kados badhe ngandhar-adhar manawi kula pratelakakên ing ngriki satunggal- satunggal. Namung sampun têmtu, manawi sadaya ingkang badhe katindakakên, botên nyulayani tujunipun N. W.
Kajawi punika kados pêrlu kula aturakên bokmanawi wontên ingkang ngudaraos:
Punapa pêrlu para putra santana dalêm putri ngawontênakên pakêmpalan? Mangke gèk namung badhe nandhingi kakungipun, pangudaraos wau kula ajêngakên wontên ing parêpatan P. N. W. supados sampun ngantos warganipun Putri Narpawandawa kathukulan wiji kados makatên, ingkang wêkasanipun andadosakên kirang prayogi, saha ngribêdi lampah, manawi wontên warga ingkang gadhah tindak makatên, punika sanès kajêngipun pakêmpalan, nanging saking kajêngipun tiyangipun piyambak. Kintên kula manawi golongan putri sampun sami jêmbar kawruhipun lair batos, têmtu botên purun tumindak makatên, jalaran ngêrtos kawajibanipun èstri. Mila pancèn inggih gawat pakêmpalan èstri punika, langkung malih tumrap sadhèrèk ingkang nyêpêng tuntunaning pakêmpalan èstri. Namung kemawon sanajan angèla ingkang kados punapa, kanthi sucining manah, eling lan waspada, sadaya ingkang ngalang-alangi têmtu badhe botên tumama.
Ing ngriki kula pêrlu ngaturi katrangan dhatêng pangudaraos ingkang kula aturakên ing nginggil, katêrangan kula: pancèn pêrlu dipun wontênakên pakêmpalanipun para putra santana dalêm putri, jalaran sarana bêbadan punika ugêr botên kalèntu panyêpênging tuntunanipun badhe andayani agêng, inggih punika:
1. Sagêd ngewahi saha nata kawontênan ingkang kirang prayogi. 2. Ngajêngakên golongan èstri ingkang laras kalihan jamanipun. 3. Ngrakêtakên sêsrawunganipun para putra santana dalêm putri.
4. Anggampilakên sêsambêtanipun kalihan pakêmpalan èstri sanèsipun nyambut damêl sêsarêngan. 5. Anggampilakên bajongan kawruh, kangge anjêmbarakên sêsêrêpan. 6. Anggampilakên tulung-tinulung ingatasipun gêsang bêbrayan.
Awit saking punika saking pamanggih kula, namung sarana pakêmpalan wau ingkang sagêd ngandêlakên dhatêng raos sih lan trêsna, ingkang kabaripun wontên ing tindak tulung-tinulung, upaminipun ngawontênakên pasinaon babagan kagunan tangan (anwèrêk) nyukani pandamêlan dhatêng santana dalêm èstri ingkang kacingkrangan, kapurih damêl pirantos utawi prabot, nyukani pitulungan dhatêng santana dalêm ingkang kasisahan.
I. Ngluhurakên asma dalêm saha karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Pitakenanipun: kadospundi caranipun ngluhurakên? Punika sagêd dipun gambarakên dados manawi kula badhe damêl saening kawontênan, langkung rumiyin kula kêdah nyumêrêpi, punapa ingkang dados cacading kawontênan wau. Manawi sampun kêpanggih lajêng kabucal, dipun santuni ingkang sae, sampun têmtu sagêd sae. Makatên ugi caranipun, ngluhurakên asma saha karaton dalêm, langkung rumiyin kêdah nyumêrêpi punapa ingkang damêl sudanipun kaluhuran dalêm, upaminipun kirang saening (utamining) tindak saha pambêganipun santana dalêm, punika kamanah sagêd damêl kirang sae tumrap asma saha kaluhuran dalêm, lajêng dipun dadosna, kados makatên, inggih punika nêtêpi kaputrènipun, supados sagêd nambahi kaluhuraning asma dalêm saha kuncaraning karaton dalêm.
II. Kêdah mangêrtos, punapa ta kawajibanipun kaum ibu? Manawi botên dipun raosakên sajakipun ènthèng, nanging mênawi dipun raosakên ingkang lêbêt, niyat badhe nêtêpi kuwajibanipun tiyang èstri, botên ènthèng, amargi
1. Sae tuwin awoning tiyang gêgriya punika gumantung wontên tiyang èstri.
2. Ingatasipun anggulawênthah lare, saperangan agêng gumantung wontên ibu, amargi namung ibu ingkang ajêg nungkuli putranipun. Awit saking punika awon lan sae, asor utawi luhuring bêbudèn saha gêgayuhanipun lare punika, [puni...]
[...ka,] prasasat gumantung wontên ibunipun. Mila rancanganipun panitya P. N. W. ingkang badhe katindakakên langkung rumiyin damêl kursus- kursus kangge para ibu, inggih punika: mudhêr kursus = pasinaon kuwajibaning biyung.
Ing ngriku badhe mulangakên bab panggulawênthah lair batos, supados kita kaum ibu sasampunipun mangêrtos saha nindakakên piyambak sagêd mulang putranipun kanthi pratitis.
Minôngka panutuping atur kula ing ngriki kula pêrlu ngaturi uninga dhatêng para putri tuwin kakung bilih P.N.W. botên badhe damêl risaking tiyang
pamanggih kawula pancèn prayogi sangêt, manawi sampeyan dalêm karsa ngunjuk maulhayat punika, supados sagêd sugêng botên mawi nandhang gêrah salaminipun, sabab sêsakit punika pancèn mêngsahing badan. Sampun kathah rekadayaning manungsa ingkang nêdya kaangge nêbihakên sêsakit, anamung saprika-sapriki dèrèng wontên ingkang sagêd manggihakên sarana ingkang kaangge nulak sêsakit. Môngka sêsakit punika manawi anglêrêsi manggèn ing badan, raosipun botên sakeca. Prakawis
ature raja jim iku: maulhayat bêcik ingsun unjuk, apa ora.
Sang Singaraja munjuk: gusti, saking pamanggih kawula inggih prayogi sampeyan dalêm ngunjuk maulhayat, supados sampeyan dalêm wangsul dados ênèm malih, sarta mindhak endah warna dalêm, tur badhe botên sêpuh-sêpuh ngantos dintên kiyamat. Anamung sajatosipun, kawula punika botên patos limpad ing kawruh, [ka...]
[...wruh,] sami-sami bêbujêngan asuku sakawan ingkang dados andhahan kawula, pun landhak punika ingkang limpat sangêt, ngungkuli sasaminipun bêbujêngan. Ingkang punika mugi wontêna karsa dalêm andangu dhatêng pun landhak.
Kangjêng Nabi Suleman andangu: si landhak saiki ana ngêndi, dene ora ana katon sewaka ana ing ngarsaningsun.
Singaraja amangsuli: gusti, pun landhak mêmpên wontên ing salêbêting êsongipun.
Kangjêng Nabi Suleman lajêng dhawuh dhatêng kapal titihanipun: he, jaran, mara enggal timbalana si landhak, kerida ing salakunira. Kapal matur sandika sarwi nêmbah, lajêng mundur saking pasewakan, murugi panggenanipun pun landhak. Sarêng sampun dumugi sangajênging songipun pun landhak, lajêng andhawuhakên timbalaning ratu gustinipun, makatên: he, landhak, aku ngêmban timbalane kangjêng nabi, ratuning kutu-kutu walang ataga, kowe didhawuhi sowan saiki uga, kerida ing salakuku. Mulane aja klayadan, enggal ayo dak irid.
Landhak amangsuli saking salêbêting êsong: sang kuda, kula katimbalan ing ratu gusti kula, yèn ing waktu samangke kula dèrèng sagêd sowan, mênggah konjukipun dhatêng sang prabu, murih botên andadosakên dukanipun, kula sumanggakakên ing sampeyan. Pun kapal botên sagêd amêksa dhatêng pun landhak, lajêng wangsul sowan ing ngarsanipun kangjêng nabi, ngaturakên salampahing dinuta. Sarta anggènipun munjuk, botên dipun kirangi utawi dipun wêwahi. Kangjêng Nabi Suleman duka lajêng dhawuh dhatêng sagawon: he sona, sira ingsun utus, timbalana si landhak, kerida salakunira, aja tan ora, yèn ora gêlêm karananing apik, sira wasesaa. Yèn mêksa bôngga rampungana.
pasowanan, lampahipun ngèjèg amurugi panggenanipun pun landhak. Sadumugining sangajêngipun êsonging landhak lajêng
Masrik Magrib, ratuning kang sarwa kumêlip ing alam donya, ratuning bôngsa lêlêmbut lan bôngsa gaib-gaib, ratu wicaksana linuwih, adil ora lêlemeran. Aku ngêmban dhawuh animbali kowe kerida ing salakuku. Yèn kowe mogok ora gêlêm sowan, mêsthi kowe bakal wêruh marang krodhaku. [kro...]
[...dhaku.] Kapriye saiki karêpmu, gêlêm sowan krananing apik apa ora.
Pun landhak mirêng wicantênipun sagawon, manahipun nratab. Enggal-enggal mêdal saking ing êsong lajêng tumut salampahing sagawon, sadumugining ngarsanipun Kangjêng Nabi Suleman lajêng sujud, sirahipun konjêm ing siti, rumaos ing lêpatipun, botên sagêd kumêcap.
Kangjêng nabi taksih mangku duka, andangu dhatêng Sang Singaraja: he, singa, kêpriye, kok gèsèh karo aturira. Sira matur mratelakake yèn si landhak pinunjul ing kalantipan. Ingsun timbali, nalika kang ingsun utus si jaran, si landhak ora gêlêm têka. Môngka jaran iku padha-padha sato asikil papat, mulya dhewe. Barêng kang ingsun utus si asu, banjur sumrinthil bae. Môngka asu iku padha-padha sato kalêbu asor.
nabi punika. Anamung mugi andadosakên kawuninganipun ki lurah. Sadaya-sadaya punika wau akanthi wêwaton ingkang êsah. Nalika kula tampi timbalan ingkang kaêmban dhatêng pun kapal, manah kula botên ngêdhap, botên uwas, sabab kula sumêrêp, bilih kapal punika sae sarta burus manahipun, tur têmên, saatur-atur kula tamtu dipun unjukakên lugu kemawon. Botên dipun wêwahi, botên dipun kirangi, anamung pun sagawon punika botên makatên. Sagawon punika asor budènipun, awon manahipun. Kula kuwatos, bokmanawi atur wangsulan kula botên dipun aturakên lugu dhatêng kangjêng nabi. Kula kuwatos bokmanawi anggènipun ngaturakên wau mawi dipun wêwahi utawi dipun kirangi, tamtu sagêd adamêl bêndunipun kangjêng nabi, ingkang tundonipun sagêd adamêl tiwasing badan kula, jalaran lajêng manggih pidana ingkang kabêkta saking anggènipun ngamandaka utawi damêl-damêlipun sagawon. Pramila sarêng sagawon andhawuhakên timbalanipun kangjêng nabi, kula lajêng enggal-enggal sowan.
Kangjêng Nabi Suleman têtela pamidhangêtipun dhatêng wangsulanipun pun landhak dhatêng Sang Rajasinga, lajêng ngandika dhatêng landhak: he, landhak, ingsun wus miyarsa têrang marang wangsulanira marang Si Singabarong. Ing samêngko ingsun mundhut rêmbugira kapriye mungguh panêmunira [pa...]
[...nêmunira] marang ature raja jim iku bab maulhayat kang diunjukake marang ingsun. Apa bêcik ingsun unjuk, apa ora.
Landhak amangsuli atur: gusti, tamtunipun sampeyan dalêm sampun ngawuningani mênggah kasiyatipun maulhayat punika. Manawi sampeyan dalêm ngunjuk maulhayat punika pancèn saèstu badhe botên seda salaminipun ngantos dintên kiyamat, sarta botên badhe nandhang gêrah ing salaminipun. Punika sadaya prakawis ingkang sae- sae, anamung inggih wontên prakawis ingkang botên sae, ingkang mijil saking kasiyat wau.
Landhak amangsuli atur: gusti, mênggah botên saenipun makatên, sarèhne sampeyan dalêm sagêd angsal kasiyatipun maulhayat, tamtu inggih lajêng badhe sagêd sugêng ngantos dintên kiyamat. Anamung pramèswari dalêm ingkang sampeyan dalêm sihi, badhe ngrumiyini seda. Makatên ugi putra wayah dalêm, sarta para abdi dalêm mantri ingkang sampeyan dalêm sihi, inggih sami ngrumiyini sowan ing pangayunanipun Pangeran. Sabên -sabên panjênêngan dalêm badhe asring angraosakên kacuwan ingkang tanpa kêndhat, lajêng karaos kantun anggana wontên ing ngalam donya. Lah punapa sakecanipun gêsang ingkang makatên punika. Punapa pikantukipun gêsang ingkang miyambaki makatên punika.
Kangjêng Nabi Suleman midhangêtakên atur wangsulanipun landhak ingkang makatên wau sakalangkung rêna panggalihipun. Tuwung ingkang isi toya gêsang lajêng dipun asta, kadhawahakên ing ngarsanipun, satêmah pêcah. Toya gêsang amblabar lajêng sirna.
Dumugi samantên cariyos bab awon tuwin saenipun toya gêsang utawi maulhayat tumrapipun manungsa. Sapunika badhe nyariyosakên bab Kangjêng Nabi Suleman, miturut panganggêpipun tiyang Yahudi, tuwin tiyang Nasara sarta tiyang Arab.
panjenengan Pak..kulo tak ndeprok.
Bapak Wiryo, hormat takdzim kulo kagem panjenengan…
Pangapunten kagem seduur sedaya ingkang sampun maos serat kulo meniko, mugi-migi Gusti Alloh tansah pinaringan rahayu wilujeng kagem panjenengan,
wah malaikat wae ra ngerti, yo? tapi koq enek mnungso sing sok tau, wektu kiamat
mentang mentang nang dukur kabeh pada mbok idhoni Cah cuh cah cuh mbok remehno aspirasi rakyat mu saiki klugat kluget koyok kremi Wis kere kabeh tambah suwe mbok bujuk'i Bengok ngene salah, Bengok ngono tambah salah Ooo Wedhus senengane gawe susah. Back To Reff. Lha, Kok dunia
biso digua'... :hiks:
Yo siro sing biso ngistale yaaah... :chair: Saiki
PMsabene duwenisun ilang..nak dunlut maning ah............:ngacir:
yunus09-21-2010, 10:54 AMsing wes fix sing endi iki ?
dadi ngerti nyonge… jarang mbukak pesbuk soale… soale lg iki http://triyantobanyumasan.
salam sedulur sedoyo, salam kagem mas Ki Wong Alus. @nuruddin Wah
sekali2 tak udut senior,ben koyok wong kudus……….
lha panjenengan kok ngggayaa banget leh ki…, kok melu fukc u-fuck u nan barang,
wesah angur meneng wae mawon,mundak ndawa-ndawani perkoro…….
lha pripun……sing siji,rumongso tuwo,rumongso iso ncabuti ilmu,pingin nuturi sing nom,lha sing di tuturi durung gelem, lha……..terus ngawur sak karepe dhewe, anggeran ngomong tak cabut ilmune……..( MUNGKIN WAE KAREPE SAKDERMO GUYONAN)…….
lha sing sijine yo podho wae,rumongso ora salah,rumongso nduwe ilmu,bareng dituturi lan di kabari arep di cabut ilmune yo malah munjuuk……….(MUNGKIN WAE ORA RETI NK KAREPE NAMUNG GUYONAN)………
wiiis embuuuh……….ah……ben kono………,panjenengan rauasah melu misuh2,
pakdhe, iki mau bangsane mabh iblis lan konco2 lagi dolanan nk lapak fb kulo……
ojo lali , sangu 234 sing akeh….ikimau puntung 234 wis tinggal
dumaten ki tukang sapon , sampun ndalu kok taseh sapon latar, nopo dalu niki reget
nuwun sewu njih ,poro sesepuh lan pini sepuh,
ujub,riya’,drengki,lan rumongso………..
duh poro dulur,ojo podo dursilo lan tukaran
Salam Pamuji Rahayu Kagem kangmas sepuh ki wongalus, rektor Ki BC. Lan poro
ipun. nyuwun idin kangge ngamalaken. al
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatitujuh,_Majalengka&oldid=1036814"	Kategori: Kabupatèn Majalengka	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 14 Maret 2016.
punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
kitha Surabaya dipun tingali saking gêgana. Para maos sagêd anggalih piyambak mênggahing agênging kitha wau.
Sampun kacariyos bilih tiyang nyambut damêl punika bakunipun ing tekad namung ngupados sênênging manah. Lairipun tiyang nyambut damêl ingkang dipun upadosi: yatra, nama, pangalêmbana tuwin sasaminipun. Sanajan tiyang nyambut damêl nyêngkut ingkang tanpa ngalap bêrahan, punapa ingkang dipun padosi, inggih namung sênênging manah.
Tuwuhipun pakêmpalan tiyang sami damêl golong-golongan, ingkang kaudi condhong saha rukun, manawi sampun condhong saha rukun amasthi nambahi ing kasênênganipun. Nyandhak tiyang ingkang lampah awon, kados ta: mêmandung, ngutil, nyêbrot, ngabotohan lan sapanunggilanipun, punika sampun têtela bilih sadaya wau kaewokakên tindak awon, ewasamantên mêksa katindakakên dening tiyang ingkang purun anglampahi, awit inggih namung nuruti sênênging manahipun, nanging tumrap tiyang mangrêtos suthik anglampahana ngupados sênênging manah ingkang mêdal saking tindak awon wau.
Sapunika kagêntos,gêntos. tumrapipun tiyang ingkang ahli lampah, kados ta: sampun angêmohi samubarang kawontênan ing donya, sampun malih nyambut damêl, nênêdha utawi nyandhang ngangge kemawon sampun botên purun, punika punapa ingkang dados pêpuntoning tekadipun, botên liya inggih dhatêng kacondhongan, murih sagêda gathuk gêgayuhanipun. Kacondhongan tuwin kagathukaning gêgayuhan ingkang dipun gayuh, manawi sampun pinanggih, punika nama sênêng ugi.
Tiyang ingkang ahli lampah kados makatên wau, manawi katitik saking lairipun pancèn katawis susah ingkang nglangkungi, awit tindak-tanduk saha pratingkahipun sampun mèh botên nyondhongi dhatêng kawontênan ing donya. Ananging mokal manawi pratingkah ingkang makatên wau botên mêngku kajêng badhe manggih kasênêngan ingkang linangkung. Yèn pancèn makatên, têtela ing ungêl-ungêlan: susahe amêngku sênêng, utawi ênênge amêngku osik, punika manggèn ing tiyang ingkang makatên wau.
Tiyang pêrang utawi kêkêrêngan, punika sami ngangkah mênang, suthik kasoran, awit salêbêtipun pêpêrangan utawi kêkêrêngan ngriku sampun gadhah wawasan bilih tiyang nêmahi kawon badhe gampil dhumawah
ing kasusahan, sanadyana ingkang mênang wau dèrèng kantênan yèn sagêd angsal kasênêngan, ewasamantên ing gagasan gadhah panjôngka manawi ing salêbêtipun kamênangan makatên isi kasênêngan, pramila kêkalihipun sami suthik kasoran. Tôndha yêktinipun: manawi tiyang badhe kêkêrêngan, môngka sanalika punika lajêng èngêt: iya, upama aku mênang utawa unggula sajroning kêkêrêngan iki bakal nêmu apa, sanajan mênanga durung mêsthi yèn aku nêmu kasênêngan, tur ora olèh opah. Yèn sadèrèngipun kalampahan sami gadhah panglaras makatên, amêsthi tiyang tinêbihan ing kadadosan pabên utawi kêrêngan wau. Kajawia yèn bangsanipun boksên punika sanès nama kêrêngan, punika abên kakiyatan angrêbut nama. Awit ing sadèrèng lan sasampunipun ngadat kanthi badhami, ananging ugi taksih ngênggèni manah pangajêng-ajêng sênêng kemawon.
Wangsul tumrap tiyang nyambut damêl ingkang tanpa ngalap bêrahan, punika dipun wastani têtulung, ingkang dipun tulungi limrahipun sumêdya malês kasaenan, saha kasaenan wau tumônja dhatêng tiyang ingkang têtulung sarta sagêd anjalari sênênging manahipun. Yèn pandamêl tanpa ngalap bêrahan saha botên melik dipun saèni ing tiyang, adhakan pados misuwuring nama utawi nêtêpi kuwajibanipun tiyang gêsang kêdah têtulung, timbang
inggih atêgês sênêng, tôndha yêktinipun manawi tiyang katandukan panacad tamtu botên rêna utawi gêla.
Dene kawontênan ingkang makatên punika botên tiyang sêpuh botên lare, utawi botên pilih-pilih bôngsa tamtunipun ing manah sami kemawon. Malah yèn tumrap lare, sanajan dipun kèn punapa kemawon anggêr parentahipun kanthi têmbung manis, amasthi tumandangipun, awit têmbung manis wau adamêl sênênging manah. Langkung-langkung manawi lajêng pikantuk pangalêmbana, saya cekat-cèkêt tandangipun.
Tanêman lombok punika ingkang kêlimrah wontên ing patêgilan utawi ing sabin, manawi tumraping parêdèn tanêman lombok punika, kajawi katanêm mligi lombok, ugi sok kangge sêlang-sêling tênanêman sanès-sanèsipun. Mênggah bôngsa kula Jawi lombok punika sasat sampun kangge umum, malah wontên tiyang ingkang ngantos katagihan lombok, mila lombok punika satunggiling tanêman ingkang kangge kabêtahan umum, môngka lombok punika ungsum-ungsuman, rêrêgènipun ugi minggah mandhap manut ungsumipun. Bakul lombok punika bêjan,
yèn dhong kojur kilak lombok sarupiyah pajêng satêngah rupiyah dipun sukakakên, jalaran upami botên kasukakakên badhe bosok. Manawi
ing kitha kalihan ingkang gadhah uwit botên sami ajêgipun, lombok kalêrês andados utawi têlak. Lombok punika inggih kenging dipun tandho, mênggah panandhonipun lombok punika dipun angge karag, mênggah pandamêlipun karag punika makatên: lombok kêdah kaêdang rumiyin ingkang matêng, manawi sampun matêng lajêng kaêpe ingkang ngantos garing, karag lombok punika pêdhêsipun botên suda, namung raosipun inggih ragi beda sakêdhik.
Kula badhe matur bab tanêman lombok pêthak (lombok gadhing), kangge ing Ngayogya sak sumêrêp kula lombok wau namung kangge pêthetan, katanêm wontên pot utawi pakêbonan, malah kula sumêrêp wontên tiyang ing Patalan (Bantul) piyambakipun gadhah pêthetan wit lombok pêthak kalih uwit, ing ngriku kula takèni sêdyanipun namung kangge pêthetan, sarêng wohing lombok langkung andados, lajêng dipun pêthiki sabên dintên kangge tambal bêtah pawon, kalih uwit kemawon sampun tirah kangge bêtahing kêlan sabên dintênipun, tur warninipun sae kados kanthil pêthak, manawi ingkang andados godhongipun ngantos botên katingal. Sarêng wangsul kula saking ngriku gadhah kêpengin ambibit, sabab kula ngèngêti angsal kalih-kalih wau. Sarèhning kula botên gadhah pot inggih namung kula sukakakên kuwali amoh kemawon, kula jèjèr-jèjèr wontên tritis griya, punika tamtu badhe mikantuki.
dhokoh / tangan karo tumandang ing gawe / yèn wis warêg wêtêngong malênthi / kakiyatan pulih / ayêm manah ulun //
apa manèh ingkang ingsun pikir / lamun sore mêngko / mapan turu anèng lincak age / kêmul ikêt alambaran widhig / mrênah wuri sênthir / tan samar ing unthuk //
têntrêm ayêm rasane tyas mami / tan ngandhut kuwatos / mung kumandêl maring pangrêksane / kinêmulan pangwasaning Widhi / nora
sami mutêri / dene kang mijèni / tiyang purwa santun // nanging ugi anama prayogi / nulad kang wus katon / mrih tuntunan tatèng panggilute /
satêmah andadi / dêdalaning luput // Red.
Tangsi punika kangge padununganipun prajurit marine golongan gêgana, manggèn ing sacêlakipun ara-ara Marakrêmbangan, Surabaya.
uwis suwe Sêtya angladèni / lurahe nèng kono / saya bangêt olèhing êsihe / saka gone bisa nuju ati / lan wêruh ing wajib / cekat-cèkêt rampung //
suwe-suwe Sêtya saya ngrêti / mênyang ing lêlakon / gone ana kono cêkakane / uwis ana sawatara sasi / banjur mak nyut eling / sadulur lan biyung //
sawijining dina ditakoni / ki sudagar alon / lah geneya dene Sêtya kowe / polatanmu sajak ketok sêdhih / apa sing kopikir / kaya-kaya gêtun //
Sêtya alon anggone mangsuli / kula èngêt pun bok / sampun wontên
ing bab ngrika-ngriki / dadosipun naming / nama katut alun //
lajêngipun thole kadospundi / tansah dados batos / sarêng biyung makatên namane / tiyang sêpuh umure dumugi / badhea nyingkiri / budinipun cukup //
tuwin malih namanipun ugi / sampun prênah manggon / kula kantun ngraos ing sakite / punapa ta mangke sampun mari / yèn kula padosi / gênah prênahipun //
ki sudagar cumlêkut ing ati / wangsulane alon / hèh ta Sêtya watêkanmu kuwe / ketok bangêt anggonmu nrêsnani / biyung karo adhi / aku milu sukur //
wruhanamu mungguhing wong urip / tumrape wong anom / ora ana kang luwih bêcike / kaya uwong kang nyang biyung asih / pakolèhe kuwi / bisa anênuntun //
eling mênyang biyung luwih bêcik / kang wajib diêmong / môngka walês biyèn rêkasane / wiwit ngandhut nganti sangang sasi / ngrasa panas pêrih / kang tansah ngêlantur //
malah nganti dadi bocah isih / ajêg angrêrontog / anjêjuwing ati wong tuwane / ora nêdya anguwis-uwisi / bok nadyan saiki / rak ngono biyungmu //
awit ora ana mungguh êsih / kang kaya mangkono / kajaba mung sihing biyungmu dhewe /Lebih satu suku kata: kajaba mung sih biyungmu dhewe. ing mulane uwong anom kuwi / têtêpa ngèlingi / nyang trêsnaning biyung //
mêmbêg-mêmbêg Sêtya ketok nangis / malah anggêlolo / saya bangêt kêrasa atine / ki sudagar ambacut nuturi / mangkene saiki / bèn ayêm atimu //
ing bêcike ya mrêlokna tilik / yèn ta isih manggon / lan gawakna apa sênêngane / nadyan ora ketang mung sathithik / yèn bisa nujoni / bungahe rak nutug //
dene ing babe adhimu kuwi / wis êbèn mangkono / ora usah bangêt korasake / apa iya bocah dipatèni / kuwi rak mung saking / tindak grusa-grusu //
mung sajrone kowe anggolèki / èlinga ing mêngko / lagi ana rusuh kaya ngene / aran lagi akèh wong sing lali / kowe aja nganti / duwe tindak luput //
awit mungguh kaslamêtan kuwi / ora liya manggon / ana uwong rahayu budine / dikalisi piala sakalir / wêlingku mung kuwi / slamêta
rêpêt-rêpêt lintange ing langit / isih ketok abyor / nanging mung sing lintang gêdhe-gêdhe / dene kabèh lintang cilik-cilik / wis angslup ing langit / dening padhang kêsuk //
saplêthèking srêngenge madhangi / abange mancorong / Jaka Sêtya karasa atine / wêruh cêtha gumêlaring bumi / prênahe kêtitik / dununge si biyung //
wis mlipir / pinggir desa ayom / baronganing [ba...]
[...ronganing] pring kêtêl godhonge / ing ngisore ana kalèn cilik / sing banyune bêning / iline kumrucuk //
jêron desa ramene ngluwihi / ora kêndhat dhang-dhong / wong nutoni pari kana-kene / ing kadohan prênah dhuwur mêncit / krungu galik-galik / ana kutut manggung //
Jaka Sêtya uwis ora pangling / lah iya ing kono / ing ênggone biyunge dhèk biyèn / banjur mlêbu nyang desa malipir / têkan nglatar nuli / muni kula nuwun //
dhèk samana ana sing marani / karo atêtakon / durung nganti tutug pitakone / uwong mau banjur jêlih-jêlih / rak Sêtya ta kuwi / dhuh adhuh anakku //
Ranakarya wong sing diiloni / mara karo alok / we la dene uwis jaka kowe / pun ta ngrika yung dika têmoni / ampun pijêr nangis / wong jênêng kêtêmu //
anu thole anggonku golèki / wah wis nganti katog / dene iki malah têka dhewe / wise ngono têlu pisan nuli / padha kumpul linggih / nèng salu akêpung //
Jaka Sêtya sakawit ngandhani / adhine dicolong / ing barandhal nuli sabacute / ngandhakake awake saiki / milu uwong sugih / ketung dadi batur //
ing sakawit êmbokne anangis / karo ngonggo-onggo / nanging banjur mupus piye manèh / Ranakarya banjur ngandhani /Kurang satu suku kata: Ranakarya banjur angandhani. anane saiki / desa têntrêm rukun //
lan biyunge ditêtêpke dadi / têtuwa ing kono / Jaka Sêtya bangêt panrimane / gêgawane banjur dibukaki / mulung karo muni / punika pak srutu //
Rana tômpa lan ngiling-ilingi / iki rak sigago / kêtara ing ules lan grayange / iya thole bangêt
tuwa amêthuki / karêmane kuwi / nganti gawe jujul //
ing wusana kabèhe saiki / padha sukur katog / biyunge dikon lêstari bae / ana kono Sêtya kang niliki / têtêpa lêstari / padha runcung-runcung //
Tiyang punika mênggahing warni, manawi jalêr rêmên bagus, manawi èstri rêmên ayu, lan sanadyan botên purun dipun wastani makatên, nanging ing batos ngakêni. Dados saupami kasêmbadana ing jagad punika namung isi tiyang bagus utawi ayu thok.
Nanging sampun têtela bilih wontênipun bagus tuwin ayu punika jalaran saking wontên ingkang awon, tumrap ingkang tinitah warni awon kemawon [kema...]
[...won] ingkang narimah, tur botên tiyang ingkang awon punika lajêng ngicalakên budidayanipun, ingkang tamtu malah dipun tambal-tambal, murih sagêd nyuda awonipun, trêkadhang manawi dados sae sakêdhik kemawon lajêng ngrumaosi brêgas sangêt, punika sampun kinodrat dados wêwatêkaning tiyang, inggih sintên kemawon. Ingkang kangge tôndha saksi, kados botên wontên tiyang gadhah niyat: tak dandan, bèn èlèk ah, kajawi dandosing tiyang ingkang nêdya pados gujêng.
Mênggahing tiyang jalêr, punika manawi pados bagus, anggènipun dandan kêtingal sangêt, saya nalika jaman dèrèng kados sapunika, kathah kemawon para anèm ingkang rêmên kêrik alis, pidihan anjalirit kantun sasada, pupuran lamat-lamat, bengesan ngantos kaduk abrit, kajawi panganggenipun pilihan sadaya, lampahipun kemawon inggih dipun damêl, ngantos dados mêrak ngigêl, tur sajatosipun malah ribêd, amargi manawi nuju kringêtên, adhuh, namung sarwa pakèwêd, yèn dipun kèndêlakên andalèwèr, badhe ngentirakên pidih. Badhe dipun kêsut bilai. Sagêd-sagêdipun namung dipun tutul ing kacu kanthi mêgêng napas. Dene manawi èstri, sanadyan bêsusa botên kêtawis, namung prakawis lampah punika pancèn kalêbêt limrah, nanging namung manjing wiraga, tumrap ingkang kaduk, lampahipun ngantos alaras: Anjasmara ari mami. Nanging ing jaman sapunika bab lampah kados makatên punika sampun botên wontên.
Anglajêngakên rêmbag bab kabêsusan, awit punika kados botên sagêd ical ing salami-laminipun, sanadyan santuna inggih namung gagragipun kemawon, dene ingkang kacariyosakên ing ngriki bab kabêsusanipun tiyang èstri.
Manawi dipun manah yêktos, bêsus punika malah wajib dipun lampah ing tiyang, awit menggahing kabêsusan makatên malah sagêd adamêl prayogi tumrap trap-trapaning badan, dhatêng sawangan inggih sakeca, beda kalihan tiyang ingkang ekrah-ekroh, punika nêbihakên manah, nanging bêsus punika manawi kaladuk inggih lajêng botên sae, ingkang nama sae punika ingkang cêkapan.
Tumraping sawangan, mênggahing barang sêmbêt, tiyang èstri punika wontên ing tapihan ingkang sae kêdah singsêt aramping, lajêng wontên ing rasukan, punika mapanipun wontên ing badan kêdah ingkang srêg, nanging kêtingal botên ambêthêthêt. Kajawi punika utaminipun kêdah sagêd mathukakên thuk-thukaning warni tuwin coraking sinjang rasukanipun, punika [pu...]
[...nika] gumantung dhatêng panglaras kaparêngipun piyambak-piyambak. Manawi kalêrêsan, muyêking wêwarnèn ingkang kasarira, tamtu adamêl lam-laming manah. Têgêsipun beda kalihan tiyang ingkang botên sagêd ngêtrapakên, upaminipun sinjang latar pêthak unthêr babaran enggal ingkang kaduk jêne, dipun ênggèni rasukan jêne, tamtu kemawon lajêng angèmpêri pêksi podhang. Sanadyan botên damêl ewaning tiyang, nanging ingkang ningali kêpêksa nyuda kêdhèp dening kamitênggêngên.
Sapunika ing bab pangangge mas intên, punika manawi sagêd botên prêlu ngrempyang, kados sae namung sacêkapipun, nanging manawi wontên ingkang sarwa ngêgètakên, utawi ingkang damêl sêngsêm, awit botên dumèh mas intên, manawi kêkathahên malah damêl cêblèh.
Wusana ing bab pangupakaraning badan, kados ta tasikan sapanunggilanipun, punika inggih prayogi ingkang namung lêlamatan, ucapipun kemawon wontên, kados ta panyandraning tiyang dhatêng rai pinupuran: tasikanipun lêlamatan, namung kados mega rumamyang
saenipun wau jalaran saking mrasajakakên dhatêng wujudipun ingkang saèstu, botên kok pupuripun malah nyamarakên warninipun ingkang sayêktos. Sanadyan tumrap pakulitan cêmêng makatên ugi, awit tumrap tiyang pakulitan cêmêng, manawi anggènipun tasikan kêkandêlên, mangke lunturipun lajêng dados pating blêntong, sampun tamtu kemawon botên anèh saupami tiyang sanès mastani manawi kulitipun kêtingal kados bathok jamurên.
Mênggah kamajênganing jaman, sapunika ing Amsêtêrdham wontên sawênèhing
lêmpung lumêr, wosipun bangsaning pupur. Tiyang èstri ingkang nêdya malihakên warni lajêng dipun upakara, kados ing gambar.
Bab andadosi, tumrap bôngsa Jawi inggih sampun wontên, nanging namung tumrap pangantèn, ewadene juru andandosi punika ugi pancèn tiyang sagêd dandan, dados saupami purun andandosi tiyang barès-baresan, inggih sagêd ngindhakakên warni yêktos.
Dene mênggah ingkang nama ayu tumrap tiyang èstri, punika mathukipun kêdah ingkang pancèn gadhah dhêdhasar ayu, pocapanipun wontên, Rêtna Banuwati, punika ruwèk-ruwèk kalung sêmêkan, ambombrong inggih ayu kemawon. Dados mênggah ingkang ayu sayêktos, punika dandan, tilêm, tangi tilêm inggih botên malih ayunipun, mila pantês manawi tiyang ayu punika dados pasihaning Allah.
Petruk : Ho, hah, hêm, andèkne ora, kang Garèng, kang Garèng, nèk wis ngunèni uwong kuwi le sagêlême dhewe bae. Dumèh panêmuku kliru sathithik, diunèkake salah wèsêl, dene
omong kok banjur sak-sok kaya dudu karêpe dhewe ngono. Apa kowe ora ngrêti, he, pangkat propesor kuwi rak pangkate êmbahing guru, yaiku guru kang diwajibake mulang ing pamulangan luhur, dadi bangsaning sarjana kang wus unggul bangêt kawruhe, masa iya têka dipadhakake kayadene panêmune Garèng sing kaliru mau.
Petruk : Lho Ma, wong tuwa kuwi kudu sing akèh sêbute, aja kok banjur tansah amburu marang hawa nêpsune bae. Durung-durung kok wis pêcuca-pêcucu kaya wong kelangan simpênane êndhas gêrèh. Aku mau rak ora matur propesor, sing dak aturake rak propsor, mungguh karêpe: yèn prope wis dicopot, isine banjur diilingake ing gêlas: sor, yaiku gathuke karo wong kang karêm bir, anggone: cêpat-cêpot ora lèrèn-lèrèn ambukaki proping gêndul bir, banjur: sar-sor, diilingake ing gêlase, kang wusanane bire mau nganti munggah ing sirahe. Amara, wong sing kaya mangkono kuwi
Garèng : Kurang ajar, ana wong kathik dipadhakake karo tukang mabuk. Wis, wis, Ma, ora prêlu dimirêngake omongane Petruk kuwi, mundhak agawe untabing krumane borok bae. Luwih bêcik nuli ngandikakna mungguh wêwatêkaning satriya kang ôngka papat.
Sêmar : Iya thole, mungguh wêwatêkaning satriya ôngka papat kuwi: kudu bisa nunggang jaran.
Petruk : Wah, la nèk kapintêranaku ing bab kiyi wis jênêng ngêtog tênan, malah durung suwe kiyi, aku mêntas dipitongtonake ing ngarêpaning wong akèh mungguhing
mangkene: mung, nong, mung, dhêt, dhêt, mung nong, mung, jur. Mung ...
Garèng : We, la, saya kasambêt si Petruk kiyi, la kuwi rak lagu tumraping wong nunggang jaran kepang. Ana calathu kok anggêr mêtu bae. Ora, Ma, nèk mangkono, kapintêraning blantik kuwi, iya kalêbu salah sawijining
kudu pintêr nunggang jaran kuwi, ora kok atêgês pintêr anggone nunggang jaran. Ananging: ngibarat wong kang lêpas ing budi.
Petruk : Wah, la kiyi kalêbu wêwatêkanaku wiwit cilik mula, nganti tumêkaning saiki ya mêksa isih dak anggo bae, ya kuwi yèn aku kabênêr lagi ngabotohan, saking lêpasing budiku, lagi têlu utawa patang kasutan bae, aku sanalika iya banjur ngrêti apa kang dadi cêkêlane musuhku.
Garèng : Iya mêsthi bae, wong krêtune wis
kaya kang wus ditêrangake dening Petruk mau, kuwi iya ana bênêre, ananging tumraping wong ngabotohan, laku kang mangkono kuwi mungguhing wong urip aran nistha bangêt, ora beda karo wong nyolong, ngutil lan sapadhane. Lan ing kono rak banjur cêtha wela-wela, yèn maine mau ora kanggo kaplêsiran, ananging kanggo golèk panggaotan kang sarana laku cidra wong kang mangkono tingkahe kuwi, wis mêsthine kudu disitah saka ing pasamuan. Mungguh lêpasing budi kaya sing dak karêpake kuwi têgêse mangkene: lêpas = adoh, budi = pikiran sing wis luwih jêro. Dadi karêpe: pikiran kang wus buntas. Upamane para pandhita, kuwi sing akèh wis wêruh sadurunge winarah, jalaran saka lêpasing budine, babèh ruwêt rêntênging lêlakon prasasat wus kasumurupan bakal kadadeane.
Garèng : Wadhuh, la sapa bae sing kuwat anglakoni kaya mêngkono kuwi.
Petruk : Anggêre gêlêm nyukupi isarate, mêsthi bisa bae, kang kapisan kudu
kasoran dening prêbawaku, amin, amin. Kajaba kuwi, lakune:mutih têlung dina, mêlèk têlung dina, ora ambêkan iya têlung dina, o ...
Sêmar : Wiyah, apa niyat dikon ngêlalu. Wis, wis samene dhisik, besuk manèh padha dibanjurake anggone padha rêrêmbugan.
Kangjêng Ratu Côndra Kirana, f 100.-. Perangan II. Bathikan tangan. Ôngka 3 Radèn Ngantèn Sastradiharja ing Batang, f 100.-. Ôngka 4 Radèn Ayu Sasrasugônda ing Klathèn f 75.-. Ôngka 5 Radèn Ngantèn Arjasukatma ing Wanagiri, f 60.-. Ôngka 6 Bok Bèi Parikrangkungan ing Surakarta, f 50.-. Perangan III. Cap-capan alus, ôngka 4 Nyonyah Tecin Siyang, Ngayogya f 50.-. Perangan IV. Cap-capan kasar botên wontên ingkang angsal ganjaran.
Ing Ngayogya badhe wontên pangêcapan ingkang dipun adani dening golongan kabangsan, asli tumbasan saking Surakarta, sarta sampun anggadhahi lêngganan ngêcap sêrat kabar têtiga.
Pambantu Kajawèn ing Borneo, martosakên bilih wontên bôngsa Dhayak 16 ing Kapuas ingkang sami agami Tidhên kalêbêt agami Islam saha lajêng sami santun nama
kalêpatanipun, arta têlas kangge kasukan, sapunika sampun botên wontên arta ingkang dipun umpêtakên malih. Pasakitan kaukum 5 taun nanging nyuwun sudan.
Ing Pordhêkok mêntas karaos wontên lindhu ragi sêru, nanging wilujêng botên adamêl karisakan.
Wiwit tanggal 26 Mèi dumugi 16 Juni, wontênipun têtiyang ingkang katrajang sêsakit pès ing sa-Indhonesiah sadaya wontên 150.
Pakaryan pagadhean gupêrmèn badhe mêwahi griya pagadhean malih tumraping Bali lan Lombok, inggih punika ing Nagara, Klungkung, Karangasêm tuwin Ampênan, kintên-kintên wontên ing wulan Sèptèmbêr, dados ing Bali lan Lombok badhe wontên griya pagadhean ênêm iji, kalêbêt Dhènpasar tuwin Singaraja.
Pakaryan kasarasan nêtêpakên dhoktêr Suwarna manggèn ing Kadhiri, prêlu nindakakên panyêgah sêsakit pathèk. Ingkang badhe dipun tindakakên wiwit saking Nganjuk langkung Kêrtasana dumugi Kêdhiri. Dumugi sapunika tiyang ingkang dipun suntik sampun wontên 700, tumrap tiyang ingkang botên gadhah, kaparêngakên lêlahanan.
S.S. mituruti panuwunipun tiyang ing Bogor, ngawontênakên sêpur sênèl ingkang pangkat saking
Tuwan Atmandha, ing Surakarta. Lêrês, Kajawèn suka lêlintu arta dhatêng tiyang ingkang ngladosakên gambar ingkang sampun kapacak, nanging kathah-kathahipun f 2.50, lan malih gambar ingkang katampèn punika gambar ingkang prêlu saha ingkang migunani ing ngakathah.
Lêngganan nomêr 651 ing Surakarta. Ingkang angsal lêlintu waragad namung gambar ingkang katampèn, dene bab karangan botên.
Lêngganan nomêr 470 ing Surakarta. Bab Bintang Indhia botên têrang pundi ingkang sade. Dene pamrayogi panjênêngan bab gambar rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wontên ing Surakarta, saupami wontên ingkang dipun êwrat malih nama sampun kasèp.
Lêngganan nomêr:1499 ing Majagêndhil (Baron). Pos wisêl ingkang kakintun kaping 21/7-28 sampun katampi. Duplikat lêbaran nomêr saha nomêr 49 kula kintun kaping 28/7-28.
Lêngganan nomêr: 2061 ing Dêmak, pos wisêl f 1.50 tumrap kwartal 3, sampun kula tampi, matur nuwun.
Lêngganan nomêr: 2115 ing Kêdhung Penjalin, pos wisêl f 1.50 tumrap kwartal 3, sampun kula tampi, matur nuwun.
Lêngganan nomêr: 371 ing Kalibakung. Pos wisêl f 3 sampun kula tampi. f 1.50 tumrap kwartal 4 taun punika, ingkang f 1.50 kwartalal 1 taun 1929.
Lêngganan nomêr: 1784 ing Adipurna, pos wisêl f 3 tumrap Kajawèn sampun katampi. Rèhning bayaran taun 1928 punika sampun lunas dados f 3 wau kalêbêt dhatêng pambayaran taun 1929.
Lêngganan nomêr: 649 ing Klojènlêdhok, pos wisêl f 3 tumrap Kajawèn sampun katampi. Rèhning bayaran taun 1928 punika sampun lunas, dados f 3 wau kalêbêt dhatêng pambayaran taun 1929.
Dhawuh pangandikanipun sang putri: Japhet, diyan-diyan kuwi sumêtên manèh, sabab ing kene pêtêng bangêt.
Japhet umatur: Dhuh sang pugri , sakalangkung anggèn kula kapengin angèstokakên dhawuh panjênêngan, ananging lisahipun têlas.
Lêt satêngah jam malih, dilah ingkang nomêr kalih pêjah, ing salêbêting padhang rêmêng-rêmêng wau, kula lajêng sadhiya punapa-punapa manawi mangke pêtêng babarpisan, wadhah toya sawatawis kacêpakakên wontên sacêlak kula sadaya, makatên ugi tirah-tirahan obat, punapa malih anjèrèngi kêmul-kêmul bêktan kula sadaya wontên ing siti, prêlunipun nêtêpi kapitadosan kula kanthi saèstu kangge papan pêjah kula sadaya. Salêbêtipun kula nindakakên makatên wau, Japhet dhatêng ing ngriku, ujug-ujug kula sumêrêp rainipun Japhet pandirangan, kadosdene dhêmit ingkang muncul saking kuburan. Dilah kula pêjah. Makatên pangangluhipun Japhet. Nalika kula jagi wontên sacêlaking trowongan, urubing dilah wau sampun wiwit suda, lan ing samangke sampun pêjah babarpisan.
Orme awicantên: O, kowe anèng kono. Apa ana kabar apa-apa?
Japhet amangsuli: botên wontên punapa-punapa bandara, cêkakipun botên wontên kabar kathah. Kala wau kula ngangkat prongkalan curi wontên sangajênging lompongan gang, ing ngriku lajêng wontên soroting pêpadhang angèngingi rai kula, soroting pêpadhang ingkang pantês pinuji, kula lajêng nginjên sêla-sêlaning tembok, ananging botên wontên ingkang katingal kajawi umpuk-umpukan barang ingkang kobong utawi kukus saking ênêring ngriku kula mirêng swara rêrêmbagan, ingkang nyariyosakên bilih saupami têtiyang buda utawi sang putri punika tiwasa, tamtunipun sagêd pinanggih balung-balungipun, ingkang têtiyang wau sagêd angyêktosi. Swara sanèsipun amangsuli: bilih têtiyang buda tuwin sang putri wau sami umpêtan, lan piyambakipun angajêng-ajêng supados têtiyang wau sagêda pinanggih, prêlunipun kadosdene punapa mêsthinipun, sagêd pinêjahan kanthi alon-alon jalaran têtiyang wau purun nginggatakên sang putri, lan sampun amêjahi
Sasampunipun matur makatên ujug-ujug Japhet lajêng ngrungkêbi sampeyanipun sang putri saha munjuk makatên: Dhuh gusti pêpundhèn kula, panjênêngan mastani bilih kula punika kêndêl, ananging sajatosipun kêkêndêlan kula punika namung wontên ing papan padhang, wontên ing papan pêtêng punika, ingkang dhêmitipun sami pating kluyur, kula sajatosipun tiyang ingkang jirih. Dhuh, gusti, môngga sami bidhal dhatêng papan padhang, môngga sami pasrah jiwa raga kemawon dhatêng sang pangeran, bokmanawi sang pangeran karsa anggêsangi ing panjênêngan, dene manawi kula sadaya kêpêksa pêjah, sagêda pêjah wontên ing pêpadhang.
tiwasipun sang putri, punapa panjênêngan badhe ngrisakakên katrêsnanipun sang putri piyambak dhatêng panjênêngan. Panjênêngan kula aturi ngirid mêdal sang putri, manawi panjênênganipun sang putri tamtunipun rak botên dipun punapak-punapakakên, punapa karsa panjênêngan supados sang putri seda sangsara wontên ing ngriki.
Dhuh, sang putri, panjênêngan rak mirêng aturipun tiyang punika. Makatên aturipun Orme kanthi rêkaos wêdaling têtêmbunganipun. Aturipun Japhet wau wontên lêrêsipun tumrapipun kula sadaya, sajatosipun pêjah wontên ing pundi, tumrapipun kula sami kemawon punapa pêjahipun wontên ing panguwasanipun tiyang Abati utawi pêjah jalaran kêkirangan tuwin kalirên. Bokmanawi kemawon aluwung pêjah wontên ing panguwasanipun tiyang Abati. Dene panjênêngan sang putri, mêsthi botên dipun punapak-punapakakên, punapa panjênêngan karsa tindak, sang putri.
Dhawuh pangandikanipun sang putri kanthi panggalih gragapan: O, botên, botên, tamtunipun badhe wontên ingkang ngêmèk badan kula, inggih punika Pangeran Josua, kula aluwung pêjah rêkaos sangêt, tinimbang dipun êmèk Pangeran Josua, môngga sami ngêntosi dhawahing takdir kemawon, jalaran kados ingkang sampun kula cariyosakên ing ngajêng, tamtu lajêng badhe wontên kori ingkang kawêngakakên kangge kula sadaya, ingkang sapunika dèrèng katingal, dene manawi sasmita kula wau cidra, o, mitra kula Orme, wontên kori sanèsipun malih ingkang kenging dipun lêbêti, ing sawingkingipun kori punika salaminipun têntrêm, tiyang punika mugi kadhawuhana kesah saking ngriki saha sampun ngrêridhu dhatêng kula malih.
Dilah ingkang pungkasan wiwit badhe pêjah, kaping kalih
Salajêngipun dilahipun pêjah babarpisan, sasampunipun punika, pintên dangunipun anggèn kula wontên ing growongan sangandhaping siti wau, langkung saking tigang dintên tigang dalu, nanging lêrêsipun kula botên sagêd mastani, kala punika kula sadaya sampun botên sumêrêp malih dhatêng wontêning wanci, anggèn kula sadaya kaluwèn langkung saking mêsthinipun, kaluwènipun wau lajêng dipun salamur kaombenan toya, nanging botên wontên damêlipun. Ingkang langkung damêl rêkaos, punika dene kula
Anggèn kula sadaya nindakakên makatên punika, kuwawi ngantos kawandasa wolu jam, ananging Japhet ingkang lajêng munjuk ing sang putri, ingkang anjalari sang putri botên karsa dhahar punapa-punapa malih. Kala punika bêskuwitipun kantun satunggal iji, lajêng kaaturakên ing sang putri, bêskuwit wau inggih katampenan, nanging lajêng kaparingakên dhatêng Japhet, ingkang lajêng dipun êmplok kados pangêmploking sagawon.
Botên watawis dangu, kula sadaya kecalan Japhet, cêkakipun kula sadaya botên ngraosakên manawi piyambakipun wontên ing ngriku, lan dipun undang botên wontên wangsulanipun. Jalaran saking punika kula sadaya lajêng gadhah gagasan, bilih piyambakipun punika pancèn kesah brangkangan dhatêng panggenan sanès, prêlu sumêdya pêjah. Sarèhning kala punika kula sadaya nandhang sangsara sangêt, mila botên ngraosakên malih dhatêng kawontênanipun Japhet.
Kula kèngêtan, bilih sadèrèngipun kula sadaya anglês têrus, wontên lêlampahan anèh ingkang dhumawah ing kula sadaya, kadosdene tiyang lês ingkang badhe dumugi ing pêjah punika sakêclapan sok anggadhahi pikiran ingkang bêning. Kula sadaya lajêng sami bingar saha sami miwiti rêrêmbagan. Roderick nyariyosakên gêsangipun nalika dipun tahan ing têtiyang Fung, saha sarana swaranipun ingkang galik-galik lajêng têtêmbangan cara Arab kalih warni. Olivier kalihan sang putri sami rêrêmbagan saha gumujêng sêsarêngan, kintên kula Olivier nyobi
Ingkang kula sumêrêpi wontên ing pungkasaning urubipun rèk ingkang kula sumêt kantun piyambak, punika makatên: sang putri lênggah wontên ing sacêlakipun Olivier, tanganipun Olivier ngrangkul bangkèkanipun sang putri, mastakanipun sang putri sumêlèh ing pundhakipun Orme, rikmanipun wudhar nutupi sarira, tingalipun ingkang blalak-blalak kangge nyawang rainipun Orme ingkang kados jrangkong. Ing sisihipun anak kula jalêr ngadêg sèndhèn ing tembok, dene sawingkinging anak kula Higgs, ingkang kêtingal kados ayang-ayangan, nyobi kanthi rêkaos sangêt, nyathêti potlotan kemawon.
Kula lajêng kraos manawi tanganipun Roderick nyikêp dhatêng kula.
Salajêngipun sadaya ingkang wontên ngajêng kula punika kados mubêng, lan ubêngipun lajêng kemawon kados wontên ing mêsin ingkang agêng lan wiyar. Sasampunipun lajêng karaos mandhap-mandhap ngantos kados kêjlungup mandhap wontên ing papan ingkang pêtêng sangêt. Ingkang punika kula ngrumaosi, bilih kados makatên punika raosing pêjah.
Sarêng kula èngêt malih, kula wontên salêbêting kamar ingkang dèrèng nate kula sumêrêpi, kula gumlethak wontên ing patilêman lan jalaran saking padhanging srêngenge ingkang mêntas malêthèk, ingkang sumorot wontên ing jandhela kaca, kula sumêrêp kônca kula têtiga, inggih punika anak kula, Orme tuwin Higgs, tiga pisan inggih sami gumlethak wontên ing patilêman, nanging taksih sami tilêm.
Rencang Abati sami lumêbêt ambêkta têtêdhan awarni bangsaning sop mawi daging, têtiyang wau lajêng nyukani sopipun sawatawis dipun wadhahi ing kuwung kajêng, ingkang lajêng kula têdha kanthi gas-gasan sangêt, salajêngipun inggih lajêng anggugahi kônca-kônca sanès, sadaya inggih sami nêdha gas-gasan sangêt, sasampunipun nêdha wau lajêng sami tilêm, makatên ugi kula, saha sami mêmuji sukur ing Pangeran dene kula sadaya pinaringan gêsang.
tangi, aku kabèh saiki wis luwar saka growongan sangisoring lêmah.
Orme lajêng tangi saha nyawang dhatêng kula kêkalih.
Japhet kêtingal wontên ing ngriku, dene sang putri dipun angkat têtiyang Abati dhatêng sanès purug, inggih makatên punika ingkang kula sumêrêpi.
Ôngka 62, 16 Sapar Taun Alip 1859, 4 Agustus 1928, Taun III.
--- [1101] ---
Ing Kajawèn nomêr 61 ngêwrat gambaripun kitha Surabaya. Ing nginggil punika ugi gambar kitha Surabaya malih, nanging ingkang saperangan, saha sarwa enggal.
Gurisa mawi Urut Dêntawyanjana, Lêkasanipun Pada Lingsa, Ha-nipun Miring, Pungkasanipun Pada Lingsa, Ha-nipun Jêjêg, Sapiturutipun Makatên Ngantos Dumugi
mung ywa kasêsa / sawiji wus tunggal môngsa / sarana wor wruh ing rasa / salawase samya krêsa / sayêkti sing darbe karsa / salugune sarèh mirsa / sajati ingkang kawasa //
9. wawarahe aksa wa /Kurang satu suku kata: Wawarahe aksara wa. watakira uwong
wruh ing tawa / wasana kang sarwi sarwa //
10. lagya iki aksara la / lamun pêrlu kudu lila / labuhana aja gêla / lawas wuruk kala-kala / laku lakar mrih malela / larasên ingkang mêntala / labêtira amung mula / lalis aywa nganti ala //
11. patut mapan aksara pa / panutan wong Jawa tapa / patrap ala
12. dhadhapukan aksara dha / dhangan nora bisa padha / dharakalan kèh kang madha / dhapurira ijèh mudha / dhadhag-dhadhug wis dhinadha / dhamang tur tan tidha-tidha / dhasar wasis olah kridha / dhadhal padha kang anggodha //
13. jajah jêro aksara ja / jamake wong jaman praja / jaragan jro tyas sinêja / japanira puji-puja /
rasulollah kang daya / Yasin surat daya-daya / yasan iki ywa sulaya //
15. nyamarake aksara nya / nyawang alus marang sonya / nyatakna ywa nganti onya / nyathêt entuk gêng kawruhnya / nyadhang kabèh anyar ênya / nyamlêngira anèng donya / nyatitèkna ingkang munya / nyamati mring uwong kênya //
16. mapan mathuk aksara ma / manah manuh mrih katrima / manawa gung palimarma / manut bisa koma-koma / marêm dipun dama-dama / marang ala tan tumama / malah asih ing sasama / maedahi mung sadêrma //
17. gathuk gamblang aksara ga / gagasan ywa
ingkang uninga / ngati-ati ywa tumênga / ngalami wus bisa mênga / ngamal ingong jinurunga //
Ngajêngakên Dagangan lan Panggaotan (advertentie sarta reclame).
Sagêdipun tiyang angsal pangupajiwa punika warni-warni sangêt, wontên ingkang dados bau suku, dagang, têtanèn, kriya lan ngêdêgakên panggaotan warni-warni. Murih sagêd kacêkap gêsangipun, wajibipun namung tansah ngudi kadospundi sagêdipun majêng, margi kamajêngan wau uwohipun badhe ngindhakakên kathahing pamêdal utawi kauntungan. Sintên ingkang ngajêng-ajêng dhatêng mindhaking pamêdal, môngka kasêpênan [kasê...]
[...pênan] ing pangudi, bêbasanipun ngêntosi kambanging sela itêm.
Wontênipun panggaotan sudagaran, punika nyawisi kabêtahanipun tiyang kathah, manawi namung nyêpaki bêtahipun tiyang satunggal kalih, tamtu botên sapintêna bêbathènipun. Manawi daganganipun sarta panggaotanipun kasumêrêpan ing ngakathah, inggih kathah ingkang numbasi utawi ingkang lajêng sami dados lênggananipun. Andhap-andhaping rêrêgèn sarta saening barang botên sapintêna dayaning kamajênganipun, manawi botên kasumêrêpan sumrambahipun dhatêng ngakathah. Mirid punika, para sudagar lan ingkang angadêgakên panggaotan, prêlu sangêt kêdah tansah pados rekadaya, murih daganganipun sagêd kasumêrêpan lumêbêt dhatêng kalanganing umum. Manawi kathah ingkang sumêrêp sarta kulina dhatêng daganganipun, sagêd kathah lêlayananipun ingkang anjalari dados lan larisipun, inggih larising daganganipun punika ingkang damêl kamajênganipun.
Makatên caranipun Bale Pustaka adamêl reklame.
Sarananipun sagêd kasumêrêpan ing ngakathah punika warni-warni sangêt, inggih punika sarana nawèkakên, idêr, andhasarakên lan sapanunggilanipun. Nanging tumrapipun sudagaran agêng sarta panggaotan agêng, botên cêkap manawi namung mawi reka makatên kemawon, sabab cara ingkang makatên wau namung sagêd katindakakên ing sakukubaning wêwêngkon ngriku kemawon, nglanjakipun dhatêng sanès panggenan dèrèng ragêd nyêkapi. Môngka ingkang nama panggaotan agêng, lêlayananipun tarkadhang kalihan sanès nagari, sanès pulo utawi nglanjak dhatêng tanah mônca punapa. Sagêdipun jêmbar jajahanipun, mratah dhatêng sanès-sanès nagari, sarananipun botên sanès kajawi mawi macak wara-wara (advertentie) lan reka sanèsipun ingkang nunggil laras.
Wara-wara punika tawi dagangan, dêdamêlan sarta panggaotan sanèsipun ingkang kapacak wontên ing sêrat kabar. Manawi nglêbêtakên wara-wara dhatêng sêrat kabar punika mawi wragad, kathah sakêdhikipun gumantung dhatêng rêrêgèn ing sabên satunggil-tunggiling sêrat kabar, ingkang sampun mawi pramasthian. Dene limrahipun sêrat kabar ingkang agêng, têgêsipun kêrêp mêdalipun, kathah lênggananipun sarta wiyar sumêbaripun, rêrêgènipun wara-wara wau inggih awis, kosokwangsulipun wara-wara ingkang kapacak ing sêrat kabar ingkang alit, sakêdhik lênggananipun, awis-awis mêdalipun tuwin ciyut têbanipun, rêrêgèning wara-wara mirah kemawon. Sêrat kabar punika sumêbar dhatêng pundi-pundi, tarkadhang sagêd mêdal dhatêng tanah mônca punapa, mila wara-wara ingkang kapacak ing ngriku, inggih sagêd sumêbar dhatêng pundi-pundi, malah
tumrapipun panggaotan ingkang agêng-agêng, anggènipun macak wara-wara, botên trimah namung ing sêrat kabar satunggal kalih kemawon, ing pangangkah daganganipun sagêda saya jêmbar têbanipun.
Wara-wara punika malah botên namung tumrap kangge kabêtahanipun para dagang utawi panggaotan sanèsipun kemawon, nanging ugi dados kabêtahanipun sintên kemawon, ingkang prêlu kasumêrêpan ing umum, upaminipun: madosi waris ingkang ical, pados punggawa, ngupados padamêlan, nglairakên suka panarimahing manah, ngaturakên panuwun, nyewakakên barang lan sanès-sanèsipun. Malah ing samangke sampun wontên tiyang pados jodho sarana nglêbêtakên wara-wara.
Mirid kawruh nglêbêtakên wara-wara ingkang sêdyanipun badhe damêl majênging dagangan sarta panggaotan, miturut pamanggihipun tiyang ingkang kalêbêt mangrêtos, makatên:
Nglêbêtakên wara-wara dhatêng sêrat kabar lan sapanunggilanipun, tumrapipun bôngsa kita taksih nama kuciwa sangêt tinimbang kalihan sudagar mônca. Mênggah kuciwanipun wau, botên namung saking sakêdhikipun ingkang sampun mangrêtos kemawon, kalêbêt bab cara-caranipun damêl wara-wara, dèrèng paja-paja sampurna. Amargi botên dupèh sampun damêl wara-wara kemawon, manawi botên ambobot dhatêng agêng aliting dagangan, utawi sanajana asring damêl wara-wara, manawi botên mikantuki dhatêng prêlu lan kawontênanipun, nama namung ambucal waragad ingkang botên sakêdhik kemawon. Kados ta
ingkang makatên, ugi prêlu kêdah dipun sumêrêpi.
Kathah kemawon ingkang gadhah pangintên, dupèh sampun kathah masang wara-wara, wani ambayar waragad kathah, nêmtokakên badhe agêng pituwasipun. Pangajêng-ajêng ingkang makatên wau, manawi dèrèng paham dhatêng cara-caranipun damêl wara-wara, pancèn asring kacelik. Awit macak wara-wara punika, botên gumantung saking kathahing wêdalipun waragad, sarta kêndêl damêl wara-wara kemawon, nanging kêdah kanthi kasagêdan, kadospundi akal utawi ubat-ubêtipun supados pamasangipun wau, mikantuki dhatêng majênging daganganipun. Têtelanipun kathah kemawon damêl wara-wara ingkang ngandhar-andhar anglawèr, ngantos nêlasakên waragad pintên-pintên atus rupiyah, nanging uwohipun kawon kalihan wara-wara ingkang cêkak mêntês, nanging pandamêlipun ukara utawi modhèlipun ngangge tatanan sarta kasagêdan.
Tiyang maos sêrat kabar, ingkang dipun prêlokakên botên wara-waranipun, nanging dhatêng isinipun sarta kabaripun, saya malih dhatêng pakabaran utawi ungêl-ungêlan ingkang botên sagêd narik manah, pamaosipun dipun sêmadosi mangke-mangke, malah tarkadhang kasupèn botên kawaos. Makatên ugi tumrapipun tiyang damêl wara-wara, pêpiridanipun kêdah botên tilar rekadaya, supados têtêmbunganipun sagêd narik manah, wujudipun sagêd damêl rêsêping paningal.
Ingkang maos sêrat kabar, botên ambêtahakên [ambêtaha...]
[...kên] tiyang ngalêmbana daganganipun, sarta botên bêtah dhatêng tiyangipun ingkang damêl wara-wara, ingkang dipun prêlokakên anggènipun lêngganan sêrat kabar, badhe anjêmbarakên sêsêrêpan sarta ngindhakakên kawruhipun, dados kabêtahanipun beda kalihan tiyang ingkang nglêbêtakên wara-wara. Môngka angkahipun ingkang damêl wara-wara, supados wara-waranipun dipun waos. Sabab wara-wara ingkang botên dipun waos, saminipun ambucal arta ingkang tanpa tônja.
Margi saking ingkang makatên wau, sintên ingkang ambêtahakên masang wara-wara, kêdah sagêd pados rekadaya,
Makatên punika jalaranipun tarkadhang katarik saking warninipun, wujudipun utawi saking ukaranipun. Inggih makatên punika ingkang dados wêwadosipun, ingkang kêdah tansah dipun udi dening para tiyang ingkang ambêtahakên damêl wara-wara wontên ing sêrat kabar lan sapanunggilanipun.
Saking kasampurnanipun sarta kasagêdanipun nata wara-wara, sagêd ngawonakên dhatêng pakabaran ingkang prêlu, ingkang jalaranipun katarik saking sagêdipun damêl wara-wara kemawon. Warni-warni sangêt rekanipun damêl wara-wara, murih murugakên damêl majêngisun , kados ta: ing salêbêtipun gambar idhup, ing papan umum sanès-sanèsipun, nyêbar wara-wara lan sapanunggilanipun.
Panunggilanipun sarana ingkang kangge ngajêngakên malih, inggih punika ingkang kawastanan ing têmbung mônca reklame (reclame). Reklame punika kajêngipun botên sanès badhe: ngatingalakên, ngalêmbana utawi mamèrakên daganganipun, supados sagêd kasumêrêpan ing ngakathah. Saking warni-warninipun damêl reklame, ing ngriki namung badhe kaandharakên sawatawis, supados sakêdhik-sakêdhik sagêd anggêpok punapa ingkang dipun kajêngakên têmbung wau.
Ing sabên sêtatsiun, kamar bolah, ing pêkên, griya kumidhèn, saurutipun margi-margi, ing kitha-kitha agêng alit, asring kapasangan gambar utawi sanès-sanèsipun, ingkang mratelakakên dhatêng dagangan sarta sêsadean warni-warni, punika inggih kalêbêt reklame.
Sabên wontên pasar malêm utawi panunggilanipun, kathah para sudagar utawi kabudidayan sanès-sanèsipun, sami mitongtonakên barangipun, sêsadeanipun utawi panggaotanipun, prêlunipun supados kasumêrêpan ing ngakathah, punika inggih kalêbêt minôngka reklame.
Panyadening daganganipun dipun sudakakên, ginantungan bêbingah (letre), nyukani lêlahanan dhatêng tiyang kathah, ngwontênakên arak-arakan tuwin sanès-sanèsipun, inggih dados reklame.
Dados punapa ingkang dipun kajêngakên sarana damêl reklame wau, pandudut manah utawi pangiming-iming dhatêng tiyang kathah, supados kapengin dhatêng punapa ingkang dipun tawèkakên, ingkang wusananipun sagêd damêl majêngipun.
Sadaya tiyang tamtunipun sami ngawuningani bilih lombok punika raosipun pêdhês, munpangatipun dhatêng badan botên sapintêna, malah manawi tiyang kêkathahên nêdha lombok, padharanipun mulês, mripat ambaliyur, utawi sok ambalobok. Ing kawruh kadhoktêran, tiyang punika ingawisan nêdha lombok (pêdhês). Ananging rèhning sampun kadhung kabêkta saking kulinanipun tiyang Jawi sami nêdha lombok, inggih punika namung kangge adon-adoning bumbu olah-olahan cara Jawi, tuwin sêgêr-sêgêran nêdha sêkul (kangge sambêl), mila inggih kados wontên prêlunipun saupami bab lombok jêmprit wau kawrat ing udyana ngriki.
Ambokmanawi para maos ugi sampun asring nyumêrêpi lombok ingkang thukul ing gowok utawi tunggak-tunggakan kajêng lan kajêng growong ing rêrungkudan. Mênggah sagêdipun thukul ing panggenan ngriku punika jalaran saking dayanipun pêksi ingkang sami nêdha lombok wau, lajêng nêlèk ing ngriku, wasana thukul ngantos mêdal wohipun.
Dados sapunika sampun gênah saha têtela manawi gêsangipun lombok jêmpling punika botên tampik papan, saha gêsangipun sae sarana rinabuk ing têlèk pêksi utawi ayam. Pramila mênggahing pamanggih, manawi sangandhap papringan botên sagêd nanêmi bangsaning krowodan, prayogi katanêmana lombok alit kemawon, inggih punika: lombok jêmpling utawi jêmprit, impling, gambir tuwin malam utawi japlak.
Mênggah rekanipun nanêm makatên: miliha pasitèn ingkang botên bacêk kapaculana ngantos dhayung utawi mawug dipun kèndêlakên watawis ½ wulan, nuntên karabuk mawi rêrêsah kombong ayam utawi pêksi, botênipun talethong lêmbu utawi mahesa inggih sae, panyarubipun rabuk kêdah ingkang ngantos waradin saèstu, sasampunipun lajêng kakèndêlakên watawis ½ wulan malih, manawi papanipun radi wiyar
watawis 15 c.M. miliha ingkang saras (sae), lêting pananêm watawis ½ M. dados sampun kêkêrêpên. Prayoginipun ing môngsa kawolu (lêbaring tanêm pantun ing sabin), dados sadangunipun nahan siti paculan laminipun sawulan wau kêdah damêl papan pangipukan (papan bedhengan) rumiyin, jagèn kangge winih.
Manawi tanêman sampun umur ½ wulan ing sangandhaping wit dipun cocoh, nanging sampun ngantos adamêl pêdhoting oyodipun, yèn wontên rumputipun kêdah kadhangir, dipun aragi ngantos rêsik. Umur kintên-kintên sawulan, lombok wau sampun sêkar, têrus awoh, ngrêsiki rumputipun sangandhaping wit kêdah ajêg. Bilih ing môngsa katiga kêdah kasiram, panyiramipun ing wanci enjing utawi sontên supados botên alum. Lombok ingkang kasêbut nginggil punika manawi sampun purun awoh, botên kêndhat, dene kêndhatipun, yèn môngsa awis jawah utawi kêkathahên jawah. Pratikêl makatên punika, gêsangipun wit lombok wau sagêd ngantos umur 3 utawi 4 taun, utawi langkung. Ananging sabên ing môngsa rêndhêng rabuk wau prayogi kacolok malih, (dipun wêwahi malih), murih damêl ajêging sêgêripun wit.
Manawi sagêd makatên, têtiyang ingkang gadhah papringan punika wau sagêd pikantuk asil malih sanèsipun
kala rumiyin dados toya pangunjukan dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, nanging sarèhning sapunika toyanipun kirang sae, lajêng botên kagêm.
ing dhèk mau Sêtya sawise kêmu /Kurang satu suku kata: ing dhèk mau Sêtya sawise kêtêmu. ngrasa bangêt bungah / saiki mung kari mikir / lêstari lan têtêpe gone ngawula //
lawan sok nyut eling adhine sing katut / digawa ing brandhal / dene pêt têkan saiki / durung tau pisan-pisan olèh warta //
yèn kapetung malah wis sapuluh taun / cêkakaning citra / gone pisahan lan adhi / kêtêmua mêsthi wis dadi wong tuwa //
mêngko mupus tiwas-tiwas nganti kawus / ngrêrusak pikiran / tanpa kêndhat ngangin-angin / pawartane adhine sing ora ana //
aja tansah nguwatiri / bokmanawa nêmahi nêmu sangsara //
banjur matur nyang lurahe sêmu kuwur / lurah kaparênga / kula badhe atêtuwi / biyung kula lan kula boyongi pisan //
kula bingung saking botên tega biyung / nêdha botên nêdha / manawi sagêd anunggil / sampun tansah damêl manah
ora mathuk / awit ki sudagar / cêtha ing bab kabèh kuwi / pancèn nyata padesan lagi gegeran //
mula banjur alon-alon awèh tutur / iya iya Sêtya / aku bangêt anjurungi / mung bêcike bok iya dipikir dawa //
ora luput ing kandhamu kabèh turut / mung kowe ngrêtia / yèn sing bakal kolakoni / bêbasane kutut dikon nyundukana //
wêruhanmu mêntas ana wong kêtêmu / karo aku sambat / bab kêkêndêlaning baris / panêmpuhe ora nganggo pilih môngsa //
ngono iku mungguh saka panêmuku / bêcik sarèhêna / bèn rada têntrêm sathithik / dadi ora pisan kêparan tutuhan //
karo besuk aku sing saguh amêthuk / kowe ora usah / dadak nganggo tilak-tilik / kêcukupe kabèh aku kang kêduga //
Sêtya dhingkluk ing batine ora mathuk / mula nuli kôndha / nuwun ingkang pamrayogi / nanging kyai awrat mênggah manah kula //
têmtunipun yèn pun biyung inggih sampun / kalangkung nalôngsa / kêpisah lan anak kalih / salêbêting manahipun iba-iba //
malihipun yèn ta kula lajêng purun / têgêl anegakna / namanipun kadospundi / lan kêsupèn ing ngatasing trêsna kula //
milanipun kula kalilana sampun / prêlu badhe ngrêbat /
anglabuhi / katrêsnaning anak kang mênyang wong tuwa //
mulane mung ora liwat amanjurung / slamête ing dalan / wêkasane Sêtya nuli / rêrikatan
nuli cancut ing lakune arêp bacut / nêdya nandhingana / mênyang wong sing ambêg drêngki /
kêna ambruk dene liyane angêbyuk / nanging Jaka Sêtya / tanggon anggone nadhahi / nganti riwut mungsuhe pating karengkang //
Sêtya liwung nganti lali karo biyung / pijêr lincak-lincak / karo plak-plêk anangani / sasêlane nepang ngrampalake uwang //
parêmpêng banjur maju / anibani tangan / Sêtya lena ing pamikir / ora wêruh yèn uga uwong uligan //
Sêtya ngangsur ambêgane saya nglantur / wis
anakku priye kuwi / malah ana sing clathu: cêkêlên sisan //
wise rampung brandhal nuli mangkat mamprung / karo surak-surak / ramene anggêgirisi / nganti gawe pêdhoting ati sing maras //
Sêmar : Ayo Nala Garèng utawa Petruk, saiki padha ambanjurake anggone rêrêmbugan mungguhing bab
pancèn pitaya bangêt Ma, tandhane saking karême wong mênyang anggunging prêkutut, nganti banjur bisa nuwuhake gêndhing kang diarani prêkutut manggung, wah, la kuwi rasane lêr-lêran têmênan Ma,
mundhak ngrusakake agama. Wong sajêrone kowe rêngêng-rêngêng mau, aku bingung bangêt anggonku ngrasakake Si Rama, apa iya lagi dhikir, apa lagi pacak gulu.
Sêmar : E, bocah kiyi, anggone sêmbrana kathik ora mari-mari. Rak iya wis dadi padataning uwong, yèn wis tuwa sok banjur buyutên, kok diarani pacak gulu.
Garèng : Masa iya, ana buyutên peranganing badan liya-liyane kathik padha melu obah, kaya ta: pundhake jêngat-jêngit, dalasan bokonge bae kathik melu jalêntrak-jalêntrik, la kuwi arane rak buyutên kabêsusan, têgêsing tuwuhing buyutên mau, jalaran saka katarik dening
awit ingon-ingon prêkutut pancèn kalêbu sawijining kamuktèn gêdhe tumrap wong urip ana ing donya kene. Mara pikirên bae: sore-sore lêlungguhan karo sing wadon ana ing pandhapa, ngadhêpake meja wedangan, tekone bingsing, cangkire cupon, gulane batu, tèhe
Sêmar : Lho, lho, ana wêwatêkan têka banjur dilêbokake mênyang kamuktèn, pancène ngono iya nyata, yèn ngingu prêkutut kuwi sawijining kamuktèn sing mat bangêt tumrap bôngsa Jawa, nanging sarèhning aku lan kowe isih akèh bangêt butuhe lan sing dipikir, apa kamuktèn mangkono [mangko...]
[...no] kuwi ora bakal andadèkake kapitunaning uripe. Mara padha ngèlingana wêkase wong tuwa-tuwa kuna: aja padha angêntèkake kamuktèn, angèlingana anak putune. Kuwi karêpe rak iya dikon padha mikir butuhe utawa nganggoa kira-kira, sabab saupama ana apêse, sangsarane mau prasasat ditêmaha utawa digawe dhewe. Lah, yèn mangkono harak banjur sinêbut wong tuna ing budi. Saiki ambalèni wêwatêkaning satriya kang ôngka lima, yaiku: kudu duwe kalangênan manuk prêkutut, kuwi ora kok banjur atêgês ngingu manuk prêkutut, ananging: ngibarat sauni-unine anuju prana tur anêngsêmake.
Petruk : Lho, Ma, lagi anu kae kowe awèh piwulang, jare wong kuwi dipênging aja sok dhêmên anggugu ujar lêlamisan, apa kuwi kudu ditindakke wong sauni-unine anuju prana tur anêngsêmake. Jarene wong kang mangkono kuwi sok mêngku karêp kang ora kapenak, tandhane: pira kèhe wong-wong sing jalaran saka kèlu uni kang mêngkono kuwi, wusanane banjur padha didhigulake.
Sêmar : E, la, sêmbrana, kok banjur diwalik wolak grombyang, mungguh kandhamu kuwi iya ana bênêre, nanging bab kuwi gumantung ana wong-wongane, yèn sing duwe wêwatêkan mangkono kuwi pancèn wong ahli apus krama, têgêse têmbunge mau mung tumuju marang pamrih kang agawe cilaka utawa kasangsaraning liyan, kuwi atêgês kawasisaning dakjal lanat. Wong kang mangkono, wis pantêse kudu disingkiri nganti têlung atus pal dohe. Ananging yèn kaya karêpku, sing diarani: sauni-unine anuju prana tur anêngsêmake mau, ora mêngkono karêpe, ananging mangkene: sarêmbug-rêmbuge agawe lêganing liyan, gawe pêpadhang, gawe kaslamêtan lan mung dumunung pitutur utawa pikiran utama. Dadi karêpku sing bisa nuju prana tur nêngsêmake mau, ana patilasane bêcik lan slamêt.
Garèng : Hêm, kok iya angèl manèh. Barêng tak gagas-gagas têka andadèkake kodhênging pikirku, dene kok ora ana lêlakon bêcik kang ditindakake sarana kêpenake, kabèh-kabèh mêksa nganti kangelan, anggonku anggagas mêngkono kuwi, wiwit aku dilairake saka guwa garbane si biyung, nganti bisa ambrangkang, nganti bisa mlaku, nganti bisa jêlumpêt, nganti di-Islamake, nganti dirabèkake, nganti duwe anak siji, duwe anak loro, duwe anak tê ...
Sêmar : Wiyah, kok banjur gawe pêrslah tumitahe ana ing donya. Lah yèn panggawe bêcik kuwi mula wiwit kuna-makuna pancèn rêkasa lan angèl dilakoni dening wong lumrah. Upama gampanga nèh ora ana: kitab Koran, Injil utawi Torèt, apa manèh ora ana buku Wulangrèh utawi buku Wèt, awit uwong-uwonge mêsthi padha apik bêbudène kabèh. Ananging lumrahe, sing akèh-akèh mêsthi kêlimput marang panggodhaning donya. Kaanan sing gumêlar iki tumrap wong kang waskitha dadi tuladha, nanging tumrap aku lan kowe wong cobolo, dadi pangôngsa-ôngsa, [pangông...]
[...sa-ôngsa,] kang banjur nuwuhake rêmbug utawa gunêm lêlamisan mau, manising gunême saka anggone arêp anyukur gundhuling liyan, mula wong urip kuwi saolèh-olèh kudu sing ahli nênitèni, supaya kasinungan
ingkang ngêmot tiyang mandhap kaji sampun dugi ing Tanjung Priuk ambêkta tiyang 850, ing Jedah taksih wontên baita 3 malih. Kapal-kapal ingkang saking Jedah sami dipun lêbêtakên karantinê ing Sabang, amargi ing Jedah tuwuh sêsakit tipus tuwin bèri-bèri. Ing salêbêtipun wontên ing margi kalih dasa dintên wontên tiyang ingkang ngajal 50, jalaran sakit utawi sêpuh. Ing salêbêtipun wontên kapal, ingkang numpak sami angsal panggenan sakeca tuwin sagêd angsal têdha tuwin toya punapadene sanès-sanèsipun kanthi gampil.
Tuwan Surya Atmaja, lulus kandhidhat iksamên bagiyan kalih ing pamulangan luhur pangadilan.
Radèn Suwarsa, asistèn wadana ing Losari, ingkang rumiyinipun jaksa sing Têgal kasêrêg ing prakawis jalaran nalika pasrah-pasrahan padamêlan dhatêng jaksa enggal, kasumêrêpan wontên kisruhan arta f 1000.- ingkang katindakakên wiwit taun 1925 dumugi 1928.
kadurjanan gadhahanipun tiyang ing kampung Pamujudan, Cirêbon.
Kabudidayan Malabar-hoeve ing Pangalengan, Priyangan, sampun dipun tumbas ing bôngsa Jêpan kangge nindakakên kabudidayan ulêr sutra. Ing ngriku wontên têtuwuhan bangsaning murbèi godhongipun alit-alit, inggih punika ingkang dados têdhaning ulêr, dipun cangkoki saha dipun lakèkakên kalihan murbèi ingkang godhongipun wiyar-wiyar, asli saking Jêpan. Lare-lare êstri Sundha dipun wulang dhatêng padamêlan punika, manawi kasêmbadan tamtu badhe dados kabudidayan agêng.
Ing bab kadurjanan ing Sêmarang, sapunika rêsèrse sampun wêwah angsal katrangan malih, cacah kadurjanan wolung panggenan, sami ing griyanipun bôngsa Eropah, sarana pangrisak, ingkang nindakakên Hasan sakancanipun, tuwin Hasan ugi ngakêni prakawis kadurjanan-kadurjanan ing Medhan punapadene Surakarta, kathah barang-barang ingkang kêcêpêng.
Ing bab wangsulipun tiyang minggah haji saking Mêkah, punika sadumuginipun ing Tanjung Priuk kathah ingkang dipun papagakên ing sèh-sèh dipun papanakên ing pasipêngan ingkang botên prayogi, tur wragad langkung awis tinimbang sipêng wontên ing hotèl. Patraping sèh wau ugi kagolong bangsane ngapusi, awit punapa cariyosipun ingkang damêl sênêngipun tiyang ingkang dipun papag, sadaya botên nyata.
Badhe pandamêling gêdhong guprênur ing Surabaya sampun karancang waragadipun f 790.000, saha rancangan wau sampun dipun aturakên dhatêng Batawi, nanging dhirèktur B.O.W. mrayogèkakên supados kasuda, langkungipun saking f 700.000 sampun kathah-kathah.
Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, putri dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, badhe ngêdali bêksa srimpi wontên ing gupêrnuran Surakarta.
Benjing wulan Agustus ing Ngayogya saèstu badhe dipun wontênakên kantor urusan panggaotan ambabar lan damêl sinjang, saking panyuwuning ngakathah dhatêng pamarentah, kantor wau supados dipun êdêgakên wontên plataraning tangsi sisih kidul kilèn, salèr kantor bang.
Kasêbut ing sêrat kêkancingan saking paduka tuwan gupêrnur ing Ngayogya, samôngsa Radèn Dwijasewaya kèndêl saking anggèning dados warga Rad Kawula sarta dados gêdhêlêgirdhên, môngka dèrèng kaangkat malih, punika sadèrèngipun angsal padamêlan, angsal kamirahan arta paring dalêm Kangjêng Sultan, sabên wulan f 50.-.
Pabrik gêndhis ing Bêdhawung, Bôndawasa, mêntas ambikak poliklinik, kathah para agêng ingkang rawuh anjênêngi pambikakipun.
Sarèhring griya sewan gêmintê ing Bandhung sampun mèh kêbak dipun ênggèni ing tiyang, mila gêmintê badhe ngadani damêl griya malih, sagêd ugi rampung ing salêbêtipun taun 1929.
Ingkang Sinuhun ing Surakarta têdhak dhatêng tanah wetan, nitih sêpur sênèl sadumuginipun
Muhamadiyah golongan pangajaran ing Batawi, mêntas adamêl parêpatan kalihan para têtiyang sêpuhing murid wontên ing Kramat, ngrêmbag prakawis wulangan tuwin bab panggulawênthah, ing ngriku ugi ngrêmbag bab ancas badhe ngêdêgakên pamulangan Mulo, kintên-kintên sagêd kalampahan wontên ing taun 1930. Para tamu ugi dipun acarani mriksani kawontênaning sêkolahan tuwin griya pamondhokan.
Golonganing bôngsa pangajaran sawatawis ing Batawi, gadhah sêdya ngawontênakên Taman Pustaka, manggèn wontên ing Indonesische Clubgebouw ing Kramat. Mistêr Sunarya tuwin Tuwan Saerun ugi tumut ambiyantu. Ing sapunika sampun sagêd anglêmpakakên arta f 400.- kajawi punika ugi wontên ingkang badhe paring kadarman buku. Ing wiwitan sampun sagêd ngawontênakên buku 300 iji, ingkang kathah buku-buku prakawis ekonomi.
Tuwan L.A.J. de Haas amtênar topograp ing Malang, mêntas kapriksa ing rad pan yustisi ing Surabaya, kadakwa natoni tiyang, karampunganipun kaukum dêndha f 50.- piyambakipun dèrèng narimah, lajêng apèl dhatêng pangadilan luhur, wusana tampi
Kêndhal, dipun tindakakên prakawisipun ing bab arta. Ingkang dados wigatosipun ingkang prêlu, botên prakawis arta, nanging bab wontêning tindakipun salingkuh.
Pambantu Kajawèn ing Tumpang martosakên, kala ing tanggal 14-7'28 ing Tumpang katawis wontên jawah awu nanging botên sapintêna, kakintên saking rêdi Sêmèru. Mila kathah têtiyang sami watuk, dene ing tanggal 19-7'28 jawah toya sawatawis.
Wiwit tanggal 1-7'28 ing Tumpang sampun botên wontên kontroliripun, dene ing Malang wiwit titi môngsa punika sampun miwiti tumindakipun ewah-ewahan priyantun. Inggih punika ing Malang wontên residhèn 1 asistèn residhèn B.B. kalih saha A.R. van Politie satunggal.
Ada-ada bab badhe wêdalipun kalawarti Jangêt, ingkang dipun
gadhah sêdya badhe sade andhil, nanging sarèhning prêlu badhe gadhah pangêcapan piyambak, bab wau kasandèkakên, saha badhe tumbas pangêcap anggêntosi pangêcapan asli gadhahanipun pakêmpalan P.K.I. ing Surakarta, ingkang sapunika dados gadhahanipun Kaji Anwar ing Ngayogya, pambayaripun sarana nicil, saha katanggêl dening Mistêr Suyudi tuwin dhoktêr Sukiman. Bilih kasêmbadan, dhoktêr Sukiman tuwin Tuwan Rujita katêtêpakên dados dhirèktur, Mistêr Suyudi up redhaktur, tuwin Tuwan Tejasumarta pêr Anwur dhêlêk redhaktur.
Sarêng guru-guru dhusun ing kasultanan Ngayogya angsal indhakan balônja, para juru sêrat pangrèh praja ugi sami gadhah usul nyuwun indhakan balônja, nanging kados badhe botên sagêd kalampahan, awit golongan juru sêrat
sinau dhatêng pamulangan luhur dhoktêr kewan ing Utrecht.
Ing Gorontalo punika kathah rêdi-rêdinipun ingkang manglung sagantên, mila pinanggihipun wontên ing sawangan sagêd adamêl sêngsêm, kados pêpindhaning rêdi angilo ing paesan.
Botên watawis dangu wontên rencang-rencang dhatêng malih, ambêkta têtêdhan ingkang langkung eca tinimbang sop, têtiyang wau ngirid satunggaling dhoktêr. Kula sadaya lajêng pitakèn warni-warni, nanging botên dipun wangsuli. Bokmanawi tiyang wau tampi prentah botên kenging wicantên punapa-punapa, makatên ugi têtiyang wau ambêkta toya kangge rêrêsik, utawi waja balebekan, ingkang dening têtiyang Abati dipun pigunakakên kangge pangilon, wontên ing pangilon ngriku kula sagêd aningali warni kula sadaya ingkang anggêgilani saha kêmpong, rai kula sadaya wau kêtingal dados tandhaning tiyang mêntas luwar saking bêbaya kalirên.
Ananging sanadyan têtiyang Abati ingkang anjagi kula sadaya punika botên cariyos punapa-punapa, ewadene jalaran saking solah-tingkahipun, sagêd katingal bilih kula sadaya wontên salêbêting bêbaya agêng. Têtiyang wau anggènipun ningali dhatêng kula kadosdene kucing ningali tikus, samôngsa mêdal lajêng dipun tubruk, kajawi punika, Roderick ingkang pamirêngipun landhêp, mirêng wicantênaning têtiyang Ababti kêkalih pating klêsik wontên ing jawi, mênggah wicantênanipun wau makatên:
Kapan rampunge panjagaku kabèh marang asu-asu buda iki. Ingkang dipun takèni mangsuli: Saikine durung ana karampunganing
panjêlihipun rakyat Abati makatên: Kaparingna têtiyang buda punika, anggèn kula sadaya ngêntosi sampun sayah. Têtiyang wau wêkasanipun dipun usir ing para prajurit.
Kula sadaya lajêng sami rêrêmbagan, lan karampunganing rêmbag wau kula botên sagêd punapa-punapa. Kula sadaya botên anggadhahi mitra satunggal-satunggala, kajawi sang putri, dene sang putri wau kêtingalipun inggih dipun lawan botên beda kula sadaya. Ingkang punika sang putri inggih lajêng botên sagêd pasrawungan kalihan kula sadaya, kula sadaya botên sagêd nyumêrêpi, kadospundi ing têmbe badhe karampunganipun, lan botên gadhah pangajêng-ajêng babarpisan sagêdipun linuwaran saking bêbaya punika.
Higgs wicantên sêmu ngênês: Wah iki ora gawe sênêng, malah luwih susah, saupama aku kabèh iki padha matia ana growongan sangisoring lêmah, kuwi rak luwih bêcik tinimbang dipatèni dening rêrêgêding wong Abati.
Iya. Makatên wicantênipun Olivier angangluhakên sang putri. Anane si kewan-kewan kang anjijèni kae nguripi aku kabèh, prêlune arêp ngukum pati aku kabèh, jalaran dianggêp kaya wong-wong laku cidra.
Kula awicantên: Padha rungokna mitra-mitraku, ing kene aku isih simpên apa-apa yèn ana kêpèpète,
mungguh wêlingku saiki mangkene, samôngsa ing têmbe kowe sumurup, yèn kowe bakal dikaniaya utawa sarana liya-liyane manèh, kowe banjur enggal nguntala pil mau bae, kaya dene kang arêp tak niyatake iki, prêlune bisaa luwar saka
tanpa banyu, lan kewan-kewan kae ora bakal nguwèhana banyu mênyang aku kabèh, ewadene ya bèn pile tak sêrote bae. Hêm, saupama isih ana bêgja sing nêkani, lan saupama isih ana kabêgjan sapisan êngkas kang tumiba ing awakku kabèh.
Sampun langkung tigang dintên, ewadene pangajêng-ajêngipun Higgs wau botên kalêksanan, malah kosokwangsulipun, kabêgjanipun nyingkiri dhatêng kula sadaya. Kula sadaya angsal têtêdhan eca saha migunani, ingkang anjalari kêkiyatan saha kasarasan kula sadaya punika enggal wangsul, botên kadosdene pangintên-intên kula.
Ewadene gagasan kula, kula sadaya botên gadhah pamanahan manawi badhe sami pêjah. Pamanahan ingkang makatên punika tuwuhipun bokmanawi jalaran saking kathah lêlampahan-lêlampahan, ingkang sampun sami linampahan kula sadaya wau, cêkakipun kula sadaya sami nêdha kanthi sêsakecanipun, angasokakên badan wontên papan ing nglêbêt ngriku tuwin nindakakên punapa kemawon, prêlunipun supados enggal angwangsulakên kêkiyatan, ingkang prêlu sangêt kangge kula sadaya wau. Namung Olivier Orme kêtingal susah sangêt, awit piyambakipun tansah ngraosakên dhatêng kawontênanipun [ka...]
[...wontênanipun] sang putri, lan tansah inggih kèndêl angraosakên sang putri, kosokwangsulipun anak kula, kêtingalipun ayêm piyambak, sampun pintên-pintên taun piyambakipun tansah amêng-amêngan nyawa, dados kawontênan ingkang kados makatên punika inggih botên adamêl aliting manahipun.
Wicantênipun Roderick asêmu bingah: Sadaya-sadaya wau wêkasanipun badhe sae, bokmanawi sang putri piyambak ingkang badhe ngêdalakên kula sadaya saking baya pakèwêd punika, sang putri punika bantêr, manawi dipun cêpêng ing Pangeran Josua tamtu badhe sagêd dipun kipatakên, bokmanawi kemawon
têtiyang Fung tamtu badhe dhatêng. Awit mênggahing lêlampahanipun têtiyang Fung rak dèrèng rampung, punika mêsthi badhe wangsul mriki, pangajêng-ajêng kula, mugi têtiyang Fung wau sampun ngantos ambêkta bojo kula, ananging kula sadaya samangke harak dèrèng pêjah, angsal têdha ingkang eca-eca tuwin ngasokakên badan kanthi sêsakecanipun saking growongan sangandhaping siti punika.
Enjingipun dhawahing dintên ingkang ngrampungi badan kula sadaya.
Nalikanipun kula sadaya sawêg kemawon rampung anggènipun sami sarapan, ujug-ujug korinipun dipun wêngakakên, saha wontên prajurit sawatawis ingkang lumêbêt ing ngriku, sami amangangge kados sacaraning abdinipun Pangeran Josua, para prajurit wau dipun pandhegani satunggiling upsir, ingkang lajêng suka prentah supados kula sadaya ngêtutakên dhatêng piyambakipun.
Orme apitakèn: Kula sadaya badhe kairid dhatêng pundi.
Upsir wau mangsuli kanthi kasar makatên: Prêlune diirid ajêng kon ngrungokake karampunganing rade sang putri, prakara anggèn sampeyan êmpun mêjahi ing para kawulane sawatawis.
Higgs wicantên: Yèn ngono ya kêbênêran, yèn sing dadi pangarsane pangadilan sang putri piyambak, kêna tak pasthèkake yèn aku kabèh
mêsthèkake mangkono, kaanane saiki iki nyalênèh bangêt, lan pikirane wong wadon iku sok molah-malih.
Adams. Makatên wicantênipun Higgs sarana nyorotakên bêlinging kaca mripat dhatêng kula, yèn kowe duwe ratu kang kaya ngono, kowe mêsthi dadi mungsuhku, panggalihane sang putri ora bakal molah-malih, gagasanmu kang kaya mangkono iku, kêna tak arani pangina gêdhe, aja nganti Orme krungu kang kaya mangkono kuwi, apa kowe lali yèn sang putri iku kasmaran bangêt marang si Orme.
Kula amangsuli: Ora, ananging aku uga sumurup yèn Pangeran Josua iku kasmaran bangêt marang sang putri, lan saiki sang putri dadi tawanane Pangeran Josua.
Wontên ing nglêbêt papan tahanan kula sadaya dipun jèjèr-jèjèr saha kakêpung prajurit rangkêp, kadosdene gagasan kula sadaya, prêlunipun sampun ngantos minggat, ananging botên watawis dangu malih kula sadaya lajêng sami mangrêtos, bilih pajagèn ingkang makatên wau prêlunipun kangge anjagi supados kula sadaya sampun ngantos karangsang saha dipun picis ing rakyat Abati. Samargi-margi saking papan kula tahanan ngantos dumugining papan pangadilan, inggih punika papan gêgêntosing karaton ingkang sampun kêbêsmi, kathah tiyang sami rubung-rubung sêmu ngontog, sami ajêlih-jêlih nêdha êrah kula sadaya, malah têtiyang èstri ingkang panganggenipun pèni-pèni tuwin lare-lare sami ngidoni dhatêng kula sadaya, rainipun sami kêtingal mangar-mangar jalaran saking nêpsunipun.
Kula sadaya lajêng dumugi ing pangadilan, ing ngriku para pangagênging agami sawêg sami mriksa prakawis-prakawis piawon. Kula sadaya lajêng kairid langkung sangajênging para luhur tuwin para prajurit, ingkang salêbêtipun kula sadaya sawêg langkung wau sami amêmoyok, saha lajêng dumugi papaning pangadilan, ingkang kala punika sampun kêbak têtiyang ningali, lampah kula sadaya sami ngênêr dhatêng têngah, ing ngriku dipun sadhiyani panggenaning pasakitan tuwin adpokatipun, dene ing sawingking ngriku mèpèt tembok, palênggahaning juru pangadilan.
Ingkang lênggah ing parêpatan ngriku wontên warga gangsal malah satunggaling warga wau Pangeran Josua, dene ingkang lênggah ing têngah-têngah minôngka pangarsaning pangadilan, sang putri, kala punika mangagêm pangagêman kaprabon, tuwin wadananipun dipun kudhungi.
maos kados sampun sagêd manggalih piyambak, manawi pinuju amriksani kawontênanipun sawangan ingkang nêngsêmakên, asring andadosakên kayungyunaning panggalih. Ing nginggil punika gambaripun talaga ing Coba, tanah Batak, ingkang pinggiripun kêbak sawangan adi.
O, Awrat Sangêt Mênggah Sêsanggèning Tiyang Nêtêpi Wajib
Yèn tiyang sampun mêngkoni anak bojo utawi bale griya, limrahipun kawastanan sampun gadhah wajib, nanging botên ngêmungakên punika kemawon ingkang nama tiyang sampun gadhah wajib. Sanajana taksih lêgan dumugi lare pisan, manawi sampun gadhah pandamêl utawi panindak ingkang mêsthi kêdah katindakakên sabên wêktu ingkang katamtokakên, punika inggih nama sampun gadhah wajib. Ananging ing andharan ngriki namung nyariyosakên tumraping tiyang ingkang sampun mikir mênggah katêntrêmaning mêngkoni anak semah utawi bale griya tuwin sapanunggilanipun, murih sagêda dados pêpèngêting manah sawatawis, tumrap para ingkang sami nindakakên kuwajibanipun sadaya prakawis ingkang kêdah dipun sanggêmi.
Ngêcèt sarana ôndha kados nginggil, punika nyamari.
Ing sawênèhipun tiyang manawi ningali kuli nglabur pipaning pabrik gêndhis, krêtêg-krêtêg ban sêpur ingkang inggil, utawi mênara tuwin sapanunggilanipun, ing manah amasthi gadhah raos ênir-ênir, awit tumut nguwatosakên ambokbilih tukang labur wau dhawah saking ngriku, utawi nyamarakên pêdhoting tampar ingkang kangge nêncang bangkekanipun, jalaran saking inggiling barang ingkang dipun labur. Ing batos amastani bilih padamêlan punika sasat botên ilok katindakakên dening tiyang, malah sawênèh ngantos kawêdal wicantênipun makatên: dhuh Gusti nyuwun ngapura, kok mêmêlas têmên kowe sadulur tukang nglabur, anggonmu golèk sêga sapiring minôngka isining wêtêng têka nganti korewangi nancang bangkekan, munggah mènèk samono dhuwure, kathik anggawa piranti kanggo ngêcakake gawene, adhuh, saiba susahe anak bojomu, saupama kowe nganti tiba saka kono bakal dadi apa, tur ambokmanawa balanjamu ora nyumbuti, ah têka ngêrês bangêt atiku.
Mênggah ngêrêsing manah ingkang makatên wau pancèn botên anèh, tumrap ingkang botên kulina nyipati punapa malih nindakakên. Ananging mênggah salêrêsipun: tiyang ingkang kawawa ngantos gadhah kuwanèn angêcakakên padamêlan ingkang angêmar-êmari manah, upaminipun kados kasêbut nginggil, punika nama pilihan, tandhanipun botên sok tiyang kaconggah mêrdamêl ingkang makatên wau, kajawi ingkang sampun kulina nyipati utawi nindakakên, [nindaka...]
[...kên,] samantên wau namung kaanggêp padamêlan limrah.
Punapadene langkung utami malih tumraping tiyang ingkang kêdah nêtêpi kuwajibanipun, kala angêcakakên damêl mawi gadhah katekadan utawi pêpunton: murih sagêda kacêkap punapa bêtahipun, jalaran ngagêsang punika masthi kêdah nyambut damêl, sanadyana ingkang samantên punika kalêbêt awrat-awrating tiyang kajibah ngupadosakên napakahnapkah. ing anak bojo murih sagêda têntrêm ing gêsangipun, tur ingkang makatên wau botên prabeda kalihan tiyang ingkang nyambut damêl lêlayaran ing sagantên utawi para prajurit ingkang nuju wontên samadyaning paprangan, tuwin sapanunggilanipun. Punapa malih juru nglampahakên motor mabur ing awang-awang.
Pramila ingkang makatên punika nama awrat-awrating nêtêpi wajib. Tiyang ingkang nêtêpi wajib sampun asring pinanggih ing ungêl-ungêlan Jawi makatên: nora mamang ing kêtêl rungkud guwa gothaka yêkti sinasak, macan galak banthèng
ingkang nêtêpi wajib kanthi eklasing batos, jêr sampun samêsthinipun mênggahing tiyang ing Jawi punika kêdah nêtêpi punapa ingkang dados sêsanggêmanipun, watonipun anggêr tumindak ing margi ingkang lêrês, tanpa nyalèwèng utawi sêmang-sêmang, tur kanthi pangatos-atos. Para sagêd sampun nyêbutakên bilih tiyang pêjah, manawi pêjahipun jalaran saking anggènipun ngêcakakên padamêlan ingkang sampun kuwajibanipun, punika nama pêjah sae.
Kados andharan ing nginggil punika nama sampun limrah wontênipun wiwit saking pêpangkataning kuli dumuginipun pangkat luhur pisan, ing ngandhap punika wontên malih cariyos ingkang kenging kangge têpapalupi tumrap tiyang ingkang nêtêpi kawajiban saha sêsanggêmanipun, tur mungguh saèstu minôngka kadosdene pola:
Lêlampahanipun Prabu Usinara, kalihan pêksi Nara ingkang nêdya nyuwun pangayoman ing sang prabu. Kawajibaning ratu ingkang minulya piyambak punika kaparêng angayomi sadhengah ingkang sami wontên ing dalêm wêwêngkoning kaprabonipun. Kacariyos wontên dewa kêkalih, Sang Hyang Endra kalihan Bathara Agni, karsa anyobi sêtyanipun Sang Prabu Usinara dhatêng kuwajibanipun, Sang Hyang Endra mancala warni pêksi alap-alap, dene Bathara Agni dados pêksi dara, sasampunipun sami santun warni, alap-alap ambujêng dara, mila dara lajêng ngupaya pangayoman dhawah ing pangkonipun sang prabu. Alap-alap umarêk sarwi matur manawi pêksi dara punika sampun pinasthi dados jarahanipun, sang prabu botên marêngakên amargi awêwaton pasêksèn, dene dara wau nyuwun pangayomanipun ratu ingkang amêngku ing praja wau, kacariyos pun ala-alap umatur pratela manawi kecalan têdhanipun, punika ugi kawajibaning ratu kêdah angayomi kawulanipun ingkang badhe pêjah kaluwèn, sang prabu botên karsa angêculakên dara saking pangayomanipun, pramila dhawuh badhe nglintoni têtêdhan sanèsipun, ananging kaparingan punapa kemawon botên narimah. Wasana alap-alap ugi purun nampèni [nampè...]
[...ni] manawi kaparingan lintu daging sariranipun sang prabu ingkang bobotipun sami kalihan wawrating dara, sang prabu marêngakên, mila lajêng ngiris sariranipun kadèkèk ing traju kasisihan pêksi dara, ananging taksih anjomplang awrat daranipun, ngantos marambah kairisakên malih, nanging mêksa awrat daranipun, ngantos saliranipun têlas dagingipun, sadaya kadèkèk ing traju. Sanalika wau dewa kêkalih lajêng sami ngejawantah. Sarta paring nugraha dhatêng sang prabu, dene sang prabu kadugi nglilahakên sariranipun piyambak kangge lintunipun titah ingkang nyuwun pangayoman ing panjênênganipun (pêthikan saking Mahabarata).
Minôngka panutuping karangan punika, sasampuning maos cariyos ing nginggil raosing ciptanipun ingkang damêl gubahan: O, awrat sangêt mênggah sêsanggêmanipun tiyang ingkang mulus manahipun nêdya nêtêpi wajib, nanging ing bab punika kanggening kula, inggih nêtêpakên kamungguhan kanggening ngagêsang. Pramila mênggahing panyuraosipun para ingkang sami karsa anggatosakên môngsa-borong, wontên kakiranganipun mugi sampun kirang ing pamêngku.
Sampun kathah para sêpuh ingkang sok angojahakên, nalika taksih sugêngipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita pujôngga agêng ing Surakarta nate ngêndika kados uran-uran ing ngandhap
têmênipun wong pintêr akèh satuhu / nora kurang-kurang / kana-kene amênuhi / mung cacade tan duwe pulung pujôngga //
kutha agung kutha alit datan kantun / jroning desa-desa / wong pintêr blasah ngêrobi / wasisira wus tan pae lan pujôngga //
emanipun yèn ngikêt ukara amung / rada pinarkosa / anggêr olèh tiba dhongdhing / nora mikir urute ingkang carita //
manisipun wong ngikêt ukara iku / nadyan rada wadhag / anggêr urut kang rinakit / nora parlu purwakanthi dèn pilala //
sukur-sukur purwakanthine kang mathuk / iku kang prayoga / karya
kang maca durung bangkit / ewuhaya dene masih tidha-tidha //
wosing rêmbug yèn tan nalar kang tinurut / luwung nora maca / sayêkti tan dadi pikir / tiwas buwang môngsa larang tanpa karya //
emanên si kaki pêngung / ngungkat-ungkat nalar / lare alit dèn pamèri / tiwas-tiwas mung gawe bingunging nalar //
ngrasa tuwuk sadèrèngnya praptèng pucuk / luwung ngombe wedang / wedang bubuk gula pasir / pacitane kang mathuk roti martega //
sukur-sukur utamane nganggo susu / kang durung camboran / rasane tur lêgi gurih / pan mangkono kang aran antuk wirama //
pasthi mathuk kadya kêthuk kang thinuthuk / thukuling wirama / kêthuk papat kênong siji / kênong catur gôngsa gêng tinatap sigra //
kongsi dadi / bakal bubrah kaum mudha kang kapradhah //
dipun emut aja mung anggêre ngidung / tiwas gawe wirang / wirang apa dèn golèki / ngelingana yèn satriya tanah Jawa //
yêkti bêsus ngikêt ukara kang patut / ing sêkar macapat / gêndhing agêng wus tan kari / praptèng pada tinampenan ing pradôngga //
yèn wus mathuk kang mangkono dadya turut / kanggo mulang putra / tinurut atur prayogi / ingkang aran wus lêbda ngikêt ukara //
nora saru dèn rungokkekarungokake. karungu / nadyan liyan bôngsa / wus pasthi padha ngarani / têmbang Jawa dhasar pantês pinilala //
Uran-uran ing nginggil punika mugi sampun kagalih punapa-punapa, awit namung kangge nglêlantih anggèn kula sinau ngikêt têmbang, amila manawi wontên kauning ukara, namung nyuwun pangaksama dhatêng para maos.
Radèn Mas Adipati Cakrawardaya, Bupati Cilacap ingkang sampun pènsiun, seda. Layon kasarèkakên wontên ing Cilacap. Bidhaling layon saking kabupatèn, kathah para luhur ingkang sami nglayat.
Suwargi ingkang bupati wau anggènipun ngasta pakaryan praja sampun 46 taun, kapetang Bupati Cilacap ingkang jumênêng kaping sakawan, saha sampun angsal bintang êmas agêng, songsong jêne,
ingkang migunani kangge nyarasakên sawarnining sêsakit. Sadaya jampi wau sagolongan agêng kathah ingkang ngêmu wisa, utawi ingkang abên-abênanipun pancèn saking wisa, upaminipun kininê ingkang dados jampinipun malariyah, punika sajatosipun wisaning kinah, ingkang dayanipun ambêbayani sangêt, manawi ngantos kaladuk saking takêranipun, sagêd damêl tiwasipun ingkang nêdha. Makatên ugi tumrap sawatawis jampi sanès-sanèsipun, kathah ingkang pinangkanipun saking wisa utawi barang ingkang ambêbayani. Mila manawi dhoktêr ngusadani sêsakit utawi jampi-jampi ingkang pinangkanipun saking panti usada (apotik) panganggenipun mawi tinakêr sapintên mêsthinipun sarta ingkang kêdah dipun èstokakên dhatêng sadaya tiyang.
Kajawi jampi racikan kados ingkang kula andharakên ing nginggil wau, wontên malih jampi ingkang dumados saking kuwasaning kodrat, inggih punika soroting surya. Usada punika limrah kemawon, sanès barang ingkang awis rêrêgènipun sarta angèl pikantukipun, ewadene dayanipun agêng sangêt dhatêng kasaraning badan, kêkiyatanipun nyarambahi dhatêng ingkang sampun kataman ing sêsakit, utawi kangge kasarasaning badan supados sampun ngantos katrajang ing sêsakit.
Mênggah dayanipun surya kalihan kasarasan, têtelanipun sagêd katitik saking kawontênanipun tanêm tuwuh sarta sato kewan, ingkang sami botên angsal soroting surya ingkang nyêkapi. Têtuwuhan ingkang thukul ing papan ingkang botên kasorotan surya, tuwuhipun tamtu manglung nalosor dhatêng papan ingkang wontên sorotipun. [so...]
[...rotipun.] Ing sangandhapipun kêkajêngan agêng botên wontên thukulanipun rumput utawi sanèsipun, sanajana katanêman punapa kemawon tuwuhipun tamtu botên sagêd subur, mênggah ingkang dados jalaranipun ing papan wau ayom, soroting surya kirang nyêkapi kangge gêsangipun têtuwuhan ingkang badhe thukul ing ngriku. Beda kalihan têtuwuhan ingkang gêsang ing papan bêntèran, ingkang sabên dintênipun gampil angsalipun pêpadhang ingkang nyêkapi, tuwuhipun sagêd subur andêmênakakên, ewadene manawi lajêng kapindhah dhatêng papan ingkang pêtêng botên nate angsal soroting surya, wujudipun malih dados jêne, dene gêsangipun botên sagêd lêma kados suwaunipun. Makatên ugi kewan-kewan ingkang pangupakaranipun rêkaos angsalipun pêpadhanging surya, wusananipun dados kewan ingkang gêringên sarta gampil kacandhak ing sêsakit.
Mênggah yêktosipun, soroting surya punika dayanipun agêng sangêt dhatêng indhaking agêngipun badan, saya ingangingkang. tumrap dhatêng lare-lare utawi neneman, botên beda kados ingkang andayani dhatêng tanêm tuwuh. Kajawi punika, ugi sagêd damêl pêjahipun kruma-kruma ingkang dados wêwinihing sêsakit, asring kemawon dipun wontênakên panitipriksa dening para sarjana kasarasan, tumrap tiyang sakit ingkang wontên ing pantiraga,pantiroga. ingkang manggèn ing kamar ing blak-bêlakan, inggih punika ingkang gampil pikantukipun padhang soroting surya, langkung enggal sarasipun tinimbang ingkang manggèn ing sawênèhing kamar, ingkang jandhela sarta lawangipun tinutup kemawon.
Tiyang ingkang gadhah sakit cêkèk utawi watuk garing, inggih punika satunggiling sêsakit ingkang angèl sangêt jampenanipun, prayogi sangêt manawi angsal soroting surya ingkang nyêkapi. Mila manawi miturut pitêdahipun dhoktêr, tiyang ingkang sakit cêkèk, yèn siyang kêdah kapapanakên ing sajawining griya, kadamêlakên papan pangisisan sangandhapipun kêkajêngan ingkang ayom, mênggah pamrihipun supados angsal pêpadhang soroting surya ingkang nyêkapi. Wosipun kathah sangêt sêsakit ingkang mayaripun utawi sagêdipun saras, prêlu angsal piotulungan saking soroting surya.
Surya punika gadhah daya bêntèr lan pêpadhang, makatên ugi gadhah daya ginaib ingatasing donya punika lan sagèd damêl gêsangipun sadaya titahing Pangeran. Kawruh ingkang makatên punika botên namung mirid saking kawruh kasarasan, ingkang umumipun dipun angge ing wêkdal samangke kemawon, malah ing dalêm jagading Kajawèn kita, ugi wontên wêwêdharaning pitêdah ingkang larasipun angêplêki kalihan wêwarah kawruh kadhoktêran. Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara Ingkang kaping 4 mêdhar wêwarah tumrap dayanipun surya lan sadaya planit ingkang sami ambabar sorot, kawrat wontên ing buku sêkar-sêkaran gerongipun gêndhing
mênggah suraosipun ungêl-ungêlan wau, para maos tamtunipun botên kêkilapan, [kêkila...]
[...pan,] inggih punika surya, rêmbulan, andaru sarta lintang-lintang punika sami madhangi jagad punika, sarta damêl gêsangipun sadaya titah. Sumôngga kalarasa, mangke rak sagêd cundhuk plêk kemawon, cocog kalihan kawruh kasarasan kados ingkang kula andharakên ing nginggil.
Punika gunanipun dene griya kadamêl ingkang kêdah padhang, kathah jandhela sarta lawangipun, botên liya kajawi murih supados angsal padhang saking soroting surya ingkang nyêkapi, ingkang kêbak usada minôngka tuking kasarasan kangge gêsangipun sadaya titah. Amargi saking punika, ngakathah kados lajêng sagêd anggalih piyambak, mênggahing sadaya rekadaya kangge panjagi ingkang tumrap dhatêng kasarasaning angga, ingkang pinangkanipun saking daya soroting surya wau.
Tiyang andèrès wit kalapa punika sok ugi wontên tiyang ingkang ngramakakên, tiyang andewa. Têmbung makatên punika namung mêndhêt saking kawontênanipun ngriku, manawi mirid saking padhalangan, dewa punika sagêd ngambah jumantara, utawi kayanganing dewa punika nginggil. Mila inggih mèmpêr manawi tiyang andèrès punika manawi pinuju mathangkrong ing wit, prasasat kados dewa wontên ing kayangan, sagêd amawas ing keblat.
Andèrès punika satunggiling pandamêlan ingkang rêkaos tur ajêg, tiyang andèrès punika kaanggêp satunggiling pandamêlan ingkang asor, mênggah anggènipun mastani asor wau inggih wontên lêrêsipun, jalaran lôngka mênggah tiyang kacêkap utawi para sagêd sami andèrès. Namung angèngêtana bilih jaman êmbah rumiyin tumrap tiyang tani andèrès punika kangge lampah kaprihatosan, kangge anglèlèr badan, mangke yèn andèrèsipun sagêd amêdal lêgènipun kathah, punika anandhakakên manawi rijêkinipun kathah. Namung pamanggih makatên punika kalèntu, mênggah salêrêsipun tiyang andèrès punika botên gampil, kêdah ingkang okol-akal (nalar), tiyang andèrès punika badan kêdah rosa lan saras, kêdah mangrêtos dhatêng kêkarêmanipun wit ingkang kadèrès, botên kirang wit dipun dèrès suta sagêd mêdal lêgènipun kathah, sarêng dipun dèrèn naya dados suda mêdalipun, têrkadhang malah dados pêt botên mêdal babarpisan, jalaran punika saking tanganan, wontên ingkang andèrès sagêd mêdal punika tiyang ingkang sugih kringêt, namung sayêktosipun tiyang andèrès punika kêdah ngyêktosi pakarêmaning wit.
Tiyang badhe wiwit dèrès punika, naminipun ambakali, [a...]
[...mbakali,] wit kalapa ingkang badhe kadèrès kêdah dipun rêsiki tapas utawi bongkot mancungipun ingkang garing-garing, tataranipun kêdah ingkang kêrêp utawi radi lêbêt, lajêng angêgarna manggaripun ingkang cêkapan, lajêng kaurutan kantun ucêngipun, mancungipun lajêng dipun tangsuli mawi tangsul iratan, awis kêrêping tangsul lêt satunggal satêngah dim, untingan wau namanipun wala, wala lajêng kaêrut mangandhap angontèl pisang, manawi sampun wayu sadintên kalih dintên lajêng kadèrès. Bumbung ingkang kangge andèrès punika milih dêling ingkang panjang rosipun, bumbungipun
patrapipun bangkol wontên ing bangkekan wingking, bumbung lajêng kacanthèlakên ing bangkol, sadèrèngipun bumbung kedah kasukanan apu (kapur) sakêdik, kamurwat kalihan wêdaling lêgènipun. Apu ingkang kangge andèrès punika, kêdah dipun sukani laru (campuran) kayu lêgi, utawi kulit manggis, sampang lan sanèsipun. Jalaran manawi kêkathahên apu dadosipun gêndhis mêndho.
Arit (bêndho) ingkang kangge ngiris wala naminipun dèrès, dèrès punika kêdah namung maligi kangge ngiris wala, botên kenging kaangge ngiris barang sanèsipun wala, pangirisipun wala kêdah mubêng dhapur parawolon, manawi sampun lajêng kaancêpi bumbung, cangkêming bumbung katutup ing tapas, supados botên kalêbêtan tawon utawi kewan alit-alit, tikus, cêcak lan sanès-sanèsipun. Sadintên sadalu kapènèk kaping kalih, minggah mandhap tamtu ambêkta bumbung, wala ingkang badhe kasantunan bumbung kêdah kairis malih, pangirisipun namung watawis samilimètêr, tiyang andèrès kêdah pratitis dhatêng wêdaling lêgèn, jalaran wit kalapa punika wontên ingkang wala kaêgarakên ênèm kirang mêdal lajêng kaêgarakên sêpuh dêrês wêdalipun, sanadyan pangirising wala inggih makatên, wontên ingkang nêdha pajêg, wontên ingkang tigasan pancing.
Tiyang andèrès punika kêdah ingkang ajêg, enjing sontên mêsthi dipun pènèk, samôngsa lêt anggènipun mènèk botên kok wêdalipun wau tikêl, malah dados sudanipun, tur lêgènipun dados baul, lêgèn baul punika raosipun kêcut, upami dipun damêl gêndhis dados gulali, lêgèn baul punika namung kangge cokak.
wong sing ngrungu angguyu ing batin / ora ngira panjaluke Sêtya / dene mung mangkono bae / iya banjur diturut / ora suwe ana wong
clathu alon lirih / sampun êmbok prêlune punapa / anangisi tanpa gawe / tiyang wontên ing mungsuh / anangise botên dayani / mindhak malah mêmirang / tiwas damêl guyu / luwung biyung apasraha / ingkang têrus ing galih sampun abêkti / dhatêng raosing trêsna //
wong tuwa / anak iku ora ana gêdhe cilik / mung ajêg krasa padha //
wiwit biyèn tumêka saiki / kaya isih ajêg dadi bocah / durung ketok mundhak gêdhe / Sêtya nuli calathu / sampun êmbok sampun pun galih / mindhak saya kêrasa / lan kula saèstu / saya èngêt ing wong tuwa / pikantuke mung badhe ngêndhêg-êndhêgi / tekading manah kula //
lah punapa prêlune ing galih / angèngêti kasêtyaning anak / o punika sayêktose / mung wajib namanipun / yèn ta kula angrumaosi / malês dhatêng wong tuwa / nama sèwu luput / dene kados tiyang utang / tur yèn nyata kapetang makatên ugi / mindhak damêl rumasa //
badhe nyuda kasêtyaning ati / dening anak agadhah rumasa / sagêd nguwalkên utange / môngka mênggahing biyung / kawalêsa dumugi pati / môngsa badhe êsaha / dados lêrêsipun / sêtyaning anak punika / petangipun namung manjing pangabêkti / malês sihing wong tuwa //
ora suwe ana wong marani / Sêtya banjur enggal-enggal nyapa / hèh Jalêmbung ngapa mrene / kowe kuwi mungsuhku / dene nganggo nglabuhi nangis / Jalêmbung nuli kôndha / balêkak-balêkuk / wêruhanmu anu Sêtya / kowe kuwi jênêng wong nêmu bilahi / sing ora ngira-ngira //
ing mêsthine kowe ora ngrêti / yèn anggonmu nêmoni sangsara / ditawan sadulur dhewe / mandhêg Sêtya cêlathu / lo kapriye kandhamu kuwi / atiku durung padhang / kôndhaa sing urut / Jalêmbung nuli carita / karo ngucêk-ngucêk mata mrêbês-mili /
ing dhisike aku ora ngrêti / nalikane awakku dibandhang / dadi wong kaya mangkene / kulina gawe rusuh / ing batinku lumuh nglakoni / nanging kapriye Sêtya / sapira kuwatku / yèn arêp nyulayanana / lan karêping wong akèh kang golong siji / mêsthi bakal sangsara //
barêng aku wis kulina bêcik / karo uwong panggêdhening brandhal / jêbule adhimu dhewe / aku wis kêrêp tutur / bêcik ayo padha marèni / nanging adhimu Sêtya / sajak ora
atine krasa pyur / tanpa kêdhèp gone nyawang / panitike suwe-suwe ora pangling / yèn adhine Si Tekad //
barêng cêdhak wong mau nakoni / priye iki dene pijêr crita / ora ana wis-uwise / Sêtya rumasa ewuh / gone arêp wiwit mangsuli / wusana banjur nekad / amangsuli sêru / hèh kowe prêduli apa / kuwasamu bok iya aja ngregoni / bêktiku nyang wong tuwa //
ing patute kowe iku mêsthi / uwong anom kang lali wong tuwa / kêtutup
anom sing têka kuwi / atine nuli krasa / eling marang biyung / cat-catan wis lawas pisah / karo manèh babarpisan uwis pangling / mung thukul ing pangrasa //
uwong anom banjur clathu lirih / ing mêsthine aku ya rumasa / lan ngêrês angrasakake / Sêtya nyêla calathu / yèn ta kowe angrumasani / atimu milu krasa / sèwu ing pitulung / awit yèn kowe lalia / ing rasane trêsna nyang biyung ngèmpêri / jênênge ora mokal //
awit gonmu pisah wiwit cilik / nadyan eling mêsthine cat-catan / rak ngono ta sabênêre / wong anom brêbêl êluh / ing batine saya ngèlingi / si Sêtya nyundhul kôndha / kabèh aku wêruh / kowe iku rak Si Tekad / hèh wong anom kowe elinga tumuli / dêlêngên iki sapa //
lah wêruha uwong wedok iki / sing wujude abangêt mêmêlas / kuwi rak biyungmu dhewe / aku iki kakangmu / ngono kuwi yèn koakoni / dene yèn kowe mêksa / lali sakarêpmu / lah ing kono sanalika / uwong mau banjur mara anyêdhaki / lan banjur asêsambat //
kêbangêtên biyung aku iki / nganti lali mênyang ing wong tuwa / karo mênyang kakang kowe / bok rôndha sênggruk-sênggruk / saka
Sêmar : Ing saiki aku tak nutugake rêmbugku ing ngarêp, bab wêwatêkaning satriya, dene wêwatêkaing satriya kang ôngka 7, dadi kang pungkasan dhewe, yaiku: kudu omah-omah sing gêdhe.
Petruk : Kuwi aku pancèn mathuk têmênan, awit saka ujare para ahli kuwarasan, omah kuwi anggêr saya gêdhe, iya saya agawe kuwarasan, awit ambêgan banjur kobèt, tandhane yèn aku andhèrèk Bandara Arjuna nyang Ngastina, la kuwi sing tak sênêngi manggon ana pandhapa, banjur klekaran, ing sarèhning pandhapane jêmbar, wêtuning ambêganaku iya ora numbuk-numbuk utawa ora suk-sukan, ananging banjur bisa plêsir dhisik nyang pandhapa, nuli kluyuran mênyang nglatar, banjur blas mumbul ing awang-awang awor mega putih.
Garèng : We, lha, wong mêndêm gadhung têmênan, ngandhakake ambêgan têka dicara kayadene ngandhakake barang sing ana nyawane. Karêpe ngono arêp ngandhakake prakara kuwarasan, bab kobèting pamanggoning uwong, têka banjur ngandhakake kobèting hawa nganti têkan mega barang. Kuwi rak jênênge wong umuk ora nganggo watês. Mungguh satriya kudu omah-omah sing gêdhe kuwi karêpe kira-kiraku mangkene: prêlune ngalingi anggone sugih prabotan, aja nganti barang-barange pating bêthêthêk ora tata, karo manèh prêlu kanggo ngromahi yèn ana
karo kahanane jaman saiki, omah rupêk-rupêk, ngarêpane mung cukup didokoki kursi papat meja siji, yèn kadhayohan rada kaladuk bae, banjur bingung golèk panggonan, nèk tumrap wong sing pancèn ora kêconggah nyewa omah sing gêdhe, kuwi ora prêlu dirêmbug manèh, balik sing bisa, ananging mêksa manggon omah sing rupêk, la kuwi rak nelakake bangêt, yèn bêbudène wong Jawa, kang wis misuwur ing saindênging jagad, jalaran saka bêcike, yaiku: anggone dhêmên lan migatèkake bangêt nyang dhayoh, wis ilang.
Petruk : Lha wong kowe, Rèng, Rèng, anggonmu ora wêruh nyang lakuning jaman têka kêbangêrên, jaman saiki kiyi kabèh-kabèh rak kudu sarwa pangiritan, la nèk jaman saiki uripe dicara jaman kuna, sarana mrêlok-mrêlokake bangêt karo dhayoh, we, la, sida nyêkêl bathok turut èmpèr omah têmênan. Mulane [Mula...]
[...ne] aku dhewe, jalaran saka kapêksa manut ing jaman mau, anggonku omah-omah iya kanthi ngirit-irit, iya kuwi paturon ngiras panulisan, ngiras kamar dhahar, nyandhing bêdhiyan lan anggodhog wedang, tur kabèh kêna disambi karo klekaran.
Sêmar : Wis, wis, aja kok bacutake rêmbugmu, yèn dirungokake ing wong liya, mundhak ngisin-isinake bae. Awit omongmu karo-karone padha bênêr kabèh, omah rumpêk jalaran nêdya ngudi marang pangiritan, iya bênêr, mung bae aja nganti kaladuk kaya dene omonge Petruk mau, awit kang mangkono kuwi rak ora jênêng omah-omah, ananging nusuh. Dene omah-omah gêdhe jalaran arêp ngudi mênyang kuwarasan, kuwi iya mathuk, arêp ngudi mênyang pakolèhing pasrawungan iya mathis. Ananging satriya kudu omah-omah sing gêdhe, kuwi karêpe ora kok satriya kudu banjur manggon ana ing omah kang gêdhe wujude, o kuwi ora pisan-pisan, ananging karêpe: satriya kudu kêdunungan ati jêmbar, bisa nampani sarupaning rêmbug, ora bakal kakurangan papan.
Petruk : Mêngko dhisik, Ma, aku arêp nyêlani atur, bab kiyi ora prêlu kok dhawuhake manèh, sabab kêrêp bae aku sak sore nganti diulêmi kêndurèn wong sapuluh, wong samono kèhe mau, rêmbuge dak tampani kabèh, ora ana sing dak tolak, awit ing wêtêngku kene masa bakala kakurangan papan...
Sêmar : Lho, kok banjur nyandhak bab badhogan mêngkono. Bisa nampani sarupaning rêmbug, kuwi dudu rêmbug diajak kêndurèn, nanging têgêse: sanadyan dijak rêmbugan ing bab kawruh apa bae, bisa nampani, ora liya jalaran saka jêmbare kawruhe, dene karêpe: ora bakal kakurangan papan, kuwi ora kok wêtênge bisa kalêbon badhogan rupa-rupa, ananging jalaran saka sugihing kawruh, diajak caturan apa bae, mêksa ora kakurangan papan, yaiku tansah bisa anjawab bae. Cêkake dadi ora ana sêsake, lan sapa sing bisa nglakoni mangkono mêsthi didohi ing godhaning ati, wêkasan bisa mêpêrake mênyang kamurkan.
Petruk : Ma, yèn prakara kamurkan kuwi anggonku nyingkirake wis suwe bangêt, têgese nglumuhi para padu, coba andangua Kang Garèng, dhèk apa aku tau mangsuli unine wong nagih utang mênyang putramu kiyi, sosoting uwong mlêbu saka kuping têngên dak wêtokake kuping kiwa, malah wis tau aku digêbugi wong akèh prakara didakwa kanggonan ikêting tôngga, jalaran kêsampèl lèmbèhanku, iya tak pilalah mlayu, coba apa ana wong sabar kaya aku kiyi.
Sêmar : Lah ya wong kowe, Petruk, ya wis bênêre duwe tekad sing kaya mangkono. Sabab dhèk kapan anggonmu wêruh marang pangajaran utawa tata-kramaning satriya. Mula ya wus bêgjaku, dene duwe anak lanang lêngkung-lêngkung kaya kaluwung, têka mung dadi gêguyon, o, ya puluh-puluh kapriye manèh. Mangkene, ya, gèr, pancèn [pancè...]
[...n] ya angèl têmênan wong sing arêp kanggonan watak satriya kaya kang wus dak antarake kuwe, kurang-kurang bêgjane, malah dadi cacading uripe. Ora liwat rèhning aku lan kowe kuwi, bangsaning anthapan, cêkak budine, cêpak mèlike sing sapele, amung anggêre ora bangêt-bangêt uripe dadi pocapaning liyan, iya wis jênêng madya. Wis thole ayo padha bubaran ngaso.
Wontên pawartos, mantri kewan ing Kêbumèn tuwin Karanganyar sami kautus ing
wontên tiyang gadhah anak mêdal tiga, nanging biyungipun tiwas jalaran sakit sanès, lare-larenipun taksih sami wilujêng, dipun upakara wontên ing griya sakit Kêbumèn.
Benjing tanggal 29 wulan punika dumugi 4 Sèptèmbêr, pakêmpalan Mardiharja ing Wanasaba badhe ngawontênakên tèntunsêtèling ing bab têtanèn, ngupakara kewan, katabêrèn tuwin sanès-sanèsipun, ugi mawi dipun dèkèki pêkên dalu, saking pambiyantunipun B.O. T.H.H.K. tuwin I.E.V. bêbathènipun rêsik badhe dipun bage dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan wau.
Awit saking dhawuhipun pamarentah, ingkang bupati Garut supados têtêp ngasta pakaryan kalih taun malih, saha dipun êbang benjing badhe dipun gêntosi ing putra.
Up pos komis ing Mareuke nyalingkuhakên arta kathahipun f 11.987.69 tuwin lajêng kesah.
Wontên pawartos kèndêlipun Tuwan Meyer pangagênging Gemeen
inggih darma, kathahipun f 500.000. dene ingkang sampun pinanggih pigunanipun, ing ngriku ngawontênakên dhoktêr ingkang kajibahakên mriksa têtiyang salêbêtipun pulo ngriku, tuwin ngawontênakên klinik ing pundi-pundi. Lan ugi sampun ngêdêgakên pamulangan kriya têtiyang siti.
Wontên pawartos, konggrès ngulama saèstu badhe wontên ing Kadhiri, wontên salêbêting wulan Sèptèmbêr.
Amarêngi dhawahing dintên wiyosan dalêm taunan Sri Bagendha Ibu Sori Emah, kaping 2 Agustus. Komandhaning militèr ing Cimai angsal dhawuh kaparêngakên maringi sudan dhatêng para militèr ingkang taksih wontên paukuman.
Pamarentah tampi pawartos kawat saking rèsidhèn Kupang, miturut pawartos saking Gêsah Èbêr ing Mau More, ing Paluweg wontên rêdi ambalêdhos, andadosakên agênging ombak saha êrobing toya sagantên. Wontên baita 20 kèrêm, kathah tiyang pêjah tuwin kêtaton. Rèsidhèn bidhal nitih baita dhatêng panggenan kasangsaran kalihan ambêkta juru pamulasara tiyang sakit.
Wontên pawartos, bilih ing bawah Priyangan badhe dipun wontênakên griya pagadhean enggal kêkalih, satunggal ing Malangbong, satunggalipun ing Bayongbong.
Lêngganan nomêr 2131 ing Timuran (Sala). Pos wisêl f 3.- sampun tampi. Dados bayaran taun punika sampun sah. Matur nuwun.
Lêngganan nomêr: 2217 ing Bopêndhigul. Yatra f 3 punika tumrap wulan Juli dumugi Dhesèmbêr 1928.
Lêngganan nomêr: 2982 ing Sala. Pos wisêl f 1.50 sampun tampi.
Lêngganan nomêr: 1824 ing Selamaya (Wanasaba). Inggih sampun tartamtu kemawon petangipun botên cocog, jêr wiwit lêngganan wulan Pebruari, salajêngipun pambayaran ajêg: ngalih têngah rupiyah. Saupami kangge kwartal punika panjênêngan ngintunakên f 1. kemawon, inggih lajêng plêk. Ananging rèhning kintunan f 1.50 dados taksih wontên langkungipun f 0.50 kangge kwartal 4.
Sang putri mirêngakên aturipun Orme wau kanthi ambikak kudhungipun alon-alonan, ing ngriku kula sumêrêp rainipun ingkang salaminipun kula dèrèng nate nyipati, punika inggih gênah sangêt manawi wadananipun sang putri, nanging malih sangêt, wadananipun pucêt, jalaran saking kawontênan ingkang sampun dipun lampahi, tingalipun kêtingal murub kadosdene mawa, lathinipun dipun kawêtakên, wadananipun sang putri ingkang botên kula supèni, punika anggènipun sajak ambêbeda, nanging jalaran saking kêpêksa. Ing ngriku kula sagêd anggambar, bilih kala punika sang putri satunggiling wanita ingkang cidra, nanging anggènipun cidra
dhatêng Orme, ananging sanadyan Orme anggèning mandêng dhatêng wadananipun sang putri sangêt, ewadene botên kasumêrêpan anggèning sang putri cidra wau, kêtingalipun namung sajak nantang tuwin mêmoyok, sasampunipun sang putri lajêng ngagêm kudhungipun malih, saha lajêng
anggagapi panggenan ingkang limrahipun kangge simpên pistul, ananging pistulipun sampun botên wontên, amargi kapêndhêt ing tiyang, sasampunipun lajêng anggagapi kanthonganipun saha mêndhêt pil racun anggèn kula nyukani kala rumiyin, sarta lajêng badhe dipun untal.
Ananging kalanipun badhe nguntal pil wau, anak kula ingkang ngadêg jèjèr piyambakipun lajêng nyumêrêpi, kanthi rikat sangêt pil wau karêbat saha dipun idak-idak ngantos ajur mumur.
Olivier lajêng ngangkat tanganipun badhe dipun antêmakên anak kula, nanging sande saha lajêng dhawah sumaput, bokmanawi sang putri inggih nguningani bab sadaya wau, tandhanipun sang putri sariranipun katingal gumêtêr, saha astanipun nyandhak tangananing kursi kados ajrih manawi badhe dhawah, ananging lairipun ngêmungakên ngandika makatên:
Wong buda kae sumaput, amarga ora narima marang ganjaran kang wus tak paringake, undurna bae, lan supaya Dhoktêr Adams ngupakaraa dhèwèke. Yèn dhèwèke wis mari babarpisan, wong-wong buda kabèh mau kudu tundhungên saka Mur kene, kaya dhawuhku kang uwis, lan titipriksanên supaya lungane wong-wong mau aja nganti nêmoni apa-apa, utawa wèhana sangu pangan kang cukup bangêt, supaya aja nganti wong-wong andakwa aku kabèh, anggone wong-wong buda mau diuripi supaya mati ana jabaning nagara kene.
Sang putri lajêng nglawèkakên asta, nandhakakên bilih prakawis punika sampun rampung, salajêngipun sang putri jumênêng saha tindak saking kamar ngriku miyos kori pêngkêranipun, kanthi dipun dhèrèkakên para pangagênging pangadilan tuwin para upsir.
Salêbêtipun sang putri ngandika makatên wau, wontên têtiyang jagi sawatawis dhatêng ing ngriku, ingkang sami ngangkat Orme saha kadèkèkakên ing pikulan. Orme lajêng kapikul kabêkta mêdal saking kamar, saha kula sadaya sami ngêtutakên.
Têtiyang Abati sami awicantên: dêlêngên, lho kae wong buda kang duwe gagasan, yèn ing dhadhane arêp diênggoni kudhuping kêmbang rêgulo, ananging saiki kang diênggo êrine, dudu kêmbange. Apa cèlèng kuwi wis mati.
wau inggih sagêd kalêksanan, piyambakipun lajêng ngêlèkakên mripat saha ningali ngiwa nêngên, salajêngipun wicantên kanthi sabar makatên: kowe kabèh rak padha ngrungu lan mêruhi, dadi ing kene ora prêlu dirêmbug lan ditêrang-têrangake manèh, mung siji panjalukku mênyang kowe kabèh, yaiku aja pisan ngandhakake karo aku prakara sang putri, lan aja pisan-pisan angluputake marang sang putri, bokmanawa ana sabab-sababe kang wigati anggone sang putri nindakake mangkono mau, kajaba iku pangajarane sang putri iku rak beda bangêt karo aku kabèh, lan pamanggihe mêsthine iya beda bangêt, mulane aja pisan-pisan aku kabèh ngala-ala
wis diukum abot, ayo saiki padha mangan bae, sapa wêruh sapira lawase manèh anggonku bisa mangan kaya ngene iki.
Kanthi kèndêl-kèndêlan kula sadaya mirêngakên wicantênipun Orme wau, ananging kala punika kula sumêrêp bilih Roderick mèsêm, saha botên mangrêtos sababipun, dene piyambakipun wau mèsêm.
Sawêg kemawon kula sadaya rampung anggènipun nêdha, lajêng wontên upsir dhatêng, ingkang nyariyosi bilih kula sadaya sampun wancinipun bidhal. Prajurit kêkalih ingkang dados kanthinipun upsir wau,
nguncali kula sadaya pangangge sabuntêl, tuwin mantol sakawan ingkang sae sangêt wujudipun, prêlunipun kangge anjagi manawi kasrêpên wontên ing margi, kula sadaya lajêng santun pangangge ingkang sampun gombalan punika, awit kajawi gombalan, ingkang dipun angge wau sampun botên wontên, saha lajêng ngangge sandhangan isining buntêlan wau.
Sasampunipun kula sadaya dandos kados panganggening bôngsa Abati ingkang pangkat luhur, lajêng kairid dhatêng papan, ingkang ing papan ngriku sampun dipun sadhiyani unta pintên-pintên, sarêng kula ningali kewan-kewanipun, sanalika punika kula sagêd sumêrêp, bilih unta wau ing saindênging nagari ingkang sae piyambak, lan rêginipun awis sangêt, malah unta ingkang dipun paringakên dhatêng Olivier punika unta kêkasihipun sang putri, ingkang dipun titihi sang putri kalanipun wontên pasamuan agêng-agêngan, minôngka gêgêntosipun kapal. Sanalika punika Orme ugi ningali dhatêng unta wau, jalaran saking kasaenanipun sang putri wau, Orme rumaos isin.
Upsir ingkang ngêtutakên lajêng wicantên: he, wong-wong buda, enggal priksanên barang-barang duwèkmu, supaya ing têmbe kowe aja bisa ngarani yèn barang-barangmu dicolong dening aku kabèh, iki lho bêdhil lan pistulmu utawa manèh turah-turahane mimismu, ananging iki mau bakal ditampakake mênyang kowe kabèh ana pungkasan sêla-sêlaning gunung, jalaran yèn ora mangkono, aku isih kuwatir yèn kowe isih mêmatèni uwong bae. Dene kang diêmot ana gêgêring unta-unta kuwi, pêthi-pêthi isi piranti panjêblugan, kang kêtêmu ana kutha sangisoring lêmah nalikane wis padha lunga, mungguh isine aku ora wêruh lan iya ora prêduli. Dene kae - lan piyambakipun nuding kewan sanèsipun malih - dimomoti opahanmu kang dikirimake dening sang nata, saka pamundhute sang nata ora kêna dietung, sadurunge kowe têkan ing Mêsir utawa têkan nagaramu dhewe, awit sang putri ora karsa mirêngake yèn kowe nganti ngrêsula jalaran saka kuranging opahan, dene kewan liya-liyane padha dimomoti panganmu, lan isih ana kewan loro liyane manèh. Wis tumuli nungganga lan minggata saka kene.
Kula sadaya lajêng sami nyemplo dhatêng lapaking unta ingkang sami anjêrum, lapak wau mawi dipun baludir edi sangêt. Sawatawis mênit malih kula sadaya bidhal mêdal kitha Mur angênêr dhatêng sêla-sêlaning parêdèn, kanthi kairid dening grombolaning prajurit ingkang kiyat sangêt, saha tiyang pintên-pintên ingkang sami bêngok-bêngok, têtiyang wau kaping kalih ngancam dhatêng kula sadaya, nanging lajêng dipun undurakên dening prajurit ingkang ngênêrakên kula sadaya wau.
Kanthi anggragap manahipun, Higgs bisik-bisik dhatêng kula makatên: he, dhoktêr, apa kowe sumurup yèn barang-barang sing digawa iki, kang ajine akèh bangêt, saka pasareaning para nata kae,
yakin, yèn nalika samana pikiranku nuju bêning bangêt, saupama panggawaku barang-barang iki bisa slamêt, aku ora gêtun dene aku mèh bae dipakakake macan, utawa mèh mati kalirên, ayo padha dirikatake lakune, awit yèn ora mangkono, bisa uga mêngko dijaluk bali manèh, têka ora mèmpêr yèn kaanan sing kaya mangkene iki têmênan.
Kala punika Higgs dipun sawat dening lare ngangge tigan cukan kenging irungipun, sarêng ngèngingi kaca mripat, tigan wau pêcah andalèwèri cangkêmipun, rainipun Higgs kêtingal anggumujêngakên, sanadyan kala punika kula wontên
anglangkungi gapura kathah, ingkang dipun bikak saha dipun tutup sasampunipun kula langkung. Sawêg kemawon kula mêdal saking gapura ingkang wêkasan, têtiyang Abati lajêng sami wangsul, bokmanawi jalaran ajrih dhatêng têtiyang Fung utawi ajrih bokmanawi botên sagêd anjênêngi pasamuan kraman wau, inggih punika sasampunipun misuh-misuhi dhatêng kula sadaya minôngka suka tôndha pêpisahan, saha kula sadaya lajêng dipun culakên sapurug-purug.
Sasampunipun unta-unta wau dipun tangsuli urut-urutan, kula sadaya lajêng anglajêngakên lampah, ing batos sami sukur ing Pangeran, dene sampun linuwaran saking têtiyang Abati, ingkang salami-laminipun kula sadaya botên kapengin badhe sumêrêp rainipun, saha salaminipun botên badhe kapengin mirêng suwaranipun.
Lampahipun lajêng dumugi ing panggenan ingkang kala ruimiyin kangge pêpanggihan kalihan Sultan Barung, lan ugi panggenan nalika Pangeran Josua dipun dhawahakên saking kapal dening sêrsan Quick. Wontên ing ngriku kula sadaya kèndêl sakêdhap, prêlunipun badhe nata lampah saha sikêp dêdamêl sanjata, pistul tuwin mimis ingkang dumuginipun kala punika botên dipun mèk babarpisan.
Ing prênah têngên kula kitha Harmac, ingkang saking sawangan kula dipun tilar ing têtiyangipun babarpisan, kithanipun suwung lan tanêmanipun gandum dèrèng dipun ênèni, kêtingalipun têtiyang Fung kala punika kesah saking nagarinipun sadaya.
Posisine Ison nong Glagah Kang....
QPLy04-29-2010, 06:28 PMtrauma gampang mbenjul kang. bengen isun nganggo power VTX yo digu saiki nganggo power grip
PMtrauma gampang mbenjul kang. bengen isun nganggo power VTX yo digu saiki nganggo power grip yo digu
Neng arab saudi sliramu opo lali
Neng arab saudi slirmu opo lali
Gd. Dolanan : Jago Kluruk Ing wayah esuk, Jagone kluruk
Sabendino mung ngalamun Jroning sepi, sepi samun
Amung tansah kadulu wewayanganmu duh kang mas wong bagus
Lelewamu wong bagus tansah kumantil ing padanging netro Opo tego siro kangmas cidro ing janji
Dek semono aku tetep setyo sarto tetep tresno
Ning sak iki bareng mukti kowe kok njur malah lali, marang aku
Langgam “Dadi Ati” Nggoleki sing koyo ngopo
Yen wong urip, coba lan godane, gedhee...
Supradene ora nganti Ndadak dadi gawe,eeaeoo
Mulo wong tresno ora keno nggo sembrono
Senajan aku wis sumpah, tetep tresno lahir bathin,
Opo boyo darurane saiki mung lamis wae
Dasar prio kang sembodo(wanito sulistyo)
wicaksono lan lego ing karya Kepranan solah bawamu
nyoto ndiko prio kang sembodo(kenyo kang sulistyo)
Banisrail sêsampunipun dumugi ing ara-ara Paran, nabi Musa lajêng anglampahakên tiyang, andikakakên sami nêlik ing tanah Kênangan. Ingkang kautus sabên pancêr satunggal katamtokakên tiyang satunggal. Para utusan wau lajêng sami anjajah ing tanah Kênangan saking watês kidul dumugi ing watês lèr. Ing tanah Kênangan pinuju mangsanipun angundhuh anggur, tumuntên anyêmpal pang anggur ingkang wontên wohipun sadhompol agêng, lajêng dipunrêmbat tiyang kalih sarta sami ambêkta woh dalima, kurma, lan wowohan sanèsipun. Sarêng sampun antawis kawandasa dintên, para utusan wau lajêng sami wangsul dhatêng pabarisan sarta sami umatur dhatêng nabi Musa: "Anggèn kula sampéyan utus sampun sami dumugi ing
wowohanipun. Wondéné tiyangipun sami gagah-gagah lan rosa-rosa. Yèn kula katandhing kaliyan tiyang ngriku aprasasat walang.
utawi wontên ing ara-ara ngriki kémawon. Punapaa kula têka sami kabêkta déning Pangéran dhatêng tanah punika, wusana badhé sami pinêjahan ing mêngsah sarta anak bojo kula badhé tinawan. Lah punapa botên langkung saé kula wangsul dhatêng Mêsir kémawon?" Banisrail nuntên sami agêginêman: "Ayo padha ngadêgaké lurah dhéwé baé lan padha bali mênyang Mêsir!"
Ingkang punika Yusak lan Kalèb panunggilanipun têlik wau, lajêng sami angayêm-ayêmi Banisrail. Wicantênipun: "Tanah kang wus taktiliki iku dhasar luwih déning bagus, bokmanawa Pangéran sudi marang aku, amêsthi aku padha pinaringan ta-[119]nah iku, mung kowé baé aja baléla maring Pangéran lan aja wêdi marang wong Kênangan iku! Sabab pangungsèné wong iku ora ana, môngka aku jinangkung déning Pangéran." Ananging pangayêm-ayêmipun Yusak lan Kalèb dhumatêng Banisrail kapurih kumandêla ing Pangéran wau tanpa damêl, malah tiyang kathah sami alok-alok: "Wong loro
baé Banisrail iku gone padha nyênyampahi marang Ingsun utawa marang sakèhing têtêngêran kang wus Sun-gawé ana ngarêpané? Mulané sira bakal Sun-gawé kaya pangucapira kang wus tumama ing talinganing-Sun. Anakira kang wus sira ucapaké bakal tinawan iku kang bakal Sunlêbokaké andarbéni tanah kang wus sira tampik. Nanging sira iku bakal padha mati ana ing ara-ara iki. Déné anakira bakal anglambrang ana ing ara-ara patang puluh taun."
Makatên Banisrail inggih sami pêjah wontên ing ara-ara,[120] pundi ingkang umur kalihdasa taun sapanginggil. Nalika mêdalipun saking tanah Mêsir, kajawi Yusak lan Kalèb. Môngka Banisrail anggènipun wontên ing ara-ara ngantos kawandasa taun.
Wondéné tiyang Banisrail taksih wontên kémawon ingkang sami baléla. Kacariyos ing ngriku wontên
sariranipun. Déné ingkang dados cucukipun tiyang têtiga, anama: KorahKorakh #, Datan, lan Abiram. Mênggah
padha sébaa marang ngarsaning Pangéran! Padha anggawaa padupanmu! Ing kono bakal katara, sapa kang pinilih
padha ngêdohana tarubé Korah, Datan, lan Abiram! Sabab wong iku bakal Suntumpês sakhal." Sanalika punika bumi ingkang dipunanciki tiyang têtiga wau lajêng bêngkah sarta lajêng sami dipununtal sadarbékipun sadaya. Wondéné tiyang kalih atus sèkêt
Pangéran malih, tiyang salêksa kawan èwu pitung atus lajêng sami pêjah sanalika.
Anjawi saking punika wontên malih cariyosipun Banisrail sami anggarundêli dhatêng nabi Musa amargi sami kakirangan toya wontên ing Kadès. Pangéran lajêng angandika dhumatêng nabi
mêngkono parang iku amêsthi mêtu banyu." Nabi Musa lan Arun tumuntên sami anglêmpakakên sakathahing tiyang, lajêng angandika: "Héh wong wangkot, padha ngrungokna! Aku apa mêtokaké banyu saka parang iki?" Môngka nabi Musa angayatakên astanipun lajêng anjojoh parang mawi têkênipun rambah kaping kalih. Sanalika parang wau lajêng medal toya kathah. Tiyang Banisrail dalah khéwanipun kéwanipun* lajêng sami ngombé. Pangéran tumuntên ngandika dhumatêng Nabi Musa lan Arun: "Sarèhning sira wus anglirwakaké paréntahing-Sun sarta ora ngajèni marang Ingsun ana ing pasamuan, mulané gonira ngirid Banisrail iku bakal ora kongsi tumêkané ing tanah Kênangan." Wondéné sêndhang punika winastan: MaribaMeriba #, têgêsipun: toya pabên.
Sarêng sampun angsal kawandasa taun lumampah, Banisrail lajêng dumugi ing tanahipun tiyang Édom, inggih punika turunipun Ésaf, putraning nabi Iskhak. Môngka tiyang Édom wau sami botên suka yèn Banisrail langkunga medal ing tanahipun, mila Banisrail lajêng sami nyimpang. Sarêng[123] wontên ing margi lajêng sami anggarundêl malih, wicantênipun: "Ing kéné ora ana roti lan banyu, môngka aku wis padha bosên mangan man iku." Saksana Pangéran lajêng andhatêngakên wêwêlak awarni sawêr kathah saha mandi-mandi sami anyakot tiyang Banisrail, têmahan kathah ingkang sami pêjah. Sakathahing tiyang lajêng sami umarêk dhatêng nabi Musa sarwi umatur: "Kula sampun sami rumaos kalêpatan, sampéyan mugi andongakna kula maring Pangéran, sawêr punika kabirata saking ngriki." Nabi Musa lajêng andongakakên Banisrail.
Lampahipun Banisrail sêsampuning kalangkung ing tanah É-[124]dom lajêng trus mangalèr anyabrang ing lèpèn Arnon. Sarêng dumugi ing talatahipun nagari Amori lajêng manggih pangkalan malih. Kala samantên sang raja Sihon ingkang darbé nagari Amori wau amapagakên lampahipun Banisrail, botên parêng langkung angambah ing tanahipun. Ing wusana dados pêrang, nanging sang raja Sihon kawon, têmahan nagari ing Amori kadarbé ing Banisrail.
Makatên ugi sarêng dumugi ing nagari Basan, ingkang jumênêng ratu ing ngriku nama sang prabu Og, punika inggih angalang-alangi lampahipun Banisrail, kalampahan kagitik ing pêrang dhatêng Banisrail, dados lan kawonipun.
YérékaYerikho #. Kacariyos sang prabu ing Moab anama raja Balak punika animbali juru pamêca ing Aram awasta Balhum, dhawuhipun ingkang kaêmban déning utusan: "Kowé daktimbali supaya angipat-ipatana mungsuhku Banisrail!
Balak lajêng utusan punggawa malih ingkang langkung agêng pangkatipun, punika sami angipuk-ipuk dhatêng pandhita Balhum têmahan lajêng purun sowan, anyarêngi lampahing utusan wau. Sarêng wontên ing margi, malaékating Pangéran angadhangi, astanipun nyêpêng pêdhang ligan, wondéné kuldi ingkang dipuntumpaki sumêrêp dhatêng malaékat wau,
sawijining sadulurmu apindha aku, kang iku padha èstokna!" Sêsampuning makatên nabi Musa lajêng paring pangèstu dhumatêng Banisrail. Tumuntên minggah ing rêdi lajêng séda wontên ngriku. Layonipun kapêtak déning Pangéran, botên wontên tiyang ingkang sumêrêp pasaréanipun. Sarêng Banisrail sumêrêp yèn nabi Musa sampun kapundhut déning Pangéran, lajêng dipuntangisi laminipun tigangdasa dintên. Sédanipun nabi Musa wau panuju yuswa satus kalihdasa taun. Mripatipun botên lamur sarta karosanipun botên suda. Ing sapêngkêripun, ing Banisrail botên wontên nabi ingkang kados nabi Musa mênggah kapêrakipun maring Allah.
Sasédanipun nabi Musa, ingkang kakarsakakên dêning Pangéran angirid Banisrail punika nabi Yusak. Pangéran anjangkung dhumatêng nabi Yusak kados déné ang-[129]gènipun anjangkung dhumatêng nabi Musa. Nabi Musa ingkang anyabrangakên Banisrail ing sagantên Suf, nabi Yusak ingkang anyabrangakên Banisrail ing bênawi Yardèn. Toyanipun piyak, ingkang nginggil kados pagêr banon, ingkang ngandhap lêstantun ilinipun saéngga asat. Ingkang makatên wau ngantos dumugi têlasipun Banisrail anggènipun nyabrang. Sarêng sampun dumugi ing bang kilèn sacêlaking nagari Yéréka, ing ngriku Banisrail sami anêtêpi dintên agêng paskhah ingkang katêmbèn
nêdha juwawut. Wondéné têdhanipun ingkang warni man ing wêkdal punika sampun botên kaparingan malih.
Kacariyos nagari Yéréka punika sakalangkung santosa, éwadéné Pangéran sampun aprajanji badhé
wong akèh. Déné ing dina kapituné sira angubêngana nagara rambah kaping pitu, sarta para imam padha angunèkna salomprèté. Samôngsa salomprèt muni, Banisrail kabèh padha surak-suraka kang ramé. Ing kono baluwartining nagara amêsthi jugrug!" Wondéné dhawuhing Pangéran ingkang makatên wau lajêng kalêksanan sadaya. Sarêng Banisrail asurak-surak ramé, saksana baluwartining Yéréka lajêng rêbah. Bala lajêng lumêbêt ing kitha, tiyang ing nagari sami dipunpêjahi lan griyanipun sami kabêsmi. Lah makatên Allah amitulungi nabi Yusak ngantos anêlukakên para ratu alit-alit sanèsipun, cacah tigangdasa satunggal ingkang sami angratoni ing Kênangan. Kala pêrang mêngsah tiyang Amori wontên ing jurang Ayalon, surya tuwin rêmbulan sami kandhêg lampahipun margi saking dhawuhipun nabi Yusak. Môngka Allah anumpês tiyang Amori sarana gêlap jawah woh.
mila lajêng kapasrahakên déning Pangéran dhatêng tanganing mêngsahipun.[133] Déné yèn sami tobat maring Pangéran inggih lajêng dipunpitulungi sarana tiyang prawira ingkang sami kapatah déning Allah, inggih punika ingkang winastan: para khakim. Ing salajêngipun sami angrèh pancêr satunggal utawi langkung.
Kala samantên tiyang Mêdayin sami angêbroki ing tanah Kênangan, angrêsahi sabin lan ambradhat raja kaya. Ingkang makatên wau ing sabên warsa laminipun ngantos pitung taun, môngka botên wontên ingkang malangi. Allah tumuntên amatah tiyang nênêman satunggal anama Gidyon kalêbêt turunipun Mênasé, dipunpangandikani déning malaékating Pangéran: "Héh wong prawira, Pangéran anjangkung ing sira." Aturipun Gidyon: "Manawi saèstu Pangéran anjangkung ing kawula, kénging punapa kawula sami kadhatêngan sakathahing karibêdan punika? Lah pundi mukjizat
wong Mêdayin kalawan anganggo karosanira! Ingsun kang angutus marang si-[134]ra." Aturipun Gidyon: "Sarana punapa anggèn kawula ngluwari Banisrail? Kang môngka kawula punika sami-sami turuning Mênasé kalêbêt alit piyambak, makatên ugi sami-sami sadhèrèk kawula kalêbêt ênom piyambak." Pangéran lajêng ngandika malih dhumatêng Gidyon: "Ingsun anjangkung ing sira, déné sira bakal anggitik bôngsa
bapakipun dalah panggènanipun pisan. Sarêng sampun kalampahan, sakathahing tiyang ingkang sami nêmbah brahala wau sami anggugat Gidyon, katêdha dhatêng bapakipun badhé dipunpêjahi, déné wangsulaning bapakipun: "Ya géné kowé arêp ambombong prakarané Baal? Lamun Baal iku allah amalêsa dhéwé marang wong kang ambubrah panggonané."
Botên antawis lami ing tanah Kênangan kadhatêngan mêngsah malih anglangkungi kathahipun ngantos wontên sa-[135]kêthi tigang lêksa gangsal èwu, ingkang kathah bôngsa Mêdayin wau. Ing ngriku Gidyon badhé mapag pêrang. Sadèrèngipun mangsah anyuwun pratôndha maring Allah, aturipun: "Kawula badhé anyèlèhakên wulu ménda wontên ing latar, manawi bénjing- énjing wulu ménda kaêbunan sarta kiwa têngênipun garing, kawula amêsthi sumêrêp yèn Tuwan badhé angluwari Banisrail amargi saking tangan kawula." Sarêng Gidyon tangi tilêm ing wanci énjing, wulu lajêng dipunpêrês amêdal êbun ngantos sabokor kêbak, ing sakiwa têngênipun garing kémawon. Gidyon tumuntên kamipurun gadhah panyuwun maring Allah malih, aturipun: "Wulu punika garinga sarta latar kaêbunana sadaya." Allah inggih amarêngi ing sapanyuwunipun Gidyon wau. Ing dalu punika wulu garing, déné latar sadaya kaêbunan.
angêntasi dhéwé.[136] Mulané saiki undhangana, sapa kang jêrih muliha, aja nganti nulari kancané." Têmahan ingkang sami mantuk, tiyang kalih lêksa kalih èwu. Sarêng bala kantun salêksa, Pangéran tumuntên ngandika dhumatêng Gidyon: "Bala iku isih kakèhan." Kalampahan dipunlong malih ngantos kantun
obor nyatunggal ingkang kalêbêtakên ing guci kothong lan salomprèt nyatunggal. Sarêng wanci têngah dalu lajêng sami
kagèting mêngsah ingkang sawêg sakéca tilêm. Tiyang Mêdayin lajêng sami gègèr awurahan, tambuh mêngsah lan kônca. Kathah ingkang sami pêjah déning kancanipun piyambak, anggènipun lumajêng amawut-mawut. Wondéné bala ingkang saking rêdi[137] Éfraim sadaya ambêbujêng mêngsah. Tiyang Mêdayin kathah ingkang kapupu, déné kathah ing bandhangan tanpa wicalan.
Sakonduripun Gidyon saking anggènipun unggul ing prang, lajêng badhé kaangkat ratu déning Banisrail, ananging pangandikanipun: "Aja mêngkono, mung Allah piyambak kang angratoni kowé."
Kala jamanipun para khakim, ing tanah Kênangan pinuju awis têdha. Kacariyos, wontên satunggaling tiyang BètlêkhèmBetlehem # anama Èlimèlèh Elimelekh # kaliyan sémahipun wasta Naomi tuwin anakipun jalêr kêkalih punika sami atilar balé pémahanipun, késah dhatêng tanah Moab. Wontên ing ngriku anakipun wau sami amêndhêt sémah laré èstri ing Moab kêkalih anama ArpahOrpa # lan Rut. Botên antawis lami Èlimèlèh saanakipun jalêr kêkalih wau sami pêjah. Ing ngriku Naomi lajêng mantuk dhatêng tanah kalairanipun, kaêtêrakên ing mantunipun ka-[138]lih. Sarêng wontên ing margi lajêng sami dipunkèn mantuk. Arpah inggih lajêng mantuk, nanging Bok Rut umatur: "Sampéyan sampun ambalak dhumatêng kula, sapurug-purug sampéyan, kula inggih andhèrèk. Bôngsa sampéyan inggih bôngsa kula, Allah jêngandika inggih Allah kula, pêjah gêsang kula andhèrèk sampéyan."
Sadhatêngipun Naomi ing Bètlêkhèm, têtiyang sami pandung, wicantênipun: "Iku apa Naomi?" Déné wangsulanipun:
sugih, nanging Allah angulihaké aku mlarat."
Kacariyos ing nalika punika pinuju mangsanipun panèn juwawut. Lah ing ngriku Bok Rut dhatêng sabin angangsag juwawut. Kapanujon sabin ingkang dipunangsagi punika gadhahanipun tiyang sugih anama Boas, taksih kalêbêt wangsanipun Élimèlèh ingkang sampun pêjah. Sadhatêngipun Boas ing sabin, lajêng pitakèn dhatêng tiyang ani-ani: "Iku wong
sami angrêngkuh saé dhatêng tiyang èstri Moab punika, saha kinèn anilari angsagan ingkang kathah. Saantukipun Bok Rut saking sabin, lajêng anyariyosakên punika wau sadaya dhatêng marasêpuhipun, déné wicantênipun Naomi: "Wong iku isih kalêbu sanakku, muga-muga olèha bêrkahing Allah awit saka wêlasé marang kang urip lan kang wis mati."
Salaminipun panèn, Boas angawasakên kalakuanipun Bok Rut saèstu yèn saé, lajêng tuwuh trêsnanipun. Kacariyos ing Israil wontên anggêr manawi wontên tiyang jalêr pêjah botên atilar anak, akrabipun ingkang cêlak piyambak kawajiban angrabèni randhanipun. Bok Rut sêsampunipun winulang déning marasêpuhipun, tumuntên umarêk dhatêng Boas kados adatipun ing tanah ngriku. Sarèhning sadhèrèkipun ingkang cêlak piyambak botên sarju, mila lajêng karabi[140] déning Boas piyambak. Ing wusana Bok Rut wau dados éyangipun buyut ratu agêng, awit
Èli punika pangulu imam ngiras khakim. Dalêmipun wontên ing nagari Silo. Inggih punika sasananing pasucianing Allah, panggènanipun tiyang sami kêkêmpalan angabêkti maring Pangéran.
Ing satunggal dintên, Èli aningali tiyang èstri satunggal andêdonga wontên palataraning pasucian. Tiyang wau anama KanahHana #. Anggènipun andêdonga anggujêg, lambénipun calumikan nanging botên kawêdal suwaranipun, awit andêdonga salêbêtipun manah kémawon. Panyananipun Èli, tiyang èstri punika mêndêm, nanging sayêktosipun botên. Panyuwunipun tiyang èstri wau mugi kaparingana anak jalêr, margi[141] anggènipun laki sampun lami, môngka dèrèng gadhah anak. Sarêng Èli sumêrêp mênggah panyuwunipun, lajêng angandika dhumatêng tiyang
Sêmuèl, têgêsipun ingkang kasuwun maring Allah.
Sarêng sampun sawatawis taun amarêngi dintên agêng, Sêmuèl kabêkta déning tiyang sêpuhipun aminggah dhatêng Silo, lajêng kapasrahakên déning ibunipun dhatêng Èli wau, aturipun: "Laré punika kula sumanggakakên ing Pangéran salaminipun gêsang wontên ing arsa sampéyan ngriki." Kalampahan, Sêmuèl tumut angladosi wontên ing dalêm pasucian. Wondéné tiyang sêpuhipun ing sabên taun yèn marêngi dintên agêng sami minggah dhatêng dalêm pasucian, ngiras anuwèni anakipun. Ing ngriku tamtu mirêng pawartosing anakipun ingkang saé. Botên antawis lami Sêmuèl
lan PinkasPinehas # punika sami diksura lan durjana. Asring sami dipunèngêtakên déning bapakipun bab anggènipun damêl dosa maring Allah lan dhatêng tiyang, nanging tanpa kapêthès margi sami dipunugung.
Kacariyos ing wanci dalu Sêmuèl pinuju tilêm wontên salêbêting dalêm pasucian, lajêng katimbalan déning Allah, pangandikanipun: "Héh Sêmuèl." Laré wau lajêng tangi, panyananipun ingkang animbali punika Èli. Sarêng katimbalan kaping kalih saha kaping tiga, Èli lajêng sumêrêp yèn ingkang nimbali punika Allah, tumuntên angandika dhatêng Sêmuèl: "Yèn kowé
punika saksana lajêng kagêblag saking palênggahanipun, githokipun ngantos rêmuk, séda ing ênggèn.
Kocapa pêthining prajanjéan wau lajêng kabêkta déning tiyang Pilistim dhatêng ing Asdod, kalêbêtakên dhatêng panggènaning brahalanipun. Sarêng énjing brahalanipun gumuling ing siti pating sarêmpal. Pêthi wau tumuntên kaêlih dhatêng Ékron. Déné tiyang Ékron inggih lajêng kénging wawêlak, nanging tiyang Pilistim taksih anguwasani Banisrail ngantos kalihdasa taun, têmah Banisrail
wontên ing MispahMizpa #, pangandikanipun: "Lamun kowé tobat maring Pangéran kang trus ing atimu, amêsthi Pangéran a-[145]ngluwari kowé saka tangané wong Pilistim." Saksana Banisrail lajêng sami tobat maring Allah sarta ambucali brahalanipun. Tumuntên sagêd unggul pêrangipun, angawonakên tiyang Pilistim. Sakathahing kitha ingkang sampun karayut déning tiyang Pilistim, lajêng
tinampik, ora gêlêm Sunratoni pribadi."
Kacariyos ing nalika punika wontên satunggaling tiyang kalêbêt turunipun Bun Yamin anama: KisKisy # punika kécalan kuldi sawatawis. Tumuntên kèngkènan satunggal anakipun awasta Saul tuwin réncangipun kinèn anglacak kuldi wau. Lajêng dumugi sacêlaking nagari Ramah, lah ing ngriku réncangipun lajêng angrêmbagi dhatêng Saul kapurih pitakèn dhatêng tiyang sidik mênggah kuldi wau wontên ing pundi. Saksana lajêng pitakèn dha-[147]têng nabi Sêmuèl. Wondéné nabi Sêmuèl dhasar sampun kawangsit déning Pangéran kadhawahan anjêbadi tiyang ingkang pitakèn kuldi punika dadosa ratunipun Banisrail. Sarêng sampun kapanggih, nabi Sêmuèl tumuntên ngandika dhumatêng Saul: "Kowé lumêbua ing gêdhong bêbarêngan mangan lan aku! Déné mungguh kuldimu wis aja kopikir, sabab wus katêmu. Balik kowé bakal anduwèni samubarang kang kasênêngan ing tanah Israil kabèh." Saul botên mangrêtos pangandika punika. Sarêng énjingipun, nabi Sêmuèl angatêrakên Saul. Wontên ing margi piyambakan nabi Sêmuèl angrogoh cupu isi lisah wangi, lajêng dipunsokakên ing sirahipun Saul sarta dipunaras, pangandikanipun: "Lah kowé iku kajêbadan déning Pangéran angratoni Banisrail!" Sêsampuning makatên, Saul tumuntên mantuk. Wontên ing margi kapanjingan rohing Pangéran. Éwa samantên Saul botên wêwartos dhatêng satunggaling tiyang ngantos dumugi ing dintên anggènipun kakêpyakakên déning nabi Sêmuèl.[148]
Botên antawis lami nabi Sêmuèl anglêmpakakên Banisrail wontên ing Mispah, sami dipuntêdahakên ratunipun tuhu bagus lan inggil dêdêgipun, anama sang raja Saul. Banisrail tumuntên asurak-surak. Botên antawis lami sang raja Saul anyénapatèni pêrangipun Banisrail mêngsah lan tiyang AmoniAmon #. Wusana unggul ing yuda, kitha YabèsYabesy # ing tanah Gilhad kénging karêbat. Anglangkungi prawiranipun ngantos pinuji-puji déning
sarajakayanipun. Prabu Saul lajêng mangsah pêrang katêmahan unggul yudanipun, ananging lajêng anglirwakakên dhawuhing Pangéran, angéman tiyang punapa malih raja kaya ingkang saé-saé kaawadakên badhé kadamêl kurban. Ing ngriku nabi Sêmuèl amambêngi, wicantênipun: "Punapa pangraos sampéyan? Allah punika sênêngipun dhatêng kurban anglangkungi pamanut, punika botên makatên, wangsul pamanut ingkang ngungkuli kurban. Déné tiyang ambangkang punika dosanipu- [149]n sami lan nêmbah brahala utawi nênung. Sarèhning sampéyan sampun anyênyampahi dhatêng pangandikaning Pangéran, mila Pangéran ugi nyampahi mênggah anggèn sampéyan dados ratu." Wiwit ing nalika punika raja Saul sangsaya amurang sarak, têmah rohing Pangéran angoncati sariranipun.
Ing satunggal dintên nabi Sêmuèl tampi dhawuhing Pangéran, kakarsakakên késah dhatêng griyanipun Isai ing kitha Bètlêkhèm. Awit putranipun Isai wontên ingkang kapilih déning Pangéran badhé kadadosakên ratu. Sarêng sampun dumugi ing Bètlêkhèm, nabi Sêmuèl lajêng angajak sidhêkahan Isai saputranipun. Salêbêtipun sidhêkahan punika nabi Sêmuèl angajêng- ajêng pitêdahing Allah mênggah putraning Isai wau ingkang pundi ingkang kakarsakakên badhé dipunjêbadi. Isai tumuntên sowan lan putranipun pêpitu. Wondéné putra pê-[150]pitu wau wontên ingkang kinintên déning nabi Sêmuèl. Nanging sayêktosipun botên wontên ingkang pinilih déning Pangéran. Pangandikaning Allah: "Sira aja mawang cara manungsa! Sabab panduluning wong iku mung marang kang katon baé, balik Ingsun angudanéni ing batiné." Nabi Sêmuèl tumuntên andangu dhatêng Isai: "Punapa namung punika putra sampéyan?" Wangsulanipun: "Taksih wontên malih satunggal ingkang wuragil anama Dawud sawêg angèn ménda." Dawud lajêng dipuntimbali tumuntên sowan. Sariranipun bambang awak, alindri nétranipun, lan pidêksa dêdêgipun. Lajêng wontên dhawuhing Pangéran dhumatêng nabi Sêmuèl: "Lah iku kang Sunpilih, nuli sira jêbadana!" Nabi Sêmuèl lajêng anjêbadi Dawud. Wiwit ing dintên punika Dawud katurunan rohing Pangéran lêstantun ing salaminipun. Wondéné raja Saul sarêng sampun kaoncatan rohing Pangéran, manahipun lajêng uru-ara. Tumuntên angupados tiyang ingkang wasis angungêlakên calêmpung kadamêl anglêlipur galihipun. Ing ngriku amirêng pawartos bilih putranipun Isa-[151]i ingkang nama Dawud wasis anyalêmpung saha bagus lan wicaksana tur prawira. Dawud lajêng katimbalan. Wusana kaabdèkakên déning sang prabu, déné yèn galihipun sang prabu anglêrêsi angot uru-aranipun. Dawud lajêng kadhawuhan nyalêmpung ing sabên-sabên
sadhèrèkipun Dawud sami tumut wontên ing pabarisan. Nanging Dawud sampun mantuk dhatêng Bètlêkhèm, anglêstantunakên padamêlanipun lami angèn ménda. Tumuntên kautus ingkang rama anuwèni para sadhèrèkipun. Sarêng Dawud dumugi ing pabarisan, anglêrêsi wêdalipun agul-agul prajurit Pilistim wau taksih asêsumbar. Sarêng Dawud mirêng lajêng pitakèn dhatêng tiyang Israil: "Wong Pilistim iku sapa? Déné têka wani anyênyampahi pabarisaning Allah kang gêsang lan manèh yèn ana wong kang saguh anyirnakaké iku ginantungan ganjaran apa déning sang prabu?" Wangsulanipun ingkang tinakènan: "Sang prabu dhasar sampun sayêmbara, sintên ingkang anyirnakakên prajurit punika amêsthi dipuntarimani putranipun sang prabu lan kadamêl sugih pisan." Dawud botên anggalih kabêgjan ingkang samantên wau, amung ingkang andadosakên prihatinipun, déné Banisrail botên wontên tiyang ingkang kumandêl ing Allah purun mêdali pêrang a-[153]mapagakên prajurit Pilistim punika. Dawud tumuntên kaaturakên dhatêng sang prabu yèn sêmunipun sagah anyirnakakên Goliat. Pangandikanipun sang prabu: "Kowé isih bocah, môngka Goliat iku prajurit cilik mula." Aturipun Dawud: "Nalika kawula angèn ménda sampun naté mêjahi singa tuwin bruwang, Allah ingkang ngluwari kawula saking singa lan bruwang, amêsthi ugi angluwari kawula saking tiyang Pilistim punika." Prabu Saul tumuntên amanganggèni Dawud agêmanipun piyambak, tuwin dipunanggèni topèng miwah kêré. Nanging Dawud angrucati prabot punika, awit rumaosipun malah angribêdi. Sanadyan pêdhang ugi botên ambêkta, panganggénipun kados laré angèn kémawon. Lajêng dhatêng lèpèn angupados séla gangsal ingkang kalimis, kalêbêtakên ing krêganipun. Sarwi anyangking têkên lan bandhil amarêpêki Goliat wau.
Sarêng Goliat sumêrêp bilih Dawud amapag pêrang lajêng wicantên: "Héh bocah angon, aku iki apa kopadhakaké asu? Déné olèhmu mapagaké yudaku mung[154] anggawa têkên baé, majua mréné! Dakpakakaké ing gagak." Wangsulanipun Dawud: "Olèhmu mêtoni pêrang anggawa pêdhang, tumbak, lan tamèng, balik olèhku mêthukaké kowé kalawan asmaning Pangéran, Allahé Banisrail kang kocampahi. Ing dina iki kowé wus kaulungaké déning Pangéran marang tanganku, supaya wong ing bumi kabèh padha sumurupa yèn Banisrail iku anduwèni Allah
sakathahing tiyang Pilistim lajêng sami giris têmah lumajêng, kabujêng déning Banisrail ngantos dumugi ing kithanipun, kitha Gad tuwin Ékron. Nalika punika putranipun sang prabu Saul ingkang nama Yonatan sakalangkung trêsnanipun dhatêng Dawud apindha sariranipun piyambak. Mila lajêng kaparingan agêmipun rasukan tuwin paningsêt, saha pêdhang lan gandhéwa. Sang prabu Saul botên anglilani yèn Dawud mantuka, tumuntên kaang-[155]kat dados lurahing prajuritipun. Botên antawis lami lajêng kapundhut mantu, kaangsalakên putranipun ingkang nama Mikhal.
Sarèhning Dawud sampun unggul yudanipun kalayan Goliat, mila lajêng pinuji-puji ing tiyang kathah. Kacariyos mantukipun Banisrail saking ambujêng tiyang Pilistim kapêthukakên ing tiyang kathah
Dawud malah anggitik lêksan." Ingkang makatên wau sarêng kapirêng déning sang prabu lajêng runtik galihipun, pangandikanipun: "Yèn mêngkono Dawud iku bakal dadi ratu." Wiwit ing dintên punika raja Saul tansah murina dhatêng Dawud têmahan angangkah pêjahipun.
Kacariyos ing satunggal dintên Dawud sawêg anyalêmpung wontên ngarsanipun sang prabu. Prabu Saul lajêng angot malih uru-aranipun.[156] Dawud katlorong ing waos nanging angéndhani, tumuntên lumajêng mantuk dhatêng dalêmipun. Sang prabu tumuntên utusan anyidra Dawud dhatêng
sumêrêbsumêrêp* bilih tinututan déning sang prabu, lajêng wangsul dhatêng tanah Gibya, karsanipun badhé pirêmbagan kaliyan Yonatan. Wondéné Yonatan amurih lilih ing dukanipun ingkang rama, nanging sampun botên kénging. Malah
Dawud lajêng mangkat késah. Sarêng lampahipun dumugi ing nagari Nob pinanggih kaliyan pangulu imam ing ngriku anama AkimèlèhAkhimelekh #. Lajêng kaparingan sangu roti lan pêdhangipun Goliat ingkang sinimpên wontên ing ngriku. Ingkang makatên wau sarêng kapirêng déning sang prabu Saul lajêng dhawuh amêjahi Akimèlèh kaliyan golonganipun para imam kathahipun wolungdasa sakawan. Kajawi saking punika tiyang[157] sakitha Nob wau ugi sami kapêjahan. Déné ingkang sagêd angrêbat nyawanipun namung satunggal putranipun Akimèlèh anama Abyatar, punika lajêng angungsi dhatêng Dawud. Wondéné Dawud lajêng asingidan dhatêng parêdèn Yahuda. Wontên ing ngriku angsal bala kathahipun nêmatus. Kathah ingkang sami gagah prakosa lan wontên ugi tiyang sêpuh utawi tiyang èstri saha laré-laré kalêbêt kulawangsanipun Dawud sami tumut ngungsi awit ajrih dhatêng sang raja Saul.
Sadangunipun Dawud lolos, Yonatan taksih lêstantun anggènipun amêmitran. Makatên ugi Dawud inggih taksih tulus sêtya tuhunipun dhatêng sang prabu Saul, botên mawi asôngga runggi, botên supé yèn Saul punika ratunipun saha marasêpuhipun lan sudarmaning mitranipun.
Sêsampuning sang raja Saul amêjahi para imam wau, botên antawis lami tumuntên miyos angirid bala pêpilihan tigang èwu badhé anyêpêng Dawud wontên ing parêdèn Yahuda wau. Prabu Saul nuntên lumêbêt dhatêng satunggaling guwa badhé aso wontên ing ngriku,[158] môngka Dawud sabalanipun inggih umpêtan wontên ing guwa punika. Balanipun sami umatur dhatêng Dawud: "Lah ing mangké Pangéran angulungakên mêngsah dhatêng asta sampéyan." Wangsulanipun Dawud: "Aku ora gêlêm matèni marang
jubahipun. Sarêng raja Saul mêdal, Dawud anguwuh-uwuh: "Dhuh gusti kula sang prabu, lah Pangéran sampun angulungakên
Raja Saul tumuntên amuwun sarwi ngandika dhumatêng Dawud: "Héh anakku, saiki aku wus sumurup mungguh sêtya tuhumu marang aku, dhasar
dalu Dawud lumêbêt ing pabarisanipun sang prabu, lajêng mêndhêt agêm waos agêmipun sang prabu sarta la-[159] ntingan pangunjukanipun ingkang sami wontên ing ulon-ulonipun. Sarêng sampun lajêng wangsul dhatêng ing panggènanipun. Dawud lajêng anguwuh-uwuh: "Héh Abnèr, Abnèr, sénapatiné sang prabu Saul." Abnèr lajêng anglilir sarta pitakèn: "Kowé iku sapa? Déné ambaribini sang prabu." Panguwuhipun Dawud: "Kowé iku lêlanangé Banisrail, sabab apa kowé ora bisa ngrêksa ratumu? Ana wong lumêbu arêp ambilahèni gustimu sang prabu, lah iki waosé lan lantingané dakjupuk saka ulon-uloné." Raja Saul tumuntên andangu: "Héh Dawud anakku, iku apa dudu swaramu?" Wangsulanipun Dawud: "Inggih gusti, kula sang prabu, punika swara kawula, punapaa panjênêngan dalêm anguya-uya dhumatêng kawula? Kalêpatan kawula punapa? Déné ratu ing Israil têka miyosi
muliha! Aku ora ngalani kowé manèh." Nanging Dawud botên pitados dhatêng pangandikanipun sang prabu wau, lajêng anêdha tiyang sa-[160
déning sang raja AkisAkhis #. Wontên ing kitha SiklagZiklag #. Sarêng sang prabu mirêng bilih Dawud angungsi dhatêng ratu ing Pilistim, lajêng botên karsa ambujêng malih.
Dawud sarêng sampun antawis satêngah taun anggènipun wontên ing tanah Pilistim, para
GilbuahGilboa #. Ing ngriku Banisrail kaplajêng, kathah kang sami pêjah. Yonatan tuwin sadhèrèkipun kêkalih ugi pêjah. Botên antawis dangu prabu Saul kinêpang ing mêngsah, saking sangêting bingungipun lajêng dhawuh dhumatêng abdi kaparak andikakakên nglarihi panjênênganipun. Nanging kaparak wau sangêt lênggana, wusana sang prabu Saul asuduk jiwa.
Sarêng antawis tigang dintên, wontên satunggaling tiyang dhatêng ing nagari Siklag. Angaturi uninga dhatêng Dawud mênggah kasoring yudanipun Banisrail, saha sédanipun raja Saul saputranipun têtiga. Dawud sakalangkung giyuh, akathah-kathah pangadhuhipun: "Dhuh Saul lan Yonatan sadulurku, iba-iba rêsêp lan trêsnamu marang aku, kongsi
sampun antawis nêm taun, Isbosèt sinédanan déning abdinipun piyambak. Prabu Dawud tumuntên kapilih
dalah kithanipun ingkang nama Sion. Sarêng sampun unggul yudanipun, kitha wau lajêng dipun-yasani karaton, winastan kithaning Dawud.
Sang prabu Dawud lajêng ambangun dalêm pasucian kapindhah wontên ing Siyon wau, dalah pêthining prajanjéan, anglangkungi raménipun. Punapadéné tumindakipun saréngat Musa inggih kakêncêngakên malih. Ing salajêngipun prabu Dawud taksih kêrêp pêrang agêng, angêlar jajahaning karatonipun. Wiwit saking sagantên agêng ngantos dumugi ing bênawi Frat lan wiwit saking DamésékDamsyik # ngantos dumugi ing Mêsir. Sanadyan kêrêpa anggènipun pêrang, éwadéné harjaning wadya ing bawahipun angungkuli jamanipun para khakim. Wondéné pamêngkunipun dhatêng wadya anglangkungi adil aparamarta.[163]
Sarêng sampun radi têntrêm, sang prabu lajêng ngandika dhatêng nabi Natan: "Lah kula sampun ngênggèni kadhaton kang éndah, kang môngka pêthining Pangéran punika taksih manggèn wontên salêbêting gubah kémawon." Nabi Natan lajêng matur dhatêng sang prabu: "Prakawis punika sarèhning sampéyan sampun kaidèn déning Pangéran, botên langkung kula nyumanggakakên." Kacariyos ing wanci dalu Pangéran adhawuh dhumatêng nabi Natan, pangandikanipun: "Sira dhawuhna marang Dawud! Pangandikaning-Sun mangkéné: 'Sira aja ngyasakaké padalêmaning-Sun! Sabab sira iku wus asring pêpêrangan lan amutahaké gêtih, malah kongsi sapréné durung têntrêm babar pisan. Éwadéné bésuk yèn sira wus tumêka ing janji, anakira lanang
minôngka bapakné lan dhèwèké minôngka putraning-Sun. Apadéné turunira lêstari lan karatonira langgêng.'" Sêsampuning prabu Dawud kaparingan prasêtyaning Allah ingkang kaêmban déning nabi Natan wau, prabu Dawud la- [164]jêng sowan ing arsaning Pangéran, sarwi umatur: "Dhuh Gusti Pangéran, sintên kawula? Déné angsal sih Tuwan ingkang samantên agêngipun, lêstantun dumugi sapriki. Éwa samantên taksih Tuwan wastani kirang, malah Tuwan mangandikakakên mênggah turunipun abdi Tuwan bab prakawis ing têmbé. Dhuh Gusti Allah, mugi Tuwan anêtêpana pangandika Tuwan wau sadaya, saha asma Tuwan mugi kaluhurna ing salami-laminipun."
39. Prabu Dawud Manggih Lêpat, lajêng Nalôngsa
Botên antawis lami wontên pêrang malih, mêngsah lan bôngsa Amon. Nanging sang prabu Dawud botên miyosi ing payudan. Namung pitados dhumatêng sénapati anama Yoab.
Kocapa sang prabu Dawud ing satunggal dintên ninis wontên payoning dalêm. Ing ngriku mirsa satunggaling wanita éndah ing warni anama BatsébahBatsyeba # sémahipun OriaUria #, pinuju adus. Déné Oria andhèrèk wontên ing payudan. Prabu Dawud sa-[165]kalangkung kasmaran dhatêng Batsébah wau, wusana lajêng paring sêrat dhatêng sénapati Yoab kinèn
punika sakalangkung andadosakên dukaning Pangéran. Nabi Natan tumuntên kautus déning Pangéran. Aturipun dhatêng sang prabu: "Wontên tiyang kêkalih sami manggèn wontên nagari satunggal, ingkang satunggal sugih, satunggalipun botên gadhah. Ingkang sugih kathah rajakayanipun, déné ingkang botên gadhah namung darbé cêmpé satunggal tumut nêdha pulukipun lan ngombé ing cangkiripun, punapa malih tilêm ing pangkonipun. Kocapa tiyang sugih wau katamuan, ménda lan lêmbunipun owêl yèn kapragata. Dipunlampu amêndhêt cêmpénipun tiyang ingkang botên gadhah wau kadamêl nyêgah tamunipun." Panyananipun sang prabu mênggah dhatêngipun nabi Natan punika anyuwun adil, sang prabu sangêt duka, pangandikanipun: "Dêmi Allah, pun sugih punika amêsthi dipunpêjahi." Nabi Natan tumuntên umatur dhatêng sang[166] prabu: "Inggih sampéyan punika tiyangipun." Pangandikaning Allahipun Israil makatên: "Sira wus Ingsun jêbadi dadi ratu lan sira wus Sunluwari saka tangané Saul. Ya géné sira anglirwakaké pangandikaning-Sun? Agawé piala mêngkono iku? Déné sira wus amatèni Oria asrana pêdhangé wong Amon, lan bojoné sira alap. Mulané Ingsun bakal anêkakaké bilahi marang sira jalaran saka batihira dhéwé." Prabu Dawud lajêng rumaos ing kalêpatanipun sarta ngakêni dosanipun dhatêng Pangéran. Aturipun: "Dhuh Allah, mugi amêlasana kawula, mugi anglêbura dosa kawula, déné kawula ngakêni kalêpatan kawula, dosa kawula tansah katingal. Dhuh Allah, Tuwan anitahna manah rêsik ing lêbêt kawula sarta maringana roh énggal ingkang têtêp dhumatêng kawula." Nabi Natan lajêng sumambung: "Pangéran inggih ngapuntên dhumatêng sampéyan. Sampéyan badhé botên séda, nanging sarèhning sampéyan sampun asuka margi dhatêng mêngsahing Pangéran badhé angawon-awon. Amila putra sampéyan ingkang sawêg lair patuta-[167]n saking
amarasaké mêmalamu kabèh, angluwari uripmu saka ing karusakan sarta maringi sih piwêlas marang kowé. Wong urip iku kaya sukêt, mêkar kaya kêmbang, katiyup ing angin banjur ora ana, lan wong ora sumurup panggonané, nanging sih piwêlasing Pangéran tan pêgat ing salawasé marang wong kang wêdi asmané. Apadéné adilé marang turuning wong kang anêtêpi prajanjéané sarta kang angèstokaké paréntahé."
Sang prabu lajêng anglêlipur dhumatêng Batsébah. Kacariyos,[168] Batsébah apatutan malih kakung kanamakakên Suléman, inggih punika ingkang jinulukan: YadidyahYedija #, têgêsipun: kêkasihing Pangéran.
Kasusahaning sang prabu Dawud sangsaya kathah. Botên antawis lami putranipun ingkang nama Amnon angrêmêni sadhèrèkipun sanès ibu anama Tamar. Sarêng kapirêng Absalom ingkang raka, lajêng ngupados margi badhé amêjahi Amnon. Sarêng sampun kalampahan, Absalom lajêng lolos ngantos gangsal taun sawêg klilan sowan ingkang rama. Sêsampuning angsal pangapuntên lajêng gadhah tékattékad* awon, sumêdya ngraman dhumatêng ingkang rama. Kacariyos, ing Israil botên wontên tiyang ingkang nyamèni Absalom bagusipun. Sakalangkung dados pangalêman. Wiwit saking talapak dumugi ing ngêmbun pisan botên wontên cacadipun.[169]
Kocapa Absalom asring nitih karéta kajajaran déning tiyang sèkêt. Sabên wungu ing wanci énjing lajêng jumênêng wontên sapinggiring margi ingkang anjog dhatêng sakèthènging nagari. Wondéné sakathahing tiyang ingkang sami gadhah prakawis badhé sowan dhatêng sang prabu anyuwun adil. Punika sami tinimbalan déning Absalom, sarta dinangu: "Kowé iku wong ngêndi? Prakaramu apa?" Sarêng tiyang punika sampun matur, Absalom lajêng amangandikani: "Prakaramu iku pancèn bênêr, nanging ora ana kang bakal nganggêp aturmu iku ana pangadilané sang prabu, yèn ta akua kang nyêkêl pangadilan, amêsthi sapa kang bênêr dakmênangaké." Wondéné manawi wontên tiyang amrêpêki badhé sumungkêm, Absalom énggal anampèl saha anyandhak tumuntên ingaras. Lah makatên punika Absalom anggènipun mêndhêt manahipun Banisrail sadaya.
Botên antawis lami, Absalom késah dhatêng nagari
salomprèt awurahan, lajêng sami alok-aloka makatên: "Absalom wus dadi ratu." Botên antawis lami Absalom kalampahan baléla saha kathah tiyang ingkang sami ambaluhi. Sarêng sang prabu kaaturan pirsa mênggah pangramanipun Absalom, lajêng kasok galihipun. Pangandikanipun: "Ayo padha lumayu! Sabab aku kasompokên ana ing kéné, ora ana pangungsènku."
Sang prabu tumuntên anilar kitha ing Yêrusalèm, nyabrang ing lèpèn Kidron, nuntên minggah ing rêdi Jaitun Zaitun # tanpa tarumpah sarwi muwun. Déné ingkang sami andhèrèk, sadaya béla nangis. Saèstu kala samantên sang prabu anglangkungi sangsaranipun. Malah sarêng dumugi ing margi wontên satunggaling kulawangsanipun Saul anama SimiSimei # . Punika ambalangi séla lan anguman-uman dhatêng sang prabu. Ing ngriku wontên abdi satunggal anama Abisai, kêdah amêjahi dhumatêng Simi wau, nanging kacêgah déning sang prabu, pangandikanipun: "Karêbèn ta, wus mêngkono karsaning Pangéran." Sang prabu lajêng malêbêt ing kitha Mahanaim.[171]
Kocapa Absalom ambêdhah ing kitha Yêrusalèm, lajêng angêbroki kadhaton. Botên antawis dangu amêpak bala, lajêng ambujêng ingkang rama, kapêthukakên déning balanipun sang prabu. Wondéné sabidhalipun, dipunwêling déning sang prabu: "Botên parêng yèn Absalom kasiya-siyaa!" Sarêng têmpuhing prang wontên ing wana Éfraim, bala kraman sami kasoran, têmahan Absalom lumajêng sarwi anitih kuldi. Dumadakan sirahipun kacêpit ing kêkajêngan, saha rikmanipun anggubêd ing pang, kuldi taksih lajêng pambandhangipun. Wusana Absalom kantun gumantung wontên ing pang wau. Tumuntên wontên satunggaling prajurit aningali dhatêng Absalom manggih sangsara wau,
prajurit wau: "Sanadyan kula kaparingana uwang salaka sèwu, kula môngsa puruna amêjahi putranipun sang prabu, sabab kula sampun mirêng pangandikaning sang
panggènaning Absalom, pinanggih taksih gêsang, lajêng kaprajaya pulung manahipun, wusana Absalom kapisanan."
Dupi sang prabu sarêng mirêng yèn ingkang putra séda, sakalangkung kasêngkêlan ing galih, angadhuh-adhuh: "Dhuh anakku Absalom, dhuh anakku, anakku Absalom, angur aku baé matia, dhuh Absalom anakku, anakku." Botên antawis dangu sang prabu lajêng kondur dhatêng Yêrusalèm, ananging konduripun wau Banisrail ingkang rumêrêprumêsêp* namung têdhak Yahuda, amargi sang prabu kapéngin pinêthuk déning têdhak Yahuda wau. Lah punika andadosakên kamèrèning Banisrail sanès-sanèsipun.
Sakonduripun sang prabu Dawud, Banisrail dèrèng sagêd têntrêm amargi wontên kraman malih. Pangagêngipun anama Séba kalêbêt têdhak Bun Yamin, dipunbaluhi déning Banisrail ingkang sami kamèrèn wau.[173] Botên antawis dangu kalurugan déning Yoab, têmahan sami kawon. Séba malah dipunpêjahi déning balanipun piyambak.
Tumuntên wontên putraning sang prabu Dawud anama AdoniaAdhonia # ugi baléla. Anganggah dados ratu, anggêntosi ingkang rama. Ananging sang prabu énggal anyandèkakên kaniyatanipun Adonia wau, lajêng angadêgakên putranipun ingkang ênèm anama Suléman kaangkat dados prabu anèm, kajêbadan saha kaèstrènan déning tiyang kathah. Dhasar rumiyin mila Suléman punika ginadhang déning kang rama, saha kaidènan déning Allah badhé anggêntosi jumênêng ratu.
Kacariyos ing satunggal dintên sang prabu Dawud kénging godha, kêdah nacahakên sakathahing Banisrail. Sanadyan sénapati ingkang kautus anama Yoab punika anyulayani, éwadéné saking kêncênging karsanipun prabu Dawud inggih kalêksanan.
Sarêng sampun antawis sangang wulan langkung, Yoab mantuk saking ang-[174]gènipun nacahakên Banisrail wau. Pinanggih cacahipun tiyang Israil sanèsipun têdhak Yahuda, wolung kêthi sami tiyang prakosa, wondéné ingkang têdhak Yahuda gangsal kêthi. Sarêng sampun katur dhatêng sang prabu, sanalika galihipun lajêng tab-taban, rumaos sangêt kalêpatanipun. Analôngsa dhatêng Pangéran. Allah tumuntên ngutus nabi Gad kinèn andhawuhana dhatêng prabu Dawud
tiyang Lèwi, sakantunipun tiyang Lèwi pinatah anggarap padamêlan wontên ing masjid, pinara kawan likur nyèwu-nyèwu. Punapadéné tiyang ngrêrêpi lan niyaga kawan èwu, pinara kawan likur. Déné ingkang nglurahi punika Asaf, Yêdutun, lan Héman.
Sarêng sang prabu angraos bilih sampun angajêngakên dumugi ing janji, lajêng animbali sakathahing para pangagêng andikakakên sowan wontên ngarsanipun. Sang prabu siniwaka kaliyan Suléman putranipun. Sarêng sampun sami pêpak wontên ing arsanipun sang prabu tuwin ingkang putra, prabu Dawud lajêng amasrahakên karatonipun dhatêng Suléman sarta amêmêling
sampun tinandho, punapadéné bêkakas êmas lan slaka kathah ingkang sampun dados, sarta kajêng lan séla cêndhani kathah. Suléman lajêng dipundhawuhi kinèn tumêmên saha mantêp anggènipun angèstokakên paréntahing Pangéran. Sang prabu Dawud angandika dhumatêng ingkang putra: "Kowé dirosa lan dipanggah, sarta anglakonana sakèhé paréntahing Pangéran. Kowé aja wêdi lan aja maras! Sabab Gusti Allah: Allahku anjangkung ing kowé, mêsthi ora anilar kowé."
Sang prabu Dawud lajêng amujèkakên kathah-kathah dhatêng Suléman. Saha lajêng angajak tiyang sapasamuan angluhurakên asmaning Pangéran, ngiras damêl bujana pisan. Botên antawis lami sang prabu Dawud lajêng séda, kasarékakên wontên ing kitha Yêrusalèm. Wondéné anggènipun mêngku kaprabon laminipun kawandasa taun.[177]
Sasédaning sang prabu Dawud, Suléman anggêntosi jumênêng ratu wontên ing tanah Israil, sakalangkung trêsnanipun dhatêng Pangéran, anêtêpi pranatanipun sawargi ingkang rama.
Ing satunggal dintên, sang prabu tindak dhatêng kitha Gibyon, karsanipun badhé kurban wontên ngriku. Sarêng sampun dumugi ing Gibyon, lajêng dipunkatingali déning Pangéran wontên salêbêting supênan ing wanci dalu. Pangandikaning Allah: "Sira nyênyuwuna, amêsthi Sunparingi!" Aturipun sang prabu Suléman: "Kawula punika taksih laré, môngka kawula angrèh Banisrail samantên kathahipun. Kawula mugi kaparingana kawicaksanan saha manah ingkang
panyuwunira, ora anyuwun umur dawa, utawa kasugihan, miwah unggul marang mungsuhira, lah Ingsun amarêngi panyuwunira, kajaba saka iku Ingsun iya amaringi kasugihan lan kamuktèn, angungkuli para ratu ing jamanira kabèh. Déné yèn si-[178]ra anêtêpi paréntahing-Sun, kaya bapakira, amêsthi Sundawakaké umurira."
Botên antawis lami sang prabu Suléman anglampahakên utusan dhatêng sang raja Khiram ing nagari Tirus, mitranipun sawargi ingkang rama. Aminta pasumbang warni kajêng èrês tuwin borês badhé kanggé yasa Bétal Mukadas. Ingkang makatên punika sakalangkung andadosakên dhanganipun sang raja Khiram, mila lajêng dhawuh dhumatêng para abdinipun undhagi, sami kinèn ambiyantu panêgoripun kajêng wau wontên ing rêdi Libanon saha natahi pisan.
Wondéné sang prabu Suléman anggènipun yasa Bétal Mukadas wontên ing rêdi MuriahMoria # laminipun ngantos pitung taun. Sarêng sampun dados, sang prabu lajêng angêmpalakên sawarnining lurah bêkêlipun Banisrail panuju dintên agêng ingkang winastan: tancêbing tarub. Sami dipunajak suka-suka anganyari Bétal Mukadas wau. Ing nalika
sawêdalipun, lajêng wontên mega angèbêki ing Bétal Mukadas. Lah punika anyasmitani kamulyaning Pangéran. Sang prabu lajêng amêmujèkakên ing tiyang
kasaénaning Pangéran dhumatêng Dawud kawulanipun lan dhumatêng Banisrail umatipun.
Sang prabu Suléman misuwur ing kawicaksanan sarta kasugihan lan kamuktènipun, botên wontên ratu ingkang nyamèni. Baitanipun lumampah ing sagantên Suf dhatêng tanah Indi, wontên ingkang dhatêng tanah Tarsis, sami ambêkta raja brana lan sêsotya tuwin gadhing lan kajêng arêng saking tanah Aprikah. Anggitanipun saloka ngantos sapriki kanggé mêmulang dhumatêng tiyang bodho tuwin tiyang sagêd. Salaminipun sang prabu Suléman jumênêng ratu, Banisrail sami têntrêm ayêm, punapadéné nagarinipun sakalangkung gêmah harja.
Para ratu ing ngamônca wontên ingkang sami dhatêng ing nagari Yêrusalèm badhé anêksèni mênggah kawicaksananipun, saha sami angsal-angsal dhatêng sang prabu.
Kacariyos sang pramèswari ing SêbaSyeba #, bawah Ngarab, sarêng sampun mirsa kamulyan saha kawicaksananipun sang prabu, lajêng wicantên: "Kula wontên nagari kula piyambak mirêng pawar-[181]tos ing atasipun kaluwihan sampéyan dèrèng pitados. Ing mangké kula sampun sumêrêp piyambak mênggah kayêktosanipun, pangraos kula malah langkung saking tikêl katimbang kaliyan pawartos wau."
Sanadyan kawicaksananipun sang prabu Suléman sampun misuwur, éwadéné inggih taksih kénging dosa anêrak prajanjéaning Allah kaliyan Banisrail. Garwanipun pintên-pintên atus, para putri ing Kênangan, ing Sidon, ing Sur, ing Mêsir, lan ing tanah sanèsipun, sami ambêkta brahalanipun dhatêng Yêrusalèm. Sarta anggléwangakên galihipun sang prabu Suléman, têmah anêmbah brahala. Milanipun kénging bêbênduning Pangéran sarta kadhawuhan, bénjing sapêngkêripun badhé kagêmpal karatonipun.
Sang prabu Suléman anggènipun jumênêng ratu laminipun kawandasa[182] taun. Déné sasédanipun, Banisrail sami kêkêmpalan wontên ing nagari Sikhèm badhé anjumênêngakên putranipun ingkang nama RêkhabamRehabeam #. Sarêng
angutus nabi satunggal andhawuhakên dhatêng sang prabu lan dhumatêng Banisrail sadaya, pangandikaning Pangéran makatên: "Sira aja pêrang lawan padha kadangira Banisrail! Padha muliha! Sabab prakara iku dhasar wus karsaning-Sun." Wusana tumuntên sami mantuk, angèstokakên pangandikaning Pangéran. Awit nalika samantên, ing tanah Israil wontên karaton kêkalih. Ingkang satunggal kasêbut karaton Yahuda, kithanipun ing Yêrusalèm, ingkang jumênêng ratu anama Rêkhabam. Satunggalipun kasêbut karaton Israil, kala samantên kithanipun wontên ing Sikhèm, botên
Wondéné ingkang dados jalaranipun makatên, sang prabu kagungan sumêlang bilih kawulanipun sami kalilan
Mukadas. Sang prabu lajêng kaèngêtakên déning Allah, éwa samantên botên purun tobat. Mila lajêng kénging bêbênduning Pangéran. Ngantos karaton Israil namung tumurun dhumatêng putranipun kémawon. Ing salajêngipun botên lêstantun dhatêng têdhakipun.
Sami-sami ratu ing Israil, ingkang murang sarak piyambak sang raja Akhab. Garwanipun putri ing Sidon anama IsêbèlIzebel #. Punika ayasa candhi wontên ing nagari Samaria minôngka kabuyutaning Baal tuwin AstarotAsyera #, sami braha-[185
Déné tiyang kang sami nêmbah Allahipun Israil sami kinuya-kuya sarta nabining Allah sami dipunpêjahi.
Kocapa ing satunggal dintên nabi Élia sowan dhatêng sang prabu Akhab. Aturipun: "Dêmi Pangéran Allahipun Israil ingkang kula sungkêmi, ing taun punika ing salajêngipun badhé botên wontên êbun utawi jawah kajawi saking panyuwun kawula." Kalampahan ing tanah Israil botên jawah-jawah, têmahan awis têdha. Wondéné nabi Élia kadhawuhan déning Allah andhêlika wontên ing lèpèn Kêrit, inggih punika ingkang kaunjuk toyanipun. Mênggah dhaharipun saking parmaning Pangéran. Ing sabên dintênipun dipunkintun roti tuwin ulam déning pêksi dhandhang. Sarêng lèpèn wau sampun asat, nabi Élia lajêng kadhawuhan déning Pangéran késaha dhatêng nagari Sarfat, amargi ing ngriku wontên satunggaling rôndha ingkang sampun kadhawuhan nyanggi dhaharipun. Sarêng nabi Élia dumugi sa-[186]kèthènging nagari, lah ing ngriku wontên satunggaling rôndha sawêg ripik kajêng punika lajêng dipuntêmbungi toya tuwin roti. Wangsulanipun: "Mugi sampun andadosakên panggalih sampéyan. Dêmi Allah, gadhahan kula namung galêpung sagêgêm wontên ing cuwo, tuwin lisah sakêdhik wontên ing gêndul, jaginipun têdha kula lan anak kula namung kanggé sagêpyakan. Déné yèn sampun têlas, tamtu kula pêjah kalirên. Lah kados pundi anggèn kula sagêd nyaosi dhatêng sampéyan?" Pangandikanipun nabi Élia: "Kowé aja kuwatir! Muliha! Aku olèhna roti! Sawusé mêngkono kowé olèha sabutuhmu dhéwé, sabab pangandikaning Pangéran Allahé Israil mangkéné: ?Galêpung kang ana ing cuwo bakal ora êntèk-êntèk sarta
wau. Ing salajêngipun, nabi Élia mondhok wontên ing griyanipu-[187]n bok rôndha wau sarta anunggil nêdha laminipun ngantos sataun. Inggih kayêktosan, galêpung ing cuwo botên têlas-têlas, punapadéné lisah ing gêndul botên kalong-kalong.
Sarêng sampun antawis dintên anakipun bok rôndha wau sakit dados lan pêjahipun. Saking sangêting susahipun bok rôndha lajêng matur dhatêng nabi Élia: "Dhuh tiyanging Allah, punapa dhatêng sampéyan punika anjalari pêjahipun anak kula,
pamondhokanipun lajêng dipunrungkêbi rambah kaping tiga, sarta sangêt panyuwunipun maring Allah supados laré punika kagêsangna malih. Pangéran inggih anjurungi panyuwunipun nabi Élia. Sanalika jisim wau gêsang. Sarêng dipunwangsulakên dhatêng biyungipun, bok rôndha wau lajêng anêksèni bilih nabi Élia punika saèstu tiyanging Allah sarta ngêmban timbalaning Allah.[188]
Ing tanah Israil sêsampuning kakêndhatan jawah laminipun kawan têngah taun, Pangéran angandika dhumatêng nabi Élia: "Ing samêngko sira ngatona marang Akhab! Sabab Ingsun bakal anibakaké udan manèh." Sadhatêngipun nabi Élia, sang raja Akhab lajêng ngandika: "Lo kowé, wong ambilaèni Banisrail." Wangsulanipun nabi Élia: "Déné kula ingkang andhatêngakên bilahi, saèstunipun sampéyan piyambak lan sakulawôngsa sampéyan, anggèn sampéyan nilar paréntahing Pangéran saha manut ing brahala punika ingkang dados jalaranipun." Awit saking panyuwunipun nabi
sinèlèhakên ing pakurbananipun. Tumuntên sami angidêri pakurbanan wiwit énjing dumugi wanci luhur saha sami anguwuh-uwuh: "Dhuh Baal, amangsulana kawula." Nanging botên wontên suwara utawi wangsulan. Saksana nabi Élia amoyoki para imam punika, pangandikanipun: "Panguwuhmu kurang sêru. Bok manawa déwamu lagi éwuh, apa manèh lagi pêpara, u-[190]tawa lagi turu." Tumuntên sangsaya asru panguwuhipun, sami anyublêsi awakipun mawi lading nanging mêksa botên wontên suwara utawi wangsulan. Sarêng dumugi ing wanci sontên, nabi Élia ayasa pakurbanan kinubêng ing kalèn. Déné kajêng tuwin kurbanipun obaran sami dipun-grujugi ing toya. Nabi Élia tumuntên anyênyuwun: "Dhuh Allahipun Ibrahim, Iskhak kaliyan Yakub, ing dintên punika Tuwan mugi anguningakna yèn Tuwan punika Allahipun Banisrail, saha kawula punika abdi Tuwan." Sanalika lajêng wontên gêlap latu amôngsa kurban. Toya ingkang wontên ing kalèn ngantos asat dinilat ing latu. Ing ngriku tiyang gêgolongan tumuntên sami sumungkêm saha sami asurak: "Pangéran iku Allah, Pangéran iku Allah." Wondéné dhawuhipun nabi Élia: "Para imaming Baal aja ana kang mrucut, padha dicêkêlana lan dipatènana!" Nabi Élia tumuntên anyênyuwun rambah kaping pitu: "Allah mugi amaringana jawah."
Baal sampun sami dipunpêjahi déning nabi Élia, sakalangkung ing dukanipun, kêdah malês ukum pêjah dhatêng nabi Élia. Wondéné nabi Élia lajêng ngungsi têbih. Wontên ing margi kèndêl sangandhaping kêkajêngan. Saking sêngkêling galih lajêng nyênyuwun dhatêng Pangéran, mugi kapundhuta ing sanalika punika. Botên antawis dangu lajêng saré, tumuntên kagugah déning malaékat kinèn wungu sarta dhahar. Sarêng nglilir lajêng manggih roti lan toya cumawis wontên ngajêngipun. Nabi Élia nuntên
lampahipun ngantos kawandasa dintên kawandasa dalu. Sarêng dumugi ing rêdi KorêbKhorêb* lajêng andhêlik wontên ing guwa, nuntên dipunpangandikani déning Pangéran: "Lah apa karyanira ana ing kono?" Wangsulanipun nabi Élia: "Dhuh Pangéran, kawula sampun angêkahi Pangéran Allahipun langit lan bumi. Sanadyan Banisrail sampun sami anilar prajanjéan Tuwan sarta amêjahi nabi Tuwan sadaya, ing mangké namung kantun kawula piyambak. Sêdyanipun, kawula badhé dipunpêjahi pisan." Pangéran lajêng angandika: "Sira mêtua! Ingsun bakal langkung ing ngarêpanira." Tumuntên wontên angin ribut, lindhu tuwin thathit lan galudhug, ananging Pangéran botên wontên ing ngriku. Sêsampunipun lajêng wontên samirana sumilir, ing ngriku nabi Élia rumaos wontên pangayunaning Allah. Lajêng kadhawuhan pangandikaning Pangéran: "Ingsun angisihaké Banisrail wong pitung èwu kang padha ora mèlu nêmbah brahala." Nabi Élia lajêng kadhawuhan mantuk, ki-[193]nèn anjêbadi Élisa sakabatipun. Ing têmbé sapêngkêripun anggêntosana dados nabi.
Wondéné sang raja Akhab botên antawis lami kénging kukuming Allah, séda ing paprangan jalaran kénging jêmparing ing mêngsah. Mênggah ingkang gêntosi dados ratu putranipun anama AkhasAhazia #. Punika inggih sangêt pamurangsarakipun. Kacariyos ing satunggal dintên sang prabu gêrah lajêng utusan anêgês dhatêng Baal Sêbub déwanipun tiyang Pilistim. Kados pundi mênggah gêrahipun wau, punapa waluya punapa botên. Kocapa utusan wau wontên ing margi kapêthukakên déning nabi Élia, lajêng dipunpangandikani: "Ing Israil apa ora ana Allah? Déné kowé têka arêp nêgês marang déwané wong Pilistim. Mulané pangandikaning Pangéran mangkéné: 'Amêsthi Akhas ênggoné lara iku anjalari patiné.'" Utusan wau lajêng wangsul sarta umatur: "Wontên ing margi kawula kapêthuk ing tiyang, panganggénipun wacucal, wicantênipun: 'Kowé matura marang sang pra-[194]bu, amêsthi sampéyan badhé séda.'" Sang prabu lajêng anamtokakên bilih
Déné wicantênipun têtindhih dhatêng nabi Élia: "Héh wonging Allah, paréntahku marang kowé trang saka sang prabu, kowé mudhuna!" Wangsulanipun nabi Élia: "Yèn aku wonging Allah, anaa gêni tumurun saka ing langit amôngsaa kowé saprajuritmu sèkêt!" Sanalika kalampahan makatên. Sang prabu nuntên utusan malih têtindhih sanèsipun. Môngka têtindhih punika saprajuritipun sèkêt, inggih kamôngsa ing latu saking langit malih. Déné dhatêngipun utusan ingkang kaping tiga, utusan wau lajêng sumungkêm sarwi matur: "Dhuh tiyanging Allah, sampéyan mugi mêlasana nyawa kula sakônca kula tiyang sèkêt punika." Nabi Élia lajêng tumurun, tumut sowan dhatêng sang prabu, aturipun: "Pangandikaning Pangéran makatên: Sarèhning sira kongkonan nêgês marang Baal Sêbub déwané wong Pilistim, prasasat ing Israil ora ana Allah kang kêna[195] ditêgês. Mulané sira ora mudhun manèh saka ing paturonira, amêsthi nêmahi mati." Lah makatên punika sédanipun raja Akhas, botên atilar putra.
Kala nabi Élia anjêbadi Élisa badhé anggêntosi dados nabi, sampun sumêrêbsumêrêp* bilih sampun andungkap pinundhut déning Allah. Ing satunggal dintên Élisa andhèrèkakên nabi Élia. Sarêng lampahipun dumugi ing
asisih-sisihan. Sakaliyanipun tumuntên lumampah asatan. Sarêng sampun dumugi ing sabrang, lajêng sami andumugèkakên lampahipun. Wontên ing
ElBetel #, inggih punika panggènanipun tiyang nêmbah pêdhèt êmas yasanipun sawargi sang prabu Yarobam. Ing ngriku wontên laré kathah andhugal sami amoyoki nabi Élisa. Wicantênipun: "Héh gundhul, sumingkira! Héh gundhul, sumingkira!" Nabi Élisa lajêng ngêsotakên laré punika anganggé asmaning Pangéran. Sanalika lajêng wontên bruwang
aturipun: "Laki kula sampun pêjah atilar sambutan. Ing samangké ingkang nyambutakên dhatêng, badhé amêndhêt anak kula kêkalih kadamêl réncang." Pangandikanipun nabi Élisa: "Kowé duwé apa ing omahmu?" Aturipun bok rôndha: "Abdi sampéyan namung gadhah lisah saguci." Pangandikanipun nabi Élisa: "Kowé golèka wadhah kothong kang akèh, banjur lumêbua ing omah saanakmu, lawangé kancingên![197] Wadhah-wadhah iku kabèh tumuli êsokana lênga saka ing gucimu nganti sakêbaké!" Bok rôndha lajêng anglampahi punapa sadhawuhipun nabi Élisa, wadhah-wadhah sami kaisènan lisah sakêbakipun. Nabi Élisa tumuntên ngandika: "Lênga iku êdolên, banjur saurna utangmu. Déné turahané gawénên panguripanmu saanakmu!"
Kocapa ing jaman punika wontên sénapati ing nagari Aram awasta Naaman. Punika gêrah budhugên, garwanipun kagungan réncang èstri tiyang Israil boyongan. Réncang wau umatur: "Mênawi bêndara kula dhatênga ing arsanipun nabi Élisa kang wontên ing Samaria, amêsthi badhé saras."
nabi Élisa. Saksana nabi Élisa lajêng utusan andhawuhi dhatêng Naaman kinèn salulupa wontên ing bênawi Yardèn rambah kaping pitu. Yèn sampun kalampahan
mala-[198]ku lan andongakaké warasku. Kali-kalining tanahku ing kana apa ora ngungkuli banyuning tanah Israil kabèh?" Para abdinipun lajêng sami matur dhatêng bêndaranipun: "Dhuh bêndara, sanadyan nabi andhawuhana padamêlan ingkang awrat, botên wandé inggih sampéyan lampahi. Langkung malih namung andikakakên siram dhatêng lèpèn kémawon, tur sampéyan dipunjanji waluya." Saksana Naaman lajêng tumurun, salulup ing bênawi Yardèn kaping pitu. Ing ngriku dagingipun lajêng pulih kados daginging bêbayi. Naaman tumuntên wangsul, angaturakên panuwun dhatêng nabi Élisa, sarta lajêng anêksèni bilih ing pundi-pundi botên wontên Allah kajawi ing tanah Israil. Sêsampuning
lan sandhangan saka Naaman. Lah tingkahmu mêngkono iku apa patut? Ing samêngko larané Naaman sandhangên salawasmu
Punika apêpêrangan mêngsah lan tiyang Aram. Ing ngriku nabi Élisa amratélakakên dhatêng sang prabu mênggah kalakuanipun pabarisaning mêngsah. Ratu ing Aram tumuntên utusan angêpang ing kitha Dotan badhé anyêpêng nabi Élisa kang mang-[200]gèn wontên ing ngriku. Dhatêngipun tiyang Aram ing wanci dalu, lajêng angêpang ing kitha Dotan. Réncangipun nabi Élisa sarêng tangi énjing, aningali mêngsah angêpang kitha, lajêng angaturi uninga dhatêng bêndaranipun: "Dhuh tuwan, kados pundi polah kula?" Pangandikanipun nabi Élisa: "Kowé aja kuwatir! Kang anjangkung ing aku angungkuli mungsuhku." Pangéran tumuntên ambuka mripatipun réncang wau, sanalika lajêng sumêrêp ing rêdi kêbak jaranan lan rata murub sami angayab nabi Élisa. Saking pandonganipun nabi Élisa, bala mêngsah lajêng sami lamur, nuntên kairid déning nabi Élisa dhatêng ngarsaning sang prabu Yoram. Wontên ing ngriku saking pandonganing nabi Élisa lajêng sami awas kados ing wau-wau. Kadadosanipun, mêngsah botên dipunpêjahi dhatêng sang prabu, malah dipunsugata, lajêng sami kalilan mantuk.
Kala panjênênganipun sang prabu Yarobam ingkang kaping kalih, ratu ing Israil, punika wontên satunggaling nabi awasta[201] Yunus. Kautus ing Pangéran dhatêng nagari Ninêwé Niniwe #, tanah AsurAsyur #. Nagari punika sakalangkung agêngipun, kêmputipun ngantos lampahan tigang dintên. Déné tiyangipun anglangkungi kathah piawonipun, mila nabi Yunus wau kinèn andhawuhakên karsaning Allah dhumatêng tiyang ngriku, bilih badhé kadhatêngan bêbênduning Pangéran. Ananging nabi Yunus sangêt lênggana, malah lajêng miruda sumêdya dhatêng nagari Tarsis, lampahipun medal ing sagantên. Sarêng lampahing baita sampun dumugi ing têngah, Pangéran tumuntên andhatêngakên prahara, andadosakên kuwatosipun para tiyang ing baita, bok manawi rêmuk, sami asêsambat dhatêng allahipun piyambak-piyambak. Tumuntên sami ambucali bêkakas dhatêng sagantên supados baita wau ènthènga. Wondéné nabi Yunus tilêm kémawon wontên salêbêting baita ingkang ngandhap. Lurahing baita tumuntên anggugah dhumatêng nabi Yunus: "Hé, kapriyé déné kowé têka turu baé? Lah tangia, anyêbuta Allahmu!" Têtiyang ing baita sami mupakat angundhèni, supados sumêrêpa sintên ingkang dados margining kadhatêngan pakèwêd punika. Lah ing ngriku undhi anêdahakên nabi Yunus.
padha katêkan pakéwuh iku." Têtiyang ing baita tumuntên sami nyênyuwun maring Allah, aturipun: "Kawula sampun ngantos karisakan, margi anggèn kawula nyêmplungakên tiyang punika ing sagantên. Kawula sampun ngantos katêmpahan rah ingkang rêsik." Nabi Yunus lajêng
karsaning Allah kauntal déning ulam agêng, ananging botên dados ing sédanipun. Ngantos tigang dintên tigang dalu anggènipun wontên salêbêting padharan ulam wau sakalangkung prihatinipun. Analôngsa maring Allah, wusana lajêng kautahakên dhatêng dharatan.
Yunus wau sarta sami ajrih, lajêng sami siyam tuwin amanganggé bagor, dalah sang prabu inggih ngrucat kaprabonipun sarta angundhangakên manungsa sakéwanipun sami kinèn siyam. Saha têtiyang sami sangêta anggènipun nyênyuwun maring Allah kalayan amantuni kalakuanipun ingkang awon. Bok manawi Allah anyandèkakên bilahi. Pangéran inggih angowêl nagari
angur aku matia." Lajêng mêdal saking nagari adamêl gubug, badhé sumêrêp punapa kadadosaning nagari.
padha sawêngi. Ingsun apa ora ngowêl nagara gêdhé iku? Kang diênggoni ing wong luwih saka rolas lêksa kang durung bisa ambédakaké tangan kiwa lan têngên, apadéné khéwan sapirang-pirang."
Sasédanipun sang prabu Yarobam ingkang sapisan, Banisrail sangsaya karisakan, santun-sumantun ingkang ngraman. Manawi wontên ratu énggal lajêng dipunlungsur saking dhamparipun lan dipunpêjahi sakulawangsanipun. Wondéné ingkang anggêntosi jumênêng ratu malah anglangkungi piawonipun. Botên angamungakên nêmbah pêdhèt êmas kémawon, malah anêmbah brah-[205] alanipun para jinis. Kados déné lêlampahanipun sang raja Akhab ingkang sampun kasêbut nginggil sarta anyaosakên kurban kanisthan. Lah punika margining karisakanipun Banisrail. Salêbêtipun makatên, para nabi tansah angèngêtakên supados sami mantuna anggènipun nêmbah
tanahipun wontên ingkang kénging kabawahakên. Sarêng ingkang jumênêng ratu ing Israil sang prabu Hoséa punika adamêl prajanjéan kaliyan sang raja Salmanèsêr ing Asur, nanging dèrèng ngantos lami dipuntêrak piyambak. Ing ngriku sang prabu Salmanèsêr lajêng anglurugi dhatêng tanah Israil angêpang kitha ing Samaria laminipun ngantos tigang taun. Wêkasan nagari Samaria bêdhah, Banisrail sami kaboyong, kabêkta dhatêng tanah Médi utawi sanèsipun ingkang têbih-têbih. Déné tiyang ingkang dipuntilar wo-[206]ntên ing tanah Israil namung sakêdhik. Wondéné tanahipun ingkang suwêng awit saking dhawuhipun sang prabu ing Asur lajêng sami dipunênggèni déning tiyang kapir. Lah punika wêkasaning karaton Israil. Umuripun kalih atus sèkêt tiga taun. Wondéné cacahing ratu sangalas.
Kacariyos têtiyang kapir ingkang sami manggèn wontên ing tanah Israil kathah bêncananipun. Prakawis punika ngantos katur dhatêng sang prabu ing Asur, déné pamanggihipun ingkang ngaturi uninga, ingkang makatên wau jalaran para tiyang sami botên uninga cara-caranipun angabêkti dhatêng Allahipun ing tanah Israil. Saksana sang prabu ing Asur lajêng angintuni imam satunggal bôngsa Israil, tinuduh kinèn amêmulanga pratikêlipun anêmbah ing Pangéran. Wondéné woworanipun tiyang kapir kaliyan tiyang Israil ingkang sami taksih wontên ing ngriku punika winastan bôngsa Samaria.[207]
Kala sirnaning karaton Israil, karaton Yahuda taksih jumênêng, malah umuripun ngantos dumugi tigang atus wolung dasa pitu taun. Cacahing ratu kalih dasa, sami têdhaking prabu Dawud sadaya. Ananging para ratu samantên wau inggih kathah ingkang nêmbah brahala sarta awon kalakuanipun. Wondéné ratu ingkang salèh namung sakêdhik.
Kacariyos sang raja Akhas punika ayasa pasujudan dhatêng Baal, wontên lêlurunging Yêrusalèm. Déné Bétal Mukadas kainêb, mila lajêng botên wontên ingkang ngambah ing ngriku. Sarêng kaprabonipun gumantos dhumatêng ingkang putra anama prabu KhiskiaHizkia #. Sarèhning panggalihipun salèh, mila lajêng angêngakakên kontênipun Bétal
sami kinèn tumut angrêgani paskhah. Déné nalika panjênênganipun sang prabu wau pancêr sadasa sami kaboyong dhatêng A-[208]sur, têtiyang ing karaton Israil pintên-pintên èwu ingkang sami ngungsi dhatêng karaton Yahuda amêwahi harjaning karatonipun sang prabu Khiskia.
Botên antawis lami sang raja SankhéribSanherib #, ratu ing tanah Asur anglurugi kitha-kitha ing karaton Yahuda, malah angêpang ing kitha Yêrusalèm. Sang prabu Khiskia tampi panantangipun kanthi ambaèkakên asmaning Pangéran Allahipun Israil. Ing ngriku sang prabu lajêng anyuwèk-nyuwèk
pabarisanipun tiyang Asur, têmahan tiyang sakêthi wolung lêksa gangsal èwu sami pêjah sarêng sadalu. Sarêng énjing jisimipun kados bêbadan pacing. Sang raja Sankhérib lajêng bidhal kondur dhatêng nagarinipun piyambak.
Ing nalika dhatêngipun mêngsah wau, sang prabu Khiskia pinuju gêrah sangêt. Ing ngriku wontên satunggaling nabi anama Yésaya sowan dhatêng sang prabu, angêmban dhawuh timbalaning Pangéran. Sang prabu kinèn sadhiya anggènipun badhé kapundhut déning Allah. Sang[209] prabu tumuntên muwun sarwi nyênyuwun maring Allah, ingkang mugi yuswanipun dipunpanjangna. Mila nabi Yésaya sawêdalipun saking kadhaton lajêng kadhawuhan pangandikaning Allah, kinèn wangsul andhawuhana dhatêng sang prabu bilih panyuwunipun sampun katarimah.
Sasédanipun prabu Khiskia, ingkang anggêntosi jumênêng ratu putranipun anama Mênasé, laminipun ngantos sèkêt gangsal taun. Punika anilar kalakuanipun ingkang rama, anasarakên
Sarêng sang prabu Mênasé sampun séda lajêng kagêntosa-[210]n déning putranipun anama Amon, punika inggih anglangkungi piawonipun, nanging botên purun tobat kados ingkang rama. Anggènipun jumênêng ratu namung kalih taun, lajêng dipunsédani kawulanipun piyambak.
Tumuntên gêntosan ingkang putra, nama prabu Yosia. Lah punika ratu salèh, angantêpi pangabêktinipun maring Allah. Sawêg yuswa kalih dasa taun anyirnakakên sakathahing brahala saking
torèt ingkang ical kala jamanipun Mênasé, lajêng dipunungêlakên wontên ngarsaning sang prabu. Saksana sang prabu kagèt lan kagawokan awit saking pangancam-ancamipun kitab punika, ngantos anyuwèk-nyuwèk pangagêmanipun. Nanging sang prabu Yosia dipunpangandikani déning Allah lantaran saking nabi èstri anama Kulda: "Sarèhning atinira luluh gonira angrungokaké surasaning kitab iku, mulané sira bakal mati kalawan slamêt, ora mênangi bilahi kang bakal Suntêkaka-[211]ké marang nagara iki." Sang prabu Yosia tabêri anggènipun angéwahi pranataning Banisrail miturut anggêr-anggêripun nabi Musa. Tumuntên kawulanipun sami kinalêmpakakên sarta dipunwaosakên kitab punika. Sang prabu adamêl prajanjéan lan sakathahing kawulanipun wontên ngarsaning Allah, yèn wiwit nalika punika ing salajêngipun badhé sami angèstokakên paréntahing Allah kalayan trusing manah. Sang prabu Yosia anggènipun ambibrahi brahala ngantos dhatêng ing patilasanipun karaton Israil, kados ta: ing nagari Bèt El panggènaning pêdhèt êmas yasanipun sang prabu Yarobam ingkang sampun kasêbut ing ngajêng. Panggènan punika dipunrisak sarta bêbalungipun para imaming brahala ingkang kapêndhêm ing ngriku sami kapêndhêtan lajêng dipunbêsmi. Ingkang makatên wau dhasar sampun kawêca déning satunggalipun utusaning Allah ing nguni.
Sasédaning sang prabu Yosia, putranipun têtiga lan wayahipun satunggal gantos-gumantos jumênêng ing karaton Yahuda, nanging sakawan pisan sami linungsur. Kathah sasmitanipun yèn karato-[212]n punika badhé énggal sirna.
Wondéné ingkang suka pitêdah tuwin anarbuka mênggahing sasmita wau inggih punika para nabi, pangandikanipun kathah ingkang kasêbut wontên kitab suci. Mênggah padamêlanipun para nabi punika anggugah manahing Banisrail supados samia pitados dhatêng Allah ingkang sajati. Sampun ngantos manggih karisakan ingkang asring tuwuh saking awoning kalakuanipun tiyang kathah, punapa malih para ratu utawi para imam. Allah amatah para nabi wontên ing karaton Yahuda tuwin karaton Israil. Wontên ingkang medal saking tiyang agêng utawi saking tiyang alit. Kados ta: Yésaya tuwin Sifan YaZefanya # punika trahing ratu, YirmayaYeremia # lan YêkhiskièlYeheskiel # punika trahing imam, Élia, Élisa, Yunus, lan Mikha punika wijiling tiyang alit, déné Amos punika pa-[213]ngèn miskin.
Nabi Yirmaya amêmêca mênggah badhé risakipun nagari Yêrusalèm minôngka siksaning Allah. Éwa samantên saking pamêcanipun, siksa wau taksih kénging dipuntulak kalayan patobat. Sarêng sampun antawis tiga likur taun anggènipun mêmulang makatên wau, môngka tanpa dipun-gêga, lajêng kawangsit déning Pangéran, yèn siksa wau sampun mêsthi kalêksananipun. Malah amasthèkakên yèn tiyang ing karaton Yahuda badhé kaboyong dhatêng ing Babil laminipun ngantos pitung dasa taun. Para nabi anggènipun mêmêca asring mawi pralambang, kados ta ing satunggal dintên nabi Yirmaya tumbas guci dhatêng kundhi, lajêng dipunbanting wontên
wadhah gêgawéaning kundhi, ora kêna kapulihaké manèh. Mêngkono uga ingsun angrêmuk Banisrail iku sanagarané, omah-omah lan kadhaton ing Yêrusalèm bakal binubrah, sabab Banisrail wus padha
rNebukadnezar # ratu ing nagari Babil anêlukakên karaton Yahuda. Ing ngriku prabu Yoyakhin lan prajuritipun salêksa, punapadéné para
sanèsipun anama raja SidkiaZedhekia #. Botên antawis lami sang raja Sidkiya aminta bantu tiyang ing Mêsir, kaajak anglawan dhatêng sang prabu Nêbukhadnésar. Tumuntên bala Kasdim angêrobi karaton Yahuda, angêpang nagari Yêrusalèm, dipunkêkahi déning tiyang Yahudi laminipun ngantos kalih taun. Saking sangêtipun awis têdha ngantos kalampahan tiyang èstri sami nêdha anakipun piyambak. Wêkasan nagari Yêrusalèm bêdhah, sang raja Sidkia lolos. Ananging kacandhak déning mêngsah, lajêng cinuplak mripatipun sarta kaboyong dhatêng nagari Babil. Sadèrèngipun kacuplak wau raja Sidkia mirsa yèn putranipun kakung sami kinisas. Lah ing[215] ngriku kalampahan pamêcanipun nabi Yêkhiskièl, yèn sang prabu badhé dumugi ing Babil sarta séda wontên ing ngriku, ananging tingalipun badhé botên mirsa ing tanah ngriku.
Nagari Yêrusalèm dalah Bétal Mukadas sami jinarah, sadaya binéngkas lan kabêsmi. Déné bêkakasipun masjitmasjid* ingkang pèni-pèni sami kacacahakên lan kabêkta dhatêng pamujan ing nagari Babil. Ananging mênggah pêthining prajanjéan botên wontên ingkang uninga kadadosanipun.
Wondéné tiyangipun ing karaton Yahuda sami kaboyong dhatêng ing Babil sadaya, panggènanipun kaprênca kados mrambut kabur ing angin. Anêtêpi pamêcanipun para nabi ing nguni, wontên ugi ingkang kakantunakên, inggih punika tiyang agêng sawatawis ingkang pancèn pinitados dhatêng sang prabu Nêbukhadnésar, punapa malih tiyang ingkang sami miskin.
Wontên panunggilanipun tiyang agêng wau ingkang nama Gêdalya, punika pinitados déning sang prabu angêrèh tanah Yahuda, nanging lajêng pinêjahan déning tiyang Yahudi. Wondéné nabi Yirmaya inggih kalilan déning sang prabu kantun wontên ing nagarinipun. Sabêdhahing Yê-[216]rusalèm, nabi Yirmaya lajêng anganggit sêrat pangadhuhipun.
Tiyang Yahudi anggènipun wontên ing boyongan, sarèhning sampun têbih nagari tuwin masjidipun, sampun tamtu kémawon kathah kasusahanipun. Éwa samantên botên siniya-siya utawi kasami kaliyan tiyang
kasagêdanipun tiyang Kasdim, kados ta: Danièl, SadrahSadrakh #, Mésah lan Abèdnégo, sapanunggilanipun. Jêjaka sakawan wau katêmahanipun ginanjar pangkat inggil. Ing ngriku lajêng sami sagêd damêl kasaénan dhatêng bangsanipun piyambak saha mradinakên agami dhumatêng tiyang kapir.
Wondéné jêjaka sakawan wau sami botên purun nêdha tuwin ngombé pêparingipun sang prabu, sabab ajrih durakanipun tiyang nêdha kharam. Panyuwunipun dhumatêng lêlurah mugi kaparingana toya tuwin rêjêki ingkang medal saking tanêm tuwuh kémawon. Sarèhning Allah a-[217]ngidini pikajênganipun ingkang samantên wau, amila bagas kasarasan tuwin kakuwatanipun angungkuli kônca-kancanipun sadaya. Sarêng sami kasowanakên dhatêng ngarsaning sang prabu, katitik bilih kasagêdanipun saèstu tanpa sasami, mila lajêng sami kaabdèkakên déning sang prabu.
Kocapa sang prabu Nêbukhadnésar anglêmpakakên êmas jêjarahan, kadamêl brahala, inggilipun ngantos sawidak asta. Sarêng sampun dados, lajêng animbali sawarnining para pangagêng saha anuding gandhèk, kinèn andhawuhakên undhang-undhang. Sawarnining tiyang ing samôngsa mirêng têngara lajêng samia sumungkêm sarta sujuda dhatêng brahala mas ingkang sampun kaadêgakên déning sang prabu punika. Sintên ingkang botên ngèstokakên dhawuh wau, amêsthi kacêmplungakên ing latu murub. Sarêng têngara sampun mungêl, para tiyang lajêng sami nêmbah brahala wau. Déné ingkang kacariyos botên tumut sujud namung tiyang têtiga, inggih punika Sadrah, Mésah lan Abèdnégo. Sarêng katur dhatêng sang prabu, tiyang têtiga wau lajêng sami tinimbalan. Pangandikanipun sang prabu: "Sabab apa sira ora gêlêm nêmbah sêsêmbahan êmas iku? Lah ing ngêndi ana[218] Allah kang bisa ngluwari sira saka ing astaningsun?" Aturipun tiyang têtiga wau: "Allah sêsêmbahan kawula sagêd angluwari kawula saking latu murub, utawi saking panguwasa dalêm, sanadyan botêna karsa ngluwari, kawula inggih botên purun nêmbah brahala kancana yasan dalêm punika." Sang prabu Nêbukhadnésar sakalangkung bramatyanipunbramantyanipun*, lajêng dhawuh andadosna latu agêngipun tikêl pitu kaliyan ingkang wau-wau. Sadrah, Mésah lan Abèdnégo lajêng
]pun botên wontên ingkang rêmpit, badanipun botên malonyoh, dalah rigmanipunrikmanipun* botên gêsêng. Sang prabu lajêng angandika: "Allahé wong têtêlu iku kaluhurna, déné wus angutus malaékaté anulungi kawulané kang padha kumandêl ing kuwasané." Sang prabu tumuntên angundhangakên dhumatêng wawêngkonipunwêwêngkonipun* sadaya,
Makatên ugi nabi Danièl sampun kaparingan pangkat inggil déning sang prabu Nêbukhadnésar, punapa malih putranipun sang prabu ingkang gumantos ing kaprabonipun anama sang rabu BèlsasarBelsyazar #, punika inggih sakalangkung ngurmati dhatêng nabi Danièl. Langkung malih sang prabu DariusDharius # ratu ing Médi. Nabi Danièl ngantos dipunpitadosi angrèh sapratiganing karatonipun, malah sêdyanipun sang prabu Darius, nabi Danièl badhé pinitados angrèh karatonipun sadaya. Mila para pangagêng sanèsipun sami mèri dhatêng kabêgjan ingkang samantên wau. Tê-[220]mah tansah sami ngupados kalêpatanipun nabi Danièl, ananging botên pinanggih. Têmahan para pangagêng wau sami saékapraya darbé atur dhatêng sang prabu supados angundhangna paréntah ing salêbêtipun kawandasa dintên botên kénging tiyang darbé panyuwun dhatêng satunggaling Allah utawi manungsa, ngamungna dhatêng sang prabu piyambak. Sintên-sintêna ingkang nêrak wêwalêr punika amêsthi kacêmplungakên luwênging singa. Sang prabu inggih anêmbadani panyuwuning para pangagêng ingkang makatên wau. Sanadyan sampun wontên undhang-undhang punika. Éwadéné nabi Danièl botên kêndhat anggènipun andêdonga maring Allah, kados ngadat ingkang sampun kalampahan, sadintên rambah kaping tiga wontên ing lotèng, jandhélanipun mênga kémawon. Wondéné para pangagêng wau botên sarônta, énggal angaturi uninga dhatêng sang prabu, wondéné sang prabu sangêt pangungunipun, kaduwung anggènipun andhawuhakên undhang-undhang wau. Karsanipun sang prabu badhé angalingi nabi Danièl, ananging pakèwêd anggènipun badhé
kacêmplungakên ing luwênging singa. Wondéné sang prabu botên dhahar botên saré sadalu muput. Ing wanci bangun énjing
Aturipun nabi Danièl: "Inggih yêktos, Allah kawula sampun ngutus malaékatipun ambungkêm
Wondéné têtiyang agêng ingkang sami andakwa nabi Danièl wau lajêng sami kacêmplungakên ing luwêng, dèrèng ngantos dumugi ing ngandhap sampun sinandêr ing singa lajêng minôngsa. Sang prabu Darius tumuntên angundhangakên paréntah, kawulaningsun kabèh padha wêdia maring Allahé Danièl, sabab sagêd angluwari sarta amitulungi, miwah damêl têtêngêran ana ing langit utawa ing bumi.[222]
Sarêng tiyang Yahudi anggènipun wontên ing boyongan sampun antawis pitung dasa taun. Nagari ingkang sami dipunênggèni kados ta ing Asur, ing Médi, lan ing Babil punika sami kabawah paréntahipun sang prabu Khorês ratu ing Pèrsi. Kocapa sang prabu anggènipun jumênêng dèrèng angsal sataun, lajêng angundhangakên dhawuh dhatêng sakathahing tiyang Yahudi ingkang sami manggèn wontên talatahipun. Dhawuhipun makatên: "Pangéran Allah ing Swarga wus andhawuhi ingsun, kinon ambangun padalêmané ing Yêrusalèm! Mulané
kajangkunga ing Allahé." Wondéné bêkakas êmas, bêkakas praboting masjid, ingkang sampun kajarah dhatêng ing Babil, punika kaparingakên wangsul dhatêng tiyang Yahudi, kathahipun gangsal èwu kawan atus.
Têtiyang ingkang taksih sami kèngêtan dhatêng Yêrusalèm inggih lajêng samêkta badhé mantuk, ananging sarèhning tiyang Yahudi kathah ingkang sampun sami kraos, punapa malih ingkang sampun sugih. Mi-[223]la ingkang sami mantuk namung wontên tiyang baku griya kawan lêksa kalih èwu. Tiyang samantên wau ingkang kathah têdhak Yahuda tuwin Lèwi, wondéné ingkang dados pangiridipun, pangulu imam anama Yusak, tuwin sêru Babil, têdhakipun Dawud. Sarêng sampun sami dumugi ing Yêrusalèm, ingkang dipun-garap rumiyin pakurbananing Pangéran, tuwin talêsing masjid dipunadhêpi para imam, sarwi amêmuji mawi angungêlakên salomprèt. Ananging para tiyang sêpuh ingkang sampun naté sumêrêp Bétal Mukadas yasanipun sang prabu Suléman, sadaya sami nangis, awit katawis bilih masjid ingkang sawêg ginarap punika badhé botên paja-paja angèmpêri masjid ingkang lami, mila sambating tiyang sêpuh awor lan bingah ing tiyang anèm.
Kacariyos tiyang Samaria lajêng sami makèwêdi dhatêng para tiyang ingkang sami nyambut damêl, tuwin mêmêngsahan, têmahan tiyang nambut karya sami kêndho manahipun. Ing ngriku wontên nabi kêkalih anama Khagai lan Sakarya, kautus déning Pangéran kinèn anglêlipur tuwin anggugah manahing tiyang Yahudi, têmah lajêng sami sêngkut malih anggènipun tumandang ing damêl, ngantos dumugi rampung-[224]ipun.
Botên antawis lami, wontên satunggaling ngulama bôngsa Yahudi ingkang sampun kawêntar mênggah kawicaksanan tuwin salèhipun, anama ÉsraEzra #. Punika angsal idinipun sang prabu ing Pèrsi, klilan ambiyantu murih rêjanipun nagari Yêrusalèm. Nuntên bidhal saking Pèrsi, kadhèrèkakên déning para pêpilihaning bangsanipun, saha kabêktanan déning sang prabu ing Pèrsi, awarni bêkakasing Bétal Mukadas ingkang taksih kantun wontên ing Babil. Sadhatêngipun Ésra ing Yêrusalèm, lajêng amranata bab agami lan padamêlaning para imam miturut pranatanipun nabi Musa. Éwa samantên tiyang Yahudi taksih kathah kasusahanipun, punapadéné nagari Yêrusalèm dèrèng katingal rêja. Mila makatên, awit tiyang Yahudi anggènipun ambangun baluwartining nagari tansah dipunrêsahi dhatêng bôngsa Samaria. Kacariyos wontên satunggaling bôngsa Yahudi dados juru larihipun sang prabu ing Pèrsi, anama NêkhamyaNehemya #. Punika klilan mantuk dhatêng Yêrusalèm, sarta kinèn ambangun baluwartinipun. Malah kinula wisudha dados adipati, pinasrahan angrèh tanah Yahudi sadaya.[225]
Dhasar para ratu ing tanah Pèrsi kathah kasaénanipun dhatêng bôngsa Yahudi. Kacariyos wontên satunggaling ratu anama Akhaswérus, punika akrama angsal prawan Yahudi anama Èster, anjalari kathahing pitulunganipun sang prabu dhumatêng bôngsa Yahudi, nalikanipun manggih pakèwêd agêng. Wondéné sang pramèswari Èster wau kagungan nak sadhèrèk, anama Mardêkhai. Punika sampun naté amêdhar wadosipun para tiyang ingkang sami saékapraya ngangkah sédanipun sang prabu, kaaturakên dhatêng sang pramèswari. Ing wingking Mardêkhai kinula wisudha dados patihipun sang prabu.
Mangsuli cariyosipun adipati Nêkhamya, lêstantun padamêlanipun ambangun kitha, sarta angêncêngakên sawarnining pranata. adipati Nêkhamya tuhu saé budinipun, salaminipun jumênêng adipati botên angsal pamêdal, malah sabên dintên anyugata tiyang satus sèkêt, tuwin nyambutakên lan amitulungi mawi artanipun piyambak, déné têtiyang ingkang sami nyambut wau botên tinagih. Sang adipati anyarirani garap baluwarti wau, para abdinipun inggih sami ngréncangi. Lah ingkang makatên wau saèstu dados têtuladanipun para sugih, lajêng sami anglilakakê-[226]n potangipun dhatêng têtiyang mlarat, sarta amangsulakên gantosan tanpa panêbus.
Iba sapintên kémawon kautamènipun ingkang sami ambangun wau, ananging sajatinipun ingkang ambangun punika dèrèng rawuh. Sawêg kapangandikakakên déning Pangéran, lantaran saking nabi Mal Akhi: "Lah Ingsun utusan malaékating-Sun bakal angrata dalan ana ing arsaning-Sun, môngka Gusti kang padha sira upaya rikat tumêka marang masjidé, apadéné malaékating prajanjéan kang padha sira arêp-arêp, iya têka." Lah mêngkono pangandikaning Pangéraning langit lan bumi.
Ing tanah Us, wontên satunggaling nabi anama Ayub. Kagungan putra sadasa, ingkang jalêr pêpitu, ingkang èstri têtiga, sarta asugih raja kaya ingkang warni ménda pitung èwu, unta tigang èwu, lêmbu sèwu, kuldi gangsal atus, tuwin sugih réncang, mila kamulyanipun ngantos angungkuli tiyang bang wétan sadaya.[227] Para putranipun ingkang jalêr kêrêp adamêl bujana, gêntos-gêntos kémawon, sami ngajak sadhèrèkipun
putranipun, minôngka pangruwating dosanipun, kang awit nabi Ayub sumêlang bok manawi salêbêtipun bujana wau putranipun kénging dosa maring Allah.
Kacariyos ing satunggal dintên, para putra sawêg sami bujana sarwi kasukan, dumadakan wontên satunggal abdi sowan dhatêng nabi Ayub, aturipun: "Kagungan sampéyan lêmbu tuwin kuldi sami kabradhat déning tiyang Baduwi, malah ingkang angèn sami dipunpêjahi. Namung kula piyambak ingkang mrucut, lajêng angaturi uninga dhumatêng sampéyan punika." Dèrèng têlas aturipun abdi wau, lajêng katungka dhatêngipun abdi malih, aturipun: "Kagungan sampéyan ménda kasambêr ing gêlap latu, têlas kabêsmi dalah para pangènipun. Namung kula piyambak ingkang wilujêng, mila énggal lajêng ngaturi uninga punika." Abdi wau dèrèng dumugi anggènipun matur, kasaru dhatêngipun abdi malih, aturipun: "Kagungan sampéyan unta sami kaplajêngakên dhatêng[228] tiyang Kasdim. Ingkang angèn sami dipunpêjahi, namung kula piyambak ingkang mrucut, mila lajêng ngaturi uninga ing sampéyan." Dèrèng rampung aturipun abdi wau, lajêng wontên malih abdi dhatêng, aturipun: "Para putra sampéyan jalêr èstri sawêg sami bujana, dumadakan wontên
anyuwèk-nyuwèk sandhanganipun, lajêng sumungkêm ing siti sujud maring Pangéran. Wicantênipun: "Pangéran kang maringi,
Kacariyos sangsaya kathah cobining Pangéran ingkang tumanduk dhumatêng nabi Ayub. Botên antawis lami nabi Ayub kacandhak sakit bibrah, badanipun sakojur kêbak mêmala, sakalangkung nisthanipun. Asring-asring lênggah wontên ing pawuhan, sarwi ngêrok malanipun, kalayan wingka. Garwanipun lajêng matur: "Sampéyan punapa taksih ngantêpi sêtya tuhu sampéyan maring Allah? Yèn sêmbada bok inggih sampéyan andum wilujêng atilar do-[229]nya kémawon." Nabi Ayub sakalangkung botên kadugi dhatêng rêmbagipun ingkang garwa wau, wangsulanipun:
badhé anglêlipur. Sarêng ningali nabi Ayub saking katêbihan, sami pandung, tumuntên sami anjêrit sarwi karuna, anênggani wontên sandhingipun ngantos pitung dintên pitung dalu, tanpa mawi imbal wicantên sakêcap-kêcapa, awit sami sumêrêp bilih sakitipun nabi Ayub anglangkungi rêkaosipun. Ing ngriku nabi Ayub lajêng kawêdal wicantênipun ingkang botên prayogi, angipat-ipati sariranipun piyambak, pangandikanipun: "Yèn kaya mêngkéné iki, luwih bêcik aku aja tumitah baé." Déné mitranipun têtiga wau sêmunipun sami maibên dhatêng kasalèhaning nabi Ayub, nanging botên kawêdal pasajanipun. Ingkang makatên wau nabi Ayub sangsaya botên sakéca manahipun, andadosakên ka-[230]thah wêdaling pangundhamananipun maring Allah.
Sarêng nabi Ayub angsal pangandikaning Allah piyambak, lajêng angakêni balilunipun, sarta lajêng analôngsa. Wusana nabi Ayub lajêng kabrêkahan déning Allah, anglangkungi ingkang
punapadéné rajakayanipun kaparingakên wangsul kalayan tikêl. Yuswanipun kasambêtan satus kawan dasa taun, ngantos mêningi canggahipun.
Mendidik Dengan Hati | Biso Rumongso
KESEBUT JENENGE, OJO NGERSULO…KOWE TETEP KANCAKU….NANGING AKU LALI JENENGMU…….
dulur ison mbak ninik mbok-e didik bengen manggon neng mburine terminal lawas….riko saiki neng
DIN…surprise yo iso ketemu..saiki ono neng
saiki nang endi, yen ono nomere kirimen wae, sopo wae sing kon nduwe, mengko tak telp. siji-siji , aku yo kangen karo
Indonesia, bahasa kita sendiri azaterkadang kita belum tepat dan benar, apa lagikalau bahasa AsingHapusBalasAnonimKamis, 10 Januari 2013 23.30.00 WIBOalah le le...isone mung tuku kok wes gedhe ndhase....piye to iki,,,,jo gelem diapusi karo
dununge?.. aku kok durung paham, ngapunten wae iki pitakon mugi wonten ingkang maringi wangsulan….
” NEK DOLAN MARING MBANJAR, URUNG LENGKAP NEK URUNG NICIPI DAWET AYU KHAS BANJARNEGARA”
Dawet Ayu Lele Minuman Unik Khas Banjarnegara. Eceiye. . .hari ini saya akan mereview minuman Dawet lagi.
Pulo Sawu inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonésia ingkang mapan ing sisih kidul Laut Sawu, ing sisih wetan Pulo Sumba lan ing sisih kulon Pulo Rote.[1] Pulo Sawu kalebet wewengkon Kabupatèn Sabu Raijua, Propinsi Nusa Tenggara Timur, Indonésia.[1] Ambanipun Pulo Sawu inggih punika kirang langkung 414 km².[2]
Pulo Sawu ugi kasebat Pulo Sabu. Déné masarakat Pulo Sawu piyambak, nyebat pulo punika Rai Hawu (pulau Hawu).[3] Pulo Sawu gadhah dawanipun 160 mil kanthi amabanipun 414 km2. Ing sakitering pulo Sawu ugi wonten pulo- pulo sanesipun kados ta Raijua kanthi tebihipun 14 mil persegi, kanthi ambanipun 36 km2, saha pulo sanesipun ingkang mapan wonten ing jarak 100 mil utawi udakawis 160 km ing sisih kulon saking Pulo Timor.[4]
Pulo-pulo ing sakiteripun[besut | besut sumber]
Ing pulo Sawu punika saperangn ageng pendhudhukipun gadhah pangupajiwa dados tani. Glepung jagung saha kapuk inggih minangka asiling produk ingkang paling wigati. Lan ugi wonten tanduran sanes kados ta kacang ingkang saben urip ing wekdal ingkang dangu. Kathah jinising woh- wohan saha janganan ingkang saged urip wonten ing pulo punika. Ingkang kathah dipun expor déning masarakat ing pulo Sawu pnika ingih kopra saha iwak-iwakan. Agami ingkang kathah dados kapitadosanoipun saperangan ageng warga ing Pulo Sawu inggih punika agami Islam. Seba lan Baah inggih punika kitha ingkang wigati ingkang mapan wonten ing Pulo Sawu. Kalih kitha wau dipun gayutaken kanthi mergi-mergi ingkang sampun dipun bangun. Dene transportasi dhateng pulo Sawu punika inggih kanthi kapal boat.
Sanes-sanesipun[besut | besut sumber]
Adat Suku Sabu ingkang taksih kenthel lan nengenaken budayanipun ing Desa Jiwuwu, Peddaro, Kudjiratu, Eimadake, Lobohede, Loboadju, Tanahhawu, Bolou, Seba, Liae, Limaggu lan taksih kathah sanesipun.
^ a b (en) [1] (dipunundhuh tanggal 23 Oktober 2012)
^ (en) [2] (dipunundhuh tanggal 23 Oktober 2012)
^ (id) [3] (dipunundhuh tanggal 23 Oktober 2012)
^ (en)[4] Sawu Island (dipunundhuh tanggal 9 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Sawu&oldid=1009949"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara TimurKabupatèn Sabu RaijuaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.38, 5 Maret 2016.
IndonesiaRungokno iki GATRA seko NgayogyakartaNegeri paling penak rasane koyo swargoOra peduli dunyo dadi nerokoNing kene tansah edi peni lan
orangnyaReff:Jogja Jogja tetap istimewaIstimewa negerinya istimewa orangnyaJogja Jogja tetap istimewaJogja istimewa untuk IndonesiaTambur wis ditabuh, suling wis muniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiBareng poro prajurit lan senopatiMUKTI utowo mati manunggal
koriNyebarake seni lan budhi pekertiReff:Jogja Jogja tetap istimewaIstimewa negerinya istimewa orangnyaJogja Jogja tetap istimewaJogja istimewa untuk IndonesiaElingo kabare Sri Sultan Hamengku Buwono Kaping IXSakduwur-duwure sinau kudune dhewe tetep wong jowoDiumpamake kacang kang ora ninggalke
handayaniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiSepi ing pamrih rame ing nggaweSejarah ning kene wis mbuktikakeJogja istimewa bukan hanya
Samula Kangra176064Bhatu Kangra176125Bhatwan Kangra176098Bhawana Kangra176076Bhawarna Kangra176083Bheri
Dharamsala Cantt Kangra176216Dharer Kangra176125Dharoon Kangra176205Dhasoli Kangra176021Dhawala Kangra177101Dheera Kangra176101Dhiala Kangra176022Dhoran Kangra176060Dhupkiara Kangra176096Diana Kangra176058Digger Kangra176036Dodhamb Kangra176217
Kangra176107Kona Kangra176093Kopra Kangra176202Kosri Kangra176096Kot Palahari Kangra176200Kothandal Kangra176022
Kangra176061Palera Kangra176029Palra Kangra176054Panapar Kangra176064Panchrukhi Kangra176103Paniali Kangra176101Panjhara Kangra176051
Kangra176125Pirsaluhi Kangra177034Polian Kangra176025Pragpur Kangra177107Punner Kangra176083Purba Kangra176084Qusba Kotla
Mandir Kangra176052Suan Kangra176094Suder Lahar Kangra176030Sudhangal Kangra176036Sudher Kangra176215
Kangra177105Thore Kangra176201Thural Kangra176107Tiambal Kangra177113Tiara Kangra176214Tihri Kangra176032Tika Dagla
cay pas agi ngerumpi karo bang yanuar, dadine ngerti..kaya kuwe kang Oalah kaya kuwe yah... Yauwis salam kenal yaMonggo
sepindah, majalah-elfata.com caos bingkisan kagem muslim-muslim muda ingkang paring komentar utawi tulisan wonten
29 November 2010 pada 19:32 Ora kabeh kok Din. Kuwi mung sethithik. Tetep ijik okeh sing seneng
Kong Kristian''''' iku lagu kabangsané Denmark sing kanggo acara-acara karajan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kong_Kristian&oldid=812471"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.00, 9 Maret 2013.
assalamu alaikum.ki wong alus,om bengawan candu lan poro pini sepuh,poro sedulur sedoyo sugeng enjing.
ki hong mankim ijin nyimak dan mohon ijazahnya donk
wilujeng enjing poro sepuh lan poro sedulur ingkang dirahmati
leres Ki Ageng, kagem Ki Rektor, teh botol spesial sareng 234
monggo dipun lanjut mas, kulo badhe ngresiki
sesepuh sugeng sonten kagem @ki wongalus,
@ ki KI AGENG JEMBAR JUMANTORO,@ ki adim dan poro sesepuh sedoyo inkang mboten saget kulo sebut2aken setunggal2…
Ingsun Ngamalake RDR mboten nyuwun punopo punopo mung nyuwun Ridho
nyi roro kidulkeyword competition rating: 5.0 / 5.0
/ 1 ~ wikipedia.orgNyi Roro Kidul - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebasNyi Roro Kidul (juga Nyai Roro Kidul atau Nyai Loro Kidul )
lagieee eedannn tenan…wis san soyo semrawut frekuensine yooo mas masss…mbok wis dadi komunitas wae malah aman ora okeh sing
nggih mboten ngangge glusa glusu….kulo mboten gawe kisruh mas…namung prihatin mawon kulo niki netral mboten mihak organisasi ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ,lha wong kulo nggih
debat ya boleh, tapi mbok debat sing apik
pethak. Ingkang sampun kaparingan adil karampunganipun ing nagari, Ngabèi Cakradrana wau kalêrês bayar sapalih.
Ingkang punika sampun kula paringakên sêrat pikudhung karampunganipun. Aturipun Ngabèi Cakradrana, têksih mopo batên kadugi anampèni, sapintêna dhawah krampungan. Ingkang mênawi batên mêdal sangking kantor batên kadugi nampèni.
Ingkang punika kula sumôngga ing parentah agêng, sarèhning sampun lami anggèn kula katêmpah angêjogi yatra 306 rupiyah pêthak. Kula nyuwun dhawah ingkang trêrang.
sing paling berkembang yaiku jinis-jinis kesenian tari Jawa sing dikembangke neng lingkungan kraton. utamane Jawa Tengah lan Yogyakarta umume tumbuh saka lingkungan kraton.
Kesenian sing urip neng Jawa Wetan iku tumbuh saka saling pengaruh antara budaya Jawa kuna lan budaya Madura. gamelan Jawa lan liyane.
. yaitu pementasan wayang. Seliyane iku uga tumbuh jinis-jinis kesenian sing modern/anyar utamane sing dikembangake Institut Seni Indonesia Yogyakarta lan Institut Seni Indonesia Surakarta. Jinis kesenian sing misuwur saka Jawa Wetan yaiku reog lan ludruk. uga saiki berkembang jinis-jinis kesenian sing luwih modern sing dikembangake ISI Yogyakarta lan ISI Surakarta.
Sing radha unik saka jinis-jinis kesenian dhaerah Banyumasan iki yaiku anane pengaruh gaya Sundha neng jinis-jinis
wiracarita Ramayana dan Mahabharata. Kesenian tradhisional Jawa. Jinis kesenian sing misuwur saka dhaerah Banyumasan iki yaiku lengger lan calung Banyumasan. yen saka Jawa Wetan jinis-jinis
pados Peradaban saking pulo Jawa iku akeh ngelairke jenis
Prajuritipun Pangeran Mangkubumi angrampit kitha Surakarta§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
34. wus sami mundur lon-lonan | punggawa sami nèng
dhawuk bang pancal | anjojog agêng tur inggil | pantês tandho ing ayuda | wau kang sami nututi | Jayakartika mantri |
Wirasantika | ngucap nudingi camêthi | hèh ta sanak Surakarta | padha Jawa dèn aeling | ing mêngko sun andhêgi | yèn prapta jaban prajagung | mêngko Garêmêt kana | ing kono sompok nagari | nora cuwa gêguyon lan bocah wana ||
senapatinipun | Jayakartika ngucap | sanak gawat laku iki | kulon [ku...]
[...lon] ika iya sawetan Kaleca ||
44. punggawane payung pêthak | Dipati Pugêr manawi | bali ing kene kewala | nanging aja nuli bali | padha ngêntèni dhingin | ywa kongsi katon ing mungsuh | tan dangu gandhèk prapta | mariksa mungsuh nèng êndi | ingkang para priyayi gambuh aturnya ||
29. Ing kitha Surakarta prajurit angêlud mêngsah ingkang ngrampit kitha
1. pinanggih sampun mundur | wetan Kaleca ing kèndêlipun | nanging inggih punika bantune prapti | wontên kuda gangsal atus | tan obah kèndêl kemawon ||
2. gandhèk prasamya dulu | wontên pintên gunggunge puniku | kang nauri watarane apradondi | wontên matur pitung atus | wontên wuwuh wontên
wau | lan kônca kathah mung tigang atus | sanèsipun punika pan sawêg prapti | kang songsong pêthak
Buminatan kilènipun | kèndêling baris amanggon ||
6. gêdhong kaparakipun | pan kajawi para [pa...]
[...ra] kadangipun | pra abdine santana kliwon
nganti dhawuh timbalan narpati | wong gandhèk ing lampahipun | laju tumamèng kadhaton ||
8. panggih bupati tungguk | wus lajêng konjuk kangjêng sang prabu | dèrèng kondur taksih wonten srimanganti | saatur-ature katur | gandhèk ing sri narakatong ||
9. ngandika sang aprabu | bocah gandhèk kang kongsi prang mau | timbalana iridên ing ngarsa mami | liyane dimène tunggu | anèng Buminatan kono ||
10. gandhèk sandika wangsul | marang ênggèn
14. duk miyarsa sang prabu | langkung suka gumujeng angguguk | abdi dalêm gandhèk kinèn andhawuhi | mring sang mantrimuka
nalika mêngsah dhatêngi | anacahkên pra tumênggung | têrangipun ingkang mungsoh ||
21. gangsal punggawanipun | ambêkta prajurit amung nyatus | kanêmipun pun Paridan kang nindhihi | kèndêl pacak barisipun | wontên ing dhusun Gajahwong ||
22. kang prapta kalawau | ngrampit malêbèng jroning prajagung | tan sadaya nanging mung tiga bupati | tri atus prajuritipun | saking Pringgalayan ngalor ||
23. Jayadirja Tumênggung | Suryanagara kang atut pungkur | Rôngga Wirasantika
katiganèki | amung punika pukulun | kang tiga mung jagi banton ||
24. Pugêr têtindhihipun | kanthi Ranadiningrat
lan adipati | muthak-muthêk nora maju | marang panggonane mungsoh ||
26. gêgalak racak iku | ing praja uwis dèn
27. prapta barisan dhawuh | adipati sakèbêr duk ngrungu | duka nata gugup angundhangi baris | budhal
mantrinira jeng gusti pangran dipati | kang kaloka wantêripun | pun Jayakartika Dhelo ||
wus kapyarsa barisaning mungsuh | lamun Jayakartika ingkang mêdali | Rajamênggala tut pungkur | akathah
41. Dipati Pugêr muwus | hèh dèn padha ngati-ati tuhu | pan Si Jayakartika wong nglêluwihi | wus têtela bobotipun | sun dhewe ngawaki wêroh ||
42. duk kala bêdhahipun | ing Kartasura anggawa
44. sanake pitu likur | amungsuh Cina kang kapat sasur | kapat sasur Dhelo ingkang
ratu | mung suwita marang wakane Pak Cêplik | Si Kakang Endrakacendhul | suprandene dudu bobot ||
50. inggih ing têmbenipun | lamun wontên dhadha ênggènipun | Jakartika paduka kang anandhingi |
pangawat kering | sami lawan têngênipun | prasamya tumênggung roro ||
52. dene bêkêl panajung | padha kiwakna ana ing pungkur |
yèn uwis padha rêmbug | sapisan iki dèn padha pamuk | ngêrêmêna netra dèn madhêp Hyang Widhi | yèn kongsia kapalayu | mung aprang lawan Si Dhelo ||
54. gêgawa tiwasipun | ilang kandêle marang wadyagung | yèn unggula iya ing sapisan iki | wuwuh kandêling wadyagung | sabarang tingkahe dados ||
55. poma dèn padha emut | nêdyaa mati pasrah Hyang Agung | iya pirabara lamun nêmu urip | yèn tiwas kocap ing mungsuh | dene ta amung samono ||
ên] nuli anêpsu | bingungên padha padesanipun | obongana kang caket ênggoning baris | uculana bajag gundhul | dimène
30. Jayakartika pêjah ing paprangan, kitha Surakarta kêkês Pangeran Mangkubumi gêtun
1. wuwusên Jayakartika | lan Tumênggung Rajamênggala sami | wus kathah arahanipun | kumpule ingkang dharat | sampun wontên cacah sèwu tigang atus | tigang atus
dhusun | saurute dipun rayah | sampun gusis kêbo sapi ||
3. Jakartika duk miyarsa | lajêng bêndhe kumrap sagunging baris | Rajamênggala amuwus | anak paran ing karsa | botên ngèstokakên timbalan sang prabu | nauri Jayakartika | ingkang timbalan sang aji ||
4. atugur ing Wanakarta | mangke bumi ngriki kang dèn rayahi | dadya tanpa karya tuhu |
jajahan tan karêksa | tiyang alit ical pitik iwènipun | sayêkti prasasat pêjah | yèn paduka kêdah kari ||
5. inggih sakarsa paduka | kula mapag mêngsah dintên puniki | amrih mêngsah kesahipun | saking ing
sigra bidhal kang baris | wus akumpul kalih èwu | kapal miwah kang dharat | kathah dharat akêdhik
Rajamênggala | yèn ngantia inggih anak tigang dalu | yêkti arahaning anak | wontên kalih mèntên malih ||
8. wau kang wadya arahan | kathah lajêng anyabrang ngalèr sami | obah pakuwoning mungsuh | satêngah ana mêdal | panyanane Jayakartika kang magut | gègèr samêktèng ayuda | dangu-dangu tan kaèksi ||
arisan | majêng ngetan anak kang dèn pasrahi | kabèh sawetaning gunung | ngangkat dadya bupatya | sinung juluk Dipati Jayabinangun | limang èwu kidul dalan | anak dhewe kang duwèni ||
12. yèn bisa ngêlar jajahan | pira-pira jêng gusti
13. mancêrêng ngling Jakartika | mêjanani munyuk ing Sukawati | iya dudu kere ingsun | dudu wong pêdarakan | sajung rong jung maksih
15. kang caraka sampun nulak | prapta katur maring sang adipati | katur ing sawuwusipun | Ngabèi
17. kêkapalan pitung dasa | tigang [ti...]
[...gang] atus dharat langkung watawis | wontên wolung dasa pitu | ngalèr ngilèn lampahnya | pan katanggor ing papan radi gêgunung | kang pinangku Jakartika | kalih bêlah kang turanggi ||
18. tigang atus ingkang dharat | saluwihe kinèn nèng wuri têbih | nanging ta maksih
bêdhil luput lamun binêdhil kêni | nanging dèrèng nêdya mundur | kinawêt saking wetan | wus aliwung wong Pêngging pangamukipun | saking akathah kang pêjah | nemlikur para pêtinggi ||
28. wus dhadhal dharate samya | kawan wêlas wong dharat ingkang mati | Dyan
kadipundi puniki | sampun sêmpal kalihipun | inggih pangawat dika | ingkang têngên ngrumiyini pêdhotipun | tan wontên pêjah satunggal | pangawat kiwa kèh mati ||
tiyang Pêngging ing aprang kang ngêmasi | napa dika tan lumayu | kidul lèpèn kewala |
ênggènipun | lêlêbak iring arga | ingkang taksih dharat wonten kalih atus |
dhuwungipun | ing mangke wiwit dhuwungan | mungsuhe samya nyêlaki ||
34. nanging dèrèng nyêpêng tumbak | datan môntra-môntra wong magut jurit | lir lêledhang têgar iku |
nunggal | marang gène Jayakartika jurit | wus parêng ing ajalipun | sigra Ranadiningrat | ngêtap kuda Jayakartika
kewala | wong cilike wus kinêpung kinarubut | tan ana bisa alihan | kadya numbaki cêcindhil ||
42. Jayakartika wus rêbah | gya pinocok utamangganirèki | sampun karsaning Hyang Agung | têka tan antuk bela | wong kang dharat pêjah sawidak têtêlu | anunggil
46. cinatur ingkang kaplajar | Dyan Tumênggung Rajamênggala prapti | ing nagara wanci surup | panggih lan Sang Dipatya | Sindurêja alon
47. aprang wontên Panêlaran | lèring Lèpènjêram mêngsahe jurit | Suryanagara Tumênggung | Rôngga Wirasantika | Jayadirja Ranadiningrat Tumênggung | myang Tumênggung Pusparana | gangsal ingkang pra bupati ||
48. boten kenging kula ampah | kêkathahên mêngsah kang dèn tadhahi | wontên ing dhadha gènipun | kula pangawat kanan | tiyang Pêngging kang pangawat kiwanipun | kula pun
langkung wanter pangamukipun abikut | tiyang Pêngging kathah pêjah | cacah kawan dasa iji ||
ingkang pêjah sarêng pun anak pukulun | têtiyang sawidak tiga | nunggil sakothak kang sabin ||
51. wau kalane miyarsa | Sang Dipati Sindurja waspa mijil | ngutus panakawanipun | kang wadon tuturana | yèn
wetanipun si kulup dipati iku | sang nata gya têdhak | kang putra dipun timbali | iya kulup sawetan
ngayun dinangu marang sang prabu | Sindurja tur sêmbah | Rajamênggala tur uning | Kalayuda kinarya pangawat kanan ||
rintênipun inggih pun Suwandi purun | winongwong dening Hyang | rayi dalêm Sukawati | wadyanipun apurun-purun lêksana ||
14. jamakipun tyang antuk pêpêjah satus | apês antuk bela | mêngsah sadasa [sada...]
[...sa] ngêmasi | ing wusana mung tatu kalih kewala ||
19. dhuh pukulun paran ing karsa sang prabu | pan abdi paduka | sajro praja ageng alit | sami kêkês tyasipun gêmpal sadaya ||
wus tilar barisanipun | ngandikan sadaya | aglar ing ngarsa narpati | sri narendra sora dènira ngandika ||
[...lo] palastra | tiwas madyaning ajurit | wus pinasthi saka karsaning Hyang Suksma ||
26. samya nuhun wadya sadaya turipun | sang nata ngandika | balik dèn angati-ati | manawa na ing cidrane mungsuhira ||
Ranadiningrat | nèng Sokawoya abaris | samya ngantos dhawuhipun rayi tuwan ||
prabu | awahana kuda | ngecakakên tyasing dasih | kunêng gantya wau ingkang kawuwusa ||
31. lampahipun kang bêkta mastakèng mungsuh | prapta ing Jakawal | wus katur marang ing gusti | tinêdhakan wontên ing paseban jaba ||
duk prang Madegônda | pan ingsun kèsisan dasih | pan mung iki kang ana ing ngarsaningwang ||
37. nuli ngamuk amadhani wong sapuluh | akêplok angakak | tangkêpe lamun ajurit | ya mulane ing saparan ingsun gawa ||
38. kala ingsun ngosak-asik Gunungkidul | bêburu yayi mas | Buminata Singasari | amung iki ingkang dadi kanthiningwang ||
ingwang | nora susah bêbantoni | iya uwis dening Si Jayakartika ||
41. nora kudu ingsun ginawan tumênggung | sanadyan têlua | Si Jayakartika siji | ingsun pilih siji Si Jayakartika ||
42. waosipun lan dhuwungira wus katur | tinarik saksana | pangeran kagyat lingnyaris | dene iki Si Panji Mangunnagara ||
43. dhingin iku kang gadhuhi rama prabu | mring Mangunnagara | apa mulane ing mangkin | dene têka dèn anggo Jayakartika ||
44. dhinginipun Si Jayakartika durung | iya anganggoa | ing kêris Si Panji iki | yèn wus lawas pasthi kawruhan deningwang ||
45. ngandikarum hèh Mat Salèh Jayèngranu | balèkna marana | sirahe Si Dhelo nuli | kakang Pugêr konên wor gêmbunge kana ||
46. lamun durung jinupuk ing sanakipun | nadyan ta uwisa |
Jayakartika kiye | ing nguni mantri kaparak | apa mulane dadya | mantri kadipatèn iku | hèh
amba | dipun suwun pocotipun | mring Dipati Pringgalaya ||
3. raka paduka sang aji | inggih anurut sakêdhap | nging lajêng
paduka | gusti pangran dipatyanom | wit sabine putra tuwan | tigang èwu punika | amung sèwu ingkang kantun | tinampèn putra paduka ||
5. ingkang kalih èwu maksih | wontên ing Kapringgalayan | dèn pundhut tansah sumados | botên angangge wêkasan | nuntên Jayakartika | kang kinèn mêndhêti purun | pundi kang kalêbêt sêrat ||
Jagacitra pinocok | lawan pun Suradinala | inggih ugi tinigas | sirahipun kalih [ka...]
[...lih] katur | dhatêng ing putra paduka ||
8. putra paduka jêng gusti | nuwun lilah mring kang rama | ingkang sirah pamanjêre | timbalan dalêm kang dhawah | dhatêng putra paduka | kinèn manjêr wetanipun | nêm dhêpa saking Galadhag ||
9. dalu tinêngga ing mantri | yèn rintên lurah kewala | inggih manawi cinolong | dhatêng tiyang Pringgalayan | kinèn angrampog pisan | pan ing mangke sabinipun | pukulun putra paduka ||
sêdyanipun | gone andhêplok nagara ||
13. iya apa kang pinanggih | wong gawe lêtuhing jagat | hèh Jayakartika kowe | sun walês ing
ya sang nata iya ingwang | mangkono anggêpira | nadyan panèwu-panèwu | nora ana kaya sira ||
ingsun anabêt patine | Ngabèi Jayakartika | supayane dadia | iya têtangkêping pintu | tiwas mati pintu mênga ||
17. nanging ingsun lagi nganti | Sakèbêr lan Pringgalaya | muthak-muthêk ing Garompol | ing wartane mèh budhalan | amaju barisira | lamun uwis anèng Mungkung | ing kono pangrampit ingwang ||
18. anadene pra bupati | kang andhèrèk têdhak ingwang | ya amung lêlima bae | kang wus padha anèng kana | Kakang Pugêr sun tinggal | lan kabèh para tumênggung | padha kari tunggu wisma ||
19. lah uwis mangkata aglis | iya ora nganggo layang | pan mung layang kowe bae | mantri kalih nêmbah mêsat | saking ngarsa pangeran | ing marga datan winuwus | lampahe sadalu marga ||
23. bêndhene ngungkung tinitir | budhalan sabalanira | pra bupati ngatêrake | wangsul saonjotan samya | Pugêr sadalu marga | enjingipun prapta sampun | wus panggih lawan pangeran ||
24. rinangkul dipun cêblèki | hèh wakane katiwasan | têka matèni Si Dhelo | mêsakake lawan eman | bênêre piniluta | Dipati Pugêr umatur | langkung
kaduga | inggih nuwun jinarwan | kyai lurah plêca-plêcu | punika wontên punapa ||
30. pangeran ngandika aris | têgêse iki ki raka | nguring-uring sêntanane | iya ingkang dadi raja | kongkon Jayakartika | tan nganggo bobot puniku | mulane mati ing rana ||
31. payo padha dèn padoni | iya ingsun rewangana | iku pan bênêr lakune | wong kongkonan magut yuda | pasthi angambil manah |
dèn adu lan pra bupati | mendah yèn nora nêlika | mungsuhe padha tos-atos | Dyan Tumênggung Jayadirja | gêdhe dhuwur
40. apa sun sarowang mami | dèn anggêp gênjik kewala | dupèh kuwuk desa kabèh | ya dadi abahan apa | dubilah nora talah |
maring pra bupatya | sami nunggil parentahe | dina Sênèn angkatira | saking ing Majakawal | Kumpêni wus praptèng Mungkung | lagi angsal kalih dina ||
52. tan adangu nulya dadi | wus lajêng ngêcapi pisan | sigra lumampah
56. sakathahe pra bupati | rintên dalu wus samêkta | wau kang duta kalihe | sami prapta kalih pisan | ingkang marang Gêmantar | myang mring pabarisanipun | pra
kawarnaa | barisan Kalijêram | pan ingkang kalih tumênggung | kinon amilih panggonan ||
62. amrih pêncar ingkang baris | Dyan
63. antawis ing wolung ratri | patine Jayakartika | lawan pangeran praptane | gègèr malih Surakarta | wong pacalang
ing sri bupati | kang rayi badhenya | èstu ngrampit nagara | ing mangke pan sampun prapti | Ngasêm pinarak |
pandunga | inggih abdi paduka | nadyan busanane sami | sruwal rasukan | nging sanès dhêsthar gusti ||
6. rayi dalêm dhêstharipun cêmukiran | jingga Radèn Suwandi | calana rasukan | tan wontên ingkang siwah | inggile kaot rong nyari | lan ari nata | anyênyamar ing warni ||
7. lampahipun ajalêr rayi paduka | lan cahya kaot wêning | kathah kêkilapan | yèn inggih
kinanthenan wong Kalang sadayanira | lan wong gêdhong sapalih | tindhih kaliwonnya | ngalèr bupatinira | kidul prasamya
kanggenan mêngsah | Pangeran Sukawati | saking Ngasêm budhal | wadyanipun pangarsa | Jayasudirgan dèn broki | kagila-
ingkang macalang | sang nata angidêri | munggèng ing turôngga | baris yèn winatara | pitung èwu malah luwih | dharat turôngga | oprup amarentahi ||
17. para mantri bae kang amacalanga | aja nganggo wong cilik |
ingkang andhawuhi | iya awasna | yèn nyata anêkani ||
pangeran piyambak | wadya ingkang umiring | mung bupati gangsal | benjing enjing umangsah | yèn dika maido kyai | kêna kewala | dika priksa pribadi ||
yèn pinêthuk ing Grêmêt miwah Kaleca | badhe gêlaring jurit | tan mawi pangawat | yèn unggul ing ayuda | anaa pangawat malih |
kêkinthil | tansah sêsumbar | wong Surakarta sami ||
54. anoleha dene iku kèh pangeran | padha asigit-sigit | apa nora wirang |
angrampit | wontên kuda dhomas | wus nabrang Kaliwingka | kaparak ingkang nadhahi | kang dadi dhadha | kalang pangawat
pêngkuh ingkang dhadha | pangawat tinarajang | kang kiwa pêdhot tumuli | pangawat kanan | anempuh marêpêki ||
66. ingkang kiwa anjog lêlurung Galadhag | kang têngên anjognèki | salèr kandhang gajah | pojok jaro kadhatyan | Jayadirja kang nindhihi | baris ing dhadha | lan para mantri
wuri Pusparana | wau ta ingkang nadhahi |
galak amôngsa sarpa | dhasar jinajayèng jurit | winong dening Hyang | dhadhal kang pra bupati ||
71. Dyan Tumênggung Puspanagara sutanya | pupon kacandhak mati | lawan Jadirana | jaksa ing kadipatyan | sarêng kapupu ing jurit | anèng Kêmlayan | wong Surakarta miris ||
72. maras uwas tatas rantas anglês ing tyas | sumbar wong Sukawati | hèh wong Surakarta | katon apa wak ingwang | sira mlayu sun parani | pan dudu macan | lan dudu
alun kang wetan | kumpule ingkang prajurit | mung pitung dasa | dharat tan ana malih ||
75. Dyan Tumênggung Puspanagara kèndêlnya | nèng wismane
wong ngili samya | manjing sajroning puri | tan wruh yèn kadhatyan | ing rèh bingung kalintang | wus lali kawula gusti | mung rêbut gêsang | pati-pati bêntusi ||
77. ana ingkang nangis kang lakine pêjah | para dyah kontrang-kantring | anèng palataran | Ngabèi Jadirana | ingkang sampun angêmasi | prang Kadipala | kang wadon
jro loji tan mêdali | sônggarunggi ing tyas | inggih dhatêng paduka | ngandika jêng sri bupati | lamun mangkana | sagunge garwa mami ||
86. lawan gêdhe cilik sakèh putraningwang | gawanên maring loji | minôngka pratôndha | yèn ingsun wus pitaya | abipraya lan
sa-Kumpêni | dhèrèk jêng sri nata | Salotêr sigra mangkat | wong ing kadipatèn prapti | malêbèng pura | pitung dasa watawis ||
92. kang umiring sang nata mung para magang | wong kawan dasa kalih | pinaringan tumbak | lan abdi suranata | wontên sadasa tan luwih | myang nyai lurah | papat kaparak jawi ||
93. sri narendra wus mangking Kyai Bêlabar | waos agêm sinandhing | pan
Kyai Panatas sampun cinandhak | têdhak sri narapati | bêndhe Kyai Becak | ginêntosan wong lanang | Agul-agul
kalamun Pangeran | Mangkunagara prapta | saking kidul dènnya ngrampit | akêkapalan | wadya sèwu watawis ||
97. myarsa bêdhil wor surak tangis gumêrah | kuwur tyasnya sang aji | wong wayang-wuyungan |
sarwi rawat waspa | kawula nuwun pamit | magut ing ayuda | inggih arsa mêthuka | prange Paman Mangkubumi | singa tiwasa | kang rama
rah | pasuryane jêng gusti ||
109. lir garudha pinandêng munggèng wantehan | saking ngampêt ing runtik | sang nata umiyat | baris mêndhak atarab | prênah lèr wetan watawis | mung pitung dasa | bandera kalih supit ||
110. sri narendra dangu baris ika sapa | lun-alun wetan iki | kang dinangu nêmbah | inggih abdi paduka | Sindurêja Adipati | lawan ri Tuwan | Pakuningrat kang
kidul wetan Kêmlayan | kanthine nindhihi baris | Dyan Pusparana | ugi dipun payungi ||
117. wontên sèkêt pangayape Jayadirja | Pusparana
angangsêg kadhatyan | têdhak saking turanggi | saya mawurahan | puyêngan wong sapraja | wadya kang baris ing Gadhing | giris tumingal | matur malêbèng puri ||
1. wau ingkang para dêmang | Sukawati kang winor wong pinilih | dêmang ing Soka Jêngkilung | Dêmang Gonggang Dhalungan | dêmang ing Sribau lan Dêmang ing Mungkung | lawan dêmang ing Padonan | miwah Dêmang
gugup satêngahing ajurit | apa ta babak kupingmu | wus jamaking [ja...]
[...making] ayuda | sawêtune kang dêladag ing tyasipun | angolok-olok sêsumbar | aja ta sira ladèni ||
5. dèn ayêm sajroning aprang | kawruhana pati wus marêpêki | dèn eling madhêp Hyang Agung | kang sumbar ika Gêrba | ingsun ora pangling ing suwaranipun | bocah gêcul cilik mula | lonyote ginawa mati ||
kathah abdinipun | kalawan putra tuwan | kirang langkung ing watawis kalih atus | kang abdi nuwun parentah | jêng
lan Si Suryanagara warahên gupuh | carakatur sêmbah mêsat | wus têbih nitih turanggi ||
9. anandêr mring Sêcayudan | praptanira katur sadaya sami | kang timbalan gustinipun | sawusnya lajêng sigra | marang gène kang pangawat kiwanipun | anandêr tan dangu prapta | barise Suryanagari ||
tinuduh | macalang alon turira | dhuh gusti sri narapati ||
12. ing mangke rayi paduka | rawuh ngrampit Pangeran
saking kanan keringipun | ampilanipudampilanipun. bêlabar | titihanipun turanggi ||
14. kinarung ing ngarsanira | dipun ayap dhatêng wong magêrsari | èmêng ngandika sang prabu | bêndhe apa wus munya | matur dèrèng sampun
gusti rayi tuwan | Jêng Pangeran Mangkubumi angrampit | jaro jinêjêgan purun | pra abdi dalêm têlas | kêdhik ingkang anadhahi yudanipun | amung pun Surakartika | kalawan Nitinagari ||
sami emuta | paran dadose puniki ||
17. dhuh gusti sami emuta | yèn kêkadang sampun [sa...]
[...mpun] makatên gusti | adhuh gusti adhuh-adhuh |
praptèng pinggir jaro mêndhak | atrap bêdhil ngincêng jawi ||
24. mantri pinilih myang dêmang | katon samya linggih ngarsaning gusti | tarap waose pinangku | tan langkung kalih dasa | gya binêdhil saking jro jaro kadhatun | kalih wêlas sarêng
mimis binuwang | sarwi ngucap iya dudu tandhing ingsun | apranga lan sutèng raja | yaiku kang
songsonge sri narendra | katon saking pangeran panggenanipun | ngunandika sri narendra | abot sinôngga ing jurit ||
28. apa ta ngêntasi karya | ariningsun Adhi Mas Mangkubumi | durung ilang pupukipun | dene wus duwe tôndha | kadange kang tuwa-tuwa padha cubluk | paran ta dadine benjang | lêlakone Mangkubumi ||
29. solah bawaning ayuda | wong Kamangkubumèn sayakti kèksi | dening kangjêng sang aprabu | kacarita dènnya prang | awit enjing tabuh wolu ngrampitipun | ing mangke wus tabuh rolas | Ki Becak tinabuh
pangeran myarsa Ki Becak munyasru | swara ngungkung nèng awiyat | wadya Sukawati tintrim ||
31. dhasare wus dangu aprang | sayah miwah sru kalimput ing agni | pangran gya ngundhangi mundur | mring sagung wadyanira | kang nèng dhadha myang pangawat kiwanipun | sadaya wus dhinawuhan | kinèn samya mundur aris ||
32. jêng pangeran mundhut kuda | mèsêm sarwi angandika mring abdi | payo bocah padha mundur | anêmêni ki lurah | lajêng nitih wau ing turangganipun |
36. ingkang putra nuwun lilah | amatrapi dhatêng kang rayi-rayi | ingkang kantun karyanipun | miwah dhatêng kang uwa | Pangran Suryadikusuma malihipun |
Jakawal dhusun | yèn wus aso banjur ingwang | marang tanah ing pasisir ||
angidul | ing Jatisari kaidak | nungkul marang Sukawati ||
45. Sakèbêr lan Pringgalaya | langkung sami kucêm dhatêng sang aji | lami dènira kêkuwu | anèng ing Kapanasan | ya ta bayar Sakèbêr maring wong dhusun | kinon nuduhkên gènira | Pangeran
32. Pangeran Mangkubumi anjarah-rayah ing Juwana, lajêng wangsul dhatêng Jakawal
1. Mayor Kèbêr milih pra bupati | ingkang badhe ginawa anglarag | anukup ing panggonane | pangran [pa...]
2. pitung puluh dragundêr dèn irid | kalih atus Bugis Balinira | prajurit Jawa kathahe | wontên turôngga sèwu | ari Ngahad Wage ing sasi | Ruwah ing gangsal wêlas | mangkat dalu-dalu | anjujug ing Paserenan | nanging
sacandhakira | garwa kinèn nyingkirake | ginendhong gamêlipun | kudanira dipun kambili | gugup asalang tunjang | kuda nama daru | kêkapa sarwa kancana |
pangeran kanthi | abdi jalu lêlima ||
5. kumpul samya nanggulang ing jurit | liya punika kawur sar-saran | ura anèng wana bae | Sakèbêr prapta nubruk | asru dènnya ambendrong bêdhil | pangran anjog jêjurang | Kumpêni
jurit | kathah kêni Sakèbêr sadaya | miwah ta pakinangane | sarwa kancana sêpuh | anggalênggêm Sakèbêr nuli | ngatag para
ing ayuda | kuda pitung atus | wau Sakèbêr lampahnya | tan kawuwus ing marga sawusnya prapti |
bupati kêkalih | arsa mring Jatisêkar ||
16. awit wong ing desa Jatisari | kang anuntun Sakèbêr lampahnya | mring Gêmantar panukupe | wau sapraptanipun | sakathahe wong Jatisari | kang lanang cinêkêlan | catur kang linampus | pinanjêran sirahira | anèng tunggon wong
dosane | lamun kiyai dangu | panukupe Sakèbêr wêngi | iku kang awèh marga | mangkana wus mundur | pangeran marang Gêmantar | kang punggawa kêkalih mring Sukawati | ngiringkên bêboyongan ||
19. Jatisari pan wus dèn tanêmi | dening Rôngga aran Sêcadirja | lan kinèn anêlukake | dhusun ing Palur Jurug | saurute acungan sami | mangkana wus karupak | ing jajahanipun | nagari ing Surakarta | Totlomondo lan sang nata asung tulis | mring Gupêrnur Samarang ||
20. duk praptane nawalaning aji | tuwan gupêrnur prihatin dahat | nagri pasisir orêge | dening warta misuwur |
bupati pasisir sadaya | yèn arsa ngawaki dhewe | angadu usaripun | nanging jro tyas dahat prihatin | ruwêt rêntênging karsa | ketang
Matawis | Jawinata mirong maksih sasap | ingkang dadya ing purwane | dene myarsa pitutur | ing wartane bumi Matawis | Sinuwun Pringgalaya | ingkang tigang èwu | pinaringkên sutanira | ingkang nama Mas Komploh arsa kinardi | bupati ing Mataram ||
23. sakantune pan maksih lêstari | maring Tumênggung Jayawinata | pan amung sèwu cacahe | makatên badhenipun | karsanira sang nindyamantri | parentah dèrèng babar | wartane wus umyung |
ingkang dadya pangiride | ingkang môngka panganjur | lampahira sagunging baris | Dipati Suranata | Pangeran Tumênggung | Gadamastaka samana | wus anêmbang têngara budhal kang baris | saking dhusun Jakawal ||
27. wonten kalih èwu kang turanggi | kawan dasa cacahing bandera | kalih gôngsa carabalèn | katiga monggangipun | kêndhang gonge sarunèn siji | tamburipun sadasa | bèri bêndhenipun | inggih prasamya nyadasa | tan winuwus ing marga Dêmak wus prapti | Kudus Pathi kajangkah ||
28. gantya cinatur Sang Adipati | Pringgalaya lan Pèbêr
30. kawarnaa Pangran Sukawati | wus ambêdhah Kudus Pathi praja | mung Japara mapagake | mêdal sing prajanipun | Citrasoma Rêksaprajèki | katur marang pangeran | yèn Jêpara mêthuk | gènnya pacak barisira | pêcak sawêt têbihe
akathah ingkang lampus | wong Bugise sisaning mati | wingwrin samya lumajar | binujung lumêbu | marang ing loji sadaya | bupatine manjing ing Juwana loji | saanak rabinira ||
33. wong Kumpêni anguluk-uluki | mriyêm saking loji kaping gangsal | punggawa kalih rêmbage | lajêng anulya mundur | dèrèng wontên timbalan malih | anggitik ing Juwana | mila sami mundur | Mas Rôngga
kaya pa | ing loji Juwana kiye | pangungsèn pra tumênggung | lan Bupati Kudus ya maksih | nèng Mayong durung têbah | saka prajanipun | umatur Suryanagara |
baris Mayong botên pantês dipun galih | amung loji Juwana ||
35. pan sumôngga ing karsa upami | jêng paduka tan arsa ambêdhah | sumingkir ajrih yudane | akêdhik labêtipun | ing prang tuwan anampik loji | baris Mayong punika | bupati ing Kudus | ing mangke amba kengkenan | lamun amba pribadi nistha ing jurit | mêngsah gêrèh lumahan ||
sampun | nak-sanake kalih tinuding | aran Côndrakusuma | Wôngsakusumèku | amung prajurit sawidak | praptèng Mayong rame campuh ing ajurit | kalih bupatinira ||
37. datan tahan ing pamuk nadhahi | sami dhadhal Kudus kalih pisan | gugup akèh bandhangane |
budhal gupuh | marang Mayong kang dèn sanggrahi | tilas barisanira | bupati ing Kudus | ing ratri apirêmbagan | enjangira dènnya arsa mukul loji | ing Juwana punika ||
dasa | inggih botên langkung | wondene barise Jawa | gangsal atus bupati tiga tan luwih | Tuwan Petor Juwana ||
40. winginipun sampun angusungi | brana arta binêktèng baita | mangke wus winangsulake | dhatêng loji sadarum | dipun kintên botên dhatêngi | inggih têdhak paduka | pangran ngandikarum | yèn kaya mangkono benjang | iya adhi payo padha angawaki | saananing bupatya ||
41. aja na kang nganggo saragêni | iya kabèh padha gèra wuntat | hèh Suryanagara kowe | pangawat têngênipun | sira Rôngga pangawat kering | ngong dadi lurah numbak | ing dhadha gon ingsun | sapa dadi sulih ingwang | nitih kuda nganggo upacara mami | bupati ingsun gawa ||
42. mila namur wong panumbak sami | nanging adhi iya aja cuwat | ing ayuda sasêdhênge | misih akèh ing pungkur | pagawean kang dèn lakoni | pama anyuru jênang | kang apanas iku | ywa sêlak arêp kewala | dèn aririh ubêngana turut pinggir | aja anyuru têngah ||
43. suwe-suwe pan adhêm pribadi | iya mangkono wong bôndayuda | wus akèh lêluwangane | wong unggul pêrang iku | mungsuhe wus akèh ngêmasi | kang kari mung sapala | binêrêg sinêlud | ingamuk tan nganggo taha | wong wus unggul praptane don asor malih | yèku prang luwih nistha ||
pangeran nèng ngarsa têbah | lurah numbak panggenane | ing Juwana winuwus | apan sampun miyarsa warti | yèn pangeran wus bidhal | sing sanggrahanipun | arsa anggêcak Juwana | gya miranti rêmbage malang ngantèni |
sae ngladèni jurit | marga wêwatêkira | cilik mula gêcul | dèrèng tutug arêrasan | pacalange praptane pating
wau angkatnya | sami bêkta prabot ngrampit | linggis lan ôndha | manawi bêbayani ||
nadhahi | bendrong sanjata | mungsuh angidak wani ||
3. sampun mawur baris ing Pathi sasaran | lumêbèng ing jro loji |
wus kathah manjing | pan kabrojolan | kalih Bupati Pathi ||
13. mung Ngabèi Juwana ingkang kacandhak | saanak
aglis | arêbut jarahan | saking gunging bêrana | nagri Juwana pan alit | mung sèwu cacah | Dêmak nêm èwu [èw...]
17. lan ing Pathi cacahipun kapat bêlah | èwu nora nimbangi | kalawan Juwana | gungipun kang barana | wit kathah ingkang
pasanggrahan | nèng wisma kabupatyan | nagri Pathi dèn tanêmi | pinara tiga | ingkang nyèwu kêkalih ||
saking ngandhap | ingangkat pangkat bupati | sêbutanira | radèn tumênggung sami ||
20. ingkang sèwu limang atus sutanira | Mangunonêng ing nguni | nama Dyan Undhakan | tiyang Kamêntaraman | radèn tumênggung kêkasih | Mangunkusuma | katri Bupati Pathi ||
kanthinira lumaris | kapitan Juwana | lan bupati satunggal | ing Warung ingkang tinuding | ngantukkên arta | dhatêng ing
samangkin | wus tigang dina | inggih gènipun prapti ||
28. arsa jujul dhatêng ing lampah paduka | wontên kang dipun anti | Gupêrnur Samarang | bêkta Walandi usar | usare sampun dhingini | wontên ing Dêmak | gupêrnur dèrèng prapti ||
ingkang | sampun prapta cinacak | pangran panuju ing
andhadhani | Kumpêni barisnya | gêlar wulan tumanggal | baris Jawa lan Kumpêni | ing Surakarta | tikêl tiga
nèng dhadha | katon sayah ing jurit | wêlas jêng pangeran | sigra
61. Radèn Ayu Adipati Pringgalaya | ginarêbêg prajurit | kapal tigang dasa | sarwi asongsong pêthak |
dalu-dalu dene ngêngapani kuda | rencangipun [rencangi...]
[...pun] nauri | lamun arsa nglarag | Sakèbêr dipun gusah | tan purun angajak gusti | dhatêng kawula | myang kônca pra bupati ||
71. prajurite botên binêkta sadaya | mung salawe piniji | ingkang amiyarsa | samya gumuyu suka | wau lampahe wus têbih | Suryanagara | mèh anyandhak kêkinthil ||
Amangkubumi | jinurung ing Hyang Suksma | prabawane luhur | dene ta nora kayaa | janma ewon sirna kamanungsannèki | paran dadine
ing rêmbag dadosipun | twan gupêrnur ingkang dèn anti | lan sagung wadyanira |
ing Pathi | lan pra dêmang Juwana ||
6. samya wontên timur dènnya baris | padhusunanira nagri Dêmak | wau pangeran kondure | ing Jakawal wus rawuh | eca manahira wadyalit | kang putra tinimbalan | duta mangkat sampun | ingkang marang ing Gêmantar | Pangran Mangkunagara pan sampun kerid |
pitung dina | nèng Jakawal Pangeran Mangkunagari | kunêng malih winarna ||
29. Ing kitha Surakarta, prajurit angêlud mêngsah ingkang ngrampit kitha ... 5
30. Jayakartika pêjah ing paprangan, kitha Surakarta kêkês, Pangeran Mangkubumi gêtun ... 12
31. Pangeran Mangkubumi ngrampit kraton Surakarta ... 27
32. Pangeran Mangkubumi anjarah-rayah ing Juwana, lajêng wangsul dhatêng
LegalPalangprawanEnggak NgertiRuang PalingBasket DasamukaSiramJedhingGunging Éndah WadonGunging Éndah Wadon LesbianGunging Éndah Wadon JengBudak, Dominasi, Sadism,
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxholder.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Documents Similar To 7.Tokoh WayangSkip carouselcerita wayangGambar Wayang - Gagrak Surakartatokoh
Ibn al Wafid iku Apoteker saka Toledo, piyambake migunakake teknik lan metode kang ana ning ilmu kimia kanggo njukut paling sithik 520
Kulli, kang kondhang dadi kamus botani.[1]
^ a b (en)Ibnu Wafid dipununduh tanggal 11 Juni 2011
EnglishEspañolEestiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.21, 27 Februari 2016.
anyar. Cah angon cah angon…penekno blimbing kuwi. Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodo
HXVYV), empat penjuru 77717)
KangXi: ms. 1527, aksara 14
Dae Jaweon: ms. 2063, aksara 23
Hanyu Da Zidian: jilid 7, ms. 4772, aksara 1
Sarung utawa sarong iku kain amba kang pucuk siji lan sijiné disambung saéngga dadi kawangun kaya plempem utawa pipa. Ing tanah jawa, sarung utamané dipigunakaké déning wong lanang kanthi dibebetaké lan dianggo ing samubarang panggawéyan. Sarung uga dadi sandhangan tumrap wong Melayu, Asia Kidul-wétan, Asia Wétan, Arab, Sungu Afrika lan pira-pira ing laladan Pasifik. Umumé sarung nduwèni corak kothak-kothak, senajan uga saiki ana sarung kang nduwèni corak wewangun kéwan utawa tanduran.
Sandhangan sing saèmper sarung[besut | besut sumber]
A traditional Khmer dancer wearing a sampot ing Cambodia
ing Afrika Wétan, diarani kanga (worn by African women), utawa kikoy, sacara tradhisional dianggo déning wong lanang.
ing Manipur, dhoti (utawa dhuti ing Bengali kulon, veshtti ing Tamil, pancha ing Telugu,panche ing Kannada lan Mundu ing Malayalam).
ing Maladéwa, lan Kerala, diarani mundu, feyli[1] utawa neriyathu.
ing Punjab diarani Chadra.(saka chadar=kain).
ing Sri Lanka diarani Sarong ing basa Inggris lan ing Sinhalese it is known as the Sarama
ing Indonesia umumé diarani kain sarung kajaba ing Bali diarani 'Kamben'.
ing Malaysia diarani kain, kain pelikat, kain sarung, kain tenun, kain bathik, utawa kain sampin (sarong mligi sing dianggo wong lanang pasangan karo Baju Melayu).
ing the Filipina diarani malong (ing Mindanao) utawa patadyong (ing Visayan.
ing Thailand, diarani pa kao mah (Thai:
Polynesian Hiva Oa dancers dressed ing pāreu around 1909
ing Papua Nugini istilah Tok Pisin ya iku lap-lap. Dianggo wong lanang lan wadon.
ing Rotuma, diarani"hạ' fạli"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarung&oldid=1015341"	Kategori: Sandhangan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 8 Maret 2016.
28/06/2011 pukul 19:47	nakmas	assalamu’alaikum
kon iku asu g ngerti arek cilik kon kentu, anak mu wedok yak kentu z opo gelem kon. kontol mu aboh
Juni 30, 2010 pukul 2:52 am	kurang ngrangsang abiz
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi. Sawisé
Masakan Finlandia inggih punika hidangan ingkang dipunsajiakén dèning tiyang Finlandia, kaliyan bahan panganan arupa bahan sejènis sèrèal kadasta gandum cémèng, haver lan jèlai. janganan ingkang dipunginaakén ing masakan tradsional inggih punika Brassica rapa, ananging saksampunè abad ke-18 dipungantos kaliyan kéntang.
Masakan Finlandia saged dipunbentenaken sifatipun adedasar keséhatan, kadasta gandum-ganduman lan buah berry ingkang dipunginaaken secara frekuen. tiyang kasebut milih gandum-ganduman kadastai gandum cemeng, haver lan jelai. Jinis buah berry dipunginaaken ing masakan Finlandia inggih punika Hippophae rhamnoides, blueberry lan Rubus chamaemorus.[1]
Finlandia sampun nepangaken konsep masak ingkang spesifik ing peradaban Barat lan Timur. setunggal konsep punika inggih punika ginaaken rempah-rempah. tepangan punika ingkang spesifik kangge masakan Finlandia ingkang modern. ing sisih panganan ing bawana saged ningkataken popularitas, lan dipunsebat panganan tradisional. panganan kasebut gadahi raos sekeco, ananging gadahi efek visual ingkang kiat.[1]
panganan tradisional Finlandia ginaaken bahan panganan inggih punika iwakn, daging, janganan lan jamur. namung, gaya masak kasebut benten setunggal
kaliyan bahan katamtu, ing nagara bagian kulon resep ingkang spesifik adedasar bahan lokal. Jamur kasebut kawiwitan kangge dipunginaaken déning tiyang Finlandia menawi ing Perang Dunia II.[1]
sapunikai, masakan Finlandia ugi dipuntampilaken ingkang gampil kangge nyerna, sebagai bahan utami inggih punika sayuran. panganan punika ugi dipunsediaken ing jumlah ingkang alit. punika tanda menawi nagara ingi Éropah, sami kaliyann Amerika, sampun boten
lan jinis variasi salad, inggih punika ingkang sangat umum kangge Finns. Kota utama ing Finlandia ugi nyajiaken masakan Cina, masakan India dan masakan Thailand.[1]
Masakan Finlandia ngupas ing katah kasempatan. punika dipunkasilaken saksampune bandingaken kaliyan panganan ingkang sae ing donyaa, kadasta masakan Italia lan masakan Perancis. Namung, tiyang sanes sampun ngklaim menawi masakan Finlandia boten gadahi keanekaragaman lan sanesipun, apresiasi ing kesegaran lan raos ingkang sekeco ing panganan tradisional Finlandia.[1]
ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.28, 5 Maret 2016.
Dewan Pengandhar Sabda Badra Santi ing Padhepokan Argasoka —————————————————————————— Sagunging kahormatan Nuwun Purwaka Buku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin
nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang
Sawahlunta. Emrehe disirik wong Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal
punika sejarahipun leluhur Kanung punika selaminipun jaman penjajahan Landi tuwin Nippong sami sireb kependhem ing pranataning Panguwasa. Nembe jaman Kemerdekaan R.I. punika riwayatipun tiyang Kanung punika wiwit trubus muncul malih. Sanajana taksih wonten Priyantun ingkang ngencepi tuwin mitenah, ngendikanipun: “Tatacara Kuna-Endra wis kependhem wis ilang sirna, kok arep dithukulake maneh. Kolod Mbaahh, kolod. Wis ora njamani!!!” Tumrap kita para sutresna sejarah leluhur Kanung tuwin ngrawat lan memundhi punden leluhur Kanung punika perlu nguri-uri memetri Seni-Budaya Jawi piwulangipun swargi leluhur canggah wareng; wonten bukti kubur patilasanipun nyangkleg wonten ing bumi papan panggenan kita, ing negari kita. Wusana sampun kirang ing pamengku, Nuwun!!! Katiti ing Padhepokan Argosoka, 28 Juni 1996. Pambabar buku sejarah
ttd Kacorek kaleresaken —————————————————————————————————— Sejarah Kawitane : Ana Wong JAWA lan Wong KANUNG dening : Mbah Guru
Peta Jawa Dwipa I. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur) Dhek jaman semana Pegunungan Kendheng kuwi
menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-rangutan gedhe pangane rupa kewan: kodok, kadal, ula, cacing, jangkrik, walang, sarta woh-wohan: mulwa, srikaya, mete, dhuwet, popohan, nanas lan liya-liyane. Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar
Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri. 2. Pegunungan Kendheng Lor Pegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara. Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana
dadi pangane kethek, bethet lan bantheng. Ning alas kono lebeng wite: jati, trenggulun, sawo-kecik, mete, klethuk, lan
pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak. Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa
wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono.
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan
wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate
merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha
cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga. SIGEG II. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi, Nabi Isa el masih durung miyos) Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara lelayaran mengidul nyabrang samodra Bruney; tumuju ning Nusa Kendheng. Setan Blarutan ora wani nyabrang samodra nututi wong-wong
lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik
lasuardi; ombak agilir-gilir lindhuk nyempyok gisik pesisir sawetane Ngargapura.
Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega
sumungkem Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah
Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan pangeguh saka kakek Kie Seng Dhang sing lakune wis sempoyongan astane digandheng
banget nuli matur ning Eyange. “Besuk yen wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake
padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan.
Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur sawetane
dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang).
Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha
sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung).
Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-
Pongol sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan diwenehi mendhel/ gandhul singg
Jaman apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa
KEMENAG KALBAR ( baca | unduh ) KEMENPERIN KALBAR (SMTI Pontianak) ( baca | unduh )
Kaca iki isi paugeran ngenani cara gawé daftar ing Wikipedia. Sawijining daftar bisa arupa daftar kanthi penomeran utawa daftar nganggo bulet.
Umumé panganggo sing ora ngerti cara gawé daftar ing Wikipedia bakal gawé daftar tanpa nganggo utawa nganggo nomer sacara manual. Conto:
kancanipun | kang mangkono marènana | rungunên pitutur mami ||
5. wruhanta purwane ana | kang punggawa wolulas dalah mangkin | iku ing nalikanipun | jêng gusti kang kapisan | miyos saking prajarsa ambangun
iji | iku kinarya gul-agul | jinênêngkên punggawa | lan jinanji ing têmbe kalamun antuk | pitulungira Hyang Suksma | kadugèn ingkang
ingkang bêcik kalakuanipun | myang tan nandhang cala ina | pêsthi kalilan gêntèni ||
8. mêngko luwih satus warsa | kang taliti kwèh samya nora dadi | awit tanna labêtipun | nanging mau punggawa | ginanêpan saking liya
tan klêbu nganiaya | mung wuruk karsaning Gusti ||
10. suprandene gustinira | misih karsa ganêpi kadi nguni | nanging ingkang dudu turun | inganggêpkên nèng praja | lan ing batin iku [i...]
[...ku] kinarya têtulung | mring abdi ingkang sinihan | supaya milua mukti ||
11. kongsi nêlukake putra | myang santana tadhah kalawan panci | misih pilaur sirèku | myang lumuh akaryaa | saking abdi ingkang bêcik karyanipun | lan
pakaryan wêkêl wungkul | tan ana ingkang ngêrsula | sêsêg sukane [suka...]
15. kang mangkono iku tôndha | yèn janmadi wêruh wajibing urip | gugu wulang nut ing kukum | têtêp nora kamalan | arêp mangan gêlêm nyambut karyanipun | kang utang êsah sanyata | kang kalal ing lair batin ||
16. mufangat tumraping ôngga | pamulihe iya ing jagad kabir | rumêksa ing prajanipun | ngluhurkên gustinira | anuhoni prajurit andêling kewuh | misuwure saking mônca | nagarane ingkang bathi ||
rèh rahayu | têtumanên dimèn lêstari | tumêrah ing kawiryan | wuryanta ing dangu | kang wus sinêbut punggawa | yèka mantri kang wicaksana bèrbudi | kondhang mangulah praja ||
3. ingkang môngka sudarsanèng dasih | kang sinihan ing jêng sri narendra | ginêmpilan kamulyane | ing pangkat sama sinung | kawibawan angrèh wadyalit | ingkang sumiwèng praja | myang kang anèng dhusun | winênangkên darbènana | pamêtune ing bumi desa kang dadi |
yèku wajibing punggawa mantri | pamardine mring wadya ing desa | dènnya bantoni prajane | ngrewangi ratunipun | de pangrèh mring wadyagêng alit | ingkang sumiwèng praja | wruhêna ing khukum | wicara lan tata krama | myang kagunan kalakuan ingkang bêcik | dadya piandêlira ||
6. wardining kang wasita jinarwi | wruh ing khukum iku watêkira | adoh marang kanisthane | pamicara puniku | wèh rêsêpe ingkaingkang. miyarsi | tata krama punika | ngadohkên panyêndhu | kagunan iku kinarya | ngupaboga dene
dadya srana marang utami | upama kalakona | ujar kang puniku | adoh jalaraning ala | ratu mulya punggawa mantri prayogi | urip cahyaning praja ||
8. anglir wulan sadangune kandhih | dening ima
sinrang ing maruta | sumêblak padhang lawêne | ujwalanira campuh | lan usara têmah martani | mring sakèh tarulata | ingkang mêntas alum | ing siyang kataman surya | sami nglilir sêgêre ambabar sari | surasane kang praja ||
9. kang minôngka wulan sri bupati | ima iku pêpêtênging praja | kang ulah silip sakabèh | dene marutanipun | patih lawan punggawa mantri | ingkang murinèng praja | ngowêl ratunipun | padhanging wulan upama | tyas narendra ujwala prentah kang mijil | tumrap ing wong sapraja ||
10. kang usara ibarate adil | taru wadya kang sumiwèng praja | lata wong ing desa kabèh | sari sanepanipun | enggarira wadyagêng alit | jujur jênjêming driya | cukup uripipun | mangkana ta sulangira | lamun praja kèh dursila angribêdi | tamtu ratu sungkawa ||
sêsukêre | supaya sang aprabu | lêjaring tyas angudanèni | mring solah bawanira | ing
“Mboten woten Den, dalem mboten mangertos sinten ingkang
Wijayanti); 17. Ketoprak Tobong (Agustav Triono); 18. Katresnan Sakjeroning
Hello world! | Biso Rumongso
Kenapa TDL Naik? | Biso Rumongso
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Nisko. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 67.077 jiwa.
(1990-06-11) 11 Juni 1990 (umur 26)
Sherina Munaf ya iku artis lan penyanyi wedok ing Indonesia kang nduweni jeneng jangkep Sinna Sherina Munaf.[1] Dhèwèké lair ing Bandung, Jawa Barat, nalika tanggal 11 Juni 1990.[1] Kenya
bocah-bocah, nanging kuwalitas swarane ora kalah karo wong diwasa, iku kang ndadekake dhèwèké disenengi wong akeh.[1] Kang seneng Sherina ora mung bocah cilik, nanging uga wong-wong kang luwih tuwa saka kenya.[1]
Ing taun 1999, Sherina mulai nggawé album kang kapisanan kanthi irah-irahan "Andai
Tembang-tembang kang ana ing album iku ya iku, "Andai Aku Besar Nanti", "Pelangiku", lan "Kembali ke Sekolah".[1] Sawise iku, kenya nggawé album kang kaping pindho kang uga diangkat dadi filem layar lebar.[1] Film
Sherina minangka bintang filem, senadyan fileme kang liyane durung ana.[1] Nalika remaja, Sherina nggarap album My Life kanthi tembang kang diandhelake My Life, Aku Tlah Dewasa, lan Clik Clok.[1] Nalika taun 2007, kenya nggarap album manèh kanthi irah-irahan Primadona.[1] Ing album iku, dhèwèké tampil kanthi gaya kang diwasa lan tembang-tembang diwasa kang digawé kenya dhewe.[2]
Senadyan ish nom, nanging kemampuan ngripta tembang bisa dianggep remeh. Ing taun 2008, Sherina diwenehi kapercayan nggarap tembang ing Soundtrack filem Ayat-Ayat Cinta.[1] Kanthi tembange Jalan Cinta, Sherina nguduhake marang wong akèh yèn dhèwèké bisa ngipta lagu uga dadi kang nyayikake,[1] Ing filem Laskar Pelangi taun 2008, Sherina dipercaya manèh nggarap tembang kanggo soundtrack filem iku.[1] Tembang kang digarap ya iku Ku Bahagia
^ (id)milesfilms.net Mira Lesmana, produser filem (kaundhuh tanggal 24 Juli 2011)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sherina_Munaf&oldid=1111809"	Kategori: Musisi IndonésiaPenyanyi IndonésiaLair 1990	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 28 Januari 2017.
M: Kulo– Elisa Helo Remon —
G: Wah wah… Kowe yo keturunan Latin ndhuk. Jenengmu koyok telenovela
G: Bapakmu nate tugas nang meksiko?
G: Jenengmu kok apik men.. Opo artine?
katitimasan kaping 4 wulan April punika ôngka 24/487, sampun kula tampèni, bab anggènipun pakêmpalan Narpawandawa nyuwun gêsangipun pranatan pratigan, kula paring sumêrêp, bilih miturut pangrêmbag ing ngajêng pranatan
wosipun, para abdi dalêm kathah ingkang sami gumampil nyambut arta [ar...]
[...ta] kalayan sarêman awrat, amargi amung anjagèkakên puputipun botên sagêd nyaur amung lajêng dipun pratiga blanjanipun, utawi wontên ingkang sarana dipun gigat rumiyin lajêng nicil sapratiganing balônja. Awit saking punika panyuwunipun pakêmpalan Narpawandawa wau pakèwêd kaparêngakên, ingkang punika pakêmpalan Narpawandawa supados sumêrêp.
Pêpatih dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adipati W.g. Jayanagara.
Cariyos ingkang lacut, ing donya punika botên wontên adil, sadaya tiyang ingkang ngudi ngadil punika namung ujar ngayawara. Nanging kawuningana: cariyos punika gênah saking botên mangrêtosipun ingkang nama: ngadil, inggih punika sadhengah prakawis ingkang sumèlèh ing panggenanipun ingkang têmtu.
Kula nuwun, pangrèh Narpawandawa sampun nampèni sêrat dhawuh nagari, katitimasan kaping 24 April 1935 ôngka 233 C/4/I bab anggènipun pakêmpalan Narpawandawa nyuwun gêsangipun pranatan pratigan, pêpatih dalêm pakèwêd marêngakên, amargi kagalih nuwuhakên kathahipun para abdi dalêm ingkang sami gumampil nyambut arta kalayan sarêman awrat, ing sapiturutipun.
Nuwun, sarèhning sasuwakipun pranatan pratigan punika miturut sasêrêpanipun pangrèh Narpawandawa, para santana tuwin abdi dalêm inggih taksih kathah ingkang sami nyambut arta kalayan sarêman langkung awrat, malah ngantos wontên ingkang têlas balanjanipun kangge nicil sambutanipun, dados suwakipun pranatan pratigan [pra...]
[...tigan] wau botên migunani dhatêng para santana sarta abdi dalêm, punapa malih pamirêngipun pangrèh Narpawandawa pranatan pratigan punika tumrapipun wontên ing kadipatèn Mangkunagaran taksih tumindak, amila pangrèh nyuwun kalayan sangêt, kaparêngipun nagari paring pangayoman dhatêng para santana saha abdi dalêm wau, sagêdipun sampun ngantos têlas balanjanipun kangge nicil sambutanipun, amargi tumrapipun ing wêkdal môngsa rêkaos makatên punika agêng sangêt pigunanipun.
Wondene bab tuwuhing prakawis warni-warni punika, manawi têrang papriksanipun prakawis tindak akal-akalan, pangrèh Narpawandawa amrayogèkakên nagari anggantungi patrapan piyambak ing samurwatipun, mênggah punika pangrèh Narpawandawa nyuwun dhawuh.
Pamêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita Nalika Wiyos Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kaping X
Amarêngi ing wulan Sura taun Alip, ôngka 1795, sinangkalan tataning wiwara pandhitaning ratu, ing wanci jam 11 siyang, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX lênggah wontên ing panêpèn (parangkarsa) kaadhêp para abdi dalêm urdênas kasêpuhan, abdi dalêm urdênas ranan- gidês ing kadipatèn anom, pangadhêpipun sami linggih ing palataran panêpèn, sangandhaping wit pêlêm sêngir sangajêng kapilihan, ingkang ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm cakêt namung abdi dalêm tiga iji: 1. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang
sampun kalokèng rat, abdi dalêm kaliwon pujôngga ing praja Surakarta. 2. Kyai Jaladikara, abdi dalêm juru silêm. 3. Kyai Surasêmita, kawula dalêm tiyang mardika gêgriya ing kampung Rêsanitèn. Ki Jaladikara punika maripatipun kalih pisan cacad calaina, ananging kaparingan palaling Pangeran manahipun sakalangkung wicaksana, sagêd sumêrêp sadèrèngipun winarah, sampun nate kacobi bôngsa luhur, kaparingan tigan ayam, tigan punika ingkang nigan babon wulu punapa, sarêng tigan sampun kacêpêng lajêng munjuk, punika tiganing babon balorok, manawi katêtêsakên tigan punika dados ayam jalêr, benjing sagêd dados sawung abênan, ulêsipun wido cêpaka, sukunipun jêne têrus sacucukipun, jalunipun bungalan, cènggèripun wilah, sarêng kanyatakakên dipun têtêsakên, wiwit kuthuk dumuginipun dados sawung pambatangipun Kyai Jaladikara sagêd cocog sadaya. Kados makatên kalangkunganipun sadhèrèk Jawi, manawi sampun sagêd angêmpalakên kawula lan Gusti, utawi satu mungging rimbagan. Kyai Surasêmita punika guru kasunyatan, ingkang sampun nyata sayêktos, sagêd anjampèni sadaya sêsakit, kalayan namung dipun damoni sagêd saras sanalika, dados abdi dalêm tiga ingkang kakarsakakên ngadhêp ing ngarsa dalêm punika, sami gêgêdhugipun ing praja Surakarta sadaya.
Abdi dalêm tiga wau sarêng sampun sami satata, sampeyan dalêm
ingkang taksih wontên ing bobotan wau, makatên malih raosing panggalih dalêm, putra dalêm ingkang taksih wontên ing bobotan punika, benjing badhe miyos kakung, amila abdi dalêm tiga wau dhawuh timbalan dalêm sami kadhawuhan mêsu cipta, kapundhutan pamanggih piyambak-piyambak, punapa inggih lêrês miyos kakung anocogi kados pangraosing panggalih dalêm wau.
Kala samantên ingkang caos unjuk rumiyin abdi dalêm Kyai Jaladikara, unjukipun: kawula nuwun gusti, kaluhuran dhawuh pangandika dalêm,
pambobotipun pramèswari dalêm punika benjing saèstu miyos kakung.
Unjukipun Kyai Surasêmita: kawula nuwun, abdi dalêm kawula inggih angunjukakên uninga, putra dalêm ingkang wontên ing bobotan punika benjing miyos kakung. Sarêng sampeyan dalêm midhangêt unjukipun para pandhita kêkalih wau,
dipun wungsal-wangsuli. Kala samantên Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên tansah amawas kawontênanipun sarira dalêm, kêdhap-kêdhap lajêng tumungkul marikêlu. Anyênyadhang dhawuhing pangandika dalêm, sampeyan dalêm gêntos andangu dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pandangu dalêm inggih botên siwah kados pandangu dalêm ingkang dhumatêng Kyai Jaladikara 2: Kyai Surasêmita wau. Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita makatên:
Kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên, mênggah pandangu dalêm dhumatêng abdi dalêm kawula, pambobotipun pramèswari dalêm punika, unjuk kawula benjing miyos sakalangkung ayu, saha sarwa linangkung samukawisipun, yuswanipun badhe panjang.
Sarêng sampeyan dalêm midhangêt unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, kawistara panggalih dalêm cuwa sangêt, sanadyan unjukipun sadaya sarwa sae, ananging sarêng kaunjukakên badhe miyos putri, punapa ing benjing namung badhe dados putri linangkung, dados pangandika dalêm botên kalajêngakên, ing batos sêmu kadukan, amila lajêng kadhawuhan mundur.
Ingkang ngadhêp ing ngarsa dalêm namung kantun Kyai Jaladikara 2. Kyai Surasêmita, sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên dhatêng abdi dalêm parampara kalih wau, unjukipun
pambobotipun pramèswari dalêm wau têtêpa kados raosing panggalih dalêm, sagêda miyos kakung, amila sarêng sadintên wau sampeyan dalêm wiwit botên karsa
capuri dalêm salêbêting baluwarti, saking rosaning pangèsthi dalêm, salêbêtipun pitung wulan botên wontên sangsayanipun, sarêng sampun dumugi watêsing môngsa miyosipun putra dalêm wau, dados wontên salêbêtipun wulan Rêjêb, saya sakalangkung sangêting pangèsthi dalêm, malah saking cariyosipun abdi dalêm lurah kaparak èstri, sampeyan dalêm namung angunjuk wedang kemawon, enggaling cariyos, sarêng ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 nunggil wulan Rejêb wau, pramèswari dalêm ambabar miyos kakung sayêktos, sugêng botên wontên sangsayanipun, sukaning panggalih dalêm sampun tanpa upami, sarêng wanci jam 10 enjing, sampeyan dalêm lênggah wontên ing panêpèn, abdi dalêm ingkang sami ngadhêp botên ewah kados adat, sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, 2 dhumatêng Kyai Jaladikara, 3 dhumatêng Kyai Surasêmita, sarêng sadaya sampun sami sumiwi ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm andhawuhakên pangandika dalêm dhumatêng Kyai Jaladikara, 2 dhumatêng Kyai Surasêmita, sampeyan dalêm amatêdhani tarima kasih dhumatêng abdi dalêm kêkalih wau, dene unjukipun
Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalayan sarèh. Kawula nuwun, jrih kawula kaunjukakên, abdi dalêm kawula mêca punapa.
Surasêmita unjuke wong loro mau padha karo rasaning panggalihku, mêtu lanang, mung kowe kang nyulayani munjukmu mêtu putri, barêng saiki miyos lanang tênan kapriye, kowe têtêp pujôngga goroh.
Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên, abdi dalêm kawula botên rumaos munjuk manawi putra dalêm badhe miyos putri.
putra dalêm badhe miyos putri, sampeyan dalêm saya kawistara duka dalêm dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pangandika dalêm: nalika aku andangu mênyang kowe, aku isih eling bangêt, unjukmu mangkene: benjing putra dalêm badhe miyos ayu, sabanjure, ayu mau mêsthine putri.
Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kawula nuwun, jrih kawula kaabdèlakên, manawi dhawuh pangandika dalêm kados makatên punika, inggih lêrês, abdi dalêm kawula lakar munjuk putra dalêm miyos ayu, têgêsipun ayu punika mangayu. Nayogyani, utawi sugêng, kajêng kawula unjukipun prikônca kalih wau abdi dalêm kawula, mangayubagya, utawi anayogyani, sarèhning
badhe miyos kakung, anocogi kalihan raosipun panggalih dalêm, punika sampun nama tiga-tiganing atunggal, mênggahing raos sampun kêkah sangêt, sanadyan abdi dalêm kawula sampun sumêrêp bilih putra dalêm wau badhe miyos kakung, ananging manawi
rosaning pangraos panggalih dalêm ingkang makatên wau botên wande lajêng kagêm pangandikan, manawi putra dalêm benjing sampun tamtu badhe miyos kakung, inggih kados makatên punika gusti marginipun anjog dhatêng sêsiku, dene angrumiyini kaparêngipun ingkang adamêl gêsang, utawi ambikak warana ingkang taksih kinêkêr dening Ingkang Maha Kuwasa, mila
putra dalêm wau badhe miyos putri, kala samantên sahandhap sampeyan dalêm botên amanjangakên pandangu dalêm dhumatêng unjuk kawula wau, saupami kala samantên sahandhap sampeyan dalêm lajêng mundhut têgêsipun unjuk kawula têmbung ayu, abdi dalêm kawula lajêng munjuk punapa kawontênanipun kados unjuk kawula kala wau, saèstunipun abdi dalêm kawula ajrih sangêt angikibi, sarêng kala samantên pandangu dalêm botên kalajêngakên, manah kawula bingah sangêt, dene badhe kadumugen ingkang dados pangèsthi kawula, amila
dhahar dalêm tuwin sare dalêm, mênggah brataning sarira dalêm wau sakalangkung utami sangêt, lajêng sagêd dhumawah dhumatêng putra dalêm ingkang nêmbe miyos, kawula nuwun gusti, jrih kawula kaabdèkakên, putra dalêm ingkang nêmbe miyos punika benjing jumênêngipun Nata
panjang sangêt, sadaya punika inggih saking uwohipun subrata dalêm wau.
Sarêng sampeyan dalêm amidhangêtakên unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, dêduka dalêm ical tanpa tabêt, kados binuncang ing samirana, malik
jumênêngku nata isih tinunggu ing pujôngga kang linuwih kaya kowe,
ingkang kados makatên wau raosing manahipun sakalangkung kararônta, unjukipun, kawula nuwun mugi angsala pangèstu dalêm.
Pangrèh Narpawandawa nampèni sêratipun komisi pamulangan kraton Surakarta, katitimasan kaping 22 Juni 1935, ôngka 113, bab kawontênanipun para murid Kasatriyan saha Pamardi Putri, ingkang sami nglêbêti iksamên, voorklas, 1e. klas Mulo, punapadene H.B.S. cacah murid 14 (saking Kasatriyan 11, Pamardi Putri 3) sami lulus iksamênipun sadaya. Ingkang makatên wau nama kalêrêsan tatananipun komisi pamulangan kraton Surakarta, anggèning damêl tatanan anyar kangge lêbêt wêdalipun para murid ing taun kapêngkêr punika, sarta prayogi sangêt kangge anjagi nama utawi ajining kagungan dalêm pamulangan. Wondene pratelan [prate...]
[...lan] nama utawi asmanipun para murid ingkang sami nglêbêti iksamên, kados ing ngandhap punika:
sarèhning bisa ngaturake katrangan pasareyane uwakira bok ayu Radèn Ajêng Suratiyah ing desa Mungup, ing saiki Si Jayèngkusuma mau ingsun paringi sêsêbutan panji, banjur jênêng Radèn Mas Panji Jayèngkusuma, ingsun lilani seba sabên ing dina gêdhe, manawa karaton ana gawe, sarta ngabêkti ing panjênêngan ingsun, dene panganggone kaya bocah santana panji, iku banjur dhawuha saprêlune.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Salasa tanggal kaping 23 wulan Rabingulawal, ing tan Jimakir angkaning warsa 1866.
Turunan dhawuh nagari, bab gêsanging pranatan pratigan ... 71 / Turunan paturan, bab nyuwun
koyo ngopo....... bayangno jal....." timpal akun Joko Gledek.
"iso diconto nandur pari tukul beat buahe prawan ayu...." tulis akun Tony
Penceng ( Artis Cilik Karo & Rimta Beru Ginting )
Karo Penceng ( Artis Cilik Karo & Rimta Beru Ginting )
ndek rontak yo tail nawak2 konvoi karo bengok2 sing intine ojok sampek tewure aud kubu pengurus sing sampek sak iki kadit meleg damai iki Club AREMA kadit osi kolem kompetisi, iku ae intine. Demone nawak2 iku spontanitas,
iku netral. Umak iki wes odob opo idew sam? Lek umak pancen wes
Sing kane, nawak2 kudu tetep ati2 ojok sampek onok tulisan2 utowo bengok2 sing osi nggarahi muncule fitnah kadit netral, terus muncul su’udhon dirayab, iki nggarahi tewur sak konco malah osi regeg odop aremania-ne. Sing tewur jarno tewur – yoiku pengurus/menejemen –, awak wed kadit usah kolem2 tewure pengurus. Jarno aremania tetap netral, tetep
ngono kepingine aud kubu iku meleg rukun sebab iki sing paling kipa,tapi lek pancen kadit osi rukun, tetep regeg, y owes… ngenes opo kadit ngenes, sing duwe kekuasaan karo kewenangan kompetisi iki lhak PSSI?dadine opo sing diputusno PSSI – awak ewed podo gurung weruhe – iku sing kudu awake wed trimo lan dukung sing penting AREMA tetep osi kolem kompetisi. Awake wed kadit osi nyalahno PSSI sebab sing tewur
Samak buku "Ringkasan Centini (Suluk Tambanglaras), karya R.M.A. Sumahatmaka
Serat Centhini (jroning aksara Jawa: ), utawa uga disebut Suluk Tambanglaras utawa Suluk Tambangraras-Amongraga, minangka salah siji karya sastra paling misuwur jroning kesusastraan Jawa Anyar.[1] Serat Centhini nyakup werna-werna kawruh lan kabudayan Jawa, supaya ora ilang lan tetep lestari salawasé.[1] Serat Centhini diripta arupa tembang, lan penulisané diklompokaké miturut jinis laguné.[2] Tambangraras iku asmané putri sing dadi lakon ing karya iki sing dadi pasangané lakon utama sing asmané Amongraga.[2] Banjur Centhini iku abdiné Tambangraras sing isih bocah cilik.[2] Centhini iku diserat kanggo ngumpulaké baboning Pangawikan Jawa (“induk pengetahuan jawa”).[2] Surasané Serat Centhini iku manéka warna kawruh ngèlmu lan kabudayan Jawa, supados lestatantun kaliyan boten ical.[1] Serat Centhini iku awujud tembang, lan ditulis miturut jinising lagu.[2] Serat Centhini dituis nganggo basa Jawa sing kapérang 12 jilid lan ngamot babagan penguripan lan kabudhayan Jawa ing “dasawarsa” sepisanan “abad” 19.[2] Kawruh iku
lan carita sing ana gegayutané karo Bangunan Kuna.[2]
Panggubahan[besut | besut sumber]
Miturut katrangan R.M.A. Sumahatmaka, sawijining kerabat istana Mangkunagaran, Serat Centhini digubah saka kersaning Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom ing Surakarta, sawijining putra Kanjeng Susuhunan Pakubuwana IV, inggih punika ingkang salajengipun dados Sunan Pakubuwana V.[3]Sangkala Serat Centhini, kang jeneng pepaké ya iku Suluk Tambangraras, uniné paksa suci sabda ji, utawa taun 1742 taun Jawa utawa taun 1814 Masehi.[4] Tegesé isih ana ing sajroning mangsa tahtané Sunan Pakubuwana IV, utawa enem taun sadurungé panobatan Sunan Pakubuwana V.[4] Miturut cathetan bab munggah tahtané para raja, Pakubuwana IV wiwit munggah tahta taun 1741 (Jawa), déné Pakubuwana V wiwit munggah tahta pada taun 1748 (Jawa).[4]
Kang dadi sumber saka Serat Centhini ya iku kitab Jatiswara.[5], kanthi sangkala jati tunggal swara raja, kang nuduhaké angka 1711 (taun Jawa, tegesé isih ing jamané Sunan Pakubuwana III).[5] Ora dikawruhi sapa kang ngarang kitab Jatiswara. Yèn dianggep pengarangé R.Ng. Yasadipura I, banjur bakal katon ora cetha (meragukan) awit ana akèh gèsèhé karo kitab Rama utawa Cemporèt.[5]
Tujuan lan pelaku panggubahan[besut | besut sumber]
Saka kersané Sunan Pakubuwana V, gubahan Suluk Tambangraras utawa Centhini iki dimanfaatké kanggo ngumpulaké sadhéngah kawruh lair lan batin masarakat Jawa ing jaman semana, kang kalebu ing njeroné kayakinan lan penghayatan bab agama.[5] Pakaryan iki dipimpin langsung déning Pangeran Adipati Anom, lan kang éntuk tugas mbantu ana telung pujangga istana,[5] ya iku:
kang khusus kanggo ngumpulaké bahan-bahan kanggo gawé kitab kasebut.[5] Ranggasutrasna duwé tugas njelajah pulo Jawa bagean wétan, Yasadipura II duwé tugas njelajah Jawa bagian kulon, sarta Sastradipura duwé tugas nunèkaké ibadah kaji lan nyempurnakaké kawruh agama Islam.[5]
Prosès panulisan[besut | besut sumber]
R. Ng. Ranggasutrasna kang njelajah pulo Jawa bagéan wétan wis mulih luwih dhisik, mula panjenengané diutus miwiti ngarang. Jroning pambuka diwedharaké bab karsa sang putra mahkota, kanthi sengkalan Paksa suci sabda ji.[3]
Sawisé Ranggasutrasna ngrampungaké jilid siji, Yasadipura II rawuh saka Jawa bagéan kulon lan Sastradipura (saiki uga sesilih Kyai Haji Muhammad Ilhar) saka Mekkah.[3] Jilid loro nganti papat ditulis bebarengan déning katelu pujangga istana. Saben perkara kang magepokan karo wewengkon kulon Jawa, wétan Jawa, utawa agama Islam, ditulis déning ahliné dhéwé-dhéwé.[3] Pangeran Adipati Anom banjur nulis dhéwé jilid lima nganti sepuluh.[3] Panyebabé amarga Pangeran Adipati Anom kira-kira kuciwa sabab kawruh bab saresmi kurang jelas ungkapané, saéngga kawruh bab kasebut dianggep ora sampurna.[3]
Sawisé dianggep cukup, Pangeran Adipati Anom nyerahaké manèh panulisan rong jilid pungkasan (jilid sewelas lan rolas) marang katelu pujangga istana mau. Wusananè, kitab Suluk Tambangraras utawa Centhini kasebut bisa rampung lan cacahé lagu sakabèhé dadi 725 lagu.
mau ya iku Jayengresmi, Jayengraga/Jayengsari, lan sawijining putri, Ken Rancangkapti.
Jayengresmi, dikanthi déning loro santri kang jenengé Gathak lan Gathuk, nglakoni "perjalanan spiritual" menyang saubengé
Bojonegoro, alas Bagor, Gambirlaya, Gunung Padham, désa Dhandher, Kasanga, Sela, Gubug Merapi, Gunung Prawata, Demak, Gunung Muria, Pekalongan, Gunung Panagaran, Gunung Mandhalawangi, Tanah Pasundan, Bogor, bekas kraton Pajajaran, Gunung Salak, lan sabanjuré tekan ing Karang.
Jroning lelaku iki, Jayengresmi ngalami "pendewasaan spiritual", amarga ketemu karo sawetara guru, tokoh-tokoh gaib jroning mitos Jawa kuna, lan sawetara juru kunci makam-makam kramat ing tanah Jawa. Jroning patemon karo tokoh-tokoh iku, panjenengané sinau bab werna-werna kawruh jroning khazanah kabudayan Jawa, wiwit saka
hubungan sèksual, itungan tanggal, nganti tekan kisah Syekh Siti Jenar. Pangalaman lan paningkatan kawicaksanan iki anggawé panjenengané ing tembé mburi misuwur kanthi sebutan Seh (Syekh) Amongraga. Jroning lelaku kasebut, Syekh Amongraga ketemu karo Ni Ken Tambangraras kang dadi garwané, sarta pembantuné Ni Centhini, kang uga mèlu ngrungokaké wejangan-wejangané.
Jayengsari lan Rancangkapti diiringi santri kang jenengé Buras, lelana menyang Sidacerma, Pasuruan, Ranu Grati, Banyubiru, sikilé Gunung Tengger, Malang, Baung, Singhasari, Sanggariti, Tumpang, Kidhal, Pasrepan, Tasari, Gunung Bromo, Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, nganti tekan Sokayasa ing sikilé Gunung Bisma Banyumas.
Jroning lelaku mau panjenengané olèh kawruh ngenani adat-istiadat tanah Jawa, sariat para nabi, kisah Sri Sadana, kawruh wudhu, shalat, kawruh
ngliwati lelana kang mataun-taun, pungkasané katelu katurunan Sunan Giri kasebut bisa ketemu manèh lan kumpul bebarengan para kulawarga lan kawulané, senadyan bab iku ora lumaku suwé awit Syekh Amongraga (Jayengresmi) banjur nerusaké laku spiritual tumuju tingkat kang luwih dhuwur manèh, ya iku ninggalaké bumi.
Tambanglaras kanggé pamaréntah Walanda. Ananging ingkang diparingi namung mendhet saking jilid 5-9, kanthi nambahi kata pengantar énggal ingkang nembe dipundamel kaliyan R.Ng. Ranggawarsita III. Sangkalan Kitab kasebut Tata resi amulang jalma, ingkang tegesipun 1775, dados 8 jilid, diparingi judul Serat Centhini, ingkang saking 280 lagu.
Penerbit PN Balai Pustaka nalika taun 1931 nate nerbitaken ringkesan Serat Centhini, ingkang dipundamel R.M.A. Sumahatmaka, saking naskahipun Reksapustaka istana Mangkunagaran. Ringkesan kasebut sampun dipunalihaksarakan lan dipunterjemahaken mawi carita, supados saged dipahami kaliyan masyarakat.
sabagéan arupa pananggalan taun Saka Jawa, kajaba yèn diwènèhi katrangan liya.
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 23 Oktober 2016.
Wadoooouuuh wong Ngantang ae wis duwe web dewe , mestine guru2 ne kudu oleh satus kabeh , ben iso ngangkat
adalah cuplikan bait-bait tersebut yang menggambarkan ciri-ciri atau karakter seseorang itu :
selet-selete yen mbesuk ngancik tutuping tahun sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu; bakal ana dewa ngejawantah; apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; ?
?; iku tandane putra Bethara Indra wus katon; tumeka ing arcapada ambebantu wong
idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa
ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; ?
pituduh marang jarwane jangka kalaningsun; tan kena den apusi; marga bisa manjing jroning ati; ana manungso kaiden ketemu; uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu
iki dalan kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa;
sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong
asliné mawa aksara Sirilik ing séri 8 lan 16) iku komputer Bulgaria sing tau digawé mbiyèn ing dasawarsa 1980-an. Komputer-komputer iki diproduksi ing kutha Pravetz lan piranti alusé ing Stara Zagora, Plovdiv lan kutha liyané.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.24, 9 Oktober 2016.
kawruh ingkang kaimpun wontên ing Pahêman Radyapustaka utawi sanès-sanèsipun ingkang kakintên maedahi ing akathah.
Juru pangripta Ngabèi Wirapustaka. Kawêdalakên sarta kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan Vogel van der Heijde & Co. Ing Surakarta 1901. [190...]
Wulan Bêsar taun Je ôngka 1830, taun Hijrah 1318.
1. Dintên Jumungah Paing tanggal kaping sapisan.§ Tanggal sapisan wau mênawi kangge salakirabi asring wontên ingkang botên purun ngangge, amargi kapit kutbah. Wuku Pahang, Dewa Lodra, wurungkung dadi, tunggaksêmi, lampahing surya, rakamipun dhawah mantri sinaroja, sangatipun ingkang sae wiwit jam 1.13 mênut, dumugi jam 3.16 mênut, Yusup wilujêng.
2. Dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 20 wuku Tambir, Dewa Uma, paningron, dangu, sumur sinaba, aras kêmbang, rakamipun dhawah dêmang kandhuruhan, sangatipun ingkang sae wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
Mênggah dintên kêkalih wau kangge salakirabi, yêyasan sabarang, ngadêgakên sarta ngalih griya: sae.
Wêwaton sêrat pawukon, kabêkta saking watakipun wulan Bêsar, mênawi ngalih
Wasalam, kala kagutuk sela ingkang waja dening balanipun Raja Lakad.
Mênawi badhe sumêrêp dintên tanggalipun wulan Jawi punika kêdah sumêrêp nêptunipun wulan saha taun, kados ta:
Wulan Sura nêptunipun 7Wulan Sapar nêptunipun 2Wulan Mulud nêptunipun 3Wulan Rabingulakir nêptunipun 5Wulan Jumadilawal nêptunipun 6Wulan Jumadilakir nêptunipun 1Wulan Rêjêp nêptunipun 2Wulan Ruwah nêptunipun 4Wulan Siyam nêptunipun 5Wulan Sawal nêptunipun 7Wulan Dulkangidah nêptunipun 1Wulan Bêsar nêptunipun 3.Taun Alip, nêptunipun 1Taun Ehe, nêptunipun 5
Taun Je nêptunipun 7Taun Da nêptunipun 4Taun Be nêptunipun 2Taun Wawu nêptunipun 6Taun Jimakir nêptunipun 3
Sasampunipun sumêrêp nêptuning wulan saha nêptuning taun, pundi ingkang badhe dipun sumêrêpi tanggalipun sapisan wulan saha taun punapa, punika lajêng dipun kêmpalakên nêptunipun, kados ta: badhe sumêrêp dintên tanggalipun sapisan wulan Sura taun Alip, punika:Wulan Sura nêptunipun 7Taun Alip nêptunipun 1Dados nêptunipun gunggung 8
Lajêng kaetang wiwit kurupipun ingkang lumampah, mênawi
saking dintên Rêbo, ugi dhawah dintên Rêbo, dados tanggalipun sapisan wulan Sura taun Alip wau dintên: Rêbo.
Mênawi badhe sumêrêp dintên tanggalipun wulan Sapar ugi taun Alip, wulan Sapar nêptunipun 2, taun Alip nêptunipun 1 dados nêptunipun gunggung 3 pangetangipun ugi kawiwitan saking dintên Rêbo kados ing ngingil wau, dados dhawah dintên Jumungah.
Mênawi badhe sumêrêp dintên tanggalipun wulan Mulud sapiturutipun, patrapipun ugi kados ing nginggil wau.
Ewah-ewahanipun tumrap ing nagari Surakarta sabên ing taun Dal, ngangge kurup kados ing ngandhap punika:
Sura: kamsiyahSapar: kamsiyahMulud: jamngiyahRabingulakir: kamsiyahJumadilawal: kamsiyah
Jumadilakir wangsul ngangge kurup Arbangiyah malih ngantos salajêngipun. Pêrlunipun ngangkah tanggalipun kaping 12 Mulud, dhawaha dintên Sênèn Pon, inggih punika dintên wiyosanipun Kangjêng Nabi Mukhamad Salalahu Ngalaihi Wasalam.
Mênawi badhe nanêm pisang ingkang prayogi kêdah ing môngsa karo utawi môngsa katiga, damêla luwangan ingkang wiyaripun saelo, lêbêtipun sadhêngkul utawi langkung sakêdhik. Luwangan wau lajêng kakèndêlna kemawon, supados sagêda kalêbêtan rabuk, inggih punika blêdug utawi rêrêgêd sanès-sanèsipun, sukur bage mênawi nyapu rêrêgêdipun sagêda kalêbêtakên ing luwangan punika, dene mênawi sampun kêbak, lajêng kabêsmia.
Ing môngsa kanêm, luwangan punika kadhudhuka malih, nanging siti dhudhukan enggal sampun ngantos kabucal, kasingkirna pinggir luwangan kemawon, supados sagêda wangsul ing jugangan saking sakêdhik, awit punika sampun dados rabuk, sarta ing têngah lêrês jugangan kasukanana karasan, mênggah lêbêt saha wiyaripun kakintên-kintêna sacêkapipun bonggoling wiji pisang ingkang badhe katanêm.
Lajêng angupadosa wiji pisang ingkang dipun sênêngi. Mênggah wiji pisang wau ingkang sae, amiliha ingkang wangunipun kados êbung, inggilipun ingkang sawêg sadêdêg utawi langkung sakêdhik, mênawi sampun kadhangkèl, bonggolipun lajêng dipun parasi ingkang alus, oyodipun [oyodipu...]
[...n] sampun ngantos wontên ingkang pating jlêprik, godhongipun dipun kêthoka mawi kasukanan kitir. Wiji wau lajêng kasèndhèkna ing pundi panggenan ingkang prayogi. Antawis kawan utawi gangsal dintên lajêng katanêma, mila wiji mawi kalêrêmakên, supados sagêda tuntas talutuhing bônggolipun wau.
Pananêmipun: bonggol wau kacêmplungakên ing karas, lajêng kaurug amung saklêlêbing bonggol kemawon, pangurugipun ingkang ngantos madhêt (kaidak-idak) wontên ingkang cariyos, nanêm pisang punika kêdah mênawi sampun nêdha, ingkang makatên punika saking pamanggih kula inggih lêrês, awit tiyang mênawi sampun nêdha, tamtu rosa anggènipun
Watawis tiga utawi kawan wulan, tamtu sampun mêdal anakipun. Mênggah anak pisang wau botên tamtu kathah kêdhikipun, têrkadhang 2, 3, 4 utawi 5 ingkang prayogi, mênawi anakipun kathah salong kapêjahana kakantuna 2 utawi 3 kemawon. Patraping anggènipun mêjahi anak pisang, kapagasa ing arit papak siti, lajêng kadhêploka ing alu, supados [supa...]
[...dos] botên sagêd tuwuh malih, sarta toyanipun sagêda wangsul anyiram ingkang kantun, sarana reka ingkang makatên punika tamtu tuwuhing pisang sagêd lêma.
Watawis 5 utawi 6 wulan, baboning pisang wau tamtu sampun mêdal tuntutipun, punika kêdah kaupakara malih. Mênawi palêkahing angkup tuntut wau sampun angêdalakên pisang 6 utawi 7 lirang, kintên-kintên badhe najin, kirang 1 utawi 2 lirang dalah uncit-uncitanipun, tuntut punika prayogi lajêng kakêthoka, pangêthokipun kêdah kapèpètakên ing lirangan, pancasaning ontèl lajêng kapopoka ing awu, supados talutuhipun sampun kêkathahên ingkang mêdal. Talutuh wau tamtu wangsul sagêd anyiram dhatêng uwoh ingkang kantun, andadosakên agêng-agêng. Godhongipun pisang sampun ngantos kakêthok ing sadèrèngipun sêmburat jêne, sarta pangêthokipun kêdah kapèpètakên ing gadêbog.
Watawis kawan wulan, lirangan pisang ingkang nginggil piyambak (tadhah udan) tamtu sampun jêne 2 utawi 3 ulêr nama: suluh, punika sampun kenging lajêng katêgor sarta pisangipun lajêng kabêkta mantuk, mênawi murih awèt katêdha, pisang wau prayogi kaimbêt dalah satundhunanipun kemawon, awit matêngipun sagêd sarênti, mênawi
badhe kasade, inggih prayogi dipun cècèki, supados sagêd jêne sarêng.
Pangopènipun dhapuran pisang, supados sagêda ajêg ing lêmanipun, sabên nêgor, kêdah lajêng kadhangkèla pisan. Awit mênawi botên kadhangkèl, andadosakên kêraning anak-anakipun, tuwin mênawi kadhangkèl, anak-anakipun wau sagêd kobèt papanipun, mila inggih lajêng sagêd lêma.
Gêsangipun pisang punika botên sami, wontên ingkang rêmên dhatêng toya, wontên ingkang botên, kados ta: pisang raja, mênawi katanêm ing papan ingkang ngompol, punika botên tahan, mênawi pisang kluthuk sae kemawon. Mila kajawi saking mawi pratikêling pananêm kados kasêbut ing nginggil, inggih kêdah taksih mawi ningali papan ingkang badhe katanêman.
Ing mangke atur kula dhatêng para nupiksani, mênawi wontên cèwètipun pangarang kula, mugi aparinga pangaksama ingkang agung.
Kaanggit dening Radèn Dêmang Citrasêntana, Dêmang guru ing Mangkunagaran.
Wiwit pambabading wana, thêthukulan ingkang alit-alit, punika ingkang kababad rumiyin, mênawi sampun rampung: kajêng ingkang agêng-agêng katêgor, pangipun lajêng
nglagar, sarampunging panglagar kenging lajêng katanêman ingkang maedahi, siti ingkang kenging kacithak sarta ingkang kinintên sagêd angsal toya saking bêndungan lajêng kacithak dados sabin. Ingkang botên kenging inggih lajêng katanêman gaga utawi palawija sanèsipun.
Mênawi nanêm gaga wontên pasitèn wana bubakan enggal, kêdah karêsikan, utaminipun kasaponan kalayan sapu sada, rêrêgêd kaklêmpakakên dados pintên panggenan, utawi kaurugakên ing panggenanipun tunggakan kajêng ingkang agêng-agêng lajêng kabêsmi, tunggakan wau supados sampun ngantos sagêd gêsang malih, mênawi badhe ulur gaga papan patêgilanipun botên susah kawaluku, amung cêkap kagêjig kalihan kajêng lancip, beda kalihan papan patêgilan ingkang sampun lanyah, nanging panggêjigipun botên kenging lêbêt-lêbêt amung sapikantukipun kemawon, [kemawo...]
[...n,] sarta kêdah tiyang kalih, ingkang ngajêng anggêjig, ingkang wingking ngulurakên wiji gaga wau. Wiji gaga punika kacarubana awu sadhengah awu: kenging, pêrlunipun mênawi sampun kadhawahakên botên katêdha ing sêmut.
Sarampunging pangulur: pangurugipun wiji ingkang kaulur wau amung kasaponan ingkang waradin.
Mênawi gaga sampun ngumur salapan dintên, lajêng wiwit kawatun saha kadhangir nanging ngangkaha sampun ngantos nugêlakên oyoding wiji, mênawi oyod ngantos tugêl: wiji lajêng alum.
Panggêjig uluran gaga awis kêrêpipun anggêr tlapakan suku botên ngidak wiji inggih sampun prayogi, sarta kaangkaha ingkang rampak supados bagus thukulipun gaga ingkang katanêm wau.
Pandhangiripun gaga ingkang katanêm wontên bubakan enggal, rambah kaping kalih sampun cêkap.
Pambabad sakawit wragadipun 10 rupiyah, ing dalêm siti sabau.
Pananêm gaga mênawi sampun rambah kaping tiga siti lajêng kacithak kadamêl sabin, sabau wragadipun 10 rupiyah.
Mênawi sampun dados sabin, bilih kagarap piyambak pamêdalipun saoyod 6 utawi 7½ amêt.
Mênawi kasewakakên§ Punapa kasade lêmpung. samôngsa pajêng 10 utawi 12 rupiyah ing dalêm siti sabau.
Mênawi nanêm gaga wontên ing têgil, patrapipun makatên: lêlahaning patêgilan kawalukua ingkang lêbêt, lajêng kagaru ingkang ngantos lêmbat, ing têngah mawi kaplanthir§ Têmbung: planthir, sampun kangge wontên ing padhusunan bawah dalêm ingkang sampun kapaosan para tuwan. Sintên ingkang sumêrêp aslining têmbung wau mugi kaparênga suka katrangan dhumatêng kula, supados kenging kula kalêmpakakên kalihan panunggilanipun. Red. (dipun kalèni sawiyaring pacul sarta botên lêbêt, kangge ilèn-ilèn toya mênawi jawah), lajêng kasêbaran wiji, mênawi wiji sampun wanci andhaut, pundi ingkang thukulipun kakêrêpên, lajêng kajêbolan, kapêncarakên dhatêng ing panggenan ingkang awis-awis thukulipun, mênawi sampun wanci matun, rumputipun botên kabêdholan kados patrapipun matun pantun ing sabin, pamatunipun kados
Botên namung bubakan wana sarta patêgilan kemawon ingkang kenging kagaga, ing sabin inggih kenging kagaga ugi sarta patrapipun botên sanès kados mênawi nanêm gaga ing têgil, namung kaot gaga ing sabin kêdah mawi kaêlêp sampun ngantos kirang saking tigang rambahan.
Bab Bedanipun Khewan Kêsit lan Khewan Tutut, Punapadene Manungsa Ingkang Gadhah Pratikêl lan Botên
Mênggah panitikipun khewan ingkang kêsit punika kenging katêmtokakên sadaya khewan ingkang ulêsing wulunipun sami rupi§ Rupi K.D. warni K.
ing sabôngsa-bangsanipun, kados ta: sima, andhapan, sangsam, jripah,§ Ing Surakarta jarapah. bajing, luwak, ayam wana lan bangsanipun pêksi, kajawi pêksi dara, punika sadaya yèn sumêrêp dhatêng manungsa amêsthi lumajêng, lan watêkipun khewan kêsit wau kagetan, mila botên sagêd tutut kaingah dening manungsa. Samantên wau wontên ugi [u...]
[...gi] bangsaning khewan kêsit ingkang sagêd tutut kaingah dening manungsa, ananging pangingahipun kêdah wiwit alit.
Wondene panitikipun khewan ingkang tutut punika khewan ingkang nunggil bôngsa saha nunggil nami, ananging ulêsing wulunipun môncawarni (bêlang bontèng) kados ta: maesa, lêmbu, kapal, menda, sagawon, kucing, marmut,§ Ing Surakarta marmot. truwèlu lan pêksi dara, punika sadaya khewan tutut utawi emahan. Sanajan khewan-khewan wau kacobi dipun bêkta kesah dhatêng panggenan ingkang têbih kalihan padununganipun manungsa nuntên kauculakên, ingkang mêsthi lajêng wangsul utawi saba ing padhusunan.
Wondene manungsa ugi beda-beda, sadunya punika botên sadaya manungsa gadhah tatacara utawi kasagêdan, manungsa ingkang gadhah tatacara utawi kasagêdan ingkang andadosakên kasaenaning badanipun, punapadene ingkang sagêd andadosakên raharjaning padununganipun, punika sadaya para maos tamtu sampun sami mangrêtos lan uninga. Dene manungsa ingkang botên sumêrêp ing dugi prayogi utawi manahipun kados khewan, punika kula manah inggih sabab saking kêkulitanipun, ingkang sapulo utawi sagolonganipun tiyang wau kulitipun [ku...]
[...litipun] sami racak sawarni kados ta: tiyang ing Papua, Ostrali, Hèbidhès, Asmani, Salamon, Selong, Nias, Indhustan sapanunggilanipun. Kulitipun tiyang wau ingkang cêmêng ing sapulo wau inggih cêmêng sadaya, ingkang klawu inggih klawu sadaya, wontên ugi sabab malih ingkang
a. Saking wanguning rai kasawang saking ngiringan, lajêng kaukur saking bathuk dumugi pucuking irung têrus mangandhap mawi kasipat kanthi garis. Tumuntên saking uwang sangandhaping kuping dumugi janggut têrus mangajêng, wusana têpunging garis wau ingkang tamtu pinanggih lancip utawi dhoyong, dados cêkakipun tiyang wau wangun rainipun kados kêthèk.
b. Nitik saking padunungan. Ing jaman Buda kapuloan Indhi punika tiyangipun mèh sadaya adatipun kados khewan. Sarêng kadhatêngan bôngsa Eropah sawêg sawatawis purun angewahi adatipun, samantên wau ingkang pancèn kadunungan ing bôngsa Eropah salaminipun, sarêng tiyang Dhayak sanajan kulitipun sagolongan môncawarni miwah ukuraning rai pinanggih jêjêg, rèhning padununganipun awis sangêt kaambah dening bôngsa Eropah inggih mêksa sami watêkipun kalihan tiyang ingkang kasêbut nginggil wau. Tiyang [Ti...]
[...yang] ingkang gadhah tatacara dugi prayogi punika kêpanggihing ukuran sami jêjêg. Wontên ugi ingkang monyong kados kêthèk, ananging punika sabab saking nalika taksih wontên ing wêtênganing biyungipun. Kêthèk, budhêng, rangutan sapanunggilanipun, punika kagolong ing manungsa lan khewan, ingkang mratandhani manungsa punika, katingal saking gulu sapanginggil lan tanganipun. Ingkang mratandhani khewan, saking pundhak, dhadha, bangkekan lan buntutipun, dene pratingkahipun kêthèk punika ugi saèmpêr kalihan tiyang ingkang kasêbut ing pulo-pulo ing nginggil wau, yèn nênêdha kajuju, pipinipun muncu-muncu, rainipun plingak-plinguk, kasênênganipun ajêg botên sagêd ewah, janji mêntas nêdha inggih sampun beda kalihan tiyang ingkang gadhah
Ing dunya punika kathah warnining sêsakit ingkang angrisakakên badan lan anyirnakakên nyawaning manungsa.
Sawarnining sêsakit punika tinurunakên dening Allah, makatên ugi sawarninisawarnining. jêjampi ingkang kadamêl anyêgah sawarnining sêsakit wau inggih saking pêparinging Allah.
Mila manungsa pinaringan dening Allah ingkang sipat asih lan mirah: kawruh lan kasagêdan, supados anyumêrêpana jampi ingkang prayogi kangge nyêgah satunggal-tunggaling sêsakit, sarta kangge sêsakit sanèsipun, lan malih Gusti Allah angganjar kawruh lan kasagêdan dhumatêng manungsa, supados ambudia sarana ingkang kangge anyêgah sêsakit wau.
Wondening sêsakit warni-warni punika ingkang asring ambêbayani saha angrisakakên badaning manungsa inggih punika sakit cacar. Mila sadhengah tiyang prayogi angatos-atosa sampun ngantos katrajang ing sêsakit punika, dene rekadayanipun anyêgah sêsakit cacar, utawi mulabukanipun wontên sêsakit cacar kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
Lêmbu èstri punika asring kenging sêsakit sarupi§ Sarupi KD. Sawarni K. korèng
utawi pathèk, dumunung ing kiwa têngêning susu, bôngsa Walandi mastani: kupok Koepok ing salêbêting kupok wau isi toya bêning, inggih punika toya ingkang kaangge nacar (nyublik) dhatêng tiyang kangge panulak sampun ngantos katrajang ing sakit cacar,
wau dugi-dugi ing salêbêting taun Mèsèhi 1300 wiwitipun wontên sakit cacar, inggih punika Tuwan Jènêr (Jenner) bôngsa Eropah, saha ngantos sapriki masih§ Ing Surakarta: taksih. kaangge ing tiyang sadunya, malah jaman sapunika wontên ingkang gadhah pamanggih nacar tiyang ingkang sakit kacokot ing sagawon edan, ugi kathah ingkang lajêng sagêd saras, nanging ingkang kacacarakên wau tamtu sanès kupok.
Kathah tiyang ingkang sampun pitados dhatêng cacaran wau, namung sawatawis tiyang ingkang botên ngrujuki utawi kirang pitados, inggih punika jinisipun tiyang bôngsa Kristên, punika lumuh sangêt nacarakên anak tuwin kulawarganipun, awit ciptanipun kawalêran dening agami, jalaran ingkang nitahakên utawi nurunakên sêsakit dhatêng kawula, inggih Gusti Allah, ananging pangintên lan cipta ingkang makatên wau
sayaktosipun lêpat, yèn tiyang amastani bilih tiyang nyêgah dhatêng sêsakit punika dosa, sabab dening punapa Gusti Allah aparing kawruh utawi kasagêdan dhatêng manungsa kangge nyêgah sawarnining sêsakit, saha wontên ugi sawatawis tiyang ingkang nyipta sanajan sampun kacacar ugi wontên ingkang plênthingên entc ananging tiyang wau katlompèn pamanggih kirang pamarsudi, bilih tiyang ingkang sampun kacacar, kenging ugi yèn panyakit punika sagêd tumuntên saras, malah saking pamanggihipun para dhoktêr sakit punika sanès èhto pokên echto pokken tulèn, nanging§ Sayêktosipun. palsu valsche.
Wiwit sapisan tiyang kacacarakên, nalika tanggal kaping 14 Mèi 1796 ing nagari Engglan Engeland dening Tuwan Dhoktêr Jènêr Jenner.
Mulabukanipun gadhah pamanggih nacar punika sarana ngyêktosi sadaya tiyang dhusun jalêr èstri ingkang padamêlanipun dados tukang pêrês, asring katularan kupok, kadosdene ingkang sampun kacriyos ing ngajêng, punika botên kenging sakit plênthing, sanajan kenginga botên sangêt, saha botên andadosakên tiwasipun, pramila inggih bêgjanipun tukang pêrês, botên pêrlu kacacar, sabab badanipun [ba...]
[...danipun] sampun kathah kupok saking lêmbu ingkang kapêrês sabên dintên.
Ing môngsa wontên sêsakit cacar, têtiyang kêdah jagi badanipun saha ngyêktosi, kadosdene ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
Kapêthik dening mantri cacar ing Dêmak, Munandar.
Ing nagari Walandi: Nèdêrlan, punika sampun kodrating Pangeran, mênggah lampahing surya ing wanci siyang tuwin dalu, beda sangêt kalihan ing tanah Jawi.
Bokbilih para nupiksa taksih kathah ingkang dèrèng dhamang, mila kula pratelakakên kalayan rêringkêsan kados ing ngandhap punika:
Ing Nèdêrlan, mênawi môngsa katiga, kenging kawastanan panjang rintênipun kalihan dalunipun, ananging mênawi ing môngsa rêndhêng dados kosokwangsul, panjang dalunipun kalihan rintênipun.
Awit ing wulan April, wanci enjing jam satêngah gangsal, [gangsa...]
[...l,] surya sampun mancorong, sêrapipun jam pitu sontên.
Ing wulan Mèi, pancoronging surya wanci jam sakawan enjing, sêrapipun wanci jam wolu sontên.
Ing wulan Juni, Juli, jam tiga dalu surya sampun katingal mancorong, tarkadhang ing wanci jam satêngah sakawan andungkap enjing, surya sampun malêthèk, dumugi jam sanga: utawi jam sadasa sontên: sawêg sêrap. Dados ing wulan Juni, Juli wau, kenging kapetang waradin ing wanci dalu namung nêm jam, ing wanci siyang wolulas jam.
Andungkap ing wulan Agustus, tuwin Sèptèmbêr, lampahing surya botên ajêg, sansaya§ Ing Surakarta: sangsaya, saking lingga: saya, angsal atêr-atêr: sa, dados sasaya, thukuling cêcakan: sang, amargi purwaning lingga: sa, kados ta: tali, kramanipun botên tasul, kasêrat tangsul, amargi saking: sa, wau. Red. mundur-mundur
ing wanci rintên wiwit cêlak, ing wanci dalu dados panjang, dumugi wulan April, kasêbut ing ngajêng.
Mênawi môngsa katiga sarta rêndhêng, dunungipun surya botên ajêg: ing môngsa rêndhêng palêthèking surya, saking kidul wetan, tumuntên malipir turut pinggir cakrawala têmbing kidul, lajêng mangilèn saingga§ Têgêsipun ngantos. dumugi sêrapipun. Wah malih dununging surya andhap sangêt, saking rumaosipun ingkang mriksani: prasasat muhung§ Muhung, ing Surakarta, kangge ing kidung. sagantar
awit katawêngan dening pêdhut. Saupami tiyang tilêm: samôngsa tangi botên sagêd angyêktosakên punapa ing wanci enjing punapa sontên,
Wondene yèn môngsa katiga, lampahing surya: inggil: kados ing tanah Jawi, ananging surya ugi botên dumunung ing nginggil lêrês, namung mayat kemawon wontên iring kidul, sairib surya gumlewang, utawi kadosdene wanci luhur ing tanah Jawi.
Mênawi môngsa bêdhidhing, ing nagari Walandi punika sangêt atis, anglangkungi ing tanah Jawi wanci dalu wontên sapucaking rêdi. Sêndhang-sêndhang tuwin ing sagantên, toyanipun kênthêl kados sela, sairib toya ès, ngantos kenging kaambah ing tiyang utawi lêmbu sapanunggilanipun. Andungkap
Ing Nèdêrlan sampun limrah bilih môngsa katiga: ungsumipun têtiyang sami tandho rumput, dipun akingakên, minôngka têdhaning rajakaya ing môngsa bêdhidhing. Dumugi wulan April, sunaring surya sansaya bêntèr, punika ungsumipun wit-witan sêmi malih utawi mêdal sêkaripun. Sarêng ing wulan Mèi, Juni, rumput-rumput sami tuwuh, para among tani wiwit angolah siti. Andungkap pungkasaning [pung...]
[...kasaning] môngsa bêntèr, lajêng ungsumipun panèn.
Ing ngalam dunya punika kathah sangêt warninipun thêthukulan. Mênggah thêthukulan wau kaperang kalih perangan ingkang agêng, kados ta: ingkang sapisan, thêthukulan ingkang aoyod lajêr, inggih punika thêthukulan: asêm, pêlêm, kênari, jambu, jêram, jati, cêpaka sapanunggilanipun, titikanipun pundi thêthukulan ing nalikanipun thukul wiji kabêkta: inggih punika thêthukulan ingkang mawa oyod lajêr. Ingkang kaping kalih thêthukulan ingkang
sadaya kaewokakên warganing rêrumputan, dene titikanipun pundi-pundi thêthukulan ing nalikanipun thukul wiji katilar inggih punika thêthukulan ingkang tanpa oyod lajêr.
Kajawi punika wontên malih warnining thêthukulan kados ta: anggrèk, picisan, kmêladheyan, simbar-simbar, punika warga piyambak. Wontên malih: jamur, lumut, punika nunggil warga. Dene ganggêng, trate, apu-apu, punika inggih nunggil warga piyambak.
Sadaya thêthukulan punika inggih nama gêsang ananging gêsang nir daya, beda kalihan gêsangipun ingkang asipat nyawa, kados ta: manungsa lan khewan, thêthukulan ugi nêdha, panêdhanipun asarana oyod ingkang alus anêsêp sarining bumi (zie Sasadara blz. 30) ingkang makatên wau botên ngêmungakên saking sarining bumi ananging§ (...). wontên pêperanganing hawa ingkang kasêsêp dening godhong, makatên ugi wontên pêperanganing hawa ingkang kawêdalakên saking godhong. Mênggah mêdal malêbêting§ lêbêt wêdaling. têtêdhan wau botên nunggil samôngsa ananging§ inggih ugi. anggadhahi môngsa piyambak-piyambak, kados ta: bilih siyang
manungsa rintên dalu nêdha sirstop zuurstof angwêdalakên kulsir koolzuur.
Ingkang punika wontên ugi wit-witan ingkang asring mêdal oyodipun gantung, kados ta: wit-witan waringin utawi sanès-sanèsipun ingkang asring mêdal oyodipun gantung, ananging oyod wau inggih anêsêp pêperanganing hawa sarta dangu-dangu oyod wau sagêd dumugi ing siti inggih lajêng dados oyod limrah kados ingkang kathah-kathah, saking danguning dangu oyod wau sagêd agêng ngantos kados uwit, sanajan oyod agêng wau angungkuli witipun, ananging mênggahing kawruh sagêd ambedakakên, kados ta: mênawi uwit ingkang têmtu wontên socanipun, ananging oyod ingkang agêng: botên, burus ngantos tumapak ing siti, sanajan wontên pangipun ananging tanpa soca. Ingkang kawastanan soca punika: undêr-undêraning kajêng ingkang mêdal dados êpang sarta mêdal godhongipun.
Ingkang makatên wau kathah kemawon wontên thêthukulan ingkang thukul ing salêbêting griya kados ta: ing longan, utawi ing sênthongan, sampun tamtu kemawon§ (...). mênawi thêthukulan wau godhongipun botên sagêd warni ijêm, ananging§ (...). warni pêthak, sabab panggenan wau pêtêng botên sagêd angsal soroting surya, ing saangsal-angsal lampahing thêthukulan wau kêdah ngupados pêpadhang. Makatên ugi gêgodhongan punika anggadhahi: kloropil chloropijl, kloropil punika sayêktosipun kenging kawastanan: caloning warni, mila kawastanan makatên awit, kloropil, mênawi kenging soroting surya, sagêd dados awarni ijêm, ingkang punika santuning warni ingkang kados makatên wau: kloropil, anampi§ Ing Surakarta têmbung: anampi, botên wontên, ingkang wontên: anampèni. campuran sari-sari utawi barang sanès punika botên, panci§ Panci ingkang têgêsipun: pancèn, ugi botên wontên, kanggenipun têmbung: panci, kados ta: kowe tak panci pangan enz. sampun dados watêking kloropil chloropijl.
Mênggah aslinipun wit-witan panili punika cariyosipun para sagêd, saking tanah Amerikah, ngantos tangkar-tumangkaripun wontên ing pulo Jawi angômbra-ômbra, ingkang makatên wau anelakakên saking gampiling pananêmipun, utawi pancèn gêsangan, ananging ingkang limrah botên sagêd awoh. Dene ing tanah
dene khewan wau pêrlu ngupados maduning sêkar panili.
Ing sarèhning pulo Jawi botên wontên khewan ingkang makatên, mila sêkar panili sagêdipun dados uwoh kêdah sarana dipun lakèkakên, kawruh nglakèkakên wau saèstu dèrèng kathah ingkang nyumêrêpi utawi saking sungkanipun, kirang ing pamarsudi.
Wit-witan panili punika nunggil warga kalihan wit-witan sêdhah, kapal, dhaon sirih,§ Punapa beda kalihan sêdhah. mrica, cabe sapanunggilanipun ingkang bôngsa rumambat ingkang tanpa sungut, dene [de...]
[...ne] godhongipun kados godhong kapal, warninipun ijêm saha kandêl, dene sêkaripun pêthak sarta dhêdhompolan, mêgaripun sabên dintên satunggal utawi kalih (ingkang makatên wau mênawi mangsaning sêkar) sadhompolipun sêkar panili kirang langkung kathahipun 15 utawi 20.
Mênggah pananêmipun wit panili punika sakalangkung gampil, kenging kapêcok utawi kairis ing lading sangandhaping êros, kintên-kintên sanyari, panjangipun watawis 1½ d.M. utawi 2 d.M. (kalih utawi tigang ros). Mênggah prayoginipun katanêma ing pakêbonan, utawi karèmbètakên§ Ing Surakarta: rambat. ing pagêr dhadhah, ananging sampun ngantos inggil-inggil, awit mênawi kinggilên andadosakên rêkaosipun ingkang ngrimat,§ Ing Surakarta: ngopèni. murih gampilipun ing pangrimat, utawi anggènipun anglakèkakên sêkar panili, mila cêkap mênggah inggilipun sadêdêg kemawon. Ingkang makatên wau mênawi kalêrêsan ing pangrimatipun ing salêbêting sataun satêngahKalih têngah taun. sampun sagêd awoh. Dene mênawi katanêm ing pakêbonan murih sagêd tata longkangipun satunggil lan satunggilipun [satunggili...]
[...pun] wit§ Punika ikêtan Walandi, dene ikêtanipun Jawi: pananêmipun lêt. lêt 3 utawi 3½ ru. Mênggah mangsanipun sêkar panili wau ing wulan Oktobêr, utawi ing môngsa ngajêngakên rêndhêng, inggih punika wiwit wontên jawah sapisan.
Ing sadèrèngipun palêthèking surya (kintên-kintên jam satêngah nêm, akiripun jam satêngah pitu), sêkar panili ingkang mêgar wau lajêng kalakèkna sarana pirantos dom, utawi kalam waja§ Ing Surakarta: pèn waja. mênggah
Sasampunipun angsal sawatawis dintên mênawi sampun katingal dados pêntil lajêng kakèndêlna kemawon, angantos sami sêpuh sadaya, wondening pêntil dumugining sêpuh kintên-kintên 6 wulan, inggih punika ing cêlak-cêlakipun ing wulan Marêt, utawi ing môngsa marèng. Woh panili wau sampun katingal sêmu jêne, punika lajêng kaundhuha. Taksih wontên sambêtipun.
Katès, utawi katela gantung. Katès punika warni kalih, ingkang satunggal, katès grandhèl, wohipun gumantung pating grandhul, sarta wohipun botên eca katêdha, raosipun pait, katès gamblok wohipun nurut uwit, mênawi woh wau sampun sêpuh eca katêdha, mênawi taksih nèm damêlipun namung kakêla, utawi kangge manisan, talutuhipun mênawi kaêworan gêndhis batu dados jampi cacinganipun rare, godhongipun mênawi kangge angulèni ulam alot, utawi kothot: lajêng êmpuk.
Kêji, kêji punika têtuwuhan alit, saminipun latêng, tuwuhipun ingkang tamtu wontên ing pakêbonan. Kêji wau warni kalih ingkang satunggal godhong sarta gagangipun awarni ijêm, dipun wastani: kêjibêling, mênawi tiyang mamah kêjibêling: lajêng mamah bêling, ingkang tamtu bêling wau lajêng rênyah sarta êmpuk, punapa malih lesanipun botên kêbêlèr. Satunggalipun: godhong tuwin gagangipun sêmburat wungu, dipun wastani: kêjiwaja, utawi: kêjitosan, mênawi mamah kêji wau, lajêng mamah waja utawi tosan, punika lajêng êmpuk saha pulên.
Durèn, durèn punika wit-witan agêng, wohipun [wohipu...]
[...n] eca katêdha, ananging kuciwa ambêtipun andulêg botên ical-ical, tiyang ingkang mêntas nêdha durèn wau sanadyan tanganipun ingkang kangge nyêpêng sampun dipun wisuhi, sarta lambenipun sampun kausapan, ewadene taksih mambêt gandaning durèn, ananging mênawi anggènipun wisuh wau toyanipun kawadhahan kuliting durèn: ingkang mêntas isi nyamplungan, gandaning durèn lajêng sirna, makatên malih mênawi atop, inggih taksih anggônda durèn, punika mênawi
namung tumèmplèk wontên ing siti kemawon, tuwuhipun nunggil kalihan rumput, wiyaring godhongipun namung kalih nyari, cariyosipun para sêpuh: mênawi tiyang adus mawi kosokan godhong tapak liman, upami kataman ing dêdamêl landhêp: botên tumama.
Sêdhah. Sêdhah punika têtuwuhan bôngsa êlung, kanggenipun kadamêl nginang, mênawi maenda Jawi badhe kapragat, supados ulamipun botên anggônda pênguk, sadèrèngipun kapragat dipun têdhani sêdhah rumiyin saking sawatawis lêmbar, ingkang sampun kalampahan lajêng botên mambêt pênguk.
Jarak. Jarak punika agêng aliting têtuwuhan kalêbêt cêkapan, tuwuhipun wontên ing pakêbonan. Jarak wau awarni kalih, ingkang satunggal, godhongipun wungu, dipun wastani: jarak kêpyar, wohipun kenging kadamêl lisah, satunggalipun, godhongipun ijêm, wohipun kirang tumrap kangge lisah, talutuhipun kenging kaangge jampi sakit untu, sarta mênawi driji kausap-usapan talutuh jarak, lajêng kangge dumuk timah ingkang sawêg kaêjèr: punika botên karaos bêntèr.§ Kula sampun nate ngayoni anjampèni lare kêpêrang sarana talutuh jarak punika, tatunipun lajêng mingkêm sarta
pun, têmbung ngalamating anggitan punika atêgês têtironing bligo, pantês yèn ta dadosa namaning pêpanganan, barang dêdolanan, utawi barang sanès-sanèsipun ingkang pancèn kawangun gilig lonjong, kadosdene wanguning bligo. Ananging kayêktosanipun ingkang sinêbut§ Kasêbut, kanggenipun tanggap na, namung ing môngsa lungse, kados ta: tinêmuning petung enz. bligon punika wanguning rai lètèr, ingkang angèmpêri rai tatuning [tatu...]
[...ning] bligo kasigar mujur. Mèh sok tiyanga sampun botên badhe kêlintu ing sumêrêpipun.
Para§ Para tiyang-tiyang: botên sagêd, para têtiyang inggih botên sagêd ugi. têtiyang kriya kados ta: undhagi, kêmasan, juru atrap banon§ Ing Surakarta ngangge têmbung: tukang batu. tuwin sapanunggilanipun, kêrêp kemawon kêpêksa damêl bligon, margi saking nyarah wêlingan. Punapa botên kathah kênap, bèri, timang, papan panyêratan tuwin cirining sakèthèng ingkang sami bligon. Awarni-warni rekaning kriya adamêl bligon, ewadene prasasat botên wontên ingkang prênjana§ Punapa têgêsipun: prênjana, mênawi têmbung Kawi: pranjana: sima. mangun, miturut wêwaton lêrês, blabag ingkang badhe dipun damêl bligon, kalimrahanipun namung dipun jôngka ing buntasing ujuripun kalih pisan. Awit saking makatên, botên angeram-eramakên, yèn dadosipun bligon papak utawi sêmu papak kiwa têngên. Bligon wanguning cap tôndha nama, pandamêlipun mawi dipun cithak ing bligon (saking)§ Dede ikêtan ukara Jawi, cêkap tanpa saking utawi: ingkang. dalancang (ingkang)§ Dede ikêtan ukara Jawi, cêkap tanpa saking utawi: ingkang. pamangunipun sarana kalêmpit tatu mrapat, sarta pangguntingipun botên [botê...]
[...n] rampung sapisan. Wusana namung ngathahakên panggarap.§ Garapan, panggarap = olèhe anggarap =
kawangun sarana kacorèk awagan kemawon, wêkasan kêrêp kaewahan. Sawênèh dipun bakali saking rai bundêr mêmêt jèjèr kalih, pinggiring jejeran kalih pisan tumuntên dipun sambêt dening palêngkung anggandhewa, kagaris ngangge jôngka, têmahan kangelan ing pangangkah, ewasamantên, pratikêlipun juru gambar makatên punika, gumêlar ing pamulangan, jalaran dèrèng wontên jangkaning bligon yasanipun kangjêng gupêrnêmèn, ingkang pancèn kacawisakên kangge gêgaraning
tiyang botên kaupan§ Punapa têgêsipun têmbung: kaupan, bilih saking têmbung Kawi, upa = gumati, utawi: êlas. ing kuncara, ingkang kumêdah aparikêdah angsal panggunggung, ing mangke kawruh sapele makatên punika sumêdya ginêlar§ Kula gêlar. wêwatonipun, murih maedahana§ i. [maedaha...]
[...na] dhatêng ingkang sami dèrèng§ Sumêrêp, botên kenging ngangge têmbung: sumêrêp, sapisan. lan supapossupados. anggugaha ingkang sampun sumêrêp, awit botên kirang tiyang linangkung sagêd dhumawah ing cêla,§ Cêla têmbung Kawi, têgêsipun cacad. kalayan sabab sapele.
Mênggah pratikêlipun damêl bligon punika makatên: anancêbna pancêr alit gêgiligan kalih ing papan waradin dipun jêjêg, lajêng adamêla (gêlangan saking tangsul alus)§ Dede ikêtan ukara Jawi, dene ikêtanipun Jawi tanpa: saking, namung: gêlangan tangsul alus. ingkang botên mulur, dipun kalungna ing pancêr kalih wau, sumèlèh ing
Sadangunipun mubêng, potlod botên kenging ogak. Adêgipun kêdah tansah ajêg jêjêg. Punapadene rai ingkang winatêsan ing gêlangan ugi kêdah tansah waradin, botên mirang-miring.
Agêng aliting bligon gumantung ing bêngganging pancêr tuwin panjanging gêlangan, têgêsipun: yèn pancêripun têtêp, gêlanganipun panjang bligon sangsaya anjêmbluk. Dene yèn gêlanganipun ingkang têtêp, sangsaya têbih bêngganging pancêr, bligon sangsaya lonjong.
Saupami tiyang sampun sadhiya pancêr, ingkang§ sarta. bêngganging tancêbipun ukuran 8 saha sampun mirantos gêlangan ingkang panjangipun ukuran 18 môngka kapengin sumêrêp alang ujuripun bligon ingkang badhe dumados, pangupadosipun kalayan etangan makatên: panjanging gêlangan kasudaa ing tikêlanipun bêngganging pancêr, dados 18-8X2 tirah 2 kakantunan punika katangkarakên ing panjanging gêlangan, dados 2X18 kapanggih 36 wodipun 36 punika cacah 6 inggih punika alangipun bligon. Dene ujuripun: panjanging gêlangan kasuda bêngganging pancêr, dados 18-8 inggih 10.
Tumrapipun tiyang ingkang panggaotanipun damêl§ Damêl punapa. Saèstunipun inggih tiyang juru damêl bligon. sakêdhik pêrlunipun, yèn sagêda nyumêrêpi alang ujuripun bligon, mêndhêt sangking etangan bêngganging pancêr lan panjanging gêlangan. Aluwung sagêd anglêgani manahipun tiyang ingkang sami mêling, punika langkung pêrlu. Jamak tiyang mêling makatên namung mratelakakên kathah sakêdhiking§ kêdhik. ukuran alang ujuripun
kalih, mêndhêt saking ukuran alang ujur ingkang sampun tinamtu, kangge nglêksanani pikajênganing wêwêling.
Upaminipun: ngangkah satunggiling bligon ingkang ujuripun ukuran 20, alangipun 12, pangetangipun gêlangan lan bênggangipun pancêr botên kosokwangsul kalihan pangetang ing ngajêng, ing ngandhap punika katêranganipun:
Gunggunging ukuran alang lan ukuran ujur katangkarna ing kaotipun, makatên:
20 + 12 = 32.20 - 12 = 8.32 X 8 = 256.
Cacah 256 kaupadosana wodipun, amêsthi kêpanggih 16, lah punika bêngganging pancêr. Wondene
pandamêl, manut wêwaton ingkang sampun kasêbut ing nginggil, dadosing bligon botên wande sampurna, anjiblèsi wêwêling.
MêstasMêntas. kemaponkemawon. kula maos sêrat pawarti Sasadara, ing wêkasan tuwuh ing manah kula kumêdah anawung cariyos, pangèsthining manah kula punika minôngka agêgaran panglantih kula anata ukara Jawi, mila bilih wontên kalintu atrapingêtraping. têmbung tuwin kithaling ukara, mugi para maos ingkang agung pangapuntênipun. Wondene wahyaning cariyos kados ing ngandhap punika:
Ingkang prayogi kasamak punika wacucal lêmbu, wacucal maesa tuwin wacucal ingkang pancèn kandêl.
Wacucal ingkang badhe kasamak punika kêdah kaêkum ing toya apu, takêranipun wacucal satunggil kaêjèrakên apu saklapa dalah tabonipun,
kaewahan lêmpitanipun, supados waradin kacakan toya apu, awit mênawi botên kacakan, andadosakên bosok, dene lamining pangêkumipun ngantos 6 dintên, rampunging pangêkum lajêng kapênthèng wontên ing gadêbog wêtahan utawi balabag, kakêletan sarana gobèd, kaicalan rambakipun saha sayadanipun [sayadani...]
[...pun] (ingkang anggajih) têrkadhang yèn wacucal maesa lajêng kapalih, sapalih kadamêl abritan, sapalih kaangge rambak, nuntên katawa inggih punika kaêkum kakumbah ing toya tawa dangunipun 2 dintên 2 dalu, amurih rêsik, sarta kagrujugan supados sagêd luntur apunipun ingkang krakêt ing wacucal.
Sasampunipun tumuntên amirantos bumbu babakan ingkang sêpêt-sêpêt sarta ingkang garing, kados ta: babakan trêngguli, pilang tuwin wêru ing salah satunggil, takêranipun sabên wacucal satunggil.
Yèn ngangge babakan trêngguli wawrat 12 kati.
Yèn ngangge babakan pilang wawrat 18 kati.
Yèn ngangge babakan wêru wawrat 25 kati.
Babakan warni tiga punika ingkang sae babakan pilang, awit babaranipun wacucal katingal sumringah, yèn babakan trêngguli babaranipun warni pêthak, klucèh-klucèh, dene yèn babakan wêru punika kirang sae, mila panganggenipun namung bilih kasêpênan babakan kalih prakawis wau.
Babakan punika kakêthokan mawi bêndho kadhapur irisan tempe, pasagi mayat, amurih engggal ajur mênawi kadhêplok, dene pandhêplokipun namung runyah-runyah kemawon, sarampungipun lajêng kacêmplungakên ing
jêmbangan, sarêng katata kalihan wacucalipun, nuntên kaêsokan toya ngantos
makatên punika watawis ngantos 20 dintên, 25 dintên sawulan utawi langkung.
Kum-kuman wacucal punika lajêng kapênthèng kaêpe wontên ing blêkêtepe utawi ing parumputan, kaangkah garing sadintên, awit mênawi botên makatên wacucalipun dados biru. Dene yèn sampun garing lajêng kasimpên.
Samakan abritan punika wiwit anggarap dumugi sarampungipun watawis, yèn ingkang kalêrêsan 25 dintên, nanging yèn botên kalêrêsan ngantos 40 dintên. Taksih wontên sambêtipun.
Kaanggit dening M.R. Citrasumitra. Guru bantu ing Mangkunagaran.
Ingkang dipun sêbut Pangeran Ratu ing Palembang kala jaman kina punika mênggahing karaton tanah Jawi: Pangeran Adipati Anom, sêrat-sêrat piagêm ingkang saking
Pangeran Purubaya (miturut ungêling piagêm) utawi piagêmipun para pangagêng ing Palembang, taksih wontên tunggilipun, nanging kirang pêrlu kula têdhak, mênawi nitik kawontênanipun sêrat piagêm ingkang kasêbut ing nginggil, tiyang Palembang ing kinanipun sami ngangge wicantên têmbung Jawi, sanadyan ragi wontên gèsèhipun, ewadene kathah Jawinipun.
Pêpêthikan babadipun bôngsa Cina ingkang dipun prêtal ing têmbung Walandining Tuwan W.P. Groenevelst sarta kawêdalakên ing Pahêman Gênutskap ing bab kawruh tuwin kagunan ing nagari Batawi (Genootschap van Kunsten en
bab wontênipun bôngsa Indhu ing pulo Jawi, wontên pandhita bôngsa Cina nama Pha Hin (Fa Hien) ing kaca
pêrlunipun jiyarah dhatêng candhi-candhi patilasan ing ngriku, wangsulipun saking Selong Sang Pandhita Pha Hyan lami-lami dumugi ing sagantên sapinggiripun pulo Jawi, ing ngriku sang pandhita nandhang kasangsaran, baitanipun nêmahi risak, lajêng kèndêl wontên ing pulo Jawi gangsal wulan, kaetang [kae...]
[...tang] kala ing salêbêtipun taun Ngisa 414 mênggah dhatêngipun pulo Jawi Pandhita Pha Hyan wau punapa (mila)§ Mila: Ngayogyakarta = dhasar: Surakarta. dipun sêdya, punapa kêsasar katut ing angin, punika botên kacariyosakên ing sêrat Eneqclopaedie mênawi saking kintên-kintên kados inggih (mila) dipun sêdya, awit mênawi mirit cêcriyosan ing sêrat-sêrat, kala jaman samantên namanipun pulo Jawi tamtu kemawon sampun kacariyos dumugi ing tanah Indhustan tuwin ing Selong. Kaping
têtiyang ing jaman kina punika bilih lampah palayaran namung turut pinggir pasisir kemawon, dèrèng wontên ingkang purun nênggêl mêdal ing têngahing sagantên agêng, sampun tamtu kemawon lampahipun Pandhita Pha Hyan saking
Ingkang miwiti purun lampah palayaran mêdal ing sagantên agêng punika tiyang
taun Ngisa 1492, sarta lajêng manggih tanah Amerikah (Amerika).
Mangsuli cariyos kula ing ngajêng, Pandhita Pha Hyan amastani pulo Jawi: Yaphadhi (Javadi) nalika kèndêlipun wontên ing pulo Jawi salêbêting gangsal wulan, cariyosipun ing tanah Jawi samantên kathah tiyangipun kapir (Heidenen) tuwin kathah brahmananipun, dene têtiyang ingkang ngidhêp dhatêng agami Buda (Buddha) taksih sakêdhik sangêt, dhatêngipun Pha Hyan wontên ing pulo Jawi sarta wangsulipun dhatêng
dhatêng mardagang, malah botên ngamungakên bangsaning among dagang kemawon ingkang wongsal-wangsul, karajan Cina ugi lajêng têpang rêmbag kalihan nagari-nagari ing pulo Jawi, wontên cariyos malih kala ing taun 435, bôngsa Cina mastani pulo Jawi: Japhadhah Djavada. Taksih wontên sambêtipun.
Kajawi agami Brahma ing tanah Indhu wontên agami malih, [ma...]
ananging dumadosipun kantun, inggih punika agami Budha. Kacariyos, watawis taun 600 sadèrèngipun taun Mèsèhi, ing talatah Indhu wontên satunggiling putra raja, ing nagari Katilawastu, ajêjuluk Sang Gotama inggih Sang Sakyamuni. Sang rajaputra wau botên awêntala aningali sangsaraning kawula ingkang anandhang papacintraka, inggih punika bôngsa sudra ingkang dados panggagasing galih. Sang rajaputra botên karsa jumênêng raja anggêntosi ingkang rama, lajêng lumêbêt dados murid ing pasantrèn agami Brahma, ciptaning panggalih§ galih. badhe karsa anguningani sababing papacintrakaning manungsa sarta karsa ambudidaya pambengkasipun amurih mayara. Wusana wontên ing ngriku botên sagêd kalêksanan, amila lajêng kagungan pamêlêng karsa anyetrakakên sarira amintaraga.§ Amintaraga = kados: mintaraga, nanging kajênging suraos, mati utawi manting raga. Tumuntên amaratapa laminipun 6 taun. Sasampunipun punika lajêng anglaya bumi ing tanah Indhu Têngah apindha pêkir laminipun 20 taun, inggih ing waktu punika sang rajaputra wiwit murwani anggêlar agaminipun, ingkang sinêbut agami Budha. Sintên [Sintê...]
[...n] ingkang manut agami Budha, kêdah asih ing sasami-sami, tulung-tinulungan, apura-ingapura lan kêdah damêl kasaenan. Sadaya manungsa punika sami, botên binedakakên ing bôngsa luhur kalihan bôngsa asor, dados angicalakên pameranging manungsa kadosdene agami Brahma. Bathara Budha amulang mawi basanipun bôngsa piyambak-piyambak. Dene ingkang dados juru pamulang punika sadaya tiyang ingkang purun lampah kados pêkir lan purun maratapa. Para juru pamulang wau sami mangangge sarwa jêne sarta sarwa kasar. Ananging para juru pamulang wau wontên ing pundi-pundia dunungipun: tansah kinuya-kuya dening bôngsa brahma. Ewasamantên malah sangsaya kathah ingkang kèlu lumêbêt agami Budha, ngantos angwontênakên pêrang agêng rêbat agami Budha kalihan agami Brahma. Pêrang wau kalunta-lunta ngantos pintên-pintên atus taun. Wêkasan ing nalika taun 500 sasampunipun taun Mèsèhi, agami Budha ing tanah Indhu prasasat sirna, ananging lajêng lumèrèg ing pulo Selong tanah Tibèt, Cina ngantos dumugi ing tanah Jawi.
Kacariyos ing alami-lami agami Budha lajêng kacampuran agami Brahma, Bathara Budha kaanggêp dewa ingkang winasis, ambêk darma, dene Bathara Brahma, Indra lan sanès-sanèsipun [sa...]
[...nès-sanèsipun] kaanggêp sorsoranipun.
Ing nalika Bathara Budha seda kuwandanipun kabêsmi, awunipun kabage wolu, sabage-bageanipun winadhahan ing êjun kêncana, sarta kasimpên piyambak-piyambak ing satunggiling gêdhong ingkang sakalangkung asri. Kintên-kintên taun 250 sadèrèngipun taun Mèsèhi, jun kêncana ingkang 7 iji kabikak, awunipun kabage malih dados 8400 bagean, sabage-bageanipun ugi kasimpên malih ing êjun kêncana. Sabên nagari ing karajan Magada kapanduman satunggil, ugi kasimpên ing gêdhong ingkang sakalangkung asri. Ing sabên gêdhong wau wontên gambaripun Bathara Budha, kawujudakên lênggah asidhakêp kaestha§ istha. kados tiyang sawêg mulang, ing gêdhong ngriku kasukanan pratapan, môngka panggenanipun para pêkir ingkang sami amêmulang anggêlarakên agami. Taksih wontên sambêtipun.
Kapêthik saking Babad Dunya dening Mas Suwarta, mantri ruruguru. ing Dêmak.
Têmbung: saengga ngantos Sasadara ôngka V kaca 125 larik 11 punika têmbung ing Bagêlèn, têgêsipun dikongsi, kapiluyu saking têmbung Walandi tot dat namung pasisir sampun limrah kanggenipun.
Kalihdene malih kaca 217 larik 16 asmanipun tuwan dhoktêr mungêl, Gilpèskêr, punika lêpat, lêrêsipun Silpèstêr.
Panjurungipun Radèn Rôngga Jayawilapa abdi dalêm mantri dhistrik ing Nagasari, bab jampinipun sêsakit jaban, sarta panawaning wisa, dèrèng sagêd macak, amargi dhatêngipun lungse.
Panjurungipun Radèn Lurah Mangkudimêja bab têmbung polinis, panjurungipun Radèn Mas Suryadipura mantri panjuwal ing Mangu (Gorang-garèng) kawruh warni-warni sarta panjurungipun Mas Prawirawiyata abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta, punika ingkang langkung kathah sanèsipun cikal-cikalan ingkang sampun kapacak, kula nyuwun pangapuntên dèrèng sagêd macak sadaya saking kathahipun panjurung saking ngamônca, mas Prawirawiyata ingkang kula kawonakên sarèhning kawakan, mugi sampun andadosakên manahipun, dangu-dangu inggih kêpacak sadaya, punapadene malih panjurungipun Ki Arjantaka abdi dalêm jajar priyantaka kaparak têngên, bab pandamêling gapit sarta cêmpuriting ringgit wacucal, ugi botên kapacak, amargi ing Radyapustaka sampun wontên, sarta ing têmbe badhe kapacak ugi, dene karanganipun Ki Arjantaka wau wontên ingkang badhe kalêbêt amêwahi kakiranganipun,
kito, rupane Kanjeng Nabi Muhammad iku dadi pungkasane piro piro Nabi lan poro utusan, ora ono Nabi iku maujud kang tetep ingdalem sakwuse Kanjeng
kagem panjenengan Pak. Matur nuwun kesetiaanipun Pak..
Pak Andhika, salim hormat takdzim kagem panjenengan Pak, sumonggo dipun semak..
tales pinggir kandang...sing penting aja CENGENG....usaha jalan teruss..nek ora bisa saka kene,yo soko kono...ra iso liwat duwur, yo liwat ngisor...
Międzyrzecz (Jerman Meseritz) iku sawijining kutha ing kali Obra ing kulon segara kang ana ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 18.487 jiwa kachatet ing taun (2014). Miedzrzecz dumunung ana ing Provinsi Lubusz (wiwit 1999), sadurungé ana ing Provinsi Gorzow Wielkopolski (1975-1998).
PolenShtetlKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
jarwa araning kang praja | Kangjêng Pangran Prawira Adinagara | rasa puspa nata wimba parisuka | ing Madura ingkang saking acangkrama ||
3. jarwa laga sudarma Sang Hyang Nurcahya | lawan Kangjêng Pangeran Gôndasiswara | parab Karna prajane Sri Basudewa |
6. dhepok raja panggrenda sranduning ngrangga | pasanggrahan ingkang sami urut marga |
9. krai gora patih jaba ing Madura | ingkang môngka sêrananira gaota |
mulwa rêngka basa kawining nagara | karyanira
jawataning sasadara | sasi Sawal nêmlikur ingkang candrama ||
13. mancal toya parabe Sang Hyang Berawa | ing taun Dal sangkala ingkang winarna |
A Adi sing dadi nyesel…. G#m Adi sing dadi nyesel…. A Adi sing dadi nyesel…. G#m B Buin mani….
Intro : A G#m A B
A Adi sing dadi nyesel…. G#m Beli sing dadi nyesel…. A Adi sing dadi nyesel…. G#m B Buin mani…. A Adi sing dadi
Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi gusti
ya : "Sing ayu, sing wedon, sopo sopo wong wedon sing ayu pasti mlayu
spremastruč.spec.ing.logistike; bacc.ing.elektrotehnike bacc.ing.elBacc. ing. elbacc. ing. el.bacc. ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.bacc. ing. el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.53, 24 Juni 2013.
wayang Golek Asep Sunandar Sunarya - Bambang Surya Ningrat
Lenga Atsiri utawa asring diarani volatile oil utawa essential oil ya iku cairan kentel sing ora bisa nyampur ing banyu.[1] Lenga atsiri ngandhut senyawa-senyawa sing gandané saka manéka jinis tetanduran.[1] Lenga atsiri padatan dikasilaké kanthi cara destilasi, uga bisa dikasilaké kanthi prosès ekspresi lan ekstrasi pelarut.[1] Lengan atsiri digunakaké kanggo minyak wangi, wedhak, kanggo rasa ing panganan lan ombé-ombénan, uga ing prodhuk-prodhuk kanggo ngresiki piranti omahan.[1] Lenga atsiri uga bisa digunakaké kanggo kasarasan, tuladhané ngrumat kulit nganti nambani kanker.[1] Nanging, kagunan utama lenga atsiri saiki ya iku kanggo kapreluan aromaterapi, salah sawijiné tetamba alternatif sing mènèhi èfèk nambani sawatara penyakit.[1] Lenga atsiri dikasilaké saka prosès penyulingan buwah, godhong, lan oyod tanduran atsiri.[2] Sawatara jinis tanduran atsiri sing tuwuh subur ing Indhonésia ya iku pala, cengkèh, nilam, serei, oyod wangi, panili, kayu manis, lsp.[2]
Lenga atsiri sing wis disuling bentuké cairan kanthi kandhutan senyawa sing gampang ngabar, akèh sithiké saenyawa volatil iku gumantung saka akèhé senyawa sing ngandhut oksigen ing lenga atsiri.[3] Ciri-ciri lenga atsiri padatan ngandhut senyawa terpene, struktur kimiané mbentuk ranté lurus lan ora nyabang-nyabang.[3] Lenga atsiri ana sing nduwèni Senyawa Benzene.[3] Kualitas lan murniné saka sifat lenga atsiri bisa katon saka gedhéné spesific gravity ing suhu 15 °C.[3] Lenga atsiri ing sushu 15 °C nuduhaké perbandhingan antarané aboté lenga atsiri ing suhu 15 °C karo volume banyu sing kaandhut ing jero lenga atsiri.[3]
Para ahli uga nganggep, lenga atsiri iku metabolit sekunder kang padatan migunani minangka alat pertahanan dhiri supaya tanduran ora dipangan kéwan (ama) utawa minangka agen kanggo saingan tetanduran liya anggoné nahanaké ruwang urip.[4] Dadi lenga atsiri kang kaandhut ing tetanduran iku bisa ngalang-ngalangi kéwan supaya ora ngganggu.[4]
Ing Indhonésia, kagunan lenga atsiri akèh banget lan bisa digunakakè kanthi manéka jinis cara.[5] Tuladhané dikonsumsi langsung arupa panganan utawa ombé-ombénan kayata jamu sing ngandhut lenga atsiri, bahan penyedhep panganan, nambahi rasa ing ès krim, permèn, lan odol.[5] Déné kanggo kagunan ing njaba awak kayata kanggo mijet, lulur, balsem, sabun, sampo, obat tatu, lan minyak wangi.[5] Kanggo napas bisa kanggo inhalasi utawa aromaterapi kayata pewangi ruwangan, pewangi tisu, nglegakaké napas, nuwuhaké rasa seger, uga kanggo wewangian liyané.[5]
Lenga atsiri bisa digawé kanthi cara destilasi (penyulingan) lan cara ekstrasi pelarut (solvent extraction).[1] Destilasi lengan atsiri dilakokaké kanthi cara nadhahi bahan baku saka tanduran, kayata godhong, kulit kayu, wiji, lan oyod ing alat destilasi ing dhuwur banyu.[1] Nalika banyu dipanasaké, uap banyu bakal ngliwati bahan baku kasebut lan mèlu nguapaké lenga atsiri.[1] Uap lenga atsiri bakal ngalami prosès kondensasi saéngga dadi cairan manèh. Cairan iku banjur ditadhahi ing alat kanggo nadhahi.[1] Cairan iku diarani hidrosol utawa hidrolat. Tuladha hidrosol sing misuwur ya iku banyu mawar lan banyu lavender.[1]
Cara ekstraksi pelarut (solvent extraction) digunakaké kanggo ngasilaké lenga atsiri sing sithik banget kanggo diperes. Cara iki digunakaké pelarut, kayata heksan utawa karbondioksida superkritis kanggo ngekstraksi lenga atsiri.[1] Ekstrak sing dikasilaké pelarut heksan utawa pelarut hidrofobik liyané diarani concretes sing ngandhut campuran lenga atsiri, lilin, resin lan senyawa larut lenga liyané saka tanduran.[1] Pelarut liyané ya iku etil alkohol, digunakaké kanggo misahaké komponèn lenga atsiri saka concretes.[1] Alkohol diilangaké liwat prosès destilasi tahap sing kapindho, saéngga ninggalaké komponen lenga atsiri sing diarani absolute.[1] Pelarut karbondioksida superkritis digunakaké minangka pelarut ing prosès ekstraksi cairan superkritis.[1] Karbondioksida superkritis ngekstraksi lilin uga lenga atsiri ing concrete.[1] Lilin bakal dipisahaké saka lenga atsiri kanthi cara ngudhunaké temperatur ekstraksi, banjur sawisé ekstraksi rampung, tekanan diudhunaké saéngga karbondioksida owah dadi gas.[1]
Sawatara jinis lenga atsiri[besut | besut sumber]
^ a b c d e (id)Makalah Produksi Minyak Atsiri(dipunundhuh 7 Desember 2012)
^ a b (id)Kegunaan Minyak Atsiri(diundhuh 31 Desember 2012)
^ a b c d (id)Penggunaan Minyak Atsiri di Indonesia(diundhuh 4 Desember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lenga_Atsiri&oldid=997062"	Kategori: BotaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.59, 3 Maret 2016.
menawi wonten teks serat kolotido lan kasusasteraan jowo, kulo nyuwun di
taun), utawa misuwur kanthi sebutan Hakka Ahok, ya iku anggota Komisi II Dewan Perwakilan Rakyat periode 2009-2014 saka Parté Golkar[1]. Sakdurunge dhèwèké tau dadi Bupati Belitung Timur periode 2005-2006.
Nalika Cilik[besut | besut sumber]
Basuki iku anak mbarep saka Indra Tjahaja Purnama (Zhong Kim Nam) lan Buniarti Ningsing (Bun Nen Caw). Dheweké duwé adhi telu, ya iku Dr. Basuri T. Purnama (dhokter PNS lan Bupati di Kabupatèn
bali menyang kampungé lan manggon ana kana, banjur ngedekaké perusahaan CV Panda sing ngelola ing bidang kontraktor pertambangan PT Timah[3]. Sakwise rong taun, Basuki banjur kuliyah S-2 njupuk jurusan manajemen keuangan ing Sekolah Tinggi Manajemen Prasetiya Mulya Jakarta. Banjur dheweké olèh gelar
Taun 1992 Basuki ngedekaké PT Nurindra Ekapersada minangka persiapan mbangun pabrik Gravel Pack Sand (GPS) taun 1995. Taun 1995, Basuki metu kerja saka PT Simaxindo Primadaya. Dheweké banjur ngedekaké pabrik ing Dusun Burung Mandi, Désa Mengkubang, Kacamatan Manggar, Belitung Timur. Pabrik pengolahan pasir kuarsa iku pabrik sing sepisan
Belitung, lan migunakaké tèknologi Amerika dan Jerman. Panggonan pabrik iku uga dadi cikal bakal anané
Karier, sosial, lan pulitik[besut | besut sumber]
Taun 2004 Basukinjegur ing pulitik lan kagabung ing Parté Perhimpunan Indonésia Baru (Parté PIB) minangka ketua DPC Parté PIB Kabupatèn Belitung Timur. Ing pemilu 2004 dhewekényalon dadi anggota legislatif lan kapilih dadi anggota DPRD Kabupatèn
dheweké. Nanging ahok ora menang ana ing pemilu iku, dheweké dikalahaké déning Eko Maulana Ali.
Taun 2008, dheweké nulis buku biografi kanthi judul "Merubah Indonésia".
sing lair ana ing Medan, Sumatera Utara, lan banjur kekarone nduwèni putra 3, ya iku Nicholas, Nathania, lan Daud Albeenner[3].
^ a b id-id.facebook.com/ahokbtp Profil Facebook Resmi Basuki T. Purnama]
^ a b c d e f g h Ahok.org
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basuki_Tjahaja_Purnama&oldid=1109797"	Kategori: Lair 1966Wong uripPulitikus IndonésiaTionghoa-IndonésiaTokoh Kristen IndonésiaBupati Belitung TimurTokoh dari Belitung TimurAnggota DPR 2009-2014Alumni Universitas Trisakti	Menu navigasi
Katuk kêjawi dipunginakakên kanggé sayuran ugi kénging dipunginakakên kanggé pengobatan.[1] Katuk mênika tanduran kanthi nami latin Sauropus adrogynus (L) Merr, famili Euphorbiaceae.[1] Nami sanèsipun katuk inggih mênika mêmata wontên ing basa Mêlayu, simani wontên ing basa Minangkabau, kêbing saha katukan wontên ing basa jawi, saha wontên ing basa Madura dipunwastani kerakur.[1] Katuk mênika wontên kalih jinisipun inggih punika katuk abrit saha katuk ijem.[1] Katuk abrit kathah dipuntêmokakên wontên ing alas.[1] Kêjawi mênika, katuk abrit ugi dipunginakakên kanggé tanêman hias amargi ronipun ingkang nggadhahi wêrni ingkang saé inggih mênika ijêm radi abrit.[1]
Katuk ijêm kathah dipunginakakên kanggé konsumsi kadosta dados sayuran saha obat-obatan.[1] Wontên ing Indonésia, katuk mênika dipunginaaken kanggé nglancarakên toya susu ibu (ASI).[2] Kejawi punika, katuk ugi kènging dipunginakakên kanggé obat borok, bisul, demam, saha darah kotor.[1] Sapunika, ron katuk sampun dipunprodhuksi dados sediaan fitofarmaka ingkang nggadhahi khasiat kanggé nglancaraken ASI.[1] Nalika wekdal 2000 wontên sêdasa prodhuk pêlancar ASI wontên ing Indonesia ingkang ngandhut èkstrak katuk.[1] Wontên ugi ékstrak ron katuk ingkang dipunginakakên kanggé bahan fortifikasi wontên ing prodhuk daharan ingkang dipunginakaken kanggé ibu ingkang nembé nyusoni.[1] Daun katuk punika dipundhahar sasampunipun dipungodhog saha dipuntumis.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)health.kompas.com(dipunundhuh tanggal 24 September 2011)
^ (id)tabloidnova.com(dipunundhuh tanggal 24 September 2011)
saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun
Wiramarjaya, kampung Nirbitan Kidul. Administrasi katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kusumadilagan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1927. Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50. I/2 kaca ... f 4.-. 1 kaca ... f 5.70. Kapacak sapisan.
Luguning Sêsorahipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya Wontên Parêpatan Umum Ing Rad Kawula
Tuwan pangarsa, ajalipun punggawa kita ahli ardana Tuwan Pagalotti, punika nuwuhakên ebahing kalam kathah. Punggawa wau kablônja dening karajan Surakarta kalih pisan, sakawit pancèn kadhawuhan nuntun kawajibanipun rèkênkamêr kangge praja kalih dados satunggal, ingkang badhe ngadêg sarta tatananipun dipun pasrahakên piyambakipun, nanging dangu-dangu salah kadadosan, mancala warni dados punggawa ingkang ngamping-ampingi rêsidhèn anggènipun gadhah kawajiban ngulat-ulatakên lampah sarta pangastanipun arta para karajan wau, dados nyatanipun minôngka sariranipun residhèn bab babagan pêrluning karajan Jawi, môngka pancènipun paramparanipun [pa...]
[...ramparanipun] karajan Jawi babagan arta. Makatên punika lan sasampunipun, sanajan sagêd ugi dumadosipun botên sarana kajarag, kajawi nyilêp kajad ingkang sae, sampun tamtu botên sagêd mahanani kasagahanipun parentah luhur ingkang sampun nate kawêdhar ing rad ngriki, ungêlipun: angangkah sagêdipun karajan Jawi sangsaya mindhak wawênangipun anggèning nyêpêng bawahipun piyambak. Mila anggèn kula cumanthaka angaturakên priksa kawontênan ingkang klintu wau, angajêng-ajêng mugi-mugi parentah luhur andhanganakên paring dhawuh anglêrêsakên kalêpatan wau benjing manawi kantoripun dipun tata enggal, jalaran saking tilar dunyanipun panuntun kasêbut nginggil, kaangkah sagêdipun dados pamarêm kita, sarta mahanani kasagahanipun parentah wau. Pungkasaning atur kula, pangarsa, mugi-mugi parentah sampun pisan-pisan kasupèn dhatêng paribasan Jawi: sabda pandhita ratu. Têgêsipun sadaya kasagahanipun parentah punika kêdah dipun lêksanani, amargi wêdharing pangandikanipun parentah (Souverein) punika ajinipun sami kalihan sabdaning pandhita.
Wangsulanipun Paduka Tuwan Dhirèktur B. B. ingkang kapisan, ing dintên Kêmis 24/11 '27.
Nuwun Adiwijaya dipun biyantu Tuwan Sutadi sami angèngêtakên dhatêng parentah ing bab kasagahanipun, lumantar tilas dhirèktur pangrèh praja Tuwan Carpentier Alting ing nalika taun 1918: manawi nglajêngakên panatanipun pangrèh praja badhe nata pisan drajadipun para pêpatih.
Nalika taun 1918 punika panggalihanipun parentah bab ewah-ewahan tatanan pangrèh praja, sajatosipun dèrèng gumathok. Sarêng taun 1922 anyarêngi ewahipun Regeeringsreglement, punika sawêg sagêd damêl bakuning ewah-ewahan pangrèh praja ingkang samangke sawêg badhe dados rêmbag.
Ing ngriku sagêd anguningani, bilih sajatosipun tatanan enggal wau botên gêgancêngan babarpisan kalihan badhe ewahipun drajading pêpatih.
Sarèhning wiwit taun 1918 kathah ewah-ewahan (kalêbêt ugi ing Vorstenlanden) môngka ing ngriku botên wontên nalar-nalar ingkang sagêd anjalari ngewahi drajading pêpatih kajawi pratelan kula wau, mila prasajanipun kasagahanipun parentah badhe ngewahi drajading pêpatih wau katalib.
Samangke parentah dèrèng sagêd paring wawasan badhe kadospundi panataning drajadipun pêpatih wau ing têmbe, mila namung paring kasagahan kemawon kados ingkang sampun kawrat ing "Memorie" ing têmbe prakawis wau badhe kagalih.
Adiwijaya nyêlani: têmbe, punika gèk benjing punapa.
Dhirèktur nglajêngakên: awit saking usulipun Tuwan Adiwijaya, bab ewah-ewahan tatananipun kantor juru niti arta ing Surakarta, parentah paring uninga bilih sadaya ingkang dipun usulakên wau dados panggalihanipun parentah. Parentah badhe sarêmbag kalihan para karajan Jawi anyatitèkakên kadospundi prayoginipun panataning kantor wau adhêdhasar lêrês lan ngadil.
Sêsorah Adiwijayan ingkang kaping kalih 24 11/ '27.
Tuwan pangarsa, wangsulanipun parentah bab rêmbag kula prakawis drajading para pêpatih, punika namung satunggal ingkang andadosakên pamarêming manah kula, inggih punika anggènipun parentah prasaja, bilih dhatêng kasagahanipun nalika taun 1918, sajatosipun kalepyan, mila inggih botên sagêd paring ancêr-ancêr badhe kadospundi ing têmbe panatanipun drajading para pêpatih wau. Makatên punika kula lajêng sagêd sumêrêp kayêktènipun, sarta malah sintên tiyangipun ingkang botên mangrêtos: sanajana parentah, kalamôngsa inggih prêlu dipun èngêtakên dhatêng kasagahanipun.
Nanging manawi anggèning ngèngêtakên wau sampun kalampahan paribasan Jawi ingkang kula angge nalika kula sêsorah kapisan, punika lèrègipun mriku, tamtunipun kenging dipun ajêng-
kasagahanipun wau rak lajêng ingkang gumathok. Awit saking punika kula nyuwun dhatêng wakilipun parentah, mugi asukaa katrangan benjing punapa kaparêngipun parentah anggalih ewahipun drajading para pêpatih lan badhe kagandhèngakên kalihan punapa.
Kajawi saking punika taksih wontên malih kuciwanipun parentah. Kula sampun mangrêtos bilih wêktu punika parentah dèrèng sagêd paring sasêrêpan kadospundi
gêlat-gêlitipun drajading pêpatih ing têmbe, dening prêlu kasinau ingkang absah rumiyin, namung ing bab anggènipun botên anjawab dhatêng pitakèn kula ingkang botên susah kasinau rumiyin, punika ingkang kula wastani kuciwa. Kala samantên pitakèn kula makatên: tatananipun samangke punika taksih adhêdhasar kasujanan punapa botên, manawi botên, punapa sababipun, sarèhning punika ewon dede pitakèn angèl tuwan pangarsa, mila kula nyuwun jawabipun wêwakiling parentah ingkang cêtha, manawi mangke anjawab ingkang kaping kalih.
Bab kasagahanipun tumrap paniti arta, kula ngaturakên panuwun. Taksih wontên sambêtipun.
Kawuningana sontan-santuning pikiranipun tiyang punika sampun têmtu gathuk kalihan kawontênanipun jaman, nitik cacriyosan utawi ingkang sampun kula sumêrêpi jaman salawe taun sapriki kemawon, ing Surakarta dèrèng kathah para tiyang ingkang manah dhatêng wontênipun kopêrasi (dagang bêbathon) môngka kopêrasi makatên agêng sangêt pigunanipun, bokmanawi wontên parlunipun kula têrangakên sawatawis wontên ngriki.
Kopêrasi, punika têgêsipun sêsadean ingkang nyanggi kabêtahanipun tiyang gêgriya, saha ingkang pawitanipun ugi bêbrandon (aandeel) sagolongan ngriku, wondene paedahipun tumrap ingkang tumut bêbrandon wau (aandeelhouders).
Ha: nyuda wragad tinimbang tumbas dhatêng toko piyambak.
Na: bilih wontên parlunipun ing sawanci-wanci sagêd gampil pamêndhêtipun barang.
Ca: bilih daganganipun sagêd majêng (payu), badhe angsal kauntungan saking sakêdhik.
Kopêrasi wau kêdah katindakakên salah satunggalipun tiyang, kanthi bêbau mênggah paedahipun dhatêng
Nyuda dhatêng kauntunganipun para toko agêng.
Dumugi wêkdal sapunika para tiyang sampun sami mangêrtos dhatêng paedahipun kopêrasi, mila botên lôngka bilih para sadhèrèk Jawi lajêng sami ngadêgakên bêbathon dagang (Kooperatie) sanadyan wontên ingkang botên widada, nanging nama sampun sumêrêp ing parlu.
Pakêmpalan kita Narpawandawa ugi sampun nate ngrêmbag badhe ngêdêgakên kopêrasi, malah nalika samantên sampun kawontênakên bêbadan ingkang kapatah nyinau ingatasipun kopêrasi, nanging dumugi sapunika lajêng sidhêm pramanêm
Ng. Rêksahartana, 5. M. Sastrasadarpa.
Awit saking punika sarèhning kula piyambak ugi manah parlu, Narpawandawa lajêng sagêd ngawontênakên kopêrasi, ingkang wiwitan mêndhêt saking kasipun Narpa, utawi saking para warga (aandeel), mila môngga para sadhèrèk warga sami cekat-cèkêt biyantu dhatêng panitya ingkang
bêbasan: manggaota dadi sanaking ngaurip, bêbasan punika, botên tumrap dhatêng Persoenlijk tiyang, sanadyan para raja, inggih sami kaparêng nindakakên manggaota, wasana kula nyuwun dhatêng sintên ingkang jumênêng panitya, mugi paringa katrangan wontên ing organ, kadospundi pangrêmbagipun bab kopêrasi, saha badhe panindakipun. Saha kula nyuwun dhatêng raka up rêdhaktur, kaparênga ngintunakên organ ingkang ngêwrat pamanggih kula punika dhatêng panitya kopêrasi, supados lajêng sagêd paring katrangan saparlunipun.§ Prabogi [Prayogi]. Red. Botên langkung matur sangêt nuwun.
Nuwun kula ngaturakên pamanggih, miturut saking dadongenganipun sadhèrèk ingkang sampun kawrat ing organ ôngka 5 ing wulan Mèi 1927 tumrap ing kaca 78-79 ing ngriki cukilanipun kula pêndhêt amung saparlunipun kemawon, makatên: namung
taksih wontên gêlaning manah kula, dene cacahing warga dèrèng paja-paja nyamèni kathahing warga Narpawandawa, manawi cacahing warga namung dumugi samantên kemawon sarta cacahing warga mulya, dèrèng sapintêna, katandhing kalayan cacahing para luhur-luhur sadaya ing pangintên kula, adêging pralenan Narpawandawa badhe botên sagêd widada, liripun arta èntre, saya dangu saya suda kangge nambêli arta pasumbang saking para warga ingkang dèrèng tamtu sagêd sae panarikipun. Mila saking pamanggih kula parlu sangêt indhaking cacahing warga, langkung malih warga mulya sarta warga darma, sagêd dados pamanahan kula rekadaya punapa ingkang parlu katindakakên, murih sagêd mindhakipun cacahing
sanès, ingkang tundonipun badhe ngluhurakên dhatêng kraton dalêm. Darah sarta kawula dalêm sadaya.§ Pancèn kantun sayuk rukun wau ingkang dados idham-idhaman kita sadaya.
Yèn angèngêti dongengan kasbut nginggil, punika raosing manah kula sapriki têka bela prihatos, la gèk punapa kemawon ingkang pêrlu kangge nyagak tuwak supados sampun ngantos kalampahan dhoyong utawi rêbah, saking santêring pangudi prihatos kula wau, dangu-dangu cukuling pamanggih kula, wontên rekadaya ingkang badhe mikantuki, supados arta kas (èntre) sampun ngantos suda, amung parlu kangge nambêli arta pasumbang saking para warga wau, malah saya dangu badhe kathah indhakipun, inggih punika mêndhêt saking lêbêt wêdalipun arta darma pasumbang saking para warga. Dene sagêd anggadhahi kauntungan (mindhak) wau, botên mêdal saking indhakan 20% môngka sagêd ugi anggadhahi kauntungan, 2 warni, ugi saking arta darma pasumbang, makatên ubênganipun.
a. Sapunika saksagêd-sagêd, wontêna kaparêngipun pangrèh, amranataa malih, para warganing pralenan Narpawandawa, sadèrèngipun wontên parlu, inggih
punika tilar donya utawi kasripahan, sagêda para sadhèrèk kita sadaya samia sayuk rukun angawontênakên arta darma pasumbang minôngka sudhiyan langkung rumiyin, warga satunggal sakêdhikipun kêdah 6 rambahan, inggih punika upami arta f 0,25 X 6 = f 1,50, arta samantên wau lajêng karimatakên ing kasing arta pralenan, dados samôngsa wontên parlu sagêd rancag wêdalipun, botên badhe ewah-ewah arta kas, punapadene botên ithu utusan nagih arta pasumbang kang awit arta sampun cumawis, kadospundi sadhèrèk rêdhaktur sakeca punapa botên?§ Sakeca. Ananging manawi arta parimatan sumbangan wau sampun nipis, (sampun mêdal kawan rambahan) dados taksih kalih rambahan, punika pangrèh lajêng wara-wara, ingkang supados para sadhèrèk warga kaparênga ngêjogi malih, sakawan rambahan, dados dumunung arta sudhiyan wau ajêg 6 rambahan.
b. Sapunika mênggahing kauntungan arta kas èntre sagêdipun mindhak, punika botên mêndhêt saking indhakan warga enggal ingkang nêmbe lumêbêt, miturut danguning adêging pakêmpalan pralenan, punika botên, badhea pintên dasa taun laminipun, inggih botên beda ingkang lami kalihan ingkang enggal, dados petangipun sapunika para warga wêtahipun gadhahi arta ing kas ngriku f 2,50 ingkang f 1,- minôngka èntre, dene ingkang f 1,50 arta sudhiyan pasumbang, dados saupami arta parimatan pasumbang wau racakipun kalong kangge pasumbang 3 rambahan, dados taksih anggadhahi tigang rambahan, lajêng sapunika wontên sadhèrèk warga enggal, ingkang upami tiyang 4 kêdah satunggal-tunggalipun warga bayar botên kenging kirang arta f 2,50 x 4 = f 10,- ingkang f 4,- dumunung èntre, dene ingkang f 6,- arta sudhiyan, ananging ingkang sêpalih 3 rambahan nunggil arta parimatan warga lami. Ingkang 3 rambahan dados kauntunganing arta kas èntre, dados warga enggal wau sampun sami kemawon lan warga lami. Sapunika saupami arta parimatan wau sampun nipis kantun 2 rambahan, tamtu sadaya warga ngêjogi malih, dene ingkang enggal sanadyan sawêga satunggal wulan inggih ugi dhèrèk pasokan malih, miturut kados warga lami.
c. Bab kauntungan ingkang kaping 2 ugi mêndhêt saking arta parimatan wau. Inggih punika bilih wontên salah satunggiling warga ajal kalih-kalihipun, warga sak awakipun piyambak, ingkang môngka warga wau nêmbe ngrimatakên arta taksih wêtah 6 rambahan, punapa kantun 3 rambahan, sapintêna petanging tatirahan arta wau lajêng dados kauntunganipun arta kas, punapadene warga mêdal sabab saking punapa kemawon, sanadyan taksih gadhah arta parimatan ngriku botên kenging kasuwun wangsul, têtêp dados darbèkipun pakêmpalan, saking pangintên kula bilih sagêd kalêksanan kados makatên tamtu adêging pralenan wau sagêd widada sadangunipun kanthi wilujêng, botên badhe kakirangan satunggal punapa-punapa, mila atur pamanggih kula punika bilih sadhèrèk rêdhaktur nimbang sakeca, salajêngipun kawuningan pangrèh kula sumôngga.§ Pamanggih ing nginggil punika panggalihipun para sadhèrèk warga pralenan kadospundi, cobi kabèbèra ing ngriki,
koloni kamot ing layang katitimangsan kaping 28 Marêt aksara H. H. S. ôngka 26.
Wus amiyarsakake rêmbuge rad phan sêtatê kamot ing layang katitimangsan kaping 6 Mèi 1873 agsara A. A. S. ôngka 49.
Samêngko ingsun karsa anamtokake kaya kang kasêbut ing ngisor iki:
Ing layang bab pranatan panyuwune paukuman ana ing sakèhing pangadilan rad phan [pha...]
[...n] yustisi ing tanah Jawa lan ing tanah pangadilan luhur ing Indiya Nèdêrlan, kapacak ing layang sêtatsêblade ing tanah Indiya 1847 ôngka 40 bakal kaunèkake kaya ing ngisor iki:
Para ratu Jawa, patih wadana, lan kaliwon, salawase durung lèrèn utawa kaundur saka kalungguhane, iku padha ora kêna, katarik mênyang pangadilan minôngka saksi, yèn durung olèh lilahe gupêrnur
ing ada-ada ngarêp iki, tumêkane turunane kapindho uga kudu kasuwunake lilahe gupêrnur jendral.
Yèn ora bisa pakolèh lilah iku bakal kudu angèstokake pêpacake bab ing ngarêp.
Ing layang pranatan bab panindaking pulisi, bab laku-lakune anjaluk paukuman ingatase para wong Jawa sapêpadhane ing tanah Jawa lan Madura, kapacak ing sêtatsêblade tanah Indiya taun 1848 ôngka 16 bakal kaunèkake kaya ing ngisor iki:
Para ratu Jawa, patih lan wadana kaliwon, salawase durung lèrèn utawa kaundur saka kalungguhane iku padha ora kêna katarik mênyang ing pangadilan minôngka dadi saksi yèn durung olèh lilahe gupêrnur jendral.
Ingatase panarike mênyang pangadilan minôngka dadi saksi para bojone akrabe lan sanake wadon para priyayi, kang kasêbut ing ada-ada ngarêp iki, tumêkane turunane kapindho, uga kudu kasuwunake lilahe gupêrnur jendral.
Yèn ora pakolèh lilah iku para priyayi kang kasêbut dhuwur iki bakal kaaturan kamot ing layang anglilani têkane jaksa
layang pranatan iki, bab pamacane lan kuwating layang aturan minôngka tôndha uga tumrap ingatasing prakara iki.
Ministêr ingsun phan koloni kabubuhan angèstokake layang kêkancingan iki, kang turunane bakal kakirimake marang rad phan sêtatê.
Katandhan kangjêng tuwan mistêr pan koloni: Ès pan Dhêr Putê.
Katandhan kangjêng tuwan sèkrêtaris jendral ing ministêr phan koloni.
Lan supayane aja ana kang ngarani ora sumurup ing unine layang undhang-undhang iki kapacaka ing layang sêtatsêblade tanah Indiya Nèdêrlan, sarta katurunana ing basa Jawa, Cina lan Malayu, banjur katèmplèkna ing panggonan salumrahe.
Sarupaning priyayi kang lumaku ing gawe gêdhe cilik, padha kadhawuhan sapira kang dadi bubuhane dhewe-dhewe, amurih kalakone unine layang undhang- undhang iki aja nganggo mawang wonge.
Mênggah panguwaosipun K.T.G.G. punika ingkang parlu, inggih punika panguwaos nindakakên pranatan (uitvoerende macht) punika panguwaos agêng, mila [mi...]
[...la] K.T.G.G. wau wawênangipun kathah, inggih punika:
1. Wênang damêl pranatan rêgèrêng pêrordhêning (Regeerings verordeningen) parlu kangge nindakakên pranatan sanèsipun, (Wet,
Têrangipun makatên: Indhisê sêtatrègêling nyêbutakên bilih warganing rad kawula bôngsa Jawi (tiyang siti) ingkang 5 kawisudha dening K.T.G.G. punika manawi nglêrêsi wancinipun G.G. lajêng damêl pranatan nêtêpakên tiyang bôngsa Jawi 5 wau kadadosakên warga rad kawula.
2. Wênang ngangkat sarta ngèndêli punggawa nagari (kajawi prakawis angkatan ingkang dados panguwaosipun sang nata, inggih punika angkatan warga rad Indhiya, pangarsa rad kawula lan sapanunggilanipun) sarèhning K.T.G.G. punika nyêpêng panguwaos nindakakên pranatan, tamtunipun inggih kêdah nyêpêng wawênang ngangkat utawi ngèndêli tiyang-tiyang, ingkang ngrencangi K.T.G.G. nindakakên pandamêlan sarta kawajibanipun, inggih punika para punggawa nagari.
Wawênang wau kenging kalembarakên dhatêng sanès, upaminipun: dhatêng dhirèktur dhêpartêmèn.
3. K.T.G.G. kuwaos mangagêngi wadyabala dharatan tuwin lautan ing
4. K.T.G.G. kuwaos damêl prajangjian kalihan para ratu lan bôngsa tiyang siti.
Prajangjian wau lajêng kawêdharakên wontên ing sêtatên jendral (dening nayaka jajahan) lan ing rad kawula.
kuwaos amranata blanjanipun punggawa nagari, kajawi ingkang katêtêpakên sang nata piyambak, (ingkang katêtêpakên sang nata punika upami blanjanipun K.T.G.G.)
7. K.T.G.G. kuwaos maringi dispensatie.
8. K.T.G.G. kuwaos nyewakakên siti ingkang botên dados wawênangipun bôngsa tiyang siti, utawi wênang maringakên siti manut pranatan erfpacht (dangu-dangunipun 75 taun).
9. K.T.G.G. kuwaos maringi gratie.
10. K.T.G.G. kuwaos nyuwak wawênangipun siti bôngsa tiyang siti, sarana dipun lintoni arta samurwatipun, manawi siti wau têrang badhe kaparluwan umum (upaminipun: kadamêl margi agêng, margi sêpur, tuwin sapanunggilanipun).
K.T.G.G. punika nyêpêng exorbitante rechten (wawênang langkung saking murwat) liripun makatên: manawi wontên tiyang kalairan
satunggaling panggenan salêbêting tanah Indhiya. Upaminipun (Kaji Misbah rumiyin kadunungakên ing pulo Papuwah) utawi malih K.T.G.G. kuwaos ngawisi tiyang ingkang makatên wau dêdunung ing salah satunggaling peranganipun tanah Indhiya, (upaminipun: Dhoktêr Cipta Mangunkusuma dipun awisi dêdunung ing Porstênlandhên).
Dene manawi tiyang botên lairan tanah Indhiya kagalih mutawatosi katêntrêman, punika K.T.G.G. kuwaos ngawisi tiyang wau manggèn ing salêbêting tanah Indhiya, utawi salah satunggaling peranganipun. Sadèrèngipun tiyang ingkang kagalih mutawatosi wau sumingkir saking panggenan ingkang dipun awisi, K.T.G.G. kuwaos dhawuh nutup tiyang wau (in hechtenis nemen)
Sadèrèngipun K.T.G.G. mutusi prakawis ing nginggil wau, tiyangipun kêdah dipun sanjangi rumiyin, supados sagêd mabêni.
Sang nata punika kuwaos ngangkat litnan guprênur jendral, parlu kangge ambantu utawi makili K.T.G.G. Ingkang kenging kadadosakên litnan guprênur jendral wau ugi namung bôngsa Walandi, dene suraosing sumpahipusumpahipun. litnan guprênur jendral punika sami kemawon kalihan sumpahipun K.T.G.G.
Rad Indhiya Nèdêrlan (Raad van Nederlandsch Indie) punika warganipun wontên 5
ingkang satunggal apangkat mudha pangarsa (Vice President) mudha pangarsa wau adatipun ingkang ngêmudhèni parêpataning rad Indhiya, nanging K.T.G.G. tansah wênang mangarsani parêpatan wau, utawi wakil litnan G.G.
Ingkang kenging kaangkat dados warga rad Indhiya punika namung kawulaning praja Nèdêrlan (Nederlandsch onderdaan) sarta apêsipun sampun umur 30 taun. Dados sapunika tiyang Jawi, utawi tiyang Dhayak, manawi pancèn sagêd, kenging kaangkat dados warga rad Indhiya.
Ingkang kuwaos ngangkat utawi ngèndêli warga rad Indhiya punika sang nata praja Nèdêrlan.
Ingkang nuju sêsarêngan jumênêng K.T.G.G. litnan G.G. saha para warganing rad Indhiya punika botên kenging raka, rayi utawi ipe, mênggah jalaranipun para maos tamtu sagêd angintên piyambak.
Kawajibanipun rad Indhiya punika saèmpêr kalihan rad pan sêtatê ing Nèdêrlan, inggih punika nyaosi rêmbag sarta têtimbangan dhatêng K.T.G.G.
Manawi botên wontên ingkang jumênêng litnan guprênur jendral, môngka K.T. guprênur jendral pinuju kapambêng (upaminipun gêrah, utawi têdhakan dhatêng tlatahipun) punika ingkang wajib makili K.T.G.G. mudha pangarsaning rad Indhiya, manawi mudha pangarsa wau ugi suwung kapambêng, lajêng gêntos warganing rad Indhiya ingkang sampun dangu piyambak jumênêngipun.
K.T.G.G. punika wajib mundhut têtimbanganipun rad Indhiya ing bab:
Rancangan prajangjian kalihan ratu utawi bôngsa tiyang siti.
3. Maksuding pratikêl- pratikêlipun punggawa pangrèh praja ing môngsa wontên pêrang utawi kraman.
5. Têtêpan pangkat ingkang inggil-inggil, kasêbut
ingkang wajib angunjuki têtimbangan dhatêng K.T.G.G. inggih punika algêminê sèkrêtaris, gampilipun dipun têgêsi: kantoripun K.T.G.G. (saminipun manawi ing Nèdêrlan, kabinètipun sang nata). Algêminê sèkrêtaris wau dumunung ing Bogor, sarta dipun
guprêmèn sèkrêtaris) lan angêrèhakên punggawa kathah.
1. Ngunjuki têtimbangan ing babagan sadaya usul-usul saking para dhirèktur dhêpartêmèn.
2. Nampi sarta niti priksa sadaya sêrat ingkang
Marentahakên nagari punika pandamêlan ingkang angèl sarta awrat. Mila pandamêlanipun parentah punika kathah sangêt, anjagi lan angrêmbag prakawis pintên-pintên warni. Murih pilahipun prakawis warni-warni wau dipun pôntha-pôntha, prakawis ingkang mèh sami utawi mèmpêr, punika dipun golongakên dados sagolongan, utawi sadhêpartêmèn.
Paprentahan tanah Indhiya punika sapunikanipun kaperang dados 9 dhêpartêmèn, inggih punika:
1. Dhêpartêmèn pangrèh praja, (binên lan bêstir utawi kacêkak B. B.) punika angrêmbag:
Ka. Lumêbêtipun paos siti lan pêrpondhêng pribumi.
Da. Polêk kridhit wèsên, inggih punika yasaning nagari parlu anggampilakên tiyang alit sagêdipun angsal sambutan kanthi murwat prajangjianipun (angsal dhatêng bang lan lumbung dhusun).
Asarêng punika kula ngintunakên têtêdhakanipun pitakèn kula dhatêng pamarentah luhur nalika kaping 21 Dhesèmbêr 1927 wusana andadosna sumêrêpipun Narpawandawa.
Awit saking tumindakipun ingkang sampun mataun-taun, kabaripun para nata
Jawi sami kagungan panggalih, manawi para nata wau kagungan panggalihan ingkang sulaya kalihan pamanggihipun wakil pamarentah luhur ing ngrika, para nata wau botên kenging ngaturakên sulayaning pamanahan wau dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral.
Pamanggih kula, pamanahan ingkang kados makatên wau botên lêrês, awit sadaya tiyang ingkang dêdunung ing Indhiya Walandi punika sami gadhah wawênang ngaturakên prakawisipun ing kangjêng tuwan bêsar, nyuwun pangadilan ingkang inggil piyambak, ewadene kula inggih nyuwun, supados pamarentah mêdharakên pratelan bab punika, supados angicalakên sônggarunggi.
Jangkêpipun, supados angicali klèntu sêrêp, prêlu kula pratelakakên, manawi pitakèn kula punika tanpa jalaran ingkang dumados, dene prêlunipun namung sagêda wontên pangandikanipun pamarentah luhur ingkang kenging kangge wêwaton ing
tansah trisno) Agus lungguh de we’an nang Bar. Gak sepiro suwene koncone sing jenenge
Agus: “tapi aku gak duwe mobil, aku mung duwe sepeda montor wae wis elek, knalpote ucul pisan…. ” Bambang: “awakmu cuma perlu
AGUS marani Bar, karo nguncalno kunci sak gantungan mobile FERRARI neng duwur mejo Bar ….ƍgak ono’ reaksi babar pisan… Kunci dijupuk
Reda (Jerman Rheda) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reda&oldid=1090490"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
pesimis soale ono sing antena-ne ra iso dienggo neng 40mtr… tekan siki yo
Jejer Gandrung By Sanggar Seni Kampus Wetan Banyuwangi
PORO PANJI KRATON Janger Putra Budaya Pangestu Live
WERUH DEWEK Duet Heboh Citra Vs Poniyem Laros Banyuwangi
WES CUKUP Duet Heboh Felix Vs Sandy Laros Banyuwangi
KEPALING Duet Kang Sandy Vs Kang Felix Laros Banyuwangi
dhatêng ingkang putra-putri kêkalih, karsa Dalêm kasambêtakên dados Wulang Putri.
1. lênggah made pandhapa sang aji | lawan garwa munggèng ing dhêdhampar | pangantèn èstri kalihe | munggèng ngarsa sang prabu | duk winêling kang putra kalih | winuruk ing masalah | angladèni kakung | Prabu Tarnite ngandika | putraningsun babo dèn angati-ati | abagus lakinira ||
2. sutèng nata prajurit sinêkti | tur kinondhang Sang Prabu Jênggala | amumpuni sarjanane | ing
nini | sinaruwe Sang Prabu Jênggala | pira-pira pamor ipe | ing Jawa goning sêmu | wit sasmita wingiting Jawi | babon ingkang ngupaya | wiweka wèh sadu | mungguh ing panitikrama |
wong alaki tadhah sakarsanirèki | padhanên lan Jawata ||
ing suwarganipun | lan sinung cahya nur wendah | Citrawati sinêmbah ing widadari | putri adi Manggada ||
5. garwanira rajèng Maèspati | Sri Maha Prabu Arjunasasra | tinarimèng batharane | dènnya ngugung mring kakung | mila prabu ing Maèspati | katêkan garwa dhomas | saking garwanipun | putri Manggada angajap | sugih maru akèh putri luwih-luwih | yèn ana kinasihan ||
wuwuh | ing sihira mring raka aji | pan kinarya sor-soran | kang raka anurut | dadya sor-soran sakawan | Citrawati saking panjurungirèki | tinurut [ti...]
[...nurut] dening raka ||
7. lêgawèng tyas anrus ing pawèstri | murtining driya putri Manggada | liwat graitaning sarèh | iku yogya tiniru | Citrawati guruning èstri | nini iku utama | suwita ing kakung | tan garantês pasrah jiwa | ragane pan dèn arêp dèn iris-iris | ing raka tan lênggana ||
8. nora beda nini praptèng mangkin | ingkang dadi tuladan utama | putri Manggada anggêpe | suraweyan sang prabu | manthuk-manthuk atudang-tuding | putri kalih gung nêmbah | ing rama sang prabu | poma nini dipun awas | pan wanodya dèn cadhang karsaning laki | dèn bisa nuju karsa ||
ing lalirelaire. nadyan lêstaria | ing wuri supêk manahe | ing pangarêpan atur | nora wani mangke ing dhuridhiri. | tyase agarundêlan | megat-megot mugut | ing batin ajape ala | aja ana wong wadon ingkang dèn sihi | amunga sun kewala ||
11. tan kawêtu mung ciptaning batin | nisthaning badan nrus ing wardaya | durjana iku anggêpe | yêkti yèn budhuk mumuk | bumi langit padha nêksèni | lan talutuhing jagad | dosane ngêndhukur | widadari kabèh ewa | ing dêlahan naraka dèn êngis-êngis | ing widadari kathah ||
12. lamun nini sira dèn pasrahi | donya
ngrasa anduwèni | pan kagunganing priya ||
13. lamun ana putri dèn pasrahi | rajabrana pan banjur [ba...]
[...njur] dèn angkah | branane wus dèn wèhake | sayêkti duwèk ingsun |
tulari | ajana kang sandhingan | wong mangkono iku | yêkti kasrèmpèt cilaka | bonggan gawe asandhing wong kênèng pidhir | rêrêgêd ing sajagad ||
16. dene kurang prabeyanirèki | lah usungên donya [do...]
[...nya] ing Makasar | mung aja amurang bae | aja tolih maringsun | anggêgawa rêgêding ati | lamun sira anyipta | yèn atmajèng ratu | dadi gunganing tyasira | wong akrama katon wong
iku ingkang ambêbayani | tanpa dadi dêlahan | yèn mangkono kontung | poma nini dèn suwita | maring laki yèn sira ginawa benjing | mulih mring lakinira ||
19. sampun têlas pitutur sang aji | ing Tarnite Prabu Gêniyara | mring atmajèstri kalihe |
pan prayoga satuhu | yèn tiniru amêsthi bêcik | aja dumèh wong buda | kang duwe pitutur | kaya sang raja ing Cina | pituture sanadyan ta iku kapir | tur
bosen kawula kang aludrugiGinawe alan-alan4Ya pangeran ing sang AdigustiJarwaning aksara tunggalPengiwa lan panengeneNora na bedanipunDening maksih atata gendhingMaksih
Krupuk iku panganan saka Tanah Jawa lan uga Nuswantara sacara umum.[1] Panganan iki wujudé tipis kumripik.[1] Krupuk biyasané digawé saka glepung tapioka kang ditambahi bahan pangrasa, kayata urang, kakap, bawang putih, lan sapanunggalané.[1] Banjur jladrèn iki diulèni lan diiris tipis-tipis, dipépé ing srengéngé.[1] Banjur digorèng mawa lenga sing akèh tur panas.[1]
Cara nggawé krupuk bisa kanthi manual.[2] Carané ya iku jladrèn krupuk digawé londor-londor dawa.[2] Sawisé dadi londoran banjur dimasak kanthi dikukus.[2] Yèn wis mateng banjur diirisi lan dipépé.[2] Irisan krupuk kang wis garing banjur digoréng ing lenga panas.[3] Londoran krupuk iki bisa digawé saka godhong utawa saka plastik.[3] Krupuk kang dipépé iki tujuwané supaya krupuk bisa mekar yèn digorèng.[3] Krupuk kalebu panganan kang cepet gosong nalika digoréng, dadi yèn nggorêng krupuk cukup sedhéla waé, aja nganti krupuk dadi gosong.[3] Yèn nganti gosong rasané krupuk bakal dadi pait lan wernané dadi ireng.[2]
Nggorèng[besut | besut sumber]
Krupuk bisa digadho utawa dipangan minangka lawuh.[2] Sadurungé digorèng biyasané krupuk dipépé dhisik, tujuwané supaya krupuk bisa ngembang lan amba nalika digorèng.[2] Kanggo ngasilaké krupuk kang ora gosong tur asilé katon apik, cukup nggunakaké geni kang ora patiya gedhé nalika nggorèng.[2] Saliyané iku, yèn nggorèng krupuk ora kena ditinggal-tinggal supaya ora gosong.[2]
Cemilan[besut | besut sumber]
Krupuk kalebu jajanan kang ora gawé wareg.[2] Yèn ing basa Indonésia diarani makanan ringan utawa 'panganan êntèng' ing basa Jawa.[2] Krupuk biyasané kanggo lawuh nalika mangan. Krupuk uga kena kanggo camilan nalika lagi nonton TV utawa lagi lungguhan. Krupuk uga kena kanggo kanca yèn lagi ngombé tèh utawa kopi.[2]
Mlempem[besut | besut sumber]
Yèn suwé ora dipangan lan ora diwadhahi jroning wadhah sing rapet krupuk biyasané banjur dadi mlempem.[2] Mlempem tegesé ora renyah manéh.[2] Krupuk kang wis mlempem rasané wis béda karo nalika kaya isih renyah.[2] Yèn wis mlempem krupuk biyasané arang dipangan.[2] Supaya krupuk ora cepet mlempem, biyasané dipépé dhisik.[2] Saliyané iku, nalika lagi ngentas saka wajan krupuk ora langsung diwadhahi toplès nalika isih panas.[2] Hawa panas agawé krupuk dadi mlempem nalika disêlêh toplès pas isih panas.[2]
Krupuk sing wis mlempem bisa digawé renyah manêh mawa dilebokaké ing oven utawa panggangan roti sadhéla.[4]
Rasa woh-wohan[besut | besut sumber]
Kanthi kemajuané jaman, krupuk uga ana sing wènèhi perasa woh-wohan.[5] Déné woh-wohan kang dadi perasa krupuk ya iku rasa nanas, nangka, apel rasa strobèri,gedhang, gadung, jengkol, jagung, rasa coklat, rasa durén.[5] Saliyané iku uga ana krupuk kang diwènèhi perasa bumbu barbeque, rasa pedhes kayata sambel balado, rasa legi, kèju, bawang lan urang, ana uga krupuk kang rasa iwak.[5]
Jinis krupuk[besut | besut sumber]
Krupuk iwak kalebu krupuk kang akèh disenengi masyarakat.[7] Saka bocah cilik nganti tekan wong tuwa uga seneng.[7] Rasané kang gurih lan renyah saya gawé krupuk iwak tambah énak.[7] Akèh iwak kang bisa dadi bahan dhasar kanggo nggawé krupuk.[7] Tuladhané iwak tongkol, tengiri, bandeng, lan liya-liyané.[7]
Rambak. Rambak iku krupuk kang digawé saka kulit kebo. Laladan Bumiayu, Brebes.[6] Jawa Tengah dadi salah sawijining laladan penghasil rambak nganti tekan luar luar negeri.[6] Kulit kebo nyatane ora mung bisa diolah dadi bedug lan kerajinan tangan nanging uga bisa digawé rambak.[6] Rambak kang diolah dadi krupuk iki arané krupuk rambak.[6]
Kulit kebo sing wis dipépé nganti garing banjur digodhog nganti empuk ing banyu kang wis dibumboni.[6] Sawisé iku kulit kebo kang wis empuk mau banjur diiris tipis-tipis lan dipépé manéh nganti garing.[6]
Sawisé iku banjur digoréng supaya krupuk dadi ngembang.[6] Sajroné krupuk dipépé lan digoréng iki kang nemtokaké rasa gurih lan renyahé ing krupuk.[6] Krupuk rambak uga nduwèni rega kang luwih larang ya iku saben sekilo regané 90 éwu rupyiah.[6] Krupuk iki rasane renyah lan gurih rada asin.[6]
Laladan Bumiayu diarani laladan sentra produsén krupuk rambak.[6] Awit kurang luwih ana 75 perajin krupuk rambak ing Bumiayu.[6] Krupuk rambak asil olahan ing Bumiayu uga diékspor ing Malaysia lan Brunei Darussalam.[6]
delengen[besut | besut sumber]
Moho • Nagasari • Ondhé-ondhé • Pasung • Puthu (Jajanan) • Rempèyèk • Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krupuk&oldid=1078724"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaKrupukKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Prof. Dr.-Ing. Hans-Joachim Schmid (Studiendekan)Prof. Dr.-Ing. Detmar Zimmer (Prodekan)Prof. Dr.-Ing. Iris GräßlerProf. Dr.-Ing. Werner HombergProf. Dr.-Ing. Gunter KullmerProf. Dr.-Ing. Elmar
ngunjuk wedang saha êsês srutu, sêsambènipun andumugèkakên ngrêmbag têmbung Kawi sapikangsalipun, sariranipun prasaja tuwin angrumaosi, satêmênipun sagêdipun ragi mangrêtos dhatêng têmbung Jawi tuwin dhatêng têmbung Kawi punika, saking anggènipun talatos kêrêp sarasehan kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kaliwon kadipatèn anom, saha abdi dalêm pujôngga ingkang sampun misuwur babagan kawruh lair batos, Tuwan Pèdrik Wintêr nglajêngakên matur dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, punapa sariranipun sampun têpang kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, manawi sampun têpang sukur.
panggalihanipun limrah, ngêblak, malah kenging dipun wastani priyantun brèh wèh, samukawis ingkang dipun têmbung dening mitranipun botên nate suwala, kasagêdanipun sumrambah, pangandikanipun pratitis, radi kaduk cucut, namung kuciwanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika malarat.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma amangsuli manawi dèrèng têpang, nanging sariranipun sampun mirêng manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika kawêntar tiyang sagêd, malah sariranipun mirêng sagêd anggêsangakên tiyang sampun pêjah, nanging sariranipun dèrèng [dè...]
[...rèng] têpang, bilih namung srawungan kemawon sampun rambah-rambah wontên nglêbêt kraton, wontên Mangkunagaran. Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng nêrangakên dhatêng Tuwan Pèdrik Wintêr, manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika garwanipun buyut dalêm kaping: III, putranipun Kangjêng Pangeran Adipati Cakraningrat, bupati ing Kadhiri, ingkang garwa wau kalihan sariranipun sadhèrèk misanan, sami buyut dalêm kaping: III, nanging sêpuh sariranipun, Radèn Ayu Rônggawarsita wau wayah Ngabeyan, sariranipun wayahipun Kangjêng Ratu Alit, sami putra suwargan.
Tuwan Pèdrik Wintêr lajêng animbali abdinipun nama Saridin, kadhawuhan dhumatêng ing
sariranipun badhe pinarak, kalihan ambêkta tamu saking Mangkunagaran, asmanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, aturipun Sidin sêndika, namung manawi kaparêng sarèhning mangke Tuwan Pèdrik Wintêr nitih kareta, abdinipun Bêndara Radèn Mas Arya Gôndakusuma pun Penjol, kalih pun Karana, badhe dipun ajak rumiyin, ngiras angrencangi pambêktanipun barang punika, dhawuhipun Tuwan Pèdrik Wintêr sampun kaparêng, tiyang tiga lajêng sami mangkat, kalêrêsan ing wêgdal wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita sawêg lêlênggahan wontên sakilèn dalêm, sakalihan ingkang garwa, sinambi mariksani patamanan, ngiras mariksani iyasanipun pamêjangan, ingkang kaprênahakên wontên sakilènipun dalêm, dados anggènipun lêlênggahan punika kaprênah wontên sawetaning pamêjangan cakêt, punapadene ngiras angenggali kursi anggènipun amaringi Kangjêng
punapa kawontênaning anggènipun kautus, sampun kaaturakên sadaya, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalangkung bingah, paringipun Tuwan Pèdrik Wintêr wau sami kadhawuhan [kadha...]
[...wuhan] andèkèkakên wontên sanginggiling meja, sarta lajêng dhawuh dhumatêng ingkang garwa, kadhawuhan anyêpakakên gêlas alit tiga, tuwin kadhawuhan angrukti pisêgah kados adat, sarèhning punika mangke anggènipun sami lêlênggahan badhe dangu, amila kadhawuhan anyêgah dhahar, nanging cêkap kasêkulakên liwêt kemawon, ulamipun sawung kabiri, amiliha ingkang sampun ragi anggajih. Dèrèng ngantos dumugi anggènipun adhawuh-dhawuh dhumatêng ingkang rayi, jêdhul, katungka rawuhipun Tuwan Pèdrik Wintêr, kalihan Radèn Mas Arya Gôndakusuma, Radèn Ngabèi Rônggawarsita amapagakên kalayan padhanging pasuryan tuwin sakalangkung anaraga,anoraga. lajêng sami dipun ancarani lênggah ing kursi, Tuwan Pèdrik Wintêr sadèrèngipun lênggah, mawi angiling-ilingi kursi ingkang badhe dipun lênggahi wau, kalihan matur, kursi punika pundhutan saking pundi, dene sae têmên, gagragipun anyar, wêrninipun bagus, èmpêripun kados damêlan tukang Walandi, mirit saening garapanipun, kados wêdalan saking Samarang, Radèn Ngabèi Rônggawarsita matur kalihan sêmu gumujêng, anggènipun maringi Kangjêng Tuwan Residhèn
pinarak mariki punika parlunipun badhe anganyari lênggah kursi enggal, prayagung tiga lajêng sami gumujêng sêsarêngan,
Radèn Mas Arya Gôndakusuma akipa-kipa, botên kaparêng nampèni sêmbahipun Radèn Ngabèi Rôgawarsita,Rônggawarsita. nanging Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng matur, anggènipun ngaras punika sampun lêrêsipun, sarta sampun rinilan ingkang adamêl gêsang, Radèn Mas Arya Gôndakusuma dèrèng tampi aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau, nanging namung kacathêt wontên salêbêting panggalih kemawon.
Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng mêdal, angirit abdi ingkang ambêkta patehan, sarta ingkang ambêkta dhaharan, sadaya lajêng sami dipun ladosi wedang, gêlasipun lajêng dipun ilingi konyak, ugi lajêng dipun ladosakên, dhaharan pisêgahipun Radèn Ayu Rônggawarsita, lajêng dipun ancarakakên, para tamu lajêng sami matur nuwun, sarta lajêng sami kadhahar, Radèn Ayu Rônggawarsita inggih lajêng dhèrèk amanggihi pisan, [pi...]
[...san,] Radèn Mas Arya Gôndakusuma krami adhi ajêng, dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita krami adhi.
Anggènipun lêlênggahan katingal sami jênak, ingkang dipun pangandikakakên dèrèng sami angambah babagan ingkang prêlu-prêlu, namung sami gêgujêngan kemawon, sêsambènipun ngunjuk wedang, dhahar dhêdhaharan sakaparêngipun, salunthinganipun sami sêsarêngan angunjuk konyak, utawi êsês srutu.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma mundhut sumêrêp dhumatêng ingkang rayi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, yuswanipun sapunika sampun pintên taun, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun: 46 taun, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng angêndika, sok makatêna wontên taun Be ôngka: 1728, Radèn Ngabèi Rônggawarsita aturipun lêrês.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma andumugèkakên ngêndika, dados kaot: 10 taun, kalihan sariranipun, sêpuh Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Sariranipun wontên taun Jimakir ôngka 1738, Tuwan Pèdrik Wintêr anyambêti sariranipun kalihan Radèn Mas Arya Gôndakusuma namung kaot kalih taun, sêpuh Tuwan Pèdrik Wintêr, manawi sariranipun wontên taun Be 1736, manawi taun Walandi 1805.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma anyêlani atur, sariranipun asring mirêng ingkang asma Pangeran Karanggayam, punika punapa inggih [ing...]
[...gih] lêrês pujôngga ing karaton Pajang, sarta asma wau kabêkta saking anggènipun dêdalêm, punapa pancèn asmanipun Karanggayam, sarta punapa inggih sagêd anêrahakên para pujôngga dumugi sapunika, tuwin sumarenipun wontên ing pundi. Punapa inggih wontên ing Karanggayam wau.
Aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Pangeran Karanggayam punika kabêkta anggènipun dêdalêm wontên ing dhusun Karanggayam, asmanipun ingkang lugu Pangeran Tumênggung Sujanapura, sarêng sampun rèrèh lajêng dêdalêm wontên ing dhusun Karanggayam, lajêng katêlah asma Pangeran Karanggayam, tuwin inggih anêrahakên dumugi sariranipun sawêg turun kaping: 8, têturutanipun makatên:
Pangeran Tumênggung Sujanapura, ingkang adêdalêm ing Karanggayam,
Sudiradirja, punika ingkang kacariyos amumpuni dhatêng mardawa lagu, tuwin lagon-lagoning sêkar Macapat, lajêng
Tuwan Pèdrik Wintêr anyambêti, turun kaping: 8 wau manawi pêpetangan Jawi namanipun punapa.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma anyambêti, manawi botên kalèntu turun kaping: 8 wau dipun wastani: gropak senthe, utawi gupak senthe, bokmanawi pikajêngipun ingkang adamêl saloka, tiyang gupak senthe makatên raosipun gatêl, sanadyan dipun wisuhana rambah kaping: 8 nanging tabêting gatêl tasih kemawon, kosok wangsulipun turun kaping: 8 punika inggih taksih katingal, amargi taksih wontên pêpetanganipun.
Tuwan Pèdrik Wintêr nyuwun sêsêrêpan dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, wiwit karaton Pajang, dumugi karaton Surakarta, punika sampun wontên pujôngga rambah kaping pintên.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita amangsuli, manawi botên kalèntu sawêg wontên: 14 pujôngga, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang ametang, Tuwan Pèdrik Wintêr ingkang nyêrati: 1. Pangeran Tumênggung Sujanapura,
Dhadhap Tulis. 3. Tumênggung Jayaprana. 4. Tumênggung Sujanapura. 5. Tumênggung Surawadi. 6. Ngabèi Saralathi. 7. Ngabèi Wirasastra. 8. Kyai Agêng Buyut. 9. Tumênggung Janur. 10. Tumênggung Tirtawiguna. 11. Pangeran Wijil. 12. Pangeran Sastrawijaya. [Sastrawija...]
[...ya.] 13. Radèn Ngabèi Yasadipura sapisan. 14. Radèn Tumênggung Sastranagara. Ingkang sêsêbutanipun pangeran sarta ingkang sêsêbutanipun tumênggung, punika pangkat pilênggahipun dados bupati, ingkang sêsêbutan kyai sarta ingkang sêsêbutanipun ngabèi, punika pangkat pilênggahipun dados kaliwon.
Tuwan Pèdrik Wintêr anyambêti, punapa dèrèng dumugi ôngka: 15, ngêndika makatên wau kalihan mèsêm, Radèn Mas Arya Gôndakusuma inggih ugi gumujêng.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita matur ingkang ôngka 15 inggih wontên, nanging dèrèng kenging kawêdharakên, namung gumantung wontên ingkang amastani.
Prayagung tiga wau anggènipun lêlênggahan kawistara sami sênêng panggalihipun, sanadyan sampun wanci bangun enjing, ewadene botên wontên ingkang angraosakên sayah, sarêng Tuwan Pèdrik Wintêr amariksani kagunganipun jam, malah sampun kèndêl jam: 4 enjing amila prayagung sakalihan lajêng sami nyuwun pamit badhe ngaso, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anyumanggakakên, malah lajêng andhèrèkakên dumugi ing lèpèn Bathangan.
Kala samantên Radèn Mas Arya Gôndakusuma, dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita supêkêtipun aparibasan, satu mungging rimbagan, sakalihan sampun sami
Rônggawarsitan, ingkang andhèrèkakên namung abdi panakawan kalih, satunggal pun Karana, kalih pun Penjol, ing wêgdal wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita sawêg lênggah wontên ing panyêratan gadri kilèn, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng dipun aturi dhumatêng ing panyêratan kemawon.
Botên dangu Radèn Ayu Rônggawarsita angirit abdi angladosakên pangunjukan wedang, tuwin dhaharan punapa sawontênipun, ngiras andhèrèk manggihi pisan, sasampuning sami angunjuk wedang, Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng lumêbêt ing dalêm, angrukti dhahar ingkang badhe kaladosakên samôngsa sampun wanci dhahar, Radèn Mas Arya
ingkang supados sagêd amurakabi dhumatêng para putra sadaya, (satêmênipun [(satê...]
[...mênipun] anggèning anglairakên karêntêging panggalih ingkang kados makatên wau, ngiras kagêm anyobi dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang panggalihipun sampun kalokèngrat manawi sidik, sagêd sumêrêp sadèrèngipun winarah), Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng matur kalihan gumujêng. Kaparêngipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma ingkang kadhawuhakên punika wau têmtu sagêd kalampahan, ananging sapunika dèrèng kala mangsanipun, sarta wêgdal punika Radèn Mas Arya Gôndakusuma sawêg kacobi akalihan ingkang amurbèng dumados, sadaya kawontênan ingkang dipun uningani, botên wontên ingkang cocog kalihan raosing panggalihipun, paribasan, sawêg ancik-ancik wontên pucuking wangkingan, manawi kirang ngatos-atos, sagêd ugi adamêl tiwas, mênggah kawontênan ingkang dipun aturakên sadaya wau kêdah dipun tampèni kalayan sukaning panggalih, amargi sadaya panjangkah punika manawi badhe kadumugèn, têmtu kathah cobinipun, manawi jangkahipun wiyar, cobinipun inggih agêng, ananging cobi ingkang kadhawahakên dhatêng tiyang ingkang badhe kadumugèn jangkahipun, sajatosipun botên dados punapa, utawi botên tumama, amargi ingkang cinobi wau pancèn rinêksa sangêt dening ingkang adamêl gêsang, dados namung dumunung wontên ing karsa, botên sagêd angewahakên dhatêng kuwaosipun ingkang Maha [Ma...]
[...ha] Kuwasa, manawi anguningani kawontênan ingkang sawêg dipun tindaki, Radèn Mas Arya Gôndakusuma wau paribasan damêl biting kemawon rêkaos kalampahanipun, ananging manawi sampun kala mangsanipun, anggènipun ngêndika makatên wau kalihan mandêng pasuryanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma (cobi kayêktosana benjing taun Jimawal 1781) môngka wêgdal pêpanggihan wau amarêngi wulan Rabingulakir taun Be 1776, dados kirang 5 taun (kaparêngipun ingkang Amurbèng Jagad, Radèn Mas Arya Gôndakusuma botên namung sagêd jumênêng pangeran kemawon, nanging
ing pangeran, atur makatên wau, sanadyan sagêd angibahakên panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ananging sajak botên katingal bêbêg, amargi pangandikanipun wau, sawarni kados dene taksih cangkriman, utawi dèrèng ngêblak, sanadyan ingkang dipun pangandikakakên wau, sampun mangrêtos sadaya, nanging raosing panggalih taksih sêmang-sêmang, dados malah rewa-rewa botên mangrêtos babar pisan, amila lajêng matur, sarèhning ingkang kadhawuhakên punika wau panggalihipun dèrèng sagêd tampi, supados sampun ngantos katagêlan,katanggêlan. mugi kaparênga amêdharakên ingkang sajati dados raosing panggalih botên rangu-rangu, sukur
Radèn Mas Arya Gôndakusuma, badhe sagêd jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 anggêntosi panjênênganipun ingkang raka Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kalampahanipun kados ingkang kaaturakên punika wau. Radèn Mas Arya Gôndakusuma sarêng mirêng pamêdhar sabda sajati kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, sapandurat botên sagêd amangsuli, pasuryanipun ngantos katingal pucêt, astanipun kalih pisan gêtêr andharêdhêg, wasana lajêng angrangkul lungayanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kalihan angandika, manawi pamêcanipun Sang Dwijawara wau kapara yêktos. Radèn Mas Arya Gôndakusuma aprasêtya, salaminipun badhe botên kasupèn dhumatêng ingkang rayi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarta kaanggêp sadhèrèk ingkang sinarawèdi, tuwin sasugêngipun badhe aparing pitulungan ingkang dados karibêtaning panggalih, punapadene ing têmbe manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita seda rumiyin, sariranipun kaparêng amaringi sarananing wasana sacêkapipun, makatên malih aparing pitulungan têdha dhumatêng para putra ingkang sami katilar sapantêsipun.
kaping 4, pêparingipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kenging dipun upamèkakên tanpa petangan, sarta manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita kagungan panyuwun, botên nate kawangsulakên).
Sawêg kèndêl kemawon anggènipun sami anggilut pangandika ingkang wigatos, jêdhul, Radèn Atmadikara, 2. Radèn Atmawiraga, kautus ing sampeyan dalêm, utusan dalêm wau lajêng dipun panggihi wontên ing panyêratan kemawon, sarêng sampun sami lênggah satata, Radèn Atmadikara andhawuhakên timbalan dalêm, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kapatêdhan sêrat, paring dalêm sêrat wau kawadhahan ing kanthong panjang, mawi kaêlak pitu, sarta mawi kajapit ing sungu, sawarni kados cêmpurit, sarêng sampun kabikak, astagha, isinipun namung dalancang kothong, sanadyan nawala dalêm wau botên mawi sêratan, ewadene pamaosipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kados amaos nawala dalêm saèstu. Ingkang dhingin pangèstuningsun, dhumawuha marang sira Si Ngabèi Rônggawarsita, kapindhone panjênêngan ingsun anguningani, manawa sira durung duwe êjam kandhutan kang kêna kanggo anyumurupi wanci, marmane ing mêngko kaparêngingsun, sira ingsun [ing...]
[...sun] ganjar êjam êmas, sakarsète arupa ula nalosor, uga êmas, yèn ganjaran ingsun iki wus sira tampani, panjênêngan ingsun mundhut wangsulan.
Sarêng nawala dalêm dalancang kothong wau sampun rampung pamaosipun, Radèn Atmadikara, 2. Radèn Atmawiraga, sami sakalangkung ngungun, utusan dalêm kalih wau lajêng sami sêdhakêp, makatên ugi Radèn Mas Arya Gôndakusuma, saya kandêl pitadosing panggalihipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, wasana Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng matur dhumatêng utusan dalêm, ing mangke paring dalêm êjam sakarsètipun, lajêng dipun suwun, kalêrêsan badhe dipun uningakakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma.
Radèn Atmawiraga lajêng angêdalakên êdhus baludru isi êjam êmas sakarsètipun, ingkang sadangunipun kagembol wontên ing kandhutan ngantos kumringêt, Radèn Atmadikara lajêng andhawuhakên timbalan dalêm, manawi êjam sakarsètipun sampun kasuwun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampeyan dalêm mundhut wangsulan, unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nuwun sêndika, sanalika lajêng mêndhêt èblèk pasimpênan sêrat, ing ngriku wontên sêrat satunggal kanthong ingkang sampun kaêlak rèntèp kados paku trêbang, lajêng kaaturakên dhatêng Radèn Atmadikara, sasampuning unjuk wangsulanipun Radèn [Ra...]
[...dèn] Ngabèi Rônggawarsita wau dipun tampèni, rumaosipun prayantun kêkalih wau kados tiyang supêna, dene sadaya ingkang dipun sumêrêpi, tansah adamêl eraming manah, utusan dalêm wau lajêng sami pamitan badhe wangsul malêbêt, Radèn Ngabèi Rônggawarsita angurmati utusan dalêm. Andhèrèkakên ngantos dumugi sajawining regol.
Utusan dalêm wau sarêng sampun dumugi ing nglêbêt, lajêng têrus munjuk ing sampeyan dalêm, punapa kawontênanipun ingkang dipun sumêrêpi sampun kaunjukakên sadaya, saha unjuk wangsulanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng kaunjukakên. Sêrat lajêng kawaos sampeyan dalêm, salêbêtipun maos sampeyan dalêm kawistara sakalangkung rêna, saking rênaning panggalih dalêm ngantos
ingkang kautus maringakên, inggih Radèn Atmadikara, 2. Radèn Atmawiraga.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sawangsulipun saking andhèrèkakên utusan dalêm, lajêng wangsul dhumatêng panyêratan malih, andumugèkakên manggihi Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sarta lajêng anguningakakên paring dalêm êjam sakarsètipun wau, sasampunipun dipun pariksani dening Radèn [Ra...]
[...dèn] Mas Arya Gôndakusuma, lajêng kaparingakên wangsul, kalihan angalêmbana saening warninipun, tuwin saening lampahipun, malah pangandikanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, paring dalêm êjam punika saking saenipun, para luhur awis-awis ingkang kagungan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng gêntos anyumêrêpi ngantos sawatawis dangu, karsètipun ingkang awarni sawêr nalosor, dipun satitèkakên sangêt, sasampunipun dumugi anggènipun mariksani, kasèlèhakên ing meja, sarta sêmuning pasuryan
panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amila lajêng angrêrêpa nyuwun sêsêrêpan, punapa darunanipun, dene sarêng mêntas anguningani paring dalêm êjam punika wau têka katingal anawung sungkawa, kados wontên wigatosipun ingkang kalêbêtakên ing panggalih.
Aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, bab punika pancèn lêrês, sariranipun ragi anawung prihatos, ananging prihatos wau namung tumrap dhatêng sariranipun piyambak, sarta dèrèng kenging kasumêrêpan ing sanès, amargi tumrap sariranipun pancèn gawat sayêktos, sarta taksih dipun agêm wados, punapadene wêwados wau taksih sinêngkêr dening
ingkang adamêl gêsang, ananging sarèhning Radèn Mas Arya Gôndakusuma punika sampun anugilanunggil. budi kalihan sariranipun, manawi Radèn Mas Arya Gôndakusuma badhe uninga sariranipun botên pakèwêd amêdharakên, anamung sadèrèngipun kababar, sampun kabèbèrakên ing liyan.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma, aturipun sakalangkung nuwun, pangandikanipun, wêwados wau badhe kasimpên wontên têlênging panggalih, botên pisan-pisan badhe kabèbèrakên ing sanès.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita amêdharakên ingkang dados wadosing panggalih wau, aturipun makatên: mênggah paring dalêm êjam sakarsètipun punika, karsa dalêm aparing pralampita dhumatêng sariranipun, êjam punika panganggenipun tiyang ingkang sampun sambada, sarta anawung karsa pitêdah ingkang lêrês, utawi pitêdah ingkang sampun botên sagêd oncat, êmas punika pralampitanipun nawung karsa angêmasi, dhatêngipun utusan dalêm punika wau antawisipun jam sadasa, dados sampeyan dalêm amatêdhani pralampita dhumatêng sariranipun, bilih kirang sadasa dintên, wancinipun jam 10 siyang, putranipun ingkang nama Radèn Mas Sambada, badhe angêmasi, makatên malih paring dalêm karsèt êmas ingkang kapratistha sawêr nalosor, karsa dalêm inggih aparing pralampita dhumatêng sariranipun [sari...]
[...ranipun] malih. Grêg, kèndêl botên kadumugèkakên, sarta sinamun angasta paring dalêm karsèt wau kalayan dipun pariksani nanging namung sakêdhap dipun sèlèhakên malih, sarta andumugèkakên anggènipun matur, karsèt wau manawi anggènipun amriksani kalihan dipun satitèkakên, punika lajêng cêtha bilih pêpêthanipun sawêr èstri, dados kirang sadasa wulan ingkang garwa Radèn Ayu Rônggawarsita ugi badhe angêmasi. (Radèn Mas Sambada punika putranipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang ôngka 5, saking Radèn Ayu Rônggawarsita, kacariyos warninipun bagus tanpa cacad, sarèhning kasaenên warni, kaparêngipun ingkang rama lajêng dipun paringi pêparab Radèn Mas Garèng, supados sagêd widada salaminipun).
Sarêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma mirêngakên aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang makatên wau panggalihipun sakalangkung kagèt, sarta sangêt anggènipun karêrantan, dene mitranipun darma Radèn Ngabèi Rônggawarsita badhe kacobi dening ingkang adamêl gêsang, ingkang ngantos tanpa pêpindhan, saking sangêtipun anggèning abela sungkawa, paningalipun ngantos kumêmbêng angêmu waspa, saking botên nyana bilih paring dalêm êjam wau wahananipun kados makatên, sanadyan raosing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma kados rinujit, ewadene inggih katêksakapêksa (
ingkang sampun dipun uningani dening sang pujôngga, mugi-mugi sagêda sabar sampun ngantos anêmahi, sarta sariranipun badhe botên kêndhat andhèrèk mêsu panggalih, angèsthi kalising sambekala ingkang badhe dhumawah dhatêng garwa putra, kados ingkang sampun kacêtha wontên ing cipta sasmita, bokmanawi taksih sagêd wudhar saking ardaning pamêsu, tuwin saking dêrênging pangèsthi.
Kacariyos pangrapunipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, awit saking sêdhêp luwêsing pangandikanipun, sungkawaning panggalihipun Radèn Ngabèi
pambikaking warana ingkang taksih sinêngkêr, dèrèng ngantos dumugi anggèning sami abawa raos, nèng, nèng, nèng, sampun jam tiga siyang, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng kondur.
Sarêng sampun dumugi ing dalêm, dèrèng ngantos lukar pangagêman lajêng têrus lênggah ing panyêratan kemawon, parlunipun badhe amèngêti kawontênanipun ingkang mêntas dipun uningani punika wau, salêbêtipun nyêrat tanpa kèndêl panglocitaning panggalih anggènipun angraosakên wasitanipun Radèn Ngabèi
Rônggawarsita ingkang mêntas kawêdharakên dhumatêng sariranipun, dene sakalangkung elok, raosing panggalih ngantos amolak-malik, manawi anguningani sidiking panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, panggalihipun inggih pitados, nanging manawi angèngêti gêgandhenganipun kalihan kawontênaning sariranipun ing wêgdal punika, pitadosing panggalihipun lajêng tipis, amargi nalaripun botên pinanggih, ewadene namung badhe dipun yêktosi, manawi salêbêting sadasa dintên Radèn Mas Sambada (Garèng) saèstu tilar dunya, sarta benjing dumugining sadasa wulan, Radèn Ayu Rônggawarsita seda sayêktos, pangandikanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita pantês dipun pitados, sarta kenging dipun candhi wontên têlênging panggalih.
Sasampunipun makatên, rintên dalu Radèn Mas Arya Gôndakusuma namung tansah kèngêtan dhatêng wêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kemawon, sanadyan panggalihipun sampun kapêpêr piyambak, supados sampun ngantos isi utawi sampun ngantos kèngêtan, ananging mêksa botên sagêd ical, wasana pêpuntoning panggalih namung kumambang dhumatêng Ingkang Adamêl Gêsang, amila sasêlaning pandamêlan, sabên dalu lajêng amlampah-mlampah sapikangsalipun, manawi sampun badhe kondur mawi mampir siram dhumatêng ing sêndhang Manahan rumiyin, sadumuginipun ing dalêm botên [botê...]
[...n] lajêng têrus mapan sare, ananging têmtu lajêng lênggah ing panyêratan, amriksani sêrat-sêrat ingkang dados tujuning panggalih, têrkadhang lajêng kaparêng anganggit-anggit sêrat ingkang mawi sinawung ing sêkar, sagêd ugi ngantos dumugi byar enjing. (Pèngêtan punika saking dongèngipun Mas Ngabèi Jayapiyata, ing Mangkunagaran).
Sarêng sampun dumugi sangang dintên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma panggalihipun sampun bêbêg isi pangajêng-ajêng kadospundi kadadosanipun dintên benjing enjing, panggalihipun saya pating clakuthik, manawi angèngêti katrêsnanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhumatêng sariranipun, panggalihipun sakalangkung wêlas, dene katêksa anguningani mitranipun sinarawèdi badhe kataman sungkawa, sarêng sampun pantog panggupitaning panggalih, wontênipun namung karêrantan, amargi Radèn Mas Sambada wau katrêsnanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun botên wontên pêpindhanipun, saking panggrantêsing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ngantos sagêd kalimput sadaya kawontênan ingkang tumrap dhumatêng sariranipun, pangèsthining panggalih namung dhatêng Radèn Mas Sambada (Garèng), sagêda uwal saking pamêcaning sudarma, mugi kalisa ing sambekala sarta pinarêngna widada raharja salaminipun, sanalika wau Radèn Mas Arya Gôndakusuma anampèni cipta sasmitaning Pangeran, Radèn [Ra...]
[...dèn] Mas Sambada sampun kinodrat têmtu angêmasi, sarta sampun botên sagêd uwal saking dayaning sarana, Radèn Mas Arya Gôndakusuma panggalihipun lajêng sumèlèh).
Nunggil ing dintên wau, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhawuh dhumatêng ingkang garwa, bilih benjing enjing sontên badhe amaringi barkah dhumatêng badhe siswa inggal, ingkang garwa kadhawuhan mundhut mori alus 2 êmblog, sarta kadhawuhan balônja kangge mêmule para lêluhur ingkang sampun sami sumare, tuwin kangge angrasulakên, punapadene kangge anyugata para tamu ingkang sami dipun timbali, sampun ngantos anguciwani, kajawi ingkang sampun kadhawuhakên wau, kadhawuhan mundhut kêntèl 2 badan, ingkang garwa matur, adatipun wilujêngan punika namung cêkap ngrasulakên kemawon, sarta botên mawi kêntèl, dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, benjing enjing punika ingkang badhe kaparingakên paring dalêm wêjangan sampeyan dalêm kaping 4, dados sampun lêrês samukawisipun pancèn beda kalihan adat sabênipun, ingkang garwa inggih namung mituhu kemawon, sarta sampun lajêng kaparingakên dhatêng Mas Ajêng Pujadewata, supados lajêng karigênakên kados adat, Mas Ajêng Pujadewata lajêng mangkat, (Mas Ajêng Pujadewata punika sêliripun Radèn Ngabèi
kadhawuhan nyambut damêl sadaya, ingkang èstri olah-olah, ingkang jalêr kadhawuhan rêrêsik salêbêting dalêm, pandhapa tuwin ing pamêjangan, Ki Jasana ingkang dipun rêmêni manggèn wontên ing pawon, ngrigênakên para pawèstri ingkang sami olah-olah, sadaya ingkang sami dipun olah, pundi ingkang sampun matêng kapurih angicipi dhatêng Ki Jasana rumiyin, manawi Ki Jasana sampun ngalêm eca, inggih sampun eca saèstu, Ki Jasana punika sabên dintênipun pinitados nyêpêng kabêtahan ing Rônggawarsitan, anggènipun nindakakên satiti, saking satitinipun, ngantos sagêd nocogakên sabên uwos samantên bêruk manawi dipun êdang dados sêkul samantên takêr, sadaya ulam ingkang sami dipun olah, sadèrèngipun lumados botên kenging kalong, ananging manawi sampun kalorod lajêng
tiyang èstri botên kenging wicantên saru, langkung malih manawi wontên tiyang jalêr dhatêng pawon lajêng kagêsah kados ayam, sarèhning Ki Jasana punika wontên ing Rônggawarsitan kajèn [ka...]
[...jèn] kèringan, dados parentahipun sami dipun gêga.
Ki Tanujaya angrigênakên pandamêlan wontên ing ngajêngan, rêrêsik salêbêting dalêm, pandhapa tuwin ing pamêjangan, kabêkta saking sampun sêpuh, dados namung kantun parentah kemawon, ananging sayahing badanipun botên beda kalihan ingkang sami tumandang nyambut damêl, kabêkta saking rêsikanipun, pundi ingkang dèrèng dados panujuning manahipun, lajêng dipun tandangi piyambak, utawi dipun kaping kalihi, manawi Ki Tanujaya sampun tumandang nyambut damêl, para abdi kapêdhak ing Rônggawarsitan, sadaya lajêng sami ajrih, ingkang nyuwun badhe anggêntosi ngantos rêbatan, sampun ingkang abdi kapêdhak, botên sami ajrih dhatêng Ki Tanujaya, sanadyan Radèn Ngabèi Rônggawarsita piyambak ugi ajrih saha ering.
Para abdi kapêdhak ingkang sami rêrêsik, satunggal kemawon botên wontên ingkang mangrêtos wigatosing damêl ingkang sajati, pangintênipun namung kagêm jagongan kados adat manawi badhe mêjang, namung Ki Tanujaya piyambak ingkang sampun botên kêkilapan badhe kawontênanipun dintên benjing enjing, ewadene dhatêng wicantên sakalangkung kumêt, botên kabrabèhan.
Sarêng enjingipun malih dados jangkêpipun sadasa dintên dumugi dintên ingkang sampun katamtokakên, ing dalêm saha ing pandhapa [pa...]
[...ndhapa] Rônggawarsitan sampun dipun gêlar-gêlari palênggahan, para sanak sadhèrèk ing Yasadipuran, ing Prawirayudan, ingkang sami tampi sêdhahan tumut amanggihi rawuhipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun sami rawuh, malah ingkang êmbah Radèn Tumênggung Yasadipura kaping: III ugi kaparêng rawuh.
Sarêng wanci jam 9 enjing, Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun rawuh, Radèn Ngabèi Rônggawarsita amapagakên dhatêng palataran, para tamu sanèsipun sami angurmati mandhap dhatêng palataran sadaya, Radèn Mas Arya Gôndakusuma dipun ancarani lênggah ing paringgitan majêng mangidul, dados lênggahipun amêngkêrakên kontên lêrês, para sanak sadhèrèk ing Yasadipuran, ing Prawirayudan, ingkang sami dipun
paringgitan, matur dhumatêng ingkang rama, manawi maendanipunmendanipun (dan di tempat lain). ingkang saking Nusupan kala wingi, sapunika sampun dipudipun. pragad, Radèn Mas Sambada nyuwun lintu, ingkang rama namung mèsêm kemawon, kalihan anguyêl-uyêl sirahipun ingkang putra, Radèn Mas Sambada lajêng dipun timbali Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sirahipun inggih dipun asta, rambutipun ingkang sawêg jumambak, dipun asta kasilak-silakakên manginggil, sarta dipun sagahi badhe dipun paringi maenda kalih, [ka...]
[...lih,] kalihan ing batos angunandika, samantên agêngipun kaelokan ingkang badhe dipun uningani, Radèn Mas Arya Gôndakusuma saglugut botên sagêtsagêd. anggayuh, langkung malih para tamu sanès-sanèsipun, satunggal kemawon botên wontên ingkang sami sumêrêp bilih mangke sakêdhap malih badhe wontên kaelokan ingkang badhe dipun uningani.
Radèn Mas Sambada lajêng wangsul dhatêng pamragatan maenda malih, andumugèkakên anggènipun ningali, botên dangu lajêng katungka lumadosipun wedang, kalihan dipun ladosi dhaharan gêbag, lajêng dipun ladosi srutu manila, sambèning pangandika warni-warni, wontên ingkang ngrêmbag kasusastran, wontên ingkang ngrêmbag sêkar agêng, namung Radèn Mas Arya Gôndakusuma piyambak ing wêgdal wau malah botên kagungan rêmbag punapa-punapa, saking guyêngipun ingkang sami sarasehan, rêmbagipun katingal muyêg, wêdaling pangandika sami sarèh-sarèh, ingkang anggumujêngakên Radèn Ngabèi Awijaya, ingkang rama alit Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kacariyos, botên mangrêtos dhatêng ha pincang, nanging apalanipun sêkar agêng kathah sangêt, salêbêtipun sarasehan wau wontên nak dhèrèk ingkang anjarag, sabên ura-ura wandanipun dipun kirangi utawi dipun langkungi, nanging tansah dipun lêrêsakên dening Radèn Ngabèi Awijaya, ingkang mirêngakên ngantos sami gumujêng, salêbêtipun sami rêrêmbagan, [rêrê...]
[...mbagan,] cêp, kados kangsèn sami sêsarêngan kèndêl, (ginêming rare dipun wastani wontên setan langkung), anyarêngi kèndêlipun ingkang sami sarasehan wau, sadaya sami mirêng kados suwaraning rare kagum, botên dangu lajêng mirêng panjêritipun tiyang sêpuh, lajêng katungka swaraning tiyang èstri, pating jalêrit, prênahing swara wontên sakilèning dalêm, ingkang sami lêlênggahan sadaya lajêng jumênêng gita-gita, amurugi prênahing swara wau, sarêng dumugi ing gadri kilèn, sami uninga manawi ing jamban sampun kêbak tiyang èstri sami nangis pating jalêrit, sadaya lajêng sami tindak dhumatêng ing jamban, astaga: botên nyana bilih Radèn Mas Sambada sampun dipun rarômpa ing tiyang kathah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng dhawuh dhumatêng ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma, ingkang rayi kadhawuhan ambopong dhumatêng ing dalêm, ingkang rayi lajêng kabopong, sarêng Radèn Mas Sambada sampun kabêkta dhumatêng ing dalêm, wontên ing jamban Radèn Ngabèi Rônggawarsita anyabêt-nyabêtakên sap astanipun rambah kaping tiga, lajêng nungka tindak dhumatêng ing dalêm, kalihan anyasmitani Ki Tanujaya supados dhatêng jamban, samêdalipun Ki Tanujaya saking jamban, tanganipun kiwa mêthènthèng anggêgêm kêkah, tanganipun têngên anjotosi, plag, plag, kados wontên ingkang dipun jotosi, sukunipun kiwa têngên kangge andugangi, kringêtipun gumrobyos ngantos daleweran, [dale...]
[...weran,] nanging anjotosi punapa, sarta andugangi punapa, para priyantun ingkang wontên ing ngriku botên wontên ingkang sami uninga, sarêng sampun sawatawis, katungka Radèn Ngabèi Rônggawarsita mêdal saking dalêm,
taksih amêlar mingkus. Para sanak sadhèrèk sami dipun aturi lumêbêt ing dalêm sadaya, Ki Tanujaya inggih tumut lumêbêt, Ki Jasana botên kantun inggih tumut lumêbêt ing dalêm, angèngêtakên para tiyang èstri ingkang taksih sami nangis. Radèn Mas Sambada taksih dèrèng èngêt, kêdhap-kêdhap macicil, sadangunipun taksih kados makatên wau ugi taksih dipun pangku dening ingkang raka kemawon, Radèn Ayu Rônggawarsita anêkêmi sirahipun Radèn Mas Sambada kalihan têtêking panggalih. Radèn Mas Panji Ranakusuma angaturi sasmita dhumatêng ingkang rama, ingkang ibu supados kasingkirakên rumiyin, Radèn Ngabèi Rônggawarsita Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng sami tindak dhumatêng ing gêdhong wetan, ingkang rayi Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng dipun timbali dhumatêng ing gêdhong wetan, sarêng sampun wontên ngarsanipun ingkang raka Radèn Mas Arya Gôndakusuma, panggalihipun katingal sakalangkung kodhêng, dening botên nyana manawi amanggih [amang...]
[...gih] lêlampahan ingkang kados makatên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng aparing pangandika ingkang andadosakên pamarêming panggalihipun ingkang rayi Radèn Ayu Rônggawarsita, labaning putri linangkung sarêng sampun mirêngakên dhawuh pangandikanipun ingkang raka Radèn Mas Arya Gôndakusuma wau, susahing panggalih lajêng ical botên wontên tabêtipun, langkung malih sarêng dipun paringi sêsulang kathah-kathah dening ingkang garwa Radèn Ngabèi Rônggawarsita, panggalihipun saya sakalangkung wêning, lajêng nyuwun lilah badhe wuninga dhumatêng ingkang putra Radèn Mas Sambada, Radèn Ngabèi Rônggawarsita igihinggih. anglilani, Radèn Mas Sambada sampun katilêmakên mujur mangalèr, wêdaling napas ragi sêsêg sawatawis, dangu-dangu lajêng sarèh, sarèhipun wau botên sarèh angantawisi sakeca, nanging sarèhipun angancik jaman kalanggêngan, Radèn Ayu Rônggawarsita sagêd anguningani anggènipun lêlampah ingkang putra murutipun dhatêng kasidan jati, panggalihipun katingal têtêg, malah ingkang nguntapakên inggih ingkang ibu piyambak, para sêpuh saha para sanak sadhèrèk ingkang sami anênggani, sami angalêmbana santosaning panggalihipun Radèn Ayu Rônggawarsita, Radèn Mas Panji Ranakusuma lajêng angaturi uninga ingkang rama dhumatêng ing gêdhong wetan, manawi ingkang rayi sampun botên wontên, dhawuhipun ingkang rama kadhawuhan angrampungi, Radèn Mas Panji Ranakusuma [Rana...]
[...kusuma] lajêng angobètakên panggalihan, botên sawatawis dangu lajêng katungka têdhakipun Gusti Panêmbahan Buminata, Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, prayagung kalih wau sasampunipun amriksani layon, ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng dipun kanthi Gusti Panêmbahan têdhak dhumatêng ing gêdhong wetan, Gusti Panêmbahan, saha Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, sami anglêlipur dhumatêng ingkang sawêg kataman prihatos, tuwin panglipuripun Gusti Panêmbahan dhumatêng ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita, paribasan ngantos anêlasakên pêpindhan.
Layonipun Radèn Mas Sambada lajêng dipun sucèni kados adat, sarampungipun anggèning nucèni lajêng dipun ruktèni kalayan pantês, sarêng Radèn Mas Sambada sampun tilar donya, raosing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma kados supêna, dene anguningani lêlampahan ingkang sakalangkung elok, sariranipun babar pisan botên sagêd andungkap, sarêng sampun makatên panggalihipun lajêng pitados sangêt dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dados pangèsthining panggalih kados ingkang sampun kawursita, badhe kathah kalampahanipun.
Kacariyos, nalika tilaripun Radèn Mas Sambada wau, ingkang sami amaringi saha ingkang anyaosi panjurung kangge
waragad, kathah sangêt, saking kathahipun tumpukanipun arta ngantos angêbaki bangku, sarêng antawis jam: 12 siyang, wontên utusan dalêm sampeyan dalêm amathêdhani waragat kathahipun 300 rupiyah, sanadyan dhatênging yatra ing dintên wau paribasan tanpa petangan, ananging wutahing waragad inggih dipun upamèkakên botên mawi takêran, adêging pawon ngantos kados mantu
kadipatèn, ingkang sami kapatah nyambut damêl wontên ing pawon, satunggal kemawon botên wontên ingkang ginêman, kabêkta anggènipun sami abela sungkawa, malah racak-racakipun sami botên kobêr anyambut damêl, saking botên sagêd anahan wêdaling êluh. Ki Jasana dhatêng ingkang sami olah-olah adatipun kêrêng sangêt, nanging ing wêgdal wau ngantos ical kêrêngipun, samukawis ingkang sami dipun tingali lajêng akamitonggongên.
Sarêng ngajêngakên jam 2 siyang, para tamu ingkang sampun wontên ing Rônggawarsitan, sadaya sami dipun ladosi dhahar, namung ingkang sami lênggah wontên ing gêdhong wetan, satunggal kemawon sami botên wontên ingkang kaparêng dipun ladosi dhahar.
Sarêng sampun wanci jam 4 sontên, ingkang kaparêng nglayat sampun sami rawuh sadaya, layon lajêng kaangkatakên, dipun pêtak wontên ing Sangkrah kemawon, pamêtakipun wontên ing Sangkrah wau saking panyuwunipun Radèn Ayu Rônggawarsita piyambak, amargi manawi wontên kaparêngipun badhe tuwi sagêda cêlak.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalihan, panggalihipun sami katingal antèr, sajak sampun botên wontên tabêting sungkawa, namung pasuryanipun taksih sami katingal gêsêng.
Gusti Panêmbahan Buminata sarêng uninga bilih ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita sampun botên anawung prihatos, panggalihipun bingah sangêt, amila lajêng andangu dhumatêng ingkang putra, kadospundi kawontênanipun, dene Gusti Panêmbahan, babarpisan botên mirêng kabar punapa-punapa, Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng angaturakên punapa kawontênanipun kala wingi ngantos dumugi dintên
bêbadhe malih, anggènipun badhe apuruwita dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagêd, prayogi dipun laksanani mangke dalu kemawon, Gusti Panêmbahan kaparêng dadosa sêksi, aturipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun sagêd, sariranipun sakalangkung bingah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng anyambêti atur, sariranipun inggih sampun sagêd, Radèn Ayu Rônggawarsita panggalihipun bingah sangêt, dene dintên punika ingkang raka sampun kaparêng amijèkakên, saking bingahing panggalihipun, Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng sagêd tindak dhumatêng ing pawon, andhawuhakên damêl pirantos ingkang badhe kagêm mangke dalu, ingkang dipun dhawuhi aturipun sandika, lajêng kasaput ing dalu.
Enggaling cariyos, sarêng sampun wanci jam 12 dalu, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng tindak dhumatêng ing palataran sakilèn dalêm, prêlu angêningakên panggalih (manawi têmbung Arab ambokmanawi dipun wastani salat kajat), sarêng sampun rampung lajêng lumêbêt dhumatêng ing dalêm, Gusti Panêmbahan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, sami dipun aturi tindak dhumatêng ing pamêjangan, kadhèrèkakên Radèn Ngabèi Rônggawarsita, tuwin Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sadaya wau [wa...]
paripurna, padupan lajêng kaundurakên, dipun adhêp dening Ki Tanujaya malih, lajêng wiwit amêjang, dhawuhipun Gusti Panêmbahan kadhawuhan amêjangakên paringipun Gusti Panêmbahan, pusaka dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III, amargi ingkang kaserenan pusaka dalêm kaping III wau ingkang sampun kalampahan amanggih kamulyan,
limrah kados ingkang sampun kalampahan, sasampunipun rampung anggènipun amêjang, wêjangan wau lajêng dipun jèrèng dening Gusti Panêmbahan, ngantos satamatipun, sarêng sampun rampung Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng salaman akalihan Radèn Ngabèi
Rônggawarsita, lajêng ngabêkti dhumatêng Gusti Panêmbahan, dhumatêng Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, sarampunging ngabêkti lajêng wangsul tindak ing dalêm malih, lajêng angêpang kêndhurèn ingkang sampun sami katata wontên ing meja, ingkang angujubakên Gusti Panêmbahan, ingkang andongani Radèn Ngabèi Rônggawarsita piyambak.
Ing wêgdal wau ingkang sami sowan kathah sangêt, sadaya lajêng sami dipun ladosi dhahar. Sarêng sampun bibar dhahar sadaya sami andumugèkakên lêlênggahan, angadhêp Gusti Panêmbahan, ingkang dipun adhêp kalihan ingkang ngadhêp panggalihipun cocog sami karênanipun, punapadene sarêng uninga bilih ing wêgdal wau panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun ical tabêting sungkawa, ingkang lêlênggahan panggalihipun sami bingah, amila lajêng wiwit abawa raos, ingkang murwani Gusti Panêmbahan, anggêlarakên kawontênanipun dat ingkang Maha Suci kados ingkang sampun kawêjangakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma punika wau, awit saking sagêdipun Gusti Panêmbahan, ingkang mirêngakên rumaos sami kapranan sadaya, wasana anambahi jênakipun ingkang sami lêlênggahan, sami botên wontên ingkang angraosakên sayah, mila bibaranipun ngantos wanci enjing.
Sarêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun têtêp manjing siswa,
rêsêp rumakêtipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita prasasat sampun botên mawi pêpindhan, anggènipun anganggêb sudara saya tandhês lair batos malah kenging kaupamèkakên panggalih kalih dados satunggal utawi roroning atunggal, samantên ugi Radèn NgebaiNgabèi. Rônggawarsita, katrêsnanipun dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma ngantos angungkuli katrêsnanipun dhumatêng garwa putra, patraping tata krami sakalangkung anaraga,anoraga. botên beda kalihan dhumatêng para putra dalêm.
Amangsuli cariyos, satilaripun dunya Radèn Mas Sambada, sanadyan Radèn Ayu Rônggawarsita botên wontên tabêtipun anawung sungkawa, ananging saya dangu sariranipun katingal kêra, môngka ing wêgdal wau anyarêngi kagungan putra sêsêpan ingkang antawisipun sawêg yuswa sataun, wujuding putra ugi lajêng tumut kêra, saking kêraning putra wau, ngantos kathah ingkang mastani katoran toya sêsêpan, sabên Radèn Mas Arya Gôndakusuma pinarak dhumatêng ing Rônggawarsitan, sampun têmtu ambêbolèhi dhumatêng ingkang rayi Radèn Ayu Rônggawarsita, sagêda ambirat
Gusti Panêmbahan sampun botên kêkirangan anggènipun ambêbingah panggalihipun ingkang putra, ewadene sadaya panglipur tuwin kabingahan wau tumrap panggalihipun [panggalihipu...]
[...n] ingkang putra malah adamêl sulêg.
Awit saking sih katrêsnanipun Gusti Panêmbahan dhumatêng ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita, sungkawaning panggalihipun ingkang putra wau dipun raosakên sangêt, sarta kalêbêtakên ing panggalih, wasana ngantos anjalari gêrahkipungêrahipun. Gusti Panêmbahan, sanadyan gêrahipun wau botên patosa awrat, sarèhning kagêm bôngsa luhur ingkang sampun yuswa, dados namung kagêm sarean kemawon, para gusti, saha para bandara, tuwin para putra wayah kaponakan, rintên dalu kathah ingkang sami sowan tuwi, anggènipun amanggihi inggih namung wontên ing pasarean, dene wiwit gêrahipun Gusti Panêmbahan wau, ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita sakalihan ingkang garwa, lajêng anjrak tugur wontên ing Buminatan, sarèhning Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun botên kêkilapan dhatêng gêrahipun Gusti Panêmbahan, amila sasêlaning pandamêlan ing ngarsa dalêm, sampun têmtu angisik-isik sampeyanipun Gusti Panêmbahan kemawon, manawi sampun botên kaadhêp ing putra wayah, Gusti Panêmbahan lajêng ngandikan kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang dipun pangandikakên babagan wigatos ingkang botên kenging kamirêngakên ing sanèsipun.
Salêbêtipun Gusti Panêmbahan gêrah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalangkung sungkawaning panggalihipun, mênggah sungkawaning panggalih [pang...]
[...galih] wau awarni-warni, saupami dipun petanga ngantos angicalakên pêpetangan, ananging wahananipun badhe amanggih kanugrahan, amargi sarêng badhe seda kirang tigang dintên, sadaya ngèlmu kagunganipun Gusti Panêmbahan, ingkang dèrèng kaparingakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng kaparingakên sadaya.
Nalika malêm dintên sedanipun Gusti Panêmbahan, sarèhning ing wêgdal wau para gusti kakung putri, ingkang sami sowan Gusti Panêmbahan sawatawis radi kathah, konduripun ngantos bangun enjing, dados ing wêgdal wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung wontên ing pandhapa kemawon, among tamu para prayagung wadana kaliwon ingkang sami sowan tugur, sarêng wanci jam 5 enjing, sadaya lajêng sami ngaso, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ugi ngaso dhumatêng ing têngganipun, ing wêgdal wau anyarêngi ingkang garwa sawêg mundur kemawon saking dalêm, ugi parlu badhe ngaso. Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng pamitan dhumatêng ingkang garwa, enjing punika badhe tindak dhumatêng ing Baki Pandheyan angêmpiangêmping. paos, kangge jagi-jagi ambokmanawi wontên wigatos ingkang botên kenging dipun selaki, sarta punika mangke sadèrèngipun kondur, bokmanawi dipun timbali Gusti Panêmbahan, ingkang garwa kadhawuhan ngunjuk, manawi sawêg amrêlokakên dhatêng ing Baki Pandheyan sakêdhap.
Ingkang garwa sasampuning kawêling-wêling lajêng mangkat, ingkang andhèrèkakên namung abdi wulu cumbu tiyang kalih, 1. Pun Tanurêsa, 2. Pun Rêsatanu, sami anakipun Ki Tanujaya. Dumugi ing Baki Pandheyan sampun kapanggih kalihan Tuwan Agêng kabudidayan, pangêmpingipun paos sagêd angsal, sapanêdhanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung dipun pituruti kemawon, limrahipun priyantun ngêmping paos makatên kathah-kathahipun namung paos sataun, ananging manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakêdhik-kêdhikipun paos tigang taun, têrkadhang ngantos gangsal taun, sarêng yatra sampun dipun pasrahakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng kondur, sarêng tindakipun dumugi sacêlakipun ing dhusun Munyung, amriksani jam sawêg kèndêl jam 8 enjing, Radèn Ngabèi Rônggawarsita amanggih lêlampahan ingkang elok, inggih punika kapapag Gusti Panêmbahan Buminata, tindak saking wetan mangilèn, ingkang andhèrèkakên namung abdi jalêr kalih iji, 1. Ngabèi Sarwa Harja, 2. Ngabèi Wangsa Harja, dene abdi kêkalih ingkang andhèrèkakên wau sampun sami tilar donya, anggènipun tilar dunya malah dèrèng têlas wilujênganipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng munjuk, Gusti Panêmbahan badhe têdhak pundi, dhawuhimundhawuhipun. dhumatêng ing Baki Pandheyan, parlu badhe angêmping paos: 500 rupiyah, ing môngka pangêmpingipun paos [pao...]
[...s] Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau ugi angsal: 500 rupiyah, wasana Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng wangsul badhe andhèrèkakên, dhawuhipun Gusti Panêmbahan, sapunika botên susah kadhèrèkakên, namung benjing enjing kemawon kadhawuhan andhèrèk, malah lajêng dipun dhawuhi, punika mangke sampun ngantos mompar-mampir, amargi ing dalêm kathah pandamêlan, unjukipun sêndika, munjuk makatên wau kalihan ngawasakên Gusti Panêmbahan, ingkang sawêg tindak mangilèn, sarêng tindakipun antawis wontên sapêmbalang, Gusti Panêmbahan dalah ingkang andhèrèk, lajêng sami botên
Panêmbahan gêrahipun sampun sênggang, sarta sampun sagêd têdhakan, wiraosanipun tiyang kalih wau pancèn dipun sêngaja kamirêng-mirêngakên bêndaranipun, supados dipun salanggati, ananging wiraosanipun tiyang kalih wau namung dipun kèndêlakên kemawon, malah tindakipun lajêng kados dipun sêngkakakên, daya-daya sagêda tumuntên dumugi ing Buminatan, sarêng tindakipun dumugi ing alun-alun kidul, kapapak kalihan Ki Tanujaya, sarêng sampun cêlak Ki Tanujaya lajêng matur, kautus ingkang rayi Radèn Ayu Rônggawarsita, kadhawuhan jujul dhatêng ing Baki Pandheyan, amargi punika wau
dhatêng bapakipun, bilih kala wau wanci jam: 8 enjing, kapêthuk Gusti Panêmbahan wontên ing mêrgi dhusun Munyung, malah bêndaranipun badhe wangsul andhèrèkakên, nanging Gusti Panêmbahan botên kaparêng, têka jêbul sapunika seda, Ki Tanujaya namung mèsêm kalihan amangsuli: botên anèh.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun dumugi ing Buminatan, panggalihipun sakalangkung gêtun,
luhur, saha para bandara, sampun kathah sangêt ingkang sami rawuh, abdi dalêm wadana kaliwon, panèwu mantri lurah bêkêl jajar kadipatèn, tumplak blak sampun sami sowan dhumatêng ing Buminatan sadaya, botên sawatawis dangu lajêng dipun sirami, ingkang
ingkang angangsu para abdi dalêm panèwu mantri kadipatèn, sarêng anggènipun anyirami sampun rêsik, Kangjêng Mas Pangulu Tapsir Anom lajêng anucèni sariranipun Gusti Panêmbahan, sarêng sampun rampung layon kausung para kêtib dhumatêng ing dalêm, saha lajêng dipun dandosi kados adat layonipun [layonipu...]
[...n] bôngsa luhur, sarampungipun nyirami ingkang sami ngalab barkah mêndhêt toyaning pasiraman kathah sangêt, sami dipun ombe saha kangge pupuk sirah, tuwin sami dipun bêta mantuk.
Nunggil wanci wau abdi dalêm niti ingkang nindakakên wêdaling waragad sampun sami dhatêng panyambutipun damêl katingal acekat-cèkêt, angantawisiangatawisi. saking kulinanipun anindakakên makatên, para abdi dalêm ingkang sami anyadhong waragad, kangge kaprêluanipun bab sedan, saking kathahipun ngantos ngumandhang gumarênggêng, candranipun kados pangrêsulaning tiyang ingkang sawêg kataman prihatos, swaraning yatra ingkang sami dipun thinthingi, saking kathahipun ngantos pating karêncing tanpa kèndêl, candranipun kados tangising pawèstri ingkang kapêgatan katrêsnan, punggawa kanitèn ingkang sami anyuwèki mori, swaranipun kados ambêlèr manah.
Layonipun Gusti Panêmbahan karêrêmakên wontên ing dalêm sadalu, manggèn wontên satêngahing dalêm, dipun tahlilakên abdi dalêm ngulama ngantos
kadipatèn anom sadaya, sami kadhawuhan andhèrèkakên dumugi ing Imogiri, abdi dalêm panèwu mantri lurah bêkêl jajar, saha abdi dalêm riya panjiranan gindês sakarèrèhanipun, ingkang sapalih kadhawuhan andhèrèkakên [a...]
[...ndhèrèkakên] dhumatêng ing Imogiri, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ugi andhèrèk.
Kacariyos, nalika bidhalipun layon, sampeyan dalêm inggih miyos, ingkang sami nglayat saha ingkang andhèrèkakên kathah sangêt, para luhur Jawi Walandi, sadaya pêpak, tuwan obrus sapangandhap, dumugi para mayor kapitan, litnan, ing loji agêng, dalah saradhadhunipun, sadaya sami andhèrèkakên, mangagemangangge. pameran.
Rahmatipun Gusti Panêmbahan adamêl eramipun ingkang sami sumêrêp, utawi ingkang sami andhèrèkakên, soroting diwangkara ingkang amadhangi jagad, bêntèripun namung dhawah wontên sakiwatêngêning margi agêng kemawon, sarêng lampahing layon dumugi ing margi agêng Kartasura mangidul, lajêng jawah dêrês kados pinusus, ananging jawah wau ugi namung wontên sakiwatêngênipun margi agêng kemawon, dados ingkang sami andhèrèkakên botên wontên ingkang kajawahan, wontên ing Dlanggu dumugi ing Kitha Agêng, botên kacariyosakên, enggaling cariyos sarêng lampahing layon dumugi ing lèpèn Opak, kala samantên amarêngi bêna agêng, dados layon dalah para pandhèrèkipun sadaya, katêksa sami kèndêl wontên sapinggiring lèpèn, sarêng makatên Radèn Tumênggung Yasadipura, amurugi ingkang wayah Radèn Ngabèi Rônggawarsita, [Rônggawarsi...]
[...ta,] ing wêgdal wau sawêg lênggah wontên satêngêning layon, ingkang wayah kadhawuhan amêsu panggalih, supados layonipun Gusti Panêmbahan sampun ngantos kadangon kakèndêlakên wontên sapinggiring lèpèn, amila Radèn Ngabèi Rônggawarsita sarêng anampèni dhawuhipun ingkang êmbah lajêng tindak dhatêng sapinggiring lèpèn, wontên ing ngriku angêningakên cipta, kalihan sêdhakêp suku tunggal anutupi babahan nawahawa. sanga, nyuwun dhumatêng ingkang Amurbèng Jagad, mugi aparinga pitulung ingkang dados pangèsthining panggalih, layonipun Gusti Panêmbahan saha ingkang sami andhèrèkakên, sagêda samasami. lumampah ing lèpèn Opak, sampun wontên sangsayanipun, saking sangêting pamêsu, lajêng wontên kaelokan malih ingkang dipun uningani dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita, salêbêting sêmadi uninga Gusti Panêmbahan Buminata, jumênêng wontên sanginggiling toya, sarêng sampun luwar saking sêmadi, sanalika toyaning lèpèn ingkang amulak-mulak, lajêng asat ngantos katingal wêdhinipun, awit saking bingahipun ingkang sami andhèrèkakên layon, ngantos kasupèn bilih ing wêgdal
layonipun Gusti Panêmbahan lajêng kabidhalakên, sarêng layon dalah ingkang andhèrèkakên sampun [sa...]
[...mpun] amêngkêrakên ing lèpèn Opak, lèpèn wau lajêng bêna malih, malah agênging toya ingkang sawêg dhatêng punika, ngantos adamêl mirisipun ingkang sami anyumêrêpi, sarêng layon sampun dumugi pasareyan dalêm ing Imogiri, sasampuning karêrêmakên sawatawis dangunipun, lajêng kasarèkakên, sarampungipun anggèning nyarèkakên, ugi wontên kaelokanipun malih, nalika ingkang sami andhèrèkakên badhe bidhal ngaso dhumatêng ing kabupatèn, sadèrèngipun bidhal, sadaya sami mirêng swara gumalêgêr, kados swaraing kalantaka, ngantos salêbêting pasareyan karaos orêg, ingkang mirêngakên swara wau sadaya ngantos sami kamidolopên, sakèndêling swara wau, salêbêting pasareyan gandanipun sakalangkung arum, saking arumipun ngantos angawonakên gandaning lisah jêbat kasturi, mênggah kawontênanipun kaelokan wau, ingkang andhèrèkakên layon sadaya sami ngungun, pangungun wau botên namung wêgdal wontên pasareyan kemawon, ananging ngantos pintên-pintên wulan taksih dados wiraosanipun para priyantun kathah (punika labaning prayagung luhur ingkang ambêg utami), wasana ingkang sami andhèrèkakên lajêng bidhal dhumatêng ing Kabupatèn Imogiri, dumugi ing kabupatèn dipun sugata kados adat, sarêng enjingipun lajêng wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta.
Sasedanipun Gusti Panêmbahan, Radèn Ayu Rônggawarsita rumaos sampun botên wontên ingkang dipun adèn-adèni, panggalihipun sakalangkung kajog, kajoging panggalihipun anuwuhakên kêraning sariranipun, dangu-dangu lajêng gêrah cêkoh, manawi sontên sariranipun mawi sumêng, sabên tigang dalu utawi sakawan dalu sapisan, Radèn Mas Arya Gôndakusuma tuwi dhumatêng ing Rônggawarsitan, konduripun ngantos jam: 2, têrkadhang ngantos jam: 4 enjing, sontên-sontênipun jam: 12
agêng, sêkar macapat, sapanunggilanipun, sanadyan sampun mawi pasambèn angudi kagunan, nanging sabên-sabên panggalihipun tansah kèngêtan pamêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhumatêng sariranipun, bab satunggal, bab kalih, bab tiga, kados ingkang sampun kaaturakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ingkang satunggal sampun kalampahan, inggih punika sedanipun Radèn Mas Sambada, ingkang kalih, dèrèng kalampahan, nanging sampun wontên antawisipun, inggih punika tumrap Radèn Ayu Rônggawarsita, namung ingkang kaping tiga, ingkang tumrap dhumatêng sariranipun piyambak, kawontênanipun kalihan tètèsing pamêca dèrèng wontên antawisipun mèmpêr, manawi Radèn Mas Arya Gôndakusuma angraosakên [angraosa...]
[...kên] bab punika, panggalihipun lajêng judhêg, pangudaraos ingkang makatên wau sanadyan namung wontên salêbêting panggalih,
kawontênanipun kodrat wiradat, pangandikanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika sampun dipun kaparêngakên ingkang Maha Kuwasa sumêrêp dhatêng kodrating manungsa, ananging sariranipun botên sagêd adamêl kodrat, sampun ingkang damêl, anginggokakên kemawon botên sagêd, dados sadaya ingkang sampun dipun kodrat dening ingkang damêl gêsang, punika sampun têtêp, botên sagêd ewah saking pandamêling manungsa, utawi botên kenging dipun wiradati, sarêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma amirêngakên aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, panggalihipun lajêng sumèlèh, sarta sakalangkung panuwunipun.
Sarêng sampun dumugi sadasa wulan, gêrahipun Radèn Ayu Rônggawarsita saya rêkaos, sakathahing usada sampun botên amigunani, para prayagung sêpuh sampun dipun aturi rawuh sadaya, sarêng andungkap badhe seda namung kantun mênitan kemawon, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dipun aturi nyêlak, sarêng sampun nyêlak, Radèn Ayu Rônggawarsita matur, nyuwun pamit badhe angrumiyini, sarta angaturi wilujêng, mugi Gusti Allah [A...]
[...llah] aparing rahmat dhumatêng ingkang garwa tuwin para putranipun sadaya, satêlasing aturipun Radèn Ayu Rônggawarsita wau sarêng kalihan pêcating atma, lês, lap, kados pêsating jêmparing, ingkang anênggani ngantos sami kamitonggongên utawi kamidolopên.
Sedanipun Radèn Ayu Rônggawarsita dintên wulan tanggal taunipun têtêp kados pamêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang sampun kaaturakên wuninga dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, amarêngi malêm Salasa Wage tanggal kaping 23 wulan Sura taun Wawu 1777, wanci jam 8 sontên, dumugi yuswa: 47 taun, ing wêgdal wau ing
sarta botên wontên ingkang sami nyana, amila sanadyan sedanipun wau wanci dalu, ewadene ingkang sami nglayat sampun atusan, bôngsa punapa kemawon wontên, para gusti, para luhur, para bandara, para priyantun, sarta para tuwan-tuwan tuwin para bôngsa Arab, bôngsa Cina, ingkang sami nyumbang anggili botên wontên pêdhotipun, anggènipun maringi saha nyaosi pasumbang kados jor-joran, wêgdal dalu kemawon tampining yatra pasumbang sampun angsal ewon, samantên wau kajawi ingkang warni, uwos, klapa, lisah, gêndhis [gêndhi...]
[...s] tèh, mênyan, ratus, mori sasaminipun, wontên bôngsa Cina ingkang nyumbang lilin ingkang agêngipun salêngên-lêngên, kathahipun satus, sadaya wau lajêng dipun sumêdi sadaya dening ingkang nyumbang, mila padhangipun ngantos kados siyang, nunggil dalu wau layon sampun dipun sirami, sarta sampun dipun dandosi kados adad, wiwit dalu dumugi siyang, ingkang sami nglayat botên wontên pêdhotipun, paribasan kesah dhatêng, sarêng dintênipun Rêbo tanggal 24 kasarèkakên dhumatêng ing dhusun Palar, kadhèrèkakên para lêluhuripun saking pancêr putri, nalika bidhaling layon, ingkang sami nglayat kathah sangêt, para luhur Jawi Walandi pêpak, para priyantun panèwu mantri tuwin para mitra-mitra, kathahipun ngantos ewon, ingkang among tamu
kadipatèn, tuwin para panèwu mantri kabupatèn, Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung mêmpên wontên ing pasênêtan, saking sawêg, putêg mêtêg kataman prihatin, taman tumon pêpadhanging pandam, pindha pêdhut pangidhêpe ...
Sarêng ingkang sami rawuh nglayat sampun pêpak, saha kakintên sampun atus, ingkang êmbah Radèn Tumênggung Yasadipura, lumêbêt ing dalêm, manggihi ingkang wayah Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang êmbah maringi wuninga, ingkang layat sampun [sampu...]
[...n] kathah sangêt, sarèhning para luhur sampun kathah ingkang sami rawuh, amila layonipun ingkang wayah Radèn Ayu Rônggawarsita, badhe kaangkatakên sapunika, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung ngaturi sasmita astanipun kaacungakên mangajêng, saha kalihan andhêku, atur makatên wau anawung raos sampun anyumanggakakên, layon lajêng kawêdalakên dening para sanak sadhèrèk, sarêng sampun mêdal saking dalêm, swaraning tangis ngantos gumêrah, ingkang dados bayangan inggih kathah.
Sapêngkêripun layon, ing Rônggawarsitan kaupamèkakên sêsupe coplok sêsotyanipun, sanalika katingal samun botên wontên mathinipun, sanadyan ingkang botên tumut andhèrèkakên inggih taksih kathah, ewadene inggih mêksa katingal samun.
Inggaling cariyos, layonipun Radèn Ayu Rônggawarsita sampun dumugi ing dhusun Palar, angèstokakên dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kadhawuhan nyarèkakên wontên sajawining pagêr banon capurining pasareyanipun Radèn Tumênggung Wôngsabaya, manggèn sawetaning waringin cakêt, sakilènipun ingkang rayi ing têmbe badhe kagêm sariranipun.
Nalika layon dèrèng kaangkatakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita matah ingkang rayi nak-sanak, nama Radèn Jayalaga, [Ja...]
[...yalaga,] putra têtilaranipun ingkang rama alit Mas Ngabèi Awijaya, kautus andhawuhakên dhumatêng ingkang rama alit nama Kyai Kartarêja ing dhusun Palar, kalêrês sadhèrèkipun jalêr Mas Ajêng Rônggawarsita kaping II, Kyai Kartarêja wau dados pradikan juru kunci ing pasareyan Palar, lênggahipun siti dhusun ing Palar sawêwêngkonipun cacah 5 jung, mawi pasumping angladosi dhahar dalêm gêmblong lèmpèng, ladosan wau ugi lêstantun dumugi sapunika, sasampuning nampèni dhawuh piwêlingipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, salêbêting panggalih angudaraos, sapisan, têka botên kasarèkakên dhumatêng ing Pêngging Ngaliyan, andhèrèk ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, amargi punika pasareyanipun para lêluhur pancêr saking kakung, manawi pasareyan ing Palar punika lêluhur saking pancêr putri (Sudiradirjan), kaping kalih, piwêlingipun ingkang putra ingkang dipun tampèni, Radèn Ayu Rônggawarsita kadhawuhan amrênahakên wontên sawetanipun uwit waringin cakêt, sarta mawi andhawuhakên sakilènipun ingkang rayi benjing badhe kagêm pasareyanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, manawi namung guru uwit waringin mawon, saêlèripun wit waringin taksih bawera sangêt, punapadene sawanganipun inggih prayogi, wangsul manawi manggèn wontên sawetaning uwit waringin,
dados manawi makatên, ing benjing Radèn Ngabèi Rônggawarsita badhe manggèn wontên sakilènipun uwit waringin, malah panampinipun ingkang rama alit Kyai Kartarêja, lajêng lêbêt, punapa anggènipun makatên wau saking botên rêmênipun jèjèr kalihan ingkang garwa, kaparêngipun jèjèr taksih dipun êlêt-êlêti uwit waringin, pangudaraos makatên wau sampun karêmbag kalihan para sanak sadhèrèk kathah, kalêbêt Radèn Panji Jayalaga piyambak, putusaning rêmbag, sarèhning bab punika sampun dados kaparêngipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amila inggih namung kalêstantunakên kemawon.
ewadene sarêng seda raosing panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kados rinujit punapadene sedanipun Radèn Ayu Rônggawarsita wau mawi anilar putra ingkang taksih timur sangêt, nama Radèn Mas Sutama, (Radèn Mas Sutama wau sarêng diwasa lajêng dados abdi dalêm mantri kadipatèn anom, kapatêdhan nama Radèn Ngabèi Sôntadikara), amila saya anambahi karêrantan saha karaos-raos ing panggalih, sarêng layonipun ingkang garwa sampun kaangkatakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng angarang sêrat [sêra...]
[...t] rêrêpèn kangge panglipuring panggalih, sêkaripun kinanthi, kathahipun 30 pada, blêjat-blêjat sêrat rêrêpèn wau purwakanipun kados ing ngandhap punika, nanging kuciwa dene juru pangimpun namung apal 4
prasasat botên wontên ingkang parlu kapacak wontên ing sêrat babad, sarêng wulan Sapar tanggal sêpuh, dados wontên salêbêtipun ing taun Jimakir 1778, Radèn Mas Arya [Ar...]
[...ya] Gôndakusuma, utusan dhumatêng ing Rônggawarsitan, aparing uninga, ingkang garwa Radèn Ayu Gôndakusuma seda, jalaran anggènipun mêntas kagungan putra, Radèn Ngabèi Rônggawarsita panggalihipun sakalangkung kagèt, sarta sangêt pangungunipun, dene botên kanyanan bilih siswanipun gêgambèn amanggih sungkawa dahat, amila sanalika lajêng sowan dhumatêng ing Gôndakusuman, konduripun ngantos wanci dalu, enjingipun lajêng wangsul dhatêng Gôndakusuman malih, parlu anguntapakên bidhaling layon, konduripun ngantos jam 2 siyang, sakonduripun saking nglayat, panggalihipun sakalangkung anggarantês, sarta sakalangkung gêgêtun, dene nalika
uninga, sampun tamtu sabên dalu sowan dhumatêng ing Gôndakusuman, ing môngka nalika gêrahipun ingkang garwa Radèn Ayu Rônggawarsita, Radèn Mas Arya Gôndakusuma kêrêp sangêt tindak dhumatêng Rônggawarsitan, wasana lajêng mupus ing pêpasthèn.
Amarêngi tanggal sapisan wulan Mulud taun Jimakir 1778, wanci jam 8 sontên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan tuwi Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ingkang sawêg salêbêtipun sapêkên punika mêntas kasedan garwanipun, sadumuginipun ing Gôndakusuman, ing wêgdal wau Radèn Mas Arya Gôndakusuma [Gô...]
[...ndakusuma] sawêg lênggah rêsban wontên ing paringgitan, para putra saha para abdi sami botên katingal ngadhêp, warnining pasuryan taksih katingal labêting anawung sungkawa, sarêng uninga bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan tuwi, panggalihipun lajêng katingal lêjar, sarta sakalangkung bingah, amila lajêng dipun papagakên tuwin dipun kanthi kalêbêtakên ing dalêm, sarêng sampun sami
panggalihipun, dene ingkang rayi Radèn Ngabèi Rônggawarsita amrêlokakên tuwi sariranipun, amila Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun sagêd anêmtokakên bilih panggalihipun badhe sagêd lêjar dening dhatênging mausandilata, ingkang dados usadaning sadaya sêsakit.
Wangsulanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita cêkak aos, anggèning sowan punika botên namung dados panuksmaning mausandilata kemawon, ananging malah dados sajatining Sang Hyang Kanekaputra, ingkang sawêg amundhi dhawuhipun Sang Hyang Girinata, ambêkta kanugrahan ingkang badhe kaparingkên dhumatêng kêkasihing dewa ingkang sawêg anandhang sungkawa dahat, wangsulan kados makatên wau sangêt andadosakên kaprananing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sanadyan ing wêgdal wau taksih sakalangkung anahên prihatos, ewadene [ewa...]
[...dene] sarêng mirêng aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kados makatên wau, anggènipun gumujêng botên kenging dipun ampêt, wasana lajêng sinamun ing samudana sinambi nyuwun kabar, kala angkating layonipun ingkang garwa, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anggènipun anguntapakên dumugi ing pundi, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, namung dumugi ing Jurug, pancènipun kagungan sêdya badhe andhèrèkakên dumugi ing rêdi Ngadêg, wasana anggènipun nyambut kapalipun Tuwan Pèdrik Wintêr dipun wangsuli badhe kangge rakitan bèndi, ugi andhèrèkakên layonipun Radèn Ayu Gôndakusuma dhumatêng ing Jurug, dados panggalihipun taksih cuwa sangêt, nalika lampahing layon dumugi sawetaning bênawi, sariranipun lajêng wangsul, kalêrêsan sagêd kapanggih
saking randhating lampahipun layon, dados konduripun saking Jurug sampun kèndêl jam 12, dumugi ing Rônggawarsitan sampun jam 1 siyang, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anglairakên agênging panggalihipun, dene para gusti, para luhur, para tuwan-tuwan, ingkang sami nglayat kathah sangêt, malah para bêndara pangeran katingal sami nglayat sadaya, mênggah ingkang makatên wau, kajawi rahmatipun ingkang seda, inggih mawi ngungak ingkang kasedan, Radèn Ngabèi [Ngabè...]
[...i] Rônggawarsita lajêng nyuwun sêsêrêpan, Radèn Ayu Gôndakusuma wau dumugi sedanipun yuswa pintên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma amangsuli, sawêg yuswa 34 taun, langkung 11 wulan 20 dintên, dados têtêping yuswa 35 taun namung kirang 10 dintên, Radèn Ngabèi
yuswanipun taksih ênèm sangêt, mila sariranipun ugi anawung sungkawa bela prihatos, sanadyan susahing panggalihipun sampun tanpa pêpindhan, saèstunipun inggih dèrèng sagêd sami kalihan susahing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, anamung sarèhning ing dunya punika botên wontên barang ingkang ganjil, têgêsipun, sabên mêntas susah inggih mêsthi amanggih bingah, sabên mêntas kacuwan, sampun mêsthi amanggih kasênêngan, dados anggènipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma nampèni cobining Pangeran kadhawuhan anglampahi sungkawa, saha kadhawuhan anglampahi cuwa, punika sampun têmtu bilih badhe anampèni lêlintu ing kabingahan tuwin kasênêngan, sasampuning têlas aturipun ingkang kados makatên wau, lajêng angungalakên jajanipun, anganglungakên mustakanipun, kalihan matur malih makatên, sajatosipun ing wêgdal punika sariranipun angêmban dhawuhipun ingkang Maha
Kuwasa, kalilan andhawuhakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, bilih wahyaning kanugrahan ingkang dados tataraning kamulyan sapunika sampun tumiyung, ambokmanawi salêbêtipun taun Jimakir punika kemawon sampun dhumawah, mênggah dhumawahing wahyu wau namung kagêm tataran kanugrahaning Pangeran ingkang kaparingakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sawêg kagêm cithakaning kamulyan ing dunya dumugi ing akir, ngantos tumêrah para turasipun sadaya, dene kamulyan kados ingkang sampun kaaturakên kala samantên, têtêping pêpasthèn botên sagêd ewah.
Awit saking eloking aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau, raosing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, kados wontên salêbêting alam supênan, wasana lajêng karêrantan, kèngêtan katrêsnaning garwa ingkang sampun kondur dhumatêng ing kasidan jati, têka botên amêningi badhe dhumawahipun tataraning kanugrahan, kados ingkang dipun aturakên dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika wau.
Sarêng sampun antawisipun jam: 12 dalu, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng nyuwun pamit badhe ngaso, Radèn
tindak ngantos dumugi ing dalêm, Radèn Mas Arya Gôndakusuma anguntapakên dumugi [dumu...]
[...gi] taritising paringgitan.
Sapêngkêripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Radèn Mas Arya Gôndakusuma andumugèkakên anggènipun lênggah rêsban wontên ing paringgitan, salêbêtipun lênggah namung anggagas kawontênaning sariranipun, awit saking kabêkta sayah ariping tingalipun, tuwin sungkawaning panggalih lês, lajêng sare, anggèning sare wau namung sèndhèn wontên ing rêsban kemawon, sarèhning sampun sawatawis dintên anggènipun kirang sare, dados sawanganipun katingal sakeca, kacariyos, salêbêtipun sare Radèn Mas Arya Gôndakusuma supêna dipun têdhaki swargi ingkang rama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Radèn Mas Arya Gôndakusuma dipun paringi songsong tigan satugêl, dhawuhipun, songsong punika tataraning dhumawahipun ing kanugrahan ingkang sampun kapacangakên dhumatêng ingkang putra, sarêng sampun dipun tampèni, lajêng kaparingakên abdi kêkasihipun nama pun Karana, kadhawuhan andèkèkakên wontên ing rêngkan, sawêg dumugi samantên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng wungu, sawungunipun sare salêbêting panggalih amuji sokur ing Allah, dene cocog kalihan pamêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarèhning ing wêkdal wau sampun kèndêl jam 3, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng mlampah-mlampah, konduripun ngantos jam 6 enjing.
Antawis lêt tigang dintên saking anggènipun supêna Radèn Mas Arya Gôndakusuma, kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, dados wontên tanggal kaping 3 wulan Mulud, Radèn Mas Arya Gôndakusuma, kagungan karsa badhe têdhak dhumatêng ing Rônggawarsitan, ananging raosing panggalih tansah rangu-rangu, amargi wiwit sasedanipun ingkang garwa Radèn Ayu Gôndakusuma, dumugi sapunika, sabên dintên para bandara taksih kathah ingkang sami tuwi, ananging manawi anggalih parlunipun ingkang badhe dipun pangandikakakên, kêrsanipun wau kados botên kenging dipun êndhakakên, amila lajêng animbali dhumatêng pun Karana, sarêng sampun sowan lajêng dipun dhawuhi, bilih panjênênganipun badhe têdhak dhumatêng ing Rônggawarsitan, pun Karana kadhawuhan andhèrèk, aturipun sêndika, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng dandos, dèrèng rampung anggènipun dandos, jêdhul, pun Karana mlêbêt dhumatêng ing padandosan, angaturi uninga bilih ingkang rayi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan, ananging punika wau mawi mêling dhumatêng pun Karana, punika mangke botên sagêd dangu, amargi sariranipun sayah sangêt, mêntas tindak saking Malangjiwan tuwin saking Kapanasan, Radèn Mas Arya Gôndakusuma panggalihipun sakalangkung bingah, amila lajêng mêdal amapagakên dhumatêng ing paringgitan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng dipun kanthi kalêbêtakên [kalêbê...]
[...takên] ing dalêm, sasampunipun sami lênggah, sarta sampun kaparingan pambagyarja, Radèn Mas Arya Gôndakusuma anglairakên karêntêging panggalih anggènipun badhe pinarak dhumatêng ing Rônggawarsitan, parlu badhe angêndikakakên anggènipun supêna kala malêm tanggal sapisan kapêngkêr punika, kawontênanipun lajêng dipun pangandikakakên sadaya, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalangkung bingah, aturipun, supênanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma punika sae sangêt, wahananipun badhe sagêd têtêp kados ingkang dipun dhawuhakên ingkang rama swargi
Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun ngantos kêmba dhatêng prihatosing panggalih, wangsulanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma sakalangkung nuwun, badhe dipun laksanani. Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng angêndikakakên parlunipun anggènipun mêntas saking Malangjiwan, tuwin dhatêng Kapanasan, parlunipun mêntas angêpyakakên dêmang (bêkêl pangajêng) nanging sarêng dumugi Malangjiwan, ingkang badhe kakêpyakakên dados dêmang wau sawêg sakit panas, sarèhning bêtahipun namung badhe angêpyakakên dêmang, dados sanadyan ingkang badhe kakêpyakakên wau sawêg pinuju sakit, inggih mêksa kakêpyakakên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng anggarap
gumujêng kalihan matur, lakar ingkang kabujêng inggih namung bakuning parlu punika.
Sarèhning sampun dumugi anggènipun sami angêndikan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng nyuwun pamit badhe ngaso, Radèn Mas Arya Gôndakusuma inggih sampun amarêngakên, sarêng sampun sami jumênêng, Radèn Mas Arya Gôndakusuma ngêndika dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampun ngantos kêmba anggènipun angrencang-ngrencangi dhumatêng sariranipun, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nuwun sêndika, insaallah dipun pêpuji sagêdipun kalampahan, tuwin sampun ngantos amanggih alangan ingkang parlu, sariranipun sagah ngadhêp ngabyantaranipun ingkang Maha Kuwasa.
Kacariyos sasedanipun Radèn Ayu Rônggawarsita, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dèrèng kaparêng krama malih manawi botên angsal têtimbangan putri ingkang panggalihipun ragi mèmpêr kados ingkang garwa rumiyin, dados sadèrèngipun angsal têtimbangan ingkang nocogi kalihan panggalihipun, namung narimah dipun ladosi dening ampilipun kalih, inggih punika Mas Ajêng Pujadewata (Rara Marsiyêm) kalih Mas Ajêng Maradewata [Ma...]
[...radewata] (Anggotya), anamung ampil kalih wau ingkang ragi katêngên namung Mas Ajêng Pujadewata, Mas Ajêng Pujadewata
Amarêngi tanggal kaping: 7 wulan Mulud taun Jimakir, 1778, wanci jam: 3 siyang, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kondur sowan kados adat, sarêng sampun lukar kampuh, dhawuh dhumatêng Mas Ajêng Pujadewata, kadhawuhan pados arta kathahipun: 10 rupiyah, awarni ringgit sadaya, Mas Ajêng Pujadewata lajêng mangkat, ingkang dipun tuju dhatêng griyanipun Mas Bêkêl Wiradikrama, ing Pêkên Kaliwon, sarêng Mas Ajêng Pujadewata sampun mangkat, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng tindak dhatêng panyêratan, dèrèng sapintêna dangunipun, Mas Ajêng
anggènipun angaturakên arta wau kalihan matur, badhe dipun agêm punapa, dhawuhipun, badhe katêtêsakên, mangke manawi sampun nêtês, badhe sagêd tikêl sadasa, Mas Ajêng Pujadewata pitados sangêt dhatêng dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, arta sadasa rupiyah lajêng dipun sèlèhakên wontên ing meja panyêratan,
Radèn Ngabèi Rônggawarsita andumugèkakên nyêrat malih, sarêng wanci jam: 4 sontên, wontên utusanipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton (ingkang ing wingking asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana kaping VII, miyos saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Kancana, putri ing Mangkubumèn) amaringi lorodan sêkul ulam sabèri, sarta maringi ganjaran kampuh latar pêthak babaran, sêratanipun sêmèn rama, ukup balênggènipun cindhe abrit, ingkang kautus
sakalangkung panuwun pamundhinipun, kalêrêsan, benjing bakda Mulud punika paring dalêm kampuh wau badhe dipun inggali kagêm sowan, saha mawi ngunjuk, lêbêting paring dalêm kampuh punika, kaubêdakên sampun sagêd kobèt, sêkul ulam lajêng dipun tampèni Mas Ajêng Pujadewata, namung paring dalêm kampuh dipun tampèni Radèn Ngabèi Rônggawarsita
tiyang sakawan dados sadasa rupiyah, ingkang kaparingan pasangon sami sakalangkung bingah ing manahipun, lajêng sami nyuwun pamit badhe malêbêt.
Sapêngkêring utusanipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton wau, Mas Ajêng Pujadewata katingal ragi botên kadugi manahipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang sampun botên
ingkang kagêm nyangoni punika wau, sajatosipun namung yatra sulapan, sanès yatra sayêktos, ingkang kasulap kêthokan bênang jilidan dalancang, mangke dumugi ing nglêbêt karaton, sampun wangsul dados ular-ular, kengingipun namung dipun angge amêtahakên sinjang ingkang sampun amoh, dene yatra ingkang sayêktos, taksih dipun angrêmakên, mangke sariranipun manawi sampun dhahar badhe sagêd nêtês sadaya, botên wontên ingkang kêmlêkêrên. Dipun dhawuhi kados makatên wau, Mas Ajêng Pujadewata manahipun sampun sakalangkung amituhu, mila Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng dipun aturi dhahar, ingkang ngladosi inggih namung Mas Ajêng Pujadewata piyambak, anggènipun dhahar namung wontên ing panyêratan kemawon, salêbêtipun
angaturi uninga, anakipun punika sampun sawulan sakit panas, sampun katumbasakên jampi
godhong pisang ingkang manglung mangalèr, manawi sampun kadamêla takir kalih, sarêng panakiripun sampun dados lajêng kacaosakên, takir wau dipun isèni sêkul sapêpakipun, lajêng
anggènipun dhahar ugi sampun rampung, sadaya lajêng kaundurakên,
anggènipun angundurakên lorodan wau Mas Ajêng Pujadewata tansah nyawang paring dalêm kampuh wau, sarêng sampun rampung, kampuh badhe kapêndhêt dipun tingali, ananging lajêng dipun dukani, sarta dipun dhawuhi, kampuh punika pataranganipun yatra ingkang dipun êngrêmakên, punika mangke samôngsa sapêtarangani
Pujadewata mirêng dipun dukani makatên wau manahipun sakalangkung ajrih, ananging ajrihipun wau namung saking kuwatos ambokmanawi êngrêmanipun yatra botên sagêd nêtês sayêktos, Mas Ajêng Pujadewata badhe sande nampèni kuthuking yatra.
Sajatosipun, paring dalêm kampuh wau lêmpitanipun ing lêbêt mawi dipun dèkèki yatra krêtas nyalangkung rupiyah, kathahipun sakawan lêmbar, dados gunggung satus rupiyah, ugi paringipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, pandèkèkipun paring dalêm yatra wau abdi ingkang dipun utus botên sumêrêp, pancèn dipun agêm wados, namung Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang botên kêkilapan.
Sarêng lorodanipun dhahar sampun kabage dhumatêng para putra wayah, paring dalêm kampuh Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton wau lajêng dipun jèrèng, ingkang anjèrèng inggih Radèn Ngabèi Rônggawarsita [Rônggawar...]
[...sita] piyambak, namung kadhawuhan angrencangi ingkang putra Radèn Ajêng Sujinah (ingkang dipun paringi pêparab Radèn Ajêng Barkat), sarêng panjèrèngipun sampun kêmput,
sami pating salêbar wontên ing ngandhap, sampun sami dipun pundhuti, sarta lajêng dipun pamèrakên dhatêng Mas Ajêng Pujadewata. Pangandikanipun, anggènipun angêngrêmakên arta sapunika sampun nêtês sayêktos, Mas Ajêng Pujadewata manahipun sakalangkung bingah, dene arta wau ingkang: 2 lêmbar: 50 rupiyah, kaparingakên dhatêng Mas Ajêng Pujadewata, dhawuhipun, ingkang kalih lêmbar badhe kaangrêmakên malih, kalihan amaringakên kampuh kadhawuhan anyampirakên ing rana pasarean ing gêdhong wetan, sapêngkêripun Mas Ajêng Pujadewata yatra ingkang 50 rupiyah wau kaparingakên ingkang putra Radèn Ajêng Sujinah, mawi dipun dhawuhi ingkang bibi Mas Ajêng Maradewata kadhawuhan maringi 10 rupiyah, Radèn Ajêng Sujinah wau putra wuragil putri ingkang mêdal saking Radèn Ayu Rônggawarsita, sami-sami putra kalêbêt dipun trêsnani piyambak, nanging sarèhning panggalihipun [panggalihipu...]
[...n] botên sagêd rukun kalihan Mas Ajêng Pujadewata, mila lajêng kapundhut suwita Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sawêg salêbêtipun tigang dintên anggènipun nyuwun pamit tuwi ingkang rama, amargi ingkang rama kangên sangêt, (Radèn Ajêng Sujinah wau sarêng jumênêng dalêm nata Sampeyan Dalêm Ingkang
nama Nyai Lurah Wisamarta, sarta lajêng dipun tarimakakên dhumatêng abdi dalêm Urdênas Radèn Atmakartika, ingkang salajêngipun kakarsakakên dados abdi dalêm kaliwon gandhèk kiwa, kapatêdhan nama Radèn Ngabèi Jayadarsana).
Amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping: 8 wulan Mulud wau, wanci jamL: 5 enjing, Radèn Atmadikara badhe mandhap caos, ing wêgdal dalu wau kalêrês anjagi wontên ing panêpèn, sarêng sampun wancining badhe mantuk, sawêg anggulung patilêman, lajêng katungka wiyos dalêm sampeyan dalêm têdhak ing panêpèn, (taksih P.B. kaping VII), sampeyan dalêm kawistara sawêg wungu sare kemawon, lajêng animbali Radèn Atmadikara, sarêng sampun majêng ing ngarsa dalêm, dhawuh pangandika dalêm kadhawuhan animbali Radèn Ngabèi Rônggawarsita sapunika, kadhawuhan andhawuhakên, sampeyan dalêm taksih angêntosi lênggah wontên ing panêpèn, unjukipun Radèn [Radè...]
[...n] Atmadikara, nuwun sêndika, lajêng mêdal, lampahipun kasêngkakakên kemawon, sarêng dumugi ing Rônggawarsitan, kalêrêsan sangêt, dene Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun wontên ing panyêratan, dhawuh dalêm wau lajêng kadhawuhakên saprêlunipun, unjukipun, nuwun sêndika, sarampunging anggènipun kampuhan, lajêng mangkat kalayan gêgancangan, sarèhning para abdi dèrèng wontên ingkang sami dandan, dados ing wêgdal wau botên wontên ingkang andhèrèkakên, sadumuginipun ing nglêbêt, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng têrus majêng dhumatêng ing ngarsa dalêm kemawon, sarêng sampun sila mabukuh sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên, matêdhani uninga, kala wau dalu sampeyan dalêm supêna, supênan dalêm panjang sangêt, nanging sampeyan dalêm wungu sare, supênan dalêm wau kasupèn, saupami sampeyan dalêm èngêt sakêdhik kemawon sampun têmtu lajêng èngêt sadaya, amila sampeyan dalêm lajêng andangu dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, supênan dalêm kalawau dalu punika bokmanawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagêd sumêrêp, sampeyan dalêm supêna punapa, unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sêndika.
Kala samantên sadèrèngipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita munjuk ing saandhap sampeyan dalêm, awangwangsonawêwangson. dhatêng Radèn [Ra...]
[...dèn] Atmadikara, pangandikanipun, benjing wulan ngajêng punika wulan Rabingulakir tanggalipun sapisan dhawah ing dintên Sêtu, dados tanggal kaping: 27, dhawah dintên Kêmis, dintên Kêmis wau kalêrês wiyosipun ajat dalêm Maesa Lawung, manawi jaman kabudan dipun wastani Rajawedha, punapa inggih sampun lêrês, Radèn Atmadikara amangsuli sampun lêrês, sarêng sampeyan dalêm mirêng wêwangsonipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang makatên wau, lajêng angandika sêmu kagèt, pangandika dalêm, supênan dalêm kala wau dalu, sampeyan dalêm sampun kèngêtan sadaya.
ingkang sami ajar lawung wau sarêng sampun sami nglêmpak wontên ing alun-alun, dèrèng ngantos wiwit lajêng sami dhatêng pagêlaran sadaya, sampeyan dalêm sarêng uninga para abdi dalêm sami dhatêng ing pagêlaran, ugi lajêng têdhak dhumatêng ing pagêlaran, sarawuh dalêm ing pagêlaran, para abdi dalêm ingkang sami ajar lawung wau sampun sami linggih satata wontên ing pagêlaran sadaya, Sampeyan Dalêm lajêng anguningani abdi dalêm jagal amragad maesa [ma...]
[...esa] satunggal wontên ing pagêlaran, maesa wau sasampunipun kapragat, sirahipun lajêng dipun kêthok kabêkta mangalèr, sampeyan dalêm lajêng wungu, dhawuh timbalan dalêm, supênan dalêm ingkang elok, wau awon punapa sae sarta kadospundi wahananipun.
Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, supênan dalêm sadaya wau wahananipun wontên ingkang sae wontên ingkang awon, ugi wontên ingkang namung dados pralambang, katranganipun makatên, mênggah supênan dalêm anggènipun sampeyan dalêm nitih kagungan dalêm titihan Kyai Gunawan, kagêm amariksani para abdi dalêm ingkang sami ajar lawung, punika sampeyan dalêm badhe nampèni kabingahan, saha kadumugèn ingkang dados pangèsthining panggalih dalêm, kalampahanipun sampun cêlak.
Para abdi dalêm ingkang sami ajar lawung dèrèng ngantos lawungan lajêng sami ngaso dhumatêng pagêlaran sadaya, punika badhe wontên kaparênging karsa dalêm ingkang sakalangkung wigatos, ananging kaparênging karsa dalêm wau botên sagêd kadumugèn, saking rosaning panggalih dalêm kados punapa sagêdipun kalampahan karsa dalêm wau, nanging tansah wontên ingkang mambêngi, sanadyan dêrênging panggalih dalêm paribasan wontêna ingkang mambêngi sampun botên kenging, ewadene saking rosanipun kodrat, dados mêksa [mê...]
[...ksa] botên sagêd kalampahan, ananging punika botên dados punapa.
Sampeyan dalêm anguningani abdi dalêm jagal amragat maesa, sasampunipun kapragat sirahipun lajêng kabêkta mangalèr. Maesa punika pralambangipun pirantos ingkang adamêl pagêsanganipun para kawula dalêm tiyang tani, inggih punika kangge maluku anggaru, sasaminipun, ingkang angêdalakên nipkah, punika badhe ical utawi badhe uwal saking panguwaos dalêm, dene kalampahanipun taksih radi sawatawis dangu, amargi kauninganipun ing sampeyan dalêm supênan dalêm wau kantun piyambak.
Sasampunipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita angunjukakên supênan dalêm wau, sampeyan dalêm lajêng jêngkar, dhawuh dalêm, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan angêntosi rumiyin, unjukipun sêndika.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dados ingkang rayi kalihan [kali...]
[...han] Nyai Ajêng Rônggawarsita kaping II sami anakipun Mas Ngabèi
kathahipun 100 ringgit, dhawuh dalêm kadhawuhan maringakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang sapunika wontên ing panêpèn, dhawuh timbalan dalêm kadhawuhan ngaso, mangke kemawon wanci jam 10 kadhawuhan sowan kados adat, unjukipun Nyai Tumênggung Soka sêndika, paring dalêm arta sarta dhawuh dalêm wau sampun lajêng kaparingakên saha kadhawuhakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sêndika.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng mêdal, paring dalêm arta kacangking ing asta têngên, sarêng dumugi ing kori talangpatèn lajêng kalêbêtakên ing kêpuh, para abdi ingkang botên andhèrèkakên, salong sampun wontên ingkang nusul mêthuk, dumugi ing dalêm sawêg wanci jam: 7 lêrês, lajêng anjujug dhatêng ing panyêratan, paring dalêm arta katumpangakên ing bangku, dipun tutupi makutha, lajêng tindak dhatêng ing dalêm lukar kampuh.
[...n] dalêm arta, sarêng kapetang kathahipun 250 rupiyah, dhawuhipun ingkang rama ingkang 100 rupiyah kadhawuhan nyimpêni ingkang putra Radèn Ajêng Sujinah, dene ingkang 150 badhe kaparingakên Mas Ajêng Pujadewata, kagêm bêtahipun ing dalêm, sarêng Mas Ajêng Pujadewata sampun rampung anggènipun amiru kampuh, lajêng katimbalan dhumatêng ing panyêratan, arta 150 rupiyah kaparingakên.
Awit saking bodhonipun Mas Ajêng Pujadewata, arta 150 rupiyah wau kakintên têtêsanipun arta 50 rupiyah kala wingi punika, sanadyan dèrèng sagêd têtêp kados dhawuhipun kala wingi 50 rupiyah, sagêd nêtês dados 500 rupiyah ananging manahipun sampun sakalangkung bingah, dene sampun sagêd anyampêti kabêtahanipun ing dalêm, ewadene Mas Ajêng Pujadewata inggih taksih dipun dhawuhi, manawi anggènipun nêtêsakên arta kala wingi kêmlêkêrên wontên ing pasimpênan, wontên ingkang botên sagêd nêtês, dipun dhawuhi kados makatên punika andadosakên lêganing manahipun Mas Ajêng Pujadewata.
Sarêng arta sampun katanjakakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng dandos badhe sowan malih kados adat nuju ing dintên Kêmis, para abdi ingkang andhèrèk sampun sami cumêpak, sarêng anggènipun dandos sampun rampung lajêng bidhal, dumugi [dumu...]
[...gi] ing lêbêt sawêg kèndêl jam 10 lêrês, anjujug ing palataran kemawon, lênggahipun wontên sangandhap uwit wuni sangajênging gapura kadipatèn, nunggil abdi dalêm kadipatèn sadaya, botên dangu sampeyan dalêm miyos lênggah sewaka kados adat ing dintên Sênèn Kêmis, kacariyos,
ing ngarsa dalêm, dhawuh timbalan dalêm kadhawuhan amariksani pêksi gagak ingkang mungêl punika manggèn wontên ing pundi, unjukipun Tuwan Birnat Sansêni sêndika, sarta gita-gita mêdal dhumatêng ing palataran, sarêng sampun pramana, pamanggènipun pêksi gagak wau wontên ing panggung sônggabuwana, malah mawi kapetang gagak ingkang sami mungêl mawurahan wau kathahipun: 6
kadhawuhan nimbali dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ugi lajêng dipun timbali, sarêng sampun majêng ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm andangu, gagak ingkang mumêlmungêl. wontên ing panggung sônggabuwana punika punapa wahananipun. Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita makatên, pêksi gagak punika namung badhe abingah-bingah, nêdha eca, dene anggènipun sami wontên ing panggung [pang...]
[...gung] sônggabuwana punika namung angêntosi kancanipun ingkang sami dipun sêdhahi, kêncanipun wontên kagungan dalêm panggung sônggabuwana wau, mangke sakêdhap malih badhe wontên gagak dhatêng saking kidul kilèn kathahipun: 12, manawi punika mangke kancanipun sampun sami dhatêng, lajêng mangkat mangalèr dhumatêng pakuburan ing dhusun Kadipira, ing ngriku wontên pêndhêman gudèl pêjah jalaran sakit muruh, ingkang pamêndhêmipun botên patosa lêbêt, bathang gudèl wau ingkang sami badhe katêdha sakancanipun. Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng kadhawuhan mundur, sakunduripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampeyan dalêm lajêng
kadhawuhan andhawuhakên dhumatêng kamisêpuhipun abdi dalêm prajurit tamtama, bilih abdi dalêm prajurit tamtama ingkang sowan pêkèt,pikèt (dan di tempat lain). kautus dhumatêng pakuburan ing Kadipira, kadhawuhan aniti mriksa ing pakuburan Kadipira, ing ngriku wontên punapa, ingkang anampèni dhawuh unjukipun sêndika, lajêng kadhawuhakên dhumatêng abdi dalêm tamtama ingkang agantung pêkèt, nama Ki Kuda Mangun Sudibya. Ki Kuda Mangun Sudibya wau kalêrês ingkang wayah kalihan Radèn Tumênggung Wirarêja, abdi dalêm bupati gêdhong ingkang sampun seda, Ki Kuda Mangun Sudibya unjukipun sêndika, lajêng [la...]
[...jêng] mêdal dhumatêng ing kamandhungan, badhe mêndhêt kapalipun ingkang sampun kasudhiyakakên, sasampunipun dipun tumpaki lajêng bidhal, lampahing kapalipun dipun rikatakên, pangèsthining manahipun daya-daya sagêda tumuntên dumugi ing dhusun Kadipira, botên dangu sampeyan dalêm lajêng jêngkar angadhaton, ingkang sumewa sami bibaran.
Kacariyos, lampahipun Ki Kuda Mangun Sudibya ingkang angêmban dhawuh dalêm kautus dhumatêng Kadipira, sarèhning botên kadhawuhakên parlu-parlunipun, dados salêbêting manah tansah akêtir-kêtir, gagasanipun warni-warni, asontan-santun, cut anggagas punapa ing Kadipira wontên kraman, ingkang singidan wontên pakuburan Kadipira, amila sarêng lampahipun sampun cêlak kalihan dhusun Kadipira, kapal tumpakanipun Ki Kuda Mangun Sudibya namung kalampahakên kemawon, parlunipun, angapal-apalakên cêcêpênganipun aji jaya kawijayan, bokmanawi kapapag ing baya pakèwêt sampun ngantos anguciwani, wasana sarêng dumugi ing dhusun Kadipira, lajêng amadosi prênahing
lumêbêtipun dhatêng pakuburan saya alon-alon, sarêng sampun wontên capurining pakuburan, anggènipun lumampah botên tilar kaprayitnan, dhwungipun tansah kakêmpit kemawon, sabêtipun lajêng kaliga, ngiras pantês kangge têkên cagaking lumampah, sarêng lampahipun sampun dumugi têngahipun pakuburan, kados punapa pangunguning manahipun, dene ing ngriku botên wontên barang bèring, sarêng sampun têtela botên wontên punapa-punapa, manahipun lajêng saya têtêg, salêbêting pakuburan dipun salasah ugi botên pinanggih barang ingkang anèh-anèh, sarêng lampahipun mangetan mangalèr, ing ngriku wontên siti dipun inggahakên, anggènipun anginggahakên mawut-mawut botên mawi kaprênahakên, sarta mambêt Gôndaning bathang ingkang sakalangkung botên eca, sanalika wau manahipun lajêng kraos tab-taban, kuliting awakipun amarinding, sirahipun kêmêl, raosipun mêngkarag, anggènipun lumampah amindhak-mindhik, sarêng sampun cêlak lajêng sumêrêp, salêbêting kalwat wau wontên pêksinipun gagak pintên-pintên dasa kathahipun, saking sêsakipun ngantos katingal atumpang-tindhih, sadaya wau sawêg sami anêdhani bathang, ananging ingkang kathêdha wau bathang punapa, Ki Kuda Mangun Sudibya dèrèng sagêd nyatakakên, sarêng sampun cêlak kalihan kalwat ingkang wontên pêksinipun gagak wau [wa...]
[...u] lajêng dipun inguk, pêksi gagak sumêrêp bilih dipun inguk ing tiyang, sadaya sami mabur, aburing gagak wau minggah dhatêng wit-witan sacêlakipun pakuburan punika kemawon, ambêtipun saya angômbra-ômbra, sanadyan
wau sampun mabur sadaya, lajêng sagêd cêtha bilih ingkang kathêdha wau bathanging gudèl, ingkang pamêndhêmipun namung ukur katutupan kemawon, sarêng sampun tamat anggènipun aningali, Ki Kuda Mangun Sudibya lumampah mangilèn, bokmanawi wontên kaelokan utawi wontên punapa-punapa sanèsipun bathang punika wau, sarêng sampun dumugi watês kilèn inggih botên wontên barang-barangipun, kajawi namung pakuburan limrah kemawon, Ki Kuda Mangun Sudibya lajêng mêdal saking pakuburan, kapal tumpakanipun ingkang kacancang wontên sajawining pakuburan, lajêng dipun tumpaki wangsul dhatêng nagari, lampahing kapal dipun rikatakên, dumugi ing nglêbêt sawêg kèndêl jam satunggal lêrês, sampeyan dalêm taksih lênggah wontên ing parasdya, Ki Kuda Mangun Sudibya lajêng matur dhatêng kamisêpuhipun, kamisêpuh ingkang tampi palapuran wau lajêng angunjuki uninga ing sampeyan dalêm, lumantar nyai tumênggung ingkang tampi, sarêng sampeyan dalêm mirêng unjukipun nyai tumênggung, punapa kawontênanipun [kawo...]
[...ntênanipun] palapuran, sangêt andadosakên karênaning panggalih dalêm, saha ngantos kawêdal pangalêmbana dalêm dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping 28 wulan Jumadilakir, taksih anunggil taun Jimakir: 1778, Radèn Mas Arya Gôndakusuma utusan dhumatêng ing Rônggawarsitan, amaringi uninga, bilih sariranipun gêrah bêntèrtis, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan tuwi dhumatêng ing Gôndakusuman, amargi Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun kangên sangêt, supados andadosakên usadaning gêrahipun, amila sarêng sontênipun, dados malêm Jumuwah tanggal kaping 29, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anuhoni sowan dhumatêng ing Gôndakusuman, wiwit sontên sampun dipun adhang dening pun Karana wontên ing regol, sarêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun rawuh lajêng dipun papagakên dening pun Karana, dipun aturi têrus lumêbêt ing dalêm kemawon, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sasampunipun dumugi ing dalêm, lajêng anjujug ing pasarean, amargi Radèn Mas Arya Gôndakusuma dèrèng sagêd lênggah dangu, dados anggènipun amanggihi namung kalihan sarean, sarêng sampun dipun paringi pambagya tumuntên dipun ladosi pangunjukan, dhaharan, dhaharanipun ledre tigan, jadah tuwin tigan pindhang, tiganipun sampun sami dipun oncèki [o...]
[...ncèki] kulitipun, sarêng sampun dipun ancarakakên, ingkang kapêndhêt rumiyin tigan pindhang satunggal, lajêng kadèkèkakên ing ambêng ingkang sampun dipun ladosakên wontên ngarsanipun, tigan wau kasigar malang têngah lêrês, ingkang sasigar kacaosakên Radèn Mas Arya Gôndakusuma ugi kadèkèkakên ing ambêng, kalihan matur, kaol Jawi, tigan pindhang punika kenging kangge jampi sakit punapa kemawon sagêd mantun, manawi tigan satugêl punika sagêd
Mas Arya Gôndakusuma amangsuli bilih dèrèng karsa dhahar amargi manawi dipun dhahari lajêng luntak, sanadyan tigan punika sampun nama isarat, ananging Radèn Mas Arya Gôndakusuma botên kaparêng andhahar, saupami kadhahar panggalihipun kuwatos ambokmanawi lajêng luntak, mindhak adamêl gograging sarira, amila mugi sampun andadosakên sêling sêrêping panggalih, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, manawi pancèn dèrèng kaparêng inggih sampun botên dados punapa, sanadyan wontêna alanganipun, nanging botên andadosakên sabab ingkang parlu, tuwin botên badhe angewahakên kodrating sarira. Wasana lajêng sami abawa raos ingkang angindhakakên landhêping panggalih, sarêng sampun dalu Radèn Ngabèi Rônggawarsita nyuwun pamit ngaso.
Kacariyos, sarêng tanggal kaping 8 wulan Rêjêb, taksih nunggil taun Jimakir: 1778, Radèn Mas Arya Gôndakusuma kapatêdhan sêsêbutan pangeran, dados lajêng asma Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, ananging nalika dhumawahing nawala wau anggènipun gêrah dèrèng sênggang, amila lajêng kadhawuhakên wontên ing dalêm kemawon.
Sapêngkêripun ingkang andhawuhakên wisudhan wau, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma lajêng kèngêtan supênanipun kala salêbêtipun wulan Mulud kapêngkêr punika, tuwin kèngêtan dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dene sadaya ingkang sampun kaaturakên dhumatêng panjênênganipun, samêndhang botên wontên ingkang analisir, amila sarêng sanalika wau lajêng animbali dhumatêng pun Karana, kautus dhumatêng ing Rônggawarsitan, amaringi uninga, bilih ing dintên punika wau sariranipun kawisudha angagêm sêsêbutan pangeran dados sapunika lajêng asma Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma.
Sarêng amarêngi tanggal kaping 20 wulan Bêsar taksih nunggil salêbêtipun taun Jimakir: 1778, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sawêg nuju lênggah wontên ing panyêratan kados adat sabên dintên, nyêrat padamêlan ingkang kagarap ing dintên wau.
Saking dongèngipun ingkang sampun kulina dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, anyariyosakên dhatêng juru pangimpu,pangimpun. Radèn
Ngabèi Rônggawarsita wau srêgêp sangêt dhatêng padamêlan nyêrat, saking srêgêpipun, paribasanipun sare tuwin dhaharipun prasasat namung kagêm sarat kemawon, sarêng sampun wanci jam 11 siyang, Mas Ajêng Pujadewata dipun timbali sajak anawung wigatos, sarêng sampun sowan, Mas Ajêng Pujadewata sakalangkung kagèt, dene pangagêmanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun têlês sadaya, wasana Mas Ajêng Pujadewata lajêng matur, pangagêman dalêm punika wau kenging toya punapa, dene sadaya
nagari Grêsik, dintên punika minggah dhatêng Surakarta, ambêkta dagangan warni-warni, anggènipun labuh wontên ing Panambangan Bêton, sarêng nyai modin sampun dumugi ing Panambangan, ing ngriku sampun dipun pêthuk dening Kenthol Martawijaya, ing Nusupan, nyai mudinmodin (dan di tempat lain). dipun purih pindhah baita pêthukanipun Kenthol Martawijaya nyai modin inggih amituruti, wasana anggènipun anjangkah cupêt, dhawah wontên ing bangawan ngantos kalêlêp,
Rônggawarsita gumun sangêt dhatêng Kenthol Martawijaya, punika wau sarêng nyai modin kacêmplung ing bêngawan, têka namung dipun sawang [sa...]
[...wang] kemawon, pangintêning panggalihipun, kados saking anggèning akamitonggongên, sagêdipun wicantên sarêng nyai modin sampun kakêmpit dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Kenthol Martawijaya sawêg sagêd ambêngok kalihan amuji sukur ring Allah, sapunika nyai modin sagêd wilujêng botên wontên sabab satunggal punapa, sarta manahipun katingal bingah sangêt, kulawarganipun sadaya inggih tumut bingah, malah punika wau wontên salah satunggaling anak putunipun ingkang oyong-oyong ambêkta bèsèk agêng badhe kaaturakên sariranipun, ananging lajêng dipun pambêng dening Kenthol Martawijaya, wicantênipun, mangke kemawon kasowanakên, manawi kacaosakên wontên ing ngriki, môngsa kaparênga nampèni, sarta amratelakakên ingkang amitulungi wau besanipun Martawijaya piyambak, nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng makatên, sadaya lajêng sami ajrih Radèn Ngabèi Rônggawarsita andumugèkakên ngêndika, mangke sakêdhap êngkas nyai modin badhe sowan mariki, sarta sariranipun lajêng mundhut santun, sarêng sampun santun, lajêng ngêndika dhumatêng Mas Ajêng Pujadewata, punika mangke manawi nyai modin sowan mariki, badhe dipun panggihi wontên ing dalêm, amila Mas Ajêng Pujadewata kadhawuhan angrêsiki palênggahan, tuwin kadhawuhan nyambut gêlaran ingkang radi sae nanging punika [puni...]
[...ka] mangke botên susah kasêgah nêdha, namung cêkap kasêgah wedang panganan kemawon, pangananipun amêndhêta dhatêng griyanipun Nyonyah Sêni, kathahipun gangsal takir ingkang nyrupiyahan, dados gangsal rupiyah, bayaranipun kados adat. Mas Ajêng Pujadewata aturipun sêndika. Lajêng mirantos kados ingkang sampun kadhawuhakên sadaya.
Sarêng sampun antawisipun jam: 2 siyang, nyai modin saanakputunipun ingkang kabêkta dhatêng Surakarta, cacah tiyang nênêm, sami sowan dhumatêng ing Rônggawarsitan, kairid dening Kenthol Martawijaya ing Nusupan, dados tiyang wolu kalêbêt Nyai Modin tuwin Kenthol Martawijaya, ingkang kalih anyunggi bèsèk, sarêng lampahipun dumugi sangajênging pringgitan, lajêng dipun papagakên dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sami kairit lumêbêt ing dalêm, sasampunipun lênggah satata, lajêng dipun pambagyarja kados adat satataning para tamu, tumuntên kaparingan pisêgah wedang, panganan, ngantos sadaya sagêd waradin, nyai modin angrungkêbi anggènipun lênggah Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kalihan matur, anggènipun sowan nyai modin punika, wigatos angaturakên agênging panuwunipun. Dene panjênênganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampun kaparêng amitulungi dhumatêng nyai modin. Saupami pupikapunika. wau botên kapitulungan dening panjênênganipun Radèn [Ra...]
[...dèn] Ngabèi Rônggawarsita, nyai modin sampun kalajêng pêjah kalêlêp, amila awit saking bingah-bingahing manahipun, nyai modin saanakputunipun nyuwun lilah badhe angabêkti, kajawi punika nyai modin angaturakên angsal-angsal awarni sinjang lêmês, kathahipun sadasa kêbar,
patumbasan sirap, punika awit saking sumêrêp dalêm ing Rônggawarsitan, payonipun sampun sakalangkung risak, saking sangêting risakipun malah langitipun prasasat katingal angêblak.
Kenthol Martawijaya anyambêti atur, kala kalêlêpipun nyai modin wau, piyambakipun sampun botên gadhah pangintên manawi sagêd kapitulungan, amargi toyanipun banawi sawêg pinuju umrik, dados wontênipun namung kamitonggongên, wêkdal nyai modin kabopong dening panjênênganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pangraosipun kados tiyang [ti...]
[...yang] supêna, botên nyana manawi nyai modin sagêd wilujêng saking pitulunganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, botên langkung Kenthol Martawijaya ugi angaturakên panuwun pitulunganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhumatêng nyai modin wau.
dhumatêng nyai modin kala kalêlêp ing toya punika wau, ingkang ngantos andadosakên wilujênging badanipun, mênggah ingkang makatên wau awit saking kabêkta kodratipun nyai modin piyambak, atas kaparêngipun ingkang adamêl gêsang taksih kadhawuhan amanjangakên lêlampahan, dados sariranipun punika wau namung sadrêmi kagêm warananipunsarananipun. ingkang adamêl gêsang angêntaskên bêbayanipun nyai modin, ingkang wohipun nyai modin suka kabingahan dhatêng sariranipun sagotrah sagêd angraosakên kabingahan sadaya, amila botên langkung angsal-angsalipun nyai modin ingkang samantên kathahipun wau, mugi pinaringan pituwas dening ingkang amurbèng dumados, tikêl matikêl kalihan wujuding barang punika, sagêda amurakabi dhumatêng anak putunipun nyai modin sadaya, dene lantaraning kabingahan satunggal lan satunggalipun, jalaran saking Kenthol Martawijaya, Gusti
Allah anggantungi kabingahan ugi dhumatêng Kenthol Martawijaya.
Nyai modin saha Kenthol Martawijaya, sami rumaos kaluhuran sabda, amila wontênipun namung sami angaturakên panuwun, mugi pangandikanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau sagêda kabul. Dhawuhipun
sumêlang mênawi jawah, botên wande sadaya badhe kêbês, amargi payoning dalêm sampun botên wontên ingkang wêtah, sami anaranthang katingal langitipun.
Sawêg kèndêl kemawon pangudaraosing manahipun nyai modin, prêpêt, ing dirgantara katingal mêndhung angêndhanu, botên dangu brês, lajêng jawah dêrês, nyai modin manahipun katingal kacipuhan, awit
payoning griya punika pating sarowong cêkap kangge mêrgi kucing, ananging kuwaosipun ingkang adamêl gêsang aparing kaelokan dhumatêng griya punika, salamènipun botên nate kalêbêtan ing toya jawah, dilalah salêbêtipun nyai modin linggih wontên ing dalêm Rônggawarsitan wau, sanadyan jawahipun dêrês sangêt, ewadene
sakêdhik kemawon botên wontên ingkang trocoh. Sarêng makatên, nyai modin lajêng saya katingal ajrihipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Sarêng jawahipun sampun têrang, saha parlunipun sampun rampung, nyai modin lajêng nyuwun pamit badhe ngaso dhatêng griyanipun Kenthol Martawijaya, ing dhusun Nusupan, ngiras badhe pasrah-pasrahan gramèn, malah punika wau gramènipun sampun karumiyinakên, dhumatêng ing Nusupan.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng andangu dhumatêng Kenthol Martawijaya, punika wau baita tumpakanipun Kenthol Martawijaya kakèndêlakên wontên ing pundi. Aturipun Kenthol Martawijaya, sarèhning toyanipun pijunu agêng, dados kakèndêlakên wontên ing lèpèn Sampangan, dene baita ingkang agêng-agêng, punika wau sampun kalajêngakên dhumatêng ing Nusupan, Kenthol Martawijaya lajêng sêsalaman kalihan Radèn
(Biwadhawarga utawi Adamêl Suka Wêdhar) Ambage Kabingahan
Sapêngkêripun nyai modin saking ing Rônggawarsitan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lumêbêt ing dalêm, angsal-angsalipun nyai modin sampun dipun pariksani sadaya, sarampungipun [sarampung...]
[...ipun] anggèning mariksani, lajêng dhawuh dhumatêng Mas Ajêng Pujadewata, sontên punika Mas Ajêng Pujadewata punapa sagêd adamêl wilujêngan angrasulakên, ingkang cêkap kakêpung tiyang 30 kemawon, aturipun Mas Ajêng Pujadewata, sagêd, namung panumbasipun ayam ingkang rêkaos, ewadene manawi kaparêng amragat sawung kabiri, inggih lajêng gampil, panyuwun wau inggih dipun parêngakên, ananging amiliha ingkang sampun pêndhak, malah wuninga sawung kabiri ladosan saking Kringinan, saking Gênêng, wêrnènipun sampun ragi kasèp, punika kemawon sakawan pisan dipun pragata.
Mas Ajêng Pujadewata. Prakawis punika gampil, ananging punika mangke anggènipun nimbal-nimbali punapa sagêd kacêkap, sagêda kacêkap anggènipun nimbali para kônca, pamêndhêtipun pirantos kados pundi.
Dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, botên mawi nyuruhi para kônca, namung para akrap piyambak kemawon, para kônca namung para panèwu mantri ingkang griyanipun cêlak.
Enggalipun anggèning damêl Biwadhawarga sagêd kalampahan ing dalu wau, sinjang lêmês angsal-angsalipun nyai modin, ingkang wolu kadhawuhan ambêdhahi sabuk, ugi sampun kalampahan dipun bêdhahi, sabên sinjang satunggal dados sabuk sakawan, dados sinjang wolu dados sabuk
32, murih botên sami kamèrèn, utawi botên rêbatan pamilihipun, amila dipun suka wêdhar, dene ingkang kalih kêbar, kadhawuhan maringakên ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma: 2. Radèn Ajêng Sujinah (Barkat).
Wiwit jam 8 sontên, para kadang warga sampun sami rawuh, para panèwu mantri ingkang katimbalan, sadaya sampun sami sowan, sarêng sampun atus, lajêng kasêgah wedang dhaharan, srutu, ingkang krêsa ngunjuk sami dipun ladosi ngunjuk
saking rakêt supêkêtipun ingkang kagungan dalêm, para sadhèrèk sêpuh, para sadhèrèk ênèm, ingkang sampun sami mirêng dhatêngipun nyai modin siyang punika
ingkang cucut, amangsuli para sadhèrèk ingkang sami adamêl pasêmon wau, ingkang sae piyambak punika botên
sampun kawêdalakên, kathahipun: 12 panjang giri, kalêbêt rêrangkenipun, lajêng dipun wêdali ambêng, wijikan, [wiji...]
[...kan,] sacêkapipun, ingkang kantun piyambak panadhahan, dipun sasabi ing mori ijêm, sawêdalipun panadhahan wau
ing dalu punika, sarêng sami uninga wêdaling panadhahan, ramening swara amawurahan, adamêl sukaning panggalihipun ingkang kagungan dalêm, sarêng ambêngan sampun rampung panatanipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita angingsêt bocong angewahi palênggahan, para kadang warga tuwin sanèsipun, cêp, lajêng botên wontên sabawanipun, sawarni badhe anggantosakên ijabing parlu, botên dangu Radèn Ngabèi Rônggawarsita anglairakên ingkang dados karsanipun, sapisan, amèngêti para lêluhur dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang sampun sami swarga, saking kakung saha saking putri, ambêrkahana wilujênging praja dalêm Surakarta
sadhèrèk ingkang sami kaaturan angêpang Biwadhawarga dalu punika, sarêng sampun rampung anggèning angujubakên, lajêng dipun dongani dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita piyambak, anggènipun andongani mawi jumênêng, swaranipun antêp arum, pakêcapanipun cêtha, sarêng sampun rampung anggènipun andongani, para tamu lajêng sami kaladosan ambêng, sêkul ulam sapirantosipun, lajêng kaidêrakên, sami dipun aturi mundhut piyambak-piyambak, sarêng sampun waradin lajêng wiwit dhahar, ingkang dhahar sami katingal rêsêp, botên wontên ingkang sami pakèwêd, sarêng sampun dumugi anggènipun dhahar, ambêngipun lajêng sami kaundurakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita andhawuhakên dhumatêng ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma, angidêrna suka wêdhar ingkang kadèkèkakên ing bokor punika, ugi sampun kalampahan kaidêrakên.
Isinipun panadhahan wau badhe paningsêt: 4 warni, cacah: 32 paningsêt, manawi pambagenipun botên kasuka wêdhar, mangke mindhak sami kamèrèn pamilihipun, pamundhutipun suka wêdhar ramenipun kados angabên sawung, sarêng pambikakipun sampun rampung, paningsêt lajêng kaêdumakên waradin, miturut wêdaling suka wêdhar, sadaya kemawon sami bingah, tuwin sami
amêmuji ing kasugênganipun sang minulya Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng sampun antawisipun jam: 2 dalu lajêng sami bibaran.
Sarêng tumapakipun ing taun, Ehe: 1780, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kaparêng badhe krama malih, angsal putranipun Radèn Mas Panji Jayèng Marjaya, wayahipun Mas Arya Suryamarjaya, bupati ing Wanasaba, dados badhe garwanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau buyutipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sapisan (Sambêrnyawa) ijab paningkahipun ing dintên Salasa Pon tanggal kaping: 12 wulan Rabingulakir ing taun, Ehe, 1780, badhe wontên ing Jayèng Marjayan, kampung Mondhokan.
Kacariyos, nalika kirang salapan dintên saking têmpuking parlu, panggalihipun katingal sakalangkung prihatos, mênggah prihatosing panggalihipun wau ngantos kawistara ing netra katingal cêlom, salêbêtipun sungkawa wau sabên dalu tansah salat kajat wontên ing pamêjangan, manawi siyang botên nate sare, saha awis-awis
sanak sadhèrèk sami angintên, mênggah sungkawaning panggalih wau sarèhning anggènipun badhe krama namung kirang salapan dintên, ing môngka dèrèng wontên punapa-punapa, saha payoning dalêm sampun katingal sakalangkung risak, mèmpêr sangêt saupami [saupa...]
[...mi] andadosakên sungkawaning panggalihipun, dados panyakrabawanipun para putra-putra saha sanak sadhèrèk ingkang makatên punika sampun lêrês kemawon, ananging mênggah sungkawaning panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kacakrabawa kados makatên wau kalihan kanyataanipun, paribasan bumi kalihan langit, manawi namung kacakrabawa makatên kemawon, tumrap Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên pisan-pisan kalêbêtakên ing panggalih, sarta tumrap saliranipun sanès babagan ingkang parlu.
Sarêng andungkap kirang 20 dintên, sangking dumugining ijap, dados wontên ing dintên Jumungah Kaliwon tanggal kaping 24 wulan Mulud, 1780, para putra-putra saha sanak sadhèrèk tuwin abdi-abdi sadaya sami kadhawuhan angrêsiki ing dalêm ing paringgitan tuwin, ing gandhok sapanunggilanipun, sirap-sirap kadhawuhan amasang dados satunggal kimawon sacêkapipun, manawi kirang kadhawuhan nambahi gêndhèng kintunan saking Pôncatoyan, sarêng kaandhapakên sadaya sirapipun sampun kathah ingkang risak, dados ing gajahipun dalêm saha paringgitan sami kagêndhèng sadaya, èmpèr dalêm ingkang ngajêng kasirap, èmpèring paringgitan ugi kasirap, namung èmpèring dalêm ingkang wetan kilèn saha ingkang wingking, sami dèrèng wontên payonipun, pamrayoginipun [pamrayogini...]
[...pun] para sanak sadhèrèk prayogi kapundhutakên gêndhèng malih dhatêng Pôncatoyan, nanging Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên kaparêng, kadhawuhan namung sawontênipun kemawon, dados tirahan wêlit ingkang mêntas kagêm amêlit gandhok lajêng kagêm amêlit èmpèr Wetan, namung dados saèmpèr, sumbangan kajang saking Plumbon, kapasangakên wontên ing èmpèr wingking, namung èmpèr kilèn ingkang dèrèng wontên payonipun, dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita cêkap dipun balarak kemawon, dados têtêp anggènipun amôncawarna, dhawuh makatên punika inggih kalampahan lajêng dipun blarak, labanipun sugih bala santana, botên ngantos langkung sapêkên panyambutipun-damêlpanyambutdamêlipun. sampun rampung sadaya, ingkang saking gêbyog saha tembok sami kausar pêthak, warnènipun inggih ragi amanglingi, nalika salêbêtipun andadosiandandosi. dalêm wau sabên dintên para siswa botên kêndhat sami amaringi utawi anyaosi warni-warni, wontên ingkang nyaosi lampit, gêlaran alus, babut, sapanunggilanipun, para bêndara kangjêng pangeran putra santana dalêm ingkang sampun sami manjing siswa pêparingipun warni-warni, wontên ingkang maringi dilah sêtolup (sêtolup punika mênawi sapunika dilah gantung) wontên ingkang maringi patehan, ingkang maringi utawi nyaosi arta inggih wontên, ingkang maringi pangagêman inggih kathah,
kalêmpakanipun pêparing wau lajêng kadhawuhan anyêrati ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma, saking cariyosipun ingkang sami sumêrêp, wiwit tambal sulam dalêm salêbêtipun sapêkên wau sampun botên dhahar punapa-punapa kajawi namung ngunjuk wedang kalihan namung anggantèn, prihatosing panggalih saya katingal sangêt, para sanak sadhèrèk ngantos botên sagêd andungkap, amila ingkang sami tinanggênah nyambut damêl, prasasat botên gadhah kêlik, sarêng anggènipun dandos-dandos saha rêrêsik sampun rampung sadaya, para siswa para mitra darma ingkang sami têbih dalêmipun, punapa dene para sanak sadhèrèk ugi ingkang griyanipun têbih, sampun sami dhatêng, para santana saking ing Nusupan, kados ajak-ajakan sami anyaosi lampit pintên-pintên supit kathahipun, siswa saking Kêdhu Parakan nama Asmangali, anggènipun anyaosi gêlaran alus ngantos sakawan sunggèn, Tuwan Pèdrik Wintêr angintuni babut alus wiyaripun saplêk ingkang jarambah sangajêng krobongan, pancèn kados makatên wau mangunahipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita manawi kaparêng anyêgah dhahar salêbêtipun pitung dintên kemawon, samukawis ingkang kaèsthi sagêd dhatêng piyambak, ananging kosokwangsulipun, manawi sampun dados kagunganipun, sanadyan sabên dintên dipun pêndhêti dening para putra, para sadhèrèk, para sanak [sana...]
[...k] sadhèrèk tuwin dalah para abdi, namung kakèndêlakên kemawon, amila barang samantên kathahipun wau manawi sampun sabibaring damêl sampun botên kantênan purugipun.
Sarêng lampit saha gêlaran sampun sami cumawis, lajêng kadhawuhan
sêtolup paringipun para bêndara kangjêng pangeran, kapasang wontên ing dalêm tuwin ing paringgitan, sarêng sampun rampung anggènipun anggêlar-gêlari, saha ing dalêm tuwin ing pandhapi sampun sami dipun pasangi ing sêtolup, warnènipun inggih lajêng amanglingi, dhatêng sawangan anambahi asri, sarèhning badhe têmpuking parlu taksih kirang: 12 dintên, pangangkahipun para sanak sadhèrèk panyobinipun anggèning anggêlar-gêlari wau badhe dipun gulungi malih, supados botên rêgêd, ananging Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên kaparêng, kadhawuhan anglêstantunakên kagêm panggêngan kemawon, amargi kagalih sampun cêlak kalihan damêlipun, dados benjing têmpuking parlu botên susah dipun tata malih, kantun angrêsiki kemawon, malah sangajênging krobongan dados wontên satêngahing babut lêrês, kadhawuhan natani kursi sakawan bangku satunggal, kala samantên para putra, para sanak sadhèrèk kathah ingkang sami mambêngi, amargi manawi satêngahing dalêm
punika sawanganipun botên sae, ewadene Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên kengguh dhatêng sakathahing pamambêng. Mila para putra-putra saha para sanak sadhèrèk, sadaya sami anggêgujêng.
Sarêng sampun wanci jam 11 siyang, pun Rêsatanu kautus dhumatêng ing Palugunan, kadhawuhan kapanggih
dangunipun, Mas Ngabèi Suradôngsa sampun sowan, anggènipun amanggihi dhatêng ing panyêratan, sarêng sampun sami satata, Radèn Ngabèi Rônggawarsita maringakên arta kathahipun 20 rupiyah, sarêng yatra sampun dipun tampèni, Mas Ngabèi Suradôngsa matur, arta: 20 rupiyah punika kaparêngipun Kiyai Bêkêl badhe kaparêng yasa punapa, dhawuhipun Radèn Ngabèi
anguciwani, ananging kapundhut mangke wanci jam 6 sontên, sasampuna dumugi ing Rônggawarsitan, Mas Ngabèi Suradôngsa aturipun sêndika, anamung punika mangke kêdah dipun sambut damêl sakêdhikipun prikônca tiga, Mas Ngabèi Suradôngsa lajêng matur, têbêla punika mangke badhe kagêm sintên,
Ing dintên wau amarêngi ing dintên Jumungah Pahing tanggal sapisan wulan Rabingulakir, Ehe 1780, dados kirang 12 dintên saking têmpuking parlu, sarêng wanci jam 2 siyang, ingkang ibu Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, dipun aturi pinarak dhumatêng ing dalêm, (Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita punika dêdalêm piyambak wontên sawingking dalêm Rôngggawarsitan, ingkang kadhawuhan angladosi para putra wayah) sarêng ingkang ibu sampun pinarak ing dalêm, ingkang putra Radèn Ngabèi Rônggawarsita angaturi uninga, bilih badhe têmpuking parlu sapunika namung kirang 12 dintên, amila Radèn Ngabèi Rônggawarsita nyuwun pitulunganipun ingkang ibu, saupami ingkang ibu angunjukakên sêrat, konjuk ing saandhap sampeyan dalêm, punapa ingkang ibu sagêd, wangsulanipun ingkang ibu sagêd, manawi [mana...]
[...wi] saking Rônggawarsitan dumugi kori Talangpatèn nitih bèndi, amila Radèn Ngabèi Rônggawarsita utusan nyuwun ngampil bèndi dhumatêng Prawirayudan, botên sawatawis dangu bèndi sampun dhatêng lajêng kasudhiyakakên wontên palataran, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita bidhal malêbêt, sêrat ingkang badhe konjuk kaêmban, Radèn Ngabèi Rônggawarsita andhèrèkakên dumugi ing palataran, sapêngkêripun ingkang ibu, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng tindak dhumatêng ing gêdhong wetan, kontêning gêdhong katutup lajêng angêningakên panggalih, anêgês dhatêng ingkang Murbèng Jagad, sagêda kasêmbadan ingkang dados pangèsthining panggalih.
Amangsuli Mas Ajêng Rônggawarsita, dumugi ing lêbêt sampun wanci jam 3 siyang, sampeyan dalêm sawêg lênggah dhahar, sarêng sampeyan dalêm uninga dhumatêng Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita enggal-enggal kadangu, wontên
dhawuh timbalan dalêm kadhawuhan angêntosi, sarêng sampeyan dalêm sampun wijik, dhawuh dhumatêng abdi dalêm lurah kaparak ingkang angladosi, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita kadhawuhan amaringi lorodan dalêm sêkul ulam tuwin dhaharan sapêpakipun, sarta kadhawuhan mundhut sêratipun Radèn Ngabèi [Nga...]
[...bèi] Rônggawarsita, ingkang badhe kaunjukakên, sarêng sampun kawaos lajêng kadèkèkakên wontên ing kagungan dalêm bèri pagantenan, dhawuh timbalan dalêm dhumatêng Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, kadhawuhan nyipêng ing lêbêt kemawon, benjing enjing jam 7 kadhawuhan mantuk, unjukipun Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, mugi sampun andadosakên ing dêduka dalêm, punika mangke manawi sampun rampung parlunipun lajêng badhe nyuwun pamit ngaso, amargi punika wau botên mawi prasabên manawi nyipêng, punika mangke mindhak dados pangajêng-ajêng, dhawuh timbalan dalêm inggih sampun kaparêng, sajêngkar dalêm dhahar sampeyan dalêm lajêng têdhak ing panêpèn, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita kadhawuhan andhèrèk, sarêng sampeyan dalêm lênggah, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita kadhawuhan majêng, sampeyan dalêm amaringakên arta kathahipun: 300 rupiyah, kadhawuhan maringakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saha sampeyan dalêm amatêdhani pangèstu wilujêng, punapadene sampeyan dalêm amatêdhani pasumbang dhumatêng badhe semahipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, awarni sêngkang tongkengan sarakit, unjukipun Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, sêmbah kapundhi, saha tumut sakalangkung bingahing manahipun, sarêng yatra saha sêngkang sampun dipun tampèni, Mas Ajêng Rônggawarsita saèstu nyuwun pamit badhe wangsul sapunika, dhawuh timbalan dalêm sampun kapakaparêng.
nyai lurah kalih ingkang ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, sami kadhawuhan ngêtêrakên Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita dhumatêng ing kori talangpatèn, sarêng Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita sampun numpak bèndi, nyai lurah kalih sami wangsul.
Sarêng: jam 4 sontên, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita sampun wangsul dumugi ing Rônggawarsitan, nalika ingkang ibu ngajêngakên rawuh, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun mêdal saking gêdhong wetan, dhumatêng ing paringgitan malampah-malampah, sarêng uninga ingkang ibu rawuh, lajêng amapagakên ingkang ibu dhumatêng ing palataran, mandhapipun saking bèndi dipun lawani ingkang putra, lajêng kadhèrèkakên dhumatêng ing dalêm, paring dalêm sêkul ulam ingkang wontên bèndi, lajêng kabêkta para wayah dhumatêng ing dalêm, sarêng sampun ragi aso sawatawis, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita lajêng angêndika dhumatêng ingkang putra punapa saparlunipun sampun dipun pangandikakakên sadaya, patêdhan dalêm arta kathahipun 300 rupiyah, sampun kaparingakên, tuwin paring dalêm sêngkang ugi sampun kaparingakên dhumatêng ingkang putra, sarêng yatra saha sêngkang sampun katampèn ingkang putra, Mas Ajêng Rônggawarsita awêwarah dhumatêng ingkang putra benjing têmpuking parlu ijabing paningkah, sarèhning ingkang putra sampun yuswa 52 taun, kaprayogèkakên ingkang mêjana kemawon, aturipun ingkang
putra sêndika, ingkang ibu lajêng dipun aturi ngaso dhumatêng ing dalêmipun piyambak, sarta lajêng dipun aturi dhahar, sasampunipun lukar pangagêman, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita lajêng dhahar, dipun ladosi para putra wayah, sabibaring dhahar lajêng mapan sare kados adad, lorodanipun sami katêdha dening putra wayah.
Awit saking ragi kataman sayahing sarira, dening anggènipun ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm punika wau, amila anggènipun sare katingal sakeca, suku dumugi ing jaja kasingêpan ing kampuh, bantal alit katumpangakên ing karaupan (rai) sarêng antawisipun jam 5 sontên langkung sakêdhik, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anuwèni ingkang ibu, angungak anggènipun sare, wusana lajêng dipun cêlaki, bantal alit ingkang tumumpang ing paraupan dipun pêndhêt dening ingkang putra, ananging astaga, ingkang ibu sampun seda, sanalika wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita animbali ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma, pangandikanipun asêmu gugup, manawi ingkang ibu seda, para putra wayah sami arêbut dhucung anuwèni, sarêng sampun têtela manawi seda sayêktos, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng angrungkêbi sampeyanipun ingkang ibu kalihan muwun,
Rônggawarsita, sadaya kemawon sami kagèt, dene botên mirêng manawi gêrah, langkung malih ingkang sami sumêrêp bilih punika wau jam 4 sontên, sawêg kondur kemawon saking marak ing ngarsa dalêm, saya sakalangkung kagèt, wasana lajêng sami nglayat, amila sawêg sakêdhap kemawon kathahipun para sanak sadhèrèk ingkang sami nglayat, jalêr èstri ngantos atusan. Radèn Ngantèn Panji Ranakusuma dipun dhawuhi mêthuk ingkang rayi Radèn Ajêng Brêkat#NAME? dhumatêng ing lêbêt, ngiras angunjuki uninga saandhap sampeyan dalêm, kacènthèlakên unjuk putra dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sarêng Radèn Ngantèn Panji Ranakusuma dumugi ing lêbêt, Radèn Ajêng Brêkat inggih sakalangkung kagèt, dene punika wau wanci jam 3, mêntas pêpanggihan wontên ing lêbêt, amila dhawuhipun ingkang rama kalajêngakên konjuk Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sarta Radèn Ajêng Brêkat nyuwun pamit badhe mêdal, Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton panggalih dalêm inggih sakalangkung kagèt, amargi siyang punika wau taksih ngadhêp dhahar rama dalêm Sampeyan Dalêm, Ingkang Sinuhun, sarêng Radèn Ajêng Brêkat badhe pangkat mêdal, Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton amatêdhani patumbasan toya kathahipun 40 rupiyah Radèn Ajêng Brêkat lajêng mêdal, dumugi ing Rônggawarsitan sawêg wanci jam ½ 7 sontên, ingkang sami nglayat sampun [sa...]
[...mpun] kêbak, namung para putranipun Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita ingkang dèrèng jangkêp, amargi griyanipun sami wontên ing dhusun, ananging sadaya inggih sampun dipun paringi sumêrêp, sarta dipun timbali, sarêng wanci jam 7 sontên lajêng dipun sirami, kabêkta saking sêpuhing yuswanipun, ingkang sami ngalap barkah nyirami kathah sangêt, sasampunipun dipun sirami lajêng dipun dandosi kados adat, tuwin kalêbêtakên ing tabêla, anggènipun mundhut dhatêng Mas Ngabèi Suradôngsa siyang punika wau, karêrêmakên wontên ing dalêm, kadèkèk wontên sanginggiling bangku kapanggenakên wontên sangajênging gêdhong wetan.
Nunggil wanci: jam 7 wau, sarêng sampeyan dalêm sampun wungu, Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton marak ing ngarsa dalêm, sarêng dipun dangu lajêng munjuk, punika wau wontên kèngkènanipun abdi dalêm pun Ngabèi Rônggawarsita, angunjuki uninga ing saandhap sampeyan dalêm, bilih punika wau wanci jam 5 sontên, biyungipun Nyai Rônggawarsita sêpuh tilar dunya sampeyan dalêm ugi sakalangkung kagèt, amargi kala wau wanci jam ½ 4 sontên, taksih ngêndikan kalihan sampeyan dalêm, amila sampeyan dalêm lajêng dhawuh dhumatêng putra dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, kadhawuhan andhawuhakên dhumatêng pramèswari dalêm, punika mangke sampeyan dalêm badhe têdhak dhumatêng ing Rônggawarsitan, pramèswari dalêm [dalê...]
[...m] saha putra dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton sami kadhawuhan andhèrèk.
Amangsuli ing Rônggawarsitan, wiwit: jam 5 dumugi jam: 8 sontên, para luhur ingkang sami anglayat anggili tanpa kèndêl, ing dalêm Rônggawarsitan ngantos kêbak, makatên ugi ingkang sami lênggah wontên ing jawi, ugi botên wontên sêlanipun, saking kathahipun ngantos angungkuli nalika sedanipun Radèn Ayu
para abdi dalêm ingkang sami nglayat, sami ambyar kados ayam tinêbak ing wolung, sami andhodhok ngapurancang sadaya, sampeyan dalêm sampun lumêbêt ing dalêm, lajêng lênggah ing kursi ingkang sampun katata wontên sangajênging krobongan, ingkang linambaran ing babut, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dipun timbali ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, kadangu punapa kawontênanipun sadaya, angunjukakên umuripun sampun: 83 taun, sampeyan dalêm amiyosakên pangunguning panggalih dalêm, dene kala wau wanci jam ½ 4 siyang, taksih ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, amila sawungu dalêm punika wau sarêng dipun unjuki uninga putra dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sampeyan dalêm sakalangkung kagèt,
wusana pangandika dalêm, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dipun pangandikani lucu sangêt, dene biyungipun sampun badhe tilar donya taksih sagêd dipun kèngkèn, manawi tiyang ingkang limrah kemawon, pêjah kirang saêjam punika malah sampun lêlampah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung andhêku kalihan angaras, sarêng antawisipun jam ½ 10, sampeyan dalêm lajêng jêngkar, Radèn Ngabèi Rônggawarsita andhèrèkakên kondur dalêm angamping-ampingi titihan dalêm kareta ngantos dumugi ing radinan agêng, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan wangsul, titihan dalêm mangalèr.
Saya dalu ingkang sami anglayat sampun ngawis-awisi, ing dalu wau para gusti, para luhur, kathah ingkang têdhak, sarêng antawisipun jam 12 sami kondur, para priyantun kathah ingkang sampun sami mantuk, kantun para sanak sadhèrèk ingkang taksih sami anuguri, kursi ingkang kapasang wontên satêngahing dalêm kadhawuhan ngêdalakên, layonipun ingkang ibu kadhawuhan mindhah satêngahing jarambah, sangajênging krobongan, ingkang sami diya-diniya bab panataning kursi wontên ing dalêm punika wau, sarêng sampun kalampahan kanggenipun lajêng rumaos sami kawon, sarta botên sagêd anginggahi.
Saking anggènipun angatusakên para putra wayah ingkang têbih-têbih dalêmipun, mila layonipun ingkang ibu karêrêmakên [karê...]
[...rêmakên] ngantos kalih dalu, utawi kaol Jawi sampun ngantos angangkatakên layon dintên Sêtu, sarêng dintênipun Akat Wage tanggal kaping 3 wulan Rabingulakir, layonipun ingkang ibu Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, kasarèkakên dhumatêng Pêngging Ngaliyan, kadhèrèkakên ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, kaprênahakên wontên ing dagan ingkang sisih wetan, bidhaling layon wanci jam 9 enjing, ingkang sami nglayat inggih kathah, para sanak sadhèrèk tuwin para panèwu mantri ingkang sami dumugi ing Pêngging ugi kathah, dumugi ing Pêngging wanci jam 3 siyang, sadaya ingkang nguntapakên sami kasugata dhahar, bibar dhahar lajêng wangsul sadaya, dhatêngipun sarênti, ingkang numpak kapal jam 5 sampun dumugi nagari, ingkang dharat ngantos dumugi jam 9 utawi jam 10 dalu.
Sasedanipun ingkang ibu Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, sakalangkung pamêsuning panggalihipun, sasêlaning pandamêlan wajibipun, rintên dalu namung lênggah wontên panyêratan, sabibaring nyêrat wanci jam 2 dalu, lajêng lênggah wontên ing pamêjangan ngantos dumugi byar enjing, mênggah ingkang makatên wau bakuning karsa pancèn kagêm masuh sarira, pinarêngna dening ingkang Amurbèng Dumados, sagêda nyakup dhumatêng kawontênan ing lair batos, mênggah kawontênanipun dhahar tuwin sare, punapadene bab pangagêmanipun, namung kagêm tata krami kemawon, bakuning [ba...]
[...kuning] panggalih, ingkang nawung karsa kados makatên wau, lajêng dipun sasabi anganggit sakathahing sêrat-sêrat, ingkang dèrèng sami kawêdalakên para lêluhuripun, cara kriyanipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika dhatêng sadhengah ingkang dipun asta kikrik sangêt, botên kaparêng sabên anggêr rampung kemawon, ingkang makatên wau katitik saking anggitanipun sêrat-sêrat, pangikêting ukara tuwin têtêmbunganipun, punapa malih manawi nyêkarakên, para marsudi basa Jawi kathah ingkang sami angalêmbana.
Manawi sawêg anggarap sêrat-sêrat, ingkang botên kawêdharakên utawi ingkang kawêdharakên, sanadyan sampun kagarap rampung saha sampun dipun samakakên, manawi wontên têmbung ingkang dèrèng cocog kalihan panggalihipun, sampun têmtu dipun ewahi malih, ewah-ewahan wau botên namung narimah corèk utawi kasêrat ing mangsi abrit kemawon, ananging sasampuning kacawang utawi kacorèk ing mangsi abrit, lajêng kasêrat malih ngantos dumugi sarampungipun, mila sêrat-sêrat karanganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang taksih sêratan tapak astanipun piyambak, botên wontên ingkang corekan utawi kêrikan, dene pacakan ingkang sampun dipun ewahi wau lajêng kapacakakên babon, adamêl gumujêng.
Sarêng dintên Kêmis Pon tanggal kaping 7 Rabingulakir Ehe: 1780, dados kirang sapêkên kalihan têmpuking damêl, sanadyan botên mawi punapa-punapa, labaning priyantun luhur dipun luluti ing sanak sadhèrèk, dados ingkang sami rêrencang nyambut damêl inggih sampun kathah, ngiras pantês rêrencang pitung dintênipun ingkang ibu, amila adêging pawon sampun radi rêgêng, wiwit ing dintên wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun sowan para gusti para bêndara ingkang pantês dipun unjuki uninga utawi dipun suwuni pangèstu, tuwin dipun ngabêktèni, satêlasipun para gusti lajêng para bêndara kangjêng pangeran ingkang sampun manjing siswa saha ingkang dados mitra darma, lajêng dhatêng para luhur para wadana kliwon ingkang awunipun kawon sêpuh, sadaya wau namung dipun caosi uninga tuwin dipun suwuni pangèstu, botên wontên ingkang dipun aturi rawuh, sarêng sampun kirang sadintên kalihan têmpuking parlu, dalunipun nama midadarèni, para karereyan inggih wontên ingkang sami sowan dumunung namung caos bêkti, para sanak sadhèrèk sami wungon piyambakan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên mêdal amanggihi, malah mêmpêng wontên ing pamêjangan kemawon, salat kajat ngantos dumugi byar enjing, dintên Salasa Pon enjing, para sanak sadhèrèk sampun sami siyaga nyambut damêl, pangaraking paningkah mangke wanci jam 5 sontên [so...]
[...ntên] sanadyan botên mawi tamu ewadene tatakramanipun ing paringgitan ugi mawi dipun gêlar-gêlari, sarèhning tamunipun namung bôngsa putri pangiring saking pangantèn putri, amila ingkang dipun tata prayogi namung ing dalêm, sarêng sampun wanci jam ½ 5 siyang Bêndara Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga têdhak, andadosakên guguping panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Sarèhning ing jawi botên mawi dipun sudhiyani palênggahan ingkang pantês, dados lajêng dipun aturi lênggah wontên ing dalêm kemawon, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sasampunipun amanggihi kadhawuhan tumuntên lajêng dandan, amargi sampun andungkap wancinipun badhe pangkat, salêbêtipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dandos, lajêng katungka têdhakipun para gusti kangjêng pangeran, para wadana kaliwon, ingkang kacêlak ing saandhap sampeyan dalêm, kathahipun ngantos kalih wêlas, ingkang môngka pancèn botên dipun aturi têdhak, namung dipun aturi uninga kemawon, dados botên mawi sudhiyan punapa-punapa, sanadyan badhe andadak pasugatan inggih mêksa botên sagêd, amargi sampun kasalêpêg ing wanci, dados namung kasêgah srutu kalihan pangunjukan kemawon, sarêng sampun wanci jam 4 sontên, bèndi kagunganipun Tuwan Pèdrik Wintêr ingkang kasuwun ngampil, sampun anganggrang wontên sangajênging paringgitan, kareta
titihanipun para gusti. Para bêndara kangjêng pangeran, tuwin sanès-sanèsipun, sami jibêg wontên ing palataran, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anggènipun dandos sampun rampung, lajêng mêdal saking gêdhong wetan, gêr, sami dipun garapi dening para gusti, lajêng rame dados gêgujêngan, sarêng sampun wanci jam 5 sontên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan bidhal, para gusti ingkang sami têdhak sadaya wau, kaparêng
Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, dados bèndi kagunganipun Tuwan Pèdrik Wintêr dipun tumpaki ingkang ngampil lopak-lopak idon, jaman kala samantên awis wontên kareta tuwin bèndi ingkang kêklêmpakan ngantos sadasa kathahipun, amila bidhaling pangkatipun paningkah Radèn Ngabèi Rônggawarsita, samêrgi-mêrgi dados têtingalan, jam 5 lêrês dumugi ing Jayèngmarjayan (kampung Mondhokan) ing Jayèngmarjayan mawi tamu para bêndara sawatawis, pangagêmipun para tamu bêndara Kangjêng Pangeran ing Mangkunagaran, Bêndara Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, inggih wontên, sarêng pangantèn
lumadosipun dhahar, lajêng kondur sadaya, sadèrèngipun bidhal, Bêndara Kangjêng Pangeran Arya Natapura andangu dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, mangke wangsulipun dhatêng Rônggawarsitan wanci jam pintên, aturipun dèrèng sagêd nêmtokakên, ananging botên sagêd langkung antawisipun jam 7 dhawuhipun, manawi makatên punika mangke titiyanipun kareta badhe dipun tilar, mangke wangsulipun dhatêng Rônggawarsitan supados dipun tumpakdi, dene sariranipun badhe dhèrèk Bêndara Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalangkung nuwun, saha ngunjukakên panuwun dhumatêng para gusti-gusti saha para luhur ingkang sampun sami kaparêng aparing kamirahan dhumatêng sariranipun, amêrlokakên sami kapengin anguningani ijabing paningkah, ingkang anambahi dados asrining
gusti-gusti, pasugatanipun dhahar lajêng kaladosakên, namung barokoh tani ulam rampadan katata lesehan abêbanjêngan, sarêng panatanipun sampun rampung para tamu kakung putri sami dipun ancarani dhahar sêsarêngan, sarampungipun dhahar sawatawis, ingkang dhatêng abdi-abdi sami dipun paringi sêkul prêcita, sarampungipun [sara...]
[...mpungipun] sami nêdha, Radèn Mas Panji Jayèng Marjaya, lajêng tata-tata badhe bidhalipun putra mantu kondur dhumatêng Rônggawarsitan.
rumiyin, Kangjêng Pangeran Arya Natapura ingkang sampun uninga ing sêmu kaparêngipun ingkang rama, amila aturipun namung sêndika, dumugi Rônggawarsitan sampun jam 6 lêrês, mundhut kursi kagêm lênggah kalihan ingkang putra wontên ing paringgitan, abdi dalêm anggong ingkang angusungi gôngsa saking Kusumadilagan, sampun rampung sadaya, sami katata wontên ing paringgitan sisih kilèn, babut ingkang kagêlar wontên dalêm, kadhawuhan nata wontên jawi, èmpèring paringgitan sami kadhawuhan anggêlari lampit sadaya, dilah-dilah ingkang sampun kapasang wontên ing jawi, sadaya kadhawuhan nyumêdi, manawi kirang padhang kadhawuhan mêndhêt dilah dhumatêng ing Kusumadilagan, sarêng sadaya sampun dipun uningani lajêng ngêndika dhumatêng Radèn Mas Panji Ranakusuma, sapunika badhe kondur rumiyin, mangke kemawon jam-jamanjam-jam. sanga badhe têdhak malih, sarta wontênipun kados makatên punika awit saking dhawuh timbalan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun, sarta
dhawuhakên badhe kawontênanipun mangke dalu. Sarêng sampun rampung anggènipun dhawuh-dhawuh lajêng kondur, kalihan ingkang putra
anggènipun angwontênakên pisêgah, lajêng utusan mundhut gêndhis tèh, kopi, roti gêbag, srutu, sampun ngantos karumiyinan rawuhipun para tamu utusan dalêm. Sarêng kèndêl jam ½ 7 sontên, abdi dalêm niyaga sapanglawe jangkêp, sampun dumugi ing Rônggawarsitan, talèdhèkipun kalih, 1. pun Dari, 2. pun Manis, sami talèdhèk ijatikusuman,ing Jatikusuman. ugi sampun sami dhatêng, sarêng sampun satata, gôngsa kaungêlakên, nunggil wanci wau abdi dalêm panakawan tukang minuman salurahipun, ugi sampun sami dhatêng ing
kemawon ing paringgitan katingal sampun kêbak, (mênggah gôngsa saniyaganipun,
sadaya wau saking paring dalêm saha saking dhawuh dalêm). Sarêng jam ½ 8 lêrês, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalihan sampun rawuh, dipun kurmadi gêndhing ladrang pangantèn, kareta ingkang dipun titihi
kèndêl wontên sangajênging paringgitan, kontêning kareta sampun kawêngakakên dening Radèn Mas Panji Ranakusuma, ingkang lênggahan sami mahargyanamahargya. jumênêng saking palênggahan, sasampunipun pangantèn putri kalêbêtakên ing dalêm, Radèn Ngabèi Rônggawarsita gêntos atur pambagyarja dhumatêng para
kundhisi. Wosipun kemawon, sapisan dumugi kasugêngan dalêm, pramèswari dalêm, saha para putra putri dalêm sadaya kaping kalih wilujêngipun nagari dalêm Surakarta Hadiningrat, saisinipun sadaya, kaping tiga, sugêngipun saha wilujêngipun para tamu sadaya, wasana Radèn Ngabèi Rônggawarsita angunjukakên saha angaturakên panuwun, konjuk ing saandhap sampeyan dalêm, konjuk para gusti, katur para sanak sadhèrèk ingkang sami adamêl agênging
panggarapipun sami alus-alusan, dados wontênipun namung suka parisuka, dhasar gôngsa tansah mungêl angrangin, binarung sindhèning waranggana, kados makatên punika ingkang anama adamêl sênênipun pajagongan.
Sarêng antawisipun jam 11 dalu, wontên kareta kalih lumêbêt ing palataran, sarêng dipun waosakên jêbul Bandara Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya, ingkang amakili pangagênging kadipatèn anom, kadhèrèkakên ingkang rayi nak dhèrèk Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, sadaya wau ingkang sampun kasusra lêbda wirama, ingkang sampun botên kewran dhatêng kridhaning gêndhing, ingkang sami lênggah wontên ing paringgitan lajêng mandhap sadaya, para satriya agung sakawan wau sarêng sampun sami lênggah, para priyantun ingkang sami mandhap wau lajêlajêng. sami katimbalan wangsul malih, sarawuhipun para satriya agêng wau anambahi asrining pajagongan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga andangu dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kala wau dhatênging pangantèn
Radèn Ngabèi Rônggawarsita kèndêl jam ½ 8 lêrês, punika wau mèh kemawon dados damêl (wontên rewal-rewelan) Radèn Ngabèi Rônggawarsita anglajêngakên aturipun, punika wau sarêng lampahing kareta dumugi sajawining regol, sariraning pun kagungan
kanyanan manawi dados kados [ka...]
[...dos] makatên kawontênanipun, sarêng lampahing kareta dumugi sangajênging paringgitan, saya botên kantên-kantênan, sariranipun rumaos wontên salêbêting alam supênan, pangraos ingkang kados makatên wau sanadyan sampun kaduwa saking kêncênging panggalih, nanging taksih rumaos dèrèng pitados, wasana sarêng talinganipun mirêng swaraning gôngsa kabarung sindhèning waranggana ingkang anganyut-anyut, pêpêtêng ingkang anglimputi paningal wau lajêng padhang anjingglang kados mêdaling purnama sidhi (gêr para tamu sami gumujêng malih ambata rêbah), awit saking kabêkta cucuting pangandikanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, salêbêting pajagongan wau namung tansah gêgujêngan, kèndêl-kèndêlipun namung manawi kasêlan ungêling gôngsa, manawi ungêling gôngsa suwuk, lajêng tapuk gêgujêngan malih, kados makatên wau ngantos dumugi jam 6 enjing, sarêng prabaning diwangkara sampun anyoroti ingkang
Jumadilakir ing taun Jimawal: 1781, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan dhumatêng ing Gôndakusuman, dumugi ing Gôndakusuman wanci jam ½ 8 sontên, nanging botên pinanggih ing dalêm, amargi [a...]
[...margi] Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma sawêg nindakakên padamêlan wontên pura Mangkunagaran, Radèn Ngabèi Rônggawarsita taksih angêntosi lênggah wontên ing paringgitan, ingkang sampun dipun gêlari gêlaran alus, sarêng kèndêl jam 8 lêrês, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma mêdal kondur sakêdhap, kados punapa bingahing panggalihipun, amargi salêbêtipun nindakakên padamêlan, kagungan panggalih badhe pinanggih Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amila bingahing panggalihipun prasasat tanpa pêpindhan, sanalika lajêng dipun ancarani dhumatêng ing gêdhong panyêratan, adat ingkang sampun, sabên Radèn Ngabèi Rônggawarsita kapanggihan wontên panyêratan, punika têmtu wontên wigatosipun, anggènipun pêpanggihan wau namung sakêdhap sangêt, namung saparlunipun kemawon, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng nyuwun pamit, pêpanggihan wau akalihan sami kawuryan lêga lêgawa.
SawêkSawêg. antawis tigang dintên, sowanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhumatêng ing Gôndakusuman, Radèn Ngabèi Rônggawarsita katimbalan Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma malih, nanging sowanipun sampun ngantos langkung saking jam 7 sontên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun dumugi ing Gôndakusuman, lajêng kapanggih wontên ing gêdhong panyêratan, sarêng
Arya Gôndakusuma katimbalan Tuwan Kolonèl Boskên, ingkang amakili Kangjêng Tuwan Residhèn Rapnaus ingkang sawêg pêrlop, sarêng dumugi ing paresidhenan, Tuwan Kolonèl Boskên amaringi uninga, bilih Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma anampèni partisara saking Paduka Kangjêng Tuwan, Ambèrkus Jakop, Dheimar Mantungên, ingkang jumênêng Guprênur Jendral ing Batawi, katitimangsan ing
dipun sayuti, sasampuning angabêkti lajêng andonga nurbuwat, sarêng anggènipun andonga sampun rampung, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma andumugèkakên pangandikanipun, kaparêngipun kangjêng tuwan residhèn, anggènipun badhe anjumênêngakên benjing ing dintên Jumuwah Wage tanggal kaping 14
wulan Jumadilakir punika wanci jam 9 enjing, wontên ing pandhapi Mangkunagaran, sarêng sampun rampung saparlunipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita nyuwun pamit badhe wangsul, samêdalipun
kalêbêtakên kanthonganing rasukan, sadumuginipun ing dalêm kanthong wau sarêng kabikak, isinipun salêmbar kêrtas nyatus rupiyah.
Sarêng ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir wau, wanci jam 9 enjing, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, saèstu kajumênêngakên pangagênging trah Mangkunagaran, amila wiwit kirang tigang dintên kalihan têmpuking parlu, ing Mangkunagaran sampun wiwit kapajang-pajang, sadaya saka pananggap punapa dene saka taratag, sami karêngga ing tuwuhan, wiwit sangajênging gapura dumugi ing pamedan, nêkuk mangetan dumugi parapatan Nonongan, sami dipun panjêri daludag umbul-umbul, saha gôngsa munggang kaprabon tuwin carabalèn.
dangu kangjêng tuwan wakil residhèn jumênêng saking palênggahan, tamu agung ugi sami jumênêng sadaya, kangjêng tuwan wakil residhèn lajêng anglairakên ing pangandika sadaya lêlabêtanipun Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, wiwit yuswa 15 taun, sampun dados militèr prajurit Mangkunagaran, dumugi dintên wau sampun anglampahi pandamêlan laminipun: 28 taun, salêbêtipun 28 taun wau sampun anglampahi pandamêlan warni-warni, wiwit pangkat alit ngantos dumugi anglampahi pandamêlan ingkang pangkat agêng, botên nate
Gôndakusuma, sapisan awarni mêndhali anggènipun sampun anglampahi pêrang kala jaman dauru Dipanagaran, kangjêng tuwan wakil residhèn pancèn inggih sampun anyipati piyambak dhatêng kawantêraning panggalih nalika Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma anglampahi dados militèr, pancèn pantês pinuji, amila awit saking kaparêngipun kangjêng guprêmèn, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma kawisudha dados pangagênging trah Mangkunagaran, ajêjuluk Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana. Sasampunipun rampung anggènipun andhawuhakên, tuwan juru basa lajêng maos sêrat partisara saking kangjêng guprêmèn, sarêng sampun rampung pamaosipun, para tuwan-tuwan sadaya lajêng têtabikan kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, sarampunging ngunjuk
sampun wanci jam 11 siyang, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana lajêng sowan dhumatêng ing loji paresidhenan, mawi upacara kaprabon, kadhèrèkakên para pangagênging prajurit Mangkunagaran, saha para pangagênging punggawa, parlu angaturakên panuwun, bidhal saha konduripun [kondur...]
[...ipun] kaurmatan ungêling kodhok ngorèk saha carabalèn mawi pakurmatan drèl saha mariyêm.
(Pratelan ing nginggil punika saking Mas Ngabèi Jayawiyata, ingkang dipun sêrati Radèn Ayu Jayadarsana).
Jumênêngipun Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, dados pangagênging trah Mangkunagaran, asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, pinèngêtan ing dintên Jumuwah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir ing taun Jimawal, 1781, wuku Landêp, windu Kunthara, Rodra
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, sadaya kemawon sampun têmtu kagungan pangintên, bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita badhe sagêd dados priyantun sugih, amargi paring dalêm kangjêng gusti lumintu kados ilining toya lèpèn, ing môngka paring dalêm kangjêng gusti punika botên namung dasanan kemawon, ananging ngantos atusan dumugi ewon rupiyah, langkung malih saking patêdhan dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, inggih ugi lumintu kemawon, paribasan, dèrèng têlas sampun dipun paringi malih, malah saupami dipun satitèkakên utawi dipun gunggung, manawi namung kalih dasa èwu rupiyah kemawon kapara [kapa...]
[...ra] langkung, ewadene sarêng kagêm Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nyampingipun kemawon botên rangkêp, saking punapa, kados inggih saking sampun botên rêmên dhatêng kawontênan donya punika wau, saupami Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika sampuna kandêl panggalihipun dhatêng tata krami, bokmanawi sampun dados priyantun majênun, sarèhning panggalihipun taksih santosa, saha taksih angagêm dhatêng kalimrahan, kagungan damêl mantu, supitan sapanunggilanipun, manawi ngungak dhatêng kawontênan ingkang kados makatên wau dados tujuning panggalih angirib-irib dhatêng lampahing kapandhitan.
Nalika Radèn Ngabèi Rônggawarsita, badhe kagungan damêl angramakakên ingkang putra saking Mas Ajêng Pujadewata, nama Radèn Rara Mumpuni (sarêng sêpuh nama Radèn Ngantèn Martawarsita), paribasan botên kagungan panjêlang, dalêmipun sampun katingal risak, sanadyan kala badhe krama mêntas dipun payu, ananging sarèhning payon wau saking bôngsa godhong, dados samangke sampun katingal sami naranthang malih, isèn-isèning dalêm saupami kasade botên pajêng 5 rupiyah, gêlaran ingkang dipun agêm lênggah sampun lami sangêt tuwin botên wêtah, lajêng dipun rangkêpi wacucaling maenda gèmbèl, manawi wontên tamu ingkang kagêm lênggah kasambutakên dhumatêng tôngga têpalih ingkang cêlak, ewadene sampun kaparêng amutus rêmbag apa
têmtuning dintên wulan ingkang badhe kagêm ijabing pangantèn, punapa dene wontênipun ing rancangan ingkang sampun kadhawuhakên dhatêng besan, badhe agêng-agêngan, mênggah ingkang makatên wau inggih saking kandêling pitadosipun dhatêng ing kabatosan, kala samantên sarêng kirang sawulan kalihan pêpetanganing dintên ingkang badhe kangge ijab, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan dhumatêng ing Mangkunagaran, angunjuki uninga sampeyan dalêm kangjêng gusti, sarêng parlunipun sampun kaunjukakên sadaya, dhawuh dalêm kangjêng gusti sakalangkung bingah, sarta aparing pangèstu wilujêng dhumatêng badhe pangantèn tuwin dhumatêng sadayanipun, namung ragi wontên gêtuning panggalih dalêm, dene ing wêkdal punika sawêg arungan parluning karsa dalêm kangjêng gusti iyasa pabrik Calamadu, ingkang waragadipun botên sakêdhik, saupami botên sawêg kasarêngan parlu dalêm ingkang kados makatên wau, sampun têmtu sagêd amaringi pitulungan kados panyuwunipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau, sarêng sawêg wontên sêsarênganipun ingkang wigatos, dados botên sagêd amaringi, dene manawi namung kangge tumbas jajan pêkên kemawon, badhe dipun paringi, kangjêng gusti lajêng jumênêng têdhak ing dalêm, namung sakêdhap sangêt lajêng miyos malih, asta dalêm anyangking buntêlan dalancang ing lêbêt sajak sampun
sakalangkung kapundhi, lajêng kalêbêtakên dhatêng kanthongan rasukan, saha nyuwun pamit mundur.
Sapêngkêripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, raosing panggalih dalêm kangjêng gusti sakalangkung sumêdhot, kèngêtan lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr,
kangjêng gusti pun Jayèng Kahwaya kadhawuhan atut wingking lampahipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dhatênga ing pundi-pundi kadhawuhan atut wingking kemawon, sampun cêlak-cêlak tuwin sampun têbih-têbih, punapa kawontênanipun kadhawuhan saos unjuk, unjukipun Jayèng Kahwaya sêndika lajêng mangkat agêgancangan, tindakipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sawêg dumugi ing ngêkrun Mangkunagaran, pun Jayèng Kahwaya sampun wontên ing wingkingipun.
ing ngriku wontên tiyang ambarang reyog sawêg pinuju bèbèr, lajêng dipun cêlaki dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng anggènipun bèbèr sampun kèndêl, dipun dangu, manawi katanggap sadumuginipun, tanggapanipun pintên, aturipun, ingkang sampun kalampahan tanggapanipun 10 rupiyah, lajêng dipun dhawuhi
dhumatêng ing Rônggawarsitan, badhe katanggap 10 rupiyah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita andumugèkakên tindakipun mangidul, sarêng sampun dumugi ing dalêm lajêng anjujug ing panyêratan, dèrèng ngantos lukar paringipun arta kangjêng gusti lajêng kabukak saking buntêlan, byar, isinipun
sapada katungka dhatêngipun reyog, dipun garubyug tiyang ningali kathah sangêt, swaranipun kumarusuk pating caruwèt ngantos kados kêthèk rêraton, sarèhning sawêg jan 11 siyang, ing palataran taksih bêntèr-bêntèripun, dados anggènipun anjogèd kadhawuhan manggèn ing paringgitan kemawon, sarta dipun dhawuhi amiwiti.
Pun Jayèng Kahwaya, ingkang dipun dhawuhi atut wingking tindakipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng sampun têrang bilih kondur dhumatêng ing Rônggawarsitan, botên mawi mampir-mampir, lajêng wangsul, sadumuginipun ing Mangkunagaran kangjêng gusti taksih lênggah, amila lajêng munjuk punapa kawontênanipun, sadaya sampun sami kaunjukakên, dalah anggènipun ananggap reyog 10 rupiyah, ugi kaunjukakên, kangjêng gusti namung gumujêng, ananging ing sêmu kawistara manawi kaduwung.
Reyog jaman kina punika ingkang dipun laras lawungan, sami angabên kasagêdan saha kaprigêlanipun anumpak kapal, ugi ngabên kaprigêlanipun anyêpêng lawung, gêlaring panumbak sapanunggilanipun, kathah-kathahipun tiyang wolu, têrkadhang namung sakawan, inggih wontên ingkang ngantos: 16 utawi langkung, nanging lajêng nama barisan rodad, reyog wau
kabêsusanipun, wiraganipun angewak-ewakakên, sasampunipun reyogan suwugsuwuk. ingkang têmtu gêntos mêdal pênthul wayuh, lêlampahan pênthul wayuh, punika pasêmon kawontênanipun tiyang wayuh ingkang botên sêmbada, utawi tiyang wayuh ingkang angangge wêwatêkan pilih êsih, tiyang èstri ingkang gadhah dhêdhasar susila, ningali topèng lêlampahan pênthul wayuh punika lingsêm sangêt, satêlasipun lêlampahan pênthul wayuh wau, lajêng gêntos sulapan, panyulapipun ajêgan, têmtu tiyang dipun bônda, kalêbêtakên ing sêngkêran sawung, dipun adhêpi udhêng lêmpitan, sarêng sêngkêranipun kabikak, tiyang ingkang kabônda wau sampun udhêng-udhêngên, bandanipun botên ewah, lajêng kalêbêtakên ing sêngkêran malih, sarêng sampun kabikak, sampun sagêd ucul udhêng, udhêngipun sampun lêmpitan [lê...]
[...mpitan] malih kados kala wau, bandanipun inggih taksih botên ewah, sarêng kalêbêtakên sêngkêran ingkang kaping tiga, sarêng kabikak bandanipun sampun ucul, dhadhungipun sampun kagulung wangun tali bandhang: kalangkungan jawi ingkang kados makatên wau, bôngsa Jawi taksih sami rêmên, amila tiyang ningali inggih kathah sangêt, ngantos botên angraosakên bêntèring sêngenge.
Kala samantên sarêng panataning gôngsa sampun rampung, ingkang badhe angreyog sampun sami siyaga, lajêng wiwit reyogan, pangêrèhing kapal botên tilar wiraganing badan, sarêng sampun sawêtawis dangu wiramaning gôngsa kasêsêgakên, lajêng wiwit bênthak-binênthak lawung, satunggal lan satunggalipun sami kasakitan,
gêlut katingal yêktosan, malah mawi suwut-sinuwut udhêng, ungêling gôngsa kasuwuk, ingkang anabuhi kapêksa misah ingkang sami suwala wau, sarêng sampun kapisah lajêng sami kèndêl ngaso, sakalih-kalihipun sajak sami botên angrumaosi manawi mêntas suwala ngantos kados makatên ramenipun, sarêng sampun sami ngaso gôngsa lajêng kaungêlakên malih, mungêl gêndhing loro-loro, ingkang dados pênthul wiwit anjogèd,
panjogèdipun ngantos ragi sawatawis dangu, kèndêling panjogèd sarêng bok sêpuh dhatêng ambêkta kintunan, sawêg dipun pitakèni angintun punapa, katungka dhatêngipun bok ênèm, ugi ambêkta kintunan, lêluconipun inggih ajêg kemawon
satanginipun bok ênèm gêntos anjêngkangakên dhatêng bok sêpuh, ugi ngantos kalumah, satanginipun bok sêpuh lajêng angulêng bok ênèm, bok ênèm ugi purun, lajêng ulêng yêktosan, jambak jinambak ngantos botên kenging dipun pisah, ingkang dados bok sêpuh bok ênèm sampun sami berotên, kalih pisan ngantos sami kasupèn dhatêng kadadosanipun, gôngsa ugi lajêng suwuk malih, iyaganipun lajêng misah ingkang sawêg sami berotên wau, sarêng sampun sami kapisah inggih lajêng ical botên wontên tabêtipun bilih mêntas ulêng.
Dèrèng ngantos dumugi sulapan, sampun kabibarakên, kala samantên sawêg antawisipun jam 2 siyang.
Sarêng sampun têrangkirang. sadasa dintên anggènipun kagungan damêl, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dipun timbali Kangjêng Gusti Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Arya Prabu Prangwadana, wanci jam: 7 enjing, sasampuna dumugi ing Mangkunagaran, dhawuh dalêm Kangjêng Gusti wau inggih kaèstokakên, sarêng sampun dumugi ing Mangkunagaran, lajêng kadhawuhakên majêng, pangandika dalêm Kangjêng Gusti kangên sangêt, sarta kagungan kaul, manawi sampun jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan andhèrèk dhahar.
Kala samantên ingkang kadhawuhan ngadhêp para bandara riya putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping III saha para santana sanèsipun, antawisipun prayagung wolu. Paring dalêm pisêgah, wedang tèh, srutu, konyak, pangandika dalêm kangjêng gusti warni-warni, adamêl talatosipun ingkang sami lêlênggahan.
Nunggil wanci wau, ing Rônggawarsitan kadhatêngan utusan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, abdi dalêm pangagênging undhagi, kanthi karèrèhanipun undhagi: 10, tukang batu saha bau intiran: 25 ngirit garobag
dumugi ing Rônggawarsitan, nyuwun lilah dhumatêng Radèn Mas Panji Ranakusuma saha Radèn Ayu Rônggawarsita, awit saking dhawuh dalêm kangjêng gusti, kadhawuhan [kadhawuh...]
[...an] andandosi dalêm sapanunggilanipun, ingkang sampun katingal risak kadhawuhan amulyakakên, sarêng sampun dipun paringi palilah, sadaya lajêng sami nyambut damêl, ingkang kamulyakakên botên namung ing dalêm, paringgitan, gandhok kemawon, dalah sumur, jamban, pawon ugi sami dipun mulyakakên, tirahanipun wêdhi kaurugakên ing palataran, sadaya ingkang sami katingal rêgêd, saha dèrèng tata, lajêng sami dipun rêsiki, saha sami dipun tata sae, lungsuraning sirap saha gêndhèng ingkang sampun botên kangge, sami katata prayogi wontên ing panggenan kiwa, sarêng sampun rampung sadaya, sami kapasrahakên dhumatêng Radèn Mas Panji Ranakusuma, ingkang nyambut damêl sami bibaran.
Kacariyos, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang sawêg ngadhêp wontên ngarsa dalêm kangjêng gusti wiwit jam ½ 8 enjing ngantos jam ½ 3 siyang, dongèngipun ingkang kaunjukakên kangjêng gusti namung ingkang nawung raos, pralampita utawi wêwulang, paribasan kawêdalakên sadaya, kangjêng gusti saha ingkang sami ngadhêp, panggalihipun sami karênan, sanadyan anggènipun lêlênggahan sampun: 8 jam, sadaya botên wontên ingkang karaos sayah.
Taksih wontên sambêtipun jilid IVJilid IV belum ditemukan.
Ewah-ewahan lêpating panyêrat badhe kapacak wontên ing
Wadon LesbianGunging Éndah Wadon JengBudak, Dominasi, Sadism, MasochismPantaiBeadsMetokakeAyuSi
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxholder.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
Love Javanese - Wayang ~ Putra Gantiwarno
Ngaturaken gunging panuwun dumateng Born Javanese, sainggo kawulo saget nderek nguri-uri budoyo, mboten wonten pamrih sanes. Sepindah malih matur nuwun.Wayang : Anoman Takon Swargo - Ki Hadi SugitoIng ngisor iki dak aturake lakon kaping loro sing bisa di-download, yaiku "Semar Mbangun Kahyangan" dening dhalang Alm. Ki Hadi Sugito.01 - Semar Mbangun Kayangan - 1A.mp302 - Semar Mbangun Kayangan - 1B.mp303 - Semar Mbangun Kayangan - 2A.mp304 - Semar Mbangun Kayangan - 2B.mp305 - Semar Mbangun Kayangan - 3A.mp306 - Semar Mbangun Kayangan - 3B.mp307 - Semar Mbangun Kayangan - 4A.mp308 - Semar Mbangun Kayangan - 4B.mp309 - Semar Mbangun Kayangan - 5A.mp310 - Semar Mbangun Kayangan - 5B.mp311 - Semar Mbangun Kayangan - 6A.mp312 - Semar Mbangun Kayangan - 6B.mp313 - Semar Mbangun Kayangan - 7A.mp314 - Semar Mbangun Kayangan - 7B.mp315 - Semar
Manira Radèn Mas Arya Puspadiningrat, amèngêti panganggone abdi dalêm ing Kadipatèn Anom, kang wus olèh lilah dalêm sarta wus kalakon kanggo salawase, wiwit abdi dalêm Panèwu Mantri mangisor tumêka jajar kabèh, katrangane kaya ing ngisor iki.
Bab 1. Manawa pinuju seba garêbêg, utawa dhèrèk têdhak dalêm ing loji paresidhenan taun raja, panganggone kaya ing ngisor
jajar kabèh kajaba kang kasêbut ing dhuwur mau padha ora kalilan nganggo calana.
Bab 2. Abdi dalêm Pangulu Lurah Suranata, sarta Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, Lurah, Panglawe, Bêkêl tumêka sajajare kabèh mau padha nganggo dodot
Panèwu Gawe, Panèwu Anon-anon, Panèwu Jaksa, Êmban ngarêp, padha anganggo ukup moga biru, nganggo tumpal renda, abdi dalêm Mantri, Dêmang, lan Rôngga kabèh padha anganggo ukup moga wungu, nganggo tumpal renda, abdi dalêm Lurah padha anganggo ukup saka kêsting ijo byur, gombyoke kêmbang suruh kuning byur, abdi dalêm Panglawe gamêl, padha anganggo
abdi dalêm Jajar kabèh padha ora kalilan anganggo ukup.
Bab 4. Abdi dalêm Pangulu Lurah Suranata, panganggone kulambi sikêpan gêdhe
iku saka paring dalêm panganggon. Kabèh mau ukuran ambane sarta wêwangunane baludir manut pranataning nagara, kang wis katamtokake sarta kadhawuhake, nalika katitimangsan tanggal kaping 8
ananging durung kalilan nganggo baludiran, sarta bênike uga ora kalilan nganggo bênik latêr PB, kalilane nganggo bênik dhapur
ana Kabupatèn, ajidan Mantri Anom, kabèh mau padha nganggo kuluk mathak, dene abdi dalêm Lurah Bêkêl sajajare panurung kabèh, kuluke kaêcet ireng, abdi dalêm Jajar liya liyane kang ora kasêbut ing bab kaping V ing dhuwur mau panganggone kuluk kabèh padha saka kêsting putih.
Bab 6. Abdi dalêm Pangulu Lurah Suranata, sarta Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, tumêka
putra dalêm, panganggone kayadene yèn seba garêbêg, ananging tanpa kulambi sikêpan gêdhe, mung abdi dalêm Lurah Panurung panganggone kuluk, kayadene panganggone kuluk Lurah liya-liyane, sarta nganggo calana, Bêkêl sajajare Panurung panganggone kuluk kayadene panganggone kuluk Bêkêl Jajar liya-liyane, kabèh mau padha ora nganggo kulambi.
Jajar kabèh, yèn seba ing dina Sênèn Kêmis, panganggone dodotan. Pangulu, Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, tumêka Lurah, Panglawe, lan Bêkêl, Jajar Carik, Jajar Miji tuwa, Miji nom, Kabayan Sarayuda, lan Jajar ajidan, kuluke padha saka mathak putih, sarta kang wus padha kalilan nganggo ukup, uga padha nganggo ukup, dene kônca Jajar liya-liyane, kuluke saka kêsting putih, sarta ora [o...]
seba malêbu sabên dina, utawa tungguk, sapêpadhane, liyane seba ing dina Sênèn Kêmis, panganggone kuluk saka kêsting irêng, dene abdi dalêm Panglawe, Bêbêk Jajar kabèh, panganggone kuluk saka kêsting putih.
Bab 9. Yèn pinuju dhèrèk wiyos dalêm Jumungahan, panganggone prikônca Pangulu, Panèwu Mantri sapangisor kang kabênêr dhèrèk, kayadene yèn seba Sênèn Kêmis, ananging padha nganggo kulambi sikêpan gêdhe saka lakên ijo, kang wus kalilan manganggo calana, padha calanan, dene prikônca Lurah Bêkêl Jajar panurung, panganggone lastari kaya ing adat, andhèrèk wiyosan dalêm Jumungahan, mung Pangulu Lurah Suranata manganggo dulban.
Bab 10. Abdi dalêm Panèwu Mantri kang kabênêr dhèrèk yèn pinuju ngêpung hajad dalêm malêm kaping 21 panganggone uga kaya yèn seba Sênèn Kêmis, nanging kulambine sikêpan gêdhe saka lakên irêng, tanpa calana.
Yèn seba ngêpung hajad pamalêm dalêm kaping 23 ing Kadipatèn Anom, panganggone uga kaya yèn seba ing dina Sênèn Kêmis, sarta kang wus kalilan manganggo calana, padha anganggo calana, saka lakên ijo.
Bab 11. Abdi dalêm Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga,
manawa pinuju kalanthung, sarta dhèrèk liya-liyane, kang ikêt-ikêtan, panganggone kulambi sikêpan cêkak jaran dhawuk, nganggo calana uga jaran dhawuk, Jajare kabèh tanpa calana, dene kang pangkat Panèwu Mantri, tumêka Dêmang Rôngga, panganggone kulambi sikêpan cêkak irêng, nganggo calana uga irêng tanpa sèrèt.
Bab 12. Manawa pinuju anglakoni ayahan dalêm kaya ta: gadhingan, pajangan, watêsan,
nganggo Êmban-Êmban saka cindhe cakar irêng, ananging padha ora anganggar kêris, Bêkêl tumêka Jajar kabèh, manganggo kalanthungan tanpa calana.
Bab 13. Manawa pinuju dhèrèk wiyos dalêm amariksani balapan, utawa dhèrèk têdhakan pêpara, abdi dalêm Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, Lurah, panganggone prajuritan ganêp, kayadene bab kaping XII, bedane ora anganggar kêris, amung nyangkêlat wêdhung, Bêkêl sajajare kabèh, padha manganggo kalanthungan tanpa calana.
Bab 14. Yèn pinuju dhèrèk wiyos dalêm têdhak marang pasanggrahan dalêm ing Langênarja sapêpadhane, panganggone kônca Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, Lurah, kalanthungan nganggo calana irêng tanpa sèrèt, Bêkêl sajajare tanpa calana.
Bab15. Manawa pinuju dhèrèk wiyos dalêm pisitê, panganggone kônca
nyangkêlit wêdhung, mung abdi dalêm Bêkêl Jajar sabuke ora nganggo kabara, dene abdi dalêm Jajar liya-liyane kabèh, panganggone kayadene: panganggone abdi dalêm Bêkêl, bedane kuluke saka kêsting putih.
Bab 17. Manawa pinuju dhèrèk têdhak dalêm tuwi pangantèn marang ing dalêm Kapatiyan, panganggone abdi dalêm Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, tumêka Lurah, Bêkêl, Jajar kabèh, kayadene kang kasêbut bab kaping XVI ing dhuwur iki, ananging kulambine abdi dalêm Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, Lurah, sikêpan gêdhe saka lakên
panganggone Pangulu, Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, tumêka Lurah sapangisor kabèh, kayadene yèn pinuju, dhèrèk têdhak dalêm tuwi pangantèn marang ing dalêm kapatihan, ing dhuwur mau.
Kabèh kang wus katamtokake ana layang pèngêtan iki, manawa pinuju mara seba sapêpadhane, iku padha mirantiya anganggo
utawa Mantri Êmban, padha amirantiya anganggo Êmban-Êmban, kaya kang wus katamtokake anganggo.
Pèngêtan Panganggone Abdi Dalêm Prikônca Jêro Kaya Ing Ngisor Iki.
Bab 1. Manawa seba garêbêg sarta andhèrèk wiyos dalêm têdhak
balongsong mas sarta suwasa, padha gadhohan saka paring dalêm, prikônca Panji mangrèh kanoman, panganggone uga
Bab 3. Panganggone abdi dalêm ajidan bêbêd jamblang, sabuk cindhe jonggrong tanpa
tingalan dalêm wiyosan taun, utawa tingalan dalêm jumênêngan, panganggone abdi dalêm prikônca jêro kabèh, kayadene manawa seba bakda, kacèke ora nganggo kulambi.
Manawa seba supite putra dalêm, panganggone uga kayadene seba tingalan dalêm kasêbut bab 6 iki.
panganggone bêbêd jamblang, sabuk cindhe jombrong, kabèh mau kajaba Riya sêbutan Panji, padha manganggo jêplakan kayadene manawa seba tingalan dalêm wiyosan taun, dene abdi dalêm pasindhèn panganggone uga kaya
ijaping paningkah panganggone kayadene manawa seba supite putra dalêm, dene manawa seba kramane wayah dalêm, panganggone uga kayadene manawa seba supite wayah dalêm.
Bab 12. Manawa seba andhèrèk wiyos dalêm Jumungahan, panganggone prikônca Riya sasêbutan Panji, kayadene manawa seba Sênèn Kêmis, ananging nganggo kulambi sikêpan gêdhe saka lakên ijo lugas, sarta nganggo
kabèh, panganggone kayadene manawa andhèrèk wiyos dalêm têdhak ing loji taun raja.
Pratelan Panganggone Abdi Dalêm Pradikan Kaya ing Ngisor Iki.
Bab 1. Yèn seba bakda, manganggo dodod
sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun, manganggo kaya seba dhikir Maulud, ananging dodotan, kabèh
Kadipatèn kabèh, kaya adat kang wus kalakon ing salawase, kajaba ana karsa dalêm angowahi, iku bakal kadhawuhake maneh.
Kaêcapake nalika tanggal kaping 23 sasi Sura, taun Ehe 1836.
Bab 1. Manawa seba ing Kabupatèn, utawa ing kaliwonan kang lagi pinuju ana parlune duwe gawe kaya ta: mantu, têtakan, sunatan,
gawe kaya kang kasêbut bab I dhuwur mau, prikônca Pangulu, Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, kang padha jagong
mratelakake panganggone dipurih ikêt-ikêtan, kêna dipituruti, ananging yèn omahe manggon ana sajroning baluwarti kadhaton, sanadyan kang duwe gawe pangindhung, parlu asadhengah, prikônca kang wus kalilan nganggo kuluk, panganggone kudu kulukan.
Bab 5. Panganggone yèn duwe gawe mantu, prikônca pangulu, Panèwu Mantri, Dêmang, Rôngga, Lurah, dodotan
Jajar kabèh, bêbêdan, kulambi sikêpan gêdhe, kulukan, prikônca ranan, gidês, ajidan jêro, kanoman,
bêbêdan, kulambi sikêpan cêkak dhasar irêng, ikêt-ikêtan.
Bab 7. Manawa seba ing Kabupatèn, utawa ing Kaliwonan, kang pinuju ana parlune duwe gawe kaya ta mantu, têtakan, sunatan, tingkêban, ngundhuh sapasaring pangantèn, panganggone abdi dalêm pradikan, bêbêdan, kulambi sikêpan gêdhe dhasar irêng, kêthu wangun sêmôngka satugêl.
Bab 8. Manawa pinuju jagong marang omahe prikônca Panèwu Mantri, pinuju duwe gawe kaya ing dhuwur mau, manganggo bêbêdan, kulambi sikêpan cêkak dhasar irêng, kêthu wangun sêmôngka satugêl, yèn jagong marang omahe prikônca Lurah Bêkêl Jajar, uga kaya ing dhuwur mau, nanging kulambine cukup anggêr dhasar irêng.
Bab 9. Manawa anglayat marang omahe prikônca Panèwu Mantri, utawa marang omahe Lurah Bêkêl Jajar, panganggone uga kaya yèn jagong mau, nanging kudu sabuk irêng.
Bab 10. Manawa pinuju duwe gawe mantu, têmuning pangantèn, manganggo
Panganggone yèn anglayat, mung miturut panganggone yèn jagong, kaya kang kasêbut bab kaping I tumêka bab kaping 3 ing dhuwur mau, ananging nganggo sabuk dhasar irêng, dene kang olèh pakurmatan nganggo kasêbut ing dhuwur iki, yèn kang tinggal donya prikônca utawa bojone, bapa biyunge, mara tuwa lanang wadon kang tunggal saomah, dene kang kasripahan, panganggone kaya yèn duwe gawe têtakan, nanging uga sabuk dhasar irêng.
Bab 13. Yèn ana prikônca kang jagong utawa anglayat, ananging arêp banjur seba, tungguk, kalanthung sapanunggalane, kêna banjur manganggo apa mêsthine panganggone nglakoni panggaweyan kang wajib, mangkono maneh yèn
gawe 1 Mantri gawe 8 Lurah utawa Bêkêl gawe 4 Jajar gawe 8 Êmban ngarêp utawa Êmban kondhang mung mlaku 1 Mantri gêdhong Mantri Miji Mantri panongsong mung mlaku 1 Lurah utawa Bêkêl Anon-anon 2 Lurah utawa Bêkêl Anon-anon 6 } 31
Mantri gawe 4 Lurah utawa Bêkêl gawe 2 Jajar gawe 4 Êmban ngarêp utawa Êmban kondhang mung mlaku 1 Mantri gêdhong Mantri Miji Mantri Panongsong mung mlaku 1Lurah utawa Bêkêl Anon-anon mung mlaku 1 Jajar Anon-anon 3 } 16
Mantri gawe 2 Lurah utawa Bêkêl gawe mung mlaku 1 Jajar gawe 2 Êmban ngarêp utawa Êmban kondhang mung mlaku 1 Mantri gêdhong Mantri Miji Mantri panongsong mung mlaku 1 Lurah utawa Bêkêl Anon-anon mung mlaku 1 Jajar Anon-anon 2 } 10
Sri nugraha pangkat 4 padha lan sri nugraha pangkat 3, ananging pamerange ing nagara yèn kang ajal kônca jêro mung olèh lakune kônca jêro saanon-anone, kosok baline yèn kang ajal kônca jaba mung olèh lakune kônca jaba saanon-anone.
Sri nugraha pangkat 5 padha lan sri nugraha pangkat 4, ananging pamerange ing nagara yèn kang ajal kônca gawe mung olèh lakune kônca gawe, yèn kang ajal kônca Anon-anon mung olèh lakune kônca Anon-anon.
Dene Kabupatèn Kadipatèn Anom, kagêlêngake Kabupatèn sarta Kawêdanan Anon-anon.
Tatêdhakan dhawuhing nagara, kang katitimasan kaping 23 sasi Dulkangidah, Be 1832. Kang andhawuhake uruting lilinggahane abdi dalêm Panèwu Mantri kabèh, kaya ing ngisor iki.
32. Pangulon, ngulama nagara, jimat ing Laweyan, jimat ing Imagiri
47. Mantri Kabupatèn dhistrik sajabaning nagara, panèwu jaksa, para pangulu golongan Kabupatèn pulisi
lêlinggihane abdi dalêm ing Kadipatèn Anom, kang wus dadi kaparênging karsa dalêm, kaya ing ngisor iki.
84. Jajar pasindhèn, urut êndi kang dhisik dadine
87. Jajar undhagi, urut êndi kang dhisik dadine
dhawuh ingkang nêng parentah gêdhe nagara, katitimasan tanggal kaping 18 sasi Jumadilawal taun Be 1832, ôngka 89/3 A. Abdi dalêm Wadana Kaliwon, Panèwu Mantri, sapêpadhane, manawa nonton kumidhi ana kagungan dalêm alun-alun, utawa sakabèhe tontonan, kaya ta sêkatèn, waradhê sapanunggalane, iku padha kadhawuhan kulukan, dene kônca Lurah Bêkêl Jajar sapêpadhane, kang uwis padha kalilan nganggo kuluk, uga padha kadhawuhan nganggo kuluk manawa nonton kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, banjur kanggo ing salawase, kaèstokna.
menungso sejati,eling datan keno lali,engsun nyuwun slamet ndunyo,slamet akherat,welas asih kang agung,yo aku si jabang bayine……
Maret | 2012 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Dwi artine loro, yoiku sawahe poro tani. Tri artine telu, gunung paku bumi. Catur iku papat, samudro. Ponco iku limo yoiku godhong lan wit-witan. Sad artine enem, suket kanggo mangan poro kewan. Sapto artine pitu, menungso sing sampurno ilmu lan amale. Hasto iku wolu, yo langit sak isine. Nowo artine songo, dewo sing iso kanggo tulodho manungso, doso artine sepuluh, rojo kang adil ambeg paramarato
neng SMK? Sing mlebu SMK li sing ora ketrima neng
disebut monster, mutasi saka wong mlarat dadi wong sugih sing rakus, kaya sapa kae, bojone artis ndangdut lali je jenenge!
9 Prabu Darmaraksa 891-895 adik-ipar no. 8
Wis, meneng wae kabeh. Aku tak gawe listrik
…wis direncanaake wiwit taon 80an,….pancene TULALIT kui wis mbudaya….
Unas…. oh Unas…. | Biso Rumongso
diparingi urip kaleh Gusti Allah monggo sinau saakeh akehe , mugi angsal pangapuro ingkang kathah ,
Yen miturut rasa Jawa Kuna pernahing kalakuane manungso karo Karsaning Pangeran iku diumpamakake kaya dene wayang ana ing astane dalang. Umpama ing layang Dewa Ruci asurasa mangkene:
“Lir wayang sarireku/ saking dalang polahing ringgit/ minangka panggung jagad/ kelir badanipun/
Dadi terang yen miturut rasa iku, dosa ora ana, awit apa kang dilakoni dening manungsa, iku Pangeran Allah kang nglampahi uga.
….. Mulane pada diawas, sing sapa nderek marang Gusti Yesus, iku wis ora bisa ngrojongi ing penganggep iku mau. Awit yen nderek marang Gusti Yesus kang dadi pratanda wiwitan, iya iku panalangsa lan prihatin ing ati ana ing pangayunane Pangeran Allah, karana panggawe- panggawene kang wis dilakoni wiwit cilik mula, ora mung kang cara lair dalah cara batin uga. Mula banjur duwe atur marang pangeran kayadene prabu Dawud ing Ms 51:5 mangkene: Awitdene kawula ngarosaken ing panerak kawula saha dosa kawula tansah wonten ngajeng kawula.” [25] I
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 61 ELECTRISCHE
Pèngêtan Parêpatan Agêng Taunan, Kala Salasa Sontên Kaping 21 Dhesèmbêr 1937, Wontên ing Dalêm Suryaamijayan
R.M. Ng. Sasradipraja, panitra I.
Wiraatmaja, R.M.M. Èsmubrata ... sami panitya
Watawis jam 9 langkung sakêdhik, wakil pangarsa amêdhar sabda, sarèhning nuju jawah andadosakên sakêdhikipun para warga ingkang sami rawuh, amila parêpatan lajêng kabibarakên. Miturut pranatan, parêpatan ingkang kaping kalih, sapintên cacahing warga ingkang sami rawuh sampun lajêng dados, awit saking punika parêpatan ing dalu wau kadadosakên. Mênggah purwakaning wakil pangarsa kados ing ngandhap punika:
Nuwun, pangrèh ngaturakên pambagya wilujêng
kaping kalihipun ngunjukakên gênging sêmbah panuwun, konjuk ing panjênêngan dalêm, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, anggènipun sampun kaparêng maringi papan kangge parêpatan dalu punika. Punapadene ngaturakên panuwun katur Kangjêng Radèn Tumênggung Mistêr Wôngsanagara, sarta Radèn Ngabèi Ônggapradata, anggènipun sampun sami kaparêng badhe sêsorah, ingkang sakintên murakabi dhatêng
andadosakên bingahing manahipun pangrèh, dene sanadyan môngsa jawah, wontên sawatawis sadhèrèk warga sami marlokakên rawuh. Mênggah wigatosipun pêpanggihan dalu punika, sapisan, minôngka parêpatan taunan, kaping kalihipun, kangge alal bihalal. Kawontênanipun alal bihalal punika kados sampun botên prêlu kula têrangakên (para sadhèrèk tamtu sampun sami mangrêtos piyambak) sarana ingkang kangge alal bihalal utawi apura-ingapura saha nyambung sih, punika ingkang katindakakên ing jaman kina ngabêkti (ujung) dene patrapipun ugi botên prêlu kula têrangakên malih (para sadhèrèk tamtu sampun sami mangrêtos sadaya) ingga dumugi jaman sapunika taksih wontên ingkang nindakakên makatên.
katitimangsan kaping 30 Sèptèmbêr 1936, ôngka 31. Prakawis sêsêbutan darahing aluhur, kawontênanipun ingkang karêmbag sampun dipun êwrat ing organ ôngka 5-6-7 sapiturutipun. Saha damêl pêpanggihan, sapisan kêndhuri marêngi tingalan dalêm têtêp yuswa 72 taun, kaping kalih ngajangi sêsorahipun sadhèrèk Dr. Sutama, kawontênan ingkang kasêsorahakên sampun kawrat ing organ taun 1937 ôngka 9.
Utusan andhatêngi konggrès Sangkara Mudha sarta P.K.N. sami ing Ngayogyakarta, utusan dhatêng ing Batawi mêthuk konduripun pangarsa B.K.P.H. Suryaamijaya, anggèning kautus sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, dhatêng ing nagari Walandi, saha utusan andhatêngi parêpatan tuwin sapanunggilanipun, pakêmpalan-pakêmpalan ing Surakarta ngriki.
Kawontênanipun sêrat-sêrat ingkang prêlu kauningan para warga.
1. Suka katrangan dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa, kawrat sêrat kaping 23 Pèbruari 1936 ôngka 5/520 bab pamrayonipun pamrayoginipun. R. Ngt. Sinduwidada, supados barang rajadarbèkipun [raja...]
[...darbèkipun] kagungan dalêm klinik
manahipun, wêkasan sami amigatosakên dhatêng bale agung. Sampun angsal katrangan kaping 26/2 36 ôngka 183 B.A./B. III. Bab usul wau dipun galih kirang prayogi, jalaran sanès ngadatipun rêmbaging parêpatanipun Vertegenwoordigende lichamen punika dipun siyarakên mêdal sèndhêr. Rm.
katitimangsan kaping 29 Pèbruari 1936 ôngka 10/525, bab inggahing sêsêbutanipun para warèng dalêm dalah sawêwênangipun (sampun kawrat
sampun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm. Dhawuhipun nagari botên prêlu kaunjukakên, amargi Narpawandawa sampun gadhah atur ugi tumrap bab punika.
5. Mangsuli sêrat pitakènipun, M. Ng. Nitisuharja ing Gondhangwinangun (Klathèn) kawrat sêrat kaping 20 Marêt 36 ôngka 12/527 bab pêndhok kêmalon abrit, punapa kenging dipun angge
Sèptèmbêr 1936 ôngka 33/542 bab badhe [ba...]
[...dhe] ngonjukakên pisungsung awarni tugu ing nginggil mawi dilah èlêktris, amung pamanggènipun nyuwun dhawuh timbalan dalêm. Dene dilahipun kasuwun saking kagungan dalêm panti pradipta.
8. Sêrat kaping 22/9-'36 ôngka 38/546 wangsulan dhatêng R. Sindusawarna, bab anggènipun malêbêt dados warga Narpa, sarta bab cicilan sambutanipun dhatêng kas bôndha pasinaon supados ajêg.
9. Sêrat kaping 25/9-'36 ôngka 39/546 dhatêng pangrèh P.N.W. bab anggèning misungsung kasuran kagêm palênggahan dalêm, sampun kaparêng sarta andadosakên suka pirênaning panggalih dalêm, sampun dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha
utawi kawontênan ingkang pêtêng, dene pisungsungipun Putri
awèt angayomi, dados manawi pisungsung warni kalih wau kakêmpalakên, lajêng gadhah pikajêng. Putra santana jalêr èstri sami amêmuji, mugi sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana, dinirgakna ing yuswa, sugêng sênggang sênêng, tuwin awèta dados pandam pangayomanipun saisining praja Surakarta.
11. Sêrat paturan kaping 9/11-'36 ôngka 49/553 katur pangagênging parentah karaton, bab nyuwunakên kawêlasan warisipun para abdi santana dalêm, sampun kaenggalakên, kaping 27/2-'37 ôngka 17/573 saha kaping 19/7-'37 ôngka 81/626 tuwin kaping 18/8-'37 ôngka 90/630 dèrèng angsal dhawuh.
12. Sêrat paturan kaping 16/12-'36 ôngka 52/555 katur pêpatih dalêm, bab pisungsung tugu kasuwun pindhah wontên ing Jèbrès, saha
13. Sêrat paturan kaping 11/1-'37 ôngka 5/561 katur pêpatih dalêm, ngaturakên sêrat paturanipun warga Putri Narpawandawa, R. Ngt. Sinduwidada, bab kawontênan ing pantiroga ingkang kirang prayogi.
14. Sêrat paturan kaping 22/1-'37 ôngka 7/568 katur pangagênging parentah karaton, bab nyuwun mitêrangakên wontênipun kantor Persbureau kraton, sampun kaenggalakên marambah-rambah dumugi sapriki dèrèng wontên dhawuh.
15. Sêrat kaping 30/1-'37 ôngka 12/571 dhatêng pangrèh agêng P.P.P.P.A. Narpa nguruni pamanggih kangge ing konpêrènsi agêng, murih kalêksananing sêdya nyirnakakên padagangan wanita sarta lare-lare.
16. Sêrat paturan kaping 19/3-'37 ôngka 24/577
ngèngêtakên bab suwunan yêyasan griya ing pantiroga, kagêm para luhur, sampun kaparêng lajêng badhe dipun iyasani.
17. Sêrat kaping 24/4-'37 ôngka 32/581 dhatêng pangrèh P.N.W. ngintunakên sêrat dhawuh katrangan saking nagari kaping 20/4'37 ôngka 874 C/5 II tumrap sêrat paturanipun R. Ngt. Sinduwidada.
18. Sêrat kaping 1/5-'37 ôngka 35/583 dhatêng panitya bôndha pasinaon tumbuk dalêm, katrangan bab panyambutipun arta, kangge nglayoni griya
putra santana dalêm (sampun kawrat ing organ ôngka 6 taun 1937).
20. Sêrat paturan kaping 13/5-'37 ôngka 40/589 katur kawadanan putra santana dalêm, ngladosakên turunan sêratipun P.P.S. bab jumênêngipun pêpatih dalêm (sampun kawrat ing organ taun 1937 ôngka 8).
21. Sêrat kaping 19/5-'37 ôngka 41/593, katur kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur
23. Sêrat kaping 26/5-'37 ôngka 46/602 wangsulan dhatêng kulawarga Adisugônda ing
Munthilan, bab sêsêbutan R.M. tumrap para warèng dalêm, dèrèng wontên dhawuhing timbalan dalêm.
24. Sêrat kaping 5/6-'37 ôngka 53/606 wangsulan dhatêng Rm. Jayawardaya, ing dhukuh Pête (Bayalali) bab anggènipun botên narimah kataman tindakipun pulisi, C.P. sarèhning prakawisipun tiyang (
ingkang dêdunung ing môncanagari, manawi ngupados ampilan pikêkah, nyuwun supados kagalih.
26. Sêrat kaping 19/6-'37 ôngka 60/613 dhatêng panitya bôndha pasinaon Narpawandawa, bab lare- lare ingkang sami dipun waragadi, punapa sampun nêtêpi prajangjianipun. Kaenggalakên kaping 20/7-'37 ôngka 82/627. Sampun suka katrangan saparlunipun.
27. Sêrat kaping 24/6 '37 ôngka 63/615 dhatêng panitya bôndha pasinaon ing Surakarta, katrangan bab ambrandoni pawitan f 1000,- kangge damêl pasar malêm.
28. Sêrat paturan kaping 28/6 '37 ôngka 68/618, katur pangagênging parentah karaton, ngaturakên kirang prayoginipun bilih karaton botên dipun wontêni Persbureau.
29. Sêrat paturan kaping 30/6-'37 ôngka 69/619, katur kawadanan putra santana dalêm, ngaturi katrangan rêkaosipun tindak suwunan pikêkah santana ing sajawining Surakarta, supados kagalih gampilipun, sampun angsal dhawuh katitimangsan kaping 23/8 '37 ôngka 246/15 K kapacak ing organ taun 1937 ôngka 10.
30. Sêrat kaping 5/7-'37 ôngka 73/622 dhatêng panitya bôndha pasinaon tumbuk dalêm, katrangan bab sagahipun Narpa nyambuti arta kangge nglayoni griya Martadiharjan. Sasampunipun panitya nyagahi prajangjianipun Narpa, samasa-masa kangge, arta sampun dipun sadhiyani f 1500,- nanging kawontênanipun dumugi sapunika arta wau dèrèng saèstu kasambut.
31. Sêrat paturan kaping 12/7-'37 ôngka 77/623 katur
ingkang têrang botên sagêd tumbas sègêl, kasuwunakên lêlahanan, sampun angsal dhawuh katitimangsan kaping 10/9-'37 ôngka 1189 C/3 II kawrat ing organ taun 1937 ôngka 10.
32. Sêrat paturan kaping 21/8-'37 ôngka 92/631 katur kawadanan putra santana dalêm, bab santana dalêm kenging prakawis kaputus lan-gêrèh, nyuwun supados kaurus saha kaadilan ing pradata. Sasampunipun kaenggalakên, lajêng angsal dhawuh turunanipun sampun kawrat ing
layon manawi kangge para santana, kasuwunakên dalah sakapalipun, sampun kaenggalakên kaping 14/10-'37 ôngka 111/646 dèrèng angsal dhawuh.
kaping 12/9-'37 ôngka 103/638 dhatêng adpisir purinlansê sakên, bab sêsêbutan, turunanipun sampun kawrat ing organ taun 1937 ôngka 11 kaca 151.
37. Sêrat kaping 12/9-'37 ôngka 104/638 dhatêng R.Ng. Amat Jayaudaya, wakil praja Kajawèn ing rad kawula kanthi ngintunakên turunan sêrat-sêrat bab sêsêbutan.
38. Sêrat kaping 5/10-'37 ôngka 106/639 dhatêng
kanthi turunan sêrat dhawuh nagari kaping 29/9 '37 ôngka 903/I A/2 II supados kaparingakên dhatêng R.Ngt. Sinduwidada.
39. Sêrat paturan kaping: 8/10-'37 ôngka 109/645 katur kawadanan putra santana dalêm, bab nyuwun dhawuhing timbalan dalêm, dintên sae kangge ambikak tugu pisungsung, dhawuhing timbalan dalêm, kadhawuhan bikak dintên Jumungah Kliwon kaping 17 Ruwah, Ehe 1868, jam 9 enjing.
40. Sêrat paturan kaping 14/10 '37 ôngka 113/647 katur kawadanan putra santana dalêm, nyuwun pilah-pilahing kawadanan ingkang majibi para santana dalêm, dèrèng angsal dhawuh.
41. Sêrat kaping 18/10-'37 ôngka 115/648 dhatêng wadana kartipraja, supados
turunan sêrat-sêrat rêmbag bab sêsêbutan, sampun kawrat ing organ taun 1937 ôngka 11 kaca 145.
43. Sêrat kaping 28/10-'37 ôngka 118/654 dhatêng wadana kartipraja, mrasabêni sarèhning anèmêr nyidrani sêsanggêman, prajangjian kapêdhot. Wadana kartipraja katêdhanan pitulung supados andumugèkakên panggarapipun, sagêda enggal rampung.
44. Sêrat kaping 29/11-'37 ôngka 122/656 dhatêng rad pan bêhir pagrêjèn, ngaturakên usulipun warga R.M.H. Natadilaga, pamrayogi tumrap pagrêjèn, ôngka 123/656 mangsuli dhatêng R.M.H. Natadilaga, katrangan bab usulipun ôngka I II sarta IV sampun lajêng katindakakên, nyêrati dhatêng ingkang sami gadhah kawajiban, dene usulipun ingkang ôngka III bab wontênipun Kraton persbureau sadèrèngipun pangrèh sampun ngusulakên bab wau, nanging dèrèng wontên dhawuh. Ôngka 124/657 sêrat dhatêng komisi
bôndha lumaksa, kaparênga nindakakên tanggêlan rèntèng.
45. Sêrat paturan kaping 29/11-'37 ôngka 126/658 katur kawadanan putra santana dalêm, nyuwun dhawuhing timbalan dalêm dintên sae malih kangge ambikak tugu, amargi kala samantên dèrèng sagêd kalampahan kabikak, jalaran anèmêripun nyidrani sêsanggêman,
47. Sêrat kaping 3/12 '37 ôngka 128/660 wangsulan dhatêng para warisipun R.M. Ng. Singasiwaya, bab mandhapipun arta pralenan,
katur ing pêpatih dalêm, nyuwun jêjênêngipun nagari, sampun angsal dhawuh ingkang kautus abdi dalêm bupati kitha Surakarta.
49. Sêrat kaping: 16/12-'37 ôngka 136/664 dhatêng warga, R.M.H. Natadilaga, kanthi ngintunakên turunan sêrat saking bôndha lumaksa, katrangan bab usulipun murih bôndha lumaksa nindakakên sambutan mawi têtanggêlan rèntèng, botên sagêd tumindak, amargi dhawuh nagari kaping 4/I 22 ôngka 2C/4 botên marêngakên, jalaran manawi wontên ingkang tilar donya utawi kaundur, ingkang kantun kawratên panicilipun.
Kawontênan cacahipun warga wiwit sabibaripun parêpatan agêng taun kapêngkêr, dumugi dalu punika, ingkang mêdal sabab pindhah panggenan sasaminipun, sarta tilar donya 16 ingkang mlêbêt anyar 26 dados mindhak 10, gunggung sadaya 505.
Mênggah anggènipun pangrèh nindakakên pandamêlan, dumugi parêpatan dalu punika, wilujêng. Taksih wontên sambêtipun.
Pêpuji Kita, Tumrap Nusa Indhiya Kangge Wêkdal Sapunika
O, Gusti, Ya Allah, Ya Robi.
1. Gusti ingkang sipat wicaksana, kita ngakêni, bilih papa cintraka, botên liya, saking nandhang kabodhoan, awit saking punika, nyuwun kalihan sangêt, mugi-mugi kita, kasirnakna saking panandhang wau, lajêng ginanjar manah padhang anarawang.
2. Gusti ingkang sipat kawasa, lampah kita ing kamajêngan, kompal-kampul plencang-plèncèng, ginubêl ing godha rêncana, ingkang kêmata, muhung angga priyôngga, mila saking punika, mugi-mugi kawawaa, tumindak ing lana, têbih saking ina.
3. Gusti ingkang sipat mirah lan asih, wêkdal punika, kita gêsang rêkaos, tamtunipun minôngka pangajaran, inggih saking dhêdhasaran wau, kita nyênyadhang pangaksama, linggar saking pidana, dados manungsa sanyata.
5. Gusti ingkang sipat adil, Parindra, nêdya angêntas bôngsa, ingkang nêdhêng sangsara, sagêda minulya, para warga sadaya,
Kula nuwun, sawêdalipun organ Narpawandawa ing wulan Dhesèmbêr 1937 ôngka 12 ngêwrat santana dalêm kenging prakawis kaputus ing
pangarsanipun inggih punika, panjênêngan dalêm Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, wosipun sanalika panjênêngan dalêm gusti pangarsa tuwin pangrèh Radèn Tumênggung Gitadipura, punapadene bapak Radèn Mas Ngabèi Purwasastra, lajêng trangginas cekat-cèkêt nindakakên punapa samêsthinipun, kalampahan nama angsal damêl: cêkakipun kula jênglajêng. kaparingan sêrat kangge prabot katrangan dhatêng pangadilan lan-gêrèh, sarêng kula sampun ngaturi [ngatur...]
[...i] katrangan kalayan cêtha, kula lajêng botên saèstu tumindak pangadilan lan-gêrèh, ananging lajêng tumindak ing pangadilan dalêm pradata, kanthi wilujêng, sarèh, saha lajêng
pangarsa, anggènipun nindakakên botên bèntên kalihan ingkang jêjêripun santana,§ Tumrap pangrèh botên nate ambedak-bedakakên kaparluwaning warga. sarèhning têtela paedahipun pakêmpalan kita Narpawandawa punika kathah,
Nalika ing dintên Sêtu sontên tanggal kaping 25 Dhesèmbêr 1937, pakêmpalan Putri
griya, ingkang prêlu kagiyarakên inggih punika bab usulipun badhe ngadani griya pamulasara lare lola, anak putranipun santana dalêm, têrangipun kados ingkang kawrat purwakanipun pangarsa triputri. Narpawandawa G.B.R.Aj. Wuryaningrat, kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, pangrèh Putri Narpawandawa ngaturakên wilujêng rawuhipun
Kaping kalihipun kados ingkang kawrat ing sêrat sêdhahan, wigatosipun parêpatan ing dalu punika, kajawi nêtêpi wêwaton ing sabên taunipun, Putri Narpawandawa punika kêdah damêl parêpatan warga, ugi ngiras alal bihalal, atêgês, apura-ingapura sarta anyambung sih. Awit saking punika sapintên lêpatipun para pangrèh Putri Narpawandawa, mugi sami kalêbura ing dalu punika. Kaping tiganipun anggèning pangrèh damêl parêpatan taunan punika, wigatosipun badhe nglapurakên punapa kawontênan-kawontênan ing salêbêtipun sataun, botên prêlu kula andharakên sapunika, ing mangke badhe kawaos dening ingkang gadhah wajib piyambak-piyambak, amung salêbêtipun Pauze para warga badhe kula pamèri barang raja darbèkipun [darbè...]
[...kipun] Putri Narpawandawa, ingkang sampun kasadhiyakakên, panjênêngan badhe sagêd nyamantakakên piyambak, ugi dêdamêlanipun para putra- putri ingkang sami mlêbêt kursus Handwerk ingkang katuntun dening Bandara Radèn Ayu Suryaningrat, sanadyan dèrèng sataun, ewadene sampun samantên kasagêdanipun.
Kaping sakawanipun rêmbag ingkang wigatos, inggih punika anggèn kita badhe usul dhatêng Narpawandawa, prakawis wontênipun griya lola, mênggahing jêjêripun Putri Narpawandawa rujuk dhatêng tuju ngopèni para anak putranipun santana dalêm, amung manawi kados ada-adanipun Narpawandawa wau, pangintênipun pangrèh Putri Narpawandawa, rêkaos sagêdipun kalêksanan, sabab dening kawiyarên. Manawi pancènipun kawitan punika alit-alitan kemawon rumiyin, manawi kawontênanipun saya kuwawi, saya prayogi, sawêg mindhak-mindhak, makatên pamanggihipun pangrèh Putri Narpawandawa. Mênggah prayoginipun pamiyara lare-lare dipun wiwiti saking ingkang sami lola rumiyin, dados ada-adanipun Putri Narpawandawa punika, pokoking tujunipun namung kangge para lare lola ingkang sanak sadhèrèkipun pancèn botên sagêd ngopèni sayêktos rumiyin, manawi sampun tata sae, tamtunipun ugi badhe nampèni lare lola ingkang sanak sadhèrèkipun sagêd ngopèni, ananging badhe kapupu ing bayaran.
Kajawi punika sadhèrèk, wontên pamanggihipun pangrèh Putri Narpawandawa, ingkang prêlu dipun uningani parêpatan warga ngriki inggih punika kadospundi murih sagêd langkung rancag majêngipun para santana, kapanggihing rêmbag: prayoprayogi. sangêt bilih pandamêlan ingkang dipun wajibi Narpa kakung kalihan Narpa putri, kapilah-pilah, kados ta: sadaya kawontênan ingkang magêpokan politiek economie sasaminipun, punika dados kawajibanipun Narpawandawa, dene kawontênan ingkang magêpokan bale griya, kulawarga utawi tumrap pamimbasara putra, punika dados wajibipun Putri Narpawandawa.
Sadhèrèk, kados cêkap samantên anggèn kula murwakani rêmbag ing dalu punika, samangke parêpatan kula bikak.
Satêlasing purwaka, lajêng maos palapuran- palapuran kados adat limrahing parêpatan taunan, sarêng dumugi rêmbag bab badhe wontênipun griya pamulasaraning lare lola, pun Têmon, lare lola ingkang dipun wimbasara wontên ing panti yoga (Kinderzorg) dhusun Srago, Klathèn, katimbalan minggah dhatêng pandhapa majêng asêsorah kirang langkung kados ing ngandhap punika.
Kawula nuwun, kawula pun Têmon, lare lola ingkang nampèni kanugrahan, dipun opèni wontên ing panti yoga tingalan dalêm Sri Narendra P.B.X. tumbuk yuswa 72 taun, ingkang dumunung wontên ing dhusun Srago (Klathèn) angunjukakên gênging panuwun, dene pangrèh Putri Narpawandawa sampun kaparêng maringi wêkdal atur kawula wontên ing parêpatan dalu punika.
Sakawit pangarsanipun panti yoga paring dhawuh dhumatêng Mas Kartasuharja bêhir dhêripun panti yoga, bilih parêpatan Putri Narpawandawa dalu punika wontên rêmbag badhe yasa griya pamulasaranipun lare lola, salajêngipun bêhir dhêr paring sumêrêp dhatêng kawula sakônca. Ing ngriku kawula sakônca sêsarêngan asurak rambah-rambah saking gênging kabingahan kawula sakônca. Ing wusana golonging rêmbag, kawula sakônca nyuwun idi ing pangrèh Putri Narpawandawa, malah kawula kasowanakên punika. Prêlunipun botên sanès namung anglajêngakên atur pamuji kawula sakônca, kaluhuranipun pangrèh Putri Narpawandawa, mugi- mugi sagêd kasêmbadan kalihan gampil anggènipun kagungan ada-ada punika. Mênggahing wigatos saha badhe wohipun ada-ada punika botên prêlu kawula aturakên panjang, amargi kajawi kawula nama lare ingkang dèrèng ngumur, ugi ingkang kataman kagalih dalu punika. Namung kawula matur, saundur kawula saking sowan mriki badhe sêsarêngan sakônca kawula sadaya, rintên kalihan dalu andhèrèk mêmuji, tumuntênipun kalampahan panti yoga gadhah sadhèrèk manggèn wontên ing salêbêtipun kitha nagari ngriki, saha nyuwun dhatêng pangrèh tuwin warganipun Putri Narpawandawa, kaparênga rawuh mriksani sudhung kawula sakônca ing Srago, minôngka kagêm ancêr-ancêr panggalihan ngêdêgakên griya pamulasaran lare lola wau. Namung punika atur kawula.
Mênggah kêdaling wicaranipun pun Têmon nalika sêsorah wau tatas-titis, môngka umuripun sawêg sadasanan taun, ewadene
Sarampunging rêmbag-rêmbag ingkang kawrat ing agendha, parêpatan katutup dening pangarsa, para warga lajêng alal bihalal, ngiras mirsani jogèd indhu manipuri, ingkang ambêksa putranipun G.B.K.P.H. Adiwijaya dumugi jam ½1 dalu, sawêg bibaran, wilujêng.
Karangan bab têtanggêlanipun dhatêng turun organ ôngka 12 wontên ingkang prêlu kula lêrêsakên, supados botên adamêl bingung utawi kalèntu.
Kaca 168 larikan 6 saking ngandhap J.W.Goethe ahli têmbung, cêtha lêrêsipun: ahli musik.
Kaca 172 larikan 4 saking nginggil: kalairan ing môngsa III (½ 3½ = 4) punika lêrês cêthanipun: dhatêng môngsa 3 satêngah sakawan.
Larikan 6 saking nginggil: kalairan ing môngsa I (½ 1½ = 2) punika lêrês cêthanipun: satêngah môngsa I kalihan satêngah môngsa II.
Larikan 8 saking nginggil: kalairan ing môngsa IV (½ 6½ = 7) lêrêsipun: satêngah môngsa 4 kalihan satêngah môngsa 5.
1. Pèngêtan parêpatan agêng taunan, kala Salasa sontên kaping 21 Dhesèmbêr 1937, wontên ing dalêm Suryaamijayan ... kaca 1 | 2. Pêpuji kita, tumrap nusa Indhiya kangge wêkdal sapunika ... kaca 10 | 3.
dijadikan bahan ajar tata bahasa, kosakata, dan lain sebagainya dikalangan siswa SD/ SMP/ SMA. ----------------------------------------------------------> Wasis orane pengarang anggone ngripta karya sastra gumantung karo basa kang digunakake. Saya akeh tembung sing dianggo saya apik cakrik basane. Novel Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata kagolong karya sastra sing akeh tetembungane saengga karya sastra iku saya endah. Adhedhasar apa kang wis dijlentrehake ing dhuwur, underaning perkara tumrap panaliten iki, yaiku: kepriye cakrik basa novel ing Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata kang nyakup diksi, gramatikal, basa figuratif, uga konteks lan kohesi. Panaliten iki nduweni karep: mangerteni kaya ngapa cakrik basa ing novel Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata kang nyakup diksi, gramatikal, basa figuratif, uga konteks lan kohesi. Ing babagan teoretis, panaliten iki migunani kanggo ngrembakake teori sastra lan kritik sastra mligine karya sastra sing awujud novel, luwih-luwih trap-trapan teori stilistika. Ing babagan praktis, panaliten iki migunani nambah pangertenan anggone maca novel-novel Jawa. Metode, teori, lan pendekatan sing dianggo ing panaliten iki, yaiku: stilistika. Kanggo ndukung prakara-prakara kuwi panaliten iki ngunakake disiplin ilmu, yaiku linguistik lan teori strukturalisme semiotik, uga ora ninggalake 3 kode karya sastra, yaiku: kode basa, kode sastra, lan kode budaya. Asil panaliten iki, yaiku: kaendahaning basa novel Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata lan ndhuweni kasinambungan basa karo unsur tema, sudut pandang, latar, dan penokohan. Kajaba, enggone oleh saka fungsi cakrik basa ing DSIB. Alure ora bisa dirunut panggonane kajaba alur sing dianggo ing DSIB variatif. Kevariatifane kuwi disebabake amarga diksine sing kompleks lan anggone gawe ukara akeh sing ngalami penyimpangan saka kaidah ketatabahasaan. Pamrayoga awit saka panaliten iki, kaajab supaya novel Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata bisa digunakake kanggo bahan ajar tata bahasa baku, kosakata, lan sapanunggale ing
Mardiwarsita, R.,1978. Kamus Jawa Kuna-Indonesia. Nusa Indah.
Marwanto, 1992. Wejangan Wewarah: Bantah Cangkriman Piwulangan Kaprajan Jilid I. Cendrawasih Surakarta.
Wong Sriwedari Surakarta. Laporan penelitian kelompok. STSI Surakarta.
NN, Serat Candrarini Tuwin Rarakenya. Piwulang Dalem Ingkang Sinuwun PB. IX, Anyondra garwanipun Raden Arjuna. Transkripsi Suyatno Trunasurata. 1995. Surakarta. Reksa Pustaka
koyo wong tuwo, ojo dadi wong tuwo polahe koyo wong nom B.
dermo nglakoni, dadi wong urip dadiyo wong sing sabar lan ngalah mongko luhur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Setiabudi,_Jakarta_Kidul&oldid=1120332"	Kategori: Kacamatan ing JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KidulSetia Budi, Jakarta KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsPolskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 4 Maret 2017.
TEGAL :"Jan nyuwun pangapunten sanget Mas, njenengan nengga-nengga kula nggih, kula pancen sewulan niki nembe sadean mriki malih, bar kepangggih njenengan rumiyin menika kula kesah teng Semarang, bojo kula sakit teng Rumah Sakit Tegal Rejo, bar niku eh malah wonten piyantun Semarang nyambat kula supados diajari ndamel bakso, kula ajari setengah wulan wonten mrika, terus wangsul mriki, eh malah wonten malih, tiyang Karawaci murugi kula, terus kula diparingi yatra 3 juta, tapi sarate kula kudu ngajari damel bakso ngantos pinter...kula ajari privat setengah wulan wonten mrika, pokoke kula jamin satus persen nganti pinter lan eca. Lah saniki sampun rampung dados kula nembe saget sadean malih...Jan nyuwun ngapunten...
Sih nugraha dalem Allah Hyang Rama, asih tresna dalem Allah Hyang Putra tuwin Hyang Roh Suci tansah manunggila ing kita sedaya.
Ing ngajêng sampun kula pratelakakên yèn tanêman punika nêdha têtêdhan saking ngantariksa tuwin saking siti. Ingkang katêdha saking ngantariksa punika: kulsir koolzuur kahanan saking karbonium carbonium, sabagean oksigènium Oxijgenium kalih bagean, sasampunipun nunggil kahanan lajêng kaisêp mawi cangkêm ingkang dumunung wontên sakubênging godhong, punika namung kapêndhêt karboniumipun kemawon, amargi ingkang saèstu tumrap dhatêng têtêdhaning tanêman, mênggah oksigènium kawêdalakên malih, saha mêdalipun saking tanêman sampun rêsik, pramila karsaning Allah makatên, sabab oksigenium wau ingkang mligi kangge napasing tiyang.
Bab têdhaning tênaman ingkang saking ngantariksa sampun botên ewah malih. Dene ingkang wontên ing siti para tani sagêd ambudi amrih prayoginipun, amargi salêbêting siti ingkang dados têdhaning tanêman kathah, nanging taksih mêntah sadaya inggih punika taksih dados basên bazen utawi [uta...]
[...wi] sirên zuren, malah wontên kahanan sawatawis ingkang taksih mligi (tulèn) môngka ingkang sampun matêng punika bab sêklansirên wau kêdah nunggil kahanan, dados sabadan sanyawa lajêng nama sotên zouten, inggih punika têdhaning tanêman ingkang sampun matêng, kenging kaisêp dhatêng oyoding tanêman.
Sirên lan basên wau kadadosanipun kahanan 17 warni, kasêbut ing nginggil ingkang dèrèng kathah woworanipun, oksigenium utawi dèrèng sami nunggil kahanan, sagêdipun mêkatên mênawi sampun kataman ing swasana tuwin soroting surya, pramila pangupakaranipun, siti wau kêdah dipun paculi utawi kawluku ingkang lêbêt, punika langkung sae pamurihipun supados hawa tuwin soroting surya sagêd rumasuk ing nglêbêt, ing
Eropah mênawi mêdal saening siti kêdah kadhudhuk lêbêtipun 3 kaki, rekanipun makatên. Saupami patêgilan utawi pasabinan sampun dipun kothak-kothak mawi galêngan majêng sakawan kados gambar punika:
Ing pinggiring galêngan ôngka 1 sabin, A. Wiwit kadhudhuk mawi sêpadhê (pecok tosan garan kajêng), lêbêt wiyaripun tiga kaki, panjang sami kalihan panjanging galêngan, siti dhudhukan kadèkèk ing sabin sisihipun sacakêting galêngan, inggih punika ongka 1 sabin. B. Sasampunipun dados balumbangan 3 kaki kubuk, lajêng damêl balumbangan malih, inggih punika ôngka 2 lêbêt wiyaripun kados ingkang sampun, siti dhudhukanipun ôngka 2 kalêbêtakên ing balumbangan ôngka 1 siti nginggil kadèkèk ngandhap, ingkang ngandhap kadèkèk nginggil ngantos balumbangan wau kêbak, sampun tamtu siti
ingkang kadhudhuk ôngka 2 dados balumbangan malih, ingkang lêbêt wiyaripun 3 kaki kubuk, tumuntên damêl balumbangan malih ôngka 3 lêbêt wiyaripun kados ingkang sampun, siti dhudhukan kalêbêtakên ing balumbangan ôngka 2, makatên salajêngipun ngantos dumugi ôngka 5. Balumbangan ôngka 5 wau kaurugana mawi siti saking balumbangan wiwitan ôngka 1 A, ingkang dipun dèkèk ing ôngka 1 B, mênawi sampun rampung lajêng sumêrêp lêbêtipun pasitèn sakothak wau, ingkang êmpuk nigang kaki. Ing ngriku basên tuwin sirên saking kahanan 14 warni ingkang kasêbut saking pitulunganipun hawa tuwin bêntèring surya, satunggal-tunggalipun kahanan wau sagêd ngêmpal nunggil kahanan, lajêng dados sotên, inggih punika têdhaning tanêman.
Ing ngajêg sampun kasêbut, siti ingkang wontên ngandhap kadèkèk nginggil, punika namung dipun walik, supados siti ingkang dèrèng nate kenging hawa tuwin soroting surya lajêng sagêd pikantuk, amargi siti ing ngandhap punika pancèn kathah kahanan cêcadhangan têdhaning tanêman, ananging dèrèng matêng taksih kathah sirên zuren saking tosan, ingkang kasêbut ing têmbung Latèn isêr oksidhul Iser Oxijdul, pramila siti ingkang nêmbe kawalik tumuntên katanêman sagêd pêjah, sabab saking bêntèripun isêr oksidhul wau, mila kêdah kalêrêmakên [kalêrêma...]
[...kên] rumiyin ngantos sawatawis lami, supados sirên tosan sagêd dados sotên rumiyin, amargi saking pitulunganipun hawa miwah soroting surya. Mênawi sulak (sêmuning) siti taksih abrit nèm, tôndha tosan dèrèng dados sotên, yèn sampun abrit sêpuh (sêmu cêmêng) punika sampun dados, lajêng kenging katanêman.
Siti ingkang pandhudhukipun dèrèng lami punika, sadaya kahanan dèrèng tamtu dados têdhaning tanêman (dèrèng matêng) pramila mênawi badhe dipun tanêmi kêdah kasukanana lêmèn rumiyin. Sarèhning para tani bôngsa Jawi dèrèng sami sadhia angêmpalakên lêmèn, dados ingkang gampil ngupados bosokaning uwuh utawi talethong ingkang sampun kados siti lami, samantên wau kêdah kapisah rumiyin, dipun angin-anginakên mênawi sampun garing dipun iringi, supados botên katututan sela utawi wingka, lajêng gampil anggènipun anguwur-uwurakên ing siti sagêd waradin, mênawi ragi kêkêt (lèngkèt) botên mawur, kauwurana pasir§ pasir ing Surakarta nganggo wêdhi, nanging batu pasir, gêndhis pasir, gêlaran pasir, pasir awukir, enz. Kangge ing Surakarta. awis (pasir ladhu) kacarub ngantos waradin, supados sadèrèngipun kahanan ing siti matêng, tanêmanipun sampun sagêd pikantuk têtêdhan saking lêmèn wau. Amargi saking dayaning hawa tuwin bêntèr, ing sawêtawis wulan kemawon, sitènipun sampun amot têdhaning tanêman ingkang sampun matêng sadaya, tanêmanipun sanalika [sanali...]
Ing ngajêng sampun kacariyos tanêman punika nêdha têtêdhan siti ngangge oyodipun, dados mênawi lêbêtipun siti ingkang êmpuk tigang kaki, sampun tamtu oyod ingkang lêmbat (ingkang ngisêp têtêdhan), sagêd nalosor lêbêt tur panjang, sadaya tanêman manawi saya kathah oyodipun miwah panjang, punika sagêd lêma akêkah, sabab panêdhanipun kathah, lan malih sagêd lumintu têdhanipun, jalaran hawa
amargi toyanipun enggal asat, inggih lêrês tanêman kêdah mawi toya kangge mitulungi ngêjur têtêdhanipun, ananging ingkang dipun rêmêni namung toya sakêdhik, ingkang lampahing toya sagêd tumaruntun agontas-gantos, mawi kaêlud ing hawa tuwin bêntèring surya.
kawaluku rambah-rambah ngantos alus, lajêng kagaru ngantos mawug, sarampungipun: lajêng kagula-gula, wiyaripun kalih mètèr, panggulanipun ingkang kêncêng kangge ilèn-ilèn mênawi wontên toya jawah.
Wiji kapas kaêkuma ing toya londha awu sadintên sadalu, lajêng kaisisakên wontên sanjawining griya kaprênahna panggenan ingkang aub, supados sagêd kêpyar, mênawi sampun malêm wiji lajêng kaulurakên, saluwang kalih utawi tigang êlas.
Paedahipun wiji kaêkum toya londa wau, supados sampun ngantos bosok, tuwuhipun sae kados dene karabuk, sarta kalis ama ulêr, dene mênawi namung kaêkum ing toya wantah kemawon: kathah ingkang bosok utawi wontên ingkang botên sagêd thukul.
Mênawi kapas sampun godhong tumpang tiga lajêng kadhangir, mênawi sampun ngumur kalih têngah wulan kadhangir malih, nanging mênawi sampun wancinipun sumêrung botên kenging kadhangir, namung kagugutan thukulanipun rumput kemawon, jalaran mênawi kadhangir sarana [sa...]
[...rana] pacul, oyodipun katut ing pacul, kapas dados kuning.
Mênawi kapas sampun mêdal bungkulipun lajêng kakèndêlakên kemawon: ngantos garing, mênawi
sadèrèngipun katênun dipun wêdêl: nama lurik.
Sabin ingkang badhe kasêbaran kacang ijêm, kaplanthiran galêngan kabêdhahan supados mênawi panuju wontên jawah, utawi toya saking kalèn ilinipun sagêda lêstantun: mênawi sampun makatên lajêng kasêbaran wiji, wiji wau inggih kacaruban awu, supados botên sagêd bosok, dami ingkang taskih wontên ing sabin lajêng kagrabak, utaminipun sabin ingkang kasêbaran wiji kacang ijêm punika damining pantun kêdah dipun riti ingkang rêsik, thukulipun kacang ijèm badhe sagêd sae,
tur lêma, sêkaripun kathah, nanêm kacang ijêm punika botên susah mawi lêb, beda kalihan nanêm kadhêle mawi kaêlêb, pangundhuhipun kacang ijêm, kados kadhêle mênawi sampun garing kajêbol sauwitipun.
Panutunipun kacang ijèm punika namanipun inggih kagêdhig kados dene kadhêle, bedanipun kacang ijêm mawi kalemekan gêlaran pacar, amargi pêcahing kulitipun gampil, beda kalihan kadhêle pêcahing kulitipun angèl, mila botên kalambaran ing gêlaran.
Mênawi badhe nanêm uwi ing môngsa kapat, angupadosa wiji uwi, wohipun ingkang ngandhap nama: êndhas-êndhasan, dene wohipun ingkang nginggil tumèmplèk ing uwit nama katak, punika botên prayogi kadamêl wiji, kang êndhas-êndhasan uwi mênawi badhe kadamêl wiji kasigar-sigara kakintên agêngipun sakupat ingkang sêdhêng, nanging sabên wiji kêdah kêkatutan kulitipun, mênawi sampun kasigar-sigar, tilasing [tila...]
kawadhahan ing sênik utawi ing kranjang, kasimpên ing panggenan ingkang prayogi.
Uwi punika warni-warni, kados ta uwi bêras, lêgi, bang kulit, rondha sisik, randhu, widoro sêsaminipun.
Amiwiti damêl gadhangan, inggih punika damêl kalenan wiyaripun tiga utawi namung tiga têngah pêcak, lêbêtipun kalih kilan, dene panjangipun manut sacêkaping papan pemahanipun utawi kakintêna sacêkaping kathah kêdhike wijinipun, dene mênawi anggènipun badhe nanêm uwi wau kathah, môngka papanipun ciyut, pandamêlipun kalenan karangkêpa kemawon, dene êlêtipun kalenan wau wontêna saking sajangkah, mênawi kalenanipun sampun rampung sadaya lajêng kakêbakana uwuh ingkang ngantos madhêt, sadaya uwuh kenging kaisèkakên, amung godhong dêling punika kirang prayogi, adat amurugakên olèngolèng, mênawi kalenan wau sampun kêbak uwuh, siit dhudhukan wau kaurugêna satêlasipun, dados wujuding gadhangan tanêman uwit punika kados dene tanggul, sakiwa têngênipun tanggul prayogi kasukanan gadêbog, supados sitinipun sampun [sa...]
Ing môngsa kanêm wiji uwi ingkang kasimpên wau êndhas-êndhasanipun tamtu sami thukul, mênawi thukulanipun wau sampun watawis sakilan, utawi langkung sakêdhik, punika sampun mangsapunmangsanipun. katanêm.
Patraping pananêmipun makatên: siti gadhangan wau kakowaka mawi tangan kemawon, lêbêtipun kakintêna amung sêklêlêbing wiji, lêtipun kintên-kintên tiga têngah kilan, thukulanipun kamanggènakên ing nginggil, dene wiji ingkang sanès êndhas-êndhasan tamtu dèrèng thukul, punika ing têngahipun wiji ingkang wontên kulitipun kakuwika mawi kuku kemawon, ing ngriku badhe panggena thukuling uwitipun lajêng kaurugna mung saklêlêbing wiji kemawon, mênawi sampun rampung anggènipun ngurugi gadhangan, gadhangan wau katutupana blarag papahan, supados botên kankacekerankacekeran. ing ayam.
Sasampunipun rampung, lajêng angrakita badhe lanjaranipun, dene lanjaran punika ingkang sae kêdah kajêng utawi dêling ingkang pêjah, supados uwinipun botên malih, awit saupami uwi dipun lanjari randhu gêsang, tamtu malih dados botên lêgi. Ingkang gampil sarta mirah prabeyanipun mawia dêling ori kemawon, ing dalêm dêling salonjor ingkang panjang, kenging kadadosakên lanjaran kalih, lajêng kaadêgna [kaa...]
[...dêgna] ing antawisipun gadhangan kalih, supados kenging karambatan saking kiwa têngên, lajêng angrakita rambatanipun, dene ingkang kadamêl rambatan: deling apus kasigar mrapat utawi mratiga. Ing salining-liningipun ing bongkot kasigar-sigara malih dados sakawan, utawi gangsal, nanging panyigaripun kaandhêgna ing têngah kemawon, pucukipun kapuntu lajêng katangsulakên ing pucuking lanjaran, dene satunggil-tunggiling sigaran alit-alit wau, kacublêsna ing gadhangan sacêlaking wiji uwi wau. Mênawi thukulanipun sampun sami nêlolor, lajêng karambat-rambatna ing lanjaran wau, tamtu sagêd anurut nuntung dumugi ing nginggil, mênawi uwitipun sampun sami rumambat, kantun anjagi.
1. Wijinipun sampun ngantos mandhêlis katingal, jalaran saking longsoring siti kenging ing toya jawah, utawi sabab sanès-sanèsipun, mênawi wontên ingkang katingal, enggal kaurugana.
2. Mênawi sitinipun katingal madhêt, lajêng kadhangira, pandhangiripun cêkap mawi wangkil kemawon, nanging kaatos-atosa sampun ngantos amêdhotakên oyoding uwi.
3. Mênawi uwiting uwi wau êpang, êpangipun lajêng kabucala, awit punika amurugakên kêraning uwitipun
Mênawi sampun môngsa kalih utawi katiga, uwi punika sampun sêpuh, titikanipun sabên godhong sampun sami jêne sarta ngleyang, inggih punika sampun sêpuh sarta lajêng kenging kadhudhuk.
Ingkang limrah uwi punika panêdhanipun namung kagodhog utawi mênawi kathah inggih kaêdang, wontên ugi ingkang kakêla kadamêl woworan jangan.
Dene mênawi kadamêl panganan, ingkang prayogi kacriping, punika kalangkung eca, sagêd rênyah kêmripik, tur dhasaripun karaos lêgi.
Mênggah uwi punika mênawi mêdal ing dalêm sauwit sadenanipun sagêd pajêng 10 dumugi 15 sèn, dados mênawi nanêm 100 luwang sagêd pajêng 15 rupiyah.
Kaanggit dening radèn Dêmang Citrasantana, Dêmang guru ing Mangkunagaran.
Ayam ingkang ulês (wulunipun) warni sêpuh punika paniganipun kathah sarta kathah ingkang dipun têtês tinimbang kalihan ayam ingkang wulunipun warni ênèm, samantên wau mênawi ayamipun kaumbar, dene mênawi dipun kurung kemawon paniganipun suda.
Bab titikan panigan wau botên angêmungakên ayam kemawon, sanajan bangsaning pêksi kados ta: banyak, menthok, tuwin kambangan ingkang wulunipun cêmêng, langkung kathah paniganipun tinimbang ingkang pêthak, dados mênawi badhe numbas ayam ingkang dipun amrih tiganipun punika kêdah milih ayam ingkang wulu sêpuh, kados ta: klawu inggih klawu sêpuh, abrit inggih abrit sêpuh.
Ingkang anggadhahi pamanggih wau sampun angyêktosi piyambak, inggih punika satunggaling Walandi bôngsa Dhitsê: (Natteur
Kula nuwun, rama juru pangripta Sasadara sarta Candrakanta, kadospundi mênggah kanggenipun têtêmbungan ing ngadhap punika tumrapipun wontên sêrat ibêr kados ta: salam, taklim, salam taklim, salam pandonga, sêmbah, sêmbah
tunggalipun ingkang ngangge makatên punika, mênawi wontên sêrat saking sintên dhumatêng sintên sukur mênawi wontên wêwaton saking karaton Surakarta.
Pamêkasing pambantu pacrabakan ôngka II ing Karanganyar. Abdulsalam
Pitakèn sampeyan ing nginggil punika kula kirang têrang, namung kula caosi awag-awagan sasêrêpan kula, dados kirang pratitis maklum sampeyan kemawon kula suwun:
1. Salam, kangge ing ngaluhur dhatêng ing ngandhap, kados ta: sêrat dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan dhatêng putra sêntana saha pêpatih dalêm, ungêlipun: kang dhihin salam ingsun marang sira ...
2.salam taklim kangge tiyang sêpuh dhatêng tiyang ênèm, nanging kawon inggil sakêdhik kalênggahanipun, sasampuning salam taklim, kula anggèr mas ngabèi ...
3. Salam pandonga kangge tiyang sêpuh dhatêng tiyang nèm sarta wênang luhur, nanging dede anak putu namung paprênahan kemawon sawise salam pandongaku utawi sasampune salam pandonga kula nggèrmas ngabèi ...
4. Sêmbah, kangge têtiyang alit dhatêng tiyang agêng. Kula nuwun, atur sêmbah kula ngabèi ... utawi kawula nuwun, atur [a...]
[...tur] sêmbah kula (botên dalêm) pun ngabèi ... katur utawi konjuk ing panjênêngan dalêm ... (botên sangandhaping barang-barang), punika sampun notog minggahipun malih: konjuk saandhaping sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan utawi ingkang sinuhun kangjêng sultan, saha ingkang sagêd ngaturi sêrat namung putra sêntana utawi pêpatih dalêm.
Saupami kula dados guru bantu, adangiyah kula bilih gadhah atur dhatêng tuwan Insêpèktur makatên:
Kawula nuwun,atur kawula pun ... guru bantu ing ... konjuk kangjêng tuwan isêpèktur ingkang ... saminipun; konjuk kangjêng tuwan bêsar = konjuk kangjêng parentah agêng, ingkang makatên wau punapa taksih kirang angluhurakên panjênênganipun, pamanggih kula kados sampun pantog.
5. Sêmbah taklim, kawon kaluhuran mênang sêpuh, kados ta; sadhèrèk dalêm sêpuh dhatêng sampeyan dalêm.
6. Sêmbah bêkti, anak dhatêng bapa biyung kaki nini, utawi dhatêng sadhèrèk sêpuh pambajêng.
7. Pangabêkti, dhatêng sadhèrèk ipe, uwa, paman, sêsaminipun.
8. Sêmbah sungkêm, sumêrêp kula kangge sadhèrèk pasisir, ing Surakarta botên ngangge.
8. Pangèstu, tiyang agêng dhatêng tiyang alit voorb sawise pangèstuku uwa ngabèi ...
10 Pamuji, bapa dhatêng anak voorb, sawise pamujiku marang kaslamêtan thole ngabèi ...
11. Sumujud, botên mawi kangge ing pasisir, ing Surakarta botên ngangge
Mênggah oreanipun prakawis punika taksih kathah sangêt mawi mawang darajating kaluhuranipun, ênèm sêpuhing yuswa, awon saening kalakuan, asal-usul, pintêr
angsal pangaji-aji sama saking kalerehanipun, langkung malih mantri sami mantri, utawi mantri kalihan panèwu saya ruwêt, botên
Katur ing panjênênganipun rama juru pangripta Sasadara tuwin Candrakanta
I nuwun kasêbut ing sêrat Paramabasa ingkang ôngka 8, ing bab rubuh jêjêging swara, kados ta: têmbung penên = penên, paronên = paronen, jêjêg, ing Paramabasa dipun sisihi mungêl penên lan paronên, punika dipun samèkakên kalihan upami têmbung nèkên lan bosên, môngka têtandhinganipun têmbung-têmbung ing nginggil punika beda, bedanipun makatên; têmbung pe lan paro punika têmbung lingga ingkang wandanipun wêkasan mênga, sarta angsal panambang ên makatên ugi swaranipun e lan o inggih jêjêg (ukara jawi ôngka 226-230) dene têmbung nèkên (tèkên, bosên), punika têmbung lingga ingkang wandanipun wêkasan sigêg, sarta angsal sandhangan swara: pêpêt.
II têmbung caraka, kaya ta: tiga pisan swaranipun jêjêg, punika têka beda kalihan têmbung nagara, angkasa, sami-sami aksara ingkang sinaroja tiga (Paramabasa ôngka 2-3) punika purwaning têmbung mungêl a utawi kados mungêl e rêbah. Sanèsipun jêjêg.
I Pamanggih sampeyan punika lêrês, cocok kalihan ungêlipun ukara blèz 226-287, namung têmbung wônda mênga ingkang pinanggih namung wontên satunggal têmbung:pe, wontên malih tiyang kasukan pèi gadhah têmbung te liyanipun ika dèrèng pinanggih malih.
Sarèhning ingkang sampun têtela têrang têmbung ingkang wêkasaning lingga karakêtan sandhangan swara: pêpêt (mêsthi sigêg) punika angrêbahakên aksara purwaning lingga ingkang karakêtan sandhangan swara: eo kados ta: mèdêm, bogêm, sapunika kantun anggalih têmbung wot sarta têmbung
sêsaminipun, gadhe-an dados gadhèn kados ta: gadhènipun, botên gadhinipun, utawi gadhenipun êwadene lêrês punika kawon kalihan kalimrahan, kados ta pamoring têmbung rama ibu, dados krama inggil bapa biyung, dados krama ngoko sarêng kapisah lajêng beda panganggenipun sarta beda panambangipun kados ta:
Rama, kangge krama dhusun (sira mênyang Sala si biyung mênyang warung) utawi kangge wrêdha krama (rama Pangeran).
Ibu, kangge krama inggil ibu sawêg gêrah)
Bapa kangge têmbunging agêng dhatêng alit, tinimbang sariranipun kados ta: tumêka marang bapa utawi dhatêng ingkang bapa.
Biyung, kangge krama dhusun zie rama.
Rama, kangge têmbung: ramak, kangge krama dhusun nanging bapa dados: bapak kangge nagari.
Ramakne botên ramane, sarêng ibune botên ibokne, bapakne botên bapane, sarêng biyungne botên biyunge.
Lah sapunika sintên ingkang sagêd mathoki lêrêsing rimbag, sampun malih rêbah jêjêging swara, kajawi namung miturut punapa ungêlipun tiyang kathah, ewadene ki pujôngga ing sêsagêd-sagêd mathok lêrêsing rimbag swara sarta rêbah jêjêging swara wau, ingkang kenging nanging ingkang botên kenging botên kapêksa, namung dipun titèni kemawon, botên kados pamulangan Banjarnagara: pêksan, kados ta tunna, têkka = bapakne, ibokne, utawi: tuna, têka = bapane, ibune, punika winastanan runtut, sisah punika.
II têmbung caraka mênawi atêgês utusan, swaranipun aksara purwaning lingga: rêbah, ca dados caroko dene mênawi carakan amêsthi kemawon jêjêg, co amargi wijinipun saking satunggal-satunggal kados ta: ha, na, ca, ra, ka, milanipun: carakan botên caraka.
Têmbung kayata sami kalihan harata enz swaranipun aksara têtiga sami jêjêg sadaya awit pancèn kalih têmbung kaya, kalihan ta, hara kalihan ta wontên ugi têmbung tigang wanda swaranipun jêjêg sadaya nanging têmbung kawi kados ta: lawana enz. Red
Nuwun ing Candrakanta ôngka 223 wontên ungêl-ungêlanipun makatên: ing salêbêtipun sataun sagêd wontên grahana kaping pitu, inggih punika grahana surya kaping 5 sarta grahana wulan kaping 2, utawi grahana surya kaping 4 grahana wulan kaping 3. Ingkang punika kula nyuwun sakêdhik kanyataanipun, kala taun pintên wontên grahana kados ing nginggil (sadunya).
Anggèr Mas Prawirawiyata, mugi lajêng amangsulana pitèkanipun anggèr Wiryasubrata ing nginggil punika. RED.
Sigra kang bala tumingal, acampuh samya mêdali, lir thathit wilêting
uran-uran sapada ing nginggil punika. Sintên ingkang ngarang, pêthikan saking sêrat punapa.
Pitakenan punika lajêng kula pasrahakên dhatêng kondhanging Candrakanta Radèn Mas Suwita. Red.
Pitakènipun Mas Ngabdul salam ing nginggil punika lêrês anggènipun angodhêngakên, amargi punika pancèn ungêl-ungêl kawan pada kadadosakên sapada, ing dalêm
kala wadyanipun prabu Ajipamasa ing Mamênang prang kalihan dênawa wadyanipun Rêsi Kala
swaranipun kados angungrum dhatêng tiyang èstri, mênggah jangkêpipun ungêl-ungêlan kawan pada wau kula pêthik ing ngandhap punika nêdhak sungging tapak astanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Wondening ingkang ngadani kawan pada kadadosakên sapada punika kula botên sumêrêp sarta kajêngipun kula inggih botên dungkap, namung ingkang sampun kalimrah ing nagri Surakarta, punika kangge dêdodolaning rare pêthèkan aksara, makatên patrapipun: rare kêkalih ingkang cangkriman kalihan ingkang mêthèk, rare ingkang cangkriman nyêrat aksara satunggal sakajêngipun wontên ing papan punapa ingkang dipun sênêngi, ananging lajêng kasingidakên sampun ngantos kasumêrêpan dhumatêng ingkang badhe mêthèk, rare ingkang badhe mêthèk sasampunipun dipun sukani sumêrêp dhatêng rare ingkang cangkriman yèn panyêratipun sampun rampung lajêng ura-ura, sigra kang bala tumingal, sapiturutipun ngantos dhawah pada, ing sabên angsal sapada lingsa anggèning ura-ura lajêng kèndêl pitakèn dhatêng ingkang cangkriman, punapa [puna...]
[...pa] sastra panyêratipun wau kasêbut ing pada lingsa ingkang kaurak-urakakên wau, wangsulanipun rare ingkang cangkriman kêdah têmên yèn pancèn wontên inggih mangsuli wontên, yèn pancèn botên wontên inggih mangsuli botên wontên, makatên salajêngipun ngantos dumugi dhawah pada. Dene rare ingkang mêthèk kêdhah èngêt dhatêng satunggal-satunggaling sastra ingkang kasêbut ing pada lingsa-pada lingsa wau, sarta inggih sagêd kapêthèk sayêktos, namung bilih botên èngêt dhatêng satunggaling satra wau inggih botên sagêd lêrês pamêthèkipun, wusana namung punika sasêrêpan kula. Rms Suwita
Wangsulanipun Radèn Sayid Budiman ing Klathèn dhatêng Bagus Ngarphah, dèrèng kapacak, amargi dhatêngipun kasèp, mugi sampeyan andadosakên ing
Doc. Ing. Leonard Hobst, CSc. (místopfiedseda), Ing. Jan Huteãka, Ing. Zdenûk Jefiábek, CSc., Ing. Jan Kupeãek, Ing.
Kaparênging parentah kasêbut Sêrat Paturanipun Radèn Ngabèi Sindupraja, katitimangsan kaping 20 wulan Rabingulakir, taun Jimakir ôngka 1842, ing mangke sabên karaton sarta nagari badhe kagungan parlu, punika pangupadosing dintên sae kawajibakên ing kantor Radya Pustaka.
Awit saking punika, kula lajêng nalatosi maos Sêrat Sidhawakya, pawarsakan, primbon-primbon, sarta sêrat-sêrat ingkang magêpokan bab pangetanging dintên sae, dene ingkang winastan dintên sae
taun, jatingarang, kalajabung wuku, sasaminipun ingkang murugakên kirang rahayu, ing salêbêting taun Alip Kulawu sarta Alip Langkir ing sawulan-wulanipun sampun kula pêndhêti sadaya dintênipun sae, kangge salamêtipun salêbêtipun kurub
wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, awit saking sêrat katitimasan kaping 9 Marêt kapêngkêr punika, ôngka 318/17 K.T. sakanthinipun paturanipun pangrèh Narpawandawa, mênggah bab sêsêbutanipun santana dalêm warèng punapadene santananipun ingkang ngasta parentah Jawi sanès-sanèsipun, punika sampun dados panggalihan dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta sampun dados rêmbag wontên ing konpêrènsi parentah Jawi, dumugi sapunika dèrèng wontên karampunganipun.
Rm. Cakrapangarsa matur, bilih miturut pangandikanipun para juru sabda ingkang sami sampun mêdharakên pamanggihipun punika wau, pancèn inggih kasinggihan, luhuring gêgayuhan punika nama kautamèning sêdya, tumrap para kita para wandawaning nata pantês lan wajib anglêluri bêtuwahipun para lêluhur kita, sagêda sami anggayuh dhatêng tindak utami wau, wontênipun juru sabda matur makatên punika, sabab ing samangke kautamèning panggalih punika kathah ingkang sami kirang anggalih, satêmah lajêng nglênthar, malah kawontênanipun sapunika para wandawa wau namung bab sopyan-sopyan, ingkang dipun têngênakên, punika juru sabda botên rujuk sangêt, pancènipun kita punika kêdah tansah amrihatosakên dhatêng para wandawa inggih sanak sadhèrèk kita piyambak, ingkang sami nandhang rêkaos gêsangipun pantês sangêt yèn dipun pitulungana.
K.R.M.H. Wuryaningrat anjawab, wosipun kemawon, manawi pulitik ingkang atêgês akal-akalan punika pancèn sulaya kalihan bab kabatosan, nanging bilih botên atêgês akal -akalan, têrang manawi botên cêngkah, awit watêking rasa jati makatên namung adil, waskitha, sapiturutipun kados ingkang sampun dipun sêsorahakên wau, dados bilih satunggiling nagari ingkang pulitikipun katindakakên kanthi
amêdhar sabda bab dayaning rukun, kados purwakanipun pangarsa punika wau, pancèn prayogi sangêt, sabab rukun makatên mahanani santosa, kita wajib sami ngèngêti dhatêng wulang dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun kaping IV ingkang wosipun kita punika kêdah rukun. Sêrat Asthabrata ugi mratelakakên, prayoginipun tiyang nindakakèèên praja makatên kêdah botên kenging cidra-cinidranan, awit samasa nginggil cidra dhatêng ngandhap, kosokwangsulipun ngandhap cidra dhatêng inggil- inggilanipun, praja ingkang dipun cêpêng wau tamtu risak.
Satêlasipun ingkang sami amêdhar sabda, pangarsa ngaturakên panuwun kanthi pangajêng-ajêng, mugi pathining bab kabatosan ingkang karêmbag muyêg punika wau, sagêda tumanêm ing panggalihipun para warga Narpawandawa, ingkang wusananipun sagêd amimbuhi kautamènipun para putra santana dalêm, sarèhning rêmbag-rêmbag nama sampun têlas, sarta wancinipun
Awit saking andharan tuwin pitakènipun sadhèrèk Sud, katitimasan kaping 20 Pèbruari 1936 kawrat organ Narpawandawa wêdalipun ing wulan April 1936 ôngka 4, komisi bôndha pasinaon Narpawandawa ngaturi katrangan tuwin jawaban kados ing ngandhap punika:
Kadospundi kontrak panyambutipun arta bôndha pasinaon Narpawandawa punapa wontên ingkang gadhah suraos nêtêpakên dhatêng tiyang sêpuhipun utawi wakilipun (voogd) punapa malih dhatêng larenipun kêdah mangsulakên arta sambutanipun wau.
Ing prajanjian nyêbutakên: ingkang kawajiban nyaur sambutan, punika larenipun ingkang nyambut. Manawi nyidrani sanggêm katindakakên punapa mêsthinipun, tiyang sêpuhipun
nicil kirang saking samêsthi, katindakakên kanthi dugi-dugi miturut kawontênan.
Punapa komisi sampun rekadaya murih sagêdipun sami nêtêpi panicilipun. Rekadaya punapa utawi kadospundi?
Komisi sampun nindakakên rekadaya sagêda cicilan wau têtêp, malah ngantos wontên ingkang lumantar pangagêngipun.
Punapa sampun wontên pranatanipun ingkang asuraos: manawi sakintên sagêd nicil môngka angèl, kêdah kaajêngakên ing pangadilan (manawi pakêmpalan sampun gadhah rechtspersoon).
Manawi katagih marambah-rambah mêksa botên purun nicil, badhe kaajêngakên ing pangadilan. Pancènipun manawi sagêd botên susah mawi kagigat, nanging manawi sampun kasangêtên, kapêksa pêrlu kêdah kagigatakên, amargi têrang nama ngêngèl-êngèl botên nêtêpi jangji, ingkang tundonipun damêl sisahing akathah, dening komisi namung tansah mangsulakên suwunan, fonds ingkang pancèn pêrlu dipun pitulungi. (Narpawandawa punika sampun rechtspersoon).
Punapa wontên ingkang nyêbutakên kêdah botên katagih, manawi kadospundi?
Botên wontên, runtutipun ingkang kajibah nyaur punika ingkang nanggêl, nanging sadaya-sadaya punika tumindakipun taksih mawi dugi lan prayogi. Upaminipun ingkang sampun ajal utawi sakit èngêtanipun, môngka tiyang sêpuhipun [sêpuhipu...]
[...n] têtela kacingkrangan sangêt, punika sambutanipun kapêksa lajêng kaicalakên.
Komisi punapa sampun kagungan panggalih, arta ingkang kasambutakên sagêd wangsul utawi botên? Saha punapa sampun
miturut kawontênanipun arta, rêkaos. Puluh dipun agêngna manawi cicilan botên sagêd nêtês, arta fonds dangu-dangu sagêd ugi têlas. Sanajan ugi botên sapintêna, pêrlu ugi fonds kajagi lastantuning adêgipun, amargi sabotên-botênipun punika ugi pitulungan tumrap ingkang pancèn bêtah dipun pitulungi. Wasana mugi-mugi ingkang sami dipun pitulungi wau, kaparênga sami nêtêpi wajibipun murih lastantuning adêgipun fonds, minôngka panutup komisi nyuwun kalayan sangêt, kaparênga sadhèrèk Sud, pêpanggihan kalihan komisi§ Prayoginipun sadhèrèk Sud, lajêng miturutana panêdhanipun komisi wau, murih lampahing bôndha pasinaon kita sagêda lastari. Red. bokmanawi sadhèrèk Sud, taksih kagungan panggalihan, ingkang sakintên maedahi tumrap kawontênanipun bôndha pasinaon Narpawandawa.
Anggèn kita tansah kènjèr wontên organipun Narpawandawa punika, botên têbih namung kadidene angganipun si tukang kêmit ingkang nêtêpi wajib, amargi ing kalanganipun Narpawandawa taksih pêrlu kêdah tansah dipun rundhani, dene anggèn kita rundha botên têbih nyangking kênthongan thinuthuk, sampun siyang bêndara sampun siyang.
Jaman rêkaos saya karaos santêr sangêt, bribik-bribik saking satunggal [satungga...]
[...l] kalih tiga sakawan, sampun wontên santana dalêm ingkang kakirangan sandhang têdha,§ Namung angèlipun anggèning milah-milah, pundi ingkang kasrakat kalayan tinêmaha, pundi ingkang botên, sabab ingkang kathah jalaraning kasrakat dening ngêmohi dhatêng sumêrêpipun bedaning tindak, sunat, prêlu lan wajib, môngka wajibing para bandara punika amung dados têtungguling para kawula, sintên ingkang botên nêtêpi kawajiban tamtu angsal babênduning Pangeran. Yèn maibên suwawi kacobia. Red. kadadosan makatên punika manawi namung dipun yabèkakên kemawon, kajawi badhe wontên lêlampahan ingkang ngêrês-êrêsi, ugi tamtu badhe anggêgèndèng daging awaras, liripun anggêgèndèng makatên.
Upaminipun kita kasinungan sarwa-sarwi sarwa wontên, nyumêrêpi para kadang ingkang sarwa sobèk namung kita yabèkakên kemawon, punika sampun tamtu mênggah magrong-magronging griya, gêbyaring sandhang lan kaelokaning motor kita, badhe surêm dening sorotipun para kadang ingkang botên kantênan jaratanipun wau, punika sampun tamtu. Mila panyuwun kula kalayan sangêt, atur kula kasêbut nginggil punika mugi dadosa panggalihan, dene murih prayogining tumindak,
Sarêng sampun sawatawis dintên, baita ingkang mlajêngakên semahing sudagar wau labuh jangkar wontên ing satunggaling nagari, wondene baita ingkang nututi, botên dangu inggih dumugi ing ngriku, sarta tumut labuh jangkar wontên sacêlaking baita wau, kyai nangkoda lajêng wicantên dhatêng sudagar ingkang kasangsaya wau: coba sampeyan tingali ing baita punika, semah sampeyan wontên ing ngriku punapa botên, manawi têtela wontên ing ngriku, sagêd lajêng milênggah dhatêng pangagênging palabuhan.
Sudagar wau talatos anggènipun angungak-ungak ing baita, ingkang kadakwa mlajêngakên semahipun. Sarêng sampun angsal sawatawis dintên, kalêrêsan sagêd sumêrêp dhatêng semahipun, manglong-manglong wontên ing candhelaning baita,
têtela sumêrêpipun bilih punika semahipun, pramila lajêng enggal-enggal cariyos dhatêng kyai nangkoda, kyai nangkoda lajêng wicantên: manawi pancèn sampun yakin semah sampeyan wontên ing ngriku, suwawi sapunika sami sowan dhatêng pangagênging palabuhan.
Tiyang kêkalih lajêng sami mandhap ing dharatan, sadumugining ngajênganipun pangagênging palabuhan, sudagar wau lajêng ngaturakên lêlampahanipun, prakawis semahipun kabêkta mlajêng juragan ingkang baitanipun anglêrêsi labuh jangkar wontên ing palabuhan ngriku, sarta mratelakakên bilih semahipun yakin wontên ing salêbêting baita wau, lajêng nyuwun adil, pangagênging baita lajêng dhawuh ngaturi priyantun jaksa sarta nimbali juragan wau. Sarêng juragan sampun dumugi ing ngajênganing pangagênging palabuhan, lajêng dipun dangu dhatêng jaksa: kyai juragan, niki èntên wong nonoman, andakwa sampeyan, jarene sampeyan mlayokake bojone, saniki bojone jarene ontên ing sajroning prau sampeyan, niku nyatane kêpripun.
Juragan ing sawatawis ragi anggragap, nanging lajêng mantun sarta mangsuli sarèh: priyantun, kula punika wiwit alit ngantos sapriki, anggèn kula semah namung sapisan, inggih angsal semah kula punika, semah kula punika, semah jakalara.
Priyantun jaksa lajêng andangu dhatêng sudagar, saniki sampeyan êmpun ngrungu dhewe wangsulane kyai juragan, pripun karêp sampeyan.
Sudagar amangsuli: inggih, kula sampun mirêng aturipun juragan punika, anamung aturipun punika dora.
pawèstrinipun ugi katimbalan ing ngarsanipun pangadilan ngriki, supados sagêd matur piyambak, tamtu lajêng têtela bilih punika sajatosipun semah kula.
Jaksa lajêng dhawuh dhatêng kyai juragan, supados benjing-enjing sowan malih ambêkta semahipun, badhe dipun dangu piyambak. Têtiyang ingkang sami gugat-ginugat lajêng sami bibaran, wangsul dhatêng baitanipun piyambak- piyambak.
Juragan wau sadumuginipun ing baita lajêng manggihi pawèstri ingkang dipun inggatakên, wicantên makatên: yayi, aku iki mau ditimbali marang panggêdhene plabuhan, [pla...]
[...buhan,] jalaran tômpa gugate bojomu. Aku digugat amarga mlayokake bojone, aku matur marang jaksa, yèn saliramu iku bojoku jakalara, sarta matur yèn ora tau rabi-rabi manèh nganti saprene, bojomu banjur duwe panyuwun, animbali saliramu mênyang ngarsane pangadilan, iya dikaparêngake. Didhawuhake
didhawuhi sowan manèh anggawa saliramu, aku iya saguh. Kang iku, yayi, yèn saliramu pancèn trêsna têmênan marang aku, sesuk yèn saliramu didangu pangadilan, matura kaya aturku iku mau, murih bisane cocog, dadi aku karo saliramu bisa lastari jêjodhoan.
Pawèstri wau inggih sagah, enjingipun sami rêruntungan sowan ing ngarsanipun pangadilan, sudagar neneman inggih sampun dhatêng ing ngarsaning pangadilan, kaêtêrakên nangkodanipun, jaksa lajêng andangu dhatêng pawèstri wau. Êmbok êmas, kula tômpa gugate wong nonoman niki, kôndha yèn sampeyan niku bojone.
Pawèstri matur: priyantun, kula punika salêrêsipun semahipun juragan punika jakalara, sarta botên nate imah-imah malih. Anggèn kula imah-imah namung sapisan punika, bokmanawi tiyang punika klèntu paningalipun, kula dèrèng nate têpang kalihan tiyang punika.
Jaksa lajêng dhawuh dhatêng sudagar neneman, he, ca, saniki pripun jawab sampeyan, tiyang èstri niku pangakune pancèn bojone juragan niku jakalara.
Sudagar, sadangunipun mirêngakên wangsulaning pawèstri wau manahipun kumrangsang sangêt, tur sar-saran, botên ngintên manawi semahipun sagêd gadhah atur ingkang makatên, raosing manahipun kados-kados badanipun kinarukub ing ardi pawaka. Saking wirangipun lêga manawi badanipun dadosa awu sanalika. Pramila sarêng kadangu dhatêng jaksa, botên enggal sagêd ngaturi wangsulan, sarêng sampun ragi pulih pramananipun, lajêng wicantên dhatêng semahipun sakalangkung sêngak, he, wong
rewangi adus ombaking sagara, adus prahara. Ora kolu mangan, ora kolu ngombe. Saking marmaning Hyang Maha Wasesa, kowe dikaparêngake urip manèh, nanging nganggo
dene saiki kowe têka duwe atur mangkono marang pangadilan, kêpriye bisa-bisamu nyelaki marang lêlakon kang nyata, aku ora duwe pangira pisan-pisan, yèn kaya mangkono kêkandhutamu. Apa kowe wis didhadhung ing Iblis, dene nganti adoh têmên ênggonmu nasar. He, wong wadon, pangarêp-arêpku, muga-muga kowe diparingana eling dening Pangeran, aja nganti kêbanjur-banjur ênggonmu nasar.
Pawèstri wau botên pisan-pisan katawis ngêdhap manahipun, dipun wêlèh-wêlèhakên ingkang
priyantun ingkang sami anjênêngi pangadilan punika, kula aturi anggalih aturipun tiyang druhaka punika. Ginêmipun ngayawara kados ginêmipun tiyang ewah: anggènipun gadhah atur dora botên mawi ngèngèh-ngèngèh manawi gorohipun tiyang sangalam donya dipun tumplak, blak, dados satunggal, dèrèng sami kalihan gorohipun tiyang punika. Coba kagaliha. Ing jaman pundi, wontên tiyang pêjah sagêd gêsang malih. Tur mawi dipun cariyosakên bilih gêsangipun ngangge umuripun tiyang sanès. Umur têka dipun samèkakên kalihan barang kadonyan kemawon. Kenging dipun sambut, kenging dipun êdumakên. Coba sintên ingkang sampun nate priksa utawi mirêng: tiyang pêjah sagêd gêsang malih.
Para priyantun pangadilan anglêrêsakên aturipun tiyang èstri wau, lajêng andangu dhatêng sudagar: pripun, ca, sampeyan kok kôndha, yèn wong wadon niku waune êmpun mati banjur urip malih. Niku botên tinêmu ing nalar. Saniki êmpun têtela, yèn wong wadon niku pancèn bojone kyai juragan, dede bojo sampeyan.
Juragan wau lajêng nimbrung: para priyantun, sapunika kula nyuwun adil, nyuwun kokumipun tiyang ingkang gadhah dakwa dora, ngakên semahipun tiyang sanès. Kula wirang sangêt, dipun dakwa mlajêngakên semahipun. Kula botên
didakwa ngaku bojone. Pripun jawab sampeyan.
Sudagar mirêng wangsulaning pawèstri semahipun, sarta gugatipun kyai juragan, sangsaya putêk manahipun. Rumaos kijenan, botên wontên tiyang ingkang sagêd mitulungi rêmbag, têbih sanak, têbih kadang. Têtiyang ingkang pancènipun sagêd nêksèni pêjahipun tiyang èstri wau têbih sangêt panggenanipun. Wasana lajêng nudingi pawèstri wau kalihan wicantên: he, wong wadon druhaka, wis katog ênggonku nyabarake kowe, wis tutug ênggonku ngelingake kowe. Wis ora kêkurangan ênggonku awèh pitutur murih bêcikmu. Atimu mêksa atos kaya watu itêm. Kowe melik rajabrana, banjur kêpengin dadi bojone juragan iku, kobandhani goroh atumpa-tumpa. Saiki aku kijènên, ora ana sing bisa awèh pitulung rêmbug, aku nolèh ngiwa nêngên, ngarêp buri wis sêpi, mung kari tumênga ing tawang. Iku kang bakal paring pitulung marang wong kang kasangsara. Tak suwun bali umurku rongpuluh taun sing tak wènèhake marang
Gusti Ingkang Maha Wasesa, dhuh Gusti Ingkang Maha Adil, dhuh Gusti Ingkang Maha Wêlas. Namung tuwan ingkang ngawuningani samukawis, namung tuwan ingkang priksa dhatêng barang ingkang gaib-gaib. Sarèhning pawèstri punika selak, botên purun ngakên bilih piyambakipun punika semah kula, panuwun kula mugi wontêna karsa tuwan amangsulakên umur kula kalih dasa taun ingkang kula êdumakên dhatêng pawèstri punika. Taksih wontên sambêtipun.
Pratelan Kawontênanipun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Sapisan Juli, Dumugi Pungkasaning Wulan Sèptèmbêr 1936, Kados ing Ngandhap Punika:
Tanggal kaping 11 utawi kaping 1 Juli, Rêbo Paing, Wayang, Hyang Yama, mawulu, gigis, wasesa sagara, lakuning gêni, sanggar waringin, sangat wiwit jam 1.12 siyang, dumugi jam 3.36 Yusup slamêt.
Tanggal kaping 26 utawi kaping 16 Juli, Kêmis Paing, Dhukut, Hyang Kala, wurukung, dadi, lêbu katiyup ngangin, lakuning bumi, mantri sinaroja, sangat wiwit jam 1.12 siyang, dumugi jam 3.36 Yusup slamêt.
Tanggal kaping 29 utawi kaping 19 Juli, Akat Kaliwon,
dumugi jam 1.12 siyang, Amat rijêki.
1. Turunan dhawuh bab warèng dalêm ôngka 236, C/4/I ... kaca 65 | 2. Pèngêtan parêpatan mirunggan ... kaca 66 | 3. Katur sadhèrèk Sud ... kaca 67 | 4. Anggèndèng daging awaras ... kaca 69 | 5. Cariyos lêlampahanipun sudagar ing Basorah ... kaca 70 | 6. Dintên
ingkang satuhu kulo bekteni. Raka kelas tiga ingkang kulo tresnani Pudya puji pudyastuti katur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angkluberaken rahmat sarta hidayah dhumateng kula panjenengan sami. Raka kelas tiga ingkang satuhu kulo bakteni. Kulo minongko wakli keals kalih saha kelas setunggal, ngaturaken sagunging panguwun. Dene raka kelas tiga sampun ikhlas maringi pitedah-pitedah saka bimbingan ingkang boten naming sekedik paedahipun. Raka kelas tiga ingkang kulo tersnani, kulo tansah ngaturaken sewu maturnuwun kalih panjenengan sami ingkang sekedap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan nami sekolah punikiRaka kelas tiga, mugi-mugi ingkang gadah angkah badhe nglajengaken wonten ing pawiyatan sageda katampi lan ingkang badhe langsung nyambut damel sagedo enggal angsal pendamelan ingkang trep kaliyan pangertosan ingkang sampun dipunangsu wonten ing pawiyatan punika Kulo cekapi atur panampi pamitan punika menawi wonten kiranging atur, kulo tansah nyuwun agunging pengaksama Waalaikumsalam Wr. Wb. Nuwun
3 Athi-athine (godhege) ngudhup turi
5 Gurih rasane tempe, mente, kemiri,kacang
3. Cukit Dulit : Anak telu Lanang kabeh
4. Sendhang kaapit Pancuran :Anak Telu, Lanang-wadon-lanang
5. Pancuran kaapit Sendhang :Anak telu, Wadon-Lanang-Wadon
6. Kedhana-Kedhini : Anak Loro lanang Wadon
7. Wuragil : anak siji keri Dhewe
13. Ipil-ipil (pipilan) :anak lima lanag siji
LAN AJI AJI JENENGE RATU LAN NEGARANE CANDRANE AWAK SWARANE KEWAN KEPRIYE RASANE JENENGE BOCAH
"ING NGARSA SUNG TULADHA ING MADYA MANGUN KARSA"
Kepercayaan Wulang Mas Jênthu Inggih Mas Ngantèn, Jayadiningrat I, 1922, #791	Katalog:Mas Jênthu Inggih Mas Ngantèn, Jayadiningrat I, 1922, #791Sambung:-
Sêrat Mas Jênthu Inggih Mas Ngantèn
Karanganipun suwargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat ingkang kaping: 1, abdi dalêm bupati nayaka kaparak kiwa, mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 4 ing Surakarta.
Kawêdalakên dening Radèn Tumênggung Jayadiningrat, abdi dalêm wadana karaton ing Surakarta, kalêrês buyutipun swargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat wau.
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan N.V. ALBERT RUSCHE & Co, Surakarta, 1922.
Karanganipun suwargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat ingkang kaping 1, abdi dalêm bupati nayaka kaparak kiwa, mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 4 ing Surakarta.
1. rame dadèkkên unining Alip | Tumpak Kulawu wulan Mukaram | ingkang môngka wasitane | wong anom nèng praja gung | aywa kurang ing tatakrami | sewaka nitipraja | yèn kongang dipun nut | supaya adoh ing nistha | aywa pêgat ing siyang kalawan ratri | têtakon têtirona ||
sisih langkunge katingal | siladan talining èbèg | larap sêsak kadulu | kêkapane saking ing wuri | godhège gêgêrangan | cupêt [cupê...]
[...t] moncènipun | anaiyèng
rikata | èbèg ting kalêbrug | kapêdhak kiwa têngênnya | ambithèni marang angganing turanggi | kagyat ingkang kapapag ||
13. nglisik saka lamun dèn cêmêthi |
panujune praptèng têngah pasar | dumadak
mingêr saking pêsi | curigane katingal ||
17. sayêktine amung anjênêngi | wong galidhig andhudhuk kêstalan | ngaku mring tuwan residhèn | bobat kados satuhu |
ngering | datan ana kang pêthuk pêthèknya | iladuni nora kangge | ngungsêt patakonipun | pijêr bêkuh agodhag-gadhig | èdhèg wêntise kiwa | ngêlus-êlus janggut | wuwuse milèngong jarwa | satuhune kula ajrih mring sang aji | dhuh yayi kêdhik edhang ||
22. kula anèh yayi dados janmi | nadyan wuku miwah pôncasuda |
gadhahan kula pan sanès | pun adhi mênggah wuku | wiwitipun wuku punapi | kakang wiwit ing Sinta | Dite Paingipun | nuntên Landêp Wage Akat | lah pun kakang ing wuku wiwit punapi | gih yayi wiwit Sinta ||
23. nanging wiwit Sinta Gara Kasih | Rêbonipun tampining pangluwar | kang takon katon èsême | ki tamu têka rikuh | wau mula kula tuturi | yèn seje lan wong kathah | Ki Wisma angrapu | inggih kakang kula nular | ing ngèlminta kula badhe atêtèki | malar dados wasiyat ||
24. wiyosanipun kakang punapi | dintên wulan taun pawindonnya | agancang malês têtakèn | wangsul dika puniku | punapa ta klairannèki | dina taun windunya | kula nuju wuku | ing dina Pon Môndhasiya | Tungle Aryang Kunthara ing taun Alip | sangkala sirah tiga ||
25. tanpa tênggak lah kakang punapi | kula adhi ing wuku jujudan | môngsa gaga kathah garèng | anuju ringkêl satru | kèdhêp marang sasami-sami | nuju gêlis dangunya | ambyah taunipun | marêngi windu prakosa | apan sami ing dintên Anggara Kasih | dewane Sang Hyang Wênang ||
26. windu prakosa watêke nênggih | datan kasor samining manungsa | taun ambyah ungsum kabèh | sabarang samya ungsum | Sang Hyang Wênang awas ing wangsit | wêruh durung winarah | ing sangkalanipun | nglêrêsi sirah sawêlas | tênggak satus wêtêng kalih atus [a...]
mungkur jinawil | kula anyuwun parentah | mênggah patrapipun larih | ing mangke kadipundi | karsa sampeyan anayub | Ki Wisma têka pugal | nora noyab-nayub mami | yèn botêna kaping pintên mantu paman ||
sisih arloji | gêbyar-gêbyar arcisipun | ngadêg leyangan saka | nèng gêdhong patehan cincing | saparane kang duwe wisma winulat ||
gèsèh lan ingkang rayi | Mas Ngantèn wau yèn dulu | marang kang duwe wisma | mung nolih anêningali | têka-têka jingklak tumragal nglumpati jodhang
tandangipun | dèn enggal ingkang prapta | kakang [ka...]
[...kang] mas radèn ngabèi | sira tan wruh karsanane kakang êmas ||
10. wus pêpak larih gya mêdal | Mas Ngantèn dadya pangirit | ulat ringas manang-manang | cumawis èsêmirèki | nanging tan dèn aruhi | saya sora
sadangunira mangkana | Mas Ngantèn kewran ing pamrih | karsa angombe wêdi | sangête wêwalêripun | kapengine kalintang | wêkasan duwèni pamrih | angon ulat ngundha gêlas solahira ||
kakèhên dènnya ngisèni | dhuh botên kangmas punika | wilujênge ingkang rayi | badhe pangantèn inggih | sarat cinêcêpa sampun | yèn taksih rayi dika | kawula ingkang nadhahi | rada rêngu nging mêksih pinêksa-pêksa ||
15. ki tamu gêlas cinandhak | wus kinèn nguyup pribadi | wuwuse adhuh kakang mas | kang rayi dipun pêjahi | inggih kula labuhi | yèn sampeyan ingkang angsung |
tut pungkur | kancane pra sinoman | ana kang tuwa ing pikir | ginondhelan Mas Ngantèn suwawi mêdal ||
17. sampun wanci tata meja | raka andika wus cawis | taplak pandêlar wus mêdal | Mas Ngantèn anulya mijil | enggal anyandhak
pasang | arikat cakut ngêntasi | lagya mundur maring jodhang | Mas Ngantèn têka ngowahi | wêwadhah dèn ingsêri | tan ana ingkang pinuju | gantya mundur mring latar | kang raka prapta nithili | ngusap dhadha dalah dhayohe
20. Ki Wisma wus nyana ing tyas | nututi mêdal mring jawi | krêtêp dhuwung ingambilan | angrawus ngujar-ujari | wus pinocot ing wêngi |
Jênthu ingkang tumanggah | mobat-mabit nganan ngering | ana dhayoh kang watara | kumaruk nèng meja bukti | wurune
wruh rèhirèki | tau mangan awor | lawan residhèn nèng meja gêdhe | tau pista sapasar kaping tri | manggung datan bukti | amung main susur ||
kuwanuhane tan kêna nolih | trêngginas sumaos | mundhut punapa kangmas karsane | adhawuha marang ingkang rayi | kawula ngladosi | sayêktine iku ||
[...ra] jaluk nora kêdhih-kêdhih | mung nolèh thok klothok | têka cumlathok nampani êtèh | punapa tèh punapa
lumrah-lumrah uga nuli | marang gêdhong piring | piring glis tinumpuk ||
13. iku bagus bisa adol piring | solah kang mêngkono | ana wênèh nglorodkên putrane | ing priyayi piring bêcik-bêcik | wong nonton kinêthik | kinèn ngambil mêtu ||
15. yèku lambane tindake pamrih | yêkti tan padudon | kèh solahe ing wong duwe pamrèh | wus bubaran tutug kang abukti |
nonton nèng jawi | nylamur nanging nyano | anèng saka ampingan amèncèng | karang mêlok gombyok dhuwung kèksi |
saya rindhik lungane tan têbih | nora suwe bali | maju ênggonipun ||
21. wus andhèpèl anèng batur kêndhit | anèng saka goco | ingkang duwe lurah gya dhumèpèl | mring Mas Jênthu punika ningali | radèn lurah mami | katurana purun ||
22. aywa gumampang iku priyayi | yèn mung nêdya nonton | têka sira ênêngêna bae | mênèk dudu karsaningsun wêdi | adatipun inggih | dados karsanipun ||
23. pinêksa-pêksèng kathah nuruti | nanging rada ngoso | ya wis cènèngên malêbu mrene | klerehane aglis amarani | kagyat api-api | nglayang arsa mêtu ||
24. wus cinandhak astane tinarik | panarike alon | awak nglayang tumindak sukune | wus nguculkên astane kang narik | pênglayange maksih |
25. wus linarihan pisan ping kalih | sinambramèng kêplok | datan mawi ingatag jogète | kang duwe wisma têka nglungani | gêdhonge kinunci | wus tininggal turu ||
26. sakèh katon kinèn anglarihi | mundhut anggur gêdhong | dupi minêp aririh baline | mung
cinambor | mung punika kang linarihake | sinêngkakkên gêlas dèn kêbaki | kodal wurunèki | radèn ngrangkul ngambung ||
28. gya Gus Ngantèn nginjên anèng jawi | tansah gablog-gablog | dhadha pupune cinablèk-cablèk | pangungune kaduwung sakêthi |
branduwin wus êntong | mung dèn jogi kang botol wedang tèh | saya tulèn wedang tèh kang isi | niyaga ngladosi | mung kari kang
uwitipun kapengin cêlak priyantun | mas wajidan anaguhi | kakang sampun tumut-tumut | yèn kakang sampun ngrojongi | sabarang dipun pitados ||
5. kang ngladosi miwah dandosan kang nyambut | ngamungna kula pribadi | ki sudagar têka
anayub | mitrane têka dalidir | wus pêpak barang pirantos ||
7. panyilihe tan bobot lan wismanipun | utawi suruhannèki | tan tarenan ingkang mantu | atutur barang wus olih | gamêlan salendresalendro. pelog ||
8. wusnya panggih lan sudagar ingkang mantu |
mitranipun | gènira badhe ngladosi | tan suwe gong reyang-reyong ||
9. adhi taksih kirang kalih wêlas dalu | gamêlan dipun usungi | sintên kang ngrêksa ing dalu | lan panggenane ing pundi | wisma sêsêk abên cocor ||
10. sampun susah kakang ingkang ngrêksèng dalu | akathah kang rayi-rayi | mila enggal kula usung | watêke Jumadilakir | akathah ingkang mêmanton ||
11. yèn tan uman sangsara ing têmahipun | kang raka têka jurungi | alêrês ing raosipun | môngsa boronga pun adhi | gih kakang pun walangatos ||
12. kula takèn adhi ingkang usung-usung | lah punika tiyang pundi | inggih kakang tiyang buruh | nuntên sampeyan paringi |
15. supadose abêtah mêlèk ing dalu | sampun kêdah opak-apik | mung wedang kalawan sêkul | bilih wontên sawatawis | panganan kang awon-awon ||
16. bage sèwu bilih wontên ciu-ciu | sanadyan badhèg prayogi | minôngka panggugah ngantuk |
19. jêr punika amrih rukun mring sadulur | yèn kakang sagêd nywitani | sakeca
ana ngucap ki juragan duk karuhun | anyruwea ingkang rayi | gajêg kakang inggih sampun | Ki Pêngung têka nanduki | yèn kali taksih mangisor ||
[...n] mili punapa winêling bagus | kados kacuwan ing kapti | gampil kakang benjing pungkur | yèn lujêng lampah puniki |
28. wus tinurut tan dangu niyaga brubul | Ki Wisma têtanya ririh | tiyang punapa puniku |
nindakana sapunika yèn tinayub | ing pundi paman wismèki | dhasar radèn ahli nayub | kang liningan sukèng galih |
41. radèn lutnan jênèwêr karsananipun | dèrèng nate tumbas adhi | salamine [sa...]
[...lamine] anèng Butuh | sampun susah kang
manahipun | kakang inggih sawêtawis | niyaga winehan apyun | sampun kêmba angladosi | Ki Wisma têka rumojong ||
45. wusnya nginum wedang sarta lajêng kêmpyung | Ki Wisma tan bisa osik | pinarantèn ngalor ngidul | mas wajidan bisik-bisik | ing radèn lutnan wus kinon ||
46. nglarihana mring Ki Wisma wus tinurut | paman slamête putrèki | bakal pangantène iku | ki juragan
48. sampun cuwa dhatêng pun paman satuhu | mas wajidan abêbisik | adate radèn puniku | yèn bêksa tan dèn tomboki | radi lingsêm èsmu kapok ||
49. atrangginas Ki Wisma angranggèh rajut | sinêbar ing têngah lampit | ing watara amung suku | pantêse ringgit
panayubipun | wus dhahar bubaran sami | pan Si Pêngung kari mlongo ||
51. tan winarna ing dalu enjing winuwus | duk
tan môntra angiring-iring | ingkang grêbêg akakrompol ||
60. pra priyayi gumrudug pating palangkruk | ing kursi mangan pribadi | pamundhutane asêlur | ana ngatag gêndhing-gêndhing | ana maoni kêndhang gong ||
61. yèku ta duk sêsambène durung rawuh | tan dangu pangantèn prapti | ki tamu wus padha wuru | nora pati amarduli | gêndhing muni Kêbogiro ||
62. gêndhing pranti akurmat pêngantèn rawuh | anggêpira
69. ana ingkang linorodakên ing ngayun | tinata ing bangku jawi | para sinoman kang nayub | ki sudagar wurung
warung | sawisma pating kulikik | kang wadon gumrêmêng misoh ||
nora jampêl nora suku | kapoka wus awak mami | jinirêt wong nora urus | akèh kenthol-kenthol aji | angiwa agung anjoto ||
75. iku uga cacade wong amêmantu | dudu carane pribadi | yèn ngindhung carane ngindhung | priyayi cara priyayi | dadi anganggo paguron ||
76. wong mêmantu nora kêna nganggo guru | mung guru bôngsa priyayi | sring akèh mlaku tinurut | wong kudu suka pribadi | nora têpa susahing wong ||
77. aja kaya kawruhe Si Kaki Pêngung | sudagar cara priyayi | yêkti ngalor klawan ngidul | dudu carane pribadi | ngamungna kang wis kalakon ||
1. wontên pocung pangindhung pinurwèng kidung | pamikire desa | adoh elok lan priyayi | nora
sênthongipun binêdhah kilèn gènipun | ingkang jinagongan | pambajêng jalu putrèki | biyung maratuwa
kêris | rasukane pan gêblêg lorodan upas ||
10. ambènipun sadhêpa luwih sasikut | wus puput jro ngomah | wontên têksih tunggak êri | pratandhane pan kêrêp nyandhung wong liwat ||
11. jromahipun labête ngurugan awu | wingi mêntas jawah |
lisah sakêdhik | wilah wulung pan ginapit untu walang ||
16. kepangipun pojok bêdhah sêdhêng asu |
sawusipun sinaosakên ing ngayun | suka kang lênggahan | pra tamu samya ngowahi | mring rokoke
jinupuk marang nglongan epokipun | kacuwilan kluwak | karya papon wadhah gamping | wusnya nginang Kêbotêki
kyai kaum enggal dènira anyatu | kyai tukang [tu...]
[...kang] nyithak | ênggone nguwèhi
55. iku wajib uwong cilik padha niru | lakune Kang Citra | ênggone aduwe kardi | sawawrate asampe pangindhung desa ||
mulanipun para cilik dipun emut | aywa salah cipta | gone maca layang iki | dèn prayitna aja kongsi tibèng nistha ||
59. milanipun kabèh nistha dipun catur | kinarya wêwacan | cinôndra citranirèki | kang supaya aja
62. nuju taun Ehe ing Sancaya windu | sangkalaning warsa | srira nêmbah ngèsthi aji |Sengkalan: srira nêmbah ngèsthi aji (28 Sawal 1828 A.J., 11 Maret 1899 A.D.). titi tamat winastan Sêrat Mas Ngantyan ||
tau njajal gawe enduro 4T gak? aku gawe iku saiki, 80ml : 24ewu. :piss:
noped04-10-2010, 01:48 PMpiro TOP1 saiki?
nggawe shell helix sing sae 15w-40..... koyok motor so un ku :laros_ngakak2:
nate coba castrol kok ga pwenakwis tw nyoba nggawe enduro tah?????sing penting kdung yo wis co2k jo d ganti2 maning........peda2 matic kdung bso nggawe enduro
Kula nuwun, anusuli sêrat paturan katitimasan kaping 18 Mèi 1937, ôngka 38/586, sakanthinipun, bab tatanan anyar tumrap sêsêbutanipun para darahing aluhur. Sasampunipun pakêmpalan Narpawandawa adamêl mosi kados ingkang dados kanthinipun sêrat paturan kasêbut ing nginggil wau, pangrèh lajêng nampèni sêrat katrangan saking adpisir pur insê sakên, katitimasan kaping 12 Agustus 1937 ôngka 1151/Tt-II. Sarèhning suraosipun dèrèng [dè...]
[...rèng] marêmakên, amila lajêng dipun wangsuli kawrat sêratipun pangrèh katitimasan kaping 12 Sèptèmbêr 1937, ôngka 103/638, angsal wangsulan saking adpisir pur inlansê sakên, kawrat sêrat katitimasan kaping 17 Sèptèmbêr 1937, ôngka 1353/Tt. II. Mênggah têrangipun kados ingkang kasêbut ing pratelan cêkakan, dalah tatêdhakan sêrat-sêrat cacah 9 lêmbar sami kaladosakên sarêng punika.
Nuwun, wontênipun pangrèh Narpawandawa angladosakên kawontênan rêmbag bab sêsêbutan punika, amargi pungkasaning sêratipun adpisir pur inlansê sakên wau mratelakakên: manawi kangjêng guprêmèn badhe ngunjuki uninga ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, dados Narpawandawa amanah prêlu tumuntên saos unjuk, ingkang supados anambahi trawacanipun panggalih dalêm. Mênggah punika salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, saha kadospundi putusanipun rêmbag bab punika pangrèh Narpawandawa nyuwun
Panitra: Wg. Purwasastra, Mudha pangarsa: Wg. Suryadipura.
Pratelan Cêkakan Kanthinipun Sêrat Paturan Katitimasan Kaping 19 Oktobêr 1937. Ôngka 116/648
1. Sasampunipun pakêmpalan Narpawandawa adamêl mosi, lajêng nampèni sêrat katrangan saking adpisir pur inlansê sakên, katitimasan kaping 12 Agustus 1937 ôngka 1151/Tt- II wosing suraosipun kados ing ngandhap punika:
kangjêng guprêmèn botên sagêd minangkani pikajêngipun Narpawandawa, kados ingkang kawrat ing mosinipun, amargi:
Ha. Kawontênanipun sêsêbutan radèn, tanpa watêsan punika wontênipun ing nagari dalêm Surakarta inggih sawêg kala taun 1931 (kêkancinganipun pêpatih dalêm kawrat ing kabar paprentahan kaping 1 April 1931 ôngka 7).
Na. Sêsêbutan radèn saking pancêr èstri tanpa watêsan punika tumrap têdhak turunipun para bupati ing wawêngkonipun kangjêng guprêmèn botên sagêd kalastarèkakên, awit kathah èwêd pakèwêdipun kabêkta saking kathahing tatananipun.
Amila kangge anyêkapi tatanan ingkang tumindak ing wawêngkonipun parentah Jawi, sêsêbutan radèn wau tumrap saking pancêr èstri namung kawatêsan dumugi turun 6, dene para nata Jawi saha para pangagênging trah kadipatèn taksih kawênangakên nata sakaparêngipun ing wawêngkonipun piyambak- piyambak.
Panyuwunipun Narpawandawa bab sêsêbutan radèn mas, kasuwun dumugi turun 5 punika kangjêng guprêmèn parlu ngèngêtakên, bilih wontênipun tatanan anyar wau namung supados sadaya tatanan ingkang gêgayutan pangadilan, sagêd sami.
Bab punika sampun dipun pituruti sarana ngewahi bab 1 ing kêkancinganipun kangjêng guprêmèn katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1936 ôngka 31, kawrat ing kêkancingan kaping 30 Juli 1937 ôngka 22, inggih punika sawingkingipun têmbung of
Kawangsulan kawrat sêratipun pangrèh Narpawandawa, katitimasan kaping 12 Sèptèmbêr 1937 ôngka 103/638, wosing suraosipun kados ing ngandhap punika:
Ha. Sanadyan tatanan sêsêbutan radèn botên mawi watêsan punika sawêg kala
taun 1931, ananging kawontênanipun dumugi samangke sampun kathah ingkang kaparingan sêsêbutan wau, saha kathah ingkang sapunika sawêg kagarap badhe kaparingan, amila wontên raos botên ngadil tumrap ingkang sami badhe nyuwun manawi wawênangipun ngangge sêsêbutan radèn wau lajêng kasuwak.
Kajawi punika tumrapipun ingkang sampun kaparingan, panganggenipun wêwênang wau inggih lajêng kirang santosa, utawi anjalari botên andadosakên pamarêmipun, kenging kabasakakên gumantung tanpa canthelan.
Na. Bab sêsêbutan radèn tumrap para têdhak turunipun para bupati ing wawêngkonipun kangjêng guprêmèn, kapratelakakên kathah pakèwêdipun manawi botên kawatêsan, amargi lajêng botên sagêd namtokakên aluranipun kalayan têrang, punika kirang mangrêtosakên, awit têrang lan botênipun punika gumantung saking cêtha utawi botênipun pandamêlipun asalsilah, namung ingkang makatên wau sampun samêsthinipun, ugêr saya têbih kalihan ingkang nurunakên, inggih saya rêkaos utawi kirang cêthanipun anggèning damêl asalsilah, mênggah makatên punika botên ngêmungakên tumrap pancêr èstri kemawon. Kajawi punika parlu dipun èngêti bilih tumrap ing nagari dalêm pancêr èstri kalihan pancêr jalêr punika botên nate kabedakakên, sarta malih pikajêngipun têdhak turunipun pancêr jalêr saha èstri punika tumrapipun ing nagari dalêm pancèn beda kalihan ingkang dipun kajêngakên dening bôngsa Eropah, liripun, têdhak turuning panjênêngan nata punika tumrap ing nagari Surakarta katamtokakên saking putra-putri dalêm. Dene bedanipun kalihan Kasultanan, Mangkunagaran tuwin Pakualaman, têbanipun asalsilahing têdhak turunipun panjênêngan dalêm nata Surakarta punika langkung wiyar, awit manawi sampun dumugi Kartasura minggah tamtu lajêng wangsul dhatêng panjênêngan dalêm nata ing Surakarta malih.
II. Bab para nata Jawi kawênangakên damêl tatanan sakaparêngipun wontên ing wawêngkonipun tumrap para kawulanipun, punika sampun salêrêsipun, amung ingkang dipun kajêngakên Narpawandawa wau, supados sêsêbutan radèn tanpa watêsan punika sagêd sami, sarana nyuwun ewahipun kêkancingan.
III. Bab ewah-ewahan kêkancingan kaping 30 Juli 1937 ôngka 22
punika malah wontên raosipun bilih kangjêng guprêmèn anyamèkakên nagari dalêm kalihan kadipatèn Mangkunagaran, ingkang atêgês anyuda kaluhuranipun nagari dalêm. Makatên wau sampun tamtu kemawon lajêng wontên panggrayangan manawi kangjêng guprêmèn botên ngèngêti dhatêng adat tatacara kina-makina, saha nilar dhatêng babad-babadipun nagari dalêm Surakarta gêgayutanipun kalihan kadipatèn Mangkunagaran. Dene tatanan punika mawi kagandhèngakên kalihan babagan pangadilan, punika pancèn sanès masthinipun.
3. Wondene wosing suraosipun sêrat katrangan saking adpisir pur inlansê sakên, kawrat sêrat katitimasan kaping 17 Sèptèmbêr 1937 ôngka 1353/Tt-II kados ing ngandhap punika:
Mênggah pangintênipun Narpawandawa ing sawontênipun watêsan sêsêbutan radèn saking pancêr èstri namung dumugi turun 6, anjalari panganggening sêsêbutan wau lajêng botên andadosakên pamarêmipun, amargi lajêng nama gumantung tanpa canthelan, punika botên lêrês, dene wontênipun kêkancingan guprêmèn katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1936 ôngka 31, punika botên angewahakên sadaya wawênang panganggenipun sêsêbutan radèn ingkang kaparingakên sadèrèngipun kêkancingan wau dhumawuh, wondene wontênipun sêsêbutan radèn saking pancêr èstri tanpa watêsan punika botên kalastarèkakên, amargi kawontênanipun adat tatacara ingkang gêgayutan kalihan turunipun ing satunggal-tunggalipun kabupatèn, punika botên sami, malah wontên kabupatèn ingkang mêngkoni sawatawis panggenan adat tatacaranipun beda-beda, mila lajêng katata anyar wau.
II. Bab sanès-sanèsipun ingkang kasêbut ing sêratipun pakêmpalan Narpawandawa wau, kangjêng guprêmèn sampun botên sagêd angewahi, awit wontênipun tatanan anyar punika sadèrèngipun sampun karêmbag kalihan rad Indhiya (Raad van Indie) saha bab punika sampun angunjuki uninga ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng
Pringgawinata, supados angandharakên bab badhe wontênipun ada-adanan griya pamulasaranipun santana dalêm ingkang sami kasrakat, kados ingkang kawrat ing agendha ôngka IV.
R.M.H. Pringgawinata lajêng majêng ngandharakên minôngka bêbukaning rêmbag bab ada-ada damêl griya kangge pamulasaranipun para santana dalêm ingkang sami kasrakat wau, kados ing ngandhap punika:
Sadèrèngipun kula ngandharakên ingkang dados jêjêring rêmbag ingkang badhe kula aturakên mangke, kula parlu badhe ngaturakên dhatêng parêpatan, bab ingkang anjalari tuwuhing rêmbag punika.
Kula nuwun, wontên ing parêpatanipun pangrèh, kula ngaturakên usul ingkang suraosipun, wontêna ada-adanipun pakêmpalan kita Narpawandawa, ngawontênakên papan kangge amulasara, saha anggulawênthah para santana dalêm, wosipun rêmbag punika katampèn ing parêpatan pangrèh, mila dalu punika pangrèh matah kula supados nawèkakên dhatêng parêpatan, nanging sadèrèngipun ngrêmbag wosing ada-ada wau, kados langkung parlu kula wiwiti rumiyin sababipun anggèn kula tuwuh pamanggih kula kados ingkang badhe kula andharakên mangke.
Ing ngriki kula bêbukani utawi kula purwakani, saking sabab rèmèh-rèmèh, ingkang sami kita sumêrapi utawi kita alami wontên gêsang kalanganipun para sadhèrèk santana dalêm saumumipun, punapadene para sadhèrèk ingkang kasekengan, sampun dados ngadatipun punapa sampun pancèn kalimrah, para sadhèrèk kula punika saemut kula dumugi sapunika saha mirit cacriyosanipun para sêpuh sami gadhah dhêdhasar angayomi, wujudipun jaman 25 taunan sapriki, taksih kathah para luhur tuwin para santana dalêm sanès-sanèsipun, ingkang kaparêng angayomi dhatêng para tiyang alit punapadene dhatêng putra wayah, utawi santananipun [santanani...]
anèh, jalaran pancèn kathah ingkang kasêmbadan utawi kathah ingkang sagêd ngêbèrakên kadarmanipun awujud arta, tênaga saha piwulang. Dumuginipun sapunika, kawontênan kados ingkang kula aturakên ing nginggil wau, kathah ewahipun, dene sabab-sababipun kados botên parlu kula aturakên, amargi sampun sami kita alami piyambak, amung ingkang cêtha kemawon saking taksih dèrèng sadaya, nêtêpi samêsthinipun ingatasing anggadhahi sêsanggèn awrat, inggih punika anjagi dhatêng kaluhuraning karaton dalêm dalah sawêwêngkonipun.
Amung kula botên badhe anggêpok tumrap bab wau, mindhak kapanjangên sarta angrêrônta manah, mênggah tuwuhing gagasan kula wau makatên (punapa botên kenging dipun bangun malih, dhêdhasar ingkang luhur sarta mulya wau). Amargi mirit lampah-lampahing kawontênan jaman kina-makina dumugi sapriki, ingkang sagêd anjunjung dlajating agêsang punika, dhêdhasaripun kêdah mawi pirantos utawi mlampah margi ingkang sarwa luhur (wosipun sarwa runtut) dados sanadyan margi wau angèla kados punapa dipun lampahi, (manawi pirantos inggih angèl pangupadosipun) nanging sampun satimbangipun manawi kêdah dipun lampahi sarta ingupadosan, dumugi samantên osiking manah lajêng kandhêg.
Nuwun, ular-ular kula ing nginggil wau namung badhe anggathukakên gandhèngipun kalihan atur kula mangke.
Para sadhèrèk, bokmanawi pakêmpalanipun para putra santana dalêm ingkang parlu angrumiyini, bêbadra ngiras
punika botên sakêdhik cacahipun, ingkang sarwa cakêp sarta mrêtasamèni, dados kula yakin manawi pakêmpalan kita, punika sampun samêkta, namung kula cuwa sakêdhik dene kula dèrèng sagêd manggihakên, sababipun dumugi sapunika dèrèng wontên ada-ada ingkang salaras kalihan jamanipun, nanging sampun ngantos nilar kaluhuran kados [ka...]
atur kula wau, (watêk rêmên angayomi) dumugi ing ngriki manah kula lajêng jubêl malih, kula manah parlu ngupados tuladha-tuladha ingkang sagêd laras kalihan pamanggih kula wau. Gaduging pamanahan kula amanggih tuladha kalih warni, I ngawontênakên papan pamulasaraning para santana dalêm ingkang kasekengan, II papan panggulawênthahing para lare. Kalih bab wau kados kenging kangge amiwiti, nindakakên utawi mêmulih dhatêng wêwatêkan (pambêgan) angayomi wau, rèhning rekadaya makatên punika botên gampil, amila badhe nyuwun pambiyantu dhatêng para sadhèrèk ingkang sagêd maringi urunan pamanggih sarta tênaga. Dene bab arta malah kula angge dhawah kantun, amargi arta wau sagêd karekadaya kalayan para sadhèrèk kathah, ingkang sakintên sagêd. Amung gawat-gawating kawontênan punika,
sadhèrèk sawatawis wontên ingkang badhe andangu utawi pitakèn. Kadospundi mênggah badhe lampah-lampahipun, utawi rekadayanipun. Pitakenan wau, kados cêkap kula jawab kalihan wawasan kula ingkang taksih burêng, inggih trimah namung pinanggih lowung.
Cobi ing mangke kula badhe angandharakên kangge ancêr-ancêr, manawi botên kalèntu, pangayoman kita sahandhap sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana punika, kagungan griya-griya agêng sawatawis, kalih punapa tiga ingkang taksih suwung (têgêsipun botên kaparingakên kagêm putra dalêm) upaminipun tilas dalêm Natapuran, Natakusuman, tuwin sanès-sanèsipun, griya-griya wau, kaparênga kasuwun kangge papan ada-ada kados pamanggih kula wau. Dene tatananipun, manawi wontên sawênèhing santana dalêm ingkang pancèn têmên kasekengan gêsangipun, kenging nyuwun supados kaupakara wontên griya papan pangupakara, ingkang kula aturakên ing ngajêng. Ing ngriku dipun wontêni, sambèn padamêlan ingkang salaras kalihan kawontênanipun. Tamtunipun benjing sagêd dipun wontêni tatanan, mligi tumrap bab wau, dene manawi wontên ingkang babarpisan sampun jompo, inggih kalastarèkakên ngantos dumugi tilar dunya, namung sadaya wau, supados sampun nuwuhakên sêling sêrêp utawi rumaos karèmèhakên, sadèrèngipun [sadèrèngi...]
[...pun] katampèn wontên ing griya pamulasara wau, sami dipun mangrêtosna, bilih piyambakipun punika dipun prêdi murih saenipun, sampun ngantos anglêlèpèti awon dhatêng basanipun (bôngsa santana dalêm) makatên sapiturutipun, sadaya punika sawêg minôngka upami, dados kalampahanipun tamtu badhe kamanah para sadhèrèk sawatawis kadospundi prayoginipun.
Para sadhèrèk, atur kula punika sawêg kula angge sanepa andadosi barang ingkang sampun kalajêng, namung rèhning dandosan punika wontên badhenipun (bêbakalanipun) dados ingkang parlu sangêt kaupakara sapunika inggih bêbakalanipun. Wondene ingkang kula upamèkakên bêbakalan wau, para lare ingkang taksih dados têtanggêlan kita, sarta ingkang ing têmbenipun kagadhang-gadhang badhe anggêntosi nanggêl dhatêng saening para santana dalêm saumumipun. Sarèhning panggulawênthah makatên sagêdipun sae punika saking runtuting tatanan, amila ingkang parlu dipun wiwiti murih runtut, dene sagêdipun runtut punika saking tunggil panggulawênthah (tunggil dhêdhasaran) ingatasing satiyar, kados ingkang langkung prêmati punika dipun wontêni papan (griya) mligi kangge panggulawênthahipun para lare wau, ing sajawining pamulangan, inggih griya kangge panggulawênthahing para lare wau, ingkang kula suwun dadosa panggalihanipun pakêmpalan kita Narpawandawa.
Bokmanawi wontên para sadhèrèk ingkang kagungan pangunandika, kadospundi badhe rancangan wau, sanadyan taksih burêng pamawas kula, ewadene lamat-lamat parlu kula têrangakên, kados ngandhap punika:
Para sadhèrèk, ingkang kula damêl upami, manawi paring dalêm griya ingkang badhe kangge panggulawênthahing lare wau sampun wontên saking kadarman dalêm. Bokmanawi panggôntha-gôntha kula wau, minôngka kangge angiyatakên, bilih pambêgan ingkang raos angayomi punika pancèn botên ical, namung tumandukipun punika ingkang pakèwêd. Rèhning tumandukipun punika kêdah laras kalihan parlu- parlunipun, amila kula gadhah pangintên bilih kangge parluning adêgan punika ingkang sampun nama laras.
Prêlu kula wangsuli malih. Sintên ta ingkang gadhah kawajiban nyaèkakên budi pakêrtinipun anak- anak kita punika, tamtunipun inggih para sêpuh, dados ingkang parlu
tumandang punika para sêpuh sapunika. Manawi makatên para lare saenipun dipun dadosakên satunggal kemawon, kagulawênthah kados sacaranipun wontên pondhok. Manawi basa mônca dipun wastani: gesticht punapa internaat utawi instituut.
Nanging rèhning ngawontênakên ada-ada makatên punika sampun samasthinipun kêdah kanthi waragad. Mila inggih badhe mawi kapupu arta, kangge ngawontênakên têdha dalah pangupakaraning panganggèn. Ujupipun arta darma (urunan) têgêsipun undha-usuk miturut kawontênanipun. Namung kangge ancêr-ancêr ingkang sakêdhik piyambak upaminipun f 3,- (tigang rupiyah), dene ingkang pancèn têmên kasekengan wragad inggih lêlahanan. Ewadene sarèhning sadaya wau nama taksih grambyangan utawi ancêr-ancêr, dados botên parlu kula têrangakên panjang.
Mênggah atur kula sadaya wau, satêmênipun gandhèng kalihan bêtahipun Putri Narpawandawa, kados ing benjing têmpuking parlu (pangrêmbag) Putri Narpawandawa kasuwun supados ambiyantu murih kalampahanipun sêdya punika dados têrangipun ingkang golongan putri bêbahanipun Putri Narpawandawa, ingkang jalêr Narpawandawa.
Minôngka tutuping ular-ular kula, mugi para sadhèrèk sadaya kagungana panggalihan ingkang mindêng, muriha anak-anak kita ing têmbe, sagêd gêsang têntrêm, anggadhahi dhasar raos nanggêl dhatêng kawontênanipun para sadhèrèk santana dalêm saumumipun, minggahipun dhatêng panjênêngan dalêm nata. Inggih ratu gustinipun, sumrambah dhatêng praja dalah sawêwêngkonipun, wasana matur nuwun sarta nyuwun pangapuntênipun para sadhèrèk sadaya.
Satêlasing andharanipun juru sabda, wakil pangarsa lajêng nawèkakên dhatêng parêpatan, kadospundi panggalihanipun para warga.
R.M. Sasramijaya rujuk dhatêng adan-adanan wau, nanging botên prayogi bilih para santana ingkang sami dipun opèni wau botên dipun sukani pandamêlan, amila mrayogèkakên supados bab adan-adanan punika dipun santuni dados werkcentraal kemawon, manawi sagêd angsal pawitan, lajêng sagêd madêg piyambak.
Rm. H. Natadilaga 100% rujuk, namung inggih prêlu dipun èngêti dening para santana dalêm saumumipun, punapa ta sababipun, dene para santana dalêm punika [pu...]
[...nika] kathah ingkang kathetheran gêsangipun, manawi saking wawasan wontênipun para santana dalêm kathah ingkang nandhang sèkèng punika jalaranipun saking lumuh ing damêl, nanging karoyalanipun dinèkèk ngayun, amila pamanggihipun prêlu para santana wau angsal panggulawênthah utawi pitêdah ingkang mrih wilujênging gêsangipun.
R.M. Cakrapangarsa ngrujuki dhatêng pamanggih wau, kita para santana punika sok rêmên dhatêng barang lêlamisan, sabab dening ambujêng têmbung patut-patute, punika botên prayogi sangêt, prakawis lumuh ing damêl, punika nênuntun dhatêng pakêsedan, ingkang tundonipun namung badhe dados kasrakat wau.
R.M. Martana anglêrêsakên sababipun para santana dalêm sami risak gêsangipun, punika jalaran
Narpawandawa rak sampun ngadani bab werk centaal wau, inggih punika pagrêjèn Narpawandawa, punapa botên punika kemawon kangge papan.
Rm.H. Priggawinata ngaturi jawaban dhatêng para ingkang sami mêdhar sabda wau, wosipun: adan-adanan punika bilih saèstu sagêd ngadêg, botên badhe nampèni tiyang kêsèd ing damêl, dene ingkang dipun gayuh sagêda para santana ingkang risak budi pakartinipun wau wangsul imanipun dados sae malih, amargi prakawis awon saening para santana punika cêtha manawi dados wajib kita kaum Narpawandawa.
R.M. Cakrapangarsa gandhèng kalihan pangandikanipun R.T. Gitadipura wau, nyuwun mitêrangakên, bab kawontênanipun pagrêjèn Narpawandawa punika kadospundi.
Wakil pangarsa paring wangsulan, bab pitakènipun R.M. Cakrapangarsa punika sarèhning botên kalêbêt ing agendha, sarta kumisinipun botên wontên, dados pangrèh botên sagêd suka katrangan saparlunipun. Samangke mangsuli rêmbag bab badhe wontênipun papan pamulasaranipun para santana ingkang kasrakat wau, miturut rêmbag-rêmbagipun para pamêdhar sabda wosipun sami rujuk dipun wontêni, amila pamanggihipun para warga sanès-sanèsipun kadospundi, sadaya sami saur-pêksi rujuk, dene pamatahipun panitya ingkang kawajiban manah bab punika kapasrahakên pangrèh.
Dumugi jam 12 langkung, parêpatan katutup, wilujêng.
Carissa Putri iku salah sijiné bintang akting ing filem, sinetron, lan FTV Indonesia.[1] Carissa lair ing Frankfurt, Jerman, nalika tanggal 12 September 1984.[2] Carissa kalebu aktris pendatang kang cepet misuwur.[1]
Carissa Putri tau main ing filem garapan sutradara Hanung Bramantyo kang rah-irahané Ayat-Ayat Cinta.[1] Film iki dadi filem kang sepisanan tumprap Carissa.[1] Film iki njupuk carita saka
sijiné prawan kang ngugemi agama Kristen kang banjur seneng karo Islam.[1] Wiwitané Carissa disiapaké kanggo main dadi tokoh Aisha Greimas, salah sijiné mahasiswi keturunan Jerman lan Turki kang pinter, ayu lan sugih.[1] Ananging peran iki banjur diwenehaké kanggo Rianty Cartwright kang wiwitané main dadi dadi Maria.[1] Iki amarga rupané Carissa rada kenomen yèn akting dadi tokoh Aisha.[1] Sawisé akting ing layar lebar, Carissa Putri banjur dadi bintang iklan produk Telkom Speedy lan main filem.[1] Film kang tau dibintangi
FTV[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k l (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 1 september 2011)
^ (id)zonelifestyle.com(dipunundhuh tanggal 1 September 2011)
Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 28 Januari 2017.
cengkareng, nasi tumpeng cengkareng, nasi tumpeng kedoya, nasi tumpeng kosambi, nasi
Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluh
LAGU CAMPURSARI GETHUK Sore-sore padhang bulan Ayo kanca podhodolanan Rene-rene bebanengan Rame-rame e dha
Nalika dintên Salasa tanggal kaping 16 Mèi, punika Narpawandawa dipun sêdhahi dhatêng parêpatanipun komite pangangguran bôngsa Indhonesiah, wontên ing Sus Mangkunagaran. Sarèhning wontênipun pitulungan dhatêng para pangangguran punika kamanah parlu kauningan ing akathah, amila pêthikan palapuranipun wakil Narpawandawa ingkang andhatêngi parêpatan wau, kapacak ing organ ngriki, kados ing ngandhap punika.
Miturut andharanipun komite pangangguran wau mênggah tuwuhipun wontên komite punika awit ing môngsa rêkaos punika cacahing pangangguran taksih mindhak-mindhak, saking
plaatselijk comite) ing sabên saresidhènsi, makatên ugi ing Surakarta ngriki, platsêlêk komite wau kaperang kalih golongan, inggih punika ingkang mligi amitulungi dhatêng bôngsa Wlandi, tuwin ingkang mligi amung mitulungi dhatêng bôngsa Jawi (Indonesiers) kados ingkang sampun kapratelakakên ing sêrat sêdhahan, komite punika kawênangakên rekadaya pados arta piyambak miturut ancêr-
kathahipun 50% ning angsal-angsalanipun anggèning pados arta (dados petanganipun inggih 50% ning arta kasipun platsêlêk komite), ewadene manawi ancêr-ancêr wau ngantos katilar, pambiyantu arta kasbut nginggil sagêd lajêng kasuwak. Mênggah ingkang dipun pitulungi platsêlêk komite punika miturut ancêr-ancêr saking Batawi kêdah tiyang Jawi ingkang suwau nyambut damêl, ananging awit saking môngsa malaisê (malaise) punika kapêksa nganggur kabêkta pandamêlanipun kasuwak (bezuinigd) manawi ngangguripun punika botên saking pangiridan, ananging upaminipun saking kalêpatan, ingkang makatên wau botên badhe angsal pitulungan saking komite, makatên ugi bilih ngangguripun wau tampi pènsiyun ondêrsêtan (Onderstand) utawi sampun dipun opèni sanak sadhèrèkipun. Komite botên ambedak-bedakakên tiyang Jawi (Indonesiers) lapisan nginggil sarta ingkang lapisan ngandhap, sadaya punika badhe angsal pitulungan bilih kawontênanipun kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, wondene kathahipun pitulungan satunggal semah f 7,50 kabayar sapisan, dados botên sabên wulan, manawi komite badhe mitulungi f 7,50 malih sadèrèngipun kêdah kapriksa rumiyin punapa inggih lêrês tiyang wau taksih nganggur, tumindakipun amitulungi komite kabantu sub komite ingkang pangarsanipun para asistèn wadana, dene para warganipun kapêndhêtakên saking têtiyang ing bawahipun piyambak- piyambak, kajawi punika inggih sasambêtan kalihan arbèidbêmidhêling (arbeidsbemiddeling) ing Surakarta, wondene sêsambêtan wau tumindakipun kados ing ngandhap punika:
Saupami wontên tiyang Jawi nganggur ingkang nêdha pitulunganipun komite punika, sadèrèngipun [sa...]
[...dèrèngipun] kapurih dhatêng ing kantor (arbeidsbemiddeling) rumiyin supados wontên ing kantor wau kapèngêtan ing saparlunipun gandhèngipun kalihan anggènipun kantor arbeidsbemiddeling badhe mados-madosakên padamêlan tiyang wau. Manawi sampun katampèn sarta kapèngêtan ing kantor arbeidsbemiddeling lajêng sawêg katampèn komite ingkang lajêng anêtêpakên angsal tuwin botênipun pitulungan, samôngsa sampun angsal pandamêlan, pitulungan wau lajêng kasuwak. Mênggah tumindakipun pados arta kangge mitulungi punika kados ingkang sampun dipun pratelakakên ing sêrat sêdhahan.
a. Angidêrakên lis dêrma, dêrma punika warni kalih, inggih punika dêrma ingkang kabayar sapisan karopyok saha dêrma ingkang kabayar wulanan, mênggah tumindakipun angidêrakên lis wau badhe karigênakên sub komite wontên ing bawahipun piyambak-piyambak.
b. Angwontênakên têtingalan, tumrap punika komite nyuwun dêrma saha pambiyantunipun para pakêmpalan (ing wêkdal punika sampun wontên pakêmpalan sawatawis ingkang nyanggêmi badhe dêrma têtingalan inggih punika yatna sidhaya P.B.I. pangrèh partinitin).
c. Damêl lotrèi barang, tumrap punika komite sampun mèh rampung panyambut-damêlipun, kantun anêtêpakên dintên katamtuanipun panyade sarta panggêbagipun lotrèi wau.
d. Nyudhiyani bis wadhah arta ingkang badhe kapasang wontên ing papan ingkang kangge kêklêmpakan tiyang kathah, upaminipun ing kantor-kantor, ing biosêkup sasaminipun.
e. Lampah sanès-sanèsipun ingkang botên nilar dhatêng kasusilan punapadene botên nyulayani ancêr-ancêripun Centraal Comite arta angsal-angsalan saking rekadaya a dumugi e punika sadaya kasêtorakên dhatêng ing factorij sarta tampi tambahan 50% saking sentral komite kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Ing dalu wau komite sampun anêtêpakên badhe damêl têtingalan putbal ing sêtadhion Sriwêdari wontên ing dintên Jumungah tanggal kaping 19 Mèi 1933, kapêngkêr punika, para wakil pakêmpalan kasuwun kaparêng [ka...]
[...parêng] ambiyantu nyadèkakên karcis kangge kaparluan wau, wakil Narpawandawa inggih andhanganakên ambiyantu punika sarta inggih sampun kalampahan angrencangi nyadèkakên karcis dhatêng kantor kraton saha nagari ingkang angsal-angsalanipun inggih ragi lumayan, parêpatan katutup antawisipun jam 11 kanthi wilujêng.
Rêdhaksi nampèni wara-wara saking komite Taman Dewasa Raya bab badhe adêgipun sêkolah têngahan, benjing tanggal kaping 3 Juli ngajêng punika, wontên ing Jakarta, murih têrangipun kapêthik wos-wosipun ingkang parlu kemawon, kados ing ngandhap punika.
Komite punika adêgipun nalika tanggal kaping 12 Marêt 1933 wontên ing Jakarta (Batawi). Mênggah pikajêngipun angawontênakên komite wau, benjing ing wulan Juli ngajêng punika badhe ambikak pamulangan têngahan ingkang adhêdhasar kabangsan kangge lêlajênganipun pamulangan Milo Taman Siswa, pamulangan Milo kabangsan
gram) ingkang sampun katêtêpakên nalika parêpatan komite ing tanggal kaping 26 Marêt taun punika kados ing ngandhap punika:
Program pamulangan kasbut nginggil tumindakipun badhe tansah anggatosakên dhatêng parlu sarta kabêtahanipun gêsang bêbrayanipun bôngsa kita Indhonesia, satunggiling program ingkang gadhah tuju mêncarakên raos kabangsan ing wutah rah kita ngriki. Awit saking punika program wau kadamêl kalih perangan inggih punika, program ingkang tumuju dhatêng panggulawênthah utawi pandhidhikan dhatêng para muridipun sarta program pangajaran.
Bab pandhidhikan dhatêng para murid wau lampahipun badhe tansah angèngêti kawontênanipun para murid ing pamulangan ngriku ingkang wancinipun sawêg nêdhêng-nêdhêngipun gadhah raos jalêr utawi èstri sarta ingkang wancinipun sawêg sagêd nêtêpakên dhatêng pêpenginanipun anggènipun gêsang wontên ing jaman kamajêngan punika (inggih punika
pêpenginan dhatêng olah agami, kagunan, ekonomi, politik sarta kawruh sanès-sanèsipun), kajawi punika lampahipun ugi tansah ngèngêti dhatêng asas tujuanipun Taman Siswa, ingkang sapunika sampun gêsang subur wontên ing bêbrayan kita ngriki sarta pamulangan sanès-sanèsipun ingkang tujuanipun ugi anggatosakên dhatêng gêsang bêbrayan kita ing jaman samangke punika, wondene lampahing progama pangajaran punika kêdah kalarasakên dhatêng kabêtahanipun bôngsa kita ing wêkdal sapunika (de behoeften der Indonesische maatschappij) inggih punika lampah dhatêng luhuring kabatosan sarta kamulyaning lair, mênggah ingkang dipun wulangakên wontên ing pamulangan wau basa sarta kawruh warni-warni: 1. basa ingkang kangge wontên ing Indhonesia ngriki, 2. Têmbung Sansêkrit, 3. Arab, 4. Jawi Kina saha Jawi sapunika, 5. Kawruh kasusilanipun bôngsa Indhonesia, 6. Babad kiltir Indhonesia, (Cultuurgeschiedenis), 7. Babad wetanan. Kajawi punika ugi kawulang têmbung Inggris, saha Wlandi (têmbung Jêrman sarta Prancis, facultatief) kawruh dagang, kawruh kukum, ekonomi, têtanèn sarta kawruh kodrat. Pamulangan wau benjing bikakipun sawêg dipun wontêni kalih klas, inggih punika purklas sarta klas satunggal. Ingkang katampèn ing purklas para murid wêdalan Milo guprêmèn sarta ingkang kasamèkakên, ingkang katampèn ing klas satunggal, para murid wêdalan saking Milo ingkang adhêdhasar kabangsan, wondene laminipun pasinaon tumrap ingkang saking Milo guprêmèn sarta ingkang kasamèkakên, 3 taun, ingkang
kabangsan, utawi sagêd nyambut damêl ing babagan sêrat kabar (journalistiek) namung kemawon sadèrèngipun Taman Dhewasa Raya ngêdalakên murid, komite badhe tansah ambudidaya sagêdipun ambikak sakolahan luhur ingkang ugi adhêdhasar kabangsan, ananging ugi botên wontên pakèwêdipun bilih komite ambudidaya sagêdipun angsal sêsambêtan kalihan pamulangan luhur môncanagari ingkang ugi mawi dhasar kabangsan, upaminipun pamulangan ing Indhia Inggris, Tiongkok, Jêpan sasaminipun.
Komite Taman Dhewasa Raya kasbut nginggil kaperang gangsal golongan:
I. Golongan pandhidhikan sarta pangajaran ingkang anindakakên: pangarsa S Mangunsarkara.
II. Golongan ingkang nyudhiyakakên waragad-waragad ingkang nindakakên: sêsêpuh I. M.H. Tamrin. Pangarsanipun sadhèrèk Sarpan.
III. Golongan studiefonds ingkang nindakakên: pangarsa Mr. Sartana.
IV. Golongan ingkang nindakakên sêsambêtanipun kalihan môncanagari sarta ngumumakên sadaya ingkang gêgayutan kalihan pamulangan punika, ingkang nindakakên panitra umum inggih punika: R. Atmawiraga, Supar, S. Mangunsarkara.
V. Sadaya wakilanipun Taman Dhewasa Raya ing kitha-kitha agêng satalatahing Indhonesia ingkang nindakakên, panitra umum.
Komite rumaos wajib damêl rekadaya supados sagêdipun pamulangan wau ngadêg, dene pambiyantunipun para sadhèrèk awarni yatra utawi sanès-sanèsipun, badhe dipun tampèni kalayan sênênging manahipun
sadhèrèk sami saekapraya ngadêgakên pamulangan wau.
Pathining Satriya, Anyirnakna Piguna, Angurbana Salira, Kinarya Widada Arjaning Praja.
limrahing tiyang kathah-kathah, punika sanès wancinipun tiyang angrêntahakên luh. Jêngandika punika rak gêgolonganing para sujana, tamtunipun sampun botên kêkilapan, manawi sadaya tiyang punika masthi pêjah, kadospundi manawi tiyang amrihatosakên dhatêng lêlampahanipun ingkang sampun botên kenging dipun singgahi (dipun selaki). Semah, anak jalêr tuwin èstri, punika sampun limrahipun dipun upaya, wigatosipun kangge damêl sênênging manah. Jêngandika sampun lêbda dhatêng saliring kawruh, amila suwawi lajêng dipun berata ngênês sêngkêling panggalih, dene ingkang makili anggarap [ang...]
[...garap] pakaryan jêngandika ingkang awrat linampahan, punika kula, awit kawajibanipun èstri ingkang luhur piyambak, tuwin ingkang dipun wastani mantêp, punika purun anglilahakên gêsangipun. Kula kêpengin nêtêpi kuwajibanipun èstri ingkang makatên wau, supados jêngandika manggih kamulyan, saha misuwur utami. Jêngandika sampun ngukup wosing gêgayuhanipun tiyang salakirabi, inggih punika jêngandika sampun apêputra mijil saking kula, dados sampun nama nêtêpi janjining salakirabi, kula punika amung ingkang minôngka lêlantaran kemawon. Jêngandika sampun kalampahan sagêd angayomi, saha anggulawênthah putra jêngandika dadosipun prayogi. Ing môngka kula rumaos botên sagêd anglampahi kados ingkang sampun jêngandika tindakakên wau, dhuh, sang brahmana, mênggahing panganggêp kula, jêngandika punika bôndha tuwin pêpundhèn kula, manawi kula jêngandika tilar gèk badhe kadospundi, saiba awrating manah kula, punapa kula kuwawi kantun gêsang wontên ing ngarcapada, dados rôndha tur tanpa pangayoman, wah darbe rêrêksan lare èstri, o, sang brahmana, punapa kula sagêd kuwawi nglampahi, kauningana, sang brahmana, pawèstri nèm ingkang dados rôndha punika adhakanipun lajêng kathah tiyang ingkang ngajêngakên, candranipun kadosdene: têtêdhan kasèlèhakên ing siti, saèstunipun lajêng kinroyok ing paksi, saupami kula kalampahan dados rôndha, lajêng kagiwang purun dipun rabèni priya sanèsipun, môngka semah kula wau awon wêwatakanipun, wah sangsara punapa ingkang kula lampahi, awit kula tamtu badhe botên sagêd ngambah ing margi ingkang dados gêgayuhanipun para ambêg sae, gèk kadospundi anggèn kula manggènakên putra jêngandika lare wutun punika. Wontên ing griya têtilaraning bapakipun, punapa inggih sagêd lampah sae kados lêluhuripun, manawi botên wontên ingkang dados guru, gèk kadospundi anggèn kula mulang dhatêng anak kula jalêr punika, ing têmbe manawi sampun dumugi mangsanipun puruhita, gèk lajêng badhe kadospundi kadadosanipun, punapa inggih sagêd dados tiyang utami kadidene tiyang sêpuhipun jalêr. Manawi kula lastari gêsang tanpa priya, tamtu badhe kathah tiyang jalêr botên aji purun anglamar dhatêng anak kula èstri, candranipun botên beda kalihan wedha ugi kathah para [pa...]
[...ra] sudra ingkang kêpengin mirêngakên, saupami kula tampika panglamaripun, lare wau tamtu lajêng dipun dhustha,
kalakuanipun ngantos botên mirip kalihan jêngandika, punapadene putra jêngandika èstri ngantos kawêngku ing tiyang ingkang tan aji, wah mendah kados punapa risaking manah kula, botên sande kula lajêng tumuntên pêjah, lare-lare lajêng nandhang sangsara, kadosdene ulam ingkang kasatan toya. Dhuh, sang brahmana manawi kula ngantos jêngandika tilar, kula dalah anak-anak tamtu sami nandhang papa sangsara, mila sae kula kemawon ingkang dados kurban. Pangandikanipun para sujana sarjana ingkang putus ing kasusilan, manawi tiyang èstri ingkang sampun sêsuta, pêjah angrumiyini ingkang jalêr, punika têtêp pawèstri ingkang sêtya ing laki, amila kula sagah dados
punika kuwajiban ingkang luhuripun anglangkungi sêsaji, tapabrata, prasêtya tuwin dêdana. Dados pandamêl ingkang badhe kula lampahi wau turut kalihan kautaman luhur, sarta pikangsal tumrap panjênêngan saha para lêluhur. Para wicaksana ngandika: manawi anak, kadang, semah tuwin samukawis ingkang dipun rêmêni, punika wênang dipun lilahakên, manawi kangge nambakbaya tuwin kasangsaran. Tiyang wajib nyimpên rajadarbèkipun (rajabrananipun) kangge jagaruna, nambak dhatênging bêbaya, inggih rajabrana ingkang kangge nglairakên trêsnanipun, saha angayomi semahipun, dene manawi kangge ngayomi badanipun piyambak, kêdah nglilahakên semah tuwin bandhanipun, kathah para linangkung mêdhar kasunyatan ingkang suraosipun makatên: anane wong darbe bojo, anak lanang, rajabrana sarta omah, iku pêrlu kanggo piranti yèn ana pakewuh nêkani. Para wicaksana anamtokakên, bilih tiyang punika mêsthi rêmên dhatêng badanipun piyambak tinimbang kalihan rêmêning dhatêng rajadarbèkipun, sih dhatêng badanipun piyambak punika sampun tanpa timbang,
amung lare-lare punika mugi dipun opènana ingkang prayogi. Para [Pa...]
[...ra] putus dhatêng wêwatoning kasusilan, ngandika: bilih pawèstri botên kenging dipun pêjahi, môngka raksasa raja ingkang mêngkoni ing nagari ngriki, punika inggih botên
sêdya makatên wau. Dhuh pêpundhèn kula, dipun tegakna kemawon, sarta lajêng kramaa malih, bokmanawi jêngandika badhe antuk kasênêngan linangkung, awit lampah makatên punika botên dados dosa. Nugraha tiyang jalêr ingkang kuwawi wayuh, nanging manawi pawèstri ngantos laki rambah-rambah punika awon, upami jêngandika kalampahan ngurbanakên sarira punika têtela kirang
ucapipun semahing brahmana, enggal dipun rangkul kalihan sang brahmana, kalayan mingsêg-mingsêg nangis, awit jalêr èstri manahipun sami karêrantan. Taksih wontên sambêtipun.
Ing ngajêng sampun nate kula andharakên mênggah kawajibanipun para wanita, ngantos dumugi bab panggulawênthahipun dhatêng para lare-lare èstri, kawajiban wau satunggal-satunggalipun bab bokmanawi inggih parlu kula têrangakên. Nanging ingkang langkung prayogi, badhe kula wiwiti saking tatakrami lan sêsrawunganipun tiyang jêjodhoan.
I. Kauningana, tatacara ing jaman kina, tiyang jêjodhoan punika kalêksananipun [kalêksana...]
[...nipun] gumantung wontên tiyang sêpuhipun lare kemawon. Tumindakipun badhe ngemah-emahakên lare èstri, punika ingkang kalimrah mawi tatacara dipun mêrtamoni badhe besan, dalah calon pangantèn jalêr (nontoni), sadumuginipun ngriku manawi sampun kalinggihakên sawatawis ugi lajêng pamitan wangsul. Lare sakalih-kalihipun (badhe pangantèn), sami botên sumêrêp têrang. Kadadosanipun rêmbag condhong lan botênipun gumantung wontên tiyang sêpuhipun. Makatên malih lare èstri bêbasanipun botên sêmêrêp kênthang-kimpulipun. Sumêrêp-sumêrêp bilih sampun badhe têmpuking
pangkat saha kaluhuran. Utawi brêngga rowaning tiyang sêpuhipun. Manawi tiyang sêpuhipun lare èstri langkung luhur, upami brêngga rowa, sampun tamtu sêsrawunganipun lare èstri dhatêng semahipun kêdah lajêng mêngku, kosokwangsulipun, manawi tiyang sêpuhipun lare jalêr ingkang langkung luhur utawi brêngga rowa ugi makatên. Sampun têmtu nun inggih saya anggènipun mêngku, saking pamêngkunipun têrkadhang lajêng sawênang-wênang, têmahan kadadosanipun lajêng kêrêp sulaya, sisip têmbiripun lajêng botên dados. Jalaran anggènipun sêsemahan wau botên mawi dhêdhasar katrêsnan (Liefde) nanging namung saking pamêngkuning tiyang sêpuhipun.
II. Lajêng wontên tatacara malih, lare jalêr dipun ngèngèrakên dhatêng calon marasêpuhipun. Ngantos sawatawis wulan, punika mêngku pikajêng warni kalih:
Ha. Ingkang tiyang sêpuhipun sampun wiyar wawasanipun. Lare jalêr dipun ngèngèrakên punika ingkang parlu sagêdipun têpang kalihan badhe semahipun, sasampunipun têpang, lajêng sagêd anukulakên katrêsnan.
Na. Tiyang sêpuhipun lare èstri, badhe lajêng sagêd nyumêrêpi wêwatêkanipun lare jalêr.
III. Ing tatacara padhusunan pancèn radi kalimrah, lare jalêr dipun ngèngèrakên, dipun wastani nyantri (batur) parlu namung badhe dipun sumêrêpi wêkêl lan botênipun tumrap dhatêng pandamêlan, pamanggèn dalah têdhanipun inggih kados rencang kemawon.
IV. Gêgandhengan kalihan majêngipun kawontênan sarta inggiling raos, lajêng nuwuhakên tatanan ingkang sampun radi ngèmpêri kalihan tatacara kilenan, nanging inggih taksih dhêdhasar tatacaranipun piyambak.
Manawi pangrêmbaging sakalih-kalihipun, inggih punika tiyang sêpuhipun lare èstri, lan tiyang sêpuhipun lare jalêr, sampun wontên pamanahan sami rujukipun. Punika tiyang sêpuhipun lare èstri lajêng suka sumêrêp dhatêng anakipun, bilih badhe dipun kajêngakên dhatêng pun A, dadosa têtimbanganipun, sampun tamtu lare wau botên sagêd suka wangsulan sanalika.
Salêbêtipun lare èstri wau dèrèng mangsuli, tiyang sêpuhipun lare èstri kala-kala kengkenan ngundang dhatêng pun A wau, inggih dipun jak lalinggihan omong-omong lare èstri ugi dipun purih manggihi, supados têpang, sanès dintên makatên malih, têrkadhang lare èstri dipun ajak martuwi gêntos dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun pun A gêgêntosan ngantos rambah-rambah, kawontênan makatên wau lare èstri lajêng sagêd nimbang-nimbang, badhe wangsulanipun dhatêng tiyang sêpuhipun, sampun tamtu têtêpangan punika wau wohipun lajêng sagêd angyaktosi, wêwatêkaning satunggal-satunggalipun. Wasana manawi pêpanggihan wau sampun sawatawis kêrêp, tiyang sêpuhipun lare èstri lajêng sagêd ngambali pitakèn malih, kadugi nglampahi punapa botên. Sampun tamtu lare èstri lajêng sagêd ngaturi wangsulan ingkang gumathok.
Para maos mugi andadosna kawuningan, anggèn kula anggêlarakên tatacara wiwit bab satunggal ngantos dumugi bab sakawan, pancèn botên kula kanthèni wawasan, namung lugu kawontênanipun kemawon. Pundi ingkang prayogi kagêm, kula sumanggakakên para maos piyambak, sarta parlu kagêm dhêdhasar badhe panggulawênthahipun para putra-putri, malah taksih wontên satunggal bab badhe kula sambêtakên ing wingking, wasana matur nuwun.
Ihtiyar panulakipun sêsakit malaria, namung sadèrèngipun kula ngandharakên kadospundi rekadayaning panulakipun, bokmanawi langkung parlu kula aturakên kawontênan nama: malaria.
Sadèrèngipun sakit malaria wau kacêpêng papriksanipun, para tiyang Eropah ing jaman kina, amastani sêsakit wau dumadosipun saking hawa ingkang awon, saha hawaning rawa ingkang mêdal ing wanci dalu, dipun wastani (miasmen).
Malaria punika têmbung ngamônca, mênggah cara Jawinipun (Mala- dipun têgêsi awon, aria têgêsipun hawa, dados hawa ingkang awon).
Awit saking pangudinipun Tuwan Dhoktêr Laveron saha Tuwan Dhoktêr Ross ing tanah Hindhu jajahan Inggris, sampun kacêpêng papriksanipun, ingkang anjalari sêsakit malaria punika saking kruma, ingkang tumularipun dhatêng para manungsa saking pandamêlipun lêmut.
Lêmut punika wontên warni kalih, dipun wastani lêmut (Culex) kulèk, saha lêmut bôngsa (anopheles) anopêlès.
Lêmut anopêlès punika ingkang sagêd nularakên sêsakit malaria, mênggah titikanipun lêmut ingkang sagêd nularakên sêsakit wau, bilih mencok ing tembok utawi gêdhèg, badanipun anjênthit, nanging manawi lêmut kolèk ingkang botên sagêd nularakên sêsakit, pamencokipun inggih limrah (botên jênthit).
Lêmut punika tumangkaripun sarana nigan, mênggah paniganipun wontên ing toya, kados ta wontên ing kolah jêmbangan, ing rawa, sarta sanès-sanèsipun. Tigan-tigan wau lajêng dados ugêd-ugêd. Sawatawis dintên malih ngênthung, lajêng nêtês dados lêmut. Lêmut punika pasabanipun sagêd sawatawis têbih kirang langkung sagêd 2 pal.
Mênggah patrap-patrapipun lêmut anggènipun nangkarakên sêsakit malaria dhatêng manungsa punika makatên: lêmut anopêlès ingkang wadhukipun sampun wontên wijinipun sêsakit malaria, môngka lêmud wau mencok dhatêng badanipun manungsa,
lajêng nyakot saha nyêmprotakên ilu ingkang sampun wontên wijinipun sêsakit. Têmahan manungsa lajêng kenging sêsakit malaria.
Inkubasinipun tiyang ingkang kenging sêsakit malaria, kirang langkung saminggu sampun katawis. Titikanipun badan bêntèr sirah ngêlu, mripatipun abrit. Dangu-dangu cahyanipun pucêt. Jalaran rahipun suda-suda, dipun têdha ing kruma, salajêngipun dados badan ingkang ringkih, langkung malih manawi ingkang kacandhak sakit malaria wau, tiyang ingkang sampun sêpuh utawi taksih bayi, kathah
b: Kêdah kajagi tilêm sampun ngantos kacokot ing lêmut, sarananipun mawi klambu.
c: ing pakarangan griya, sampun ngantos wontên toya ingkang kèndêl, pêcêrèn sasaminipun. Supados tigan-tigan lêmut wau botên sagêd nêtês.
Tiyang ingkang sampun kalajêng sakit kêdah tumuntên kapriksakakên dhatêng dhoktêr. Badhe kasambêt.
Kopêrasi Punika Pasinaon Nyêpêng Paprentahan Piyambak
Tumrap bôngsa tiyang siti kopêrasi punika botên namung damêl majêngipun ekonomi, babagan pangrèh praja (politiek) inggih sagêd majêng.
Wontên bôngsa Walandi sawatawis ingkang purun nyukani paprentahan piyambak dhatêng bôngsa Indiya, punika dèrèng cêkap. Nanging bôngsa Wlandi sadaya kêdah pitados manawi bôngsa tiyang siti punika yêktos sagêd nyêpêng paprentahan piyambak.
Mênggah ingkang dados wawasan punika tindak, dede swara. Pakêmpalan politik, sêsorah warni-warni, karang-karangan ing sêrat-sêrat kabaripun tiyang siti, punika sadaya namung swara, ingkang mratandhani manawi sagêd urun rêmbag tumrap prakawis ingkang kêdah dipun tindakakên. Sanajan dèrèng jêmbar, wêwênang tumut rêmbagan punika samangke sampun gadhah. Dene indhakipun wêwênang wau, gumantung saking anggènipun ngangge wêwênang wau. Sagêdipun bôngsa tiyang siti angsal wêwênang tumut nindakakên saha nindakakên [ninda...]
[...kakên] piyambak punika, kêdah sagêd nelakakên sarana tindak, grêngsêng nindakakên piyambak saha sagêd nata piyambak, botên sarana swara kemawon.
Pamanggihipun bôngsa Walandi, kamajêngan têntrêming gêsangipun bôngsa punika prêlu piyambak, inggih punika kabêtahan agêng. Kawilujênganing gêsang, katêntrêmaning nagari, mirah sandhang têdha, kasarasanipun kawula, punika kamanah apêsipun sami paedahipun tinimbang kalihan indhaking wêwênang politik. Dados manawi mawas kamajênganipun bôngsa tiyang siti botên cêkap namung ningali kamajênganipun bab politik kemawon, ananging inggih kêdah ningali kamajênganing ekonominipun.
Dumugi samangke pakêmpalan- pakêmpalanipun tiyang siti dèrèng nelakakên manawi sagêd anjagi ekonominipun bôngsa. Sadèrèngipun tampi pasrahan panguwaos pangrèh praja, ingkang rumiyin kêdah sagêd ambuktèkakên manawi sagêd nindakakên piyambak.
Pandakwa saking golongan tiyang siti, manawi botên nate dipun sukani kalonggaran kangge ngatingalakên kasagêdanipun, punika tumrap prakawis politik pancèn lêrês. Wiwit adêgipun rad kawula kalonggaran punika sampun wontên. Ewah-ewahan tatanan pangrèh praja ingkang badhe tumindak, kalayan wontênipun rad dhusun sarta rad kabupatèn,§ Rad kabupatèn punika sampun tumindak. punika badhe dados ajang pasinaon prakawis politik. Prakawis kamajêngan politik kenging dipun tulungi sarana tuntunan sarta nyambut damêl sêsarêngan, ananging kamardikan ekonomi, inggih punika tindak. Kêdah mêdal saking kêkiyatanipun piyambak. Sanajan prakawis politik sampun mumpuni, salaminipun tindak wau dèrèng katingal, punika nama dèrèng sagêd marentah piyambak.
Para pangajênging pakêmpalanipun tiyang siti sampun sami ngraos, mênggah paedahipun kopêrasi tumrap ekonomi sarta politik, sarta kajêngipun badhe ngewahi pakêmpalan kabangsan dados pakêmpalan ekonomi, punika satunggiling pasêksèn, bilih sami mangrêtos, yèn pasinaon kangge ngangkah kamardikan ekonomi, ingkang sagêd dados jalaran saking mitulungi piyambak dumugi mrentah piyambak.
Punika dumunung wontên ing pakêmpalan ekonomi, ingkang langkung utami inggih punika kopêrasi.
Owêl sangêt dene kopêrasi ingkang dipun adani S.I. sawatawis taun kapêngkêr punika botên dados. Pakêmpalanipun tiyang siti wau têrang dèrèng sagêd anggayuh mitulungi piyambak sarta mrentah piyambak. Wondene jalaranipun, saperangan saking para pangajênging politik wau dèrèng kathah pangrêtosipun bab ekonomi, saperangan saking tiyang-tiyang botên ngrêtos dhatêng kopêrasi, wasana para warganipun botên nêtêpi wajibipun.
Sapunika sampun majêng sawatawis taun, bab pakêmpalan inggih majêng. Têgêsipun kopêrasi, paedahipun pakêmpalan tumrap satunggal lan satunggaling warga, sampun dipun ngrêtosi tiyang kathah. Sapunika sampun dumugi mangsanipun miwiti ngêdêgakên pakêmpalan ekonomi malih tumrap tiyang kathah. Sapunika sampun wancinipun pakêmpalan kabangsan tumandang damêl kalayan ngêtog kêkiyatan.
Kopêrasi punika badhe anjalari indhaking kacêkapan, sagêd anjalari nglêmpaking bôndha wontên ing Indiya ngriki. Wasana kangge kamajênganipun tuking pangasilan, tanah Indiya saya lami saya suda anggènipun gumantung saking bandhanipun tiyang mônca, dados sabên taun bôndha ingkang mêdal dhatêng nagari mônca saya suda. Manawi anggènipun ambudidaya ngêdêgakên kopêrasi ingkang agêng punika sagêd kalêksanan, lajêng nyata bilih bôngsa tiyang siti sagêd mitulungi sarta mrentah piyambak. Kajawi punika, bôngsa Wlandi ingkang samangke dèrèng purun ngulungakên panguwaos mrentah piyambak, dening kuwatos badhe lêpat panindakipun, têmtu badhe sami mangayubagya kajêng kita wau.
Ing organ Narpa ôngka 4 taun 1932 saha ôngka 3-4 taun punika,
panggulawênthahing bayi sadèrèngipun lair, punika malah saya langkung gawat, awit dèrèng kasat mata wujudipun, ing ngriki pikajêngipun ingkang nyêrat, panggulawênthahing bayi nalika taksih wontên kandhutaning [ka...]
[...ndhutaning] biyung punika tumrap dhatêng raos utawi kabatosan, sabab dening kathuthuking kabatosan punika amung saking sêruning pamikir saha lêbêting gagasan. Pangandika (pangucap) punika ugi sagêd malêbêt dhatêng kabatosan, inggih bab punika ingkang parlu kaaturakên, amargi kathah sangêt pangandika ingkang prasasat namung wontên ing lesan kemawon, punika saminipun tiyang nricis apil sêrat-sêrat, nanging raosipun botên kalêbêt. Sêrat kawruh ôngka 2 taun I angêwrat panggulawênthahing lare sadèrèngipun lair, kados ing ngandhap punika.
1. Tumraping tiyang ingkang nuju wawrat, panggulawênthahing bayi sadèrèngipun lair, punika bôngsa Jawi pancèn sampun gadhah, tandhanipun: manawi wontên punapa-punapa biyung lajêng ngucap, jabang bayi (têgêsipun aja kagèt) awit manawi botên makatên, adat ingkang sampun anakipun asring tiru, katatalan-katatalanipun kathah sangêt, upaminipun: wontên tiyang anuju wawrat, sumêrêp tiyang guwing lajêng angèsi-èsi (anggêgujêng sapanunggilanipun) sarêng jabang bayi lair jêbul inggih guwing.
2. Nalika Kangjêng Nabi Musa ngèngèr tiyang tani, dipun wajibi angèn menda, pituwasipun namung manawi menda-menda wau gadhah anak mêdal kêndhit. Punika Nabi Musa lajêng tampi wasita, sêndhang panggenan pangombenipun menda-menda wau kapanjêran têkên kalonthang-lonthang pêthak saha cêmêng. Ing sabên- sabên menda kagiring badhe mantuk, dipun ampirakên dhatêng sêndhang, sadèrèngipun menda-menda wau ngombe, sami kagèt mandhêg grêg nyawang têkên, bokmanawi kakintên sawêr, wêkasan sarêng menda-menda sami gadhah anak, mèh sadaya ulêsipun pêthak cêmêng, saha kathah sangêt ingkang kêndhit.
3. Cariyosipun Tuwan M.P. Scheel kala sèkêtan taun kapêngkêr, wontên baita Inggris lêlayaran saking Aprikah badhe mantuk dhatêng Èngêlan, kapitanipun nama Jenner ing satunggaling dintên têtiyang ingkang wontên ing baita sami sêmbahyang, wontên nyonyahipun kalih sawêg panuju wawrat. Sakawit Kaptin Jenner wau botên katingal, nanging lajêng mêdal jêdhul namung ngangge têlêsan kemawon, asoroh amuk mawi repolpêr, nyonyah kêkalih sami wilujêng. Nanging sapintên ta kagèting manah saha ajrihipun, botên kadosa, wasana sarêng wontên ing nagarinipun sami gadhah anak, kalih pisan rupinipun plêk Kaptin Jenner. Taksih wontên sambêtipun.
banyuwangi Resep Pecel Pitik banyuwangi – Resep pecel pitik
Lha sopo warga kene sing wes numpak i xeon ?
Genjer05-17-2010, 06:37 PMLha sopo warga kene sing
Dr.-Ing. Gerson Meschut (Vertretung)Prof. Dr.-Ing. Ansgar TrächtlerProf. Dr.-Ing.
Siapa Peduli Nasib Pak Erte? | Biso Rumongso
srengenge, rembulan, lintang, gusti, kawula, Allah, wutuh, bunder, wangun, nyata, wani, urip,
mangsa, wayang, tawon, kombang. Watak angka tujuh antara lain pandhita, gunung, ardi, kapal, jaran, tunggang, ageng, swara, tembung, wulang, suka, bungah. Watak angka delapan antara lain gajah, esthi, naga,
keturunan Raja Negari Bima, silsilah Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwung
mumpung isik podo urip seng rumongso duwe doso yo gek podo tobat
seng akeh maksiate yo gek podo tobat.
seng durung taat alloh ayo podo toat.
3. ki jabang bayi puniku | kêkasihira [kê...]
[...kasihira] Hyang Widi | rinêksa ing malaekat | dèn êmong ing widadari | pinayungan mring Hyang
6. punapa ta jampènipun | godhong pasrah mring Hyang Widi | bêras bang lêmbahing manah | têmu kamunah ing
jabang puniku | yèn nangis suruping rawi | wêtokna têngahing latar | jêglukna pisang kaping tri | gawanên mring pawon enggal | buntêlên pojoking tapih ||
9. kêmulana kêmbênipun | sarèkna ing kasur sari | bantal puji kêmul Allah | ki jabang tumuli guling | wus
lan banaspati | beda kalawan manungsa | kênèng lara tuwin mati ||
Antara Sleman dan Pelalawan | Biso Rumongso
Saking Srowot dumugi Purwasari kabêkta ing sêpur brêgasi kintên-kintên wragad: 50
Ono bule numpak andhong nang Yogya barengan karo wong Jowo sing dadi guide. Pas neng dalan,
“KAKAKTUA”. Hehehe…guyon lho mas Imam. Maturnuwun sampun rawuh.
Posted by kangmas on Juli 27, 2009 at 9:10
Indonesia: Ing Ngarsa sung Tulada, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
pacakan seni tutur tradisi sing diramu seni tari, pigunane nggo srana nyumponi
Di gelar sejrone acara tekane rombongan penganten lanang mlebu maring plataran
(latar) penganten wadon. Uba rampene wujud alat-alat dapur sing diarani
"Brenong Kepang". Kuwe jan-jane salah sijine gawan penganten lanang,
go nyumponi syarat adat mBanyumas sing tegese (makna simbolis)gathuk karo
sewernane gegodhongan,gedhang raja lan gedhang emas, endhog ayam,lan
liya-liyane egin akeh maning. Sandhangane wong sing kedhapuk upacara begalan
kiye kudu nganggo klambi kampret srawa ireng, bebed lancingan bathik
Banyumasan,ikete wulung jeblagan, lan sikile kudu nyeker ora kena nganggo
Upacara Begalan kiye isine pitutur nggo penganten sakloron
gole arep mbangun somah. Sejrone catur-gunem upacara, kuwe diwedharaken pitutur
becik nggo penganten lan tamu sing pada teka ngrubung, kadhang-kadhang
dibumboni glewehan-glewehan kepriwe carane wong urip omah-omah lanang-wadon.
Upacara kiye di wakilaken tukang njoged sing wis biasa (dhukun
begalan), gunggunge ana wong loro; sing siji dadi wakile penganten wadon gawane
"Wlira" ruyung jambe (sigaran wit jambe), dene wakil
Bapak Mas Cetho, injih Pak. Monggo dipun amalaken. Semoga niat dan tujuan panjenengan
Warahipun Paduka Nyonyah Dr. Ani Bèsên
nandhang saliring kasusahan tuwin sangsara. Botên watawis dangu Widura martuwi, pratela manawi sariranipun kasiku dening Prabu Drêtarastra, ngantos kakèndêlan saking kalênggahanipun, amargi sariranipun gadhah panyuwun, Duryudana supados kaukum, dene
para wicaksana, tamtu kawawa amikul lêlampahan ingkang botên adil, puwara manggih kamulyan. Yudhisthira sanggêm badhe miturut sadhawuhipun kang paman. Ananging Drêtarastra lajêng piduwung dene kasêsa anggènipun midana dhatêng Widura, ingkang salami-laminipun sêtya ing kawajiban. Sang Widura ugi lajêng wangsul, sadumugining pura, matur ing raka, kalayan mangarah-arah, mratelakakên manawi para Kurawa punika kasaenanipun botên siwah kalihan Pandhawa, nanging ingkang sawêk kapêngkêr punika lajêng malik babar pisan.
Wêkdal samantên Karna anggêgasah Duryudana, supados ambêbujêng dhatêng para Pandhawa anggènipun wontên ing wana. Angkatipun para Kurawa sami dêrêng kados tiyang ingkang badhe adamêl sirnaning Pandhawa. Ananging Sang Wiyasa kang linangkung, amargi saking kawaspadanipun, wuninga dhatêng sêdyanipun Kurawa ingkang sakalangkung
awon wau. Sang Wiyasa ngatingal, sarta dhawuh dhatêng para Kurawa supados sampun ngantos anglajêngakên lampahipun. Sasampunipun dhawuh makatên Sang Wiyasa lajêng pinanggih Prabu Drêtarastra, dhawuh supados sang prabu angèngêtna Duryudana,
Sapêngkêripun Wiyasa, wontên maharêsi malih ingkang rawuh, sêsilihipun Bagawan Mètriya, mratelakakên botên panujunipun dhatêng tindakipun sang prabu, pangandikanipun sang bagawan: awit saking tindakipun para Kurawa punika kados pratingkahing bôngsa asor, amila para ambanguntapa ngantos kalampahan pêpèngêt, makatên wau amung saking pandamêlipun Duryudana. Sasampunipun pêpèngêt makatên dhatêng sang prabu, Bagawan Mètriya anolèh Duryudana, sarwi angèngêtakên supados Duryudana sampun ngantos mêmêngsahan kalihan nak dhèrèkipun, ananging Duryudana sarosa
angundhuh wohing dêgsuranira, ana ing têngahing paprangan kang bakal kalakon, marga saka panggawenira dhewe, pupunira bakal dirêmuk dening gadane Bima. Drêtarastra mangasih-asih supados sang bagawan kaparêng anjabêl sotipun, sang bagawan ngandika, sot iki bisane bubrah mung yèn Duryudana rukun lan para Pandhawa. Môngka pamrayoginipun botên dipun paèlu, Duryudana sampun botên keguh dening pangowêlipun sang bagawan ingkang sakalangkung prayogi wau. Wontên malih satunggaling para tapa ingkang ngèngêtakên supados Duryudana nyimpanga saking margining piawon, ewadene mêksa botên miturut.
Anyarêngi lêlampahan punika, Sri Krêsna manggihi Pandhawa, badhe nyariyosakên sababipun dene botên martamu dhatêng Astina anyapih ingkang sami kasukan. Dèwi Drupadi matur sêsambat dhatêng Sri Krêsna. Kula sampun botên gadhah semah, anak, mitra, sadhèrèk tuwin bapa, ugi sampun kecalan paduka, dhuh pangrurahing madu, amargi sadaya wau, punapadene paduka sami manganiyaya, têka amung kèndêl kemawon.
Sri Krêsna mangimur-imur dhatêng Dèwi Drupadi, sarta pratela bilih Dèwi Drupadi badhe dados sorining narendra malih, tur narendra ingkang mangrèh para nata. Sawarga tamtu gumêlar wontên ing dunya, imawat pêcah, jagad sumyur, punapadene sagantên asat, manawi wicantên kula makatên wau botên kalêksanan. Babolèhipun Krêsna botên dados jalaraning kasabaranipun Drupadi, amargi Dèwi Drupadi malah lajêng nyariyosakên tindakipun Yudhisthira, nadyan Yudhisthira sampun minta pangaksama mênggah kalintunipun, ewadene taksih
diunèni kang ora prayoga dening liyan, môngka banjur animbangi muni ala, manawa dicêcamah banjur malês nyênyamah, yèn wong diukum malês ngukum, yèn bapa milara sutane, suta milara bapake, yèn wong lanang matèni bojone, utawa wong wadon matèni priyane, o Krêsna, wong mau apa bisa olèh papan kanggo laire anèng ing dunya. Awit yèn kongsi kaduman papan, pialane mêsthi banjur saya andadra, mula sanadyan kaya apa bae wong gone anyênyamah, kudu kaapura. Amarga sing sapa kang bisa ngalahake marang kanêpsone dhewe, yaiku wong wicaksana utawa linuwih,
angêyomi lêlakon kang bakal kalakon iku apura, dene apura iku tapabrata.
Para wicaksana wajib angêgungake apura, amarga manawa bisa angapura marang sadhengah, iku têkan ing
dolanan dhatêng titahipun amung sakajêng-kajêngipun kemawon, kados lare alit anggènipun nyolahakên utawi angrisak dêdolananipun, punapa ta pigunanipun kasaenan, manawi tiyang sae sagêd kacêmplung ing kasangsaran, nanging tiyang awon manggih kasênêngan, dhawuh wangsulanipun Yudhisthira alus nanging aos: sira angluhurake têtêmbungan sarta surasa kang bêcik, ananging sira iku nganggêp kalèru marang Hyang Widhi, o, pramèswarining narendra, sadhengah kang ingsun sambut, ora pisan-pisan ingsun maèlu kadadèhane, mula dak sambut, marga anêtêpi wajib. Ingsun kurban, marga wajib [waji...]
[...b] ingsun kurban, ingsun anglakoni kabêcikan, ora marga saka kapengin ngundhuh wohing kabêcikan, ananging mung aja kongsi nêrak pêpacaking Wedha, sarta awèh têtuladan marang sing sapa kang bêcik lan wicaksana. Lah
asor, sarta wong mau ora kêna kaewokake wong bêcik. Lajênging pangandikanipun: apa ora wus têtela, yèn kabêcikan iku jalaraning kamulyan, ananging kaananing kamulyane mau mung bisa kawruhan dening para wicaksana, utawa dening sing sapa kang atine wus jênjêm, trêntrêm, lan rahayu. Mula sanadyan sira uga durung bisa mêruhi marang wohing kabêcikan, mêsthine sira ora sêmang-sêmang (ngandêl) marang Brahma utawa marang para dewa. Sira kudu sêsaji kawruh, sarana sinau ngêgungake sih lan nyantosakake karêp, wis aja was sumêlang manèh, panggawe ing dunya mêsthi anguwoh, lan kabêcikan iku langgêng. Brahma pribadi ngandikakake prakara iki marang para putrane, kaya ta: kang
linaksanan dening Kasyapa. Mulane yayi, muga sêmang-sêmangira sirnaa kayadene pêdhut kang katêmpuh ing angin, samôngsa sira angèlingi kabèh mau, piandêlira marang kasêtyan mêsthi banjur salin,
cipta kang mangkono mau. Lan manèh Drupadi, yèn sira nglakoni sarupaning panggawe aja pisan ora nganggo angèlingi ing Gusti, kang angidèni wong mati antuk kalanggênganing urip kagawa saka kasukciane.
Ewadene Dèwi Drupadi taksih dèrèng narimah, amargi lajêng pratela, manawi kawajibaning priyanipun tamtu ngangkah wangsuling prajanipun. Bima condhong dhatêng pamanggihipun Drupadi makatên wau, sarta anêtah kathah-kathah ing kecalanipun Yudhisthira. Botên cêkap amung sae kemawon, aturipun Bima: ing atasing narendra kedah ngatingalakên karosanipun, sarta kêdah prang, Pandhawa kêdah lumawan prang, sarta angrêbat kaprabonipun malih.
Ananging Yudhisthira botên keguh dening panêtahipun Bima, dhawuh [dha...]
[...wuh] wangsulanipun: ingsun ora nêdya malês marang sira, nadyan sira anatoni ing aku sarana têtêmbungan kang landhêpe kaya sara sangkali.
Nalika Yudhisthira kasukan punika wudhar pangrèhipun dhatêng pribadinipun, mila dhumawah ing papa. Ananging Yudhisthira sampun prasêtya badhe anuhoni dhatêng karampungan ingkang katamtokakên dening anggènipun dhadhu, sanadyan sariranipun kakendhangakên punapa botên, sarta sanggêm botên badhe angrisak sêsanggêmanipun. Ing nalika wau sampun saèstu Bima lajêng kèndêl, sanadyan piyambakipun taksih wontên kajêngipun, inggih punika manawi sampun kasanggêman, Pandhawa botên kenging angingkêdi. "Aku ora bisa
Kaprabon, anak jalêr, suwur tuwin kasugihan, sadaya punika ajinipun dèrèng satimbang kalihan bagiyaning piwulang kasunyatan ingkang kaping nêmbêlas. Nanging Bima dèrèng narimah, taksih anggêgasah supados kalampahana prang kalayan têmbung anyêrikakên manah, ngantos Yudhisthira sêrêng wangsulanipun: manawa kalakon [kala...]
[...kon] prang, sira bakal tandhing lan Bisma, Drona, Krêpa sarta Karna, môngka sira ora mênang lan kabèh mau.
Ing ngriku Bima sawêk kèndêl anggènipun mangicuk-icuk, kalihan sakalangkung rudah ing panggalihipun. Ananging sanalika punika ugi Wiyasa rawuh, lajêng anganthi Yudhisthira misah para kadang, dhawuh supados Prabu Yudhisthira matah Arjuna angupaya dêdamêling dewa, saha amêdharakèn kawruhing para dewa, bab anandukakên dêdamêl, murih lajêng
Sapêngkêripun kang eyang, Yudhisthira enggal animbali Arjuna, lajêng kawêjang kados ingkang sampun kawêdharakên dhatêng sariranipun, salajêngipun Arjuna nuntên kadhawuhan marêk dhatêng Kaendran, wigatos nyuwun dêdamêling dewa.
Sasampunipun pamitan dhatêng para kadang, tuwin dhatêng Dèwi Krêsna, sarta para brahmana asêsanti, ing ngriku angkatipun sang sudira panêngah Pandhawa, datanpa kanthi dhatêng parêdèn Imalaya, sarta nêdya anginggahi pucakipun ingkang agung linimput ing salju. Ing nalika lampahipun dumugi ing Indrakila, Arjuna
midhangêt suwantên ingkang manguwuh supados kèndêla, sarêng katolèh katingalan, manawi ingkang manguwuh wau satunggaling pandhita, ingkang tejanipun sumorot lênggah sangandhaping mandira. Pandhita wau dhawuh supados Arjuna anilar langkapipun, awit Arjuna sampun angancik laladaning padunungan ingkang rahayu prabawanipun. Ananging Arjuna botên purun pisah dêdamêl, sanadyan ngantos marambah-rambah anggènipun angèngêtakên, dangu-dangu lajêng kabadharan dados Sang Hyang Indra, paring nugraha dhatêng Arjuna.
Arjuna amarikêlu, matur nyuwun dêdamêling dewa. Sang Hyang Indra mèsêm, botên kaparêng paring dêdamêl, amung Arjuna badhe kadunungakên wontên ing salah satunggaling padunungan minulya. Ingkang tamtu dados pangajêng-ajêngipun Arjuna.
Nugraha makatên sanès pangajêng-ajêngipun Arjuna, amargi para kadangipun taksih sami sangsara wontên ing wana. ing nalika wau Hyang Indra ngandika: manawa sira wus bisa andulu kang anetra sarta waja têtêlu, iya Sang Hyang Siwah, Gustining Sagung Dumadi, o, gèr, ingsun mêsthi banjur matêdhakake sakèh gêgaman kaswargan, mula ngangkaha bisa andulu pasuryane ratuning dewa, amarga mung sarana iku hèh atmajane Kunthi, bisane kasêmbadan [kasê...]
[...mbadan] pangarêp-arêpira. Sasampunipun ngandika makatên, Sang Hyang Indra musna botên katingalan, Arjuna kantun anggana lajêng nêdya ambangun tapa wontên ing ngriku.
Saèstunipun ijêngandika taksih sami botên kasupèn bilih nalika wana Kandhawa kabêsmi, Sang Hyang Indra ngatingali dhatêng Arjuna, lajêng sagah manawi badhe angganjar dêdamêl kaswargan dhatêng Arjuna, samôngsa Arjuna sampun kawasa andulu Bathara Mahadewa.
sampun tigang wulan, lajêng botên dhahar babar pisan. Kalêksanan Arjuna sagêd mangrèh sariranipun, botên kados tiyang ing jaman samangke, lêstantun dados boyonganing badanipun, punapadene Arjuna wuninga, manawi gêsang punika botên gumantung wontên ing têdha. Bathara Mahadewa mindha tuwaburu (Kerata) marêpêki Arjuna. Ing nalika wau Kerata priksa wontên raksasa mindha wraha badhe anubruk dhatêng sang tapa, Arjuna ngadêg lajêng amênthang langkapipun. [langkapi...]
[...pun.] Kerata manguwuh supados sampun kajêmparing, amargi sumêrêpipun dhatêng wraha wau rumiyin piyambakipun, nanging pêpèngêtipun Kerata botên pinaèlu, Arjuna lajêng anglêpasakên jêmparing, ingkang sinarêngan dening Kerata. Arjuna pêpèngêt dhatêng Kerata, bilih Kerata purun anyêlaki bathanging wraha, tamtu pinêjahan, amargi Kerata anêrak anggêring tiyang bêbêdhag. Kerata mèsêm, wangsulanipun: awit piyambakipun ingkang amêjahi, mila piyambakipun sampun mirantos nêdya lumawan prang. Arjuna enggal anjêmparing dhatêng tuwa buru, nanging botên anêdhasi, Kerata mèsêm sarwi sêsumbar, supados Arjuna angêtog kadibyanipun. Arjuna angudani jêmparing, ngantos têlas jêmparingipun, ewadene datan wontên ingkang anêdhasi. Arjuna sigra angrukêt, pangangkahipun nêdya pinupuh ing gandhewa, nanging lajêng pinangkis, gandhewanipun Arjuna kaplêsat, Arjuna anarik pêdhang, ananging ugi lajêng tugêl. Saya liwung krodhanipun Arjuna, sadhengah ingkang cêlak nêdya kangge gêgaman: sela, kajêng, tuwin sanès-sanèsipun malih, dipun sawatakên, nanging Kerata botên mingkêt saking panggenanipun kalihan mèsêm, wêkasan Kerata dipun goco, lajêng winalês, goco-
ing siti ngantos kantaka. Satanginipun saking kantaka Arjuna botên nêdya umangsah malih, ananging enggal mundur lajêng mêndhêt lêmpung kadamêl rêcanipun Hyang Mahadewa, sasampunipun dados, lajêng sinungkêman ngarsanipun, tuwin kinalungan sêkar rinonce. Nanging uncèn-uncèn sêkar wau lajêng musna, katingal kumalung ing lungayanipun Kerata. Sang Arjuna anggarjita jroning wardaya: baya iki Bathara Mahadewa, mila enggal sumungkêm ing pada, sarwi minta aksama, dene ngantos kamipurun lumawan prang, kabêkta saking kirang waspada. Hyang Mahadewa kabadharan, lajêng paring nugraha dhatêng Arjuna, punapadene Hyang Mahadewa andhawuhakên kaluhuraning pribadinipun. Satêlasing pangandikanipun Hyang Mahadewa, Arjuna winêjang mantra manawi anandukakên pasopati, dhawuhipun Hyang Siwah dhatêng Arjuna: nadyan para têtungguling dewa botên wontên ingkang wuninga dhatêng pangwasa punika. Pasopati lajêng anyêlaki Arjuna, kados nalika Sangkara antuk ganjaran dêdamêling dewa. Sasampunipun matêdhakakên gandhewa§ gandhewa, punika langkapaipun Bathara Siwah ingkang kaparingakên dhatêng Arjuna, katranganipun ingkang anjawèkakên.
Salêbêtipun Arjuna taksih anjêngêr kasaru rawuhipun Bathara Indra, Bathara Waruna, Bathara Kuwera, tuwin Bathara Yama, kaayap dening para dewa nayaka saandhahanipun. Bathara Yama matêdhakakên gadanipun, Bathara Waruna maringakên palu rante, Bathara Kuwera paring dêdamêl ingkang anêngsêmakên, inggih punika manawi kalêpasakên, mêngsahipun lajêng tilêm, dene Sang Hyang Indra angganjar rata titihanipun, saha dhawuh supados lajêng tinumpakan kangge minggah dhatêng kaswargan. Sarêng para dewa sampun botên katingalan, rata tumurun, Arjuna sêsuci lajêng mêmuji ing dewa, wontên pucaking Indrakila. Saparipurnaning anggènipun manêmbah, Arjuna aminggah ing rata cahya, rata mêsat anggayuh gêgana. Ing nalika wau Arjuna aningali alam ingkang sumorot, manawi katandhing kalihan kawontênan ing dunya kadi pajaring kartika. Arjuna botên kasamaran, bilih punika Sanarawati kithanipun Sang Hyang Indra. Arjuna lumêbêt ing kitha wau, kapapakakên dening para dewa lajêng angurung-urung lampahipun Arjuna. Sarêng dumugi sangajênging singangsananipun Sang Hyang Indra, Arjuna enggal anyungkêmi padanipun. Arjuna katarik dhatêng dhampar sakiwanipun [sakiwanipu...]
[...n] Sang Hyang Indra, kaparingan palu galudhug tuwin balêdhèg, agêmipun Sang Hyang Indra, sarta kadhawahan lêrêm wontên ing
cacah, swara, tuwin laras (Rythma).
Nadyan Arjuna miturut sarta têtêp dhatêng kawajiban ingkang sinangkulakên, salêbêtipun puruhita wontên ing kaswargan ngantos gangsal warsa, ananging panggalihipun anggung kaèngêtan dhatêng para kadang ingkang wontên ing dunya, anggènipun andalajah sawawêngkoning wana, dununging anggenipun kakendhangakên. Sadèrèngipun kaparêng wangsul, Arjuna dinadar, punapa manahipun ugi sukci kados badanipun. Dèwi Uruwasi, têtungguling widadari, ingkang kadi sasôngka purnama, kautus ngrancana dhatêng Arjuna. Kacariyos sarêng Arjuna priksa dhatêng Dèwi Uruwasi sigra lumajêng amarêpêki, sadumugining ngarsanipun lajêng sumungkêm ing kisma kadi anggènipun angurmati dhatêng lêluhur ingkang anurunakên bangsanipun. Utawi kadidene pangaji-ajining anak jalêr dhatêng biyungipun, pangaji-aji langkung saking samantên sampun botên wontên malih. Nanging Dèwi Uruwasi sangêt botên rêna, punapa darunanipun dene manungsa punika sêsrawunganipun botên rumakêt. Arjuna kesah, cariyos dhatêng Citrasena punapa ingkang mêntas kalampahan, Citrasena lajêng matur ing Sang Hyang Indra, Sang Hyang Indra nugrahani dhatêng Arjuna: kagawa saka sabaran [sabar...]
[...an] miwah bisane mangrèh marang pribadine, kongsi kaya rêsi. Sotipun Hyang Indra wau kababaripun lajêng dados nugraha, amargi sarêng dumugi tigawêlas taunipun anggèning kabucal, Arjuna botên kasumêrêpan bilih satriya, mila rahayu. Ing nalika wau Hyang Indra amatah Maharsi Lomasa, kautus dhatêng marcapada manggihi para Pandhawa, paring pawartos karaharjanipun Arjuna, sarta andhawuhakên supados para Pandhawa anjajah saliring panggenan kang sukci-sukci. Sadèrèngipun Arjuna
Tiyang sagêd angintên-intên piyambak, kados punapa lêganing manahipun para Pandhawa mirêng pawartos, bilih sadhèrèkipun ingkang sangêt dipun trêsnani punika sagêd anglêksanani sapiwêlingipun, mila kalayan sakalangkung
kairit dening Maharsi Lomasa (§ 91-93) sasampunipun dangu anggènipun lêlana, wêkasan dumugi ing wêwêngkoning Imalaya, parêdèn [parê...]
[...dèn] ing Kelasa, tilas pratapanipun Sang Nara kalihan Narayana. Pandhawa lêrêmipun wontên ing ngriku ngantos sawatawis dangu, kalayan sênêng tuwin têntrêming panggalihipun.
Ing satunggaling dintên wontên prahara agêng, sasirêping prahara maèwu-èwu sêkar tunjung ingkang kadi sinêbar ing sakiwa têngêning palêrêmanipun. Saking sêngsêmipun dhatêng endah saha aruming gandanipun, Dèwi Drupadi lajêng mangatag dhatêng Bima supados kapêndhêtna panunggilanipun sêkar wau. Bima pangkat ngalèr ngetan minggah ing rêdi, samargi-margi tansah abôndayuda kalayan kewan galak, ananging sadaya kasoran dening Bima, mila lêstantun lampahipun anjog ing wana tarataban. Ing ngriku katingal wontên margi alit, mila lajêng dipun purugi. Anoman ugi putranipun Bathara Bayu kados Sang Bima, saking anggènipun badhe
liniwatan ing wong kang isih kêna ing pati. Bima anyêlaki, kados padatanipun mirantos badhe lumawan prang, sarta manguwuh sora supados tangiya dhatêng kêthèk ingkang katingalipun tilêm punika. Anoman ngêlèkakên netranipun sêmu taksih sangêt arip, sarwi anggrêsah dene kasar têmên anggènipun anggugah,
ing ngriku lajêng sanjang dhatêng satriya nèm-nèman wau, manawi margi ingkang dipun langkungi punika, marginining para dewa, mila amung para ambangun tapa ingkang kenging langkung ing ngriku. Bima pitakèn sintên ta naminipun, sarta mratelakakên nami tuwin bangsanipun piyambak kalayan sêmu ladak, wangsulanipun Anoman: ingsun iki kêthèk: sêmu tumambuh, tuwin angèngêtakên, manawi badhe wilujêng prayogi tumuntên wangsula. Kalihan wêngis kêdalipun Bima mangatag supados sumingkir, nanging Anoman mangsuli manawi badanipun sakit kangge ngadêg, Bima kêncêng badhe nglajêngakên lampahipun, mila Anoman ingkang rewa-rewa sakit badhe sumungkir, lajêng sanjang supados kalajêngna lampahipun, nanging murih sampun ngantos ngidak buntutipun, prayogi manawi buntutipun kasingkirna. Bima lajêng anyandhak buntuting wanara kalayan astanipun kiwa, ing sêmu karèmèhakên, nanging sarêng badhe kajunjung Bima botên
sangajênging wanara ingkang linangkung wau, kalihan angapurancang, angrêrêpa pitakèn, piyambakipun wau sintên, mangsuli manawi nama Anoman, senapatining [se...]
[...napatining] wanara, ingkang sampun mêmitran kalayan Sang Rama, satunggaling awatara. Ing nalika wau sadhèrèk kêkalih punika sih- sinihan sarta Anoman anêdahakên margi ingkang kêdah dipun langkungi dening Bima, sarta lajêng musna. Bima anglajêngakên lampahipun, ngantos kapêntok ing lèpèn, wêkasan dumugi ing talaga ingkang sakalangkung kathah tunjungipun. Ananging sarêng Bima badhe amêthik sêkar, wontên sagêlênganingsagolonganing. raksasa ingkang anyêlaki sarwi cariyos, manawi talaga punika kagunganipun Bathara Kuwera, mila botên kenging tiyang mêthik sêkar bilih botên saking palilahipun, Bima botên kadugi nêdha dhatêng salah satunggaling manungsa, punapadene Bima lajêng nêdya nyêmplung dhatêng ing talaga wau. Para ingkang rumêksa narajang dhatêng Bima, tinadhahan ngantos maatus-atus raksasa ingkang pêjah dening gadanipun Wrêkudara, sisaning pêjah sami lumajêng nyuwun pitulunganipun Bathara Kuwera. Nanging Bathara Kuwera gumujêng sarta Bima pinarêngakên angundhuh sadaya bilih saking panêdhanipun Dèwi Krêsna. Sawangsulipun Bima, Yudhisthira tuwin ari kêkalih, punapadene Dèwi Krêsna lajêng kagendhong dening Gathutkaca, inggih raksasa putranipun Bima, napak jumantara kabêkta dhatêng sukuning rêdi Gadamadana, ing ngriku sakalangkung anêngsêmakên, mila lajêng sami
nêdya lêrêm ing ngriku ngantos wangsulipun Arjuna. Nanging sarêng sampun angsal sawatawis dintên, dhawuhing dewa sadaya kêdah wangsul dhatêng pratapanipun Rêsi Nara kalihan Narayana, sasampunipun kêdah dhatêng pratapan kêkalih. Sadaya miturut, mêdal ing margi ingkang sampun katêdahakên, samargi-margi ugi kathah sangêt lêlampahan ingkang dipun lampahi, wêkasan dumugi ing rêdi Mèru, dêdunung ing ngriku ngantos sadhatêngipun Arjuna. Ing satunggaling dintên, nêdhêngipun para Pandhawa sami wiraosan bab kawontênanipun Arjuna, katingal wontên rata agêng titihanipun Sang Hyang Indra tumurun saking awiyat,
Arjuna mancolot, lajêng manêmbah dhatêng Dumeya, Yudhisthira tuwin Bima. Kados punapa sami bingah ing panggalihipun sarêng apêpanggihan, dados pêpisahanipun wau sampun kapêngkêr, sarta gêgayuhan anggènipun sami lêlanabrata punika sampun kasêmbadan [§145-154].
Cundhukipun wontên ing ngriku para Pandhawa ngantos kawan taun, sadèrèngipun wontên ing ngriku, sampun nêm taun, dados anggènipun kakendhangakên sampun angsal sadasa taun, [ta...]
[...un,] lêlana malih urut parêdèn ngantos sataun kalayan rumaos sakalangkung mulya, ngantos dumugi têpining Saraswati, kèndêl ing ngriku ngantos sawatawis dangu. [§175-176].
Karantên sampun têlas wêwangên anggènipun kakendhangakên amila para Pandhawa lajêng nêdya wangsul dhatêng wana Kamyaka. Sadhatêngipun ing Kamyaka, Sri Krêsna amapakakên, saking anggènipun badhe anyobi
prang. Dene ingkang minôngka senapatinipun Sang Balarama, kadangipun sêpuh Sri Krêsna, lumurug dhatêng Astina. Ananging Yudhisthira puguh, wangsulanipun: sasampunipun kalampahan kalihwêlas taun wontên ing wana, kêdah anamur warna ngantos sataun, sasampunipun punika nyuwun pitulunganipun Sri Krêsna. Manawi botên nyuwun pitulunganipun Sri Krêsna, sintên malih ingkang dipun suwuni pitulungan. Sutaning Pandhu botên purun nyimpang saking margining kasêtyan, awit para Pritaputra saking kasaenan tuwin sukcinipun, punapadene sawadyabala saha kulawarganipun, sami ngakêni bilih amung Sri Krêsna pangayomanipun.
Nêdhêng ramenipun anggèning sami wiraosan, kasaru rawuhipun [ra...]
Pandhawa punapadene Sri Krêsna sami angurmati, saha lajêng angancarani lênggah. Sasampunipun tata lênggah, Sri Krêsna matur ing sang maharêsi, kaparênga amêdharakên tataning watak utami, tumrap para narendra, para pawèstri tuwin para pandhita. (§181-182) ing ngriku sang maharsi amêdharakên pitêdah warni-warni, nanging ingkang kula pêthik ing mriki amung saprakawis.
Yudhisthira mitêrangakên, wêwatakan kados punapa, ingkang prayogi dipun lampahi. Dhawuh wangsulanipun: anindakna kautamèn dhatêng sagunging dumados, sarta tansah mangangkaha prayoginipun sadaya wau. Ingkang sih dhatêng sagung tumitah, tuwin sampun anangsaya dhatêng sadaya wau. Sampun ngantos kirang pangatos-atos manawi ngandika, ingkang nalôngsa, ingkang santosa pamasesanipun dhatêng ardaning panggalih, punapadene sampun kêndhat anggènipun paring pangayoman dhatêng tiyang sanagari. Ngangkaha kautamèn, tuwin ambirata saliring dosa, sarta ingkang bêkti dhatêng lêluhur saha para dewa, sampun ngantos tumindak ingkang botên kanthi kawêwekan, sarta anglêbura dosa sarana angêgungakên wêlas asih. Kalisa dening ambêg adigung, ingkang andhap asor, sadaya wau wêwatakan [wêwataka...]
[...n] ingkang prayogi ing atasipun panjênêngan nata. Manawi sawarnining kadunyan anangsaya, mugi ingkang santosa, manawi makatên yêkti kamulyan ingkang ginadhangakên paduka. Makatên kawontênanipun watak sae ingkang kawursita wontên ing sêrat piwulang luhur. (§190)
Tumrap para pandhita kados ing ngandhap punika: pandhita kêdah amusthi dêdamêl têtiga, sêmanggêm mêpêt pangandika, akudhung mêrang kaanam, gundhul, anyandhang klikaning kajêng utawi lulanging kewan. Têtêp dhatêng sêsanggêman, badanipun sukci, kurban latu, manggèn wontên ing wana, saras badanipun, ewadene sadaya wau sampun tanpa guna, manawi botên sukci manahipun, luhuring budi, sampun ngantos anglampahi dosa ing dalêm tindak, manah tuwin cipta, makatên wau sajatining pandhita ingkang dêrêng kasutapanipun. Dados sanès tiyang ingkang anangsaya badan, sarana angêblêng (babar pisan botên nêdha punapa-punapa) tuwin sapanunggilanipun malih. Tiyang ingkang kirang rumêsêp dhatêng kadang warganipun, punika botên sagêd kalis dening dosa, sanadyan badanipun sampun sukci, sintên ingkang manahipun wangkal têtela mêngsahing kasutapan, nadyan atapa brata, punika botên nama anyingkur kamulyan ing dunya. Sintên [Sintê...]
[...n] ingkang tansah sukci, saha kêbak dening kautamèn, nadyan sujanma wau angêgungakên katrêsnan, inggih punika sajatining muni. Malah ngantosa tiyang wau taksih nunggil kalihan kulawarganipun, botên sagêd kalepetan dosa. Pasa tuwin subrata sanèsipun malih, punika botên dados panglêburing dosa, nadyan kados punapa anggènipun anglêlêsu anggaringakên badanipun, amargi punika amung daging tuwin rah kemawon. Sintêna tiyangipun, ingkang botên rahayu budi, amung nyênyakit sarira, sarana cêcêgah, punika lampah pamuta
Sing sapa kang angsung pangan wong kaluwèn, lan sapa bae kang angadêgake omah, kanggo
Hindhu ngupaya puruhitan dhatêng agami sanès, sêrat-sêrat sukcinipun piyambak sampun angêwrat dêdongengan pintên-pintên ingkang amarah prakawis kautamèn.
Kunêng ingkang sami wiraosan saha dêdongengan, kados [ka...]
[...dos] ta cariyos lêlampahanipun Brahmana Kusika anggènipun amulang dhatêng juru ngupaya paksi kang ambêg utami (265-266). Gêntos ingkang winiraos, Prabu Sangkuni kalihan Karna tansah angojok-ojoki, supados Duryudana martuwi dhatêng para Pandhawa, wigatos amung ngangkah Pandhawa nyumêrêpana kamulyanipun Duryudana, ngantos èngêt dhatêng sangsaraning kawontênanipun, amrih lajêng kuwur manahipun. Saking anggènipun nêdya anilapakên sang prabu Drêtarastra, Karna mrayogèkakên, supados Duryudana pamit kang rama, badhe sêsaji dhatêng wana Dwita tilas padununganipun para Pandhawa. Ananging Prabu Drêtarastra ugi mirêng manawi
ngriku, mila lajêng dhawuh supados Duryudana utusan kemawon, sampun ngantos lumampah piyambak, Sangkuni sumambung ing atur, manawi badhe botên anyêlaki padununganipun para Pandhawa, pratela api-api prasêtya botên nêdya pinanggih kalihan para sutanipun Pandhu. Mila Prabu Drêtarastra paring palilah. Duryudana lajêng bidhal,
sarananipun, sarta nacahakên wadyabalanipun, ngantos dumugi sacêlaking [sacêla...]
[...king] talaga sukci ing Dwita wana, padununganipun para Pandhawa. Ing nalika pacalanging lampah wiwit lumêbêt ing wana, sakubênging talaga sukci wau rinêksa dening para gandarwa, margi botên kenging kaambah, awit ratuning gandarwa sampun rawuh saking anggènipun lêlana, mila wana kadhawuhan rumêksa sampun ngantos kalêbêtan tiyang mônca. Ananging Duryudana mêksa badhe anglajêngakên lampahipun, mila lajêng dados prang agêng. Para Kurawa kathah ingkang katiwasan, malah Karna ingkang kasantosanipun kadi sela karang, dangu-dangu mêksa kapalajêng. Dene Duryudana amargi botên purun oncat lajêng katawan, punapadene Dusasana sarta sanèsipun malih lajêng sami kawarôngka. Wadyabalanipun Kurawa ingkang kapalajêng wau sami ngungsi dhatêng Pandhawa, supados dipun ayomi. Sugal wangsulanipun Bima, malah angundhat-undhat, sarta pratela manawi botên purun amitulungi. Ananging Yudhisthira lajêng dhawuh: iki
yèn kadange mau kamungsuh dening wong liya. Yudhisthira dhawuh supados para ari sami sawega dêdamêl, sarta lajêng pangkat angrêbat Duryudana sakadangipun ingkang
sami kawarôngka. Para gandarwa botên purun angluwari boyonganipun, mila Pandhawa lajêng narajang ing para gandarwa, têmah sami pêpêrangan ngantos ratunipun angêdali kapapagakên dening Arjuna, prang rukêt ulêng-ulêngan, nanging Citrasena lajêng angèngêtakên pamitranipun, Arjuna pitakèn, punapa sababipun têka prang kalihan Duryudana. Citrasena pratela anggènipun marôngka Duryudana punika amargi kalampahanipun dhatêng ing ngriku wau, prêlu badhe mangerang-erang dhatêng sangsaraning Pandhawa. Sakawitipun Citrasena botên nayogyani manawi boyonganipun kaaturakên Yudhisthira, nanging sarêng sampun nyariyosakên asoring cidranipun Duryudana dhatêng Pandhawa, Citrasena lajêng anglilahakên, amargi Pandhawa amung sumendhe ing pêpasthèn. Ing nalika wau Yudhisthira tansah angasih-asih supados gandarwaraja tumuntên angluwarana dhatêng Duryudana, sasampunipun Duryudana sakadangipun linuwaran, Yudhisthira pêpèngêt dhatêng Duryudana kalayan mangarah-arah: o kakangmas, sampun anindaki pandamêl ingkang botên prayogi malih. Amargi sintêna ingkang botên prayogi pandamêlipun, punika botên sagêd manggih kabêgjan, dhuh turasing bôngsa Kuru, mugi lêstantuna nugraha sakadang warga, manawi
kaparêng ing panggalih suwawi lajêng wangsula dhatêng praja, paduka botên dadak manggih sangsara nglampahi dados boyongan. Narendra kang sadu budi wau kalampahanipun pêpèngêt makatên, amung saking angèngêti, manawi Duryudana punika anunggil rah kalihan sariranipun, sarta dhumawah ing kasangsaran margi saking kalintunipun.
Duryudana kesah kalayan nawung prihatos, sapisan dene kawon anggènipun prang, kaping kalihipun angèngêti anggènipun dipun luwari. Nalika Duryudana lênggah amargi sampun
saking sangêting rudatos, Karna anyêlaki kalintu pangintênipun, Duryudana kamanah manggih unggul, mila mangalêmbana dhatêng kalangkunganipun Duryudana, dene sagêd angawonakên gandarwaraja, ingkang Karna
kasusahan, pratela bilih sêdyanipun punika sampun kasumêrêpan, tuwin Yudhisthira ngluwari sariranipun, dados sariranipun wau kapotangan gêsang dening mêngsahipun, ingkang kinuya-kuya. Gêsang makatên rumaos botên kadugi
Dusasana anyungkêmi sampeyanipun ingkang raka, sarwi karuna sarta prasêtya bilih botên nêdya gumantos
badhe damêl punapa-punapa kajawi amung anglampahi sadhawuhing ratunipun, punapadene Sangkuni mrayogèkakên supados
anglampus dhiri, lênggah ing sanginggiling rumput kusa, amawas pribadinipun, angèsthi kamuksan. Gêlênganing para danawa tuwin ditya priksa bilih sirnanipun Duryudana punika badhe anyuda karosanipun, anggèning mêmêngsahan
karsanipun, ngaturakên kados punapa kalintunipun manawi ngantos anglampus dhiri. Para danawa tuwin ditya sagah damêl unggulipun Duryudana anggènipun mêmêngsahan kalihan Pandhawa, sarta prasêtya badhe ambiyantu misungsung wadya [wa...]
[...dya] danawa sinêkti pintên-pintên ingkang badhe kalairakên dhatêng ing dunya pêparingipun mahiswara dhatêng piyambakipun, amêca manawi Sang Karna sagêd anyirnakakên Arjuna, dados Duryudana lajêng mangrèh bawana tanpa tanding. Pratela manawi piyambakipun punika prajuriting Asura, dene Pandhawa minôngka prajuriting dewa. Sarêng midangêt kasagahanipun para danawa tuwin ditya, Duryudana lajêng nyandèkakên anggènipun anganyut tuwuh, tuwin katêtangi kasudiranipun,
yuda, anêlukakên pintên-pintên nagari, supados sami nungkul dhatêng Duryudana, sarta amargi saking anggènipun nêdya adamêl pamiwahaning sêsaji, inggih
sadangunipun Yudhistira taksih gêsang. Anggènipun Karna badhe adamêl bingahipun Duryudana, lajêng prasêtya badhe acêgah daging, botên wisuh, ugi tamtu anyukakakên punapa ingkang katêdha ing tiyang, supados sagêd kalampahan anyirnakakên Arjuna. (§ 235-255)
Prasêtyanipun Karna wau awon kadadosanipun, amargi Sang Hyang Indra nêdya amitulungi Arjuna, lajêng manggihi Karna, minta kotang kadewatan, tuwin antingipun Karna. Karna nêdya anêtêpi prasêtyanipun, dados kaecalan pirantosipun ingkang dados panulaking sadaya dêdamêl (mriksanana cariyos lêlampahanipun Karna. § 239-309)
Duryudana botên sampun-sampun anggènipun mêmêngsahan kalihan Pandhawa, ananging botên wontên piawon ingkang sêsingidan ing batosipun, mila inggih badhe kalampahan prang. Kendhangipun Pandhawa sampun andungkap dumugi wêwangênipun, Yudhistira kataman cobi agêng bab utamining panggalihipun. Ing satunggiling dintên, wontên kidang ingkang sungunipun kacangkol
Brahmana nyuwun pitulunganipun para Pandhawa supados pirantosipun kangge damêl sêsaji sagêd pinanggih. Mila Pandhawa lajêng anutupi kidang wau. Ananging para Pandhawa lêpat anggenipun jêmparing, wêkasan katilapan, Pandhawa lajêng sami kèndêl pambujêngipun kalayan sakangkung sayah tuwin kasatan, Nangkula ingkang kautus [kautu...]
[...s] Yudhistira angupaya toya, botên dangu lajêng manggih sêndhang, Nangkula botên amaèlu dhatêng suwantên ingkang ngèngêtakên supados sampun ngantos ngunjuk toyaning sêndhang wau, sadèrènge anjawab pitakènipun, nanging lajêng angunjuk kemawon, mila anêmahi palasrta. Sarêng Nangkula dangu botên wangsul, Sahadewa kautus ngupadosi, kawontênanipun ugi kados Nangkula. Lajêng Arjuna, sasampunipun nuntên Bima, kêkalihipun inggih sami kemawon kados Nangkula tuwin Sahadewa.
sadaya. Kalayan sangêt risaking panggalih anggènipun Yudhisthira ngupaya mêngsahipun, ingkang anyirnakakên para ari sakawan, ananging sarêng Yudhisthira nêdya wijik dhatêng ing bêlik, ingkang kacariyos ing nginggil, midhangêt suwantên ingkang prtela, manawi inggih ingkang nyuwantên punika ingkang anyirnakakên kadangipun sakawan, sarta lajêng pêpèngêt kados ingkang sampun-sampun. Yudhisthira pitakèn sarwi kagawokan, sintên ta piyambakipun wau. Ingkang nyuwantên punika paksi kran (Kraanvogel) wangsulanipun, manawi piyambakipun satunggaling yaksa, sarta pêpèngêt sampun ngantos [nga...]
[...ntos] ngunjuk toyaning sêndhang sadèrèngipun Yudhithira anjawab pitakènipun. Salami-laminipun Yudhisthira sagêd mangrèh sariranipun, mila lajêng mangsuli manawi sariranipun tamtu botên kapingin dhatêng darbèking liyan, dene pitakènipun, punika badhe kajawab sapêntoging kasagêdanipun. Yaksa takèn warni-warni, jawabipun Yudhisthira pratitis sarta cêtha, wasana pun yaksa kalêgan manahipun, ingkang minôngka pituwasipun yaksa badhe anggêsangakên sadhèrèkipun Yudhisthira salah satunggal, pundi ingkang kakarsakakên. Yudhisthira milih Sang Nangkula. Ananging yaksa mrayogèkakên Arjuna utawi Bima, awit Nangkula sadhèrèk sanès ibu. Narendra kang ambêg adil wau mangsuli: manawi botên karsa angrisak kasaenan kang luhur piyambak, inggih punika anegakakên garwaning sudarmanipun ngantos kacurêsan turun, pangandikanipun: pangajêng-ajêng kula, badhe anulak lêlabêtanipun biyung kula, pramila Nangkula kemawon dipun gêsangna malih.
Ing ngriku yaksa wicantên: dhuh pêpêthinganing manungsa, amargi anggèn paduka sumingkir saking pandamêl ingkang anuwuhakên kasangsaran wau taksih langkung luhur tinimbang kabêgjan
Yudhihthira nyuwun katrangan sintên dewa ingkang mindha paksi kran wau, amargi Yudhisthira namtokakên bilih sanès yaksa. Sanalika wau badhar dados Bhatara Darma, dewaning adil, sarta lajêng paring nugraha dhatêng putranipun kang ambbêg utami. Bathara Darma sagah paring ganjaran, Yudhisthira nyuwun, supados gadahanipun brahmana ingkang ical punika kawangsulna.
Pangandikanipun Bathara Darma: kang mindha warna kidang amlayokake upêt lan pangêburan martega darbèking brahmana iku: ingsun, prêlu arêp nyoba ing sira. Sarta lajêng marêngakên Yudhisthira nyuwun sanèsipun malih, aturipun Yudhisthira: manawi sampun kalihwêlas warsa anggèn kula wontên ing wana kalayan para kadang warga, salêbêtipun sataun anggèn kula namur kalayan ngalaya dhatêng ing pundi-pundi, punika sampun ngantos wontên tiyang ingkang sumêrêp dhatêng sajatining kawontênan kula. Bathara Darma angideni panyuwunipun, sarta lajêng dhawuh supados para Pandhawa sami lajêng dhatêng praja Wiratha, sanadyan namur warna kados punapa kemawon. Sarêng sampun dumugi mangsanipun para pandhawa tuwin Dewi Krêsna, pamitan dhatêng Dumeya sarta para brahmana sanèsipun, sasampunipun binarkahan, Pandhawa mangkat dhatêng Wiratha. (§ 312-314).
DuwiDupi. Pandhawa sampun sayuk saeka kapti, nêdya suwita Prabu Matswa narendra ing praja Wiratha, Sang Yudhisthira andangu dhatêng para ari sami badhe amindha punapa. Manawi sariranipun amindha brahmana, sêsilih, Kangka, dene ingkang badhe kagiyarakên kawruh ing atasipun kasukan dhadhu, pangangkahipun sagêda dados nayaka bagiyan lêbêt (
pun Sang Hyang Indra tuwin sotipun Apsari Uruwasi, mila lajêng matur manawi badhe mindha warna tiyang wandu, supados sagêd nunggil kalihan para parêkanipun sang prabu, badhe anggiyarakên piwulang bêksa tuwin gêndhing saha kêkidungan, sêsinglonipun, Wrahatnala. Nangkula santun nami Grantika, badhe dados gamêl, dene Sahadewa sêsilih Tantripala, pangangkahipun badhe dados pangèn lêmbu. Nanging Dewi Krêsna pêparap Sarindri badhe dados juru andandosi para putri. Yudhisthira marêngakên sarta
abdi dhatêng Pancala. Kajawi Sang Dumeya sadaya botên wontên ingkang priksa ing pundi ingkang badhe dipun dunungi dening para Pandhawa.
Para Pandhawa kalayan Dèwi Drupadi sami pangkat dhatêng Wiratha, dene dêdamêlipun, kasingidakên ing wit-witan agêng sacêlaking pasetran, wit wau lajêng kagantungan mayit, supados sampun ngantos wontên tiyang ingkang purun anyêlaki. Sasampunipun anyingidakên dêdamêl, Yudhisthira lajêng mêmuji dhatêng Bathari Durga ngatingali sarta paring nugraha dhatêng Yudhisthira, punapadene sanggêm badhe angayomi. Yudhisthira sampun antuk nugraha, mila lajêng amêndhêt dhadhunipun ingkang kadamêl saking jêne tuwin nawarêtna, lumêbêt dhatêng karaton Wiratha. Sangking bagusing suwarninipun, Prabu MadwaMadswa. sakalangkung sihipun, ngantos lajêng kawisudha dados pangajênging nayaka. Bima dhatêng nyuwun dados juru olah-olah, ananging sang prabu ing galih kuwatos punapa kalênggahan punika sampun
nata uninga, lajêng kadhawahan nimbali, dinangu pundi pinangkanipun, aturipun Drupadi badhe pados pasuwitan, awit sangking sulistiyaning warninipun Drupadi, anggènipun anampèni kados putrining narendra, botên kados dhatêng pawongan. Dhawuhipun pramèswari nata dhatêng Drupadi, sariranipun ajrih badhe nampèni pasuwitanipun, amargi sumêlang manawi sang prabu kagiwang dhatêng kamanisanipun, ingkang ing dunya tanpa sisihan punika. Ing nalika wau Drupadi sajarwa, bilih piyambakipun punika sampun semah, dene priyanipun gandarwa gangsal, ingkang tansah angayomi, mila sampun saèstu gandarwa wau botên suka manawi wontên tiyang jalêr ingkang badhe angrêsahi. Pramèswari nata Dèwi Sudasena kaparêng ngabdèkakên, sarta sangêt aningali susilaning patrapipun Drupadi, sadaya sami kasamaran, bilih sorining nata. Botên watawis dangu, Sahadewa dhatêng, mangangge cara pangèn lêmbu, matur bilih
pawèstri, nyuwun kadadosna gurunipun putri nata Dèwi Utari, prakawis bêksa [bê...]
Sanadyan Prabu Madswa sampun andugi, bilih kathah èmpêripun prajurit tuwin para nata tinimbang dados tiyang wandu, ewadene badhe kacobi rumiyin kasagêdanipun, mila lajêng kadhawahan lumêbêt dhatêng kaputrèn, amiwiti mulang para pawèstri. Wusana Nangkula dhatêng, matur ing nata bilih piyambakipun gadhah kasagêdan ngupakara kapal. Sang prabu kêparêng ing galih, Nangkula lajêng kadadosakên pangagênging gamêl, ing ngriku para Pandhawa amiwiti tigawêlas taunipun anggèning kakendhangakên. Taun punika anggènipun kêdah anamur, ing ngriku sakalangkung têntrêm, botên kasangsaya ing panandhang malih.
Salêbêtipun sadasa wulan para Pandhawa wontên ing karaton Wiratha angladosi sang prabu tuwin pramèswari nata, kawontênanipun kaaji-aji tuwin bêgja. Ananging sarêng ngancik angsal sawêlas wulan, godha agêng anangsaya para Pandhawa, karantên kadangipun sang prabu kang sêsilih Sang Kincaka, têtindhihing wadyabala, sangêt kayuyunkayungyun. dhatêng Dèwi Krêsna, sanadyan Dèwi Krêsna sampun pratela, bilih sampun karabi dening gandarwa
supados Dèwi Krêsna kautusa [ka...]
[...utusa] dhatêng padalêmanipun, sêngadi kadhawahan mundhut anggur. Kados punapa pambudidayanipun Sarindri, sagêdipun wande kautus, dados botên kacêcamah dening Kincaka, murih sampun aminihi lêlampahan ingkang kirang prayogi. Ananging tanpa damêl, awit pramèswari Dèwi Sudasena, sangking anggènipun badhe adamêl bingahipun kang rayi, Sarindri saèstu kautus. Dèwi Krêsna ing batos nyuwun pangayomanipun Bathara Surya. Sanadyan Dèwi Krêsna botên priksa, ananging sajatosipun Bathara Surya matah raksasa satunggal,
kalayan sangêt mangarah-arah, manawi dhatêngipun punika amung ngêmban timbalanipun pramèswari nata, kadhawahan mundhut anggur. Dèwi Krêsna kacêpêng tanganipun, nanging sarosa kinipatakên, inggal lumajêng wangsul, anjujug sacêlaking Yudhisthira tuwin Bima ingkang wêkdal punika pinuju wontên ngarsanipun sang prabu, Kincaka anututi kalihan sampun saputing driya. Sarindri kajambak rambutipun ngantos kalumah, lajêng dipun jêjêgi wontên ngarsanipun sang prabu. Raksasa ingkang angiringakên Dèwi Drupadi kalihan lêlimunan wau, lajêng ambanting sang Kincaka ngantos kalêngêr.
Kadospundi kawontênanipun Yudhisthira kalihan Bima, wêkdal priksa garwanipun ingkang sangêt dipun trêsnani kasiya-siya makatên wau. Tiyang lajêng sami sagêd andugi, kados punapa nêpsunipun Bima, nanging botên damêl punapa-punapa amargi mirêng panguwuhipun kang raka ingkang asrêp kadidene salju, makatên: he Balawa, apa kowe ora kêkurangan kayu kanggo urub-urub, yèn pancèn durung samêkta, mara banjur mêtua anêgor kayu. Drupadi sangking anggènipun badhe anêtêpi sêsanggêmanipun, mila kamipurun munjuk ing sang prabu, amargi anggènipun kacêcamah wontên ing ngarsanipun. Sang prabu ngandika: sariranipun botên uninga kadospundi purwaning prakawis nalika wontên ing jawi. Sang têtungguling nayaka anggènipun angluhurakên dhatêng sukcining manahipun Drupadi, langkung sangking rubedanipun Kincaka, Yudhisthira botên bibrah pangrèhipun dhatêng panggalihipun: Hèh Sarindri, aja suwe-suwe ana ing kene, nuli balia marang ngarsane gustimu, garwaning para satriya kudu kawawa nandhang prihatin, supaya migunani marang priyane, lan kudu nandhang saliring coba minôngka pisungsung marang sêsêmbahane, ing têmbe wadon mau bisa munggah ing kamulyan kang kaunggahan dening
mula ora age-age anulungi ing sira. O Sarindri: apa sira ora sumurup, yèn kabèh iki ana môngsakalane dhewe, dadi gonmu nangis iki
pikirira, lan dhèwèke mêsthi ambirat kasusahanira, lan êndi wong kang dosa marang sira, bakal katiwasan.
Pêdhêsing wangsulanipun Dèwi Krêsna botên kenging cinôndra ing têmbung, nanging sanadyan kados punapa awratipun linampahan, ewadene Drupadi lêstantun sêtya dhatêng sêsanggêmanipun, wangsulanipun kados ing ngandhap punika: sadaya gandarwa semah kula, sangêt sihipun dhatêng kula, ananging amargi gandarwa ingkang sêpuh piyambak punika karêm dhatêng ngabotohan, mila sadaya kailês-ilês dening tiyang.
Kalayan wicantên makatên wau, Drupadi mêdal saking pasewakan, nêdya pados pangayoman dhatêng gêdhong palênggahanipun pramèswari nata, ingkang sampumsampun. mirêng pawartos lêlampahanipun Dèwi Krêsna. Dalunipun Dèwi Krêsna ngupadosi Bima, nanging pinanggih [pi...]
[...nanggih] tilêm, dipun gugah sarta dipun cariyosi lêlampahanipun, sadaya wau botên sanès amung saking kalêpatanipun Yudhisthira. Kados pundi anggènipun gêsang manawi pawèstri sabên dintên kapêksa nyumêrêpi priyanipun, ingkang
sariranipun piyambak, trahing awirya ingkang sampun dados sorining nata, samangke lajêng dados pawongan, kapêksa anyarup kêkonyoh, kangge angonyohi tiyang sanès, sarta kêdah lêlados kalayan angatos-atos, lajêng anêdahakên èpèk-èpèking astanipun ingkang kulitipun sakalangkung alus punika, sampun katingal kasap. Dupi mirêng wêwaduling garwa kang sangêt dipun trêsnani, saking sangêting nêpsunipun nanging ajrih dhatêng kang raka, astanipun Bima kalih pisan katutupakên pasuryanipun kalayan nanginnangis. kalara-lara. Ananging mêksa angarih-arih dhatêng kang garwa supados mangrèh dhatêng kasêdhihanipun. Panggalihipun sangêt karêrantan, awit saking sariranipun botên karsa anandukakên wêwalês ingkang botên sarana lampah utami, ucapipun Bima: sarantèkna satêngah sasi bae, sira bakal dadi sorining nata manèh. Nanging
Dèwi Krêsna lajêng angunjal napas, sarwi matur, manawi Kincaka botên pêjah, tamtu badhe angrudapaksa, upami kalampahan
kasukcianipun, kapêksa pados pangayoman sanèsipun, karantên priyanipun sampun botên kadugi angayomi. Ing nalika wau Bima sagah badhe amituruti panyuwuning garwanipun, dintên benjing- enjing wanci sontên Drupadi supados amêlingna dhatêng Kincaka, badhe pêpanggihan wontên ing salêbêting capuri dhatulaya ingkang sawatawis lindhuk, ing ngriku anggènipun Bima badhe amêjahi. Kalampahan Dèwi Drupadi anglêksanani pitêdahipun, Bima lajêng anyêgat ing panggenan ingkang sampun katêmtokakên. Sarêng Kincaka
kangge gada, lajêng ngamuk, ingkang sami ngêpang kathah kang pêjah, sisaning pêjah sami lumajêng, mila Dèwi Krêsna uwal saking kasangsaranipun. Amargi saking lêlampahan makatên wau, sang prabu kraos ajrih dipun suwitani, mila Dèwi Krêsna katundhung. Dèwi Krêsna botên lênggana, namung angkatipun nyuwun sumêne tigawêlas dintên. (§ 13- 24)
Anyarêngi lêlampahan ingkang kacariyos ing nginggil, para têlikipun
Ananging atur pawartos, bab sirnanipun Sang Kincaka, senapati ing praja Wiratha. Sang Prabu Susarman, mitranipun Duryudana, ingkang sinaraya ngrabèsèng ngrabasèng. praja Wiratha, anjarah-rayah rajakayanipun Prabu Matswa lajêng sawega. Wolung dintên sangking têlasing wêwangên anggènipun Pandhawa kakendhangakên, Kurawa pangkat saking praja Astina, dene Prabu Susarman nganthi wadya Trigata sampun angrumiyini. Sang Prabu Wiratha angirid wadyabala [wadya...]
[...bala] agêng, Yudhisthira Bima tuwin Nangkula Sadewa, ugi andhèrèkakên, mapakakên pangamukipun wadya Trigata. Dangu-dangu wadya Wiratha kasoran, sang prabu kaboyong dening Susarman. Kacariyos Pandhawa sakawan lajêng têtulung ing yuda, kalampahan manggih unggul, Prabu Susarman gêntos binoyong, dene Prabu Matswa kundur. Nanging salêbêtipun Prabu Matswa prang kalihan Prabu Susarman, Kurawa anjarah rajakaya ing Wiratha. Para pangeran lumajêng sasaran nêdya pados sraya, dhatêng ing pundi-pundi botên kapapak tiyang kajawi rajaputra Wiratha, Sang Utara, ingkang dèrèng wancinipun dados têtindhihing prang. Nanging kabêkta sangking ambêking lare, rajaputra wau sagah, manawi wontên tiyang ingkang purun angusiri ratanipun. Drupadi matur supados Wrahatnala kadhawahana ngusiri, mratelakakên bilih Wrahatnala punika tilas kusiripun Arjuna. Wrahatnala tinimbalan, kadhawahan angusiri, mila Wrahatnala enggal minggah ing kusiran, rata kasandêrakên anututi mêngsahipun. Sarêng sampun prang kalayan wadya Kurawa, Sang Utara karaos sumêlang, dhawuh dhatêng kusir supados rata dipun kèndêlna. Ananging Wrahatnala botên purun, sangking ajrihipun rajaputra Wiratha mancolot sangking rata, sarwi ambucal gandhewanipun. Wrahatnala inggal [ing...]
[...gal] anututi, kacêpêng rukmanipunrikmani
dhatêng kusiran, lajêng kaaturan anglampahakên ratanipun dhatêng kajêng agêng sacêlaking pasetran, ingih punika ing panggenan anggènipun Pandhawa nyingidakên dêdamêlipun, sawarsa ingkang sampun kapêngkêr, wêkdal badhe lumêbêt dhatêng dhatulaya Wiratha. Sang Nararya Utara kapurih mènèk, mêndhêt gandhewa, amargi langkapipun Utara botên anyêkapi kangge lumawan prang. Kados punapa sênênging manahipun Arjuna, sarêng angasta gandhewanipun. Arjuna lajêng nyariyosakên kawontênaning dêdamêlipun sadaya, sarta sintên ingkang gadhah, wêkasanipun lajêng matur: kula Arjuna, ugi ngaturakên para kadangipun sakawan pisan. Kados punapa bingahipun Sang Utara, malah
gumludhuging rodha, tuwin kêdhêring kênthêngipun adamêl mirising mêngsah. Ingkang katêmpuh rumiyin Karna, sami prang Karna kacêpêng, lajêng karêbat dening Krêpa, nanging ratanipun Krêpa rêmuk, mila kapêksa mundur. Ing nalika wau Maharsi Drona dhatêng, Arjuna lajêng anyungkêmi padaning gurunipun, sarwi matur sampun ngantos adamêl pêpucuking prang. Drona
tanggap cipta sasmita, inggal angudani jêmparing, ing ngriku siswa prang kalihan gurunipun, ngantos Aswatama têtulung ing prang, nanging Drona lajêng lumajêng. Aswatama, Krêpa, punapadene Karna lajêng anututi
Arjuna unggul anggènipun prang, Duryudana mundur sawadyabalanipun, giris aningali pamukipun
ngriku, lajêng gêntos angusiri, dene rajaputra Wiratha lênggah ing rata, wangsul dhatêng salêbêting kitha. Ing nalika PrasuPrabu. Matswa rawuh ing kadhaton, sakalangkung kagyat ing galih, mirêng pawartos manawi putranipun ingkang dèrèng diwasa wau, mapagakên prangipun para satriya têdhaking Kuru, ingkang misuwur ing jagad tanpa tandhing. Langkung malih kusiripun Wrahatnala, tiyang ingkang botên kulina ngusiri rata. Yudhisthira anglipur rudahing panggalihipun sang prabu, matur sarwi mèsèm, manawi kusiripun Wrahatnala, tamtu putra nata rahayu. Kasaru gêdêring pawartos karahayon tuwin unggulipun
êndhèk : -ngêndhèkake of ngèndhèkake, zie beneden.
wuwuh : Vrg. ook buwuh.
wiwandha : Vrg. Skr. wiwadha, juk; last.
wuwur : -muwuri, zie beneden.
Ôngka 7, 1 Sèptèmbêr 1928, Taun I.
Ing tapihipun Kawi ôngka 6 kula ingkang sami ngêdalakên Kawi sampun sami sambat dene wêdalipun ôngka wau kasèp sangêt, ngantos mundur: 25 dintên, kabêkta saking tledhor kula piyambak amargi wontên sabab ingkang pêrlu.
Samangke Kawi ôngka 7 punika inggih kasèp malih wêdalipun, malah langkung dangu munduripun tinimbang nalika ôngka 6 ingkang lêrêsipun mêdal nalika tanggal 1 wulan Sèptèmbêr, tanggal 5 Oktobêr sawêg sagêd ngaturakên dhatêng para priyantun lêngganan.
Awit saking punika kula nyuwun gênging pangapuntên malih dhatêng para priyantun lêngganan.
Minôngka lajêngipun ingkang sampun kasêbut ing Kawi ôngka 6 dumugi tanggal kaping 31 Agustus punika kula sampun tampi arta lêngganan ingkang nyaringgit (f 2.50) saking para priyantun ing
asmanipun dèrèng kapratelakakên ing nginggil punika, kaparênga lajêng nyêrêg dhatêng administrasi.
pandhita ing gunung,Ya pêpitu: inggih pêpitu,Ardi punika têgêsipun gunung, botên susah mawi urut pasisir. Dene panyêratipun ingkang lêrês adri, taksih kangge ing ungêl-ungêlan, gumalundhung lir padhas seladri, utawi wanadri. Adri dados rêdi ing basa Jawi jaman samangke.
Prawata, lêrêsing panyêrat parwata inggih namung atêgês gunung, botên susah mawi katrangan malih.
Turôngga lêrês atêgês jaran, ing basa Kawi panyêratipun turangga, saking turam = rikat, kalihan gam = lumaku.
Rêsi - pandhita suci, punika botên lêpat, nanging inggih kêkathahên, kajawi punika rêsi têgêsipun taksih cêtha.
Ôngsa, banyak, turun, punika mèmpêr, nanging têgêsipun ingkang lêrês banyak agêng (zwaan) sarta panyêratipun angsa. Anggènipun dipun têgêsi turun, punika cawuh kalihan wangsa, wôngsa.
Biksuka punika têgêsipun piyambak pandhita ngêmis (bedel monnik), dene dipun têgêsi kados ing nginggil, punika kula namung nyumanggakakên. Lêrêsing panyêratipun biksuka.§ Tumrap tiyang Indhu, makatên ugi tiyang Jawi kala ing jaman kina, tiyang ngêmis punika dèrèng kantênan manawi asor, malah têrkadhang tiyang luhur, awit wajibing ngagêsang miturut agami Indhu, punika manawi sampun sêpuh kêdah nilar pangkat, anak bojo griya enz lajêng gêsang namung kalayan pêpariman.
Cala, wêtahipun acala, punika têgêsipun inggih cêkap gunung (mariksanana Kawi no. 2 kaca 57).
Imawan, mega pucuking gunung, punika kirang lêrês, têmbung imawan, punika têgêsipun piyambak sugih salju, saking ima = salju, kalihan wan (amariksanana Kawi no. 1. kaca 32), sarta lajêng dados namanipun rêdi Imalaya, saking ima + alaya, panggonan. Nanging lajêng dados têmbung rêdi, gunung. Ing Sêrat Nagara Krêtagama I.4. wontên ungêl-ungêlan, guntu tang imawan ri kampud = anjêblos ingkang gunung ing kampud = gunung Kêlut.
Sapta, pitu, sampun cêtha, botên susah katêrangakên malih.
Pandhita, putus, punika lêrês, awit pandhita makatên panyêratipun ingkang lêrês, punika têgêsipun wong pintêr.
Swara, pandhita kalok, punika kintên kula kêlintu, lêrêsipun inggih namung swara atêgês swara, suwantên.
Gora, agung, punika kula botên sagêd anêrangakên.
Muni, pandhita muruk, muni, punika kêkathahên, lêrêsipun [lê...]
[...rêsipun] muni = pandhita, sampun cêkap. Muni = muni, mungêl, punika manawi muni têmbung Jawi inggih lêrês, namung ing ngriki muni têmbung Sanskrita, têgêsipun ing sakawit malah wong kang ambisu.
Swakuda, jaran kêbiri. Têmbung punika lugunipun kalih têmbung aswa kalihan kuda, sami atêgês jaran.
Tungganganing gunung, têngahing gunung, punika kintên kula inggih botên lêpat, namung prayoginipun ungêl-ungêlan punika kapêcah dados kalih, tunggangan kalihan gunung, ning ing ngriki namung kangge anjangkêpakên wandaning sêkar.
Wiku, pandhita ing gunung, punika ugi kêkathahên, wiku punika dipun wastani nunggil têmbung kalihan biksu, ing têmbung Pali, bhikkhu amila katranganipun inggih sami kalihan biksu.
Ya pêpitu, inggih pêpitu, sampun têrang, namung ya ing ngriki sami kalihan ning ing tungganganing gunung, namung kangge anjangkêpi wandaning sêkar.
PananggihipunPinanggihipun. têmbung ing pada VII kados ing ngandhap punika,
gunung: = gunungwiku: = pandhita(ya) pêpitu = pitu
Wontênipun têmbung ingkang atêgês pandhita watak pitu, punika makatên: rêsi punika wontên ing sêrat basa Sanskrita utawi ing sêrat Jawi kina ingkang kêrêp kasêbut agêgandhengan pitu, kados ta ing Sêrat
inggih nyêbut, sirang parama sapta pandhita. Dene namanipun miturut Kawi. Bal. Ned. Woordenboek van
Mila rêdi watak pitu, punika makatên ing woordenboek van der Tuuk namanipun rêdi pitu
Mila jaran utawi tunggangan, watak pitu, punika awit kretanipun Bathara Surya, punika katarik ing kapal pitu. Manawi wontên rêca mawi kapal pitu, tamtu rêcanipun Bathara Surya. Dene angsa = banyak agêng, punika kaanggêp tunggangan, awit ing kawruh rêca banyak punika
pancèn dados titihanipun Sang Hyang Brahma, sarta Dèwi Saraswati.
Mila swara watak pitu punika sabab swara punika wontên pitu,
Sampun wontên sawatawis priyantun lêngganan ingkang sami kaparêng mundhut katrangan dhatêng salah satunggaling têmbung, ingkang ugi sampun dipun aturi katrangan sagadug-gadukipun rêdhaksi. Awit saking punika murih saya cêtha malih, kados prayogi para lêngganan sami kaparênga anglajêngakên mundhut pitakèn dhatêng têmbung ingkang sakintên taksih kirang cêtha.
Para priyantun lêngganan sami kasuwun kaparênga nyimpêni: Kawi, wiwit ôngka 1 dumugi 10 (Dhesèmbêr 1928) supados sagêd kajilid dados sabuku, ing pungkasaning ôngka: 10 badhe dipun aturi pratelan isinipun (inhoudsopgave) tuwin cathêtan minôngka nglêrêsakên lêpating panyithak. Ugi badhe dipun aturi tapih (omslag) kangge ambèndhêl.
(Sambêtipun Kawi ôngka 6 kaca 174)
Ing ngandhap punika asthabrata pêthikan saking Sêrat Rama Jarwa sêkar Macapat, wêdalan Gênutsêkap, kaca 508. Panyêratipun namung kalugokakên kemawon.
apan iya Dasamuka / wus amangun ing kautaman nênggih / karana gagahing ratu / kacakrawartèng jagad /
ing mêngko Si Dasamuka / balanira kabèh rêmpu ing jurit / punggawa satriyanipun / rêmak ngasmarèng
marang ditya wadyanipun / prapta kang ngatêri wrêksa / ingkang lênga lawan agni //
tinunu wangkening raka / kalih wus pinujan dupa sêmadi / kumutug kukus kumêlun / minantran sampun sirna / wangkenira ingkang raka kalihipun / sinêksi Bathara Rama / nrêpati ngandika malih //
hèh Gunawan Wibisana / sira ingkang madêga narapati / Ngalêngka gumantya prabu / siniwièng raksasa / prabawanta mardikèng bawana nulus / krêtarta mumpuni guna / wiweka asih ing dasih //
pulihna praja Ngalêngka / rahayune payunên waluyaning / raksasakwèh mudha -punggung / lumrah ati durjana / undhangêna ngalapa ing rèhirèku / wênang
ing wiweka norantèk ing krama tuhu / têtapi yayi yèn sira / pitutur amarentahi //
mring balanira sadaya / barang sira mamrih panggawe bêcik / amrih utama tinêmu / aja atinggal sarat / iya wajib sarat wong arsa pitutur / dhèwèke anêtêpana / dèn panggah dèn anglakoni //
yèn sira wus kalampahan / angawruhi kalawan anêtêpi / tan angèl balanirèku / sagung mantri punggawa / brêtya patih sagung kang mêmatah laku / iku padha bisakêna / ing rèh hayu krama niti //
warata sarewangira / sarerehan kabèh sayêkti pinrih / panggawe rahayunipun / jêr wus nêtêpi sira / panggawe kang dèn pituturakên iku / sapatih lan sapunggawa / kabèh wus padha nglakoni //
sariranira / yêkti nora kêna sira ngoncati / salah siji saking wolu / cacad karatonira / yèn tinggala salah siji saking wolu / kang dhihin Bathara Endra / Bathara Surya ping kalih //
Bayu ingkang kaping tiga / Kuwera kang sakawanipun nênggih / Baruna kalimanipun / Yama Côndra lamlan. Brama / jangkêp wolu dèn pasthi môngka ing prabu / angganira ngasthabrata / sayêkti ing
alit sawadyanipun / pan nora (a) milih janma / lakuning Endra sayêkti //
iku yayi lakokêna / sawadyane kabèh kamot ing bumi / dening Yama lampahipun / milara krama ala / wong durjana ing praja kabèh linêbur / nora nganggo kadang warga / yèn durjana dèn patèni //
barang kang laku dursila / ingupaya kabèh dèn osak-asik / sanggone ingungsi tinut /
ilang dursila ngrêrêgêdi / angundhangi wadyanipun / tan kêna ulah ala / ingkang sandhing panggawe ala tinundhung / kang ala wus pinatenan / sajinise tumpês tapis //
karsa / nadyan mungsuh tyase kêna pinulih / tan katêngêr pan rinasuk / pangingsêpe sarasa / kang kaping pat Bathara Côndra ing laku /
kaping lima lampahe Bathara Bayu / anginte pakaryaning rat / budining rat dèn kawruhi //
tanpa wangên tanpa têngran / gèning amrih mèt budining dumadi / kêna kabudayanipun / ing rèh datan kawruhan / bisa amèt budining wadya sawêgung / dursila mulya kawruhan /
ngenaki / tan anggêpok raganipun / namakakên sarana / kang wus kinon amusthi pasthining laku / amung pracaya kewala / dènira tan amrih
dening tandhamantrinira makabean. Padha mawa sarwa sanjata,
Angrungru ta (sang taksaka) yèn sang prabu wus prayitna, dumunung ing jêro panggung, dirêksa dening tôndhamantrine kabèh, padha
saha bala, yatna kumulilingi prasada ri sor.
Anggagas ingkang naga taksaka, ing prayitnane sang prabu ing Ngastina. Golèk upaya ingkang taksaka, bisane têkaa ing panggonane sang prabu (kang) dijaga ing tôndhamantri
iku) sadulure naga taksaka, mèlu saka ing dhasaring bumi, ingkang taksaka dumunung ing sunguting jambu.
Ikang brahmana mamawa jambu, ri uwusing jambu kawwat, mangunyakên weda santi mangastu ngkara jaya-jaya mantra,
Ingkang brahmana anggawa jambu, ing sawise jambu katur, ngunèkake pujian saka ing weda, amujèkake salamêt lan unggul (sarana) môntra,
dibagèkake lan diwèhi ganjaran (dening sang prabu).
I têlasning weda santi kinon ta ya mantra, mulihèng patapanya de Sang Prabu Pariksit.
Ing sarampunging pujian weda, didhawuhi mulih marang patapane, dening Sang Prabu Pariksit.
Tuwi sandhyakala§ Ing samangke dados candhik ala, namaning mega gumêbyar ing wanci sêrap. têka tunggang parwata pwa Sang Hyang Rawi ujar ta sirèng
prabu) marang panggêdhening bala, apa Sang Hyang Srêngenge wis sumurup, aturing mantri: lagi tunggang gunung.
amundhut ta panjênêngane jambu siji, pisungsunge kang nganggo wujuding pandhita tapa,
mangkono panggalihe Maharaja Pariksit, kaya dielingake ingkang ulêr,
banjur dadi awu ta sarirane (dadi awu).
Mêsat ikang taksaka marèng antarala, mulih ta yèng nagaloka.
Mêsat ingkang taksaka maring gêgana, mulih ta ia ing panggonan naga.
I pêjah Maharaja Pariksit, akrak ta panangis ikang
Dumugi samantên cariyos sedanipun Prabu Pariksit, miturut Sêrat Adiparwa basa Jawi kina.
Kula asring mirêng têmbung: andana warih: punika punapa têgêsipun ? sarta punapa lêrês saking têmbung: andana + warih ?
Awit têmbung punika sampun kula pitakèkakên dhatêng pitêpangan kula, dipun wangsuli bilih têmbung punika asli saking andawa + rih.
Ingkang punika kula nyuwun katrangan kadospundi lêrês saha têgêsipun.
Lêrês, danawa rih punika saking danawa = raksasa + arih = mungsuh. Lêrêsing panyêrat danawa ri = mungsuhing buta = satriya. Wontênipun ri dados rih punika saminipun pati dados patih. Gaja dados gajah.
Bab punika sampun katêrangakên dening Prof. Kern, nanging rêdhaksi kêsupèn panggenanipun. Amariksanana Jav. Woordenboek danawa rih.
Ari punika têmbung Sanskrit têgêsipun mungsuh. Kangge ing Sêrat Baratayudha I, 1.
akehe kiyai saiki ngalor ngidul karo rokoan ora gelem
4.) Apik-apik’e dunyo iku nalikone pisah antarane apik lan olo. Sakwali’e, elek-elek’e dunyo iku nalikone campur antarane apik lan olo. Mulane apik iku kanggone wong islam, lan elek iku kanggone wong
5.) Apik-apik’e wong iku taqwo marang Allah yoiku ora ngelakoni doso mboh iku doso cilik utowo doso gede kabeh iku di tinggal. (
Sa iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /sa/. Aksara Sa dilatinaké dadi "Sa". Aksara Sa minangka salah siji aksara sing nduwèni wangun aksara murda (aksara kapital), sarta nduwèni wangun rèkan kanggo makili uni /sya/ kaya aksara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sa_(aksara_Jawa)&oldid=1031293"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu navigasi
LAYANG SWORO Duet Agus Vs Nur Rahma Gunung Srawet
iku marakke cepet tuwo kriput gawe wong nesu iku
Sopo Sing Kanggonan, Sesok Uripe Kan Raharjo (Siapaketempatan pusaka ini (pusaka Ki Kuwung)
Kèju Inggris inggih punika salah satunggaling jinis kèju lokal ingkang dipun prodhuksi wonten ing Inggris ingkang dangunipun saged kaping lipet abad - abad. Kathah dhaérah wonten ing Inggris ingkang gadhah jinis kèjunipun piyambak- piyambak lan sadaya jinis kèju ingkang wonten gadhah khasipun piyambak.[1] Sedaya keju lokal ingkang wonten gadhah raos ingkang béda- béda ingkang dipunjalari amargi wontenipun variasi kanggé ngginakaken susu, vegetasi, iklim, lan dangunipun kéju dipunnengaken ngantos dumugi mateng.
Inggris sampun ngalami kemajengan ingkang cepet sanget kangge damel keju tradhisional déning tenaga ahli wiwit pungkasanipun taun 1970 nan.[2] Perkawis punika béda sanget kanthi wontenipun grafik ingkang mandhap sanget kathah ing sadangunipun pinten- pinten dekade sasampunipun Perang Dunia II.[2] Keju tradhisional saking Inggris ingkang sampun misuwur inggih punika tuladhanipun Cheddar, Stilton, lan Lancashire.[2] Sanajan ta keju tradhisional taksih wonten lan taksih dipun remeni déning tiyang kathah ngantos sak punika, kathah keju- keju modheren ingkang sampun sami medal ingkang dipundamel déning para pemula ing indhustri punika. Inggri misuwur kanthi wontenipun keju ingkang atos kados ta Cheshire utawi Wensleydale. Ananging ing wekdal sak punika, ingkang damel keju ing Inggris miwit kangge damel keju wonten ing maneka warna tekstur kados ta keju kanthi aroma ingkang landhep sanget, keju ingkang semi lunak, keju seger, lan keju lunak ingkang saged langsung ngleleh wonten ing tutuk.
Pamilihing susu[besut | besut sumber]
Metode tradhisional taksih dipunginakaken déning para koki ingkang damel keju ing jaman modhèrn, sanajan ta mekaten padatanipun piyambakipun gadhah pepèngin kanggé saged dados kreatif lan nyiptakaken satunggaling tekstur ingkang énggal. Kala rumiyin, susu sapi dipunginakaken terus kangge damel keju ing Inggris, ananging ing wekdal sak punika susu wedhus, susu domba, ugi kalebet susu kebo dipunginakaken kangge damel manéka warna jinis keju. Perkawis punika ingkang dadosaken wontenipun pabedan ingkang ageng wonten ing keju- keju ingkng wonten ing Inggris. Proses kangge damel keju inggih boten gampil dipuntindakaken lan betahaken paningalan ingkang tliti lan kawigatosan ingakng ageng kanggé tuwuhipun kaséhatan. Variasi musiman wonten ing susu ugi gadhah dhampak langsung dahteng raos lan tekstur keju. Saperangan para koki ingkang damel keju asring mendhet susu saking ternakipun piyambak, ananging ingkang sanèsipun ugi dipunpendhet saking peternakan sanèsipun. Kanggé mesthèkaken susu kasebut tansah wonten inggih boten gampil. Para juru ingkang damel keju ing jaman jayanipun keju Ingggris ing taun 1970 nan lan 1980 nan kedah ngadhepi tantangan ingkang sanèsipun. Para juru masak ingkang ngginakaken susu ingang boten dipun pasteurasi utawi susu mentah tansah pikantuk raos curiga saking para pengawas keséhatan umum lan asring malih dipunsiyaraken déning media kanthi dipunlangkung- langkungaken malih pawartos ingkang kirang saénipun, Pramila punika ingkang dadosaken wontenipun dampak negatif kanggé indhustri keju.
Dhaptar Keju ingkang wonten ing Inggris[besut | besut sumber]
EsperantoBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.57, 6 Maret 2016.
selep utawi di giling,lajeng digodhok ngangge toyo panas ngantos umup,lajeng di
pun saring di jantoni ngangge laru,lajeng di sok ten citakan utawi
nelasaken dele pinten sakben dinten nipun bu?
ing layang kuna kuna sarta kaurutake dêntaywanjanane. Dening Ki Padmasusastra, Wong mardika kang amarsudi kasusastran Jawa Ing Surakarta Taun 1893
Kaêcap ing pangêcapane Tuwan ALBERT RUSCHE & Co Ing Surakarta Taun 1898
Sasumêrêp kula kados dèrèng wontên para marsudi kasusastran, ingkang karsa nglêmpakakên sawarnining têmbung sae karanganipun para pujôngga ingkang pinanggih ing dalêm sêrat-sêrat kina, môngka pancèn pêrlu kanggenipun, kadamêl pêpiritan pandamêlipun sêrat gancaran sarta rêrêpèn sapanunggilanipun, awit tiyang damêl sêrat bilih sampun sagêd ngiribi yasanipun para pujôngga, sampun nama sagêd, mapaki utawi ngungkuli, kados tangèh, prayogi ngirib-irib kemawon, bok bilih dangu-dangu sagêd cêlak, mila kêdah gadhah pawitan sumêrêp ukara ingkang kenging winastan sae, nanging sapintên kemawon kangelanipun nitèni ukara sae. Ing sasagêd-sagêd sampun kula ayoni maos sêrat-sêrat
nanipun, supados gampila pangupadosing (carma) [...]Naskah rusak. ingkang dipun kajêngakên, sanadyan dèrèng mohrana [...]Naskah rusak.
kapi kalihan pêrluning panganggit, nanging inggih sampun lowung kenging kadamêl ular-ular, sêrat
menaka tyas sabalane, Rm. 67 v. o.
juru panginte ing jurit, Rm. 493-1 = têlik.
a. Untunipun anglangkungi panjang sarta landhêpipun ( mung nganggo: ipun, siji), 1001. N. I, 387-5 v. o. | b. untu manungsa: ana têlungpuluh loro, K.T. 24 (47) 7.
dadi anan [...]Naskah rusak.
mbi Ôntakusuma ora dhèk jaman kuwalèn, kaya kang kêsêbut ing layang babad, wis dhèk jaman kadewatan.
Karodene Si Untung iku wong têka kadohan. B.T.B. 392-6 v. o.
Ing layang Sandhamani anggitane pujônga Hindhu, ana bêbasane mangkene: piwulang bêcik iku tanpa gawe
sarta jêjêl ing panggenan, singa majêng anuju ing dêdamêl, sarta agitik, Anuman botên karaos sakit, upaminipun wêsi dipun gitik ing gêgitik
Ora basa Schm. verh. Kramap. 64-10. | c. Botên wontên ingkang langkung saking punika. | d. Botên: wontên ingkang langkung saking punika.
Mati sabarang takêr turuning gawe, mung arahan panêbasing bôndha, lan pagunungan kang isih têtêp ana ing bumi desa. J.Br. 43-8.
dene buyute sinungan urdi ing Sri Maèspati, H.S. 258.p. 5. | b. apisadu anambukanambut. karya pribadi, olèh urdine sapa, M. M. 9-7.
awit ora angèrèd marang pagawe ala, Dr. W. 32-8.
iyah: ardawalepa wong iki. P.I,67-6.
Tuwan: sampeyan badhe ajêng punapa, 1001 N. II, 481-3 v. o.
a. urip iku angungkuli pangan, badan iku angungkuli panganggo, Indj II, 12 (25) 151 (23). | b. sanadyan
kajodheran, ngalokè ningali pratingkahing mêngsahipun, dene sami sadhèrèk, botên wontên tiyang sanès, wontên ingkang anaking bapa, tuwin anaking biyung, saha anaking uwa, wontên ingkang kêprênah paman, ingkang kados Prabu Salya, Bismu,Bisma. Karpa, Druna: punika sami kaanggêp guru. J.Z.I, 294-1 v. o. | b. tumuntên enggal Sang Arjuna anggondhèli asta, mambêngi Prabu Krêsna anggènipun badhe mêjahi Bisma. J. Z.II, 73-10.
ana ing aku, aku ana ing dhèwèke. id 202 (56). | c. Ingkang dados panêdhaku, kula ... J. Z I, 315-4. v. o. | d. Saking atur kula, kula aturi, B.T.D. 516-10. | e. Karsa sampeyan angêguru Jawi tuwin Kawi dhatêng kula, kula sakalangkung dhangan, J. Z.. I, 111-5 v. o. | f. Sampun kapasrahakên dhatêng kula, kula kapasrahakên dhatêng sintên-sintên, Indj.II, 123 (6). | g. Mugi sampeyan mitulungi kawula, kawula katiwasan, id. 16 (25).
Salêbêting sêrat kontrak punika, punika inggih ... J. Br. II, 12 en 6 art 21. | Yèn ngraosakên Korawa punika, punika rumiyin [rumiyi...]
[...n] kados pundi, P. II. 214-6 v. o.
pukiran, niet pukiran, pêpukiraning wêwangun, A.P.I.
a. Ingkang bidhal rumiyin ... lajêng ... ing wingking ... wingking pisan ... As.199-4. | b. Kala punapa anggèn kula mirsa dhatêng sampeyan kaluwèn, utawi kasatan, tuwin nênêka, miwah kalukaran, punapadene gêrah, utawi wontên ing kunjara. Indj. II, 48 (44). | c. Ora ana wong ninggal marang omahe, utawa sadulure lanang wadon, miwah bapa biyung, tuwin anak bojo apadene sawah, id. 94 (29). | d. Kang siji mêtokake satus, sijine sawidak, sijine manèh têlung puluh, id 28 (24). | e. Olèhe têka esuk Si Suta karo Si Naya, nanging isih esuk Si Jaya, dene sing esuk dhewe Si
cèlèng id. | h. Satunggal tiyang mande ratêngan, satunggalipun pandhe, satunggalipun malih tiyang sade dhawêt, J. Z. L. T. H. Maijer 74-1 v. o. | i. Kaaranan grimis, utawa grêmis, utawa talêthik, El. Al. S. K.. 29-1 v. o. | j. Layang kang anggêpok prakarane, tuwin layang liyane, sarta layang pratela, apadene layang karampungan, lan layang pemutan, Ned. Ind. W. III, 103-1. | k. Gusti Allah kuwasa ngukum lan angganjar marang manungsa, apadene
wontên nitih jêmpana, sawênèh nitih tandhu. As. 237-7 v. o. |
n. mênggah sumêrêpipun (= sampeyan) dhatêng êjim, sampeyan môngsa ngungkulana kula. 1001 N. I, 224-6. | o. Sing dhisik lanang, kapindhone lanang manèh, katêlune wadon, Walbeehm. | p. Satunggal nama a.satunggalipun nama b. satunggalipun malih nama c. Ks. 108 v. o. | q. Dudu wong kang kobong omahe, wong kang kobong gêdhogane. | r. Dudu wong kang omahe kobong, wong kang omahe limasan. | s. Ukara ing dhuwur iki bedane kêpriye? Anggite tuwan A. H. J. G. Walbeehm.
kang kongkulan ing ngakasa, kang kasôngga ing pratiwi, P.I, 1-10 v. o.
yèn calathu wêtuning têmbung aja kêrêp kaya udan kang angrêrusaki. [angrêru...]
[...saki.] 1001 N. I, 492-6.
aja ngarêp-arêp dikedani ing wong wadon, awit barubahing ati luwih rikat tinimbang lan lakuning angin, Oem. J. III, 56-4.
kayêktosan kawon dening adat, J.Z.I. 206-1, zie lumrah.
ati N. manah K. tyas Temb.
a. Manah kula sampun kula sukakakên ing sampeyan, 1001 N.
prasasat taksih wontên ing tanah Jawi. J: Br. 332-2 v. o. | e. Kadospundi ênggènipun botên ical sarèh kula, awit saking manah kula têlas, kados upaminipun kabêsmi, mripat kula angrêntahakên luh, botên
têlas-têlas, kados ilining toya kalèn, 1001 N. II, 257-3 v. o. | f. Sapêngkêring èstri wau, growahing manah kados ical dipun bêkta.1001 N. II, 97-8 v. o.
ambalèni utah-utahane, utawa bisa sawuse ginuyang: agulungan ing êndhut, Ind. II, 488 (22).
pausur, utawa: ngusur = 5 pere.
Gènipun angawu-awu (= ambana of nyênyuwun) badhe mêndhêt garwa dhatêng sampeyan, 1001 N. I. 341-10 v. o.
sangêt kaduwung ing manah kula, dene kula kamipurun,
mila kula nyuwun pangapuntên kaping sèwu, 1001 N II, 224. 1.
iwak kali H. S. 206 p. 17 zie tuba
voorb Ayo padha misaya iwak kali. | Aku
Angganing ula sanadyan ninggal lungsungane: iya isih têtêp aran ula, mangkono uga wong ala, ora kêna tinutupan ing
layange Radèn Panji Puspawilaga. Dj. M.
Ayo padha diipuk Pangeran Pugêr. B.T.D. 497-8. |
lilih. H. S. 132 p.6. | Pamulangku ora nganggo pitêmbungan kawasisaning pangipuk. Indj. II, 343 (4).
Radèn ayu wau salaminipun wontên ing Kapugêran, kados gêrah kapit, B.T.D. 464-2.
Dene mungguh wong laki-rabi: wong wadon aja pêgat lan wong lanange, dene mênawa wus pêgatan, tulus tanpa laki, utawa ulih-ulihana karo lakine. | Lan wong lanang iya aja ninggal rabine. Indj. II, 349 (10).
iji en sawiji N satunggil K (ana ngarêp)
a. Bêcik ana ngomah ijèn tinimbang nganggo rewang
wong ala. Oem. j. II, 214-10. | b. Kados ta wontên satunggiling priyantun, J. Z. 172-8 v.o. | c. Nanggêl dhatêng satunggiling tiyang ingkang manggih kalêpatan, id. 173-3. | d. Kapanggih kalihan satunggiling tiyang. id. 173-4 v. o. | e. Sawijining dina. Indj. II, 170. (1) sawijining wong J.
kados ayunipun, 1001 N. II, 60-4 v. o.
Manungsa uyahing bumi, mênawa uyah ilang rasane kang ginawe nguyahi iya apa, Indj. II, 8. (13). Uyah iku bêcik, ananging uyah yèn ilang asine: apa kang koanggo nguyahi. id. 9. (50).
wus adoh lakune kalunta-lunta, anusup angayamalas, munggah tumurun ing jurang, D. W. 121-8.
anguyang sakit anêmpur pêjah A. S. 13-9
yèn kula sagêda nganggit Sêrat Bratayuda, panganggit kula upami kados tiyang nginang asung sêdhah kemawon, tanpa apu tanpa wohan, tanpa gambir, saèstunipun sêpa, botên wontên sêdhêpipun ing
untu, amêsthi malah adamêl ngêrêsing manah, J.Z.I, 880-10.
omong-omongan, en omong kosong kanggo ing Sh. J.Z.I, 357-11. | nanging: omonge enz ora Sing P, 152-3.
lumrahe agul-aguling prang. B.T.D. 507-9 v. o.
Dhasar ing Mandraka gêdhe obore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adoh kuncarane, P. I, 2-8.
Dêmi Allah kula botên purun mêndhêt kagungan sampeyan, supados ing wingking sampeyan sampun ngantos anêmbungakên: kula kang nyugihake Abram, K. S.
a. Kados upaminipun angin ambêkta gônda ingkang wangi, saking panggenan kang katrajang, makatên malih anggur punika, ingkang badhe kula unjuk, mulung saking astanipun sang ayu, ecaning gônda utawi raos angungkuli [angung...]
[...kuli] ingkang sampun kalimrahan, 1001 N. I, 168-10 v. o. | b.angin gêndhing: saka
ênggonku turu ing watu:adhêm, J.Z.II v. o.
Sarêng lampahipun yaksa dumugi jawining alun-alun lajêng ngambang tuwin sawênèh
Sanadyan kathah titahing dewa, kang kasôngga ing pratiwi kongkulan ing ngakasa, kapit ing samudra, kathah
kang angganararas, P. I, 1-9 v. o.
Ora ana wong kang luwih onggrongan kaya wong kang ngalêm marang awake dhewe, 12 verh. 76 (9).
anuntun gawe dêlanggung, anggung gawe pagêr bojod, Kantj. 164 (49).
Botên wontên ingkang kagalih malih, amung asuka naraeca, angawut-awut têtilaraning lêluhur tuwin
iku kang minôngka angrênggani lan anuguri umur [u...]
[...mur] 1001 N. I, 492-5. | b. Wong mênêng iku ana sajabaning pakewuh id. r 2.
Panganggone têmbung: nanging, bênêre mangkene: saiki isih têlês, nanging mêngko sadhela êngkas: garing. Ing jaman saiki akèh kang niru ukara Walônda, kayata: dudu êmas, nanging salaka enz dene ing jaman kula ora mêngkone,mêngkono. kaya ing ngisor iki: | a. Têkaku ora ambatalake, malah nêtêpake K. S. 280-9 v. o. | b. Dudu tiwas saking sirèki, ingsun dhewe kang tiwas, Rm. 391-9 v. o. | c. Dudu tikus, nyatane piyik, Oem J. I, 97-5. | d. Mênggah ingkang andêdêl kori dede tiyang saos, kang sayêktos kècu 1001 N. II, 372-3. | e. Anggèn kula kapingit punika: botên badhe katur ing sang nata, kadadosanipun kaparingakên ingkang putra, [pu...]
[...tra,] id. 614-4 v. o. | f. Allah iku dudu Allahe wong mati, Allahe wong urip, Indj. II, 50 (32) | g. Dudu wong wadon, wong lang P. 201-7. | h. ingkang dados gêdêr ing alun-alun, dede kuda ucul saking pandêngan, tuwin botên wontên dirada mêdhot saking wantilan, namung = kur niet nanging (maar) sinuhun ing Ngastina rawuh ing Mandraka P. l. I, 143-11. | i. Si Wêrdiningsih ora ana, jêbul wong lanang kang ana P. I. 269-5. | g.j. Dudu wong wadon, wong lanang P. 201-7.
nyina bainatipun, J. W. 134 (24) 5.
cancut taliwônda P. I, 236 II v. o.
Wong gawe layang carita kang prayoga nganggo rinêngga ing têmbung: côndra, kaya ta:
wau, tumuntên katingal riris pêthak anglimputi jagad, inggih punika ingkang winastan jawah kapuk = hagel sarêng kalihan jawah uwuh = sneeuw inggih punika ès saking dirgantara, rintên dalu botên wontên mêndhanipun, praja ing Nèdêrlan kêlêm dados es, mênthur pêthak kados kapuk dipun wusoni, payoning griya wradin kados dipun plat, panging wit-witan katèmplèkan agêl kados karang pating cringih, kênthêling agêl ingkang wontên panging wit-witan wau dados es,
ingkang nêmbe sumêrêp. | Mungguh panggawene côndra mau gumantung ana kawasisane kang gawe layang, awit isining jagad kabèh kêna ginawe côndra, mung candraning rupa kang wus tinêmu ing layang
Cêmporet karangane Radèn Ngabèi Rônggawarsita, blz 64-4 v o. enz lan kang tinêmu ing layang liya-liyane sawatara, kêna pinathok kaya ing
sèn zie caruk banyu en gutuk.
Caruk banyu iku ora mawang bedaning rupa kaya ta: pêlêm gêdhe cilik cacah satus dituku sapuluh uwang, iku cucuke pêlêm siji: nyadhuwit zie cucuk, en gutuk.
cecebuce Rm. 575-7 v. o.
cakrawati Kw. = pêpayuning jagad,
nyakrawati ambaudhêndha. T. A. 152-8 v. o.
Sukawati, J.Z.I, 80-8 v. o.
Sarêng dalu kula tilêm wontên ing sukêtan, rênahipun anglangkungi saking prayogi, 1001 N. I, 421-10.
Wong rabi rôndha kang anggawa anak têlu, iku padhane duwe bojo papat kang padha angulêri. Pemb. Bat. 1895.
Nanging kêbo kang nyudhang mau dadia ranjapane. J. W. 25-2.
Kêbo kênanga wau pêputra Radèn Mas Karèbèt, inggih [ing...]
[...gih] nama Jaka Tingkir, iya iku wiwite ana sasêbutan radèn mas taun 1400.
a. sabda pandhita ratu: upami, sabdaning wiku andikèng nata, dadya sasmita yêktine, A. P. 10-3 v. o. | b. putra wayahing ratu ingkang taksih timur.| c. putra wayahing ratu: ratu ingkang taksih jumênêng (yèn panulise tanpa ratu rangkêp: luput).
ingsun kawênangakên amatrapi kaêrès, J. W. 165-7.
a. wijining rasa iku kang muni ing kitab topah mung ana
dura (= asin) sulaya, | wus kacocogake karo layang Bausastra Kawi, tinêmune kaya ing ngisor iki: | amla: kêcut,
padha: pêdhês, | madura: lêgi, bênêr, nanging: madura,dura. ora asin, |
muni: nglêngkara, ala lan adoh. | awit saka pasêksène Bausastra Kawi: bênêr unine layang Panitisastra karo layang Côndrasangkala. Mung sulayane têmbung: kathuka, durung olèh pasêksèn manèh: pêdhês, apa asin. | c. aran sarta manggoning rasa sawiji-wiji, kaya ta: | anyir: rasaning blondho, | asin: uyah, | adhêm: tanpa
lagunipun sêrat ingkang mawi sêkar. 1001 N. II, 234-11 v. o.
Akathah-kathah pangrêpanipun Ki Jiwaraga wau ênggènipun murih ngrapêtakên ing arênggang. B.T.D. 419-3 v. o.
anggêgulang marêm, apa ing saanane, Indj. II, 411 (12).
Dhuh rama, sampeyan mugi ngapuntêna dhatêng
anarik sigra, rambut pamutung pinusthi, ingayat anèng pranaja. P. Dj. 12-2 v. o. | Amung kanine ngranuhi, nulya dèn usadani, turuhan rambut pamutung. id 202-10 v. o.
Sigêg pangandikanipun Prabu Krêsna kalayan Arjuna rêraosan ing nalika dalu, mangkana sami bibaran, nuju rêmbulan andhadhari. J.Z.II, 218-11. | Wulan purnama badhe andhadhari, srêngenge botên dangu [da...]
[...ngu] badhe amêthukakên, 1001 N. II, 310-11 v. o.
barangku kêna ilang kabèh, J. Z. R. 369-3 v.o. | kêna andadèkake, Dr. W. 6-3. | Ingkang kenging andadosakên suka pirênaning manah kula 1001 N. I, 406-3.
kunir awuk tanpa jalu = ôngka 1,
kriciking kêndhali P. I, 163-1 zie swara.
mungsuhe. 1001 N. II, 689-12 v. o.
Ingkang mungêl ing Kuran makatên, bêktia marang kang kagungan panguwasa ing bumi. 1001 N. II, 284-1.
Makatên puguhipun Prabu Karna, kapurih sampun tumut pêrang ing Kurawa, pangandikanipun Dèwi Kunthi amurih saenipun
punapadene titihan sariwêtan, J.Z.II, 72-5. | Enggal pirêmbagan para Pandhawa, ingkang dados sêsirahing rêmbag Krêsna sarta punggawa kathah, pratingkahing senapati ing paprangan dipun rêmbag, ingkang uninga ing gêlar
pakèwêd, id 161-7 v. o. | b. Kados makatên pangandikanipun Prabu Krêsna dhatêng Arjuna, anuntên sami sêsuci, badhe amêmuja, sumêdya anyêmbah ing bathara, pratingkahipun Prabu Krêsna kalihan Arjuna sampun kados pandhita, Sang Hyang Rudra (= Bathara Guru) rawuh katingal sawujud, J.Z.
kenging binodhonan, anggêr sagêd marud krambil, P. W. 192 p 4 (ngasorakên sarira Kangjêng Gusti Kaping IV).
neneman angacungakên tanganipun kiwa. 1001 N. II, 88-2.(lumrahe: kêtêg, kang ana ing dhadha, pos, kang ana ing tangan).
Rôndha kisi iku rôndha kang duwe anak lanang siji. A. P. 392-10.
kyating jagad kasipu, Rm 276-7 v.o
kawi tulèn, kawi miring en kawi jarwa, P. S. druk, 6. 5 en 1 v.o, en 7.2
manawa ana wong ngaruh-aruhi kowe, kowe tutura [tu...]
[...tura] Indj. II, 45 (3) | olèhku tutur marang kowe, kowe ... id 191 (7).
khewan ora sinungan budi lan istiyar, T. A. 10-2 zie manungsa en malaekat.
kula: ingkang rumêksa ing wingking sampeyan, dados
mitranipun ingkang sampun kulita eram aningali kautaning lêlabuhanipun, 250 Verh. 192-5 v. o.
botên sayogi manawi kalorehan 1001 N. II, 101-2 v. o. | kalorehan têmên si adhi M. M. 9-11 v. o.
bisa malês, kêjaba pêcahe kulitku lan [la...]
Lan ora ana bênêr kopan, antaraning bumi mingkup, As. 257-8.
Untabing bala kados kapuk kapracondhang ing samirana, B.T.D. 525-3.
Benjing têdhakipun Kyai Agêng Matawis wontên satunggil ingkang badhe angêpêl tanah Jawi, J.Z.I, 35-12 v. o.
Manawi sampeyan sare kalihan Radèn Abimanyu, kula dados paksi kudhasih, nyamar wontên ing rêmbulan, J.Z.II, 218-15 v. o.
kaya kadhali nyampar banyu, D. W. 128-1 v. o. en P. II, 289-7.
anglir murca kinêdhèpakên, B.T.D. 465-3.
kados upaminipun zie ati Lett e | kados upaminipun zie ilo | kados ta upami J.Z.II, 175-11. |
Prabot watangan ing ngriku wontên, dalah kêmanakipun, Bat verh 100-7 v. o.
Panarimaningsun anyarambahi, kaya upamane banyu udan tumiba ing godhong kêmuning, ambalèbèr tiba ing lêmahwêkasan sinêsêp ing bumi, dadi êtuk gêdhe, minôngka pangangsone
pinunjul saka kocap, keringan dhatêng mêngsahipun, mêngsah wau sami suyud sadaya, sang prabu
satak bathi sanak A. P. II, 138-4.
Kang aran tanêm tuwuh iku samubarang kang tinandur ing patêgalan
sagêd damêl gujênging tiyang ingkang sawêg kasusahan sangêt, 1001 N. II, 98-10 v. o.
ana ing katula-tula, 1001 N. II, 599-9 v.o (= ana ing saba paran) zie saba paran.
wus padha kaadêgake sadhuwuring talêse para utusan [utu...]
[...san] lan para nabi Indj. II, 399 (20) | padha tinalêsan kukuh ora gumiwang saka ing pangarêp-arêp, id 414 (23).
Araning tulis kang tumrap ing barang, kaya ta: | indu, tulis tumrap ing êmas, | reka, tumrap ing watu, | wariwe, tumrap ing salaka, | wolat, tumrap ing panjalin, | gurita,
punika botên rumaos gadhah kasagêdan, tiyang kathah amastani pujôngga, sayêktosipun taksih tidha-tidha = cacad en kurang J.Z.I, 292-8.
iku teja ingaran, subasiti, M. M. 17-6.
kanthong pinanggih botên wontên, 1001 N. II, 43-5 | badhe numpês Ki Untung sarencangipun, nanging
mêngkono uga gosok baline, Indj. II, 161-1 (10)
Layang Tamindari ... sajatining wanudya, tan wontên ingkang sabar
anyrantèkêna / Siti Kabibah ature / dhuh rama atur kawula / pan amung tigang côndra / yèn langkung saking puniku / risak badaning wanudya // | lir sarêm kabyur ing warih / saking susahe ing nala / tansah manggung brôngta nglamong / ... //
Mangke sontên yèn sampun numpak pêtêng, 1001 N. II, 67-2 v. o.
Kathah solahing para prajurit yèn kacariyosna ing lampah enggal dumugi ing panggenan. anuntên dumugi ing Têgalkuru,
pasaosanipun wontên bangsal ing pagêlaran, pasowanipun ing pagêlaran, J.Z.I, 85-8 v.o katrangan: [k...]
a. tungguk (= tunggu Wbk.) ing wayah awan, | b. saos (= sudhia) ing wayah bêngi, | c. seba (Sênèn Kêmis enz), | d.
liyan praja, kaya ta nyadran menyang Imagiri, Têgal, Dêmak, Madura, enz. sarta nglabuh mênyang Sagara Kidul. | f. pajangan (niet majangan) nglakoni ayahan nyadran, utawa andhèrèkake layon mênyang Lawiyan, utawa Kartasura enz. tuwin anglakoni gawe ana ing karaton, yèn nuju ana gawe, | g. dherekan, andhèrèk amêng-amêng sajroning nagara, | h. gadhingan, andhèrèk ingkang sinuhun, têdhak pêpara
wre Saraba pujôngga angênting / mulata gusti marang ing sira / dèn umbara kagunane / marna warnaning ayu-/ nira nora êntèk kinawi /
ngaji Kuran, ora ngêrti apa kang diunèkake, Zamensp. L. Th. Maijer, 66-2.
Rêtna Dèwi Surtikanthi dipun sêndhal mayang, J. I, 483-8.
(= kaya panyêndhale pangamèke mayang jambe).
Sri bupati ing Mandraka agung danane, awèh sandhang wong kawudan, paring pangan wong kaluwèn, suka têkên wong kalunyon, asung kudhung wong kapanasan, karya suka wong prihatin, J. I. 2-6 v. o.
Saudara nêdha sanjata pitulung tiyang ingkang sagêd damêl baita J. Br. 14-9. v.o
wong asor iku wong kang ora kandêl pasaksène amarga saka nistha panggaotane, kaya ta: abolêrêng (wong gawe arêng) | abibis (wong gawe êdom) | angurut (wong gawe kawat) |
anggêndhing (wong gawe êgong) | anggênjong (wong sayang) | anggalinthang (wong gawe grabah) | anggêdhig (wong pandhe) | cukit (wong adol trasi) | kurakah (wong
[...ge] putra Talkôndha, dumrujog tanpa larapan, A. J. 9-12 (= kêtungka)
Dhawah sampeyan ingkang dhumatêng kula, badhe kula upamèkakên sarak ing salami-laminipun, 1001. N. II, 301-8 v. o.
surtan = sultan, Bat verh 2e deel 144-2
mung juru sarawèdi dhewe kang nyumurupi ing sêsotya, utawa mung wong sujana dhewe kang nyumurupi wêwadining basa Sing P 211-1.
têgêse srilara rajapati, iku mangkene: mayit kang tinêmu dening kinaniaya ing wong iku aran srilara, bangkening durjana, utawa wong ngamuk
srêngenge ramyang-ramyang sêmu susah) B J. 119 p 1
lesane wong bèrbudi iku upama soroge sakèhing gêdhong kawruh, Oem, J. I 32-5 v. o.
a. Mèh raintên srêngenge sumirat abrit, kados masipat ing badan sakit, ungêling pêksi ingkang mencok ing kajêng kanigara kados pangrêngênging kidungipun tiyang kasmaran, J.Z.II. 169-5 v. o. | b.Kalayan ing nalika jawah garimis katut ing angin ambêkta gônda wangi, amêwahi asri ngantos dumugi ing wanci têngange, srêngenge katingal sulap, kalingan ing mega tipis, ramyang-ramyang kados jala, asri lampahing srêngenge kêlap-kêlap ing lampahipun, kados walungsunganipun Hyang Ôntaboga id 49-5. |
c. Mangkana ing sakonduripun sampun sami lumêbêt ing dalêm, Prabu Suyudana kantun galihipun sêngkêl lajêng
Satradarma anuntên dumugi rintên, sangsaya padhang srêngenge mradini ing paprangan, punika mangsahipun ratu ing Wiratha sarta Pôncawala andhèrèk, sirna kang ajrih, ingkang minôngka pangajêng wayahipun tiga prajurit linangkung J.Z.I, 314-6 v. o. | e. Ngajêngakên raintên, srêngenge sêmu abrit, kados maripatipun tiyang sakit, ungêling pêksi ingkang mencok ing uwit kanigara kados pangrêngênge kidungipun tiyang kasmaran (padha karo lett. a) papêthoking ayam, ingkang sawênèh wontên ing paragak, kados pasambating èstri tinunggil tilêm, mêrak mungêl,
kombang angisêp sêkar wontên ing patamanan, id 181-5 | f. Upami kados srêngenge ingkang botên kalingan mêndhung 1001 N. II, 274-5 v. o | g. Kados aningali srêngenge wanci siyang ingkang botên kaalingan mega id 258-6 v. o. | h kados upami lampahing srêngenge
sarta sampun sami manjing sudarawèdi B.T.D. 383-11. | Sadulur sinorohwadi, ngibarat tiyang têtêpangan ingkang sampun botên sigèn-sinigenan, J.Z.II, 117 (222). |
kautaman: yèn nêtêpi marang janjine, | katrêsnan marang mitra: mitulungi sajroning kasusahan, centj. J. III, 58-8 enz.
cungkup ingkang kula tingali 1001 N. I. 199-5 v. o.
golèkana dolanaku, lamun nora bisa tan wurung ingsun bêsmèni, wismanira joglo kang ajajar sanga A. P. II, 125-8 v. o.
dikêbat angrampèka satrumu nalika isih padha ana ing dêdalan, Indj. II, 9 (25).
Yèn ana pujôngga anggambar ing êmas, rineka kalane aku dadi pangantèn, nuli dêlêngên, kambi macaa layang carita (pikramane) dadine ilangku prasasat bisa caturan karo kowe: dèwi, J.Z.II, 216-8.
Anggung cangkrama nênuba, myang numpu sato wanadri A.P.
bupati sadaya sami angujung dhumatêng mariyêm kêkalih wau ... ing nalika punika dipun sangkalani: naga papat nêmbah ing
Ora wurung angga mawa ala ing akèh (= marang wong akèh, sisip sêmbir) = sisip-sisip sêmbire (anggêpok wangkonging gusti) P. II, 282-2
Padha sumingkira mênawa kasawo ing pêrang A. S. 203-2 v. o.
kriciking kêndhali P. I, 163-1. | krapyaking watang gathik | kumêncranging pêdhang B.T.D. 537-11 v. o. | kumrasak kaya udan
amêsthi sira dadi tabêri lan pintêr Hontj. 1, 44-6.
Ingkang wau kula inggih sampun angaturi wilujêng kantun dhumatêng wayah kula Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan, J. Br. 329-10.
Sêdhah ing taun 1079 nalikanipun wiwit nganggit pêrangipun Pandhawa, dadosipun pêrang akalihan ratuning Kurawa, mokhal§ mokal yèn kula sagêda nganggit Sêrat Bratayuda, panganggit kula upami kados tiyang nginang amung sêdhah kemawon, tanpa apu, tanpa wohan, tanpa gambir, saèstunipun sêpa botên wontên sêdhêpipun ing untu mêsthi malah adamêl ngêrêsing manah. sagêda, upami kados sêdhah dipun mamah tanpa apu: wohan: gambir, dene botên wontên raosipun ing untu,
têtiyang siti dhusun, purun-purun nyidhêm pramanêm, rajatatu utawi rajapêjah J.W. 44-1 (= mênêng ora muni).
Mangkana dipun tiru dening Sang Prabu Suyudana anyamèni, Sangkuni dados sirah botên liya Salya dados cucuk, panjawatipun kiwa têngên Sang Bisma kalihan Druna minôngka andêl-andêl, ratuning Korawa wontên ing gêgithok, Radèn Drusasana wontên wingking J.Z.II, 151-1. | Mangkana sakonduripun sampun sami lumêbêt ing dalêm, Prabu
nyamantakake = mupakatake Ned. W. II, 28-1 maar samanta Kw = kabèh.
barang sakalirira, sumawana (= apadene) ngèlmunipun T. A. 7-11 v. o.
Balanipun sami ngrangsang biting, yèn sinawang kados sompil ngrubung watu B.T.D. 587-5.
Aja nganggo carane wong bang kidul, bêcik nganggo carane wong bang êlor, bajag Sampang, surak Dêmak, kroyok Pathi,
sulayane Dier verh 14-8 v. o.
ing kabarehan (Jogja) J. W. 128-3 v. o.
sabab durung ana wong sêngit marang awake dhewe Indj II. 403 (9).
Rama) utawa duwe têgês manèh: baris zie sohini
Culika marang ing priya, wanuh lan Sang Hyang Surya H. S. 56 p 8 putra ingkang sêpuh kawêntar yèn ing sapunika wanuh kalihan Dèwi Surtikanthi. P.I. 401-8 v. o.
sawênèhing wong Indj II 25 (28) | sawênèhing ngulama Indj 17 (2) | sawênèh
muwêr wontên salêbêting biting lan sabalanipun, B.T.D. 220-11 v. o.
Warna iku dhasare putih, banjur bisa dadi: abang, irêng, ijo kuning sarta liya-
mau bisa nganakake rupa liyane manèh kaya ta: [t...]
[...a:] klawu, kapurônta (kuning kaworan abang), dadu (biru kaworan wungu) | Kaluwihaning warna
a. Wadimu aja kobalakakake marang wong kang wis ngumum ora wêruh ing duga prayoga, sabab wong mêngkono iku ora bisa nyimpêni wadi, nanging aja sumêlang kowe amartakake wadimu marang wong bijaksana, wêruh ing duga lan prayoga 1001 N.
I, 165-2. | b. Wadimu kêkêrên, aja kotuturake marang wong awit yèn kawartakake wadi iku ucul saka ing pasimpênan. 1001 N. I. 164-10. | c. Wados ingkang wontên ing kula kados upaminipun wontên salêbêting kamar ingkang dipun kancing, ical sorogipun. 1001 N. I. 165-7.
wêwêdi pasangan pulut Kantj. 14 p 15.
kurang têlu tèng, dawêg dika widèni J, Z. I. 119-2.
a. Wong wadon sumuyuda marang lakine dhewe, prasasat marang gusti Indj. II. 403. (22) | b. Paribasanipun tiyang kuna, panggitiking saduluran wadon, lêgine upami wohing anggur, watu kang pinanggalake: upami isining dalima 1001 N.II. 276-8. | c. Edan bangêt yèn wong murih didhêmêni ing wong wadon candhala [ca...]
[...ndhala] sarta palanyahan Oem J. II. 180-4.
medhadaryani = midadarèni Tjemp. 135-10 v. o.
iya Sang Rama Bargawa, widibyanung lêlabête Rm. 25-3.
a. Punika pangagêngipun ingkang nêmpahana sakawit. J, W. II. 228-4. | b. Wit aêri ora bisa woh anggur, wong nyêbar wiji tuton: ora bisa ngêrit pari Oem J. II. 228-4. | c. Tiyang dhêdhaharan botên mawi
lênggah dalêm sinewaka ing dina Sênèn Kêmis lan anguningani watang ing dina Saptu (dhèk ing jaman kuna) iku aran: [ara...]
Ingkang panjênêngan dalêm sampun maringakên, 1001 N. II, 463-9.
Wisaning urip: tanpa arta, | wisaning wadon: yèn kararaban uwan. | wisaning pandhita: yèn carobo. | wisaning mangan yèn ora ajur, zie Pan. S. | pakewuh ngluwihi wong kêpêksa nêsêp wisa saka tatune wong kang cinakot ing ula mandi Oem J. II, 115-5.
tiyang Walandi punika yèn dipun prasanak tansah mangarahi B.T.D. 325-7 v. o. | c. Watêkipun tiyang kumpêni punika sakalangkung naracak, yèn angsal bancik lajêng minggah ing pundhak, id 53-6 v. o. | d. Watêke wong Walônda ora ngina lan ora nacad marang agamaning liyan, malah kinosok bali luwih angurmati lan angajèni marang agama mau,
awit saka iku saya luwih manèh pakurmatan lan pangaji-ajine marang wajibe dhewe Zam L. Th. Maijer 64.
Sidhêm pramanêm tan ana banene walang salisik P. I, 3-6 en J. W. 44-1. | walang alisik Tjemp. 80-10, | kalanturing pakêcapan, walang asisik. | Yèn kula katandhing kalihan tiyang ing ngriku:
Dene ingkang kalimrahan, tiyang gadhah sadhèrèk punika amêsthi dipun agêngakên manahipun, sarta winalungsung ing busana ingkang adi-adi B.T.D. 456-4.
Dhasaring gunung Brama wêdhi putih kasorotan padhanging srêngenge katon gumilar kaya laut, obahing wêdhi kasêntor ing angin angombak apindha alun P. L. I, 127-1.
Prasasat nyêbar wiji ing pawêdhèn, utawa ngupaya woh manggis ing ngisor wit jati, tuwin nandur dhadhap disirami ngarêp-arêp bisane awoh krambil Oem. J. II. 141-1 v. o.
Sang Wibisana sampun lênggah wontên ing pasamuan, cahyaning ulatipun kêtingal, Dasamuka bingah, awicantên sêru dhatêng para punggawa. J.Z.I, 319-4 v. o.
kawong, lumrahing pakêcapan, kang wong P. 196-6. | mada kawongan J.Z. II, 49 (313) | kawongan asu enz | gadêbêging wong lumaku P. I. 346-3 zie swara.
a. Prasasat wong ayu kang dhêmên disihi utawa didhêmêni ing wong akèh. Oem. J. II, 179-10. v. o. |
b. Tiyang ayu tulus, sakathahing pakurmatan kula namung kadarbe ing sampeyan. 1001 N. II, 269-11
antawis pitung dintên waluya kados wingi uni B.T.D. 463-1 M. M. 8-4. H. S 6 p 1.
sêsupe wau. Schm. verh 29-1.
a. Sabab olèhku nulis layang marang kowe awit saka bangêting kasusahan lan karupêkaning atiku kalawan êluh akèh. Indj. II, 371 (4) | b. Pintên laminipun anggèn kula angêkêr trêsna, ingkang adamêl risaking badan kula, rêntah ing êluh ingkang botên [botê...]
[...n] kèndêl-kèndêl, anjêjodhèri osiking manah kula, 1001 N. II, 256-8.
loh: jinawi zie panjang apunjung.
lêbar ing lêlahan B.T.D. 670-2 v. o. zie lalah.
wong lanang trêsnaa marang rabine dhewe Indj. II, 403-(25)
loncung boing A. P. II, 76-4.
a. Sarêng lintang sampun katingal gêbyar-gêbyar, kaluruking sawung sampun kamirêngan, kados angèngêtakên, hèh wong kêsèd kang padha turu, angucapa kaluhurane Gusti Allah kang asipat êsa, wungu ora tau sare-sare. 1001 N. II, 245-4. | b. Gêbyar-gêbyaripun kados lintang katingal dalu panuju pêtêng id 269-2.
J. Br. 299-2 v. o.en J. Z.I.190-11.
krapyaking landheyan P.II 164-2 v. o. watang agathik P I, 45-11 zie swara.
Aja mêsthèkake rahayuning awak, awit sawijining lêlara utawa lêlakon bisa gawe rusak kalawan dadakan. Oem J. III. 50-8.
antèni sira, ing loka manguntur titi (= tak êntèni ana ing kahyangan ing Sitinggil bênêr) B. J. 157 p. 6. | loka Kw. = kahyangan, manguntur Kw = Sitinggil, titi
bali marang asaling têmbunge, dadi: dosin
mênawa sabên dina bisa olèh lawe saêlêr, lawas-lawas bisa dadi jarit sakêbar. 12 verh 75 (3).
dèn dusi ing toya gege agêng kalawun-lawun P. 49-2 v. o.
lêbar nglalahan J.Z.II, 40-13 v. o. utawa lêbar ing lalahan, zie laha, lumrahe: lêbar nglahan.
ingkang dipun wastani tiyang lalawora punika tiyang urakan, kados ta: badhut (niet da) bujang, tiyang ambêbarang, tiyang ngulandara. enz, J.Z.II, 2-3 v. o.
Dhistrik Lodhaya kabupatèn Balitar, paresidhenan Kadhiri, dhèk jaman kuna panggonan
ingkang minôngka kanya- taaning suksmèku W. W. 63-5 v. o. | binalanga gagang suruh- bae gêmpuran Ngalêngka Rm. 159-7. | kalokèng saking kayanga- nira Bathara Endra W. W. 3-7. | rinêksèng widhi dhustha- nirèng satru mungsuh Rm. 49-7 v. o. en A.P. | pasanggrahane Panji
winor lan Letter Kunde Dr. I. I. de Hollander 230-7 v. o. enz. kaya ing ngisor iki:
adipati ing Samarang. | Nitisastra, Prabu Widayaka. | Nitipraja, Sultan Agung |
Nawawi, Ngabèi Sastrawijaya, | Cênthini, anggitan saka pasisir,
Bajra katuranggan, Radèn Manyura, | Khabar Kiyamat, ora têrang kang nganggit, | Darmasunya, Bathara
wong lamis, awit panganggêpe bêcik bisa sinaharakat kaya thathit. Oem: J.III, 50-1.
tiyang Matawis kakêrig lampit B.T.D. 303-3
wontên ing langit kapitu T.A. 5-14. Têgêse ana ing langit kang dhuwur dhewe, nanging: kapitu barêng mara, têgêse: kabèh, katêlu gudèl, ora: 2 1/2 kêbo, katêlu cis, wong loro, cis siji, têgêse padha uga: kabèh.
ingkang palênggah Panagari dalêm ing Panaragi. J.Br.149-2.
pasir awukir, loh jinawi, gêmah ripah, karta raharja, P.I, 1-7 v. o. | b. botên wontên ingkang nyamèni bagusipun, ngantos dados panjanging kidungipun para pawèstri. B.T.D.461-12. | c. kaya panjangputra sinosog ing alang-alang, malèsèt ora
Rm. 122-9 v. o. têmbung para = paduka of tuwan. | saupami sampeyan kêpara ing tiwas B.T.D. 468 kêpara maju, kêpara-kêpere, kêpara-para enz.
tiyang ing prau tinon saka ing kadohan, kaya alam kang wit-witane barindhil tanpa godhong P.L.15.
ing ngriku botên antawis dangu lajêng bidhal, asêlur asri dening ingkang ngiring, kalayan tabuhanipun gumêrah, katingal wêdaling parêkan, J.Z. II, 174-5 v. o.
Sinuhun Sultan Agung, nunggang jaran bêndana yèn nuju ana gawe, lan nganggo tumbak landhehan kayu wêrgu, apadene ora ingakên darah yèn ora bisa têmbang kawi W.R. 65-4.v. o. | e. Ingkang Sinuhun P.B.I nunggang gajah W.R. 66-3. | f. ingkang sinuhun Pr. M.R. ngujung astana ing Butuh lan nganggo kêris tanpa pêndhok, W.R. 66-7. | g. Ingkang Sinuhun P.B. II sumare ing Lawiyan, putra wayahe winalêran ora kalilan mangan apyun, kang nêrak jinabakake darah Mataram W.R.
66-4.v. o. | h. Ingkang Sinuhun P.B. III mitaya marang wong seje jinis. | i. Dananjaya, wêwalêr ing kuna têdhake Radèn Arya Dananjaya ora kalilan ngambah ing alas Krêndhawahana sarta ing alas Rami W.R. 67-7 v. o.
pralambanging nagara kang muni ing layang Jayabaya zie J.Z.
II, 249-12 enz kaya ing ngisor iki: a. Jênggala, catur rana sêmune sagara asat, pralambange karaton papat, ing Jênggala, Kadhiri, Ngurawan lan ing Singasari. | b.
II. Kangjêng Sultan Agung Prabu Nyakrakusuma, Senapati ing
jarwa sutane ratu jinunjung patih, awit timure ingkang sinuhun, pinutra ing kangjêng radèn adipati mau. II. sêmune pudhak sinumpêt, Kangjêng Susuhunan P.B. VII en VIII amarga padha
ora pêputra kakung, dadi curês. 4e. gandrung-gandrung enz Kangjêng Susuhunan P.B. IX.
prayapati = bathara ... J.Z.R. 317-11.
pramadani, babut niet prangwadani p.l. 3.1.
prambanan bênêre = brahmanan van Sang Hyang Brahma, saka pangandikane Sang Prabu Siyêm, nalika angajawi nuju taun 1896 (R.D. no. 57).
kaprabon kadipatèn J.Z.I., 87-6 = kaprabon mantri enz.
pakênira (= tlapakanira Dr. Brandes = sampeyan dalêm).
kang muni ing layang Wiwaha blz. 38-3 v. o. enz clathune Parta marang Bagawan Padya, nganggo têmbung pakênira = paduka, utawa tuwan, cocog kaya panêmune Tuwan Dr. Brandes mau, kaya ta hèh robaya ngwang atanya, pakênira saking pundi, ing pinôngka pakênira§ Parta: ora bisa nganggo têmbung N ingatase marang
pandhita tanpa sasana / inggih kawula puniki / botên darbeni asrama, manira ... // | ing jaman saiki kanggone têmbung: manira pakênira, ora kaya ing dhuwur mau winalik dadi luhur marang asor. ewadene iya isih ana kang nêtêpake bênêring panêmune Tuwan Dr. Brandes mau, iya iku dhawuh dalêm ingkang sinuhun, kang mêtu saka abdi dalêm anggandhèk marang kangjêng radèn adipati, nganggo têmbung: manira, pakênira, mêngkene:
uluk-uluk. | radèn adipati timbalan dalêm. | inggih sandika. | Radèn
punapa malih panyuwunipun kaki jendral, lulusa ênggènipun apawong sanak, sang nata kalihan tiyang Walandi, ing sapancoronging wulan, sagêbyaring surya
gèning pawong sanak sampun ngantos ewah. |
prabu, P.I,9-2. kalanturing pakêcapan, kula nyuwun lilah madal pasilan, karêpe: 0 mantuk.
a. suduk sarira, mati karo gêgaman, | sudukjiwa P.I, 61-11 en Ks.165-1, | ngêndhat, mati nguntal wisa, niba ing jurang utawa anggêbyur [anggê...]
[...byur] ing kali | ngêndhat tali murda, mati gantung. | nganyut tuwuh (
Kang aran pala kasimpar iku samubarang kang lumrah ingulurake kalawan wijine, ana ing patêgalan, utawa ing pakêbonan, wohe sumèlèh ing lêmah, kaya kang muni ing yayanglayang. J.Z.I. 74-7 v. o. kaya ta: krai, | timun, yèn tinandur ing pakêbonan: dilanjari, sêmôngka, | waluh, yèn tinandur ing pakêbonan: dilanjari, mung waluh bokor: ora, | bligo, rinambatake ing wit-witan. |
[...nandur] ana ing patêgalan, utawa ing pakêbonan, kang pinurih wohe ngisor, kaya kang muni ing layang J.Z.I. 74-14 v. o. kaya ta:
pupur sadurunge bênjut Kantj 166 (65)
punika sami kalih ... punika inggih sami kalih ... punika inggih sami kemawon kalih J.Z.II.
yèn kowe kangên marang aku: yayi dèwi, aku ninggali tulisan salarik ana ing
payasa = panganan saka suwarga J.Z.R. 324-1
mampang mumpung W.W. 2-9 v. o. en. Kantj. 14-1
ingkang minôngka pamugarining prang Ki Dipati Jangrana B.T.D 534-11
yèn saupami sampun langkung saking sêmadose: utawi sampun dumugi
wadhah arta: dananipun para [pa...]
[...ra] tiyang ingkang sami manjurung tambal sulaming masjid K.S. 332-9 v. o.
dhèmês salêlewanipun, kados êpanging papêthetan kang taksih ênèm ing patamanan 1001 N II, 393-9.
warêgan ping-ping Rm. 38-2 v. o. | kaping kalih tuwin kaping tiga dhatêng sakawan, saengga sadasa K.T. 12 (21) 5.
dhandham arya = wilujêng pinanggih ing sampeyan J.Z.R. 169-6 v. o.
silêm dharatan B.T.D. 249-7 v. o. = dharatan ora katon.
malang kadhak dhèkèri kaya gupala Kantj. 16 p. 31 dhèk kala samana 1001 N. I. 562-6 v. o.
kang muni ing layang J.Z.R. 34 (21) lan layang J.Z. de Holl 7 (10) kadhatone ratu Jawa iku kang ditelad kadhatone Bathara Endra, pratelane kaya ing ngisor iki: | kori ijo êlor, timbangane kori ijo kidul, saiki aran wiwara priya. | kori ijo kidul kang malêbu marang kaputrèn, saiki aran wiwara kênya. | kori rêntêng, saburine sitinggil, kaprênah ing undhak-undhakan kang dhuwur dhewe. | kori kamandhungan, antaraning kori brajanala lan sripanganti |
kori trêmboko, sakidul kori pacikêran | kori sarasêja, ora kêsêbut ing layang loro mau, kêsêbut ana ing layang J.Z.I. 247 2 en P.L. II, 11-3 v. o. iya iku kori
wijil pindho, prênah saêntèking undhak-undhakan dhuwur kang marang sitinggil | kori wijil pisan, saburine iring kiwa karo bangsal
saburining sitinggil, kaprênah undhak-undhakan ngisor dhewe | kori manguntur, kang malêbu marang kaputrèn, saiki aran kori kradènayon | kori gladhag, kori sapisan kang malêbu marang
brajanala, utawa kori gapit, kang nêpungake dalan kiwa têngêning sitinggil | karang kawidadarèn, saiki aran kaputrèn | dalêm prabayasa As. 240-2 prabayaksa 1001 N.II, 472-4 utawa prabasuyasa | sitinggil lor kidul. |
wringin kurung, kang wetan aran jayandaru, kang kulon dewandaru | wringin wok wetan, wringin jenggot kulon ... sangarêping pagêlaran | pêndhapa ijo, saiki aran sasana drawina: dhèk kadewatan ora ana | pêndhapa gêdhe, saiki aran sasana sewaka dhèk kadewatan iya ora ana. | pringgitan, saiki aran sasana parasdya dhèk kadewatan iya uga ora ana. | bale pawatangan, ing alun-alun êlor, saiki dadi paseban lan patunggukane abdi dalêm jaba. | bale marakata, iya iku srimanganti wetan kulon, dhèk kadewatan iku minôngka pêndhapane. | bangsal angun-angun, ing sitinggil,
pindha dhangdhang rêraton zie warna | dhangdhang takunèkake
tinimbang ambêcikake ati ala. Oem. J.
Kaping kalih: tiyang lampah makatên punika amêsthi kêdah mawi jaruman rumiyin, sarat ambucal yatra
Pulo Jawi punika kados pêthi pasimpênan rajabrana, pintên-pintên rajabrana ingkang kapêndhêm, kados ta: êmas, salaka lan sapanunggilanipun, kantun mêndhêti kemawon, nanging sorogipun wontên salêbêting manah Zamsp. L. Th.Maijer 102. | Tiyang Jawi punika kathah ingkang botên wilujêng manahipun B.T.D. 506-12 v. o. | Awit wong omah ing kajawan iku okèh mutawatire bab gêni, kècu utawa maling J.Z.I. 99-12. |
Radèn Bondhan Kajawan, têgêse: ibu Wandhan, kang rama Jawa.
jawata ing nawasanga. met ing B. J. 58 p 5.
Tataning gêlar punika, ing têngah panggenanipun Pandhita Druna, kapering panggenanipun Prabu Jayadrata, punika ingkang dipun rêksa J.Z.II, 247-11.
Araning jaman, kang muni ing layang Letter kunde de Hollander blz. 21-2 v. o. enz. kaya ing ngisor iki: | 1e. Jaman kukila, têgêse: manuk, dhèk samana wong isih kaya manuk. | 2e. Buda, ngango agama Buda, sarengate Bathara Guru. | 3e. Roga, utawa: budawaka, nganggo agama Buda, sarengate Bathara Endra, nagarane ing Mêndhangkamulan, (= Gilingwêsi). |
4e. Tirta, jaman banyu, pulo Jawa kêna ing banjir pêcah dadi sêtratsêlat. Sundha, pisah lan pulo Sumôntra, kang jumênêng ratu Radèn Makukuhan, jêjuluk Prabu Kanwa, nagarane ing Mêndhangkamulan, ingêlih aran, ing Purwacarita. | 5e. Rêbawa (= urang), sirnaning banjir ing pulo Jawa akèh sêndhang pancuran tuwin umbul, kang jumênêng nata Prabu Surata ing Wiratha. | 6e. Rêbawa (= Sêbawa of rame) kang jumênêng nata Prabu Basukèsthi ing Wiratha. | 7e. Purwa, purwane têdhak Brama jumênêng ratu, ajêjuluk Prabu Palasara ing Gajahoya, iya ing Astina. | 8e. Pôncakorala, pônca = lima, korala = Korawa, jamane Pandhawa lan Korawa. | 9e. Kêrta, nganggo agama Pakuwan, sarengate Bathara Wisnu nanging isih Buda, kang jumênêng nata Prabu Jayabaya ing Kadhiri. | 10e Dupara (= mokal), kaya ta Ratu Baka ing Prambanan, [Pra...]
[...mbanan,] sabên dina mangan uwong. | 11e. Madya, umure tanah Jawa lagi satêngah, kang jumênêng nata Ajisaka, ajêjuluk Prabu Widayaka, ing Mêndhangkamulan. | 12e. Têtêka, kang jumênêng nata Prabu Tejaningrat, ing Majapait kuna, ngadêgake sayêmbara putrine, akèh para raja têka. | 13e. Andêrpati Kalawisesa, andêrpati = matèkake raga, kalawisesa = wiwitan susah wêkasan bungah, iya iku jumênênge ratu Radèn Kudalaleyan, ing Pajajaran. | 14e. Srikaya rajapati dewaraja, srikaya = ratu jumênêng sajroning kasusahan, iya iku Radèn Sêsuruh, rajapati = ratu jinunjung dening ratu, iya iku Radèn Hayamwuruk, dewaraja = ratu binathara, iya iku Prabu Brawijaya wêkasan, ing Majapait. | 15e.
yèn durung olèh, kongsia jambulwanên ... B.T.D. 327-7.
Awit sakathahing dêdamêl ing jagad têtiga môngsa wontêna ingkang nêdhasi D.W.97-9 v. o.
aja jagang pamuji B.T.D.606-5 v. o. = abêbiting pandonga.
Aja jibur-jibur utawa êndêm-êndêman, aja madon utawa ... Indj. II, 335 (13)
Ing nalika punika kula dèrèng rumaos rêmên tiyang èstri, malah dèrèng nate ajêjibungan kalih tiyang èstri 1001 N. II. 117-5 v. o.
modar ora anjangani Kantj. 129 p 24.
têgêse: ora anjangani = ora gawe janganan, iya iku ora nylamêti ing patine wong kang sinokurake mau.
Yèn saupami wontên bawah Surakarta Adiningrat J.W.129-10 v. o.
Para ratu kados amêksa dhatêng Prabu Yudhisthira, sami matur: enggal mêdala ing paprangan J.Z.II,72-4. v. o.
Yogaswara iku araning wong lanang lan wong wadon kang akèh kl.oeoa. kanggo ing wong lanang kl.i kanggo ing wong wadon, sarta ana kang nelakake araning prênah kang akèh araning bojo, anak, utawa
patih jaba jêro), D.W.70-12. | wirakta, wirakti ? P.S. | widadara, widadari | pisaca, pisaci A.P. 139-4 v. o. | janaka, janaki (anak) ? P. S. | mandyadara, mandyadari (anak)? P. S. | Maruta, maruti (anak)? P. S Lumrahe maruti, mung kanggo guru laguning têmbang. |
ing arane dhewe, kaya ta: Radèn Maratu,Maruta. dadi Maruti. | brahmana, brahmani (bojo) P. S. | brêmana, brêmani (padha putrane kakung dening Bathara Endra) de Holl 130. | bathara, bathari.
yogaswara lan yogasastra iku mêtu saka ing sutraye lan sutrawam, | i, e dadi: ya. u, o dadi: wa, kaya ta: (sutraye i-e
ora wanuh marang wong iku Indj. II, 187 (33) | Wau kula sampun matur J.Z.I, 346-8. | Wau mila kula matur id 111-8 en 313-9. | Wau kang mêjahi K. T. 13-1. | ngupadosi jêram wau, wau kula sami nêdha tiyang kêkalih 1001 N. I, 468-3.
minakala (= ula) J.Z.II, 222-15.
manis jangan = kêningar P. L. I, 168-3.
ungêling paksi ingkang mencok ing kajêng kanigara kados
Aja mêsthèkake mêndhung banjur dadi udan, awit angin bisa nyirnakake padha sanalika Oem J. III. 49-3 v.o.
Mênjangan ora tau kabotan anggawa sungunge. Luwih prayoga isih bocah kawêlêg ing piwulang,
awit piwulang iku bisa rumasuk dadi dhasar Zamsp L.Th. Maijer 60-6.
Manuk manyar utawa tampuwa, pinunjul sapêpadhaning manuk, mungguh panggawening susuhe. Susuh iku kadi gawe suwiraning godhong pring sarambut-rambut gêdhene, inganam rapêt apindha dumadining kodrat, sanadyan kêna ing banyu udan: ora rambas manjêro, lawangane mêtu saka ngisor, mawa singgêtan sabilik-bilik, yèn bêngi nganggo damar konang, konakonang. iku ditindhihi barang, supaya ora bisa mabur mêtu. Gèk kêpriye yèn manungsa kalaha akal lan tabêrine karo khewan cilik, apa ora kêduwung olèhe tumitah ana ing ngalam dunya Sing P.209-2.
Manungsa iku sinungan budi lan istiyar, T.A. 9-1 v.o. zie khewan en malaekat
Kantj.54 p 46. | maradhayoh N o tamu K. maraseba o sowan enz.
barang kamokalan ingatase manungsa, iku ora kamokalan ing ngatase Allah Indj.II.166-27
Pangandikane Kangjêng Nabi Rasulullah: wong kang winèwèhan, malêsa wèwèh marang wong akèh K.T.203-1 v. o. kaping 18 Sapar taun 653 kèngsêre Kangjêng Nabi saka Mêkah marang Madinah, utawa taun 7320 etangane Prabu Iskandar 1001 N.II, 128-12.
ingkang garwa andika nabi: sanga, Katijah, dèwi ... =
madudung Kw = liya, tawêng Kw = aling-aling, B.J. 96-p 6.
luwih ala duwe mitra bodho tinimbang duwe satru wicaksana Oem J.II, 214-10.
saking doh matakapèni Kantj 15p17. | matakapèn si kidang pandulunipun id 136p13.
Ki Jasupônta kang minôngka pitayanipun kangjêng sultan B.T.D.222-9.
kadospundi têrangipun ingkang sampeyan wastani têmbung sasambutan wau. | makatên: kados ta têmbung: matêng, punika lênggahipun ingkang lêrês wontên ing wowohan, utawi
olah-olahan, sarêng dipun êtrêpakên dhatêng sênès, punika nama sambutan, kados ta: tamparane ora matêng, tapane wis matêng, rêmbuge durung matêng J.Z.II, 68-17.
Aturipun Musa, kawula punika sintên, yèn
mulat mara Sang Arjuna enz. P.I.64-10.v. o.
Aburing paksi mliwis agêgolongan, swaranipun kumrusuk kados prahara nêmpuh ing wana pajatèn Sing P.200-7 v. o. | Sakathahing pêksi mliwis mabur ulêng-ulêngan, krêbêting suwiwinipun kados layar
Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara J.Z.I, 58-3 v. o.zonder gusti.
peranganing môngsa kaya ing ngisor iki: | dhêstha, sadha, kasa,
kapat, kalima, kanêm } môngsa labuh: wiwit ana udan
kapitu, kawolu, kasanga } môngsa rêndhêng: wis akèh udan
kasapuluh, dhêstha, sadha } môngsa marèng: udan ngarang-arangi
candraning môngsa kang muni ing layang J.Z.II, 283-6 kaya ing ngisor iki:
1e. kasa, sotya murca saka ing êmbanan, mangsane gêgodhongan padha gogrog, kêkayon padha pruthul. | 2e. karo, bantala rêngka, mangsane lêmah padha nêla |
3e. katêlu, suta manut ing bapa, mangsane lung-lungan padha nurut ing lanjaran. | 4e. kapat, waspa kumêmbêng jroning kalbu, mangsane sumbêr pêpêt. | 5e. kalima, pancuran êmas sumawur ing jagad, wiwit tibaning udan. | 6e. kanêm, rasa mulya kasucian, mangsane
mratani, wayangane tumiba ing bèji, katon kaya sêgara gêni (of kaya urubing gêni naraka jahanam P.L.I.31-5 v. o.) | Lesane wong pitênah iku upama gêni bisa ngrusakake samubarang kang cêdhak Oem J.I, 51-3. General | Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana Litnan Gurnandur Jendral
J.Br. 315-11 v. o. |
bêbadhong gandhowara P.W. 210-4 v. o.
Gandhènging têmbung kang kanggo paclathone wong Jawa ing Surakarta, sanadyan durung paja-paja nyukupi marang saananing têmbung kabèh nanging wis lowung kêna ginawe lantaran marang panggawening ukara, awit wong gawe ukara yèn kuwalik êtraping pamasange marang gandhènging têmbung: iya ora apik, utawa kuciwa, kayadene para tuwan kang lagi sinau marang têmbung Jawa, têmbung: Sênèn Kêmis, padha bae karo Kêmis Sênèn, ingatase para tuwan mau iya ora kuciwa awit dudu têmbunge sarta lagi sinau, balik wong Jawa apa bisa duwe santolan lagi sinau. Mungguh kang wis tinêmu kaya ing ngisor iki:
anak bojo zie garwa putra | endhèk dhuwur | enthong irus |
salam laos | sêga urug | sêga iwak | sêga uyah | sêga sambêl | sêga jangan | soga tingi | sugih miskin | sabuk klambi |
wi: gêmbili | wadana kliwon | wedang panganan | wetan kulon | wiwitan lan wêkasan | lanang wadon | Lônda Cina | lintang rêmbulan | lor kidul | laki rabi | ladha pindhang | lumah kurêp | lombok terong | lêgi gurih | pèn mangsên | panas
cilik | gêdhèn tomprang | gêdhang ayu suruh ayu K.N.P.I.72-11 | godhong kayu | gêmpol plèrèt | gambir jambe | gambir bako | gabug aos |
bau suku | bênce tuhu | bendha laos | bêras pari | brambang lêmpuyang | brambang bawang | budi hawa | bata watu | botor gêdhawung |
cilaka | bumi langit | bèbèk pitik | bêbêd ikêt | bathik lurik | bongko pelas | ngisor dhuwur |
kang abang pindha gunung bongko zie warna | dhuwit pagunungan J.W.165-4 v. o. | wong pagunungan iku rosa tinimbang lan wong ngare Bloemlesing 107-2.v. o.
ing sabisa-bisa nganggo guru lagu, sanadyan sajroning padu ora lali marang panganggone guru lagu mau, amarga saka lanyahe nganti ora sumurup yèn calathune mau nganggo pranata bêcik, kaya ta: dikêthok kaya lombok, dirajang kaya brambang sapanunggalane, wujude kang wis kanggo ing akèh ana sawatara kang wis tinêmu, tinunggalake karo pêthikan layang saloka paribasan mung kang nganggo guru lagu bae, kaya ing ngisor iki:
saparipolahe. Diturut kaya êntut, wong duwe calathu molah-malih.| êndhèk: êndhèk èrèk dhuwur êncur. unine bocah golèk laron abur ing wayah esuk, pangarêp-arêpe cêndhèka aja kongsi ngungkuli dhuwuring kêncur. | anyar: anyar kênyar-kênyar = anyar bangêt | irit: sire ngirit-irit, dadi ngorot-orot. Kang cèplês ngibarate wong duwe gawe, wêtuning kabutuhane diarah sathithik-sathithik, wusana kalumpuke
olèh pangajaran ora gêlêm calathu mangkono. nanging ngeramake wong kang wis olèh pangajaran isih bisa calathu: turuk bawuk, pêli gêdhe, konthol landhung, yèn nuju ngudang marang anake. bokmênawa kagawa saka adate wong Jawa.
ngibarating wong wadon lantap, diupamakake mêngkono. | esuk: sakesuk jêpluk, têgêse nganti êntèk esuke, utawa wis awan | uwur: ora uwur ora sêmbur. ngibarat wong tuwa kang ora tau wèwèh lan ora tau pitutur bêcik |
awak: awak pèndhèk budi ciblèk J.Z.II,162 (67). Awak èwèk abot awake dhèwèk, têgêse luwih pêrlu nyukup awake dhewe dhisik, tinimbang ginawe nyukup marang liyan | owuk: owuk owi owuk owa, omah cilik pagêr bata, ronce-ronce kêmbang pace, jothakaku bocah kae. unining bocah jothakan padha
kaya uyah, ngibarat nyuwiyah marang wong dipadhakake kaya wong sabarangan | ayêm: ayêm guyêm pitik walik jaga malêm,
marang cina olèhe nganggo kucir songa abang | cundhuk: durung cundhuk acandhak J.Z.II,191 (227) |
ginawa mati J.Z.II,97 (96) | coro: awak kêtiban coro wis ala ora kanggo. panutuh marang awake dhewe gone tansah ora kêbênêran. | curut: kacurat-kacurut id 180 (164) | criwis: criwis-cawis J.Z.II, 16 (95) kang cèplês manèh ngibarate bêkêl desa dipundhuti dhuwit
Ngibarat wong usul calathu ing pajagongan ora kabênêran, dadi malah gawe kêmbane [kê...]
[...mbane] wong cêcaturan. calak cangkol kêndhali bol camêthi tai id 99 (101) | cilik: wong cilik ongkak-angkik, pangane sathithik, gawene iklik, ora lali digitik. Ngibarat bedane wong gêdhe lan wong cilik. | cilik mênthik = cilik bangêt | calulu: nyalulu nêrwèlu J.Z.II, 128 (318) | cèlèng gotèng: ngarani alaning wong luwih saka cèlèng, awit cèlèng gotèng iku asor tinimbang lan cèlèng liya-liyane, wulune abang tur cilik. | capêng krênêng, mênawa: krênêng,
dicul-culake. | cebol: [c...]
[...ebol:] Cebol dhrondhol. Wadananing wong cèndhèk diupamakake luwih cèndhèk saka wong cebol. | cingkluk: Cingkluk naruthuk = ngêmis mrana-mrana | racak: a racak mêndhak kêrmi mati. Japane dhukun nyêkoki bayi, cêkoke nganggo ditutulake ing tungkaking bayi kiwa têngên, banjur êmbun-êmbunan, iku lagi dijamokake. b
Ngibarat wong jêjaluk kêrêp diwèhi. | kêras en kêris: ora kêras, nanging kêris, ora kêris, nanging kêras. Wis têmbung jarwa. | krupuk: ambêngkuk krupuk, ngibarat wong ngadêgi gawe mangan sêsuguh. | krambil: krambil kocak pring pêndhak. Iki wêwaton tômpa-tinampaning pomahan utawa desa, wong kang nampakake [na...]
[...mpakake] ngundhuh krambil kang kocak sarta nêgor pring kang pêndhak, padhane tampan-tinampan bumi kudu môngsa irêngan. | kurung: kurung munggah nglumbung J.Z.II, 104 (129) | kikir: kikar-kikir J.Z.II, 182 (173) | kokok: kakehan kokok kikik id- (174) | kokot: kokot bolot. Ngibarat wong kang arang adus rêgêding awake
sunduk J.Z.II, 106 (136) | kawuk: suduk kawuk. Ngibarat nalar bali tumiba marang awake dhewe. | kuwuk: ora dhêngêr kuwuk watuk. Ngibarat wong ora mêrduli marang pitakoning liyan. | kèwèk: kèwèk, mlêkèk, calathuning wong wadon nyuwiyah marang bocah wadon kang
blong. kothonging wadhah diupamakake nganti bolong. | dahwèn: dahwèn pati opèn J.Z.II, 27 (171) | dora: dora sêmbada. Ngibarat wong clathu
karo wong lanang, diupamakake dêdosan [dêdo...]
[...san] kang kapatrapan paukuman pati dikêthok gulune êndhase banjur ditanjir. | turuk zie bumi: |
sosoting wong wadon padha wadon, sing disosotake diupamakake olèhe dijamah ing uwong nganti mêngkono. | santri: santri buki. Ngibarat kêna kalaning bocah padha bocah diupamakake santri wis kaki-kaki, môngka santri bocah utawa jaka bae wis bisa golèk pokil. | sandhang: sandhang rowang J.Z.II, 196 (259) |
catur kang wis ora bisa têmu-tinêmu. | setan: setan ora doyan dhêmit ora dulit, ngibarat bocah kang kalis ing lêlara. setan roban = madhakake wong kaya setan [se...]
kalakuan ala sanadyan wis anglakoni panggawe bêcik, iya isih gêlêm anglakoni panggawe ala manèh. |
suwung: suwung gêmplung. Ora ana uwong kêmriwêd. suwung blung. ing omah ora ana wonge saiji-ijia. | slekom: slekam-slekom J.Z.II, 36 (229) | slamêt: sluman-slumun
wong kadonyan sarta kaluhuran. | saban: saban seban J.Z.II, 207 (326) | sêblak: sêblak langak-langak, lakune wong wadon nganggo slendhang ginawe
banjur kêcêkêl kanggonan cihna. | lere: lere-lere gêlisa kaya le gawe, dongane dhukun bayi yèn tulung marang wong wadon anglarani arêp duwe anak. | loro: loro selo = mung loro wis ora ana tunggale manèh. | lurung: sadawanane lurung
lunga bathik, diadhang Lônda cilik, (ora sinyo) le nangis ngêrak-ngêrik, unine bocah golèk dhok iyik supaya tutut kênaa diêncup | dhukut: dhukut
mungsuhmu gêdhe dhuwur, cakotên nganti ajur. Unining bocah anjantur jangkrike arêp diadu. | jinjang: jinjang api goyang J.Z.II, 127 (309) |
garèngpung garèngpung, le adang durung rampung, dandange dandang botol, sing ngêdhug megal-megol, dhayohe ting jêronggol. Unining bocah dolanan [do...]
[...lanan] yèn ana garèng muni nuju ing môngsa sapuluh. | gêtih: ana gêtèh
pangawasane: diarani picak, wulung iku luwih ing kajuligane: diarani bingung, iku ngibarate wong pintêr ala atine. lincak gagak J.Z.II, 121 (253). | gabuk dhrudhug,
Ngibarat ambalusukake nalaring wong luput: diiyani. | boncis: diiris kaya boncis, sosote wong wadon, lêlawanane padu diupamakake mêngkono. | bèncèng cèwèng J.Z.II, 136 (380) | bandhol zie gêcul. |
banthèng: banthèng lorèng iwak lêndhi saba kali, sindhenane wong ambarang. nyundhang
mangan wuruk = wis têmbung jarwa. busuk thêkluk = bodho bangêt. | bosok koklok = lonyoh. | busung mlêmbung. Wis têmbung jarwa. | bol: bol meyol (= baga) kacêp konthol (= anjinging purus). |
bêlo: disondo bêlo, sosote wong wadon padha wadon, lawanane padu diupamakake dijamah ing bêlo. | blarak: dilarak kaya blarak, sosote wong wadon marang lêlawanane padu diupamakake wis mati banjur dimêngkonokake. | blilu: blilu tau pintêr ora nglakoni, ngibarate wong kang wis tau nglakoni pagaweyan, tinimbang lan wong kang durung tau, sanadyan pintêra iya mêksa isih kalah karo kang bodho. | blolok: kêtonjok ing blolok J.Z.
sadumuk turuk, banjur dialusake: sadumuk bathuk, ngibarat ajining bumi sanadyan ambane mung sanyari, sarta ajining turuk, sanadyan mung didumuk, [di...]
ngungkuli kang akèh-akèh. | bêgja: kabêgjan, kabrayan J.Z.II, 109 (167). | bagus: bagus alus (lêmbut atine). bagus tulus (rahayu atine). bagus lurus (
anggalênthêng, karo pisan undha usuk, ora ana sing idhêp ngisin 1001 N. II, 539-9, sarêng sampun kamanah ing sawatawis, lajêng anggalêndhêng, lah iya, môngsa wurunga kowe dadi gêguyoning wong wadon id 290-2.
glondhong pangarêng-arêng, (araning bulu bêkti) P.I, 2.11.
arane gêlaring pêrang ing basa Kawi kaya ing ngisor iki: | ardacôndra Rm. 412-4 = wulan tumanggal | êmprit nêba A.S.72-6 | cakraning swandana | cakrabyuha | kagapati = garudha nglayang |
angarsakakên nguningani abdi dalêm ingkang galadhi abdi dalêm badhaya J.Z.I, 72-10 v. o.
punapadene oyod-oyodan, ingkang kados kum-kum arum angambar, sangsaya wangi dening campuh kalihan kukusing dupa ngêndhanu kados mega J.Z.II, 27-14.
Pasowanipun wontên salêbêting kori srimanganti ing pisang salirang salèring pandhapi agêng J.Z.I, 86-9. | ana ing
manahipun dhasar sami bèr kuwanèn, B.T.D. 534-3
a. Ing ngriku Gathutkaca kadhawuhan Prabu Krêsna sarta Parta, amêthukakên Suryaputra, tumuntên sami anggugung dhatêng kasêktènipun, Gathutkaca ingkang dipun pangandikani girang nyakêt saha matur: kawula bêgja dene wontên dhawuh dhatêng kawula J.Z.I. 297-7. | b. Dyan trus jajanira, Gathutkaca nulya tila kanggêg, saksana
pagaweyan kang kêsusu arang bisa kadadiyan, barang kang durung ginawe bakal bisa dadi, nanging susah bangêt ambênêrake kang luput sawise ginawe Oem. J.I, 53 (6).
ora ana wong bisa ngawula ing bêndara loro Indj.II, 12 (24).
aja ambêndhe ana ing ngarêpmu Indj. II, 10 (2).
kocap ratu bôndha-bandhu kineringan samaning ratu P.I, 401-5.H.S.268-en Hontj II, 16-8 v. o.
a. aja wêdi kangèlan lan wêgah anggarap gawe abot, balik elinga yèn tètèsing banyu bisa
awor lan banyu sagara, mangkono uga wong ngawula tansah karahayon yèn ora kaworan budi ala, Oem. J.II, 207-7. | d. banyu yèn manbêk,mambêk.
manungsa yèn nganggur wêsi yèn diênêngake [diênêng...]
[...ake] bae, iku ora bêcik dadine. Dr. W. 44 (179). | e. ilining banyu saka ing gunung tumiba ing jurang swarane gumrujug apindha udan sinêmèni, unthuking banyu putih sumawur katon kaya kapuk winusonan J.L.I.132-5. | f. andalêdêg kados toya mêdal saking êrong B.T.D. 300-10 v. o.
iki kala Bragalba, imbang-imbangana tan bara, kèdhêp kula brajamu, Pamade: lumuh ginawe bêcik, iku kang kokarêpake P.I.205 3 v. o. | b. Sirnane nini putri ingsun gawe sayabara id 8 -6 v. o.
badra erawan P.I, 3-6 v. o. | badra Kw = rêmbulan, hrawan Kw = mênthung = galihipun sang prabu pêtêng kados upaminipun rêmbulan kaalingan mêndhung.
wong bèr budi, nanging yèn ora duwe dhuwit: butuh Dr.W.14 (35) | butuhing manungsa mung sathithik, sarta ora lawas bakal ora butuh apa-apa id 20 (57) | rinupak
aku dudu kowe sing anduweni, kowe dudu aku kang mêngku, nanging papêsthèning awakku lan awakmu, iku dudu luput saka ing aku utawa saka ing kowe 1001 N.II, 313-10.
sapanginggil dhatêng panèwu, punika kabêthèkan. J.W. 227-12.
a. bang = imbang, bang wetan, têgêse: pinggir wetan. J.Z.I, 36-5. | b. bang-bang alum-alum, ing tanah Jawa, kabèh sira kang nguwasani B.T.D. 359-11 v. o. | c. bilih mênang prangipun kaêbang badhe kapasrahan bang-bang alum-alum [a...]
[...lum-alum] ing tanah Jawi sadaya id 538-6 v. o. | d. pinasrahan gawening ratu, ginadhuhan bang-bang alum-alum D.W. 23-6 v. o.
wayah utawa môngsa kang luwih saka têgêsing linggane, kaya ta: | esuk: esuk
"Lha piye tho? Wis tak bilangi ojo sampe iki bule ngerti soal sogok-menyogok, berabe dadine tho??"
P: "Ojo ngomeli aku tho, Pak! Udu aku sing ngerjani iki!"
"Sakpenak'e irungmu, aku ngerti boso Jowo. Lha wis pirang-pirang taun nang Tegal wis krasan aku, taun wingi aku balik sek ke Manchester. Sampean ojo
menghina......" P: "Wis aku minggat waelah pak! Ora urus!! Dadaaah...."
J: "Woooy jancuk!! Arep ngendi kowe cuk!! Woooyy!!"
S: "Fear, Mr. Joko?"
J: "Litel-litel, Mister Smith!"
S: "Alright! Kalo sampean ora gelem aku nggawe
wis tebhal kabeh. ” jare Wonokairun.
”Lho kok isok ?” jare Bunali.
”Sing pertama mati nguntal yuyu. ” jare Wonokairun
Transformers inggih punika waralaba media misuwur babagan robot alien fiksi ingkang dipundamel kaliyan Hasbro.[1] Transformers asalipun saking planet Cybertron, lan nggadhahi kalih klompok. Setunggal inggih punika klompok heroic Autobots ingkang dipunpandhegani kaliyan Optimus Prime/Rodimus Prime lan grup utawi klompok ingkang awon Decepticons ingkang dipunpandhegani kaliyan Megatron/Galvatron. Transformers saged gantos dados wewujudan kathah ingkang wonten ing bumi, kados montor mabur, kewan, lan piranti elektronik modern (tuladhanipun handphone lan CD player). Semboyan Transformers ingkang paling misuwur inggih punika: More Than Meets the Eye kaliyan Robots in Disguise. Sedaya seri kaliyan franchise Transformers ingkang sapunika wonten inggih punika sekuel ingkang basisiipun saking versi asli taun 1984.
Generasi 1 (1984-1992)[besut | besut sumber]
Generasi 1 (G1) punika serial kawitan Transformers ingkang dipun rilis ing taun 1984. Sejatosipun basis asli Transformers inggih punika serial dolanan saking Jepang ing taun 1970-an, Microman lan Diaclone. Hasbro lajeng saged tumbas hak paten saking Diaclone Toys, lan lajeng nyade sepalih hak-ipun dhateng Takara saking Jepang.[2] Saderengipun Jim Shotter lan Dennis O’Neil dipunpecat saking Hasbro, kamangka piyambakipun ingkang sampun nggadhahi jasa damel robot Autobots, Optimus Prime.[3]
Konsep utami saking G1 inggih punika pertarungan abadi antawisipun Autobots ingkang dipunpandhegani Optimus Prime mungsuh Decepticons ingkang dipunpandhegani Megatron. Nalikanipun transformers taksih gelut ing luar angkasa, pesawat (The Ark lan The Nemesis) dipuntarik kaliyan gaya gravitasi Bumi, lan pungkasanipun mandhap ing Bumi ing zaman pra-sejarah, saderengipun pungkasanipun Transformers kasebat bangkit malih ing taun 1984.
^ Coolest Toys (dipunakses ing tanggal 15 Juni 2011)
^ Hasbro Publishes Transformers Timeline to Movie (dipunakses ing
Luwih,Luwih soko Ono2. Kang Kebak,Luwih dening kebak3. Kang suwung,Luwih dening Suwung4. Kang Pinter, Luwih dening Pinter5. Kang Sugih, Luwih dening Sugih..Rahayu.....rahayu....rahayu....original
Kidhal, Pasrepan, Tasari, Gunung Bromo, Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
ing Laweyan nglajengaken katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun, Mas Cebolang nglajengaken lampah dumugi ing Majasta kapanggih Ki Jayamilasa (jurukunci pasareyan Jaka Bodho putra raja majapait ingkang ngrungkebi agami Islam). Lajeng sami jiyarah ing pasareyan Majasta.Ing Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit. Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung Jaka Tingkir. Lajeng sami jiyarah ing astana Banyubiru. Mas Cebolang
Ing Girimarta kapanggih Endrasmara, putranipun Ketib Winong ing mataram, ing ngayeng badhe ngaos dhatengPanaraga kandheg ing Girimarta sesemah Rara Indradi putranipun Kyai Haji
khasiatipun (kaca 76 - 88).Mas Cebolang dalah para santrinipun dherek Haji Nurgirindra dhateng griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha terbangan kanthi beksan, sengaja namur dados pawestri nama Ken Suwadi.
sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong, ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130)Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe nyantuni monten langsening tumbal. Sang Brahmana wawanrembag kaliyan Mas Cebolang, ngandharaken bab gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab kautamenipun Wibisana tuwin Kumbakarna. Sang Brahmana nyariosaken lalampahanipun Sultan Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana ( kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep
Nursubadya sarta lajeng sipeng inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-dhengipun.Referensi- Wikipedia Indonesia- Sumahatmaka, R.M.A, Ringkasan Centini (Suluk Tambanglaras), PN Balai Pustaka,
Amung kurang wolung ari kang kaduluTamating pati patitisWus katon neng lokil makpulAngumpul ing madya ariAmerengi Sri Budha PonYang
Mugi Gusti Allah tansah paring karaharjan dhumateng Mas Didik
MUGI2 SAGET BERMANFAT KAGEM KULO KI
ATAS IJIN LAN KE IKHLASSAN PANJENENGAN MENGIJASAHI ILMU
PANJENENGAN DOAKAN REJEKI KULO LANCAR USAHA KULO SAGET LANCAR
LANTARAN DOA SANGKING PANJENENGAN INGKANG KULO PANJATAKEN DUMATENG GUSTI AMIAN AMIN AMIN
@ arif lagi belajar : wah Sama
Mugi Gusti Allah tansah paring karaharjan dhumateng Mas Didik sakkulawarga. Amien
nyuwun ijin soho dongo pangestu kangge ngamalaken.
Kuwi kepiye?”“Wadhuh wathathithah! Blegere wujudmu katon manungsa, nanging jebul kowe cubluk kalah karo kewan. Mangertia, ing jaman edan iki makhluk ing jagad iki lagi diarani maju lan duwe martabat lamun nganggo jeneng nglawer dawa mangkono mau. Lah Setta, kowe temene wis tumindak sawiyah-wiyah mrang aku. Aku ora trima!” “Mengko dhisik Kebo Mahesa Lawung! Kowe kok ngarani lamun aku tumindak sawiyah-wiyah marang kowe? Nalare wae
lungguh aneng sirahku ta? Lha isih wani kumbi!”“Haaaa...haaaa! Kosik ya! Aku dakngguyu dhisik. Lha lakar kowe kuwi mung sadrema kewan lha kok mbasakake endhasmu mawa basa krama inggil sirah kuwi kepiye? Ora umum!!”“Nahh haladalah! Cetha wela-wela katon dhiri lan anggep banget! Apa mung manungsa thok sing butuh kajen he?”“Kebo Mahesa Lawung! Sakarepmu anggonmu guneman! Mung ngene lo ya, aku ora sengaja murang kasusilan nglungguhi endhasmu. Yen dakpikir kang luput iki malah kowe. Geneya wujud
Mesthi yen tenan-tenan kowe kuwi satriya, tartamtu bisa mbedakake antarane watu lan makhluk urip liyane ta? Yen mung dientebi barang kang bobote sewu koyan wae aku ora gigrig. Nanging kokgawe
wus tanggap ing glagat, mula banjur mumbul salto. Obahe badan banjur nyalorot mudhun. Sikile loro nggenjot gegere kebo lendhoh kuwi. Kebo iku kaget banget banjur ngempross! Sungune kang lancip iku
dleweran, ambegane menggeh-menggeh. Mula banjur ngembat pusaka Kyai Gada Wesi Putih. Katamakake pas ngenani endhase kebo lendhoh, sakala babar sejatine wujud dadi Hyang Sambu.Weruh yen kebo lendhoh kuwi jebul pangejawantahe Hyang Bathara Sambu, sanalika Raden Setta banjur ngalumpruk lempoh ora duwe daya kekuwatan babarpisan. Banjur munjuk atur nyuwun aksama.“Pukulun Sang Hyang Sambu, ngaturaken sembah nyuwun aksami.”“Ooo... angger Setta. Pambegtinira wus ingsun tarima. Lan satemene mono sira ora luput. Kepara ingsun kang kudu atur panuwun marang sira. Awit sira wis dadi lantarane ingsun uwal saka papa cintraka wujud kebo lendhoh kae mau. Lah sira sun jarwani.”Sang Hyang Sambu banjur ngendika yen Raden Setta wus wancine nampa kanugrahan saka Gusti Pangwasane Jagad. Mung kudu ana saranane kanggo uwote nampa kanugrahan kasebut, yaiku Raden Setta kudu mertapa ana ing guwa Sungging Selagumuling. Ing kono iku ana sunggingan gaib. Yen Raden Setta bisa maca sastra gaib, iku nugraha.Sawise cetha
tumuju pereng ardi Mahameru.Bareng wis tekan sukune Aldaka Mahameru iku Raden Setta banjur clilang-clileng nggoleki papan dununge guwa Sungging Selagumuling. Nanging digoleki nganti mubeng sukune ardi Mahameru nyatane ora bisa ditemokake. Raden Setta banjur ngaso legog-legog karo ngenam gagasan. Ing batin banjur ngudarasa, apa Sang Hyang Sambu iku cidra ngendikane? Apa anggone ngrungokake dhawuhe dewa iku kurang cetha?Sawuse rada suda sayahe, Raden Setta banjur ngayati maneh nggoleki papan panggonane guwa Sungging Selagumuling kasebut. Anggone nggoleki sinambi ndhodholi lemah lan mbrengkali watu-watu ing sukune Harga Mahameru kasebut. Akhire guwa iku ketemu.Kabeneran guwa iku bolongane madhep ngetan, mula guwane katon padhang kesorotan cahyane surya. Raden Setta banjur milang-miling naliti kahanan ing jerone guwa kasebut. Guwa kuwi mung ciyut wae. Mung kena kanggo lungguhan wong loro. Raden Setta banjur mlebu. Pancen ana watu pesagi kang gumuling ana jero guwa iku. Nanging watu pesagi kuwi kok ora ana tulisane apa-apa, ora ana gambare, apa kang diwaca?Raden Setta kepencokan rasa gojag-gajeg. Nanging banjur kelingan welinge Sang Hyang Bathara Sambu supaya nindakake tapabrata ing guwa kasebut. Mula Raden Setta laju wae manekung puja samadi aneng guwa ciyut kuwi. Bareng wus antara suwe anggone semadi, jebul ana kaelokan ngedab-edabi banget. Ing watu gumuling kuwi tuwuh sastra lan gambar.Sastra kang tinemu ing Selagumuling iku unen-unene mangkene (1) kapasuk ing janma yan iccha (2) mara ak para i sang swayembara (3) hana sungging ing wanodya. Ing kono ana gegambaran wanodya. Raden Setta hebeg penggalihe dene ora bisa nyurasa sastra kang tinulis ing Selagumuling kuwi mau. Kang luwih ngodhengake, bareng weruh gambare wanita ing Selagumuling, kok banjur ketuwuhan rasa wuyung poyang-payingan hangranuhi.RADEN UNTARA lan Raden Wratsangka rumangsa luput dene wani ngawoni ingkang rama Prabu Durgandana, yaiku ngawu-awu migunakake uwit gedhang disidhikara kaya jasade ingkang raka Raden Setta. Senajan iku pakaryane Sang Prabu Abiyasa, nanging nyata kang ngaturake marang ingkang rama iya dheweke dhewe. Yen kelingan tumindake kang murang tata mangkono mau Raden Untara lan Raden Wratsangka rumangsa keduwung kang mbangeti.Prabu Durgandana iya rumangsa disepelekake dening putra sakarone kuwi. Diawoni melek-melekan. Mula banjur duka lan ngesoteke putrane loro kuwi kaya patrape kethek elek. Sabda pandhita ratu, pangandikane Prabu Durgandana iku numusi temenan. Raden Untara lan Raden Wratsangka iku dumadakan malih wujud kethek lengek-lengek. Mung wae satriya loro kuwi ora krasa yen kethukulan wulu dhiwut-dhiwut dadi wanara kumpra.Saka kaget lan wedine, satriya sakloron iku anggone mlayu dadi pethal ora kumpul. Banjur ngluyur golek urip dhewe-dhewe. Senajan nelangsa ing batin nanging ora nggraita yen badan wadhage salin salaga dadi kethek lera-lere mangkono kuwi. Apa maneh dheweke saiki mung urip ijen tanpa rowang, ora bebarengan karo sedulure kang maune kena diajak gremang-gremengan.Nalika semana ngepasi
kandheg jalaran ing lurung iku ana kethek gedhene sak uwong lungguh legog-legog neng pinggir dalan. Emban Minayaksi lan para prajurite banjur mandheg kuwatir yen ana pangridhune kethek kang legog-legog kuwi.Kethek kang lagi ngalamun iku dadi njenggirat bareng ana prajurit sabregada tumeka ing panggonan komo. Nyawang pracekane para prajurit kang dumadi saka buta-buta iku, kethek kuwi uga banjur jubriya. Apa maneh kang mandhegani prajurit iku wujude endhas iwak kang nganeh-anehi.“Hehh para yaksa kowe kuwi bangsa apa, menyang endi sedya lan tujuane lakumu iki?” prajurit praja Ombaksegara kaget, dene kethek iku jebul bisa micara kaya salumrahe manungsa.“Wee lhadalah! Ngeramake temen dene ana kethek gedhe bisa tata jalma. Aku saka praja Ombaksegara. Aranku Minayaksi. Dene sedyaku arep menyang Pancalaretna. Kowe iku sapa?”“Aku kawula praja Wiratha. Aranku Raden Untara.”Krungu wangsulane kethek iku para prajurit padha ngguyu jegagakan. Lha wong kethek kok duwe gelar raden, lucu temenan. Raden Untara digeguyu mangkono kuwi dadi murina. Mula banjur nuwuhake daredah kang dadi pancabakah. Para prajurit negara Ombaksegara iku gumun meruhi yen kethek iku jebul
Satriya Sungging Sela Gumuling (4)
Srengenge wis manjer ing dhuwur mbun-mbunan. Sang Prabu Kresna Dwipayana nuli ngaso ing ngisore wit trembesi kang ayom lan eyub. Para batur padha bikut anggone golek woh-
kaget banget banjur dha lumayu montang-manting. Kabeh padha ngungsi ngayom marang Sang Buminata Prabu Kresna Dwipayana. Nalendra praja Gajah Oya Prabu Kresna Dwipayana iya banjur tumandang. Jebul macan iku bisa caturan.“Ghrrr...heh manungsa kowe sapa kok ngalangi kekarepanku?”“Ohh macan abang! Jebul kowe bisa tata jalma kaya manungsa. Ingsun iki kang ngayomi uwong kang kok oyak-oyak
kowe kabeh iki. Jalaran kowe kabeh iki wis dlajagan mlebu alasku gawe piala!”“Heh Singa Matengga Sura aja klira-kliru! Iki mono alasku!”“Wadhuhh aladalah! Manungsa aja guneman maciya-ciya. Tontonen tumindake wong-wong elek kuwi! Kewan-kewan dibalangi, woh-wohan padha dirusak! Lha rak wis mungguh yen aku ngadili wong kang ngrusak lingkungan alas iki. Geneya kowe memalangi?”“Ohhh Singa Matengga Sura! Wong papat kuwi
kudu ngayomi dheweke. Yen baturku luput iya apuranen.”“Aiii aladalah! Lha nyimutt! Kelakuan ngrusak alas lha kok mung diwalesi njaluk ngapura hee? Kang banget-banget ngrusak alas iku baturmu kang lemu mripate amba kuwi. Iku dakjaluk.”Krungu omongane macan abang kang njaluk marang awake kuwi Bagong Jombloito nangis gedabigan. Banjur ndhelik mepet ing burine Prabu Kresna Dwipayana. Beja dene Prabu Kresna Dwipayana tetep ngayomi Bagong Jombloito. Nata Gajah Oya iku sengaja nggodha Gareng. Mula Gareng ditawakake. Genten Gareng kang nangis gedabigan kontrang-kantring tenan.“Ohh hohoho...yen dikon mangan iwake wong kera kuwi aku emoh. Iwake ora gamoh tur apeg. Mula aku njaluk sing lemu.”Sarehne Prabu Kresna Dwipayana tetep ngukuhi para batur mula banjur dadi pancakara lumawan Macan Matengga Sura. Macan iku nggereng karo ngungkal kukune ing lemah. Cangkeme mringis katon siyunge nyongat lancip mingis-mingis. Sang Prabu Kresna Dwipayana tansah waspada ngadhepi kridhane Singa Matengga kang gedhene sakebo lendhoh kuwi. Macane nubruk, Sang Prabu Kresna Dwipayana ngendhani. Macan nyosop ing lemah. Sarehne krasa lara mula tandange macan abang iku saya mbanyaki awut-awutan. Sang Prabu Kresna Dwipayana krasa sayah. Mula banjur ngunus pusaka dibya keris Kyai Pulanggeni kang ampuhe kagila-gila. Kyai Pulanggeni katon
kuwi banjur badhar katon asline yaiku Bathara Indra. Sang Prabu ndheprok.“Dhuh Pukulun kawula titah sawantah nyuwun aksami paduka.”“Titah ulun Angger Abiyasa tiba sapadha-padha. Dadia kawruhanira, anggon ulun ngreridhu marang pakenira. Jer pakenira kuwi jejer minangka lancure bawana, ora pantes yen tansah mung ngenggar-enggar penggalih golek kasenenganira pribadi. Sebab isih akeh jejibahanira melu memayu hayune bawana. Ing Pancalaretna sajak ana dahuru. Iku mbutuhake pitulunganira. Wis andum basuki.”Nampa pangandikane Sang Hyang Indra mangkono mau sang nata Kresna Dwipayana digarubyug para panakawan terus wae mangulon tumuju Praja Pancalaretna. Ora antara suwe tekan ara-ara amba. Krasa ana angin sumiyut kaya dudu salumarahe angin. Pranyata iku angin nggendhong satriya loro kumleyang. Sang nata Prabu Abiyasa trengginas nyaut satriya loro kang kabur digawa angin kasebut. Kaget dene satriya iku jebul rayine
pambegtinira ingsun tampa kanthi gumbira. Kepiye kawitane sira kabur iki?”Raden Untara lan Raden Wratsangka banjur nyaritakake bab anggone diutus dening ingkang rama mbebolehi keng raka Setta.“Lahh yen mangkono becik sira kondur wae menyang Wiratha!”“Dhuh Kaka Prabu Kresna Dwipayana, kawula ajrih kaliyan Kanjeng Rama.”“Yayi Untara lan Wratsangka yagene sira ajrih marang ramanira?”“Kasinggihan Kaka Prabu, awit bilih wangsul kedah sareng kaliyan Kangmas Raden Setta. Pramila kula boten wantun wangsul.”Mireng ature keng rayi Raden Untara lan Wratsangka ngono mau Prabu Kresna Dwipayana rumangsa welas penggalihe. Mulane Prabu Kresna Dwipayana banjur paring pitulungan marang keng rayi kekalih. Sang Prabu banjur muja wit gedhang emas disidhikara dadi blegere wujud Raden Setta. Raden Untara lan Wratsangka nuli bali.Sawise nyidhikara uwit gedhang emas diwujudake Raden Setta, Prabu Kresna Dwipayana lan para panakawan terus tindak mangulon tumuju marang praja Pancalaretna, daya-daya enggal bisa aweh bebantu karuwetane Sang Prabu Dewakusuma. Dene Raden Untara krasa gumbira penggalihe awit bisa bali mulih menyang praja Wiratha kanthi mboyong Raden Setta. Mula lampahe gegancangan wae supaya enggal tekan ngomah.Kang ana ing praja Wiratha Sang Prabu Matswapati
Wratsangka sowan ngabyantara keng rama. Prabu Durgandana dalah para sentana padha bungah penggalihe dene kang dinuta bisa mboyong keng raka Raden Setta. Nanging bareng didangu dening keng rama, Raden Setta kuwi mung mbisu wae. Mula banjur dipulasara, ora lidok badhar sejatine wujud dadi uwit gedhang emas. Duka yayah sinebit jajane Sang Prabu Durgandana. Rumangsa diremehake dening keng putra Raden Untara lan Raden Wratsangka. Mula putra loro-lorone kuwi banjur digetak kabur, lan disotake dadi wanara.Kacarita lampahe Raden Setta katon kloyongan saparan-paran. Awak krasa sayah kasulayah. Pikiran liwung kaya wong bingung. Rumangsa kijenan ora sanak ora kadang kabur kanginan urip tanpa rowang. Atine krasa keranta-ranta sebit rontang-ranting owang-awing. Penggalihe banjur dadi temlawung.Yen ditutake rasane kaya kepengin kendhat nganyut tuwuh. Nanging kapinujon isih eling yen wong kang palastra nganyut tuwuh iku kalebu pati kang sasar duwe undhuh-undhuhan mlebu ing neraka kang kebak dahana. Apa maneh banjur eling kalamun dheweke kuwi jejer minangka satriya linuwih kang kudune duwe panalaran kang luwih omber lan sampurna. Kajaba kuwi, uga eling yen dheweke kuwi kalebu trah Wiratha kang kombak kombul minangka negara kang gedhe kawibawane. Atine bingung.Nanging bawane satriya tama rembesing madu, mula banjur kagugah penggalihe madulake lelakone kang kasangsaya iki marang Kang Gawe Urip. Sarana kanggo madulake lelakon iku ora ana maneh kejaba dhepe-dhepe marang Gusti Kang Akarya Gesang. Sang Bagus Harya Setta nuli ngayati mertapa pasrah jiwa raga sawutuhe marang Pangeran Jati. Kluyur-kluyur golek panggonan kanggo maneges marang Pangeran Tetungguling Raos Welas Asih.Raden Setta weruh watu wis lumuten memper kebo andanu. Satriya tama putra Wiratha iku banjur ngloyor marani watu lumuten kasebut. Kepeneran kena dipanggoni kanggo maneges nyuwun pangayoman. Raden Setta lungguh ana watu mau. Lenggah sedhakep sila ngedhepes ngenepake pancadriyane kang semrawut.Anggone mertapa wus pirang-pirang wulan suwene. Pikiran wus mantheng mandhuwur tumuju marang pangeran pangwasane jagad. Raden Setta babarpisan ora krasa lamun sejatine watu memper kebo kang kebak lumut iku sejatine dudu watu lumrah. Iku mono sejatine saweneh makhluk kang kebeneran uga mertapa. Mula bareng dilungguhi endhase
mencelat adoh. Mesthi wae Raden Setta kaget banget. Dheweke tiba krengkangan gluprut lemah. Tambah kaget dene watu kuwi guneman.“Ehh keparat! Manungsa murang tata. Wujudmu manungsa nanging lha kok pratingkahmu ngluwihi kewan alasan. Lah sapa kowe?”“Wee ladalah! Isih sepisan ji iki aku ngalami kaget kaping pindho. Sepisan kaget sebab ana watu dumadakan malih dadi kebo semene gedhene. Kapindhone kaget dene ana kebo jebul bisa tata suwara kaya manungsa. Aranku Raden Setta,
Luhung! Aku mbaureksa alas purba kayun kang kok panggoni mertapa iki. Kowe manungsa, nanging kewan.”Ature:
Prabu Kencana Ginurit manggut-manggut sajak marem ing penggalih. Buminata ing praja Intenrukmi kuwi banjur paring wewarah jaman kuna-makuna mawa wewangsalan endah tenan. Carang wreksa ingkang jamang tambir, nora gampang wong mengku negara, baligo amba godhonge, kudu santosa kalbu. Tengareng ing prang handheging riris, denteteg trange cipta, sendhang nir ing ranu, sasat ana ing palagan. Kasang toya menyan seta aneng ardi, yen apes kawirangan. Para nayaka praja padha ngematake....Durung wae rampung anggone nggunem tata kaprajan dumadakan ana wanita mudha mbranyak mlebu ing
kondhe mawar sepasang katon pantes banget. Lambe abang manda katon sembada. Mripate bening kaya kaca pangilon. Solah bawane tregal-tregel semu lincah sinawung esem kang renyah. Ya mung emane wanita sulistya ing warni iki kurang deduga.“Ehh Sang Prabu! Panjenenganmu kok bagus banget ta? Katon njatmika anoraga. Atiku kok kepranan! Sapa asmamu Prabu?”Kabeh kang mara seba padha cingak banget. Lagi iki meruhi wanita ayu nanging ora duwe duga prayoga. Sang Prabu Kencana Ginurit ing batos ngigit-igit kebak pangrasa sengit.“Wong wadon kang anyar katon! Sliramu kuwi wanita saka endi lan sapa sambating wewangi dene kok nekani prajaku iki?”“Ohh hiya wong bagus! Aranku Dyah Ayu Dewi Purnamasari. Dene aku iki saka negara Nusa Trembini. Tekaku iki nglamar kamu!”“Mengko dhisik Ayu Purnamasari! Sliramu kuwi sejatine ayu tenan. Nanging ora duwe trapsilaning kawanitan, ngono? Sliramu iku wanodya, lha kok ngunggah-unggahi kuwi piye hee?”“Ehh Sang Prabu pepujaning atiku. Panjenenganmu iku ratu. Nanging panalaranmu kepancal ajune jaman iku piye ta? Dadia wruhanira yen opyaking jaman samengko iki wanita kuwi kudu wani kridha ngupadi priya kang bisa dingengeri dadi swami.”Kabeh narapraja ing praja Intenrukmi padha gumun sundul mbun-mbunan. Kok ana wong wadon nekad ngrangsang priya. Patih Salakawangsa tenane mono tangane gatel kepengin naboki wanita kang kurang duga prayoga kuwi. Nanging isih diampet. Sang Prabu Kencana Ginurit uga sumungah ngrungokake pocapan kang tanpa linambaran subasita iku. Mung wae karana dayane dhadha kang seseg iku mula isih kendel wae.“Ohh Sang Prabu aku lan panjenenganmu iki rak kaya Merapi lan Merbabu kang sumandhing sabejate jaman. Kaya dene iwak lan banyu bebarengan ngisi panguripan. Kaya Merapi lan Merbabu nora kengguh angin lan prahara. Kaya mangkono sedyaku, muga-muga Gusti amarengna.”Anggone peprenesan mandheg sadhela banjur mbalang liring marang Prabu Kencana Ginurit. Sang Prabu Kencana Ginurit ngigit-igit lan getem-getem ing penggalih, krasa umor banget ngrungu prenesane wong wadon byayakan kuwi. Dewi Purnamasari nuli nerusake anggone gegojegan lagon asmara: Rembulan kalingan mega ing langit biru, nyat ora bakal selawase. Aja samar aja gela, liya dina rembulane ngegla. Kaya Merapi lan Merbabu, janji setya tumanem ing kalbu.Tanpa kanyana-nyana Patih Salakawangsa dadi sasaran gebugan kang tumaruntun lan mbebayani. Kabeh narapraja padha cingak gumun kahebatan meruhi trajange wanita kasebut. Pirsa kahanane Ki Patih Salakawangsa kang dadi pangewan-ewan, Sang Prabu Kencana Ginurit banjur maju mitulungi. Wanita iku mesem banjur ngucap.“Ehh Sang Prabu wong bagus! Sarah madu, kunir pita jangkrik gunung, lam-lamen
ngayelake iku Sang Prabu tansaya sengit. Kagawa saka ati kemropok kaya diobok-obok mula Sang Prabu Kencana Ginurit terus ngobahake tangan nggebug wanita kang katone ora ndayani kuwi. Karana kaseret ati mangkel lan anyel, luwih-luwih kasurung rasa nganggep remeh marang wanodya kang clunthangan kuwi, mula panggebuge tumaruntun.Putri nyalawadi iku malah ngguyu sajak ngenyek lan nyepelekake banget. Dheweke sengaja ora ngendhani gebugane Sang Prabu Kencana Ginurit. Gepukane ratu jatmika kuwi kepara ditadhahi mawa payudara kang mendur-mendur empuk. Wanita iku malah njaluk supaya ratu mudha tumaruna iku gelem nggebug maneh.Pasuryane Sang Prabu Kencana Ginurit dadi pucet abang
wanodya ayu iku ora ngoncati. Kepara malah ndhadha tumibane pusaka dibya kuwi. Bareng ketaman senjata dibya iku, sanalika badhar wujud asline kang ora liya Dewi Durga. Sang Prabu Kencana Ginurit kaget banget banjur ndheprok.“Dhuh Sang Bathari kawula nyuwun aksami, awit kalepyan.”“Kulup Prabu Kencana Ginurit! Nora dadi baya pengapa. Kepara ulun kang njaluk pangapura marang sira. Ulun pancen nyoba marang sira.”“Ohh Sang Dewi Bathari Durga! Kawula dipunuji punapa?”“Lah mangkene kulup! Dadia kawruhanira jenengpara iku ratu gedhe drajate. Aja kesuwen anggonira anglakoni bujangan. Ora apik kedadeyane. Mula enggala palakrama. Kebeneran aneng kalungguhan dina iki Praja Pancalaretna adeg sayembara alap-alapan Dewi Kanekawati. Iku putri ayu linuwih tur pantes dadi garwane narendra dibya kaya jenengpara kuwi. Mula jenengpara nglebonana sayembara kasebut. Muga bisa kasil.”Sawise paring wejangan akeh-akeh marang Sang Prabu Kencana Ginurit, Bathari Durga banjur kondur makahyangan. Sang Prabu Kencana Ginurit age-age ndangu Patih Salakawangsa.“Kakang Patih Salakawangsa, apa sira weruh Pancalaretna? Pancalaretna iku sawenehing nagara ing tlatah pulo Jawa.”“Oooo...inggih-inggih! Pancalaretna punika kocapipun negari kagunganipun Sang Prabu Dewakusuma. Lahh wonten napa, Nun?”Sang Prabu Kencana Ginurit manggut-manggut kalegan. Sang nata nuli utusan Patih Salakawangsa lan manggalayuda Salakajaya dalah prajurit sabregada nglamar Dewi Kanekawati ing Pancalaretna. Patih Salakawangsa nyembah sesedhokan nuli budhalan.NALIKA iku kahanane jagad raya katon padhang trawangan. Langit resik gumrining katon biru maya nyenengake kang andulu. Angin sumilir seger nyrambahi alam lan badan sakojur. Ora mung manungsa wae kang bungah-bungah mapag tekane swasana kang endah edi kuwi. Sakabehing tetuwuhan lan kewan uga melu suka parisuka ngenyam nikmate sunaring surya ngantarani. Kang ana ing padhusunan Karang Kedhempel, Kyai Lurah Semar, Nala Gareng, Ronggung Jiwan, lan Bawor Jombloito uga padha bingar polatane. Mula banjur padha imbal gunem, swara bening.“Ehh ehh.....thole Nala Gareng, Petruk, lan Bagong, ing mangsakala iki lha kok kadingaren swasanane alam nyegereke ya, Le?”“Lho kok alas-alas dadi ijo royo-royo kuwi jalarane apa, Le?”Oleh pitakonan mangkono mau Petruk Kanthong Bolong nuli nyuwara mawa tembang gagrag anyar lelagon Kalpataru: Pancen nyata para kawula gumregut. Sengkud nindakake carangan ijo-ijoan.
Bolong iku dumadakan ana swara prenjak ngganter ana ngarep pomahan. Yen mangkono kuwi adate bakal ana dhayoh saka papan adoh. Temenan ora antara suwe kerawuhan Sang Prabu Kresna Dwipayana saka praja Gajah Oya. Para panakawan banjur makidhupuh atur pambagyarja.“Dhuh lae bandara kula, para abdi ngaturaken pambegti mugi katur dhumateng paduka ingkang nembe rawuh ing griya kula.”“Kakang Badranaya sabrayat, pambegtinira ingsun tampa kanthi suka legawa. Kok sajak kaget ngawuningani ingsun ngapa?”“Eee...lha inggih ngoten. Kok sajak wigati sanget ngoten lo.”“Lah hiya Kakang, praptaningsun iki wigatine ngampiri marang sira kabeh ingsun ajak ameng-ameng menyang wana Jaten, Kakang.”Lampahe Prabu Kresna Dwipayana nalendra Gajah Oya kang digarubyug panakawan catur iku sajak mung gliyak-gliyak satitahe wae. Pancen mung butuh ameng-ameng nglipur penggalih ing sauwise ruwet rentenge praja Gajah Oya kang pancen ribet. Tindake Sang Prabu Kresna Dwipayana tansaya mlebu ing tengah-tengahing alas kang ora pati ketel.Ature:
Gugup kang padha sumewa. Raden Untara lan Raden Wratsangka age-age ngrungkebi keng rama Prabu Mastwapati kang lagi bramantya. Ki Patih Rakryan Nirbita mung ndomblong, dongang-dongong kaya orong-orong bengong. Putra kalih nuli ngrerepa marang keng rama supaya ngracut bramantyane manah. Bareng wus rada aring njareme penggalih, sang prabu ngutus keng putra kalih supaya ngrangket Raden Setta kasebut. Parentahing Sang Prabu Durgandana mawa mewangenan, aja pisan-pisan bali yen ora nggawa
Wratsangka banjur wae leren. Ambegane krenggosan katotol rasa pangrasa kang medhosol iku.
iku ngenam penggalih nuli ngendika.“Adhimas Wratsangka, ana unen-unen bakiyak kayu teles ya?”“Wah kangmas Uttara kok taksih saget humor, punapa tegese?”“Awake dhewe iki lagi apes, nampa jejibahan kang abot alot!”“Lha abote punika wonten pundi, dalah alote punika punapa?”“Abote dene kang ngutus iku ratu, alote ngadhepi kadigdayan!”“Kok lajeng rumaos alot ngadhepi kadigdayan punika pripun?”“Lhoo kepiye ta sliramu kuwi? Kangmas Setta duwe kadigdayan linuwih ta? Lha wis ayo adhi nututi Kangmas Setta.”Lakune Raden Setta luwih krenggosan banget. Ambegane kaya swarane angin gemrubug huwug-huwug. Bab iki kagawa dening kagete penggalih dene meh
adoh anggone lumaku, banjur mandheg ngenam napase kang ngansur-angsur. Sesege dhadha wis rada suda ora nderbala.Wong bagus iku banjur ngudarasa guneman ing btin. Krasa beja wak ingwang dene ora kongsi palastra siya-siya dening kridhane pusaka ing astane keng rama. Raden Setta banjur krasa nalangsa penggalihe. Ora karasa waspane umijil nelesi pasuryane. Nanging banjur pinupus iku wus pepesthene urip kang kudu dumadi ing dhiri pribadine. Ora antara dangu kesusul rayine kalih.Tanpa pocapan liuwih dhisik, wong elu kuwi banjur rerangkulan nrenyuhake banget. Senajan padha-padha satriya gegedhuging yuda parandene ora kuwawa nahan wetune waspa panalangsa ing penggalihe sowang-sowang. Sawise rada sawatara suwene nuli bisa rembugan.“Adhimas Untara lan Wratsangka kok sajak kemrungsung nungka lakune pun kakang ana apa dhi?” Nampa pitakon mangkono kuwi Raden Untara lan Raden Wratsangka rada kacipuhan. Arep matur lambane kaya kelet ora kena kanggo guneman. Satriya loro iku sikut-sikutan supaya ndhisikna matur. Raden untara tumenga.“Kakangmas Raden Setta, bilih kawula lepat nyuwun aksami. Anggen kawula gita-gita nututi tindak paduka bot-botipun dipun utus Rama Prabu Matswapati supados paduka kersa wangsul, nun.”“Adhiku Untara lan Wratsangka, mesthi sliramu ngerti dhewe, kaya ngapa dukane Rama Prabu Matswapati marang pun kakang. Mula Adhi, pun kakang kaweden banget ora wani sowan Rama.”“Kakangmas Setta, Rama Prabu Matswapati duka punika rak kala wau. Nanging sapunika sampun lilih, paduka kapurih wangsul.”“Adhiku sakarone, dikaya ngapa wae sabda pandhita ratu, pun kakang wis kadhung prasetya ora bakal bali menyang Wiratha, dhi.”“Kangmas Raden Setta, kamangka kawula dipun begtani purba wasesa supados Kangmas Setta kersa kondur dhateng Wiratha lho.”Apa kang dikuwatirake Raden Untara mau kae bener-bener dumadi. Nyatane Raden Setta bangga ora kersa kondur maneh menyang praja Wiratha. Iki ateges tuwuh pradondi antarane sedulur kasebut. Raden Setta kepeksa dikrubut loro, yaiku Raden Untara lan Raden Wratsangka. Dhasare pancen satriya linuwih, sekti mandraguna, mula senajan dikrubut loro tetep menter.Raden Setta ngadhepi adhine loro iku migunakake jurus manuk sriti nyaut kinjeng. Sikil mbegagah sedheng-sedheng wae, tangan kiwa ana ngarep dhadha, epek-epek madhep mengarep. Tangan tengen manglung ana dhuwur sirah, drijine mlengkung kaya driji manuk sriti arep nyaut tiktik iyik cilik-cilik. Mripat mencereng jlalatan. Napas ngeses kaya ula arep nyemburake racun. Raden Untara lan Raden Wratsangka uga wis apal banget marang kadigdayane
kanggo mecah pikiran lan kawigatene Raden Setta. Raden Untara nyerang saka ngarep, Raden Wratsangka nyerang saka mburi. Ewa semono Raden Setta babar pisan ora gigrig. Nalika diserang saka ngarep lan mburi, anggone ngendhani kepenak wae. Mung minger mak ser ngono wae. Banjur kanthi cepet banget nyamber sirahe adhine loro kuwi. Wose senadyan ngelmune sedulur telu iku padha, nanging Raden Setta nduweni kaluwihan ing babagan kacepetane obahe badan. Gerak serangane cepet banget nganti Untara lan Wratsangka ora kober ngendhani.Sarehne bola-bali kena goco lan tonyo, wong loro iku koncatan kesabaran. Mula banjur migunakake pusaka dibya kanggo mungkasi peperangan iku. Raden Setta nglenggana kahanane kang mbebayani iku mula nili ngecakake aji pawana dirga. Tangan sekarone ngarah marang Raden Untara lan Raden Wratsangka. Saka tangan iku metu angin gedhen-gedhnan. Raden Untara lan Wratsangka kaya semut disebut onclang katut angin. Sawise kuwi Raden Setta banjur ngloyor ngetutake grenjete ati lan manut obahe suku.KOCAP KACARITA mbarengi wektune karo lelakone Raden Setta iku mau, seje critane, yaiku ing tanah sabrang, ana saweneh negara kang aran negara Ombak Samodra. Negara gedhe kang nengenake marang pengasilane segara. Kang jejer minangka ratu ing negera Ombaksegara kuwi jejuluk Prabu Minayaksa. Nalendra wujud buta mawa sirah iwak lodan nggegirisi banget kae. Ing wektu kuwi kapinujon dina pasewakan. Sang Prabu Minayaksa diadhep dening Emban Minayaksi lan para tumenggung sumawana para nara paraja, pepak.Beda karo padatan ing paseban dina iki kahanane rada singup lan tintrim banget. Jalaran Sang Prabu Minyaksa katon suntrut ora kersa ambuka pangandikan. Mula kahanan dadi amem tanpa gunem. Ngeget-egeti banget dumadakan prabu Minayaksa tetembangan.
uni. Sidhat agung narmada. Sajrone aguling. Pangucape janma nendra. Teka tansah dadia linduran kewala. Katon kang asung usada.....“Ehhh Emban Minayaksi, kang dak tembangake mau lagon apa?”Dhuh sinuwun, punika wau kados lelagon lindur.”“Yen mangkono apa tegese riris ara palwa nuting ranu iku?”“Riris arda punika jawah deres, palwa nuting ranu niku kenyut.”“Wohing kamal lan sidhat agung ing narmada kuwi tegese apa?”“Wohing kamal punika asem. Sidhat agung ing narmada niku kewan uget-uget ageng wonten seganten punika ulam uling.”“Sabanjure hehh emban Minayaksi, pangucape nendra, apa?”“Enggih Sang Pabu, pangucapipun janma nendra punika nglindur.”Sang Prabu Minayaksa nggujeng latah-latah. Dheweke krasa kaya nglindur guneman maneka warna jalaran kasmaran marang wanodya putrane Prabu Dewakusuma ing negara Pancalaretna kang nama Dewa Kanekawati. Mula emban Minayaksi kautus nglamar Kanekawati.SEJE KANG CINARITA, kang ana ing praja Intenrukmi sawenehing negara ing tlatah Suwarnadipa ana nalendra mudha bagus kang warna. Sang Prabu Kencana Ginurit asmane. Dhasar nalendra mudha isih legan durung palakrama, mula keh para putri lan para endhang putra pandhita kang padha kasmaran. Ewasemono sajake isih ra ana kang nocogi ing karsa.Nuju ing dina soma manis iki Sang nata Prabu Kencana Ginurit lagi lenggah sinewaka para nara praja.“Kakang Patih Salakawangsa padha raharja anggonira marak?”“Dhuh Sang Prabu kencana Ginurit sesembahan kawula, karana saking sih paduka punika andayani kawilujengan kuma ning. Inggih saking punika kawula keparenga ngaturake sembah bekti.”Pambegtinira wus ingsun tampa kakang patih, kepenakna dhisik anggonira sowan. Dene sira manggala yuda Salakajaya, kepiye anggonira nggegulang marang para prajurit lan tamtama?”“Nun inggih Gusti, lepat nyuwun gunging aksami. Prajurit ing praja Intenrukmi ngriki ngengingi keprigelaning perang, solah saha kridhaning curiga, tuwin embating warastra, muter watang sangandhap tuwin sanginggiling turangga sampun mboten kuciwa.”Ature:
Ana saweneh sinebut Praja Wiratha ing Hindhustan. Nuju dina pasewakan, ana keparak sakembaran laku dhodhok ing graha sewaka, mandheg ing ngarepe dhampar kencana. Nuli lungguh nyembah sesedhokan marang dhampar kencana kasebut. Rampung
dhampar katon bingar.Sang Prabu Durgandana migatekake para punggawa lan sentana kang padha sowan. Ana keng garwa Dewi Rekathawati, putra kakung Raden Setta, Raden Utara, lan Raden Wratsangka. Ora kari putra wadon mung siji thil yaiku Dyah Ayu Kusuma Dewi
enggih Sinuwun, awit saking pangestu padukendra, anggen kula sowan wilujeng mawon nunn. Sembah kula mugi konjuk, nun.”“Sembahira ingsun tampa kanthi rena lan gembira Kakang Patih. Sawise kang kadya mangkono, kepiye pawartane Kakang Patih, lan kepiye pawartane tata praja?”“Nun inggih Sinuwun, babagan keprajan ingkang wigatos sampun kelampahan kanthi maremaken sanget.”“Eee ala dalah! Haaa...haaaa! Lha rak ngono! Nyatane Kakang Patih Nirbita bisa mrantasi gawe temenan.”“Nun inggih Sinuwun, nyatanipun kawula alit sami remen bilih narapraja pangembating negari punika sami sumeh.”“Kulup putraningsun wong kang gagah prakosa Raden Seta! Kepriye anggonira ngrumpaka marang tata kaprajuritan ing ketahanan?”“Rama Prabu, lepating atur nyuwun gunging aksami. Ing babagan olah kaprajuritan, tanceping curiga, lumepasing warastra, ngemba watang sangandhap tuwin sanginggiling turangga, sampun boten ngiwani. Sawanci
sakabehane. Lamun tanpa sinengkuyung dening kabeh pawongan, tamtu dadi curna.”Sawise ngendika ngandhar-andhar angendhukur Sang Matswapati nuli ambegan landhung angelantur. Polatane Sang Prabu nyrambahi sakupenge laladan pasewakan kemput datan luput. Sawise sawatara suwene anggone amem, Sang Prabu nuli manabda.“Kakang Patih Nirbita, mesthine jenengsira isih eling duk nalikane ingsun dhaup pikantuk Yayi Dewi Rekathawati biyen ta? Duk nalika semana yuswaningsun lagi 22 taun. Lha rak moncer ta? Isih mudha tumaruna parandene wis wani mengku wanita.”Patih wredha Rakryan Nirbita ndlongop anggone ngrungokake pangandikane Sang Prabu Durgandana iku. Dhasare patih mloto, mula banjur ngguyu disambung guneman gecul kang isi banyolan.“Ooo lha enggih, kula taksih kemutan terus nun! Kepara kula taksih kengetan jaman kula mengku nyai patih mbiyen. Nalika semanten umur kula taksih 18 taun. Nanging kula rak mpun wantun rabi.”Raden Setta ngrungu guyonane kang rama Prabu Durgandana lan Rakryan Patih Nirbita mangkono mau penggalihe ketir-ketir lan nyungir kari samenir. Sebab Raden Setta bisa tumanggap marang ener pangandikane para sepuh kuwi.Ora lidok, guyonane Sang Prabu Durgandana lan Rakryan Patih Nirbita kasebut pancen katujokake marang kang putra Raden Setta. Sang Prabu Durgandana ngersakake Raden Setta enggal mengku wanita minangka sigarane nyawa. Sajake Sang Prabu selak kepengin ngudang wayah kang lucu.“Kulup putraningsun Rahadyan Setta, pun rama isih kemutan lelakon 25 taun kepungkur . Ing wektu kuwi wancine jam enem enjing. Ibumu kang ing wektu iku lagi nggarbini sepuh dumadakan wae nglairake jabang bayi kang ingsun jenengake Rahadyan Setta. Mula ing dina iki umurmu wis 25 taun.”Tekan kene iki penggalihe Raden Setta tansaya rongeh. Penggalihe satriya bagus iku tansaya kedher ngeder-eder kaya swiwine laler miber. Dheweke wis ngrasa yen bakal ngadhepi kekarepane keng rama kang sasuwene iki tansah ngribeti rasa rumangsa lan grahitane.“Kakang patih Rakryan Nirbita, jenengsira iku duwe kalenggahan minangka wrangka tumraping nalendra. Tegese duwe kewajiban caos tetimbangan ing babagan ruwet-rentenging praja kang lerege caos tetimbangan marang ratu gustimu. Lha ing dina iki ingsun mundhut iguh pratikelmu, apa wong tuwa saumur-umuringsun iki wus pantes ngudang putu?”“Ooo...ooo! Haaa....haa! Lha empun radi kasep Gusti Prabu! Pantesipun kados Sang Prabu niku wayahe pun tiga.”“Lha rak ngono ta! Saka pamawasira ing antarane putra-putraningsun iki sapa kang mesthine kudu krama caos putu?”“Nun inggih putra mbajeng sang bagus Rahadyan Setta nun.”Mireng ature Patih Nirbita mangkono mau Rahadyan Setta kuwi banjur kemringet gobyos nelesi sarandune badan. Penggalihing wong anom iku banjur ruwet semrawut. Sang Prabu nuli manabda.“Angger putraningsun Rahadyan Setta, jenengsira wus ngrungu dhewe ngendikane wakmu patih. Mula becike sira ing titiwanci iki palakrama hamengku wanita. Wadon lan putri ngendi kang sira condhongi, pun rama saguh nglamarake.”Suwe Raden Setta ora caos wangsulan marang keng ramane. Lambene kaya kelet ora kena diobahake. Ilate dadi kelu kaku, cangkem blangkemen ora kena kanggo guneman. Mula Sang Durgandana nuli mbaleni maneh nanting kasaguhane Raden Setta iku.“Rama Prabu Sang Matswapati, lepat nyuwun gunging aksami. Ing ari punika taksih mopo mengku bojo punika.”“Lhoo kepiye ta sira iku kulup Setta? Sira iku wus dewasa banget. Saiki kudu palakrama aja nganti banjur kasep.”“Nanging rama Prabu, jer manah kawula taksih dereng sumanggem mengku wanita minangka garwa rama Prabu. Nyuwun duka nun.”“Lhooo kok wangkot ngono ta sira kuwi Setta? Aja banjur wedi nindakake palakrama ya! Wong omah-omah iku kepenak lo, ngger.”“Rama Prabu Durgandana sesembahan kawula, lepat nyuwun aksami. Bilih boten lepat, para leluhur sampun paring pitedah tumrapipun tiyang sesomahan. Rama Prabu, manah kawula dereng saged siyaga dados gegaranipun bale wisma. Pramila kawula kawula mopo nun.Pranyata Raden Setta tetep mopo ora kersa mengku bojo. Senadyan wis diarih-arih mawa tetembungan manis, parandene iya isih tetep mbegegeg durung kersa mengku wanita minangka jatukrama, Sang Prabu Durgandana banjur nggrantes ngeres penggalihe. Nalendra praja Wiratha ing Hindustan iku rumangsa getun lan keduwung njenengake putra mbarep iku nganggo aran Raden Setta. Gawang-gawang Sang Prabu kemutan lelakone rumuhun.Nalika semana Prabu Durgandana nedheng-nedhenge nggandrungi Retna Dewi Rekathawati. Nanging katresnan iku dipepalangi dening adhine Dewi Rekathawati kang aran Raden Seta. Nalika semana kepeksa dadi padudon kongsi nuwuhake pepati. Awit nalika semana Raden Seta diperjaya dening Raden Abiyasa kang bebela marang Raden Durgandana. Kanggo mengeti lelakon iku putrane Prabu Durgandana kang pembayun dijenengi Raden Setta. Kemutan lelakon kasebut Prabu Durgandana muntab banget penggalihe marang keng putra Raden Setta. Sanalika ngunus curiga arsa katamakake aneng dhadhane
Ṛṣabha) wonten salebeting agama Hindu, minangka awatara Wisnu ingkang kaping wolu saking kalih dasa inkarnasi. Resaba ugi dipunsebataken wonten salebeting Markandeya, Wayu, Brahmanda, Skanda saha Purana Wisnu. Pasinaon ingkang saged dipun pendhet inggih punika ngajaraken tiyang agesang menawi bandha punika saged damel drengkining penggalih.
Resaba&oldid=996460"	Kategori: Raja jroning mitologi HinduKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.19, 3 Maret 2016.
wong Lamongan. patung e malah sampek ngadeg
iku, ben ngerti asline, seng nggwe .lha lek cak dul iku wong opo?gak jelas cak…….
lha perkoro logo ndas mangap iku asline tetep teko ndas e kadet suwoko. lha wong kenob ewed ae ngakoni hare.nang isor tak tampilno link e
ngene sam,ketok koq seng njanjuk’i iku seng endi…….
santai ae po’o. lek mmg sampean gak terimo karo fakta seng ono, gak usah dadi kenob sam, ben gak loro ati……..
sing pnting ku piye carane bonek arema ki iso dadi dulur mane..g eling a lek awkmu kabeh ki wong JAWA TIMUR??podo2 wong jowo timure g oleh sikut2an cak..awak ndewe ki mek menungso biasa besok lek mati yo podo di kubur ndek lemah kabeh..ngerti ora??
hehehehe perkoro perdamaian ayas tetep ngarep sam, dan perkoro artikel iki mohon dipersorry, ayas durung
mb0k banggakn0 iku.,nang k0n0 y0 nulis, iku kan
Balas	Komentar oleh Juned on 23 Januari 2012 13:07
wadoh, mas……..sampean iki mewakili omongane sopo?lha lek iki omongane sampean dewe yo mungkin ganok seng ngreken tah, wong sampean iki sopo
admin……lha wong ora ngerti sakbenere ae sok2an opo maneh setengah ngerti isok kementus awakmu iku.
terus sampek saiki yo onok iku bonek malang, nek g percoyo sampean telusiri dewe,
nek prosoku yo, yo babano, mbuh iku wong malang, wong ikuw wong suroboyo, sing dadi masalah iku lapo kok tukaran, iku ae wes, opo’o kok g
ngrusak stadion lah, rusuh lah, njarah lah, opo lah iku ora ngerti aku. aku ancen pendatang nang sby kene. makane mek iso ngrungokne thok karo mbatin “wong2 iki padahal yo wong bonek, ngono ngelek2no koncone dewe”.
saiki malah jare bonek kate ngadakno PEMBALASAN
pengen dame iku ojo ngelek2no koe eruh bonek iku wes elek, , ojo d elek2no cok, , podo gerange wes jembuten jek tukaran ae, , cok goblok kabeh
Masalahe taun 49, wong sing nang Malang durung ngerti nek onok
lha wong logo Bonek wong mangap sing nyipta’no wong Makassar jenenge Mr.mukhtar wartawan jawa
ing.mech.bacc. ing. elo.bacc. ing. računarstvabacc.ing.secbacc. ing. logist.bacc. ing. aedif.bacc. ing. el.bacc. ing.el.bacc. ing. sec.bacc.ing.sec.bacc.ing.agr.bacc. ing. el.bacc.ing.
nakmas	sugeng sonten gus istna, mugi2 ing sonten meniko tansah kinayungan karaharjan lan smi wilujeng rahayu sedantenipun…..
stunggal malih pelajaran engkang migunani tumraping kulo pribadi, amargi kulo piyambak saweg ngaos ngaji
Candhi Kidal ya iku candhi Hindhu paninggalané dinasti Singasari.[1] Candhi Kidal dumunung ing Désa Rejokidal, Kecamatan Tumpang, udakara 20 km sisih wétan kutha Malang.[1] Candhi Kidal ditemokaké dèning wong Walanda ing taun 1925.[1] Iki kabukti kanthi kasimpené arca Siwa sing kuduné ana ing Candhi Kidal nanging arca iki kasimpen ing Royal Tripical Institute Amsterdam.[1]
Candhi Kidal bisa diarani candhi pamujan sing paling tuwa ing Jawa Wetan, amarga ing pamaréntahan Airlangga (11-12 M) ya iku saka Kerajaan Kahuripan lan raja-raja Kerajaan Kediri (12-13 M) namung ninggalaké Candhi Belahan lan Candhi Jalatunda minangka petirtaan utawa padusan.[2] Candhi Kidal dibangun taun 1248 M, sawisé upacara ngubur Cradha kanggo Raja Anusapati minangka raja Kerajaan Singosari.[2] Ancas saka pembangunan candhi iki ya iku kanggo ndharmakaké Raja Anusapati, supaya bisa antuk kamulyan minangka Syiwa Mahadewa.[2] Amarga dibangun nalika jaman transisi saka jaman emas pamarentahan kerajaan-kerajaan Jawa Tengah tumuju
Jawa Wetan, ing Candhi Kidal ditemokaké corak bangunan sing ngatonaké gabungan antarané corak candhi Jawa Tengah lan candhi Jawa Wetan.[2] Sabagéyan nimpuna ngarani Candhi Kidal dadi prototipe saka candhi ing laladan Jawa Wetanan.[2]
Bangunan Candhi[besut | besut sumber]
Sawisé dipugar taun 1986 nganti taun 1990, ukuran Candhi Kidal dawané 10,8 m, ambané 8,36 m, lan dhuwuré 12,26 m.[3] Déné dhuwur asliné udakara 17 mèter.[3] Kabèh bangunan candhi kagawé saka watu andesit kanthi dimènsiné geometris vertikal.[2] Ing sakupengé latar candhi ana susunan watu sing fungsiné kanggo pager.[2] Awak candhi ngadeg ing sadhuwuré batur (sikil candhi) sing dhuwuré 2 m.[2] Kanggo tekan selasar ing jubin sikil candhi, digawé undhak-undhakan watu ing ngarep lawang.[2] Sing narik kawigatèn ya iku undhak-undhakan mau digawé tipis-tipis saéngga saka adoh katon ora kaya undhak-undhakan sing sabeneré.[2] Undhak-undhakan watu iki uga dijangkepi pipi andha sing bentuké ukel kaya ing candhi-candhi liyané.[2] Nanging, ing sisih kiwa-tengen undhak-undhakan sing sepisan ana badug, ya iku témbok cendhèk sing bentuké siku lan nutupi sisih pinggir lan sabagéyan sisih ngarep sikil undhak-undhakan.[2] Badug iki sing dadi ciri khas Candhi Kidal amarga ora ana ing candhi-candhi liyané.[2] Lawang candhi mandhep ngulon, dijangkepi bilik kanthi hiasan kalamakara (sirah Kala) ing dhuwuré.[2] Hiasan sirah Kala iku katon medèni amarga mripate mendelik, lambéné kabukak sarta taring gedhé lan mbengkok.[2] Ing pojok kiwa lan tengen ana driji tangan sing mudra (sikap ngancem), saéngga sampurna banget kanggo sesawangan makhluk sereng sing njaga bangunan suci candhi.[2]
Ing bagéyan sikil candhi mbentuk bujursangkar kang katon rada dhuwur mawa undhak-undhakan cilik-cilik.[4] Ukuran awak candhi luwih cilik tinimbang amba sikil sarta atap candhi, saéngga katon ramping. Ing bagéyan sikil lan awak candhi ana hiasan medalion.[4] Ing atap candhi ana telung bagéyan mawa bagéyan paling dhuwur nduwé permukaan kang amba tanpa hiasan kayata stupa. Saben lapisan disisakaké ruang kang rada amba kanggo hiasan.[4] Miturut carita, ing wiwitan nggawé bangunan candhi, saben pojok lapisan atap candhi diwènèhi berlian cilik.[4]
Ana telung relief Garuda ing candhi Kidal, sing sepisan ya iku Garuda sing nggéndhong ula gedhé sing gunggungé ana telu.[5] Relief kapindho nggambaraké Garuda kanthi kendhi ing dhuwur sirahé lan relief sing katelu ya iku Garuda sing nyangga wong wadon.[5] Ing antarané telung relief kasebut, relief kapindho sing paling apik lan isih wutuh nganti saiki.[5]
Mitos Garudheya[besut | besut sumber]
Ing kasusastran Jawa Kuno, ana mitos sing kawentar ing bebrayan, ya iku mitos Garudheya.[2] Sawijiné garuda bisa kasil mbébasaké ibuné saka donya budhak kanthi tebusan banyu suci amerta (banyu panguripan).[2] Relief mitos Garudheya iki digawé kanggo ngganepi weling Anusapati sing kepèngin ngruwat Kèn Dèdès, ibu sing banget ditresnani. Mitos iki jangkep kababar ing relief sakupengé sikil Candhi Kidal. Kanggo maca relièf kudu nganggo teknik prasawiya (nglawan arah pandom jam), diwiwiti saka sisih kidul.[2]
Kacarita, ana sawijiné resi arané Resi Kasyapa sing nduwé garwa loro ya iku Kadru lan Winata.[2] Satemené Kadru iku seduluran karo Winata nanging kekaroné asring padu amarga rebutan éntuk kawigatèn saka Resi Kasyapa.[2] Kekaroné padha prihatin amarga wis suwé durung bisa nduwé anak.[2]
Sawijining dina, Dewi Winata katekan déwa lan déwa mènèhi endhog marang Dewi Winata.[2] Dewa iku banjur weling supaya Dewi Winata njaga endhog iku apik-apik nganti tekan wayahé netes lan ngrumati makhluk sing netes saka endhog iku.[2] Dewi Winata banjur nyimpen endhog mau ing panggonan sing primpen. Wayah iku uga, Dewi Kadru ngalami kadadéyan sing padha.[2] Nganti tekan wayahé netes, endhog sing disimpen Kadru metu ula gunggungé telu, déné endhog sing disimpen Winata metu manuk sing gunggungé mungé siji.[2] Kadru lan Winata ngrumati anak-anak iku nganti padha gedhé.[2] Manuk mau dadi garuda sing dijenengi Garudheya, déné anak-anaké Kadru tuwuh dadi naga.[2]
Kadru iku sifaté kesèt lan wis krasa kesel ngrumati anak-anaké sing mbeling-mbeling amarga asring mumpet ing bulak-bulak.[3] Mula, tuwuh niyat ala ing atiné Kadru supaya bisa masrahaké anak-anaké marang Winata.[3] Winata diajak totohan dèning Kadru.[3] Nanging, Kadru tumindak urik, saéngga Kadru sing menang lan Winata kudu gelem ngrumati anak-anaké Kadru saben dina.[3] Sabanjure Winata njaluk tulung marang Garuda supaya ngewangi dhèwèké ngrumati anak-anake.[3]
Nalika wis gedhé Garudheya takon marang ibuné, Dèwi Winata, kenging ngapa kok dhèwèké lan ibuné kudu ngrumati sedulur kuwaloné.[3] Déné Kadru malah ora tau ngrumati anak-anaké iku. Sawisé dicaritani dèning ibuné, Garudheya ngerti sujarahé. Mula banjur nggolèk cara supaya ibuné bisa ucul saka kasangsaran iku.[3] Lan cara supaya bisa nulungi ibuné ya iku kanthi nggawa banyu suci amerta sing kasimpen ing kahyangan lan dijaga para dewa.[3] Banyu iku asalé saka segara susu.[3] Garudheya nyaguhi lan mangkat menyang kahyangan sawisé èntuk idin saka Winata.[3] Para dewa mesthi ora mènèhi idin marang Garudheya njupuk banyu amerta iku saéngga kadadèn perang antarané Garudheya lan para dewa.[3] Nanging, Garudheya bisa ngasoraké para dewa. Mula Bathara Wisnu mèlu cawé-cawé nglawan Garudheya.[3] Garudheya bisa dikalahaké dèning Bathara Wisnu.[3] Nanging, sawisé Bathara Wisnu ngerti ancasé Garudheya nggolek banyu amerta kanggo nulungi ibuné Wisnu ngidinké Garudheya nyilih banyu amerta iku kanggo ngeculaké ibuné nanging saraté Garudheya kudu gelem dadi tunggangané.[3] Saka iku Garuda dadi tunggangané Bathara Wisnu kaya sing katon ing patung-patung Wisnu umumé.[3] Kanthi banyu amerta iku akhiré Garudheya bisa ngeculaké Winata saka kasangsaran.[3]
Pamugaran[besut | besut sumber]
Ing sakupengé candhi ana sisa-sisa pondhasi saka sawijining témbok mubeng kang wis kasil didhudhuk manèh minangka kasil pamugaran taun 1990-an. Ana andha mlebu menyang komplèks candhi ing sisih kulon liwat témbok kasebut nanging angèl dipesthèkaké apa pancèn kaya ngono asliné. Yèn didelok saka lemah sakupengé karo dhataran komplèks candhi, katon candhi komplèks Kidal rada menjero watara 1 mèter saka permukaan saiki iki. Apa dhataran candhi minangka permukaan lemah sabeneré amarga bencana alam kayata banjir utawa gunung mbledhos ora bisa dimangertèni tenanan. Dideleng saka umuré, Candhi Kidal minangka candhi paling tuwa ing antarané candhi-candhi periodhe sawisé Jawa Tengah (abad kaping 5-10 M). Perkara iki amarga periodhe Mpu Sindok (abad X M), Airlangga (abad XII M) sadurungé ora ninggalaké candhi, kajaba Candhi Belahan lan Jolotundo kang sabeneré dudu candhi nanging petirtaan. Sabeneré ana candhi kang luwih tuwa ya iku Candhi Kagenengan kang miturut versi Kitab Nagarakertagama dadi papan di-dhramakaké Kèn Arok. Nanging, candhi iki ora tau ditemokaké.
Candhi Kidal peninggalan Anusapati(diundhuh 20 Februari 2013)
^ a b c (id)Budaya-Candhi Kidal(diundhuh 10 Oktober 2012)
CandhiCandhi ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 7 Januari 2017.
nuwun sanget pak. mugi2 njenengan angsal piwales ingkang kathah saking Gusti Alloh, amiin
By: yami on 25 Juli 2012 at 04:03
Aamin …. matur nuwun wangsul bu Yami, salam kagem sedoyo kluargo lan derek-derek wonthen mriko.
By: cakudik on 25 Juli 2012 at 15:34
menawi wonten info tes ukg kagem guru kelas pk. matur suwun
By: sarono on 28 Juli 2012 at 17:53
janganan tumpeng jene. Pada kebudayaan Jawa. nasi
mekso iku jenenge.tp enko sopo ngerti wong2
minak jinggo iku ikon ne banyuwangi,,wong jelas2 minak jinggo iku kerajaane ndk blambangan ,
Barang ing bumi punika, ingkang botên kalêbêt ing golongan khewan, tuwin thêthukulan, sadaya botên gêsang kados ta: hawa, toya, sela, mas panunggilanipun.
Ingkang dipun wastani pêlikan, punika barang ingkang angwontênakên peranganipun bumi ingkang anjêndhêl, wêwahing agêngipun saking ing jawi, botên saking ing nglêbêt, kadosdene khewan utawi thêthukulan, pêlikan punika migunani sangêt dhatêng manungsa, sarta kathah ingkang pêrlu tumrapipun thêthukulan, sabab sitinipun kathah lêlunturanipun pêlikan wau, anjalari dados gêsangipun thêthukulan, kajawi saking punika wontên malih pêlikan, pêrlu badhe andadosakên latu utawi anjalari urubing dilah kados ta: arêng sela, lisah petrolium, saha wontên ingkang kangge pirantosing griya, wradinan, karêtêg sapanunggilanipun, kadamêl rêca-rêca, utawi rêrênggan sanès-sanèsipun, punapa malih kathah kadamêl jampi-jampi.
Pêlikan punika wontên ingkang murni, wontên ingkang woworan, ingkang murni punika peranganipun sami kadadosanipun, inggih punika ingkang dipun wastani menêral Meneraal dene pêlikan ingkang woworan kadadosan saking menêral warni-warni.
Menêral punika ingkang kathah botên gadhah wangun utawi amorêph Amorf dene ingkang mawi wangun, wujudipun kadosdene barang ingkang pandamêlipun sarananipun pranata ingkang watêsipun lumah waradin, wujud wau dipun wastani: kristal, Kristal = kristal punika warni-warni, kados ta sarêm, wujudipun kados kubus kubus (wangun gambiran), tosan brani kados wujud lumah wolu, tuwin sapanunggilanipun.
Menêral punika tugêlan utawi gêmpilanipun wontên ingkang waradin, wontên ingkang kadosdene gêmpilaning siti. Kajawi saking punika menêral wau kenging kabedakakên malih saking atosipun, katêrangan kados dene pratelan ing ngandhap punika, ôngka ingkang kapacak ing sawingking namanipun menêral punika, anantokakên
punika atos piyambak tinimbang menêral sanèsipun, awit sagêd anggaris sadaya menêral ingkang kawrat ing nginggil wau, bilih badhe nyumêrêpi atosipun menêral, kêdah nyoba menêral-menêral ingkang kawrat ing pratelan nginggil punika, pundi ingkang sagêd anggaris menêral ingkang badhe dipun sumêrêpi atosipun saha pundi ingkang botên anggaris menêral wau,upami: bilih satunggaling menêral botên kenging kagaris ing 4 warni ingkang sakawit, ananging kenging kagaris ngangge menêral ingkang atosipun gangsal dumugi sadasa, dados atosipun menêral ingkang kapriksa katamtokakên 4 1/2 .
Kajawi saking punika bilih badhe nyumêrêpi satunggaling menêral, ugi kenging kayêktosan saking bobot, warni, cahya, bêning sapanunggilanipun, punika malih saking kadadosanipun.
I Sela-sela tuwin menêral ingkang sawarni siti. Menêral ingkang kagolongakên ing perangan punika, sadaya
botên kalêbêt ing perangan sanèsipun, dados minêral wau botên sagêd ajur utawi
platinah utawi mas pêthak, wontên ugi ingkang kawoworan, ananging upami woworanipun wau kapêndhêt, prabeyanipun langkung kathah tinimbang rêgining angsal-angsalanipun, dados nama botên kurup, jalaran saking sakêdhikipun.
3. Menêral ingkang saêgd ajur utawi luntur ing toya.
Sela-sela tuwin menêral ingkang sawarni siti.
Ha. Menêral ingkang kadadosanipun mèh saking wêdhi utawi kisêlsur Kiezelsuur sadaya.
1. Borèh kristal Bergkristal (7) Menêral punika sagêd maujud kadosdene prismah juru utawi pojok nêm, ingkang dhasaripun piramidhê pojok nêm, punapa malih rêsik, bêning saha kalêbêt bangsanipun kuwarêt Kwarts = sadèrèngipun tiyang sagêd damêl gêlas, bèrêh kristal wau kadamêl cangkir-cangkir sêsaminipun, ananging sapunika amung kadamêl [kada...]
[...mêl] maripat-maripat kemawon, kados ta: maripat sêsupe sapanunggilanipun. Ingkang dipun wastani rinkisêl Rijnkiezel punika gêmpilanipun borèh kristal, ingkang wontên ing wêdhi lèpèn rin rijn. Sabab saking gosokan sadangunipun kèli saking switsêrlan zwitserland, dados gêmpilan wau sarêng dumugi ing ngandhap, wangunipun ragi bundêr.
Kuwarêt Kwarts punika mênawi kawoworan sodhah soda kenging kacuwèrakên, lajêng kadamêl gêlas sêsaminipun, kuwarêt punika ingkang kathah awarni wêdhi utawi kisêl, kizel siti punika kisêl utawi wêdhinipun kathah piyambak, tinimbang perangan sanès-sanèsipun. Rumput sêsaminipun punika botên sagêd thukul, bilih sitinipun botên isi kuwarêt, utawi bilih oyodipun thêthukulan wau botên sagêd angisêp kisêlsur Kiezelzuur saking kuwarêt Kwarts ingkang wontên ing siti wau.
2. Phirsêtin Vuursteen (7) utawi sela api, punika asalipun saking cangkok utawi griya khewan-khewan sagantên, ingkang gêsang sadèrèngipun bumi punika dipun ênggèni tiyang.
3.Pèlêdsêpat Veldspaat (6) menêral punika wontên ingkang wangunipun kadosdene prismah pojok nêm, ingkang [ing...]
[...kang] dhasaripun piramidhê pojok gangsal. PèlênsêpatPèlêdsêpat. punika kadadosan saking kisêlsur Kiezelzuur kalihan siti tawas ingkang kawoworan kali, utawi
inggih punika woworanipun kisêlsur Kiezelzuur kalihan kali Kali utawi natron Natron, sagêd ajur wontên ing toya, saha pêrlu tumrap gêsangipun thêthukulan 2 Kisêlsurê alunardhê Kiezelzure aluinaarde, inggih punika woworanipun kisêlsur Kiezelzuur kalihan siti tawas, punika botên sagêd ajur saking toya, namung dados saperangan agêng tumrapipun siti lêmpung.
Ing Switsêrlan zwitsêrland wontên Pèlêdsêpat Veldspaat ingkang cahyanipun mèh kados motiara, menêral punika dipun wastani adhular adular.
Prawirawiyata. Abdi dalêm juru sêrat II Kabupatèn Pulisi Surakarta
Sambêtipun Candrankanta VI ôngka VI ka 256
Kacariyos mênggah Kèplêr wau pancènipun pinatah sinau kawruh agami, ananging botên andadosakên sênênging manahipun, mila botên kadumugèkakên, pêrlu marsudi kawruh wiskindhê, ing nalika taun 1594 Kèplêr dados guru ing Ginasiyêm kitha Gras Graz ing ngriku (1596) ngêdalêkan sêrat cinirèn Mijsterium Cosmographicur ingkang sêrat wau isi katêrangan pathokanipun Kopèrnikus wêwaton kawruh kodrat sarta kawruh pilosophi. Sêrat wau sagêd anggèndèng manahipun pujôngga Itali, nama Galilèi-Galilèi Galilei (ingkang = Galilei, sampun nate têpang sêrat kemawon) (kalihan piyambakipun) sarta dhatêng pujôngga palintangan bôngsa Dhin awasta Tijge de Brahe Galilei wau mênggah ing pamanggihipun sami kalihan Kopèrnikus, ananging pamanggihipun Tijge de Brahe botên.
Kèplêr dhasar nyata limpat sarta padhang nalaripun, ngantos angeram-eramakên, kacêtha saking sadaya pamanggihipun, sarèhning sampun malêbêt ing agami Protèstan mila kapêksa kesah saking kitha Graz, jalaran botên badhe malêbêt agami [a...]
Kalêrêsan dene (piyambakipun) = Kèplêr lajêng kabantu (dening) = dhatêng Tijge de Brahe (limrah kasêrat): Tijcho de Brahe manut cara Phranès, ananging lêpat (ingkang) = amargi nalika samantên manggih kalêpatan wontênipun ing kadhaton Dhènêmarkên, ananging lajêng kaangkat dening = dhatêng sang prabu Rudhalêph kaping kalih Rudolf II§ putra Kèizêr Maximiliaan II 1572 jumênêng ratu ing Hongarije, 1575 ing Bohêmên, 1576 Kèisêr ing Dhitlan, wasis
sadaya planit ingkang kaetang manut papriksanipun Tijge de Brahe, sapêjahipun Tijge de Brahe ing taun 1601, Kèplêr anggêntosi kalênggahanipun, kaparingan ing sabên taun f 500 pinôngka têdhanipun.
Mênggah etang-etangan ingkang kangge andamêl dhaptar wau, punika ingkang adamêl kuncaraning namanipun, awit piyambakipun = Kèplêr lajêng manggih pathokan utawi pêpacaking awang-uwung. Mênggah pêpacêk ingkang misuwur wau kawastanan pêpacaking Kèplêr, awit piyambakipun = Kèplêr ingkang sumêrêp rumiyin.
Pêpacak wau ingkang sapisan suraosipun makatên: margining sadaya planit anggènipun ngidêri surya sami awangun èlips ellips. Dununging surya wontên ing salah satunggiling branpên Brandpunt
ing sabên-sabên panggenan, sarta sagêd nyumêrêpi têbih cakêting surya ing sabèn môngsa, inggih punika mirit saking agêng aliting surya katingalipun saking bumi ngriki (mênawi bumi têbih saking surya, katingalipun surya alit, saya cakêt sangsaya agêng katingalipun), wêkasan jalaran saking bab wau sadaya Kèplêr lajêng gadhah panggraita, ingkang pancèn lêrês yèn margining bumi punika awujud elips ellips, makatên ugi (piyambakipun) = Kèplêr inggih anyatakêkan margining planit sawatawis.
Ing Wusananipun jalaran saking panitipriksaning liyan ugi lajêng kacêtha, yèn pêpacak wau tumôngja dhatêng sadaya planit, sarta kenging kanyatakakên sarana kawruh wiskindhe, yèn ellips wau mèh kenging kapêsthèkakên dados margining sadaya wujud ingkang ngidêri wujud sanès minôngka pêpusêripun.
Pêpacak ingkang kaping kalih anêdahakên rikat abêring lampahipun sadaya planit nalika bumi ngubêngi surya.
Pêpacak ingkang kaping tiga amot timbanganipun wêktuning ngidêri
kalihan têbihipun satunggil-tunggiling planit saking surya.§ Murih têrangipun, para maos kula aturi mariksani: Ilmoe Alam III anggitanipun Dr. J.A.C. Oudemans. kaca 71-78 bab De derde wet van Kepler.
Ing sapunika kawruh bab gêgolonganing surya mindhak kathah sangêt, botên namung sagêd sumêrêp kadospundi ebahing sadaya planit kemawon, ananging ugi sagêd sumêrêp pêpacak ingkang mranata ebahing planit wau sadaya.
Pujôngga ingkang anggiyarakên kawontênaning pêpacak wau, sagêdipun ngêdalakên saking pêpêtêng dhatêng pêpadhang, anggènipun ngêngetang sarana sarèhing manah, tabêri sarta pamêsuning budi, ngantos dalancang ingkang kangge ngetang kathahipun sadasa rai, dene sadaya pangetangipun sami kaambalan kaping pitung dasa, kangge nyingkiri lêpat, môngka sayêktosipun piyambakipun = Kèplêr punika malarat sangêt, dados gêsangipun kalêbêt sangsara. Ing salêbêtipun pêrang 30 taun,§ Pêrang ing tanah Dhitslan 1618-1648 Sang Prabu Kèisêr linawan ing mêngsah kathah sarta karajan môncanagari. Rampunging pêrang (dening) saking pirukunan ing Munstêr Munsteri. balônja pêparingipun sang prabu kacêlêd ngantos kapêksa nglampahi dados juru nujum, supados cêkapa ingkang kaêdol. Ananging sadaya wau botên sagêd nyêkapi bêtahipun, nalika [nali...]
[...ka] Kèplêr ing têun 1631 sowan dhatêng Regens Burg supados Sang Prabu Kèisêr karsa amaringana§ têmbung supados lêrês angsal sambawa na: supados amaringan of maringna, nanging bilih sampun kasêlan jêjêr wangsul dados i kriya, utawi ke kriya kados ta: supados sang prabu keisêr karsa saha maringi utawi maringakên Red. malih balanjanipun lami ingkang kacêlêt, jalaran saking jèngkèl sarta susahing manah sakalangkung (= jalaran saking sakalangkung jèngkèl sarta susahing manah) lajêng dhumawah ing sakit sangêt, ing nalika tanggal kaping 14 Nov 1631 piyambakipun Kèplêr mantuk dhatêng jaman kalanggêngan, pêjahipun Kèplêr kenging kaupèmèkakên sêraping surya, ingkang mêntas anggiyarakên padhanging cahyanipun dhatêng sadaya planit, brêgas sangêt Red.
Ing sapunika umpaking kawruh ingkang langkung sae ing atasipun palintangan gêgolonganing surya sampun dados, ing wêkasan kathah para marsudi budi ingkang tansah ngudi jangkêping kawruh wau.
Ing nginggil sampun kasêbut pujôngga Itali nama Galilei (1564-1642) ingkang misuwur namanipun jalaran saking kanggenipun mêmêngsahan kalihan agami. Sanajana sasampuning rampung anggènipun mêmariksa, lajêng kèndêl kemawon, ananging piyambakipun [pi...]
[...yambakipun] ugi tumut kaetang anggiyarakên sarta nyampurnakakên kawruhipun Kopèrnikus, punika malih piyambakipun punika manggih kawruh warni-warni bab mekhanikah (werktuigkunde) = kawruh bab bobot timbanging barang sarta ebahing barang-barang ingkang pêrlu sangêt tumrapipun kawruh palintangan.
Inggih Galilei punika ingkang rumiyin piyambak ngangge pèrêkèkêr, kadamêl nitipariksa langit (mênggah kêkèr wau sapisanipun damêlan ing nagari Walandi) = ing ngriku piyambakipun (Galilei) sagêd sumêrêp yèn lumahing rêmbulan punika sitinipun parêdèn, sarta anêdahakên ugi yèn tiyang sagêd ngukur inggiling rêdi-rêdi wau sarana ngukur wêwayanganipun, ingkang dhumawah ing siti ngriku. Ing nalika piyambakipun nitipariksa lintang têtêp, lajêng sumêrêp yèn nèpêlplak (nivelvlek). Blêntong-blêntong ing langit katingal pêthak rêmu-rêmu kados pêdhut, katingal pêpisahan ijèn-ijèn kados lintang-lintang têtêp, mila lajêng gadhah panggraita yèn lintang bimasêkti yêktosipun lintang-lintang têtêp ingkang tanpa wicalan kathahipun, makatên ugi piyambakipun ingkang sumêrêp rumiyin yèn planit mèrkurius lan phenus inggih molah-malih wujudipun, kadosdene rêmbulan, dene planit-planit wau, inggih punika wujud bundêr kêplêng, pêtêng tanpa cahya, kados dene [de...]
Malah ing nalika tanggal kaping 7 Januari 1610 piyambakipun Galilei sagêd sumêrêp rêmbulanipun planit yupitêr. Ing ngriku piyambakipun ngintên yèn punika satunggiling gêgolonganing surya nanging alit,
wau.Sarta malih sagêd ningali bêlang-bêlanging surya, ingkang dados jalaran sagêd sumêrêp yèn surya punika ugi mungsêr ngubêngi indhênipun.
Galilei dhasar agêng kaluwihanipun ing atasing kawruh palintangan, inggih piyambakipun Galilei ingkang miwiti ngulur sadaya ingkang aèng-aèng kagathukakên kalihan sadaya kadadosan ingkang limrah ing sabên dintên, angwontênakên kêkênthêlaning nalar mirit samudaya, pasisir, sadaya Surakarta ingkang sampun nyata, kadadosakên pêpacak, wusana panitipariksa ingkang dados watoning pêpacak wau jalaran saking punika lajêng kathah panyana-nyana ingkang tanpa katêrangan, ing sapunika angsal waton ingkang mantêp.
Ananging sampun parmaning Gusti ingkang Maha Agung, sang kuncara suryaning kawruh palintangan ugi lajêng timbrêng dumugining sêrap, jalaran [jalar...]
[...an] kalingan dening mêndhunging kasusahan,
gêsangipun sang kuncara, ingkang nêmahi kasirnan cahya ing nalika tanggal kaping 8 Januari 1642 wontên ing pangkonipun Vinceso Viviaui inggih punika muridipun ingkang ênèm piyambak. Red.
Ikêtanipun R. Partawidigda: Brêgas sayêktos, mênggah têmbung-têmbung sawatawis ingkang kula kurung punika pamanggih kula dede ikêtan Jawi, ikêtan Malayu kados ta têmbung: ingkang kanggenipun ing ikêtan Jawi, namung ingkang punika = mungguh ingkang ênèm = sing ingkang rayi = e, botên kenging sumambung ing ukara enggal sarta lajêng dados jêjêr, kados ta: kula bai tan, ingkang lajêng anjaring ulam, sang prabu sinewaka ingkang lajêng andhawuhakên pangandika sapanunggalipun ingkang suraosipun makatên, punika dede ikêtan Jawi, ikêtan Malayu. Red.
Sakalangkung atur panuwun kula ing rama juru pangripta, dene sampun karsa paring katêrangan ing pitakên kula kasêbut ing Candrakanta blz 344 ing bab rêbah jêjêging swara I-II.
Kaping 26 Sèptèmbêr 1902. Pun Wiryasubrata.
Salugu kula mirit saking cariyosipun têtiyang sêpuh, yèn têlegram lan sapanunggilanipun punika asal saking nalar utawi kawruh ingkang karumiyinan dening kaanan (kapinujon).§ Bokmênawi bangsaning sêtum ugi makatên M.S.
Kacariyos: kirang langkung 100 taun sapriki, ing tanah Dhit wontên satunggiling gêrma nem-neman kesah ambêbujêng namung angsal pêksi bango satunggil, ciptaning manah nêja dipun ingah. Mantukipun saking ambêbujêng ngambah têpining rawi nyambi nubruki kodhok badhe kangge têdhaning pêksinipun, sadugining griya kodhok katêdhakên sawatawis, kantun tiga kangge ngengehan enjingipun, lajêng kacanthèlakên ing paku têmbagi ingkang pinakokakên dhatêng pagêr sing§ ing Surakarta sèng. angsal lan saka tosan saha ngandhap korugan rimpilaning arêng sela. Kocapa sarêng gêrma badhe nêdhani pêksinipun kagèt akanthi gumun aningali kodhok ingkang sami cumanthèl punika pating kroncal kados gêsang, sarêng kapêndhêt katingal pêjah, kacanthèlakên malih lajêng pating kroncal kados ingkang wau, enggaling cariyos kaanan makatên punika kapirêng ing ngakathah saha ngantos katitipariksa dening tiyang sagêd, kêpanggihing nalar cariyosipun: iluning kodhok, têmbagi, sing, tosan lan arêng sela wau pinanggih saraos (rasaning tunggal) ... gêsang. Awit saking punika sarèhning bôngsa Eropah wau pinunjul ing budi dhatêng saniskaraning kahanan, pramila dêdamêlanipun ing sapunika tansah adamêl gumun sarta amayarakên lêlampahan ingkang sakalangkung rêkaos.
Mênggah dongèng ing nginggil punika kayêktosanipun kula ugi sampun sumêrêp, ananging sampun dados pirantos sarupi masin, inggih punika wontên ing kantoripun tuwan Dr. Boorsma ing golonganing Pharmagologisch laboratorium ing kitha Buitenzorg wondene masin wau bumbunipun botên beda kalihan têlegram telêpun utawi pirantos karosan makatên, amung kemawon§ têgêsipun punapa? Sarta sampun nate kula sarwe. ing ngriku mawi pirantos kangge anggêsangakên kewan alit-alit kados ta; marmut,§ = marmot Red. tikus lan kodhok ingkang nêmbe pêjah kangge nyoba racun
cinancang wit sidaguri, patine cèkèr ngayam.
Kadospundi mênggah têgêsipun uran-uran ing nginggil punika. Sintên ingkang ngarang, mêthik saking sêrat punapa,
Dêmak 19 Septêmbêr 1903, pun Walidi
Pitakèn ing nginggil kula wradinakên dhatêng para pambantu ing Surakarta, sintên ingkang sagêd, mugi lajêng sukaa katrangan, kula piyambak botên sagêd. Red.
Katur ing panjênênganipun rêdhaktur Candrakanta ing Surakarta.
Mênawi kaparêng ing panggalih kula nyuwun barkah katêrangan bab angrêsiki gadhing ingkang sampun lami, supados rêsik pulih kados kala enggal.
Mênggah katrangan wau kula suwun mugi kapacaka wontên ing Candrakanta. Sangêt panyuwun kula sih pitulungipun Rêdhaktur.
21/9 '02. Wadana guru Banyumas Abdulah
Pitakènipun priyantun wadana guru ing Banyumas kula wradinakên dhatêng para pambantuning kabar Candrakanta, sintên ingkang sumêrêp mugi lajêng sukaa katrangan kula piyambak botên mangrêtos.
makatên wau botên mirit saking kanyataan, amila bilih kapurih dumuk taunimuntaunipun. nalika wontên grahana sataun kaping 7 têmênipun kula botên sagêd, amargi dèrèng nate nrênjuhi. Anggèn kula sagêd amratelakakên sataun sagêd wontên grahana surya sarta wulan, kathah -kathahipun kaping 7 punika (botên kaping 24) kados dene ingkang kasêbut ing bab kaping XI (grahana surya tuwin wulan) ing adêg-adêg sapisan sarta kalih Candrakanta ôngka XI). Amung mirit wêwaton saking kasêbut bab kaping IX (bab wulan) dumugi kaping XI ing Candrakanta ôngka XI, cublikan saking sêrat têmbung Walandi bab ilmu alam, anggitanipun tuwan Dr. J .A. C. Oudemans dados botên wêwaton saking kanyataan, sarta sanadyan wontêna kayêktosanipun, kados mêksa botên sagêd katingal ing sadonya.
Bilih panjênênganipun ... Wiryasubrata têmên kumêdah badhe pariksa dhatêng bab punika, kados panjêngênganipun rama Radèn Sastraadirênggapunika sintên? Punapa Bagus Ngardhah, bilih têmên, kasèp têmên pamirêng sampeyan anggènipun winisudha sampun rambah kaping kalih, sarta santun nama kaping kalih. Red. botên kewran dhatêng pitakèn wau, pramila mênawi andadosakên dhanganing panggalihipun rama ugi kaparênga angandharakên bab kala wau wontên pasamuaning sêrat kabar Candrakanta, saiba badhe bingah sarta panuwun kula dhatêng panjêngênganipun rama.
Sambêtan panjarwanipun Radèn mas Suwita, kendhangingkondhanging. Sasadara miwah Candrakanta, dhatêng pitakènipun Sumitra Abdul Salam Candrakanta ôngka XVI kaca 347.
Saking pangintên kintên kula mênawi anggèning ngupadosi sastra ingkang kasingitakên namung sarana kaèngêt-èngêt kewran, kados-kados pinagihipunpinanggihipun. tuna dungkap, sagêd ugi kirang pratitis, mênggah saking sasêrêpan kula punapa botên langkung prayogi, ngangge waton drijining tangan, satunggal-tunggaling driji wontên watakipun piyambak-piyambak, kados ta: driji ênthik watak 1, jênthik manis watak 2, panunggul watak 3, panuduh watak 4 jêmpol watak 10. Mênawi watak driji tangan wau kagunggung 1+2+3+4+10 = 20 inggih punika pinanggihipun sastra sadaya, satunggal-tunggaling [sa...]
[...tunggal-tunggaling] watak kayêktosana angênggèni kalih pada lingsa, sadaya wontên sangang pada lingsa, namung pada pungkasan dhawah driji jêmpol ingkang miyambaki, kados makatên patrapipun: lare kalih ingkang cangkriman kalayan ingkang mêthèk, lare ingkang cangkriman nyêrat aksara la, lajêng kasingitakên lare ingkang mêhèk wau lajêng ura-ura, ing sabên-sabên kalih pada lingsa anggèning ura-ura lajêng kèndêl, pitakèn dhatêng ingkang cangkriman. Punapa sastra panyêratipun wau kasêbut wontên ing kalih pada lingsa ingkang kaurak-urakakên wau, wangsulanipun kêdah satêmênipun: wontên utawi botên, ing ngandhap punika kula damêl upami: sigra kang bala
Sasampunipun lare ingkang mêthèk mau lajêng ngetang watak driji tangan ingkang katêkukakên kasêbut ing nginggil, inggih punika: 1+2+3+4 = 10 punika lajêng kaetang uruting carakan 10 wau dhawah aksara punapa kados ta: ha na ca ra ka, da ta sa wa la, inggih punika la.Makatên salajêngipun.
Sarèhning cangkriman punika sampun limrah kangge ura-ura, pambatangipun ugi kêdah kaurak-urakakên ing ngandhap punika:
Ingsun arsa amêrcèka, sastra jawa kang piningit, jajal-jajal ngadu jaya, dhasar guna angulati, sastra jawa puniki, kalih dasa kathahipun, nanging murca satunggal, kang dadi rasaning ati, bokmênawa kang disingit, aksara la.§ ing Surakarta uran-uranipun botên makatên, kados ing ngandhap punika: ingsun ambadhe cangkriman, pêthi mênga banyu bèji, sastra kang munggèng gêndhaga, sun badhe saking ing jawi, kabuka warnanèki, tan lyan: anacarakèku, datasawalapadha jayanyamagabathangi, baya-baya sun badhe aksara ...
Karangan kula punika kula caosakên ing panjênênganipun R Ms Suwita, minôngka wêwahing katêrangan, mugi sampun andadosakên ing panggalih.
Wusana mênawi lêpat sasêrêpan kula punika para nupiksa mugi paring pangaksama.
Anggèr Radèn Sayid Budiman ing Klathèn, sakalangkung panuwun kula anampèni wangsulan sampeyan ingkang tumrap ing Candrakanta ôngka XVII ingkang kapêngkêr punika, awit kitab Tanajultarki pegon ingkang sampeyan angge wêwaton wilujênganipun tiyang ajal, surtanah, nigang dintên salajêngipun, sanadyan kitab wau botên kantênan ingkang nganggit, utawi salêrêsipun kêdah nama primbon, ewadene sintên ingkang purun ngangge wêwaton punika, angsal landhêsan, namung kuciwanipun dene dèrèng wontên ingkang mêdal cap-capan, dados kangelan sangêt anggènipun ngupados kitab wau, tarkadhang tulus botên sagêd angsal,
Kitab sêratanipun tiyang Jawi kina asring wontên corekan tumrap ing tapihipun kibkitab. wau, nanging botên karpatelakakên pêthikan saking kitab punapa, mila botên kenging dipun lacak katêranganipun, corekan wau têmbung Arab, amratelakakên pangandikanipun Kajêng Rasul, suraosipun: sidêkah sapisan, punika ganjaranipun lêstantun dumugi sidêkah ingkang kaping kalih
pêndhak kaping kalih, pêndhak kaping kalih dumugi 1000 dintên lêstantun salaminipun.
Wusana andadosna kawuningan, wêwatonipun sarengat agami Islam, madabipun Kangjêng Iman Sapingi, kasêbut ing kitab-kitab ngelmu phakih saphingèn, sawarnining sidêkah ingkang dipun tamtokakên waktunipun, kados ta nigang dintên, mitung dintên sapanunggilanipun, punika sadaya dipun cêgah, dipun wastani makruh utawi bidêngah ingkang awon, tangèh yèn angsala ganjaran, wondene kitab-kitab ingkang sami mratelakakên makatên wau kakathahên yèn kula mratelakna sadaya, ing makemangke. namung kula mratelakakên satunggal kemawon, cêkap kaanghekaangge. ngupadosi, ingggih punika kitab, Inganatutalibin, anggitanipun Sèh Bakri, ing nagari Mêkah, taksih lugu têmbung Arab, cap-capan ing nagari Mêsir, jilidan ingkang kaping kalih, bab jhanajhah kaca 143.
Pamirêng kula bôngsa Cina ugi anindakakên wilujêngan surtanah, tigang dintên sapiturutipun wau, mênggah ingkang makatên wau kilap tiyang Jawi ingkang niru Cina utawi Cina ingkang niru tiyang Jawi. Kula botên têrang, dene parincèn wijangipun sidêkahing bôngsa Cina ingkang sami kalihan tiyang Jawi, pamirêng kula kados ing ngandhap punika: sur
saking panêdhakipun Mas Suwarto, mantri guru ing Dêmak, sarèhning pamurihipun supados kangge simpênan bilih kang Mas kêparêng kula aturi dhatêng ing tambahan kemawon, dados badhe sagêd ngalêmpak sajilid.
Kasêrat tanggal kaping 5 Rêjêp Be 1832, Suraprabawa
Sêratipun Mas Ngabèi Suraprabawa ing nginggil punika kula pacak wontên ing Candrakanta, minôngka têtalining kasagahan yèn sêrat Budha Gotama badhe kapacak wontên tambahanipun wontên kabar Candrakanta sarta minôngka panuwun kula kalihan mas Suwarta anggènipun sami kasêmbadan sêdyanipun.
Awit saking punika panêdhanipun Candrakanta sagêda nampèni ngèngrèngipun sêrat Budha Gotama satamatipun pisan, supados mênawi rêdhaktur saha mas Ngèbèi Suraprabawa anggadhahi sabab
ingkang dipun pitakèkakên dhatêng rama. Red. Ing Candrakanta XVII blz . 350-353
Imês: dede: amês (siti têlês) punika ing têmbung walandi Humus.
Siti Humus ingkang kathah dumunung wontên ing wananawana. agêng. Kêdadosan saking kêkajêngan gapuk, ingkang sami rêbah sarta êpang-êpang, gêgodhongan,wowohan, sêkar-sêkar sêsaminipun ingkang sami dhawah ing siti, tuwin bosokaning sato-sato, lami-lami ngêmpal dados siti (mèmpêr lêmèn) punika ingkang nama siti humus, sumôngga rama. Red. Ingkang makatên wau pantêsipun nama siti?§kula ugi botên sumêrêp, ngompol: saèns, madhuk, inggih sanès punapa marug ? utawi blubur
Kawlos = kanclap kakêmbêng, (kawradinan utawi kakêlêm ing toya) kangge mawas mêndhak
Jawi Kanda, LOr 6614, 1904, #1954	Katalog:Kutipan dari Jawi Kanda, LOr 6614, 1904, #1954Sambung:- Jawi Kandha ôngka 46, April 1904 kaping 10 Sapar 1834.
Sapintên kemawon kabingahanipun para priyantun Jawi amargi angsal wêwêngan saking kamirahanipun kangjêng guprêmèn, sadaya priyantun Jawi kalilan nyêkolahakên anakipun dhatêng pamulangan Walandi sarana bayaran mirah sangêt, mila mêsthi ing têmbe badhe kathah anaking priyantun sagêd dhatêng têmbung Walandi, cècèg, saha kangjêng guprêmèn anambahi wontênipun pamulangan Jawi ngantos pintên-pintên panggenan, kangge sinau anak-anakipun tiyang siti, tur bayaranipun inggih saya mirah sangêt, ngantos botên muwat, dados sampun têtela kangjêng guprêmèn punika sangêt mitulungi rumêksa dhatêng bôngsa kula tiyang Jawi, nanging punapa sampun mêsthi sadaya têtiyang siti anggènipun nyakolahakên anakipun dhatêng pamulangan kanthi bingahing manah, dèrèng kantênan sababe, sababipun wontên sawênèhing guru ingkang ambêk siya dhatêng muridipun, ambêk siya kapiye? Nun, wontên guru ingkang purun angujar-ujari [a ...]
[ ...ngujar-ujari] awon dhatêng muridipun, ngantos adamêl girising manahipun lare, môngka dèrèng mêsthi sadaya muridipun wau anakipun tiyang cacah-cucah (urakan) kemawon, têrkadhang wontên
lara têmênan, muga-muga disambêra blêdhèg, ning jungkate sing dinggo bae, dudu apa-apane, hara ta, harak lucu ngatên, sanadyan ingkang makatên wau dèrèng mêsthi anêmahi dipun sambêr blêdhèg yêktos, nanging punapa punika nama têmbung alus manis, kok mayar, punapa mênawi dipun sambêr blêdhèg jungkatipun botên ngatutakên sirahipun, goroh, rikne inggih dhing, beda kalihan ingkang udhêng-udhêngan, awit udhêngipun kêncêng krakêtipun dhatêng sirah, dados manawi dipun sambêr blêdhèg udhêngipun, inggih sagêd ngatutakên sirahipun, wong mung mêngkono we, ora dadi apa, nun kajawi punika taksih kathah ujar ingkang botên sakeca kamirêngakên, nanging botên pêrlu kula cariyosakên, mindhak angêbak-baki [angêba ...]
pamulangan, kapurih ngadêg wontên sacêlaking balabag panyêratan, punika kula rujuk, sadangunipun anglampahi resan, lare wau awon nganggur dolanan nèthèk-nèthèk balabag panyêratan, la, tiyang lare alit, lajêng dipun dugang dening gurunipun, sanadyan pandugangipun lirih, wantunipun lare alit saha sangêting ajrihipun dhatêng guru, inggih lajêng kèndêl tur pucêt guwayanipun, dumuginipun ing griya lajêng kacandhak ing sakit bêntèr, saha tansah kagum-kagum, ngantos sawatawis dintên, gumun kula tiyang sêpuhipun têka botên ngraosakên bokmanawi sakitipun jalaran saking kagèt nalika dinugang dening gurunipun, malah dipun anggêp kenging sêngkala wontên ing
[ ...n] ing pamulangan lajêng pitakèn dhatêng dèn punapa mas guru, ing pundi panggenaning putunipun nalika anglampahi resan, sasampunipun dipun dêdahi, sêsajèn lajêng kasèlèhakên wontên sandhinging balabag panyêratan, sarta rasukanipun lare ingkang sakit wau inggih kasèlèhakên ing ngriku,
mantuk, sumôngga kagaliha ki raka redhaktur, punapa patrap ingkang mêkatên punika botên badhe sagêd anyudakakên kamajênganipun têtiyang siti anyêkolahakên anakipun? Botên langkung panyuwun kula dhatêng dèn punapa mas guru, kagungan panggalih sabar, sagêda têpa-têpa dhatêng lare alit.
Jawi Kandha ôngka 46, April 1904 kaping 10 Sapar 1834.
Nalika tanggal kaping 1 kapêngkêr punika wanci jam satêngah kalih siyang, cina tukang blèk ing Darpayudan, prang kènjèr kalihan suldhadhu Jawi Bètèng, kula botên sumêrêp purwanipun, sumêrêp-sumêrêp sampun ulêng-ulêngan saklangkung rame, suldhadhu dêdamêlipun
inggih kipa-kipa, tiyang ningali saya kathah, tiyang sêsadeyan ajrih lajêng sami kukut dhasaripun, rahayu botên wontên agèn, nanging kêlêrêsan, dara piskal nitih dhokar saking wetan, lajêng cinêgat purun dhatêng pun suldhadhu, bokmanawi wadul
menggok ngalèr, kula botên sumêrêp ing wusananipun.
Jawi Kandha ôngka 63 kaping 1 Juni 1904 Mulud 1834.
Sanadyan sêrat-sêrat pawarti tansah angêwrat kawontênanipun durjana koyok ngantos angêmohi, ewadene sasêratan ing ngandhap punika nyariyosakên bab panêmpuhing durjana koyok ingkang cabar amung jalaran saking kaèngêtaning lare alit kemawon, mila kumêdah dadosa rêrênggan tumrap pocoting nyampingipun kusumaning ayu Jawi Kandha.
Nalika ing dintên malêm Kêmis kaping 26 Mèi kapêngkêr punika, tiyang nama Jaya gagriya ing dhusun Jêngglengan, bawah kabupatèn Sragèn sisih lèr kilèn (satêngahing wana antawising Sumbêrlawang kalihan Gundhi), wanci jam 8 tilêm wontên ing griya lêsung (tanpa gêdhèg) dumunung sawetaning griya pandhapi kalihan anakipun èstri nama Saminah umur 11 taun, 2 anakipun jalêr nama Sênggrik umur 8 taun, patilêmanipun kêrêp wontên ing ngriku, amargi ngrêksa gadhahanipun rajakaya maesa 17, lêmbu 7, ingkang namung dipun cancangi wontên ing latar kemawon, sarêng kintên-kintên wanci jam 11 Sajaya [Saja ...]
[... ya] taksih kapati nendra, namung Saminah nuju nglilir, sumêrêp wontên tiyang 8 dhatêng sami asikêp sajata pêdhang saha pênthung amurugi piyambakipun, osiking manah badhe anggugah bapakipun, ananging kêtungka panggugahipun para tiyang wau, Sajaya, tangia, nanging aja bêngok-bêngok, aku têrna lumêbu ngomahmu, lan kowe banjur ngêtok-êtokêna amalmu kabèh, minôngka ambêngan kayadene kêndhurèn, aku sakônca kang ngêpung, sabanjure padha dak bêrkat, yèn kowe ora miturut sarta nganti bêngok-bêngok, gulumu mêsthi pagas minôngsa wasitku
paksa lumêbêt griya sarana gugah-gugah ingkang èstri.
Gêntos cinariyos ingkang tinilar wontên ing griya lêsung, pun Saminah saha pun Sênggrik, ingkang botên winawekan dening sang dur, Saminah nglocita bilih para tiyang wau tatela durjana, lajêng gêgancangan [gêgancang ...]
[... an] dhatêng griyaning tangganipun, gugah-gugah suka sumêrêp bilih griyaning bapakipun kadhatêngan durjana tiyang 8, ingkang
punapa badhe ngasmani kontrak onjotan, wangsulanipun: daya-deye gèr, gadhahgana, ingkang cêpak, liyu kalihan pokah (Bathara Kala) ingkang kasêbut dhawah, namung katimbalan têrang dhawuhipun kangjêng tuwan residhèn, ingkang wontên namung gatêr patêr dhèdhèt erawati wagyut, bapak iki rêmên têmên gêgujêngan, inggih gèr, sasinaon nyèlèhakên manah, bêja cilaka kula anggêp sami kemawon, sarta sampun dados panduman kula paringing Allah, punapa inggih sayêktos botên wontên ing karaos ing panggalih. Môngsa kula matur dora. Botên [Bo ...]
"Tatacara" konjuk kangjêng tuwan bêsar, ing mangke kangjêng tuwan residhèn nampèni sêrat telegrap saking Batawi,
[... pundhut] badhe kalimrahakên ing kathah, atur kula: nyumanggakakên, saha sakalangkung ing panuwun kula, kula lajêng mêlèhakên gèsèhing tekadipun: bêja cilaka, kaanggêp sami, sapunika tansah mèsên , dipun wangsuli gampil kemawon, kala wau pukul sanga, sapunika sampun
pamuji kula tampinipun arta ganjaran amêngkêrna pasar sore, supados botên dipun awut-awut, awèta dipun dhahar.(1)
(1) Kula dhèrèk bingah sangêt dene bôngsa kula Jawi taksih wontên ingkang sagêd damêl anggitan ngantos kakarsakakên ing kangjêng guprêmèn, pamuji kula ingkang kagungan anggitan wau awèta sugêng kanthi bagas kuwarasan, sarta kaparênga damêl anggitan [anggita ...]
[... n] malih ingkang maedahi ing kathah.
KPR - Kelompok Tani - wiji lan tanduran dipun sadeyan
Dhelokké Kréta Blanja Menawi badhe akses sedanten, panjenengan kedah daftar. Panjenengan sampun gadhah akun? Mlebet.
Become a KPR member, and enjoy cheaper prices immediately. Register here.
KPR resminipun dipun bangun ing 2000 ing Slowakia ing Eropa, namung wiwit 1998 dalem nyuplai bibit lan tanduran saking jagad raya.
Tujuan utamanipun musatké ing gabung kaliyan tani ing ndonya ingkang tertarik macem-macem bidang lan nyiptaké database ageng bibit lan tanduran (Lumbung Bibit lan Tanduran KPR) saking jagad raya.
Saiki dalem gadhah 6 cabang utama (Slowakia, Republik Ceko, Australia, India, Thailand, Afrika Kidul lan Tanzania) lan 300 luwih rekan lan kolektor bibit saking jagad raya.
Wanci niki dalem saged ngoleksi lan nyuplai 10000 luwih spesies tanduran saking jagad raya.
Menawi panjenengan nggoléki punapa mawon, panjenengan wonten ing panggon ingkang leres. Meski boten sedanten tanduran wonten ing koleksinipun dalem, tawaranipun dalem kasebar dintenan langkah per langkah, bibit per bibit, tanduran per tanduran. Dalem pracaya dalem bakal saged nyuplai (hampir) punapa mawon!
Sadeyan 10 000 luwih bibit lan tanduran saking jagad raya – palem-paleman, pakis haji (sikas),
Panjenengan sampun nambah barang puniki ing kereta belanja panjenengan.
Sêrat saha ingkang tabe, kaurmatan, akathah-kathah saking kawula Raden Tumênggung Mêrtadirêja, Bupati ingkang tatêngga, ing kitha Purwakêrta, KarisidhenanKaresidhenan. Toyamas mugi kaunjuk ing panjênêngan-dalêm, ingkang sudara kangjêng tuwan Tako Rordha, ingkang sampun sinung nugraha ing Gusti Allah, samudayaning kapênêdan ing dalêm dunya, saha pujangga agêng guruning basa Jawi, ingkang pinanggih ing nêgari Dhelêp, tanah Nedêrlan, mugi-mugi pinanjangêna ing yuswa, saha akasarasan ing salaminipun.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, mugi sampun pisan andadosakên panggalih-dalêm, saking kami purun kawula gumampil angaturi sêrat punika, ing panjênêngan dalêm, ingkang kalayan adamêl ridhuning panggalih, sarehning saking punggung kawula, dereng sumêrap ing pitêmbungan Kawi, ingkang prayogi, bilih amarêngakên, wontêna sih pitulung-dalêm, kawula nyuwun, mugi wontêna pitêdhan-dalêm, buku têmbung Kawi, klayan mawi têmbung Jawi, kenginga kawula damêl piturutan, ing sapêngajêngipun.
Saking dening punika, mugi-mugi panjênêngan-dalêm, andhanganakên ing panggalih, saking atur panuwun kawula ing nginggil wau, kenginga kawula damêl pusaka ing salaminipun.
Anjawi saking punika, mênawi wontên sisip saruning atur pitêmbungan kawula, ingkang kawrat ing sêrat punika, aming mugi-mugi wontêna sih pangapuntên-dalêm.
Sinêrat ing Purwakêrta, tanggal kaping 8 Pebruwari 1862. Kawula ingkang saudara, ingkang anuwun sih.
guruning basa Jawi ingkang pilenggah ing nêgari, Dhelêp,
Ingkang Sinohoen Kanjeng Soesoehoenan Pakoeboewono Senopati Ing Ngalogo Abdoerrahman Sayidin Panotogomo Ingkang Kaping XII, ing
bilih wonten kelepatan kawula .. sadurunge mlebu wulan puasa kangge sedulur lan
sing adol karo sing tuku ora doyan,tapi sing doyan ora
Pertanyaan 13 : apa beda pit anyar kro penganten
wong gemblung 3 jenenge aki, aka karo aku, di rawat nang RSJ aki kro aka wis mari, sing esih gemblung sapa...?
kuceng ireng iso apes, Opo iyo to?
Jawaban : Lha koe ki owong opo tikos?
Pertanyaan 27 : Ngopo cewe gaul saiki paLeng maLEs ngganggo HELM ?
Jawaban : marai seng lanang wes ndue
mlaku ing dhuwur awang-awang. Perahu berlayar di ruang
Akeh wong lanang ora duwe bojo. Banyak laki-laki tak mau beristri. Men will choose not to get married. Akeh wong wadon ora setya marang bojone. Banyak perempuan ingkar pada
armagedon. Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor. Datang dari timur, barat, selatan,
Wong wadon nglamar wong lanang. Perempuan melamar laki-laki. Women will propose marriage. Wong lanang ngasorake drajate dhewe.
Penerbit: YAYASAN CENTHINI Yogyakarta, 1990
--- 10 : [ii] ---
Penerbitan punika dipunwragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl. 29-2-1988
Sêrat Cênthini Jilid X isi 38 pupuh, wiwit pupuh 600 dumugi 637. ... kaca 1-256
I. Kidang Wiracapa ing Lêmbuasta ngurmati tamunipun
Widuri sami lan kasmaranipun. Nalika Jayèngraga ambêksa Rara Widuri lumêbêt wani ing pandhapi nubruk Jayèngraga. Dados gègèr, tujunipun kasapih tening dhatêngipun Rêtna Ginubah.
1. Kidang Wiracapa sampun siyaga anggènipun badhe ngurmati tamunipun têtiga kanthi nanggap bagor, lampahan Panji Narawangsa. Tamu-tamu
Wirancana, Wiranjana tuwin Mangunjana. Semahipun nganthi putranipun èstri Rara Widuri
Kulawirya minangkani panêdhanipun Kidang Wiracapa ambêksa dados ratu ing Jênggala, Jayèngraga
dados Panji Inu Kêrtapati. Kasaru dhatêngipun Rêtna Ginubah anakipun èstri Kidang Wiracapa ingkang wiwit alit tansah ngasrama ing wana.
Katêpangakên kalihan tamu têtiga, pitakèn wigatosing lampah anggènipun sami prihatos, kawangsulan sami ngupadosi linggaripun Sèh Amongraga. Rêtna Ginubah anggambarakên dêdêg-piadêgipun Sèh Amongraga dalah pandhèrèkipun santri kalih. Kadhêsêg samangke wontên ing pundi dunungipun Sèh Amongraga, wangsulanipun dèrèng kenging winêdhar jalaran sinêngkêr dening ratu ing Tunjungbang ... kaca 5-9
lan Nuripin sami dados Bancak Dhoyok, sakalangkung lucu. Jayèngrêsmi sumingkir dhatêng ing masjid. ... kaca 9-17
4. Lare jalêr Wukir tuwin Laba, putu tuwin kapenakanipun Nayakênthi bêksa-èstri dados Panji Narawangsa (malihanipun Sêkartaji) tuwin dèwi Onêngan. Jayèngraga angêtog bêksanipun. Sapolah-tingkahipun sakalangkung ngrêsêpakên adamêl kedananipun para ningali jalêr tuwin èstri. ... kaca 17-24
5. Rara Widuri ingkang wontên ing dalêm wingking, manahipun sakalangkung gorèh nyumêrêpi tiyang kathah sami kapiluyu dhatêng Jayèngraga, karaosakên kados badhe ngrêbat
kewuh bilih wontên [won...]
[...tên] dukanipun para kadang ing Lêmbuasta. Kulawirya ngaglah ngampingi Jayèngraga. Jayèngrêsmi ing masjid kagèt mirêng gègèr ing pandhapi. Kae Kidang Wiracapa dhawuh dhatêng para abdinipun, sampun ngantos sami pancakara. Para ningali gumuruh gègèr puyêngan, kasaru dhatêngipun Rêtna Ginubah numpak kuda kairing sagawonipun, wasana sagêd nyigêg kawontênan ingkang mutawatosi. ... kaca 24-26
kapanggihakên manut tatacara. Sadaya wau katata jangkêp dening Rêtna Ginubah. Dhauping pangantèn kawiwaha wontên ing Lêmbuasta.
1. Dhatêngipun Rêtna Ginubah nyapih kawontênan ingkang mutawatosi. Saking pitêdahipun sang Rêtna, Rara Widuri kajodhokakên kalihan Jayèngraga. Sanalika Rêtna Ginubah nata paningkahipun têmantèn, panggihipun ngantos dumugi sajèn tuwin tata-cara lan kêndhuri botên wontên ingkang kalangkungan. Sadaya tiyang sami ngungun dene Rêtna Ginubah sagêd nata samudayanipun tanpa cèwèt, ngantos kadosdene sampun nate murba gadhah damêl mantu, ing mangka gêsangipun tansah wontên ing wana. Sasampunipun rampung paningkahipun têmantèn, Rêtna
Kulawirya kadospundi dene ngupadosi kadang dèrèng kapanggih, tansah kagiwang ing pangampiran malah ngantos kalampahan Jayèngraga rabi. Jayèngraga katantun ambêkta mantuk Rara Widuri, ajrih kadukan dening ramanipun. Pêpuntoning rêmbag, semah katilar lan badhe nglajêngakên lampah. Jayèngraga anyagahi ing têmbe badhe amboyong semahipun. ... kaca 37-38
1. Dêmang Prawirancana gadhah niyat ngundhuh têmantèn dhatêng Trênggalèkwulan. Jayèngrêsmi nyuwun, supados pahargyan wontên ing Lêmbuasta kemawon. Sêdaya sami rujuk. Ngundhuh têmantèn ing Lêmbuasta kanthi ngaturi pirsa priyayi ing
Wiracapa nêrangakên bedaning raosipun ringgit Krucil lan ringgit Purwa cundhukipun kalihan ngèlmu kakekat lan makripat.
Para tamu katêtêpakên papan panyipênganipun. Kidang Wiracapa nglajêngakên ambabar ngèlmu dhatêng Kulawirya ngantos dumugi bab carêmêdan kacundhukipun kalihan ngèlmu.
Kocap Rara Widuri sakêlangkung rakêt-rumakêt kalihan Jayèngraga ngantos mèh botên kenging pisah. Napsunipun salulut anglangkungi, bêtèkipun prawan sampun radi lungse. Makatên wau ngantos damêl kirang panujuipunpanujunipun. Jayèngraga. ... kaca 38-62
2. Saking Trênggalèkwulan dhatêng watawis 200 pêpikul ambêkta mawarni-warni ubarampenipun tiyang ngundhuh têmantèn wujud: jêjanganan, wos, gêndhis, kêmiri, wowohan lan sanès-sanèsipun, dumugi pangangge sêmbêt tuwin êmas barleyan. Siyaganing damêl ing pawon umyung rame swantênipun
Wasana kêpungan kêndhuri. ... kaca 74-82
IV. Ki Kulawirya katrajang sêsakit rajasinga sakalangkung (ng)grantês ngantos supêna angsal pitêdahipun Jamal Jamil bab sarananipun sagêd waras kanthi lampah ingkang botên limrah, ewadene inggih katindakakên, wêkasan sagêd mayar lan mantun saking sakêdhik.
1. Ing pondhokanipun Ki Kulawirya nimbali Ni Asêmsore lajêng salulut, sakalangkung marêmipun,
kumramyas dumugi ing walakang lan sakala abuh, wasana gêrêng-gêrêng gêgêtun. Ki Kulawirya kacandhak ing sakit rajasinga. Nuripin kadhawuhan damêl kêthokan dêling kapêndhêt lapis lêbêtipun ingkang tipis minangka lapising pajalêranipun ingkang ngilu. ... kaca 82-86
priyayi: tumbak, tamèng, panuwak, kêrbin lss. Kasusul dhatêngipun têtiyang ingkang sami nyumbang mawarni-warni: kêbo, sapi, mênjangan, menda, bèbèk, ayam lss. sakêlangkung kathah, dhaharan jêjodhangan. Para tamu sami mangangge kêtogan. Sadaya wau sakêlangkung anggumunakên Kulawirya lan Jayèngrêsmi. Miturut tatacara sêgahanipun mawi inuman arak waragang lss. ngantos kathah ingkang wuru. Kidang Wiracapa pitakèn têka Ki Kulawirya katingal sakit,
ningali pamanipun. Nuripin kadhawuhan ngrambang pajalêranipun Kulawirya, lajêng pinarêman makjun, sagêd radi mêndha sakitipun. ... kaca 86-91
3. Wanci lingsir kilèn tamu saking Pranaragi dhatêng i.p.: Ngabèi Wijakangka, kasusul Ngabèi Wiranjaya lan ingkang saking Kalangbrèt, Rawa, sadaya kinurmatan ungêling bêdhil. Jayèngrêsmi lan Jayèngraga katêpangakên para tamu, ing batos para tamu sami ngalêmbana para putra ing Wanamarta wau. Para tamu sami nyumbang sarwi pangaos, wasana lajêng kaaturan ngaso ing pondhok ingkang sampun sumadhiya. ... kaca 91-99
4. Kulawirya nimbali Nuripin, nyariyosakên supênanipun, dipun dhatêngi Jamal Jamil lan dipun aturi pitêdah jampining sakit rajasinga, i.p. kêdah sanggama kalihan prawan kêncur utawi wanita ingkang luwas rah. Botênipun kalihan kapal. Nadyan kamanah anèh, ewadene Nuripin mrayogèkakên kalihan kapal kemawon, mênawi kalihan prawan utawi wanita luwas-rah nênambahi dosa, jalaran mêsthi badhe katularan. Kulawirya pasrah dhatêng Nuripin kalampahipun sarananing usaha. Saking akalipun Nuripin sagêd kalaksanan kanthi cara ingkang botên limrah, wasana sakitipun Kulawirya sagêd kathah mayaripun, lajêng dhatêng pandhapi ngêmpal para tamu ing pahargyan. ... kaca 99-113
V. Pahargyan sakalangkung ngedab-edabi. Abên-abên sawung tuwin gêmak kasambêt
wayahipun ingkang wuta-sastra, nanging kathah kasagêdanipun: bêksa, karawitan, ukir-ukiran, anam-anam lss. botên wontên padamêlan ingkang botên sagêd, mila pangawulanipun ing Pranaraga sakalangkung kinasihan dening Kangjêng Bupati. Ing sarambi mêsjid Kidang Wiracapa anggêlarakên pokokipun ngèlmu kakekat dumunung ing panrima kanthi katrangan miradipun, sarta conto-contoning agêsang têbih saking panarima lan suka nampi pawèwèh. Lajêng sami mandhap dhatêng pandhapi, tamu pêpak
ramenipun. Para botoh ngatingalakên kawêgiganipun murih sawungipun mênang. Totohan têtêmpilan andadosakên rame,
wontên ingkang pasulayan. Kasaru dhatêngipun tiyang/mbarang Panglir, wontên tiyang sawidak lajêng katanggap sarta kadhawuhan wiwit, têtandhingan tiyang mawi sanjata. Kasêling dhahar kêmbul, Kidang Wiracapa rêraosan kalihan Kulawirya bab purwaning agêsang kadidene tiyang salat maos takdir murih wilujêng dumugi ing akhiripun. Sontên sami bibaran, sami marêm manahipun ingkang gadhah damêl. ... kaca 113-139
2. Dalunipun tayuban ngundang ronggèng pilihan. Ni Gêndra, Ni Têki lan Ni Madu. Jayèngraga mêdal saking dalêm agêng kairing ronggèng têtiga, panganggenipun sarwi mompyor èdi pèni. Ronggèng
Saking mupakatipun para sêpuh lan para tamu Jayèngraga ambukani bêksa, dipun larihi ronggèng têtiga, sinambuting kêplok mawurahan. Jayèngraga angêtog pangibingipun, binarung pangêliking ronggèng. Ronggèng têtiga ugi kêtogan panggambyongipun, wasana têtiga wau tèplêg tumamèng wêntisipun Jayèngraga sigra kinêmulan
ngantos sami kêrinan. Enjingipun para tamu bidhalan. Kadang kadeyan Trênggalèkwulan nyumbang Jayèngraga mawarni-
Wanamarta. Kidang Wiracapa paring piwulang ngèlmu wahyaning wahyu, anuting takdiripun Hyang Widdhi. Sadaya piwulangipun anut mupakating para ngulama saha Dalil Kadis. ... kaca 153-165
takèni dening Rêtna Ginubah, wangsulanipun Rara Widuri, raosing manah, botên karaos satata palakrama kanthi mirunggan. Raosipun namung kados supêna. Sanalika waras Rara Widuri. Demang Prawirancana saanak semah lan kadang kadeyanipun lajêng
Asradênta. Dumugi ing margi tumuju Kalangbrèt, Asradênta pamit wangsul kanthi sêsalaman ndhèrèkakên basukining lampah. Lampahipun para andon lêlana tumuju dhatêng rêdi Rajêgwêsi ingkang inggil andêdêr. Ingkang sagêd minggah dumugi puncak namung Jayèngrêsmi lan Jayèngraga. Enjingipun sami mandhap kapanggih Kulawirya lan Nuripin sêsarêngan nglajêngakên lampahipun. ... kaca 174-181
3. Angsal pitêdah lampahipun tumuju Kalangbrèt, anglangkungi ardi Purwa dumugi dhusun Gubug. Nuripin kautus
lan anakipun èstri, Rara Muryati. Liringing netya, Rara Muryati kapranan dhatêng Jayèngraga, makatên ugi Jayèngraga. Dalunipun SèkSèh. Ekawêrdi paring wêjangan, bilih ing ngagêsang pêrlu sumêrap keblat murih kamulyan ing dunya lan kamulyan ing swarga i.p. kanthi ngawula ing nata lan ngawula manahipun piyambak. Ngawula manahipun piyambak, jalaran awakipun prasasat jêjêring Gusti. Kalajêngakên wêjangan bab tatacara lan tata-susilaning ngawula ratu, gampil angèling angabdi sakêlangkung kathah, jangkêp botên wontên ingkang cèwèt. Dumugi Subuh sami solat, lajêng dhahar kêmbul. Jayèngrêsmi pamit badhe nglajêngakên lampah. ... kaca 181-199
4. Lampahipun para andon lêlana mêdal luguring rêdi nglangkungi sabin ingkang nêdhêngipun rame tiyang anggaru maluku. Ing wanci wisan-gawe dumugi ing dhusun Sarèn wêkdal pêkênan. Nuripin kadhawuhan têtumbas angsal ênjêt lan asêm-kawak sarwi kathah. Nêrusakên lampah dumugi ardi Wajak, [Wa...]
[...jak,] ardi Bundhêl lan ardi Tèngèng, dhusun
Angsal pitêdah ngênêr ngalèr ngetan dumugi dhusun Wunut ing wana Wratsari anjog dhusun Sarêngat lajêng ngalèr nglangkungi rêdi Pêgat, rêdi alit-alit Bagêndhul ing wana Salêmbut. Kantun sadintên malih badhe dumugi ing Wirasaba, punika prasasat sampun dumugi ing Wanamarta. ... kaca 199-211
Kangjêng Nabi Rasul murih wilujêng sadayanipun. Wêkdal punika Jayèngrêsmi, Jayèngraga lan Kulawirya sami dhatêng. Kadangu, ngaturakên lêlampahanipun kabar tanpa angsal kabar bab dunungipun Sèh Amongraga.
Kyai Bayi Panurta lan Nyi Malarsih sakalangkung sungkawa jalaran kesahipun putra kêkalih tuwin adhi tanpa wontên pawartosipun, Bakda Luhur Kyai lan Nyai tindak dhatêng griyanipun Nikèn Tambangraras. Kawontênanipun sangêt mêmêlas, tansah mangangge sarwa pêthak botên nate gantos labêt saking sêdhihipun tinilar ing kakung. Wêkdal samantên sawêg siyaga kêndhuri mêmule Kangjêng Nabi Rasul
sarimbit, ugi kalihan Kulawirya kadhèrèkakên Nuripin. Sami kabagèkakên Kyai ingkang ngêmbêng waspa. Saparipurnaning kêndhuri Ki Bayi andangu para putra. Aturipun, ing lampah tansah têtakèn dhatêng para ngulama ing padhepokan pundi-pundi bab linggaripun Sèh Amongraga, nanging botên angsal titik ingkang kenging kaajêng-ajêng. Ki Bayi
Sèh Jayèngraga botên karênan dhatêng awakipun. Wêkasan sadaya santri bibaran. ... kaca 211-218
VIII. Kocap Sèh Amongraga sampun wontên Ardi Kidul talatah Mataram. Jamal Jamil tansah ngebarakên ngèlmu sikiripun saengga
1. Sèh Amongraga sampun sawatawis dumunung ing dhusun Sêmanu Ardi Kidul talatah Mataram. Sang Luhung tansah mêmpên manêkung ing krobongan salêbêting masjid. Jamal Jamil ngirup tiyang maèwu-èwu kanthi pangeram-eramipun ngèlmu sikir. Wêkasan kapirêng dening abdidalêm katur ing panjênênganipun nata. Kangjêng Sultan Agung animbali Tumênggung Wiraguna lan Tumênggung Wirajamba kadhawuhan ngrampungi wontênipun Sèh Amongraga, kaparêng nganthi prajurit sacêkapipun. [sacêkap...]
[...ipun.] Sèh Amongraga ngadhêp mabukuh ing ngarsanipun sang Tumênggung, botên suwala kapidana ing ratu. Sariranipun lajêng kabronjong, kabuncang ing alun, wêkasan wangsul ing dharatan tanpa isi. Ing ngantariksa kapyarsa uluk salam sarta suwantên: "Dhuh Kyai Wiraguna, aturna bêkti kawula dhatêng Kangjêng Sultan Agung. Sampun kalêksanan karsanipun, kawula uwal saking ing dunya'. ... kaca 218-225
2. Jamal Jamil nyumêrêpi sadaya lêlampahan wau jalaran sami ngumpêt pêrlu badhe nyumêrêpi babaring lêlampahan. Sasampunipun cêtha kadi
putra putrinipun. Sadaya sami mirêngakên cariyosipun Jamal Jamil wiwitan dumugi wêkasan. Sanalika Nikèn Tambangraras kantu dados bayangan. Jamal Jamil botên purun kacandhêt, wangsul dhatêng tanah asalipun ing Karang tanah Bantên. ... kaca 225-228
3. Ing Kraton Mataram Tumênggung Wiraguna ngaturakên sarèhing dinuta. Sèh Amongraga sampun kasampurnakakên.
5. Yata wau kang bakda salat nèng mêsjid | mudhun saking langgar | mangsuk ing wismanirèki | lênggah anèng pajrambahan ||
6. Sinaosan wedang dhadharanirèki | nèng piring lancaran | andhèr nèng ngarsa mawarni | wowohan lan lah-
12. Kang mangkara linging driya ngawirya tri | yata ingkang prapta | sa-anak rabinirèki | Ngabèi ing Galèk-wulan ||
laladrangan | anguyu-uyu ngrarangin | agupuh Ki Wirabajra ||
15. Tur uninga mring raka Kyai Ngabèi | yèn kang putra prapta | Mas Dêmang enggal ngGalèk-sasi |Lebih satu suku kata: Mas Dêmang nggal ngGalèk-sasi. ngling
para ri ing Lêmbuasta | ingkang manggihi pra tani ||
21. Kang lungguh atêpung dhêngkul | longkang piranti (ng)gènnèki | kang raka Kae Mas Kidang | Wiracapa lan têtami | ing mangkya maksih nèng wisma | dèrèng lênggah ing pandhapi ||
ambagor wus miranti | busana awida sêkar | kang andhalang Nayakênthi ||
24. Wus atap sadayanipun | nging durung
28. Kula wong langkung mogèl-kul | botên nate nika-niki | sadaya gumuyu suka | sira si Rara Widuri | tansah paguting paningal | ajuwêd marang Jèngragi ||
29. Sinêmbadan liringipun | candhak kacundhuk ing manik | lir wêsi bang pinalu kras | sumyur muncrating pangèksi | sang anom gambirèng driya | ningêt tingalira mamrih ||
1. Kae Kidang Wiracapa | ing karsa wus
3. Rampung rampinge ngagama | ngulama bangsa priyayi | tan ewuh muradi basa | anglêjarkên ing
6. Kang paman Kae Mas Kidang | Wiracapa sukèng galih |
sinandikan karsanira | ngling mring putra Ki Ngabèi | Wirancana aniling | punika rinta nak-bagus | winahyu ing kabisan | sakalir sarwa winasis | trange ngèlmu wruhing lair batinira ||
Ginubah | sing pangumbaran wanadri | kagèt kang nèng pandhapi | anarka ni rara rawuh | praptanèpraptanèng. palataran |
tarub sih nunggang | jaran gya kang paman katri | gupuh nyandhak marang ing turangganira ||
12. Agêpah kang anèng wisma | rama ibu amêrpêki | ngawirya tri maksih lênggah | nolèh kewala umèksi | Rêtna Ginubah aglis | mêdhun sing turangganipun | sarwi angling ring paman |
amuwus | lah mara sun-tatanya | mring sira iki ing wingi | ana apa dene amamajang wulan ||
Panurtèki | kakangira Jèngrêsmi | Jayèngraga arinipun | putrane uwakira | kakang Rundaya ing nguni | apan dadi
tadhah | mring sira ing siyang ratri | dene nora duwe bagondhal sajuga ||
marang ing kami | wruhanamu ngong iki | wus luwih muktyèng wana gung | salasih sining wana | dagingan kang dadya bukti | nadyan
ratri | ngong ruruh angayam-alas | ing sakèhing guwa ardi | tan antuk lacak warti | ing patanyan kadung-kadung |
panganggone sarwa seta | panakawane kêkalih | panganggo sarwa langking | rada tèngèng gulunipun | bathuk sawijinira | gumuyu ngawirya katri | Jayèngrêsmi alon dènnira ngandika ||
32. Dene yêkti pojarira | paran wus wruh sira yayi | Ki Wuragil Kulawirya | nambungi wacana manis | nanging gèsèh sakêdhik | nganggo tèngèng gulunipun | angling Rêtna Ginubah |
anèng ing ngêndi | tuduhêna saiki | paedah sira tutulung | marang wong kawlasarsa | Rêtna Ginubah ngling aris | durung kêna winêdhar (ng)gonne Mongraga ||
amandhisil | minane bubar larut byur | siji tan kêna jala | lir wong ambêdhol carang pring | saka pucuk
ng)galigik ririh | ngangkah punapa kang Asra | tan ala lah inggih bêcik |
42. Lah ibu ing karsa sira | nganggo tatanggapan ringgit | wong abagor durung lêkas | samana kawêngèn thithik | bok wis kinèn awiwit | paran lalakon
Jayèngraga dèn-agya | ingkang liningan awigih | sêmu isin pinêksa marang Ni Rara ||
47. Sarya ngling kang Wirancana | anakmu sun-kon-(m)borèhi | aywa
aglis | gupuh kang sinung ujar | Ni Rara gya mundhut | camara marang dhadhalang | Nayakênthi ngong mundhut têkês
oncèn | miwah gagombyok dhuwung | wus mangkana kang busanadi | angling Rara Ginubah | marang pamanipun | wus mara mêtua (n)jaba | mring pandhapa sing nopèng konên awiwit | lakone Narawangsa ||
6. Lan manira iki ayun mulih | mring asramaningsun ing wanarga |
ngong wus padha apapanggoh | kang rama ris amuwus | Rara sira
akathah ginalih usring | wus kadhanyang kasmara | bumi ing wana gung | gya Ke Kidang Wiracapa | ngancarani mring putra
sinomanipun | wus miranti angladèni |Kurang satu suku kata: wus miranti anglaladèni. suguh wedang panganan | rata sadaya wus | miwah dhaharan nèng ngarsa | linadènan parèstri saking ing wingking | sêlire Kae Rangga ||
samya miranti | rolas ingkang samêkta | samya ngrasuk tapuk | dadya kang putra kang seba | angalènggèr ing
wau sira rêkyana-patih Jênggala kang pinurwa |Mulai nomor 4 merupakan baris ke-6: Jênggala kang pinurwa. dasa namanipun | Ki Patih Kudanawarsa | wicaksana bangkit tan ana madhani | tadhah karsaning
parangmuka tan wani sêbit | punggawa para putra | rêmpêgsabiyantu | anggêpe pan sumawita | mring kang rama Prabu Jênggala samya jrih | tan mantra-mantra putra ||
21. Saking dening pangrèhirèng patih | myang wadya gung alit tan suwala | malah
pradapa | saupaminipun | tan antara katingalan | king ing ngarsa arsa risang adipanji | Ino ing kasatriyan ||
32. Datan pati kathah ingkang ngiring | katarèng wingitira lir pendah | pradapa sinêmpal sore | angalêntrèh
mingkup anèng pungkur | wus tutug panjanturira | Nayakênthi nyêmpala kothak dhog muni | sru suluk gêndhing
kadeyane | Panji-anom lan Wirun | Kalanggada lan Benggol kaki | Nuripin Asradênta | dadya Dhoyokipun | Nuripin Sadugawèlnya | sakèhing wong anênonton rêbut ngarsi | amêndêr ing Jèngraga ||
36. Jalu èstri anandhang pangèksi |
37. Kèh rowange rarasan nauri | sesuk yèn mulih marang ing
mung kaot sadhêngkul | dyan No ing kasatriyan |Kurang satu suku kata: Radyan No ing kasatriyan. maksih
alinggèh | Jèngrêsmi amitêmbung | arsa ningit marang ing masjid | animpar ing pasilan | nèng susuro tajug | Ke Kidang Wiracapa gya | pan rumojong ing karsanira kang siwi | nuduh ing Wirabajra ||
42. Kinèn mundhut pagêlaran lêmpir | sarta sasaosan
kawula kajênêkan | nèng tajug pikantuk | sasambèn sunat palilah | kang paman tri nulya wangsul ing pandhapi | nuduh ingkang rumêksa ||
44. Wong Kauman ingkang tuwa sami | kinèn angladèni anèng langgar | wus sami apakêmite | yata ingkang anyêngkung | dhalang bagor Ki Nayakênthi | nglangak leyangan kothak | kinêprakan suwuk | jumênggung sêg asêndhonan | sinulukan pathêt nêm angrêspatèni | jêjêring rêratonan ||
45. Nutug pocapanirèng aringgit | Prabu Jênggala wusirèng tanya | marang Kudanawarsane | mangsa myang lamènipun |
karsaningsun marang sira | adhaupa lan rinta putrane
yayi | yayi Ji ing Ngurawan ||
47. Tan prabeda kalawan kang anis | Sêkartaji Ni
lyaning | namung Candrakirana | kang karya gêng wuyung | suka tumêkèng pralaya | yèn tan panggih lan putranta Sêkartaji | kusuma ing Mamênang ||
akèh kang mèlu nangis | dhasar wus kagrimisan | mring Jèngraga dangu | wong wadon tuwa myang bocah |
lalakonira | Jayèngraga yèn nuju wawêton Panji | tan liyan kang ing nglaras ||§ Prayoginipun / inglaras /.
Prabu Jênggala | mangke karsanipun | ing karsa mangun wiwaha | rajaputra lan putri binayangkari | rinêngga
61. Nguli-uli bojoku anjêrit | gupuh sanake padha bramantya | barêng ngêbyuki ngong kabèh | kang (n)jêjêg kang anjagur | kang ngawêlas ana mênthungi | dèn-aranni wong edan | Dhoyok raganingsun | srupaning kang mala mring wang | kabèh
lan si Laba | karone wus gambuh | Wukir dadi Narawangsa | pan si Laba putune Ki Nayakênthi | si Wukir
67. Laba kang dadi Onênganèki | Jayèngraga suka maring bocah | ro Laba lawan Wukire | wiyungyun jroning kalbu | dhasar komuk wong sadesèki | si Wukir lan si Laba | di têmbunging kidung | yèn anopèng Wukir Laba | wong kang nonton akèh samya amèwèhi | kêmbang kinang busana ||
ing Jênggala amangun-kardi | lumampah kawlas-arsa | wong nonton kayungyun | mring kang dadi Narawangsa | wus kapêthuk
kothak | dyan Panji tansèng wurine | miluta sojaripun | ngungkih Sêkartaji sajati | wêdhare Kirananya | kang
banon pataranganing prit | lêbur atimu uwus karuhan | dèn-abyag ing bajul bèbèk | katêluh ing kalinthuh | myang babêthuh angungunthuhi |
Langkung suka kang sami ningali | saking nyênyêde carêmêdira | Jèngraga lan si Wukire | atine wong awuyung | brangti marang
75. Sarag-ira wus kinèn nêlasi | Wadal-wêrdi wus nèng pamagahan | pinulung ing Batharane | dadya sang Panji gandrung | marang Kae
76. Kadeyan pitu kawolu èstri | sira rara Onêngan kasanga | kang para wadon cacahe | tutwuri ri sang gandrung |
gandrungmu asalah cipta | iku manuk parênjak rong jodho muni | (ng)gantêr nèng kayu teja ||
putri adi ing Kadhiri | ran Kuda-narawangsa ||
79. Radèn Panji Ino Kartapati | tansah kantaka samarga-marga |
lingsir dalu | sigêgên ing caritanèki | Ki Nayakênthi kêprak | pangucapira sru | anênggih ingkang kocapa | ingkang anèng
96. Sarwi angling mring putra Jèngragi | bocahe iku sira
kang asoroh-amuk | sanajan kinarubuta | wong samene mangsa nêdya sun-unduri | suka matyèng kalangan ||
narka yèn babaya | ingkang paman wau | sigra têdhak saking langgar | mring pandhapa wus panggih lawan kang rayi | myang paman
bae wus | gègère ing pakalangan | tanpa rungyan gègère pating jarêlih | mapanakên gagaman ||
gya tumêdhak | sing turangganipun | rêrêp tan ana wong mojar | Kae Kidang Wiracapa mituturi | purwa madya wasana ||
102. Wus ngartika ni rara nulya ngling | wis-wis aja na padha adêgan | sadaya pra samya
sirèku | ing prakara tan nganggo pikir | tur ta mangsa bejosa | kabèh dhi-adhimu | iku si Mancanapura | sakadange padha bêthatha-
pituturingwang | aprakara anakmu Rara Widuri | pupusên driyanira ||
106. Bageya wus pinasthi Hyang Widdhi | ya wus aja kèh-akèh rinasa | mungguh ing karêpku dhewe | ya si Widuri iku | sun-panggihkên lan Jayèngragi | apan iku wus
pakan gadhungan | mangsa wurunga ing mangke | dene yèn sira nurut | yêkti bêcik dadine benjing | malah sira kang bêgja | lèhmu duwe
anakmas Dêmang Prawirancana | prayogi pinikir sarèh | pinrih ing tamanipun | pênêt ngangge geyongan ngèlmi | lêrês ujare
wong tuwa kabèh | payo padha alungguh | anèng wisma lan kyai-kyai | rêrêmbugan kang dadya | ya êndi kang mungguh |
115. Sun-dhaupkên ing sawêngi iki | paningkahe saiki kewala | lah ibu rumatên§ Prayoginipun / ramutên /. age | abon lan suruh-ayu |
ningkah | lan dèn-enggal dadakan bae saiki | karêpe sutanira ||
116. Ingkang garwa Nikèn Widaryati | tur sandika lèngsèr
majua ing ngarsi | lan ngundanga manèh roro êngkas | kaum kang dadi sêksine | Asradênta agupuh | ngundang
marang ing rabi | lan malih yèn nambanga | ing rabinirèku | pitung sasi ing dharatan | rong taune lautan saliyanèki | gawe-dalêm
kathah | tindhihe rong reyal sisèh | wus rampung pandumipun | angling malih Rêtna
nyandhak astanira Ni Widuri | paguting pangantin | gagantalan gupuh ||
4. Horêg ingkang ningali ing (n)jawi | jêjêl rêbut ênggon | lan kang (n)
19. Iba wong tuwa samene iki | lir busuk anjomblong | kêndhak kabèh tan ana kumlawe | amung sira dhewe angugêri | apa sira nini | dhasare wus tau ||
ing jro lan ing (n)jawi | tan ana kang kari | ing pambêrkatipun ||
26. Nulya Ni Rara Rêtna Rinujit |
kakang kawruhnèki]. iya raganingong | nora bêtah têmu suwe-suwe | ing wong akèh sadumêlah mami | durung anglakoni | kadyèki papangguh ||
30. Dene kakang lamun sira mulih | aja walang-atos | pakewuhe nèng marga watire | iya aku ingkang mêmanuki | sira Jayèngrêsmi |
anèng padhapane | Ke Kidang Wiracapa Ngabèi | angandika aris | mring kang samya lungguh ||
34. Pênêt anèng ing paningrat (n)jawi | aningali bagor | samya matur sumangga karsane | nulya nuduh marang ingkang
wadon | kinèn minggah mring pasareane | Ni Widuri wus tinarik guling | mring ibunirèki | wus tinarik turu ||
sung suci | wangsul ing kakobong | kadya tan kêna bênggang anggane | tinilar Subuh tyas lir tan nganti | saking
ris | marang pamanira alon | inggih ta kang lampah sakalangkung | sulaya ing kardi | ngupaya kang lêlana | anjajah guwa wanarga ||
3. Sring kacangkol ing pangampir | dadya ing lampah bêdhandho | angrandhati lampah anèng purug | paman
kajaba karsanireko | namung maklumira kang sinuwun | wus ganjaranèki | nèng paran ababrayan | anakmas kang sinung
Sumanggèng karsa kang mugi | nuwun anut ing papakon | jrih apti priyangga langkung nuwun | darmi anglampahi | Jèngrêsmi lon ngandika | iya bênêr aturira ||
10. Nanging tan mangkono yayi | mungguh babing wong jêjodhon | datan kêna liyaning angrêmbug | kêncênge pribadi | kang nyandhing lan kang nyandhang | yêktine anèng ing sira ||
11. Kang rayi umatur aris | inggih katilar kemawon | yèn parêng paduka inggih luhung | tumuntên lumaris | umangkat benjing-enjing | kawula datan
sinarèhna | têka ing sapêndhak dina ||
13. Yèn ana karêpirèki | wong tuwane lanang wadon | nyalamêti anak amajêmuk | lan anake sami |
dhompol | maksih nunggal êmbah krabatipun | Pranagara sami | padha turun Bathara | wijil-wijiling awirya ||
17. Mulane ingsun ngrêmbugi | manawa ginawa ngalor | kadipundi paman alon muwus | Ki Kulawiryèki | iya langkung prayoga | yèn kasambadan arinta ||
18. Priye anakmas Jèngragi | karsanira kang sayêktos | kang putra turira yêktinipun | pakèwêd ing ati | manawi dados
Kulawirya | adhuh ya sun wis kaduga ||
20. Mangkene bae ing pikir | yèn arsa mangkat kemawon | sira pitêmbunga mring kang sêpuh |
inggih sumendhe Hyang Manon | dèrèng kaparêngan untungipun | samya mujèng Widdhi | arjanira ing lampah | mugi dumugi ing karsa ||
24. Wus dadya rêmbaging pikir | Ki Jayèngraga wus sagoh | Wirabajra prapta alon matur | pra ngawirya katri | paduka ingaturan | mring pamanta nèng pandhapa ||
25. Wus kèrid ing lampahnèki | maksih wong ingkang ambagor | pupute tanggungan tutugipun | yata kang alinggih | Jèngraga Kulawirya | mèh karsa jurudêmungan ||
1. Kae Kidang Wiracapa | nèng paningrat dènnya lungguh | lan kadang sawarganipun | myang besan
Widaryati anuduh | naoskên dhaharipun |Kurang satu suku kata: naoskên dhadharanipun. ladosan enjing-enjingan | ulam
Widaryati anèng ngayun | matur ing raka yèn sampun | ing pundi ingkang kinarsan | adhahar panggènannipun | ngling Ke Kidang Wiracapa | ing jro bae bêcikipun ||
4. Nèng (n)jaba sompok cawingah | tan bêcik bukti kadalu | kang garwa alon umatur | sumangga punapa karsa | paran sadaya wus ramut | Ke Kidang Wiracapa jar | nyarani sadayanipun ||
5. Suwawi sami malèmbang | maring wisma pênèdipun | kang samya sinung ling matur | sumangga punapa karsa | kèrid mring wisma sadarum |
runtuh | ngling hêng niki prandènnira | taksih sangêt kawonipun ||
11. Lan kang Ngulu Asradênta | puluk pintên kathahipun | ing mangke
iku kaya pa | Nuripin nauri nyamuk | sarwi ngêmil (ng)gadho iwak | lah apa ta kang pangulu ||
15. Jarku apa-dene nyata | ngêlar jajahaning kacu | ngrupak jajahaning bumbu | Sradênta angoso mojar | kèh têmên parikanipun |
3. Wawi dhaharan wong nganggur | sasambèn pangusap amis |
wus panggih lan Jayèngraga | tan ana winalang-galih | atut dènnya palakrama | punapa sakadarnèki ||
5. Yèn arsa angunduhangundhuh. mantu | yèn wontên panadarnèki | sakarsanta nakmas dêmang | kula jumurung ing kapti | Wirancana aturira | marang kang paman Ngabei ||
6. Lamun pinarêng ing kayun | putranta kalihe sami | kaundhuh mring (ng)Galèk-wulan | sakadar kula nglujêngi | supaya samya uninga | sanakipun agêng alit ||
7. Manawi sagêd anuduh | sung uning ing Pranaragi | kilap kathah kêdhikira | manawi wontên kang prapti | inggih ing dalêm sapasar | pangundhuh kula pangantin ||
8. Ke Kidang Wiracapèku | ngling mring
inggih kadipundi malih | wratipun rèh ing susuta | sawiji amangun krami | botên maibên ing karsa | nging atur kawula
anêngguh | krana lah-ipun kang ngèlmi | lamun nêlaskên ing karsa | tan ana têlasirèki | nuwun pupusên narima | kawula tanta mêndhiri ||
13. Karya wèng-wèng ing pituduh | manawi kita amanggih | halade sudarma ngarang | dadya tan minulyèng dhiri | pintên banggènipun benjang | kawula nêlaskên kapti ||
14. Ing mangke kawula nuwun | yèn parêng kakang Ngabèi | putranta sakaliyan |Kurang satu suku kata: de putranta sakaliyan. ywa kongsi lèngsèr sing ngriki | wontêna karsaning kakang | Ngabèi Wirancanèki ||
15. Sumangga sakarsanipun | ngriki kewala prayogi | cêkap sakadare kakang | pikantuk
Ke Kidang Wiracapa ngling | punika anakmas Dêmang | karsane anak Jèngragi ||
17. Yèn kongsia sugun-sugun | angundhuh mantunirèki | binêkta mring (ng)Galèk wulan | tan parêng amungna ugi | sidhangsiring mrih paedah | sami cêkapipun ugi ||
19. Mas Wirancana umatur | inggih kalangkung prayogi | sakarsa-karsa yayimas | kawula sampun dumêling | saraosing pangandika | -nipun yayi Jayèngrêsmi ||
20. Yèn makatên pênêdipun | kawula anuwun pamit | lajêng badhudhak kewala | anèng ing Lêmbuastèki | tan mantuk ing (ng)Galèk wulan | sami ing Lêmbuastèki ||
21. Ke Kidang Wiracapèku | gumujêng awuwus aris | asukur anakmas Dêmang | ing galih suka basuki | tan pae ing (ng)Galèk wulan | lawan ing Lêmbuastèki ||
22. Punapa sakarsanipun | ramèn sasêmbèn pan dadi | kawula lumah sumarah | sumangga anak Ngabèi | yèn karsa mangun kasukan | nèng
24. Anulya nolèh ing pungkur | mring kadang miwah para ri | sarwi alon angandika | sira Mancanapurèki |
sanak batur-mami | saluwaking (ng)Galèk wulan | mangsa-bodhoa sirèki ||
26. Galondhong pangarêngipun | apa sangkuling pakarti | têkakna ing Lêmbuasta | manirarsa mangun-kardi | ya ing dalêm pitung dina | ywa kongsi kantu ing kardi ||
27. Lan sira angsunga wêruh | marang kitha Pranaragi | sanak-sanak kang nom tuwa | manawa arsa udani | gawene palunanirapulunanira. | anèng ing
nipun. | yèn ana kalalèn mami | rampunga ing sira padha | umatur kang para ari | inggih anuwun sandika | kula kaangkah pribadi ||
pêthi bae aglis | pêthiku kalima giwang | lan prabot pawon ywa kari ||
33. Wong lanang wadon sadarum | kang bakal anambut-kardi | lan kang kari
Mancanapura | inggih sampun walang-galih | punapa sampun rampunga | (m)bakayu pitungkasnèki ||
35. (m)Bokmas Wirancana muwus |
lan apa manèh kang kari | lah ya wis sira mangkata | sigra lèngsèr saking ngarsi ||
36. Samya kakapalan mamprung | kang sami lancaran mulih | yata kang kari alênggah | Ke Kidang Wiracapèki | ngandika mring Wirabajra | wong abagor iku mèh wis ||
37. Hèh Wirabajra sirèku | ngundanga
dèn-gupuh | kothak gawangane nuli | mêngko bubaring topèngan | banjur trêp gawanganèki | ywa kasuwèn kantunira | enggal lêkasa ngalithik ||
39. Ingkang liningan agupuh | gya panggih dhalang kalithik | dhinawuhan kinèn mayang |
gêndhing manyura Prit-cowang | Ki Nayakênthi ngêthakingêpraki. | suwuk gya muni kêrêpan | wong nonton bubaran mulih ||
pinundhut marang ngabèi | lah wang iki Wirabajra | paringna si Nayakênthi ||
45. Nulya pinaringkên gupuh | matur nuwun Nayakênthi | Jèngraga nambung wacana | hèh sira Ki Nayakênthi | si Wukir lawan si Laba | yèn wus
47. Lawan saniyaganipun | ingingonan sadayeki | warata tan ana kurang | warêg-warêg malah luwih | akathah ingkang binarkat | luwaran kabèh kang bukti ||
48. Pra bagor luwaran mêtu | kang ngirit Ki Nayakênthi | myang kang nonton mèlu bubar | samya ngrubung Laba Wukir | wong tuwa randha wulanjar | parawan myang rare alit ||
49. Si biyang tumut ngarubung | ngurung-urung Laba Wukir | baya bangêt sira sayah | ting
nora nganggo gambang rêbab | wus carane wong ngarucil ||
54. Kalangkung asri dinulu | tontonane kang muryani | adi-adining tanggapan | tan kadya wayang Karucil | tinimbang lan wayang Purwa | maksih alangên karucil ||
55. Jêjêre ingkang cinatur | Prabu-kênya
Miwah jawi lêbêtipun | nging tan ilang namanèki | wayang lawan wawayangan | pulas lan têgêsing ringgit | tan kadi
inggih paduka jarwani | Ke Kidang Wiracapa jar | lah ênggèh adhi Wuragil ||
61. Kang kinarya wayang-kayu | mila ran wayang
Ngalithik wayang awuyung | tan kêlir saraking Nabi | akêlir jagad gumawang | nora liyangan pra siddhi | angêkakakên priyangga | tan anggayuh Maha Sukci ||
65. Nucèkkên ing dhawakipun | panglelanira Hyang Widdhi | tan papeka ing pangegla |
nèng santri moyang | kang wuyung marang Hyang Widdhi | manira duga kewala | kang sira ucap Nuripin ||
75. Wong anom wajib (ng)guguru | ing ngèlmu kang lukak-lukik | mrih mustakiking Pangeran | mangkene kiraku Ripin | wong anyêgah nonton wayang | nir imane sajêgnèki ||
76. Tanpa dadi ngamalipun | sabab imane wus ênting | bêtèke anonton wayang | kêdah wruh cêrma
sasurupane kang ngèlmi | pêrlune anonton wayang | kêdah wruh cêrma lan cêrmin ||
78. Cêrmin sucining Hyang Agung | gaib langgênge pribadi | lambar jatining manungsa |
80. Suhule ingkang andulu | mring dhadhalang saha ringgit | ki dhalang karya kaulan | ing dalêm sawiji ringgit | tinimbuh saking pangaksa | mulyane ringgit ing nèksi ||§ Prayoginipun / ingèksi /.
81. Mulyane Jêng Mukhamaddun | kalawan rasullilahi | wus
kudu dêlêng wayang | Mukhamad Rasullolahi | yêkti cêpak imanira | ing donya prapta ing akir ||
89. Nanging ta datan tartamtu | kang bisa marang kajatin | namung kewala surupa | tinimbang lan tan udani | sadaya-daya canthèla | tan cuthêl kawruhing ngèlmi ||
90. Tan wontên kang bisa matur | wau Ni
nuli maring pagêdhongan | busana salin wastra di ||
104. Pinantês panganggenipun | wau Ni Rara Widuri | ing sinjang cindhe puspita | tigas sabuk dhasar wilis | kasmêkan nglungjiwa bang
maréntah ing Hindhia sawisé dikuwasani déning Inggris pirang taun suwéné. Ing Kongres Wina, marang Walanda diwèhaké balik Hindhia-Walanda.
Van der Capellen, maréntah antara tanggal 19 Agustus 1816 – 1 Januari 1826. Dhèwèké iku Gubernur-Jendral sing kaping 41.
Van der Capellen nalik maréntah gawéyané akèh. Dhèwèké ngendhegaké pambayaran séwa lemah ing tlatah Negara Agung Mataram II, dadi dhèwèké kudu ngadhepi pambrontakan Pangeran Dipanagara ing Perang Dipanagara antara taun 1825 – 1830.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Bantul, Gunung Kidul, Kulon Progo, Sleman, Yogyakartagrosir bibit jeruk purut di Jawa TimurBangkalan,
Kapatihan, Surakarta. Dene sêrat parluning organ kangalamatana dhatêng rêdhaksi administrasi.
Nuwun, kados ingkang kasêbut wara-waranipun pangrèh katitimangsan kaping 6 Januari 1936 bab pralenan Narpawandawa, sampun kalampahan karêmbag wontên parêpatan agêng taunan, nalika dintên Sênèn sontên kaping 13 wulan kapêngkêr punika, wosipun kemawon,
sabab kajawi cacahing warganipun pralenan wau saya suda, ugi kathah ingkang sami walêd pambayaripun pasumbang. Ngantos artanipun kasantun f 19,22 putusanipun parêpatan kasêbut nginggil: ing sapunika pralenan wau kakèndêlakên rumiyin (botên tumindak) prêlu katata malih kadospundi prayoginipun, dene ingkang kapatah dados panitya 1. R.M.H. Natadilaga minôngka pangarsa, 2. R.T. Tôndhawadana, 3. R.M.Ng. Puspapranata, [Puspa...]
[...pranata,] 4. R.M. Cakrapangarsa, 5. R.M. Sudarya Cakrasiswara. Ing têmbe bilih sampun rampung panatanipun, badhe sami dipun aturi uninga.
Bab Nyuwun Kamar Ingkang Mligi Kangge Para Luhur
Sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katur pangagênging parentah karaton.
Kula nuwun, nalika parêpatan pangrèh dintên malêm Rêbo kaping 22 Oktobêr 1935, angrêmbag kawontênanipun kagungan dalêm pantiroga ing Kadipala, saya dangu saya katingal agênging pigunanipun tumrap para putra, santana, sarta abdi dalêm, lumèbèripun dhatêng para kawula dalêm agêng alit sadaya, ingkang sami kataman sêsakit ingkang kêdah kaupakara wontên ing kagungan dalêm pantiroga wau. Namung wontên pakèwêdipun sakêdhik, inggih punika manawi nuju wontên para luhur ingkang kêdah kaupakara manggèn wontên ing ngriku, kabêkta saking kamaripun taksih bêbanjêngan kalihan kamaripun têtiyang sakit sanèsipun, môngka miturut adat kalimrahanipun para luhur punika kathah sangêt pirantosipun ingkang kabêkta sangu wontên ing pantiroga wau, tuwin abdi santananipun ingkang nênggani, punapa malih ingkang sami têtuwi inggih botên sakêdhik, dados samasa ing pantiroga ngriku nuju wontên prêlu, kados ta upaminipun: tiyang sakit sangêt, utawi tilar donya, katingal sangêt èwêd-pakèwêdipun ingkang sami tumandang ing damêl.
Awit saking punika pamanggihipun parêpatan pangrèh Narpawandawa, mugi wontêna kaparêngipun pangagênging parentah karaton, angyasani panggenan piyambak, mligi amung kangge para putra tuwin mantu dalêm, utawi para luhur sanèsipun, ingkang supados sagêd nyuda èwêd- pakèwêding akathah, kados ingkang kasêbut nginggil wau, [w...]
[...au,] mênggah punika pantês utawi botênipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, pangrèh
Kula sampun anampèni sêrat katitimasan kaping 31 Oktobêr 1935 ôngka 54/508, punapa suraosipun sampun kula sumêrêpi. Mênggah bab panyuwunipun Narpawandawa, supados ing karaton angyasani griya wontên kagungan dalêm pantiroga, ingkang mligi amung kangge para putra tuwin mantu dalêm utawi para luhur sanèsipun kados kasêbut sêrat wau, kathahing wragad watawis 3500 tigang èwu gangsal atus rupiyah, kula ugi nayogyani sangêt, anamung sarèhning saking aturipun pangagêng Panti Wardaya kawrat sêrat katitimasan kaping 3 Dhesèmbêr 1935 ôngka 120 Ca I/3, miturut kawontênaning pêpetanganipun kagungan dalêm arta ing taun 1936, botên sagêd nyudhiyani wragad kasêbut nginggil, dados ing karaton inggih botên sagêd amituruti suwunan wau. Nanging kaangkah sagêda kalampahan benjing sanès-sanèsipun taun malih.
Pangagênging parentah karaton. W.g. Kusumayuda.
Garapan Ha IV. W.g. Kartasudarsa.
Manawi ngangge namung sapantêsipun, utawi nêtêpi ingkang sampun kadhawuhakên.
Sagung kawajiban kula, dhatêng kadang warga, ingkang sampun kadhawuhakên dening para sêpuh kula, saha dêdana tuwin sêsaji dhatêng para dewa, sarta para pitri, utawi rêratêng kangge sêsaji, tuwin sêgah tamu, kuwajiban angaji-aji dhatêng ingkang pantês kaaji-aji, utawi kawajiban sanès-sanèsipun, ingkang kula sampun mangrêtos, sadaya têmtu kula têtêpi, nadyan siyang punapa dalu, botên wontên ingkang kula lirwakakên. Sasampunipun rampung anggèn kula nêtêpi dhawuh kanthi susilaning patrap, kula lajêng ngladosi laki kula kalihan alusing tanduk, wontên panganggêp kula, guru laki kula kadi sawêr mandi ingkang nêsu, dados sangêt mutawatosi, pramila kêdah tansah ngatos-atos. Pangintên kula lampah ingkang kula aturakên sadaya wau, têtêping kautamènipun pawèstri dhatêng priyanipun. Tiyang jalêr punika guruning semahipun, inggih pangayoman sajati tumrap semahipun, dados botên wontên pangayoman ingkang agêngipun kados priyanipun. Awit saking punika mila sampun ngantos wontên
dening marasêpuh kula, mila kula botên nate ngraosi marasêpuh kula. Laki kula sangêt ngêmong dhatêng kula, awit anggèn kula ngladosi kanthi susila, saha botên nate ngèthèr, kula piyambak ingkang nata dhaharipun sabên dintên nyawisi pangunjukan, tuwin pangagêmanipun marasêpuh kula, ingkang pantês ingaji- aji, saha sih trêsna dhatêng sadaya titah punika, kula botên nate nêdha tuwin ngangge ngungkuli marasêpuh kula, punapadene kula botên nate nyana-nyana awon dhatêng Dèwi Kunthi, ingkang momot ing panggalihipun kadi bumi.
Dumugi samantên aturipun Dèwi Drupadi dhatêng Dèwi Satyaboma, dados mênggahing guna dhêsthinipun pawèstri dhatêng kakungipun punika botên prêlu mawi guna sarana tuwin japamôntra sasaminipun, nanging cêkap namung saking susilaning patrap, anoraga, bakti, tuwin sapanunggilanipun, kados ingkang sampun kacariyos ing nginggil. Amargi wanita ingkang suci ing budi, punika tamtu inganggêp musthika dening priyanipun, sarta dipun aji-aji ing ngakathah. Wanita ingkang limpat panggraitanipun, tamtu inganggêp sêsotya sarta dipun eringi dening priyanipun. Wanita ingkang sabar ing manah tuwin sarèh ing tindak, tamtu kaanggêp kusuma saha kinasihan ing priyanipun. [pri...]
[...yanipun.] Wanita ingkang anoraga ing patrap sarta ambêg lêgawa, tamtu inganggêp kumala tuwin dipun trêsnani dening priyanipun. Dene sagêdipun kalêksanan sadaya punika, prêlu dipun
ingkang botên sumêrêp ing kasusilan punika badhe cacad agêng, sabab dening kasusilan makatên tuking tatakrami, ingkang ambabarakên alusing pangraos saha têpa tuladha, amila botên prayogi sangêt bilih wanita kêrêp kesah nilar bale wismanipun, kajawi ingkang pancèn dados panggêsanganipun, botên prayogi sangêt manawi wanita rêmên sônja anôngga (dhatêng tôngga) punika nelakakên yèn botên tabêri ing damêl, botên prayogi sangêt wanita neneman kesah piyambakan, utawi sanadyan kanthi priya, nanging sanès ingkang majibi. Botên prayogi sangêt wanita taksih nèm lênggahan piyambakan lan priya ingkang sanès masthinipun, nadyan siyang utawi dalu, punapa malih wontên ing papan tutupan. Ing mangke badhe gêntos nyariyosakên botên antêpipun satunggiling wanita semahing sudagar ing nagari Basorah, sanadyan warninipun sakalangkung endah, nanging kabêkta saking agênging kamelikanipun, ngantos kadugi nyelaki dhatêng semahipun ingkang sajati, dene dêdongenganipun ingkang kawrat Pusaka Jawi taun X kados ing ngandhap punika:
Kacariyos ing nagari Basorah wontên sudagar neneman sugih. Semahipun sakalangkung endah warninipun, tanpa timbang ing salêbêting nagari ngriku. Pawèstri wau tiyang sêpuhipun inggih sudagar sugih. Sudagar neneman punika sakalangkung sih trêsnanipun dhatêng semahipun, dèrèng ngantos lami anggènipun sami pêpasihan, dilalah, saking kodrat, iradatipun Pangeran Ingkang Murbèng Tuwuh, pawèstri wau tilar donya, ingkang jalêr sangêt anggènipun karungrungan. Layoning semahipun tansah dipun pangku, dipun liling-liling, botên suka dipun kubur. Makatên wau ngantos sawatawis dintên laminipun. Pun layon dilalahipun inggih botên risak. Sanak
ngantèn. karêpmu iku, layone bojomu kok ora awèh dikubur, kuwi rak kasêlak rusak, karo manèh rak iya ora pantês, ta, kowe tansah sêsandhingan karo jisim wae. Wong urip iku momorane rak ya wong urip, sarta nganggo carane wong urip. Kowe kok ora mangan, ora ngombe, ora turu, mêngkono kuwi rak dudu carane wong urip. Wong bojomu wis mati, dipundhut marang sing kagungan, kowe kudu mupus. Layone dibêciki, ditunggalake karo sing wis padha tinggal donya.
Sudagar wau mangsuli sarwi nangis: o, paman, kula botên sagêd pisah kalihan semah kula, satilaripun semah kula punika, pangraos kula jagad punika sêpên amamring, paningal kula pêtêng, botên wontên trontong-trontongipun, punapa ta ingkang kula êntosi wontên ing donya. Waunipun, nalika semah kula taksih gêsang, manawi semah kula anglêrêsi kêkesahan, kenging kula êntosi dhatêngipun, sadhatêngipun ing griya kenging kula criyosi kawontênan utawi lêlampahan ing sadangunipun kula katilar punika, manah kula lajêng karaos lêga, manawi kula badhe nindakakên padamêlan ingkang ragi makèwêd, kula sagêd rêrêmbagan kalihan semah kula, manawi kula sayah mantuk saking padamêlan, dipun papagakên semah kula, ulatipun sumèh,
sadaya pakèwêd, dipun rêmbag tiyang kêkalih. Ing sapunika, kiwa têngên, ngajêng wingking, punika wontênipun namung angin kemawon. Katingalipun kados sagantên tanpa têpi. Ginêm kula botên wontên ingkang nampèni, raosipun sêpên sangêt, ngungkuli wontên ing satêngahing sagantên wêdhi ingkang ngênthak-ênthak, botên wontên pantoging pangajêng-ajêng kula. Ingkang punika panêdha kula dhatêng sanak sadhèrèk, kula dipun pêtaka gêsang-gêsangan kemawon nunggil kalihan layoning semah kula, dados saluwang.
Pamanipun amangsuli: mangkono iku rak dudu padon arane, kok lumraha, wong uwong urip kok dikon mêndhêm, kathik amor dadi saluwang karo mayit, [mayi...]
[...t,] kêjaba ora lumrah, iya ora diparêngake marang pranataning agama. Wong mati kudu ditindakake miturut pranatan tumrap wong mati. Wong urip kudu nganggo carane wong urip, cêkake panjalukmu mangkono iku ora bakal tumindak.
Sudagar wau mangsuli malih: manawi sanak sadhèrèk botên sagêd minangkani panêdha kula punika, kula gadhah panêdha sanès ingkang kintên-kintên sagêd tumindak, makatên. Layoning semah kula dipun sèlèha wontên ing baita, badhe kula tênggani piyambak, baita
ngombe, botên tilêm, manahipun sakalangkung prihatos, ingkang dipun pêpuja namung semahipun kemawon, sihipun dhatêng ingkang èstri prasasat tanpa wangênan.
Sudagar neneman wau tansah ngêsah sarta nangisi ingkang èstri, sambatipun makatên: nimas, geneya ta, kowe kok mênêng bae, sapanên, ta, aku. Yèn pancèn kowe sida marak ing ngarsane Kang Maha Kawasa, aku êntènana ana ing kubur pangarib-arib, ora kêlar aku pisah suwe-suwe karo kowe, dêlêngên ta kaananku saiki
kowe, dilalah karsaning Allah, sudagar wau lajêng mirêng swara saking tawang, namung botên katingal ingkang gadhah swara, makatên ungêling swara:
He, anak Adam, manira kautus marang Hyang Kang Maha Wasesa, Hyang Maha Wasesa wus anguningani marang gunging sih katrêsnanira marang bojonira kang marak ing pangayunane Hyang Maha Wasesa, saking bangêting prihatinira, Hyang Maha Wasesa, andhawuhake timbalan kanugrahan marang sira, diparêngake sira duwe panuwun, bakal kalêksanan. Yèn pancèn bangêt panuwunira murih baline bojonira mênyang
ngalam donya, iya diparêngake, ananging uripe iku kudu nganggo umurira, mungguh umurira iku saiki isih patang puluh taun, yèn sing saparo sira wènèhake marang bojonira, dadi umurira mung kari rongpuluh taun.
Tiyang neneman wau sangêt anggènipun niling-nilingakên swara wau, satêlasing swara lajêng ngaturi wangsulan makatên: o, pukulun, sakalangkung panuwun kula bab rumêntahing sih wilasanipun Hyang Wisesa dhatêng badan kawula, kawula pundhi-pundhi ing êmbun-êmbunan, kawula pancèn trêsna sangêt dhatêng semah kawula, pramila umur kawula ingkang sapalih kawula sukakakên dhatêng semah kawula, sok ugi semah kawula sagêd gêsang kados wingi uni.
Satêlasing aturipun tiyang neneman, pawèstri ingkang sampun dados layon wau lajêng katawis mindhak sêgêr badanipun, kêkêtêgipun katingal andharêdhêt wontên ing dhadha. Cahyanipun mantun pucêt, dangu- dangu lajêng krugêt-krugêt, mripatipun tumuntên mêlèk, tiyang neneman wau bingahipun botên kenging winiraos, angungkuli manggih kancana sarêdi agêngipun, semahipun lajêng dipun pitulungi, dipun tangèkakên. Sanajan badanipun katingal sêgêr, anamung kêkiyatanipun prasasat botên wontên, lajêng dipun upadosakên toya, kangge ngraupi sarta ngombèni. Sasampunipun kambêtan toya, katawis manawi mindhak kêkiyatanipun. Ingkang jalêr sangsaya mindhak bingahipun. Badhe pitakèn dhatêng ingkang èstri bab kawontênanipun ing salabêtipun pêjah utawi salêbêtipun botên èngêt punika, dipun sarèhakên, ngêntosi manawi ingkang èstri sampun pulih sayêktos kêkiyatanipun.
Wondene baitanipun taksih lastantun kentir, katut lampahing angin, dangu-dangu katanggrok ing pulo suwung. Wontên ing ngriku tiyang kêkalih wau sami minggah ing dharatan, malêbêt ing salêbêting wana, badhe ngupados woh-wohan ingkang kenging katêdha.
Ing salabêting sami malampah, ingkang jalêr nyariyosakên lêlampahanipun piyambak, sarta nyariyosakên raosing manahipun ing salêbêtipun semahipun pêjah wau, sarampunging cariyos, karaos arip, lajêng nêmbung badhe tilêm, amargi sampun pintên-pintên dintên botên tilêm, ingkang èstri inggih mrayogèkakên, [mra...]
[...yogèkakên,] tiyang neneman wau lajêng mapan tilêm, sirahipun dipun tumpangakên ing pangkoning semahipun, angkahipun, manawi sampun tangi, badhe nêdha dipun cariyosi bab raos-pangraosing semahipun ing sadangunipun pêjah punika. Botên dangu tiyang neneman wau lajêng tilêm kapatos.
Gêntos kacariyos, ing salêbêting sudagar neneman wau tilêm, wontên baita kapal kèndêl ing pasisiring pulo ingkang dipun ênggèni sudagar dalah ingkang èstri wau, prêlunipun badhe mêndhêt toya, nangkodaning kapal tumut mandhap, badhe ningal-ningali kawontênaning pulo wau, panganggenipun sarwa gumêbyar, pawakanipun dhegus kados satriya ing Buwanakêling. Ratuning bôngsa Sindu inggih Sang Sinduraja. Dèrèng ngantos têbih anggènipun lumampah ing pulo wau, wasana dumugi ing panggenanipun pawèstri, ingkang mangku sirahing semahipun ingkang tilêm wau. Sang
thukul manahipun ingkang botên sae, pawèstri dipun cêlaki, sarta dipun pitakèni: kaparênga kula anilakrami, sintên sampeyan punika, dene wontên ing salêbêting pulo suwung ijèn makatên, punapa janma manungsa, punapa jin, punapa prayangan, punapa pêri: kalihan malih sintên ingkang tilêm, sirahipun dipun tumpangakên ing pangkon sampeyan punika. Taksih wontên sambêtipun.
Nalika dintên Akat sontên tanggal kaping 19 Januari 1936 punika, P.N.W. damêl parêpatan taunan wontên ing dalêm Wuryaningratan, para warga ingkang rawuh watawis 160, tamu kakung ingkang andhèrèk ngêtêrakên garwa semahipun watawis 50, miturut ulêm jam 7 sontên sadaya warga sami kasuwun rawuh, sarêng jam ½ 8 pangarsa mêdhar sabda angsung pambagyarja rawuhipun para warga sarta para kakung ingkang sami kaparêng nênggani parêpatan dalu punika, sadèrèngipun parêpatan dipun wiwiti pangarsa ngandharakên isi badhe tumindakipun P.N.W. wêkdal ingkang dipun idaki punika, kenging kaperang dados 3 bagean.
1. Mirantosi amung sacêkapipun kabêtahan kaparluan griya, tumrap
bilih gadhah damêl, kados ta: têtakan, mantu, sapanunggilanipun. 2. Ngrekadaya têtêping kawajibanipun putri. 3. Anjagi kadospundi para Putri Wandawaning nata sagêdipun aji.
Ing salêbêtipun tigang taun tuju tigang bab kasêbut nginggil wau, ingkang sagêd kalêksanan, sawêg satunggal, inggih punika bab mirantosi kaparluanipun para warga bilih gadhah damêl, kabêtahan griya nama sampun rampung, têrangipun ing mangke badhe kapratelakakên wingking, lêlajênganipun badhe miwiti tujuanipun ingkang ôngka 2 utawi 3, nanging sarèhning botên gampil, dados anggènipun nindakakên badhe kalayan ngatos-atos, ingkang tundonipun sampun ngantos mindho damêl.
Miturut palapuranipun artaka, arta ingkang katitipakên ing bang wontên f 300,- lêbêt wêdalipun arta ing taun 1935 wontên f 302,61½, mêdalipun f 303,71½, dados nyorok f 1,10. Dening ambayar tumbasan kursi sarta
Tatakan ... 100 | Gêlas alus mawi tutup ... 12 | Wadhah ès ... 6 | Jimbêng ... 3 | Tepak ... 36 | Kursi ... 100§ Kaangkah badhe dipun jangkêpi dados 200. | Kênap ... 20 | Lampit sukêt ... 6. | Bêkakas ucal-ucal jangkêp.
Mênggah cacahing warga dumugi parêpatan taunan dalu punika, saking palapuranipun panitra, warga limrah wontên 274, warga mandrawa 6, gunggung 280.
Bab kawontênanipun pralenan, layadanipun para warga manawi wontên warga tilar [ti...]
[...lar] donya utawi kasripahan, katingal nyênêngakên, gadhahanipun pirantos nyirami jangkêp, kasipun wontên f. 110,63½.
Satêlasipun maos palapuran kasêbut nginggil, lajêng pilihan pangrèh, nanging sadèrèngipun pilihan, panitra II amêdhar sabda minôngka ular-ular tuwin pambengkasing swara-swara ingkang tumanduk dhatêng pangrèh P.N.W. ingkang botên lêrês, wosipun kemawon kados ing ngandhap punika.
1. Pangrèh kadakwa ngrêmbag bab wayuh, punika botên nyata alias goroh, malah pangrèh ngèngêtakên sampun ngantos ngrêmbag wayuh wau wontên salêbêting parêpatan, sabab punika bêtahipun pêrsun piyambak- piyambak.
2. P.N.W. kadakwa botên purun nampèni warga para ampil priyantun putra santana dalêm, ugi botên nyata, inggih lêrês wontên tatananipun pakêmpalan, tumrap ampil priyantunipun putra santana dalêm punika bilih badhe dados warga P.N.W. kêdah têrang kakungipun, sagêdipun katampèn manawi pangrèh manah botên wontên èwêd- pakèwêdipun, dene pasêksènipun sampun kathah para ampil priyantunipun putra santana dalêm ingkang dados warga P.N.W.
4. Kadakwa rêmên lêstari dados pangrèh. Taksih wontên sambêtipun.
Wara-waranipun pangrèh, bab pralenan.. 13 | Turunan paturan sarta dhawuh, bab suwunan kamar mligi kangge para luhur ... 14 | Aturipun Dèwi Drupadi ... 15 |
mbah sartono jenar…nganu mangke gampil meniko….cling…monggo sampun kulo padoske wis me luck ipun……tapi nganu lo mbah….power kulo ditambahi yo mbah….ben jossss
ugm je, wis sekti pinter meneh……
@ Cah Pinggir Kali, oalah jan, jare sopo bos aku kuliah , neng kedokteran maneh. ono ono wae. nek kualiah ora dodol sego neng warung ngeneki bos.
om wawan sleman …. hahahahaha panjenengan
LANGGENG BUNGAH LAN SUSAH GUMANTUNG SING NGLAKONI…. By mbuh g eruh.
wis sakarep mu cah…mumet aku….turu sikkkkkkkkkkkkkkkkkkkk
@cah pinggir kali… Kkkkkkk iya mending turu wae timbang mumet qqq aku melu ya… Turu dewe2 tp.. Kkkkk monggo
urip dilakoni sesuai kodrat iso milah2 endi sik kudu dilakoni nganggo pikiran kro endi sik dilakoni nganggo batin. mesu budi iki senjata paling ampuh ora duwe musuh, diajeni
ketempatmu podo wae jago kandang klo ga keluarin foto kmu yg sebenarnya berani ga
Do lapo kuwi…..sing apik apik wae okeh koq….seneng dolanantang…
@kang mas cah lawu.,.,
sugeng dalu sedoyo,.,,.salam rahayu katur panjenengan sedoyo.,.,
@kidang kencana mas.,.,. salam rahayu ugi.,.,
bocah lawu, mas haryo, all sedulur>>> sugeng ndalu
ikutan rawuh juga,sambil nunggu wejangan ….
@ki jang kencono {wis kencono iseh mas,wiih..wiih..wiih…jiyan mantep tenan
monggo ndeprok teng pojokan.,.sinambi ngopi +buhur 234
disambi tahu campur.. nanging kulo namung ditraktir mas kumitir soale dompete lagi gemuk.. hehe
sugeng ndalu sederek sedaya.. ijin lungguh paling mburi + pojok pumpung sesepuh2e lg ngumpul…
ngapuro disik kalih Sing gawe urip mergo demit brangasanku metu
njaluk ngapuro kalih sing gadah lapak,,mbah kyai wong alus soale ak gawe kisruh comen mslh deglu
njaluk ngapuro kro mbah tukang sapon sing pemangku kwa soale wis gawe rontok
@mbah yai ne,..,titip salam kagem romo sepuh mas kumitir.,.,
@kangmas alus salam takdzim salam hormat slalu..@mbah sapon pripun kabare panjenengan,.@Bocah lawu
kathah, buhur kerang njih wonten………..
@simbah ki joko ora bodo; semangat malam ugi…
@ki sapto; semangat malam ugi…….
bajra bayu ing geni, bajra ing salaksa, Yo ingsun
lan nyuwun pangestu panjenengan bade nyuwun pengijazahan ASMA PAMUNGKAS SURAH YASSIN engkang lengkap, nyuwun pangapunten ki nyuwun di babar wonten surel kawulo mawon : pamukt1@yahoo.com
matur sembah nuwun mugi-mugi panjenengan di sukani pahala engkang katah saking sesembahan kawulo Gusti Pangerang engkang Agung Gusti Allah
banyulumut, smoga Allah slalu menganugrahi kawilujemgan sarto kaberkahan dumateng ki banyu tuwin kaluwargi, kulo awam bab punika, menopo kula saget ngamalaken, upami saget, nyuwun ijin serta ijasah ASMA PAMUNGKAS SURAH YASSIN. nawitu
kaluwargi kulo, mbok bilih mboten kawratan,
qobiltu,nderek ngamalaken……………khususon sohibul ijazah alfatehah……………..
melikKaliren wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan
arek2 sing senengane tawuran iku maeng kok yo seneng balbalan kabeh. Akhire arek2 tiap kawasan iki sering nontok balbalan nang stadion. Suwe2 sing nontok balbalan akeh. penontone tekan daerah di kawasan malang raya, juga daerah2 sing rawan tawuran maeng. Sehubungan sama2 suka balbalan/nontok balbalan, suwe2 lali karo jenenge
akèh longe kang mati | wadya trunalanang | mamuk sarya lumampah |
manèdhèng amiring-miring | singa sinrêrangsinêrang. | wong wetan kèh ngêmasi ||
3. garwanira Radyan Arya Menak Koncar |
tan pasah | eca ngêntrakkên turanggi | macak wiraga | sinawang lir wong ngrangin ||
garwa | gumrah krêrasèng kucir | gliyak-gliyak prapta | nêgara
Majalêngka | gampil wong kang ngantêp jurit | yèn wus kêlakyan | luwar ingkang punagi ||
wong wetan kèh pêjah | wong trunalanang panggah | nanging kudanya kèh mati | mangamuk dharat | lir banthèng tawan [ta...]
Kalpikawati | nglanjak sing papan | tan ngantèni iwuri ||ing wuri.
1. wus têlas jêmparingira | narik pêdhang Sang
musthikaningrat | ambêksanta budya marang krama putus | aja sira mungsuh nyawa | sang prabu ing Maospait ||
11. tan wun yèn manggih bêbaya | kumalungkung buwang nalaring gusti | ing satêdhak turunipun | pantêsira sumewa | duk ing syarga Brawijaya Sang Aprabu | sira wong kinarya mulya | ing mêngko amidakani ||
12. tangèh nêmua raharja | yèn wong mampang mumpung amurang niti | Sri Bêsma bêkos agangsul | gawokan sang pandhita | anggung gawe Brawijaya kang wus lampus | pambêke kinudang-kudang | beda mangke lan ing nguni ||
13. Sang Yyang Pamênggrê angucap | nora beda ratu nyawaning bumi | dhingin ratu mêngko ratu | maksih anggêlar mulya | niti krama ing wêweka among
ing saturunipun | ingkang jumênêng nata | wus pininta-pinta ing Yyang Sukmanagung | nora kêna sinêlanan | ing titah kang bôngsa dasih ||
15. ing nalar tan kêna pêgat | nora kêna sira angrusak gusti | tan linilan ing dewagung | kaki prabu elinga | tanah mulya nêgara
dhatêng ing mami | Maospait andêlipun | amung Dipati Daha | sêprandene tan nôngga ing yudaningsun | sêdene Dipati Tuban | ing adat sura sinêkti ||
18. ing mangke wus têkèng pêjah | tan kuwawi amungsuh dhatêng mami | wong Majalêngka sêdarum | cawêta lan èstrinya | lan godhonge wringin dadia wong mungsuh | krêriga cindhile abang | sayêkti ulun tan ajrih ||
19. lan malih sang prabu rara | datan ingsun suprih ingkang rudatin | supaya arsaa
wong arda | arda kêkêl ingkang amurka digung |Kurang satu suku kata: arda kêkêl ingkang amurka adigung. kang pinilih wong utama | kang tumindak lawan niti ||
22. kang sumrasah ing kraharjan | angarjani ing sêsamining jalmi | ingkang
payo mulih marang Blambangan nagri | wurunga dènnya mrih pupuh | pan iku gustènira | pan sayêkti kaki kêdhik luwangipun | wong balela dimêmulya | satêmah anyilakani ||
Urubêsma | Blambangan prawira têguh | kyat ing rat wisiksèng jagad ||
4. ratu sakurêbing langit | dadia mungsuh sêdaya | tangèh yèn nôngga
ratu sêdya sudira | nanging ana mangsanipun | pêsthine kang linampahan ||
Majalêngka têtunggule | pininta-pinta ing dewa | musakani utama | nadyanadyan. wanodya sang prabu | sinihan ing Sukmanôngsa ||
11. tan ana wong amrih luwih | ing budi kang kadya sira | manggung sikara karême | margane yèn waluyaa | ngrusak ing gusti tama | wong
dene kang têtêp dèn mungsuh | ing wêweka wus têtela ||
14. nadyan wruh ing ala bêcik | nadyan Dewa Suralaya | padha suka bungah kabèh | yèn nimpang ugrêring sastra | miruga amrih arda | yêkti manggih papa agung | rusake sagung manungsya ||
15. lah sapa ingkang tinagih | ing dewa rusaking praja | tan lyan marang purwakane | labête kurang wêspada | tinambuh ing wêweka | kaya ta upamènipun | kaki jênênging narendra ||
16. anggêpe wadya yèn jurit | sagung kawulaning raja | tumindak lawan sêpakon | yèn ana punggawa tiwas | anèng [a...]
[...nèng] têngahing papan | yèn nutut kêlawan tatu | sayêkti yèn dudu titah ||
17. bôngsa kewan iku kaki | dudu jinising manungsa | tan patut ingabdèkake | saturune aja cêdhak | lawan jênênging raja | wong jêmbrê abôngsa asu | tan pantês awor manungsa ||
18. iku alaning wong jurit | yèn tinggal mungsuh adêgan | binirata saturune | yèn ratune wus wêweka | lamun durung wêweka | bênrê wong tinggal ing ratu | pan sangking tiwasing
luhur | katêmpuh atmaja pugal ||
25. sangêt digung murkèng bumi | tan wun saking ing dêduga | tiwas pangrumêksèng katong | tansah andrês punang waspa | tumêngèng sirèng tawang | minta pamurunging laku |
sowan ing apatya | lawan sang atmajèng Tubin | wus sinunggata sami | sêksana bubaran mundur | mondhok ing katubanan | surup surya ingkang wanci | Dyan Buntaran umatur mring Menak Koncar ||
2. kangmas yèn panduka arsa | bok ipe sêkawan sami | maraka ing jro kêdhatyan | ing sang maha prabu dèwi |
tanapi rinta bak ayu | Kalpikawati lawan | kakang bok Pikaningsih |Kurang satu suku kata: kakang bok Kalpikaningsih. dêdimène wuninga sang prabu rara ||
3. yèn panduka lan kawula | praptèng nagri Maospait | rèh nguni ulun ngandikan | asru dènnya ngarsi-arsi | kang sarta wak mami |Kurang satu suku kata: kang sarta awak mami. kados wus misuwur lampus | ing mangke têkèng luwar | kakang mas kang dados margi | radyan arya mèsêm mangsuli ngandika ||
4. wusana arum ngandika | yayi mas langkung priyogi | nanging sumêlang ing manah | mênawi ngagèt-agèti | rèh kathah gundhik mami | ayu-ayu gumurudug | padmèningsun sêkawan | kêjawi pun nonah kalih | bilih-bilih asiku awak manira ||
5. kula punika yayi mas | sakêlangkung têmên ajrih | dhatêng sang prabu wanodya | dene ta tiwas ing jurit | kawon lan Menakanjing | arinta mangsuli wuwus | kakang mas tan kuciwa | kawona lan
nanging wêgah | sing boting wantrê ring galih | kula ingkang nanggêl kangmas | yèn sang prabu rara runtik | malah luntura
samya lumêbèng jro puri | tandya kandhêg ing wijil | wus katur mring ratu ayu | Sang Rêtna Rarasatya | lan Sang Dyah Rêtna Sêkati | ingkang
syaranira cumêngkling. pantês gandês ing tilam rum | ngingah macak ing netra | busananya mêsajani | mung arume kewala ingkang
suku kata: êtohe tur êpêng-pêngan. pantês tan nguman-umani | mendah susahing ati | tau sawah gaga gadhu | wusana larang pangan | sun têtêdha ing sukmadi | sok sidhasar sang dyah yya èpèh kewala ||
17. nora kudu nyamènana | sok enaka ingkang ati | narima dadi pawongan | sok mêksia radyan mantri | wong bagus aja lali | yya dumèh yèn krama ayu | ngêmpèk trêsna kewala | wong abancèr sugih rabi | sok si aja nglarakkên ati kewala ||
18. ya ta sang prabu wanodya | munggèng jro prabayêksadi | ingayab manggung biyada | bêdhaya rong lajur sisih | miwah Dyah Citrawati | Citrasmara anèng pungkur | myang Widawati sang
ingkang tansah nampèni pangandika ||Kurang satu suku kata: ingkang tansah nampèni kang pangandika.
20. marna solahing atmaja | duk anèng madyaning jurit | kêcakup ing wong bawetanbang wêtan. | malah ta ingkang pawarti | samya kinunjra wêsi |
prabu rara ngandika | lah ta bibi Banowati | èsmu pitambêt mami | ing rèh nguni dèrèng wrêruh | marang Kalpikawatya | sêdene Kalpikaningsih | lawan sintên kang anèng ing wurènira ||
23. umatur Sang Banowatya | apan inggih sang akalih | punika atma kawula | Menak Koncar kang darbyari |
prabu rara angandika | bibi sintên kang wêwangi | somahe Ki Menak Koncar | umatur Sang Banowati | punika Angronsari | dene ingkêng
pangèstu nata | wong wetan datan nêdhasi | sarta angsal ing sih srêngkaraning sukma ||
1. Sukanya wor kumêpyur ing galih | prabu rara duk miyarsa sêbda | inggar sêkala ing tyase | upama lampah dalu | kapêtêngan panglonging sasi | kapêthuk obor mubyar |
antêpipun | dènnya darbe sudarawèdi | mring sang atmajèng Tuban | winarna rèh kang wus | malah wuwuh nora kurang | Dyah Sêkati
5. ri sêksana kang tadhahan mijil | pisunggatanira ingkang prapta | pênuh prabu rara sihe | garwa sêkawan gupuh | dipun awèngawe. mring
garwa wus ginanjar | Menak Koncar ginanjar punapa gusti | mèsêm sang prabu rara ||
8. sun tan bisa angganjar mas picis | pira bara yèn kartaning jaman | besuk uga ana dhewe | Sang Dyah Sêkati matur | gusti yogi sinung nêgari | ing pundi môncapraja | ing bang lèr
kidul | nanging angkuh sasiring ati | tansah sinamun raras | ing netya pitambuh | nanging kang sujananing tyas | nora kilap saobah osiking galih | liring kêcakrèng ngujyala ||Lebih satu suku kata: liring kêcakrèng
luhur | ginandhangginadhang. gêntyani uwa | anèng Daha dadya bupati pangirit |
bae | pra sêlir sami matur | manglêmbana ing prabu dèwi | wênèh ing Dyah Sêkatya | wênèh aturipun | amarna kang pangandika | prabu rara sêmune amêmiringi | ing Sang Rêtna Sêkatya ||
15. miwah dhatêng arinta dyah kalih | prabu rara kados darbe karsa | nênggih ing têmbe ngakire | dyan arya saya
pinrih rampungipun | yêkti nora rampung sawêngi | malah rong dina kurang | dyan arya sêklangkung | poyang-payingan ing manah | tan
ingkang kacipta ing manah | mung sang dyah kang nèng kêdhaton | pra garwa sêliripun | kang pinindha Sang Dyah Sêkati | sabên ngrarêpi
sirahe | aja mamang wong ayu | mring pun kakang wong dhandhing bênthing | bondhol agêng mas mirah | dèn mulung sihipun | kayu rêbah anèng tawang | sumangsang mring dika gusti |Kurang empat suku kata: Menak Koncar sumangsang mring dika gusti. baya wong awibawa ||
19. yuyu tasik gusti sun wêstani | wus sêdhênge nambut ing akrama | sobrah laut nah ing anggèr | cagrêrêna wong ayu | Menak Koncar wong miyatani | rare ngapit jêmpana | jalak jênar masku | wus pinatah ing juwata | cêcadhange wong abancèr sugih wani | intêne wong Lumajang ||
20. kêmang irêng ni mas sun wêstani | kadang Pêndhawa
marang kêng abdi | sun karyane pratôndha | tandhane sih lulut | bajing bang kang saba wana | nora larang wong ayu sun tohi pati | mundrine wong Lumajang ||
21. Menak Koncar minggah ing jinêm mrik | nglipur brôngta
jodhonipun | toya mijil ing sarira | nonah dinar èngêta ing wong ambênthing | miyos ingajak sampak ||
26. kyana patih ngandikan wus prapti | ing sitinggil sumiwèng ngarsendra | prabu rara ngandikalon | hèh bapa karsaningsun | lumrahêna kawula mami | kabèh wong Majalêngka | si yumbaran ingsun | sapa wonge ingkang bisa | amatèni si Menakjingga sayêkti | kasrah ing Majalêngka ||
27. jumênênga narendra linuwih | amêngku rat ing sanungsa Jawa | lah poma aja nampik wong | anom sênadyan sêpuh | kumbah krakah cukil andulit | wong
rusaking jagat | nini prabu yèn sira sungkawèng galih | ing syarga kagegeran ||
34. timbalane Yyang Guru Pramèsthi | luwarana ing tyas kang ruditya | kêkasihing Yyang Sukmanon | apa kêng sira jaluk | umatura marang ing mami | yya
kasyasih | wontên pundi Sang Yyang Tanpauna | Yyang Panji Nrada dêlinge | hèh babo yogyèng ulun | sapa wonge ingkang matèni | marang si Menakjingga | iku nini ratu | sêjatine Tanpauna | kêkasihing juwata ingkang linuwih | matur sang prabu rara ||
36. wêcakêna samêlok kêng dasih | keron budi bawur kêng pratingkah | Yyang Panji Nrada sêbdane | Tanpauna wus tumrun | anèng nagrènira ni
gustènira sang aprabu dèwi. akêsukan gêndhing | sagung para arum ||
2. myang bêdhayan tênapi sarimpi | arum kang lêlagon | anèng tratag ing
Maospait | sayêktènira wong | ingkang aran Dyan Damarwulane | koma-koma bapa dèn kêpanggih | yèn ngluputi pêsthi | sira ingsun lungsur ||
13. titi punang surasaning tulis | kya patih ing batos | sakêlangkung kumêpyur raose | tansah wagugên tan kêna angling | sapandurat dening | konjêm
15. datan lingên kang lumêbèng puri | ya ta winiraos | kyana patih mantuk mring wismane | tansah gunêm lan kang pramèsyari | Dyan Seta Kumitir | tinimbalan rawuh ||
16. kyana patih angandika aris | adhuh putraningong | mau ingsun ngandikan wiyose | sinung surat kinèn
nora wurung linungsur sun anggèr | Layangseta umatur wotsari | èwitèwêt. kula dugi | ing nalar tan têpung ||
sêjatine | pan pinundhut ingkang pati urip | tan malih kinardi | kêjawi linampus ||
28. kyana patih ing tyas tan nêpungi |
kinaryaa ingkang jatukrami | ing sakarsa dados | ing rèh abdi-abdi sayêktine | barongborong. punapa sang prabu dèwi | ing sakarsa dadi | mring
34. kawarnaa kang anèng piranti | Anjasmara kaot | wus narima ing dewa pandume | tur jinarag nadyan pati urip | yèn tunggil dyan mantri | dadya rênanipun ||
35. sang akalih anèng ing piranti | amawi kêbkong |Kurang satu suku kata: amawi kêkobong. pan
cilik wukir | mawang mangras mor sih | abarungan kidung ||
42. ni mban inya tansah marbês mili | lir satêngah layon | nging yèn mirsa ing gusti syarane |
layon | yya pinêndhêm ing kuburan gêdhe | pinêtaka ing pasar kang dasih | dimèn aja wêdi | akathah wong langkung ||
46. tan lyan ingkang sinambêt ing tangis | mung kuthuke trondhol | nèng gêdhogan yèn kurang pangane | tansah matur ing dewa luwih |Kurang satu suku kata: tansah matur ing dewa kang luwih. hèh Yyang Sukmanadi | yèn kawula lampus ||
47. dasih titip pitik trondhol siji | juwata yya ngantos | kêkirangan pangan pêsabane | sarta
nyapa age | iku sapa wong gumrudug prapti | aparsa matèni | mring Dyan Damarsantun ||
49. yêkti ingsun nora bisa kari | tan wurung
1. sang pramèsyari nêbdaris | ingsun wong atuwanira | angluwari ing siranggèr | lawan si Damar Sêsôngka | wus padha ingapura | gumêndhèng sang dyah umatur | kawula tan arsa luwar ||
3. mijil sangking ing piranti | yèn jêng rama datan arsa | yêkti lumuh luwar ingong |
prapta | ing kunjran alon wuwuse | dhenok-dhenok Anjasmara | babo sira mêtua | sêdene Ki Damarsantun | wis padha ingsun ngapura ||
5. wus sinorog ponang kunci | kori binuka sing jaba | kya patih sêbdaniralon | babo wis padha mêtua | aja sumêlang driya | Sang
mas sang wiranom | sarta ingkang lulus rila | rama mring awak mara | dhaup lawan sang binagus | satriya ing Paluhamba ||
9. têtêpa salaki rabi | arènira Anjasmara | kasraha mring sira dadènradèn. | suka lila ing sakarsa | sajroning madyapada | ing ariloka dèn rawuh | atas dadi kramanira ||
10. matur nuwun radyan mantri | kapundhi kalingga murda | ing sih panduka wiyose | umatur Sang Anjasmara | hngihinggih. punika rama |Kurang satu suku kata: inggih punika rama. nguni ing mangke ngong
mantu dhewe | apakramaapikrama. padha sanak | nalar kang wus kaliwat | yya
rinasa pinrih dudu | boronga payyangSang Hyang. Pratingkah ||
13. kuwasa apa ing mami | drêma kinarya jalaran | pan wus untungira dhewe | umatur Radyan Sêsôngka | sadèrèng
jujur masin kang manah | jaile anurut wulu | amrih rusaking manungsa ||
15. tan wruh brubiksadrubiksa. momori | ngampung marang kajuwatan | sumia-sia tibane | upama karsaning dewa | agawe lara mulya | sêpi pamrihing tuwuh |Kurang satu suku kata: sêpi pamrihing tumuwuh. tan kêcakra dene purwa ||
16. rèh panduka sang apatih | kêcinakacihna. ing
sisip | patambuh ing kautaman | patih duk myarsèng dêlinge | Sêbdapalon ngundhamana | merang namur wêdaka | Nayaginggong cêluk-cêluk | wuwuse awor karuna ||
18. kya patih uculna mami | bok sampun kaliwat-liwat | anganiaya maringong | lali têmên marang sanak | sagêgêm sauwuran | sun uga sêntananipun | bok sampun sawênang-wênang ||
juwata ingkang mulya | jatine tan ngraosake | patikbra rêkyana patya | ing purwa ana apa | saiki apa tinêmu | basakna wong Majalêngka ||
21. gunane bisa miwiti | polah kêng pênggawe salah | tur uga pinurba dhewe | wêkasan sendhe ing dewa | lah iku basa apa | ampungane wong kalurung | sasolah drêma kewala ||
22. drêmane wong darbe apti | nututi nalar kaliwat | pêsambataning
dewane | ing nguni sangking panduka | wong bêcik pinrih ala | amêmirang tanpa nganggur | siya-siya ing sêsama ||
kathah kang krêrasèng manah | gya lumêbèng kunjarane | lawan ingkang pramèsyara | sang kalih èsmu waspa | mangrêpa nor Damarsantun | miwah Rêtna Anjasmara ||
atata lênggah | kyana patih lan garwane | dyan mantri lan Anjasmara | lir mimi lan mintuna | kaya tan bênggang srêrambut |
alênggah | rêkyana patih nêbda | mring atmaja sang binagus | lah ta kaki wruhanira ||
29. yèn ing mêngko karsa mami | iya ing benjang paseban | sun gawa seba siranggèr | babo marang pagêlaran | dene ta karsaning sang | maha sang jêng ratu ayu | kang dhumawuh marang ingwang ||
30. ingsun kinèn angulari | mring
tumêkèng tiwas | rama kados pundi ingong | tan wurung abela pêjah | ulun tan sagêt pisah | Radyan Sêsôngka sumambung | radèn ayu dèn prêcaya ||
34. borong punapa ing gusti | sakarsa sampun lênggana | mokal pinriha tiwase | atas kawulaning raja | sagung wong Majalêngka | lumaku lawan
ing karsane | maha sang prabu wanodya | kinarilan ing dewa | pinuja ing bumi kasupkasub. | sinotya ing nungsa
wusana kêna ing apus. pinaekan dening gêlar ||
ing manira | ingsun tingalana masku | dèn ngandêl yèn Sukmanôngsa ||
40. Anjasmara matur aris | inggih sumôngga sakarsa | nanging ta panuwun ingong | rama ingkang lulus lana | asrah mring Dyan Sêsôngka | sarta aksama dèn agung | ngawruhana punggung
yya pindho gawe nyawa | dèn prêcaya marang ingsun | bènèh mêngko lan ing kuna ||
43. dene saikine gusti | iya Ki Damar Sêsôngka | dhasar putraningsun dhewe | pindho dadi kramanira | babo pirang prakara |
dewane | ingsun wus tuwuk wibawa | tan liwat amung sira | sun pêpinta ing dewagung | pan ing têmbe ngakirira ||
45. kênoa ingsun ngèngèri | ing sasanak-sanakira | babo amung sira anggèr | ing timur têkèng diwasa | sun kudang-kudang nyawa | dadia pangungsèn agung | jinurunga ing juwata ||
46. matur nuwun sang lir Ratih | radyan mangênorkên raga | kya patih arum dêlinge | lah ta dhenok Anjasmara | babo sira kondura | sarimbit kêlawan kakung | dèn eca ing manahira ||
47. sang dyah lan radyan minantri | wus lèngsèr
tumama | tansah mujung nèng tilam | lamun karaos ing dalu | kadya tan mênangi siyang ||
49. yèn siyang tan têkèng latri | sing sangêting panang grêrah | tansah kang dèn amèkake | amung sang atmajèng Tuban | Dyan Buntaran Watangan | wus katur mring sang dyah prabu | Menak Koncar nandhang grêrah ||
ing paprêman | pramèsyara Banowati | winanti winayang-wayang | winungu rahadyan mantri | Menak Koncar sun prapti | lan rinta Sêkati
sowan sangking paglaran | witing kraos ingkang sakit | ulun matur sêbdane wus timur mila ||
6. gadhah sakit sur aprana | asring arsa miyatani | nanging ingkang kina-kina | datan kadya sapuniki | kabubuh mêntas jurit | tuwuk kambon biring
ngliring sang mindha Ratih | ing manah kadya sinêndhal | lir mati sajroning urip | ya ta sang pramèsyari | radyan sinuryan ing
ing paprêman | ingkang raka dèn sungkêmi | sêsambate amlasarsa | kangmas arya aja lalis | ingsun tan bisa kari | kakang aku
ing galih | alon dènira alihan | sarya dhahamira ririh | sarêng wêntis gumuling | dhumawah ing
nanging tansah mandêng liring | gêthing trêsna awor maras | pangunadikaning galih | nora amêsajani | liyêping netra gumagus | ujare kapidhara | sasolah ngêtutkên liring | sun bênggangi dene ta nora alihan ||
13. nanging ta sun rasa manah | yèn yêktia ingkang sakit | wusanane têkèng pêjah | sun kelangan kadang yêkti | sang dyah gya minggah malih | paprêman èsmu pitambuh | sarya alêlendhotan | ing Sang Dyah Kalpikaningsih | maju mundur ing manah kabyatan trêsna ||
akuning | sun têtêdha tulusa asih wong brôngta ||
15. yèn sun sawang warna dika | sajagat tan antuk tandhing | èsême asor
senggol masku | aja rasa rumôngsa | atêtinjo wong asakit | radyan arya ing manah datan srêranta ||
18. aja ewuha ing tindak | sarta ajrih ingkang bibi | kaya rinangkul-rangkula | sêkala tumêkèng rêsmi | alon nglilir dyan mantri | apan èsmu pungun-pungun | mulat
wong Lumajang | kang akarya lara brangti | benjang punapa gusti | asung jampi wong kêlurung | pun kakang sida edan |
duwe rasaning ati | tawon gung tala siti | suwadine nora katur | kadang katut sing garwa | nora dipe wong akuning | sun wêtara
23. bakung bang awoh bandhoga | sampun ganas wong ajait | duka dhumatêng pun kakang | kapithing kang saba tasik | rakamta wong abênthing | kêdah-kêdah
umatur saha wotsari | minta-minta pangaksama | ing rena Sang Banowati | radyan atmajèng Tubin | sumiwèng wus praptèng
31. panjang rinêngga ing papan | kang sugun sinunggun ing sih | dyan arya sampun
kang para sêlir | samya dhèrèk ing sajroning dhatulaya ||
rangkung | bisa têmên dudut manah | wong asigit pisang kara sun wêstani | grahitanên wak mara ||
9. kathah ingkang rinasa ing galih | Sang Dyah
paseban | lamun kanginan baguse | suda bot-bote suku | sapa baya ingkang nglironi | dewa
ing anggèr mirah ingong. kang asih marang kakung | gusti sampun matwi ginalih |
panêpi | sang dyah sinambut munggyèng ing pangkyan | liningling-liling dêlinge | nah anggèr mirah ingsun | wus kêpatut gusti kêng abdi | nate mangabdya pada | tur dasih satuhu | ing mangke karsa
rumôngsa ing kapti | kasuwun sih andika ||
15. sapa baya gusti wong akuning | ingkang wignya angruwat tyas brôngta | sing papa cintraka wite | sumêngka ing
baya | ing nguni parentah ingong | sira ingsun pituduh | ngupaya wong ran Damarsasi | apa saèstu
dènnyajrih | gusti kasinggihan karsa tuwan | pun Damarwulan wiyose | atma kawula mantu | abdi dhusun duk anyar prapti | lakinya Anjasmara | ing mangke sang prabu | sumaos ing pagêlaran | sring wanodya duk myarsa aturing patih | kumênyut raosing
29. Dyan Sêsôngka wus kerit dyan kalih | darmanta ngrèh ing susela krama | marwata suta ing tyase |
31. pinaekan sinangkan sing niti | tata tumrap wisiksaning raja | sinunduk ing purwakane | mila maras kêlangkung | sagunging wong kang samya nangkil | ing cipta warna-warna | mring Dyan Damarsantun | nêngna gupitaning manah | Dyan Sêsôngka
1. ketang brangtanirèng prabu dèwi | sakênyariranon | duk ing alus pinurwèng titise | Sang Yyang Kumajaya lawan Ratih | ing sang dewa luwih | ngarca manik tumrun ||
2. sinudyèng rat iya Dèwi Ratih | ya sang prabu sinom | nguni tumawang nêngèng wiyate | lami mulat kang dadya èksi |Kurang satu suku kata: lami mulat kang dadya pangèksi. ing nalika prapti | Yyang Asmara tumrun ||
6. gya tinampan marang Dewa Ruci | kang ngrasuk sêkaron | wadhag alus iku pênyampure | gôngsa ing tyas bisa
kumêlanjon | sampun ngantya ngupama pamane | tanpa rupa rupa kang sêjati | jatine pamuji | amrih pujènipun ||
nardpèngnarpèng. dyah runtik | tansah yitnèng wèsthi | kyat sura mapangguh ||
12. Dyan Buntaran sêdangunya ngliring | dhatêng sang wiranom | lir myat gambar winangun rahadèn | rêsêp kacaryan kasmarèng galih | iki si wong luwih | lawan ngong tumuwuh ||
sumèh | sun têtêdha ing Sukmana luwih | asiha ing mami | sun aku sadulur ||
15. Menak Koncar anjêngrê ningali | tansah
gawok-gawok | sun wêtara wong iki pambêke | lana ing tyas tur awani mati | cacade
wong iki | kalis dening wêsi | sabêtane lulut ||
17. mendahane sadulure èstri | pantêse amlodong | nora kawoworan ing ayune | ayu
prabu dèwi | radyan tiyang pundi | ing pinangkanipun ||
21. lawan sintên ingkang ayêyogi | lan malih sang anom | pintên yusya panduka rahadèn | Dyan Sêsôngka aturnya nrêpasih | ulun tiyang sangking | dhusun purwanipun ||
22. Paluhamba dene kang yayogi | Maudara kang
30. nora wurung yèn dadi pakardi | satêmah rêrêmpon | ajur padha sadulur wêkase |
wus ngudanèni | ing sasolah pasmon | langkung dene ngênorkên ragane | nging jroning tyas
minongrèhminangrèh. pra juwata kabèh | kinamulèn sagung widadari | kang kinarsan dadi | lêlakon kasyayun ||
ing satêmah ginubêl ing kardi | rèh sang prabu sinom | tanpa yayah rena myang kadange | èsthining tyas kawrat ing sastradi | wus titi kêng tulis | sang anom tyas ngungun ||
1. sêkala kadya sinêndhal | ing driya rahadyan mantri | kurang winalêsing pêjah | mêmanise prabu dèwi | galihnya cilik wukir | kongas
Damarsasi | sugun-sugun kaya wong takon pawarta ||
4. ya ta ingkang kawarnaa | sang dyah kêng tinilar nangkil | Kusumayu Anjasmara | datansah
ing ati | mênawa mati kêsandhung | sirna kabur kanginan | kodanan udan pawèstri | padha ilang angur sanak
rangkung-rangkung | padha rangkung-rangkunga | ujar kari parak ati | prak atia ing manah
pinundhut dadya krama | sinangkan sing solah niti | sêbdaning dyah yaiku maras ngong biyang ||
12. poyang-payingan ing manah | Anjasmara sêmu kingkin | sêksana Radyan Sêsôngka | wus rawuh dènira nangkil | duk katingal nèng wijil | sang
17. Rêtna Dèwi Anjasmara | ing manah brangtana kingkin | wuyang-wuyunganing cipta | ajrih maras aworasih | jrihnya mring prabu dèwi | dene gêntosi dewagung | mulya trus mutrêring rat | sapituduh dèn
tandhing | yèn têmah têkèng lalis | gawe rôndha tanpa nganggur | sihira wus kênyatan | kumantilkumanthil. kulunging ati |
radyan têdhak sing paprêman | satindak gya mawang liring | samir èsmu kawingkis | katongton mêlok sang ayu | sang kakung trênyuh ing tyas | ginubah winangun aglis | wus tumangkêp datanpa nolèh ing wuntat ||
1. ri wusnya ngrasuk busana | Dyan Sêsôngka tandya sowan ing patih | lan parêpatnya wus pangguh | laju ing
Sukmana kang agung | pituduh juwata mulya | mring maha sang prabu dèwi ||
3. myang raoskên ingrêringrat | wahyuning yyang praja ingkang dumadi | tuwin [tuwi...]
[...n] budayaning laku | kêlakuwaning titah | sinung murah dening bêthara kang luhur | wênang istiyaring lampah | nyalangi durunging pêsthi ||
4. mila tansah pirêmbagan | kyana patih lan putranira kalih | Dyan Layangkumitir matur | ing yayah adipatya | Damarwulan priyogi cinidrèng lampus | sampun ngantos manjang wirang | yèn lami saya angsal sih ||
5. saya jêmbar kang daulat | kuncara nrus ngait wong Majapait | awrat irinya ingapus | mojar Dyan
cidra amrih lampus | abot prêdataning lampah | kuwat pira nalar siji ||
6. kalah nalar ing sajagat | pujining kang ngudi dursila juti | tan wun sing bahya
winoran byat | ginosongan ing bêbudèn sêtya tuhu | yèn wus tiwas tyasing raja | gugur kagubêl ing sisip ||
pilênggahnya ngadhêkês tyas mèstuti | kya patih alon ing wuwus | ting kranthuk alamatan | lan
sumiwi. katrinya ing manah jumbul | sinamar wus ngandikan | nanging
Damarwulan wus rawuh | agêpah ingancaran | kinèn lênggah lan putra kalih wus kumpul | abukuh kêparèng wuntat | ya ta Dyan Seta Kumitir ||
16. tan pêgat matur wotsêkar | sarikutan ngambil ingkang mêmanis | kang prapta dangu tan dinuk | ing tingal saha sêbda |
mothah | ngong lêlimpe duk aguling ||
22. sing jrih kawula mring nata | myang mring tuwan asung nugra kang luwih | garwa katilap jinêmrum | kya patih mèsêm nêbda | luwih bênrê babo mangkata dèn gupuh | sasat karsaning juwata | barang parentahing gusti ||
23. Dyan Seta ewa ing manah | mingrê
kuwur samawur ing manah | sapanglilirnya kasyasih ||
29. sêsambat awor karuna | wuyang-wuyung marasira kêpati | pawongan pating bilulung | tan wruh ing purwakanya | awurahan gustine sinambat wuwus | tintrim wong
Jual Buah Salak Pondoh Lumut Super
86. Para umate Nabi Sungèb mau ana sawatara kang dadi pangarêp, iku padha gumêdhe, amangsuli marang Nabi Sungèb: Sapunika sampeyan sakônca sampeyan tunggil agami sami kula tundhung saking dhusun kula ngriki, mênawi botên purun, sampeyan sakônca sampeyan kêdah sami
saka agamamu iku, upama aku banjur ambalik manut agamamu, dadi aku têtêp wong gawe-gawe, calathu goroh tak awadake têrang dhawuhing Allah, mulane aku ora pisan ambalik manut agamamu, kajaba yèn aku dipêsthi
diniya kalihan para umat kawula punika. Tuwan punika langkung sae, ngungkuli tiyang ingkang sami andhawahakên lêlêrêsan.
88. Para umate Nabi Sungèb kang padha kaphir tur padha dadi pangarêp, padha ngucap: He para kancaku, mênawa kowe padha manut agamane Nabi Sungèb, amêsthi kowe padha kapitunan. [ka...]
89. Ing kono banjur ana bêbênduning Allah têka, para umate Nabi Sungèb kang padha kaphir padha disambêr ing balêdhèg, mati kabèh.
90. Sarupane wong kang maido Nabi Sungèb padha sirna kabèh, prasasat ora manggon ing kono biyèn mula. Sarupane wong kang maido Nabi Sungèb, têtêp padha kapitunan.
91. Nabi Sungèb banjut nolèh karo tumênga, panutuhe: He para umatku kang padha mati, aku wis ngundhangake parentahe Pangeranku marang kowe kabèh, lan kowe wis padha tak pituturi mêksa maido, saiki kapriye ênggonku anggêtuni wong kang padha kaphir.
92. Mênawa Ingsun ngutus nabi, Ingsun tuduh mêmulang marang wong ing padesan, kang môngka wong ing padesan mau padha maido, amêsthi wong padesan mau padha Ingsun patrapi pakewuh lan sangsara, supaya wong kang wêruh banjur padha sumungkêm.
93. Sawise padha sumungkêm ing Allah, pakewuh lan sangsara mau banjur Ingsun salini sêmpulur lan kabungahan, nganti andêrbala kasugihane. Ing kono wong
mau banjur padha ngucap: Para lêluhurku biyèn iya padha kambah ing pakewuh lan sangsara lan kabungahan, kang mangkono iku dudu barang-barang, dhasar wis lakuning jagad, bungah lan susah iku gênti-gênti têkane. Barêng wong mau wis lali ing Allah, banjur padha Ingsun tungkêb ing siksa kang ngagètake, sarta padha ora kêrasa.
94. Saupama wong ing padesan mau padha pracaya ing Allah lan utusaning Allah, sarta padha ngati-ati ora nêrak laranganing Allah, amêsthi padha Ingsun wêngani barkah saka ing bumi lan saka ing langit, ewadene têka padha maido, mulane padha Ingsun turuni siksa marga saka panggawene dhewe.
95. Wong kaphir ing Mêkah lan sakiwa têngêne mênawa katungkêban siksaningsun ing wayah wêngi pinuju padha turu, apa bisa oncat saka siksaningsun.
96. Wong kaphir ing Mêkah lan sakiwa têngêne mênawa katungkêban siksaningsun ing wayah lingsir wetan, pinuju padha kêlimpe bungah-bungah, apa bisa oncat saka siksaningsun.
97. Wong kaphir mau layak padha rumasa ora dilulu dening Allah, wong kaphir kang ora rumasa dilulu
98. Wong kang padha nêmu panggonan ing bumi anggêntèni wong lawas kang wis padha Ingsun sirnakake marga saka dosane, iku apa ora wis padha ngêrti yèn ing têmbe mênawa ana karsaningsun, uga bakal Ingsun tungkêbi siksa marga saka dosane. Lan Ingsun angêcap atine wong mau, Ingsun pêsthi ora ngrungokake utawa ngèstokake parentah.
99. (He Mukhammad) mungguh kaananing padesan kang wis padha Ingsun paringake wêruh marang sira mau, iku lupiyane ênggon Ingsun anulungi marang para utusaningsun, ngalahake para wong kaphir. Wong padesan mau wis padha katêkan para utusaningsun, kanthi kaelokan minôngka tôndha yêkti yèn têmên Ingsun utus. Ewadene wong mau padha andaluya suthik pracaya, amarga wis kêbanjur ênggone padha maido, kaya mangkono iku atine wong kaphir wis dicap dening Allah ora bisa owah.
100. Ingsun ora nguningani yèn para umat kang wis kapungkur kang padha Ingsun caritakake mau akèh kang-kang kang. nêtêpi janji sêsanggêmane, dene kang Ingsun uningani, [uni...]
[...ngani,] wong mau akèh kang duraka.
101. Sawise Ingsun ngutus para nabi kang wis kasêbut mau, Ingsun banjur ngutus Nabi Musa, kanthi kaelokan pirang-pirang, Ingsun utus andhawuhi Raja Pirngon sapunggawane, nanging banjur padha maido lan nganiaya marang Nabi Musa, mulane mara sira dêlênga, kapriye kadadiane wong kang padha gawe rusak.
102. Nabi Musa andhawuhake parentah: He Raja Pirngon, kula punika utusaning Allah, Pangeranipun ngalam punika sadaya.
103. Wajib kula kêdah andhawuhakên luguning parentah saking Allah. Sowan kula ing sampeyan punika kanthi tôndha yêkti saking Pangeran sampeyan. Dhawuhing Pangeran, sampeyan ingandikakakên nguculakên para turuning Israil saking pangawulan, badhe sami kawula ajak mantuk dhatêng tanah suci. Raja Pirngon mangsuli: Mênawa têmên kowe iku utusaning Allah, sarta
ula lanang luwih dening gêdhe, [gê...]
[...dhe,] katon ing akèh anggêgirisi.
105. Sarta andudut èpèk-èpèke saka ing cangklakane, sanalika èpèk-èpèk mau rupa putih mancorong, ngungkuli cahyaning srêngenge, wong kang andêlêng padha kêblêrêngên.
106. Para punggawane Raja Phirngon padha ngucap: Nabi Musa iki pancèn lêbda marang kridhaning sikhir sarta baud nyulap.
107. Raja Phirngon anglairake panêmune: Karêpe Nabi Musa iki bisa anundhung aku lan kowe kabèh saka bumi ing Mêsir. Saiki kapriye kang padha dadi rêmbugmu.
108. Para punggawa mau banjur padha matur: Pamanggih kula, Nabi Musa kalihan sadhèrèkipun ( Nabi Harun) punika
109. Para pangagênging kitha wau tamtu lajêng sami nyowanakên para juru sikhir utawi tukang nyulap ingkang sami pinunjul, punika lajêng sami dipun dhawuhi nanggulangi Nabi Musa.
110. Para juru sikhir banjur padha ngucap: He Nabi Musa, sapunika sampeyan kula sarah, punapa sampeyan ngrumiyini nguncalakên têkên sampeyan, punapa kula ngrumiyini nguncalakên têkên utawi tampar kula.
113. Nabi Musa mangsuli: Kowe padha andhisikana nguncalake têkên lan tamparmu. Barêng para juru sikhir wis padha nguncalake têkên lan tampare, ing kono sikhire dadi, gêdhe angômbra-ômbra, sarupaning wong pandêlênge padha kêracut, (têkên lan tampar mau katon ula, tumpang tindhih angêbkiangêbaki. bumi sapal pasagi) sarupaning wong padha giris kabèh.
114. Ingsun nuli paring wahyu marang Nabi Musa, He Musa, enggal sira nguncalna têkênira. Barêng Nabi Musa wis nguncalake têkêne, sanalika têkên mau dadi ula lanang luwih dening gêdhe, sarta banjur nguntali ula sulapaning juru sikhir mau, nganti êntèk kabèh.
116. Ing kono barang kang têmên saka dhawuhing Allah, kanyataan, dene barang sulapan [sula...]
116. Ing kono Raja Phirngon sapunggawane para juru sikhir padha kalah, sarta kuwalik dadi asor.
117. Para juru sikhir banjur padha anjungkêl sujud ing Allah.
118. Banjur padha matur: Sapunika kula sami pitados dhatêng Pangeraning jagad punika sadaya.
119. Inggih punika Pangeranipun Nabi Musa kalihan Nabi Harun.
120. Raja Phirngon banjur duka, pangandikane: He para juru sikhir, kowe padha wani-wani pracaya marang Nabi Musa durung olèh idinku, iku têtela yèn kowe wis kêthikan lan Nabi Musa ana nagara ing Mêsir kene, kowe padha nêja maeka, pamrihmu bisa anundhung wong ing Mêsir kabèh. Lah ing mêngko dêlêngên.
121. Kowe mêsthi tak jonjang tanganmu lan sikilmu, banjur padha tak tanjir kabèh.
122. Para juru sikhir padha matur: Sanadyan kula dumugi ing pêjah, kula lampahi, awit kula badhe dumugi [dumu...]
[...gi] wontên ngarsanipun Pangeran kula.
kawula, Tuwan mugi paringa manah sabar ingkang sampurna dhumatêng kawula, punapadene mugi kaparênga mundhut nyawa kawula kalayan pêjah Islam.
124. Para punggawane Raja Phirngon banjur padha matur: Kadospundi karsa paduka Nabi Musa sakancanipun punika punapa dipun kèndêlakên kemawon, botên wande badhe rêsah, sami damêl risak wontên ing bumi Mêsir, sarta lajêng angrèmèhakên dhatêng paduka saha dhatêng sakathahing rêca ingkang sampun paduka junjung dados Pangeran, Raja Phirngon ngandika: Karêpku para anake wong Bani Srail, kang lanang padha dakpatèni, mung kang wadon iku dak uripi. Aku iki kuwasa misesa, ana sadhuwure wong Bani Srail kabèh.
125. Nabi Musa banjur pitutur marang para santanane: Kowe padha nyuwuna pitulunging Allah, lan padha sabara ênggonmu padha kêtaman rêribêd,
padha wêruha yèn bumi iki kagunganing Allah, diparingake marang para kawulane, êndi kang dadi parênging karsane, pitulung lan kamênangan iku duwèkke wong kang padha wêdi ing Allah.
126. Wong Bani Srail banjur padha matur: Sadèrèngipun sampeyan jumênêng rasul, kula sampun sami dipun siya-siya dening Raja Phirngon sabalanipun, punapadene sarêng sampeyan sampun jumênêng rasul punika, kula inggih sami dipun pisakit. Nabi Musa banjur ngarih-arih, Pangeranmu muga ngrusaka satrumu, sabanjure kowe digêntèkake ngêjègi panggonane ana ing bumi. Ing kono Pangeranmu mirsani kapriye kang padha kolakoni.
127. Para punggawane Raja Phirngon banjur padha Ingsun têkani pailan, lawase pitung taun, wêtuning wowohan ing kono suda akèh, kang mangkono mau supaya padha elinga.
128. Para punggawane Raja Phirngon mau mênawa padha nêmu bêcik, (
iki wis bênêre duwèkku. Dene yèn padha kambah ing barang kang ora prayoga, (kaya ta: lêlara lan rêribêd) padha nguring-uring marang Nabi Musa sakancane, satêmêne ala lan bêcike mau, ana ngastaning Allah piyambak, nanging manungsa iku kang akèh padha ora wêruh lan ora ngrasakake kang mangkono mau.
129. Para punggawane Raja Phirngon padha ngucap: (He Nabi Musa) sanadyan sampeyan andhatêngakên tôndha yêkti punapa kemawon, amêsthi punika sikhir, pamrih sampeyan supados kula punika nilar agami kula, sampeyan sumêrêpa, kula botên pisan badhe ngandêl tôndha yêkti sampeyan.
130. Ingsun banjur nganakake tôndha yêkti akèh tur warna-warna, kang gênti-gênti têkane, kang andadèkake karibêdaning para punggawane Raja Phirngon, iya iku banjir gêdhe, walang, tuma, lan kodhok, kang padha ngêbaki tanah Mêsir, apadene sarupaning banyu padha dadi gêtih, nanging para punggawane Raja Phirngon padha gumêdhe, puguh ora gêlêm pracaya marang Nabi Musa, wêkasan padha Seharusnya hlm. 349.
131. Para punggawane Raja Phirngon sabên katêmpuh siji-sijining pakewuh mau, padha sêsambat marang Nabi Musa, he Nabi Musa, kula sampeyan dongakakên dhatêng Pangeran sampeyan, ingkang sampun prajanji badhe nêmbadani panyuwun sampeyan. Mênawi sampeyan sagêd ambengkas pakèwêd punika saking kula, kula sagah pracaya dhatêng sampeyan, sarta sagah nguculakên tiyang Bani Srail saking pangawulan, salajêngipun tumut sampeyan dhatêng bumi suci. Barêng Ingsun wis ambengkas pakewuh mau, para punggawane Raja Phirngon padha nyidrani sêsanggêmane ênggone saguh pracaya, nganti têkan ing môngsa ênggone padha Ingsun sirnakake.
132. Ingsun banjur niksa marang Raja Phirngon sapunggawane. Kabèh padha Ingsun kêlêm ana têngahing sagara, marga ênggone padha maido ayat Ingsun, lan padha kêlimput ora praduli bakal têkaning siksa.
133. Wong Bani Srail kang maune padha kalah, ing mêngko padha Ingsun paringi warisan bumi suci
kang Ingsun bêrkahi, ing tanah Sam, apadene tanah Mêsir, wiwit pinggir wetan têkan pinggir kulon. Dhawuh kasagungahing Pangeranira bakal gawe mênang marang wong Bani Srail, samêngko wis kalêksanan sampurna, marga wong Bani Srail padha nêtêpi sabar. Dene yasane Raja Phirngon, gêdhong-gêdhong lan patamanan, Ingsun sirnakake kabèh.
134. Raja Phirngon sabalane mau sawise sirna kêlêm ing sagara, Ingsun anglulusake lakune wong Bani Srail ênggone nyabrang sagara, lakune têkan ing panggonananepanggonane. wong padha nyêmbah brahala. Wong Bani Srail banjur padha matur: Dhuh Nabi Musa, kula punika bok inggih sampeyan yasakakên Pangeran, kados tiyang ing ngriki punika sami gadhah Pangeran. Nabi Musa mangsuli: Kowe iku têtêp wong bodho.
135. Wong ing kene ênggone padha nyêmbah brahala iku bakal andadèkake rusaking awake, samubarang kang apdha dilakoni iku kabèh tanpa guna.
136. Nabi Musa banjur mituturi, apa aku anggolèkake Pangeran liyane Allah marang kowe. (Pangeran iku ora susah digolèki, dijaluk, utawa dipilih) Pangeran iku kang angluwihake kowe ngungkuli wong sajagad.
137. (Pangandikaning Allah: He wong Bani Srail) sira padha elinga nalika Ingsun angluwari sira saka para punggawane Raja Phirngon ênggone padha nandukake panganiaya utawa siksa kang bangêt marang sira. Dhèk samana padha matèni anakira lanang, mung anakira wadon kang diuripi. Kang mangkono iku dumunung coba gêdhe saka Pangeranira.
138. Lan Ingsun andhawuhi puwasa têlung puluh wêngi (karêpe têlung puluh dina) marang Nabi Musa, sawise gênêp, nuli Ingsun
ngulat-ulatakên, umat kula punika, sami sampeyan purih saenipun, sampeyan sampun ngantos kèlu lampahipun tiyang ingkang sami damêl risak.
139. Barêng Nabi Musa wis anggênêpi puwasa patang puluh dina, nêtêpi dhawuh wêwangêning Allah, Allah banjur karsa imbal pangandika lan
mata. Allah nuli ngandika: Sira ora bisa utawa ora kêlar andêlêng sariraningsun ana ing dunya, (sing sapa andêlêng sariraningsun ana ing dunya mêsthi mati) ewadene coba sira mandênga pucuking gunung Tursina iki (Ingsun bakal ngaton
ênggone kapidhara, banjur munjuk ing Allah: Tuwan punika Mahasuci, sapunika kawula tobat dhatêng Tuwan, wondene kawula punika kawitanipun tiyang Bani Srail, ingkang pitados ing Tuwan.
141. Allah nuli ngandika: He Musa, Ingsun milih sira, ngungkuli manungsa akèh, sira Ingsun piji dadi utusaningsun, sarta Ingsun parêngake imbal wacana lan Ingsun. Mara tampanana pêparingingsun drajat kanabean marang sira, lan sira dadia wong sukur marang Ingsun.
142. Ingsun anulis anggêr-anggêr, isi pitutur bêcik, apadene wijang-wijanging parentah lan pêpacuh, tumrap marang Nabi Musa (sakancane)
padha sira parentahana ngèstokake anggêr-anggêr mau, sabisa-bisa nglakonana kang luwih utama, sira lan para umatira ing têmbe bakal padha Ingsun tontonake
143. Sarupane wong kang padha gumêdhe ana ing bumi, iku ora bênêr, ing têmbe wong mau bakal Ingsun singkirake, dadi ora ngêrti surasaning ayat Ingsun, mênawa wong mau andêlêng siji-sijining tôndha yêkti, padha ora gêlêm pracaya marang tôndha yêkti mau, mênawa wêruh dalan pituduh marang kabêcikan, padha ora gêlêm ngambah dalan mau. Dene mênawa wêruh dalan panasaran, banjur padha ngambah dalan panasaran mau.
144. Kang mangkono iku amarga wong mau padha maido ayat Ingsun, sarta padha lali, kêlimput ora gêlêm ngrasak-rasakake.
145. Sarupane wong kang padha maido ayat Ingsun, lan maido ênggone bakal têkan ing akhirat, iku lakune kang bêcik sirna larut kabèh, sarta besuk ana ing akhirat mêsthi padha tômpa wêwalêse samubarang piala kang wis padha dilakoni.
146. Sapungkure Nabi Musa munggah ing gunung Tursina, para umate Nabi Musa padha sayuk anglumpukake panganggone kang rupa mas, iku digawe rêca pêdhèt, [pê...]
[...dhèt,] banjur dadi pêdhèt
Srail liyane Nabi Harun, padha ora mikir yèn pêdhèt mas mau ora calathu apa -apa, lan ora bisa nuduhake dalan kaslamêtan marang wong Bani Srail.
147. Wong Bani Srail banjur padha mangeran marang pêdhèt mas mau, dadi padha nganiaya marang awake dhewe.
148. Barêng wong Bani Srail mau wis ngruntuhake gêgêmane, (wis kêduwung ênggone mangeran pêdhèt mas) sarta wis rumasa ênggone padha nyêmbah pêdhèt mas mau luput, banjur padha ngucap: Mênawa Pangeranku ora asih marang aku lan ora ngapura dosaku, amêsthi aku iki padha dadi wong kapitunan.
149. Barêng Nabi Musa bali marang panggonane wong Bani Srail, bangêt nêpsune lan gêtune, (amarga nalika ana ing gunung, Nabi Musa diparingi sumurup ing Pangeran yèn wong Bani Srail padha nyêmbah pêdhèt mas) panutuhe: [p...]
[...anutuhe:] ala têmên ênggonmu padha dadi sêsulihku ing sapungkurku. Yagene kowe padha ora
Musa banjur ambanting papan jumêrut sapuluh mau, banjur nyandhak sirahe Nabi Harun kang raka diukêl sarta digèndèng. Nabi Harun banjur ngrêrêpa, He putrane sibu, mungguh wong Bani Srail kang padha nyêmbah pêdhèt mas iku padha ngrèmèhake marang aku, mèh bae padha matèni marang aku, mulane kowe aja anggêdhèkake atining satru marga ênggonmu nêpsu marang aku, lan manèh aku aja koewokake wong kang padha nganiaya awake dhewe iku.
150. Barêng Nabi Musa wis rumasa lupute, banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi ngapuraa anggèn kawula kêsirêng nêpsu dhatêng sadhèrèk kawula, sarta ngapuraa dhatêng sadhèrèk kawula mênawi kaworan ngrojongi tiyang nyêmbah pêdhèt mas. Makatên malih kawula tiyang kêkalih mugi Tuwan lêbêtakên [lêbêtakê...]
[...n] ing wêwêngkonipun sih Tuwan. Tuwan punika langkung dening asih, angungkuli tiyang ingkang sami asih.
151. Sarupane wong kang padha mangeran pêdhèt mas, iku bakal padha kêna bêbênduning Pangeran, utawa disorake ana ing dunya, kaya mangkono iku ênggon Ingsun matrapi marang wong kang padha calathu goroh diawadake têrang saka dhawuhing Allah.
152. Dene wong kang padha nglakoni ala, sawise kalêksanan, banjur padha tobat, sarta padha pracaya ing Allah, iku padha wêruha, sawise kêlakon tobat, Pangeranira mêsthi ngapura, sarta asih marang wong kang padha tobat mau.
153. Barêng Nabi Musa wis lilih ênggone nêpsu, banjur anjupuki papan jumêrut kang dibanting mau, ing kono isi pituduh marang dalan kang bênêr, sarta ubayaning Allah bakal asih marang wong kang padha wêdi ing Pangerane.
154. Nabi Musa banjur milih santanane, wong lanang pitung puluh, padha disebakake marang ngarsaningsun, [ngarsa...]
[...ningsun,] ana ing gunung Tursina, (pêrlu padha nyuwunake pangapura kaluputaning para kancane kang padha nyêmbah pêdhèt mas) barêng wong pitung puluh mau padha kalêngêr, (Enggone padha kalêngêr mau mulabukane mangkene: wong Bani Srail barêng padha didukani dening Nabi Musa ênggone padha nyêmbah pêdhèt mas, padha ora narima, kudu krungu dhewe pangandikaning Allah enggone nglarangi nyêmbah pêdhèt mas, ing kono Nabi Musa banjur milih wong lanang Bani Srail, cacahe pitung puluh, kang padha ora milu nyêmbah pêdhèt mas, iku padha diirid munggah ing gunung Sina, disebakake marang ngarsaning Pangeran. Barêng wis cêdhak lan gunung, banjur ana mega nglimputi gunung Sina. Nabi Musa banjur malêbu ing mega mau, sarta ngandika: Kowe padha nyêdhaka marene. Wong pitung puluh banjur padha nyêdhak mèlu malêbu ing mega. Ingnaana. ing kono banjur padha sujud sarta ngrungokake pangandikaning Allah marang Nabi Musa, ênggone andhawuhake parentah lan pêpacuh. Barêng mega wis ilang, wong pitung puluh mau padha nyêdhak marang Nabi Musa sarta padha matur: Mênawi namung makatên [maka...]
[...tên] kemawon kula botên pitados dhatêng sampeyan, kajawi mênawi kawula dipun katingali sariranipun Pangeran kalayan kasat mata. Ing sanalika kono gunung Sina banjur gêtêr dadi lindhu kang bangêt, wong pitung puluh mau saking dening wêdine, padha kalêngêr. Panyanane Nabi Musa, wong pitung puluh mau padha mati kabèh. Khazin.) Nabi Musa banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, bok inggih sadèrèngipun kawula sowanakên ing ngarsa Tuwan wau, tiyang pitung dasa punika Tuwan pêjahi dalah kawula pisan. Upami kêlampahan makatên, punapa Tuwan karsa ngrisak dhumatêng kawula jalaran saking kalêpatanipun kônca kawula ingkang sami bodho, lêpat anggènipun sami nyêmbah pêdhèt mas. Pamanggih kawula nyêmbah pêdhèt mas punika dede punapa-punapa. Sayêktosipun punika dumunung anggèn Tuwan nyoba dhumatêng kawula Tuwan, dados sarananipun anggèn Tuwan nasarakên tiyang ingkang Tuwan kakarsakakên sasar, utawi sarananipun anggèn Tuwan paring pitêdah dhumatêng tiyang ingkang dados parêngipun karsa Tuwan. Tuwan punika ingkang paring pitulung dhumatêng kawula, mila Tuwan [Tu...]
[...wan] mugi ngapuraa kalêpatan kawula, punapadene asiha dhumatêng kawula, Tuwan punika ngapura dosa, ngungkuli ingkang sami ngapura dosa.
155. Punapadene Tuwan mugi nêtêpna kasaenan kawula wontên ing dunya punika katarimah, wontên ing akhirat badhe angsal pangapura. Kawula tobat ing Tuwan. Allah banjur ngandika: Ingsun bakal nandukake siksa marang wong kang Ingsun karsakake, ewadene sih piwêlas Ingsun jêmbar, sumarambah marang samubarang, iku bakal Ingsun têtêpake marang wong kang padha wêdi marang Ingsun, lan kang padha bayar jakat, apadene kang padha ngandêl ing ayat Ingsun.
156. Kang padha manut marang Mukhammad, nabi kang bodho, (Mulane Kangjêng Nabi Mukhammad diparingi jêjuluk nabi kang bodho, awit ora sagêd maos lan ora sagêd nyêrat, lan ora sagêd etang, nanging kang mangkono mau malah dadi kaluhurane, awit
wis anggaledhahi kitab kang kuna-kuna. [ku...]
[...na-kuna.] Khazin.) kang wis diwêruhi dening para wong Bani Srail, amarga kasêbut ana ing kitab Torèt lan kitab Injil. Nabi Mukhammad mau parentah marang manungsa kabèh supaya padha nglakoni kabêcikan, lan anglarangi nglakoni panggawe ala, lan ngênakake mangan sarupaning panganan kang ngrêsêpake, lan anglarangi mangan sarupane kang anggigokake, lan anyuwak sarupane parentah kang abot, kang tumrape marang wong prasasat balênggu. Sarupaning wong kang ngèstokake lan angluhurake utawa biyantu marang Nabi Mukhammad, sarta manut dhawuhing Kuran kang diparingake dadi ampilane Nabi Mukhammad minôngka pêpadhang, iku kabèh padha wong bêgja.
157. (He Mukhammad) sira dhawuha: He para manungsa, satêmêne aku iki utusaning Allah, dikarsakake mêmulang marang kowe kawekowe. kabèh.
158. Kang ngutus aku iki, Allah kang kagungan karaton bumi lan langit, ora ana sêsêmbahan kang bênêr kajaba mung Allah, kang nguripi lan matèni, mulane kowe kabèh padha
pracayaa lan ngèstokna dhawuhing Allah lan dhawuhe utusaning Allah, iya iku nabi kang bodho iki, kang pracaya ing Allah lan marang pangandikaning Allah, lan padha manuta parentahing rasul, supaya kowe padha olèha pituduh kang bênêr.
159. Santanane Nabi Musa para turun Israil, ana kang nuduhake manungsa marang dalan kang bênêr, sarta padha ngukumi kalawan ngadil.
160. Turuning Israil Ingsun perang dadi rolas pancêr, utawa rolas golongan, (sacacahing anake Nabi Yakub) nalikane wong Bani Srail padha sêsambat anjaluk ngombe (ana ing ara-ara tèh) Ingsun paring wahyu marang Nabi
panggonan, sacacahing pancêr Israil. Ing kono siji-sijining pancêr banjur padha wêruh pangombenane dhewe-dhewe, lan Ingsun mayungi wong Bani Srail kabèh kalawan mega, apadene Ingsun paring iman lan manuk gêmak. (Pangandikaningsun:) [(Pangandikaning...]
[...sun:)] Sira padha nganamangana. pêparing Ingsun marang sira rijêki kang ngrêsêpake. Dene wong Bani Srail kang padha nglirwakake parentah Ingsun, iku ora nganiaya marang Ingsun, satêmêne nganiaya marang awake dhewe.
161. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane wong Bani Srail padha didhawuhi dening Allah, sira padha manggona ana ing bumi suci iki, lan padha mangana isining bumi mau, êndi kang sira arêpi. Padha malêbua lawanging nagara sarta sujud, lan padha ngucapna têmbung: khittah, ing kono Ingsun ngapura kaluputanira kabèh. Dene wong kang wis bêcik tanpa dosa, bakal Ingsun wuwuhi ganjarane.
162. Wong Bani Srail kang padha bandhol utawa duraka, padha nyalini têtêmbungan kang didhawuhake dening Allah ingandikakake ngucapake mau, disalini têmbung liyane kang wis didhawuhake dening Allah, (ora gêlêm ngucap: kittah, diucapake: khintah phisangirah, têgêse: gandum numpangi juwawut) wong kang padha bandhol mau banjur padha Ingsun turuni siksa pagêblug [pagêblu...]
[...g] saka ing langit, marga ênggone padha duraka.
163. (He Mukhammad) wong Yahudi iku padha sira dangua lêlakone wong padesan
nanging yèn ora dina Sabtu, ora ana iwak katon. Mangkono ênggon Ingsun nyoba marang wong Bani Srail, marga ênggone padha duraka.
164. Lan nalikane wong ing desa Elah lan Madyan kang padha ora milu mèmèt padha mancahi marang wong kang padha mênging mèmèt, têmbunge mangkene: Apa gunane kowe padha mituturi marang wong kang wis mêsthi dirusak dening Allah utawa disiksa kalawan siksa kang abot. Wong kang mênging mau banjur padha mangsuli: Enggonku mituturi iki mung dumunung ngrêsikake awakku, kawuningana Pangeranmu. Utawa bokmênawa wong kang anjarag mèmèt iku banjur padha eling wêdi ing Allah.
165. Barêng wong kang padha mèmèt mau ora praduli pitutur, banjur padha Ingsun patrapi siksa [si...]
[...ksa] kang abot, marga ênggone padha duraka. Dene wong kang padha mênging mèmèt mau padha Ingsun salamêtake.
166. Barêng wong mau padha gumêdhe, mopo ênggone padha dilarangi mèmèt ing dina Sabtu, Ingsun banjur ngandika marang wong mau, saiki sira padha dadia kêthèk kang asor. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane Pangeranira paring sumurup marang wong Bani Srail, dhawuhe: Ingsun bakal nitahake wong kang bakal ngalahake marang wong Bani Srail, nganti têkan dina kiyamat, iku bakal marentah marang wong
167. Lan Ingsun mrênca wong Bani Srail ana ing bumi, dadi pirang-pirang golongan, sawênèhing golongan mau ana kang bêcik pasuwitane ing Allah, lan ana kang ora bêcik. Ingsun nyoba wong Bani Srail kabèh sarana Ingsun paringi kabungahan, lan ana kang Ingsun paringi [pa...]
[...ringi] kasusahan, supaya padha ambalènana sêtya tuhu.
168. Sapungkure wong Bani Srail mau banjur digêntèni ing para turune kang paha olèh têtinggalan kitab Torèt saka lêluhure, (nanging padha ora ngèstokake kitab Torèt) wong mau padha milih kabungahan kang asor ing dunya iki, pangucape: Besuk aku mêsthi olèh pangapura, barêng ana kabungahan asor kang têka, iya banjur ditampani manèh. Yagene wong mau nganti ora Ingsun têtêpake sêsanggêmane kang wis kasêbut kitab Torèt, (mêsthi Ingsun têtêpake) ênggone padha sanggêm ora bakal ngandhakake pangandikaning Allah kajaba kalawan satêmêne, utawa tulène ênggone maca kitab Torèt. Wong Yahudi mau apa ora padha mikir yèn ing akhirat iku luwih dening bêcik tumrap wong kang padha wêdi ing Allah.
169. Dene wong Yahudi kang padha ngèstokake kitab Torèt, lan padha nglakoni sêmbayang, (iku bêcik) Ingsun ora bakal [baka...]
[...l] ngilangake ganjarane wong kang padha nglakoni panggawe bêcik.
170. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane Ingsun ambêdhol gunung, Ingsun ungkulake ana sadhuwure wong Bani Srail kang padha mopo nyanggêmi pranataning kitab Torèt, gunung mau nganti kaya payon. Panyanane wong Bani Srail, gunung mau bakal nindhihi awake. (Pangandikaningsun: He wong Bani Srail, yèn sira nyuwun wurunge kêtiban gunung iki) saiki sira padha sanggêma ngèstokake pranataning Torèt kang wis Ingsun dhawuhake marang sira, sira lakonana kalawan sêtya tuhu, lan sira padha elinga samubarang kang kasêbut ana ing Torèt, supaya sira padha wêdia ing Allah.
171. Lan sira nyaritakna nalikane Pangeranira mêtokake turune Nabi Adam, saka sumbêring mani kang dumunung ing gêgêring bapa, Allah mundhut sêsanggêmane turun Adam mau utawa pangakune dhewe. (Pangandikaning Allah:) He turuning Adam, Ingsun iki apa dudu Pangeranira. Para turuning Adam banjur padha munjuk: [m...]
[...unjuk:] Inggih Gusti, Tuwan punika Pangeran kawula. (Para malaikat banjur padha munjuk:) Kawula sadaya ugi sami nêksèni sêsanggêman sarta pangakênipun turuning Adam punika, supados ing benjing dintên kiyamat, para turuning Adam sampun ngantos selak munjuk ing Tuwan: Kawula sami kêsupèn yèn gadhah sêsanggêman utawi pangakên ingkang makatên punika.
172. Utawi sampun ngantos munjuk makatên: Ingkang sami malih tingal punika para lêluhur kawula kala rumiyin, dede kawula, wondene kawula punika turunipun, anyambungi para lêluhur kawula (anggèn kawula malih tingal punika namung nglêluri para lêluhur kawula:) Punapa Tuwan karsa ngrisak utawi niksa dhumatêng kawula jalaran saking pandamêling tiyang sanès ingkang botên lêrês.
173. Mangkono manèh Ingsun mijang- mijangake ayat Ingsun, supaya kawulaningsun kabèh padha ambalènana sêtya tuhu marang sêsanggêmane biyèn.
174. (He Mukhammad) wong Yahudi iku padha caritanana lêlakone pandhita linuwih
kang wis Ingsun paringi ayat Ingsun, nanging banjur kêna panggodhaning setan, ambuwang ayat mau lan banjur kaphir. Wusana pandhita mau dadi wong kêsasar.
175. Upama ana parênging karsaningsun, kêna uga pandhita mau Ingsun junjung pangkate marga ngèstokake ayat Ingsun, ewadene ora mangkono. Pandhita mau tulus ênggone dhêmên dunya lan nguja kêkarêpane, dadi sanepane pandhita mau kaya upamane asu, mênawa sira cancang, mèlèd-mèlèd, utawa sira umbar iya mèlèd- mèlèd uga. Mangkono iku sanepane wong kang padha maido ayat Ingsun, mulane sira nyaritakna lêlakone pandhita mau, supaya para manungsa padha ngrasak-rasakake.
176. Ala têmên sanepane wong kang padha maido ayat Ingsun, lan padha nganiaya marang awake dhewe.
177. Sing sapa dituduhake dalan bênêr dening Allah, mêsthi olèh pituduh dalan bênêr. Dene sing sapa dikarsakake kêsasar dening Allah, wong iku mêsthi kapitunan.
178. Ingsun wis nitahake calon isèn-isèning [isèn-i...]
[...sèning] naraka Jahanam, iya iku jin lan manungsa pirang-pirang, padha duwe ati kang tanpa pangêrti, lan padha duwe mata, nanging ora kêna diênggo andadêlêng, lan padha duwe kuping, nanging ora kêna diênggo ngrungokake. Kabèh mau sanepane kaya kêbo sapi, (ênggone ora ngêrti marang prakara kang bênêr) malah ngungkuli kêbo sapi ênggone nasar anunjang-nunjang. Wong kang mangkono mau kabèh têtêp padha lali.
179. Allah iku kagungan asma akèh kang bêcik, (nuduhake kaluhurane) sira padha nyênyuwuna ing Allah nganggo nyêbut asma mau, dene wong kang ênggone nyêbut asmaning Allah nyimpang saka ing bênêr, iku padha sira togna bae, aja sira tiru. Ing besuk ana ing akhirat, wong mangkono mau bakal padha dipatrapi, marga saka barang kang wis padha dilakoni.
180. Sawênèhing titah Ingsun, ana pakumpulaning wong kang padha nuduhake manungsa marang dalan kang bênêr. Sarta padha ngukumi kalawan ngadil.
181. Dene wong kang padha maido ayat Ingsun, iku bakal padha Ingsun longi kabêgjane
182. Ingsun nyarantèkake sarta andawakake ngumure wong mau, satêmêne paekan Ingsun iku santosa.
183. Yagene wong Mêkah padha ora mikir yèn kancane kang aran Nabi Mukhammad, ênggone gumrêmêng iku ora edan, nanging iku nêrang-nêrangake wêwulang, mêmêdèni siksa.
184. Yagene manungsa padha ora andêlêng lan ngrasak-rasakake karatoning Allah bumi lan langit, lan samubarang kang wis dititahake dening Allah, yèn tulus mangkono bae, bokmênawa manungsa iku wis cêdhak mangsane ênggone mati, (kaya-kaya bakal mati kaphir) lah saiki pitutur apa kang padha sira pracaya, liyane Kuran.
185. Sing sapa dipêsthi kêsasar dening Allah, mêsthi ora ana kang bisa nuduhake dêdalan kang bênêr marang wong mau, sarta ênggone nasar mau ditogake bae dening Allah
bisa nganakake dina kiyamat, kajaba mung Allah piyambak. Saisining bumi lan langit kabèh padha kasamaran, ora wêruh besuk apa kêlakone dina kiyamat, têkane dina kiyamat marang kowe kabèh ing besuk mêsthi ngagètake.
187. Wong mau ênggone padha takon dina kiyamat marang sira kalawan juwêt, prasasat ngarani yèn sira têrang marang dina kiyamat. Iku sira wangsulana yèn dina kiyamat iku mung Allah piyambak kang nguningani, nanging manungsa iku kang akèh padha ora wêruh yèn dina kiyamat iku mung Allah piyambak kang nguningani.
188. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong Mêkah kabèh, aku ora nguwasani marang awakku dhewe, gawe pakolèh utawa nyingkiri sangsara ora bisa, anane mung gumantung ana karsaning Allah. Upama aku wêruha marang kang samar-samar, iba ênggonku sarêgêp anglakoni kang
bêcik, dadi aku ora pisan kambah ing barang kang ala. Kowe padha wêruha yèn ênggonku diutus mêmulang marang kowe iki, ora liwat mung mêmêdèni siksa lan mêmengin ganjaraning Allah marang wong kang padha pracaya.
189. Allah iku kang nitahake sira kabèh, uwite saka awak siji bae, (iya iku Nabi Adam) sarta nitahake rabine saka cêcuwilane awak siji mau, supaya Nabi Adam têntrêma atine, asih marang rabine. Barêng Nabi Adam wis sarêsmi lan rabine, rabine banjur mêtêng kalawan ènthèng tanpa lara, lêstari têkan mangsane manak. Barêng wis cêdhak mangsane manak, Nabi Adam lan rabine padha nyênyuwun ing Allah Pangerane wong loro mau, unjuke: Mênawi Tuwan maringi anak sae dhumatêng kawula, iba anggèn kawula sami sukur ing Tuwan.
191. Brahala iku ora bisa nitahake apa- apa, malah dititahake dening Allah, lan ora bisa têtulung marang wong, lan ora bisa têtulung marang awake dhewe. Yagene brahala iku têka padha diênggo têtimbanganing Allah.
192. Wong kang padha maro tingal mau mênawa sira jak anglakoni pituduh bênêr, mêsthi padha ora gêlêm manut, dadi sanadyan sira jak utawa sira mênang bae, iku padha bae.
193. Barang liyane Allah kang padha sira anggêp Pangeran lan sira sêmbah iku satêmêne iya kawulaning Allah, padha bae lan sira. Yèn sira têmên bênêr ênggonira padha mangeran
duwe mata kang kêna diênggo andêlêng, lan apa duwe kuping kang kêna diênggo ngrungokake, (ora, he Mukhammad) sira dhawuha marang si kaphir kabèh: Mara padha jêjaluk kalawan wadula marang brahala kang padha kosêmbah iku, sira kona ngrusak marang aku. Lan kowe ngrewangana ngroyok marang aku. Aja nganggo kosarantèkake.
195. Satêmêne kang ngrêksa lan nulungi marang aku, iku Allah kang andhawuhake Kitab Kuran. Allah iku ngrêksa lan nulungi wong kang padha bêcik kalakuane.
196. Dene brahala kang padha koanggêp Pangeran liyane Allah, iku padha ora bisa nulungi marang kowe kabèh, sanadyan marang awake dhewe iya ora bisa nulungi.
197. (He para wong mukmin) mênawa wong kang padha maro tingal iku padha sira jak anglakoni pituduh bênêr, mêsthi padha ora gêlêm manut marang pangajakira. (He
anglakoni panggawe bêcik, sarta malengosa, aja milu-milu kaya laku-lakulaku-lakune. wong kang padha bodho.
199. Mênawa ana setan anggodha ing sira, sira banjur ngungsia ing Allah, (nyuwuna pitulunging Allah supaya ambirat panggodha
iku mênawa kambah panggodhaning setan. Banjur padha eling dhawuhing Allah, ing kono banjur padha andêlêng prakara kang bênêr lan kang luput.
201. Dene para sadulur utawa mitraning setan, iku tansah padha diarah dening setan. Supaya padha kêlantur-lantura ênggonaênggone. kêsasar, mangkono manèh si mitra mau iya ora pisan mêdhot saka ing panasaran.
202. (He Mukhammad) wong kang padha maro tingal iku mênawa ora sira gêlari tôndha yêkti kaelokan, mêsthi banjur padha madoni mangkene: [mang...]
[...kene:] Punapaa sampeyan têka marentahakên sakarsa-karsa sampeyan piyambak, iku banjur sira wangsulana: Aku iki kang mêsthi mung manut utawa mung sadêrma andhawuhake apa kang wis didhawuhake dening Pangeranku marang aku. Kuran iki sabda luhur saka Pangeranmu, minôngka pituduh utawa sihing Allah marang para wong mukmin.
203. Samôngsa Kuran iku diwaca, sira padha ngrungokna sabanjure ngèstokna, supaya sira
nganti kawêtu sêru, lan sira aja kalêbu ewoning wong lali.
205. Sarupane wong kang ana ngarsane Pangeranira, kabèh padha ora gumêdhe suthik nêmbah ing Allah, sarta padha nyêbut Mahasucining Allah, lan padha sujud ing Allah.
(An Phal, têgêse jarahan. Khazin).
kowe padha wêdia ing Allah, (aja padha pasulayan prakara jarahan) lan padha atut runtuta lan para kancanira. Mênawa kowe têmên padha pracaya ing Allah, padha manut mituruta ing Allah lan marang utusaning Allah.
2. Wong kang sampurna imane iku sarupaning wong yèn ngrungu wong nyêbut asmaning Allah, banjur konjêm atine, lan manawa ngrungu wong maca ayating Allah, banjur wuwuh kêncêng pracayane ing Allah, sarta padha pasrah nyumanggakake awake marang Pangerane.
3. Kang padha nglakoni sêmbayang, lan padha mèwèhake barang kang Ingsun paringake marang wong
4. Dene wong kang mangkono mau, iya iku wong mukmin têmênan. Kabèh iku padha undha- usuk pangkate ana ngarsaning Pangerane, lan padha olèh pangapura, apadene oolèholèh. rijêki kang mulya ana ing suwarga.
5. (Barang jarahan iku kagunganing Allah lan utusaning Allah, sanadyan wong mukmin padha ora condhong), padha bae lan karsaning Pangeranira ênggone dhawuh marang sira, ingandikakake mêtu saka ngomahira, nêtêpi bênêr, mapagake mungsuh wong kaphir, iku iya ora dicondhongi dening wong mukmin sagolongan.
9. Dhèk samana sira padha nyuwun pitulunging Pangeranira, Pangeranira banjur nêmbadani panyuwunira. Ing kono Ingsun anulungi marang sira kabèh, sarana malaikat sèwu kang têkane gumrudug.
10. Allah ênggone paring pitulung mau karsane ora liya mung diênggo ambêbungah marang sira, [si...]
[...ra,] supaya têntrêma atinira. Dene pitulung mau ora saka sapa-sapa, satêmêne saka ngarsaning Allah piyambak, Allah iku mulya tur wicaksana.
11. Nalikane sira pêrang dikarsakake ngantuk dening Allah, saking dening ênggonira wis têntrêm atinira, tanpa kuwatir, sarta Allah anurunake udan saka ing langit, supaya sira sucia sarana udan mau, lan supaya panggodhaning setan birata saka ing sira, lan supaya kukuha têtêg ing atinira, lan supaya têtêpa tumapaking dêlamakanira.
12. Dhèk samana Pangeranira dhawuh marang para malaikat: Ingsun biyantu ing sira nulungi para wong mukmin, mulane wong mukmin iku padha sira têtêgna atine, dene wong kaphir bakal Ingsun dunungi ati giris. Ing kono wong kaphir mau banjur sira pêdhanga gulune, utawa sira prithilana darijine.
13. Mulane wong kaphir padha Ingsun sirnakake iku, amarga kabèh mau padha nandhingi ing Allah lan Rasulullah. Dene sing sapa nandhingi ing Allah lan Rasulullah, iku wêruha yèn siksa kang samono mau durung sapira yèn tinimbang siksa
besuk ana ing akhirat, satêmêne Allah iku siksane abot bangêt.
14. (He wong kaphir kabèh) siksa kang samono iku padha sira rasakna, lan padha wêruha yèn besuk ana ing akhirat, sarupane wong kaphir bakal padha Ingsun patrapi siksa naraka.
15. He wong kang padha mukmin, mênawa sira wêruh wong kaphir padha golong nêja ngayoni marang sira, sira aja pisan banjur ngucira lumayu marang ing buri.
16. Ing dina iku sing sapa ngucira, lumayu marang ing burine, iku têtêp wong nuduhake marang mungsuh yèn awake ninggal paprangan, utawa ngumpul marang pabarisan Islam liyane, wong mangkono iku bakal kêna bêbênduning Allah. Dene panggonane wong mangkono mau, ana ing naraka Jahanam. Iba alane kawusanan kang mangkono iku.
nguculake panah iku kang manah dudu sira, wruhanira Allah piyambak kang anjêmparing. Ananing [A...]
[...naning] pitulung mau dumunung pêparinging Allah marang para wong mukmin, diparingi barang kang bêcik, satêmêne Allah iku miyarsa tur nguningani.
18. Pitulung kang kasêbut mau wis kalêksanan, sira padha wêruha yèn Allah iku ngrèmèhake kajuligane para wong kaphir.
19. (He para wong mukmin) mênawa sira padha nyuwun pitulung Ingsun, amêsthi Ingsun paringi pitulung. (He para wong kaphir) mênawa sira padha marèni ênggonira balela marang Rasulullah, iku luwih dening bêcik tumrap ing sira, dene yèn sira bali padha nyatru manèh marang Rasulullah, Ingsun iya bali nulungi wong mukmin, ngalahake ing sira, dene ênggonira sayuk nyatru marang Rasulullah, iku sanadyan kancanira luwih dening akèh,
kabèh, sira padha manut mituruta ing Allah lan Rasulullah, lan aja padha malengos, lumuh ngèstokake parentahing Allah lan Rasulullah, sira wis [wi...]
[...s] padha krungu dhawuhing Kuran.
21. Sira aja padha kaya wong munapèk, padha matur: Kula punika sami ngèstokakên dhawuhing Allah, nanging satêmêne padha ora ngèstokake.
22. Mungguhing Allah, ala-alaning gêgrêmêtan (kang urip) iku wong kang budhêg, ora krungu pitutur bênêr, tur kang bisu ora tau ngucap kang bênêr, kang prasasat tanpa akal budi.
23. Saupama Allah nguningani yèn wong mangkono
mêsthi padha malengos, madoni lan maido.
24. He para wong mukmin kabèh, mênawa Allah lan Rasulullah dhawuh nglakoni pranataning agama kang marakake urip marang sira, iku sira banjur ngèstokna dhawuhing Allah lan dhawuhing Rasulullah mau. Lan sira padha wêruha yèn Allah iku nyilahake antaraning manungsa lan atine, apadene besuk dina kiyamat, wong iku padha diimpun marang pangayunaning Allah.
25. Lan sira padha nyingkirana panggodha, kang mênawa sira nganti kêna ing panggodha mau, patrapane ora ngamungake tumrap marang kang kêna ing panggodha bae, malah mrèntèk marang wong akèh kang ora apa-apa. Sira padha wêruha yèn Allah iku siksane abot.
26. Lan sira padha elinga nalikane kancanira isih sathithik tur padha apês ana ing bumi Mêkah, sira padha kuwatir bokmênawa ditutup ing wong kaphir, sira banjur diparingi panggonan ana ing Madinah, apadene Allah anyantosakake marang sira kabèh, sarana sira ditulungi nalika pêrang ana ing Badar, lan sira padha diparingi jarahan, minôngka rijêki kang ngrêsêpake, supaya sira padha munjuka bangêt panuwunira ing Allah.
27. He para wong mukmin kabèh, sira aja padha cidra tumrap barang titipan kang ana ing tanganira, kang môngka sira wêruh yèn iku barang titipan.
28. Sira padha wêruha yèn sakèhing bandhanira lan anakira iku kabèh dadi coba, lan satêmêne Allah iku kagungan ganjaran kang gêdhe.
29. He para wong mukmin kabèh, mênawa sira wêdi ing
Allah, Allah maringi padhang atinira, dadi sira banjur bisa ambedakake kang bênêr lan kang luput, lan manèh Allah nyirnakake dosanira kang cilik, apadene ngapura dosanira kang gêdhe. Allah iku kagungan kanugrahan kang gêdhe.
30. Samôngsa wong kaphir padha maeka ing sira, nêja ambônda utawa ngunjara utawa matèni marang sira, utawa arêp nundhung sira saka ing Mêkah, padha nindakake paekan kang alus, Allah iya maeka marang si kaphir mau, ALlah iku paekane luwih dening patitis, ngungkuli paekane wong kang padha baud maeka.
31. Wong kaphir mau mênawa diwacakake ayat Ingsun Kuran, banjur padha matur mangkene: Kula sampun mirêng cariyos ingkang kados makatên punika. Upami kula puruna, tamtu kula sagêd ngandhar ingkang kados Kuran punika. Pamanggih kula Kuran punika dede punapa-punapa, sayêktosipun cariyos dora saking damêl-damêlipun para tiyang kina.
32. Dhèk samana wong kaphir ing Mêkah padha munjuk [mu...]
[...njuk] mangkene: Dhuh Allah, mênawi Kuran punika têmên saking ngarsa Tuwan, kawula mugi Tuwan krutug ing jawah sela saking ing langit, utawi kula mugi Tuwan turuni siksa ingkang nyakiti.
33. (Pangandikaning Allah: He Mukhammad) Allah ora karsa niksa marang para wong kaphir ing Mêkah, awit sira manggon awor lan wong kaphir mau. Apadene Alah ora karsa niksa wong kaphir ing Mêkah, awit ing kono ana wong kang padha nyuwun pangapura ing Allah.
34. Yagene wong kaphir mau ora disiksa dening Allah, (mêsthi disiksa) awit wong kaphir mau makewuhi wong kang padha arêp ngabêkti ing Allah ana ing Masjidilkaram, wong kaphir iku dudu kang nuwasani Masjidilkaram. Kang ngusawani Masjidil Kharam iku mung wong Islam kang padha wêdi ing Allah, ewadene wong kaphir iku kang akèh padha ora wêruh kang mangkono mau.
35. Sêmbayange wong kaphir ing Mêkah ana sacêdhaking Kakbah, iku ora sêmbayang têmênan, mung maligi nyuwara, lan prasasat kumandhang, (he wong kaphir) mulane sira padha ngrasakna siksa marga ênggonira padha [pa...]
36. Sarupane wong kaphir iku padha mêtokake bandhane diênggo makewuhi tumindaking agama dalaning Allah. Wong kaphir ing Mêkah iya bakal padha mêtokake bandhane kaya mangkono mau. Ing têmbe iya ora wurung dadi kapitunan lan kaduwung, lan uga ora wurung digawe kalah.
37. Sarupane wong kaphir besuk ana ing akhirat, mêsthi padha digiring dicêmplungake ing naraka Jahanam.
38. Karsaning Allah kang mangkono mau supaya wong iku kang ala lan kang bêcik pisaha, dene wong kang ala iku padha ditumpuk, sawênèh ana ing dhuwur lan ana ngisor, nuli padha dicêmplungake ing naraka Jahanam, wong mangkono iku têtêp padha cilaka.
39. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah kabèh, mênawa si kaphir mau padha tobat, dosane kang wis kêlakon mêsthi diapura, dene sawise tobat, mênawa banjur ambalik kaphir manèh, iku bakal Ingsun [Ingsu...]
[...n] tindakake kaya lêlakone wong kaphir ing jaman kuna, padha Ingsun rusak.
40. Lan manèh sira wong Islam padha ngayonana pêrang marang wong kaphir ing Mêkah kabèh: nganti têntrêm, ora ana paekan apa-apa, sarta agama iku golong dadi siji agamaning Allah Islam. Dene yèn wong kaphir mau banjur padha marèni kaphir, (iku Allah mêsthi maringi ganjaran) satêmêne Allah iku mirsani samubarang kang padha dilakoni si kaphir kabèh.
gus istna,nyuwun sewu nderek ngaos ngangsu kaweruh wonten blog panjenengan,suwon..wassalam
08/06/2011 pukul 03:01	GUS ITSNA	Mas Cetho, monggo sareng2 belajar.. mugi2 pikantuk hidayah saking ngersane Allah SWT… salam hormat takdzim kagem panjenengan..
Kangmas Cah guTEN, monggo sareng2 belajar.. mugi2 pikantuk
ugi sspuh yg lain sg wonten blog niki,,,
Kagunan Dhuwung = Wêsi Aji, Nayawirôngka, 1936, #321	Katalog:Dhuwung = Wêsi Aji, Nayawirôngka, 1936, #321Sambung:-
Bab dhuwung = wêsi aji, wontên ing mikropun, sèndhêr S. R. I.: sabên malêm Akhat sapindhah wulan Walandi, jam 7.15 - 7.45, wiwit nalika kaping: 2 Pebruari 1936.
7. Bab kinatah, rêrêngganing dhuwung
Kula nuwun, mênggah ingkang badhe kula aturakên punika bab kawruh dhuwung, (wêsi aji) anggèn kula kadugi gêlarakên kawruh punika, botên saking kula rumaos mumpuni kawruh bab dhuwung, ananging namung kabêkta saking gêgayutan kawajiban, kula dados mranggi kêrêp nyumêrêpi dhuwung, saha gêgosokan kalihan kônca pandhe êmpu. Mila sarêng wontên panêdhanipun warga pangrèh SRI, mrasabêni kula kapurih sêsorah anggêlarakên kawruh bab dhuwung, ingkang sampun nate kula sêsorahakên wontên pêpanggihanipun pakêmpalan sêtudhi klup ing Klathèn, kalihan lêganing manah kula lajêng anyagahi, punika botên pindhah-pindhah isi raos sagêd, agêngipun mulang, ananging namung badhe anglairakên kawruh-kawruh, tuwin pangalaman ingkang sampun dangu kula cathêti, saha gadhah pangajêng-ajêng kêkirangan kula badhe angsal wêwah saking para miyarsa, ingkang kaparêng nguruni.
Dhuwung punika dêdamêl Jawi dêlês, dados pangangge Jawi Madura tuwin bôngsa Bali, punika kalêbêt sajiwa saraga, têgêsipun botên nate pisah, sarta dipun aosi kados jiwa raganipun, dêdamêl Jawi sanèsipun kados ta: waos, sabêt tuwin sanès-sanèsipun, sagêt pisah sumèlèh utawi dipun bêkta rencang.
Kadga, kadga punika pangandikanipun ingkang mangrêtos têmbung Sansêkrit, kangge ing basa Sansêkrit, kadga wau têgêsipun, dêdamêl suduk, kados sabêt suduk nanging ragi cêlak, sanès kêris = dhuwung.
Ing tanah Sumantrah tuwin tanah Mlayu sanèsipun, punika ugi wontên dhuwung, ananging ing ngajêng ugi saking tanah Jawi, pasaksènipun ingkang ngangge namung para luhur tuwin têngahan, botên sumrambah bôngsa Malayu sadaya, kêjawi manawi dados pangantèn, malah ingkang dipun mulyakakên inggih dhuwung Majapait.
Pasaksèn ingkang nêmbe kalampahan, taun ingkang sawêg kapêngkêr, 1934, Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa, katamuan sultan ing Dhèli, Sumantrah, ngaturi pisungsung dhuwung, ingkang jêjêran, sarungan tuwin kandêlan sami kancana sadaya, dalasan ganjaning dhuwung ugi dipun bungkus kancana. Barang dhuwung kagunganing sultan, ingkang dipun pisungsungakên ing ratu, punika tamtunipun barang ingkang èdi pèni saha murni sae, wasana dhuwungipun wau dhuwung Jawi dêlês, tangguh Tuban Êmpu Panêti, dene garapanipun sarungan sanadyan dipun lapis kancana (wangun cara Dhèli, Sumantrah) katingal groboh, awit mila kadhawuhan anggarap kula, anjinging dhuwung
gônja ngajêng sampun waradin sarungan, ingkang wingking jênthit sajênthik, pangopènipun dhuwung inggih kirang sae, dhuwung wau ninja saha garing botên mambêt lisah.
Ing candhi Barabudhur sela kurungan rapêt sangandhaping songsong, nalika dipun dandosi pinanggih wontên rêca Buda ingkang dèrèng ambabar, kalihan dhuwung ingkang jêjêranipun iras tosan adhapur gana, samangke sumimpên ing musium ing Batawi, pamanggihipun bôngsa Walandi dhuwung wau ingkang sêpuh piyambak, tuwin adi luhung.
Pamanggih para ahli wêsi aji Jawi, miturut kawontênan sapunika, dhuwung ingkang inggil, adi luhung, wiwit ingkang langkah tangguh pisan (tangguh punika wiwit Pajajaran) botên wontên dhuwung ingkang jêjêranipun iras tosan, ingkang adi luhung. Sarèhne dhuwung wau wontên salêbêting candhi nunggil rêca Buda sêmèdi, pangintên kula dhuwung punika praboting agami, tamtunipun dadosing dhuwung sadèrèngipun panggaraping candhi rampung, inggih sêpuh sangêt dhuwung wau, nanging sanès dhuwung ingkang adi luhung.
Cara Jawi cikalan kina, sajèn têtakan mawi dêdamêl tatah, pêthèl, pangot, sapanunggilanipun, dados ing pangintên dhuwung wau golongan cêcaruhan sajèn agami.
Golongan Teyosopi, manawi Losê dhinês, wartosipun inggih mawi nyêpêng dêdamêl landhêp, para sadhèrèk Teyosopi [Teyoso...]
[...pi] aparinga katranganipun.
Tataning agami Islam, manawi salat Jumungah (bar Jamangah) ing masjid, ingkang kudbah, wontên ing mimbar inggih mawi nyêpêng pangasiral (dêdamêl landhêp) waos papak ingkang mawi landheyan sadhêpa. Kêparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana§ Nalika kula sêsorah sêsêbutan dalêm dèrèng mawi: Ingkang Minulya. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping Sadasa ing Surakarta Adiningrat, sapunika têkên mangasiral wau dipun saèkakên, waos ingkang papak landhêp dipun wangun kiwa têngên bulug kêthul, pucukipun landhêp, pancasan kiwa têngên, utawi mawi pamor dados wêsi aji sanèsipun.
Dhuwung punika wangunipun warni kalih: 1. lêrês, 2. luk.
Cariyos ingkang têturutanipun saking Sêrat Pustakaraja, cariyos êmpu, wêdha curiga sapanunggilanipun, ingkang dumados rumiyin dhuwung wangun lêrês, saha prabotipun taksih prasaja, kados ta: dhapur lar ngatap, pasopati, cundrik, tilam upih. Lajêng wangun luk kados ta dhapur balebang sapanunggilanipun.
Dene wangun kalih warni, lêrês kalihan luk wau, dipun rêngga prabot peranganing dhuwung warni-warni, ingkang lajêng ngwontênakên bèntêning dhapur ngantos langkung saking 500 warni. Saranduning dhuwung kados ingkang kula pratelakakên sarana ancêr-ancêr gambar punika.
watawis sipat sosokan nama sodhoran. Nginggilipun nama wilah.
31. Pudhak satêgal punika botên ngewahakên dhapur, namung manawi dhuwung luk gangsal, punika lajêng nami dhapur pudhak satêgal.
32. Wora-wari = gusèn dumugi pucuk, punika botên ngewahakên dhapur, nanging manawi dhapur pasopati, lajêng nama dhapur wora-wari bang.
3. gabah kopong. Anggènipun dhuwung tipis (kados Tuban)
18. Gônja punika wontên ingkang iras, punika kirang sae dhatêng garap, awis sangêt ingkang dados dhuwung adi luhung.
Sarta gônja punika dhapuripun warni gangsal. Kados ancêr-ancêr gambar punika:
Glawetan têngah bongkot dumugi pucuk sêgara winolan
Dene dhapuripun dhuwung wangun luk kalihan lêrês punika kathah, botên kula pratelakakên ing ngriki, kajawi kula namung apil satunggal kalih, manawi para miyarsa wontên ingkang kapengin nguningani, sampun wontên bukunipun, salong sampun mawi gambar, kados ta: Sêrat Wedhacuriga, kawêdalakên ing pangêcapan, Rusê, ing Surakarta, mawi gambar dhuwung 51 warni, gambar sêkaran pamor 24 warni.
Sêrat kalawarti Kajawèn, ôngka 43, taun VIII, wêdalipun nalika 31 Mèi 1933, dumugi ôngka 73, kirang langkung 20 wêdalan lajêng jugag botên mêdal, sawawratipun dèrèng dumugi, mawi dêntyawyanjana, aksara ha - ba,
ewadene sampun warni 699 = sêratipun manawi Bale Pustaka inggih wontên.
Sêrat kalawarti wulanan, Pusaka Jawi, taun VII, ôngka 1,2, wêdalipun Januari, Pèbruari, 1928. Mratelakakên dhapuring dhuwung lêrês warni 58, dhuwung luk 329, warni 104.
Buku ingkang dèrèng kacithak inggih wontên, ingkang ngêwrat dhapuring dhuwung sagambaripun.
Dhuwung punika badhenipun saking: 1. tosan, 2. waos, 3. pamor.
Tosan punika asli pêlikan, golongan tosan kina ingkang sae namanipun.
1. Tosan Karangkijêng, manawi thininthing ambrêngêngêng kados tawon êndhas.
2. Tosan Purasani utawi Garindhuaji, ungêlipun gur, punika panandhaning tosan warni ijêm nyambêrlilèn (basa Mlayu korsani, têgêsipun saking korsan, tanah Pèrsi, misuwur sae tosanipun).
3. Tosan Mangangkang, warninipun cêmêng sêmu wungu.
4. Tosan Mangangkang èstri, warninipun wungu sulak biru.
5. Tosan Kamboja, warni pêthak mrusu = nyêrat sêmu biru,
ungêlipun thong, thong, panjang, salêbêtipun mungêl wontên suwantên malih thing, thang, ngang-ngang.
6. Tosan Walat, warni biru cahyanipun kados pangilon,
8. Tosan Winduaji, warni kados kaca, pêthak sêmu biru, manawi sinawang gadhah kuwung ngajrihi, ungêlipun ngung ngênguwung.
Pancènipun kathah warnining tosan kina, kula namung mêndhêt tuladha sakêdhik, kados punapa angèlipun anggèning nyatakakên, dene tosan-tosan wau gadhah watak awon sae piyambak-piyambak.
Manawi ing karaton sapunika, pamilihipun tosan ingkang kangge badhenan dhuwung inggih ngupados tosan sêpuh, nalika Sampeyan Dalêm Ingkang
Dene tosan-tosan ingkang sae punika matêng wasuhanipun, garing, alus kados singat, nglar glathik. Kalis tinja, sanadyan atusan taun wêtah kemawon, tamtu ampuh.
Upami tosan limrah, sawontênipun (suh pêthi montên) wawrat sadasa kati, lajêng dipun wasuh rambah-rambah: dipun bêsmi abrit lajêng kapalu, cêmêng dipun bêsmi abrit lajêng kapalu, manawi tosan wau kantun wawrat gangsal kati, punika sampun ragi atos (ngênyang) kantun galih, rêgêdipun kantun sakêdhik, tamtu sampun gadhah kaampuhan, upami kalajêngakên pamasuhipun inggih sangsaya ampuh, kenging dipun nyatakakên.
II. Waos (waja) pandamêling dhuwung punika nama srapahan. Waos dipun gapit tosan (kados damêl arit). Waos ingkang kenging kasrapah punika waos ingkang sêdhêng kêrasipun, manawi waos ingkang kêras kados ta: waos perak, waos kristal, sami botên kenging dipun angge srapah, dipun pijêri (dipun bêsmi ngantos mijêr) sarta dipun wasuh, punika botên sagêd gandhèng kêkah kalihan tosan.
1. Pamor asli, tiban, karanipun pamor Prambanan (mètiyur), asalipun dhawah ing Prambanan.
1. Pamor Prambanan punika basanipun mônca: mètiyur, kula nate dipun paringi katrangan bôngsa luhur, ingkang nate [na...]
[...te] sinau ing H.B.S., pamor Prambanan punika inggih nèkêl, ananging kaworan pêlikan sanès, kados ta: lirang, sarêm, bangsaning wêdhi malela, tuwin wontên malih sanèsipun, punika kenging dipun pisah sadaya, sarana pirantos lan bumbu-bumbu. Namung sanadyan tiyang sagêd misahakên, ananging botên sagêd damêl mètiyur, anggathukakên kados pamor tiban wau.
Awit mila nèkêl sagêd dados mètiyur, jalaran anggènipun cêlak srêngenge, ingkang bêntèr sangêt, latu sadonya bêntèripun sami lan bêntèring srêngenge.
Dene anggènipun asring dhawah wau botên anèh, pancèn sampun adatipun, namung rèhne dharatan punika kalihan sagantên kathah sagantênipun, dados ingkang kathah dhawah ing sagantên, mila pamor punika pêthak atos botên kalong (kajawi coplok), ingkang sampun dados dhuwung, tosanipun ingkang gêrang, kenging jêram utawi ninja, mila pamor botên kalong, malah mrangas, mandhukul grayanganipun gumrêgês. Sanadyan sampun katêrangakên kawontênan kodrat, wantah, amung pamanggih kula mètiyur wau inggih barang elok, jalaran inggih botên gampil pangupadosipun.
2. Pamor Bugis, punika asli saking tosan pêthak, ingkang sampun dados dandosan sêpuh, lajêng dipun wasuh rambah-rambah, [rambah-...]
[...rambah,] mila manawi sampun kaêtrapakên awor tosan, dipun awisi botên katut cêmêng, sagêd pêthak, utawi ragi mrangas dening mênang atos. Kantun galih kemawon, sanadyan kalong namung sakêdhik.
3. Pamor nèkêl, punika warninipun pêthak saha botên gêrang, botên ninja kathah, sagêd mungal saking tosan, ananging sarèhne dhasaripun êmpuk, dados lingir-lingiripun botên sagêd mrangas, gumrêgês, malah gundhul alus kemawon.
4. Pamor sanak, punika thukul saking kodratipun piyambak, botên dipun dèkèki pamor, namung ingkang cêtha katingal lêr-lêran pamor sanak punika, tosan kaworan tosan sanès ingkang langkung pêthak tuwin atos, sanadyan gêrangipun katingal lêr-lêran nyêrat, ananging botên sagêd katingal ragi pêthak.
Wondene pamor ingkang dipun angge dhuwung kodhèn punika, ruji songsong motha ingkang tipis kuwu, gêrangan tosan pêthak, utawi kawan tosan pêthak.
Sêkaranipun pamor punika warni-warni, ingkang trapipun mlumah kados ta: 1. bêras wutah, 2. bendha sagada, 3. tambal, 4. gêndhagan tuwin sanès-sanèsipun.
Ingkang trapipun miring kados ta: 1. blarak ngirit, 2. adêg tiga, [ti...]
[...ga,] 3. gondhuru, 4. kênanga ginubah, tuwin sanès-sanèsipun, taksih kathah warninipun.
Tosan ingkang kangge dhuwung punika ingkang matêng wasuhanipun, supados garing anggalih.
Dene masuh tosan punika, upami tosan wawrat 40 reyal, kabêsmi lajêng dipun gêbag palu
reyal, dipun bage sakawan, dipun gêmblèng, wiyar panjangipun sami tosanipun, lajêng katêpangakên kalihan tosanipun, ngandhap tosan, lajêng pamor, tosan pamor, tosan pamor, tosan pamor malih, nginggil piyambak tosan, dipun tangsuli, dados pamor sakawan tosanipun gangsal, sap-sapan.
Dipun pijêri lajêng kabêsmi, manawi sampun abrit sangêt (mijêr)
dipun gêbag palu, dipun wasuh rambah-rambah, manawi panjangipun sampun tikêl, utawi sampun kêmpal dados satunggal, lajêng dipun têkuk têngah lêrês, dipun pijêri kabêsmi dipun wasuh malih rambah-rambah, ngantos
katêkuk kaping kalih pamor dados: 16, katêkuk kaping tiga dados: 32, katêkuk kaping sakawan dados: 64 sap. Calon wau dipun panjangakên dados 21 sèntimètêr, lajêng ing êpok dipun kêthok: 3 sèntimètêr, kêthokan wau panjangipun watawis ± 8 sèntimètêr, badhe kangge gônja.§ Patrap sanès, mêndhêt kangge gônja punika ngêthok têngah kodhokan. § Dhuwung ingkang langkung sêpuh, namung dhuwung pangawak waja, tosan, waos, tuwin pamor, dipun wor kawasuh dados satunggal, dadosipun kiyat, ananging gêtas, prasapa Radèn Bondhan Kajawan, turunipun botên kalilan ngangge dhuwung pangawak waja, awit nalika sariranipun pôncakara dipun begal, wangkinganipun pangawak waja kangge nyuduk tugêl. Manawi dipun suraos lêbêt, gêtas = putungan, tiyang darbe panggayuh manah kêdah botên mêmbat, tlatos, botên putungan, manawi gêtas, botên kadugèn kang ginayuh. Tosan badhe wau lajêng dipun [dipu...]
[...n] kodhok wiwit kapêtha dhuwung, alit kandêl, panjangipun, ± 18 sèntimètêr. Bongkot pucuk wiyar kapêtha mawi pêsi têngah ciyut.
Têngah lêrês dipun kêthok, lajêng dados kalih kêmbar.
Nuntên ambadhèni waos (waja) agêng panjang sarta wangunipun plêg kados tosan kodhokan wau, namung kandêlipun, ± 2 sèntimètêr. Waos ing têngah dipun gapit tosan kodhokan kalih, dados sap tiga, tosan, waos lajêng tosan.
Kodhokan wau kabêsmi lajêng dipun wasuh rambah-rambah, ngiras dipun wangun kados dhuwung, nanging taksih ragi kandêl.
Patrap ngêmpalakên tosan kados ing nginggil wau, badhe damêl pamor, sêkar bêras wutuh sasaminipun (pamor ingkang trapipun [tra...]
[...pipun] mlumah)§ Manawi pamoran miring sasaminipun, ron dhuru, adêg, sapanunggilanipun, patrapipun sanès malih. Saha bêras wutah ingkang mawi bigên punika mawi slarak tosan. Ingkang wontên tatahan namung sapolahing pamor kawasuh kemawon. lajêng natahi damêl sêkaran pamor kados uwos wutah.
Panatahipun sampun gantos dumugi ing waos, sarta tatuning
Sasampuning tatahan jawi lêbêt waradin (ingkang katêmbungakên nglêbêt punika suwalikipun) nuntên kabêsmi abrit dipun palu radin, tamtu cuwêkan tatahan dados waradin, nukulakên saping pamor dados polah wontên corakipun, upami ing ngajêng tatahan kados gabah, mindhak wiyar thukul corak, polah ombak-ombak warni-warni.
Manawi calon wau sampun rampung, palon dipun rimbas kikir sawatawis, nuwèni pucuk sarta wêngku pamoripun. Yèn badhe dhuwung luk inggih lajêng dipun luk samêsthinipun. Pêsi dipun gilig, lajêng kenging dipun garani.
nata kêmbang kacang, ngrêsiki ampangan, blumbangan, tumpêran, gênukan, manawi sampun dados kêsikan lajêng:
Nggarap gônja, kêthokan badhe ingkang kula pratelakakên ing ngajêng, punika lumahipun kabêkuk para tiga.
Nuntên dipun wasuh kagêbag wangun gônja, kakikir dipun ukur panjangipun, kajara lajêng dipun lanji, karapêt lajêng dipun têtêg sapikantukipun rumiyin, parlu kangge sawangan anglaras, dene salajêngipun inggih dipun rapêt sayêktos.
Manawi panggaraping wêwangunan sampun rampung sadaya lajêng dipun ungkal, patrapipun ungkal alit-alit ingkang dipun gosokakên.
Dhuwung sampun rampung pangungkalipun lajêng dipun sêpuhi, nyêpuhi punika bakunipun waos dipun bêsmi abrit lajêng kacêlup toya, waosipun lajêng dados atos. nanging manawi nyêpuhi dhuwung, dipun obong sêmangus lajêng dipun cacapi sêpuh§ Cacap sêpuh punika, tur kadhang tilaran sampun turun-tumurun saking êmpu kina, ingkang sampun kasumêrêpan: sêpuh punika wadhahipun singat, wujudipun sampun botên kasumêrêpan, manawi badhe kangge
kemawon sampun ajèr, wadhah singat lajêng kêbak unthuk, kados unthuk sabun. Wontên saking ragas sawêr, utawi sanèsipun, bôngsa wisa racun mandi, wondene cacap wau pikajêngipun supados ampuh. tur kadhang dipun obong abrit lajêng dipun cacapi idu, sarana kadilat waradin§ Manawi cacap dilat, cacap sêpuh dhawah kantun. lajêng dipun bêsmi malih, manawi sampun abrit lajêng kacêlup lisah klêntik, namung sakêdhap lajêng kacêlup ing toya, lajêng dipun culik dipun ungkal landhêpipun, manawi sampun atos punika sampun pasah sêpuhipun, lajêng dipun ungkal ingkang ngantos waradin, utawi rêsik tatu sêpuh (kêmul)ipun. Rampung panggarapipun.
Babaran dhuwung dipun pêthak sarana dhuwung dipun dèkèk ing
blawah§ Blawah punika ingkang kadamêl kajêng, wangunipun kados baita tembo wêtahan, wiyar ± 15 sèntimètêr, clowokanipun kangge nêncêm dhuwung. Ing Banyumas nama Tlompak. punapa ing klothokan gadêbog, dipun gosok utawi dipun kêcêri jêram pêcêl, sabên badhe asat dipun gosok irisan jêram pêcêl, utawi dipun sikat, murih ical gilpinggilaping. tatu ungkal, anggènipun mêthak (gosok jêram pêcêl) punika enggal-enggalipun kalih dintên, langkung sangsaya sae, murih tosan ingkang alus gilap tabêt ungkal wau kalong katêdha kêcuting jêram pêcêl,
dipun lap srêbèt rêsik, lajêng dipun pe.
Patrapipun ngawisi (marangi), awisan milih ingkang pêthak, botênipun inggih nlasih (pêthak sêmu dadu), kakorèk ing kasaping panjang, mawi toya sakêdhik, lajêng dipun pêrêsi jêram pêcêl, ingkang dipun oncèki sacêkapipun, nuntên kasaring.
Dhuwung ingkang sampun kaêpe angêt, lajêng dipun usar toya jêram awisan, sarana sikat bobat, lajêng dipun uwêt dariji jêmpol, ngantos sagaringipun, sabên garing dipun usar toya jêram awisan, dipun uwêt malih
dipun pe, punika nama satiban. Lajêng dipun ambali malih kados kasbut nginggil. Manawi sampun tigang tiban ngadat sampun cêmêng, ewadene manawi dèrèng cêmêng inggih kalajêngakên ngantos pintên tiban, saprayoginipun. Dene panggarapipun wau wontên ing bênteran.
Samasa sampun kadamêl rampung, garing uwêtan dipun bêntèrakên, kaêpe sawatawis lajêng dipun kumbah toya ingkang rêsik, sarana dipun sikat sikat bobat, pangumbahipun ingkang rêsik, lajêng dipun lap srêbèt, asat dhuwung lajêng dipun pe, garing angêt lajêng dipun êntas, manawi sampun asrêp dipun sikat mawi lisah klêntik, sampun nami rampung.
jêmpolipun ingkang kangge nguwêt, cakipun saking têngah gosok minggir, sampun ngantos nêmpukakên landhêpipun, ingkang adil, waradin, dene lukik-lukikan ingkang botên cêkap dariji, dipun kêsut wilah lancip dipun ubêt-ubêti srêbèt, awit manawi panguwêtipun kirang waradin, kajawi bêlang kirang cêmêng, inggih asring kadhal ijonên.
Ngawisi (marangi) punika kajawi dipun pe, botênipun inggih angêting latu arêng, mawi dipun uwêt, pikantukipun awisan langkung nyakot dhatêng tosan, anggenipun awèt,
utawi upami rampung sanalika kirang cêmêng, ananging wayu dintên sangsaya wêwah cêmêng sae.
Dene manawi kolohan punika, botên mawi dipun uwêt, inggih sanadyan mawi dipun êpe. Tur kadhang toya jêram sarta awisan ing blawah, warninipun cêmêng rêgêd, kala-kala namung dipun jogi jêram, ngiras kangge ngrêsiki, tosan dipun cêlup ing blawah lajêng kaêntas, dipun sikat utawi dipun krawu kalihan mrambut,
rampung. Makatên wau babaripun sanadyana sagêt cêmêng, namung kirang nyakot, utawi sabên wayu sangsaya suda cêmêng mêlêsipun.
Wondene awisan punika ingkang sae, tosanipun sagêt cêmêng (kajawi ingkang pancèn tosan angêlar glathik). Pamor pêthak, waos pinggir cêmêng sêmu klawu.
Mila wêsi aji dipun awisi punika supados tosanipun cêmêng, sae botên gampil tainên, pamor katingal pêthak, waosipun cêtha pilah lan tosan, punika cocok kalihan bôngsa kilenan, inggih mawi ngawisi tosan, ingkang prêlunipun inggih supados botên gampil tainên: kaot [ka...]
[...ot] toyanipun jêram pêcêl ingkang dipun angge toya kêras, inggih punika blonir, tumrap wuluh sanjata sapanunggilanipun, sadaya tosan ingkang katingal cêmêng.
3. Garapipun sae alus, kêncêng turut, matêng, rapêtan, rapêt, rojèh, anêtês cêtha.
4. Lênggahipun sakeca, sikutanipun prigêl.
6. Pamoripun waradin, pêthak mungal. Dados ingkang dipun kajêngakên(= bêras wutah inggih kados bêras wutah, ron dhuru inggih kados ron dhuru, sêsaminipun). Wêngku pamor pucukan turut, jawi lêbêt sami panjangipun.
7. Waos, kandêl tipisipun turut.
9. Tosan mêlês waradin garing, matêng wasuhanipun.§ Sêbrakipun guwaya.
Priyantun êmpu kina manawi ngringkês: dhuwung punika ingkang sae kêdah, morjasingun. Têgêsipun ingkang sae, pamor, waja, wêsi, tuwin wangunipun.
alus., 14. Sêpuh kirang pasah, êmpuk, lêmês., 15. Sêbrakipun guwaya wêlu.
Dhuwung punika, kajawi perangan srandunipun saya mindhak-mindhak, ingkang kathah kangge bèntênakên dhapur, saha raos rêrênggan. Lajêng dipun tambahi malih rêrênggan kinatah mas (dhuwung tinatah tinatur [tina...]
[...tur] rêngga), kinatah punika:
1. Jêne katanêm tosan, ing jawi mungal (mênthongol), lajêng dipun wangun, dipun pêcahi.
2. Tosan dipun pênthongolakên, wangun ingkang dipun kajêngakên, karêmak (tatah pangrêmbug) lajêng dipun tlakupi jêne, dipun kêkahakên tatah pangrêmbug, jêne lajêng kawangun.
Wondene ingkang nama sasrah punika, tosan dipun tatah lajêng dipun lêbêti jêne, kawat, utawi suwasa sapanunggilanipun, tosan lajêng katatah pangrêmbug, dados mingkêm amor lan jêne, lajêng kaêlus waradin.
Kinatah punika wontên ingkang namung ing gônja, ing gandhik, dumugi têngah, wontên ingkang dumugi pucuk dhuwung, wontên ingkang nama gônja sanga, ing srawean sapanunggilanipun, dene wêwangunaning sêsêkaranipun kados ing ngandhap punika:
1. Praba sèwu, punika godhong kathah tanpa wit., 2. Kêmbang sataman, sêkar kathah tanpa wit., 3. Anggrèk, sêkar, godhong mawi wit., 4. Kamarogan, punika sêkar, woh, godhong mawi wit., 5. Gajah singa, punika sêkar, woh, godhong mawi wit.
Wontên malih ingkang kula sumêrêpi ananging botên kathah, kados ta: rajah-rajah, sêratan Arab, kalacakra, tuwin sanès-sanèsipun.
ingkang namung ing gandhik tuwin lambe gajah, nami panji pilis, punika tur kadhang botên namung rêrênggan, ananging kangge sarana ngêndhokakên dhuwung ingkang watakipuwatakipun. brangasan, kêras.
Sawênèh gônja kinatah mas mawi dipun rêngga sela barleyan, tuwin mirah, punika mligi rêrênggan.
Nalika jumênêngipun Ingkang Sinuhun Sultan Agung Anyakrakusuma, ing Mataram, sabibaring prang ing Pathi, karsa dalêm maringi ganjaran putra santana tuwin abdi dalêm ingkang mêntas unggul ing prang, dhuwung
Sawênèh wontên ingkang nyariyosakên, kinatah gajah singa punika ganjaran dhumatêng abdi dalêm wadana kliwon. Kinatah kamarogan punika ganjaran dhumatêng abdi dalêm panèwu mantri, punika têrang kuwalik, pasaksènipun: dhuwung ingkang gônja kinatah kamarogan, punika kalihan ingkang gônja kinatah gajah singa, kathah gajah singa. Tamtunipun kathah ing wadana kliwon
drajating dhuwung ingkang kasumêrêpan ugi inggil gônja kinatah kamarogan.
Nangguh punika lingganipun tangguh, têgêsipun nyêgat, utawi mêthukakên, raosipun batang utawi ngintên-intên.
Toya têgêsipun toyaning nagari panggenan pandamêlipun wêsi. Manawi tangguhing wêsi aji punika limrah têmbungipun: dhuwung punika toyanipun dhatêng
aji utawi mastani awon sae punika paitanipun kêdah adhêdhasar kawruh saha pangalaman wantah, kados ta:
1. Nyumêrêpi sêrat-sêrat cariyosipun êmpu. Ingkang mratelakakên lagon-lagoning garapan, tosan, pamor tuwin lagon dhapuring dhuwung, satunggal-tunggalipun êmpu utawi toyaning nagarinipun.
2. Jajah sumêrêpipun dhatêng wêsi aji, ingkang sêpuh, nèm, tiron, sêngkan, tosan nèm dipun sêpuhakên. Ingkang luhur, têngahan tuwin andhap.
3. Nyumêrêpi gotèkipun para ingkang gêgayutan iyasa wêsi aji.
4. Mangrêtos titiking garapan sampun kina, kalihan ingkang nèm, tuwin sêpuh sêngkan.
Ôngka 1. Mila kêdah nyumêrêpi sêrat cariyosipun para êmpu, salagonipun garapan kalihan toyanipun, babad wontênipun garapan dhuwung kalihan ingkang garap. Dene tangguh punika limrahipun Pajajaran mangandhap, dumugi sapunika, manawi wontên wêsi aji dipun kintên nalika jaman ing Jênggala minggah, punika winastan langkah tangguh.
Sêrat Cariyosipun Para Êmpu sampun kawêdalakên ing pangêcapan Phogêl phan dhêr eidhê, enko, ing Surakarta, [Su...]
Sêrat Kalawarti wulanan Pusaka Jawi, ôngka 1 - 2, taun VII, wêdalan Januari, Pèbruari, 1928, kaca 6, isi bab dhapur. Utawi ôngka 7 - 8, wêdalipun Juli, Agustus 1928, kaca 138, ngêwrat dhapur sapanunggilanipun.
Dene Pusaka Jawi ôangka 2 - 3 taun IX (Pèbruari 1930) ngêwrat kagungan dalêm Sêrat Panangguhing Dhuwung, punika inggih langkung cêtha dipun sinau, tuwin sêrat sanès-sanèsipun ingkang gayutan bab êmpu dhuwung, (Babad Condhong Campur).
Ôngka 2. Manawi sumêrêpipun wêsi aji dèrèng anjajah, botên badhe gadhah pangintên mathêm, tuwin gampil kalintunipun, tur kadhang wêsi aji nèm dipun sêngkakakên dipun wastani sêpuh.
Dhuwung Mataram dipun kintên Majapait, awit wêsi aji luhur punika, wiwit Pajajaran dumugi Mataram tosanipun mèh sami kemawon, môngka manawi wêsi aji andhap, dhuwung tangguh Majapait kalihan Mataram punika, tosanipun nyêngklèng sangêt,
dhuwung, punika prêlu kangge pathokan, awit sanadyan panangguhipun lêrês, sagêd ugi taksih
kirang patitis, upami dhuwung tangguh Blambangan, tosan, pamor laguning panggarap, sadaya sampun cocok tangguh Blambangan Êmpu Pitrang, ananging kaol saking Mas Ngabèi Jayasukadga, manawi lambe gajahipun lômba, punika sanès tangguh Blambangan Êmpu Pitrang, inggih punika tangguh Blambangan Êmpu Supa nèm (Supagati) adhinipun Pangeran Pitrang.
Upami malih, dhuwung tangguh Mataram Sultan Agungan, sampun sarwa cocok sadaya titikipun, ananging manawi ganjanipun sêbit luntar lugas lus botên kinatah, punika sanès Mataram iyasan Sultan Agungan, awit namung iyasa dhuwung
Ôngka 4. Kêdah ngrêtos titiking tosan saha garapan sampun kina (nèm). Wondene wêsi aji ingkang nama sêpuh punika, sadèrèngipun Mataram, manawi Mataram nama sêpuh têngahan, Kartasura, Surakarta nèm. Utawi ngrêtos wêsi aji sêngkan, nèm dipun sêngkakakên sêpuh.
Ing samangke sangsaya kathah tiyang sagêd nrekah dhuwung, nyêngkakakên [nyêng...]
[...kakakên] dhuwung nèm dados sêpuh (sampun plêk kalihan dhuwung sêpuh) kathah kemawon sadhèrèk tumbas dhuwung klèntu, dhuwung sêngkan winastan sêpuh, mila kêdah apil saèstu dhatêng titiking garapan enggal, kados ta: labêt palon, kikiran, tuwin kêsikan, sarta nocogakên lagu lagonipun dhuwung ingkang dipun tiru wau, makatên sapiturutipun.
Ôngka 5. Kêrêp nyumantakakên dhatêng sadhèrèk ingkang kalêbêt ahli dhatêng wêsi aji, prêlu panangguhipun wau manawi sampun lêrês, wontên ingkang mupakati, manawi lêpat wontên ingkang nêdahakên lêpatipun.
Awit nangguh punika manawi sampun patitis, upami nangguh dhuwung Tuban, Êmpu Panêti, punika dipun tangguhakên sadhèrèk sanès, ananging inggih sadhèrèk ingkang mangrêtos tangguh, punika
kados ta: dhuwung kacêpêng rêbah dipun sampiri bêkukan kêthokan suwiran blarak, dipun kutugi dupa lajêng dipun takèni (tamtunipun mawi môntra) manawi cocok pitakenanipun, blarak sagêd lumampah piyambak.
Wontên malih mawi pirantos kêndhi, dhuwung kacêpêng dipun tumpangakên kêndhi, lajêng dipun pitakèni, manawi cocok pitakènipun [pi...]
[...takènipun] dhuwung sagêd ebah mubêng (sumauripun mubêng) makatên sapanunggilanipun, taksih kathah cara sanès-sanèsipun.
Mênggahing para sadhèrèk ingkang pitados nyumanggakakên. Namung ingatasing kawruh ingkang dhêdhasar nalar, nyata, wantah, botên sagêd pinanggih ing akal, kathah botên patitisipun.
Panunggilanipun malih, sadhèrèk ingkang ahli surating amor, pitados inggih nyumanggakakên, namung adhakanipun inggih lajêng groboh pamilahipun wêsi aji, kados ta: sanadyan dhuwung asor samukawisipun, nanging sabên wontên titik surating pamor sae, upami: Raja Suleman. Ngangsaripun ingkang ngangge sabarang kajêngipun enggal kadumugèn, kenging kangge tulak sêsakit, sadaya setan sami ajrih, yèn kapêngkok pôncabaya kathah wilujêngipun. Inggih lajêng dipun pilala kemawon.
Kula inggih pitados wêsi aji gadhah angsar sanès-sanès, awon tuwin sae, sarta jodhon ingkang ngangge, kabêkta saking tosanipun, punapa ciptanipun ingkang damêl, utawi nyarêngi lêlampahaning êmpu, tuwin panyidikaranipun, upami: kêris
Kêris iki gêgaman nanging sajiwa saraga: dadi panganggo kang ora pisah, kang nganggo bisaa: wirya, arta, wasis, rahayu slamêt.
Utawi bisaa, sinuyutan.., sugih anak bojo.
Wondene anggènipun nyatakakên inggih wantah kemawon: dipun tayuh, dipun angge, dipun titèni salêbêtipun ngangge: kanggonan, ngalami lêlampahan punapa, utawi raosing manah kadospundi? Muntapan, mrangas, ayêm, têntrêm, asrêp, uwas punapa gorèh sapiturutipun.
Manawi rumaos jodho inggih dipun pilala, bilih botên jodho inggih botên dipun angge.
Sadèrèngipun kula kèndêli anggèn kula ngaturakên sêsorah bab wêsi aji (dhuwung), kula badhe ngaturakên piyandêl kula piyambak dhatêng wêsi aji.
Ngèngêti para êmpu, langkung malih kala jaman kina, panggarapipun wêsi aji punika kalihan tapabrata, dhasar garapan kagunan Jawi asli, ingkang adi luhung, mila wajib kula aosi, kula luhurakên, panganggêp kula gadhah angsar, gadhah daya, nanging botên kuwasa, sarta botên kula pangeran, awit ingkang kuwasa tuwin pangeran kula namung:
Gandhèng kalihan atur kula ing ngajêng, sakônca kula kriya, pandhe êmpu, tukang ukiran, patrigan tuwin mranggi, wontênipun kraton manawi miwiti anggarap: nyêpuhi, macak§ Macak punika anjabung jêjêran. Manawi nyopot nami nglolos. ngawisi, tuwin nganjingakên, sasaminipun, mawi nyingkiri dintên ingkang dhawah petang awon, ingkang kalimrah ing akathah kados ta: taliwangke, sampar wangke, dungulan. Dene dintên awon ingkang namung tumrap kônca kriya kasbut ing ngajêng, ingkang kêdah dipun singkiri, inggih punika dintên
pamor nêm reyal, pamoripun tigang reyal. Supados pamoripun botên ical, awit manawi dipun latoni asring kumrutug.
Pamor bêras wutah botên mawi katatah, dadosipun bêras wutah namung saking polahipun nalika
punika dados 3 x 2 = 6 katata kotcuk,koncut = bongkot lan pucuk. 6 x 4 = 24,
pakumpulan, kawruh kaniyanan§ Nalika kula sêsorah sêsêbutan dalêm dèrèng mawi: Ingkang Minulya. (K.K). Damêlanipun warga panitya
Iku tondho yen tekane jaman Joyoboyo wis cedhak.
Akeh wong nyambut gawe apik-apik podho ngroso isin,
Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapak’e.
Teko soko wetan, kulon, kidul lan lor.
Pitutur Jowo asli iki ojo dilalekno …
Waw apek banget iki,,,,nulungi tenan kanggo wong
Cariyosipun Rara Kandrêman, Kasambêtan Dongèng Tigang Warni
Karanganipun Mas Kuswadiarja Guru Bantu Ing Adiwarna
Wêwênangipun ingkang nganggit sêrat punika kaayoman dening anggêr taun 1912 bab karang-karangan.
Sêrat punika inggih kenging katurun, kaêcap utawi kaanggit malih,
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Papirus Batawi 1916.
Manawi kula nitik kawontênanipun sêrat-sêrat utawi dêdongenganipun tiyang sêpuh-sêpuh, têtela sangêt bilih tiyang ing jaman kina punika kathah ingkang gadhah kaelokan. Punapadene kathah ingkang gadhah sabda pêpali ingkang sapriki linuluri ing akathah, saha ajrih yèn anêraka pêpali wau.
Tôndha yêktinipun kathah sangêt patilasanipun tiyang kina ingkang botên kenging ginagampil, wah malih kathah tiyang ingkang sami angluhurakên dhatêng pêpali, kados ta: wontên satunggiling turunan ingkang botên kenging ngangge ikêt wulung, sawênèh wontên ingkang ingawisan nêdha ulam lêmbu, tuwin wontên satunggiling dhusun ingkang botên
Ing dhusun Mangge rèh dhistrik Samarata Asdheling Panaraga wontên satunggiling rêdi alit (gumuk) punika wontên lèpènipun lumêbêt ing rêdi wau, saking kilèn rêdi mangetan dumugi wetan rêdi.
Kajawi punika wontên bolonganipun manginggil dumugi ing pucak, kathahipun kalih iji (kados kawah), dene mula bukanipun makatên:
Agêng Mangge kagungan putra satunggil, nanging èstri. Punika endah ing warni, anama: Rara Kandrêman.
Ta, mangkana, Ki Agêng Mangli mirêng pawartos manawi Ki Agêng Mangge kagungan putra èstri ingkang endah ing warni, sanalika lajêng kasmaran. Siyang ratri namung anggagas badhe sagêdipun priksa dhatêng putranipun Ki Agêng Mangge.
Wasana tuwuh ing gagasaning galihipun wau, lajêng mêdal kapurunanipun, ciptaning wardaya makatên: Yèn ta aku arêp wêruh marang suwarnane kang dadi têlênging atiku, kaya-kaya kangelan bangêt, awit putrane Ki Agêng Mangge iku mêsthine piningit, mulane luwih bêcik dak têmbunge kaparênga dadi têtimbanganku.
Kacariyos Ki Agêng Mangli lajêng nglampahakên duta cantrikipun, dhatêng ing Kamanggèn.
Cêkaking cariyos pun cantrik sampun dumugi ing wetan rêdi, sowan ing ngabyantarèng Ki Agêng Mangge, matur yèn dinuta Ki
dadi lakumu iki lêloma têng ambêbêlok angêlamar.
Aturipun cantrik: Nun inggih, kyai.
biyèn duwe kêkudangan: [kêkudanga...]
[...n:] Sapa-sapa kang bisa ngilèkake banyu kulon gunung mênyang latarku, mêtu sangisoring gunung, bisa rampung sajroning sawêngi, aja nganti kêbyaran, iku dadya jatukramane. Mung iku panjalukku cantrik.
Sarêng sampun têlas pangandikanipun Ki Agêng Mangge, pun cantrik
muphakat. Apa bisa, banyu kulon gunung kon ngilèkake marang wetan gunung sajroning sawêngi, môngka gunung samene gêdhene, la, bok wong satus môngsa bisaa rampung sêpasar: ora, bok cêkak bae ora awèh, ngono bae rak uwis, wong arêp nampik bae kok kakehan têmên reka. Sigêg.
dhewe, palwagni dhuh wong ayu, talês ingkang munggwing taritis, kèpi sajroning nendra, [ne...]
[...ndra,] kumpul lawan ingsun, pênjalin gitik turôngga, adhuh baya yèn ta iki wus pinasthi, pan dadi jodhoningwang.
Sawêg samantên kasaru dhatêngipun cantrik ingkang asêmu suntrut. Lajêng gupuh pandangunipun: Lo, kowe cantrik, kapriye, dene têkamu suntrut bae, apa ora olèh gawe. Atur wangsulanipun cantrik: Kyai, kula kauutus dhatêng Kamanggèn inggih sampun. Saha angsal damêl, nanging prasasat botên. Pramila kula matur angsal prasasat botên angsal, makatên pangandikanipun Ki Agêng Mangge: cantrik, prakara panjaluke dhi Agêng Mangli, aku nyarah bae, nanging sarèhne anakku mung siji, aku biyèn duwe kêkudangan, sapa-sapa kang bisa ngilèkake banyu kulon gunung mênyang latarku, mêtu sangisoring gunung, bisa rampung sajroning sawêngi aja nganti kêbyaran, iku dadi jatukramane. Mung iku panjalukku, cantrik.
Ya ta Ki Agêng Mangli mirêng aturipun cantrik, lajêng ngandika: Dadi mêngkono cantrik, pangandikane Ki Agêng Mangge. Ya wis ta,
kang cêdhak iki dak garap. Dak pasthèkake ing dina malêm Sukra iku, sadurunge byar raina, banyu wis têkan kana angiring ing lakuku.
Kacariyos enjingipun cantrik sampun ngadhêp Ki Agêng Mangli, lajêng kadangu: Cantrik, kowe apa ora kalalèn kandhaku wingi kae. Aturipun cantrik: Nun, botên, Kyai. Ya, wis tumuli mangkata. Cantrik bidhal. Lampahipun cantrik wontên margi botên kacariyos.
Gantos kacariyos ing Kamanggèn. Ki Agêng Mangge, sawêg lênggah ing pandhapa, angagas bab pamundhutipun dhatêng Ki Agêng Mangli. Bokbilih Ki Agêng Mangli sagêd anglêksanani, kados pundi panolakipun amurih sandening sêdyanipun Ki Agêng Mangli.
Sawêg samantên panggagasing galihipun, kasaru dhatêngipun duta saking Kamanglèn. Duta klilan lajêng lumêbêt ing pandhapa. Pangandikanipun Ki Agêng Mangge: Apa padha slamêt lakumu [la...]
[...kumu] lan kang kari ing omah, cantrik. Aturipun cantrik: Nun, pangèstu panjênêngan, lampah kula miwah ingkang kantun ing griya sami wilujêng.
Kajawi punika wigatosing lampah kula, sapisan nyaosakên bêktinipun kêng rayi, Ki Agêng Mangli. Kaping kalih nyaosi priksa bilih pamundhut paduka kyai, badhe dipun lêksanani, nênggih benjing malêm Sukra Manis ingkang cakêt punika, sadèrèngipun êbyar raina, sampun katamtokakên toya dumugi ngriki ngiring Ki Agêng, pramila paduka kyai kaaturan tata-tata.
Ya ta Ki Agêng Mangge sarêng mirêng aturipun cantrik, sangêt rudatosipun, nanging sinamudana ing pangandika, makatên dhawuhipun: Ya wis cantrik, bangêt pranrimaku, sarta taklimku marang dhi agêng, ya. Cantrik kalilan wangsul.
Saunduripun cantrik, Ki Agêng Mangge sampun manggih rekadaya paekan, mênggah paekanipun wau badhe kacriyos ing wingking.
Cinêndhak lampahipun cantrik, sampun dumugi ing Kamanglèn, ing waktu punika Ki Agêng Mangli pinuju wontên ing sanggar [sang...]
[...gar] palanggatan, amuja sêmadi. Pun cantrik ugi lajêng têrus minggah ing palanggatan, linggih ing
apa wis suwe têkamu, rak iya slamêt ta, lakumu. Aturipun cantrik: Saking gênging pangèstu paduka, inggih wilujêng, punapadene kula kautus dhatêng Kamanggên, inggih sampun.
Dhawuhipun raka ijêngandika Ki Agêng Mangge makatên: ya wis
usah mèlu, pandhudhuking kali dak tandangane dhewe, kowe tunggua omah bae. Aturipun cantrik:
Wasana andhudhuk manginggil dumugi ing pucak, sarêng sampun wontên ing pucak, Ki Agêng Mangli priksa yèn pandhudhukipun wau taksih lêncêng latar Kamanggèn, namung mencong sakêdhik, lajêng andumugèkakên pandhudhukipun.
Sarêng winatawis angsal kalih pratiganing rêdi, lajêng angêbos manginggil malih, pêrlu mriksani lêrês lêpating pandhudhuk, sarèhning kagalih taksih lêncêng, tumuntên mandhap anyêngkakakên pandhudhukipun supados enggala butul.
Gêntos kacariyos, ing Kamanggên dalu punika ugi, Ki Agêng Mangge adhawuh dhatêng tiyang magêrsari tuwin tôngga
têpalih kinèn sami mêlèk. Sarêng ing wanci ngajêngakên têngah dalu, Ki Agêng Mangge nyarirani piyambak anuwèni dhatêng sukuning rêdi, wontên ing ngriku Ki Agêng Mangge priksa bilih pandhudhukipun lèpèn Ki Agêng Mangli mèh butul, katôndha saking swara ingkang kapiyarsa.
Ki Agêng Mangge enggal kôndur badhe andamêl paekan, sarawuhipun lajêng dhawuh anjèrèngi cindhe-cindhe sarta plangi-plangi, ing sawetaning latar mujur ngalèr, dene sacêlaking jerengan cindhe wau, kapasangana diyan ingkang agêng, supados mèmpêr soroting surya ingkang badhe malêthèk. Punapadene tiyang magêrsari tuwin tôngga-tôngga supados sami anggêntang, ayam-ayam sami kaêdalna saking kombongipun.
Cêkaking cariyos, ing wetan rêdi sampun rame kados êbyar raina saèstu, tiyang anggêntang kumrumpyung, ayam pating parêtok, sawung-sawung pating kaluruk punapa malih katingal padhang.
Kocapa Ki Agêng Mangli ingkang andhudhuk lèpèn, sarêng rêdi sampun butul, Ki Agêng Mangli priksa bilih ing wetan [we...]
[...tan] sampun katingal padhang, tuwin tiyang anggêntang
kilèn rêdi, têrus lumêbêt ing palanggatan sêmadi, nanging ngantos dangu botên siyang-siyang.
Ya ta Ki Agêng Mangli lajêng anggraita manawi kenging paekaning Ki Agêng Mangge, sanalika ngrucat sêmadi karsa madosi cantrikipun, botên antawis dangu kêpanggih sawêg wira-wiri wontên ing latar wingking, sarèhning taksih pêtêng, dados pun cantrik botên sumêrêp bilih wontên tiyang murugi piyambakipun, ananging Ki Agêng Mangli botên uwas manawi punika pun cantrik, lajêng katimbalan: cantrik, mrenea. Cantrik mirêng swaranipun Ki Agêng Mangli anjanggirat sumêrêp rêgêmêngipun tiyang lajêng pinurugan.
Ta mangkana andikanipun Ki Agêng Mangli: Iki wayah apa cantrik. Atur wangsulanipun cantrik: Nêmbe kèndêl sawung kaluruk kaping kalih, kyai. Ki Agêng Mangli ngandika: O, dadi ijèh wêngi, yèn ngono. Aturipun cantrik: Taksih, kyai.
Ya ta Ki Agêng Mangli lajêng ngandharakên lêlampahanipun miwiti amêkasi. Cantrik mirêng pangandikanipun Ki Agêng Mangli, sangêt anglês ing manah. Aturipun cantrik: La, samangke kados pundi mênggah karsanipun kyai. Pangandikanipun Ki Agêng Mangli:
wis gagat raina, ayo padha mangkat mênyang Kamanggèn. Ki Agêng Mangli sêmadi malih, cantrik tata-tata. Sigêg.
Gantos ingkang kacariyos, Ki Agêng Mangge dahat sukaning galihipun, dene toya sampun dhatêng, Ki Agêng Mangli botên wontên katingal, dados rumaos sagêd nolak sêdyanipun Ki Agêng Mangli, sarana paekanipun. Ananging sakêdhap malih ical sukanipun kantun sungkawa ingkang wontên, jalaran ingkang tamtu manawi Ki Agêng Mangli dumugi kilèn rêdi, môngka taksih katingal dalu, masthi lajêng anggraita
ing nalar, manawi Ki Agêng Mangli badhe angrodapêksa, sarta botên kenging dipun alusi, inggih dipun lampahi rêrêmpon. Têtiyang anggêntang kadhawuhan sami kèndêl.
Sasirêping tiyang anggêntang, ing wetan rêdi botên wontên sabawa walang salisik. Ki Agêng Mangge karsa manggihi ingkang putra: Rara Kandrêman, sarêng sampun pêpanggihan, andangu makatên: Gêndhuk, saupama mêngko Ki Agêng Mangli mrene anjaluk kowe, kapriye. Aturipun Rara Kandrêman: Kula manawi ngantos kenging kagêpok dening Ki Agêng Mangli, kula aluwung botên sumêrêp padhanging surya kemawon. Amilalu pêjah tinimbang kula angsal jatukrama ingkang botên timbang nèm sêpuhipun kalihan jasat kula. Punapa ta namung sagodhong kelor wiyaring jagad, dene ko jasat kula pikantuk jatukrama tiyang sampun lungse.
Ki Agêng Mangge salêbêting galih rêna dene ingkang putra kêkah botên purun. Dados kenging linabêtan takêr marus. Pangandikani
Rara Kandrêman: Inggih, rama. Kula inggih samantên ugi.
Kacariyos saandhapipun Ki Agêng Mangge saking pamujan, tumuntên adhawuh dhatêng tiyang magêrsari, makatên: He, kancaku kabèh, èstokna pituturku iki, sarta
sarta saungkurku kowe padha ngèstokna pangrèhe Ki Agêng Mangli. Awit ora wurung Ki Agêng Mangli mêngko nglurug mrene.
Pramila Ki Agêng Mangge ngandika makatên, awit sampun angsal wangsit bilih sampun wêgtunipunwêktunipun. dhawahing jangji. Sadaya-sadaya wau namung kangge lantaran kemawon: dene Ki Agêng Mangli inggih badhe
sabakdanipun sêmadi (winatawis janjam. nêm enjing) lajêng busana. Sasampunipun [Sasampu...]
[...nipun] paripurna, tumuntên bidhal
ingacaran lênggah. Botên dangu Ki Agêng Mangli amêlèh-mêlèhakên punapa ingkang dados paekanipun Ki Agêng Mangge. Ki Agêng Mangge inggih botên kumbi malah angerang-erang dene Ki Agêng Mangli, têka botên priksa dipun paeka. Ko têka kados lare alit, dados ingkang makatên wau, lêpatipun Ki Agêng Mangli piyambak.
Ya ta Ki Agêng Mangli sarêng mirêng pangandikanipun Ki Agêng Mangge,
Agêng Mangge mangsuli: Botên, jalaran lêpat saking janjinipun inggih punika ing wanci sadèrèngipun êbyar raina, Ki Agêng Mangli sagah dhatêng angirid toya. Môngka ing waktu punika sampun wanci wisan damêl. Ngantos dangu anggènipun diya-diniya, atêmah lajêng ngabên kasêktèn, ing wasananipun Ki Agêng
dhatêng têtiyang ing ngriku sadaya, makatên: He, kônca wetan gunung, mula nganti kadadean kaya mangkene, amarga saka panggawemu kabèh, mulane wiwit ing dina iki, wong ing kene ora kêna nutu nganggo lêsung. Têtiyang ingkang tampi dhawuh asaur pêksi: Inggih sandika. Sêsampunipun adhawuh makatên, Ki Agêng Mangge lajêng madosi Rara Kandrêman.
Pramila ngantos sapriki kêdhung wau katêlah nama: Kêdhung
Kandrêman, punapadene têtiyang ing Mangge botên wontên ingkang anggêntang ngangge lêsung.
Kacariyos, ing jaman kina wontên satunggiling tiyang jalêr sumêdya martamu dhatêng mitranipun ingkang kaprênah sêpuh, ing dhusun prêpat.
Cêkaking cariyos, sarêng tiyang punika dumugi ing griyaning mitranipun wau, omong-omong ngantos dangu, sarèhning sampun wancinipun tiyang nêdha, ingkang gadhah griya sumêdya nyugata nêdha ing sawontên-wontênipun, botên antawis dangu pasugatan mêdal, nuntên sami nêdha, sadangunipun nêdha tamu wau angraos nikmat panêdhanipun, jalaran saking ecaning sambêlipun, ngantos kawêdal pitakèn dhatêng ingkang gadhah griya, makatên: Sambêl niki, sambêl napa namine. Ingkang gadhah griya mangsuli: Sambêl wijèn, dhi, niki. Tamu nyathêt salêbêting manah.
Sabakdanipun nêdha tamu pamitan makatên: Sarèhning sampun dangu, sarta sampun sampeyan sukani nêdha, kula badhe [ba...]
[...dhe] mantuk, kang, ingkang gadhah griya mangsuli: Inggih, dhi, andhèrèkake wilujêng mawon, êmpun kapok lo: dhi.
Kacariyos tiyang punika turut margi tansah ngangên-angên makatên: sambêl wijèn, sambêl wijèn. Sarêng lampahipun anglangkungi lèpèn, sarèhning kraos sumuk, tiyang punika lajêng adus ing lèpèn, sêsampunipun adus, sambêl wijèn wau kasupèn. Wicantênipun: Lo, jing enak mau kae sambêl apa. Ngantos ragi dangu botên èngêt-èngêt.
Wasana tiyang punika lajêlajêng. cucul nyêmplung ing lèpèn malih, slulup kalihan anggrayahi siti. Sarêng mancungul kalihan wicantên: Durung kêtêmu. Lajêng slulup malih, sarta mancungulipun ugi kalihan wicantên, durung katêmu. Lajêng slulup.
Kacariyos, nalika punika mitranipun langkung ing ngriku, sumêrêp patrapipun makatên lajêng amurugi. Sarêng tiyang punika klêrêsan mancungul, dipun takèni: Sèh, kowe ki anggolèki apa. Wangsulanipun: Durung kêtêmu. [kêtê...]
[...mu.] Lajêng slulup malih. Mitranipun wau gumun, sarêng mancungul malih. Inggih dipun takèni: sèh, sing kogolèki, ki apa. Wangsulanipun inggih kados ingkang sampun. Tumuntên slulup.
Sarêhning pun mitra wau wêlas aningali mitranipun wasana cucul tumut slulup. Awit dipun kintên manawi madosi sêsupe, utawi sanès-sanèsipun barang ingkang
Kacariyos sarèhning tiyang punika sampun dangu anggènipun slulup-slulup, ingkang tamtu inggih ngombe toya. Botên dangu tiyang punika mancungul sêsarêngan malih kalihan mitranipun. Sarta lajêng antop: hèik. Mitranipun wicantên: Antopmu ambune kok sambêl wijèn bae. Wangsulanipun: La, ya kuwi jing dak golèki. Mitranipun wicantên: Bêdhès ane. Lajêng sami mêntas mantuk sowang-sowang.
cumawis. Lajêng kesah dhatêng sabin.
Sakesahipun tiyang punika, ingkang èstri bingung, wicantênipun: Wong lanang ki mau prentah apa. Bêl-sinambêl iku apa, ewuh têmên atiku. Panggagasipun ngantos dangu mêksa botên nyandhak-nyandhak. Dados ingkang jalêr inggih botên dipun cawisi ingkang dipun pengini
sulanipun ingkang èstri: Ora, ta, wong lanang, bêl-sinambêl iku apa, aku kok ora ngêrti. Ingkang èstri lajêng dipun taboki, sêsambatipun angaru-aru, makatên: Wong lanang, ênggonku ngladèni kowe wiwit bocah nganti rambutku nyambêl wijèn, lagi kiye kok taboki. Ingkang jalêr awicantên: La, ya, sambêl wijèn kuwi jing dak jaluk. Cunthêl.Cuthêl.
Kacariyos ing jaman rumiyin wontên tiyang têtiga awasta: Sura, Karya, kaliykalih. pun Dhustha, tiyang punika panggêsanganipun namung mêmandung kemawon.
Anuju satunggiling dalu, tiyang tiga wau sampun sami ngêmpal ing griyanipun Sura, badhe mêmandung, nanging ing dalu punika bokmanawi sawêg pinuju siyal. Watawis jam sadasa dalu, sami budhal saking griyanipun Sura, wontên ing margi pun Sura wicantên: Sèh, aku duwe dhedhekan pitik akèh, ayo padha diparani.
Gêntos kacariyos, tiyang ingkang badhe dipun pandungi punika, sarèhning ayamipun asring ical pramila ayamipun sami dipun kurungi wontên ing griya, dados kombonganipun sêpên. Watawis jam sawêlas
kakintên babon punika, undhug-undhugan têlèk, Sura enggal ambikak korining kombongan tumuntên malêbêt, undhug-undhugan têlèk wau
dipun tubruk, lajêng wicantên: Ut, galak, sèh, pitike, Karya wicantên: Mêngko, dak cêkêle, mandhak nyêkêl pitik hwe, ora bisa. Sarêng Karya nubruk ugi lajêng wicantên: ut, nyata galak. Dhustha wicantên sêngol: Ah, wong loro ngakali pitik hwe, kok ora jegos, mêngko dak tandangane. Dhustha enggal anubruk, wicantênipun: Wis ta, dudu mênus ane, wong têlèk jarene pitik. Tiyang tiga sami gubras têlèk, anuntên kesah saking ngriku.
Kacariyos lampahipun tiyang tiga wau anglangkungi lèpèn mawi karêtêg, sarèhning ing waktu punika rêmbulan sampun andhadhari, sanadyan lèpèn wau toyanipun cêthèk katingalipun saking karêtêg inggih lêbêt. Sura wicantên: Ayo padha adus, sèh. Tiyang tiga lajêng sami cucul, Sura anjlog rumiyin, sarêng wontên ing ngandhap asêsambat makatên: Adhuh biyung, adhuh biyung. Kancanipun ingkang taksih wontên
Punapaa bumbung punika isinipun dede lêgèn sayêktos. Kauningana, saking pêgêling manahipun ingkang andèrès, mila dipun isèni ... awit asring ical. Cariyos namung dumugi samantên.
Kacariyos ing jaman kina wontên satunggiling tiyang anama: Sêdyarja, tiyang punika inggih kagolong tiyang kacêkapan, ananging sarèhning sangêt royalipun, lami-lami dhawah ing kamlaratan, nalikanipun tiyang wau taksih cêkap awis-awis sangêt tilêm ing griyanipun piyambak, asring nyipêng ing panjonan.
Cêkaking cariyos pun Sêdyarja wau lajêng nadhah nyêrèt, malah saengga sampun dhawah kamlaratan punika botên sagêd mêdhot. Dèrèng antawis lami pun Sêdyarja kapêjahan semahipun, anilari anak jalêr satunggil, èstrinipun tiga, tur taksih alit-alit, pramila inggih rêkaos padosipun sandhang têdha, nyambut-nyambut sampun botên pinitados.
Anuju satunggiling dintên pun Sêdyarja kesah pados kabêtahan, anakipun namung dipun
namung punika, kalêrêsan ing dintên punika botên angsal-angsal rêjêki, mila antukipun jam gangsal sontên, namung angsal yatra kalih ece.
Kacariyos sadumuginipun ing griya, sumêrêp anakipun sami nangis, jalaran sadintên dèrèng sami nêdha, piyambakipun inggih sampun kêtagihan, mila manahipun ribêt sangêt, yatra kalih ece lajêng kasukaakên anakipun jalêr, kapurih
Dilalah karsaning Allah, yatra kalih ece wau katumbasakên gêthuk sadaya, saking pamanahipun lare wau supados tuwuk katêdha lare sakawan gangsal bapakipun.
Sarêng lare wau mantuk dumugi ing griya wicantên makatên: Pak, dhuwite dak tukokake jadah tela kabèh. Bapakipun ngadêg nyat nyandhak anakipun badhe [ba...]
[...dhe] dipun gêbagi, nanging kandhêg dening adhi-adhinipun sami gendholan kakangipun, pun Sêdyarja anyêbut: O, ya Allah, kaya ngene rasane wong nyêrèt, ênggèr, ya wis padha panganên, timbang kowe luwung aku kang mati, wiwit ing dintên punika pun Sêdyarja niyat
anggolèkake panganmu kabèh, mulane piring sarta cangkir iku, saana-anane êdolên sapayu-payune, kanggo mangan sajrone aku durung bisa lunga-lunga. Sigêg.
Gêntos kacariyos tangganipun Sêdyarja punika wontên satunggil ingkang sugih sarta bèrbudi asih ing dasih kaswasih, anama pun Danawôngsa. Ing wanci enjing pinuju wontên ing pandhapa, sumêrêp anak-anakipun Sêdyarja mriku ambêkta piring sarta cangkir, enggal dipun awe, lare [la...]
[...re] murugi, sarta lajêng sami linggih sangajêngipun Danawôngsa, pitakènipun Danawôngsa: Piring sarta cangkirmu iku arêp kogawa mênyang ngêndi. Lare mangsuli: Pancèn inggih kula bêkta mriki mawon, pêrlu kula aturi numbas awit bapak sawêg sakit, botên sagêd madosakên têdha kula, pramila punika sadaya kapurih nyade. Danawôngsa awicantên: Iki gawanên bali kabèh, ênya iki dhuwit nêm mang, ênggonên jajan kambi adhi-adhimu, sarta kôndhaa mênyang bapakmu, mêngko sadhela êngkas aku mrana. Lare sami mantuk kalihan bingah ing manah.
Kocapa lare-lare wau sadhatêngipun ing griya mratelakakên punapa ingkang sampun linampahan dhatêng bapakipun. Botên antawis dangu Danawôngsa dhatêng, wicantênipun: Sampeyan sakit napa ta, dhi. Pun Sêdyarja lajêng ngandharakên lêlampahanipun ing dintên ingkang kapêngkêr, sarta wiwit ing dintên punika ugi lajêng niyat mêdhot nyêrèt.
Sarêng Danawôngsa mirêng rêmbagipun Sêdyarja, kamiwêlasên [kamiwêlasê...]
[...n] lajêng wicantên: Dadi sampeyan ajêng
besuk yèn sampeyan êmpun rada mrintis, mang balèkake saka sathithik mawon. Ning sampeyan kudu eling lêlakon sampeyan kang êmpun kalakon. Kang êmpun, gih êmpun, sing durung mawon mang ati-ati. Pun Sêdyarja wicantên: Sangêt panuwun kula, dene kakang karsa paring piwulang sarta badhe paring pitulung pawitan dhatêng jasat kula. Kula inggih badhe ngestokakên sadaya wulang sampeyan, punapadene kula inggih prasêtya piyambak botên badhe nglampahi lêlampahan kula ingkang awon-awon kados ingkang sampun.
Kacariyos pun Sêdyarja dipun pawiti dening Danawôngsa kathahipun satus reyal. Yatra samantên punika katumbasakên maesa ingkang sangang dasa reyal. Angsal maesa nênêm. Niyatipun Sêdyarja badhe dados jagal. Dumadakan panjagalipun sêmpulur. Sadintên-dintênipun [Sadintên-di...]
[...ntênipun] engga têlas maesa satunggil, têrkadhang ngantos kalih sadintên.
Cêkaking cariyos pun Sêdyarja wau lajêng dados tiyang sugih, sarta inggih botên kasupèn dhatêng pitulunganipun Danawôngsa. Dene pun Danawôngsa inggih botên sah anggènipun ngrigên-ngrigênakên, malah lami-lami lajêng dipun jodhokakên kalihan adhinipun Danawôngsa ingkang sampun dados lanjar, dening lakinipun pêjah.
Sarêng Sêdyarja sampun dados tiyang sugih, asring ura-ura kados ing ngandhap punika:
lara-lara larane kang ati | nora kaya wong tininggal yatra | kang wus têlas piandêle | lipure mung yèn turu | lamun nglilir wus angot malih | sabarang kang
pawèstri | kêplèk kècèk dhadhu kodhok ula | tur tan lali mring madate | marang pakaryan lumuh | kasusastran
Tèh mlathi (Cithakan:Lang-zh) iku ombènan tèh sing diramu nganggo kembang mlathi. Ombènan iki asal saka zaman Dinasti Song (960-1279 Cithakan:Masèhi). Biasané tèh mlathi digawé nganggo bahan dhasar tèh ijo utawa tèh putih. Rasa tèh mlathi khas sing diasilaké ramuan iki ya iku rasa legi lembut lan biasané dianggep minangka tèh sing luwih gampang dinikmati. Tèh mlathi ngetokaké ganda wangi kembang mlathi nalika diseduh, godhongé mawa wulu alus tipis lan nalika diseduh ing cangkir krasa legi lembut.
Tèh_mlathi&oldid=1063422"	Kategori: TèhOmbèn-ombènOmbènan CinaOmbènan IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 13 Juli 2016.
Sêrat Pananggalan Ingkang kaping 18 kangge ing taun Walandi 1871 Ingkang ngarang Tuwan A.B. Kohènsêtiwar Priyantun Amarsudi Kasusastran Jawi ing nagari Batawi. Ingkang ngêcap Tuwan G.C.T. Phan Dhorop en co ing nagari Sêmawis
...Hal. 106 Tidak dialih aksara.
ingkang kaping 9, kumêndhir bintang Nidêrlansê Leyo, jendral mayur ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nidêrlan. Putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhisèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7 lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kala ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 Sawal, Jimakir, 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhisèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên Sampeyan Dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794, kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi kaping 4 Dhisèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng
Kustiyah, putranipun swargi Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhisèmbêr 1865, kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.Bab Kadhaton ing Surakarta Adiningrat ini sama persis dengan judul yang sama di terbitan 1870.
Ing taun wingking punika para agêng ing kadhaton Surakarta sami sugêng sadaya, botên wontên ingkang jumênêng enggal.
Ing ngandhap punika pratelanipun para ratu garwa dalêm ing Surakarta, 1. Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6,
1. Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun swargi Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta.
2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas. Putranipun swargi Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
2. Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, namung satunggil. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Pangeran Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8, ... Jawi 23/7 8 94, Wlandi 11/12 65.
Ing ngandhap punika pratelanipun para putra dalêm kakung utawi putri ingkang patutan saking garwa padmi, sapanunggilanipun
1.Pangeran Arya Pringgalaya. 2. Pangeran Panji Priyambada.
1. Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing nagari Mênadho. 3. Pangeran Arya Suryakusuma.
1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, kagarwa Pangeran Natabrata ingkang kaping 2 ing Surakarta.
3. Pangeran Arya Suryaatmaja, litnan kolnèl phanstaph, ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guphêrnur jendral. Jawi 8/4 1 87, Wlandi 15/11 58,
1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta.
2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Pangeran Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta.
Kala rumiyin nama Bêndara Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna, ibu Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi, Jawi 21/7 1 95, Wlandi 29/11 66
Kala jinunjung nama Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi, Jawi 27/6 4 98, Wlandi 4/10 69.
Putranipun swargi Pangeran Arya Panular kapisan, Pangeran Arya Panular kaping 2.
Putranipun swargi Pangeran Arya Dipanagara, Pangeran Dipawinata.
jawi lêbêt sadaya, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
Putranipun swargi Kangjêng Ratu Pambayun. Patutan saking swargi Pangeran Mangkubumi kaping 2, Pangeran Riyaatmaja. Jawi 12/1 1 87, Wlandi 13/6 59,
Putranipun swargi Pangeran Arya Natapura kapisan, Pangeran Natapura kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kapisan, Pangeran Jatikusuma kaping 2.
Putranipun swargi Pangeran Arya Jayakusuma kapisan, Pangeran Jayakusuma kaping 2.
Putranipun swargi Pangeran Arya Widura, Pangeran Mandurarêja, Jawi 23/3 6 92, Wlandi 7/9 63,
Putranipun swargi Pangeran Rôngga Danupaya kapisan,
1. Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2, wontên nagari Mênadho.
2. Pangeran Danukusuma, Jawi 8/4 1 87, Wlandi 15/11 58
Putranipun swargi Pangeran Panji Anom, Pangeran Dipakusuma, ... Jawi 8/4 1 87, Wlandi 15/11 58
3. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5,
Putranipun swargi Pangeran Arya Suryabrata kapisan, Pangeran Suryabrata kaping 2, ... Jawi 29/10 7 93, Wlandi 27/3 65.
Putranipun swargi Pangeran Arya Natabrata kapisan, Pangeran Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
Putranipun swargi Pangeran Arya Kusumabrata kapisan, Pangeran Kusumabrata kaping 2, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6.
Putranipun swargi Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan, Pangeran Pringgakusuma kaping 2.
Putranipun Pangeran Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7.
1. Pangeran Cakranagara, Jawi 8/4 1 87, Wlandi 15/11 58
2. Pangeran Adiningrat, ... Jawi 8/4 1 87, Wlandi 15/11 58
Putranipun Radèn Ayu Adiwinata, Pangeran Adinagara kaping 2, ... Jawi 21/7 2 88, Wlandi 13/2 60.
Putranipun swargi Pangeran Panji Suryadipura kapisan, Pangeran Panji Suryadipura kaping 2, Jawi 10/7 6 92, Wlandi 21/12 63
4. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8,
Putranipun Kangjêng Ratu Bêndara, patutan saking swargi Pangeran Adiwijaya kaping 2, Pangeran Adisurya,…Jawi 8/4 1 87, Wlandi 15/11 58
1. Pangeran Riyaatmaja, sampun kasêbut ing ngajêng
2. Pangeran Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Pangeran Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Pangeran Arya Pamot, inggih Panêmbahan Jurumartani.
Pangeran Pamot kaping 3, putranipun swargi Pangeran Pamot kaping 2, ... Jawi 8/4 1 87, Wlandi 15/11 58.
Wayahipun swargi Pangeran Arya Adinagara kapisan, 1. Pangeran Adinagara kaping 2, sampun kasêbut ing ngajêng.
1. Pangeran Adiwijaya kaping 3, litnan kolnèl phanstaph, putranipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang sapunika, Jawi 7/8 8 94, Wlandi 25/12 65
2. Pangeran Suryaamijaya kaping 2, putranipun swargi Pangeran Suryaamijaya kapisan. Ingkang putra swargi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, Jawi 29/5 7 93, Wlandi 1/9 64.
piyambak. Kala rumiyin nama Pangeran Gôndakusuma, putranipun swargi Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kapisan, patutan saking ingkang garwa putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati ingkang kaping 2. Wiyosanipun kala ing dintên Akad Lêgi kaping 8 Sapar kurup Arbangiyah taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759 taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawan wêlas. Ingkang wuragil miyos putri, seda sarêng kalihan ingkang ibu, ing taun Jimakir 1778, taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb, Jimakir 1778, utawi kaping 19 Mèi 1850. Sasedanipun [Sasedanipu...]
[...n] ingkang raka nak sanak Kangjêng Pangeran Adipati ingkang kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul satunggal. Lajêng kagêntosan Pangeran Gôndakusuma wau, nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853. Tumuntên taksih tunggil sataun punika krama malih angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3, pambajêng saking garwa padmi, wondening kala katêtêpakên nama Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 sarta kawisudha dados kolnèl kumêndhan ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun kangjêng guphêrmèn.
Ingkang jumênêng pangeran enggal ing taun punika sakawan, sami putranipun Kangjêng Gusti ingkang sapunika sadaya, tunggal ibu swargi Radèn Ayu Gôndakusuma, dene namanipun satunggal-satunggal kados ing ngandhap punika:
1. Pangeran Gôndawijaya, ingkang wau nama Radèn Mas Arya Gôndawijaya.
2. Pangeran Gôndasiswara, ingkang wau nama Radèn Mas Arya
Dene gènipun jumênêng pangeran sadaya punika inggih tunggal dintên, Sênèn Lêgi tanggal kaping 25 wulan Bêsar taun Je 1798, utawi kaping 28 Marêt 1870.
Wondene para pangeran santana ing Mangkunagaran, ing ngandhap punika pratelanipun.
1. Putranipun swargi Pangeran Arya Adiwijaya kapisan, ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti ingkang kaping 2.
Pangeran Kusumadiningrat, mayur phanstaph, ingkang raka Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
2. Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3,
1. Pangeran Suryadiningrat, litnan kolnèl titêlèr.
2. Pangeran Surya Mataram, ritmistêr honorèr.
3. Putranipun Kangjêng Gusti ingkang sapunika, patutan saking swargi Radèn Ayu
Pangeran Arya Prabu Prangwadana, …Jawi 22/3 4 98, Wlandi 2/7 69.
Radèn Mas Arya Suryaputra, ... Jawi 21/2 2 88, Wlandi 19/9 59.
Radèn Mas Arya Suryaudaya, Jawi 6/12 5 91, Wlandi 24/5 63.
litnan, Radèn Mas Panji Mangunkusuma, Jawi 29/5 7 93, Wlandi 30/10 64.
Radèn Mas Arya Suryakumara, Jawi 14/4 1 95, Wlandi 26/8 66.
Radèn Mas Arya Suryaasmara, Jawi 9/7 1 95, Wlandi 17/11 66.
Radèn Panji Puspadiwirya, Jawi 18/11 1 95, Wlandi 24/3 67.
Jawi 21/10 7 93, Wlandi 19/3 65.
Radèn Mas Arya Suryadarmaja, ... Jawi 7/7 5 99, Wlandi 2/10 70.
Irstê litnan, Radèn Mas Panji Darmakusuma, Jawi 12/2 7 93, Wlandi 17/7 64.
Radèn Mas Panji Brajaatmaja, Jawi 12/10 1 95, Wlandi 17/2 67.
Radèn Mas Panji Mlayaatmaja, Jawi 7/7 5 99, Wlandi 2/10 70.
Twidhê litnan, Radèn Panji Samasudirja, ... Jawi 12/10 1 95, Wlandi 17/2 67.
Mas Samakaryasa, ... Jawi 14/12 3 97, Wlandi 28/3 69.
Ing Ngayugyakarta ingkang jumênêng nata ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khaliphatullah ingkang kaping 6,
swargi Ingkang Sinuhun kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Pasiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr, patutan saking Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapunika, kala ing dintên Akhad Pon, tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah, khurup Khamsiyah, taun Ehe 1748 utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821. Sasurudipun ingkang rama Kangjêng Sultan ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je 1750 utawi kaping 6 wulan Dhisèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, sawêg yuswa tigang taun. Sarêng surud dalêm Kangjêng Sultan Ingkang kaping 5 kala ing malêm
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Pelatih_Liga_Utama_Inggris&oldid=850216"	Kategori: Cithakan navigasi bal-balanKategori ndhelik: Kothak navigasi nganggo warna latar wuri	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 15 April 2013.
pm	ndisit aku blonjo beras nang selepan nde Tumpang, tp wis lali blas dalane
Ungu, Ki Wong Jowo, Ki Dividi, Ki Patramantra, Nyi Ageng Ustadz Ifrid, Ki Sawung Galing, Wong Abangan, Bocah Lawu, RSA, Wong Lamo. Pangeran Sukemilung, Gatoloco, Ki Angon, GusSantri, Gagak Rimang, Wong Mbohol, Kang
belakang..mumpung durung due anak, yen wis ndue kan duite mlayu neng susu kabeh 😀
Berkorban Demi Cinta… | Biso Rumongso
dadose mboten saget online, matursuwun nomeripun.kulo nyuwun pangestunipun njih kang,mugi2 ujian meniko minongko roso tresnonipun gusti ,supados kulo meniko tambah tresno, syukur2 saget naik kelas, pangestune kang..
sedulur,wah ki gondomayit salam ki,itu kayak bahasa ibroni ya ki,wah kudu buka kamus ki,tapi mumpung ada mbah gondrong njenengan tanya ke mbah
pinanggihipun sêrat-sêrat ingkang sumbêr aslinipun sakawit saking gêgubahanipun ingkang pinudyasma Radèn Panji Natarata ing ngajêng Panji Dhistrik Ngijon Ngayugyakarta, lajêng salin nama Radèn Sasrawijaya.
Anggitane Radèn Panji Natarata ing ngarêp Panji Dhistrik Ngijon Ngayugyakarta, banjur salin nama Radèn Sasrawijaya Ngayugyakarta.
Saka sastra Jawa kasalinan sastra Latin dening R. Tanaya.
Sandi Asma: ing Bêbukaning Pangikêt Gita: Radèn Panji Sasrawijaya ing Ngayugyakarta ingkang mangikêt gita, sampun kaêsahakên dhatêng para paramèng kawi Kangjêng Pangeran Sasraningrat kalih Ki Padmasusastra tiga Radèn Pancakrêtarta sami siswotama.
Carita: Pralambang ulah-bawaning ngaurip ing nusa Jawa, sajroning jaman Angkara
Kliwon, Mulud WauWawu. pitulas tanggale, angka sèwu wolung atus tuwin, kawan dasa siki (1841), ing pangêcapipun. (Taun Masèhi 1911).
dibombong Kuwuk murih bali ngayoni Kênthus lan Kêbo ... 29
Wêdhus Prucul wadon ing tanah Atasangin ... 32
Wêdhus Prucul dhaup karo Kênthus ... 34
Kênthus arêp muksa nganti tumêka ing janjine ... 36
'Ilmu wêwêjangane Keyong marang Kancil Bab kalakuwan lan
duk ing jaman kuna | lih-olihan Panêmbahan Senapati | kinondhang-kondhang ing rat ||
8. sigêgên kang carita ginupit | masa kalane ing jaman Kitrah | nusa Jawa santerone | kewan wana sadarum | isinira mawarni-warni | maksih arang manusa | kèh kewan wana gung | bangkit tata silèng janma | wus pinasthi karsaning sifatu'lrakhim | akèh kewan swagnyana ||
9. baut sastra aparamèng kawi | Jawa
jin pêri manusa | kabèh-kabèh wêdyasih birawèng Gusti | marma sadaya kewan ||
11. arêraton patraping utami | kabèh kewan mèh nggulang kadibyan | ing gunasti pangatase | karardining tumuwuh | nuksmèng tama ing agal alit | ulah kridhaning jagad | swarjananing idhup | ing kawruh murti widagda | kasusastran basukine dèn kawruhi | kaya ta ywa karana ||
wajibu'lwujud | tumitah ing jaman Kitrah | kabèh kewan putus saliring pakarti | kinarya lêlampahan ||
13. ya ta ingkang jinêjêr ing kawi | samana Hyang Kang Murbèng Buwana | nitahkên kaelokane | tan anurunakên truh | amung
ana kari | kang maksih sawatara | ing jurang
saking kodrating Hyang Maha Sukci | rijêki pinaringan ||
19. mangka sampun tita ing watawis | lami tan wontên turuning jawah | kang nyukulkên ron-ronane | rijêkyamba sadarum | pikuwating pujarjèng Gusti | yèn makatêna tuwan | yun ngrusak karatun | inggih karatoning tuwan | ingkang tanpa wiwitan langgêng dumadi | kang tan ngalap wusana ||
20. duk samana durung amarêngi | tibaning sih mring kapapa cinta | ya ta kang cinritakake | pinèt purwa witipun | wontên juga Maesa
sampun catur dasa ri ngrêrintih | anèng ngisor wit sêmpu ngalemprak | gagra kusika daging ntèk | swara srêt usadèng
jawataning Widhi | pun Bothi binanjuta ||
22. tan kuwawi amba ngrakêt urip | sêsikuning Hyang ingkang dhumawah | luhung pinêcata mangke | dhuh Gustiku kang Agung | dene amba puniki urip | sababipun punapa | tan boga tan
kasatmata | dene makatên ing mangke | catur dasa ri sampun | ingoncatan punang rijêki | tan kirang lêlantaran | kodrating Hyang Agung | ngluhurkên dikiru'lakmal | asmaning dzat saking pangan kang nguwati | ing sifat kalih dasa ||
24. karya muji ngêningakên budi | nyuwun
28. danuka sumambung angrêrintih | hèh mitrèngsun kang sudibyèng wana | sira takon ing purwane | sun anèng ngisor sêmpu | uwis kawan dasa ri tampi | bêbênduning Hyang Suksma | kêlantih ragèngsun | tan boga tan ngombe ingwang | kinacèk lan sapêpadhaning dumadi | tinup lara sêngkala ||
29. masa iki nadyan kurang warih | larang rijêki cagaking gêsang | nanging mung awakku dhewe | kang tan antuk pitulung | siksaning Hyang ingkang ngrakêti |
mahyakakên asih | supaya mblabara samèng titah | wusana mong panabdane | dhuh Maesa kalamun | ana ingkang têtulung asih |
kuripan mami | nambak pralayèngsun mangkya | kang uwis laya mangkene | paribasane wong kuna | nganti kambanging sela |
urip manèh | sabab badanku wus lêsah | sanadyan ana pangan | sun kira tan bisa klêbu | rèh gurung asat kewala ||
banyu saka ngêndi | prasan atiku lor wetan | kidul kulon kali kalèn | sumbêr bêlik rawa asat | paran derantuk tirta | kêsari sumambung wuwus | bab iku ingsun kaduga ||
6. mung paran kang dadi jangji | Maesa alon manabda | prakarèku mung rumojong | manut mituruting
marang risang budi darma | adhuh Sardula wong salèh | sèwu yuta panrimamba | nanging panuwun amba | mugi kang pracayèng laku | srahna dzat ingkang murwèng rat ||
19. ywa mamung tindak kang yukti | wahyaning 'alam susila | kadarmanta kang lumèbèr | atas
arimong mangke | mulih ring wismanipun | dupi praptèng panti ngupadi | mêmangsan yun minangsa | takdiring Hyang Agung | waktu samana tan daya | njangkah tuna nubruk
tanpa petung | wirang isin ingsun têmah | sabên dina nyunggèni mbrêngkut lir glidhig | saking
kabèh sun kira tan malarati | wit adoh lawan nyawa ||
6. nguni dhasar wus darbe punagi | ri kalane kataman sangsara | sing sapa kang marasake | yun mituhu satuduh | karsanira kang tumulung sih | tan pisan kumêdhapa | saguhe
karsa | punukmu puniku | wus sun timbang kaya nora | mêlarati rèhning punukira Bothi | adoh lan dalan nyawa ||
dede | yèn mangkono sirèku | wong têtulung têmah mênthungi | pati dèn nggo dolanan | mung siji uripku | tan duwe urip padinan |
landradên atimu dhewe | tan gampang culing wuwus | kudu nganggo
tinimbang dhisik | jroning atimu ana | rêmbug bênêr luput | ajara budi
utawa traju | karya nimbang amrih satiti | yèku lakuning potang | mangka sira njaluk | punuk arsa sira mangsa | ingkang ora wicaramu wani-wani | manut pikir tan
19. lah ta mara ling-elingên Bothi | durung klingga nata dalu warsa | maksih katara tilase | nguni nyarah satuduh | ing wong ingkang gêlêm
kawawa sun mungsuh jurit | wit sura sakti guna | prawira pinunjul | sasat Hyang Bathara Kala | ngapurancang radha catur ngilat thathit | ingsun murut ngendrarsa ||
panggya sira | datan minta tulung | amung klantihe ragèngwang | ambêbana punukmu ingkang sapalih | iku
jangjinya | manjing marang samudra we | mangkono wong kasusu | dhasar bodho kaburu ngisin | kêsari
ing dangu | tandhane tuhu sêtya | ngantêpi kêdaling lathi | sun pasthèkkên sira masa ngungkirana ||
6. jamake ingsun arimba | satriya tamèng dumadi | sarambut tan nyuda sêtya | aja kang wus dèn bêciki | lagya têpung bae wis | wani toh
anjagêdhêg nolih wuntat | sumêlanging nyawa gingsir | yèn oncat saking jisim | ciptèng Kêbo adhuh-adhuh | iki
kulèsthi | nyuwun inah sadalêming kawan dina ||
sajêgku urip | ing mêngko têmah dadi | rubeda wit kacidranan | la dalah apa ora | saiki saguhmu enting | wus têtela
saking alêmbana | yeka jatining pranatis | swara ngrêgêdi kuping | yèn sirarsa nyaur wuwus | yaktine kêna uga | nanging kang condhong lan pikir | nadyan ewon lêksana tan dadi ngapa ||
15. sirèku dosa rong warna | kang dhihin maring Hyang Widhi | kapindhone lan
busanane mukmin kang khas | kang kanggo ing ngrika-ngriki |
kalih | Sima tansah ngunggut-unggut | ketang ardaning driya | dènya sru kapengin daging | saya sêngkut rèh bênêr ri tata praja ||
36. sun saraha karsèng wagra | sun wèhi punuk sapalih | 'adate wong mangan enak | tan trima yèn mung sapalih | bagja kèri sathithik | cilakane nyawèl gurung | kadhang durung narima | malah ulur
2. marang ngêndi pangungsène nyawa mami | tiwas yèn tan ngendra | istiyar wajibing urip | sun ngalor kene kewala ||
3. mring wismane Manjangan kang tunggal jinis | padha bangsa halal | manawa bisa ngayomi | patiku kang siya-siya ||
prakaranta luwih sungil | bab mungsuhan seje bangsa ||
9. ingsun nora kaduga ngawat-awati | nadyan sun
13. anèng kêndhal growong dènnya mangun tèki | dhasar tunggal bangsa | lan Macan pangane sami | manawa bisa sung mulya ||
14. banjur srahna pati uripira bothi | sun kira kaduga | Si Kuwuk sanadyan cilik |
20. dhuh sang wiku mugi pêparinga ing sih | pêgating uswamba | paduka ulun watawis | sagêd ngêndhih dibyèng Sima ||
21. ulun ndhèrèk ing dunya tumêkèng akhir | Kuwuk nambung sabda | ingkang sarta kirig-kirig | ho o yèn mêngkono sira ||
22. barang pêtêng sing sapa kanggonan wêdi | anggèng apyun gêlap | mangka kêncêng pra pulisi | kagledhah tan wun sangsara ||
slawase urip | nrimaa kewala | ing benjang antuk suwargi | langgêng ni'mat tur munfa'at ||
25. kang mangka wis mufakat bênêring khakim | sing sapa wong utang | iku kudu nyaur pasthi | mangka utang seje bangsa ||
marang sira Mesa Bothi | hèh Kêbo kang sabar | ywa nglalu mangkono Bothi | sun golèk wênganing driya ||
35. nêngna gantya kocapa ingkang kinawi | sajuganing kewan | Kênthus kasub ing pawarti | êndhèk cilik trincing kêras ||
36. sêmu bundêr abang nom gigire dalir | sungune tan panjang | lir lombok abang alungit | wulu lêmês alus
1. wijiling tyas padhang nrawang mingis | mèmèt nyamut kamot | widagda ing budi wus rêjasèng | guna sakti samaning dumadi | marmane kawarti | Kênthus dadi pokrur ||
wus satata linggih | kênthorang nabda lon | paran baya karo praptèng kene | kang sawiji anandhang prihatin | Kuwuk matur inggih | dhuh Sang Maha Wiku ||
8. rèh pininta sraya sumitra di | punika pun Kêbo | waktu mangkya manggih susah gêdhe | ribêd langkung saking sèwu kêthi | punika pun Bothi | sumangga kang atur ||
9. alon nabda Kênthus marang Bothi | lah kapriye Kêbo | purwa madya tutura kang barès | aja goroh barang laku kang wis | Bothi matur aris | purwa wusana wus ||
10. ing mangkyamba asrah jiwa ragi | dhumatêng sang kaot |
muhung njèrèng lakon | nanging dintên wingking amba darbe | punagi kang mung raharjèng urip | yun mruwita
gung prihatin | têmahan trisna sih | wruh nalar ingkang wus ||
13. alon nabda mring Mesa hèh Bothi | bab nalar mangkono | datan ewuh mungguh pratikêle | kang kasêbut anggêr tanah Hindi | kalaku nèng Jawi | bab sêlang
mundhing | pawarta kang yakin | nèng kene Andanu ||
21. sira ingkang ngumpêtakên mangkin | yèn nyata mangkono | sun prajaya wandanta ywa
ing mêngko nèng kulon kene Bothi | wismaning undhagi | Kênthus karan prokrur ||
kawêlasane mring danu | pasrangkara hèh arimba | sira mangkata dèn aglis ||
2. ananging ingsun mêminta | jangji marang sira yèn Kêbo kenging |
lagyèca gunêman | ya ta wau katungka ing praptanipun | mong sirna kramaning gêsang | nguwuh-uwuh minta tandhing ||
sukêrtining jagad rampung | wong murang pranata arja | si cêmêr satruning urip ||
6. Kêbo dhasaring jahanam | kêkêl langgêng sajroning nraka api | druhakamu
ngupa utama | wajibing wong mêngku trapsila yukti | lah apa prakaranipun | enggal sira tutura | rèhning Kêbo ana kang kuwasa mêngku | têgêse wêngku pikuwat | ingkang tanggung ala bêcik ||
11. ingsun kang wênang masesa | saisine jroning kukuban mami | lamun ana
kalairanmu kasêbut | lan manèh panggaotanta | yèku lakuning prakawis ||
14. lamun nora mangkonoa | tan tumindak lakuning gugat mangkin | wit anggêr Nèdêrlan sung wruh | bab ping nêm likur munya | nora kêna wong kasêrêg dening khukum | yèn tan têrang nalarira | marma dina tanggal sasi ||
15. kudu kasêbut nèng dakwa | bokmanawa nalar
kadaluwarsa | wus kasèp kaliwat lami ||
16. yèn sira wus atur gugat | si danuka sun priksa nuli-nuli | ngaku mungkir jawabipun | uga kamot ing layang | yèn wus gathuk gugat jawab ingsun putus | watone anggêr Hindia | marma sun mangkono dèbi ||
17. miturut dhawuhing nata | Kangjêng Nabi Suleman prajèng Mêsir | kang ngratoni kutu-kutu | dharatan lan samodra | waktu iki paring bêbênêran amung | cacahing 'adil nêm warna | siji bêbênêran
luhur | iki unining pranatan | jroning bab sapisan dèbi ||
19. lan manèh ana pranatan | kang winênang padha nyêkêl pulisi | uga nênêm cacahipun | sawiji lurah desa | pindho lurah dhistrik ingkang kaping têlu | hup jaksa lan para jaksa | kaping pat para bupati ||
20. para residhèn ping lima | kaping nême sarupaning priyayi | lan para wonge wus tamtu | kang pinarcaya jaga | dene ingsun iki dhawuhe Sang Mulku | kinawasa ngrèh kang tata | ingkang kasêbut nèng buslid ||
21. dadya dhistrik ngrangkêp jaksa | marma kudu wruh pranatan bab kaping | awit patang puluh têlu | têkan bab satus astha | sarta bab ping têlung puluh nêm kudu wruh | têkaning bab sèkêt papat | iku wajibirèng dhistrik ||
6. yèn wus kumpul siji panimbanging nalar | nuli dhawuhing ponis | têgêse prampungan | uga kamot ing layang | nanging arès kudu
kang sawiji sipil araning prakara | loro aran kriminil | de sipil punika | kaya ta apyun gêlap | myang lakune potang silih | saha yèn ana | nalar kang cilik-cilik ||
18. yèn kriminil iku mring bab kadurjanan | kaya ta wong ngapusi | maling culêng kampak | ngimpês wong tuwin begal | ngobong omah gawe dhuwit | yèku sadaya | munggah landrad wus pasthi ||
mangkono Sugriwa | sun rilakake bae wis | Kêbo satunggal | ngupaya dina buri ||
32. lamun maksih urip kaya nora nguyang | dilalah wus pinasthi | dawa uswèng Mesa | ing wana ora kurang | mung nyingkiri Kêbo siji | Kuwuk tumanggap |
kadibyan | sira prang lan Maesa | aku muhung njaluk dhidhih | bakyumu nyidham | iku kang dadi ati ||
39. dene sira yèn sumlang payo lan
wani bali | mokal yèn oraa | ana ingkang nggêgasah | Kênthus nulya trang mangèksi | gigiring Sima | Kuwuk ingkang mêthangkring ||
42. asru nabda pêthangkus marang Sugriwa | sira mbombong prakawis | pakaryèng adpokat | kasbut anggêr Hindia | bab ping satus tigang dèsi | lan sajroning bab | rong atus kawan dèsi ||
43. uga kêna wong têtulung ing prakara | kudu nganggo notaris | nyêkêl layang kwasa | saka kang darbe nalar | balik palilahe êndi | kang wus tinandhan | dening tuwan notaris ||
44. yèn mangkono têkamu mung nyaur utang | Macan sawiji iki | minangka anakan | lah ta sun datan arsa | lakune ing jaman iki | akèh wong utang | kudu kêndêl nganaki ||
46. gawe apa malah anggêgalak racak | nora nggawer binukti | yèn Sugriwa sira |
mring Maesa wus rila | nadyan kapêthukèng margi | wus tan pisan darbeya pangancam-ancam ||
tanah Jawi | wus karsane Hyang Maha Gung | waktu ing jaman Kitrah | kaelokaning Hyang Widhi | tanah Atasangin wontên trahing wirya ||
sinarah karsèng iswara | kinacèk samèng dumadi | biratên subratanira | wus takdirnya Hyang Kang Luwih | nanging lantaran nini | nambut tataning tumuwuh | sira sinungan graja | satriyotama linuwih |
wiradi nagri | lah iku pardikanipun | nini sira cupana | dhawuhing Hyang Maha Sukci | anyiptaa padhêmèn pancadriyanta ||
jroning jagad sunyaruri | Tejamaya kratone Bathara Maya ||
21. pathining Jayakusuma | lêlangêning Hyang Pramèsthi |
ingkang dadi | dadi apa ganda mangkene punika ||
22. samana musthikaning dyah | wus nyipta
yaktine tan kêdhah-kêdhih | wus jamaking pawèstri | kang ngangkat birai kakung | tênaga solah bawa | bangkit anggêgèndèng ati |
ingkang sayakti | pukulun nênuwun sih | pituduhing maha wiku | ing pundi kang ingaran | pratapan ing Ampèlgadhing | rèh kawula atas dhawuhing Hyang Suksma ||
27. praptèng ngriki srana cipta | dening Hyang Kang Maha Luwih | nglampahi ingkang pitêdah | pêpasthèn tan owah gingsir | sinungan woding ati | jatukramaning tumuwuh | Pêthangkus widisana | undhagining tanah Jawi | amba wêca mokal paduka yèn dora ||
28. ulun sidhêp wiku tama | tan wontên pandhita kidip | lah ing pundi parnahira | pidikan ing Ampèlgadhing | Kênthus graitèng galih | baya iki kang tinuduh | hudayating Pangeran | kaki-kaki ingkang prapti | alon nabda hèh teja kang sulaksana ||
29. dene dahat dènta ngupa | dhawuhing Hyang Maha Sukci | ing ngêndi sang dyah pinangka | yèn wus warah sun
Pêthangkus nambung sabda | kapasang yogya rêtna di | iya iki yayi dhukuh Ampèldênta ||
31. pituduhe kaki wrêda | iyèngsun ingkang
nayakèng jagad yun lair | wirayat wus mratani | ing janaloka misuwur | samana sang dyah nendra | ngimpi panggya Nabi Kilir | ngandikane wus garbini nini sira ||
34. ing têmbe umahya priya | iku aranana benjing | Radèn Kancil wicaksana | wus
nglathi | yèn karungu ing liyan kurang prayoga ||
36. wus dungkap ing kawan wulan | Maenda nora sah ngimpi | para nabi
mênuhi | tan krasa sawiji apa | mung ni'mat munfa'at yayi | ingsun lan sira panggih | jodho nèng
wus putus Mutakayijan | iku yèn sato 'ilmu writ | luhur tan ana nyami | sasamaning kutu-kutu | nanging janma utama | kawruh
saking jro kodrat tumurun | munpakun khayun khayat | tan ana barang kang kèksi | wus sampurna Kênthus jatining têtaga ||
48. kuwandakuwandha. ingupakara | lir 'adat kewan ingkang wis | Maenda dènira wawrat | samanantuk wolung sasi | mangka tinilar nglaki | karantan-rantan ing kalbu | lênglêng linglunging nala | dyan ana swara kapyarsa | saking wiyat hèh nini aja udrasa ||
49. wêlasa kang nèng wêtêngan | yun dadi suryaning bumi | pangaubanirèng kewan | kutu walang taga asih | nrimaa bae nini | wus pasthi karsèng Hyang Agung | lakimu nuksmèng swarga | jinaga ing widadari | nora wurung ing têmbe panggya lan sira ||
50. wus cinêtha sadurungnya | nèng Lokhil-makful ing nguni | mangkya munajada sira | kang nèng guwagarba iki | jabang bayi kang sigit | yèn lair arane besuk | Kancil minangka duta |
sinambung umurnya | dening Kênthorang ing nguni | samana alama-lama | tan kurang siji punapi | lir kagege Sang Kancil | tan
layang Jawi | kitab 'Arab rontal kropak têmbung Budha ||
59. sadaya kawruh ginulang | wong sinau kang tabêri | lawas-lawas iya bisa | nadyan tanpa guru Kancil | rèhne trahing linuwih | tajêming tyas yayah punglu | pêsate saking tinggar | marma Jawa 'Rab
ngungijènlungijèn. | malbèng wana sunya pringga | jurang trêbis gothaka | njajah ingkang singit singup | munggah wukir malbèng guwa ||
tan dangu lampahnya prapti | ulu kalèn sètubanda | Sang Kancil siram pamrihe | dupyarsa manjing ring toya | Kancil kagyat duk wikan | kewan sajuga gêgêtun | nèng pinggir angum ing toya ||
9. nggrêmêt ngarah-arah ririh | darana dwistha ing karya | Kancil mèksi gèdhèg-gèdhèg | rêrupan ananing jagad | bangsaning buron toya | Kancil manggraitèng kalbu | lah iku buron punapa ||
10. mokaling titah dumadi | asnapun kodrating
sasamine | ingsun kira nora beda | titah kang anèng wana | sifat ingkang saru-saru | mratani saisining rat ||
14. balik ta sira pribadi | jinis apa ranmu sapa | tuwin ngêndi pinangkane | Kancil mèsêm nambung sabda | sun Kancil ranku ring rat | swarjana kang sarwa putus | gunawan mahardikèng rat ||
15. nanging salawas-sun urip | kêrêp cangkramèng wanarga | samudra
wis | urip ndêdawa cilaka | wujud sifatira asor | sarta tyasmu punggung mudha | tan kaprah makhluking Hyang | mobah molah wisma katut | ngrêribêdi barang karya ||
17. cacad bangêt nggonmu urip | kurang sampurna ing rupa | mbok matiya bae Keyong |
kagunan ingkang mulyarja | pantêse atimu bodho | klêlar-klêlêr mak-êmakan | tur tan darbe agama | kitab Kuran nora wêruh | apa manèh tatakrama ||
19. seje lan ingsun puniki | musthikèng jagad wiryawan | turasing dwija kinaot | ibu trahing daniswara | pantês lamun caksana | sabarang kawignyan putus | têmbung ngoko krama limpad ||
20. luwih manèh têmbung kawi | nadyan Kuran
22. mara coba sun takoni | rupa lan dununging Allah | pasthi nora wêruh kowe | nadyan bisa ngaranana | anèng luhur akasa | yèku ciptane wong gêmblung | trima lowung anggêr gêsang ||
23. tan pisan nuksmèng utami | sarua ika tarima | tandha yèn budimu rèmèh | romot rucah tan kacacah | cacad dunya akhirat | puniku têdhaking pikul | karêm turu doyan mangan ||
24. beda lan sarjana murti | Kancil susilarja tama | angur mati lamun bodho | rèh eling
28. padha-padha buron warih | luwih bodho amung sira | tan maedahi ing akèh | mandhak nulari ing kathah | pêngungira tinelad | luwih gampang tiru blilu | kangelan nyonto caksana ||
29. kaya ta upama janmi | sakolah mring Tuwan Roorda | slawe taun durung êntèk | balik ngaji marang sira | sadina bae pana | rèhning kawruhmu truwilun | blilu kumprung datan pakra ||
30. coba matia bae wis | njaluka urip kang brêgas | lamun kapengin kinaot | ingkang sadu parikrama | dibya niti sasmita | ingsun nguntapakên saguh | tumêkèng jaman kamuksan ||
puwaranipun | sadaya kul keyong rêmbag | dene timbuling pamikir ||
4. mangkana pamuwusira | hèh kang guyub kabèh ana ing pinggir | susukan gandhulan lumut | lêt patang mètêr padha | yèn si Kancil wus lumayu nguwuh-uwuh | kang nèng ngarêp sumaura | hèh Kancil ingsun wus dhisik ||
5. dene kang cêdhak andhêgnya | ywa sumaur yèn kêwiyak kang sandi | kabèh sanak-sanak ingsun | enggal padha mapana | ngèli bae supaya rikating laku | kang kongsi takantêkan. ing sawah | kang mulat playuning Kancil ||
6. wus abriparaabipraya. samoha | nalar ingkang wus kasêbut ing
7. susukan angêmangum. ing toya | gumandhul ing lumut nyamar tan kèksi | racak samya agêngipun | bangsaning kasusastran | ing sasmita tuwin sampurna ing kawruh | sangkan-paraning ngagêsang | caksana mangulah dini ||
bandhol ngrompol lasanipun | luwih manèh para janma | lamun guyub anguwati ||
9. upamane sapu sada | sajroning suh pinutung nora kêni | wit dayaning akèh kumpul | yèn saka siji gampang | pinutungan wus mangkono 'adatipun | gêmah-arjane ing Jawa | sing Kumpêni ka sathithik ||
Keyong nambungi sabda | iya bênêr nanging kene wus sun rêmbug | tan ngamungkên sira ingkang | kanggonan budi
èngklèk pêpincangan | sirig-sirig ngguyu nggligik ||
15. playune mung api ora | ciptanira Keyong datan nututi | mandhak mungkur dènnya mlayu | antuk nêm mètêr nulya | Kancil mandhêg cêluk-cêluk sarwi ngguyu | hèh
trangginas lumajar | ngantên ngêntingakên ingkang subadi | paribasan sifat buntut | watara satus cêngkal | nuli lèrèn mêmpis-mêmpis manguwuh Kul | saiki sun tututana | kang
buron tirta | kang mumpuni ing kawruh samining makhluk | anaa sèwu lir sira | barêng mlayu sun tandhingi ||
nanging nora wigih lan gêdhag-gêdhig | tuwin ingkang ambêg digung | paksa unggul priyangga | ngungkak
27. mugi paringa ngapura | sakathahing lêpat kawula kyai | sampun kang mlajar pukulun |
akasa | iya iku rupane wong kumalungkung | murang arjaning ngagêsang | kumingsun anggungung dhiri ||
29. prasan atimu Kul nistha | dumèh kuru kèri karo sasami | dèn piyagah ina tan wruh | wêkasan nawungkridha | gunardika sujana putus ing kawruh | satus yuta kang lir sira | tangèh bisa animbangi ||
kagunan | dening prawira Kul | nulya matur têmbung krama | kramèng titah tataning wong madyèng bumi | darmambêk silotama ||
pancadriya | ingkang klèru gêtun | dadya piwulang sanyata | kèhing wuruk ala bêcik saka ati | atinira priyangga ||
3. nadyan para nabi wali-wali | wus anglanturakên jarwotama | nanging arang kang cumanthèl | rèh budi nora rujuk | rina wêngi asolan-salin | akèh kang datan yogya | tur ati wis wêruh | nandhing ala bêcikira | parandene kang ala dipun lakoni | rèh durung tau
Keyong marang Kancil Bab kalakuwan lan pangampahing napsu
5. lah pikirên wasitèngsun Kancil | aja merang mèt warah
paedahe | nadyan barang kang cukul | wujud gumlar isining bumi | kabèh dadya piwulang | ngluhurkên Hyang Agung |
jodhone kang punjul | yèn dama nistha tan ana | wus têrtamtu tama luhur tan pinanggih | bêcik jodhone ala ||
8. gêdhe cilik sugih lawan meskin | lanang wadon bodho lawan limpad | êlor kidul wetan kilèn | ing ngisor lawan dhuwur | surya candra sagara ardi | sakèhing
ing kagunan tuwin kasantikan | Nitisastra lukitèng rèh | santero aran punjul | pasthi ana ingkang munjuli | sarèhning pancadriya | pangambu pangrungu | pamuwus saha pamriksa | cukul saka ing liya marmane Kancil | sira ngati-atia ||
trah gusti | dadi kompra nrutus adol kandha | ngalor ngidul golèk-golèk | yèn kojah katon cubluk | awit nome tan ulah budi | turun pindho ping tiga | nuli dadi bahu | radène bae wus ilang | kari êmas mas ngantèn kadhang amung si | yeka wong tanpa
pidak wong cilik | trah kuli olèh bagya | kombul drajatipun | ing mancapraja tan kurang | anak bau sinêmbah-sêmbah sasami | iku sababe apa ||
14. upayanên yèn sirarsa luwih | iku dadi wuruk trah satriya | kusuma kang kaya
pralena | jroning urip kudu ngupa tamèng budi | rèh urip nora lama ||
15. urip iku pacanganing pati | masa sira umur sèwu warsa | sangang puluh bae jidhèt | arang
olèh swarga nraka gêdhe | marma salawasipun | urip anèng dunya ngupadi | budyayu utamarja | mumpung sira kulup | maksih mgrakêtngrakêt. pancadriya | iku ingkang bangkit ngrewangi pamuji | sakumrêntêking dhadha ||
17. lah ajarên nalamu pribadi | rèhning pancadriya manut manah | mring jaba jêro rujuke | tunggal sawiji bagus | bagus solah tingkah myang karsi | karsa kang murang syara' | binuwang
nêpsu tri prakara | sida ing kono pamore | kawula Gusti kumpul | nora pisah nora sawiji | jarwèngsun rasakêna | kang umanjing kalbu | wajibing
parênging panggalih suci eklas | amba nyuwun wijang malèh | bab
saking iradatihi | Keyong marwata-suta | insya Allah sukur | sira bisa tamba jarwa | pasang cipta karni sopana dumêling | titis tampa wasita ||
23. nabda malih Keyong maring Kancil | poma thole aywa nglirkên wêkas | bab ing urip klakuwane | asiha samèng makhluk | urip iki sasmitèng bumi | dadya saksinirèng Dzat | kang wajibu'lwujud | pacêngkraman kodratu'llah | khayat khayun punika sifating Gusti | Dzat ingkang sukci mutlak ||
24. marma kitab tafsir wus wêwarti |
kang sajati | sebak tawon gumana manuksma | lah êndi dumukên thole | wujud kang padha ratu | kinawasa aluwih sakti |
Kancil matur adhuh bapak kyai | kawula èstu dèrèng uninga | muhung sawêg wruh asmane | mênggah musamanipun | dèrèng sagêd kawula kyai | tan liyan mung sumangga | srah blilu truwilun | nyuwun ngataskarèng têdah | asma miwah musamane kang hakiki | ambèstu yun
sajroning sir | Gusti myang kawula jêmbuh | ngênalyakining cipta | amba èsthi kang tan slisir | laksitamba ing têmbe manggih punapa ||
2. sajatine Kul wus wikan | yèn Kancil titah linuwih | têmbe yun kasumbagèng rat | mardu mardika ing bumi | susila kramaniti | budya yu
tinapis | sato kutu kumêlip | wêdyasih manêmbah sayuk | tuhu yèn wirotama | nanging mangke maksih nganti | rèh tinutup sinêngkêr dening Hyang Suksma ||
5. ciptèng Keyong wus tan samar | satiti mèksi mring Kancil | sanadyan ambêke mangkya |
thathit | pasuryanira nyutèngsu | Keyong nulya mêmijang | mring Kancil sampun dèn ncupi | kawruh
kulèsthi yun muksis | ywa bawur samar miring | kyai khususe kang jêntus | gêsang trus pêjah mulya | mulyèng akhir kadospundi |
pami panggonan | 'ilmu luwih dadi winih | yèn loh saha rabuk kathah | wijine luwih andadi | woh mêntês mêratani |
lêbonana | Kancil kagyat matur aris | ing pundi margi kawula | rèh amba agêng tur inggil | tinimbang lan kiyai | buntut kawula kang puthuk | yakti masa sêdhênga | Keyong mèsêm nabda aris | gêdhe êndi sira lan gumlaring
nabda hèh ta kulup | ywa maras atinira | sanalika Kancil ngèksi | ing Kul Darmawasita asrêp tyasira ||
15. nulya wruh padhanging jagad | lor kidul wetan kulon wrin | ngisor dhuwur têtela trang | wêruh surya candra tuwin | têtuwuhaning bumi | kadulu pêpak sadarum | lawan
apa kang katon ing warni | kang kinon matur inggih | wontên kang kawula dulu | kantha catur prakara | abrit cêmêng kuning putih | adhuh kyai punika jinis punapa ||
17. mangsuli ingkang tinannya | hèh thole sira mangèksi | durung wêruh asmanira | iku sajatine kaki | pancabayaning ati | kang nênuntun marang dudu | iyèku sifat mokal | dadi manggalaning ati | luwih
iku durtaning budi | ngèbêki jagad jisimmu | dayaning tigang warna | dadi pamurung utami | ambuntoni marang cipta kautaman ||
sakèhing ayu | arda ngrusak kamulyan | mahyèngkara durtèng bumi | sapa ingkang bangkit nulak sabilu'llah ||
20. bisa wor Gusti kawula | yèn sirna bang irêng kuning | lêstari wor sajugarsa | dene jèrènge napsu tri | dayane datan sami | ingkang irêng luwih kukuh | mahyakkên duka cipta | narik dur pamuring-uring | ngambra-ambra brangasan tanpa wusana ||
21. nutupi pangudi wirya | dene napsu ingkang kuning | nggêgèndèng mring panasaran | cêgah nêmbah mring Hyang Widhi | sabarang karya yukti |
kang ingathik | dene kang putih punika | antêng ora ika iki | prawirarja basuki | susila kramambêg alus | 'ilmu sasmita rasa |
Buwana ||Kurang satu suku kata: kanugrahaning Hyang Kang Murwèng Buwana.
24. tandya nir kang kantha papat |
wastanipun | pundi ingkang sanyata | kang yogya dipun ulati | wontên kadi rêtna muncar mawa praba ||
punapa | Keyong amangsuli aris | wruhanira iku cipta lan pangrasa ||
26. mungguh sakabèhing warna | ana ing sira pribadi | samoha gumlaring dunya | ginambar sajroning jisim | 'alam sahir lan kabir | nora siwah ananipun | waspadakna kang nyata | muhsis pamriksaning sahir | iya iku ing têmbe panggonanira ||
27. mungguh uriping buwana | kang ngêbêki bumi langit | ingisèn dzat wajib mutlak | ingkang jumênêng pribadi | yèn iku tan ngênggoni | tamtu lamun jagad suwung | sabarang tanpa warna | datan manggya makhluk kaki | jroning suwung ana isi wujud apa ||
iku kaananing wujud | dzat kang mulyèng buwana | musamanira Hyang Widhi | kang ngêbêki dununge panggonan
Suksmantaya | ingkang yogya amumpuni | tur waskitha pramana rèh karsaning Hyang ||
31. dene kang cêngkramèng jiwa | Hyang PtamanaPramana. dèn wastani | iku têmbunge wong Budha | kalamun basa 'Arabi | napas arane kaki | mutamating para guru | ing Jawa kang wus pana | napas iku tali urip | angên-angên panggonane kang sanyata ||
32. yèn pisah urip priyangga | jumênêng Suksma sajati | nuksma mratani buwana | Palguna umatur inggih | yèn makatêna kyai | inggih punika saèstu | pathining rasa mulya | kang sayogya dèn ulati | wujud tunggal tunggale
tan wruh Islame ingkang saèstu | tumiba ing sasar | tlusurên jênênging urip | tanpa kasil prasasat kewan
tumuwuh | lire kadadian | pasthi ana ingkang kardi | ananira thole saka kodratu'llah ||
6. nora nêmu Pangeran loro têtêlu | de jatining
kawruh | kang wêruh satmata | ewuh rungsit dèn kawruhi | nora wikan yèn cêdhak tanpa gêpokan ||
8. sira kulup anèng jroning garbaningsun | yaktine tan beda | nèng jro
ngrasa ngêlak ngêlih | kang mangkono aran jaman uluhiyah ||
13. Kancil matur kyai kula nyuwun tuduh | kadadosan amba | saking punapa ing nguni | wontên ngriki
satunggal | iya Gusti iya abdi | sayaktine Gusti kawula sriranta ||
17. lamun puput uswamu bali mring usul | aran wujud tunggal | tan ana kawula Gusti | badan suksma langgêng ing salawasira ||
18. kang kadyeku mati mulih ilang nglangut | kang mati rokh kadas | kang mulih wujudmu kadim | nanging thole nora katon kasatmata ||
19. panggonanmu iya kang dèn arani nur | nuring Mukhammad khaq | pardikane cahya
makatên kyai ulun | sampun datan nêdya | wangsul saking ngriki mangkin | sampun kraos judhêg ni'mat amunfa
23. balik amung ngêningna musthikèng kawruh | ngungsêda ing cipta | mumpung gêsang ywa salisir | barang pikir kabèh
25. ing jro kalbu rumasaa sira makhluk | sakrêntêking cipta | ngrasaa dzat ingkang sukci | nanging aja wani angaku Pangeran ||
26. rèhning wujud kidam baka mukalapu | sinandhang ing sira | ing ananira
30. Hyang Maha Gung nora wênèh ananipun | kartining buwana | gêdhe cilik amênuhi | pandulune pamyarsane anèng sira ||
31. ing pamuwus Gusti datan mawa tutuk | karsa tanpa masa | budinên pasthi pinanggih | awit nora adoh saking ananira ||
32. tan lyan nêmu urip kang luwih pakewuh | rasaning ngagêsang | wus jamak jênênging urip | lir kalpika êmbanan kalawan soca ||
33. yayah alun lan sagara tunggal banyu | myang kalak kênanga | Wisnu Krêsna dadi siji | wujud loro wêwayangan jroning kaca ||
34. paminipun sira yèn dulu-dinulu | anyar sifat padha | jaba paèsan jro carmin | sapa ika sajati-jatine sira ||
35. ingkang maksud nggêgulang lakuning wujud | wong kang ahli tekad |
wus waskitha | titi kasatmata muksis | nora lami bangkit jumbuh angga suksma ||
37. yèn wus mathuk Gusti lan kawula jumbuh | ywa dèn nggo rêrasan |
onggrong-onggrong ing dikir | nanging maksa nruthuk mamak tuli wuta ||
41. arang wêruh wandane ngalor angidul | kinandhut ginawa | nyunggi anggendhong anyangking | marma akèh
miring merang | kêndho nora na ngantêpi | moh mangeran wujud moh mangeran swara ||
44. êmoh ndhaku asma moh mangeran suwung | sajatine sunya | mung aran kang dèn gandhuli | sasat Cina nèng klênthèng mèndêl carita ||
45. durung wêruh nèng dunya panggonanipun | akhir manèh wêruha |Lebih satu suku kata: akhir
ingkang putus kudu awas saha emut | ning irèng sarira | nadyan khajji ping sakêthi | yèn nora wruh wandane pribadi wuta ||
52. Kuran sung wruh wa man ngarapa napsahu | pakat ngarapalah | têgêse wong wruh ing jisim | ing wandane têmên-têmên wruh Hyang Suksma ||
1. brangta nadyan nora khajji | yèn patitis budi cipta | tan darbe polah kang
4. têrang yèn sirèku abdi | pamine wayang walulang | mring ki dhalang mung cumadhong | yèku angên-angênira | kumpule tanpa arah | yèn pisah kanthining wujud | padha rupa kaya sira ||
5. lire wayang kewan urip | blenconge Hyang Danumaya | dêbog bumi upamane | kêlire jagad punika | lor kidul kulon wetan | têmu gêlang kongsi kêmput | nurut pakone ki dhalang ||
6. wit ing urip mêngku kalih | sira dhalange myang wayang | aywa nuksma ing tyas awon | rèh badan enggal lumaksa | dhalange tanpa bahya | puniku upamanipun | pasthi lamun tibèng sasar ||
7. Palguna umatur inggih | kasinggihan sabda tuwan | nanging kula kintên dèrèng | sagêd rumakêt susila | ambêk santa budyarja | yaktine klakuan bagus | angèl mênggah ing sarjana ||
amba yakti dèrèng manggih | undhagi kang lêmbah manah | kang susanta budi kaot | kang kathah durta murkarda | makatên sumrêp kula | pundi ingkang lampah dudu | èstu
kramat gêng prapta | lirnya sabil bisa ngêluk | ati ingkang durtèng kara ||
11. sapa kapulêt ing katri | kuning irêng tuwin abang | sida ing kono wurung wong | tan bisa wor Gusti kwula | sasar tanpa wusana | ing dunya akhir kalantur | sira dhewe tampa siksa ||
12. kanut tinuntun ing juti | kagèndèng ing pancadriya | pantoging rèh patakane | dunya akhir tibèng nistha | rèmèh tan yun sujana | kalanggêngan nora ngrêmbug | mung wêdharing karsa ala ||
13. kang mangka urip puniki | nèng dunya upama sanja | umur
akhirat tanpa petung. langgêng kang tanpa wusana ||
14. Palguna umatur inggih | kasinggihan bab punika | nanging èsthi kula
19. yeka sare'ating bumi | kang gumêlar kasatmata | kêna kapriksa ing akèh | mungguh sre'ating Anbiya | Kancil matur krepana | lêrês bapak kula nyuwun | 'ilmu jêro kawijangna ||
20. mumpung wontên 'alam sahir | tan mêdal yèn dèrèng têrang | mênggah ing
ake dununge ing dhadha | mim akhir pusêrira | sastra dal têgêse suku | dene Allah iku napas ||
24. nanging napas kang sayêkti | dudu sifating Pangeran | kêmladheyan nunut bae | khayun arane kang nyata | tandhane maksih muja | lêbuning
yèku aran salat daim | mau ingsun wus sung warah | dudu iku sayaktine | wong Budha ran Hyang Pramana | mungguh wujuding Allah | kang ngêbêki buwana gung | dudu angin dudu hawa ||
26. wêkas ingsun manèh kaki | mungguh
27. ingkang cebol nggayuh langit | lumpuh angidêri jagad | luwih mokal
ingkang pasthi | nèng utêk sasananira | ing benjang yèn praptèng layon | iku ingkang ngikal nyawa | dèn gulung
cahyane umancur | rupa pitu manca warna | êndi ingkang kaya kaca angebati | sajroning kono ana ||
2. jalanidhi nglangut tanpa têpi | thole nulya netramu kèjêpna | tamtu gya parêk ênggone | kasatmata satuhu | kongsi kanggo ing
têlung sasi | nuli salin kang tandha | dulunên wujudmu | wayangan kang warna rêkta | pasthi katon lir sira rupane putih | solah tingkah tan siwah ||
kata: sira ingsun katêmu. garwa suta bapa myang bibi | sanak sadulur panggya | rèhning jagad agung | jagad cilik nora beda | bangkit panjing-pinanjing jangjining tafsir | kang tan kliru paningal ||
9. 'ilmu iki yèn kewan wus inggil | boboting sato buron wanarga | judhêg mulya panggonane | seje lan janma luhur | kang wus muhsis pangulah 'ilmi | sayakti nora arsa | kabèh mau palsu | kang sarjana musthikèng rat | wus pramana dudu iki kang dèn èsthi | maksih sasar satus grad ||
10. ora nana janma kang linuwih | nganggo 'ilmu lir wijangan ingwang | kang wus kotampani anggèr | ananging mungguh ingsun | atasing Kul iku wus muksis | cukup dunya akhirat | tandhane
bali | marang jaman rame tutugêna | ngawula uripmu dhedhe | mring dunya ywa kaliru | ywa kasuwèn sira nèng ngriki | kèjêpna netranira | Kancil amituhu | kèjêp kang dwi aksa nulya | byar katingal ara-ara pinggir kali | kalèn kalane mlajar ||
12. pinanggih Kul anèng pinggir warih | gêgandhulan lumut Kancil têrang | dahat njêntung ngungun tyase | tapak-tilasing playu | naksih anyar mangka Si Kancil | ciptaning tyas wus lama | pirang-pirang taun | elok mokaling lampahan | sira Kancil gyèngêt patapaning bibi | nèng alas Ampèldênta ||
13. nulya pamit kalilan wus mulih | tan antara praptèng Ampèldênta | atur uninga ibune | purwa wusananipun | amaguru kang ibu amin | tyas suka marwatatma | awit 'ilmunipun | cocog lan suwarginira | langkung malih Maesa suka ing ati | titi panjaganira ||
14. wus têtela wau sira Kancil | putusing kawruh sampurnèng gêsang | têrusing kamuksan tètèh | nanging cacade amung | kurang yuswa wus ulah 'ilmi | sampurnaning kasidan | têmah kurang laku |
jurang pèrèng | anjajah nggon kang ewuh | guwa-guwa kang sungil wêrit | nulya mring patêgalan | kang cêlak lan dhukuh | ing janma bêbara babad | wus raharja kèh wonge sawatawis |Kurang satu suku kata: wus raharja akèh wonge sawatawis.
wayahe têngah tuwuh | kèh sutanya jalu lan èstri | ana kang wus diwasa | ananging ta durung | nambut
palawija warna-warna | waktu samana Pak Kêdèl | darbe tanduran timun | salor omah wayah sumêrit | siji loro kang tuwa | karan timun wuku | kang mangka bênêri masa | larang timun ambaning papan salupit | rong atus sèkêt cêngkal ||
ana timun sêdhêng rênyah lêgi | tuwa anom nandhing milih bisa | saiba sumrah sêgêre | samana ingkang tunggu | lagi mulih ngupaya
21. nandhing milih ingkang tan prayogi | binuwangan nadyan kang prayoga | amung cinakot
ciptanira nutugi sênênging ati | wantu kewan taruna ||
22. watawis wus tigang jam tumuli | sampun surup Sang Hyang Danupraba | Kancil mbarobos wêtune | pangunandikanipun | sesuk-esuk bae sun bali | nutugkên sukaning tyas | amangani timun | tan dangu wus praptèng wisma |
mangèksi | gèdhèg-gèdhèg anggrêsah | adhuh bapak kojur | buron punapa punika | kang ngrêsahi salami kawula urip | têka dèrèng uninga ||
26. kados kidang tapakipun alit | lêbêtipun ambêrobos bapak | punika bolong margine | wit saking alitipun | wontên ngriki agulung koming | tabête lusah-lusah | kados dèrèng dangu | he e sepahe angêmbrah | kaya kalong pamangane dèn sêsêpi | ananging buron alas ||
27. marma kula tan nglêgewa kyai | saking alitipun tan katingal | tibane wus rusak kabèh | Ki Sutatruna
pojok papat têngah wus | bapa lawan anake mulih | praptèng wisma wêwarta | bab rusaking timun | gêtun ngungun wong saomah | kawuwusa Palguna kang dahat ngincih | timun wuku ing têgal ||
30. lampahira duk nèng pagêr ngèksi | pojok papat lima têngah ana | sujanma njêjêr adêge | mathènthèng nyêkêl gêbug | Kancil muwus lah apa iki | mragagah mandhi watang | bandera ing pucuk | apa teta. pandhêl Nèdêrlan | wus pramana têrang manawa mêmêdi | ho o dene wong-wongan ||
Kancil nuli | marang pojok papat nggon wong-wongan | binijigan ambruk kabèh | nulya mangani timun | sarwi rêngêng-rêngêng mênyanyi | ngguyu alatah-latah | ngunandikèng kalbu | iki
tanduran | sabrayat mring têgal kabèh | praptèng kono samya wruh | mêmêdine wus rubuh sami | tumuli pinaranan | Kancil alon mêtu | nanging tan ana kang wikan | dupi padha wruh wong-wongan tibèng siti | tilase binijigan ||
34. kanan kering roning timun malik | sêpah mblasah angêt dadi cihna | yèn lungane durung suwe | wong-wongan lima gupuh | tinupiksa
ing kanan kering | trang rubuh saking kewan | kang durta silayu | tuwuntuwuh. tyase Sutatruna | alon muwus mring
36. ingkang kandêl kang alus manawi | gêlêm bali mbijigi wong-wongan | pasthi pulut plikêt kêlèt | wit cilik kiraningsun | kewan ingkang ngrusuhi iki | sêmbranane andadra | gawe krugianku | kang sinungan ling lumampah | ana ingkang nggawa wêdhung arit kudhi | cuwo kinarya wadhah ||
1. para mudha kang ngupaya | pulut marang wana sami | antuk wit gondhang lan bêndha | cuwone dipun kêbaki | têkèng omah tumuli | winuwuhan malih sampun | pulut nangka lor wetan | wus winèhkên kang sudarmi | tinampanan pinasangkên ing wong-wongan ||
wus makan | suku kanan dèn gandhuli | dinudut nora kongkih | wali-wali pulut nggandhul | Palguna durung wikan | mandhak ascarya ing ati | malih nabda hèh bêcik mêmêdi sira ||
7. sêmbrana aparikêna | dene anggandhuli sikil |
Kancil tambah sukèng ati | gumuyu alatah-latah | suku kang kering nêmpiling | thèmêl pulut nggandhuli | sigra murdèng Kancil numbuk | ganul pitrang wus mangsah | marang cangkêm irung kuping | suku ingkang wingking mancal wus katampan ||
10. pulut mulêt gupak wrata | nutupi dalaning angin | gebas-gèbès sru subadya |
puput jiwa | tinjo marang jaman akhir | saking pitrang bêndha ingkang èstha janma ||
ngungkulana | satus sangsaraku iki | têtêp janma tan yukti | mitênah samèng tumuwuh | walêsing Dzat wasesa | tan lawas pasthi nêmahi | 'adat kuna wong siya nêmu cilaka ||
15. dhuh Allah Kang Murbèng Jagad | wêlasa satriyotami | kang manggih bênduning
17. kèhing kewan wanawasa | èstu tan sagêd nulungi | bab pulut 'akaling janma | marma liyaning Hyang Widdhi | kang
ing Batawi | kabagyaning rêdaksi | pra korèspondhèn manjurung | yèn Kancil kenging saya | malbèng babad jaman akhir | sinawung ing têmbang dadya uran-uran ||
20. saiba wirang kawula | dados gêguyon ing benjing | dene Kancil nawungkridha |
tan kirang rijêki | gumêlar ing sabumi | ingkang sêgêr lêgi kêcut | dadya panganing kewan | kang mangka kulambêk srèi | ngrusak palawija panganing sujanma ||
wajibu'lwujud | suwunna luwar ingwang | saking sangsaya puniki | tan wus mati tan pakantuk kênèng siksa ||
tani desa | kaya buta doyan daging | Rase Luwak Kuwuk doyan | aja ingkang daging Kancil | rèh sujanma datan wrin | yèn Kancil putus ing kawruh | caksana nawungkridha | ing kasusastran mumpuni | datan wurung kinayah lir
wukir | kadhang sun dèn guroni | wruha wicarèngsun 'ilmu | saking bodhone ingkang | masang pulut mikat Kancil | mung miyagah ingsun kewan bodho mamak ||
28. he e dene tan ana wlas | wus ratuning pasthi mati | yèn tan wis sasa'at êngkas |
29. jinumbuh ing puji puja | tyas wêning paningal êning | mênêng ngèksi tikswèng grana | jumbuh kawula lan
kang pamrih | enggala luwar sing pitrang | nanging pulut
1. wus mangkono atining wong ngaku luwih | wruh ing kasampurnan | ambêk jumbuh kwula Gusti | prasan atine wus pana ||
2. dupi nêmu pakewuh Gusti tan bangkit | têtulung wèh luwar | padha lan kang wus wruh 'ilmi | dèn andêlkên nora kêna ||
3. dumèh putus ing kawruh kang dakik-dakik | yèn katêmpuh lara | 'ilmu êntèk sirna gusis | marma padha rasakêna ||
4. ri kalane Kancil murang sila yukti | tan tinimbang nalar | angên-angêne tan mikir | mung nguja wêdharing durta ||
5. apa manèh manusa jaman saiki | dahat muji muja | nanging yèn wus anèng sêpir | utawa yèn lagi susah ||
6. kawuwusa Kyai Sutatruna nglilir | dènnya lêlèyèhan | gregah tangi yun mangèksi | wong-wongan kang mawa pitrang ||
7. kagyat ing tyas kang lor kulon datan kèksi | wus anyakrabawa | rinubuhkên kewan drêngki | kang dahat gawe
12. ana timun lagi wayahe sumêrit | dene sira dhustha | bisa têmên karya rugi | luwih yèn rongpuluh reyal ||
13. dyan cinandhak Kancil maksih kêmpis-kêmpis | Sutatruna nabda | he e sukur ijèh urip | cilik têmên têka ngglathak ||
14. wus sinrimpung sikil papat dadi siji | nuli tinalenan | pulut binuwangan rêsik | marang gubuk
16. huh rasakna êndhasmu saiki posing | nora wurung mangkya | praptèng wisma dadi tai | balunge kang ênom rênyah ||
wus prapti | sapinggiring dhadhah | Pak Kêdèl nguwuh ing siwi | hèh thole kewane kêna ||
anom gêdhe cilik | lanang wadon êlur prapta ||
24. sadaya kang nonton durung ana kang wrin | warna myang arannya | nyalênèh samining
pribadi | baut ngomandaka | ngrekadaya ngathik-athik | nanging ujaring wirayat ||
27. kang wus kocap ing kuna rontal tinulis | iki dadi srana | sarate wong among tani | bisa nyingkirake ama ||
28. buntut kanggo nyêbar gaga iku benjing | dene patrapira | pinêndhêm madyaning têgil | winor godhong dhadhap kleyang ||
29. mung sadina sawêngi nuli dèn jrangking | sabên masa gaga | maksih kanggo bola-bali | dene tracak
bisa dadi sarak yèn kinarya jugil | nandur kacang tunggak | kacang lanjaran andadi | lan nyirnakkên ulêr wana ||
31. cumplungira pinêndhêm tulakan sabin | kang kiliran toya | ama mênthèk walang kalis | wulu dadi tamba kadhas ||
32. kulit tipis lêmês wulêt kanggo mranggi | gawe jangêt kuwat | dadi tali jara bêcik | iwak lêgi gurih kêsat ||
33. nadyan dèn nggo ulap-ulap uga kenging | lulange punika | rèhne tipis rangkêp kalih | Sutatruna suka ing tyas ||
lir paran | prayogane iku Kancil | sinambêlèh sapunika ||
36. bokmanawa kasulak wêngi tan rêsik | iki sun watara | jam nênêm luwih sathithik | olahên sakarêpira ||
37. biyang Kêntruk mangsuli dhumatêng laki | yèn panujwèng karsa | ing mangke dalu prayogi | wanci bangun mijil lênga ||
1. ingkang kaping kalihipun kyai | kula sampun kongkon | ngajak-ajak tangga samya dhèdhèl | mbucali glagah gadhangan gagi | dintên benjing-enjing | Kancil kangge lawuh ||
2. nadyan alit tinambahan krambil | rinêmpah kemawon | murih babar warata ing akèh | ingkang priya nabda bênêr yayi | wayah bangun enjing | lêmu gajihipun ||
Kancil ingkang karya ngguyokake | akèh tangga kiwa têngên prapti | pitakon ingkang wit | Kancil kênanipun ||
watu kang têtindhih | ciptèng nala ngaso | pasrah ing tyas narima patine | wus rumasa yèn tan antuk margi | lantaraning urip | kang bisa têtulung ||
9. nabda dhuh Sang Sukci Murbèng Bumi | sumangga kemawon | kawula mung sumarah sapangrèh | tan rumaos amba darbe jisim | kataman ing pasthi | sirna trahing pungkur ||
10. kabudayanamba sirna ênting | siniksa dening
ya ta ing ratri wanci jam kalih | Sutatruna nglilir | anggugah ing sunu ||
ngupa warti | atimu lir togog | tunggal kobong iku pardikane | ingsun kira lêluhurmu nguni | kakèk
ingkang neka-neka pangawruhe | supayane bisaa umanjing | mring padhanging bumi | kumpulan wong putus ||
28. ho o Asu tan ngrasa sirèki | uripira bodho | solah wicaranta tandha rèmèh | bobote sun iki satriya di | pangrasamu
biyung condhong | uga ngrujuki si kakang Kêdèl | marma wus katêkêm ngasta mami | si rara kêkalih | arsa ingsun wayuh ||
1. kêkanthèng roro garwèngsun | si bapak nyarah ing karsi | amung kinarya jimatan | pinèt turun trah sun benjing | yèn turasing wicaksana | pasthine bangkit nuruni ||
2. lawase wus pitung taun | dènnya mrih sabên
dhêsthi | sêmar-mèsêm jaran-guyang | marma dèn pasangi kenging ||
duwurdhuwur. iku | watu kang tumumpang sênik | adoh pinangkaning sela | cênthang Kuthagêdhe iki | sing sapa kang kaungkulan | kuwat wayuh prawan kalih ||
7. sesuk ijab banjur têmu | sa'at Ahmad wayang enjing | nuju wuku Mandhasiya | Dewa Kamajaya Ratih | suku ro kêkobok toya | mandhi umbul-umbul kalih ||
8. gêdhong mênga ngarsa pungkur | kayu gurda manuk nori | etung satriya wibawa | iku dina benjing-enjing | tumurune Sri
ngatur-aturi | dhanyang kang kahyangan miwah | kang
satriya | ingkang kumêt saha ithil ||
13. ingsun rèh wus kondhang kidung | ranku ring
Sona | nora dèn trimani siwi | luput sathithik
Kancil dongamu | saha sarate punapi | supaya sihing bandara | bok ingsun njaluk sathithik | têtulunga wong cilaka | pasthi yèn sun walês benjing ||
22. lah malih manawa sarju | ciptanta kang rila suci |
mungguh prayogèngsun mangkin | ingsun ngalah tampanana | wanudya ro mring siranjing | ananging salah satunggal | ywa sira wayuh tan bêcik ||
26. siji kewala wus untung | dene mungguh awak mami | darbe swami wong punika | durung mathuk ing panggalih | kang dhihin rupane kiwa | pindho asor tanpa krami ||
27. wus mangkono prawan dhusun | irêng
njuwuwug | cahyane lutih yèn prawan | pinggiring bangawan pasthi ||
28. bêlang krowak tilasipun | gudhigên pating bênyinyih | rèmbès raine amangkak | bêlakên sikile kalih | utawa bubulên padha | ambune amis abacin ||
29. ingkang ingsun pungsêng amung | wanodya atmèng priyayi | putus silakramèng
31. biru sèrèt payungipun | dèn iring panurung lampit | yèn gaweku bêcik munggah | dadi kaliwon bupati | kongsi tumrah putra wayah | iku 'adating priyayi ||
32. mangkono Asu ciptèngsun | marma pinèt mantu suthik | rèh wong desa luwih papa | tanpa tata yudanagri | yèku Kyai Sutatruna | wong dhukuh tur tani bêntil ||
33. rèh sun bangêt wêlas ndulu | marang ing sira samangkin | urip sapisan nèng dunya | rina wêngi lara ati | yèn darbe bojo manusa |
esuk ijabipun | surup rêp pangantèn panggih |
nambungi wuwus | kayaparan ingsun manjing | ing sênik rèh ndhuwur ana | watu canthèng mangka tindhih | apa sun ungkil kewala | mêngko watune nibani ||
mijil | mahya saking sênik bablas têkèng latar ||
5. nulya emut aywa katara yèn palsu | bali sigra-sigra | marang pawon
timbang ing nala | datan prayoga wong nampik | nora wurung antuk sikuning Hyang Suksma ||
7. ingsun emut Darmawasita sung tutur | ywa nampik sabarang | lamun durung olèh tandhing | kang sinêdya yèn wurung katêkêm ngasta ||
pangalêmbana ing lathi | Sona matur nor raga amêlas-arsa ||
10. sèwu nuwun manawi paduka pundhut | bok inggih bêndara | sampun kagungan panggalih | amangsuli dhawuh kang sampun kawahya ||
11. datan baut matur têmbe walês ulun | tan langkung mung pasrah | mring Hyang kang samingun basir | ingkang wikan awon saening kawula ||
12. nambung wuwus Kancil sru gumuyu ngguguk | yèn mangkono sira | dahat wus mathêm nampani | sèwu suka sukur mantêp mêngku garwa ||
13. sun jumurung rahayu bagya sêmpulur | muga tumêraha | nanging ing têmbe ywa lali | wis ta Sona kèria slamêt sun lunga ||
ucapên malih | mulih praptèng Ampèldênta | nora êsah pangungune | lakuning tumitah gêsang | têrang ngrakêt sangsara | wus akèh kupiyanipun | ingkang durga kang susila ||
3. bab wus nglaya njajah bumi | nyêrang wèsthi pancabaya | Kancil saya mêmêt tyase | nênitèni lêlampahan | kewan sato wanarga | dahat undhagi ing kewuh | saking kathahing lêpiyan ||
4. kang ganal tuwin kang gaib | tingkah polahing sasama | pinulung manuksmèng batos | marma kèn
12. nora wurung têkèng pati | wus ana tandha satmata | sumur samene jêrone | sanadyan anaa andha | sun iki sikil papat | kaya paran pamancatku | ewasamono
kenyut ing kalbu | mangkana Liman osiknya ||
17. swara apa nggèndèng ati | ewuh panyakrabawèngwang | ucape kanthi pasêmon | ngapilkên klimah tayibah | ngluhurkên Nabiu'llah | Suleman ing jagad agung | èstu iki wong utama ||
18. yèn dudu kewan murtyadi | tan baud mring têmbung 'Arab | njungjung karatoning Manon | pantêse iki utusan |
ho o bodho têmên ta nèh | apa nora krungu warta | caritaning kiyamat | Pangeran wus paring dhawuh | gumêlar anèng Musakab ||
pangucap ganda paningal | panganggonira wus suwe | tan ngupaya kautaman | kang sayogya ingalap | aywa dahat
kono panggonan kang ning | nêgês ing tyas pana | mring Dzat Kang Murwèng Dumadi | nuyla katon kasatmata ||
2. panêngêran Dzat mutlak kang ngenalyakin | wujud sifat seta | tan siwah
bebas larut ingkang malang-malang gusis | mungguh ing klakuan | wus kabyawara nèng Hadis | nuli-nuli klakonira ||
5. saking kira-kira panimbangsun Èsthi | têlung dina êngkas | tumêkane ingkang jangji | yèn tan ngandêl tumêngaa ||
wiyangga | ing bênawi myang jaladri | ngidhêp Suleman samoha ||
10. pantês bae Jêng Nabi murtining bumi | ganal gaib wikan | aja kang tangkêbing langit | nadyan khirat wus pramana ||
11. Brajamuka alon nabda marang Kancil | adhuh sang sinihan | wêlasa mring amba
tunggal anèng ngriki | ewuh pakewuh asêsak ||
16. kapindhone sira iku agung inggil | ingsun cilik andhap | yèn tan kabênêran mati | golèk urip têmah lena ||
17. nora wurung macèdhèl kapidak sikil | tlapakanmu kaya | tampah nyamlêng anasabi | sarirèngsun tanpa polah ||
18. nadyan ingsun ndhampènga ana ing gigir | uga tan kapidak | nanging tansah ingsun sêdhih | marga tlethongmu Gajaksa ||
19. mangka suwe nèng kene nunggoni jangji | kongsi
muja | kalimah tayibah muksis | Dwirocana nambung sabda ||
21. lah bok inggih paduka têtulung urip | bab sêsaking
23. ngunandika ing taystyas. sukur bage Èsthi | saguh nggendhong ingwang | yèn wis anèng gigir mami | nuli munggah amancolot ||
24. ingsun kira iku Gajah rolas kaki | kuranga sapira | sun nyêngka nrancag manginggil | kaya
driya | pintên bobot tuwan inggih | Kancil miturut ing têdah ||
30. munggwing gigir ngadêg mlaku wira-wiri | alon pasrangkara | coba ngadêga sirèsthi | sun arsa miyat kang tandha ||
Dwirocana | dènira mèt 'akal sandi | rèh atasing urip wênang ||
35. ngupa srana isarat ingkang nguripi | nanging ywa mitênah | awit khayat khayun dadi | sifating Hyang Maha Mulya ||
1. kapungkur gunging piwulang | Kancil nulya nabda
2. ingsun manut karêpira | apa amung ngêntèni anèng ngriki | Dwipangga alon umatur | bab punika prayoga | lamun sarju paduka ngatasa dhawuh | sowan Jêng Nabi Suleman | benjing punapa kang mêsthi ||
3. manawi kalamèn têngga | wontên ngriki kalirên datan bukti | pados gêsang têmah lampus | dene yèn sampun têrang | benjing dintên punapa ingkang saèstu | paduka kalihan amba | mlêbêt ing jugangan malih ||
4. Palguna tanggap ing sabda | yèn mangkono ingsun arsa sumiwi | age unggahna
antuk rong dina Kancil gya emut | ubayane mring Dwirada | kang ana ing sumur mati ||
besuk yèn kurang sapasar | paring dhawuh marang mami ||
11. Jabarail kang dinuta | angupaya ngêndi nggone pinanggih | dhawuhing Hyang mangke mundur | dhawuh iku pacuwan | tan karilan sabên kewan bae krungu | nanging ingsun sira
'ilmu ma'rifat | barang kawruh kudu wruh tandha saksi | surasa myang rasanipun | tanpa kacakrabawa | basukining nala narima satuduh | sajroning atimu ana | patang prakara 'ilmu writ ||
15. iyèku 'ilmu sare'at | tarekat lan hakekat ma'rifati | papat pisan kudu wêruh | kang muksis ingkang pana | jênêng urip wus pasthi jodhone lampus | nèng akhir nêmu panggonan | kang tan ana ngupamani ||
16. Dwipangga tanggap ing nala | wasitaning Kancil kang wus kawijil | mawèh tandha ahli 'ilmu | sangkêp silaning gêsang |
saking daya priyangga | lamun nora bangkit ingsun enggal matur | marang Bagendha Suleman | malaekat kang nulungi ||
19. nanging prayogèngsun Gajah | êntèkêna kuwat rosanta dhihin | budidayanirèng kalbu | dene lamun wus tita | nora bisa ingsun ingkang enggal munjuk | Brajamuka nambung sabda | yèn namung sêmantên inggih ||
20. kados-kados dèrèng wêgah | ewadene yèn têlas ingkang budi | tan daya amba pukulun | inggih masaboronga | wangsul ingkang sampun mung samantên baud | paduka nyingkira enggal | kawularsa
adhuh Sang Widagdèng Kawruh | bijaksa nawungkridha | amba nyuwun barkah puruhitèng 'ilmu | sare'at dini'lmustafa | kamuksan tingkah agami ||
24. agama gaman akhirat | manjing Islam kangge ing dunya akhir | amba nyuwun wijangipun | ingkang wijang-wijangan | galur turut têturutanirèng 'ilmu | ingkang kangge ngriki ngrika | rèh paduka
lêgawèng nala | yèn wus têrang gadhuhan kawula tuhu | dados botên lêbar lahan | mangkana sabdaning Kancil ||
27. bab iku luwih prayoga | sira darbe cipta kapengin mami | nglakoni mangulah 'ilmu | agama kang sampurna | Islam kudu mituhu
rèhirèng rusul | pra nabi kêkasihing Hyang | gampang kewala yun 'ilmi ||
28. 'ilmu apa bae ana | ingkang dakik-dakik atasing urip | abote pitukunipun | nggadhuh 'ilmu utama | ingsun kira sira Gajah durung cukup | tyas
kuwat panggodha dayaning napsu | yèku lakuning Oliya | sapa kang bisa nglakoni ||
ingkang saguh | nglakoni tyas raharja | ajining wong aku'lmukmin putus 'ilmu | wranane sabar darana | sêtyeklas rahina wêngi ||
33. akèh lamun sun jèrènga | patrapira pêrang lan napsu katri | sabên kewan bae wêruh | 'ilmu agama Islam | mung rêgane luwih larang
bab iku | kabèh kawulaning Allah | dene Allah tanpa rupa tanpa warni | nanging mêngku ciptanta ||
5. upamine yèn sira lagya ngling | aningali mirêng tuwin ngganda | sapa puniku kang akèn | lan sapa ingkang krungu | sira amung darma nglakoni | sumarah ing saprentah | mungguh Hyang Maha Gung | ingkang sifat kadim baka | tanpa arah nora jaman makam sêpi | nora
bisa ngidêri bumi | cebol anggayuh lintang | kadayane punjul | kasampar kasandhung kocap | nanging arang sato kewan kang udani | cêdhak tanpa gêpokan ||
7. sarta tanpa lesan lamun angling | aningali tanpa nganggo netra |
pamirênge | nuksma ing wicaramu | sajatine Gajah
sirèki | nora bisa micara | yèn tan ana iku | padhange ngungkuli surya | barang karsa nglindhung karsanirèng Gusti | pungsêngên kang kapanggya ||
8. barang karsa kudu andhisiki | arsa sêmbahhyang iku wus salat | lumaku dhisik parane | prentah mring rusul rasul | nora kêna mrêngkang pribadi | maksih angatas karsa | tandhane yèn makhluk | datan rumasa kuwasa | anging Allah kang sifat sulbiyah yakin | wujud kang tanpa warna ||
9. nanging yèn wus panganggêpmu muksis | saha wus wruh budayaning 'akal | salin-salin pangwasane | gunge sajagad kêmput | yèn dèn ringkês
10. marma Dwipa yèn sira hyun 'ilmi | ma'rifat kang kanggo kene kana | yèn wus wruh sifatmu dhewe | nanging ywa sira ndhaku | rèhning sira maksih kêkalih | wujud loro jro jaba | uga wênang ngaku | manawa wus warna juga | wujud tunggal iya kawula
wruhmu dhewe | lan têgêsing sastrayu | yuning
luwih jêmbar nglangut | rahayu kaananira | kana kene ujare pandhita murti | kewan wruh dadya janma ||
12. Sitijênar asal saking wrêjit | dupi ngrungu kang Sastra Arjendra | nulya dadya manusa ge | dinangu bangkit matur | warnèng Jendra rasanirèki | tuwin suwaranira | dene warnanipun | pêcahing lambe punika | maratani
lir bait: omah têgêse. makmur prameyanipun | yeka dhatu karaton suci | kasuciyaning kewan | mungguh aranipun | kang kalumrah bangsa Jawa | têmbung 'Arab alip mutaklimunwakid | lambe nginggil galêrnya ||
14. uga padha mung têmbunge slisir | wong Jawa lan wong
16. rina wêngi pasraha ing Widdhi | yèku Islam ingkang ahli 'amal | aywa sah mêmuji dhewe | nèng panggonan kang
wus sun rungkês pamijangsun èsthi | wuwuhing nugraha 'ilmu rasa | tan ingan budinên dhewe | bab jèrènganing kawruh | pami wit pang godhong lan pêntil | wuwuhana priyangga | rèh lajêre sun wus | awèh pancêr marang sira | lamun kewan kawruh mangkono wus inggil | yèn manusa tan arsa ||
19. Brajamuka dupi wus nanggapi | sasmita di tumanêm ing puat | sanubari sadayane | tyas judhêg tanpa wuwus | sirnaning was lakuning urip | pangulahing kasidan | andhepa lon matur | sèwu panuwun kawula | datan
pungkur | lamun sira tampa warta | sarirèngsun sangsara utawa mukti | enggal sira nusula ||
21. lan kancamu dwipa liman Èsthi | ingkang padha nèng Krêndhawahana | kang sarju iridên kabèh | myang tularana kawruh | 'ilmu rasa
ing pangèsthi | nglakoni rèh susila ||
24. akèh ingkang angêningkên budi | nglaksanani sabar rila
Transponder ya iku kacekak saka transmitter responder kang ngandut arti sawijining piranti otomatis kang narima , uga mguatake lan ngirim sinyal sajroning frekuensi tartemtu.
Biyantuan utawa tinulung ing pelayaran ing segara kanthi jinis RACON kang tumuju bisa dikenal dèning radar radar.
Otomotif[besut | besut sumber]
Transponder digunakake ing donya otomotif minangka ngitung waktu sawijining puteran jroning lelomban balap . Saben mobil/motor nduwèni transponder kang aktif kang dadi pratandha . Sajroning mobil utawa motor balap ngelewati garis start/finish, transponder bisa langsung ngirimake sinyal ing kabel ditandur ing garis banjur bisa ngelacak urutan nomer balap.
Ing Banyu[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Transponder&oldid=984804"	Kategori: TransponderRintisan topik piranti	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 2 Maret 2016.
sing rung mudheng ana cb tank pendek kaya tipe neng nduwur, trus ana sing tank dawa persis
Remen Basa Jawi SD Kelas 3 Terbitan Erlangga Berdasarkan Standar Isi Mata Pelajaran Bahasa Jawa Di SD N 1 Banjardawa
Abstrak Buku teks mujudake buku kanggo nunjang proses pamulangan ing sawijining mata pelajaran. Isine buku teks yaiku materi sing arep diwulangake ing proses pamulangan. Buku teks sing apik yaiku jumbuh karo kurikulum lan nduweni kualitas sing apik. Buku teks kang digunakake ing Sekolah Dasar ing antarane yaiku buku teks Remen Basa Jawi kang kacithak dening Erlangga. Panaliten buku teks kasebut ditujokake ing kualitas materi kompetensi maca. Perkara kang dirembug ing panaliten iki yaiku kepiye kualitas materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga adhedhasar Standar Isi mata pelajaran basa Jawa ing SD N 1 Banjardawa. Jumbuh karo perkara kasebut, panaliten iki nduweni ancas yaiku njlentrehake kualitas materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga adhedhasar Standar Isi mata pelajaran basa Jawa ing SD N 1 Banjardawa. Pendekatan kang digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan kualitatif deskriptif. Data panaliten iki awujud materi ajar wulangan maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga, dene sumber datane saka buku teks Remen Basa Jawi kanggo SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga. Teknik kang digunakake kanggo ngumpulke data yaiku teknik dokumentasi lan teknik catat. Analisis datane nggunakake teknik analisis isi. Asil analisis datane dijlentrehke kanthi cara informal. Adhedhasar asil panaliten subaspek kesesuian uraian materi dengan kurikulum, kualitas isi materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi
kacithak dening Erlangga dijlentrehke ing rong deskripsi, yaiku asil nilai kelengkapan materi lan kedalaman materi kaya dene: 1) asil nilai kelengkapan materi yaiku materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga ana 17 KD kang awujud 64,7% ana wacanane lan 35,3% kang ora ana wacanane, 76,5% ana pemahaman wacanane lan 23,5% kang ora ana pemahaman wacanane, 58,8% ana fakta
yaiku materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga ana 17 KD kang awujud 35,3% wacanane jumbuh karo SK lan KD lan 64,7% wacanane kang ora jumbuh karo SK lan KD, 29,4% ana tambahan wacana liya lan 70,6% ora ana tambahan wacana liya. Adhedhasar asil panaliten, panjurug kang bisa diaturake yaiku: 1) penyusun utawa penulis buku teks supaya menehi wacana minangka materi utama ing kabeh materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga amarga ana ing KD tartamtu ing buku teks kasebut ora ana wacanane, 2) materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga supaya dijangkepi pemahaman wacana kang awujud tugas utawa pitakonan kang ngarahke siswa supaya paham isine wacana amarga ing KD tartamtu ing buku teks kasebut ora ana tugas utawa pitakonan, 3) fakta kebahasaan/kesastraan kang ana ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga supaya nduweni sipat komunikatif lan kontekstual, 4) wacana kang ana ing materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga supaya dijumbuhke karo kurikulum amarga ana wacana sing ora jumbuh karo kurikulum, lan 5) materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi
1 Timotius 41Nanging Roh Sutyi wis terang banget enggoné ngomongi awaké déwé nèk suwi-suwi ènèng wong sing ora pretyaya menèh marang pitutur sing bener, awit pada nggugu marang roh-roh sing nyasarké lan pada nurut piwulangé sétan-sétan. 2Kuwi piwulangé wong sing goroh, senajana pada mikir nèk sing diwulangké kuwi bener. Wis ora pada rumangsa nèk klèru, awit angen-angené wis gapuk. 3Wong-wong kuwi menging awaké déwé ora éntuk kawin lan ora éntuk mangan iki apa kaé. Nanging Gusti Allah déwé sing ngekèki sak wernané pangan marang awaké déwé sing pretyaya marang Gusti Yésus lan sing nggugu marang pitutur sing bener. Panganan kuwi kabèh kenèng dipangan, janji awaké déwé maturkesuwun marang Dèkné. 4Panganan sembarang gawéané Gusti Allah kuwi apik, ora ènèng siji waé sing ora apik. Mulané sembarang kudu ditampa. 5Awaké déwé kudu maturkesuwun, awit kabèh panganan wis disutyèkké karo tembungé Gusti Allah lan karo pandonga. 6Kuwi mau kabèh kudu diwulangké marang sedulur-sedulur, dadiné kowé bisa dadi peladèné Gusti Yésus Kristus sing apik. Sedulur-sedulur bakal pada weruh nèk kowé mantep ing piwulang sing mbok turut karo temen kuwi. 7Aja mèlu-mèlu karo rembukan sing ora ènèng tegesé, kuwi disingkiri waé. Malah-malah, kowé kudu nglumui lan ngemen-ngemenké supaya uripmu bisa tyotyok karo karepé Gusti Allah. 8Nèk wong ngetrén awaké, kuwi ya ènèng apiké, nanging nèk ngetrén kasukmané, kuwi jan apik banget, kepriyé waé ènèng batiné. Kuwi ndadèkké betyiké uripé awaké déwé kanggo saiki lan mbésuk. 9Tembung kuwi mau bener lan kudu digugu. 10Mulané awaké déwé ya nyambutgawé petel tenan, senajan kudu nglakoni sak wernané kangèlan. Awit awaké déwé njagakké Gusti Allah sing urip slawasé. Dèkné sing dadi Juru Slameté kabèh wong, luwih-luwih wong sing pretyaya. 11Wong-wong kudu mbok kongkon manut marang tembung-tembungku kuwi mau lan kuwi diwulangké terus. 12Timotius, pantyèn kowé ijik enom, nanging aja sampèk ènèng wong nyepèlèkké kowé jalaran umurmu. Kowé malah kudu dadi tulada kanggo sedulur-sedulur sing pretyaya. Dadia tulada ing tembungmu, ing klakuanmu, ing katrésnanmu marang sakpada-pada, uga ing katemenan enggonmu nyambutgawé kanggo Gusti lan enggonmu nduwèni ati sing resik. 13Ora suwi menèh aku bakal teka, nanging suwéné aku durung teka kowé kudu ngemenké matyakké wong-wong sangka Kitab, mbangun lan mulangi. 14Gusti wis ngekèki kapinteran marang kowé, dongé para penuntun bebarengan numpangi tangan lan ndongakké kowé terus dikèki tembung karo Gusti kanggo kowé. Kapinteran kuwi kudu mbok kanggokké. 15Sembarang-mbarang sing tak omong kuwi mau dilakoni tenan, dadiné wong-wong bisa weruh nèk kowé maju. 16Kowé kudu sing ati-ati tenan karo awakmu déwé lan uga karo sing mbok wulangké. Aja sampèk kendo enggonmu ati-ati, supaya kowé bisa nylametké awakmu lan uga wong-wong sing pada ngrungokké piwulangmu.
konsep bhujangga Suku Cecek, Purusa Pradana, Gunung Segara, Bhujangga Sakti Bhujangga Luwih. Dimana Jatiluwih
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN,
SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO
ing.aedif.mag. ing. aedif.bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.univ. bacc. ing.
Kebon anggur Alsace iku sawijining kebon anggur kang gumelar amba ing Alsace, ing loré Strasbourg, Departemen Bas-Rhin lan ing kidulé Mulhouse Departemen Haut-Rhin. Laladan kang ngasilaké anggur iki nduwèni amba watara 14.800 hektar kang kasebar ing 119 kutha, dawané atusan kilomèter. Amba saben kebon watara 1,5 kilomèter nganti 3 kilomèter.
Laladan prodhuksi celak lembah Rhine, anggur tuwuh ing sisih wetan saka Vosges karo lor-kidul lembah. Anggur paling kawentar kang bisa tuwuh ya iku anggur kang asale saka laladan kulon laut saka Colmar kanthi kabèh bidang prodhuksine nduwèni dawa 170 km Laladan iki uga kalebu laladan anggur ing Alsace.
Laladan anggur ing Alsace[besut | besut sumber]
Watara mung ana 67 saka 119 prodhuksi kang gedhé saka kebon alsace « Route du vin en Alsace » kaya kang ditetepaké ing sasi Mei 1953 kawangun saka 300 luwih, 48 saka 50 utama uwuh ing laladan kang ngliwati depertemen Bas-Rhin lan Haut-Rhin. Ing laladan Colmar ana sekolah lan insitut, ya iku Institut anggur Oberlin (l’institut viticole Oberlin) minangka usaha
SlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 29 Agustus 2016.
tanah abang, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Pekalongan, Salatiga, Solo baru, Surakarta, Banyuwangi,
meditasi. Raja Majapahit terakir Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping V
Taman Nasional Banff inggih punika taman nasional ingkang paling sepuh ing Kanada, lan gadhahi bentang alam ingkang paling endah. Taman Nasional Banff dados ingkang no 1 paling sae ing Kanada amargi pikantuk parlindungan federal. 2.564 mil persegi pagunungan ingkang dramatis, gletser, danau lan kali moraine ingkang dhuwur dipundadosaken salah satunggalipun papan paling endah ing donya.[1]
Fauna Taman Nasional Banff[besut | besut sumber]
Manuk inggih punika salah satunggalipun fauna ing Taman nasional Banff. Sanesipun punika wonten fauna-auna ingkang tasih liar. Langkung saking 260 spesies peksi wonten Taman Nasional Banff. Musim semi lan wiwit musim panas inggih punika musim paling produktif. Wekdal paling sae kagem Birding inggih punika wekdal antawisipun jam saderengipun srengéngé ketingal ngantos jam 9 utawi 10 enjang. Kathah sanget ing Bow Valley. Laladan Banff Townsite, Guwa lan Basin rawa, lan Danau Vermilion sedaya punika minangka laladan Birding produktif. Laladan Banff Townsite inggih punika laladan pemukiman sepuh ing lereng Gunung Tunnel, Kali Bow hulu saking Jembatan Kali Bow, lan laladan ing kandang kuda ing ngandhap Guwa Avenue. Laladan pemukimanipun wonten pinus cemara ingkang kathah, sepuh lan wit poplar lan karangan hias.[2]
^ (en)www.frommers.com(dipuntingali tanggal 3 Oktober 2011)
^ (en)www.pc.gc.ca(dipuntingali tanggal 3 Oktober 2011)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 6 Oktober 2016.
Cariyos Lêlampahanipun Raja Anglingdarma Ing Nagari Malawapati
Wiwit kramanipun angsal Dèwi Sêtyawati, sarta panandhangipun cintraka, punapadene anggènipun lêlana, dumugi konduripun dhatêng Malawapati, lajêng magawan, ingkang wayah anama Bambang Gôndakusuma anggêntosi kaprabonipun, mawi kasêkarakên.
Kaêcap dening Tuwan: G C T
ratu winong ing jawata | kinatujon sakarsa | tuhu kalamun pinunjul | sinêbut nata bathara ||
marmanira sang aprabu | abala sêsamèng raja ||
9. inggih Patih Bathikmadrim | ingkang angêlar jajahan | pinrêp ing yuda antuke | dadya
truna | nging kuciwa swaranipun | ragi pelat yèn ngandika ||
13. sogatanirang narpati | nata pandhita sudibya | ing ardi padhepokane | winastan ing Rasamala | Bagawan Maniksutra | yèku juluke sang wiku | sampun amindha niskala ||
punjul ing tanah Jawa | tan ana upaminipun | tuhu ratuning kusuma ||
17. kacatur sang lir apsari | ing arga sampun alama | kagarwa marang Sang Katong | Anglingdarma ing Malawa | binakta marang praja | kinarya garwa têtunggul | mumpuni ing dalêm pura ||
18. sakathahe para putri | garwane sri naranata | sadaya wus padha karèh | marang kusumèng
22. murub ingkang cahya wingit | lir Hyang Asmara tumêdhak | sawiyosira sang katong | pinarak ing sitibêntar | pêpak para partiwa pratiwa. | para manggalaning kewuh | sumiwèng byantara nata ||
kayaparan rèh manira | tanbuh sotaning driya | ingsun iki ratu agung | amung cacade sangara ||
27. kasusra ing nuswa bumi | ingsun ratu binathara | nanging sawiji cacade | tinampik marang wanodya | lawan sun mawa krama | durung acarêm salulut | apês jênêng sun narendra ||
28. akarsa ingsun rêngati | kakang patih ipenira | lalu ing pangemaningong | dene putrane sang dwija | Bagawan Maniksutra | Patih Madrim awotsantun | pukulun sampun gya duka ||
29. sampun jamaking pawèstri | dewaji [de...]
[...waji] ambêg wisuna | kêdah ingêmong solahe | manawi sampun kajiwa | yakti anut sakarsa | nistha panjenêngan prabu | yèn rêngata marang garwa ||
30. lipur tyasira narpati | myarsa ature apatya |
ngruhuni | lampahira saha wadya | mring wana karya garogol | anggiring
banthèng maesa | sangsam kancil arina | laju lampahirang prabu | wus rawuh ing pagrogolan ||
37. êntyarsa sri narapati | umiyat banthèng manjangan | tandya mundhut wilisane | arsa anggrit sato wana | wus mangrênggêp warastra | andaka kathah kacundhuk | linêpasan ing sang nata ||
ratu kulinèng wana gung | kêni ing ila-ila | tan sayogi kang pinanggih | kadhahara pukulun atur kawula ||
2. sigra kondur sang iswara | wadya sampun dèn undhangi | laju mring taman Bagendha | lampahira sri bupati |
wadyendra winitawis | kalih èwu kathahipun | sadaya pêpilihan | warnane apêkik-pêkik | trahing kartiyasa wong sudirèng laya ||
4. asikêp watang lan dhadhap | sadaya bujanèng kulit | bandera gula kalapa | ing ngarsa wong saragêni | punggawa ingkang kari |
6. tuhu yèn asri kawuryan | mangkana lampahiraji | praptèng jawining gapura | kandhêg sakèhing prajurit | manjing udyana ajrih | ing jro wontên taksaka gung | kirda lan ula tampar | sumarma kèndêl kang baris | bêbêg andhèr kapita sri
samanira padha naga | nora katon majanani | lah adèna kang alit | datan wrin ing alitipun |
padha asih | tan lila awak mami | nora wurung sun wêwadul | mring kang Nagapratala | sun anjaluk ukum pati | Prabu Anglingdarma
sadaya amagêrsari | baris kubêng midêr sajroning udyana ||
17. amung kang para santana | tumut mring jro lan apatih | sang nata langkung
saking pang nagasari | ajrih ngungkuli marang | sira sang aprabu | kantun kang pêksi kuthilang | maksih mencok sasomah nèng nagasari | lagya apêpasihan ||
4. sri narendra prastawèng pangaksi | èsmu runtik mring pêksi sasomah | yèn kawijila sabdane | akathah ingkang manuk | nora nana wani ngungkuli | marang sariraningwang | mung iki kang purun | tibane antakanira | sri narendra sigra anambut jêmparing | kukila linêpasan ||
5. kêni dhadhane kuthilang èstri | kapisanan kang jalu ngumbara | ya ta na swara mangkene | kapyarsa ing sang prabu | kaniaya sira [si...]
[...ra] sang aji | wong
wus udani | ditya raja anjujug ing taman | anyidra nata sêdyane | ing wayah têngah dalu | Patih Bathikmadrim winarni | datan eca ing driya | pangartikanipun | apa wahanane baya | sotaning tyas sasore asênig-sênig | ki patih dyan tumêdhak ||
lah ing ngêndi donira kapanggih | lawan naga sun môngsa wêdia | mijil kya patih yitnage | anyangking larasipun | datan ana wadya udani | praptèng
cundhuk lan rakyana patih | alon tanya sirèku wong apa | dalu-dalu praptèng kene | kang
tinanya sumaur | ingsun iki endhang sing wukir | marma tumrah mring praja | sêdyaningsun muhung | arsa ngunggahi Mahraja | Anglingdarma kacarita saking wukir | yèn têdhaking Arjuna ||
16. Patih Madrim angandika aris | iya ingsun Raja Anglingdarma | èstu trahing
ranipun | lêluhur ta ingkang anglalis | kang aran Dananjaya | yakti mêngko ingsun | anagih marang ing sira | ulungêna pati
tadhahana jêmparingsun iki | linêpasan sakèhing raksasa | kawan dasa tumpês kabèh | rakyana patih wangsul | mring udyana wus bangun enjing | wadya tangi sadaya | tan ana kang wêruh | lamun mêntas mangun yuda | Hyang Aruna wus mijil sakèhing mantri | sumewakèng ngarsendra ||
23. kang dipôngga wus dèn palanani | yitnèng wadya bilih sang pamasa | karsa kondur mring purane | kawarnaa sang prabu | lagya wungu dènira guling | ngraos onêng ing garwa | angandika arum | kakang Madrim saosêna | gajah ingsun sandika aturing patih | sumaos kang swandana ||
24. dyan têngara umyang para dasih | budhal wijah-wijah ing samarga | punggawa pra mantri akèh | anggarêbêg ing prabu | nèng srêngganing matêngga asri | lampahira narendra | tan adangu rawuh | ing praja sigra
banthèng kidang kalawan kancil | miwah yèn rupa sarpa | tarajangên iku | pasthi Si Nagapratala | pan sinakti barang
ngrasa yèn alaki gusti | Ni Mandhala suka atur sêmbah | yèn rawuh sang nata mangke | paduka yogya mêthuk | nèng wiwara sarju sang dèwi | saature ni inya | kasaru sang prabu | rawuh kang wadya gumêrah | anèng jaba sri nata tumamèng
Anglingdarma | ika ratu dursila | angalani ing wong bêcik | kalamun sira | nora kolu matèni ||
5. maring Raja Anglingdarma ing Malawa | lah uwis ingsun amit | alêbu tumangan | awirang marang dewa | tan drêman ingsun aurip | dèn kaniaya | ing wong tan anulungi ||
Nagapratala | sapangu nulya prapti | sajronirèng kutha | kandhêg ing panangkilan | kathah punggawa kang kêmit | pan
yèn ala | sang Raja Anglingdarma | sakèh punggawa kang kêmit | atine jaga | padha pating bathithit ||
15. yèn arsaa Nagapratala sikara | maring punggawa mantri | pasthi têtumpêsan | ananging ciptanira | datan arsa mêmatèni | wong tanpa dosa | jrih
padukaji | saking pacangkrama | kadi wong duka cipta | abdine kalangkung ajrih | dèrèng uninga | sêsikuning pawèstri ||
21. kathah tuna dungkape têtiyang arga | tan wrin dugi prayogi | sru maras kawula | manawi kalêpatan | ing tindak-
sapraptaningsun ing taman | panuju têngah wêngi | ana kang taksaka | kirda jroning udyana | gawok sakèh kang umaksi | marang gungira | kanang bujôngga èstri ||
24. lanangane ula tampar mung sakacang | tansah sru dèn suraki | sinawat tan lunga | eca apêpulêtan | wadyanira padha
mênthang buntala | ula tampar sun ukih | pêdhot gulunira | nging Nagagini kêna | pêthite kampad lumaris | anrang laleyan | sun uwuh tan anolih ||
26. sang dyah matur jêng paduka salah karya | dadya anyênyuwani | ing wong padha karsa | sang nata
4. Nagagini acidra ing mami | saujare linyok | gawe-gawe mamrih ing dudune | yèn sidaa yayi aji mati | yakti
warna mulih kadya ing unine | swara ngakak gumêr ing jro puri | wong dalêm samyajrih | myarsa swaranipun ||
dewaji arsa dhatêng pundi | ngandika sang aji | yayi arsa mêtu ||
9. kakang Nagapratala nèng jawi | anguwuh maringong | sang lir ratih aris ing ature | sampun age paduka manggihi | maras ingkang ati | manawi dèn saut ||
10. môngsa nganggea pariksa niti | pae silih uwong | darbe nalar akèh pariksane | sri nata
durtane | ingsun ora bangkit malês ing sih- | ira angulapi | ing kalilip ingsun ||
Naga ngling aja sira pikir | gêng tarimaningong | maring sira ingsun tan adarbe | kadang manèh ing donya pra tuwin | ing dêlahan yakti | mung sira riningsun ||
18. datan wingwing sinêmbah ing dasih | lisyta ing citranom | sakti môndraguna wruh ing angèl | satyèng ujar lêgawa ing pati | mring mitranira sih | nora bisa ingsun ||
19. malês marang sihira yayyaji | ana kamayan ngong | Aji Suleman agung sawabe | wrin basaning kang sarwa kumêlip | baya wus pinasthi | karsaning dewagung ||
ing karsane | nêdha marang alas kang asêpi | ngong lilani yayi | nitih gigir
tumuruna age | mêne uwus prapta ing wanadri | lor kidul atêbih | tan ana kang wêruh ||
26. wus prayoga ing kene asêpi | tumêdhak sang katong | saking
ingkang pamyarsa | Nagapratala amuwus | yayi aji sun atanya ||
3. apa uwis labda mangkin | pracihna yèn sira bisa |
5. ingkang kaciptèng narpati | muhung kusumèng aldaka | marma sinêru lampahe | panguna andikanira | yèn ingsun tan praptaa | saariki ing kadhatun | ingsun watara ing nala ||
6. garwaningsun ingkang kari | jroning pura tuwêk raga | anyêngguh kalamun
yèn gusti bela ing nata | abdi môngsa kantuna | sadaya bela tumutur | tan sagêd angabdi liya ||
12. miwah wong sadalêm puri | tumutur bela sadaya | nanging atur kawulanggèr | inggih sadintên punika | prayogi dèn antosna | kadhahar saaturipun | sira ni inya Mandhala ||
13. biyang wayah apa iki | kang dinangu matur nêmbah | sampuning andhap wancine | yèn suwawi Jêng Ratumas | anglêlipur ing driya | têdhaka mring kori kidul | lêlingse mêthuk ing raka ||
14. sang dyah sangkin sru prihatin | têdhak ingiring
15. angrês ing driya myat gusti | ing dwara kidul wus prapta | jumênêng anèng tirahe | sang dyah dahat ngarsa-arsa |
lampahira | sarwi ngrimong kuncanipun | lir
18. lagya kasmaran ing ratih | Maharaja Anglingdarma |
maca udrasa | sêsambatira mlas-ayun | pangeran gusti kawula ||
21. tan anyana ingkang abdi | yèn apanggih lan paduka | kang manah sangêt marase | kawula sidhêp palastra | dèn môngsa ing Nagendra | anèng madyaning wana gung | pangeran cipta kawula ||
22. yèn tan praptaa dewaji | inggih sadintên punika | kawula salah kapatèn | ambelani jêng paduka | myang wong sadalêm pura | cèthine tan ana kantun |
angêmban kang garwa | tansah kinuswa-kuswa | kalangkung sihirang prabu | ing garwa kang kadi rêtna ||
miyarsa semut rêrasan | mangkana ing pangucape | batur kônca suminggaha | manawa ta kapidak | marang ing wong puranipun | abdine Raja Nglingdarma ||
26. tan na wruh ing bênêr sami | sang nata mèsêm ngandika | garwa atampi driyane | umatur maring kang raka | dhuh dewa paran marma | mèsêm tanpa karanipun | Raja Nglingdarma ngandika ||
27. marma ingsun mèsêm yayi | karasa duk anèng
munya ngrêrangin | mungguhing panti pandhapa | kalih lajur badhayane | wus linorod kang baksana | wangwang sri naranata | anambut ing
mrih sarkaraning padma | kathah pawongan kayungyun | sawênèh mijil ing jaba ||
pinasthi dadi wong | sêkar sataman sêpi sarine | angalumpuk anèng sira gusti |
ingkang tadhah sakarsanta yayi | kadiparan ugi | ing puwaranipun ||
6. dêdukan ta kang tumibèng dasih | dhuh murtining sinom | muhung sira kang mawèh atmane | mring kawula kadiparan bilih | tan anglarut runtik | tan wun ingsun lampus ||
narpati | canggèh ingkang èstri | anayuti kayun ||
15. Ni Srêpani lingira mlas-asih | dhuh lenggana ingong | wêtêng ingsun ana
akramantuk katong | nyênyampuri kawula têmahe | datan pantês ginarwèng narpati | yèn tan kangge mami | ulihna mring
arih | dhuh mas mirah ingsun ||
24. nadyan kèha wanodya di-adi | atmajaning katong | nora siring lan andika anggèr | ingsun pindha-pindha
kang èstri | awasta Srêpani | pinardi pulanghyun ||
27. kumacèlu solah ta lan mami | lênggana kang wadon | ingkang lanang arda pamêksane | kadrawasan sinaut
ing gêguling | mèsêm radèn dèwi | tumingal ing buntut ||
29. sang dyah matur saha manganjali | dhuh dewa sang katong | têka wikan murti ing basane | sang
narapati | andikaniralon | dhuh mas mirah jiwaningsun anggèr | kabèh-kabèh pundhutên kang aji | sumôngga maskwari | nanging aji iku ||
33. nora wênang mariwara mami | marang ing wong wadon | sang
dyah asru amêksa ature | dhuh sang nata kawula mintasih | wêjangên
Arjuna kaot | sun watara mirah suwarnane | kaya sira kang aran Srikandhi | sang dyah èsmu runtik | kawula tan ayun ||
37. nora kudu bangkit ambêbêdhil | tan dadi mêranggo | Janurwendarsa winurukake | dene ta lir bojoning sragêni | kawula punika | kapengin sang prabu ||
38. wrin abasaning sarwa kumêlip | mendah bungah ingong | dene nguni akèh prasêtyane | datan arsa mulat ing dyah malih | malah têkèng pati | anunggala larung ||
39. mangke lirwa tan tulus ingkang sih | ngandika sang katong | dhuh mas mirah kang êndi tandhane | yèn pun kakang tan tulus ingkang sih | maring sang rêtnadi | sang dyah lon umatur ||
40. de kawula anyênyuwun aji | Suleman kinaot | tan sinungan
sinewaka | angarih-arih ing rabi | sang dyah sangkin angudi | sang nata tansah anamur | ing karsane kang garwa |
tumamèng pura | sandika turira nuli | kya patih kerid ing inya | ingawe dera sang aji | mabyantara wotsari | prapta ing ngarsa rinangkul | ing nata binisikan | kakang akaryaa wukir | dahana lan panggungan ing pagêlaran ||
10. dèn enggal nulia dadya | padha ing samêngko iki |
awotsari | èsmu waspa alon matur | dhuh Jawatèng Malawa | jêng paduka nata lêwih | dahat nistha seda ambelani garwa ||
12. sampun wiyah ing wanita | akarya beka ing laki | nanging tan dhatêng ing prana | yèn tinêguhan kang ati | dhuh gusti sang lir ratih | sampun lumirig
hèh sagunging punggawa | akaryaa gunung agni | lawan panggung dèn enggal nuli dadia ||
19. ing ngarsaning pagêlaran | natarsa tumamèng agni | ambelani ingkang garwa | hèh sakèhing para mantri | padha caosa nuli | kayu lênga lawan êduk | lamun èstu sang nata | dènira anganyut urip | ingsun ingkang sumilih madêg narendra ||
20. angrèh punggawa Malawa | pangandikane sang aji | marmane ingsun
23. kawula dipun abêna | suka pêjah ingkang abdi | nglampahi karya narendra | Radèn Dayaningrat angling | hèh kakang Bathikmadrim | langkung nistha sang aprabu | seda bela ing garwa | kalamun pêthuk ing galih | nata pinrih andhahar sabda sarkara ||
1. yèn tan arsa ngaturan prayogi | lah suwawi rinêbat ing kathah | inggih pra santana kabèh | lan para punggawa gung | kang ngrêbuta ing sri bupati | aywa kongsi tumêka | dènnya nganyut tuwuh | sira sang
akathah | datanpa pinyarsakake | marma bela sang prabu | dene garwa Kèn Sêtyawati | putraning guru nata | kaping
karuna sadayane | ing pagêlaran umung | malih nabda sang Bathikmadrim | uwis padha mênênga | aywana
sampun samakta | kya patih tumanduk | mring pura atur uninga | yèn kang wukir dahana panggung wus dadi | ngarsaning pagêlaran ||
5. Dyan Kujamas ri sang narapati | lawan garwa sampun agêgônda |
biyang padha umijil | marang ing pagêlaran | ni inya wotsantun | kêrig wong sadalêm pura | samya ngiring ing sang dyah
tumolèh | ing sawêwêkas ingsun | yèn munggah ing panggungan mami | kakang sira linggiha | sangisoring panggung | kang sinabdan
bupati | wus sumaji ingkang pêpanggungan | tundha tiga jajarane | prapta minggah sang prabu | marang panggung lawan sang dèwi | mubêng ingkang gêgawar | janur kuning têpung | sang ayu matur ing raka | angantosi punapa tan dèn sulêdi | ingkang wukir dahana ||
Batharendra | paran karsanipun | gègère ing Suralaya | gara-gara akathah kang andhatêngi | gora rèh pôncawora ||
marang kamuksan | matur ing Hyang Guru | sigra kalih parêng mêsat | mring kamuksan cundhuk lan Hyang Utipati |
nata ing Malawapati | ing rat tanpa sisihan ||
19. yèku têrahing kusuma lêwih | wus tinukur purwa wasananya | Narada sru pangungune | Hyang Rudra malih muwus | kakang sira mudhuna aglis |
lampahe | ya ta malih winuwus | ingkang arsa anglalu pati | Maharaja Nglingdarma | lawan garwanipun | Dèwi Sêtya aturira | dhuh
23. angèstokkên wulange sang yogi | aywa korup ing rèh mring kamuksan | ing pati ewuh margane | akèh wong kadalurung | yèn tan awas mring tingal jati | Dèwi Sêtya turira | duk anèng kadhatun | sampun kaèsthi
sawicaranipun | wêdhus wadon anêlojar | mring kang lanang sun tanya wontên punapi | dahana mulad-mulad ||
lanang alon saure | sang putri anjêjaluk | aji marang sri narapati | nanging ora tinêkan | iku marmanipun | dadi
kambing èstri amuwus | hèh wong lanang sun arsa uning | manira iki nyidham | rong sasi kalangkung | kapengin [ka...]
[...pengin] mulat ing garwa | janur kuning sira alapna sathithik | menda priya angucap ||
28. baya ta wus jamaking pawèstri | datan wruh ing
ingsun rabi | lan ingsun ora arsa ||
30. anuruti ujaring pawèstri | nora kaya Raja Anglingdarma | ratu kaliwat nisthane | anut ing
31. malêdhosa pinangan ing agni | ingsun môngsa kuranga wadonan | sigra lumayu èstrine | manêmpuh pawaka gung | ingkang lanang
Wijanarka tan atêbih | punggawa tri sami | awas dènnyandulu ||
2. ingkang anjog ing prabata agni | yèn amung sawiyos | nindya mantri eca ing driyane | anarka sri wun tumamèng agni | sumarma agipih | minggah marang
ingkang abdi kalangkung rudatin | ngandika sang aji | dewa dardya mring sun ||
5. yèn aywa ana dewa kang asih | sida mati ingong | ambelani mring rinira anggèr | sang liningan waspa drês umijil | matur ngasih-asih | dhuh gusti sang prabu ||
6. mugi sampun kadriya kang lalis | balikan sang
pinrêp ing ajurit | suka raganingong | pêjah lumaksana ing karyane | nadyan patih brastha wor pratiwi | tan arsa gumingsir | ing karsa
antuk saptari | limut tadhah guling | tansah kapirangu ||
13. muhung garwa kaèsthi ing galih | waspa drês umiyos | tan lèn sang dyah tumarêm ing
ing surènggana kabèh | Dèwi Uma wuwusira aris | yayi jênêng mami | myarsa wartanipun ||
17. ing madyapada ana narpati | kasusradi kaot | Raja Anglingdarma panêngrane | prajanira ing Malawapati |
Anglingdarma asru sungkawane | tan arsa myat ing dyah saliyaning | amung Sêtyawati | gumantung nèng jantung ||
20. sun cacake ratu pêksa lêwih | kang asih ing wadon | sun tandhane kayapa tingkahe | Dèwi Ratih anauri angling | lah inggih suwawi | kawula rumuhun ||
Uma mêsat sakêdhap wus prapti | ing gwanirang katong | ingkang maksih anahên wirage | Dèwi Uma mèsêm aningali | marang
anolih prastawèng dulune | lamun ana pawèstri alinggih | ngandika sang aji | katambêtan ingsun ||
25. mring kusuma ingkang lagya prapti | tan wikan sayaktos | lah ing pundi sang rêtna prajane | sintên ingkang pinudya ing krami | myang sinêdyèng pundi | sang tinanya matur ||
26. yèn sang nata tan wikan ing mami | surawadu ingong | kang kahyangan ing pawidadarèn | Sri Nglingdarma angandika malih | lah punapa kardi- | nira marang panggung ||
27. Dèwi Uma saurira manis | mawongan karsèngong | amarêkan ing nata yèn kangge | garjitèng tyas sira narapati | agandês wong iki | nora pati ayu ||
28. sun sanggane ing krama wong iki | tandya nabda alon | kusumayu kawula samêne | dèrèng môntra yèn arsa akrami | amung kang wus lalis | tansah anèng kalbu ||
29. Sang Hyang Uma matur ngasih-asih | dahat angalap sor | winor ing ngèsêm-èsêm wuwuse | sampun-sampun makatên sang aji | kawula puniki | sih marma satuhu ||
30. mring paduka gustining sabumi | dene ratu kaot | kataman
ingkang manah kamantyan rêntênge | datan arsa myat ing dyah liyaning | mung Kèn Sêtyawati | tungtunging pandulu ||
32. sang dyah angling punapa sayêkti | pangandika katong | datan arsa myat ing dyah liyane | Garininta Dèwi Sêtyawati | sang nata nauri | tan lirwa ing wuwus ||
33. benjang krama ingsun yèn apanggih | titise kang layon | Dèwi Uma asêndhu wuwuse | lah kantuna kawula mit mulih | marang Suranadi | mêsat lampahipun ||
34. praptèng kahyanganira apanggih | lan Ratih alunggoh | lênglêng mangu sang dèwi
Dèwi Uma aris ing wuwuse | yayi Ratih katiwasan mami | ngunggahi tinampik | ingsun ora payu ||
36. Anglingdarma tan arsa arabi | ujare kawiyos | datan ayun mulat dyah liyane | mung sundêle ingkang uwus mati | pinangan ing agni | kang dadi panglamung ||
37. Dèwi Ratih mèsêm anauri | punapa sayaktos | Anglingdarma lali ta citrane | kang
garwane | kula ingkang mindha-mindha warni | Dèwi Sêtyawati | Sang Uma sumaur ||
1. Kèn Uma aris umatur | kawula wong suranadi | maninjêm dhatêng paduka | awlas kawula ningali | supe tadhah lawan nendra | tansah pitêkur alinggih ||
2. baya sih têmên sang prabu | mring garwane kang wus lalis | Sri Anglingdarma ngandika | sakamantyan ingsun asih | tan ana kaciptèng driya | amung Gusti Sêtyawati ||
3. ni tuwa alon umatur | kawula asuka warti | rabi andika sang rêtna | rikala alêbu gêni | sinêndhal mayang ing dewa |
sanadyan mundhuta praja | yakti ingsun minangkani ||
6. sang malih warna lingipun | gampil pinanggih ing
cinincing | baya wus jamaking priya | sanggupe asih kapati |
dene lirwa ing wacana | lah pundi tandhane asih ||
umabur | tanapi Kusuma Ratih | samya mulih mring Kahyangan | awirandhungan samargi | èsmu wiyadi ing driya | wus prapta ing Suranadi ||
20. mangkana wau sang prabu | kang kataman ing wiyadi | kadya padhêm tanpa brana | darpa bramintaning galih | wus bawur pangaksinira | praja katingal wanadri ||
saking longan | tan wikan marang narpati ||
6. jinawil dening sang nata | nini tuwa kagèt angucap aris | sapa anjawil maringsun | bo bab yèn ana janma | apa êjin prayangan anjawil mau | apa nora nana janma |
7. sang nata aris ngandika | dudu êjin manusa ingsun iki | nanging adoh wismaningsun | nini manira tanya | iki praja ing êndi dene asuwung | tan sumaur kang
pukulun | anggèr teja sulaksana | ing wingking pundi kang nagri ||
11. ing ngarsa pundi sinêdya | miwah sintên ingkang pinudyèng krami | kang
pada | sakamantyan nuwun kang sih ||
12. ing Gusti Sang Maha Wirya | aprasasat pêjah ginanjar urip | padhanging paningal ulun | tuli kawula mulya | saking barkat paduka gusti sang prabu | punapa ulun walêsna | amung pangastawèng dasih ||
13. tulusa jumênêng nata | ing rat Jawa angrèhna kang paraji | trah asiwi wayah buyut | canggah satêdhak-têdhak | amêngkua sa-Jawa saturun-turun |
paduka sampun kaliya | sang nata ngandika aris ||
14. ya nini ingsun tarima | pamujinta dewa ingkang naidi | balik atêtanya
ing raja diyu | prawira sugih bala | punggawane gagah prakosa nung-anung | wau sang raksasa dipa | bisikan Kalawêrdati ||
17. Raja Nglingdarma ngandika | lah ing mêngko Raja Kalawêrdati | apa anèng jro kadhatun | ni tuwa matur nêmbah | linggar sampun sacôndra tan wontên rawuh | lan wadyane kawan dasa | dhumatêng Malawapati ||
iki | dene ingkang dalêm agung | wus padha karambatan | tarulata atanapi | palataran
wardaya | iki manusa ing ngêndi | warnane anom pêkik | kadi Hyang Asmara nurun | baya wong nglampus jiwa | kasasar
lênggah | awon sirnane wong sigit | paduka anèng jarambah | tar wiyang kang sinung angling | sampun tata alinggih | sang rêtna mangu andulu | ing
nagaraningwang | pêpatih ngong kang matèni | ing samêngko sun malês ukum mring sira ||
15. ingsun gocone kang prana | môngsa
sapa sinambating wangi | lan arinta karo sapa ingkang nama ||
16. umatur ingkang tinanyan | mèsêm sarwi ngincang alis | kawula
17. lamun sambada ing karsa | kèndêla wontên ing ngriki | kawula sêdya ngawula | amawongan ing sang pêkik | yèn kangge andêdasih | aris ngandika sang prabu | pun kakang tan lênggana | ing karsa kang mindha sari | lamun èstu amundhut ing kawlas-arsa ||
ing driya | kangbok baya durung tangi | sun wadaka saratri tan kasat mata ||
20. paranta kambah ing roga | wus siyang
kene ana ajanma | sapa ingkang wani-wani | ngambah ing dhôngka mami | apa wong kapengin lampus | Rêtna Widati mêksa | patakènira angudi | ingkang raka mindêl
[...lika] sore wingi | ingsun amangguh wong kakung | bagus misih taruna | sanggupe ingsun takoni | ratu ing Malawa Raja Anglingdarma ||
25. nanging dora yèn ratua | dene tan adarbe kanthi | pangakune mring manira | purwane sah sing nagari | tinilar ing
punapa sampun abukti | ing dalu wau paduka | Widata mèsêm anjiwit | sawêngi sun kêloni | yayi liwat kumalungkung | ingsun kewran ing driya | arsa nora
dyah kakênan ing tyas | miyat cahyane kang guling | cipta nglalu yèn tan kinanthi ing tilam ||
3. kadya andulu cêmpaluk | kapengin têmên alaki | kangbok kawula anêdha | paduka sunga nanêmpil | sanadyan angindhakana |
lamun ingkang rayi prapti | têdhak saking pakasutan | arsa manggihi kang rayi ||
cahyane alum awilis | kaya wong nandhang wiyoga | paran prawitane ugi | mèsêm dènira atanya | kakangbok punapa
23. kèksi warnane abagus | sang dyah datan kêna angling | kasarkaran ing pamulat | arda kataman ing brangti | wulangun mring kang anendra | emut ing rakaglis bali ||
ing sang aji | kêdah tumut amawongan | manawi kangge anyèthi ||
28. mèsêm angling sang aprabu | lah iya luwih prayogi | katri dadi
31. Si Widati cidrèng wuwus | basane nyilih sawêngi | ing mêngko kongsi rong dina | mundur arsa andhèwèki | sun paranane
padha kadang mami | lah payo padha linawan | wisata sang putri kalih ||
35. tantara dangu wus rawuh | kapanggih lênggah sang aji |
38. sang ayu katri umatur | inggih paduka aguling | kawula têngga ing dagan | eca tyasirang narpati | sigra tumamèng
angandhut sêking | mentar mring seta mandhala | tantara ing don wus prapti ||
41. kawarnaa sang aprabu | ingkang tinilar aguling | wungu têdhak saking tilam | angandika jroning galih | marang ngêndi garwaningwang | katiga pisan asêpi ||
42. samana yatna ing kalbu | tuture
44. Bagawan Maniksutra nung | kang mêjang dhatêng narpati | wus awarna dhandhang seta | umêsat napak wiyati |
anglês ing driya amujung | nanging api-api nendra ||
14. ya ta kawarnaa malih | kang anèng setra mandhala | wus dangu
Widata | hèh yayi yèn mangkana | payo maring wismanipun | yayi Witarsih ing kana ||
23. kang rada adoh asêpi | payo padha rêrêmbugan |
anèng rema | pragnya driyanirang prabu | aris dènira ngandika ||
dudutên yayi | apa kang anèng mastaka | sang dyah asugal wuwuse | nora mambu wong sumêlap | basa yayi maringwang | lah sira lungaa gupuh | saka ing
aywa ulas-ulas | dosanta yèn ora ngaku | anginjên ing wong mamôngsa ||
38. sira rupa dhandhang putih | ambêbeka wong mêmangan | liwat
sakamantyan pangungunira ing driya | miwah merang kapati | amicarèng nala | sun ratu binathara | siniwi samèng narpati | atilar praja | mêngko dadi maliwis ||
8. baya ta wus pinasthi karsaning dewa | ing mêngko awak mami | dadi lêlampahan | Mahraja
sring kambah ing janmi | samana tumingal | sabin tandure amilis | wayahe lagi gumundha ||
Bojanagari | kang dhêdhêkah wasta | Dêmang Kalungsur ing nguni | mantri ing Bojanagara ||
21. purwanira kadukan dening narpati | pinarnah ing desa | môncapat lima atêbih | dene kang tumut awisma ||
22. amung wangsanira ingkang sami asih | dahat kasarakat | mesa sarakit
cakarwa | lalu saharsèng driyane | durung miyarsa ingsun | pêksi bisa ngucap lir
maliwis tur kathah | lan Ki Jaka Gêdhug bae | kawula nyai wêruh | ing prênahe êndhog maliwis | duk ingsun anèng
angucap ing rabi | mentara mring pasar lan sutanta | antiga êdolên kabèh | yèn ana payonipun | atukua pacul lan
maliwis | alon tanya marang kyai Jaka | yayi sira dene suwe | apa kang sira tuku | Jaka Gêdhug nauri angling | ingsun tuku saptangan | jingga
reyal | reyal molu likur | ki dêmang suka ing driya | dhasare wus lami pailan jalwèstri | andhatêngakên karsa ||
pratisthèng wuwungan | salisik arsa asare | nglês kasilir ing bayu | myarsa swara sajroning guling | hèh Raja Anglingdarma | yèn sira nora wruh |
kuthilang | kaping tiganipun | sira anampik Kèn Uma | kaping catur kita mirangakên maring | putraning Danawendra ||
18. dene sira benjang wus pinasthi | rabi putri ing Bojanagara | nanging dèn yitna ing têmbe | poma wêwêkas ingsun | aywa wania utang pati | marang sapadha-
kaèsthi sêsambèning swara | sadarpa panarimane | angartika ing kalbu | aksamanên sisiping dasih | muga ingemutêna | ing
wuwusipun | bilih minôngsa ing sarpa | mêngko bêngi sarea tunggal lan mami | samar akèh garangan ||
21. kacarita ing alami-lami | kyai dêmang wus adarbe
ana priyayi | mundhak pinundhut sira ||
22. sang awarna cakarwa wus lami | unggwanira anèng
yèn jawane atakon ing priya | wong lanang ngêndi ênggone | sikatan jalu muwus | kapêndhêm nèng sajroning bumi | sore sakaning kandhang | kang
wikan | soring kandhang ana mase | rong êncèh kathahipun | lah andika suwan tumuli | ngisoring saka wetan | ujare kang tutur | ki dêmang
inggih kangelan pira | ki dêmang gumuyu | yèn ngong suwani tan ana | kenthol griwis ing mêngko manira gitik | ing linggis saurira ||
27. lah andika yaktèni rumiyin | dèrèng masthi lamun linyok ingwang |
mliwis | sinunggi-sunggi dening ki dêmang | cakarwa seta wuwuse | mangke udhuna ingsun | datan ilok
mring wong malarat | ingkang sinung mrêti mituhu nauri | anggèr inggih sandika ||
33. byatitanên samana wus lami | sang maliwis anèng Wanasêkar | ki dêmang dahat sugihe | dadya tungguling dhukuh | langkung gêmah ing Wanasari | warunge dadi bandar | bakul akèh rawuh | wong
ngingkêdi | sun ora adol omah | tan awèh tinuku | ki dêmang asru angucap | apa nganti ingsun matur ing ki patih | ngong sêrêg ing
40. nyai dêmang tansah ambandhani | janma ingkang kaniran utsaha | kèh mulur dadi sugihe | têtêbusanira gung | bakul kathah dèn urip-urip | sami sinung pakaryan | pêdagange agung | dadi pangungsèning kathah | jalu èstri ki dêmang
mangke | kyai dêmang sumaur | sampun kesah-kesah mas gusti | balikan mêmundhuta | kang sarwadi luhung | punapa kinarsakêna |
warna | paman uwis katêdha sih ta mring mami | ingsun tan arsa krama ||
44. benjing kula arsa krama bilih | antuk putri ing Bojanagara | Srêngganawati wastane | nanging ta raganingsun | lir ngrêmpêlu tan mawang dhiri | dupara kalakona | dene ingsun manuk | nanging sun têdha ing
muni | atanya marang priya | yèn jawane muwus | hèh kakang karaning apa | yèn sun
yitnane kalangkung | manawa katur ing nata | pinundhuta pêksi putih ing sang aji | têmah kingkin ing driya ||
tan darbe atmaja priya | amung satunggil putrane | wanodya endah utama | ing
kinunjul | tar ana ingkang tumula ||
alinggèh | jroning anendra umiyat | murub ing ngarsanira | lan ana swara karungu | mangkana ujaring swara ||
bêbisik lan rowangira | sang rêtna ris ngandika | apa kang padha korêmbug | matur anêmbah ni inya ||
13. ingkang dipun gunêm gusti | mring abdi-abdi sadaya | dene ewah padukanggèr | warna lir angsoka mêkar | cahya amindha wulan | langêne
katurunan cahya | ing wayah wus bangun esuk | wangwang kusumaning pura ||
dina ora marak | paran ta sira roga | lalu marase tyas ingsun | mèh ingsun ngagnya madaka ||
17. lan ingsun pangling umaksi | nini marang cahyanira | wênês ijo sêsunare | kadi angsana umêkar | wuwuh raras rumira | apa ta paningal ingsun | karoban ing bêsusira ||
18. sang dyah matur awotsari | ing rama sri naradipa | nutur saparipolahe | duk katurunan ing cahya | purwa madya wasana | wismaya sang maha prabu | arum wijiling wacana ||
19. hèh Sèbêtan dèn agipih | wong jro pura undhangana | yèn putraningsun ing mangke | jêjuluk Dèwi Ambara- | wati lan Si Apatya |
Purwanagara dèn gupuh | ngundhangana wong sapraja ||
yèn ing mangke Sang Rêtnayu | Srênggana asilih nama ||
21. jêjuluk Ambarawati | wus misuwur wong sapraja | miwah wong dalêm purane | ya ta na gêmpalan kôndha | Brahmana saking sabrang | Ni Bramani èstrinipun | ngumbarèng Bôjanagara ||
anyidhêp yèn kakungira | de tan siwah ing warna | miwah sabusananipun | antuk tawon lan [la...]
27. kagyat angling Ni Bramani | dene enggal lampahira | antuk madu lawan tawon | kang mindha warna lingira | yayi wus bêgjanira | ing wana kang pinggir iku | ngong manggih brungkah sajuga ||
28. ana tawone sun ambil | madune liwat akathah | lawan
29. wus nirandhatêngkên kapti | gya mijil kang mindha warna | mulih marang kayu gêdhe | Ki Bramana
kang laku cidra | lamun ana wong atakon | warahên ingsun nèng kitha | lêgane ingkang manah | muga ta nulia wangsul | ingkang amindha
sarwi ajêjegang | sarta asèndhèn saka | kalangkung suka ing ati | sang mindha warna | dènira sandhing linggih ||
9. Kèn Bramani kêtarda èmêng ing driya | mulat ingkang ajurit | tan bisa miliha | dene jumbuh ing warna | swara myang solah anunggil | yèn angucapa | kang êndi laki mami ||
10. kaku ing tyasira puwara karuna | sêsambat amlas-asih | dhuh dewa bathara | paran polah manira | dene sun tan bisa milih | mring priyaningwang | marase ingkang ati ||
padha mintaa | bênêr maring nagari ||
13. Natèng Bojanagara luwih kuncara | putus ing raja niti | sapa ingkang mênang | pradata
@MBAH ARIFYANTO : SUGENG RAWUH…..
sedulur wong alus……kulo nderek…..perang ghoib…mbonceng mawon….
penake maos nopo mbah…..sing powere gedhe…..tak manut ae….mbah…
absend malam…. salam salim para sedulur….
ORA WELAS ASIHA MARING BADAN INGSUN
SENAJAN JIN,SETAN,DAMYANG,MERKAYANGAN
YEN WIS TAK WATAK ILMU DANAN JAYA
”Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng ........, Senopati Ing Ngalogo, Abdurahman Sayidin Panata Gomo, Kalifatulah Ingkang Kaping .........”.
darbèné Républik Kroasia. Bèrbasis ing Zagreb,[1] maskapé punika dados anggota saking Star Alliance lan mèlayani penerbangan domestik lan internasional. Basis utamanipun inggih punika ing Papan Anggegana Zagreb, kaliyan fokus kota inggih punika Dubrovnik lan Split.[2] Tahun 2008 Croatia Airlines ngumumakè mènawi pikolèh kauntungan bersih 38 yuta Kuna Kroasia lan ngirimaken 1,870 000 penumpang (2008).[3]
Maskapé punika dipundiriakèn ing 20 Juli 1989 kaliyan asma Zagal – Zagreb Airlines, lan miwiti operasi ngginaakèn sebuah pesawat Cessna 402 kanggè ngèlajèngakèn pelayanan kargo kanggè UPS. Saksampunè pemilihan umum dèmokratis ingkang wiwitan dipunwontènakèn ing Kroasia, Zagal nguwahi
kaliyan Adria Airways ingkang ngijinakèn maskapé punika ngampil sebuah McDonnell Douglas MD-82 kanggè ngawontènakè pelayanan jet domestik antawia Zagreb lan Split. Amargi wontèn konflik militer ing laladan kasèbut lan penutupan wewengkon udara ing inggil Kroasia, maskapé segera dipunpèksa nutup operasinipun. Segera saksampunè penerbanganipun dipunbikak malih, Croatia Airlines tumas tiga Boeing 737 saking Lufthansa lan dados anggota saking
Taun kasebut ugi ningali pembukaan penerbangan internasional wiwitanipun nuju Frankfurt. Taun 1993, kalih ATR 42 enggal lan kalih 737 ingkang sanes gayut kaliyan armada lan kantor perwakilan dipun bikak ing pinten-pinten kota ing Éropah lan perusahaan nyiptaaken agen perjalanan ingkang asmanipun Obzor kangge ngorganisir paket perjalanan kangge kelompok lan perseorangan. Taun 1994, Croatia Airlines nampi penumpang ing sakyutanipun . Lajeng ing taun ingkang sami Later that year, Paus Paulus Johanes II ngginaaken maskapé punika kangge ngelampahi perjalanan ing Kroasia.
Airbus A319 melakukan taxi di Papan Anggegana Zagreb, Kroasia dalam corak lama. (2007)
Taun 1995, ATR 42 ingkang sanesipun dateng, sami kaliyan penumpang ing kalih yuta. Taun 1996, Croatia Airlines dados maskapé kawiwitan ingkang terbang ing Sarajevo saksampune Perang Bosnia. Taun 1997 Airbus A320 kawiwitan gadahi maskapé dateng lan diparingi asma Rijeka. Taun 1998, pesawat kawiwitan saking jinis sanes dateng ing Airbus A319 kawiwitan gabung kaliyan armada. Pesawat punika dipunparingi asma Zadar. Ing taun ingkang smai, Croatia Airlines dados anggota saking Asosiasi Maskapé Penerbangan Éropah (AEA). Taun 1999, kalih malih jet Airbus dateng lan Croatia Airlines miwiti sade pesawat Boeing ingkang dados bagian sakingarmada sakderengipun. Maskapé nerbangaken
sangiang, Nasi tumpeng banjar wijaya, nasi tumpeng batu ceper, nasi tumpeng Cibodas, nasi tumpeng cipondoh, nasi tumpeng karawaci, nasi tumpeng sangiang	Katering Kawasan Industri Jatake
utowo ngowahi opo-opo.. Iki pakem Jawa ningite ndik jaman kawitan… Sopo wetan sing ngarani nek ora kawitan? Iyo to? Diweki aran dino kok Legi? Maknane piye coba? Mongko iki ning nggone kemanusiaan iki kabeh. Nek Jawa Tengah kuwi tengahan wong… Iki tengah, mongko jenenge weteng.. Ojo diwet-wet lho! Mergo tengah iki daringan. Ora keno
ngene, iki nek aku moco pribadi, moco jiwo rogo.. Iki aku moco awakku dewe.. Ning angger ijih wong yo podho. Iyo to? Roso mung siji… Pecahe roso monggo. Iyo to? Pecahe roso kok dimanggakno, piye? Mergo sing ngidul yo ben.. ngulon-ngetan yo ben... Ning ojo ngaru-aru pedaringan iki!
Jawa Tengah iki kabeh. Ngono. Itungane nek sejarah iki moco alame menungso. Opo meneh nek dititik soko bibit lan kawit... Lha iki kesempatan leh ku ngelingno Bibit ki yo nek ngandel, ngono.(
sedulur Sikep nantinya bila pabrik semen tersebut dibangun?Nek kaitane Gunung Kendeng iki pekoro banyu, sumber piro wae kuwi digunakake kanggo pertaniane dulur Sikep kabeh yo kaum tani kabeh. Sing nong Kudus, Pati lan liya-liyane mbutuhno banyu ko kono kabeh. Mongko nek musim ketigo iku, banyu nggo ngombe wae kurang. Wayahe September ora ono banyune mbeke diduduk jerone ora karu-karuan kuwi. Mulane tak penging ganggu. Nek walikan nandur iku nganggo banyu sing ditakdirno soko banyu Gunung Kendeng kuwi. Iki wae nek
Iku coro mbiyen le.. ndek jaman Presiden Soekarno... yo kapitalis utowo imperialis, yo klub dagang. Kabeh-kabeh wong ape dijatuhno wong rak yo dho moh ta? Tah dho gelem? Ngono lho. Lha iyo. Ning nek kowe dielek-
Wong ngantek ditrapi dino. Legi kok ning etan arane piye? Pahing kidul, Pon kulon, Wage lor. Mongko” lor” kuwi opo sing wis dieler maune yo ojo diowah-owah. Mergo iki bakal dienggoni sing nong tengah. Mulane Kliwon nggone nong tengah. Ojo dho kliwat le nindakno.. Sekabehe opo wae ki ojo ngasi dho kliwat. Dadi supoyo petitis le ngiseni kuwi lho.. Ning tengah.. Dho kroso po ra ngono kuwi?(
Ada Apa Dengan Inner Circle? | Biso Rumongso
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan
marang kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang kodanan.
KAWRUH BASA JAWA: Jenenge Ratu Lan Negarane
SENJATA LAN AJI AJI JENENGE RATU LAN NEGARANE CANDRANE AWAK SWARANE KEWAN KEPRIYE RASANE JENENGE BOCAH
Sambêtipun Candrakanta ôngka: X kaca: 199
Wulan punika asalipun saking bumi, makatên ugi wulan sanès-sanèsipun, asalipun saking lintangipun piyabak-piyambak ingkang midêr. Wangunipun bundêr kadas dening lintang sanèsipun.
Agêngipun: Panjanging indhên (ngas) = 468 mil, wiyaring lumahipun = 688.000 mil pasagi. Isinipun = 54 yuta mil kubuk = 1/50 isinipun bumi.
Bobotipun: padhêt (têtêlipun) tikêl tiga tinimbang padhêting toya, panarik (kakiyatanipun) = 1/7 panarikipun bumi. Awrat utawi bobotipun = 1/88 wawratipun bumi.
Perangan lumahing wulan ingkang majêng ing bumi punika salaminipun mèh sami kemawon (ajêg) tandhanipun wayangan ingkang katingal ing wulan purnama salaminipun sami kemawon, saupami ingkang majêng ing bumi wau perangan sanèsipun, utawi sontan-santun, ingkang saèstu wayanganipun ugi gèsèh-gèsèh. Ingkang makatên wau pancèn têmên wontên ugi gèsèhipun sakêdhik, awit wulan punika 3/7 lumahipun sadangunipun katingal ajêg (têtêp) ingkang 3/7 malih babar pisan botên nate katingal, dene ingkang 1/7 wontên kalanipun katingal, wontên kalanipun botên.
Panggenan lampahipun wulan punika andadosakên pojok 50 kalihan panggenan lampahipun bumi, sarta kalih-kalihipun wau trajangan, cêcêking trajangan dipun wastani bundhêlan.
Sadangunipun wulan angidêri bumi lumahipun ingkang majêng ing bumi ajêg kemawon, saha saidêranipun wau namung mubêng sapisan, awit saking punika saidêran wulan wau dangunipun sami kalihan saubênganipun. Saidêran wulan wau dipun wastani 1 wulan.
Idêranipun wulan kabedakakên tigang warni, kados dening idêranipun bumi (kapariksaa ing bab VII a, b, tuwin c) awit saking punika angwontênakên:
a. wulan sinodhi, b. wulan sidhèri, c. wulan anomali
a. ingkang dipun wastani wulan sinodhi punika, idêran wulan wiwit ajêng-ajêngan kalihan surya (pusêring bumi, wulan sarta surya dados sagaris, saha wulan wontên ing saantawisipun bumi kalihan surya) ngantos wangsul malih ajêng-ajêngan kalihan surya wau, cêkakipun: wiwit wulan enggal (tanggal sapisan) ngantos wangsul wulan enggal malih, dene laminipun 29 dintên 12 jam 44' langkung 2,9".
b. ingkang dipun wastani wulan sidhèri punika, idêran wulan wiwit ajêng-ajêngan kalihan satunggaling lintang têtêp, ngantos wangsul malih ajêng-ajêngan kalihan lintang têtêp wau, laminipun 27 dintên 7 jam 43' langkung 11,5'.
c. ingkang dipun wastani wulan anomali punika, idêran wulan wiwit saking pèrigeumipun ngantos wangsul malih dhatêng pèrigeumipun, laminipun 27 dintên 13 jam 21' langkung 3'.
Wulan punika wontên kalanipun pêtêng, mindhak dintên wêwah padhang sakêdhik, ngantos lumahing wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal padhang sadaya (wulan purnama). Sasampunipun [Sasampuni...]
[...pun] wulan purnama, padhanging wulan saya dangu saya suda, ngantos wangsul malih wulan pêtêng (wulan kôntha).
Bilih wulan umur 7 dintên, sapalihing lumahipun wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal padhang, sapalihipun pêtêng, dipun wastani wulan nèm, bilih wulan umur 21 dintên, ugi makatên, inggih punika sapalihing lumahipun wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal padhang, ingkang sapalihipun pêtêng, ananging kosokwangsulipun ingkang rumiyin, inggih punika, perangan ingkang sapunika padhang, ingkang suwau pêtang, dene ingkang sapunika pêtêng, ingkang suwau padhang (wulan panglong).
Padhanging wulan punika sabên dintên tansah ewah, awit saking idêripun wulan angubêngi bumi. Sadangunipun midêr wau, wontên kalanipun wulan wontên ing saantawisipun surya kalihan bumi, bilih makatên peranganing wulan ingkang ngajêngakên bumi botên kasorotan surya, dene ingkang kasorotan peranganipun ingkang botên ngajêngakên bumi, dados peranganipun wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal pêtêng, dene perangan ingkang padhang botên katingal saking bumi. Wontên kalanipun malih, bumi wontên saantawisipun surya kalihan wulan, wêdal punika sadaya perangananing wulan ingkang ngajêngakên bumi kasorotan surya, amila katingalipun sangking bumi padhang sadaya, dipun wastani wulan purnama. Pitung dintên malih sapalihing [sa...]
[...palihing] peranganipun wulan ingkang ngajêngakên bumi tuwin sapalihing peranganipun wulan ingkang botên ngajêngakên bumi, kasorotan surya, wêdal punika sapalihing peranganipun wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal padhang, sapalihipun malih pêtêng, punika dipun wastani wulan panglong.
Sadangunipun wulan angidêri bumi, sawulan-wulanipun panggenanipun sagaris kalihan surya tuwin kalihan panggenanipun sagaris kalihan surya tuwin kalihan bumi. Bilih panggenan lampahipun wulan dados sarai kalihan panggenan lampahipun bumi, punapa malih bilih wulan salaminipun sami têbihipun kalihan bumi (upami têbihipun sami kalihan perigeumipun) sampun tamtu sabên wulan wontên sapisan wulan punika kenging wayangan bumi, sarta ugi sapisan bumi kenging wayangan wulan. Ananging wulan punika botên sagêd kenging wayanganipun bumi, punika dipun wastani grahana wulan.
Bumi punika anggènipun kenging wayangnwayangan. wulan, tamtu wontên ing wulan Kontha, bilih makatên wontên saperangan lumahing bumi, ingkang botên kasorotan surya, awit sorotipun kaling-kalingan wulan, wêkdal punika surya botên katingal saking panggenan punika, punika dipun wastani grahana surya.
Sampun kasêbut ing bab IX bilih wulan punika sadangunipun [sadanguni...]
[...pun] botên sami têbihipun saking bumi, awit saking punika wayangan wulan botên tamtu sagêd dhumawah ing bumi, sarta wayanganing bumi ugi botên tamtu dhumawah ing wulan. Kajawi sangking punika, panggenan lampahing wulan botên waradin kalihan panggenan lampahing bumi, sabab saking punika, wulan botên sadangunipun dados sagaris lêrês kalihan surya sarta bumi, wêdal wulan purnama sarta wulan kôntha. Mirit gumêlaring kalih bab wau dados têtela bilih botên sagêd sabên wulan wontên grahana wulan utawi grahana surya.
Wontênipun grahana wulan, namung bilih wulan purnama lêrês manggèn ing bundhêlanipun sarta kalêrês wontên ing perigèyumipun utawi mèh wontên ing pêrigèyumipun, Dene wontênipun grahana surya, namung bilih wulan kontha manggèn lêrês ing bundhêlanipun, sarta wulan wau ugi kalêpas wontên aperigeyumipun.
Awit ingkang makatên wau, ing salêbêtipun sataun sagêd wontên grahana kaping pitu, inggih punika grahana surya kaping 5 sarta grahana wulan kaping 2 utawi grahana surya kaping 4, grahana wulan kaping 3.
Bilih wontên grahana wulan, grahana wau katingal ing tiyang-tiyang ingkang sagêd aningali wulan punika, sarta kalêrês ing wanci dalu. Ananging grahana surya botên makatên, salêbêtipun [sa...]
[...lêbêtipun] grahana surya punika pêtêng sadaya, wontên ingkang sumêrêp pêtêngipun wau namung sakêdhik, wontên malih ingkang babar pisan botên sumêrêp grahana wau.
Katingalipun grahana wulan têlas babar pisan, dangunipun ngantos 4 jam, ananging katingaling têlasipun grahana surya dangu dangunipun namung 5 mênit.
Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II ing Kabupatèn Pulisi Surakarta
Surya Siriyus (rêringkêsan saking het rijk der sterren)
Sakidul wetanipun cakêt palintangan Luku orion wontên lintang agêng satunggil, warninipun pêthak mancorong, ing wulan Phebruari 1902 wanci jam 8 sontên katingal ing nginggil lêrês, inggih lintang punika ingkang kawastana surya siriyus.
Mênawi tiyang pitakèn: kala jaman punapa manungsa sumêrêp dhatêng lintang wau, punika prasasat pitakèn kala jaman punapa [puna...]
[...pa] wontên manungsa ingkang kawitan, awit manungsa kawitan ingkang manggèn ing bumi, mênawi tumênga ing langit, amêsthi eram nyawang mêncoronging lintang wau.
Nama: Siriyus, mirit saking têmbung Yunani, ingkang tunggil asal kalihan têmbung Sangskrita: Svar§ Rama: Red punapa têmbung-têmbung wau tunggil asal kalihan têmbung jawi: surya = srêngenge, lan têmbung Mêlayu soewar = obor. Partawidigda. kados mèmpèr panggalih sampeyan yèn têmbung wau tunggil asat, kathah kemawon panunggilanipun sampun malih ingkang nunggil basa, Jawi sam Jawi Kawi sami Kawi, sanadyan sanès basa kathah ingkang nunggil ugi, kados ta: petangan
tiyang Jawi mastani punapa rama Red.§ punika kula sumanggakakên Bagus Ngardhah, amêsthi langkung patitis. Red.
Gangsal èwu taun ingkang kapêngkêr, utawi 3285 sadèrènging Ngisa, utawi 150 taun sasampuning adêgipun piramidhê agêng ingkang nama: Cheops utawi 940 taun sadèrènging jamanipun Kangjêng Nabi Nuh utawi jagad kinêlêm, lampahing pananggalan ing tanah Mêsir kapranata manut siriyus wau. Siriyus ing basa Mêsir kawastanan: sothis têgêsipun ingkang mêncorong. Ing sanalikanalika. samantên malêthèkipun surya yèn pinuju tanggal ping 21 Juni sêsarêngan kalihan siriyus, dene banjiripun bênawi Nil wiwit tanggal sapisan wulan Pachon (wulan mangsaning banjir) katingalipun lintang wau amratandhani bênawi Nil badhe
dene tiyang-tiyang Cina ing tanah Mêsir, Kaldheyah, Asiyah lan Cina. Pamanggihipun Èsiodus, mênawi siriyus lan lintang Luku wontên ing nginggil lêrês, punika mangsanipun tiyang ngundhuh woh anggur, nalika jaman kina lintang wua katingalipun wanci enjing tanggal ping 21 Juni, dados ngalamat dhatênging banjir, ananging ugi dados pratôndha dhatêngipun môngsa somêr ingkang panas sangêt, punika wontênipun sêsêbutan têmbung Walandi hondsdagen, têgêsipun dintên ingkang panas piyambak ing dalêm sataun, sampun wiwit nalika samantên Pirgilius, Orasiyus lan Maniliyus sami gadhah piwulang, ing salêbêtipun waktu wau prayogi tiyang sami mêdal saking kitha agêng dhatêng sajawining nagari.
Siriyus punika lintang ingkang agêng piyambak, utawi lintang a ing palintangan, de groot hond palintangan, de Groot hond botên patos kêtêl lintangipun, kathah ananging ingkang pèni-pèni. Kajawi saking siriyus ing ngriku kathah lintang ingkang sami malih utawi ewah warni lan agêngipun, angèmpêri ingkang kasêbut ing Tj. K. VIII. Nanging botên kacariyosakên ing ngriki, awit lajêring cariyos surya siriyus.
Manut sêrat-sêrat kina ing nalika samantên warninipun siriyus [siriyu...]
[...s] abrit, môngka wujudipun ing sapunika pêthak, punika anèh sangêt, pamanggihipun tuwan Phlamarion, bok mênawi sêrat wau lêpat panyêratipun, utawi ingkang nganggit piyambak botên anyatakakên ing salêrêsipun, namung mirêng ujaring liyan, punapa malih ingkang sami nganggit sêrat wau ingkang kathah dhasar dede ahli nujum, mila saking panyananipun tuwan Phlamarios sampun mêsthi warninipun siriyus ing nalika samantên pêthak.
Ewasamantên kathah para ahli nujum ing jaman sapunika ingkang kapêksa pracaya yèn warninipun siriyus rumiyin pancèn abrit Sir John Herschel, Seechi Argo, lan Humboldt sami anggagas-gagas punapa ingkang dados sababing malih wau. Pangarangipun sêrat De kosmos ingkang sampun misuwur, wicantên makatên: mung siriyus sing dadi tuladha nyata bab owahing warnane. Ing jaman saiki warnane putih têmênan, kang bisa andadèkake malihing warnane mau ora ana liya amêsthi mung musêring lumahe utawa musêring awang-awange kang nglimputi, nganti dadi ilange warna abang. Dene ilange warna abang
ingkang dados pêthak manawa kawor kalihan abrit. kasêrot dening hawa awange, [awang...]
[...e,] kang nglimputi lumahe. Bokmanawa uga anane warna abang mau jalaran saka pêdhut ing awang-uwung kang lakune alon bangêt, katêrangan ingkang wêkasan wau kaanggêp lêrês dening Sir John Herschel.
Sanajana malihing warni wau kenging kaandêl, ananging ugi mawi angandhêmi lêrêsipun.
Miturut kawruh spectraanalijse lintang-lintang ingkang pêthak jasadipun ingkang kathah inggih punika waterstof, dene lintang abrit jasadipun ingkang kathah inggih punika kolstofoxijden lintang-lintang abrit botên patos panas, sarta kenging kawastanan sampun sêpuh. Mênggah kawontênaning lintang-lintang ingkang limrah inggih punika kawitanipun pêthak, lajêng dados abrit. Mila siriyus wau dados kosokwangsul. Mirit saking spèktrumipun (mèh sadaya lintang malih warninipun abrit) punika sadaya bôngsa srêngenge, ingkang sampun sami katutup ing blêntong sarta sampun wiwit asrêp.
Sampun wiwit ing jaman kina jalaran saking mêncorongipun, siriyus wau anênangi manahipun para juru nujum, awit sami sumêrêp yèn siriyus punika lintang ingkang aèng Aristarkus phan Samos sampun amastani siriyus wau surya. Ing nalika abad ingkang kapêngkêr pangintênipun Kant siriyus punika kados pusêring panarik, ingkang angubêngakên [angubêngakê...]
[...n] surya kita lan tintang-lintang.lintang-lintang. Ing jaman punika sarèhning sampun kasumêrêpan têbihipun, makatên ugi masa massa nipun sagêd katamtokakên kita tansah sangsaya eram jalaran saking agêngipun.
Mênawi kagagas têbihipun sorot wau pintên-pintên èwu wurda kilomètêr saking ngriki, ananging kita ing ngriki taksih sagêd tampi sorod samantên kathahipun, ngantos
Pratikêlipun Tiyang Anggarap Sabin Nuju Môngsa Katiga
Amrih saenipun dhatêng tanêm dumuginipun dados pantun, mênggah panggarapipun kêdah dipun kênthèng, dene patrapipun anggarap sabin kênthèngan wau makatên: siti sacêlakipun kalèn punika kêdah dipun paliri rumiyin, supados sampun kilenan toya amargi mênawi sitinipun wau ngantos kilenan toya têmahan dangu garingipun, bilih sampun rampung anggènipun maliri, tumuntên mêthali (maculi) siti ingkang sami taksih dados bêran wau, dene epahanipun mênawi dipun bêrahakên, ing dalêm tiyang satungal 6 sèn, awit jam nêm dumugi jam sanga siyang, samôngsa sampun rampung pamêngalipun sadaya, lajêng dipun kèndêlakên rumiyin supados garing, yèn sampun garing lajêng dipun waliki, mênawi siti pêthalan punika sampun têtela garing siti pêthalan ingkang taksih agêng prongkolanipun punika lajêng dipun [dipu...]
[...n] gandhèni. Supados sampun ngantos magêl, (nglêbêtipun têksih malêm) mênawi sampun wradin garing lajêng dipun rabuki, dene prayoginipun ingkang kadamêl rabuk punika, awu obong-obongan balung lêmbu tuwin maesa, gamping tuwin ampas tom punika dipun carup dados satunggal, lajêng dipun pôntha-pôntha dipun dhèkèkakên wontên siti ingkang dipun pêthali wau. Bilih sampun rampung lajêng dipun kèndêlakên malih, dene ewahanipun mênawi dipun bêrahakên tiyang madamêl punika, garu tuwin maluku ing dalèm tiyang satunggal bilih maesa ingkang kadamêl madamêl 30 sèn, bilih lêmbu 25 sèn, awit jam 6 enjing dumugi jam sanga siyang, tuwin lawêdan punika sadangunipun dipun kèndêlakên sampun ngantos kêkirangan toya, saha sadangunipun anglêrêmakên lawêdan punika, lajêng amopoki galêngan supados sagêd lêrêm toyanipun, mênawi sampun dipun popoki galêngan wau lajêng dipun tampingi, mênawi sampun rampung sadaya anggènipun nampingi wau, sabin punika lajêng dipun anglèr. (Kagaru) mênggah patrapipun anglèr wau makatên: awit sapisan dipun garu mujur, sarampungipun dipun ujur: lajêng dipun garu malang, sarampungipun dipun alang, lajêng dipun garu mujur malih: sarampungipun dipun garu mujur malih punika lajêng dados leleran, dene mênawi sampun dados leleran lajêng dipun srambahi, mênggah patrapipun nyrambahi punika makatên: Leleran wau ingkang taksih katingal inggil lajêng dipun garu malih, dipun purugakên dhatêng ingkang andhap, supados sagêda waradin sampun ngantos andhap inggil margi manawi ngantos andhap inggil, bilih leleran wau sampun dipun tanêmi, mênawi dipun lêbi, ingkang andhap sampun, klêlêp tanêmipun, ingkang inggil dèrèng kasrambahan toya, têmahan dhatêng tanêm kirang racak saenipun, mênawi leleran wau sampun waradin, toya ingkang wontên leleran punika kêdah dipun bucal supados asat, bilih sampun asat lajêng dipun sorogi kalayan pacul ingkang ngantos alus, bilih sampun lajêng dipun lêrêmakên supados angsal angin, awit bilih kanginan tumuntên sagêd kênthêl, sadangunipun anglêrêmakên leleran punika lajêng angawiti andhaut wiji ingkang badhe katanêm wau. Mênggah patrapipun bilih andhaut punika makatên: wiji punika dipun bêdholi, yèn sampun angsal sakolong lajêng kakêplèkakên ing garês ingkang ngantos ical blothokipun, mênawi sampun ngalêmpak angsal satêkêm lajêng dipun tangsuli, mênggah ingkang dipun angge tangsul punika alang-alang, sarampungipun lajêng dipun banjarakên (katata) ing leleran wau.
Kaanggit dening Radèn Sayid Budiman. Warga mardiguna ing Klathèn
wontên ing wadhahipun damar. Yèn murih rêsiking sumbu, prayogi kacêmplungana sarêm 3, utawi 4 wuku.
2. Murih awèt kanggenipun pèn wêsi utawi waja Kolzuur dari kapoer, satunggal bagean kolsiripun kapur: dipun jur kalayan toya bêning wolung bagean, pèn ingkang sampun kangge: kacêlupakên ing toya camboran
tiyang ingkang kenging latu, pigunanipun sagêd asrêp.
5. Ngrêsiki baludru ingkang sampun ragi bawuk, utawi lungsêt, ing suwalikipun ngandhap dipun kumbah sarana toya, nuntên katindhês sêtrika (ingkang sampun mawi latu), têlêsing toya sagêd bêntèr saha lajêng ngukus mêdal ing suwalikipun. Balêdhug utawi rêrêgêd ingkang tumèmplèk ing baludru: tamtu lajêng gogrog katut kalihan hawa kukus. Dados ingkang dipun wasu, tuwin kasêtrika wau: amung ing suwalik ingkang nglêbêt kemawon.
sinjang, dipun kumbah rumuyin kalihan wedang mangêt-mangêt, nuntên amêndhêta sabun kalih dasa bagean, puhan utawi pêrêsaning susu lêmbu: nêm bagean,
Pandamêlipun baromètêr ingkang sakalangkung gampil sakêdhik prabeanipun, baromètêr punika satunggiling pirantos kangge tôndha nyumêrêpi bilih badhe jawah utawi badhe wontên angin. Sarèhning rêginipun botên mirah, mila awis tiyang ingkang gadhah pirantos wau, amargi katimbang pêrlunipun, lagi botên migunani. Ing mangke kula mratelakakên, mênggah pandamêlipun pirantos baromètêr ingkang sakalangkung
alit labêt wadhah lisah kolonyo, dipun kumbah ingkang rêsik. Nuntên amêndhêta sendawa 8 gram, salam moniak 2 gram, dipun kêrus ngantos
kacocoh êdom murih bolong nrancang alit-alit.
Bilih ing cakrawala pinuju sae padhang sumilak wêning, camboran wau mênêp ing ngandhap, branduwin katingal bêning. Mênawi badhe jawah, galêpungipun minggah radi buthêk, wondene bilih badhe jawah mawi angin, galêpung wau sadaya dumunung ing nginggil sarta branduwinipun katingal obah. Mênggah ingkang makatên punika katingal rumiyin ing dalêm kawan likur jam, sadèrèngipun kalampahan.
7. Pangungsir murih icalipun sêmut. Arêng kajêng saha kapur Walandi dipun gêcêk ngantos lêmbat, nuntên kauwur-uwurakên ing êlèngipun sêmut. Lisah gas, utawi pirantos sanèsipun patralium, kacamboran toya sawatawis, kasiramakên ing êlèng, saha panggenan ingkang kathah sêmutipun, makatên ugi ing panggenan ingkang kathah rayapipun, bilih dipun sirami toya camboran wau, tartamtu rayapipun lajêng sirna sadaya.
Pun balilu sru paparda: TAN SING TJWAN Ing Pacitan
Karanganipun Radèn Munandar: mantri cacar ing Dêmak, Sasadara ôngka VII bab cumbana kêra lêma, wontên priyantun ingkang botên nyondhongi pamanggih wau. Saking panggalihipun Radèn Munandar, bilih mangsuli bab punika, tartamtu dados wêwinihing pasulayan.
Wondene pamanggih kula piyambak, mênggah kawruh migunani ingkang dèrèng sagêd condhong punika: prayogi dipun rêmbag (kamusawaratakên) amurih gumolong tumraping tiyang kathah, sampun ngantos andadosakên pasulayan, sadaya siswaning sasadara candrakanta (para pambantu) sagêda rukun anggiyarakên pamanggih ingkang migunani, wah malih: kawruh thithittuwit.
Mila bilih kaparêngakên dening panêmbahan juru pangripta, kula dhèrèk urun wudhu.
Karanganipun Radèn Munandar: bab cumbana ( kêra lêma) sanadyan gèsèh kalayan pamanggihipun priyantun sanès, ewadene sêsorah wau botên ngayawara, dede anggitan piyambak ingkang botên limrah tumrap ing akathah, lugunipun mawi pathokan, inggih punika pêpiritan wêwarahipun doktêr, tuwan
saking sêrat têmbung Malayu ngalamat: poengoetan dari dalêm kitab pangajaran akan panjang oemoer, dari toean .J. VOSMAER jang dahoeloe djadi Doktêr bêsar di nêgri Olanda, dados Radèn Munandar amung nêdhak kemawon, amurih gumêlaripun ing Sasadara. Awit wêwarah ingkang kagiyarakên dening doktêr punika, tartamtu migunani saha sampun wontên katatalipun.
Sarèhning Radèn Munandar nguningani kados dene bêbasan, bisa mituturi nanging durung mêsthi bisa nglakoni, mila ugi dipun kuwayani. Pungkasaning karanganipun kasêbutakên: sumarah dhatêng ingkang karsa ngangge,§ Mênggah gèsèhing pamanggih: botên kalihan Radèn Munandar, inggih punika kalihan sêsorahipun dhoktêr. jêr sadaya kawruh, wêwarah tuwin pamanggih ingkang migunani punika wajibipun kagiyarakên ing akathah, sanadyan badanipun piyambak dèrèng tamtu utawi botên sagêd anglampahi, bokmanawi wontên tiyang ingkang kêsdu ngestokakên, tartamtu mupangati tumrap dhatêng ingkang ngangge.
Kula ugi nyondhongi pamanggih mênggah tiyang jalêr èstri ingkang asring cumbana, tansah nguja ardaning manah (hawa napsu birai) tartamtu badanipun sakojur lêsah, amargi kêkathahên ambucal sarining ngagêsang, punika lakar kirang prayogi tumrap kasarasaning badan, tarkadhang ingkang makatên wau sagêd dados jalaraning kêra, ( mirit sêsorahipun doktêr tuwan Ophosmadar) tuladhanipun kados ta: tiyang utawi kewan ingkang dipun kabincih, mèh nracak sadaya badanipun lêma, awit botên nate acumbana.
Pamanggihipun tuwan D.J Vmr: saha para dhoktêr bôngsa Eropah, panjang cêlaking umuripun manungsa sarta sababing badanipun kêra utawi lêma, punika gumantung wontên ing
kodrating Pangeran (ananging bilih wontên ing cilaka ngantos nêmahi pêjah, punapa takdir utawi ... ? sumôngga para maos).
Mênawi kula manah ingkang panjang, têka inggih wontên èmpêripun, jêr kodrating Pangeran punika sagêdipun sumêrêp,
Pangeran kemawon, makatên pamanggih kula pun balilu punika.
Bilih wontên ingkang lêpat tuwin kêkiranganipun, kula nyuwun gunging pangapuntên sarta sumôngga dhatêng para maos.
TAN SING TJWAN ing Pacitan: dede mitranipun Radèn Munandar
Kula botên pisan-pisan nêja nyeda dhatêng karanganipun R. Munandar bab cumbana, malah rêna kanthi suka lan rujuk, awit wau karangan, kula upamèkakên satunggiling pèngêtan ing karsa jati tur barès (teroes trang), botên andadosakên saru tumrap ing sêrat kabar Sasadara, utawi Candrakanta, wanci sampun mêsthinipun.
Kauningana, nalika kula nyambut damêl wontên ing bibliotiking kêbon raja ing Bogor, asring-asring kula ningali buku ingkang isi karanganing para propesor mawi gambar-gambar
Lo punika pangintên kula: saru mêggahing tiyang ingkang asring kodhêngan utawi ingkang asring nanggap thithittuwit, ananging dipun anggêp piwulang ingkang adi dening tiyang ingkang bodho sakula punika.
La: wangsul, R. Munandar punika sadèrèngipun manjurung bab cumbana, pamirêng kula sampun nate ngraosi (angginêm) kawontênan kula, sarêng dadosing karangan têka kathah panyindiripun dhatêng kula kados ta ingkang mungêl: tiyang nèm-nèman ingkang kapêksa lênggah dangu awit saking padamêlanipun enz-enz punika manah kula lajêng nalôngsa sangêt ing batos, O Allah, kêbangêtên têmên R. Munandar ênggone ngrasani biyèn kae dadi mêngkene karsane. Ya dikapakake manèh.
Awit saking punika mila kula lajêng kadêrêng manjurung ing sêrat kabar Candrakanta.
Munandar. Pangintên kula punika, sababipun ingkang ngantawisi yèn kula nyeda dhatêng karanganipun R. Munandar wau. Môngka salugunipun panjurung kula wau botên mawi tambahan makatên, layak dados ngômbra-ômbra.
Dhawuh timbanganipun rama juru pangripta, pamanggih ingkang botên sagêd nyondhong prayogi kèndêl enz enz, punika lêrês sangêt, ananging sriwang-sriwing, kula taksih mirêng rêraosan ingkang amrih kalingsêman kula, tambah-tambah mas kodhêngan ing jawikandha kathik nyeda dhatêng sêrat sasadara lan candrakanta, la: lajêng mrèmèn-mrèmèn, dangu-dangu kula ingkang kojur, la bok dipun tumbalana lisah kadhal cêmêng punika inggih mêksa kojur.
Sampun limrahipun bôngsa kula tiyang Jawi mênawi kasripahan tiyang sêpuh utawi anak
pisan, pêndhak ping kalih, nyèwu, punika kadospundi, awit mulabukanipun saha dhèrèk waton punapa. Para warganing sasadara candrakanta ingkang kaparêng mugi aparinga panjarwa dhumatêng panyuwun kula wau.
Tiyang ingkang angrêmbag: dhasar, kalihan: ajar, sugih, akalihan: singgih, utawi: kasugihan kalihan: kapintêran, punika kêkah ingkang pundi.
Wontên paribasan: amêrangi tatal utawi anggraji awu, punika panunggilanipun pitakèn wau.
Sayêktosipun dhasar akalihan ajar punika sami tumindak sarêng, bilih kèthèr ing salah satunggilipun botên jumênêng kamanungsanipun utami.
Dhasar, mugi sampun kagalih namung kadarbe trahing ngawirya kemawon, bilih makatên: mêsakakên trahing ngapapa. Dhasar punika: budi sae, angsal piwulang sae, sanadyan anaking ngapapa inggih sagêd dados tiyang utami, langkung malih trahing ngawirya budinipun sae, angsal piwulang sae, sampun saèstu angungkuli trahing ngapapa wau. Mênggah: dhasar punika tètèsing wiji sae nuwuhakên budi padhang, punika atas pêparinging Allah, kathah trahing ngawirya ingkang dhumawah ing sangsara, kosok wangsulipun botên kirang trahing ngapapa, ingkang sagêd dados ngawirya, punika ingkang nelakakên yèn dhasar wau wiji sae, mila sampun ngêndêl-êndêlakên dupèh trahing ngawirya, kosok wangsulipun sampun alit manahipun dupèh trahing ngapapa. Kula nyariosakên sakêdhik, wontên trahing ngapapa, pinrêtêk ing piwulang, mêdal saking pamulangan taksih ganti kêpuh, lajêng kaabdèkakên ing kangjêng guprêmèn, sapunika gadhah pamêdal ing dalêm sawulan 500 rupiyah, sintên ingkang maibèn kenging kabônggakakên, bapa biyung sarta kakèk ninèk priyantun punika taksih sami gêsang, sarta taksih lêstantun nandhang papa, punapa ngayom,
trima kasih, sampun marêm ningali kemawon.
Watêsing kasugihan lan kasinggihan, punika sarêng kalihan bumi langit nangkêb, kasugihan ingkang dhumawah ing manungsa utami, sanadyan kathah ing artanipun sampun sainguk, inggih taksih kirang kathah. Makatên ugi kasinggihan ingkang dhumawah ing manungsa utami, sanadyan dhumawah ing ratu pisan, inggih ugi rumaos taksih kirang. Prabu Napoliyun Bonahparte trahing abdi sagêd jumênêng ratu, punapa dèrèng pantog, lêrêsipun inggih sampun, ananging sarèhning sang prabu anglênggahi namaning manungsa, inggih botên sagêd narimah, badhe ngêlun nêlukakên ratu sakurêbing langit: kêplêngkang.
Awit saking punika watêsing kasugihan kasinggihan, prayogi botên sarêng kalayan bumi langit nangkêp, cêkap namung wontên panarimah ing manah kemawon, ing atasipun mantri bilih pamêdalipun cêkap kangge kabêtahaning sandhang panganipun ingkang botên nama nistha, sarta botên gadhah sambutan, sampun nama sugih singgih, kosok wangsulipun mantri sugih ingkang taksih ngôngsa-ôngsa nyandhang awon utawi luwas tur rêgêd, ajrih dhatêng rasukan lèinên, dèrèng têrang dhatêng trah tuwin dhèsi, sêlutipun saklungsu-klungsu, nedha botên miraos, prasasat niksa dhatêng badanipun, punika dede nama: singgih: dupèh mantri, nama mantri nistha: sugih, sarta taksih dados pocapan awon, tiyang utami botên purun samêkêt dhatêng priyantun nistha punika. Ing Surakarta ingkang kenging sinêbut nama: sugih singgih, kajawi trahing ngawirya, namung wontên satunggal inggih punika suwargi Kangjêng Radèn Adipati
nate kirangan arta, tur botên wanuh dhatêng tindak pangisêping êrah, sanadyan tindak pangangkah ingkang murih indhaking kagunganipun arta: tinêbihakên, kasugihanipun maligi saking pêparinging Gusti punapa kasinggihanipun kadamêl idir ?, malah agêng palimarma saha pitulunganipun dhatêng têtiyang alit, punapa miyur pangastanipun adil ? santosa kados wêsi galigèn, botên gigu midana tiyang kalêpatan. Punapa manggan dhatêng pamidosa ? tiyang ingkang kajantapa sami tampi piwêlas têdha sapantêsipun, sawênèh kaabdèkakên malih dados kawula dhusun.
Ngawirya ingkang botên têntrêm, amêsthi tilar dugi prayogi.
Mênggah misuwuring asmanipun kangjêng radèn adipati wau botên, namung sasampunipun [sasampuni...]
[...pun] jumênêng pêpatih dalêm, ingkang mungêl ing Sêrat Babad Pasanggrahan Têgalgônda karangan dalêm suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV, pungkasanipun wontên pangalêmbananipun dhumatêng kangjêng radèn adipati wau nalika taksih asma ondêr mayor, ungêlipun kados ing ngandhap punika.
wontêna tiyang sugih inggih pintêr kados ta: kasagêdanipun sudagar, metang tumanjaning bayaran dhatêng tiyangipun kuli ingkang sami nyambut damêl atusan sarta ngetang tuna bathining daganganipun namung kalayan pamikir padhang, sanadyan pangetangipun apalan utawi ijêman, pratitis sarta enggaling rampungipun angungkuli pangetanging guru pamulangan ingkang sampun lêbda dhatêng petang algêbrah, punapa punika dede kasagêdan sarta punika sudagar katêtêpakên tiyang bodho, dumèh botên wanuh kalihan gagang pèn. Kauningana kawruhing Allah botên namung prakawis petang, ngèlmu bumi ngèlmu ukur anggambar sasaminipun, ingkang dipun sinau rampung wontên ing panyêratan, nyogok lorod, pandhe kêmasan sêsaminipun, nama kawruh ugi, utaminipun samukawis kasagêdan botên tilar tulis, ananging dede prakawis tulas bab na gondhèl, rimbag daya mênggala, ki juragan botên doyan, sarèhning botên doyan punapa ki juragan kenging sinêbut bodho dupèh sêratanipun awon, botên sumêrêp dhatêng rimbag, prakawis kasusra, punika namung sumrambahing kawruh sanès-sanèsipun, sarta minôngka dados talêsing lawruh wau sadaya, amargi saking dados talês, mila kawruhing manungsa ingkang sakalangkung lêmbat, bilih tular kasusastran, amêsthi dados kasar, nanging kawruh kasar cêkap angambah suraosing sêrat kemawon, dene sêrat sae dados kuwajibanipun sarjana ulah têmbung.
Liding dongèng dhatêng ing kasugihan amêsthi saking kasagêdan, mila kasugihan saking tilaraning tiyang sêpuh ingkang dhumawah ing ali warisipun ingkang bodho, amêsthi gampil sirnanipun, awit botên dipun sangkani saking kasagêdan.
Awit saking punika têtiyang namung manah dhatêng kasagêdan supados angsal kasugihan, [kasu...]
yatra kados mênang anggènipun mêntas pèi kawon, tangi tilêm amêsthi growah manahipun, awit tiyang bodho ingkang kadhawahan bêja yatranipun amêsthi mawut dening bodhonipun wau, awit kasugihanipun boêtn saking kapintêran, saking margi gampil. Red.
Wêwatoning kawruh pêlikan, kawruh pêlikan ingkang ugi winastanan: delfstofkunde utawi mineralogie anyêrêpakên bab kawontênaning peranganipun siti ingkang asipat nir daya, inggih punika ingkang botên anggadhahi daya sarana anangkarakên wiji, punapa malih botên gêsang, wondene peranganing siti ingkang asipat nir daya punika winastanan pêlikan, inggih punika jasat peranganipun siti ingkang asring kadhudhuk kawêdalakên saking gêgolonganipun, utawi ingkang mêdal saking siti lantaran rêdi Marapi, lantaran umbul toya bêntèr sapanunggilanipun, kados ta walirang, tuwin siti warni-warni, utawi ingkang awujud uwap (gas) punapadene toya, kawruh pêlikan ugi amulangakên bab prakawis panitikipun jasad peranganing siti wau wantahan ing agalipun utawi alusipun sarana binudi miturut kawruh pamisah (scheikunde) punapa malih wêwatêkan tuwin pigunanipun, dene gancaripun ingkang kalêbêt ing kawruh pêlikan ingkang ugi winastan kawruh minêraloghi (mineralogie) wau kajawi ingkang sampun kasêbut [kasêbu...]
[...t] ing nginggil, ugi prakawis pamerangipun bangsaning sela, prênahing dunungipun sarta kadadosanipun bumi dumuginipun ing jaman sapunika, nanging sakêdhik punika lêrêsipun pancèn kalêbêt dhatêng kawruh kadadosanipun bumi, inggih punika ingkang dipun wastani kawruh geologie utawi aardkunde kawruh pêlikan punika sampun wiwit kasumêrêpan sarta kabudi ing tiyang, punapa malih kalêbêt dhatêng gêgolonganing kawruh ingkang pêrlu kasumêrêpan, para bôngsa ingkang sampun sumêrêp dhatêng rekadaya ing bab pigunanipun pêlikan, punika dados tôndha sumêrêpipun dhatêng adêging tatacaranipun agesang, sagêd angreka daya damêl barang warni-warni ingkang migunani ing atasipun tiyang gêsang, nanging sawêg ing jaman kina tiyang dèrèng sagêd sumêrêp dhatêng tôndha-tandhanipun peranganing siti ingkang mêsthi, punapa malih dèrèng sagêd amranata peranganing siti wau, kenging winastanan sawêg jaman sapunika kemawon anggènipun kawruh wau saya ngrêbda, tangkar-tumangkar awit saking tabêrinipun para sagêd ingkang tansah mungsêng ambudi dhatêng indhaking sêsêrêpan, wêkasan sagêd kadumugèn angsal kawruh langkung jêmbar tinimbang kawruh ingkang sampun kasumêrêpan kala ing jaman kina, karana punapa, botên langkung sadaya-sadaya wau ringkêsanipun namung ngupados sarana ingkang kangge ing adêging gêsangipun.
wong podo2 golek nikmat og y ribut.
nek ws podo2 seneng kon ngapa maning jajal.
nek ura gelem rasah moco, ngunu wae.
"Budoyo Jowo iku ora bedo karo pusoko kadatone, lamun dipepetri bakal hamberkahi nanging lamun siniosio bakal tuwuh
Categories Nasi TumpengTags nasi kotak sangiang, Nasi tumpeng banjar wijaya, nasi tumpeng batu ceper, nasi tumpeng Cibodas, nasi tumpeng cipondoh, nasi tumpeng karawaci, nasi tumpeng sangiang	Nasi
181 m (593 ft 10.0 in)
dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 21 Januari 2010.
Federico Casarini (lair ing Carpi, 7 Sèptèmber 1989; umur 27 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Italia sing main kanggo klub Cagliari kanthi status silihan saka Bologna lan biasa main ing posisi gelandang.
Casarini miwiti karir junioré ing klub Bologna salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut uga. Panjenengané nglakokaké debuté ing pertandhingan Seri A nglawan Catania tanggal 18 Januari 2009.[1] Casarini salanjuté disilihaké ing Cagliari ing taun 2012.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Federico_Casarini&
templatArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
MalagasyPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 21 Oktober 2016.
kenal ya nduk Ratih. Wuih apike blog sinduk iki. Gelanggang Olah Rasa, waaaahhhh tuh! Sugeng ndalu en
Madiun dawuh (berpesan – red.): “Léé …mengko yèn wis gedé, kudu mempeng olèhmu nyambut gawé yo, sing manut kambèk atasan ugo, bèn langgeng
Dalem ngaso rumiyin njih bu …niki pegel sedoyo amargi sampun dangu mboten ngonthèl rutin … (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Seluma&oldid=1102122"	Kategori: BengkuluRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Grobogan, Banyumas, Wonosobo, Banjarnegara, Pemalang, Rembang, Blora, Purwodadi, Brebes, Purbalingga, Kendal, Temanggung, Kebumen, Sragen, Purworejo, Cilacap, Demak, Wonogiri,
luwih umum, nanging mung dening Visa MasterCard lan. Ana sing ngetokake sekuritas lokal durung. Visa plans kanggo ngetokake wis mbayar kredit SIM ing pungkasan taun iki.
Iku langkah cilik, nanging kanggo Myanmar langkah cilik ing arah tengen kritis kaya nemu siap dadi bagian global Integrasi financial system.He kompromi. Katelu lunga menyang bank, digarap liyane manggon kono urip. Kasunyatané, Alasan mung wong setor tindakan ing kabeh iki ajerih geni house.
Wong kene rampung lulus bank-bank lan nyimpen dhuwit sing ana ing omahe. Nalika bab sing paling cedhak sampeyan bakal nemokake kanggo total ekonomi awis ngendi wae ing donya.
Pamaréntah Myanmar wis digawe mbenakake sistem perbankan prioritas nanging neng cepet marang cabang marang ukuran masalah padha ngadhepi.
Iku lan pemandangan Srengenge katon padhang: teller konter lan tabel iki menawa kantor sing secara harfiah toja karo awis. Bricks saka kuwi, apa-apa ing nganggo sandhangan anget saka cathetan ewu wawas precariously ing ndhuwur saben
pengawal setir putih tas beras karo isih nganggo sandhangan anget liyane saka kyat, minangka itungan lokal dikenal.
Myanmar isih digunakake ing nyata sistem kredit lan mesin ATM punika relatif anyar pembangunan – yen padha bisa. Kaya sing paling bisnis ing kutha lan kutha-kutha, Kerep blackouts tegese sistem mati. Aku nampa telung ATMs liwat Course saka dina. Ana makarya.
bank ing tengah ing pungkasan saben dina kanggo dagang marang wong apa imbangan ing buku punika.
Ana saiki hukum perbankan sadurunge parlemen lan nganti disetujui, pepek ROOT-lan-cabang pembaharuan bisa njupuk Panggonan. Malah nalika ora, sing duwe bank-bank
didol marang house ing Yangon bubar kang ngadhepi sing bingung – apa apa karo sing neruske. Apa kang padha njupuk awis kang menyang bank utawa supaya iku ing ngarep?
Category: Google News Tags: Stashing awis ing Myanmar ← Airgead tirim Stashing i Maenmar
bersamaan. Punika umumipun dipunbètahakèn ing kapasitas ingkang dipunbètahakèn punika agèng, punika kèdhah mikolèh ngolah data ing jumlah agèng (ing industri keuangan, bioinformatika, dll) utawi amargi tuntutan proses komputasi ingkang katah. Kasus kaping kalih umum dipuntèmui ing kalkulasi numerik kanggè nyèlèsèakèn persamaan matematis
Mesin paralel[besut | besut sumber]
Kanggè ngèlampahi anèka jinis komputasi paralel punika dipunbètahakèn infrastruktur mesin paralel ingkang kapèrang saking katah komputer ingkang dipungayutakèn kaliyan jaringan lan mbètah mèrdamèl secara paralel kanggè nyèlèsèakèn sètunggal prèkawis. Kanggè punika dipunbètahakèn aneka perangkat lunak pendukung ingkang biasa dipunsebut dados middleware ingkang berperan kangge ngatur dipunstribusi pekerjaan antawisipun node ing setunggal mesin paralel. Saklajengipun pemakai kedhah ndamel pemrograman paralel kangge merealisasikan komputasi. Mboten katingal kaliyan mesin paralel sadaya program ingkang dipunjalanaken ing inggil otomatis badhe dipunolah secara paralel !
Salah satunggaling middleware orisinal ingkang dipunrembagaken kaliyan Indonesia inggih punika openPC[1] ingkang dipungawangi déning GFTK LIPI lan sampun dipunimplementasikan kaliyan ing LIPI Public Cluster.
GRID[2][besut | besut sumber]
GRID punika pengembangan tèknologi mesin paralel kaliyan mupangati jaringan pita lebar ing era dijital. Kaliyan wonten jaringan pita lebar, paralelisasi boten namung dipunlampahi antar komputer ing setunggal jaringan, ananging ugi antar mesin paralel ingkang kapisah secara geografis.
Perkembangan ing Indonesia[besut | besut sumber]
Ing Indonesia, usaha kangge mbangun infrastruktur mesin paralel sampun diwiwiti ngantos era 90-an, menawi dereng ing tahap serius lan permanen. Ananging kangge pemrograman paralel sampun wiwit langkung setunggal mata-kuliah wajib ing katah perguruan tinggi terkait. Nembe ing taun 2005 dipunwiwiti ndamel infrastruktur mesin paralel permanen, tuladhane ingkang dipunrembagaken déning Grup Fisika Teoritik lan Komputasi ing P2 Fisika LIPI. Dipundorong déning perkembangan pemrograman paralel ingkang lambat, utaminipun kagayut kaliyan sumber daya manungsa (SDM) ingkang nguasai, mesin paralel LIPI punika lajeng dipunbikak kangge publik secara cuma-cuma ing wujud LIPI Public Cluster (LPC)[3]. Ing wanci punika LPC sampun dipunrembagaken langkung tebih dados gerbang komputasi GRID ing Indonesia kaliyan kerjasama global dados IndoGRID. Ing taun saklajengipun, kaliyan dukungan dana saking proyek Inherent Dikti, Fasilkom UI ugi mbangun mesin paralel[4]. Menawi punika ing taun 2009, ITB ndamel kluster hibrid CPU lan GPU ingkang kawiwitan ing Indonesia kaliyan kabetahan ngantos 60 inti CPU lan 1920 inti GPU.
bertopik tèknologi informasiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Ing Mataram ngrêmbag badhe nikahing pangantèn.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
16. kang nyaosi ing tundhanirèki | tundhan turôngga
kang nênêm mantrine | dene panèkêtipun | pan wolulas ingkang angiring | panglawe panajungan |
ingkang sinêpuh ing karya | gih pun Bêdêr pun Bêndung ingkang
25. ingkang sami main dhadhu nênggih | Tarnite dhadhu Mangkunagaran | Pangran
manahipun | Galèngsong giris ing manah | botoh kalah ingopahan tuduh margi | Bayalali sinêdya ||
Sojêngkilung | ing Mungkung miwah Sumêkta | sakancane sami bêbujung sakenjing | Tumêngung Wiranata ||
28. anakipun kinon andhingini | Surajaya marang Surakarta | sampun matêng pirêmbage | lawan tuwan upêrup | katur marang kangjêng sang aji |
Bali Bugis | Jawinipun Pangran Buminata | wus budhal sira lampahe | ing Baki praptanipun | wau ingkang dipun kêkinthil | Tumênggung Wiranata |
mogok lajêng campuh | nèng gunung Pare rame prang | ngundur-
turôngga salawe | punika kinèn laju | Surajaya kang dèn tindhihi | lan Pangran Buminata | nuduh Patihipun | gajah
Kudanawarsa | karepotan ing jurite | akathah ingkang lampus | gya Tumênggung Jayarata glis | têtulung saking kanan |
marang sri narendra | Wiranata ing praptane | timbalane sang prabu | makuwona sakidul Gadhing | oprup
37. kang kaprênah ing pakuwonnèki | sami suka wadya Surakarta | ngrasa bênggang jajahane | malih ingkang winuwus | pan Tumêngung ing Sukawati | aran Ranadiningrat | kêkapalanipun | kalih atus wus utusan | arsa nungkul mring Surakarta Sang Aji | Kapitan Bèl
punggawa | nêtêpna salêlênggahe | darapon ingkang kantun | aciptaa sami kapingin | dene pun Wiranata | lênggah kalih èwu | mantrinipun kalih wêlas | pan
rowange | laju rikat lumayu | praptanira ing Bayalali | bilang marang kumêndhan | saking purwanipun | kabandhang nèng Pakalongan | mangkya minggat ingantêp manjing jro loji | kang nututi katingal ||
48. samya kèndêl anèng kidul loji | dèn mariyêm bubar wangsul samya | nututi tan antuk gawe | wus lajêng sami mantuk | sapraptane nagri Matawis |
49. kunêng wursita Dêlèr Samawis | lampahira saking Pakalongan | lajêng marang Banyumase | bêkta dragundêr satus | kalih atus kang Bali Bugis | wong Jawane sadaya | nênggih gangsal atus | kang tumut tumênggung anyar | Batang Têgal satunggal praptanirèki | ing nagari Banyumas ||
sampun kasangêt maras | inggih radèn ayu | sakite raka andika | dede sakit angantarani ing pati | sakit-sakit kewala ||
52. radèn ayu kula gawa mêstri | inggih wontêna lilah andika | radèn ayu lon saure | sumôngga tuwan ngriku | mêstri bêsar sigra
Arungbinang alon nauri | tuwan ing sapunika | pan sawêg mêmantu | andina-dina kasukan | botên suwe ajar-ajar ing ajurit | inggih ing pêndhak pasar ||
56. amênêdi miwah ing prajurit | lan akarya busananing bala | anyalini rusakane | miwah cêcênthungipun | kang wus risak winangun malih | dêlèr malih têtanya | Pangran Purbayèku | baris ing pundi samangkya | anauri ngalêmpak wontên Matawis | kala
Ki Tumênggung nauri aris | tuwan mangsuli tenja | awon adatipun | gih môngsa kiranga papan | ingkang botên tilas kanggenan
panggonane | bangêt kuwatiripun | yèn tinggala nagri Samawis | luwih sapuluh dina | yèn nora anglurug | wetan Samarang dèn ambah | cungal-cungul Si Paridan anglèncèri | karya susah asmara ||
1. sudara kularsa mulih | manawi andika gadhah | ing ngarsa kêkirangane | sampun dika ngangge taha | sabarang kang tan ana | ing Pagêlèn dèn agupuh | utusana mring Samarang ||
2. sampun dika angajèni | barang isine Samarang | ya Samarang ya Pagêlèn | ya Banyumas Surakarta | Kumpêni wus akarya | wêwênang marang sirèku | jadhi pulmak ing karajan ||
3. wusnya tabe amit mulih | tumênggung lawan kapitan | wau dêlèr parentahe | kinèn angangsêg barisnya | marang Pagêlèn wetan | sawusnya cium-cinium | budhal saking ing Toyamas ||
4. wuwusên wau kang kèri | tuwan idlèr paparentah | sawadya Banyumas kabèh | pinundhutan sikêpira | Pamêrdèn lan ing Banjar | Ngayah
dhandhang | wontên wong sèwu kumpule | kajawi priyayinira |
Kyai Yudanagara | wus winangsit lampahipun | dhatêng ing gunung Tompomas ||
6. tanah ing Pamrêdèn wukir | alit ing gunung Tompomas | Banyumas para mantrine | binêktakakên sadaya | praptèng gunung Tompomas | wadyagung andhudhuk gunung | gumêrah swaraning bala ||
75. Andhudhuk Redi Tompomas. Sultan Banten nyuwun pangayoman dhateng Sunan Kabanaran
7. kala wontên nèng Samawis | dêlèr wontên wong carita | gunung Tompomas Pamrêdèn | ing jrone pan isi êmas | upama dhinudhuka | sayêkti ta isinipun | mila dêlèr ngiras lampah ||
8. sawêg angsal kalih ari | wadya kang dhudhuki arga | nulya wau ing
sami ngingu darebas | yèn kongsia pitung dalu | tuwan pasthi dinarebas ||
13. lan mariyêm wontên ugi | dêlèr amiyarsa eram |
17. wong ing Lêdhok anarungi | nanging ingamuk tan tahan | kang ngadhangi bubar kabèh | ing Lêdhok wus
dene ta lêlurahipun | Dipati Suryanagara ||
19. maksih wontên ing Matawis | dadya wau tur uninga | yèn Sultan Bantên praptane | dutane prapta Pabrêgan | katur dadya rinêmbag | wus rêmpêk ing rêmbagipun |
ingkang ingutus rumiyin | Dipati Suryanagara | manggihi lawan malihe | ananggunga praja liyan | bok guna-amiguna | dhustha mara sandi sadu | ananjak karti sampeka ||
21. nulya dutanira prapti | kang saking môncanagara | ingandikan bupatine | ingkang pinijig ing surat | Dipati
Mangkunagarane | ngirid sagunging punggawa | lawan ingkang dinuta | Rahadèn Darmasutèku | ingkang saking Pranaraga ||
Mangkunagara | suwawi paman kalihe | mangke nuntên pra dipatya | sigra sami winaca | surat angsul-angsulipun | Adipati Pranagara ||
27. têmbunge kang salam taklim | mring Pangran Mangkunagara | pangeran andhawahake | timbalane Ingkang Rama | Susunan Kabanaran | animbali abdinipun | bupati môncanagara ||
28. kula bêktani kang abdi | pun Margaewuh punika | lan ambêkta abon-abon | kang katur rama paduka | tuwin dhatêng sampeyan | wondene kula pukulun | tinimbalan nuwun duka ||
29. pangraose ingkang abdi | pan ingih gampil kewala | sasat wus munggèng astane | angabdi môncanagara | siyang dalu sandika | nanging sami anênuwun | kang abdi para dipatya ||
30. kaungkurêna rumiyin | prasasat sampun kaasta | luhunga inggih kang dèrèng | pan inggih pun Cakraningrat | abdi dalêm Madura | inggih punika yèn sampun | anungkul rama paduka ||
31. kang abdi môncanagari | tan pantês dèn raosana | wusnya maos sadayane | sang nata alon ngandika | lah iya kaya ngapa | ing rasane layang iku | yèn mungguh ing tampaningwang ||
32. wus nora kêna dèn pikir | lan iku layang candhala |
putra matur wotsari | pukulun inggih sandika | kang rama ngandika malèh | iya sapa sira têdha | kang dadi kanthinira | santana lan pra tumênggung | kang putra matur tur sêmbah ||
34. inggih santana satunggil | pun Adhi Mangkudiningrat | lan satunggal wadanane | inggih pun Kudanawarsa | inggih kalih kewala | pan inggih kawula suwun | gitik pun môncanagara ||
35. botên nuwun malih-malih | kang rama lêga kewala | iya yèn kaya mangkono | santana wus dhinawuhan | Pangran Mangkudiningrat | lan siji wadananipun | Tumênggung Kudanawarsa ||
36. sampun sami dèn dhawuhi | siyaga kapraboning prang | kang badhe kinanthèkake | ing
sigratur sêmbah lumèngsèr | sapraptane dalêmira | lajêng ngundhangi bala | amung gantya kalih dalu | pangeran dènira budhal ||
wowor sambu | ing mangke pan sampun nyata ||
40. badhe sumiwèng Narpati | Pangeran Mangkunagara | kondur sawadyabalane | sapraptanirèng nagara | lajêng dadèkkên rêmbag | aprakara kang têtamu | cilik-cilik iku raja ||
41. pangeran umatur aris | inggih sami kinurmatan | punika ing sapantêse | yèn suwawi anglampahna | inggih priyayi kônca | bupati ingkang amêthuk | ing Kêdhu rumêksèng sêgah ||
Jayadirjane | andhawuhakên timbalan | marang Ki Adipatya | Suryanagara kang dhawuh | amaringakên pamapag ||
48. tigang pangadêg kang bathik | mori
ingkang môngka jarumane | mring Sultan Tubagus Buwang | Pakuwati nagara | samargi tan têbih wau | Dipati Suryanagara ||
50. sakawan kang pra dipati | kalima Suryanagara | katri kang jagani pondhok | bupati ngrukti sugata | lampah sadina prapta | ing pakuwon sampun pangguh | akathah
52. angrangu samargi-margi | Dipati Suryanagara | miwah wuwuh pananggunge | dènnya mrih ayêm ing driya | anggung nglahirkên sumpah | tan ana ingênggopipun | Dipati Suryanagara ||
54. ing marga datan winarni | lampahe wus tigang dina | kantun sadungkap praptane |
bupati ingkang dinuta | marang Suryanagara | tur uninga lampahipun | ing marga apêpucungan ||
1. lampahipun pra wara duta wus katur | ing sadintên benjang | Sang Prabu Mangkarawati | praptanipun sumiwèng paduka nata ||
lami mêthuk ngandhangan baris sêsiyung | sagaduging wadya | prajurit jêro abaris | amananti ing alun-alun kewala ||
ginarudha | parangrusak ingkang nyamping | pasêmone pan kadi Arjuna tuwa ||
10. wus supênuh panangkilanira prabu | mijil saking pura | ingapit pra
sapraptaning pôncaniti | sigra lênggah sang nata munggèng amparan ||
12. kilènipun tuwan sayid kalihipun | lan
ngandika | kulup mapaga pribadi | loring alun-alun sathithik ngulona ||
15. nêmbah mundur budhal saprajuritipun | wau kawuwusa | Sang Prabu
20. wong Mataram kulon Sêgara puniku | nèng
saking ing turangganipun | gya paran-pinaran | tundhuk sêsalaman sami | ngacarani Pangeran Mangkunagara ||
26. têmbungnyarum lah suwawi paman prabu | paduka ngandikan | ing raka tuwan sang aji | ingantosan dangu anèng panangkilan ||
dèn sêlani | langkung sangêt rumêksanirèng bandara ||
29. lampahipun wus prapta waringin kurung | baris jawi munya | êdrèl barung Carabali |
pukulun ing pêjah gêsang katura ||
33. cinandhak wus gya tinarik astanipun | yayi prabu aja | dêdawa rêntênging galih |
mêngsahipun inggih sèwu gangsal atus | kang Kumpêni pêthak | Kumpêni Slam ingkang mati | Bali Bugis Makasar pan kalih nambang ||
40. kawonipun kang mukul idêlèr undur | nanging loking
yudanipun | misuwuring warta | bêkta pangeran kêkalih | têmah yudanipun mung sadintên dhadhal ||
42. milanipun lampah kawula pukulun | mêdal ing Pasundhan | gumyahe samargi-margi | jêng paduka ingkang nimbali [nimba...]
43. dutanipun satunggal pangeranipun | pangeran caraka | saking nagari Matawis | mila rungak kang sami ngungsir ing marga ||
Jawi | bludru ijo sarwa mas saput prantinya ||
76. Dipati Cebolang ing Surabaya malik tingal mengsah Kumpeni dipun biyantu Sunan Kabanaran
54. kang cinatur ing nagara Surèngkewuh | Dipati Cêbolang | kang madêg ing Surèngwèsthi |
Sawunggaling | kang pinaring nama marang sri narendra ||
56. ingkang kombul mring Pranaraga Sang Prabu | nênggih Surabaya | pinacak
Surabaya dadi siji | pan ing mangke jinabêl malih kanoman ||
63. mring gupêrnur endranata kang tinandur | angsal kalih wulan | anulya ingamuk wêngi | pothar-
65. barisipun angêdohi lojinipun | nanging kurang yitna | Cêbolang pikirannèki | nora jawil ing sanak tuwa nom samya ||
1. nora gêmêt maring sanak | ing têtika kurang titi | wontên trahing kaki tuwa | têdhak Ônggajaya nguni | kalih dadi pêpatih | ing kanoman ênggènipun | singa dadi dipatya | ing kanoman amatihi | nama Ônggajaya lawan Jadirana ||
2. majanani marang sanak | pangrasane wus anganthi | têdhak Dipati Jangrana | pun Jaka Tangkêban maksih | sinung nama Ngabèi | Jangrana kêkalihipun | trah Panji Surèngrana | ing Lamongan wus kinanthi | iya sinung nama Panji Surèngrana ||
3. duk nalika pêngaburnya | mring Radèn endranatèki | Jadirana Ônggajaya | tinuduh bêkta mring loji | Ratu Madurêtnèki |
lamun bubrah | nagara ing Surawèsthi | Cêbolang ngamuk wêngi | endranata sampun kabur | mangke wong Surabaya | wus umadêg pacak baris | pan inganggêp ing Susunan Kabanaran ||
5. nanging Petor Surabaya | kêkalih antuk wong bumi | têdhakipun Ônggajaya | punika sêpuh
Arya endranata | kinèn mulih mring Samawis | Ônggajaya Jadirana | kinèn amacak bupati | lan suratira malih | ingkang marang Madurèku | anênggih
Surawèsthi | Panêmbahan ing Madura | sampun ngundhangi prajurit | samêkta budhal aglis | atusan baitanipun | pangajêng sampun prapta | prajurit kang jujug loji | kang sapalih mêdal Grêsik dèrèng prapta ||
8. wuwusên Sang Adipatya | Cêbolang dènira baris | maksih anèng jro nagara | kidul wetaning Pinilih | kumpule kang prajurit | arahên salêksa langkung | apan
loji | anandur Ki Ônggajaya | ingkang sêpuh anêtêpi | namanira ingalih | Côndranagara Tumênggung | dene ta ing kanoman | Jadirana kang kinardi | maksih nama Tumênggung Jayadirana ||
10. nging maksih nama kewala | dèrèng antuk wong sawiji | wau Dipati Cêbolang | kang baris anèng Pinilih | andadèkakên pikir | badhe utusan asung wruh | mring Sunan Kabanaran | kang ngadhaton ing
sowan mring jro puri | lan sagung pra dipati | prapta lajêng canthèl atur | Pangran Mangkunagara | ngandikan lan
saking Surawèsthi | ingkang taklim katuripun | pun Dipati Cêbolang | kang pilênggah
saking loji | ingkang bantu Panêmbahan Cakraningrat ||
16. nanging sawêg jêng-ajêngan | dèrèng campuh ing ajurit | kula lawan wong Madura | mila kakang nuwun kang sih | amrih katur ing gusti | pratingkahing Surèngkewuh | Sang Natèng Kabanaran | kang abdi nuwun têtindhih | yudanipun ingkang abdi Surabaya ||
17. kalawan kula miyarsa | jêng gusti sri narapati | amiwaha ingkang putra | mundhut besan ingkang rayi | Jayaningrat Dipati | Pangran Natakusumèku | ing
rêmbag | karsa nyaliranana | anjênêngi ing ajurit | ingkang Putra Pangeran Mangkunagara ||
19. ingkang kinarya warana | angundurakên prajanji | sagahe sri
Samawis | mila sande Pangeran Mangkunagara ||
20. ingkang ngaturi mangetan | gêcak loji Surawèsthi | anjênêngi yudanira |
bupati bang wetan sami | dene ingkang pakêlir | sandene ngilèn sang prabu | anênggih ari nata | Sang Prabu Mangkarawati | kinanthenan santana myang pra dipatya ||
21. Pangeran Adiwijaya | Pangeran Purubayèki | Pangeran Mangkukusuma | Pangran Natakusumèki | dene kang pra
kuda kalih èwu | lawan Kudanawarsa | kalawan wau kang rayi | ingkang ngilèn kawan èwu kêkapalan ||
30. kang pra dipati sadaya | papat pangeranirèki | kalawan raja satunggal | Sang Aprabu Pakungwati | Sawal budhalirèki | Jumuwah pitulasipun | jroning taun Jimawal | langkung agêng ingkang baris | sami kèndêl rêmbagan anèng Tangkilan ||
ri padukaji | kinon angrêbat nuli | ing pasisir kilènipun | Pagêlèn lan Toyamas | pan rayi sampeyan kalih | apan kagungane Pagêlèn sadaya ||
33. ing Kêdhu inggih paduka | kula punika jênêngi | lan pun Kakang Jayadirja | paduka ingkang bawani | sagung ingkang prakawis | pratikêle aprang pupuh | dene rayi paduka | Sang Prabu ing Pakungwati | tuwan tetah parentahe ari nata ||
punika lamun suwawi | lan paduka pun Tumênggung Mangkudirja ||
35. yèn wontên ungguling lampah | bêndara pangeran kalih | saking Pagêlèn dèn rikat | ngangkaha mêpêki Têgil | dipun anêdya ugi | anêpungi lampahipun | inggih rayi sampeyan | Sang Prabu ing Pakungwati | kula ingkang dhêsak Batang Pakalongan ||
36. wus dadi ingkang pirêmbag | Sang Prabu ing Pakungwati | budhal mangilèn sawadya | lan urunan para mantri | sapuluh wadyanèki | kêkapalan kalih atus | lan Tumênggung satunggal | Tumênggung Mangkudirjèki | tigang atus bala prajurit turôngga ||
kathahira kalih èwu | kang ngidul ngilèn ika | Pangeran Purubayèki | lan kang rayi tigang èwu balanira ||
pangarsa | sapunggawa kang tinuding | ingkang wetan Pangeran Adiwijaya ||
44. sampun campuh ing ayuda | nèng Kêtos dènira jurit |
nadhahi drèling Kumpêni | akathah kang ngêmasi | prajurite kathah mawur | Pangran Adiwijaya | yudane wus angoncati | mundur mapan
Kilènpêragi | Dipati Suryanagara | Tumênggung Jayadirjèki | ngawêd saking ing wuri | dadya watir ing
1. ya ta kunêng kawuwusa malih | wulan sapisan ing Dulkangidah | Natèng Banaran budhale | angetan sêdyanipun | jangkung prange
masanggrahan | kalêrêsan sadalu budhale enjing | ing Sukawati prapta ||
3. wontên duta praptèng tur udani | saking Pangeran Mangkunagara | atur uninga lampahe | inggih dèrèng acampuh | dènnya gêcak ing Pranaragi | ingkang darbe nagara | bêbitinge mêthuk | wontên margi ing Barangkal | jurang kali langkung angèl mriyêmnèki | kathah wontên Barangkal ||
4. badhe menggok wontên jurang gawing | inggih anjog Magêtan kewala | putra paduka lampahe | nênggih ping kalihipun | wontên duta ing Surawèsthi | praptane tur uninga | kawon yudanipun | pun Adipati Cêbolang | sampun kontal
baris Kaleca | dhadhal budhal sawadyane | marang nagari mantuk | sarwi ngungak-ungak kang baris | kalangkung sampun têlas | amung tigang atus | ngungun Radèn Pringgalaya | panarkaning kalangkung barêping baris | kinira wuri kathah ||
8. tiwas sampun ngaturi upaksi | marang Yan Hindrik Johan Abraham | oprup siyaga bantune |
malah langkung yèn winitawiswinatawis. | kantun-kantun ing wuntat | têlas tan kadulu | oprup alon saurira | kula angsal sêrat kang saking Samawis | dêlèr têlike nyata ||
10. yèn lampahe Sunan Mangkubumi | èstu jênêngi marang bang wetan | wong Surabaya yudane | wangsul mangilèn wurung | mung pangeran katri lumaris | kapatipun
narpati | ngaturkên aturira | uprup canthèl atur | kadhaton dalêm punika | yèn marêngi badhene dipun
saking jro puri | wangsul mring loji prapta | panggih lawan oprup | katur sang nata wus lêga | langkung suka wau kalane miyarsi | Hindrik Johan Abraham ||
15. badhe prabeya kang dèrèng pikir | nganti badhe
17. praptanipun pakuwon Japani | kêkêsipun wong sapabarisan | pramila ical surane | wondene rêmbagipun | Adipati Cêbolang nênggih | lawan ingkang santana | pan têtilaripun | nguni Dipati Jangrana | gih pun Jaka Tangkêban punika maksih |
yèn wontên ungguling aprang | bêdhah ngloji apa saisine loji | reyang
mungsuh Kumpêni | dipun anêdya pêjah ||
20. Adipati Cêbolang tan angling | durung jawa wuwuse kang tuwa | ing ayuda prajanjine | sagung prajuritipun | samya ngêpal raosing galih | dene ta ingkang tuwa | Jangrana puniku | duk rare Jaka Tangkêban | sadurunge rabi wus dadya prajurit | prawira widigdaya ||
21. mila gêmpal tyase kang prajurit | dadi Jangrana Jaka Tangkêban | durung
nêmpuh | Jangrana Jaka Tangkêban | wadya bênthèt prajurit iing. Surawèsthi | nir cakut ing ayuda ||
23. langkung ngungun wau duk miyarsi | nênggih Susunan ing Kabanaran | alon wau timbalane | kalêbu tiwasipun | Si Dipati Cêbolang iki | durung tate mangun prang | atine ta cubluk | wusnya kang
lan sakancanipun | bupati môncanagara | ingkang pisah pan amung Madiun kalih | katiga ing Caruban ||
26. baris wontên nagrine [na...]
[...grine] pribadi | dene Susunan ing Kabanaran | kang têdhak ngalèr barise | badhe mukul Madiun | anèng Murong barisirèki | Tumênggung Jagaraga | seba wus anungkul | lajêng kinarya pangarsa | mantunipun ing Pangran Madiun nênggih | Madiun kasêpuhan ||
yèn mogok andhepoka | ing Madiun anut | duk lagya sami rêmbagan | baris osik ana raja duta prapti |
duta kalihe | wus praptèng alun-alun | wau Pangran Madiun kalih | mêthuk ing duta prapta | kalih wus atundhuk | têdhak sing kuda sang duta | ingaturan anèng pasowan [paso...]
[...wan] ing jawi | tata sami alênggah ||
31. Pangran Madiun sêpuh nampèni |
dhawuha iya salam mami | mring Kakang Arya Mangkunagara | lan maring Sewaka kowe | kapindho lawan ingsun | iya ngantêp marang sirèki | tuwin maring Si Kakang | Mangkunagarèku | dèn padha ujar sapisan | ujudira kang sayêkti marang êndi | aja na ngamandaka ||
jagang | dèn abêcik dèn padha angungsi pati | payo sêmayan dina ||
34. lawan padha amilang prajurit | aja ana ingkang luwih
tandhing wong Pajang Matawis | lan wong môncanagara ||
35. ya Sewaka pikirên kang bêcik | lan Si Kakang Amangkunagara | karana sapisan kiye | tan kaya dhingin ingsun | iya kêna kok sêmayani | bala sandhung kewala | ya sira sun turut | ing samêne uwis nora |
babar pisan wus titi tamat kang tulis | kalihe duk miyarsa ||
36. andhêkukul sarwi brêbês mili | kadipundi gih punika anak | dene asangêt dukane | kula salaminipun | inggih sami nungkul ing batin | ing punika punapa | wontên kang wêwadul | duk sang nata nglurug marang | ing Pagêlèn Kêdhu lajêng mring pasisir | pintên ta laminira ||
37. wontên punapa ing Sukawati | kula jagongi saking kadohan | yèn kula priha rusake | abdine kang tut pungkur | yèn pinriha gêmpaling ati | ing wuri Sukawatya | yèn pinriha rusuh | lah dawêg dipun tutuha | dene mangke kula ajrih amangsuli | langkung sumanggèng karsa ||
38. kinarsakna tinumpês kang abdi | apan môngsa ta inggih sandea | yèn kêni-kênia mangke | pan ajrih darbe atur | yèn sagêda inggih cêmuwit | bok inggih dèn antosa | ing kantênanipun | Dipati Suradiningrat | lan kang Putra Dipati Mangkunagari | pan sawêg yun-ayunan ||
angarsakna | ingkang abdi sumôngga ing pati urip | datan kenging suminggah ||
40. môngsa inggih gawêra wak mami | lamun Sang Nata ing
praptèng Carême catur kang duta | salampah-lampahe kabèh | purwa wêkasanipun | botên purun ngangsuli tulis | amung atur kewala | ing caraka katur | sri bupati duk miyarsa | langkung kagyat animbali pra
iku | wong Madiun nora ngangsuli | kapriye iku Rôngga | miwah pra tumênggung | Mas Rôngga matur tur sêmbah | kintênipun paduka nganyar-anyari | mawi ngantêp ing sêrat ||
43. pan wus lami dènnya canthèl batin | Islam ngindalah kapir ngindanas | makatên ing upamane | mila punika purun | ngolok-olok ing
aja adoh Madiun nagari | sun makuwon ing Kincangkinandhang | sigra ngundhangi balane | enjing budhal gumuruh |
ingkang wadyagung | murah banyu amurah sari | tan ana kang karang la | pacangkraman agung | yèn ari Sêtu awatang | pan angiras gêladhi gêlaring jurit | prang dharat prang turôngga ||
78. Adipati Suradiningrat ing Pranaraga mêpak bala badhe mapagakên perangipun Pangeran Mangkunagara
47. kunêng sakala sri narapati | kang makuwon ing Kincangkinandhang | ingkang winursita manèh | ingkang mêdal ing kidul | Adipati Mangkunagari | wus anjog Kamagêtan | bupatine suwung | kinèndêlan tigang dina | sami nungkul para mantri
ngidêri | Pangran Mangkunagara | Pamagêtan rawuh | prajurit môncanagara | ginunggunga wontên salêksa turanggi | lan kathah pra
angukuhi ingantêp jurit | ature têlikira | kêdhik mungsuhipun | Pangeran Mangkunagara | nora luwih sèwu nêmatus
akanthi ing Kaduwang | lawan para sunu | ing Pranaraga akathah | pitung dasa kang sami amawat kardi | kathah mantri santana ||
52. langkung kathah wong môncanagari | sami amêmpêng kuwanènira | lan amuwah panganggone | akathah adol sanggup | wau ingkang winuwus malih | Pangeran Adipatya | Mangkunagarèku | kang abaris Pamalêtan | duk miyarsa baris ing môncanagari | ngalèr pamêthukira ||
53. lèpèn Dêmung badhene nadhahi | ngantêp yuda wong môncanagara | Pangran
polèng miwah | panumbakipun wong Bugis ||
3. mantri jro lan kawan dasa | munggèng ngarsa pinangku
gumujêng suka | ana paran mangkene mungsuh iki | ya Si Ônggaima iku | apa katon salêksa | wong lêlima anunjang ewon malêdug | kang anusul ora uman | ing
lanang tuwa pribadi | Martamanggala ranipun | kèndêl ngadhêpi rama | apan dahat kawruhan lamun puniku | Dipati Suradiningrat | dipun nyana yèn wong cilik ||
12. sêtun mantri ya kewala | dene nora ana kang ngadhêp malih | liniwatan wong lumayu | miwah wong ngungsir samya | ingkang ngalor angetan miwah angidul | wong satus môncanagara | wong sapuluh kang balêdig ||
punika Adipati | ing Pranaraga pukulun | kula anake tuwa | sigra wuri balanira ki tumênggung | karsa angrampog kewala | Kudanawarsa ngukuhi ||
16. lah aja mêngkono padha | iki jago tan kêna dèn patèni |
mangke maksih tinêngga | inggih dhatêng ing pun kaki sawongipun | Tumênggung Kudanawarsa |
pangeran tundhuk | matur Jayasimpangan | lamun Adipati Pranagara lampus | botên kaprawasa ing prang | pêjahipun
21. hèh kaki Kudanawarsa | nora tatu Suradiningrat iki | êndi anake kang tunggu | ing bapa duk palastra | Ki Tumênggung Kudanawarsa umatur | inggih kang sêpuh
mring kutha | dimèn aja rungok wong Pranaragi | yèn anak tuwa wus nungkul | lan uwis tinarima | dimèn têtêp wong cilik aja na kuwur | lawan Si Martamanggala | konên angumpulkên aglis ||
24. iya saduwèke padha | bapakane aja na
kapocok murdanipun | klawan kang kalanangan | kinon nigas dene iku pêli ngamuk | nora anganggo ukara | jalêran tinigas aglis ||
26. wus dangu ing pêjahira | kang jalêran wus keris mêdal gêtih | kang angiris sami ngungun | kang kaprah wong wus pêjah | dèn
kang lanangan | wadhahana kukusan gawanên gupuh | barisan Kincangkinandhang | aturna ing rama aji ||
saking nagri Pranaraga | Pangran Mangkunagarane | Mas Rôngga mêdal sakala | lêbête ngirid duta | kalawan mustakanipun | Adipati Pranaraga ||
3. Mas Rôngga matur wotsari | putra paduka utusan | pan sampun unggul jurite | bêdhah nagri Pranaraga | bupatine katigas | punika mustakanipun | katur ing jêng padukendra ||
Pranaraga iku | carakatur sêmbah mêsat ||
79. Sunan Kabanaran badhe rawuh dhateng Pranaraga
9. sang nata sigra ngundhangi | ing bala badhe budhalan | ing dalu tan kapiraos | enjinge têngara budhal | saking Kincangkinandhang | manjing nagari Madiun | wus suwung bupatinira ||
10. nanging sampun balang tulis | wong Madiun mring Mas Rôngga | mila tinilar prajane | wau
praptanipun | bupatine gènya seba ||
12. sang nata siniwèng dasih | punggawa mantrinira glar | prajurit sumiwi kabèh | Mas Rôngga Wirasêtika | Dipati Jayaningrat | ngirid bupati kang nungkul | ing Madiun kalih pisan ||
13. prapta ing ngarsa narpati | sang nata gupuh ngandika | si kakang salamêt bae | iya Kang Mangkunagara | Si Adhi Martalaya | ngabêktia marang ingsun | mangsah gantya kalih pisan ||
14. sang nata ngandika aris | marang wau ingkang putra | Pangeran Dipati Anom | kulup mara ngabêktia | karo maring wakira | pangran adipati gupuh | bêkti nguwa kalih pisan ||
15. sang nata ngandika malih | ipeningsun ingkang pêjah | siji
wadya Madiun sadaya | prajurit kang turôngga | jêngkar pakuwon sang prabu | wadya sami pamondhokan ||
21. apan akarsa udani | wau Sri Nata Banaran | wadya ing Madiun kabèh | sampun sami akêkirab | aglar ing ara-ara | ngundhangi wadya sang prabu | sagunging kawulaningwang ||
22. mirea anganan ngering | miwah ing wuri kewala | wong Madiun ngarsa kabèh |
kalih èwu dhomas | kinèn mubêng ping tiga | ing ngarsanira sang prabu | abayak agêgolongan ||
24. angandika sri bupati | Rôngga dene ku wus tata | ing prang tan ana bobote | Mas Rôngga matur tur sêmbah | pan dèrèng kalêrêsan | kang angabên ing prangipun | ing rakit sampun prayoga ||
25. tiyang ing Pajang Matawis | nênggih kumpuling gêgaman |
ngantos samantên kathahe | lawan rakitipun tata | wagêde nitih kuda |
duk sinau nitih kuda | banjur ginawa aprang | paparentah sang aprabu | wong Madiun rumiyina ||
27. wadyaningsun kang nambungi | wadya ing jêro kewala | pra dipati wuri kabèh | kalawan bala Caruban | iku rongèwu dhomas | Madiun
33. tiga likur kang wus prapti | akathah kang dèrèng prapta | pinupus sampun bêgjane |
Martamanggala | Suradipraja arane | Rahadèn Cakranagara | Radèn Purbakusuma | Radèn Purwakusumèku | Rahadèn Bratakusuma ||
35. Rahadèn Suralayèki | lan Radèn Natadiwirya | Radèn Suradiwiryane | miwah Radèn Suradirja | Radèn Suradipura | Radèn Surawijayèku | miwah Radèn Bratadirja ||
36. nging wau sri narapati | kang pinilih mung sakawan | anak lanang tuwa dhewe | Rahadèn Suramanggala | lan ari kang wus nama |
kalih èwu lênggah | lan pinacak punggawa | anama radèn tumênggung | anênggih Suradipraja ||
39. wontên arinipun malih | kamantu marang kang paman | Radèn Natakusumane | ran Radèn Cakranagara | wus pinacak punggawa | sinungan nama tumênggung | Dyan Tumênggung Natabrata ||
40. kalih èwu lênggah sami | kang kalih èwu kalihnya |
nênggih kang ginanjarake | mring Pangeran Pakuningrat | dene Radèn Kaduwang | têtêp kabupatènipun | namung ingalih namanya ||
41. Kaduwang namanirèki | Tumênggung Bratawijaya | wontên dene sakantune | kang sangang èwu
kantun kawan nambang | inggih kinon marucah | pan antuk putra rongpuluh | wong sijine karo
pinartiga | kang kalih ngênêm samya | ingkang satunggil mawolu | ginadhuhan mantri kadang ||
44. Tumênggung Surabratèki | ingkang wolu mantri kadang | prasamya agêng lungguhe | pranakan ing Pranaraga | yèn miyos watang samya | wong Pranaraga
ing kuda | langkung sukanira dulu | ing tanaya Pranaraga ||
takdiripun | duk ingêdrèl sapisan | Ki Tumênggung wêntisira ingkang tatu | cape tiba saking kuda |
sanakingwang | ingsun iki ya aja ginawa mundur | balik ingsun uworêna | lan pulunane sang aji ||
7. Rahadèn Mangkuwijaya | dudu uwong ingsun tinggala urip | ing mêngko yèn
têngah dalu | baris Tarayêm nulya | panggih lawan Mayor Sakèbêr puniku | yèn untung gènira aprang | antuk punggawa kêkalih ||
13. siji punggawa satriya | Radèn Mangkuwijaya kang ngêmasi | apan pêpulunanipun | mring Natèng
mring Samawis | kalamun ngantia esuk | sayêkti mungsuh kathah | Adipati Suryanagara puniku | angamuk
Adipati Suryanagara angrungu | tiwas Tumênggung Jadirja | Radèn Mangkuwijayèki ||
ngamuk | wau sang adipatya | duk miyarsa menggok ngetan barisipun | baris Kumpêni kang ana | ing Pingit arsa ginitik ||
18. lan Tumênggung Mangkuyuda | duk miyarsa ingkang baris ing Pingit | Kumpêni mungsuhnya rawuh | Radèn
sami gendholi sadaya | luwung inggih kèndêla ki dipati | awrat Sakèbêr puniku | lan malihe sampeyan | dèrèng atur uninga marang sang prabu | kang wontên ing Pranaraga | kalih pêjahing ajurit ||
saking Samarang | wus rêmbug budhal kang baris ||
23. wangsul sa-Kilènpêraga | Têpasaran pabarisane lami | apikir ingkang ingutus | dhatêng mring Pranaraga | sarat ingkang mila prang bilih dinangu | kancane mantri têtiga | panumping ingkang tinuding ||
24. srat dadya sigra lumampah | kunêng wau gantya ingkang winarni | Sakèbêr carakanipun | wus prapta ing Samarang | sêrat katur marang Yan Baron Hondhorup |
manahipun | sukane ingkang manah | Jayadirja Bupati andêl gêgêdhug | marase bok winangsulan | dene andêle ngêmasi ||
26. dadya dêlèr karya gêlar | angundhangi bala kang pra dipati | pasisir samya akumpul | budhal arsa magut prang | ingkang marang Pranaraga kang
prang Lengkong iku kacandhak urip | mring Sakèbêr ingkang antuk | wus lami nèng Samarang |
kinanthèn pêpatihipun | Adipati Samarang | Dêmang Jagayuda kang ajaga jagul | idêlèr wêwêlingira | kathah mring Pangeran Wijil ||
30. wus mangkat saking Barangkal | ngidul ngetan ing Warung kang dèn jogi | wontên kuda têlung puluh | dharate pitung
adhi ing lêbêtipun | Pangeran Mangkunagara | kang
sapraptanira panggih | Pangran Wijil Ngadilangu | pangeran angandika | inggih paman benjing enjing | kula bêkta sowan ing raka paduka ||
2. sampun tanggêl ing punika | paman anjujuga enjing | inggih pasowan kewala | wus pamit makuwon malih | pangeran tur upaksi | duta idlèr
saking Gupnur Samawis | ing dalu tan winursita | enjinge aglar tinangkil | sagung mantri bupati | sarwi ngandikan lumêbu | sang nata têdhak marang | pandhapa manggihi tami | kerid marang Pangeran Mangkunagara ||
4. praptanira ing ngajêngan | asru ngandika
cinandhak astanirèki | sampun mundur adhi ing ngriki kewala ||
5. binêkta lênggah satata | ya ta wau Pangran Wijil | sigra ngaturakên surat | kang saking Dêlèr Samawis | tinampan tinupèksi | bêbuka tur tabenipun | ingkang akathah-kathah | katura paduka aji | wiyosipun pun dêlèr nuwun ngapura ||
6. sakathahe kalêpatan | pratingkah kang wus kawingking | mantuka inggih duk kadya | tuwan paduka rumiyin | kala amba badheni | ing tuwan amrih pakantuk | dhatêng raka paduka | swargi jêng sri narapati | tuwin dhatêng komisaris sami uga ||
tinambuh prakawis | tuwan darmi têgêse tibèng kawula ||
8. nging wontên atur kawula | sudara kirang ngyaktèni | tan angantos tur kawula | mangke Jendral sampun [sa...]
[...mpun] mati | Jakup Musêl kang dadi | têlase sataunipun | tampine kang pangwasa | ing mangke kula aturi | antukêna kapênêdan kina-kina ||
9. suwawi apêpikiran | mrih mulyaning bumi-bumi | yèn tuwan maksih ngarsakna | ing karsa kula puniki | risaking tanah Jawi | sayêkti kabanjur-banjur | sintên ingkang kecalan | liya paduka lan malih | Putra Tuwan Sang Prabu ing Surakarta ||
10. Kumpêni darmi kewala | panêdha kawula mangkin | sudara mugi èngêta | katêmpahing tanah Jawi | mangkya sêpuh pribadi | lawan kaping kalihipun | punang punggawa Tuwan | Tumênggung Jawinatèki | duk prang Lengkong inggih kang kacandhak gêsang ||
11. pun Sakèbêr ingkang angsal | ingaturkên mring Samawis | Tumênggung Jayawinata | pan inggih kula pênêdi | botên manggih pisakit | manggih kabaikan agung | ing mangke pan katura | dhatêng ing
narapati | Jawinata kêrasan anèng Samarang ||
[...ta] alon ngandika | marang ing Pangeran Wijil | adhi kang muni ing layang | idêlèr arsa pêpanggih | lawan kangên ing mami | sun undanga mring Madiun | iya nurut kewala | sanadyan mring Pranaragi | sakarsèngong adhi anurut kewala ||
15. nanging adhi kayaparan | iya awak ingsun iki | lagyewuh ana ngamônca | durung kolur ing tyas mami | ya pirabara benjing | yèn misih padha rahayu | sayêkti wèh wangsulan | nanging dika wruha adhi | salawase si dêlèr iki rumôngsa ||
16. yèn ingsun nêdya alawas | nèng tanah môncanagari | sayêktine ingsun undang | ingsun nêdya nora lami | yèn wus sampurnèng jurit |
inggil | ulês dhawuk megatara | wus pamit Pangeran Wijil | kang srat wus dèn tampèni | angsul-angsul lan pakintun | enjing mangkat Pangeran | Ngadilangu Pangran Wijil | tanggal pisan Bêsar saking Pranaraga ||
ing bang wetan sami sowan Sunan Kabanaran wonten ing Pranaragi
19. saungkurirèng caraka | prapta ingkang pra dipati | bang wetan sumiwèng nata | Kalangbrèt Kartasanèki | Nganjuk Pace Ngrawèki | Sarêngat Balitaripun | ing Japan
ingkang pra dipati | sadaya wus tinarima | dinangu kapalanèki | ginunggung sadayèki | pan salêksa kalih èwu | lan satus pitung dasa | ingkang dhinapur prajurit | pan kajawi kuda kang dadi wowotan ||
21. nata nimbali bunira | kang anèng ing Sukawati | praptane
Sêtra ing Kadhiri iki | Ki Tumênggung Katawêngan | ing Rawa Kartayudèki | pinaring Selawati | ing Sarêngat Bok Kapundhung | sampun sami aningkah |
Ratu Mamênang wus panggih | lan Pangeran Madiun Mangkunagara ||
24. duk samana langkung arja | nagari ing Pranaragi | kanggenan Natèng Banaran | siniwi ing pra dipati | sagung môncanagari | mangkana ingkang winuwus | Pangran Mangkunagara |
badhaya sarancak sami | kalih ambêbakali | ingkang wus dadi salaju | katur marang kang rama | pangeran ngêndhak kêkalih | èndhèl lawan pambatak ingkang dèn êndhak ||
26. pambatak ingkang dèn êndhak | anama Ismayawati | Marionêng èndhèlira | kang rama pan ragi runtik | iya
katur sadaya | lamun ana dèn sênêngi | enggal barang kinapti | môngsa kadadaka luput | mêngkono ingkang jamak | nora murang tata titi | nasak-nasak amurang nagara krama ||
28. wus pinundhut kalih pisan | èstu duka kang ramaji | pangeran langkung katêbah | kang rayi ingkang tinuding | aturna ing ramaji | tan kudu kanggonan ingsun | ngong tohi karingêt rah | ambêdhah ing Pranaragi | nora katon samene sariraningwang ||
29. nuli plêk tan purun seba | ing Sêtu lan Sênèn Kêmis | sang nata tan angandika | maksih miyos Sênèn Kêmis | dèrèng nyana sang aji | yèn kang putra rêntêngipun | tan ana tur uninga | yèn kang putra agung brangti | duk miyarsa saking pawèstrèn sang nata ||
30. ingkang putra tinimbalan | ratu bêndara wus prapti |
iya sumakehan | prajurit prawirèng bumi | têtêkone kaya wus angrata jagad ||
31. kang putra matur tur sêmbah | putra tuwan sangêt kingkin | yèn dalu tan antuk nendra | yèn siyang tan antuk bukti | kang rama ngandikaris | wong ugungan kumalungkung | kaya wong nora kalah | karo sapadhaning janmi | dene agung kapalayu bakakrakan ||
èndhèl iku kang sawiji | ingkang putra antuke kalangkung suka ||
batin | dudu panggenanèki | pawatangan lala lucu | nanging sinamun ing tyas | winawas datan katawis |
Jagaraga lan ing Warung | ing Sêsela ing Balora ||
5. jabakna nagari siji | Grobogan dadi wong Pajang | pamanmu Pugêr lungguhe | ing Warung lawan Sêsela | nagri loro ku iya | pamanmu Pugêr yèn jaluk | têka sira lilanana ||
6. dadi mung pitung bupati | têtêpe kang sira gawa | Pranaraga têlu dhewe |
prajuritnèki | ingkang sami kêkapalan | liya prajurit dharate | pangeran alon turira | kalih èwu punika | bupati pitu puniku | lan pitung dasa sakawan ||
9. kawan èwu dharatnèki | sang nata malih ngandika | dene
Kadhiri | dene ta kulup Si Jipang | iku nora milu ring ngong | milu marang sira nora | wus sun karya ganjaran | kang dadi pawitanipun | pamanira Singasêkar ||
11. sêlang gumun ingsun iki | pamanira Prabu Jaka | duwe pawitan samono | wong wolung èwu Si
prapta utusane | yèn sampun bêdhah ing Tuban | kalawan ing Lamongan | badhe anggêcak Sidayu | dêdamêle wus lumampah ||
13. Pangran Mangkunagarèki | nambungi lawan Mas Rôngga | Paman Rôngga satêmêne | iku katut dening sira | dudu ingkang kaskaya | dhewe Paman Singasantun | katut opyake wong kathah ||
14. padha ngrungu yèn kiyai | pinarak môncanagara | wong pasisir padha gègèr | lamun aja mangkonoa |
nora obah | nèng nagara Jipang bae | wus katon antêpe kurang | Paman Suryanagara | tobat akanthia iku | lamun prakara ing aprang ||
18. wus matêng ingkang prajanji | bubaran ingkang bujana | pêndhak enjing kang wiraos | Pangeran Mangkunagara | lan sagung pra dipatya | siyaga pamit sang prabu | ngujung
20. ing wuri budhal sang aji | tanggal pisan sasi Sura | sampun salin ing taun Je | liman
prapta ing Madiun | masanggrahan kawan dina ||
21. Pangran Mangkunagarèki | budhal saking Jagaraga | sadalu
Mangkunagara | pinambêngan katanggêle | mangsane jawah punika | luhung benjing punika | yèn mêndha kang jawah wangsul | samangke luhung ngidula ||
23. anjampangi ing Matawis | kônca bupati punika | kang wontên Kêdhu Pagêlèn | sami sinupit ing mêngsah | dêlèr
uninga | tiwas kasambut ing prang | Tumênggung Jayadirjèku | lan Radèn Mangkuwijaya ||
25. Dipati Pugêr miyarsi | anjêtung astagpirollah | Pangran Mangkunagarane | wurung gènnya arsa
pangeran andikanipun | dèn age sira banjura ||
26. dutane Paman Dipati | Suryanagara nusula | mumpung kyai durung adoh | manawa kasêlak ngetan | gêcak ing Surabaya | Ki Dipati Pugêr matur | ing Pangran Mangkunagara ||
27. lidok tur kawula inggih | yèn paduka anuntêna | yêkti katiwasan gêdhe | pêjahipun Jayadirja | sêmpal baune kiwa | rama paduka sang
28. caraka lajêng lumaris | Pangeran Mangkunagara | bêktani mantrine loro | angirid carakanira | Radèn Suryanagara | lajênga marang Madiun | ing wuri dadoskên rêmbag ||
marang Surawèsthi | lampahe anikêl sêmat | anjog ing Dêmak badhene | karsa anggêcak Samarang | ngadu prajurit anyar | Pangran
loji Bayalali | iku apa nora kêna | iya kinarubut ngakèh | ature kang pra dipatya | anggèr kalangkung gawat | akathah mariyêmipun | botên kenging ginagampang ||
36. Pangran Mangkunagara ngling | payo padha pêpikiran | sun mondhok ing ngarêp kono |
kumpul kuda wontên sèwu | dadyagung grêgut nyarkara ||
1. kang kinarya panganjuring jurit | sira Tumênggung Surawijaya | Tumênggung Dipadirjane | prapta surak gumuruh | wetan loji kiduling loji | miwah lèr baris Gabag | mung kang kilèn suwung | prajurit môncanagara | pêksa nêmpuh mariyêm sadaya
saking Surakarta | prapta dalu Kapitan Lowong tinuding | lan Alpèrès Salijah ||
3. kalih atus ingkang Bugis Bali | Jawa Mas Dêmang ing Surakarta | sami mêdal akêkèdhèr | nglalèdhèk tangkêpipun | upsir sami munggèng turanggi | lan para mantri jaba | wontên kuda satus | rame dènira [dè...]
[...nira] ayuda | yèn binujung
ing lathi | nata dhawuh kang waspa ||
9. langkung rêntêng tyasira narpati | kadya wangsula ngilèn
kaji kinèn ngaji | ing sapandhuwurira ||
11. sampun lami mèh kapiran budi | wontên caraka saking bang wetan | Adipati Cêbolange | angirid praptanipun | anak putu ing Surapati | ing Kadhiri wus prapta | cacah anak putu | kang mungêl sajroning
putranipun sakawan kang jalu nênggih | kang sêpuh namanira ||
13. Radèn Malayakusuma nênggih | kang umadêg anèng
14. Ki Mas Sênthong kalareyannèki | anama Radèn Tirtanagara | amung banthèng titihane | turôngga sagêngipun | tan kuwawi dipun titihi | kadhang anitih cikar | mangkana sang prabu | kapencut sajroning sêrat | ing tyas aris lêjar pangungunirèki | mring
Kabanaran masanggrahan wonten Kartasana anggladhi prajurit
16. ênjang budhal sawadyanirèki | sadintên rawuh ing Kartasana | masanggrahan ing wismane | nênggih bupatinipun | kang wadyagung makuwon sami | kadya cuwak prajanya | kanggènan wadyagung |
Duljalal | Tumênggung Dêmak waune | ingkang badhe ingutus | animbali sutèng Ibrahim | kanthi punggawèng Srêngat | lan Japan puniku | Ngabèi Pandhawajaya |
wus lumampah sapraptanirèng Kadhiri | dhawuh ingkang timbalan ||
18. Adipati Cêbolang angirid | lawan Radèn Malayakusuma | Ibrahim suta malihe | lawan sakadangipun | dêdamêle yèn winitawis | gangsal atus sadaya | nênggih pamoripun | lan prajurit Surabaya | wontên sèwu praptane Kartasanèki | apan pinaring kurmat ||
19. iya dene taliti prajurit | urmat baris ngalun-alun aglar | amung prajurit
gong bèri sauran | sarunèn lan Carabalèn | Kodhokngorèk angungkung | sarta êdrèl nginggil turanggi | eram dènira mulat | wong Surabayèku | miwah prajurit ing Malang | sami dongong miyat tingkahing prajurit | kaya dudu manungsa ||
83. Sunan Kabanaran masanggrahan wontên ing Kartasana, anggladhi
pukul 4:37 pm	Peh, jek sekolah ae wes koyo ngono, ndah neo lek wes rabi, jan nemen. Wes ndang tobat mumpung jek urip, tinimbang dicemplungne neroko lagek kroso. Penak ndek donyo soro ndek
Taira no Kiyomori?) (1118 - 20 Maret 1181) ya iku samurai kang njabat kepala klan Taira ana ing pungkasan Jaman Heian.[1] Kiyomori ya iku samurai pisanan kang diangkat dadi pejabat tinggi kang dijenengi Daijō Daijin.[1] Sawise jasa ana ing
kang nglancarake Pambrontakan Heiji.[1] Sawise njabat Daijō Daijin, klan Taira kang dipimpine bisa dadi kalan kang paling nguwasani Jepang.[1] Kakuwasan pamrantahan sakabehe ana ing tangane klan klan Taira sawise Kaisar Goshirakawa dinyatakake dadi tahanan omah.[1] Nalika jaman semana, anggota klan Taira banjur umuk lan ngetokake istilah,Heishi ni arazumba hito ni arazu.[1] Rasa umuk saka klan taira iki nyebabake rasa ora puas saka kalangan samurai.[1] Nalika pasukan klan Minamoto nglancarake pambrontakan kanggo ngalahake klan Taira, Kiyomori mati merga lara demam lan panas dhuwur.[1] Taira no Kiyomori lair ana ing Provinsi Ise nalika taun 1118 saka pewaris kepala klan Ise Taira kang jenenge Taira no Tadamori.[2] Ibune duwé jeneng Gion Nyogo kang makarya dadi pegawai istana, utawane adhine saka Gion Nyogo (nyogo ya iku gelar kanggo wong wadon kang makarya ana ing istana).[2] Miturut kisah Heike Monogatari, Kiyomori ya iku bayi saka kasil hubungan Kaisar Shirakawa karo Gion Nyogo kang diwenehake marang Taira no Tadamori.[2] Taun 1129, bapake Kiyomori munggah pangkat dadi pejabat dhuwur kang tingkate Jugoige.[2] Sawise bisa numpas komplotan bajak laut, bapake Kiyomori ditunjuk dadi Gyōbukyō lan jabatan iki kang mengkone diwarisake marang Kiyomori kang ditunjuk dadi panguwasa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.22, 3 Maret 2016.
“Min …ojoo, sik engko bukane”
Paimin : “Jare sopo engko…. saiki Jo…”
Paimin nekat ngemplok sego, nyam .. nyam … karo ngombe
kebalike ki piye? Ngisor-ndhwure po piye
Genggong Ki semar, Petruk , Gareng dan BagongBLAAAR…!. ”….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.””….. Sang
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang"Berjuluk pangeran perangBerpakaian seadanya tapi bisa menyempurnakan lagi kristen
"pendhak Sura nguntapa kumarakang wus katon nembus dosanekadhepake ngarsaning sang
ITSNA	Inggih Ki Ageng JJ.. Matur nuwun sanget usulanipun. Usul ingkang sae.. Mugi2 mawon saged
asalamualaikum..wongalus,kulo nuwun ..nderek gabung wonten blog meniko,mugio saget nambah
11 | Juli | 2013 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Amanah Sebuah Peran | Biso Rumongso
musnah berkeping-keping.Parandene kabeh kang samya anduluUlap kalilipen wedhiAkeh ingkang padha
sehinggayang jahat disukai dianggap utusan Tuhan.Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning atiYen tiniru ora urusUripe kaesi-esiYen niruwa dadi
TimurKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 15 Maret 2016.
loh kepiye to, kok ra eneng seng ngomong jowo.
yo wis aku seng mulo disek yo.
wong tuo ku asal jowo tgh, aku jowo johor ngono.
mbah wedok siji wong cino, seng laine kabe jowo.
moto ku rodok sepet sitik, ketularan DNA cino iki.
Kawula nuwun. Atur sêmbah sungkêm kawula pun Ngabèi Rônggawarsita, ingkang mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakan paduka kangjêng rama.
Kawula nuwun. Kawula sampun amundhi ing pêparing paduka sêrat. Mênggah ingkang dados dhawahipun ing pangandika paduka, kawula sampun sumêrêp sadaya.
Kawula nuwun. Sarèhipun kala wingi kawula sampun adamêl sêrat badhe
Ingkang kaping kalihipun. Kawula nuwun, mênggah anggèn kawula anêgêsi têmbung Kawi punika, sarèhipun anggèn kawula anggarap rèngrèng nawalanipun prikônca ing kadospatèn, sawêg sampun kala wingi enjing, dados anggèn kawula badhe kawit anêgêsi ing dintên Sabtu benjing enjing tanggal kaping 17 wulan Dhesèmbêr punika, angkah kawula badhe kawula garap sabên dalu, dados kawit mangke dalu, milanipun makatên. Ing dintên punika manawi siyang kawula botên patos katur, saking kathahipun ing damêl. Angrampungi sakathahipun prakawis ing kadospatèn.
Kawula nuwun mênggah ingkang punika, bilih wilujêng, sabên nêm dintên. [di...]
[...ntên.] Kawula sagêd anyaosakên saêmplèk. Milanipun makatên, manawi nuju wontên ingkang angèl, punika mawi kawula manah, ing sadangunipun dèrèng kapanggih ing pamanah kawula wau, punika kawula mawi kèndêl.
Kaonjuk ing dintên Jumungah tanggal kaping 16 wulan Dhesèmbêr ing taun 1842.
Kawula nuwun, kawula pun Ngabèi Rônggawarsita.
Punika sêrat atur wêwangsul. Ingkang mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakanipun ingkang rama, Kangjêng Tuwan Juru Basa, ingkang sakalangkung asih trêsna tuhu ing salami-laminipun.
Sinau Unggah-Ungguh Basa Jawi: Ragam Krama: Pangertosan, Tuladha saha Titikanipun
Media Pembelajaran Micara Ragam Krama Kangge Siswa SMP Kelas VII
SUGENG RAWUH WONTEN ING BLOG MEDIA PEMBELAJARAN BASA JAWI KANGGE SMP KELAS VII
Ragam Krama: Pangertosan, Tuladha saha Titikanipun
utawi wawan pangandikan. Ater-ater, seselan tuwin panambang ingkang
dipunginakaken inggih ragam Krama. Wonten cak-cakanipun ragam Krama menika
wonten werna kalih inggih menika Krama Lugu tuwin Krama Alus (Wibawa, dkk,
2004: 50). Wonten ing Baoesastra DJawi (1939: 248), Krama kn. : temboeng pakoermatan (ing oenggah-oengguhing basa). Pamanggih
satunggaling unggah-ungguh wonten basa Jawi menika. Wonten ragam Krama menika namung gadhah afiks awujud afiks Krama, tuladhanipun afiks
Lugu asring kawastanan ugi ragam Madya. Tembung-tembung ingkang karonce wonten
ing ukara tembung Krama saged dipuncampur kaliyan Ngoko, Madya, Krama, tuwin
Krama Alus. Ingkang baku tembung-tembung ingkang rinonce ing ukara menika
Kramanipun lan trep kaliyan tataranipun supados saged ngaosi (Wibawa, dkk,
2004: 51). Ragam Krama Alus inggih menika unggah-ungguhing basa Jawi ingkang
sadaya tembungipun ragam Krama utawi Krama Inggil. Ater-ater, seselan tuwin
panambangipun inggih ngginakaken ragam Krama. Tuladha Krama Lugu ugi Krama Alus
Yu, niku nyamikane ditedha ampun dikendelke mawon.
seselan, tuwin panambang padatanipun inggih Ngoko, dene tembung-tembung
Kramanipun kathah ingkang dipunwancah. Tuladhanipun tembung dhateng dados teng tembung-tembung Krama Alus ingkang dipunronce ing ukara
menika estunipun sami kaliyan ragam Madya jalaran mboten kapireng alus menawi
dipilih Sigit niku jurusan jurnalistik utawi perhotelan.
BNI niku mboten saged nglintoni arta Dolar.
Tembung niku estunipun kalebet tembung Madya, dene tembung
Guru taksih dereng kondur saking Jakarta, pramila para siswa sami sinau piyambak.
Inggil ing inggil nedahaken bilih Krama Alus menika tembung-tembungipun ingkang
ronce ing ukara sadaya ragam Krama utawi Krama Inggil. Mekaten ugi ater-ater,
seselan, tuwin panembangipun ugi ragam Krama.
kangge pitepungan antawisipun tiyang enggal ingkang nembe kemawon pepanggihan,
Adi : Nyuwun sewu Mas, kadosipun Panjenengan
enggal nggih wonten dusun mriki? Slamet : Nggih Mas, tepangaken kulo Slamet, kulo
Adi : Kulo adi, ketua karang taruna mriki.
Slamet : O, nggih Mas, wonten menapa nggih?
Adi : Nyuwun sewu Mas, namung badhe
kula ngampil KTP panjenengan kangge kula foto
Slamet : Nggih Mas, menika KTP kula.
Adi : Sekedhap Mas, mangkih kula konduraken
wonten nginggil menika, Adi nembeke mawon kepanggih kaliyan Slamet, ananging
Adi ngangge basa Krama anggenipun pitepungan kaliyan Slamet, amarga Adi ngaosi
Slamet. Saged dipunpirsani bilih ragam Krama langkung sae dipunginakaken wonten
pacelathon menopo kemawon. Boten namung wonten pitepungan kemawon ananging
ragam Krama ugi saged dipunginakaken wonten ing alat telekomunikasi mliginipun
telpon. Kadosdene tuladha gineman wonten ing tilpun ngandhap menika.
. . . .Kring . . Pak Endro : halo . . sugeng siyang saged pinanggih
Bu Brata : sugeng siyang, nuwun sewu saking
Pak Endro : saking kula Bu, Pak Endro.
Bu Brata : O, . . .Pak Endro, Bapak taksih
Pak Endro : mekaten, Bu. Kula badhe nyuwun pirsa
Bu Brata : O, . . .nggih samangke
Pak Endro : Matur nuwun Bu, sugeng siyang.
Bu Brata : Nggih Pak, sami-sami. ( kapethik
saking Budi Pakartining Basa 1 kanthi owah-owahan sawetawis).
pacelathon mawi tilpun, saking pacelathon menika saged dipunpirsani bilih basa
Krama ugi saged dipunginakaken dening tiyang wonten salebeting telpon. Sadaya
dipunajak gineman. Ragam Krama inggih saged dipunginakaken dening tiyang
ingkang badhe nyuwun pirsa, dening murid dhateng Pak Guru, dhateng sinten
kemawon, menika ugi kangge ngaosi tiyang ingkang dipunsuwuni pirsa.
1. Anak : Bapak. Badhe nyuwun pirsa tata
Kramanipun mlampah ngrumiyini tiyang sepuh menika kados pundi?
prayogane uluk salam tembunge mangkene, “ mangga ngrumiyini”.
Anak : O. ., mekaten Pak. Matur nuwun nggih
Bapak : ya le, disinauni maneh ya.
2. Adi : Mas, badhe nyuwun pirsa, griyanipun
O . ., Bu Susi griyane kae, omah sing cat biru madhep mangetan.
Adi : Nggih Mas . .Matur nuwun sanget
babagan nyuwun pirsa menika, ingkang sepisan anak nyuwun pirsa dhateng
Bapakipun, ingkang kaping kalih tiyang ingkang sami-sami boten tepung. Menika
tepung kangge gineman kalih tiyang sanesipun. Ngandhap menika wonten tuladha
pacelathon antawisipun margana kaliyan Eyang Budaya ngrembag bab wayang.
Eyang Budaya : “O. . ., wayang iku seka
tembung ayang-ayang. Mula wayang yen diolahake dhalang banjur katon
ayang-ayange sing ana kelir. Apamaneh anggone nonton saka mburi kelir. Katon
Margana : “Adiluhung menika menapa utawa wonten
pundi dununging adiluhung menika?” Eyang Budaya : “wah pinter tenan putuku
iki. Adiluhung iku endah, duwe daya seni, yaiku seni swara, tari, tatah
sungging. Wayang uga sarana panglipur lan piwulang. Cekake wayang bisa kanggo
tuntunan lan tontonan. Margana : “wah hebat menawi ngaten budaya Jawi
menika.”(Kaloka Basa 1 kangge kelas VII SMP/MTs kaca 44)
basa Krama sae sanget dipunginakaken sinten kemawon. Saking sadaya tuladha
menika wau, saged dipunpendhet dudutanipun bilih, basa Krama ugi gadhah ancas
sanesipun ngaosi tiyang sanes, ugi kangge nuduhaken bilih tiyang Jawi menika
menawi gineman tamtu ngginakaken tingkat tutur ingkang trep ugi basa Jawi
ingkang langkung alus anggenipun ngginakaken basa kangge gineman, pitepungan,
nyuwun pirsa, paprentahan, lan sapanunggalipun. Basa Jawi ugi wonten basa Ngoko
boten namung basa Krama. Kekalih basa menika dipunginakaken dening tiyang Jawi
jumbuh kaliyan kahanan ingkang dipunpanggihi. Wonten wayahipun, ngangge basa
Ngoko, ananging langkung sae malih menawi asring ngangge basa Krama. Titikanipun Ragam Krama
dening tiyang ingkang rumaos langkung andhap drajad sosialipun dhumateng tiyang
mliginipun basa Krama menika langkung sae lan endah menawi dipunginakaken
wonten gesang padintenan amarga basa Krama menika langkun nuduhaken bilih
tiyang jawi menika langkung alus, sopan, kathah pamikiranipun saderengipun
dipunginakaken wonten gesang padintenan, boten wonten tiyang sami duka kaliyan
tiyang sanes, boten wonten malih tembung-tembung ingkang boten samesthinipun
Januari 2013 20.08Basa Krama sae kang leres kangge bebrayan agung, kula inggih ugi sampun damel media pembelajaran babagan Kawruh Basa Jawa ugi kula sampun migunakake kangge kula majeng Mikro wonten ing kampus kula, medianipun awujud media Flash. isinipun Basa Ngoko, Basa Krama lan Krama Inggil, Kawruh Basa Bab
Ing antawisipun tembung menika pundi ingkang leres?"matur nuwun menapa matur suwun","nuwun sewu menapa nyuwun sewu"?
Ragam Krama: Pangertosan, Tuladha saha Titikanipun...
Gladhen: Pilihan Ganda, Pitakenan Cekak ugi
Ing sajatosipun bapa tani nanêm pantun gadhon punika kirang sae, jalaran siti botên sagêd ngaso, utawi kaupamèkakên tiyang nênêdha amung nêdha sarupi kemawon, kajawi kirang sae ingkang mêsthi bosên, sarta kirang kathah panêdhanipun, makatên ugi siti botên wontên bedanipun, sanadyan mêdala asilipun inggih kaot, amila ing samangke kêdah nanêm palawija, ingkang sampun kalampahan ing nagari Jawi, bapa tani nanêm palawija ing sabin rupi: Zea mais (jagung), Manihot utulisima (pohung), Schorpioijdes (canthèl), Dioes
palawija, kêdah dipun atur gulan Petak-petak gulan punika ingkang sae kangge palawija, wiyar 4 kaki panjang 12 kaki, tiyang nanêm palawija jagung, tuwin canthèl, ingkang sampun kalampahan kawuwur wijinipun panjan, ing dalêm saêlèng 3 glintir wiji, ananging kawuningana sarèhning tanêman jagung wau botên purun kêkathahên toya,
saking punika mênawi jagung wiwit sêkar kêdah kaurugana witipun supados sampun ngantos rêbah.
Wit-witan jagung cumbana kêdah katulung saking tawon, wancinipun sacumbana wiwit jam 8 enjing dumugi jam 10, jam 11 sapanginggil cakokingcangkoking. sêkar sampun anutup.
Ingkang punika sadaya wit-witan sami ugi kêdah sacumbana kadosdene manungsa utawi sato, saupami botên sacumbana sampun tamtu botên angwontênakên wiji, wontên ugi têtuwuhan ingkang botên sagêd sacumbana kalihan pitulunganipun sato kewan, punika kêdah dipun tulungi piyambak dhumatêng manungsa, kados ta wit panili tuwin wit kurma, wondene patrapipun: sarining sêkar èstri kadadèkakên sarining sêkar jalêr, mugi sampun andangu, kaya apa kêmbang wedok lan kêmbang lanang, kula botên sagêd ngaturi katrangan warninipun kalayan sêratan kemawon, kêdah ngangge tuladha sêkar, sumôngga kula aturi rawuh ing griya kula.
Ing samangke sampun gonah sadaya têtuwuhan asalipun saking wiji, makatên ugi wontên saha kathah têtuwuhan ingkang [ing...]
[...kang] katanêm botên sarana saking wiji, kados ta: dêling, pisang, waru, katela, katela pohung, nanas, uwi sapanunggilanipun, punika wit-witan sampun supe sêkar jalaran têtiyang botên purun nanêm saking wiji, tansah saking sêsiwilan bung tuwin saking trubusan utawi saking nêtèk (witipun), amargi mênawi nanêm saking wiji dangu sangêt sagêd dipun mêndhêt asilipun, anamung sakawit saking wiji kula ugi sampun anyoba nanêm 1 pisang, 2 dêling, 3 katela pohung, salajêngipun thukul ugi, ananging kados antawis 10 taun sawêg sagêd mêndhêt tanêman wau, kêlamèn sangêt, sadaya tiyang nanêm palawija mèh sami patrapipun amung nanêm palawija kadhêle, wontên kaotipun, jalaran tanêman kadhele purun ing toya, saha sarana dipun sêbar, siti kêdah jêmêk-jêmêk, ananging murih saenipun siti inggih ugi kêdah dipun rabuk.
Ing sapunika kula matur nanêm palawija ing salêbêtipun pakarangan ingkang kathah tiyang nanêm,
Nugres (wi cêmêng sasaminipun), tanêman uwi punika pikajênganipun wontên sanginggiling siti,
dados kêdah adamêl papan siti kaunthuk-unthuk, sarana kacampur rabuk tamêndhiling menda, punika langkung agêng winipun, anamung rèhning wi punika umuripun kantos 7-8 wulan, sadaya siti ingkang kaunthuk-unthuk, langkung sae dipun campuri rabuk saking ron-
mênawi sampun ngundhuh wohipun, botên angèngêti punapa-punapa, namung ngèngêti ngundhuh malih badhenipun, ingkang punika kawuningana, nalika pisang kaundhuh sapisan, wohipun agêng-agêng, sinarêng kaping kalihipun suda, kaping 3 sangsaya suda jalaran tiyang nanêm pisang sajatosipun, mênawi sampun kaundhuh kaping kalih, anakipun botên kenging dipun tulusakên kêdah katanêm sanèsipun panggenan, makatên lugunipun tanêman pisang.
Aturaning tanêm, sakawit tiyang adamêl luwangan, lêbêt saelo wiyar satêngah elo, kakèndêlakên sawulan, karabuka wau luwangan, tumuntên wiji pisang wau katanêma, punika ingkang sampun
amargi gadêbog wau bosokipun dados toya, dados aturan nanêm pisang kêdah ngundhuh kaping kalih nanêm malih botên kenging kantos sadangunipun tanpi katanêm malih, ing môngka wowohan pisang wau kapetang no 1 ing ngajêng kula sampun cariyos bab tanêman palawija, jagung ing nagari Amerikah wau, tanêman jagung botên angêmungakên kangge têtêdhan jagung balaka, malah kangge gêndhis ugi nama gêndhis jagung warni kados gêndhis kalapa, anamung rèhning kadadosanipun kirang lêgi lajêng dipun kèndêli tuwan ingkang damêl wau, ananging kenging kadamêl gêndhis.
Ing nagari Jawi ingkang sampun kalampahan, têtiyang damêl gêndhis saking deresan arèn, klapa, siwalan tuwin saking têbu, ing nagari Eropah wontên malih tiyang damêl gêndhis saking oyod, inggih punika bit wortêl, sampun kakintên bit punika uwoh, kados para maos sampun nyumêrêpi, bit tanêman kêbon sayur, punika bôngsa oyod, kados ta katela pohung, Wortel Boemen wondene rupining gêndhis, mrusuh pêthak kadosdene gêndhis pasir ing ngriki, anamung raosipun kaot sakêdhik kirang manis, pandamêlipun gêndhis botên sanès kados tiyang damêl pathi [pa...]
[...thi] garut, amung kaot
Sambêtipun Candrakanta ôngka: XXI kaca 450
Papan panggenan ingkang badhe dipun damêl takir, kêdah dipun rêsiki rumiyin, rumput krowodan sasaminipun kabucalana, kêkajêngan ugi kêdah dipun têgori, amung kantun tunggakipun kemawon papak kalayan siti, awit bilih kêkajênganipun botên kabucal, benjing mênawi bosok ing nglêbêt takir = tanggul tamtu growong, dados kirang santosa.
Sasampunipun makatên, trucuk lajêng kaêtrapna, wondene ingkang prayogi kangge trucuk, inggih punika glagah, enggal sangêt thukulipun, tur oyodipun sagêd ngêrda ngêbaki takir sangsaya santosa, botên gampil ambrol katrajang ing bêna. Langkung prayogi malih trucuk galagah wau dipun sulami sawatawis kajêng ingkang sagêd tumuntên sêmi, lajêng dipun gapit mawi dêling kasigar dados kalih ing têngah tuwin pucuk (ingkang nginggil) glagah ugi kenging kadamêl gapit, nanging [na...]
[...nging] kêdah karangkêpa tiga utawi sakawan, nuntên jangkaripun kaêtrapna, dipun canthèlakên ing gapit mawi tangsul dêlipdêling. plunton utawi tutus. Dene ingkang minôngka jangkar: panging kajêng utawi pucuking dêling ingkang kathah carangipun.
Mênawi trucuk tuwin jangkar ing ngandhap sampun rampung, ing sisih nglêbêt kaurugana godhong glagah utawi kêmbangan, dipun pathoki kalayan galagah ngantos rapêt, nuntên camboraning siti kalayan toya = êndhut cuwèr, dipun galontorakên (gontor) murih sagêd rapêt sadaya.
Bilih undhak-undhakan ingkang ngandhap sampun pèrès kêbak toya, nuntên atrap trucuk sapanunggilanipun ing undhak-undhakan ingkang kaping kalih, makatên sapiturutipun ngantos rampung tanggul punika sadaya. Sabên-sabên pasang trucuk rênggangipun dhatêng nglêbêt kawan kaki.
Mênawi papanipun radin utawi namung mayat sakêdhik, kenging ugi andamêl sêgaran mawi galêngan agêng ing sisih tiga utawi sakawan, wah malih sarana andhudhuk siti, sangsaya prayogi mênawi wontên toya ingkang kenging kadamêl anggontor. Upami ing ngriku kathah selanipun, katumpukana ing têngah kemawon murih kenging kadamêl ngêrong ulam, sêgaran alit makatên punika winastan suwakan.
Jurang-jurang utawi papan ingkang badhe kadamêl tambak wau sadèrèngipun [sa...]
[...dèrèngipun] kailenan toya, kêkajênganipun sadaya kêdah kababadana rumiyin,
dipun tanêmi tanêman rawa, kados ta: kangkung, ganggêng, rumput kalamênta, kênil (= sladhah toya) sapanunggilanipun, mênggah pananêmipun bilih sêgaran wau sampun isi toya. Saha malih langkung pêrlu kadamêlna ilèn-ilèn minôngka pambucalan toya, pigunanipun samôngsa bêna, sêgaran wau sampun ngantos lubèr, punika dhebadhe. ngrisakakên têtanggul.
Ilining toya ing sêgaran alit-alit prayogi dipun reka, mawi pancuran katutupan anaman dêling, supados botên kêbêbêlan (walêd kêsanggrok ing rêrêgêd) saha ulamipun botên sagêd minggat mêdal saking pancuran.
Mangsuli pratelan ing nginggil, mênggah ingkang prayogi piyambak ing sabên tambak kadamêlna ilèn-ilèn bucalan toya kalih panggenan, satunggal ingkang ngandhap kanggenipun mênawi botên bêna, satunggalipun watawis êlêt sakaki, kangge samôngsa wontên bêna.
Ingkang kathah tiyang andamêl bucalan toya wau wontên sacêlaking [sacê...]
[...laking] tanggul, punika botên prayogi, awit sagêd ngrisakakên tanggulipun, murih santosa sagêd awèt, pandamêlipun bucalan toya wau amiliha siti lami ingkang sampun kêmpêl padhêt, êlêt sawatawis cêngkal saking tanggul. Bilih dhasaring kalèn bucalan toya, sitinipun ambalubur, prayogi dipun lapis mawi dhasar sela lèpèn ingkang ragi agêng-agêng.
Ing undhak-undhakan tanggul ingkang cèthèk toyanipun saha sapinggiring tambak, katanêmana pandhan tuwin walingi, mênggah paedahipun:
I Wêwah santosaning tanggul saha pinggiring tambak.
II Mênawi ulam alit-alit dipun bujêng babdhe kamôngsa ulam
Wêwayangan ing gêgana ingkang anggawokakên, inggih punika ingkang winastan Fata Morgana
Sambêtipun Candrakanta ôngka XXIII kaca 490
Mênggah jênggêlêgipun kawujudan ing bumi kita wontên ing ngawang-awang, punika margi saking hawa bêntèr ing dirgantara katunggilan hawa asrêp ing sanalika, punapa malih hawa warni kalih wau sulaya sangêt mênggahing bêntèr-asrêpipun, sulayaning kawontênan ingkang makatên punika
kawujudan ing dirgantara ingkang winastan Fata Morgana, punika inggih ragi dangu, icalipun lamat-lamat saking sakêdhik, sadèrèngipun sagêd carub dados satunggal atunggil kawontênan, hawa asrêp kalihan hawa ingkang bêntèr wau dunungipun sap-sapan piyambak-piyambak, lajêng sagêd dados sarana kanthaning awujudan.
Rèhning bab kawruh punika magêpokan kalihan kawruh bab pêpadhang, namung kula jugag dumugi samantên, ing wingking badhe kacariyosakên malih dumugi gancaripun, bilih cariyos kula bab pêpadhang sampun dumugi ing bab wangsulipun sorot.
Kula cuwunnuwun. ingkang kula aturakên sanadyan para pambantu sampun kathah ingkang manjurung bab pratikêl anêbihakên sêsakit ingkang sagêd anênular, kados ta: kolerah sasaminipun, ewadene kula mêksa amanjurung pratikêl ingkang sagêd anjalari supados sêsakit wau sampun ngantos sagêd nular, katêranganipun kados ing ngandhap punika:
Pranatan bab anyirnakakên jasading sêsakit ingkang nulari tumraping griya, grobag, kareta sasaminipun, baita, pangangge, urung-urung saha pawuhan, punapa malih ambêsmi utawi anyirnakakên wujud, sarana reka sanèsipun, mirit saking undhang-undhang katitimangsan kaping 11 Pebruari 1892 Sêtatsêblad ôngka 44 saha 45, ingkang dipun ewah kawrat sêrat undhang-undhang katitimangsan kaping 19 Pebru 1092Pebruari 1892. sêtatsêblad ôngka 44 saha 45.
Jasadipun sêsakit ingkang nular, sagêd ical sarana:
1. Pirantos wadhah latu (Ontsméttingsoven) ingkang sagêd angwontênakên sêtum(stoom).
ingkang tulèn (keuken zout) 1 gram.
3. Woworaning zu ver carbolzuur inggih punika 1 bagean karbolsur kawoworan 18 bagean toya bêntèr (pandamêlipun kêdah titi). Bilih karbolsuripun taksih wontên ingkang kênthêl, wadhahipun kêdah kalêbêtakên ing satunggaling wadhah ingkang isi wedang bêntèr, supados karbolipun wau sagêd cuwèr.
4. Woworaning zuw carbolzuur kalihan toya, inggih punika 1 bagean zuw carbolzuur 18 bagean toya bêntèr. Bilih damêl woworan punika kêdah ingkang kathah babar pisan, kados ta zuw carbolzuur 2 1/2 litêr, toyanipun bêntèr 45 litêr, bilih badhe ngangge kêdah kagojog rumiyin.
bagean sabun ijêm 3 bagean dipun wor lajêng dipun êpe supados sagêd cuwèr dados satunggal.
6. Gamping ingkang dèrèng kawoworan toya, saha ingkang sampun kawoworan toya.Gamping ingkang sampun kawoworan toya wau, takêranipun gamping rêsik 100 gram
toyanipun 1 litêr bilih ngangge ontsmettingsoven kedah manut pranatan ingkang sampun katamtokakên ing satunggal-tunggalipun oven bilih ing apotheker sasaminipun botên sadhia woworaning sublimat, ugi
wontên toya saringan, sarta toya godhogan, utawi toya jawah tulèn, ugi kenging ngangge toya sumur, lèpèn utawi umbul, ananging anggènipun damêl woworan wau botên kenging sadhia kathah-kathah, angêmungna bilih badhe ngangge kemawon.
Gêndul-gêndul ingkang kangge wêwadhah woworan sublimat, ingkang badhe kasimpên dangu, kêdah katutup rapêt sarta dipun lak, saha saangsal-angsal kasèlèhakên ing panggenan ingkang sae, sarta dipun kunci. Gêndul wau kêdah dipun tèmplèki sêratan ingkang mungêl sublimaat oplossing, vergift, têgêsipun: sublimat woworan racun bilih pêrlu tumrap tiyang Jawi sasaminipun, ugi kêdah dipun tèmplèki sêratan cara Jawi saha Malajêng, ingkang nunggil têgês kados ingkang kasêbut ing nginggil, pêrlunipun sarèhning gêndul wau isi racun, dados sagêd kasumêrêpan sadhengah tiyang, sarana angungêlakên sêratan ingkang katemplekakên wau.
Bilih wontên sublimat ingkang dèrèng dipun wowori, kasadhiakakên ing satunggaling panggenan, punika kêdah kasimpên sarana dipun kunci saha wadhahipun kêdah dipun sêrati: sublimaat, vergift (sublimat: racun).
Sawarninipun rekadaya ingkang kangge nyirnakakên jasading sêsakit ingkang sagêd nular, woworan sublimat punika sae piyambak, awit kakiyatanipun agêng sangêt, karbolsur utawi sapokarbol, migunani sangêt kangge nyirnakakên rêrêgêdipun tiyang
Tumrap sêsakit ingkang kasêbut ing nginggil, karbolsur utawi sapokarbol langkung sae tinimbang woworan sublimat, sapokarbol langkung sae tinimbang karbolsur. Kapur (gamping) ingkang dèrèng kaworan utawi ingkang sampun kawoworan toya, sae sangêt kangge nyirnakakên hawaning sêsakit ingkang wontên ing pangangge tuwin urung-urung, ananging bilih botên sagêd angsal sapokarbol utawi karbolsur. Anglabur tembok, gêdhèk, utawi lotèng sasaminipun, ugi kathah tulunganipun tumrap anyirnakakên hawaning sêsakit.
Sanadyan ngangge pratikêl ingkang kasêbut ing nginggil wau pêrlu sangêt, ananging ugi kêdah botên kenging kasupèn dhatêng rêsikipun griya, sarta kêdah anjagi supados sagêd angsal hawa sae (rêsik) utawi soroting surya supados sagêd malêbêt ing griya, sabab punika ugi pêrlu tumrap nyirnakakên hawaning sêsakit
I. Pranatan anyirnakakên hawaning sêsakit ingkang nular, ing barang-barang ingkang kenging utawi ingkang dipun kintên kenging hawaning sêsakit ingkang nular. Anggènipun anindakakên rêsikipun barang-barang wau, saangsal-angsal kêdah kajagi, supados balêdugipun sampun ngantos kabur, pambêktanipun dhatêng panggenan anggènipun angrêsiki utawi ing panggenan ambêsmi, kêdah kawadhahan ing kanthong utawi gêlaran sasaminipun, ingkang sampun dipun têlêsi woworaning sublimat, sapokarbol, utawi karbolsur.
Pangangge, klambu sapanunggilanipun, ingkang sampun kenging utawi ingkang mêntas dipun angge tiyang sakit ingkang nular, anggèning anyirnakakên hawaning sêsakit, kêdah wontên ing ontsmettingsoven bilih botên wontên ontsmettingsoven sinjang-sinjang wau kêdah dipun godhog ing wadhah ingkang dipun tutupi, [tu...]
[...tupi,] dangunipun 20 mênut, kawoworan sarêm 2 utawi 3 gêgêm.
Pangangge klambu sasaminipun, gêlaran, barang-barang saking wacucal sasaminipun, ingkang botên kenging dipun sirnakakên hawanipun sarana sêtum utawi dipun godhog, kêdah dipun têlêsi utawi dipun kumbah ngangge woworan sublimat utawi woworan, zu ver carbolzuur bilih watawis sampun satêngah jam, utawi langkung kêdah
kenging, kapuk utawi jasad sanèsipun ingkang kangge isèn kasur utawi bantal wau, kêdah dipun wedalakên, lajêng dipun bêsmi, ulêsipun dipun rêsiki manut pranatan A, bantal wacucal panggarapipun kados pranatan C.
Pirantos-pirantos punika kêdah kakumbah ingkang rêsik, ngangge woworan sublimat, bilih sampun satêngah jam utawi langkung, lajêng dipun kumbah ngangge toya bêning, saha dipun lap ingkang rêsik, bilih sampun: lap wau lajêng dipun [dipu...]
Pirantos saking blèg, têmbagi, kuningana,kuningan. utawi cêkakipun barang ingkang saking pêlikan saha barang sanèsipun ingkang botên kenging dipun kumbah mawi sublimat, sarta
Gêlas sarta pirantos siti anggènipun ngumbah mawi wedang umob, dene sadaya barang ingkang hawanipun sêsakit botên kenging kasirnakakên sarana sêtum, wedang umob, utawi sarana jasad sanèsipun kêdah dipun êpe, saangsal-angsal ingkang dangu, utawi dipun garingakên sarana reka sanèsipun.
II. Pranatan anyirnakakên hawaning sêsakit ingkang sagêd nular tumrap griya sênthong, grobag, kareta, baita sasaminipun.
Griya tembok, gêbyog, utawi sênthongipun griya ingkang badhe dipun sirnakakên hawanipun sêsakit ingkang nular, ingkang ngêgèningênggèni. kêdah kesah, barang-barangipun ingkang kenging dipun pindhah, anggènipun angrêsiki kêdah miturut wêwarah ing bab I kasêbut ing nginggil, rêrêgêd ingkang [ing...]
[...kang] tumèmplèk ing têmbok, anggènipun angrêsiki sarana dipun têlêsi ing woworan sublimat, lajêng dipun kêrok, balabaging gêbyog ingkang abên-abênipun mênga utawi bênthèt kêdah dipun sikat,
sarta ajêg, barang ingkang kenging kakêmpalakên wau bilih badhe dipun rêsiki wontên ing sanès panggenan, kêdah dipun têlêsi rumiyin, sasampunipun sadaya wau dipun rêsiki ngangge sublimat, antawis sajam lajêng dipun garujugi malih mawi toya rêsik, bilih sampun garing, pundi ingkang sawaunipun dipun labur utawi dipun tir, ugi kêdah lawêng dipun labur utawi dipun tir malih.
Griya payon atêp pagêr gêdhèg, ingkang limrah griyanipun tiyang Jawi ing padhusunan, ingkang saèstu botên kenging dipun rêsiki kados ingkang sampun kasêbut pranatan ing nginggil, sabab saking punika bilih griya wau pêrlu dipun rêsiki, amung kêdah dipun suwungakên sawatawis dintên, ananging kaangkah supados hawa sarta soroting surya sagêd malêbêt, ambêntèri sadaya ingkang wontên salêbêtipun griya, sarana ambikak pagêr utawi payon, sadaya rêrêgêd ing salêbêtipun griya kêdah dipun bêsmi, jarambahipun kêdah dipun adhuk sarana [sa...]
[...rana] brug utawi alu sitinipun kawoworana awu dene barang pangangge ingkang dipun kintên kenging hawanipun sêsakit ingkang nular, kêdah dipun godhog.
Baita ingkang nêmbe dipun ênggèni tiyang sakit ingkang sagêd nular, anggènipun angrêsiki sami kalihan pratikêlipun angrêsiki griya tembok utawi gêbyog.
Sadaya pirantos tumpakan kados ta: kareta, garobag, tandhu sasaminipun, ingkang kangge momot tiyang sakit ingkang sagêd nular utawi kangge momot barang-barang ingkang kenging hawaning sêsakit wau kêdah dipun rêsiki sarana dipun sikat, satasarta. dipun kumbah ingkang rêsik ngangge toya woworan sublimat utawi zuiver carbolzuur.
Griya sasaminipun utawi baita ingkang tilas dipun ênggèni tiyang sakit pès ingkang pakèwêd amrih sirnaning rêrêgêdipun, kêdah dipun obong, ananging ingkang makatên wau kengingipun katindakakên namung bilih sêsakit wau sawêg sakêdhik, utawi griya wau parênca dados upami dipun bêsmi, jasadipun ingkang nular botên sumêbar.
III. Pranatan anyirnakakên hawaning sêsakit ingkang nular, ing panggenan pambucalan sêsukêr (kakus) tong utawi sanès-sanèsipun, ingkang kangge wadhah sêsukêr, urung-urung [u...]
Kakus sasaminipun, utawi kakus ingkang kangge ing ngakathah, kados ta: kakusing sakolahan, griya pondhokan utawi pasipêngan, ing môngsa wontên sêsakit ingkang nular, (upami kolerah) sadintên sakêdhikipun kêdah kaping 2 hawanipun dipun sirnakakên sarana jasad ingkang kasêbut ing bab 4 langkung prayogi malih dipun sirnakakên sarana jasad ingkang kasêbut ing bab 5 utawi bilih botên wontên kenging ngangge gamping utawi kapur. Torong pupapunapa. linggihan sarta pirantosing kakus sanès-sanèsipun kêdah dipun rêsiki ingkang rêsik, tembokipun pêrlu kêrêp dipun labur ingkang kalêrês dipun tir ugi kêdah dipun tir. Tong utawi pot ingkang kangge wadhah sêsukêr, kêdah dipun gojagi ngangge toya woworan sapokarbol utawi woworan karbolsur. Sadèrèngipun dipun angge tong utawi pot wau pêrlu sangêt dipun sèlèhi sawatawis sapokarbol zuiver carbolzuur utawi zurve carbolzuur kados ta ing 1 tong utawi pot, dipun sukani woworan ingkang kasêbut ing bab 3 kathahipun satêngah gêndul anggur, utawi woworan ingkang kasêbut ing bab 4 utawi 5 kathahipun 1 gêndul anggur.
Kajawi saking punika, sêsukêripun tiyang sakit sanès-sanèsipun [sanès-sa...]
[...nèsipun] ingkang sagêd nular, bilih ingkang dipun kintên ambêkta jasad ingkang nular sêsukêr wau, ugi pêrlu sangêt sêsukêr wau kalêbêtakên ing toya woworan sapokarbol, utawi karbolsur.
Urung-urung utawi kalèn, ingkang dipun kintên angilèkakên sêsukêring sêsakit ingkang nular,
Nuwun, rama Red bokmanawi amarêngi dhangan ing panggalih, kula nyuwun bêrkah sêsêrêpan kados ing ngandhap punika:
Sêsêbutan gusti, kangjêng, kangjêng gusti, arya, bêndara, radèn, mas, radèn mas, bagus, radèn bagus, mas agus, kyai enz.
Èstri, radèn rara, radèn ngantèn, radèn ayu, mas rara, mas ajêng, nyai, nyai ajêng, nyai mas enz.
Punika sadaya wiwitipun wontên sêsêbutan mêkatên, kala jamanipun sinuhun (ratu sintên) sarta sintên ingkang murwani damêl sêsêbutan wau.
Mugi wontên karsa panjênêngan aparing katêrangan urutipun kados ta:
A. Ingkang pantês sinêbut gusti, kangjêng, kangjêng gusti, bêndara, enz punika ingkang kadospundi.
B. Upami gusti punika sêsêbutanipun putraning ratu (para pangeran) icaling sêsêbutan: gusti mênawi sampun pintên turunan, lajêng gantos nama punapa.
C. Radèn mas punika putraning ..., icaling sêsêbutan radèn
utawi: radèn), biyungipun trahing ngasudra, utawi namung mas, punika anakipun angsal sêsêbutan punapa
Kosokwangsulipun, bapa: trahing asudra, utawi namung mas, biyungipun priyantun asal, gusti (radèn ayu utawi radèn ngantèn) punika anakipun angsal sêsêbutan punapa. Mugi wontêna karsa panjênêngan anêrangakên miturut wêwaton dalêm Surakarta.
Anggèr Radèn Pringgasubrata: botên sumêrêp sampeyan bab wijang-wijanging sêsêbutan ing nginggil punika sami ugi kalihan botên sumêrêp kula. Kula sampeyan ing salaminipun namung manggih klasa gumêlar dene wijining wontênipun sêsêbutan wau ing pangintên inggih wontên ingkang andamêl, sami ugi namaning kimpul, amêsthi botên jumênêng pribadi, inggih ugi wontên ingkang namakakên sakawit, ananging sintên ingkang sagêd mratelakakên? wondening ingkang kasêbut Sêrat Waduaji sarta adhêling karaton, ugi sampun wontên kados ta; radèn verk v.rahadèn v, rahadi, têgêsipun sêsotya utawi bagus, radèn mas sêsotya êmbanan êmas, radèn bagus sêsotya sae, gusti kangjêng, bêndara, adipati, tumênggung sapanunggilanipun sampun wontên sadaya, ananging punapa pêrlu kula pratelakakên malih wontên ing ngriki.
nurut aku, sing penting kui yo mung nomer 1 tekan 6 Din. 😆 Ora wani nambah meneh. 😆
buku anyar Trip kang, munggah, metu saiki! Read John Piper'S Pambuka kanggo buku ngisor. Sampeyan bisa wis supaya buku lan ngerteni luwih ing Risebook.tv
Salah siji bab utama aku bab Trip Lee lan bukunipun, munggah, punika interplay astiti bakti lan relevansi.
Sasaran ing relevansi ing Amérika budaya umum. Kelangan sing umum. Minangka Mack Stiles ngandika, Paling Kristen ing donya kudu wedi marang ajiné wungu; Amerika wedi ing alis wungu. Iku tegese kita ora kelangan. ora cocog.
Nanging Yahoo ing reverence arang. Astiti bakti ngrasa lawas. Iku ngrasa unexciting. Iku ora kelangan. Nanging kabeh wong wis ngerti, kang jero, yen wedi-asih dadi, kabeh manungsa dadi variety show. lancip. glib. cethek. plastik. P. Ing pungkasan, guna.
Kita padha digawe kanggo liyane. "Cool punika fickle, lan kita ora bisa urip iku "-Outsourcer tembung saka Trip Lee. persis. Nyoba kanggo manggon mung dadi kelangan, mung kanggo cocog, kurang. Lan swara Trip Lee kang ngabar-ngabarké, munggah!
Ana luwih kanggo ndeleng, ngerti, tresna, kanggo seneng. Ana kasunyatan sing dadi gedhe padha ora bisa suda kanggo fun. Tembung-tembung "fun" "jeblugan" "bal" "partai" muni boten sae ing ngarsane paling lan paling apik tenan kasunyatan. Vocabulary kita bungah wis suda kanggo "fun" amarga rasa tunas kita kanggo kamulyan bener wis seda.
trip ngandika, "Nalika nerangake moralitas, kabeh padha duwe rasa ala. "Ya. Lan nalika nerangake Allah kita wis ora rasa. Minangka Trip ngandika, "Iku umum kanggo mata cahya munggah nalika kita pirembagan babagan budaya pop, nanging glaze liwat nalika kita pirembagan babagan Kristus. "Ing bukit budaya fun. Himalaya Kristus sing Mesem.
Trip Lee kepengin ngerti: Ana luwih saka bukit. Malah kanggo wong diwasa enom ana liyane. Buku iki ditulis kanggo wong-wong sing enom. Ana tulisan kanggo menehi pangarep-arep kanggo wong-wong sing aran padha duwe sethitik kanggo kontribusi. Ana tulisan karo bebendhu sing nalika wong enom sumerep kamulyaning owahan kabeh Gusti Allah. padha Rise!
Nanging buku punika diwasa. Iku angka diwasa. Iku ngajeni umur. Trip wicaksana ngluwihi taun. He sees… Buy the Book
Priksa metu video kanggo Manis Victory saka album paling anyar Trip kang, munggah
Iki Trip kang Dhiskusi saka Summit ERLC ing Injil lan rekonsiliasi rasis. Ngisor iki naskah saka pesen sing. Sore iki,
Ing buku anyar Trip kang, munggah, kang upaya kanggo nulis bab sing cocog kanggo jinis iki.
kanggo versi anyar utawa nganyari Flash plugin. FREE TRACKS
jeneng	email	Zip	Sign Me Up	Njaluk Up lan Urip ing Crita Great Allah
Njaluk Up lan Urip ing Crita Great Allah
Muput upacara Tawur ke Sanga di Candi Prambanan ,
panjenengan.. Bapak Mandor Turu, wa’alaikumsalam wr wb.. monggo sareng2 ngangsu kaweruh.. Monggo dipun babar kaweruh panjenengan..
Matur nuwun wangsul Cak Prayoga, mugi-mugi sedoyo ingkang sampun kito lampahi angsal ridho sangking Gusti Alloh, Aamin.
By: cakudik on 17 Agustus 2012 at 00:22
Cariyosipun Banawi Sala, Rêksakusuma, 1916, #784	Katalog:Cariyosipun Banawi Sala, Rêksakusuma, 1916, #784Sambung:-
Kaanggit dening Radèn Adipati Arya Rêksa Kusuma Bupati Bojanagara
Wawênangipun ingkang anganggit karangan punika kaayoman dening anggêring nagari taun 1912. Bab karang-karangan.
Sêrat-sêrat punika inggih kenging kaêcap malih, katêdhak utawi kaanggit malih,
Sarèhning Banawi Sala saurutipun punika prêlu sangêt kasumêrêpan ing akathah, mênggah saking cacriyosanipun ingkang langkung amigunani, saha ingkang anèh, punapadene ingkang ambêbayani, pramila kacariyosakên kados ing ngandhap punika.
Kajawi ingkang sampun kasêbut ing dalêm gambaring kapuloan Indiya Nèdêrlan, bab ilining lèpèn utawi banawi ing pulo Jawi, kula têrangakên malih bab ilining Banawi Sala, wiwit saking tukipun residènsi Surakarta ngantos dumugi anjog wutahipun dhatêng sêgantên Jawi salèripun supitan Madura.
Banawi Sala punika lèpèn ingkang agêng piyambak ing satanah Jawi, tukipun ing laladan rêsidènsi Surakarta ingkang têmbing kidul wetan, inggih punika ing parêdèn [parêdè...]
Wanagiri, sarêng dumugi Kakap, menggok ngalèr lêrês, wontên sakidulipun kitha Wanagiri kajogan lèpèn Kêduwang, ingkang tukipun saking rêdi Lawu.
Banawi Sala sasampunipun anglangkungi kitha Wanagiri ilinipun menggok ngalèr ngilèn, kajogan lèpèn Dêngkèng ingkang tukipun saking rêdi Marapi. Saking ngriku ilinipun nêkuk ngalèr ngetan, sarêng dumugi kitha Surakarta kajogan lèpèn Pepe, ingkang tukipun saking rêdi Mêrbabu.
Banawi Sala ilinipun taksih ngalèr ngetan, nuntên kajogan lèpèn Kêdhungbang, ingkang tukipun saking rêdi Lawu. Sarêng dumugi ing dhusun Sukowati salèripun Sragèn, Banawi Sala nêkuk mangetan, dumugi ing watês apdheling Ngawi lan Sragèn kajogan lèpèn Kêdhung Banthèng, ingkang tukipun saking rêdi Lawu.
Saking ngriku Banawi Sala lajêng wiwit lumêbêt ing talatahipun apdheling Ngawi, ilinipun mangetan lêrês, sadumuginipun [sadumugi...]
[...nipun] kitha Ngawi, têmpur kalihan banawi Madiun, ingkang ugi nama lèpèn Gênthong. Wiwit ing têmpuran ngriku Banawi Sala dados lèpèn ingkang agêng sarta kenging kaambah ing baita ngantos dumugi ing muwaranipun, awit banawi Madiun punika ugi lèpèn agêng, jalaran sadaya lèpèn ing apdheling Panaraga, Madiun, Magêtan lan Ngawi sami anjog ing banawi Madiun sadaya.
Saking kitha Ngawi ilinipun Banawi Sala menggok mangalèr, nuntên lumêbêt ing laladan residhènsi Rêmbang, dados wontên apdheling Blora lan Bojanagara. Saya mangalèr ilinipun saya ngèncèng ngalèr ngetan, sarêng dumugi ing Cêpu kajogan lèpèn Bathokan, ingkang tukipun saking parêdèn gamping salèr wetaning kitha Blora. Saking ngriku lèpèn Banawi Sala ilinipun lajêng menggak-menggok mangetan, lumêbêt ing apdheling Bojanagara. Dumugi sawetanipun dhistrik Padhangan, kajogan lèpèn Gandhongan, ingkang tukipun saking rêdi Pandhan. Mangetan malih kajogan lèpèn Tidhu ugi tukipun saking rêdi Pandhan. Wiwit saking ondêrdhistrik Malo, ilinipun Banawi [Ba...]
[...nawi] Sala nêkak-nêkuk mangetan lêrês, sadumuginipun kitha Bojanagara kajogan lèpèn Kêning, ingkang tukipun saking parêdèn gamping ing laladan apdheling Rêmbang ingkang têmbing kidul wetan.
Banawi Sala lajêng mili mangetan, nuntên dados watêsipun apdheling Bojanagara lan Tuban, sarêng dumugi salèripun ondêrdhistrik Kapas, kajogan lèpèn Pacal, ingkang tukipun saking rêdi Pandhan. Banawi Sala sadumuginipun salèring dhistrik Pêlêm nêkuk mangalèr, dumugi ing dhistrik Rèngêl nêkuk mangetan, ngantos dumugi ing Babad.
Saking Babad Banawi Sala mili ngalèr ngetan, dados watês apdheling Tuban lan Gêrsik, nuntên lumêbêt ing laladan apdheling Gêrsik, ilinipun taksih nêkak-nêkuk mangetan, sarêng dumugi sakidulipun kitha Sidayu, lajêng wutah dhatêng Sagantên Jawi, salèripun supitan Madura.
Banawi Sala punika awit ing kitha Ngawi dumugi ing muwaranipun kenging kaambah ing baita, kathah sangêt baita saking [sa...]
[...king] Ngawi amot dagangan dhatêng Cêpu, awit ing ngriku punika pêkênipun agêng. Wontên ugi baita ingkang amot dagangan ngantos dumugi pêkên-pêkên ing Kalitidhu, Bojanagara, Babad, dumugi Sidayu lan Gêrsik, sadèrèngipun wontên margi trèm saking Gundhih dumugi Surabaya, baita dagang ingkang lêlayaran ing Banawi Sala sakalangkung rame, kathahipun ngantos atusan.
Kajawi punika wiwit ing Cêpu sapangetan kathah kajêng jatos ingkang kausung mêdal Banawi Sala, sarana kagandhèng-gandhèng, kawastanan gèthèk. Kala sadèrèngipun wontên margi trèm, Anèmêr Cina ingkang amborong ngusung kajêng jatos sarana kadamêl gèthèk ngantos angsal sawidak dumugi pitung dasa èwu rupiyah sataunipun, ananging ing sapunika sampun kathah sangêt sudanipun, awit kajêng jatos kausung mêdal trèm.
Ing pinggir-pinggiripun Banawi Sala kathah sitinipun mawur, kadadosan saking siti amor wêdhi lêmbat, limrahipun kawastanan wêdhêg, punika prayogi sangêt kangge ngurug plataraning griya, awit sagêd andadosakên gasik.
Wontên malih siti ingkang kabêkta dening toya bêna, sami mênêp ing pinggiraning lèpèn, punika kawastanan siti walêd, agêng sangêt paedahipun tumpraping têtanèn, jalaran walêd punika rabuk ingkang prayogi sangêt. Saupami têtiyang ingkang pakaranganipun cêngkar kaprêlokakên ngusungi walêd, saking pinggiran banawi kaurugakên ing pakaranganipun, saèstu badhe adamêl saening tanêman, ingkang anjalari andhatêngakên kauntungan.
Tanah-tanah ing sapinggiripun Banawi Sala sabên taun kableberan toya ingkang ambêkta walêd, adamêl suburipun sadaya tanêman, ingkang katanêm ing ngriku. Punapadene kangjêng guprêmèn karsa amanggalih bab kawontênanipun Banawi Sala, amurih sagêdipun sadaya para tiyang tani ingkang sitinipun botên kenging katanêman, jalaran kêkirangan toya, sagêda angsal toya. Tuwin malih kagungan karsa badhe angewahi têmpuranipun, sabab Banawi Sala punika sakalangkung kathah pambêktaning lumpur (siti walêd) ing sadintên-dintênipun wontên 37.000 ngantos dumugi 64.000
M3. Pramila kuwatos bilih sangsaya dangu margining layaran ingkang dhatêng Surabaya kuwalêdan, dados prêlu têmpuranipun kapindhah.
Pandamêlan punika sampun rambah kaping kalih katindakakên, ananging ugi dèrèng sagêd sampurna.
Ing môngsa katiga, gampèngipun Banawi Sala ingkang mayat-mayat sami dipun damêl patêgilan, nama têgil, tlatah (sêtrèn) punika patêgilan ingkang loh, awit ing ngriku kathah walêdipun, jalaran ingkang makatên punika Banawi Sala kenging kawastanan juru pangrabuk siti.
Pamêdalipun têgil, tlatah (sêtrèn) punika ingkang kathah sata, nanging ugi wontên pamêdalipun jagung, terong, krai, sêmôngka, kacang, lombok, sapanunggilanipun.
Ing pinggir-pinggiranipun Banawi Sala ingkang ragi cêthèk, kathah tiyang ingkang mêndhêt wêdhi, kacidhuk kalihan ekrak utawi tompo, nuntên kaisèkakên dhatêng baita, kausung dhatêng sapinggiring banawi ingkang adhakan, saking ngriku [ngri...]
[...ku] kabêkta grobag dhatêng pundi-pundi panggenan, ingkang pêrlu ngangge wêdhi.
Sanèsipun punika Banawi Sala ugi angêdalakên asil krikil. Kathah têtiyang ingkang angsal panggêsangan sarana mêndhêt krikil, kados patrapipun mêndhêt wêdhi wau, kasade dhatêng
môngsa katiga botên kirang saking rêrêgèn sangang èwu dumugi gangsal wêlas èwu rupiyah. Dene rêginipun wêdhi ing dalêm satunggal kas tilas wadhah blèg patraliyun, ngantos kalih dumugi tigang sèn, krikil rêgi sakawan dumugi gangsal sèn.
Wondene Banawi Sala punika ugi kathah ulamipun, kados ta: badhèr, wagal, lêmpuk, rêngkik, kakap, wadêr, ulam pacal, ulam trumpah, urang, sênggaringan, bloso, kacangan, bancèr, sapanunggilanipun. Kathah ugi tiyang ingkang panggêsanganipun mêndhêt ulam ing banawi ngangge pirantos jala, sambêr, jaring, pancing,
badhong, cundhit, sèsèr, ayap, bênco, waring, cêmpuling, lan sapanunggilanipun.
Ing sarèhne ulam punika kenging kawisaya ing tiyang, andadosakên ing kauntunganipun, mila prayoginipun sampun ngantos wontên tiyang ingkang ngupados ulam sarana katuba utawi dipun dhinamit, awit bilih makatên badhe nyurêsakên ulam sadaya, andadosakên kapitunanipun piyambak. Malah-malah ulam ingkang taksih alit-alit sangêt, bilih kenging ing wisaya, kawangsulna dhatêng banawi malih, murih sagêda dados bibiting ulam, kenginga dipun wisaya ing têmbenipun.
Sampun kayêktosakên, sadangunipun pabrik lisah latung ambucali rêrêgêdipun latung dhatêng Banawi Sala, inggih punika sapriki sampun kalampahan kalih wêlas taun laminipun, raosipun ulam ing Banawi Sala lajêng botên eca, jalaran sêmu mambêt arus saèmpêr ambêting lisah latung, punapa malih bilih môngsa katiga, ambêtipun ulam saya arus, nanging manawi rêndhêng wontên [wo...]
[...ntên] tambaripun sawatawis, jalaran toya
inggih punika jalaran saking bêna. Bilih sampun môngsa rêndhêngan agêng, sampun kenging katamtokakên Banawi Sala punika bêna, toyanipun ambalabar angrampak dharatan sakiwa têngênipun aprasasat sagantên ingkang panuju êrob. Kathah tanêman ing sabin miwah patêgilan sami karisakan, griya-griya ing padhusunan sami nritis sadaya, wontên ugi ingkang ngantos silêp payonipun. Bilih pinuju makatên punika kasangsaranipun têtiyang ingkang kabênan botên kenging winiraos, wontên ingkang ngili dhatêng radinan ingkang gênêng dalasan rajakayanipun, wontên ingkang ngungsi dhatêng padhusunan, ingkang pêrnahipun langkung inggil, wontên ugi ingkang ngranggon kemawon, inggih punika pangêrêting griyanipun kadamêlakên palangan dêling katumpangan sèsèk, lajêng kaênggenan [kaêngge...]
[...nan] saanak bojonipun. Ngliwêt lan olah-olah ugi wontên ing ngriku kemawon, nanging bilih kabêtahanipun ingkang calon katêdha dèrèng wontên, sawêg sami numpak baita dhatêng pêkên utawi warung ingkang cêlak dunungipun.
Ing wêktu bêna makatên, baita-baita dagang tuwin gèthèk-gêthèk ugi taksih kathah ingkang lêlampah ing banawi, punika têrkadhang wontên ingkang katiwasan kèrêm, andadosakên pêpêjah. Dene gèthèk wontên ingkang buyar, pêdhot tangsulipun, kajêngipun sami kentir pating balêsar, wontên ingkang pinanggih, wontên ugi ingkang ical larinipun. Awit bilih ing môngsa katiga baita sarta gèthèk-gèthèk wau sami botên sagêd lumampah, sabab saking kiranging toya utawi kathah selanipun ingkang agêng-agêng.
Bajul ing Banawi Sala ugi wontên, nanging awis sangêt ingkang nyikara tiyang.
Banawi Sala kapêrnah salèripun Ngawi, wontên panggenan ingkang kawastanan Kèrèk. Pramila kawastanan makatên, jalaran sabên wontên baita mudhik, dumugi ing ngriku mêsthi kakèrèk (katuntun dening tiyang mawi dhandhan, tiyangipun lumampah ing pinggir lèpèn). Bilih botên makatên, têmtu botên sagêd mudhik, awit ilining toya sakalangkung santêr, jalaran dhasaring banawi miring sangêt, sarta dhasaripun sela ingkang mlapar.
Ing sangandhapipun sela kèrèk, wontên kêdhungipun ingkang kaanggêp gawat, kawastanan kêdhung Maya. Kathah baita ingkang manggih pakèwêd ing ngriku, jalaran tikunganipun sakalangkung santêr toyanipun.
Saking cariyosipun tiyang Jawi, kêdhung Maya punika angkêr, jalaran ing salêbêtipun kêdhung ngriku wontên putrinipun [putrini...]
[...pun] ingkang kalap, anama Dèwi Maya. Gancaripun kados ing ngandhap punika:
Kala ing jaman kina, dhusun Kuwung wontên pangagêngipun nama Kyai Agêng Kuwung. Anuju satunggil dintên, amêng-amêng dhatêng laladanipun dhusun Kuwung, dumadakan pirsa lare kentir ing lèpèn Kurong kasangsang ing ronggot, nuntên dipun tulungi, lare lêstantun wilujêng, sarta kadadosakên pangènipun. Dene sayaktosipun lare punika ing ngajêng asal saking anak angkatipun êmbok rôndha ing Jambe, warninipun sakalangkung bagus. Ing sarèhne pinanggihipun kasangsang ing ronggot, Kyai Agêng Kuwung lajêng amaringi nama dhatêng lare wau Jaka Sangsang.
Kacariyos Kyai Agêng Kuwung punika maesanipun kathah sangêt, bilih pinuju kaplegungakên uyêgipun prasasat sêmut. Dene patilasan plegungan sapunika dados lèpèn katêlah nama lèpèn Sêmut.
Ing sarèhne maesanipun Kyai Agêng Kuwung kathah sangêt, pangènipun inggih kathah, yèn dalu sami tilêm anggalasah wontên ing pandhapanipun Kyai Agêng. Nuju satunggiling [satung...]
[...giling] dalu putranipun putri Kyai Agêng Kuwung nama Dèwi Maya mêdal saking griya, sumêrêp ing pandhapi wontên cahya mancorong, lajêng dipun purugi. Sarêng cêlak têtela ing paningalipun, ingkang mawa cahya punika salah satunggiling pangènipun ingkang rama. Sinjanging pangèn ingkang mancorong nuntên kabundhêlan, supados kenging katitik, pangèn sintên ingkang gadhah cahya mancorong. Enjingipun katiti pirsa, ingkang pinanggih
kapundhut garwa, nanging ingkang rama lingsêm sangêt, dene putranipun krama namung angsal
Pajang, sagêda dados abdi wontên ing nagari Pajang salami-laminipun. Jaka Sangsang botên suwala inggih lajêng bidhal, nyaosakên sêrat dhatêng Pajang.
Kacariyos, sarêng dumugi ing Pajang katarimah pasuwitanipun. [pasuwi...]
[...tanipun.] Sarèhne warninipun pancèn bagus, wontên ing ngriku inggih dipun kedani dening putri Pajang, kalampahan putri wau dados jatukramanipun.
Kocap Sang Dèwi Maya ingkang kantun ing dhusun Kuwung, sarêng sampun tita anggènipun ngêntosi konduring garwa, mêksa botên wontên wasananipun, lajêng bidhal sumêdya nusul ingkang raka dhatêng Pajang, nanging sarêng nyabrang banawi kentir, ical wontên ing kêdhung, jalaran ingkang makatên punika kêdhung wau kanamakakên kêdhung Maya.
Jaka Sangsang sarêng sampun lami wontên ing Pajang, èngêt dhatêng garwanipun ingkang tinilar ing dhusun Kuwung, sumêdya dipun tuwèni, lajêng pamitan dhatêng ingkang garwa putri Pajang, badhe martuwi sakêdhap dhatêng dhusun Kuwung, sang putri Pajang inggih anayogyani. Nalika lampahipun Jaka Sangsang dumugi Kêdhung Maya, wontên tiyang ingkang wêwartos, yèn garwanipun ingkang nama Dèwi Maya sawêg kemawon nyabrang banawi, sumêdya nusul dhatêng Pajang, nanging lajêng kentir ical ing kêdhung ngriku. Jaka Sangsang sangêt ngungun ing panggalih, ingkang katingal namung Sang Dèwi Maya, kados katingal-katingala ing salêbêtipun kêdhung warninipun [war...]
[...ninipun] maya-maya, pramila botên sarônta ing panggalih, enggal anggêbyur ing kêdhung, ical wontên ing ngriku.
Putri Pajang ngêntosi Jaka Sangsang lami botên wangsul, lajêng kasusul, sarêng lampahipun dumugi kêdhung Maya, angsal pawartos, bilih ingkang raka Jaka Sangsang ical wontên ing kêdhung ngriku. Sang putri inggih lajêng anggêbyur salêbêting kêdhung sarta ical wontên ing ngriku.
Kadadosan saengga sapriki kêdhung Maya punika taksih gawat, asring kemawon baita manggih bilai wontên ing ngriku, mila tiyang-tiyang ingkang nglampahakên baita, bilih dumugi ing ngriku kêdah ngatos-atos, sami kèndêl, botên kenging rêrêmbagan ingkang botên sae. Ananging sajatosipun pamanggih ingkang kados makatên punika kalêbêt gugon tuhon. Dene sayêktosipun, amila kêdhung Maya wau asring ambêbayani, jalaran ilining toya santêr tur androjog, dados baita gampil manggih bilai kèrêm.
Ing sangandhapipun kêdhung Maya wontên panggenan ingkang kaanggêp gawat malih, inggih punika nama banawi Guwa Santana. Mila kanamakakên makatên, awit lampahing banawi wontên ing ngriku notog sela agêng, sanginggiling sela wontên guwanipun, dene sanginggiling guwa wontên astana (pasarean) tilasipun wali Kangjêng Sunan Bonang. Sabên lampahing baita dumugi ing ngriku kêdah angatos-atos, botên kenging rêrêmbagan ingkang sora saha ingkang awon.
Nalika jamanipun para wali, ing dhusun Bonang wontên satunggiling jêjaka ngupados pangengeran, waktu punika bok rôndha rencangipun kyai pangagênging dhusun ngriku pinuju mêdal ing lurung, sarêng sumêrêp jêjaka wau lajêng nyêlak sarwi apitakèn nama tuwin pinangkanipun. Ingkang tinakenan mangsuli bilih piyambakipun tiyang kabur kanginan, namanipun miturut ingkang mastani, sêdyanipun badhe
kanamakakên Bocah. Nalika samantên pangupajiwanipun kyai agêng langkung gampil, sadaya ingkang katanêm sami tulus-tulus, lami-lami kasugihanipun kyai agêng sangsaya ngrêda. Mila sangêt ing trêsnanipun dhatêng anak pupon wau, panganggêpipun kadosdene anakipun piyambak. Nanging pun Bocah botên badhe agêng manahipun, ingkang kacipta namung ngupados margining kautamèn, ing sadintên-dintên tansah nyêgat ing margi agêng. Yèn pinanggih tiyang ngrêmbat utawi anggêgendhong barang ingkang kawratên, kaêtêrakên ngantos dumugi ing griyanipun, yèn wontên ingkang nyukani pituwasing kangelanipun inggih katampenan kalihan bingahing manah, sasampunipun lajêng kawangsulakên malih minôngka sidhêkahipun. Kacariyos pun Bocah punika saking wicaksananipun yèn pinuju dintên Jumuwah sagêd sêmbahyang wontên ing masjid Mêkah ngantos botên sagêd kasumêrêpan tiyang ingkang nunggil sagriya, ananging lami-lami ugi [u...]
[...gi] kasumêrêpan, jalaran makatên: wontên satunggiling tiyang Lasêm minggah kaji. Sarêng dumugi ing Mêkah, badhe wangsul mantuk botên sagêd, jalaran katêlasan sangu, mila sangêt ing prihatosipun. Piyambakipun nuntên sowan ing ngarsanipun sèh, inggih punika satunggiling tiyang ingkang sampun kaanggêp dados sêsêpuhing nagari ngriku, ngaturakên kasangsaraning badanipun saha nyuwun pitêdah sagêdipun wangsul dhatêng nagarinipun, sèh wêlas dhatêng khaji wau, lajêng aparing pitêdah makatên: he, khaji, yèn kowe kapengin bisa mulih marang tanah Jawa, besuk dina Jumuwah ngarêp iki yèn panuju akèh khaji padha sêmbahyang ing masjid, golèkana khaji isih bocah, panganggone sarwa lurik irêng, sabubare sêmbahyang banjur gendholana jobahe, kambi suwunana pitulungan bisamu mulih, saiki kowe mundura, lakonana kang dadi
wontên satunggiling khaji ingkang panganggenipun cocog kalihan dhawuhing sèh wau. [wa...]
[...u.] Sabibaring sêmbahyang enggal dipun gendholi jobahipun, sarwi matur ngrêrêpa nyuwun tulung sagêdipun mantuk dhatêng ing griyanipun Lasêm. Khaji kapurih gendholan saha mêrêm kemawon, sakêdhap sampun dumugi ing Lasêm lajêng kapurih mêlèk. Sarêng mêlèk andadosakên ing gumunipun, dene sumêrêp-sumêrêp sampun dumugi ing sangajênging griyanipun, saking sangêting bingah khaji lajêng ngampirakên dhatêng tiyang nem-neman wau sumêdya malês ing kasaenan. Ingkang kaampirakên botên karsa nuruti, namung mêling
andumugèkakên dhatêng griyanipun piyambak-piyambak, sadumugining griyanipun, khaji karubung dening anak semah saha sadhèrèk punapa malih tôngga têpalihipun, sami martosakên sababing ngantos lami wontên ing Mêkah, khaji lajêng ngandharakên lampahipun sadaya ingkang pinanggih ing badanipun, para ingkang mirêngakên sami gumun
ingkang sae badhe kadamêl angsal-angsal, sasampunipun nuntên bidhal. Sadumugining Bonang dèrèng ngantos madosi sampun kapêthukakên dening jêjaka wau, kairit ing griya lajêng kapapanakên lênggah, angsal-angsal katur têrus kalêbêtakên ing griya. Kyai agêng sumêrêp bilih wontên tamu lajêng mêdal amanggihi, ngantos dangu anggènipun sami rêrêmbagan, wusana kyai agêng apitakèn wadosipun, têka anakipun kapunjung. Tamu nyariyosakên wiwitan engga pungkasan, sarêng sampun lajêng pamitan mantuk, sapêngkêripun tamu kyai agêng anjêngêr, kamanah-manah ngantos dangu, wasana darbe pangintên bilih lare ingkang kapêndhêt anak punika sayêktosipun waliyolah, mila katawis ing sêmu ragi ajrih, panganggêpipun beda kalihan adatipun. Pun Bocah sumêrêp dhatêng sêmuning kyai agêng, sangêt adamêl rikuhipun. Lajêng pamit kesah sumêdya ngupados puruitan. Kyai agêng anjurungakên, pun Bocah lajêng bidhal purugipun ngilèn lêrês, cêkaking cariyos sampun dumugi ing nagari Cirêbon, anjujug ing pondhok pasantrènipun [pa...]
[...santrènipun] Kangjêng Susuhunan Cirêbon. Kabagèkakên
Bocah mangsuli yèn saking dhusun Bonang (Lasêm) sêdyanipun badhe puruita ing pondhok ngriku. Lare katur dhatêng lurah pondhok sarta wiwikwiwit. wêktu punika kacacah dados santrining pondhok ngriku. Pasantrèn Cirêbon punika caranipun bilih ngisèni kolah katata giliran nyadasa utawi langkung, amargi saking kathahipun murid. Sarêng dhawah giliranipun santri enggal sakancanipun, kolah lajêng kaisenan piyambak, dèrèng ngantos saêjam sampun kêbak, kancanipun sami gawok, lajêng angaturi pawartos dhatêng lurahing pondhok, bilih santri enggal punika langkung dènira sêkti, amargi sagêd ngêbaki kolah dèrèng ngantos sajam, môngka adatipun kaisenan lare sadasa sadintên muput botên sagêd kêbak. Bab punika lajêng konjuk ing ngarsanipun wali Kangjêng Sunan Cirêbon, pangandikanipun Kangjêng Sunan: aku ora ngandêl yèn kolahe wis kêbak, kiraku isih kothong, coba padha tilikana manèh. Para santri enggal sami nuwèni, katingal kolah sampun [sampu...]
[...n] sat gêrèng, sakathahing santri sami alok-alok bilih kolahipun
Sunan ngandika: iya sukur, saiki santri anyar iku undangên mrene. Santri enggal lajêng kairid sowan. Sarêng Kangjêng Sunan pirsa wujuding santri wau, botên kakilapan bilih punika sayêktosipun badhe wali. Lajêng kadangu saliring pangawikan, wangsulanipun botên wontên ingkang kuciwa, mila lajêng ingandikakakên wangsul kondur malih, saha kabêbahan mranata agami Islam ing tanah Jawi Têngah. Ingkang dhinawuhan botên talompe, sakêdhap sampun dumugi ing Bonang. Kyai agêng sumêrêp bilih anakipun dhatêng sangêt andadosakên bingahing manahipun, tumuntên kayasakakên panggenan piyambak. Nalika samantên pun Bocah sampun diwasa, lajêng wiwit mêncarakên agami Islam. [I...]
[...slam.] Saking wasising pamuruk saha luhuring budinipun, andadosakên kèdhêping tiyang dhusun
ing pucakipun rêdi Bonang. Sampun komuk ing ngakathah yèn pun Blacakngilo wau langkung dènira sêkti amôndra guna, sagêd manjing ajur-ajèr, muridipun langkung kathah, padamêlanipun Blacakngilo samuridipun ing sadintên-dintên amung tansah ambegal, anjarah rayah ing padhusunan, yèn wontên ingkang bôngga kapêjahan. Ingkang makatên wau adamêl kêkês mirisipun tiyang gêgriya, têmahan sami nyuwun tulung dhatêng Kyai Modin, sagêda mênggak ambêk niayanipun Blacakngilo. Kyai Modin lajêng tindak ing padhepokanipun Blacakngilo.
Kocapa ingkang wontên ing padhepokan sampun sumêrêp bilih badhe kadhatêngan mêngsah, lajêng ngêmpalakên para muridipun, kapurih sami ngatos-atos amargi badhe kadhatêngan mêngsah ingkang langkung dibya sura sêkti, inggih
punika pun Modin Bonang. Para muridipun kapurih sêdhiya sela pintên-pintên ingkang agêngipun saprangkul-prangkulan, pamrihipun yèn Kyai Modin minggah ing padhepokan, lajêng dipun gunturana sela saking nginggil, supados gampil pêjahipun. Dèrèng watawis dangu Kyai Modin sampun dhatêng, para murid sami botên wontên ingkang sumêrêp margi ingkang kaambah, tumuntên lênggah ing ngajêngipun
trêngginas ambujêng kêthu sakêdhap sampun kacêpêng kabêkta ing ngajêngipun Blacakngilo. Blacakngilo rumaos kalingsêman, lajêng anyandhak gandhèn kapuja dados sawung, Kyai Modin dipun ajak ngabên sawung, nuntên amuja palu dados sawung. Kaabên
Kyai Modin mituruti sapikajêngipun, sanalika Blacakngilo anggayuh ing ngakasa nguwuh-uwuh
wingking, Blacakngilo kagèt tumuntên niyub mangandhap, amblês ing dhasaring bumi. Ing ngriku darbe pangintên yèn Kyai Modin sampun botên sumêrêp piyambakipun, sarêng mlengak sampun wontên ing wingkingipun, [wingkingi...]
[...pun,] enggal lumajêng sarosanipun mancungul ing rêdi Kajar (Lasêm) Kyai Modin sampun pinarak sacêlakipun ngriku. Amblês malih mancungul ing rêdi Rèngêl, Kyai Modin ugi sampun wontên ing ngriku, amblês malih mancungul ing rêdi Bêkti sakidulipun kitha Tuban, Kyai Modin makatên ugi sampun jumênêng ing sacêlakipun. Amblês malih mancungul ing sapinggiring Bênawi Sala labêtipun dados guwa ing panggenan wau kanamakakên Guwa Sêntana. Kyai Modin ugi sampun mêndhêt toya wulu ing ngriku. Blacakngilo rumaos kajodhi ing kasêktèn saha sampun sangêt sayahipun, mila lajêng sumendhe ing sakarsanipun Kyai Modin. Patilasanipun dados dhusun kanamakakên dhusun Mèndhèn, amargi sumendhenipun Blacakngilo wontên ing ngriku. Kyai Modin lajêng wangsul kondur ing Bonang malih, rawuhipun adamêl suka panarimahipun tiyang kathah. Kyai Modin anglajêngakên pamurukipun agami Islam, saya lami sangsaya kathah muridipun, ngantos kasungsung tiyang saking môncanagari. Kuncaranipun Kyai Modin langkung têbih, lajêng ajêjuluk [ajêjulu...]
[...k] Sèh Maulana Mahribi inggih Kangjêng Susuhunan Bonang, amargi adêdalêm ing dhusun Bonang.
Ingkang kasêbut ing nginggil punika, anyariyosakên pêrangipun Sunan Bonang kalihan Blacakngilo. Wontên ugi ingkang anyariyosakên pêrangipun Kyai Pandhanarang (Sunan Bayat) kalihan tiyang kapir.
Kacariyos Kyai Pandhanarang kesah sumêdya anggêguru ing Sunan Kalijaga. Mênggah saking lêlampahanipun kasumêrêpan ing kasêktènipun, dados panêngêran bilih piyambakipun sanès tiyang urakan, ananging angatawisi badhe calon wali ugi, pramila sadaya para muridipun kathah ingkang sami suyut miturut dhatêng piyambakipun, punapa malih ingkang sami dhatêng saking ing pundi-pundi sami anggêguru.
Anuju satunggiling dintên, Kyai Pandhanarang dhatêng ing Rêdi Gambar, inggih punika pratapanipun Ki ajar Prawira Sêkti. Lajêng kengkenan muridipun angupadosi ajar wau, ananging botên dipun panggihi, malah sintên-sintêna ingkang purun angambah ing pratapan ngriku dipun galundhungi ing
sela, dados para muridipun Kyai Pandhanarang sadaya sami wangsul, angaturakên punapa kawontênanipun.
Kyai Pandhanarang tumuntên lumampah piyambak, sawêg dumugi sukuning rêdi Gambar kasumêrêpan dening ki ajar, botên sarônta kapêndhêtakên sela ingkang agêng-agêng dipun galundhungakên dhatêng Kyai Pandhanarang, ananging tangèh sagêd andamêl kasangsaranipun, amargi saking kasêktènipun Kyai Pandhanarang, gamparanipun kemawon sagêd angêndhêg sela wau. Sasampunipun dumugi pucaking rêdi lajêng sami bêbantahan, ki ajar botên purun manut ing piwulangipun Kyai Pandhanarang, saha kumêdah angabên kasêktènipun, dene sintên ingkang kasoran inggih punika dados rencangipun ingkang unggul (mênang).
Ki ajar anguculakên pêksi dara bablas ibêripun, sanalika punika ngantos botên katingal. Kyai Pandhanarang ambucal gamparipun manginggil, sagêd amragad ing pêksi dara wau. Sanadyan makatêna pun ajar ugi dèrèng purun kawon, lajêng amêndhêt kêthunipun kaumbulakên, ugi kasaut dening gamparanipun Kyai Pandhanarang [Pandha...]
[...narang] ingkang sasisih (satunggalipun), ananging pun ajar mêksa dèrèng rumaos kawon, nuntên anyiluman andhêlik wontên sangandhaping sela. Patrapipun makatên wau katingal kemawon dening Kyai Pandhanarang, mila nuntên kagèrèt mêdal saking sangandhaping sela wau. Pun ajar angewahi prajangjinipun: sapunika Kyai Pandhanarang gêntos kapurih andhêlik, ki ajar ingkang ngupadosi.
Sarêng sampun dangu anggèning ngupadosi dhatêng Kyai Pandhanarang botên sagêd kapanggih, saking sangêting sayah ngantos tanpa daya, wusana asrah tobat saha lajêng manjing dados sakabat.
Wontên malih cariyosipun Kyai Pandhanarang pêrang kalihan Ajar Citragati.
Kados ingkang sampun kacariyos, ajar punika botên purun kasoran dening Kyai Pandhanarang, mila angabên kasêktènipun malih: Ajar Citragati ambucal kudhinipun manginggil, Kyai Pandhanarang angumbulakên aritipun. Kudhi kalihan arit têmpuk lajêng sami tarung wontên [wo...]
[...ntên] ing nginggil, dene kudhi kawon sigar dados kalih, arit ingkang mênang.
Ki ajar dèrèng rumaos kawon, amêndhêt kêndhi isi toya kabucal manginggil, toyanipun botên sagêd wutah. Kyai Pandhanarang anguncalakên têkênipun anututi kêndhi wau, kêndhi kenging dipun thuthuk ing têkên pêcah (rêmuk) dhawah ing siti, toyanipun botên ical mawut, nanging awarni kêndhi ugi. Wêkasan pun ajar rumaos kawon kaprawiranipun lajêng manut dhatêng Kyai Pandhanarang dados muridipun.
Sedanipun Kangjêng Susuhunan Bonang kasarèkakên ing dhusun Bonang, kapanjingakên ing masjid Bonang.
Sawênèhing cariyos, Kangjêng Sultan ing Madura kèlu saking kapitadosan, bilih tanah Madura sagêd dipun panggèni pasareanipun Kangjêng Susuhunan Bonang, pawingkingipun ingkang sarira dumugi satêdhakturunipun sagêd manggih kawilujêngan, mila lajêng utusan para abdi saking Madura ambêkta baita agêng ingkang dipun wastani baita Mayang, andhudhuk pasareanipun Kangjêng Susuhunan wau
wontên ing Bonang. Inggih lêrês pinanggih sarupi
lampahipun baita mangetan, wêktu samantên ingkang nglampahakên baita sami asuka-suka, nanging sarêng dumugi sagantên salèripun Tuban, lajêng katêmpuh
ingkang angêwrat mayit wau katarik dening baita-baita sanèsipun, ugi botên sagêd lumampah, kèndêl kemawon, para tiyang Madura wontên ingkang ngunjuki pirsa Kangjêng Sultan Madura bab punika. Kangjêng Sultan lajêng utusan yasa baita kangge angglèndhèng, sarêng sampun mirantos, nuntên kalampahakên, sadumuginipun ing panggenan baita ingkang mogok, lajêng kagèrèt, nanging sadaya budidaya wau botên migunani. Kangjêng Sultan Madura nuntên mundhut rêmbag dhatêng para santana utawi para pinisêpuh, pinanggihing rêmbag, kangjêng sultan andhawuhakên, [andhawuhakê...]
[...n,] mayit wau andikakakên ngubur wontên ing kitha Tuban sacêlakipun panggenan kèndêling baita. Utusan wau lajêng numpak baita dhatêng panggenan wau. Ingkang dados kagètipun têtiyang Madura, sadumuginipun cakêting baita, sampun
ingkang ngantos sapriki taksih dados panggenan sajarahipun para tiyang agami Islam.
Salèripun dhusun Mêrbong bawah ondêrdhistrik Ngrao, dhistrik Tambakrêja, kabupatèn Bojanagara, kapêrnah sabrang lèr, dhusun nama Jipang, tumut bawah dhistrik Panolan, kabupatèn Blora, ing ngriku wontên panggenan tilas karatonipun Adipati Jipang, ingkang ajêjuluk Ariya Panangsang inggih Prabu Ariya Dikrama.
Tilas kraton Jipang punika dumunung sapinggiring Banawi Sala, kapêrnah sakilènipun kraton, kadamêlakên sudhetan [sudhe...]
[...tan] banawi enggal, dumugi lèpèn Kêcing têrus Banawi Sala malih. Jêmbaring siti ingkang kaubêngan lèpèn, inggih punika ingkang kadamêl kithanipun Ariya Jipang, watawis wontên sapal pasagi. Ing sapunika panggenan wau limrah kawastanan banawi Pasarsore.
Pramila Ariya Jipang yasa kitha mawi kinubêng ing larèn (lèpèn), awit panjênênganipun pancèn sumêdya mampang, botên karsa kaêrèh ing sanès.
Kacariyos nalika Ariya Panangsang jumênêng Adipati Jipang, ingkang dados pêpatihipun wasta Radèn Mataun, taksih kapêrnah sadhèrèk rilak§ Ing Surakarta kawastanan: sadhèrèk palihan. (tunggil nusu), titihanipun Ariya Panangsang
saking Kangjêng Sultan Bintara, langkung wantêr kangge paprangan, awit punika kacriyos titisipun Radèn Wôngsapati, patihipun Rônggalawe ing Tuban. Dene wasiyatipun Ariya Panangsang dhuwung wasta Setan Kobêr, waos nama Tundhung Mungsuh.
Botên antawis lami Ariya Panangsang kalurugan prajurit saking Pajang, ingkang nyenapatèni Kangjêng Sultan Pajang
piyambak, kanthi abdi prajurit kêkasih nama Ngabèi Sutawijaya, putranipun Kyai Agêng
banawi Pasarsore rumiyin, awit saking wantêripun, botên kuwawi mirêng sêsumbaring prajurit Pajang, môngka nalika wiwit pêrang sampun wontên swara, sintên ingkang nyabrang banawi rumiyin, masthi apês yudanipun. Rèhne ingkang dipun ajrihi bala Pajang kapalipun, mila lajêng dipun akal dening Ngabèi Sutawijaya, anandhingi pêrang mawi numpak kapal èstri, Kyai Agêng Pamanahan lan Pênjawi sami ngrundhuk ambêkta
gampiling pamrajayaning mêngsah. Ariya Jipang tinumbak dening Kyai Agêng Pamanahan lan Pênjawi, ususipun mêdal, nanging lajêng kasampirakên ing dhuwungipun, kalihan têksih angamuk punggung. Wasana dangu-dangu kinrubut ing kathah, andadosakên sirnanipun, nagari Jipang bêdhah, nuntên [nu...]
[...ntên] dados bawahipun kraton Pajang. Wiwit nalika punika kratonipun Ariya Jipang risak.
Nalika sugêngipun Ariya Jipang karsa yasa sela gong, ing samangke sela gong punika taksih wontên, kêlêm ing toya Banawi Sala kapêrnah sangajêngipun banawi Pasarsore. Têtiyang baita bilih dumugi ing ngriku kêdah angatos-atos, sumingkir saking sela gong punika, saha botên kenging wicantênan ngangge têmbung ingkang botên prayogi, upami botên makatên saèstu manggih bilai.
Ing sasedanipun Ariya Jipang, kratonipun botên wontên ingkang ngopèni, lami-lami sudhetan banawi ingkang nama Banawi Pasarsore wau pulih malih, sapunika sampun kenging kasabin, lan kadamêl patêgilan. Siti labêt dalêm miwah masjid, sapunika taksih katingal gênêng, kathah banon-banonipun agêng, nanging têtiyang sami ajrih mêndhêti jalaran kuwatos kenging wilalatipun.
prayogi sarta sakalangkung santêr. Bab êngkangingkang. makatên punika, saking cariyosipun tiyang inggih saking sawabing titihanipun Adipati Jipang ingkang nama Gagak Rimang.
Ing ngriku ugi prêlu katêrangakên bab cariyosipun Arya Panangsang anggèning botên purun kaêrèh dening tiyang sanès. Bilih miturut kawontênanipun ing sêrat babad sapanunggilanipun, Arya Panangsang punika têtela satunggiling tiyang ingkang lampahipun botên wontên sanès kajawi namung sumêdya angrisak dhatêng ing karaton Dêmak, ananging manawi kapatitisakên sampun tamtu lajêng sami salin ing pamanggih.
Mulabukanipun nagari Dêmak punika ingkang angratoni Radèn Patah, Radèn Patah apêputra nênêm:
2. Pangeran Sabrang Lèr (seda botên pêputra),
3. Pangeran Seda Lèpèn (inggih punika ingkang rama Arya Panangsang),
5. Radèn Kandhuruhan (Pangeran Panggung),
Ing sasedanipun Radèn Patah, ingkang gêntosi jumênêng nata Pangeran Sabrang Lor, botên antawis dangunipun lajêng seda saha botên pêputra, nuntên kagêntosan ing Pangeran Trênggana. Sasedanipun Pangeran Trênggana, mênggah ingkang pantês anggêntosi kaprabon Pangeran Seda Lèpèn, ananging Pangeran Seda Lèpèn wau lajêng seda kacidra dening Pangeran Prawata, putranipun Pangeran Trênggana, inggih punika ingkang gêntosi jumênêng nata.
Pangeran Seda Lèpèn pêputra Arya Panangsang, dados sapunika sampun cêtha bilih Arya Panangsang wau pancèn anggadhahi karaton ing Dêmak. Ananging salaminipun Pangeran Trênggana jumênêng nata botên dipun prêduli, sasedanipun Pangeran Trênggana lajêng kagêntosan dening putranipun piyambak. Pramila Arya Panangsang botên sagêd angampah bêntèring manah, dene panyidranipun dhatêng ingkang rama (Pangeran Seda Lèpèn) wau saking melik dhatêng kaprabon ingkang dados wajibipun. Satêmah Pangeran Prawata lajêng seda kacidra dening Arya
Panangsang, ananging ugi dèrèng marêm manahipun sabab Pangeran Trênggana
ananging botên sagêd kasêmbadan, malah Arya Panangsang piyambak ingkang nandhang tiwas (seda), kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil punika.
Ing sangandhapipun banawi Pasarsore wontên kêdhungipun nama Kêdhungbraja, ing ngriku kajogan lèpèn alit nama Tinggang, ingkang tukipun saking rêdi Ngancik, sakilènipun rêdi Pandhan. Mila lèpèn punika kanamakakên [kanamakakê...]
[...n] Tinggang, jalaran saking cariyosipun tiyang kina, ing kala rumiyin ngriku punika wontên danawa pêjah bathangipun ambrêganggang, dados nama Tinggang punika pamêndhêtipun
saking kidul, anjog ing dhukuh Nituwan, kèndêl wontên ing griyanipun rôndha ing padhukuhan ngriku, gadhah panêmbung supados kasukanana nêdha, saking ajrihipun bok rôndha inggih lajêng anglêksanani panêdhanipun, enggal bêthak sarta kêlan jantung (sêkar pisang). Ing sarèhne anggènipun nyambut damêl sêmu gugup, nalika piyambakipun ngiris jantung tanganipun kapêrang, rahipun amor kalihan iris-irisan jantung wau. Sarêng anggènipun olah-olah nyai rôndha sampun matêng, nuntên kasukakakên dhatêng danawa, dipun têdha karaos sêgêr badanipun, nanging kirang marêm, kapengin môngsa tiyang, nyai rôndha sumêdya kamôngsa, nanging nuntên lumajêng, ing sapurugipun dipun êlud, ngantos dumugi ing dhusun Prangi, ing ngriku nyai
rôndha kapitulungan dening kyai agêng ing Prangi, danawa lajêng dipun papagakên kyai agêng, sami pêpêrangan, jalaran saking punika panggenan papan pêrangan wau dados dhusun kanamakakên dhusun Prangi. Pêrangipun kyai agêng ngantos dangu dèrèng wontên ingkang kasoran, ing wasana danawa dipun jêmparing dening kyai agêng kenging dhadhanipun, tumuntên lumajêng, wêkasan ambruk pêjah ambrêganggang, panggenan pêjahipun ing sapunika dados dhusun nama Tinggang, dene ing ngriku ngantos sapunika taksih asring pinanggih balungipun agêng-agêng, saking panyananipun tiyang kathah, punika balunging danawa ingkang pêjah ing ngriku, nanging para pujôngga Eropah amastani kêkajêngan jaman kina ingkang sampun malih rupi dados sela (versteeningen).
Ing ngandhapipun banawi Pasarsore wontên panggenan ingkang mutawatosakên tumrap tiyang baita, inggih punika banawi Gêtas, ing ngriku satêngahipun banawi wontên pulonipun kêkalih ingkang dumados siti walêd. [walê...]
[...d.] Bilih toya banawi pinuju agêng, pulo wau sami botên katingal, jalaran kasilêb ing toya. Tiyang baita utawi tiyang ingkang nglampahakên gèthèk, manawi botên ngatos-atos, asring manggih bilai katanggor ing pulo wau.
Ing sangandhapipun banawi Gêtas, wontên kêdhung nama Wêr Pitu, inggih punika dumunung ing têkukaning banawi, toyanipun dados saulêkan.ulêkan. Ing ngriku ugi wontên pulo satunggal, ingkang dumados siti tlapak (siti ingkang atos sangêt saèmpêr sela), nanging salaminipun kêlêm ing toya, têtiyang ingkang nglampahakên baita utawi gèthèk, pêrlu anyumêrêpi pêrnahing panggenanipun pulo wau.
Kacariyos ing jaman rumiyin, bilih wontên baita utawi gèthèk ingkang langkung ing ngriku, dèrèng purun lajêng yèn dèrèng musêr kaping pitu, pramila katêlah ngantos sapunika kêdhung wau kasêbut nama: Wêr Pitu.
Ing dhukuh Sêmandhing bawah dhusun Kêmiri, wontên panggenan ing têngahing banawi kanamakakên Sobrah Pangantèn, inggih punika kajêng sapasang ingkang gêsang ing têngah-têngahing Banawi Sala. Saking cariyosipun tiyang Jawi, kajêng kêkalih punika kadadosanipun pangantèn jalêr èstri ing jaman kina, ingkang nyabrang ing Banawi Sala, ananging kêlêm ing ngriku, ngantos sapunika têksih kaanggêp singit, jalaran sampun kathah katatalanipun, bilih tiyang nglampahakên baita kasambi gêgujêngan lan sambranan, asring manggih bilai.
Banawi Sala kaprênah dhusun Pêthak, wontên kêdhungipun nama Waleyan, saking kapitadosanipun tiyang Jawi, ing ngriku punika wontên setanipun ingkang ambaurêksa nama Kyai Singajaya, dene ingkang dipun panggèni ing wit asêm agêng dumunung sapinggiring kêdhung, ing ngandaping asêm wau asring dipun sêkar tiyang Jawi ingkang sumêdya mêndhêt [mê...]
[...ndhêt] kasugihan. Têrkadhang Kyai Singajaya punika manggèn ing kajêng ingas ingkang dumunung ing pinggiran banawi dhusun Majênun, ing ngriku ugi kasêkar dening tiyang ingkang badhe gadhah damêl mawi nabuh gôngsa, nyuwun palilah Kyai Singajaya, awit yèn botên makatên ingkang gadhah damêl asring manggih pambêngan.
Banawi Sala dumunung ing dhukuh Kampak, dhusun Tanggir, wontên kêdhungipun ingkang kanamakakên kêdhung Srungga, miturut cariyosipun tiyang kina, ing ngriku wontên bayanipun ingkang sakalangkung galak, yèn wontên tiyang adus utawi nglampahakên baita asring kaganggu, mênggah panggenanipun baya punika miturut gothèking tiyang Jawi wontên ing gua, ingkang têmbusanipun dumugi ing Nglirip dhistrik Singgahan. Lami-lami baya wau kadhawahan sela agêng botên sagêd budi, yèn pinuju môngsa labuh, asring anyuwara gumludhug, kenging kangge têtêngêran tiyang tani, samôngsa ing ngriku wontên swara makatên, anggènipun sêsabin [sêsa...]
[...bin] tiyang tani badhe mêdal, ananging sapunika kêdhung Srungga punika namung môngsakala têksih wontên ingkang mirêng swaranipun gumludhug, ananging botên patos cêtha kados nalika jaman kina, jalaran wana pajatosan ingkang cêlak ing ngriku, ingkang kala rumiyin wana pajatosan agêng, ing sapunika sampun dados wana tarataban.
Kapêrnah sakilènipun nagari Bojanagara, dumunung sapinggiripun Banawi Sala, wontên dhusun nama Tulung, ing ngriku wontên satunggiling pasarean ingkang kramat. Saking cariyosipun tiyang sêpuh-sêpuh, ingkang sumare punika kasêbut gusti radèn, inggih punika putra saking nagari Pajang ingkang kèngsêr saking paprangan, jalaran nagari Pajang kabêdhah dening Panêmbahan Senapati ing Mataram.
Saking tôndhayêkti ingkang sampun kalampahan, pasarean Tulung punika botên kenging kadamêl sambarangan. Kacariyos kala rumiyin wontên tiyang ing dhusun Tulung ingkang sami purun mêndhêt palanging pasarean, pêrlu kadamêl kajêng [ka...]
[...jêng] dang, wasana tiyang wau botên lêd dintên lajêng bisu, namung sawatawis wulan dados pêjahipun.
Wontên anèhipun malih, tiyang sadhusun Tulung punika sami ajrih ngombe arak, awit sampun wontên kayaktosanipun, satunggiling tiyang ing dhusun Tulung ingkang nyobi ngombe arak, lajêng kacandhak sêsakit ewah, ngantos dumugi ing tiwasipun. Bab makatên punika inggih saking kramating pasarean wau.
Kapêrnah salèr wetanipun nagari Bojanagara, ing pinggiring banawi ingkang têmbing lèr wontên rêdinipun alit, tumut bawah dhusun Banjarsari, punika wontên pasareanipun nama Buyut Kancana, kawartos ingkang sami sumare ing ngriku para putra Pajang ingkang
lolosipun saking Pajang sami ambêkta garwa putra, lajêng sami dhêdhepok ing dhusun Banjarsari, acakal bakal ing ngriku, ngantos dumugi ing sedanipun, [sedanipu...]
[...n,] sarta kasarèkakên ing pasarean Buyut Kancana, kajèjèr sanga, jalaran saking punika sarean wau ugi kanamakakên Buyut Sanga, ing sabên taun pasarean punika dipun mêmule dening tiyang sadhusun Banjarsari, kasuwun sawabipun pandonga wilujêng. Dene pasareanipun Buyut Irapati dados pasadrananipun tiyang ingkang nglampahakên baita utawi gèthèk.
Ing nalika jaman taksih sugêngipun Buyut Irapati, wontên cacriyosanipun kados ing ngandhap punika:
Anuju ing satunggiling dintên, garwanipun Buyut Irapati kesah dhatêng banawi kalihan ambêkta uwos, badhe dipun pususi, putranipun wontên ingkang andhèrèk satunggal. Sarêng Nyai Irapati sawêg mususi, dumadakan wontên baya nyarap, Nyai Irapati kabêkta amblês ing toya. Putranipun Nyai Irapati enggal lumajêng mantuk, matur ingkang rama kalihan anangis, bilih ingkang ibu kabêkta amblês ing toya dening baya. Sanalika Buyut Irapati enggal lumajêng dhatêng lèpèn, ambyur ing banawi, ing ngriku katingal baya lumajêng dhatêng
kêdhung Dhêpis dhusun Sima, têbihipun watawis sakawan pal. Buyut Irapati angêlud lampahipun baya, ngantos dumugi ing kêdhung Dhêpis wau, ing ngriku pinanggih kalihan ratuning baya, lajêng ngandika: hèh ratuning baya, têkaku mrene arêp anjaluk pitikku putih wadon, kagawa bocahmu kene.
Mila Buyut Irapati ngandika makatên, sabab rumaosipun, ingkang sami katingal ing ngajêngipun awarni janma manungsa, namung wontên ingkang anèh satunggil, inggih punika ayam pêthak dumunung ing kurungan susug.
ayam punika kagungan sampeyan, inggih sumôngga sampeyan pundhut.
Buyut Irapati: Aku anjaluk bocahmu kang wis wani-wani nyolong pitikku, sabab dhèwèke wis agawe [aga...]
[...we] susah lan kawiranganku, lan aku anjaluk supaya dhèwèke kapatrapan ukuman.
Ratuning baya: Kula botên sagêd nyukani paukuman, kula namung nyumanggakakên ing karsa sampeyan kemawon.
Buyut Irapati: Yèn kaya mangkono aku dak pamit ngulihake pitik iki dhisik, mêngko sadhela aku têka manèh, angukum bocahmu bajul kang dosa.
Ratuning baya: Inggih nyumanggakakên ing karsa sampeyan.
Buyut Irapati lajêng mancungul saking toya, kalihan ambêkta ayam pêthak, ing wasana ayam pêthak wau lajêng santun warni dados garwanipun Buyut Irapati.
Sasampunipun Buyut Irapati ngantukakên ingkang garwa, lajêng wangsul dhatêng kêdhung Dhêpis malih, kalihan ambêkta dhadhung duk, sumêdya ngukum baya ingkang sampun purun-purun nyarap ingkang garwa wau, sarêng sampun pinanggih, baya kadhadhung duk gulunipun, nuntên dipun titihi sarta dipun pênthungi, sambatipun amêlas asih, nanging botên dipun [dipu...]
[...n] paèlu dening Buyut Irapati, anggènipun nitihi kalihan mênthungi ngantos dumugi ing Banjarsari Ngrayudan, wontên ing ngriku baya kaglandhang mêntas, sarta kadhawuhan mênthungi putra wayahipun. Ing sarèhne baya sangêt nandhang sakit, lajêng matur: nuwun gusti Buyut Irapati, kula sampun tobat, botên pisan saanak turun kula purun-purun dhatêng putra wayah sampeyan, malah kula sagah anjagi, bilih putra wayah sampeyan manggih bilai ing toya, ananging kalilana matur, ing têmbe manawi kula ngatingal wontên sapinggiring banawi, ingkang mêsthi banawi ngriku wontên kônca kula ingkang dhatêng ngupados mêmangsan.
Sasampunipun baya martobat makatên, lajêng kauculakên.
Ngantos dumugi ing sapunika têtiyang ing Banjarsari sami botên purun adus ing banawi, bilih mêntas wontên ing panggenan tilasipun baya kablandhang ing dharatan saking cariyosipun bôngsa sêpuh gulunipun katingal cêmêng.
Ing sangandhapipun panggenan wau ngantos dumugi banawi ingkang dados watês karesidhenan ing Surabaya inggih têksih wontên cacriyosanipun, nanging botên kalêbêt anèh.
4. Cacriyosan tumrap Banawi Sala (ing Kèrèk) ... 14
10. Kêdhung Wêr Pitu ... 44
15. Pasarean Buyut Kancana ... 48
panoembasipoen kedah kakintoenaken roemijin ngangge postwissel. Dene serat-serat ingkang katoembas waoe bade kakintoenaken dienst.
Brata. Tjariosipoen Djaka Santosa ... f. 0,__ / R. M. A. Soerjasoeparta. Serat tjarios kekesahan saking tanah Djawi dhateng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tunnsjø_senter&oldid=875671"	Kategori: Dhaptar desa ing
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.43, 17 Novèmber 2013.
terperinci BAB III PRAKTEK SEWA SUNGAI KALIANYAR DAN PEMANFAATANNYA DI DESA SUNGELEBAK KECAMATAN KARANGGENENG KABUPATEN LAMONGAN
lan wadon Sejatine kita bisa ngerti dening looking werna pillowcase wulu nanging akeh pecandu manuk orioles ketemu karo manuk sing wis wayahipun gacor diligent manuk sing jinis lanang, nanging kadhangkala ana uga Kerep gacor sing spesies manuk wadon sing (ora akeh)
Nalika kita njupuk care saka manuk orioles biasane kita tanpa manuk orioles sing shrill preduli saka kualitas wulu diajang werna manuk lomba ngginakaken suara senggol kualitas swara kang dianggep warna wulu uga bakal duwe plus amarga kaendahan ing werna saka para panuku uga bakal kasengsem ing orioles kita duwe
Kabupaten Sambas | Baca | Unduh Kabupaten Pontianak | Baca | Unduh
Jaman akhir ilmu ilang manfa’ate
Bagen kiyai ahli tapa langka kramate
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brattvåg&oldid=1012547"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
1. purwaning sêkar gambuh | kojah saking kang para mukminun | sarupaning kôndha sinawung ing gêndhing | dhangkal siguge ing têmbung | tumanggah suka winaos ||
2. saking tyas mudha punggung | gagap-gugup panggagaping kalbu | bunêk ingkang wardaya tan anyingkabi |
12. sigra anyandhak gupuh | roning bêndha kuleyangkumleyang.
nuli | asru ing pangucapipun | hèh kancil ingsun atakon ||
14. apa sira dhêp iku | kinêbutan
kaya rupamu | anyêlaring derang-derong ||
19. lorèk têkan êndhasmu | môngsa bisaa sira atiru | kaya kancil cilik-cilik misesani | kinathik dhêkêt ing
22. dhuh dene enak-enuk | ngong kang ngadhêp tan kuwasa dumuk | sajêg-jêgku durung mangan jênang iki | sira ingkang lagi wêruh | ujug-ujug kudu nyaplok ||
23. yêkti ajrih katèngsun | marang kang kongkon tur ratuningsun | Jêng Suleman ratuning sarwa kumêlip | tan wêdi kaya raimu | macan êndhasmu didhêplok ||
24. ing alu sangalikur | kumur-kumur ajur dadi bubuk | bok jajalên badhogên jênang puniki | tan wurung mêngko cocotmu | gubras ngong dulang talethong ||
kokira ingsun | wêdi marang sira pangrasamu | wong tinêmbung ing aris sangkaning bêcik | têka kakehan cêlathu | angajak rukêt prang popor ||
sakarêpmu | mêngko ing sapungkur ingong ||
1. mêngko ingsun ngalualah | ingsun lunga saking panggonan ngriki | yèn wus lunga raganingsun | adoh saking gon jênang | iya nuli badhogên rarêksaningsun | êntèkêna iya uga | dèn gêmêt aja na kari ||
2. aja nganggo taha-taha | miwah aja nganggo nolih ing mami | ya ingsun ingkang tumangguh | yèn dadia dêduka | nanging
ingsun |Kurang satu suku kata: lah ya gembong apa ta ing cacad ingsun. mau ingsun wus wêwarah | talethong marang sirèki ||
nora pintêr nitèni ala bêcik | cêlathu nora dèn rungu | kupingmu kuping tiwas |
gustiku Nabi Suleman | punika aparing kardi ||
13. ana ingkang sabuk sarpa | kinon tunggu punika maring mami | apa matamu tan wêruh | yèn
ris | lah iya kancil sun turut | nanging ngong wêcanana | kang satuhu apa arane puniku | lêkêre upama ula | saking doh ingsun tingali ||
17. kancil ika malih mojar | mau tutur ingsun marang sirèki | puniki kagungan ratu | Kangjêng Nabi Suleman | sabuk sarpa namane [nama...]
saking arsa wêruha rasane iku | nganggo panganggoning raja | dene anèh ngong tingali ||
20. lèrèk lurike mararas | sira kancil alon dènya nauri | lah iya ing sakarêpmu | yèn
sirèku | yèn sira kudu jajal | arêp nganggo barang kagunganing ratu | aja suwe-suwe macan | yèn suwe ambilaèni ||
môngsa bodhoa si macan. ing pangangkah-angkah anèng sirèki | sabarang karsamu iku | yèn mantêp sarta tekad | kaya-kaya kadadèn ing karsanipun |
lah uwis ngong pamit lunga | macan karia
kancil wêkasipun | dene iki katon ula | ngalêkêr ingsun tingali ||
26. kang sarpa sigra cinandhak | pan ingubêdakên lambungirèki | wêtênging macan
saking gênging dhapuripun. pring ika agêritan | angaubi marang prabatang puniku | si kancil bungah tyasira | sigra dènya ucal margi ||
dinulura sakarêpmu | suka nadhah-nadhaha | mangan nendra ing siyang pantara dalu | lêmua sariranira | aywa sangsaya ing galih ||
35. lah ing mangke sun wêwarta | marang sira rèhning wôngsa sayêkti | lami pisah mangkya pangguh | ingsun kalawan sira | pan ing mangke ingsun iki wuwuh-wuwuh | sih pracaya ing narendra | Jêng Suleman nabi mami ||
36. ratu-ratuning sajagad | ingsun kinon tunggu tan kêna mulih | saking ngriki
kaya mangkana | tutur yêkti marang sira puniki | macan ika malih wuwus | dhuh kancil sanak ingwang | bok iyaa ingsun wènèhana ngrungu |
kalamangsanipun | mêngko yèn wis baskara |Kurang satu suku kata: mêngko yèn uwis baskara. rada wayah ngandhap kêdhik ||
42. nuli ilatmu dèn dawa | mele-mele èlèdêna ing ngriki | tèmpèlêna dipun gupuh | ing pring kang agung panjang | kang lêlakèn anggêrit salaminipun |
macan anurut kewala | tan antara Ywang Baruna gumingsir | wus ing ngandhap wayahipun | si kancil sigra ngucap | lah ta nuli lêkasana dèn agupuh | aja sira lunga-lunga | ingsun arsa adus dhingin ||
44. marang bèji pinggir jurang | anglakoni macan sarèhing kancil | wus dèn ulur ilatipun |
busuk | atombok [ato...]
[...mbok] sakiting badan | kancil agawe bilai ||
49. buh-imbuh susah king jagad | raosing tyas lara kapati |Kurang dua suku kata: raosing tyas lara kapati-pati. tan ana tambanipun |Kurang satu suku kata: datan ana tambanipun. puniki
sakiting galih | lah dèn kadya badan ingsun | sun têdha ing Hyang Suksma | luwihêna ing wêwalês susah ulun | si kancil culika dahat |
2. tan cinatur ing marga lampahe rawuh | têgal patimunan | sami pan ing wana asri | ing têgêse pinggir wana tarataban ||
3. punang dhusun ragi têbih prênahipun | manggih patimunan | nuju nêdhêng wohnyandadi | duk sumêrit wayahe timun punika ||
4. kancil langkung sukane ing manahipun | manggih
mumpung akèh iki | pêpanganan mung mêthik nora kangelan ||
8. ora nandur nora bubut sukêtipun | timun ambuwang pah | ciptaning kancil mung mêthik | kangelane mung bubrah pagêr kewala ||
9. ya ta wau kang duwèni têgal rawuh | marang patimunan | timun rusak dèn tingali | ingidêran kabèh têgal patimunan ||
10. timunipun mratani kèh pating galundhung |Lebih satu suku kata: timunipun mratani kèh pating glundhung. angumbuk-angambak | ing têngah tanapi pinggir | siya-siya
12. tan adangu praptèng wisma ngundang gupuh | anake wanodya | kinèn mêndhêt pulut aglis | pulut bêndha kang cumanthèl kulon lawang ||
13. wusnya katur ing rama tinampan sampun | dènya reka-reka | kadya manungsa mêmêdi | kang kinarya si manungsa wangunira ||
14. dados sampun binalonyo pulutipun | anulya pinasang | marang patêgalan aglis | anjênggêrêng rupane kadi manungsa ||
15. wus pinungkur mêmêdi pasangan pulut | anèng patêgalan | manungsa wus dangu
yèn ana manungsa | saking doh mata kapèni | lamat-lamat kaya dudu kaya iya ||
18. mandhêg-mangu si kancil ing lampahipun | sakêdhap angungak | sigra dènira andhêlik | ngulap-ulap si kancil sadangunira ||
19. mangu-mangu si kancil kèndêl adangu | ngudikèng wardaya | yèn nyata manungsa yêkti | pêsthi obah lunga saking ing
29. rêraimu ngajak apa sira iku | apa palajêngan | kêbat êndi lawan mami | singa kalah ing
jagur malih | iya iki wêtêngmu kang ambalêndhang ||
34. tanganipun si kancil tan kêna ucul | kêmuritên ing tyas | kang kiwa
ing pulut | luwih saking lara | sariramba kabèh iki | kapulutan tan bisa osik satuma ||
41. têmah lamun kawruhana uga ulun | marang pun manungsa | ingkang aduwe piranti | datan wande wêkasan badan pinurak ||
46. inggih langkung karsa siyang lawan dalu | datan nêdya bôngga | ing karsa sang murbèng bumi | suka lila kinarya lèmèk
48. anênuhun aksamanira Allahu | ingkang sipat rahman | manira anuwun ing sih | susah ulun sampêlah gya luwarana ||
49. lah dèn gupuh pêcatêna saking pulut | kang mulêt ing ôngga | inggih ingkang anggubrasi | sariramba kalumut dalasan mata ||
50. cangkêm irung sikil tangan kalihipun | puniki sadaya | badan sakôjur tan kari | rinakêtan inggih dening pulut bêndha ||
51. dhuh Gustiku ya Allah kang Maha Luhur | ingkang
bêgja gung jabudên saking ing pulut | luwih laraningwang | kawula botên kuwawi | uwalêna saking piranti manungsa ||
54. sakêlangkung sèwu sêdhih susah ulun | lah lah tulungana | ya Allah kang Maha Suci | cêlakêna pun kancil ing
sing pulut | lêtana sagara | dhuh Gusti kang Maha Asih | sih muliha mring pun kancil dasihira ||
Gusti Allah | nuli luwarana mami | minulyakna pun dasih gya luputêna ||
57. sing baya gung kang bêbayani pukulun | linêkêt sinunga | kanugrahaning Hyang Widi | duhkitèng
58. nutuh-nutuh si kancil ing awakipun | kathah kang karasa | kunêng kang langkung prihatin | sira kancil kang kêna ing pulut bêndha ||
ingkang pulut bêndha | èstu lamun angsal kancil | langkung suka manungsane mêmêndhapan ||
61. lampahipun sarwi gamêlan punika |Guru lagu seharusnya : 12u, lampahipun sarwi gamêlan puniku. ing cangkêmnya sora | unining gamêlan
68. saking iku lêga-lêgane tyas ingsun | luwih saking panas | aningali sira kancil | nyênyuwani anglêburi têtanduran ||
69. kancil sampun pinêcat saking gon pulut | ginawa mring wisma | sapraptaning wisma nuli | nguwuh-uwuh marang anake wanodya ||
70. age kulup marenea rara gupuh | ingsun olèh bêgja | wus bêgjaning sira gusti | olèh kancil pasangane pulut bêndha ||
71. lah dèn gupuh ing kene kurungan
ingkang rama | pasangane olèh kancil | kancil lanang sigra
74. wus barukut kancil kinurungan susug | rapêt tan arênggang | kancil sadalu tan guling | mêrêm mêlik umure kari sadhela ||
75. nèng jro susug ing pawon panggonanipun | gantya kang kocapa | ingoning manungsa lami | asu lanang ulêse bêlang wayungyang ||
76. lingsir dalu si asu arêp aturu | mring panggonanira | sabên-sabên yèn aguling | marang pawon iku
omah | ya anake wadon iki | ingkang kuning jêkining maksih parawan ||
80. lah puniku kang amipis marud-marud | saji-saji kathah | sesuk arsa narimane |
timur anake wadon puniku | malah maksih wuda | ing mangke wus bêbêd tapih | datan ana gunêm cature maring wang ||
85. bênêripun kancil ingsun iki patut | tampia tariman | wus lawas gon ingsun ngabdi | sira iku bêgjamu kaliwat-liwat ||
86. lagi rawuh bakal tinariman ayu | tur maksih
88. lah ta iku apan ana tulisipun | iya sapa-sapa | kongkulan ing susug iki | nadyan sato liyane janma manungsa ||
89. yêkti iku dadi jodhone wong ayu | sanadyan manungsa | lamun ora dèn ungkuli | maring susug tan dadi jodhone uga ||
90. asu muwus dene ingsun nora wêruh | yèn
92. nadyan iku duwe kuping kuping busuk | jampêng tan miyarsa | tan ngrungu
95. saking susug anarik panggawe luhur | nora kaya sira | tan bisa niti nitèni | wong wus duwe kudu gêlêm anglêmpara ||
96. wong wus gadhuh têka kudu luru-luru | marang ing
sokur-sokur lamun sira gêlêm ngalah ||
99. bok sirèku mêtua saking jro susug | susug mawa sawab | yèn lêga ingsun gêntèni | têlungane sira ingkang sugih bêgja ||
100. kancil muwus lah iya apa karêpmu | nanging êngakêna | aja cidra saking mami | nadyan mênga susug lamun saking sira ||
101. dadi ingsun nora nana cacadipun | mungguh kabatinan | aja katon ingsun nampik | marang iku anake bêndaranira ||
102. malihipun lah iya ing janjiningsun | tulusa wong sanak | sira asu lawan mami | aja jugug yèn katêmu kana-kana ||
103. dilalah wus kudu lêgaa atiningsun
garegah tangi | marang pawon amarani putranira ||
113. sukèng kalbu si asu dene ginunggung | mundhak agêngira | ngrasa angungkuli kancil | nyata bênêr si kancil ing tuturira ||
114. manungsèku praptèng pawon gupuh-gupuh | wus byar enjing pisan |
bilai | pinala maring kang ngingu | sêsambat kaniaya | si kancil ngapus-apusi | nora nana kang tinêmu basanira ||
4. amung lara sèwu lara | kang katêmu ngawak mami | tan ana bêcik salingsa | pituture sun lakoni | loropan kang
lumuh kalah kudu olih | jalukan nora wewehan | ngong dhodhosi sira ugi | nora wurung bilai | yèn micara clula-clulu | èpèh nora
duwèking akathah | dadak kakehan ciriwiscariwis. | kancil alon nauri | lah aja dadi atimu | cèlèng
sirèki | nanging sira nuruta barang rèh ingwang ||
17. lamun milu nawu sira | gajah iya sun bubuhi | ambabêndunga kewala | kang rosa angambil siti |
dene kang nawu sami | si cèlèng lan macan iku | ingsun dadi pandega | ananggênah ngundhagèni | aja ana nalimpang barang rèh ingwang ||
18. cèlèng lan si gajah macan | katiga anut ing kancil | tan ana ingkang mêmalang | wus matêng janjine sami | sigra kancil
rong tumpuk dadi | kancil ngucap cèlèng gajah miwah macan ||
21. lah payo sapisan êngkas | payo padha nawu malih |
22. aja sira lunga-lunga | cèlèng tunggu iwak iki | olèha rong tumpuk êngkas | nora ewuh
23. kunêng kang nawu mangandhap | kocapa ana rasêksi | nênggih kang ditya alasan | wus dangu dènira ngintip | sigra dènya marani |
duwèk mami | pasthi iki sun ambil | yèn kurdaa ingsun purun | iwak nulya pinangan | têlas datan ana kari | wus binadhog iwak kang rong
nawu pisan | si kancil ingkang jênêngi | kawarnaa kang kari | gajah tunggu iwakipun | wus rinêbut ing ditya | nora dèn aruh-aruhi |
dhuwur tanpa kusur | pira bêtahan iwak | pinakakakên rasêksi | lah ta uwis ing mêngko padha nawua ||
37. pantês danawa alasan | mêngkono tingkahe ugi | beda lan dityèng nagara | ana tingkahe mriyayi | bênêr-bênêre nênggih | wong doyan mangan puniku | yêkti gêlêm kangelan | bok iya nawu pribadi | sungkan kêsêl enak ambadhog kewala ||
38. lah nuli padha mangkata | aja na sumêlang galih |
enak anawua iwak | amrih enggal nuli mulih | katri umangkat aglis | gajah macan cèlèngipun | mangandhap sampun prapta | gajah sigra anambaki | cèlèng macan samya nawu ngêsat toya ||
39. kunêng ingkang tunggu iwak | si kancil sadhepok
yèn tan angèstokna | lamun ing dina puniki | iya ana banjir bandhang | toya mijil saking langit |
nadyan ditya rasêksi | sira iku bisa mabur | yêkti kèli sadaya | ujêr toya saking nginggil | lah ta ika gumandhul anèng
nora niti nitèni polah kang nyata ||
45. apa ora dêlêng sira | maring iki solah mami | sanadyan wêruh ing
ngragoni | nora têpa sarira wus duwèkira ||
48. ngrêrakit ujar kang ala | nglalu lucu nyulikani | kaniayane andadra | dadawa pikir kang sirik | sêrikan manastèni | tan etang sanak sadulur |
angluwihi | lah ta sapa kaya diyu | lah ing mangke jinajal | oyod pilihana sami | ingkang wulêd-wulêd padha pilihana ||
56. wulêding panjalin tingal | lan panjalin kokrok ugi | kabèh ingkang dawa-dawa | wulêd-wulêdan dèn aglis | anggonên ngêrud sami | ing badanira sakojur | sikil lan tanganira | têkan gulunira sami | talènana lan ing kono
dhingin | lan êpang gorda puniku | mènèka paragak kono ||
4. karungên lor lan kidul | yèn wus kukuh iya panancangmu | nuli sira mudhuna prapta ing siti | nuli nalènana gulu | banjur sikilira karo ||
5. ugêrên lan wit bulu | iya kinêncang kinarung-
kancil ngucap lah mara dèn gupuh | abudia mara êntèkna kang budi | aja budi ukur-ukur | krodhaa kaya prang popor ||
9. dênawa mangkat gupuh | mangkrak krodha ngêntèk rosanipun |
wusnyandum ulamipun | kapat mulih cèlèng kancilipun | macan gajah satêkane sami panggih | ing garwa
tan kêna dèn anti | nulya kancil cêluk-cêluk | baya ngisor sapangisor ||
gumarubyug | agêbyuran swarane kumrusuk | saking ngandhap saking nginggil bajul mili |
25. dadine nora ewuh | gonku milang angancik gigirmu | ting kacubak
tumricik agupuh | ngancik gigiring bajul sarwi milangi | culat-culat lampahipun | si kancil kang saking kulon ||
27. ji ro lu pat ma nêm pitu
pinggiripun | tandhês ing wetan sigra angênul-ênul |Lebih dua suku kata:: tandhês ing wetan sigra angênul. êndhas bajul sawiji kang anèng pinggir | kumêthuk thinuthuk watu | si kancil sigra mancolot ||
29. munggah dharatan sampun | sarwi ngucap bajul
31. mila têmahan ingsun | iya bajul anyilih gigirmu | mung sadhela nguwoti bêngawan banjir | satêmêne raganingsun | ing ngriki nora kinongkon ||
32. karêpku dhewe bajul | mulane iya padha lilamu | bajul ingkang thinuthuk angucap bêngis | hèh kancil tan suka ingsun | dene sira karya linyok ||
33. alanira kalangkung | wong wis goroh dadak jaluk imbuh | nuthuk êndhas apa ta êndhas têrasi | nora nana ajinipun | sapa kang gêlêm thinothok ||
34. lan gawe susahipun | kônca-kônca bajul ngisor dhuwur | ing
êndhasmu iku | ing saiki yèn wani mêntasa aglis | si bajul krodha ambêkus | ngungak êndhase dêngongok ||
39. kancil wruh gya lumayu | maring wana kêbat lampahipun | kapiandhêm kapati-pati bêntusi | kunêng krodhanira bajul | kancil malih winiraos ||
40. wus praptèng wismanipun | panggih lawan putra garwanipun | lami-lami si kancil pinuju lali | têrang jawah mangsanipun | kancil kêkaring marono ||
dangu | ana ingkang ora nguyuh ora ngising | dumadakan patinipun | nora nganti sanak wadon ||
50. ana kang lara ngêlu | êndhas mumêt lir dèn kêpruk-kêpruk | palirikan nora suwe nuli modir | adat luwang
52. tan kêna bali iku | jajal-jajal lan ajal kabanjur | kajaba ta yèn duwe umur kêkalih |
utawa jangkêp têtêlu | lah ta lusurna sawiyos ||
53. karia pamèripun | iku andhêgên dipun akukuh | kukuhana aja awèh lunga ugi | dene yèn mung siji iku | iya ambanjur kemawon ||
54. tobat gêlêma kantun | umur siji yêkti dhêmên bacut | duk miyarsa si bajul asênig-sênig | langkung maras ing tyasipun | kêndho dènya ngêmut konthol ||
55. kontholing kancil ucul | wus linêpèh si kancil agupuh |
gagas pijêr adol bagus | mandah dene bagusa rupamu iku | têlung mono polahipun | sapa ingkang dhêmên keyong ||
62. rupamu nora patut | tanbuh ngisor tanbuh dhuwur |Kurang dua suku kata: tanbuh ing ngisor tanbuh ing dhuwur. amblêkênêk angênêk-ênêki ati | ewuh sêsawangipun |Kurang satu suku kata: ewuh sêsawanganipun. wangunan kaya si keyong ||
63. tan ana kang tinêmu | alaning ala kabèh anglumpuk | dadi siji bok iya na kang rêspati | saking salingsa puniku | ala kabèh sira keyong ||
64. apa pêthikanipun | lumrah-lumrahing akèh puniku | ana ingkang pinêthik salah sawiji | sanadyan ala puniku | prak-ati tan kadi keyong ||
65. ana kang gêdhe wagu | ana gunane kêbat lumayu | ana dhuwur-dhuwure kanggo ing kardi | nora kaya sira iku | anumbras alamu keyong ||
66. kapati-pati langkung | dene têka alane anglantur | ala kabèh
iki | apa ta pilihanipun | gunane mung anggêgendhong ||
67. rubêd ewuh lakumu | gumalundhung tan bisa lumayu | sira keyong sugal saure abêngis | lah môngsa karia ingsun | lawan sira pêpalayon ||
68. yèn anèng pinggir banyu | ingong isin karia lumayu | kêkêbatan iya lawan sira kancil | karia lawan
têbihipun | iya anèng kene ingong ||
80. kagyat si kancil ngungun | dene kari samono dohipun | sapambalang keyong ika anauri | kang cêlak lan kancil iku |
86. ngajaka kaping pitu | kaping sanga myang kaping sapuluh | ngong turuti apa sakarsanirèki | nadyan ngajak kaping
nadyan ngajak ping rongpuluh. iya nora selak ingong ||
87. nanging yèn mungguh ingsun | dadi kancil angajak lumayu | kêkêbatan kongsia kalah kaping tri | yèn nora ngêndhat katèngsun | nora wurung midak konthol ||
88. yèn tan mangkono iku | yêkti ingsun awirang katêmu | sigra kancil
ênggonku | karo têngah dêdêlan kang anauri | si kancil sangsaya ngungun | rumasa yèn kari adoh ||
91. sangêt ing wirangipun | lawan datan kaduga amungsuh | kêkêbatan palayon lan keyong
kancil lumayu | palayune lonjong êndhog ||
92. si kancil nusup-nusup | datan ketang badane sakojur | ajur amoh kasangsang kabêrut ing ri | saking wirange andulu | iya marang sira keyong ||
93. dene sajêg-jêg ingsun | dèrèng kasor yèn awawan wuwus | ngadu guna ing kagunan wus undhagi | tan keguh ing kasap lêmbut | datan kewuhan ing mungsoh ||
ing galih | suka-suka langkung parisuka | dene bisa ngasorake |
kacêmplung ing sumur nênggih | langkung kawêlas-arsa ||
3. siyang dalu si kancil anangis | nutuh-nutuh ing sariranira | kancil asru nalangsane | maring Hyang Maha Luhur | baya ta wus kancil pinêsthi | apês ingkang sarira | môngsakalanipun | dene ta kabuya-buya | kabêbuyak ing keyong asru kajodhi | dènya
5. mila langkung dènya lara nangis | sira kancil tan bisa ngaroncal | ngungkêb anèng sumur bae | anggung awayang-wuyung | awuyungan raina wêngi | katujune punika | ana êsongipun | sajroning
anèng sumur gantya kang kocapa | si gajah kang arsa ngombe | langkung kasatanipun | sira gajah ngulati warih | dangu tan ana toya | gajah ngungak sumur | sira gajah nulya ngucap | dene iku anèng kono sira kancil | lah apa karyanira ||
rupamu ala | tan wêruh ing rêmbug | yèn iki ana parentah | saking Kangjêng Suleman ratuning bumi | ing dina iki gajah ||
8. iya bakal rubuh punang langit | sirna gêmpang isine sadaya | bawana ing saanane | mulane anèng sumur | ingsun iki nyingkiri langit | nadyan mêngko rubuha | yèn wus anèng sumur | dhasar parentah kang dhawah | pan kalilan
suku kata: mlêbu sajroning sumur. sira kancil nyêntak abêngis | lah gajah aja-aja | nêsêki gon iku | gajah gêdhemu tan kaprah | arêp milu ana ing panggonan mami | manira boya rêna ||
10. sira gajah langkung ngasih-asih | bok iyaa kancil dhadhêsêkan | ingsun
kancil ingkang andhêpès | gajah praptaning sumur | tumaricig sira sang kancil | mènèk gigiring gajah | dadya andhanipun | sarya sru
anak ingsun | apa sira edan | kidang raimu disêbit | ana apa polahmu kaya wong gila ||
7. yêkti kokum ingsun iya jaluk ukum | mring Nabi Suleman | iki patine nak mami | wong mêmati yêkti ngong patèni sira ||
8. anak ingsun nora lila patinipun | iya
22. iya iku ing patine anak ingsun | sun têmpuhkên sira | ing uripe anak mami |
yèn tan bisa iya sira nguripêna ||
23. mring anakku saiki ingkang wus lampus | yêkti ngong kalêthak | êndhasmu tan wurung mati | marang ngêndi iya ing pangungsènira ||
24. alon muwus kêmlandhingan sauripun | lingsang dèn atata | mila ngong amasang jaring | langkung panas ingsun ningali kandhêla ||
krodhanipun | marang si kandhêla | kang dadi têlênging runtik | asru ngucap lingsang
ugi | milaningsun iki manggung têtayungan ||
36. dene iku si kodhok manggung kumruwuk | pan andina-dina | si kodhok gonira titir | yèn
39. kodhok iku ngong gogose êndhasipun | kandhêla lon mojar | ya lingsang padha basuki | ingkang kari miwah sira ingkang lunga ||
40. saliripun katêkana sasêdyamu | lingsang sigra kesah | ngulari kodhok wus panggih |
42. lumuh nganggur esuk lan sore kumruwuk | iku si kandhêla |
malêncing | ngidak marang anak ingsun dadi pêjah ||
44. ya sirèku wit kang gawe patinipun | iku anak ingwang |
dina | manggung gawe titir-titir | iya saking si keyong ingkang amawa ||
46. siyang dalu usung-usung wismanipun | si keyong punika |
54. kidang kagum têmah ngidak anak ingsun | mati saking sira | ingkang awit bilaèni | nora suka ingsun lawan nora lila ||
55. patinipun sun têmpuhakên sirèku | nora wurung sira | ing mêngko ngong bilaèni | ngong kalêthak ngong
64. milanipun ngong gawa ing siyang dalu | lingsang asru krodha | mring yuyu paraning runtik | wis sun amit
manungsa | padha bowolbobol. kobêdhahi | pantêsipun êndhasmu ginêcak-gêcak ||
angrêrubêdi | ingsun bae lawan si yuyu punika ||
86. bênêr iku marang ngêndi tèmpèlipun | panase tyasira | si yuyu lan maring mami | nora owah ingsun lamun dèn panggihna ||
87. lan si yuyu yèn mêngkono saur ingsun | nadyan banjurêna | amradata marang ngêndi | lan si yuyu miwah katura ing raja ||
88. apa iku ya marang ratuning ratu | Jêng Nabi Suleman | nora owah ingsun wani | lan si yuyu ngêndi ênggone mradata ||
89. tanpa muwus lingsang kewuhan tumungkul | wasana angucap | yèn sun
90. krodhanipun malih lingsang maring yuyu | wis urang karia | ingsun bali arsa panggih | lan si yuyu urang karia raharja ||
91. urang muwus lah iya padha rahayu | lingsang
kandhasane purun | nora kaya sira | panastenan manastèni | mring si urang apa dosane mring sira ||
94. yèn wit iku panggendhonge tinjanipun | nora dadi dosa | jêr têtaine pribadi | sinunggia sapa kang malang-malanga ||
104. pan kalantur ing mangke sira sang yuyu | pinangan ing lingsang | saking iku witing nguni | kunêng lingsang ingkang sampun antuk bela ||
105. sampun pangguh lawan kidang ingkang tunggu | anake kang pêjah | ya ta gantya kang winarni | macan gembong
miwah walang lan tik-itik kang pinangan ||
107. lamun dalu mangan lêmut siyangipun | walang kang pinangan | dèrèng tate
dene si kêbo puniku | wus apawongsanak | yèn ngong tungkul pêsthi kêni | dadi ingsun kang cidra kocap ing jagad ||
122. sakèhipun padha ngèsêmi maringsun | kêthèk malih ngucap | hèh macan gembong sirèki | nora
payo aprang ing kene padha prawira ||
132. sakarêpmu yèn wus kasor raganingsun | ambadhog [a...]
krodhanipun | sigra sang maesa | kesah saking gènirèki | kang jinagan manawa cidraning macan ||
136. kêbo wau mring kancil pangungsènipun | panggih sigra ngucap | hèh kancil prapta ngong iki | ngungsi bênêr ingsun iki maring sira ||
137. awitipun ingsun sêsanak satuhu | lan si gembong macan | kala ingsun kuru aking | mêngko lêmu ya kancil kudu pinangan ||
138. ingsun lumuh yèn pinangana puniku | mring si gembong macan | ing mau ngong tantang jurit | yèn wus kasor ngong suka yèn binadhoga ||
151. amit gupuh kesah maesa anjujug | ênggone si kidang | prapta lon wuwusirèki | hèh ya kidang praptèngsun ngungsi mring sira ||
tinutur sadaya | purwa madya wasanèki | dyan nauri si kidang marang maesa ||
153. bênêr iku maesa kabèh tuturmu | nanging awak ingwang | kacilikên durung wani | angukuhi amung pikir duwèk ingwang ||
154. lah dèn gupuh sira angungsia iku | marang si
sirèku dadia kanthi | wus tinutur ing purwa madya wasana ||
157. duk angrungu mênjangan alon sumaur | ya kêbo tarima | sabarang
ranggah-ranggah têlu sisih | maras bae ngong iki andulu macan ||
159. ingsun tutur saking trêsnaku sadulur | mring sira maesa | sira ngungsia tumuli | mring si banthèng gung luhur sungune panjang ||
160. iku patut angukuhana sirèku | maesa gya kesah | anjujug si banthèng panggih | nulya ngucap maesa maring andaka ||
161. mila gupuh hèh ta banthèng praptaningsun | tuduhing mênjangan | ingsun iki ngungsi urip | awit saking kaniayane si macan ||
162. wus tinutur ing madya wasananipun | têlètèh sadaya | si banthèng nauri
aris | iya bênêr iku kabèh wuwusira ||
165. nadyan kayu malang tinarajang rampung | gumuk
angungsi warak wus panggih | alon ngucap hèh warak praptèngsun uga ||
167. jaluk tulung kukuhana awak ingsun | iya dèn sikara | si macan gembong kapati | niayane maringsun kaliwat-liwat ||
168. wus tinutur kabèh mulabukanipun | ngungun sira warak | bênêr sira ngungsi mami | yèn tandhinga si macan adu arêpan ||
ingsun iki kênthus angungsi mring sira ||
174. awit iku si gembong niayanipun | ingsun ngungsi tata | kukuhana awak mami | wus tinutur kabèh mulabukanira ||
175. manthuk-manthuk si kênthus alon sumaur | ya bênêr maesa | pangungsinira mring mami | wus kuncara ingsun iki sugih gêlar ||
176. kabèh iku sato isining wana gung | kang agung apanjang | kang galak nora ngong tampik | sun sênggrangi kabèh saisining wana ||
177. buron agung padha wêdi kabèh iku | saisining alas | tan ana wani ing mami | satêmêne ngong iki ajrih kaliwat ||
wus ilang | nora môntra-mônta wani | pundirangan yèn ingsun andulu macan ||
180. nanging iku ana pawongsanak ingsun | sato pan kaliwat | wêkêl tur atine bêcik |
ing manah nora katêmu | iya tuturira | si wêdhus andhap tur alit |
gathuk tan keguh ing kasap lêmbut | bisa angon môngsa | sumêrêp liring prakawis | wus ginêbag anèng jroning
196. wus dèn alur tinutur sadayanipun | sang parucul menda | alon dènira nauri |
kweh mbok sugih banget tapi sing di sayangna lapangan sing nggo bal balan ora apik Ajibarang Wetan kuwe salah siji desa nang kecamatan Ajibarang, Banyumas, Jawa Tengah, Indonesia.
sing paling rame nek dina pasaran pon lan kliwon rep ngolet apa bae ana nang kono
Ajibarang Kulon · Ajibarang Wetan · Banjarsari · Ciberung ·
Ajibarang_Wetan,_Ajibarang,_Banyumas&oldid=191901"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasAjibarang, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
kawulo mboten enten saged ngampuraken dosa kawulo yen mboten panjenengan duh
ingsun adus cahya ingsun ngirup cahyaning banyu wong sabuwana teka welas maring badan sliraku"
tumekan wektune kita leren nresnani sawijining pawongan… dudu merga pawongan
mau mandheg anggone nresnani kita, nanging… kita kudu ngrumangsani yen wong iku
Yen para maos nyilem ing laut Karibia, mula bakal nemokake panggonan iki. Iki mujudake dheretan 500 patung kang pancen sengaja diseleh ing lokasi ksb. Nanging, ujare ngakeh, aja suwe-suwe yen ndeleng patung-patung kuwi, merga bisa ngedhipake matane yen kesuwen anggone mandeng. (d/ist)*** Pethilan
Mendikbud; greget nonton film nasional isih endhek
Asyik jg dadi ora perlu bola-bali konek internet, pulsané dadi lebih awet he3.. Tapi nèk arep kirim gambar/foto piye carané mas? Matur Suwun..
rawuh ing dalemipun dian wordpress..Princess Desyan's ZoneMeskipun
Sutardji Calzoum Bachri (lair 1941 ing Riau), punika pujangga Indonésia pinunjul. Saksampunipun lulus saking SMA Sutardji
Calzoum Bachri nyerat wonten ing koran lan kalawarti minggon ing Bandung, lajeng sajak-sajakipun dipunamot wonten kalawarti Horison lan Budaya Jaya sarta ruang kebudayaan Sinar Harapan lan Berita Buana.
Langkung sajak-sajakipun punika Sutardji nedahaken manawi piyambakipun minangka pembaharu puisi Indonésia. Utaminipun amargi konsepsi bab tembung ingkang badhé dipunbebasaken saking kungkungan pengertian lan dipunwangsulaken dhumateng fungsi tembung sepertos wonten ing "mantra".
Sawetawis sajakipun sampun dipunterjemahaken déning Harry Aveling dhateng basa Inggris lan dipunterbitaken minangka antologi Arjuna in Meditation (Calcutta, India), Writing from the World (Amerika Serikat), Westerly Review (Australia)
negen moderne Indonesische dichters (1979). Taun 1979, Sutardji dipunanugerahi hadiah South East Asia Writer Awards tumrap prestasinipun wonten ing donya sastra, ing Bangkok, Thailand. O Amuk Kapak punika penerbitan ingkang komplit
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sutardji_Calzoum_Bachri&oldid=1099227"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1941Juru gurit IndonésiaSastrawan IndonésiaPanulis IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
log, jeneng panganggo (sensitif aksara gedhe/cilik), utawa judul kaca (uga sensitif aksara gedhe/cilik).
Kaca mawa jeneng mangkono wis ana utawa jeneng sing kokpilih ora valid.
[[Kategori:kacamatan ing Lampung Timur {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Margatiga,_Lampung_Wétan&oldid=1119529"	Kategori: Kabupatèn Lampung TimurKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 14 Februari 2017.
wiwit benjing taun 1923 ngajêng punika, abonêmèn tid sêkrip Medhan Muslimin, tid sêkrip Guru Desa sarta wêwah abonêmèn malih tid sêkrip Pusaka Jawi, kabayaran saking arta musium piyambak, kados sêrat paturan Prajapustakan asarêng punika.
Ing tlatah Trenggalek sisih kulon katentramane masyarakat keganggu dening poro begal sing mapan ing tapel watese alas Ponorogo.
Ki Patih : Sendiko dhawuh kanjeng Bupati, kulo meniko badhe
Bupati : Kerusuhan opo? ( kaget )
Ki Ptih : Ing tapel wares Ponorogo ono begal kang ganggu katentramane para kawula.( Banjur Bupati nimbali putrane yoiku Raden Mas Subroto )
Bupati : Brata…….. Brata………. Reneo to le ….!!
Subroto : Sendiko dhawuh bapa, wonten kersa napa nimbali kulo ?
Bupati : Anu le, ana karusuhan ing alas Ponorogo, mulo tugasmu ngayomi para kawulo, lan gawe sayembara.
( Banjur Subroto menehi woro- woro ing para rakyate )
Oalah……. Sejatine kowe to le beagle………………!!!!
Surogentho : Ora sah melu urusanku !!
Warok Siman : Tak omongi awakmu saiki dadi buronan, tinimbang
Surogentho : Ciluk ba…. Cah ayu…..
Cempluk : Emoh !!!!! Rupamu elek !!!!!
Surogentho : Lha wong aku iki titisane Raden Arjuna, kok elek !!!!
Subroto : Heh arep kok apakne cah ayu kuwi ? Kowe sapa ?
Surogentho : Aku wong paling bagus sing arep ngrabi bocah ayu iki.
Warok Suramenggala : O……. kuwi to nduk bocahe, kene tak adepane.
Cempluk : Sanes menika bapa, niki ingkang nulung kula
Warok Suramenggala : Iya tha Le ?
Sawise perang karo Subroto, Surogentho banjur mulih lan ngadu maang bapake njaluk Cempluk dadi bojone. Banjur bapak lan anak nang omahe Warok Suramenggala.
kasektian.dhisik.Pungkasane padha adu jimat arupa usus – usus. Wekasane Warok Surobangsat lan Surogentho tiwas. Raden Mas Subroto manggon sawatara wektu ing kono, banjur tresno marang cempluk, mula nedya kagarwa.
Warok Suramenggala : Tole Subroto, apa tenan katresnanmu karo Cempluk ? Subroto : Inggih bapa, kula tresna kaliyan Cempluk.
Warok Suramenggala : Yo wis, nedya kadaupake karo Cempluk. Adegan 5
Ing Kadipaten, Warok Siman sowan Kanjeng Bupati Warok Siman : Sendika dhawuh Kanjeng Buapati, kula menika Warok Siman saking desa Kasimanan sowan keparing nuwun bebana amargi kula sampun bisa nundhung begal ing tapel wates Ponorogo
Bupati : Yo, tak tepati janjiku.
Bebana kang arep kaparingke Panjenengan yoiku putra kula kanga
Nyi Siman : Pakne…pakne….. sapata kae, sajake kok ana tamu penting.
Warok Siman : Endi lo mbokne ? ( nyawang njobo )
Ki Patih : ( Tok….. tok…. ) Kula nuwun ….
Warok Siman : Mangga- mangga pinarak mriki lo
Ki Patih : O… inggih, kula sowan mriki badhe ngaturaken
Warok Siman : Lho… terus piye besanane..?
Ki Patih : Sampun dipadosi tapi dereng kepanggih, mula niki Panjenengan tampi. Uga sampun cekap kula nyuwun pamit
Warok Siman : Ora trima aku !!! Mbokne… piye iki ? Nyi Siman : Nyapo to Pakne kok mbengok- mbengok? Warok Siman : Ora
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "24 April" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "24 April"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring 24 April:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Kota Bandung ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Sasi ‎ (← pranala | sunting)
Januari ‎ (← pranala | sunting)
Februari ‎ (← pranala | sunting)
Maret ‎ (← pranala | sunting)
2011 ‎ (← pranala | sunting)
1 Januari ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Wulan ‎ (← pranala | sunting)
2 Januari ‎ (← pranala | sunting)
3 Januari ‎ (← pranala | sunting)
4 Januari ‎ (← pranala | sunting)
5 Januari ‎ (← pranala | sunting)
6 Januari ‎ (← pranala | sunting)
7 Januari ‎ (← pranala | sunting)
8 Januari ‎ (← pranala | sunting)
9 Januari ‎ (← pranala | sunting)
10 Januari ‎ (← pranala | sunting)
11 Januari ‎ (← pranala | sunting)
13 Januari ‎ (← pranala | sunting)
12 Januari ‎ (← pranala | sunting)
15 Januari ‎ (← pranala | sunting)
14 Januari ‎ (← pranala | sunting)
16 Januari ‎ (← pranala | sunting)
17 Januari ‎ (← pranala | sunting)
18 Januari ‎ (← pranala | sunting)
19 Januari ‎ (← pranala | sunting)
20 Januari ‎ (← pranala | sunting)
21 Januari ‎ (← pranala | sunting)
22 Januari ‎ (← pranala | sunting)
23 Januari ‎ (← pranala | sunting)
24 Januari ‎ (← pranala | sunting)
25 Januari ‎ (← pranala | sunting)
26 Januari ‎ (← pranala | sunting)
28 Januari ‎ (← pranala | sunting)
29 Januari ‎ (← pranala | sunting)
30 Januari ‎ (← pranala | sunting)
31 Januari ‎ (← pranala | sunting)
1 Februari ‎ (← pranala | sunting)
2 Februari ‎ (← pranala | sunting)
3 Februari ‎ (← pranala | sunting)
4 Februari ‎ (← pranala | sunting)
5 Februari ‎ (← pranala | sunting)
6 Februari ‎ (← pranala | sunting)
7 Februari ‎ (← pranala | sunting)
8 Februari ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/24_April"	Menu navigasi
Sekar unjal ambegan. Nilpun kaping telu durung kasil sambung.
Sekar mandheg sawetara, ngelus bathu­ke sing wiwit kemringet. Bareng&nbsp; kemrung­sunge ati wis mendha, Sekar&nbsp; nyoba&nbsp;
“Hallo, Mas! Iya aku
Sekar. Aku wis nel­pun kaping telu kok ora diangkat?” “Aku mau turu&nbsp; pules, ora krungu nada panggil ... Sapepake
Panggugate Anak Karam (5)Sapungkure Sekar mlebu kamar, Eyang Kakung akon ibune
batin&nbsp; durung bisa&nbsp; tinampa klawan nalar dening Djatiwibawa. Jam
sepuluh&nbsp; kurang ibune Sekar nyoba niliki
cetha: Dedalane wong akrami, dudu rupa dudu bandha, amrih rahayu bungah tentrem
gojegan sangsaya ga­yeng. Ketok tambah rumaket lan guyube. Sing padha seneng
tetembangan,&nbsp; na­buh gamelan, ... Sapepake
Panggugate Anak Karam (2)“Kenging menapa Sekar nglampahi nasib
bisa ditegesi mawa teges kang abstrak, yaiku : penyebab sing gawe
cedhake manungsa ing ngar&shy;sane
Kanjeng Ratu Kidul misteri, Kanjeng Ratu Kidul foto, Kanjeng Ratu Kidul gambar, Kanjeng Ratu Kidul video, Kanjeng Ratu Kidul melay, Kanjeng Ratu Kidul malaysia, Kanjeng Ratu Kidul indon, Kanjeng Ratu Kidul indo, Kanjeng Ratu Kidul indonesia, Kanjeng Ratu Kidul hantu, Kanjeng Ratu
video, Kanjeng Ratu Kidul, Kanjeng Ratu Kidul foto, Kanjeng Ratu Kidul gambar, Kanjeng Ratu Kidul hantu, Kanjeng Ratu Kidul indo, Kanjeng Ratu Kidul indon, Kanjeng Ratu Kidul indonesia, Kanjeng Ratu Kidul kl, Kanjeng Ratu Kidul malaysia, Kanjeng Ratu Kidul melay, Kanjeng Ratu Kidul misteri, Kanjeng Ratu Kidul video, misteri, misteri foto, misteri gambar, misteri piramid, Misteri video	Kanjeng Ratu Kidul
Ing dintên malêm Sênèn tanggal kaping 15 Sawal Wawu 1857 utawi kaping 17/18 April 1927 wontên ing Kusumayudan, pangrèh ingkang rawuh:
1. R.M.H. Wuryaningrat ... pangarsa mulya. 2. B.K.P.H. Kusumayuda ... pangarsa. 3. R.M.H.
Kadipatèn Anom, 13. Budi Utama pang Surakarta, 14. Garap Kabupatèn.
Wakil pèrs, 1. Darmakôndha, 2. Timbul.
Para warga ingkang rawuh kirang langkung 250 warga pangagêng ingkang rawuh namung sakêdhik, wanci jam 9 pangarsa miwiti amêdhar sabda, kados ing ngandhap punika:
punapadene pèrs, ingkang sami kaparêng marlokakên rawuh parêpatan dalu punika. Wontênipun parêpatan agêng kula dhawahakên bibar bakda siyam punika parlunipun ngiras kangge pêpanggihan alal bikalal, Jawinipun: apura-ingapura, mila salêbetipun taun punika manawi wontên sisipipun pangrèh nyuwun gunging pangapuntên dhumatêng para sadhèrèk warga sadaya, sakathahing kalêpatan mugi binengkasna ing dalu punika.
Ing sadèrèngipun parêpatan kula wiwiti, kula badhe ngaturakên kawontênanipun pakêmpalan Narpawandawa sawatawis, mênggah kawontênanipun pakêmpalan Narpawandawa saya lami saya katingal majêng, ing taun punika indhakipun warga saya kathah, antawisipun pitung dasanan, gunggungipun warga sadaya: 417. Ingkang makatên wau têtela para santana dalêm sampun sami kraos saha ambêtahakên parlunipun wontên pakêmpalan.
Lêbêtipun arta kontribisi kenging dipun wastani mêntês, amila pangrèh sangêt ing bingahipun, kados pangajêng-ajêngipun pangrèh, amargi lampah saha kiyating adêgipun pakêmpalan punika sarana waragad, amila wêdaling organ ingkang ing ngajêng kawêdalakên sabên tigang wulan, sapunika sagêd mêdal sabên wulan, amung sarèhning pakêmpalan punika ugi parlu ngagêngakên kasipun, agênging kas wau sagêd andayani para warga sadaya, pamanggihing pangrèh para warga ingkang sagêd kados kaparênga ngindhaki kontribisinipun.
Mênggah anggèning Narpawandawa damêl pakêmpalan pralenan sagêd dados, dene wontênipun pralenan punika kamanah parlu, amargi manawi wontên sadhèrèk warga ingkang kakirangan, tilar donya, lajêng sagêd angsal pambiyantunipun saking pakêmpalan punika.
Sadhèrèk, kajawi ingkang sampun kula aturakên wau kula parlu matur sakêdhik inggih punika, bab kaparêng dalêm sapunika angiyasani pamulangan kangge lare alit, punika pancèn parlu sangêt, amargi kangge andhasari piwulang dhumatêng lare alit, dados tumrap kangge para santana dalêm paring dalêm pamulangan sampun kalih, 1. pamulangan kangge lare alit (Pamardi Putri), 2. pamulangan Kasatriyan, sarta sapunika ugi sampun wontên panggalihan dalêm badhe iyasa pamulangan kangge lare èstri, amila para santana dalêm wajib angunjukakên panuwun ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, dene
pamulangan têngahan utawi inggil) punika botên namung tumrap dhatêng anaking abdi dalêm, ugi kangge para santana dalêm, Narpawandawa ugi ngwontêni sêtudhi pon, ewasamantên dèrèng sapintêna wontên wohipun, para santana dalêm ingkang sampun sagêd rampung
ajênging pasinaonipun, èngêt sadhèrèk, jaman sapunika ingkang nama sagêd ngangge kajawi nêtêpi kalakuan sae, ugi
satriya dibya sumbaga tan lyan trahing senapati, môngka sadhèrèk sadaya punika trah kasenapatèn, amila suwawi para sadhèrèk, sami amarsudia dhumatêng para putra sagêda nêtêpi kados ingkang mungêl ing Sêrat Wedhatama wau, Narpawandawa taksih kêncêng badhe angadani damêl kursus èstri, ingkang lajêng sagêd parlu kangge panggulawênthah dhumatêng putra-putranipun, gêgandhenganipun atur kula punika, Narpawandawa ugi manah parlu ajêngipun [ajêng...]
[...ipun] para putra- putranipun santana dalêm malêbêt dados padpindêr trunakêmbang, wêkdal punika para santana dalêm ingkang malêbêt dados padpindêr taksih sakêdhik sangêt, wontênipun Narpawandawa manah parlu para santana dalêm malêbêt dados padpindêr, amargi kajawi dipun gêgulang ulahraga, kaprigêlan, têtulung dhatêng kasangsaran sapanunggilanipun, ingkang
sadhèrèk- sadhèrèk amarsudia dhatêng putranipun, sagêda nyêpêng tujuning Narpawandawa, para santana dalêm sagêda dados wiji ingkang sae, kosokwangsulipun Narpawandawa ngatingalakên bingahing manah, dene nalika wontên gegeran komunis, para santana dalêm kenging dipun wastani botên wontên ingkang katingal keguh, anelakakên pamanahanipun sampun têtêp, pancèn sanès ingkang dipun kajêngakên.
Sadhèrèk, uningaa, gegeran wau kabaripun pancèn dipun damêl gandhèng kalihan paprentahan Sopyèt ing Ruslan, Narpawandawa botên pitados bilih para tiyang-tiyang wau rumasuk yêktos dhatêng kawontênanipun komunis, anggèning kathah ingkang sami tumut, têrang namung kèlu kapulut sarta dipun ojok-ojoki, Narpawandawa nyeda sangêt dhatêng tindakipun para tiyang ingkang sami kèlu wau, sokur ing Allah, dene botên patos kathah pêpêjah, sampun sagêd sirêp.
Mênggah ingkang dipun kajêngakên saenipun adêging praja punika, tata-têntrêm, amila kadospundi sagêdipun praja kalampahan sae, pamanah kula namung parentah kalihan ingkang dipun parentah anggolong dados satunggal, sanadyan praja katingal sae, kados ta: saening margi, padhanging dilah sapanunggilanipun, nanging kawontênanipun kawula kirang têntrêm, punika dèrèng kados pangajêng-ajêngipun, mila pamujinipun Narpawandawa, mugi-mugi pinarêngna ing Gusti Allah, kawula tuwin paprentahan sagêda anggolong dados satunggal, namung kalampahanipun makatên wau inggih sarana adhêdhasar jagi-jinagi, botên namung jaman [ja...]
[...man] sapunika kemawon wontên lêlampahan kirang têntrêming praja, wiwit kina-makina risaking praja botên liya inggih saking pisahing paprentahan kalihan kawula.
Awit saking punika, kula parlu nyêbut dhêpisipun Narpawandawa, minôngka pandênganing lampah, inggih punika: eka paksa karya sakti.
Kula nuwun, Radyapustaka sampun nampèni sêratipun pangrèh agêng Yapa insêtitut, katitimasan kaping 11 Dhesèmbêr 1926, suraos: Radyapustaka supados angwontênakên sêsorah bab: awon saenipun basa Jawi kasêrat sastra Latin, punika andadosakên bingahipun Radyapustaka, dene kapasangyogi sagêd angsal margi mêdhar pamanggihipun bab wau. Awit sajatosipun, bab basa Jawi kasêrat sastra Latin, punika katingal dados pamanahan sayêktos, wiwit wêdalipun basa Jawi kasêrat sastra Latin, lajêng dados wiraosanipun para guru, sarta para sadhèrèk sanès -sanèsipun (kathah ingkang botên condhong) langkung malih para ingkang anggatosakên kawontênan sarta kamajênganipun bôngsa Jawi tuwin rêmên dhatêng basa Jawi.
Rêraosan makatên wau ugi kêrêp kawêdhar wontên ing pêpanggihan pakêmpalan Mardi Basa ing Surakarta, emanipun rêmbag wau namung rêmbaging pêpanggihan piyambakan, môngka ingkang andhatêngi utawi warganipun ugi kathah, kawêdharipun sayêktos, ingkang lajêng kamirêngan ing akathah, punika kala Radyapustaka parêpatan agêng ngrêmbag tataning panyêrat sastra Jawi, kathah warganing panitya ingkang mrayogèkakên supados Radyapustaka manah: kadospundi sagêdipun sastra Jawi sampun ngantos sirna, mila Radyapustaka lajêng manah, bab wau sapikantukipun.
Saèstunipun sadaya sampun sagêd anggalih piyambak, wontênipun para sadhèrèk gadhah usul ingkang makatên wau dhatêng Radyapustaka, punika mêsthi wontên raosipun, kadospundi gandhèngipun kalihan sastra sarta kalihan bôngsa Jawi, [Ja...]
[...wi,] mokal sangêt manawi kawontênan prabot sipating bôngsa badhe dipun ewahi têka botên kraos, mila prêlu kawawas ingkang cêtha.
Ing waunipun Radyapustaka botên gadhah pangintên, manawi sastra Jawi badhe sirna, awit sampun pitados dhatêng panggalihanipun para ingkang ngakên badhe ngajêngakên bôngsa Jawi, nanging sarêng nyumêrêpi kawontênanipun samangke, tuwuh pangraosipun, sisip-sisip sêmbiripun, sastra Jawi sagêd sirna santun sastra Latin, awit kawontênanipun ing sakolahan Jawi langkung malih H.I.S. sêrat-sêrat piwulang sastra Jawi, sarta waosan basa Jawi kenging kawastanan botên samêsthinipun, kathah ingkang kasêrat sastra Latin, sêrat-sêrat waosan Jawi ing Balepustaka, kathah sangêt ingkang kasêrat ing sastra Latin, botên namung anggitan enggal, dalasan sêrat kina sampun wontên ingkang dipun wiwiti kasêrat sastra Latin, inggih punika sêrat rama, môngka mirit nama, Volkslectuur, lectuur tumrap volk ingkang sampun gadhah sastra piyambak.
Radyapustaka botên rujuk, bilih sastra Jawi kasirnakakên kasantunan sastra Latin, dene manawi kamanah prêlu, tumrapipun ing wêkdal punika, dipun wêwahi piwulang basa Jawi sastra Latin, kenging kemawon, nanging namung dumunung wêwahan, botên kangge nyantuni jêjêripun sastra Jawi, punika kêdah taksih kalêstantunakên, mênggah sababipun kados ing ngandhap punika.
Manawi kalarasakên kalihan kamajêngan, sastra makatên ugi dados ancêr-ancêr titikaning kamajênganing bôngsa, kajênging kamajêngan, botên nyirnakakên kabudayaning bôngsa, nanging malah andandosi, têgêsipun pundi ingkang kirang sampurna dipun sampurnakakên, ingkang kirang prigêl dipun prigêlakên, kenging mêndhêt saking kawontênaning sanès, namung dumunung wêwahan kemawon. Pamanggihipun Radyapustaka, kabudayaning bôngsa ingkang botên adamêl pakèwêt dhatêng lampah sampurnaning gêsang, bilih dipun sirnakakên, ingkang kapitunan botên amung bôngsa ingkang gadhah kagunan wau, nanging ugi donya tumut kapitunan.
Lêrês bôngsa mônca wontên ingkang prêlu nyumêrêpi kawontênan Jawi, nanging cacahipun botên kathah. Tumrapipun para marsudi sagêdipun paham saèstu dhatêng kawontênan Jawi, punika prêlu matrapakên tatacara Jawi: botên cêkap namung nyumêrêpi kemawon, têgêsipun, sintên ingkang sumêdya sinau bôngsa Jawi kêdah ngrêtos aksaranipun, manawi botên makatên inggih botên sampurna, mila botên sagêd bilih
piyambak, kalèntu bilih nêdya nyirnakakên sastra Jawi, amargi pancèn botên makèwêdi lampah, malah sagêd nama karisakan, awit bilih dipun larasakên mirit waton, Physiologie, sastra kalihan raos-pangraos, angên-angên, pamikir, punika wontên sêsanggitanipun, inggih punika gêgambaranipun satunggil-tunggiling aksara, sandhangan swara, dalah saungêlipun, punika sampun cumithak wontên ing raos-pangraos, malah cengkok, luking wangunanipun, punika sampun ambêkta dhêdhasaraning raos, sipat sarta wêwangunaning raos Jawi, ingkang beda kalihan raos Eropah, kados ta: bab raos wujud, upaminipun rêca, ukir-ukiran, sarta kawontênaning corak, punika sampun sami gadhah dhasar raos, utawi lêlungidan piyambak-piyambak, samôngsa dipun ewahi, lajêng ngewahakên raos-pangraos kemawon, botên prêlu kula aturakên panjang-panjang, wujud ingkang
mêdal saking pikiranipun piyambak, sampun tamtu langkung gampil punapadene sakeca cumithakipun katimbang wêwêdalan sanès.
Manawi miturut kawruh bab physiologie sastra Jawi kapêksa kasantunan sastra Latin, punika rêkaos sangêt, awit aksara Jawi wau, tumrapipun bôngsa Jawi tamtu sampun laras kalihan kawontênanipun, awit sampun pintên-pintên taun pangrasukipun bôngsa Jawi dhatêng sastranipun wau, sêlak mokal bilih sampun botên anyêkapi ing bêtah sarta mapan, makatên punika sampun samêsthinipun, kabudayan babaring budi, punika sampun prasasat dados satunggal kalihan kawontênaning bôngsa, mila ugi kenging katêmbungakên dados dhêdhasaring bôngsa, bilih badhe dipun rudapaksa dipun santuni, amutawatosi, badhe kirang prayogi kadadosanipun, amargi dèrèng tamtu sagêd nyêkapi sarta laras kalihan kawontênanipun, punapadene botên jumbuh kalihan pangraosipun.
Tumraping pêpiritan, sumôngga ta amriksanana praja agêng-agêng ingkang pancèn anggadhahi basa, sastra, tuwin kabudayan piyambak, limrahipun mêsthi dipun lêluri, botên lila manawi badhe dipun risak, kados ta: Yapan, Dhitsêlan, malah nagari Cina samangke sawêg ambangun enggal badhe mulyakakên sastra sarta basanipun, makatên pamanahan ingkang lugu ngangkah kamajêngan tuwin kamulyan ingkang sajati.
Wondene panacad- panacad dhatêng sastra Jawi ingkang sampun kawêdal wontên ing sêrat kabar utawi ginêman, pamanggihipun Balepustaka taksih rèmèh tur dèrèng pratitis, ingkang dipun manah namung gandhèngipun kalihan economie. Sanadyan kasêrat aksara Latin ugi botên kirang cacadipun, malah bokmanawi ugêr dipun petani langkung kathah, sabab dening aksara Latin kangge basa Jawi damêl-damêl. Coba kula jèrèngipun sawatawis panacad- panacad wau kados ing ngandhap punika.
anggènipun pados-pados, nanging makatên wau dèrèng têmtu: rikat sarta rindhiking panyêrat gumantung
wontên kulina sarta kaprigêlanipun ingkang nyêrat. Sumôngga kacoba nyêrat Jawi sastra Jawi katandhing panyêratipun ing sastra Latin, upaminipun: pang, pang. cuwèr, tjoewer, jamu, djamoe ... bokmanawi badhe katawis bilih aksara Jawi kathah ingkang mênang rikat, mênang ringkês.
Dhawuh marang ... manira nampani dhawuhing timbalan dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampeyan dalêm ingkang wicaksana nguningani, para abdi dalêm manawa duwe atur ing parentah akèh kang nganggo ôngka Walônda, iku ora andadèkake kaparêng dalêm. Ing saiki kaparênging karsa dalêm, para abdi dalêm manawa duwe atur ing parentah, padha ingandikakake nganggo ôngka Jawa, iku banjur pakênira
namung sêrat paturan (saking ngandhap manginggil) kemawon ingkang kasêrat mawi ôngka Jawi, sanadyan sêrat-sêrat dhawuh (saking nginggil mangandhap) ugi angkanipun mawi ôngka Jawi. Red.
Bokmanawi para warganing pakêmpalan kita Narpawandawa, taksih sami kèngêtan nalika parêpatan agêng wontên ing abipraya, ngrêmbag bab suraosipun sêtatsêblat ingkang nata silah-silahipun kawula dalêm = onderhoorigheid para ratu Jawi kalihan kangjêng guprêmèn, ngantos sawatawis rame, pamanggih kula parlu ugi samangke para darah ngawuningani wêwatonipun pundi tiyang ingkang dipun wastani kawula
Nèdêrlan awêwaton saking wèti§ Anggêr Walandi punika namanipun warni-warni, kados ta: wet, koninklijk besluit, algemeene maatregel van bestuur, ordonnantie lan sapiturutipun, beda-bedanipun ing têmbe badhe kula andharakên ing organ ngriki. Red. pun pamanggih kula rèhne kita sadaya punika inggih kawula (onderdaan) Nèdêrlan, mila parlu nyumêrêpi, ugi ngiras kangge ngindhakakên sêsêrêpan, dene pranatanipun wau kasêbut ing wèt katitimasan kaping 10 Pèbruari 1910 kawrat sêtatsêblat Indhiya ôngka 296 kados ing ngandhap punika.
Miturut wèt kang nêtêpake êndi kang diarani bôngsa Walônda, Nederlanderschap sanadyan awake dudu Walônda, ugêr nêtêpi paugêran ing ngisor iki, iku diarani kawula Nèdêrlan:
1. Sadhengaha sing lair ing Indhiya Nèdêrlan, bapa biyunge dêdunung ing kono, utawa sanadyan bapakne ora kasumurupan, ugêr biyunge dêdunung ing Indhiya.
2. Sakabèhe kang lair ing Indhiya Nèdêrlan, sanadyan ora karuwan bapa biyunge.
3. Bojo, utawa randha- (lanjar) ne kawula Nèdêrlan kasêbut perangan 1 lan 2 kang ora laki manèh.
4. Bocah kang durung rabi laire sajabaning Indhiya kang durung umur 18 taun, kang wong tuwane kawula Nèdêrlan kaya kang kasêbut bab iki.
5. Bocah kang lair sajabaning Indhiya Nèdêrlan, wong tuwane kawula Nèdêrlan kaya kang kasêbut bab iki, sing wus salakirabi utawa umur 18 taun, banjur dêdunung ing Nèdêrlan utawa Indhiya, kalêbu bojo lan anak-anake kang durung salakirabi sarta durung umur 18 taun, uga dêdunung ing Nèdêrlan utawa Indhiya.
Mungguh ilange anggone dadi kawula Nèdêrlan kaya kang kasêbut bab siji mau:
1. Manawa dadi kawulane karajan liya naturalisatie§ Sadaya tiyang punika tamtu wontên ingkang kagungan kawula = onderdaan manawi wontên parlunipun kenging nyuwun ngalih dados kawulanipun praja sanès, upaminipun Walandi dados Inggris, Cina dados Jêpang enz. Makatên punika dipun wastani naturalisatie botên susah ngalih padunungan, namung wajib wawênangipun lajêng nêtêpi wêwatoning nagarinipun enggal. naturalisatie wau nalika pêrang agêng kathah sangêt, para tiyang dagang Jêrman ingkang sami wontên Indhiya ngriki ngalih dados kawula Nèdêrlan, parlunipun: 1. sampun ngantos katarik mantuk kadadosakên militèr lajêng tumut pêrang, 2. nyingkiri pamboikotipun tiyang Inggris. lan ora ngêmungake awake dhewe, dalah bojo sarta anak-anake kang durung umur 18 taun, uga katut.
2. Awit saka laki kalayan uwong kang ora klêbu ing bab I perangan 1, 2 utawa 5.
3. Suwita karajan liya kang ora olèh idine gupêrnur jendral.
4. Yèn dêdunung ing seje karajan, sajrone têlung sasi ora lapur marang kongsul Nèdêrlan kang§ Wakiling nagari wontên ing karajan sanès tumrap lampahing dagang, manawi gêsan babagan pulitik, ing têmbe manawi kula nganggur sarta kyai rêdhaktur nayogyani, badhe kula anturakên. (Prayogi Red.). ana nagara kono, utawa yèn gone dêdunung mau salawase, môngka ora lapur sabên taun-taune sajrone têlung sasi kawiwitaning taun.
Plapuraning wong lanang tumrap bojone, bapa tumrap anak-anake, rôndha uga tumrap anak-anake, iku kaanggêp uga tumrap awake dhewe.
Sapa-sapa kang kelangan anggone dadi kawula Nèdêrlan kaya kasêbut perangan 4 iki, môngka banjur ora bisa anêtêpi perangan 1, 2 utawa 3 iku yèn bali dêdunung ing Indhiya, uga banjur bali dadi kawula Nèdêrlan manèh.
Wèt iki uga tumrap marang sakabèhing bawah Nèdêrlan.
Kumisi kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan ngaturi uninga, sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang
Meisjesschool) kangge putra santana dalêm dumugi anakipun santana dalêm canggah.
Bikakipun kaangkah benjing tanggal sapisan wulan Juli 1927 ngajêng punika. Sawêg dipun wiwiti klas 1, kathah-kathahipun murit 40.
Wondene rare ingkang badhe katampi rumiyin, sarta bayaranipun wêwatonipun sami kalihan kagungan dalêm pamulangan Pamardi Putri.
Awit saking punika, para putra santana dalêm ingkang badhe nyinaokakên dhatêng iyasan dalêm mèisêssêkul wau, benjing tanggal kaping 13, 14 utawi 15 wulan Juni ngajêng punika, wanci jam 10 enjing kaajêng-ajêng tindak dhatêng griya pamulangan Pamardi Putri, kalihan ingkang badhe kasinaokakên, ampilanipun pikêkah sarta sêrat pratôndha bilih sampun dipun cacar kabêktaa pisan, prêlu badhe dipun cathêti dening kumisi.
Makatên malih ing tanggal sapisan wulan Juli wau ugi ambikak voorklasse kangge rare jalêr èstri ingkang dèrèng sinau wontên Pamardi Putri ingkang umuripun benjing Juli ngajêng punika watawis 5½ taun. Sinaunipun wiwit jam 11 dumugi jam 1 siyang. Wondene waton ingkang dipun tampèni, bayaranipun sarta anggènipun anglêbêtakên tuwin sanès-sanèsipun kados ingkang kasêbut nginggil. Anggènipun nampèni para ingkang sami nglêbêtakên wau benjing tanggal kaping 13, 14 utawi 15 wulan Juni ngajêng punika, wanci jam 11 siyang, cêkap lajêng prasabên dhatêng dhirèktrising pamulangan Pamardi Putri.
Awit saking ungêlipun sêtatsêblad taun 1925 ôngka 682 adêg-adêg g sarta h zie Narpawandawa taun 1927 ôngka 3 lajêng tuwuh pangunandikaning manah kula kados ing ngandhap punika: tumrap garwanipun santana dalêm èstri dumugi grad III punika manawi katimbang kalihan garwanipun santana dalêm jalêr grad II sarta III saking pamanggih kula rangipun kadamêl inggil garwanipun santana dalèm èstri, tandhanipun: dhudhanipun santana dalêm èstri, bilih garwanipun wau tilar anak gêsang, taksih dados grad (botên kapratelakakên sampun rabi malih utawi dèrèng)§ Hêm, mêrangi tatal panjenêngan punika, lah tiyang dhudha kok gadhah semah, soka sampun rabi malih namanipun inggih sanès dhudha. Red. sarêng randhanipun santana dalêm jalêr, manawi sampun emah-emah, sampumsampun. dede grad.
Kaplantranging pangunandika, ngantos anjog dhatêng bab sêsêbutan: saking pamirêng kula, garwanipun santana dalêm jalêr, sampun angsal sêsêbutan: radèn ngantèn§ Èngêt kula ing pranatan botên nyêbutakên, namung limrahipun sami kasêbut makatên. punapaa dene garwanipun santana dalêm èstri dèrèng,§ Inggih punika wujudipun bêbasan swarga nunut naraka katut. Red. hara ta, punapa botên nama kosèk? bab punika èngêt kula rumiyin sampun nate dados rêmbag wontên ing sêdyatama, dening sadhèrèk ingkang sêsinglon Ni Kopèk? kalihan ... mila botên langkung amung kula sumanggakakên para gêgembonging Narpawandawa.
pangagênging tarunakêmbang Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma anampèni para putra wayahipun santana dalêm ingkang sami sumêdya badhe sinau lampah-lampahipun padpindêr tarunakêmbang, ingkang katampi wiwit lare umur 7 dumugi 20 taun, wondene tujunipun padpindêr wau, adamêl wêwahing kasarasanipun badan, dipun saranani
olahraga: (sport en gymnastiek) sasaminipun. 2. sagêda gadhah
sadhengah bôngsa, kadosdene watêkipun para Pandhawa, utawi kados sasorahipun Mas Ngabèi Yasawidagda, nalika wontên pêpanggihanipun Narpawandawa wontên ing dalêm Kusumayudan, salêbêtipun taun 1925 sarta 3. sagêda kados pangandikanipun Irrêpursittêr kita Radèn Mas Arya Wuryaningrat, nalika badhe angajêngakên tarunakêmbang, inggih punika sagêda para santana sadaya sami mangrêtos lampah-lampah utawi olah kridhaning dêdamêl, parlunipun kangge anjagi badanipun piyambak, sarta sagêd nama kenging kawastanan têtêp jalêripun, punapa malih upami wontên ingkang sumêdya badhe dados abdi dalêm prajurit gampil sangêt kalêbêtipun, wondene manawi badhe anglêbêtakên supados lajêng sowan Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, sabên ing dintên Sênèn, Rêbo, sarta Saptu, wanci jam 5 dumugi jam 7 sontên wontên ing dalêmipun, saha sabên dintên kajawi dintên Jumungah saha Akat, wanci jam 9 dumugi jam 1 siyang wontên
tinitia yakti datan durtèng cipta //
lir kêmaruk karêpe muradi têmbung / têmbung: panggêsangan / kang kasêbut ing bab kalih / ingkang munggwèng wêwaton Narpawandawa (= statuten) //
mangkya ayun angupaya asalipun / saking lingga: gêsang / nuli dèn atêr-atêri / anuswara: saha pa lan panambang: an //
rimbagipun sumôngga tuwan rêdhaktur /§ Manawi botên kalèntu, punika nama rimbag Dayawacaka. Red. de têgêsing: gêsang / yakti wontên warni-warni /
nurut wêwarah raosing ngèlmu / muhung nora padha / Islam Kristên Tiyosopi / piandêle iki ngene kae ngana //
kang rumuhun amba amung arsa ngrêmbug / urip duk nèng dunya / dudu urip wusing lalis / sanènsanès. gêsang duk maksih wontên wêtêngan //
dene têmbung: panggêsangan têgêsipun / gih srananing gêsang / utawi caraning urip / uripira
bôndha pasinaon, sasagêd-sagêd paring pitulungan arta waragad sakolah sapanunggilanipun dhatêng lare anakipun para putra santana sarta abdi dalêm, ingkang sami manggèn wontên salêbêtipun paresidhenan Surakarta, ingkang sampun tamat pasinaonipun wontên pamulangan andhap, badhe nglajêngakên dhatêng pamulangan têngahan utawi pamulangan inggil, punapa- [punapa...]
[...-] dene lare ingkang sampun wontên pamulangan têngahan utawi pamulangan inggil wau.
Bôndha pasinaon punika saking patêdhan dalêm arta karaton sarta saking kadarmanipun nagari.
saking pamatahipun nagari, mêndhêt saking para putra santana sarta abdi dalêm, têtêpipun mawi kaparingan kêkancingan, sarta bilih kagalih parlu mawi kasumpah, dene cacahipun sakêdhik-sakêdhikipun 4 iji, sarta wontên ingkang kadadosakên pangajêng minôngka presidhèn tuwin sèkrêtaris, kajawi punika mawi bêbau sacêkapipun.
Ingkang kenging kaparingan pitulungan waragad bôndha pasinaon punika lare ingkang sagêd cêkap nampèni piwulang, ingkang badanipun saras, umuripun dèrèng kasèp, sarta ingkang têtela tiyang sêpuhipun kêkirangan waragad. Têtêpipun ingkang makatên wau kêdah wêwaton katrangan kados ing ngandhap punika:
a. Saking pangagênging pamulanganipun lare, bab kalantipan, kasrêgêpan, saening kalakuanipun wêkdal dados muridipun, saha tamating sinau wontên pangkat ingkang pungkasan.
c. Saking pulisi ingkang bawahakên, utawi saking tiyang ingkang pinitados dening kumisi sagêd nyukani katrangan bab têmênipun kêkirangan waragad.
Balas	Anonim berkata:	on Desember 22, 2011 at 2:49 pm	iyo bero 8′(*tos* podho" adoh karo ibuk.. sing nom ora iso mbales sayange sing tuwo, mung iso ndonga lan bekti 8′)
Muntang kuwe salah siji desa nang Kecamatan Kemangkon, kabupaten Purbalingga,
Tuladha layang ulem ora resmi awujud layang ulem wiwahan: Polanharjo, 20 Desember 2010 (1) Kairing sagunging pakurmatan, (2)
SEJARAH PAJAJARAN (1482 – 1579) | alangalangkumitir
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING
wektune kita leren nresnani sawijining pawongan… dudu merga pawongan
luwih seru!	Pilkada 2017, calon jalur per¬seorangan rontok
SHALAT GAIB / SEMADHI | alangalangkumitir
OthersTuladha Wawanrembugtuladha wawanrembugTuladha Iklan Obat Basa JawaDiterbitkan pada Monday, 17 April 2017 Pukul 5.10Tata krama, yaiku tuladha: Umpama aku duwe dhuwit, aku bakal
Nyemak Crita Wayang; Cerkak; Karangan Narasi, Deskripsi, Eksposisi, Argumentasi 2013 (40).Modul Basa Jawa Xi Semester 1Diterbitkan pada Thursday, 23 March 2017 Pukul 7.35Tuladha 2 pacelathon kang nganggo basa ngoko: Bocah marang bocah. A : Mas Nugraha, aku mbokdiwarahi garapan matematika dhek wingi kae, yen ora, .
tegese, jenis-jenise lan tuladhane lapuran wawanrembug Posted by Blogger Name. TULADHA WAWANCARA: TEMA : Lingkungan Industri. Irah-irahan .Tuladha Wawanrembug Basa JawaDiterbitkan pada Monday, 6 March 2017 Pukul 20.41Berikut artikel
tuladha wawanrembug basa jawa bisa Anda temukan .Jawa Pintar: WawanrembugDiterbi
Panbuka 'Prabu Mataram''Parang Kanarpa' - 'Giwang Kusuma''Madyalatri' - Ketawang 'Spikawuryan'Wayang Kulit Jakarta 'Semar Jadi Raja'Reog PonorogoTopeng Cirebon CD Details
All Artists: Various ArtistsTitle: The Javanese
Ludruk iku seni panggung sing asalé saka Jawa Wétan. Pramila, Ludruk iki muncul saka kesenian rakyat jenengé Besutan, seni besutan iki biyèn dipéntaské ing ratan ditonton karo akèh wong.
Ludruk kasebar ing tlatah Jawa Wétan sing budayané budaya Arekan, wiwit saka Jombang nganti Jember.
Isi carita[besut | besut sumber]
Ludruk iki béda karo kethoprak, amarga ludruk caritané perkara panguripan sak dina-dina lan sok-sokan nyritakaké perkara kahanan anyar kaya ta kadadéyan ing nagara. Biasané ludruk dibukak karo tandhak lan kaya tari ngremo, utawa beskalan putri yèn ludruk cara Malangan. Pambukané ludruk biasané kawujud parikan (nembang/ngidung) sing isiné ana gandhèng cènèngé karo kahanan anyar.
Basa ludruk[besut | besut sumber]
Dhialog ing ludruk iki biasané nganggo dhialèk Surabayan, sawetara Ludruk ing tlatah Prabalingga, Lumajang lan Jember nganggo basa Madura.
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.56, 23 Novèmber 2016.
wonten ing Marmelade) inggih punika Presiden Haiti sapunika. Sadèrèngipun, piyambakipun njabat minangka presiden
lan Universitas Louvain wonten ing Belgia.[1] Piyambakipun ugi kagungan latar belakang wonten ing tèknik lan geotermal. Piyambakipun dipunpeksa nilaraken Haiti sesarengan kaliyan kulawarganipun nalika taun 1963 sasampuning dipunpadosi déning diktator François Duvalier alias "Papa Doc".
Ingkang rama ugi satunggaling agronom lan naté njabat minangka menteri Pertanian nalika masa pamarèntahanipun Jenderal Paul Magloire, ingkang nggantosaken Duvalier. Piyambakipun dipunasingaken saking Haiti amargi latar belakang pulitikipun ingkang nggayutaken piyambakipun kaliyan kaum oposan, lajeng nyambut damel wonten ing sawijining PBB wonten ing Afrika.
Sasampuning dumunung sadanguning 5 taun wonten ing Brooklyn (New York, Amerika Serikat) minangka satunggaling pelayan restoran, piyambakipun wangsul dhateng Haiti lan pikantuk posisi wonten ing Institut Nasional kanggé Sumber-sumber Mineral.
Préval njabat minangka perdana menteri Haiti saking tanggal 13 Februari dumugi tanggal 11 Oktober 1991, ananging dipungantosaken lan dumunung wonten ing pembuangan sasampuning kadadosan kudeta militer nalika tanggal 30 September 1991. Préval inggih punika sekuthu Jean-Bertrand Aristide lan pamimpin parté Kulawarga Lavalas.
Minangka presiden, Préval nglembagakaken sajumlah pembaruan ékonomi, utaminipun wonten ing privatisasi manéka parusahan nagara. Sapérangan tiyang ngendika bilih privatisasi punika dipunsebabaken amargi Préval tundhuk sanget kaliyan tekanan saking njawi, mliginipun saking dana moneter keuangan donya (IMF). Wonten ing pungkasaning masa jabatanipun, tingkat pengangguran (éwadéné taksih lumayan inggil) sampun samsaya kirang wonten ing tingkat paling andhap wiwit mandhapipun Duvalier. Kecenderungan mandhapipun angka pengangguran punika kalajengaken wonten ing masa jabatan Aristide ingkang nggantosaken piyambakipun dumugi kudeta 2004.
Préval pikantuk kathah dhukungan saking rakyat Haiti ingkang paling miskin. Piyambakipun mligi dipundhukung déning masyarakat saking pemukiman wonten ing Port-au-Prince.[2]
Sadanguning kampanye, piyambakipun ngusahakaken jaga jarak kaliyan sadaya bekas rekanipun wonten ing Parté Lavalas lan nyalonaken dhiri minangka kandidat kanggé La Esperanza. Préval dhukung rawuhipun pasukan PBB wonten ing Haiti lan ngendika bilih pasukan punika "kedah dumunung sadanguning taksih dipunbetahaken,"[3] béda kaliyan Aristide lan kathah anggota Parté Lavalas ingkang nentang rawuhipun pasukan-pasukan PBB lan nuduh pasukan nindakaken kampanye panindasa lan kekerasan saking panyuwunan Amerika Serikat, Perancis, lan Kanada.
Kajen Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Slawi, Temanggung, Wonogiri,
on Oktober 22, 2016	by Devi Yudhistira ‘dadi wong kiy ojo sumbu cendek, dipikir sik nek arep ngopo ngopo, ojo nganti gawe wong susah’ (
kanthi ngeping ( X ) ing pilihan ingkang kaanggep leres!
Basa jawi ingkang buku kangge gineman padintenan, inggih menika:
basa jawi madya, ngoko lugu, ngoko andhap lan basa jawi krama
basa jawi madya, ngoko, ngoko andhap, lan basa jawi krama inggil
basa jawi ngoko, basa jawi madya, basa karma lan krama inggil
basa jawi ngoko, basa jawi karma lugu lan basa jawi krama
basa jawi ngoko lugu, basa jawi karma andhap lan basa jawi krama inggil
Basa jawi ingkang kangge caos pakurmatan ingkang paling ngajeni tiyang sanes nalika gineman, inggih menika:
Basa Jawi ingkang suka pakurmatan dhateng tiyang sanes ingkang sampun kulina, nalika gineman ngginakaken basa Jawi:
Tiyang nalika gineman menika kedah ngangge tatanan, ingkang dipunwastani “ sad guna wicara”, sad guna wicara inggih menika:
Kadospundi caranipun njagi lestantunipun lan ngrembakakaken basa lan budaya Jawi:
Anggene dhahar telas kathah lan ngunjukipun ugi telas kathah.
Garwanipun Raden Ramawijaya ingkang dipunrebat Prabu Dasamuk, inggih menika:
Dewi Sukesi, menawi kaserat ngangge aksara jawi, ingkang leres:
16. Aksara jawi murda gunggungipun wonten 7 inggih menika:
a. Na,ka,ta,sa,ba,pa,ja
b. Na,ka,ta,sa,ba,pa,la
c. Na,ka,ta,sa,ba,ga,pa
d. Na,ka,ta,sa,la,pa,ga
e. Na,ka,ta,sa,ba,ja,pa
17. Aksara swara gunggungipun wonten gangsal, inggih menika:
a. A, E, I, O, U
b. A, p, l,E, A
c. I, b, t, U, b
d. I, E, b, U, O
e. E, d, s, U, O
18. Aksara swara ginanipun kangge nyerat aksara:
c. wignyan, layar, cecek lan taling
e. wignyan, layar, cecek lan wulu.
a. pasangan, dipun pasangi lan dados sandangan.
c. pasangan, siqed (patenan) lan sandhangi.
d. pasangan, dipun pasangi lan dipun pangku.
e. pasangan, di pun sandangi lan dipun pasangi.
nalika maos geguritan inggeh menika= 4N,4W, wau inggeh menika:
e. wiraga, wirasa, wirama, wicara.
23. Cerkak utawi cerita cekak kalebet jinising karangan ingkang awujud:
24. Karangan ingkang nggambarke kawontenan salah satunggaling papan ingkang adhe dhasar kasunyatan,
pandhemen ringgit purwa, boten ngantos sami kesupen bilih benjang dinten sabtu malem minggu surya 18 Februari warsa 2009 badhe dipungelar pagelaran ringgit wacucal sedalu natas wiwit tabuh 21.00 iring kilen dumugi paripurna, wonten ing Sasana Hinggil Dwi Abad Alun-alun Kidul kanthi dhalang Ki Manteb Sudarsono. Kanthi lampahan “Wahyu Cakraningrat”. Pagelaran ugi badhe karegengaken mawi dhagelan kanthi bintang tamu Bambang Rabies lan Dalijo, ugi badhe karegengaken campur sari “Maju Lancar” kanthi bintang tamu Manthous ingkang sampun kaloka.”
Karangan ing nginggil wau, wujudipun kalebet jinising karangan:
26. Ing Basa Jawi wonten unen-unen utawi paribasan “ Ajining dhiri dumunung saka lathi”, ingkang ateges:
28. Sesorah utawi medhar sabda tegesipun:
e. ngendika kangge nglairaken gagasan kanthi lisan ing sangajengipun tiyang sanes.
29. Urut-urutaning sesorah utawi cengkorongan sesorah inggih menika:
a. salam pambuka, bebuka, purwaka, wigatosing atur, pangajeng-ajeng, panutup
b. salam pambuka, purwaka, iisi utawi wigatosing atur, pangajeng-ajeng lan panutup
c. bebuka, salam pambuka, purwaka, wigatosing atur, pangajak lan panutup
d. salam, pambuka, purwaka, wigatosing atur, pangajak lan panutup
e. salam, pambuka, panuwunan, purwaka wigatosinng atur, pangajeng-ajeng, panutup.
30. Serat ingkang isinipun prekawis pribadhi dipunwastani:
31. Serat ingkang isinipun kabar pribadi, dene bab ingkang dipunandharaken saged menapa kemawon gumantung kabetahanipun ingkang nyerat dipunsebat ……
32. Tuladhanipun paprenahan ing serat pribadhi inggih menika …..
33. Peranganipun serat ingkang suraosipun kabar keslametan lan pandonga dhumateng tiyang sanes ingkang dipunkintuni serat, kalebet ….
34. Satata basa dumunung ing nomer …..
36. Isinipun pangajeng-ajeng lan nyuwun pangapunten menawi anggenipun damel serat wonten kalepatan utawi atur ingkang kirang prayogi, kalebet perangan nomer……
37. ….. ” Layon badhe kasarekaken ing Sasana Laya Jetis Bantul …..”, Tuladha kasebat kalebet peranganipun serat …..
38. Serat ingkang isinipun cekak aos menapa perlunipun, kawastanan ….
39. Wong kang ora bisa migunakake tata krama kanthi becik bakal ……..
40. Budaya timur minangka budaya kang adiluhung, dene budaya barat minangka
41. Tata krama nduweni teges kayata ing ngisor iki, kajaba …..
42. Tata kramanipun pitepangan kasebat ing ngandhap menika, kejawi …..
Kene kene kene kene gugur gunung tandhang gawe
43. Piwulang budi pekerti saka tembang Gugur Gunung kaya ing ngisor iki, kajaba ….
e. dadi wong bisa labuh negara, amrih negara lan bangsa mulya.
44. Menapa tegesipun tembung karyaning …..
//Prayogane wong padha anut / mring prentahing guru nadi /
lamun maksih aneng wisma / wajib bekti yayah wibi /
saben dina nambut karya / kajaba sinau mesthi //
46. Dados murid prayoginipun kedah miturut dhateng sinten?
47. Unen-unen ingkang dumados saking kalih utawi sekawan gatra, dene gatra awal minangka sampiran, gatra akhir minangka isi. Andharan menika dipunsebat ….
49. Caranipun damel karangan ingkang leres kados ta ing ngandhap menika, kejawi ….
50. Negara Australia dadi mitra dagang karo Indonesia ing babagan gandum lan impor sapi. Tembung mitra tegesipun ……
51. Ilmu kudu diluru kanggo nggayuh mulyaning urip. Diluru tegese……
52. Aja ngremehake wong liya, jalma tan kena kinira. Dasanamaning jalma …….
53. Aja gawe kisruh, kahanan wis tentrem padha golek perkara. Bebasanipun……..
54. Caranipun nglestantunaken kabudayan tradisional kadosta, kejawi ….
55. Sinjangipun sae sanget menika motif sidamukti. Sinjang
58. Carane gawe tembang kang bener yaiku …..
59. Jaman sing kebak bebendu diarani …..
60. Beda-beda hardane wong sanegara. Hardane tegese …..
B. Kawangsulana pitakenan-pitakenan ing ngandhap menika kanthi pratitis!
1. Kasebatna saha katerangna peranganipun serat iber-iber kanthi jangkep!
2. Ing serat iber-iber wonten perangan paprenahan, paprenahan menika nerangaken bab menapa?
3. Menapa ingkang dados ancas lan tujuwanipun sesorah?
5. ajini=dirifumunu=sklqi Aksara Jawi menika kawaosa suraosipun!
6. Ruwatan murwakala limrahipun kangge ngruwat menapa?
7. Menapa tegesipun bocah uger-uger lawang?
8. Miturut kawruh Asthabrata kadospundi waakipun lemah?
9. Menapa suraosipun saking tembang “gugur gunung?”
10. Ing tembang campursari menapa ingkang tansah ngelingaken manungsa supados boten nilar bab
Ingsun ora ngutus marang sira (Muhammad), kajaba dadi rahmat
iku mujudake utusaning&nbsp; (
pungkasa­ning Nabi (Wa lakin Rasulallahi wa khata­man Nabiyyiin (Q.S.
Al-Ahzab (33):40, sarta diutus kanggo nyampurnakake akh­laq kang mulya
Undha Usuke Drajat Iman lan Kasampurnane (14/tamat)(He para wong Mukmin kabeh, sira
palastra (mati), kajaba mati nggilut Agama Islam) Q.S. Ali Imran (3) : 102
kita manger­teni sistem (struktur) balung-balung awak kita, pranyata strukture
balunge awak kita iku, sinusun saka 206 ros-rosan balung sing dumadi saka ... Sapepake
Undha Usuke Drajat Iman lan Kasampurnane (13)(He para wong Mukmin kabeh, sira
Undha Usuke Drajat Iman lan KasampurnaneIsih ngrembug babagan banyu, ma­na­wa kerapetan zat
Banyu bakal ngga­yuh (mencapai) derajat kepadhetan paling dhuwur ana ing suhu
40 derajat cel­sius. Lan banyu bakal owah dadi padhet lan beku ana ing suhu nol
derajat (dadi es). Hiya ... Sapepake
Undha Usuke Drajat Iman lan Kasampurnane (11)(He para wong Mukmin kabeh, sira
Hiya, krana saben sel iku mbutuhake oxigen sing piguna kanggo mbakar ... Sapepake
Contact Info Lingsir Wengi, Sepi durung biso nendro, Kagodho mring wewayang Kang ngreridhu ati Kawitane
WEWARAHING R.Ng. SOEKINOHARTONO | alangalangkumitir
Rasa, salebetipun raos kedah mboten wonten raos mbedak-bedakaken, upaminipun rumaos langkung lebda ing ngelmi tinimbang sadherek sanesipun, rumaos langkung pinter, lan sapanunggilanipun. Ingkang wonten namung Raos Kumawula ing Gusti, tegesipun namung ngrumaosi manawi sami-sami dados kawulaning Allah. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RASA”
Yen suwaramu tan lugu, dhemen peprengesan sami, utawa isi fitnahan, iku bakal mbebayani, tumrap dhirimu priyangga, ana akibatireki.
padha wruh, lan kudu padha satiti, aja dhemen migunakna, tumraping rasanireki, kanggo ngrasani mring liyan, nyenyatur alanireki.
panggalih saha sucining Rohipun, mekaten ugi ngutamekaken watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun.
wus ngerti tembung kasampar kasandhung, blegering kang ngilmu, wujude wus gumelarnanging arang wong kang bisa mangerti, yen tan kawahyon ing Allah. Kang kadyeku kudu ngerti, lugunira urip neng ndonya, iku mono perlune, nyampurnakne ngilminipun, kanggo mulih mring tetep suci, ing asal-usulira, sangkan paranipun, iku padha den ungseda, iku ingkang durung ngerti, mung padha tetep Iman. Dadi urip neng ndonya iki, ora kena nguja ing kamurkan, nguja hawa napsune, kang perlu kudu weruh, wajibira manembah kuwi, sepisan nedya marna, suci jiwanipun, kapindho nurunke umat kanggo mujud tetepe ngilmu jati, ngarsaning umum ika. Kaping tiga ngupa boga sami, kanggo sarat urip aneng ndonya, mungguh kukuming Khaqe, kanggo sangu sujud, umumira netepi wajib, dadi kepala somah, kudu bisa mujud, gawe tentreming brayat, aja kongsi padha nandhang nistip, nggayuha mring utama. Denta ngudi
iku apan kliru, ingkang tetep kudu nggauta, iku ingkang kinarsan ing Gusti, kanggo ngudi karaharjan. Kaping papat kang tetep suci, marang kekadang dhasarnya, sih tresna ing batine, wit mungguh nyatanipun, padha nunggal asal-usulneki, ing lahir miwah batinnya, tetep nunggal iku, mung iku kahananira, aja kongsi dhemen
nglakoni, yen nunggal purwanira, dene nyatanipun, sapisan saka dhidhikan, kaping pindho saka tuntunan kang nisih, temahan nora padha.
Hamrih suci kabeh laku kang titi, nadyan tindak-tanduk lan pangucap, kudu kokpikir becike, murih tetep rahayu, aja kongsi nyedha mring sesami, rasakna ingkang nyata, babaring ngilmu, ing lahir-batinira, supaya tetep yen Allah iku yekti, amberkahi marang sira.
Godha ing sajroning Laku yen tuntunane kliru, kagawa ing Ati Batal, bisa mbabar tutur, tuture angandhar-andhar, iku kaya wujud yekti, nanging bakal kesasar.
Niti-niti lakuning wong urip, kaya-kaya nyata-nyataa, nanging bingung atine dhewe, awit durung weruh, dunungira ing ngendi-endi, kang kacetha ing Kitab-Kitab, utawa buku-buku, wawasan ngandhar-andhar, dianggepa yen pancen wong wasis, tur dadi Dwijawara.
Iku nora ngerti Dat kang Suci, ingkang nuju ing murnining jiwa.
Mung kudu ngerti sira, gawate wong ngudi ngilmi, yen kongsi kathukulan, ati pandhaku yekti, rumangsa yen luwih suci, tinimbang lan kancanipun, iku begalan.
Luhuring bangsa indonesia, marga padha anandhang iman, mujud bebrayan kang raharja, tata tentrem wujudira.
Iku poma padha elinga samya, lelakonmu madhep marang allah ika, lamun ora awas denira iman, bakal kagondhol ing ati setan, rumangsa wis dadi panuntun suci, mujud ing khaq.
Kalampahanipun saged ngawula, inggih namung saking sujud.
lan tekadira, nedya ngidhep ngarseng Hyang Mahagung, lerem tentrem lenggahira, aja sok sinambi memikir.
Iku Kukuming Ngilmu Khaq, majibi teteping Ngilmu Suci, rasakna ingkang tuhu, lan kulinakna padha, saben dina yen durung mujud, alon-alon dennya sujud, supaya lerem lan wening.
Iku latihane wong Iman, murih tetep atul eneng-ening, janjine tetep lugu, ngidhep ngarsaning Allah, Allah wis ngawuningani sadarum, apa ing karepira, kang mesthi den berkahi.
Mengkono wajibira, lakonana kelawan titi, yen wis tetep wujud Suhul, ing kono binerkahan, bisa ngerti wajibul wujud, babaring uripira, neng ndonya tuwin neng ngakir.
Semono murahing Allah, tuwin asih mring umat sami, kang tetep Iman
ndonya tuwin neng ngakir, bisa gawang-gawang weruh, garis-garise kang nyata, saka murah asihe Hyang Mahagung, mring umat kang padha Iman, marma kudu ingkang yekti.
kongsi mangro tingal, amung Allah Pangeranta, iku ingkang njaga slameting raganta, nora bakal kena den rusak ing laknat, aja lali angayoma.
Bisane suci, nyenyuda tumangkare hawanafsu, maujud ana sujud diarani Sumarah, mamardi jiwa lan raga, bisane lerem lan tentrem, maujud sumarah.
Mangka mungguh kang dadi wewatakaning Ati Batal iku marga kerem marang kaendahaning alam, lan ngangsa-angsa, ora ngrasa marem, mesthi anggremet ngudi bisa katekan ing sedyane kang nuju marang kamulyan ing ngalam donya.
Tetep tata lenggah kang tumata, aywa kongsi goroh, lan iku ingkang mujud dedalane mring kasidan jati,
utama, lakonana kalawan tertib, sareh, sabar, kanthi lon-alonan, aja kesusu atine, kang perlu amung sujud, tetep tata lenggahe, rinasa jroning dhadha.
Lara penak tumraping wong kang sumarah kudu dilakoni, iku warahing para Nabi. Lakonira iya mangkana, lakune luwih sangsara
NYINAU SUJUD SUMARAH KANGGE SADHEREK ENGGAL
Saderengipun tumandang Sujud Sumarah langkung rumiyin angleremaken pancadriya sarta nentremaken penggalihipun. Lereming Pancadriya wujudipun wonten wewujudan mboten dipun tingali, wonten suwanten mboten dipun paelu/gatosaken, wonten rungu mboten dipun mirengaken, mambet ganda punapa kemawon mboten dipun ganda, wonten raos keraos ing badan sakojur mboten dipun raosaken, wontenipun namung suwung blung. Tentreming manah badhe mujudaken eneng, ening, eling dhateng Gusti Pangeranipun, inggih Allah SWT, Tuhan yang Mahaesa. Dados menawi sampun lerem tentrem tumaneming Sujud Sumarah saged mujud eneng, ening, eling.
Sujud Sumarah wau saking manunggilipun angen-angen, Budi, lan rasa. Angen-angen minangka wewakiling awak/raga, Budi minangka wewakiling Purbaning Ingkang Mahagesang utawi Pepadhang, dene rasa minangka wewakiling roh/jiwa. Kempaling angen-angen, Budi, rasa, sami sesarengan sujud Sumarah lenggah wonten ing pasujudan ing Sanubari, ingkang arahipun wonten salebeting jaja. Menawi salebeting Sanubari ing jaja wau sampun wonten raos apesipun lega, anyep sakeca, nikmat munfangat, mratandhani bilih Sujud Sumarahipun sampun leres, awit raos ingkang makaten wau kaprabawan saking raosing Datullah. Menawi raosing sujud dereng wonten titik-titik saking salah satunggaling tandha ingkang kasebat ing nginggil, pratandha manawi Sujud Sumarahipun dereng leres.
Manawi Sujud Sumarahipun sampun ajeg sae lan leres, salebetipun Sujud Sumarah ingkang sampun leres lan sakeca wau, sarana batos dipun parengaken nyuwun periksa dhateng Allah SWT, punapa kabetahanipun. Miturut pengalaman, mangke saged angsal jawaban wonten salebeting Sanubari kanthi tembung cekak aos saperlu kemawon. Menawi sampun kulina lajeng angsal piwulang, pendhidhikan, penerangan, penjelasan, dhawuh-dhawuh, lan sapiturutipun saking Allah SWT, lumantar Khaqiqi, utawi Raos Suci. Dangu-dangu suwanten saking Sanubari wau saged kawiyos wonten ing lesan/lathi kadosdene gineman limrah punika.
Samangsa sampun dipun parengaken makaten, lajeng sadaya kabetahan kita ingkang wigatos kapareng nyuwun periksa dhateng Allah SWT.
Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi dipun gega, saya dangu saya berkembang, kumaluhur, egois. Punika tumrap dhateng sok sintena kemawon.
January 2, 2009 – 3:28 am punopo injih saget kados kulo ingkang kebak doso ,anggayuh kasampurnan meniko. Amargi kulo remen sanget piwucal puniko
December 4, 2008 – 10:41 am sugeng dhalu pak. waktu baca tulisan
(2) Apa sampeyan wis nukokke klambi Ani?
(3) Apa panjenengan wis numbaske kalmbi Ani?
(4) Napa sampeyan wis mundhutke klambi Ani?
(5) Napa panjenengan wis mundhutke klambi Ani?
(6) Napa panjenengan sampun mundhutke klambi Ani? (7) Apa sampean sampun numbaske rasukan Ani?
(8) Punapa sampeyan sampun numbaske rasukan Ani?
paring: frank/alice paring: james/lily paring: kyo/yuki paring: remus/lily paring: remus/sirius paring: ryo/dee paring: sora/kairi paring: wolf/
saged kesupen kaliyan asmane piyambak, … D.a.v.i.d.J.u.l.y. (Smile :), kok Juli-nya hilang?) Balas
Callighan berkata:	23/07/2009 pukul 11:46	Wah, selamat!
Cakraningrat ing Madunten, ingkang seda wonten ing baita kapal.
Paran wijilena sih ing gusti, ing sumiweng
lwir krepa seta sinung pangangge, binusanan retna kancanadi, cacat
laksanane, nistha yen kadi lulusan wangsit, pakulapak lik pik, lwir kutugeng banyu.
Nisthanggung ngaken wira lan sakti, ing sumawikang wong, pan
anggaot, den kadi mandhukari ringane, byuh pada lumaku ngirih-irih, tiwas den kajrihi, tan ajrih ing
westhi, lumampah ing werit, ginanjar ing kewuh.
Paran den nyata ing westhi kari, upamane kang wong, lwir kala astha
taha anging kewala ngresi, wisa kang ngutami, den prapta maring puh.
Pat tingkahe sumiwi sinung sih, denira sang katong, lwir paksi setwa sinung pangangge, binusanan retna kancanadi, yen tambuh kang asih, akeh amrih dudu.
Pan inaning westhining sasami, pan catur ing nganggo, tirta dipa warana lungguhe, iku mongka ramoning sumiwi, yen kwesthi sasami, ajar kang tinemu.
Ywan tungkul anggunggung sihing gusti, dyah ayu
ingkang ing ambil, lampahe wong kaot, den kadya trisu/la upamine, yeku swanjata mukya di lewih, wisara salungid,
janma-di, sakyeh ing lumiring, ing lampah rahayu.
Liwat dening sun anyanyampuri, sakyah ning wong kaot, pan mindha angling tan ana rehe, lwir candhala ing mongsa katrining, sampayang angrengih, tan awetu jawuh.
iku, solah ing kawlas-asih, den-angrasa, lamun kawelas-arsa, meta karsyeng janma keh, aywa pati, pan ingawulangun, met polah den nastiti.
Sumbaling dadya tindhaning sang wruh, ing laku pacuwan sira kagungan, sayogyane wruha,ya ing sopana radin, sampun kirang, duduganen temahhe polah iki ywen tan, nuting karep, ing desa sangsara, sarirane mongsa na.
Ya amuwuh, anganggeya manah, sawiji aja uga, ya ambubak, iku dudu laku, lan aywa para tindha, para tantang, ywa sira nyaleni,
Ing wong angling, hyun amilih rowang, kya carik basa mangke, yogya iku, tiniruwa kaki, den alus sarwi ririh, tekeng ing pamote pisan lan den bisa sira memuwus, anging ana, kaki kang sun cacad, dene tana nebusi.
Kwula kathik, lan tan asasawah, yeku reh ing kaswasih, minonga ramonaning ngumbara,
Duk pinanjing-ngan punika ya ingkang roh ilapi witnya, pinanjingan ya ing rahswaning Hyang, kinarya wadhah neka, ya embanan, ning Hyang Suksma-jati, tan beda jatineka, sampunnya
nengna Jati-sampurna, yata / ingkang, pinurweng carita, kocapa kang lalana.
Risang Mudha, Amongbrongta ingkang, nglalana anganteni,
sinamar ring, lampahneka, saweneh kang janma, tinggal pangan lan nendra, dening ber ing,
Kapethik saking Serat suluk jaman karaton-dalem ing surakarta.
Lingsir Wengi, Sepi durung biso nendro, Kagodho mring wewayang Kang ngreridhu ati Kawitane
pengin numpak becak, nyang2an karo tukang becak’e.
SI MBAH: “Pak, 5.000,- purun nggih ?”
TUKANG BECAK: “Oh dereng saget, 10.000 mawon mbah”.
SI MBAH: “Emoh ah, 5.000 wae to…!!! Mengko ta duduhi dalane, ben cepet tekan omahku yoo…”
TUKANG BECAK: “Mboten saget,mbah… Nek 10.000 nggih kulo purun..”
Mangkel mergo tukang becak’e ra gelem ngeduk’ke rego, akhir’e si mbah putri ngalah, karo munggah lungguh becak,
SI MBAH ngedumel: “Nggih pun, tak bayar 10.000…!!!”
TUKANG BECAK: “Mandap pundhi mbah…?????”
SI MBAH: (Meneng wae…)
TUKANG BECAK: “Lha niki mandap pundi mbah..???”
SI MBAH: “Kan wes tak omongi dek mau…Nek 5.000 mengko ta duduhi dalane…Ning nek 10.000 yo ora tak kandani omahku ngendi, GOLEKONO DEWE…!!!”
gambaripun kalebet karya seni ingkang paling saé, paling misuwur, lan paling awis ing donya. Van Gogh dipunanggep minangka satunggiling pelukis paling ageng ing sajarah seni Éropah.
Nalika taksih anèm Van Gogh nyambut damel ing satunggiling perusahaan panyadé karya seni, lan sasampunipun sapérangan wekdal nyambut damel dados guru, panjenenganipun makarya minangka misionaris ingkang nyambut damel ing wewengkon pertambangan ingkang miskin sanget. Panjenenganipun nembé dados seniman ing taun 1880. Wiwitanipun karya-karyanipun migunaaken werni-werni ingkang surem. Nembé nalika ing paris, panjenenganipun pinanggih kaliyan impresionisme lan neo-impresionisme ingkang werni-werninipun langkung cerah lan gaya lukisanipun dipunkembangaken dados satunggiling gaya ingkang unik lan gampil dipunkenali. Gaya lukisanipun punika dumugi ing tingkat pangembangan ingkang penuh nalika piyambakipun manggèn ing Arles, Prancis.
Ing mulabukanipun, panjanenganipun tumut marang tipikal pelukis ing zamanipun kanthi gaya impresionisme. Nanging kabotenpuasan marang pangekangan ekspresi seni déning pakem impresionisme ndamel piyambakpipun pindhah ing gaya ekspresionisme.
Vincent Van Gogh dipundiagnosa nandhang panyakit epilepsi inglang cekap parah. Diagnosa punika dipundamel déning kalih dhokter ingkang bènten ingkang nrawat panjenenganipun. Van Gogh ugi naté ngiris talinganipun piyambak.
Ing pungkasaning gesangipun, panjenenganipun rumaos bilih piyambakipun dados édan lan pungkasanipun nelasaken sisa gesangipun ing Griya Sakit Jiwa Saint Paul-de-Mausole ing Saint-Rémy-de-Provence, Prancis. Ing griya sakit punika panjenenganipun tetep nglukis.
Lukisan-lukisan karyanipun Van Gogh[besut | besut sumber]
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Slawi, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Klaten, Semarang, Jogja, Surabaya
(9 votes) Piye kabare? Sugeng rawuh,
jawa sing wonten suriname. hubungi ning email kulo edis2@yahoo.com. margono susilomurti
Becike sedulur-sedulur Jowo ing Suriname ora susah sinau basa Indonesia kanthi serius. Sebab suwe-suwe basa Jowo bisa ilang ing Suriname. Suriname dudu bageane Negara Indonesia. Jowo ya kareben tetep Jowo. Budayane lan basane. Dak ajab Suriname bisa dadi tunggak kabudayane wong Jowo ing manca negara. Kepengin rasane aku teka ing Suriname, nanging kepriye carane? Matur nuwun.
Poro sedulur suname neg endi kemawon, tepangke nami kulo priningsih yoga prawiro saking jawa timur,monngo kulo aturi nyerat wonten ing e-mail kawulo : ningsih_yoga@yahoo.com
Enyong bocah Bumen apa nang Suriname ana wong sing biyen asale sekang Bumen? kabari meng enyong ya? sapa ngerti ketemu wong sekampung
assalamualaikum,kulo nuwun kulo bade tanglet nopo
Brockie • 23 Bannatyne • Pelatih: Herbert
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.12, 24 Mèi 2014.
yamaha kudu ngetokna mio zr sing apik ngangeni lan mbetahi kaya tegal hehehe. . . .
Februari 13, 2007 pada 10:00 am sing dadi marlyn ne sopo yo ? ‘jenengan terlalu sangar seh…he he he
Februari 13, 2007 pada 2:07 pm maturnuwon kagem
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Kozienice . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 61.768 jiwa.
kethuk kalih kerep minggah sekawan, seorangpengendhang "boleh" ngendhangi gendhing-gendhing
koyo kowe kowe seng wedok do kesurupan, goro gorone rak iso jogo omongan, ngerokok neng kamar mandi, pipis rak permisi, yo kuwi akibate, jarene setane neng loro pohon kuwi seng gedi, nek mbengi koyo ono suara cah cilik ngguyu"
URIP IKU ANA KANG NGURIPI | alangalangkumitir
♦ 4 Comments	YA KHAYU, YA KHAYUMU
Wondene caritanipun memetri, sarana resikan lan ngobong dupa ratus wangi-wangi sarta langkung prayogi dipun memule. Menggah memulenipun dateng saderek ingkang mboten medal saking matgi ina,
santen sarta juruh winadahan dados satunggal kaliyan tape, opak angin, tindihipun timah utawi nekel.
ing takir, ulam-ulaminipun, ulam seganten, ulam rawa, ulam benawi, tigan mateng kalih supit kadadosaken sawungkus katumpangaken ing takir, saben satakir katumpang sajodo, dene tindihipun timah utawi nekel, saben satakir sanekel.
Memulenipun dateng saderek ingkang medal sareng sadinten, punika liwet ketan kinepangaken kaliyan wadahipun kendil utawi
inggih punika ingkang kaedang wosing pantun slamet, menawi sekar cempaka, sekar kenanga, tindihipun timah (nekel) cacah jenjem.
Sadaya wau ingkang anggesang para kanca sami asanti dedonga makaten “Hong mangarcana maswaba” sang Hyang Ayu, Ayu ! Ayu ! Ayu ! Surak Ayu !!!!
1. Godong dadap srep kaekum winadahan ing Tuwung, ateges ambekteni dateng Ingkang Lakung Kuwaos, panyuwunan adem asrep ayom ayem tentrem sak garwa-putra, teka tawar sakehing goda pangrencana.
2. Kembang abang lan putih, pangabekti dateng Kawula sejati Gusti, panyuwunan
Bapa, dene ingkang abang saking Ibu. Kaki lan Nini, Bapa Adam lan Ibu Khawa, panyuwunan berkah lan pangestu, yen Bapa lan Ibu, Kaki lan Nini, isih sugeng ya kudu dibekteni.
4. Kembang telon; Kantil, Kenanga, Mawar, ambekteni Roh alu 3 (telu)
manungsa. Panyuwunan angreksoa ing Rina lan Wengi, kalisa ing goda rencana.
Setunggal (1) ambengan kang kanggo niyate duwe khajat apa………….? Setunggal (1) Mule lukhur, setunggal (1) ambeng mbekteni marang kang leluhur kang
disajekake ana ing kamare kang duwe khajat lan di sumedi lampu (jlipak).
Dene ing jaba dipasangi janur kuning tegese awer-awer nyuwun slamet. Ing Longopan dipasangan gapura, tegese panyuwunan marang kang Rawuh maringana pangapura.
sajake ora lancar utawa ora Jawa mula pada den estokena.
sampeyan bentuklah kepengurusan papaji didaerah sampeyan..bikin kegiatan.. abar,kumpul2,arisan
iki jumenenging priya, pitutur marang rabiné, kang sareh dipun elus, gwa kaworen nepdu yen angling, dadi nek klèru tampa, kang winuruk iku, wus kocap ing dalem surat, ujar bengis puniku kaworan eblis, ana ngekaké
Ajak kéré adiku wong kuning, menèk ilang ginawa jajaka, kang kélangan aku dhéwé, ari mas aja guyu, akèh jaka nagara iki, jakané pirang-pirang, ari mas wong ayu, nganggowa guru kang ngarang, esemira predenen.3 ingkang awingit, ywa guyu
ingsun, nguni ana ginawa belis, ujaré wong kang liwat, ginawa mangidul, becik kalamun dèn nutta, sayektiné yèn sira nora nitèni, angrusak raganira.
lamun sira gugu, ujaré wong liwat dalan, saluguné kang darbé catur puniki, mung
Lan maningé pan nedheng sun yayi, lamun sira lulus trisnanira, gung gawé remen saleder, dedalan metu nglurung, asasanjan rahina wengi, lan aywa remen dolan, iku nora patut, temahan dadi kapiran, yèn wong wadon remené sok saba bengi, yekti dadi wong
surup, mung puniku karyané yayi, lah yayi tinggalana, apa becik iku yèn becik sira tituwa, lamun ora becik aja anglakoni, satemah dadi ala.
Wekasané wong kang remen main, kang mlarat tan lawan sugih utang, dèn sengiti mring tanggané, suda piyandelipun,
Ana maneh yayi kang nyanyangit, wong karem marang memadatan, iku dadi cacat gedhé, nèng ulat dadi payus, wekasané katon nyanyengit, yèn nuju sabagiyan, lir wong kenèng ngukum, ing dunya tekèng ngakérat, wekasané wong madat tan dadi sugih, mung seneng sugih utang.
angedhangkrang, lir trunajaya ambegé, gung gawé sugih umuk, kojahira
October 13, 2010 – 1:49 am sembah nuwun saget kagem instropeksi, suwun mas kumitir.
August 31, 2010 – 12:25 am Matur nuwun sedoyo ular-ularipun
August 21, 2010 – 12:39 pm aku wong jowo ananging sempet ngeblas kesupen punapa sing dadi arane njawani, ing bab iki kulo badhe ngaturaken matur nuwun kangge kangmas kumitir awit kulo sampun diparingi elmu jowo ingkang
selawase iki sing okeh masalah sing boso Indonesia, Boso Inggris… nah bareng saiki ono sing boso jowo, lan ngermbug bab kabudayan jowo… ingajab okeh wong-wong sing
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	DOWNLOAD NASKAH	SYEKH SITI JENAR BAPAK ILMU HENING JAWA	SASTRA JENDRA (SERAT KALIMOSODO)	SULUK SARIDIN (SYEKH JANGKUNG)	WEJANGAN JOYOBOYO BAB DUMADINE MANUNGSO
sukoharjo Pemalang Kendal Tegal Purwokerto Banyumas Brebes Purworejo Yogyakarta Gunung Kidul Wonosari
sampun glis-aglis | barênga lan si Dilabrak ||
14. Botên sagêd kula pisah sawatawis | pêcah dhasmu pisan | bojo-bojoku pribadi |
kang kêrêp aywa glis mijil | sarêngan kewala | lan kula wêdaling mani | (m)bok sing dangu punapa-a ||
18. Dene beda sêngkute kalih dhèk wingi |
Tumingal ing suta Ni Rara Widuri | dhêngglêng mring Jèngraga | wus kaocap sakathahing | wong jalu èstri mangkana ||
tiwasing urip | tate lagyannya majana ||
27. Tan katon wong Wirancana katon pitik | wau duk miyarsa | Ke Kidang
rencang | kang tate nguwisi kardi | olèh wong anglima endhang ||
38. Wusnya samya dènnira ngrakit prajurit | mara
uwis dèn-aglis | tan dangu imbal-wacana ||
40. Pan kasaru wau ingkang nêdya prapti | Ni Rêtna GinudahGinubah. | samakta nitih turanggi | lan srênggalanya wayungyang ||
41. Manggung kuda prapta tritising pandhapi |
42. Alon andikanira Rara Rinujit | yèki paran baya | dulune padha aruntik | kang rama aris ngandika ||
43. Ing purwane madya wasananirèki | hèh Wirancana |Kurang satu suku kata: hèh Ke
prakosa benggol kabèhnya | prandene mawur sarsaran ||
4. Ingsun pemut marang sira | pituhunên jar-manira | nora wurung pindho papa | wirang wuwuh katiwasan | nuruti budi ruhara | yèn sira nora pitaya | mara coba ayonana | mupung durung lêpas paran ||
5. Maksih nèng wetaning Bendha | têka nora mulih aran | nora wurung sira lola | yèn labuh sira palastra | Kemas Dêmang
ngomyang mangarang | tangane uga rayangan | linglung marang ingkang lanang |
marang kang arsa bramantya | ing mangke wus tan dadya tyas ||
9. Pinapas marang Ni Rêtna | Ginubah kang kinajrihan | Ni Rêtna aris ngandika | lah payo kang Wirancana | ngêndi (n)gonne(ng)gonne. anakira | Ni Widuri ingkang lara | mangarang marang kang lanang |
palakrama | kang putra alon turira | tan wontên raosing driya ||
24. Kados tinangi anendra | dènnira apalakrama | ing solah kadya supêna | wus mangkana
Ke Kidang Wiracapèki | lon lingngling. marang kang putra Mas Wirancana ||
Kidang Wiracapèku | kawula punika | sumanggêng karsa sarèhning | tan lênggana darmi kumambang kewala ||
22. Rêmbagipun | putranta wande anayub | lamun parêng paman | kawula dalêm-lilani | sapunika mantuk maring Galèk wulan ||
mulih marang Galèk-sasi | budhalêna kabèh pawong baturira ||
26. Pra ri gupuh | sandika samêktèng tuduh | lèngsèr saking ngarsa | angrukti barang pakarti | kathah angsale dènnya anambut karya ||
27. Yata wau Mas Dêmang Wirancanèku | pamit mring kang paman | myang kang ibu Widaryati | nuwun madal ing pasilan sanalika ||
28. Linilan wus nêmbah lèngsèr saking ngayun | sagarwa saputra | kang karsa kundur rumiyin | gumarudug jalwèstri ngiring bidhalan ||
3. Nulya lumampah tumuli | tan adangu nulya prapta | Asradênta ing
doh untaping margi | lan malih manira tanya | gunung ingkang katon kuwe | bêcik patute inèksan | Asradênta turira | alit sangêt angkêripun | tan wontên
kewala | tan dumugi puncakipun | langkung nênggèking pancadan ||
7. Lamun kinêncêng sing ngriki | dede margine kang padha | kajawi saking Kalangbrèt | margi gêng kèh trusanira | wong grami myang
kangelane | inggih paman mrih supaya | panggirahing kirapat | ngrusuki maksiyatipun | bidêngah ngêndhih
ingkang raka | nuding budi arubiru | anggung kabèdhunging bedhang ||
15. Ing mangkya ciptaning kapti | dènnya sring nalar (m)balasar | wus kinikis tanpa gawe | pan sumêdya minarènan | solah kang wus kalakyan | badhe nut raka salir hyun | nasoka sajroning nala ||
kono sira | rêmbug-rêmbuge wong akèh | Nuripin sêgu turira | e kajawi ta amba | dhatêng pundi purugipun | dhatênga ing awang-awang ||
20. Malah sampun mampar-mampir | mêdala ngarsa kewala | kalangkung rêmit rumpile | puniku yèn atur-kula | dhangan dhèngèn kewala | datan wontên ribêdipun | yèn ta
marang kang samya paguywan | Jèngrêsmi ngandika alon | sumangga paman lumampah | alon-lonan kewala | gliyak sapikantukipun | nauri ya payo uga ||
Gumilat kadya murub | kaujwalan nadyan siyang dalu | tiningalan kilêng-kilêng lir madhangi | minangka sakèthèngipun | pangandhêg wong sêdya layon ||
5. Ngawirya katrinipun | kandhêg nèng watu damar ing ngriku | datan bisa amucak bunciting wukir | pênggiking arga anggulu | tumiyung mayungnya godhong ||
6. Jayèngraga angungun | ngupaya marga kang mring mêndhuwur | ingulatan kanan kering lambung wukir | wontên sakêdhik dinulu | marga
tut-pungkur | dènnya munggah anggriguh manah kuwatir | gujêngan watu mandhukul | marucut
kiye karêpmu | apa munggah manèh mèlu nusul | apa uwis nèng kene bae Nuripin | kang liningan aturipun | bok sampun ngriki kemawon ||
15. Mangsi sagêda nuntung | maring pucak punika mèh surup | candhikala dhasar margine arumpil | tan wande mangke kaglundhung | mindhak repot têmah poso ||
16. Yèn kula sampun mopo | kirang priksa yèn sampeyan ayun | Ki Wirya ngling nusula dhewe sirèki | yèn wus munggah rada dhuwur | sun-bandhêmi tekatêka. ngisor ||
17. Ki Nuripin malêruk | o ah dede pabênan puniku | yata wau Jayèngrêsmi
marang kang nandur | nora ngilangkên baune ki tani |Kurang satu suku kata: nora ngilangakên baune ki tani. aja kaya kayu sêrut | tinandur tan bisa awoh ||
27. Ki tani tunanipun | kang tinandur tan kolur wohipun | ya wong nora bisa anêmbah ing Widdhi | pinamakkên kayu sêrut | sêtun gawene tinêgor ||
28. Tiwas têmên tinuwuh | nora wêruh marang kang anuwuh | sira iku wus sêdhênge mêmarèni | ing galat kang wus kabanjur | sigêgên aja kêblaso ||
29. Tanpa gawe dinarus | wah mangkono§ Prayoginipun / wa-mêngkono /. ta kêna ing ngaru | nora kêna ing
kang tinut simpangan | asring kalurung kapaung ||
2. Katundhuk wong dhadhampalan | jalwèstri mèt godhong kayu |
lah paman manira tanya | kang pundi prênahipun |Kurang satu suku kata: ingkang pundi prênahipun. krajaning Kalangbrèt rawa | ingkang tinanya sumaur ||
9. Inggih punika kewala | ngalèr-ngetan jêbulipun | Kalangbrèt karajan agung | ananging kula pitêdah | ing lampah prayoginipun | kampir dhatêng padhêkahan | kang winastan dhusun Gubug ||
10. Padardi ngungkang bêngawan | ardi Purwa namanipun | pan wontên pandhitanipun |
12. Sarwi sasmita ring paman | pandhita ingkang tinutur | panuju ing wastanipun | kalêbu cacahing mitra | -nira kang-rama ing dangu | mangkana malih ngandika | wus paman ingsun mit laju ||
13. Anulya mangkat lumampah | mangetan anut
rapuhing laku | tan pati rêncang ing manah | wancyarsa raryyan awêktu ||
15. Bakda salat gya lumampah | wus katon ing desa Gubug | angungkang pagêr kali
Ekawêrdi rannira | Ki Nuripin mèntar gupuh | malbèng padesan ing Gubug | têtakon mring wong
amuwus | yèn mangkono turirèki | lah ya payo pinaranan | ênggonne patrukanipun | mangkat saking parèrènan | nut padhadhahing dhusun ||Kurang satu suku kata: anut padhadhahing dhusun.
20. Angalèr-ngilèn lampahnya | asri patêgalanipun | pagêr
7. Tabêt paguting pandulu | ing pundi sasanèng wingking | ing ngayun ingkang sinêdya | lan
ing pawintên sowan | pradikan dhusun sawiji | ing karajan Wanamarta | lampah-kawula puniki ||
sukèng tyas | Kulawirya gumuywa ngling ||
17. Inggih sami bêgjanipun | Dhêdhatuk Sèk Ekawêrdi | pinarêngkên ing Hyang Suksma | panggih putranta lan mami | ris nauri inggih ta lah | datan nyana tan andhipi ||
18. Sarya ngling mring sabatipun | kinèn ngènggalakên aglis | sugata maring padesan | kapêthuk tan dangu prapti |
tinuting tingal | marang Kae Jayèngragi ||
34. Wus andhèr saosanipun | Ki Dhatuk Sèk Ekawêrdi | nyarakkên ing
40. Muryati nora ngrurungu | swarane§ Kirang sawanda, prayoginipun / swarane kang /. adan kal sih | mêntuling swara nyêntug
ing dhaplok | wikan kalêrêsan ing pitutur | namung lothung ugi | dongènge wong atuwa | lamun piniriting nala ||
10. Ing dalêm gêsang puniki | wajib tyas keblat anggeyong | maring kadadeyan kang linuhung | kamulyane urip | lan kamulyaning pêjah | kang bisa ahli sawarga ||
11. Dene gêgèyongan inggih | keblate budi kang manggon | mungguh pangawula kang wus sinung | ing kalih
Manon | wong ngawulèng driya tansing minggun(?) | pakarti liyaning | aja anungku-nungge jiwa | kewala ing dhèwèkira ||
badan tinuhonan | pangawulanirèng driya ||
15. Wus mutakik badan budi | beda lan salumrahing wong | tan kêna minajat ing tumuwuh | kawulaning Widdhi | panggayuhing kasidan | ihtiyar ngajab jalaran ||
pituturi | jarwèng nganom maksih cotho | liring cotho tuna sarwa kadung§ Prayoginipun / kidhung /. | durung kèh luwangi | tujêming duga-duga | beda kang wus sêpuh lirnya ||
20. Liring sêpuh anyêpuhi | kenging ingêpuh wong anom | nyawabi sadaya milanipun | wong tuwa puniki | ingkang atawêkal | tawa-tawa pantêsira ||
21. Kakêna tinuwi-tuwi | mring anak putu sêdya-non | lamun lan mangkana datan
wus luwasing kardi | mangka ing jro suwunga | iku wong cupêt budinya ||
23. Duk anom tan purun ngaji | ngandêlkên awake
Budiman Sudjatmiko (lair nang Cilacap, Jawa Tengah, 10 Maret 1970; umur 47 taun) kuwe aktivis
tokoh Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah jejer karo si garwa sigarane nyawa [wong nyawa kok disigar apa ya bisa, gek nyigare ya nganggo apa] nglenggahi dhampar dhenta pinalipit ing retna kinebutan lar badhak [wong badhak kok ana lare, gek lare pundi niku] kanan kering dening patah sakembaran [hemm ...bayi kembar siam ayake, bayine siji sing dadi bapake loro, oleh-oleh saka arisan RT, empluk wadhahe uyah, wetenge njembluk isine bocah].Sakarone pinaringan sangsangan puspa
kuwi tegese piranti kanggo turu. Nanging bantala kuwi tegese bumi. Kembang mawar ganda arum angambar-ngambar. Wong kang sabar penggalihe mesti jembar. Wewateke bumi iku sabar, sanadyan dipulasara, dipaculi, didhudhuki, dipestisida, lsp. nanging ora nduweni pangresula, ora sambatan, malah nudhuhake kabecikane kanthi nuwuhake thethukulan, palawija, palapendhem, tetaneman, sarta barang-barang pelikan kang pinangka dadi kas kayane kang padha mulasara.2. Mulat Laku Jantraning Surya:Dene wewatekane surya utawa srengenge iku tansah paring papadhang sarta aweh panguripan marang sadhengah tetuwuhan lan sato kewan lan sakabehing barang ing alam donya kang urip lan tansah mbutuhake cahya. Sing dak rembug iki bab mulat laku jantraning surya, iki beda lho karo crita ‘perselingkuhane’ Bathara Surya ing jagading pewayangan. Bathara Surya niku dewa cluthak. Tiyang sajagad empun dha dhamang kalih sekar banjare Adipati Karna. Nalika lair procot dening Kunthi linarung ing lepen, amargi lare niku undhuh-undhuhane gendhak slingkuh kalih Bathara Surya. Hladalah! Gelah-gelahing bumi panuksmaning jajalaknat, mbelegedhes wani nglanangi jagad dhewe si Surya Sasangka kuwi3. Mulat Laku Jantraning Kartika:Kartika utawa lintang wewatekane tansah tanggon tangguh, sanadyan katempuh ing angin prahara sindhung riwut nanging ora obah lan ora gangsir, jare wong
Samodra utawa segara iku bisa madhahi apa bae kang kanjog. Sanadyan ana sampah industri lan rumah tangga, bangke asu apa bangke wong ketembak bubar melu demo [gek wujude ya ora beda banget jan jane mono], kabeh ditampa tanpa nganggo ngersola lan serik. Mila keparenga Mastoni nyuwun sih samodraning pangaksami manawi wonten klenta-klentunipun anggenipun wawan rembag ing riki.6. Mulat Laku Jantraning Tirta:Wewatekane tirta utawa banyu tansah andhap asor. Tansah ngupadi panggonan kang endhek, mungguh patrap diarani lembah manah lan andhap asor. Iwan Tirta kuwi perancang busana, yen aku perancang tanpa busana, asyik ‘kan bisa buat cuci mata? Kaya katrangan ing ndhuwur mau, Mas Iwan Tirta priyayine kok ya wewatekane padha karo tirta yakuwi andhap asor [sebabe dedeg piyadege wonge pancen ora dhuwur], apartemene cedhak karo apartemenku ing New York, kapan ya aku ana wektu dak golek lungsuran batike Mas Iwan.7. Mulat Laku Jantraning Maruta:Maruta uga diarani angin. Wewatekane tansah nalusup ing ngendi panggonan kaya mata-mata CIA, ing papan kang rumpil sarta angel klebu omah gedhe cet abang branang ing Beijing, nanging kabeh tetep ditlusuri ora ana kang kari. Mungguh tumrap lelabuhan, kepingin nyumurubi papan ngendi bae kang bisa diambah.8. Mulat Laku Jantraning Agni :Geni iku wewatekane bakal nglebur apa bae kang katon. Mungguhing tumrap laku bakal mbrastha apa bae kang dadi pepalang, ora nguubris babarpisan bakal anane SI suk awal Agustus. Hayo apa kang ora bakal lebur dening panase geni?Bekti iku tegese panembah. Werdhine panembah tumanduking patrap kang jumurung marang santosaning jiwa, ati, rasa, lan budi pakerti, ora liya ya lajering rasa manteb lan jejeg netepi kwajibane. Pangerten Hasta Brata iki kang nuwuhake rasa nyawiji, jumbuhake rasa karsa lan cipta kang bakal hanjog marang wujuding karya.Gumolonging patrap wolung prakara mau bakal nuwuhake sikep madhep manteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta ngedohi kabeh pepacuhe, tansah eling lan bisa nglarasake tumindhak karo kedale pangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban kang tumiba, ora kepranan marang sakebehing gugon tuhon utawa anut grubyug, resik ing panyana, sepi ing pangira ala sarta lumuh ngupadi alaning liyan, lega lan narima dhumawahing pandum kanthi ora nglirwakake sengkuting
sumendhe marang resiking nalar lan pamikir. Kanggo ngawekani laku supaya jumbuh karo gegayuhan sarta nuwuhake katentreman lan karahayon, padha bisoa nindhakake patrap liyane kang banget bisa hambiyantu nuwuhake larase bebrayan agung. Mangkono mau mungguh tuladha Hasta Brata kang pinangka piyandel sarta gegebengane Prabu Rama Wijaya kanggo ngasta pusaraning praja ing nagara Ayodya Pala.
yuswa 53 taun) adalah seorang tokoh militer dan pahlawan nasional Korea.[1][2][3][4] piyambakipun inggih punika tokoh ingkang gadahi jasa ingkang numpas sèrbuan pasukan Jepang ingkang nginvasi ing Perang Tujuh Tahun ing masa Dinasti Joseon.[3] Salah satunggaling kontribusipun ing bidang militer Korea inggih punika ginaakèn kapal perang berlapis besi ingkang agèng ing donya ingkang kabèntuk kura-kura ingkag dipunasmani Gobukseon.[4] ngantos sak punika Yi dipunanggap dados tiyang pahlawan bangsa Korea ingkang agèng amargi kesetiaan, taktik lan kegigihanipun ing pèrang.[4] Yi Sun-sin wafat ingusia 54 taun ing tahn 1598 tepat sak sampunipun kemenanganipun ing pungkasan Perang Tujuh Taun.[4] ingm 7 taun masa perang punika, Yi Sun-sin memenangkan ingkang katahipun 23 kali pertempuran ing laut tanpa kalah.[4] piyambakipun dipunparini gelar Chung Mu Gong utawi Pahlawan Kesetiaan lan Pengabdian.[4]
Kauripan ingkang wiwit[besut | besut sumber]
Yi Sun-sin kalahir ing tanggal 28 April 1545 ing Geoncheondong, Hanseong dados putra ke-3 saking keluarga bangsawan. lan kakakipun kalibet ing pembersihan pulitik ing masa pamaréntahan Raja Jungjong, ramanipun punika mandheg anggene madosi pekerjaan ingkang gegayutan kaliyan pamaréntah. punika sekeluarga pungkasaning gantos ing Asan, panggenan asalipun keluarga ibu Yi, ing wanci kahanan perekonomian punika radi boten sae.
Putra bangsawan bangsawan ing masa punika, Yi Sun-sin dipundidik ing ajaran-ajaran Konghucu ing wiwit alit. piyambakipun nikah ing yuswa 21 taun lan dipunkaruniai 3 putra lan 1 putri. piyambakipun mutusake kangge mlebet ing bidang militer dipunwiwiti ing yuswa 22 taun menawi sejatosipun pilihan kasebut asing kangge keluarga ingkang langkung ningali kesusastraan dados tradisi.
Wiwite karir militer[besut | besut sumber]
Ing yuswa 28 ing taun 1572, Yi ngelampahi ujian bidang militer. ing ujian punika, Yi dawah saking jaran lan sikil kiwanipun patah. Sekawan taun saklajengipun sak sampune prekawis punika , Yi ugi nyobi malih ngelampahi ujian kasebut, lan ing yuswa 32 taun piyambakipun kasil lulus.
Wiwitan piyambakipun gadahi tugas dados perwira lan dipuntepang sifat teguh lan boten tepang kompromi ingkang ngelampahi prinsip-prinsipipun. sak punika ngakibataken karir ingkang wiwit Yi tersendat dipunsebapaken katah atasan ingkang boten remen kaliyan tindak tanduk ingkang tegas lan disiplin. ing wanci dinten, punika nate nyobi nyopot saking posipun gadahi tugas amargi nolak dherek partisipasi ing kegiatan atasanipun ingkang piyambakipun anggap boten leres pungfkasanipun piyambakipun dipunturunaken dados prajurit kelas ngandap amargi fitnah tiyang perwira sanes ingkang boten remen kaliyan piyambakipun . ananging mekaten, njelang kedadosan ingkang wiwit
perangTokoh Dinasti JoseonKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNKaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.46, tanggal 9 Agustus 2006.
Waosan ing ngandhap menika kangge mangsuli pitakenan nomer: 1, 2, 3, 4, saha 5.
Ing ngendi papan, wektu jaman biyen, saiki nganti tekan besuk kabeh wong padha nindakake tata krama, mung wae kudu eling papan siji lan sijine. Ngecakake tata krama iku kudu empan papan, aja nganti digebyah uyah. Anggone nindakake kudu ngelingi papane, kahanane, wektune, dicocogake karo kala mangsane. Kena diunekake salin jaman salin tatanan. Sing biyen dianggep becik, bokmenawa saiki bisa dianggep ala. Kang saiki ala bisa uga besuk kalebu becik.
Nindakake tata krama iku padha karo nggunakake pangati-ati, deduga lan prayoga. Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV ing bukune Wulangreh paring dhawuh manawa duga lan prayoga iku katindakake yen pinuju lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu, mangan, sebab duga lan prayoga iku piranti urip sing ora kena ditinggal. Cekak aose sakabehing tumindak kudu nganggo tata krama, tansah nganggo deduga. Sing gelem nindakake tata krama uripe bakal tentrem, begja, tansah nemu keslametan ing sadhengah papan. Sapa sing bisa migunakake tata krama kanthi becik bakal mundhak ajining dhirine, dikurmati, diajeni wong liya lan dadi tuladha urip sing utama.
3. Nindakake tata krama iku padha karo nggunakake pangati-ati, deduga lan prayoga. Menapa tegesipun prayoga?….
migunakake tata krama kanthi becik bakal kayata ing ngisor iki, kejaba….
b. diajeni wong liya e. dadi tuladha urip sing utama.
6. Tata kramanipun pitepungan kasebat ing ngandhap menika, kajawi…
a. grapyak lan semanak d. ngendika alon-alon sanget
b. migunakaken basa ingkang sae e. nggatosaken ngendikanipun tiyang sanes.
7. Ginanipun basa krama …, kejawi…
a. putra dhateng tiyang sepuhipun d. tiyang ingkang dereng kenal
b. tiyang sepuh dhateng lare e. siswa dhateng gurunipun
Kawangsulana pitakenan ing nomer 8, 9, 10, saha 11 adhedhasar geguritan ing ngandhap!
den uja warah-wuruk kang “nglegena”
nanging isenana “bibite lenga tala”
amrih kuwawa nrabas krodhane “mangsa kala”
8. Siswa bebasan dluwang memplak. Menapa tegesipun
uja warah-wuruk kang nglegena. Apa tegese nglegena ?…
11. Inti sari ingkang saged kapendhet saking geguritan ing nginggil kadosta ing ngandhap menika, kejawi…….
a. Kawicaksanan guru dipunbetahaken amrih kasembadan gegayuhanipun siswa.
b. Guru ingkang wasis saged dadosaken langkung lantipipun siswa.
c. Ancasipun ngangsu kawruh supados saged mandhiri ing jagading sesrawungan.
d. Kanthi tuladha-tuladha ingkang trep kaliyan kawontenanipun jaman kaajab siswa saged nrabas lampahipun jaman edan samenika.
e. Bapa lan ibu boten kuciwa menawi nampi undhuh-undhuhanipun awon.
12. Motif kawung utawi ceplok minangka lambang 4 tenaga alam. Ingkang kalebet lambang tandha pralaya/ gugur. Inggih menika kebat sisih …
13. Motif bathik …………. ingkang namung dipun-agem khusus
Kain bathik yen kurang pangrumate gelis mbulak lan mbladhus. Mula kudu ngati-ati lan tlaten. Klambi bathik yen wus rampung dienggo diisis dhisik ing panggonan tinaburka, aja kesusu dikum utawa dikumbah, jaman biyen bathik padha dikumbah nganggo lerak arane woh kaya dene jarak. Nanging saiki yen anggone ngumbah kepeksa nganggo sabun deterjen, pilihen deterjen sing lembut lan anggone ngumbah kapeksa nganggo sethithik wae, aja dikum suwe-suwe, anggone nguceg alon. Sawise dikumbah aja aja diperes nanging cukup dikebutake wae, banjur dijereng ing panggonan sing adhem lan isis, aja nganti kena sunaring srengenge langsung.
Supaya bathik dadi alus, bisa wae disetrika nganggo panas sedhengan supaya ora nglinthing utawa jengkerut. Sawise disetrika banjur dilebokake ing lemari kanthi dilempit utawa digantung ( hanger ) lemarine diwenehi kapur barus utawa ambon-ambon liyane, kayata kayu cendhana supaya kain bathik ora dipangan gegremet lan ora apeg ambune. Bathik aja kerep-kerep dikumbah, mula becike anggone nganggo iya arang wae, apa prelune.
Judul ingkang trep kangge waosan ing nginggil inggih menika…
Kawangsulana pitakenan nomer 16, 17, 18 adhedhasar
16. Andharan ing ngandhap menika boten kalebet intisarisaking sekar macapat ing nginggil inggih menika…
c. putri ingkang mranata sedaya prekawis ngengingi bale wismanipun.
d. kakung putri tansah congkrah lan padudon amargi prekawis ingkang sepele.
17. Sekar ing nginggil kalebet sekar macapat menapa? …
18. Saking sekar macapat gatra 4 ing nginggil, dumadi saking guru wilangan lan guru lagu ….
a. mijil, asmaradana, cucak rawa, nyidam sari
b. pangkur, gambuh, gambir sawit, megatruh
didunungake minangka semah utawa sigaraning nyawa. Omah mujudake pralambang sesambungan ragawiyah lan kreteging jiwa kabeh sing dedunung ing sanjerone. Krenteging jiwa dadi ruh tumrap samubarang gawe lan sesambungan sosial sing dumadi. Andharan ing ngisor kang wose nalisir saka wacan ing dhuwur yaiku:
a. Ing madyaning bebrayan Jawa iku sing sinebut mangun kulawarga dhewe ora mung wates mangun kang awujud ragawiyah, yaiku nyawijine priya lan wanita ing sajroning bebadan kulawarga.
b. Sing karan omah-omah iku nggambarake nyawiji lan sesambungane ati loro, jiwa loro, sing sarujuk nglakoni urip bebarengan kanthi total ing wewengkon jagad cilik (mikro) sing lumrah sinebut omah.
c. Ing madyaning bebrayan Jawa sing isih kenthel diwernani oyot kabudayan Jawa, sing mangun bebrayan agung iku dudu pribadi-pribadi warga ananging somah sing tansah melu urun kridha ing maneka warna prekara utawa maneka warna gawe kang asipat mligi ing madyaning bebrayan.
d. Somah ateges saomah. Wujude kanthi ngajak soksapaa kang wis dikenal supaya manggon dadi siji tanpa ngetung apa kuwi isih ana garising keturunan apa mung wong liya.
e. somah ing madyaning bebrayan Jawa mujudake sawijining wewangunan sosial kang asipat kompleks lan tansah ngalami owah-owahan utawa dinamis, wujud omah Jawa uga asipat dinamis.
23. Tata paes kang katindakake dening manten putri ana ing akad nikah cara adat Jawa Gagrag Ngayogyakarta akeh banget simbul-simbul lan ngemu teges kang jero saka jeneng-jeneng paes kasebut, ora mung waton jeneng lan templekan saka tata paes sawantah, supaya katon ayu lan mungguh. Nanging mengku teges lan pamrih mirunggan tumrap wong Jawa, mligine marang kang lagi nindakake ijab.
Ingkang boten kalebet tata paes adat Jawa Gagrag Ngayogyakarta inggih menika:….
24. Pengapit nggadhahi teges kados ing ngandhap menika:….
a. minangka kakung njunjung dhuwur hak-hake sisihane, kudu kanthi temen-temen tresna lan setya marang janjine nalika akad nikah
b. mujudake peling. Jalaran minangka rabi (bojo wadon) saka laki ( bojo lanang), pancen duwe kewajiban njaga arume kakung, menehi greget kang dadi jejibahane kakung lan mulang muruk anak-anake kanthi becik.
c. nuntun jejodhoan tansah setya tuhu lan ngelingake, padha dene anggone asah, asih lan asuh sarta eling lan waspada sajroning mangun bale wisma.
d. mujudake simbul kawicaksanan lan pangajab supaya enggone bebrayan jejodhoan ing madyaning bale wisma tansah tumindak duga prayoga lan wicaksana jroning nggayuh gegayuhan bale wisma kang tentrem, bagya, mulya, lair lan batin.
e. manungsa kudu ngerti asal-usule saka ngendi lan bakal menyang endi lungane.
25. Unggah-ungguh ingkang gegayutan kaliyan tindak-tanduk ing saben dinten….
26. Pranataning basa miturut lenggahing tatakrama kawastanan….
27. Kadospundi caranipun njagi lestantunipun lan ngrembakakaken basa lan budaya Jawi:
28. Basa jawi ingkang baku kangge gineman padintenan, inggih menika
a. basa jawi madya, ngoko lugu, ngoko andhap lan basa jawi krama
b. basa jawi madya, ngoko, ngoko andhap, lan basa jawi krama inggil
c. basa jawi ngoko, basa jawi madya, basa krama lan krama inggil
d. basa jawi ngoko, basa jawi krama lugu lan basa jawi krama
e. basa jawi ngoko lugu, basa jawi krama andhap lan basa jawi krama inggil
29. Basa jawi ingkang kangge caos pakurmatan ingkang paling ngajeni tiyang sanes nalika gineman, inggih menika:
30. Basa Jawi ingkang suka pakurmatan dhateng tiyang sanes ingkang sampun kulina, nalika gineman ngginakaken basa Jawi:
31. Ing ngandhap punika ukara ingkang boten trep menawi badhe nyuwun pangapura kaliyan bapak utawa ibu, inggih menika…
a. “Bapak aku jaluk ngapura menawi ana kalepatan setunggal tahun iki.”
b. “Bapak kula nyuwun pangapura, amargi, kalawingi kula kesah boten pamit.”
c. “Bapak kula nyuwun pangapura, amargi kalawingi ngampil rasukanipun bapak,
d. “Dik, aku njaluk ngapura ya! Aku wingi nakali kowe.”
e. “ Ibu kula nyuwun pangapura, kala wingi kula mantuk radi sonten, amargi wonten
32. Bapak bali saka dodolan banjur turu, krama alusipun:…
33. Apa kowe sida lunga menyang Madiun? Dipundamel ngoko alus?…
34. Yen kowe arep nyilih buku Bu Guru, kepriye anggonmu matur? Endi sing prayoga? …
a. Bu Guru, kula ajeng ngampil buku.
b. Nuwun sewu, kula ngampil buku.
d. Bu, menawi kepareng kula badhe nyuwun ngampil bukunipun.
e. Bu Guru, kepareng boten kepareng kula ngampil bukunipun Bu Guru
35. Perangan sepisan ingkang dipun andharaken ing sesorah inggih punika….
36. Bab-bab ingkang boten kedah dipun-gatosaken nalika sesorah inggih punika….
37. Ular- ular utawi tanggap sabda ing salebetipun sesorah ugi dipunwastani….
38. Ngaturaken sugeng rawuh dhumateng para tamu, ing salebetipun acara kawastanan atur….
39. Pranatacara inggih punika paraga ingkang nglantaraken satunggalipun acara. Pranatacara ugi kawastanan….
40. Sanggyaning tamu ingkang kinurmatan, minangka talanging basa ingkang kagungan hajat, kula ngaturaken sugeng rawuh lan mbok biliha wonten bab-bab ingkang mboten nuju prana, anggenipun nampi rawuh panjenengan sedaya kula sabrayat, ngaturaken agunging pangaksami. Andharan kasebat tuladha atur….
41. Kula minangka pambiwara wonten ing adicara kalenggahan punika, mbok bilih wonten tutur atur ingkang kelantur kula nyuwun agunging pangaksami dhumateng panjenengan sedaya. Andharan kasebat tuladha atur….
pambuka, panuwunan, purwaka wigatosing atur, pangajeng-ajeng, panutup.
43. Kanthi upacara utawa adat, uriping manungsa bisa tumata …
44. Pisang sanggan ing upacara adat mantu nduweni filosofi ….
a. bisaa nuladha pakartine raja sing becik-becik
45. Paes cakrik Ngayogyakarta bisa dibedakake dadi lima yaiku…
kasatriyan ageng, paes ageng, paes ageng jangan menir
46. Ing ngandhap menika wonten gambar busana penganten gagrag Ngayogyakarta, Busana menika dipunsebat…
b. Busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir
47. Tata cara ingkang dipuntindakaken saderengipun mantu kasebat ing ngandhap menika, kejawi…
50. Maknaning tumpeng robyong ing midodareni inggih menika…
51. Kencenging pikir lan anteping kalbu calon pengantin dipunwujudaken kanthi lambang…
52. Sing kagungan kersa duwe pepinginan supaya lakune adicara lancar, ora ana alangan sawiji apa, diwujudake kanthi lambang….
ing sekar, tandha yen priya lan wanita ing kulawarga…
Wonten ing kalawarti asring kapacak bab tumindakipun para anem ing jaman samenika. Wonten ingkang mastani yen patrapipun nem-neman sami bubrah, remen nerak angger-anggering negari, nrejang wewalering agami, tumindak nerak kasusilan, lsp. Ing pawiyatan, boten sedaya lare nindakaken tata krama kanthi sae lan basa Jawi ingkang leres. Boten saben siswa ingkang pinanggih guru ngucapaken salam, manthuk kanthi polatan sumeh. Yen dipundangu utawi dipunajak pirembagan tangan tumata, ngapurancang, manawi matur ukaranipun migunakaken basa Jawi ingkang trep, dipunkantheni solah bawa lan pasemon manis ingkang ngremenaken ing panyawang. Manawi ing pawiyatan ingkang kebak pranatan kemawon kathah ingkang boten mangertos ing tata, menapa malih ing sanjawining pawiyatan, bokmenawi sangsaya boten kanten-kantenan.
54. Tuladhanipun watak nem-neman ingkang miturut dening angger-anggering negari inggih menika….
55. Tindak-tanduk ingkang sae ing pundi papan kedah dipunlestantunaken. Tindak-tanduk ingkang sae kasebut kados ing ngandhap menika kejawi….
Manawa momong bocah, kudune sing momong luwih tuwa, tuwa umure lan tuwa jiwane. Kepriye yen sing diemong tuwa-tuwa umure? Pemimpin kudu duwe jiwa temuwa, temuwa iku ora gumantung marang umur. Ana bocah utawa wong enom sing temuwa, kosok baline akeh uga wong sing tuwa umure nanging isih mbocahi, panemune molah-malih, yen seneng / susah ketara banget, yen nesu lan kagol atine akeh wong sing dadi kurbane. Ya pancen ngono iku watake bocah.
Watak mangkono mau bisa dikendhaleni menawa pemimpin mau ana ing satengahing wong kang temuwa atine, lire ora mung bener nanging uga pener ing sabarang ucap lan tumindak, sanajan durung nate dadi pemimpin, nanging saora-orane bisa dadi patuladhan.
56. Irah-irahan ( judul ) ingkang trep kangge waosan ing nginggil inggih menika …
57. Ana uga wong tuwa sing isih mbocahi, dene watake kayata ing ngisor iki, kajaba ….
c. menawa nandhang susah / seneng ketara banget solah bawane
58. Murid sing pinter iku tanggap sasmita. Apa tegese ukara kasebut?…
59. Ing ngisor iki ciri-cirine wong sabar, kajaba …
60. Urip ing donya mesthi duwe masalah, ewa semono masalah iku wis digarisake dening Gusti Pangeran miturut pepesthene dhewe-dhewe. Andharan iku trep karo unen-unen …
1. Ing ngandhap menika wonten gambar cengkorongan paes,
a. Cobi kasebatna perangan ( bagian-bagianipun ) cengkorongan paes menika ?
b. Menapa tegesipun perangan ( bagian-bagian ) cengkorongan paes menika?
2. Waosan ing ngandhap menika kadamela mawi basa krama ingkang leres!
Sakabehing tumindake wong urip ing alam donya kudu nganggo tata krama, tansah nganggo deduga utawa pangati-ati. Sing gelem nindakake tata krama uripe bakal tentrem, begja, tansah nemu keslametan ing sadhengah papan. Sapa sing bisa migunakake tata krama kanthi becik bakal mundhak ajining dhirine, dikurmati, diajeni wong liya lan dadi tuladha urip sing utama.
3. Seratan Aksara Jawi menika kaserata mawi aksara latin!
Ä A bu*k/ A liketemu@nJ_%[zr n*uwn!grai=kº[ton*gFf¿,
kek[ro[nbnJ|/pdfiki/lnPdppmB|gGnP }krjkt¿,
rtu[lo[romaup[nCnTkWmr=&usTi A lLhyaikuftGaibK=makuws.
4. Menapa sebabipun ilmu langkung aji tinimbang bandha?
5. Menapa tegesipun paribasan ” Narima ing pandum”?
6.Adhedhasar ( berdasarkan) waosan ing ngandhap menika, kadamela pacelathon ( dialog ) antawisipun simbah kaliyan putu. Panganggone panganan Tradhisional
tatacara mau migunakake panganan tradhisional kayata: nalika pasang tarub nganggo sega gurih lan sega golong minangka lambang manunggaling kawula Gusti kang dikantheni uga ketan lan apem minangka lambang mulyakake leluhur, lan kanthi kolak minangka lambang tolak balak, muga-muga Gusti paring pagapura saengga apa kang dituju bisa kalaksanan kanthi rahayu ora ana alangan.
Buwangan ateges mbuwang sakabehing pepalang supaya tempuking gawe kalis ing sambekala. Tuwuhan ateges tanduran kang dipasang ing gapuraning pawiwahan, wujude kayata pisang satundhun, cengkir gadhing, tebu, godhong kluwih, godhong alang-alang, janur, lsp. Dene ancase supaya penganten sing arep urip bebrayan bisa bagya mulya tanpa alangan.
Nalika siraman lan midodareni, ana tumpeng robyong kang maknane muga tempuking gawe penganten disengkuyung, dirobyong-robyong kulawarga lan tangga teparo. Dene ing acara dodol dhawet maknane nalika upacara dhauping penganten, swasana regeng gayeng, suka-suka lan guyub rukun.
7. Wonten ing upacara penganten, wonten istilah pawiwahan lan pahargyan penganten. Cobi kasebatna menapa bedanipun pawiwahan kaliyan pahargyan ! ( 4 mawon )
8. Samenika busana penganten gagrag Ngayogyakarta wonten pinten ? Menapa kemawon ?
9. a. Menapa kemawon rerangkenipun ( rangkaian ) upacara penganten ?
b. Salah setunggaling tata cara awal mantu ing jaman rumiyin inggih menika “nyantri “, menapa ancasipun ( tujuan ) ?
10. Kasebatna 4 tuladha kados pundi caranipun nglestantunaken kabudayan Jawi kalebet busana
ditekani wong minangka papan kanggo sapatemon lan lelaku ritual semadi, mligine
para kaum indigo (wong kang duwe kabisan spesial/supranatural wiwit lair),
kanggo ngasah kalantipane indra keenem, minangka bakat sing diduweni wiwit
papan bisa dipercaya sape­rangan wong minangka panggonan sing keramat mono,
adate marga ana seja­rah utawa legenda tokoh leluhur sing ndu­weni kekuatan
spiritual sing menjila. Kanthi mengkono panggonan kuwi ban­jur sinebut
petilasan. “Ya papan kene iki, mbiyene minangka panggonan sing kang­go tapa Aji
Saka, mula saiki banjur kanggo tapa utawa semedi, kanggo um­bul donga sing
pinercaya gampang kina­bulke dening Gusti Kang Maha Wikan” ujare Suhardi, juru
saka minangka tokoh legendaries pangripta dumadine aksara Jawa. Kajaba
saka kuwi uga nduweni kadigdayaan pilih tandhing. Dicritake, ing zaman panguwa­sa­ne
Prabu Dewatacengkar ing Kerajaan Medhangkamulan sing kawentar mi­nang­ka raja
sing kejem, nggrangsang sing seneng mangan daginge manungsa. Aji
Saka kasil ngalahake Dewata Ceng­­kar, kang sabanjuri malih dadi baya putih. Wiwit kuwi Aji Saka disengkakake
Medhangkamulan nyulihi Prabu Dewata Cengkar, kahananne dadi tata titi tentrem,
gemah ripah loh jinawi. Ora let suwe, Aji Saka kelingan yen ninggal pusaka sing
dikongkon njaga Sembada. Mula Aji Saka banjur utusan Dora supaya njupuk pusa­ka
mau. Gegancangane rembug, Nalika Dora ketemu Sembada lan njaluk pusa­kane, karo
Sembada ora diwenehke, awit ngunggemi welinge Aji Saka, yen sapa wae aja
diwenehi pusaka iki, kajaba Aji Saka dhewe. Kamangka lelorone padha-padha
dikongkon dening Aji Saka. Dora lan Sembada banjur gegeran, sing pung­-ka­sane
loro iki kasunyatane padha sek­tine, saengga ora ana sing kalah lan sing me­nang.
Gandheng ditunggu ara pa­dha teka, mula Aji Saka banjur nyusul, nanging wong
loro mau kebacut wis gu­mle­thak dadi bathang. Kanggo pepeling pesen lan
prasetyane Dora lan Sembada iki, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa sing nganti
saiki padha diuri-uri. Aksara Ja­wa mau unine mangkene: ‘Ha Na Ca Ra Ka (ana
Kalangan, Ke­camatan Pedan, Kabupaten Klaten, Jawa Tengah iki manggon ing
sakdhu­wure lemah sing dubengi tembok saka watu item sing ing njerone kebak orna­men
ukiran patung kanthi gaya ukiran khas Pulo Bali. Area pertapan Aji Saka iki
sepisanan ditemoke dening sakwijine tokoh winasis, pemangku adat Bali, sing
kinaran, Pandhita Mpu Nabe Raka Dar­mika Sandhi. Suhardi
njlentrehake, area petilasan per­tapan iki mbiyene mung wujud lemah ko­song
tanpa ana sing nduweni, saeng­ga kahanane njembrung, wiwit suket nganti wit-wit
gedhe padha thukul lan kahanane mosak-masik, tanpa kaurus. Ma­lah papan iku
dikenal wong karangpa­desan kiwa tengen kono minangka pang­gonan sing angker
lan malati. Wola-wali wis ana se­we­nehe kedadeyan sing kaya-kaya ora tinemu
nalar, nanging kasunyatane gawe mirise wong kono. Dicritake, amaraga lemah kuwi
ora ana sing nduweni, mula banjur ana sawenehe warga sing migu­nakake kanggo
golek suket lan gegodho­ngan, minangka pakan kewan. Malah
uga ana sing angon sato kewan ing kono barang, kayata angon truwelu, wedhus,
kebo utawa sapi. Nanging apa kedadeyan sakwise kewan ingon-ingon mau saba
mrono? Mung ngancik wektu se­wengi kewan-kewan mau ambegan long­gar. Sakbanjure
padha pating glem­pang mati dadi bathang, tanpa ana sebab sing bisa
dimangerteni. Gandheng pras­tawa mau dumadi terus-terusan, mula wong-wong kono
banjur ora ana siji-sijia sing wani ngambus mrono. “Malah ora let suwe, para
muda warga Dukuh Nayan banjur padha mbabati wiwit-witan, mi­nangka sarana gawe
lapangan voli lan badminton,” panambahe Suhardi.
kepriye Kabul wusanane? pra­nyata saben para mudha padha olahlraga embuh apa
sebabe, kok mesthi ana sing nandhang kacilakan, embuh sikil lan ta­ngane
keslio, malah uga ana sing sikil lan tangane ceklek, nadyan wis diusadi kanthi
cara medhis utawa non medhis, tetep wae
ora bisa pulih kaya wingi uni. Kanthi mengkono, banjur lemah kosong mau mung
dienengke wae, tanpa ana sing ge­lem ngambah mrono. Saengga wit-witan sing
maune wis dibabati, bali njembrung, sepi lan katon tambah angker. Kabar ang­kere
lemah kosong kuwi nganti tekan nja­ban tlatah Dukuh Nayan, malah nganti ri­nungu
pawarta mau, pemangku Aga­ma Hindhu saka Bali, Pandhita Mpu Nabe Raka Darmika
banjur nyoba nakyinake mrono, mung kepengin ritual lan olah spiritual ing
panggonan kono, kanthi cara semedi, jumbuh karo kapercayane. Ing papan kono,Mpu
Nabe oleh wangsit, na­nging ora bisa njlentrehke apa maknane. Mula saka kuwi,
dhewke banjur njupuk sejumput lemah kono sing ambune wangi, kanggo digawa ana
Pulo Dewata, Bali, kanggo dituduhke marang para supranatu­ralis ing kana.
“Embuh apa sing bisa di­mak­nani, sing jelas firasat mau nganti saiki durung
7 taun sakwise, lemah sing mau­ne kosong lan angker mau wis madeg sawijine
bangunan sing coreke memper ornamen candhi ing Bali, malah digunake
minangka sanggar pamujan, kebak per­nak-pernik ornamen reca gaya khas
Bali. Ing tanggal 9 Desember 2007 digelar upa­cara ritual sesuci candhi pamujan
beba­rengan karo para supranaturalis uga pe­mang­ku adat Bali. Banjur akeh wong
sing percaya, yen papan kono minangka peti­lasan pertapan Aji Saka, awit
ciri-ciri lan pralambang sing ditampa Suhardi saka asil semadine ing papan
kono. Bab iki kaya sing tampa lan dibenerke sadhengah kaum indigo. Malah
sadhengah para supranatura­lis ing Jawa, uga mbenerake bab iki. Ing kene, ujare
Suhardi, papan sapatemone para kaum indigo saka sadhengah tlatah. Para winasis
lan kaum Indigo sing teka mrono akeh-akehe mung pengin mesu budi, lelaku ritual
semedi kanggo ngasah landhepe pamikire utawa indra keene­me. Kanthi gilir
gumanti, saben ndinane area pertapan Aji Saka iki kerep kebak dening wong,
kanthi pangajab sing beda-beda. Sapatemone para kaum indigo lan wong-wong sing
ana papan kono, rata-rata nduweni karep kanggo ngalap ber­kah, mbagi pangalaman
lan konsultasi bab dina ngarep sing bakal ditemoni. Gegandhengan
area pertapan iku diu­bengi tembok kanthi watu item iku minangka panggonan
sakral (suci) sing dikramatake, mula ora saben wong bisa tumindak sembrana lan
sakkarepe dhe­we. Ana sawenehe syrat sing kudu diu­gemi dening para peritual
ing papan ke­ne. Sepisanan, kudu sesuci luwih dhisik, kanthi raup, nelesi
tangan lan sikil liwat banyu kran sing manggon ing sisih kiwa pertapan sing wis
kasedhiyake. Banjur bebetan jarik nganti sakndhuwur dheng­kul. Klambi utawa
kaos sing dienggo ku­du ditempeli kertas sing ana tulisan jenenge dhewe-dhewe.
Banjur, nulis apa pangajabe mara ing papan kono. Pranyata
kekarepanne wong sing mro­no iku werna-werna, ana sing pe­ngin ditampa ing
sawenehe pawiyatan agung, ana sing ngajab bisa lulus ujian kanthi biji apik,
mligine padha akeh sing kepingin nggayuh drajat lan pangkat. Sakwise, banjur
dituntun lan diarahke mlebu regol pertapan Aji Saka kanthi nyo­pot sandhal
utawa sepatune, kanggo umbul donga keslametan luwih dhisik ing ngarep regol
mau. Sakwise ing plataran ngarep pertapan, saben wong diwajibke nulis
kekarepane ing selembar kertas sing wis sumadya. “Ing kono uga wis cu­mawis
kembang setaman ing njero bokor, para tamu banjur lungguh sila kanthi tangan
lan sirah ndhangak, kanggo ndonga” panjlentrehe
Cara ritual iki nduweni makna ngenalake rasa sila­turahmi marang sapadha-padha
lan nguri-uri budaya jawa. Nah, sakwise ritual umbul donga rampung, banjur
diidinke kanggo mlaku-mlaku lan ndeleng sawenehe oranamen reca lan ubaram­pe­ne
ing pertapan Aji saka kono. Yen wis katok, banjur kumpul maneh ing pe­sanggrahan
kanggo ngombe, omben-omben khas Dukuh Nayan, sing kinaran wedang cantor.”Wedang
iki digawe saka gula Jawa, asem lan rempah-rempah. Pro­sesi ritual sing
pungkasan, konsultasi utawa wawan rembug para kaum indigo sing teka saka
sadhengah tlatah sing pas ana kono. (Kang Hong)	Berita Terkait
wis mbekayune cinta nglaura…inyong be sakasline seneng nemen karo rika mbakayune…lha
sa-begja2ne wong lali,isih luwih becik marang wong kang eling lan waspada.
embun777	16-08-2009 pukul 00:35	Balas	Leres sanget Eyang Kung..
bilih kedah tansah emut lan waspodo ing wanci ingkang sampun sepuh donyanipun..
prasasat amung kantun ngentosi jebrolipun ardi..
embun777	16-08-2009 pukul 02:21	Balas	M I J I L
Wanara kadadeyan saka tembung wana lan nara. Wana ateges alas ewadene Nara nduweni teges manungsa. Saengga Wanara ateges manungsa kang uripe ana ing alas. Ananging miturut Basa Jawa, wanara ateges kethek.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wanara&oldid=879514"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.36, 15 Januari 2014.
Kecamatan Pamotan Tertinggi Jumlah Buta Aksara se-Kabupaten Rembang | Muria News
budoyo lan boso. Nang Jowo wae isine macem-macem bahasa, macem Sundo, Jowo Tengahan, Ngapak, Meduro, Suroboyoan, Osing lan akeh maneh sing perlu dilestarikno. Tapi, sayang akeh wonge dewe sing malah luwih ndisikno boso londone ketimbang boso daerahe.
Iso-iso ilate awak dewe mlintir loh lek mekso ngucapno boso Londo.
Asline ora ono salahe awak dewe belajar boso Londo, tapi boso Indonesia karo boso daerahe dewe kudu tetep sing nomer siji nang ati. Lah misal dudu awak dewe, terus sopo maneh sing ngelestarikno boso-boso iku? Ojo sampe' loh dulur isitlah "nuwun sewu" utowo "matur nuwun" diklaim bangsa lain. Awak dewe kabeh sebenare perlu ngiri bongso liyo macem Jepang, Korea, India utowo Thailand. Aksara daerahe wae iso mendunia. Lah nganu opo Jowo karo boso daerah liyane ora iso pisan? Jawabane cuma siji soale wong-wonge dewe kurang cinta karo bosone dewe. Yuk, mulai saiki awak dewe kabeh nglestarikno boso daerahe dewe-dewe. Lan tetep dadikno boso Indonesia dadi boso persatuane bangsa sing dibanggakno. Lek perlu gawe coro
sampeyan duwe konco wong londo? :DBalasHapusBalasanLozz Akbar9
asline podo ora mudenge Bu Dey :pHapusBalasPakies11 Maret 2013 19.36hhh isooo ae peno kie Cak jagongan karo londho. Yo ngono iku pemuda sing nduwi prinsip. Gak opo-opo ngeyel masio gak nyambung blas
DBalasHapusWong Cilik12 Maret 2013 02.13pancen sam, saiki akeh cah enom sing ora biso boso daerahe dewe. mugo-mugo
Maret 2013 20.10Tidak ngerti kang :) tapi sing penting boso jowo
cuman "wes" gitu tokhahahhaaBalasHapusMilo13 Maret 2013 21.18Nek nganggo boso keju ki kesane gawul ngunu. Nek nganggo boso jowo, opo
WordPress.org	Contact Info Lingsir Wengi, Sepi durung biso nendro, Kagodho mring
kita leren nresnani sawijining pawongan… dudu merga pawongan
5. Kang garwa ayu linuwih / parab Retna Sujinah / langkung bakti ing lakine / amrih kacangking ing priya / dunya prapteng ngakerat / wanodya wajib tiniru / iku kang aran
tunggal / lawan ingsun iku mangke / panggih siphat tri prakara / kalawan wujut tunggal / nora loro ingkang
nasehat. 16. Kang rukuk asale angin / dudu angin sangking wiyat / dudu angin pejah mangke / dudu angin ngrusak omah / dudu angin punika / dudu
napas / iku yayi Suksma luhur / ingkang masesa ing jagat //
yayi / iya roh robani ika / kang nganggo purbane mangke / roh kang luwih sampurna / ingkang mundhi ing
disebut wujudullah. 33. Murade kang asal api / uripe iku pan sadrah / kang asal api mangke / uriping napsu punika / mung ingkang asal toya / uripe mangke kadulu / langgeng ing paningalira //
Ana muradipun malih / annggih patang prakara / wujude kang api mangke / ingkang angin wada rupa / manubari ping kalihnya / dadi adg kaping telu / kaping
41. Anenggih murade angin / limang prakara kathahnya / asma lawan apngale / jinem ta lawan lalimpa / annggih kaping lima / ing puat dununge iku / yktine rasa sekawan //
puniki / den wuninga wilangane raga / kang manjing limang waktune / waktu luhur puniku / rekaate kawan prakawis / iya alis makripat / iku dunungipun / dene
rekaate kalih / panjingipun badan lawan nyawa / Jeng Nabi Adam kang darbe / sakhabatipun Harun / marmanira puniku yayi / ana waktu lalima / duk ing purwanipun / nalika jeng nabi duta / tinimbalan marang Hyang Kang Maha Suci / minggah marang ing sawarga //
bagea mangke / Mukhamad satekamu / sangking donya prapteng sawargi / apa leh-olehira / sira marang ingsun / jeng nabi duta turira / watahyatu angsal-angsal amba gusti / kaatura ing
nedha tuan telasna / suguhe Hyang Agung / jeng
mencegah. 12. Boten kenging lamun wali-wali / wau tuan inggih kula atak / jare wus tuwuk saure / jeng nabi
Aderaprabu "Dera" Lantip Trengginas
Byatriasa "Yayas" Pakarti Linuwih
Indonesia. Dheweke lulusan SMA Muhi Yogyakarta, dheweke ngenger menyang Jakarta taun 1979 bareng dadi penyanyi.
Keluarga[sunting | besut sumber]
Ebiet G. Ade menikah karo Koespudji Rahayu Sugianto (atawa luwih kondhang nganggo jeneng Yayuk Sugianto, mbakyune penyanyi Iis Sugianto) tanggal 4 Februari 1982, lan dikaruniai 4 anak, 3 lanang lan 1 wadon:
oldid=197353"	Kategori: Wong esih uripLair 1954Wong urip sing umure 63Penyanyi IndonesiaPenyair IndonesiaTokoh sekang
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.01, tanggal 5 September 2016.
dhening naga wusing wuru dhadhi metu
cincin manlukad kang seja dhen ambil
dhen wus tuwuk bukti nuli sami turu
Meng nuhun piwejang kadhos pundi lampah
Sek Kaji Juba sabdane boya kangkat.
dhen nastiti aja ilok kang gegampang.
He wong tunggu larung nging raja saiki
Dhadhya ika payon larung wus tinuwuh
sasat inggih ngalap suka ing Jeng Arya.
Mung sira poma lutura dhene gupuh
he ratu Cikuwang dhen sira karsa.
Patih Kering pon tumut malebet islam.
karsa nampir tiyang tawing lun kasesi
dhadhya langgeng elinga Ki Sangkan Gesang.
ning dhinggon nyanggak king palya (palwa).
sinjang ingudharan dheng asta sang luhung
dhupi dhen cacak radha seret agupuh
dhuk kabar ma’ripat dhingin
Sek Lemahbang ing kono pon maksih kukuh
Dhen gencang dhen gencong rangkang masjidh
Pon sira ingkang mau dhen gadhang dhadhi
Dhadhya lulunta Sultan Dhemak gennya ngaku
kaken layan Ratu Paseh aneng kana.
Ameng Gedheng Sembung ing wingi handalu
lir menyoreng kata jalmi (menyo rengka
Dhening dhuhung tembus mang walikat sampun
Ba’da salat ika sang wali wowolu
sireping geni kang lok medhat sing boga.
Dhadhi pratandha lah yen adhiling Allah.
SENOPATI)	AJI PAMASA →	3 Comments
February 28, 2009 – 3:41 pm aslkm, kbtulan kulo tiang jawa. klo bde tngled nopo mboten enten mantra2 sing kangge
tumiyung yekti saiyeg marang mring gegeyongan , myang kayun kayungyun yekti..
Montevideo 640, CABA. PROFESORES: Ing. Guillermo Wichmann, Ing. Ariel Roel, Lic. Francisco Gindre, Ing. Diego Otero, Ing. Miguel Ibáñez, Ing. Ezequiel, Gorbatik,
Macapat, Sêrat Salokantara. Sêrat-sêrat ingkang kawêdalakên punika, kajawi sêrat-sêrat ingkang têtela anggitan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara IV, wontên ugi karangan sawatawis ingkang taksih samar, ewadene sampun kenging katêtêpakên bilih karangan wau panganggitipun awit saking dhawuh dalêm. Utawi sasampunipun kaanggit lajêng kaunjukakên, saha salajêngipun kabesut miturut kaparêng dalêm.
Kasusastran Jawi Enggal, Sastrasuwignya, 1938, #732	Katalog:Kasusastran Jawi Enggal, Sastrasuwignya, 1938, #732Sambung:-
suwaunipun. Cobi, kula aturi anggalih, kawontênanipun bôngsa Jawi jaman taun 1900 kalihan jaman sapunika bedanipun sampun têbih sangêt. Botên têbih-têbih, kala jaman taun 1920 kemawon kawontênaning jaman sampun sanès kalihan samangke. Ewahing kawontênan, ewahing caranipun gêsang bêbrayan, punika inggih sêsarêngan kalihan ewahing pikiran. Sami-sami lare, nanging lare wêdalan taun 1900 kalihan wêdalan 1938 punika sampun beda sangêt, beda pikiranipun, beda bêtahipun ngagêsang, beda cak-cakanipun, beda pangajêng-ajêngipun utawi panjangkanipun. Inggih makatên punika ingkang dipun wastani lampahing jaman.
Nalika kalih-kalihipun sami taksih sêkolah, kêrêp kêpêthuk. Gathukipun botên sapisan kemawon, nanging rambah-rambah. Rèhning sampun sami ngancik mangsanipun birai, mila kalih-kalihipun sami kêtuwuhan trêsna, ananging babarpisan botên nyana, yèn yêktosipun taksih sadhèrèk piyambak tunggil bapa biyung. Sarêng Sumarsana sampun mêdal saking pamulangan Osvia, sarta sampun cêpêng damêl ingkang murwat, lajêng nglamar dhatêng Sri Kumênyar. Rèhning lare sampun sami rêmênipun, môngka inggih katingal sami babagipun, dados panglamaripun Sumarsana dening bapakipun angkat lare èstri wau dipun tampi kanthi sukaning manah. Dintên ijabipun sampun katêmtokakên, ing griyanipun pêngantèn èstri sampun tata-tata. Kabêkta anak namung satunggal, sanajan anak pèk-pèkan, angkahipun schatter pandhuis wau anggènipun gadhah damêl dipun rowakakên. Ananging dumadakan kirang sadintên kalihan têmpuking damêl, sarêng sami ngalurakên asal-usul, kawiyak babaring lêlampahan. Jêbulipun Sri Kumênyar adhinipun Sumarsana piyambak, tunggil bapa biyung, inggih Parmi kalihan Parman. Sampun mêsthi kemawon anggènipun badhe jêjodhoan wurung. Ing salêbêting manah ngraos gêla, nanging kosokwangsulipun inggih lajêng bingah, dene pinanggih sadhèrèk ingkang dipun kintên sampun pêjah. Karamean mêksa dipun lajêngakên. Sumarsana nêrangakên dhatêng para tamu lêlampahanipun piyambak tuwin lêlampahanipun adhinipun, sarta ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sampun sami mupu tuwin ngagêngakên piyambakipun tuwin adhinipun wau.
Cariyosipun botên patos panjang, nanging botên kirang saking narik manah, amargi
"Banyumas" nuju maring kaca kiye. Kanggo kegunaan
Kabupaten Banyumas kuwe salah siji kabupaten nang Jawa Tengah sing enggone nang sisi kidul Gunung Slamet,
Enggon Wilayah : 108 0 ‘ 17 ”- 109 0 27’15” Bujur wetan karo 7 0 15 ‘05” – 7 0 37 ‘10” Lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Banjarnegara uga Kabupaten Kebumen, sisi kidul batese karo Kabupaten Cilacap, sisi kulon batese karo Kabupaten Cilacap, Kabupaten Brebes. Sisi lor batese karo Kabupaten Tegal uga karo Kabupaten Pemalang.
Jarak Kabupaten Banyumas karo kota-kota sekitare nang wilayah Banyumasan yakuwe:
Pembagian Administratif[sunting | besut sumber]
Kabupaten Banyumas nduwe 27 kecamatan, 301 desa lan 30 kelurahan. Ibukota Kabupaten
Pawukon dan Primbon Pawukon, Padmasusastra, 1903, #38	Katalog:Pawukon, Padmasusastra, 1903, #38Sambung:-
Saha panunggilanipun petang sanès-sanèsipun, kawêdalakên ing Pahêman Radyapustaka. Ingkang ngarang murih gampil sarta prayoginipun Ngabèi Wirapustaka taun 1833.
1. Ing ngandhap punika namaning windu sakawan sarta têgês, watêk tuwin lampahipun, kados ta:
Adi: têgêsipun linuwih, watêkipun: kathah wêwangunan enggal.
Kunthara: têgêsipun ulah, watêkipun kathah solahbawa anganyar-anyari.
Sêngara: têgêsipun: banjir, watêkipun: kathah toya utawi lèpèn agêng.
Sancaya: têgêsipun: sarawungan,watêkipun kathah tiyang saekapraya dados pawong mitra sae.
Adi: taun Alip ôngka: 1835 t/m 1842.
Kunthara: taun Alip ôngka: 1843 t/m 1850.
Sêngara: taun Alip ôngka: 1851 t/m 1858.
Sancaya: taun Alip ôngka: 1859 t/m 1866.
Mênggah lampahing windu wau ingkang kadamêl wiwit windu Adi kados ing nginggil punika, ing dalêm wolung taun gantos, wontên tanggal sapisan, wulan Sura taun Alip, makatên salajêngipun, bilih sampun kalampahan kawan windu utawi 32 taun, sampun sagêd tumbuk wangsul dhatêng windu Adi malih, botên wontên gèsèhipun,
gêmêt wau punika anggitipun para wali panjênênganipun Susuhunan Giri akalihan Susuhunan Kalijaga.
2. Ing ngandhap punika namaning taun sarta nêptunipun kangge ngupadosi dintên kalihan nêptuning wulan, pangetangipun bilih madosi dintên, kawiwitan saking dintên Rêbo, sarta bilih madosi pasaran, kawiwitan saking pasaran Wage,
wijiling Alip nêptu sawiji / Ehe lima manggon / warsa Jimawal lima nêptune / Je catur: Dal nêptunipun katri / Be tri: Wawu kalih / Jimakir juga mung //
Paing | Dal, Sêtu Lêgi | Be, Kêmis Lêgi | Wawu, Sênèn Kaliwon | Jimakir, Jumungah Wage
4. Ing ngandhap punika sangaring warsa (= Sura tanggal kaping 3) salêbêtipun kurub
5. Ing ngandhap punika kunarpaning warsa (= Bêsar tanggal kaping 29-30) salêbêtipun kurub Arbangiyah
punika pêjah gêsanging wulan ing dalêm sawindu 1 t/m 8 têgêsipun, Alip, dumugi Jimakir utawi 1 t/m 12 têgêsipun, Sura dumugi Bêsar kados ta:
Têgêsipun: Alip 1 en 6. 11 punika wulan ingkang sae (= gêsang) salêbêtipun taun Alip, namung wulan Sura, sarta ingkang awon (= pêjah) namung wulan Siyam sarta Dulkangidah, sanèsipun wulan têtiga punika botên kacariyos, dados botên awon, botên sae, makatên sapiturutipun.
7. Ing ngandhap punika wulan ingkang suwung Anggara Kasihipun, kados ta:
ngandhap punika watêking taun satunggal-tunggal mênawi amarêngi dhawah ing tanggalipun sapisan santuning taun
Soma wêrcita = taun cacing, wa: kèh udan
Anggara wrêstija = taun kodhok wa: kèh udan
Budha wiseba = taun kêbo, wa: kèh udan
Rêspati mintuna = taun mimi, wa: kèh udan
9. Ing ngandhap punika namaning wulan sarta nêptunipun kangge ngupadosi dintên pasaran tanggalipun sapisan, kakumpulakên kalihan nêptuning taun, pangetangipun bilih madosi dintên, kawiwitan saking dintên Rêbo sarta bilih madosi pasaran, kawiwitan saking pasaran Wage, punika mênggahing kurub Arbangiyah, kados ta:
Dulkangidah mung sawiji / Bêsar tri ing nêptunya //
Sura Sapar nêptu lima / Mulud lan Rabingulakir / sami sakawan nêptunya / Madilawal Madilakir / têtiga nêptunèki / Rêjêp lan Ruwah ingetung / kêkalih nêptunira / Pasa Sawal nêptu siji / Dulkangidah Bêsar nêptune lêlima //
10. Ing ngandhap punika lampahing naga taun, kangge mênawi ngalih griya, tirah utawi kêkesahan, punapadene pados sandang pangan sêsaminipun, sampun ngantos amurugi panggenaning naga, mênggah lampahipun ajêg sabên tigang wulan ngalih panggonan, kados ta:
Bêsar l Sura l Sapar } wontên lèr
Mulud l Rabingulakir l Jumadilawal } wontên wetan
Jumadilakir l Rêjêp l Ruwah } wontên kidul
Pasa l Syawal l Dulkangidah } wontên kilèn
Ingkang sayogi pados sêlanipun, mênawi nuju tumbuk Insa Allah botên kenging tinêrak, ambilaèni.
11. Ing ngandhap punika lampahing naga jatingarang kangge mênawi ngalih griya, tirah utawi kêkesahan punapadene pados sandhang pangan sêsaminipun, sampun ngantos amurugi panggenaning naga, mênggah lampahipun ajêg sabên tigang wulan ngalih panggenan, kados ta:
Sura l Sapar l Mulud } wontên wetan
Sirikan Dina Ala (afd sasi)
12. Ing ngandhap punika sirikaning wulan kangge lampahing pangantèn, kados ta:
Bêsar l Sura l Sapar } a mangetan,
sayogi lampahing pangantèn anyingkirana dintên sirikan kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
Ingkang sayogi tiyang gadhah damêl anyingkirana dintên larangan kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
14. Ing ngandhap punika sangaring wulan salêbêtipun sataun, dhawahipun ajêg, kados ta:
Ingkang sayogi tiyang gadhah damêl anyingkirana dintên sangar kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
Ingkang sayogi tiyang gadhah damêl anyingkirana tanggal dhawahing sangaripun para nabi kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
16. Ing ngandhap punika naasing tanggal sawulan sapisan saha kaping kalih, ing dalêm sataun dhawahipun ajêg, kados ta:
Ingkang sayogi têtiyang gadhah damêl anyingkirana naasing tanggal kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
17. Ing ngandhap punika petangan bangas (Ar = tangi saka ing pati) punika namung ametang tanggal, kados ta:
Sami-sami petangan, bangas punika awrat piyambak tinêrak, mila tiyang ahli petang, sanadyan sadaya pinanggih sae, ananging nuju bangas, inggih ajrih nêrak, dening amastuti ing rèhipun para nujum ingkang manggih petang wau punika.
18. Ing ngandhap punika jumênêngan utawi kulawisudhan, sarta namakakên sêpuh: lare, punapadene angadêgakên griya sêsaminipun, ingkang sayogi amiliha wulan ingkang sae, kados ta:
Sura, punika namung jumênêngan panjênêngan nata ingkang sae, liyanipun, awon, tansah kasusahan, anggung kalaran, ora olèh tômba, nênandur ora tulus, pêpadon kalah.
Sapar, kêna ing wêlak: lara kêsandhang, nanging luput ing pati, nênandur: wiwitan wurung, wêkasaan dadi, nanging sok
ananging ora kobêr mangan, anggung kadhêndha dening kaluputan, utawa kêmalingan lan kêsayaban,kênayaban. sathithik sukane akèh dukane.
Rêjêp, arang bungah, kêrêp susah, tininggal ing anak, bawur angên-angêne, nênandur ora tulus.
Ruwah, luwih bêcik, akèh rijêki têka tur kalal, kèdhêp parentahe, olèh pitutur bêcik, barang kêkarêpane katêkan, antuk supangate Kangjêng Nabi Mukhamad Salalahu Ngalei Wasalam.
Pasa, tansah kangelan ing lair batin, kêna pangira-kiraning wong
samubarang gawe bêcik, nênandur tulus.
19. Ing ngandhap punika namaning dintên pasaran = sapta (pônca)wara, sarta nêptunipun kangge pamilihing dintên sae, sarta lampahing paarasan, kados ta:
20. Ing ngandhap punika watêkipun dintên pasaran tumrapipun bayi lair kados ta:
Ngahad tê: samudana, wa: watak bêcik mung ing lair bae | Sênèn tê: samua, wa: kudu bêcik
21. Ing ngandhap punika sangating dintên mênawi mangkat prang barkah saking Bagendha Ngali,
Jumungah, akêkêmul sinjang sarta susur lampahipun Kangjêng Nabi Mukhamad. | Sêtu, ngandhut siti ing pusêre, lampahipun Kangjêng Nabi Adam. | Ngahad, asêsumping, lampahipun Nabi Yusuf. | Sênèn, natap lêlandhêp, lampahipun
ing langit, tumungkul ing bumi, lampahipun Sayidina Ngali.
ngandhap punika palintangan, lampahipun sabên jam ngalih.
25. Ing ngandhap punika pêjah gêsanging dintên, kangge kêkesahan ngupados sandhang pangan kados ta:
Naga Dina sarta Rijalullah (afd dina)
26. Ing ngandhap punika lampahing naga dintên, sarta rijalullah, kangge mênawi kêkesahan, sampun ngantos amurugi panggenaning naga sarta rijal, mênggah lampahipun ajêg sabên dintên ngalih panggenan, kados ta:
Jumungah wontên wetan | Sêtu wontên kidul wetan | Ngahad wontên kidul | Sênèn wontên kidul kilèn | Slasa wontên kilèn | Rêbo wontên lèr kilèn | Kêmis wontên lèr en lèr wetan
Ngahad wontên kidul | Sênèn wontên wetan | Slasa wontên lèr wetan | Rêbo wontên ing langit | Kêmis wontên lèr | Jumungah wontên kilèn | Sêtu wontên kidul kilèn.
27. Ing ngandhap punika pal lêlampahaning manungsa ingkang pinanggih, punika botên sagêd oncat saking wanci ingkang sampun katamtokakên, kados ta:
Ngahad, 6 - 7 - 11 - 1 - 5 | Sênèn, 8 - 10 - 1 - 3 - 5 | Slasa, 7 - 10 - 12 - 2 - 5 | Rêbo, 7 - 9 - 11 - 2 4 | Kêmis, 8 - 11 - 1 - 3 - 4 | Jumungah, 8 - 10 - 12 - 3 - 4 | Sêtu, 7 - 9 - 12 - 2 - 4.
Têrangipun saupami tiyang èstri badhe gadhah anak, utawi tiyang sakarat badhe pêjah sapanunggilanipun, bilih dhawah ing dintên Ngahad, amêsthi wontên jam 6, 7, 11, 1, 5 botên sagêd dhawah wontên jam 8, 9, 10, 12, 2, 3, 4, 6. Makatên sasaminipun dintên pêpitu wau.
Asuji) umur 41 dintên, surya pantog dumugi pungkas lèr.
Gunggung 365 of 6 dintên sami kalihan taun surya
kasa sadha: kawan dasa siki / karo dhêstha
dina / kanêm lawan kapitu umure sami / kawan dasa têtiga
29. Ing ndhapngandhap. punika watêking môngsa kalih wêlas ingkang tumrap ing bayi ikangingkang. sawêg lair, sagêd sumêrêp badhe kadadosanipun ing têmbe, kados ta:
kasa watêkipun wêlasan | karo watêkipun carobo | katêlu watêkipun kumêt | kapat watêkipun rêsikan | kalima watêkipun juwèh | kanêm watêkipun lantip atine | kapitu watêkipun cêngkiling | kawolu watêkipun madya | kasanga watêkipun barabah | kasapuluh watêkipun laran atèn | dhêstha watêkipun calimut | sadha watêkipun sêdhêng.
30. Ing ngandhap punika candraning môngsa kalih wêlas
1, Sotya murca ing êmbanan, punika candranipun môngsa kasa = I mangsanipun gêgodhongan sami gogrog, kêkajêngan sami paruthul, têgêsipun: sotya murca ing êmbanan = sêsotya coplok saking ing êmbanan, gêgodhongan kaupamèkakên: sêsotya, uwit kaupamèkakên: êmbananipun.
2, Bantala rêngka, candranipun môngsa kalih = II têgêsipun: bantala rêngka = siti bênthèt, bantala = siti, rêngka = bênthèt, punika mangsanipun siti nêla.
3, Suta manut ing bapa, candranipun môngsa katiga = III têgêsipun: anak manut ing bapa, punika mangsanipun lung-lungan
manah, punika mangsanipun sumbêr pêpêt (= pêpêt sumbêr) êluh kadamêl upami: toya, manah: kadamêl upami: sumbêr.
5, Pancuran êmas sumawur ing jagad, candranipun môngsa gangsal = V, pancuran: kadamêl upami: jawah, sumawur: dhawahipun ing jawah.
6, Rasa mulya kasucian, candranipun môngsa kanêm = VI, mangsanipun wowohan nêdhêng.
7, Wisa kentar ing maruta, candranipun môngsa kapitu = VII, têgêsipun: wisa larut dening angin, punika mangsanipun kathah sêsakit.
8, Anjrah jroning kayun, candranipun môngsa kawolu = VIII, punika mangsanipun kucing gandhik.
9, Wêdharing wacana mulya, candranipun môngsa kasanga = IX, têgêsipun wêdaling wicantên linakung,linangkung. punika mangsanipun gangsir sami ngênthir, garèng sami ngêrèng.
10, Gêdhong minêb jroning kalbu, candranipun môngsa sadasa = X, punika mangsanipun sato kewan sami mêtêng.
11, Sotya sinarawèdi, candranipun môngsa dhêstha = XI, punika mangsanipun pêksi sami ngloloh, têgêsipun: sêsotya, kadamêl upami: anaking pêksi, sinarawèdi = pinulasara, punika ngibaratipun dipun loloh.
12, Tirta sah saking sasana, candranipun môngsa sadha = XII, têgêsipun: toya pisah saking panggenan, punika môngsa badhidhing, tirta punika ngibarat kringêt, sasana ngibarat badan, dados awis-awis tiyang kringêtên, amargi saking asrêpipun.
31. Ing ngandhap punika pratelaning môngsa wuku kados ta:
eka sapta ing Môndhasiya | dwi astha ing Tambir | tri nawa ing Prangbakat | catur dasa ing Dhukut | pônca dhêstha ing Kurantil | sad sadha ing Julungwangi.
têgêsipun: eka sapta ing Môndhasiya, môngsa satunggal (= kasa) kalihan môngsa kapitu, punika sami dhawah wuku Môndhasiya, dwi astha ing Tambir, môngsa karo kalihan kawolu sami dhawah Tambir, makatên sapiturutipun.
Apalanipun mêndhêt saking Sêrat Pawukon, zie blz. 50. 1. Ingkang kadamêl baku rumiyin uruting wuku, kados ta:
pônca dêstha ing Kurantil / sad sadha ing Julungsêkar / kasapta Môndhasiyane / dwi astha ing Tambir ika / tri nawa ing Prangbakat / kacatur dasa ing Dhukut / môngsa wuku kinawruhan //
32. Ing ngandhap punika namaning wuku tigang dasa, ingkang rumiyin wuku:
1 Sinta | 2 Landêp | 3 Wukir | 4 Kurantil | 5 Tolu | 6 Gumbrêg | 7 Warigalit | 8 Warigagung | 9 Julungwangi | 10 Sungsang | 11 Galungan | 12
Ing ngandhap punika côndra sarta watêking wuku tigang dasa, kados ta:
1, Sinta, candrane endra janma nastapa, watêke:
Wukir, candrane: pangawak arga, watêke: yèn sinawang saka ing kadohan kados bêcik, nanging yèn pinarpêkan katon ala. Sungil, curi, tan kêna ingambah = angèl bêbudène, ing jaba gampang, ing jêro angèl, nanging paradhah marang pangan, lila ing lair batin, lan bisa marang kasusastran.
4, Kurantil, candrane: pala gumantung, watêke nuli sugih nuli mlarat.
5, Tolu, candrane: wangkawa
ênggone tumèmpèl: dadi, [da...]
[...di,] nanging ora lana.
8, Warigagung, candrane: guntur kêtug ingkang lindhu, watêke: guna tan katara, nanging linyok
mêmanis, nanging sajroning ati: bosênan lan amrih dudu.
10, Sungsang, candrane: sêkar wora-wari bang, watêke: gêdhe kanêpsone, nanging ora ngapaa sarta kêna pinalangan.
11, Galungan, candrane: pêksi anèng luhuring langit, watêke: yèn amèk kasil tansah anênungkul, nganggo gora gadha.
12, Kuningan, candrane: banyu garojogan, watêke: rame wicarane lan akèh gorohe, yèn tinuncêltinunjêl. nora bisa.
13, Langkir, candrane: gunung nywara gumaludhug, watêke: sabarang calathune (swara) kudu nyilikake ati, nanging ora ngapaa.
14, Môndhasiya, candrane: watu itêm munggwing paprêman, utawa: wrêksa gung jêro pancêre, watêke: luwih sabar ing ati, nanging yèn nêpsu sok anêmêni.
15, Julungpujut, candrane: palwa anèng lautan, watêke: [watê...]
[...ke:] ngalor-ngidul dènnya ngupaya kasil, marma tan kurang rijêki.
16, Pahang, candrane: pulo katon saka ing kadohan, watêke: kasusra samubarange, angkuh
mencok ing Wukir, watêke: ngungasake kasurane, wusana dadi nistha lan sugih rêrênggi dening tan sukuran ing ati.
21, Maktal, candrane: gunung guntur ing wiyati, watêke: yèn micara siya mring sêsama, nanging besuk yèn wis tuwa kasinungan
23, Manail, candrane: mêndhung awor lan lintang, watêke: ngucira ing gawe, cat katon cat ora.
24, Prangbakat, candrane: wêsi katon purasani, watêke: isinan puguh, dêrman ing ngèlmune, tur alus budine, suci atine.
25, Bala, candrane: udan salah môngsa, watêke: tan
ewuh kêkarêpane, nanging jêmbar budine lan jêmbar polatane.
27, Wayang, candrane: damar murup anèng bumi, watêke: bisa madhangake atining liyan, rêsik atine, suci budine, têmah yuwana sugih, têrang ngèlmune.
28, Kulawu, candrane: bun tumètès ing sêndhang, watêke: wong mêskin kêlar sugih.
29, Dhukut, candrane: têtunggul asri kang sinêngkêr ing ratu, watêke: bagus rupane, nanging wani ing isin, ora ana wusanane.
30, Watugunung, candrane: lintang karainan sasi, watêke: sinung cahya padhang-ing ati.
34. Ing ngandhap punika pralambanging wuku tigang dasa, mêthik saking sêrat Pawukon zie blz 48-2 v. o.
utawi dewa dintên ingkang kalêbêt ing sêrat pawukon, kados ta:
1. Dèwi Sri, watêke: wêlasan, mupangate: anandura pari lan krambil.
8. Dèwi Uma, watêke: asih marang wong kasusahan, mupangate: apêpagêra lan awêwatêsan pomahan.
Mênggah lampahing padewan, miturut lampahing wuku, wiwit wuku Sinta Ngahad Paing dewanipun dintên dhawah Dèwi Sri, Sênèn Pon lajêng Bathara Endra, sapiturutipun, namung bilih dhawah wuku Galungan, dewanipun, Kala ambaladhêg, 3 dintên, nama dhungulan.
angkuh watêke / Hyang Guru nyobèng kalbu / dene Sahyang Yamadipati: / watêkipun ngapura / Hyang Lodra bèr kayun / Hyang Brama panasbaranan / Sang Hyang Kala watêke candhalèng budi / umanggung kasusahan //
36. Ing ngandhap punika namaning padangon ingkang kalêbêt ing sêrat pawukon, kados ta:
1 dangu tê: watu wa: mênêng mu: agawea tutup lan wadhah.
2 jagur tê: macan wa: rosa luwês, srèi mu: apêpagêra
Mênggah lampahing padangon, miturut lampahing wuku, wiwit suku Sinta Ngahad Paing padangonipun dhawah: dangu, nanging ambaladhêg kawan dintên, nyandhak Kêmis Lêgi lajêng jagur, sapiturutipun.
37. Ing ngandhap punika namaning paringkêlan ingkang kalêbêt ing sêrat pawukon, kados ta:
1. Tungle, tê: gêgodhongan, wa:
tê: verk. v. têgêsipun | wa: verk v. watêkipun | mu: verk. v. mupangatipun | si: verk.v. sirikanipun.
paringkêlan ngasmarani / Tungle ringkêl tarulata / Aryang sujanma ringkêle / Wurungkung sato
38. Ing ngandhap punika lampahing sêngkan turunan ingkang kalêbêt ing sêrat pawukon, ingkang sakawan sami sabên salapan dintên sapisan tumurun sarta sumêngka, wontên ing dintên Sêtu akalihan Ngahad, nanging pasaranipun beda-beda, anglênggahi pasaranipun piyambak-piyambak, ingkang satunggal: dintên pitu dipun lênggahi sadaya, pasaranipun inggih namung anglênggahi pasaran satunggal, amurih têrangipun kawujudakên kados ta:
ingkang sakêdhik piyambak, 7 = 3. 4 = Salasa Wage, ingkang kathah piyambak, 18 = 9. 9 = Sêtu Paing, makatên sasaminipun.
ngandhap punika petangan taliwangke salêbêtipun wuku tigang dasa ingkang wontên taliwangkenipun nênêm, sarta kawêngku wontên ing dintên Ngahad Wage, kados ta:
taliwangkene winarni / kawêngku Ngad Wage samya / wiwit Sênèn
Ing ngandhap punika petangan ingkang nama samparwangke, punika dintên Sênèn ingkang anglêrêsi paringkêlan Aryang, ing dalêm wuku tigang dasa ingkang kadunungan samparwangke wuku gangsal, kados ta:
Sênèn Kliwon Warigalit | Sênèn Lêgi Bala | Sênèn Paing Langkir | Sênèn Pon Sinta | Sênèn
punika petangan ingkang nama: dhêndhankukudan, utawi: dhungulan, punika lampahing dewa dintên bilih anglêrêsi wuku Galungan, ing dalêm tigang dintên, Ngahad, Sênèn, Slasa, punika dhawah: Kala, mungêl ing Sêrat Cênthini, kados ta:
miturut lampahing wuku, kapêndhêt saking nêptuning dintên pasaran, kabucal pitu-pitu, nanging nêptuning dintên ewah ingkang gangsal, mila nama: pôncasuda, kados ta:
watêkipun: gung cêpak rijêkine, sanadyan pinapas, isih kudu thukul.
3. satriya wibawa, watêkipun: antuk kamulyan lan kaluhuran.
4. sumursinaba, watêkipun: dadi pangungsèning kapintêran.
44. Ing ngandhap punika petangan ingkang winastan rakam (= pôncasuda), nêptuning dintên pasaran kadamêl urut, lajêng kakêmpalakên dados satunggal, kabucal nênêm, nanging ingkang kadamêl
ingkang pantês pinilih ôngka 3. 4.)
45. Ing ngandhap punika pôncasuda patakenan, mêndhêt wêdalanipun tiyang ingkang
botênipun dening sampun lami, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, ngalamat kasêngkala | 2, gêlis têka |
Tiyang sakit, saras lan botênipun, kabucal sakawan-sakawan, yèn kantun: 1, waras | 2, adhêm | 3, lara saka ing êjin | 4, lara saka ing têluh.
Mênawi dhawah ing sakit dintên Ngahad, yèn kantun: 1, waras tan awaras | 2, waras tan awaras | 3, mati.
Sênèn, yèn kantun 1, waras | 2, waras | 3, mati.
Jumungah, yèn kantun 1, waras | 2, tan waras | 3, mati.
Sêtu, yèn kantun 1, waras | 2, lawas |waras. 3, mati
Donya Ical, kapanggih lan botênipun, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, ora kêtêmu | 2, kêtêmu | 3, ora kêtêmu banjur lara.
Jalêr èstrinipun ingkang nyolong, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, lanang | 2, wadon | 3, lanang.
Warninipun ingkang nyolong, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, irêng | 2, bambang awak | 3, sêmu putih.
Sintên ingkang nyolong, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, padha rowang | 2, sajroning omah | 3, wong adoh.
Tiyang mêtêng, jalêr èstrinipun jabang bayi, kabucal tiga-tiga yèn kantun 1, lanang | 2, wadon | 3, ora dadi.
Jabang bayi, wêdaling sandhang panganipun, kabucal pitu-pitu yèn kantun 1, mêtu saka awake dhewe | 2, mêtu saka wong liya | 3, mêtu saka rabine | 4, tômpa saka waris | 5, mêtu saka pagaweane dhewe | 6, mêtu saka dagang layar | 7, mêtu saka ingon-ingone.
Jabang bayi lair, badhe kadadosanipun, kabucal wolu-wolu yèn kantun
1, kumba = anggêp angkuhe | 2, reka = akèh artine | 3, carana = sarwa patut | 4, cèthi = sarwa prigêl | 5, têrwili = sugih anak | 6, gêdhong = sugih rajabrana | 7, bêntoyong = sarwa kidhung tênagane | 8, pawon = sarwa wagu polatane.
46. Ing ngandhap punika pôncasuda ingkang katindakakên Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ambangun Tapa, nêptuning dintên pasaran wêdalanipun lare jalêr èstri kakêmpalakên dados satunggal, lajêng kabucal pitu-pitu, bilih pinanggihing petang dhawah awon, kenging kabucal namung sadasa kemawon, kados ta: yèn
Dene mênawi nêptuning wêdalanipun kabucal sadasa taksih langkung saking pitu, kados ta: wêdalan Sêtu Paing = 18, punika botên kenging kabucal 10 awit taksih 8
Dados namung kêdah kabucal pitu-pitu kemawon kantun 4 dhawah satriya wirang, makatên malih bilih nêptuning wêdalanipun kirang saking 10, kados ta: Slasa Wage = 7 lah kados pundi pambucalipun sadasa, dados malah botên kabucal, namung cèplês pitu dhawah lêbu katiyub ngangin.
47. Ing ngandhap punika sangat nabi sarta sangat tatal, pituwah saking Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kangge pamilihing dintên sae bilih tiyang gadhah damêl mantu sêsaminipun, tuwin bilih alih-alihan utawi ngadêgakên griya punapadene kêkesahan têbih sarta ambêbêdhag dhatêng wana sapanunggilani
ing nginggil punika waton tanggal, kados ta: tanggal 1 = 6 sarta tanggal kaping 2 = 7 sapiturutipun, saupami tanggal kaping 1 wau
kandhuruan | 3, mantri sinaroja | 4, sanggar waringin | 5, macan kêtawang | 6, nuju pati.
Sarèhning pinagihpinanggih. ing petangan dintên Rêbo Wage wau nêptunipun 6 + 5 = 11 Pôncasudanipun dhawah: macan kêtawang, awit saking ôngka 1-6 salajêngipun dhawah ôngka 5 = 11 inggih punika dhawah macan kêtawang.
Sanadyan pinanggihing petang dhawah dintên sae ananging botên prayogi bilih sêsarêngan kalihan dintên awon, inggih punika sangaring dintên pasaran, naas, bangasing tanggal dhawahipun ing wulan satunggal-tunggal, kados ta:
Dados sangaring dintên pasaran wau sampun kapathok wontên satunggal-tunggaling wulan, saupami dintên Rêbo Wage dhawah ing wulan Jumadilakir namung naas dintên kemawon, pasaran: botên, yèn Rêbo Pon, naas dintên pasaran, kalih pisan botên sae, sampun pinilih, langkung malih mênawi dhawah
tuwin naasing para nabi punika ugi botên sae tinêrak.
48. Ing ngandhap punika pasatowanipun salakirabi, namaning lare jalêr akalihan namaning lare èstri kapetang piyambak-piyambak, ananging namung kapêndhêt aksaranipun ngajêng kalihan wingking kemawon, kados ta nama: Suwarna = sa, na = 9 + 3 = 12, Suwarni id = 12, punika lajêng kabucal sanga-sanga, sarèhning cacah 12- 9 = 3 jalêr, cacah 12- 9 = 3 èstri dados dhawah 3, 3.
(tikêl) Zie ben mênggah nêptuning aksara satunggal-
ora pêgat | 6 - 7 bêcik | 6 - 8 bêcik | 6 - 9 pêgat |
7 - 7 bêcik | 7 - 8 bêcik | 7 - 9 kajahatan | 8 - 8 bêcik | 8 - 9 sugih wêka: bilai | 9 - 9 pêgat tan pêgat
49. Ing ngandhap punika pasatowan tumrap tiyang gadhah damêl mantu tingkêban, têtakan sarta sunatan sêsaminipun, namung guru tanggal, 1 t/m 30 saking dintên pêpitu wiwitipun dhawah ing tanggal sapisan, sampun kapathok kados ta:
1, nêmu arja | 2, dadi satruning Allah | 3, nuju pati | 4, antuk
Ing ngandhap punika pasatowan: ingkang botên mêndhêt saking nama, mêndhêt saking wicalaning
Pangetangipun: saupami wêdalaning lare jalêr èstri sami (= lair sarêng sadintên): ingkang kathah piyambak, 9. 9. 30. 7. 6. = 61 x 2 = 122 - 117 = 5. ingkang sakêdhik piyambak 3. 4. 1.1.1 = 10 x 2 = 20 - 18 = 2. utawi jalêr kapanggih 61 èstri 10 = 71 63 = 3 makatên sapiturute pangupadosipun, ngantos sagêd pikantuk dintên sae ingkang dhawah 3. 6. 9.
51. Ing ngandhap punika pasatowan, ingkang kalampahakên ing Panjênêgan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Arya Buminata, putra dalêm P.B. III mêndhêt saking nêptuning dintên pasaran, tuwin nêptuning wulan taun punapa dene winêwahan kathahing tanggalipun, kados ing nginggil wau (Pas . III) nanging kabucal tiga-tiga yèn kantun:
1 bêgja | 2 lara | 3 pati.
52. Ing ngandhap punika pasatowan ingkang katindakakên Sampeyan Dalêm Ingkang
1. sri | 2. dana | 3. lara | 4. pati | 5. lungguh.
53. Ing ngandhap punika pasatowan kangge tarub mantu, angupadosi dintên sae, wêwaton dhawah ing tanggal, 1 t/m 30 sampun kapathok kadamêl
rajamuka petanganing durjana ingkang amara sandi: nêmpuh griya, sanadyan petanganipun tiyang awon sayogi kinawruhan, môngka sarana panulaking
punika petangan sri sadana, utawi pal, bêgja cilakaning tiyang sawancining umuripun 6 t/m 108 taun.
tuwin sanès-sanèsipun: bêgja cilakaning tiyang, mêndhêt saking nêptuning dintên pasaran wêdalanipun = 7 t/m 18, kados ta:
58. Ing ngandhap punika petanganipun tiyang pados pêksi, nêptuning dintên pasaran kakêmpalakên dados satunggal, kabucal tiga-tiga yèn kantun:
1. gagal: ala | 2. gigis: sêdhêng | 3. gigol: bêcik.
Iwak Loh (afd. 7 t/m 18)
59. Ing ngandhap punika petanganipun tiyang pados ulam loh, nêptuning dintên
ngandhap punika petanganipun tiyang damêl griya sêsaminipun, ingkang kadamêl baku petanganing usuk ingkang kangge mêgêng ing griya, dene
petanganipun abdi dalêm kalang botêmbotên. makatên, mawi-mawi kanggenipun, sanadyan dhawah sri, kitri, ingkang kaanggêp sae inggih sagêd dhawah awon ugi bilih dede anggènipun, kajênging petangan wau mawi êmpan papan manggèn ing petanganipun piyambak-piyambak, kados ta: petanganing griya botên sagêd nunggil kalihan petanganing pandhapa, griya kêdah dhawah sri, pandhapa dhawah kitri, makatên sapiturutipun, sarta bilih anêtêpi lênggahipun nama sae, kosokwangsulipun bilih botên anêtêpi lênggahipun nama awon, kados ta:dhawah: [ta:dhaw...]
Sri: têgêsipun: pangan, rajabrana, kamulyan, kangge griya, ing pangajap, ingkang angênggèni karijêkèna, sugih rajabrana, manggih kamulyan.
Kitri: têgêsipun: tanduran = ayom of edhum, kangge pandhapa, (paringgitan griya pasanggrahan) ing pangajap ingkang ngênggèni amanggiha sêgêr kasarasan.
Gana: têgêsipun: gatra kangge gandhok (pawon, gêdhogan, kandhang) ing pangajap amanggiha isi barang saha rajakaya awit saking kasugihanipun ingkang ngênggèni.
Liyu: raosipun: lêsah, utawi: lêsu, saha gadhah têgês: larut, kangge regol (bangpal, pasowanan) ing pangajap ingkang malêbêt ing regol lajêng lêsah utawi lêsua manahipun, punapadene laruta kêkajênganipun.
Pokah: utawi: pakah, kangge lumbung sarta wêwadhah sanèsipun, ing pangajap ngantos pokah dening kêkêbakên isi pantun sarta sanèsipun, panapa dene sagêt amêncarakên badhe botên kêkirangan rijêki.
61. Ing ngandhap punika petanganipun tiyang damêl korining pemahan, katêpusa rumiyin lajêng katêkuk kabagi sanga, bilih kori majêng ngidul, petanganipun saking wetan, majêng mangilèn: saking lèr, majêng ngalèr: saking kilèn,
ngandhap punika petanganipun tiyang damêl sumur, kadhêpanana têbih cêlake saking trêping griyanipun têngah lêrês
suwarga: bêcik | naraka: sok kalêbon janma (kêcêgur).
63. Ing ngandhap punika petanganipun tiyang damêl ambèn kawicala saking kathah kêdhiking cacahipun dalika, (usuking ambèn) dene petanganipun dlika, wangke: wangkong, yèn dhawah:
dlika: gêringan kang darbe ambèn iku | wangke: kêrêp kêpatèn | wangkong: sêrêpan.
Ing ngandhap punika petanganipun tiyang damêl ôndha kawicala saking kathah kêdhiking untunipun ôndha, dene petanganipun: ôndha, endhe, undhu, yèn dhawah:
ôndha: sêrêpan | endhe: sok ginawe
watêke awèt nom, kêbat sabarang gawe, wruh ing wangsit, kayune gêndhayakan, watêke dadi pangaubaning wong prihatin kang minggat saka pangengeran, gêdhonge ana ngarêp, watêke ngatokake donyane, kapara gêdhe budine, akèh bêgjane, paradhah atine, nanging rada tan sarju.
Sêtu Pon: Kala, Tungle kerangan, wasesa sêgara, banyu turuning sapi gumarang, ala samubarang gawe, alêlungan katadhahan.
Wuku Landêp dewane Bathara Mahadewa, bagus rupane rabi ayu tumêrah marang anake, padhang atine, dhêmên ulah sêmadi.
angatokake donyane. Kayune Gêndhayakan, dadi pangaubane wong lara, wong sangsara, wong minggat saka bale omahe sarta saka pagaweyane. Manuke atat kêmbang, dadi ingon-ingone wong gêdhe, yèn ngawula gêlis olèh sih. Ngungkurake gunung, watêke: saênggon-ênggone
dalan ora suwe, yèn gawe sumur dêrês ilining banyune.
Rêbo Paing: Guru Uwas, wurung wasesa sêgara banyu nuju tali wangke, ala samubarang gawe, aja lêlungan, ananging ana kang sayoga, agawea jala, sèsèk, utawa bronjong.
Kêmis Pon: Yama Mawulu dadi satriya wirang, srêngenge, ala samubarang gawe, mung yèn gawe sumur banyulebanyune. bêcik.
dewane Bathara Langsur, butêng atine. Angiwakake banyu, budi lan karêpe rada dhêmên laku ngiwa, asring kurang piyandêl ing ati lan kurang
sapi gumarang, wariga gêmêt: ala samubarang gawe, nanging ngupaya wong wadon gêlis antuk.
Sênèn Wage: Kala Uwas, jagur wasesasagara gêni ala samubarang gawe, yèn lêlungan ora têkan ing paran, nanging yèn ambêbêdhag: bêcik
Tungle dangu satriya wirang araskêmbang ala samubarang gawe, tumuruning tuju têluh taragnyana padha ngadhang,
ing buri. Gêdhonge ana ing buri, tôndha lila ing donyane tan nganggo warana mau. Kayune waringin, dadi pangauban lan
pinilala ing wong gêdhe, tur micara manis arum pangucape, wong kang mulat padha dhêmên asih, kanggêpa ngawulane, pinitaya ing gawe, luhur piangkuhe, gêdhe daulate. Candrane gêtêr-patêr, sugih ngèlmu akèh kojahe, nanging tan wruh wêkasane, atine luwih sumuci-suci, têmahan wigar-anggagar kang padha nungsung ing ngèlmune. Lambange kayu mati, bilaine kalêbu ing banyu, sidêkahe sêga pêra
Slasa Wage: Brama Aryang wuru lêbu katiyub ngangin, bumi ala, nanging tuku pitik iwèn: bêcik, lan nambani wong edan: bisa waras.
Rêbo Kliwon: Kala Wurungkung dadi lêbu katiyub ngangin, srêngenge rahayu, mêmarangana padha suka lan sugih sanak.
Kêmis Lêgi: Uma Paningron, dangu
kapodhang, butarêpan, tan rêna kumpulan lan wong akèh. Ngarêpake candhi, tansah prihatin, anduwèni butarêpan, candrane kayu
Tungle dangu tunggak sêmi bumi ala ayu, nanging lêkas satarak antuk cahya, lan sabarang karêpe yêkti antuk.
kinêdhepan, watêke bantêr atine, bisa angupaya sandhang pangan. Umbul-umbule ana buri, bêgjane katêmu ing buri. Bilaine kabêndana dening
gigis bumi kapêtak, lintang tumuruning asu ajag. Rahayu, anjêjaluka padha sukane, ana ing saba paran lêstaria guntur: omah
tuding rahayu samubarang gawe bêcik, lêlungana padha suka ing paran.
Sêtu Paing: Uma aryaAryang. wurung satriya wibayawibawa. gêni rahayu, suwitaa ing wong gêdhe antuk kawiryan.
Wuku Julungwangi, dewane Bathara Sambu kuncara sabarang polah tingkahe, yèn duwe panggawe ala gêlis misuwur, luwih manèh yèn duwe panggawe bêcik. Banyu ing jêmbangan ana ngarêp watêke: lilan, ananging kudu kinetokêna
kamuktène, kinasihan ing dewane satasaka. ing gustine, candrane: kêmbang, arum wicarane, pintêr agawe mêmanis, nanging sajroning atine amrih dudu, lambange: banthèng lumpuh, sanadyan tinitah papa, katone isih mêdèni sarta isih rowa, bilaine tinêbak ing macan,
tan nganggo karana rai. Kayune tangan, watêke anggalidhig tan bisa nganggur, kêras budine, karêm marang darbèking liyan.
tunggak sêmi aras kêmbang rahayu, kapracaya ing sanake kabèh, wong rangkat: slamêta.
Wuku Galungan, dewane Bathara Kamajaya, watêke tan lèmèran, bisa anglêjarake ati susah, asih marang panggawe bêcik adoh marang panggawe ala, mangku banyu ing wadhah, adêdana badan, nora gêmi, kayune tangan, anggalidhig tan bisa nganggur, kêras budine, karêm marang darbèking liyan, manuke nori, luwih boros tangarabas, rosa wicarane, lila ing donyane, tan nganggo karana rai, adoh bêgjane, muka budine, candrane, paksi anèng lunggur, watêke: yèn amèk asil
Wurungkung dadi satriya wibawa lintang sumêngkaning srasri. ala bêcik lêlungan: ala, kasêngkala ing paran, ngunggahake pari ing lumbung: bêcik.
jagur wasesa sêgara banyu anggolèki wong minggat bisa katêmu tan suwe.
Wuku Kuningan, dewane Bathara Endra, watêke: andarbèni kaluwihan lan kaluhuran, gêdhe darajate. Kayune wijaya kusuma, luwih adi lan luwih bagus, nanging tambuh ing paramean,
kerangan, satriya wirang aras kêmbang rahayu: nyaratana wong elik bisa atut, têtulung wong apês dadi kuwat, golèk
Paing: Kala Wurungkung wogan, wasesa sêgara banyu tumuruning asu ajag, angupaya wong minggat bisa katêmu tan
Wuku Langkir, dewane Bathara Berawa iya Bathara Kala, murka angkara budi, asring agawe rudah sarta rusaking liyan, ananging yèn laku
amawang janma utawa ora wêdi marang sapêpadhane karêm marang panggawe luput sikara niaya, tur gumunggung. Candrane gunung gumaludhug watêke sabarang wicarane anggêgirisi, bisa nyilikake atining wong, nanging tan ngapaa. Lambange andaka wani, watêke luwih kêndêl,
kumingsun. Kayune asêm, watêke: kêna ingauban marang wong kamlaratan, lan wong kangelan, dumadi adhêming atine. Manuke platuk
padha sukane, yèn pêrang mungsuhe tintrim.
Wuku Julungpujut, dewane Bathara Guritna, dhêmên ing rame bêcik ucapane, ana kawisayane, lan ana kalungguhane, kayune rêmbulut, bagus rupane tanpa gônda, nanging
Slasa Paing: Guru Uwas, wurung satriya wirang aras kêmbang rahayu, lêlungana antuk rijêki padhang tur padha sukane,
candrane pulo katon saking doh, watêke kasusra saparipolahe, suci ing jaba rêgêd ing jêro, pambêkane angkuh, tansah nandhang
Paningron dangu wasesa sêgara, banyu sumêngkaning sapi gumarang, rahayu. Nambanana wong dadi waras.
Wuku Kuruwêlut, dewane Bathara Wisnu, watêke prayitna mantêp ing gawe, nganggo cakra pratôndha yèn prajurit linuwih, parentahe panas kapara ngarêp, gedhonge ana ngarêp, watêke paradhah nanging tan sarju, rada ngatokake kadonyane, gêdhe budine akèh begjane, nanging kapara gêlêm nistha, wêkasane asor ing budi. Kayune parijatha, bêcik pinangkane, graita atine, nanging tansah sungkawa driyane. Manuke sêpahan, watêke bêcik sabarang gawene, lêmbut budine, sathithik pangane. Candrane banyu banjir, samubarang wicarane andhadhalake rêmbug, nanging tan tèyèng ing wigati,
Kêmis Pon: Guru Wurungkung wogan, satriya wirang srêngenge rahayu: simpên ngamal lan guntur omah: bêcik.
sapitrah, iwake bèbèk lan pitik, pinindhang duduh putih lan abang, slawate pangot waja lan êdom siji, dongane
dêmalung. Rahayu purnamasidhi samubarang panggawe bêcik.
Wuku Madhangkungan, dewane Bathara Basuki, watêke putus ing pamicara, sabarang rèh anarima dumadi katarima. Gêdhonge anèng dhuwur, kang mulat padha dhêmên asih, putus ing wiweka, anarima ing satitahe, sarta anarima marang ing gustine. Kayune palasa, dadi kêmbanging alas, kang mulat akèh kang padha dhêmên, wêkasan tan ana gawene. Manuke pêlung, dhêmênane ana ing
pucuking gunung, watêke angungasake sabarang rèh, laire ambêg pinandhita, batine tan sukur, atine tansah
kang mulat, luhur piangkuhe, gêdhe daulate. Candrane gunung guntur, wicarane siya-siya marang sapêpadhane, nanging yèn wis tuwa bêcik atine. Lambange teja, watêke ari kasinungan wêruh obah osiking nagara, sabarang kang dadi solahbawane wong kang wêruh sok padha kagawokan, bilaine tukaran, sidêkahe sêga wuduk lan sêga pulên, iwake bèbèk lan pitik, ingolah rupa loro,
satriya wibawa lintang rahayu samubarang gawe nanging yèn lêlungan wêkasane nêmu ala anèng paran
Jumungah Paing Uma Aryang wurung tunggak sêmi, rêmbulan, ala aja lêlungan, tukaran anèng marga
Sêtu Pon: Sri Wurukung dadi wasesa sêgara banyu rahayu amarangana padha sukane.
Wuku Wuye, dewane Bathara Kuwera watêke cugêtan lan putungan atèn, lan lana budine. Sikile karo pisan kêngkobokkêkobok. banyu watêke bisa nyiram utawa ngadhêmi atining liyan, awas sarta bêcik atine, nanging rada sok mutung. Gêdhonge malumah ana ngarêp, luwih boros lilan marang donyane, nanging rada sok sênêngan. Kayune tal watêke gêdhe daulate, dawa
watêke tansah jaga-jaga pakewuh, abela tômpa. Ngungkurake banyu, andhap asor parentahe, barang karêpe katêmu ing wuri. Kayune têgaron,
pangane. Tumbak pinangku ana ngarêp, watêke tansah jaga-jaga pakewuh sarta prayitna, angôngka-ôngka kang durung nyata, nanging landhêp atine. Candrane lintang awor mêndhung, watêke angucira marang panggaweaning ratu, cat katon cat ora. Lambange wiji kapapas, watêke ora bêcik,
satriya wibawa aras tuding rahayu saka sugih singgih nandura cikal tulus, golèk sandhang
wirang lintang rahayu ana bêgja gêdhê têka tur suci, lêlungana kêtêmu kang pinaran.
Wuku Bala, dewane Bathari Durga, watêke karêm marang panggawe ala, ora wêdi ing sapadha-padha, rosa yèn duwe tindak silib, nanging bisa nglêgakake atining wong. Gêdhonge ana ngarêp, watêke pradhah lan ngatokake ing donyane, gêdhe budine akèh begjane, nanging rada tan sarju. Kayune cêmara, watêke rame pangucape, manis arum
banyu rahayu amêmundhuta, guntur omah, lêlungan bêcik kabèh.
Wuku Wayang, dewane Bathari Sri, watêke kadunungan sandhang pangan akèh, tur paradhah, bêkti nastiti, adhêm parentahe, linulutan ing wong akèh. Banyu ing jêmbangan ana ngarêp, lan linggih ing banyu, ayêm matur luwih sabar. Murah sandhnag pangane, nanging kudu kinatokêna. Kayune cêpaka, watêkê tan ana kang gêthing, gêdhe cilik padha asih lulut, manuke ayam alas, pinilala ing wong gêdhe, manis arum parentahe, sêdhêp pangucape,
samubarang gawe, yèn wong dora cara: ala.
Sênèn Kliwon: Brama Paningron, dangu satriya wirang aras kêmbang ala
Wurungkung wogan, tunggak sêmi bumi ala samubarang gawe, nanging masang tumbal: bêcik.
gêdhonge ana ngarêp, watêke ngatokakê donyane, pradhah nanging tan sarju. Manuke nori luwih boros sarta tarabas, lila ing donya tan nganggo karana rai, adoh bêgjane, murka atine. Angungkurake lêlandhêp, pikire katêmu ing wuri. Candrane bun tumètès ing sêndhang, purwa miskin, madya sêdhêng wusana sugih, lambange pêksi dewata kumpul, utawa apalakrama, watêke tulus sih-sinihan, bilaine kacuwik ing ula, sidêkahe sêga liwêt wantah, iwake bèbèk, pitik loh lan
pandhan surat, bêcik rupane nanging kiwa ênggone. Manuke ayam alas, pinilala ing wong gêdhe, manis arum pangucape. Kêris loro angapit
Rêbo Lêgi: Brama Aryang wurung sumursinaba, aras kêmbang rahayu amêmundhuta padha sukane, guntur omah slamêt.
Kêmis Paing: Kala Wurungkung dadi lêbu katiyub ngangin, bumi tumuruning
padhanging ati nanging tan duwe cahya, bilaine kênèng pusara, sidêkahe sikil pat kang mulus, lan
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan pêpanggihan kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon.
lampah mirib tayungan | ing èmpêr amrih rowane | kang môngka tosing gêgaman | lampah munggèng ngayunan | kang badhe ing wurinipun |
26. kang akarya sasak dadi | tuwin ingkang pasanggrahan | undhang siyaga budhale | badhe tumuli budhalnya | Nikolas Harting wusnya | linaporan budhalipun | pan inggih ing benjang enjang ||
27. dêlèr sigra kirim tulis | mring Sultan
wadyanira | rinakit jajaranipun | kunêng wau kawuwusa ||
29. Sang Prabu Surakartèki | enjang budhal saha bala | gumuruh wadyakuswane | dêlèr ingkang munggèng ngarsa | nitih kathil sinungan | ing kanan kering palêngkung | wong salawe
munggèng ing ngarsa pisan | samarga-marga gumuruh | kang baris angron ing kamal ||
rongpuluh | kang dèrèng nyêpêng benang | sami waose pribadi | calawênthah akathah ingkang talêmpak ||
2. ingkang munggèng ngarsa pisan | mung satus wadya sragêni | kang nambungi wurinira | kang wetan Andorapati | bung ampèl waosnèki | kalih atus kang kêkintun | Panêmbahan Madura | nulya kang nambungi wuri | waos calawênthah satus kalih dasa ||
[...ne] lêlakon iki | bok sang nata ing Surakarta kemutan ||
4. lamun kagungane ilang | ing tanah Jawa sapalih | nuli mulata kang paman | kang
7. kadya biyuha mangkara | ing lampahira narpati | wadya jro kang munggèng dhadha | sêsungute pra dipati | prapta ing Jatisari | kèndêl sakêdhap sang prabu | kang dinangu aturnya | wus cêlak sabulak kari |
miyarsi | têmlawongan ngungkuli | dènira kalingan dhusun | pangarsa wus katingal | gumrêgut swaraning dasih | sarêngipun
10. mring wadya Giyantipura | pangêndhihe nunjang wani | andhupakana ambuntar | sagung prajurit Giyanti | wus sami nandhang wangsit | parentahe ratunipun | sadaya winangsitan | sagung kapala prajurit | duk angkate saking ing Giyantipura ||
11. besuk lamun pêpanggihan | anèng Lêbak Jatisari | lan wadya ing Surakarta | padha
wêkasipun | baya karsaning Suksma | tinitah ing tanah Jawi | besuk apa ungguling ing tanah Jawa ||
14. sapa ingkang karya tiwas | asore karaton Jawi | sultan dènira gunêman | bêbocahan têgêsnèki | lingsêm lan pra dipati | panêpèn panggènanipun | mung kang pinarentahan | sagung [sa...]
[...gung] kapala prajurit | sêsampune parentah lajêng ngandika ||
15. payo padha umatura | sapakolèh rare cilik |
awotsari | ing pangraos kawulèku | inggih putra paduka | Mangkunagara kang kardi | ing tiwase nistha soring tanah Jawa ||
17. ing nguni putra paduka | sadèrènge bêngkêlahi | duk maksih anunggil karya | paduka karya pêpatih | lok tanah sabrang wingwrin | Kumpêni buh polahipun | tyase kantun salingsa | dupi mangkya bêndhèng pikir | tyas salingsa sakêdhap dados
Ranadirada aglis | nambungi saha wotsantun | punika kalairan | Mangkunagara nêtêpi | angrêriwuk ing karya mrih kaluhuran ||
ing padukaji | inggih Pangran Mangkuningrat | sultan angandika aris | durung matur ing mami | iya atur êndi iku | nêmbah
kasaput ing wêngi | saunduripun gusti | dalu ingandikan masuk | ing putra padukendra | panêpèn dènnya manggihi | duk punika Sang Prabu ing Surakarta ||
24. winilis prajuritira | gêdhong kaparak lan patih | kêkalih ingkang kaetang | kalih èwu
ing Jèbrès prayogi | têtindhihe [têti...]
[...ndhihe] punggawa ingkang prayoga ||
26. lan paduka wênangêna | macak wong desa patinggi | kang pantês purun ing karya | punika dinamêl mantri | lan paduka têdhaki | ping kalih sawulanipun | mrih têtêp tyasing wadya | putra dalêm sri
sabalike wong Matawis | makatên dènnya wêling | inggih swargi raka prabu | kulup sapungkur ingwang | yèn sira madêg narpati | aja tiru
kêkalih ing Surakarta | kalih punggawèng Giyanti | Ki Tumêngung Arungbinang | Tumênggung Wiradigdèki | punggawa ing Giyanti | Rôngga
baris-baris | prajurit ing Surakarta | miwah prajurit Giyanti | bok ana rêbut pikir | rêmbugan atêmah padu | nuli sapihên enggal | karo rih-arihên sami | ya dèn padha eling padaning Hyang Suksma ||
34. aja na wong gawe gita | ing samêngko ukum pati | sakawan wus sami lênggah | amêrnah pinggiring margi | margi kang badhe nênggih | kanggènan baris puniku | sang prabu kèndêlira | pan nênggih sawetan kali | ingkang abdi sami wêwisuh sadaya ||
35. sawusnya budhal sang nata | angrantêg kang Carabali | wus mêdal saking ing Karang | wus anglela saking têbih | wau ta sri bupati | anitih Kyai Panêmbung | tungtunan alun drêsa | ngarsaning upacarèki | ingkang ngarsa
40. kang putra lawan kang paman | tambuh binuwang pinilih | ing mêngko nitahna Jawa | padha prayogane kalih | dene padha rêspati | iya nora dumèh bagus | sêmbadane sarigak | kalihe wangun prajurit | môngsa bodho sinung wahyu kalih pisan ||
41. ika Pangeran Bintara | tan waris dadi prajurit | ujar dhapure mangkana | wadhag nora parak ati | mung kumêthak andadi | dadak mèmpêr Nayaburuh | badhude
sami | kang rama ngandikaris | sami basuki nak prabu | inggih sami raharja | paman wilujêngan sami | saur inggih saksana sami alênggah ||
45. Sang Prabu ing Surakarta | kang munggèng kilèn anênggih | Sultan ing Giyantipura | nèng wetan gènira linggih | mangilèn ajêngnèki | kang putra ngetan jêngipun | dêlèr lèr ênggènira | tan ana walang asisiksalisik. | pan adhêdhêp sajronirèng pasamoan ||
46. Sang Prabu ing Surakarta | nolih ing radèn dipati | Adipati Pringgalaya | dhuwung kinèn mundhut aglis | pan masihmaksih. dèn songsongi | wontên pungkure sang prabu | pinanggul nèng kêndhaga | sarwi sinongsongan kuning | duk pinundhut mring Dipati Pringgalaya ||
47. binuka saking kandhaga | buntare cinandhak nuli | ingampil ing asta kanan | apan maksih dèn songsongi |
masuk taratag aglis | ingkang payung ingkupipun | karturkatur. sang nata nyandhak | sarwi ngadêg saking kursi | idlèr gupuh ngadêg ing ngarsa sang nata ||
48. arsa mring gène kang paman | jêng sultan gupuh nêdhaki | amurugi ingkang putra | angaturkên dhuwungnèki | sigra dènnya nampèni | sarwi atêtanya arum | inggih sintên punika | anak prabu masiyati | ingkang putra matur Ki Kopèk punika ||
49. anulya sami alênggah | kang dhuwung lajêng winangking | dêlèr langkung sukanira | mulat sarèhe sang aji | Prabu Surakartèki | kang netya sampun aruruh | miwah ta kangjêng sultan | ingkang netya sampun aring | nanging jawi wadyalit kang maksih rungak ||
50. dêlèr agunganggung. dènnya mulat | ing baris kang kanan kering | nanging sêngadi ing tingal | wingit tambuh mitambuhi | mèsêm anganan ngering | wusana antaranipun | ayêm sarèh ing kathah | dêlèr micantên miwiti | tuwan sunan utawi ta tuwan sultan ||
51. ing mangke sami narimah | lamun titahing Hyang Widi | yèn inggih ing tanah Jawa | sinungan ratu kêkalih | Kumpêni apan darmi | kinarya jalaranipun | iradat tuwan Allah | saking padoning Hyang Widi | kadiparan badan lamun sak sêrika ||
52. sayêkti mungkir ing titah | duraka gêng kang pinanggih | yèn ana mungkir ing titah | Gusti Allah tan nglilani | langite dèn aubi | ingancikan buminipun | sultan lan ingkang putra | sami mèsêm dènnya nglirik |
ingkang putra sampun | tampi saking kang paman | sami tapak astanèki | ingkang putra animbali Pringgalaya ||
55. hèh Pringgalaya matura | sira maring paman aji | prakara têlung wadana | kang dadi pasrahanèki | ing jro iya kêkalih | gêdhong lan kaparakipun | pan sawahe kewala |
nuli mundur | matur ing gustinira | wau saprakawisnèki | andikane ingkang rama kangjêng
muwus | matur ing raja sakalihipun | inggih lamun sampun palihan nagari | anuntên amikir mungsuh | rama
gurnadur | sultan nambungi wiraos ||
3. lah inggih anak prabu | ngeca-ecaa anèng kadhatun | maringana urunan mantri satunggil | pantês wong tuwa katêmpuh | anglabuhana botrepot ||
4. Prabu Surakartarum | dhatêng kang paman ngandikanipun | kula môngsa tegaa mring paman aji |
5. gêdhong kaparakipun | punapa Dipati Pringgalayèku |Lebih satu suku kata: pun Adipati Pringgalayèku. sakancane nênggih pra Dipati Jawi | andhèrèka rama prabu | sakarsa rèh ing palugon ||
6. idêlèr sru gumuyu | rada pirapêt pamuwusipun | mendahane tega mring wong tuwanèki | bapak mudhanya mung itu | abagus surèng palugon ||
7. kapindho sami ratu | dhasar nadhahi bot eman ewuh | tanah Jawa kang putra nora dèn iri | mung uwong tuwa katêmpuh | kang putra mung urunan wong ||
8. wuwuh larih ping têlu | dupi kaping pat ing
lan Wiradigda dhèrèk sang prabu | sunan ngilèn sultan lan Nikolas Harting | wangsul ngetan kalihipun | pan kondur ngilèn sang katong ||
116. Tata-tata badhe nglurugi mêngsah dhatêng Pranaraga
11. prapta ngadhaton sampun | Giyanti malih
lan pun Dongkêl sami | kang darbe karya prangipun | dhèrèk ing paduka katong ||
16. Pringgalaya sirèku | nuli budhala marang Marêbung | Istimolor senapatining Kumpêni | kang dados sosoranipun | Kulman lan Sungrat wong loro ||
apa sira nurut | anut ing pamilih ingong ||
19. wong Pranaraga iku | Suradiningrat pranakanipun | pira-pira nora ana kang abêcik | Pringgalaya nêmbah matur | sumanggèng karsa sang katong ||
20. putra dalêm sang prabu | pasthi yèn anut karsa pukulun | kangjêng sultan pangandikanira aris | kang bêcik mung siji iku | Surabrata kang sun anggo ||
21. biyung ing Puluhwatu | kambon wong Pajang Mataram iku | pan anake Si Suradiningrat siji | anèng Gêrêsik gènipun | dadi mantune wong kono ||
22. iya tumênggungipun | Grêsik kanoman martuwanipun | Radèn Bratawirya jêjulukirèki | idêlèr pundhutên iku | ya Si Bratawirya kang wong ||
23. anak Pranaragèku | arsa sun gawe bupatinipun | Pranaraga iya Si Bratawiryèki | dadia punggawanipun | anak prabu prayoga wong ||
24. wêtokna wetan besuk | kon ngatêr wong Madura rongèwu | wong Madura baris ana ing Kêdhiri | Istimolor saking kidul | sun kang mukul maring kulon ||
25. Nikolas Harting saguh | inggih lêrês yèn pinaju têlu | sampun tigang dalu dêlèr lajêng pamit | gunêming prang sampun putus | mung kari gunêm pêparon ||
26. yèn Pringgalaya sampun | nunggal barise anèng Marêbung | ya ing kono
dipatinipun | ing Surakarta marang Marêbung | mung Dipati Pringgalaya kang angirid | marang ing Surakartèku | prapta lajêng mring kadhaton ||
28. lan Pringgalaya tumut | wau sang nata pamêthukipun | srimanganti kinanthi marang jro puri | prapta wus tata alungguh | dêlèr matur mring sang katong ||
29. pukulun sang aprabu | sampun sah barang ingkang rinêmbug | Pringgalaya lan rama tuwan Giyanti |
adandan anèng Marêbung | anambungi Dipati Pringgalayèki | gusti salam taklimipun | rama paduka sang katong ||
31. inggih lan malihipun | pun Surabrata punika lampus | bupatine nagari ing Pranaragi | ingkang adamêl rumuhun | inggih Sultan ing Giyantos ||
32. gih mangkya anakipun | pun kaki Suradiningrat agung | sami awon-awon ing pratingkahnèki | tan wontên ingkang apatut | mila ramanta Giyantos ||
33. amundhutakên sampun | dhatêng sudara dalêm pukulun | anakipun ingkang wontên ing Garêsik | Bratawirya namanipun | idêlèr nambungi alon ||
34. inggih ta sang aprabu | rama paduka sultan puniku | langkung sagêd ing piyangkuh anasabi | amundhut
swargi | nging paman garoyokipun | mung têlung kêcap kemawon ||
39. cinandhak cangkêdipun | agandês atèr manise nusul | nanging ana radane dadia èstri | menje jêro paman iku | têka duwe watak tanggon ||
nanging asêdhêp wijiling tutuk | nanging inggih rama paduka yèn runtik | wikana ing sangkanipun | mêdosi wèh asmarèng
sampun mêdal | Mayor Ubrus Petor Brikton | sampun tata lan sang nata | parêng ing wêdalira | datan kawarna ing dalu | pukul pat
mring Marêbung | lan sagung wadana jaba ||
5. kunêng kawuwusa malih | Sultan ing Giyantipura | parentah mring punggawane | Adipati
gunung Gamping | kinêrig anambut karya | wadya ing Mataram kabèh | tan alami wus palasta | kadya loji rakitnya | lêlarèn kaisèn banyu | pangabare bètèng jêmbar ||
9. Jayaningrat ing Matawis | sampun ngaturi uninga | yèn sampun pandamêlane |
21. lêlurahe Dêmang Kênthi | lan Dêmang Kaladêrgôngsa | puniku prajurit cebol | Bali Bule
23. dragundêr wolung dasèki | kang munggèng wuri narendra | sawidak jalan kakine | ingkang
budhal sarêng mayoripun | prajurit kuda kewala ||
25. saking Marbung budhal enjing | miyarsa jêng sultan ika | nèng Jimbung badhe kèndêle | wau dènnya masanggrahan | Dipati Pringgalaya | lan mayor jujug ing Jimbung | tata
hèh Dipati Pringgalaya | tuwan sultan sampun akèh | jagule kadi wus rumat | kaprabon ing lurugan | mangkata ing siyang dalu | botên kèthèr kadi dika ||
28. jagul samantên puniki | yèn nuli mangkat ngluruga | yêkti kurang gêgawane | luwih sikêp sayêktinya | punapa botên merang | kang sami baris Marêbung | sikêp satus dèrèng punya ||
29. inggih bedane punapi | Giyanti lan Surakarta | têka kari sabarang rèh | Adipati Pringgalaya | sumaur angrêrêpa | inggih tuwan bedanipun | sultan wong agung wus tuwa ||
30. sabarang rèh ing nagari | angawaki sampun bisa | lan tate nglakoni gawe | nguni dadya kapala prang | duk alame kang raka | mila
prajuritira | ambêranang busanane | akathah awarna-warna | wus andadi barisnya | balane pan wuwuh-wuwuh |
piyak mayor eram dulu | dadine prajuritira ||
34. akathah awarni-warni | prajurit angering nganan | wau
kaya apa | ingsun kene misih repot | Pangeran Natakusuma |
angling sun pan wus pêpak | umangkata sore esuk | samôngsa dhasar wus rumat ||
Mayor Istimolor | sultan anglilani [a...]
[...nglilani] sigra | nanging ingkang pitungkas | yèn besuk saundur ingsun | sira ing kene panggiha ||
46. ingsun anèng gunung Gamping | nora luwih têlung
yèn sultan Giyantipura | kêkirab mring Mataram | wus rumat siyaganipun | kumpul jagule wus kathah ||
50. miwah wuwuhing prajurit | wus akathah tur samêkta | sakapraboning prang kabèh | jagul tigang èwu pêpak | sèwu jagul
nèng Pranaraga | sêlak angrusak puniku | wong cilik môncanagara ||
55. Mayor Istimolor nênggih | langkung malu saurira | surat dadi lumêpase | sapraptaning Surakarta | katur Johan Abraham | lajêng wus binêkta mangsuk | lan duta ungkur-ungkuran ||
punapa | kangjêng sultan rumat sampun alami | tuwin ing prajuritipun | milanipun angajak | inggih mangkat anuli amukul mungsuh | Pringgalaya durung ana | kumpul ing jagul sawiji ||
4. mayor jêlèh pêparentah | Pringgalaya tanpa wêkasan inggih | andhêngdhêng datanpa jêbul | jagule nora ana | pijêr nganti kang lunga kongkonanipun |
milanipun dangu | samya mopo wong desa | beda lawan wong Giyanti gêndhingipun | yèn uwang-uwang kewala | sikêp nora dèn
wus ping tiga gandhèk dènnya dhawuhi | nora nana undhakipun | ature Pringgalaya | sandikane nora nana tabêtipun | jagul siji nora ana | mila mayor anênitik ||
11. pratingkahe Pringgalaya | katur marang ing jêng sri narapati | culikane solahipun | mila langkung bramatya | sri narendra ingkang abdi patang puluh | tinuduh ngêmban dêduka | lawan kinèn amisuhi ||
abdi kawan dasa | ingkang angêmban rêruntik ||
15. yèn parêng karsa sampeyan | kula nyai bêktani mantri kalih | sakawan panèkêtipun | lurah gandhèk [ga...]
[...ndhèk] tumuta | salah siji Nyai Sana langkung rêmbug | lumêbêt matur sang nata | ature wadana kalih ||
16. abdi dalêm kawan dasa | ingkang tuwan tuduh ngêmban rêruntik | inggih dhatêng ing Marêbung | punika binêktanan | mantri kalih sakawan panèkêtipun | lan lurah gandhèk satunggal | ngandika
anaking manungsa | têka nora idhêp ngisin ||
25. kari tata pagawean | kacèk paran lan priyayi Giyanti | lawan rumat jagulipun |
sabda pandhita ratu | sabarang kinarsakêna | wingi kula dèn atêri ||
34. têtiyang ing Adipala | kalih rêmbat dèrèng kalong
radèn pan kula punika | lampah pinôngka [pinông...]
35. dhatêng pun anak punika | kônca têngên inggih mantri pinilih | Radèn Pringgalaya muwus | bênêr puniku paman | wantu anom bok kirang miwah kalangkung | puniki sampun prayoga | ganggase pantês patitis ||
tan nganti ing praptanira | Ki Wiraguna wus lami ||
38. dinuta tan ana prapta | wus mangkana gandhèk sipêng sawêngi | pasangone winalungsung | prayayi kawan dasa | ingkang untung akathah
41. wontên sakêdhik [sakê...]
[...dhik] gèsèhnya | amung asta kanan ingkang numpangi | ing ukiran cara WanggulWangsul. | amung amrih wiraga | ing tanaga arowa mundhak apatut | ing mayor pandulunira | pasthi nyêkêl ukiran kris ||
reyal sèwu | tinampèn linajêng sigra | maring ing punggawa katri ||
47. Ki Tumênggung Mangkuyuda | Arungbinang katri Wiradigdèki | dhêdhêmitan dhawuhipun | mangkya katri punggawa | sami
Istimolor mangkya | wiwit ilang linglingsêmelêlingsême. | gantya wau kawuwus | sultan wontên ing ardi Gamping | pan amung tigang dina | lawan tigang dalu | enjing atêngara budhal | saha bala wangsul marang ing Giyanti | Marêbung wus miyarsa ||
2. mayor mêthuk lan sang Adipati | Pringgalaya
3. angandika Sultan ing Giyanti | Istimolor bêcik nuli mangkat | yèn durung rumat sikêpe | anglincak bae iku | angantèni sambi lumaris | asal ana kang mangkat | kacèk sêrêngipun | sira kene nadhahana | ingsun
6. patih tiwas ukum dèn suduki | sira lakine bok ayuningwang | mèlu ngeman ingsun kiye | aja anggung katutuh | pangucape wong Jawa iki | tan ana ingkang ala | pan amung sirèku | kumpul jagul karepotan | repot pisan wonge cilik dèn galênik | mêtu jagul sarta wang ||
7. iya sapa bisa anglakoni | wau Sang Dipati Pringgalaya | kumêpyur adus waspane | sumungkêm anèng lêbu | ing tyas sampun nyipta amati | tinarka ingkang putra | punika wêwadul | Sang Prabu ing Surakarta | mring kang Paman Kangjêng
rusaking ratu | karya susah marang wong cilik | karya ajuring papan | barubuhing gunung | mayor anggoyang kapala | ngandika lon kaya wuwus amartani | Sultan Giyantipura ||
9. Pringgalaya besuk laku iki | kowe
nêdyaa têtêp nèng môncanagari | tan wurung karepotan ||
11. wonge padha balik milu mami | lawan Anak Prabu Surakarta | kang pasthi duwe bumine | Si Mangkunagarèku | bêbêcike wong Pajang sami | môngsa dadak bêtaha | ginawa anglangut | maring ing môncanagara | ingkang pasthi mati urip dèn anggêpi | ana ing
Pajang bae | yèn amungsuh lan ingsun | anggubêda katon mandhêlis | wau sadangunira | mayor duk angrungu | sapratikêli
tuwan parentah | ing prang amrêtikêlake | ya sah parentahipun | jendral lawan para radpêni | ing rèh sajroning yuda |
suraweyan | kuciwane nora dadi patih mami | uwong kang kaya sira ||
18. rong jam bae nuli sun suduki | patih tiwas ukum sinudukan | mulane jagad mêngkene | saking ya panggawemu | mêngko nora bisa nguwisi | uripmu apa guna | ngrupakakên jagul | kongsi lawas nora rumat | rumat pane
aja dadia | iya maring lakine bok ayu mami | umurmu mung têlung jam ||
20. anak prabu mundhuta mring mami | gugating pati ingsun sosokan | salêksa pan ora suwe | asal mati
22. ingatêrna mring môncanagari | kalih èwu prajurit Madura | rongèwu Surabayane | lan nêtêpakên iku | Wiradirja Surabayèki | putune Citrasoma | nguni wus tinandur | ing nagara Wirasaba | kabur dening Pangeran Bintara prapti | nganciki Wirasaba ||
23. dutanira dêlèr anarêngi | ngiras nandur Petor Briston ika | ing nagri Surabayane | praptaning Surèngkewuh | Panêmbahan ing Madurèki | wus
Surawèsthi | anêksèni Briston dadinira | ing nagri Surabayanè | lawan agunêm [agunê...]
[...m] iku | ing masalah amangun jurit | para pangeran ingkang | bondhan tanpa ratu | Bintara lan Prabu Jaka | nora ngimanakên ing karaton kalih | Giyanti Surakarta ||
25. mila badhe pinukul ing jurit | lawan sultan mundhut Bratawirya | sarta kinèn ngatêrake | prajurit Madurèku | panêmbahan wus marentahi | prajurit kalih nambang | têtindhihing laku | Ki
lumaku | ing sadalu marga wus prapti | wontên nagari Japan | Wirasaba suwung | lajêng prajurit sadaya | Wirasaba Kadhiri wus dèn anciki | prajurit ing Madura ||
29. miwah Radèn Bratawirya nênggih | kang dèn êmban prajurit Madura | prajurit [pra...]
[...jurit] Surabayane | Wiradirja pan sampun | tinêtêpkên Wirasabèki | wau bala Madura | dèrèng purun laju | angantosi kang ubaya | dêdamêle Kangjêng Sultan ing Giyanti | lamun sampun budhalan ||
30. sabêdhuga saking ing Giyanti | wong Madura pasthi nuli budhal | malah ta sami pikire | kalamun sampun tamtu | badhe mangkat Natèng Giyanti | nêdya andhinginana | wadya Madurèku | wau sultan praptanira | saking Jimbung sadalu lajêng miyarsi | saking môncanagara ||
31. undhaking warti môncanagari | wong Madura warti sampun nabrang | badhe anggêcak barise | ing Pamênang ginêmpur | sampun nabrang kali Kadhiri | prajurit ing Madura | langkung kalih èwu | ing lok akanthi kalawan | kalih èwu prajurit ing Surawèsthi | dadya purun gêcaka ||
lamun kadhinginana | mring wong Madura yudane | iba ta lingsêm ingsun | sawab dudu wong Madurèki | ingkang aduwe mêngsah | iku
[...tur] ing tuwan | tuwan dêlèr wêwêlinge | bilih paduka dangu | inggih dêlèr wus marentahi | sapamundhut paduka | pun Bratawiryèku | ingatêra wong Madura | nênggih badhe tinandur mring Pranaragi | Maduntên sampun mangkat ||
35. inggih môngsa puruna dhingini | ingkang dhawah dêlèr parentahnya | anuta ing parentahe | tuwan sultan puniku | ratu senapati ngajurit | ingkang minôngka amral | wus sah lan gurnadur | pêpêrang ing tanah Jawa | nênggih amung Kangjêng Sultan ing Giyanti | mratikêl ing kuwasa ||
36. pun Maduntên punika pan ajrih | nglangkungana ing karsa paduka | sultan alon andikane | lah iya warta iku | dadi nyata wong Sampang uwis | mangkat saking nagara | sagêgamanipun | mêrangi môncanagara | Dongkêl matur pan inggih sampun sayêkti | bala Madura brôngta ||
1. kèndêl nagari Kadhiri | wadya Sampang Surabaya | kawan èwu dêdamêle | ngantos timbalan paduka | milane dèrèng nabrang | nanging paduka pukulun | dipun arèrèh kewala ||
2. putra dalêm sri bipati | jagulipun dèrèng rumat | katingal angolok-olok | yèn paduka angarsakna | tumuntên abudhalan | kula dhatêng ing Marêbung | têtanya sarèh kewala ||
3. botên amastani sasi | lan botên mêsthi ing dina | budhalan paduka katong | kula wêwarti kewala | yèn sarèh karsa tuwan | dene yèn marêngi sampun |
4. kula sakajêng pan inggih | pun Dipati
ing mangke pun Mayor Ubrus | inginggahkên sampun kesah ||
6. wontên nagri Pakungwati | dados kumêndur punika | angkate sarêng pun Briston | dadya Petor Surabaya | sultan suka ngandika | iya sukur padha wuwuh |
9. ngrantêg dènnya mangun pikir | nanging wus duwe pangrasa | sira Mayor
sadaya kang jagul | binêkta kuda sadaya ||
14. tuwan sampun marentahi | anglincak ing Kêdhungjambal | milanipun Istimolor | botên inggih kasusahan | mênggah jagul punika | barange Kumpêni dipun | uwot ing kuda kewala ||
118. Kangjêng Sultan matêdhani priksa dhatêng ingkang putra sang nata, yèn badhe bidhal nglurug
15. Kangjêng Sultan ing Giyanti | utusan marang kang
yèn badhe budhal anglurug | Rêjêp kaping salawe prah ||
ing wau lampahira | kalih onjotan satuhu | Giyanti lan Surakarta ||
20. baris Marêbung tinuding | mring sultan andhinginana |
wong cilik | mangkana wau têngara | sira Mayor Istimolor | lan Dipati Pringgalaya | miwah kang pra dipatya | ingkang minôngka
dasa | dene kang kawan dasa | Litnan Mantis kang amêngku | malih ingkang kawan dasa ||
susunan | amaringi kalih atus | ingkang abdi kawan dasa ||
27. kawan lurah kang lumaris | agiliran ngalih wulan | mung kalih atus jangkêpe |
parwatagni | prajurit sabrang lan Jawa | mawarna sri busanane | ing marga tan winursita | baris agung wus prapta |
wus tarub kanan keringe | bôngga ingkang maksih têbah | Sêmbuyan lan Pringômba | wontên pinacak tumênggung | ing Pangran Mangkunagara ||
33. kunêng malih kang winarni | Sultan ing Giyantirêja | wus samakta
kapyarsèng môncanagari | yèn Sultan Giyantirêja | sampun ngêrabakên baris | gugup sagung prajurit | Madura Surabayèku | saking Kadhiri budhal |
Mangkudipura | nadhahi prang tan kuwawi | palayune ngungsi baris ing Mamênang ||
6. ing Madiun wus kancikan | Kalangbrèt ingkang winarni | Tumênggung Trunawijaya | mogok anggêpuk ing wuri | Pangran Mangkunagari | ingkang
langkung susahe kang galih | kinêpung marêpêki | mungsuh praptane angikut | wadya môncanagara | kinèn baris Kaliasin | têtindhihe Madiun Mangkudipura ||
8. nanging tyase sami gêmpal | wadya ing môncanagari | angrasa yèn kaluputan | pangeran kang dèn tut wuri | kang baris Kaliasin | samya sêdhih manahipun | Ngabèi Surèngrana | ing Trênggalèk minggat balik | mring Madiun nusul Radèn Bratawirya ||
ingkang badhe tinêrak | kêkês awor muring-muring | mulat ingkang rayi lawan ingkang paman ||
10. sami ngênthêl manahira | Pangeran Purubayèki | bature wus sami minggat | Cakrajaya wus dhingini | balik maring Giyanti | wong Pagêlèn kabèh tumut | Pangeran Purubaya | amung sapuluh galintir | ingkang rayi pan amung abdine lama ||
11. wau Pangeran Bintara | ing Ngrawa sabêdhahnèki | Kalangbrèt pan sampun bêdhah | dene wong Surabayèki | Pangran Bintara ngili | anèng ing pasisir kidul | bature mung lêlima | kang satunggil wus
saking Sukawati budhal | ing Padonan gone baris | budhal sawadyanèki | gunging kang wadya kadya lun | gumulung ombak bakat | ingkang supana wanadri | kêbêk dening kambah wadya kang lumampah ||
14. sadalu margi anêba | ing wanane Saosragi | benjing budhal saha wadya | gumuruh swaraning dasih | satêngah dina prapti | ngancik bumi ing Madiun | Bayêm sakilèn kitha | kèndêl sultan
miyarsa praptanira | Kangjêng Sultan ing Giyanti | angrayah dèn bangêti | angêsuk marang gêgunung | wong ngili jurang wana | ingungkih kathah
pinaranana | ing mungsuh kêlar nadhahi | dadi ingsun nora karon manah ingwang ||
23. Kapitan Dongkêl lingira | ing karsa tuwan puniki | kalangkung saking prayoga | botên wontên kang nglangkungi | nanging tuwan timbali | pun Istimolor pukulun | lan tuwan pundhutana | upêsir ingkang prayogi | ingkang pantês inggih
siji | upêsir ingkang apatut | anuli dèn gawaa | lakune ingsun timbali |
senapati ing paprangan | ing rêmbug sampun agilig | badhe adamêl loji | ing Tapêlan prênahipun | sawetaning Magêtan | lèr kilèning Pranaragi | kidul kilèn saking Madiun nagara ||
29. kantun pakaryan satunggal | Istimolor kang tinuding | amanggihi wong Madura | kang anèng Madiun baris | jro kutha ambajagi | wong cilik puyêngan gêmpur | mayor sigra lumampah | lawan pan dêr
nauri | inggih dêlèr kang angutus | ngantukkên Bratawirya | ing nagari Pranaragi | lawan kinèn andhèrèk karsane sultan ||
31. pan inggih dipun abêna | lan satru ing nusa [nu...]
[...sa] Jawi | mayor sugal wuwusira | dene tan sêba sirèki | mring Sultan ing Giyanti | pijêr rusuh pratingkahmu | Madura saurira | yèn dèrèng ngandikan ajrih |
pinarak | munggèng ing amparan rukmi | Mayor Istimolor kang munggèng ing
sami rangrangan êmas | sapraptanira ing ngarsi | langkung ajrih muka konjêm ing
mulat ing Bratawiryèku | ngluwihi wong Madura | rowane lan dhapurnèki | kapaido yèn wêwêton Pranaraga ||
41. inggih sadhatêng kawula | kathah ingkang bêngkêlahi | pun Kartasana Caruban | pun Kalangbrèt lan ing Rawi | wong Surabaya gitik | pun Kalangbrèt risakipun | mangkya nèng Kartasana | dêdamêl ing Surawèsthi | ingkang sampun têluk botên kula rayah ||
ngandika | lah mêngko paran sirèki | nêmbah Dêmang Brajayuda | sumanggèng karsa sang aji | kula anuhun kardi | kaabêna lawan mungsuh | inggih Mangkunagara | wontêna ngarsaning gusti | kula purun dhatêng pun Mangkunagara ||
Kaliasin | Pangeran Mangkudipura | langkung susah sangu mimis | dene mungsuhirèki | Sultan Giyanti puniku | wong agung langkung sura | kanthi Madura Kumpêni | sapa kêlar nadhahi nèng tanah Jawa ||
47. sèdhèng tyas Mangkudipura | lumêpas dutanirèki | layang prapta ipenira | Tumênggung Bratawiryèki | wong Madura naguhi | warase panungkulipun | dadya ing dalu minggat |
angumpul | baris anèng Tapêlan | Kumpêni ingkang nindhihi | kang kinarya nindhihi Kapitan Pitlar ||
umatur | yèn pangajêng sadaya | kang baris ing Lèpènasin | sampun gusis ambalik balang kaluwak ||
119. Pangeran Mangkunagara sawadyabalanipun oncat saking dhusun Mamênang badhe anggêpuk tanah pasisir. Wontên ing tanah Pajang pêrang riwuk kalihan prajurit Surakarta
1. punggawagung pun Mangkudipura sampun | nungkul ngrama tuwan | Kangjêng Sultan ing Giyanti | panêkare pra dipati dipun bêkta ||
2. mangke sampun pinacak abaris tugur | wontên [wo...]
[...ntên] ing Tapêlan | kanthi Madura Kumpêni | Madurane benjing kang kinèn anggêcak ||
3. inggih dhatêng ing ngriki Maduranipun | wau duk miyarsa | Pangran Mangkunagarèki | langkung gugup tyase akuwur kewala ||
4. bingang-bingung dene barise kinêpung | dadya samya nêmah | nêdya gubêd angoncati | sampun budhal saking dhusun ing Mamênang ||
5. sêdyanipun pasisir ingkang ginêpuk | mêdal tanah Pajang | Dêmak ingkang dèn wiwiti | lampahira sampun prapta ing Kaduwang ||
6. baris laju ngalèr ngilèn lampahipun | dados kalih lampah | Kudanawarsa tinuding | mêdal kidul mangilèn jog Paserenan ||
ginotong nanging awarni | tigang èwu awarni uwang sadaya ||
12. lampahipun nèng wetan Dêlanggu surup | kèndêl dhusun Gêtas |
Gêtas Tundhungan Juwiring | lampahipun wontên tiyang kapat bêlah ||
13. kathah pikul akêdhik prajuritipun | sami
Kudanawarsa duk prapti | Paserenan wonge prapta antuk warta ||
dhusun Gêtas | Kudanawarsa ngundhangi | budhal sawus tambur saking Paserenan ||
benjingipun ngilèn nunggil lampahipun | malipir ing Sala | anjog ing Wanakartèki | kèndêl Ngasêm balane pangran nèng Bangak ||
22. barisipun ing Surakarta wus mêtu | kang kilèn ing Pajang | ingkang kidul [kidu...]
[...l] anèng Baki | lan utusan sang nata dhatêng kang paman ||
23. ngaturi wruh yèn mêngsah galibêdipun | gandhèk lampahira | prapta ing Wagal
25. barisipun ing Mamênang sampun kêbut | dhatêng tanah Pajang | badhe lajêng amasisir | ya ta dhawuh gandhèk saking Surakarta ||
26. Dongkêl laju marak kangjêng sultan gupuh | dhatêng pasanggrahan | surat katur ing sang aji | ingkang saking Sang Aprabu Surakarta ||
27. sampunipun tinupiksa langkung ngungun | ngaturi wuninga | yèn
para dipati | inggih môncanagara lan wong Madura ||
30. kinèn kantun pacak baris dèn akukuh | iya aja tinggal | têka ing Tapêlan iki | yèn kabotan dèn enggal nuli tutura ||
31. iya ingsun kang aprapta atêtulung | sigra atêngara | kumêrab sagung prajurit | wanci lingsir kulon budhalipun sultan ||
32. kunêng wau gantia ingkang winuwus | Prabu Surakarta | miyarsa ingkang pawarti |
patinipun | ya Si Wiraguna | Puspanagara wotsari | kang dinuta mring Pringgalaya punika ||
37. ngêrig jagul antuk yatra tigang èwu | antuke kapapag | mêngsah Kudanawarsèki | mila reyal katur ing
44. barisipun nèng Ngasêm pamungkuripun | dene pun kakang mas | lèr kilèn ing Ngasêm kêdhik | dhusun Bangak Pangeran Mangkunagara ||
45. inggih sampun jêng rama tuwan mèh rawuh | inggih kangjêng sultan |
rawuh rama paduka pukulun | upami ngarsakna | masanggrahan cêlak ngriki | kula matur riwuk dipun sirnakêna ||
50. sang aprabu ngandika ya bênêr iku | Sêmang dèn sirnakna | marang kangjêng paman aji | Sêmang iku anggung agawe asmara ||
1. mangkana punggawa malih | wus umijil saking pura | ing srimanganti praptane | Tumênggung
mring dhusun Baki jujuge | dene prayayi kaparak | gêng alit winilisan | inggih namung pitung puluh | sanjata kang tigang dasa ||
mungsuh ingkang kari | kang angriwuk urut marga | kang maring barisan gêdhe | binanton sakin akathah |
lan kulon | jagani bok sultan prapta | saking môncanagara | baris siluman ing dhusun | tan ana ingkang ngatingal ||
5. wontên ngirim obat mimis | saking nagari Sêmarang | sèkêt gotongan cacahe | kèndêl nagri Surakarta |
duk anyar prapta | lan Walandi suwidake | nging jalan kaki sadaya | kinèn sami jujuga | ing Baki barisanipun | Tumênggung Sasradiningrat ||
7. nênggih ingkang dèn tindhihi | abdi dalêm kawan dasa | mung kalih atus cacahe | wus tampi surat parentah | kinèn angêtêrêna | Kumpêni ingkang angintun | dèn prapta ing Kêdhungjambal ||
8. Kumpêni wus praptèng Baki | Tumênggung
9. saking wetan kilèn prapti | wontên pitung atus kuda | ngênginthil kanan kerine | Kumpêni nêdha parentah | marang Tumênggung Sasra | mungsuh punapa pinagut | tumênggung paran ing karsa ||
sami nabrang | kèndêl baris sakathahe | rame atarung sanjata | Kumpêni ngiras samya | nêdha roti sangunipun | pinangan sajroning aprang ||
25. mêdhun saking ing turanggi | Tumênggung Sasradiningrat | para mantri mudhun kabèh | saking prajurit turôngga | sami mêdhun sadaya | pamrihe radèn tumênggung | Kumpêni tyase ayêma ||
26. suka alpèrès murugi | ing Radèn
sami basuki rahayu | paduka aprang sakenjang ||
30. kawula botên angimpi | lampah punika sampeyan | lan nindhihi prajurit jro | nyana Kumpêni sadaya | lawan mantri urunan | sintên inggih wartinipun | mêngsah sampeyan punika ||
32. punika ingkang nindhihi | Ngabèi Jayasimpangan | Danawarsa pulunane | dene ingkang
sêsanga punika | kang tinuduh pakaryane | inggih amêjahi marga | dene Kudanawarsa | tumut ing pangeranipun | inggih sami baris Bangak ||
35. Istimolor wau prapti | dipun kèngkèn benjang enjang | yèn Mangkunagara tanggon | pasthi inggih tarung
bandera Gula Kalapa | kidul Butuh nabrang ngilèn | punggawa lan Garobogan | lan ing Warung kinarya | Sêmang binusanan
miyarsa yèn wontên baris kang rawuh | saking lèr wetan praptanya | manawi Sultan Giyanti ||
2. bandera Gula Kalapa | saragêni cinthung kang munggèng ngarsi | katur ing Pangeranipun | lamun kang rama prapta | sigra budhal Pangran Mangkunagarèku | angidul jog sêdyanira | marga gêng
kadya rakit lajêng umangsah jurit | bokmanawa adatipun | culika ing ayuda | wanci lingsir kilèn wau praptanipun | anèng Ganggang
6. amanggil Uprup Abraham | tundhuk lawan sultan ngandika aris | matura ing anak prabu | ingsun amasanggrahan | anèng desa ing ngarêp kang katon iku | uprup ature sumôngga | Padhiwutan dhusun alit ||
7. uprup lajêng pamit mêsat | mring kêdhaton dèniratur udani | lamun ingkang rama rawuh | ngasakkênngrasakkên. masanggrahan | Kadhiwutan ing pinggir bêngawanipun | sang nata kagyat miyarsa | nimbali wadana kalih ||
8. Tumênggung Puspanagara | lan Tumênggung Tirtawiguna prapti | kinèn ngêrig kancanipun |
ingkang têtuwuhan | dadakan rakite dadi ||
12. sultan amundhut amparan | tiningalan kang mêntas nambut kardi | kêkalih
tumênggungipun | kancanipun akathah | tinimbalan ing ngarsa tumênggungipun | Tumênggung Puspanagara | tilar dhuwung angabêkti ||
16. dadi prajurit urakan | yèn mangkono ilok ngisin-isini | hèh Puspanagara iku | kancanira wadana | saparane
Tirtawiguna lurus | lah iku tiru sapa | iku apa awas ing pamawasipun | duwe aji Danurwenda | dadi awas yèn bêbêdhil ||
18. lamun ora mangkonoa | iya sapa kang ngarani bupati | Puspanagara umatur | gusti ampuh punika | kang dèn andêlakên
padha | wong kêkancan cacade dèn alingi | kancane wong kaya êmpluk | nora wèh yèn cinacad | yèn apêrang iku anyakote ampuh | cilik-cilik
inggih dèrèng punika | kangjêng sultan alon pangandikanipun | duk ingsun dadi pangeran | tuwa putraningsun iki ||
24. radèn mas kalih tur sêmbah | kula ngutus ngaturkên ingkang bêkti | putranta bok ayu ratu | angaturkên dhadharan | pan sadasa jodhang samôngka lan kimuntimun. | têbu ingkang pitung rêmbat | pêlêm salak durèn manggis ||
25. inggih sami pitung rêmbat | ingkang tigang
rêmbat pan jêram lêgi | sênôngga jambu kapundhung | pitung sôngga sadaya | wus tinampan lajêng binage martêlu | pawèstri ingkang saduman | rong duman malih
dhusunipun | nênggih ing KabandaranKabanaran. | kidulipun pêkên Nglawiyan puniku | masanggrahan sangang dina |
32. saking ngatêrkên Walônda | duk binegal mungsuh ngriwuk anginthil | gènipun aprang sabêdhug | juru nglanglang ing marga | lan ngatêrkên baranging Kumpêni nusul | Tumênggung Sasradiningrat | prajurit jro dèn tindhihi ||
33. punggawane putra tuwan | Surakarta Sultan akèn nimbali | wus praptèng byantara prabu | sèlèh dhuwung mangarsa | ngaras pada cinablèk walikatipun | bocah iki basakêna | gêlis têmên kaki-kaki ||
34. thole ingsun iki eram | Si Kaliman iya lan Si Panolih | padha gêlis tuwanipun | mêngko sun dulu sira | sakin gawok padha gêlis
ingkang dhatêng barisan | mangke kula sumanggèng karsa pukulun | inggih anuhun parentah | sultan mèsêm ngandika ris ||
36. ya wis thole aja susah | wus sun pikir setaning mungsuh iki | ingkang padha dadi riwuk | sun kèn nitik gènira | yèn katêmu bêngi nuli sun kèn nukup |
ingkang tinêdah | angrêriwuk ingkang mêjahi [mê...]
[...jahi] margi | sakawan kang dèrèng nungkul | nanging môngsa puruna | nuduhakên inggih padamêlanipun | wastane mantri punika | pun Rôngga Pramusitèki ||
39. lan pun Dhandhang Wisamarta | Bagadênta
40. gya mêdal Prawiradirja | lêbêtipun angirid mantri bêkti | prapta ing ngajêngan sampun | dangu
we abrit | lan pinaringan malih | baludru cêmêng talakup | sami mawi renda mas | saya wuwuh gêng tyasnèki | pinacak lan padha ngrêtakna wong desa ||
rumêksèng desa | kang wus tumut ratu kalih | bok dèn riwuk mungsuh Kamangkunagaran ||
8. kalawan kinèn anuta | têgêse anyenapati | ing Radèn
kardi | tarèn atur upêksi | dèn biyantu tunggul laku | tiwas untung parênga | aja ngucira ing budi | ingkang rama lan kang putra badan tunggal ||
dene Tumênggung Sasra | ing Luyu sampun prayogi | pan kasait inggih pangrêksa kawula ||
10. wus dadya ingkang pinacak | barise rumêksèng wuri | wau dènnya pirêmbagan |
Rungbinang sakancanipun | kadya wukir dahana | wus prapta ing Sukawati | kangjêng sultan budhal saking ing Lawiyan ||
13. sadalu kèndêl Cêpaka | Pangran
obongi | wau malih kawuwusa | kang saking Surabayèki | Dêlèr Nikolas Harting | mring Samarang antukipun | duk prapta ing Juwana |
prajuritira | ing batin ingkang dèn anti | sultan pasthi nututi | Tuwan Mayor Moloripun | wau ta kawuwusa | sultan dènira ngênginthil | kanthi lawan dadamêl ing Surakarta ||
16. wus angancik tanah Dêmak | bang kilèn ingkang dèn goni | wong Surakarta kang wetan | Pangran Mangkunagarèki | miyarsa yèn dèn kinthil | amlos lampahirèng dalu | mêdal têngah kang lêga | ingkang
tumut kêkinthil | angilèn ing karsanipun | Pangran Mangkunagara | badhe malêbêt Matawis | dupi prapta sawetaning Kalirêca ||
giwar mungsuh nganan ngering | gustine kantun nèng wuntat | rusuh dènira ajurit | pangran anunjang aglis | nututi ing balanipun | mungsuh mêtênggêng samya | tan ana ingkang ambêdhil | panyanane bature dhewe kang nunjang ||
ngetan lampahipun | kèndêl ing Aribaya | sultan lan bala Kumpêni | sami ngalèr pacak baris ing Drêsanan ||
Markèt panggya | lan sultan ingkang angirid | Mayor Molor tur uninga marang sultan ||
24. lamun Pangeran Purbaya | sampun prapta ngardi Gamping | bature amung sadasa | sultan angandika aris | ya ingsun kirim tulis | marang sudara gupêrnur | wau ta kawuwusa | Gupêrnur anèng Juwani | sabubare Pangeran Mangkunagara ||
25. saking Dêmak budhalira | nêdya mantuk mring Samawis |
117. Adipati Pringgalaya tampi duka saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan tuwin Kangjêng Sultan ... 28
118. Kangjêng Sultan matêdhani priksa dhatêng ingkang putra sang nata, yèn badhe bidhal nglurug ... 45
119. Pangeran Mangkunagara sawadyabalanipun oncat saking dhusun Mamênang badhe anggêpuk tanah pasisir. Wontên ing tanah Pajang pêrang riwuk kalihan prajurit Surakarta ... 57
120. Pangeran Mangkunagara dipun bêbujêng dhatêng Kangjêng Sultan ... 68
"Tanhaye Tanha ahange Salman Taghdisi"
July 28, 2009 – 4:17 pm mas kumitir, panjenengan meniko sejatosipun sinten? nuwun..
Boskoop iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.04, 12 Maret 2016.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kutha Banjarmasin.
► Kalurahan ing Kutha Banjarmasin‎ (50 Kc)
Kategori iki isi 8 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 8 kaca.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kutha_Banjarmasin&oldid=841379"	Kategori: Kutha ing Kalimantan KidulIbukutha provinsi ing IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.39, 27 Maret 2013.
pinanggihipun sêrat-sêrat ingkang subêrsumbêr. aslinipun sakawit saking gêgubahanipun ingkang pinudyasma Radèn Panji Natarata ing ngajêng Panji Dhistrik Ngijon Ngayugyakarta, lajêng salin nama Radèn Sasrawijaya.
Têdhakan Almanak H. Buning, Yogya.
Sandi Asma: ing Bêbukaning Pangikêt Gita: Radèn Panji Sasrawijaya ing Ngayugyakarta ingkang mangikêt gita, sampun kaêsahakên
Carita: Pralambang ulah-bawaning ngaurip ing nusa Jawa, sajroning jaman Angkara Murka, kang kapetung wiwit
pitulas tanggale, angka sèwu wolung atus tuwin, kawan dasa siki (1841), ing pangêcapipun. (Taun Masèhi 1911).
Kancil martobat mêsu budi ana ing Guwa Langse nganti olèh ilham darajating kawiryan ... 96
Para sato kewan padha anjunjung Sang Kancil nama Radèn Ngabèhi Amongpraja
Prakara drêdahing Baya lan Banthèng wahananing jaman Angkara Murka ... 125
Pituture Sang Kancil Amongpraja marang Baya Kalasrênggi ... 150
Kancil Amongpraja mulih marang karajane Baya luwar
Kancil martobat mêsu budi ana ing Guwa Langse nganti olèh ilham darajating kawiryan
seje wong Eropah wite | pintêr saka winuruk | pangajaran mèstêr kang luwih | sakolah dalu rina |
mangkono ingkang klakuan | agêng alit dahat kabyatan ing cobi | nanging ujaring jangka ||
kombul ing jagad raya | kasub kondhang kidung | kontap tumutur katular | kotamane ing khukum tyas susiladil | budyarja samahita ||
29. martotama gunardika murti | doracara nir saking widibya | maling mala merang kabèh | wus karsaning Hyang Agung | jaman Kitrah
ngidul mung nggadêbus | adol dora mrana-mrana ||
2. bakale cupêt ing wuri | kagunan lan kasantikan | kanalaran tanpa gawe | kasusastran tanpa guna | yèn kurang mêrês tekad | tan tumrah sewaya putu | cabare tumibèng kompra ||
3. yèn sun tan ngupa utami | anak-putuku sangsara | lanang mikul wadon nggendhong | bagjane dadi ojogan | nyênyunggi mring Samarang | run-tumurun dadi bahu | ilang bibiting kusuma ||
4. lan malih laku ngong silib | mêmêt lêmbut tan katara | nandukkên goroh tan katon | nanging Dzat kang murwèng jagad | kang sifat samak basar | kodrat
ujar sun goroh | yèn mangkono wus têtela | sun iki doracara | dhuh Allah Ingkang Maha Gung | tobat kula kasahida ||
10. lampah dur ingkang kawuri | yun ngèsthi cêgahing Kuran | ngluhurkên kratoning Manon | yaktyamba dahat nalangsa | sêdya
samudra | manrang ing wèsthi pringga | anêmpuh baya pakewuh | datan ngetung jiwa raga ||
18. wus aring bab antuk wukir | kang katêmpuh ombak toya | lampahe Kancil nut pèrèng | curi
Hyang Bathara Suman | nulya winuryan jamane | Sri Naranata Mataram | Sultan Agung ing Kêrta | sinung gawang mawa pintu | tinrapan ing
nggon nêkung | mangatas ing cipta maya ||
21. wiwarèng guwa sawiji | blumbange pasagi papat | angidul-
ing jagad wiryawan | èstu cabar yèn tan darbe | kadibyan amêngku praja | marmane dahat pasrah | ing Dzat kang
rahsa rasane | tunggal urip lan kang gêsang | anggulung cipta maya | wus wêning wênang ing kalbu | yayah Radèn Dananjaya ||
26. duk anèng Hendrakilardi | ana rupa tan kapriksa | swara tan rinungokake | ana ambu tan ginanda | mung rukyatu ta'ala | ingkang pinêlêng wus jumbuh | Gusti lan kawula tunggal ||
27. Arjuna kalawan Kancil | mung slisir kewan manusa |
tri warsa nguni | dènnya ana ing guthaka | antuk ilhaming Hyang Manon | tinarbuka ing paningal | nuju dina
bêdhahing langit sapta | datan katon Guwa Langse | nuli ana janma wrêda | prapta saking awiyat | paring sêsanti rahayu | Kancil gupuh
tinrima | mungguh ing Allah tobatmu | dene ta munajadira ||
35. ngungkulana ing sasami | samining bêburon wana | ngidhêpa ing sira
ndhawuhake | kabèh sato ing wanarga | miwah buron ing toya | dhawuhing Hyang kinèn mèstu | atas ing panguwasanta ||
42. wus biratên dèntanggènta. taki | sêmadimu wus katrima | sigra Malekat tan katon | ucapên Kancil samana | malad ing cipta maya | padhang narawang lir bonu | dyan mahya saka ing guwa ||
43. rampunging sêmadi êning | nèng plataraning guthaka | mulat kidul wetan kulon | ingkang lor kèksi aldaka | laju munggah ing arga | lèrèn anèng pucak gunung | sèndhèn wrêksa truh ing driya ||
Para sato kewan padha anjunjung Sang Kancil nama Radèn Ngabèi Among Praja ing Gêbangtinatar minangka
sasmitèng Hyang Agung | lanang wadon agêng alit | gambirèng tyas mirêng wartos ||
linggih | pangkat-pangkat lir traping wong ||
4. ana ingkang mlaku ngidul ngalor sêlur | ngetan ngulon dupi myarsi | swara wanci lingsir dalu | mawa cahya anêlahi | ing langit padhang mancorong ||
5. wênèh ana kang ngimpi ing wanci dalu | katêkan wong kaki-kaki | sung wruh nuring rat tumurun | kang antuk nuhrahanugraha. Kancil | sêsilihing Sleman Katong ||
6. ana manèh krungu swara anèng luhur | dumêling mratani bumi | mangkana ananing tutur | hèh sato kewan gêng alit | tuwa anom lanang wadon ||
7. mituhua mangkya karsaning Hyang Agung |
cahya rêspati | dene Kancil prawira nom ||
13. iku durung têtêp madêg dadi ratu | maksih aran dyan ngabèi | nanging kuwasaning ratu | ginadhuhkên
margantuk kanthi | gêdhe cilik lanang wadon ||
17. ing bang kulon tanah Bantên Têlukbêtung | ing Anyêr saha Ciringin | andulur mangetan sêlur | gumrudug umyung mawarni | pêpanthan bangsane awor ||
18. anèng marga-marga kèh kewan kang katut | lanang
sajagad radin | malukat gaib kinaot ||
24. sato kewan akèh ingkang gunêm wuwus | sagêlêngane pribadi | kabèh kanca-kancaningsun | ywa lunga-lunga nèng ngriki | rèh kene timbuling wartos ||
25. kang sawênèh ana kewan ingkang muwus | hèh ta kanca paran marmi | kene karan Gunungkidul | sapa ingkang asung nami | yèn sun dêlêng saking kulon ||
26. pami ana Yoja wetan parnahipun | yèn saking Pacitan nagri | kulon parnahe kang gunung | kewan tuwa kang mangsuli | lah ta rungokna sun omong ||
27. wukir iki marma aran Gunungkidul | alas Pajang nguni dadi | nagara karta rahayu | saloring gunung puniki | têgêse kidul saking lor ||
28. kosokbaline lor iku saka kidul | marmane gunung puniki | ingaranan Gunungkidul | kidul saking Pajang nagri | karan praptane samêngko ||
29. dene wetan saking kulon pamètipun | kulon saking wetan ugi | pikirên ingkang saèstu | yèn sirarsa nuksmèng murti | aywa kaya wong kang bodho ||
30. bisa clathu wetan êlor kulon kidul | ngisor dhuwur tan pinikir | mung ela-èlu lir bau | wit kakèk moyangirèki | tani wudêle sabathok ||
31. wau kewan ingkang anèng Gunungkidul | satanah Jawa wus sami | golongan sabangsanipun |
wana dupi kang sinihan | dening Hyang prapta ing mangke | jumênêng badal ratu | saha mawa tandha kang yakti | warni kalpika rêtna | lètêr We sumunu | pusakèng Nabi Suleman | iya iku Jêng Kyai Malukat Gaib | dayane tanpopama ||
2. paringing Hyang saking suwarga di | kang minangka tandha amarentah | kutu alang taga kabèh | kuwat masesa khukum | durtèng karta sukêrtyèng bumi | kang dadya mulyèng praja | yeka wus kagadhuh | dumunung nèng sweda kanan | kawarnaa Kancil kang umimba saking | guwa nèng
dene nora prapta | ana ing ngêndi ênggone | kancane nambung wuwus | wruhanira kabar kang yakin | nèng guwa Langse kana | tumuruning wahyu |
tumular-tular | sato kewan rêrasane tan salisir | gung alit ngarsa-arsa ||
7. Kancil sukur suka ingkang ati | dene
8. sagung sato kewan ing wanadri | wus tan mamang yèku kang sinihan | kacihna tandha yaktine | prabèng nurbuwat mancur |
9. kawuwusa nguni Liman murid | kang dumunung ing Krêndhawahana | wus pêpak sumusul kabèh | Kancil tan samar ndulu | pan ingawe Gajaksa nuli | marêk anganorraga | tumulya pinêluk | sinung wruh sagung sasmita | kadi dhawuhirèng Hyang ing wanci
Kancil ingsun junjung | saking ngandhap sumêngkèng nginggil | Dyan Bèi Amongpraja | sêsilihing Mulku | ing Mêsir Bagendha Sleman | ing samêngko wêwakil ana ing ngriki | têrang karsèng Pangeran ||
11. mawa tandha ingkang mangka buslid | iki lètêr We gosok barleyan | ingkang tumeja sorote | puniki warnanipun | anêtêpi jangkaning nagri | yèn ing Gêbangtinatar | dadya praja agung | dene nalika Jumungah | lingsir wêngi padhanging jagad nêlahi | iyèki ingkang mawa ||
kayungyun tut wuntat | ing pangarakipun | ngubêngi caloning praja | saha muji pajampuwa kang mandhiri | ywa kênèng sambekala ||
lamun winarna ing tulis | ya ta Radèn Bèi Amongpraja | amisudha kewan akèh | pangkat sapatutipun | sinung bêngkok ingkang nyukupi | sadaya sukur suka | kang antuk sih lungguh | dene patih saha jaksa | myang pangulu dèrèng têtêp amung wakil | awit kurang kulina ||
17. matah kewan kang dadya pamardi | sastra Jawa 'Arab kanalaran | palanggêran sasamine | saha sakèhing kawruh |
ing panuwun | kablabaran martèng praja |
punggawa myang mantri | kliwon panèwu sapanêkarnya | punapa dene pangrêmbe | ingkang tinuduh mêthuk | sumapta wus mangkat tumuli | prapta ing padhepokan | Maenda Andanu | kaboyong saulihira | rêreyongan ing
wus misuwur tanah ngêndi-êndi | yèn ing Gêbangtinatar samangkya | wus dadya nagara gêdhe | ingkang umadêg ratu |
1. kasmaran kang krungu warti | kutu-kutu alang taga | ing satanah Jawa kabèh | bang wetan ing Balambangan | bang
putus ing pamardi yukti | yakti mimbuhi nugraha | tan ana kang merong dhodhok | panêmbahe lair jiwa | bab
dene agamanipun | winulangkên ngèsthi pana ||
8. pramana kawruh ingkang writ | kang mangulah akmaliyah | napi isbat dikir tarèk | ywa kongsi nalisir cipta | kang ngikêt kawruh muhtas | sangkan-paraning tumuwuh | ing dunya
pangèsthine | tan nacad kawruhing liyan | sumarah saciptanya | nanging tindaking praja gung | tataning nagara krama ||
11. bab lakunirèng pulisi | santosa ngupa durjana | ngrusak pitênah ing akèh | cinêgah kukuh akuwat | ala kang durung klampah | ywa kongsi ana pakewuh |
nambut karya | ya ta mêne kang winuwus | anuju dina samana ||
22. kang karya laraning sikil | winawas datan katingal | kang awit buthêg banyune | enggal mêntas ngalor ngetan |
maksih têrus | nglangkahi tambining gayam ||
25. ing kono sêlaning tambi | kadunungan anak Lingsang | maksih jabang lanang wadon | kang tuwa
27. tatu wus tan nyumêlangi | gantya kang kocapa Lingsang | kang nèng paran lanang wadon | wus antuk
angupaya | catur dasa ri wangêne | kudu olèha katrangan | tandha saksi kang nyata | dene Wèt Nèdêrlan kasbut | bab ping salikur uninya ||
1. pangrawit lêlurah desa | yèn ana bangke kang wajib | darbe atur ing parentah | tan kêna ngowahi
wus mupakat yèn Kidang | jangkah amba tapak lancip | lamun capu cêthèk tapaking maenda ||
3. akèh kewan kagawokan | miyat punang mayit kalih | nanging wus têtela têrang | tan mamang ingkang matèni | ngalor-ngetan paraning | Kidang ijèn tapakipun | Kuwuk lurahe desa | sigra sowan Dyan Ngabèi | Amongpraja Kancil ing Gêbangtinatar ||
apa ana kardi | sêmune gati lakumu | kang dinangu aturnya | tiwas cabaring pulisi | wontên bangke bayi kalih anak Lingsang ||
5. wontên sangandhaping gayam | tatu dhadhanya trus gigir | saking pangintêning prapat | pinidosa ing sasami | sabab tilas
dupi priksa | bangkening bayi kêkalih | gilang-gilang rah mbalabar | ing driya wêlas tan sipi | ngunandika dhuh Gusti | kawula nyuwun
pratela | iku saksi angka siji | pangirane kang kardi | patining sutanira mung | Kidang ingkang dinakwa | saking
prakawis | ana kang bangkit nulis | êtraping ukara kisruh | kadhang sawênèh ana | carik ngaku bisa nulis | ting jêmpalik nglarah nglantur ngayawara ||
15. tumpang suh abali-bola | anggêpe wus bisa nulis | yèn tan tinuntun ukara | kacêmutan lir wong ndlêming | seje lan
saking wus olah budi | mangkono wong mangan wuruk | prayoga dèn telada | nahên kang winarna malih | sarayuda wus pinanggih lan Harina ||
nagara | Kidang pinusara nuli | sigra kerid malêbu marang nagara ||
18. datan dangu anèng marga | prapta sumaos ing ngarsi | radèn ngabèi ngandika | hèh
waskithèng wèsthi | aturipun amba tan darbe prakara ||
19. ginrêjêg lajêng kabêsta | kairing sagung pulisi | sumakta tumbak lan canggah | ngêntosi bukti tan kenging | rèh prakawis kriminil | nanging kilap sababipun | sapunika paduka | mundhut priksa paran marmi | èstu kodhêng manah kawula bêndara ||
20. amba tiyang tani yuta | datan darbe ika iki | salami kawula gêsang | dèrèng nate dèn talèni | ing wau pra pulisi | mikut amba winayungyung | kaarak lir pangantyan | tumbak canggah ngarsa
wolulas Sapar sutèngsu | inggih taun punika | amba sami kalaipan ngupa butuh | sarimbit lan rabi amba | anak kawula dwi kèri ||
3. sawêg umur tigang wulan | jalêr èstri wontên wisma pribadi | sêlaning tambi nggènipun | kintên-kintên tigang jam | jam satêngah sawêlas kawula mantuk | rare kalih sampun pêjah | tatu
ngidak sutamba karweka | dèn maha têkaning pati ||
5. kawula datan tarima | nyuwun adil kangjêng parentah nagri | wit saking têmêning atur | tandha
mêlas-arsa èstu kawula asring | matuki kajêng kang gapuk | kang awit wisma amba | wontên tigan dipun pitênah ing satru | Kêmamang dhustha ing lampah | tanpa ngeman mring sasami ||
13. nyuluhi gowok kawula | katêmahan amba êngrêm tan dadi | bilih bayi nuntên lampus | kang wontên
15. rêmênipun pasang saya | netra grana amba kenging piranti | sumangga atur pukulun | purun nangginyanggi.
21. siyang dalu datan kêndhat | awit padhang saking kathahirèng ting | pintên-pintên atus èwu | pandam pating kalêncar | Konang ingkang sugih dilah petroliyum | bêndara dipun galiha | atur kawula puniki ||
22. titining pulisi tama | kèhing
23. purwanipun sêsuluhan | margi ajrih yèn kenging wisa mandi | pun Lele saekakalbu | sami masangi borang | dahat mandi sintên ingkang kenging èstu | lajêng pêjah dening borang | manawi amba coloki ||
cumundhuk | kapriksa ature blaka | anjèrèng nalar ingkang wis ||
25. kawulèstu pasang borang | sabiyantu sakanca amba sami | kang sadarpa ampuhipun | rèhning kathah druhaka | pun Rêkatha mbêkta canggah siyang dalu | sumangkean patrapira | kamipurun
nilas ing laku | ndangu Si Kêmlandhingan | tan rumasa ngaturake Kinjêng iku | Si Kinjêng sandhan Canthoka | Canthoka Konang dèn aprik ||
31. sababe amasang borang | rèhning sira Yuyu kang kumasakti | kumering-kering kumlungkung | tan pisah-pisah canggah | Rêkatha tan darbe jawab mung tumungkul | marêbês mili kewala | ngrasa patrape ingkang wis ||
1. pan amucung parentah papriksanipun | ubêtirèng nalar | Yuyu ndrodhogndhrodhog. dahat
4. sanèsipun punika amba datan dur | sampun malih ingkang | mêjahi
Yuyu | he e nora nyana | si Yuyu kang nyapit sikil | Kidang matur lêrês pun Yuyu punika ||
12. inggih sèstu Harina aturanipun | cundhuk lan Rêkatha | dènira akarya kanin |
para saksi-saksi iku | saha pasakitan | padha lêbokna ing sêpir | prakarane kudu munggah marang landrad ||
ngênting | dene Uwauwa wus nuksma ing syara' ||
32. datan dangu hèlêp rad yustisi rawuh | Radèn
ingkang jaga pakewuhe | sirna wancaking kalbu | lir pranatan Nèdêrlan bab ping | rong atus sêlaweprah | panjaganirèng dur | anèng
2. presidhène nèng kidul pribadi | kiwanira kang lungguh pragosa | nuli pangulu keringe | jaksa ingkang sumambung |
4. sampun titi presidhèn tumuli | dhawuh marang wakilirèng jaksa | Gajah kinèn ngunèkake | pandakwa kang ingatur | anêtêpi anggêr
bab kaping | rong atus kawan dasa | gangsal ungêlipun | sawarnining pêpariksan | lan pandakwa jaksa ingkang paring
ingkang sampun kasêbut pêrklaring | trangginas gripir landrad ||
6. sajêrone pranatan ing Hindi | bab ping satus sangang puluh papat | iku gripir wêwênange | kang nulis anèng buku | datan kêna nurun pêrklaring | kudu trang gugat jawab | ijowaning ngriku | myang panangkising sakitan | mungkir ngaku gripir kang kudu nulisi | mangkono salaminye ||Guru
adhêdhawuh mring sakitan saha saksi | hèh padha sumurupa ||
12. bab prakara patinirèng bayi | anak Lingsang kang nèng ngisor gayam | Si Yuyu iku purwane | sêmbrana ala nganggur | nyapit sikil tanpa prakawis | bakal ingukum kisas |
krakal | nêlung sasi Kodhok Kinjêng Garènggati | Konang ngrong sasi paksa ||
14. dene Lele kinrakal sasasi | wus
mangkono putusmu | sira araparêp. matur apa | supayane golèk mayarmu pribadi | Yuyu matur sandika ||
Hyang Widhi | dadi paribasan adilu'llah | kang wus kalair jatine | prakara samar lêmbut | amung Gusti kang sifat 'alim | waskitha
khukumipun | marma aran Amongpraja | amarsudi pranatan tataning ngurip | marah ing pangadilan ||
puniki | sajêroning raga ana praja | kang bisa amatrapake | sayakti nora ewuh | barang wuwus barang panganggit | gitaning murti tama | yeka aran kawruh | 'ilmu kang luwih utama | bênêr luput jroning ati dèn kawruhi | sugih miskin datan was ||
22. padhang nrawang ingkang pikir wêning | sênêng urip tumêkèng antaka | khukum praja sakarone | lire jêro ing kalbu | anglakoni ayuning budi | sabar paramartèng tyas | nanging kanthi mahkum | têgêse duga prayoga | lire adil jaba
Amongpraja kang binudi | dayèng sinau nalar ||
24. jaba jêro kang dèn aji-aji | kudu dèn ajar ing kautaman | wit raga manut sapangrèh | kana kene kacakup | marma ngupa cukuling
ati | saka sajarwèng liya | mungsuh dadi wuruk | arda murka dadi wulang | kere ngêmis gawa bathok mituturi | kang nglangut lamat-lamat ||
25. nyamut-nyamut ingkang durung tampi | wulang saka badanirèng liya | tanggapa tyasira anggèr | kang ala mulang bagus | wus dene wong kang tindak bêcik | nanging kang durung tunggal | budi aywa nggugu | aywa ge-age cineda | lan aja bèrbudi sarta aja cêthil | wruha adil jro jaba ||
26. pira-pira kang gumlar ing bumi | bocah cilik mulang marang sira | wong tuwa nuntun mring kowe | arda dupara iku | nanging nyata wasita iki | upayanên supaya | jajahing
sajêroning garba | kalamu'llah hakikine | kitab kang bangsa luhur | wingit muluk nglangit tan kèksi | muhung wong wicaksana |
saking dhawuh amung lêt sadalu | saksi-saksi lanang wadon lan patinggi | wus sami sumaos kumpul | Kancil Amongpraja miyos ||
6. dene pancakanipun | pagantungan wus samaptèng ngriku | Yuyu saking panjara ingiring mijil | gumrudug kang ngurung-urung | kumêrab sato kang nonton ||
7. wus pêpak lunggyèng ngayun | ponis saking Amongpraja mulung |
jaksa punang kintaki | Gajaksa nulya dhêdhawuh | hèh Yuyu rungokna mêngko ||
8. iki layang ponismu | sun wacane akèha kang krungu | dadya conto mringmrih. ngati-ati ing wuri | mangka kaca bênggala gung | mulang sakabèhing sato ||
9. ringkêsan kang kasêbut | ingkang awit asma Kangjêng Mulku | kang abaris ingaban
saratipun | Yuyu munggah pancaka lon ||
12. lawe sumingsêt gupuh | dyan pinêsat Rêkatha gumandhul | wusnyantara Yuyu
kewan kang ngungun | dupi wêruh kasêntikanipun | Amongpraja dènira nibakkên adil | dadya lupiya sawastu | dening walang taga sato ||
15. jatine kang ginantung | têkèng pati kewan kang sami wruh | kang supaya dina wuri padha eling | ngungkurna panggawe dudu | ngarêpkên budi krahayon ||
16. kang wus mati nora wruh | mung kang urip padhaa mituhu | ing parentah tata têntrêming nagari | saka prabawaning khukum | kabèh idhêpa pakewoh ||
17. samana saya guyub | sato kewan satanah Jawa gung | wêdi asih mring Sang
praja dhusun-dhusun | gêmah ripah pasir wukir loh jinawi | doracara sirna larut | akèh kang makbud Hyang Manon ||
20. tan pêgat limang waktu | ngluhurakên karaton Hyang Agung | akèh kewan kang dadi 'ulama mukmin | kang mangka lêluhuripun |
kacakup | sigêg gantya kacariyos ||
Prakara drêdahing Baya lan Banthèng wahananing jaman Angkara Murka
masa katri tanpa ana têruh | kali ingkang cilik-cilik asat sami | kang gêdhe mèh tanpa banyu | têmah arang bathang anjog ||
25. marang ing Nglèrèng wau | santerone Kali Lèrèng ngriki | yèn janmaa pacêklik larang rijêki | kèhing wiyangga nênuwun | salat kajad mring Hyang Manon ||
26. kang mangka adat Bajul | yèn ngupaya bukti bathang-buthung | nora mêtu saking sajêroning warih | sarèhning cilik kang ranu | arang ana bangke sato ||
27. nanging satunggal wau | kang sadarpa murka tyasira dur | marma kongsi katêlah Ki Kalasrênggi | putus pratikêl mrih dudu | yèn luru parane adoh ||
asring ngrodapaksèng laku | ngincih yèn wêruh bêburon ||
29. lasar têguh timbul tus | putus lamun maeka mring makhluk | yèn sêsaba mring dharatan alas pripih | kadhang munggah gunung Jêruk | kambah kiwa têngên kono ||
30. baya siji puniku | kang nglurahi Kali Lèrèng wau | saking nakalira karan Sambangmargi | kèh dalan mati witipun | Bajul kang laku mangkono ||
31. paksa kuwawa dir gung | kathah sato kewan kang kadaud | kaprajaya dening Buaya wêwèri | samana ing dina Sabtu | Kalasrênggi luru sato ||
32. wus antuk kongsi tuwuk | turon sukunirèng gunung Jêruk | ing jugangan papane
dene nginggilira | wontên prabatang wus lami | rungkat sumendhe ing êpang ||
2. kintên-kintên sampun wontên gangsal warsi | dene agêngira | kalih elo winatawis | panjangipun kawan cêngkal ||
3. wus adate Baya lamun mêntas bukti | anjajah wanarga | raga cape sigra ngisis | kasilir ing samirana ||
4. bajul anèng jugangan sênêng ing ati | turu ngenak-enak | nuli ana sindhung
katiban | mung katindhihan sathithik | Baya dahat ngungunira ||
9. nulya ndêdêl ngungkil mrakungkung kang gigir | saking gênging batang | jati ingkang anindhihi | êntèk rosane tan kangkat ||
gêmbor tulung-tulung jêrat-jêrit | ing alama-lama | antuk kalih dasa ari | kèri gagra lan usika ||kusika.
20. labêt datan boga tuwin ngombe warih |
midrèng têtirahing wukir | Banthèng miyarsa suwara ||
ngulati | samana wus panggya | ênggèning tangis kang ngrintih | ana sangisoring watang ||
29. baya ingkang katindhihan kayu jati | Banthèng
ngungun Banthèng kalih | nulya alon nabda | Mukhammad Salèh lan Srênggi | karana apa Buwaya ||
apa | Srênggi mangsuli wor tangis | hèh Banthèng wêruhanira ||
33. panêngranku wong akèh kang angsung nami | Kyai Adipatya |
35. tamtu bae sira maido ing ati | nanging iya layak | ingkang angarani kidip | dene nèng kene purwèng wang ||
36. têkèng dina iki wus rong puluh ari | nguni sun cêngkrama | ngèksi wana-wana wukir | sayah nuli sun sarean ||
37. nèng jugangan kang sun turoni puniki | romot-romot kathah | suda prayitnèngsun tan wrin | yèn ndhuwur ana prabatang ||
38. durung suwe nèng kene bajra gung prapti | ngrubuhkên prabatang | bagyèngsun nora nindhihi | wus antuk rong puluh dina ||
3. luwar saka ing bilai | sun mulih mring wismaningwang | nglairkên bungah sun Banthèng | katêmu swami lan
dene kabagyanta | sajagad tanpa sama | kabotan olèhmu mikul | nampani piwalês ingwang ||
5. kaul sun yèn bisa mulih | mring Kali Lèrèng wismèngwang | iba ontungira Banthèng | sun darbe uni yun ngganjar | sawiji akik loyang | wus warna kalpika mancur | ngungkuli cahyèng jêbarjat ||
khak | sapisan slamêt jisime | kapindhone mêngku drajad | ping tri sugih arta mas | sêsotya sasaminipun | ping pat sinihan ing jagad ||
8. prabawa kang gêdhe malih | luwih parlu mungguh sira | yèn nganggo ana jroning we | kêdhung talaga samudra | blas sirna lir dharatan | tan krasa nèng madyèng banyu | sabarang apa pratela ||
9. puniku dayaning akik | tamat lir ana dharatan | Andaka lamun siranggo | anèng pucuking sungunta | sun kira nora sêsak | lananga wadona iku | kang nganggo padha sêktinya ||
10. lan manèh ujar sun nguni | sing sapa têtulung ingwang | njunjung watang jati kiye | sun arsa kaul nayuban | kang sarta andrawina | ngaturi para tumênggung | bupati mancanagara ||
11. sagara kidul puniki | bupatine pira-pira | saha asistèn residhèn | wadana asistèn kathah |
tinarètès ing barleyan | kang tigp-tigtig-tig. iba abyore | sun uga duwe kêmasan | sarawèdi ing banjar | sun kon gawe kalung
anèng anglo kewala | rina wêngi lamun ngunjuk | ajêg angête tan gêla ||
27. dene kang ndarbèni akik | pilihan jroning samodra | ing
29. puluh-puluh wong wus dadi | punagi sing
31. sanadyan sun têkèng pati | yèn wus panggih garwa putra | maris pusakèngsun kabèh | dhuwit pirang-pirang yuta | masa anaa ingkang | ngêdum yèn sun durung mantuk | dadi 'amal siya-siya ||
32. lan waris dadi bupati | sun srahkên putra pangarsa | saking bojo tuwa dhewe | kang pantês nampani drajad | sukur yuswèngsun dawa | anakku dadi tumênggung | ingsun pribadi bupatya ||
33. payo Banthèng jalu èstri | lairna wêlasmu padha | marang sapadhaning
bisane ngglundhung | saka gigiring Buwaya ||
35. ingkang èstri anambungi | dhuh kyai prayoganira | dipun tulungi lêrêse | adatipun kasangsaran | yèn tinulungan luwar | nêtêpi prajangjinipun | sanadyan pun Baya cidra ||
loyang | êmbanan wêsi jênar | sumangga kyai puniku | kajêng sami dipun ungkal ||
38. jinongkèng saking sakêdhik | sisih sewang kilèn wetan | sarana sungu
tanpa timbang | aywa wancak driya Banthèng | Angun-angun nambung sabda | yèn mangkono karsanta | ingsun tutkên
mamang laku bagus | Pangeran sifat ngaliman ||
47. banthèng ciptanirèng ati | ingsun tulungane pisan | mokal cidraa wuwuse | rèh dudu bangsaning rucah | isih Buwaya têngah | tandha kasaguhanipun | awèh barang neka-neka ||
48. yèn tan darbe nora bangkit | muwus kang kaya mangkana | tumulya Bajul ginendhong | ing gigir de suku ngarsa | kang loro ngrangkul jangga | sirahe tumumpang punuk | Banthèng wadon atut wuntat ||
1. samantara lampahira | praptèng têpining Pragawanta kali | nuli anyabrang ing banyu | rèhning masa Katiga | cêthèk bae banyune kang dudu kêdhung | Banthèng nulya
mêlas-ayun | payo Banthèng ngidula | wruhanira Bagawanta iki dudu | karaton ingsun Andaka | Kali Lèrèng kidul iki ||
3. yèn wus tumêkèng têmpuran | Lèrèng Bagawanta dumadi siji | wus parêk lan karatonku | udjunnaudhuna. jroning pura |
pramanakna yèn wus cêdhak | ana tandha manik warih dumêling | mangidul sathithik wêruh | sitinggil brajanala | srimanganti danapratapa kadulu | Banthèng lêga nalarira | Baya maksih anèng gigir ||
5. wus têbih antaranira | saya ngidul mêndhakmundhak. jêro kang warih | saput sampil toya sampun | Banthèng malih wuwusnya | lah Buaya nèng kene prayoga mudhun |
banyu | kaloloh ing pitênah | nêdya labuh ambyur kang priya mring ranu | nanging tan awèh têmahan | nèng tawing kewala ngèksi ||
10. dènnya samyadu karosan | ngantêp paksa ambêk dibya gunasti | punang banyu lir kinêbur | Banthèng wus tanpa daya | rèh punuke wus kinakahan ing Bajul | kapindhone kalah rosa | sabab dudu bangsa warih ||
11. mênang ingkang darbe blabag | Banthèng sabên minggir tansah tinarik | ginèrèt mring têngah banyu | nadyan pinggiring padhas |
nanging malah ana têlênge ing kêdhung | gobak-gobik lêmbak-lêmbak | Buaya ascaryèng ati ||
12. wus mangkana buron tirta | ing nguni wus cape tan bisa mosik | dupi wus kambah ing banyu | pulih ndadak sakala | kuwat manèh
Kalasrênggi sabdanipun | mèsêm winor pangerang | sira Banthèng wus pasthi dadi mangsanku | kewan dharatan
saha kewan samudra gung | padha doyan mring sira | narimaa kinarya pista bangsaku | sadaya isining toya | akèh kang nganggo
akhiring dunya | ing akhirat nêmu swargi ||
19. kang langgêng tanpa wusana | luwih ni'mat munfa'at swarga nangim |
dadiya sidêkahira | Gusti Allah ngudanèni ||
21. saiki nadyan tan ana | ananging dzat mulya ingkang mangèksi | Wallahu naglimunngalimun. guyub | Allah priksa ing lêmbut | kalamu'llah nulis ingkang
ing jagad wiryawan | midrèng dunya pinacak ing pawarti | landa jawa cina mlayu | angabarakên sira | luwih rilan sabar ing tyas luwih bagus | sajagad rat tanpa timbang | karsanta yu arjèng kapti ||
24. iki aran akik loyang | ingkang nganggo êmbanan wêsi kuning | ningna Banthèng tyasirèku | okak-akik tan ana | kunang-kuning jaba mung daginging punuk |
nadyan balung lawas-lawas ajur mumur | yèku rupaning sampurna | Banthèng nulya nambung angling ||
26. krapana amanuhara | angrêrintih murih lumuntura sih | dhuh Bajul mitrèngsun
uripmu mung sapisan | sira tega ing patiku tanpa koguk | panjalukku marang sira | mung emuta bae Srênggi ||
28. tatkala amanggih papa | amung kurang sathithik tibèng pati | pati dalan nora patut | katindhihan prabatang | aja ana ingsun
sarupanirèng bangsa | salumahing jagad padha ngulah ayu | dadi gêgaman pralaya | Cina Landa Bugis Bali ||
nglakokakên têpa | kang kêna dipun lakoni | apa manèh saiki | ana kang masesèng khukum | atasing sato kewan |
pituturipun | nanging cêgahe tanpa | sacuwil kang dèn lakoni | lah wêlasa mring uripmu dhewe Baya ||
kuwasaning Dzat | kang wajibulmaujudi | kabèh 'alam ginawe dening Pangeran ||
9. sanadyan wujudmu Baya | wus pasthi ana kang
sêsorah mèt kitab Kuran | Suluk Asthabrata Surti | liyane awak mami | sakabèhing ala gêtun | nanging yèn ingsun bungah | rèhning wus putus ing wèsthi | anêtêpi ing jaman angkara murka ||
14. lamun mangkonowa sira | durung wruh ubênging bumi | salin-sumalining jaman | yèn jagade nora salin | mung lakuning wong urip | sabên taun santun-santun | iku têgêsing jaman | titènana kang nastiti | yèn waskitha sirèku nuksmèng sujana ||
15. dene cubluk têmên sira | wulang kuna kogondhèli | nênuntun marang wong tuwa | wong kodanan kopayungi | wong kluwèn koingoni | iku pangrasamu bagus | olèh tikêl sadasa | wêwalêsing Maha Sukci | iya bênêr nanging jaman iki cidra ||
16. nora kêna pisan-pisan | watara wus satus warsi | awite angkara murka | tumapak sun sêngkalani | sirna wuk pandhita ji | angka sèwu pitung atus | iku têkaning jaman | angkara murka puniki | kang waspada Banthèng nganggo pancadriya ||
17. rèhning sira sasat wuta | nganggo kuping sasat tuli | cangkêmmu bae katara |
gaib tan kalêmpit | cilik mula sun ulah budi sujana ||
18. o beda bangêt lan sira | pama bumi lawan langit | yèn kumpul banyu lan lênga | nadyan awor seje pikir | nglakokkên cipta mêthit | miturut jaman kang klaku | sanakku duga-duga | sadulurku tapsir ati | dene
sidêkah mami | wèwèh marang wong kang cukup | nggendhong wong nunggang kreta | mayungi wong nunggang joli | atêtulung marang wong kang lagi bêgja ||
20. marma sira sun piala | rèh mring sun wus gawe bêcik | tumulung koripaningwang | sun pundhut patinira wit | sun nurut jaman mangkin | angkara murka kang klaku | ingsun lakoni gampang | lakune jaman saiki | sugih miskin gêdhe cilik nora beda ||
21. sun jèrènge tampanana | nrimaa ingsun patèni | ywa budi kakèhan polah | wus anèng kene yun urip | tegakna bae bêcik | gêtunku dene bojomu | nganggo sira kon mêntas | pancène barênga mati | loro pisan nadyan sèwu ingsun kurang ||
22. aja kang rupa mêmangsan | bisa dadi gêtih daging | nadyan wastra ingsun kurang | tan bisa cukup tyas mami | êndhasku dadi sikil | jêr akèh têmên karêpku | nanging kodrating Pangran | kang murbèng jagad sakalir | nitahake jaman iki kudu kurang ||
23. sun wus nglaya midêr ing rat | njajah praja ngêndi-êndi | wong kang sugih saya ngrêda | kang mlarat saya nyêthithis | wus dhuwur dèn urugi | kang lêdhok tansah dhinudhuk | kang akèh tambah kathah | yèn cilik saya sathithik | lah rasakna Banthèng sajar sun ing sira ||
24. sabên wong kang nyithak bata | omahe gêdhèk ting pringis | tukang gêndhèng omah rajag | tukang kayu lawange pring | pandhe tan duwe lading | maranggi rangkane njlêbut | kadhang anganggo randhan | mangkono jaman saiki | wong kêmasan arang duwe timang jlebrah ||
25. sayang tanpa kêndhil dandang | gêmblak nora andarbèni | bokor paidon lan bintang | lungaa mring desa Gamping | kabèh omah tabag pring | arang ingkang tembok batu | sêrasah bae tanpa | lan mênyanga omah kundhi |
burdiran | tukang cèt utawa sungging | tan ingêcèt kang panti | tan pinulas omahipun | sêdene tukang lapak | nora ngingu jaran pasthi | nunggang bae sajêge durung karuhan ||
27. iku kagawa ing jaman | angkara murka saiki | kabèh ingkang ngasta praja | myang karti desa
28. wong kang sugih luru arta | wong mlarat mbuwangi dhuwit | ndêlênga sêpur Ngayogya | saurute luru dhuwit | kaping lima saari | kang mlarat dhuwite nglumpuk | sun wus nitèni sira | kêrêp nunggang kreta api | akèh bae Banthèng sajaringsun iya ||
wong kang sugih jarik | tapihe lurik kewala | ndêloka pasar lor loji | Cina adol sêmbagi | sugih-sugih maksih luru | atine majèh kurang | artane durung nyukupi | wong kathokan sugih jarik bêbênetan ||
31. nuli nuruta pacinan | akèh jarik pating slampir | myang ginulung tinalenan | nganggo dèn slêmpiti
Banthèng kang karya | piwulang nglakoni bêcik | sun pasthèkkên datan bisa | dluwang mangsi mitulungi | sun bae bisa ngathik | ukara sinawung kidung | kang dakik lêmbat-lêmbat | ngungkuli lan layang Surti | gampang bae Banthèng wong gawe piwulang ||
35. têmbung apa aku bisa | kawi apa ingsun bangkit | nanging wêdi bokmanawa | dèn gêguyu jaman mangkin | angkara murkèng budi | wulang
kang angèl tan tinut | wruha Andaka sira | layang tinggalne kaki
kanyatanipun | saha akèh kang dora | nanging Banthèng sira wani | angantêpi piwulang ing jaman kuna ||
37. mangke sira kasangsara | wus pasthi tumêkèng pati | puluh-puluh Banthèng sira | wong bodho ambêkmu wasis | ahli nindakkên bêcik | ekhlas lêga rilèng laku | khas kuwat santa budya | yèn tumibèng jaman iki | kang mangkono iku lakuning wong ala ||
38. seje karo jaman kuna | ri kalane durung salin | ing jaman angkara murka | akèh 'ilmu tanpa kardi | sabab kakèhan pamrih | wit kagawa jamanipun | kabèh wong kudu kurang | kabèh wong karêpe sugih | durga ngangsa-angsa akèh palacidra ||
39. para sayid Surabaya | Semarang tuwin Batawi | kang putus 'ilmu agama | 'Arab mratani sabumi | nora sêpi ing pamrih | mawa karenah nyênyêdul | saking kuwating jaman | marma
saking gunung têkèng ngriki | iya iku wus kagawa murkaning tyas ||
1. mêmanising jaman murka luwih | wong têtulung potang kabêcikan | dadi sulaya adate | crah nora sapa aruh | wong kang nistha papa mlas-asih | kinukup binêcikan | yèn wis sugih tamtu | anggêp kadhang nyidrasmara | tuwin umbag umuk mandhak ngisin-isin | kang klaku sapunika ||
2. ana ingkang tinulung ing singgih | ngabdi awit punakawan ala | lawas-lawas olèh gawe | ngalani mring kang tulung | ngadu-adu angathik-athik | muwuhi basa ala | murih awakipun | enggal nuli ginêntèkna | mring kang tulung tanggung lumêbune
dayaning kidip | wong utang kudu cidra | yèn barès tan antuk | wèwèh marang pra bandara | para gusti apêse marang wong sugih | kang mlarat tanpa karya ||
4. wus bênêre sira angsung daging | marang sarupaning buron toya | yèn ingsun mulat
mungkir mring jaman saiki | kang wus têrang karsèng Hyang ||
5. ingkang mangka ciptamu kuwalik | ingsun ingkang siranggêp duraka | jare tanpa siksa gêdhe | yeka cipta kêpaung | tandha maksih cingkrang ing budi | ingkang wis wicaksana | jarwaku kotêmu | lêbokna kulunging nala | saksènana lakuning kewan puniki | mamathuk apa ta ora ||Lebih satu suku kata: mathuk apa ta ora.
6. sadulurmu tunggal bapa bibi | mèh tan ana bedane lan liya | barang karya kalis bae | liya dadi sadulur | yèn sadulur satruning ati | sanadyan dudu sanak | yèn sababag mathuk | utawa padha sugihnya | wus mangkono Andaka kridhaning bumi | wrata sajagad 'alam ||
7. yèn wong sugih têpung padha sugih | yèn wong mlarat têpung padha mlarat | gêdhe têpung padha gêdhe | dene yèn mlarat wanuh | lan wong sugih bakal muwuhi | wong cilik sêsanakan | lan priyayi agung | tan wurung bakal dinuta | rèh kagawa lakune ing jaman iki | pikirên kang têtela ||
8. titènana wong padha nglakoni | apa nyata Banthèng apa ora | pangucapsun iki kabèh | solan-salining waktu | kang waskitha wêruh pribadi | pira-pira lêpiya | adat kang kalaku | doracara ngrekadaya | kang wus kaprah apus bujuk laku sandi | gêdhe cilik tan
kabujuk | yèn kang pintêr sinêngitan | ingkang rilan saya pothar-pathir
cilaka | laku goroh akèh kang nêmu basuki | saking kuwating jaman ||
11. mlarat kurang sugih kurang ugi | dhuwit kurang mas sêsotya kurang | barang-barang kurang akèh | marma kang sugih wuwuh | kang malarat sangsaya nyranthil | kêrêp tumibèng lara | mangkono wus tamtu | lakune jaman angkara | murkèng budi kurang
barkahirèng bumi | sabên mêlèk dèn gêbal ||
13. wong cilik tan bisa gawe dhuwit | parandene pinundhutan arta | sarta sabau sukune | yèn luput antuk rêngu | kadhang dhêndha kang rupa dhuwit | iku sira wêruha | jaman kang kalaku | dalil syara' kitab Kuran | tanpa gawe pêpacuhe tan pinikir | saking kuwating jaman ||
14. kitab ingsun marma sun buwangi | primbon derah 'ilmu wêwijangan | wus ingsun buwangi kabèh | seje kaya sirèku | pintêr mêntah nalare ngruwil | kadayanta tan ana | suwung sasat bumbung | nggandhuli carita Budha | jaman iki akèh murid dadi kyai | nora sêpi pangarah ||
titi | têrang kridhaning dunya ||
17. yèn jagade Banthèng nora salin | awit kuna mula têkèng mangkya | mung siji iki wujude | lakuning surya tèngsu | lintang angin lan jalanidhi | sadaya barang lama | dene ingkang santun | budi klakuaning kewan | salin-salin iku jaman ingkang arti | aywa klèru panampa ||
18. kadarmanta ilang ywa saksêrik | awit ingsun iki manut jaman | kang kanggo saiki Banthèng | puluh-puluh sapuluh | ubênging rat jagad mratani | gêdhe cilik tan beda | padha pamrihipun | tuna liwat syara' kitab | tanpa daya pêpacake tan pinikir | bab kalah karo jaman ||
etung jroning ati | sira dhêmên marang kasugihan | lakumu katara Banthèng | yèn sun timbang awakmu | lanang wadon datan kuwawi | ngungkil watang sêmana | prandene kajunjung | saking tyasira angkara | têmah luwar sun njaluk gendhong ing gigir | marga pamrihmu kathah ||
21. melik nunggang kreta dèn urmati | saka tunane tyasmu priyangga | duga kira nora duwe | yèn kang wus nuksmèng putus | barang karsa pinikir dhisik | kadadiyaning cipta | pupur durung bênjut | têgêse duhaduga. watara | nadyan sira tampaa
pakewuh prapti | pira kuwating badan | anadhahi pênthung | yèn sira nganggo punika | tumbak kêris pêdhang
sujanèng kewuh | nora mikir rosaning jisim | kang dèn asah mung nalar | budya yu kang cukup | rèhning wus kabacut sira | bokmanawa mêngko mati besuk urip | nitis manèh mring dunya ||
24. muga nglakokêna budi pikir | angên-angên minangka Pangeran | kang rumêksa marang kowe | duga watara kudu | tindakêna Banthèng ywa lali | yèn kalalèn ciptanta | saèstu kalurung | kadhung tumibèng sangsara | têmah mati lir lakunira saiki | ingsun ênggo sèmèkan ||
25. wus lumrahe bodho tanpa budi | dadi pangane kang wicaksana | yèki sariranta Banthèng | wruh blilu lir sirèku | lagi katon bae wus kenging | dadya mêmangsanira | ujêr nora wêruh | sun ubêng-ubêng ing nalar | lah mêngkono lakuning jaman saiki | angkara-kara murka ||
26. ya ta wau Ahmad Salèh èstri | wêruh têrang saking tawing padhas | kang priya êntèk krosane | dènira rêbut
padhas dyan bèi | kang pinggir wetan | kocapa Banthèng Srênggi ||
2. ingkang samya angadu kanang karosan | anèng têngahing
wus wikan | yèn ana pulisi prapti | saha sumapta | sadarpa srêp ing ati ||
5. lir siniram ing tirta marta sadunya | sanadyan têkèng pati | nanging wus koningan | dening kanjêng parentah | Banthèng wus nora gumingsir | rilekhlas pasrah | patine dèn saksèni ||
6. dyan ngabèi ngandika marang Buaya | hèh Bajul paran kardi | sira lagi apa | ana samadyèng tirta | sun sidhêp wus suwe Srênggi | apa tukaran | patrap tingkahe sami ||
7. nambung sabda Baya marang Amongpraja | wruhanmu ingsun Kancil | iki sun kajibah | nglakoni takdiring Hyang | ngukuhi pêpêsthèn yakin | lakuning jaman | angkara murka mangkin ||
8. wus wajibe tumitah anut ing kodrat | karsaning
Amongpraja sabdanira | yèn mangkono ingkang wit | Baya bênêr sira | iku tan murang tata | wus lumrahe ing ngaurip | ngukuhi jaman | awit padha nglakoni ||
10. ubênging rat kainan kang nora wikan | èstu yèn nêmu pati | salahe priyangga | uripe luwih tuna | lakuning jaman tan uning | prayoganira | Banthèng ro jalu èstri ||
11. kayaparan dene ta amung satunggal | pancène priya èstri | Baya sabdanira | maune loro pisan | nanging siji nuli bali | marma mung juga |
dugi prayogi | nanging cacadnya | sathithik kurang titi ||
13. wruhanamu Baya ingsun arsa priksa |
Baya sun ingkang kajibah | nata ruwêding bumi | dhawuhing Suleman | atas ukuming kewan | wus ginadhuhkên mring mami | iki kalpika | lètêr We mangka buslid ||
16. dadi tandha kuwasa masesèng tata | iku kagunan mami | ruwêd bundhêl wudhar | kang rawe-rawe rantas | malang-malang sirna gusis | dening
ubênging rat | lakune jaman iki | kang kanggo ing kathah | gya Baya ris manabda | mring Banthèng kang dèn kakahi | Mad Salèh enggal | minggira sun lawani ||
20. wruhanira prakara arsa kapriksa | mring kang wus antuk buslid | ngetanna kewala | ngèncèng-èncèng mrih cêdhak | Banthèng asrêp ing tyas minggir | tur winêlahan | dening Ki Kalasrênggi ||
21. dyan ngabèi majêng sadaya tut wuntat | wus nèng têpining kali | gisik wêdhi rata | Banthèng wau kang lampah | wus jajag suku tan jinjit | anulya mêntas | Baya maksih nèng gigir ||
pancakara | angadu kasudiran | duk nèng banyu tan ngundhili | ananing dharat | saking pangwasa mami ||
25. durung mêsthi yèn prakaramu mênang |Kurang satu suku kata: durung mêsthi yèn prakaramu kang mênang. Banthèng tyasnya wus eling | caksananing prentah | mradata pira-pira | kang wus putus pramèng adil | Banthèng saksana | ngrêpa manguswèng siti ||
26. dahat ajrih sèwu gêtunirèng nala | sinrêng ing sabda wêngis | mring Dyan Amongpraja | Andaka aturira | adhuh kawula dyan bèi | nyuwun aksama | patrap ingkang tan yukti ||
27. wuwusira Radèn Ngabèi Mongpraja | dhumatêng Kalasrênggi | Baya sira aja | sandeya ing tyasira | khukuming Hyang Maha Sukci | kang karya jaman | ubênging jagad iki ||
28. wus mangkono tumandukirèng kagunan | nulya radèn ngabèi | dhawuh kinèn mriksa | Anjani lan Pragosa | trangginas nyandhak pèn sami | tumuli mriksa | Andaka jalêr èstri ||
29. kadi adat pamriksane para gugat | ingatur kadya kang wis | laku manut adat | dhasar carik sampeka | ukara tumraping tulis | purwa
trang | Amongpraja sabdanya | mring Banthèng prakara iki | sira kang kalah | nanging prayoga mami ||
baya nuli trangginas ngamplok saksana | gigiring Banthèng nuli | lir duk anèng toya | wusing samapta sigra | bidhalan tan ana kèri | mring ardi jêram | banthèng lumaku ngarsi ||
33. dyan ngabèi nèng wuri saprabotira |
Amongpraja ngandika Banthèng sèlèhna | panggonane Si Srênggi | priye traping watang | jati ingkang tumumpang | gigiring Baya puniki | nêdya sun tata | putusaning prakawis ||
35. wus dilalah Baya miturut kewala | saparentahing Kancil | tan
prakara Banthèng lan Srênggi | rampung pur-puran | lara wus nyaur sakit ||
38. rèhning gawe lara winalês ing lara | bali kadya puniki | Banthèng anarima | suka sukur ing nala | sangsaya wêdi trêsna sih | Banthèng sadaya | mring Amongpraja Kancil ||
Pituture Sang Kancil Amongpraja marang Baya Kalasrênggi
39. dyan ngabèi pasrangkara marang Baya | Bajul prayoga mami |
bali manèh | katindhihan ing prabatang | sumaput netya ilang | otot bayu lir rinacut | wus sirna dayaning gêsang ||
3. wit saking rumaksèng ati | mring daging kang sifat anyar | wus mangkono salamine | janma kewan nora beda | budi kang tama
nuli ngantêp nduwa watang | tan obah lir nguni bae | gedhag-gèdhèg mêndhak-mêndhak | noraga pasrangkara | dhuh dyan ngabèi ratuku | nyuwun pangaksama marta ||
6. nyuwun kawêlasan urip | tobat kawula katura | ing dintên wingking slamine | amba lumaksanèng prentah | yun nyirnakkên tyas murka | mêkathik sarèh pituduh | ngratu mring gusti paduka ||
7. ujêrugêr. kula sinung urip | mèstu sakarsa paduka | ngluhurkên wicaksanane | sana sênêning kamulyan | kawiryan dining kanang | adhuh gustiku tuwanku | nyuwun gêsang nyuwun gêsang ||
8. radèn ngabèi mangsuli | dhumatêng sabdèng buaya | hèh Bajul aja mangkono | luput sira njaluk gêsang | uripku mung satunggal | sun nggo pribadi tan cukup | awèh manèh yèn bisaa ||
9. têtulung bae tan bangkit | marang kasangsaranira | ingsun dhewe susah gêdhe | nalar kang durung tumêka | sun jaga dalu siyang | sarjanèng tyas tamèng kewuh | rumaksa
êntèk | yèn budi rêgêd tan kêna | sinucèn mawa toya | pangumbahing ati dudu | saka kawruh kang sampurna ||
13. kawruh ingkang sampurna di | tan bisa nuci budyala | kajaba badane dhewe | yèn wus katêmpuh sangsara | kang
mungguh ing ngurip mangkene | waspadakna kang sanyata | mêthèk pikir pribadya | gampang wong manyakra rêmbug | mêca atine ing liya ||
15. yèn sira bisa ngawruhi | pikirmu dhewe prasasat | wruh ubênging jagad kabèh | atining liya narawang | lir kèkêr tanah Prasman | yèn pikire dhewe ewuh | sapa kang bisa waspada ||
16. basane mrangkani kudhi | nyuwita para bêndara | para gusti tuwin katong | gampang kêna sinakolah | tata trapsilèng nata | wong ngawula atinipun |
nyirnakkên was | sumêlang sirna ilang | nênarik badan sawastu | panggahing netya sarasa ||
20. rasane tumêmpuh wani | jirih kêndêl saka manah | rikuh isin wit atine | yèn wus sampat tunggal cipta | adining tamaloka | wong liya dadi sadulur | sukur kang tunggal pinangka ||
21. yèn wus bisa manjing ati | atining wong kang kalingan | sasat nêlukake kowe | wong kapir pitung bedahab | Islame saking sira | gêdhe gêganjaranipun | madhangi pêtênging liya ||
22. luwih manèh sira Srênggi | bisa lumêbu ing jaman | angkara murka kang kanggo | budi beda rupa-rupa | racutên manjing jiwa | nora ewuh ing panggayuh | yayah yun trang putêring rat ||
nganggo jaman kang kalaku | adating pikir manusa ||
26. sato kewan tan salisir | wiyangga jroning samudra | mangkya padha klakuane | yèn mangkono budi rucah | cacad nora kacacah | prayogane wong kang putus | jaman murka linakonan ||
27. jaman ayu dèn singkiri | nanging kang wus tyas wêweka | ala bêcike dèn anggo | iku budining sujana | ewuh wong ahli rasa | gampang
nendra | garegah tangi njênggèlèk | ewon durakane têka | ngêpah ngisêp ing raga | nganti atus tan rinêmbug | saking wus manuh rubeda ||
33. èstu lamun têkèng pati | sintên purun têtulunga | bab sampun kaêlun awon | lêpiya klakuan amba | nuruti budi murka | dyan ngabèi nambung wuwus | Buaya njaluk pralaya ||
34. sun tan bisa gawe pati | nora bisa gawe gêsang | srahna kewala mring Manon |
1. trunaning Ula wiraya | ing kene akèh
kadadianamu | bali mulih ing kuna | mara tampanana iki | Ula mandi dutaning Hyang Maha Mulya ||
6. lah iku Baya rasakna | pikirmu sadhela salin | aywa nggayuh bab pralaya | nganti kawêtu ing lathi | yèn ana wong murtyadi | kawêlèh-wêlèh wuwusmu | gêdhe cilik tan beda | yèn wirang durung nêkani | tuhu tega
mundur | marma Hyang Suksmantaya | mundhut pati tanpa nari | apa nyata apa ora wangsulana ||
8. wulangsun mangkono Baya | nora mung sira kang tampi | kabèh kewan kang miyarsa | pasthi lamun mikir-mikir | marang wirayat mami | supaya atine wêruh | nggêgulang sasmitarja | rèh jro budi ana Surti | ingkang bisa maca muhung wong swarjana ||
9. yèn dudu janma utama | nora bisa maca Surti | mêcani atining liya | goroh yêktine nêtêsi | yèn sulaya lan ati | wuruk sirna tan ginugu | nginggihana cangkêmnya | ing batin tan pisan mikir | awit saka sulaya pancêring netya ||
10. yèn wus cocog lawan karsa | tumanêm ing sanubari | rèhning ati wus
kutubun samawiyati | pardikane tulisan bangsa mandrawa ||
11. iku pikiring manusa | kang wus bisa maca Surti | cèplês
tarjumatanpikalbihi | badanira kabèh dadi jurubasa ||
12. iyèku têgêsing lafal | solah-bawa muna-muni | manut krêdyating tyas prentah | pasthi badan kang nglakoni | ala bêcik kang uning | aywa nurut barang tuduh |
kang nglakoni | sabarang pakoning nala | tan nganggo pinikir dhisik | lir atimu ingkang wis | Banthèng tumulung ing bagus | ngluwari saking watang | sira ginendhong lumaris | praptèng banyu sira cidra rèh dursila ||
14. gêlême Banthèng kagawa | dajal panariking pikir | melik ujar ingkang mokal | luput têmah
yèn durjana ing ati | ratune dadi kalurung | karan ratuning dajal | pangulu jaksa pêpatih | padha bae karêm ring godha rêncana ||
nulungi | sagung kewan wanawasa | kang nèng kene kabèh iki | sun tarine yèn asri | ingsun bungah sèwu sukur |
swara ngêlik galik-galik | ngundhamana nguman-uman | maring Hyang Kang Murbèng Urip | mangkana dènira ngling | dhuh Gusti Hyang Maha Luhur | tobat kula katura | nyuwun luwaring kaswasih | sampun wêning awoning manah kawula ||
apês mblêbês binuwang rong puluh warsa ||
24. winirangakên ing kathah | nganggo kinalungan wêsi | ngangkat panggawean
26. awit padha pêparêngan | jaba jêro kumpul kardi | budimu kang nora kaprah | jisim mung darma nglakoni | nanging yèn manggya sisip | tumêmpuh badan sakojur | ati tan tampa bahya | mung gêtun dènnya nglakoni | gêtih daging padha anampani siksa ||
27. marma sira ingkang bisa | angawula marang ati | barang karsa barang karya | timbangên dugi prayogi | yogyane dèn lakoni | buwangên adoh kang dudu | wit dadi wêngku sira | rasul rusul anèng jisim | sifat anyar pantês kataman ing 'aral ||
28. lamun wus bisa nyuwita | mring ratunira pribadi | ratune wêruh kawula | iku ran sarjana murti | wicaksanèng pambudi |
tanpa têpi | mumbul muluk jêmbar padhang | madhangi isining bumi | rat jagad wus pinusthi | njèrèng ngêjum iya dudu | wruh ganal saha lêmbat | ngoranora. ngawur nora miring | wus mangkono kewan sadu parikrama ||
30. prasaja mangulah tama | agamane dèn kêncêngi |
tuwin angejawantah | tumanggal marang bêbayi | nora pisan kang mangkono siya-siya ||
33. barang karsa anglêngkara | sarwa anèh kang pinikir | angên-angên kasaktènnya | panyana-nyananing pikir | yèn netra wruh pawèstri | ingkang anom ayu lurus | pikir glis nyidrasmara | wus dene wêruh ing dhuwit | boga wastra wus sinandhang wus rinasa ||
watêk jurubasa trampil | yèn ginagas badan enggal lumaksana ||
kaya uga bisa tampa krungu tutur | swara dêdalaning kuping | wujud dalaning pandulu | loro pisan bisa manjing | dayaning swara mring jêro ||
uning | mring ratumu jroning kalbu | bênêr jêjêg apatitis | papat iku wus pitados ||
7. mèh tan dora sabarang aturanipun | balik piwalêsmu êndi | linadènan siyang dalu | pilih kewan kang udani | kudu sato kang wus moncol ||
8. wruh ing walês gusti mring kawulanipun | kawula mring gusti uning | gêganjaran kang ginadhuh | pancadriyanira mintir | tan pêgat-pêgat ing pakon ||
9. lah kapriye sababe panggawe dudu | dene badan ingkang manggih | sangsara kaya
waja lan wêsi | sangkêp jaba jêro cocog ||
12. sanalika tan ngrasa sangsara Bajul | prabawaning wulang murti | kang mipit panon
wit | murang silaning tumuwuh | wus pasthi jisim anyar nis | dhêndhaning jurubasawon ||
16. dhuh rahadèn ngabèi ambèstu nyuwun | Taksaka wêlang kang mandi | enggal nyakota mring ulun | hèh Ula cakotên mami | aja sumêlang ing batos ||
17. yèn wus tega patiku seje lan mau | owêl marga durung uning | kaluputane uripku | lan durung wruh 'ilmu jati | ing mangke sun wus
kang bêcik | mring uripmu kang karyawon ||
19. awit bali manèh sangisoring kayu | iku pikir kang ngajani | sajroning kalbu atimu | iyèku kang aran urip | kêna sinêbut Hyang Manon ||
20. nora ewuh paring lantaran tumuwuh | yèn pinasthi maksih urip | rèh tan jumangkah mung nyuwun | pêrêsên têmpuhna maring | kang awèh prentah mangkono ||
21. sun jarwani manèh Baya kang satuhu | ywa sira sandeyèng ati | sajatine sira durung | Bajul tumêkaning pati | ana tandha ingkang katon ||
22. têtela trang yèn maksih dawa yuswamu | ujare guru kang luwih | panêngêraning tumuwuh | pira-pira sun titèni | wus bênêr akèh kang cocog ||
23. pangiraku kang têtulung mring uripmu | dudu sapadhaning kumlip | sabab Hyang Kang Maha Luhur | kuwasa masesèng urip | lan patining kabèh sato ||
24. nanging Bajul wêkas sun yèn sira idhup | kang wêruh tataning urip | sayogya tulung-tinulung | marang uriping sasami | padhanên uripmu yaktos ||
25. kang gumêlar ing jagad khayat myang khayun | rêngkuhên sifatmu Srênggi | rèhning padha uripipun | iku ingkang mracihnani | sifate Hyang Maha Manon ||
26. lan maninge wêruha patraping têpung | pawong mitra dina wuri | wong tuwa sanak sadulur | guru ratune nèng bumi | iku kabèh ngloro-ngloro ||
27. kang sapisan guru jaba têgêsipun | maguruwa sira Srênggi | mring piwulange satrumu | myang durjana murkèng budi | kabèh wulange kudu wroh ||
28. dene ingkang darmambêk santa budya yu | iku satrune wong bêcik | sun kosok-bali ran guru | ewuh panjèrènge wadi | guru jaba petung ewon ||
29. kayu watu alas gunung dadi guru | banyu gêni bumi angin | kabèh gumêlaring wujud |
karsi | ujaring Buddha Hyang Manon ||
32. basa manon têgêse plêng kwasanipun | sabarang kudu ndhisiki |
Luhur | Hyang Wisnungkara Dimurti | akèh arane puniku | tur wardine nora tunggil | tandha kwasane tan awor ||
37. dene kabèh iku kudu kanthi mahkum | arane dugi prayogi | kudu nganggo undha-
ênting | kurang papan luwih wuruk | ngêbêki isining bumi | iki bae wus kajlomprong ||
40. adat kang wus lamun wong kakèhan wuruk | tan ana cumanthèl pikir | yèn kang kurang wuruk kumprung | wurung ing dandanan sami | mangkono adating sato ||
41. iki bae tuturku durung tartamtu | sira bisa anampani | sabên kewan ingkang krungu | mung gumuyu dongèng Kancil | yèn iki dudu gêguyon ||
Kancil Amongpraja mulih marang karajane Baya luwar saka panguwasaning 'alam
42. lah wis Baya kèriya ingsun yun mantuk | nulya bidhal dyan ngabèi | sadaya kewan tut pungkur | nggrubyug Amongpraja Kancil | samantara sampun anjog ||
43. ing karajan Gêbangtinatar lir kratun | kawuwusa Kalasrênggi | ingkang katindhihan kayu | muja ngêningakên budi | luwarnya saka ing kono ||
dangu nèng marga wus nyêgur | ing jarangkah wus umanjing | narmada Bagawanta gung | ambyur saking padhas
lurah mulih | nuli mèstu lir traping wong ||
49. gumarudug samarga-margantuk Bajul | tut wuri ulihing Srênggi | andulur
kinêbur | mbrubul Bajul ngandhap-nginggil | gêthok tular mlaku êlur | nggabag kumambang ing warih | nungsung kang ndhuwur mangisor ||
51. samya baris sebak traping saradhadhu | twedhêglid anurut pinggir | panggonan kongsi kasêbut | karan têkane sêmangkin | ing Jagabaya kang dhukoh ||
52. kinanipun punika kratoning Bajul | samana Ki Kalasrênggi | dadya guru juru tutur | dhasar tuwa ngapalani | kêrig Baya lanang wadon ||
53. samya ajar ujuring kawruh gêgêdhug | sangkan antara paran nis | asale
pisan bahukapini | tan melik pajêg jung kathah | datan mamrih sugih bae | mung ngrêksa rêngkaning praja | kèh wangunan winuryan | krêtêg-krêtêg lurung-lurung | bumi kèh kapulasara ||
9. opèn marang pêkir miskin | miwah santananing nata | wus dene punggawa kabèh | panèwu mantri prêmbenya |
gênah ganêping tata | munah durta laku dudu | dinuhkên ing tata praja ||
panggawe praja | Wauwa têtêp lungguhe | sinrahan wakil wus lama | tanpa cacad sarema | dènnya nglakoni pangulu |
18. wus sinungan nama Kyai | Ki Mukhammad Khalilu'llah | punika asma murade | Mukhammad wujud
dursilaning praja | kêna sinêbuta kraton | busananing jagad raya | minangka suryèng 'alam | pêpakuning jagad kukuh | sumbagèng
mulasararda | kang mbalela ing Hyang Agung | wus winênang bahudhêndha ||
22. kawiryan tanpa upami | bagnabagya. laksita durcara | akèh tobat ring Hyang Manon |
25. nahan gantya kang winarni | Sona ingkang abang
pratisthèng guthaka njingkrung | ngêningakên tyas nirmala ||
27. wus tan darbe cipta kalih | mung têtêp madhêp ing Suksma | prasêtyane pamintane | bangkita wujud sampurna |
ingkang karan Pakne Kêdèl | marma Sona gung nalangsa | noraga njungkung sêdya | ngidhêp ing
saking Nabi Ilyas | danurjaning budi bolong | narawang tanpa tangkêban | dakik lêmbating cipta | kewan kanan kering ngriku | kathah sami muruhita ||
kagyat wagugên ing galih | wancaking driya jênggama | ngrêregoni pranatane | gumêlarirèng agama | ingkang
nagri Gêbangtinatar | nulya wisata samya | samantara wus cumundhuk | ing made wiwarèng guwa ||
ring siti | ing abyantarèng Sona | sinambrama arum | matur nuwun ing waluyan | klinggamurda Rase Lingsang matur aris | adhuh sang dwijawara ||
2. sowan amba midhangêt pawarti | kang tumular cakraning buwana | paduka wus miridake | lamun dhangan ing kalbu | amba nuwun wijang kajatin | kawruh ingkang sampurna | lir para kanang wus | kawijangakên ing kathah | saking dahat punggung kula sangu pati | kang patitis ing paran ||
3. amangsuli Srênggala hèh bêcik | sira kapengin sasmitotama | 'ilmu
wong martapa dipun timbali | mring kang mêngku wibawa | kapriye patrapku | kidhung kiwa tanpa tata | nir kramarja tansah tuna yudanagri | saru ngusutkên praja ||
6. wong ndhêdhumpil nèng guwa sathithik | nora mamrih ngrêbut kaluhuran | tan
tumitah nèng madyapadèki | bumi iki wus ana | kagungan Hyang Agung | wis duta sira mundura | aturêna ing sapitutur sun iki | Rase Lingsang wus mentar ||
8. datan dangu ing marga wus prapti | ing Gêbangtinatar wus sumewa | mring Amongpraja ature | purwa madya
9. wus misuwur Bagawan Wrêka di | kang asrama dhepok Suracala | tuhu wêning pangawruhe | cakêp bengkas ing 'ilmu | mêmêt nyamut
Kuwuk arane | sampun midhangêt tutur | lamun Sona ingkang mêmarid | nungku nèng Suracala | tinimbalan ratu | mogok tan arsa
iki dudu kawulaning Kancil | yakti titahing Suksma ||
16. Gusti Allah kang ngodrat wus dadi | ananingsun mulya praptèng paran | sajêroning urip olêh | rijêki dadi kukuh | mikukuhi jênênging urip | tumruning udan tiba | bumi-bumi cukul | nuwuhakên têtuwuhan | dadi pangan iku mracihnani paring | -ira Hyang kang murwèng rat ||
17. bumi langit tranggana surya di | wulan siliring maruta toya | saking dumaya kwasane | ingsun lan Kancil sèstu | padha bae dadining mani | kaliku ran kawula | wus nêmu kadulu | sabarang isining dunya | dudu Kancil kang murwani
tandhanipun | Amongpraja padha lan mami | nadyan jro jisimira | Si Kancil tan wêruh | kang kinandhut kang ginawa | panjing-wêtuning napas Kancil pribadi | tan wêruh dadinira ||
manèh pancadriyanira | Si Kancil tan wruh dadine | nora beda lan ingsun | ngawur nasar ngêrèh sasami | apa sababe kakang | mring sapadha ngêkul | ingsun Allah kang masesa | kinawasa kodrat kadimah kawadis | kabèh kagunganing Hyang ||
20. yèn durung wruh sabab kang puniki | sun tan arsa lamun sumewaa | nadyan wêruha dhèwèke | isih padha lan ingsun | sifat anyar
21. punggung mudha tan wruh sasmita di | durung wêruh jênênging narendra | ngêrèh kawulèng Hyang kabèh | ewuh wong dadi ratu | suka bungah ingaji-aji | tansah umuk sumêngah | swardanambêk dir gung | lamun durung
gêgandhulanira | amung sathithik ewuhe | yèn ana wong kang ngadu | -adu basa dèn othak-athik | èstu sira rinoda | kalah kabèh Asu | dening wong kang nora nyandhak | èngêtanmu yakti kalaksanan mamrih | adat jaman punika ||
gumingsir | rêmuk dadia kisma | sarambut tan mingkuh | yèn wus pasthi karsaning Hyang | têkèng pati jangji nora owah gingsir | Kuwuk suka tyasira ||
25. sèwu amin angèstuti puji | yayi lamun mangkono punika |
rêrangkulan | wusing bagya-binagya arjaning wuri | Wauwa alon nabda ||
29. hèh Srênggala praptaningsun ngriki | cinundaka dening Amongpraja | kang masesani ing kene | Dyan Bèi Kancil mundhut | sumewanta
ingkang kaping pindhone sun Anjing | kinèn maringkèn pasal cangkriman | limang prakara cacahe | Srênggala nambung wuwus |
amudhari cangkriman mami | nadyan ingsun darbeya | cangkriman ing dhusun | purudya warèng
krama kang suci | saru anyênyampuri | sama-saminirèng makhluk | rèh sun asor priyangga | tan wun lamun antuk runtik | wus ukume yèn wong ngrusak
pinapar | Mangkya sira mbangkang karsi | ywa mangkono atasing titah punika ||
4. kudu rêraton ing tata | mamrih basukining urip | ing mêngko sira
7. ratu puniku kawula | dinadèkkên dening Gusti | padha bae lawan ingwang | aja ingkang narapati | sanadyan para nabi | kawulanirèng Hyang Agung | nora wênang masesa | sesining buwana iki | kang gumêlar
sakalir | kabèh sarupaning makhluk | dadi tandhaning Suksma | tan ngamungake Si Kancil | dlasan sira kyai sifating Pangeran ||
9. marma tekadsun punika | wus lawas tapa mêmuji |
awakingwang | mêngkono mêngkene mami | jumênênging Hyang Luwih | wit kawula asmanipun | dadinirèng kawula | wit kodratbila alatin | nanging kabèh saka kita wus têtela ||
11. tan nggrantês wus datan samar | pangrêngkuh-ingsun
Suksma | ingsun ingkang musamani | jroning rasa sasmita kabèh manira ||
12. ingsun ingkang karya syara' | kitab Kuran
ora | sayêkti têka pribadi | dudu Ratu kang paring | dudu
Tafsir awal akhir | apa cundhuk apa ora | barang wuwus-sun puniki | kalamun slisir kyai | sajara ingsun yun krungu | êndi ingkang sulaya | panêmuku sun-owahi | aywa klantur nurut salahirèng cipta ||
16. yèn kang baut ing wikara | mamèt warah datan isin | sanadyan wong sudra papa | kere anèng pinggir margi | lamun cature mirib |
karna | nganggo netra miling-miling | rêrupan dadi piwulang | ala bêcik dèn kawruhi | manjing pancêring budi | wong winuruk saka
19. uwauwa nambung sabda | iku dudu pamrih yukti | yaktine tumitah gêsang | anaa kang dèn wêdèni | jumênênging narpati | mangka
badaling Hyang Agung | kang nindakkên kotaman | natasi ruwêding bumi | nyirnakake murka ingkang wus têtela ||
20. karya mulyanirèng praja | sabarang karsèng narpati | ingkang kalawan prayoga | sendhe ring Hyang Maha Suci | nanging kuwating
dene ingkang kaping kalih | mangan sabên dina lan mangan sapisan ||
22. cangkriman kang kaping tiga | kinèn milih salah siji | suwarga utawa nraka | ingkang kaping catur warni | suwung utawa isi | kang kaping lima winuwus | rusak utawa mulya | dhawuhe radèn ngabèi | Sona ngguyu ngguguk sarwi latah-latah ||
23. ho o ki Pangulu sira | dene kaya bocah cilik | sun wus wêwarta sanyata | ing tekad datan
rumuhun | urip kalawan pêjah | sun tan urip datan mati | yèn wong mati kang mati nora uninga ||
25. dadi têgêse pralaya | sajatine ingkang urip | dene ta kalamun gêsang | sajatine aran pati | kawruh mangkono kyai | sèwu siji ingkang wêruh | dene daliling Kuran | watuh karijul kayamin | mayittahu watuh karijul mayita ||
saka ing pati | iku jarwane pangulu | sun-pasthèkake sira | nora bisa nguningani | jêngkang-jêngking tansah nêmbah tawang towang ||
27. suwung wangwung amung asma | iku kang sira-gandhuli | lan mêmuji wujud napas | ciptanta sampurnèng pati | saka puji lan dikir |
wus bênêr prasan atimu | saksine nora ana | silib-yakti datan uning | iya iku amêmuji basa swara ||
28. ingkang kaping kalihira | ingsun pinrih narbukani | wong mêmangan sabên dina | lan mangan sapisan kyai | bab iku kang sun-cupi | sabên dina ingkang muluk | yaktine badan wadhag | kang mangan sapisan kyai | angên-angên warêg salawas-lawasnya ||
29. iku sun-pilih sadaya | sajroningsun mêngku urip | dene ingkang kaping tiga | kinèn milih salah siki | suwarga myang nrakapi | iku kabèh sun tan ayun | nraka manèh arêpa | suwarga mulya sun suthik | kang sun-pilih sakarsaningsun priyangga ||
30. dene pasal kang kaping pat | isi-sêpi kinèn milih | kabèh iku sun tan arsa | bab dadi rêncanèng 'ilmi | kang milih marang sêpi | dadi amangeran suwung | yèn milih marang ana | iku wujuding idajil | Gusti Allah nora wujud nora sunya ||
rusah | kadim-mulya kang sun-nggoni | jabèhkabèh. arêp dhasar wajibing kawula ||
32. aja ingkang raganingwang | nadyan para nabi wali | kabèh bosok dadi kisma | Mukhammad katimun Nabi | daging bosok wor siti |
wruh ing pati | waspada ing sangkan paran | saiki wus dèn kawruhi | solah-bawaning urip | saha lêlèjêming maut | kukuh pamusthining tyas | jiwa
nora samar | rina wêngi dèn kawruhi | pancadriya binudi | miwiti kukuhing kawruh | sabên dina mèt warah | ngarah ingkang durung uning | nora amung mangan turu suka-suka ||
35. datan ayun tapa Buddha | badane pinati-pati | mrih katêkanna Hyang Suksma | kang anèng
mung trima basa swara | swara tumêmpuh ing kuping | gedhag-gèdhèg sèwu gampang | lamun wong sarjana murti | parêng têmpuhing budi | lir cancala
nèng greja mawas grana | Nabi 'Isa dèn tangisi | iya iku pangulu wong kaya sira ||
39. yèn mangkono tekadira | mênyanga ing Ngara bêcik | sakiduling Surabaya | ing
prayogane jisim karèh narpati | budimu karèh Hyang Agung | dadi kuwat mupakat | kukuh bakuh ing
raganingsun wus tarkumasiwallahu | barang tingkah solah muna | -muni karsaning Hyang Widdhi ||
6. yèn sun ngratu jêro jaba | lir jarwamu dadi miring ing kapti | bakal luput pangrêngkuhku | suda adhêping Suksma | dudu akulmukmin kang
wus madhêp têtêp têrus | lair batin sumagah | gagah kuwat kawula nglakoni tuduh | prentahing tyas kang wus têrang | ingsun tan nêdya ngoncati ||
ran wong 'ilmu | sabarang pakon kang nyata | dhawuhing Hyang Maha Suci ||
10. sabarang pakoning nala | luwih gaib lêmbut datan kaèksi | wong Buddha aran Hyang Guru | gurunirèng manusa | kang tinurut sabên dina traping guru | tanpa tutuk yèn ngandika | tanpa karna yèn miyarsi ||
11. ningali tan mawa netra | kuwasane datan nganggo piranti | puniku dayaning kalbu |
nggagahi murka | ingsun iki ulah gaib ||
13. tan kabawah tan kaprentah | ingkang mbawah kang
ginilut | gulêt campur lan jiwa | tan kumlamar datan miring idhêpipun | tarbukaning drajad pêncar | ing kawruh kang
tafsir awal akhir rampung | ahli nujum mukawiyah | pasrangkara kyai khakim ||
16. dhuh anak iki sasmita | tuhu judhêg gêgêdhugirèng 'ilmi | lamun panuju ing kalbu | sun muruhita jarwa | wijangira ing kawruh kang
angèl mbudi 'ilmu | cakêping kawruh tama | prayogèngsun
sirèku luruwa guru | kang akèh dhisik supaya | bisa tampa kawruh mami ||
21. akèh kang kodhêng pamawas | linglung bingung nora bisa patitis | yèn durung akèh gurumu | têmah kurang têtela | têtelaning budi sasmita kang nglangut | ngalamat datan katara | rasaning Dzat kwula Gusti ||
22. Gusti wruh marang kawula | kawulane bisa wêruh ing Gusti |
tyas | amancèrèt ngungkuli prabaning samsu | surya wulan sasadara | dadi kawulanta kyai ||
24. yèn sira yun 'ilmu rasa | rasaning tyas bênêr luput mangrêti | titi titahing tumuwuh | angèl wong ngaku Allah | apa manèh wong ngaku kawula ewuh | kaya paran patrapira |
ginandhulan warahipun | ngaraha sarjana mulya | di mulyaning ati titi ||
26. tatas ing kawruh sampeka | tarbukane
27. têgêse yèn sira maca | Surti wulang kitab Kuran myang Tafsir | ingkang kongsi bangkit ngundhuh | manjing pancêring nala | kang dêdalan saking kuping netra konjuk | marang tyasmu kang nirmala | iku wong ngundhuhi wiji ||
28. sukur kang bisa sumêbar | mbabarakên mijèni wuta tuli | sumambung tumrah ing pungkur | kacrita kajuwara | tumêngkaring turun sapta maksih kombul | tumular cakraning dunya | sampurna pakaryèng sandi ||
29. punika tyas Suksmantaya | anyrambahi sajroning bumi langit | padhang trus praptèng sap pitu | tanpa kacakrabawa | saking dene gumulunging budi nglangut | tan ewuh dadi kawula | gampang kang angaku Gusti ||
30. wruh wajibing Hyang kawula | luwih manèh solan-salining budi | atining manusa
31. kirane swarjana tama | kotamane wus ganêp nganggo budi | binudi dununging kawruh | kudu wruh kasatmata | nganggo kuping kinèn ngrungu barang catur | nganggo cangkêm kinèn ngucap | ywa ngawur kuwur ing pikir ||
32. pikir kang durung waspada | pêtêng bawur sêmang urip lan pati | Wauwa kaya awakmu | kang kurang panggraita | wus adate santri amung karêm turu | mêlèke mung yèn sêmbahhyang | yèn wus salat datan nglisik ||
33. tan pisan mamrih ywanjana | nuksmèng tama basukyarjaning urip | yèn micara pating
minta kawruh mangkana sabdèng pangulu | dhuh anak manira | awèh tan awèha apti | muruhita wijange kawruh punika ||
3. kang saèstu yèn wus tampa iku 'ilmu | bakal sun pêpuja | mantêp têtêp ing pamuji | Sona ngguyu sarwi nabda sira paman ||
4. iku luput lamun sira nêdya nggayuh | putus tyas caksana | jarwaning guru kang luwih | aja sira enggal-enggal amarcaya ||
5. ingkang baut tuturing guru tan nggugu | nanging datan nacad | yèn durung wêruh
9. iya iku ati budi ingkang cukup | sajarwaning liyan | yayah midrawa ing budi | wruh ing daya
wruh lungiding basa lêlèjêming netya ||
12. bisa ndulu sawiji-wijining wujud | jroning pasamuwan | kang pantês putus ing wèsthi |
14. lamun durung wêruh mangkono pangulu | ywa ge muruhita | nampani 'ilmu ingkang writ | bokmanawa bingung nora bisa tampa ||
15. kawruh iku kanggo sajêroning idhup | ngadhêpkên kaanan | wruh adhêping mukswa titi | jarwaning wong mati urip anèng sira ||
16. ki pangulu nguswa paduka lan sujud | dhumatêng sang Dwija | swanita tinuras mijil | dhuh anakmas kadi pundi sariramba ||
17. tanpa kawruh sacuwil kewala ulun | gandhulan kawula | sirna ênting kocar-kacir | kèhing 'ilmu kawula paduka buka ||
18. mawut-mawut sacuwil tan wontên kantun | dhuh sang Dwija Wrêka | wêlasa mring amba mugi | winijanga bundhêle manah
liwung Wauwa tampa wulangun | sênên sana sumrah | midêr-midêr mracihnani | munggah mudhun tumancêp kulunging nala ||
tan apti | Srênggala wus tan sumaur | Uwauwa mundur alon ||
4. wus lêpas lampahipun | samantara pangulu cumundhuk |
kawula sampun kapanggih | ing Suracala kang dhukuh | Sang Dwijawara Sagawon ||
6. nulyamba amaguru | ing sasmita rasa kang ginêlung | marma
nggayuh | dyan winêdhar lêrês kawula datan wrin | kodhêng dèrèng sagêd pangguh | jarwa maksih amba batos ||
11. ulum pungsêng ing kalbu | awit dalil Kuran watonipun | dèn muradi asma musamaning pati | kang patitis ing pandulu | amba ugi maksih kêpon ||
dhêdhawuh | timbalan paduka katong ||
13. utusan wantu-wantu | Sona kèrida dutaning Ratu | kathah-kathah jarwa kawula mring kerid | nanging kêkah aturipun | panggah tan purun sumaos ||
14. kawula dahat gumun | sumêrêp Sona klakuwanipun | pamêdharing warsita di tama
pangulu munjuk bab punika Gusti | manawi rinodèng laku | owêl prayogi ingantos ||
17. rèhning tan karya rusuh | ciptanira mung musthi bab layu | datan pisan-pisan ngrêgonana adil | muhung mogok ambêguguk | punika sampun rinaos ||
18. eman kadibyanipun | ewadèntên yèn sampun tri taun | pênêtipun Sona katimbalan malih | winisudhaa ing lungguh | panêmbahanirèng sato ||
19. dyan bèi sabdanipun | bênêr nanging yèn wus têlung tahun | sun-timbali patêmon angadu lungid | apa gêgandhulanipun |
sing durung pepakTari ing IndonésiaDhaptar mawa topik IndonésiaRintisan mawa topik budayaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.56, 17 Agustus 2016.
wong sing sugih lah, sing ndwe penghasilan Mandan duwur tah ya nden ra masalah yah sedulur, tapi jal bagine sing kaya penginyongan kie, sing mungkin wong tuane kue ura ndwe penghasilan sing tetep, kaya wong di tekek alon – alon mbok nek pengin sinau, lha kon kepriwe maning jajal, olih beasiswa?? Ura saben bocah olih mbok sedulur, olih BKM?? Ya pancen mbantu kue sing
pendidikan kanggo mahasiswa baru sing mlebune nganggo jalur undangan kue nganti 40 juta, ora klenger sekang ndi jal nek bagine wong kaya inyong. Mending ora usah dadi sarjana mbok, sikii bagine wong sing ndwe penghasilan Mandan duwur lah
sing nembe arep mlebu SMA utawa SMK, ya pancen ora kaya wong kuliahan biayane, tapi ya lumayan akeh lah, nek cara ramaku ya ndadak adol pari long seket utawa adol wit alba
sekolah menengah ya nek di etung jentik wes kudu nyilih jentike wong sedesa ndean, akeh retung,
mbok ya, ana sing sukses sugih tapi ya akeh sing mungkin urung dwei rejeki sing madan lwih nang sing gawe urip.
wong sugih kan esih bisa nyanggupi kan,lha siki nek wong sing kurang, kere lah kasarane mbok kaya ora olih
mampu ra mampu ya nek usaha nden bisa, ayuh pada sing priatin, sing lumrah nggoli urip.
HaramMaca LSW Sdr R.S. Karti Suhadi&nbsp; ing PS No 6/2017, aku arep melu urun rembug,
muga-muga bisa nambahi seserepan.. Blaka wae lehku matur iki ora merga aku ahli
hukum Islam (syari’ah), ananging aku mung dhapur bisa ngerti (faham) mula
bukane MUI aweh label halal utawa haram tumrape barang makanan apadene babagan
kabeh cara luwih pol	Dalan rusak ing Jatim, saben dina ana trek ceklek as-e
doewit) minangka sedekah; 2. wong sing dipateni (mati) minangka koerban; dadi –: dadi koerban (bebanten); di– : disawoer-sawoerake; engg. didjereng lan ditibakake tmr djala; ke– : wis ora kasoemoeroepan (katon) marga tjampoer; ke— — : ora kopen, katoela-toela.”
Dalam Kamus Lengkap Jawa-Indonesia susunan Sutrisno Sastro Utomo (2009), kata “tawur”
'llah, ya ingsun kaharu'llah, ya ingsun ka'batullah, ya ingsun rahmatullah, ya ingsun sifatu'llah, ya ingsun kang mengkubuwana kabeh. ALlah langgeng, Allah slamet, ya ingsun kang langgeng slawase.
Jabang bayi sira nuli metuwa saka ing guwa-garba, dalah kandangmu kabeh, ana ing dunya weruh padang hawa, di enteni kancamu si Setu Wage, metuwa age- age aja suwe- suwe, lera lera kegawe.
JAPA SEMBUR SUWUK MARANG BOCAH LANANG
JAPA SEMBUR SUWUK MARANG BOCAH WADON
gitokmu dewe, cep meneng les turu.
Sang hyang padanyangan, kang ambaureksa ing.... anu..... aku
batu, banjur binakar, dijapani japa kang kasebut ing duwur mau, banjur kaombe wong kang lara
sing kepengin wis karakter alam bébas, bakal perlu sabar, proses, kang ora kanggo wayahe. Uga, kahanan iki asring dialami hobbyist sing kepengin kanggo tame parakeet. Ing parakeets, Kejabi gadhah karakter alam bébas, lan Agile, manuk iki duwe karakter Sejatine unruly. Nanging, iku ora pêpalang kanggo hobbyist terus dadi sregep lan laku biasa tame parakeet, liwat wektu iki manuk uga bisa tamed.
Kanggo nggampangake Taming parakeet ing umur parakeet ngirim ora luwih saka 4-6 sasi. Mulane, nalika parakeet wis sing urip nganti diwasa bakal luwih angel. Ing kasunyatan, iku bakal gedhe yen parakeet cilik, ing tangan kita bisa dipertahankan. Kadhangkala kita sadhar parakeets bisa tame dhewe amerga dienggo dening perawatan saka hobbyist ing. Nanging yen kita tetep parakeets sing wis urip nganti diwasa lan tau ngrasakake pet ing panangkaran, banjur Techniques parakeet perlu rampung
sembah nuwun sampun dadosaken dalem endah dipundinten ingkang bagya menika (
Ing. Zintl, Dipl.-Ing. Siermann, Dipl.-Ing. Schleicher, Dr.-Ing. v. Neuenkirchen, Dipl.-Ing. Trenkel, Dr.-Ing.
wayang Purwa, wayang Gedhog, danwayang Madya. Wayang
♦ 31 Comments	Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh.
3.Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.
iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane.
Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing ngarep mau, awit kalimputan dening pakumpulaning sorot,
iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.
Kaya upamane manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh.
napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadisajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya,
matur nuwun mas sampun kerso pinarak wonten gubug aak, menawi badhe ngersakaken
bade nderek nyuwun salah setunggil buku ingkang sampun pun tulis…
June 14, 2010 – 7:09 am Mas Jembrax, leres agama niku pek-pekane wong ngkono.
WEWARAH JOWO niku dudu urusaning kadunyan, dudu urusaning kanuragan lan dudu urusaning kebatInan nanging pangudi lan pamarsudi dhateng KALUHURAN. bedaning pangertosan yen jare agama lair, tuo, loro terus mati. yen WEWARAH JOWO ORA MATI NANGING LUHUR. nanging jejering satrio kang wis JOWO ora nganggo woro2. mulo kahanane SATRIO KANG WUS JOWO, MUKSO tan kasumurupan ing kathah. Mas Jembrak nggih saged mukso lho,…..
June 10, 2010 – 6:16 am Ngendiko nopo to pean? ngelmune monco pean gondheli dadi dhasar, ketemune nggih mung apalan. Babaran nginggil wau senajan dereng bontos nanging sampun nyedhaki lan leres tumuju dateng JATI. Niku dinomo KAWRUH, sanes ngelmu sing olehe soko babagan kelairan. Sepuntene nggih mas, pancen yo kebo!!!!!
April 7, 2010 – 9:26 am menwi makaten taksih luhur wong jowo/agami jowo tinimbang lintunipun,amergo piyantun jawi saged murco/ilang sak rogonipun.tingkatipun nggih luhur.tinimbang liyane
NGELMU URIP Ngelmu Urip #1Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng lowakan mburi Sriwedari Solo. Entuk fotocopian Kitab Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kangtansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata:
sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale
golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggepamung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8. Wejangan paseksen :Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Ranggawarsita.Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip’ kepentingane kanggo
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang oramudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku ikibiyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine
secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya.
bener),padhajayanya (padha dene duwe argumen dasar kang kuwat), magabathanga (tumuju konflik kang bisa gawe pepati).Hebate, para winasis Jawa banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawaiku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor(silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo
lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekanikemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani’ kanthi mulangake ‘hakekating urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebutdening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’ disebut ‘Filsafat Nusantara’:Ha : Hananira sejatining wahananing Hyang.Na :
wus kalis ing godha.Ja : Jangkane mung jenak jenjeming
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane
kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang GuruSejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.Ngelmu Urip #15Spiritualisme
banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine
budaya (pertanian, ekonomi, sosial, ritus-ritus, lsp.), primbon, pranata mangsa, seni budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaransakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang kesilep
uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh
ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :1. Pasaran (Pancawara), etungan dina
lan Pawukon (saubengan 30 minggu = 210 dina). Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo ikudiaturake conto:Sejarah dan
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan - petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup
cacahe dina wetonan (35). Sawisedijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur
perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-
karo sakabehing ‘benda angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (
rebutan budhak, lan rebutan ‘kamisuwuran-bandha-
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe
manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake
satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.
sindiran satir. “Piye, dadi emsi kok ra dibayar? Kowe kie piye e, Tho? Kok gelem-gelem dadi emsi gratisan? Ra profesional! Awak’e dewe priben pan pesta saiki?”
Nuwun ingkang kathah kula aturaken dumateng Bapak Gatot ingkang sampun maringi kesempatan dumateng kula lan rencang – rencang kula sedoyo hinggo kula saged dados tiyang cerdas mboten gatek meneh, , ,
Siiip..lah kula janji badhe nerusaken
katêdhak dening R. Ngabèi Atmamardawa, abdi dalêm mantri ordhênas, ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Amarêngi ing dintên Sabtu Kaliwon tanggal kaping 30 wulan Dulkangidah ing taun Be ôngka 1856 utawi kaping 12 Juni 1926.
Panyêratipun kaurutakên saking gêndhing Badhaya rumiyin.
Satêlasipun gêndhing-gêndhing Badhaya, lajêng kasambêtan gêndhing Sarimpi.
Makatên malih panyêratipun amung miturut punapa luguning babonipun, ingkang sampun kêlimrah ing sêrat sêsindhèn. Botên mawi mungsal-mangsuli (ambalèni), dados ingkang lêrêsipun mungêl kaping kalih utawi wangsul kaping kalih kaping tiga, botên kasêrat utawi dipun angkani, panyêratipun amung kalajur têrusan kemawon. Makatên wau pancèn sampun kêlimrah wontên ing sêrat-sêrat sêsindhèn. Asring-asring wontên ingkang kasêrat kaping kalih (mangsuli) nanging inggih namung satunggal kalih, botên sadaya, wasana mugi andadosakên kawuninganipun para maos.
Agêng punika miturut buku pasindhèn badhaya saking musium, anggitan dalêm Ingkang Sinuhun
kinarya | andhe | pacangkraman | pacangkraman tibane lara kawula | lara kawula | wong agung 2 | lara kawula | sumbalinga yèn katon katona dadi lara | dadi edan baya | wong agung ||
dadi lara | dadi edan baya | wong agung ||
babar layar | adhuh | mas ayu ing palayaran | bok rara ing palayaran | alara dènira nangis | anangis pinggir pasisir | sarwi cawuk-cawuk banyu | lan nalisir silir wêdhi | pan alulur-lulur suku |
kudu milu marang jothang | ing jothang larang tambangan | tambangane rara
adhuh mati | kangên susunan kawula ||
lah kantuna kang asawang ruming sari | dhe | babo | mênyan seta | paja-paja ing wardaya | sampun
puspa lulut sêkar adi ngantariksa | asih ingsun kalintang pan amung sira ||
Gêndhing Gadhung Mlathi (Anduk) kasbut nginggil punika ugi yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, narendra gung ing nagari Mataram. 1566.
wong sabrang lan wong Jawa | swarane atri gumuruh | kadi ombaking samodra ||
tuhu yèn prabu linuwih | têrahing ratu kusuma | kèdhêp ing
samu | nanging nêtya lamun asih | êndhe | dening sasmita | kawatgata ing locana | adhuh | dèn amêsês | wong agung | babo | ing sêtya kathah uninga ||
tingalana | polah kawula puniki | êndhe | darunastra | pangikêting duratmaka | adhuh | sumbalinga | wong agung | babo | yèn katona dadi lara | wong agung | babo | yèn
ika gayung sumur | woh ijo agônda durèn | sun rungune | yèn tiba asêsambate | asêsambate ||
ingsun iki wong punggung tan wrin ing wèsthi | wong ika mênyan seta | ancur gêdhah | pinardika | wus wiyahe | wong tiwas dadi rêrasan | muga sira | asiha ing
jahnawi apraja ima | wus alawas kang tinilar kari edan ||
amangun kung | radèn | atajin tadhah lan guling | rading | môngsa sêtya tambuh ing wacana | atêlasan yèn sampun anuwun pada ||
mandan ayun | radèn | dèn ingsun arsa apanggih | layon wastra dening ringgit majalêngka | kaya
mêmanuking jêng gusti | bayan nori lan manyura | atat wulan êmprit wilis | munya rum-arume ngajab | ing
§wiku wolu amuji sang aji | Sri Naranata Paku Buwana | ping astha Surakartane | mayasa sêndhon kidung | gula milir sinawung gêndhing | tinumrap ing pamêdhar | wuwuse sang
kang luwih mulya | rumêksèng tyas sêsamane | kang dumadi sawêgung | kang pracaya marang Hyang Widhi | ywa singgahing wisesa- | nira Kang Maha
poma kaki dèn aèngêt sira | ing tindak ala bêcike | bênêr kalawan luput | yakti padha amratandhani | dipun titi ing
samya | asaos ing kardi | tuwin ingkang | kadeyan santana sadaya wus kumpul ||
nayaka waktra sumiwa | aglar | ing ngarsa atap prasami | kang para prawira tênaya taruna marapit ||
wadya gung lir pendah kadya | ingkang |
wadya ingkang upacara | atap ing wuri mangapit | pucak manik | mase | samanik mas ||
purwakanirèng pangripta | kang tinêngran karsa dalêm sang aji | angka sèwu pitung atus | lawan wolung dasa sapta (2) | sinangkalan mulang badan sabdèng ratu | gayuh sêngsêm
mijil ing pandhogan | kêpêt dangan pring anom rinujit miring(9) | katêtêsan lir tinutus | kakara gung pindha kangkam(10) | loking
pamèke pari wus môngsa | pangatase ature wong kang tinuding(11) | amugut wicara rampung | kang muka rinênggèng warna(12) | pasêmayan warêsah kang awoh dhuwur |
dêlanggung roro parannya | jangkrik gunung wong
Lajêng ladrang Kêmbang Pepe kêndhang kalih.
ênggih | babo | teja wiyat kang wisma salin panggonan | babo | srênging karsa tanna ngalih amung sira ||
jumantara | babo | gudhandhangan dasihe kedanan dika ||
pèngêt nagri Surakarta | nalikanira abanjir | tanggal kaping kalih wêlas | nuju malêm Sabtu Lêgi | Ruwah Jimawal warsi | ôngka sèwu pitung atus | lan wolung dasa sanga | wuku Bala ringkêl jalmi | môngsa akir kawolu
langkung saking adatipun | kathah sato kang pêjah | kuda lêmbu lawan kambing | lawan kathah sarah sirahe manungsa ||
Ingkang kasêbut ing nginggil wau, sami dipun wastani gêndhing kêmanak utawi kêthuk kênong, dene larasipun kados ing ngandhap punika.
1. Gêndhing katawang agêng, sadèrèngipun mungêl gêndhing kapathêt laras pelog
sampun dumugi cakêpan: kapan baya wong agung babo, larasipun salendro, dumugi cakêpan: sun apanggih, wangsul laras pelog. Dumugi cakêpan: ya dhuh bale atma, kèndêl kênong satunggal, larasipun salendro malih, dumugi cakêpan: ing paprêman pra madya tangis, larasipun wangsul pelog. Manawi sampun dumugi cakêpan: ya dhuh sinawisa, kèndêl kênong satunggal. Larasipun salendro malih ngantos suwuk. Suwuk lajêng mungêl malih bawa swara:
Larasipun ugi pelog barang, suwuk lajêng mungêl malih bawa swara: lêladrangan angangsu kêkêmbên cindhe. Larasipun salendro, suwuk lajêng kapathêt, bokmanawi inggih pathêt barang malih kados kawitan. Mila mawi têmbung bokmanawi, amargi kula dèrèng nate sumêrêp kagêmipun. Nanging kawitanipun sampun têrang bilih pathêt barang, amung satêlasing gêndhing wau manawi mirib kawitan, nalaripun inggih pathêt barang.
4. Gêndhing Duradasih, sadèrèngipun mungêl gêndhing, ka-
pathêt salendro pathêt manyura, lajêng bawa swara: duradasih kadi sinawung asmara. Larasipun pelog (nêm) manawi sampun dumugi cakêpan: dalu kangên kang alalis. Larasipun salendro, ngantos suwuk. Suwuk pathêt manyura jugag. Lajêng bawa swara: saya nêngah dènnya adus. Katampèn
gêndhing gamêlan malih, punapa dene larasipun ugi salendro kados ing nginggil wau, sasuwuking gêndhing pathêt nêm salendro.
6. Gêndhing Pangkur Badhaya (Katawang), pathêtipun sale-
ndro pathêt manyura, lajêng bawa swara: purwakanirèng
salendro) gêndhing Kinanthi wau mawi kalajêngakên ladrangan Kêmbang Pepe.
Kasbut nginggil bawanipun gêndhing Pangkur wau taksih miturut sêrat sindhèn lami (kina), sapunika kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. X, kaewahan sakêdhik (sawanda). Inggih punika:
karsanira | babo | liwat angèl panggonane toya marta | nèng jro guwa liwat pringganing kang marga | yèn sirantuk
ingkang ngungkulana | pasthi sira dadi tungguling ||
ranangga | ngulatana anèng wukir Côndramuka | dyan umangkat samarga ingiring bajra. ||
datanpa driya | Dewa Ruci manguwuh kon ningalana ||
dhe | awang-uwung pukulun ingkang katingal | tan antara Dewa Ruci katon
samya Sang Sena lan Ruci Dewa | babo ||
wus umêdal sang arya saking jro garba | Bayuputra tur sêmbah minta aksama ||
wus ubaya kalawan prabu wanara | Ragutama dènnyarsa mrab ing Ngalêngka | ubayane kapindra sudaning warsa | samya
ingkang cinampurung antariksa | wus anitaha nuksma kusumèng Daha | wukir japan puspa krêsna | ing astana | satuwuhe | dasihta
pêpatahe kang anawung nungsa rêngga ||
dhe | adan pasang kalana sampun busana | pamit marang para garwa murwèng
kalanira | radèn | dhe | narpaputra Mêthapralaya andhustha | dyah panênggak wong agung | ing Mandraka | Radèn Nata Salya ubayèng tyas ||
dhe | ubayanya sapa kang bisa marwasa | dhe | duratmaka kang nglêlanangi jro pura | wus pinasthi wong agung | jatukrama | radèn | dhe | lan sun ganjar sasigar praja Mandraka | jumênênga | wong agung | sri taruna | radèn | dhe | kawuwusa
Badhaya gêndhing Sumêdhang minggah Lala Grantung pelog 6
amangripta jêng gusti pangran dipatya | dhe | Anom Mangkunagara ingkang sudibya | atmajendra kaping nêm ing Surakarta | amakirtya sêsindhèn langên badhaya | kang supadya mrih sukane kawistara |
lat kalih solahe kang bôndayuda | babo | kang warastra arukêt kalih ratanya ||
Lajêng Lèngkèr kêndhang 2(19)
panglipur brôngta | karsanira Jêng Gusti Pangran Dipatya | Anom Mangkunagara ingkang sudibya | trahing nata narendra ing
dhe | sang kandawa atmajane dwijawara | babo | wus santosa ing driya kanthi prayoga ||
Nayagônda | babo | ênggih | kang mandhirèng kadhaton ing | Surakarta Adiningrat ||
ênggih | apranyata pêpakuning kang buwana | babo | ênggih | saèstune senapati | kang sinêmbah ing ngalaga ||
ênggih | trah tumêrah narendra gung kang linuwih | babo | ênggih | kang
rumasa rèh kumambang ing wisesa | singkir marang saliring kang kumawawa ||
ênggih | amung ketang andasih angèstupada | wus waspada andêling
gêndhing Ela-ela (Ela-ela) pelog nêm
Nalika Radèn Ngabèi Atmamardawa, abdi dalêm mantri ordhênas pindhah griya saking
dalah papanipun taksih wêtah dèrèng ewah katumbas f. 4000, waragadipun andandosi f. 1000), amarêngi ing dintan(22) Kêmis Wage, tanggal kaping 21 Sapar Alip 1859 wuku Tolu, Wurukung gigis, sri tunggak sêmi môngsa II, iladuni
durung pasthi karsaning jawata | kadukmanis | siti rêngka badhak kinêmbar pajangan | wus sinambut rugmini linela-lela |
hyang birawa | babo | pamit marang rêtnèngrat amurwèng laga | ênggih | pamit marang ||
ênggih | gro tumindak kapilêng kang amiyarsa | ênggih |
ênggih | gudhe rambat gônda tumraping sarira | dhuh wong agung | kamangkara wong asêdhêp tumindaka ||
ênggih | sotya rêkta paksi krêsna among dhustha | dhuh wong agung | mirah ingsun tuhunên sêtya kawula ||
ênggih | nata dewa narendra Mantilirêja | dhuh wong agung | wasesanên janaloka ngendraloka ||
jro nayaka | êndhe babo | wus kapusus ing driya mung nganti sira ||
dhe | made atma pamrihe basa srênggara | êndhe babo | kangên ingsun tan
dhe | murwèng gita wuryaning sindhèn badhaya | karsa dalêm jêng gusti pangran dipatya | kaping catur kang mandhirèng Surakarta | dhe | sinangkalan èsthi murti sabda nata 1788 | duhkitèng
dhe | babo | netra tarung manggung yu-
da tanpa swara | babo | kadi nora keron kasêngsêm ing liyan ||
dhe | babo | pari têgal jêjuluk nata pandhawa | babo 2 | muga-muga mituruta sudarmanta | radèn 2 ||
dhe | babo | pangot alit sastra kang
dhe | babo | watês marga dening kawining kongkonan | babo 2 | aywa gugu ujare wong ngomandaka | radèn 2 ||
dhe | babo | wismèng kisma dening kawining gêgaman | babo 2 | yèn gugua sayêgtine kasangsara | radèn 2 ||
dhe | babo | putra ngarga panah Parta saking Durna | babo 2 | dèn ti-
mbanga ujar saking kautaman | radèn 2 ||
patra wisa pakaryane dwijawara | adhuh mati kangên pêpujan kawula | mate atma tunjung alit sinaroja | kangên
pangrapu basa | babo | baya marêm yèn gusti kang nglêlipura | dhe | ron tilarsa | wijile rêrasan driya | babo | nanging amung dèn aririh karsanira ||
ingsun nêdya ngèstupada | dhe | terong alit | prajane Prabu Newata | dhe | ingsun anti ing dunya prapteng antaka | dhe |
lumagsana maring wukir Ngendrakila | kinèn sami angrêncana Sang Arjuna | ingkang karsa mangun tèki mêsuraga | ajêjuluk Sang Bagawan Mintaraga | wus angrasuk busana manekawarna | sinêmbagan pinuja môntra ing dewa ||
dhe | adan mangkat saking ngarsane Hyang
dhe | adêgira tumingal jroning asrama | babo | ana katon lênggah mancur ingkang cahya ||
pangrêncana | waranggana kawêlèh mêsat ngambara | dhe | mêndhak nêmbah ing ngarsane Sang Hyang
carita ing jaman kuna | radèn | kang kinôndha prajarja adi Ngurawan | kang ginêndhing ing kidung panji susupan ||
ênggih | sumawita mring sang prabu bauwarna | babo | antuk karya | langkung kinulawisudha | sinami lan putranira | kinondhang môngka suraya | radèn | sinung bawah wawêngkon wong patang nambang | wus misuwur sapraja kang ambiseka ||
Bali pura | ênggih | siniwaka Sang Prabu Jaya Lêngkara | babo | Kyana Patya Jaya Asmara nèng ngarsa | ênggih | kinèn magut mungsuh ingkang badhe prapta | ba-
ênggih | lir baskara murup ingkang tutup gêlung | gandhewa dibya nèng ngarsa jêmparing munggèng
ing raka | ênggih | tinangisan lungsur pamalihe priya | babo | panji trustha mulat ing ari onêngan | babo | wus misuwur Apatih Jaya Asmara ||
ênggih | babo | kasor ing prang malah tigas ingkang murda | babo | katur marang sri nata ing Bali pura | ênggih | Prabu Jayalêngkara langkung rudita | babo | angundhangi wadyabala para
Badhaya gêndhing Lara Asmara, pelog pathêt barang
murwèng karsa sri narendra kaping sanga | Surakarta kang mandhiri jaman mangkya | kalih likur warsa waluya
putra Jênggala | run-tumurun utamane marang putra | tawon kisma kawis jênar madha rupa | tutur arja prayogane mring atmaja | jayèng toya diwasane diwangkara | bêbayani tangèh lamun
wulune seta | dhuh mulane wong anom aywa pêpeka | sawêr ponthang puji anêbut Hyang Suksma |
utamane miturut wulanging bapa | masjid sundha obahe cipta jro garba | dèn garjita budi kang amrih utama | sastra astha atmaja pandhita Durna | dêdimène dadi
jinurunga marang Hyang kang Murbèng Karsa | soring wiyat kèdhêpa tanpa sulaya | kayungyuna mangayubagya sakarsa |
anggayuh mring jumantara | miwir sondhèr lir lar-laring widadarywa | ingkang arsa
renanira | bokmanawa antuk bêgja badanira | arta mijil sing desa kang masa kala | dipun ajêg sumiwi aywa
saking dleyanira | kroncong buja rewônda bang pindha janma | mituruta mring wulange wong atuwa | janma luhung lêmpuyang wohe katela | yèn
warna tinon asri | lir singa lodra | sadaya golong pipit ||
swara nata ingkang pangandika nata | kangjêng sri
mênang jurit | wong agung babo | wus pinasthi dènira jumênêng aji suka kaduk luwih | wisikarnata ing bala | kang satriya mancur
supayantuk sudarsana kang prayoga | babo 2 | supayantuk | radèn 2 | dhe | babo ||
sisa brama arane êmpu madura | wong ngawula ing ratu nora rêkasa | babo 2 | wong
kang tumiba | pulunggana ganjaran wong katarima | tômpa wahyu tumuli antuk nugraha | turu lungguh kang patra jamuning jabang | yèn wus antuk aja sira apêpeka |
Sarimpi Sangapati, wontên ing katawang Longgor Lasêm, sarta Sarimpi gêndhing Gôndakusuma, wontên ing ladrang
dipun sindhèni ngangge cakêpan Tapaspita(31) sapiturutipun kados ingkang sampun kula pratelakakên ing ngajêng (suwalik punika wau) dumugi cakêpan wong ngawula ing ratu nora rêkasa, suwuk. Sakèndêling pathêt lajêng mungêl
3. iku ta sapa kang wêruh | nanging kirane tyas mami | sanadyan ing tri bawana | anaa kang madha warni | maksih
ing uwit | lumalad mulêt pradapa | umalit tangkil kumanthil ||
13. yèn sira nuksma ri ningsun | marang ingkang sarwa sari | ing-
1. dhe | wahyaning panêmbramayu | yayah miyat ing sitèngsi | dadari pratisthèng
sinami | trah oranyê nata dibya | ing Nèdêrlan nguni-uni ||
9. grut upsir punika wau | ingkang ngaturkên mring puri | jêng tuwan
sajuga Arbo Paing sasi Sura | kalih dasa wayang Jimawal ing warsa ||
dhe | windu Adi sangkalanira winarna | tata muluk diwangganira sri nata(39) ||
Bokmanawi dipangganira, sanès diwangganira, dados lêrêsipun makatên: tata
mudha pindha pujôngga | babo | kalanira srikandhi kinêmbar yuda | radèn | kang minôngka patiba sampiring krama ||
radèn | tuwin ingkang prawira cintakapura ||
ênggih | babo | wus siyaga Kusuma Drupada putra | babo | ajêjamang
katawangipun srêpêgan Martapuran, punika ingkang taksih kagêm. Nanging gêndhingipun dede Mrak Kasimpir, linintu gêndhing Gêndhiyêng kalajêngakên ladrang Sukarsih, lajêng dhawah katawang srêpêgan Martapuran. Makatên sasumêrêp kula, wondene babonipun buku punika nyêbutakên, Andhong-andhong ladrang Sukarsih, sêratanipun Andhong-andhong dumunung sanginggiling ladrang Sukarsih, sajak susulan punapa rangkêpan? yèn makatên sadèrèngipun Gêndhiyêng, sasampunipun Mrak Kasimpir, ingkang kagêm gêndhing Andhong-andhong wau, tôndha saksi wontên wangsalanipun, palwa manganti jalma.
8/9/33 [Tanda tangan: R. Ng. Admo Mardowo]
Mêrak Kasimpir punika bokmanawi sampun ewah-ewahan, ingkang lugu ladranganipun Kêmbang Pepe, lajêng katawang Martapuran pelog nêm,
catur swara | babo | catur swara gora ngrat sri dasarata 1774 | adèn | ratu agung kang ngadhaton ing Ngayudya | ambêg wiku mardikèng rat
nistha iku tindak walangati | saliring pakowoh(40) | iya bela bela ing ciptane | mring santana myang punggawa mantri | anggung sônggarunggi | andhêdhêr pakewuh ||
ala ayu pan darbèkirèki | ing rat tan pakewoh | ingkang ala purihên bêcike | pinèt ing suka dinanan ugi | warêgana ping-ping | jêjêlana wuruk ||
ing kadarman wruhna pakênaning | pètên sukaning wong | barang karya ana bêbukane |
mung sira | dhe | babo | ancur kaca purnama mijil kapisan | babo | raosing tyas kadyage nunggala jiwa | dhe | babo | garwa Salya dhandhang alit among dhustha | babo | mati gênting yèn tan tuhu ing prasêtya | dhe | babo | balung janur putra yaksa Madukara | babo | yèn tan paring
ngrabasèng kutha Ngastina | wus ngadhaton Darmaputra | babo | Darmaputra | dhe | nir pra cidra brastha ri kang duratmaka | kèh ratu | mbêg sumawita | babo | sumawita | dhe | de Sri Krêsna rumêksèng monging Pandhawa | marma | nir pakarti dhustha ||
babo | adèn | Danangjaya(42) tuhu rumêksèng ing praja | dhe |
dhe | babo | akarya nang ebat sagung kang tumingal | babo | saking dènnya kagunggung kyèhing tênaga | babo | titi purna ing purwa madya wasana ||
Sarimpi gêndhing Bondhan minggah Kinanthi, kalajêngakên ladrang Sêmang, pelog pathêt nêm, wiwit sindhèn wontên Kinanthi
dhe | môngka langêning kaprabun | karsa dalêm sri bupati | ping nawa ing Surakarta | makirtya kidung
wirandhungan solahipun | lampahe Nangkulèng margi | praptèng pakuwon Pandhawa | ngarsane Sri Arimurti | Bimarjuna Yudhisthira 2 | Krêsna rowangira linggih ||
dhe | lawan Campala Sang Prabu | Wiratha Sri
Narpati Salya | pamisikipun sayêkti | pan inggih rayi paduka 2 | pininta mêthuka jurit
dhe | Yudhisthira kakang prabu | angladenana ing benjing | pusaka Kalimasada | tinamakna ing ngajurit | yèku dadi marganingwang 2 | ngatêr marang ing swargadi
dhe | mring ari buwanatèngsun | aja liyan kang amusthi |
jajaningsun | nuli muliha dèn aglis | tan wurung nagri Ngastina | kakangira kang duwèni | makatên ingkang pitungkas 2 | Natèng
tyase mangarang | babo | rangu-rangu ngruruh rarasing asmara ||
dhe | babo | tawas pita sêbute atmajèng nata | babo | mati ngarang yèn gusti tan palimarma ||
dhe | babo | gêguling kang pinindha sang mawèh brôngta | babo | tyas ngranuhi ing
ro dadi sawiji | wijiku wus jumboh | nirmalèng tyas tanna sangsarane | iku ingkang sinêdyèng sanagri |
patra wisa gusti kang kinawi | adhuh-adhuh babo | sabrangane wong Kadhiri angger | sayêktine gusti labuh pati | dhukuh wetan Baki | tulusa wak
Candhakipun cakêpan Doradasih inggih punika sambêtipun katawang Kinanthi Doradasih: Saya nêngah dènnya adus sapiturutipun, nanging botên kula têdhak sadaya, namung kula pêthik ingkang parlu sangêt, gandhèng kalihan kaparluwan titimôngsa, kados ing ngandhap punika
nastiti mrih tyase konus | wulanguning driya pinrih | tan
Manail warsa marêngi | Jimakir sangkalanira | mêmuji kombuling putri(45) | mangèsthi kasmarèng nata | nata dil Surakarta di ||
Wiyosipun, panyêrat kula (nêdhak) sêsindhèn Badhaya tuwin Sarimpi punika pancènipun kula urutakên. Têgêsipun, kula urutakên saking sêsindhèn Badhaya tuwin Sarimpi ingkang kagêm ing karaton dalêm, satêlasipun punika lajêng kula sambêti sêsindhèn Badhaya tuwin Sarimpi kagungan dalêm ing kadipatèn pangabeyan (P.B. VIII). Makatên pancènipun, amung kemawon sarèhning sêrat sêsindhèn Badhaya tuwin Sarimpi ing Ngabeyan wau sambutan saking Radèn Panji Purba Pinilih, rumiyin saking Purbanagaran, asli saking Kusumadilagan Tejamaya, tamtu kemawon kapêksa kula sêlakakên. Amargi manawi kaurutakên kados gagasan kula sakawit wau badhe kadangon.
Awit saking punika, panyêrat kula, kula sêrat saking pungkasan, pikajêng kula manawi kasêmbadan, têgêsipun taksih wontên papanipun, ingkang sampun kula wiwiti ing ngajêng, ugi kula lajêngakên.
[Tanda tangan: Ng. Atma Mardawa]
Punika buk pasidhèn Badhaya lan Sarimpi, kagungan dalêm kadipatèn Pangabeyan
Bondhan pelog bêksa Srimpi tanpa sindhèn
Lara Nangis pelog bêksa Srimpi tanpa sindhèn
mangamuk arampak | langkung sudirèng ing prang | kang katrajang akèh mati | lir singa lodra | mangamuk golong pipit ||
sirna gêmpang larut balane kang rama | pinêlak ing turanggi | kagêbyur ing toya | sayah kathah kang pêjah | Pangeran
ing galih | lulus muktisari | pracaya sang prabu ||
sinawung gêndhing | tinumrap ing pamêdhar | wuwuse sang wiku | yèn sira mêngku mong praja | dèn piranti nastiti angati-ati | anêrapakên karya ||
kang abêcik dèn lêksana kaki | lirnya panggawe kang luwih mulya | rumêksèng tyas sasamane | kang dumadi sawêgung | kang pracaya marang ing Widhi | ywa singgah ing wisesa- | nira Kang Mahagung | tingalira kang sanyata | dene tyas kang angrusak samaning
padha amratandhani | dipun titi ing tata | têtulaning laku | tumulya samya manêmbah | rèrèh sampun nulyaa dêdalon malih | mrih wulang wirya guna ||
dasa | mantrine ing- | kang prakosa | ingkang daya | wus kêtara | prawira a- | nglir sasmita | saliring karya. | wong agung pa- | ngran tulusa | lêlewane | yèn prapta gê- | têri
purwakanira ginita | kang tinêngran karsa dalêm jêng
Pangkur punika: dumuginipun Kinanthi sarta ladrang Kêmbang Pepe, sami plêg kalihan sêsindhèn kasêpuhan (karaton) dados ingkang gèsèh kalihan kasêpuhan namung sapada, inggih punika pada kawitan, lajêng sadaya sami.
Anggèn kula nyêrat makatên punika, amung murih rancaging panêdhak. Sampun kula têrangakên ing purwaka, bilih babonipun sêrat punika sambutan.
Manawi kasêpuhan (kala dèrèng dipun suda) dumugi cakêpan: karanjang pangubak nila, wus kêburan wartanipun (pada ôngka 8) têlas, lajêng dhawah Kêmbang Pepe.
Dene manawi sêsindhèn kadipatèn pangabeyan, wêwah cakêpan kados ing ngandhap punika.
tulis krêsna ing lowana | kalênglêngan brôngta wuyung |
panggonan | babo | srênging karsa... enz
Salajêngipun sami kalihan sindhèn Kêmbang Pepe kasêpuhan.
dhe | babo | asasmita | babo | asasmita rêtnèng ngrat Bismaka
Basudewa | putra mèsêm anêmbrama | babo ||
mirah ingsun | mirah ingsun kang asih wong kawlasarsa 4 | babo | mirah ingsun kawlasarsa | mirah ingsun kang asih wong
salajêngipun cakêpan utawi apilanipun sindhèn sami kalihan sindhèn Kadukmanis, ingkang kagêm ing karaton sapunika, amung minggahipun botên mawi ngucap kadukmanis, margi gêndhingipun Bontit, dene Kadukmanis, manawi sadaya sami, ladrangan dalah katawangipun, sampun plêg Kadukmanis, pun cakêpan anamung namanipun ladrangan sarta
ênggih | kang mandhirèng kadhaton ing | Surakarta Adiningrat ||
ênggih | apranyata pêpakuning kang buwana | babo | ênggih | saèstune | senapati kang sinêmbah ing ngalaga ||
ênggih | trah tumêrah narendra gung kang linêwih | babo | ênggih | kang darbèni tah têlatah ing
ênggih | saèsthine kang mêngku munggwing witana ||
ênggih | sang aprabu kang minulya ing nagara | babo | kang wus sinung anggusthi pêpasthèning Hyang | kang saèstu ambagya wahyu nugraha ||
ênggih | saking dènnya kasomaning ajidarma | babo | asasmita kusuma Andaniswara | sinewaaa | anèng sasana sewaka ||
ênggih | kang pararya taruna sangkêp nèng ngarsa ||
ênggih | tuwin ingkang santana nayakèng praja | ba-
bo | miwah para rakêt tumangkil sadaya | babo | myang pra wadya prameyanira sumadya ||
ênggih | sang sudibya tumingal ingkang sewaka ||
caritane wong agung ing jaman kuna | radèn | kang kinôndha prajarja adi Ngurawan | kang ginêndhing ing kidung panji susupan ||
ênggih | sumawita mring Sang Prabu Bauwarna | babo | atur karya langkung kinulawisudha | sinami lan putranira | kinondhang môngka suraya | radèn | sinung bawah wêwêngkon wong patang nambang | wus misuwur sapraja kang abiseka ||
ênggih | Adipati Kalana Jayakusuma... enz
Salajêngipun cakêpan Gandrungmanis wau sami plêg kalihan ingkang taksih kagêm ing karaton sapunika, dados gèsèhipun namung sakêdhik, inggih punika pada kawitan. Manawi sadaya sampun sami plêg, amung kemawon ladrangan sarta katawangipun botên katêrangakên namanipun.
catur swara | babo | catur swara gora ngrat sri dasarata 1774 | radèn | ratu agung kang ngadhaton ing Ngayudya | ambêg wiku mardikèng
agêng alit winêngku barang pararta | samya eca ||
ratu luwih | babo | kasusrèng rat | saking gêng sujananira |
ing buwana | babo | tur akathah para raja sumawita | ênggih | radèn | sumiwi ngrèh | kadya yayah | babo | datan kongsi pinukul ing madya laga | babo | kasor dening tyasira ing kapandhitan | babo babo | radèn radèn ||
waskitha mrih | babo | rèhing patya
kongas ing rat | babo | dasarata | sampat tyas kaprabonira | ênggih | radèn | ri kang padma |
ênggih | radèn | mrih pra dwija | marma dahat | babo | putus titis yogya rêksakanirèng rat | babo | agung pujya ing bathara surapatya | babo 2 | radèn 2 ||
ana ing prabu ugêre | sastra cêtha ulatana yayi | omahna dèn pasthi | wulanging sastrèku ||
rèhning janma tama nguni-uni | kang mêngku kaprabon | ingkang nistha kawruhana kabèh... enz
Lajêngipun cakêpan sami plêg kalihan ingkang taksih kagêm Sarimpi ing karaton sapunika, amung wontên wêwahipun sapada, manggèn wontên pada gangsal, inggih punika mêntas cakêpan:
darbèkirèki | ing rat tan pakewoh... enz
tika kang nèng sutagnya 12 | babo | jangkrik wulu waruju putra Ngurawan 13 | babo | asêsinjang wastra didhapur larangan 14 | babo | basa rêta wiku dyah ing bauwarna 15 | babo | arja sondhèr cindhe bang
sukawirya | adèn | tumuwuhing kamuktyan pinudyèng janma | sang mayasa jêng gusti narendratmaja ||
sami kalihan Mijil Gôndakusuma (Mijil yogan) ingkang taksih kagêm sapunika, anamung wontên wêwahipun kalih pada inggih punika:...
... | sumarambah dening | dayita myang sunu ||
tansah karya la-êla sih maring | garwa winot among | angêmama sinung saliring rèh | datan rinêngatan
Lajêngipun cakêpan sami kalihan ingkang taksih kagêm sapunika, amila botên usah (parlu) kula sêrat sadaya.
ênggih | wuryaningrèh jêng gusti mêmangun taya | babo | caritadi duk Arjuna mangun krama | radèn |
ênggih | lan pawonganira Arya Endraputra | babo | kang panêngran kusuma raras driya | radèn | nèng pamedan dènnya lancaran wisesa | babo | gumrah sagung para wadu ing Cêmpala | radèn | tuwin ingkang prawira Cintakapura ||
ênggih | babo | wus siyaga kusuma
utawi apilanipun sami kalihan cakêpan sindhèn Sukarsih dalah cakêpanipun katawang ugi sami kalihan ingkang taksih kagêm sapunika, amung kemawon namaning gêndhing katawang punapa, botên katêrangakên, punapa katawang Martapuran, punapa sanès.
Botên kula têdhak, amargi cakêpanipun sami plêg (cocog) kalihan ingkang taksih kagêm sapunika, amung wontên wêwahipun sakêdhik, ing ngriki kula pêthik ingkang radi parlu, inggih punika pungkasan badhe suwuk.
ênggih | ora marêm yèn durung anunggal jiwa | babo | radèn | jênang gula
Ing dintên Rêbo Lêgi, tanggal kaping 11 Rêjêb, Jimakir 1866, wuku Tambir Paningron, môngsa IV (sakawan) utawi kaping 9 Oktobêr 1935 wanci jam ½6 enjing Radèn Nganten Gunamardawa (putranipun Radèn Ngabèi Martapradata, abdi dalêm panèwu jaksa bumi) tilar donya,
antawis 7 wulan, dumugi umur 42 (kawan dasa kalih taun) dintênipun Kêmis Paing kaping 12/7 66 (dados nyipêng sadalu) wanci jam ½4 sontên, layon kaangkatakên saking griya ing kampung Kamlayan têngah, kakubur dhumatêng astana Pajang Brajadipan. Rampunging pangubur antawis jam satêngah nêm sontên.
Gêndhing Kêmbangmara, kalajêngakên Ladrang Banyak Ngêlangi P.5. wiwit sindhèn wontên
Prawirowihardjo ing Ngayogya, dene ijabipun sampun kalampahan nalika dintên Akad - Lêgi tanggal 24 Bêsar tahun Alip 1891 utawi kaping: 19 Juni 1960 kanthi wilujêng.
Ingkang punika manawi amarêngakên saha dhangan ing panggalih benjing ing dintên kasbat nginggil (AKAD - WAGE
Bab sapisan aja gugu warti | miwah kôndha ingkang ngumônka |(54) barang kang tan wêruh dhewe | myang kèlu ing pambujuk | ujar lamis tan ngraharjani | bab pindho gunging gêsang | ywa kapengin wêruh | marang wêwadining liyan | ingkang nora manggêpokan lawan dhiri | dahwèn tanpa piguna ||
Bab kaping tri dèn sabar myang titi | aywa enggal nandukkên pakarya | kang
yèn ginarab kalawan ing tata titi | tamad atur kawula ||
Ing nginggil punika, uran-uran dongèng, kalih pada isi tigang prakawis, kasade kalayan rêgi 500000 gangsal atur èwu dinar.
(2) Lebih satu suku kata: lan wolung dasa
(39) Sengkalan: tata muluk diwangganira sri nata (Arbo Paing, 20 Sura 1805 A.J., Rabu, 16 Pebruari 1876 A.D.)
(45) § (1707 ?) sampun lêrês 1707. Miturut angkaning taun, bokmanawi lêpat, amargi taun Jimakir punika miturut petang kula ôngka 1706, sangkalanipun mêmungu kombuling putri.
││Wus lumebeng alun-alun Garwakandha │ prapta ing gedhong aglis │ wong
││Wadya gedhong sumyur samya manjing pura │ yata srinarapati │ gugup amiyarsa │ oter wong sanagara │ wong │ wong dalem pating jalerit │
kiber ing tyas │ anarka lamun bedhah │ ingsun sida angeploki │ besik badhaya │ liyangan
Garwakandha anangis │ dhuh anakingwang │ tan nyana lamun urip││
││Ki Tumenggung Mangunnagara wus prapta │ ing loji
││Mungsuh iki kang sinedya apan sira │ dede srinarapati │ nedya ngrusak dika │ kait wong Surabaya │ kang raka sanget malangi │ nanging tan kena │ milane andhatengi││
││Sareng mirsa wuwuse Mangunnagara │ sagung bala kumpeni │ pan sampun siyaga │ budhal marang Pamengkang │ mung Walanda wong
││Kartabasa narajang sampun katiban │ ing mimis angemasi │ nulya kasungsunan │ ing gurnat lan gurnada │ ing
dasih │ kumpeni ing wuntat │ saya kathah kang prapta │ pangedrele wanti-wanti │pan kadi udan │ tibane ingkang
paduka risak │ ngungsira rakanta gusti │ Pangran Purbaya │ yen angrojong suwawi││
││Linebetan saking kori pepungkuran │ nulya mundur tumuli │ sawadya lon-lonan │ sampun agagat siyang │ Kangjeng Ratu Ageng nenggih │ sampun
ing jawi │ medal kuthetheran │ sigra Pangran Balitar │ kang raka dipun sungkemi │ sarwi karuna │ sesambat amlasasih││
││Dangu datan uwal dennya ngrangkul pada │ langkung emenging
││Wis menenga yayimas aywa karuna │ ingsun kang anglabuhi │yayi marang sira│ nanging ta payo lunga │ sing Kartasura nagari │ sira ngancika │ nagara ing Mantawis││
││Rasaning tyas yen ingsun kalawan sira │ yen angancik Matawis │ bala Kartasura │ kariya datan kathah │ punggawa lan
saking ing dalemira │ wong gulang-gulang tinuding │ kang kawarnaa │ wong Kapurbayan prapti││
││Adhuh gusti kawula anyuwun lilah │ arsa laju mring Pathi │ yen wonten pangajap │ sarta barkat paduka │ ing Pathi kawula gitik │ yen sampun bedhah │ kawula wangsul nuli││
││Adhuh gusti angsala rowang ing benjang │ Pangeran
wong Mantaram sampun kerig │ing Kartasekar │ sampun ageng kang baris││
││Jeng Pangeran Purbaya wus undhang-undhang │ marang sagung kang abdi │ padha ngestokena │
Purbaya │ jumeneng panembahan │ senapati ing ajurit │ wadya Mantaram │ sadaya angestreni││
││Kartasura nanging pinupu kang paman │ Jeng Pangran Purbayeki │ kala timur mila │ aneng Kapurubayan │ wus pinakiamakken nguni │ kapanggih kadang │ Den Ayu Wulan nenggih││
││Pangran Adipati Anom namanira │ wong Kapurbayan sami │ akathah kang minggah │ Raden Wangsakusuma │ pan sampun
winarni │ ingkang sami minggahmangkana │ turanira │ kiyai ing Wanagiri │ apan winengan │ linggih aneng ing kursi││
││Jajar lawan Panembahan Purubaya │ Kiyai Wanagiri │ kedhep aturira │ sarta sinungan aran │ Kyai Gedhe Wanadadi │ sampun mupakat │ mangkana kang winarni││
mring Tegal │ wau ingkang winarni│ wadya Kapurubayan │ kang dhateng urut Pajang │ ing Dersanan sampun
Kartasura │ kathah mara Mantawis │ suwung kang nagara │ para mantri akathah │ minggat pra samya ambalik │ dhateng Mantaram │ lorodan siyang-ratri││
││Amung kantun wadya kadipaten lama│ maksih tengga narpati │ kathah
Diramenggala │ sampun sinungan nama │ Ngabehi Wirajayeki │ Kartanagara │ sampun sinung sesilih││
││Pan jumeneng Adipati Mangkupraja │ semana wus tinuding │ atengga tampingan │ Raden Suradiningrat │ marang
Tuwan Amral │ caraka sampun prapta │ ing Nagari Surawesthi │ dhawuh kang serat │ dhateng rekyana patih││
││Ing Lamongan Sedayu lawan Mandura │ liya punika kerig │ Ngabehi Tohjaya │ karsane Kiya Patya │ bineteng Kartasureki │ nanging Kapitan │ Besi lan pra dipati││
││Samya nedha kantuna Kyai Tohjaya │ tugura Surawesthi│ marmanya
││Kuneng ingkang budhal saking Surabaya │ Amral lan Kiya Patih │ gantya
Pancawati │ mila wadyeng Demak │ samya nungkul sadaya │ lan dipatinira sepi │ neng Surabaya │ dadya ngrebda kang baris ││
││Duk samana wus ngrabaseng kutha Demak │ Pangeran Pancawati │ mantri kang atengga │ nagari tan kawawa │ kitha sampun den anciki │ kang kawuwusa │ Amral lan Kiya Patih││
││Lagya lerep aneng Nagari Juwana │ wonten wong Madeg prapti │ katur tuwan Amral │ lamun Nagari Demak │ wonten wong
nepsunira │ wong Demak ketbuta sami │ datan winarna │ ing marga sampun prapti││
││Pajimatan wong Demak pan sampun prapta │ Pangeran Pancawati │ wus miyarsa warta │ lamun wong Demak prapta │ balane wus den undhangi │ tata barisnya │ samya kinen ngujungi││
││Ing Pangeran Pancawati pamrihira │ luputa dening mimis │ waradin sadaya │ bala sareng umangsah │ neng Kabanyon dennya jurit │ wong Demak prapta │ lajeng campuh ing jurit││
ararne elong-linongan │ wadya ing Pancawati │ solahe lir macan │ tanana rebut mangsa │ wadya ing Demak kalindhih │
wurine Suranata │ wus prapta Demak Nagari │ lajeng umangsah │ sagung bala kumpeni││
││Wadyeng Pancawati wus atur uninga│ marang gustinira
pasthi piyak kang mimis │ wedi marang sira │ pan ingsun kang anulak │ wau ta nayaka kalih │ sigra umangsah │ kotbuta tandangneki││
Panciwati keh mati │ Suradipura │ sampun anandhang kanin││
││Myang arine Sumadipura palastra │ wong Pancawati ngisis │ kumpeni sumahab │ sinungsun ing gurnada │ giris wong ing Pancawati │ ingkang lumajar │ samya ngungsi ing gusti││
││Pangran Pancawati ingaturan wikan │ pejah kang putra kalih │ myang kang nandhang brana │ wadya kathah palastra │ sigra Pangran Pancawati │ nyandhak talempak │ pepulih ing ajurit││
││Medal saking pakuwon kumpeni prapta │ binendrong dening bedhil │ kumpeni keh pejah │ Pangeran Pancawatya │ samya mangamuk mangungkih │ nanging kasangsang │ ing gurnat gutuk api││
││Dipun soki ing mimis pan kadi udan │ Pangeran Pancawati │ wus anandhang brana │ baune
││Tan winarna ing dalu enjingnya budhal │ marang Nagri Semawis │ tan kawarneng marga │ prapta Nagri Semarang │ Ki Cakrajaya apatih │ kalawan Amral │ panggih lan komisaris││
││Sareng panggih pira-pira ingkang urmat │ gantya ingkang winarni │ Mangunoneng ika │ saking ing Kartasura│ anjujug dhusun ing Sani│ santananira │ wong Pathi sami prapti││
││Mangunoneng sampun ageng barisira │ angrabaseng ing Pathi │ arame prangira │ wadyalit kathah pejah │ ing Pathi sampun kalindhih │ nagaranira │ pan sampun den anciki││
││Mangunoneng asupe tembayanira │ lan Pangran Purbayeki │ wruh ingering praja │ pan sampun aputusan │ marang Nagari Mantawis │ nungkul karsanya │ marang Kartasureki││
││Wus apanggih lan Tumenggung Cakrajaya │ duta saking ing Pathi │ myang Amral Baritman │ pan sampun tinarima │ gantiya ingkang winarni │ ing Kartasura │ Pangran Arya Mantawis││
││Pan alolos sagarwa myang putranira │
lajeng nungkul kewala │ ing Warung Balora sami │ myang ing Sesela │ pan sami den irupi││
││Ing Balora kang samya amapag yuda │ dene wus nungkul sami │ marang Panembahan │ Herucakra gustinya │ dadya wong mancanagari │ bahak-binahak │ yata ingucap malih││
││Srinarendra wus anglampahaken duta │ marang Nagri Mentawis │ saha mawi serat │ duta prapteng Semarang │
pan sampun amarani │ marang prenahira │ Ki Patih Cakrajaya │ amral langkung ngres ing galih │ atetabeyan │ amral waspanya mijil ││
││Sarwi ngucap Kiya Patih Cakrajaya │ sampun susah kang galih │ dene pakenira │ binendon tanpa dosa │ teka bisa anglakoni │ yen pakenira │ temen-temen ing galih││
││Nora cidra marang kangjeng srinarendra │ pasthi mangkya basuki │ ing benjing manira │ yen prapta Kartasura │ panggih lan jeng sribupati │ angaturena │ ala-beciking patih││
││Dennya ngucap sarwi angusapi waspa │ ageng kang tresna ugi │ ing pangrasanira │ rencange baya pejah │ duk aneng ing Surawesthi │ Ki Cakrajaya │ alus sareh ing budi││
││Kiya Patih Cakrajaya saurira │ inggih tarima kasih │ anging wekasingwang │ amral mring pakenira │ aywa ge matur ing gusti │ bok srinarendra │kabranan salah kapti││
││Bok manawi den arani anyenyambat │ marang ing dika ugi │
ngucap │ alah inggih Ki Patih │ mangsa bodho ingwang │ besuk aduga-duga │ sayekti amrih kang becik │ arerangkulan │ Amral pan sampun mijil││
││ Saking gedhong tan winarna solahira │ budhal saking Semawis │ Amral saha bala │ wong sabrang warna-warna │ datan kawarna ing margi │ ing Kartasura │ semana sampun prapti ││
││ Pan kapethuk Adipati Mangkupraja │ ing Toyadana enjing │ sampun ingaturan │ lumebet ing nagara │ kapanggih lan sribupati │ wus sinegahan │ sagung bala kumpeni ││
││ Amakuwon bangsal pangapit kang wetan │ sakeh bala kumpeni │ kang kalih bregada │ kubeng pakuwonira │ nahenta ingkang winarni │ ingkang kekutha │
Nagari Kartasari │ suwawi rembag │ amomong dhateng ari ││
││ Nanging sira Panembahan Herucakra │ langkung kewran ing galih │ arsa anunggala │ marang ing Kartasekar │ angrasa kelar pribadi │ wus sugih wadya │ dadya anyangga krami ││
││ Dutanira kang rayi sampun tinulak │ sapisan kaping kalih │ kaping tri wus tita │ kang rayi kaku ing tyas │ Panembahan Purbayeki │ sigra utusan │ marang Japan Nagari ││
││ Duta prapta ing Japan sampun apanggya │ lawan sang adipati │ dhawuhing nawala │ pan sampun tinupiksa │ kadriya tembunging tulis │ Jayapuspita │ ngungun kewran ing galih ││
││ Dene sira Panembahan Herucakra │ sedya ngadeg pribadi │ lingnya pan mangkana │ paman ingsun bebakal │ wasiyate rama swargi │ mancanagara │ pasthi ingsun kukuhi ││
││ Dene ingsun dikon seba mring Mantaram │ pan saleganing ati │ pan padha narendra │ kapindho iki tuwan │ Jayapuspita ngaturi │ nunggila karsa │ lan Sultan Kartasari ││
││ Leheng anut mring Panembahan Purbaya │ Jayapuspita nuding │ marang arinira │ saha mawi
││ Pan ing dalu Dipati Sasranagara │ myang wong mancanagari │ bolos saha bala │ kebut saking padonan │ Panembahan
Adipatya │ Sasranagara wus tebih │ bendhe tinembang │ munggeng jawining biting ││
││ Geger umyung surak jawi pabitingan │ sagung prajurit Bali │ wus samya lumajar │ nunggil wong Surabaya │ miwah wong mancanagara │ umyung kang surak │ pan
paduka │ bangga kinen nyampuni ││
││ Sarwi nyelak Dipati Sasranagara │ ngembat watang kumitir │ sira Wiradirja │ lawan Surajanggala │ para mantri Sukawati │ samya nanggulang │ rame denira jurit ││
││ Panembahan sampun anitih turangga │ prajurit
raina-wengi │ dhuh Panembahan │ tobat kawula gusti ││
││ Dhateng pundi gusti palajengan dika │ kawula atut wuri │ nuwun pangapura │
gusti │ kuneng kawarnaa │ Pangeran Herucakra │ wus lami aneng Semanggi │ sira Ki Demang │ Kenceng atur upeksi ││
garwanira │ mawur dereng kapanggih │ miwah ingkang wadya │ kang samya ingantosan │ dadya duka sribupati │ sinangga krama │ kinen anggusah aglis ││
││ Demàng Kenceng wus pepak santananira │ wong urut Sala prapti │ jejeneng wus prapta │ saking ing Kartasura │ sigra bendhenga tinitir │ sira Pangeran │ Herucakra miyarsi ││
││ Kagegeran ing manah sampun lumajar │ wong Sala anututi │ myang jejenengira │ saking ing Kartasura │ panembahan sampun tebih │ wangsul sadaya │ kang samya anututi ││
││ Pan kasaput ing dalu sang panembahan │ rerep ing dhusun Genting │ ing dalu kawarnaa │ tinukup ing
ingkang raka rawuh ing Tembayat │ risak tan mawi abdi │ amung
ing tandhu lawan turangga │ datan kawarna margi │ wus prapteng Mantaram │ panggih lan Panembahan │ Purbaya awas ningali │ arerangkulan │ samya
sampun asiyaga │ punggawa Kartasureki │ sami sanega │ sakapraboning jurit ││
││ Sedya nglanggar mring Mantaram Kartasekar │ budhal saking
││ Sinengkalan Catur Papat Rasa Tunggal │ gumyah swaraning janmi │ yata kawuwusa │ punggawa ing Mantaram │ kang dadya cucuking jurit │ bans Dresanan │ lajeng denira baris ││
││ Wus myarsa sira Dipati Lumarab │ yen mengsah ageng prapti │ sampun asiyaga │ sakehing wadyabala │ Mangkupraja Adipati │ sawadyanira │ ing Delanggu wus prapti ││
││ Pangarsane pan sampun ayun-ayunan │ wau ingkang abaris │ Lumarab utusan │ marang ing Kartasekar │ tur wikan yen mengsah mijil │ saking nagara │ tetindhihing prajurit ││
││ Amral Britman lan Dipati Mangkupraja │ dene wadya kumpeni │ pan tigang bragada │ dene kumpeni Islam │ Lutnan Jembaran prajurit │ gung ingkang wadya │ sewu yen winitawis ││
││ Panembahan sigra denira utusan │ ambantoni prajurit │ lan kinen mundura │ aywa kasompok ing prang │ mring Kalepu kang abecik │
sampun akathah │ dinadar siyang-latri ││
││ Kawarnaa sira Dipati Lumarab │ sampun campuh kang jurit │ lan wong Kartasura │ rame denira yuda │ miwah kang bala kumpeni │ aneng Dresanan │ samya
bidhal saking Dresanan │ umyung swarane kang dasih │ pan sampun prapta │ Kalepu sampun jurit ││
saking ing kanan │ sawadya golong pipis ││
││ Sigra wadyeng kumpeni sareng narajang │ angedrel wanti-wanti │ kukusing sandawa │ peteng lir ampak-ampak │ wadya Mantaram angisis │ tan wonten tahan │ binendrong dening bedhil ││
Lumarab │ neng luhur pabitingan │ prajurite tigang biting │ pinangku ngarsa │ samya wong sureng pati ││
││ Bekel desa kathah kinulawisudha │ rinoban dana krami │ myang kinadang-kadang │ sagunging wong arahan │
Saking wetan bitinge sampun nginggahan │ samya bendrongi bedhil │ Ki Tumenggung Wiranagara │ wus lumajar │ amung sira Ki Dipati │ Lumarab tadhah │ wadya samya ngaturi ││
││ Adhuh Ki Dipatya suwawi lumajar │ angungsi dhateng gusti │ kangjeng panembahan │ nadyan ngantepa yuda │ ing benjing ngarsaning gusti │ Ki Adipatya │ Lumarab asru angling ││
││ Sanak-sanak sapa kang wedi palastra │
durung timbang │ lan sihe gusti mami ││
││ Apan ingsun dhihin aran Bangsapatra │ mengko aran Dipati │ Lumarab kinarya │ gedheg manggalaning
Amral mring Mantaram │ sami ngundhangi dasih │ sagung pra dipati │ tuwin prajurit sabrang │ datan kawarna ing latri │ enjange budhal │ gumer kang wadya katri ││
││ Kawuwusa Tumenggung-Wiranagara │ ingkang lumayu jurit │
lampahira │ lintang ageng kang baris │ sira panembahan │ langkung pangungunira │ dene andele ngemasi │ wus ingundhangan │ sagung wadyeng Mantawis ││
││ Miwah Sultan Balitar ngundhangi wadya │ sanega ing ajurit │ sawusnya siyaga │ sakapraboning yuda │ ing
Kapurbayan │ umreg ingkang wadya ji │ busananning bala │ kadya wukir kusuma │ yen tinon awarni-
saking ing rama │ sampun jinunjung lenggah │ Tumenggung silih wewangi │ Kartanagara │ dadya cucuking jurit ││
││ Panembahan sampun anitih turangga │ budhal sagunging baris │ tan kawarneng marga │ ing Sanasewu prapta │ panembahan tata
dasih │ kang nambungi wuntat │ Singabarong punika │ lan sagunging para mantri │ ing wurinira │ ngulama para kaji ││
tandhu lelawak │ wau titihanira │ ingajab kang magersari │ datan kawarna │ ing marga sampun
Tangkisan tata baris │ Amral Baritman │ atanya mring Ki Patih ││
││ Kadipundi Ki Patih karsa andika │ ngajeng punika baris │sinten winatara │ Ki Patih saurira │ punika pangeran kalih │ kula miyarsa │tindak ngawaki jurit ││
││ Amral Britman sigra dennya nata bala │
ing dhadha │ lan sagung pradipati ││
││Panembahan Purbaya munggeng ing kanan │ Sultan Balitar kering │
tengah padhusunan │ sagung bala kumpeni │kang medal Bebanar │ amung para dipatya │ dadya tungkul wong Mantawis │ datan anyana │ yen mungsuh karya gendhing ││
││ Wus katingal gegaman ing Kartasura │ datan mawi kumpeni │ wadya ing Mantaram │ datan pati anggita │ dene
lajeng anempuh yuda │ Walanda dipun bedhili │ ing kalantaka │ kumpeni datan gingsir ││
││ Tinarajang barise wong Kasultanan │ apan ingidak wani │ kawarnaa sultan │ wus
kaclakuthak ing jurit │ suda manahira │ binendrong ing sanjata │ akathah longe kang mati │ Sultan Balitar │ kesisan ing ajurit ││
││ Kangjeng Sultan tinub ing para nayaka │ sami atawan tangis │ ngaturan kundura │ sigra mundur Jeng Sultan │ ingiring kang para mantri │ Pangeran Arya │ sedya tulung ing jurit ││
││ Lajeng ngaler mgiring wong Kapurbayan │ Walandi
Anututi gegaman ing Kablitaran │ pangeran asru angling │heh wong Kasultanan │ padha sira baliya │ingsun tetulung ing jurit│ sedhenge uga│ padha ngamuk kumpeni ││
││ Tan sumaur punggawa ing Kasultanan │palayune agendring │Jeng Pangeran Arya │asru angundhamana │ pagene nora na bali │ paman Balitar │ wong pantes dikebiri ││
││ Ngendi ana wong arep jumeneng nata │ apa asile ugi │
anglabuhi paman │ mengko tilar gelanggang │ Pangeran Arya wus bali │ nempuh ing yuda │ aneregaken dasih ││
Purubaya │ sumahab ingkang abdi │ wadya Kapurbayan │ langkung sudireng rana │ kumpeni datan gumingsir │ rame kang yuda │ tan ana ngucap ajrih ││
││ Wong Purbayan tinindhihan gustinira │samya angantep jurit │ angamuk manengah │ singa kaparak bubar │ kumpeni kathah ngemasi │ wadya Mantaram │ kathah kang nandhang
Panembahan │ Kartasari wus prapta │ apan mung sipeng sawengi │ enjinge budhal │ ing Kedhu kang den jogi ││
││ Adipati Mangkupraja enjing prapta │ kitha ing Kartasari │ kalawan Walanda │ wau Ratu Mangkurat │ lawan Ki Pangulu nenggih │ ingkang kacandhak │ aneng ing Kartasari ││
timbalan aji │ kawula kinen nguni │ bedhah nagareng Mantarum │ ing mangke sampun bedhah │ sayekti manira mulih │ tur uninga
││ Yata ingkang kawarnaa │ Panembahan Purbayeki │ lan kang rayi Kangjeng Sultan │ aneng Kedhu dennya baris │ wadya Kartasureki │ pan sampun sami atugur │ Tumenggung Mangkuyuda │ lan kang rayi Ki
nenggih │ anulya wau ingelud │ marang ing Panembahan │ Mangkuyuda kawon malih │ nulya baris ing Teraji sawadyanya ││
││ Barisira Panembahan │ lajeng marang Liman ardi │ gya Tumenggung Mangkuyuda │ lan Natayuda kang rayi │ urunan mantri kalih │ kinen asraha panungkul │ nahan Ki Suradenta │ lawan Ki Sumajayeki │ datan lama Panembahan mirsa warta ││
││ Yen kumpeni sampun budhal │ marang
ing Kartasureki │ kathah ingkang katelanjur lampahira ││
││ Sami narubaken desa │ Sabrangprana den andhangi │ pinejahan neng Pamresan │ Amral kang winuwus malih │ lawan para dipati │ Mangkupraja sampun rawuh │ Nagari Kartasura │ Amral Tumenggung jro puri │ sampun tundhuk lawan kangjeng srinarendra ││
││ Tuwan Amral atur warta │ katur sasolah ing jurit │ srinarendra langkung trustha │ Tuwan Amral matur aris │ rayi paduka gusti │ lumajeng dhateng ing Kedhu │ sabedhahe Mantaram │ nanging tan kawula ungsir │ milanipun kawula ajrih bereka ││
tumekeng pejah │ tan gumingsir ing ajurit │ nanging wonten pukulun panuwun kula ││
││ Abdidalem Cakrajaya │ kawula suwun narpati │ wontena
Amral gusti │ purun nanggel pun patih │ saking resik-resikipun │ inggih pun Cakrajaya │ dorane kang matur nguni │ mring sang nata ature wong tan raharja ││
││ Milane gusti pun Amral │ purun matur ing narpati │ ing nguni tan kena pisah │ sanalika lan apatih │ sampun sae kapati │ apan tunggil
angandika sribupati │ lah Amral karsanira │ ing mengko ingsun turuti │ si Cakrajaya Patih │ sun apura dosanipun │ Amral matur ngrerepa │ yen mekaten sribupati │ lilahdalem gusti kang kawula tedha ││
││ Kawula kesah sakedhap │ dhateng Negari Semawis │ pun Tumenggung Cakrajaya │ kula uculi pribadi │ kawula wangsul nuli │ lan Cakrajaya pukulun │ angandika sang nata │iya Amral aja lami │ mring Samarang den age nuli baliya ││
││ Tuwan Amral sampun medal │ arsa budhal mring Mantawis │kacatur wong Cakrajayan │ ing nguni wus den timbali │ dhateng Kartasureki │ pinundhut dhateng sang prabu │ mangke wus ingapura │ Tumenggung Cakrajayeki │ wadyanira pinaringaken sadaya ││
││ Binekta mring Tuwan Amral │ budhal dhateng ing Samawis │ sigegen ingkang lumampah │ yata wau kang winarni │ ingkang aneng Mantawis │ Panembahan Purbayeku │ lan arinira Sultan │ jenenge wus tetep malih │ wong Mantaram sami tetep manahira ││
││ Sigra panembahan budhal │ saha wadya pan umiring │ lan punggawa
sampun jinunjung kang linggih │ kinarya senapati │ sampun sinungan jejuluk │ anenggih wastanira │
││ Saya ageng barisira │ Pangeran Amangkubumi │ angumpulaken arahan │ kacarita duk ing nguni │ anandur sekar
Tundhungmungsuh mantesi │ punika kinarya yuda │ mangkya benggang wong Mentawis │ wadya Kartasureki │ samya asrep manahipun │ saged ngulari tedha │ lelakon satengah ari│ tebihira wadyabala ing Mantaram ││
pinundhut │ pinaringken sigra │ marang ki tumenggung malih │ duta mesat wus prapta ing Surabaya ││
││ Kocapa ing Surabaya │ saben dina olah jurit │ aprang wonten ing
pangagengipun kumpeni │ kathi wong Madureki │ watawis gegaman sewu │ kangjaga Surabaya │ Ki Tohjaya kang winarni │ sampun prapta ing Nagari Kartasura ││
││ Lajeng ngandikan mring pura │ prapta ing ngarseng narpati │ sang nata kalangkung suka │ mulat Tohjaya Ngabehi │ dedegnya
Tohjaya atur sembah │ abdi paduka narpati │ kathahipun wolungdasa │kang sepalih tiyang Jawi │ tiyang
amemanggih │ kang liningan awotsantun │ langkung denira ngrerepa │ wus pinondhokaken aglis │ kadipaten Ki Ngabehi sawadyanya ││
Natapureki │ tinimbalan mring kang raka │ lajeng kinen nglurug aglis │ dhateng Kartasureki │ bekta wadya pitungatus │ sami wong pepilihan │Dipati Natapureki │ langkung duka sapejahe arinira ││
││ Pejahe Sasranagara │ kang dadi runtiking galih │ sigra budhal saking Japan │ ngirid wong mancanagari │ wus prapteng Sukawati │lampahira lajeng ngidul │ anjog ing Picis sigra │ lampahe
││ Amral Britman kawarnaa │ sampun prapta ing Mantawis │ Ki Tumenggung Cakrajaya │ nulya inguculan aglis │ saking gedhong Peresing │ langkung suka manahipun │ sigra-sigra adandan │tumbas tiyang agegajih │ tuwin sagung para bupati sadaya ││
││ Ngaturi prajurit samya│ dhumateng rekyana patih │
Mantawis │ wus ngalumpuk ingkang prajurit sanambang ││
││ Binusanan abra sinang │ tuwin punggawa pasisir │ wus pepak aneng Samarang │ kang bang wetan dereng prapti │ Pangran Arya Mantawis │ nenggih kang dadya pakewuh │ wus aneng ing Santenan │ nedya
││ Liyane saking punika │ sanese dipun alimi │ Ki Tumenggung ing Santenan │ wus sinung ujar wewadi │
Amral sampun mangkat │ saking Nagari Samawis │ myang Ki Patih Cakrajaya │ miwah bupati pasisir │ sapangiwa tan kari │ kang tengen amung pun Kudus │ Demak awan Japara │ datan kawarna ing margi │ sampun prapta nagari ing Kartasura ││
││ Dadya tontonan samarga │ gegamanira Ki Patih │ kala waktu sapunika │ punggawa Kartasureki │ sami kedhik kang ngiring │ kang kathah mung telungpuluh │ Tumenggung Cakrajaya │
wus lalis │ ingkang sinambat ing wuwus│ Kangjeng Srinaranata │ kalangkung oneng ing galih │ esmu waspa mulat mring Ki Cakrajaya ││
││ Tuwan Amral langkung suka│ ing tyas miyat mring Ki Patih │ wus carem lawan Sang Nata │ Tuwan Amral matur aris │ wonten punapa gusti │ abdidalem pun tumenggung │ sampeyan pejahana │ datan salaya ing kapti │ lawan malih pukulun atur kawula ││
││ Sampun paduka anggega │ ature wong kang tan yukti │ pun Tumenggung Cakrajaya │ lamun awona sayekti │ kula atur upaksi │ dhateng Gusti Jeng Sang Prabu │ lingira srinarendra │ Amral bener sira ugi │ lah wakane samengko sira mondhoka ││
││ Ing Kadipaten kewala │ dene omahmu pribadi │ sun watara uwis rusak │ dene suwunge wus lami │ Ki Patih matur aris │ anuwun duka sang prabu │ yen wonten lilah nata│ mantuk mring pagriyan lami │ dedimene abdidalem Kartasura ││
││ Sami tetepa kang manah │ puruna mantuk wismeki │ kang tebih ing dalem pura │ wismane ajrih ngenggeni │ nagari sribupati │ sampun katingalan suwung │ Amral alon aturnya │ leres ature Ki Patih │ wus linilan Ki Tumenggung Cakrajaya ││
manahipun │ mantuk ing wismanira │ ingkang ngili sampun prapti │ sampun kathah tetiyang ing Kartasura ││
││ Ing dina Soma winarna │ Tumenggung Cakrajayeki │ nenggih
Adipati │ Danureja Apatih │ sembada lan dedegipun │ priyayi Kartasura │ amung Kangjeng Pangeran Arya Panular ││
││ Kawanatus andelira │ pan sami wanter ing jurit │ milane den ela-ela │ mring Amral lan sribupati │ dadya putranireki │ pinundhut dhateng sang prabu │ Raden Suryadiningrat │ wus kinarya senapati │ linalopa busanadi ing kamulyan ││
Arya Mandurareja │ ingkang kinarya tetindhih │ sigra budhal tumuli │ kang sedya bantu mring Kedhu │ Kyai
wus budhal saking nagari │ lan kumpeni Tuwan Amral │ lan Mangkupraja Dipati │ wong pasisir tan kari │ Dipati
punggawa kidul │ miwah kang miyos wetan │ prang neng Ngluyu Jatisari │ lawan wong ing Surabaya mangsah yuda ││
││ Tuwan Amral sampun prapta │ ing Tambelan lan Ki Patih │ mantri kang dados pangarsa │ sampun campuh ing ajurit │ angrok asilih ungkih │ miwah kang marang ing Kedhu │ Pagelen campuh ing prang │ kengser wadya ing Mantawis │ balanira Jeng Pangeran Purubaya ││
││ Ingkang aneng ing Banyumas │ Tumenggung Martasureki │ wus kawon denira yuda │ ngumpul dhateng ing Mantawis │
││ Tumenggung Jayasudirga │ ing Bagelen wus den ciki │ sira Ki Arya Mandura │ ing Kedhu wus den
Tarung mariyem kewala │ wadyabaia ing Mantawis │ pan samya akarya jagang │ amung panembahan kalih│ Pangeran Arya nenggih │ prang samya akarya panggung│ lamun jenengi yuda │ minggah luhur panggung sami │ tuwin sira Ki Tumenggung layabrata ││
saking byating tresnanipun │ nanging sagunging ajar │ tanana methek basuki │ pan sadaya samya batang bar lalahan ││
││ Nanging benjing ingkang wayah │ Panembahan Purbayeki │ pasthi yen jumeneng nata │ kadhatone sribupati │Ngadipala ing benjing │ sangsaya wiwahanipun │ luhur ingkang wekasan │ langkung sesamining aji │ Kandhuruwan nulya wau aputusan ││
││ Lumampah adhedhemitan │ ing Marebung sampun prapti │ katur dhateng panembahan │ duta sampun den timbali │ caraka atur tulis │ aglis tinupiksa wau │ bebukaning nawala │ kamipurun ingkang abdi │ atur wikan pun Tumenggung Kandhuruwan ││
││ Saking pangeman kawula │ dhumateng paduka gusti │ menawi kapareng tiwas │ gen paduka mangun jurit │ ing pangulatan mami │ rayi paduka pukulun │ tan tulus madeg nata │ lebar lalahan ing benjing │ nadyan Nagri Jawi sujuda sadaya ││
││ Darbeya prajurit yutan │ rayi paduka anenggih │ datan tulus madeg nata │ sampun karsaning Hyang Widhi │ Pangran Balitar nenggih │
Ngadhaton ing Ngadipala │ wayah paduka ing benjing │ wiwitane melasarsa │ denira madeg narpati │ wekasane nglangkungi │ jumeneng ratu pinunjul │ sesamine narendra │ sawidak warsa kang lami │ wayah tuwan genipun umadeg nata ││
││ Panembahan Purubaya │ langkung kampita ing ati │ Tumenggung Wiranagara │ sigra wau den timbali │ sampun prapta ing ngarsi │ Wiranagara Tumenggung │ kapriye karsanira │ rasakena layang iki │ atur sembah Tumenggung Wiranagara ││
││ Mangsa boronga paduka │ boten saged anampeni │ pened ature punika │ Kandhuruwan mengsah gusti │ bilih ngiris-irisi │ dhateng paduka pukulun │ yen kula tampenana │ awon inggih duk rumiyin │ Kandhuruwan langkung sihe mring paduka ││
││ Mila ewed manah kula │ sumangga ing karsa gusti │ panembahan angandika │ iya Wiranagarareki │ apa alane iki │ sira ngupayaa nujum │ wong
Saking pamiyarsa kula │ rayinta tan dadi aji │ tan linilan ing Hyang Suksma │ gusti ing watawis mami │ Nagri Kartasureki │ kantuna saubing payung │ sayekti boten bedhah │ saking ing paduka gusti │ myang arinta datan bedhah Kartasura ││
││ Kados sawingking paduka │ wayah sampeyan ing benjing │ pasthi jumeneng narendra │ wonten sakilen benawi │ Semanggi winitawis │ sangsaya karatonipun │ kawitane musakat │ wekasane dadya luwih │ angandika Panembahan Purubaya ││
││ Lah apa dandananira │ sira duwe kawruh iki │ Ki Patinggi ngambil layang │ wus katur dhateng ing gusti │
wong kumpeni wus pepak neng pabarisan ││
││ Tuwan Amral masanggrahan │ ing Pasar Malinjo nenggih│ lan Dipati Danureja │ Dipati Mangkuprajeki │ neng eler dennya bariskalih │ Ki Citrasomeki │ lan Dipati Janingrat │ Tumenggung Demak abaris │ nanging kidul wus dangu abebedhilan ││
wingwrin │ mila gumuyu anggugug │ tiyang ing Kartasura │ akathah ingkang miyarsi │ guyunira Ki Tumenggung Jayabrata ││
││ Sami angalem sadaya │ datan kawarna wus lami │ bitingira panembahan │ kinepung dening kumpeni │ watawis wolung sasi │ mangkena wau winuwus │ sira Jeng Panembahan │ arsa kondur mring Mantawis │ ingkang putra kinen tengga pabitingan ││
││ Anenggih Pangeran Arya │ Panembahan budhal aglis │ aneng Nagri Ngeksiganda │ minta gilir mring kang rayi │ Kangjeng Sultan ing mangkin │ datan kawarna ing ngenu │ Kartasari wus prapta │ kapanggih lawan kang rayi │ Kangjeng Sultan sampun sami pirembagan ││
││ Arsa gilira mring raka │ sami siyaga ing jurit │ punggawa ing Kasultanan │ samekta sikep ing jurit │ busana
sampun ingaturan uning │ yen panembahan wus budhal │ marang Nagari Mentawis │ glis ginitik kang baris │ bala kumpeni agregut │
wong Bugis Makasar │ wus arsa minggah bebiting │ katingal saking luhuring pepanggungan ││
││ Yen bitinge meh kunggahan │ marang ing bala kumpeni │ Pangeran Dipati tedhak │ saking pepanggungan nuli │ arsa ngawaki jurit │ anregaken wadyanipun│ tuwin Ki Jayabrata │ sareng mengsah ing ajurit │ wong kumpeni sampun mundur alorodan ││
turangga sami │ ingaturken mring kang rama │ Sultan Panembahan aglis │ wau kang rama kalih │ kalangkung ing sukanipun│ angalem mring kang putra │
prawireng jurit │ genti ingkang winarni │ Ki Danureja winuwus │ lawan Ki Mangkupraja │ prapteng pasanggrahan sami │ pirembagan lawan sagunging punggawa ││
wonten sawetan Picis │ Dipati Natapureki │ balanipun akathah │ samya ngreridhu ing margi │ wadya Surabaya tur sami prakuswa ││
││ Batur kanca Kartasura│ tuwin kanca ing pasisir │ kang aneng ing pabarisan │ datan kena wira-wiri │ dhateng
kang samya majeng ing pupuh │ tinarombol ing wuntat │ dhateng pun Surengraneki │
wus tundhuk lawan Sang Aji │ ing Kudus Sang Dipati │ katur ing saaturipun │ Dipati Danureja │ pangandikanya Sang Aji │ heh kariya Kudus mengko si Tohjaya ││
││ Lagya atunggu maringwang │ ingsun durung duwe becik │ iya marang si Tohjaya │ nuli sun aduwa jurit │ priye pangrasa mami │ ing mengko lagi ngong pulut │atine si Tohjaya │ ewa semono ing mangkin │ ngong tarine bocahingsun si Tohjaya ││
││ Nulya wau ingandikan │ Ki Tohjaya sampun prapti │ ing ngarsa saha wotsekar │ angandikan sribupati │ Tohjaya ingsun tari │ ing mengko sira jinaluk │ marang si Danureja │ lan Amral lawan si Patih │
rangkepa sewu sisih │ kang kadya Surengraneku │ kawula dereng ulap│ purun agentiya keris │ abdidalem sanak kula kawandasa││
││ Abdidalem tetebusan│ inggih wonten kawandesi │ sareng pejah lan kawula │ yen wonten karseng narpati │ pun Surengrana gusti │ apan licik watekipun │ lamun abandayuda │ ajeng angsal lumuh keni│ datan purun gitik-ginitik ing rana ││
││ Yekti owel damel kula │ yen dipun oncati gusti │
sabature ing benjing │ den kareksa pangane neng pabitingan ││
││Iku durung duwe pangan │ durung ngong ganjar nagari │ Ki Tohjaya pinaringan │
kawarna ing margi │ Marebung sampun prapti │ ngabehi lan Arya Kudus │ Ki Dipati Danuija │ lan Mangkupraja Dipati │
Danureja │ ing Tembayat kang winarni │ maksih bangga maksih milya panembahan ││
││ Sigra kinen anggitika│ marang Tohjaya Ngabehi │ lan Raden Manggawijaya │ ingkang minangka tetindhih │ ing Tembayat wus prapti │ arame denira pupuh │ sagung para pangeran │ sami ngawaki ajurit │ dadya kukuh yudane tiyang Tembayat ││
││ Sira Ngabehi Tohjaya │ mudhun saking ing turanggi │ angamuk sawadyanira │ wong Tembayat sirna gusis │ sami ngungsi ing wuri │ lan rowang karoban mungsuh │ amasang kalantaka │
Tohjaya │ mangsah ngrana den bedhili │ kalantaka tan gingsir │ sigra jinangkahan gupuh │ ginitikaken sira │ marang mungsuhira aglis │ mring kang masangkena dhase kapisanan ││
││ Lajeng mawur wong Tembayat │ samya ngungsi dhateng masjid │ den
nora bareng lawan kang para dipatya ││
││ Yekti duka srinarendra │ punika tiyang
ingkang aningali │ Dyan Tumenggung Natawijaya ngandika ││
││ Adhi Ngabehi Tohjaya │ sampunta kapaii-pati │ wruhanta mengsah andika │
││ Wali ping satus sembahnya │ Raden Natawijaya ngling │ sarwi gumuyu alatah │ punapa arane adhi │ dika nembah masgid │
ingkang winarni │ kawarnaa Dipati Jayapuspita ││
││ Dipatya ing Surabaya │ sanget anandhang kekeling │ ingkang
nguni │ wong Bali bubar mulih │ kantun Ki Natapureki │ kang sami ginendholan │ marang wadya Surengwesthi │ sakarine keneng kawarnaa Sultan ││
││ Bubar saking Pameresan │ karsanira anggiliri │ Panembahan Purubaya│ angateraken ing margi │ sampun akintun tulis │ nenggih
Danurejeku │ tuwin mring Tuwan Amral │ langkung trustha ingkang galih │ wus tinitik palayunira mangetan ││
││ Anulya angungsi sira │ Sultan Panembahan aglis │ budhal saking Pamanyaran│ datan kawarna ing margi │ Magetan sampun prapti│ gya rerep
sigra pinukul tumuli │ Panembahan Herucakra │ wus nunggal dadi sawiji │ duk aneng Nglaroh nenggih │ semana
paguneman wau │ lawan Ki Danureja │ tuwin Ki Mangkuprajeki │ rembag mundur dhateng Nagri Kartasura ││
binijig binekta │ dhateng ing Kartasureki │ lan kekasihdalem Ngabehi Tohjaya ││
││ Amral Baritman wus budhal │ kang kari samya abaris │ tuwin Amral sampun prapta │ Nagari Kartasureki │ panggih lan sribupati│ langkung suka Sang Aprabu │ Ki Ngabehi Tohjaya │ sampun ginanjar nagari │ ing Lamongan patedhanireng narendra ││
││ Tinundhung umantuk sigra │ kinen adandan prajurit│ yata wau Tuwan Amral │ dadosaken rembag nguni │ Danureja Dipati │ kinen aputusan gupuh │ mring nagri ing Santenan │ Ki Adipati ing Pathi │ kinen ngipuk mring
jinunjung aji │ tetepa karatonipun │ manguna prajanjiyan │ manuta waluring swargi │ ingkang raka Kangjeng
Mantawis │ langkung malak galihipun │ miyarsa aturira │ Ki Mangunoneng ing Pathi │ Jeng Pangeran tan wruh yen kena paekan ││
││ Pangran budhal mring Japara │ saha balakuswa ngiring │ sira Dipati Santenan │ budhal mring Japara ngiring │ sira Mral budhal aglis │ saking ing Kartasureku │ dene ingkang binekta │ Dipati Citrasomeki │ tan kawarna ing marga prapteng Samarang ││
lalis │ binekta mring Amral sampuri │ dene kang para putra │ kang datan tumekeng lalis │ ingkang alit binekta mring Kartasura ││
││ Miwah selir lan parekan │ sadaya tana kang kari │ sampun prapta Kartasura │ katur ing jeng sribupati │ langkung suka Sang Aji │ amiyarsa aturipun │ narima marang Amral │ sigra Amral ngrembag ngungsir │ marang Sultan
Nagari Madiyun nenggih │ pan kinepung dening bupati bang wetan││
││ Samya siyaga kerigan │ kala perang Surawesthi │
ing margi │ pra punggawa bang wetan wus prapta Jipang ││
││ Anulya sami utusan │ atur uninga Ki Patih │ Danureja
Kartasura │ gumuruh swaraning janmi │ kadi ombaking samodra │ gegaman awarni-warni │ tuwin bala kumpeni │ nenggih sewu kathahipun │ kang binekta mring
saking ing Japan │ sedya ngumpul ingkang baris │ lawan Sultan tuwin dhateng Panembahan ││
││ Lawan putra ing Mandura │ Rahaden Jimat nameki │ kang binekta marang Dewa │ Ketug mring Nagri Manguwi │ mangkya wus minggat saking │ Manguwi sawadyanipun │ milane nuli kesah │ Ki Ketug cidra ing jangji │ yen den ajak
ing mangke sedya nunggil │ Panembahan Purbayeku │ lampahnya sampun prapta │ Nagari Madiyun nenggih │ akaliyan Adipati Natapura ││
sampun prapti │ lan Dipati Mangkupraja │ kang saking kidul dhatengi │ sampun sami apanggih │ sigra Ki Natapureku │ sampun atur uninga │ dhateng Panembahan nenggih │ lamun mengsah saking ler-kidul wus prapta ││
Lan Dipati Kartasura │ Mangkupraja pangawat wong pasisir │ kang tengen lan keringipun │ kang kanan dadi kiwa │ sigra
datan tebih │ kang dadi pangawakipun │ ing kering lawan kanan │ apan mancanagara pinalih sampun │ Ki Dipati Natapura │ nindhihi pangawat
ingkang tinarajang │ wong pasisir datan amanggapulih │ apan kathah ingkang lampus │ sigra Rahaden Jimat │ sawadyane wong Mandura
aja na kang wedi sira │ wong Mandura langkung ajrih ││
││ Samangsane perak lawan │ wong Mandura Raden Jimat tinolih │ dadya rame yudanipun │ yata Kyai Tohjaya │ mangsah ngarsa den iring ing wadyanipun │ sagung wadya ing Lamongan │nempuh wong mancanagari ││
││ Ingkang tinarajang bubar │ pan lumayu ngungsi wurining gusti │ Panembahan Purbayeku │ ngungsir wadya
wong pasisir kathah kang nandhang kanin │ giris pra sami lumayu │ ngungsi wuri Walanda │ kadi rareyotan lowe solahipun │ Panembahan Purubaya │ pengkuh dennya magut jurit ││
││ Geger madyaning ranangga │ wong kumpeni akathah kang ngemasi │ Amral kewran ing tyasipun │ micareng jroning driya │ Panembahan Purbaya dheprok ing pupuh │ sigra wau Tuwan
││ Binubrah pangawatira │ kanan-kering wus ngumpul dadi siji │ Tuwan Amral watiripun │ Panembahan Purbaya │ menek ngamuk ing yuda sapa kang magut │ mila aglis ingurugan │ gurnada lan
kasaput ing dalu │ mundur Kangjeng Panembahan │ wadya kumpeni ingungsir ││
││ Pan alon ing lampahira │ wong kumpeni kadya
││ Sedya ginggang saking praja │ ingkang wadya samya pating bathithit │ weneh ana dandan pikul │ Sultan lan Panembahan │ ingkang para pawestri swara gumuruh │ sadalu tanana nendra │ yata kawarnaa enjing ││
││ Saking Madiyun wus budhal │ pan angetan wadya kumpeni ngungsir │ lampahira sampun rawuh │ talatah
Makasar │ lawan Lutnan Jembaran Lurah Bali │ nulya budhal tan asantun │ apan nabrang ing ngandhap │ sasampuning nabarang ngandhap lajeng ngidul │
tindhihira │ Surapati lan Suradilaga iku │ kalangkung dennya sudira │ arame denira jurit ││
││ Sampun karsane Hyang Suksma │ Panembahan Sultan apes ing jurit │ kasoran sasolahipun │ Rahadyan Surapatya │ sampun kawon
Malang lampahipun │ Kadhiri wus kancikan │ dhateng bala kumpeni akarya sampun │ loji marang Nagri Daha │ Amral marang Surawesthi ││
││ Medal ing Japan Nagara │ sami nungkul punggawa mancanagri │ sowan mring Mangkuprajeku │ ing Madiyun Nagara │ Pangerane
Jipang │ ingkang kinen nglurug sampun lumaris │ ing Madiyun sampun rawuh │ apan campuh ing
wus kacandhak apan ta den taleni │ Pangeran binekta sampun │ marang ing Kartasura │ datan lami samana denira nglampus│ linawe aneng kunjaran │ yata kawarnaa malih ││
││ Sultan budhal saking Malang │ saha wadya tedhak marang Kadhiri │ apan ta arsa rinebut │ lampahe
Pongpongan │ Kangjeng Sultan apan karoban tandhing │ sampun kawon yudanipun │ ngungsir wong Kartasura │ myang kumpeni Jeng Sultan munggah ing Gunung │ Ngantag anjog Nagri Malang │ kang ngelud wangsul tumuli ││
││ Marang Kadhiri Nagara │ pasanggrahan Amral ingkang winarni │ Surabaya sampun rawuh │ rembag angelud Sultan │ sampun budhal saking
ingkang taun │ tan kawarna ing marga │ lampahira wadya Kartasura rawuh │ dhusun Lebak
Amral gya budhal │ marang Malang prapta nagri lajeng campuh │ tan adangu dennya yuda │ wus bedhah Malang Nagari ││
││ Gerah pan lajeng pralena │ para mantri apan kathah kang sakit │ Dyan Suryadiningrat lampus │ tiyang alit tumpesan │ pan gegering mutah ngising ingkang ngamuk │ sarta larang ingkang pangan │ tuwan Amral mapag aglis ││
││ Lumampah medal lautan │ pra punggawa
medal dharat lampahipun │ yata Pangran Purbaya │ lajeng dhateng Lumajang sawadyanipun │ Panembahan Herucakra │ miwah Raden Surapati ││
││ Lan Raden Suradilaga │ Adipatya Natapura tan kari │ Tirtanata Jimat tumut │ Kangjeng Sultan wau ta ingkang winuwus │ miyarsa lamun Walanda │ wus bubar denira baris ││
││ Kangjeng Sultan sigra tedhak │ sawadyanya wangsul mring Malang malih │ Kaligangsa pondhokipun │ datan lami nandhang grab│ apan sanget Sultan lajeng sedanipun │ kang garwa sami karuna │ bubar sagung para mantri ││
││ Kang saweneh nusul marang │ Panembahan dening pra garwa sami │ ana ingkang tumut mantuk │ ngiring layoning Sultan │ yata wau Ki Jayabrata Tumenggung │ sampun alit ingkang manali │
sampun │ genti kang kawarnaa │ pra punggawa Kartasura ingkang nglurug │ sami prapta Kartasura │ miwah layoning Dipati ││
katur mring Jeng Srinarapati │ Sang Nata kalangkung ngungun │ yata wau parentali │ kang pepatih dadi siji
tedhak Semawis │ malah pinaring jejuluk │ Ngabehi Martayuda │ sapejahe ingkang rama sedya ngrebut │ mring nagara ing Semarang │ wus bilang
nuwun lilah │ kadipaten tinedha tan angsung weruh │ mring Narendra Kartasura │ katur marang Kiya Patih ││
││ Polahira Martayuda │ anggegampang nagari ing Samawis │ Ki Dipati Danurja wus │ utusan mring Samarang │ animbali Martayuda duta rawuh │ aneng Nagara Samarang │ Ki Martayuda wus kerid ││
││ Marang Nagri Kartasura │ pan angangge-angge cara bupati │ anggening rama rumuhun │ Kartasura wus prapta │ Ki Ngabehi Kapatihan pondhokanipun │ Ki Dipati Danureja │ utusan dhateng Samawis ││
││ Sarya wau kintun serat │ kang caraka prapta Nagri Semawis │ serat sinungaken sampun │ komisaris wus tampa │ dyan binuka ijoan sinuksmeng kalbu │ kang kariyin tabeningwang │ katura mring
Samarang Gusti Sang Prabu │ dereng adarbe timbalan │ mring Martayuda Ngabehi ││
││Lamun genteni ing rama │ wruhanira sudara Ki Dipati │ Semarang jagani iku │ gawene mring Walanda │ yen awona ing karya sira sung weruh │ inggih dhateng ing manira │ sun
serat │ dhateng Raden Danureja Dipati │ anedha apuranipun │ mring Ki Patih Danurja │ pan sinareng kalawan kintunanipun │ si Komisaris Samarang │ amet galihe Ki Patih ││
││ Dimen aywa kongsi corah │ kang bicara marang Nagari Batawi │ wondene prakawisipun │ Ngabehi Martayuda │ pan kasiku samangke maksih neng ngriku │ wonten Nagri Kartasura │ prasasat wus den rawiti ││
││ Mangke Raden Adipatya │ sakarsane amba datan ngawruhi │ duta umesat glis rawuh │ Nagari Kartasura │ tundhuk lawan Dyan Patih surat wus katur │ tinampan wus tinupiksa │ langkung sukanireng galih ││
││ Mirsa ungeling nawala │ saking Tuwan Komisaris Semawis │ kalangkung kucem ing kalbu │ sigra denira sowan │ Raden Danureja prapteng pura matur│ dhumateng
ingkang gumantiya │ ing Semarang ingkang dadi bupati │ lah mangsa bodho sireku │ Raden Patih tur sembah │ yen suwawi kalawan karsa pukulun │ abdidalem Gemulakan │ kados boten neniwasi ││
││ Tinanggenah ing Samarang │ lan piturut pun Setrajaya gusti │ Sang Nata ngandika arum │ iya mangsa bodhoa │ kyana patih medal pagelaran rawuh │ Ki Ngabehi Martayuda │ dhuwunge uvvus ingambil ││
Komisaris Dulkub │ sampun angangsuli serat │ duta nata mesat aglis ││
││ Wus prapta ing Kartasura │ sigra mapag marang rekyana patih │ ngaturken serat wewangsul │ ingkang saking Semarang │ gya tinampen
jumeneng kang rayi Pangeran wau │ kinen bucal dhateng Ekap │ mangkya kumpeni tur tulis ││
││ Katur marang Srinarendra │ nuwun ingon kang raka Pangran Behi│ ingkang pinisakit wau │ Dipati Danureja │ pan ingutus dhateng wau Sang Aprabu │ marang Nagara Samarang │ apan kathah kang prakawis ││
││ Pinancas Nagri Samarang │ lawan jangji ing kina wus netepi │ apan ta ing sahen taun │ patih nam pani arta │ pambayare kumpeni denira nempur │ sewu koyan sahen warsa │ kang numpani
pan saben-saben warsa │ mring Sema rang kumpeni yen cidreng wuwus │bokmanawa anggegampang │ bayare panempur nenggih ││
││ Manawa bandha semaya │ ing sakehe punggawa ing
S I N O M ││ Ki Dipati sigra budhal │datan kawarna ing margi │ sampun prapta ing Samarang │ panggih lawan komisaris │ Ki Gemulak Ngabehi │ sampun wonten lungguhipun │ jumeneng Adipatya │ Setrawijaya Semawis │ dene prakara ingonipun Pangeran ││
saking nagari │ angancik desa Lawanu │ arsa jumeneng nata │ sigra cinekel tumuli │ marang sira Ngabelli Gagakpranala ││
Sribupati │ bandhosane ari sigra│ linajengken mring Magiri │ dene ingkang umiring│ Tumenggung
Negari Semawis│ nenggih maringi uninga │ mring patih myang komasaris │ langkung suka ing galih │ nulya dadosaken rembug │ pan sedya angungsira │ Panembahan Purbayeki │ sampun rembug Ki Dipati sigra budhal ││
││ Saking Nagri Kartasura │ Jeng Sinuhun ambektani │ punggawa mancanagara │ tuwin bupati pasisir │ kang panengen tan kari │
Tohjaya │ ingkang kinarya pangarsi │ ing Lamongan tandange
rumekseng baya │ bekta rongatus prajurit │ baris sakilening kitha │ dhusun Sarebeg nameki │ lawan Natapureki │ urun prajurit
anunggil aneng Lumajang │ Panembahan gunem kawis │ lan sagunging prajurit │ karyane amundhut bantu │ dhateng
lagya amilihi dasih │ Pnembahan Purbayeki │ wus kathah peparingipun │ mring raja Bah sira │ awarni kancana
dereng wonten kang prayogi │ kang dinuta dhateng Lumajang Nagara ││
││ Ki Citrasoma lingira │ ari Tohjaya Ngabehi │ kadipundi karsadika │ sinten mangke kang prayogi │ bekta surat puniki │ lawan sinten kang jinujug │ ingkang dadi jaruman │ yen prapteng Lumajang benjing │ anauri sira Ngabehi Tohjaya ││
││ Ing sapamirsa kawula │ boten wonten kang prayogi │ anjawi Suradilaga │ kalawan pun Surapati │ kalih tinari-tari │ mring panembahan puniku │ kadhahar saaturnya │ lan maksih sugih prajurit │ milanipun Panembahan Purubaya ││
││ Dhumateng Nagri Lumajang │ aturipun Surapati │ tuwin pun Suradilaga │ Komisaris Dulkub angling │ iya kyai sayekti │ manira luwih panuju │ kang minangka jaruman │ nanging sinten kang prayogi │ bekta surat katura mring Surapatya ││
││ Tuwin dhateng Panembahan │ layang manira puniki │ kamot saliring prakara │ sarta timbalan narpati │ heh sagung pra dipati │ nanya mring mantrinipun │ ingkang wani prakara │ anglampahi serat mami │ pra punggawa anari mring mantrinira ││
││ Nanging tanana sanggupa │ sagung mantrining bupati │ Dulkub kaku manahira │ lah kadipundi puniki │ ingkang ingsun lakoni │ apan dudu karsaningsun │ dhewe ayahan nata │ ingkang manira lampahi │ milanipun teka mekaten kewala ││
││ Sabecik-becikaneha │ prang kasap luwih abecik │ inggih lampah dhedhemitan │ inggih Tohjaya Ngabehi │ ma
││ Kang luwih awrat punika │ punggawa ingkang ngawaki │ katempuh boting nagari │ pan andel-andeling aji │ sanadyan rare cilik │ yen wani nempuh pakewuh │ karya bandha dhemitan │ patut kinarya bupati │ pra punggawa pan samya kendel kewala ││
││ Yata wau sinemonan │ ujare Tohjaya iki │ asal wong cilik ing kina │ mengko ginanjar nagari │ pan kinarya bupati │ imbal wacana lan
anglampahaken serat │ kula lampahi pribadi │ boya kudu
kantor aglis │ sarwi den bebisiki │ aywa susah ing atimu │ adate nora nana │ duta tumeka ing pati │ prapteng kana sapa kang sira
││ Panembahan teka gampang │ iya gelem ngong aturi │ sigra mesat Ki Tohjaya │ bekta punakawan kalih │ lan Dipati Samawis │ pinundhutan mantri wau │ angaturi satunggal │ Demang Kaligawe nenggih │ kang tinuduh lan Dipati Citrasoma ││
││ Nenggih bektani kebayan │ ing mantri lan sikep siji │ ingkang
baris │ sampun katur mring Raden Suradilaga ││
││ Kalangkung pangungunira │ dene selamet ing margi │ pakirim sampun tinampan │ ingkang saking komisaris │ langkung awarni-warni │ mring Suradilaga iku │ tuwin mring Surapatya │ pangangge awarni-warni │ Raden Suradilaga alon lingira ││
││ Adhi Ngabehi Tohjaya │ paduka kantun neng ngriki │ kawula sowan ing kakang │ Surapati atur tulis │ dene andika adhi │ arsa kula bekta laju │ bilih dede kang karsa │ sigra mesat tan akari │
sisih │ solahe lir raseksi │ pating jalimprak dinulu │ mantrine wong Japara │ kanthine Ki Angabehi │ ajrih miyat katisen padha sakala ││
││ Angling Demang Kapiwara │lah daweg minggat ing wengi │ rasane pan boten eca │ dika kinatunn neng ngriki │ Suradilaga nenggih │ alami denira rawuh │ tiyange kang atengga │ neng ngriki pating kalesik │ datan eca raose lah daweg minggat ││
││ Nyentak Ngabehi Tohjaya │ dudu anake wong becik │ kinongkon durung karuwan │ angajak minggat ing wengi │ Ki Kabayan nauri │ daweg minggat den agupuh │ tiyang kang sami tengga │ guneme amemedeni │ winitawis pakone Suradilaga ││
││ Angucap ping pat ping lima │ Ki Ngabehi tan nauri │ lingira mantri Japara │ kawula minggat
Citrasoma ing Japara │ dede gawe kula inggih │ nglampahi baya pati │ Ki Tohjaya langkung bendu │ mantri Japara sira │ apan arsa den taboki │ nulya bolos kantun mantri ing Semarang ││
││ Lingira Kyai Tohjaya │ lah kaya ngapa sireki │ baya arsa milu minggat │ Demang Kaligawe nenggih │ boten tumut wakmami │ anging wonten aturipun │ kiyai marang dika │
asdhatenge arinira │ bekta serate kumpeni │ miwah ingkang pakirim │ serat tinupiksa gupuh│ dene kang ngebang-ebang │ sira Raden Surapati │ nekakaken marang Kangjeng Panembahan ││
││ Mugi tututa kewala │ Panembahan Purbayeki │ sira ginanjar nagara │ marang Kangjeng Sribupati │ ngendi sira karsani │ lan kumpeni aweh untung │ ing saben-saben warsa │ kalihewu reyal nenggih │ lan dosane kang rama lebur sadaya ││
││ Dosa ingkang kalampahan │ lan aja seba sireki │ marang
katuting rayi sampeyan │ Jeng Sultan kang sampun lalis │ raka paduka aji │ lan kumpeni langkung ngungun │ mangke gusti paduka │ kinen mantuk mring nagari │ adhahara gusti sabin kalih leksa ││
││ Yen sampeyan boten lega │ mantuk mring Kartasureki │ kumpeni kang
││ Bupatine ing Lamongan │ mangkya kinantun neng jawi │ angandika Panembahan │ yen mangkono Surapati │ katemuwa pribadi │ lawan komisaris Dulkub │ lawan sira jangjiya │ ingsun gelem dikon mulih │
inggih kawula ngriyini │ yen makaten karsa tuwan│ sigra mesat Surapati│ ing Sarebes wus prapti │panggih lawan Toha │
suka ing wardaya │ kurmatira anglangkungi │ Tohjaya den takoni │ maring komisaris Dulkub │ wilujeng sarowangnya │ nanging mantri Jepareki │ ingkang minggat komisaris langkung duka ││
││ Marang Kyai Citrasoma │ wus dinendha sewu nenggih │ dene langkung tiwasira │ denira dadi bupati │ nora duwe bebicik │ gawe mantri wong kapaung │ sigra mangun bicara │ dene Raden Surapati │ kang tinedha nagari ing Pasedhahan ││
Surapati │ angaturi serat wau │ marang Jeng Panembahan │ tuwin dhateng ingkang rayi │ Tirtanata tanapi Suradilaga ││
││ Sigra mangkat Ki Tohjaya │ tuwin punggawa pasisir │ pinundhutan sikep samya │ yitnane Ki Ngabehi │ Pnembahan
││ Ki Tohjaya sampun budhal │ datan kawarna ing margi │ desa Sarebeg wus prapta │ Suradilaga kapanggih │
andika tinantun │ inggih angeplekana │ dimen Panembahan iki │ angguguwa saatur-atur kawula ││
││ Dedimene Jagad Jawa │ age karetaa anuli │ kalih prapta ing
tinanyan atur bekti │ inggih Gusti Panembahan angandika││
││ Ingsun wruh aran kewala │ durung uninga ing warni │ emut duk kalane rama │ sira ingkang den kirimi │ aran mring rama swargi │ ingsun atanya satuhu │ sira anake sapa │ dene rupamu prayogi │ heh Tohjaya lan abecik karyanirav││
││ Wani yen ingaben yuda │ ing dhemit wani nglampahi │ nora nampik barang karya │ lah tutura den sayekti │ Tohjaya atur bekti │ anaking awon satuhu │ ngandika panembahan │ sira ingkang amiwiti │ dadi wijil becik ing saturunira ││
││ Langkung asih Panembahan │ marang sira Ki Ngabehi │ dhinahar saaturira │ Suradilaga nginggihi │ tuwin kang punang tulis │ Dulkub manis tembungipun │ myang turing Surapatya │ kang kawrat sajroning tulis │ kathah-kathah sakalangkung manisira││
││ Miwah ingkang ngebang-ebang │ kumpeni muni ing tulis │ sampun karsane Hyang Suksma │ Panembahan tyase gampil │ ngandika mring Ngabehi │ Tohjaya nuruti tengsun │ saatur-aturira │ nanging ingsun lagi sakit │ kayaparan Ki Tohjaya aturira ││
││ Milane gusti kawula │ bekta tandhu lawan joli │ inggih miyarsa pawarta │ yen paduka ragi sakit │ Panembahan ngling aris │ iya besuk Rebo
sampun umangkat │ datan kawarna ing margi │ prapta ing Gembong Nagara │ tundhuk lawan komisaris │
lan arya ing Kudus nenggih │ katiga arya ing Tuban │ kang kinen amethuk sami │ panggagenging kumpeni │Mayor Leder wastanipun │
dennya budhal │ wong Jawa lawan kumpeni │ tigang dina lampahira │ kendel neng wana Basuki │ Panembahan winarni │ wus budhal sawadyanipun │ saking Nagri Lumajang │ gumuruh swaraning dasih │ awatasis kantun satus abdinira ││
tan kena pisah samargi │ lan Panembahan nenggih │ sakelangkung asihipun │ lampahira wus prapta │ aneng ing wana Basuki │ sampun panggih lawan kumpeni kang mapag ││
││ Nanging sira Panembahan │ Purbaya prayitneng westhi │ rerepot kang munggeng
sami lumampah ing wuri │ rerep kalih dalu enjing nulya budhal ││
││ Saking Basuki gumerah │ sigra Dipati Semawis │ utusan ngaturi wikan │ marang Tuwan Komisaris │ Dulkub suka ing galih │ angatag kumpeni gupuh │
amung Radyan Surapatya │ angirid bala kumpeni │ Pnembahan Purbayeki │ wus rawuh sawadyanipun │ ing Nagri
Surapati │ aturira angrojongi ing sakarsa ││
││ Sigra Ngabehi Tohjaya │ wau ingkang den timbali │ tinuduh kinen ngantepa │ marang wau komisaris │ dene norana prapti │ iya apa awakingsun │ langkung angeca-eca │ asida ngajakan becik │ apan
ri sampune mangkana │ Panembahan den aturi │ dhateng ing loji Gembong lan jangji sumpah ││
││ Dulkub lawan Panembahan │ rembag sami den aturi │ tumanduka mring Semarang │ lajeng
││ Liyane saking punika │ medala ing laut sami │ anjoga Nagri Samarang │ sigra mesat tan asari │ Pangeran Jimat nenggih │ binekta mring duta prabu │ komisaris wus mancal │ Panembahan Purbayeki │ tuwin sira Panembahan Herucakra ││
││ Myang Dipati Natapura │ miwah Raden Surapati │ tanapi Suradilaga │ sinengkalan angkaneki │ Sarira
sadaya alit kang galih │ Panembahan sampun kena ingupaya ││
││ Tan winarna ing lautan │sampun prapta ing Semawis │ Panembahan Purbaya │ kalawan sawadyaneki │ langkung binojakrami │ dhateng Komisaris Dulkub │ yata kang kawarnaa │wonten duta lagya prapti │ saking jendral pan arsa adhandhanggula ││ PUPUH V
DHANDHANGGULA ││ Duta prapta saking ing Betawi │ ngaturi Panembahan Purbaya │ Sengadi Jendral jenenge │ apan arsa katemu │ Panembahan Purbaya singgih │ duta kang saking praja │ Kartasura rawuh │ mundhut Pangeran Dipatya │ miwah wau ingkang saking ing Betawi │ sampun ungkur-ungkuran ││
││ Sampun mancai saking ing Samawis │ panembahan lan sawadyanira │ pra garwa lara tangise │ bupati samya ngungun │ ngraos lamun kena ing sandiupayaning │ Walanda │ maleca ing
kang punggawa wus tan agegaman sami │ yata kang kawarnaa ││
││ Sira Kangjeng Pangeran Dipati │ Anem prapta Nagri Kartasura │ lajeng tumameng purane │ tundhuk lan rama prabu │ langkung onengira narpati │
Jumeneng Pangeran Adipati │ Mangkunagara ing Kartasura │ yata kawarnaa mangke │ kang lumampah ing laut │ sampun prapta Nagri Batawi │ Panembahan Purbaya │ lan sabalanipun │ Panembahan Herucakra │ wus binucal dhateng Pulo Kap anenggih │ punika putra tuwa ││
││ Dipun arani amemarahi │ dene Adipati Natapura │ tanapi Surapatine │ myang
beteng Ngalang-alang ing Betawi │ saputra garwanira ││
││ Pangeran Jimat ingkang winarni │ prapteng Kartasura kinunjara │ pan upas
Dhumpul │ amiyarsa yen kadangneki │ binujug ing Walanda │ langkung dukanipun │ mudhun saking Dhumpul sigra │ padhusunan Pasuruhan den bahaki │ pawestri binoyongan ││
││ Sampun ageng wau ingkang baris │ sampun nungkul bala Pasuruhan │ katur ing sang mengku angreh │ ing mancanagareku │ kang tinuduh kinen nglurugi │ sampun prapta ing Malang │ rame dennya campuh │
mancanagari │ ngaturaken tiwas mring narendra │ Berahim tan kacakupe│ nuju ing sasi Mulud │ saungkure kang sami ngungsi │ Raden Berahim tedhak │ lan sabalanipun │ anglarag marang ing Daha │ ingkang darbe Kadhiri nora
wartenipun │ marang sira rekyana patih │ kalangkung merangira │ dene Sang Aprabu │ lagya ngujung mring Mantaram │
purun │ Ki Adipati ngandika │ Sutayuda lah paraning karya iki │ sakehe sanakira ││
││ Padha wedi marang si Berahim │ kari sira apa wani yuda │ anggeceki Berahime │ Ki Sutayuda matur │ inggih purun manggut ing jurit │ marang Nagari Daha │ kawon-nemangipun │ langkung karsaning Hyang Suksma │ pan kawula inggih tan saged amasthi │ ingkang kawula tedha ││
││ Sakathahe wong mancanagari │ kenginga kawula aben yuda │ Ki Patih hentya karsane │ alon wijiling wuwus │ karsanira
││ Nulya wonten wong Kadhiri prapti │ yen Ki Brahim katur sampun lunga │ mantuk marang Malang
sami kinen dhatenga │ mring Malang anglurug │ punggawa pasisir sira │ kang tinuduh Kyai Tumenggung Garesik │ lan Dipati
medhun saking ing turanggi │ mangsah ngrana lan sawadyanira│ kalangkung rame yudane │ Brahim sigra lumayu │ marang wana sami ingungsir │ Brahim dhatan kapedhak │ lan sawadyanipun │ sagunging para punggawa │ sami mundur dhateng ing Kartasureki │ anenggih sinengkalan ││
││ Lawang Sakawan Karenggeng Sasi │ wulan Jumadilakir kang warsa │ Wawu pareng prapta mangke │ Kartasura wus matur │ samya tiwas nglampahi kardi │ sareng lan aturira │ Mangunoneng wau │ pejah anake
warsa lan dhatenge │ kraman ing tengah dalu │ aran tiyang Nusa Tembini │ Pacikeran wus prapta │ kang kemit wus pangguh │ nulya wau tinokanan │ saking Nusa Tembini yun madeg aji │ ngadhaton Kartasura ││
ayun │ mring sampeyan lah benjing-enjing │ paduka madeg nata │ neng Kartasureku │ kula kang anjengenana │ mangke tanggel kang wayah sampun awengi │ angling Ki Danureja ││
││ Sutayuda ngundhangana sami │ baturira mangke badhe nata │ sajati wus prapteng kene │ myang saosa sesuguh │ myang gegaman pepegen sami │ padha sira saosa │ marang ing gustimu │ Ki Sutayuda tur sembah │ wong Danurjan wus pepak aneng ing
tinubruk │ bakal raja marang Ngabehi │ Sutayuda priyangga │ semana kang nubruk │ rowangipun tigangdasa │ tiyang
uculake │ samya wong gunung kidul │ kuneng kacarita Sang Aji │ akathah putranira │ kang estri wewolu │ ingkang jalu kalihdasa │ ingkang sampun diwasa amung kekalih │ kang satunggal wus nama ││
││ Pangeran Arya Mangkunagari │ garwa kawitan ingkang peputra │ Den Mas Ambiya arine │ kang miyos sing jeng ratu │ kacarita amung
kang asma │ dene karsane Sang Rajeng │ anging putra kang sepuh │ Pangran Arya Mangkunagari │
aji │ Sang Nata dereng karsa ││
││ Kang pirembag maksih apradongdi │ Pangran Dipati rayi wanodya │ mangkana ing caritane │ dene ratu kang sepuh │ ri sampunya peputra kalih │ kinebon mring Sang Nata │ kang rayi pinundhut │ anama
putra │ miyos saking ampeyane │ kawarnaa Sang Prabu │ nandhang gerah Srinarapati │ dene
kariyin prapti │ Kangjeng Pangeran Arya │ suka galihipun │ putrane kathah kang batang │ pan wineca dadya prajurit ing benjing │ sapa kang menangana ││
││ Kang ibu-rama kalangkung asih │ ingkang putra wus sinungan nama │ Den
karsane Hyang Suksma │ yen wus tekeng ing jangjine │ Sang Nata saya nglayung │ para garwa pepak neng ngarsi │
││ Sira junjunga dadi narpati │ gumantiya marang jenengingwang │ yen sarta Allah karsane │ yen putrangong kang sepuh │ tan rinilan marang Hyang Widhi │ Ki Dipati arinya │ Ki Buminateku │ anadene Ki Dipatya │ papat iku singaa
den gupuh │ akirima layang tumuli │ marang ing Batawiyah │ mring Jendral Gurnadur │ Ki Dipati matur sandika │ punang carik tinimbalan sampun prapti │ nulya akarya serat ││
││ Liring karsa Sang Nata wus dadi │ antawacana kawrat ing serat │ punggawa kalih lampahe │ kuneng datan winuwus │ duta ingkang dhateng Betawi │ genti ingkang
selir angayab ing Sribupati │ semana Srinarendra ││
││ Gerahira nata anglayadi │ jroning pura swaraning gumerah │ pra putra-garwa tangise │ angandika Sang Prabu │ marang Ratu Ageng kang weling │ bok ratu lah maringna │ kang wasiyat dhuwung │ mring sutengsun Ki Ariya │ Kangjeng Ratu sangsaya asru anangis │ dhuwung wus tinampanan ││
Hyang Suksma │ tambuh raosing galihe │ anglir kang Mahameru │ ing ratmiyat bareng nungkebi │ kaprabon tan
││ Ingkang putra pra garwa lan selir │ prameswari kang sami karuna │ wurahan sajro purane │ tangís umyung gumuruh │ tanpa runggyan sajroning prui │ pra samya mawurahan │ sajroning kadhatun │ layon
Ingkang wonten salebeting puri │ Pangran Arya lan Patih Danurja│ sarta lawan kapitane │ kiya patih wus
pan tansah uyang manahe │ wonten jroning kadhatun │ arsa mijil ing srimanganti │ ngandika mring Danurja │ langkung manis arum │ wa manira arsa medal │ srimanganti sakedhap arsa anangis │ kagyad rekyana patya ││
││ Kyai Danurja umatur aris │ Kangjeng Pangeran Arya ingampah │ adhuh gusti nakingong ger │ sampun miyos pukulun │ sasedane rame narpati │ tanlyan saking andika │ kang jumeneng ratu │ lan putra sepuh priyangga │ ing Rat Jawi mung sampeyan anggentosi │ amengku sining pura ││
ing srimanganti │ Ki Danuija tut wuntat │ srimanganti rawuh │ pinarak amung sakedhap │ Kangjeng Pangran ngandika marang Ki Patih │ tan sakeca ing driya ││
││ Uwa manira arsa umijil │ marang bangsal pangapit ing jaba│ wuyang sarirangong kiye │ puyeng mastakaningsun │ kiya patih ngampah ngaturi │ Kangjeng Pangeran Arya │ maksa dennya metu │ sapraptanira ing jaba │ Jeng Pangeran praptaning Bangsa Pangrawit │ angungun Kiya Patya ││
││ Ki Danuija ngandika mring puri │ Ratu Ageng kang gedhong binubrah │ binaruncah saisine │ kang sapratiganipun │ rajabrana sajroning puri │ sinungken mring kapitan │ sarta kang rinembug │ tetiga dadya satunggal │ Jeng Pangeran
ing rembug wus dadi │ gya Kapita Simun karya surat │ sarta Danurja surate │ marang Jendral Gurnadur │ kang palenggah Nagri Batawi │ duta sampun umesat │ tan kawarneng ngenu │ langkung dening dhedhemitan │ lampah dalu datan wonten kang udani │
wong kumpeni ingkang jagani│ sigra rekyana patya │ garjita ing kalbu │ animbali pra dipatya │ pra
sampeyan akarya │ para putra kang anem jumeneng aji │ ing pandugi kawula ││
││ Tan wande karya rengkaning bumi │ bilih boten tajem ing parentah │ wantunipun taksih rare │ tan wruh awon lan hayu │ lamun darbe karsa narpati │ yen
Jayaningrat nauri aris │ Pangran Arya kinaryaa nata │ kirang samekta citrane │ lan ibune wong dhusun │ saking desa Ngalaroh sayekti │ Rahaden Mas Ambiya │ inggih radi patut │ sanadyan sami ampeyan │ ingkang bibi maksih anaking Dipati │ Pamalang
Dipatyeku │ inggih yektos sing ibu sori │ tur kinudang ing rama │ genteni kaprabun │ nanging timur yuswanira │ dereng pantes siniwakeng pancaniti │ kalangkung timurira ││
││ Kiya patih tan rembag ing kapti │ manira pikir tanpa dadiya │ nulya sami bubar kabeh │ kantya amung sadalu │ pra dipati wadana sami │ pinundhut ecapira │ mring Ki Patih sampun │ wus katrap munggeng nawala │ den rerenteng Ki Patih aneng ing nginggil │ cape para wadana ││
││ Munggeng ngandhap kang serat kumpeni │ sagung niyaka rembag sadaya │ kang duta umesat age │ marang Batawi sampun │ kapracaya marang kumpeni │ tuwan Gurnadur Jendral │ Kyana Patih sampun │ marang sagunging punggawa │ Kartasura mundur saya bebingungi │ rehe Dipati
panjenengan ratu │ nadyan gedha kalawan cilik │ yan pasthi dadi nata │ katurunan wahyu │ nuring rat yen sampun prapta │ pan manira iki mung darma nglampahi │ panjenengan narendra ││
saking ing Semawis │ prapta ing Kartasura ││
││ Pinapak Toyadana kumpeni │ Kiya Patih lan
methuk │ kang anyandhak tabe rumiyin│ Pangeran Adipatya │ Prajangjiyanipun │ sapa kang nyandhak nawala │ putra papat endi kang anyandhak dhingin │ iku kang dadi nata ││
││ Datan kawarna solahing nguni │ dina Soma Jeng Pangran Dipatya │ siniwi ing punggawane │ wong pradikan wus kumpul │ para tapa ulama kaji │ kinerig ngestrenana │ ing sang madeg ratu │ semana wus ingestrenan │ Jeng Pangeran Dipati jumeneng aji │ amengku Nuswa Jawa ││
kondur Narpati │ saha Kumendur Ritlup Driyansah │ myang Apatih Danurjane │ myang sagung punggawa gung │ ratu ibu methuk ing kori │ sampun atetabeyan │ lan tuwan kumendur │ lajeng tumameng ing pura │ ratu ibu enting sukane tan sipi │ putra wus madeg nata ││
││ Sakalangkung sesugun Narpati │ mring kumendur penuh kang dhaharan │ andrawina myang bogane │
masanggrahan neng loji │ Sang Nata wus luwaran ││
││ Datan lami Kumendur mit mulih │ mring Semarang Patih Danureja │ lahta wau putusan ge │ Cakrakreti tinuduh │ mring Betawi amundhi tulis │ Kanjeng Srinaranata │ semana kekintun │ ruba marang tuwan jendral │ sigra mesat Ki Ngabehi Cakrakreti │ agra Ki Danureja ││
││ Saungkurira Ki Cakrakreti │ Kiya Patih amepeg
prayoga│ dadya garwanira Kangjeng Sribupati │ ature wong punggawa ││
││ Mangsa borong aridika puniki │ alon matur Kyai Kandhuruwan │ kula mirsa wirayate │ saking kang alul nujum │ Panembahan Purbaya benjing │ kang wayah madeg nata │ myang kadhatonipun │ ing Garemet Kadipala │ yen sembada lan karsa paduka aji │ kang putra Panembahan ││
││ Sinaosaken ing Sribupati │ bilih kapanggih ingkang wirayat │ saking estri karatone │
mring Batawine │ satunggil maksih timur │ käntun Kartasura Nagari │ Raden Ajeng Suwiyah │ inggih wastanipun │ Raden Ayu Mangkupraja │ kang anggadhuh rumiyin duk maksih alit │ malah mangke diwasa ││
││ Patih Danurja condhong ing galih │ atanapi kang para nayaka │ samya rumojong karsane │ sadaya pan jumurung │ dene panggih
Ajeng Suwiyah sira glis │ pinundhut marang Kadanurejan │ datan kawarna solahe │ wus panggih lan Sang Prabu │ Srinarendra kalangkung asih │ dennya akrama kadang │ wus jinunjung ratu │ jumeneng Ratu Kancana │ pra punggawa kalangkung suka ing galih │ panggihe sinangkalan ││
││ Rupa Pandhawa Kawayang Janmi │
Gurnadur Jendral Batawi │ wiyosipun ngaturi uninga │ yen Pnembahan Purbayane │ ing mengko sampun lampus │ aneng beteng Lang-alang nenggih │ paran karsa narendra │ paman layonipun │ miwah sagung kang tetilar │ para garwa tuwin putra jalu-estri │ sumangga karsa nata ││
││ Dene lampahipun Cakrakreti │ samangsane wonten serat prapta │ nunten kula ulihake │ langkung suka Sang Prabu │ serat sampun dipun wangsuli │ layoning ingkang paman │ wau kang pinundhut │ lawan putra saha garwa │ kinen sareng lampahe Ki Cakrakreti │ caraka sampun mangkat ││
││ Yata wau Kiyai Apatih │
prapta ing Samarang │ tan alami rawuh │ layonira Panembahan │ pan kabekta lampahe Ki Cakrakreti │ saputra lawan garwa ││
││ Kiya Patih lan Ki Cakrakreti │ sampun bubar saking ing Samarang │ mantuk mring Kartasurane │ lan Jayasanta tumut │ Raden
lenggahipun │ pan kinarya gedhong ing wuri │ inggih ingkang wadana │ lan sinung jeluluk │ Tumenggung Nitinagara │ tan alami Den Ajeng Gelang anenggih │ pinanggihaken lawan ││
││ Ingkang raka Kangjeng Sribupati │ ingkang nama Raden Mas Sandeya │ sampun jinunjung linggihe │ pinatedhan wong sewu │ akekasih Pangran Ngabehi │ adalem lereng pasar │ dennya krama antuk │ dene Den Ajeng Salamah │ lan pinacang malih lan raka narpati │ wasta Raden Mas Tala ││
││ Dene putra jalu kang kekalih │ apan sampun
ingkang wewangi │ Raden Purwawijaya │ wau kang winuwus │ wauta ingkang carita │ Pangran Arya wus kathah putrane sami │ miyos saking ampeyan ││
││ Kang miyos saking Dyan Ayu sari │ kacatur kalih kang
Sekadi │ kang waruju lajeng tumut seda │ kantun kekalih putrane │ dene ingkang panggulu │ duk semana mentas
krami ing jawi tanpolih │ datan ana dadya telengira │ mangkana ing caritane │ wonten kacipteng kalbu │ pan tilase garwa narpati │ maksih kenya taruna │ lan kinebon wau │ pan arsa dipun suwuna │ mring kang rayi punika sisipnya kedhik │ sampun balangan ujar ││
││ Kirim-kinirim ing wastra nenggih │ tuwin sinjang gancanging carita │ katur dhumateng Sang Rajeng │ langkung duka Sang Prabu │ nanging kanggeg anemu kapti │ anuli ingkang raka │ wau canthel atur │ anuwun tiyang punika │ Srinarendra dukanya yayah sinipi │ jaja bang winga-winga ││
││ Yen sampuna kadang sepuh yekti │ kadya dipun
Nitinagarane │ prapteng Semarang sampun │ linajengken dhateng Batawi │ kuneng Ratu Kancana │ wauta winuwus │ wus babar miyos
││ Tanggal sawelas Ehe kang warsi │ gantya wau Ki Patih Danurja │ kinen maring Batawine │ punggawa ingkang tumut │ Arya Jayasentika tuwin │ lawan Tumenggung Batang │
mring tuwan gurnadur │ ran Jendral Matiyus Daham │ Kiya Patih lampahe prapteng Semawis │ lerep dandan
tuwin │ Kapitan Mlayu milya ││
││ Pan kapethuk lawan Kiya Patih │ Danureja ingaturan numpak │ marang kitha sabalane │ Kyana Patih wus laju │ dhateng Kitha Inten wus prapti │ amanggih pira-pira │ wau urmatipun │ Adipati Danureja │ wus apanggih lawan tuwan Jendral nenggih │
sesegah │ tan winarna antara ing pitung bengi │ sira Sang Adipatya ││
││ Danureja wus prapta ing loji │ wus pinethuk ing talam
rawuh │ ing Kitha Inten saksana │ tuwan jendral methuk lan sagung Radpeni │ munggeng ing palataran ││
││ Wus tinampan serating narpati │ gya binekta dhateng palanggahan │ kang serat tinupiksage │ sampun titi kang tembung │ urmat mriyem lir ruging ardi │ sigra Sang Adipatya │ nyandhak astanipun │
amanggiha dudu │ jendral ngucap sarwi nyandhak │ punapaa jengandika Adipati │ darbe tembung mangkana ││
││ Dika panggih lan kula puniki │ pan wus
ing ima lari laradan │ dayda ingkang wulan mawelu malesi │ padhanging tyas kawula ││
││ Ki Dipati dhengkul trimakasih │ gya cinandhak astane binekta │ wangsul marang jawi maneh │ tata denira
panggenane │ punapa boten mudhun │ ngriwuk dhusun ing tepiswiring │ yata Ki Adipatya │ Danurja amuwus │ lami tan wonten mudhuna │ saking ardi sawingking kula mariki │ kawula peparentah ││
││ Mring punggawa bangwetan anggitik │ lampahipun saking ngarseng nata │ sareng kawula wondene │ ingkang nindhihi laku │ pun Tumenggung ing Surawesthi │ ing Garesik Lamongan │ tanapi Sedayu │ lan wadya mancanagara │ tuwan Matiyus Daham lingnya ris │ nir ing tyasing asmara││ PUPUH VI
dhateng Sang Aprabu │ nagari ing Pasedhahan ││
││ Ing Prabalingga lan Bangil │ punapa wus kalampahan │ Ki Adipati saure │ inggih rumiyin Sang Nata │ tuwan kagungan karsa │ nanging mangke kendelipun │ kawula boten miyarsa ││
││ Ing karsane Sribupati │ tuwan jendral malih ngucap │ tan estu pinaringake │ punapa kang dadi cacad │ utawi lamun ora │ andika pikir puniku │ ing cacade lawan ora ││
││ Danuija alon anauri │ tuwan botene punika │ dene mangke wus kaipe │ Adipati Cakraningrat │ marang Srinaranata │ pasthi eca manahipun │ wong cilik kadi santana ││
││ Aglis arjane kang bumi │ tuwan watawis kawula │ lamun dadosa cacade │ Adipati Cakraningrat │ manawi geng kang manah │ jendral sugai dennya muwus │ ingkang sampun kalampahan ││
││ Cakraningrat Adipati │ punapa ta sampun ala │ utawi ageng manahe │ purun dhateng Srinarendra │ nauri Ki Dipatya │ dereng wonten awonipun │ inggih tuwan bokmanawa ││
││ Matiyus Daham awengis │ punika dede wicara │ sinten kang weruh besuke │ nanging mangke datan ala │ Dipati Cakraningrat │ lamun wandeya puniku │ pinaringken Pasedhahan ││
puniku tuwan │ ajrih yen darbeya atur │ kawula dhateng Narendra ││
││ Matiyus Daham ling malih │ apa luwih-luwih dika │ Srinarendra maksih rare │ barang tindaking nagara │ anggugu marang dika │ Ki Adipati sumaur │ yen liya saking punika││
││ Manira ingkang darbeni │ ruwet-rentenging nagara │ yen menggah punika dede │ kawula datan kuwasa │ mawehaken nagara │ inggih nadyan maksih timur │ ing benjing pasthi diwasa ││
││ Pasthi yen puniku uning │ yen nagari ing Mandura │ manira kang menehake │ tuwan dhateng jengandika │ kula dadi punapa │ ngicalken kagunganipun │ tan wande manira lunas ││
││ Dinamel lesaning bedhil │ murda kawula tinigas │ pinanjer alun-alune │ menggah adating narendra │ tuwan kalih prakara │ inggih yen sadumuk bathuk │ sanyari bumi tan kena ││
││ Punika dipun gegampil │ luhung arta lan kancana │ kenging ugi den
maksih agesang │ Ki Adipati saure │ inggih tuwan maksih gesang │ punggawa jro punika │ Matiyus Daham lingnya rum │ punggawa katri punika ││
││ Kang linilan anambungi │ marang suker sakit dika │ anging andika ing mangke │ liwat lega tyas andika │ dene wus katutugan │ yen wonten bicara iku │ saking jro aglis miyarsa ││
││ Yen wonten bicara jawi │ ing jero datan miyarsa │ Ki Adipati ajengek │ punika kadi punapa │ kula boten angrasa │ jendral asru dennya muwus │ punapa Nitinagara ││
││ Puniku wong teka pundi │ pan nenggih bocah andika │ teka dika unggahake │ dede abdine Sang Nata │ dika kang boten layak │ wonge ginawe tumenggung │ pasthi susah akekancan ││
││ Nauri Ki Adipati │ yektos yen bocah manira │ pinundhut marang Sang Katong │ kedah dinamel punggawa │ dening ratu kawula │ sinten ingkang purun
antuk │ tansah wagugen ing driya ││
││ Watawis Sang Adipati │ kuwalat Pangeran Arya │ mila sangsaya lampahe │ lami tan angsal pamitan │ samarga-marganira │ abicara datan antuk │ kuwalat dening bendara ││
││ Pasthining Hyang andhatengi │ mring Jendral Matiyus Daham │ semana puput umure │ dene kang gumanti jendral │ Pakenir ingkang nama │ Ki Adipati angungun │ lenane Matiyus Daham ││
││ Semana sampun kapanggih │ kalawan Sang Adipatya │ lan jendaral kang madeg mangke │ jendral akarsa utusan │ marang ing Kartasura │ atur uninga Sang Prabu │ yen Jendral Matiyus Daham ││
││ Ing mangke sampun ngemasi │ sarta lan pakintunira │ peni-peni sawarnine │ kang duta aglis umesat │ wau kang kawuwusa │ Ki Adipati wus panggih │ lan jendral anyar bicara ││
││ Deneta kang dadya pikir │ sira Jeng Pangeran Arya │ Ki Adipati tembunge │
Katong │ darbe kogel mring kang raka│ ing benjang kinapura │ sampun tebih enggenipun │ ature rekyana patya ││
││ Kadi boten Sribupati │ tresnane pan sampun sirna │ amung katingal awone │ marmane penet tebiha │ tuwan sabrangna pisan │ Jendral Pakenir amuwus │ neng ngriki sedya punapa ││
││ Mung ingone Ki Adipati │ prayoga dika pikira │ layak ta pinten sedhenge │ anolih Rekyana Patya │ marang Tirtawiguna │ pinten adhi cekapipun │ Tirtawiguna tur sembah ││
││ Satus sataun suwawi │Jendral Pakenir angucap │ boya rongatus sedhenge │wus putus ingkang
ingundhangan sawadyane │ adangdan numpak baita │ yata Sang Adipatya │ wus tampi serat sul-angsul │ saking ing Gurnadur Jendral ││
││ Wus numpak maring jaladri │ budhal saking Batawiyah │ kumrutuk bedhil
mangkat Ki Adipatya │ ing marga datan winuwus │ prapteng Nagri Kartasura ││
││ Lajeng sumi wi Narpati │ Sang Nata trustheng wardaya │ lajeng tinimbalan
Tunggal ingetang │ mangkana ingkang winuwus │ negeri ing Kartasura ││
││ Langkung arja kang nagari │ kalawan kang kina-kina │ wong cilik eca manahe │Sang Nata langkung geganjar │ ing wadya myang santana │ miwah bupati tumenggung │ kathah katariman kadang ││
nagari │ lan Adipati Mandura │ punggawa Kartasurane │ sutanira Mangkuyuda │ Rahaden Mangkupraja │ kang kekalih maksih timur │ dene sentana kang priya ││
││ Samya pinaring lelinggih │ ingkang sampun
akathah ingkang ambatang │ ing benjing pilih bobode │ lamun silih ing ayuda │ sapa kang menangana │ yen pinareng madeg prabu │ lan putrane
nanging malarat karuhun │ sapa ingkang menangana ││
││ Pinasthi dadi prajurit │ Raden Subekti ingaran │ sira Pangran Arya Pamot │ wus samya sinung alenggah │ liya saking punika │ apan taksih timur-timur │ ginadhuh para bupatya ││
││ Mangkana Tumenggung Nitinagara │ pan minantunan │ linorod saking ing gedhong │ ingkang gentosi lelenggah │ sira Ngabehi Tirtawiguna │ nama
Ngabehi Sutawijaya │ duk samana wadanane │ priyayi gedhong palastra │ Pangeran Mangkubumya │ kang ginentekaken wau │
apan tanggal ping sapuluh │ sukeng tyasireng narendra││
││ Sampun sinungan wewangi │ Rahaden Mas Priyambada │
bupati │ ginempalken kadangira │ sewu ing Pangangsalane │ nanging semana Sang
Prabu maksih taruna │ ing manah den pepadha │ lan kang ramaeyangipun │ ajeg tindaking nagara ││
││ Saksana linorod malih │ Suradiningrat mring patya │ sampun katur ing sang katong │
Tirtawiguna aglis │ sira agawea layang │ marang Batawi den age │ si uwa Patih Danurja │ ingsun tan duwe tresna │ nyukeri nagaraningsun │ yen maksih neng
││ Tundhuk serate Narpati │ mring Jendral Pakenir sigra │ tinupiksa satembunge │ kadriya tembunging serat │ wau kang tinimbalan │ ingkang rumiyin kumendur │ dhateng Nagari Semawis ││
││ Awasta Kumendur Konyit│ aminggah dhateng Samarang │ mangkya wus dadi ideler │ punika kang pinasrahan │ ing karya marang Jendral │ Idelir Konyit pan sampun │ alayar dhateng Semarang ││
││ Ing laut datan winarni │ wus prapta Nagri Samarang │ samana sampun tinakon │ Kiya Patih Danureja │ dhateng Nagri Samarang │ prapta pan sampun apanggih │ lan Deler Konyit punika ││
Pangran Arya │ karasa osik nalane │ dhuh Gusti Pangeran Arya │ kawula ingkang ala │ tan saged ngejum sadulur │ mangke nemahi kawula ││
││ Pinurugaken tumuli │ wau sira Ki Dipatya │ marang ing gedhong papresen │ duk samana sinengkalan │ nenggih Naga Lelima │ Karengeng Rupa puniku │ Jimakir ing wulan Sura ││
││ Ing dinten Respati Manis │ tanggal kaping dasa sapta │ Idelir Konyit sira ge │
││ Punggawa ingkang tinuding │ Ki Tumenggung Wirajaya │ lawan Kartanagarane │ miwah punggawa santana │ Radyan Mlayakusuma │ budhal sing Kartasuresuk │ ing marga tan winursita ││
││ Wus prapteng Nagri Semawis │ punggawa tiga punika │ wus
sakehe │ nanging dereng lenggah patya │ pan maksih binakalan │ yata wau lampahipun │ Deler Konyit sampun prapta ││
││ Ing Kartasura wus panggih │ lawan Kangjeng Srinarendra │ langkung panyuba-subane │ sinegahan ing kasukan │ langkung antuk pracaya │ Deler Konyit ing Sang Prabu │ dene mesat sukerira ││
││ Antara ing tigang ratri │ Deler aneng Kartasura │ samana ing dinten Senen │ Sang Nata miyos dineba │ aneng ing
munggeng ing panangkilan │ dhedhahar sami anginum │ siniwaka akasukan ││
││ Dhawuh timbalan Narpati │ yen Raden Natawijaya │ mangkya jinunjung lungguhe │ angembani panjenengan │ angreh ing Tanah
timbalan │ nuju ing wulan Sapar │ ing tanggal ping pitulikur │ taun Jimakir samana ││
││ Marengi ing Soma Manis │ apan Dhukut wukuhira │
lungguhe │ ing Surabaya lan Tuban │ lawan Nagari Daha │ ing Tuban ingkang tinandur │ kadangira Jayaningrat ││
││ Suradiningrat kang nami │ dene nagari ing Daha│ Ki Katawengan
kalangkung │ eca manahe kawula ││
││ Nglangkungi ing nguni-uni │ penuh wisma jro nagara │ tanpa wilangan ponang wong │Jendral Batawi winarna │ Pakenir wus palastra │ ingkang genteni lelungguh │ ing Jendral Pagohardiyan ││
││ Kuneng ipenya narpati │Rahadyan Demang Urawan │kangge ing pangawulane
kalih wau kanthine │ Tumenggung Tirtawiguna │ lan Raden Suralaya │ katiga Ki Arya Kudus │ anenggih ping kalihira ││
││ Lampahe rekyana patih │ saha amundhut sentana │ wau kang wonten ing Selong │ pan sadaya ingkang putra │ Kangjeng Suhunan Ernas │ mila samya kinen mantuk │ pamrihe Srinaranata ││
││ Pusaka ing Tanah Jawi │ waos dhuwung lan
mring Selong │ ing Sunan Mangkurat Emas │ miwah bendhe Ki Bicak │ karsanira Sang Aprabu │ mantuka mring Tanah Jawa ││
││ Alami aneng Batawi │ Dipati Natakusuma │ tansah renteng bicarane │sarampunge kang bicara │tan alami praptanya │ ingkang saking Selong rawuh │ Pangeran Mangkunagara ││
││ Pakuningrat ingkang rayi │ kalawan ingkang panekas │ Raden
saking lautan │ Rahaden Apatih sampun │ utusan atur uninga ││
││ Marang Jeng Srinarapati │ yen Pangran ing Selong prapta │ wonten Nagri Semarange │ Sang Nata trustheng wardaya │ sampun apeparentah │ ingkang tinuduh amethuk │ Tumenggung Mangunnagara ││
││ Kalawan Mangkuyudeki │ punggawa kalih wus budhal │ agurawalan lampahe │ wus prapteng Nagri Samarang │ panggih lan Raden Patya │ katur sabebektanipun │ sikep tandhu lan turangga ││
││ Lan timbalaning Narpati │ anginggalaken ing lampah │ sigra budhal
wus binekta ing daleme │ ing Raden Rekyana Patya │ yata ing pendhak enjang │ pangeran sadaya sampun │ binekta sowan mring pura ││
││ Lan bekta wewangsul tulis │ ingkang saking Tuwan Jendral │Kapitan Simun adherek │ ing Raden Rekyana Patya │ sapraptanireng pura │ tundhuk kalawan Sang Prabu │ wus samya ajawab tangan ││
││ Pyuh wau tyasira kalih │ binekta lenggah satata │ kang surat tinupiksage │ ingkang saking tuwan
sadaya sami ngandikan │ sapraptanireng kadhaton │ lajeng kinen apranata │ marang kang wau prapta │ atarab tata kang lungguh │ nenggih sinengkalan Janma ││
││ Kawayang Karengeng Bumi │wus samya tinundhung medal │ apan kinen mrenahake │ pagriyane ingkang raka │ sunggata aywa pegat │ Rahaden Patih wus metu │ lan sagung para santana ││
││ Wismanira Setyapati │ tinundhung ingkang kinarya │ Pangran Arya saosane │ dak
nurut ing kapti │ yata pinocodan sampun │ maring Pangran Purbaya │ santana
dadya panakawan aji │ malih ingkang winarni │ Raden Mas Umar puniku │ anenggih ingkang putra │ Pangeran Arya ing nguni │ kang pinundhut putra marang Srinarendra ││
││ Gerah cacaren rahadyan │ asanget pan sampun lalis │ kantun kang rayi musakat │ awasta Raden Mas Sahid │ lan kang rayi kekalih │ saking ampeyan bunipun │ nama Raden Ambiya │ lan Raden Sabar kang rayi │ tan winarna ingkang sadherek wanodya ││
││ Wau sadherek tetiga │ dadya punakawan sami │ kalangkung samya musakat │ yen nedha wor lare alit │ sabarang kang pakarti │ wor panakawan gung-agung │ wau ingkang winarna │ Pangeran Tepasaneki │ wusing lama nenggih ingkang para putra ││
││ Kekalih kang sami priya │ tetiga ingkang pawestri │ pambajenge ingkang nama │ Raden Wiratmaja nenggih │ ingkang panenggak estri │ ingkang wus akrama antuk │ Ki Puspadirja Batang │ apan kapernah kang rayi │ Ki Tumenggung Batang ingkang wus binucal ││
││ Panengah estri kang nama │ Retna Dumilah mrakati │ pinundhut wande mring nata │ kang rayi malih pawestri │ ingkang sampun akrami │ nenggih punika kang antuk │
ingkang tuwa │ Den Mas Guntur ingkang rayi │ ginadhuhken mring patih │ Natakusuma kang mengku │ data tita samana │ langkung harja kang nagari │ kawarnaa putra nata kang wanodya ││
lajeng surud │ lami-lami Ratu Mas │ anulya awawrat malih │ salamine wawrat kathah sangaranya ││
││ Pan tansah anandhang gerah │ wadyalit samya prihatin │ ingkang dhukun kathah prapta │ tinimbalan ing narpati │ pinundhutan jejampi │ usada pandonganipun │ tan wonten pandonganya │ kathah usada tan dadi │ myang pandonga para bandhu myang santana ││
││ Sang Nata sekel kang manah │ yen
saking dhedhukun │ sadaya andedonga │ mugita gelisa lair │ Jeng Ratu Mas kang wawrat sampun
datan wonten senggangipun │ myang wong alit ngulama │ donga kirang dhahar guling │ pan jumurung nanging tan wonten katrima ││
││ Baya wus karsaning Suksma │ tan kenging owah lan gingsir │ yen puput lan panjenengan │ Kangjeng Ratu Mas ngranuhi │ gerahnya lajeng lalis │ yata kala sedanipun │ lingsir kilen semana │ nuju
sasedane ingkang rayi │ sanget dera ngrudatin │ tan arsa krama Sang Prabu │ tan wonten kang prayoga │ dadya garwaning
bupati │ miwah kawula alit │ sudagar lawan pangindhung │ pan digung adiguna │ siya-siya mring wadya lita │ remen donya anganggo malang sumerang ││
││ Miwah Kàngjeng Srinarendra │ wus kawawang yen tan yukti │ akeh ing
para bupati │ marmanipun narpati runtik tyasira ││
││ Mring Pangeran Purubaya │ yen taksih wonten
gupuh │ Pangeran Purubaya │ sapraptanira ing puri │ marang gedhong adhemit tanana wikan ││
││ Mung Pangeran Purubaya │ akaliyan sribupati │ agunem kawis semana │ angandika Sribupati │ yayi wiwita kardi │ sandenira
dening narpati │ pan tinundhung saking Nagri Kartasura ││
││ Gumyuh kinen adhedhekah │ nenggih aneng Sekarwangi │ bidhale saking nagara │ ing wingking dipun jarahi │ kaprabon adi luwih │ myang waos sanjata dhuwung │ kuda miwah gamelan │ pawongan myang para selir │ pan sadaya sampun kalebet ing pura ││
pinundhut tumuli │ arana duk ing lami │ lan inggih pinocod sampun │ mantuka aran lama │ kala bebakal rumiyin │ anamaa Rahaden Purwakusuma ││
││ Angalih dennya dhedhekah │ ing Pademen kang den geni │ dukanya narendra prapta │ Ki Jasanta kang wewangi │ dhawuh timbalan aji │ Raden Purwakusumeku │ denira adhedhekah │ aneng Pademen ing nguni │ winangenan ingkang tumut adhedhekah ││
││ Kang linilan anuntena │ tiyang nenem den lilani │ tiyang estri sapunika │ ri sampun Jasanta malih │ wau ingkang winarni │ ingkang gumantya ing pungkur │
kalangkung pekik │ ingkang nama Ured Suryadikusuma ││
││ Den Mas Ured kang peparab │ nanging tan kawastan
sakit │ nadarira narpati │ Medhang Kapanasanipun │ anebar dhik-udhikan │ samana karsaning widhi │ pan katrima pandongane ingkang rama ││
Nyuwon sewu !kulo sak konco bade nunot mlampah wonten blog meniko !salam kenal nggeh !kulo dipun paringi asmo andy !ngomong2 ngerti
bise aje mase, durung ono opo2ne ki. suwun wis mampir. /m/ *suguhin kopi ireng* :D
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ski,_Norway&oldid=875279"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.41, 16 Novèmber 2013.
Kanjeng Ratu Kidul misteri, Kanjeng Ratu Kidul foto, Kanjeng Ratu Kidul gambar, Kanjeng Ratu Kidul video, Kanjeng Ratu Kidul melay, Kanjeng Ratu Kidul malaysia, Kanjeng Ratu Kidul indon, Kanjeng Ratu Kidul indo, Kanjeng Ratu Kidul indonesia, Kanjeng Ratu Kidul hantu, Kanjeng Ratu Kidul kl, Kanjeng Ratu Kidul, misteri foto, misteri gambar, misteri video,
sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun jabang bayine Prof.Dr.KH. Nanang Hariadi (Gus Har) Ajaraham DPP KOBUKI. bisa kasembadan apa sing DIKAREPAKE ana ati lan pikiran ingsun yaiku sugih dunyo lan bondo sarta apa wae kang ingsun Nanang Hariadi karepake katurutan lan bisa ketemu kalawan sira sedulur kabeh kanti kalis ing sambekala padang panjang….
sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku
ati lan pikiran ingsun yaiku sugih dunyo lan bondo sarta apa wae kang ingsun Nanang
Pecinta SEO- sampun dipun busak, menawi dipun keparengaken kula nyuwun di kirimke dateng alamat gmail kula nggih, syukur maringi pirsa carane ndamel blog sing patut, matur nuwun
21.10.2016	Next Contact Info Lingsir Wengi, Sepi durung biso nendro, Kagodho mring
para maos, botên sanès, rèhning sampun dangu kula manah-manah, bôngsa kita tiyang Jawi punika ingkang kathah sami kacingkrangan ing bab kawruh pamulasaranipun dhatêng anak, mila kapiadrêng anggèn kula kumêdah-kêdah nyorahakên bab wau, botên punapaa, inggih namung anggèn kula kamiwêlasên, yèn ningali para lare ingkang sami nandhang sakit, jalaranipun saking kirang pamulasaraning bapa biyung.
Kagalih utawi botên dhatêng para maos, kula nyumanggakakên, bêbukanipun ingkang kula sorahakên miturut kawruhipun para sagêd bôngsa Eropah, kados ingkang kawrat ing ngandhap punika:
Bilih manungsa kang pengin darbe tanêman ingkang wohipun ambiyêt sarta eca katêdha, sampun saèstu pananêmipun kêdah milih pasitèn ingkang êloh, tuwin pamulasaranipun kêdah ingkang sampurna.
Makatên ugi rèhning karsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwasa, sadaya titah samia angêmên-êmênakên anggènipun ngupakara dhatêng anak, supados ing wingking sagêd tumangkar wijinipun, pramila bapa biyung kêdah
kalisa saking sêsakit, awit bilih botên makatên, sampun saèstu tumraping anak botên prayogi kadadosanipun, kados ta: bapa ingkang gadhah sêsakit jalaran saking èstri sarta biyung katularan, ingkang kathah bilih anak-anak, lajêng mêdali lare ingkang taksih sênthêkên,§ ing Surakarta ngangge têmbung: cacad. inggih punika sakit mripat, calaina, gruwung, guwing sapanunggilanipun.
Bilih bapa biyung pambêkanipun awon, kados ta: brangasan, cugêtan atèn, siya dhatêng sêsami-sami, bilih anak-anak inggih nuruni makatên, bêbasanipun: kacang botên tilar lanjaran, utawi ing têmbung Walandi De appel valt niet ver van den boom.
Bilih bapa biyung utawi ing pambêkan, sarta sêgêr kasarasan, sampun saèstu anakipun inggih makatên, rèhning pangintên kula katrangan ing nginggil wau sampun anyêkapi, pramila sapunika kula prêlu nyorahakên sanèsipun.
Ingkang katêdha biyung ingkang pinuju nêsêpi utawi wawrat punika kêdah têtêdhan ingkang sae, têgêsipun dede têtêdhan ingkang mikantuki dhatêng badan, ingkang mêwahi dhatêng kasarasan [kasara...]
[...san] tuwin kakiyatan, ingkang kawastanan têtêdhan sae punika, ingkang kathah kalintu, inggih punika kapilih ingkang eca. Ananging sayêktosipun têtêdhan eca punika kathah ingkang nuwuhakên dhatêng sêsakit, dene têtêdhan ingkang mikantuki punika têtêdhan ingkang botên kawoworan abênan warni-warni ingkang gadhah daya gatêl (prikkelend) bêntèr sapanunggilanipun, kados ta: lêlawuhan (ulam-ulaman) punika ingkang kathah daya bêntèr lan gatêl, kapirit saking abên-abênanipun, mrica, pala, tigan lan liya-liyanipun, dados botên sae tumraping anak, awit lare dèrèng kiyat badanipun.
Bapa biyung ngèngêtana bilih pinuju nêsêpi, sampun karêm nêdha ingkang mawi mrica, pala, sapanunggilanipun (specerijen) awit dayanipun bêntèr. Makatên ugi pêpanganan ingkang kêcut-kêcut inggih kasirika sawatawis, wondene bilih biyung wau tansah luwe, utawi kaombenana toya tawa kanthi gêndhis batu, utawi toya pohan kanthi roti, sampun kêkathahên nêdha cêkapan sarwa samadya kemawon.
Wondene ombèn-ombènipun biyung, sampun ngulinakakên dhatêng bir, (bier) utawi anggur (wijn) jalaran, bir punika sanadyan murugakên lêma, ananging
pamanah bilih sadaya têtêdhanipun punika tumusipun ugi dhatêng anak.
Wedang kopi, soklat tuwin tèh punika ugi botên prayogi tumrap dhatêng biyung.
Bilih pancèn kasatan, prayogi angombea ombèn-ombèn pêparinging Allah, inggih punika toya wantah, kajawi maedahi, ugi mirah pangaosipun.
Para maos bokmênawi kagungan panggalih, bilih bab punika botên pêrlu kula gancarakên, ananging biyung kuwajiban nyumêrêpi sadaya pangangge ingkang dayanipun botên prayogi.
Langkung malih bilih kula gagas dhatêng katêmahanipun ing têmbe, kapiadrêng sangêt kula ngèngêtakên dhatêng biyung, nyingkirana dhatêng samukawis ingkang sakêdhik paedahipun, amanaha bilih kabêsusan punika botên mêsthi anjalari ing kautamèn.
Panggangening biyung punika, pikantuk ingkang barès, botên pêrlu anulad gagrak ingkang maneka-neka, cêkap kamanaha bilih pangangge punika prêlunipun namung nutupi dhatêng kawirangan [kawi...]
[...rangan] tuwin raos asrêp.
Pangangge punika sampun sêsêg, sayogi ingkang kapara longgar, ing gulu kawiyarana, sampun kaciyutên, awit anjalari botên prayogi amêmalangi lampahing êrah.
agêng sêsaminipun, dados wosing atur kula: sadaya pangangge sampun kasêsêgên (kêciyutên) lan malih sampun ingkang sarwa angêt (kandêl) jalaran inggih asring nuwuhakên sêsakit, tiyang padhusunan, langkung malih tiyang parêdèn (tani) punika kacêtha kathah ingkang sami sêgêr kasarasan dalah anakipun, jalaran panganggenipun barès, kenging kabasakakên: waton botên wuda. Ingkang makatên wau kathah lêrêsipun, jalaran sagêd kulina dhatêng angin utawi asrêp, satêmah lampahing rah sagêd ajêg, botên kathah ingkang mêmalangi.
Sarèhning sampun katôndha bilih toya punika murakabi sangêt dhatêng badan, inggih punika kangge adus utawi kaombe, mila mungguh sangêt yèn toya punika kita upamèkakên rêracikaning jampi ingkang pinunjul, biyung angulinakna dhatêng toya, supados kiyat sêgêr kasarasan, kalis [ka...]
[...lis] ing sêsakit, awit toya punika dayanipun
pitung dintên kaping kalih utawi kaping tiga, utawi namung pêndhak pitung dintên sapisan adusa kungkum watês cangklakan, dangunipun kalih utawi tigang sêkondhê, dados sadangunipun kungkum kaetangan 1-2-3 lajêng sampun, adus makatên wau
sanès môngsa, namung bilih mêntas nêdha siyang, kêdah kasrantosna 1 utawi 2 jam, mênawi ngajêngakên badhe tilêm kirang utami bilih adusa jalaran botên nyakecakakên tilêm.
Yèn sagêd ugi sae ing sabên-sabên angangge rasukan, ingkang kacêlupakên ing toya, lajêng kakêmulana kamli, makatên punika gadhah daya ngicalakên dhatêng karingêt ingkang awon, pratikêl makatên wau cêkap kalampahan pêndhak kawan wêlas dintên sapisan.
Upami wontên biyung ingkang pitakèn: kula punika sampun sêgêr kasarasan, punapa kula pêrlu nglampahi adus kados ingkang kasêbut ing nginggil, ingkang makatên wau kula gêntos pitakèn: punapa botên utami bilih sabên dintên [di...]
[...ntên] raup, utawi masuh tangan, saèstu utami. Yèn makatên inggih prayogi bilih sabên dintên adus, asring kemawon tiyang kêlud-kêlud jogan ingkang dèrèng patos rêgêd, awit supados wêwaha gumrining, makatên ugi tumraping badan, yèn murih kalis saking sêsakit, inggih kêdah karêsikan kanthi dayaning toya kados ingkang kasêbut ing nginggil.
Kaimpun dening Sastradiarja. Cand. Inl. Ond. Surabaya.
Mênggah ingkang kawastanan gêgolonganing surya wau inggih punika surya sarta sadaya wujud ingkang angubêngi, wondene wujud agêng-agêng ingkang angubêngi surya, inggih punika lintang-lintang ingkang botên têtêp (planeten of dwaalstereen), mila gêgolonganing surya wau inggih ugi winastanan: gêgolonganing lintang- lintang ingkang botên têtêp, mênggah lintang-lintang
ing golongan wau inggih punika: mèrkurius Mercurius, Phenus Venus (lintang panjêr enjing utawi panjêr sontên), bumi, Marês Mars, astroidhên De Aste, (lintang ingkang alit-alit sangêt), kathahipun kirang langkung 400 iji, dumunung ing saantawisipun Mars tuwin Yupitèr Yupitèr Jupiter, Saturnus (Saturnus), Oranus, lan Nèptunus (Neptunus), sadaya punika sampun sami kasumêrêpan lami dening para sagêd, ing sêsampunipun punika ugi lajêng wontên malih lintang-lintang alit liyanipun pinanggih, ingkang ing waunipun botên kasumêrêpan, aliya saking planètên wau, sadaya rêmbulan ingkang gumolong ing planètên, inggih kaetang gêgolonganing surya, punapa malih lintang-lintang kumukus sarta wujud alit-alit liyanipun ugi ewoning gêgolongan wau.
Lah kados makatên wau mênggah rêrakitipun gêgolonganing surya. Wondene surya punika maujud bundêr kêplêng lakunglangkung. dening agêng, dumunung ing awang uwung, dados dununging timbangipun boboting sadaya wujud wau (planeten, rembulan enz), sarta gadhah prabawa narik angêkahi sadaya gêgolonganipun, supados sami mubêng angidêri surya, punapa malih gadhah sorot, ingkang manasi lan amadhangi sadaya wau.
Mênggah gêgolonganing surya wau winastanan gêgolonganing surya kita, awit bumi ingkang kita dunungi kalêbêt ewonipun, kacariyos cacahing wujud ingkang sami sumêbar ing awang uwung kenging winastan tanpa wicalan, mila para maos kados sampun sagêd anggalih piyambak sapintên gênging gêgolonganipun surya kita, mênawi katimbang kalihan cacah tuwin agênging wujud ing awang uwung sadaya. Mila inggih dhasar wotên gêgolonganing surya sanèsipun pintên-pintên kathahipun, ugi sami winêngku ing anggêr kados ing ngajêng, sarta mênggah pasang rakitipun inggih angèmpêri. Ananging mênggah kawontênanipun gêgolonganing surya ing amônca wau kita namung sumêrêp sakêdhik sangêt. Ingkang sampun kasumurêpan bôngsa surya ingkang katingal ing langit wanci dalu kados lintang-lintang.
Makatên ugi sasêrêpan gêgolonganing surya kita, thukulipun inggih saking sakêdhik, ing salêbêtipun pintên-pintên abad, ing kawitan paniti prikasanipun namung angugêmi katingalipun kemawon, lamining lami lajêng sagêd anyumêrêpi dhatêng kayêktosanipun. Ananging sadaya wujud wau dumadosipun saking punapa, ngantos sapriki botên wontên ingkang sagêd ambukak dhatêng pitakèn wau ing salêrêsipun, anocogi kawujudan ingkang sampun kasumêrêpan.
Kadospundi mênggah panyananipun para sagêd ing atasipun pasang rakit sarta kawontênaning wujud-wujud ingkang kagolong ing surya kita ing sayêktosipun, ing wingking badhe kacariyosakên punapa ingkang pêrlu kemawon, ewasamantên sadaya pamanggih enggal salêbêtipun abad kaping 19 ragi panjang cariyosipun, supados para maos sagêd nyumêrêpi sawatawis kathah babadipun kawruh palintangan ing môngsa wau.
Kacariyos ing jaman kina-kinanipun panitipriksaning langit mêdal saking pangintên-kintên, ingkang thukul saking sadaya ingkang katingal, ing nalika samantên panyananing akathah bumi punika dados têngah-têngahing jagad traya. Panyana ingkang makatên wau winastan: Geosèntrisê geocentrische (gea = Bumi Centrum = pêpusêr). Pramila para winasis ing sastra ing jaman kina pisan anganggitipun cariyos bab dumadosing jagad (Kosmo gonieën) inggih manut pamanggih wau, kados ingkang kasêbut§ = kasêbut: krama ngoko, botên anèh bilih: sêbat, dados kramaning: sêbut, punapa wontên bedanipun kalihan sagah, saguh, wêtah, wutuh, bêtah, butuh enz. ing kitab suci (bibêl) kados ta ing ngriku kacariyos sasampuning bumi dumados, lajêng wontên raintên tuwin dalu, sasampunipun punika sawêg wontên surya, awit saking
pamanggihipun kala samantên, sadèrèngipun surya malêthèk, sampun padhang, sarta sampun surya sêrap, têka inggih taksih padhang botên pêtêng, dados miturut pamanggih wau, wontênipun padhang pêtêng botên saking prabaning Hyang Surya, awit saking botên nyumêrêpi dhatêng prabawaning hawa awang-awang tumrapipun dhatêng sorot, padhang lan pêtêng wau saking panggagasipun tumitah sarêng, sadèrèngipun surya dumados.
Ananging botên namung kitab suci utawi kadis kemawon, ing nalika samantên angêkahi dhatêng pamanggih wau, sanajana pamulangan philosophi (plilosophenscholen), ing nagari Yunani ingkang
tris. (Geocentrische) wau, inggih punika bumi dinalih dados pêpusêring awang-uwung, malah pamulangan yasanipun Pitagoras (Plijthagoras) ingkang ingadêgakên êlêt satêngah abad malih dumugi ing talatah Itali kidul kadosdene inggih anêtêpakên panyana wau.
Mênggah saking wêwulangipun Pitagoras, sadaya wujud ingkang katingal ing langit, punika sami tumèmplèk ing langit gêdhah, dene bumi dumunung ing têngah-têngahipun lêrês langit wau, wondene langit ingkang sap jawi piyambak, punika ingkang [ing...]
[...kang] sumêbar ing langit, surya, rêmbulan sarta planèt wau lampahipun piyambak-piyambak, sami tumèmplèk ing langit satunggil-satunggil, inggih punika ingkang mubêng sêsarêngan, mênggah saking panyakrabawanipun, sadaya langit ingkang kocap punika sami narawang bêning sangêt, mila sadaya lintang têtêp wau, sanajana kaling-kalingan ing langit sanès, inggih taksih wela-wela katingalipun, dene ingkang andadosakên ebahing wujud ing langit sabên taun lan sabên dintênipun amêsthi inggih jalaran saking ubênging langit-langit wau, mênggah ubêngipun sadaya langit wau angwontênakên gêndhing ing awang-awang, ingkang rarasipun anganyut-nganyutakên manah, ananging saking alus sarta luhuripun, manungsa ing donya botên sagêd mirêng.
Ing sêrat wêwulang asal saking ingkang anggêntosi Pitagoras asring-asring kasêbut latu papusêr (centraalvuur), ananging botên wotênwontên. nyatanipun, punapa ingkang kawastanan latu papusêr punika surya, inggih lêrês ing waktu punika wontênipun panyana, mênawi bumi punika wangunipun bundêr mimis, ananging taksih kaanggêp dumunung wontên ing têngah-têngahing jagad traya (= Geocentrische).
Plato inggih punika ingkang ngêdêgakên pamulangan Philosophi, ingkang kanamakakên manut namaning piyambakipun, gêsangipun [gê...]
[...sangipun] nalika abad kaping sakawan sadèrèngipun Ngisa, kados nalika sampun sêpuh piyambakipun gadhah panyana, mênawi bumi kita punika panggenanipun botên têtêp, sarta surya manggèn ing têngah-têngah, ingubêngan dening bumi sarta ujud sanèsipun, mila kados piyambakipun inggih lajêng sagêd anêrangakên wontênipun raintên lan dalu jalaran saking mungsêring bumi angubêngi indhênipun.
Ananging ing jaman samantên, mênawi tiyang angêdalakên pamanggih sarta piwulang enggal, nguwatosi sangêt, mila èmpêripun Plato (Plato) wau sangêt ajrih dhatêng dhawahing bêbaya, angungkuli muridipun ingkang wasta Sokratès (Socrates) wêkasan Plato wau lajêng angêkêr pamanggihipun, sarta angatos-atos sangêt anggènipun nêrang-nêrangakên, supados sampun ngantos adamêl kagèting akathah, dados botên andhatêngakên bêbaya ing atasing badanipun piyambak.
Sarêng watawis saabad malih saweg wontên ingkang anggiyarakên sarta anyatakakên, yèn surya punika dados pêpusêr, manggèn ing têngah-têngah, ingidêran dening bumi, inggih punika Aristarkhus Phan Samos Aristarchus van Samos (270 taun sadèrèngipun Ngisa). Mila piyambakipun inggih sagêd anêrangakên kados pundi lampahing surya katingalipun [katinga...]
[...lipun] saking bumi, makatên ugi lampahing lintang-lintang ingkang botên têtêp, dene katingal sami ebah nurut langit, inggih punika jalaran saking lampahing bumi angubêngi surya, lan mungsêring bumi angubêngi indhênipun, ananging sadaya wau botên migunani, wêkasan piyambakipun ginugat,
manawi pamanggih punika kosok wangsul utawi botên nojoginocogi. pamanggihipun sadaya ahli nujum, ingkang sampun kagiyar ing akathah, jalaran saking punika, punapa malih jalaran piyambakipun botên sagêd anêdahakên katêrangan ingkang nyatakakên lêrêsipun pamanggih wau, sarta malih pamanggih wau botên nocogi punapa ingkang katingal, mila pamanggihipun Aristarkhus wau botên sagêd sumrambah ing akathah, wiwit saking jamanipun Aristarchus dumugi Kopêrnikus (Copernicus), inggih punika wiwit taun 270 sadèrènging Ngisa dumugi abad kaping 16 bumi tansah inganggêp dados papusêring sadaya tumitah.
Sintên ingkang nyêbal saking pamanggih wau botên sagêd pisan-pisan anyatakakên anggêr dumadosing jagad, ingkang anocogi kawujudan ing sawatawis, Lukresiyus [Lukre...]
[...siyus] Lucretius pujôngga kêkidungan bôngsa Rum (lair taun 44 sadèrènge Ngisa), ingkang sampun kawêntar ambêg guna, ing sêratipun kidung De Rerum natura§ kawruh kodrating barang. nyariosakên prakawis dumadosing jagad, ananging mênggah suraosing kawruh kasoran dening anggitanipun sang winasis Genesis dene anggitanipun Ovidius. Mênggah pangrakiting kidung inggih pancèn langkung awig tinimbang anggitanipun Lucretius, ananging ing atasing kawruhipun kasoran.
Ing ngriku dongèng lan gugon tuhon asring-asring worsuh kalihan kawruh, ing nalika punika para pujôngga kidung kados sampun sami rumaos utawi mangrêtos sawatawis dhatêng watak-wataking barang, sarta angulur kawruh ingkang sayêktos mirit saking kanyataan.
Ing salêbêtipun jaman têngahan panggagasing akathah bab gêgolonganing surya taksih ajêg kemawon, inggih punika bumi dados pêpusêring awang-uwung, sarta botên ebah-ebah, punapa malih ingidêran dening sadaya lintang ingkang botên têtêp, undha-usuk têbihipun.
Mênggah saking panyananipun ingkang langkung cakêt piyambak kalihan bumi inggih punika rêmbulan, lajêng lintang-lintang ingkang botên ajêg planeten Merkurius, Phenus, surya, ingkang
ugi kaanggêp planit, Marês, Yupitèr, Saturnus, planit sanèsipun ing nalika samantên dèrèng kasumêrêpan, sajawining kalanganipun Saturnus lan bumi, mênggah saking panyananipun, punika talatahing lintang-lintang têtêp,
punika manut namanipun: Ptolomeus Ptolomeus pujôngga palak ingkang sampun kalok, ing nagari Alèksandriah, inggih punika ingkang nganggit sêrat: Almagest ingkang kaanggêp ing akathah kados dene Bibêl ngiras palintangan.
Pamanggihipun Ptolomeus wau kêkanthenan sarana warni-warni, kangge anêrangakên sadaya kadadosan utawi wiwit tingalaning jagad, ing salêbêtipun jaman têngahan pamanggih wau kawulangakên wontên ing pamulangan -pamulangan luhur. Mênggah kawruh makatên wau namung pangandêl kemawon, sintên ingkang nyimpang saking pamanggih wau kaêlokakên bodho, utawi mênawi pamanggihipun lêlawanan kalihan agami, kaanggêp mutajilah (taksih wontên sambêtipun)
Saking Mudhapunggung. Partawidigda. Kandhidhat guru ing Blora.
Ing pulo-pulo punika sataunipun wontên mangsanipun kêkalih. Ing salèripun garis antawisipun pulo timur kalihan kitha Padhang, wontênipun makatên: awit ing wulan April dumugi ing wulan Oktobêr, môngsa jawah (barat kidul kilèn) awit ing wulan Oktobêr, dumugi ing wulan April, môngsa têrangan (barat lèr wetan), ing sakidulipun garis wau wontênipun makatên: awit ing wulan April dumugi ing wulan Oktobêr môngsa têrangan (baratipun wetan) awit ing wulan Oktobêr dumugi ing wulan April môngsa jawah (barat lèr kilèn), bilih môngsa wau badhe santun kadugi 21 utawi 30 dintên laminipun, sakêdhap kèndêl, lajêng pôncawôra, jawah kanthi galudhug tuwin kilat, sakêdhap kèndêl malih.
Mirit ingkang kasêbut ing nginggil punika bilih môngsa barat kilèn punika môngsa jawah, dene bilih môngsa barat wetan, punika môngsa têrangan, ananging wontên ugi panggenan ingkang nyêbal saking punika, ingkang kasababakên [kasaba...]
[...bakên] saking rêdinipun, utawi sabab sanèsipun, upami: ing pulo-pulo Ambon tuwin Bandhah, baratipun wetan ambêkta jawah, ing pulo Salèbês sisih kidul ugi makatên, ing Bogor tuwin ing Padhang nginggil, ing salêbêtipun sataun tansah wontên jawah, ing pulo Aru wontênipun jawah namung bilih santun môngsa, wontên malih pulo-pulo ingkang peranganipun ing sisih kidul, mênawi mangsanipun beda kalihan ingkang sisih lèr, inggih punika pulo Buru kalihan Seram.
Ing sakiwa têngênipun garis kat-istiwa wontên barat ingkang salaminipun salampah (saênêr) inggih punika barat ajêg utawi têtêp (pasat = passaat).
Ing salèripun kat-istiwa wontên pasat lèr wetan, ing sakidulipun wontên pasat kêkalih wau ing môngsa têrangan.
Barat kilèn ingkang sabên 6 wulan anggêntosi barat pasat, kasababakên ing pintên-pintên bab, sarta inggilipun namung 1500 dumugi 2000 mètêr, dados puncakipun rêdi ingkang inggil-inggil, botên sagêd kasrambah.
Rêdi inggil ingkang mêdal latunipun, nêring kukusipun ngalèr ngilèn, sabab katut ing barat kilèn.
Ing môngsa têrangan, hawaning pulo-pulo punika kirang bêntèr [bê...]
[...ntèr] tinimbang ing môngsa jawah.
Kajawi barat ingkang kasêbut ing nginggil, ing pasisiring pulo-pulo punika wontên malih barat ingkang sadintên-dintênipun santun kaping kalih, inggih punika barat saking sagantên, tuwin barat ingkang saking dharatan dhatêng sagantên, dipun wastani barat dharat, barat sagantên punika wontênipun ing wanci siyang, wiwt jam 9 enjing dumugi jam 8 dalu, dene wontênipun barat dharat wiwit jam 9 dalu dumugi jam 8 enjing.
Ing pulo: Insulindhê punika botên wontên baratipun awon, utawi ingkang anjalari sêsakit, kados dene ing pulo sanèsipun, namung ing pasisiripun pulo Sèlèbês, saantawisipun Maros kalihan Mandar ing wulan Juli, Agustus tuwin Sèptèmbêr, punika wontên baratipun ingkang dipun wastani barubuh ing Sumbawa wontên baratipun ingkang dipun wastani Boro, sarta wontênipun garing tuwin bêntèr, punapa malih anyababakên sêsakit warni-warni tumrapipun tiyang-tiyang ing ngriku, kados ta: sakit maripat, kasrêpên, tuwin sanès-sanèsipun, ing Prabalingga tuwin Pasuruan wontên barat kidul wetan, ingkang kalamôngsa agêng sangêt, ananging botên anjalari sêsakit, inggih punika pasat kidul wetan, ingkang malêbêt ing saantawis parêdèn, ing Prabalingga tuwin Pasuruan, anglangkungi Prabalingga [Prabaling...]
[...ga] sarta Pasuruan, ing Prabalingga barat wau dipun wastani barat gêndhing, dene ing Pasuruan dipun wastani barat gêronggong.
Jawah ingkang dhumawah ing pulo Insulindhê punika kathah tuwin mangsanipun botên sami, mangsanipun jawah ing satunggaling panggenan punika gumantung saking barat, sarta kathahing jawah ugi gumantung saking kawontênanipun panggenan, kados ta: andhap inggilipun, têbih cakêtipun saking pinggiring sagantên utawi rawa, wana-wananipun (kêtêl utawi botênipun) agêng alitipun gêgodhongan.
Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II ing Kabupatèn pulisi Surakarta
Manungsa tinitah lêpas budine, iku prasasat soroting srêngenge kang ora kaling-kalingan ing mêndhung.
Ora pêrlu manungsa angrasakake lêlakon kang wis kêpungkur utawa lêlakon kang bakal têka, luwih bêcik angrasakake apa kang lagi dilakoni saiki.
Manungsa kang tabêri ulah kapintêran, iku prasasat intên sinarawèdi.
Manungsa kang golèk pamrih sarana têmbung lamis iku upama kêmbang rawe, yèn dinulu nyênêngakê, nanging yèn dinumuk anggatêli.
Manungsa kang dhêmên anggêdhèk-gêdhèkake marang awake dhewe iku upama gunung kêrêp murub, lawas-lawas amêsthi longsor, pirabara banjur sirna babar pisan.
Ngakua pintêr: bisa anjara langit, nanging durung sumurup marang pasang sêmune wong kang angêtrapake têmbung pangumpak, utawa pangonggrong, iku amratandhani yèn isih bodho.
Yèn kowe ngingu batur: môngka dhêmên ngumpak, utawa ngêtrapake têmbung lamis, iku banjur singkirna sing adoh, supaya ora gawe susahing baturmu kang akèh-akèh.
Yèn kowe arêp kajèn keringan, iku gampang bae, janji aja nêngênake panggawe rèmèh, mung nindakake kang pêrlu [pêr...]
Sanadyan kowe nindakake panggawe bênêr, nanging wong akèh ora ngrujuki, iku pratôndha yèn luput.
Aja sok dhêmên angungasake kapintêran, awit titahing Allah angêbaki jagad padha kaduman kapintêran dhewe- dhewe.
Yèn uripmu tanpa kapintêran, iku prasasat kaleyang katêmpuh ing angin, saparanmu ora ana wong kang nêdya ngukup.
samubarang tanpa gawe, iku durung tartamtu, awit sanadyan rèmèh sok bisa dadi pêrlu.
Wong kêsèd marang pagawean, iku upamane manuk kang lagi nêtês, gampang kênaning piranti.
Aja sok dhêmên nutupi mataning wong, ora wurung bakal numbuk marang awakmu dhewe.
Mas Ngabèi Prawiraamijaya. Magang wadana dhistrik Jênggala I (
satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos.
Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.
Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel Zaakonderwijs verbonden met spreek en verstands oefeningen.
Pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan.
Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing Pawartos Jawi upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang.
Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau.
Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir.
Kados ingkang sampun kula serat lan kapacak ingPawartos Jawi mriki riptan asesirah Lung Tinampen, satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden].
Saben tiyang tamtu anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar.
Dados *kaweruh* agami punika prayoginipun kita tampeni kanthi muluring pamikir rumiyin, salajengipun kita kedah nyinau gladhen piyambak, ngantos saged ngancik tataran nyata weruh. Kados pundi? nyuwun pangapunten awit kula piyambak dereng dumugi ingriku.
You know, legalism has never been my strong suit.
May 18, 2014 – 2:53 am Maturnuwun mas Kumitir. Saestu, blog panjenengan puniko handadosaken remening ati kulo. Utaminipun babakan gendhing-gendhing jawinipun. Lan kulo ugi nyuwunsewu, amargi kulo sampun download katah. Mugi panjenengan tansah sukses.
February 18, 2014 – 8:14 am Kisah pararaton
Senggigi, Lombok, IndonésieJl. Raya Senggigi | Kampung Loco, Gang Kaptan, Senggigi, Lombok,
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG
KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ...............(sebutkan nama orangnya) MARANG INGSUN
mari yen ora laku kang marekake. Rasaku lan rasamu dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku.
“Ingsun matek aji jayaku Teguh timbul, sakehing brojo tan ana tumomo maring awakku, sirno
jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurung
Ini ajian untuk memanggil orang, supaya bisa
bakaling jeksa, Urip sira tekaning mabar buana, Urip sapiyang burba langgeng, Sang kulimat
kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing
murub mancur kadiya wulan patbelase, mencorot
SENIPEWAYANGAN.......................................... .......... 122.1 Pewayangan..........................................................122.2 Sejarah Seni Pewayangan .................................... 122.3 Jenis wayang.........................................................162.3.1 Wayang Beber.......................................................172.3.2 Wayang Purwa ......................................................172.3.2.1 Wayang Rontal ......................................................182.3.2.2 Wayang Kertas ......................................................292.3.2.3 Wayang Beber Purwa............................................ 292.3.2.4 Wayang Demak.....................................................292.3.2.5 Wayang Keling ......................................................292.3.2.6 Wayang Jengglong................................................20vi2.3.2.7 Wayang Kidang Kencana ...................................... 202.3.2.8 Wayang Purwa Gedog.......................................... 212.3.2.9 Wayang Kulit Purwa Cirebon................................. 212.3.2.10 Wayang Kulit Purwa Jawa Timur........................... 232.3.2.11 Wayang Golek .......................................................272.3.2.12 Wayang Krucil ......................................................302.3.2.13 Wayang Sabrangan...............................................312.3.2.14 Wayang Rama.......................................................312.3.2.15 Wayang Kaper.......................................................322.3.2.16 Wayang Tasripin....................................................322.3.2.17 Wayang Kulit Betawi atau Wayang Tambun ......... 322.3.2.18 Wayang Ukur.........................................................342.3.2.19 Wayang Dolanan atau (Mainan)............................ 352.3.2.20 Wayang Batu atau Wayang Candi ........................ 362.3.2.21 Wayang Sandosa ..................................................372.3.2.22 Wayang Wong (Orang........................................... 382.3.3 Wayang Madya......................................................382.3.4 Wayang Gedog......................................................412.3.4.1 Wayang Klithik.......................................................422.3.4.2 Langendriyan.........................................................432.3.5 Wayang Menak......................................................472.3.6 Wayang Babad......................................................482.3.6.1 Wayang Kuluk .......................................................482.3.6.2 Wayang Dupara.....................................................482.3.6.3 Wayang Jawa........................................................492.3.7 Wayang Moderen ..................................................502.3.7.1 Wayang Wahana...................................................502.3.7.2 Wayang Kancil.......................................................512.3.7.3 Wayang Wahyu .....................................................512.3.7.4 Wayang Dobel .......................................................522.3.7.5 Wayang Pancasila.................................................522.3.7.6 Wayang Sejati .......................................................542.3.7.7 Wayang Budha......................................................542.3.7.8 Wayang Jemblung.................................................542.3.7.9 Wayang Sadat .......................................................542.3.8 Wayang Topeng ....................................................562.3.8.1 Topeng Malang......................................................562.3.8.2 Topeng Dalang Madura......................................... 572.3.8.3 Topeng Jawa.........................................................572.3.8.4 Wayang Wong.......................................................582.3.8.5 Topeng Cirebon.....................................................582.3.8.6 Topeng Betawi.......................................................582.4 Keindahan Wayang ...............................................592.4.1 Wujud Wayang ......................................................592.4.2 Wanda Wayang.....................................................602.4.3 Busana Wayang ...................................................62vii2.4.3.1 Busana
gaya wayang Kulit Purwa JawaNgayogyakarta Hadiningrat-Yogyakarta, gaya (gagrag) Kasunanan-Surakarta, gagrag Jawatimuran, gagrag Banyumasan, gagrag Cirebonandan gagrag Semarang atau gagrag pesisiran. Alur
wayang purwadi samping jenis wayang raksasa (raseksa) dan kera (kethek).2.3.2.13 Wayang Rama (1788)Paku Buwono IV (1788 – 1820) membuat wayang Ramayang
dinamakan wayang Klithik.Gambar 1. 15 Wayang Gedog(Prabu Bromosekti, Raden Gunungsari, Ronggolawe, Prabu KlonoMadukusumo)422.3.4.1 Wayang KlithikWayang Klithik
wayang Sasak.Gambar 1.17 Wayang Kulit Menak(Prabu Lamdahur, Prabu Nusirwan, Dewi Muninggar,Wong Agung Jayengrono dan Umar Moyo)46Gambar 1.18 Umarmoyo (Wayang Golek Menak dari Kebumen)Gambar 1.19 Wayang Sasak47Gambar 1.19 Arjuna (Wayang
wayangDewa, wayang Pendeta, wayang Katongan, wayang putra atauputri raja (Putran), wayang Bayen (bayi), wayang Raksasa (raseksa),wayang kera (Kapi), wayang binatang (Khewan).
tegesipun anglam-lami,Řamnya tegesipun endah, nengsemake,Çaçangka tegesipun rembulan,Kumênar tegesipun sumorot, sumunar,Mangrêngga rūm ning puri
suyasa kencana,Luwir murub ing langi tegesipu pepindhane kaya murub inglangit,Têkwan tegesipun sarta, lan maneh, apa maneh,Sarwa manik tegesipun sesotya manek warni,Tawing artinya tebing, srawing tegesipun aling-aling,Sinawung tegesipun dipun-salut, linapis,Suji tegesipun eri, sunduk,97Sāksāt sêkar ning suji tegesipun pepindhane kados reronceningsekar, kados sekar renonce,Unggwan Bhānuwatï tegesipun papan padununganipunbanuwati,Yan āmrêm alangö mwang Duryyodana tegesipun manawisari alelangen (sih-sinihan) kaliyan Prabu Duryyodana,Langö endah tegesipun kaendahan, klangenan,Alango tegesipun
edi nengsemake kahane dalane,Sabha tegesipun bangsal papan sarasehan, papan rembagan,pandhapa kraton,Samantara tegesipun boten antawis dangu/ora antara suwe,Tegal Kuru tegesipun ara-ara Kuru,Narāryya tegesipun Nara / tiyang (orang) + arrya tegesipunminulya,Narāryya Kresna laku tegesipun tindakipun prabu Kresna /prabu Kresna olehe tindak,Kresna laku tegesipun Kresna / olehe / anggone - laku: tindakipunKresna,Sirang Paraçurama, Kaņwa…: Panjenenganipun Paracurama,Kanwa..,Janakādulur
Ingsun miwiti andalang,Wayangingsun bambang paesan,Kelire jagad dumadi,Yana larapaningsun naga papasihan,Pracike tapele jagad gumelar,101Drojogku sanggabuwana,Gligen rajeging wesi,Yana blencong kencana murti,Kothake wayang kaya cendhana sari,Tutupe ndhuwur jati kusuma,Kepyke
saking Negara,Dhawuhe andika wali,Kang sinawung mring pra pujangga Jawi,Kinarya tepa tuladha,Karo dene
sunandhi,Kedhik janma ingkang udani,Manawa tan parameng kawi,Lungguh panggung nyawang gegambaran,Gegambaraning agesang,Manungsa kang ana
nrima mesthi dadiIng kamardikannya105Nadyan wong mardika yektiYen loba dadi
lumaris,Nyenyandhang pitulung.Samangsane sira sinung luwih,Sing janma kinaot,Poma aywa kasengsem den angge,Nadyan katon solan-salin warni,Singkirana kaki,Ywa nganti
Sastra gumelar ing jagad kang atuduh pangawikan,kang weruh ing tuduh sampurna tan ana ireng ing pethak,yen sira sampun waspada lumampaha alon-lonan,kebirira lan sumungah ujub loba singgahana.Ki Sukarsa wus alayar ing sakathahing segara,Margane tekeng makripat tanpa etung urip pejah,Damare murub tan pejah panganggo
wus tekeng segara rakhmat.Kawasa denira layar wus tekeng segara ora.
weruh ing urip sejati,lir kurungan raraga sadaya,becik den wruhi manuke,rusak yen sira tan wruh,109hih ra wujil salakuneki,iku mangsa dadya,yen sira ‘yun weruh,becikana kang sarira,awismaa ing enggon
anane iki,minangka tuduh ing Hyang,sing wruh ing Hyang iku,mangka sembah pujinira,mapan uwis kang wruha ujar puniki,dahat sepi
suwung,ing suwunge iku ana,iang anane iku surasa sejati,wus tan ana rinasan.pan dudu rasa karaseng lathi,dudu rasaning apa ‘pa,lawan dudu rasa kang ginawe,dudu rasaning guyu,dudu
nalika,lir banyu milih jatine,tan ana jatinipun,muni-muna turu atangi,saresiking sarira,pujine lumintu,rahina wengi tan pegat,puji iku rahina wengi sireki,akeh dadi brahala.
Ngrekapuspa(nggubah), puspa nedheng mbabar ganda (mekar)Nggubah basa mrih mekar landheping rasa, Carang wreksa(pang), wreksa kang rineka janma (golek), Nora gampang,golek krawuh mrih kaonang.
kawi asalipun,tan lyan titining sastra,paugeraning dumadi,nora nan kang liya tuduhing sastra.3.5 Sastra
Hanenggih nagari pundit ta ingkang kaeka adi dasapurwa. Eka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan.Sanadyan kathah titahing dewa, ingkang kasonganing angkasa, kasangga pratiwi kapiting samodra, kathahingkang sami anggana raras boten wonten kadi
pedhote,labet tan ana sangsayaning margi. Aripah janma mancakang samya gegriya ing salebeting praja katingal
kawula ing padhusunan padha tentrematine, mungkul pangolahing tetanen. Ingon-ingon kebo sapi,pitik iwen tuwin raja kaya tan ana kang cinancang, yen rahinaaglar ing pangonan, yen bengi mulih marang kandhangedhewe-dhewe. Raharja tebih ing parangmuka. Para mantra133bupati padha kontap kautame, bijaksana limpad ing kawruh,putus marang pangrehing praja, tansah ambudidaya kaluhuraningnata.Dhasar nagari gedhe abore, padhang jagade, dhuwur kukuse,adhoh kuncarane. Boten namung ing tanah jawi kemawoningkang sami sumujud, sanadyan para narendra ingmancanagari kathah ingkang sumawita tanpa karana ginebagingbandayuda, among kayungyun marang popoyaningkautaman. Bebasan ingkang celak manglung, ingkang tebihtumiyung. Saben antara mangsa sami asok bulubekti, glondhongpangareng-areng. Peni-peni reja peni guru bakal gurudadi mas picis rajabrana minangka panungkul. Sinten tajujuluking narendra ingkang
padhang,dene wruh sadurunge winarah.contoh janturan:Ing pagelaran Jawi andher sowane para mantra bupati begamber mbalapar ngantos dumugi sanjawining taratag kayandhoyong-ndhoyongna pancake
Pratanggapati. Dene ingkang anindhihi ing pagelaraninggih ta Rekyana patih Udawa, bagus warnane sembadaprawi
wiwaha. Lire boja dhedhaharan, wiwahadarbe karya. Yektine sang nata arsa mantu. Sinten ta ingkangden unggar-unggaring karya,
Ing pagedhongan sang nata sampun ndhawuhaken manguyu-uyu, mangka dereng ngaturi uninga ingkang raka nataing Mandura Prabu Baladewa.
Minangka sambunging carita, seje panggonane, nangingbareng angkate. Punika ta gelare
tampidhawuh timbalan paduka, dhahat gugupingmanah, nalika wonten jawi kados sinambergelap tuna, tinubruk ing mong tuna, upamiuninga gebyaring caleret tuhu mboten uningadhawahing gelap, raosing manah kumepyurkados
anggenkula kumejot kumitir carob wor lan maras,sareng dumugi ing ngarsa nata,
isi.Kresna : Kulup Samba, seje ingkang ingsun pangandikake.Mungguh bakal gawene bibiniraBratajaya dhaup lan pamanira Premadi.Ing samengko kurang pirang dina, lankang padha nindakake pakaryan tarub-tarubmakajangan ing para mantri bupati sartapondhok-pondhok apa wus rumanti?Samba : Kawula nuwun-nuwun kangjeng dewaji. Andangu badhe damelipun kanjeng bibi Bratajaya,namung kirang sacandra kalenggahanpunika. Dene panggarap-ipun tarubtarubmakajanganipun
bupatisampun sami paripurna sadayanipun. Dalahpara among tamu sarta sapasren-pasrenipunsampun sami mirantos, malahsampun wiwit manguyu-uyu. Kawula nuwun-nuwun…….Kalimat-kalimat ginem di
Ingsun ingkang mangsuli prakara iku,During tutug wong Astina,Nggone
ngagem busana sarwa seta, sigra nenuwun dhatengpanguwasane batara srana semedi. Traping Semedikanthi sedhakep asta, suku tunggal. Sedhakep wus ngarani,asta tangan, tunggal kumpul. Tegese Srinata
pucak pucuk, grana irung. Lire sajuga kang sinidikara. Keplasingcipta amung sawiji kang sinedya, sowan marangngarsane Sang Hyang Pramesthi Guru, amung nyuwun pangayomanmrih wudharing reruwet.(Ki Dalang Cung
Prabu Baladewa. Mila ribut sagung para seba.Pating sliri pating bilungkung pindha kawula ngluru bendara,bendara ngluru
semut lumaku ana sak ndhuwure watu mujudakebarisan kaya prajurit ngadhepi bebaya.(Ki Dalang Cung
tumlawung. Jagad wus rinegemdadi sawiji amung kari samrica binubud. Dudu jagad kanggumelar, nanging jagade Sri Kresna kang wus datan kaendhihdening Sir-Budi-Cipta-Rasa, amung kari satata nedyahormat ingkang tanpa karana. Datan antara dangu wus antukwewengan bakal kasembadan sasedyane nanging yaamungsinimpen ing driya, temahan amung nalangsa marangkang akarya jagad
dinamakan gadhingan.Contoh pocapan alas-alas :Laju lampahira wong bagus sang hamara tapa satriya ingPlangkawati kekasih Raden Angkawijaya ya Raden Abimanyu,kadherekaken abdi panakawan catur Semar-Gareng-Petruk lan
janma mara janmamlayu.Tan ana janma wani mlebu mring wana Tri Baya, sapawani bebasan mulih kari aran. Nanging dupi
kancapadha piyak sumingkira, aja wani-wani midak wayanganemesthi lebur tanpa dadi, sabab iki dudu wong lumrah
Keturunan)Resi SupadmaDewi Sukesi Begawan Wisrawa Dewi Lokati (Lokapala)Wibisana Dewi Triwati Danaraja(Putra Bungsu)Dewi Trijata Resi JembawanDewi Jembawati Kresna(Raja Dwarawati)Samba(Sumber: Buku Pratiwimba Adiluhung, Sejarah dan PerkembanganWayang, hal 300, 1988).1574.2.4 Silsilah Raja-raja AlengkaSilsilah Alengka
tembang Dhandhanggula.Lumaksana sekar sarkara mrih,Pininta maya maya’ng geng ulah,Kang minangka pituture,Duk masih awing-awang,Durung ana bumi langit,190Nanging Sang Hyang Wisesa,Kang kocap rumuhun,Meneng samadyaning jagad,Datan arsa masik jroning tyas maladi,Ening aneges karsa.
Kalih para samya sujud,Ing padane sang maha muni,Sang Hyang Wisesa mojar,Dhateng Sang Hyang Guru,Eh Manik wruhanireki,Sira iku ananingsun ingsun iki,Estu kahananira,Ingsun pracaya saklir-kalir,Saisine jagad pramudita,Sira wenang ndadekake…...
pihak Wiratha, diantaranya adalah Prabu Matsyapati,Raden Utara, Raden Wratsangka, Patih Nirbita, Dewi Utari,Kresna Raja Dwarawati, Resi Wiyasa, Gathutkaca, Dwijakangka, EndangSalindri, Jagal Abilawa,
iki rak digoleki apa sebabe. Ngakumuwae waskitha. Lho jebul ora krasa yen ta sumbere prakaraiki dudu anakmu, nanging saka bundhele nalarmu bodhonepikirmu, sing kena pamblithute angkara budi cethaneng jroning atimu sing mahanani budimu iku dadi budiningwong
“He…bengi-bengi wayah ngene Kok anaswara priya neng tamansari. Sapa? Apasing jaga regol?”Bayangan : ”Hi…inggih kula pun jaga regol”Jayasamba : “Lho.., kok kaya sing jaga tamansari”Bayangan : “Inggih kula sing jaga tamansari”Jayasamba : “Apa kanjeng wa Baladewa”Bayangan :
Pucuk endhog, Rajek edom, Pucuk lombok abang,Tutu, Kendhit, Lugas, Sembur.- Kroso kalih sing siji sekul ulam digantung ing kelir sisihkiwa, sijine isi beras, pala kesimpar, pala kependhem,who-wohan digantung ing kelir sisih tengen- Klasa anyar-
Poleng bang bintulusadodod, Dringin songer, Tuluh watu, Bangun tulak, Pandhanbinethot, Liwatan/lumpatan, Gandhung Mlathi, Kangrinuwat, yen wadon nangge sinjang pethak, kemben pethak,yen jales ngangge bebet pethak, iket pethak, yensampun ki Dalang kang gadhah.- Pangot waja kalih (2 ) iji- Kropak sapakem- Sega wuduk lawuh lembaran ayam pethak mulus lan
wungkus-wungkusan238- Tukon pasar sapepake lan dhuwit rong uwang- Rujak bakal sarwa mentah, rujak deplok, rujak crobo,
Alang-alang, godhong dhadhap serep, godhong apa-apa- Lenga sundhul langit- Lawe saukel- Ungker siji- Sega
ingkang gadhah damel.239- Sabibaring ngruwat kayu walikukun sekaran iji dipun pathokakening njawi griya pojok sekawan lan kupat luwar 4iji nunggil pathok ginantung. Utawi lawe wenang dipun gawarakennjawi griya ubeng ngiwa ubet tiga.- Toya tempuran kang wonteng pengaron anyar lan sekarsetaman, dipun wor jembangan ageng, utawi ingkang dipunruwat adus kaping pitu surame. Manawi anugelakengandhik anggempalaken pipisan utawi angrebahakendandang, wuwuh ingkang anyar, dandang gandhik pipisan(ingkang sampun cacad) padha linabuh- Wanci ngajengaken surup (surya) anglujengaken jenangbaro-baro 5 takir wonten pinggir sumur, ijabipun nundhungKala Lumur, slawate 5 ketheng, dongane Tulak bilahiwekasan slamet.- Lan
saking jaler, saking istri,luwuring dhalng sak niyagane salumahing bumi sakurebinglangit- Dene ruwatan mau pepesthening tindhih yen tiyang satunggal60 uwang, yen tiyang kalih utawi tiga 60 uang kapingkalih utawi kaping tiga, tebasan utawi boten tamtutindhih saking ingkang gadhah
Wayang CepakGambar 1.11 Wayang Kulit Betawi atau Wayang TambunGambar 1.12 Batara Guru (Wayang Ukur)Gambar 1.13 Wayang CandiGambar 1. 14 Yudayaka (Wayang Madya)Gambar 1. 15 Wayang Gedog(Prabu Bromosekti, Raden Gunungsari,Ronggolawe, Prabu Klono Madukusumo)Gambar 1.16 Wayang Klitik (Adegan Raden Damarwulanbeserta abdi punakawan Sabdapalon danNayagenggong)Gambar 1.17 Wayang Kulit Menak (Prabu Lamdahur, PrabuNusirwan, Dewi Muninggar, Wong AgungJayengrono dan Umar Moyo)Gambar 1.18 Wayang Golek Menak dari Kebumen(Umarmoyo)Gambar 1.19 Wayang SasakGambar 1.19 Arjuna (Wayang Bali)Gambar 1.20 Sugriwa (Wayang Bali)Gambar 1.21 (Wayang Dupara) Harya PanangsangGambar 1.22 Wayang
Dongeradeel, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 25.000 jiwa.
Wektu Dewi lulus SMU, Dewi banjur melu sedulure neng Tangerang. Dewi neng Tangerang kerja
warung sing ana ing ngarep pabrik. Wektu kuwi kancane Dewi ana sing nitip
gorengan, kon nukokne “bala-bala (bakwan_Basa Jawa)”. Dewi
sakbenere bingung bala-bala kuwi apa. Ananging amarga Dewi isin arep
takon, ya uwis Dewi terus neng warung. Warunge katon rame, akeh sing mangan
neng warung kuwi. Dewi banjur ngantri, sing enek pikirane Dewi yen “bala-bala”
darani “laba-laba (kalamangga_Basa Jawa)”. Dewi ki bingung clingak clinguk
ndeleng gorengan, kok ora ana sing gorengan kalamagga. Kebeneran ana kancane
sing nembung nyang bakule yen arep tuku bala-bala. O….Dewi banjur ngguyu
dhewe. Ora ngertiya yen bala-bala kuwi bakwan, dudu kalamangga. (Tri
Wahyuni - Selorejo, Girimarto, Wonogiri)
Iki kedadeyan temenan, jian ora ngapusi. Dadi crita
rame ing ngendi-endi nganti saiki, kaya neng film-film. Nek neng film ana crita
kaya ngene, ateges dijupuk saka kedadeyan nyata. Genre film-e komedi horor.
Pucungbedhug, Banjarnegara. Nalika iku ana wong kang tilar donya bar Isya.
Manut karo dhawuhe Kanjeng Nabi, yen ana wong tilar donya, kudu enggal-enggal
ning amarga kuburane rada adoh, tur mlakune alon-alonan, ya mesthi klumud.
Durung nek ndonganine kesuwen, mula sing melu ngeterake menyang kuburan, gur
dalane munggah rada dawa udakara rong puluhan meter. Kerandha kang dienggo,
kerandha kang kayune wis ora pati kuwat. Ndilalah ora ana kang ngiringi saka
mburi, padha neng samping karo ngarep lan karo ndonga lirih-lirihan lan
neng kuping sadawane mlaku, njlari wong-wong ora pati migatekake swara-swara
Ndilalah saka mburi ana pak J karo bojone, liwat
numpak pit montor. Saka kadohan, Pak J bengok-bengok ning wong-wong padha ora
krungu. Akhire pak J duwe panemu, bojone kon nunggoni jisime, dheweke ngebut
ngoyak wong-wong mau. Tekan cedhake wong-wong mau, Pak J alok.
“Pak, jisime tiba, kae lho!”
Wong-wong padha kaget njur noleh, ya Allah
Gusti…sakala wonge padha mbalik. Age-age marani tibane jisime mau. Bareng tekan
“Lho, kok jisime malih ana loro?”
putih-putih kabeh. Oalah jebul sing siji bojone Pak J kang semaput amarga pucet
Aloke wong-wong, “Oalah pak, pak. Wong wadon kok kon
ninggoni mayit mbengi-mbengi, ya ora tahan no, aku wae wong lanang durung
Pak J wangsulan, “Lha nek kula tilar, bilih diparani
Apa tumon? (Arul Sugiarti-Karangkobar, Banjarnegara)
edan sing wis tau kapacak ing apa tumon PS no. 36/2015. Yaiku wong edane padha
karo wong edan sing dhisik, sawijining dina Minggu, aku mulih senam karo
ibu-ibu liyane, mundhut sarapan sega tumpang pecel sing murah meriah. Warunge
ya tanggane Gamisri wong edan iku mau, lagi grudug-grudug arep mlebu warung
dadak Gamisri ngathung karo muni “njaluk dhuwite limang atus ae” lan ing jejere
wis akeh dhuwit limang atusan akeh. Aku ora duwe dhuwit limang atusan, terus
tak wenehi rong ewu (sak lembar rong ewon) lakok karo gamisri disusuki limang
atusan telu. Tak wenehne meneh ora gelem, jare “aku njaluk limang atus, ya
limang atus. Kok rong ewu”. Terus tak wangsuli “Ya tak wenehi iki gak njaluk”.
Jawabe “emoh dhuwitku wis akeh kok, ki lo! (karo nduduhne dhuwit klithik limang
Yen para maos nyilem ing laut Karibia, mula bakal nemokake panggonan iki. Iki mujudake dheretan 500 patung kang pancen sengaja diseleh ing lokasi ksb. Nanging, ujare ngakeh, aja suwe-suwe yen ndeleng patung-patung kuwi,
Kagunan Kawruh Asalipun Ringgit, Hazeu, 1915, #1112 (Hlm. 001-129)	Katalog:Kawruh Asalipun Ringgit, Hazeu, 1915, #1112Sambung:1.Kawruh Asalipun Ringgit, Hazeu, 1915, #1112 (Hlm. 001-129). Bahasa dan Budaya | Kagunan #826.2.Kawruh Asalipun Ringgit, Hazeu, 1915, #1112 (Hlm. 129-215). Bahasa dan Budaya | Kagunan #827.
Kawruh Asalipun Ringgit Sarta Gêgêpokanipun Kalihan Agami ing Jaman Kina
Kagubah ing Têmbung Jawi dening: Mangkudimêja ing Ngayogyakarta. Kaêcap ing pangêcapananipun Tuwan H. A. Benyamin: ing nagari Sêmarang Taun 1915.
Buku-buku ingkang kasebut ing ngandhap punika kenging tumbas dhateng: Depot van Learsiddelem ing Betawi, franco ing post, dene menawi kintun arta rumiyin ngangge postwissel
Tjangkriman Basa Jawa ngagem tembang ... f 0,10 / Ng. Wira Poestaka. Piwulang Betjik ... f 0,06 / M. Prawira Soedirdjo. Tjariyos
Anggitanipun Tuwan Dr. G.A.J. Hazeu Kagubah ing Têmbung Jawi dening: Radèn Mas Mangkudimêja ing Ngayogyakarta. Kaêcap ing pangêcapananipun Tuwan H. A. Benyamin: ing nagari Sêmarang Taun 1914.
Wiyosipun, ambok manawi para maos sampun sami wuninga yèn bôngsa Jawi punika sampun kina-kumina anggènipun gadhah têtingalan ringgit wacucal, ingkang ngantos sapriki tansah sinêngsêman anglangkungi têtingalan sanès-sanèsipun. Sadhengah tiyang Jawi jalêra tuwin èstria, wiwit alit angulinakakên nonton ringgit, saking kêrêpipun nonton ngantos apal dhatêng satunggil-tunggilipun lampahan sarta dhatêng nama-namaning satunggil-tunggilipun ringgit, mangka ringgit punika yèn pêpak, cacahipun langkung saking 200 iji. Makatên ugi nama-namaning pêperangan sarta prabotipun ringgit kathah ingkang mangrêtos.
Saking sêngsêmipun tiyang Jawi dhatêng têtingalan ringgit, ngantos kathah ingkang sagêd saha rêmên cariyos ringgit, inggih punika [puni...]
[...ka] nyariyosakên satunggiling lampahan ringgit, kados tatanipun tiyang andhalang, ngangge suluk, ada-ada, pocapan, namung kaot tanpa ringgit. Dene gôngsa lan kêprak namung cangkêm kemawon. Anggènipun cariyos wau manawi pinuju sêla ing padamêlan, kados ta: kalêrês têngga griya utawi jagi cakruk ing wanci sontên utawi dalu, ngiras kangge cagak êlèk. Sanadyan ringgit sarta gôngsa tanpa kawujudan, ewadene ingkang mirêngakên anggadhahi manah bingah, susah, wêlas, rêmên, muring saha gêthing dhatêng ringgit ingkang kacariyosakên, botên prabeda kalihan manawi ningali ringgit saèstu.
Kathah wêwarnèn, bêbudèn sarta solah-bawa ingkang kairibakên kalihan kawujudaning ringgit, kados ta: ukirane si
tiyang Jawi, têtingalan ringgit punika kenging kawastanan rumasuk ing balung sungsum, ananging sanadyan makatêna ngantos sapriki dèrèng wontên tiyang
Jawi sagêd agancarakênanggancarakên. babadipun ringgit, môngka manawi kamanah ingkang prêmati sadèrèngipun tiyang nyumêrêpi lampahan ringgit, prêlu sangêt nyumêrêpi babadipun rumiyin, murih sagêdipun sampurna sinau kawruh bab ringgit, sarta supados sagêda anêrangakên punapa sababipun têka karênan ringgit punika mênggahing bôngsa Jawi botên wontên bosênipun.
Samangke Radèn Mas Mangkudimêja nganggit sêrat bab nginggil punika ingkang anggancarakên babadipun ringgit pandamêlipun ringgit saprabotipun, umuripun ringgit purwa, asalipun, mula bukaning pikajênganipun ringgit, bab topèng, ringgit bèbèr, lan bab kaindhakanipun kawruh amitongtonakên wêwayangan tumrap ing jaman sapunika.
Sêrat bab ringgit punika mawi pêpindhan sêrat
lan 4 sarta B,C, lan D karanganipun Tuwan DR. G.A.J. HAZEU kawêwahan sêsêrêpanipun Radèn Mas Mangkudimêja piyambak, ananging anggènipun mêwahakên kauwor dados satunggal, mila ing sêrat wau
botên sagêd kapilahakên pundi ingkang anggitanipun Tuwan DR. HAZEU, pundi ingkang wêwahanipun Radèn Mas Mangkudimêja. Dene manawi wêwahan wau wontên ingkang gèsèh utawi nyimpang saking kawontênanipun, sampun tamtu kemawon dados têtanggêlanipun ingkang ngêdalakên anggitan punika.
Jawi§ Kasusastran: (letterkunde) gadhah têgês sakathahing sêrat-sêrat anggitanipun para mardi basa.
Nalika para sarjana bôngsa Eropa amiwiti ngudi basa tuwin kasusastran Jawi, punika kenging kabasakakên babar pisan botên mawi ular-ular ingkang kenging kangge têturutan utawi wêwaton ing pamarsudinipun: beda sangêt kalihan nalika para sarjana bôngsa Eropa amiwiti ngudi basa Sansêkrit utawi basa Arab, amargi sadaya bôngsa ingkang anggadhahi basa kêkalih wau: kados ta: bôngsa Indhu, bôngsa Arab tuwin bôngsa sanèsipun, ingkang sampun kêmpal kalihan bôngsa Indhu utawi Arab, sampun sami amarsudi piyambak dhatêng basanipun, sarta sampun sami gadhah sêrat Bausastra (Woordenboek) utawi [u...]
[...tawi] paramasastra (Grammatica) ingkang kawical sae sarta kenging kangge têturutan ing pamarsudinipun basa tuwin kasusastran. Amila para sarjana bôngsa Eropa namung mligi kantun nyaèkakên panata tuwin pangracikipun têmbung ingkang kawrat ing sêrat-sêrat wau, sarta sagêd lajêng nyêpêng sadaya wêwatonipun.
Makatên ugi tumrap sadhengah basa ing tanah Eropa, sintên-sintêna ingkang badhe marsudi salah satunggiling basa wau, lajêng sagêd ngangge warni-warni sêrat, kados ta: bausastra, paramasastra, paramabasa sapanunggilanipun, minôngka sarana anggampilakên pangudinipun.
Ananging tumrap pangudinipun basa Jawi, punapadene basa ing tanah Indhiya sanès-sanèsipun, botên makatên.§ Gadhahanipun tiyang Jawi ingkang radi ngèmpêri bausastra punika namung sêrat Dasanama, mênggah isinipun têmbung-têmbung ingkang nunggil suraos, nanging boten sapintêna kathahipun, sarta pêrlu namung tumrap ingkang sami badhe damêl kêkidungan kemawon, wontên malih ingkang radi ngèmpêri, inggih punika pratelan têmbung kawi sawatawis kathah, ingkang babonipun taksih kasêrat ing kropak, ananging pratelan punika ugi dèrèng paja-paja kenging kawical sêrat Bausastra. [makatên...]
Mila para sarjana bôngsa Eropa ingkang sami miwiti ngudi basa Jawi wau, ing sarèhning bôngsa Jawi piyambak dèrèng gadhah bausastra, dados inggih kapêksa damêl sêrat bausastra Jawi rumiyin, punapa dene sêrat paramasastra. Wondene ingkang
kalihipun inggih kêlampahan sagêd anglêksanani ingkang dados dhawuhipun kangjêng gupêrmèn wau.
Sêrat bausastra damêlanipun tuwan-tuwan kêkalih wau, sapriki botên kaêcapakên (amargi karumiyinan wêdalipun bausastra karanganipun sarjana sanès), ananging sarêng bausastra ingkang sampun kaêcapakên wau badhe kaêcap malih, isinipun sêrat bausastra karanganipun Tuwan WINTER lan WILKENS kapêthikan ingkang pêrlu-pêrlu kalêbêtakên ing bausastra ingkang badhe kaêcap wau, dene sêrat paramasastra karanganipun tuwan kêkalih wau (ing têmbung Jawi) nalika taun 1861 sampun kaêcapakên.
Kajawi punika tuwan kêkalih wau angêcapakên sêrat-sêrat Jawi sawatawis, wontên ingkang mawi kasisihan têmbung Walandi, wontên ingkang botên: sampun tamtu kemawon gampil nyinau basa Jawi cara makatên punika katimbang kalihan nalika taksih kêdah nêdhak mawi sêratan tangan.
Lan malih, Tuwan WINTER anganggit sêrat kadhapur pawicantênan ing têmbung Jawi, mênggah isinipun sêrat punika wontên ingkang tumrap piwulang ing pamulangan, wontên ingkang mratelakakên bab kasusastran Jawi tuwin têmbung Jawi kina (Kawi). Punapa malih bab lampah-lampahipun tiyang Jawi anggèning olah kasusastran tuwin têmbung kawi, ingkang amracihnani bilih kawruhipun tiyang Jawi dhatêng têmbung Kawi sêjatosipun sampun ical sayêktos. Dene wujuding pamarsudi dhatêng kasususastran tuwin têmbung Kawi wau, botên sanès namung mangun utawi angudhal ingkang sampun lami wontênipun kemawon, botên wontên ingkang kenging kawastanan: damêl ada utawi angwontênakên enggal.
Nalika samantên ugi wontên satunggiling pandhita Srani nama Tuwan GERICKE ingkang damêl bausastra: sêrat punika salajêngipun dipun lêrêsakên sarta dipun ewahi dening Tuwan Prof. ROORDA, ingkang tansah sêsêratan kalihan Tuwan WINTER. Salajêngipun bausastra wau sabên kaêcapakên malih mawi katiti sarta karêsikakên, ngantos sapunikanipun sagêd dados sêrat wêwaton: inggih sanadyan dèrèng kenging kawastanan sampurna nanging sampun têtêp dados patarosanipun bôngsa Jawi tuwin bôngsa ngamônca, manawi pêrlu badhe sumêrêp dhatêng têgêsipun têmbung ingkang awis kasrambah.
Kajawi punika Tuwan WINTER angwêdalakên Bausastra Kawi Jarwa, inggih punika kalêmpakanipun têmbung-têmbung Kawi ingkang taksih sagêd kacêpêng têgêsipun.
Tuwan Prof. ROORDA anganggit sêrat paramasastra (Grammatica) ingkang taksih lêstantun kangge ngantos dumugi sapriki. Tuwan Prof. POENSEN tuwin Tuwan WALBEEHM, lêt sawatawis taun lajêng aniru nganggit sêrat paramasastra: dene sêrat warni tiga wau ingkang katitik prayogi piyambak kangge tuntunaning sinau, sanadyan inggih
dèrèng nama tanpa wontên kuciwanipun, sêrat paramasastra anggitanipun Tuwan WALBEEHM.
Kajawi punika lajêng wontên ingkang damêl karangan ingkang ngawratngêwrat. pratelan kawontênaning sêrat-sêrat Jawi ingkang sampun sumêbar nalika samantên: karangan wau anjalari para sarjana bôngsa Eropa sagêd amiwiti marsudi kasusastran Jawi, ingkang mawi waton, sacaranipun angudi satunggiling kawruh.
Mênggah ingkang miwiti marsudi awêwaton kados ingkang kasêbut wau, punika Tuwan Dr. COHEN STUART ingkang angwêdalakên sêrat Baron Sêkèndhèr mawi kasisihan têmbung Walandi sarta mawi dipun èmbèl-èmbèli katrangan ingkang cêtha sangêt bab panggandhènging têmbung ingkang kangge wontên ing sêkar (sandi). Sasampunipun makatên Tuwan COHEN STUART wau lajêng angwêdalakên sêrat Bratayuda, sêrat wau botên ngêmungakên kasisihan ing têmbung Walandi kemawon, malah supados suraosipun sagêda kasêrêpan ing ngakathah, mawi kawêwahan bêbuka ingkang sakalangkung ronce.
Ing bêbuka wau Tuwan COHEN STUART, anêrangakên bilih cariyos Bratayuda punika mèh ngêplêki gancaring cariyos ingkang kasêbut ing satunggiling peranganipun sêrat Mahabarata ing têmbung Sansêkrit, sarta cariyos ing sadèrèngipun prang Bratayuda ingkang kapratelakakên ing bageyaning sêrat Mahabarata ingkang kasêbut ing nginggil wau, punika kathah sangêt cocogipun kalihan lampahan ringgit purwa, dene urut-urutanipun lampahan ringgit purwa ugi kapratelakakên piyambak wontên ing buku wau.
Awit saking punika Tuwan COHEN STUART lajêng sagêd mastani, bilih ringgit purwa punika nyariyosakên lampahan kina-kina ngantos dumuginipun Bratayuda, sarta kalampahanipun botên wontên ing tanah Jawi kados pangintênipun bôngsa Jawi, salugunipun nalika jamaning bôngsa Indhu gadhah panguwasa agêng wontên ing tanah Jawi, têtiyang Jawi botên namung trimah niru agami adat sarta tata caranipun tiyang Indhu kemawon, dalah sêrat-sêrat Indhu sawatawis inggih dipun akên gadhahanipun [gadhahanipu...]
[...n] piyambak sarta kasantunan ing têmbung Jawi saha lajêng kawangun ngantos lêlampahan ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat wau kados kalampahanipun wontên ing tanah Jawi, pamangunipun wau mawi rêrekan, sakathahing rêdi-rêdi utawi panggenan-panggenan ing tanah Jawi kanamakakên manut nama-nama ingkang kasêbut ing Mahabarata.
Mokal sangêt yènta bôngsa Indhu ingkang mêndhêta cariyos Jawi jêr nalika bôngsa Indhu angêjawi, têtiyang Jawi taksih bodho sangêt, punapa malih sadèrèngipun angêjawi, bôngsa Indhu sampun gadhah sêrat Mahabarata.
Sasampunipun wontên katrangan kados ingkang kasêbut ing nginggil punika wau, lajêng katitik malih bilih sêrat cariyos Rama punika pêthikan saking sêrat Ramayana Indhu, sarta panunggilanipun sêrat-sêrat Jawi taksih kathah ingkang panganggitipun mêndhêt jêjêr saking cariyos Indhu.
Sarêng sasampunsampun. wontên katrangan ingkang sêmantên, para sarjana bôngsa Eropa lajêng sami gadhah pamanah, yèn pangudinipun basa tuwin kasusastran Jawi punika murih sagêdipun prayogi, [pra...]
[...yogi,] sayogi dipun wiwiti saking sinau dhatêng têmbung Kawi rumiyin, sarta marsudi dhatêng sêrat-sêrat ingkang taksih têmbung Kawi.
Ananging sarèhning bôngsa Jawi piyambak sampun botên sagêd dhatêng têmbung Kawi, utawi sanadyan taksiha sagêd inggih kantun tidha-tidha, ngantos manawi nêgêsi namung awêwaton saking kintên-kintên kemawon, dados para sarjana bôngsa Eropa wau pakèwèd sangêt anggènipun badhe ngupados sarana sagêdipun têrang dhatêng têmbung Kawi, ananging sanadyan pakèwêd, inggih mêksa ambudidaya ngantos sagêd kadumugèn sêdyanipun.
Mênggah lampah-lampahipun anggèning budidaya para sarjana wau, têrangipun kados ing ngandhap punika:
Sakawit para sarjana wau kajawi ngudi dhatêng basa Jawi, inggih lajêng ngudi dhatêng basa tanah Indhia sanès-sanèsipun. Sarêng sampun dumugi samantên, para sarjana wau lajêng sagêd angyêktosi, bilih basa-basa wau sanadyan beda sangêt mêksa kathah cocogipun, ngantos kenging kabasakakên: sadhèrèk tunggil rena utawi [u...]
[...tawi] oyod tunggil dêlêg. Kawontênanipun têmbung-têmbung ingkang sami, ingkang namung beda pakêcapanipun, utawi wontên bedaning swaranipun punika kapetang kathah, sarta mênggah beda-bedanipun wau cêtha sangêt, ngantos kenging dipun pathoki, kados ta:
Aksara r, ingkang kaapit-apit swara ing têmbung Malayu, punika wontên ing basa sanès dados: h, kados ta: berat = awrat, ing basa Dhayak dados behat.
Sarèhning sampun katitik bilih: ha, ingkang ingapit-apit swara punika asring sangêt botên kaungêlakên, kados ta têmbung Jawi: kalihan, kapatihan namung kaucapakên kalian, kapatian, môngka luluhing swara: ia, sok kawancah dados è, kados ta: lèan dados lèn, mila ing têmbung Jawi bot, lajêng dinalih wancahaning têmbung b.h.t. kados ing basa Dhayak.
Sarta têmbung Mêlayu: berat kalihan têmbung Jawi: bot, punika salugunipun têmbung satunggil, punapa malih nitik saking têgêsipun inggih pancèn têmbung satunggil. r punika watêgipun sok linta-lintu kalihan: d, malah
ing basa Jawi piyambak taksih wontên ingkang makatên, kados ta: keraton, kalihan kedaton, sarta têgêsipun mèh sami kemawon.
Ing basa Jawi têmbung: ratoe, ing basa Malayu datoe(k) sanadyan wontên bedaning têgêsipun, ewadene kalih-kalihipun anggadhahi têgês sami, inggih punika: tiyang ingkang luhur drajatipun.
Anglajêngakên bab: r, aksara: r, ingkang dumunung ing wanda wêkasaning têmbung Acèh sarta Minangkabo tuwin sanèsipun, botên kaungêlakên utawi luluh dados aksara: h.
Kangge wêwahan pasaksèn malih, manawi têmbung Malayu: dengar (mirêng) kaicalan: r ipun ing wanda wêkasan kantun mungêl: denga.
Ing môngka aksara: d kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil watêkipun sok linta-lintu kalihan: r mila manawi ing têmbung: denga wau d nipun kasantunan r, lajêng dados: renga inggih punika têmbung Jawi roengoe.
Saupami wontên ingkang mabêni bilih cocogipun wau namung dumunung wontên: aksaranipun, nanging sandhanganipun swara taksih botên sagêd cocog, punika ingkang mabêni makatên wau taksih kenging dipun kawonakên mawi pasaksèn, bilih sandhangan aksara punika ugi wontên ingkang gadhah watêk linta-lintu, kados ta: dengar, punika kêrêp sangêt kaucapakên dados denger sarta swara: oe: ing satunggiling basa punika sok luluh dados swara: ê: wontên ing basa sanès: mila sanadyan têmbung:
têmbung satunggil. Awit saking punika basa Jawi kalihan Malayu, sanadyan katingalipun beda sangêt, nanging sayêktosipun mênggah jêroanipun kathah ingkang sami, awit aksara ingkang gadhah watêg linta-lintu wontên ing têmbung Jawi kalihan ing têmbung Malayu, punika botên ngêmungakên aksara: r kemawon, taksih kathah panunggilanipun, sarta wêwatêkaning aksara linta-lintu wau botên ngêmungakên dumunung
ing basa Jawi kalihan basa Malayu kemawon, sanadyan ing sanès-sanèsipun basa ing tanah Indhiya inggih makatên. Sadaya wau linta-lintunipun mawi pathokan miturut wêwaton ingkang sanès damêlan tiyang. Ananging sanadyan wêwaton wau sanès damêlan (dados botên wontên ingkang namtokakên utawi marentahakên), ewadene sadaya bôngsa alit-alit ingkang sami gadhah basa piyambak-piyambak inggih sami miturut wêwatonipun piyambak-piyambak.§ Ingkang kasêbut ing nginggil wau namung tuladha satunggil kalih, sarta salugunipun mênggah pamarsudining basa-basa ing tanah Indhiya, ingkang pangudinipun katindakakên sarana tinandhing-tandhing "vergelijkende taalstudie" punika gêrbananipun kenging dipun wastani sawêg wiwit dipun acaki kemawon, kawêwahan tumindaking pangudi kêdah kanthi gunging pangatos-atos: mila manawi amarsudi basa ingkang kados kasêbut ing nginggil wau, môngka botên kanthi pawitan kawruh bab basa ingkang anyêkapi, sarta botên tumêmên sangêt ing panindakipun pangudi, punapadene botên tansah angudi indhaking prayoginipun lampah-lampahing anggènipun marsudi, punika badhe tanpa damêl.
Sarêng para sarjana bôngsa Eropa, akanthi sabar saha têlatosing manah, sampun sagêd sumêrêp dhatêng pêpathokan linta-lintuning aksara utawi sandhangan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil wau ngantos [nganto...]
[...s] sawatawis kathah, lajêng sagêd anglajêngakên pamarsudinipun, sarta kajawi nglêmpakakên pêpathokan sarana amandhing basa, ugi sagêd ngêcakakên kosok wangsulipun, inggih punika amarsudi basa ingkang dèrèng nate kaudi, nanging upami oyoding kêkajêngan makatên taksih tunggil dêlêg kalihan basa ingkang sampun kaudi, mawi asarana pêpathokan-pêpathokan kados ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Lampah-lampahing pangudi kados makatên wau, salajêngipun kaêcakakên tumraping basa Jawi Kina (Kawi) mawi kacundhukakên kalihan katrangan sanès-sanèsipun ingkang sampun kasumêrêpan ing para sarjana bôngsa Eropa: wontênipun makatên awit para sarjana wau sumêrêp, bilih kawontênanipun têmbung-têmbung ing basa Jawi Kina punika kenging kapilah dados tigang golongan:
1. Golongan ingkang kapisan, inggih punika têmbung-têmbung ingkang sapriki taksih kangge ing basa Jawi sapunika: sanadyan kanggenipun ing sapunika sampun ewah sakêdhik pakêcapanipun.
2. Golongan ingkang kaping kalih, punika têmbung-têmbung Sansêkrit, sanadyan têmbung wau kathah ingkang sampun malih sawatawis, ewadene taksih kenging katitik aslinipun.
3. Golongan ingkang kaping tiga, têmbung-têmbung ingkang sapunikanipun dèrèng sagêd kasumêrêpan têgêsipun, inggih punika ingkang sampun sami botên kangge ing basa Jawi, ananging anèhipun têmbung-têmbung wau sanadyan inggih mawi ewah sakêdhik kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng, kathah ingkang taksih lastantun gêsang ing basa tanah Indhiya sanès-sanèsipun ingkang pancèn tunggil dêlêg, kados ta: ing basa Malayu, Sundha, Madura, Batak (kathah), Bali (kathah sangêt), Makasar, Dhayak sapanunggilanipun.
Dados manawi badhe marsudi dhatêng basa Jawi Kina (Kawi) punika sapisan: kêdah sinau basa Jawi (ingkang kangge ing jaman sapunika): kaping kalihipun: kêdah sinau basa Sansêkrit: kaping tiganipun: kêdah ngudi basa ing tanah Indhiya sanès-sanèsipun, wontêna [wo...]
[...ntêna] saking tiga utawi sakawan, sarta sasampunipun lajêng kangge nalêsihakên têmbung-têmbung Jawi Kina (Kawi) ingkang dèrèng sagêd kasumêrêpan têgêsipun, mawia sarana pêpathokan linta-lintuning aksara utawi sandhangan kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng.
Mênggah wêwaton pamarsudinipun basa Kawi kados kasêbut ing nginggil, punika têrang beda sangêt kalihan wêwaton pamarsudinipun basa Kawi miturut pamanggihipun bôngsa Jawi piyambak, kados ta: Radèn Ngabèi Rônggawarsita sapanunggilanipun, punika sagêdipun nêgêsi têmbung Kawi ingkang dèrèng kasumêrêpan têrang ing têgêsipun, limrahipun namung saking pangintên-kintên kemawon, sarta pambatangipun wau sok namung awêwaton pangathik-athikipun piyambak, tanpa pawitan kawruh sanèsipun, kajawi saking basa Jawi (basa Jawi jaman sapunika).
Saèstunipun pangudi dhatêng basa Jawi Kina (Kawi) punika angèl sangêt, punapa malih manawi ingkang ngawaki nindakakên pangudi wau namung tiyang satunggil, pancèn kawratên sangêt. Mila pangudi dhatêng basa Jawi Kina (Kawi)
wau taksih tangèh sangêt rampungipun, amargi namung sakêdhik sangêt cacahipun para marsudi ing basa, ingkang kadunungan pamanggih tuwin purun kangelan amitulungi bôngsa Jawi ing bab punika. Ingkang
saenipun basa Jawi, punika dumunung dados kuwajibanipun bôngsa Jawi piyambak, ananging sanadyan makatêna, ewasamantên wontên sarjana linangkung kêkalih, ingkang purun ngangkat padamêlan ingkang angèlipun samantên wau, sarta inggih kalampahan angsal damêl kathah sangêt, ngantos kenging kawastanan bilih ingkang dados parlunipun sampun kacêpêng. Sasampunipun makatên, para marsudi ing basa Jawi Kina (Kawi) ingkang kantun-kantun bêbasan lajêng kantun ngênciki pundhakipun para sarjana wau, sagêd lajêng mènèk minggah-minggah ngungkuli ingkang sampun-sampun.
Tuwan kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil wau, inggih punika Tuwan Dr. H.N. VAN DER TUUK tuwin Tuwan Prof. Dr. KERN, ingkang sami napak tilas Tuwan Dr. COHEN STUART.
Tuwan Dr. H.N. VAN DER TUUK sasampunipun sinau têmbung Sansêkrit, Mêlayu tuwin Jawi, lajêng wiwit sinau têmbung Batak, sasampunipun lajêng nyandhak têmbung Lampung, Minangkabu, Sundha, Madura sapanunggilanipun. Wusana lajêng katêtêpakên ing kangjêng gupêrmèn manggèn ing pulo Bali, pêrlu kadhawuhan sinau têmbung Bali ingkang ngantos sampurna.
Wontênipun kangjêng gupêrmèn dhawuh makatên, amargi nguningani bilih ing Bali taksih kathah sêrat-sêrat Jawi Kina (asli saking tiyang Jawi Buda ingkang kaplajêng dening kêsuk ing agami Islam) sarta têmbung-têmbung Jawi Kina taksih kathah sangêt ingkang lastantun gêsang ing basa Bali.
Tuwan VAN DER TUUK kalampahan sagêd anglêmpakakên sêrat-sêrat Jawi Kina warni-warni, (wontên sawatawis ingkang sapulo Bali namung kantun satunggal thil botên wontên panunggilanipun malih) ingkang lajêng kasimpên ing Batawi tuwin ing Lèidhên, jêr mênawi botên lajêng kasimpên mêkatên, saèstu badhe ical tanpa lari kados ingkang wontên ing tanah Jawi.
Kajawi punika Tuwan VAN DER TUUK wau damêl bausastra têmbung Kawi-Bali, ingkang jilidanipun ôngka sakawan tumuntên badhe dipun êcapakên sawatawis wulan malih, ing bausastra wau sadaya têmbung ingkang pamêthikipun saking sêrat-sêrat Jawi Kina mawi dipun têrangakên têgês-têgêsipun, sarta dipun wêwahi tuladha kanggenipun têmbung-têmbung ing ukara. Mila Bausastra wau inggih ngandhar-andhar sangêt, sarta ingkang sagêd ngangge namung para sarjana, tujunipun sapunika sampun kaewahan supados ingkang sanès sarjana inggih sagêda ngangge.
Tuwan Prof. KERN ugi ngudi basa tanah Indhiya warni-warni, ngantos sagêd nêrangakên têgês-têgêsipun têmbung Jawi Kina (Kawi) kathah, sarta lajêng ngêcapakên sêrat-sêrat Jawi Kina tuwin damêl bausastra têmbung Jawi Kina, kabage-bage dados pintên perangan, ingkang anêrangakên satunggil-tunggiling peranganing têmbung-têmbung wau. Botên sanès inggih namung Tuwan Prof. KERN wau ingkang têtêp kenging kawastanan rumêksa dhatêng têmbung Jawi Kina ngantos botên kalajêng ical larinipun, amargi Tuwan [Tu...]
[...wan] DR. VAN DER TUUK salaminipun ugi tansah sêrat-sêratan kalihan Tuwan Prof. KERN, sarta ingkang mitulungi nyukani katêrangan utawi wêwarah warni-warni dhatêng Tuwan VAN DER TUUK wau ugi Tuwan Prof. KERN.
Salajêngipun wontên satunggiling sarjana malih nama Tuwan DR. JUYNBOLL, ingkang nglajêngakên dêdamêlanipun Tuwan Prof. KERN wau, sarta sasampunipun ngêcapakên Sêrat Bratayuda tuwin Rama ing têmbung Jawi Kina (Kawi) Tuwan DR. JUYNBOLL lajêng damêl bausastra têmbung Jawi Kina ingkang karingkês, pêrlu kangge ular-ular ingkang sami sumêdya mahamakên Sêrat Rama wau.
Kajawi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, para sarjana bôngsa Eropa taksih ngêcakakên ihtiyar warni kalih tumrap pangudinipun basa tuwin kasusastran Jawi (ing sawiyaring têbanipun ingkang kawastanan basa tuwin kasusastran Jawi, inggih punika bab kamulyaning kawruhipun bôngsa Jawi).
Amargi sintên-sintêna ingkang sumêdya ngandharakên kasusastraning bôngsa ngantos salêsih, punika kêdah nyumêrêpi
têrang sawarnining tatacara tuwin tata ngadatipun bôngsa wau. Dados wêwaton ingkang makatên punika ugi tumrap dhatêng pangudinipun kasusastran Jawi.
Mênggah ingkang kawastanan nyumêrêpi têrang ing sawarnining tatacara tuwin tata ngadat wau, punika botên maligi namung nyumêrêpi dhatêng tatacaranipun têtiyang Jawi tuwin padat-padatanipun manawi nuju gadhah damêl sapanunggilanipun, utawi lampah-lampahing paprentahan dhatêng bôngsa Jawi, punapadene undha-usuking pêpangkatan ing kajawèn, manawi ngêmungakên punika kemawon botên kirang gampil, ugêr purun ngêmpali têtiyang Jawi inggih lajêng sumêrêp, nanging kajawi punika taksih wontên malih ingkang parlu dipun sumêrêpi, inggih punika mula bukanipun wontên tatacara tuwin tata ngadat wau, têgês utawi pikajêngipun, punapadene sabab-sababipun ingkang anjalari wontênipun sadaya wau, sarta wontênipun dipun lampahi utawi dipun lastantunakên makatên ngantos dumugi sapriki botên mawi dipun ewah-ewah.
Têtelanipun tatacara tuwin tata ngadat Jawi punika,
botênipun sadaya asli tiron saking Hindhu (Buda) utawi Islam, inggih sampun kathah sangêt campuranipun saking agami kêkalih wau, ingkang kathah ngantos mèh botên sagêd kasumêrêpan mênggah ingkang dados talêring pikajênganipun. Dados murih sagêdipun sumêrêp dhatêng talêring pikajêngan wau, inggih kêdah ngangge wêwaton pêpandhingan malih. Punapa malih sarêng sampun têtela bilih sanès-sanès bôngsa ingkang tunggil asli kalihan bôngsa Jawi, môngka babar pisan botên srawungan kalihan bôngsa Indhu tuwin Arab, utawi sanadyan srawungan inggih namung sawatawis, ugi wontên ingkang sami gadhah tata ngadat ingkang ngèmpêri tata ngadatipun bôngsa Jawi, malah kenging kawastanan taksih lugu dêlêsipun. Tata ngadat wau inggih lajêng dipun udi sarta dipun upadosi jêjêr tuwin pikajêngipun, pêrlu kangge têtandhingan kalihan tata ngadat ingkang kaprah ing tanah Jawi.
Saêbab kemawon minôngka pasaksènipun ingkang kasêbut ing nginggil, nanging sanadyan namung satunggil, pasaksèn ingkang têrang sangêt, inggih punika bab ringgit. Para
sarjana bôngsa Eropa kathah ingkang sampun nalêsihakên sarta nêrangakên bab tata ngadat warni-warni, kados ta: ngruwat, mêmule para lêluhur (sjamanisme) sapanunggilanipun, ingkang kalimrah wontên ing tanah Indhiya. Dene ingkang kawêntar piyambak ing bab pangudinipun tata ngadat wau, punika Tuwan Prof. WILKEN.§ Saking wartosipun, sêrat karanganipun Tuwan Prof. WILKEN ingkang ngêwrat bab warni-warni sarta dumugi samangke taksih kaanggêp pêrlu kêdah dipun sumêrêpi ing ngakathah, sapunikaipun badhe kawêdalaken dening firma van DORP & Co.
Awit saking wontênipun sêrat-sêrat bab ingkang kasêbut ing nginggil punika, Tuwan Dr. HAZEU lajêng sagêd nêrangakên ingkang langkung slêsih malih bab kawontênanipun ringgit wacucal, ingkang mula bukanipun têtingalan kangge mêmulya dhatêng alusipun para lêluhur, nanging sarêng bôngsa Jawi srawungan kalihan bôngsa Indhu, awit saking dayaning kawruh Indhu, wêwujudaning ringgit lajêng kaangge mujudakên para prawira ingkang sami kacariyos ing sêrat Mahabarata. Awit saking punika mila ringgit wacucal dumugi samangke inggih taksih kangge isarat panulaking bêbaya
(ngruwat) utawi kangge ngêmpèk-êmpèk dhatêng para lêlêmbat (sidhêkah)§ Minôngka pasaksèn malih ingkang sami têrangipun kalihan ingkang sampun kapratelakakên bab ringgit wacucal wau, inggih punika pinanggih ing nalar bab mula buka wontênipun basa krama tuwin krama inggil ing têmbung Jawi. Mênggah pangudinipun nalar punika mawi wêwaton pasaksèn katêrangan saking basanipun bôngsa-bôngsa alit ingkang sami wontên ing tanah Indhiya sisih wetan.
Mênggah bôngsa Jawi punika ingkang jamboran botên namung adat tuwin tatacaranipun kemawon, dalah kasusastran lan cacriyosanipun sampun botên wontên Jawi dêlês sampun kawoworan warni-warni. Bab wêwahan saking dayanipun agami Hindhu sampun kacariyosakên ing nginggil, sarta katêranganipun ingkang sampurna taksih wontên malih, inggih punika sêrat karanganipun Tuwan Prof. Dr. JONKER ingkang nyariyosakên anggènipun tuwan wau mahamakên suraosing sêrat anggêr Jawi satêmah sagêd nêrangakên bilih anggêr-anggêr Jawi ingkang kawrat ing sêrat anggêr wau, kathah ingkang pêthikan saking sêrat Sansêkrit ingkang kawastanan anggêr-anggêripun manu.
Wêwahan ingkang tumuwuhipun saking tumangkaring agami Islam, inggih punika Sêrat Menak (cariyosipun [(cariyosi...]
[...pun] Amir Amzah). Cariyos menak wau sampun katêrangakên dening Tuwan Dr. VAN RONKEL, bilih asli cariyos saking Pèrsi, sarta mawi katêrangakên pisan lampahing tular-tumularipun cariyos ngantos dumugi ing tanah Jawi, punapadene ewah utawi wêwahipun cariyos wau dumugi ngantos kadadosanipun kadhapuk kangge lampahan ing ringgit menak.
Dêlêgipun cariyos-cariyos ingkang dêlês Jawi, punika prasasat dèrèng dipun udi, ananging wontênipun sampun têtela, inggih punika awarni cariyos utawi dêdongengan warni-warni, ingkang samangke sampun ical utawi kantun dados dongèng (salong wontên ingkang sampun kapacak ing sêrat, wontên ingkang carub kalihan cariyos asli saking ngamônca) kados ta: cariyos lampahanipun Radèn Panji ingkang ngantos warni-warni, dongèng-dongèng (ananging inggih botên sabên dongèng), tuwin mèh sadaya cariyos bab Nyai Rara Kidul utawi lêlêmbut sanès-sanèsipun ingkang kaanggêp manggèn ing rêdi utawi sagantên, tlaga tuwin sêndhang
sasaminipun, punapadene cêcariyosan warni-warni ingkang kasêsêlakên ing lampahan ringgit wacucal utawi ing sêrat babad, kados ta: cariyos bab lêlampahanipun Watugunung tuwin lalampahanipun Dèwi Nawangwulan sapanunggilanipun.
Mênggah sagêdipun anglajêngakên pangudi, punika inggih kêdah sarana pêpandhingan malih, dados sarampungipun pangudi dhatêng kasusastran Islam tuwin Hindhu, kêdah lajêng analêsihakên cacriyosan sarta dêdongengangnipun bôngsa-bôngsa ing tanah Indhiya ingkang babar pisan dèrèng nate sarawungan utawi namung sêsrawungan sakêdhik sangêt kalihan bôngsa ngamônca.§ Cariyos utawi dongèng-dongèng wau, tumrapipun tiyang ingkang ngudi kasusastraning bôngsa, sanadyan botên kapacak ing sêrat, ajinipun sami kemawon kalihan ingkang kapacak ing sêrat, ugêr cariyos utawi dongèng-dongèng wau kaprah, punika sampun kaanggep kenging kaangge wêwatoning pangudi, awit bab kapacakipun ing sêrat wau têrkadhang namung saking kapinujon kemawon. Salajêngipun cacriyosan tuwin dêdongengan wau kêdah katandhing kalihan cacriyosan tuwin dêdongengan ingkang kaprah ing tanah Jawi, [Ja...]
[...wi,] supados sagêd angsal pasaksèn ingkang têrang tuwin maton.
Ingkang dhawah ôngka kalih, sarta kawontênanipun saya dangu saya kapêrlokakên kangge wêwaton pangudining kasusastran tuwin kamulyaning kawruh (beschaving) Jawi, inggih punika barang-barang kina tuwin candhi-candhi yêyasanipun tiyang kina.
Candhi-candhi wau wontênipun dados têtingalan, ingkang suwau amung jalaran saking adining kawujudanipun, ananging dangu-dangu sarêng ingkang sami ningali nyêtitèkakên, tumuntên sagêd nyumêrêpi, bilih punika ing kinanipun kangge sêmbahyang utawi kangge pêrlu sanès-sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan agaminipun bôngsa Jawi, mawi gambaran warni-warni ingkang minôngka pasrèning pagêripun sela, kadosdene gambaring buku, wujud pêpêthaning lêlampahan warni-warni ingkang kacariyos ing sêrat-sêrat Jawi, kados ta: gambaran ing saubêngipun candhi Prambanan, punika taksih kenging katitik, têrang sangêt bilih pêpêthaning lêlampahanipun Prabu Rama,
makatên ugi gambaran ing candhi Panataran (sacêlakipun kitha Blitar), ingkang sampun kasalêsihakên sarta kaandharakên ing sêrat dening Tuwan Dr. BRANDES. Ananging lêlampahanipun Prabu Rama ingkang kapêtha ing gambaran saubênging candhi-candhi wau, têka botên sami kalihan ingkang kacariyos ing sêrat-sêrat Jawi jaman sapunika. Bokmanawi sêrat-sêrat Jawi Kina inggih wontên ingkang nyariyosakên kados ingkang kapêtha ing candhi-candhi wau, namung dumugi sapriki sêrat wau dèrèng pinanggih larinipun.
Mênggah ingkang paedahipun agêng sangêt tumrap pangudinipun dhatêng cariyos Babad Tanah Jawi ing jaman kina, punika sela-sela candhi utawi sela-sela ing patilasan-patilasan, ingkang wontên sêratanipun, tuwin balebekan têmbagi utawi kuningan ingkang ugi wontên sêratanipun, amargi sêdaya punika kenging kangge wêwaton pangarangipun babad wau. Bab punika sampun kapratelakakên ngantos ronce sangêt wontên ing bêbukanipun sêrat Pararaton, ingkang samangke sampun [sampu...]
[...n] kajawèkakên dening Radèn Mas Mangkudimêja, saking têmbung Kawi ingkang mawi
Volklectuur, ing bêbukaning sêrat Pararaton, wau ugi wontên katêranganipun ingkang nyariyosakên, bilih basa Kawi kalihan basa Jawi ingkang kangge wicantênanipun tiyang Jawi ing jaman samangke, punika sayêktosipun namung basa satunggil, dede basa kêkalih, namung kemawon sampun santun warni. Saminipun upami wana, wêwujudanipun ing jaman sèwu taun kapêngkêr kalihan wêwujudanipun ing jaman sapunika. Inggih lêrês wana wau taksih lêstantun wujud wana, nanging kêkajênganipun tuwin têtuwuhan sanèsipun sampun santun, punapadene grumbul-grumbulipun ugi sampun santun panggenan tuwin wêwarnènipun. Punapa malih ing bêbuka wau ugi wontên cariyosipun bab anggèning para sarjana bôngsa Eropa sagêd manggih katêrangan ungêlipun satunggil-tunggiling sastra Buda ingkang sampun botên kasumêrêpan têgêsipun dening tiyang Jawi, sastra Buda wau lajêng [la...]
[...jêng] kadhapuk-dhapuk kadadosakên larikan, pêrlu kangge anggampilakên pangudinipun sêrat-sêrat Buda tumrap dhatêng ingkang sami sumêdya sinau kasusastran Buda.
Candhi-candhi wau, langkung malih sêratan ingkang kaukir ing sela candhi, punika sampun dipun udi dhatêng Tuwan Dr. COHEN STUART, Prof. KERN, Tuwan HOLLE, YZERMAN tuwin Dr. BRANDES, sarta sapunikanipun taksih kaudi dhatêng Tuwan Dr. KROM, amtênaripun kangjêng gupêrmèn ingkang kapatah maligi ngêmungakên anglajêngakên pangudinipun tuwan-tuwan ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Makatên ugi cariyos tuwin sêrat-sêrat ingkang asli saking babêktanipun agami Islam, punika botên kauwakakên kemawon. Sêratan ingkang dumunung ing pakuburan-pakuburan kina sami kagambar sorot, sarta ing sasagêd-sagêd kaudi têgês tuwin suraosipun. Babadipun para wali dipun sahakên sarana kacocogakên kalihan babadipun para wali ingkang kapacak ing sêrat sanès-sanèsipun, sarta sêrat Cênthini ingkang ngêwrat cariyos ingkang taksih kenging kagolongakên [kagolonga...]
[...kên] dhatêng cariyosipun para wali, jêr taksih gêgayutan bab tumangkaripun agami Islam, ing samangke badhe kaêcapakên dening Bataviaasch Genootschap sarta ing taun punika wiwit badhe kawêdalakên ing pangêcapan.
Kajawi punika pangudinipun para sarjana bôngsa Eropa ngantos dumugi ngudi kagoking basa Jawi. Mênggah prêlunipun angudi kagoking basa Jawi punika, sampun kapratelakakên kawrat ing sêrat Nota, damêlanipun JURY (kados dene Commissie) ingkang kapatah dening
bab kagoking têmbung Jawi, badhe nampèni ganjaran saking Bataviaasch Genootschap.
Ing mangke para sarjana bôngsa Eropa ingkang sami kasêbut ing nginggil wau, sampun kakintên manawi sadaya nampèni patêdhan balônja saking Kangjêng Gupêrmèn, salong wontên ingkang angsal, salong botên, dados ingkang sami botên nampèni patêdhan balônja saking Kangjêng Gupêrmèn, [Gupêr...]
[...mèn,] punika anggènipun marsudi dhatêng basa Jawi saèstunipun inggih sasêlaning padamêlanipun, kados ta: Tuwan Prof. KERN guru têmbung Sansêkrit ing pamulangan luhur, punika wontênipun marsudi dhatêng têmbung Kawi namung labêd saking gèning tumêmênipun dhatêng ingkang dados wajibipun.
Injil, makatên sapiturutipun, dene ingkang sami nampèni balônja anggènipun ngarang inggih langkung saking urup-urupaning bêlanjanipun, sarta tuwan-tuwan sadaya wau anggènipun marsudi dhatêng kawruh ingkang sampun kalêbêt dados manahipun, kalihan wêkêl tuwin tumêmêning manah, tilar kasênêngan tuwin kabingahan ingkang limrahipun dipun turut.
Mênggah ingkang mêkatên wau botên pêrlu dipun alêm, jêr wontênipun purun anglampahi makatên, jalaran para sarjana wau rêmên dhatêng kasênêngan amarsudi kawruh tininbangtinimbang. kalihan dhatêng kasênêngan limrah, punapa malih ingkang nglampahi makatên inggih botên sadaya, satunggil kalih [ka...]
[...lih] inggih wontên ingkang kirang tumêmên ing pamarsudinipun, katitik saking sakêdhiking karanganipun. Ananging sanadyan wontên satunggil kalih ingkang sampun katitik kirang tumêmên ing pamarsudinipun, ingkang makatên punika mêksa botên sagêd nuwuhakên pandakwa bilih pamarsudinipun para sarjana bôngsa Eropa dhatêng kasusastran Jawi punika botên sapintêna, kapara pamarsudinipun para sarjana wau kenging kangge tuladha dhatêng bôngsa Jawi tuwin dados kauntunganipun bôngsa Jawi, awit para sarjana wau tansah ngungsêd dhatêng lêlungidaning kawruh kasusastran tuwin basa Jawi.
Tiyang Jawi ingkang kenging kawastanan marsudi dhatêng kasusastranipun piyambak: sintên.
Bab punika botên pêrlu kula andharakên, sintên tiyangipun ingkang botên sumêrêp dhatêng misuwuripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara IV, sapanungilanipun, ingkang sami gadhah anggitan sêrat-sêrat Jawi, nama utawi asmanipun para linangkung wau badhe kaluhurakên ing salami-laminipun [salami-l...]
[...aminipun] dening sadaya ingkang sami marsudi dhatêng kasusastran Jawi.
Ing jaman sapunika ingkang kapetang dhatêng kasusastran Jawi, Mas Ngabèi Wirapustaka, ingkang rumiyin
kasusastran Jawi mawi wêwaton caraning pamarsudi Eropa, ananging sagêdipun ngangge wêwaton wau inggih namung maligi ing bab lampahing pamarsudi kasusastran ingkang kalêrêsan kaudi dening tuwan kêkalih wau, sabiyantu kalihan piyambakipun.
Ing mangke sarèhning pangarangipun sêrat-sêrat ing bab kasusastran Jawi tuwan kêkalih wau mawi kabiyantu dening Mas Ngabèi Wirapustaka, (nalika samantên taksih nama Ki Padmasusastra) sarta para sarjana ingkang kasêbut ing nginggil sanès-sanèsipun ugi angsal pitulungan saking carikipun Jawi, mila sadaya ingkang sami ambiyantu tuwan-tuwan wau saèstunipun inggih wajib nampèni pangalêmbana.
Ananging pangalêmbana ingkang kalêrês dhumawah dhumatêng ingkang
sami rarencang wau inggih botên kathah, awit upami pakaryan yasa griya ingkang sami rarencang wau namung dumunung tukang batunipun ingkang namung tanggêl saening wujud tuwin prayogining panatanipun banon kemawon. Dene pangalêmbana ingkang agêng dhumawahipun dhumatêng ingkang nganggit sêratipun, jêr pangarang punika saminipun ingkang nganggit wêwangunaning griya. Mila sanadyan botêna mêcèli kajêng piyambak, botêna ambêsmi banonipun utawi angabêni lepan, ingkang wajib nampèni pangalênbanapangalêmbana. agêng inggih piyambakipun.
Nitik sadaya ingkang kasêbut ing nginggil, Kangjêng Gupêrmèn ing Indhiya Nedêrlan sampun sawatawis kathah pitulunganipun dhatêng pamarsudining basa tuwin kasusastran Jawi. Môngka salugunipun bab pamarsudining basa tuwin kasusastran Jawi punika botên kalêbêt dados kuwajibanipun Kangjêng Gupêrmèn. Pasaksènipun: sakathahing nagari tanah Eropa botên wontên satunggil-tunggila ingkang nindakakên budidaya angajêngakên kasusastran, awit punika botên kapetang gêgolonganing kuwajibanipun nagari. [naga...]
[...ri.] Dene ingkang sami ngajêngakên kasusastran punika inggih para marsudi basa piyambak. Mila sayêktosipun kuciwa sangêt dene ing nagari Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta prasasat botên wontên ingkang marsudi dhatêng kasusastran Jawi, sanadyan ing nagari kêkalih wau kathah sangêt para luhur Jawi ingkang nganggur utawi prasasat botên kagungan sambèn padamêlan ingkang ajêg, tuwin kathah ingkang pêpancinipun anyêkapi, ewasêmantên awis sangêt wontên ingkang kaparêng marsudi dhatêng kasusastran Jawi, kapara ingkang kathah mêrduli kemawon botên. Ananging mênggah wontênipun makatên wau sakêdhik pancèn inggih kabêkta saking kawujudanipun kasusastran Jawi piyambak, awit sanadyan ingkang sami misuwur sangêt ing bab kasusastran, kados ta: Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Kangjêng Pangeran Arya Mangkunagara IV. Punika inggih mêksa namung sakêdhik sagêdipun angwontênakên ingkang kenging kawastanan anggitan enggal, dene ingkang kathah karanganipun lugu namung ngenggalakên barang ingkang sampun lami mawi kasantunan wangun utawi dhapuripun, dados kenging kawastanan namung ambangun, [a...]
[...mbangun,] sarta sêrat-sêrat bangunan enggal wau danguning-dangu botên sagêd lêstantun nancang dhatêng manahipun bôngsa Jawi ingkang sami sumêrêp dhatêng sastra, ingkang ngantos sagêd nuwuhakên rêmên dhatêng kasusastran Jawi.
Ing mangke minôngka panutupipun karangan punika, saking pangintên kula saèstunipun badhe wontên ingkang nyoal ingkang kasêbut ing nginggil, mênggah panyoalipun makatên. Sanadyan sêrat karanganipun bôngsa Eropa punika katingalipun kathah sangêt, ewasamantên sadaya ingkang sampun kaêcapakên dumugi sapunikanipun, namung sakêdhik sangêt ingkang mêlok sagêd katingal maedahi têtiyang Jawi dhatêng pamarsudining kasusastranipun. Ingkang kathah kêkaranganipun para sarjana wau kawrat ing Pustakawarti ingkang mêdal wulanan utawi tigang wulan sapisan (ing têmbung Walandi kawastanan: Tijdschrift), sapanunggilanipun, tuwin ingkang kathah suraosing sêrat-sêrat wau, sanadyan tumrapipun tiyang Jawi ingkang sampun lêbda dhatêng têmbung Walandi, inggih mêksa botên sagêd [sagê...]
[...d] gamblang, jalaran saking angèling suraosipun, ingkang gampil namung wontên sawêtawis, kados ta: Sêrat Bratayuda, buku-buku sawatawis ingkang kawêdalakên dening Bataviaasche Genootschap tigang dasanan taun ingkang kapêngkêr punika, tuwin sêrat: Pararaton. Nanging mênggah suraosipun Sêrat Pararaton inggih botên sadaya kenging kapetang gampil. Dene sanès-sanèsipun sakêdhik sangêt pigunanipun dhatêng tiyang Jawi.
Sadaya wau pancèn lêrês, ananging ingkang makatên punika botên badhe salaminipun. Sêrat Pararaton Kawi samangke sampun kajarwakakên ing têmbung Jawi jaman samangke, sarta sampun kaêcapakên saha kawêdalakên. Sapunika nyandhak sêrat bab ringgit, karanganipun Tuwan Dr. HAZEU ingkang kabangun malih ing têmbung Jawi dening Radèn Mas Mangkudimêja.
Manawi karangan punika sampun kalampahan kaêcap saha kawêdalakên, anuntên badhe miwiti sêrat sanès-sanèsipun malih, ananging sadaya wau botên sagêd kalampahan [ka...]
[...lampahan] sami sanalika. Kajawi punika kados ta: upami tiyang tani lumbungipun taksih kothong môngka tanêmanipun pantun sampun sêpuh wiwit kenging dipun ênèni, punika sagêdipun tumuntên ngêbaki lumbungipun, saèstunipun inggih kêdah mawi nyambat, botên sagêd mêntas saking badanipun sabatih ing griya piyambak, makatên malih saupami angsalipun bau sambatan dèrèng nyêkapi, punika saèstunipun inggih badhe ambêrah-ambêrahakên murih sagêdipun tumuntên rampung pangênining pantun sarta lajêng kenging kalêbêtakên ing lumbung.
Makatên sanepanipun bab punika, samangke sadaya bôndha sampun ngalêmpak, sêrat bausastra tuwin paramasastra sampun wontên, sêrat-sêrat ingkang taksih sêratan tangan tuwin sêrat kropak sampun cumawis ngantos wontên pintên-pintên èwu, sarta sastra-sastra kina sampun pinanggih têgêsipun, mila sapunikanipun namung kantun nalêsihakên sarta anggunakakên bôndha ingkang sampun cumawis wau katêrapakên dhatêng bab kasusastran, saèstu badhe lajêng tumuntên sagêd ngêplêki sanepa ingkang kasêbut ing
nginggil, pamêdaling sabin sagêd pinanggih kathah sangêt ngantos ngêbaki lumbungipun ki tani.
Mênggah para sarjana bôngsa Eropa, ingkang sayêktosipun namung sakêdhik, tur taksih gadhah padamêlan wajib warni-warni, miwah satunggil kalih ugi wontên ingkang tinanggênah marsudi dhatêng basa sanèsipun basa Jawi, punika saèstunipun babar pisan dèrèng sagêd nyêkapi ing pangudi dhatêng kasusastran Jawi. Mila pêrlu sangêt bôngsa Jawi mitulungana ngrencangi ngudi dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi, ingkang ngantos sagêd salêsih sayêktos. Langkung malih jêr punika basa tuwin kasusastranipun piyambak, sarta dados pigunanipun bôngsa Jawi piyambak.
Sanadyan bab punika pêrlu sangêt, ananging kalampahanipun tamtu botên gampil, amargi sadaya ingkang sumêdya marsudi, ingkang kapisan kêdah ngawonakên rumiyin karêntêging batos ingkang ngajak kêsèd, ingkang sampun kinodratakên dumunung ing sadhengah manungsa, sarta kaping kalihipun kêdah nyirnakakên pamanggih warni-warni ingkang mêmalangi kêncênging manah dhatêng bab ingkang sampun kapratelakakên [kapratelakakê...]
[...n] ing nginggil wau. Môngka sanadyan prakawis anyirnakakên pamanggih ingkang mêmalangi kêkêncênganing manah wau katingalipun gampil, ananging salugunipun pancèn angèl, kajawi punika mênggah pangudining basa tuwin kasusastran Jawi punika dèrèng cêkap sarana dipun sadeni mêmpênging manah tuwin kathahing sêsêrêpan dhatêng basa Jawi kemawon, kêdah mawi pawitan kawruh basa Sansêkrit, sarta apês-apêsipun inggih kêdah sampun sinau têmbung Kawi miturut lampah-lampahipun piwulangan, kadosdene ingkang sampun kaikêt ing buku dening para sarjana bôngsa Eropa, tuwin mawi ancêr-ancêr wêwaton saking buku wau. Dene bilih sampun apawitan kawruh kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, saèstunipun badhe kalampahan sagêd linangkung ing pangudi, botên kados ingkang sami marsudi dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi ing sapunikanipun. Sawênèh wontên ingkang namung milang-miling kemawon, angicipi nganan ngering dhatêng kawontênanipun kawruh ingkang piningit ing sêrat-sêrat Jawi sawêtawis. Dene ingkang sami gadhah lêkas makatên wau, sanadyan inggih lêrês sami kadunungan [ka...]
[...dunungan] mêmpêng tuwin majênging manah dhatêng pamarsudi, ananging pamarsudinipun namung mawi dhasar gagasan, botên mawi dhasar kawruh kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil.
Miturut pangandikanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU sampun kaprah tiyang sami mastani manawi kasagêdan Jawi ingkang kawitan sarta ingkang kathah-kathah, punika têtularan saking bôngsa Indhu, botên namung bab prakawis kagunan kemawon, dalah kawruhipun inggih kathah ingkang cêcangkokan saking bôngsa Indhu ugi, mila kenging katêmbungakên yèn tatacara Jawi tuwin kawruhipun ingkang inggil-inggil, punika asalipun saking Indhu sadaya.
Mênggah pangaran-aran ingkang makatên wau, kados ta balakanipun: têtiyang Jawi ingkang malarat ing budi pangêrtos, tuna ing panggayuh dhatêng kawruh ingkang inggil-inggil, sagêdipun namung nêniru, samobah-mosikipun bôngsa Indhu, ingkang kala ing jaman samantên sampun kadunungan budi pangêrtos, saha inggil kawruhipun tinimbang têtiyang Jawi, upaminipun tiyang Jawi namung kadosdene pirantos ingkang botên sagêd ebah saking pikajênganipun piyambak, punapa kapara yêktos.
Watawis dèrèng lami sangêt tiyang gadhah pangintên ingkang makatên wau, ananging ing taun ingkang kantun-kantun, awit saking pamarsudinipun para sagêd, saya jêmbar sêsêrêpanipun dhatêng bab kawontênaning budi pakartinipun tiyang Jawi ing jaman kina, ingkang pêrlu-pêrlu kathah ingkang lajêng sagêd kasumêrêpan, nêrangakên tuwin mracihnani yèn pangintên bab asalipun kawruh Indhu ingkang tumular dhatêng bôngsa Jawi wau ragi kaduk. Kosok wangsulipun ragi kasangêtên panginanipun dhatêng têtiyang Jawi.
Miturut panalitinipun Prophesor Kèrên (KERN) ingkang sampun kasêbut ing sêrat anggitanipun "Over den invloed der Indische, Arabische en Europeesche
sampun kasêbut ing sêrat anggitanipun Een Jayapattra van Caka 849 ing Tijdschr. Bat. genootschap XXXII P. 98 199 anêrangakên manawi dhêdhasaring tumularipun kawruh tuwin kagunan Indhu ingkang kathah-kathah dhatêng bôngsa Jawi upaminipun botên namung kadosdene borèh kemawon, ingkang
anutupi wêwantahanipun dhêdhasar Jawi, ananging kathah ugi dhêdhasaring kawruh tuwin kagunan Indhu ingkang tumularipun dhatêng bôngsa Jawi lajêng kaewahan dening têtiyang Jawi ngantos botên katingal babar pisan lugunipun Indhu, malah kados dhêdhasar gadhahanipun piyambak.
rumiyin, saking bôngsa liya langkung-langkung saking bôngsa Indhu, tiyang Jawi punika sampun angsal kawruh punapa. Anggènipun mratitisakên wau kêdah awêwaton saking lêbêt cêthèking kawruhipun tiyang Jawi. Bilih sampun kalampahan makatên, kantun anitipariksa bab ingkang angèl pyambak,piyambak (dan di tempat lain). nanging inggih ingkang prêlu sangêt inggih punika: kadospundi caranipun anggèning tiru-tiru dhatêng bôngsa sanès, lan kadospundi anggènipun mulang kagunan têtiyang Indhu dhatêng tiyang Jawi. Sanadyan sampun têtela sangêt manawi angsalipun katêrangan bab ingkang dipun upadosi wau ing sakawit kathah sangêt èwêt-pakèwêtipun, ngantos kangelan sangêt panggayuhipun, ewadene [ewa...]
[...dene] ing sapunikanipun para sarjana bôngsa Eropah sampun sagêd ambudi nglêmpak-nglêmpakakên tôndha saksi bayinat ingkang migunani dhatêng pangupadosing katêrangan wau punika. Mênggah wontêning katêrangan ingkang pinanggih pêrlu piyambak, punika bab prakawis ingkang pêpiridan kasusastran, sabab kasusastraan punika, kados sadhengah tiyang sampun sami sumêrêp, minôngka pracihnaning dunungipun guna pangawikan tuwin tatacara kautamèn ingatasing satunggilipun bôngsa, milanipun pangudining nyumêrapi ing wêwatêkanipun satunggaling bôngsa, punapamalih ing sasagêd-sagêd cacriyosaning kasusastranipun, punika anjurungi sangêt, utawi agêng paedahipun tumraping sêsêrêpan kawontênanipun ing satunggil-tunggilipun bôngsa, bab budi pakarti sarta tumêngkaring kawruh tuwin kagunanipun.
Kawruh kagunan Indhu agêng sangêt sawabipun dhatêng bôngsa Jawi ing bab prakawis kawruhipun ing kasusastran, ananging ing bab prakawis punika inggih kêdah katiti pariksa kadospundi babaripun kawruh kagunan Indhu wau
ingkang tuwuh saking pambangunipun bôngsa Jawi piyambak. Mênggah rekadayanipun tiyang Jawi anggènipun angewahi utawi amangun kawruh dêdamêlan tuwin kagunan Indhu wau, sayêktosipun lajêng sagêd damêl padhang dhatêng ingkang sami badhe nguningani ing wêwatêkanipun bôngsa Jawi.
Mênggah salah satunggaling bêbangunan utawi ewah-ewahan wau pinanggih wontên ing sêrat bab kawruhing padhalangan, sok ugi kawruh wau têksih ngêwrat jêjêring cariyos pêpiridan saking kawruh kagunan Indhu, ingkang langkung prayogi dipun wastani pêpiridan saking sêrat-sêrat cariyos ing têmbung Sangskrita, langkung malih saking sêrat: Mahabarata.
Sêrat padhalangan wau ngêwrat cariyos lampahan ringgit, dene cariyos lampahan ringgit wau wontên ingkang panjang wontên ingkang cêkak, tuju sarta gêgubahan tuwin rêrangkènipun Jawi, dene pirantosing padhalangan bokmanawi inggih lugu Jawi, sanadyan dede lugu Jawi ewadene dede cêcangkokan saking Indhu, nanging cariyosing lampahan ingkang kathah-kathah sarta ubêting nalar ingkang tumrap [tu...]
[...mrap] ing lampahan wau sami bêbangunan, utawi lugu cêcangkokan saking cariyos Indhu, sanadyan cacriyosan wau ingkang kathah-kathah kacaruban sarta kabrancuh kalihan pêperanganing cariyos Jawi lugu utawi ingkang limrahipun dipun wastani cêcriyosan Malayu Polinèsi.
Prophesor Kèrên kêrêp kemawon ngandikakakên, saya malih ingkang kasêbut ing anggitanipun bab: Een Indische Sage in Javaansche gewaad inggih punika cêcriyosan Indhu mawi rêrênggan Jawi ingkang kawêdalakên dening Koninklijke Academie van Wetenschappen te Amsterdam 1876, ing ngriku kacriyosakên ngantos panjang bab prakawis cêcriyosan Indhu ingkang têrang mawi uparêngga Jawi, ing sêrat wau sang sarjana Prophêsor Kèrên mawi nandhing cariyos ringgit Jawi lugu ingkang nama: Obong-obongan Bale Sigala-gala, akalihan cariyos Indhu pêpêthikan saking Jatugrhra-parwan. Kasêbut ing Mahabharata I perangan 141-150 ing ngriku katingal cêtha sangêt bedanipun cariyos wau, botên ngêmungakên wêwantahanipun kemawon, malah wosipun suraos kados ta:
lêlampahanipun ingkang kacariyosakên, ugi katawis beda, punapa malih sang sarjana ugi ngèngêtakên bilih pêrlu sangêt nandhing lampahanipun ringgit sanès-sanèsipun, kalihan lampahan ingkang asalipun saking cariyos Indhu lugu.
Sarèhning sampun têtela sangêt manawi pangudi sumêrêpipun dhatêng pambangunipun cariyos Indhu lugu, ingkang sampun atusan taun tansah lumintu ewah-ewah kemawon, sarta ewahipun wau saking kagubah dados cêcriyosan ing padhalangan Jawi, punapa malih sêsampunipun gubah, lajêng sagêd minangkani dados ular-ularing pambudidayanipun sumêrap dhatêng ing bab wêwatêkanipun bôngsa Jawi, pramila saking karsanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, ingkang kaanggêp môngka padamêlanipun, cacriyosan ing padhalangan Jawi ingkang kalimrah piyambak, sarta ingkang jêjêring cariyos kalêbêt ing golonganipun ingkang anunggil jaman kalihan cêcriyosan ing Mahabarata (Mahabharata). Katandhing kalihan luguning cariyos ing Mahabarata (Mahabharata). Awit saking punika lajêng têtela
wêwatêkanipun sarta cariyosing tumêngkaripun kawruh padhalangan wau. Pramila pangangkahipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, ingkang badhe kawêdharakên ing ngriki, dede bab kawontênaning pirantosipun padhalangan, bab punika sampun kawrat wontên ing sêrat-sêrat anggitanipun Prophesor Punsên (POENSEN) akalihan ing anggitanipun tuwan Tê Mèhgêlên (TE MECHELEN) tuwin sanès-sanèsipun, namung ingkang kapisan anyatitèkakên bab kawruh padhalangan wau lugunipun tumrapipun ing têtiyang Jawi kadospundi, sarta awitipun wontên kapêndhêtakên saking punapa, punapa malih kadospundi tuwin dhatêng pundi puruging tumêngkaripun punapadene anyariyosakên bab dadosipun ringgit sarta bab wêdharing cariyosipun.
Ing sadangunipun kataliti, Dhoktêr G.A.J. HAZEU sagêd namtokakên, sarta nêrangakên manawi kawontênanipun [kawontênani...]
[...pun] ringgit sarta lampahanipun, punika dêdamêlan Jawi balaka, botên wontên tapak tilasipun yèn têtularan saking kawruh Indhu.
Pamanggihipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, mênggah langkungipun gancar malih ing pangrêmbag, tinimbang ingkang sampun kalampahan kaandharakên punika bab wêwatêkan tuwin suraosipun sêrat pêpakêm padhalangan ringgit purwa lampahan Jawi, mênggah ingkang kagalih pêrlu katandhing rumiyin, punika lampahan Palasara akalihan cariyos Indhu ingkang kasêbut ing Mahabarata (Mahabharata).
I. Têtingalan ingkang Kapitontonakên Sarana Wayangan (Layangan)
§ 1. Bab pandamêlipun ringgit purwa sarta ringgit gêdhog tuwin prabotipun sawatawis
Ringgit purwa sarta ringgit gêdhog punika ingkang dipun damêl wacucal maesa, pêpilihan saking wacucaling gudèl gudhigên, milanipun milih wacucal gudèl, punika murih tipisipun [ti...]
[...pisipun] lan milanipun milih ingkang gudhigên, supados wacucal wau sasampunipun katatah dados ringgit sampun ngantos anglisah, sabab manut cariyosipun juru anatah ringgit, wacucal anglisah punika botên sagêd awèt pulas sarta praosipun, dene mênawi botên sagêd angsal ingkang kados makatên, inggih namung sarana binudi kalayan akal, murih wacucalipun botên anglisah, mawi kausar-usaran apu.
Panggarapanipun: wacucal ingkang têksih têlês, dipun pênthang wontên ing bênteran, mênawi sampun garing sawatawis lajêng dipun pêthèli murih waradinipun, mênawi sampun waradin, lajêng kapênthang malih wontên ing plangkan utawi pamênthangan kajêng ingkang adhapur pêsagi, mawi tangsul angsal ing wacucal sarta kaubêtakên ing pamênthangan, lajêng dipun êpe, mênawi sampun garing lajêng dipun kêrok supados sagêd ical wulunipun punapa malih sagêd waradin, murih sagêdipun ngicalakên tapaking kêrokan, saha sagêd madhêt, sasampunipun waradin mawi kagosok ing wungkal, tumuntên dipun rêmpêlas murih sagêdipun alus,
supados saya mindhak malih alusipun, sasampunipun dipun rêmpêlas mawi kawuluh.
Wiyaring wacucal ingkang kagarap kados makatên punika dipun wastani: sakêbar, wacucal sakêbar lajêng kabagi tiga utawi sakawan, ing sabagiyanipun kawastanan: sakacu, punika lajêng kacorèk mawi dom, miturut dhapuring ringgit ingkang dipun pikajêngakên. Dene manawi sampun dados corekanipun tumuli dipun trêtêsi. Dipun trêtêsi makatên tapaking dom wau dipun kaping kalihi dipun corèk mawi wala. Sarampungipun lajêng katatas, inggih
dipun gêmpur, ing sadèrèngipun bêdhah rai, mripat, cangkêm tuwin kupinganipun, badhening ringgit ingkang têksih kados makatên wau katêmbungakên: gêbingan, yèn sampun lajêng kabêdhah, inggih punika natah mripat,
Sarampunging panatahipun lajêng kapulas utawi dipun praos, kaèstha kêkulitan utawi sêsandhanganipun, lajêng dipun gapit sarta kasukanan cêmpurit sungu.
Mênggah ingkang sae kadamêl gapit saha cêmpurit wau, pêpilihanipun sungu banthèng, sor-soranipun sungu banthèng inggih sungu maesa bule, awit warninipun sulak kêlawu, botênipun inggih sungu maesa cêmêng, dene cêmpurit wau tumrapipun wontên ing èpèk-èpèking ringgit, sarana katangsulan sêrating sêpêt ingkang sampun garing, ingkang langkung sae mawi katêtêg jênean, mamas utawi logam sanèsipun.
Têtingalan ringgit wacucal punika amitontonakên wayanganipun satunggil-tunggiling ringgit ingkang kalampahakên tumraping kêlir. Dene kêlir punika ingkang kadamêl mori jawi pêthak, ingkang limrah kapinggiran jingga utawi mori abrit mubêng, sarta kapênthang kêncêng wontên ing gawang. Ing gawang ingkang nginggil manglung dhawah ing sasisihipun kêlir ingkang kangge ing jawi inggih punika dhawah ing papan linggihipun dhalang, mawi kasukanan sunduk kêkalih, kados dene [de...]
[...ne] bau dhanyang ing saka, sunduk kêkalih punika minôngka canthelaning balencong, ingkang amadhangi kêliripun. Ing sangandhapipun balencong ragi kapering mundur linggihipun dhalang. Ing sakiwa têngêning dhalang wontên kothakipun isi ringgit ingkang botên kasimping.
Linggihipun dhalang ngajêngakên kêlir nglambungakên kothak ingkang sampun kaungkaban tutupipun, dene tutup wau kadèkèk ing têngênipun dhalang kakurêbakên, dipun dèkèki rêricikanipun ringgit sawatawis, kados ta: bujungan wana, dêdamêl sapanunggilanipun, dene dêdamêling ringgit, kados ta: dhuwung, jêmparing, bindi, sapanunggilanipun, limrahipun namung kasèlèhakên wontên ing sangajênging dhalang kemawon.
Iringing kothak ingkang kaprênah ing sakiwanipun dhalang cakêt, kacanthelan kêprak, dene patrapipun andhalang, sarta kawontênanipun rêrangkèning andhalang, kados ta: padupan, bokor, sajèn sapanunggilanipun, botên pêrlu kula cariyosakên ing ngriki, kados sadhengah tiyang Jawi sampun sami sumêrêp, dene
ingkang langkung pêrlu badhe kula cariyosakên ing ngandhap punika bab umuripun ringgit purwa.
Miturut sêrat Jawi ringgit purwa punika ingkang dipun gambar saha dipun estha wujud saha lêlampahanipun dewa ajêjuluk: Bathara Guru tuwin para dewa sanèsipun, punapadene para widodari, para ratu, para satriya, para pandhita, para dênawa, para wanara, para punggawa sapanunggilanipun, ngantos dumugi gambar pêpêthan saha lêlampahanipun Prabu Jayabaya ing Mamênang, sarta para putra santana saha punggawanipun, punapadene ingkang sami nunggil jaman akalihan Prabu Jayabaya wau.
Mênggah wiwitipun wontên ringgit purwa punika miturut cariyos Jawi makatên. Ing nalika jumênêngipun Prabu Jayabaya ing Mamênang nuju ing taun suryasangkala: 861 karsa anggambar warnining para lêluhuripun, sarêng sampun dados kawastanan: wayang purwa, pandamêlipun gambar ngentha warninipun para dewa, para manungsa ing jaman purwa, punika [pu...]
[...nika] namung kacorèk ing papan rontal kawangun methok babonipun arca.
Nalika Radèn Panji Kasatriyan jumênêng nata wontên ing nagari Jênggala, ajêjuluk Prabu Suryamisesa, karsa mangun gambaring ringgit purwa kajujut dêdêg pangadêgipun, papanipun têksih rontal. Wiwit ing kala samantên ringgit purwa mawi têtabuhan gôngsa salendro, sarta mawi dipun suluki sêkar agêng, gambar wau mawi kawadhahan ing kandhaga, kangge pasamuwan agêng, ingkang andhalang Prabu Suryamisesa piyambak, ing nalika punika, ing taun suryasangkala pinuju ôngka 1145.
Ing sakêlêmipun nagari Jênggala, Prabu Suryamiluhur mangilèn jumênêng ratu wontên ing nagari Pajajaran, ajêjuluk Prabu Maesatandrêman, sarta karsa mangun wêwangunaning gambar ringgit purwa, miturut babon ringgit damêlan ing Jênggala, kajujut dêdêg pangadêgipun papanipun dalancang Jawi, ing nalika punika nuju taun suryasangkala 1166.
Nalikanipun Radèn Jaka Sêsuruh jumênêng nata wontên ing Majapait, ajêjuluk Prabu Branata, nuju taun suryasangkala [sur...]
[...yasangkala] 1283, mangun wêwangunaning gambar ringgit purwa, papanipun ing dalancang Jawi, kagulung dados sagulung kawêwahan ricikanipun, lajêng kawastanan: ringgit bèbèr. Punapa ingkang badhe kakocapakên gambar wau kagêlar, limrahipun têtabuhanipun namung rêbab, wontên ugi ingkang ngangge têtabuhan gôngsa salendro.
Ringgit bèbèr punika pêrlunipun kangge ngruwat tiyang kenging ila-ila, kados ta: tiyang mipis anugêlakên pipisan utawi gandhik, angrêbahakên dandang sapanunggilanipun, sadaya punika sampun kasêbut wontên ing pakêm pangruwat.
Ing sajumênêngipun Prabu Brawijaya kapisan ing Majapait, kacariyos kagungan putra wasis anggambar, anama Radèn Sungging Prabangkara, ingandikakakên mangun busananing ringgit bèbèr, pinantês kalihan pulas warni-warni, gambar wau kadhapur miring, sagolong-golonganing gambar sarta ing pungkasaning gulungan dipun sukani kajêng, supados manawi kabèbèr lajêng kenging katancêbakên ing pirantos kajêng ingkang mawi kabolong, ing sadangunipun kaucapakên [kaucapa...]
[...kên] sagêd tumancêb ing kajêng bolong wau, ing nalika punika nuju taun suryasangkala 1301.
Kacariyos ing nalikanipun Radèn Patah jumênêng sultan ing Dêmak, ajêjuluk Sultan Sah Ngalam Akbar, nuju ing taun candrasangkala 1437, têtiyang Jawi wiwit ngangge agami Islam, Kangjêng Sultan wau kasêngsêm ing karawitan tuwin ringgit bèbèr, sarèhning wujud gambaring manungsa punika mênggahing agami Islam dados cêgahing sarak, para wali lajêng sami biyantu mangun ringgit purwa wacucal, kala punika dèrèng mawi katatah, namung dipun dhasari gêrusan balung, dipun ulat-ulati ing pulas cêmêng sarta kadamêl miring, dênawa mripatipun kalih, dene ringgit ingkang sanès-sanèsipun namung kadamêl mripat satunggal, ringgit wau tanganipun irasan, mawi kagapit ing pirantos kangge nancêbakên, panatanipun kajèjèr urut andhap inggilipun kawastanan dipun simping.
Sunan ing Giri nganggit mêwahi kêthèk amripat kalih kados dênawa, sunan ing Benang nganggit ricikan liman, kapal tuwin parampogan. Sunan Kalijaga nganggit pirantosipun [pi...]
[...rantosipun] ringgit wacucal, kêlir, gêdêbog tuwin balencong.
Sultan ing Dêmak amêwahi parêdèn ingkang katancêbakên ing têngahing kêlir, sarta patrap panyimpingipun ringgit ing panggungan kiwa têngên, supados cêkapipun kangge ngringgit sadalu. Têtabuhan gôngsa pangringgitan salendro. Wondene ringgit bèbèr têksih kalampah dados têtanggapanipun têtiyang alit. Ing sapunikanipun ringgit bèbèr kenging dipun wastani sampun botên wontên, ing nalika punika nuju taun candrasangkala 1443.
Nalika jumênêngipun Radèn Trênggana ing Dêmak, nuju taun candrasangkala 1447, ajêjuluk Sultan Sah Ngalam Akbar kaping 3, karsa mangun wêwangunaning ringgit purwa, kabêdhah paraènipun sarana katatah kuping, mripat, sarta cangkêmipun, nuju ing taun candrasangkala 1477.
anting-anting, kêlat bau kroncong campuran, ringgit jalêr wontên ingkang ngore, wontên ingkang gêlung, sarta inggih mawi prabot jamang sapanunggilanipun rajakaputran, dewa, dênawa, wanara sami kadhapur mawi cawêt kados rêca, saha nganggit pakêm lampahan ringgit, punapadene nganggit suluk sapiturutipun, prabotipun ringgit mawi kapraos, sarêng sampun dados kawastanan ringgit kidang kancana, ing nalika punika nuju taun candrasangkala 1478.
Ing nalika taun candrasangkala 1485, Sunan ing Giri karsa nganggit ringgit gêdhog, wandanipun mirid ringgit purwa, kabucal gêlungipun supiturang, sadaya ngangge dhuwung, busana anting-anting gêlang kalung têksih ngangge (ringgit gêdhog ing Ngayugya kadhapur ngangge udhêng), tanpa mawi dênawa sarta wanara,
Bonang nganggit ringgit bèbèr gêdhog, kangge nyantuni ringgit bèbèr purwa, tabuhanipun rêbab, kêndhang, trêbang, angklung, kênong, sarta kêprak, kalanturing pakêcapan dipun wastani: ringgit bèbèr, gangsanipun dipun wastani kathiprak.
wanara têksih mawi cawêt amripat kalih, para dewa lêstantun kados rêca miring tanpa rasukan, ringgit èstri rambutipun gendhong. Kawêwahan dêdamêlipun prang awarni: gada, bindi, alugora. Sadaya ringgit tanganipun têksih irasan, ingkang kadamêl babon wandanipun ringgit kidang kancana yasan ing Dêmak, kajujut sasigar
palêmahan, ing nalika wiwitipun ringgit purwa sarta ringgit gêdhog sami katatah gayaman, nuju ing taun candrasangkala 1505.
Sunan ing Kudus anganggit golèk mirit wandaning ringgit purwa, tuwin gancaring lêlampahanipun, têtabuhanipun gôngsa
Kala Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga jumênêng ing Mataram, karsa mangun wêwangunaning ringgit purwa, babonipun ringgit ing Pajang, kajujut dêdêg pangadêgipun, sarta kagêmpur rambut dodotipun, kaestha limar utawi cindhe, sarta kapantês piyambak-piyambak, saha mangun wandaning Arjuna: jimat,
sasaminipun, kala samantên sadaya ringgit tanganipun têksih irasan, sarampungipun kaparingan sangkala mêmêt awarni dewa Bathara Guru nyêpêng têkên cis, ing wingkingipun katancêban umbul-umbul, sangkala ingkang makatên wau pikajêngipun: dewa dadi ngêcis bumi, têgêsipun ing taun 1541.
Kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Anyakrawati ingkang seda ing Krapyak,
kalih, tanganipun ingkang wingking taksih sami irasan, saha mêwahi dêdamêl dhuwung, jêmparing sapanunggilanipun bangsaning lêlandhêp, ing nalika punika ringgit wacucal wiwit sami kasopak bau lêngênipun, namung Bathara Guru ingkang têksih mawi tangan irasan, amargi minôngka pangemut-emut yasan ing Mataram sapisan, ing sarampungipun kaparingan sangkala mêmêt awarni dênawa mirunggan,
tangan kalih sami kasopak, mripat satunggal, nyangkêlit dhuwung, ing padhalangan kawastanan dênawa panyarèng, limrahing kathah winastanan dênawa cakil, awit kabêkta saking wujudipun dênawa wau siyungipun ing ngajêng awangun nyakil mêdal angungkuli lambe, artosipun sangkalan makatên wau: tangan yaksa tataning jalma, pikajêngipun taun 1552.
Sarêng ingkang Sinuhun Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma jumênêng ing Mataram, karsa amangun wêwangunaning ringgit purwa, Baladewa: wônda gègèr, Krêsna: wônda gêndrèh, Arjuna: wônda mangu, ringgit lanyapan dêdêgipun sangkuk, mripat kajaitakên, Sumbadra wangunipun: rangkung, Banuwati wandanipun: golèk, wandaning Sêmar: brêbês, wandanipun Bagong: gilut, wandanipun Petruk: jlêgong.
Namung dumugi samantên ingkang pêrlu kula cariyosakên bab wontênipun ringgit ingkang miturut ing sêrat ugêr padhalangan ingkang kangge limrahing Jawi, ing sapunika kula badhe nyariyosakên kawontênaning ringgit wau miturut ingkang kasêbut ing sêrat bab kawruh ringgit: Bidjdrage tot de kennis van het javaansche tooneel anggitanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU.
Miturut ing sêrat karanganipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, wontênipun ringgit purwa punika pancèn sampun sêpuh sangêt, ing sêsêratan Jawi kina pinanggih kathah ingkang nyêbutakên, sang sarjana Prophesor Kèrên (KERN) amratelakakên wontên ing karanganipun: KAWI STUDIENT kaca 9 nut 2 mênawi ing sêrat kidung: Arjunawiwaha ugi sampun nyêbutakên têtingalan ringgit, môngka Sêrat Arjunawiwaha panganggitipun wontên ing jamanipun Prabu Èrlangga (Airlanggha) inggih punika watawis ing salêbêting èkêtan taun mangandhap saking abad ingkang kaping sawêlas ing taun Ngisa.
Sêrat Kidung Arjunawiwaha, ing pada ingkang kaping 59, ingkang kawêdalakên dening tuwan R.
HAZEU têmbung ringgit ing babonipun mungêl: tringgit punika kagalih bokmanawi namung saking kêlintuning panyêrat kemawon, pancèn: ringgit.
Mênggah pikajêngipun pitêmbungan Jawi Kina ingkang kasêbut ing nginggil wau makatên: tiyang aningali ringgit punika lajêng wontên ingkang nangis, sumlêngêran, sarta prihatos ing manahipun, sanadyan sampun sami sumêrêp yèn ingkang tiningalan wau wantahipun, namung wacucal tinatah kadhapur tiyang sagêd-solah bawa sarta wicantên, ingkang aningali ringgit wau upaminipun namung kadosdene têtiyang ingkang angôngsa-ôngsa dhatêng kadonyan ingkang sarwa kanikmatan, têmahan ing sakala kataliwêng ing manah, botên sumêrêp manawi punika wayangan ingkang wêdalipun kados sêsiluman, utawi lugunipun namung kados sêsulapan kemawon.
Miturut ingkang kasêbut ing nginggil, têtela manawi wontêning ringgit wacucal sulaya kalihan ingkang kasêbut ing sêrat wêwaton Jawi ingkang kula pratelakakên ing ngajêng.
Ing sêrat kêkidungan: Wrêta Sancaya: (Wrtta-Sancaya) ingkang kawêdalakên dening sang sarjana Prophesor Kèrên (KERN) ugi nyêbutakên bab ringgit, dene sêrat piwulang kidung Wrtta Sancaya punika pandamêlipun watawis sampun kala têngah-têngahipun abad ingkang kaping kalih wêlas ing taun Ngisa, ing pada ingkang kaping 93, kasêbut makatên:
sawang pangidungnya mangrasi hati"//
Miturut pangandikanipun Prophesor Kèrên, kidung wau artosipun makatên:
Nalika samantên katingalipun sadaya maujud ing rêdi-rêdi makatên: sakathahing wit-witan kados ringgit, dene tumawênging mega ingkang ngramyang anaputi, èsthanipun kados kêkêlir, dêling ingkang sami growong katiyup ing angin [a...]
[...ngin] pêpindhanipun kados tudhungan ingkang ungêlipun anganyut-anyut manah, pamêlunging pêksi kêtur (puyuh = gêmak, Md.), kados saron sinêlanan kumandhanging cêngèripun kidang ingkang lamat-lamat ing pamirêng, dene ungêlipun pêksi mêrak ingkang sami ngigêl badhe lêlakèn kados kêkidungan sêkar Madraka.
Miturut pangandikanipun Prophesor Kèrên, ingkang dipun wastani tudhungan punika ing jamanipun kina, ungêl-ungêlan kangge ngringgit, bokmanawi sawarni suling.
Ing pèngêtanipun ingkang tumraping pada wau Prophesor Kèrên mawi ngèngêtakên ungêling kêkidungan ingkang kasêbut ing sêrat Jawi kina Baratayuddha (Bharata Yuddha) ingkang suraosipun angêplêki ingkang kasêbut ing pada wau. Dene Sêrat Bharata Yuddha punika ingkang iyasa Êmpu Sêdhah kala ing salêbêtipun taun Isaka watawis ôngka 1079 utawi ing taun Walandi ôngka 1157. Dene kêkidungan wau tumrap ing pada 664.
Ing sêrat H.S. anggitanipun Tuwan RAFFLES wontên ungêl-ungêlanipun
walangkrik atri kamanak tanpantarangangsyani"// Mênggah pikajêngipun makatên:
Punapa malih ing lèpèn kodhok sami ngorèk, prasasat ungêling saron ingkang kangge ngringgit, dêling ingkang growong katiyup ing angin ungêlipun kados suling, (tudhung) ingkang ambarungi, pangorèking kongkang ingkang kêmirêng wontên ing songing rêdi esthanipun kados pangêliking pawèstri, pangêlikipun walang kêrèk ingkang ambarungi tanpa kèndêl, upaminipun kadosdene ungêling kêmanak.
Têmbung: cenggeret nya (cênggèrèt nya: cênggèrètipun) miturut Prophesor Kèrên dipun têgêsi: ungêlipun, ananging ing sawingkinging jarwanipun têmbung wau mawi sinung tôndha: ? karsanipun sang sarjana bokmanawi pancèn têksih ragi [ra...]
[...gi] sêmang-sêmang ing galih anggènipun anêgêsi. Ing jaman sapunika ingkang dipun wastani cênggèrèt utawi cênggèrètnong punika bangsaning kewan ibêr-ibêran saèmpêr walang, namanipun wau kabêkta saking ungêlipun: cênggèrèt, nong, dene ing nginggil kasêbut: cenggeret nya dados pikajêngipun ungêling walang kêmirêngipun inggih: cênggèrèt.
Kajawi saking punika ing Sêrat Tantu Panggêlaran inggih wontên ungêl-ungêlanipun bab ringgit, Tantu PanggêranPanggêlaran. (Tantu-Panggelaran) punika sêrat gancaran ingkang nyariyosakên bab tumitahing bumi, panganggitipun sêrat wau bokmanawi nunggil jaman akalihan nalika panganggitipun sêrat Jawi kina: Adiparwan (Adiparwan) inggih punika kala èkêtan taun saking abad taun Ngisa ingkang kaping sawêlas, mênggah ungêlipun sêratan ing Tantu Panggêlaran makatên:
Sanadya ing sêratan wau pangandikanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, kathah sangêt pakèwêdipun anggèning nêgêsi, kajawi mawi kaparsudi malih ingkang satiti sarta kaudharan ukaranipun, jalaran saking kisruhing panyêrat, ewadene ingkang sagêd kacêpêng têgêsipun nyariyosakên bab tumêdhakipun para dewa dhatêng ing ngarcapada, inggih punika
ingkang dipun damêl ringgit, wacucal tinatah, pirantos wau sami kabêkta ngumbara ing ngarcapada ing pundi-pundi dewa têtiga wau lajêng mitontonakên wayang (ringgit), saking cariyosipun ingkang nganggit Sêrat Tantu Panggêlaran, kala punika wiwitipun wontên ringgit purwa wacucal, miturut ing wêwaton sêrat Jawi ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, wiwitipun wontên ringgit purwa wacucal punika ing nalikanipun Radèn Patah jumênêng Sultan ing Dêmak, ajêjuluk Sultan Syah Ngalam Akbar, nuju ing taun candrasangkala 1437. Saminipun ing taun Walandi watawis nuju ing warsa 1515, yèn makatên kathah sangêt sulayanipun.
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, ing sêsêratan wau ugi nyêbutakên têtingalan ingkang nama: mèn-mèn (men-men).
Ing pangrumatan sêrat-sêrat ing kitha Leiden panunggilaning sêrat-sêrat pisungsung saking Tuwan VAN DER TUUK wontên ingkang ngèmpêri ungêlipun pada ingkang kasêbut ing Sêrat Tantu Panggêlaran, ingkang kasêbut ing nginggil, nanging ugi wontên
pratyaksa mwang bhathara Brahma-Wisnu, mindêr ing bhuwana, makagunanira wayang; hyang Içwara dadi Çwari, hyang Brahma dadi peret, hyang Wisnu dadi tkas, midêr mangidung ngamen-amen ta ngaranira. Mangkana mula ning hana mancagina??
Ananging bedanipun inggih mêksa botên patos sagêd damêl padhanging ruwêtipun pitêmbunganing sêrat ingkang kasêbut ing nginggil, malah mênawi katingalan sakêplasan kados-kados langkung kisruh tinimbang ingkang nginggil.
Ing sêratan Jawi Kina ingkang tumrap ing blebekan logam, ugi wontên pitêmbunganipun ingkang suraosipun anuwuhakên pangintên bilih ing jamanipun kina wontên sawênèhing têtingalan, ingkang dumuginipun ing sapunika botên sagêd kasumêrêpan, punika têtingalan punapa, punapa bangsaning ringgit ingkang kapitontonakên asarana [a...]
[...sarana] wayangan (layangan) punapa tiyang wêwantahan kadosdene topèng, para sagêd dèrèng sami andungkap.
Makatên malih blebekan têmbagi sakawan ingkang pinanggih wontên ing Bali, tumraping blebekan ingkang nomêr satunggil, sarta sampun katêdhak ing sêsêratan dening Dhoktêr VAN DER TUUK sarta Dhoktêr BRANDES ing lêmbaran ôngka 56, ing garis 1, wontên ingkang mungêl "hanabanwal atapukanaringgit" punapa malih ing ngriku nyêbutakên "men-men"§ Ing tanah Madiun têmbung: amèn, taksih kalampah sangêt, têgêsipun: ambarang tumraping ringgit talèdhèk. Makatên ugi manawi wontên ing radinan utawi ing panggenan sanès-sanèsipun ingkang kapetang rame, niyaganipun barangan punika ngungêlakên gêndhing sakêdhap saha sinindhenan ing talèdhèkipun minôngka tawi, inggih kawastanan: amèn, cara Surakartanipun: bèbèr. Ambokmanawi têmbung ngamên-amên kasêbut ing nginggil, nunggil têgês kalihan têmbung amèn ingkang samangke taksih kangge ing Madiun. Kintên-kintên têmbung wau lingganipun: ame, têgêsipun: dalêming, omyang, nglamong, tumrap dhatêng tiyang sakit sangêt utawi tiyang edan. Milanipun talèdhèk ambarang utawi bèbèr kawastanan: amèn, awit pratingkahipun mèmpêr tiyang andalêming. ingkang ugi kasêbut ing Tantu Panggêlaran [Panggê...]
[...laran] kados ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, blebekan têmbagi wau wontênipun sampun kala ing taun Isaka 980, saminipun ing taun Walandi 1058, manawi kapirid saking titimangsanipun, kenging katamtokakên yèn pikajêngipun têmbung: aringgit sami kalihan awayang.
Ing blebekan têmbagi, ing taun 782 Isaka, ingkang kawêdalakên sarta katêrangakên dening Prophesor Kèrên (KERN), ing bagian VI a wontên têmbungipun ingkang mungêl: juru barata (juru barata) miturut sang sarjana Prophesor Kèrên têgêsipun: dhalang, ananging miturut Dhoktêr G.A.J. HAZEU dèrèng wontên tôndha pasêksènipun ingkang nêrangakên punapa punika wau araning tiyang ingkang dados ringgit, punapa inggih dhalang, punapa bangsaning lêlucon, dene ing blebekan logam II lêmbaran 4a ingkang ngêwrat têmbung kawi, ingkang kawêdalakên dening Dhoktêr COHEN STUART, nyêbutakên têmbung: juru banyol (juru banjol) sarta ing
suraosing sanès-sanèsipun, pramila têksih dèrèng patos têrang kangge anglaras kawontênanipun bab ringgit wau, ewadene mênawi mirid saking sêrat-sêrat kina kados ingkang sampun kawêdharakên ing nginggil, sampun têtela sangêt yèn wontêning ringgit ing tanah Jawi sampun kala ing abad ingkang kaping: 9 ing taun Walandi, sanadyan kala samantên kawontênanipun ringgit têksih sakêlangkung pasaja.
Kajawi ingkang kasêbut ing blebekan têmbagi, ingkang têksih dèrèng patos têrang wau, mênawi ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat kina, ingkang sampun kaandharakên ing
nginggil, kagêrba dados satunggil, lajêng sagêd angsal sêsêrêpan mênawi:
Ingkang sapisan, kala ing jamanipun Prabu Èrlangga (Airlangga), ing etangan taun Isaka 950, saminipun wiwit abad ingkang kaping 11, ing taun Walandi, ing karaton Kêdhiri, ingkang ing kala samantên sawêg nêdhêngipun kartaharja, sampun wontên têtingalan ringgit.
Ingkang kaping kalih, ringgit wau ingkang kadamêl wacucal tinatah (walulang inukir), sarta angwontênakên wayangan tumraping kêlir, dene ingkang ngocapakên tuwin nyariyosakên lampahaning ringgit, inggih ingkang nglampahakên.
Ingkang kaping tiga, kala ing jaman samantên wontêning ringgit pancèn mila sampun kina sangêt, ingkang nganggit Sêrat Tantu Panggêlaran ngantos sagêd amastani mênawi wontêning ringgit wau ing nalikanipun para dewa têksih sami ngejawantah wontên ing ngarcapada.
Ingkang kaping sakawan, kala ing jaman samantên kawontênaning ringgit, sampun kalimrah dados têtingalan sarta kasênênganing akathah, ngantos para pangarang sêrat-sêrat ngangge [ngang...]
[...ge] têmbung pangalêmbana, utawi pangrêngga kasêbut ing sêrat-sêratipun anggitan, pêpiridan saking ringgit.
Ingkang kaping gangsal, bokmanawi kala ing jaman samantên, ananging ingkang tamtu ing salêbêting abad taun Walandi ingkang kaping 12, têtingalan ringgit wau sampun mawi têtabuhan ingkang nama: tudhung, saron kamanak sapanunggilanipun (tudhung, saron, kemanak, etc).
Ingkang kaping nênêm, suraosipun cariyos têtingalan ringgit sagêd anrênyuhakên manahipun ingkang nonton, mila têtela bilih jaman samantên sampun wontên lakon ringgit warni-warni.
Mênawi kapirid saking kalimrahipun têtingalan ringgit kala ing jaman samantên, sarta mênawi kapara yêktos akalihan têksih pasajanipun kamajênganing têtiyang Jawi nalika ing jaman samantên ugi, saupami wontêning ringgit wau dèrèng lami sangêt, sampun mêsthi dèrèng dumugi kalimrah kados makatên, dados sampun têtela mênawi wontênipun sampun ing sadèrèngipun taun Isaka 950.
Mirid ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, amracihnani [amra...]
[...cihnani] mênawi cacriyosan Jawi ingkang kasêbut ing nginggil sarta ing karanganipun Tuwan C. Punsên (C. POENSEN) jaarg. 17 kaca 139 sarta ing karanganipun Radèn Mas Utaya, ingkang kangge wangsulan dhatêng patanyanipun Mistêr L. Sèrrurye (Mr. L. SERRURIER) bab ringgit warni-warni ing Aphdhèlêng Batang, Paresidenan Pakalongan, ing kaca 371, ingkang mratelakakên yèn ingkang miwiti iyasa ringgit punika Panji Inakêrtapati,Inokêrtapati (dan di têmpat lain). sulaya akalihan panglalar ingkang kasêbut ing nginggil wau. Sanadyan ing tôndha-tôndha saksi dèrèng wontên ingkang sagêd namtokakên jamanipun Panji Inakêrtapati, kalayan sampurna, ingkang sangêt misuwuripun tumraping cacriyosan Jawi, amriksanana panjurungipun Dhoktêr Brandhês ing Tijdschrift. Bat. Gen. XXXII. ing kaca 123 sarta 424, ewadene wontênipun Panji Inakêrtapati kenging katamtokakên sampun anyêlaki ing jaman Majapait tinimbang akalihan jamanipun Prabu Èrlangga (AIR LANGGHA).
Miturut ing sêrat pèngêtan wontênipun lêlampahan [lêlampaha...]
[...n] ing lampahan ringgit (wayangkroniek) ingkang kawrat wontên ing sêrat "De Wayang Poerwa" ing kaca 101 anggitanipun Dhoktêr L. Sèrrurye, ingkang miwiti nganggit ringgit purwa punika Prabu Jayabaya ing Mamênang, nuju ing taun Isaka 861, pandamêlipun namung kacorèk wontên ing papan rontal, babonipun arca, ingkang kagambar warnining para lêluhuripun, sarêng sampun dados kawastanan: gambar wayang purwa. Mênawi punika têksih nglugokakên wêwaton cariyos Jawi kados ingkang sampun kula sêbutakên ing nginggil, ananging miturut pamanggihipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, cariyos wau pancèn lôngka, ingkang sapisan, dèrèng sagêd kasumêrêpan kalayan yakin, dhatêng asmanipun ratu kala ing jaman samantên, wêwah malih ingkang jêjuluk Prabu Jayabaya, punika ingkang sampun kasumêrêpan namung satunggal, inggih punika Jayabaya ing Kêdhiri ( Mamênang), ingkang madêgipun nata wontên ing salêbêting akiripun sapalihing abad kaping 11, ing taun Ngisa, ingkang wêkasan, bab Prabu Jayabaya kasêbut ing Wrêta Sancaya (Wretta-Sacaya)Wretta-Sancaya. kaca 5.
Miturut ing pamanggihipun Dhoktêr Brandhês, bokmênawi wontêning ringgit punika sêsarêngan akalihan wontênipun dêdamêlan ingkang kathah-kathah, kados ta: gôngsa (gamêlan), ngrumpaka kêkidungan tumraping lêlampahanipun piyambak, têgêsipun ingkang kalampahan ing tanah Jawi, dede pêpêthikan saking Indhu, anggarap bangsaning logam, kados ta: têmbagi, tosan (wêsi), sasaminipun nanêm pantun gadhu, sapanunggilanipun, watawis wontên ing salêbêtipun taun Isaka 700.
Kajawi mêndhêt wêwaton saking bab panandhing ingkang kasêbut ing Sêrat Arjunawiwaha ingkang sampun kasêbut ing nginggil, sang winasis Dhoktêr Brandhês anggènipun mastani yèn wontêning ringgit mila pancèn sampun kina-makina sangêt, punika kapirid saking pitêmbungan nama-namaning pirantos ingkang kangge ing ringgit, mênawi pitêmbungan wau kaandhahakên, tumrap sang widagda, saking pangandikanipun botên patos têrang wodipun, samênggah wiwit wontêning ringgit punika sampun wontên ing jaman têmbing ngriki kemawon, sampun têmtu kemawon pitêmbungan ingkang kangge ing ringgit, utawi [u...]
[...tawi] ing padhalangan, sami têmbung enggal, utawi mêthik saking namaning barang ingkang têksih sagêd kasumêrêpan, kados ta têmbung: wayang, ringgit, kêlir, blencong, kothak, dhalang, suluk, ada-ada, mênggah pinangkanipun (wod), têmbung-têmbung wau botên têrang, kados-kados punika kenging kadamêl pasaksèn agêng.
Mirid saking bab ingkang kapratelakakên ing nginggil, saking panggalihipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, kenging katamtokakên yèn wiwitipun wontên ringgit ing tanah Jawi watawis ing taun Isaka 800, malah sagêd ugi ing sadèrèngipun, dene kawontênanipun ringgit kala ing jaman samantên, ingkang pêrlu-pêrlu sami kalihan kawontênanipun ringgit ing jaman sapunika, inggih punika badhenipun: wacucal tinatah, wawi kêlir, sarta blencong sapanunggilanipun.
Miturut pangintênipun Tuwan CRAWFURD, asalipun ringgit wacucal punika pamanggih Jawi lugu, ananging Tuwan
POENSEN amastani yèn pangintênipun Tuwan CRAWFURD wau ragi kêlantur, dene pamanggihipun Tuwan HAGEMAN mriksanana J. HAGEMAN
kaca 47, amastani yèn ingkang amuryani damêl ringgit wacucal punika Radèn Panji Inakêrtapati ing salêbêtipun abad ingkang kaping 13 ing taun Walandi, sawêg rêja-rêjanipun tanah Jawi sarta nêdhêngipun misuwur dhumatêng sanès nagari, pamangih punika sampun ragi anyakêti kalihan lêrêsipun, dene kalintunipun sampun kaandharakên sarana pasaksèn ing nginggil.
Tuwan POENSEN amastani kasêbut ing anggitanipun ing kaca 143, mênawi wontênipun ringgit wacucal ingkang kawitan ing tanah Jawi punika saking panuntun sarta pitulunganipun bôngsa Indhu, tiyang
kemawon ingkang botên kenging dipun selaki mênawi punika tôndha pasaksèn bab kamangsudaning [ka...]
[...mangsudaning] kawruhipun bôngsa ingkang sampun inggil sêsêrêpanipun, makatên malih ringgit wacucal. Mirid saking têtêmbungan punika kados-kados Prophesor VETH ugi kagungan panggalih yèn ringgit wacucal punika asalipun kawruh Indhu.
Prophesor NIEMANN amêwahi ing wêkasaning sêrat anggitanipun Tuwan C. POENSEN makatên. Sampun botên mawi sêmang-sêmang malih yèn ringgit wacucal punika asalipun saking Indhu.
Miturut ing pamanggihipun Dhoktêr Brandhês, ringgit wacucal punika asalipun dede têtuladan saking kawruh Indhu, tandhanipun ingkang kapisan, têtingalanipun ringgit tiyang Indhu sanès warni, ingkang kaping kalih, pitêmbungan ingkang kangge ing ringgit punika Jawi lugu, dede Sangskrita.
Ingkang kasêbut kangge ing ringgit punika dede ingkang kangge ing padhalangan, kados ta pirantosipun andhalang: kêlir, gawang, cêmpala, sapanunggilanipun, dene cariyosipun ingkang kangge ing padhalangan, mênawi kamanah kalihan kawontênaning cariyosipun tamtu kêlintu,
jalaran rumiyin wontênipun cariyos ingkang kangge ing padhalangan tinimbang wiwit wontênipun ringgit ingkang sampun kasumêrêpan, pamrila wiwit wontênipun ringgit, botên kenging kapirid kalihan wontênipun cariyos ingkang kalampahakên ing padhalangan. Mila ta karsanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, ing sêsagêd-sagêd ingkang rumiyin kêdah kaupadosakên asalipun pitêmbungan ingkang kangge ing ringgit asarana katandhing, punapa Jawi lugu, punapa cêcangkokan pitêmbungan saking ngamônca, ingkang kalaras dhatêng Dhoktêr G.A.J. HAZEU punika ingkang adhakan sarta tamtu kangge ing ringgit wau botên nate katilar, nandhakakên yèn têmbung-têmbung ingkang mêsthi kasarambah wau tamtu kanggenipun sampun wiwit ing jaman kina mila kados ta:
1. Têmbung: Wayang, artosipun ing têmbung Jawi: wayangan, utawi layangan, ing têmbungipun Malayu: bayang, utawi limrahipun: bayang-bayang, artosipun: wayangan, layangan, sumamar, rêmêng-rêmêng, grêmêng, rêpêt-rêpêt, cêmèmrèng, nrawang, lêlêmbat, ing têmbung Acih: bayêng,
artosipun: wayangan, layangan, têmbung Bugis: wayang, sarta: bayang, artosipun wayangan, layangan, rêpêt-rêpêt, têmbung Bikol miturut pangandikanipun Prophesor Kèrên, baying = barang utawi nrawang. Pinangkanipun (wod) têmbang: wayang punika: yang, sêlang-sêlingipun wod wau: yung, yong, sapanunggilanipun, kados ta ing têmbung: layang (nglayang) = yang, dhoyong = yong, reyong = yong = reyong-reyong, utawi: reyang-reyong = tansah alihan panggenan mawi ambêbêkta, poyang-payingan = bingung, kisruh, bawur, puyêngan bibrah nalaripun, saking lingga: poyang, wodipun: yang.
Miturut panandhinging têgêsipun têmbung-têmbung ingkang wodipun saking: yang, sapanunggilanipun wau, têtela mênawi luguning têgêsipun wod: yang, yung, yong, punika = ebah awongsal-wangsul, botên têtêp, ewah gingsir, nglayang, rêpêt-rêpêt, sumamar, botên ajêg, pangajêng: wa(wa) [wa...]
[...(wa)] ing jaman sapunika tumrapipun ing paramasastra sampun botên kangge sarta botên anggadhahi daya dhatêng têmbung ingkang dipun pangajêngi, ananging tumrapipun ing jaman kina têksih wontên tilasipun yèn pangajêng: wa (wa) wau pancèn anggadhahi daya, kados ta: ingkang pinanggih ing têmbung: wahiri (wahiri) artosipun: mèri, drêngki, èpèh, srèi, mênawi katandhing kalihan Day (?) bahiri (bahiri), yèn makatên têmbung Jawi: wayang artosipun: mlampah wongsal-wangsul = wira-wiri, botên manggèn têtêp, sumamar, rêmêng-rêmêng, dados têmbungipun aran ugi: wayang saha wayangan. Pangrimbagipun têmbung ingkang makatên wau tamtu sampun wiwit ing jaman kina, ing nalika aksara purwaning lingga (pangajêng): wa (wa) têksih anggadhahi daya kadosdene atêr-atêr.
Dhoktêr G.A.J. HAZEU mawi mratelakakên manawi têmbung: hyang (hyang) ( = roh, suksma, dewa, Allah), inggih saking wod: yang. Miturut sêrat bausastra têmbung kawi Bali karanganipun Dhoktêr VAN DER
TUUK artosipun: hyang (Bat: iyang) lêrêsipun: lêluhur, saminipun ing têmbung Jawi, eyang (eyang), (eyang-eyang), dene anggènipun Dhoktêr VAN DER TUUK nandhing têmbung: hyang, kalihan: eyang, punika nandhakakên mênawi pangajêng (aksara purwaning wanda): ha (h) botên kaanggêp panunggilaning wod, yèn mêkatên wodipun têmbung: hyang, punika: yang, ing nginggil sampun nyêbutakên mênawi wodipun wau ingkang limrah atêgês: ebah awongsal-wangsul, wira-wiri, nglayang, dados yèn makatên têmbung: hyang (hyang) kenging tinêgêsan: ingkang botên manggèn têtêp, anglayang, awit saking punika atêgês ugi: suksma, roh, alus, (alusipun) ingkang nglayang, ingkang midêr, nglambrang, dados artosipun kenging kaparinci kalih, ingkang kapisan, suksma, roh, Allah, ingkang kaping kalih, tiyang ingkang sampun ajal (lêluhur), mênggah gêgayutaning têgêsipun têmbung wod: yang, punika manawi dipun andhahakên dados: hyang, kalihan: wayang, wontên èmpêripun,
kados ta: layangan (wayangan), suksma, roh, lêluhur, ananging bab punika sêpên tôndha saksinipun. Sarèhning ringgit wacucal (wayang) punika angawontênakên wayangan (layangan), pramila kanamakakên: wayang, dene: awayang utawi amayang, ing kala kinanipun, ing sapunika lajêng atêgês: amayang utawi mayang = ngringgit, lami-lami: wayang, lajêng kalimrah dados namanipun ringgit wacucal. Saya lami sarêng ringgit wacucal dados têtingalan kalimrahakên ing ngakathah, têmbung: wayang (ringgit) wau lajêng kangge namaning têtingalan ingkang ngemba wêdaling lampahan ringgit wacucal purwa, kados ta: ringgit golèk, bèbèr, gêdhog, ringgit tiyang, malah sapunika wontên ingkang mastani: wayang topèng.
2. Kêlir, têmbung: kêlir anggadhahi têgês: aling-aling, warana, slintru, tawing, sadaya têmbung ingkang mawi wod: lar, lir anggadhahi têgês: gumêlar, jumèrèng, yèn makatên: kêlir anggadhahi têgês: ingkang kagêlar utawi ingkang kajèrèng, [kajè...]
[...rèng,] dene sapunika: kêlir, atêgês: warana, utawi aling-aling, sampun piridan saking dening kêlir, kadamêl aling-aling, utawi warana tumraping ringgit wacucal, amriksanana ing anggitanipun Prophesor VREEDE, bab: lar, lir, kasêbut ing kaca 7.
3. Blencong, inggih punika dilah ingkang kangge ngringgit, sarta kacanthèlakên wontên ing sangajênging kêlir, ing jaman rumiyin blencong ingkang kadamêl têmbagi, utawi jênenan,jênean. mawi cucuk minôngka margining ucêng-ucêng ingkang kadamêl lawe,
rujuk = bèncèng ing rzmbag, tzloncong = botên urus (nyimpang saking lêrêsing tatakrami), dados yèn makatên wod: cang, cèng, cong, punika anggadhahi têgês: botên lêrês (pênêr), blencong punika sami kalihan bencong, namung ingkang limrah kangge: blencong.
Sintên-sintêna ingkang sampun sumêrêp dhatêng wujudipun balencong, sampun tamtu lajêng mangêrtos mênawi nama wau mêndhêt saking wujuding ucêng-ucêngipun anggèning bangkêluk mangandhap (mencong).§ Têmbung blencong utawi balencong punapa sanès garbanipun kêmbung [têmbung]: bal kalihan encong. Bal utawi bêl têgêsipun: urub, kados ta ubal, têgêsipun, urub. Mubal, têgêsipun murub. Encong utawi èncèng têgêsipun: botên lêrês utawi botên jêjêg. Dados balencong kajêngipun: dilah ingkang urubipun ngèncèng-èncèng, sabab urubing balencong punika dhatêng ngajêng. Môngka dilah Jawi sanès-sanèsipun kados ta: clapak, colok, sapanunggilanipun urubipun manginggil.
3.Seharusnya 4 dan sêtêrusnya. Kothak punika gêndhaga wadhah ringgit, ingkang kadamêl kajêng sawarni pêthi nanging botên mawi
ing srikuning, inggih punika clowèkaning kothak, sarta kenging kabukak sarana kajunjung, punapa malih ing kothak mawi kasukanan èblèk wadhah ringgit.
Mirid saking têtandhinganipun têmbung: athak (athak-athak) [(atha...]
[...k-athak)] athik (athik-athik), pêthuk, mathuk, cathok. Têtela manawi wod: thak, thik, thuk sapanunggilanipun punika anggadhahi têgês: kenging, ngengingi, anggêpok, ing têmbung Sundha: kothak, sarta: petak, têgêsipun sami = kothakan sabin = sabin sakothak, mênawi katandhing kalihan têmbung Bali: petak, têgêsipun inggih kothakan, sami kalihan kothak.
Têmbung wod: thik, thak, thuk sapanunggilanipun punika anirokakên ungêling swaranipun tiyang nênuthuk, anggadhahi pikajêng: anggêpok, kados ta: ngêmèk, andêmèk, ngrakêtakên, nêpangakên, angguyubakên, gêgêpokan (abên pinggir) yèn makatên namaning kothak, pamêndhêtipun saking dening tutupipun gêgêpokan (abên pinggir) kalihan wadhahipun.
4. Kêprak, kêpyak utawi kêcrèk wodipun sami anggadhahi têgês nirokakên ungêlipun [ungê...]
[...lipun] suwara: kumrêcik, kumrapyak, kumropyak, inggih punika ungêlipun kêprak.
5. Dhalang, têmbung punika kajawi anggadhahi têgês tiyang ingkang padamêlanipun ngringgit, wontên ugi cêcamboranipun wêtah kêkalih ingkang anggadhahi têgês sanès, kados ta: banyak dhalang, inggih punika ampilan kaprabon ing karaton Surakarta, ing Ngayogyakarta, punapa malih: dhalang antêban miturut Bausastra, Kawi-Jav. Woordenboek. anggitanipun Tuwan WINTER têgêsipun: têtêngêring laki-rabi warni mas sêsotya, ananging têgêsipun punika botên sagêd damêl têranging panggalihipun Dhoktêr HAZEU, ewadene kenging ugi kaanggêb kadosdene ewahing rimbag, dwilingga langlang, ingkang têgêsipun sami kalihan têmbung Mlayu lalang = mubêng, midêr, lêlana, awit saking punika lajêng ngèngêti dhatêng pitêmbungan: ambarang wayang, inggih punika pandamêlanipun dhalang, midêr, mubêng, lumampah ambarang ringgit ing sapurug-purug (mriksanana sêrat kabar Bramartani ôngka 33, ing taun 1878).
Dados têgêsipun: dhalang, tiyang ingkang kesah sapurug-purug ambarang ringgit. Ananging bab punika dèrèng kenging dipun ugêmi, sawêg saking kintên-kintên kemawon, malah bokmanawi ing jamanipun kina dhalang gadhah nama sanès, utawi wontên namanipun piyambak.
Mirid ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, sanadyan dèrèng nyêkapi, ewadene kados-kados sampun têtela mênawi nama-nama wau pancèn sampun kangge wiwit nalikanipun ringgit têksih pasaja sangêt, punapa malih têmbung-têmbung sadaya wau botên namung saking basa Malayu Polinesi kemawon, malah kanggenipun tumraping namanipun barang-barang praboting ringgit, pancèn têmbung Jawi lugu, ingkang namakakên rumiyin inggih tiyang Jawi, pancèn inggih botên kangelan amratelakakên mênawi mèh sadaya namanipun prabot ingkang kangge ing ringgit, kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, inggih sami têmbung Jawi lugu. Miturut nutipun Dhoktêr HAZEU, ing wingking sadaya têmbung ingkang kangge ing namanipun praboting
ringgit badhe kapratelakakên tumrap ing tambahanipun sêrat punika.
Mênggah sanèsipun ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, ingkang asalipun saking têmbung Sangskrita punika: cêmpala, lêrêsipun Sangskrita: capala, artosipun: ingkang tansah ebah (rongèh, gorèh), gimir, gêmluwèh, sêmbrana.
Wontênipun têmbung: capala ing blebekan têmbagi ingkang kina-kina pancèn sampun kasêbut wontên ing pitêmbungan: wak capala, sarta asta capala (Oorkonde ing taun 795 Isaka, ingkang kawêdalakên dening Tuwan HOLLE. T.B.G. kaca 485) saking pangandikanipun Prophesor Kèrên, pitêmbungan wau têgêsipun: kasêsa ing pitêmbungan (kamisosolên), canggèh.
Miturut katêrangan saking Kudus ingkang katur Dhoktêr Sèrrurye (SERRURIER) wontênipun cêmpala punika pancèn dèrèng kina sangêt, kanggenipun ing kina pancèn botên tumraping ringgit purwa, tumraping ringgit gêdhog cêmpala ing Kudus kawastanan: tabuh kêprak, bokmanawi [bokma...]
[...nawi] ing kinanipun sangêt pancèn inggih dèrèng wontên namanipun, kajawi inggih namung tabuh kêprak, jalaran kanggenipun kalihan kêprak pancèn sampun sami kemawon.
Dene bab pandamêlipun ringgit wacucal, yèn mila kawruh Jawi lugu tandhanipun: badhe sarta pirantosipun ingkang kangge andamêl ringgit, sami asal Jawi tulèn, botên katunggilan asal saking sanès bôngsa. Punapa malih sami ngangge nama-nama Jawi, mênggah kanggenipun pasaksèn ing bab punika têtela yèn ingkang kasêbut ing sêrat
pangandikanipun Tuwan Dr. BRANDES yèn ringgit Indhu punika beda sangêt [sa...]
[...ngêt] kalihan ringgit Jawi. Bôngsa Indhu punika ing sasumêrêpipun tiyang botên nate amitontonakên wêwayangan, dados masthi kemawon tontonanipun tiyang Indhu ingkang kalimrah ing kathah beda kalihan tontonan Jawi.
Bilih kamanah ingkang prêmati, kados sampun botên kenging pinaibên yèn têlêcêripun ringgit Jawi punika sanès têtuladan saking Indhu, awit ingkang sapisan: nama-namaning ubarampenipun wayang mèh sadaya têmbung Jawi kina, ingkang kaping kalih: kintên-kintên wontênipun ringgit Jawi punika sampun ing sadèrèngipun bôngsa Indhu ngêrèh têtiyang Jawi.
Wontên pitakenan malih makatên: punapa têtiyang Indhu kala ing jaman samantên ing sasêlot-sêlotipun botên tumut ambantu dhatêng pêncar saha indhaking saenipun ringgit sarta kawruh padhalangan. Pamanggihipun Dhoktêr HAZEU mênggah ing bab punika sampun sayêktos bilih makatên, nalika ing jaman samantên têtiyang Indhu ingkang sami dêdunung wontên ing Jawi Têngah sarta ing Jawi Wetan langkung kathah tinimbang ing Jawi Kilèn, ingkang ugi murugakên [mu...]
[...rugakên] kamajênganipun têtiyang Jawi nyakup dhatêng kawruh tuwin kagunan ingkang langkung inggil tinimbang kawruhipun têtiyang Jawi piyambak, ingkang kala samantên têksih langkung pasaja, makatên ugi dhatêng ing bab kawruhipun padhalangan sarta ringgit, pramila wontênipun ringgit wacucal ing Jawi Têngah sarta ing Jawi Wetan sampun sae, dene ing Jawi Kilèn ngantos lami têksih pasaja kemawon.
Kajawi têtiyang Jawi, ing satalatahipun tanah Indhia botên wontên kalimrahanipun têtiyang gadhah karênan ringgit wacucal, wontên ugi ing sawatawis panggenan, kados ta: ing Bali, ing Sumatra, ing Borneo, ananging sadaya wau, katôndha saking nama-namanipun, têtela têtularan saking kawruh Jawi, mula-mulanipun têtiyang Jawi ingkang ambêkta mriku, punapa malih tamtu botên wontên ingkang mabêni manawi wontên ingkang cariyos, yèn sami-sami têtiyang ing kapuloan Indhia ingkang manggih akal rumiyin piyambak damêl ringgit wacucal punika têtiyang Jawi.
Lah êmbokmanawi sumêrêpipun têtiyang Jawi dhatêng ringgit [ringgi...]
[...t] punika saking sanèsipun bôngsa Indhu. Mênggah bôngsa-bôngsa ingkang kala ing jaman kina sampun sarawungan kalihan bôngsa Jawi punika bôngsa Cina akalihan bôngsa Siyêm, dene bôngsa kêkalih wau inggih anggadhahi tingalan ringgit.
Prophesor G. SCHLEGEL nyariyosakên wontên ing karanganipun: "Chinesiche Brauche und Spiele in Europa" ingkang kawêdalakên wontên ing kitha Breslau kala ing taun 1869 mênawi wontênipun dolanan wayangan Cina ingkang sampun kasumêrêpan dening bôngsa Eropah miturut cariyosipun bôngsa Cina wontênipun sampun wiwit kala jumênêngipun Sang Prabu Wu, trahing Han, salêbêting taun 140 ing sadèrèngipun Nabi Ngisa kababarakên, mulabukanipun makatên:
Sang Prabu Wu, sawêg nuju sêkêl ing galih dening sedanipun salah satunggaling garwa pramèswari ingkang sangêt dipun trêsnani, lajêng wontên tiyang ingkang sowan ing sang nata, sarta kadugi andhatêngakên wayanganipun garwa ingkang sakalangkung dipun sihi wau, nuju ing satunggaling dalu tiyang wau
atrap kêlir ingkang kadamêl mori, ing sawingkingipun kêlir sinung dilah kathah. Sang nata ingkang sampun lênggah satata wontên ing salêbêtipun kêlir tumuntên priksa wêdalipun wayanganing garwa tumrap ing kêlir.
Kados punapa kemawon raosing galihipun sang nata, lêpatipun lipur inggih saya karônta-rônta.
Sanadyan cariyos ingkang kasêbut ing nginggil punika pancèn pêrlu tumrapipun ing panandhinging kawruhing ngabôngsa (Volken Kunde) ewadene botên wontên watonipun ingkang kenging kangge lêlandhêsan panganggêpipun pangintên yèn têtiyang Jawi manggihipun akal adamêl ringgit wacucal anon tiron saking bôngsa Cina, nadyan ing bab ingkang pêrlu-pêrlu ing kawontênanipun dolanan wayangan bôngsa Cina sami kemawon kalihan dolanan wayangan Jawi (ringgit wacucal), ananging kawontênanipun ingkang tumraping pirantos, utawi ing prabotipun, kathah sangêt bedanipun, pramila botên wontên tandhanipun babar pisan, yèn asalipun ringgit wacucal Jawi wau ing kinanipun cêcangkokan saking bôngsa Cina, lan malih
botên wontên pasaksènipun bilih ing jaman samantên sampun kathah bôngsa Cina angajawi ngantos caranipun tinelad ing bôngsa Jawi. Malah yèn miturut ing sêrat pèngêtanipun Tuwan W.P.
Genootschap XXXIX) sadèrèngipun Cina nama Phain dhatêng ing tanah Jawi (taun Walandi 414) ing tanah Jawi dèrèng wontên Cina satunggil-tunggila. Sarêng sampun lami antawisipun sawêg wontên bôngsa Cina sami angajawi. Punapa malih dolanan wayangan ing nagari Cina botên nate kalimrah sangêt, beda kalihan ringgit Po-téé-hi dados yèn makatên sampun têbih sangêt ing pangintên mênawi ringgit wacucal Jawi punika asalipun têtuladan, utawi pêndhêtan saking ringgit Cina, malah sampun botên môntra-môntra babar pisan.
Salêbêting taun 1894, wontên karangan ingkang kawêdalakên môngka wêwahanipun (
wau mawi gambar wayang pintên-pintên ingkang adi-adi lan mawi katêrangan cêtha, sarta anyariyosakên pakêm padhalangan, sêmpalan saking lampahan Rama (têmbungipun Siyêm, Ramakin), ingkang sakalangkung dipun rêmêni dening bôngsa Siyêm.
Punapa malih pangarang inggih nyariyosakên bab kawontênanipun ringgit wacucal ing nagari Siyêm, miturut pêrtalanipun Prophesor BASTIAN saking têmbung Siyêm, ingkang kawrat wontên ing sêrat anggitanipun anama: "Reisen in Siam im Jahre 1863" katranganipun punika wacucal lêmbu wêtahan, kaukir-ukir gambaran saha dipun complongi. Bilih gambar wau kasorotan dilah saking wingking, wayanganipun dhumawah ing kêlir. Dhalangipun kathah sangêt ingkang sami molahakên wacucal wau sarana kacènèng ngiwa sarta nêngên, tiyang kêkalih nyariyosakên lampahaning ringgit ingkang kawêdalakên, ingkang anggamêli tiyang gangsal, dene ingkang nandukakên lêlucon tiyang satunggal, ringgit wau anama: Ièn nang têgêsipun: dolanan [dolana...]
[...n] mawi wacucal. Prophesor BASTIAN nyariyosakên: bilih gambar-gambar wau namung kangge lampahan Rama kemawon, botên kenging kangge sanèsipun lampahan.
Dhoktêr Sèrrurye (SERRURIER) ugi sampun amratelakakên wontên ing karanganipun bab kawontênanipun ringgit wacucal ing Siyêm wau, sarta dipun tandhing kalihan ringgit wacucal Jawi, wusana pamanggihipun makatên: asal-asalipun botên kasumêrêpan têrang, lan botên mèmpêr yèn ringgit Jawi cangkokan saking ringgit Siyêm, utawi ringgit Siyêm têteladan saking ringgit Jawi, kalih-kalihipun wau sami gêgayutan nunggil asal, ananging bab punika dèrèng wontên wêwatonipun ingkang kenging dipun angge tôndha pasaksèn ingkang jangkêp, pramila têksih angajêng-ajêng karampunganipun panaliti ingkang sampurna ing wingking.
Saking pamanggihipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU punapa pangajêng-ajênging karampungan ingkang sampurna wau kadugi badhe kasêmbadan, punika nyumanggakakên, bokmênawi
inggih badhe pinanggih katêranganipun ing wingking, ananging wontênipun ing sapunika lôngka sangêt sagêdipun amutusi bab punika kalayan patitis.
Tumrap ing panaliti ingkang ngantos sampurna wau ingkang pêrlu kabudi: sapisan kawruh babadipun têtiyang ing Indhia wingking ingkang ngantos rowa, saking ngandhap minggah-minggah apêsipun ngantos dumugi ing taun Walandi 800 kaping kalihipun kêdah nyumêrapi ingkang kalayan patitis anggènipun sarawungan bôngsa Jawi lan bôngsa Siyêm ngantos pintên-pintên atus taun punika tumrap ing bab punapa lan sampun sapintên jêmbaripun, punapa malih kêdah dipun sumêrêpi bab basa sarta sêrat wêwaosanipun têtiyang ing Indhia wingking, môngka paniliti ingkang dados marginipun sumêrêp dhatêng sawarnining kawruh ingkang kasêbut ing nginggil wau sawêg tumindhak kemawon, dumuginipun ing sapunika angsal-angsalanipun panaliti sawêg sagêd nêrangakên, 1e mênawi kala kinanipun tanah Indhia wingking sampun têpang pasrawungan rame kalihan tanah Jawi, nanging sawêg ing taun pintên, utawi abad ingkang kaping pintên
punika dèrèng angsal katêrangan. 2e kawruh tatacara Indhu tumularipun dhatêng tanah Jawi kalihan Sumatra ingkang pêrlu ingkang kathah lajêngan kemawon saking Kamboja tuwin Cêmpa (Tjampa). 3e Sabakdanipun taun Walandi 500 angajêngankên taun 700 ing Kamboja (Kambodja) wontên lêlampahan ingkang murugakên kalimrahipun sêsêratan enggal, ingkang wujudipun sami kalihan aksara têmbung kawi ingkang kina piyambak ingkang tumrap ing blebekan têmbagi, inggih punika ingkang dipun wastani: Kawi-Oorkonden, ewadene dumugi sapriki pangintênipun sawênèhing tiyang yèn adat caranipun bôngsa Jawi ing jaman kina wulanganipun salah satunggiling bôngsa ing tanah Indhia wingking dèrèng kenging kaanggêp lêrês. Dene bab dhatêngipun ing tanah Jawi kawruh kagunan Indhu sawatawis mêdal ing Kamboja, punika dèrèng kenging kangge pasaksèn bilih lugu adat caranipun tiyang ing tanah Indhia wingking kapêncarakên dhatêng tanah Jawi. Kosok wangsulipun, kita inggih dèrèng sagêd amastani, manawi tatacara Jawi punika kacangkok dados tata caranipun [caranipu...]
[...n] tiyang Indhia wingking, jalaran kita dèrèng sagêd manggihakên katêrangan ingkang sah. Dene kawontênanipun ing jaman ingkang kantun, inggih punika kala ing jamanipun karaton ing Majapait, miturut wêwaton ingkang sampun pinanggih sarta kenging kapitados, botên angêmungakên sagêdipun para nata ing Majapait ingkang luhur-luhur karatonipun, ngêlar jajahan ngantos anglanjak dhatêng tanah Indhia wingking, malah ingkang pêrlu kacariyosakên ing ngriki, ing nalika samantên tiyang Jawi kathah ingkang dêdunung wontên ing tanah Malaka, sampun tamtu kemawon tiyang Jawi ing jaman samantên, sampun langkung inggil kawruh tuwin budi pangêrtosipun tinimbang têtiyang ngriku.
Anulari sêsêrêpan sarta tatacara ingkang langkung sae, bab punika sêrat babadipun têtiyang ing Malaka piyambak inggih nyariyosakên.
Prophesor BASTIAN nyariyosakên wontên ing karanganipun: Geschichte der Indo-Chinesen kaca 427, tanah Malaka ingkang sisih wetan sêmunipun kala rumiyin kaêrèh dhatêng tanah Jawi.
Kaca 461 mungêl: kagunanipun tiyang Jawi ingkang kapêncarakên wontên ing Malaka botên sami kalihan piwulang bab agami saking Selon. Wulangan Jawi ingkang kaprêlokakên bab pangulah praja, sêrat-sêrat babad kathah ingkang kawêwahan kalihan santunaning sêrat Sêkar Panji Inakartapati, lan sanès-sanèsipun cariyos wayang.
Adat cara ingkang sampun kina-kumina wontên talês-talêsipun ingkang anyalênèh, minôngka pangèngêt-èngêt yèn tanah Jawi sampun nate ngêrèhakên tanah Indhia wingking, kadosdene cariyosipun Prophesor NIEMANN kasêbut ing yasanipun sêrat babadipun bôngsa Cam, lan bôngsa sanèsipun ing tanah Indhia wingking: Sabên taun bôngsa Cam, bilih kalêrês tigang dintênipun saking sidhêkahan raja, andamêl têtingalan kajêng kaentha baita layar, ngangge wêlah lan wontên tiyangipun ingkang wicantên, yèn baita-baita wau dhatêng saking tanah Jawi lan saking nagari Cina prêlu nêdha pajêg dhatêng ingkang gadhah griya. Ingkang gadhah griya mangsuli: botên sagêd cara Jawi.
Punapa malih pitêmbunganipun têtiyang Indhia wingking inggih têksih katawis sangêt mênawi ing ngajêng mêndhêt têtuladan saking bôngsa Jawi, malah dumugi sapriki basa kadhaton ing Kamboja sarta ing Siyêm, inggih punika ingkang dipun wastani raksasab (raxasab) utawi basaning ratu, têksih kasrêmpilan têmbung-têmbung Jawi kathah.
Leesboek lan Reise durch Kamboja karanganipun Prophesor BASTIAN punapa wêwulangan Jawi wau dhatêngipun ing Indhia wingking lajêngan saking tanah Jawi punapa mêdal Sumatra, punika botên prêlu kamanah malih, jêr Sumatra kala samantên inggih karèh dhatêng tanah Jawi.
Kajawi saking basa kadhaton, basa Siyêm ingkang kangge padintênan inggih kaworan têmbung-têmbung Jawi sarta Malayu ananging têmbung Siyêm ingkang kangge ing têmbung Malayu namung sakêdhik, kintên-kintên panganggenipun sampun jaman ngriki kemawon. Dene têmbung Siyêm ingkang kangge ing têmbung Jawi sapamirsanipun Dr. G.A.J. HAZEU namung wontên satunggil, [satung...]
[...gil,] inggih punika: bra utawi bhra = bra, têmbung lakhon, miturut ing pamanggihipun Tuwan POLLEGOIX artosipun têtingalan jogêd, pamanggihipun Dhoktêr VAN DER TUUK lakhon punika asalipun saking têmbung Malayu, Prophesor KERN amastani kados botên lôngka mênawi têmbung wau lugu lêlajêngan saking têmbung Jawi, pikajêngipun lêlajêngan botên mawi tumimbal saking Jawi dhatêng Malayu rumiyin lajêng dhatêng Siyêm.
Dene cariyosipun Tuwan Dr. SERRURIER bab panganggenipun tiyang Siyêm têmbung Jawi: lakon, katêrapakên ing wayang Siyêm, punapadene pamanggihipun Tuwan Dr. SERRURIER wau bab asaling tatacara Jawi manut pangintên-kintên, punika saking panggalihipun Tuwan Dr. G.A.J. HAZEU botên prêlu katêrangan malih, bilih: lakon, punika lugu têmbung Jawi, rimbagipun têmbung: laku sarana dipun panambangi: an. Sok tiyanga ingkang ngrêtos têmbung Jawi sampun botên mamang malih dhatêng bab punika. Dene sumêbaripun têmbung wau wontên ing Indhia wingking, awit saking têtiyang Jawi utawi
tiyang Malayu ingkang sampun dados Jawi sami angucapakên têmbung punika, utawi nyêbut têmbung lakon, kalanipun sami andhalang.
Ing nginggil nyêbutakên tanah Indhia wingking kalihan tanah Malaka, katêranganipun makatên.
Ingkang nama tanah Malaka punika peranganipun tanah agêng ing Asiah ingkang sisih kidul, utawi peranganipun pasitèn Banjarpanjang (Schiereiland) ing Indhia wingking, kosok wangsulipun ingkang nama Indhia wingking punika perangan sapalihipun tanah Indhu ingkang wetan, sarta ingkang alit piyambak, amêngkoni nagari Anam, Siyêm, Malaka, Birmah, pulo Andhamanên tuwin Nikobarên, punapa malih Singapura, dene perangan sapalihipun tanah Indhu ingkang kilèn, sarta ingkang agêng dipun wastani Indhia ngajêng inggih punika tanah Indhustan, Bênggala (Bêngalên) sapanungilanipun.
Ananging salah satunggaling sabab ingkang kadamêl lêlandhêsan ing pangajêng-ajêngipun Dhoktêr Sèrrurye (Dr. SERRURIER) ing bab katêrangan asalipun ringgit, ingkang kasêbut [ka...]
[...sêbut] ing nginggil, mêksa kaandharakên dening Dhoktêr HAZEU, miturut ingkang kasêbut ing
Ing Kamboja wontên ugi cariyos: Panji, kados ingkang sampun kaandharakên kathah-kathah dhatêng Tuwan J. MOURA ing karanganipun: Le Royaume du Comboudge" II. Dene têtelanipun mênawi ing Indhia wingking kathah cariyos Panji, katôndha saking ingkang kasêbut ing karanganipun Prophesor BASTIAN: cariyos Panji ing Siyêm ingkang anami: INAO, dene wontênipun lêlampahan sarta nama-nama ingkang kacariyosakên ing sêrat wau, wontên ingkang gèsèh kalihan ingkang kasêbut ing anggitanipun Tuwan J. MOURA, miturut Prophesor BASTIAN cariyosipun tiyang Siyêm piyambak bab pinangkanipun cariyos Panji punika makatên: Satunggaling tiyang èstri muslim
têmbung Jawi dening Pangeran Chao Kasat-Kri sarta kalimrahakên.
Têmbung: muslim, punika anèh pikajênganipun, miturut
'ang = utusaning karajan mônca, (mu'ang = nagari, utawi: karajan), dados Khêk punika kinanipun atêgês: mônca, lami-lami têmbung wau atêgês: muslim, awit sami-sami tiyang mônca bôngsa muslim punika unggul pyambak.
Manut cariyosipun Prophesor DE GROOT dhatêng Dr. HAZEU, Khêk punika têtuladan saking têmbung Cina, awit têmbung wau ing FOEHKJEN (tanah Cina) têgêsipun: mônca, utawi: tamu.
Mênggah tandhanipun mênawi cariyos Panji asalipun inggih [ing...]
[...gih] saking cariyos Jawi punika nitik saking kawontênaning cêcangkokan têmbung Jawi ingkang kangge ing cariyos Panji ing nagari Siyêm, punapa malih ingkang kangge ing basa kadhaton, mênawi kataliti ingkang sayêktos lajêng sagêd kasumêrêpan bilih ing pitêmbungan wau kalêbêtan têmbung-têmbung ingkang ing pitêmbungan Jawi utawi Malayu botên nate kangge ing pawicantênan padintênan, ananging kathah ingkang kasêbut ing cariyos Panji Jawi utawi Malayu, punapa malih ingkang kathah kasêbut ing sêrat-sêrat waosan Jawi ingkang mawi têmbang.
Miturut ingkang kasêbut ing sêrat pratelan têmbung-têmbung yasanipun Dhoktêr VAN DER TUUK wontên têmbung sawatawis ingkang kangge ing sêrat Panji ing Siyêm, ingkang sampun ewah ungêlipun kalihan kanggenipun ing Jawi, kados ta: nakasari, kusuma, huninggan, papa aji, jang-nata, djiwa, sapanunggilanipun. Têmbung-têmbung wau wontênipun ing tanah Jawi mèh botên kasarambah ing pawicantênan padintênan, punapa malih têmbung inao miturut Dhoktêr VAN DER TUUK kanggenipun têmbung-têmbung wau ing sêrat cariyos Panji ing Jawi: ino.
Mênggah sumêrêpipun têtiyang Indhia wingking dhatêng têtêmbungan wau jalaran saking maos sêrat cariyos Panji. Sarèhning samangke ing Kamboja sarta Siyêm wontên sêrat-sêrat Panji ingkang cacriyosanipun saha nama-namanipun kathah ingkang cocog kalihan sêrat Panji têmbung Jawi sarta Malayu, dados sampun tamtu sêrat Panji ing Kamboja utawi ing Siyêm wau turunan utawi ewah-ewahan saking sêrat Jawi utawi Malayu. Mêkatên ugi Prophesor BASTIAN nyariyosakên ing karanganipun (Reise durch Kamboja p. 313) saking basa Jawi kasantun ing basa Siyêm.
Mênggah tôndha pasaksènipun malih miturut pamanggihipun Dhoktêr Brandhês, ngantos nuwuhakên pangraos mênawi mila nyata sangêt asalipun sêrat-sêrat cariyos Panji ingkang kalimrah wontên ing Kamboja punika asalipun saking tanah Jawi, botên saking Kamboja dhatêng tanah Jawi katitik dene nama-namaning tiyang dêlês nama Jawi lan panggèn-panggenanipun inggih sami wontên ing tanah Jawi. Ananging ing Kamboja bab ingkang makatên punika [puni...]
[...ka] botên wontên titikanipun. Kados ta: Kurepan (Koerepan = Koripan), Daha, Karang utawi Kalang (inggih punika Gêgêlang) Patara-kara (Patara-kara = Bathara Kala), Cindara, utawi: Cindarawati (Tjindara of Tjindara wati) (Candra = Côndra utawa Candrawati = Côndrawati) Xava karanipun tanah Jawi dening tiyang Siyêm (gêlang) dados khalang, widadari utawi Malayu bidadari dados apitari sintên ingkang sampun maos sêrat-sêrat cariyos Jawi kina sampun tamtu kemawon lajêng sagêd mastani manawi sadaya wau pancèn lugu têmbung Jawi, ingkang kêdalipun ing pamirêng nyêla tumraping pitêmbungan Siyêm, makatên malih têmbung araning tiyang: Bosaba (Bossaba) ingkang kasêbut ing karanganipun Tuwan MAURA, sanadyan kêdalipun kados dede têmbung Jawi, manawi dipun satitèkakên ingkang sayêktos, kacundhukakên kalihan ingkang kasêbut ing anggitanipun Tuwan Bastian (BASTIAN), lajêng katawis mênawi cêcangkokan saking têmbung Jawi lugu, ing ngriku kacariyos mênawi ratu ing Nagari (Myang) Karang (Gêgêlang) kagungan putra-putri kêkalih [kê...]
[...kalih] ajêjuluk: BUTSABA satunggalipun BUTSUBARAKA, awit saking kêdaling têmbung kêkalih punika lajêng kèngêtan dhatêng putri kêkalih ing sêrat Panji ingkang kalimrah ing tanah Jawi, satunggalipun anama: Puspa, satunggalipun: Pusparaga.
Manut sêrat pratelanipun Dr. V.D. TUUK tiyang Siyêm manawi ngucapakên têmbung kathah ingkang kalintu, kados ta: Patara, lêrêsipun Bathara, nakasari lêrêsipun nagasari, khalang lêrêsipun gêlang, apitari lêrêsipun têmbung Malayu: bidadari, makatên ugi burong bunga lan sanèsipun. Ing sêrat Panji têmbung Malayu: Mesa-Prabu JAYA kasêbut wontên satunggiling putri nama: PUSPA-KENCANA.
Punapa malih nama-namaning pangkat ingkang kasêbut ing karanganipun Tuwan BASTIAN kados ta: radang-montri, tamagong sarta tani, têtela mênawi salugunipun têmbung Jawi.
Mênggah sagêdipun angsal katêrangan ingkang langkung patitis malih, sampun tamtu kemawon kêdah kataliti ingkang satiti [sa...]
[...titi] sarana katandhing samôngsa sêrat-sêrat Panji ing Jawi, ing Malayu, ing Bali tuwin ing Kamboja sampun katêrangakên malih ingkang ngantos anjalimêt, ananging ing sapunikanipun, nitik kawontênanipun wêwaton ing nginggil, sampun kenging katamtokakên rumiyin, mênawi cariyos Panji ingkang kalimrah ing Kambodja sarta ing Siyêm, pancèn dede lugunipun cariyos ing tanah Indhia wingking, ananging cariyos ingkang asalipun lêlajêngan saking tanah Jawi, utawi mawi tumimbal rumiyin dhatêng tanah Malayu (Malaka). Prophesor NIEMANN inggih amastani mênawi cariyos Panji ing Indhia wingking lugunipun saking tanah Jawi.
Mirid ingkang sampun kasêbut ing nginggil, sapunika sampun têtela sangêt mênawi têtiyang Jawi ing kinanipun ing bab prakawis kawruh tuwin kagunan, botên pisan-pisan kableberan saking Siyêm utawi Kambodja (Indhia wingking) ngantos dumuginipun sapriki, malah-malah kala ing jaman Majapait, kados ingkang sampun kawêrtos ing nginggil, kajawi tanah Jawi tumut-tumut ing bab prakawis [prakawi...]
[...s] ingkang magêpokan pangrèh nagari, ing Kamboja inggih kableberan ugi kawruh tuwin kagunan saking tanah Jawi, kados ta bab: agami, têmbung-têmbung, sarta sêsêratan, dumugi sapriki têksih wontên tilasipun.
Sapunika amangsuli bab prakawis ringgit, têmbung: lakhon (= lakon = lampahan) ingkang limrahipun ing nagari Siyêm sarta Kamboja kangge mastani lampahan ringgit, nandhakakên mênawi panganggenipun têtiyang Siyêm utawi Kambodja dhatêng têmbung wau katularan saking têtiyang Jawi utawi têtiyang Malayu ingkang sampun dados Jawi, kados ta: têtiyang Siyêm utawi Kamboja mirêng ing têtiyang Jawi ing Malaka ngangge têmbung wau tumrap ing cariyos ringgit, utawi sumêrêp têtiyang Jawi ingkang dêdunung ing Malaka mitontonakên ringgit, ingkang ngangge têmbung: lakon, lajêng tiru-tiru, punapa malih têtiyang Siyêm utawi Kamboja sami mirêngakên cacriyosan lampahan Panji sawatawis, ingkang magêpokan sangêt kalihan cariyos lampahan ringgit Jawi (gêdhog).
Saking panggalihipun Tuwan Dr. HAZEU ingkang nelad ringgit punika tiyang Siyêm, dede tiyang Jawi, ananging sanès-sanèsipun pasaksèn ingkang ngiyatakên pamanggih makatên punika samangke sampun botên wontên, namung mawon Dr. HAZEU angèngêtakên, yèn karanganipun Tuwan MULLER (Siam, Schattensp. P. 25) anyêbutakên kanciek têmbung punika têtela sanès têmbung Siyêm, nitik wujud saha têgêsipun kados-kados punika têmbung Jawi: kancing, inggih punika: kancing gêlung.
Ing sêrat-sêrat Siyêm wontên têmbung: Krit punika manut pakêcapanipun tiyang Siyêm anggènipun ngungêlakên têmbung Jawi Malayu: kêris (mriksanana: v.d. TUUK Taalk. aant. Bat. Leesb. P. 210) ing sêrat wau têtela bilih pamanggihipun Ruwan Dr. SERRURIER bab pinangkanipun dhuwung, kalintu.
Ing wusana sapunikanipun amangsuli jawab pitakèn ing ngajêng, punapa asalipun ringgit (wayang) Jawi têtularan utawi cêcangkokan saking sanès nagari. Botên wontên tôndha pasaksènipun sakêdhik-kêdhika ingkang nuwuhakên [nu...]
[...wuhakên] pangintên yèn ringgit Jawi punika têtuladan utawi wêwulangan saking bôngsa ngamônca. Kosokwangsulipun bilih kawastanan ringgit wau lugu anggitan Jawi, punika sampun botên kenging pinaibên. Mênggah wontênipun nama-nama, wontêning pirantos ingkang kangge ing ringgit, botên wontên sulak-sulakipun cêcangkokan saking sanès nagari, sadaya dêdamêlan sarta reka Jawi lugu, punapa malih sampun tamtu kemawon sampun wontên sakêdhikipun sèwu taun ringgit wacucal punika dados pokokipun karênan Jawi, malah-malah gêgayutan ugi kalihan bab prakawis agaminipun tiyang Jawi ing jaman kina, mênawi nitik kalihan kawontênaning wêwatêkanipun ringgit, sarta kawontênanipun sampun cêtha sangêt mênawi lampahing ringgit punika wêdharipun tatacara sarta têtingalan Jawi lugu ing jaman kina, tôndha pasaksènipun bab punika badhe kasêbut wontên bab ing ngandhap.
Bab anggènipun bôngsa liya gadhah tontonan ingkang sairib ringgit Jawi, kados ta: tiyang Turki gadhah tontonan [to...]
[...ntonan] ingkang kawastanan: Karragos, punika botên kenging kangge pasaksèn, manawi ringgit Jawi punika têtuladaning têtingalanipun bôngsa liya wau utawi kosok wangsulipun, sabab sampun têtela sangêt, bilih barang-barang punika limrahipun anggitanipun tiyang kathah botên anggitanipun tiyang satunggil, anggènipun sami nganggit botên sêsarêngan utawi pirêmbagan ing sadèrèngipun, ewadene katarik saking kamajêngan, anggitanipun wau sagêd jumbuh. Para sarjana ingkang sami ambudi tatacaraning warni-warni bôngsa, sami anggadhahi pamanggih bilih indhaking sêsêrêpanipun bôngsa-bôngsa wau ingkang prêlu-prêlu utawi ingkang rèmèh-rèmèh mrika-mrika ênêripun sami kemawon. Wontênipun samangke pamanggih makatên wau sampun kêrêp karêmbag kalayan sakathahing pasaksèn ingkang gumathok lan kathah ingkang sami anglêrêsakên.
Nitik bab ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng wau sadaya, panjênênganipun DR. HAZEU sampun botên mangmang ing panggalih malih-malih amastani yèn têtingalan [têtinga...]
[...lan] ringgit punika lugu anggitanipun tiyang Jawi. Ewadene Tuwan DR. HAZEU anggalih: botên nama mustahil bilih ing têmbe wontên tiyang ingkang sagêd
Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo , Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo. Di Kota D.I Yogyakarta : Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Di Kota Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
go go ing read read ing eat eat ing drink drink ing walk walk ing
diantaranya Tegese Tembung-tembung Agung, Jenenge Satriya Lan Kasatriyane, Jenenge Pandhita
wilujeng.Sinareng layang iki, aku dalah poro kadang ing Ngayogyakarto ngaturake agunging panuwun awit soko roso katresnane poro kadang ing Walondo ugo ing tlatah ngendi wae kang wis paring bantuan awujut toto lan barang logistik opo wae kang wis dak tompo kanggo ngenthengake pacoban kang gede ing tanah Djowo kene. Lan iki minongko pelaporane :29.05.2006 No. _ Pangkur/
Jogjakarta: June 07, 2006Iki srojone poro kadang kang keno bencana gempa umi rikolo srengat woro wage tanggal 27 Mei 2006 jam 05.57. Kabeh poro kadang kedjawen kang mapan ono ing tlatah Bantul wis ora kagungan srojono. Lan ugo ono kadang kang wis akundur sowan ing ngarsaning GUSTI YOIKU :
akeh poro kadang kang isih dirawat ono ing hospital. Gegandengan kahanan kang koyo mangkono, mulo aku njaluk sih tresnamu kabeh poro kadang kang ono ing tlatah Walondo ugo ana ing tlatah
anggonku matur ono ngarsaning poro kadang ing kene aku njaluk agunging pangaksumo mugi GUSTI tansah paring pepadhang dumateng kito sadojo. NuwunEko,
senenge mung ngurusi jeneng. Indonesia senenge ndelok mung soko njobo…mbok
sing na ndhuwur ngejak adu idhu langsung sidha ora kuwi joe? yen sidho trus munggah dadi adu balung aku meh ndheleng… omong2 yoo kapan acarane wekekek
♦ 7 Comments	Pepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange
iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padhange srengenge.
Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana
rusak, ya rusake raga, ya rusake jiwa. Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.
Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.
Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.
Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok
makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.
Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmune nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “Ha” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mestine kudu diturut. Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dewe lan samangsa kudu ngadepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagoda dening pakareman-pakareman kang di alami dek rekalane isih meger-meger urip waras-wiris. Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padang lan gampang.
Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskita lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srano mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudeni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae. Ana dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widi. Dadi kudu emut solah bawa, muna-muni iku mau kabeh atas asmaning Pangeran, kang sipate suci ora ana kang madani. Samangsa ana lekas sing katon melok, mangka banjur cengkah karo kasucianing Pangeran, iku terang banget yen ora bener (eling marang sipat 20 ing Pangeran).
Ana rembug pangelmon sing ana gandenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung purlu Mampir Ngombe. Tembung “Mampir Ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.
Iki lagi bisa kelakon yen enggone milih iku kanti pratitis, bisa damang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora yoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta tan wening, kang supaya ara keblasuk. Awit yen kleru sapisan mesti bakal kleru ing salawase : janjine mung
import sing tuno ing tepo sliro kok ijih dho di …… oh Gusti nyuwun panagapuro…….
December 25, 2009 – 10:21 pm nyuwun gunging samodra pangaksami sakderengipun kangmas, kawula namung badhe matur sakedhik bab panulising ukara basa jawi ingkang ngagem aksara latin, punapa saenipun mboten dipun jumbuhaken kaliyan aksara jawa (ha, na, ca, ra, ka…lst) Tuladha: padang => padhang, goda=>godha (ngagem aksara dha sanes da), estine=>esthine (ngagem aksara tha, sanes ta)….lsp. Namung menika ingkang saged kawula aturaken menawi kumalancang lan kirang ing tata trapsila kawula tiyang cubluk ingkang mboten mangertos ing sastra lan budaya nyuwun gunging pangaksami……
December 22, 2009 – 4:13 pm sugeng pinangge,
kulo njuwun amit, kulo sangking negari Suriname(South America) lan kulo ninda ake kejawen kanggo kumulan agomo.
kulo njuwun kale mas Kumintir jen biso kirim serat niki nang E-Mail kulo, tinapine nang tembung jowo sing gampang (ngoko), djalaran nang Suriname mriki mboten gadah guru sing waget djelas djelas aken babakan kejawen.
Kulo njuwun pak jen biso kirim ” pepadange urip” nang
November 19, 2009 – 7:33 am sae, ndherek tepang-aken kula piyantun ingkang nembe sinau rasa, kula nate mireng tembung rasa, rumangsa lan ngrasa-ake, menika suraos-ipun menapa nggih?
May 9, 2009 – 1:37 pm WAH–WAH
MENGERTI…kebak piwulang becik…hananging langkung sae malih supados kathah tamu ingkang sowan mriki saha mangertos suraosipun kasuwun dipun tegesi ngangem bahasa Indonesia, NUWUN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sindangjaya,_Tangerang&oldid=1064801"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangSindangjaya, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Wonen zaman ingkang kados mekaten puniko, ngge kengeng dipun wastani zaman sepuh.Mulo meniko, monggo simak parikan ing ngandap.
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XXXV – XXXVII | alangalangkumitir
1. //o// Yata undhang ing Sang Prabu/ waradin Bakdiman nagri/ desa-desa padhukuhan/ urut pereng wukir-wukir/ miwah praja ing amanca/ kang kêreh Bakdiman nagri// Alkisah, titah Sang Prabu
sampun kasusra misuwur/ mituhu undhang Narpati/ tan wontên
9. // ugêr tan nimpang ing ngelmu/ sayêgti trus kang pamuji/ ingkang utama priyoga/ mung labuh karseng narpati/ risang Prabu Senapatya/ kaswarsa labuh ing
lan garwa saeka kalbu/ sangsaya ing lami-lami/ sang dyah kraos risakira/ kirang santosaning galih/ sampun jamaking
ing Prabu/ magsih waluya basuki/ sayêgti pan wuk priyongga/ manawi nêmahi lalis/ paran ingkang winicara/ prasah karsane Ywang Widi//
Ia pun kemudian berkata pada Sang Prabu, “Aduh, Paduka
21. // sing amulat anglês dulu/ dening risaking sang kalih/ owêl baguse kang warna/ estrinya ayu linuwih/ anandhang papa kaswarsa/ dadya
baya wong liya praja gung/ eman baguse kang warni/ yen nganti kapara tiwas/ mamêlas dening kaswasih/ kaya ru(179v)buha kanginan/ winartan nora praduli//
Apakah mereka orang-orang dari luar negara. Sungguh sayang wajah mereka yang rupawan bila
uga wus ngrungu pawarti/ ing ondhange ratonira/ nanging tan nêdya gumingsir/ krana wong nama kaswarsa/ tan bisa pisah lan rabi//
sumêdhot driya Sang Prabu/ ketang sênênging panggalih/ gya aris Nata ngandika/ heh sanak sira wong ngêndi/ dene manêrjang ing undhang/ yêgti sira wong amiskin//
54. // tan wiyang sang kalihipun/ gya mêsat sangking ing ngarsi/ sami wahana turongga/ enggal lampahireng margi/ kalih pos
sampun akesah dalu/ kados hamba den pêjahi/ ugi mung ngantos wawratan/ jêng ibu kalih garbini/ praptamba têlênging wana/ ibu sami
putra tansah rinangkul/ Sang Nata ngandika malih/ kulup Surati paran ta/ sira têkeng ngarsa mami/ lan ibumu têlu padha/ ing samêngko ana ngêndi//
wê(184r)neh wadya andhingini/ marga-marga kinen ngrata/ Kya Patih mêdalnya age/ prentah bala sudhiyaa/ busêkan wong sakpraja/ ingkang dhingini ing laku/ Mahaprabu Dasaboja//
Nata ngandika malih/ mring putra Prabu Taruna/ heh ta kulup Prabu Anom/ ing nguni
38. // samana pan sampun dugi/ ing dina Anggara mulya/ sigra ingkang para rajeng/ sami ngandikan jro pura/ pêpak sampun sumêkta/ gya têtês supit wus rampung/ swaraning pura lir
raja. Demikianlah persiapan di pihak kafir.
56. // kocapa Bakdiman nagari(+1)/ sampun sudhiya ing aprang/ mung nganti Nata wiyose/ pra raja pêpak sadaya/ malah ing mangke wêwah/ Sri Gandara lan Gêndaru/ tuwin Prabu ing
andhungan kuda ing ngarsa/ kêndhang Kya Takêrbumine/ dyan ngampil munggeng ing ngarsa/ rayi kalih
garudha nglayang ngajrihi/ kang dadya cucuking lampah/ Sang Sri Darudana Katong/ lan Narendra ing
Sayap kanan, Sri Dasabahu dan Sri……. (?).
73. // kang munggeng awaking baris/ Sang Prabu Gondakusuma/ lan garwa Sang Prabu Sinom/ rêspati munggeng kareta/ ginarêbêg pra prawira(+1)/ Dyan Surati munggeng ngayun/ lan ari Dyan Senabrata//
Prabu Dasaboja/ saha bala wus rukêt ing yudanipun/ wong Ngabêsi lan Sri Cina/ tanapi panjawat kering//
pan wus kathah pêjah kawrat lan mimis/ kewran de myarsa mangamuk/ dening taksih jinagan/ ing samangke sarêng bubrah tatanipun/ sêmana wus antuk papan/ sêdya mêdal sing jro
aranmu sapa/ Sri Sadalya wêngis denira mangsuli(+1)/ ingsun Dalsah ing
nglêgakkên ing driya/ Prabu Jaka wadyanira keh mati/ miwah ingkang nandhang tatu/ sêdaya wus ingetang/ ingkang pêjah gêng alit salêgsa langkung/ sawidake ….. kang brana/ kalih kêthi lawan
Prabu Jaka ngandika/ heh ta Patih paran yoganing jurit/ bocah kuciwa keh lampus/ Ki Patih atur nêmbah/ yen suwawi yogi tandhingan ing pupuh/ kantênan wawrating mêngsah/ lawan tan ngrisakkên dasih//
Prabu Jaka berkata, “Wahai, Patih,
nyumanggakaken menawi panjenengan badhe nngersakaken naskah2 ingkang wonten blog AAK lan mugi saged ndadosaken renaning panggalihipun. nuwun.
Gandakusuma (lan naskah-naskah lintunipun)ingkang wonten blog puniko kagem koleksi perpustakaan. Nyuwun idinipun.
nuwun Mas Kumitir. Kagem sesepuh ingkang wonten AAK, samiya wilujeng sedayanipun. Amiin…….
PPPKI (Permufakatan Perhimpunan-Perhimpunan Pulitik Kebangsaan Indonésia) iku obahan kaum nasionalis kanggo ngumpulaké kekuwatan ing nusantara.[1] Ir. Soekarno nggagas iki lan ing rapat tanggal 17 – 18 Desember 1927 ing Bandhung. Ing
Indonésia setuju nggawé federasi parté pulitik kang dijenengi PPKI.[1] Perkumpulan iki diharapké bisa ngumpulaké kekuatan kang bisa ngadhepi Belandha.[1] Kongrés PPKI kang pertama dianakaké ing
September 1928.[1] wakil-wakil parté pilitik ing kono kepéngin déné kongrés iku dadi awal saka obahan kebangsaan ing Indonésia. Ing kongrés iku kapilih Soetomo dadi ketua Majelis Pertimbangan PPPKI. Ing rapat iku dibahas masalah pendhidhikan nasional, bank nasional lan cara nguataké kerjasama.[1] Ing Januari taun 1931 ing Surabaya dianakaké kongrés Indonésia Raya. Ing kongrés iki dimaksudaké kanggo kabehan organisasi pulitik lan organisasi non pulitik.[2]. Nanging merga wakil saka PSII lan Golongan Merdhéka ora milu kongrés dadi Kongrés Indonésia Raya ora béda karo kongrés PPPKI kaya sing dikepéngini déning Soetomo.[2]
^ a b c d e (id)(Badrika, I.B.(2006).
PPPKI&oldid=1082079"	Kategori: SajarahOrganisasi	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 4 Sèptèmber 2016.
Pager Mangkok Luwih Kuwat Tinimbang Pager Tembok |
Pager Mangkok Luwih Kuwat Tinimbang Pager Tembok
Masak bareng tangga teparuh (FOTO: JIBI/ANTARA/Noveradika)
Tangga yakuwi sedulur kanggo tangga liyane. Sanadyan ora ana sedulur tunggal wongtuwa, bisa tetep dianggep sedulur dhewe. Tangga yakuwi pager kang ngayomi tangga liyane. Nalika salah sijine tangga kena bebaya, tangga liyane bakal menehi pitulungan, tanpa pamrih tanpa tedeng aling-aling. Yen duwe tangga kang becik, urip ing masarakat bakal ayem lan tentrem. Kebutuhan bisa digotong rame-rame, mula ora bakal krasa kabotan.
Nanging yen duwe tangga kang ora becik, bakal bisa mbebayani. Guyub rukun bisa sirna, gotong royong luntur lan ilang. Lan ora bisa njaga marang tangga siji lan sijine utawa luwih gedhe nepsu individual tinimbang kerukunan marang tangga teparo. Mula, ing budaya Jawa ana sesanti pager mangkok luwih kuwat tinimbang pager tembok. Guyub rukun marang tangga luwih becik tinimbang mbangun pager dhuwur nanging ora preduli marang kahanan sakiwa-tengene.
Miturut budayawan lan pangarsa Padhepokan Seni Sarotama, Mujiono, wus dadi fitrahe manungsa yaiku ora bakal bisa urip ijen utawa urip tanpa mbutuhake pitulungane wong liya. Mula, nalika urip ing masarakat, kudu bisa nguripake sipat tepa selira, sinandhingan, gotong-royong, guyub rukun marang tangga siji lawan tangga liyane. Nalika sipat- sipat kabecikan iki wus ana lan subur ing masarakat, bakal bisa urip tentrem lan sejahtera.
“Nalika kowe mangsak, ambune tekan irunge tanggane, luwih becik mangsakan kuwi didum marang tanggane. Iki salah sijine conto pager mangkok,” kandhane Mujiono, Selasa (24/7).
Senadyan mung awujud panganan utawa mangsakan samadya, ora mewah, nanging nalika didum, bisa nuwuhake sipat kang becik, sipat paseduluran lan melu handarbeni. Mula, salah sijine kunci pager mangkok yaiku seneng weweh utawa duwe sipat gampang menehi pitulungan.
“Sapa weweh bakal wuwuh. Sapa sing seneng menehi kabecikan, pitulungan, bakal manen wuwuh utawa kabegjan,” ujare piyambake.
Suwalike, sapa sing cethil methithil, bakal ketiban bebaya. Contone nalika tangga siji lan sijine ora padha sesrawungan, mula sipat sing ana yakuwi individual. Sipat iki bisa nekani bebaya nalika ana tangga sing kemalingan, tangga liyane ora preduli, senadyan bisa menehi pitulungan. Wong sing cethil, ora duwe sipat weweh, nasibe ora beda karo wong sing individual.
Sipat individual yakuwi rumangsa bisa urip dhewe tanpa pitulungan wong liya. Iki ora beda karo sipat sumengah amarga ndeleng wong liya ora luwih becik tinimbang awake dhewe. Iki dadi kosok walike fitrahe manungsa kang urip bareng-bareng. Mula wong sing umuk lan individual ora bakal urip tentrem, anane sumelang kelawan waswas marang keslametane bandhane. Carane yaiku salah sijine sing bisa dideleng saka carane mbangun pager tembok.
dene KTP. Uga ora mung kanggo nariki iuran warga. Luwih luhur saka kuwi yaiku bisa dadi lembaga kang bisa ngraketake warga siji lan liyane, tangga siji lan liyane. Jenenge wae wus nganggo ukara rukun, mula yen ana padudon ing masarakat, RT siji padu karo RT liyane, berarti lembaga kuwi durung bisa menehi piguna sejati marang masarakat.
Pager tembok ora cukup dimaknani pager ing pinggir omah kang wujude tembok bata, kang gunane kanggo keamanan. Nanging uga bisa dimaknani sipat kang ngadohi lan mbatesi wong iku marang wong liya. Pager kuwi mbatesi wong siji lan sijine, amarga sipat rumangsa pinter dhewe, rumangsa sugih lan duwe pangkat dhuwur dhewe. Mula wong sing duwe sipat kasebut rumangsa ora butuh wong liya, rumangsa cukup karo usahane dhewe, mula dheweke kaya urip ngadeg dhewe ing omah kang diubengi pager kang dhuwur.
Nalika panger mangkok mung dimaknani menehi barang, banjur piye wong sing ora duwe bandha akeh utawa uripe pas-pasan? Wong kasebut mesthine uga pengin diurmati ing masarakat, senadyan wong kang ora duwe. Mula pager mangkok uga bisa dimaknani sipat sabar lan jujur. “Ora sithik, wong sing ora duwe, nanging isih umuk marang kahanane dheweke. Banjur tanggane sing arep menehi, ora dadi menehi. Beda yang dheweke narima lan jujur, bakal bisa urip tentrem dan ditresnani uga diurmati.”
Kunci pager mangkok kajaba sipat weweh lan guyub rukun, yakuwi ngandhani kanggo kabecikan. “Nalika ngerti tanggane nglakoni barang kang ala, ya dikandhani kanthi cara kang alus lan becik,” ujare Mujiono.
Tangga sing apik kuwi ora meneng nalika tanggane nglakoni barang kang ala. Ora duweni sipat masa bodoh utawa ‘kowe ya kowe, aku ya aku’. Iki ora banjur melu campur urusan tangga, nanging uga ana wates-wates kang ora diliwati.
“Ing agama wus ngatur, wong siji lan liyane kudu bisa ngandhani sing becik, supaya bisa slamet ing alam donya lan akhirat. Iki makna kang luwih jembar saka pager mangkok, yakuwi keslametan donya lan akhirat,” kandhane.
Pager mangkok wujud weweh bisa menehi keselamatan ing donya. Nanging wujud ngelingake marang kabecikan siji lan liyane bisa menehi keslametan ing akhirat. Contone nalika duwe tangga utawa kanca kang seneng botohan, senadyan barange cilik kaya botoh asil bal-balan lan dhuwite ora sepiraa, kudu diwenehi nasehat kang becik. Botohan senadyan cilik tetep wae ora becik, sebab kuwi sipat kang ala, lan kasile botoh ora bakal bisa menehi kabecikan lan katentreman. Menehi nasehat kang becik uga bisa
am leres sanget mas kumiter monggoh di pon teros aken
November 19, 2009 – 1:22 am sekali lagi suwun kangmas, saged mboten njih pepanggihan.suwun
Gandrung Mas Say Laros Banyuwangi #2016 Tari Gandrung DOR Gebyar Tadyra 2016 Lapangan Sumbermulyo Pesanggaran
lan malih mêmiluta | lumêkêt susêtyèng budi | dening para atmajendra Surakarta ||
3. kasidaning sih-sinihan | sumrambaha makangsali | tumrap ing praja mandhala | jêjêg arjaning kang bumi | menak sarwa dumadi | dera myat para gung kumpul | sumungku
katigane ingkang rayi | Jêng Pangran Arya Singgih | Prabuningrat [Prabu...]
[...ningrat] malihipun | Kangjêng Pangeran Arya | Kusumadiningrat tuwin | sinêbut Walandi
lan Radèn Mas Suprapta | wontên malih kang umiring | môngka pamugari Arya Brajanata ||
10. punika ingkang pêputra | jêng gusti kang kaping kalih | malih prênah ingkang paman | jêng gusti kang kaping katri | nênggih ingkang sêsiwi | Suryadarma jêjuluk |Kurang satu
praptèng ngarsa wus atundhuk | pamit arsa wangsula | mring
tan ana kêkurangan | sapangkat-pangkatirèki | dangu lêrêpnya nuli | wong agung ing bidhalipun | sarêng anitih rata | sayagung dasih kang
panambangan mangkin | ya ta ing Kêpuh wus prapta | aganti kuda pangirid | tan dangu bidhal malih | lêstari ing lampahipun | wus praptèng panambangan | kèndêl têpining bênawi | nèng sabrang lèr samya têdhak saking rata ||
21. sigra anitih giyota | ing sabrang kidul wus prapti |
wanadri | ing kono wus miranti | sanjata miwah kudèku | myang kawula ing desa | kang badhe kinèn angiring | kalih nambang samakta
pasanggrahan adi | kirang sapal têbihipun | dene kang maring wana | mangetan ujuring margi | sami sapal têbihe ngungkurkên arga ||
kang môngka | manggala pangirid baris ||
3. punika iribe uga | Arya Brajanata kang mugarèni | tinut sagunging
gupuh | wontên dasih turira | adhuh gusti maksih dahat têbihipun | angling sang siwayatmaja | sok uga sun anibani ||
10. sigra tiniban sanjata | sangsaya sru palayunya
pinundhut ginotong sampun | prapta soring panggungan | samya têdhak mariksa ing tatunipun | gya parentah kinèn murak | kunêng ta wong agung sami ||
15. bubaran mring pasanggrahan | madyèng wana rinêngga tarub asri | ing kono dhadharan sampun | tabuh ro
têpung ing kering kanan | nginggil sinungan palêngkung | sri sinamir janur pita ||
3. kunêng ta wong agung prapti | pasanggrahan samya têdhak | wus manjing jro pandhapane | ing
11. kamar ingkang nomêr kalih | Jêng Pangran Natakusuma | dene ta kang rayi malèh | Jêng Pangeran Pakuningrat |
ing kamar paringgitan | kang wetan pakuwonipun | Jêng Pangeran Prabuningrat ||
12. sisihing raka amrêgil | paringgitan kilèn kamar |
praptèng pasanggrahan dhahar | sigra tan dangu bubare | kasaput drês jawahira | wus ngaso masanggrahan | tan winarna roncènipun | tabuh catur sontênira ||
22. angrasuk busana sami | sadaya sampun samêkta | arsa tindak maring lèpèn | mariksa wong
mangetan tan dangu rawuh | ing têpinirèng narmada ||
25. kang palwa sampun [sa...]
[...mpun] cumawis | miwah ta sakwèhning saya |
pasanggrahan agung | lajêng lênggah ing pandhapi | anutug kasukanira | dene mung kari saratri | gêndhing miwah langên swara | kinanthi dèn wolak-walik ||
6. jam kalih wlas dhahar sampun | bibaran samya aguling | ing dalu datan kawarna | ya ta
ing bênawi | ya ta wus praptèng narmada | palwanira wus cumawis | naga sri dhaulu sirah | binusanan
ngurung-urung nut lampahing palwa | tan kari ing saparane | lamun kandhas anggêbyur | nyurung ana ingkang anarik |
luhur samo sinung | mêngku ring rèh kawiryan adi | nir prih rêrênggining tyas | prapta ing sakayun | kang cilik
wau lumastari | samarga-marga tansah kasukan |
gumuruh wadya swarane | yèn tinon isthanipun |
palwanipun | kinèndêlkên palwa wus minggir | sigra kang pratmajendra | tumêdhak sadarum | samya ngasta kang sanjata | Jêng Pangeran Natakusuma nibani | ponang lutung aniba ||
11. duk kumleyang linokakên mati | praptèng ngandhap gya tangi jumranthal | kang mulat suka guyune | wor ngungun sarwi
13. trus lambungira pêjah gumuling | wus pinundhut kawot ing baita | undhang budhal pamilire | wau sang narpasunu | datan kandhêg dènnya lumaris | sarwi adhêdhaharan | nèng palwa
pinêthuk ing Radèn Ngabèi | Wiryakusumèng Natar | ingaturan laju | mring pakuwon tarub lênggah | saha wadya wus
pulisi abikut | pamisahe bokmanawa | ana ingkang anganggo gêgaman sami | dadya tan kobêr mulat ||
21. mawor barung kang pradôngga muni |
2. miyos ing Natar nuduh ing dasih | pêpilihan kang wong | manawa prapta ing sawancine | ingkang putra Jêng Pangran Ngabèi | tinimbalan aglis | pandhapa anjujug ||
3. kawuwusa kang andon aguling | ing Langênarjanjog | madya lima ing ngriku wayahe | narpaputra minggah wus apanggih | lan duta narpati | dhinawuhkên sampun ||
kadangon anganti | wau ta sang anom | midêr anèng jro panatarane | byar raina utusan nimbali | kang raka nèng jawi | pangran arya prabu ||
pasanggrahane. ingacaran minggah ing pandhapi | ngantosi narpati | ing sawungunipun ||
rawoh | tumurun saking ing rata age | tabuh astha enjing ingkaingkang. wanci | wus samya umanjing | ngacaran alungguh ||
12. nèng pantyalit sangarsèng pandhapi | wus samya alunggoh | datan owah duk mangkat rakite | num-inuman tan dangu wus mijil |
praptèng samangkin | tan ana pakewoh | siyang dalu tansah rumêksane | pra santana kang kantun nèng wuri | anggung pamujining | kang maring rahayu ||
"ajiku asmoro bondan,ratu bagus raja ayu,dewo asmoro ono kene,tak celuk....dewi asmoro teko mrene,ojo maneh jabang bayine.....,iki jabang
NGELMU KASUNYATANKanggo gagaran nyumurupi manunggale KAWULA GUSTI, apa dene pratikele supaya bisa damang gelare Sastra Cetha, yaiku tulisan kang nyata, tulisan kang muni dewe tanpa diwaca yaiku blegere urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana).Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane wong kang berbudi cukup, lire wong kang ngenggoni sipat-sipat kamanungsane, awatak asih marang sapadane tumitah, ambeg welasan gelem tetulung tanpa pamrih apa-apa, sing tumrap awake dewe lsp. Yen menawa tetembungan saiki, ya wong sing ajiwa sosial, kang gemblengane banjur dadi wong sing bisa ngayomisesamaning ngaurip tanpa melik apa-apa.Mung perlu wae diimuti yen sipat sing kaya mangkono mau senajan ta becika pisan nanging yen kurang wicaksana anggone ngetrapake wahanane malah dadi kosok balen. Welas marang sak pada-padane tumitah kan kanti wicaksana iku ateges welas marang soksapoa kang mula pancen patut lan wajib diwelasi. Karana yen ora mengkono dadine malah banjur welas tanpa alis, semono uga ngenani prakara tetulung, yen kleru cak-cakane wahanane malah malah ngapitunani sing ditulung. Dadi bakune tindak kautamankasebut ing duwur kang kudu dilekasi adedasar kawicaksanan iku, kajaba wujud dadi kasuyatan uga kudu kang wahanane ora bakal agawe kapitunane jiwa maran sapa wae kang ditamnduki kautaman mau.Tindak sing kaya mangkono iku ateges nuhoni dharmaning ngaurip amrih rahayuning jagad, mungguhung jagad pakeliran kaya lekase Sri Ramawijaya sing tumanduk marang maharesi Subali ing Guwa Kiskenda lan Rahwanaraja ing Ngalengkadiraja, utawa lekase Sri Kresna ing Dwarawati sing tumanduk marang para kadang Kurawa jroning perang Barata Yuda Jayabinangun. Kawicaksananing amrih rahayuning bawana nganti pantog tekan “tegel” ngrampungi para kang pada tumindak dur. Ora kena rasa sengit utawa getting, nanging karana rasa welase. Yen ta ora enggal disirnakake, kajaba kang pada ngawaki bakal saya gede durhakane, kahanane jagad uga banjur ora bakal leren anggone gasrek marga saka daya angkarane mau. Tindak tanpa kendat lan ajiwa sosial alambaran kawicaksanan, dayane mesti tumimbal-balik lire : sing sapa ngayomi liyan, prasasat ngayomi pribadine. Tabate ora ana liya kajaba mung kabecikan lan babrayan mesti gede panarimone marang wong kang sipate kaya mangkono mau.Anadene kang diarani bisa mranata lakune nafsu lan meper sakehing pakarti kang tuwuh saka rangsang saya krekating jasad kadagingan iku, mranata bekaning urip lair lan bekaning urip batin. Bekaning urip lair kang tuwuh dening pakartining pancadriya lan bekaning urip batin kang tuwuh dening ubaling nafsu patang perkara, yaiku ; Mutmainah, Supiyah,
longgare, wahanane tumrap salira pribadi banjur dadi mbakar kasenengan lan kemareman, ambeg candala ing budi, watak dara cidra, demen fitnah lan nganiyaya ngumbar nguja ubaling nafsu, dene ing sabanjure dadi demen marang tumindak crobo (ora bisa weruh ing ukuran), laku nista, ambeg
tumraping urip ya lait ya batin.Ing sarehne wis bisa meper hawa nafsu lan ngeker pakartining pancadriya, temah bisa mranata
katindakake kalwan tanpa leren ing salawase urip, kanti awawaton sing wis ditetepake dening ngelmune, lakune supaya bisa tetep, ojo kongsi sulaya karo gegebengane.Mula mangkana jalaran samangsa wis niyatingsun nggilud marang sawijining ngelmu, panggilutu kudu sing kalawan temenan, ora kena sulaya utawa nyulayani sakabehing angger-angger jer kabeh mau kena ingaranan sawijining prajanji kang kawetune lan kalakone mung sapisan. Bener ya sapisan iku, yen ta luputa ya ora kena diambali maneh dadi samangsa ora ngati-ati, wahanane bisa drawasi.Srana kang bisa kanggo ngayuh marang iku mau kabeh kajaba tindak kaya kang wus kawedar ing katerangane ing duwur uga kudu bisa manunggalake KAWULA lan GUSTI, ya manunggalake raga lan sukma. Rehne karo-karone iku manunggal lan blegere pada dai prasemon gaibing Hyang Widi, ing samubarang rehe kudu sing kalawan tumata, solah bawa, muna-muni lsp. Kudu tansah diemuti yen kabeh mau atas asmane Pangeran. Tindakake roga karono dikemudeni dening sukma, dadi uga ateges tindake nyawa, tindake kawula pada karo tindake Gusti jer loro-lorone manunggal ana ing badan sawiji.Ing antaran srana kang menika warna, srana panggayuke bisa kanti nggladi murih lair lan batine bisa tumata lan tentrem, meneng, wening lan dumunung – Tegese meneng iku ya menenge raga kang kaprabawa dening nafsu, wening iku weninge pikir, ngedohake gagasan sing tumuju marang tindak ora perlu lan ora utama, temah dumunung ana
pratitis nganti bisa klakon.Yen laku sing kaya mangkana mau bisa digawe pakulinan lan bisa ajeg, samangsa ana gawe parigawe
bisa titis lan tatas. Satumungging rimbagan, gilig kaya gilige jladren kang munggah ing cithakon.Surasane ngelmu sejati iku yen dirasakake temenan mula pancen nyenengake, karana bisa miyak sakabehing warana sing nutupi gaibing Pangeran bisa gelar wewadine jagad dalah saisine kabeh, wiwit kang agal kasar, nganti tekan sing alus ngrawit.Mula keh-kehane banjur dadi kasegsem, kentir ing daya enggala bisa nyakup sakabehing isine wiwit “HA” nganti tekan “NGA”. Sing kaya mengkene iki njalari kurang pramareming panggudi lan suusurapane banjur mung grambyangan wae, kebat-kliwat,
iku mau, nganti lali ing weweka. Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni reh kebatinan.Tindak sing kang kaya mangkono mau kajobo ora prayoga, ugo ora bener, nyamari banget. Mula kudu sing bisa mapanake giludane ngetrapake surasaning ngelmune kalawan kawicaksanan – Tindak lan tanduk solah bawa
kaya mangkono mau sarta kanti tansah nggladi murih Gusti manunggal lan Kawula samangsa wis
Kertu pos ya iku salembar dluwang kang ukurané kandel utawa digawé saka karton tipis kang bentuké persegi panjang.[1] Kartu pos gunané kanggo nulis lan ngirimaké tulisan kang ora usah diwadhahi amplop.[1] Ngirim nganggo kartu pos regané luwih murah tinimbang yèn ngirim nganggo layang.[1]
Kertu pos kang sepisanan ing donya digawé ing Austria nalika tanggal 1 Oktober 1869.[1] Nalika iku kertu pos nduwéni jeneng Correspondenz-Karte. Kertu pos biyasané dikirimké wong-wong nalika lunga ing luar negeri kanggo kenang-kenangan kang mratandakaké yèn dhèwèké wis tau lunga ing nagara iku.[1] Jeneng Correspondez-Karte iki tegese kertu pos gunané kanggo alat kang bisa digunakaké kanggo berkoresponden.[1] Akèh kaluwihan saka kertu pos tinimbang nulis layang.[1] Kertu pos luwih sithik nggunakaké kertas lan ora prelu nggunakaké amplop.[1] Ukurané kang cilik uga kena kanggo nyingkat pawarta kang bakal dikirim marang kang nampa pesen.[1] Ilmu penelitian lan nglumpukaké kertu pos diarani deltiologi.[1]
Kartu pos biyasané ana gambaré.[2] Gambar kang ana ing kertu pos kayata gambar panggonan kang misuwur ing salah sawijining nagara iku, gambar wong, gambar alam kayata gunung, segara, kapal, kéwan-kéwan kayata kéwan kang langka lan dadi ciriné nagara iki, utawa gambar wong kang nduwéni jabatan kang dhuwur ing nagara.[2] Kertu pos uga kena kanggo ucapan Natal, taun baru, lan dina riyaya kayata Idul Fitri, lan dina kang dianggep penting ing nagara iku.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kertu_pos&oldid=1101383"	Kategori: Pos	Menu navigasi
sing kawangun saka sawijining lintang sing diarani Srengéngé lan kabèh objèk sing kraket déning gaya gravitasiné. Objèk-objèk kasebut kalebu wolung planèt sing wis kauninga kanthi orbit awujud
Tata Surya kawangun saka Srengéngé, patang planèt bagéan njero, sabuk asteroid, patang planèt bagéan njaba, lan ing bagéan paling njaba ya iku Sabuk Kuiper lan piringan kasebar. Awan Oort diprakirakaké ana ing laladan paling adoh sing leté watara kaping sèwu ing njaba bagéan sing paling njaba.
Adhedhasar leté saka Srengéngé, wolung planèt Tata Surya ya iku Merkurius utawa Soma (57,9 yuta km), Venus utawa Anggara (108 yuta km), Bumi (150 yuta km), Mars utawa Buda (228 yuta km), Yupiter utawa
Wiwit madyaning 2008, ana limang objèk angkasa sing kaklasifikasikaké minangka planèt cilik. Orbit planèt-planèt cilik, kejaba Ceres, ana luwih adoh saka Neptunus. Limang planèt cilik kasebut ya iku Ceres (415 yuta km ing sabuk asteroid; biyèné kaklasifikasikaké minangka planèt kalima), Pluto (5.906 yuta km.; biyèné kaklasifikasikaké minangka
Akèh hipotesis ngenani asal usul Tata Surya wis ditélakaké para ahli, sapérangan ing antarané ya iku:
Hipotesis nebula pisanan ditélakaké déning Emanuel Swedenborg (1688-1772)[1] taun 1734 lan disampurnakaké déning Immanuel Kant (1724-1804) nalika taun 1775. Hipotesis sarupa uga dikembangaké déning Pierre Marquis de Laplace[2] sacara indepènden nalika taun 1796. Hipotesis iki, sing luwih ditepungi kanthi Hipotesis Nebula Kant-Laplace, nyebutaké yèn ing taap awal, Tata Surya isih arupa kabut raseksa. Kabut iki kawangun saka lebu, ès, lan gas sing diarani nebula, lan unsur gas sing sebagéan gedhé hidrogen. Gaya gravitasi sing diduwèni nyebabaké kabut iku nyusut lan mubeng kanthi arah tinentu, suhu kabut saya panas, lan akiré dadi lintang raseksa (srengéngé). Srengéngé raseksa terus nyusut lan mubeng tansaya cepet, lan cincin-cincin gas lan ès kalontar menyang sakupengé Srengéngé. Akibat gaya gravitasi, gas-gas kasebut saya padhet sairing karo pamudhunan suhuné lan mbentuk planèt njero lan planèt njaba. Laplace duwé pendhapat yèn orbit awangun mèh mbunder saka planèt-planèt arupa konsekuènsi saka
Sabuk Kuiper iki dikawruhi uga nduwé satelit ing sasi Januari 2005 senadyan kanthi ukuran luwih cilik saka Pluto. Lan puncaké ya iku panemon UB 313 (2.700 km ing sasi Oktober 2003) sing diwènèhi jeneng déning panemuné Xena. Saliyané luwih gedhé saka Pluto, objèk iki uga nduwé satelit.
Pambandhing rélatif massa planèt. Yupiter iku 71% saka total lan Saturnus 21%. Merkurius lan Mars, sing total bebarengan mung kurang saka 0.1% ora katon jroning diagram ing ndhuwur.
Komponèn utama sistem Tata Surya ya iku srengéngé, sawijining lintang dhèrèt utama kelas G2 sing ngandhut 99,86 persèn massa saka sistem lan ndhominasi kabèh kanthi gaya gravitasiné.[5] Yupiter lan Saturnus, loro komponèn paling gedhé sing ngideri Srengéngé, nyakup kira-kira 90 persèn massa saluwihé.[c]
Mèh kabèh objèk-objèk gedhé sing ngorbit Srengéngé ana ing bidhang édharan bumi, sing umumé dijenengi èkliptika. Kabèh planèt manggon cedhak banget karo èkliptika, sauntara komèt lan objèk-objèk sabuk Kuiper biasané nduwèni béda pojokan sing gedhé banget dibandhingaké èkliptika.
Planèt-planèt lan objèk-objèk Tata Surya uga ngorbit ngupengi Srengéngé lawan arah jarum jam yèn dideleng saka ndhuwur kutub lor Srengéngé, kejaba Komèt Halley.
Hukum Gerakan Planèt Kepler njabaraké yèn orbit saka objèk-objèk Tata Surya sakupengé Srengéngé obah kanthi wangun èlips kanthi Srengéngé minangka salah siji titik fokusé. Objèk sing leté luwih cerak saka Srengéngé (sumbu sèmi-mayor-é luwih cilik) nduwèni taun wektu sing luwih cendhak. Ing orbit èlips, let antarané objèk karo Srengéngé manéka variasi sakdawané taun. Let paling cerak antarané objèk karo Srengéngé dijenengi perihelion, sauntara let paling adoh saka Srengéngé dijenengi aphelion. Kabèh objèk Tata Surya obah paling cepet ing titik perihelion lan paling alon ing titik aphelion. Orbit planèt-planèt bisa diarani mèh awangun bunderan, éwadéné komèt, asteroid lan objèk sabuk Kuiper akèh-akèhé orbité awangun èlips.
Kanggo nggampangaké réprèsentasi, akèh-akèhé diagram Tata Surya nuduhaké let antarané orbit sing padha siji lan sijiné. Ing kasunyatané, kanthi sapérangan pangecualian, tansaya adoh panggonan sawijining planèt utawa sabuk saka Srengéngé, saya gedhé let antarané objèk iku karo jalur ideran orbit sadurungé. Minangka conto, Venus manggon watara 0,33 satuan astronomi (SA) luwih saka Merkurius[d], éwadéné Saturnus iku 4,3 SA saka Yupiter, lan Neptunus manggon 10,5 SA saka Uranus. Sapérangan upaya wis dicoba kanggo nemtokaké korélasi let antar orbit iki (hukum Titus-Bode), nanging nganti saiki ora ana siji téori waé wis ditampa.
Mèh kabèh planèt-planèt ing Tata Surya uga nduwé sistem sékundhèr. Akèh-akèhé iku bendha pangorbit alami sing diarani satelit. Sapérangan bendha iki nduwé ukuran luwih gedhé saka planèt. Mèh kabèh satelit alami sing paling gedhé manggon ing orbit sinkron, kanthi sasisih satelit ngadhep merang arah planèt indhuké sacara permanèn. Papat planèt paling gedhé uga nduwé cincin sing isi partikel-partikel cilik sing ngorbit sacara bebarengan.
Tèrminologi[besut | besut sumber]
Sacara informal, Tata Surya bisa dibagi dadi telu laladan. Tata Surya bagéan njero nyakup papat planèt kabumian lan sabuk asteroid utama. Ing laladan sing luwih adoh, Tata Surya bagéan njaba, ana papat gas planèt raseksa.[6] Wiwit ditemokaké Sabuk Kuiper, bagéan paling njaba Tata Surya dianggep wewengkon béda dhéwé sing ngliputi kabèh objèk ngliwati Neptunus.[7]
Sacara dinamis lan fisik, objèk sing ngorbit srengéngé bisa diklasifikasikaké jroning telung golongan: planèt, planèt cilik, lan benda cilik Tata Surya. Planèt iku sawijining badan sing ngideri Srengéngé lan nduwèni massa cukup gedhé kanggo mbentuk buletan dhiri lan wis ngresiki orbité kanthi nginkorporasikaé kabèh objèk-objèk cilik ing sakupengé. Kanthi définisi iki, Tata Surya nduwèni wolu planèt: Merkurius, Venus, Bumi, Mars, Yupiter, Saturnus, lan Neptunus. Pluto wis diuwalaké status planèté amarga ora bisa ngresiki orbité saka objèk-objèk Sabuk Kuiper.[8]
Planèt cilik iku benda akasa dudu satelit sing ngupengi Srengéngé, duwé massa sing cukup kanggo bisa mbentuk buletan dhiri nanging durung bisa ngresiki laladan sakupengé.[8] Miturut définisi iki, Tata Surya nduwèni lima planèt cilik: Ceres, Pluto, Haumea, Makemake, lan Eris.[9] Objèk liya sing mungkin bakal diklasifikasikaké minangka planèt cilik ya iku: Sedna, Orcus, lan Quaoar. Planèt cilik sing nduwé orbit ing laladan trans-Neptunus biasané disebut "plutoid".[10] Sisa objèk-objèk liya sabanjuré sing ngiteri Srengéngé ya iku benda cilik Tata Surya.[8]
Èlmuwan ahli planèt migunakaké istilah gas, ès, lan watu kanggo ndhèskripsikaké kelas dat sing ana ing njero Tata Surya. Watu digunakaké kanggo njenengi bahan mawa titik lebur dhuwur (luwih gedhé saka 500 K), minangka conto silikat. Bahan batuan iki umum banget ana ing Tata Surya bagéan njero, arupa komponèn pambentuk utama mèh kabèh planèt kabumian lan asteroid. Gas iku bahan-bahan mawa
sing didhominasi déning Yupiter lan Saturnus. Éwadéné ès, kayadéné banyu, metana, amonia lan karbon dioksida,[11] nduwèni titik lebur watara atusan drajat kelvin. Bahan iki arupakan komponèn utama saka sebagéan gedhé satelit planèt raseksa. Dhèwèké uga arupa komponèn utama Uranus lan Neptunus (sing asring disebut "ès raseksa"), sarta manéka bendha cilik sing ana ing sacedhaké orbit Neptunus.[12]
Istilah volatiles nyakup kabèh bahan mawa titik umub asor (kurang saka atusan kelvin), sing kalebu gas lan ès; gumantung ing suhuné, 'volatiles' bisa ditemokaké minangka ès, cuwèran, utawa gas ing manéka bagéan Tata Surya.
Zona planèt[besut | besut sumber]
Zona Tata Surya sing ngliputi, planèt bagéan njero, sabuk asteroid, planèt bagéan njaba, lan sabuk Kuiper. (Gambar ora selaras karo skala)
Ing zona planèt njero, Srengéngé iku punjer Tata Surya lan panggonané paling cedhak karo planèt Merkurius (let saka Srengéngé 57,9 × 106 km, utawa 0,39 SA), Venus (108,2 × 106 km, 0,72 SA), Bumi (149,6 × 106 km, 1 SA) lan Mars (227,9 × 106 km, 1,52 SA). Ukuran dhiamèteré antara 4.878 km lan 12.756 km, kanthi massa jinis antara 3,95 g/cm3 lan 5,52 g/cm3.
Ing antarané Mars lan Yupiter ana laladan sing disebut sabuk asteroid, kumpulan batuan métal lan mineral. Akèh-akèhé asteroid-asteroid iki mung duwé dhiamèter sapérangan kilomèter (pirsani: Dhaptar asteroid), lan sapérangan duwé dhiamèter 100 km utawa luwih. Ceres, bagéan saka kumpulan asteroid iki, ukurané watara 960 km lan dikategorikaké minangka planèt cilik. Orbit asteroid-asteroid
SA), Uranus (2,875 × 109 km, 19,2 SA) lan Neptunus (4,504 × 109 km, 30,1 SA) kanthi massa jinis antara 0,7 g/cm3 lan 1,66 g/cm3.
Let rata-rata antarané planèt-planèt karo Srengéngé bisa diprakirakaké kanthi migunakaké baris matématis Titus-Bode. Régularitas
saka heliosfer dijenengi lembar ilènan heliosfer (heliospheric current sheet), sawijining spiral sing dumadi amarga gerak rotasi magnètis Srengéngé tumrap médhium antarplanèt.[19][20] Médhan magnèt bumi nyegah atmosfèr bumi interaksi karo angin surya. Venus lan Mars sing ora nduwèni médhan magnèt, atmosfèré entèk kakikis menyang njaba akasa.[21] Interaksi antarané angin surya lan médhan magnèt bumi nyebabaké dumadiné aurora, sing bisa dideleng cedhak kutub magnètik bumi.
Heliosfer uga duwé peran ngreksa Tata Surya saka sinar kosmik sing asalé saka njaban Tata Surya. Médhan magnèt planèt-planèt nambah peran pangreksan sabanjuré. Dhènsitas sinar kosmik ing médhium antarlintang lan kekuwatan médhan magnèt Srengéngé ngalami owah-owahan ing skala wektu sing dawa banget, saéngga drajat radhiasi kosmis ing njero Tata Surya dhéwé iku manéka variasi, senajan ora dikawruhi sepira gedhéné.[22]
Médhium antarplanèt uga arupa papan anané paling ora loro laladan mèmper piringan sing isiné lebu kosmis. Sing pisanan, méga lebu zodhiak, ana ing Tata Surya bagéan njero lan arupa panyebab cahya zodhiak. Iki kamungkinan kawangun saka tabrakan jroning sabuk astéroid sing disebabaké déning interaksi karo planèt-planèt.[23] Laladan kaloro mbentang antarané 10 SA nganti watara 40 SA, lan mungkin disebabaké déning tabrakan sing mèmper ananging dumadi ing njero Sabuk Kuiper.[24][25]
Tata Surya bagéyan njero[besut | besut sumber]
Tata Surya bagéyan njero iku jeneng umum sing nyakup planèt kabumian lan asteroid. Utamané kagawé saka silikat lan logam, objèk saka Tata Surya bagéyan njero nglingkup cerak karo Srengéngé, radhius saka kabèh laladan iki luwih cendhak saka let antarané Yupiter lan Saturnus.
Venus, Bumi, lan Mars (ukuran miturut skala)
Papat planèt bagéyan njero utawa planèt kabumian (terrestrial planet) duwé komposisi batuan sing padhet, mèh ora duwé utawa ora nduwèni satelit lan ora duwé sistem cincin. Komposisi planèt-planèt iki utamané ya iku mineral kanthi titik lèlèh dhuwur, kayadéné silikat sing mbentuk intip lan slubung, lan logam kayadéné wesi lan nikel sing mbentuk intiné. Telu saka papat planèt iki (Venus, Bumi lan Mars) duwé atmosfèr, kabèh duwé kawah météor lan sifat-sifat lumahan tèktonis kayadéné gunung geni lan lembah pecahan. Planèt sing panggonané ing antarané Srengéngé lan Bumi (Merkurius lan Venus) diarani uga minangka planèt infèrior.
Merkurius[besut | besut sumber]
Merkurius (0,4 SA saka Srengéngé) iku planèt paling cerak saka Srengéngé sarta uga paling cilik (0,055 massa Bumi). Merkurius ora duwé satelit alami lan ciri géologisé saliyané kawah météorid sing dikawruhi ya iku lobed ridges utawa rupes, kamungkinan dumadi amarga pangerutan ing périodhe awal sajarahé.[26] Atmosfèr Merkurius sing mèh isa dilirwakaké kapérang saka atom-atom sing uwal saka lumahané amarga semburan angin surya.[27] Gedhéné inti wesi lan tipisé kerak Merkurius isih durung isa diterangaké. Miturut prakiran hipotésa lapisan njaba planèt iki ucul sawisé dumadi tabrakan gedhé, lan ngrembakané ("akresi") penuhé kacandhet déning ènèrgi awal Srengéngé.[28][29]
Venus[besut | besut sumber]
Venus (0,7 SA saka Srengéngé) mawa ukuran mèmper bumi (0,815 massa bumi). Lan kayadéné bumi, planèt iki duwé slimut kulit silikat sing kandel lan mawa inti wesi, atmosfèré uga kandel lan duwé aktivitas géologi. Ananging planèt iki luwih garing saka bumi lan atmosfèré kaping sanga luwih padhet saka bumi. Venus ora duwé satelit. Venus iku planèt paling panas kanthi suhu lumahan ngancik 400 °C, kamungkinan gedhé disebabaké gunggung gas omah kaca sing kakandhut ing njero atmosfèr.[30] Tekan saiki aktivitas géologis Venus durung didhetèksi, nanging amarga planèt iki ora duwé medhan magnèt sing bisa nyegah entèké atmosfèr, diduga sumber atmosfèr Venus asalé saka gunung geni.[31]
Bumi (1 SA saka Srengéngé) iku planèt bagéan njero sing paling gedhé lan paling padhet, siji-sijiné sing dikawruhi duwé aktivitas géologi lan siji-sijiné planèt sing dikawruhi duwé mahluk urip. Hidrosfèr-é sing cuwèr iku khas ing antarané planèt-planèt kabumian lan uga arupa siji-sijiné planèt sing diamati duwé lèmpèng tèktonik. Atmosfèr bumi béda banget dibandhingaké planèt-planèt liyané, amarga diprabawai déning anané mahluk urip sing ngasilaké 21% oksigen.[32] Bumi duwé siji satelit, rembulan, siji-sijiné satelit gedhé saka planèt kabumian ing njero Tata Surya.
Mars[besut | besut sumber]
Mars (1,5 SA saka Srengéngé) kanthi ukuran luwih cilik saka bumi lan Venus (0,107 massa bumi). Planèt iki duwé atmosfèr tipis sing kandhutan utamané iku karbon dioksida. Lumahan Mars sing dikebaki gunung geni raseksa kayadéné Olympus Mons lan lembah retakan kayadéné Valles marineris, nuduhaké aktivitas géologis sing terus dumadi nganti saiki. Warna abangé asalé saka warna karat lemahé sing sugih wesi.[33] Mars duwé loro satelit alami cilik (Deimos lan Phobos) sing diduga arupa asteroid sing kajebak gravitasi Mars.[34]
Sabuk asteroid[besut | besut sumber]
Asteroid sacara umum iku objèk Tata Surya sing kapérang saka batuan lan mineral logam beku.[35]
Sabuk asteroid utama ana ing antarané orbit Mars lan Yupiter, leté watara 2,3 lan 3,3 SA saka Srengéngé, diduga arupa sisa saka bahan formasi Tata Surya sing gagal nggumpel amarga prabawa gravitasi Yupiter.[36]
Gradhasi ukuran asteroid iku atusan kilomèter tekan mikroskopis. Kabèh asteroid, kejaba Ceres sing paling gedhé, diklasifikasikaké minangka benda cilik Tata Surya. Sapérangan asteroid kayadéné Vesta lan Hygiea mungkin bakal diklasifikasikaké minangka planèt cilik yèn kabukti wis ngancik kasetimbangan hidrostatik.[37]
Sabuk asteroid kapérang saka maèwu-èwu, mungkin yutan objèk kanthi dhiamèter sakilometer.[38] Senajan mangkono, massa total saka sabuk utama iki
iki tanpa ngalami kacilakan. Asteroid sing dhiamèteré watara 10 lan 10−4 m disebut météorid.[40]
Ceres[besut | besut sumber]
Ceres (2,77 SA) iku benda paling gedhé ing sabuk asteroid lan diklasifikasikaké minangka planèt cilik. Dhiamèteré iku kurang sithik saka 1000 km, cukup gedhé kanggo duwé gravitasi dhéwé kanggo nggumpel mbentuk bunderan. Ceres dianggep minangka planèt nalika ditemokaké ing abad ka 19, nanging di-réklasifikasi dadi asteroid nalika taun 1850an sawisé observasi luwih lanjut nemokaké sapérangan asteroid manèh.[41] Ceres diréklasifikasi lanjut nalika taun 2006 minangka planèt cilik.
Klompok asteroid[besut | besut sumber]
Asteroid ing sabuk utama dibagi dadi klompok lan kulawarga asteroid adhedhasar sifat-sifat orbité. Satelit asteroid iku asteroid sing ngiteri asteroid sing luwih gedhé. Satelit-satelit iki ora gampang dibédakaké saka satelit-satelit planèt, sok-sok mèh padha gedhéné karo pasangané. Sabuk asteroid uga duwé komèt sabuk utama sing mungkin arupa sumber banyu bumi.[42]
Asteroid-asteroid Trojan ana ing titik L4 atau L5 Yupiter (laladan gravitasi stabil sing ana ing ngarep lan mburi sawijining orbit planèt), sebutan "trojan" asring dipigunakaké kanggo objèk-objèk cilik ing Titik Langrange saka sawijining planèt utawa satelit. Klompok Asteroid Hilda ana ing orbit résonansi 2:3 saka Yupiter, sing tegesé klompok iki ngiteri Srengéngé kaping telu kanggo saben loro ideran Yupiter.
Bagéan njero Tata Surya uga dikebaki déning asteroid liar, sing akèh ngethok orbit-orbit planèt-planèt bagéan njero.
Tata Surya bagéyan njaba[besut | besut sumber]
Ing bagéyan njaba Tata Surya ana gas-gas raseksa karo satelit-satelité sing mawa ukuran planèt. Akèh komèt kanthi périodha cendhak kalebu sapérangan Centaur, uga duwé orbit ing laladan iki. Badan-badan padhet ing laladan iki ngandhut gunggung volatil (conto: banyu, amonia, métan, sing asring disebut "es" jroning pangistilahan èlmu kaplanètan) sing luwih dhuwur dibandhingaké planèt batuan ing bagéyan njero Tata Surya.
Planèt-planèt njaba[besut | besut sumber]
Raseksa-raseksa gas jroning Tata Surya lan Srengéngé, adhedhasar skala
Kapapat planèt njaba, sing disebut uga planèt raseksa gas (gas giant), utawa planèt jovian, sacara kasluruhan nyakup 99 persèn massa sing ngorbit Srengéngé. Yupiter lan Saturnus sebagéan gedhé ngandhut hidrogen lan helium; Uranus lan Neptunus duwé proporsi ès sing luwih gedhé. Para astronom ngusulaké yèn kaloroné dikategorikaké dhéwé minangka raseksa ès.[43] Kapapat raseksa gas iki kabèh duwé cincin, senajan mung sistem cincin Saturnus sing bisa dideleng kanthi gampang saka bumi.
Yupiter[besut | besut sumber]
Yupiter (5,2 SA), kanthi massa kaping 318 massa bumi, iku massané kaping 2,5 massa saka gabungan kabèh planèt liyané. Kandhutan utamané iku hidrogen lan helium. Sumber panas ing njero Yupiter nyebabaké timbulé sapérangan ciri sèmi-permanèn ing atmosfèré, minangka conto pita pita awan lan Bintik Abang Raseksa. Sing dikawruhi, Yupiter duwé 63 satelit. Papat sing paling gedhé, Ganymede, Callisto, Io, lan Europa ngatonaké kamèmperan karo planèt kabumian, kayadéné gunung geni lan inti sing panas.[44] Ganymede, sing arupa satelit paling gedhé ing Tata Surya, duwé ukuran luwih gedhé saka Merkurius.
Saturnus[besut | besut sumber]
Saturnus (9,5 SA) sing ditepungi kanthi sistem cinciné, duwé sapérangan pepadhan karo Yupiter, minangka conto komposisi atmosfèré. Senajan Saturnus gehdéné mung 60% volume Yupiter, planèt iki mung duwé bobot kurang saka sapratelu Yupiter utawa kaping 95 massa bumi, agawé planèt iki arupa sawijining planèt sing paling ora padhet ing Tata Surya. Saturnus duwé 60 satelit sing dikawruhi tekan saiki (lan 3 sing durung dipesthèkaké) loro ing antarané Titan lan Enceladus, nuduhaké aktivitas géologis, senajan mèh kapérang mung saka ès waé.[45] Titan duwé ukuran luwih gedhé saka Merkurius lan arupa siji-sijiné satelit ing Tata Surya sing duwé atmosfèr sing cukup duwé arti.
Uranus[besut | besut sumber]
Uranus (19,6 SA) sing duwé massa kaping 14 massa bumi, iku planèt sing paling ènthèng ing antarané planèt-planèt njaba. Planèt iki duwé kabédan ciri orbit. Uranus ngiteri Srengéngé kanthi ukuran poros 90 drajat ing ekliptika. Planèt iki duwé inti sing adhem banget dibandhingaké gas raseksa liyané lan mung sithik mancaraké ènèrgi panas.[46]
Neptunus (30 SA) senajan luwih cilik sithik saka Uranus, duwé massa kaping 17 massa bumi, saéngga agawé planèt iki luwih padhet. Planèt iki mancaraké panas saka njero nanging ora akèh kayadéné Yupiter utawa Saturnus.[47] Neptunus duwé 13 satelit sing dikawruhi. Sing paling gedhé, Triton, géologiné aktif, lan duwé geyser nitrogèn cuwèr.[48] Triton iku siji-sijiné satelit gedhé sing orbité walik arah (retrogade). Neptunus uga diampingi sapérangan planèt minor ing orbité, sing disebut Trojan
McNaught utawa C/2006 P1 dideleng saka Matakohe, New Zealand tanggal 20 Januari 2007 jam 9.03pm.
Komèt iku badan Tata Surya cilik, biasané mung mawa ukuran sapérangan kilomèter, lan kagawé saka ès volatil. Badan-badan iki duwé èksèntrisitas orbit dhuwur, sacara umum perihelion-é ana ing planèt-planèt bagéan njero lan panggonan aphelion-é luwih adoh saka Pluto. Nalika sawijining komèt ngleboni Tata Surya bagéan njero, ceraké let saka Srengéngé nyebabaké lumahan èsé ngalami sumblimasi lan ionisasi, sing ngasilaké koma, buntut gas lan lebu dawa, sing asring bisa dideleng kanthi mata langsung.
Komèt mawa périodha cendhak, duwé kalangsungan orbit kurang saka rongatus taun. Éwadéné komèt mawa périodha panjang, duwé orbit sing lumaku èwonan taun. Komèt mawa périodha cendhak dipercaya asalé saka Sabuk Kuiper, éwadéné komèt mawa périodha dawa, kayadéné Hale-bopp, asalé saka Awan Oort. Akèh klompok komèt, kayadéné Kreutz Sungrazers, kawangun saka pecahan sawijining indhuk tunggal.[49] Sebagéan komèt mawa orbit hiperbolik mungkin asalé saka njaba Tata Surya, nanging nemtokaké jalur orbité sacara mesthi iku angèl banget.[50] Komèt tuwa sing bahan volatilesé wis entèk amarga panas Srengéngé asring dikategorikaké minangka asteroid.[51]
Centaur[besut | besut sumber]
Centaur iku bendha-bendha ès mèmper komèt sing poros semi-majoré luwih gedhé saka Yupiter (5,5 SA) lan luwih cilik saka Neptunus (30 SA). Centaur paling gedhé sing dikawruhi ya iku, 10199 Chariklo, kanthi dhiamèter 250 km.[52] Centaur temonan pisanan, 2060 Chiron, uga diklasifikasikaké minangka komèt (95P) amarga duwé koma padha kayadéné komèt yèn nyedhaki Srengéngé.[53] Sapérangan astronom nglasifikasikaké Centaurs minangka objèk sabuk Kuiper sebaran-menyang-njero (inward-scattered Kuiper belt objects), sairing karo sebaran metu sing manggon ing piringan kasebar (
Laladan sing ana adoh ngliwati Neptunus, utawa laladan trans-Neptunus, sebagéan gedhé durung dièksplorasi. Miturut praduga laladan iki sebagéan gedhé kapérang saka donya-donya cilik (sing paling gedhé duwé dhiamèter sapralima bumi lan massané adoh luwih cilik saka rembulan) lan utamané ngandhut watu lan ès. Laladan iki uga ditepungi minangka laladan njaba Tata Surya, senajan manéka wong migunakaké istilah iki kanggo laladan sing ana
raseksa mèmper karo sabuk asteroid, nanging komposisi utamané iku ès. Sabuk iki manggon ana ing antarané 30 lan 50 SA, lan kapérang saka bendha cilik Tata Surya. Senajan mangkono, sapérangan objèk Kuiper sing paling gedhé, kayadéné Quaoar, Varuna, lan Orcus, mungkin bakal diklasifikasikaké minangka planèt cilik. Para èlmuwan mrakirakaké ana watara 100.000 objèk Sabuk Kuiper kanthi dhiamèter luwih saka 50 km, nanging diprakirakaké massa total Sabuk Kuiper mung saprasepuluh massa bumi.[55] Akèh objèk Kuiper duwé satelit gandha lan akèh-akèhé duwé orbit ing njaba bidhang èliptika.
Sabuk Kuiper sacara kasar bisa dibagi dadi "sabuk klasik" lan résonansi. Résonansi iku orbit sing agandhèng marang Neptunus (conto: loro orbit kanggo saben telu orbit Neptunus utawa siji kanggo saben loro). Résonansi sing pisanan awalé ing Neptunus dhéwé. Sabuk klasik kapérang saka objèk sing ora duwé résonansi karo Neptunus, lan manggon watara 39,4 SA tekan 47,7 SA.[56] Anggota dari sabuk klasik diklasifikasikan sebagai cubewanos, setelah anggota jinis
Pluto lan Charon[besut | besut sumber]
Pluto (rata-rata 39 SA), sawijining planèt cilik, iku objèk paling gedhé sing dikawruhi ing Sabuk Kuiper. Nalika ditemokaké ing taun 1930, bendha iki dianggep minangka planèt sing kasanga, dhéfinisi iki diganti nalika taun 2006 kanthi diangkaté dhéfinisi formal planèt. Pluto duwé kamiringan orbit cukup èksèntrik (17 drajat saka bidhang èkliptika) lan leté 29,7 SA saka Srengéngé ing titik perihelion (padha leté karo orbit Neptunus) tekan 49,5 SA ing titik aphelion.
Ora cetha apa Charon, satelit Pluto sing paling gedhé, bakal terus diklasifikasikaké minangka satelit utawa dadi sawijining planèt cilik uga. Pluto lan Charon, kaloroné ngiteri titik barycenter gravitasi ing ndhuwur lumahané, sing gawé Pluto-Charon sawijining sistem gandha. Loro satelit sing adoh luwih cilik Nix lan Hydra uga ngiteri Pluto lan Charon. Pluto ana ing sabuk résonan lan duwé 3:2 résonansi karo Neptunus, sing tegesé Pluto ngiteri Srengéngé kaping loro kanggo saben telung ideran Neptunus. Objèk sabuk Kuiper sing orbité duwé résonansi sing padha disebut plutino.[58]
Haumea lan Makemake[besut | besut sumber]
Haumea (rata-rata 43,34 SA) lan Makemake (rata-rata 45,79 SA) iku loro objèk paling gedhé sing dikawruhi ing njero sabuk Kuiper klasik. Haumea iku sawijining objèk kanthi wangun endhog lan duwé satelit loro. Makemake iku objèk paling kinclong ing sabuk Kuiper sawisé Pluto. Ing awalé dijenengi 2003 EL61 lan 2005 FY9, nalika taun 2008 diwènèhi jeneng lan status minangka planèt cilik. Orbit kaloroné duwé inklinasi adoh luwih mbujur saka Pluto (28° lan 29°) [59] lan béda kayadéné Pluto, kaloroné ora diprabawai déning Neptunus, minangka bagéan saka klompok Objèk Sabuk Kuiper klasik.
Piringan kasebar[besut | besut sumber]
nyebar metu adoh luwih wiyar. Laladan iki diduga arupa sumber komèt mawa périodha cendèk. Objèk piringan kasebar diduga kaoncataké menyang orbit sing ora tinentu amarga prabawa gravitasi saka obahan migrasi awal Neptunus. Akèh-akèhé objèk piringan kasebar (scattered disc objects, utawa SDO) duwé perihelion ing njero sabuk Kuiper lan aphelion adohé mèh 150 SA saka Srengéngé. Orbit OPT uga duwé inklinasi dhuwur ing bidhang èkliptika lan asring mèh kanthi pojok siku-siku. Sapérangan astronom nggolongaké piringan kasebar mung minangka bagéan saka sabuk Kuiper lan njuluki piringan kasebar minangka "objèk sabuk Kuiper kasebar" (scattered Kuiper belt objects).[60]
Eris[besut | besut sumber]
Eris (rata-rata 68 SA) iku objèk piringan kasebar paling gedhé sing dikawruhi lan nyebabaké wiwitané dhebat babagan dhéfinisi planèt, amarga Eris mung 5%luwih gedhé saka Pluto lan duwé prakiran dhiamèter watara 2.400 km. Eris iku planèt cilik paling gedhé sing dikawruhi lan duwé satelit siji, Dysnomia.[61] Kayadéné Pluto, orbité duwé èksèntrisitas dhuwur, kanthi titik perihelion 38,2 SA (mèmper let Pluto menyang Srengéngé) lan titik
ruwang antar lintang wiwit ora persis kadhéfinisi. Watesan-watesan njaba iki kabentuk saka loro gaya tekan sing kapisah: angin surya lan gravitasi Srengéngé. Watesan paling adoh prabawa angin surya kira-kira leté kaping papat let Pluto lan Srengéngé. Heliopause iki disebut minangka titik awal médhium antar lintang. Ananging Bal Roche Srengéngé, let èfèktif prabawa gravitasi Srengéngé, diprakirakaké nyakup watara kaping sèwu luwih adoh.
sing obah ing kacepetan 400 km/dhetik nganti nabrak plasma saka médhium ruwang antarlintang. Tabrakan iki dumadi ing benturan tèrminasi sing kira kira ana ing 80-100 SA saka Srengéngé ing laladan lawan angin lan watara 200 SA saka Srengéngé ing laladan saarah jurusan angin. Banjur angin saya alon dramatis, saya mampet lan owah dadi kenceng, mbentuk struktur oval sing ditepungi minangka heliosheath, kanthi kelakuan mèmper kayadéné buntut komèt, saya ngulur metu adohé 40 SA ing bagéan arah lawan angin lan matikel-tikel luwih adoh ing sisih liyané. Voyager 1 lan Voyager 2 dilapuraké wis nembus benturan terminasi iki lan ngleboni heliosheath, ing let 94 lan 84 SA saka Srengéngé. Watesan njaba saka heliosfer, heliopause, iku titik papan angin surya mandheg lan ruwang antar lintang kawiwitan.
Wujud saka pucuk njaba heliosfer kamungkinan diprabawai saka dhinamika fluida saka interaksi médhium antarlintang lan uga médhan magnèt Srengéngé sing ngarah ing sisih kidul (saéngga mènèhi wujud bujel ing hemisfer lor kanthi let 9 SA, lan luwih adoh tinimbang hemisfer kidul. Saluwihé saka heliopause, ing let watara 230 SA, ana benturan busur, jaluran ombak plasma sing ditinggalaké Srengéngé sairing iderané mubeng ing Bima Sakti.
Diarepaké satelit NASA voyager bakal nembus heliopause ing watara dhékade ngarep lan ngirim manèh data tingkat radhiasi lan angin surya. Kanggo iku, sawijining tim sing dibiyayani NASA wis ngembangaké konsèp "Vision Mission" sing bakal kusus ngirimaké satelit panjajak menyang heliosfer.
Méga Oort[besut | besut sumber]
Sacara hipotèsa, Méga Oort iku sawijining massa mawa ukuran raseksa sing kapérang saka matrilyun-trilyun objèk ès, dipracaya arupa sumber komèt mawa périodha dawa. Méga iki nylubungi srengéngé ing let watara 50.000 SA (watara 1 taun cahya) tekan adohé 100.000 SA (1,87 taun cahya). Laladan iki dipracaya ngandhut komèt sing luwar saka bagéan njero Tata Surya amarga interaksi karo planèt-planèt bagéan njaba. Objèk Méga Oort obah alon banget lan bisa digoncangaké déning kahanan-kahanan langka kayadéné tabrakan, èfèk gravitasi saka liwaté lintang, utawa gaya pasang galaksi, gaya pasang sing disurung Bima Sakti.[62][63]
Sedna[besut | besut sumber]
90377 Sedna (rata-rata 525,86 SA) iku sawijining bendha semu abang mèmper Pluto kanthi orbit raseksa sing èliptis banget, watara 76 SA ing perihelion lan 928 SA ing aphelion lan duwé jangka orbit 12.050 taun. Mike Brown, panemu objèk iki nalika taun 2003, negesaké yèn Sedna ora arupa bagéan saka piringan kasebar utawa uga sabuk Kuiper amarga perihelioné adoh banget saka prabawa migrasi Neptunus. Dhèwèké lan sapérangan astronom liyané duwé pendhapat yèn Sedna iku objèk pisanan saka sawijining klompok anyar, sing mungkin uga nyakup 2000 CR105. Sawijining bendha mawa titik perihelion ing 45 SA, aphelion ing 415 SA, lan duwé jangka orbit 3.420 taun. Brown njuluki klompok iki "Méga Oort bagéan njero", amarga mungkin kabentuk liwat prosès sing mèmper, senajan adoh luwih cedhak menyang Srengéngé. Kamungkinan gedhé Sedna iku sawijining planèt cilik, senajan wujud kabubunderané isih kudu ditemtokaké kanthi cetha.
Watesan-watesan[besut | besut sumber]
Akèh perkara saka Tata Suryané awaké dhéwé sing isih durung dikawruhi. Médhan gravitasi Srengéngé diprakirakaké ndhominasi gaya gravitasi lintang-lintang sakupengé nganti adohé rong taun cahya (125.000 SA). Prakiran ngisor radhius Méga Oort, ing sisih liya, ora luwih gedhé saka 50.000 SA.[64] Senajan Sedna wis ditemokaké, laladan antarané Sabuk Kuiper lan Méga Oort, sawijining laladan sing duwé radhius puluhan èwu SA, bisa ditélakaké durung dipetakaké. Saliyané iku, uga ana studi sing lagi lumaku, sing nyinaoni laladan antarané Merkurius lan Srengéngé.[65] Objèk-objèk anyar mungkin isih bakal ditemokaké ing laladan sing durung dipetakaké.
Tata Surya ana ing galaksi Bima Sakti, sawijining galaksi spiral sing dhiamèteré watara 100.000 taun cahya lan duwé watara 200 milyar lintang.[66] Srengéngé manggon ing salah siji lengen spiral galaksi sing disebut Lengen Orion.[67] Panggonan Srengéngé leté watara 25.000 lan 28.000 taun cahya saka pusat galaksi, kanthi kacepetan orbit ngupengi pusat galaksi watara 2.200 kilometer per dhetik.
Saben révolusiné duwé jangka 225-250 yuta taun. Wektu révolusi iki ditepungi minangka taun galaksi Tata Surya.[68] Apex Srengéngé, arah jalur Srengéngé ing ruwang semesta, cerak panggonané karo rasi lintang Herkules kaarah ing posisi akir lintang Vega.[69]
Panggonan Tata Surya ing njero galaksi duwé peran wigati jroning évolusi kauripan ing Bumi. Wangun orbit bumi iku mèmper bunderan kanthi kacepetan mèh padha karo lengen spiral galaksi, mula bumi arang banget nrobos jalur lengen. Lengen spiral galaksi duwé konsèntrasi supernova dhuwur sing duwé potènsi bebaya gedhé banget tumrap kauripan ing Bumi. Kahanan iki mènèhi Bumi jangka stabilitas sing dawa sing mungkinaké évolusi kauripan.[70]
Tata Surya manggon adoh saka laladan padhet lintang ing pusat galaksi. Ing laladan pusat, tarikan gravitasi lintang-lintang sing silih cerak bisa nggoyang bendha-bendha ing Méga Oort lan nembakaké komèt-komèt menyang bagéan njero Tata Surya. Iki bisa ngasilaké potènsi tabrakan sing ngrusak kauripan ing Bumi.
Intènsitas radhiasi saka pusat galaksi uga mangaruhi perkembangan wujud urip tingkat dhuwur. Senajan mangkoko, para èlmuwan duwé hipotèsa yèn ing lokasi Tata Surya saiki iki supernova wis mangaruhi kauripan ing Bumi ing 35.000 taun pungkasan kanthi nguncalaké pecahan-pecahan inti lintang menyang Srengéngé jroning wujud lebu radhiasi utawa bahan sing luwih gedhé liyané, kayadéné manéka bendha mèmper komèt.[71]
Laladan lingkungan sakupengé[besut | besut sumber]
Lingkungan galaksi paling cedhak saka Tata Surya iku sawijining papan sing diarani Méga Antarlintang Lokal (Local Interstellar Cloud, utawa Local Fluff), ya iku wewengkon kanthi méga kandel sing ditepungi kanthi aran Gelembung Lokal (Local Bubble), sing ana ing tengah-tengah wewengkon sing arang. Gelembung Lokal iki wanguné rongga mèmper jam gesik sing ana ing médhium antarlintang, lan mawa ukuran watara 300 taun cahya. Gelembung iki kebak sebaran plasma kanthi suhu dhuwur sing mungkin asalé saka sapérangan supernova sing durung suwé dumadi.[72]
Ing sajroning let sepuluh taun cahya (95 triliun km) saka Srengéngé, gunggung lintang rélatif sithik. Lintang sing paling cerak ya iku sistem kembar telu Alpha Centauri, sing leté 4,4 taun cahya. Alpha Centauri A lan B arupa lintang gandha mèmper karo Srengéngé, éwadéné Centauri C iku cilik abang (disebut uga Proxima Centauri) sing ngideri kembaran gandha pisanan ing let 0,2 taun cahya.
Lintang-lintang paling cerak sabanjuré ya iku sawijining cilik abang sing dijenengi Lintang Barnard (5,9 taun cahya), Wolf 359 (7,8 taun cahya) lan Lalande 21185 (8,3 taun cahya). Lintang paling gedhé jroning let sepuluh taun cahya ya iku Sirius, sawijining lintang kinclong dikategoriaké 'urutan utama' kira-kira duwé massa kaping loroné massa Srengéngé, lan dikupengi déning sawijining cilik putih kanthi jeneng Sirius B. Kaloroné leté 8,6 taun cahya. Sisa sistem saluwihé sing ana ing njero let 10 taun cahya iku sistem lintang gandha cilik abang Luyten 726-8 (8,7 taun cahya) lan sawijining cilik abang kanthi jeneng Ross 154 (9,7 taun cahya).[73]
Lintang tunggal paling cerak sing mèmper Srengéngé ya iku Tau Ceti, sing ana ing 11,9 taun cahya. Lintang iki kira-kira ukurané 80% bobot Srengéngé, nanging kakinclongané (luminositas) mung 60%.[74] Planèt njaba Tata Surya paling cerak saka Srengéngé, sing dikawruhi tekan saiki ya iku ing lintang Epsilon Eridani, sawijining lintang sing luwih pudhar sithik lan luwih abang dibandhingaké Srengéngé. Panggoné watara 10,5 taun cahya. Planèt lintang iki sing wis dipesthèkaké, kanthi jeneng Epsilon Eridani b, kurang luwih ukurané kaping 1,5 massa Yupiter lan ngupengi indhuk lintangé kanthi let 6,9 taun cahya.[75]
^ Kapitalisasi istilah iki manéka. Persatuan Astronomi Internasional, badan sing ngurusi masalah panengeran astronomis, nyebutaké yèn kabèh objèk astronomi dikapitalisasi jenengé (Tata Surya). Nanging, istilah iki uga asring ditemoni jroning wangun huruf cilik (tata surya)
^ Delengen Dhaptar satelit kanggo kabèh satelit alami saka wolu planèt lan lima planèt cilik.
^ Massa Tata Surya ora klebu Srengéngé, Yupiter, lan Saturnus, bisa diétung kanthi nambahaké kabèh massa objèk paling gedhé sing diétung lan migunakaké pangétungan kasar kanggo massa méga Oort (watara kaping 3 massa Bumi),,[76] sabuk Kuiper (watara kaping 0,1 massa Bumi)[55] lan sabuk asteroid (watara kaping 0,0005 massa Bumi)[39] kanthi total massa kaping ~37 massa Bumi, utawa 8,1 persèn massa ing orbit ing sakupengé Srengéngé. Yèn dikurangi nganggo massa Uranus lan Neptunus (kaloroné kaping ~31 massa Bumi), sisané kaping ~6 massa Bumi arupa 1,3 persèn saka massa sakabèhané.
^ Astronom ngukur let ing njero Tata Surya kanthi satuan astronomi (SA). Siji SA leté watara let rata-rata Srengéngé lan Bumi, utawa 149.598.000 km. Pluto leté watara 38 SA saka Srengéngé, Yupiter 5,2 SA. Siji taun cahya iku 63.240 SA..
(id) Animasi interaktif Tata Surya jroning basa Indonésia
(id) Sawijining applet sing nuduhaké lokasi saiki lintang-lintang lan planèt-planèt ing langit wengi.
CS1: OCLCKabeh artikel pilihanAstronomiTata suryaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengArtikel Dhasar	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 6 Oktober 2016.
kulo padosi wanten simbah Gugle, ananging mboten kepanggih ingkang kulo karepaken, injih meniko terjemahan sangking boso sundo kalebet dumateng boso njawi. Mbok bilih panjenengan kerso, saget dipun terjemahaken dumateng njawi longkangan utawi njawi
BulunganTanjung Selor, BulunganKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.52, tanggal 11 Maret 2013.
koyo ngono… bakal akeh sing potong spatbor mburi… rasane kok wagu kedawanan, iseh apik buntute byson..
lek batok lampu ngarep iseh manis lah drpada vikson sing saiki..
Betina	Koncoku Njaluk Tulung Diutangi →
ULAH ASMARA PAMBUKANING RASA WANITA | alangalangkumitir
Niku anak wontên kalih | saking isarat myang tingkah | kang kalêbêt tyasing wadon | kasiyat saking pandhita | Lukmanulyakin nama | bab kêmate apulang-hyun | dununge rasèng wanita ||
Yaitu ada dua hal : syarat-syarat tertentu (jamu), tingkah laku (tata krama)
Kaping kawanwêlas wiwit | ngaras lathi ngusap suryan | ping gangsalwêlas wus pantog | wiwit ngaras kalih imba | puniku yèn linakyan | kalangkung utamanipun | awit punika wanita ||
Yèn badhe bêtah kêpati | ron lêgundhi ron widurya | myang babakan trênggulune | pinipisa ingkang lêmbat | ginalintir inguntal | lah punika èsmunipun | winaca ping kalih
macan putih ana dhadha umetu banyu uripe, ing urip sajroning toya
marang wong wadon sanèse | sadaya ingkang kaambah | adat kang wus kalakyan | nadyan nganti
Taksih kathah ingkang warni | nanging punika wus cêkap | winantu lawan
Penerbit: YAYASAN CÊNTHINI Yogyakarta, 1988
--- 6 : [ii] ---
Sêrat Cênthini jilid VI isi 15 pupuh, wiwit pupuh 357 dumugi pupuh 372 ... kaca 1-225
I. Sèh Amongraga kapundhut mantu Ki Bayi Panurta angsal Kèn Tambangraras, pinahargya dening para sanak kulawarga
1. Sèh Amongraga nyuwun pahargyanipun sampun ngantos mawi cara maksiyatan. Lampahing upacara paningkah kawiwitan pêngantèn èstri kapingit. Salajêngipun sasaji jangkêp. Têtiyang ingkang sami ambiyantu sadaya kaparingan pangangge enggal. Tangga-têpalih sadhusun lan sakiwa-têngênipun Wanamarta nyumbang, lajêng jagong mangangge sarwi sae, langkung-langkung para mudhanipun. Sumbangan tumpuk-tumpuk, wontên ingkang nyumbang maesa, lêmbu, banyak, bèbèk tuwin ayam. Kangjêng bupati ugi paring sumbangan kathah arupi uwos sarta maesa, lêmbu, menda, iwèn, tuwin arta. Tiyang nyambut damêl sakalangkung rame, binarung swantênipun para têtiyang èstri sami ucal-ucal rêratêng. ... kaca 1-17
2. Pêngantèn putri Kèn Tambangraras dipundandosi, wiwit dipunlulur dening abdinipun nama Cênthini, lajêng dipunpaèsi engga dipundandosi sakalangkung èdi. Abdi
sami mangangge sarwi mirunggan ing sagadhahipun. Busana manekawarna damêl asrining pasamuwan. Pangantèn kakung Sèh Amongraga mangagêm sarwi pêthak, kulukipun ugi pêthak, ngasta tasbèh manik toya, tanpa golok. Pangantèn kakung saking griyanipun Jayèngwèsthi, kairing para sadhèrèk kulawarga sarta para santri kathah, kanthi têrbangan. Para pangiringipun mangangge mawarni-warni anambahi asrining pahargyan. Sadaya agêman manut jamanipun lan tatacaranipun. ... kaca 17-33
3. Ijab paningkahipun Sèh Amongraga, rombongan bidhal mêthuk pêngantèn kakung. Ki Bayi sapandhèrèkipun laju dhatêng mêsjid badhe papaning paningkah. Sasampunipun pangantèn kakung dumugi ing mêsjid sarta lênggah sawatawis, Ki Pangulu majêng aningkahakên pangantèn sinêksenan para saksi, wêkasan maos donga. Sasampunipun paripurna, Sèh Amongraga salaman kalihan Ki Bayi sarta sujud ing pangkonipun pinisêpuh Buyut Kyai Wanahita, lajêng salaman kalihan Ki Pangulu. ... kaca 33-34
ingkang 17 reyal kabagi kangge saksi tiyang kalih, ingkang 8
5. Pangantèn panggih: Pêngantèn putri mangangge miturut tatacaranipun tiyang kacêkapan: sinjang alus gênis
dipundandosi ugi sarwi endah tambah katingal ayunipun.
Pangantèn kakung dipunarak sarta dipuniring mawi têtabuhan salawatan singir, rame ginarubyug dening sanak sadhèrèk. Sèh Amongraga tansah dhikir, katingal sakalangkung wingit. Samargi-margi kathah sangêt tiyang ingkang ningali, jêjêl uyêl-uyêlan. Dumugi sangajênging pandhapa kèndêl, ngêntosi iringan pêngantèn putri mêdal saking griya wingking. Nikèn Tambangraras kaapit dening ingkang ibu tuwin Cênthini. Ing wingkingipun, Ni Turida lan Ni Rarasati.
Sèh Amongraga kaapit dening Ki Bayi Panurta ing kiwa lan ing têngênipun Jayèngraga tuwin Jayèngwèsthi.
Panggihipun pêngantèn ing têngahing kontên, pêngantèn kakung lan putri balang-balangan gantal. Tigan kaêkum ing bokor toya sêtaman, tigan kapêcah, toya kasiramakên saha katètèsakên [katètèsa...]
[...kên] ing êmbun-êmbunipun pêngantèn sakalihan kaping tiga.
Pengantèn putri lajêng mêndhak nyêmbah pêngantèn kakung. Wasana pêngantèn sakalihan dipunkanthi lumampah tumuju palênggahan sangajênging krobongan.
Ki Bayi Panurta lênggah ing têngah. Ni
kathah ingkang rêraosan prasasat Cênthini ugi dados pêngantèn. ... kaca 35-40
1. Sawatawis santri sami têrbangan ririh. Sasampunipun kasêgah unjukan lan dhaharan, lajêng
dhaharan kanthi ulam-ulaman pêpak tuwin gudhangan kuluban, sadaya wontên 50 ancak.
Bakda Ngisa Ki Bayi Panurta rawuh saking mêsjid kairing para santri, têrus dhatêng ing griya wingking. Sasampunipun lênggah, Sèh
Sèh Amongraga, lajêng dhatêng rama ibu dalah para pinisêpuh. Kasambêt ing donga. ... kaca 40-47
2. Ki Bayi mêdal majêmukan ing pandhapi. Kêndhuri dipun dongani kyai pêngulu, lajêng sami dhahar. Para sêpuh sami dipun ladosi. Sinambi dhahar Kyai Wanahita dhawuh bab kasiyatipun ulam kewan slira, landhak, lsp. Salêbêtipun dhahar sami gêgujêngan sarwi pakantuk.
Ing griya wingking Sèh Amongraga nyuwun dhatêng ingkang ibu marasêpuh, supados pasrèn Lara-bonyo lan sajèn-sajèn dipunbucali, amargi punika [pu...]
[...nika] kalêbêt brahala dados alanganing ngèlmu. Wêkasan lajêng dhahar sêsarêngan. Sèh Amongraga dhaharipun sakêdhik sangêt, makatên ugi Nikèn Tambangraras. ... kaca 47-55
III. Sèh Amongraga mêjang ngèlmu agami
1. Sèh Amongraga nyuwun pamit badhe solat ing mêsjid. Sasampunipun wudlu, lajêng dhatêng ing tajug
maos slawat, nindakakên wirid, sadaya kanthi khususkhusuk. bêblês dumugi ing raosipun, jumbuhipun sêmbah lan puji, nalangsa nyuwun
pasareyan, amrayogèkakên ingkang garwa supados sare ing tilamsari amargi mêsthi sayah sasontên tanpa kèndêl. Nikèn Tambangraras sar-saran manahipun, matur supados ingkang raka kemawon sare ingkang sakeca, awakipun trimah wontên ing jawi. Astanipun Tambangraras katarik sêsarêngan manjing pasareyan, samir katutup.
Sèh Amongraga mêjang garwanipun bab ngèlmu agami, bab sajatining sahadat, rukuning salat, dununging raos sêjati, kuwajibaning èstri, pasrah dhiri dhatêng kakungipun wilujênging palakrami. Ing salêbêtipun Sèh Amongraga mêjang garwanipun, Ni Cênthini tansah nênggani ing sacêlaking pasareyan sarta mirêngakên sadaya pangandikani
Wangsulanipun sadalu kawêjang ngèlmi. Salajêngipun Ni Malarsih paring pitutur dhatêng putranipun bab susilaning akrami. ... kaca 58-70
3. Wontên tiyang pitu sami numpak kapal saking Grêsik, Surabaya, Sidayu,
lênggah para ngulama. Ki Bayi dhawuh dhatêng Sèh Amongraga supados nêrangakên muradipun kitab Ibnu Kajar. Sadaya sami mirêngakên katrangan bab isinipun kitab wau kanthi dalil-dalil ingkang dipun maknani, bab: lênggahipun
kifayah sarta fardhu. Lajêng sami dhahar, Ki Pangulu klêlêgên êri tambra, Jamal Jamil suka sarana pamberating klêlêgên satasarta. caranipun nêdha ulam toya kawiwitan saking sirahipun. Sadaya lajêng sami dhatêng mêsjid pêrlu salat luhur. Wangsul lênggahan, Ki Bayi Panurta dhawuh para rayinipun ngupados griya ingkang sae lan pantês kangge Sèh Amongraga. ... kaca 70-84
4. Sasampunipun sami kundur, Sèh Amongraga kadhèrèkakên garwa manjing panêpènipun griya tajug ing wingking, Nikèn Tambangraras kadhawuhan maos Kur'an dening kakungipun. Sèh Amongraga nêrangakên utaminipun ngaos, pêrlu mangrêtos kir'atipun. Kasambêt katrangan bab wêkdal manjingipun lan palêthèking surya, ugi bab manjingipun dalu dhatêng raina. Ing wêkdal bakda asar tuwin bakda subuh botên prayogi manawi tilêm. ... kaca 85-89
IV. Pahargyan pêngantèn ing griyanipun para krabat
1. Pêngantèn sakalihan kaboyong dhatêng griyanipun Jayèngwèsthi kairing sanak kulawarga. Pinahargya kanthi sêsingiran tuwin kêndhuri.
Sèh Amongraga dhatêng langgar, solat sukril wulu lan sanès-sanèsipun. Lajêng dhikir mawantu-wantu. Ing tilam-sari mêjang garwanipun bab salat pêrlu lan sawarnining salat dumugi lampahipun para nabi tuwin wali lan sipat kalih dasa Sèh Amongraga kapranan ing kasêtyanipun Cênthini, wasana badhe kawucal Têpsir. ... kaca 90-165
kapambêng sawêg kèl, makatên ugi para sêliripun, dalah ronggèng Suratin ingkang badhe karabasa, sawêg sakit padharan. Wasana napsunipun dipun ladosi ronggèng Sênu. ... kaca 117-122
3. Wêkdal Subuh ing Wanamarta sakalangkung rame, adan sêsauran binarung ungêling pêksi tuwin iwèn lan lare alit sinau ngaos. Bakda Subuh ing Jayèngragan rame tiyang nyambut damêl warni-warni badhe ngadani ngundhuh pêngantèn. Ing pandhapi katabuh gamêlan Alun-jaladri sakêlangkung ulêm nganyut-anyut swantênipun. Nanging ila-ilanipun gamêlan wau bilih kaangge mahargya palakrami, pêngantènipun ing wêkasan pêgat-mati Jayèngraga ngundhuh pêngantèn, sadaya mangangge anèh-anèh anggumujêngakên.
Rawuhing pangantèn laju dhatêng ing pajangan, lajêng dhahar kêmbul.
Dalunipun sabibaripun salat sêsarêngan kawontênakên pahargyan. ... kaca 122-164
4. Nalika ing pandhapi kawontênakên pahargyan sakalangkung ramenipun, Sèh Amongraga dalah garwa tuwin Ni Cênthini sami wontên mêsjid panêpèn.
Salajêngipun Sèh Amongraga ngandika sukur maring Allah dene ingkang garwa tuwin cèthi sampun sagêd nampi tuntunan-tokidipun. ... kaca 164-165
Sasampunipun paripurna, taksih kasambêt singiran lan jêjogedan, ngibing mawi tombok arta, ngantos dumugi ndungkap Subuh. ... kaca 166-204
dhatêng ingkang garwa bab lampahing suhul kêdah kaangkah lobok lanyah. Lanyahipun saking: 1. sarengating wirid; 2. tarekating wirid; 3. hakekating wirid; tuwin 4. makripating wirid. Satunggal-satunggalipun katêrangakên kanthi wijang.
Lajêng kawêdharakên gaibing Allah ngantos sajatining kawula Gusti, punika namung sagêd kacakup dening para mukmin. Lampahipun botên kenging nalimpang, wêkasan sagêd mangêrtos dhatêng jatining
Sèh Amongraga nêrangakên petangan tanggal kanthi dhasar kurup Kamsiyah, Arbangiyah tuwin
3. Solah-bawa angganya sadêrmi | narah tan rumaos | andarbèni ing tyas sêndhêt sèdhèng | mung sumangga sakarsaning laki | jrih durakèng
8. Kang kinarsan Ki Sèh Amongragi | krana Lah kemawon | malah kaya mung samene kiye | kaya-kaya nora amarêngi | bêcik anjurungi | ing sakarsanipun ||
9. Pan panggawe ing sadina iki | kabèh abon-abon | rampungana apa ing adate | parabote wong amunggah haji | aja kongsi sisip | kêkuranganamu ||
10. Nikèn Malarsih umatur inggih | sandika ing pakon | bêrkah tuwan tan wontên kang kèthèr | sampun mirantos sadaya sami | mung kantun kêndhuri | ingkang dèrèng rampung ||
11. Ya wis mangsa bodhowa sirèki | saliring pakèwoh | aywa nganti kakurangan kabèh | amung kari ing sadina iki | tan mêmêkas malih | hiya mumpung esuk ||
pangangge tan pati | wus masêm asêmu ||
16. Ingkang ibu prapta ing gyannèki | Tambangraras anon | gupuh mingsêr mudhun saking (ng)gonne |
mring maksiyati | raosing tyas kadi | kacondhongan jumbuh ||
23. Matur mring ibunira aririh | kawula sayêktos | paminipun cinara pangantèn | ing
katujunipun wontên ingkang rèh | kalêrêsan botên mawi-mawi | yèn mawiya pêsthi | tan wande (m)bêguguk ||
Mugi sira jinurung ing Widi | santosamu wuwoh | pira-pira nugrahan tibane | maring sira ilhame Hyang Widi | manawa nyaloni | lukitaning luhung ||
27. Ingkang putra matur nuwun mugi | amanggiha yêktos | sabda ibu nastijaba mangke | pandongane ramèbu kapundhi | pan kawula dêrmi | anglampahi tuduh ||
28. Tambangraras ingaras (m)bunnèki |
nèng pajangan kang tunggu pêtani | wong tuwa (m)bêrkahi | ingkang§ Prayoginipun / ika /. kang wus tau ||
ana ing ngarsa wurine | pinrih maya-maya kulit rimpi | rampinging pangaksi | supaya sumunu ||
35. Ni mbok Daya pamuwuse inggih | sampun walangatos | kula angkah-angkah prayogine | Ni Malarsih
mênyan sarwa bêcik | lan (n)jupuka dhuwit | tindhihe nêm suku ||
37. Warnan pasar iya kang mêpêki | ayam urip babon | klasa bangka anyar lan palèmèk | jarik kêkêmbangan bathik lurik | kang pêpak swarnaning | among aja kantun ||
39. Ni Sumbaling aturira inggih | ngomèl sarwi jomblong | akèh têmên klênak-klênike |§ Kirang sawanda, prayoginipun / klênak-
Ni Sumbaling pan kaya têmbaling | prentah maring wong-wong | kinèn mundhut pêpaking sêsajèn | tan adangu wus samêktèng sami | katuran ing ngarsi | kang bêkta andulur ||
42. Campur-bawur myang sêkar tulyasri | sêtaman nèng bokor | Ni Malarsih arum andikane | kula-tilar
anjênêngi kèh kang nambutkardi | kang dèrèng ginêlis | kang uwus tinunggu ||
44. Maring wisma mundhut jarit-jarit | sinungkên pra wadon |
Ing (n)Jêng Kyai tuwin mring (n)Jêng Nyai | kabèh pan mêngkono | tur tan ana pinardi sumbange | samya thukul nadare pribadi | kang sugih myang miskin | pan sami dènipun ||
50. Ingkang nyumbang wiwit byar anggili | samya jodhon-jodhon | amêrabot sabobot pêngangge |
samya inginthilan bèbèk pitik | kang banyak kêbiri | wênèh ingkang wêdhus ||
abra markata awarni-warni | jalu lawan èstri | mompyor mubra-mubru ||
57. Palawija kinarya pangiring | ing wong lanang mêngko | kabèh samya kinalungan lawe | anyatukêl nadyan pitik siji | sinarimpung dening | ing lawe sagêmuh ||
58. Ingkang ngirid lare jalêr sami | jêjaka
65. Êndi kang wus dènambah agrami | carane ing kono | pan tiniru-tiru panganggone | pra sudagar samya anutugi |
kêrig-lampit wong sadesa prapti | kang miskin tan isin | ing sakuwatipun ||
68. Datan etang mung godhong salêmpit | myang bêras satompo | kayu satikêl ingaturake | sami cipta marang (n)Jêng Kiyai | putrèstri sawiji | wêwakasan mêmantu ||§ Kêkathahên sawanda,
ingkang èstri lajêng mring dalême | dene para jalêr mring pêndhapi | samya bêkta anggris | sadaya
sumbulan adi | srumbung gêdhah biru ||
101. Apanunggul pipinggir pinodhi | myang kalpika kaot | intên mirah pan kathah dhapure |
lir wayang kalithik | muwuhi sri tinon | sudagar kang prapta sadayane | Nyai Dhoplang Nyai Jomblang tuwin |
nulya ingkang prapti | sira Nyai Jambul ||
112. Ngirid jodhang pat sinêrbèt putih | linapis ing godhong | kang sajodhang woh-wohan isine |
bludrijo | pan gumrudug kang ngiring wurine | samya mrabot kêling warni-warni |
pan randhaning êncik | wasta êncik Jambul ||
115. Têngah tuwuh wancinipun nyai | sajak masih dèn-(ng)go | cara bojoning êncik prabote | sakalangkung rahabing agami | asring mulang ngaji | rare sabên esuk ||
116. Langkung sugih piyambak nyaincik | Jambul amêrabot | sinjang sarung sobanlah ngalêmbrèh | apan
119. Praptèng tarub Kiyai§ Prayoginipun / Ki Bayi /. ngudhuni | malbèng wisma wong ro | parèstri sadaya
Bayi lan kang garwa sarwi | gumujêng wiraos | sampun susah-susah dados tyase | lintang namung donganipun bibi |
sawabe (n)Jêng Kyai | tan kirang wus cukup ||
125. Wawrat kula dhusun tiyang alit | tan awalangatos | inggih saking (n)Jêng Kyai dongane | mangsa sabên wulan darbe kardi | mung kantun puniki | (n)Jêng Kyai mêmantu ||
126. Ni Malarsih gumujêng nampèni | ingkang rolas bokor | binuka isi ngrong reyal kabèh | gunggung kabèh salawe prah anggris | Ki Baywa ngling inggih | sangêt tarimèngsun ||
127. Tuwin nuwun narimèng Malarsih | langkung suka karo | Kyai Bayi andonga amine | wa barakalahu palalihi |
sigra nuduh marang kang ngladèni | lan kinèn nampani | jodhange Ni Jambul ||
tedhok tampir | sampun pinirantos | Nikèn Malarsih alon dêlinge | sadayanya ingkang sami prapti | yèn wus sami bukti | mugi ingkang mujud ||
133. Atugura banjur aywa mulih | jroning gawe kono | padha bumènana dhewe-dhewe | myang rarywalit kang manganggo sami |
kêndhangan (n)dharindhil | tut-êntutan konthol | myang plêmbungan pitik pinidak thèt | mêksih samya ngangge-angge
kemawon | ingkang èstri samyèstri kature | tan kaliru sumbang ingkang prapti | yata Kyai Bayi | nèng pêndhapanipun ||
141. wontên tiyang titiga kang prapti | sami ambêlowos | nanging mathis kabèh tapsilane§ Prayoginipun /
ing kathahe | mesa pitu lêmbu wolu nênggih | lan sêdasa kambing | bèbèk ayam nyatus ||
143. Kang punika katura (n)Jêng Kyai | pisungsung supados | dadosa lothung kemawon mangke | kagyat Bayi Panurta nglingnya ris | sun narima inggih | mungguh ing
Kyai | animbali mring ngong | kula inggih makatên tan pae | wontên utusan èstri satunggil | Kangjêng Ki Dipati | paring arta satus ||
154. Ingaturkên arta satus ringgit | Ki Bayi anjomblong | gèdhèg-gèdhèg muwus uwe-uwe | dene akèh têmên
ngibadarum ||§ Prayoginipun / ngibadatun /.
157. Wus mangkana nulya animbali | ingkang rayi karo | Ki Panukma lawan Panamar-e | praptèng ngarsanira kang raka ngling | pasumbang kang prapti | kêbo lawan
kathahên ngubadir§ Prayoginipun / mubadir /. | pinragat kêsompok | ingkang kantun kangge
wus pinurak sakathahing pri santri |§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / wus pinurak
kaum nyai-nyai | lah-olah ngramèni | kabèh bantu-bantu ||
163. Banyu kayu kayu-kayu tuwin | ingkang ambêlandhong | ting
dhèndhèng | lir punagi agahan tan wigih | gagah wêgah ngaji | amung ngaji pupung ||
ginawa mring pondhok | pan wus siyang ing wanci têngange | Kyai Bayi nuduh santri Luci | kon ingon-ingoni |
172. Iya saduwèk-duwèkirèki | samya nganggo-anggo | tuwin padha muliha
prapti | nyumbang lanang wadon | yèn wus nyumbang ing jro saulihe | lajêng nyumbang marang Jayèngwèsthi | sakadarirèki | mangkana sadarum ||
174. Yata ingkang anèng dalêm wingking | kang lagya binonyo | Tambangraras badhe pinangantèn | pinahyasan marang ingkang
176. Wusnya tutug panglalarirèki | kinèn sira gupoh | siram marang ing patirtan age | Ni Cênthini ingkang nglêladèni | ngosoki barêsih | sawusira adus ||
linus ing susuri | ing ukêl tan apik | gêlung sèntêg kukuh ||
180. Padha bote lulungsèn nêngahi | pan mungsêr anggandhok |
kinaot | nênggih badhe kinarya patahe | pinahyasan lir pangantèn yêkti | amawi pipidih | cicithak cêcênthung ||
182. Lagya gêlungira ingkang uwis | sinarèhkên aso | yata Kyai Bayi Panurta-ne | pan pinarak anèng ing
184. Kuluk bathokan bêludru langking | ancêpe dhinoyong | kanigara rinêngga balênggèn | acêripu samak unta abrit | rinenda ing pinggir | pan pinaku jamur ||
196. Ing Pakauman sadaya ngiring | samya amêrabot | saduwèke angêtog pangangge | bathik lurik ingkang sugih kêling | golok kris rinukmi |
201. Kotang putih kancing mirah abrit | srêbèt krêstin ijo | ngawêng ngiwa-nêngên ing pungkure | amung sêla gandar Mêkah adi | nèng pundhak
wus tata alinggih | nulya ingkang rawoh ||§ Prayoginipun / rawuh /.
Pan ingiring sarèrèhanèki | kriya sadaya wong | samya ngêtog busana pamère | anut basahan sarêban sami | pan awarni-warni | ing saundha-
Bayi mèsêm aningali | sajake kang rayi | nulya ingkang rawuh ||
212. Wiradhusta kampuhira bathik | parang-rusak
Mêrdi | Gathik Sole Gathuk ||
216. Tiyang tigangdasa sadayèki | gumarudug golong | Wiradhustha prapta
linggeh | Kyai Bayi suka myat ing ari | samya amriyayi | nulya ingkang rawuh ||
pandhapa anuli | nêmbah nulya lunggoh | Kyai Bayi angguguk guyune | langkung suka dènnira ningali | mring kang
ngangge | sarwa lungsêt kewala tur rêsik | sabuk wlulang langking | cathoke pêrunggu ||
253. Ingkang srêban dhêng-udhêngan tuwin | ikêt myang kêkêthon | sacaraning ngulama
bêcik | myang sanak pribadi | cumpêt nora antuk ||
256. Ih ya talah wong wus têpung bêcik | tan ngandêl maring ngong | dene-dene tan katon aduwe | lir tumingal bangsat maring mami | panêdhaku nuli | gegera kang rusuh ||
257. Krêbèn modar susah olèh ngili | kêjaba mangkono | iku kèlingan mring si mêngkene | padha dene
lunggoh | apan ora jèjèr jêjêl bae | Kyai Bayi mulat ing pra santri | arahab tyasnèki | nulya ingkang rawuh ||
266. Jayèngraga kampuh cindhe abrit | pinarada mompyor | pan baludru burdiran èpèke | curaking lung sinungkèt ing lung brêji |Lebih satu suku kata: curaking lung
kabèh | Kyai Bayi gumujêng ningali | mring putra Jèngragi | ing busananipun ||
285. Cara duk jamaning Kabulêngkir | prabote mêngkono | cingak ingkang nèng pêndhapa kabèh | eram ningali mring Jayèngragi | sarwa angalami | Jawa-Arab-ipun ||
286. Yata wontên tamu ingkang prapti | kêkapalan rawoh | rencang rolas kêkapalan kabèh | nama Kyai Dêmang
wontên tiyang wus sêpuh satunggil | kaki-kaki reto | pan minantên ing sadesa kabèh | dhukuh Pucangan wisamanirèki |Lebih satu suku kata: dhukuh Pucangan wismanirèki. wong
300. Wong wus tuwa mung tinuwi-tuwi | ing mangkya Ki Jêmpo | yun uninga ing canggah ningkahe | kêjumutan
ngling aris | sampeyan puniku ||
304. Susah-susah pinarak mariki | wong wis sêpuh repot | Kyai Buyut Wanahita linge | mumpung aku iya mêksih urip | arsa wruha mangkin | ningkahe canggahku ||
305. Ki Bayi matur inggih utami | sawabipun kaot | angling malih srawungan ing akèh |
iba lamine wus kawak uwi | mulane pinundhi | ing tiyang sadhusun ||
307. Langkung rahmad sampeyan puniki | sarwi atanya lon | pintên yuswa ing paduka mangke | Kyai Buyut angling umurmami | taune sapriki | wus satus nêmlikur ||
308. Samyandhêku tumungkul kang myarsi | pitutur kinaot | ngungun tyase ngalap bêrkah kabèh | ya wus andungkap ing Ngasar wanci§ Prayoginipun / yata wus andungkap Ngasar wanci /. | santri magêrsari | tan ana kang kantun ||
309. Pêpak sadaya kang dènanti |§ Kirang satunggal
ngling malih | Jèngraga sirèku ||
310. Angirida kabèh para santri | banjura mêrono | marang kakangira Jèngwèsthi-ne | manira
praboting munggah kaji | Luci matur inggih | pan sampun sêdarum ||
312. Kyai Bayi Panurta ngling malih | mring pangulu alon |
314. Jayèngraga animpang ing margi | sadaya punang
ngimami | anutug bakda wus ||
316. Yata kang wontên kidul winarni | Amongraga dandos | sinaosan busana saking lèr |
wus tata alunggoh | nabda aris mring Jayèngwèsthine | kula ingutus ramanta kyai | kinèn angaturi | rakanta sang bagus ||
327. Jayèngwèsthi aturira aris | mring kang raka alon | pan punika wontên utusane | rama jêngandika angaturi | mring paduka mangkin |
ngarsi | miwah kang ngêtêbi | garêbêg ing pungkur ||
329. Ingkang anèng ngarsa Jamal Jamil | lan santri nèm golong |
wong sadesa kêrig | pêrapate prapti | manca-limanipun ||
332. Kurang ombèr ing paran apipit | kèh bêthèk abojod | tan adangu wus prapta lampahe | anèng masjid agêng wus miranti | ing
Sarta amuruk ing awal akir | ahline kêtêmpoh | dadosa utang kawula mangke | ing dalêm donya rawuh ing akir | pangulu
samangsane pakênira mangkin | aningal mring rabi | tri taun ing laut ||
344. Pitung sasi ing dharatan benjing | liya karyèng katong | tan trimane rabinira mangke | pêsthi pêgat tanpa talak sarwi | tinagih sri-kawin | Mongraga wus saguh ||
wênèh anggitiki | jarit olih nyilih | kasiratan duduh ||
360. Lagya ngangge pamèr sarwi bêcik | bagus mrih tinonton | têmahane abangêt isinne | ingkang rada sugih mulih salin | wênèh ngunguconi | ana morod mantuk ||
361. Guyu-ginuyu myang muring-muring | kathah solahing wong |
anggrèk wulan samboja mênure | mayang wingitan lan mandhakaki | sikatan saruni | sêmbulihanipun ||
368. Muwêr pinasang ngawêng ing wuri | anangga
anèng dalêm wis akir sangate | Nyai Daya wuwusira inggih | sumanggèng karsèki | pan punika sampun ||
sarwa sari | nulya Luci prapti | tanya sampunipun ||
378. Ni Malarsih anauri aris | iya wus mirantos | santri Luci wangsul age-age | atur marang ing
ingundhangan aglis | umangkat sadarum ||
380. Tinata jèjèr saurutnèki | sadaya wus bodhol | aprayoga ing lampah tatane | ulur ngurung-ngurung§ Prayoginipun / ngurung-urung /. kanan kering | miwah kang ngêtêbi | (ng)garêbêg ing pungkur ||
381. Miwah ingkang jalma niningali | gumêrah punang wong |
sinaroja ing wong | ingkang anèng ngarsane pangantèn | Jamal Jamil wong ro anrêbangi | pong pêg tong ting tong grung | dhung dhung bêng pung pung brung ||
pênamèng | malah nosot thithik jroning ati | tan madhani ênthik | thik ana wong
namung nênêmipun Bok Sumbaling | kang tumut njênêngi | kang sadaya lungguh ||
399. Sèh Mongraga kang kering Ki Bayi | kananira munggoh | muri§ Prayoginipun / wuri /. Jayèngraga Jèngwèsthi-ne | kanan Ki Pangulu Basarodin | kang
Nulya tinarik astanirèki | mring kang ibu alon | sigra kinanthi wau astane | wus praptèng (ng)gon tata sami linggih | Ki Buyut nêngahi | kang sadaya mêtu ||
406. Ingkang kantun amung Jayèngragi | kinèn lungguh kulon | cêlak mring kang raka pinangangtènpinangantèn. |
iki | iku apa mêngko | têmu marang Jèngraga bakale | Jayèngraga dene anjêkithit | samya (ng)guyu ririh | dhuh mokal yèn têmu ||
411. Ukur dèn-gawe ngasrèn-asrèni | patah lanang
420. Ingkang salat ngiras busanèki | mung Jèngraga karo | Kulawirya samya cucul mulèh | yata
dhakowan lan tomis | asêm bobor loncom | cupang kala muncang bênce bècèk | mlêpah kuwah kare gule gurih | ladha dublêg tuwin | windu bubus mungut ||§ Prayoginipun / munggul /.
428. Padhamara jangan pindhang putih | bêlkothok myang lotho | pindhang tangkar banyak pindhang gêrèh | pindhang antêp kikil pindhang pipik§ Prayoginipun / pitik /. | pindhang keyong kijing | ece yoding sungsum ||
429. Dene ulam ingkang dhèndhèng-ragi | dhèndhèng kripik abon | abon rêmus lan abon wayange | dhèndhèng panjèn pêru§ Prayoginipun / paru /. miwah ati | abulusan sami | dhèndhèng gêpukipun ||
430. Dhèndhèng age daging age ati | age gêndhon tawon | age lidhah lan age umbute | age gêbung age oyod
sarundèng mariyos | srundèng botor srundèng gundhil dhêle | êndhog kêkamal (n)dhog pindhang abrit | cêplok kamal
lawuhanipun | gudhang kuluban lalaban sampun | myang panganan lah-olahan amêpêki | tuwin woh-wohan sadarum |
sadaya tinata rampung | rampadan sangkêp jabèng-jro ||
28. Mangkono wusnya ramput§ Prayoginipun / ramut / = rampung. | bakda Ngisa akir wancinipun | Kyai Bayi kang mêntas salat mring masjid | ingiring pra santri agung | ing pandhapa wus
30. Soring têtarub têpung | kadya kang nginggil pangêpungipun | anèng kasah santri nom lan santri cilik | pandam ting
marang ingkang marasêpuhira kalih | nulya salam mring pêngulu | marang Sêmbagi Jumêna lon ||Lebih satu suku kata: mring Sêmbagi Jumêna lon.
35. Sèh Amongraga sampun | nulya Nikèn Tambangraras ngujung | nguswa suku mring kang raka
wus | wangsul marang ing panggènannipun | nulya ingkang rayi kalih majêng ngarsi | tur bêkti mring raka
prayoginipun | majêmukan lawan pra wayah nèng jawi | samya ngalap bêrkahipun | ing sampeyan kang tinuhon ||
39. Angandika Ki Buyut | iya bênêr mumpung aku wêruh | nulya tindak alon sarwi dèn-jagani | Mongraga kurmat tut pungkur | wusnya kinèn wangsul ing (ng)gon ||
sadaya tumungkul | asusuhun nuli lungguh ||
43. Ki Bayi lingira rum | marang Luci ki apa wus rampung | Luci matur inggih sampun gênah sami | ingkang (ng)gangsali angêpung | ingkang nyêdasani golong ||
44. Ngalihdasani ngêpung | nigangdasani saambêngipun | inggih botên wontên
acara utawa presenter, lan pelawak kang asalé saka Indonésia.[1]
Okky Lukman wiwit misuwur jenengé nalika Okky dadi bintang ing acara Lenong Bocah wiwit taun 1993-1998.[1] Awaké kang lemu lan gaya omongané kang crewet lan asal njeplak langsung narik kawigaten wong kang nonton.[1] Sadurungé nggabung ing Lenong Bocah, Okky uga
Bocah, kang ngerti bakat Okky.[1] Saka iki, Okky banjur melu main ing pamentasan Lenong Bocah kang dibabaraké salah sijiné stasiun tivi.[1] Sawisé iku Okky Lukman uga wiwit main ing sinetron lan dadi presenter ing
uga main ing filem Gadis-Gadis Asrama.[2] Déné acara kang tau dibintangi Okky ya iku Funtastik, Dangdut Mania, Kring-Kring Olala, lan Ketok
id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 27 Juli 2011)
^ a b c d e (id)tabloidnova.com(dipunundhuh tanggal 27 Juli 2011)
ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 28 Januari 2017.
SERAT SULUK NGABDULSALAM (Pupuh XVI – XXII) | alangalangkumitir
lungguh ing kendhang ladrang/ yèn gendhing kendhangé siji/ déné mawi béda-béda/ mèsem ngandika sang yogi//
2. Tegesé ladrang puniku/ kempulé tan kena kèri/ iku patraping sujalma/ ingkang
4. Rupaning gendhing puniku/ mangan turu laku linggih/ karya wisma anam-anam/ lan undhagi ukir-ukir/ maréntahken dhawuh praja/ apa karsaning narpati//
Pasthi ala rupanipun/ wong tinggal yudanagari/ kéhing sujalma kang mirsa/ gumuyu sarwi bebisik/ iya marang kancanira/ iku kaki aja lali//
Iku bangsanira kulup/ kèhé tetulas prakawis/ ana déné kang tetiga/ iku wus dadi rumiyin/ kang kari naming sadasa/ tumraping gendèr puniki//
tinggal sepuluh yang belum/ umumnya gender itu//
9. Iku tan kena winuwus/ déné wis dadi rumiyin/ iku sira pilihana/ bangsamu kang dadi dhingin/ bumi tapel lawan johar/ katiga nyawa rahmani//
Putra sakawan wus mundur/ tan kéwuhan grahitaning/ genti ingkang winursita/ Rahadyan Jayadiluwih/ prajané Maligéretna/ pan lagya mepeg birahi//
Keempat putranya pamit/ sudah terang pikirannya/ ganti yang bicara/ raden Jayadiluwih/
Nganti rambah kaping telu/ kang gendhing munya kaping tri/ rahadyan kèndel gya lenggah/ wonten niyaga satunggil/ awasta Sécawiguna/ nggarjita sajroning ati//
rama wau latri/ jenenging tiyang nayuban/ wonten niyaga satunggil/ anama Sécawiguna/ kawula dipuntakèni//
Nalika ing wau dalu/ kawula neksa kaping tri/ kang gendhing santun ping tiga/ Ki Guna nggarjitèng galih/ sareng kawula wus lenggah/ Ki
iku tegesipun/ émuta daiming ringgit/ pasthiné papak-papaken/ yèn sira bener kang kéring/ ringgité nora sulaya/ bener kiwa luwih manis//
Itulah arti sebenarnya/ ingatlah daimnya wayang/ pasti
1. Lah ta kaki aywa sira lali/ pamujiné ringgit lawan sira/ pasthi yèn padha uniné/ lawan unduring suku/ lan lajuné dipunpatitis/ déné wus winicara/ kethuk kenongipun/ kempul martabat sapisan/ kethuk iku yekti martabat ping kalih/ kenong martabat tiga//
manthuk ing sawetarané/ yaiku tegesipun/ angurmati tegesing ringgit/ aran Patimah Johar/ mila manthuk-manthuk/ yèn sira ngurmati kadang/ kadang tuwa surak keplok aja lali/ tegesé dènwaspada//
Surèngrana/ nuwun sarwi ndheku/ inggih nuwun jinarwakna/ kèhing wangsal tegesé satunggil-tunggil/ déné beksa wus
Ingkang tumrap sasindhéning ringgit/ tegesipun pan panunggalira/ ingkang lir madu gendhis/ kulup sira apalna/ wiji-wijinipun/ rahadyan kéwran ing manah/ èsmu supé matur mring rama ngabekti/ kula boten
Dyah Rubiah amarani aglis/ gya rinangkul janggané kang putra/ sang dyah angemu waspané/ alon pamuwusipun/ èh ta kulup Jayadiluwih/ apa sira dinukan/ mring
bicara/ ibunya menangis kasihan melihatnya/ pada putranya yang menangis//
8. Enengena kang lagya prihatin/ sang dyah ayu kalawan kang putra/ wonten winursita manèh/ Ki Sécawigunéku/ duk tataken mring
9. Duk ing kuna putra Tepaswangi/ amruwita maring Kabuwanan/ wus lami nggonira ngèngèr/ mrih paréntahing guru/ tigang warsa dèrèng kaèksi/ wangsul mring Kabuwanan/ dhinawuhan sampun/ déné ta kurang sawarsa/ radèn
11. Radyan Tiwikrama nulya mijil/ saking dalem laju lampahira/ ing Kabuwanan njujugé/ langkung kéwran ing kalbu/ tan
Saking berkah amba anglampahi/ wirid tuan pan wonten sadaya/ tigang undhak antuk kabèh/ tanpa tuduh anjumbuh/ panunggalé kawula Gusti/ Ki Sèh Angabdulsalam/ sujud mring Hyang Agung/ sujud sukur anggénira/ wusnya sujud kang rama nulya nimbali/ mring garwa Dyah
yèn ingkang putra rawuh/ gya rinangkul waspadres mijil/ seret dènya ngandika/ adhuh anak ingsun/ tigang warsa tan katingal/ arinira iya Ki Jayadiluwih/ mengko
Sareng prapta kang rayi ngabekti/ ingkang raka aris angandika/ adhimas apa karané/ sira dinukan iku/ marang rama radèn turnya ris/ purwa tekèng wekasan/
Duk nalika kula dèn takeni/ jalma sepuh cemeng warnanira/ sang tapa lon ngandikané/ Tiwikrama nak ingsun/ teka bisa amalih warni/ radèn putra manembah/ kawula manekung/ anéng ardi Sélajana/ pinaringan kulambi marang dhedhemit/ aran Ki Pudhakcengkar//
putra berkata dengan asih/ berkelana dengan perasaan senang//
22. Tyasnya nggambar panunggaling dhiri/ kawoworan kasrayèng purba/ jiwa kawor lan uripé/ urip kasor sadarum/ ruming pana pananing ragi/ yèn pratigyèng ing manah/ tan ana kadulu/ andulu loroning tunggal/ kabèh kaswarakaken srah permanadi/ terang sampurnéng
jabarul ingkang kariyin/ tegesé katonton/ amisésa sapolah tingkahé/ sejatiné dhadhanira kaki/ rahina lan wengi/ kang swara kumruwuk//
4. Kawisésa ingkang among ragi/ mila nora pedhot/ jroning dhadha iku luwih ramé/ cipta ala lawan cipta becik/ iku kang murbèni/ mring kang among tuwuh//
5. Krenteg-krenteg sarenteg kinardi/ ngunandikaning wong/ sinèlèhken mring uripé dhéwé/ sik ing karya wisayaning galih/ kang ala kang becik/
7. Kabur-kabur tan wruh tan ngémuti/ pilih ingkang anon/ jatining manungsa lanang nggoné/ apadéné jatining pawestri/ iku wus sumandhing/ kalangan wor
suket lan godhongé/ sira iku lawan kebo sapi/ mung kacèké ugi/ ana buntutipun//
ingkang kaping tri/ ngalamé karaton/ luwih éwuh iku wicarané/ kaping paté iku ngalam kabir/ ngalam dunya kaki/ kaping limanipun//
wastané puniki/ enggoné yèn layon/ darul karim puniku arané/ panggonané bésuk yèn ngemasi/ ping nem sun jarwani/
Wekas ingsun marang sira kaki/ poma tan mangertos/ aywa pangling marang permanané/ kang permana uwis martandhani/ sumrambah mring ragi/ liring permanéku//
Lingsir kulon pan ora gumingsir/ sang dyah saya katon/ pukul catur linuntur kupingé/ sreping arga tembungé mlas asih/ suwara rum manis/ pangandikanipun//
tinakokaké/ ingkang tumrap sasindhèning ringgit/ aturna mring mami/ wangsalan kawuwus//
tan bisa wangsalaning ringgit/ sira kang wus weroh/ aturena lan tulisen baé/ radèn Tiwikrama matur bekti/ sandika nglampahi/ riseksana mundhut//
galih/ iki wangsalan ringgit/ wewangsulan jalakamus/ palwa kèrem ing toya/ énak mundur ingsun kaki/ anglabuhi rasané wong nora
Tegesé iku manungsa/ salawasé sira urip/ yèn wus wruh urip kang nyata/ sayekti kèleming warih/ yekti dipununduri/ mring uripira kang tuhu/ yèn sira wus tinilar/ marang sang pramanajati/ pasthi iku patiné dadi
tegesipun lintang kadya/ yekti papaesan kalih/ iku wayangan jati/ kang darbé wayangan iku/ sayekti dutaning Hyang/ adarbé wayangan kalih/ darmawangsa sejatiné jasadira//
6. Ana déné menur tumpang/ melathi kudhupé kalih/ yekti kalap karo pisan/ kang raka tuwin kang rayi/ martabat ingkang asil/ sayekti tumpang satuhu/ déning Ki wakidiyat/ purwanya kudhupé kalih/ kalap kabèh
iku kaki/ dhuwit papat putihipun/ loro abangé dhudha/ putihing jet lan ulapi/ ingkang abang tembaganipun
8. Yekti ilang ingkang pola/ tegesé uripiréki/ ing purwanya wus katingal/ mung kanyataan kaèksi/ endi angsalmu dhingin/ sayekti pilih kang weruh/ yèn ora gurunira/ atakon angsalmu dhingin/ pasthi bubrah tan bisa mulih mring wisma//
gèsèh ingkang warni/ kumpulna manawa ana/ déwa sulaya ing kapti/ kembang gèsèh kang warni/ cahya abang ijo biru/ wungu ireng myang pethak/ iku sulaya kang warni/ yèn wus kamil ingaran bé rububiyah//
makna/ berguna sastrawan mulia/ artinya makna nila/ yang bernama Adam Jarnis/ sastrawannya Wisnu dan Kamajaya//
12. Jatiné kang ran Kusuma/ sayekti Ratu Cemani/ wewangsalan Janurwédha/ cundhuké maling asekti/ dudu maling dudu sekti/ wong sanga mulih kabanjur/ yektiné karahinan/ tegesé kang maling sekti/ ki luamah amarah lawan supiyah//
14. Dadi kéblating asalat/ yèn sira tan wruh ing wangsit/ ing manahira kangélan/ siyang dalu olah warih/ yèn ngéman sariréki/
iku rajeng sekala/ mardikéngrat kang wewangi/ iya iku embanan Bathara Rama//
sing sapa wuwuh ngélmunya/ tan wuwuh ing tapaneki/ anggité pramusanip/ wahu
Wonten malih wewangsalan/ wangsalané laburjini/ kendhal toya wali branta/ sayektiné wani mati/ nora kétang wak mami/ kinarya lésan satuhu/ tegesé wong pruwita/ anggeguru dipunyekti/ dèn-tumemen anglakoni ing
1. Radèn putra nggarjita ing galih/ wignya milih-milih ing tyas lejar/ lejaring wangsal wiyosé/ wiyos
winuwus/ ingkang lagya sujarwèng siwi/ genti kang winursita/ putranya sang wiku/ prajanéng Garbawasita/ langkung wasis Jawa Arab pan undhaki/ remen langkung utama//
5. Duk samana kapiting panggalih/ amiling ing surasané kitab/ nggoning sastra trisulahé/ radèn kéwran ing kayun/ wus sadalu tan angsal guling/ osiking tyas mangkana/ paran tegesipun/ lungguhé tri dasa sastra/ lamun ora séba marang rama sang yogi/ tan
6. Déné amuni kitab tajuwid/ éwuh temen nggon ingsun micara/ rahadyan nulya lumèngsèr/ sabda mring ramanipun/ kunèng gantya ingkang
8. Dèrèng jinarwa pan selak malih/ ngandika Radyan Pulanggupita/ yayi ing nusatarané/ paran karsamu kulup/ prayogané sébaa yayi/ dhingin padha dinukan/ kang manah kasusu/ matur Radèn Surènggana/ nggih prayogi aséba mring rama mangkin/ rama tyasé wus
Pan wus rembag aturé pra ari/ putra catur pan wus lumaksana/ samarga nggarjitèng tyasé/ nengena kang winuwus/ putra catur ingkang lumaris/ gantya kang winursita/ ingkang lum asantun/ Rahadyan Jayakusuma/ tan kawarna ing marga dhépok wus prapti/ sang tapa nuju lenggah//
Putra kalih ingkang munggèng arsi/ pan kasaru ingkang putra prapta/ ki sèh alon ing wuwusé/ tiwikrama nak ingsun/ kakangira pan iku prapti/ radyan kalih tumedhak/ kang raka pinethuk/ Rahadyan Jatikusuma/ mangenjali sang tapa ngandika aris/
caos sang ayogi/ nyuwun jarwa sasmitaning wayang/ kados pundi ing wejangé/ ringgit satunggalipun/ kajarwakna sawiji-wiji/ ulun ayun uninga/ ing sajatinipun/ sang tapa mèsem ngandika/ lamun sira arep wruh jati ning ringgit/ kanthen tan pisah sira//
Déné baléncong kulup/ cahya insan kamil yekti/ kothaké ingkang pratéla/ ing jro iku warna-warni/ panggonané jasadira/ getih wulu kulit daging//
Pandhawa wiwitanipun/ lelima kathairèki/ pambarep ran Darmawangsa/ dumunung jasadirèki/ darma baé barang polah/ nglakoni préntahing batin//
Darmawangsa sang aprabu/ darbé ari jalu pekik/ wasta Radén Bimasetya/ radèn jejuluknya kaki/ ingkang dhingin Bimasetya/ Werkudara kaping kalih//
11. Rahadyan malih jejuluk/ Tandhayuda kang wewangi/ sakathahé wong kang lara/ yèn ningali Bimasekti/ yèn sira uwis waspada/ tandha yèn sira ngemasi//
15. Karepira karepipun/ jenawi maknané sami/ pramilané sang Arjuna/ anganggo lanang sejati/ anganggo lananging jagad/ kèh wanodya dendhéwéki//
wara Sumbadra/ namanya wara itu penutup badan//
24. Kang bangsa badra puniku/ badra surya jatinéki/ yektiné srengéngé ika/ pangliweraning Hyang Widhi/ pratéla iku kang nyata/ sejatiné
wadhah/ atiné manungsa yekti/ iku embananing suksma/ suksma embananing urip//
1. Sekar pocung mangsuli caritanipun/ sirnaning Pandhawa/ pan kabèh dèrèng ginupit/ Radèn Parta peputra Angkawijaya//
6. Milanipun isiné wayangan iku/ pasthiné yèn béda/
wanita/ rupanya seperti wanita/ kemenangan pujangga disumpah oleh Semar//
8. Angidoni marang ing kekuncungipun/ nadyan kaki sira/ angidoni Makdum Sarpin/ pasthi béka ing bénjang sakaratira//
Putra Semar nala Garèng ingkang sepuh/ nala atinira/ basa Garèng iku gering/ yèn wus gering wetuné gampil kewala//
Radèn putra matur mring rama sang wiku/ milané Pandhawa/ amungsuh Kurawa sekti/ sirna larut kang rama alon ngandika//
Salya ing Mandraka prajanipun/ tegesé punika/ sukma purba dadi pikir/ ing Mandraka kang dadi pasusuhira//
Pesthi kabul wonten malih kang winuwus/ pandhita satunggal/ kang kekutha Ngatas Angin/ ajejuluk sang tapa Pandhita Durna//
ing kuna sang nata kalangkung kukuh/ nagri ing Astina/ ginebag mring wong Pandhawi/ tegesipun iku kathahing sujalma//
Dulu kala sang Raja amat kuat/ kerajaan di Astina/
akèh bangêt duk ing nguni | ambalèni para janma | kang mubêng jron baluwarti | akèh kang padha rêrasan | ngêmum gusti jêng sang aji ||
3. bok kalamun iku nuju | tumuruning wahyu jati | tumiba nèng jroning pura | kang aran letul kadari | dimèn antuk sawabira | ing gusti jêng sri bupati ||
4. dening mulabukanipun | wiwit jaman kuna nguni | kongsi praptaning samangkya | sabên Ramêlan marêngi | malêm salikur mangkana | lêt sawêngi ngantya prapti ||
5. malêm kaping sanga likur | sawiji kaole pasthi | sabên malêman mangkana | malêm mau salah siji | Gusti Kang Murbèng Bawana |
tumrahing wahyu sanyata | kang tumiba jroning puri ||
7. yèn maido bokne gêndhuk | coba besuk têmbe wuri | yèn nuju
iki | pasthi kowe bakal bisa | manoni untaping janmi | ing praja di Surakarta | môngka tôndha ingkang mursit ||
kabar kabur | yèn malêman ing saiki | tontonane kawimbuhan | saya mundhak bêcik-bêcik | manggon ana kêbon raja | iya iku Sriwadari ||
11. dadi iku bokne gêndhuk | nalare we saya luwih | saka samliyun kacèknya | rabinira
pakne gêndhuk iya bêcik | pancèn iya uwis lawas | anggonku duwe kapingin | arêp wêruh Surakarta | ya ta wusnya dènira ngling ||
13. samantara dangunipun | ana surak kapiyarsi | pratôndha rata narendra | ing samangkya wus kaèksi | sampun pêrak lampahira |
jroning kapti | lan nyablèk mring lakinira | myang ngucap sora tan sipi | pakne gêndhuk pancèn nyata | gusti kangjêng sri bupati ||
17. luwih endah warnanipun | nora nana ingkang mirib | nyêbal têmên sri narendra | karo jamaking
muwus | toh lidok kandhaku iki | lamun ratu wus bineda | lawan wiyahing sujanmi | apa wis marêm tyasira | yèn wis marêm payo mulih ||
20. amangsuli lampahipun | rata titihan narpati | gancanging kata wus prapta | pakuwon hotèl Bèlêpi | wus tumêdhak sri narendra | saking rata anulya glis ||
21. para pandhèrèk sadarum | sampun samya [sa...]
[...mya] atut wuri | ing gusti jêng sri pamasa | kawuryan ta ngrêspatèni | gumarêdêg lampahira | jêng sang prabu wus umanjing ||
1. sagung para wadyaning narpati | wus umanjing marang tunggonira | sowang-sowang dumununge | sami ngaso sadarum |
sajronirèng palis | purwa madya praptaning wasana | sori dalêm sri pamase | duk myarsa sabdèng prabu | kang mangkana raosing galih | kalangkung
Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana lawan | garwanira wigatine | sumiwi ring sang prabu | sampun manjing up gêbo ngarsi |
rama sang prabu | mangkya amba kalilana | nyuwun pamit bidhal dhumatêng ing palis | sowan jêng tuwan bêsar ||
5. botên langkung rama jêng dewa ji | amba nyuwun pangèstu paduka | sumawana ing samangke | kawula muhung nyuwun | nitipakên silarjèng swami | anênggih rayi tuwan | Yayi
praptamu | kang antuk sabdèng narendra | tur wotsêkar kaluhuran ing sabda ji | kawula mung sumôngga ||
8. wus mangkana pangran adipati | nêmbah mêsat saking ngarsèng nata | sru karênan sri pamase | wus mijil pangran prabu | saking jroning up gêbo ngarsi | gancangan
wadyanira kang ngampil-ampil | sagunging upacara | ingkang wus tinamtu | kadi wus tan pindho karya | Dyan
caritane | pusaka trah tumurun | maring sira ingkang dumadi | senapatyèng pêpatya | ing têtêlêngipun | nuswa Jawi Surakarta | kontaping rat palinggih Pangran Dipati | Arya Mangkunagara ||
11. sabêt wau wus duk purwèng nguni | Kyai Orong-orong wastanira | lulus ngantya praptèng
mangke | piningit nèng jronipun | Pura Mangkunagaran dening | tan kêna pisah lawan | risang nararya nung | nênggih Pangran
ingkang môngka | pêpêthukan wahanane | sira sang arya prabu | saking kangjêng tuwan guprênir | pan sampun asamêkta | ing don kang tinamtu | Kangjêng Pangran Adipatya | Arya Prabu Prangwadana sampun nitih | rata motor pêthukan ||
14. Dyan Mas Arya Nataningrat nuli |
manggènnya | ngrênggêp songsongipun | nulya pandhèrèk sadaya | wus umanjing jronirèng motor pangiring | cinukup mung
winarnèng ênu | enggalira mangkya wus prapti | ing palis samoanya | nahan kang winuwus | ajudan madyèng lautan | ingkang sampun sumewa nèng jroning palis | jêjuluk Tuwan Bolam ||
16. apan kinèn samêkta ing kardi | kang dumadi kawajibanira | darapon amêthukake | umaring rawuhipun | sira Kangjêng Pangran Dipati | Aprabu Prangwadana | samantara laju | Tuwan Bolam duk samana | wikan lamun kangjêng pangran adipati |
17. Tuwan Bolam trangginas lumaris | marêpêki mring kang tigas prapta | gupuh-gupuh pamêthuke | jêng pangran arya prabu | wus tumêdhak sing otomobil |
datan dangu kangjêng tuwan bêsar | sampun lênggah ing samangke | lawan sang arya prabu | myang pra tuwan ingkang sumiwi |
apit ponang kursi | ingkang kanan kursi plênggahannya | sira Jêng Tuwan Idêlèr | Harlop ingkang jêjuluk | dene kursi kang sisih
kursi pangarak rinukti | kalih sisih kang kanan winarna | sira Jêng Tuwan Residhèn | pan dhêr Marêl rum-arum | sumambungnya ingkang
wuwus | marang sira kang tigas prapti | mangkana wêdharira | babo arya prabu | kalawan suaminira | Ratu Timur punapa sami basuki | kang antuk sabdotama ||
para sumewa | wus jumênêng samoane | sira sang arya prubu prabu. | nulya tundhuk amarêpêki | ing kangjêng tuwan bêsar | mulung
sanggyanipun | sampun nitih kang otomobil | wau ta lampahira | kang oto sadarum | tan siwah lan duk
praptèng Bèlêpi sadaya | sowang-sowang dumununge | mangkya sang arya prabu | wus tumêdhak sing otomobil | kang para
anênggih bêbasannya | nginang apan dèrèng abrit | lah idua sayêktinya dèrèng asat ||
5. kasaru ing praptanira | wadyendra ingkang sumiwi | jagi wontên sajawinya | up gêbo ngarsa [ngar...]
[...sa] kawarti | sumiwi ring sang aji | makidhupuh nêmbah matur | dhuh gusti sri pamasa | kawula atur udani | kalamunta putra dalêm sri narendra ||
6. Jêng Gusti Pangran Dipatya | Prabu Prangwadana Gusti | nyuwun arsa ngabyantara | ing ngarsa dalêm sang aji | ing mangkya kangjêng gusti | sampun sowan jêng sri mulku | pan wontên sajawinya | ing
gusti | amabukuh myang wotsantun | nulya lon aturira | dhuh gusti pangran dipati | dhawuhipun rama dalêm sri narendra ||
sowanira ingkang siwi | jêng gusti pangran dipatya | anulya ngandika aris | banjura bae kaki | ingkang antuk sabdèng prabu | andhêku myang noraga | umatur saha wotsari | kula nuwun anênggih dhatêng sandika ||
11. wus umarêk ngarsèng nata | sinasmitan ing sang aji | kangjêng gusti tan lênggana | mangèstu lênggah ing kursi | nèng ngarsa dalêm aji | amabukuh myang wotsantun | gusti jêng sri narendra | anulya rum ngandika ris |
12. ingkang antuk sabdèng nata | sru andhêku tur wotsari | dhuh
suwun samangkin | mundur saking ngarsa prabu | pan badhe kawula jak | ngaso mring tênggan rama ji | jêng sang prabu duk myarsa
ana karyanipun | bali manèh putrèngwang | sumewa marang ing palis | lan Dhi Ajêng Ratu Timur sarimbitan ||
15. ya ta gusti jêng sang nata | ri sampunnya dènira ngling | dhumatêng putra narendra | jêng gusti pangran dipati | anulya jêng sang aji | sung sasmita wadya wadu | pan kinèn nimbalana | Gusti Jêng Ratu Timur glis | kinèn ngaso wus pinêthuk ingkang raka ||
sori prabu | parêkan dutèng nata | makidhupuh tur wotsari | ring Paduka Gusti Kangjêng Ratu Êmas ||
17. kula nuwun jrih kawula | kaabdèkakên ing gusti | nuwun pisowan kawula | wontên ngarsa dalêm gusti | ingutus sang siniwi | raka dalêm jêng sang prabu | pan kinèn nimbalana | rayi dalêm sang suputri | Gusti Kangjêng Ratu Timur ing samangkya ||
18. karantên putra paduka | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Prabu Prangwadana | sampun kondur saking [sa...]
[...king] palis | mangkya sampun sumiwi | ing raka dalêm sang prabu | anênggih wigatinya | mêthuk rayi dalêm gusti | Gusti Kangjêng
sadarum | badhe ngaso mring tênggan | sang prabu rum dènira ngling | iya kulup lah nuli padha ngasoa ||
23. ingkang antuk sabdèng nata | sampun sami tur wotsari | kawula nuwun sandika | wus mêsat dera sumiwi | sing ngarsa dalêm aji | kang linilan ring sang prabu | wau ta
ngrêspatèni | samantara sampun prapta | pakuwon be gêbo wuri | myang sampun samya manjing | sajroning kamar sadarum |
ingkang wus winuwus | winawas ing driya | yayah kadya sung sêsanti | maharjaning gusti kangjêng sri narendra ||
ing sotya | kang dahat endah ing warni | sru sumunu kênyaring ponang sêsotya ||
15. yèn dinulu pranajanta jêng sang prabu | baya kawuryan ta | yayah hyang
sorotipun | kadi rêbut papan | anggènira mandara ring | ukêlira ing gusti jêng sri dayita ||
20. katonipun ting pancurat sorotipun | myang mangagêm wastra | latar seta garis miring | parang rusak kalithik ing wastanira ||
25. kang sumambung siwi bantyaning sang prabu | sakalihan garwa | putrendra Jêng Ratu Alit | yèku
27. sampun rampung pamanguning ukêl agung | pan binangun tulak | sawastu wus amantêsi | datan siwah lan gusti jêng sri duhita ||
28. nyampingipun ingkang wus winiru rampung | palataran seta | sinêrating garis miring | angarêmit udan riris namanira ||
1. ya ta gantya kang winuwus | Kangjêng Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana | sakalin ingkang swami |Kurang satu suku kata: sakalihan ingkang swami. wus sampat dènya busana | kangjêng pangran adipati ||
otomobil | sajuga pêparingira | kangjêng tuwan èksêlènsi ||
9. minôngka pêthukanipun | ing Jêng Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana | sakalihan ingkang swami | wus praptèng hotèl samana | wau jêng pangran dipati ||
11. lawan pra pandhèrèkipun | kadi kang kocap ing ngarsi | miwah dununging ampilan | tan siwah lan duk kariyin | sadaya wus sami numpak | ing otomobil pangiring ||
12. sumêbut ing lampahipun | ing ênu wus tan winarni | anênggih enggaling kata | Kangjêng Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana | sakalihan ingkang swami ||
13. myang kaptin ajudanipun | mangkya sampun praptèng palis | rêroncène tan winarna | gantya winursitèng kawi | gusti kangjêng sri pamasa | sakalihan pramèswari ||
14. sampun sampat [sa...]
[...mpat] anggènipun | samya ngrasuk busana di | saha sagung wadyabala | ugi wus samêkta sami | myang rata titihanira | gusti kangjêng
17. dupi sampun wancinipun | jam satêngah astha muni | karsa dalêm sri narendra | sakalihan pramèswari | wus jumênêng sigra têdhak | sampun nitih ing rata di ||
18. ingkang dhèrèk nèng jronipun | ing rata titihan aji | putri dalêm sri narendra | yèku Kangjêng Ratu Alit | sumawana Tuwan Bolam | dumunung nèng êbak ngarsi ||
19. binuka blak tendhanipun | wau titihan narpati | kawuryan
21. gumêbyaring songsong prabu | lir sasôngka andhadhari | wus tumamèng sang trangginas | nèng goncengan amigati |
datanpa sangsaya | tinut wuntat otomobil | ingkang samya tinumpakan | para pandhèrèk narpati ||
janmi | Wlônda Cina êncik koja | wor carup lan bôngsa Jawi ||
25. maksih tangèh yèn winuwus | solahe janma ningali | pinunggêl enggaling kôndha | dupi mangkya sampun
munya jam pitu langkungnya | kawan dasa gangsal mênit ||
26. nêngna wau kang winuwus | gantya sajronirèng palis | ing saupakaryanira | myang rêrêngganirèng palis | wus
kêkamarirèng suyasa | sanggya ingkang wus sumiwi | para tuwan tuwin nyonyah | wontên madyaning pandhapi ||
29. maksih samya ting jaligut | jroning tyas mangarsi-arsi | ing rawuh dalêm narendra | sakalihan pramèswari | karana wus wancinira | andungkap rawuh sang aji ||
30. dèrèng dangu anggènipun | ngarsa-arsa jroning kapti | gumuruh ing swaranira | para janma kang ningali | alok sora kapiyarsa | lamun gusti jêng sang aji ||
31. sampun kawistara rawuh | para ingkang wus sumiwi |
kang sumewa anèng palis | nênggih Resdhèn Kangjêng Tuwan | pan [pa...]
[...n] dhêr Marêl kang bêbisik | lan Paduka Kangjêng Tuwan | Edhêl hir harlop wêwangi ||
34. ing sakalih-kalihipun | sakala dupi udani | maring gusti sri narendra | sampun rawuh praptèng palis | sakalihnya gurawalan | lumampah mêthuk sang aji ||
35. gêgancangan sampun tundhuk | wontên ngarsanta sang aji | kawistara tanggapira | gusti kangjêng sri bupati | ugi
anulya | nganthi gusti pramèswari | sampun laju tindakira | ingacaran jêng sang aji ||
sanggyanipun | ingkang nunggil satata | pan sampun sami posisi | sêsarêngan umanthuk kurmat sadaya ||
sajronirèng kamar dhahar | kang wus tinata miranti | rêrênggan sarwa adi | dinulu kawuryanipun | tan ana
anênggih bêbisikipun | kinasub sira Tuwan | pan dhêr Marêl residhèning | praja arja ing nagari Surakarta ||
18. sakeringnya sira tuwan | ingkang lênggah anambungi | sampun pinèt pantêsira | yèku risang duhita di | ingkang pinudyèng krami | Gusti Kangjêng Ratu
ing ngarsi | sampun kapasang yogi | yun-ayunan lênggahipun | kalawan Kangjêng Tuwan | pan dhêr Marêl kang wêwangi | residhèning praja di ing Surakarta ||
22. anulya sumambungira | sira Jêng Pangran Dipati | Arya Prabu Prangwadana | yêkti wus tan pindho kardi | dènira amangrukti | sayogining lênggahipun | kasidèn yun-ayunan | kalawan ingkang suwami | Gusti Kangjêng Ratu
panggalih | sapangu nulya malih | kumalindhing bèl munya sru | sarèh ing solahira | wus tan siwah lan ing ngarsi | ingkang arsa kondhisi môngka pamungkas ||
32. Residhèn ing Surakarta | Tuwan pan dhêr Marêl arsi | ngaturakên kasugêngan | ing gusti jêng sri
dyan tinungka | ing lumadosipun | pangunjukan bibar dhahar | wus waradin myang sampun
sri bupati | kalawan rum ngandika | ya ta wahyanipun | adhuh babo wayah kula | rèhning mangkya sampun wanci madya
ngandika rum malih | mring gusti jêng sri nata ||
7. sakalangkung bingah kula yêkti | tuwin dahat ing panuwun kula | dene wayah kula mangke | sasori samya sarju | migatèkkên karsa martuwi | mring kula kang mangkana | inggih botên langkung | benjang lamun wayah kula | sami kondur mring
nuwun | botên langkung mung sami-sami | sanadyanta ing eyang | sakukubanipun | ugi sami linulusna | maharjanta ngantya praptèng têmbe wuri | ri sampunnya mangkana ||
9. tanggap sabda jêng tuwan guprênir | inggih sangêt nuwun wayah kula | andum sugêng sri pamase |
kondur ing samangke | mring pakuwon sang prabu | sasana di hotèl Bèlêpi | enggaling kang carita | pra wadya sadarum | sampun sami asiyaga | kang rata di titihan dalêm narpati | wus cumawis samêkta ||
11. dumunung nèng paretaning palis | wus tan siwah lan duk rawuhira | mangkya gusti sri pamase | myang sori dalêm sampun | samya nitih ingkang rata di | kalawan sanggyanira | kang samya tut pungkur | nunggil nèng rata narendra | ugi sampun sami tumamèng rata di | rata dyan lumaksana ||
sowang-sowang dènira lumaris | sampun datan kawarna ing marga | wus praptèng don samoane | ing dalu tan winuwus | wus arinya Anggara enjing | winarna ananira | nênggih karsanipun | Kangjêng
wus manjing lan suwamine | samana jêng sang prabu | sampun lênggah tumamèng kursi | lawan jêng pramèswara | pinarêking sagung | sadhèrèk myang
prabu | nulya mêndhak tur wotsêkar | nuwun inggih sandika kangjêng rama ji | wus ngabyantarèng nata ||
sampun sampating gati | kawula myang rayinta | suwamining ulun | nyuwun pamit kalilana | ngrumiyini bidhal dhatêng ing
antuk ingkang barkah | pangèstu dalêm pamase | pangangkah jroning kalbu | anggèn amba wontên Batawi | sawastu botên lama | namung mèt sapêrlu | martuwi maharjèng wêka | dyan kewala amba mantuk mring praja di | ing nagri Surakarta ||
tinêbihna sanggyèng sambekala | sampun têlas ing ature | sigra jêng arya prabu | sakalihan ingkang suwami | wus sami ngèstu pada | datan dangu sampun | mêsat saking ngarsèng nata | lampahira ing ênu wus tan winarni | kunêng gantya
pinêthukakên age | kalawan sang palungguh | dhirèkturing lan bao nênggih | ingkang wus pinarcaya | saprayoginipun | ing
dhirèktur marêk age | anulya wus tumundhuk | têtabean agênti-gênti | ri sampunnya mangkana | jêng tuwan dhirèktur | nganthi mring jêng pramèswara | dumunungnya nèng kering dera lumaris | wau ta jêng sri nata ||
29. tindak dalêm mung kalawan aris | nèng kanannya jêng sang pramèswara | bayak-bayak kawuryane | ing wuri kang sumambung | sanggya para wadyèng narpati | jalu lawan
4. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin priyantun dalêm Radèn Ayu Rêtna Purnama, Radèn Ayu Sumarna Rukmi, nitih titihan kareta pêthukan saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral Mistêr
aji | karsa ngagêm kinarya lêlangyan | yèn tan karsa sri pamase | sanadyan badhe namung | môngka sêbar ing tilamsari | mangèstu mung sumôngga |
gumantya | tan antara dangu jêng sri bupati | animbali wadya prabu | ingkang sampun samêkta | ngabyantara sumiwi ngarsèng sri
9. lan gumuyu rum turira | dhuh sang prabu rêtnaning nuswa Jawi | tan supêna dasihipun | utawi tan katênta | matur lugu wontên ngarsa dalêm
sajuga | kang binungkul kancana sinotya di | atur kawula sang prabu | kawula kapatêdhan | gêganjaran awarni têkên linuhung | dahat ing
myang pantaranirèng ratri | mring Gusti Kang Maha Agung | ingkang murbèng bawana | mugi-mugi paduka gusti sang prabu | dinirgakna ingkang yuswa | wèt bawani nungswa Jawi ||
14. widada mong kawibawan | winantua ing suka myang basuki | kongsi tumrah praptanipun | ing kukuban
warnanipun | aku durung tau mulat | kayu kaya têkên iki ||
16. jêng sang prabu duk miyarsa | aturira dhirèkturing wadari |
19. dhuh gusti jêng sri narendra | karsa dalêm mangkya arsa mriksani | warnanira krêtêg gandhul | anênggih dumunungnya | wontên ngarsa punika gusti sang prabu | saking ngriki sampun pêrak | suwawi gusti sang aji ||
20. ulun dhèrèkkên sang nata | sakôncamba ajung dhirèktur gusti | sigra jêng tuwan dhirèktur | ngundhangi kondhangira | ingkang sami palungguh ajung
ngrumiyini anjajari ring sang prabu | darapon tindak narendra | sampun kongsi nguciwani ||
23. gancanging ponang carita | jêng sang prabu ing mang-
6. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para priyantun dalêm tuwin para pandhèrèk, kadhèrèkakên dhirèktur Lanbao Kangjêng Tuwan Sibingah Muldhêr, wontên krêtêg gandhul salêbêtipun sêtatsêtin Bètênsorêh.
amung sapangu | anulya sampun prapta | dumunungnya wijining kang puspita rum | kawuryan ta jêng sang nata | dahat sukaning panggalih ||
26. wus kidêran sadayanya | samantara gusti jêng sri bupati | animbali wadyanipun | ingkang sampun samêkta | ngampil sagung gambar warna dalêm prabu | wus sumaos ngarsèng nata | ponang gambar ingasta glis ||
27. kalawan rum angandika | mring jêng tuwan dhirèkturing
gambar dalêm gusti jêng sri bupati | atur amba ing satuhu | dahat nuwun sadaya | mugi lulus dumadya
saudara rèhning sampun | anutug anggèn kula | aningali suwarnaning krêtêg gandhul | lan wijining kang puspita | dumunung jroning
tinut wuntat rata pandhèrèk sami | rut-urutan katonipun | tan ana sangsayanya | gêgancangan sampun lêpas lampahipun | ing
mimik mrih saratri | sakeca nendra ngalepos ||
8. ya ta mangkya amangsuli kang winuwus | ingkang wus winarnèng ngarsi | karsa dalêm jeng sang prabu | sakalihan pramèswari | ari
tanapi panèwu | samya ngrênggêp ngampil-ampil | kaprabon dalêm sang katong ||
16. rêroncène wus datan mawa winuwus | dupi mangkya sampun wanci | gathita satêngah pitu | sagunging lampu èlêktris | sampun
18. sanggyèng taru-taru tarap têpinipun | ing marga gung samya kèksi | riyu-riyu rondhonipun |
praptèng sanggyanipun | pra pandhèrèk agung alit | widadaa karahayon ||
pandhèrèkipun | pan sampun samêkta sami | umanggèn gon kang tinamtu | tata sri sabilik-bilik | wau ta jêng sang akatong ||
24. sigra laju têdhak lawan sori prabu | kanthèn asta wus lumaris | tinut wuntat sanggyanipun | wadyabala agung alit | gumarudug lanang wadon ||
25. jêng sang prabu sakalihan mangkya sampun | anitih kang otomobil | kang para pandhèrèk sagung | wus tumamèng
dumunung | nèng natar ngajênging loji | mêthuk rawuhnya sang katong ||
30. sampun rawuh mangkya gusti jêng sang prabu | tumêdhak sing otomobil | sakalihan sori prabu | sanggya para [pa...]
[...ra] kang umiring | gumarudug lampahnya lon ||
33. sampun lulus tindak dalêm jêng sang prabu | bayak-bayak ngrêspatèni | para pandhèrèk sadarum | gumarudug gung tut wuri | ring gusti jêng sang akatong ||
kangjêng tuwan sèkrêtaris | gya nambrama ring sang katong ||
38. dhuh sang prabu ing samangkyamba sadarum | atur kasugêngan aji | jêng sang prabu
40. sampun rampung gènnya ge-binage ayu | tinungka mangkya lumadi | pahargyan
sami nambadani | mring sanggyèng pahargyan wau | prasamya rumêsêp sami | sami suka jroning batos ||
42. wus pinugut pahargyan sêsambènipun | pangandikan sawatawis | ingkang rèmèh myang kang pêrlu | wus tan ana ingkang cicir | samya kasmaran ing
migati tumêdhak | mring griyamba sri pamase | sangêt ing panuwun kula | ing mangkya jêng sri nata | sêdyarsa pisitê mrantun | maring Jêng Tuwan
siwah | kalawan kala rawuhe | bayak-bayak kawuryannya | tindak dalêm sang nata | ya ta mangkya sampun rawuh | donirèng rata narendra ||
tinamtu | jêng sang prabu sakalihan ||
15. gusti jêng sang pramèswari | wus tumêdhak saking rata | nulya tinampenan age | maring Jêng Tuwan Kindêrman |
driya | gusti [gu...]
[...sti] jêng sri dayita | anulya kinanthi laju | maring Jêng Tuwan Kindêrman ||
17. gusti kangjêng sri bupati | kinanthi Nyonyah Kindêrman | sigra wus lumampah alon | wirandhungan lampahira | sêsambèn pangandikan | ingkang rèmèh myang kang pêrlu | ngrêspatèni kawuryannya ||
18. ya ta gusti jêng sang aji | tindak dalêm sampun prapta | jroning loji ing samangke | tuwin sampun ingacaran | lênggah kursi satata | wus lênggah gusti sang prabu | munggwing kursi kang
Tuwan Kindêrman | anulya nambramèng atur | ing gusti jêng narèswara ||
22. dhuh kangjêng sri narapati | kawula kalihan semah |
anggènira wawan sabda | datan dangu gya lumados | pahargyanta kangjêng tuwan |
warna-warna kang ginusthi | maksih tangèh yèn kinôndha | kang ginusthi ing samangke | pinunggêl enggaling kata |
bêbudhalan mring pakuwon | kantuna sami raharja | wau ta kangjêng tuwan | gya andhêku turira rum | dhuh gusti jêng sri pamasa ||
30. sangêt nuwun jêng sang aji | dene sarju karsa
lan duk sang aji | tumêdhak ing rawuhira | bayak-bayak kawuryane | ing sawastu kang mangkana | wèh erame sanggyanya | pra janma kang samyandulu | dening endah ing warnendra ||
1. ya ta wau gusti jêng sang aji | ing mangkya wus miyos | saking jrone ing loji enggale | swandana di titihan narpati |
myang rata pangiring | wus samya dumunung ||
2. nèng paretan sangajênging loji | samêkta sumaos | sowang-sowang dumunung prênahe | wus tan ana ingkang nguciwani | sanggyèng para sopir | wus samya dumunung ||
3. anèng jroning sopiranta sami | samya ngrênggêp katon | sêtirira ing oto samangke | tindak dalêm gusti jêng sang aji | sakalihan sori | anggung tinut pungkur ||
4. sagung para pandhèrèk sang aji | gumrudug gumolong | rut-urutan rêspati katone | datan ana ingkang madal sumbi | sambadèng lumaris | mangkana sang prabu ||
5. tindak dalêm mangkya wus dumugi | dumununging oto | titihanta gusti sri pamase | jêng sang prabu sakalihan sori | wus samya anitih | ing
umanthuk nanggapi | gya kang otomobil | wus budhal lumaku ||
8. maksih alon dènira lumaris | rut-urutan katon | lulus datan ana sangsayane | duk samana ingkang sitarêsmi | nuju lèk kaping tri | Sapar kang lumaku ||
samêngko | nadyan ana ing sambekalane | pasthi sirna datan bisa dadi | sidaning dumadi | widada rahayu ||
15. kayêktène naga gung narpati | kawuryan wus layon | iku môngka pratôndha cihnane | puwarantuk kanugrahan jati | yèku bima sakti | ing pralambangipun ||
16. ya ta mangkya winuwusa malih | ananing
nambramèng sang katong | myang sasata sêsanti wiyose | mugi-mugi gusti jêng sang aji | lulusa basuki | sapandhèrèkipun ||
19. sampun lêpas dènira lumaris | sapangu tan katon | lawan datan antara dangune | sampun rawuh ing hotèl Bèlêpi | sapandhèrèk sami | satata tut pungkur ||
20. jêng sang prabu sakalihan sori | wus tumêdhak alon | saking rata ginrubyug
sêdyane | lir ngaturi ing gusti sang aji | sapandhèrèk sami | nulyenggala wungu ||
25. samantara purwèng rat samangkin | marbangbang nyrêmomong | sru sumirat hyang rawi sorote | tan antara dangu wus kaèksi | nèng pucuking wukir | mancorong dinulu ||
26. amarkata prabaning hyang rawi | kawistara kados | sung pudyarja gusti sri pamase | sapandhèrèk jalu lawan èstri |
dènya sung sêsanti | ing gusti sang prabu ||
28. nulya wontên satunggaling cèthi | palinggih kaliwon | Nyai Arjawinangun wastane | karan radèn ngantèn jênêng nguni | nèng jawining kori | kamar dalêm prabu ||
29. anyabawa ririh nyasmitani | ing gusti sang katong | lamun maksih nendra
katong | pan andangu ing mangkya wancine | sampun wanci jam nêm enjang gusti | lah jênêng iya wis | jêr ingsun wus wungu ||
32. pungun-pungun wus wungu sang aji | sawadyèng sang katong | ugi sampun wungu sadayane | karsa dalêm gusti jêng sang
wus miyos sing sasana di | hotèl Bèlêpi lampahnya | anganthi jêng pramèswari | garwa dalêm paminggir | myang putri dalêm sang prabu | lan
sakalihan pramèswara | wus nitih kang otomobil | sapandhèrèk tan kari | lampahira sru sumêngkut | ing ênu tan
16. karya rêsêping wardaya | mulat raras srining loji | lawan [lawa...]
[...n] kursi plênggahannya | gusti kangjêng sri bupati | tuwin jêng pramèswari | miwah sapandhèrèk sagung | sampun sami tinata |
19. ing pratôndha cihnanira | dupi wus antara wanci | ing rawuh dalêm narendra | sagung
tutêr klatson rinênggêp aglis | gung pinèjèt wantu-wantu | munya sru bêbarungan | pan minôngka uluk-uluk rawuhipun | ing gusti jêng sri pamasa | sawadyabala tan kari ||
7. ri sampunnya kang mangkana | winursita
gusti sri dayita | wus tumêdhak saking ing rata sadarum | sagunging kang wadyabala | anggarubyug gung tut wuri ||
Nyonyah Harlop dyan tumundhuk | nganthi ring jêng sri nata | wus lumampah rut-urutan katonipun | lawan liya-
rum | puwara kangjêng tuwan | ngacarani ing gusti jêng sang aprabu | sakalihan pramèswara | ingaturan lênggah kursi ||
14. sampun lênggah sri narendra | sakalihan gusti jêng pramèswari | kang para pandhèrèk sagung | ugi wus samya lênggah | pan sabilik-bilik ing dumunungipun | jroning loji sri kawuryan | dahat rêgêng ngrêspatèni ||
15. sigra laju kangjêng tuwan | manambrama
lah ing mangkya saudara | punapa ta inggih samya basuki | kangjêng tuwan nulya matur | dhuh gusti sri narendra | pan
kang basuki | tan antara dangunipun | sumaos kang ladosan | sêsêgahnya kangjêng tuwan ingkang sampun | rinakit
dangunipun | nulya jêng sri narendra | sarwi ngliring mring jêng tuwan ngandika rum | dhuh rêngênta saudara | mugi ywa cuwèng
sadarum | ing samangkya arsa budhal | parlu badhe aningali ||
22. mring musiyum saudara | kalamun ta gèn kula aningali | wus dumugi nulya laju | badhe mrantun kewala | dhatêng toko Ondêrling Hèlêp myang pêrlu | badhe tumbas dagangannya | pundi kang kula sênêngi ||
dhapur kalêrêsan | yèn paduka yun mriksani ||
25. mung kajawi karsanira | sang aprabu lamun sampun dumugi | mriksani
tyas sri narendra | badhe kula aturi dhahar lan ulun | wontên ing wisma kawula | nadyan mung sapala nanging ||
27. mugi jêng sri naranata |
rut-urutan lampahipun | sadaya wus luwaran | sowang-sowang ing marga datan winuwus | cinêndhak gusti sang nata | wus rawuh musiyum sami ||
33. mangkana ta sri narendra | sakalihan gusti jêng pramèswari | myang garwa paminggir sagung | sadhèrèk
prabu | sakalihan jêng pramèswari | wus manjing ing jronira | suyasa musiyum | para pandhèrèk sadaya | gêgolongan samya anggung atut wuri | ing gusti jêng sri nata ||
2. ing jronira musiyum raras sri | pêpasrèning barang kina-kina | warna-warna kahanane | nahan ta duk sang prabu | sakalihan jêng pramèswari | sampun manjing jronira | ing panti musiyum | ingkang môngka presidhènnya | ing
musiyum | kanthi ajungira kêkalih | prasamya gurawalan | mêthukkên sang prabu | sampun tundhuk têtabean | ge-binage kasugêngan wus waradin | lulus tindak narendra ||
4. sang presidhèn myang ajungnya kalih | gung umiring tindak dalêm nata | datan têbih ing lampahe | wau ta jêng sang prabu | sarwi sambèn pangandikan ris | maring sira pangarsa | presidhèn musiyum | saudara punapa ta | sampun wêwah barang kina kang piningit | presidhèn rum turira ||
5. kula nuwun jêng sri narapati | bab wêwahing barang kina-kina | kang piningit ing samangke | wus kathah wêwahipun | tuwin kathah kang èdi-pèni | lamun amba aturna | tan wontên wusipun | sing kathah ing
myang ajungnya kalih | maksih anggung umiring sang nata | kawarnaa ing samangke | dupi sampun anutug | anggènira samya mriksani | sagunging barang kina | ing panti musiyum | karsa dalêm duk samana | arsa nulak kondur kewala sang aji | laju badhe tumêdhak ||
ing suyasa musiyum | rèhning mangkya sampun dumugi | mugi ta saudara | ywa cuwa ing kalbu | babo kadarpaning driya | kula arsa nulak wangsul saking ngriki | kantun sami raharja ||
12. sang presidhèn duk sampun nampèni | sabdanira jêng sri
mring musiyum amriksani | sagunging barang kina ||
13. botên langkung jêng sri narapati | pan ing mangkya kawula sadaya | dhèrèkakên maharjane | paduka jêng sang prabu | sakalihan sang pramèswari | tumêrah dhatêng para | pandhèrèk sadarum | mugi samya winantua | gung mong
sakamantyan tarima kasih | lan dahat sukaning tyas | puwara sang prabu | datan dangu sampun têdhak | tindak dalêm tan siwah duk rawuh nguni | ya ta wau sang nata ||
15. sakalihan kangjêng pramèswari | sampun nitih ing oto sadaya | tan kantun para pandhèrèk |
winarna ananing margi | cinêndhak sampun prapta ||
16. wontên toko ingkang dèn wastani | nênggih Ondêrling Hèlêp winarna | gusti kangjêng sri pamase | myang sori dalêm prabu | wus tumêdhak saking rata di | sagunging wadyabala | tan wontên kang kantun | tut wuntat tindak narendra | sampun manjing
18. ri sampunnya mangkana sang aji | wus dumugi [du...]
[...mugi] gèning mundhut barang | nulya wadyendra
sampun datan ana ingkang kurang luwih | arta wus tinampenan ||
19. maring sira dhirèktur toko glis | dahat suka jronirèng wardaya | dene têka tan andimpe | lamun tuwan dhirèktur | karawuhan jêng sri bupati | nata di Surakarta | asarwi mêmundhut | amborong barang dagangan |
pamase | gumuyu manthuk-manthuk | myang umatur dahat kapundhi | mugi-mugi dumadya | jêjalaranipun | larising
kayungyun | arsa wikan ring sri bupati | nata di Surakarta | ingkang nêmbe rawuh | suk-dhinêsuk patrapira | rêbut ngarsa dènira
Harlop lawan nyonyahipun | pan maksih lênggah satata ||
6. wontên sajronirèng loji | gung manganti rawuhira | ing
nata sampun rawuh | nulyenggal jumênêng samya ||
9. anulya sami lumaris | gupuh-gupuh pamêthuknya | ing rawuh dalêm sang
nyah] nuli | lampahira sampun prapta | pandhapaning loji mangke | maksih jumênêng kewala | manganti rawuhira | ing gusti jêng sang aprabu | tan antara
ing paretan sampun rawuh | kangjêng tuwan myang sanyonyah ||
12. gupuh dènya marêpêki | mring titihan dalêm nata | urmat
kang para pandhèrèk | mung sapalih kang tut wuntat | ing gusti jêng sang nata | kang sapalih atut
sakalihan sori katong | ugi wus lênggah satata | sapangu kangjêng tuwan | manambrama rum turipun | kula nuwun sri narendra ||
myang sampun ngunjuk sadaya | winarna kangjêng tuwan | tan antara dangunipun | gya umatur mring sang nata ||
siji kecamatan nang kabupaten Tojo Una-Una, Sulawesi Tengah, Indonesia.
Cithakan:Ampana Kota, Tojo Una-Una Cithakan:Kabupaten Tojo Una-Una
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.40, tanggal 5 Mei 2013.
kok. Gak nduwe BBM yo mlaku. Adoh titik, ngonthel. Adoh maneh, nyilih. Adoh nemen,
SERAT NIRATA PRAKETA (BHS INDONESIA) | alangalangkumitir
Bandhane opo? Lha wong mung bondho dhengkul wae lho!) Terus
Ndur tak bisiki yo, kowe kudu mbolo aku, sebabe dhe,e rak wis mbolo Editor, mulakno menangan… pokoke aku wis ngerti pengapesane kok. Awake
Yudhi_P	21 Oktober 2008 at 5:17 pm	ketokane unda-undi karo laire compputere kecik, iseh eling ora nggawe logo tupas nganggo program paint neng windows 98 ne kecik…. nek saiki sing njamani yo corel…. (sssttt tak bisiki ko jaman semono…. ngonolah aku wis gumunku ra karuan……, sumpah iku lho……)
langsung main ngono ae ketoke kae….. Nek sing dikarepke Ki Dhalang kon Nulis Sejarahe tulisen ae Ko… ngko tak ewangi eling-eling sithik….. kowe rak ngerti dhewe aku saiki nyekel pulpen wis gak tau…… meneh nulis…. he….he….he….
dusone	20 Oktober 2008 at 10:08 pm	Percaya ak nek pakde dhalang suara-ne apik..la wis terbukti je..ehm,jane luwih ‘afdol’ meneh nek
20/7/2011 Mari Berkomunitas Di Faceblog Apresiasi
luwih saka 600 Kabupaten/Kota. Terus yen pilkada ora bareng, bisa-bisa saben
ndina ana pilkada kaya kang uwis-uwis. Terus rakyat saben dina repot ngurusi
pilkada. Nanging ora kaya Pilkada DKI, kang kaya-kaya banget anggone nguras
energi. Malah sadurunge Pilkada ana demo gedhen-gedhen lan sabanjure&nbsp; akeh banget komentar ana ing media bab ... Sapepake
Meh Wae Kelangan Barang Aji (2)Kamangka ana eksternal hardisk mau maneka
werna dokumen. La yen ketemu pawongan kang kurang bener mengko banjur kepriye.
Ya yen digawe becik, la yen kanggo kang ora bener apa ora kojur temenan. Gek
ana ngendi ya. Wis pokoke werna-werna pikiranku rikala iku. Bingung temenan
mbayangake. Ana eksternal hardisk mau aku nyimpen mane­ka werna informasi.
Meh Wae Kelangan Barang Aji (1)Dhek dina Senen bengi tanggal 30 Januari
2017 Minggu kepungkur aku meh wae kelangan barang kang kanggo­ku paling aji.
Barang kang paling aji mau dudu mas inten raja brana. Nanging kang­goku banget
paling aji sakwise kulawargaku. Kamangka saben ndina meh dakgawa menyang
ngendi-endi. Ya menyang luwar negeri, menyang kantor utawa yen bali menyang
Lo Jabatan Kok Mbayar (4)Antuk prentah kaya mengkono mau aku ya
mlenggong. Blas aku ora nate nduwe bayangan bakal antuk prentah lan kalodhangan
kang ora saben PNS bisa. Olehku mlenggong rada suwe nganti Pak Menteri
ngelikake aku kepriye saguh apa ora. Embuh aku kok banjur olehku mangsuli kaya
mbanyu mili ora nduwe wigah-wigih ngadhepi Pak Menteri mau. Kanthi anteng
olehku mangsuli mangkene, “Pak Menteri, ... Sapepake
Lo Jabatan Kok Mbayar (3)Ana ing jabatan iki, suwene uda­kara pitung tahun. La
cenenge karo pers. Ana ing pamulangan luhur aku antuk pengalaman
teori-teori. Dene ana ing pegawean aku antuk pengalaman praktik kang sanya­tane.
terus didangu mangkene,” Dik Prawoto kepriye wis krasan ana kene?.” Aku ya
banjur mangsuli yen wis krasan. Olehe kandha mengkono mau amarga aku pancen
lagi setaun olehku nyambut gawe. Tembung-tembung mau dakkira mung kanggo
pambuka rembug. Teme­nan banjur piyambake nerusake olehe ngendikan,”Aku krungu
Basa Bali iku basa Austronesia saka cabang Sundik, utawa luwih spesifik saka anak cabang Bali-Sasak. Basa iki utamané dipituturaké ing pulo Bali, pulo Lombok sisih kulon lan uga ing pulo Jawa. Ing Lombok basa Bali dipituturaké akèhé cedhaké Mataram, ing Jawa utamané ing kabupaten Banyuwangi. Saliyané iku, basa Osing, dhialek basa Jawa khas Banyuwangi, uga nyerep akèh tetembungan saka basa Bali. Conthoné tembung osing sing tegesé “ora”, dijupuk saka basa Bali tusing. Basa Bali dipituturaké déning kurang luwih 4 yuta jiwa.
Basa Bali nduwé 6 fonem vokal lan 18 fonem konsonan. Fonem vokal utawa swara iku /a/, /i/, /u/, /ĕ/, /é/ dan /o/. Banjur fonem konsonan iku /k/, /g/, /ng/, /c/, /j/, /ñ/, /t/, /d/, /n/, /p/, /b/, /m/, /r/, /y/, /w/, /l/, /s/ lan /h/.
Sawijining ciri khas lan sing wis dadi basa Bali astamiwa iku fonem eksplosif tanpa nyuwara /t/ dipocapaké [t] ing pèrangan mburi, nanging ing wiwitan lan tengah diucapaké kanthi [ʈ] (t retrofleks).
Aksara swara (huruf vokal) /a/ ing pèrangan mburi tinarbuka diucapaké kanthi [ĕ]. Upamané tembung Kuta, sawijining pasisir kondhang ing Bali, diucapaké [k'uʈĕ].
Kaya déné basa Austronesia liyané, basa Bali iku luwih migunakaké tembung-tembung dwi silabik lan wujudé KVKVK. Nanging ing ng-reduplikasi sawijining gatra (sukukata) monosilabik wujudé KVK, mula ing basa Bali iki lumrahé dadi KVKKVK, béda karo basa Melayu lan Jawa:
kukus – kuskus – dang (bentuk beda)
Kekerabatan lan kosakata[besut | besut sumber]
Basa Bali ing rumpun basa Austronésia kerep dikira paling cedhak karo basa Jawa. Nanging prekara ini ora mangkono. Basa Bali paling cedhak mawa basa Sasak lan pirang basa ing pulo Sumbawa sisih kulon. Kamèmperané karo basa Jawa namung merga prabawa kosakata basa Jawa amerga aktivitas kolonisasi Jawa ing jaman mbiyèn, utamané ing abad ka-14 Masèhi. Bali ditaklukaké déning Gajah Mada ing taun 1343 Masèhi. Malahan ing rumpun basa Austronesia, secara fonologis basa Bali luwih mèmper basa Melayu tinimbang basa Jawa. Nanging fonem /r/ ing posisi pungkasan basa Melayu, kerep dadi /h/ ing basa Bali. Bab iki bisa kabukti karo daftar perbandingan kosakata dhasar basa Melayu, Bali, Jawa Kuna lan Jawa
Basa Bali akèh kena prabawa basa Jawa, utamané basa Jawa Kuna lan liwat basa Jawa iki, uga basa Sangskreta. Kamèmperan karo basa Jawa utamané katon saka tingkat-tingkat basa sing ana ing basa Bali sing mèmper karo basa Jawa. Mira ora ngéramaké yèn basa Bali alus sing disebut basa Bali Alus Mider mèmper karo basa Jawa Krama. Akèh tembung-tembung Bali alus sing dijupuk saka basa Jawa:
Ing ndhuwur wis dipaparaké kosakata sing mèmper karo basa Melayu lan basa Jawa. Saiki kosakata khas Bali dipaparaké:
kau (kasar) – cai – kowé
sungai – tukad – sungay (Jawa Kuna), kali, lèpèn
dukun, tabib – balian - dhukun
Konsèp géografis[besut | besut sumber]
Béda karo akèh suku bangsa ing donua, nanging isih mèmper karo suku bangsa panutur basa Austronesia liyané, wong Bali nalika nemtokaké arah orientasiné ora ing arah mata angin sing mesthi nanging ing papan kawasan géografis, ing kasus Bali iki ing papan gunung lan laut. Pramila arah mata angin bisa owah selaras karo papané:
Jinis Basa Bali[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Bali&oldid=1081470"	Kategori: Basa BaliKategori ndhelik: Artikel basa sing methik
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 31 Januari 2017.
indonesia sing munggah kaji mung numpang wae turu glosor neng sak
cocote .."astaghfirulloh, iku omongan metu soko tutuke wong islam opo wong jahiliyah..????!!!
gusti Alloh..opo yo ngono pengertian lan pemahamane..
lha awakmu dadi salapi sambung neng presiden carane piyo pekok?
salapi, golek konco. aku iki jamaah tapi sendiri-sendiri. liyane jamaah tapi nduwe imam dewe-dewe.makane golek konco ngejak wong supoyo
kadang-kadang muleh gowo sandal luwih apikora gelem infak..ora gelem melok patungan kurbanngono ae isih ngelek-elek jamaah.opo yo halal??isih mending neng jamaah ora diapa2ke.menongso mentale koyo ngono mlebu salafy opo ora malah ngrekasaake salafy. ora gelem infak
pertengahan Pebruari iki, kawigatèn kita munjer ing Pilkada serentak saéngga
lali yèn akèh panggonan sing keleban banjir. Cuaca kang pancèn lagi ing puncaké
mang­sa rendheng, wis pas yèn saenggon-enggon kena musi­bah hidrometeo­rologi
Konstitusi (MK). Lan asil putusan MK iku
Korupsi Lintas Negara lan Elitr CaptureKorupsi ing negara kita ora mung patah tumbuh hilang
berganti, nanging wis tangkar tumangkar, nderbala ngam­bra-ambra pindha
mantan Dirut PT Garuda Indonesia minangka tersangka. KPK makarya ... Sapepake
Calon Kepala Dhaerah Siap Menang lan Siap KalahAwal taun 2017 iki kawigatèn kita munjer
ing Pilkada serentak sing bakal diadani 15 Pebruari, nganti sawetara kita kober
manusia), Hyang Manik lan Hyang Maya; Manikmaya atau ‘Dzat Sejatining Urip’ (rohani jagad
‘Cedhak watu adoh ratu”.SANGKAN PARAN #2Sangkan Paran iku lakone Urip utawa Jiwa kang lagi tumurun saka kana tumeka ing kene, kang ing maune sira padha durung wikan (mangerti). Maune iku, karepe wiwitan utawa kana, dadi sangkane kang mau saka kana, parane mrene. Kosok baline, saka kene parane mrana. Iku yen mungguh tumraping wong lumaku, sing mesthi sangkane saka mburi parane menyang ngarep. Sawise tumeka ing paran (kene iki), yen arep marani sangkane, kudu lumaku ambalik. Ananging patrap kang mangkono iku rekasa, marga dunung lan dalane wis ora kelingan; rak iya ta? Coba caritaa sapa kang wus tau weruh, wong tuwa bisa bali dadi bocah maneh, banjur dadi bayi bali lumebu ing guwa garba, nuli bisa bali dadi jiwa? Iku aran mokal.Ing mengko sarehning patrap ambalik iku ora bakal bisa kalakon,
Suksma, adhapur piwulang kang sajati ngenani jagad saisine kabeh, bawana iku wujude bunder. Dadi yen lumaku ambanjur, kang mesthi iya bisa tumeka ing panggonan maune. Awit araning enggon iku mung loro, kana karo kene. Kosok baline: kene karo kana. Dadi yen saka kana, parane mrene, lan manawa saka kene parane mrana. Waton lakune mau ora slewengan, utawa mompar mampir ndadak utang sangu barang, utawa maneh ndadak jajan ana ing warung, adus ing kedhung, mesthine rak iya bakal tekan ing kana ta?Mulane padha den ngati-ati lan prayitna sarta kang eling, manawa kene iki akeh begalane lan akeh sambekalane, apa maneh dhasar gedhe cobane. Iku kang dadi pangridhu lan pamurunging sedya, kang marakake ora bisa sembada. Mangka kene iki wawayangane kana, lan kana iku iya wawayangane kene.
lorek; kene ireng, ing kana iya ireng, mangkono sapiturute. Ana dene sakabehing rurupan iku, iya wujuding begalan. Begalan mau kadadeyan saka kurang pangati-atine mungguh pangreksane marang awake dhewe. Pinangkane mung saka karem angumbar karep, anuruti hawa napsune. Mangka karep lan hawa napsu iku, manawa diuja sangsaya makantar-kantar anggegirisi, tutuging endhon andadekake coba beka, kang mahanani awake dhewe dadi ambuntel, utawa ambalebet sarta ambabaluhi marang Pak Jiwa. Apa iya ora rekasa lakune Pak Jiwa mau? Sing mesthi kang amarga kabotan ing babaluh, dadi banjur banget ing sarentine. Terkadhang durung sapira dohing lakune, nuli karasa sayah, banjur trima mung mandheg ana ing saenggon-enggon bae. Gek kapan bisane menyang panggonane lawas? Jalaran saka kang mangkono iku, luwih prayoga manawa ingsun nyaritakake bab sangkan paran dhisik, lan kapriye sababe dene bisa tumurun marang ing donya iki. Apa maneh kapriye mungguh perlune kawruh kangmangkono mau dibutuhake dening manungsa, lan kudu diudi kongsi kapara nyata nemu buktine, kang kalawan sinaksenan dening lepasing pandulu kita pribadi. Sarta maneh kumudu angawruhi marang dumadining rereged utawa luput kang sakawit. Duk nalika tumurun saka kana- kanane, rereged mau ora tinemaha. Marga kang mangkono mau, banjur ora diarani suci, dening wus anduweni cacat lan luput ing wiwitane. Mangka sajatine cacad utawa luput mau, tansah cumepak angadhang ana ing dadalan, kang diliwati dening kang lumaku saka sangkan (kana panggonane lawas), marang paran kene iki.Dadi luput utawa reregede mau iya banjur sangsaya ajujul wuwul. Mulane Urip utawa Jiwa kang kawuwulan ing rereged iku mau lumrahe banjur diarani ‘kawula’. Amarga tekane wus kawuwulan dening rereged (kaluputan) kang kongsi andadekake lemesing dayane Pak Urip iku. Rumangsa kaya kinunjara ana ing sajroning gedhong wesi. Mulane saya akeh kaluputane, iya sangsaya ringkih uripe. Iya jalaran saking kandel lan gedhening kaluputane, Pak Jiwa kongsi kena diandheg ana ing kene watara lawas. Ora uwal utawa ora ucul yen
diuwalake dening Pak Urip mau, lumrahe diarani mati.Mungguh salugune Jiwa utawa Pak Urip iku ora bisa mati, ajeg ing salawas-lawase. Tembung ajeg iku, iya langgeng: apane kang langgeng? Yaiku uripe lan anane, yaiku Jiwa kang wus oncat saka buntel utawa bandhule. Dene buntel utawa bandhule kang kaprahe diarani raga, kang asipat kaya dene ragangan, kang ing tembe mesthi bakal rusak dadi wangke. Sanajan wis bisa oncat saka rereged utawa raga, suprandene iya isih ana maneh rereged kang ora gampang diuwalake. Ing ngarep wis ingsun caritakake, yenrereged kang nutupi iku andadekake pepeteng lan lali, mulane iya ora gampang baline marang sangkan utawa padunungane lawas. Bisane bali marang panggonane lawas, manawa Pak Jiwa mung kari anggawa sarira pribadi. Amarga sarirane pribadi mau, asale saka sangkan lan ora kawoworan apa-apa, mulane diarani suci, bisa luluh lan jumbuh dadi sawiji, tetep jumeneng Maha Suci, tegese luwih dening suci. Kang wis widagda angudi mangkono mau, kaprahe diarani nyawarga, tegese sawarga iku, wus kumpul kalawan wargane (dadi siji). Dadi anane ing kono mung sarwa lega, iya lega dening wus bisa bali marang poke. Kang ana ing kono mung panjenengane pribadi, ora kantha ora kanthi, ora warna ora rupa, ora arah ora pernah, tetep jumeneng Maha Agung lan Maha Luhur, Maha Kawasa lan Maha Luwih, mulya langgeng tan owah gingsir.Dene enggone sinebut Maha Agung iku, amarga jagad saisen-isene kabeh, kawasesa ing Panjenengane. Teteping Maha Luhur iku, jalaran sakehing kaanan, luwih asor tinimbang Panjenengane. Teteping Maha Kawasa, karana dumadining kaanan kabeh, kapurba ing Panjenengane. Teteping jumeneng Maha Luwih sebab sagunging kaanan, antuk palimarma saka Panjenengane. Tetepe Maha Mulya, dening kaanan kang dumadi ora bisa madha lan ora kawawa anggepok marang Panjenengane. Tegese langgeng tan owah gingsir iku, wiwit duk samana kongsi saiki, tumekane ing mbesuk, iya ajeg anane, ora owah lan tanpa cacad.Kang mesthi Pak Jiwa kang kangelan bali marang panggonane lawas (sangkan) mau kepengin ambaleni ragangane nanging ora gelem jalaran wus arupa wangke. Mulane amilaur ngluyur saparan-paran, ngaub ana ing saenggon-enggon. Dadi tenagane Jiwa iku ora gampang sembadane bisa bali marang panggonane lawas manawa durung bisa nguwalake rereged utawa kaluputane. Jiwa kang sumanggar ana ing saenggon-enggon, utawa kang sumandha ing saparan-paran, iku yektine kena diarani neraka, jalaran kang sabenere kudu bali menyang panggonane lawas (sangkan), ananging ora bisa tumeka, amarga isih kawoworan rereged kang dadi babaluh mau. Ana maneh bandhul kang anjalari si Jiwa enggal bali maneh marang ing donya kene, ngrasuk raga anyar. Bandhul kang anjalari bisa bali ngrasuk raga anyar mau aran ‘ala utama’ utawa ‘reged apik’. Ing tembe, tumurun ing donya kang kapindho, lan yen bisa ngrucat sarta nguwalake saliring rereged, iya uga bisa bali marang panggonane lawas. Dene bandhul becik iku mau, asale saka karep kang dhemen anggayuh kautaman, angudi marang kang durung bisa andadekake pamareme. Dadi urip ing donya kang kaping pindho iku, perlune nutugakake kang digayuh lan diudi mau.SANGKAN PARAN #3Ing mengko ingsun arep amiwiti anyaritakake cethane dhek sadurunge ana apa-apa, nganti tumeka gumelaring jagad saisine kabeh, lan dumadining manungsa tumurun ing donya, kongsi bali marang panggonane lawas. Kabeh iku ingsun mung saderma ngucap, Hyang Suksma Kawekas kang paring dhawuh.Dadi sarehning saka keparenging Suksma, sariraningsun minangka lelantaran ambuka, cethane wawarah mau, pangrasaningsun wis aran nugraha (begja kemayangan). Marmane ingsun kudu matur sewu sembah nuwun marang Panjenengane, nganggo cara Jawa sakepenake manut sasenengingsun dhewe. Kabeh kang ingsun enteni lan ingsun senengi, kang mesthi wus kauningan dening Pangeran Kang Maha Wikan.HYANG HONG ILAHENG AWIGNA BUDIWA NAWA SANGA, mung Hyang Suksma Kawekas sasmitaningsun. Niyatingsun miwiti ambuka wedaran kawruh atas karsaning Suksma:Durung ana apa-apa, isih suwung wangwung. Suwunge iku dumunung ing ana. Ana iku langgeng ing salawas-lawase. Pethane kaya sumurat, anyemburat, nyemprot, kedher ambuwang lan anarik. Kang mangkono iku ajeg salawase, tan kena owah datan kena winengkang. Iku ‘wit’ utawa ‘babu’ baboning ngadadi, ya guruning sakabehing kang ana. Semprotan lan cipratane mau ana kang akeh lan kang sathithik. Kang akeh iku dadi luwih gedhe tinimbang liyane, sarta banjur kuwawa dadi ‘wana’ (papan) dunung dhewe-dhewe. ‘Kaanan’ kang luwih gedhe luwih adoh parane. Sakehing ‘kaanan’ kang dumadi mau tansah wuwuh-wuwuh dayane saka sorot lan semprotan utawa cipratan ‘adidayane’ Guruning Ngadadi.Kagawa saka dhewe-dhewening prenahe, dayane sakabehing kaanan mau banjur ora padha. Kang luwih dhisik dadi iku semprotan kang luwih gedhe, anduweni daya kedher mubeng anarik meh sairib karo dayane Guruning Ngadadi. Sarehning saka terange cahyane, kang dadi luwih dhisik sarta katone luwih gedhe (menjila, ksm) tinimbang ‘kaanan’ liyane, mula becike ingsun arani Pramana Jati.Kapindhone, ana maneh kaanan kang meh padha gedhene karo Pramana mau, dayane mungser mubeng sumorot. Saka kuwating ubenge lan kawuwuhan semburating dayane Guruning Ngadadi banjur duwe daya panas. Saka bangeting panase kongsi metu sunare kang padhang, iya iku Arka utawa Surya.Katelune, ana kang memper kayadene Surya, gedhene uga meh padha, dayane mungser lan sumorot, lan uga tansah oleh wuwuh saka dayane Guruning Ngadadi. Ananging sarehne prenahe rada cedhak karo Pramana, mangka dayane Pramana iku anarik utawa nyerot, dadi prenahing Surya uga banjur cedhak karo ‘kaanan katelu’ mau. Mangka dayaning Surya mubeng sumorot lan panas; panasing sorot tansah angenani ‘kaanan katelu’ iku. Dadi kaanan kang kaping telu mau tansah kawuwuhan dayaning Pramana lan Surya sarta Guruning Ngadadi. Mulane kaanan kang kaping telu iku kurang dayane,banjur mung adhem lan anteng bae. Nanging iya isih mubeng mungser. Iku ingsun arani Wulan (Rembulan), awit dadine saka lereming daya tetelu kembul dadi sawiji.Kaping pat, ana kaanan maneh, sarta akeh banget, gedhene iya meh padha bae karo Surya, prenahe adoh karo kaanan tetelu mau. Dayane kabeh mung kedher sumorot. Marga akeh tunggale, becike ingsun arani Kartika (Lintang). Saka padunungane lintang-lintang mau ana tetelu kang katone gedhe dhewe yen dineleng saka kene, amarga luwih cedhak tinimbang lintang-lintang liyane. Pethane kaya dene ngapit-apit dununging Pramana, andadekake pepethan ancer-ancer pojoking Pramana. Dene dayane lintang tetelu mau kalah karo dayaning Pramana, tansah kaserot dening dayaning Pramana. Sabanjure semono uga dayaning Surya lan Rembulan tansah kaserot dening Pramana.Sakabehing ‘kaanan dumadi’ iku kayadene ngubengi utawa ngrubungi ing Guruning Ngadadi. Mulane iya banjur kaya pepethan ancering arah utawa keblat. Wong Jawa kerep padha nganggo tetembungan ‘keblat papat kalima pancer’, iku karepe mangkene: keblate papat iya iku kaanan dumadi kang gedhe-gedhe, pancere Guruning Ngadadi. Mungguh kaanan dumadi kang dhisik iku mau kabeh diarani purwana, tegese panggonan kang wiwitan iya purwane ana dumadi. Dene gurune kena diarani Guru Purwaka, tegese Guru kang jumeneng dhisik, ora ana kang andhisiki lan ora ana kang madhani.Wedaran Sang Wiku
Pangèran:Satuhuné Ingsun Pangèran Sêjati, lan kawâsâ anitahaké sawiji-wiji, dadi ânâ pâdhâ sanalikâ sâkâ karsâ lan pêpêsthèning-Sun, ing kono kanyatahané gumêlaring karsâ lan pakartining-Sun kang dadi pratândhâ:a. Kang dhihin, Ingsun gumânâ ing dalêm alam awang-uwung kang tanpâ wiwitan tanpâ wêkasan, iyâ iku alaming-Sun kang maksih piningit.b. Kapindho, Ingsun anganakaké cahyâ minângkâ panuksmaning-Sun dumunung ânâ ing alam pasênêdaning-Sun.c. Kaping têlu, Ingsun anganakaké wawayangan minângkâ panuksmâ lan rahsaning-Sun, dumunung ânâ ing alam pambabaring wiji.d. Kaping pat, Ingsun anganakaké suksmâ minângâa dadi pratân-dhâ kauripaning-Sun, dumunung ânâ alaming hêrah.e. Kaping limâ, Ingsun anganakaké angên-angên kang ugâ dadi warnaning-Sun ânâ ing sajêron alam kang lagi kênâ kaupa-makaké.f. Kaping ênêm, Ingsun anganakaké budi kang minângkâ kanya-tahan pêncaring angên-angên kang dumunung ânâ ing sajêronê alaming badan alus.g. Kaping pitu, Ingsun anggêlar warânâ (tabir) kang minângkâ kakandhangan pasèrènaning-Sun.Kasêbut nêm prakârâ ing ndhuwur
iku Pramana.Pramana iku tansah anyerot dayaning kaanan tetelu mau, kayata surya sinerot panase, lintang sinerot kedhere, rembulan sinerot adheme. Amarga Pramana anduweni daya kedher lan mubeng banget santosane, suwe-suwe kumpuling daya tetelu kang padha sinerot mau, dadi ngringet.
mundhak, suwe-suwe dadi banyu. Dene banyu iku ingsun arani ‘tirta purwa’, utawa ‘tirta kamandanu’, tegese banyu urip, marga wiwitane saka kumpule daya tetelu. Tirta kamandanu mau tansah ingubengake lan kinedherake dening Pramana, suwe-suwe dadi saya kasar.Sarehning penyeroting Pramana ora ana lerene, dadi banyu mau saya lawas iya sangsaya mundhak kasare. Amarga saka gedhening banyu mau, kongsi kawawa ambuntel marang sariraning Pramana mangkono ing sabanjure. Saya lawas iya sangsaya mundhak akehe lan kasare, wusana banyu kasar kang wus bisa ambuntel ing sariraning Pramono mau, dadi banget kandele lan banget jembare. Iku ingsun arani jaladri, karepe banyu luwih kandel, luwih jembar.Jaladri mau sabanjure tansah ingubengake ing Pramana, kinedherake lan katarik sarta tansah kawuwuhan dayaning surya, rembulan lawan lintang-lintang satemah jaladri kang cedhak karo sariraning Pramana, banjur saya luwih kasar, kongsi anjendhel. Jendhelan mau saya lawas sangsaya kandel, mulane banjur rapet pambuntele marang Pramana: gampange jendhelan iku ingsun arani ‘pratala’, tegese wujud kasar dadi dhadhasar, lan tansah raket lan rapet kalawan Pramana, kongsi ora ana selane.Dene banyu jaladri mau saking kandele lan jembare, nganti tanpa wates, gampange ingsun arani jalanidhi. Ing samengko saya kurang lepas (kuwat) daya panyeroting Pramana, marang kaanan tetelu mau, sarta dayane mubeng lan kedher mau, kalingan ing pratala. Sarehning pratala iku mau banget cedhake karo Pramana dadi tansah kagepok ingubengake lan kinedherake dening Pramana mau. Saking bangeting sesere, kongsi kaya digosok ajeg tanpa ana lerene. Ing wekasan pratala mau banjur panas, suwe-suwe kawawa dadi geni, genine awor karo awak-awaking pratala mau. Saka gedhening geni kang tansah di kedherake dening Pramana, dadi Pratala mau tansah kaya digarang , jalaran ing njaba ora pedhot kataman panasing surya.Saupama ora oleh daya adhem saka rembulan, sarta daya kedhering lintang-lintang, kang mesthi pratala mau dadi garing, lan jalanidhi dadi asat. Nanging kedhering lintang-lintang kang sinerot mau nampeg marang bunteling Pramana, iya iku pratala lan jalanidhi, iku katut kadayan dening kakedher lan ubenge mau. Mulane kedhering lintang kang sinerot mau uga banjur katut marang lakuning pratala lan jalanidhi kang kagawa mubeng dening Pramana. Sabab saka mangkono banjur mahanani daya kang santosa kaya dene nyembur marang ing pratala lan jalanidhi mau. Dene daya santosa mau gampange
lan jalanidhi. Mulane pratala mau mung wuwuh akas lan atos bae, dadi ora garing kabeh. Wusana ana kang banjur nela, bolong pating cromplong, marga saka tansah kesuk dening lakune geni kang kinedherake dening Pramana mau.SANGKAN PARAN #5Mungguh bolongan kang saka pratala iku, jebule (njedhule, tembuse) marang jalanidhi: lakuning geni banjur kadhangan dening jalanidhi, mangka banyuning jalanidhi orang gampang piniyak (kesuk) ing lakuning geni, jalaran saka kandele, dadi banyunne mung tansah pating panjelut. Panjeluting banyu mau katampeg ing maruta, banjur nyempyok ing pratala. Mulane pratala kang kena kasempyok banyuning jalanidhi mau, padha luntur katut sempyokaning banyu, lunturane suwe-suwe nglumpuk, banjur dadi punthuk ana ing pratala urut sacedhake jalanidhi. Dene bolongan kang ora kendhat ngesuk marang pratala kang amarga saka banget santering geni mau, pratalane banjur muncrat sumembur sumawur sakubenging
saya wuwuh, mangka maruta tansah angubengake, dadi banjur kaya diglintir, mulane katon bunder lan mundhak dhuwure. Pratala kang mangkono iku kepenake ingsun arani Ancala, iya iku pratala kang katon munggul, beda karo pratala kang ora kambah ing bolongan iku. Ancala mau salawase tansah kataman daya panasing geni, mulane iya banjur saya wuwuh kandel. Pratala kang atos sedhak karo lakuning geni iku, anuli dadi dhasaring ancala, kang angubengi bolonganing geni, mulane gampange iya ingsun arani padhas, karepe bantala atos, kang dadi dhasaring pratala iku. Ancala iku uga tansah oleh dayaning surya, lintang lan rembulan, mulane ora bisa dadi panas kabeh. Sakehing kaanan dumadi iku, lakune tansah mangkono bae ing sabanjure. Ing mangka kang perlu bakal ingsun caritakake luwih dawa, yaiku Pramana.Pramana iku sawuse winungkus utawa binuntel dening kaanan pirang-pirang, kayata: pratala kang isi punthuk lan ancala sarta jalanidhi, dhahana miwah maruta, ing samengko banjur tetap dadi wana utawa papan, wadhah kang bisa ngandhegake sarupaning kaanan dumadi, kang asal saka cipratan, semburat utawa semprotaning gurune. Mulane bareng wus awujud mangkono, nuli kena diarani bawana. Thukule tembung iku, saka Ba lan Wana. Ba iku wutuhe teba utawa ghumelar. Wana iku karepe panggonan kang isi dayaning dumadi pirang-pirang, kang awujud kasar sarta alus, kaya kang kasebut ing dhuwur mau.Nanging nalika samono, durung ana kang diarani manungsa lan karsa, amarga durung ganep kang dadi sadhiyan utawa cawisane kang kagungan karsa; dadi kang kagungan karsa iya durung tumedhak. Kang mangkono iku, sira aja keliru surup dening dhek mau wis ingsun terangake, guruning ngadadi sarta sakabehing kaanan dumadi. Iku dhasar wis kaya dene watak ajeg ing salawase. Dadi Panjenengane ora ngagem karsa, sadurunge kanthi pepak cawisane, kang bakal kawuwuhan daya saka kaanan dumadi pirang-pirang mau. Apadene kala samaa durung ana sing diarani hawa. Mangka kang ingsun caritakake mau dumadining kaanan kang gampang bisa diweruhi. Kaanan kang mangkono iku, wong Jawa kewuhan anggone ngarani, lan ora saben wong ngerti karepe, lan uga ora saben wong ngerti kadadeyane.Mangka sanyatane kaanan iku kang agawe daya kuwat utawa santosa ing
mesthi daya panyeroting Pramana saya kurang lepase, nanging lakune lan panyerote isih ambanjur. Dadi dayaning surya, rembulan, lintang-lintang kang sinerot mau, banjur bisa kandheg ing sanjabaning pratala lan jalanidhi, tansah mulek muntel kempel salawase ora wudhar. Apa maneh katurutan saka sorote guruning ngadadi, uga banjur kumpul karo daya kang kempel mau. Kumpuling daya mau, andadekake kaanan sanjabaning pratala kang gampang dinulu ing netra karo, nanging
karepe tembung udara iku kempeling daya kang ora bisa udhar (wudhar), amarga saking kandele udhara iku mau. Saupama katona awujud kasar, amasthi ngundhung-undhung banget dhuwure. Mangkono uga tembung langit, iku mung anjupuk gampange, iya iku saka tembung langut, tegese luwih dening adoh, kang ora katon watese utawa pungkasane.Sawise ana langit, sorot lan semburate Gurune Ngadadi tansah kandheg ana ing langit kang uga tansah kawuwuhan saka dayaning surya, lintang lan rembulan. Dadi panyeroting Pramana ing kahanan iku kayadene kesaring ana ing langit kono. Lan maneh satekane ana ing sacedhakibg pratala, banjur gampang katut ing lakuning maruta kang ingubengake dening Pramana. Dadi samengko ing sanjabaning pratala banjur isi ‘kaanan dumadi’ kang uga wadhah bunteling sorot lan semburat utawa cipratane Gurune Ngadadi. Cpratan (Ind. : pancaran, ksm) mau ana ing sajroning hawa kono, ugabanjur kawuwuhan dening dayaniung surya, rembulan sarta lintang lan wus sinaring ing langit. Dadi kaanan kang saka cipratan mau banjur kaya dibandhuli (dibaluhi) dening sakabehing daya hawa kang ambuntel mau. Lan uga banjur kataman ing panyeroting Pramana sarta dayaning geni. Lakuniung maruta banjur mahanani‘rerupan’ kang gampang dinulu ing netra karo, nanging ora seben wong ngerti, marga ora sumurup kedaeyan saka apa ‘kaanan’ kang mangkono iku. Mulane gampange manawa mirid saka wujude banjur diaranana ‘kilat’ utawa ‘lidhah’ bae. Dene tempuke mau, racake daya kang ing ndhuwur iku kalah. Tempuking daya mau swarane gumleger utawa gumludhug. Mulane kaprah wong Jawa mung ngarani ‘gludhug’ bae, jalaran mirid sakasuwarane. Aananging ye n kapinujon kaanan kang saka ing ndhuwur mau bebarengan aro sorot kang saka Gurune Ngadadi, iku sayekti padha rosane, dadi karone sampyuh, swarane jumedhor ngaget-ageti. Mirid saka swara lan rupane, iku uga nuli padha diarani‘pracalita’ (bledheg) utawa gelap. Mirid saka swara pambledhaging barang kang luwih gedhe. Gelap saka rupa kang lakune kaya dene nugelake samubarang
karo daya kang saka Pramana banjur padha pecah. Ambyar sajroning hawa ing langit kono. Pecahing tempukane daya kekarone iku banjur katut lakuning angin kongsi bisa mratani sajembaring langit awor lan hawa. Mulane iya banjur katon kaya dene urip (obah). Nanging saupama dinulu karo netra karo, katone rada samar, ewadene suwe-suwe iya bisa kasatmata. Mungguh kaanan iku mau ora langgeng . Tandhane yen katatb karo dayaning Pramana, bisa pecah. Dadi kaanan iku ana sarta nyata, nanging ora ajeg, mulane gampang banjur diarani ‘swasana’. Karepe tembung ‘swasana’, sawijining kakaanan kang alus awor lawan hawa, sarta ora bisa ajeg kaya kaanan liya-liyane, kayata: Pramana, Surya, Lintang sarta Rembulan. Kang mangkono mau sira aja kliru panampa, aja sira sengguh yen swasana iku saka tembung ‘su’ lan ‘wasana’, iku ora. Benere kang tinemu nalar iya iku saka tembung ‘swasa’ lan ‘ana’. Swasa tegese ‘kaanan’ kang ora tetep, ‘ana’ tegese kapara nyata lan bukti sarta melok. Dene swasana bareng wus kataman dayaning surya lan rembulan, uga banjur mratani langit, katone saya agal, gampang dinulu sarana netra karo, lan banjur gampang katut dening maruta. Iku diarani ‘amun-amun’, tegese ‘kaanan’ kang alus lan gampang bisane pecah. Dene pecahane mu pethane kaya urip, nanging durung urip temenan. Anggoningsun ngarani durung urip temenan iku marga katitik anggone obah saka sangkan paran, mung manut lakuning maruta, sunaring surya lan kedhering Pramana. Mung katon lembak-lembak pating krampul pating krelip.Dhek mau ingsun wus amratelakake yen pancurat sarta cipratane Guruning Ngadadi iku ing sabanjure tansah ana. Nanging tempuke karo dayaning Pramana ora ajeg. Mulane iya ana kala mangsane ora tempuk. Mungguh kang ora tempuk mau iya tansah kandheg ing Sjroning swasana bae, lan tansahnkasusul
Nanging uripe durung duwe karsa amarga nitik saka nyataning kaanan iku. Lakune saka sangkan menyang paran yen dinulu katon cumlorot kumilatgampang dinulunkanthi netra karo. Marmane gampang dinulu, sebab wis kawuwulan daya pirang-pirang lan kabuntel ing hawa tuwin swasana nganti wuwuh-wuwuh bisane magepokan kalawan amun-amun. Mangka ing ngarep wus ingsun caritakake, yen amun-amun iku asale saka samburat lan cipratane Guruning Ngadadi kang wis kawuwulan daya pirang-pirang, lan pecahe saka dayaning Pramana kang wus kamomoran dayaning pratala, geni, jalanidhi. Dadi sajatining kaanan iku nyatane wus suci, prayoga dijupuk gampange bae anggone ngarani kaanan iku : “kawula kang ana ing udhara”. Ana manehkang ngarani ula tapak angin, iku iya wis bener, marga badaning kaanan iku katone yan lagi lumaku saka sangkan menyang paran, cumlorote nganti katon dawa. Saking rosaning pangesuke marang hawa, mangka kegepok ing lakuning amun-amun kang katut dening maruta, satemah katon rengkol-rengkol kaya ula.Ana sorot kang saka Guruning Ngadadi kang durung akeh wuwulane, tekane sorot iku lumebu ing kandhanging swasana, mangka wus kapapag marang dayaning Pramana, dadi tempuking sorot iku iya gampang kalahe, marga kaanane luwih ringkih lan luwih entheng. Mulane banjur kaya tinulak kabuncang utawa kabuwang. Lakune durung nganti bisa cedhak lan pratala wus ambalik bali marang langit maneh. Baline sorort mau gampang dinulu sarana netra karo, katon gumebyar, pernahe luwih adoh lan ora cetha, kaprahe wong Jawa ngarani ‘thathit’. Iku manawa anjupuki pepiridan kaanane, saka tembung ‘petha’ lan ‘pethit’. Petha iku katon ana wujude, pethit saking adohe.Ing saiki ana maneh dayaning surya, lintang lan rembulan kang kawuwuhan saka daya sorot Guruning Ngadadi, kang salawase mung tansah kandheg ing sanjabaning hawa lan swasana, ora kegepok ing amun-amun sarta dayaning Pramana, iku iya saya wuwuh lan banjur mundhak kandele. Sarehning ora bisa gempur dening lakuning daya kedhering Pramana, sarta maneh ora kegepok dening dayane pratala, jalanidhi lan geni, satemah saya lawas sangsaya pupul, nanging ora bisa atos, jalaran ora oleh dayaning geni. Marga daya mau saya wuwuh-wuwuh kongsi kawawa angubengi ing langit kang isi hawa lan swasana, sarta kaanan pirang-pirang kang wus ingsun terangake ing ngarep. Saking kandeling bdaya
kawawa angendheg (angleremake) ciprataning Gurune Ngadadi kang durung akeh wuwulane.Nanging bareng wus ana ing sajroning daya pupul, ing kono banjur katutan saka dayaning surya, lintang lan rembulan, banjur kabuntel ing daya pupul iku, lan tansah kasusul dening soror Guruning Ngadadi, nganti kaya dene nganggo bebadan, sarta kawawa urip ana ing kono watara lawas. Dadi ing hawa pupul kono mau panggonaningandheg-andhegan utawa entunan. Mulane kaparahe wong Jawa kang wus bisa nggayuh kasunyatane, ing kono banjur bisa ngarani ’sawarga pangrantunan’. Iya iku saka tembung kumpul padha warga lan papane lega, panggonan entunan.Sangkan Paran #7Ora saben wong Jawa ngerti lan weruh kasunyatane ‘Swarga Pangrantunan’. Terkadhang akeh-akehe mung bisa ngucap lan amarga melu-melu utawa tiru-tiru saka gethok tular bae. Mula ingsun perlu nerangake menawa bebadane utawa bebakalane urip ana ing Swarga Pangrantunan kono, kang diarani ‘Trimurti’. Tegese, urip kang nganggo bebadan saka daya telung rupa. Iya iku ‘kaanan’ kang alus mau. Dadi urip kang wus nganggo badan jujul wuwul, tumpuk undhung nganti pating salengkrah kaya kang wus kacarita. Mulane kena dibasakake urip ingsun saiki iki wus ngagem badan kang luwih dening reged, utawa nganggo badan kang nistha kayadene raganingsun iki.Bebadan utawa bebakalan urip kang ana ing Swarga Pangrantunan samengko diarani lamaking ‘Pujangkara’. Tegese gedibal (dhasar kang asor dhewe), yen tinimbang lan ‘kaanan’ dumadi kang isih murni (durung kamomoran), kang diarani isih suci, apa maneh katandhing karo ‘Guruning Ngadadi’, wus cetha banget adohe nganti ora kena diucap. Marga mungguh njupuk kaprahe tembung saiki, kang wus warata dimangerteni lan didhemeni sarta dianggep dening wong Jawa, Gusti Allah, iku sejatine iya Panjenengane kang diarani Guruning Ngadadi mau. Utawa baboning kaanan kang amurwa sakabehing rerupan. Dene semprotaning Guruning Ngadadi iya banjur kuwawa sairib kayadene Panjenengane, lan isih kena diarani suci. Dadi sarira kang suci iku sanyatane kang padha sinebut Allah. Dadi yen kang disebut ‘Gusti Allah’ iku yen ditimbang karo ‘Allah’ iya luwih dening bagus sarta luwih dening suci. Mulane disebut Maha Suci, tegese kang suci dhewe ora ana kang madhani.Ing ngarep ingsun wus tutur karana kadhung wus saguh aweh katerangan lan pratelan, sarta aweh pituduh kang minangka lantaran mungguh ‘akal lan pratikele’ utawa ‘patrape’ wong angudi kawruh. Pamintaningsun ing tembe sira uga padha kasembadan anggayuh kasunyatane. Pamrihe murih sira kabeh padha bisa mangerteni marang kabeh kang wus ingsun caritakake mau. Dadi ora mung saka ‘anggitan’ bae. Kudu kapara nyata lan bukti melok dinuku lan linakonan ing sariranira pribadi.Ing mengko manawa wus sembada, sira lagi bisa mantep anggone ngarani yen iki kawruh kasunyatan kang sejati. Tegese kawruh kang ana temenan dudu bangsane anggitan bae. Awit anggitan iku dudu kawruh kasunyatan, nanging kang ana ing kono iku mung anggit. Mulane bangsaning anggitan iku yen digigit bakal ora dadi. Tegese yen diungsed temenan dening wong kang krungu utawa kang maca, anggitane mau, pentoge iya banjur oleh wangsulan tembung kang ambulet utawa wicara kang wilet; dadi bisa uga mung saka pintere nganggit-anggit bae. Tekadhang iya uga bisa dadi kamaremane kang ngungsed mau, sarana dituduhi upama, utawa ancer-ancer lan pralambang, utawa supaya ngrasa dhewe, utawa mung supaya ngandel lan percaya bae. Kang mangkono iku tumrape marang ingsun rada wedi yen ta ngangti amuwuhi (nambahi), kang mung metu saka
sarta kali isih dawa pikiraning manungsa; sajero-jeroning samudra isih jero atining manungsa; salembut-lembuting banyu isih lembut rasaning manungsa; sadhuwur-dhuwuring angkasa isih dhuwur bebudening manungsa. Iku nuduhake manawa manungsa wenang andarbeni ‘isi’ kang kapara nyata. Iya amarga iku, ingsun carita mangkene iki dhasar iya mung sabenere lan sagaduge anggoningsun ngudi kawruh. Dene manawa ana kang duwe panemu kang luwih edhi utawa luwih luhur, luwih luhung tinimbang karo kang wus ingsun pratelakake iku kabeh, ingsun iya ora bisa aweh katerangan kang andadekake mareming atine. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, kang sabar lan narima anggonira angudi kawruh kang ingsun pratelakake iki. Awit manawa orang magkono, kang mesthi ora bisa cundhuk karo kaanane. Dadi sira kabeh ingsun purih sabar, supaya ora kasusu ing rembug. Paedahe kang carita aja kongsi kalimput marang kang bakal dicaritakake.Manawa kaliwatan, satemah andadekake kurang turute. Yen sira kurang narima, marga kepengin kudu sanalika sok glogok, iku yekti anjalari sigeging lalakon. Kajaba kang carita ngrasa ail lesane, kang nampani iya banjur kurang trampil panggraitane, satemah banjur akeh kang kacecer. Mulane ing saiki blakane ingsun wus krasa ail, dadi ingsun minta maklumira, ingsun padha lilanana ngasodhisik: Tiutuge bakal anyaritakake bab pepaking kaanan dumadi, kang dadi isen-isening bawana, nganti tumedhaking ‘sarira suci’ ana ing arcapada. Lan sabanjure tumekane kondur ing ‘kraton mulya’ maneh, kaya kang wus kacarita ing ngarep. Saundurira, sira kabeh padha ingsun sebari sagunging puja hastuti murih yuwana lestari sembada kang dadi
Sangkan Paran #9Ora saben wong Jawa ngerti lan weruh kasunyatane ‘Swarga Pangrantunan’. Terkadhang akeh-akehe mung bisa ngucap lan amarga melu-melu utawa tiru-tiru saka gethok tular bae. Mula ingsun perlu nerangake menawa bebadane utawa bebakalane urip ana ing Swarga Pangrantunan kono, kang diarani ‘Trimurti’. Tegese, urip kang nganggo bebadan saka daya telung rupa. Iya iku ‘kaanan’ kang alus mau. Dadi urip kang wus nganggo badan jujul wuwul, tumpuk undhung nganti pating salengkrah kaya kang wus kacarita. Mulane kena dibasakake urip ingsun saiki iki wus ngagem badan kang luwih dening reged, utawa nganggo badan kang nistha kayadene raganingsun iki.Bebadan utawa bebakalan urip kang ana ing Swarga Pangrantunan samengko diarani lamaking ‘Pujangkara’. Tegese gedibal (dhasar kang asor dhewe), yen tinimbang lan ‘kaanan’ dumadi kang isih murni (durung kamomoran), kang diarani isih suci, apa maneh katandhing karo ‘Guruning Ngadadi’, wus cetha banget adohe nganti ora kena diucap. Marga mungguh njupuk kaprahe tembung saiki, kang wus warata dimangerteni lan didhemeni sarta dianggep dening wong Jawa, Gusti Allah, iku sejatine iya
Ngadadi iya banjur kuwawa sairib kayadene Panjenengane, lan isih kena diarani suci. Dadi sarira kang suci iku sanyatane kang padha sinebut Allah. Dadi yen kang disebut ‘Gusti Allah’ iku yen ditimbang karo ‘Allah’ iya luwih dening bagus sarta luwih dening suci. Mulane disebut Maha Suci, tegese kang suci dhewe ora ana kang madhani.Ing ngarep ingsun wus tutur karana kadhung wus saguh aweh katerangan lan pratelan, sarta aweh pituduh kang minangka lantaran mungguh ‘akal lan pratikele’ utawa ‘patrape’ wong angudi kawruh. Pamintaningsun ing tembe sira uga padha kasembadan anggayuh kasunyatane. Pamrihe murih sira kabeh padha bisa mangerteni marang kabeh kang wus ingsun caritakake mau. Dadi ora mung saka ‘anggitan’ bae. Kudu kapara nyata lan bukti melok dinulu lan linakonan ing sariranira pribadi. Ing mengko manawa wus sembada, sira lagi bisa mantep anggone ngarani yen iki kawruh kasunyatan kang sejati. Tegese kawruh kang ana temenan dudu bangsane anggitan bae. Awit anggitan iku dudu kawruh kasunyatan, nanging kang ana ing kono iku mung anggit. Mulane bangsaning anggitan iku yen digigit bakal ora dadi.Tegese yen diungsed temenan dening wong kang krungu utawa kang maca, anggitane mau, pentoge iya banjur oleh wangsulan tembung kang ambulet utawa wicara kang wilet; dadi bisa uga mung saka pintere nganggit-anggit bae. Terkadhang iya uga bisa dadi kamaremane kang ngungsed mau, sarana dituduhi upama, utawa ancer-ancer lan pralambang, utawa supaya ngrasa dhewe, utawa mung supaya ngandel lan percaya bae. Kang mangkono iku tumrape marang ingsun rada wedi yen ta nganti amuwuhi (nambahi), kang mung metu saka anggitan kang ora kapara nyata. Amarga ana babasan
sajero-jeroning samudra isih jero atining manungsa; salembut-lembuting banyu isih lembut rasaning manungsa; sadhuwur-dhuwuring angkasa isih dhuwur bebudening manungsa. Iku nuduhake manawa manungsa wenang andarbeni ‘isi’ kang kapara nyata. Iya amarga iku, ingsun carita mangkene iki dhasar iya mung sabenere lan sagaduge anggoningsun ngudi kawruh. Dene manawa ana kang duwe panemu kang luwih edhi utawa luwih luhur, luwih luhung tinimbang karo kang wus ingsun pratelakake iku kabeh, ingsun iya ora bisa aweh katerangan kang andadekake mareming atine. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, kang sabar lan narima anggonira angudi kawruh kang ingsun pratelakake iki. Awit manawa orang mangkono, kang mesthi ora bisa cundhuk karo kaanane. Dadi sira kabeh ingsun purih sabar, supaya ora kasusu ing rembug. Paedahe kang carita aja kongsi kalimput marang kang bakal dicaritakake. Manawa kaliwatan, satemah andadekake kurang turute. Yen sira kurang narima, marga kepengin kudu sanalika sok glogok, iku yekti anjalari sigeging lalakon. Kajaba kang carita ngrasa ail lesane, kang nampani iya banjur kurang trampil panggraitane, satemah banjur akeh kang kacecer. Mulane ing saiki blakane ingsun wus krasa ail, dadi ingsun minta maklumira, ingsun padha lilanana ngaso dhisik: Tutuge bakal anyaritakake bab pepaking kaanan dumadi, kang dadi isen-isening bawana, ngantitumedhaking ‘sarira suci’ ana ing arcapada. Lan sabanjure tumekane kondur ing ‘kraton mulya’ maneh, kaya kang wus kacarita ing ngarep. Saundurira, sira kabeh padha ingsun sebari sagunging
jaladri kang uripe sarana nyawa iku cetha yen bebadane kedadeyan saka banyu udan. Terange mangkene: sakehing banyu udan iku tumibane wus kawoworan dening dayane kaanan kang ana ing udhara (langit), tibane ing jaladri iku bisa kumpul karo banyu jaladri, nanging ora bisa luluh dadi sawiji, amarga dayane wis ora padha; mula ya mung tansah kandheg ing sandhuwuring banyu jaladri iku. Ana ing kono banjur kawuwulan banyu udan kang saka ing dharatan (pratala, pentasan). Mulane banyu udan karone iku marga isih padha dayane, iya banjur bisa kumpul lan luluh. Tekane banyu udan kang saka dharatan iku wus katutan reregeding pratala.Kumpuling banyu udan karone ana ing jaladri kono banjur kataman ing dayaning geni Pramana kang metu saka pratala dhasaring jaladri sarta tansah oleh sorot dayaning ‘kaanan tetelu’ kang kagawa dening sorot Guruning Ngadadi sarta wus kawoworan pirang-pirang dayaning kaanan kang ana ing langit, apa maneh kekedhering Pramana lan lakuning maruta tansah ora ana lerene. Mulane banjur kaya diinteri. Suwe-suwe bisadadi kaya glintiran
Guruning Ngadadi kang tekan kono, banjur bisa urip sarana bebadan kang ginawa dening hawa kang wus kawuwuhan pirang-pirang dayaning kaanan kang ana ing langit. Yaiku kang diarani nyawa. Mula diarani mangkono, sabab iku kedadeyane lan lungane (sonyane) marga saka hawa. Mula sira padha nastitekna lan catheten ing sajroning kalbunira, eling-elingen aja
Coba sira ingsun balabari sathithik: ana tetembungane wong Jawa mangkene: bojone jaka lara iku ing tembe mesthi ketemu maneh kumpul sawiji. Tuladhane iya kaya kang sun terangake ing ndhuwur iku mau. Yaiku raga bojone suksma, badan bojone nyawa, urip bojone jiwa. Kabeh iku selawase mesthi bakal gandheng lan bojone dhewe-dhewe. Mulane diarani jaka lara iku karepe mangkene : jaka iku arupa lanang kang durung tau nandukake asmara (saresmi nungal rasa lan wanita), lara iku arupa wanita kang durung tau saresmi lawan priya (lanang). Mangka kang sun terangake mau, sanadyan tansah padha duwe bojo dhewe-dhewe, nanging salawase iya isih wutuh (ora owah), mulane disebut jaka lara. Mara jajal! Sapa kang wus tau weruh raga randha, suksma dudha? Utawa badan randha nyawa dhudha? Sukur yen ana kang wus tau weruh urip randha jiwane dhudha !Iku kabeh ing tembe bakal ingsun terangake mungguh pilah-pilahe. Mula janji sira padha sabar lan tlaten sarta tumemen anggone padha mersudi sakabehing wewarah ingsun iki, kaya ora bakal luput, ing tembe sira iya banjur padha anekseni dhewe lan amumpuni prakara iki kabeh. Dadi ora ngayawara angger bisa carita, marga ora gampang wong ngaku nekseni iku, yen durung kapara nyata weruh titi bukti temenan. Iku jenenge saksi dur (goroh). Saksi kang ora nyata iku bisa andadekake sangsara awake dhewe. Mandheg samene dhisik anggoningsun ambleberi marang sira, marga kang perlu ingsun bakal nutugake galuring carita ing ndhuwur mau. Mengko yen kesuwen anggone nyelani samben lelucon, mundhak ora kecandhak perlune.Sarehning umpluk mau tansah kawuwuhan saka daya pirang-pirang, mulane suwe-suwe banjur duwe bobot. Dadi manawa tinimbang karo boboting banyu jaladri, isih luwih abot umpluk mau. Marga saka mangkono mau anjalari umpluk banjur padha kelem kongsi tekan ing pratala dhasaring jaladri. Satekane ing dhasar kono banjur kawuwuhan reregeding pratala iku, suwe-suwe bisa dadi lumut. Saya lawas lumut iku mundhak kasar sarta mundhak gedhe banjur mahanani rupa pating slawir lan siwil-siwil pating cerkakah. Sawuse mangkono banjur duwe daya nyerot. Kang pating saluwir ing pratala ana ing pratala iku banjur bisa mundhak dawa lan mundhak gedhe, nlosor sarta nlusup sumawana anggubet ing pratala. Pucuking saluwiran iku banjur menga utawa bolong lembut banget, kang minangka dalan dayaning pratala kang wus kawoworan rereged lankedhering Pramana kang sinerot dening kaanan iku. Malebuning daya marang babadan iku, gampange ingsun arani mangan. Mulane ingsun arani mangkono, marga malebuning daya kang sinerot, liwat wewenganing bolongan iku. Anggone mangan iku tansah ora ana lerene anjalari panggubete sangsaya kenceng (kukuh).Mangkono uga siwilan kang ora ana ing pratala, lan ana bolongane ora beda karo saluwiran kang ada pratala mau. Iku uga piranti kanggo mangan dayaning banyu jaladri, sarta uga bisa mundhak gedhe lan mundhak dawa. Dene siwilan kang ora ana ing pratala iku diarani epang sarta epang iku thukul siwil maneh, ana kang gepeng, ana kang gilig, wangune ana kang bunder lan ana kang lonjong, ana kang pucuk lancip, lan ana kang lonjong. Siwilan iku uga ana bolongane, luwih dening lembut. Uga ana pirantine kanggo mangan dayaning banyu jaladri. Siwilane kang mangkono iku diarani godhong. Mulane diarani mangkono, awit iku sawijining piranti kanggo nadhahi sarta kanggo nyadhong kang dipangan. Dene saluwiran kang ana ing pratala, diarani oyot, karepe sawijining kekuwatan kang bisa angadegake bebadane kaanan iku. Kaanan sajroning jaladri kang mangkono iku diarani uwit, iku wutuhe saka tembung urip kang sakawit, bebadane uwit mau diarani kayu, iku mbok manawa wutuhe saka tembung ‘teka’ lan ‘yu’. ‘Yu’ iku karepe urip kang wus nganggo bebadan sarana nyawa. Dadi tembung ‘kayu’ iku, karepe urip kang tekane wus nganggo bebadan sarana nyawa. Dene kayu-kayu mau banjur padha katon pating pruntus utawa pating cringih, ana maneh kang nyeprok. Thukulan kang arupa mangkono mau diarani kembang. Mulane diarani mangkono, awit iku kayadene piranti kang kanggo nekem utawa ningkem wiji kang ingtembe bisa timbang
bunder lonjong, ana maneh kang dhempok. Iku kaprahe diarani uwoh. Ananging sabenere ‘wuh’, karepe urip kang bakal tumuwuh. Dene sakabehe uwoh mau suwe-suwe bisa uwal karo uwite, amarga bisa luwas, gantelane utawa sambungane bisa bosok banjur coplok. Uwoh kang wus uwal saka uwite iki, banjur katutu lakuning banyu jaladri, kongsi bisa tekan ing saparan-paran. Lan banjur tuwuh utawa thukul, lawas-lawas banjur bisa timbang karo bibite, iku manawa wus padha pantog lawasing uripe. Dene wit-wit mau, uripe ana ing babadan ora langgeng. Dadi babadane uga bisa rusak (mati), mangkono ing sabanjure. Mungguh woh-woh mau ana uga kang banjur kumambang ing banyu jaladri lan katut lakuning ombak, banjur tumiba ing pratala pinggiring jaladri (pentasan, dharatan), tibane ing kono ana kang banjur bisa tuwuh, lawas-lawas uga banjur bisa uwoh lan bisa thukul kayadene kang wus ingsun caritakake mau. Dene wohe ana ing dharatan kang wus uwal saka wite, iku banjur tiba ana ing kanan-kiringe wit mau. Ana kang katutnlakuning maruta kongsi adoh parane, iku uga ana kang banjur bisa thukul; thukulane banjur matuh utawa kulina urip ana ing pentasan, mulane suwe-suwe rupane banjur beda karo bibite kang isih ana ing sajerone jaladri.Saiki ambaleni bab isen-isening jaladri.
pratala (dharatan). Lawas-lawas uga banjur dadi watu, mung bae rupane beda karo watu-watu kang ana ing pratala pentasan mau, marga daya sajeroning jaladri iku beda karo dayaning banyu dharatan utawa dayaning banyu udan, awit banyu jaladri iku duwe daya asin lan landhep, anjalari watu-watu ing jaladri iku bolong-bolong pating complong kayadene barang kang wus gerang. Mulane watu ing jaladri mau wong Jawa lumrahe padha ngarani watu karang. Watu-watu ing jaladri iku uga ana kang kanggonan jiwa, ora beda karo watu kang ana ing pratala dharatan. Ing samengko sawise sajeroning jaladri ana kekayon lan watu-watu, banjur saya kuwat anggone nadhahi cipratane Guruning Ngadadi kang tumurune awor lan banyun udan; tekane ing banyu jaladri banjur dadi umpluk pating paruntus cilik-cilik. Bareng kataman soroting surya lintang lan rembulan, sarta maneh kawuwuhan saka dayaning hawa, sumawana kaaanan pirangt-pirang mau, banjur bisa duwe daya nyerot lan kedher sarta mubeng, ananging panyerote ora pati lepas; dadi kang kena sinerot iku mung hawa lan sorote Guruning Ngadadi kang wus cedhak karo panggonane.Dene sorot-sorot mau, tekane kayadene wus sinaring ing langit,
Ngadadi mau kawawa urip ana ing kono, lan wuwuh kuwat sarta bisa wuwuh gedhe, mundhak atos sarta bisa alalapisan. Lapisane telung rupa, kang jero dhewe kuning semu abang, njabane putih semu abang; kang njaba dhewe putih utawa abang enom, utawa maneh biru enom. Bareng wus dadi mangkono, panyerote banjur ora bisa tekan ing njaba, dadi mung nyerot bebadane dhewe bae, lan banjur polah kedher amubeng. Badane iku tansah kaya digosok, mulane suwe-suwe iya banjur anget saya anjendhel (akas). Dene bunteling badan lapisan kang njaba dhewe tansah kataman dening sunaring surya, dadi bebadane banjur kaya digarang saka njaba lan njero; lapisankang njaba dhewe iku diarani cangkang.Kaanan kang mangkono mau lumrahe diarani ‘antiga’, tegese: urip kang nganggo bebadan lapis telu. Cangkange mau suwe-suwe kataman daya panasing surya, satemah anget ing jerone, banjur bisa pecah utawa mlethek. Bareng cangkang mau pecah, uripe jiwa mau anggone kedher lan nyerot wuwuh rosane, sarta wuwuh lepase, kongsi kawawa bebadane katutn katut obah, lan tansah gampang kagepok dening dayaning banyu jaladri lan dayaning surya lintang sarta rembulan. Saka daya kang mangkono iku, anjalari arupa bebadan sambungan telu. Panggonane bebadaning jiwa (cipratan) kang kaprenah ana ing jero, nuli dadi rupa ambendhol, diarani endhas; iku manawa bae kadadeyan saka tembung ‘endhon’ lan ‘tandhas’; sambungane maneh diarani awak utawa gembung. Mulane diarani mangkono, jalaran iku kang minangka dadi wadhahing hawa kang sinerot. Dene tembung ‘gembung’ iku, karepe yen hawa mau wus rinegem sajeroning wadhah iku, banjur katon mlembung. Awak lan gembung iku kadadeyan saka lapisaning bebadan kang arupa kuning. Dene putihe ambuntel sarta sambungane kang pungkasan, diarani buntut. Mulane diarani mangkono, jalaran iku bebuntelingt bebadan kang menawa obah tansah katut.Sawuse arupa mangkono panyerote wuwuh rosa, ananging iya ora lepas banget. dadi kang kena sinerot iya mung saliring daya lan kaanan kang ana ing sacedhake bae. Saka kalumpukane kang sinerot iku, ana ana ing sajeroning gembunge, sawise nyarambahi ing bebadane, banjur ngesuk golek dalan bisane metu. Saking rosane daya kang arep metu, suwe-suwe awake banjur banjur bisa mobah sarta molah. daya kang mangkono mau diarani ‘karep’, tegese tekaning daya iku mau, yen panuju arep metu. Sarehning ‘karep’ iku pinanghkane saka daya pirang-pirang, iya iku saka saka dayaning kaanan kang ana ing langit, lan saka dayaning pramana miwah pratala, sumawana jaladri saisine kabeh, ‘karep’ iku enggone angobahake bebadaning jiwa lan awake kongsi bisa katut kagawa obah saka ing pernahe, marani menyangsalah sawijining kaananing sajeroning jaladri kono, kang gathuk (cocog) lan dayaning ‘karep’ iku. Saking kulinane anyerot, sarta kang wus sinerot saking serenge enggone arep metu, suwe-suwe ing perangane endhas kang kapara ngarep banjur ana bolongane telu cilik-cilik, kang siji kaprenah ana ing ngarep kapara ngisor, diarani cangkem, kang loro kepara ndhuwur, diarani cungur.Sangkan Paran #12Mulane diarani cangkem, awit iku piranti kang minangka panancang sarta aningkem sakabehe kang sinerot. Dene cungur iku piranti kang minangka panuduh utawa mancung marang pernah saliring rurupan kang arep sinerot. Ing pernah gelitaning endhas lan gembung kang kakapara ngisor, uga banjur ana bolongane loro, diarani angsang. Mulane diarani mangkono, jalaran iku piranti kang kanggo anangsangake wetuning daya kang saka njero, kang supaya enggone ngetokake, bolongane mau ora kongsi kalebon ing banyune jaladri, dadi mung supaya mandheg utawa nangsang ana ing kono tumuli dinedel bali maneh. Sarta maneh peranganing endhas kapara ndhuwur ing kanan kiri banjur ana underane cilik-cilik, rupane bening kaya kaca, nganggo uwer (sèrèd) rupa telu. Rupaning sèrèd iku, kang tengah titik ireng bening, pinggire abang semu kuning, pinggire maneh abang semu putih, iya mangkono iku kang diarani mata. Mulane diarani mangkono, awit iku sawijining piranti kang bisa ngemot saliring rerupan, bisa katata ana ing sajeroningunderan iku, arane andulu utawa andelok, mula diarani mangkono awit saranduning bebadan kang ginawa obah dening karepe, banjur bisa nimbang lan bisa mangerti marang salah sawijining kaanan, kang bakal bisa cocog lan karepe kang dikira luwih perlu. Dene tembung andelok iku saka tembung ngandel lan mélok. Mulane mangkonio, awit saliring rurupan kang wus tinata dening underan mau, dayaning karep banjur bisa ngandel, yen rurupan iku sayekti (mélok).Bareng wus
bolonganing cangkeme banjur saya wuwuh amba lan perangan sacedhaking buntut kapara ngisor, banjur ana bolongane cilik, iya iku piranti kanggo ambuwang sisaning barang kang wus sinerot kalebu ing gembunge mau. Sarehning sabanjure tansah mangkono, dadi awake mundhak rosa lan mundhak gedhe, saya mundhak gedhene sangsaya kuwat panyerote, kongsi sarupaning kaanan kang kasar-kasar, kang bisa kalebu ing cangkeme, iya katut sinerot. Patrap anggone anglebokake samubarang ana ing cangkeme iku diarani mangan, awit iku manawa dineleng, mung maligi malebuning barang ana ing sajerone wenganing cangkeme tumeka sajerone gembunge, amarga pangane iku dadi butuh dayaning karep.Samangsane sacedhake kono pangan sing dibutuhake wus ora nyukupi, serenging karep banjur ngetog daya kekuwatane kanggo marani (ngupaya) panggonaning pangan. Suwe-suwe bebadane kaleksanan bisa metu pirantine kang kanggo anggampangake lakune, kayata: kang ana ing kanan kirine gembung diarani ‘kèpèt’, kang ana ing sandhuwuring gembung diarani ‘siwar’, kang ana ing samburine bebadane diarani ‘buntut kèpèt’, ing sangisoring bebadane kapara mburi diaranin ‘siwit’. Bangsane titah sajeroning jaladri kang mangkono iku diarani ‘mina’.Diarani ‘mina’ mbok manawa bae iya mung dijupuk gampange. Yaiku saka tembung ‘umi’ lan ‘warna’. Umi iku tegese wadon, amarga sawarnaning bangsa iku mau kabeh katone wadon; uwong ora gampang bisane ambedakake endi kang lanang lan endi kang wadon. Bangsane mina iku saya lawas banjur sangsaya pirang-pirang rupa, ana kang gedhe sarta ana kang cilik, marga keh sathithiking daya sarta sorot pletikane Guruning Ngadadi ora padha; apa maneh daya panyerote uga ora padha. bangsane mina iku kabeh uga nangkarake wiji sarana ‘nunggalake rasane’. Ing sajerone gembunge bisa ngandhegbpletikan Guruning Ngadadi, banjur dadi antiga kaya kang wis ningsun terangake ing ngarep. Suwe-suwe antigane ikub banjur diwetokake saka ing gembunge, dipernahake ana ing banyu kang akeh watune, didokokake ana ing sela-selane kono, utawa didokok ana ing wit-wiwtan lan gegodhongan kang ana ing sajeroning jaladri kono. Ana maneh kang didokok ana ing umpluking jaladri. Wusanane antiga mau iya banjur bisa dadi kayadene babone (bibite); suwe-suwe iya banjur bisa rusak lan tininggal dening jiwane (mati). Dene liyane banyu jaladri, ana maneh banyu ing kali-kali, tlaga-tlaga lan rawa-rawa, kabeh uga ana isen-isene bangsane mina kang dumadine uga meh ora
ing pratala dharatan, pratala kang ora kêlêban ing banyu jaladri. Geneya pratala kang ora keleban dening banyuning jaladri iku diarani dharatan? Iya, jalaran pratala kang ora keleban ing banyu jaladri iku dadi dhedhasaring udara (langit), warata ing lumahing pratala kabeh, sanadyan kang legok luwik, kang krowong lan kang bolong, iya warata kaebekan ing udara. Mulane manawa njupuk gampange, karepe saka tembung udara lan kawaratan.Samengko Ingsun nyaritakake banyu udan kang tiba ing dharatan: iku tekane iya padha kabarengan sorot utawa cipratan Guruning Ngadadi, kang wus
ing banyu mau suwe-suwe banjur teles, marga wrataning banyu udan iku. Ana uga kang ora bisa kambah, iya iku mung panggonan kang gêrong miring,marga lakuning banyu kaadhangan dening pratala sakdhuwuring gêrongan iku. Gêrongan kang mangkono mau diarani êrong, kang gêronge jembar diarani guwa. Mulane diarani mangkono, awit kang mlebu ing kono iku mung lugu dayaning hawa bae. Iku lumrahe enggone ngarani mau mung padha njupuk gampange bae.Saiki Ingsun mbanjurake carita bab dharatan kang teles. Saya akeh udane, sangsaya nundhak telese, banyune nganti bisa mandheg watara suwe, katon ngêmbêng (megung), marga dharatan mau ora rata kabeh. Mangka wataking banyu iku mili, dadi lakune iya ora sabab saka urip lan saka karepe, nanging mung marani ing papan kang luwih cendhèk. dadi papan kang luwih cendhèk mau iya banjur kaêbêkan ing banyu, kongsi tembire (pinggire) pratala kang legok mau bisa jugrug kesuk dening gedhening banyu. Wusana banyu megung mau banjur wutah liwat tapaking jugrugan iku lan banjur bisa lumaku saparan-parane anut papan kang legok. Amarga lumahing bawana iki kang endhek dhewe iku jaladri, dadi lakuning banyu mau suwe-suwe iya banjur tekan jaladri kono. Ana ing jaladri kono iku banjur kumpul karo banyuning jaladri, mangkono ing sabanjure. Dene dalan lakuning banyu iku, diarani kali. Enggone ngarani mangkono iku mbok manawa iya mung njupuk gampange bae, jalaran katone kadadian iku saka kesukilining banyu.Banyu udan liyane kang ora dadi kali, ana uga kang banjur kandheg ing papan kang nêla luwih amba (lega), dununge ana ing kanan kiringing ancala (gunung), utawa lambunge ancala. Kang mangkono iku diarani tlaga. Tlaga iku kang akeh pinggire pratala kang luwih kandel, mulane banget santosane lan ora gampang jugruge kaya dene pratala kang liya-liyane. Mung bae yen banyune kakehan, lowahing tlaga mau ora kamot, amesthi banyune iya nganti ngungkuli pinggiring tlaga iku, temahane banjur lubèr. Lubèring banyu iku iya mili nglumpuk nurut papan kang legok, suwe-suwe iya banjur dadi kali, terkadang banjur bisa gathuk karo kali liyane.Ana maneh padunungan kang ora ana ing kanan kiringing gunung, nanging dumunung ana ing papan kang rata. Kala-kala ing kono uga ana kang endhek utawa legok, iku kaisenan ing banyu udan mau, sarta banyune iya uga banjur ngebeki papan kang legok mau, banjur diarani rawa. Mula diarani mangkono, awit padunungan iku, bareng wus kaisenan ing banyu, katara agawe buyaring hawa kang ana ing kono.Saiki mbaleni pratala kang mung teles bae, lan kang ora kakembeng dening kehing banyu udan, bareng kataman sorot Guruning Ngadadi, kang tekane ing kono wus kawoworan dayaning surya lintang lan rembulan, sarta dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, pratala mau banjur nglumut.
dadi wit-witan ora beda wit-witan kang ana ing sajeroning jaladri. Dene rawa-rawa iku, uga banjur ana lumute, lan lumut-lumut mau manawa oleh daya sorot Guruning Ngadadi, lan soroting surya lintang lan rembulan, kang wus kawoworan dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, suwe-suwe iya uga bisa dadi wit-witan, ananging racake ora pati gedhe lan ora pati dhuwur kaya dene wit-witan kang ana ing pentasan, utawa kang ana ing sajeroning jaladri. Sebab wit-witan kang ana ing pentasan utawa kang ana ing sajeroning jaladri iku peranganing badan kang ngisor nduweni piranti kang kraket karo pratala, iya iku kang diarani oyod. Dadi dayane pratala iku luwih akeh kang sinerot dening wit-witan mau. Mulane banjur luwih gedhe lan luwih dhuwur. Beda karo kang ana ing sandhuwuring banyu rawa, awit babadan lan oyode iku mung nemplek lan muled marang rereged kang raket karo dhedhasaring lumut mau. Ing ngisore dhedhasaring lumut iku sanyatane banyu, dadi ora sapirowa olehe daya saka pratala. Sawuse ing dharatan kang kakembeng ing banyu utawa kang ora kakembeng wus isi wit-witan (kekayon), wit-witan mau uwoh lan godhonge kang wus luwas banjur padha coplok uwal saka ing wite, ora beda karo wit-witan kang ana ing sajeroning jaladri.Sangkan Paran #14Coploking uwoh kang ana ing dharatan iku mung tumiba ana ing sacedhake kono bae. Dene godhonge kang luwas mau banjur padha bosok, bosokane saya lawas saya wuwuhakehe, sarta banjur carub karo pratala. Dene kang ana sandhuwuring banyu rawa uga banjur muwuhi kandeling lumut-lumut kang banjur njalari bisa tuwuh wit-witan kang cilik-cilik. Ana uga banjur rada gedhe, nanging rupane ora padha karo wit kang ngruntuhake godhong mau. Tetuwuhan kang cilik-cilik lan cendhak iku lumrahe diarani suket. Mulane diarane mangkono mbok manawa uga mung njupuk gampange bae, saka tembung ‘su’ lan ‘caket’. Su tegese luwih, caket tegese cendhak, dadi karepe tembung suket iku anandhakake yen wit-witan mau luwih cendhak tinimbang lan liyane.Saiki wit-witan kang ora ana ing sandhuwuring banyu rawa, iku wohe kang akeh tiba ana ing sangisoring wite. terkadhang ana kang mung katut dening ilining banyu bae. Dene kang ora pati akeh bobote bisa katut dening lakuning maruta. Mulane kongsi bisa adoh padunungane saka lajering wit iku mau. Banjur ana kang thukul lan rupane ora siwah karo bibite. Dene kang tiba awor karo gegodhongan kang wus bosok, marga kataman daya bosokaning godhong mau, lan ora gampang bisane oleh soroting surya lintang lan rembulan, kang katut dening sorot Guruning Ngadadi, mulane iya ora gampang bisane thukul.Sarupaning bosok-bosokan mau bareng kataman ing hawa lan maruta kang wus kamomoran dening kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, kang kagawa dening cipratane Guruning Ngadadi banjur padha mrentul pating pruntus, wangune gilig cilik-cilik. Pruntusan mau saya suwe sangsaya mundhak gedhene, dadi banjur saya kuwat enggone ngandheg sorot lan cipratane Guruning Ngadadi mau, sarta banjur kataman dening daya kedhering Pramana kang wus katutan dayaning geni lan pratala. Marga kang mangkono mau banjur njalari bisa urip lan bisa nduweni babadan kang kasar (agal).Apamaneh saya akeh dayaning bosok-bosokan lan dayaning kaanan dumadi pirang-pirang, sumawana cipratane Guruning Ngadadi, mula uripe banjur duwe daya kedher, mungser sarta nyerot. Katerangane ora beda karo bangsa mina kang ana ing sajeroning jaladri kang wus diterangake ing ndhuwur mau. Dene lapisaning buntele kang ing njaba dhewe uga banjur pecah lan bebadane banjur gampang anggone nyerot. Apamaneh tansah kagepok dening soroting surya lawan rembulan, lan maneh uga tansah kataman dening hawa kang katut dening lakuning maruta. Kang mangkono iku, njalari akas lan santosaning bebadan, dadi mundhak kasar lan wuwuh rosane, mulane banjur bisa obah lan mingser saka padunungane marang panggonan kang bisa cocok dayane karo bebadane mau. Kang mangkono iku banjur marakake tuwuh kang minangka dedalane panyerot (mangan). Pamangane iya padha bae
gegodhongan lan wowohan kang padha tiba lan wus bosok ana ing sacedhaking padunungan kono iku. Amarga saka mangkono iku, banjur njalari mundhak gedhene lan rosane bebadan kang kasar mau, mulane banjur cetha banget pirantine, iya iku cangkem kang kanggo mangan lan cungur kang kanggo ambuwang hawa kang wus katut mlebu; kang kanggo mbuwang barang kasar sisane kang wus pinangan, iku diarani mburi. Kaanan dumadi kang ingsun caritakake iki diarani gegremetan. Mulane diarani mangkono, awit bisane obah saka ing pernah lakune katon nggremet.Mangkono uga ing sajeroning tlaga utawa rawa, papan kang dumunung ing pinggir utawa panggonan lumut-lumut uga ana gegremetane lan ana bangsane mina kaya kang wus diterangake. Malah ana ing sajeroning tetuwuhan (wit-witan), kang ana minane, awit maune wit-witan iku ana bolongane. Bolongan mau kaisenan ing banyu kang asale saka banyu udan. Dene wit-witan kang sok kadadeyan mangkonoo iku, diarani pring. Marga pring iku maune iya endhek lan ana bolongane ing ndhuwur kang minangka cangkeme kaya kang wus kapratelakake ing ngarep. Jalaran saka iku, gampang digremeti dening bangsaning mina, awit ing kono iku ana banyune, mulane mina mau banjur manggon watara suwe ana ing kono. Wusana banjur ninggal antiga (endhog). Suwe-suwe endhoge mau netes. Tetesane banjur bisa kulina urip ana ing kono. Dene bangsane mina kang mangkono iku diarani urang.Rupane urang kang ana ing sajeroning pring mau, beda karo urang kang ana ing banyu. Jalaran urang kang ana ing sajeroning pring iku prasasat ora oleh dayaning hawa, amarga pring iku saya mundhak dhuwur, saya mundhak gedhene. Bolongane cangkeme banjur saya
anggendeng pletikan utawa cipratan Guruning Ngadadi, yaiku kang diarani wiji. Mulane mangkono, amarga jiwa lan uripe wus kabuntel dening bebadan kang kasar utawa raga, mulane bebadane iku mau karone iya banjur katut gambuh (puled).Sawuse mangkono, ing sajroning gembung paningkeme wiji iku banjur dadi antiga. Ora lawas antiga mau banjur diwetokake didokok dipernahake ing pratala utawa ing watu, ing gegodhongan sarta wit-witan. Suwe-suwe antiga mau ya banjur mecah (netes), dadi kayadene bibite mau; mangkono ing sabanjure. Sawuse isi bangsane gegremetan lan mina, cipratan Guruning Ngadadi (jiwa) kang wus anduweni bebadan alus sarta wus urip ana udara kang kena kaserot dening Pramana, banjur padha tiba ana ing pratala. Kang pinuju tiba ing panggonan kang wus ana bosok-bosokaning gegremetan, ing kono banjur templek karo bosokan liyane. Bebadane banjur kabuntel dening klumpukaning bosokan iku. Ana ing kono pancen durung sapirowa kekuwatane lan bobote bebadan mau, mulane gampang kaplesat (kabuncang) dening daya kekedhering Pramana sarta lakuning geni lan maruta, nganti ana kang kesanggrok ing panging wit-witan utawa ing gegodhongan. Dene kang ora kesanggrok iku banjur bisa tekan ing langit maneh, lan kena kaserot dening Pramana satemah tiba ing bosok-bosokan, utawa ing bebadaning gegremetan mau.Sangkan Paran #15Saiki ingsun nerangake kang mung tumurun sapisan banjur kesanggrok ing wit-witan utawa ing gegodhongan; iku banjur kawawa urip ana ing kono amarga uripe kulina oleh dayaning wit-witan iku. Bareng kataman kedhering Pramana kang anggawa dayaning geni lan pratala, sumawana kerep kataman dening lakuning maruta, lan oleh soroting surya, lintang lan rembulan, kang wus kawoworan ing dayaning kaanan pirang-pirang ing langit, bebadane mau saya wuwuh santosane lan saya mundhak kasare. Amarga kang mangkono iku, banjur kawawa ngobahake bebadane kang kasar mau, sarta gampang bisane oncat (mingser) saka pernahe, nanging iya mung ana
pepalang), dadi uripe ana ing wit-witan iku iya mung tansah kudu kelingan pakulinane dhek maune. Nanging rehning tansah ora bisa sembada amarga bebadane wus banget kasar lan abote, dadi iya ora kawawa anggawa lumaku bebadane kaya dene dhek maune; dadi lakune ya banjur mung colat-colot bae. Suwe-suwe bareng saya rosa pancolote iya banjur sangsaya adoh anggone mingser saka pernahe. Dene pencolote iku ana kang kadhung (cugag, jugag) ora bisa tekan wit liyane. Wis mesthi bae banjur tiba ana ing pratala lan banjur kulina urip ana ing kono.Saka anggone mancolot iku mau, anjalari gampang bisane kataman dening dayaning surya lintang lan rembulan kawuwuhan dayaning Pramana geni lan maruta. Mulane iya banjur mahanani piranti ana ing perangane ragane kang kasar iku, lan banjur bisa thukul wulu kang anggampangake lakune sarta piranti kanggo anjaga ragane, banjur ana sikile, suwiwi lan buntut. Bareng wus pepak pirantine, lakune meh bisa kaya dhek maune sarana ngobahake badane lan ambèbèr elare dikêbêt-kêbêtaké, banjur bisa ngambara (mabur). Mulane diarani mangkono, iku mbok manawa saka tembung ngambah udara, dicekak amrih gampange dadi ngambara. Dene tembung mabur iku njupuk suwara kebeting suwiwi. Sato kang mangkono diarani bangsa kukila (manuk). Bangsane iku kabeh anggone ngrasuk rasa ora pati lawas, marga ragane enggal rusak (mati). Jiwane banjur bali awor hawa lan swasana, sumawana karo urip kang ana ing langit. Dene ragane kang wus rusak mau, iya banjur gumlethak ana ing pratala, sarta iya banjur bosok, ora beda karo gegodhongan utawa gegremetan kang wus ingsun terangake mau.Bosokan iku yen kataman dening soroting surya sarta dayaning pratala, apa maneh tansah kegepok dening hawa, iya banjur dadi kewan cilik kaya dene bangsaning gegremetan, diarani sèt. Nanging satemene: ‘sèta’, marga kewan iku kang akeh rupane seta (putih). Set iku ora suwe banjur bisa salin rupa, katitik saka perangan utawa pirantine, kayata: endhas, gembung, sikil sarta eklar. Kang rehning dhek maune tilas bebadaning bangsa iberan, dadi sikile ya ora pati digunakake, kajaba mung elare bae. Saking kumudu-kudu anggone arep bisa kaya dhek maune, marmaning Ywang Kang Among Dumadi, iya banjur tinurutan duwe elar lan iya banjur bisa mabur nanging elare banget bedane yen tinimbang nalika dhek dadi kukila.Marga saka kagawa ciliking ragane, yen arep mangan banget rekasane, dadi ora pati bisa nggunakake cangkeme. Marga mangkono mau, marmaning Pangeran, iya banjur tinurutan duwe cangkem kang dawa lan cilik, bolongane lembut banget. Iku samangsa dipigunakake kanggo mangan, bisa metu dayane akas sarta landhep. Cangkeme kang dawa iku diarani tlale. Kewan kang mangkono iku diarani laler. Mula diarani mangkonomanawa ya mung njupuk gampange bae, marga abur lan mlakune angler. Bangsane aler iku ana pirang-pirang rupa, nanging ora pati perlu menawa ingsun terangake siji-sijine. Dene uripe laler iku ana ing ragane ora suwe (mati). ragane uga banjur tiba ing pratala sarta uga banjur bosok.Sangkan Paran #16Ana maneh kang kedadeyan saka bosokaning gegodhongan utawa saka rereged kang ana ing banyu meneng (megung) kang ora kawoworan bosokaning kewan. Iku kedadeyane meh memper laler, diarani lemut. Mula diarani lemut awit patrape yen arep mangan lakune anggrumut sarta lebuning pangan sarana diamuti nganggo tlalene. Lemut iku uripe luwih cendhak tinimbang karo laler; uga banjur mati kaya kang wus sun terangake mau. Mangkono ing sabanjure mungguh kaanane bangsane iku.Sawuse mangkono, suwe-suwe ana bangsane mina anggone ngupaya pangan ing sajeroning banyu jaladri rumangsa kurang. Mulane banjur ana kang mentas ing dharatan. Kawitane anggone mentas teka sethithik ora pati adoh saka karo banyu mau. Ana ing kono bisa oleh pangan bosok-bosokan kang ana ing dharatan. Sawuse mangan tumuli bali marang banyu maneh, suwe-suwe saking butuhe anggone arep kecukup pangane, lakune saya adoh malah ana kang kongsi ora bisa bali marang banyu maneh. Dadi suwe-suwe iya banjur bisa mathuh sarta kulina ana ing pentasan. Mangkono ing sabanjure nganti sak matine ana ing kono.Sasuwene ana ing dharatan iku, wus mesthi tansah kataman dening hawa sarta soroting Guruning Ngadadi, kang tekane wus kawoworan dening dayaning surya lintang lan rembulan, kang wus anggawa dayaning pirang-pirang kahanan kang ana ing langit. Amarga kang mangkono iku mula suwe-suwe bisa njalari salin rupa sarta watake. Lan banjur nangkarake wiji ana ing kono. Patrape ora beda karo kang wus ingsun terangake ing ngarep. Saya lawas turunane banjur sangsaya beda banget karo rupa lan watake. Malah ana kang banjur thukul pirantine kanggo njaga karahayoning awake. Yaiku wulu sikil sarta buntut. Kang wus dadi arupa mangkono iku diarani sato. Karepe tembung kang mangkono iku nandhakake anggone bisa urip wus nglakoni ing panggonan loro.Dene sato mau kang akeh sikile papat. Ana kang nganggo driji lan kuku, ana kang nganggo tracak. Tracake ana kang wungkul ana kang belah. Dene sarupane atracak belah iku endhase ing perangan ngarep kapara ndhuwur thukul pirantine kang banget migunani kanggo njaga marang awake. Piranti kang mangkono iku diarani sungu, karepe tembung mangkono awit manawa migunakake piranti iku mung yen pinuju nepsune wungu (tangi).Sarupane sato kang anduweni tracak iku dhek mau-maune nalika ana ing sajeroning jaladri, kang nurunake bangsane mina kang panganane gegodhongan sajroning jaladri kono. Mula bareng ana ing dharat karemane iya mangan gegodhongan. Dene kang metu kukune iku dhek maune kang nurunake mangan banyu jaladri kang wus kawoworan dening sarupaning rereged, yaiku saka bosok-bosokaning gegodhongan sarta wowohan utawa bangkening mina. Ana maneh bangkening sato utawa gegremetan sarta kukila kang kentir dening ilining banyu, bareng wus tekan ing jaladri kono, iya dipangan dening mina kang lagi ingsun terangake iki. Mulane bareng ana ing dharatan karemane iya mangan bosok-bosokaning raga kaya dene dhek ana ing sajroning jaladri maune. Bareng wus turun tumurun (tumangkar), suwe-suwe pakane kurang, mulane enteking bosok-bosokan iku banjur nyoba mangan bangsaning gegremetan kang cilik-cilik sarta kang gampang kecekele.Nanging kang samono iku suwe-suwe iya banjur kekurangan maneh. saking dening banget serenge anggone arep mangan ing wusana suwe-suwe ketekan kang dadi pangarep-arepe mau, yaiku banjur duwe daya kuwanen lan wuwuh karosane. Sawuse mangkono banjur nyoba gelem mangan bangsaning sato kang cilik-cilik. Samono uga iya isih kurang, mula banjur nyoba arep mangan sato kang gedhe, ananging bareng kapinujon kang karosane satimbang lan dheweke ya banjur kuwalahan. Dadi ora bisa kelakon mangan sato kang disedya mau; mula saya mantheng ing pangarep-arepe. Marga saka kencenging pangarep-arepe iku, marmaning Ywang Suksma Kawekas anedhakake sihe anekani ing pangestine; wusana banjur tuwuh piranti kang luwih dening santosa sarta landhep, ana ing sajroning cangkeme sarta maneh ragane wuwuh karosane. Piranti kang mangkono iku diarani siyung. Mula diarani mangkono amarga keksining piranti iku ing ngatase bangsane sato wus kelebu linuhung (linuwih) yen tinimbang karo sato liyane kang ora duwe piranti iku. Dadi ing samengko banjur bisa katekan ing pangarep-arepe mau. Tuwuhing daya pangesthi kang anjalari mangkono iku diarani ‘karep’; mula diarani mangkono amarga tekane mung yen pinuju kegendeng ing daya arep.Sangkan Paran #17Dadi kang mangkono iku sira aja keliru tampa mungguh kang diarani ‘karep’ iku. Dhek mau ingsun wis nyaritakake, yaiku tumangkare wiji sarana ‘saresmi’ (rabi); iku aja sira kayuk bae lan aja sira sengguh yen iku uga kedadeyan saka dayaning ‘karep’ kang mangkono. Sayekti yen ora. Ing tembe sira bakal ingsun wulangake mungguh mula bukane dene sakabehing ‘jiwaning urip’ kang wus ngrasuk bebadan iku kabeh banjur padha duwe krengket saresmi. Iku sabenere kaya dene wus watak (dhasar). Mula ora padha karo dayaning ‘karep’ kang wus ingsun terangake iki mau, awit iku mung yen ragane lan dayaning ludira sarta rasaning badan isih madeg (melek). Tandhane dene yen ngantuk utawa turu, karep kang mangkono iku iya melu meneng. Mara sapa sing wis tau weruh wong turu bisa mangan? Seje karo rasaning saresmi iku mau, aja maneh sajroning turu, ing sajroning kaalusan wis ana kang mengkono iku, ing tembe manawa sira wus sambada ing panggayuhe, mesthi bisa nyatakake dhewe. Ing kono mengko sira lagi pracaya sarta ngandel temenan. Dadi ora gampang diowahi sarana ujar manis utawa ora gumingsir dening pepoyok lan pamaido utawa penyedha. Samene dhisik anggoningsun amblabari marang sira. Saiki prayogane ingsun banjurne dhisik teruse katrangan ing dhuwur mau kongsi tumedhaking suksma tuwuh ing marcapada iki, nganti diarani manungsa.Cethane mangkene :Dhisike ! Sawuse bawana pepak isen-isene lan wus ana titahing Suksma kang padha ngrasuk ‘badan alus’ kang urip ana ing langit lan ana ing pangrantunan sarta maneh kang wus padha ngrasuk ‘bebadan kasar’ urip ana ing pratala utawa ing sajroning
isih ana ing ‘jaman siddyam (nêng). Ing kono isih ngagem ‘sarira suci’, ananging kang
kang lagi tumedhak iku. Mula dayaning pirang-pirang kaanan mau banjur anuwuhake kang minangka pangegemane ‘Panjenengane’ iku arupa ‘cahya’ apindha sesotya.Dhek nalika samana, kaya sira wus ingsun pratelani, yen Panjenengane Guruning Ngadadi (Ywang Suksma Kawekas) iku langgeng kaanane. Dadi agemane Panjenengane Suksma kang mentas tumedhak iku banjur katut dening Panjenengane Gurunuing Ngadadi. Nanging kang rehning ‘kraton siddyam’ kono ora bisa kalebon saliyane Panjenengane, dadi agemane mau iya banjur kandheg ing sanjabaning kraton bae. Bareng agemane wus cumawis ana ing sanjabaning kraton kono, banjur sorot-sinorotan, daya-dinayan karo Panjenengane kang mentas tumedhak iku. Ing kono Panjenengane kasusul dening tumedhaking samburating Guruning Ngadadi. Mula kaya binuncang, konus (kendhang) saka ing kraton kono, tumeka ing kraton agem-agemane mau, banjur rumasuk ing agem-agemane iku. Ing samengko Panjenengane wus ngagem sarira kapisan, kang pinangkane saka pirang-pirang dayaning kaanan. Mula wis wiwit ora suci. Iku sun arani AD-HAA-MA, mbok manawa kang diarani tembung saiki lumrahe, ADAM.Sarirane (agemane) kang pindha sesotya mau diarani WAHYU. Mula diarani mangkono, karepe saka tembung ‘wah’ lan ‘yu’. ‘Wah’ tegese akeh, ‘yu’ tegese nyawa:mau wus sun terangake yen pinangkane saka dayaning pirang-pirang. Dene Panjenengane pribadi sarirane duk tumedhak sapisan (isih suci) iku kang diarani ‘Jiwa”.Kratone Panjenengane AD-HAA-MA iku diarani ‘Purwa-Pada’. Geneya diarani mangkono? Iya, marga ‘Purwa’ iku tegese kawitan, ‘Pada’ tegese palerenan utawa pandhegan. Dadi iku karepe palerenan kang kawitan.Kang rehning Panjenengane wus ngrasuk sarira kang pindha sesotya mau, mula rerupan jagad saisine kabeh katawang sarta kalebu ing Panjenengane. Kang mangkono iku njalari saya ora sucine maneh, temahan gampang bisane kataman dening dayaning Pramana sarta sakehing kaanan kang urip ana ing pangrantunan sarta ing langit. Saupama ora kadhangan dening pangrantunan, wis mesthi Panjenengane gampang katut kaserot dening Pramana. Nanging rehning panyeroting Pramana kang tekan ing kraton kono ora pati sapira, pramula iya mung timbang daya kakuwatane. Ing wusana dayaningjiwa kang urip ana ing pangrantunan banjur kaya diejun. Teka samene bae dhisik ingsun arep nyumenekake (nglerenake) raganingsun. Dene liya dina manawa sira padha teka mrene maneh iya ingsun tutugake wewarah iki, wiwit dumadining karsa lan rupa lanang sarta wadon, kongsi padha tumurun ana ing marcapada kene padha
Kang wus ingsun terangake, panjenengane Adhaama jumeneng ing sajroning karaton Purwapada. Sarirane tansah katawang ing daya isen-isening bawana kongsi kalumpuking rupa bisa kalebu ing sarirane, sarta anjalari wuwuh kurang sucine maneh, lan bisa kataman dayaning bawana saisine kabeh. Ananging marga saka banget kandeling pangrantunan mau dadi banjur kaya dene diiyun dening panyeroting Pramana; tumuli kaceneng bali maneh dening panggendenging karaton Purwapada mau. Suwe-suwe kalumpukaning jiwa-jiwa mau tansah bisa anggepok ing sariraning panjenengane kang apindha sosotya iku. Bareng wus mangkono, kalumpukane dayaning jiwa mau kena kaserot kalebu ing sarirane. Sarehning jiwa kang lumebu iku mau wus rada akeh woworane, iya iku dayaning bawana saisine, dadi iya gampang kacenenge maneh sinerot dening Pramana. Kalumpukaning rupa kang ana ing sarirane mau banjurkonus (kadudut) metu, sarta dadi rupa bebadan kang sairib karo panjenengane, nanging ana cacade. Apa maneh cahyane iya uga wis ora bisa padha karo panjenengane dhaama mau. Unusan saka kalbuning sarira mau banjur kawawa urip nunggal ana ing karaton Purwapada, diarani ‘Kadiwa’. Tegese kadadeyaning sarirane iku miyos saka panjenengane Adhaama lan saka kalumpukaning dayane jiwa pirang-pirang mau. mBokmanawa kang saiki lumrah padha diarani ‘Babu Kawa’. Dene sarirane Kadiwa iku diarani ‘pulung’. ‘Pulung’ iku iya isih pindha sosotya, nanging ora bening banget kaya ‘wahyu’, marga wus luwih akeh woworane. Ana babasan ing sajroning layang-layang, utawa para dhalang iya kerep medarake saloka mangkene:“Tumuruning cupumanik astagina. Bareng cupu iku kabuka, ing kono isine Hyang Tanpa Una lan Tanpa Uni. Panjenengane Hyang Tanpa Una banjur jengkar saka kono, ngasrama (manggon) ing gunung Mahendra jujuluk Bathara Wahyu Cakraningrat. Dene garwane banjur ngasrama ing gunung Maliawan, sesilih Bathari Pulungana-wati. Sapa kang bisa tinedhakan ing panjenengane, iku kang bakal kuwat nurunake ratu.” Saloka iku mbok manawa sira padha durung ndungkap (durung wikan). Coba sapa kang wus wikan kasunyatane kanthi bukti lan wani dadi saksi temenan, pratelakna ing ngarsaningsun kene!Ing tembe saloka kang ingsun tuturake marang sira iki, manawa wus sembada anggonira anggayuh wawarah ingsun, pangiraningsun ora susah ingsun jereng, sira banjur bisa padha ngerti dhewe, lan ora kewran anggonira ngudhari sarta bisa sumurup mungguh pigunane. Mulane aja padha ngira yen rupa lanang iku ing njaba njerone mesthi lanang, wadon mesthi mulus wadon. Iku ora mangkono, awit sabenere ing jroning lanang ana wadon, sajroning wadon ana lanange. Ananging iku lagi katrangan lesan bae, aja sira ugemi yen sira durung wikan kasunyatane, lan ngerti pilah-pilahe, sarta wus bangkit migunakake. Marga yen sira mung ngugemi swara, padha bae karo ngawula kumandhang; yen mung ngerti karepe ora wikan nyatane, iku padha bae karo wong ngawula anggitan; yen wikan nyatane ora bisa migunakake, iya aran durung mumpuni; iku kabeh aran tanpa guna. Dadi upama kaya sira darbe barang mung weruh yen apik, nanging ora ngerti kanggone. Upama barange arupa udheng, apa kena dianggo bebed lan apa lumrah dianggo kemul, utawa sèmèk turu lan liya-liyane?Beda karo kang wis mangerti pigunane, amasthi banjur bisa bae migunakake. Iya mangkono iku tetepe wong kang wus lebda marang kawruh, aran wus mumpuni kridhaning bawana. Pirangbara bawana kang gumelar kabeh iki, orane iya bawananira dhewe bae, iku wus lumayan. Manawa bisa mangkono ngger, iku aran ora muspra anggonira ngudi kawruh. Mulane wong tuwanira iki sok juweh, perlune sira dimen padha dadi wong kang utama. Amarga ora gampang kang jeneng utama iku. Samangsa isih gothang utawa isih kuciwa, iku durung aran utama. Dadi utama iku karepe ‘uninga tataninging Suksma’; mulane iku mau diarani ‘cupumanik astagina’. Iku dhek kuna-kunane kang ngarani iya wong kang wus mumpuni marang kawruh, dadi iya banjur wani netepake, marga njupuk rupa lan kaanane sarta pigunane: mangkene panjupuke: “Cupu iku karepe wadhah (bebadan), manik tegese sesotya; asta tegese wolu, gina iku iya guna. Dadi karepe bebadan kang arupa sosotya, isine anduweni daya lan guna wolung parkara. Cukup samene dhisik bab
Djawa Boedi Moerni)Sang Wiku:Ingsun arep ambanjurake gancare carita ing dhuwur mau. Ing sajroning karaton Purwapada wus kajumenengan jiwa, iya iku panjenengane Adhaama lan Kadiwa. Sarehning Kadiwa iku pinangkane saka jiwa kang miyos ing sariraning Adhaama, ing mangka isih nunggal sapanggonan, dadi iya tansah kudu kumpul bae, ananging tansah ora bisa kalakon. Awit sarirane Kadiwa wis kurang banget sucine, marga wis kamomoran rereged pirang-pirang, kang maune wus kalebu ing sarirane Adhaama iku.Kagawa saka anggone kudu kumpul, daya isen-isening bawana kang kagawa dening kekedhering Pramana banjur kena kaserot dening panjenengane kongsi tekan ing sajroning karaton Purwapada kono. Sarehning isine bawana kang akeh dhewe dayane kang katut iku arupa wit-witan (kayu), dadi ing sajroning karaton kono mau iya banjur thukul ana kayune sawiji, dumunung ing tengah-tengahing karaton iku, diarani ‘kayu sejati’ (Kalbu Diwa Handaru). Mulane diarani mangkono, awit kayu iku tuwuh ing sajroning karaton, lan salawase ora bisa mati. Dene enggone diarani wit Kalbu Diwa Handaru, jalaran sangkane kedadeyan saka kalbune Kadiwa, kongsi bisa andadari (metu) kaanan iku, sarta agodhong mawa cahya biru, epange diarani pancer
diarani oyod Mimang, jalaran sing sapa ora murni (suci) mangka liwat nglangkahi oyod iku, wus mesthi mamang (kuwur) pikire, tambuh paraning sedyane. Godhonge aran Mega Mendhung; awit sing sapa duk uripe ana ing ngarcapada kene iki mung tansah ngangah-angah utawa murka, ngangsa-angsa, marang godhonge (sandhang pangan), samangsa tumeka ing wit kono, mesthi peteng pandulune kaya dene pinepetan ing mega mendhung. Pupuse diarani Singangsana Wilis, karepe singangsana iku kalenggahaning rasa
Kukuwung; mulane diarani mangkono, awit prabaning kembang, lapis pitu apindha teja, tur bunder kaya kuwung. Pentile Kartika, tegese lintang. Wohe Budi Kawruh (budi sajati) dudu budi pakarti. Kang enom pindha wulan, kang tuwa pindha surya. Awit tumraping kawruh iku oleh-olehe yen durung tuwa (durung sembada), mung bisa wikan sawarnane kang binudi; teranging pandulu mung kaya dene oleh papadhanging rembulan; dene manawa wus sembada (tuwa), kaya dene oleh papadhanging surya. Kang mesthi luwih cetha pandulune tinimbang karo pepadhanging rembulan mau. Dene isining woh iku diarani ‘Anu’; awit isine iku kang dadi lantaran ananing Nu (endon), papan calon wadhahing (karaton) wiji. Rasaning woh diarani ‘Rasa Asmara Jati’ (rasa sajati); mulane diarani mangkono, awit rasane iku linuwih saka rasa sakalir. Tuladhane ing arcapada kene, iya iku ‘rasaning asmara’ (rasane saresmi utawa salulut).Talutuhe diarani ‘Sari Kama Irang’; mulane diarani mangkono, awit sari iku ateges rupa kang luwih dening alus, kama iku rupaning banyu saka kalumpukaning daya lan rasa asmara; irang karepe ora saben wong bisa meruhi marang sangkan parane, amarga banyu iku sirna tanpa kumpulan (tanpa dunung), muksa tan kena ing rusak, uripe ilang manjing marang urip
winuwus, wawasan asmârâ tântrâ, pasthi dhahat kôntrang-kantring.Sangkan Paran #20Dhek samana ing sajroning karaton Purwapada kono, durung ana padhang lawan peteng, anane sunyaruri, tegese isih sepi, ora padhang orang peteng. Ananging bareng isi ‘Panjenengane Karo’ (Ad-haama lan Kadiwa) lan ana wit Kayu Purwajati, sumawana panjenengane tansah kudu kumpul, parmaning Hyang Guruning Ngadadi (Hyang Suksma Kawekas), ing sajroning karaton kono banjur ana damare gumandhul tanpa canthelan, sunare madhangi ing sajroning karaton saisine kabeh. Iku diarani “Damarjati’: mulane diarani mangkono, awit damar iku padhang ora ana kang nyuled (nyumet), murub tan sarana geni, padhange angluwihi, dalasan panggonan kang legok luwih, jurang sirung isih kapadhangan dening prabaning damar mau.Sawise ana damare, Panjenengane banjur cetha pamriksane kakung lan putrine, sarta cetha pamriksane ing sajroning karaton kono saisine kabeh. Bareng wis mangkono, malah sangsaya adreng anggone kudu kumpul maneh dadi sarira sawiji. Wusana banjur mahanani warana (aling-aling) kang minangka pagering karaton iku, diarani ‘Pager Ayu’; mulane diarani mangkono, amarga iya iku mau kang minangka wates utawa wengku sihing Pangeran, kang dumunung dadi gagandhenganing sih tresna tumrap nyawaning priya lan wanita. Sawuse pepak paraboting karaton, Panjenengane saya wuwuh anggone kudu kumpul dadi sawiji, nanging meksa isih durung bisa kalakon, jalaran durung ana lantarane. Ing saiki ingsun arep nyaritakake mula bukane kang dadi jalaraning ‘Panjenengane Karo’ banjur tumedhak ing arcapada kene:dhek mau ingsun wus nyaritakake nalika Panjenengane Ad-haama durung miyos saka Guruning Ngadadi, wis ana jiwa pirang-pirang kang urip ana sajroning pangrantunan, lan ana ing antarane pangrantunan karo karaton Purwapada. Ing kono iku kang dumadi dhisik dhewe diarani ‘JAN’. Mulane diarani mangkono, awit iku kang pancen baku dadi lantaraning ‘Panjenengane Karo’ bisa tumedhak ing arcapada kene iki.Mangkene gancare: Bareng sarirane Jan tansah katut kaiyun (kaeyun, kebandhul) banjur tansah bisa anggepok ing sariraning Panjenengane Ad-haama lan Kadiwa mau. Ing sarehning sarirane Kadiwa kang dhasar wus akeh woworane, kang dayane uga padha karo dayaning Jan iku, dadi Jan iya banget gampange katut kaserot lumebu marang sarirane. Bareng ing sajroning sarirane wus kalebon ing Jan iku, banjur kagungan asmara (sengsem) iku diarani ‘Ayun’; awit anane iku saka dayane ‘iyunan’.Nalikane Kadiwa wus kadunungan ‘ayun’, sarirane saya mekar (wuwuh rosa), sarta banjur jumbuh dadi sawiji lan ‘ayun’-e mau, kongsi kawawa anggendeng kalbune pribadi nuju marang wohing budi iku. Kang mangkono iku diarani ‘kayun’ (karsa), awit tekane lan kadadeyane saka kayu sarta iyunan. Dene tembung karsa, iku saka tembung ‘mekar’ karo ‘arsa’. Samana karsane Kadiwa iku durung bisa kaleksanan, awit Panjenengane Ad-haama durung kadunungan ing karsa iku, amarga sarirane durung sapirowa woworane. Dadi saupama ora kagendeng enggone tansah kudu kumpul bali dadi sawiji karo Panjenengane Kadiwa mau, sing mesthi iya ora bakal kadunungan ‘asmara’ lawan ‘karsa’. Ananging saka anggone kudu kumpul, ing mangka sarirane Kadiwa wis ora suci, dadi iya banjur anjalari kurang sucine maneh marang Panjenengane Ad-haama iku. Wekasane iya banjur mung tansah kena kagepok dening sarirane Jan mau, mulane bisa kalebu ing sarirane kang isih suci iku. Suwe-suwe iya banjur dadi ‘asmara’ sarta uga kongsi dadi ‘karsa’. Bareng wus kadunungan ‘asmara’ kabeh, banjur sangsaya wuwuh rosa enggone kudu kumpul. Saking padha rosane iya kalakon bisa kumpul maneh, nanging ora bisa jumbuh dadi sawiji, amarga sarirane karo wis banget ora sucine.Bareng sarirane karo wis gathuk, kang bisa luluh mung karsane bae jumbuh dadi sawiji. Sumawana sarirane Jan mau banjur jumeneng ing sajroning jumbuhe karsa mau, wusana andadekake gumolonging karsane, nuju marang wohing budi mau. saking daya gumolonging karsa, kawawa anggendeng ing who mau, kongsi bisa kalebu marang sarirane karo, dumunung ana ing sarira kang wus ora suci iku. Sarehnuing Panjenengane Ad-haama iku durung sapirowa regede, dadi wohing budi mau iya banjur mung bisa ana ing sarirane kang njaba bae. Dene kang bisa kandhas lumebune, lan kongsi bisa dumunung ana ing telenging sarira, iya iku kang marang Panjenengane Kadiwa. Dhek mau wus ingsun terangake, yen wohing budi iku isine diarani ‘Anu’, rasane sajati. Mulane bareng wus kalebon who mau, iya banjur kadunungan isi karo rasane who iku (anu asmara rasa sajati).Sangkan Paran #21Bareng sarirane karo (Ad-haama lan Kadiwa) wus kadunungan iku, banjur katara banget yen ana cacade, sarta sakarone iya padha sumurupe. Cacad iku diarani ‘wada’, iku ateges raketan karo jiwa, sarta salawase ora bisa suda. Kang mangkono iku anjalari beda karo maune. Sawuse ana wadane, sangsaya kenceng karsane enggone kudu kumpul, supaya sarirane bisowa jumbuh maneh dadi sawiji, nanging iya sangsaya ora bisa kalakon, jalaran wus kaling-kalingan wadane mau. Saka daya serenging kang tansah ora kasembadan mau iku banjur anuwuhake bobot, sarta malah ora bisa mathuk (jumbuh) karo karatone iku. Mulane banjur gampang linggare saka sajroning karaton kono, kang satemah banjur bisa katut dening tumurune sorote Guruning Ngadadi. Mulane Panjenengane
sadurunge Panjenengane tumedhak ing karaton antara kono, wus ana jiwa kang urip. Dene sarirane jiwa kang urip ana ing kono iku diarani ‘Andaru’; iku iya isih arupa cahya, nanging akeh banget bedane karo pulung, luwih maneh karo wahyu. Ewa samono Panjenengane kepeksa kumpul lan jiwa kang ana ing kono, nanging iya tansah ora bisa mathuk, jalaran beda kaananing sarirane. Amarga saka kang mangkono iku, suwe-suwe banjur katedhakan samburate Guruning Ngadadi. Ana ing kono banjur dadi aling-alinge Panjenengane, lan jiwa kang asarira andaru mau. Wates iku diarani ‘Kalarat Suci’. Mulane aran mangkono, amarga tekane samburat iku banjur nyelani; samburate mau bisa ngaling-alingi Panjenengane karo jiwa kang anha ing kono, sarta kang isih murni saka kang Maha Suci. Dadi sakehing jiwa kang ana ing kono iku mau ora bisa magepokan karo Panjenengane. Jalaran saka rosaning kalarat mau kongsi ora ana kang bisa mengkang, kajaba mung kang ‘Jumeneng Suci Pribadi’ bae.Liya saka dadi aling-aling tumrap Panjenengane lan sakehing jiwa kang ana ing kono, kalarat iku iya banjur dadi aling-aling tumrap Panjenengane Ad-haama, enggone marak marang ngarsane kang Maha Suci, kaya dhek nalikane durung kawoworan. Sawuse ‘Panjengane Karo’ kaling-kalingan dening kalarat iku banjur rumangsa primpen banget, kongsi ora kena kagepok dening jiwa liyane, dadi iya saya mantheng anggone anutugake karsa bisane jumbuh dadi sawiji karo garwane iku. Ewadene iya tansah ora bisa kasembadan bae, anjalari andadekake banget mathuke karo panjenengane ‘Jan’, kaya kang wus katerangake ing ngarep mau. Amarga saka mangkono iku, banjur krasanbanget ana ing kalbune Kadiwa, kongsi bisa jumbuh lan karsane, sarta tansah anggendeng asmara marang Panjenengane Ad-haama. Saking kencenging karsa iku, nganti bisa ambuntel karsa mau.Sawuse karsane kebuntel banjur saya wuwuh rosane anggone kudu anunggalake sarirane, sarta mung tansah guled templek ora uwal-uwal; nanging
kajaba mung rasane ‘asmara jati’ bae kang tansah bisa jumbuh. Jumbuhing asmara jati iku, bisa anggendeng kaanan pirang-pirang, sarta bisa ngendhegake kekedhere Guruning Ngadadi. Tempuke daya kaanan pirang-pirang karo kekedher mau, andadekake ‘jêjêr’ (adeg-adeg) ana ing kalbuning Ad-haama, kang ing tembe bakal amengku sakehing daya ing sajroning kalbu kono.Sangkan Paran #22Bareng wis ana ing sajroning karaton kono, wus wuwuh kadunungan ‘jêjêr’ (wengkuning daya), banjur anjalari wuwuhing bobote. Mulane bareng kataman dening kekedhere Guruning Ngadadi, iya gampang kabuncange maneh, sarta tumedhak ing karaton Antarapada kang kapindho, arane ‘dwipada’. Ana ing kono saya gampang anggone kataman dening dayane kaanan dumadi, kayata: dayaning Pramana lumebu sajroning kalbu, tempuk lan soroting Guruning Ngadadi sarta soroting surya, kawawa urip ana ing sjroning jêjêr kono, banjur arupa geni, diarani ‘Pramana Tunggal’. Awit iku mau iya uga pramana nanging tunggal kaanane karo kalbu kita pribadi, rupane cahya lapis telu, dhasare kang kapisan katon kuning mancorong. Iku kedadeyan saka sorote Guruning Ngadadi. Dhasaring lapis kapindho abang mrengangah, iku saka soroting surya. Kang ing njaba warnane abang semu biru, iku saka soroting Pramana. Pramana Tunggal iku sejatine geni kang dumunung ana sajroning kalbu kita pribadi, kang nguripi sakehing piranti ing sajroning kalbu.Ana maneh kang saka soroting lintang, gathuk karo soroting Guruning Ngadadi, kawuwuhan daya jiwaning urip kang ana ing Antarapada. Iku uga banjur kawawa urip ana ing sajroning jejer kono, arupa cahya iya lapis telu. Dhasare ing jero dhewe kuning enom, lapise maneh ijo pupus, iku kang saka dayaning urip kang ana ing karaton Antarapada. Kang ing njaba biru, iku kadadeyan saka kedhering lintang sore. Dumadining kaanan kang mangkono iku diarani ‘wasesa’, yaiku angin kang dumunung ing kalbu kita pribadi, anjalari dadining ambegan (napas). Mulane diarani ‘wasesa’, awit iku kang marakake kuwat lan yen ora kabeneran bisa andadekake rusak.Ana maneh kang saka kekedhering ‘lintang panjer’, kawuwuhan sorot samburate uruning Ngadadi sarta dayaning rembulan, uga bisa urip ana ing sajroning jejer kono. Dene dhasare arupa kuning enom mancorong, lapise maneh kuning kaya kunir, kadadeyane saka dayaning rembulan, kang ing njaba wungu enom: iku kang asale saka lintang panjer, yaiku kang diarani ‘jati’, langgeng tan masesa lan tan amurba, tan kawasesa tan kapurba. Yaiku banyu sajroning kalbu kita pribadi (banyuning kamanungsan). Mulane diarani mangkono, awit iku kang tansah dadi ancur (panglengket) pirantining urip kita nalika urip nyandhang raga ana ing arcapada iki. Iku ora kena diowahi lan iya ora ngowahi. Dununge ora ana ing njaba, nanging iya ora ing njero, ora ngrusak lan ora kena rinusak. Dene anggone diarani ‘banyu kamanungsan’, awit iku rupane iya banyu sarta kang dadi lantaraning ‘anu-asmara-rasa-jati’, dumunung ana ing badan kita iki.Ana maneh kang kadadeyan saka dayaning ‘Jan’, kawuwuhan saka soroting ‘lintang rena’ sarta dayaning ‘pramana jati’. Iku uga banjur bisa dadi kaanan lan urip ana ing jejer kono, rupane cahya lapis telu. Dhasare kuning semu abang, yaiku saka ‘pramana jati’: lapise maneh ijo maya-maya, iku saka dayaning ‘lintang rena’; kang ing njaba abang semu biru, iku saka dayaning Jan. Kaanan kang mangkono iku diarani ‘Purba-jati’. Iku kang nguwati sakabehing urip kang ana ing sajroning kalbu kita pribadi sarta dadi panuntuning kaanan urip iku kabeh. Mulane diarani mangkono, awit iku kang dayane ngluwihi santosa tinimbang karo dayaning kaanan urip kang ana ing sajroning kalbu kita iku mau, sarehning rupane luwih dening alus, ora kena wineruhan dening pamawasing netra karo kang kasar iki. Mulane iya uga banjur diarani ‘Suksma’. Dene suksma-suksma kang wus ingsun caritakake iku kabeh, tansah jinatenan dening Guruning Ngadadi. Sawise kadadeyan mangkono, sarirane Ad-haama banjur gampang katute dening lakuning sorote Guruning Ngadadi, satemah tumiba ing jroning karaton Pangrantunan. Ana ing kono banjur kandheg watara suwe sarta kawuwuhan dayaning jiwa pirang-pirang. Iya ing kono panggonaning rimbagan (cithakan) bakal sarirane kang diarani wadhag (raga), kang bakal disandhang ing arcapada kene iki, apa dene dumadining rupa lanang lawan wadon. Samene bae dhisik ngger ! Banjure bakal kacarita ing mburi lan ingsun nduweni pangarep-arep supaya sira ing tembe padha bisa mengku kautaman.Redaksi Djawa Boedi Moerni (Durma) :Datan mundur nggèn
wadhag (raga), sarta dumadining rupa lanang lawan rupa wadon. Ing samengko banjur amratelakake bab dumadining kaanan kang saka karaton pangrantunan mau.Ana dene dayaning surya lan wohing kayu sajati kang ginendeng dening asmaraning Ad-haama lan Kadiwa, iku kataman dening kekedhering Pramana maanani dadining ‘budi pakarti’, iya iku ‘akal’. Iku kang calon bisa nuwuhake piranti peranganing raga kang alus-alus, kehe ana pitung rupa, kabeh dumunung ana ing sajroning wadhag kita iki.Jinem, iku dumunung ana ing sajroning kembang gedhang utawa jantung. Tegese: anane mung sawiji nanging nduweni daya nenem. Yaiku: pangrasa, pangrungu, pangambu, pangucap, paningal sarta bibiting lara lan waras. Kang limang rupa ing ngarep (pangrasa, pangrungu, pangambu, pangucap lan paningal) lumrahe diarani ‘Panca Indriya’, tegese:
iku padunungane ora ngemungake ana ing sajroning kembang gedhang (jantung) bae, nanging bisa numusi marang sandhuwuring irung, kaprenah ana ing njero, saantarane netra karo. Mulane padunungane tumusan mau banjur diarani ‘panon’, karepe ‘papaning anon’.Dene rupane budi pakarti mau arupa cahya lapis pitu, lan kena dinyatakake kaanane temenan. Mulane manawa sira padha setya tuhu ing pangudi, manut kaya satataning patrap kang bakal ingsun caritakake iki, iya wus mesthi bakal padha mikani (mangerti) marang kasunyatane dhewe-dhewe. Ananging sarehning budi pakarti mau kagolong wus cedhak banget karo kang bakal wiwit sira udi, dadi iya ora prayoga ingsun terangake dhisik mungguh rupane, supaya ora anjalari ketentaning atinira.Kajaba kang wus ingsun terangake mau, ana maneh kang dadi ganepe warna pepitu mau, iya iku diarani ‘cipta’ kang dumunung ana ing sajroning ati kang disebut ‘puat’. Mungguh kaanan rupa pitu ing sajroning kalbu kita mau lumrahe ginawe ucap-ucapan nganggo pasemon, dielih arane dadi ‘langit pitu’. Dene kang ngarani kaya mangkono iku iya wis bener nanging aja sira tampa lamba bae, lan aja sira anggep manawa iku mau langit kang gumelar iki, sanyatane iya langitira dhewe. Mungguh karepe pasemon kang mangkono iku, ginawe nelakake ora ana bedane karo langit kang gumelar ing kene iki. Apa maneh tansah rasuk-rinasuk, tetep-tinetepan, lan saksi-sinaksenan. Yen wus mangkono, sadhengah kang angudi marang ‘kawruh sajati’, kang oleh-olehane wus timbang karo kaanan isen-isening jagad, sarta wus nyatakake rasuk-rinasuk, seksen-sinaksen, iya iku kang wus aran bener temenan. Amarga manawa durung mangkono, tartamtu durung bisa nandhing marang bener luputing kawruh mau. Dadi yen mangkono, pakolehe banjur mung nganakake para bantah rebut becik, rebut bener, kongsi kalakon dadi pasulayan. Mulane mangkono mau jalaran siji lan sijine padha ora ngakoni lupute, sarta amarga saka durung mikani marang wawatone. Kang mangkono mau, mungguh ing pamikiringsun, kaya-kaya ora prayoga dilakoni. Jalaran bakal marakake ora weruh marang luput lan kalirune dhewe. Kang becik dhewe, mung kudu nyuwun bebeneran marang ‘Kang Among Dumadi’, supaya pinaringan weruh kaluputane dhewe. Wekasane banjur bisa milah-milah, lan bisa anisihake kang dadi reribed sarta pepetenge, kang bisa nuwuhake giliging tekade. Manawa wus tumeka samono, sanadyan diluputna dening wong sajagad pisan waton Ywang Suksma Kawekas ora ngluputake, iku sayekti ora ndadekake ciliking ati. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, ing sabisa-bisanira padha niruwa wawatakan kang mangkono iku mau. Dene manawa sira ora gelem niru, apa dene ora anggugu pituturingsun iki kabeh, nyata yen ingsun iki kena diarani dudu gurunira, dening ora nocogi marang kaanane.Mangka kang diarani guru iku, sajatine iya wong kang patut digugu pituture, lan ditiru kalakuwane. Kajaba guru kang awujud kaya ingsun iki, satemene iya ana maneh gurunira kang sajati, dumunung ana ing sira dhewe, iku wohing kayu sajati, kang diarani Hyang Guru Budi. Nanging iya isih ana sor-sorane, iya iku ‘Budi Pakarti’ (akal).Sangkan Paran #24Mungguh panganggepira marang guru iku mau, iya aja bineda karo ingsun iki, jalaran samangsa ora gelem anggugu marang sarehing gurune iku diarani wong kang cidra marang awake dhewe, dadi bisa uga anjalari ora tumeka saliring panedyane, kang amarga tansah nyimpang saka karsaning gurune mau.Mangkono mau kena diarani kapilut dening panggodhaning iblis, kang tansah duwe pangarah nasarake marang jiwaning manungsa kang sajati, murih bisowa dadi kancane. Beda banget karo wong kang ambangun turut, gelem anggugu lan gelem niru marang gurune, kang mesthi iya bakal nemu wawengan tumrap ing panggayuhe mau. Sarehning guru iku karepe mung anggelarake kang nyata sarta kang tinemu ing nalar, dadi muride iya kudu mangkono.Sang Guru iku sanyatane ora karsa tegelan (mentalan), lan ora sengit marang sakabehing dumadi, nanging tansah angayomi kalawan tresna asih bae. Tandhane sanadyan marang wong kang nduweni wawatekan drengki, srei, panasten, dhahwen, open, jail lan muthakil pisan, iya meksa isih
kadunungan sihing guru, kanggonan panca indriya, sanu, cipta lan liya-liyane.Ana dene guru iku ora karsa cidra, tandhane sing sapa gelem ngudi sarta anggayuh kalawan temen-temen marang kang diesthi, wus masthi iya tinemenan. Sang Guru ora karsa nacad lan ora karsa pameran, awit sasolah bawa sarta panemuning manungsa iya mung dianggep sarwa kabeneran bae. Sang Guru ambeg paramarta, nyatane sanadyan marang wong kang banget nyimpange, lan matumpuk-tumpuk kaluputane, ewadene iya ora nemu duduka utawa pidana. Sawuse ingsun aweh pemut mungguh kang dadi laku lan bubuhane wong dadi murid, ingsun ambanjurake maneh gancaring wawarah mau, sarta ora ingsun wedharake kabeh, supaya ora andadadekake pakewuh lan rekasaning panampanira. Ing pangarah, supaya aja nganti kaliru surup, utawa kaliru ing panindakira.Dhek mau ingsun wus nyaritakake ing sajrone kalbuning Ad-haama, lan kang dadi papatihe, iya ‘budi’. Saiki ana maneh kadadeyan saka kedhering lintang sarta prabaning ‘damar jati’, kawuwuhan soroting ‘Pramana’, iku uga dadi perangan kang alus ana ing sajroning kalbu, satemah kawawa urip sarta maanani bebadan pitu arupa cahya iya lapis pitu, arane ‘Damarmaya’. Mulane diarani mangkono, amarga rupane pancen kaya damar, nanging padhange mung maya-maya bae, uripe tanpa sumbu, iya iku kang amadhangi paningal kita iki. Ana dene calon peranganing piranti pipitu mau, iya iku: otot alus, diarani ‘ada ini’ iku dadi kekuwatan ‘ada-ada’, kang bisa maanani piranti gandhenging ‘jagad gedhe’ lan ‘jagad cilik’. Otot rada alus maneh, diarani ‘nadi’, tegese kena ginawe nata marang kaanan sajroning raga pribadi. Ana maneh diarani ‘dhuwuran’ (polo utawa uteg), iku sawijining papaning piranti kang kanggo anggandheng gathuking kaanan ing njaba lan ing njero, iya iku budi saka rerehane. Banjur ana maneh ‘limpa’ utawa kebuk (paru) kiwa tengen, iku piranti wadhahing hawa. Kang kiwa minangka wadhah lumebuning hawa saka ing njaba, kang tengen minangka paleremaning hawa kang diwetokake. Nuli ana maneh ‘jiling’, iku piranti maligekake lan anglaras supaya bisane mathuk karo dayaning budi kang banjur diarani kakandhanganing rasa kang saka ing njaba lan saka ing njero.Ana maneh kang kadadeyan saka dayaning rembulan, kawuwuhan kalumpukaning daya kang saka sakehing jiwa, gathuk karo dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, kayata: swasana, hawa, amun-amun, teluh sarta mega, kawuwuhan maneh saka dayaning Pramana, iku banjur dadi sawijining kaanan, piranti kanggo ganeping bebadan: dununge ora ana ing njero kalbuning Ad-haama, ananging ana ing njero kalbuning Kadiwa. Geneya teka mangkono? Iya, awit dayaning kaanan pirang-pirang kang dumadi mau, kabeh mathuke karo sarirane Kadiwa. Wruhanira, yen sajroning kalbune manungsa iku, ana isine lanang lan wadon, iya kang diarani ‘sajatining lanang’ lan ‘sajatining wadon’.Sangkan Paran #25Mulane aja padha sira sengguh manawa sajatining lanang lan sajatining wadon mau awujud baleger utawa janggerenging rupa, ananging sumurupa yen kaanan kang mangkono mau ora langgeng lan uga sok sulaya, ora tetep lan iya ora temen. Tandhane: ana balegering rupa, kang saben wong padha ngarani lanang, nanging nyatane ora lanang temenan, jebul ‘wandu’. Ana maneh rupa wadon, ora wadon temenan, nyatane ‘kedhi’. Saka pangiraningsun saben wong mbok manawa iya padha sumurup, mungguh kang diarani ‘kedhi’, wadat utawa wandu mau, ewadene kang dadi jalarane arang kang bisa sumurup.Mara coba sapa kang wus sumurup sabab-sababe kang mangkono iku, pratelakna ana ing ngarsaningsun kene, supaya dipiyarsakake dening sadulurira kabeh . Ananging manawa sira durung ana kang wikan, ing tembe rak iya padha kasembadan mikani marang prakara iku, angger sira padha temen-temen pambudinira marang saliring wawarahingsun iki ing sapiturute. Kawruh iku mau, saka panemuningsun prayoga banget tumrap para mudha, kang padha bakal anuwuhake wiji (anak). Utamane manawa wus bisa sumurup ing sadurunge darbe garwa. Dadi ora mung ngugemi marang pitutur utawa pralambang lan pasemon saka wredha bae, nanging iya kudu sarana ambudi mungguh ing kasunyatane. Ana unining pralambang mangkene: “Wong anom iku durung kena angguguru, manawa durung satengah tuwa”. Pitutur iku pancen bener sarta kapara nyata, nanging aja sira tampa kalawan lamba bae: awit yen miturut unining ukara, pitutur mau ateges kenane ngudi kawruh iku, ngenteni yen rambute wus putih, utawa pakulitane wus padha kisut. Mangka manawa ditimbang kang kongsi tinemu ing nalar, satengah tuwa iku, kang tuwa iya bebudene, kang tuwane mau dhasar tuwa dhiwasa, marga bebudene wus sarwa santosa, lan ora gampang ginendeng dening hawa kamurkaning ati. Kosok baline, sanadyan wus kempong perot, rambute mabluk lan gegere wungkuk, yen atine mung tansah nuruti marang ubaling angkara bae, iya banjur aran wong tuwa – tuwas, jalaran nyatane mung ragane bae kang luwas: dadi banjur tetepwong tuna ing budi, dening ora mikani marang rasa kamanungsane.Kang mangkono iku mau kabeh, muga padha sumurupana murih dadiya tepa palupinira, salusuren mungguh bener lan lupute; apa maneh padha tindakna murih prayoga tumrap marang awakira dhewe. Samengko ingsun banjurake maneh bab genepe isen-isening kalbu, kang bakal maanani pirantining badan wadhag utawa raga. Sakabehing rupa kang kasar iku, kadadeyane saka kumpuling daya kaanan tetelu, kang wus dadi bunteling pramana, iya iku kang diarani ‘pratiwi’. Ana dene pratiwi iku gampang dinulu, lan minangka wadhah utawa wengkuning kaanan kabeh, kang ana ing sajroning kalbu kita, mulane iya banjur aran wadhag. Mungguh wadhag kang ana ing njero iya iku: ginjel, pusuh, jantung, ati, usus, wadhuk lan paru utawa kebuk. Dene kang ana ing njaba yaiku: wulu, kulit, getih, daging, otot, balung lan sungsum.Sawuse pepak calon adon-adon mau, ‘panjenengane karo’ banjur gampang kaserote dening dayaning ‘pramana jati’, banjur bisa linggar saka ing ‘pangrantunan’, tumedhak marang ing arcapada kene iki. Aling-alinge kang diarani ‘kalarat suci’, uga banjur katut dening tumedhaking Ad-haama lan Kadiwa mau. Nalika tumedhaking sarira karo iku, lakune cumlorot kang rikate angluwihi marang sakabehing titah, nganti anjalari gègèring jiwa-jiwa kang ana ing langit lan ing pangrantunan kono. Kang cedhak karo panjenengane, padha ngetut marang tumedhake mau, sarta iya banjur tumuwuh ana ing donya kene. Duk nalika panjenengane tumedhak, pinethukake dening ‘Hyang Pramana Jati’ kang banget kedher lan sesere, kaya dene asung pahargyan. Kekedhering pramana mau wus bisa anggepok marang sarirane karo, kalarat suci banjur (ambyar) sirna padha sanalika, bali marang pinangkane lawas. Dene ‘panjenengane karo’ banjur padha tumedhak marang agraning wukir Cakrawala, kapernah ing bawana iring lor. Saiki negesake gunung Cakrawala. Cakra iku buwengan, wala iku wadhahing babakal (wiji) dadi Cakrawala mau karepe: sawijining buwengan kang papane katon moncol dhewe ing sajroning bawana iki, sarta dadi papan padunungan tumuruning wiji kamanungsan. Sarehning jagad gedhe lan jagad cilik iku kudu timbangm tetep-tinetepan lan saksi-sineksenan, dadi karo-karone mau iya padha anane lan padha nyatane, bedane mung kasar karo alus bae.Sangkan Paran #26KSM :Kuciwa sethithik jalaran ana wedharane Sang Wiku sing ilang (lembar bundhel kalawarti Djawa Boedi Moerni kasuwek). Senajan ora akeh, nanging sajake kok penting, yaiku katerangan kang nyaritakake Tumedhaking Ad-haama ana ing bawana kasar kang kita enggoni iki. Kanggo iku, KSM nyuwun gunging
pakarti kang dédé, dadi datan nglirwakkên papali, jêr karsèng Hyang Widi, sanggyaning tumuwuh.2. Kinèn ngliling mring ânggâ pribadi, ngruruh
ingsun wus anyaritakake bab purwane ana aran semadi, iya nalikane Ad-haama kasengsem marang kang adi (edi, endah). Mungguh tembung semadi iku saweneh ana kang nembungake ‘Sumadi’, kang pinangkane saka gerbaning tembung ‘su’ lan ‘sandi’. ‘Su’ ateges luwih, ‘sandi’ iku werdine ora gampang wineruhan (samar). Dadi wutuhe: ambiyak warana pelenggahaning Kang Maha Luwih, iku sayekti ora gampang wineruhan. Kacarita Ad-haama wus bisa kalakon bali marang padunungane lawas, nunggal
wus kalakon gegepokan karo unusane, iya Kadiwa iku, dadi iya isih katempelan daya saka sariraning Kadiwa mau. Jalaran saka kang mangkono iku, banjur andadekake ora suwe anggone ana ing papan kono. (Katekane ana ing puncaking semadi utawa ‘luyut’ iku mung sakeplasan, ksm).Sarehning Guruning Ngadadi iku ajeg enggone kedher, nyiprat, nyoroti sarta nglimputi, dadi iya kaya mangkono iku enggone maringi ‘urip’ marang para titahe, dadi sasambungane daya kang saka Ad-haama lan Kadiwa mau. Bareng dayaning Kadiwa wus arep gathuk karo dayaning Ad-haama, samana Ad-haama banjur gampang enggone ginendeng dening tumuruning sorot lan kekedhere Gurunuing Ngadadi. Tumurune ora beda karo dhek nalika isih sinebut cipratan Guruning Ngadadi, lakune cumlorot tumurun marang ing arcapada maneh. Sarehning kang ana ing arcapada, lan kang pancen dayane wus gathuk karo Ad-haama iku mung Kadiwa, dadi paraning Ad-haama mau banjur tumuju marang padunungane Kadiwa. Nalika samana Ad-haama durung kadunungan daya panggendeng, mulane satekane ing kono, iya banjur kataman daya panggendenging Kadiwa mau. Dadi wiwit nalika iku enggone bisa kalakon jumbuh rasane sarira loro-lorone mau.Kang mangkono iku banjur dadi pasemon: “Curiga wus dumunung ana ing arangkane”. Mulane ing samengko banjur genti pangrasuke, iya iku sarirane Kadiwa banjur dadi agem-agemane Ad-haama. Bareng wus mangkono iku, Kadiwa banjur sangsaya wuwuhgambirane: anjalari dadi mekar lan kasaring sarirane. Ananging enggone mangkono iku ora bisa ajeg, amarga wus dumunung ana ing arcapada. Malah-malah Kadiwa banjur tuwuh karepe, nedya anuruti murih bisane tansah magepokan karo dayaning rasa kaanan kang wus gumelar ing arcapada iki kabeh. Mulane karepe mau iya banjur bisa kalakon. Dene nalika samana enggone nyambung rasane sakabehing kaanan, mung sarana molahake sarirane, iya iku kedher, seser sarta anyerote. Amarga surya candra lan kartika tansah andayani marang sarirane, sarta kawuwuhan sumuking pramana, lan tansah kataman dening uwabing pratala, iku iya banjur maanani daya kang kawasa agawe dadining babakal peranganing sarira kaya kang wus ingsun terangake ing ngarep.Sangkan Paran #27Saya suwe sarirane wadhag kang ing njaba banjur dadi arupa wadhag kabeh, sarta sangsaya mundhak agale, dadi iya saya wuwuh rosa enggone nyerot marang sarupaning daya kaanan kang gumelar iki. Suwe-suwe citraning sarirane Ad-haama malih dadi pating pretnol, pating prenggik lan padha bolong-bolong. Bolongan iku mau kang minangka dalan panyerot lan panyambunging daya marang sarupaning kaanan kang tumuwuh ing arcapada iki.Bareng sangsaya banget kasare lan wus ora bisa mathuk dumunung ana ing Maliawan kono, dadi banjur ngalih marang sukuning gunung Cakrawala kang sisih wetan, diarani tanah Butan, iya iku panggonan gumelaring hawa. Sawuse kataman dening dayaning hawa pirang-pirang kang ana ing kono, banjur saya santosa karepe enggone tansah gandheng dayaning rasa karo sakabehing tumuwuh. Mungguh karep kang mangkono mau iya bisa kasembadan kabeh, mulane bareng wus gandheng dayaning rasa mau, suwe-suwe banjur katuwuhan daya pepenginan kang saka enggone ngumpulake marang sakabehing rasa kang tumuwuh ana ing pratala kabeh.Bareng kapengine kang mangkono mau bisa kaleksanan, banjur amuwuhi rereged kang anjalari dadi saya agal lan kasare marang sakabehing wadane. Mulane ing samengko banjur dadi titah kang luwih dening apes utawa asor, jalaran sarirane wus meh ora beda karo bangsaning sato. Iya mangkono iku kang marakake dadi sangsaya banget ubaling hawa kekarepan lan pepeinginane mau. Bareng wus suwe enggone ana ing kono, lan ora kasembadan kang dadi kekarepane, tumuli ngalih marang panggonan liyane, parane ngidul dumunung ana ing sawijining papan kang diarani ‘SIAK’. Wiwit nalika iku sarirane Kadiwatansah sasrawungan sarta magepokan karo bangsa tetuwuhan lan bangsa sato. Amarga saka kang mangkono iku, saya suwe banjur sangsaya ngambra-ambra karepe. Ananging bareng banget ing kulinane, rasane Kadiwa banjur sangsaya matuh enggone nuruti marang daya pepinginan kang wus kawedhar iku, bisa maanani bebadan kasar, kang gampang ginepok utawa ginrayang. Satemene awak iku bisane widada daya kekuwatane iya amarga saka rasuk-rinasuk rasane karo sakabehing tumuwuh kang wus padha abebadan kasar utawa awak. Dene sarupaning bebadan kasar iku kang santosa dhewe enggone padha daya-dinayan karo sariraning Kadiwa, iya iku mung tetuwuhan sarta kakayon utawa wit-witan. Sarehning sariraning Kadiwa mau wus kulina tansah daya-dinayan lan gegepokan karo sarupaning titah kang wus kasar-kasar, dadi bareng kataman dening sunaring surya candra lan kartika, kawimbuhan dayaning pirang-pirang kang ana ing langit, sarta daya uwabing pratala, lan kekedhering pramana,sarta maneh sumuking jaladri, iku banjur anduweni patrap mamangan kayadene patraping bangsaning sato. Malah pamangane mau ora mung saka dayaning rasane bae,ananging banjur gelem mamangan marang awak-aweaking tetuwuhan lan gegodhongan. Saya suwe nuli gelem mamangan marang papadhaning urip kang arupa sato, mulane banjur tetep arane dadi tidah kang papa nistha sarta apes, ora beda karo bangsaning sato. Yen mangkono, kaanane mau dadi luwih papa lan luwih nistha tinimbang lan bangsa sato. Dene tandha yektine, kadunungan wawatekan tegelan utawa mentalan, dhemen agawe papati marang papadhaning tumitah. Ora weruh yen iku mau kabeh kang bisa dadi pitulungan amikuwati marang awake. Apa mangkono ora tetep aran titah kang papa lan nistha ?Lumrahe wong urip ana sajroning arcapada iki, wewatekane kang mangkono iku, wus ora dianggep apa-apa, kepara mung dianggep prayoga lan utama bae. tandhane ingsun wus kerep ngrungu marang ujaring wong kang pancen kadunungan watak mangkono iku, manawa manungsa urip ana ing arcapada iki diwenangake murba masesa lan nguwasani marang sakabehing tumitah. Iya ujare kang mangkono iku kang banjur dianggep sawijining pasaksen, anetepake yen manungsa iku titah kang luhur dhewe ana ing arcapada iki.Ana pitakon, manungsa kang wus andurusi marang kekarepane mangkono mau, apa iya wus nyata bener, utawa wus cetha panganggepe? Mara sapa kang bisa nerangake bener utawa lupute? Coba wawaninen anglairake rembug utawa gagasan kang becik, supaya padha dirungokake marang sadulurira, lan dadi tuladha sabanjure. Pangiraningsun, teka iya bakal ana kang kasdu anglairake panemune ana ing ngarsaningsun kene. saiki wiwit gagasen, ingsun enteni ing sawatara. Ing semu wus rada suwe enggoningsun ngantarakake, durung ana kang angandharake panemune tumrap marang prakara iku. Kang prayoga putraningsun pambarep bae, kang ingsun bubuhi medhar gagasane. Mara majuwa lan terangna ing sagaduging panemunira, aja nganggo ewuh sarta pakewuh. Manawa ana kekurangane utawa nalisir saka wawaton kang bener, mengko ingsun kang bakal anyulangake.Sangkan Paran #28Aturipun Siswa Pambajeng :Kula nuwun Sang Panembahan, kula mundhi dhawuh padukaingandikakaken medhar gagasan ing sagadug-gadugipun.Ananging sarehning kula rumaos dereng jembar ingseserepan, punapa malih dereng lebda dhateng prakawispunika, dados inggih mboten badhe sagedanggamblangaken dhateng para ingkang mirengaken.Ewadene salebeting manah, kula namung rumaos bingah,sarta mboten anggadhahi uwas sumelang, denng wontening ngarsanipun Sang Panembahan. Awit lepat leresingwedharan kula wau, badhe lajeng kauningan dening SangPanembahan, ingkang malah lajeng saged pikantukpitedah utawi tinuntun dhateng leresing seserepan.Anglengkara sanget saupami kula lajeng tampidudukanipun Sang Panembahan, dening kalintunipunwawedharan kula, dhestun namung badhe angsal papadhangingkang badhe tumanja dhateng kula sakadang. makatenpamanggih kula :Wiyosipun, menggah watak tegelan dipun anggep dedepunapa-punapa, punika ing sajatosipun namung kabektasaking pakulinan anggenipun anuruti dhateng ubalingangkara tuwin raosipun kemawon. Amargi sakingmakaten, lajeng mboten kengetan manawi wonten ingarcapada punika awakipun inggih titah. Amargi sakingingkang makaten wau, lajeng saged anuwuhaken raosbilih awakipun punika sanes bangsaning titah, nangingnamung ngrumaosi manawi wontenipun ing arcapada ngrikipunika, mboten mawi sabab punapa-punapa, kajawi namunglantaran bapa biyung kemawon. Mila lajeng purunangagulaken dhateng kagunaipun, ingkang adhadhasarbadhe nuruti dhateng hardaning manah. Inggih makatenpunika, ingkang lajeng anggadhahi watak ‘nang-nangan’.Wawatekan ingkang makaten punika, tamtu mboten badhemikir dhateng susah sarta sangsaraning liyan, ngantossirna tepa sariranipun. Ingkang kamanah namunganggenipun angumbar ubaling angkara , murih sagedamenang ing salaminipun. Awit ing ndalem gagasanipunwau badhe saged anyekapi dhateng raosing manah,ingkang tinuntun dening hawa kamurkanipun, supadosanggadhahana manah senang sarta marem. Ingkangmakaten punika, kula amastani tiyang ingkang tipisraosing kamanungsanipun, dening tansah kalindhihdening raosing sato. Mila sking anggenipun kandeldhateng raosing sato, ingkang sampun rumasuk dhatengawakipun lajeng anuwuhaken watak tegelan utawimentalan wau. Malah wawatekan ingkang makaten punika,adhakanipun ingkang binudi namung sagedipunangasoraken dhateng sasmining manungsa kemawon, murihing salebetipun gesang sageda kacekap piyambak. Milasaya dangu mboten ngemungaken damel asor, saranaprabawaning awak tuwin karosanipun kemawon, anangingsangsaya mempeng ing pangudi, anggenipun ngawontenakenpirantos ingkang kamanah saged anjalari tiwasingsesami. Sarehning tumanduking watak makaten punika,saged adamel girising manah, ngantos titiyang ingkangpancen mboten gadhah dhadhasar watak makaten, samilumuh anglampahi sarta namung ngawon. Sareng sampunkathah ingkang ngawon, titiyang ingkang kadununganwatak tegelan utawi mentalan wau, lajeng sangsayagambira manahipun, rumaos sampun mboten wonten ingkangngalang-alangi, temah sangsaya ngrebda angambra-ambraanggenipun ngumbar dhateng angkaranipun. Leresingkang makaten wau, tumrap dhateng sasawangan lajengnama bregas utawi moncer, ananging sarehning sadayagesang punika, raosipun sambet kaliyan sasaminingmanungsa, dados ingkang mboten teguh ing bebuden,manawi kataman dayaning raos ingkang makaten wau,mangka lajeng mboten tinanggulang dening kekiyataningmanah emut, punika tartamtu lajeng kapencut dhatenggelar ingkang katingal birawa wau, satemah lajengpurun tiru-tiru. Saya lami lajeng sangsaya sagedngraosaken dhateng raos ingkang makaten wau. Manawiingkang kadunungan raos makaten punika sangsayangrebda, jalaran kala rumiyinipun dipun anggep dedepunapa-punapa, punika lajeng dados bibiting pangraos,yen manungsa punika wenang amurba amasesa dhatengsasamining tumitah.Ananging sareng kawontenan ing arcapada punika mbotenlanggeng, dados ingkang saged angraosaken makatenpunika, inggih badhe mboten saged ajeg. Tandhayektinipun, manawi manungsa punuika sampun sepuh,babasan sampun wungkuk, untunipun telas tuwin kisutpakulitanipun, punika ingkang taksih namungkamurkanipun kemawon, ingkang jalaran awakipun sampunmboten kuwagang nyembadani dhateng hawa kamurkanipunwau. terkadhang dereng ngantos sepuh, wonten ingkangsampun kataman cuwaning manah, kabekta sakingkawontenan ingkang sadaya tiyang sami remenanglampahi. Amargi saking anggenipun tansah rebatpanguwasa, lajeng anjalari dados pasulayan. Sarehningsami ngrumaosi sugih kagunan, sarta santosa tuwinbirawa, wekasan lumuh ngawon, angangkahi murihluhuripun. Dados tumrap dhateng pamanah kulapiyambak, lampah makaten wau inggih sampun nama leres,dening kawontenanipun wau namung badhe kendhak sakingsampun wonten tandhingipun piyambak-piyambak.Malah tumrap dhateng ingkang sampun kandel dhatengraosing kamanungsan, tegesipun ingkang sami tansahenget sarta ngrumaosi bilih awakipun punikasatunggaling titah ing arcapada, ingkang sampun dadosgolonganing bangsa apes sarta papa nistha, punikasaupami lajeng purun cawe-cawe dhateng bab ingkangmakaten wau, kula purun amastani lepat. Awit prakawispunika, sayektosipun anuntuni dhateng pamothahing hawanapsu. dados saking
mawidipun rencangana sabar talatos, sarana linambaranresiking manah, sarta kanthi anyenyuwun dhatengingkang Among Dumadi, pinaringana margi gampilanggenipun darbe sedya ingkang tumuju dhatengkautamen. (Telas aturipun siswa).Sangkan Paran #29Ingsun ngrungu enggonira medharake gagasan prakaraiku, pangrasaningsun kaya wus ora ana gesehe. Sakapamintaningsun marang sira kabeh, gagasan kang wusprayoga mau, banjur padha pencarna marangturun-turunira, supaya ora padha kelu marang wawatekankang tansah anuruti marang daya ubaling angkara iku,bisowa ngidak marang dhadhasaring bebuden kang utama.Yen wus mangkono, banjur tetep aran wong kang kandelrasa kamanungsane. Manawa ing arcapada kene wustimbang kehe wong kang kebak rasane kamanungsan, karowong kang abudi
manehmanawa luwih akeh kang kandel rasane marangkamanungsan, amasthi ing arcapada iya banjur sayawuwuh kukuwunge.Ewadene sarehning ing arcapada iku bisane pepak lansampurna, isen-isene kudu timbang. Tegese, manawa anatitah kang bagus amasthi kudu ana titah kang ala. Yenana pratingkah bener, amasthi banjur ana pratingkahkang luput. dadi manawa ana titah kang anduweni budiangkara murka mangkono mau, iya mesthi ana titah kanganduweni dhadhasar watak nriman; mangkono ingsabanjure.Awit manawa ora mangkono, wus masthi bae mbanjur orabisa ambedakake, satemah mbanjur ora aran sampurna,dening durung ganep wiwijangane. Upamane mangkene:manawa isining ngarcapada iki mung rupa lanang kabeh,kang masthi ora bakal bisa tumangkar, jalaran ora anatimbangane kang anjalari bisane tumangkar iku. Manawaing ngarcapada iki mkung isi titah kang kandel rasanekamanungsan bae, masthi mbanjur ora ana kang arancandhala murka. dadi titah kang anduweni wawatekandhemen anggayuh marang kautaman iku, iya mbanjur orabisa mundhak, nanging malah mbanjur sangsaya tapistanpa tilas, amarga ora bisa mangerti endi kang aranutama iku.Kadadeyan kang mangkono iku, saka panemuningsun benerkabeh lan iya becik kabeh, nanging iya mung gumantungmarang kang arep padha nglakoni bae, dening wus padhabisa ngrasakake dhewe-dhewe, lan kalakone iya oranganggo larangan saka Ywang Suksma. Mung sakabehingsedya utawa karep mau, ing tembe bakal padha anduwenipapan dhewe-dhewe. Wong kang lagi tinitah papa,nanging mbanjur nuju marang kautaman, anduweni watakwelas asih marang sapapadhaning dumadi, iku iya aranwus mulih marang nalare, amarga wus angiribi marangdhawuhing Guru Sajati. dadi ing tembe iya mrono ikuparane, tetep aran mulih marang kamulane. Kosokbaline wong kang tansah anuruti marang kamurkaningati, anduweni watak siya marang sapapadhaning urip,iku tetela yen nyimpang saka karsaning Guru sajati,jalaran kena panggodhaning iblis. dadi benere iyabakal mrono iku parane, mbanjur tetep aran sasar,marga ora bisa mulih marang mula-mulane.Ing saiki Ad-haama lan Kadiwa wus tetep dadisawijining titah kang tumuwuh ana ing arcapada kene,nanging manawa
kaanane karo raganingsun utawaraganira iku. Dene bisane arupa lanang utawa wadoniku, jalaran duk nalikane ana
dadi rupa lanang, kang akehdayaning rembulan sarta ciprataning Guruning Ngadadi,iku dadi rupa wadon. Manawa adon-adone
mau ora bisa timbang kehe dayaninglintang, iku anjalari dadi sulaya karo gelaring rupa.Manawa keciliken dayaning surya lan cipratan GuruningNgadadi, iku iya banjur rupa wadon, nanging kedhi.Dene manawa karo-karone iku kurang kabeh, bisa maananirupa lanang lan ganep pirantine, nanging wadat.Ing samengko ingsun perlu anyulangake bab kang diaraniAdhaama lan Kadiwa iki. Dhek kuna-kunane iku bibitingmanungsa kang tumurun ana ing arcapada kang kapisan.Ananging sarehning kaanan kang ana sajroning jagadcilik iku sayektine kudu timbang, dadi ing jagadiradhewe iku iya ana Adhaama lan Kadiwane, apa dene iyaana sarasilahe kang ora ana bedane karo ad-haama lanKadiwa kang ingsun caritakake iki. Murih cethane,Ad-haama lan Kadiwanira dhewe iku ing tembe uga bakalingsun terangake, awit iku kang luwih perlu padha siragayuh, dening sanyatane iya iku kang diarani TANPA UNAlan TANPA UNI. Dene CUPU MANIK ASTA GINA ikusanyatane iya sariraning Ad-haama duk nalika tumedhakesapisan saka Guruning Ngadadi. Wis samene bae dhisik,ingsun arep nyambi guguyon sawatara, minangka dadipanglipuing sayah, mangkene :Sangkan Paran #30Tumuruning Ad-haama marang arcapada kene iki, ingsabenere kudu mathuk dayane karo kang dadi lantaranenggone bakal tumuwuh. Mungguh Guruning Ngadadi ikukedher lan sumorote ora mung sapanggonan bae, nangingbisa maratani salumahing jagad iki kabeh, kongsisajroning bawana kene iki bisa kaisenan manungsa.Dene keh-kehing manungsa, ing sajroning bawana iki,ana kang larikan saka turuning Ad-haama lan Kadiwamau. Bisane mangkono, jalaran cipratan GuruningNgadadi mau tumurune marang arcapada kapinujon ana ingsawijining panggonan kang pancen ing kono durung isimanungsane, kang ana mung sawarnaning bangsa sato lanwit-witan bae. Sarehning bangsa sato iku ing nalikanunggalake rasaning asamara, ing kono ambarengitumuruning cipratan Guruning Ngadadi iku, mbanjur oraana daya liyane maneh kang bisa gegayutan, kajaba mungiku mau. Dadi cipratan Guruning Ngadadi iku, mbanjurkena sinerot dening dayaning asmara, mbanjur bisanunggal rasane lan jumbuh karo jiwane sato kang pinujusacumbana
amargatansah kawuwuhan dayaning thethukulan lan wowohan kangpinangan dening sato mau, dadi mbanjur bisa anjalaraidadi awak-awake. Suwe-suwe mbanjur metu saka
sato, rupane kaya uwong. Kadadeyan kangkangkono mau ana tengere, nanging ingsun lumuhamrataelakake marang sira. Coba padha golekana dhewemungguh panggonan lan tetengere bab kang mangkono ikumau !Pangrumpaka saka Redaksi Djawa
kawruh, wêruh marang panduk ing dôn.Kinanthi :1. Kinanthi manungsâ iku, gumlar nèng jânâ puniki,nora pilih papan êmpan, mung kang dayanirâ tunggil,marmâ yogyâ pârâ mudhâ, mardiyâ tindak utami.2. Mardi mring wawarah iku, amrih prayogâ ing wuri,dumadining putranirâ, sinungan ing budi luwih,saranané nglalantihâ, mring sântâ susêtyèng kapti.Asmaradana :1. Kasmaran mirênèng
trilokâ kakukut, nanging mungbôrông ing karsâ.Sang Wiku :Ing sadurunge ingsun anyaritakake candhake wawarah ingngarep, ingsun nedya ambanjurake enggoningsun sambengeguyon, kang ana pigunane: manawa padha sirawigatekake, amasthi iya bakal makolehi. Dene caritamau, bab wong kang nalurine ora urut sakaAd-haama,kang uga bisa nurunake awor karo wong kang pancennaluri saka Ad-haama. Ananging mula bukane wong kangmangkono mau, mung urun wong wadon bae, kang minangkababone. Mulane mangkono, amarga kang kasinungan budipakarti (akal) pepak, iku kang jinis naluri sakaAd-haama. dadi kang kadunungan ubaling angkara luwihdening santer, iku iya kang saka Ad-haama mau, mbanjurpadha anduweni anggep ‘dak-nang’. Sarehning titahkang ana ing arcapada iki wus padha angrumangsani yenkalah akal budine kalawan trahing Ad-haama, dadi iyabanjur tansah narima kalah bae. Amarga manawa oramangkono, amasthi mbanjur winasesa dening naluriningAd-haama mau. Iya mangkono iku, kang anjalari dadiciliking atine jinis kang dudu nalurine Ad-haama, lansakabehing sato kang ana ing arcapada iki. Jalaransaka mangkono para naluri Ad-haama kang ora condhong,mbanjur ngananake papali tumrap wong kang arepjejodhowan, kang kangsi saprene isih lasatari akehkang nalurekake. Dene papali mau kayata: tembung putrajodhone putri, dewa karo dewi, bathara karo bathari,raseksa karo raseksi lan sapanunggalane.Sangkan Paran #31Sanadyan mangkono, iya meksa isih binubrah deningnalurining Ad-haama, kang pancen sugih reka. Barengprakara mangkono iku tumeka ing tanah Jawa kene,mbanjur disalini papali, milih salah sawijiningte
kadibyane. Bèbèt iku talering bangsa luhur. Bobotiku kasinungan endah ing rupa utawa sugih bandha.Suwe-suwe bareng wong Jawa wis ora dhemen nganggopapali kang mangkono iku, mbanjur ana sawijiningbangsa Pandhita kang anduweni panemu, murih padhabecik kadadeyane, sarta supaya ora anjalari
lumrah isih padha dinalurekakekongsi saprene. Panemu mangkono iku kabeh ingsunangarani wus becik, ananging ana kang luwih beciksarta prayoga maneh, iya iku yen wong ing sadurungejojodhowan, wus gelem ngudi mungguh kang bakal dadi‘pepesthening jodhone’ kang dadi titimbangane nalikanepadha urip ana ing arcapada kene iki, amarga mangkonoiku meh ora ana bedane karo kang diarani ‘bojo jakalara’.Ewadene wong ing jaman saiki, ing semu wus langkabanget kang gelem marsudi marang kawruh kang mangkonomau. Sanadyan wus padha krungu pasemon warna-warna,sarta ing saben dhalang wayang purwa utawa madya ugakerep medharake carita mangkono, ewa samono iya arangbanget kang anggatekake. Mulane sanadyan sira wuspadha anduweni jodho dhewe-dhewe, ananging iya isihluwih prayoga padha angudi, jalaran iku bakal kanggomarang
pisan-pisansira anduweni watak ewan sarta panasten, apa manehdrengki lan muthakil, jalaran kang sira mangkonokakemau, mbok manawa isih tunggalira dhewe.Wis samene
ing jaman kaalusan, wiwit saka ing purwatumekaning pangrantunan, iku iya padha bisa tumitahana ing arcapada kene iki, lan uga padha bisa dadimanungsa. Malah kang ana ing sangisoringpangrantunan, iku terkadhang iya ana kang bisa tumitahdadi manungsa, mung bae kang luwih dhuwur (luwihmulya) pinangkane, iya mesthi luwih luhur bebudene.Kosok baline yen kang luwih asor pinangkane, iya luwihasor bebudene. Lumrahe diarani bodho, iya iku wongkang banget asore watara tikel pindho tinimbang lanpikire kebo utawa sapi. mangkono iku tembung panyédhakang wis kaprah padha dianggo dening wong akeh,nanging
pikiranenganti asore padha karo pikirane kebo, kosok balinesapinter-pintere kebo, iya ora ana kang papakkapinterane karo manungsa. Nanging pituturingsun ikiaja sira bantah, mung padha
wus mencar saka Guruning Ngadadi, kang bakaltumurun marang arcapada kene. Wiji kang mentas mencarsaka baboning kaanan utawa Guruning Ngadadi iku,bebadane diarani ‘jiwa’. Ananging bareng jiwa iku wuspadha pethal saka babone kang sadurunge tumurun ingarcapada iku padha kandheg ana ing sawiji-wijiningpanggonan, manut keh sathithiking (gedhe cilike)bebadane.Kang bebadane luwih cilik, iku woworane mbanjur sayaakeh: saka kehing woworane, kongsi tikel tinimbangkaro manungsa, mulane bareng tumurun ing arcapada,mbanjur diarani bangsaning sato. Terange mangkene:wiji kang mulya dhewe, iya iku kang akeh dhewe utawagedhe dhewe: padha-padha sempalan Guruning Ngadadi,iku wiji kang bakal dadi manungsa. Dene liyane iku,iya isih ana maneh wiji kang terkadhang bisa ngrasukmarang raga kamanungsan, iya iku ‘martiyu’, sangisorediarani ‘teluh braja’, ngisore maneh diarani ‘antu’.
enggone mbanjur bisa tumimbal ngrasukbadaning manungsa maneh iku sawuse diwasa, amarga wusbola-bali dadi bangsaning sato, lan sajroning dadisato, wus kabeneran tindake. Samono uga jiwa kangpapancene dadi manungsa, manawa ora kabeneran
uga kuwalik pangrasuke, manjing marangraganing sato. dadi tetela banget marakake kabeneranutawa kliru iku, iya amarga saka tindake dhewe: mulanesing sapa tumindak ora manut papesthene, amasthi bakalnampani siksa saka tindake dhewe mau. Mangkono ikukang diarani wong ora eling, lan ora narima marangpanduming dumadi.Ana dene mungguh tumuruning wiji kang rumasuke dadititah ana ing arcapada, kang ora ngrasuk bebadanmanungsa utawa kewan, nanging rumasuk marang bebadanwadhag kang tanpa nyawa, kaya kang wus ingsuncaritakake biyen, samengko bakal ingsun pratelakakemaneh, murih terang babar pisan.Kang kapisan: ‘wahyu’, iku ora saben manungsa jiwaneasal saka ‘wahyu’. Lan iya ora saben manungsa bisakaserenan wiji wahyu mau, amarga mapaning wiji iku oraninggal dayane. Sarehning wahyu mau luwih dening sucitinimbang wiji liyane, dadi kang bisa kanggonan, ikuiya kang timbang sucine utawa mulyane: mulane wahyumau ora bisa manjing marang raganing sato, amarga satoiku ora ana kang bisa nuceni awake utawa rasanekayadene manungsa.Kang mangkono mau manawa jiwaning wahyu tumurun,kabener ora ana manungsa kang timbang sucine, ikuamasthi mbanjur lumebu marang sajroning watu, kangbebadane bening, lan banjur anjalari watu mau sangsayawuwuh cahyane nganti padha pinilala dening manungsa.Lumrahe watu kang mangkonio iku, wong Jawa padhangarani ‘watu hernawa’ utawa ‘inten’. Iku sanyatanesaka tembung: ‘her’, ‘ana’ lan ‘jiwa’, werdine watukang kayadene kaisen banyu, sarta ana jiwane utawaurip.Wahyu kang tumurune ngrasuk bebadan manungsa, ikuterange mangkene: manawa ana sawijining manungsa kangbanget weninging rasane, sarta kang mulus atine lankang luhur bebudene, mangka tansah mangun tapa,anyawijekake karep ambudi rahayuning jagad, iku dayanebis sumrambah marang saindhenging bawana. Malahsaking lepasing dayane, kongsi bisa anggepok marangjiwa kang isih ana ing ‘karaton purwa’, temahan unusan(sempalan) Guruning Ngadadi kang ana ing kono
marangsakabehing panggonan kang padha ingsun terangakebiyen, nanging ora mandheg-mandheg, amarga ginendengdening dayaning manungsa
ngungkuli lakuning paratitah kabeh.Satekane ing arcapada, kang masthi iya mbanjur ngenermarang dununging manungsa suci iku, amarga sajatinewahyu iku durung kadunungan daya panggendeng, dadimbanjur kalebu marang sajroning badane manungsa sucimau.Pangrumpaka Redaksi
manungsa kang katurunan wahyu iku, manawakabener nyebar wiji (saresmi karo garwane), mangkagarwane mau resik atine lan bening rasane, ing konowiji mau mbanjur kawawa urip, kang nuli kawuwuhandayaning papenginan, satemah andadekake daya kang bisaangrupakake bebadan. Mulane wong kang mangkono mau,diarani lagi nyidham kaworan, dening tuwuhingpapenginan, ora amarga saka karepe dhewe, anangingkagendeng dening dayaning jiwa kang wus urip ana ingsajroning guwa garbane mau. Dadi satemene kang diworiiku kekarepane, supaya bisa anuju marang samubarangkang bisa jumbuh karo karepe wiji mau.Kajaba saka mangkono, ing sadurunge wiji mau ngalihpanggonan marang garbaning biyung, lan nalikane isihana sajroning garbane bapa, iku wus anduweni
garbaning biyung. Ananging manawa kangkadhedheran wahyu mau ora nyebar wiji, dayaning wahyuiku mbanjur bisa ninggal jiwane kang sakawit, mulanebisa anjalari unggahing darajad kaluhurane, dadiPandhita Linuwih utawa Ratu. Wruhanira, sira ajapadha kaliru panampa lan aja anduweni pangora, yeningsun iki isih ambedak-bedkake marang papadhaningmanungsa: o, iku tangeh lamun.Mungguh sayektine kang jeneng manungsa iku iya ora anabedane, awit kang ora padha iku mung bubudene utawawateke. Mangka watak lan bubuden kang utama iku,
warih, tedhaking wong mara tapa, ikuyektine pancen beda karo turune wong kang mung ngumbarhawa napsu bae.Saupama kang mangkono iku mbanjur dipadha bae, amesthiYwang Suksma aran ora adil, dening kang ora nandurbisa panen. Yen wong kang nuruti karep angumbarangkarane, jagad iki sedyane arep dirata, mung kenowasinambi karo sila bae. Ananging ingsun duwe pangira,kang mangkono iku ora bakal bisa kalakon. dadimbanjur kalebu ing babasan “canthing jali dicidhuknabany sagara, iya ora bakal bisa ngebaki rawa”. Mulanebab iki dadiya kaca benggala, kang menawa kanggo ngiloandeleng taninging sarira, ora tansah kaling-kalingandening ubaling angkara, iku iya mung katan marang paraPanjenengan Nata lan para Pandhita. Dadi darahe kangisih gelem padha angluluri marang laku kang utama,mesthi iya isih padha kasinungan nugraha. Balik kangpadha ora mangkono, lan lumuh kasinungan mulyaningati, iku mbanjur anduweni anggep yen manungsa ikupadha sengguh dumeh sugih bandha guna. Mangkono ikutiwas ngubal-ubal hawa, tur langka bisane sembada.Malah yen tansah padha dibanjur-banjurake, ora bakalmundhak derajatira, nanging bakal saya mlarat kakehan.Mulane ora gampang dadi wong tuwa kang wus sinebutbapa iku, karepe: panggarbane kudu tepa, dadi kuduceples karo kaanan kang dumunung ana ing awake dhewe.Yen wus mangkono, mbanjur kena kanggo mardi (mulang)marang anak-anake, supaya ing tembe pdha bisowa kayamangkono, padha rumangsa lan padha duwe panarima.Dene yen sira padha ngudi undhaking drajatkamanungsan, kang perlu dhisik sira padha ngulatana,kapriye margane bisa antuk pangawikan lan kawignyankang nyata. Panemuningsun padha lambarana ati sabarnarima, lan kang guyub rukun karo sapapadhanira, sartaanyingkirna atinira kang kameren, lan dahwen. Manawakang mangkono iku padha sira tindakake kanthitemen-temen, kang masthi saya suwe sangsaya wuwuh kehekang padha anduweni kawignyan. Ora kudu rinebutkalawan hardaning angkara, nanging ing
atur, mugi tinebihna ingbebendhu. Ing ngajeng Paduka sampun paring dhawuhingkang mewahi padhanging manah kula sadaya, namungwonten sakedhik eweding panampi kula, sarta kadospundi rekanipun anggen kula saged kalampahanngindhakaken kawignyan adamel gelar, manawi namungtansah sami mudheg wonten ing tanah Jawi ngrikikemawon. Kacariyos titiyang Jawi punika sampunkapengker saking kasagedan bab gelar. Beda kaliyanprakawis pangawikan sajati, ingkang limrah dipunwastani ngelmu batos; punika sanadyan gresek-gresek,meksa taksih wonten tilasipun. “Sangkan Paran #34Sang Wiku:O, iku mung jalaran saka enggonira ketenta lan kurangmuluring pamikirira bae. Coba lalaren kang kongsiketemu ing nalar, yen sira arep kepingin pinter,golekana ing endi sumbering kapinteran iku. Murid ikuenggone pinter amarga saka wus sinau (maguru). Guruneiku maune iya murid, marga isih ana gurune maneh, langurune mau iya murid maneh.Lah saiki aranana guru kang wiwitan dhewe iku muridesapa? Dhek jaman kuna wong isih padha wuda, ing saikiwus padha nganggo sandhangan, iku sapa ing marahi?Siswa:O, yen makaten kula
danguinggih saya wewah kasagedan kula, mangke dumugi anakputu kula, manawi taksih sami anglestantunaken,amasthi inggih sangsaya wewah kasagedanipun.Tandhanipun kula nalika taksih alit, ngangge sinjangseratanipun biyung ingkang sasat tanpa corek, rumaoskula sampun peng-pengan; nanging samangke sareng anakkula sinau nyerat ‘semen rama latar pethak’ namungcecekipun kirang lembat sakedhik kemawon, cariosipungela sanget, eman dening babaranipun kaleresan sae.Mangka rumaos kula sampun matikel-tikel saenipuntinimbang kaliyan sinjang ingkang kula angge kalarumiyin, suprandene taksih dereng andadosakenpamareming manahipun. Saking pamatawis kula, manawiseratan ingkang sampun saged andadosaken pamaremingmanahipun punika, mbok manawi inggih saya tikelmatikel saenipun.Sang Wiku:Yen sira wus padha sumurup mungguh sumbering kagunanluwih prayoga mbanjur padha wiwitana nyebar wiji kangmangkono mau marang sanak kadangira, luwih manehmarang sapapadhanira, brayan urip ana ing arcapadakene iki. Goleka kang prayoga tumrap papan kangkaserenan wiji kang utama. Amiliha kang mathuk sartadhasar karem ngudi karahayon, lakune kudu kang bares,ora anduweni pamrih. Sanadyan duweya pamrih, nangingyen katanjakake marang wong kang padha mathuke mau,iya bakal bisa lestari dilaluri dening turun-turune.Manawa kabeh padha bisa sembada kapinterane, iyambanjur padha wuwuh ajine, lan iya bisa diaranimunggah drajate.Pangrumpaka Redaksi Djawa Boedi Moerni (Pangkur):1. Ngungkurkên rèhing angkârâ, pangarahé mrih lêbdâing pambudi, dadalané wruh ing dunung, nanangiwêninging tyas, sanityâsâ miyak wahyanirèng
sumbêrirèng kawruh, kang kaprah ingulatan,nyatanirâ arang ingkang tan pitambuh, êmbuh ngêndidunungirâ, guru sanggyaning dumadi.
ana ing tangankumung tekan edisi nomer 6 (enem). Mula Wedharan SangWiku ngenani Kawruh Sangkan Paran ya mung kandhegtekan samene. mBok manawa bae ing antarane parakadang ana sing bisa ‘nemu’ bacute kalawarti DjawaBoedi Moerni’ (Angka 7 sateruse) kersowa andum kawruhana ing Sekar
Pujas Durga PujaKali PujaSaraswati PujaLakshmi PujaNarayana PujaShiva Ratri BrotoGanesh
SERAT PARTADEWA Pupuh XIII – XXVI | alangalangkumitir
kêna yèn kinirowa/ tikêle ngambah wiyati/ tuwin linakonan dharat/ gêlis angambah wiyati/ gantya ingkang kawarni/ ing
ratu titising dewa di/ nênggih Sang Hyang Basuki/ pan jawata nayaka gung/ kacrita gêng wiyoga/ wit murcane ingkang rayi/ Sri Bathara Danardana ing
tumingal/ tan samar umyat sang dèwi/ matur mring sribupati/ dhuh pukulun sang aprabu/ punika ri paduka/ Arimbi ing Pringgodani/ pramèswari tumêdhak tundhuk sang rêtna//
Kang rayi nulya cinandhak/ sukèng tyas Dyah
putri/ ya ta srinarapati/ anglêlipur mring sangamongkung/ ngrih-arih ing wacana/ mênênga aywa anangis/ yèn kadurus ing
lêlungsèn angantia/ ing purnane padha nis/ srinarendra angandika mring kang garwa//
Angêningakên ing driya/ panca waranya kawingkis/ sirna kang rasa pangrasa/ yèn Baladewa sang aji/
Tan winarna lampahira/ sakêdhap pan sampun prapti/ ing wanci surya manglayang/ pan eyube
adhuh kakang narapati/ mring pundi rayi paduka/ puwara aninggal dasih/ susulna awak [83] mami/ yèn têksih kêng aji njujug/ lamun rayi paduka/ bok wus tan kêna inganti/ gya ngêlalu kawula malbèng
angangsuli/ panabdane sang rêtna mung têbah jaja//
Jêmbawati wlas tumingal/ mring sambate ari kalih/ dadya lon ingkang wacana/ dhuh ariku wong rêspati/ tan beda sira yayi/ wulanguning tyas lan ingsun/ de padha among putra/ kabèh pan durung akrami/ mangka noradrêman tinunggu ing
ing karsanira/ dèn mituhu ywa gumingsir/ iku yayi kang pêsthi/ patut tinakon wong têlu/ tanpa karya karuna/
Marma yayi dèn narima/ mring hyang kang misesa kami/ sêranane ing panrima/ saranta lan na ya manis/ barang wêtuning budi/ kudu sarèh ing panêguh/ kang mêlêng ing pamawas/ iku margining patitis/ ywa sinêngguh ingsun mêmulang ing sira//
Rèhning wong ginawe tuwa/ sapakoleh mituturi/ nahan Prabu Baladewa/angandika mring kang rayi/ Kusuma Jêmbawati/ timbalan sutaningsun/ ing prabu kadipatyan/ ana dayaning kang ati/ watarèngsun pantês yèn padha linakyan//
Sang rêtna wus mijil sigra/ pawongan kang animbali/ mring putra Rahadèn Samba/ kang liningan wus lumaris/ kang kawarna ing margi/
akingkin/ mring sang rêtna katri samya/ pamuwuse anêlahi/ ngandika sribupati/ saiki ing karsaningsun/ bok ratu katri padha/ sun gawarsa angulati/ usadaning tyas wong kataman cintaka//
lan tarwèlu/ sakèh buron ama tan wani ngênggoni/ tikus luwak rase wêrgul/ padha manggon kangdoh-
Wadêr mas kang dèningu/ turut pinggir amangani lumut/ [87] ana umbulmancur muncar malbèng puri/ wisma lit piranti lamun/ sang wikusiram nèng kono//
Tan kasêbut ing gunung/ mung dhukuhe pratapan
tuhu/ saking deningsinihan ing jawata di/ nèng ana rêsmining wangun/ wuwusên sang andon lamong//
Tan sinêdya kalamun/ umarêka marang sang awiku/ kadi
Ing padanya sang wiku/ nulya binekta tumamèng dhukuh/ ingkangana ing wisma Endhang Palupi/ ibunira sang aprabu/ ingrancang Mas Gambiranom//
Kagyat ing praptanipun/ ingkang rama anganthi Bimanyu/ dyan rinangkul radyan tansah dèntangisi/
lambung/ bawawijiling sabda sora myang ririh/ ganggas bêrgas Sang Aprabu/ Bimanyu luruh pasêmon//
Wusing purna pamuwus/ Dyah Palupi pangandikanya rum/ KakangSemar saanakira dènanglês/ ngasoa marang ing pungkur/ bok ana bukti ing pawon//
Sigra-sigra wong têlu/ mring padhangan sumaji kang sêkul/
pandhita gung pitutur/ ing purwa madya praptèng don//
Kaya ta sang aprabu/ ing Ngastina lali mring sadulur/ asikara nyuraya para narpati/ tan kinêcêng walêsipun/ jêr Ngastina
pra narpati/ ing sabrang kabèh ngalumpuk/ mringPraja Ngastina rumpon//
Yèn wus mina ngalumpuk/ sang narpati Pandhawa kang ngirup/ darahira ing têmbe ingkang ambukti/ tumêrah turun-temurun/ tan kasêlan jêr wis manggon//
Paran margane luput/ Jêng Hyang Soman kang mong Pandhusunu/ Sang Hyang Soman mustikaning pra dewa di/ nuli kinanthèn [90]wakamu/ Badranaya dewa katon//
Suryadiwati rupa pinunjul/ iki pan mèh timbuleArya Pamadi/ ambilên putrine iku/ sira mulih sakaloron//
Sakèh ingkang pisungsung/ para endhang tinulak sêdarum/ nangismarang pra endhang
anututi/ gujèk mring Ki Lurah Petruk/ nagih utange bêrondong//
Kêcandhak pinggir lurung/ ginagewèng Pretruk salah ambruk/ anênapuk jêjak dugang anggabloki/ bêbêt kathok ora ngukup/ ting saluwir jendral katon//
46. Garèng dènnya lumayu/ malbèng pasawahan tan kadulu/ ingkang potangsaking doh samya balangi/ sirah Garèng nora luput/ kêna balang
driya/ cinarita tigang ari/ kadya kantaka/ atajin dhahar guling//
Ingkang mangka sandeyaning driyanira/ ing karsa bok tinampik/ de sirnaning mêngsah/
tinangkil/ anèng pasanggrahan/ pêpak punggawèng ngarsa/ kang cakêt kya patih kalih/ tan lyan sinabda/ mung dènnya
Angandika Sang Prabu Suryaanggana/ mring punggawa kang prapti/ hèh
sribupati/ pramila kawula/ mundur saking pajagan/ wontên sinatriya prapti/ saking aldaka/ Kelasawarna giri//
8)Amba lawan kanca sami dhinawuhan/ makatên kang wê-[92]wêling/ wis padha muliha/ ingsun kang ngrêksa
Cintakapuri/ lawan miliha/ bocah buta kang bêcik//
Buta mangka pangarêping lakunira/ nanging sira ywa kongsi/ wani malbèng praja/ dene ing
yaksatêtanya/ babo sapa ranira/ lan apa karyamu dening/ liwat nglêngkara/ lumaku marang margi//
Anauri Bimanyu sun Partasuta/ sira buta ing
Sayêkti doh de rosaning kang [95] panawa/ wuwusên kyana patih/ têtindhih ing wuntat/ senapati manungsa/ manggala pangirit
ing wuntat/ senapati manungsa/ manggala pangirit baris/ Sang Antisura/ kanggêg dènnya lumaris//
Wus anyakra Patih Gajah Antisura/ yèn wadya wil ing ngarsi/apranggulan kang/ satêmah wawan ing prang/ garjita rêkyana patih/ sigra amênthang/ panulaking jêmparing//
Hardhadhedhali/ alon atêtanya/ hèh sabrang ranmu sapa/ sikara nyidra ing jurit/ apa wus adat/ tan parikramèng
gumuyu ngikik/ asugih aran/ tumpuk atumpang tindhih//
Lah nututa wong bagus sira sun gawa/ milih mring praja mami/ ywa nganti kawêngan/ ing gusti
sigra pra punggawa/ wruh lurahe palastra/ gumrubyuk têmbang ginanti/ durma sinimpar/ pangkur ingkang
Hèh kodhik sun tan pêpeka/ sapa ingkang sikara ing ajurit/ tadhahana wêwalêsku/ sun putra ing Pawênang/ Prabu Anom Têtuka jêjulukingsun/ iya Arya Bimasuta/ wong agung ing Pringgadani//
mungsuh/ mati ingkang katiban/ bubar kuwur ting salêbar kawur mawur/ wênèh ngungsi malbèng jurang/ dhrêsêl garumbul ori//
Wuwusên Partatênaya/ Garèng Petruk miyat sirnaning baris/ lan akèh sirah gumlundhung/ gêmbung kèh
purèng mungsuh/ pinriha manuhara/ lan putrining Suryanggana sangaprabu/ nuladha adate bapa/ jayaning prang olèh putri//
Gathutkaca ngandika/ yèn mangkono ingsun milu sirèki/ nadyan tumêka ing lampus/ aja pisah lan sira/ kasok têmên bok kaya kang wis kapungkur/
wit kawula lênggana yèn tinut pungkur/ bantu wuwus Lurah Sêmar/ ngaturke wêlinging kaki//
nyuwun pangèstu mugi/ kaèstrèna para sêpuh/ nyêpêng pun Partadewa/ kalilanana kawula amale ukum/ lan kadhaton
Yèn putra paduka nata/ kang umangkat nyêpêng kang anèng puri/ kabaranang ing bêbêndu/ kang nama Partadewa/ kawula jrih ngarokos ingkang saèstu/ yèn karsa karaya-raya/ bok mênawi nêniwasi//
Pun bapa botên angina/ kadibyane putranta sribupati/ prayogi sarèh ing kalbu/ waspada ing paningal/ kêdah ingkang sagêd matawis ing wangun/ ngandika Sri Duryudana/ manira bodho sirèki//
Kang prayoga anyêktèkna/ Dhahyang Druna umatur mring sang aji/ raka paduka Sang Prabu/ Ngawangga Basusena/ kados
Partadewa langkung saming janmi/ wondene sumanggèng kayun/ ing karsa Srinarendra/ Duryudana alon
ing mêngko ana ingkang/ wani ngrêngkuh wijiling wong têka gunung/ aran Bambang Partadewa/ ngaku sinudara dening//
Rayi andika kang muksa/ yèku kakang jêngandika timbali/ paran sêdyane satuhu/ bangga rinampungana/ Bapa Suman pakênira dèn sabyantu/ lan
mustakane wong ing gunung/ tan sumiwi ing paduka/ wirang miyat ing sujanmi//
Eman alungguh dhêdhampar/ pêpantêse nguni awor
Kawarnaa kang nèng jroning têmbang pucung/ Bambang Partadewa/ lawan garwa wranggana di/ tuwin putra Sang Prabu Anom Têtuka//
Partadewa ngandika mring garwanipun/ ingsun iki bakal/ dhayohan dhutèng narpati/ kang dinuta adipati ing Ngawangga//
Sira iku mirantia ing sêsuguh/ ing jro miwah jaba/ ywa nganti ngisin-isini/
ing pungkur/ sigra Bimasuta/ mentar dhêlik ngintip-intip/ ing tyas kudu wêtu atarap ing karya//
Karna bêngis ngandika sru/ apa sira ing-[103]kang/ jênêng Partadewa rêsi/ gya umatur tan kalih naming kawula//
Nama Partadewa mung kawula tuhu/ miwah kang Pandhawa/ yêkti tan liya kang abdi/ ingkang rusak kang rinusak mung kawula//
Adipati Karna mèsêm nolih pungkur/ angling mring kang paman/ nêdha paman dika pikir/ punapi ta wontên wong
Karna/ durung nganti dèncarani/ ting karompyang Kurawa dènira nadhah//
Partadewa alon panêmbramanipun/ dhuh sang adipatya/ kawula atur basuki/ duk nèng praja ing marga praptèng wusana//
Anauri Karna mring atmaja wiku/ ya Ki Partadewa/ bangêt panarima mami/ ingsun malês pambagya marang ing sira//
Hèh Ki Partadewa ing karya sun cancut/ wit ing
Mung mênawi wontên karsa kang mrih ayu/ Narapati Kar-[104]na/ pangandikanira bêngis/ hèh Ki Parta timbalane Srinarendra//
Sapa ingkang nyuraya marang sirèku/ apa karêpira/ dene liwatkumawani/ anrang baya
jurit/ golèk sraya olèh ratu atos jênang//
Malih dipun têrang tan nyambut pangrungu/ paduka punika/ sadulur anunggal bibi/ gumrahing wong dadi têka aji mulya//
Duk winatêk Kunthi wêtêng-[105]e malêmbung/ liwat dora cara/ aji bisa dadi bayi/ congèr-congèr linabuh marang samodra//
Wontên malih mêdal saking adatipun/ lair ingkang jabang/ marmane mijil sing kuping/ saparane kinelenan gagang lanang//
Sadèrènging dewasa gorohe ngumbuk/ mangka rahsaning hyang/ dumunung ingkang prakawis/
Rahsèng grana bangêr bacin wangi arum/ mung rahsa nèng karna/ mèh padha kang nèng parêji/ yèn kêlêbon kêkilar rahsaning nikmat//
Yèn parêji mung salumrahing winuwus/ wit punika mangka/ kaelokaningHyang Widhi/ yèn kataman lêgi gurih tanpa rasa//
Kula sirêping atur bok kajalungup/ kados yèn kolua/ mring Pandhawa wus tanpa sih/ jêr paduka kadadosaning sukêrta//
Kawuwusa Bimaputra kang nèng pungkur/ myarsa swara gita/ [106] sigra dènira umanjing/ pinapakên
inguja karsanipun/ riwusnya sinabdan/ Kurawa lir turu nglilir/ barêng ngêbyak barêng surak barêng mêngsah//
Niba tangi ing palataran padha gêlut/ kang jambak jinambak/ dhupak nyongkol anampiling/ gêgamane kabèh padha kapalêsat//
Kaku tyase manjing urung-urung banyu/ kalèn nuju matang/ mukanggung kasaban warih/ nglangak sundhul bali mundur sinogokan//
miyarsa/ rasa pangganda piningit/ cipta osik kabèh sirna//
Mung angêmpêl kumpule ywa kongsi gêmpil/ lan angga priyangga/ lamun panêmbahe milih-/ milih kang êndi sinêmbah//
Yèn nêmbaha ing sêsamaning dumadi/ dene tanpa ngrasa/ yèn nêmbah ing dewa luwih/ dewane sapirang-pirang//
Lawan dewa yinoga Hyang Ujwala tri/ iya Sang Hyang Jagad/ mêngku wiji misesani/ bantala
saking jisim/ marma ingaranan/ jisim wus koncatan dening/ Hyang Suksma linggar sing angga//
Duk maksihe dumunung ingaranan jalmi/ cuwèng tyas Kesawa/ miwah Dyah Uman
marga/ têka nganggo amêmilih/ rêp mring wisma sangka ngomah//
Arêp lunga mêntas ingkang dènparani/ mêngkono ing rasa/ antêpe kang mardi tulis/ ing driya tan
têmruna/ ya ta wau Mandadari/ kèndêl dènira lumampah//
Lon matur mring kang raka ngasih-asih/ iku kakang sa-[110]pa/ kang dumunung katon
Yèn pandhita kang tansah muja sêmèdi/ tan lyan kêring kanan/ mungkul ing tyas anêtêpi/ sapakartining pandhita//
Yèn narendra uga padha lan pra rêsi/ mung sejening patrap/ pandhita alul sêmèdi/ betah luwe cêgah nendra//
Ora mêngêng pangèsthine marang dewa di/ gêlising pangucap/ tuladhane wus mrêpêki/ narpati miwah pandhita//
Ingkang padha ngantêpi karsaning widhi/ kaya ta pandhita/ sang Begawan Wrahaspati/ Bagaspati kalaludra//
Iku padha tinitah sipat rasêksi/ tan mung iku rara/ yèn kang jumênêngnarpati/ Mantili Prabu Janaka//
Srinarendra ya padha raja narpati/ kang padha ginanjar/ suwargane kêna milih/ padha aloka sawarga//
Kang siranon iku tan kêna pinilih/ ujêr wis pinacang/ ing wêca
dènnya ngling/ yayi kadangingwang/ pindha karya ing pamikir/ winanti-wanti pinajar//
Wèwuruke priyangga marang pribadi/ minangka pusaka/ tan ngalèwèng sun antêpi/ tan rêna lamun ginanjar//
pangarsanya catur/ jêjuluk Rêtna Supraba/ putra Hendra Wilutama ingkang rayi/ Sambu ingkang pêputra//
Lêng-lêng Mandanu ingkang sumendhi/ Lêsmanantaka jangkêp sêkawan/ Brama ingkang ngyogakake/ punika kinawayuh/ lawan Drê-[112]sanala kang rayi/ kang anèng jroning garbanira Pandhusunu/ akathah garwa ampeyan/ cinarita tiga ingkang wus sêsiwi/ kapat Wara Supraba//
Supraba wus pêputra kêkalih/ ingkang sêpuh Sang Bimawicara/ luruh jatmika solahe/ nunggil watêkanipun/ lan kang rama Prabu Karithi/ karêm mring kasatriyan/ kondhang linalancur/ kêkêmbange Surantaka/ kèh pra widodari brangta mring sang pêkik/ sumêngka tur pralina//
Ingkang rayi Dyah Minangkawati/ nunggil ibu lan Bismawicara/
Tyas ngumalaa mustika manik/ angluri mring pambêkaning eyang/ lumuh mring pakaryan rame/ karêm puja manêkung/ ingkang rayi
umangguh/ sumêlaning manah amba/ yèn paduka tan kawuryan duk sumiwi/ ing ngabyantara nata//
Lêpating atur kawula mugi/ tinrapana tikêl
Nahan tuwuh wêlasing kang galih/ dadya arum ing waca-[114]nanira/ kabèh kêkasihku dhewe/ aywa na salah surup/ taha lamun dinukanan dening/ sang hyang siniwèng dewa/ miwah panangguhmu/ yèn kangên mring garwa putra/ iku luput satêmêne iku yayi/ kataman ing pawarta//
Wus kawêntar dewa kang anangkil/ yèn dewaji ing Cintakapura/ lumèngsèr saka prajane/ kajudhag dening mungsuh/ têka sabrang prawira sakti/ prajane ing Gumiwang/ jêjuluking ratu/ Maha Prabu Suryanggana/ abêbala bacingah
sawarga mong asmara/ iku yayi kang dadi susahing ati/ saiba loking dewa//
baribin pangucapira/ yèn karungu lalar gawe/ sêmune kaya wêruh/ marang sira tuwin mring mami/ angling kusuma yitma/ patute wong iku/ [115] maripate kabuwanan/ calinguke budhêge ingkang ngranuhi/ kêtara ing lêledha//
Apa iku kang sira arani/ satriya kang katrimèng panêdha/ sapa kakang ta wong kuwe/ Kesawa alon muwus/ iku yayi Prabu Karithi/ satriya Dananjaya/ ya Tenaya
nalikane katêkan prangmuka/ ing Imantaka prajane/ nanging arupa diyu/ Sang
ing baguse/ sêkti prawira punjul/ linuwih lan samining janmi/ nganti pinutra marang/ sang jawata prabu/ jawane wong iku kakang/ ora ana wong bagus têrusing ati/ akèh bagus nyênyêlang//
Topèng kayu ginawe nutupi/ nadyan gruwung picak tan
ngling/ yitma loro narpa Hendraputra/ datan samar satêmêne/ rinasan trang pangrungu/ langkung krodha Prabu Karithi/
tuduhake/ arêp myarsa ing wuwus/ sabdaningsun kang anggung mêtik/ arsaa sapocapan/ padhaning tumuwuh/ ingsun kang paring sarana/ arsa lêbda ing ganda kang arum bacin/ supaya wignya wijang//
marang ing êndi/ ananira saking wang/ ulihmu maringsun/ sinigêg wuwuse yitma/ ri kang jisim tumênga kadya ningali/ Kesawa
angêjum weni/ wênga nanggung ing ucap/ pinaripurna wus/ ujwala pindha purnama/ gya sumandhing ing raka sang yaksa rêsi/ sêsèndhèn
alinggih/ nèng suwarga anèng wong kang prapta/ sun sêngguh dewa têkane/ bok arsa banjêl wahyu/ kari-kari anganggo kanthi/ kanthine
sêngguh kangên mring mami/ mung sadhela kalepat alunga/ wong lanang bêbarêngane/ sun nut saiki jêbul/ malbèng kene iku kang linggih/ sun jaluk garwaningwang/ Kesawa sumaur/ aku tan wruh garwanira/ nanging iki mau
Sang rètna sumaur cumalêkit/ sapa ingkang tan wêlas ing putra/ dhuh sintên ingkang kasupèn/ sintên ingkang salin kalbu/ yêkti kula botên mijèni/ mung manut ing sakarsa/ mituhu mring [120] guru/ wong wadon atine rupak/ tininggal ing bojo lawas nora mulih/ yêkti ngupaya garwa//
Nadyan warnaa diyu rasêksi/ lamun rêsêp amêngku mring kula/ sun ngèngèri têkèng têmbe/ yèn
gumolonggolongan/ ambujung sarpa naga/ kunêng gantya kang winarni/ Narpati Bala-/ dewa kang gung lumaris//
Ing nalika angkate saking Mandura/ nalika têngah wêngi/ tansah
kutha/ tan arsa anut ing margi/ alas jêjurang/ gunung kèh dènunggahi//
Kèh pratapan wasi ajar tinakonan/ datan wani mangsuli/ angungak samodra/ ujwala tan kawangwang/ ribèng tyas Baladewa Ji/ kèndêl sakala/ osik sajroning galih//
11. Kaya paran anggoningsun angupaya/ kalamun tan na
rayi/ pamadya Pandhawa/ Sang Arya Dananjaya/ gitaning tyas sribupati/ arsa tulunga/kanggêg èngêt ing wêling//
Pucuking jêmparing mawa ujwala/ muncar sakonang cilik/ wijiling sanjata/ siyunging Hyang Birawa/ rambut binêthot sawiji/ dadi wisesa/ marma ampuh ngliwati//
Wus lumêpas sanjata kang pasopatya/ tumanduk angemasi/ sirnaning Kesawa/ katon
bêdhahing praja/ lan jêngkare rinira/ ing Pandhawa kang wus murut/ puluh-puluh kaya ngapa//
Sun iki tuntunên yayi/ dènkaya bocah tratèan/ prayogane kang linakon/ trêsnèngsun maring Pandhawa/ ubayaning wardaya/ jagad nêksèni wuwusku/ yèn kongsi cidrèng ubaya//
Pandhawa kataman janji/ mulih kabèh mring kamulyan/ sun mung binarêngna bae/ mangka pura ing Cintaka/ ana trêsna Nangkula/ ngungsir wong sabrang kang ngrêngkuh/ papat bupati miruda//
Lo mung iku yayi aji/ kang dadi kodhênging driya/ ya saking
paduka/ ing Cintakapura prabu/ arêmit sabarang karsa//
Sang Arjuna anambungi/ umatur mring Padmanaba/ mung sakêdhik ing lepate/ saking pamanah kawula/ dadak nis tilar praja/ punapa inggih ta sampun/ kantenan sor ungguling prang//
ingkang murwa/ gawe bingunge wong akèh/ Krêsna nolih mring Sêmbadra/ sarwi nyalênthik pundhak/ ngandika sarwi mrêngut/ kok
katong/ paring pangèstu mring amba/ kang murih ing kamulyan/ kawula sangêt pangêmbun/ matamaning jiwa angga// [127]
Namung sabdaning ing wuri/ kawula kataman tarka/ darbe manah melik ing don/ mêngku nagri ing Ngamarta/ punika amangkana/
kang wong/ wondene saking kumêdah/ minihi ing dêduka/ punika mêdal ing
kenging ing pa-[128]ngaribawa//
Têmah salah ing pangaksi/ udrêg ulêng sami rowang/ sami liwung ing krodhane/ dangu samyambruk ing papan/
tadhah duka/ lêgêg ing tyas sang aprabu/ ngandika mring Dahyang Durna//
Nêdha bapa kadi pundi/ sintênta ingkang prayoga/ anutugna ing karyane/ kakang Narapati Karna/ umatur Dahyang Durna/ anjawi karsa sang prabu/ yèn pamanggihe pun bapa//
Lamun linawan ing jurit/ dènbyuka tiyang sapraja/ tanpa damêl sayêktine/ ing ngajêng sampun nuladha/ kasore pra Kurawa/ padudon lan rowangipun/ ing wingking mangsa sandeya//
mindho karya/ punapi wayahe dhewe/ anak prabu ing Gumiwang/ gumuyu Dahyang Durna/ sarwi lon
katong/ ananging linêbêtêna/ ing duking Partadewa/ prasasat rêncêk katunu/ sulung malêbèng tumangan//
Kawula myarsa pawart-[129]i/ sêsumbaring Partadewa/ ing manah kathah karaos/ dhukuhe Kilasawarna/ putra Kilatarupa/ punika pêtênging kalbu/ twin pangintêne pun bapa//
Awrat sinanggi ing jurit/ marma yèn parênging karsa/ klilana kawula mangke/ badhe yêktoskên kewala/ warana myang solahbawa/ upami tiyang dêdumuk/ latu kang munggèng tumangan//
anjajag-jajag/ cêthèk utawi lêbête/ yèn saupami pun bapa/ èstu sagêd lumawan/ kawula mrih saking alus/ punika manawi pasah//
Angandika sribupati/ hèh bapa ing Sokalima/ ing
pujane maruta sunu/ muga hyang miji misesa//
Anglilanana pun patik/ buwang wong murka candhala/ sagung titah ing hyang
biyèn tuture/ Ki Prabu Suryaanggana/ tan ana ingkang wing [131] wang/ kunêng gantya kang winuwus/ kinanthi salining têmbang//
padha wong bêcik/ manirarsa cêcangkriman/ rubaya ingkang mêrdèni//
Tih among tugêling gulu/ yèn pakênira ta-[133]n bangkit/ narbuka ing
kang sapta lingga/ ing jangji manira tampi/ rinanjama wor lan kisma/ yèn lêpata ing pamêrdi//
Dene kang sampun sinêbut/ ing ngarsa punika gampil/ tan wontên brojol sing badan/ tan pisah ing siyang ratri/ manggèn salira paduka/ marmamba umatur gampil//
Lan sawiyah lare dhukuh/ tan pêgat ing sabên latri/ sring kadamêl dêdolanan/ pamancat arsa aguling/ ing sabda punika kirang/ kêkalih tutup satunggil//
Dene rupa kang winuwus/ kang ni swara tan kapyarsi/ punika karsa paduka/ nèng jalada ing pamêrdi/ dumunung wontên paningal/ purnama tanapi warih//
Sadaya prabawa ayu/ nglêrêmkên sadaya runtik/ lir tyang kataman ing wulan/ dhasare purnamasidhi/ dora yèn botên karênan/ aras-arasên ngoncati//
Toya tan kenging winuwus/ dhasare prabawa atis/ baboning akèh sanepa/ mripat sinêpakkên warih/ kadi panêmbahan duka/ asring sandeya ing runtik//
Mangka kang kataman bêndu/ kawistara ing pangaksi/ rubaya dora kewala/ kang sèstu dukane lilih/ ping kalih ingkang suwara/ wujude datan kaèksi//
Rubaya ucap ing punggung/ punika winastan angin/ sintênta ingkang wuninga/ warna wujud ingkang angin/
bêrbabak salira gêni/ krodhane boya sakira/ ing purwa tan dènkawruhi//
Tan samar akarya lampus/ anut pamyarsaning kuping/ nanging sor
Mung tutuk ingkang kadunung/ mijang rahsa pêdhês asin/ rubaya catur prakara/ mangka wakiling Hyang Widhi/ kadunungan sowangsowang/ pangwasane andhèwèki//
Kang pêrak tanpa dinumuk/ punika tan wontên malih/ mung Hyang jagad amisesa/ sintên kang sagêt mêstani/ doh pêrak Hyang Wisesa/ lan warnane kadi pundi//
Yèn prak dene pan kadumuk/ lamu-[136]n têbiha Hyang Widhi/ yêkti lir pring tanpa rosan/ ngêlowong kita puniki/ myarsa obah osik tanpa/yèn wontêna kang mêstani//
Hyang Suksma wontêna wujud/ dora têmên kang mêstani/ iba kèhing tyang sumewa/ yèn sonya pan kadi pundi/ dumadi saking punapa/ rubaya kita puniki//
Badan tan ngawruhi wujud/ lo ing agêsang puniki/ kêdah
mung inggih-inggih/ mung sumaur alahiya/ Partadewa angling malih/ dumadine ing agêsang/ miwah sabarang kumêlip//
Tuwuhan sêsaminipun/ punika saking ing pundi/ kados tan mêdal Hyang jagad/ kang misesa ing dumadi/ marma amba kêdah wruha/ maring kang akarya urip//
Uriping pramana iku/ tan lyan amung anê-[137]nêmpil/ lir simbar munggèng ing wrêksa/ pramila
darbe cipta mêmilih/ mèh kadi têkoning kewan/ pangupanyaning sirnanting//
Lan wus pinasthi dewa gung/ gèsanging manungsa nènggih/ pae lan gèsanging kewan/ manungsa anandhing milih/ adhêm bisa gawe panas/ kêcut bisa dadi lêgi//
Yèn kewan sêsaminipun/ êndi kang pêrak binukti/ lan tan sagêd ngreka daya/ sawontêna kang binukti/ botên andarbèni akal/ mila pinangan ing janmi//
Guthaka pringga sinamun/ punika kawula wêrdèni/ guthaka wrêdine guwa/ rong lèng babahan kang sami/ pringga têgêsipun samar/ sinamun ing aling-aling//
Naming karsaning sang wiku/ dumunung tiyang garbini/ awit babahan ing jabang/ sinamun
Kados pundi ta sang wiku/ pambatang kula puniki/ lêrês lêpat kêkêncêngan/ ing karsane sang ayogi/ punapa sampun atêlas/ ing wingking mênawi tasih//
Yèn tan sampun wontên kantun/ karsa paduka pêparing/ ambêbadhe coba-coba/ rubaya kawula pundi/ Dahyang Druna tan ngandika/ lingak-linguk salira tis//
matur sayêkti/ sampun dhahat sandèyèng tyas/ kabatang ingkang cêcangkrim//
Manira tan ngrasa unggul/ mung rumangsa kataman sih/ wêwulang jêng panêmbahan/ ing toh tan nêdya katampi/ linirua ing panabda/ jaya wusanèng dumadi//
bathara/ saking Sang Rêtna Maruti/ ingkang kagarwa dening/ Hyang Karaba asêsunu/ Prabu Rêsi Maruta/ kangsaning Hyang Odipati/ kinarsakkên ambaboni pra pandhita//
sumilih ing rama ji/ pandhita mêngku kaprabun/ tan pae lan kang rama/ ambêg santamartèng
tyas pinunjul/ langkung lan bapa eyang/ ing karsane angêjawi/ wit miyarsa ing tanah Jawa ing
kang anglabuhi/ ing Pandhawa karyanipun/ pasthi nêmu suwarga/ saundhausuking panci/ Sri
sumêdya nglabuhi/ ing Pandhawa karyèki/ duk praptaning muhara gung/ kramantuk admajendra/ kawit kêna ing pangingling/ tan cinatur ing lêlakon tan prayoga//
Sapraptaning tanah Jawa/ kêna ing sangsara luwih/ anèng nagri ing Cêmpala/ sang wiku putra ubanggi/ sapa bisa matrapi/ ing sikaraning wong iku/ pratignya kinawulan/ lan wontên kinandha malih/ Pandhawa lan Kurawa nèng Jalatundha//
sampun katampan dening/ dewa penyu parab Begawan Nala//
Gumuning manah kawula/ sabdaning dipa maharsi/ tyas rilane mring Pandhawa/ dumadakan Madrimsiwi/ kramantuk widadari/ ananging arupa kêbul/ astagina katampèn/ de wruju Pandhu narpati/ [141] lan sêmantên wikuputra agawe glar//
Nraju Pandhawa Kurawa/ sing abot dènsuwitani/ kang mêkatên lah rubaya/ gumliwange dèn katawis/ mangka
Nalika minggah sêkawan/ rampak nanging dawêg silir/ nuntên Bima tumut minggah/ taraju jomplang ajênthir/ Kurawa ingkang sami/ nèng traju tiba kumrutug/ Kumbayana kataman/ ing ubaya karya malih/ Duryudhana ingkang karya amiliha//
Narpati sèwu nagara/ lan sang prabu Dwarawati/ wikuputra manjing marang/ ing raja kang sèwu nagri/ Duryudhana narpati/ milih ingkang ratu sèwu/ inggih botên kadosa/ dora têmên kang sung warti/ dene maksih darbe milik kawibawan//
Nanging layak makatêna/ nalika nyabrang jaladri/ kawêkèn tan angsal palwa/ nuntên wotên ingkang prapti/ awarni kapal wilis/ èstri cahyane umancur/ turangga tinumpakan/ bisane nyabrang jaladri/ langkung rêmên lampahing ingkang turangga//
gumlundhung praptèng jawi/ kabucang ing maruta gung/ karo lêpas lir panah/ anèng tawang jêlih-jêlih/ sang
myang Pandhusiwi/ lon umatur Sri Kresna mring Baladewa//
Yèn parêng karsa paduka/ kula ingkang ngrumiyini/ nandangi pun Partadewa/ kula ujane ajurit/ angling Baladewa ji/ mung dèn prayitna ing pupuh/ yèn kongsi kasuwèn prang/ lilanana anusuli/ adan mangsah
Kandhiraras/ anggêtak saking ing wuri/ Krêsna jola niba ngrangkul Partadewa//
Sakamantyan sukaning tyas/ Partadewa lan sang aji/ matur Rêsi
kados manira tan susah/ matur purwa amungkasi/ kados yayi wus ngèksi/ sadaya lampahanipun/ angling Bathara Krêsna/ manirarsa mêdal jawi/ asêsandi kasor prang lan Partadewa//
Nahan Sri Bathara Krêsna/ mè-[144]yèg-mèyèg mêdal jawi/ saloyoran ngayang-ayang/ dupi praptane ing jawi/ panggih
miyat yèn kang rayi/ sigra amarani gupuh/ tundhuk wus rêrangkulan/ lir kêkupu amrih rêsmi/ Dèwi Ratih wus panggih ngrangkul Sêmbadra//
Wuwusên srinaranata/ Krêsna Baladewa maksih/ anèng jawining pamêkang/ tan darana angêntèni/ nusul wong agung kalih/ sapraptanirèng kadhatun/ myat kang rayi wus lênggah/ kapat Sêmbadra lan Ratih/ cuwa ing
galagah langking/ Arjuna sigra anyandhak/ jêmparing Ayahsêngkani/ lumêpas wus ngênèni/ purna sirna glagah
mungsuh/ karêpe manuhara/ sadulure ratu prapti/ anglakoni tuduhe martuwanira//
kawuwusa/ ingkang lêlana don jurit/ narendra gung ing Gumiwang/ kang anggung among wiyadi/ kasangsaya ngranuhi/ kapirangu amalatkung/ Prabu Suryaanggana/ supe maring pasanggiri/ mung Lêksmanawati kang katon gumawang//
Kêna ing sêsandi karya/ bisane Rêtna Gêndari/ asêsandi ingkang wayah/ kêkintun rimong palangi/ pinanduk ing ganda mrik/ lan pratandha srat winangun/ têmbunge amlas arsa/ nor roga mêmulêt ati/ pangarahe supaya mêmpêng ing yuda//
Nanging malah dadi wisa/ wisaning wong mangun jurit/ lali gawe sung kawangwang/ kang paring rimong pêlangi/ kadi katon sumandhing/ sasmita ywa anrang pupuh/ supe dhahar
lan Badranaya/ Sêmar lara dènnya nangis/ wus sirêp kang prihatin/ Arjuna alon andangu/ dhuh kakang anakira/ ing mêngko ana ing ngêndi/
Bimanyu kagyat anjola/ ucul ngasta mring sang dèwi/ arsa mlayu dyan cinandhak/
Wis kulup nuli uculna/ tuwin kalamun sira sih/ gampang yèn wis sampurnèng prang/ kalamun unggul ing jurit/ tan wurung yèn sirambil/ parikramaning prang pupuh/ brana mangka jarahan/ panungkul para bupati/ sakèh ingkang putri minangka têtawan//
biyadane wong Ngastina/ baya durung bisa ngling/ wuwusên kang prapta/ pawongan tur uninga/ yèn pura kataman dening/ satriya endah/ misesa ing sang
Dhuh gustiku ing mangke kawulanira/ layak wurung ngêmasi/ yèn sirawus prapta/ mirah paring husada/ parêkan mundur sarya ngling/ gusti kawula/ dede sang raja putri//
Wani ora tinakon lawan prayoga/ dadi tan ngucirani/ yèn liyaning praja/ nganggo ambuwang layang/ ya ta Risang
Sigra narik curiga Ki Kalanadhah/ pusaka Hyang Pramèsthi/ duk sinurayèng
ngisor dadi kêris Kalanadhah/ kang dhuwur Pasopati/ Arjuna ngandika/ hèh Sang Nata Suryanggana/ iki
Yèn paduka anglajêngna ing dêduka/ tan wande tumpês tapis/ dhuh gusti ngemana/ mring kawula Gumiwang/ kawula ingkang kadugi/
Satrutapa Hèsthi/ gusti kawula/ ing sabrang lênggah patih//
Kaparingan nama Gajah Satrutapa/ wondene ingkang abdi/ kamipurun nyêlak61)/ ing ngarsa jêng paduka/ yèn kaparêng karsèng gusti/ rèhne ing mangkya/ raja kawula lalis//
Gumiwang/ owêl tuwuh glagah grinting/ luhung têksiha/ sumiwi ing Jêng Gusti//
Matur nêmbah Arjuna mring nata Krêsna/ pukulun sribupati/ kawula sumangga/ turipun Satrutapa/ sang aprabu ngandika ris/ ingkang prayoga/ Si Satrutapa patih//
Dhawuhêna ngratoni [154] Praja Gumiwang/ angrèha pra bupati/ miwah manca praja/ kabèh padha renea/ ya ta Sang Arjuna aglis/ dhawuhkên marang/ sirèng rêkyana patih//
He ta Gajah Satrutapa tampanana/ dhawuhing bathara ji/ yèn ing mêngko sira/ ginanjar
Nulya nêmbah mring wong agung ing Pamênang/ nulya mring Sang Pamadi/ riwusnya mangkana/ sang nata agya budhal/ kêbut ing sisaning pati/ sang prabu anyar/
kalobak/ kunêng wuwusên Sang Aji/ Krêsna lan kadang/ wus bubar kundur maring//
Ing Cintakapura bêkta putri tawan/ punggêl kang dènsêrati/ lakon Partadewa/ ing
Balas	sing nen g student wes…
Cariyos sabibaripun bêdhah nagari ing Ngalêngka, dening Sri Ramawijaya.
Anyariyosakên gandrungipun Rêtna Trijatha dhatêng Laksmana, ngantos dumugi babaripun jodho sajati.
UITGEVERIJ EN BOEKHANDEL STOOMDRUKKERIJ "DE BLIKSEM" SOLO 1930
1. tan wus lamun winuwus ing tulis | prabu kalih dènira mrih samya | ing Sri Rama pamulange | tan wontên tuwukipun | ya ta wau ingkang winarni | Rêtna Wara Trijatha | ing
Sumitraputra | Ramawijaya karsane | rinêngga panggihipun | nanging dèrèng kantos sarêsmi | wungu dènira nendra | wungu pungun-pungun | ngungun ing supênanira | dalunipun sang rêtna supêna malih | impène dèrèng owah ||
3. maksih sambung supênaning wêngi | dènnya kagarwa
lênglênge sadaya tangi | mring taruna Laksmana ||
1. ananging Rêtna Trijatha | ing netya datan katawis | lamun anahên wiyoga | mring
wiyoganira | nalikanira marêngi | umiring marang kang rama | sowan mring Ngayodya nagri | kondure tan umiring | sang kusuma maksih kantun | ing tyasira nêmpuh byat |
kaèksi | panuwunira Trijatha | marang Sang Putri Mantili | sumêdya anyênyèthi | mring Radèn Laksmana sadu | yayah sampun pratignya | ature marang sang putri | nganyut tuwuh yèn tan katêkaning brônta ||
4. yêkti yèn lêbu dahana | wau kalane miyarsi | marang
lamun sira arsa krama | apan ora kurang nini | satriya myang para raja | ingkang wus padha sumiwi | marang Ngayodya nagri | akèh ratu agung-agung |
tuwin para satriya | kang padha wiranom pêkik | lamun ana ingkang dadi sênêngira ||
7. iya ingsun kang ngaturna | marang wong tuwanirèki | Sang Prabu Ramawijaya | mendah sukane kang galih | miwah kang dèn paringi |
11. tan pantês dening brantamba | mring Radyan Sumitrasiwi | dènira tyase mung pindha | rêsi wahdat tanpa krami | yêkti ulun nêtêpi | ing prasêtyamba pukulun | nuwun pamit kewala | mring paduka lêbu gêni | kasaksèna [kasaksè...]
[...na] wa Prabu Ramawijaya ||
ngamuk nèng taman sari | pira-pira ditya gêmpur | marma Sri Dasamuka | asru dènnya nupatani | hèh Trijatha sira asih ing wanara ||
18. ingsun têtêdha ing dewa | aywa sira laki-laki | yèn ora antuk wanara | kang wus tuwa kaki-kaki | jawata anaksèni | Rawana upatanipun | têmah mangke Trijatha |
sun timbali | mring Ngayodya lan yayi Prabu Kiskêndha ||
21. kang garwa matur sandika | wus mundur saka ing ngarsi | sapraptanirèng jro pura | Trijatha rinangkul aglis | sartane dèn dhawuhi | sadaya timbalanipun | Prabu Ramawijaya | Trijatha
mring narendra kalihira | sapunggawanira sami | aywa na dharat siji | agea ing praptanipun | nagari ing Ngayodya | kapita narendra kalih | ing
jurit | miwah Kiskêndha nagri | Narpati Sugriwa sampun | ngundhangi pra dipatya | wanara
nênggih Ngayodya nagri | sawadya punggawanipun | gumuruh swaranira | jumujug ing pôncaniti | katur marang Sang Prabu Ramawijaya ||
28. ari kalih gya dinuta | Rahadèn Sumitrasiwi | lan kang rayi Radèn Truna | mêdal marang pôncaniti | nimbali ingkang prapti | prabu kalih kerit sampun | Radèn Sumitraputra | anganthi Wibisana ji | gantya Truna nganthi Narpati Sugriwa ||
29. sagung ingkang pra dipatya | wanara ditya prasami | kantun anèng pagêlaran | mung bupati putra kalih | nênggih ingkang piniji | tinimbalan mring sang prabu | manjing
35. sayêktine ingsun pasrah | masa-bodhoa sirèki | pikirên bêcike uga | yèn ingsun wêktu saiki | wus ora duwe budi | saengga pinanah pêdhut | katampêk ampak-ampak | ribêng pêtêng ing tyas mami | ora bisa mênga salèng dom kewala ||
36. ingsun pasaja ing sira | yayi Prabu Ngalêngka di | sajatine pan wis lawas | sun duwe kalêthêk yayi | mikir sutanirèki | Si Trijatha jodhonipun | yèn kaparênga uga |
ing Kiskêndha | sira ngurunana pikir | mring yayi Prabu Ngalêngka | ing sarananira yayi | benjing prakara iki | pakewuh lan ewuhipun | luwih sing pikiring prang | yèn kongsia lêbu gêni | Si Trijatha akarya rêntênging jagad ||
40. karya rudahing wardaya | sèwu susahing prihatin | wau Prabu
ngungun tan sipi | datan ana ingkang agandhèng tyasira ||
1. dhêlêg-dhêlêg samya jêtung | tur sêmbah tumungkul sami | tan ana
lakoni | sri bupati ing Ngalêngka | umatur saha wotsari | pukulun sang binathara | botên kenging ingkang abdi ||
3. lamun gadhahana rêmbug | sumôngga karsaning gusti | sampun mênggah pun Trijatha | rumaosa andarbèni | sanadyan pun Wibisana | pêjah gêsangipun gusti ||
4. wontên ing karsa pukulun | cumadhong ing siyang ratra |Guru lagu seharusnya: 8i, cumadhong ing siyang ratri. Bathara Ramawijaya | pangandikanira aris | yayi prabu ing Ngalêngka | yèn sira wus anyelaki ||
5. marang ing sutanirèku | ora bisa duwe pikir | ala bêcike apasrah | marang ing sarira mami | ing bekane Si Trijatha | maksih ana kang sun tolih ||
6. sayêkti wajib katêmpuh | marang ingkang dadi wajib | undêrane ing prakara | hèh yayi Sumitrasiwi | katêmpuh marang ing sira | dadining prakara iki ||
lamun parêng ing karsa ji | benjang-enjang amba karya | inggih sayêmbara pilih ||
13. kawula gadhah pukulun | kawanuhan saking wukir | nama Bambang Ekawarna | warninipun langkung pêkik | kêmbar warna myang ing swara | lan kawula wus tan kalih ||
14. ing benjang-enjang pukulun | amba bêktane sumiwi | wontên ing ngarsa paduka | lan kawula jajar linggih | putra tuwan pun Trijatha | paduka dhawuhi milih ||
15. lamun pun Trijatha nuju | kawula ingkang pinilih | sayêkti jodho kawula | lamun nuju kang marêngi | milih Bambang Ekawarna | punika sampun pinasthi ||
16. pun Trijatha jodhonipun | inggih Bambang Ekawarni | Sang Prabu Ramawijaya | mèsêm ing tyas wus andugi | ingkang rayi karsanira | myang Wibisana wus uning ||
17. ingkang dadya karsanipun | Rahadèn Sumitrasiwi | namung Narpati Sugriwa | kang dèrèng andugèng galih | ing karsa Radèn Laksmana | cinipta lamun sayêkti ||
sapakolihing dadakan | sadaya ingkang sinung ling ||
22. samya sandika turipun | wus têdhak saking jro puri | Narendra Rama ngadhatyan | pinêthuk ing pramèswari | tan kantun Rêtna Trijatha | apan sampun dèn dhawuhi ||
aran Bambang Ekawarni | kêmbar rupa myang ing swara | lan Laksmana wus tan kalih | ing benjang-enjang
Ekawarna | kang dadi jodhonirèki | yèn panuju pamilihnya | mring Radyan [Ra...]
[...dyan] Sumitrasiwi ||
Ekawarni | nanging ajrih yèn matura | dadya sandika nglampahi | ing karsa sang binathara | pamuwusira ing galih ||
29. kunêng sajroning kadhatun | warnanên wau ing jawi | Rahadyan Sumitraputra | prapta ing dalêmirèki | nimbali
Sumitraputra | ing sakarsa pan umiring ||
31. binêktèng pamlêngan sampun | kalihe samya sêmèdi | manidhikara ing dewa | kinêmbara ingkang
utama | wus tan kalih lan kang ibu | pramèswari ing Ngalêngka ||
4. pan apsari ing swarga di | garwanira Wibisana | Dèwi Triwati namane | Bathara Ramawijaya | sampun lênggah paningrat | kang ibu têtiga sampun | lênggah munggèng
wau ta Prabu Brata | wus angirid lêbêtipun | marang ingkang kêmbar warna ||
6. Wibisana Sugriwa ji | Trunanggada lan Anoman | ingkang umiring lêbête | sagung ingkang pra dipatya | wanara ditya lawan | manungsa sadaya kantun | nênggih anèng pagêlaran ||
7. wau ta kang manjing puri | wus
munggèng wuri | sagunging cèthi parêkan | sadaya pra samyanjomblong | miyat ingkang kêmbar warna | dene samya pêkiknya | pasêmon lan cahyanipun | tan mawi gothang satuma ||
10. jambe nom pinara kalih | tambuh ingkang piniliha | myang kang ibu katigane | lan Putri Mantilirêja | mulat kang kêmbar warna | langkung sami ngungunipun |
pamilihe | ingkang satuhu Laksmana | dene sami kewala | Bathara Rama lingnya rum | hèh sutaningsun Trijatha ||
13. êndi ta kang sira pilih | apa kering apa kanan | ingsun angidèni bae | lan iku wong tuwanira | kabèh naksèni padha | marang pamilihirèku | lamun milih ingkang kanan ||
14. iyèku kang pasthi dadi | nini jatukramanira | lamun amilih keringe | iyèku kang masthi dadya | ing jatukramanira | liyane wong atuwamu | jawata naksèni samya ||
lungguhipun | bêbisik mring Dèwi Sinta ||
16. lamun kering kang pinilih | Sang Putri Mantilirêja | mring raka alon ature | punika putra
sutanira pamilihe | apa wus panuju sira | Wibisana tur sêmbah | inggih gusti kawula nut | mring pun Trijatha kewala ||
18. kang sampun dados tyasnèki | Bathara Ramawijaya | ngandika sarwi angawe | hèh ta yayi kang nèng kiwa | age sira majua | pondhongên garwanirèku | gawanên ing pagulingan ||
19. tur sêmbah tumungkul maksih | Prabu Wibisana ngatag | dawêg radèn dipun age | sampun wontên kang timbalan | pondhongên garwanira | ananging maksih tumungkul | Bathara Rama ngandika ||
20. aja nganggo walang-ati | amondhong ing garwanira | pan wus ana pangatage | yayi Prabu Wibisana | iku martuwanira | maksih datan purun maju | jinawil
pinondhong | binêkta manjing jro pura | anut ing Dèwi Sinta | mring dalêm pungkuranipun | wus pinarnah tilamira ||
amung pawonganipun | kusuma Wara Trijatha ||
23. kawan dasa kantun sami | angayap ing gustinira | wau ta jroning kadhaton | Wibisana lan Sugriwa | Brata Laksmana Truna | Anoman Anggada sampun | linilan ing wêdalira ||
24. Sugriwa wus dèn jarwani | ing Radèn Sumitraputra | ingkang kinarya warnane | Ekawarna yèn Jêmbawan | Narapati Sugriwa | ngungun sapunggawanipun | wêkasane samya suka ||
25. cinatur ing pitung ari | dèniranggung tinimbalan | marang jro pura karamèn | sri bupati ing Ngayodya | nêlas sunggatanira | marang sang narendra tamu | suka sapunggawanira ||
mring priya mèsêm umatur | pukulun kawula tanya ||
28. inggih gèn kawula milih | punapa ta kalêrêsan | lajêng dhatêng sarirane | kang dados têlênging driya | Radèn Sumitraputra | punapa inggih kaliru | dhatêng Bambang Ekawarna ||
29. dipun pasaja inggih |Kurang satu suku kata: dipun pasajaa inggih. sampun mawi
walang-driya | ambabarkên mring cèthine | sokur lêrês
lamun ora pasaja awak mami | mring sang rêtna maksih ngaku | yèn Bambang Ekawarna | utawane yèn ngaku Sumitrasunu | dene ta wus pitung dina | gon ingsun sinalin warni ||
3. janjine lamun wus prapta | pitung dina mulih wre awak mami | mendah baya gone
ingsun pasaja ing saiki | sawusnya ngartikèng kalbu | alon ing saurira | dhuh kusuma punapa inggih satuhu | pangandika sang lir rêtna | dènira sih marang dasih ||
5. nadyan silih kalintua | ing pamilih wus narimèng panggalih | inggih anggèr [ang...]
[...gèr] yèn satuhu | wau kang pangandika | tan ngewahi ing wuwus kang wus kawuwus | sayêktine
asawang kumala | muga-muga tulusa sihing dasih | kusuma sajatinipun | abdine pun Jêmbawan | wus karsaning jawata ingkang
rum | janmaa kaping sapta | sampun liya andasihna raganingsun | ngêmungna sang lir kusuma | ingkang asih marang dasih ||
Sri Ramawijaya | mulat mring kang malih warni ||
13. wau ta ingkang kantaka | gya rinapu marang Putri Mantili | dhuh Trijatha putraningsun | age sira wungua | aywa mamrih mati salah nganyut tuwuh | siniku dening bathara | tan antuk utamèng pati ||
14. aja kurang panarima | lêlakone sariranira nini | pan wus karsaning dewa gung | narimaa ing titah | pan wus ana ing mêngko panutanipun | apsari dyah Dèwi Tara | karabi Wanara Bali ||
15. ginanti marang Sugriwa | ana maning kusuma Dèwi Tari | apsari dening swarga gung | padha putrèng Hyang Endra | pan karabi wakira Rawana Prabu | ratu buta palawija | dhas sapuluh gêgilani ||
17. kadya pinêtik karnanya | wungu saking kantaka aningali | mring kang uwa kalihipun | Bathara Rama lawan |
ing wa prabu sinamar tingal sinamur | ing wanara kêmbar warna | lan Radèn Sumitrasiwi ||
20. dene ta panganggêp ingwang | ing wa prabu miwah marang sang dèwi | wus sasat mring jawata gung | tan etang yayah rena | mung dhèwèke gusti bapa biyung ingsun | anjanmaa kaping sapta | wus tan duwe tingal malih ||
21. wa prabu batharaningwang | uwa Dèwi Sinta
22. lêng kawula pêjahana | urip dahat duraka anyampuri | ing panjênêngan wa prabu | wau Narendra Rama | duk miyarsa langkung asrêpirèng kalbu |
panarka nini | yèn ingsun lawan ibumu | gawe dudu ing sira | apan bênêr linging ibunira mau | wèh pola
iya sapa kang bisa | ngowahana yèn wis karsaning dewa gung | kaya ta mangkono uga | ing lêlakonira nini ||
25. jinodho lawan Jêmbawan | sadurunge jodho pan wus pinasthi | dening dewa kang linuhung | tan kêna singgahana |
marang ing ibumu | anganggêp wong tuwa nata | prasêtya nglabuhi pati ||
28. pamalêse ibunira | besuk nitis marang sutanirèki | dene ta pamalês ingsun | iya nini mring sira | pan satuhu yèn ingsun nitis ing besuk | marang ing Narendra Krêsna |
putraningsun | aywa aningkirkên sira | ing rèh wong tuwanirèki ||
30. tutên sapangandikanya | aturira [atur...]
[...ira] ing nguni marang mami | wus nganggêp hyang jawata gung | marang Bathara Rama | lêbur luluh anut ing satuduh ingsun | pagene ing mêngko sira | têka datan anut nini ||
2. lan kang garwa sukane tan sipi | dening Trijatha tyase wus kêna | mituhu ing sakarsane | kang uwa sang aprabu | sigra ngrangkul Putri Mantili | marang Rêtna Trijatha | sarwi ngandika rum | ya mêngkono sutaningwang | bêcik anut mring wong tuwanira nini | ing têmbe nêmu arja ||
3. Bathara Rama ngandika aris | iya nini dumununga sira | gunung kidul kulon kae | lawan lakinirèku |
gunung padhepokan ingkang asri | rakitên patamanan ||
5. akèh sumbêr pancuran lan bèji | gunung Gadamadana sarwa na | warna-warna pêthètane | marmane wêkas ingsun | karya dhepok kang luwih asri | supaya garwanira | marêma tyasipun | tumon asrining pratapan |
kangên lêlangêning puri | tutut anèng asrama ||
6. tur sandika Jêmbawan wotsari | wusnya têlas wêlinging narendra | Trijatha ngraup padane | mring kang uwa sang prabu | miwah marang Putri Mantili | kalihe ngêmu waspa | Trijatha wus mundur | saking ngarsane
lêlangênirèng jro puri | sêngsêm srining asrama ||
9. ngendhang-endhang nganutakên laki | anèng wukir ing Gadamadana | kang cinipta jro pujane | enggalira sêsunu | wanodya di ayu linuwih | kang badhe tinitisan | marang ingkang ibu | Putri Mantilidirêja | kang kagarwa marang Ratu Dwarawati | Sang Prabu Padmanaba ||
10. ingkang badhe tinitisan benjing | mring kang uwa Sri Ramawijaya | Kapi Jêmbawan tan pae | sajroning puja namung | minta enggalira sêsiwi | kunêng Kapi Jêmbawan | kang sampun dumunung | nèng wukir Gadamadana | lan kang garwa gung ulah puja sêmèdi | gantya ingkang winarna ||
11. ingkang maksih ana ing jro puri | Bathara Rama sapungkurira | Trijatha lan Jêmbawane | lênggah nèng pandhapa gung | animbali sang prabu katri | Wibisana Sugriwa | Brata tiganipun | tan kantun Laksmana Truna | Baliputra Anggada miwah Maruti | kasapta sampun prapta ||
12. jroning pura wus munggèng ngarsa ji | Bathara Rama mèsêm ngandika | marang prabu katigane | nanging liring kang dinut | ing tingale Wibisana ji | yayi prabu katiga | myang sadayanipun | marma sun timbali padha | age-age ingsun katiwasan yayi | pangantènira lunga ||
13. lanang wadon saka jroning puri | durung suwe mau angkatira | dene kang dadi purwane | pangantènira [pa...]
[...ngantènira] kakung | sapraptane ing pitung ari | Si Bambang Ekawarna | malih
Nayarana | Danardana Prabu | iku manut marang ingwang | Si Trijatha anjaluk prênah kang sêpi | merang maksih nèng praja ||
15. panjaluke pan ingsun turuti | atêtapa nèng Gadamadana | gunung kidul kulon kiye | wusnyantuk tuduh ingsun | banjur mangkat saka jro puri | ingsun kon ngantènana | mring sira tan ayun | yayi mung ngapuranira | dene ingsun lilani sutanirèki | durung rêmbug lan sira ||
16. Wibisana wau duk miyarsi | pangandikanya Bathara Rama | tumungkul mèsêm gujênge | sarwi nêmbah umatur | pun Trijatha gusti yèn aming | pinrênah ing aldaka | maksih nugraha gung | pan maksih nèng madyapada | yèn lêrêse prênahna dhasaring bumi | utawi jro samodra ||
17. malah pantêse nèng jawi langit | kinaryaa dhasaring naraka | saking gêngipun dosane |
marang kapindra Guwa Kiskêndha | tanggap nampani sêmune | gupuh nambungi wuwus | hèh ta yayi Wibisana ji |
mring kawula miwah mring rakanta | Subali kala larene | Jêmbawan nguni sampun | sinêbut yèn maharsi [mahar...]
[...si] luwih | lan utawa jêng rama | amung undha-usuk | ing kawruh miwah tapanya | milanipun pinarcaya angêmongi | mring Bali lan kawula ||
23. saking dening sampun amumpuni | salir aji jaya-kawijayan | miwah ing
katarimanipun | karyane dening jawata | wre wus tuwa jinodho lan putri adi | sêmbada maksih kênya ||
26. Wibisana mèsêm anauri | sadèrènge kula wus uninga | Jêmbawan lamun têdhake | Bathara Surya tuhu | nanging mangke wus kaki-kaki | gumêr ingkang miyarsa | dènnya wawan wuwus | Wibisana lan Sugriwa | adu sêmu adu manise ngrêsêpi | Prabu Rama ngandika ||
[...jabane] ingkang iku yayi | ana maning kang dadya tyas ingwang | pira ta mêngko lawase | Ngalêngka bêdhahipun | sun dêdunung ing yayi aji | ngadhaton nèng Ngayodya | Wibisana matur | gusti ing petang kawula | inggih sawêg kalih warsane lumaris | dintêne taksih kirang ||
28. Bathara Rama ngandika malih | sêdhêng sêmono lawase uga | ing wong nunggal kadang anèm | kongsi sêmono iku | yèn luwiha lêsah sayêkti | mokal yèn mangkonoa | tyase yayi prabu | nadyan silih sawindua | sun tunggali ing kono pikirên sami | brantane ing tyas ingwang ||
tarbiyah ki panganan opo, HTI kok senengane
Tegal, Brebes, Pekalongan, Semarang, Demak, Kudus, Pati, Rembang, Tuban, Surabaya, Pasuruan, Probolinggo, lan Banyuwangi. Seliyane dalan arteri, uga ana dalan tol sing nglewati
Opo kowe gak eling jamane pentase wong tumo2 ning baledeso? Iku wae wir wuapit, meneh sing jaman
Para pinisepuh ingkang kanibekten. Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh
kakung miwah putrid ingkang dahat ingaosan!
ngirangi tata trapsila,ananging ngengeti kawontenan ingkang mekaten. Kula nun, kaparenga sumela atur, nggempil
kamardikan panjenengan sekalian kalanipun saweg sekeco wawan
Kula minangka tetalanging tanggap wacana, kalilana kula matur ing
putrid, bilih saking keparenganipun Bp………………sekaliyan,
Bp………………… sekaliyan mocap puji sukur dating ngarsanipun Pangeran ingkang murbeng dumadi, dene saged
kaleksanan angajangi pahargyan pawiwahan sepekenan putranipun ingkang angka……………
kalihipun Bp………… sarimbit mboten kesupen ngaturaken pambagya sugeng rawuhipun para tamu kakung
sumawana putrid. Bapak ………… sekaliyan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Dene panjenengan sami sampun
kanti lega-legawaning manah. Bapak…….. sekaliyan rumaos
sadaya ingkang sampun paring sumbangsih kedarman ingkang arupi punapa kemawon;
ingkang maneka warni, ingkang tudhonipun damel ngengrengsaha regenging pasamuan sarta cekaping kaperluan punika. Ingkang mekaten mugi-mugi
dados hajad-ujubing ing pasamuan punika, rikala dinten…………. tanggal…….wulan ……tahun…… utawi surya
kaping ………., tahun……..,Bapak saha Ibu…………,
angsal kanungrahaning Pangeran pikantuk putra ingkang mijil…..,
wonten ing griya sakit……………………….., kanti wilujeng boten wonten alangan
saking berkah pangestu panjenengan sadaya, ingkang ibu tuwih jabang
ingkang angka ……., punika dening Bp……. Sekaliyan dipun paring tetenger “…………….” Ewandene Bapak ………….. sekaliyan
tambahing puja-puji pangastuti, mugi-mugi putra ingkang nembe
mijil punika pinaringan berkah pangestuning Pangeran saged murakapi dumateng tiyang sepuhipun saged mikul duwur mendhem
jero. Saged migunani dhateng masyarakat bebrayan, murakabi tumrap pembangunan ingatasipun nusa lan
pawiwahan punika saderengipun sampun karantam tharik-tharik, ewandene taksih kathah tunadungkaping tumindak, langkung-langkung tumrap atur pamboja
karma sarta kiranging pangrengkuh anggenipun mapanaken, kajarag wontenipun papan saha kirang trepsilanipun
Ing salebeting tanggap wacana satunggaling pananggap wacana badhe pikantuk sambetan ingkang sae, mbok bilih
dipun gatos-aken pekawis-pekawis ingkanng kirang mranani penggalih dumateng para ingkang midanget.
· Ngebahaken bagiyan sarira kanti tida-tida.
· Mboten nggatosaken ingkang midangetaken, lsp.
ingkang salaras kaliyan tandha-tandhaning anta wecana.
sepindhah. Ing racikan punika dipun aturaken salam pembuka “
rawuh rumiyin.ananging miturut ajaran islam, mboten wonten ginanipun ngaturaken salam sasampunipun ngaturaken/nyebat para rawuh.
syukur dumateng Allah swt. Lsp.
saha nyuwun pangapunten bilih wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun nyaosi pangertosan.
diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
sinau lan ngleluri basa lan sastra Jawa amrih tansah lestari lan ngrembakaning basa Jawa
kang ajeg panganggone mawa teges entar (kias) lan ngemu surasa pepindhan Adol lenga kari busik =
Kelebon telik sandi (mata-mata : Ind) mungsuh
karo wong pinter, nanging sing siji kalah prigel lan kalah kulina.
rembugmu marang dheweke, maksude: aku kang bakal nglamarake.
Ugal-ugalan nanging tansah nemu slamet, durung tau ketanggor utawa nampa
sara ngrungokake paturane wong siji, dene wong sijine (lawanane prakara)
pagawean nanging ora ngrakake kepenake; ngrekasa tanpa pituwas.
dilairake (ingkar janji: Ind.)
- Kuwasa banget guneme; apa bae kang diucapake dienut wong.
Ngibarate wong kang kakehan omong (umuk) nanging ora ana nyatane.
Owah pikirane (edan) jalaran kakehan ngelmu.
panggedhe (wong kang duwe panguwasa), supaya gampang keturutan gegayuhane.
utawa pialaning liyan, kali sing bebaya, paekaning mungsuh ora bisa tumama.
Kerigen sacindhil abang, caweta sawadone =
tekan bocah-bocah pisan, yen perlu wong wadon kon padha cawetan milu lumawan
(cita-cita) luhur nanging ora duwe sarana utawa wragad.
sarana saka gethok tular wae (mung krungu saka kandhane wong liya bae, ora
gegeran (tukar padu) nanging sing diojok-ojoki ora pasha.
Nggegalak racak, nenangi kremi, ngungkat-ungkat
marang wong sugih, senajan dianggep akeh tur becik nanging ora ana gunane.
(kasaguhan) kang wis diucapake marang liyan, nusuli rembug anyar.
Nututi barang remeh, umpama ketemu ora ana ajine babar pisan.
wis rusak banget, sing sawise didandani banjur rusak maneh lan dibuwang.
njagokake wong kang kurang kapinterane, amarga isih mambu sadulur.
wong kuwasa kanthi maksud antuk pangayoman, nanging pangayoman kang ditampa
apa-apa. Ora bandha, ora pinter, malah asor budine.
Mbasakake samubarang kang ora ajeg. Kala-kala akeh, kala-kala sithik.
Amung anut grubyug bae, ora krana saka kabisane dhewe.
Sesrawungan kang ora becik iku bisa ndadekake ora becik uga.
- Wis mareni tumindake kang ala, nanging isih kepengin
kang ora kebeneran, bisa njalari kapitunan luwih saka sawarna.
(amarga ibune nglakoni zina) dipepindhake barang panas, mula disingkiri
madya mangun karsa. Tut wuri handayani.
mamerake bodhomu. Gemi, setiti, ngati-ati. Kudu diudi!
Momor, momot, momong. Mesthi
Ririh, rereh, ruruh. Raras.
disirami, didhangir, dirabuk; diopeni kareben wohing ndadi.
mati, yen kepengin mulya kudu wani rekasa.
kocak, bisane meneng-anteng yen kebak. Sapi wadon kang seru swarane, sethithik powane. Wong ka...
Naya = Nayaka = Utusan mangras...
BASA LELUNGIDAN (Kata Mutiara) - Aja dumeh! ...
OH, TRESNAKU PEDHOT NENG TENGAH DALAN … Pancene wong tresna iku ora mawang umur, tuwa enom, lanang wadon padha wae. Umur pira ...
MEMETRI BASA JAWA: FALSAFAH SEMAR
Paribasan: Unen-unen kang ajeg panganggone mawa teges entar (kias) lan
ajeg panganggone lan ngemu surasa pepindhan, dene sing dipindhakake iku wonge. Andaka ketaman wisa...
Memetri Basa Jawa menika minangka salah satunggaling sarana nguri-uri lan nglestantunaken basa Jawa amrih basa Jawa tansah ngrembaka sarta boten kagiles
uwes suii.. ket jaman baheula. apik iki,
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia:Pengantar" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia:Pengantar"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Wikipedia:Pengantar:
Parembugan Panganggo:Baam~map-bmswiki ‎ (← pranala | sunting)
Pitulung:Isi/Molai nganggo ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Dwi imam gunanto ‎ (← pranala | sunting)
Parembugan Panganggo:Dyta nur ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Wikipedia:Pengantar"	Menu navigasi
SEMAR MESEM” Ingsun amatak ajiku si Semar Mesem, Mut-mutaku Inten, Cahyaku manjing pilinganku kiwo tengen, Sing nyawang kegiwang, Opo maneh yen sing...
Garuda Wisnu Kencana (GWK) Cultural Park ya iku papan panggonan kanggo wisata ing Unggasan Jimbaran Bali kanthi obyèk wisata Reca GWK (Garuda Wisnu Kencana).[1] Reca GWK iki ya iku reca replika Dewa Wisnu sing lagi numpaki kendaraan sing jenengé Garuda dhuwuré 12 meter karyane pematung kondang saka Bali, I Nyoman Nuarta. Papan panggonan Taman Budaya Garuda Wisnu Kencana panggone 146 mèter saka lumahing segara.[1] Areal GWK iki nduweni jembar 200 hèktar.[1] Ning areal sing luas iki mengko GWk dadi andalan utama panggon wisata iku ngadeg sing kokoh patung GWK.[1] Reca Dewa Wisnu rencanane arep dibangun nganggo posisi numpak Garuda.[1] Dhuwure patung iku kira-kira 75 meter lan dhuwure pondasine 70 meter.[1] Mekaten, total kabèh dhuwure 145 meter.[1] Garuda iki dikira
panggonan sing dibangun ning bukit sing nduweni dhuwur 300 meter ning dhuwur permukaaan segara, mangka GWK bisa ditonton saka kadohan.[1] Saka Papan Anggegana Ngurah Rai, GWK bisa didhelok nyata sapa sing ngadeg ning kana.[1] Suwaliké, yèn ditonton saka posisi iku, mangka saka kawasan GWK, bisa katon cetha lan uga bisa ndeleng srengéngé angslup ing Jimbaran sing nduwèni wedhi ireng.[2] Pembangunan GWK iki mangka nyata bisa kasebut mega proyek.[2] Panggawéné reca sing gedhé iki nganggo bahan sing mliginé saka campurane tembaga karo kuningan, sing njabané diwènèhi lapisan mozaik emas.[2] Saiki patung Dewa Wisnu isih dadi separo awak lan patung garuda lagi dadi sirahe. Ukuran sirah manuk sing gedhé iki.[2] Dhuwure kuping ngluwihi dhuwure manungsa.[2] Angèl dibayangke wangun manuk Garuda iki sakkabèhé manawa wis dadi.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garuda_Wisnu_Kencana&oldid=1080548"	Kategori: Papan wisata ing BaliReca	Menu navigasi
[Kaping 15-4-1832 AJ. 22-7-1902 AD.]
Wulan Jumadilawal taun Be ôngka 1832, taun Hijrah 1320.
Salêbêtipun wulan Jumadilawal taun Be punika amung kêkalih.
1. Dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 18 wuku Watugunung dewa Uma mawulu dadi, sri tumurun ing lêsung bumi kapêtak, lampahing wulan, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge sabarang yêyasan,
sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Jumadilawal wau mênawi kangge ngêdêgakên griya: sae, watakipun kathah bêgjanipun, saha sugih môngsa kathah kajêngipun, mênawi kangge alih-alihan griya watakipun kathah ingkang asih.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi watakipun tukaran, tansah ngucap awon, asring kapandungan, tarkadhang kaangkah rabinipun.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, tanggal kaping 24
Têbih cêlakipun lintang pêpitu Planeet saking bumi.
Pujôngga Batlimus utawi para pujôngga phalak sanès-sanèsipun sami golong namtokakên ukuran ingkang kangge amastani têbih cêlakipun surya, rêmbulan sarta lintang-lintang, inggih punika sêtraling bumi, mênggah ingkang winastan sêtraling bumi wau makatên, saupami bumi punika dipun cublês ngantos butul sarta panyublêsipun wau narajang têlêng têngah lêrês, sapintên panjangipun sunduk
kula ambah ing sabên dintên punika dumugi ing têlêngipun.
phalak buruj utawi phalak atlas, inggih punika ingkang dipun wastani mintakahing phalak buruj, têgêsipun kêndhiting phalak buruj ing têngah, ukuranipun sami kemawon kalihan kêndhiting phalak atlas ing têngah ingkang winastan: madarul-iktidal, ingkang sampun kasêbut ing bab 1 inggih punika 804399999, 9 kilomètêr.
Wusana mênawi kubênging phalak buruj utawi phalak atlas
phalak atlas ingkang dumunung ing kêndhit, inggih punika 2234444, 4 kilomètêr.
Kauningana, ingkang kasêbut ing sêrat Elementa Astronomica ingkang taksih lugu têmbung Latin, mênggah têbih cêlakipun surya, rêmbulan saha lintang-lintang Planeet sanèsipun saking ing bumi sasampunipun kapratelakakên mawi ukuran sêtraling bumi lajêng kacundhukakên kalayan ukuran mil jeographi Geographischemijl ingkang
panjangipun ing dalêm samil 7408 mètêr, botên kacundhukakên kalayan ukuran mètêr. Wondene dadosipun salinan têmbung Jawi sapunika kacundhukakên kalayan ukuran mètêr: punika saking kajêngipun ingkang nganggit Sêrat Sidhikala piyambak.
Katrangan ôngka-ôngka Jawi ingkang sami tumrap ing wingkingipun ôngka Wêlandi mawi kaêlêt-êlêtan komah punika kajêngipun pêcahan paradasan rêpètên, têgêsipun pêcahan paradasan ingkang arêrentengan tanpa wêkasan, sarta wujuding ôngka wongsal-wangsul kados ingkang rumiyin kemawon. Sarèhne ing pangêcapan Sasadara botên gadhah ôngka rêpêtèn, mila kabedakakên mawi ôngka Jawi kemawon. Ing salajêngipun inggih mêkatên, samôngsa ing Sêrat Sidhikala punika wontên pêcahan paradasan rêpêtèn badhe kabedakakên mawi ôngka Jawi kemawon. Taksih wontên candhakipun.
Ombak Akalihan Rob Tuwin Suruding Toya Sagantên
Sakathahing sagantên ingkang toyanipun botên anjêndhêl, punika sabên-sabên amêsthi wontên ombakipun, ingkang kawastanan onbakombak. punika, toya sagantên ingkang katut ing angin, lajêng anjênggunuk kados rêdi makatên, dados ingkang anjalari wontên ombak punika: angin, mênawi anginipun sangsaya agêng, ombaking sagantên inggih sangsaya inggil.
Sampun kula aturakên, bilih ombak ingkang agêng punika saistha rêdi, wontên suku utawi pucakipun. Dene ing sakiwa têngêning ombak mêsthi wontên panggenan ingkang toyanipun suda (dhêkok) awit toya ing panggenan wau katut dados ombak, wondene inggil-inggilipun ombak punika botên sagêd langkung saking 15 M dados upami saking panggenan ingkang dhêkok wau kaukur manginggil jêjêg, ngantos waradin kalihan inggiling ombak, panjanging ukuran botên langkung sasakingsaking. 15 M mênggah lampahing ombak toya punika namung minggah mudhun kemawon, botên mili dhatêng sanès panggenan, saupami ing ngriku kacêmplungan têngkêlan kajêng, kajêng wau inggih taksih akampul-kampul ajêg dunungipun, [dunungi...]
[...pun,] wondene mênawi wontên ombak kalih ingkang anjênggunuk, punika lêting têbihipun kirang langkung tikêl 20 tinimbang kalihan inggilipun.
Ing sauruting sagantên ingkang pasisiripun andhap, punika ombakipun sami pêcah, toyanipun lajêng surut. Wangsulipun toya wau: têmpur akalihan ombak ingkang nêmbe dhatêng saking wingkingipun, ingkang makatên punika kawontênaning toya sagantên kados kinêbur, utawi kadosdene umob, mêdal unthukipun. Mênawi pasisiring sagantên ingkang anjulêg, ombak wau sami nyêmpyok-nyêmpyok ing dharat, angwontênakên swara pating galêgêr, angèmpêri swaraning mariyêm ambal-ambalan, swara wau ngantos kamirêng saking katêbihan. Wondene pasisir ingkang makatên punika ingkang mêsthi sitinipun sangsaya lami sangsaya wêwah anjulêg utawi lajêng jugrug, amargi tansah kasêmpyok- sêmpyok ing toya, kadosdene siti dipun kêruki makatên, sampun tamtu saya lami sangsaya suda, papan ingkang kaêsuk ing toya wau lami-lami sagêd sangsaya wiyar, ing wêkasan dados têluk utawi sunglon.
Toya ing pasisiring sagantên punika sadintên-dintên tansah rob akalihan surud, ingkang kawastanan rob punika: [puni...]
[...ka:] toya sagantên mindhak kathah, kosokwangsulipun: surud, inggih punika toya sagantên suda kathah, wondene mangsanipun rob akalihan surud wau sabên 12 jam 25 mênut, rob sapisan, surud sapisan, dados anggènipun rob utawi surud nyapisan dangunipun wontên sapalihipun 12 jam 25 mênut, utawi 6 jam 12½ mênut, makatên punika kaetang: mênawi rob inggih saking mindhaking toya ngantos sakatogipun. Dene yèn surud inggih kaetang wiwit toya suda ngantos sakatogipun. Awit saking punika mangsanipun toya rob akalihan surud sadintên dumuginipun dintên sanèsipun, kaot 50 mênut, têrangipun makatên:
Upami wanci enjing jam 6 toya wiwit rob, jam 12 langkung 12½ mênut kèndêl, lajêng wiwit toya surud, kèndêling surud jam 6 langkung 25 mênut, nalika punika wiwit rob malih, dados ing dalêm 12 jam lêtipun utawi bedanipun sampun 25 mênut, amargi saking punika yèn sadintên sadalu inggih punika ngantos sadintênipun malih (enjingipun) wêktunipun rob utawi surud sampun majêng 25 mênut kaping 2 utawi 50 mênut, dados upami sapunika rob jam 6 enjing, benjing- enjing [be...]
[...njing-enjing] robipun wanci jam 7 kirang 10 mênut, makatên ugi surudipun, wêktunipun inggih majêng 25 mênut, makatên salajêngipun.
Mênggah rob utawi suruding toya sagantên punika, yèn ing sagantên ingkang alit-alit botên sagêd katawis, sagêdipun katawis yèn wontên ing sagantên ingkang agêng-agêng, langkung malih mênawi ing sagantên ingkang agêng wau ing pasisire wontên sunglonipun, utawi wontên sungapanipun lèpèn ingkang wiyar, ing ngriku rob tuwin suruding toya sagantên katawis sangêt, sarta robipun ngantos inggil sangêt, kados ta: ing sunglon Pacitan (pasisiripun paresidhenan Madiun) tuwin ing sungapanipun lèpèn Garonêh (Garonne) inggih punika pasisiripun Ripublik Phrangkrik, ingkang sisih kilèn. Malah ing sunglon Sin Malo (Sint Malo) ugi ing pasisiripun tanah Phrangkrik, kaoting inggilipun toya yèn pinuju rob kalihan surud ngantos 15 M.
Toya sagantên punika manawi pinuju rob: toyaning lèpèn-lèpèn ingkang wutah ing ngriku sami mudhik, awit nalika punika inggil toyaning sagantên tinimbang toya lèpèn, dados toyanipun lèpèn wangsul mili minggah (nungsung) toya wau inggih kawoworan ing toya
sagantên, ing Banjarmasin (lèpèn Barito) ing pulo Burneo sisih kidul: mênawi toyaning sagantên pinuju rob, toyanipun lèpèn botên kenging dipun ombe, amargi kawoworan toya sagantên kathah, dados raosipun asin sangêt.
Sambêtipun ôngka II kaca 82, taun III.
Anjangmas ing Mataram, punika topèng awit karêngga ing parada, kados ta: untu tuwin jamangipun, ananging dèrèng mawi dipun ukir, mênggah cacahipun kajangkêpan salampahan 39 iji, kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, namung jangkêpipun cacahing lêlampahan kêdah 40 iji, kalêbêt ludrug, inggih punika regol, dene ingkang nama regol punika tumut Gunungsari, nanging tiyang ingkang dados regol, botên mawi topèng minôngka jangkêping bêbanyolan, ing nalika punika dhalang barang topèng wêwah têtabuhanipun [têta...]
[...buhanipun] gêndèr, sarta ingkang nopèng kêdah kêdhikipun tiyang nêm, utawi tiyang 8, kathah-kathahipun tiyang 12, sarèhning tiyang bêbarang topèng ngantos sawatawis kathah cacahing tiyang, sabên-sabên tiyang ingkang nanggap topèng kêdah mirantosi sondhèr, clana, sinjang, pambêktanipun dhalang topèng namung têkês sumping kemawon, mila lajêng kasêbut tiyang barang bagor.
Ing nalika punika lêlampahan topèng wêwah dados kalih kawastanan Jaka Bluwo, kala samantên dhalang topèng ingkang kacariyos prayogi, anakipun Nyai Nayawôngsa ing Palar: nama Gunalêsana, ing saadêgipun nagari ing Kartasura, kacariyos dhatêngipun tiyang tukang topèng anama Robyong, asli ing Japara, sae dêdamêlanipun topèng saha sae pangukiripun, kathah dhêdhalang ingkang milala topèng damêlanipun Robyong wau, kajawi prayogining wônda, pancèn panggarapipun prayogi, kados ta: rambut jamang godhèg sami kapêtha ing kajêng kemawon, sadèrèngipun wontên tukang damêl topèng Robyong punika, sadaya rambut godhèging topèng namung kasugingkasungging. kemawon, mênggah topèng ingkang dèrèng kagêmpur jamang tuwin kasêrit rambut godhègipun taksih katêmbungakên topèng gayaman, ing nalika punika dhêdhalang
topèng ing nagari Kartasura inggih pun Gunalêsana wau. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun Sasadara ôngka III kaca 106.
Punika putrinipun pambajêng Prabu Darmamuka ing Giyantipura, dados garwanipun Rêsi Dewabrata dèrèng ngantos carêm lajêng muksa kataman ing jêmparinging garwa. Kacariyos ing
Darmamuka, ananging Rêsi Dewabrata namung kautus ingkang rama ngupadosakên jodhonipun Prabu Citranggada saha Arya Citrangsena,Citrasena. botên sêdya ngadêgi sayêmbara piyambak, amargi sampun pinasthi ing dewa yèn wadat, mila sarêng katantun badhe kadhaupakên sangêt pakèwêding panggalih, badhe prasaja yèn wadat saèstu kaduparakakên, badhe nglampahi, botên dados rênaning panggalih, wusana miturut lajêng kadhaupakên, nanging carêmipun kaubanggèn yèn sampun mantuk dhatêng Ngastina
Bratayuda badhe malês marjaya nitis Dèwi Srikandhi. Kasêbut ing padhalangan: namanipun sang rêtna wau Dèwi Wahini.
Punika putri ing Giyantipura ingkang panênggak, dados garwanipun Prabu Citranggada zie Darmamuka, ing samuksanipun Prabu Citranggada lajêng dados garwanipun Prabu Krêsna Dwipayana, patutan satunggal kakung ina netranipun, nama Radèn Kuru = Dhêstharata, cariyosipun nalika cinangkraman, sang rêtna tansah mêrêm awit saking ajrih tumingal warnanipun ingkang garwa dening nityandik murkamuka. sirung wok bris godhèg jenggot asimbar jaja. Muksanipun sang rêtna lêbu tumangan sarêng kalihan ingkang rayi Dèwi Ambalika sami ambelani marasêpuh Dèwi Durgandini. Kasêbut ing padhalangan: [p...]
[...adhalangan:] Sang rêtna nama Dèwi Onggalika, sarta botên dados garwanipun Prabu Krêsna Dwipayana, awit seda sarêng kalihan ingkang garwa Prabu Citranggada sinêndhal mayang ing dewa.
Punika putri ing Giyantipura kalêrês ingkang rayi kalihan Dèwi Ambika, dados garwanipun Arya Citrasena zie Darmamuka, ing samuksanipun Arya Citrasena, dados garwanipun Prabu Krêsna Dwipayana, patutan kêkalih mêdal kêmbar dhêdhempetan sami jalu warni pêthak kalih pisan, cariyosipun kala sang rêtna cinangkraman awit saking ajrihipun ngantos biyas ingkang nitya, putra ingkang dhèmpèt wau lajêng jinêmparing dhatêng ingkang rama, sanalika pisah rahayu kalih pisan, nanging sami cacad, ingkang sêpuh kasarampad jangganipun dados tèngèng, kaparingan nama Radèn Pandhu, ingkang anèm kampadkasampadan. sukunipun ingkang kiwa dados pincang, kaparingan nama Radèn Yama = Yamawidura.
Krêsna Dwipayana sampun bobot, babar Dhêstharata, dados ing padhalangan: Dhêstharata punika putranipun Arya Citrasena.
Punika ditya punggawanipun Prabu Dasamuka ing Ngalêngka,
ingkang kataman luluh kasmala ing badan, kala prang agêng ing Ngalêngka pêjah dening kapi Anala.
Punika putranipun wuragil Prabu Kunthiboja = Basukunthi patutan saking Dèwi Bandadari. Garwanipun nama Dèwi Sini, putranipun kêkalih kakung putri. Ingkang sêpuh putri nama Dèwi Satyawama = Satyaboma = Sêcaboma, ingkang ênèm kakung nama Radèn Satyaki. Kacariyos ing samuksanipun ingkang rama Prabu Kunthiboja, dados senapatinipun ingkang raka Prabu Basudewa, kaparingan nama Arya Prabu Ugrasena, lajêng kaangkat dados ratu, kaparingan nama Prabu Ugrasena, apêparab Prabu Satyajit, kadhawuhan babad wana ing Lesanpura, sasampunipun dados praja lêstantun nama nagari ing Lesanpura, ananging taksih [ta...]
[...ksih] sinambi angladosi ingkang raka wontên nagari Madura. Samuksanipun ingkang raka kagêntosan putra Prabu Baladewa, sawêg têtêp angrênggani praja ing Lesanpura. Ing sajumênêngipun nata Prabu Ugrasena misuwur ing ngamônca praja karta arjaning nagari kawibawan wibawaning prabu taruna sudibya wirotama, muksanipun kasor prang kalihan Prabu Karna dening jêmparing Wijayadanu kala prang agêng ing Dwarawati kalihan ing Trajutrisna.
Sambêtipun ôngka III kaca 102, taun III.
Paningrat, êmpyak sangandhaping èmpèr utawi èmpèr wêkasan.
kili, purusing sunduk panyêlak ingkang pucuk.
Purus kip, badaning sunduk manjing saka.
Purus jabung, purusing sunduk ingkang têngah.
Purus gadhing, purusing takir manjing purus bam, têpang pojok adu manjung.
Purus bukur = kruwing, purusing dudur ingkang ngandhap, butul takir, ingkang mandhukul nama: bukur, kruwikanipun nama: kruwing.
Purus bam, purusing dudur ingkang ngandhap, wujud
sangandhaping usuk, wiyar panjangipun sami sawiyar panjanging usuk.
Pangêrêt, panyêlaking blandar ingkang nyathok kalihan balandar.
Dhadha pêksi K.N. = pangêrêt ingkang wontên satêngahing pamidhangan.
Janur irung, tutuping inêb kori kupu tarung.
Molo, kajêng mujur ingkang nginggil piyambak, ingkang kawastanan sirah.
Gônja, sopakaning saka sanginggil sunduk, katumpangan guru utawi pamidhangan.
Guru = pamidhangan, blandar pangêrêting brunjungipun joglo ingkang ngandhap piyambak.
Gajah, sadaya êmpyak ingkang mawi èmpèr ing nginggil piyambak nama gajah, amung griya joglo gajahipun nama brunjung.
Gimbal, langkunganipun cathokan balandar sarta pangêrêt, utawi cathokan sanèsipun, panjangipun sami [sa...]
Gêbyog, blabag kajèjèr rapêt pagêring griya.
Brunjung, êmpyaking griya joglo ingkang nginggil piyambak.
Blandar, kajêng panjang ingkang kasanggi ing saka.
Blandar kêndhit, kajêng panjang tumrap satêngahing
Bungkak, wuwunging molonipun griya joglo, utawi limasan tuwin kampung. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun ôngka I kaca 27 taun III.
Satunggaling wedang ing nagari Cina winastan: cutbimoe.
Cut, têgêsipun kêtan.Bi têgêsipun bêras.Moe têgêsipun bubur.
Têrangipun: bubur kêtan, inggih punika tape uwos kacamboran gêndhis tètès tuwin wedang.
Tiyang Jawi niru damêl tuwin sade wedawedang. wau, mawi tape, gêndhis tètès, klapa irisan alit-alit tuwin wedang, ananging kêlanturing nama dados: cêmowe.
Bramartani 16 Phèbruari 1888 ôngka 7 wontên têmbung: cêmowe: wau.
Jawi Kandha 7 Ogustus 1894 ôngka 62 cariyos têdhak dalêm Ingkang
Pranatamôngsa ing nagari Cina, wontên 24 nama-namanipun kados ing ngandhap punika:
1. Lipjun, 2. Iswi, 3. Kingtit, 4. Junhun, 5.
Jingbing, têgêsipun rêsik, têrang, awit sadaya tuwuhan godhongipun katingal ijêm, tuwin subur, punika mangsanipun tiyang sami dhatêng ing wana abêbrêsih kuburaning têtiyang sêpuhipun utawi sanak sadhèrèkipun.
Satunggaling panggenan, bawah Jèbrès (Surakarta), kala suwargi Babah Limjiba, Kapitan Cina ing Surakarta, yasa griya tuwin los-los ing Jèbrès, kaangge nyidhêkahi para kuburan ingkang sampun botên gadhah waris, mênawi ing môngsa Jingbing.
Dumugi sapriki panggenan griya wau, tiyang Jawi amastani: Cembengan.
Pustakawarti Jawi Kandha 29 Mèi 1900 ôngka 59, ingkang têmbung Mlayu, nyariyosakên nalika kaping 23 Mèi 1900 pabrik gêndhis ing Cèpèr, damêl rame-rame, amargi wiwit giling, ing ngriku mawi tontonan topèng, pucangan ingkang mawi barang-barang lajêng karêbatakên, tuwin sanèsipun.
Karamean makatên wau, têtiyang ing ngriku, namakakên: Cèmbèng, punika inggih kêlanturing têmbung: Jingbing wau.
Barang abrak-abrak bêbêktanipun pangantèn èstri, ingkang dipun arak ing dintên sadèrèngipun panggih, winastan: kècêng: têgêsipun: pêpaèsing laki.
Nalika apyun saking Indhu, kabêkta dhatêng nagari Cina, tiyang ing nagari Cina wontên ingkang tumut nyêrèt candu, mênawi nglêbêtakên candu ing cangkêming bêdudan, winastan: cêng, mêndhêt têmbung cêng, ingkang têgêsipun paès wau.
Samangke ing nagari Cina, sampun kathah tiyang nanêm wit apyun, saha wit apyun wau winastan: ingjyok, têgêsipun: parining pêksi kapodhang, tuwin candu apyun winastan: auyongko (auyong = apyun, ko = candu dados têrangipun: canduning apyun).
Sadèrèngipun kangjêng guprênêmèn Indiya Nèdêrlan angwontênakên pak apyun, tiyang Cina sampun wontên ingkang nyêrèt candu ing tanah Jawi, tiyang Jawi wontên ingkang tumut nyêrèt, sarta ngangge têmbung: cêng wau, ananging katandukakên dados: ngêcêng.
Sêrat Paramabasa, karanganipun Ki Padmasusastra, ingkang kaêcap ing pangêcapan Pirma Albrêt Rusê èn Ko ing Surakarta kaca 127, wontên têmbung: ngêcêng candu.
Ing basa Jawi, inggih wontên têmbung: cêng, kados ta: ucêng, kêcêcêng, kêncêng, bêncêng, gancêng, ngincêng, ngêcêcêng, sadaya wau têgêsipun kêncêng gilig, utawi ênêr, sanadyan ucêng-ucêng tur punika bakalipun kapuk, inggih nama kêncêng tinimbang kalihan kapuk sanèsipun.
Ngêcêng candu, sanadyan têmbungipun: cêng wau sanès têmbung Jawi, ananging pangêcêngipun mawi urik, mênawi candu sampun kaulêd-ulêd dados gilig ing pucuking urik wau, lajêng kajojohakên cangkêming bêdudan, kok inggih cundhuk kalihan têmbung Jawi: cêng wau.
Pêthikan saking Sêrat Warni-warni, kaimpun dening Prawirawiyata abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
1. Bumi tansah kabênteran, ananging bêntèripun botên mindhak-mindhak.2. Lindhu.3. Kilat, balêdhèg utawi galudhug.4. Toya sagantên botên lubèr.5. Toya sagantên asin.6. Angin, utawi barat.7. Namaning pulo Jawi.8. Pamanggèn saha caranipun tiyang Sundha.9. Pamanggèn saha caranipun tiyang Baduwi.10. Pamanggèn saha caranipun tiyang Baweyan.11. Pamanggèn saha caranipun tiyang Tênggêr.12. Tiyang tilêm botên kraos punapa-punapa.13. Tiyang ngêlu sabab saking punapa.14. Tiyang sambat dhatêng biyung, botên dhatêng bapa.15. Sakolah, punapa pigunanipun.16. Sagawon edan.
1. Bumi punika sabên dintên tansah kabênteran, sabab punapa bêntèripun wau botên mindhak-mindhak.
Katêrangan: Bumi punika wujud bundêran, ingkang pêtêng kados dening rêmbulan saha lintang sanès-sanèsipun, ingkang kasamèkakên bumi, botên gadhah cahya saha botên bêntèr, dene sagêdipun gadhah cahya saha bêntèr, namung sabab saking srêngenge. Ing wanci siyang bumi kabênteran ing srêngenge, ananging sanadyan makatêna, sampun
bêntèripun dhatêng langit, enjingipun kabênteran malih, ananging dalunipun bêntèr wau ugi kawangsulakên malih, makatên salajêngipun, bilih siyang tampi, dalu ambucal, amila bêntèr wau botên wêwah. Saupami tansah siyang kemawon, inggih punika srêngenga srêngenge. botên sêrap-sêrap, bêntèripun tamtu mindhak.
2. Gugontuhonipun bôngsa kula têtiyang Jawi, wontênipun lindhu punika sabab saking ebah utawi alihanipun [alihani...]
[...pun] malaekat, lêmbu gumarang utawi sawêr naga ingkang nyanggi bumi, punika têmênipun kadospundi.
Ingkang dipun wastani lindhu punika ebahipun siti, saha kadadosan saking tigang prakawis.
1. Sabab saking latu ingkang wontên ing salêbêtipun bumi, ingkang mêdal ing pucakipun rêdi-rêdi. Bilih margi wêdalipun latu wau katutupan ing sela sasaminipun, saha latu wau badhe mêdal sakiyat-kiyatipun, siti ing sakiwa têngênipun tamtu ebah, tandhanipun panggenan-panggenan, ingkang cakêt rêdi ingkang mêdal latunipun, kêrêp wontên lindhu, dene ing panggenan ingkang botên wontên rêdinipun, upami ing tanah Nèdêrlan, botên nate wontên lindhu.
2. Sabab saking toya, inggih punika bilih toya jawah rumêsêp ing bumi, lampahipun botên sagêd lajêng, upami sabab saking kalêbêt ing sela, bilih sela wau kenging bêntèripun latu ingkang wontên ing bumi, toya wau lajêng angukus. Saking dayanipun kukus utawi sêtum (Stoom) wau, kula botên maibên bilih sagêd
ingkang kagodhog ing cèrèt upaminipun, sarêng umob, tutupipun cèrèt tansah ebah, margi saking dayanipun sêtum.
Lampahipun kareta latu, punika margi saking dayanipun kukus utawi sêtum.
3. Sabab saking jugrugipun siti-siti ing guwa-guwa ingkang wontên ing salêbêtipun bumi, saking agêng utawi kiyatipun jugrugan, ngantos angebahakên siti ing sakiwa-têngênipun, saha ing sanginggilipun, inggih punika lumahipun bumi.
3. Kilat, balêdhèg, saha galudhug, punika kadadosan saking punapa.
Katêrangan: Sabab saking bêntèr, bêntèr punika andadosakên toya sagantên, lèpèn, utawi toya salumahipun bumi punika sami angukus, bêntèripun hawa ingkang nanggêl kukus wau mindhak inggilipun saya kirang, sampun tamtu panahanipun ugi saya botên kaconggah, amila kukus wau lajêng dados mega utawi mêndhung. Mêndhung utawi mega punika wontên ingkang èlêktris electriek bilih mêndhung [mê...]
[...ndhung] waniwarni. kalih ingkang beda èlêktrisitèitipun electriciteit têmpuk, lajêng angwontênakên cahya kadosdene latu, ingkang cumlorot saking mega satunggal dhatêng satunggalipun, cahya punika panjangipun wontên ingkang langkung saking satus mètêr, saha dipun wastani: kilat.
Mêndhung ingkang kathah èlêktrisitèitipun, bilih cakêt wit-witan inggil, griya, utawi tiyang, asring anyambêr ngantos adamêl cilakanipun ingkang katuju saha ingkang kababan utawi kasrèmpèt, inggih punika ingkang dipun wastani balêdhèg utawi gêlap. Hawa ingkang katrajang ing panyambêripun sumilak, lajêng wangsul malih angontênakên swara jumêprèt utawi jumêbrèd, inggih punika ingkang dipun wastani galudhug, ingkang lampahing swaranipun ing dalêm sasêkon 333 mètêr. Dene swara galudhug, ingkang anglantur punika, kasababakên saking kumandhangipun.
Taksih wontên sambêtipun, Prawirawiyata. Abdi dalêm juru sêrat II kabupatèn pulisi Surakarta.
Sambêtipun ôngka XII kaca 550 taun II.
Punapa paedah utawi pigunanipun tiyang adus rêndhêman padharan tuwin murad punika?
Sampun kula pratelakakên ing ngajêng bilih sêsakiting manungsa sabab saking pintên-pintên jat ingkang sami kèndêl sarta maradini salêbêting badan, punapa malih panasing sêsakit punika jalaran saking gosoking jat sami jat ingkang lumampah manginggil asêsimpangan kadosdene uwabing wedang umob. Dene bilih padharan utawi paprincèning badan ingkang ngandhap dipun asrêp-asrêp, jat-jat ingkang sami minggah sarta marapini paprincèning badan lajêng wangsul mangandhap dhatêng paprincèning badan ingkang ngandhap, satêmah lajêng gampil wêdalipun, inggih punika mêdal ing murad tuwin ing dubur.
Adus toya asrêp kalih prakawis wau pancèn langkung parlu saha agêng paedahipun, punapa malih angrêndhêm murad, awit ing ngriku panggenaning pakumpulanipun sakathahing otot alus ingkang agêng salêbêtipun badan. Dene bab patraping adus kalih prakawis ingkang sasampunsampun. kasêbut nginggil, kêdah kula pratelakakên malih kalihan rêringkêsan kados ing ngandhap punika.
a. Adus rêndhêman padharan, dangunipun kêdah botên kirang saking 10 dumugi 15 mênit, sarta padharanipun wiwit pusêr mangandhap kauruta alon-alon, badanipun sakojur ingkang ngantos karaos asrêp, sasampunipun lajêng [la...]
[...jêng] adus grujug nyiram badan sakêdhap, sasampunipun adus nyiram badan wau lajêng manganggea sandhangan ingkang sarwa kandêl utawi kêmul salimut sakêdhap, ugi ingkang ngantos badanipun karaos angêt utawi bêntèr, punapa malih botên kenging nêdha punapa-punapa sadèrènging badanipun karaos angêt utawi wiwit kêraos bêntèr.
b. Adus rêndhêman murad, punika dangunipun kêdah botên kirang saking 10 dumugi 60 mênit, ingkang ngantos badanipun karaos asrêp, bilih tiyang jalêr: pucuking pajalêranipun kêdah tumut karêndhêm, sarta dipun kosoki suwekan sinjang alus kalihan alon-alon. Dene bilih tiyang èstri: kuwadonanipun kêdah katêlês katuruh ing toya, sarana suwekan sinjang ingkang angêmu toya, kados ingkang sampun kasêbut nginggil, nanging sampun dipun kosokakên. Ananging tiyang èstri ingkang sawêg garapsari botên kenging adus rêndhêman murad, sanadyan rêndhêman padharan ugi botên kenging.
c. Adus toya tawa kalih prakawis, punika kenging dipun lampahi sapisan, kaping kalih dumugi kaping tiga, ing dalêm sadintên,
Kajawi patraping adus ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil wau sadaya, Tuwan Kihnê anyariyosakên malih adus soroting srêngenge, inggih punika badan sakojur dipun sorotakên bêntèring srêngenge (dhedhe) makatên patrapipun.
Tiyang ingkang badhe nglampahi adus soroting srêngenge wau, kêdah ngupados panggenan ingkang kenging kaangge tilêman salonjor, lajêng kaanggea tilêman salonjor, supados badanipun sakojur sagêda kasorotan bêntèripun srêngenge, ananging sirah tuwin rainipun kêdah dipun kudhungi sinjang, langkung sae malih kakudhungana godhong ingkang taksih ijêm, nanging kêdah ingkang wiyar, kadosdene godhong pisang sasaminipun, punapa malih kêdah ngangge sandhangan ingkang sarwa tipis, sarta sukunipun sampun ngantos katutupan. Dene bilih tiyang èstri ingkang adus soroting srêngenge wau, botên kenging kêmbênan.
Dangunipun tiyang adus soroting srêngenge punika 1 dumugi 2 jam, ananging mênawi salêbêtipun adus soroting srêngenge wau sirahipun kêraos ngêlu, utawi mumêt, inggih lajêng kasudaa kalihan mêsthinipun.
Mênggah pigunanipun tiyang adus soroting srêngenge punika, sagêd angêdalakên karingêt. Dene kanggenipun mênawi wontên tiyang ingkang mêntas adus toya tawa, môngka botên sagêd mlampah-mlampah supados karaos bêntèr utawi angêt badanipun, punika prayogi lajêng adusa soroting srêngenge.
Adus soroting srêngenge punika ugi kenging dipun lampahi sadèrèngipun adus toya tawa. Dene sasampunipun adus soroting srêngenge, inggih lajêng adus rêndhêman padharan utawi adus rêndhêman murad. Ananging adus soroting srêngenge wau langkung prayogi dipun lampahi sasampunipun
punika kenging namung sabageaning badan kemawon, dados botên susah badanipun sakojur dipun sorotakên ing srêngenge, inggih punika mênawi katimbang pêrlu namung bêntèrakên sabageaning badan ingkang sakit, kados ta: tangan utawi suku tatu, abuh, gudhigên tuwin korèngên sasaminipun, punika kasorotna ing panas, saha sampun kasasaban sinjang, kêdah dipun tutupi godhong ingkang taksih
sêgêr, supados sagêda mêdal karingêtipun ingkang awon. Taksih wontên sambêtipun.
pun ombèn-ombèn ingkang mawi alkohol, punika saya lami sangsaya kathah ingkang nyirik.
Soklat punika kalêbêt ing wit-witan ingkang botên inggil, dene asalipun saking tanah Amerikah Têngah lan Amerikah sisih kidul, ananging sapunika sampun sumêbar ing tanah Aprikah sarta Asiyah ingkang sisih kidul, makatên ugi ing tanah Jawi ugi sampun sumêbar ing pundi-pundi, dene bôngsa Eropah ingkang wiwit nyumêrêpi rumiyin piyambak, inggih punika bôngsa Sapanyol, ing wiwitanipun antawising taun 1500-1600 (in' t begin der 16 deeeuw) nalika bôngsa Sêpanyol anêlukakên tanah Mèksiko mawi têtindhih Tuwan Pisaro Pizarro punika sami sumêrêp bilih têtiyang ing ngriku
saking dene pangaji-ajinipun dhatêng soklat wau ngantos soklat punika kaangge kadosdene yatra makatên pasmunt têgêsipun soklat wau kenging kangge têtumbas barang sanèsipun sarana kalintokakên, awit sampun umum bilih soklat punika kalêbêt barang ingkang munpangati piyambak, botên antawis lami pakarêmanipun tiyang Astikên Azteken wau kabêkta dhatêng tanah Eropah, wiwit taun 1607 sarêng satunggiling tiyang Pholêntin sampun sinau pangolahipun soklat wau, lajêng wiwit angrêbda sarta wiwit wontên ingkang damêl pabrik soklat.
Tiyang pinunjul anama Sijstematicus Linnaeus punika sangêt anêngênakên dhatêng munpangating soklat wau, ngantos amastani Theobromma cacao dene têmbung Theobromma punika têgêsipun dhaharanipun Gusti Allah Godenspijs.
Woh soklat punika saèmpêr kados timun korn keminer ing lêbêt wontên wijinipun ingkang sumêlap ing daging (dede daging kewan) ingkang warninipun kalawu sêmu pêthak lan èncèr kados bubur. Ing dalêm woh satunggil, wijinipun wontên 20 ngantos 40 iji. Wiji punika [pu...]
[...nika] warninipun biru sarta atharik-tharik dados kalih larik, raosipun wiji wau kajawi ingkang eca taksih gadhah sari kêcut saha pait. Wit soklat punika awohipun tansah lumintu kemawon, sasampuning wohipun dipun pêthiki lajêng dipun garingakên sawatawis sarana dipun pe. Sarêng sampun malêm, tumuntên kawadhahan ing toya lan katutup ingkang rapêt, lajêng kaêpe malih, sapunika lajêng wiwit bosok. Wijinipun saya uwal saking dagingipun lan malih dados abrit, wusana lajêng gampil kapisah saking dagingipun. Sapunika raosing wiji ingkang kêcut sampun ical, dene pandamêl ingkang makatên wau ugi wontên pratikêlipun sanès, inggih punika sarana dipun pêndhêm ing siti. Panggorèngipun soklat punika kathah èmpêripun kalihan panggorènging kopi, namung urubing latunipun kêdah ingkang waradin. Sasampunipun kagorèng, kulitipun lajêng gampil kapisah saking wijinipun, lan wiji wau lajêng dados mopol, saha sarinipun ingkang arum aroma lajêng katawis kadosdene kopi makatên. Dene miraosipun punika gumantung dhatêng awon saening panggorèngipun. Mila pêrlu sangêt ingkang kapurih anggorèng punika kêdah tiyang ingkang sampun kulina. Sasampunipun [Sasampuni...]
[...pun] kagorèng, lajêng kawadhahan ing tampah, kakêpyak-kêpyak murih enggal asrêp. Tumuntên kapilihana supados wiji ingkang sae inggih punika ingkang gadhah raos pait sampun awor kalihan ingkang awon, inggih punika ingkang taksih gadhah raos kêcut, mila kêdah kaperanga dados kalih perangan amurih ingkang pancèn sae sagêda miraos sangêt. Sasampuning titi pamilihipun, lajêng dipun bêbak, nanging sampun ngantos lêmbat-lêmbat, namung ngangkaha supados sami tugêl kemawon saha kulitipun sagêda pisah saking wiji tumuntên katapènana supados kulitipun sagêda kabur. Bilih kulitipun sampun rêsik, lajêng kabêbaka malih, dèrèng ngantos lêmbat sangêt (taksih wujud mêniran) tumuntên kagorèng malih, nanging panggorèngipun punika namung niyat ambêntèrakên kemawon. Sasampunipun bêntèr tumuntên kabêbaka bêntèr-bênteran kemawon. Ing ngriku bubukan soklat lajêng malih kados bubuk kênthêl sarta awujud jaladrèn, jaladrèn punika tumuntên kawadhahan ing kanthongan sinjang lajêng kapipita ingkang rosa sangêt supados mêdala lisahipun. Murih sagêda tuntas, pamipitipun kêdah mawi sarana pirantos.
Sasampuning tuntas lisahipun, soklat wau ing wujut [wuju...]
[...t] prongkolan kados têtêdhan, punika lajêng kabêbaka malih. Langkung sae malih kapipis ing pipisan supados sagêd lêmbat sangêt. Bakdanipun punika lajêng dipun ayaki malih: punika nama sampun rampung.
Soklat punika kajawi atêmu perangan ingkang munpangati, kados ta: sarupi pêthaking tigan, eiwitstoffen glêpung zetmeel blêndok gom saha perangan ingkang sagêd nangèkakên bayu Zenuw levenprikkelend bestanddeel inggih punika ingkang nama theobromine, ugi angêmu lisah
sampuna kawoworan barang ingkang gampil ajuripun, inggih punika galêpung utawi tajin§ Ing Dêmak, tajin, ing Bagêlèn kanji, nuwun pancasanipun rama, pundi ingkang kangge ing Surakarta bilih kangge ngakên-akên pêthakan, anggènipun mastani: ing Dêmak, dipun sêkuli k. ng. Ing Bagêlèn dipun kanji Ms. Suwarta. Pitakènipun putra kula punika ing Surakarta wontên sadaya, namung sanès kanggenipun. 1. Tajin, punika toyaning liwêt ingkang kêdah kabucal, supados atus sêkulipun botên kêlêmêsên. 2. Kanji uwos kajênang kapêndhêt duduhipun ingkang cuwèr kangge nganji (= ngakên-akên) pangangge ingkang kasêtrika. 3. Sêkul K.N. glêpung uwos kajênang kanggo nyêkuli = ngakên-akên) mori ingkang badhe kasêrat, lajêng dipun kêmplongi supados alus. Red. sagêd
damêl pituna dhatêng badan, ananging woworanipun wau lajêng damêl suda dhatêng dayaning pêthaking tigan eiwitstoffen dados kêdah wontên pangudi malih murih angicalakên lisahipun tanpa nyuda dayaning pêthaking tigan eiwitstoffen wau saha lajêng kenging kangge ombèn-ombèn sarana dipun wowori toya lan gêndhis sawatawis, punapa malih kenging kaombe dening sadhengah tiyang utawi dening tiyang ingkang wêtêngipun kirang sae (zwakke magen = wadhuk of wêtêng ringkih?) murih sagêd ngalap dayanipun ingkang munpangati wau. Ingkang manggih sarana kados kasêbut nginggil punika: Pirma Tuwan cj van Hautenenzoon ing taun 1828 tuwan wau pikantuk prajanjian karajan koninklijke octrooi§ Oktroi, sawarni kalihan kontrak. Bedanipun makatên, ing tanah Eropah sampun kalimrahan, mênawi wontên tiyang ingkang manggih kawruh enggal ingkang migunani ing akathah, guprêmènipun lajêng maringi prajanjian kawangênan laminipun botên kenging katiru ing tiyang sanès, pêrlunipun supados tiyang ingkang manggih kawruh enggal wau, sagêda pikantuk kauntungan amargi saking larisipun panyadening barang damêlanipun ingkang manggih enggal wau. Kacariyos ing jaman kina ing taun 1062 nalika Kumpêni sawêg wiwit dagang ing tanah Indhi ugi pikantuk èktroi kalih dasa taun, inggih namung pêrlu kangge ngawisi sudagar sanèsipun ingkang dede golonganipun sampun
industrie) ingkang manggih sarana amastani damêlanipun wau: bubukan soklat, inggih punika mirid saking wujudipun lan kangge nêdahakên bilih panyudanipun lisah soklat botên sarana kawoworan galêpung utawi barang sanèsipun. Lami-lami nama wau lajêng malih dados: kakao phan autên. Mênggah cocoging pandamêlipun kalihan kanyataanipun, punika mêntas dipun pariksa malih. Pandamêl ingkang makatên wau, sampun tamtu andadosakên awising rêgi. Mila botên anglêngkara bilih ing pabrik ngriku panyadenipun bubuk soklat, botên sagêd damêl undha-usuking rêgi. Saking gêminipun wau lajêng kasagêdanipun sok dipun apusi. Kathah para pabrikan ingkang botên sae lêkasipun, inggih punika pandamêlipun soklat botên manut kados ingkang kasêbut ing nginggil, ananging kabêbak kalihan kulitipun, malah kathah ingkang kawoworan bêbakan kênthang utawi tajin, langkung awon malih mawi woworan tai bêsi (ijzerroest) utawi bêbakan banon, lan sanèsipun malih.
Pangolahipun soklat kadamêl têtêdhan sarana dipun [dipu...]
[...n] gêndhisi, utawi sanès-sanèsipun botên kula jawèkakên, awit kajawi têtêmbunganipun kathah ingkang angèl panjarwanipun saking dene susah pangupadosipun têmbung Jawi ingkang cèplês lan cara Walandinipun, ugi angronce sangêt, tur botên gampil katiru, amargi bêkakasipun ingkang kasêbut ing sêrat ingkang kula pêthiki punika, bêkakasing pabrik sadaya. Malah pandamêlipun soklat ingkang kula andharakên ing nginggil punika ugi mawi panggilingan, nanging kula gantos mawi bêbak utawi pipis, pêrlu namung supados gampila katiru ing bôngsa kula têtiyang Jawi, awit kula sumêrêp bôngsa kula têtiyang Jawi anggènipun damêl soklat dèrèng manut cara ingkang saèstu, inggih punika botên dipun bucali lisahipun rumiyin, môngka ingkang kasêbut ing sêrat ingkang kula pêthiki punika, lisah wau sagêd damêl pituna dhatêng kasarasan.
[...wan] wontên ing ngabyantaraning palênggahan paduka, utawi para priyantun agêng punika, sajatosipun botên sanès amung badhe nyuwun gênging kamirahan paduka sadaya.
Kula nuwun, kadospundi utawi saking sabab punika, dene aksara: nga = ngô, bilih dipun panjing ing pasangan na = lê, têka kawastanan: nga lêlêt, utawi kaungêlakên: lê = lê, punapa malih
Re = rê, punika kadospundi katêranganipun, tuwin jalaran saking punapa, dene aksara ra of la, têka botên kenging kapêpêt, kadosdene aksara liya-liyanipun, punapa aksara ra, la punika, bilih kapêpêt = dipun pêpêt = pinêpêt, sagêd anggadhahi têgês utawi swara sanès? mênawi botên makatên, andupara sangêt, têka binedak-bedakakên kalihan panunggilanipun.
Saking ingkang sawêg kasêngsêm dhatêng indhaking samukawis kasagêdan. [kasagê...]
Pun nistharka amudhar damarka, punggung ing sajatinya.
Punapa botên kawêwahan aksara swara, a, i, e, u, o.
dhatêng Mas Kramawiyata, kados botên ngaping kalih damêl.
Katur ing panjênênganipun rama juru pangriptaning Sêrat Sasadara.
1. Atêr-atêr: ha, ma, asuka, maguru = bawa ha.2. Atêr-atêr ha, ma, anuswara = tanduking kriya.
Tanduking kriya punika sumêrêp kula namung atêr-atêr ma, wontên sangajêngipun têmbung tanduk, sarta namung kangge ing kidung, kados ta: manyakar botên sami kalihan anyakar. Red.
3. Anjaluk = tanduk kriya wantah.4. Anjaluki = tanduk i kriya.5. Anjalukake = tanduk ke kriya.
Sigêg: ka, mawi: ake punika wêwaton yyarana. Red.
6. Atêr-atêr: ka, di, ko, dak, sêsêlan: ma: tanggaping kriya.
Tanggaping kriya ka, di, ko, dak, kula dèrèng sumêrêp, punika ingkang kados punapa, mênawi:
Mas Kramawiyata, sarèhning tunggil paguron, punapa sampun lêrês têmbung: golèka rimbag sambawa na, manawi
dados gêndra: tinatulis sarta dwipurwaning bawa ma, tumatundha, dèrèng kocap. Red.
Namaning têmbung-têmbung ing nginggil punika: têgêsipun kadospundiNyuwun mugi katêrangna satunggal-tunggalipun têmbung, têgêsipun tanduk ... i kriya ... enz. P. Pringgasubrata. sarta punapa pikajêngipun, dene kawastanan makatên, pujôngga sintên ingkang miwiti paring nama-nama wau.
Sinêrat ing Karanganyar, 20 Sapar Be 1832.
Sumôngga sami kagaliha, kula blim, badhe andhèrèk bikak kemawon, panjêripun pithèn. Red.
Wontên malih pitakènipun liding Pahêman Radyapustaka R. ms. Ng. A.S. têmbung kriya: gawe, punika beda kalihan têmbung kriya sanès-sanèsipun, watêkipun têmbung kriya sarta tanduk, ingkang limrah angsal katrangan têmbung aran kados ta:
Tuku (anggêbug) wêdhus enz.
Nanging têmbung kriya gawe botên makatên, kados ta:
Gawe: mulês | kêtlêku | kapiran | kapengin | pirêna | gêla | lingsêm enz
Punika punapa ingkang dados sababipun, sumôngga Mas Kramawiyata sarta Mas Rêksawiyata sami kula aturi paring katrangan, ragi aji punika tinimbang anggalih na gondhèl. Red.
Panjurungipun Mas Rêksawiyata bab na gondhèl, dèrèng sagêt
nyingkiraké kamungkinan anané bumi super ing zona layak huni Proxima Centauri.[18][19][20][nb 2] Panggolèkan bendha-bendha langit sing luwih cilik merlokaké alat-alat anyar, kayata teleskop luar angkasa James Webb.[21] Amarga kacerakané karo Bumi, lintang iki wis diusulaké minangka
Pangamatan[besut | besut sumber]
Nalika taun 1915, Robert Innes, Dhirèktur Observatorium Union ing Johannesburg, Afrika Kidul, nemokaké lintang sing duwé gerak dhiri sing padha karo Alpha Centauri.[23][24] Dhèwèké mènèhi jeneng lintang iku Proxima Centauri.[25] Nalika taun 1917, ing Royal Observatory, Tanjung Harapan, astronom Walanda Joan Voûte ngukur paralaks trigonometrik lintang iki, lan ngonfirmasi yèn Proxima Centauri duwé let saka srengéngé sing padha karo Alpha Centauri. Lintang iki uga ditepungi minangka lintang kanthi luminositas paling asor ing wektu iku.[26] Panemton paralaks Proxima Centauri sing akurat digawé déning astronom Amérika Sarékat Harold L. Alden nalika taun 1928. Dhèwèké ngonfirmasi asil awal mawa paralaks 0,783 ± 0,005″.[23][25]
Astronom Amérika Sarékat Harlow Shapley ngumumaké Proxima Centauri minangka lintang suar nalika taun 1951. Pamriksan marang cathetan-cathetan fotografik sadurungé nuduhaké yèn lintang iki ngalami paningkatan jroning magnitudo watara 8%, ndadèkaké minangka lintang suar paling aktif ing wektu iku.[27] Kacerakan lintang iki mungkinaké pangamatan marang aktivitas semburanné. Nalika taun 1980, Observatorium Einstein gawé kurva ènèrgi sinar X ing semburan Proxima Centauri. Pangamatan luwih jero dilakokaké liwat satelit EXOSAT lan ROSAT. Emisi sinar X kanthi semburan sing luwih cilik lan mèmper karo srengéngé diamati déning satelit ASCA Jepang taun 1995.[28] Proxima Centauri kawit wektu iku dadi subjèk panlitèn déning manéka observatorium sinar X, kayata XMM-Newton lan Chandra.[29]
Amarga dhéklinasi kidul Proxima Centauri, lintang iki mung bisa dideleng ing sisih kidul lintang 27° U.[nb 3] Katé abang kaya Proxima Centauri mbleret banget kanggo dideleng kanthi mata langsung.[30][31] Lintang iki duwé magnitudo semu gedhéné 11, saéngga diperlokaké teleskop mawa tingkap minimal 8 cm (3,1 in.) kanggo ngamati lintang iki.[32]
Proxima Centauri diklasifikasikakè minangka lintang katé abang amarga mlebu sanjeroné dhèrèt utama ing diagram Hertzsprung–Russell lan kagolong jroning kelas M5.5. Lintang iki duwé magnitudo mutlak gedhéné 15,5.[4] Gunggung luminositas tumrap kabèh dawa gelombangé ya iku 0,17% saka srengéngé,[6] senajan nalika diamati jroning dawa gelombang spèktrum optik mung 0.0056% saka srengéngé.[33] Luwih saka 85% saka daya sing kapancaraké ya iku dawa gelombang infraabang.[34]
Nalika taun 2002, interferometri optik ing Very Large Telescope (VLTI) nemokaké yèn Proxima Centauri duwé dhiameter pojok watara 1,02 ± 0,08 mili dhetik busur. Amarga leté wis dikawruhi, dhiameter sebeneré bisa diprakirakaké, ya iku watara 1/7 srengéngé, utawa kaping 1,5 Yupiter.[24] Massa lintang iki diprakirakaké watara 12,3% saka massa srengéngé, utawa kaping 129 massa Yupiter.[8] Rata-rata massa jinis lintang dhèrèt utama ningkat sairing karo kurangé massa,[35] lan Proxima Centauri dudu pangecualian: lintang iki duwé rata-rata massa jinis watara 56.800 kg/m3 (56,8 g/cm3), sauntara srengéngé watara 1.409 kg/m3 (1,409 g/cm3).[nb 1]
Amarga massané sing asor, bagéyan njero lintang iki sepenuhé konvèktif, saéngga ènèrgi ditransfer menyang bagéyan njaba liwat pagerakan fisis plasma, lan dudu liwat prosès radhiatif. Konvèksi iki ateges yèn awu helium sing ditinggalaké saka fusi termonuklir hidrogen ora kaakumulasi ing inti, nanging diédharaké menyang kabèh lintang. Ora kaya srengéngé, sing mung bakal ngobong watara 10% saka kabèh hidrogené sadurungé ninggalaké dhèrèt utama, Proxima Centauri bakal ngentèkaké kabèh "bahan bakar"é sadurungé fusi hidrogen rampung.[13]
Konvèksi gegandhèngan karo pangasilan médhan magnèt. Ènèrgi magnètik saka médhan iki diculaké menyang permukaan liwat semburan lintang sing ningkataké luminositas lintang jroning wektu sing cendhak. Semburan-semburan mau bisa tuwuh nganti padha gehdéné karo lintang lan bisa nggayuh suhu dhuwuré 27 yuta K[29]—cukup panas kanggo ngradhiasi sinar X.[36] Luminositas sinar X lintang iki sing meneng (kira-kira watara (4–16) × 1026 erg/s ((4–16) × 1019 W)) sacara kasar sithik luwih cilik saka srengéngé. Luminositas sinar X puncak ing semburan paling gedhé bisa nggayuh 1028 erg/s (1021 W.)[29]
Kromosfer lintang iki aktif, lan spektrumé nuduhaké garis émisi magnesium karionisasi sing kuwat ing dawa gelombang 280 nm.[37] Watara 88% permukaan Proxima Centauri mungkin aktif. Persentase iki luwih dhuwur tinimbang srengéngé, malah nalika ana jroning puncak siklusé. Ing periodhe meneng kanthi sithik utawa ora ana semburan, aktivitasé ningkataké suhu korona Proxima Centauri dadi 3,5 yuta K (sauntara srengéngé mung 2 juta K).[38] Nanging, tingkat aktivitas lintang iki dianggep asor yèn dibandhingaké karo katé kelas M liyané,[12] sing selaras karo prakiran umur lintang iki, ya iku 4,85 × 109 taun.[8] (tingkat aktivitas katé abang diprakirakaké alon-alon saya pudhar sakwéné miliyaran taun kanthi saya kurangé tingkat rotasi lintang).[39] Tingkat kaaktifan uga duwé variasi ing periodhe (kasar) 442 dina, sing luwih cendhèk saka siklus srengéngé (11 taun).[40]
Proxima Centauri duwé angin lintang sing rélatif lemah, saéngga laju pamedhunan massané ora luwih saka 20% laju pamedhunan massa srengéngé (sing disebabaké amarga angin srengéngé). Ing sisih liya, amarga lintang iki luwih cilik saka srengéngé, laju pamedhunan massa per satuan wiyar permukaan saka Proxima Centauri mungkin kaping wolu luwih gedhé saka permukaan srengéngé.[41]
Katé abang kanthi massa kaya Proxima Centauri bakal tetep dadi lintang dhèrèt utama sakwéné patang triliun taun. Sauntara proporsi helium ningkat amarga fusi hidrogen, lintang iki bakal dadi luwih cilik lan panas, saya suwé malih saka abang dadi biru. Nyeraki akir periodhe iki, Proxima Centauri bakal dadi luwih mengkileng (nggayuh 2,5% luminositas srengéngé), lan uga ngangetaké bendha-bendha langit sing ngupengi
lan pagerakan[besut | besut sumber]
Adhedasar paralaks 768,7 ± 0,3 mili dhetik busur, sing diukur kanthi migunakaké Fine Guidance Sensors ing teleskop njaba angkasa Hubble,[3] Proxima Centauri mapan adohé 4,2 taun cahya. Saka titik deleng apik (vantage point) bumi, Proxima kapisah 2,18°[42] saka Alpha Centauri, utawa kaping papat dhiameter pojok rembulan.[43] Proxima uga duwé gerak dhiri sing gedhé - obah 3,85 arcsecond per taun ing langit.[44] Lintang iki duwé kacepetan radhial gedhéné 21,7 km/s marang srengéngé.[1]
Ing antarané lintang-lintang sing wis ditepungi, Proxima Centauri wis dadi lintang paling cerak saka srengéngé sakwéné 32.000 taun, lan bakal tetep dadi sing paling cerak sakwéné 33.000 taun sabanjuré. Sawisé iku, posisi lintang paling cerak bakal digantèkaké déning Ross 248.[45] Proxima bakal ana ing posisi paling cerak karo srengéngé watara 3,11 taun cahya manèh, utawa watara 26.700 taun.[2] Lintang iki ngorbit liwat Bima Sakti jroning kisaran let antara 8,3 nganti 9,5 kpc saka pusat galaksi, lan mawa eksentrisitas orbit gedhéné 0,07.[46]
Kawit panemonané, lintang iki diduga minangka pangiring sebeneré saka sistem lintang gandha Alpha Centauri. Kanthi let adohé 0,21 taun cahya (15.000 ± 700 SA) saka Alpha Centauri,[10] Proxima Centauri mungkin ngorbit Alpha Centauri, kanthi periodhe orbit 500.000 taun utawa luwih. Mula, Proxima sok-sok dijuluki minangka Alpha Centauri C. Prakiran modhèrn nduga yèn kamungkinan kaselarasan sing diamati minangka sawijining kebeneran arupa siji bandhing sayuta.[47] Dhata saka satelit Hipparcos, ditambah karo pangamatan, konsistèn kanthi hipotèsis yèn telu lintang iki arupa sawijining sistem sing kaiket. Yèn bener, Proxima bakal ana cerak apastron, titik paling adoh saka orbité ing sistem Alpha Centauri. Pangukuran kacepetan radhial sing luwih akurat dibutuhaké kanggo mesthèkaké hipotèsis iki.[10]
Yèn Proxima kaiket karo sistem Alpha Centauri sakwéné pambentukané, lintang iki kamungkinan duwé komposisi kimia sing padha. Prabawa gravitasi Proxima manawa uga wis nggolakaké protoplanetary disk Alpha Centauri, saéngga ningkataké pangenteran volatile kayadéné banyu menyang wewengkon njero sing garing. Planèt kabumian ngendi waé ing sistem iki bakal ngandhut bahan-bahan kasebut.[10]
Enem lintang tunggal, loro sistem lintang gandhèa, lan lintang telu sarangké duwé pagerakan sing mèmper karo Proxima Centauri lan sistem Alpha Centauri. Kacepetan lintang-lintang kasebut diprakirakaké ana jroning kisaran 10 km/s saka gerak peculiar Alpha Centauri, saéngga lintang-lintang mau mungkin mbentuk klompok pagerakan lintang, sing nuduhaké titik asal sing padha.[48] Yèn Proxima Centauri ora kaiket sacara gravitasi marang Alpha Centauri, klompok pagerakan kaya mangkéné bakal mbantu njelasaké kacerakané lintang-lintang mau.[49]
Senajan Proxima Centauri iku lintang paling cerak sacara bona fide, manawa waé isih ana lintang katé coklat sing panggonané luwih cerak.[50]
Kamungkinan pangiring[besut | besut sumber]
Yèn sawijining planèt masif révolusiné ngupengi Proxima Centauri, pagèsèran lintang bisa dumadi per orbit planèt mau. Yèn bidhang orbit planèt ora jejeg lurus karo garis deleng saka Bumi, mula pagèsèran iki bisa nyebabaké owaèh-owahan periodhik ing kacepetan radhial Proxima Centauri. Pangukuran kaping bola-bali ing kacepetan radhial Proxima Centauri sing ora nuduhaké pagèsèran mau ngedhunaké massa maksimum sing bisa diduwèni pangiring Proxima Centauri.[3][15] Tingkat aktivitas Proxima Centauri nyebabaké penderauan ing pangukuran kacepetan radhial lintang, saéngga mbatesi kamungkinan pandhétèksian pangiring migunakaké métodhe iki.[16]
Nalika taun 1998, pamriksan marang Proxima Centauri kanthi migunakaké Faint Object Spectrograph ing teleskop njaba angkasa Hubble nuduhaké bukti anané pangiring Proxima ing let 0.5 SA.[51] Ananging, panggolèkan sabanjuré kanthi migunakaké Wide Field Planetary Camera 2 ora bisa nemokaké.[17] Proxima Centauri, bebarengan karo Alpha Centauri A lan B, dadi lintang "Tier 1" ing program Space Interferometry Mission (SIM) NASA, sing bakal mungkinaké pandhétèksian planèt mawa ukuran minimal kaping telu massa Bumi ing let loro SA saka lintang "Tier 1".[21]
Zona layak huni[besut | besut sumber]
Film dhokumèntèr Alien Worlds nyetusaké hipotèsis yèn planèt sing bisa nunjang kauripan mbok mewana ngorbit Proxima Centauri utawa lintang katé abang liyané. Kanggo ana ing zona layak huni Proxima Centauri, sawijining planèt kudu ana adohé 0.023–0.054 SA saka lintang kasebut, lan duwé periodhe orbital suwéné 3,6–14 dina.[52] Planèt sing ngorbit ing zona kasebut bakal kakunci sacara pasang surut, saéngga ing langit planèt kasebut Proxima Centauri ora akèh ngalami pagerakan. Mula awan bakal terus lumaku ing salah siji sisih permukaan, lan suwaliké wengi ora bakal rampung ing sisih permukaan sing liyané. Nanging, anané atmosfèr bisa nyaluraké ènèrgi saka permukaan sing disinari déning lintang menyang permukaan planèt liyané.[18]
Semburan ing Proxima Centauri bisa ngikis atmosfèr planèt ing zona layak huni-né, nanging èlmuwan ing filem dhokumèntèr kasebut yakin yèn alangan iki bisa ditanggulangi. Gibor Basri saka Universitas California, Berkeley, nyebut yèn "ora ana sing [wis] nemokaké candhetan marang kalayakan huni." Contoné, dikawatiraké yèn arus kebak muatan saka semburan lintang bisa ngosongaké atmosfèr planèt ing sakupengé. Nanging, yèn planèt kasebut duwé médhan magnèt sing kuwat, médhan kasebut bakal nangkis partikel saka atmosfèr.[53]
Èlmuwan liya, utamané panyengkuyung hipotesis Bumi Langka,[54] ora nyarujuki yèn
saka sistem Alpha Centauri. Citra digawé kanthi migunakaké program Celestia.
Proxima Centauri wis diusulaké minangka tujuwan pisanan jroning panjlajahan antarlintang.[22] Senajan montor mabur angkasa Voyager diprakirakaké bakal dadi montor mabur angkasa pisanan sing mlebu ruwang antarlintang, montor mabur-montor mabur Voyager obah kanthi kacepetan alon, ya iku watara 17 km/s. Kanthi kacepetan iku, Voyager merlokaké wektu 10.000 taun kanggo nempuh setaun cahya.[55]
Yèn tenaga panggerak non-nuklir saiki digunakaké, lelaku montor mabur angkasa menyang planèt sing ngorbit Proxima Centauri mbutuhaké wektu éwonan taun.[56] Nuclear pulse propulsion ngliputi tèknologi sing mungkinaké lelaku antarlintang jroning wektu saabad. Tèknologi kaya mangkéné iki wis mènèhi ilham kanggo sapérangan panlitian kayata Project Orion, Project Daedalus, lan Project Longshot.[57]
Saka Proxima Centauri, srengéngé bakal katon minangka lintang kanthi magnitudo 0,4 sing padhang ing rasi lintang Cassiopeia.[58]
Cathetan panjelas[besut | besut sumber]
karo garis deleng. Yèn orbit planèt cerak karo face-on kayadéné dideleng saka Bumi, planèt-planèt sing luwih masif bisa lolos saka pandhètèksian sing migunakaké métodhe kacepetan radhial.
Voyager 1 duwé kacepetan asimtotik sing gedhéné 3,5 SA/taun, sauntara Voyager 2 duwé kacepetan asimtotik sing gedhéné 3,4 SA/taun.
et al.Kabeh artikel pilihanRasi lintang CentaurusDhèrèt utama abangKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Terus terang wae, sejak pertamax aku bingung mo komeng apa iki Kang. Muga-muga aku ora nglakoni wektu sing di sia-sia yo. Mesakne temen to si wektu kui 😆
dasir	26-08-2009 pukul 02:00	Balas	Nggih mesakne
Nayee Padosan (2003) DVDRip - (Movie)
Nayee-Padosan--2003--DVDRip.3gp Nayee-Padosan--2003--DVDRip-1-HD.avi Nayee-Padosan--2003--DVDRip-2-HD.avi Nayee-Padosan--2003--DVDRip-1.mp4 Nayee-Padosan--2003--DVDRip-2.
kaliyan panjenengan kang.....namungan kulo radhi dhereng saget nerapaken ingkang pinampi pakuliahan lan organisasi wonten kuliah(
wong Jowo saiki manggon ning Banjarmasin, KalSel. Ning Banjar iki, wong2e ngomong nganggo boso Banjar.
Sakjane boso Jowo wis tau ilang seko Tanah Jawa, persise ning Tapal Kuda (JaTim ngetan). Ning kono iku wiwit mbiyen wong Meduro akeh sing ngenger mrono,
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 16
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 18
read saiki kusuo no sainan 17 english, saiki kusuo no sainan 17 raw manga, saiki kusuo no sainan 17 online, saiki kusuo no sainan 17 chap, saiki kusuo
Jun iku yen lukak kocak, bisane meneng-anteng yen kebak. Sapi wadon
kang seru swarane, sethithik powane. Wong kang ala rupane, polahe
digawe-gawe. Wong wuta sastra, wicarane kasar ora ngresepake.
Tetesing banyu bisa mecahake watu kang ketiban. Ya gene manungsa
ora gelem ngajegake nglakoni tumundak becik kang bisa mecahake karanging
kabegjan? Menawa ana madu campur karo wisa, alapen madune bae. Yen ana
kencana campur karo tinja, jupuken kencanane , kumbahen. Wong utama kang
sugih kawruh, sanajan turune sudra, prayoga raketana. Wanita utama kang
sulistya ing warna, sanajan turune wong asor, pantes dadi garwane wong
langgeng. Wong-wong kang padha eling marang bab iku, lumrahe padha ngemohi
“Dheweke ngalahake aku, nglarani aku, ngrayah barang
pikiran kaya mangkono iku, tartamtu tansah ndarbeni rasa gething marang
liyan. Dene manungsa sing sepi ing pikiran kaya mangkono, sirna
Ajining mangsa ngungkuli ajine raja-brana, suprandene akeh wong
Uni becik lan uni ala padha-padha ngobahake uwang. Yagene kowe
dhemen adol uni ala kang sithik regane, tinimbang uni becik kang larang
regane. Yen kowe resik, aja susah atimu ditarka nglakoni kaluputan,
Sing sapa ngraketi mitra anyar ngedohi mitra lawas, iku prasasat
Kawruh kang kasimpen iku umpamane mawa kapendhem ing awu, sirnane
(Kapethik saka: Memetri Basa Jawi I, II, III)
wong tresna iku ora mawang umur, tuwa enom, lanang wadon padha wae. Umur pira ...
Paribasan: Unen-unen kang ajeg panganggone mawa teges entar (kias) lan ora ngemu surasa pepindhan . Adigang adigung adiguna ...
LELUNGIDAN Aja dumeh! Aja gampang precaya
TEMBUNG ENTAR (makna kias) abang kupinge = nesu adol bagus/adol ayu = mamerake baguse utawa ayu...
menika minangka salah satunggaling sarana nguri-uri lan nglestantunaken basa Jawa amrih basa Jawa tansah ngrembaka sarta boten kagiles
mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing
lan Barnabas uga mlebu nang sinaguk lan nggelarké pituturé Gusti Allah lan okèh wong Ju lan sing dudu Ju terus pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 2Nanging wong-wong Ju sing ora gelem pretyaya terus ngojok-ojoki wong-wong sing dudu Ju, marakké wong-wong kuwi terus pada nglawan marang para rasul. 3Rasul Paulus lan Barnabas ora ngrèwès marang wong-wong kuwi, malah suwi nang kuta kono. Para rasul mau pada ngabarké bab Gusti Yésus karo kendel lan Gusti Allah déwé ngantepké kabar bab katrésnané Gusti kuwi nganggo mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul. 4Para wargané kuta kono terus petyah dadi loro: sing sebelah nurut wong-wong Ju lan sing liyané nurut rasul Paulus lan Barnabas. 5Wong-wong Ju lan para pinituwané lan uga wong-wong dudu
lan Dèrbé, kuwi kuta-kuta nang bawah Likonia lan uga nang panggonan-panggonan nang sak kiwa-tengené kono. 7Nang kono para rasul nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus. 8Nang kuta Listra kono ènèng sakwijiné wong sing kawit lairé lumpuh sikilé lan durung tau mlaku. 9- 10Wongé ngrungokké piwulangé rasul Paulus. Rasul Paulus ngematké wongé tenan lan ngerti nèk wongé bisa waras, awit wongé nduwé pretyaya. Mulané rasul Paulus terus ngomong marang wongé nganggo swara banter: “Ngadeka!” Wongé terus ngadek jegénggak lan mlaku-mlaku. 11Kadung wong-wong kono weruh sing ditindakké karo rasul Paulus kuwi, kabèh terus pada ramé ngomong ing basa Likonia: “Déwa-déwa pada medun rupa wong urip marani awaké déwé.” 12Barnabas diarani Séus lan rasul Paulus diarani Hèrmès, awit dèkné sing ngomong. 13Imamé déwa Séus, sing tèmpelé nang sak njabané kuta, terus teka nggawa sapi-sapi lan kembang digawa nang lawangé kuta. Imam lan wong pirang-pirang kuwi arep ngekèki kurban marang para rasul. 14- 15Kadung Barnabas lan rasul Paulus krungu apa sing arep ditindakké karo wong-wong mau, wong-wong terus dipenging nglakoni sing kaya ngono. Rasul Paulus lan Barnabas nyuwèk-nyuwèk saliné, terus pada mblayu marani wong-wong kuwi karo ngomong banter: “Para sedulur, kenèng apa kowé kok pada nindakké sing kaya ngono. Awaké déwé iki lak tunggalé manungsa kaya kowé kabèh. Awaké déwé iki mbréné arep nggawa kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus, supaya kowé kabèh ninggal brahala-brahala sing ora nyata lan pada manut marang Gusti Allah sing urip, sing nggawé langit, bumi, segara lan sak isiné. 16Ing jaman sing wis kliwat Gusti Allah ngejarké marang para bangsa pada mlaku nurut dalané déwé-déwé. 17Nanging Gusti Allah tansah ngétokké kabetyikané, awit Dèkné ngekèki udan lan panènan marang kowé, supaya kowé bisa ketyukupan ing pangan lan pada bungah.” 18Senajan wis diomongi ngono, nanging meksa kangèlan menggak wong-wong sing pada ngekèki kurban marang para rasul. 19Sangka kuta Antioki lan kuta Ikonium ènèng wong Ju pada teka ngojok-ojoki wong-wong nang kono.
Dèrbé. 21Nang kuta Dèrbé kono rasul Paulus lan Barnabas uga nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus lan wong
dadi rasul lan Gusti Allah ngétokké kabetyikané, awit miji rasul loro iki kanggo ngerjani penggawéané Gusti sing saiki wis rampung. 27Kadung wis pada teka nang kuta Antioki rasul Paulus lan Barnabas terus nglumpukké sedulur-sedulur nang pasamuan kono, dikèki laporan bab sembarang sing wis ditindakké karo Gusti Allah lantaran rasul loro iki. Rasul Paulus lan Barnabas uga ngomongké enggoné Gusti Allah wis ngekèki dalan marang wong-wong sing dudu Ju bisa dadi wong Kristen. 28Para rasul terus rada suwi bebarengan karo sedulur-sedulur nang pasamuan kono.
SERAT KALITIDHA WALI RASA | alangalangkumitir
Dalajating praja kawuryan wus suwung, lebur pangreh tata, karana tanpa palupi, pun wus tilar
pamrih melik pakolih, temah suka ing karsa tanpa weweka.
andhedher kaluputan, siniram ing banyu lali, lamun tuwuh dadi kekembanging beka.
… pedah apa amituhu, pawarta lalawora,
Samono iku bebasan, padu-padune kapengin, rak nggih ngaten ta Man Dhoplang? bener ingkang angarani, nanging sajroning ati, sayektine nyamut-nyamut, wus tuwa arep apa, muhung mahas ing asepi, supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma.
Beda lan kang wus santosa, kinarilan ing Hyang Widhi, satiba malanganeya, tan susah ngupaya tamsil, saking
dumunung ing gesang ulun, mangkya sampun awredha, ing puwara kadi pundi, lamun boten wontena pitulung Tuwan.
dumadi, ascaryeng tyas karoban dening utama.
Sang Prabu Wali Khalifah, patih nayaka linuwih, prapangageng tyas raharja, panekar
andhedher kaleresan, siniraman toya aring, bilih tuwuh dadya kembanging nugraha.
Wicara ran Nitisastra, awewarah asung peling, inggih ing jaman Dupara, kuwat dennya mangun jurit, taletuh praja tintrim, tentrem sakehing
kaweruh dateng sederek kulo tungal adam,ingkang diparing kaluwihan kawero,kulo tiang budel de2l
Nyuwon pitulong dateng gusti enkang moho kwaos mugi2 dateng lantaran panjenengan kulo saget belajar bad urep,suwon
Rasa ya rosululla,rasa ya sejatine ALLAH.
September 13, 2009 – 5:53 am sungguh pemahaman ingkang ageng sanget menawi dipun sebaraken
wonten pertemuan rutin romo? nyuwun sewu saget kulo nderek
August 30, 2009 – 8:17 am Sampun dangu
K E J A W E N | alangalangkumitir
am MAS, KADOS PRIPUN NJENENGAN SAGET ANGSAL SERAT-SERAT KEJAWEN PUNIKO?
adab lan liyane iku amung dalan kang pinuju kang SIJI.sing ngerti iku
duwur duwure gunung, isih duwur dengkul.
Sak duwur duwure dengkul, isih duwur gundul.
Sak duwur duwure gundul, isih duwur kang MAHA LUHUR
BalasHapusLozz Akbar24 Mei 2011 00.44Masbro@koyo'e apik ngunu judule yo KangNique@inggih sami-sami mbak.. sami-sami ngelingnoLidya@subhanallah...
kowe iki lagi takon karo anto tho? 😛
arep berburu perawan? aku digolekke siji
iku maneka warna asale, gumantung karo panggonan, wektu, lan sapa sing crita. Umume crita-crita iku dijupuk
diajokake marang para saksi kehe pitung lembar.Dene materi pitakonane isine thek kliwere kegiyatan kang ditindakake nalika acara diksar ing Tlogodlingo.Materi pitakonan iki
pengadaan kartu tandha pendhudhuk elektronik (e-KTP).
Telu-telune ditangkep ing omah kontrakane ing Kampung Pa­dasuka RT-03/05,
Kanjeng Ratu Kidul misteri, Kanjeng Ratu Kidul foto, Kanjeng Ratu Kidul gambar, Kanjeng Ratu Kidul video, Kanjeng Ratu Kidul melay, Kanjeng Ratu Kidul malaysia, Kanjeng Ratu Kidul indon, Kanjeng Ratu Kidul indo, Kanjeng Ratu Kidul indonesia, Kanjeng Ratu Kidul hantu, Kanjeng Ratu Kidul kl, Kanjeng Ratu Kidul, misteri foto, misteri gambar, misteri video, misteri piramid,
Kanggo wong - wong sing ngerti boso suroboyoan lan sing demen nyekakak tuku bola nang pasar pati, ojo lali nggowo pari, gara -
Kaêcap wontên ing pangêcapan N.V. Budi Utama ing Surakarta 1912.
Ing nagari Tuban, wontên ingkang jumênêng nata binathara, ajêjuluk Prabu Sindupati, agêng karatonipun, angrèhakên para ratu ing ngatas angin, ing bawah angin, sang prabu tansah angêlar jajahan, misuwuring asmanipun angèbêki jagad, para ratu sami suyud sumawita botên kalayan kagêbag ing pêrang, anggêpipun sami ambathara. Sang prabu nêngênakên kaprawiran, mila ingkang para
timbul, botên wontên ingkang têdhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda, limpad ing wiweka sugih gêlar panangkêping satru sêkti botên kanyanan ing mêngsah, sumêrêpipun sampun kasèp kalêbêt ing byuha kalawêrit, angèl wênganipun, kontaping kaprawiran, kasudiran sarta kawêgiganing pasang gêlar wau: adamêl mirising para ratu ingkang dèrèng sami kawêngku ing jajahanipun nagari Tuban. Garwanipun sang prabu sangang dasa sanga, nanging putranipun namung kêkalih sami kakung, ingkang sêpuh mijil saking garwa pangrêmbe turasing pandhita, kaparingan nama Radèn Warihkusuma, ingkang anèm miyos saking garwa padmi putrining ratu, kaparingan nama Radèn Warsakusuma, punika ingkang ginadhang anggêntosi karatonipun ingkang rama, radèn kêkalih [kêka...]
[...lih] rukun anggènipun saduluran, radèn sêpuh sangêt momong dhatêng ingkang rayi, sarta ajrih asih narimah ing pandum ingkang sampun dados lêrêsipun jumênêng pangeran agêng dados wêwêngkuning praja. Radèn anèm sangêt trêsna saha rumêngkuh agêng gunganipun dhatêng ingkang raka prasasat dhatêng ingkang rama, mila jumênêngipun pangeran adipati botên adamêl kêmeronipun dhatêng ingkang raka, saking ingkang rayi rumaos kawêngku dhatêng ingkang raka.
Sang prabu sangêt pirêna ing galih anguningani rukunipun ingkang putra anggènipun saduluran, acipta badhe botên wontên sambekala ingkang dhumawah dhatêng putra: bilih sang prabu sampun murud dhatêng têpêtsuci.
Jumênêngipun sang prabu antawis pikantuk 50 taun, dumugi yuswa 75 taun, nandhang gêrah sarira sadaya, sang nata karaos badhe puput yuswanipun, ingkang putra sami ingandikan, wontên ing dagan sami angujungi sampeyanipun ingkang rama sarta sami lara karuna sumêrêp netyanipun ingkang rama sampun asawang kunarpa, ingkang rama angandika lirih: Kulup sakarone gêrah ingsun kaya wus ora waluya dening usada, ingsun bakal tumêka ing pati, sira sakarone dibêcik sapungkur ingsun, sang pangeran tansah sami carocosan, sang prabu mapat lajêng [la...]
[...jêng] seda, tangis
Tidhêming praja antawis, 7 dintên, karsanipun Sang Pangeran Warihkusuma ingkang rayi Sang
mawi kajênêngan para ratu ingkang nunggil jaman kalihan sang nata, misuwuring asmanipun sang prabu sairib lan ingkang rama, pikêkahing praja ingkang dados tanggulanging mungsuh sêkti namung Sang Pangeran Warihkusuma.
Kacariyos Sang Pangeran Warihkusuma dèrèng mawi krama, kagungan pacangan sangkaning timur kalêrês sadhèrèkipun nak-sanak piyambak saking bibi, kala samantên dèrèng diwasa, sapunika sampun nêdhêng birai, karsanipun sang pangeran badhe nglamar dhatêng ing rêdi, pamit dhatêng ingkang rayi sang prabu, nyariosakên karsanipun wau punika, awit botên namung wajibipun ing agêsang [agê...]
[...sang] mawi krama, ingkang langkung pêrlu angestokakên piwêlinging kaki sang pandhita ingkang sampun murud dhatêng ing jaman kailangan, yèn pinacang sangkaning lare kalihan Endhang Wrêsti sutaning Umbulmudal, patutan saking endhang sadhèrèking bibi. Sang prabu sarêng midhangêt yèn ingkang raka badhe palakrama sakalangkung pirêna ing panggalih, lajêng adhêdhawuh karsa ngaturakên piyambak ing tindakipun ingkang raka sang pangeran, mêthuk Endhang Wrêsti dhatêng ing rêdi, tiyang sapraja otêr sami tata-tata.
Tindakipun sang pangeran kalihan ingkang rayi sang prabu dhatêng ing rêdi Mudal, adamêl orêging têtiyang sapraja sami kapiluyu tumut andhèrèkakên dhatêng ing rêdi ngiras ningali, sakathahing bala ambalabar ngantos angèbêki papan, sanadyan ing jurang-jurang kêbak tiyang, ing Mudal awutahan tiyang sapraja kados nagari dadakan, Kyai Umbul sampun nampèni dhawuh rumiyin ing tindakipun sang pangeran sakalihan ingkang rayi sang prabu, sarta sampun nyuwêngakên griya manggèn ing gandhok, lajêng tata-tata saha sampun mirantos, ing griya dipun pajang linungsir ing gêgodhongan wanan,
kinarawistha kinubêngakên minôngka têtawing utawi palisiring [palisir...]
[...ing] pinarakanipun sang prabu lan sang pinangantèn, kongasing ambêtipun rêrêngganing pinarakan kados wontên ing jaman limunan kadhatoning êjin pêri parayangan, saka-saka sami kapasangan têtuwuhan, cêngkiripun gadhing tinulis ing kênaka luru gambaripun Kumajaya lan Dewi Ratih, tarubipun sami kinayu apu ing gêgodhongan sarta lunglungan tuwin sêsêkaran ingkang wangi-wangi.
Rawuhipun sang prabu sarta sang pinangantèn katingal pirêna ing galih, Kyai Umbul gurawalan mêthuk kalihan semahipun sami makidhupuh ngalosod ing siti, sang prabu marma ing galih lajêng kinèn andhèrèk ing tindakipun. Rawuhing pêpajangan lênggah kalihan ingkang raka sang pinangantèn, kaadhêp ing Kyai Patih Toyamarta, kiwanipun Kyai Umbul, lajêng para nayaka ingkang sami andhèrèk, tarab wontên ngarsanipun sang prabu. Kyai Umbulmudal matur, Gusti: Kawula rumaos bêgja karawuhan ratu pituruning dewa badhe aparing nugraha dhumatêng kawula, kawula kamipurun ngaturakên kasugêngan paduka, saha raka paduka sang pangeran, sêmbah kawula konjuk ing pada paduka sang binathara.
Sang prabu, Paman: bangêt tarimaningsun, sira apa padha basuki. [ba...]
Umbulmudal, Kawula nuwun gusti, saking pangèstu paduka: basuki.
Sang pangeran, Paman Umbul: pun Rara Wrêsti sampeyan dhawahi. marak ing ngarsanipun yayi prabu, nunggila bibi wontên ing ngriku, ngarah punapa sadhèrèk piyambak, yayi prabu dèrèng nate uninga dhatêng warnane yayi Wrêsti.
Ing pagêdhongan, anggènipun pêpacangan sang pangeran kalihan Endhang Wrêsti sampun sangkaning timur, dhasar sadhèrèk nak-sanak, mila sampun aprasêtyan yèn sang pangeran badhe botên krama ing salami-laminipun bilih botên dhaup kalihan Endhang Wrêsti, makatên ugi Endhang Wrêsti. Sang pangeran sabên wolung dintên sapisan tindak ing Mudal, angendhang-endhangi pêpacanganipun, mila ing kalih-kalihipun sampun saekapraya sami kasok sihipun, kalampahanipun namung kantun ngêntosi diwasanipun Endhang Wrêsti kemawon, ing mangke badhe dhaup, dumugi ingkang sampun dados pangajêng-ajêng ing salami-laminipun.
Nyai Umbul mundur saking ngarsanipun sang prabu anjujug ing têpas wangi dununging panyêngkêranipun ingkang putra, sang dèwi sawêg dipun [dipu...]
[...n] alub-alubi kablonyo ing gônda wida jêbad kasturi, kalulur
citranipun ingkang putra: sarwi ngandika, dhenok, kowe ditimbali marang wong atuwamu ingandikakake ngadhêp sang prabu, awit sang prabu durung uninga marang kowe.
Sang ayu kagèt ing galih midhangêt pangandikanipun ingkang ibu Nyai Umbul, sarwi matur: kakang mas pangeran punapa sampun anglilani.
Nyai Umbul, sing dhawuh akon seba ing sang prabu iku: iya kakangamu sang pangeran.
Sang rêtna ajrih maoni karsanipun ingkang raka, nanging botên karsa ngadi busana, namung ngagêm nyamping patêlêsan sêmbagi kuning wêdalan ing Kustasawit kalihan rasukanipun, tinutup ing paniti botên katingal kasêmêkanipun, namung wêninging jôngga kawuryan sumorot apindha thathit, prêmbayunipun katingal sawêg gumana saking kapathêt ing rasukan, kocaking netra pindha lintang karainan, dhasar sêsinomipun barèh kados mêntas wungu saking sare, tindakipun mucang kanginan, kicating pada gumêbyar pindha andaru lêlampah. Sang prabu aningali [a...]
[...ningali] citranipun sang kadi ratih, tumratab ing galih riwe kumyus amarawayan, cêkak ingkang uswasa sêrêt ingkang pangandika, brôngta kasabêt ing sambang putri dadakan, sang rêtna lajêng marak ing ngarsanipun sang prabu wontên kiwanipun ingkang ibu ragi kapering, têlênging tingal namung dhatêng ingkang raka sang pangeran, dhasar sampun kulina akula-kuli sinêmbuh sadhèrèk piyambak, wah sampun apêpacangan timur mila, botên pisan kabrèbèl dhatêng sang prabu. Sang prabu sami sanalika asantun cipta gênging dhatêng ingkang raka, rumaos kasoran kabagusanipun, dene sang putri botên pisan nimbangi pêthuking ciptanipun, malah karsa tumingal kemawon, sang putri: botên.
Cinêkak sang prabu sagêd angecani sarak galihipun ingkang raka: yèn lajêng badhe kondur tulak, botên sagêd angêntosi badhe pikramènipun ingkang raka, amargi sariranipun karaos wontên ingkang kirang sakeca, sang pangeran namung nyumanggakakên sakarsa, nanging wontên ingkang kacathêt ing galih. Sang prabu lajêng adhêdhawah kondur, wadyabala busêkan pating bilulung kathetheran, awit botên ngintên yèn sang prabu tulak kondur, namung kyai patih bijaksana sumêrêp dhatêng wêwadining karsanipun sang prabu ingkang botên lêrês, mila botên tumut tata-tata, [ta...]
[...ta-tata,] badhe ngantun kemawon, botên dangu sang nata bidhal, kaatêrakên ingkang raka dumugi ing kikising dhusun: lajêng wangsul, tindakipun sang prabu dumugi pôncaniti: lajêng sinewaka, nimbali kyai patih: kaunjukakên taksih
Umbul sagotrahipun, griyanipun kadamêla karang abang, amargi sang pangeran tinarka balela ing ratu, lajêng winêling wêwadining karsanipun sang prabu.
Ki Tumênggung Jalasêngara sampun tampi ingkang dados karsanipun sang prabu, sanadyan nyimpang saking lêrês, ki tumênggung namung badhe angestokakên dhawuh, nêtêpi kasenapatènipun, katêmpuhakên ing rêdi sela amêsthi botên mundur, mêngsah satru sêkti punika ingkang tansah dipun cêcadhang. Ki Tumênggung Jalasêngara sawadyabala kuswa kêbut nulak bidhal wangsul dhatêng ing dhukuh Mudal, samargi-margi galak kados danawa môngsa daging, namung apunagi pêjah ing rana, anêtêpi trahing wirotama, amargi ing batos ki tumênggung rumaos awrat anglampahi dhawuhipun sang prabu wau, kajawi botên kolu mêngsah gustinipun
kagunanipun pêrang, tangèh kasumêrêpan wêwadining pamasange gêlaripun ing yuda. Awratipun kapiji ing ratu sarta sampun dados wajibing senapati, ki tumênggung namung badhe soroh pati, lêpas lampahipun.
Gêntos kacariyos ing padhukuhan Mudal, sapêngkêripun sang prabu: sang pangeran kirang sakeca ing galih anggènipun sang prabu ningali dhatêng Dèwi Wrêsti kados mambêt manah. Ing wanci sontên badhe dhauping pangantèn, usrêg swaraning têtiyang nyambut damêl, têtingalan warni-warni, sêsuruhan ing wanci pukul tiga siyang sampun wiwit dhatêng. Carabalèn sarta Kêbogiro umyang botên wontên kèndêlipun, sang pangeran sampun wiwit dipun dandosi saagêm-agêmaning pangantèn, nanging salêbêting galih tansah mangu-mangu kèngêtan ringasing pasuryanipun ingkang rayi sang prabu nalika nulak kondur, bokmênawi anuwuhakên bêbêndu saking kacuwan karsa, dèrèng dumugi panglocitaning panggalih kasaru gègèring jawi alok wontên mêngsah dhatêng sarta sampun adamêl pêpati kathah,
juwita ingkang lajêng kalêbêtakên ing kadhaton, punika ingkang dados parênging karsanipun sang prabu, ananging taksih kandhêg rikuh ing galih bilih ingkang raka dèrèng kasedanan, sumuking duka sangsaya sangêt, kyai patih kadangu punapa sampun dhatêng panusule ing tindakipun, kaaturakên yèn kyai patih botên nusul, malah lajêng mantuk kemawon, punika sangsaya amêwahi dukanipun sang prabu, rumaos dipun waoni karsanipun dhatêng kyai patih, kurmukusing netya andik pasuryanipun abrit ngatirah mawinga-winga wêngis kados bêl mêdal dahana, sang prabu dhawuh kinèn nimbali kyai patih enggal-enggal, sarênga salampahipun.
Kyai patih ingkang bijaksana, saunduripun saking Mudal anguningani [a...]
[...nguningani] tindakipun sang prabu amurang niti, gêla ing galih suwita ing ratu ambêk niaya têgên anglampahi kanisthan, namung pados jalaran sagêda kèndêl pangastanipun pusaraning praja, kasaru dhatêngipun utusan, kyai patih katimbalan enggal-enggal. Kyai patih botên gita, lajêng sowan kèrid lampahipun utusan, dumugining pasewakan sang prabu taksih lênggah lajêng ngandika: uwa patih, sira lumakua dhewe marang warangkan, kakangmas Pangeran Warihkusuma: sedanana, awit ingsun wis midhangêt têrang saha ature
patih ewa ing galih, anginggihi dhawuhipun sang prabu kalihan angangên-angên punapa ingkang badhe linampahan, lajêng matur: gusti, kados prayogi raka paduka dipun sedani wontên ing wana, supados botên kadêngangan ing para abdi kathah, ical suwuripun wêntala paduka kolu nyedani sadhèrèk, kawula piyambak ingkang badhe anglampahi dhawuh paduka wau.
Sang prabu lômba ing galih kinintên yèn kyai patih badhe ngestokakên sadhawuh, amarêngakên sapanuwunipun kyai patih. [pa...]
[...tih.] Dhawuhipun sang prabu: iya uwa patih, kakangmas sedanana ana ing alas bae, sarta banjur sarèkna ana ing kono pisan,
minulya, yèn wis kalakon bae sira anglapurna, sarta angkatira anggawaa prajurit sagêgamane kang saparo, minôngka pakurmataning lakune kakang mas.
Aturipun kyai patih: sandika, sarta lajêng bidhal anjujug ing pawarangkan, sang pangeran pinanggih lênggah sidhakêp ingadhêp abdinipun kêkalih, namung angajêng-ajêng punapa ingkang dados karsanipun ingkang rayi sang prabu. Kyai patih lajêng andhawuhakên timbalanipun sang prabu yèn sang pangeran kapundhut pêjah gêsangipun, badhe kasedanan wontên ing wana, awit dosa balela ing ratu saking aturing têlikipun sang prabu. Sang pangeran anglês ing galih dene badhe kasedanan, sarta dipun lokakkên dosa balela ing ratu, sêrêt pangandikanipun: uwa, punapa sampun sampeyan manah têrang kalihan para nayakaning praja anggèn kula tinarka balela ing ratu, sarta pinanggih ing pangrêmbag punapa kula kalêrês kokum.
Kyai patih, pangandikanipun sang pangeran punika nama amêrangi [amê...]
[...rangi] tatal, samukawis ingkang sampun kula tindakakên, langkung malih ingkang kula lampahi piyambak, punika sampun mêsthi mamimawi. pikiran padhang, botên mutatuli, botên awuran.
Sang pangeran, uwa, punapa sampeyan kalintu tampi ing atur kula: mokal, kula punika botên pisan maoni agêngipun mrêngkang saking wisesaning nagari ingkang katindakakên dhumatêng uwa, namung kula nyuwun sumêrêp dununging kalêpatan kula sarta punapa sampun lêrêsipun dhumawahing kukum pati.
Kyai patih, benjing bilih sampun dumugi ing ênggèn pangisasan putra kula badhe sumêrêp kalêpatan ingkang kapitakèkakên ing putra kula wau, sapunika dèrèng mangsanipun, sarta putra kula badhe botên amastani lêpating panindak kula.
Kyai patih kanthi nayakaning praja saha wadyabala andhèrèkakên ing tindakipun sang pangeran kabêkta dhatêng ing wana nitih titihan taksih kaawêran cindhe, têka malah amarasêmu kados pangantèn binayang karya, dados têtingalaning kathah, ingkang sumêrêp prakawisipun sami kapiluh amarawayan wêlas ningali dhatêng sang pangeran anggènipun badhe kasedanan tanpa
dosa. Galihipun sang pangeran kados rinujit, botên ajrih bab ing sedanipun, namung kèngêtan dhatêng ingkang rayi Dèwi Wrêsti, katon mêloking wadana kocaking netra èsmu balut, kala kapisah dadakan, karuna samargi-margi, parêntuling luh kados intên rinonce, tètèsipun tansah adamêl kêpyuring galihipun sang pangeran, ciptaning galih dipun awratakên rudahing galihipun sang putri tinimbang kalihan pêcating nyawanipun.
Cinêndhak lampahipun kyai patih sampun dumugi têngahing wana, sang pangeran tumêdhak saking titihan, lajêng dipun rangkul dhatêng kyai patih sarta tinangisan, sang pangeran botên andungkap ingkang dados karsanipun kyai patih salêbêting galih, lajêng ngandika: uwa, sampun kados wanodya kula mawi katangisan, mindhak anênangi manah susah, kula sampun lilah ing pêjah kula, suwawi tumuntên sampeyan lampahi dhawuhipun yayi prabu.
Kyai patih sêrêt amangsuli: anggèr prakawis karsanipun ingkang rayi sang prabu ingkang botên lêrês, punika sampun kula manah akalihan kônca kula nayaka wêwolu sarta sampun pinanggih ing pambudi, kênthêling rêmbag, putra kula botên kasedanan, [kase...]
[...danan,] namung kesaha saking wêwêngkonipun nagari Tuban, angêntosana karsaning dewa ingkang dhumawah dhatêng putra kula, dene tangis kula wau têka kula kêpêksa pêpisahan.
Sang pangeran midhangêt pangandikanipun kyai patih rumaos awrat oncatipun saking nagari Tuban, bingah nêmahi seda saking botên dosa, nanging botên sagêd nampik utawi maoni karsanipun kyai patih, sang pangeran lajêng anglugas raga bablas tindak anut paraning suku, pêngkêran kalihan kyai patih wangsul dhatêng nagari.
Kocap sapêngkêripun kyai patih, sang prabu botên sagêd nahan brangtanipun dhatêng Endhang Wrêsti, lajêng kondur angadhaton, karsanipun badhe angimur-imur rujiting galihipun Endhang Wrêsti, ananging Endhang Wrêsti botên kenging cinêlakan tansah angasta patrêm, punaginipun sang dèwi: samôngsa sang prabu cêlak amêsthi rinangsang ing patrêm, parêkan sampun wontên ingkang atur uninga ing tekadipun sang ayu, sang prabu mênggah ing galih ewadene lajêng dipun coba kêpanggih sang putri saking katêbihan sarwi ngandika: yayi, aja kêdawa-dawa rujiting atimu, tolèhên aku ratu binathara angêsrahake pati urip marang kowe, aku narima dadi êmbanmu. Sang putri amangsuli nyêngit [nyê...]
[...ngit] pêdhês cumalêkit sarta botên krama, têmbungipun: kowe têtêp ratu gêlah-gêlah ing jagad, ora idhêp ing isin, watêkmu manggan, kolu matèni sadulur arêp ngrasuk marang pêpacangane, kajaba yèn aku wis dadi bathang kêna kodêmok
kajaba mêngko bêngi bae yèn wis turu dak parêkane. Lajêng adhêdhawuh dhatêng bok êmban ingkang kinathik, sarta sampun tampi ingkang dados karsanipun sang prabu, angulat-ulatakên sang dèwi sampun ngantos kanyanan.
Sang putri sampun sakeca ing galih dene sang prabu botên nyiosakên karsanipun sarta sampun botên katingal malih ing kadhaton, mêmpên wontên ing panêpèn.
Sarêng sampun dalu wanci tidhêm kayon, sang putri kalêson sare wontên kasur sari. Tumuntên bok êmban ingkang amarasandi enggal lapur ing sang prabu yèn sang putri sampun sare, sang nata gita ing galih enggal rawuh ing
cinidra ing rêsmi, nanging namung kèndêl sarwi mawas sang prabu, sang nata uninga tansah winawas ing sang putri rumaos kapadhan ing karsa, supe bilih sang rêtna taksih angasta patrêm ligan, salêbêtipun sang putri rinangkul sarwi binantalan ing asta têngên, sang prabu dipun suduk ing patrêm kenging kêkulunging manah têrus ing walikat, seda botên mawi sêsambat, kasumêrêpan pawongan cèthi ingkang jagi
namung cipta badhe suduk jiwa samôngsa sampun nalarakên ing awone tindakipun sang prabu. Kasaru dhatêngipun kyai patih saking ing wana lajêng anjujug ing kadhaton, badhe lapur sarèhing dinuta, amêningi otêring pura yèn sang prabu seda kacidra ing sang putri. Kyai patih gita lajêng malêbêt ing kamar pinanggih sang putri taksih wontên ing tilam, nanging patrêmipun katingal sampun kawrangkakakên sumèlèh wontên ing ulon-ulon, sang prabu kuthah ludira wontên ing pasarean, kyai patih alon pitakèn dhatêng sang putri, têmbungipun: kadospundi dene putri adi têrahing pandhita têka
saking karsanipun ingkang eyang sang wiku sarta sampun aprasêtyan kalihan upata sinêksèn ing dewa ingkang linuwih, wusana rinisak dening sang prabu kanthi ambêking rasêksa agoragodha nyimpang saking kautaman ngagêm tindak nistha mêksa tiyang lumuh, lan malih tega dhatêng sirnaning sadhèrèk, makatên pangandikanipun sang putri urut rèntès botên wontên ingkang kalangkungan, tètèh titih tatag adamêl eraming galihipun kyai patih, sasampunipun makatên: sang ayu pamitan lajêng badhe suduk sarira bela dhatêng Sang Pangeran Warihkusuma ingkang sampun kasedanan.
siyos kula sedani, kula aturi kesah ing sapurug-purug. Dèrèng dumugi pangandikanipun kyai patih, sang putri anjrit karuna sarta lajêng badhe madosi sapurugipun sang pangeran, kyai patih mambêng, kasêrêpakên karsanipun ingkang winadi.
Kyai patih sarêmbag kalihan para nayaka yèn karaton ing
Tuban ing mangke kagantung wontên tanganipun kyai patih, angêntosi rawuhipun Sang Pangeran Warihkusuma, kyai patih lajêng amatah upakartining layon, sarta amatah wadyabala ingkang madosi sang pangeran, punapa dene nindakakên prakawis kridhaning
bojo lan kulawarganipun ingkang kinêbon kadalêmakên, sampun kalampahan sadaya.
Utusanipun kyai patih ingkang madosi Sang Pangeran Warihkusuma botên kalilan mantuk bilih dèrèng pinanggih sang pangeran, ananging karsanipun ing dewa ingkang linuwih sawêg kadamêl lêlampahan, pangupadosipun wadyabala wau sanadyan sinêbar mêksa botên sagêd pinanggih, amargi sang pangeran sampun lêpas lampahipun.
Gêntos kacariyos sang putri dados anggarbini, sarêng sampun dumugi mangsanipun ambabar miyos kakung, kasaosan nama dhatêng kyai patih: Radèn Udakawimba, kalawun-lawun agêngipun.
Kyai Patih Toyamarta wontên asrêpe galihipun sakêdhik, sarêng sang putri kagungan putra miyos kakung, ciptaning galih:
bilih utusanipun ingkang ngupadosi Sang Pangeran Warihkusuma sampun tita botên sagêd pinanggih, Radèn Udakawimba ingkang badhe kaangkat anggêntosi ingkang rama Sang Prabu Warsakusuma, sêdhêng Radèn Udakawimba sampun diwasa.
Gêntos kacariyos malih Sang PangènPangeran. Warihkusuma lampahipun ngidul ngilèn kados kinoncanging dewa ngantos dumugi ing nagari Banyubiru, ingkang jumênêng ratu ajêjuluk Sang Prabu Hèrtambang, misuwur prawira ing yuda, kathah têtêlukanipun
anglugokakên lêlampahaning para lêluhuripun, awon sae kalêbêtna sadaya, dalasan cacadipun sang prabu piyambak inggih ugi kadhawahan anglêbêtakên, panggalihipun sang prabu: babad ingkang mawi rinêngga ing pêpaès badhe luntur dening dêrêsipun wasitaning sêrat ingkang sagêd ambikak wèwadining pulas ingkang sinamun, têmahan malicat katingal nyatanipun, ambalêntong dados andhêng-andhênging sarira, punika ingkang dipun kalumuhi sang prabu, panggalihipun sang nata: cariyos lugu punika kados sêmining kêkajêngan, katingal angrêsêpakên manah, nanging cariyos ingkang mawi sêsunggingan punika kados angganing [angga...]
[...ning] pang ingkang katêrês, alumipun katingal anyênyêngit.
Sang pangeran sampun pikantuk sêrêp bab lêlabuhanipun sang prabu cocog lan panggalihipun, karsanipun sang pangeran badhe suwita lajêng malêbêt ing alun-alun pepe wontên sakidulipun waringin kêmbar, sang nata pinuju miyos sinewaka wontên ing siti bêntar, awas tumingal yèn wontên tiyang sowan pepe, lajêng kadhawuhan nimbali, sang pangeran kèrid ing lampahipun, mabukuh
bagus jêtmika, narka yèn trahing kusuma, lajêng kadangu:
Kawula nuwun: gusti, ratu ingkang kuwasa ing dunya, mugi-mugi lulusa ing kawibawan paduka, nuwun: ingkang abdi kapatêdhan pambage.
Sira sapa, pinangkanira ing ngêndi, kang yoga marang sira: sapa.
Kawula nuwun, nama kawula pun Warihkusuma, wijil kawula saking ing pratapan laladaning nagari Tuban, biyung kawula sutaning pandhita.
Sang prabu nyathêt salêbêting galih yèn sudarmanipun winadi,
mila botên kalajêngakên pandangunipun ing bab wau punika, namung kadangu sêdyanipun, pangandikanipun: sêdyanira pepe apa ana karêpira kang wigati, sarta kêna sira pasthèkake yèn andadèkake dhanganing panggalih ingsun têtulung marang sira kang ora andadèkake karibêdan ingsun.
Kawula nuwun: Gusti, ratu kinawasa, ingkang abdi kamipurun anuwila gônda mênawi kangge ingkang abdi nyuwun suwita wontên ing ngarsa paduka.
Apa kang sira kêpengini dene sira duwe cipta suwita marang panjênênganingsun, ing kene panggonane wong bususukbuk,bêbusuk. beda karo nagaranira ing Tuban, akèh para sarjana kang nawurake kêkarangane tinulad para ratu, sanadyan ingsun iya nulad ing Tuban.
Gusti, kaluhuran dhawuh paduka, ananging ingkang abdi tuna ing budi sêpên kawruh, mila ngantos kesah saking ing nagari Tuban, jalaran tinampik ing pasuwitan kawula, kalampahana karaya-raya ingkang abdi ngantos dumugi ing ngarsa paduka ratu bijaksana bèr budi asih
andhèrèk. Cinêndhak: pasuwitanipun sang pangeran: kanggêp, rintên dalu tansah wontên ngarsanipun sang prabu sarta tansah adamêl pirênaning galih, kathah kêkaranganipun sang nata ingkang karampingakên dhatêng Sang Pangeran Warihkusuma.
Salêbêting galihipun sang prabu: kamokalakên yèn Radèn Warihkusuma dedea têdhaking kusuma, katitik saking alusing bêbudènipun, wicaksana bèr budi bawa lêksana, mumpuni kasagêdanipun ulah praja sarta ulah pêrang, punapa dene limpad ing têmbung sampurna dhatêng wêwadining tulis, sarèhning wontên pêrlunipun ing atasing sariranipun sang prabu kêdah nguningani aluraning lêluhuripun sang pangeran, Radèn
wanira. kang yoga marang sira, awit nalika sira ingsun dangu asal kamulanira: mung ngaturake kaki sarta biyungira bae.
Sang pangeran sakalangkung kagèt ing galih midhangêtakên pangandikanipun sang prabu, ngantos dangu kèndêl, ngangên-angên salêbêting galih, badhe matur kumbi: ajrih, badhe matur prasaja: bokmênawi sagêd andadosakên jalaran botên sayogining sariranipun, wusana pinanggih ing pambudi namung badhe matur
sawantahipun, bokmênawi sagêd pikantuk piwêlasipun sang prabu, lajêng matur: gusti, ratu ingkang misuwur ing jagad, ingkang abdi badhe ngêkêr wadi dhumatêng namanipun bapa kawula ing salami-laminipun, ananging ing mangke wadi wau pêcah awit saking pandamêl paduka ratu kêkasihing dewa, ingkang abdi botên sagêd kumbi, awit pêjah gêsang kawula katêkêm wontên ing ngasta paduka, kawula nuwun: bapa kawula punika dede tiyang pidakpadarakan, ratu agung binathara anyakrawati ambaudhêndha, ajêjuluk Maha Prabu Sindupati ingkang anggrênggani kadhaton ing Tuban, kawula punika anakipun jalêr ingkang sêpuh patutan saking endhang, anuntên adhi kawula putra saking pramèswari ingkang ginadhang anggêntosi kaprabon, sasugêngipun kangjêng rama kawula kaangkat dados pangeran agêng, adhi kawula kaangkat dados pangeran adipati anom, kawula sampun narimah ingkang dados pamintaning bapa, saha rukun anggèn kawula saduluran, tumuntên kangjêng rama seda,
kaaturakên uruting lêlampahanipun sandening palakrama,
lajêng badhe katêlasan wontên ing wana ngantos dumugi suwita ing sang prabu.
kasrakatira saka papêsthèning dewa kang wus sira sandhang. Sanadyan ingsun ora kalêbu ing wêwilanganing ratu utama, nanging wênang uga mitulungi marang sira mêntase saka ing kapapanira, saiki sira sinêbuta ing akèh aran pangeran manèh, kalawan kaurmatan pantêsing pangeran putraning ratu sarta kalawan wêwênang lan kamurahan ingsun.
Sang pangeran lajêng sujud ing sampeyan saha amêmuji kaluhuranipun sang prabu.
Jumênêngipun Pangeran Radèn Warihkusuma wontên ing nagari Banyubiru kabyawarakakên ing akathah sarta kapiji angasta paprentahan agêng sampun botên nguciwani pisan-pisan, awit sang pangeran sampun kulina ngasta paprentahan agêng ing nagari Tuban, kasoksihipun sang prabu dhatêng Sang Pangeran
ing piwulang kawruh pangrèhing praja sarta anggêr-anggêring nagari punapa dene kagunaning pêrang, sampurna dhatêng pamasanging byuha kalawêrit, awit karsanipun sang prabu: sanadyan putri ginadhang aggêntosi kaprabon, kathah para ratu ingkang sami ngêbun-êbun enjing anjêjawah sontên, nanging sami tinulak, awit kêkudanganipun sang prabu: ingkang putra kramaa satriya di ingkang wicaksana bèr budi bawa laksana, dadosa êmbananing karaton, sawontênipun Sang Pangeran Warihkusuma, sang prabu kagungan osik karsa mundhut mantu dhatêng sang pangeran, ing wanci sontên sang pangeran dipun timbali dhatêng ing panêpèn, sang pangeran gita anyana yèn wontên padamêlan pêrlu: lajêng sowan malêbêt, kaaturakên ing parêkan lajêng katimbalan, sang prabu pinarak ijèn wontên ing kamar panyêratan. Pangandikakanipun:Pangandikanipun:. Pangeran, apa sira sumurup kang dadi karsaningsun: nimbali marang sira.
Kawula nuwun, Gusti, namung sang Hyang Wisesa ingkang nguningani karêntêging galih paduka.
Kawula nuwun, têka mawi andangu ingkang makatên, kawula sampun nate ngaturakên lêlampahan kawula miwiti malah amêkasi kala kawula kadangu wontên ing kadhaton, sanadyan ngantos ing dintên punika, misik wanodya kemawon: nuwun dèrèng.
Sabab apa, lan ingsun durung kalalèn aturira biyèn marang ingsun.
Sababipun botên wontên kajawi namung saking tani kawula, kalih dene malih raosing manah kawula dèrèng sagêd angipatakên katrêsnan kawula dhatêng pêpacangan ingkang sampun lèngkèt wontên ing jêjantung.
Sagêd ugi bilih wontên pitulunging dewa ingkang abdi sagêd pikantuk jodho ingkang timbang kalihan kaluhuran kawula.
Saupama dudu dewa: ratu kang paring pitulung marang sira.
[...n] sang prabu sarwi matur: gusti, pêpundhèn kawula, ratu pituruning dewa, ingkang abdi botên nyana kadhawahan rêmbulaning praja Banyubiru.
Pangeran: payo milua tindak ingsun marang kadhaton, ingsun surupake marang nini putri, aja kuciwa ing sêmu.
Sang prabu tindak ing kadhaton anjujug ing dalêmipun ingkang rayi sang pramèswari: sêpên, tindak ing kradenayon ing dalêmipun ingkang putra sang putri, sang prabu lajêng ing tindakipun, sang pramèswari sarta ingkang putra sumêrêp gupuh mêthuk rawuhipun sang nata: lajêng satata lênggah.
Sang prabu, sira ingsun golèki wis kêtêmu ana ing kene: lagi apa.
Sang pramèswari, kula nuwun, nglurug cuki kalihan putra paduka.
Sang prabu, êlo aja kuwi: dhenok, sing kolakokake kuwe: lo.
Sang putri botên kangjêng rama, sampun lêrês, punika badhe
Sang prabu, o,o, iya bênêr sira.
Sang putri ngagêm nyamping padintênan sêratan angrèni (= anggrèni de Hollander) sampun masêm, kasêmêkanipun plangi wêdalan ing Indhu ngajêng tanpa rasukan, ngagêm rimong ngangrangan biru langit, sariranipun katingal pindha ulam kalêbêt ing jala, mênthar kados sêkar mlathi, baludaging prêmbayun kados anjêbolakên kasêmêkan ingkang minôngka setu bandalayu.
Sang pangeran tansah trataban ing galih sumêrêp warnanipun sang ayu, kathah iribipun lan ingkang rayi Dèwi Wrêsti, malah mênang sengoh sang putri andêmênakakên manah, rumaos marêm galihipun sang pangeran bilih saèstu kadhawahan rêmbulan ingkang sagêd cuki raosipun krapês-krapês kadonkados. kênthos, sang putri nolih mundhut gantèn pagut tingal lan sang pangeran sarêng kagètipun, (pancèn lairipun dèrèng dipun gêbyag) sang putri anglocita: baya kuwe wong kang dadi ojat gêdêring akèh: nyata bagus, emane mripate kaya kolik, nonton wong dupèh ora tuku bae, layak kangjêng rama asih, magang lagi sakênyèk bae banjur winisudha dadi pangeran, lah bok iya didadèkake tunggon ana ing kradenayon [kra...]
[...denayon] bae dhisik, cik
wong duwe pambêkan mêngkono kuwi, tur tak dadara kapintêrane: dadi awu pangalêmbana manèh olèha, sida lêstari dadi tunggon, dikira aku kiyi kaya dene putri lumrah kae, bisane mung wêdhak pupur, ora sumurup yèn aku lêbda marang ingêring jagad, baya dhèwèke ora kulak warta adol prungu yèn putrane sang prabu Hèrtambang ing Banyubiru ajêjuluk Dèwi Wayi, punjul ing apapak mrojol ing akêrêp, mancala putra mancala putri, bisa manjing ajur ajèr. Anua kae yèn nonton mêrak atine: iya kudu olèh pangapura sarta kudu olèh ganjaran gambarku kang cinawi ing kênaka luru, pirabara liniru kang ginambar, nanging aku gêmang.
Sang prabu sakêdhap nguningani paguting tingal ingkang putra sami kapadhanipun, sakalangkung pirêna ing
Sang prabu saya kasok sihipun dhatêng sang pangeran amargi
tansah katitik kawicaksanan sarta kawasisanipun angrênbagangrêmbag. prakawising nagari, botên pae lan ingkang putra sang putri, pancèn sami pinrêtêg ing piwulang wiwit timur mila, panggalihipun sang prabu badhe lintu patra tôndha nama sumerening karaton botên dhatêng putra putri, sayogi dhatêng putra mantu bilih sampun kalampahan dhaup sarta sampun apêputra.
Awit saking punika lajêng kadhawuhakên waradin yèn sang pangeran kapacangakên ing sang putri sarta sang pangeran lajêng kaangkat dados pangeran adipati anom.
Cinêndhak botên antawis lami karsanipun sang prabu saèstu miwaha putra, mawi sêsuruhan para ratu ing amôncapraja, dumugining dintên pikramèn bawahanipun sakalangkung agêng, kyai patih sarta
ratu pinisêpuh, ing kadhaton kados jêbol-jêbola kêbak dening kathahing tiyang, wêwangi ing kadhaton kasabêt ing samirana sumilir wêdalipun angèbêki pasamuan, kados angin sugônda awor dhêdhaharan ingkang miraos kongas ambêtipun, adamêl rêsêping para tamu. Tumuntên sang prabu sarta sang pramèswari [pra...]
[...mèswari] punapa dene rara ratu sami kinabêktèn ing sang pinangantèn, sang prabu êntyarsa ing galih ningali ingkang putra sang pinangantèn kadugèn ing karsa rêmpu galihipun, putra namung satunggal putri dinama dama pikantuk kakung putraning ratu binathara, bagus tanpa cacad, dhasar wicaksana alus bêbudènipun, ing galih kados age-agea sèlèh kaprabon dhumatêng sang pangeran, sang prabu lajêng andumugèkakên kasukan kalihan ingkang para tamu.
Gêntos kacariyos ingkang wontên ing pêpajangan sang pangantèn kakung kados amanggih rêtna sawukir, dhasar ayu putrining nata ginadhang binadhe raja, sang pangeran sarèh ing galih, awit ingkang garwa mumpuni dhatêng kasusilan, sarta pinunjul ing guna kasantikan, botên kewran ing agal lêmbut dhasar lantip ing panggraita mêngku kasujanan, sang pangeran ngangkah-angkah angêmpakakên têmbung pamiluta manis amanohara. Dhuh gusti rêtnaning pura ingkang abdi kamipurun anuwila gônda, punapa kalilan awawan sabda, sanadyan gusti kula botên sotah ningali, sok ugi namung karsa angandika kemawon dadosa pamurunging brôngta angarang. Sampun pintên laminipun anggèn kula suwita wontên ing ngriki angêntosi rêntahing
kartika saking ing langit ingkang kados warna andika, ing dintên punika kartika wau rêntah wontên ing pangkon kula, punapa kula botên kalilan angêla-êla.
Pangeran, sampeyan sampun sangêt-sangêt anoraga dhumatêng kula, kula dede lare alit, sarèhning karsanipun kangjêng rama sarta ibu sori, kula kapatêdhakakên dhatêng ingkang sarira dados garwa, dados kula kêpêksa suwita dhatêng tiyang ingkang dèrèng nate kula wanuhi, sarta limrah ing laki pamisesanipun dhatêng ing rabi angungkuli pamisesaning bapa biyung dhatêng ing anak, sapintên awratipun manah kula pancèn amarentah dados kaparentah.
Dhuh gusti pêpujan kula, kula botên pisan-pisan nganggêp kados ingkang kapangandikakakên punika têbih pitung bêdahap mênawi kula anggadhahana cipta kumawawa misesa wasa-wasa dhatêng ing rabi, malah kula nyuwun titip jasad kula dhatêng sarira andika, kula namung têtêp dadosa pamongipun sang kadi Ratih.
Pangeran, pangandika sampeyan punika sayêktosipun namung lamis kemawon, kajawi nyulayani pranataning agama: botên wontên tiyang jalêr kawisesa ing èstri, dene ingkang kêdah sampeyan tampèni panuwun kula sarta kalayan upata
sampeyan, punika bilih dhangan, kula namung titip dhatêng kangjêng rama sarta ibu sori lumèbèripun dhatêng kula, sampun ngantos sampeyan gêrahakên galihipun, awit potangipun kangjêng rama sarta ibu sori dhatêng kula, kula dèrèng sagêd nyaur, môngka ing mangke kula prasasat dados tiyang tumbasan, sarta sampeyan ginadhang badhe jumênêng nata anggêntosi karatonipun kangjêng rama.
Sang pangeran kapranan ing galih midhangêtakên aturipun ingkang rayi ambarêbêl mêdal luhipun sarwi ngandika aprasêtya yèn badhe botên adamêl saksêrik, malah adamêl sukapirênaning galih ing salami-laminipun, ingkang rayi lajêng sinambut.
Ing wanci enjing sang prabu sakalihan ingkang garwa sang pramèswari têdhak ing kamar pangantèn, ingkang putra pinanggih suwêng tindak dhatêng udyana: lajêng kasusul, pinanggih sang pangeran sawêg ngranggèhakên sêkar gadhung ingkang rumambat mulêt witing sêkar pacar katut sagodhongipun, lajêng dipun lungakên dhatêng ingkang rayi sarwi ngandika: yayi dialon iku ana rine yèn nocog tangan: lara, sêkar gadhung dipun tampèni ingkang rayi kinuswa lajêng kacangking ing asta kiwa. Kapêthuk ingkang rama sang prabu sakalihan ingkang [ing...]
[...kang] ibu sang pramèswari: lajêng sami andhodhok ngapurancang, ingkang rama sarta ingkang ibu sangêt êntyarsaning galih nguningani dhatêng ingkang putra sakalihan, sarwi ngandika: ingsun arani sira isih ana ing omah, jêbul wis mênyang patamanan golèk kêmbang apa.
Kawula nuwun, namung mlampah-mlampah kemawon, wontên ing tênggan kathah tiyang: yayi dèwi botên kuwawi sumukipun, mêdal pados isis.
Wong sing tunggu bêcik konên padha sumingkir, anaa ing jaba bae.
Ayo padha mênyang kadhaton, ingsun lawas ora main catur karo sira.
Sang prabu kasukan catur kalihan pangeran, gêntos kasêsêr kemawon.
Sang pangeran matur, gusti putra dalêm yayi dèwi: sêmunipun kados sagêd catur.
O, kêpriye pangeran, yèn ingsun catur karo bojonira: ingsun wêdi, awit kalah pintêr, ingsun ora tau mênang.
Botên dhik kakangmas, kangjêng rama punika namung ngumpak kemawon.
Môngsa ingsun ngumpak, mara pangeran, saiki
Anggènipun anglampahakên catur sang pangeran kêrêp diyon kalihan ingkang rama. Sang putri tansah gumujêng kadhawahakên ing sanès, môngka anggènipun anglampahakên catur sang putri kados botên dipun galih rikat angeram-eramakên, ngantos tigang rambahan sang pangeran tansah kawon kemawon, ingkang sapisan balanipun taksih wêtah ratunipun kakunêng: pêjah botên sagêd tutup, ingkang kaping kalih balanipun dipun têlasakên ratunipun pêjah kalihan pidak wontên ing têngah. Ingkang kaping tiga namung dipun oyak ing kapal kêkalih, ratunipun kasêsêr oncat saking ênggèn pangrêksaning bala, kalêbêt ing gêlar lajêng kakuya-kuya pêjah wontên palaganing mêngsah, balanipun taksih wutuh ayam, botên wontên ingkang sagêd têtulung jalaran kaadhangan dening samêktaning byuha kalawêrit. Sang pangeran lêga ing galih anguningani kawêgiganing pamasangipun [pamasang...]
aku wis kalah têmênan wis ora wani mungmuhanmungsuhan. karo kowe manèh, kaluhuran dhawuhe kangjêng rama.
Tiyang sampeyan kawoni kemawon, upami sampeyan êpêng utawi sampun mêdal bêdhat sampeyan, kula amêsthi kawon.
Dikalahi kêpriye, wong kringête nganti gumrobyos mêngkene kiyi ngalahi.
Sang prabu sangêt pirêna ing galih anguningani rukunipun ingkang putra tansah arêruntungan kados mimi lan mintuna. Anggènipun palakrama sang pangeran antawis sataun, ingkang rayi sang putri angidham-idham kaworan, sarêng sampun katingal ngandhêg tigang wulan lajêng ngaturi uninga ingkang rama, sang prabu saya sangêt bingah ing galih sarta saya sangêt pangêla-êlanipun dhatêng
sampun andungkap môngsa lair: sang putri anggêrahi, otêr tiyang sakadhaton, nanging anggènipun anggêrahi sang putri kasêngkala bayinipun nungsang mila dangu botên sagêd mêdal, anggènipun anggêrahi ngantos pitung dintên pitung dalu, netyanipun sampun asawang kunarpa, ingkang ibu tansah amuwuni wontên ing ngeringan, langkung malih sang pangeran, anggènipun nyundhang wontên ing ulon-ulon, adus luh anêlêsi kajang sirah ngantos kados turasan, botên dhahar botên sare, sang prabu botên tahan nênggani ngiwa wontên ing
pirantos, lajêng angunjuki uninga ing sang prabu, sang nata saya putêk ing galih, kajawi marma sumêlang mênawi andadosakên jalaran sedaning putra, ananging botên sagêd mênggah aturing dhukun, ingkang murih arjaning putra. Dhawuhipun sang prabu: wis môngsa bodhoa sira, ingsun wis aja sira unjuki uninga manèh prakara iku, ingsun mung nguningani bêcike sarta slamête bae. Tumuntên para dhukun sarta tabib sami pirêmbagan sakecaning [sa...]
[...kecaning] panindak ingkang sayogi linampahan, ingkang sami nênggani wontên ing kamar sami kaaturan mêdal sadaya, dalah sang pramèswari ugi kaaturan sumingkir, namung sang pangeran piyambak ingkang taksih wontên ing
dipun upakara ing dhukun wontên ing jawi, namung sang juwita lêsuning sarira saya ngranuhi tansah lês-lêsan botên èngêt, dipun arasi dhatêng ingkang raka sarta dipun muwuni, sang rêtna sampun kasupèn, wusana puput yuswanipun seda konduran, sang pangeran anjrit muwun angrungkêbi ingkang garwa lajêng kantaka, sang pramèswari malêbêt ing kamar, ingkang putra sang rêtna sampun
wana pajatèn, ingkang sami nênggani wontên ing kamar bibar pating bilulung gumêdêr angèbêki kadhaton, kêmirêng saking panêpèn pasingidanipun sang prabu, sang nata enggal têdhak ing kadhaton, botên ngantos dipun unjuki uninga ing abdi, angintên yèn ingkang putra dados lan sedanipun, rawuhipun ing kadhaton ingkang [ing...]
[...kang] rayi sang pramèswari sampun pinanggih èngêt lajêng angrungkêbi sampeyanipun ingkang raka sarwi lara karuna pitakèn putranipun, gusti kawula botên sagêd kantun kalihan putra tuwan pun Wayi, paduka sarêng kalêbêtna ing kuburipun, sang prabu kêrot kancing botên sagêd ngandika, ingkang rayi kakondurakên dhatêng ing tênggan, sang prabu lajêng sinewaka, Kyai Patih Lodaka sampun pitung dintên tugur sakancanipun para bupati wontên ing sri manganti, sarêng mirêng ramenipun ing pura lajêng malêbêt botên kalayan dipun timbali, sang prabu sampun pinanggih lênggah sinewaka wontên ing dhampar, kyai patih lajêng sowan nyakêt, sang prabu tansah gêrêng-gêrêng dèrèng sagêd ngandika, wadananipun katingal kados latu, kyai patih botên andungkap ingkang dados puruging bêndu, jamakipun tiyang kasripahan punika: susah, sang prabu punika botên, malah nawung duka.
Kyai patih bijaksana botên mawi angêntosi dhawuhipun sang prabu bab upakarti sarta rêrêngganing layon, sampun kadhawuhakên samapta rumiyin, sarta layonipun sang putri sampun lajêng kabidhalakên dhatêng astana lêluhuripun sang prabu mawi
Sang nata andhawuhakên parentah dhatêng kyai patih: kakang layone anakira apa wus sira pikir.
Kawula nuwun sampun, saha sampun kawula angkatakên.
Kakang: panggalih ingsun ora bisa tumingal marang putranira jabang bayi, awit samôngsa ingsun tumingal bisa andadèkake kagèting panggalih ingsun, èngêt marang kang wis layon, awit saka iku bokmênawa bisa amêmugut karênan ananingsun ing dunya, iku banjur sira labuha ing bangawan bae, emanên yuswaningsun yèn nganti ora widada saka pangaluping jabang bayi iku. Dene kang luwih pêrlu: ingsun aja kongsi tumingal manèh marang si Warihkusuma, saiki sira tundhungên lunga saka laladaning naganingsunnagariningsun. ing Banyubiru, balia marang laladaning nagarane dhewe ing Tuban, yèn ora ngestokake parentah ingsun, amêsthi ingsun patèni kalawan pangewan-ewan, awit kang dadi jalaran patine putriningsun: saka awake, dadi wis têtela yèn lungane si Warihkusuma saka ing nagarane mau pancèn ala, gawe sangaring nagara kang diambah. Apa karsaningsun amêsthi kalakon padha sanalika iki.
Kyai patih botên amênggak karsanipun sang prabu, namung bakabadhe. [ba...]
[...ka] dhèrèk kemawon, pamurihipun namung rumêksa ing kasugêngan, sarta karaharjaning praja sampun ngantos gustinipun katuwuhan sêkêl awit saking prakawis punika. Kyai patih mundur saking ngajêngan lajêng angruktèni pirantos badhe panglabuhing jabang bayi, winot ing joli kajêng nagasari kinarawistha ing sêsêkaran awig pakirtyanipun, sarta lajêng winot ing baita tembo mawi rinêngga ing gêgodhongan pancasan enggal, aluming godhong katingal
andhawuhakên karsanipun sang prabu, yèn sang pangeran kadhawahan tundhung, botên kenging ngambah laladaning nagari Banyubiru,
kasedan garwa putranipun kalabuh, sariranipun katundhung, sang pangeran lingsêm mulat sasamining tumitah, wanci lingsir dalu anis saking pura, lajêng ing tindakipun malêbêt ing wanawasa pados margining pêjah.
Kocapa Kyai Buyut Wulusan ing Sumbêrêja, padamêlanipun misaya ulam ing bênawi, nuju wontên ing lèpèn kagèt [ka...]
[...gèt] sumêrêp wontên kêndhaga kèli winot ing baita tembo mawi ombyong-ombyong gêgodhongan sampun sami alum, lajêng dipun candhangi, sarêng kabikak isi bayi mawa teja, kyai buyut eram salêbêting manah, narka yèn bayi punika putraning putri ingkang lampah jina lajêng kalabuh ing bênawi nyirnakakên tilas, kyai buyut gadhah osik, bayi iki bêcik dak pupune, tinimbang mati aluwung dadia bocah kêna dikongkon, karodene manèh bokne bayèk wis ping têlu gone duwe anak pijêr mati bae, bocah iki yèn bisa dadi lanjaran, bayi lajêng dipun bopong kabêkta mantuk, dipun sukakakên semahipun, nyai buyut kagèt sumêrêp ingkang jalêr mantuk ambopong bayi, mulung tanganipun nampèni bayi sarwi pitakèn: iki mau bayi olèhmu ing ngêndi.
Mênawa, nanging dudu sok wonga, katitik wadhahe apik, didokok ana ing gêndhaga.
Rara Sêndhang ingupakara sarta sinêsêpan dhatêng Nyai Buyut Wulusan ing Sumbêrêja, dumlundung kalis ing sêsakit, enggal agêng kados dinusan ing toya gege, agêngipun Rara Sêndhang kalawun-lawun.
Gêntos kacariyos, lampahipun wadyabala ing Banyubiru ingkang andhèrèkakên layonipun sang putri dumugi ing astana layon kasèlèhakên, salêbêting krêndhasawa kêmirêng saking ing jawi swara lamat-lamat, sarta kalêsêding layon katingal obah, senapatining lampah enggal ambikak tutuping krêndhasawa, katingal sang
waluya jati, lajêng matur: raka paduka taksih wontên ing nagari, panjênêngan paduka punika sampun kaagêm-agêman busananing layon, amargi seda konduran, sapunika sampun dumugi ing astana.
Aku gawanên bali, nanging aja kolukari, cik bèn dilukari kangmas pangeran dhewe
anyut, gêdêring pawartos enggal dumugi ing nagari yèn sang putri botên saèstu seda, ing mangke kabêkta wangsul kondur taksih wontên salêbêting krêndhasawa bikakan.
Sang prabu saha sang pramèswari sampun kaaturan uninga ing kasugênganipun ingkang putra sang putri, kados punapa bingahing galihipun sang prabu, enggal têdhak mêthuk akalihan ingkang rayi, saking kasêsanipun tindak dharat kemawon, titihan rata kasusulakên katututakên wontên ing margi, sang prabu sarta sang pramèswari lajêng nitih rata, antawis saonjotan layon katingal, rata kadhawuhan ngrikatakên, botên sarèh karsanipun sang nata, dumugi pasanggrahan ing Rancakarni: layon kèndêl, sang prabu sarta sang pramèswari rawuh gurawalan lajêng ngangkat putra ingkang pindha layon, sang pramèswari anglukari ingkang putra sarta lajêng ingagêman raja kaputrèn, ingkang putra tansah [ta...]
[...nsah] dipun arasi ingkang ibu, sang putri matur: kakangmas adipati wontên pundi, saha anak kula punapa gêsang. Ingkang rama nênggak waspa sarwi ngandika: bojonira mulih marang Tuban, mêngko ingsun utusan nimbali, dene anakira ingsun labuh marang bêngawan. Sang prabu lajêng andhawuhakên dhatêng kyai patih kinèn ngupadosi Radèn Warihkusuma, bilih botên pinanggih ing margi lajêng kadhawuhan anglacak dhatêng nagari Tuban, makatên ugi anglari gêndhaga ingkang kalabuh ing bênawi, anggènipun dhawuh sang prabu dhatêng kyai patih, kalayan bisik-bisik, karsanipun sang prabu sampun ngantos adamêl kagèt utawi rontaging galihipun ingkang putra sang putri, prakawis wau kêdah kawados, sampun ngantos sang putri anguningani yèn ingkang raka sang pangeran kesahipun kadhawahan tundhung. Sang prabu saha garwa putra lajêng bidhal kondur angadhaton, pulih rêntênging galihipun sang prabu, kantun angêntosi dhatêngipun sang pangeran sarta kapanggihing gêndhaga bilih bayi taksih sugêng.
Utusanipun sang prabu ingkang nglari sang pangeran, botên angsal lacak, ngantos dipun susul dumugi nagari Tuban, [Tu...]
[...ban,] malah wadyabala ing Tuban ingkang ngupadosi sang pangeran: dèrèng wontên mantuk, mila utusan wau lajêng nulak wangsul ngupadosi dhatêng ing wana malih, makatên ugi utusan ingkang nglari gêndhaga turut bênawi ngantos dumugi sungapaning sagantên mêksa botên sagêd angsal lacak, para utusan wau sarêng sampun tita pangupadosipun lajêng sami wangsul dhatêng nagari sarta lajêng angunujuki uninga ing sang prabu. Sang nata botên andugi bab cabaring utusan, bokmênawi karsaning dewa ingkang putra kadamêl lêlampahan, sang prabu mupus salêbêting galih narimah punapa purbanipun Sang Hyang Wisesa, sang prabu sadintên-dintên tansah angimur tikbraning galihipun ingkang putra sang putri.
Gêntos kacariyos sang pangeran wontên salêbêting wana tanpa kanthi, ingkang kadhahar namung wowohan sarta gêgodhongan nèm ing wana, sangêt anggènipun kasarakat, ciptaning galih namung badhe anganyut tuwuh tansah nêtah sarira anggènipun katula-tula, badhe garwa pêpacangan karêbat ingkang rayi sang prabu, angsal panglipur sagêd krama putrining ratu, ayu pinunjul ing jagad, dèrèng ngantos dumugi sawêg sataun tinilar seda. Galihipun [Galihipu...]
[...n] sang pangeran kados rinujit anglês tanpa karkat sèndhèn ing uwit bêndha dhoyong ingkang pinulêt
wiwit andhatêngi kados badhe angêlêm jagad, punika ingkang amisesa têlasing galihipun sang pangeran, andhêkukul angrangkul jêngku waspa adrês kados turasan, salêbêtipun wontên ngandhap bêndha tansah mêrêm mêlik botên sagêd sare kèngêtan dhatêng ingkang rayi Dèwi Wrêsti, wanci sidhênsidhêm. kayon lintang sumêbar ing langit, purnama mungup sapucaking aldaka sumorot kados wadananipun ingkang rayi, cumêngèring kidang alihan tilêm kados panguwuh angaturi kondur dhatêng ing nagari Tuban, sang pangeran tumratab ing galih, acipta ingkang rayi Dèwi Wrêsti kados sumandhing lênggah, guragapan tinolih botên wontên, namung katingal soroting rêmbulan ingkang ambêdhah lêlongkangan sêlaning godhong kumênyar amawa praba, sang pangeran saya putêk ing galih. Salêbêtipun sare rêm-rêm ayam, wontên swara kêmirêng, têmbungipun: Pangeran kang
kawêlasasih kados ijêngandika, pantês nampèni panglipur. Pangeran: sampeyan sumêrêpa yèn rayi sampeyan sang putri: sugêng, sarta tansah ngajêng-ajêng rawuh sampeyan ing nagari Tuban, amargi sapêngkêr sampeyan lolos: sang prabu seda. Sang pangeran kagèt lajêng wungu, èngêt wêwentehan swara ingkang kamirêng, ananging pinaibên ing dalêm batos. Sampun anggagat bangun enjing bun pating talêthog angêbêsi sarira, mêdal saking ing wana sumêdya dhatêng padhusunan pados pitakenan ing bab kawontênanipun nagari Tuban, punapa wontên èmpêripun kalihan swara ingkang kêmirêng, wontên ing margi kêpêthuk tiyang ingkang badhe dhatêng pêkên, anglur sami anggêgendhong. Bok ayu: sang prabu apa sugêng. Winangsulan, niku takèn têka anyêrwètèh, sedane sang prabu êmpun kawak kuwi dika tekokake. Sang pangeran ragi sakeca ing galih dene anètèsi swara ingkang kacêtha, lajêng tindakipun sêdya kondur dhatêng nagari, nanging karsanipun botên mêdal ing ngajêngan, mêdal ing pungkuran, panggalihipun: sapisan dèrèng tartamtu sedanipun ingkang rayi sang prabu, kaping kalih bokmênawi [bo...]
[...kmênawi] nuwuhakên prakawis ingkang kirang prayogi.
Kacariyos Sang Rêtna Wrêsti, sampun lami ing panganti rawuhipun ingkang raka Sang Pangeran Warihkusuma, tansah gêlik-gêlik wontên ing kadhaton, raosing galih kados wontên ing tarungku, sarta sampun botên kulina kalihan ingkang putra Radèn Udakawimba, amargi wiwit miyos lajêng winimbasara dhatêng kyai patih pinisah ngantos agêng. Ciptaning galihipun sang putri sampun botên kraos wontên ing kadhaton, badhe wangsul angendhang-endhang wontên ing Mudal, nanging kapambêngan dening parentahipun kyai patih ingkang misesani karaton, botên anglilani tindakipun sang putri, awit sampun kaanggêp dados pramèswarinipun Sang Prabu Warsakusuma ingkang sampun seda, sang putri karsa angenggar-enggar galih
ngantos nyare kalih utawi tigang dalu: sawêg kondur. Ing wanci sontên sang putri lênggah wontên talundhaging yasakambang kaadhêp ing para cèthi parêkan, dhasar talundhaking
tindakipun ingkang raka Sang Pangeran Warihkusuma, dangu dipun awasakên kumêdhèp têsmak, wusana têtela yèn ingkang lumampah: ingkang dados pangajapanipun ing tawang, enggal dipun palajêngi agurawalan, lajêng dipun rangkul sarwi lara karuna sambat amêlas asih: nyawa ingkang kula êntosi mèh dumugi ing pêjah sawêg katingal sapunika. Sang pangeran kagèt ing galih dipun palajêngi sarta lajêng dipun rangkul ing putri ayu, ananging inggih lajêng sumêrêp yèn putri punika ingkang dados têlênging galih: ingkang rayi Dèwi Wrêsti, mila enggal gêntos rinangkul sarta dipun arasi sarwi muwun, dangu sami tangis-tinangisan, sang putri lajêng pinondhong dhatêng ing yasakambang: botên suwala, ananging sarêng badhe kasarèkakên sangêt ing
dadi darunane anampik sihe pun kakang salawase ora bisa ilang-ilang, ature sang putri: kakangmas: namung kandhêga samantên [samantê...]
[...n] kemawon, kula tuhu ing jangji yèn sampeyan dados guru laki kula ngantos dumugi ing jaman kalanggêngan, nanging kenging ugi yèn kula nama cidra ing janji, amargi sariraning sêkar ingkang taksih kudhup
ingkang kados sarira sampeyan ngapuntên ing dosa kula agêng sèdhèng ing laki, namung kula têbusi wahdat ing salami-laminipun, sarta anyirnakna dosa kula anglampahi rajapati. Sang pangeran trênyuh ing galih midhangêtakên aturipun
utama, ora kagiwang nampani rahsaning liyan, jamaking wanodya kang durung tau-tau amêsthi korup marang sajatining rahsa
wontên ingkang kalangkungan, sang rêtna anggènipun mindhangêtakên ngantos angrêntahakên waspa botên karaos, satamating cariyos: sang putri katingal tutut, lajêng sami kèndêl ing yasakambang.
Ing wanci enjing sang pangeran lênggah kalihan ingkang rayi wontên ing paningrat, kaadhêp ing cèthi parêkan, sang pangeran mundhut papan rontal kasêrat ing kênaka, lajêng kadhawuhan maringakên dhatêng kyai patih.
Kacariyos utusanipun kyai patih anggènipun anglari tindakipun Sang Pangeran Warihkusuma anjajah dhusun milangkori: ngantos pintên-pintên taun,
patih sawêg lênggah ing panêpèn kalihan ingkang putra Radèn Udakawimba, sang bagus sawêg winulang patrapipun nyêrat sastra jêjêg, [jê...]
[...jêg,] utusan enggal sinapa, lajêng matur sami ngaturakên tiwas ing lampahipun, sarta sami anggadhahi pangintên yèn pangeran kados lajêng anganyut tuwuh, awit sawarnining panggenan dalah ingkang sungil-sungil sampun kaosak-asik mêksa botên sagêd
kasaru dhatêngipun utusan saking sang putri ambêkta papan rontal, enggal katampèn sarta lajêng kawaos, suraosing sêrat saking Sang Pangeran Warihkusuma ngaturi uninga ing rawuhipun sang pangeran, sarta kyai patih kaaturan rawuh ing pasanggrahan. Kyai patih kagèt ing galih, bingah amarwata suta kados manggih sêsotya ingkang dhumawah saking ing langit, enggal tindakipun dhatêng ing taman anganthi ingkang putra Radèn Udakawimba, rawuhipun ing taman kapêthukakên sang pangeran sarta lajêng gapyuk arêrangkulan sami angrêntahakên waspa. Kyai patih matur: kangjêng pangeran, ingkang alus ing budi, ingkang ngagungakên paramarta, ingkang sagêd angecani manahipun têtiyang alit, ingkang wicaksana bèr budi, ing mangke
panjênêngan paduka kula angkat dados susuhunanipun têtiyang ing nagari Tuban, lajêng paduka tampèni sapunika kalayan panuwun agêng yèn karaton wau pêparingipun rama paduka Sang Prabu Sindupati ingkang sampun suwarga, kula namung sadarmi ngampil salêbêtipun nagari ara-uru, ing mangke paduka pulihakên risakipun, dene putranipun rayi ijêngandika Sang Prabu Warsakusuma ing samangke taksih timur sawêg kula prêtêk ing piwulang, sapunika têtêpa dados putra paduka pambajêng sarta diwasanipun kula suwunakên kaangkata dados pangeran adipati, dados panjênêngan paduka nama jumênêng anyêlani. Mênggah atur kula ingkang makatên samantên wau sampun muphakat kalihan prikônca kula wadana jawi lêbêt, ingkang punika punapa taksih wontên ingkang nalisir saking ing lêrês.
Sang pangeran botên sagêd maoni karsanipun kyai patih dening sampun anglênggahi lêrês, ananging salêbêting galih dhatêng ingkang putra kuwalon Radèn Udakawimba sangêt botên sarju, awit punika tunggakaning kêmadhuh, ewadene sinamun ing netya botên wontên antawising pinggêtipun ing galih, pangunandikanipun: gampang
masalahe besuk yèn aku wis jumênêng ratu sarta patutan karo yayi dèwi, Si Udakawimba iku prakara apa. Sang pangeran ngandika: uwa patih kula namung andhèrèk punapa sapangrèhing patih wisesa ingkang sampun sabiyantu kalihan para nayakaning praja: kados sariranipun uwa. Pun Udakawimba punapa ingkang wontên ngarsanipun uwa punika.
Inggih punika putra paduka Radèn Udakawimba, nanging wiwit miyos kula wimbasara wontên ing kapatihan, botên nate pêpanggihan kalihan ingkang ibu.
Prayoginipun ing mangke kula pundhut wontên ing kadhaton.
Sang pangeran lajêng kondur angadhaton, kalihan ingkang rayi Dèwi Wrêsti saha ingkang putra Radèn Udakawimba, wiwit punika kapanggihipun kalihan ingkang ibu andhèrèk wontên salêbêting kadhaton.
Antawis wolung dintên sang pangeran lajêng jumênêng nata saking pangangkatipun kyai patih sarta para nayakaning praja, mawi sêsuruhan para ratu ingkang têpang
ratu sanèsipun, awit saking misuwuring kawasisanipun kridhaning pêrang, jumênêngipun Sang Prabu Warihkusuma lulus botên wontên sangsayanipun, nanging kalihan ingkang rayi kêlajêng botên sagêd apêputra.
Kyai Patih Toyamarta sangsaya sêpuh, sarta sampun botên kuwawi ngêmbat nagari, lajêng nyuwun kèndêl, saha narimah namung dados tuwangga nama wiku wontên ing wukir, panuwunipun kaparêng sarta kaparingan pêpancèn siti kathah minôngka dhaharipun, ingkang kakarsakakên anggêntosi bupati tamping putranipun pambajêng kyai patih anama Arya Toyatuli. Wondene putranipun kyai patih têtiga, ingkang anèm kêkalih sami dados nayakaning praja sami limpad-limpad ing budi nanging botên kapilih, ingkang sêpuh kirang mangrêtos inggih Arya Toyatuli wau, mila karsanipun ingkang rama kyai patih: Arya Toyatuli namung kapacak dados bupati tamping kemawon, mênggah karsanipun sang prabu anggènipun ngangkat Arya Toyatuli dados patih supados botên badhe
maoni karsanipun sang prabu, awit sang nata taksih simpên wêwados, sampun ngantos kajodheran karsanipun dening pamambênging pêpatih, mila amilaur ngangkat bupati tamping, aling-alingipun misudha dhatêng waris ingkang wajib. Inggih punika putraning patih ingkang sêpuh piyambak, wondening karsanipun sang prabu ing dalêm batos, Radèn Udakawimba badhe kasirnakakên.
Kacariyos Radèn Udakawimba sampun yuswa 15 taun, diwasa kalawun-lawun tanpa pinardi dhatêng ingkang rama sang prabu, sang bagus wiwit anggraita sêpên ing pangajêng-ajêng yèn ta kaangkata pangeran adipati anom, awit sangêt dipun cêri-cêri dhatêng ingkang rama sarta asring sinungan ujar ingkang angêrês-êrêsi turasing ratu angkara, Radèn Udakawimba putêk ing galih, dhatêng ingkang ibu botên sakangsalan, awit kirang kulinanipun, kalih dene malih ingkang ibu sangêt ajrih dhatêng ingkang rama, osiking galih botên sande badhe sangsaya kadaud-daut risaking sarira bilih ngantêpi pasuwitanipun dhatêng ingkang rama, prasasat angêntosi timbuling watu itêm, Radèn Udakawimba ing wanci dalu anis saking kadipatèn, tanpa
kanthi tindak nurut lampahing toya bênawi lêpas lampahipun.
Enjing kauningan ing sang prabu: lolosipun Radèn Udakawimba, sang nata apigugup sarta adhêdhawuh kinèn ngupadosi, nanging bilih botên sagêd kapanggih kadhawuhan sami wangsul kemawon. Ingkang ibu sang pramèswari muwun wontên ing kadhaton, lajêng angimur dhatêng ingkang raka, sang prabu sagah amulari piyambak, botên ngantos lami utusanipun sang nata sampun sami wangsul ngaturakên tiwasing lampah botên wontên ingkang lêbda ing karya, ical larinipun, sang prabu botên gita malah dhawuh ingandikakakên sami kèndêl kemawon, sampun ngantos wontên ingkang rêraosan bab murcanipun rajaputra.
Gêntos kacariyos ing padhukuhan Sumbêrêja: Kyai Agêng Wulusan, mêntas kadhatêngan sayid saking
kalindhih kawruhipun lajêng anggêguru, malah lajêng tinetesan ing ngèlmi kasampurnan, panunggaling kawula Gusti,
sumêrêp ing sangkan paran, saking sêngsêmipun lajêng tilar
parang pêpongol, salaliman ingkang ambandhing cêlak jurang sirung, lajêng tinambêng ing tambak sela tala lubèr mili agêng ing lêlêngkèh èrèng-èrènging ardi, sinusuk kangge margining toya ngalêmpak lajêng angoncori têtanêman ing asrama, wontên ingkang
ingkang kinasih, dene pamulanganipun agêng wontên ing surambi, gurunipun kyai pangulu sarta para katib, rintên dalu botên wontên kèndêlipun sami tilawat Kuran.
Gêntos kacariyos lampahipun Radèn Udakawimba turut bênawi dumugi ing dhukuh Sumbêrêja, ngongkang bênawi mêngkêrakên rêdi, kiwa têngênipun pasabinan êloh toya pating srèwèh, Radèn Udakawimba lajêng malêbêt ing dhusun sumêrêp masjid agêng ing surambi kathah lare sami ngaos, Radèn Udakawimba lajêng nunggil kalihan lare kathah, kadêngangan dhatêng kyai pangulu: dipun pitakèni, thole kowe bocah saka ing ngêndi aku nêmbe tumon, lan jênêngmu sapa. Radèn Udakawimba mangsuli, kula lare saking nagari Tuban, nama kula pun Udakawimba, pisowan kula badhe andhèrèk ngaos wontên ing ngriki, kyai pangulu rêsêp aningali dhatêng warninipun Radèn Udakawimba bagus mêrak ati taksih lare, lajêng dipun parentahi: thole mêngko bubar ngaji kowe milua aku bae, tak opèni ana ing omahku, nyambia angon kêbo, pangonku kurang siji. Kacariyos Radèn Udakawimba kèndêl wotên ing
isthaning driya, tumuntên damêl [da...]
[...mêl] kadhaton mawi bètèng sarta jagan angèmpêr-èmpêr kadhatonipun ingkang rama, katingal angrêmênakên, Radèn Udakawimba pancèn wasis dhatêng pakartining kriya, salêbêting manah saupami wontêna bôndha baunipun kadugi adamêl biting santosa ingkang angèl kabêdhah ing mêngsah, ing batos amaoni kadhatonipun ingkang rama, dene katingal ringkih sarta tanpa wêwados, gampil kabêdhah ing mêngsah, bobotipun Radèn Udakawimba taksih lare sampun gadhah gagasan samantên, saiba diwasanipun kados botên kenging cinakrabawa ing sanès, èngêt-èngêt têdhaking ratu prajurit dhasar wijiling amaratapa aluran saking kaki. Bilih sampun wanci anggiring, Radèn Udakawimba dhatêng ing masjid sinau ngaos, enjing sontên makatên lampahipun, botên ngantos lami sampun limpad angungkuli lare kathah, kauningan dhatêng Kyai Agêng Wulusan, Radèn Udakawimba katimbalan dhatêng ing langgar kilèn pandhapa, kèrid dening kyai pangulu, Radèn Udakawimba anoraga lênggah makidhupuh, Kyai Agêng Wulusan pirêna ing galih aningali warninipun Radèn Udakawimba, bagus mêrak ati pamulunipun [pamulu...]
[...nipun] manis, dhasar trêpsila tajêm polatanipun.
Udakawimba rintên dalu wontên ngarsanipun Kyai Agêng Wulusan, winêlêg ing piwulang, sadaya piwulang kacakup botên wontên ingkang kècèr, sangêt lêganing galihipun Kyai Agêng Wulusan pikantuk murid landhêp manahipun, Radèn Udakawimba tumuntên badhe katetesan ngèlmi sajati. Radèn Udakawimba botên mawi sêmang-sêmang andhèrèk karsanipun Kyai Agêng Wulusan, anuju satunggiling dintên sampun bakda sêmbayang ngisa Radèn Udakawimba katimbalan
môngsa loro, saiki sinaua sumurup gêlaran wiriting Pangeran, wis ditêmbangake karo kang jalela, lah iki layange wacanên tak rungokne.
Pangkur wuryaning gitaya / sadurunge kaki sira dumadi / anèng ngêndi dunungipun / yêktine saking ora / bapa biyung dadi lantaran tumuwuh / tan nêdya yoga mring sira / mung nêkakkên ardèng budi //
yèku warah saking liyan / mula jimatun wus tampi //
aran têtêp tinêtêpan / luwih èlèk dayaning sanubari / beda-beda ciptanipun / kang
sakêclapan ing kene sayêkti suwung / katon ngalih anèng kana / byaring tyas wus ngrasa bali //
tapake kontul anglayang / manuk mibêr muluk ngungkuli langit / kalawan gigiring punglu / kuda ngrab ing
pinindhana: watêsipun / lan ana tilasira / apa dene kinira sapisan cundhuk / kalawan panjêring nala /
wakaribun / minkibaril warita / Gusti Allah rêrakêtan dunungipun / lan rasa nikmat mupangat / anèng gon ingkang
angganing kapuk kataman ing banyu / mratani madyaning jagad / iki pralambang artati //
lan manèh sambunging tata / sinukarta rinambahakên malih / kodhok ngêmuli lèngipun / raga môngka canthuka / anèng ngêrong yèku nyawa isbatipun /
môngka lamun supêna / antuk jaman sayêktine nora mêtu / upama bisa umahya / murut marang têpêtsuci //
ana manuk bango buthak / lamun ngêndhog nèng ngênthak-ênthak sêpi / dene kalamun jinupu:k / juga obah sadaya / kang kadyèku awang-awang uwung-uwung / kang dinumuk ora kêna / anèng jagad anglimputi //
kang mêngku ana / mungguh sajroning aurip //
cebol arsanggayuh lintang / janma lumpuh bisa ngidêri bumi / angên-angên jatinipun / lan manèh ingkang wisma / kang tan mambu gêgaman apa liripun / iyèku ciptaning manah / nganakkên
nanggulang karsèng murkèngrat / wit raganta kang nglakoni //
anadene kang udara / jagad gêdhe kalawan jagad cilik / yèkti tanna
sapa kang bisa narbuka / wadiningrat: antuk rahmating Widhi / yèku tirta kamandhalu / panglêburing cintaka / kaarsayan kamoitan wus kapungkur / mung
kang kuwasa / iradat aran karsa / ngèlmu kawruh kayat urip / samak miyarsa / dhasar wruh kalam angling //
pan kadiran kuwasa muridan karsa / ngaliman kang undhagi / kayan ingkang gêsang / samingan kang miyarsa / basiran ingkang ngawruhi / muntakaliman / iyèku
sadat ingkang rumiyin / waashaduana / lailaha ilullah / waashaduana nênggih: / Nabi Mukhamad / iya rasulullahi //
satuhune pan ora ana Pangeran / nanging Allah sayêkti / pan satuhunira / Kangjêng Nabi Mukhamad / utusaning Maha Suci / artining sadat / ngandêl marang Hyang Widhi //
kaping kalih ashaduana ilaha / ilaana kang arti / satuhune nora: / nana aran Pangeran / nanging ingsun kang mandhiri / angandêl marang: / angên-angên lan eling //
kang kaping tri: ashaduana ilaha / ilahuwa kang arti / satuhune nora / nana aran Pangeran / nanging suwung kang mandhiri / angandêl marang: / jumênêngirèng
pangan / nanging lamun tan bêtah / nginang udud iku kêni / noraran batal / dwi kas yèku tan bukti //
sarupaning pangan apadene kinang / lan udud nora kêni / tri wong pasa aksa / iku sasênêngira / nanging ywa lali ngabêkti / riwusing nadhah / mrih antuk sihing Widi //
sinusonan / karo-karoning tunggil / bisa tanpa ajar / nêtêpi prajanjian / saking lêluhurirèki / nganti tan ngrasa / amung nêtêpi
yèku asmaning Widhi / wajib: sinêbuta / lan wênang: ingandêla / nanging mokal wujud dadi / awit tan ganjar / mulung saking ngastèki //
dalil Kuran: bakaratan waasila / esuk sore mèngêti / ananing pangeran / mung yèn ing wayah rina / yèn wêngi kêkês murinding / kêndêl swuh sirna / têpa luh wèh mêmanis //
ingkang sajati / Mukhamad jêro ana / jro paesanipun /
rasul jaba pratandhanya / yèn krasa gatêl awake / rasul jro kalihipun / angrasakkên lêgi lan gurih / rasul kadim ping tiga / krasa jroning turu / kapenak lan tan kapenak / apadene ngrasakkên panganan adi / nir rasane sanyata //
maol kayat yèku banyu urip / utawa tirta ingkang nirmala / sastrajendrayu wus dene / bunbunan kang kumêdut / ingaranan panggonan suci / yèku betal mukadas / lan pujining rasul / yèku kêkêtêking jaja [ja...]
[...ja] / apadene pujining roh tuwuh sidhi / kêdut
kagodhèng eblis / ing kono dunungira / amanggih swargagung / mung rasa nikmat muphangat / limut marang
yèn asat kang tirta marta / anuwuhkên rogèng raga angranuhi / luput-luput antaka //
Kyai Agêng Wulusan têlas piwulangipun dhatêng ingkang putra Radèn Udakawimba, kasok sihipun, malah salêbêting galih: Radèn Udakawimba badhe kapupu kapundhut mantu piyambak, nanging dèrèng kawêdhar, awit Rara Sêndhang dèrèng diwasa.
Kacariyos Radèn Udakawimba karêmênipun anênêpi dhatêng ing rêdi-rêdi sarta ing jurang-jurang, pinambêng dhatêng ingkang rama Kyai Agêng Wulusan: botên kenging. Galihipun [Galihi...]
[...pun] Radèn Udakawimba kados rinujit kèngêtan sariranipun dhumawah ing papa sande dados gêgadhanganing satriya ingkang binadhe raja, ing wanci bakda sêmbahyang ngisa nilapakên ingkang rama kesah nênêpi dhatêng ing rêdi kados sabênipun, nuju wulan purnama hyang sitarêsmi katawêng ing imalaya nipis rumamyang katingal lumampah badhe oncat saking pêpêtêng, lintang-lintang sami surêm sorotipun kados dening kênyaring sasôngka rudatos angêmu susah, lampahipun Radèn Udakawimba dumugi sukuning rêdi Kênaka, wontên guwanipun panêpèn, angongkang jurang ingkang angubêngi rêdi, rêdi Kênaka botên patos agêng nanging mênggêr, antawis namung saêpal mubêng, lambunging rêdi ingkang sisih kidul mêdal toyanipun lajêng mili mangilèn angoncori pasabinan ing Sumbêrêja, ingkang lèr kalèthèkan jurang ambambing,
angsal sasmita punapa-punapa, kakên galihipun lajêng sare pisan. Ing wanci byar hyang aruna nyoroti lawanging guwa,
Radèn Udakawimba wungu saking sare kagèt aningali sadhasaring jurang nyrêmomok kados wana kawêlagar, dipun waspaosakên têtela yèn wontên mrêngangah abrit dening kasorotan padhanging srêngenge, radèn eram ing galih dene wontên kêtingal anèh salêbêting jurang, sêkunging galih badhe kanyatakakên dhatêng ing dhasar, Radèn Udakawimba lajêng mudhun pados margi ingkang rèpèh, wusana manggih undhak-undhakan sela cêndhani sampun katutup ing rumput mêrakan, radèn eram ing galih dene undhak-undhakan wontên ing jurang, lajêng gampil udhunipun, namung kantun miyak rêrungkudipun, dumugi ing ngandhap: Radèn Udakawimba sumlêngêrên aningali wêdhinipun abrit kawoworan mas ore sarta sêsotya amôncawarni, katingal pating karêlip, saha eram malih têtela yèn ingkang katingal abrit wau tutuping kori gapuraning kadhaton: têmbaga sari kagêmbêlèng, wontên sorogipun agêng taksih manjing, kori lajêng kawêngakakên gampil kemawon, byar katingal candhi kadhaton salêbêting guwa, kados punapa kemawon eraming galihipun Radèn Udakawimba, [Uda...]
[...kawimba,] saha eram malih dene salêbêting guwa kados kaswargan sagêd padhang kados kapadhangan ing diwangkara, botên sumêrêp bilih sampun wontên pintên-pintên bolongan margi angin ambêkta pêpadhang saking jawi, Radèn Udakawimba lajêng malêbêt dhatêng kadhaton, dumugi kori
nuswa Jawa kang angrênggani sarta akadhaton ing Tirtakandhas.
Radèn Udakawimba sawêg sumêrêp yèn punika kadhaton ing Tirtakandhas, ing galih ragi ajrih bilih taksih rêksasanipun, nanging ing sêrat pêpakêm cariyos purwa Prabu Kalapardha sampun tumpês sawadyabalanipun kala andhustha Dèwi Erawati dening Wasi Jaladara sarta Radèn Pamade. Amargi saking nyênyêtipun botên wontên sabawa kêmirêng, nelakakên suwêngipun kadhaton, [kadhato...]
[...n,] mila Radèn Udakawimba sirna sumêlangipun, korining kadhaton lajêng kasorog mênga, sangêt eraming galih dene botên wontên ingkang
kadhaton, sadaya kuncinipun taksih sami manjing ing inêbipun piyambak-piyambak, pintên-pintên rajabrana karaton taksih pêpak, tuwin
sampun kawadhahan ing êncèh agêng: pintên-pintên kathahipun, Radèn Udakawimba mangartika salêbêting galih: yèn rajabrana iki lêstari kaduwe ing aku kabèh, kasugihaku angungkuli para ratu ing ngalam dunya kang misuwur dhewe. Nanging yèn luput-luput sêmbire nganti kauningan ing ratu kang ambawahake padhukuhan ing Sumbêrêja kene wurung sugih: rajabrana kadarbe ing liyan, awake malah kaparentah.
Radèn Udakawimba sampun kacariyosakên ing ngajêng yèn lantip yêyasan pakartining kriya, kagungan osik [osi...]
[...k] yèn sapucaking ardi badhe kadamêl kadhaton, saubênging rêdi kapasangan bètèng, jurang ingkang minôngka larènipun, jurang Kênaka kabobol anjog ing kadhaton, mawi pipa ingkang amadhangi margi, dados rajabrana lêstantun wontên ing ngriku, namung kapêndhêt saking ênggènipun kemawon, dhasaring jurang dados pasimpênan rajabrana agung, taksih kathah malih osiking galihipun Radèn Udakawimba, lajêng mêdal saking jurang laju kondur kapanggih ingkang rama. Kadangu dene ngantos siyang sawêg wangsul, radèn matur bilih katilêman wontên ing jurang. Antawis dangu Radèn Udakawimba matur dhatêng ingkang rama yèn anggènipun asring nênêpi angsal kamirahaning pangeran sagêd nyipta wêdhi dados mas ore.
Kyai agêng kagèt mirêng arturipun ingkang putra, cobage: nyatakna kawruhmu iku, amêsthi aku lan kowe dadi wong misuwur. Ingkang putra matur: punika botên kenging kasat mata ing sanès: rama, kêdah mawi salat kajat wontên ing rêdi namung kalayan ijèn. Mênawi kaparêng: rama namung narimah anampèni saking kula sacêkapipun karsa sampeyan, sarta sakajêng kula, nanging mênawi kaparêng [ka...]
[...parêng] rama sampun mawi mêmancèni kajêng kula anggèn kula badhe angwêdalakên wragad kathah angrêjakakên dhukuh ing Sumbêrêja.
Iya: gèr aku bakal nurut ing sakarêpmu, nanging nyatakna kandhamu iku, dadi ora kaya caturane wong ngimpi.
Mangke dalu kula wangsul nênêpi, enjing kula wangsul, ambêkta kasagahan kula wau.
Bakda salat ngisa Radèn Udakawimba tindak kados sabênipun, sarta ambêkta kandhi agêng, dumugi ing guwa lajêng sare kemawon, enjing mudhun dhatêng ing jurang lajêng malêbêt ing guwa kadhaton, ambikak gêdhong rajabrana, mêndhêt mas ore sakandhi ngantos kêbak, lajêng kondur kapanggih ingkang rama. Ingkang rama gita amêthukakên ingkang putra sarta lajêng dipun jak malêbêt dhatêng dalêm, pratingkahipun kadamêl wados, bêbêktanipun ingkang putra lajêng pun sok wontên ing bèri salêbêting gêdhong. Ingkang rama anjêngêr dene wontên mas ore samantên kathahipun, nanging ingkang putra botên pisan-pisan katingal tumut eram, eramipun sampun katilar wontên ing jurang kadhaton: ingkang tansah winados, ingkang putra
lajêng dipun rangkul sarta dipun pangandikani: gèr, kowe lan aku bakal misuwur sugih saka rajabrana pêparinging Allah, aku kang bakal anglêbur mas iki sarta andadèkake dandanan kang akèh pangajine.
Kacariyos Radèn Udakawimba lajêng angirup tiyang kriya sami dipun jak gêgriya ing padhukuhan Sumbêrêja, dipun cêkap kabêtahanipun, botên antawis wulan padhukuhan Sumbêrêja dados nagari, karsanipun Radèn Udakawimba dipun lêksanani, nyithak banon pintên-pintên kêthi, ngobong gamping pintên-pintên lumbung, tandho wêdhi ngantos kados rêdi, kasarêng panggarapipun bètèng sarta pangêburing rêdi,
kagalih sarênga dadosipun, amargi saking kawasisanipun Radèn Udakawimba: dadosing nagari brêng kados nagari tiban, uparêngganing kadhaton sarwa kancana, kori jêplakan ingkang manjing ing guwa dhasar: winadi, sumingit [sumingi...]
margi angin, wontên timbalanipun bêsatan tarikan sarta uluran kawat balêdhèg, sakêdhap sagêd dumugi ing ngandhap, sakêdhap sampun wangsul dumugi ing nginggil, sanadyan tukangipun ingkang sami nandangi botên sumêrêp kajêngipun, sarta botên sumêrêp dhasaring guwa, wêdaling prabeya sadintên-dintên ambèr kados udaling umbul ing môngsa rêndhêng, têtiyang alit ingkang sami nyambut damêl sadintên-dintên tanpa wicalan, kathah ingkang lajêng sami anjrak tumut gêgriya ing padhukuhan Sumbêrêja. Èrèng-èrènging rêdi sacêlaking margi
kagunanipun Radèn Udakawimba, botên nyana bilih padhukuhan Sumbêrêja enggal dados nagari agêmah arja, mirah sandhang pangan, para juragan sampun kathah ingkang sami dhatêng sarta adamêl pamondhokan agêng. Ciptanipun kyai agêng: Radèn Udakawimba tumuntên badhe kapundhut [kapundhu...]
[...t] mantu, awit Rara Sêndhang sampun nêdhêng birai.
Radèn Udakawimba kondur dhatêng padhukuhan kangên badhe kêpanggih kalihan Kyai Agêng Wulusan, wanci wimbaning sandyakala: anjujug ing panêpèn, kados sabên-sabênipun, kaprêgok Rara Sêndhang mêntas angladosakên wedang jae dhatêng ingkang rama, sang rara sampun nêdhêng birai sarta sampun wiwit jajal-jajal ngagêm kasêmêkan, awit bilih dipun mêkaki sampun ambaludag, ananging taksih sabukwala, amargi taksih kidhung pangagêming kasêmakan, dados tansah marucut, dilalah kapêthuk radèn bagus, sang rara gugup ambênakakên kasêmêkanipun, nanging pucuking kasêmêkan kêsupèn taksih dipun cêpêngi ing asta kiwa kemawon, pun jajal-jajal adamêl bilai anjalari baludhaging toya bênawi botên kêpambêng ing setubanda, nampyuk galihipun sang pangeran, kêlêm kabalabak dening karoban ing mêmanis, sang juwita enggal oncat malêbêt ing dalêm, sang pangeran kantun anggana sumingêb kados kasabêt ing poncot kasêmêkan ingkang mawa wisa
dados wisuna agêng adamêl rontog sarta rujiting galihipun sang pangeran. Lêbêtipun ing panêpèn Radèn Udakawimba sampun katingal anandhang brôngta kenging sambanging putri lêlampah. Ingkang rama anggraita pêthuk kalihan karsanipun, ing batos badhe panantunipun kados botên madal sumbi. Ingkang rama gita anapa. Radèn, nganti lawas têmên ora ngendhang-endhangi mulih.
Inggih rama, amargi saking kathahipun padamêlan ingkang kula kajêngakên sarta kêdah kula lêrêsakên piyambak, ing mangke saking pangèstu sampeyan, prasasat sampun rampung aparipurna.
Sukur: ênggèr, nanging pangrunguku gonmu yasa omah angimba-imba kadhaton, sarta bètèng samono ambane iku apa ora nuwuhake dukane sang prabu ing Tuban, ginalih yèn kowe sumêdya balela ing ratu.
Prakawis punika: rama, mugi sampun kagalih, dhasar sampun kula niyatakên amêmêngsahan kalihan ratu ing Tuban, awit punika satru kula.
Kapriye ênggèr, kang kogawe milawan mungsuh ratu abôndha-bandhu misuwur kaprawirane.
Rama: punika sampun kula kawekani sarta kula botên wangwang dhatêng kasêktènipun sang prabu, angabên wulêding kulit, atosing balung
mung andongakake katêkane apa sasêdyamu. Kajaba iku ênggèr, sarèhning kowe isih lamban, sarta wis môngsa rabi, apa ora
janggut karo pamanamu si pangulu olèhku arêp ngrabèkake marang kowe.
Sakalangkung panuwun kula rama: sih mule sampeyan dhatêng kula. Ila-ila punapa ingkang kula panggih mênawi kula botên matur satêmênipun, kula matur: ing ngajêng kula botên gadhah cipta badhe rabi, têbih
sampeyan yayi Sêndhang kula suwun piyambak dadosa jatukramakula, malah kula apratignya salêbêting manah: kula badhe botên rabi ing salami-laminipun bilih botên angsal yayi Sêndhang, pramila panyuwun kula dados botên katanggêlan anggèn kula ngakên bapa dhumatêng panjênêngan sampeyan.
Kyai Agêng Wulusan asrêp ing galih midhangêtakên aturipun ingkang putra Radèn Udakawimba, walèhipun punika ingkang dipun upadosi. Radèn apa kang pinikir manèh yèn wis dhasar dadi kêncênge karêpmu, aku wis anglilakake adhimu rara Sêndhang koêmong dhewe, mung aku titip yèn ora ana kanggone bae aja kosiya-siya, ulihna marang aku, awit bocah ugungan cilik mula ora mambu ajar.
Rêntah galihipun Radèn Udakawimba midhangêtakên pangandikanipun ingkang rama. Rama kula botên cipta krama, namung badhe ngêmong dhatêng yayi Sêndhang ing salami-laminipun.
Botên kacariyos rêroncenipun, Radèn Udakawimba sampun kalampahan dhaup kalihan Rara Sêndhang agêng [a...]
sakalihan ingkang rayi Dèwi Sêndhang nyuwun rilah ingkang rama bibi misah badhe angênggèni kadhaton wangunan sapucaking ardi, ingkang rama saha ingkang bibi inggih anglilani kalayan suka pirênaning galih.
Kacariyos Radèn Udakawimba lêstantun mukti wibawa, nanging salêbêting galih dèrèng marêm yèn dèrèng malês ukum dhatêng ingkang uwa. Radèn Udakawimba sampun dangu kaklêmpak bala adamêl prajurit suralodra asikêp tamèng towok,
punapadene sasampunipun kagalih kuwawi lumawan mêngsah prajurit ing Tuban, Radèn Udakawimba lajêng adhêdhawuh nglurug dhatêng nagari Tuban, sariranipun dados senapatining prang anindhihi baris, para [pa...]
[...ra] prajurit muntab kakêndêlanipun gambira ing manah, bidhaling baris andalêdêg kados toya mêdal saking rong, ambrol kados enggal-enggala anglarutakên bala ing Tuban.
Gêntos kacariyos nagari ing Tuban, panjênênganipun Prabu Warihkusuma sampun midhangêt pawartos yèn ing padhukuhan Sumbêrêja wontên kraman, gêgununganing kraman anakipun mantu Kyai Agêng Wulusan, dados prajurit kinawasa sêkti môndraguna, sagêd manjing ajur-ajèr, sarta misuwur sagêd damêl mas ore, kasugihanipun angungkuli para ratu sugih ingkang misuwur ing jagad, sarta kasugihanipun wau dipun wradinakên dhatêng para kawulanipun, mila kawulanipun sami ajrih asih sarta sêtya tuhu ngidhêp saparintahipun, sang prabu rumaos wingwrin, karoban dening pawarta, lajêng miyos sinewaka pêpak ingkang wadyabala, kyai patih sampun wontên ing ngajêngan, sang prabu andangu dhatêng kyai patih, bapa apa kang dadi wartane ing jaba.
Kawula nuwun gusti, wontên kraman agêng ing padhukuhan Sumbêrêja, ingkang angeram-eramakên enggalipun sagêd [sagê...]
[...d] yasa kadhaton kinubêng ing balowarti kandêl saêpal mubêng, sarta
kawruh sagêd damêl mas ore, sumêlang kawula mênawi putra tuwan Radèn Udakawimba, badhe malês ukum dhatêng panjênêngan paduka, awit rumaos kasakitakên manahipun suwitanipun wontên ing ngarsa paduka.
Uwa, kaya ana èmpêre tangguhira iku, lah ing mêngko kêpriye kang dadi pamikirira, dèrèng dumugi pangandikanipun sang prabu kasaru gègèr ing jawi lêbêtipun bupati tamping tanpa larapan, kêplajêng mêntas prang kalihan cucuking baris ing dhusun Sumbêrêja, tanpa kiwul linud winêjêg purun risak tanpa kukupan.
Sang prabu gugup pandangunipun, apa Si Udakawimba kang dadi gêgununganing kraman.
(Bupati tamping) Kawula nuwun gusti, ingkang pindha ratu inggih senapatining prang kadosdene putra tuwan Radèn Udakawimba, awit warnanipun gagah prakosa arawis capang sariranipun cêmêng, putra tuwan tanpa ngagêm rawis tuwin [tuwi...]
[...n] sariranipun kuning anêmugiring, (lolosipun Radèn Udakawimba dèrèng ngagêm rawis, cêmênging sarira amargi kêkênthung anggènipun ajênêngi yêyasan, dipun sarirani piyambak), sang prabu lajêng adhêdhawuh mêpak bala, otêr tiyang sanagari, botên dangu sampun samapta, ingkang dados cucuking lampah inggih senapatining prang putranipun kyai patih ingkang sampun dados nayakaning praja nama Radèn Lodaka, sang prabu karsa nyarirani prang kadhèrèkakên kyai patih wrêdha, dumugi kikising praja kandhêg dening panyêranging mêngsah sampun
panjawat, sang prabu kalihan kyai patih wontên ing têngah. Radèn Udakawimba enggal malik gêlar jurang gêmpal, lajêng pêrang brubuh, bala ing Tuban ingkang minôngka toya mili dhatêng ing jêjurang sirna larud tanpa lari. Makatên upaminipun bala ing Tuban kalêbêt ing gêlar tanpa budi kapikut sami asrah bongkokan, Sang Prabu Warihkusuma enggal oncat saking palagan, binujung dening Radèn Udakawimba botên sagêd kêcandhak, kêtilapan awor pakathik, kyai patih
sampun sêpuh tansah ingampingan dening ingkang putra Radèn Lodaka punika gampil kêtawanipun, wusana kyai patih sumêrêp yèn mêngsahipun ingkang putra piyambak Radèn Udakawimba, kyai patih botên pandung, awit Radèn Udakawimba dipun pundhut putra wiwit timur mila, lajêng dipun rangkul sarta dipun tangisi, Radèn Udakawimba inggih bela karuna, dangu arêrangkulan, wusana kyai patih ngandika: kadospundi: gèr, mas putu gusti kula ingkang dados karsa sampeyan têka badhe ngrisak dhatêng karaton kagungan sampeyan piyambak.
Rama, kula badhe botên adamêl risaking wadya alit, agêngipun adamêl sedanipun kangjêng uwa, sayêktosipun namung badhe nyêrêpakên ing awone tindakipun uwa prabu dhatêng kula, sarta supados mantuna panganggêpipun ingkang nyimpang saking kautamèn, anganggêp anak kuwalon,
dukanipun dhatêng kula, saupami kula lajêng angatingal. Awit saking punika rama, kula botên lajêng angêbroki kadhaton,
badhe lajêng ngupadosi pangungsènipun kangjêng uwa, amêsthi dhatêng ing Banyubiru, awit pamirêng kula sang prabu putri ing Banyubiru ingkang apêparab Dèwi Wayi mêntas sinerenan kaprabon saking ingkang rama Prabu Hèrtambang, punika garwanipun kangjêng uwa, pangangkah kula bilih kenging nagari Banyubiru karèha nagari Tuban, ing mangke rama kula aturi wangsul dhatêng nagari saha wadyabala sadaya, nindakakên prakawising praja kados saban-saban sarta rumêksaa kangjêng ibu, ngantos sadhatêng kula ambêkta kondur kangjêng uwa. Namung putra sampeyan uwa, Radèn Lodaka kula têdha kula jak anglurug dhatêng ing Banyubiru, sarta dadosa pêpatih kula, kula jak laralapa anglampahi panas pêrih, kyai ingkang rila.
Mas putu gusti kula, kula sampun botên maoni karsa sampeyan, sampun lêrês sadaya, sarta kula badhe ngestokakên ing wêling sampeyan rumêksa praja sadungkap kula tiyang sampun sêpuh, punapadene kula sampun lêgalila pun Lodaka sampeyan karsakakên dhèrèk andon prang. Têlas rêmbagipun radèn putra kalihan kyai patih, lajêng sami bidhal andum paran sarta andum [a...]
Gêntos kacariyos lolosipun Prabu Warihkusuma saking paprangan, anarka bilih nagarinipun sampun kaêjegan mêngsah, punapa Radèn Udakawimba punapa tiyang sanès, punika dèrèng kantênan, mupus salêbêting galih, kêncênging karsa badhe mawiku kemawon lajêng tindak amurang margi, dumugi sukuning ardi Rancakarni cêlak pasanggrahanipun Prabu Hèrtambang ngiras kangge pakèndêlan layon, punika wontên marginipun angambat simpangipun ingkang dhatêng pasanggrahan, turut pèrèng minggah dumugi ing lambunging ardi, ing ngriku wontên guwanipun alit acèkli, kados tilas pratapaning maharsi, katitik wontên paomanipun, wêwêngkoning guwa: patamanan, nanging katingal sampun risak, kêkajênganipun agêng-agêng, kadosta: kumuning bang, nagasari, soka tuwin sanès-sanèsipun, angayomi pamidikan, sang prabu kacaryan
panjalin wungu, kajang sirahipun dhumpal kajêng walulin, sang prabu [pra...]
[...bu] pados rêrêmbêsan toya unjuk, manggih bêlik alit wontên ing loroganing asrama, wêning toyanipun, mili pating srèwèh anut ing lêlêdhokan dening botên dipun kalêmpakakên, anjog ing jêjurang kumriwik ngorêgakên padhas rêngka gumrênggêng tanpa kèndêl kêmirêng angêrês-êrêsi manah kados pasambatipun sang prabu anggènipun nandhang papa cintraka pisah lan garwa putra. Sang prabu padamêlanipun namung anênanêm palawija kênthang jagung tuwin canthèl, kangge panggêsangan salêbêtipun matiraga, sabên dalu botên towong wontên ing paoman anêgês karsaning dewa ingkang linuwih ing atasing sariranipun punapa lulus botên sagêd angsal pangapuntên, ananging dèrèng angsal wêwênganing sasmitanipun dewa, mila sang prabu tansah nungku puja samadi.
Gêntos kacariyos, Sang Prabu Hèrtambang sampun yuswa sarta sampun rumaos kathah tunadungkapipun pangastaning pangadilan, karsanipun ingkang winadi angêntosi timbulipun ingkang putra mantu Sang Pangeran Warihkusuma, ananging tita botên sagêd pikantuk wartos, sarèhning sampun botên kenging dipun êntosi, karsanipun lajêng badhe [ba...]
[...dhe] sèlèh karaton dhatêng ingkang putra Dèwi Wayi, kalampahan pisèlèhipun sang prabu katampèn dhatêng ingkang putra, jumênêngipun sang prabu putri mawi pasamuwan
taksih kaasta ingkang rama. Nagari Banyubiru tambah tataraharja, mirah sandhang pangan, tulus ingkang sarwa tinandur, sang prabu putri adhêdhawuh karsa tindak pêpara ing talatahipun nagari Banyubiru, bokmênawi taksih wontên papan ingkang maluwa dèrèng dipun griyani ing tiyang sarta pasitèn ingkang bêra jalaran kirang kacêkapanipun ingkang anggarap, tindakipun sang prabu putri sagêlar sapapan, sarta mawi andhungan dhahar kanggenipun ing dalêm sawulan, awit badhe dangu ing konduripun. Kacariyos tindakipun sang prabu putri sampun pikantuk samadya côndra.
pun piyambak-piyambak, sadangune [sa...]
[...dangune] tindakipun sang prabu putri botên pikantuk titik karisakaning dhusun tuwin padhukuhan, sadaya sami katingal rêja, pakaranganipun andhêndhêng angestokakên parentahipun umbul sarta paragakipun, nalika punika tindakipun sang prabu putri kadalon wontên sukuning
ginantosan padhanging rêmbulan nuju tanggal kaping wolu, sitarêsmi rêmu-rêmu kalingan ngrêgêmênging mega cêmêng apindha rêksasa kados angangkah badhe môngsa rêmbulan, lêpat tujunipun ingkang pindha pragalba, rêmbulan oncat dhawah ing mega pêthak, prabanipun sigar salong anyoroti siluk-siluking jêjurang, kados wayanganipun sawêr tapak angin, ebahing gêgodhongan katêmpuh ing angin kados pangawening astanipun satriya ingkang kawêlas asih, anênangi brangtanipun sang prabu putri kèngêtan dhatêng ingkang raka Sang Pangeran
nata botên sarèh ing galih lajêng [la...]
[...jêng] dandos cara kakung asikêp pêdhang tamsir mêdal saking pakuwon tindak ijèn karsa nyalamur, mubêng amriksani jajahaning rêdi, anyêyupe brangtanipun dhatêng ingkang raka, wontên margi ngambat mêdal èrèng-èrènging ardi dipun turut minggah, panggalihipun sang prabu putri bokmênawi wontên pandhitanipun ingkang maratapa, mokal bilih wontên margi botên wontên tiyangipun, sang prabu putri pancèn wantêr ing galih dhasar sampurna ulah dêdamêl, mila botên kagungan miris lêlampah dalu ijèn, antawis saonjobtansaonjotan. tindakipun sang prabu putri, ing lambunging ardi katingal kêlip-kêlip wontên damaripun, enggal dipun prêpêki rawuh sangajênging guwa sumêrêp pandhita taruna bagus rêspati sawêg nungku puja samadi, sang prabu kèndêl botên sabawa, kalihan amaspaosakên warninipun pandhita, sêdhêng sang pandhita kèndêl panungkunipun, salêbêting galih eram dene wontên pandhita taksih neneman gêntur maratapa punapa ingkang
apa baya dhèwèke mawiku ana kene. Sasampunipun sang pandhita [pandhi...]
[...ta] amudhar asta lajêng lênggah timpuh angajêngakên lawanging guwa, sang prabu têrang ing paningal yèn sang wiku ingkang raka sayêktos, mèh anjêrit nanging dipun sabili, lajêng dhèhèm ngatingal wontên sangajêngingipun sang pandhita, sang wiku sangêt kagèt ing galih dene dalu-dalu wontên prajurit dhatêng ing guwa patapan, panyananipun badhe nukup sariranipun, gêtêring galih kalihan angacarani.
Sumôngga sang prawira ing prang kula aturi malêbêt ing guwa rumpil, rawuh sampeyan ing pratapan dalu-dalu tanpa kanthi amratandhani satunggaling prajurit wantêr ing paprangan, bèr budi lêgawa ing pati, awit Hyang Wisesa rumêksa ing kawantêran sampeyan kinêmulan ing rahayu.
Sang prabu putri lajêng malêbêt satata lênggah wontên ing galar kalothokaning kajêng tingi ingkang ginapit ing panjalin wungu. Sang pandhita tumratab ing galih sumêrêp warninipun sang prabu dene jiblès kalihan warninipun ingkang rayi Dèwi Wayi, ngantos kamitênggêngên dangu botên ngaturakên pambage, malah lajêng carocosan ngêdalakên luh botên karaos, galihipun sang prabu kados sinêndhal, [si...]
[...nêndhal,] nanging tansah dipun sabilakên, lajêng ngandika:
Kakang wiku, punapaa sadhatêng kula ing ngriki kakang wiku kirang pirêna ing manah, malah katingal prihatos ngantos angrêntahakên luh.
O, iya jagad dewa bathara, kalingane aku iki mau karawuhan sêsotyaning jagad, dhuh sang sudibya pangapuntên paduka ingkang kula suwun, kula kasupèn bilih kula katamuan sang prawiranom, utusaning dewa ingkang badhe angasrêpi manah kula, sang kasumbung kasêgahan panakrama sarawuhipun ing pacrabakan kula dalu-dalu.
Kakang wiku, ing sadèrèng sasampunipun dahat kalingga murda, kula tampèni ing asta kêkalih, kapêtêk ing pranaja, tumanêm kêkulunging manah, dadosa rat daging kayuwanan, amêwahana bawa lêksananipun rayi sampeyan pun andon lêlana.
Kula anilakrami ing ngajêng pundi pinôngka, ing wingking pundi sinêdya, sintên kêkasihipun sang
wangsulanipun sang pangeran, dene asmanipun sami kalihan namanipun ingkang rayi Dèwi Wayi ingkang sampun murud dhatêng têpêtsuci, ciptaning galih: apa yayi dèwi nitis dadi lanang, lagi wêruh iki ngèlmu panitisan dadi sungsang buwana balik, wong wadon nitis marang wong lanang. Saya kodhêng panggalihipun sang wiku, dene sang prabu putri sakalangkung suka ing galih ambêbingung galihipun ingkang raka, pangandikanipun.
Kadospundi kakang wiku têka kados tiyang kodhêng apêpanggihan kalihan kula, môngka kula badhe pitakèn punapa-punapa dhatêng kakang wiku.
Walèh-walèh punapa, anggèr, sampun antawis gangsal wêlas taun laminipun kula kasedan garwa putrining ratu, warninipun jiblès kados panjênêngan paduka.
Sang prabu gumujêng ngakak, sanadyan yêktosa makatên kakang wiku, tiyang kula punika kakung têka sampeyan brangtani, garwa sampeyan rak putri: ta.
Mêrangi tatal paduka punika, sok wontêna putri: inggih èstri:
Milanipun kula matur, asil punapa ambrangtani tiyang jalêr.
Lêrês, mila wontên tiyang kodhêng inggih saking paduka kakung sarta garwa kula sampun murud dhatêng jaman kailangan. Nanging kok kasangêtên têmên jiblèsipun.
Sang prabu saya gumujêng kêkêl, sarwi ngandika: punika saya mokal kakang pandhita yèn wontên titahing dewa wontên ingkang sami warninipun, dêstun mèmpêr punika kula pitajêng.
O, iya dewa iya bathara, punapa kula dadak mawi upata yèn wicantên kula punika damêl-damêl, utawi botên salêrêsipun.
Sang prabu putri rumaos sampun dumugi anggènipun ambêbingung dhatêng ingkang raka sarta rumaos wêlas bilih kêdangon, karsa badhe ambadharakên sarira, lajêng ngandika:
Kakang rêsi, sarèhning sapunika sampun dalu punapa kenging kula nêdha sipêng wontên ing
kula badhe sèlèh sikêping kaprajuritan sarta cucul pangangge ing jawi supados mantun
yèn ta ingkang garwa Dèwi Wayi sampuna seda sarta kasat mata piyambak ing sedanipun, amêsthi sang malih warni lajêng kapondhong, awit têtela yèn garwanipun, sarèhning sampun seda: dados matur anoraga. Dhuh sang damêl kuwuring manah kula punapa paduka putri prajurit têka amiguna dhatêng tiyang tapa.
Sang prabu putri tansah gumujêng sarwi amangsuli: dhasar sampun kula sêdya badhe adamêl wudharing subratanipun kakang wiku. Sang rêsi dipun cakêti sarta lajêng dipun rangkul gapyuk kaarasan wanti-wanti sarwi ngandika:
Kakang adipati ingkang mawiku, kula rayi sampeyan pun Wayi ingkang gêsang ing pati saking dening pitulunging dewa, saha
sampun jumênêng nata anggêntosi karatonipun rama ijêngandika kangjêng rama, lajêng lêlana ngupadosi dunungipun sarira sampeyan, botên nyana kêpanggih ijèn wontên salêbêting guwa samun.
Kados punapa plonging galihipun sang pangeran, midhangêtakên aturipun ingkang rayi, sang rêknarêtna. gêntos dipun rangkul sarta wanti-wanti dipun arasi sarwi muwun acarocosan, saking kasokipun ngantos magêp-magêp, sang putri botên sah saking pangkon. Lajêng sami angandharakên lêlampahanipun piyambak-piyambak, satamating cariyos, sang
Kakang mas sampeyan lajêng kula pondhongi dhatêng pasanggrahan sarta lajêng kondur dhatêng nagari Banyubiru, kula sèrèni kaprabon, awit saking pralilah kula saha pralilahipun kangjêng rama.
Yayi dèwi maha prabu, bab ênggonmu karsa amboyongi marang aku, iku ora bêbakal, nanging bab pisèlèhing kaprabon, iku bangêt ing pamopoku, awit jumênêngku ratu ana ing Tuban tiwas tanpa [ta...]
[...npa] gunasêkti sarta sêpi ing kawicaksanan, gampang rinusak ing mungsuh tanpa kiwul, beda karo jumênêngmu
ing ngatas angin bawah angin padha suyud kèdhêp kabèh, awit saka misuwuring kaprawiranmu, liraping pêdhang agawe mirising mungsuh, lan awit saka kondhanging kagunanmu ulah gêlaring prang agawe mirising mungsuh sêkti, dhasar sumbaga wirotama, kontap ing kaluwihanmu, mulane aku wis narima dadi êmbananing ratu musthikaning jagad.
Sampeyan punika baud ngumpak dhatêng kula, ngantos sagêd adamêl mongkoging manah jirih.
Ora yayi, aku mung pratela sabênêre bae, ora ngumpak, ora ngonggrong. Karodene manèh yèn parêng ing galih, mungsuhku kang ngêbroki kutha Tuban môngsa bodhoa sirnane dening kowe.
Prakawis karsa sampeyan punika kula selak: botên, sagah: dèrèng kinantên, awit kêdah kula rêmbag kalihan uwa patih tuwin nayakaning praja, punapadene [pu...]
[...napadene] dhatêng senapatining prang ingkang badhe anglampahi damêl, sapunika prayogi lajêng kondur dhatêng pasanggrahan kemawon, sapunika sampun anggagat enjing, dhatêngipun ing pasanggrahan: sêdhêng para wadya sampun sami kirab.
Ing wanci saput siti sang prabu putri sakalihan ingkang raka têdhak
wusana sirna, kantun ingkang ngrêmêng ing kêkajêngan, kawistara jêlarèhing margi kathah sêsimpanganipun, sang kalih awirandhungan lampahipun sarwi ginêman prakawis rèmèh-rèmèh ingkang adamêl ascaryaning galih, wanci byar rawuh ing pasanggrahan, wadyabala sami kagèt dene sang prabu putri rawuh sampun sakalihan kalihan ingkang garwa Pangeran Warihkusuma, para abdi botên wontên ingkang pandung dhatêng sang pangeran, sami surak gumuruh ambal-ambalan, kyai patih sarta para punggawa kagèt lajêng mêdal saking pakuwonipun piyambak-piyambak, kapanggih kalihan sang pangeran [pange...]
[...ran] sampun akanthèn asta kalihan ingkang rayi sang prabu
kapanggihipun ingkang raka mawiku wontên ing guwa patapan sarta mangandikakakên lêlampahanipun sang pangeran kalihan titi botên wontên ingkang kalangkungan, sang prabu putri mundhut pirêmbag ing bab pamalêsipun dhatêng kraman ingkang ngrabasèng
pamurina saking sang prabu, dèrèng dumugi anggènipun pirêmbagan kasaru dhatêngipun pacalanging baris, ngaturi uninga yèn wontên dêdamêl agêng lumampah nuju ing pasanggrahan, sang prabu putri angintên yèn punika mêngsahipun ingkang raka sang pangeran, lajêng adhêdhawuh samêkta prang sarta dhawuh nata gêlar wana kawêlagar, angèl sasak-sasakanipun.
Radèn Udakawimba sampun kaaturan uninga yèn cucuking baris kandhêg dening kapambêng baris malang ing margi, kados [kado...]
[...s] sarayanipun ratu ing Tuban. Radèn
gampil kemawon, tikang-tikunging margi lampahing mariyêm prigêl sangêt, botên wontên kidhungipun pisan-pisan, awit saking kawasisanipun Radèn [Ra...]
[...dèn] Udakawimba. Sang prabu putri sumêrêp yèn sesaning mêngsahipun ingkang botên katawang: lèrès, lajêng ingêlud sapurugipun dumugi ing Sumbêrêja, malêbêt ing balowarti ingkang angeram-eramakên santosanipun, sang prabu kandhêg wontên ing jawi, panggalihipun sang prabu wadyabalanipun amêsthi badhe nêmahi risak bilih pangrêbating balowarti namung kalayan wantah kemawon, gampil tinumpês ing gurnat gutuk api dening kêpapan wontên ing margi sungil. Sang prabu lajêng ambudi sarana ingkang kenging kadamêl gêlar garudha nglayang, lajêng adhedhawuh yasa palwa udara, bakalipun motha kinêlam ing wêsi janur, ingêsapan saking latu balêdhèg, sagêd mumbul ing gêgana, sarêng sampun samêkta lajêng katumpakakên para prajurit
ing gêgana angungkuli baluwarti, lajêng cumlarot saengga thathit, tumuju ing kadhaton sarta lajêng dipun brêgi, para prajurit mangrêmpak saking wingking adamêl karisakaning mêngsah, Radèn Udakawimba gugup dening dipun [di...]
[...pun] kagètakên dhatêngipun, botên kantênan tataning baris, awit linambung saking wingking dhatêngipun saking gêgana rikat kados angin, Radèn Udakawimba kasêlut ing papan kacêpêng dening senapatining prang lajêng kaawêran cindhe kaladosakên ing ngarsanipun sang prabu putri sakalihan sampun sinewaka wontên ing pandhapa agêng, sarêng kalihan
kasowanakên ing ngarsanipun sang prabu mabukuh wontên ing siti, Sang Pangeran Warihkusuma botên pandung yèn pangagêng kraman ingkang putra kuwalon Radèn Udakawimba. Lajêng kadangu:
Kalingane kowe Udakawimba, kang gawe ura-uruning praja Tuban, sarta agawe karusakanaku, awit kowe panjilmaning satruku turase yayi Prabu Warsakusuma, ing mêngko kowe bakal nampani pidana saka pangwasane yayi dèwi maha prabu, Radèn Udakawimba tumungkul tan panon rad idhêpipun.
Sang prabu putri lajêng ngandika dhatêng Radèn Udakawimba, radèn: aku pitakon marang kowe, saiki apa kang
Kawula nuwun, gusti, ingkang abdi angaturakên pêjah gêsang, mênawi kenging mugi kaabdèkna.
Kawula nuwun sampun: gusti, pikantuk anakipun Ki Buyut Wulusan, nama Rara Sêndhang.
Ki Buyut Wulusan saakrabipun, sakacêpêngipun Radèn Udakawimba sami adus luh ngalêmpak wontên ing kadhaton, amêmuji lêpating paukuman pêjah, Radèn Udakawimba, kasaru wontên utusan saking ngajêngan, ki buyut saanakbojonipun katimbalan, lajêng kèrid salampahing utusan, Rara Sêndhang lumampah ing têngah kaapit ing yayah renanipun, mangangge lungsêd rambutipun maruwun, katingal amêmêlas, dumugi ing ngarsanipun sang prabu putri lajêng sami lênggah makidhupuh konjêm ing siti, sang prabu putri awas tumingal ing citranipun ingkang pindha ratih Rara Sêndhang botên kalih kalihan sang prabu putri kados jambe nèm sinigar palih, namung kaot anèm kalihan sêpuh, pangunandikanipun sang prabu [pra...]
[...bu] putri: elok têmên Buyut Wulusan duwe yoga kaya mêngkono. Sang prabu ugi malongok andulu citranipun Rara Sêndhang, dene angêblêgi citranipun ingkang rayi.
Sang prabu putri lajêng andangu: aja dadi atimu kaki Wulusan, aku pitakon marang kowe ing satêmêne, Rara Sêndhang iku apa anakmu têmênan, dene citrane angeram-eramake.
Kawula nuwun: gusti, ila-ila punapa mênawi kawula matura dora ing panjênêngan paduka, kadangu ing ratu ingkang kuwasa ing bumi, sayêktosipun Rara Sêndhang punika anak kawula pupon, pikantuk kawula cadhang ing bênawi, wontên ing kêndhaga, kèli isi bêbayi.
Sang prabu sumêdhot ing galih bokbilih punika putranipun ingkang dipun labuh ing bênawi, sang prabu lajêng ngandika, gêndhagane saiki apa isih.
Kawula nuwun, taksih, kawula tarang wontên ing langitan.
Kawula nuwun, inggih sandika. Gêndhaga kapundhut lajêng kacaosakên ing ngarsanipun sang prabu putri sarta lajêng [la...]
[...jêng] katingalan kalayan titi, bakalipun kajêng cêndhana kinarawistha ing lunglungan apindha alum, wontên sasêratanipun Ibrani mungêl rajaputri putrinipun Dèwi Wayi patutan saking Pangeran Warihkusuma, ingkang seda konduran, dèrèng dumugi pamaosipun sang prabu putri anjrit mudhun saking palênggahan angrangkul ingkang putri Dèwi Sêndhang sarwi lara-lara karuna, nanging Dèwi Sêndhang botên tumut bela karuna, awit botên sumêrêp darunanipun, makatên ugi Sang Pangeran Warihkusuma, saya botên tumut bela karuna namung kèndêl, nanging amêraki ingkang rayi angudi punapa darunanipun muwun, dangu botên angsal wangsulan, wusana dipun aturi yèn Dèwi Sêndhang punika putranipun sang pangeran ingkang linabuh ing bênawi, sang pangeran lajêng ambêngok tumut karuna sarta brêng tiyang sapasewakan sami bela tumut karuna. Sirêping tangis: sang prabu putri wangsul lênggah ing dhampar ingkang putra Dèwi Sêndhang botên pisah wontên ing ngarsanipun sarta tansah dipun tingali, Radèn Udakawimba kadhawahan anglukari pusaranipun cindhe sarta ingapuntên dosanipun têtêp minantu ing sang prabu ing Banyubiru. Wontên ing padhukuhan Sumbêrêja andumugèkakên sukaparisuka, antawisipun [a...]
[...ntawisipun] sawulan: sang prabu putri karsa kondur dhatêng ing Banyubiru, ingkang putra sakalihan andhèrèk, sarawuhipun ing nagari ingkang rama Sang Prabu Hèrtambang kaaturan rawuh ing nagari saking pacrabakan, sarawuhipun kapêthuk ingkang putra, sang prabu putri sampun akanthèn asta kalihan ingkang raka Sang Pangeran Warihkusuma, sarta kadhèrèkakên ingkang putra Dèwi Sêndhang akanthèn asta kalayan ingkang raka Radèn Udakawimba, putra wayah sami tundhuk angaraspada, lajêng sami dipun rangkul gêntos-gêntos, awit sang prabu wrêdha sampun kaaturan uninga ing bab lêlampahanipun ingkang putra.
Antawis sataun Radèn Udakawimba wontên ing Banyubiru lajêng kajumênêngakên ratu saking wêwênangipun sang prabu putri: wontên ing nagari Tuban, namung sabên warsa kadhawuhan sowan saos bêkti laminipun sawulan. Sang Pangeran Warihkusuma botên karsa kondur dhatêng ing Tuban, lêstantun angêmbani ingkang rayi sang prabu putri wontên ing Banyubiru kemawon. Dene ingkang rayi Dèwi Wrêsti kadhawuhan momong ingkang putra Prabu Udakawimba, kalihan sariranipun têtêpa dados sadhèrèk nak-sanak.
Hèrtambang, Prabu ...: Ratu ing Banyubiru,
Udakawimba, Radèn ...: Putranipun Prabu Warsakusuma patutan saking Dèwi Wrêsti,
Toyatuli, Radèn ...: Patihipun Radèn Warihkusuma nalika jumênêng ratu wontên nagari Tuban, anakipun Kyai Patih Toyamarta,
Toyamarta, Kyai Patih ...: Patihipun Prabu Sindupati, tumurun dhatêng Prabu Warsakusuma, ingkang ngopèni Radèn Udakawimba duk timur.
Tuban, nagari ...: Ingkang jumênêng ratu Prabu Sindupati, lajêng ratu Prabu Warsakusuma, lajêng ratu Prabu Warihkusuma, lajêng ratu Prabu Udakawimba,
Sindupati, Prabu ...: Ratu ing Tuban, pêputra kalih R. Warihkusuma, saking ampeyan, R Warsakusuma, saking pramèswari,
Sumbêrêja, dhukuh:dados nagari kraman,
Warihkusuma, R., Warsakusuma, R.: Sami putranipun Maha Prabu Sindupati
Wrêsti, Endhang: Ingkang ibu R. Udakawimba, Sutanipun Umbulmudal
Wayi, Dèwi ...: Putranipun Prabu Hèrtambang, kagarwa R. Warihkusuma,
Lodaka, R. ...: Anakipun Kyai Patih Toyamarta dados patihipun R. Warihkusuma sakêdhap, nalika jumênêng ratu ing Tuban
Pandhita,: Pêputra kalih sami èstri, a. Endhang, dados garwanipun paminggir Prabu Sindupati,
Wikipedia kuwe nduwe aturan-aturan karo garis panduan sing wis umum tur deanggap penting, sing dadi panduan bareng. Perlu
ingkang kaping sakawan Kawêdalakên dening Panitya Windu Kancana
Cap-capan ingkang kaping sakawan Kawêdalakên dening Panetya Windu Kancana Ngayugyakarta 1932.
Kawruh ingkang kaandharakên ngriki, punika kula wastani: pangawikan pribadi, sabab pikajênganipun kawruh punika ngawikani pribadi. Sawênèh wontên ingkang mastani kawruh punika: ngèlmi, pitêdah: sajatining gêsang, ingkang makatên punika inggih botên lêpat, jêr kawruh wau inggih ugi ngêwrat kasunyatan-kasunyatan sajatining gêsang, wondene anggènipun mawi katrangan: wêjangan Suryamataraman, amargi asal-asalipun ingkang ambabar pangawikan (kawruh = ngèlmi = wêjangan) punika asma: Suryamataram, sawênèh wontên ingkang rêmên angothak-athik mathuk, asma punika dipun têgêsi: Surya = pêpadhang, Mataram = bawana, dados sagêd ugi dipun [di...]
[...pun] sêbut: pêpadhanging bawana. Sarèhning ngèlmi punika amurugakên sirnaning cilaka, ngantos kantun bêgjanipun kemawon, amila lajêng dipun wastani ngèlmi ingkang murugakên bêgja.
Manawi angrêmbag pangawikan pribadi, punika botên pêrlu mawi cocog-cocogan, alitipun kalihan tiyang ingkang ngarang kawruh punika, agêngipun kalihan tiyang ingkang asal-asalipun ambabar pangawikan wau, ananging ingkang langkung pêrlu sangêt, punika cocog-cocogan kalihan piyambakipun pribadi, yèn pêrlu mawi pasaksèn, punika cêkap cocog-cocogan kalihan sadhengah têtiyang kemawon.
I. Salumahing bumi sakurêbing langit, ora ana kang pantês diênthu-ênthu digolèki utawa dicêri-cêri ditampik.
II. Manungsa angênthu-ênthu anggolèki utawa anyêri-nyêri nampik:
-Apa kang diênthu-ênthu digolèki, iku yèn katurutan (kalakon) ora marakake bêgja. Ya, mung bungah sadhèlèt, banjur susah.
-Apa kang dicêri-cêri ditampik, iku yèn kalakon, ora marakake cilaka. Ya, mung susah sadhèlèt, banjur bungah.
I. Nalika manungsa duwe karêp, iku duwe panêmu:
-Yèn karêpe iku kalakon, mêsthi bêgja
bangêt, utawa duwe pangêrti bungah sajêge.
kawaos miring = ja-ka. ora bêgja. Ya, mung bungah sadhèlèt, banjur susah manèh.
-Wis pirang-pirang karêp kang ora kalakon, ora cilakha ora cilaka. Ya, mung susah sadhèlèt, banjur bungah manèh.
-Wis saprana-saprene ora tau utawa ora ana bungah tanpa susah, susah tanpa bungah.
III. Bungah lan susah ora bisa ajêg.
I. Bungah, iku jalaran saka karêpe kalakon, ing môngka ugêre karêp mau kalakon (bungah) iku banjur mulur. Yèn karêp mulur iku kalakon, iya banjur mulur manèh, mangkono ing sabanjure mung tansah mulur-mulur bae, nganti katanggrok - apa kang ora ana - la, ora kalakon, banjur susah.
2. Susah, iku jalaran saka karêpe ora kalakon, ing môngka ugêre karêp mau ora kalakon (susah) iku banjur mungkrêt. Yèn karêp mungkrêt iku ora kalakon, iya banjur mungkrêt manèh, mangkono ing sabanjure mung tansah mungkrêt-mungkrêt bae, [ba...]
[...e,] nganti katanggrok - apa kang ana - la, kalakon, banjur bungah.
3. Ing salawas-lawase mangkono bae, ugêre karêp iku kalakon (bungah), banjur mulur, nganti katanggrok ora kalakon (susah, banjur mungkrêt, nganti katanggrok kalakon (bungah), banjur mulur manèh. Mulane lêlakoning uwong iku mung gèk bungah gèk susah.
IV. Laire karêp iku ana ing drajat, sêmat, kramat:
V. Isine wong iku mung karêp, kang panggaweane mung mulur lan mungkrêt, iya iku kang marakake lêlakone wong urip mung gèk bungah gèk susah.
1. Wong apa bae: kuli apa ratu, sugih apa mlarad, ala apa bêcik, bodho apa pintêr, wali apa bajingan, iku kabèh padha bae, lêlakone, ya, mung gèk bungah gèk susah.
2. Rasane, bangête, suwene bungah lan susah iku kang padha bae, dene kang dibungahadibungahi. lan
-Wong sugih, ugêr sugihe mundhak ya, bungah, yèn suda, ya, susah.
-Wong mlarad. ugêr mlarade mundhak ya, susah, yèn suda, ya, bungah.
-Wong ala, ugêr bisa ngalani, ya, bungah, yèn ora bisa ngalani, ya, susah.
-Wong bêcik, ugêr bisa bêciki, ya, bungah, yèn ora bisa ambêciki, ya, susah.
-Wong bodho, ugêr bodhone mundhak, ya, susah, yèn suda, ya, bungah.
-Wong pintêr, ugêr pintêre mundhak, ya, bungah, yèn suda, ya, susah.
-Wali, ugêr kramate mundhak, ya, bungah, yèn suda, ya, susah.
-Bajingan, ugêr bisa nyêbrot (tur ora kacandhak) ya, bungah, yèn ora bisa nyêbrot, ya, susah.
VI. Yèn wikan wong sajagad iku rasaning urip padha bae, banjur luwar saka naraka loro: mèri lan pambêgan:
1. Mèri lan pambêgan, iku kang marakake wong padha ngaya-aya jêngkêlitan (cilaka).
2. Mèri, iku duwe rumôngsa kalah - kalah mulya - karo sapadhane. Pambêgan - iku kudu duwe rumôngsa mênang - mênang mulya - karo sapadhane. Mèri lan pambêgan iku pangucape: ayo, golèk drajat, golèk sêmat, golèk kramat, supaya kaya kae, aja nganti kaya kae. Iya iku duwe
jalaran wikan wong sajagad iku padha bae, banjur manjing ing swarga: têntrêm. Sanadyan golèka drajat, sêmat, kramat iya têntrêm (sakarêpe dhewe), ora kanthi mèri lan pambêgan karo sapadhane.
VII. karêp iku panggaweane mung mulur lan mungkrêt, kang marakake lêlakone wong urip mung gèk bungah gèk susah, ing môngka karêp iku ora kêna ing rusak (langgêng):
1. Karêp iku asal, ora ana asale kang digawe, ananging digawe asal - iya iku asaling urip - tanpa wiwitan tanpa wêkasan:
Nalikane mati, iya ana karêp, dene kang dikarêpake manèh, upamane salin rupa, apa ngalih ênggon, utawa bali asale (iya iku karêp), iku ora kawêruhan. Dene anggone ora kawêruhan, iku padha karo kang dikarêpake mêngko, sesuk, êmbèn lan satêruse, ing sadurung lan sawise ana awang-uwung, ana karêp.
wiwitan tanpa wêkasan, ing môngka panggaweane mung mulur lan mungkrêt, kang marakake lêlakone wong urip mung gèk bungah gèk susah, iku banjur luwar saka naraka loro manèh, i tahirku: gêtun lan sumêlang:
1. Gêtun marang lêlakon kang wis, sumêlang marang lêlakon kang durung, iya iku kang marakake ngênês-ênêsi (cilaka).
2. Gêtun, iku pangucape: biyèn-biyèn ngonoa, aku ora cilaka ngene. Sumêlang, iku pangucape: gèk besuk kapriye, yèn manggung mangkenea bae. Yèn gêtun lan sumêlang iku tuwuh, banjur dipapras bae: biyèn biyèn lan besuk besuk, ya, mung gèk bungah gèk susah, ora ana lêlakon liyane gèk bungah gèk susah.
3. Yèn gêtun lan sumêlang iku sirna, jalaran wikan lêlakoning urip iku langgêng, biyèn, saiki, besuk, ya, mung gèk bungah gèk susah, ora ana prihatin, manjing ing swarga: tatag, utawa apa-apa, ya, wani bae.
Biyèn biyèn, apa saiki, utawa besuk besuk, ya, wani bae.
Ana ing nagara Lônda, apa ing nagara Cina, ana ing jêron jagad, apa ing jaban jagad, ya, wani bae.
Dadi kuli apa dadi ratu, dadi wong sugih apa [a...]
[...pa] dadi wong mlarad, dadi wali apa dadi bajingan, ya, wani bae.
-Kabèh-kabèh iku, ya, mung gèk bungah gèk susah.
IX. Yèn wikan urip iku mung gèk bungah gèk susah, ing môngka gèk bungah gèk susah iku langgêng, banjur wikan urip iku ora ana kang nguwatiri, ananging iya ora ana kang menginake:
nglalu (ing môngka nglalu, ya, kuwat), bangêt-bangête lara bisa mati (ing môngka mati,
ya, kuwat) kapan? - ngêndi? - kaya apa? susah (nganti dadi edan), wirang, (nganti dadi nglalu), lara (nganti dadi mati), kang ora kuwat? yèn ora kuwata, iku mêsthi ora ana wong: susah - edan - wirang - nglalu - lara - mati. Kuwatir iku sirna, jalaran apa-apa, ya, kuwat.
2. Wose kang menginake iku bungah, ing môngka bungah iku mêsthi kalakon. Biyèn biyèn, saiki saiki, besuk besuk, ing ngêndi-êndi lan kaya apa-apa bae, ya, mêsthi kalakon bungah.
X. Yèn wikan kabèh mau, manawa ana karêp, banjur ditakoni dhewe: lo, karêp, apa kowe wis wikan mêsthi kalakon? wangsulane karêp mêsthi: durung wikan.
1. Yèn tabêri nuturi karêp kaya mangkono mau, banjur tuwuh kang nyawang (kang anon = kang wikan), tuwuhe saka rasa, rasa ana: aku.
2. Aku, iku asal, asaling rasa ana - ora kêna ing rusak (langgêng), tanpa wiwitan tanpa wêkasan, panggaweane mung nyawang karêp, ajêg mung sênêng: nyawang awake dhewe susah, ya, sênêng, nyawang awake dhewe bungah, [bu...]
[...ngah,] ya, sênêng. Paribasane: aku duwe ingon-ingon karêp, padha ora kêna ing rusak (langgêng), padha tanpa wiwitan tanpa wêkasan, ajêg mung sênêng, iya iku bêgja langgêng.
Andharan sadasa pada ingkang kasbut ngajêng, punika ringkêsanipun namung wontên pitung bab:
2. Panggawene karêp: bungah, susah.
Pangawikan pribadi, punika kawruh nyata, inggih nyata wontên kula piyambak, dene kawruh jare-jarene, dede kawruh dugi-dugi, dede kawruh patut-patutipun kemawon.
Pangawikan pribadi, punika watêkipun: wêning, kula ingkang suwau botên rumaos, lajêng rumaos: byar,
Samôngsa pangawikan pribadi, punika kula enggak-enggokakên dumunung anuruti kula piyambak, inggih anuruti karêp, punika [puni...]
[...ka] sanalika watêkipun wêning wau sirna, bêbasanipun: kuwalat, lajêng ambalik grembyang. Kula ingkang suwau rumaos lajêng botên rumaos: pêt, pêtêng dhêdhêt alimêngan, dumunung ing samar-samar: dhatêng kula piyambak, inggih dhatêng sasami kula
padhang kaanggêp pêtêng = pêtêng kaanggêp padhang lan sapanunggilanipun.
Manawi pangawikan pribadi wau, jêjêg ajêg, dumunung ngawikani kula piyambak, inggih ngawikani karêp, punika watêkipun wêning saya ngrêda saya ngrêda, saya nandhês saya nandhês ngantos kandhas dumugi rumaos: kula punika sami kalihan [kaliha...]
[...n] dasa (nul). Ing ngriku kula ugi rumaos: rila, ingkang kula rilakakên inggih kula piyambak, kula sampun sêpên ing pangarêp-arêp, inggih sêpên ing karêp, kajawi kantun kêkêtêk ingkang dumunung anut umbak umbuling agêsang, mardika. Inggih sami sanalika ngriku tuwuhing nugraha: sih pribadi.
Sih pribadi, têgêsipun: sih tuwuh piyambak saking wêning botên sarana kaôngka-ôngka, inggih sih ingkang tanpa têtimbangan, utawi sajati-jatining sih, punapadene malih sih mardika, sih luhur, sih suci lan sapanunggilanipun, mangêrtosipun: dede sih ingkang kadadosan saking karêp: cocog (karêp: yèn cocog inggih sih, yèn botên cocog inggih botên sih)
dede sih ingkang anggadhahi karêp (pamrih) lan sapanunggilanipun sih apus-apusan. Sih pribadi, punika watêkipun: sarwa raras sarwa sênêng, kula ingkang suwau botên rumaos lajêng rumaos: sampurna, sarêng kalihan ros sêgêr, sumrah, rumêsêp ing balung sungsum, sumarambah ing saranduning badan sadaya. Dhêdhasar kula wêning kawêwahan sampurna, kula rumaos: sarwa sênêng, dhatêng kula piyambak ingkang sarwa raras, inggih dhatêng sasami sami kula têtiyang gêsang ingkang sarwa raras, lan malih dhatêng sawarni-warnining dumadi sadaya ingkang sarwa raras, ingkang gumêlar ing salumahing bumi sakurêbing langit ingkang sarwa raras, ing sapapan-papan ing samôngsa-môngsa kaèbêkan sarwa raras [ra...]
[...ras] sarwa sênêng. Sih pribadi, punika têtuwuhaning kang kawasa pribadi.
Ing wusana kula rumaos: sami (plêk) kalihan sadhengah têtiyang kemawon. Angsal-angsal kula, inggih angsal-angsalipun sadhengah têtiyang kemawon.
1. Pitadahpitêdah. sêjatining gêsang, langgitanipunanggitanipun. Mas Sudi, Ngayugyakarta, gancaran, sawangan saking jawi.
Buku têtiga punika suraosipun satunggal, sawangan saha ikêtinipunikêtanipun. warni tiga. Makatên wau anjalari prayoginipun. Barang satunggal sinawang lan pinadhangan [pinadhanga...]
[...n] saking pundi-pundi, katingal saya mêlok, saya mêncorong, botên badhe sagêd kalintu. Kosokwangsulipun, manawi namung sawêg maos salah satunggal, têmtu dèrèng sagêd gambêlang babarpisan. Utaminipun malih manawi sagêd, kajawi nyinau buku têtiga wau, têksih kêdah mirêngakên piyambak wêjangan wau.
Pangaosipun satunggal buku f 0,20, kajawi wragadipun pangintun, manawi tumbas tiga pisan (satêlon) sagêd angsal namung klayan pangaos f 0.50. Manawi tumbasipun kathah sagêd angsal sudan, ngantos 25%.
gak ono seng nulis buku tentang aku. Nek ono, iso-iso awakmu ganti nick dadi setan alas pisan.
btw, nek nick name ae dowone koyo ngono,
- Dibaca: 56 kaliMinturut Sri Mulyono ing
dipasang lan sumpingan wayang wis ditata ing sisih tengen lan ki­wane kelir,
mulane ing satengahe kelir ora ana apa-apa alias suwung. Senajan isih durung
ana wayang ing tengahe kelir, na­nging ing kono ana gunungan (kayon) sing
ngemu surasa urip (karep). Bab iki mujud­ake pralampita manawa kosong, nanging
ana isine. Sawise kayon ditarik neng ngisor dening ki dhalang, sawise
kuwi kang metu kapisan yaiku awujud wayang 2 parekan (abdi wanita,
batur) terus disusul wayang Raja, adik (ari-ari). Kaya mangkono mau
gambaran metune wayang wiwitan ing kelir yang nglambangake laire manungsa
Purwadi ing bukune Penghayatan Keagamaan Orang Jawa (2002) mratelakake
manawa ing periode Pathet Nem iki adate diperang dadi 6 jejeran (adegan)
diterus­ne kanthi adegan ke­dha­ton. Sawise parepatan agung ing kedhaton
wis purna, Raja banjur di­kancani permaisuri kem­bul bojana andrawina (dhahar).
Jejeran iki nglambangake si bayi sing wis ditrima utawa diemong dening
yaiku nglambang­ake si bocah kang wis ngancik remaja sing wis wiwit ngenal
kahanan njaba (dunia luar) utawa gambaran bocah kang wis seneng dolanan. c. Adegan Jaranan; yaiku gambaran
grombolan maneka warna jinis kewan, ka­ya ta gajah, celeng, jaran, lan sapitu­rute.
Adegan iki nglambangake gambaran wa­take bocah nom-noman utawa remaja
(isih durung diwasa) sing biasane nduweni sifat kaya kewan. Umume umur bocah
sing isih durung diwasa kaya ngene iki biasane pan­cen nggatekake ngenani bab
aturan utawa tata-tertib, nanging biasane mung mi­kirake awak­e dhe­we (egois).
pepalang); yaiku nglambang­ake lelakone ma­nung­sa kang nga­dhepi masa transisi
tumuju diwasa. Ing periode iki biasane akeh ngalami pe­pa­lang utawa reri­bed,
gambaran awujud raksesa utawa buta kang nglambangake manung­sa kang wis ngancik
diwasa, nanging watake isih dikuwasani angkara murka, kebak emosi lan hawa
ana­ne gambaran perang sing isih durung bisa ditemtokake kalah-menange. Biasane
ing adegan iki, sawise perang, para prajurit banjur nyimpang marga utawa golek
dalan alternatif liyane. Adegan iki nglambangake manawa kahanan manungsa mau isih
ing fase ragu-ragu, durung nduweni keman­tepan lan durung ana tujuan urip sing
mratelakake manawa fase Pathet Nem iki diarani ‘Wulangan Spi­ritual’;
yaiku wulangan spiritual kang ditrap­ake ing fase mau nganggo ajaran
kang sumbere saka lingkungan lahiriyah lan sa­perangan saka lingkungan
batiniyah. Mu­lane ing fase iki akeh magepokan karo ba­bagan lingkungan alam
lan kahanan awake manungsa (biologis). Kang wigati ing fase
Pathet Nem iki yaiku kudu tansah eling ngenani urip lan kauripan kang
nglimputi alame manungsa, alam lingkungan, lan Gusti Kang Akarya Jagad. 1. Pathet Sanga
ngiringi pementasan wayang kulit nalika wis te­ngah wengi, yaiku jam 24 - 03
wib kang ditengeri anane kayon utawa gunungan sing ditancepake
sawijining satriya kang mapan ana ing tengah alas utawa lagi so­wan ngangsu
kawruh ing ngarsane sawiji­ning pandhita (pendeta, begawan). Ade­gan iki
nglambangake manungsa fase umur diwasa kang wiwit golek guru (spiritual). b. Perang Kembang
antarane raksasa (buta Cakil) warna kuning,
(Semar, Gareng, Petruk, Bagong). Adegan iki nglambangake kahanane
manungsa kang wis kuat bisa ngalahake nafsu angkara mur­ka. Dene
gambarane nafsune ma­nungsa yaiku amarah, lauwamah, supiyah, lan muthmainnah.
satriya kang wis netepake pilihan uripe, yaiku urip kang utama. Intisarine saka Pathet
Sanga iki yaiku anane proses ‘wejangan spiritual’ saka sawijining
pandhita (bega­wan) marang satriya. Yen ing pe­wayangan adate digambarake Be­gawan
Abhiyasa menehi wejangan ma­rang putune Raden Arjuna. Wejangan mau adate
ngenani kesadaran ing sa­jrone ngudi ‘ngelmu kasampurnan’ (ilmu ke­sem­purnaan
babagan batiniyah kang sabanjure ningkat ing rasa kasusilan nganti rasa
nindakake kwajiban tumrap jejering satriyatama. c. Wejangan ngenani manunggaling
kawula-Gusti utawa kasampurnan (Ab­dullah Ciptoprawiro, 1986). 2. Pathet Manyura
manuk merak, tegese marek, parek, ma­rak); yaiku wis cedhak kanggo
ngadhep utawa marak mring Gusti Kang Akarya Jagad, utawa wis cedhak karo puput
yus­wa). Adate Pathet Manyura iki ditabuh jam 03 – 05 wib, ditengeri gunungan
(kayon) kang dhoyong manengen. Pathet Manyura iki nglambangake fase
umure manungsa kang wis tuwa, saengga dhe­weke tansah nyiapake dhiri kanggo marak
(ngadhep) Gusti Allah. Bisa uga Pathet Manyura iki dimaknai swasana
kahanane manungsa kang wis parek (cedhak) karo Gusti Allah. Kanthi mangkono, manyura
bisa di­maknai parek (cedhak) lan marak (nga­dhep) marang
Gusti Allah. Ateges ma­nungsa kang kaya mangkono wis nduweni kasejaten ing
Manyura iki dipe­rang dadi 3 jejeran yaiku;
paraga utamane wis dunung ngenani tujuan uripe. Sang tokoh wis bener-bener bisa
nggayuh gega­yuhane kang sejati. b. Perang Brubuh
sing wekasane dimenangake dening paraga utawa tokoh protagonis (satriya).
Perang iki digambar­ake mbutuhake anane akeh korban saka paraga antagonis
(candhala). Adegan iki nglambangake anane tataran manungsa kang wis bisa
nyingkirake maneka warga pepalang kang diadhepi, saengga bisa nggayuh apa kang
dadi gegayuhane. c. Tancep Kayon Sri Mulyono
mratelakake ngenani panutup pagelaran wayang kulit sing biasane ditengeri Bima
spiritual’ yaiku arupa anane pitutur luhur (nasihat) kang sabanjure
digambarake anane perang kanggo mbrastha para dur angkara. Kanthi mangkono,
genah manawa pagelaran wayang kulit sawengi natas iku kebak simbol, pralampita
utawa per­lambang ngenani kahanane manungsa kanthi ontologis-metafisis, yaiku
saka ora ana dadi ana kang sabanjure nindakake lakon, terus mati lan mbalik ing
Endra­swara (2003) ngandharake mana­wa ing fase Pathet Manyura (akhir
uripe manungsa) iku biasane sang satriya wis entuk pepadhang (pen­cerahan
batin) kang digambarake ana ing gendhing Ketawang Ibu Pertiwi, yaiku;
sawengi natas, kabeh wayang sarta pirantine dikukuti dilebokake maneh ing
kothak. Upamane mapane wayangan mau ana ing pendhapa utawa ing bale omah limas,
mesthi bae pen­dhapane dadi suwung (kosong). Si dha­lang banjur ne­moni
sing nanggap utawa sing duwe omah. Piye oleh-olehane anggo ndhalang? Yen
anggone ndhalang apik, dheweke mesthi entuk bebungah kang murakabi. Suwalike,
yen anggone ndha­lang kurang becik, bisa uga sing duwe omah utawa sing nanggap
malah ndukani si dhalang amarga ora cocog karo sing dikarepake.
Ngastina Prabu Santa­nu lagi nandhang sungkawa, awit wiwit tinilar garwane
saengga seprene du­rung darbe prameswari. Bab kuwi njalari Pra­bu Santanu gerah puyeng, nandhang owah engetan amarga
lagi kasmaran, nganti ora mikir kaprajan. Satemah ka­hanane Negara Ngastina ora
“Kawula nuwun, Sinuwun. Nadyan ing­kang abdi kepatihan
ugi mireng pa­wartos ingkang kados mekaten punika. Lajeng kersa paduka kados
“Kanggone ingsun narendra ing Le­mahbang, prayoga
banget lamun kalo­dhangan iku sun gunakake kanggo nge­lar jajahan. Mumpung Ngastina ana
iki ingsun ne­dya nggempur Negara Ngastina. Yen Prabu Santanu kasoran
yuda, Ngastina bakal dadi jajahane Lemahbang. Mbe­dhah praja mboyong putri.
Kepriye mung­guh panemumu, Tiih?”
“Kepareng matur prasaja, bilih ing­kang abdi kepatihan
sarujuk dhateng le­kas paduka ingkang mekaten. Lajeng mbenjang punapa
anggenipun bidhal mang­rurah prang dhateng Ngastina, Sinuwun?”
“Ora ketang sambung obor colok lin­tang bebasane, ayo
kabudhalna ing dina iki uga, aja nganti kadaluwarsa, mum­pung Ngastina lagya
“Inggih dateng sendika, sumangga kula dherekaken.
Langkung rumiyin kula tata siyaga kaprajuritan.”
Budhaling prajurit katon rantap-rantap saka Negara Lemahbang tumuju menyang Negara
Ngastina. Gantya kang cinarita, ing Praja Ngastina Prabu San­tanu lagi lenggah
ana dhatulaya, ka­adhep dening putra kinasih Prabu Anom Dewabrata. Sang raja
“Kaya ana pawongan kang nothog-nothog kori, jebul
putraningsun Dewa­brata. Ana apa kulup dene sira sowan ana ramamu ijen tanpa kantha lan kanthi?”
“Dhuh Kanjeng Rama jejimat pepun­dhen kula ing
ngarcapada. Paduka teka benten kalawan adat saben. Nalika nem­be kondur saking
anggenipun leledhang mirsani asrining kawontenan, teka pa­duka kanjeng rama
sungkawa. Pu­napa darunanipun, Kanjeng Rama?”
“Kulup, sejatine ora ana apa-apa. Ya mung puyeng
Kanjeng Rama, paduka mbo­ten walaka. Nanging nuwun sewu, estunipun kula sampung………………	Berita Terkait
bacaannya "DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA LINUWIH KULO BADE NGAMALAKEN DONGA NGILMU NGALAM KANGGE DADI BEBRAYAN MARING BADAN INGSUN : ,, BUMI... BUMI CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN BANYU... BANYU CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN BAYU... BAYU CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN CAHYA... CAHYA CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN LINTANG... LINTANG CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN WULAN... WULAN CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN SRENGENGE... SRENGENGE CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN GENI... GENI CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN WATU... WATU CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN GUNUNG... GUNUNG CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN KAYU... KAYU CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN KEWAN... KEWAN CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN...IWAK...IWAK-IWAK CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN...PETIR... PETIR CIPTANING ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN NGILAT... NGILAT CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN LANGIT... LANGIT CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN SEDOYO NGALAM MAYA LAN NGALAM DONYA DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN KAWULO NYUWUN DIPUN PARINGI RESTU NGAMALAKEN ILMU NIKI MARING PANJENENGAN DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA KUASA,,
pesan emak saya mbak "olehe kerjo setitik ojo ngersulo, sing penting iso dadi daging"matur nuwun mbak Ne :)
nggoreng gedhang, mas? nek wis mateng aku dikandani yo…
sik, ngenteni bocahe moro tangan ndisikan 😀 nek cuma ngumbar conthongan, ya ta’bales
Gangbang30473 Gelembung19953 German13680 Gim25841 Gunging Alam Susu130312 Gunging Bokong15131 Gunging Burungpun20336 Gunging Ireng Jago193931 Gunging Jago416619
Ngeyek37095 Nggantheng35993 Nggodha12986 Nggumunke367234 Ngisep26493 Nglengo111458 Ngobahke Driji41817 Nilon24996
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI » Kategori : Watu
ing Jatim, saben dina ana trek ceklek as-e
Bagheri Rafti Tanha، Kamran Bagheri، Kamran Bagheri Rafti Tanha، nex1music، Rafti Tanha، Rafti Tanha by Kamran Bagheri، Rafti Tanha
Administrator	Ing suryo kaping dwi nusa wulan tengah, peksi neroko sampun kedadosan kepenggel dening mustakanipun pra jawoto, lan sirnaning Rahwono kang nitih rajawalinipun ing tlatah Nusantoro
Jalaran pewaleran damparing kencono sampun dipun isi Sabdhaning Dumadi, biso lenggah, ananging ora bakal bungah, tansah nemoni susah, akeh prakaran samu gawe, tukaran sak-rencang karyaning gesang
bisane nuwuhake kekuwatan ing ilmu kaluwihan (-Hikmah).
7. Kawigaten kang prelu ing dalem kasutapan.
8. Sirikan-sirikan kang prelu ing dalem kasutapan.
9. Maluyakake sakehing lelara kalawan kekuwatan gaib.
11. Ilmu maluyakake dhiri pribadi. @@@@@@@@ I
Lumrahe kita pada ngarani mujijad, tumrap marang samubarang prakara kang kita ora bisa nerangake, utawa ora mangreti sabab sababe.
Dhek nalika lagi miwiti gawe dalan trem antarane secang lan Pingit iya iku terusane dalan saka Magelang menyang Bahrawa ing kono ditindakake dening wong-wong kang padha nyambut gawe ora kurang saka 2000 bebau lan 50 mandor bangsa warna-warna sarta dilurahi dening sawijining bangsa manca aran S. Saben saben ana rerusuh kang kadadiyan, iya iku anane para mandor dikeroyok dening bebaune nganti akeh para mandor kang banjur dirawat ana ing rumah saking saben ana kadadiyan mangkono iku sanalika uga banjur sirep manawa lurah S mau nekani kalawan nguwuh uwuh kanthi wara wengi wis tau kelakon ana atusan bebau padha rerubungan ana ing ngarepan omahe lurah S metu ing sanalika kono swara ribut mau banjur sirep tanpa sabawa.
Lurah S banjur cucul klambi karo ngungalake dhadhane sarta nantang para bebau mau supaya ngajoni dheweke nanging wong samono iku ora ana siji-sijiya kang wani cumuwit bareng digetak dening lurah S
wong samono mau banjur padha bubaran. Pira pira lurah bangsa manea arep tiru tiru nandakake patrap kekerasan kang kaya mangkono tumuju marang para bebaune, ananging uwohe malah dadi kosokbali saka sedyane dheweke malah banjur dilabrag dening para bebaune nganti setengah mati.
Akeh wong kang padha gumun banget andulu marang lurah S enggone anduweni daya prabawa kang samono kuwate akeh wong kang ora uwis-uwis pangungune mangka salugune gampang bae enggone nyumurupi sababe iya iku lurah S pancen sakti dheweke anduweni cecekelan ilmu kang anggedegake prabawa, iya iku daya gaib kang metu saka ing
nanging sawijining conto bae kaya kang kasebut ing dhuwur iki mau layak wis cukup kanggo nyatakake yen sawijining ilmu kang wis ditapani nganti gentur pancen ora kanggo dembranan.
Kaya kang wis kasebutake ing dhuwur mau, saben prakara kang gaib wong wong banjur ngrasani kalawan gampang gampangan “mujijad” awit saka carane kadadiyan kalayan peteng iya iku kang ora gampang diterangake. Ing mangka uga bab kang gaib iku kalebu golongane kawruh ilmu alam kang ora kasumurupan.
“Kasekten” utawa ilmu gaib kena uga disebut “Kawruh mligi” karana wis kawruhan yen ilmu iku ora gampang tinemu dening sadhengah wong ngemungake dening wong kang badane wis ono dhasare utawa dening wong kang mrihatinake dhirine kalayan temen-temen sarta kanthi tekad kang gedhe utawa katembungake maneh dening wong kang wani lan kuwat nglakoni kalawan kapracayan kang santosa.
Wiwit dhek nalika puluhan taun kang akhir iki wong-wong bangsa Eropah kang ahli ilmu wis niti-priksa marang kahanane ”Kasekten Gaib” ing tanah Asia kalayan kamempengan antarane para ahli mau iya iku tuwan-tuwan Moselli, Asakow Geley lan liya liyane maneh dheweke iku wis nyoba arep menehi aran kang trep tumrap kawruh gaib iku dene kang dianggep luwih trep iku dienggo dening Asakow
diwetokake dening kekuwataning Makrokosmos (=Jagad gedhe) iku makarti ing Mikrokosmos (=Jagad cilik, manusa) sarta andadekake sakehing owah owahan ing jagad cilik iki mangkono uga anjuran utawa ilen-ilen astral kang diwetokake dening sedya lan kekarepan saka sawijining wong iku andadekake uga marang owah owahan ing Alam kang katon : pakarti iki kekuwatane bisa tumeka ing panggonan kang antarane nganti adoh banget karana panguwasaning cipta iku bisa tumuju adoh banget kaya dene lakuning pikiran uga bisa tumuju marang ngendi bae.
Ana kang wis dikandakake teka ing kene ditembungake yen “Kekuwatan Gaib” kalawan mangkono bisa kadadiyan karana wis gawaning badan lair mula, utawa karana saka laku tapa kanthi kayakinan kang nyata.
Nitih kanyatahan kang mangkono iku tumrap wong kang pancen wis anduweni dhasar gawaning badan lair mula mangka banjur diwuwuhi kalawan laku tapa kang nganti gentur iku kadadiyane mesti dadi luwih maju lan luwih sekti tinimbang karo wong kang olehe “Kekuwatan Gaib” iku mung mligi karana laku tapa bae Kang sababe endhek dhuwure kasaktene wong wong ing jaman kuna, iya iku beda-bedaning kasaktenemanusa dhewe Bab iku uga dadi kanyatakan tumrap benering tetembungan : “luhuring ilmu kasakten iku miturut takeraning manusa dhewe-dhewe.
Piwulang piwulang ilmu gaib saka padri padri tuwa bangsa Tiong Hoa tujuwane kang premati iya iku kanggo ambangun adeging ilmu kasakten kang kalawan disuburake kanthi laku tapa. Mangkono uga anane piwulang-piwulang saka wong-wong Hindu bab iku wis dititipriksa lan diyakinake dening Panyali, katerangake ana ing dalem bukune kang ingaran Yoga Sutra, ing kono bisa tinemu piwulang piwulang kang becik, antarane ana piwulange bab nyatitekake pranatan-pranatan babagan ilmu batin, kayata : cara-carane Matrapake badan, nata lakuning napas samadi ngumpulake pikiran lan dieneake marang sawijining arah kang katamtokake, pralambang-pralambang praboting badan kayata jantung lan liya-liyane. Nanging kabeh iku dudu tujuwan kang premati saka piwulang Yoga. Kasakten kasakten kang tinemu lan digunakake mung kanggo samben bae, Tujuan kang wigati yaiku panunggaling Roh karo kang Maha Eka.
Saben ilmu ana kanthine cara matrapake dewe dewe, kang tanda tetep wiwit dek jaman kunane, kang mangkono iku ora anggumunake, yen nitik anane piwulang piwulang mau wiwit saka Hindu mencar marang nusa Jawa lestari tetep, kaya dene pusaka warisan. Tembung “tapa” kang kuna-makuna anane, nganti saprene isih lestari urip ana ing dalem batine wong-wong ing Indonesia.
Paniti priksane para ahli ilmu iku anuduhake uwohe kaya ing ngisor iki :
Muncule cipta kang santosa kalawan disengaja utawa orang, iku andarbeni panuwasaning cipta iya iku ing jero utawa ing jaba wateswatesing badan banjur owah dadi rupa utawa pawakan kang maujud. …(hilang satu kata) saka megaring pikiran bisa mujudake sawijining pawakan utawa …(hilang satu kata) kang katon, kaya dene kanyatakane saka kekuwatan gaib ing sajroning badane manusa mangka uga megaring pikiran iku uga bisa nuduhake dayane ilmu urip (biologie), iya iku ilmu kang bisa neluhake kekarepane wong liya.
Kekuwatan-kekuwatan gaib gaib kang kapratelakake ing duwur iku satemene ora luwih lan ora kurang saka kanyatahan panguwasaning makrokosmos utawa alam kabeh, katemenan bab iki ora kena pinaido sanadyan uga mung saperangan cilik bae kang bisa kawruhan.
Kasaktene alam bisa dinulu lan rinasa dening pancaindriya katemenane bab iki kena dinyatakake kalayan gampang yen wong gelem nyatitekake marang uriping jiwa, tuwuhing sakehing tanduran mubening bumi, lakuning rembulan, gumuruhing guntur, mbledosing gunung, gumrubunging prahara, lan liya-liyane maneh.
Manusa ing donya gunggunge ana atusan juta jiwa, nanging mung satitik banget antarane kang bisa nindakake kasaktine kekuwatan gaib iku, kayata : ilmu tenung, ilmu kawicaksanan, ilmu kasekten gaib lan liyaliyane sabangsane.
Waja kang mawa kekuwatan anarik (magneet) bisa narik waja-waja liyane. Waja kang mangkono iku disebut “wesi weram” utawa “besi brani”. Para wong pinter wis analiti sebab sebabe, saka ngendi asale kekuwatan gaib iku. Kalayan migunakake piranti microscop (kaca praksana) besi brani iku dititi-priksa, banjur kanyalaan yen rakitane uga padha bae karo wesi lumrah, mung pasangane molekulen (peranganperangan kang lembut) ana bedane. Saben molekulen sambarang waja padha anduweni kekuwatan anarik, sanadyan saka waja besi brani utawa saka waja lumrah kang ora anduweni kekuwatan sathitik-sathitika. Ing saben kekuwatan anarik iku ana adegane saka sawijining Pul Lor lan sawijining Pul Kidul manawa wong anepungake Pul Lor iku saka magnet kang siji karo Pul Kidul saka magnet liyane sakarone magnet-magnet iku dadi padha anarik kalawan keras. Ananging manawa uwong anepungake Pul Kidul karo Pul Kidul, sarta Pul Lor karo Pul Lor, wis mesthi bae magnet-magnet iku dadi padha anulak. Mangkono sababe, mulane waja lumrah ora anduweni daya anarik, sanadyan waja iku uga adegan saka milyunan magnet kang lembut, mung bae pasangane yutan magnet iku tanpa aturan, utawa tansah molak-malik enere ora karuwan. Beda karo sakabehing
padha rata jujur sajurge, sakehe Pul Pul Lor padha nuju marang sawijining arah sakehe Pul Pul Kidul uga padha nuju marang sawijining pungkasan sakehing Pul Pul Lor iku anarik, mangkono ugo sakehing Pul Pul kidul ing pungkasan liyane uga anarik, nganti nuwuhake kekuwatan anarik kang rosa.
Samengko dadi tetela terang, yen magnet-magnet Pul Lor (positif) lan magnet-magnet Pul Kidul (negatif) kang makarti marang sawijining ener iku anduweni kekuwatan anarik dene kosok baline magnet-magnet kang campur bawur iku ora bisa oleh kekuwatan sathitik-sathitika.
Wong-wong kang sakti iku sarupa besi brani dene wong-wong lumrah iku sarupa wesi lumrah.
Akeh bae wong-wong padha nemoni rasa gela lan banjur prihatin karana enggone nyoba murih kekuwataning mantram utawa isih nemoni tanpa daya. Uwong wis bisa ngapalake sawenehing japa lan banjur nyoba migunakake mandining japa iku, nanging nyatane tanpa ana asile apa apa. Sakehing kagagalan iku wis ora anggumunake karana wong wong kang nindakake coban iku wong wong kang lumrah bae kang kekuwatane anarik isih pating bececer.
Isi mantram, ilmu kasekten gaib, ilmu tuwa, padukunan gaib lan liya liyane sapanunggalane bakal dadi kanyatan kaampuhane uger katindakake dening sawijining wong sakti iya iku wong kang wis moncol saka kalumrahane.
Kalawan tapa utawa ambudidaya, wong bisa dadi sakti. Carane nindakake sakehing tapa utawa ambudidaya sarta sirikane sawiji-wijining ilmu bakal katerangake ing bageyan bageyan candhake.
KASAKTEN IKU BISA TUMEKA KALAWAN CARA KAPRIYE?
Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa iku kudu kanthi kapracayan kang nyukupi, apa dene serenging pangudi lan kamempengan anggone nindakake, atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pangarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene, mung dadi wong lumrah maneh. Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok deweke iku mesti nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa.
Ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan sentosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane.
Wong kang ngyakinake prabawa gaib, iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya ana ing ngendi bae enggone nyuguhake dhirine, amarahe diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gumeter, dhirine ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh. Iya pancen nyata, wong liyane mesti tundhuk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine.
Ana paedahe kang migunani banget, manawa wong anindakake pambudi daya kalawan misah dhewekan ana ing papan kang sepi, karana tinemune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing pasepen.
Wong ahli kasutapan kudi mbudidaya bisane nglawan marang napsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandhang ana ing swasana) kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi anduweni
Sangsaya akeh kehing napsu kang kena tinindes, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake.
kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan.
Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning.
Apa kang kita rembug ing kene iku wong wong sakti ing tanah asiyah. Dheweke iku padha wong wong ahli ilmu kang wicaksana amarga satemen temene uga dheweke iku kang kena dianggep bangsane wongwong mulya kang agung.
Kasekten iku kena kaperang dadi rong warna iya iku kasekten putih lan kasekten ireng. *)
*) kasekten gaib ireng = Zwarte magie.
kasekten gaib putih = Witte magie.
Awit saka anane pamerang iku uga banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane iku ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesti bae kagunakake mligi kanggo keslametane wong akeh.
Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paipaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya.
Ananging sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karone iku padha
Upama salagine ana ambah-ambahan lelara kolerah manawa sawijining wong tansah anadesake pamikire marang anane lelara iku wis mesthi bae dheweke bakal ngrasa dhewe wetenge mules yen saya nadhes maneh enggone mikir-mikir bab iku bae nganti gemblenging pikirane mung isi prakara lelara kolerah iku saya nggegirisi uga enggone ngrasakake lara ing wetenge nganti tumeka wusanane banjur kelakon ketularan lara kolerah temenan.
Ana tuladhane maneh marang sawijining wong wadon ing wayah bengi mulih saka enggone mentas nonton kumidhi, satekane ing omahe kalawan kasusu dheweke ngombe sisa wedang teh sagelas kang sumeleh ing meja sawise wedang teh mau diombe dheweke lagi rumasa yen wedang teh mau kacemplungan cecak cilik katut kolu ingombe, iya wiwit wektu iku dheweke tansah krasa ing gorokane ora uwis-uwis kaya ana cecake kruget-kruget bae wusanane wong wadon mau dadi anandhang lara kang ambebayani tumrap jiwane sawijining dokter kang mitulungi dheweke, kalawan reka-reka nindakake carane angupakara ing gulune, dokter reka-reka ngirisa sathitik kuliting gulu mau sarta banjur nyekel cecak saka tembok banjur kalebokake ing gendul, gulune wong wadon mau banjur diblebet, wusanane dheweke banjur dituduhi cecak kang ana ing sajroning gendul saka dokter mau kandha, yen cecak kang lengket ing gurung samengko wis diwetokake, iki lho cecake saiki wis mati lan karendhem banyu obat sajroning botol iki. Sabanjure wong wadon mau dadi waras saka pangrasane lara iku.
Samengko banjur terang nalare, nyatane pikiran iku yen digelengake lan katujokake meleng marang sawiji, yekti andarbeni daya kekuwatan anarik kaya dene wesi brani.
Wong kang nglakoni tapa kalawan nindakake laku-laku kang tinamtokake, wis mesti bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji, sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku
dene kothong bae, iku satemene ana dzate rupa-rupa, kayata : geni, banyu, emas, kayu, lemah, waja, elektriciteit, zuuratof, koolzuur, sarupaning zuur lan isih liya liyane maneh.
Samengko upamane bae ana sawijining wong kang lagi tapa, kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe, sarta anindakake sakehing kekuwatan pikirane kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau. Kalawan saka sathitik sarta sareh, dzat dya prabawa kang ana ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat “prabawa” iku dadi kumpul ing dalem badane, wong kang ahli tapa iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane. Wong kang andarbeni ilmu kang mangkono iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna.
Mangkono uga kanggo ilmu-ilmu kasekten liyane, sanadyan tumrap kasekten gaib ireng siji-sijinine tetemon karo jodhone dhewe-dhewe.
Kita kena nganggep, yen kodrat alam lan kekuwataning ilmu kaluwihan kang samengko ana, iku uga wis ana dhek nalika ewon taun kang kepungkur, nalikane manusa durung pati maju tumrap pamandengane marang kadadiyan-kadadiyan ing alam jagad.
Wong bisa andulu sasawangan kang dituwuhake dening kekuwatan gaib sarta kalawan laku tapa bisa nuwuhake kekuwatan iku, ananging sabab saka apa uwong bisa aweh katerangan.
Tarkadhang bisa anggunakake yen nitik saka kehing laku-lakupralambang lan mantram-mantram, kang digawe dening wong-wong kang
kasutapan-kasutapan kang sarana nyiksa badan, lan aturan kang gawe giris ing nalika nindakake cara kang winadi, lan liya-liyane maneh sapanunggalane cara kang kaya mangkono iku, kabeh mau padha nyatake dhasare kang sarupa.
Dasar dasar iki bisa menehi pituduh yen satemene pancen ana temenan kekuwatan gaib iku, awit saka anane kekuwatan gaib iku uga, mulane para wong wong sakti ing tanah Hindu, Mesir, lan Assyria dadi andarbeni panguwasa gedhe kang bisa mrabawani marang wong akeh.
Dhek jaman kuno kira kira 2000 taun (sadurunge taun masehi) kang kapungkur wong wong bangsa Griek Yunani, nalika sarawungan karo kasusilane bangsa mesir bareng nyawang kahanane pralambangpralambang
lan laku lakuning agama jaman kuna, dheweke kagum banget banjur tumindak niti priksa kalayan mempeng, sarta banjur nyinau marang ujar ujaring pralambang kang surasane luwih jero nganti ora gampang dingerteni ing sadhengah wong.
Panaliti kang katindakake ing jaman kang kari kari wis bias buduhake, yen wong wong Griek mau mung ambuntut bae marang tapak tilase padri padri bangsa Mesir kuno, kang mujudake upama upama kaya
Sanadyan mengkonowa nanging sanyatane ing dalem mantram mantram iku uga ngandhung kekuwataning pikiran kang asli, Duk ing jaman ka wong wong Mesir lan Griek uga ora bisa nyumurupi anane kekuwatan gaib iku ananging kita kena nganggep yen daya prabawaning pralambang-pralambang lan mantram mantram iku bisa nelukake jiwane wong akeh.
Sepira bablasing panaliti kang wis bisa tinemu, iya iku padri padre Mesir iku bener anduweni kayakinan tumrap sakehing kawruh kawruh kalairan ananging dheweke ora mung nganggep marang sakeh ing kawruh-kawruh kalairan iki minangka pangajaran kang premati deweke iku tansah amburu ilmu kang ora kena diyakinake saka buku buku utawa kalawan tetembungan bae, awit saka iku mulane dheweke iku uga banjur misahake dirine saka golongane wong akeh pada nindakake pakarti sarana tanaganing badan wadag nanging golongan padri kosok baline pada makarti anguwatake batin,
panguwasaning pikiran kang kena kapigunakake miturut sedyaning ati lan saguh urip ing dalem kegaiban bab iki bisa dingerteni karana rasa kang tuwuh.
Caraning urip kang mangkono iku mung bisa diudi dening wong sawatara bae, akeh wong kang ora kuwawa ngajokake dirine ing dalem ilmu gaib mestine dheweke iku wis krana seneng kalawan rupa lair bae.
Eliphas levi nulis ing dalem bukune “Dogme et Rituel de la Haunte Magie.” Yen ilmune wong ahli kasutapan iya iku kasekten ora saben wong bisa nekakake lan mangerti.
Banjur pitembunge : “Kasakten iku sawijining kerajaan kang angker, ngemungake tumrap wong-wong ahli kasutapan lan raja raja, wong ahli kasutapan kang sakti dudu salumrahe wong tapa bae lan karajane ora sesambungan karo raja-raja ing donya iki”.
Akhire pitembungane : “Sing sapa kang sedya luwung mati tinimbang karo ambuwang hakekat, iya dheweke iku kang ngudi kauripan kang sajati sabab kalawan mangkono iku dheweke dadi ora bisa mati jiwane ing salawas-lawase”. Iya iku sedyane kang premati kang disedyakake dening wong-wong ahli kasutapan.
Pythagoras aweh pangajarang murid-muride, supaya bisa anteng lan netepi nyegah sabarang sirikan.
Wong-wong fakir lan brahmana padha nindakake sakehing siksa tumrap dirine dhewe, kalawan sedya arep tumeka ing dalem karajan saka karep kang mardika lan saka kamardikaning Allah sakehing cara panyiksa diri iku kapetik saka pranatan kasutapaning ilmu gaib ing jaman kuna.
Ing sauruting dalan kawruh gaib wong ora kena tumindak kesusu papan pacampuhan antarane menang ngulup utawa kalah sirna tumindak kalawan ragu ateges ilang akal budine leren ateges rubuh mundur ateges mlesetake dhiri marang sajroning jurang.
Ilmu kaluwihan saka wong wong Mesir wis cecampuran karo ilmune wong wong Griek lan Yahudi ilmu kasekten kalawan cecampuran karo ilmu Hindu lan Arab awit saka cecampuraning ilmu gaib kang wis dadi banjur dumadi laku kasutapan tumrap kawruh gaib.
Ing jaman tengahan wong wong Eropah wis pracaya marang kaampuhane tetembungan mantram.
Tumrap wong wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : diyan, jubang, teken.
Diyan minangka pralambanging pepadhang tumrap kahanan kang umpetan (gaib) jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna dene teken iku minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib.
Antara liya-liyane uga kekuwatan pikiran iku diyakinake tumrap kanggo naliti bab bab kang wis kalakon lan bab bab kang bakal kalakon kalayan kekuwataning pikiran iku
kita bisa lumaku urip makarti ngucap, nembang, ngobahake sikil utawa tangan, dheweke iku menehi sumurup marang kita, sawijining lelakon uripe lan sawijining rancangan lelakone ing tembe.
Wong kang wis mangerti temenan marang keluwaraning pikiran bisa maca kalawan katamtuan kauripane wong sarana nyawang tanda tanda kang katon.
Tumrap migunakake badan wadhag kalawan sampurna iku uga sesambungan karo kekuwataning pikiran manusa iku dumunung ana ingdalem apa apa kang lagi pikiran dene badane iku wujude kang katon wewongunane awit saka iku mulane uga pikiran pikiran kita iku bias ngemudeni badan.
Dek nalika puluhan taun kang kapungkur ana sawijining fakir teka ing kuta paris, dheweke bisa maca layang kang isih tinutup ing sajroning amlop.
Nalika ditakoni kapriye carane dheweke bisa tumindak mangkono wangsulane fakir mau mangkene.
Aku anarik pikiran pikiran kang ana sakitare layang iku sawise aku banjur nuturake unine unine pikiran pikiran iku saben wong
Hindhu nyawang kalawan gumun marang sawijining wong Hindhu kang ana sandhuwuring dhag panganggone clana cekak kang isih kembroh banyu segara, dheweke banjur ngetokake saka dhadane arupa watu gedhe gedhe sapirang pirang nganti tumpuk tumpuk.
Saka pitakoning wong dheweke mangsuli mangkene : aku nyipta watu watu iku kalayan pikiranku !
iku mung nuduhake yen wujud wujud kang prasaja saka kekuwataning pikiran uga bisa kena ing antarane wong wong kang ora kalawan ikhtiyar luwih dhuwur karo dheweke iku kang anduweni kapinteran kang wis tinemu.
J Gambell Omah, ing dalem bukune kang dialamati : The mystics ascetica and saints of india, nuturake sawantara kadati yen kang mujijad, kang digawe dening kaum yogi ing Hindhu.
Ing dekhan ana sawijining Sardar kang ora pracaya marang ananing memedi sawijining Sadhu carita marang dheweke yen sanyataning memedi iku pancen ana temenan. Apa maneh Sadhu mau uga sadiya mitongtonake wujuding memedi sawatara marang dheweke. Saka pitakoning wong dheweke mangsuli mangkene : aku nyipta watu watu iku kalayan pikiranku !
kadadeyan-kadadeyan kang katurake iku mau memper kaya dene sulapan mangka panggawe panggawe iku sanyatane sesawangan saka makartine kekuwataning cipta saka pikiran pikiran, conto conto iku mung nuduhake yen wujud wujud kang prasaja saka kekuwataning pikiran uga bisa kena ing antarane wong wong kang ora kalawan ikhtiyar luwih dhuwur karo dheweke iku kang anduweni kapinteran kang wis tinemu.
nuturake sawantara kadati yen kang mujijad, kang digawe dening kaum yogi ing Hindhu. Ing dekhan ana sawijining Sardar kang ora pracaya marang ananing memedi sawijining Sadhu carita marang dheweke yen sanyataning memedi iku pancen ana temenan. Apa maneh Sadhu mau uga sadiya mitongtonake wujuding memedi sawatara marang dheweke.
Kalawan mitrane telu Sardar ing sawijining wengi padha lunga marang panggonan kang wis katamtokake ing sajroning alas Sadhu mauuga ana ing kono, sawise pada kumpul Sadhu iku banjur anggarit lemah sarupa kalangan ing sakitare grombolan iku, dheweke padha dipacuhi ora kena metu saka sajroning kalangan, sing sapa nrajang pepacu iki bakal kaancam bebaya pati.
Wis mesthi bae wong papat iku ana ing tengah tengahing kalangan atine tansah senak senik.
Kalawan ati kang rada wedi Sardar nyawang ing panggonan peteng, dumadakan dheweke banjur weruh sesawangan awujud sagrombolan wong wong cebol kang endhase gundhul, katon lumaku dampyak dampyak ana ing sawijining panggonan kang do murub arupa obor.
Akhire rerupan mau padha jingkrak jingkrak sawatara menit suwene, nanging tansah pisah adoh saka kalangan, nganti kawusanane Sardarnyatakake durung marem atine, lan durung pracaya temenan karo anane memedi lan iblis.
Temenane Sardar nyatakake kepingine neksekake maneh kalawan terang, Sadhu uga nyaguhi.
Ing wengine maneh permainan memedi mau diambali, nanging samengko kang katon kawujudan prawan-prawan kang padha anggawa damar-damar cilik, katoning kawujudan iku ora pati adoh saka garis kalangan.
Sardar nuli nyatakake yen wis marem atine, lan pracaya temenan yen memedi iku pancen ana nyatane.
Kaum yogi ora mung bisa gawe bab-bab kang becik bae, sarta ora angganggu apa apa nanging uga bisa gawe sakehing piala.
Nalika taun 1899, ing sawijining omah warung ing Amritsar ngalami kobongan kang andadekake karugian gedhe, lan ana sawatara wong kang nemahi kacilakan.
Ana sawijining Sadhu lumaku liwat ing panggonan sauruting warung warung saben dheweke papriman, wong-wong kang padha dodolan ing kono tansah nyentak-nyentak, lan ana sawiji kang ngina : “kowe wong ora duwe isin, panganggomu bregas kok ngemis”.
Satemene Sadhu mau pancen iya manganggo sara bregas temenan, saka pawehe sawijining nyonyah, deweke dadi napsu banget awit saka tembung pangina iku mulane banjur angobong sandhange dhewe ana ing dalan sangareping warung mau.
Sawise Sadhu mau ngilang dumadakan ana geni murub mubal mubal saka wuwungan omahe sudagar warung kang ngina marang Sadhu mau. Kalawan rikat geni nular mremen marang kanan kering kalawan gupuh ana wong kang nusul parane Sadhu iku, nanging wis ora katemu omah telung wuwung wis kobong entek-entekan.
Wong wong ahli kasutapan uga gawe kabecikan deweke iku nulak nularing lelara, nyirep mubaling geni lan liya liyane.
Nalika taun 1898 kalane ing Punjab usum lelara pes ing antarane rakyat tuwuh kewuhane kang gedhe banget. Kabingungane rakyat iku akeh kang kadadiyane lantaran anane aturan-aturan bab panyegahing lelara kang kudu katindakake nganti angluwihi kasamarane marang anane lelara mau sajrone kabingungan iku dumadakan ana sawijining yogi teka saka pratapane ing Amritsar deweke linggih ing sacedake ing panggonan patandhon banyu sanjabaning kutha dheweke banjur kongkonan sawijining murid supaya aweh weruh marang wong akeh yen tekane deweke ana prelune arep nyingkirake anane pageblug pes ing kutha iku,sawijining prajanjian kang katetepake iya iku para wong wong sugih ing sajroning kutha iku, gelem mendem deweke duwit sapantase perlu kanggo nyadiyani pangan marang wong wong miskin, nyata temenan pageblug pes mau banjur bae sirep ora nganti nular maneh ing sajroning taun iku ing kutha Amritsar ngalami kaslametan.
Wong loro kang padha ahli tapa aran Haridas lan Hassan Khan tansah sadiya arep mitongtonake bab bab kang mujijad ing sangarepe wong wong Eropah.
Luwih maneh Hassan Khan iku sawijining wong kang aneh deweke iku agamane Islam, deweke dudu juru sulap dene enggone ngupaya kalawan mitongtonake kahanan kang aneh, dheweke gelem mitongtonake kabisane ngemungake yen ana wong kang ngresaya marang dheweke ana ing sajroning pakumpulan.
Upama ana sawijining wong anjaluk anggur sagundel kang wis misuwur mereka, ora luwih utawa rokok srutu lan liya liyane, wis tau kelakon pinuju lagi kentekan sampanye kalawan pasamen ana wong anjaluk marang Hassan Khan supaya nganakake sampanye Hassan khan banjur menyat saka palinggihane kalawan ngrasa kurang seneng, sarta ngucapake panggrundeling atine padha sanalika ing dhuwur banjur ana gendul sampanye anglayang, gendul minuman iku banjur tumiba ing dhadhane wong ahli tapa mau, sabanjure tiba ing jobin sumyur pating bececer belinge, dene isine sampanye wutah dlabaran.
“Dulunen!” pangucape Hassan : “Aku wis mitongtonake kasektenku ananging awit saka kagugupanku, nganti anjengkelake atiku.
Sawijining kadadiyan maneh kang mujijad ing dalem sepur salah sawijining wong anjaluk ngombe marang Hassan.
Klaweka tanganmu marang sanjabaning jendela. “mangkono wangsulane Hassan, padha sanalika iku tangane wong mau wis
“Nalika aku isih nom ing desa bita, katekan sawijining Sadhu kang rambute dipapal sarta rupane ala banget, akeh bocah bocah padha gegrombolan ing sakitare karo ambebeda, bareng aku weruh patrape bocah bocah iku lan banjur padha tak kon ngendahake marang wong alim iku sanadyan dheweke iku wong Hindhu uga pantes ingajenan, Yogi mau banjur mandeng raiku ing sawise iku saben-saben kepethuk dheweke nalika dheweke isih dedunung ing desa kita, aku rumasa ketarik atiku marang wong ahli kasutapan mau, aku uga sok nekani ing omahe ing sawijining dina dheweke nawakake marang aku sawijining ilmu kasekten uger aku delem nindakake kalawan tertib miturut pituduhe, aku saguh nglakoni mangkono kalawan miturut pangrehe, enggale aku uga wiwit nindakake kasutapan lan laku liya liyane nganti 40 dina suwene. Guruku aweh pangajaran ilmu gaib kalawan donga donga sawise rampung enggone nglakoni tapa, dheweke banjur akon marang aku supaya lumebu ing sajroning guwa kang peteng ing gunung, saulihaku saka kana, aku mesthi kudu matur marang guruku apa kang tak weruhi nalikane aku ana sajroning guwa iku, kalawan gumeter lan giris aku ngestokake apa kang dikarepake dening guruku wusana aku mulih sarta tutur marang dheweke yen ing dalem guwa mau aku mung bisa nyumurupi wewujudan sawijining mata-mata gedhe lan mencorong.
“Yen mangkono iku becik banget” pangandikane guruku.
Kalawan eram aku durung mangreti marang anane kasekten apa kang wis tak temu.
Guruku wis bisa ambatang marang osiking pikiranku kang mangkono mau deweke banjur nudingi watu sawetara cacahe kang anaing dalan sarta akon marang aku supaya dongani watu watu iku.
Sawise tak leksanani apa barang pakone, guruku banjur ngandika “saiki kowe kena mulih lan banjur kancingan lawang ing sajroning kamarmu, samasa kowe ngucapake prentah supaya anjupuk watu watuiku mesthi banjur klakon.
Aku banjur mulih kalawan dheg-dhegan atiku, sarta gugup banget.
Sawise teka ing omah aku banjur kancing lawang ana sajroning kamar. Aku nuli prentah marang jin supaya nekakake watu watu mau, ora antarane suwe kalawan kaget banget aku nyumurupi wujudipun watuwatu iku wis tetumpukan ana sangareping sikilku.
Aku enggal-enggal banjur marani guruku ing omahe sarta nyritakake marang dheweke bab lelakon kang mentas tak alami.
Guruku ngandika : “saiki kowe wis bisa nindakake panguwasa kangkaya mangkono tumrap sakehing barang, ananging kowe kudu migunakake ilmu iku kalawan kira-kira lan
Sawijining panggede bangsa Perancis aran Jacolliet wis nyumurupi dhewe marang ilmune fakir Govindo Swami.
Fakir iki mitongtonake rupa kagunane ing ngarepe panggede Perancis mau antarane kaya kang kasebut ing ngisor iki. Sawise fakir mau luwar saka enggon anglakoni tapa 20 dina suwene, dheweke lumaku mlebu ing sajroning gedhonge jacollet dene sandhangane fakir mau mung cawet bae kang ambane kira kira 10cm
teken kang nganggo kancing pitu kang dadi tandane sawijining padri. Nalika dheweke miwiti mitongtonake kasektene luwih dhisik ambuka cawete dadine mung wuda blenjet.
Tuwan Jacolliet prentah marang fakir iku teka ing sawijining loteng sajroning omahe sakehing lawang lawang lan gang gang banjur padha tinutup rapet, kacaba mung kamar siji kang diwengakake.
Ing wektu iku wis wayah mahrib, ing loteng lan sajroning kamar iku digantungi diyan-diyan lenga cocos kang madangi satebaningi panggonan iku nganti tumeka pojok-pojoking kabalat kabeh.
Ing satengahing loteng iku, enggone Govindo Swami ngatur syaratsyarat, ngobong dupa lan ngucapake donga kalawan
Bareng wis antara setengah jam, kalawan dumadakan sajroning kamar iku nuli ana kang muncul arupa sagolonganing mega cilik kang nyumunarake cahya terang banjur ana kang muncul saka ing mega iku sarupa wewayangan lan banjur ilang.
Sawise antara sawatara menit ana kang muncul maneh arupa tangan tangan, kawitane mung katon samar samar nanging suwe suwebanjur dadi luwih cetha. Kehe ana 16 tangan kang ana wayangane, sanadyan uga ana antarane kang katone rada samar-samar.
Nalika ana pitakon kang ditujokake marang fakir iku apa tangan tangan kang pada katon iku kena digrayang, dumadakan banjur ana salah sawijining tangan kang nyekel tangane tuwan Jacolliet tangan setan iku karasakake gepokan kaya dene cilik lan teles memper tangane wong wadon.
Govindo Swami manuhake uga marang tuwan jacolliet supaya wawan gunem karo tangan iku.
Ing sanalika kono tangan mau banjur metuk sawijining kembang soko ing pot kang ono ing kono, sarta banjur nibakake kembang iku ingsangareping sikile tuwan Jacolliet mau.
Nganti meh rong jam suwening pitongtonan iku fakir iku tansah tetep enggone linggih anteng sabanjure mega kang terang kalawan sajroning tangan-tangan mau banjur pada mlayang-mlayang kakiteraning sajroning kamar iku kalawan ngepet ngepetake epek-epeke, nyawurake kembang kembang, nenulis ing dhedhuwuran mujudake aksara aksara kang mawa cahya kaya deni geni, antarane mujudake tetembungan sanskrit kang unine mangkene : Diayavapur gatra, kang tegese mangkene : “Aku padha nglimputi badan kalawan daging cuwer”.
Ing sacedhaking anglo padupan ana rerupan pega kumelun-kelun kang banjur mujudake pawakane sawijining brahmana, brahmana iku banjur ngepyur epyurake jantu apa apa ing padupan kono, brahmana mau banjur nyekel tangane tuwan Jacolliet tangan iku panggepoke karasa anget lan urip wusanane sakehing rerupan kang katon mau banjur padhangilang.
Wong-wong ahli kasutapan ing tanah Hindhu padha ngyakinake ilmu cipta, ilmu ngobahake barang tanpa nganggo digrayang, ilmu nekakake daging cuwer (fluidium of ectoplasma) kang bisa mujud pawakan manusa, ilmu mati raga ing dalem 40 dina suwene, ilmu ora mempan kena ing geni, ilmu mati rasa, ilmu ora mempan ing braja (barang landep saka wesi utawa waja), lan liya liyane maneh. Dheweke bisa oleh
keh kehing wong uga kerep bae tinemu golongan ing wong ngapus-apusi kang akudung kasutapan lan migunakake ilmu sulap, padha galandhangan turut dalan kalawan sedya arep ngapus-apusi marang wong wong kang bodho, tindak pangapus-apus kang mangkono iku ambebayani banget tumrap keslametan akeh.
Tapa-Yoga iku satemene sawijining pasinaon kang wis kuna, mula anane gunane kanggo ngajokake kekuwataning pikiran.
Sakehing pambudidaya tumrap anata lakuning napas iku kalebu salah sawijining bageyan kang luwih kuna saka pokoking Tapa-Yoga, ing pamburine banjur kasusul tekane tambahan pambudidaya warna warna tumrap badan lan batin kaya dene rupa rupa daya kanggo nyampurnakake samadi utawa meditasi (ngenengake utawa ngeningake pikiran).
Ing ngendi endi panggonan bisa tinemu patrape wong wong ahli tapa kalawan nata lakuning napas (prana). Napas iku dianggep kaya dene sawijining pralambang saka ing roh (atman) lan sakehing kekuwatan kang nguripake (
Tapa kalawan napas enering sedya kang premati iya iku ngisep ‘aether’ nganti daging cuwer sajroning mangkono iku bisa tinutupan dening badan rohani sabisa-bisa mung sathithik bae kang di alang-alangi obahe dening badan jasmani.
Kalawan ngemudekake lakuning napas iku satemene uga ateges bisa ngemudekake (mangreh) kalawan prayoga marang badane kang wadhag lan uga bisa nguripake tanganing pikiran, kang panguwasane bias andayani marang makartining badan.
Akeh wong kang ora ngreti bakal dadi gumun, yen meruhi caracarane nata lakune napas, nganti ana 84 rupa patrapan ing nalika ngyakinake napas lan tansah ngucapake ukara ukara saupa bae kaucapake marambah-rambah.
Pirang-pirang rupa caraning nindakake patrap iku ana prelune kabeh tumrap pambudi daya marang lakuning napas, dadi patrap patrap iku mung tanpa gawe.
Mula bukane kaum yogi mikir mikir obah osiking dhiri pribadi upamane : “aku mlaku” “aku nulis” lan liya liyane. Awit saka dene pirangpirang dina terusan bae pikirane dikumpulake marang rupa rupa obahing badan, lan tansah ngucapake marambah rambah sawijining donga kang wis katamtokake, badan dadi tundhuk marang karep, aliya saka iki uga ing dalem pikiran dadi tuwuh rasane bosen marang obahan kang sarupa bae katindakake marambah rambah, awit saka iku, mulane pikiran banjur wiwit dumunung ing sandhuwuring badan.
Manawa yogi wis bisa nundukake temenan marang badan lan sakehing patrape lan obah osike dheweke banjur wiwit nata anarik lan mijilake napas (prana yama) tansah kalawan bebarengan mikirake “aku saiki narik napas, aku saiki mijilake napas, aku saiki nahan napas, aku saiki ngringkesake badan lan narik napas saka lenging irung kiwa”, mangkono sabanjure.
Kasutapan kang mangkene iki katindakake terus nganti bias nyarehake kalawan sengaja tumrap tumindake napas lan jantung, nganti lakuning napas bisa dadi alon banget saengga wong dadi kaya dene mati.
Wong ahli kasutapan yoga sumedya mumbul kang luwih dhuwur, kang panguwasane ana sandhuwure tumindhaking napas, ana sandhuwure kamurkaning badan, lan ana sandhuwure pakareman amburu kasenenganing badan.
Samasa dheweke wis bisa mangreh badan kalawan sampurna lan sakehing obah osik utawa pakarti bisa ditata miturut sedyaning ati, dheweke bakal wiwit ngancik marang : sangan rupa sesawanganing bab mati, dheweke banjur anyipta : kapriye carane badan dadi mati lan dadi rusak, nganti tumeka akhire mung kari balunge bae.
Panyipta mangkene iki diambali marambah-rambah nganti akhire wong yogi nganggep sangsaya enteng lan ora ngajeni marang badane dhewe, saselot selote pikirane banjur dadi
Samasa yogi wis bisa oncat saka badane dheweke wiwit nujokake pikirane marang kasutapan kang luwih alus, sakehing pepenginan kamurkan, napsu ala lan napsu arep ngetogake kasenengane nganti samareme, iki kabeh mesthi kudu biniat.
Kekuwatan pangucape dadi tuwuh kalawan mandi, karana pangucap kang kaucapake iku mesthi mijil saka roh sajati. Awit saka iku mulane pangucap kang ambendoni utawa amberkahi slamet saka sawijining yogi iku gedhe banget dayane.
Wong wong ahli kasutapan yogi kalawan auto sugesti (daya pengaruh pribadi) anyambung utek lan urut-urut anggotaning badan kang winadi, lan ing liya liyane bageyan badan, kalawan mangkono panguwasaning pikiran bisa ngolah-ngalih panggonan ing bageyanbageyan badan ing ngendi bae kang dikarepake.
Pikiran kang tuwuh ing dalem utek bisa ngalih marang utek liyane kalawan pitulungane kekuwatan gaib, alihane iku kadadiyan karana dayaning kasekten gaib, nganti bisa mujudake kawujudan-kawujudan kang katon.
Wujud wujud kang dumadi karana ilmu cipta iku anuduhake kalawan terang tumrap makartine kekuwataning pikiran.
Unsur utawa dzat kang kawetokake saka ing badan kalawan diturut dening tenaga gaib kang tuwuh karana kekuwataning pikiran. Iku bias dadi sawijining wujud kang katon wungkul.
Tumrap bab iki, Dr. Von Schrenk ngandika mangkene :
gumantung marang sabab kang nuwuhake kadadiyan kadadiyan ing dalem dhasaring jiwa.”
nyonyah Bisson aweh pangajaran marang dheweke bab kawruh gaib.
Pangajaran iki tumindak nganti kira kira limang taun suwene. Sajroning samono taun, prawan iku mondhok ing omahe nyonyah Bisson, kang aweh pangajaran marang dheweke tumrap kawruh ilmu cipta.
Ing dalem tahun 1913, pandadaran kang katindakake wis asile.
Prawan mau, bisa ngetokake dzat warna putih utawa klawu metu saka ing sirah, cangkem, pundhak, dhadha, lan liya liya anggota badane, wujud kang saka dzat iku bisa mujudake tangan, driji, sirah, lan pawakan manusa.
Akeh foto foto kang wis digawe, kang bisa nyatakake yen kadadiyan kadadiyan iku lawan sabenere, karana wujud wujud iku uga kena digambar.
Sing wis kerep kelakon pitongtonan iku suwene kira kira 30 tumeka 60 menit.
Nalikamasa padhidhing sajroning taun 1917 lan taun 1918, Dr.Geley wis tau nyoba marang Eva C lan wusanane kapangandhikakake kang cinipta tarkadhang katon samar, tarkadhang katon cetha.
Para ahli panaliti, Prof W. Crookes lan Rechet wis nulis kalawan katerangan kang nggalur ing bab wujud wujud kang cinipta kalawan sampurna, karo sesawangan sesawangan iki ora gegandhengan anane sesawangan badan alus, nanging iku sesawangan sesawangan saka sipate wong urip miturut kodrat.
Tuwan Jacolliet dadi kagum banget luwih luwih nalika pirongtonan iku wis rampung, ing sanalika sajroning kamar iku muncul sagolonganingmega.
Saben saben aku bisa weruh sawijining raj sawijining tangan lan liya liyane anggota kang urip.
“Sangareping mripatku sesawangan sesawangan iku nuduhake wujud wujud kang mujudake rupa-rupa anggone badan”.
“Tarkadang katon driji-driji kang pepisahan lan banjur sesambungan dadi sawijining tangan wusanane tangan iku mulur metu lengene lan mobah mobah wusanane muncul sawijining tangan maneh lan sawijining sirah”.
Dr.Geley ing dalem taun 1920 ana ing Paris uga wis nyoba marang sawijining wong bangsa Pool kang dhuwur pasinaone iya iku tuwan Franck Kluski.
Tuwan Kluski aweh sumuruh cipta-cipta kang sajati Dr.Geley anggawa malam, Kluski nuli anyitak wujud wujud kang kacipta, kacipta ing malam iku arupa tangan sikil lan liya-liyane.
Wujud-wujud iku sawise kacitak ing malam nuli ilang awor swasana. Mangkono uga Kluski iya wis mitongtonake kapinterane anyipta kawujudan manuk, manungsa, kewan-kewan kang galak lan liya liyane maneh.
KAWIGATEKNA KANG PRELU ING DALEM KASUTAPAN
Ana sawijining wong nom noman aran B kang nyambut gawe ana ing sawijining pabrik roti ing Nenburg sajroning jajahane bangsa Donou. Ing sawijining saro mbarengi masa panas sajroning taun 1900 sawise nyambut gawe dheweke mlaku mlaku ing alaing kono dheweke ketemu karo sawijining wong wadon tuwa kang wis misuwur dadi dhukun patenungan.
Awit saka B katon susah banget, mulane wong wadon tuwa ahli patenungan mau banjur pitakon marang dheweke, geneya B susah banget.
B mangsuli yen sabenere dheweke iku mung nyedihake dirine dhewe kang tinakdir kojur. Wiwit cilik mula dheweke mung tansah nandhang sarwa ing pabrik roti iku bae, apa maneh mung tansah nandhang sarwa kucingkrangan.
Dhukun patenungan iku banjur pitakon maneh apa ta B kepengin nuli dadi wong sugih.
Wis mesthi bae B banjur mangsuli kalawan cetha : “Iya”
Calathune dhukun patenungan “Yen mangkono gampang bae” “iki ana ruji kayu siji, kok jupuk. Manawa mengko bengi ana ing panggonan kang sepi iki kok japani telung rambahan saka ngisor manduwur lan saka dhuwur mangisor kanjut ana kang metu saka ing kono nemu dhuwit ringgitan siji tinemu ana sawijining pojokan kowe aja wedi wedi. Dene japane iku mung cekak bane mangkene…….
Wong nom noman mau banjur dadi bungah banget sawise ngucapake trima kasih banjur mulih marang pondokan ing sajroning pabrik roti.
Wengine dina mau dheweke lumebu ing dalem senthonge nuli kancing lawang sawise nata panggonan kang prelu deweke banjur ngadeg ing tengahing sentongan kalawan anjapani ruji kayu mau telung rambahan munggah mudun.
Lagi rampung bae enggone ngucapake japa ing sanalika kono sajroning senthongan iku ana kang muncul sawijining wong bajang kang panggonane sarwa aneh. Badane sakojor nyumunarake cahya biru putih, demit iku banjur jingkrak jingkrak mrana mrene sawatara menit suwene, dumadakan banjur ngilang lap ora katon nganti sajroning godhakan iku dadi sepi nyenyet. Wong nom noman mau kang maune
ngarep mburi, menga mengo kekiteran kaya wong anggoleki kalawan tuntunane aku nglakoni pasa apa-apa wusanane ing sawijining pojokan, bener uga deweke nemu dhuwit saringgit. Dheweke banjur enggal enggal anjupuk dhuwit iku kalawan bungah kang kaworan rasa wedi.
Mangkono sabanjure saben wengi dheweke nindakake pitongtonan setan iku kalawan dhewekan bae, sangsaya suwe atine dadi saya rumangsa kawatir.
Ing wengi kang kaping pat salagine ngucapake japa dumadakan dheweke dadi kaget karana kaya dene krungu kaya ana swaraning tindakan rikat ngener marang lawanging senthonge, kalawan gugup dheweke nylingkuhake rujine lan banjur ngengakake lawang sumedya meruhi apa kang ana ing jaba mbok manawa juragane teka niliki ananging sanyatane ing jaba kahanane mung sarwa sepi bae mulane dheweke banjur kancing lawang maneh.
Lagi bae dheweke ngucapake japa kang sarambahan ing sadhuwuring rujine pada sanalika dheweke kapeksa nyumenekake maneh kalawan kaget amarga krungu swara kaya lawange kitetek saka ing jaba dheweke banjur ngengakake lawang maneh, nanging tetela yen ing jaba ora ana manusa siji sijiya.
Kaya mangkono saben-saben dheweke nindakake upacaraning japa setan iku sadhela-sadhela dheweke nemoni gangguwan.
Sajroning rong minggu raine wong nom noman B, mau wis katon akeh owahe dadi pucet banget, mripate ketara kayawong kang tansah arip bae, apa maneh polah tingkahe banget enggone lesu bae polatane katon kaya wong kang sedhih kawoworan gugup.
Juragane kaget banget bareng nyumurupi kahanan kang mangkono iku karana suwe suwe B dadi sangsaya linglung lan mripate katon towong nganti juragane nguwatirake yen B temahane gek dadi wong lara owah, enggetane begja banget dene ing sawijining dina ditekani Dr.A. Mesmer, sawijining wong ahli ilmu sihir, wong ahli ilmu sawise bisa nyumurupi pasemon raine B wis ora kasamaran marang apa kang dadi sababe wong nom noman iku dadi linglung kaya mangkono iku wusana B dadi waras saka larane asabat dening gaibe Dr.A. Mesmer.
Ana sawijining wong bangsa Amerika kang anduweni pikiran kepengin banget bisa dadi sawijining wong kang sakti, deweke oleh pangurungu ing bab mujijad saka ilmu ilmune wong yogi ing tanah Hindhu, banjur bae ninggal anak bojone dheweke mangkat lunga marang tanah Hindhu, ngarep bareng sawetara sasi dheweke bali maneh marang Amerika nanging kalawan kena gangguwan asabate lan tansah rumasa wedi yen dheweke nganti nemahi lara owah engetane.
Conto wong rupa kasebut ing dhuwur iki dadi pepeling tumrap marang wong kang nyinau ilmu-ilmu gaib, bebaya apa kang tansah ngancam marang wong kang nyinau ilmu-ilmu kasekten kalawan dedalan kang kliru sarta kalawan sumengka panindake.
Ing dalem bageyan bageyan kang wis kasebut ing ngarep mau wis anuduhake kapriye carane nindakake kasutapan, apa maneh para kang tinemu kalawan laku kang akeh banget begalane ing dedalan kang diambah kanthi susah payah.
Uga ora saben wong bisa oleh kekuwatan gaib kalawan sampurna, awit sawiji wijining wong iku wis anggawa takerane dhewe-dhewe.
Ananging sakabehing wong iku padha anduweni kekuwataning pikiran lan kekuwatan iku kena lan bisa digedekake prabawane.
Sawijining murid kudu miwiti kalawan mikirake kahanan lan obah osike badane dhewe. Deweke mesthi kudu bisa nelukake napsu lan tindaking dhirine, dheweke mesthi kudu sujud kalawan temen temen marang panguwasane Kang Maha Agung, apa maneh pikirane tansah tentrem lan tetep.
Piwulang ing dhuwur iki minangka dadiya dhasare sakehing kasutapane, ilmu kekuwatan gaib.
Sawijining yogi ngandika marang murid muride : nandura dhewe bibitmu, pethiken dhewe pangan duwekmu, kawigatekna : “urip lan pikiren”.
Luwih luwih ujaring piwulang ilmu gaib mengkene : “udinen panguripan umum kaya
kalawan tetimbangan bab bab kang ana ing dalem kauripan batin, tetembungan iki dadi lawanane panguripan lain.
Sajroning batin kudu ana uriping angen angen pokok kauripan alam kabeh tuwuh kabeh urip.
Murid mesthi kudu samadi kalawan nujokake gumolonging pikiran tumuju marang bibit sawiji nganti dadi wit kang nguwoh kalawan subur, wusana rontog godhonge dadi layu, akhire banjur mati lan gapuk.
Patrap patraping pangudi kang kaya mangkene iki ana pigunane kanggo nglilirake budine para murid supaya mangerti kalayan terang ing bab wewadining urip kalawan mangkono, atining wong banjur bisa tetep temenan, ora bakal was semelang maneh.
SIRIKAN SIRIKAN KANG PRELU ING DALEM KASUTAPAN
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migatekake marang sirikane, kayata : wedi, napsu, sengit, semang semang, lan drengki.
Rasa “wedi” iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel panyegahe. Manawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine, wong ora bakal bisa kasembadan apa kang disedyakake. Kalawan “rasa wedi” iku atining wong dadi keder engetan dadi bingung lan andadekake wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa apa.
Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Manawa atine wong iku nganti gugur, kasutapan uga dadi gugur lan kudu lekas miwiti maneh.
Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib kang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasakten tinimbang karo susumbar kalawan kuwenthos kaya kenthos.
“Napsu” iku andadekake tanpa dayane kekuwatan batin.
“Semang semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang.
“Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib.
Wong kang lagi nindakake katamtuwan-katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar, anteng, lan tetep.
Patrape badan kang kaku lan kau utawa kagugupan kudu diadohake.
Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
Aja sok anggigiti kukuning dariji tangan.
Ngedohna sakehing saradan utawa bendana kang ora becik kayata glegak glegek, molah molahake sirah, kukur kukur sirah, ngangkat pundak, lan liya liyanesabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan “drengki” luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi.
Apa maneh “drengki” iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati.
“Drengki lan meri” iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik thithika. Kodrat alam wis atamtokake yen sakehing kekuwatan gaib iku bisa dadi entek lebur marang sajroning drengki lan meri iku.
Salawase wong isih anduweni pangrasaning karep meri iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning
magnetisme, iku sang tabib menehake sabagean saka darbeke kekuwataning urip marang wong kang lara.
Pamaluya sarupa iki, iku ora kalawan migunakake ilmu ilmu gendaco enoverbrenging, sugestie, consentratie utawa hypnotisme.
Kekuwatan magnetisme iku wiwitane makarti ing asabat-asabat, banjur nglantarake daya prabawa kang waras marang uthek. Kosok baline hypnotisme iku wiwitane makarti ing utek lan terus nglantarake daya prabawane marang asabat-asabat.
Mungguhing hypnotisme iku perlu uga sabageyan saka kekuwatan kekarepane wong kang lara digunakake kanggo maluyakake : cara mangkene iki ngemungake bisa kadadiyan manawa wong kang lara iku pinuju turu, kosokbaline maluyakake kalawan kekuwatan magnetism (daya panarik), iku ora usah nganggo nurokake wong kang lara, sabab daya prabawaning kekuwatan iku ngemungake bisa kapigunakake nalika wong kang lara iku pinuju eling.
Ilmu kanggo maluyakake iku sawijining ganjaran kang suci apa maneh ilmu iku manggone umpetan ing dalem sakehing wong, deweke mung bisa anggugah, ngopeni kalawan becik lan migunakake samasa ana prelune.
Sedya kita mung nglairake wewarah supaya para maos, dimene sanadyan sajroning lagi bagas kewarasan utawa salagine nandhang larakarsa nyinau kepriye carane dheweke bisa oleh kekuwatan tumrap kanggo maluyakake, utawa mitulungi marang sapepadhaning manusa kang lagi kena gangguwan kawarasane.
Asale ilmu iku ora saka diweruhake marang wong wong, sabab sakehing kekuwatan gedhe saka alam, iku kekuwatan kang meneng tumrap dheweke kang ambuwang waktu kalawan ora mrelokake panaliti bab iku, wis mesthi bae sajege tansah mung umpetan bae. Ananging tumrap dheweke kang pracaya marang anane ilmu ilmu iku ora suwe banjur bisa nekakake sedyane kang mulya.
Wiwit dhek jaman kuna kaya kang wis kasebut ing dalem carita kang wis padha kasumurupan lan rinungu, yen dhek jaman samana ana pira pira wong pinter kang bisa maluyakake wong lara mung kalawan epek-epeking tangan kanan lan kiwa, samengko para kang sinau mesthi nglakoni dewe yen sadhengah wong uga anduweni sawijining kekuwatan kang manawa kagedhekake dayane, bisa maluyakake larane dhewe, mangkono uga tumrap larane wong liya. Coba kawigatekna apata kang dikarepake tumrap bab iki? Bokmanawa sadulur sadulur wis anduweni wijine, ananging sadulur sadulur durung padha ana kapracayaning ati, niyat ngyektekake nyoba gawe warase wong lara. Kang wis dadi pakulinane manawa sadulur pinuju nemoni kapreluwan apa apa, banjur bae marang ing panggonane dhokter utawa marang rumah obat, mangka sanyatane sadulur sadulur dhewe uga anduweni kekuwatan kanggo maluyakake kahanan iku.
Kekuwatan narik-sakabehing wong kena diumpamakake kaya dene magnet, kang tampa lan nulak. Dheweke dhewe ora mangerti, kapriye enggone makarti? Maluyakake kalawan kekuwatan magnetisme, iya iku ngelihake marang wong liya kalawan migunakake sawijining tenaga gaib.
Tangan = tangan tengene manusa, iku kang positif, dene tangan kiwa, iku kang negatif. Wewadine maluyakake kalawan kekuwatan magnetisme, wong ngelihake kekuwatan iku kalawan tangane kiwa tengen kang dipatrapake ing badane wong kang lara tangane kang kiwa kapigunakake kanggo nyambung ilen-ilen iku kaya uga diumpamakake anjuran electrisch.
Minangka kanggo ilen-ilening kekuwatan iku, uwong migunakake tangan-tangane karana ing kono iku magnetisme luwih gampang makartine tinimbang karo liya liyane anggota badaning manusa.
Magnetisme kang kailekake saka pucuk pucuking driji terus marang sajroning badane wong kang lara, wusana bali marang tangan kiwa, mesthi bae wis ora pati kuwat maneh kaya maune, mulane sang tabib kawarasane dhewe bisa uga kaganggu, manawa dheweke ora anduweni daya sathithik thithika kanggo ngumpulake maneh marang kekuwataning urip iku.
Nampakake lan nampani, manuwa sadulur kalawan temen temening ati arep mitulungi marang liyane sadulur miwiti kalawan aturan iki iya iku tumindaking daya kekuwatan kang makarti ing dalem badane sadulur, nganti sadulur dhewe simpenane kekuwatan tetep satimbang kalawan apa kang sadulur wetokake.
Awit saka iku sadulur ora susah kuwatir ambuwang sabagian saka kekuwatan uripe sadulur dhewe, sabab kekuwatan iki bakal bali marang sadulur kalawan tenaga kang luwih kuwat maneh.
Dumadine kekuwatan iku, badaning manusa kena diumpamakake kaya dene sawijining panggaotan dagang, manawa kita ing dalem wektu sawatara suwe ora sesambungan sawiji apa karo jagad ing padagangan, wis mesthi padagangan kita ora bisa tambah luwih gedhe, tinimbang karo manawa kita nindakake pawitaning padagangan iku kang ora suwe nambahi gedhe, sawijining ahli magnetisme ora mung sapisan bae dheweke simpen kekuwatane utawa nindakake kapinterane wong kanggo maluyakake wong loro bae.
Prelu nyambut gawe bebarengan sawijining tabib luwih begja manawa wong kang lara iku aweh bantuwan marang deweke. Bantuwan iku ora liya saka anduweni “sawijining kapracayan gedhe” tumrap kapinterane tabib iku kang mesthi bisa ngentas dheweke saka tindhesaning penyakite, ora prelu sadulu nyinau luwih dhisik marang sakeh tambane lelara rupa-rupa ngemungake sadulur kudu nyumurupi yen sakehing lelara iku ngemungake kadadiyan saka sawijining ganguan ing dalem badaning manusa saka sabab ing bageyan iku asabate ora tumindak kalawan bener.
Kita wani namtokake yen sakehing penyakit bakal waluya kalawan enggal manawa wong kang lara iku gedhe pracayane marang tabib kang nambani iku.
lan liya-liyane. Sawijining asabat iku adegan saka seratserat putih kang mujudake kotak-kotak kang bisa kabage maneh ing dalem telung bageyan iya iku gemuk, putihing endhog lan banyu. Banyu iki kang luwih premati dhewe gegayutan karo makartining asabat-asabat kang kena diumpamakake sawijining anggota kang ngilekake sakehing panganjuran marang saindenging badane manusa.
Saka kang mangkono mulane asabat-asabat iku dadi enggon padununganing kapinterane manusa. Dheweke nampa lan prelu oleh pangan saka ing getih.
Kapriye enggone karasa lara. Umpamane uwong krasa lara ing bageyan dhengkul, kapriye kadadiyane iki? Ilen-ilen kang liwat saka bageyan dhengkul iku kang arep gawe sesambungan marang hawa ing jaba lagi kena ganguwan saka sabab asabat-asabate ing bageyan kono pinuju rusak. Mangka kanggo ngilangake rasa lara iku ilen-ilen iku mesti kudu dimulyakake kalawan ilen-ilen anyar genahe wong kudu mulihake maneh marang asabat-asabat kang rusak iki bisa kadadiyan kalawan sampurna, manawa wong kang lara iku tanpa ilen-ilen saka wong liya kang isih ngandhung kekuwatan urip.
Gawe sadhiyan kalawan tangan ing saben-saben arep maluyakake kalawan tangan ana prelune wong kudu gawe sadhiyan kaya kang kapretelake ing ngisor iki.
Anggosok epek-epeking tangan karo pisan siji lawan sijine kang seru banjur dikepet kepetake marambah-rambah nganti sawatara saat suwene, nganti epek-epek iku krasa kaya dene tuwuh kekuwatane urip samasa epek-epek tangan iku ngepel lan megar maneh kalawan rikat, sarta patrap kang mangkono iku diambali marambah rambah, wong bakal krasa kagugah kekuwataning urip.
Pamaluya umum –– wong kang lara kapatapake turon mangkurep, sangisoring dhadhane diganjel bantal supaya dheweke bias matrapake sumelehing janggute kalayan kapenak ing sanduwuring bantal iku, lengene karo pisan kakendokake, luwih prayoga kajujurake kalawan lemes ing sauruting lambung kanan kering.
Banjur matrapna driji panuduh lan driji panunggulmu tangan tengen, ing kanan keringing ula-ulane wong kang lara iku, dadi ula-ulane wong kang lara mau ana ing antarane driji loro iku. Driji mau banjur urutna alon-alon nanging sing nandes, sauruting ula-ula mangisor.
gangguwan, awit saka iku mesthi ana sawijining anggota badan kang lara.
Ana dene manawa nemoni ing sawijining panggonan kang krasane ana kang luwih anyep utawa luwih panas, tinimbang karo ing panggonan liya ing sakitare, iku anandakake yen ana urat ing dalem wewengkoning ula-ula ana kang mengkeret, kang angganggu marang cakra manggilinganing asabat-asabat saka pusere asabat (Zenuw nitra) kang mangkono iku dadi tuwuh rasaning lara lan tumindake ing dalem anggota badan iku dadi ora bener.
Kawigatekna ing panggonan-panggonan iku supaya bisa ngambali tumindaking pakaryan kalayan taliti.
Wasana prayoga wong kang lara iku supaya leyeh-leyeh mlumah banjur uruten kalawan tangan loro ing badane sakojor kalawan nyatitekake ing ngendi anane urat kang mengkeret panggonan kang lara lan liya-liyane.
Caraning pamaluya umum iku kudu katindakake kalawan tementemen, kang carane enggone miwiti kaya kang kapratelake ing ngisor iki :
Kawiwitan saka sacedhaking gulu kaurut terus kalawan alon lan taliti ing sauruting ula-ula, mangisor kalawan nyatitekake panggonanpanggonan kang karosa lara, utawa panggonan kang katara rasane anyep lan panas, kaya dene kang wis kapratelake ing dhuwur.
Luwih dhisik ing saurute sisihing ula-ula nuli sauruting sisih liyane kalawan tansah nyatitekake kanti tretib ing saben-saben kebener panggonan kang karasa lara.
Nuli kena banjur migunakake caraning pamaluya nganggo geteran ing sauruting ula-ula, wusanane kena banjur digosok kalawan alon pirang-pirang rambahan kang bakal andadekake kamayaran.
Sawise mangkono banjur kena nindakake cara pamaluya ing gulu kaya ing ngisor iki.
Miwitana mijet-mijet urat-urat ing bageyan lan ngurut-urut kalawan alon ing gulu bageyan ngarep, patrap mangkono iku ana pigunane kanggo nglestarekake lakuning getih kang saka lan marang utek, supaya lestari lakune kalayan omber.
Tumuli banjur mijet-mijet lan ngurut-urut pundhak kiwa tengen genti genten, banjur lengene kiwa tengen saka pundhak nganti tumeka pucuking driji.
Banjur nyandak gilirane ing dhadha geger lan lambung kanan kering ing saben saben nindakake sarana mijet-mijet dhisik banjur ngurut urut.
Migunakna caraning pamaluya kalawan geteran nganggo driji-driji mangkono iku manawa prelu kanggo mayarake rasaning lara uga kena anggunakake dhodhogan lirih ing panggonan-panggonan kang kandel ing antaraning badan manawa ana prelune kudu katindakake nganggo cara mangkono.
Sawise iku kena banjur anggarap sauruting sikil kanan kering kang tansah kawiwitan saka dipijet-pijet dhisik banjur diurut urut kaya kene kang katindakake ing lengen-lengen tangan mau. Migunakna sarupaning daya kang kinira rinasa perlu ing penering panggonan panggonan kang lara.
Daya kang luwih becik iya iku matrapake tangan kanan ing prenah ing sangisoring pulung ati, dene tangan kiwa ing prenah tengah tengahing geger kalawan patrap mangkono iku bisa nuntuni dalan ilen ilening prana utawa kekuwataning urip marang sajroning badan suwene kira-kira limang menit.
Yen arep maluyakake rasa lara katamtuwane kudu anggosok dhisik epek-epeke karo kang seru nganti karasa panas nuli tangan kang kanan iku tumpangna sadhuwure panggonan kang karasa lara dene tangan kang kering katumpangna sadhuwure badan utawa anggota badan ing sisih burine panggonan kang lara iku kalawan gumolonging kekarepan kang kanthi kekuwataning pikiran katujokake ing sedya arep gawe waluyaning bageyan panggonan iku supaya ora krasa lara maneh.
Minangka panutuping cara nindakake pamaluya iki ing saben saben tansah diwekasi kalawan cara ngurut-ngurut saka ing dhuwur nganti liwat pucuking driji-driji tangan kiwa tengen lan pucuking driji-driji sikil karo pisan ing saben saben akhire tangane dhewe kudu banjur katepastepasake supaya wong kang lara bisa dadi seneng lan lakuning getih dadi tumindak kalawan prayoga. Sadulur dhewe kang nindakake patrap caraning pamaluya iki bakal rumasa anggumun tumrap kamandening “urut”.
Sasuwene nindakake cara pamaluya umum tarkadang-kadang sadulur nganggo leren sadela kalawan numpangake tangan kanan sarta nyanggakake tangan kering ing antarane badane wong kang lara utawa tangan tengen ana ing sisih ngarep, tangan kiwa ana ing sisih buri.
Kalawan mangkono iku anjuran bisa mili ing badan sakojur lan bias rumeka warata ing sakehing anggota anggota badan.
ing akhire kudu ditindakake urat wong kang lara mau nuli dipituturi supaya Jngombe kang luwih akeh sabab wong susah ambuwang iku sababe saka kekurangan dzat banyu. Nalikane maluyakake tangan tengen kudu tansah makarti dene tangan kiwa dadi tetimbangane.
Pangan ora bisa ajur utawa piranti pangejur pangan kena gangguwan. Nindakna cara pamaluya umum gegandengan karo cara cara kaya kang wis kapratelake ing dhuwur mau, kalawan gumolonging pikiran kudu katujokake marang miline kekuwatan gaib marang piranti-piranti jerowan kang gegayutan karo piranti pangejur pangan.
Mencret (ulet uleten), carane maluyakake lelara iki kudu kalawan cara kang alus banget aja nganggo dipijet nanging ngemungake diuruturut alon-alon ban lan kaanjurake ilen ilen kekuwatan marang bageyanbageyan badan kanti cara pamaluya kang mligi kanggo
mobah mobah dene carane maluyakake ngarah supaya mobah-mobah iku bisa dadi enteng maneh luwih maneh manawa pamaluyane iku kanti pikiran kang katujokake mligi marang prenahing panggonan kang lara kalawan parentahing dalem batin “menenga muduna” !
Cara pamaluya iki luwih becik kena katindake kaya ing ngisor iki.
Leyeh-leyehna wong kang lara iku patrape malumah, banjur tanganmu karo pisan patrapa sangisoring
mangkono, wong lara iku tuwaken munggah nganti sawatara senti meter dene boboting badan tansah nindihi driji-driji mau apa maneh pundake kiwa tengen lan bokonge isih tetep sumeleh bae kang gegere mujudake sawijining plengkungan, aja kalawan kesusu-susu nindakake obah-obahan sing alon. Ing nalikane katindakake pamaluya, badane wong kang lara kudu tansah kendho ora kena ana urate kang kapenthang.
Akhire wong kang lara diwenehi waktu limang menit kanggo ngaso, banjur kena diambahi maneh, cara pamaluya iku manawa penyakite durung mari.
Dene minangka panutuping panindak uga kudu kalawan angurut.
Sadulur bakal rumangsa anggumun banget sabab dening enggale penyakit iki dadi waras.
Sasuwene nindakake pakaryan iku kudu tansah makartekake gumolonging pikiran kang esthi katujokake metu kalawan parenjah : “menenga, muduna” !
Lara limpa bisa kawaluyakake kalawan cara pamaluya umum nganggo mijet-mijet ing panggonan limpa kanti geteran tangan ing prenahing panggonan angreming panyakit. Aja kelalen ing akhire kudu angurut-urut.
Lara encok bisa kawaluyakake kalawan cara pamaluya umum kanthi mijet-mijet lan ngurut-urut ing prenahing panggonan kang lara.
Karasa lara karana asabat kena gangguwan, kayata lara sirah, lara untu, lan liya liyane. Kudu kawaluyakake kalawan cara pamaluya umum, nganggo mijet-mijet lan ngurut-urut ing prenahing panggonan kang lara.
Kendo utawa ilang rasa birahine. Bisane kena kawaluyakake maneh kudu kalawan cara pamaluya umum, kanti dipijet-pijet, diketek-ketek, digeterake lan diurut-urut ing ula-ulane bagiyan kang ngisor lan bageyan duwur saka bokonge.
Tumrap lelarane wong wadon. Iku prayoga banget digunakake cara pamaluya umum, lan kanti pijet-pijet
kang kasebut ing duwur iki kalawan migunakake tangan tengen lan tangan kiwa bebarengan sarupa anjuran electiciteit bisa dadi panuduh umum.
Wong kang amaluyakake kudu tansah andarbeni ati teguh kalawan temen-temen dhemene marang pakaryan iku, sarta angrasakake yen alam menehi marang dheweke sawijining pancaindriya kang linuwih saka kalumrahane, supaya bisa maluyakake sakehing penyakit.
Kang mesthi kudu katindhakake luwih dhisik iya iku mahamake aturane sawiji-wijining cara pamaluya, nganti ing saben obahing tangan bisa katindakake kalawan omber lan prigel kaya dene kaprigelane wong nglebokake pangan marang tutuke dhewe. Manawa wis faham nindakake sarupaning obah-obahan tangan lan driji iku, mesti cara-cara pamaluya iku bisa katindakake kalawan asih kang bagus wis mesthi bae kalawan mangkono iki, cara-cara iku bisa luwih mandi lan ampuh tinimbang karo yen mung katindakake kalayan sakena-kenane bae satemene uga ana sawijining “pancaindriya tumrap pamaluya” nanging kawigatekna, fahamna sarupaning obah-obahan lan sawiji-wijining patrape cara maluyakake sarupaning penyakit ngandela marang sawijining mitra utawa sanak kang tansah sadhiya ambantu. Pracaya marang diri pribadi lan marang kekuwatan gaib kang metu saka badan kita dhewe, asile bakal nyata bagus temenan.
Mekaring pikiran bisa dikirimake tumuju marang wong-wong kang dumunung ing panggonan kang lete adoh, sarta dheweke (wong-wong) iku tansah sediya nampani tekane mekaring pikiran kang katujokake marang dheweke iku.
Mangkono iku kang dadi wewadine gawe waluyaning wong lara saka panggonan kang
ing dalem rakitan badane wong kang tinuju. Lakuning mekaring pikiran iku ora kasatmata lan nembusi sakehing alangan ing dedalan ngluru wong kang wajib nampani dheweke, kaya dene ombak-ombak ing swasana kang metu saka piranti Marconi (radio).
Arep gawe waluyaning wong lara ing panggonan kang pepisahan, iku kudu ngumpulake golonganing pikiran lan metu pawakane wong kang lara nganti rumasa yen dirine dewe gegayutan karo wong kang lara iku.
Rasa iku bisa ketara yen wis rumasa wong kang lara iku kaya ana ing sandhinge.
Kalawan mesu ing dalem sadela bae mesti bakal wis bisa nemoni pangrasa kang kaya mangkono iku.
Manawa sesambungan kalawan cara mangkono iku wis dadi, nuli ucapna ing dalem batin ukara mantra mangkene :
“aku ngirimake marang kowe kekuwataning urip kang agawe kowe dadi kuwat lan waras”.
iku metu ing saben ambarengi wetuning napas, banjur uga mesat kalawan pesat banget kumlebat ngambah swasana nekani wong kang tinuju lan banjur gawe waluyane.
Ora prelu nganggo katerangake jame karana ing sadhengah wektu kena nindakake ilmu iki ilmu maluyakake wong lara saka kadohan.
Manawa nganggo katetepake wektune, presebena supaya wong kang lara iku ngenengake badane ing wektu ing katamtokake, sarta tansah sadia bakal nampa mekaring pikiran kang kakirimake marang dheweke.
Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku.
Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara, Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan iku kawenehake marang wong liyane mesthine uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku kanggo paedahe dhirine dhewe uga luwih gampang.
Supaya bisa nindakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake penyakit kang wis kapratelake ing bageyan-bageyan kang dhisik, iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah obahan iku marang awake dhewe.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat.
Dene carane ngatur napas iku kapratelake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :
Madika panggonan kang sepi Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kapenak Sikil karo pisan tumapak ing lemah Badan kajejegake lan janggute diajokake Benik beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kapenak kanggo tumindak ing napas.
Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kang saka ing jaba.
napas iku sawatera sekon (detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh.
Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran.
Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha dadi mekar lan weteng dadi nglempret.
Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempete kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetap menga.
Ambuwanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar.
Banjurna marambah rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka 15 menit utawa luwih suwe nganti bias nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
Cara matrapake kasebut ing dhuwur iki sawijining cara kangge napakake napas iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib.
Sawise nindakake mangkono kang ateges ngiseni pokoking asabat kalawan prana anayar, nuli wong kena nindakake pamaluya umum nurut ing prenah panggonan kang lara.
Mesthi bae marang dirine dhewe wong ora bisa ngobahake tangan lan drijine kalawan longgar nanging sanadyan kapriye bae saka sathithik yakin wong bakal bisa makarti kalawan bisa anduweni asil kang bagus lan angeramake.
Pijet urut geteran lan liya liyane obah-obahan bakal bias katindakake tumrap marang badane dhewe sinambi mlumah lan nindakake napas manut aturan kasebut ing dhuwur mau.
Cukup kirane manawa migatekake aturan-aturan kang wis kapratelake ing bageyan-bageyan ing dhuwur.
Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan.
Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan.
Daya ngisekake prana, ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan.
Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen : mripat mandeg marang arah ing ngarep kalawan tetep : sikil karo pisan tumadak ing lemah.
Kalawan jempol tangan kanan anutup lenging grana sisih kiwa wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas liwat lenging grana tengen lepasna driji panutup iku
Mugi gusti paring kawelasan dumateng kulo panjenengan sedoyo
download Tanha by Naser Abdollahidownload Tanha from Naser Abdollahinew Tanhanew Naser AbdollahiNaser Abdollahi Tanha
kue maing. Sapa? Ya, wong sing perek
085642501xxxPLN Pimen Donge?Gerakan Anti Selingkuh
digusur aja mung PKL tok tapi lesehan
kue perlu, aq wngi balik ngaji sih nggo
sarung karo peci lewat neng Slawi tah
nyingkrak tingkahe, deleh neng endi...
ingkang andulur lampahe | samarga gandrung-gandrung | kadya age prapta ing wukir | ing lampah tan winarna | prapta lambung gunung | miyat
wardaya | munajat Hyang Agung | datan kêndhat dalu siyang | Gathak Gathuk suka myat rêngganing wukir | dhepoke sang minulya ||
wukir | karamate Sang Tuhu Minulya | sadaya nêdhêng uwohe | tan ana kêndhatipun | wus kawêntar ing kanan kering | lamun ana karamat |
sining wukir | tan winancèn sapa ingkang arsa |
ingkang sami minggah ing wukir | amupu kang dadana | tan na kêndhatipun | kang dènambil datan têlas | malah wêwah kapirêng liyan nagari | nora amupu dana ||
20. Suka ing tyas sukur ing Hyang Widdhi | Jayèngrêsmi lami anèng Salak | sigêg ganti caritane | kang dhêdhepok ing gunung | Karang Bantên nênggih Sèh Brahim | karan Kiagêng Karang | dadya paguron gung | wus mashur ing mancapraja | trang ing kawruh alim
tanpa wilangan | ingkang uwus pruita tan nêdya mulih | kèh kandhêg wismèng Karang ||
22. Kyagêng Karang lagya nandhang wingit | sakesahe putra angajawa | tita tan ana wartine | sawiji dina nuju | mirêng swara langkung dumêling | nanging tan lawan karna | ujaring swarèku | sira dènnarima ing Hyang | wis pinasthi sutanta tan bisa panggih | kalawan pakênira ||
23. Nanging mangkya sira dènparingi | kang minangka liruning putranta | sira umentara age | marang ing Salak Gunung | kono ana satriya luwih | atmajane Susunan | Giri Prapèn iku | wus katon karamatira | aran Jayèngrêsmi kanthi santri kalih | si Gathuk lan si Gathak ||
tuhu | wus lir tunggal ibu-rama | dalajate oliya wus angèmpêri | amung kacèk sausap ||
25. Atus ingkang swara Kyagêng Kawis | andodonga sukur ing Hyang Suksma | kalangkung suka galiye | bakdane salat Subuh | tanpa
asrining kang wukir |Kurang satu suku kata: ascaryambêg miyat asrining kang wukir. nêdhêng ingkang tanêman ||
ingkang samya amupu dadana | sêlur tan nana pêdhote | ginendhong myang pinikul | Kyagêng Karang ngandikèng galih | nyata ujaring swara | mangkana sang bagus | ing tyas wus tan kikilapan | gya tumurun santri kalih tansèng wuri | tundhuk mangraup pada ||
27. Kyagêng Karang tanggap ing panggalih | tansah rinangkul sarwi ngandika | dhuh woding tyasingsun anggèr | (ng)gonmu nèng Salak gunung | pirang sasi têkèng samangkin | dene wus gêmah ripah | radyan alon matur | nuwun sawêg kalih wulan | yèn kêparêng (n)jêng rama kulaaturi | pinarak mring pondhok kula ||Lebih satu suku kata: pnarak mring pondhok kula.
28. Mèsêm-mèsêm Kiagêng ing Kawis | wus pinarak anèng padhepokan | Kyagêng arum andikane | hèh kulup praptaningsun | yèn sambada karsanta kaki | saiki ingsun gawa | marang krajaningsun | têtêp kamurahaning Hyang | dadi liru kadangta kang wus
Karang ngandika malih | payo kulup umangkat | dene ingkang kantun | jêjêre si Gathuk Gathak | nanging aja kari miluwa mring Kawis | radyan datan lênggana ||
30. Gya anyipta kondur maring Kawis | wus pinarak nèng Karang karajan | tan pisah lawan santrine | wau ing Salak gunung | sapêngkêre Dyan Jayèngrêsmi | kang samya mupu dana | tan na bedanipun | pinanggih lan Gathuk Gathak | kadya
kalangkung utama | sarta prêlu prayoga dipun lakoni | kang amrih raharjanta ||
33. Dene kabèh kawruhira kaki | laku-laku
lamun tambah bisa ngarah-arah | ingkang bêcik kang pinilèh | yèn kasusu ing laku | kaya priye (ng)gonne amalih | ala bêcik tinrajang | aja was ing kalbu | pasraha marang Pangeran | pati urip lara waras lawan malih | bêgja lawan cilaka ||
Widdhi | manungsa mapan darma | obah osikipun | pan pitulunging Pangeran | nora nana daya kuwate pribadi | nanging pitulunganing Dat ||Lebih satu suku kata: nanging pitulunging Dat.
36. Dènkumambang wisesaning Widdhi | upamane badaning manungsa | lwir sarah anèng laute | saparane pan anut | -mring ombake sagara yêkti | iku mapan sanepa | -ning manungsa iku | mulane ana babasan | wong kakèhan sakarat iku sayêkti | sakabèhing manungsa ||
37. Duk uripe nèng dunya puniki | sadina-dina pan wis sakarat | miwah sawêngi-wêngine | manggung sakaratipun | mêlèk turu sakarat ugi | mila ngaran sakarat | wong nèng dunya iku | dene ta
ing salaminya | urip iku nèng dunya tan pêgat dening | layar sagara rahmat ||
38. Ngalor ngidul ngetan ngulon nênggih | (ng)gonne layar pan nora tumêka | iya marang dharatanè | mila tan ana mangguh | ing dharatan dèning jaladri | tanpa têpi punika | prandene kang wêruh | layar sadhela tumêka | ing dharate kang sagara tanpa têpi | suprandene ya ana ||
39. Ing têpine graitanên ugi | dene wus aran iku sagara | tanpa têpi suprandene | kaya na têpinipun | ngengkol têmên basa puniki | kapriye yèn kênaa | kinira ing kalbu | dinuga-duga watara | saking kira-kira mapan datan kêni | kajaba kang wus wikan ||
pinggire | barakane puniku | kathah kèrêm katanggor curi | mila ayun waspada | mring pakewuhipun | iya ing sagara rahmat | mapan
anèng dunya iku | alalangèn anèng jaladri | jroning sagara rahmat | prandene arang wruh | saking kalingan ing tingal | kalimput ing pancabayaning
myang layare dipun abêcik | miwah sanguning marga | ywa kirang dèn agung | yèn tan mangkono tan prapta | ing
bodho wong puniku nênggih | milanipun bodho wong punika | dene tan wruh mring dhèwèke | pan suwung jatinipun | (ng)gih puniku kang wus udani | wruh têpining
iki ta siji-sijine | ingkang rumiyin iku | sagara Dat namanirèki | ping kalih pan sagara | Sipat namanipun | ping tiga sagara Apngal | namanira kaping patipun puniki | aran sagara Asma ||
47. Yèn ta durung wong iku udani | ing dununge kang sagara papat | prênahe wiji-wijine | durung sampurna iku | ing prênahe maksih sak sêrik | supadya ngupadosa |
urip | mapan nampik milih iku wênang | yèn milih ala wong kuwe | dadi wong tanpa kusur | yèn ngamungna milih kang bêcik | dadi wong tanpa ngrasa | kudu bêcik iku | pan na sungkan lamun ala | yèn miliha ala sungkan nganggo bêcik | wong
tyasipun | sigêg gantya ingkang | winursita lampahnèki | Radèn Jayèngsari lawan arinira ||
3. Sang dyah Nikèn Rancangkapti maksih timur | myang abdi pun
Buras | lolosira saking Giri | dumugi ing lèpèn Êmas nitih palwa ||
4. Wus tumurun saking baita gya laju | ngambah Wanakrama | karsanira ayun mampir | marang dhukuh pasantrèn ing Sidacrêma ||
nglampahi | obah osik saka kwasaning Pangeran ||
9. Wus ngaturan laju marang wismanipun | santri kathah mulat |
11. Sinugata binojakrama kalangkung | Ki Sungèb turira | panuwune ingkang abdi | kêparênga lèrèh ing ngriki kewala ||
12. Bilih wontên utusan sing Surèngkewuh | amba kang
14. Ingsun anut apa kang dadi karêpmu | mangkana Ki Amad | langkung (m)badhêdhêg (m)bêdhidhig | datan nyana lamun ngecani wicara ||
gawèkna mantènan dhisik | êndi Buras mantènaku kang kokgawa ||
18. Buras (n)jêpluk we ladalah wau kantun | duk kèndêl ing jurang | supe botên kula cangking | hara piye Buras enggal balènnana ||
33. Nora wurung konangan wong Surèngkewuh | Buras aturira | lêrês timbalan sang pêkik | sawêr ponthang manah kula
Anuwèni marang ing tatamunipun | sadaya tan ana | gugup anggugah-gugahi | wusing tangi kinèn ngupaya tamunya ||
1. Baskara mingip ing arga | kèndêl dènnira lumaris | anèng ngandhaping
3. Radyan anglês ing wardaya | pangandikanira ririh | jare (ng)golèki si kakang | têka sira ngajak mulih | mêngko rak nuli panggih | banjur mulih bocah têlu | sang dyah wus katon lêjar | kakang aku adus dhisik | yèn wis adus Buras banjur jajakêna ||
4. Sêga êmpal pêtis rambak | Buras matur inggih-inggih | wus mentar amping-ampingan | wit mandira mumungkusi | rampung umarêg aglis | sang dyah tanya maksih kungkum | Buras (ng)gonnira jajan | wong bagus apa wis olih | inggih (n)dara punika lo
rèhning amba taksih tuwuk | dadya nêdha ngèngèhan | sêkul ulam ingkang garing | ing samangke kula dhapur jêjajanan ||
warung | rara adoh warungan | kathik mau Buras gêlis | Buras matur kula titip Ki Maruta ||
lumaris | mupung maksih wanci esuk | linggar saking mandira | kang rayi tansah kinanthi | ngidul ngetan ngancik tlatah Pasuruwan ||
9. Dalu lêrêm padhusunan | byar raina gya lumaris | siyang nêdhêng ingkang panas | kèndêl dènaring-
sudhètanira têlagi | lir lèpèn mliwisnya kathah | samya nigan anèng gisik | sang dyah duk aningali | lêjar ing sungkawanipun | tatanya mring kang raka | kakang buron apa iki | gêdhe-gêdhe cangkême kaya kukusan ||
11. Galo sing cilik ya ana | rahadyan ngandika manis | rara yèku aran baya | bajul ingkang rada cilik | nretekrete. kang luwih cilik | kakang apa kang kinayun | padha marani kakang | apa arêp (n)jaluk dhuwit | apa (n)jaluk sêga utawa panganan ||
12. Yèn caturan kaya paran | radyan mèsêm iya yayi | iku tan bisa
gendhongên mami | ora bêtah (n)dhuwur ngisor padha panas ||
16. Nyang awak datan karuwan | payo kakang lèrèn dhisik | sinêngka dènnya lumampah | praptèng papan gasik rêsik | wit agung angayomi | wanara pating palangkruk | gêng-agêng langkung kathah | uning ana
17. Satêngahe pangayuban | ana umbul langkung wêning | ngantya biru sinatmata | sang dyah atatanya ririh | kakang iki ing ngêndi | balumbang banyune biru | mêtu saka ing ngandhap | sapa kakang
wre sadarum | kakang (n)dhog apa doyan | radyan nulya anguncali | ingkang tigan tinampanan ing wanara ||
kaya amantènan becik. sapa kang akarya iku | sawusira umiyat | mêdal saking ing cêpuri | gya umentar kalangkung
we mêdal saking candhi | sela ingukir pinatut | kang sisih mijil toya | tawa asrêpnya nglangkungi | sisih mêdal toya angêt sawatara ||
30. Sang dyah siram gantya-gantya | kalamun karaos atis | marang toya ingkang panas | wus siram umentar malih |
wus prapti | dhusun Tumpang anon candhi alit endah ||
31. Kadi cungkup wawangunan | inggilira sawatawis |
mring raka. kakang omah apa kuwi | kaya êrong ambune arum angambar ||
32. Apa panti pangratusan | (ng)gone (n)dèlèh jarik ngêndi | iku
ngandika kakang nangis | apa ta luwe wêtêngmu | dhuh rara nora lapa | kalilipên godhong jati | mata kiwa têngên padha damonana ||
ge lumêbuwa | wus lumêbêt sorring candhi | tan pantara dangu mêdal bubutulan ||
36. Apa ta wis olèh Buras | dene gêlis banjur bali | o (n)dara uninganana | ing nglêbêt
inggih (n)dara kang nyakot amung sasanga ||
37. Wis Buras ywa bali sira | (ng)gih bêndara kula ajrih | tamat dènnira mariksa | laju lampahira kampir | ing
iki apa gambare sing mangkruk | ana pang kala rumiyin | lawan apa jênêngipun | dene ta wangune sami | kaya mau kaci bolong ||
2. Iki nganggo undhak-undhakan mandhuwur | payo kakang dènunggahi | aku arêp wêruh pucuk | gya minggah ari kinanthi | pan sarwi angling pawartos ||
3. Padha candhi mau iku gambar munyuk | mangkana wus praptèng nginggil | ing pamujan wastanipun | wusnya aso sawatawis | tumurun sang dyah ginendhong ||
4. Prapta ngandhap nulya kampir maring dhusun | rahadyan sipêng saratri | pajar gidib pangkatipun | ingkang sinêdya ing galih | karsanira sang wiranom ||
5. Maring ardi Tênggêr manawi kapranggul | ing raka dyan Jayèngrêsmi | tan cinatur laminipun | kang rayi tansah kinanthi | kalamun sayah ginendhong ||
ng)gonku ana gigir | nulya kinanthi sang Bagus | raryan ngandhaping sulastri | (n)jawining dhadhah têmbing lor ||
8. Kakang aku luwe upayakna sêkul | lan gorèngna iwak pitik | Buras ngupayaa gupuh | mring jroning padesan iki | Buras sandika wotsinom ||
9. Praptèng dhusun pinanggih lan kamisêpuh | Buyut Sudarga
ngutus | ki Buras umatur aris | kang ngutus bandaraulun | nama Radèn Jayèngsari | (m)bêkta sadhèrèke wadon ||
11. Taksih timur punika kang nêdha sêkul | dene bandara kakalih | inggih sami putranipun | Susuhunan Prapèn Giri | duk bêdhahe Giri lolos ||
12. Lawan wontên sadhèrèkipun kang sêpuh | nama Radèn Jayèngrêsmi | inggih sarêng lolosipun | punika kang dènulati | ananging dèrèng kapanggoh ||
13. Wartosipun kewala botên kêrungu | mila klantur
20. Ing Tasari miwah kanan keringipun | amba kang tinuwi-tuwi | mugi marêngna sang bagus | tuwin
dhaharipun | kantuna nadhah myang guling | kawula ingkang mirantos ||
22. Jayèngsari angandika manis arum | inggih paman têmbe gampil | wus kerit marang Ki
nak putu andhèr nèng ngarsi | ngladoskên sugatanipun | sacara caraning wukir | Ki Buyut turira alon ||
25. Cumanthaka pun bapa kêdah tur-atur | lumayan jampi kalantih | ing sawontên-wontênipun | punika isining wukir | sumangga sang prawiranom ||
26. Inggih paman sampun sami walang kayun | mênggah rêsêpe tyasmami | lir wus
27. (n)Daraputri sumangga ingkang kinayun | iya bibi mêngko dhisik | aku atêrêna adus | inggih sumangga mring tlagi | sang rêtna nulya ginendhong ||
28. Wusing siram sang dyah wangsul lênggah salu | lan raka tan kêna têbih | gya dhahar sugata
kongsi minthi-minthi | kêblêt ngising medang-medong ||
29. Sang Hyang Bagaspati wis diwasa surup | sêdhênge purnama siddhi | Sang Hyang Wulan mungup-mungup | ana
radyan ngandika mring rayi | yayi kowe aja milu | sun arsa mring pucak wukir | dalanne luwih pakewoh ||
ana tamansari | lan lare alit kumroyok ||
36. Ya ta wau rahadyan ing lampahipun | Ki Buyut lumakyèng ngarsi | ndêdêr mring pucaking gunung | kapungkur desa Tasari | praptèng pucak nulya anon ||
1. Ing ngandhap kiduling pucak | lwir kawahing ardi wiyar waradin | têngah ana ardinipun | lwir kukusan malumah | lamun siyang tan katon wêdaling kukus | Ki Buyut matur ring radyan | lah punika ingkang nami ||
2. Tasari kang ardi Brama | wontên ingkang mastani laut pasir | ingkang nèng têngah (n)jênggunuk | punika ardi Brahma | dhasaripun sitinya pasir sadarum |
kandêlipun | gasik tan kathukulan | kalamênta katêpan karokot rumput | dadya pêthak ngamplak-amplak | bilih kasorot Hyang Rawi ||
4. Ombak-ombak ingkang hawa | kang pratistha sanginggilipun pasir | punika kang dadya alun | mindha ombak samodra | botên ngintên yèn punika sanès ranu | tinarka sagara ingkang | dumunung sanginggil wukir ||
5. Lêrês paman ingkang sabda | punapi (ng)gih kenging dipunpurugi | Ki Sudarga aturipun | prayogi tinêdhakan | wus tumurun kalangkung rêkasèng ênu | margi (n)julêg
ing dhatar | pinggir wetan ana arga tan aluhur | kalangkung asri kawuryan | rahadyan tatanya aris ||
9. Paman ingkang katingalan | langkung asri punika ardi pundi | Ki Sudarga mêndhak matur | punika ing ngasrama | Ngadisari ingkang dhêdhepok ing ngriku | awasta Ajar Satmaka | panguluning Tênggêr wukir ||
10. Sontrang endhange akathah | endah-endah warna tan nguciwani | punika têbiyatipun | taksih ngluluri Buddha | Sang Hyang Brahma minangka
dhatêng Ki Ajar | yun sumêrap mênggah ta ing lampahipun | agama Buddha Barama | Ki Buyut anayogyani ||
12. Saking dhasar wus uminggah | tan rêkasa wangsul marginya lami | wanci Ngasar sampun rawuh | ing Tasari kapanggya | lawan ari Nikèn
sadina muput | tan mulih maring wisma | papasaran ana pakêbonan pungkur | lawan bocah wadon kathah | nganti lali durung
sawusira samya tuwuk | ingundurakên sadaya | Ki Buyut tansah nèng ngarsi ||
16. Nikèn matur mring kang raka | kakang mau apa sira ningali | marang gunung ingkang murub | aku caritakêna | dak rungokne karo turon nèng sandhingmu | rahadyan
nuwun bêndara sumangga | sugatanipun kang bibi ||
19. Dhaharan enjing-enjingan | inggih paman lah kono payo yayi | apa kang dadi karsamu | sawusnya dhadhaharan | Jayèngsari ngandika marang Ki Buyut | paman mugi andhanganna | nglarapkên mring Ardisari ||
20. Sowan Ki Ajar Satmaka | inggih anggèr kawula kang umiring | nyai miluwa sirèku | kalawan sasanguwa | wedang dharan nèng marga mêngko kalamun | sang dyah mundhut dhadhaharan | rèhning sawatara têbih ||
21. Wus samapta nulya bidhal | tan winarna ing marga sampun
wus panggya | lawan Radèn Jayèngsari ||
24. (ng)Gèr paduka kaaturan | laju manjing sang rêsi sampun nganti | ana sajawining pintu | bidhal saking pagagan | Rancangkapti kinanthi raka nèng ngayun | wus tundhuk lawan sang tapa | kaliye rinangkul sami ||
wiraganira pinatut | gambuh solahe pra endhang | dènnya mrih karya wiyadi ||
26. Sang wiku dhawuh mring endhang | sugatamu ladèkna dèn agêlis | pra endhang ngladoskên sampun | kang sugata mawarna | saanane ngardi wus
agami Buddha linuhung | ingkang tansah tumindak | sang pandhita alon pangandikanipun | hèh kulup
taun | kala dina prayoga | lanang wadon tuwa anom atur-atur | mawarna dharan busana | munggah maring Brahma wukir ||
31. Lamun wus prapta ing pucak | gêgawane cinêmplungakên aglis | ing jroning kawah sadarum | pitêmbung
padha nganggo jungkat sasênêngnèki | pênyu kayu waja sungu | upama ana jaka | duwe karêp angrabèni prawan iku | utawa prawan
jungkat sawuse jinupuk | tinêdahakên marang | wong tuwane ingkang duwe jaka mau | sawuse nampani
prapta | (ng)gawa cangkir têmbaga kang (n)jabanipun | ingukir gambaran kewan | kêbak isi toya suci ||
35. Pangantèn gupuh mangarsa | wusing cakêt pangulu nyawuk warih | tinètèskên sirahipun | pangantèn sakaliyan | kanthi matak pupudya mring dewanipun | nyuwun pangèstu raharja | mring Hyang Brahma kang kinanthi ||
1. Ing kene tan ana dhukun | yèn ana kang nandhang sakit | miwah ayun darbe suta | pangulu kang anunggoni | anggawa cangkir têmbaga | kang wus isi toya suci ||
saking wukir | kawasane Hyang Bathara | têka waluya kang sakit | gampang kang yun darbe suta | tan na sangsayane galih ||
4. Kalamun ana kang lampus | binrêsiyan toya suci | binusanan sarwa endah | pakurmatanira sami | pangantèn binayang karya | binakta mring Brahma ardi ||
5. Yèn wus prapta têpinipun | kawah cinêmplungkên aglis | winantu sagung pupuja | iku carane saiki | rahadyan matur anêmbah | cangkir isi warih suci ||
Cariyosipun rumuhun | dhawuhira Hyang Pramèsthi | kang dinuta Hyang Naraddha | (n)dhawuhkên mring
agami | andikane Hyang Naraddha | hèh Kano sri narapati ||
9. Sun iki ngêmbani wuwus | dening Sang Hyang Odipati | sira kinèn
kalakyan panataning | apa kang uwis kawêdhar | aja ana nyulayani ||
12. Kang dhingin pangulunipun | kapindho têtêngêrnèki | kaping têlu panêmbahnya | kaping pat lakunirèki | kaping lima tapanira | kaping nêm riayanèki ||
13. Ping pitu laranganipun | ping wolu wawênangnèki | kaping sanga papalinya | kaping sadasa
bate-bate inganggowa | ing panêmbahira maring | arca laku têpa-têpa | mangsa Kartika tan kenging ||
17. Mangan sarwa bungkah iku | yèn mangsa Palguna sami |
yèn jabang mêtu wanodya | wênang lamun disunati ||
21. Yèn krama wawalinipun | nganggowa baladho nênggih | kang lanang
nèng panggonan kang prayoga | ingopenan kang prêmati ||
23. Paliyasan layonnipun | landha mêrang kêtan putih | yèn mulyakkên sarwa utang |
padha nganggowa têngêran | ekal trisula têmbagi | rineka-reka trisula | dènanggo jajamang sami ||
25. Panêmbahe marang latu | lawan mring Hyang Bagaspati | lakune santosa ing tyas | yèn mangsa Sitra tan kêni | amanganna gogodhongan | mangsa Srawana tan kêni ||
26. Tumênga marang ngaluhur | yèn riaya sarwa manis | laranganne nora kêna | ngrabèni kaprênah nini | uwa bibi ingkang saka | luluri lanang yèn saking ||
27. Luluri wadon pikantuk | tan kêna matèni gêni | daging lêmbu datan dhahar | mapas wiji ingkang lagi | thukul uga ora kêna | nganggo timah datan kenging ||
28. Dene ta wawênangipun | ngrabèni kaprênah nini | uwa bibi ingkang saka | luluri wadon utawi | ngrabèni kaprênah kadang | pulunan nak putu saking ||
wadon lanang | wênang têtak disunati ||
31. Papaline lamun dhaup | durunge pangantèn panggih | kudu anganggo badhudhak |
sing luluhur | lanang wadon myang ngrabèni | kaprênah kadang kang saka | luluri jalu myang èstri | tan kêna misaya mina | kang lagi koyok marêngi ||
Ingkang kaprênah sadulur | saka luluri pawèstri | ngrabèni prênah pulunan | miwah putu ingkang saking | luluri jalu wanodya | antigan lamun kinardi ||
lair | lan anake dhukun wênang | tinêtakan de papali | kalamun amangun krama | nganggo onjèr myang sintrèni ||
41. Wargane pangantèn jalu | lan warga pangantèn èstri | samya prang
tuwa | panêmbahe mring toya | lawan maring toya riris | lampah nurraga | tapane yèn Manggasri ||
3. Datan kêna (m)bukti babi ingkang ulam | mangsa
miwah uwa | ingkang saka luluri | jalu myang tan kêna | ngrabèni anak inya | myang tan kêna mamatèni | kang
yèn kinarya tamba | nganggo parunggu kêni | yèn ginawe srana | wadon kang lagya lara | wênang cinukur balindhis | yèn priyanira | pralinna andon jurit ||
8. Ingkang wadon wênang abela palastra | yèn nora lina jurit | amung tarakbrata | tan kêna yèn kaliya | wadon wênang disunati | lanange têtak | yèn anake wong baring ||
9. Papaline lamun krama ngangge patah | myang kêmbarmayang kalih | sasrahan gunungan | wong tuwane pangantyan | nganggo mangan gêdhang siji | satugêl sewang | kalarung yèn ngêmasi ||
12. Panêmbahe marang sangkaning maruta | lan marang caratwarsi | sarta marang lintang | lakune angaksama | tapane mangsa Pusèki | tan kêna dhahar | ulam sikil pat nênggih ||
16. Wênang mangan wadêr yèn ginawe tamba | anganggo buratsari | utawa salaka | yèn ginawe sarana | wênang cinukur pawèstri | yèn randha anyar | wong lanang ditêtaki ||
17. Lamun dadi pangulune kang agama | papaline yèn rabi | laki anganggowa | batoyang têgêssira | yèn pangantèn
wangsul pangarakira | kêdah arinira salin | lamun palastra | kasetra layonnèki ||
19. Dinèkèkkên ara-ara myang ing arga | kang pancèn panggonaning | pandèkèking sawa | paliyasan dinusan | ing we jawuh yèn
lingga iku iya gadhing | utawa tulang | rineka purus nênggih ||
21. Dènanggowa kakalung de panêmbahnya | marang ing
kang kaprênah tuwa | anak guru utawi | ingkang seje bangsa | kayata bangsa Brahma | datan kêna angrabèni | bangsa Waisya |
kenging mamatèni | sona kalabang | kalawan kalajêngking ||
25. Lawan datan kêna dhahara kalapa | nganggo êmas tan kenging | wawênange kêna | rabi sanak kaprênah | ênom wênang angrabèni | kang tunggal bangsa | mangan kalapa kêni ||
26. Yèn kinarya tatamba kalawan wênang | nganggo êmas manawi | kinarya sarana | papaline yèn krama |
kêna padhêndhan | lan nalika angarak | nganggo dan-edanan nênggih | lamun palastra | katarap layonnèki ||
ing toya | ingkang rondhon widara | yèn mumulya srana maling | sing sapa ingkang | tan nêtêpi agami ||
29. Salah siji iku kêna sapu-dhêndha | yèn Sambo kang
dene cangkir têmbagi | isi toya marta | pan iku titinggalan | saking para cantrik nguni | ing desa-desa | pasthi na siji-siji ||
32. Kang nimpêni pangulune kanang desa | caritanira nguni | ardi ingkang ana | têngah pasir sagara | Hyang Brahma kahyangannèki | radyan turira | asru panuwun mami ||
33. (n)Jêng paduka mêdharkên agama Buddha | saèstunipun taksih | mangke ingkang kanggya | kalamun palakrama | dados wontên kang pinirit | lampahing Jawa | manthuk-manthuk sang yogi ||
34. Tyas (m)badhidhig ngandika kulup sun tanya | lakuning kang agami |
kitab Bayanudayan | nyriosakên srengatipun | Kanjêng Nabi nênêm tuhu | ngasta agama minulya | lah punika ingkang sampun |
4. Sadasa wêkdal kathahnya | tigang wêkdal siyangipun | pitung wêkdal dalunipun | jangkêp ping sadasa wêkdal | musakapipun Kitabun | sadasa jilid punika | Malekat Jabrail tumrun ||
7. Sato kewan kang paedah | kapêndhêt ing damêllipun | rabi kadang sarêngipun | sadintên pambabarira | kinalalkên bilih dhaup | kadang kang datan sarêngan | miyos
tanpa ningkah bilih dhaup | anggêr sampun condhong karsa | lajêng kaidenan sampun | dening pra pangagêngira | lamun wus kalakyan dhaup ||
10. Yèn lakinya praptèng lena | randhanira datan antuk | nambut silaning kramèku | lamun ingkang èstri pêjah | dhudha rabi datan
11. Ping kalih sarengatira | nênggih Kanjêng Nabi Ênuh | sahadatipun Ashadu | Allah Ilahailollah | wa ashadu ana Ênuh | kalipatolah têgêsnya | yêkti anêksèni ingsun ||
12. Satuhune nora ana | Pangeran anging AllahKurang satu suku kata: Pangeran anging Allahu. lawan
mlaekatu | Jabrail ping gangsal dasa | siyammipun sabên tèngsu | ing wêkasanira tanggal | amung sadintên sadalu ||
14. Kang kinaramakên kewan | sato pancèn nêdha iku | susukêr sasaminipun | nanging nadyan pancèn nêdha | susukêr yèn dèrèng ayun | tuwin dèrèng nate nêdha | kinalallakên puniku ||
15. Kadi ta kirik kang lagya | gumêlo sasaminipun | lamun nambut pikramèku | kêdah lilinton punika | sandhangan panganggenipun | kaidèn tyang sêpuhira | nênggih kalih-kalihipun ||
16. Punika minangka ningkah | panganggene ingkang jalu | rinawatan èstrinipun | panganggening èstrinira | rinawatan ingkang jalu | saupami pipindhahan | kang sandhang
kalihipun | randha laki dhudha krama | pra umat yèn praptèng lampus ||
18. Wangke kinêlêm ing toya | ingkang
22. Kang(ng)gatêli mapan karam | ingkang kinalalkên lamun | kewan ingkang tan mangsèku | daging myang kalal ngunjuka | sajêng ing sasaminipun | kang ningkahkên lamun krama | bapa tuwin kakinipun ||
23. Miwah sadhèrèke priya | tiyang jalêr wênang wayuh | saking kalih tuwin langkung | randha laki tan cinêgah | dhudha rabi malih antuk | para umat yèn palastra | pan pinêtak jisimipun ||
24. Wontên ing siti kang mulya | kang sukci inggih puniku | siti kang dèrèng satuhu | dados jalantah rannira | kawutahan dening marus | tiyang kang kinaniaya | katètèsan rahsanipun ||
25. Tiyang jina babandrèkan | kaping sakawan
nêdha ulam dadagingan | ingkang kinaramkên namung ||
30. Kewan ingkang mawi ngaral | kadosta upaminipun | kewan èstri ingkang nuju | wawrat datan kenging dhahar | kinalallakên sadarum | kewan kang tan mawi ngaral | wawrat sakit saminipun ||
31. Yèn laki rabi punika | kaningkahkên dening ratu | utawi parentah agung | bilih randha tuwin dhudha | laki myang rabi pikantuk | manawi pêjah pinêtak | siti rêsik lan mandhukul ||
33. Tan ana Pangeran liyan | mung sawiji ya Allahu | lawan anêksèni ingsun | satuhune Nabi Ngisa | iku atmajèng Hyang Agung |
salat sabên ari Akat | mung sawindu dangunipun ||
34. Anênggih sèkêt rêkangat | musakapipun pan namung | sajuga Kitab
dumuginya | saking seda nulya wungu | dados ing dalêm tri siyang | buka sabên wussing surup ||
36. Kamsin punika nalika | tumêdhaking Rohul Kudus | dhumatêng sakabatipun | Gusti Kangjêng Nabi Ngisa | kalih siyang siyammipun | sami Passên bukanira | lajêng ariaya Kamsun ||
37. Kang kinaramkên punika | sabên Jumungah tan antuk | nêdha kewan dagingipun | nanging kawênangkên nêdha | ulam loh sasaminipun | kinalallakên sadaya | anggêr datan karya gigu ||
38. Kogug kogêl sêmang-sêmang | yèn laki rabi puniku | kaningkahakên ing ratu |
rampung | mawi kaparingan sêrat | kawin cacêpênganipun ||
39. Jalu kalawan wanita | wanita kinarya unggul | dadya datan kinawayuh | randha dhudhaning pêgatan | gêsang tan kenging puniku | palakrama kalihira | anjawi yèn sampun rêmbug ||
40. Para umat bilih pêjah | pan kapêndhêm jisimipun | ing siti kang tan mandhukul | rêsik gumrining warata | kalangkung utami lamun | ana ing masjit pinêtak | mancorong
andhadhari | pan amung kalih rêkangat ||
8. Kaping kalih wêktu Luhur wancinèki | Hyang Surya gumlewang | ing
Hyang Surya | mèh tumamèng maring ardi | kawan rêkangat gya salam ||
10. Ping sêkawan winastanan waktu Mahrib | wanci surup surya | kantun sunaripun abrit | pan amung tigang rêkangat ||
Jakatipun sapisan ing sabên warsi | pan mawa kamurwat | ingkang
kinawasakakên ing Hyang Widdhi | ing wulan Dulkijah | maring Mêkah minggah khaji | manjing pirukuning Islam ||
18. Dadya gangsal sahadat ingkang rumiyin | ping kalihe salat | jakat ingkang kaping katri | ping caturira puwasa ||
Wetan majêng mangilèn Iman Sapingi | lèr ngidul ajêngnya | nênggih nJêng Iman Kanapi | ing kilèn majêng mangetan ||
26. Nênggih Iman Maliki ingkang (n)darbèni | kidul lèr adhêpnya | Iman Kambali nyitènni | catur panutan sêmbahyang ||
27. Para umat pundi ingkang dèn rêmêni | ing salah sajuga | bilih bangsa kula Jawi | Iman Sapingi panutan ||
28. Ingkang dipun karammakên sakathahing | daging kewan mawa | siyung myang sakèhing paksi | kang nyangkêrêm anggarudha ||
29. Tuwin kewan ingkang gêsang toya kalih | lire kang nèng toya | tan kurang juga punapi | nèng dharatan tan ngapaa ||
30. Tuwin ingkang mêkêruh kalawan najis | myang kang mawa wisa | utawi ingkang ngêndêmi | punika karam sadaya ||
31. Ingkang dipun kalallakên samukawis | kang tan kalbèng karam | manawi alaki rabi | kaningkahkên wali bapa ||
32. Kaki kadang jalêr wajib amalèni | sêpêne titiga | ingkang
pangulunipun agami | sinaksèn sakawan | bilih dhudha kenging rabi | randha kenging imah-imah ||
èstri kang winênang | dumadya ajatukrami | naksanak misan mindhowan ||
35. Saking jalêr èstri myang sanèsing ahli | ingkang tan linilan | kramantuk sadhèrèk nunggil | yayah rena myang sêsêpan ||
stri yèn yuswa | têlung taun dènsunati | dene manawi palastra ||
namung kawan prakawis | dhingin sinucènan | ing toya kang ngantya rêsik | sinalatkên ping kalihnya ||
43. Kaping tiga rinukti ingkang prêmati | aywa katingalan | ping pat pinêndhêm ing siti | utawi kinêlêm toya ||
1. Sang wiku ngandika rum | rare jabang caritane dangu | anane kang sinaratan warni-warni | duk jaman Sri Maha Punggung | Purwacarita ngadhaton ||
2. Dwi putra èstri jalu | dyan Sadana lan Dèwi Sri iku |
dumugi | tlatah nagri Wirathèku | lêrêm nèng sawah amanggon ||
4. Ngalêkêr têngah pantun | ing desa Wasutira puniku | panggêdhene tuwaburu
sawarna kang banyu | saka bumi dwi warna we saka nglangit | tri warna we asallipun | saka cucukulan manggon ||
8. Catur warna kang banyu | saka kang asipat nyawa iku | winor kanggo ngaluku sarana iki |
ing sang yogi ngandika aris | hèh Wrigu kawruhanamu | nyaimu ênggone (m)bobot ||
11. Kang nèng wêtêngan iku | widadari pan panuksmanipun | Dèwi Tiksnawati kadadeyanèki | Rêtna Dumilah ing dangu | sirantuk kabêgjan yêktos ||
12. Dèwi Sri ananipun | Tiksnawati widadari iku | anane Sri
13. Sri Tiksnawati kumpul | ngupyaangupayaa. sarpa sawa luhung |Kurang satu suku kata: ngupayaa sarpa sawa luhung. kang anganggo susumping pari sawuli | kalamun sira wus antuk | rêksanên dipun gumatos ||
15. Tanggal sapisan nuju | mangsa Padrawana Kyai Wrigu | sruning sayah lèrèn nèng pêpèrèng guling | antuk wangsiting dewa gung | sarpa sawa (ng)gonne manggon ||
16. Yèn cinêkêlan purun | pasangana kalasa kang alus | sasapana jarit putih urapsari | kêpyurana ganda arum | yèn wus nèng piranti kono ||
ginulung | praptèng wisma pinarnahkên sampun | nèng patanèn Ki Wrigu myang Nikèn Sangke | ing tyas kacaryan
somahipun | padha sukur ing Hyang Manon ||
25. Ing nalika puniku | Suralaya gègère kalangkung |
angrêncana marang ing sutamu | rupa asu ajag tulakana aglis | sakèhing lawangirèku | kutugana wlirang gupoh ||
Mantra kasbut lan salajengipun ing basa Jawi Kina, taksih perlu kataliti tegesipun. iku | ing sawêngi mêngko sutanira nini | sayêkti manggih rahayu | Wrigu tangi turu wartos ||
31. Marang ing semahipun | wus rumanti tan
35. Ing dagane si gêndhuk | sajènana sêga abang lawuh | kukuluban wutuhe karo kang uwis |
wanci wraha prapta | arsa manjing maring wisma | tan kawawa dening srana | ing wayah byar esuk muksa | matur cabaring dinuta ||
manuksma | Hyang Naraddha mring Kodhok Pas | Brahma mring Kala Gumarang | Surya marang Walang Anggas ||
9. Hyang Mahadewa manuksma | Wêdhus Parucul Hyang Yama | mring Kidang Ujung manuksma | Kuwera Tikus Jinada | Hyang Siwah manuksma marang | Manjangan Karandhi nama | Hyang Pritanjala manuksma | marang ing Êmprit Kukila ||
15. Saka ing Yomani nraka | dadi sarapsawan rupa | salire ingkang dumadya | sadhengah kang kawistara | pindha lêmut sasamanya | mangka nganti matènana | sayêkti de sutanira | bakal kêna ing rêncana ||
16. Sarate iku bagèkna | kaping têlu sawênginya | sambêt araning kang Kala | Kuthana ingkang nalika | nganakkên ratuning sawan | sawan têlu cacahira | kawit têka surup surya |
ya wanggawa | ingkang sawijine têka | nalika têngah ratrinya | mangkene (ng)gonmu (m)bagèkna ||
18. Ahangko Sang Nêris têkang | kisdya ayu Akwiki Hyang | ngayu muli hangko saka | rêng têkanta tan na mawa | lunganta ywa gawa purna | kang sawiji manèh têka | ing nalika byar raina |
ing panggawenya | [...] ||Kurang satu baris: 8a.
25. Gya utusan widdhadarya | kinèn animbali marang | Dèwi Sri ayun
Ran Dèwi Laksmitawahni | nanging karsane Hyang Giri | têmbe yèn wus asisiwi | wit bakal nurunkên wiji | sarpa sawa duk miyarsi | sabdaning kang widhadari | warti lampahe kang rayi | karantan-rantan ing
kadiparan | patraping kang pangangsan ||§ Bokmanawi prayogi / pangawasa /.
33. Têka badhe amirosa | lampahing kang amisesa | malah arsa amarwasa | Hyang Giri yèn makatêna | punika punapa sipat | arubiru sayêktinya | pasthi titahipun samya | [...] ||Kurang satu baris: datan
1. Hyang Daruna lan Dèwi Daruni | kadangira wadon | karya saru anèng kahyangane | anglakoni panggawe tan yukti | yèku lambangsari | lawan kadangipun ||
2. Sakarone saiki kaungsir | marcapada anjog | Hyang Daruna manjanma sutane | Ki Subandha ingkang lagi lair | de Dèwi Daruni | anjanmaa
sami | karsaning dewa di | dadya jodhonipun ||
4. Têmbe darbe atmaja pawèstri | dadya garwa katong | ing Wiratha iku
nglampahi | dhawuhe Hyang Manon | nanging nyuwun pêthukan sowanne | padhati sinang ingkang pangirid | Lêmbu
ngandika dilatana nuli | (m)bunbunannirèki | anakmu si gêndhuk ||
10. Lan udêle èpèk-èpèk kalih | dalamakan karo | ngaping têlu ing kiwa wiwite |
22. Ywa kasêsa sawatara ari | pasthi banjur panggoh | sang awiku marêpêki age | marang sang dyah ngandikanya manis | nini ywa kuwatir | ing têmbe katêmu ||
23. Lan kadangta tur wis (ng)gawa rabi | warnayu kinaot | miwah olèh-olèh marang kowe | sosotyadi agêmming pawèstri |
kasusu sasêlot-sêlote | lawan aja mulih marang Giri | yèn mulih amasthi | tan bisa kêtêmu ||
26. Iya kakang aku ora mulih | jangjine kêpanggoh |
kinaot | andikanta dumadya lêjare | antêping tyas kumandêl ing Widdhi | pangèstu sang yogi | ingkang amba suwun ||
gonulun rumojong | milu marang si kakang lakune | ora luwih pangèstumu kaki | salamêta nuli | têmu kang rinuruh ||
34. Iya kulup lawan sira nini | mung pangèstuningong | rinaksaa ing Hyang sakarone | kasambadan ing karsanirèki | Buras ingsun paring |
kawuryan | sêngsêming tyas sang rêtnayu | miyat ingkang padhukuhan ||
3. Papanthan ijo rêspati | kêlêtan ing lorah-lorah |
dyah angandika alon | piye Buras apa nyata | rasane kaya iwak | Buras nyumak-nyamuk manthuk | Rancangkapti langkung suka ||
pagagan wus surup | têbih lawan padhêkahan ||
14. Paran karsanira yayi | apa sipêng padhêkahan | rèhne iki wus kawêngèn | payo kakang padha munggah |
16. Kakang tikus gunung Kawi | gêdhe dhuwur nganggo tracak | iba ambaneêrongeambane êronge. | yayi iku aran wraha | nulya na katingalan | sima gembong ayun ngrundhuk | marang gênjiking waraha ||
17. Titiga kang kantun têbih | sang dyah umatur ing raka |
rêrenggotan | radyan kantun wungu ijèn | munajat maring Pangeran | rahayune kang rama | miwah raka kang anglangut | utawi
pênyu | baranjangan munya tawang ||
23. Sang dyah wungu dènnya guling | kakang iki wayah apa | paksi wus ramya swarane | myang swaranira wong (ng)gêntang | umyung
lampahe | wanci Asar praptèng Klakah | suku arga Lamongan | katon arjaning kang dhukuh | aglar ingkang
ing ngriki dhusun Klakah | dene ta pangagêngipun | nama Ki Umbul Sadyana ||
29. Sintên ingkang (n)dika iring | wangune dede wong rucah | saking pundi pinangkane | dhatêng ing pundi sinêdya | Ki Buras saurira | ingkang kula dhèrèk niku | asli saking Surapringga ||
Sadyana | ngandika kenthol dèn-gupuh | turana banjur kewala ||
32. Prapta têgal turira ris | anggèr
Karsaning Hyang ing mangke dèrèng panuju | sang dyah angandika | kaki dadi maksih urip | kakang Jayèngrêsmi kang ingsun upaya ||
5. Sukur-sukur jangji tan tumêkèng lampus | salawasaneyasalawaseneya. | kaki besuk rak
7. Wusnya rampung linorodkên Buras sampun | kacung (n)dika nadhah | sampun mawi isan-
ngawiyati | jumalêgur swaranya arga Lamongan ||
9. Radyan (n)dangu punapi ingkang karungu | Ki Umbul Sadyana | umatur pucaking ardi | wontên kawah anyêmburakên dahana ||
10. Langkung sae tiningalan saking dhanu | ing wingking punika |
ngêmungkên ingkang | katingal ing ngawiyati | asri tinon layangan kang nèng talaga ||
20. Inggih kaki sangêt ing panrimahulun | pasihanta mring wang | nanging (m)bujêng mumpung enjing | Kyai
saking ing Lamongan gunung | lajêng lampahira | ruruntungan lawan ari | katri Buras nèng wuntat datan atêbah ||
23. lampahipun nèng ngênu datan winuwus | prapta padhukuhan | Kandhangan sukuning wukir | ing Sêmèru talatah nagri Lumajang ||
28. Ngandika rum rahadyan mangsuli wuwus | kula Jayèngsêkar | saking nagari Garêsik | ingkang wontên têpining sêndhang punika ||
29. Kadang-ulun Rancangkapti namanipun | kalunta ngupaya | kadang sêpuh ingkang anis |
kang rayi | kaparênga kampir dhumatêng wismamba ||
32. Anglêrêpna sarira ingkang arapuh | têmbe yèn wus tingkas | sumangga ingkang kinapti | turnya radyan ulun andhèrèk-sakarsa ||
33. Amung rarenipun dèrèng kula tantun | rara paran karsa | pamintane Amongbudi | iya kakang
35. Rabinipun kinèn asasaji gupuh | gantèn wedang kahwa | gula siwalan rum manis | dhadhaharan sêkul myang ulam-
sawontênnipun | saèstu kirang mirasa | rèh parêdèn samukawis sarwa langip | amung karana Allah ||
2. Inggih paman nadyan nêmbe prapti | raosing tyas
Buras wus abukti | tutuk dènnira nadhah ||
3. Amongbudi ngancarani malih | lah punika pamangsêg dhaharan | wedang kahwa êsês gantèn | Jayèngsari andhêku | kono yayi sasambèn linggih | wus samya dhadhaharan | sakaparêngipun | rahadyan aris tatanya | arga pundi kang mawa kukus kaèksi | Sèh
dhuh Kyai Sèh saèstunya | ingkang dadya wênang mokale wulèki | lawan ingkang sêmbahyang ||
9. Ulun dèrèng uninga sayêkti | amung ilu-ilu ing ngakathah | kula nyuwun sajatose | Amongbudi lingnya rum | iya kacung luwih utami | rasanan bab agama | wênang mokalipun | tinimbang lan nyatur liyan | kagêm cagak lalênggahan sawatawis | batalle wulu lima ||
10. Ingkang dhingin mêtu marga kalih | nguyuh ngêntut
ingkang dhingin | kaping catur masuh bun-êmbunan | kalima masuh sukune | karo wit saka dhêngkul | ingkang têngên uga kang dhingin |
13. Ingkang dhingin batal wulunèki | dwi katiban najis kaping tiga | apan kêbuka murate | kaping catur anginum | kaping lima mangan angêmil | kaping nêmme caturan | kaping pitunipun | ngamal ingkang kathah-kathah | nuli-nuli kaping wolunipun nênggih | apan
keblat nêmminipun |Lebih satu suku kata: madhêp keblat nêmipun. kaping pitu awake suci | ping wolu suci uga | sasandhanganni
ihtidal wussipun | sujud ingkang kaping sanga | ping sadasa tumaninah jro sujudi | ingkang kaping sawêlas ||
Buras nèng wingking anyangking | lodhong cacah sakawan ||
24. Ngling wuh têmên gonku (ng)gawa iki | yèn manggunga
suku kata: lah gendhongen bae ya uwis. bêntingmu uculana | lodhong papat sampun | ginendhong marang ki Buras | sakaliyan lêpas
dhukuh ingkang kaèksi | anglêrêpkên sarira | lawan yèn kapranggul | kakangmas manawa ana | tan anane ngupaya patakon maring | janma kang wus utama ||
lamun ana putra lan putri | ayun sumêngkèng arga | cinipta wus rawuh | anèng
wardaya | satuhune ingsun apan andarbèni | kabèh kuwasaning Hyang ||
Nora parlu mahas ing asêpi | sira kulup lawan sira rara | padha rêrêpa ing kene | lamun wus wêktunipun | alinggara saka ing ngriki | sarèhning tanpa rowang | nggoningsun susuguh | manut klêthêking driyanta | parmaning Hyang manawa
Sèh Wahdat ngandika mring dyah | èh rara putraningwang | dèn wêruh maring Hyang Agung | iku wajibing kawula ||
2. Wruhana Dating Hyang Widdhi | Sipate miwah Asmanya | apa dene Apêngale | ananing Hyang iku Êsa | tan ana kang akarya | tan warna rupa dinulu | lan Êsa Apngaling Suksma ||
3. Nganakakên bumi langit | sabda Kun sampun gumêlar | saisining jagad kabèh | ni rara matur ing rama | ing pundi (ng)gèn uninga | kang manah dèrèng dumunung | pae ananing kawula ||
4. Amba sampun ngudanèni | mênggah Dat Sipating Allah | Asma lawan Apêngale | ing pundi
ngaurip | yèn wis wayahe diwasa | ngawruhana ing Hyang
wujud ingkang dhingin | têgêse wujuda iya | pasthi kalamun anane | ya kaananing Pangeran | iku sipat
tan ana (n)dhingini manèh | dhingin lan kawitan ora | sadurunge dumadya | bumi langit awang-uwung | Loh Kalam pan
Mukalapah | lil kawadis têgêsnya | ananing Hyang Maha Luhur | prabeda lawan kang anyar ||
10. Anane anyar kinardi | saking ora dadi ana | kalamun rinusak kabèh | padha mulih marang ora | sarupane kang anyar | sejene lawan Hyang Agung | anane tanpa wêkasan ||
11. Wal kiyamu binapsihi | têgêse anane Allah | jumênêng Anane dhewe | tanpa padha kang anyar |Kurang satu suku kata: tanpa padha ingkang anyar. ana lawan kinarya | Salbiyah ping limanipun |
lamun kapindhoa | anane tanpa arah | tan ênggon ngisor myang (n)dhuwur | nora kacakra ing driya ||
16. Sakèhing titah pinasthi | gêdhe cilik ciyut amba | saking Iradating Manon | ana maning sipating
ngawikani kabèh | lawan malih sipat Kayat | maknane iku gêsang | iya uriping Hyang Agung | urip tan kalawan nyawa ||
18. Sarupane kang dumadi | uripe sarta lan nyawa | padha kêna pati kabèh | Allah tan kêna ing pêjah | dene ta sipat Samak | amiyarsa
26. Liding kang sipat Mangani | têtela ing Maknawiyah | dèn awas tasbèh tanjihe | sakèhe sipat
micorèng dhèwèke | anunular ing pawarta | tekade ora êsah | taklid pasis jênêngipun | rusak ingkang panarima ||
Wong Kadariyah yèn angling | ananingsun iki Tuwan | dinadèkên ing Hyang
namung satunggal wujude | kang manjing sipat Salbiyah | punika ingkang gangsal | pan sipat Kidam puniku |
lunga marang êndi | têlung dina lunga têka | kalawan sira maninge | sabên dina olèh kêmbang | argulo sumarsana | lawan sêkar tunjung tutur | jêlamprang naga puspita ||
38. Sang dyah nêmbah matur aris | kula kêkaring mring wana | pupunthuk guwa tlagane | sukaning tyas myat kusuma | ganda arum angambar | wontên ingkang taksih kudhup | ngajêngakên (m)babar ganda ||
39. Cinarita sang apêkik | siang dalu tansah ngarsa |
makidhupuh | arum wijiling wacana ||
41. Babo sutaningsun kalih | ing wanci enjing mangkata | marang arga Rawun ranne | wusse sawatara dina |
warnanya abagus | blancèr kadya Narayana ||
45. Ki Mas Cêbolang kakasih | samêngko lagi lalana | calon linuhung yêktine | lagya anglakoni rucah | lamun wus tinarbuka | pinaring èngêt Hyang Agung | Cêbolang mulih priyangga ||
nuwun sanget gan artikele iki arep tak nggo
Tjahjono, sawijining penyair-panggurit saka Malang kang sengkud ‘berkarya’ ing
basa Indonesia lan basa Jawa. Penyair utawa panggurit iki lair ing Jember, 3
(Unesa). Karya-karyane kang awujud geguritan (Jawa) lan puisi (Indonesia)
sumebar ing akeh udyana, mbuh kuwi majalah sastra, minggon basa Jawa apa dene
taun 2014 tumeka saiki panjenengane ngayahi tugas ngasta dadi dosen tamu ing
University, Seoul, Korea Selatan. Ing satengahing ngayahi tugas kasebut,
panjenengane ora leren anggone makarya minangka penyair. Antologi geguritan
paling gres utawa anyar sing ngemot karya-karyane yakuwi Sandhal Jepit
Taline Abang (2016), kang diterbitake dening Paguyuban Pengarang Sastra
sing wis terbit sadurunge ing antaraneDrona Gugat (1995), Kabar Saka
Bendulmrisi (2005), Moh (2012) lan Mlesat Bareng Ukara
(2014). Nalika sapatemon karo panjenengange ing Seoul ing pungkasaning wulan
Desember 2016, kanthi mligi aku nanggap Raka Mas Tengso Tjahjono ngengingi
Sastra Jawa Gagrak Anyar (SJGA). Ngisor iki pethilan wawancaraku karo
(P): Raka Mas Tengsoe Tjahjono, sasuwene telung
taun ngayahi tugas ing Korea Selatan, apa panjenengan isih migatekake
perkembangane Sastra Jawa Gagrak Anyar (SJGA)?
(W): Ya isih. Ana ing ngendi bae, aku ora bakal lali marang SJGA, wong aku
Aku tansah sesambungan karo para kanca sastrawan Jawa, utamane para panggurit.
Aku dhewe isih tetep dadi anggotane Paguyuban Pengarang Sastra Jawa Surabaya
(PPSJS). Papan dunungku ing Korea Selatan ing wektu iki ora dadi pepalang
anggonku sesambungan karo SJGA apadene para kanca sastrawan.
Miturut pamawas panjenengan, kepriye kahanan utawa kondisine SJGA ing wektu
Apik. SJGA isih ana utawa tetep exist amarga ana dukungan utawa panyengkuyung
saka majalah basa Jawa, penerbitan buku, lan uga saka para pengarang.
Cethane kepriye sing panjenengan kersakke ing bab pengarang?
Ing wektu iki saya akeh pengarang SJGA. Anane akeh pengarang mau nuduhake yen
regenerasi pengarang SJGA apik, ora ana sing perlu dikuwatirake. Iki uga mengku
teges yen ana dinamika ing karya SJGA. Upama
Perkembangan SJGA bisa diwawas saka perkembangan sastra buku. Sanadyan aku
durung naliti kanthi permati, saka fenomena sing ana aku bisa ngandhakake yen
antologi geguritan lan antologi cerkak kayane imbang ing bab kuantitas utawa
cacah. Bener apa orane, pancen kudu dianakake panaliten sing mligi ing bab iki.
Keri-keri iki ana ‘gairah’ kanggo nerbitake antologi geguritan, antologi
cerkak, lan uga novel. Sing tetep durung ana pancen karya drama ing SJGA.
Akeh sebabe. Salah sijine ya kuwi bisa dikandhakake yen pakumpulan drama modern
Jawa ora ana. Sing ana teater tradisional kaya dene kethoprak, ludruk lan
wayang wong. Teater modern ndhisik ana siji, yakuwi Teater Gapit, sing dipimpin
dening Bambang Widoyo SP. Nanging sawise Bambang Widoyo SP kapundhut dening
Gusti, sangertiku ora ana maneh pakumpulan teater modern Jawa sing pentas
adhedhasar naskah. Teater sing ana pentase ora nganggo naskah.
Sakondure Suparto Brata mring pangayunaning Gusti kang Murbeng Dumadi, sapa
Yen tokoh sing kaya almarhum Pak Parto ora ana. Nanging ora ateges yen SJGA ora
duwe tokoh-tokoh penting maneh. Sastrawan sing ‘dituakan’ tetep ana. Ing
pamawasku, saben tokoh duwe peran dhewe ing wektu kang beda, utawa ing basa
Ing wektu iki kita duwe JFX Hoeri saka Paguyuban Sastra Jawa
Bojonegoro (PSJB), Narko Sudrun, lan liya-liyane. Nanging perlu diwuningani yen
ing wektu iki peran Sanggar Sastra Jawa (SSJ) ya gedhe kanggo perkembangane
SJGA. SSJ sing bisa tak sebutake ing kene yakuwi Sanggar Triwida Tulungagung,
PPSJS Surabaya, lan PSJB Bojonegoro lan liya-liyane. Tokoh ing kene tetep
penting nanging eksistensi SSJ luwih penting kanggo perkembangane SJGA.
ing kene, aku apa dene Raka Mas Tengsoe Tjahjono padha meneng. Aku ora ngerti
apa sing dipenggalih dening panggurit iki. Nanging aku dhewe, pikiranku mlesat
memburi tumeka nalika aku isih jaka ndhisik. Aku wiwit latihan nulis cerkak,
geguritan, apa dene crita alaming lelembut. Nanging ‘bensin’-ku ora akeh. Aku
mandheg ing tengah dalan. Nanging aku tetep maca SJGA nganti tumeka saiki.
Sawise rada suwe anggonku wong loro meneng-menengan, aku pitakon maneh).
Fenomena sing ora owah, Mas, utawa penyakit kronis ing SJGA, yakuwi bab
“pembaca”. Geneya wong Jawa tetep ora gelem maca sastrane dhewe tumeka saiki?
Apa ana sawijining cara supaya wong Jawa seneng maca SJGA saengga SJGA bisa
Sak jane fenomena iki ora mung dumadi ing SJGA nanging uga ing Sastra
Indonesia. Mesthi wae ana cara kuwi. Kapisan, pembelajaran basa daerah (ing
babagan iki basa Jawa) kudu diudi tenan. Kudu ana revolusi pembelajaran basa
Jawa ing sekolah, utamane ing carane mulang lan materi sing diwulangake.
Kapindho, Pemerintah perlu utawa kudu paring subsidi marang teater tradisional
kayata kethoprak, ludruk, lan sak panunggalane awit teater tradisional kuwi mau
bisa dadi media perkembangan SJGA. Kaping telune, kudu ana subsidi kanggo
penerbitan buku SJGA sing banjur ‘didistribusikan’ marang perpustakaan sekolah
lan perpustakaan-perpustakaan umum sing ana. Kaping pat, perlu diadani lomba
lan SJGA, Mas. Miturut panjenengan, teknologi informasi canggih ing wektu iki
nyengkuyung apa malah dadi pepalang tumrap ngrembakane SJGA?
SJGA. Kanthi anane teknologi informasi sing canggih kaya saiki, basa Jawa lan
SJGA kudu bisa adaptasi kareben tetep urip, yen bisa malah dadi ngrembaka.
Perlu tak kandhakake ing kene, ing Surabaya ana TV lokal sing duwe jam tayang
mligi kanggo basa Jawa. Ing wektu-wektu kang bakal teka, TV lokal kang kaya
Ing bab cyber literature, Mas, apa SJGA uga kudu melu-melu?
Tak kira kemungkinan kuwi gedhe banget. Ing wektu iki wis akeh komunitas SJGA
ing media sosial, kayata Facebook lan akeh pengarang SJGA sing duwe blog utawa
dadi blogger. Iki nuduhake yen SJGA lan pengarange bisa adaptasi karo
Minangka panggurit utawa penyair, endi sing luwih marem, Mas, nulis ing basa
Nalika aku nulis geguritan ngengingi Korea, akeh kanca sing gumun. Kok bisa?
Kanggone para kanca panggurit, konteks Korea angel ditulis ing basa Jawa.
Nanging aku mbuktekake yen bab kuwi ora mokal. Yen aku kok takoni luwih marem
endi nulis ing basa Jawa apa basa Indonesia, loro-lorone padha mareme.
Kanggoku, basa apa sing tak enggo kuwi mung media. Sing penting apa sing pengin
tak tulis. Ora masalah kanggoku nulis ing basa Jawa apa ing basa Indonesia.
Ana ‘pesan khusus’ kanggo publik SJGA, mbuh kuwi sastrawan, pembaca, apadene
Kanggo para kadang sastrawan Jawa aku mung kepengin kandha yen ing jaman global
saiki, kita ora cukup nulis mligi ngengingi kultur agraris Jawa. Supaya basa
lan sastra Jawa ngrembaka, para pengarang SJGA kudu duwe wawasan sing
perlu gawe crita utawa geguritan kang nyangkut masyarakat nasional lan
internasional. Iki penting supaya sastra Jawa uga ‘diperhitungkan’ dening
publik sing luwih amba, mbuh kuwi nasional apa dene internasional kuwi mau. Bab
iki pancen wis suwe digagas dening almarhum Suparto Brata. Aku mung nandhesake
maneh. Kanggo wong Jawa umume, apike langganan paling ora salah sijining majalah
basa Jawa. Iki bakal akeh gunane ora mung kanggo lestarine majalah basa Jawa
nanging uga sumrambah marang perkembangan basa lan SJGA. Wondene para kritikus
SJGA kudu tetep nulis. Ora masalah yen kritik SJGA ditulis ing basa Jawa,
Indonesia, apa ing basa asing. Bab iki penting amarga para kritikus SJGA
mujudake ‘penyambung lidah sastra Jawa.’
Puṣpacalita iku sawijining pupuh kakawin. Pupuh iki biyasané digolongaké ing kategori: Sangskṛti. Jeneng pupuh iki tegesé kira-kira: "Kembang sing obah".
Guru-laghu[besut | besut sumber]
U U U | U - U | - U U | U - U | - U U | U - U | U U U | U U U
Satekané dhèwèké weruh ing sang lanang lungguh ing watu rata
kasengsem nulis ing karas karo landheping tanah nyaritakaké asmarané sing éndhah
nalika weruh sing wadon kesel mlaku diiringi pariwarané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puṣpacalita&oldid=106060"	Kategori: Pupuh kakawin	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.10, 10 Februari 2008.
usul[sunting | sunting sumber]
@waduh sampean kok kancrit ora tak bales kang hehehe. ayo wis poko'e melu berpartisipasi kangDhana
karo theme iki opo wis paling cinta to? Opo ora pengin nyoba theme liyane utawa sing 3 column wae luwih
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda
"Ratu adil iku kanjeng Nabi Isa putrane betara indra kang pembayun,
Lêlampahanipun Ki Padmasusastra dhatêng Nagari Nèdêrlan, nalika taun Masehi 1891.
Babonipun sêrat punika, karangan sarta tapak astanipun Ki Padmasusastra piyambak. Panyêratipun Ki Padmasusastra wontên ing Lamongan, nalika kaping 1 April 1893, taun Jawi 1822.
Cariyos Lêlampahanipun Ki Padmasusastra dhatêng nagari: Nèdêrlan.
1891 Sèptèmbêr 14. Tanggal kaping 14 Sèptèmbêr 1891 wanci
numpak kareta latu dhatêng Samarang, dumugi ing Samarang kèndêl wontên ing losmèn, kèndêl tigang dalu ngêntosi dhatêngipun kapal api.
Sèptèmbêr 17. Tanggal kaping 17 Sèptèmbêr bidhal saking Samarang numpak kapal nama Prinses Wilhèlmina panjangipun kintên-kintên 400 kaki, wiyaripun 60 kaki, kula tumut manggèn wontên kamar ôngka 1. Tilêm ing jrambah, jrambah punika dipun gêlari babut dhamas, isi kamar 36. Kamar agêng isi pasarean 2, kamar alit 1, kula wiwiti saking pungkasan wingking, punika
punika ingkang anjog ing dhèg badhe kula pratelakakên ing wingking. Sangandhapipun undhak-undhakan wau wontên undhak-undhakanipun malih, rinuji tosan lugas, punika panggenanipun para jongos tiyang 24. Rêrêngganing kamar sami kaukir awig pakirtyanipun ing jawi kaêcèt gadhing lisipun sawo matêng, ing lêbêt biru laut byur, mesi pasuryan sarta kaca, jandhelanipun bundêr ing pinggir kalapis kuningan, mawi krepyak saking nglêbêt, mawi tutup dhamas ijêm, sinungan tèdhèng tadhah angin, dados salêbêting kamar botên anggadhahi raos sumuk
[...ningan] rajangan pandhan, tutupipun kontên dhamas ijêm mawi kasongkèt ing sêsêkaran dalah ronipun, gardhènipungordhènipun.
salon, punika angeram-eramakên sangêt, saubêngipun kaêcèt gadhing, mawi corak pating krêlip kapindha kodrat, gilap
tuwin lêmari adhapur piano dados wujud kêmbaran, punika panggenanipun sêrat waosan, bokonganing sêrat mawi sasêratan parada nêdahakên namaning sêrat satunggal-tunggal, têmbung Walandi, Prasman, Inggris, tuwin sanès-sanèsipun, sintên ingkang rêmên maos mêsthi botên kacuwan, ing têngah kapasangan meja ôngka 1, kiwa têngênipun meja ôngka 2, panggenanipun tuwan-tuwan ingkang taksih yuswa nèm sarta lare-lare, pangagêngipun kapitan kapal sinêbut Komêndhan, Kolonèl, Residhèn, tuwin sanès-sanèsipun para agêng, lênggahipun kasor dening Komêndhan wau, pangagêngipun ingkang ngladosi ruwimèstêr, akalihan jongos tiyang Madura kalih wêlas, ingkang mirantosi têdhaking lare: jipro, kursinipun patèn lajuran mawi pir,
nginggil wau. Wêdalipun saking bale buja kontênipun kêkalih, ingkang wetan wontên kamaripun sakawan, ôngka 1, 2, kamar ôngka 100 mawi ngalamat W.C. Dames W.C. Heeren. Ôngka 3 panggenan asah-asah piring, ôngka 4 pondhokanipun Masinis, sisihanipun ingkang kilèn ugi wontên
Maatschappij dalah piring gêlas, cangkir sadaya mawi ciri, sanadyan wadhah dhaharan ing
èlêktrèsitèit, kurunganing kawat ingkang minôngka ucêng-ucêng pindha kudhuping sêkar lumbu, dadosipun kapal Prinsès Wilhèlmina kala ing taun 1882 wujuding kapal taksih enggal, sarta taksih santosa, ingkang rumagang ing damêl sadaya bôngsa Walandi Nèdêrlan, namung jongosipun sadaya
dhèg, pungkasaning dhèg ingkang ngajêng dipun pasangi salon, panggenan pirantos main kartu tuwin
ing paris, saubêngipun kapasangan rêsban patèn, buntêling kasuripun kulit mêmês saengga sinjang. Bêkakasing masinê ingkang nglampahakên kapal wontên têngah lêrês, wingkingipun awon, wingkingipun malih pirantos adamêl ès, ing gêdhong ès kangge pasimpênan tatêdhan, kados ta: daging mêntah, sayuran [sayur...]
[...an] tuwin wowohan, punika botên sagêd mambêt utawi bosok, tur toyanipun kangge ngunjuk para agêng. Kiwa têngêning panggenan wau, ingkang ngajêng saurutipun kamar ôngka 2 ingkang wingking lolowahan panggenan jagi-jagi para ingkang sami manggèn kamar ôngka 2. Ing ngandhap inggih wontên kamaripun, ôngka 2 têngahipun bale buja, mênggah kamar ôngka 2 wau wontên ingkang dados panggenan apotèkêr tuwin bale mata, punapadene panggenanipun para garap, panggenanipun Kumêndhan wontên têngah sangandhaping panggungan, panggungan punika panggenanipun para ondêr kaptin (juru kêmudhi), ingkang nglampahakên baita, wusana ing ngajêng pisan ngandhap nginggil panggenanipun para matrus, cêkakipun cariyos kula punika botên sagêd salêsih, awit saking guthat-guthitipun kêkathahên.
Sèptèmbêr 18. Tanggal kaping 18 kèndêl wontên ing Losari (Pamanukan), prêlu momot uwos.
Sèptèmbêr 19. Tanggal kaping 19 dumugi ing Bêtawi labuh jangkar, kèndêl ngantos 3 dintên, tumbas têtêdhan sacêkapipun badhe lêlampah têbih.
Sèptèmbêr 20, 21, 22. Tanggal kaping 20, 21, 22 } wontên ing Batawi, kula kèndêl ing pondhokanipun Radèn Mas Sudirja ing kampung Prapatan, sarta ing griyanipun mitra kula Mas Anggawinangun, Mantri Guru ing Mèstêr Kornèlis.
Sèptèmbêr 23. Tanggal kaping 23 bidhal saking Batawi ngambah lautan agêng, manah kula kados dipun iris-iris, rumaos kula kados tiyang kalap, tansah kaca-kaca sarta tansah kèngêtan anak bojo sarta putu-putu kula.
wontên têngêning lampahipun kapal, kula bingung prênahipun, warnaning rêdi Krakatau lincip, kadosdene tumpêng, sarta botên patos agêng, botên ngiribi kalihan [ka...]
[...lihan] agêngipun rêdi Marapi, suprandosipun kala ambalêdhos ngeram-eramakên santêripun, ngantos adamêl karisakan agêng, sapunika botên katingal kumukus, bok manawi taksih mutawatosi.
Sèptèmbêr 25. Tanggal kaping 25 dumugi ing pulo Padhang kèndêl kalih jam, kathah baita agêng-agêng sami ngêmot barang, lajêng kasudhah dhatêng kapal, warni kulit maesa lêmbu tuwin sanès-sanèsipun, makatên malih kathah para tuwan sagarwa putranipun ingkang badhe kondur dhatêng nagari Walandi, wontên Kolonèl ing Padhang ingkang badhe kondur ing nagari Walandi awit sampun yuswa angsal dhahar pancèn (pènsiyun). Rawuhipun ing kapal mawi pakurmatan agêng, kadhèrèkakên para militèr agêng alit, sarta mawi musik, wangsulipun ingkang sami ngaturakên ngubêngi kapal rumiyin ngantos kaping tiga, mawi sêndhon laguning gêndhing musik,
Sèptèmbêr 26. Tanggal kaping 26 bidhal saking Padhang ngambah lautan agêng, sampun botên mêthuki pulo malih-malih, ombakipun botên patos agêng nanging para tuwan sarta para nyonyah kathah ingkang sami luntak-luntak wuru laut, langkung malih lare-lare kathah ingkang lajêng sakit, nanging botên ngantos dangu lajêng sami bagas botên wontên labêtipun yèn mêntas sakit, mênggahing kula têka botên karaos punapa-punapa, malah eca anggèn kula nêdha.
Wanci sontên srêngenge badhe angslup ing toya, wontên katingal lawa pêthak mêdal saking toya, pados mêmangsan nyambêr unthuking toya ingkang kaworan rêrêgêd, lajêng angslup ing toya malih, pintên-pintên kathahipun sarta apanthan kula pitakèn punapa punika lawa [la...]
[...wa] laut, wangsulanipun dede lawa, nanging ulam laut ingkang sagêd mabur. Wontên malih ingkang anggumunakên manah kula, sabên-sabên wontên paksi toya pados mêmangsan ulam alit-alit ingkang sami kumambang, gumun kula wau dene lautan sampun lampahan pintên-pintên têka taksih wontên paksi saba kèndêling encokanipun dhatêng pundi, ingkang kathah pundi ingkang cêlak pulo, punika wontên saha kathah paksinipun saba. Wusana paksi-paksi wau sabên sayah aburipun lajêng ngambang
sanginggiling toya, kalayan nusuh kadosdene barang warnining paksi kados trinil. Wontên malih ingkang anggumunakên manah kula, salêbêting kapal punika wontên paksinipun ingkang tut wingking, winastan thilang laut, warninipun kados galathik wingka, saba salêbêting kapal, gêsangipun saking samukawis kêkeceran têtêdhan.
Sèptèmbêr 27, 28, 29, 30. Tanggal kaping 27, 28, 29 30 } ngambah lautan agêng.
Oktobêr 1. Tanggal kaping 1 } Nglangkungi Selon.
Oktobêr 2, 3, 4, 5 6, 7, 8,9. Tanggal kaping 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9. } Ngambah lautan agêng.
Oktobêr 10. Tanggal kaping 10 dumugi ing muwara Adan, panggenanipun tiyang Arab, sampun kabawah Kangjêng Guprêmèn Ènggris,Inggris. [Ènggri...]
[...s,] prêlu tumbas arêng sela, ing ngriku nuju wontên kapal gangsal ingkang sami kèndêl, inggih prêlu tumbas arêng sela. Sarèhning kula nêmbe sumêrêp dhatêng tiyang Adan, sangêt ing pangungun kula ningali dhapur pangangge sarta adatipun, wicantênipun kados swaraning paksi, lare pintên-pintên ingkang sami numpak baita tembo nyêlaki kapal, panganggenipun sami bêntingan kacawêtakên, prêlunipun sami ngêmis, têmbungipun pating cruwèt, sarta suka pratôndha kalayan tanganipun, sintên ingkang karsa pêparing yatra kadhawahna wontên ing laut, para tuwan para nyonyah kathah ingkang sami pêparing, dipun sêbarakên wontên ing laut, tumuntên lare-lare wau sami nylulupi, sapintên kathahing yatra ingkang kasêbarakên botên wontên ingkang botên kacakup, tandhanipun katadhahan wontên ing gêgêmanipun, sarta dipun cakot. Panglanginipun tiyang Adan, botên kados limrahipun tiyang nglangi, nanging sampun prasasat kados ulam toya kemawon, kumampul alembak-lembak kalihan wicantên pating cruwèt, tanganipun suraweyan, awakipun kumambang kados tanpa bobot, ebahing tangan sarta sukunipun sampun prasasat wêlah, sarèhning tiyang Adan sampun karèh dhatêng Guprêmèn
griya alit-alit, môngka rêdi-rêdi ing Adan tanpa cêcukulan, dados sakalangkung panas, mila têtiyang Adan kados minangsi.
Oktobêr 11, 12, 13. Tanggal kaping 11, 12, 13 } ngambah laut Merah punika panasipun anggêgirisi, pangangge kula ngantos kalêpèh, saupami nglugas raga tanpa rasukan botên kenging, awit kalêbêt digsura mênggah tatakramanipun [tatakra...]
Oktobêr 14. Tanggal kaping 14 langkah saking laut Merah, mantun panas.
Oktobêr 15. Tanggal kaping 15 dumugi Suwès labuh jangkar. Ing ngriku kula eram ningali kathahipun griya sae-sae, wontên têpining banawi atharik-tharik, sami wontên lotèng sungsun tiga utawi sakawan, botên wontên ingkang cara mawi èmpèr, sarta wontên sêpuripun dumugi Porsaet, lampahing kapal saking Suwès dumugi Porsaet wau sadintên sadalu lumampah rindhik, wusana lajêng laut agêng malih. Pasitèn ing Suwès punika ingkang kasudhèt dados banawi agêng dumugi ing Porsaet wau, sadaya wêdhi utawi padhas curi sanadyan
mênggah banawi wau ing sabên saonjotan wontên haltênipun, lajêng sêtatsiyun, ing ngriku mawi lengkongan pêthukan kapal, pundi ingkang dhatêng rumiyin ngêntosi kapal ingkang badhe dhatêng kantun, sumêrêpipun saking tèlêgraph, awit kapal ingkang langkung botên wontên kèndêlipun, langkung malih baita layar tuwin sêkoci punapadene klinyèt (kapal api alit) punika anggili kemawon, botên wontên pêdhotipun, lampahipun sumisih wontên kiwa, sawarnining haltêh tuwin sêtatsiyun wau kiwa têngên sarta wingkingipun griya-griya sampun kathah saha bagus-bagus, nanging botên sungsun, punapadene sampun kenging dipun tanêmi wit-witan agêng ingkang sagêd gêsang wontên ing ngriku, kados ta: cêmara, siwalan, tuwin sanès-sanèsipun, katingal asri polatanipun, sarta wontên panjêranipun bandera, tôndha manawi wontên kapal langkung, kapal kêruk sabên saonjotan satunggal, mila dipun kathahi amargi siti wêdhi tansah longsor bilih
nuju jawah, tur têpining banawi saurutipun sampun dipun batur sela mayat, awig pakirtyanipun, botên angêbosiangêbosêni. tiningalan, awit êtraping sela tuwin padhas pêthak pinindha kahananing kodrat. Têbaning banawi pakèndêlan kapal, punika mawi kapasangan ting mubêng wontên satêngahing toya mawi pal, ramipun ijêm, kuning tuwin sanès-sanèsipun, inggilipun ting saking toya antawis gangsal
kados sêkar sataman, adamêl lamlamipun ingkang nêmbe sumêrêp, dene sauruting banawi inggih kapasangan ting pal, cêlak kalihan tosan cagak tèlêgraph, sanadyan kathahing dilah tanpa wicalan, panyumêtipun botên rêkaos, amargi dilah-dilah wau elêktrèsitèit sadaya. Kapal ingkang kula tumpaki: ing ngajêng mawi dipun pasangi ting elêktrèsitèit, agêngipun satenong padhangipun angêcaki sawiyaring banawi, têbihing sorotipun antawis sapambêdhil, mila mubyaripun saengga raina.
Oktobêr 16. Tanggal kaping 16 wanci jam 5 enjing dumugi sêtatsiyun Alèksandêr, ing ngriku kathah griya bagus-bagus.
Mangkat saking Alèksandêr antawis saonjotan dumugi haltêh Nablê, inggih kathah griya bagus-bagus, sarta wontên pêkênipun prênah wetan banawi, pintên-pintên unta tuwin kemar ingkang sami momot barang dagangan tuwin têtêdhan, ingkang kula ngunguni punika dene tanpa aub-aub, sitinipun wêdhi panasipun angudubilahi, tiyang sêsadeyan têka tanpa wicalan kathahipun, dhusun-dhusun botên wontên katingal satunggil-tunggila, jêbul riyêl kemawon sami gêgriya wontên têngahing ara-ara tuwin ing pêpèrèng, pating grombol griya alit-alit kados sudhung cèlèng, pangintên kula saupami wontên tiyang ngadêgakên griya inggil, amêsthi risak kabuncang ing lesus, awit ing ngriku anginipun sakalangkung agêng. Têtiyang wau punika tasih kagolong tiyang
Arab, kulitipun cêmêng-cêmêng, kados tiyang Adan, sami karèh dhatêng Kangjêng Sultan ing Turki. Wanci jam 5 sontên dumugi ing Porsaet, lajêng labuh jangkar tumbas arêng sela, sangêt eram kula ningali kathahing kapal ingkang sami labuh jangkar kèndêl tumbas arêng sela, kula wical wontên nêmlikur kapal, dados pintên èwu tiyang ingkang sami kêkesahan tuwin among dagang, dene baita layar, sêkoci tuwin kêlinyèt pintên-pintên kathahipun, kula botên sagêd mical, para tuwan para nyonyah ingkang wontên ing kapal sami mudhun dhatêng dharat, mipik agêm-agêman suwèk ingkang adi-adi, awit ing ngriku kondhang saening daganganipun, sadaya sami dêdamêlan ing Turki, kathah ingkang sami sinongkèt ing bênang mas. Rampung pangêmoting arêng sela wanci jam 7 sontên bidhal saking Porsaet.
Oktobêr 17, 18, 19. Tanggal kaping 17, 18, 19 ngambah lautan agêng.
Oktobêr 20. Tanggal kaping 20 lampahing kapal wontên antawising pulo agêng ing Karsinah, sukuning rêdi-rêdi saurutipun ingkang ngongkang laut pintên-pintên griya sungsun bagus-bagus, sarta pabrik-pabrik katingal kukusipun kumêlun, lan lambunging rêdi katingal wontên sêpuripun lumampah rikatipun kados angin. Ing parêdèn punika botên wontên wit-witanipun agêng, namung katingal anggamêng cêmêng, jêbul punika tanêman anggur pintên-pintên èwu bau. Lajêng ngambah lautan agêng.
Oktobêr 21. Tanggal kaping 21 dumugi ing Genowah, inggih punika simpangan lampahan dharat dumugi ing Nèdêrlan, kalayan sêpur blêdhèg sagêd dumugi kalih gêthèk, para tuwan agêng-agêng sagarwa putranipun mandhap wontên ing ngriku lajêng badhe nitih sêpur. Nanging kula botên sagêd dhèrèk mudhun tumut tindakipun Tuwan dhê Nowi, awit kula ginanjar sakit panas, dados kapêksa kèndêl wontên ing kapal, [ka...]
[...pal,] manah kula kados dipun jahit, dene sande botên sagêd ningali nagari pintên-pintên ingkang badhe kalangkungan dening sêpur, môngka namung kirang kalih gêthèk dumugi, badhe kalih wêlas dintên dumugi. Tambanganipun sêpur ing Genowah wau dumugi ing Nèdêrlan 75 rupiyah. Dados kula namung nyariyosakên ing Genowah kemawon tur saking katêbihan. Ing ngriku pakèndêlaning kapal, nalika samantên wontên kapal 18 baita
inggih punika pêthukan sêtatsiyun agêng, têpining muwara kaparigi ing sela rêdi grajèn antawis sajobin
sarta panjêran bandera katingal munggul, ing ngriku wontên candhi sela ingkang kamulyakakên, cariyosipun candhinipun sang prabu ing Genowah, bètèngipun ngongkang laut, katingal santosa, musikipun kêmirêng saking kapal adamêl gambiranipun para matrus Walandi ingkang sami nyambut damêl, namung kula piyambak ingkang tansah prihatos, badhe ngambah lautan agêng ing Sapanyol ingkang kawartos anggêgirisi agênging ombakipun, parêdèn saurutipun pasisir botên wontên wit-witanipun, inggih namung katanêman anggur, [ang...]
[...gur,] ing lêlêbak katanêman kênthang tuwin sayuran. Wanci jam 10 sontênenjing. mangkat saking Genowah.
Oktobêr 23, 24. Tanggal kaping 23, 24 } ngambah lautan
nanging sumêmpyoking alun toyanipun taksih sagêd lumêbêt sumawur kados jawah, langkung malih sumribiting angin ambêkta hawa asrêp, punika ingkang nobilakên, panataning dhahar piringanipun dipun gapit, gêlasipun dipun lêbêtakên ing bolongan kajêng gèpèng panjang narithik, suprandosipun dhêdhaharan taksih kathah ingkang mowat-mawut, kawan dintên kawan dalu, têtiyang ingkang dèrèng nate sami botên sagêd tilêm sakeca, amargi tansah kêglundhung saking gonjing kapal, lah punika tibaning antaka kula, mêndêm sarta mutah-mutah ngantos satêngah pêjah, enjingipun sampun anglangkungi lautan Sêpanyol, ombakipun sampun suda.
Oktobêr 29. Tanggal kaping 29 ombakipun kèndêl.
Oktobêr 30, 31, Nopèmbêr 1. Tanggal kaping 30, 31, 1 } katêmpuh ing ombak malih, nanging botên sangêt kados lautan Sêpanyol.
Nopèmbêr 2. Tanggal kaping 2 ombakipun kèndêl.
Nopèmbêr 3. Tanggal kaping 3 dumugi Amodhê, inggih punika muara Nèdêrlan, ingkang kasudhèt dados banawi agêng dumugi ing kitha Amstêrdham, ing ngriku pintên-pintên griya jêjêl apipit sungsun timbun, sarta wontên sêtatsiyunipun,
kaparigi ing sela rêdi grajèn, ing nginggil katutup ing sela wêtah grajèn mawi sêsêkaran agêgêrêtan, sarta mawi kolongan tosan ingkang jinêpit ing sela pirantos cancangan baita, saurutipun banawi inggih mawi haltê tuwin sêtatsiyun, kados denè ing Suwès, sarta inggih mawi kabatur ing sela tuwin padhas katata rampakipun. Lampahing kapal botên sagêd lajêng ing wanci dalu, amargi ing wêkdal punika amanggih pêdhut alimêngan, dados kapêksa kèndêl wontên ing Amodhê sadalu, enjing lajêng bidhal.
Nopèmbêr 4. Tanggal kaping 4 samargi-margi kula tansah lamlamên ningali pasitèn sarta padhusunan, punapadene griya-griya ingkang kamargèn. Pasitèn ing wêkdal punika sawêk kapulasara sarta manawi sampun rampung lajêng kakèndêlakên ngantos dumugi ing môngsa bêntèr sawêk katanêman, ingkang sampun rampung panggarapipun katingal ngilak-ilak, pasitèn ing ngriku wradin sangêt, amargi saking rineka pêpunthuk sami kagêmpuran kaurugakên dhatêng ingkang lêdhok, panjang wiyaring kêdhukanipun kasami, galênganipun lêncêng,
munggul, cêlak kalèn ilining toya ingkang angoncori sabin, padhusunanipun anggrêmbêl, ing pinggir katanêman turus kajêng, sami warninipun, sarta sami longkangipun, griyanipun atharik-tharik sami tembok sarta sami payon gêndhèng, lumbung sarta wadhah rumput garing ingon raja kaya kadamêl kados gudhang, candhelanipun katingal mawi klambu, tur punika griyanipun tiyang alit. Sarèhning sampun wiwit môngsa asrêp, gêgodhongan sami anggègrègi, gagangipun pating crongat katingal mêmêlas, kados upaminipun [upami...]
[...nipun] priya tinilar ing kalulutipun, angarang tanpa bayu. Wanci jam 10 enjing dumugi ing Amstêrdham, inggih punika kitha agêng (
prasasat kula supêna. Banawi agêng wau kapêcah dados kalih, kangge pakèndêlanipun kapal tuwin baita agêng-agêng maripit ing pinggir sagêd nyudhah barang dhatêng dharat lajêng kalêbêtakên ing gudhang agêng ingkang wontên antawising banawi cawang kêkalih wau, utawi lajêng kenging kamot ing sêpur ingkang pancèn lajêng kabêkta malêbêt dhatêng nagari. Têpining banawi saurutipun sami
marginipun kasrasah ing sela tugêlan ingkang agêngipun satêngah kaki kubuk, èmpèring margi kasrasah ing banon miring rajangan pandhan pancèn margining tiyang. Rilipun ingkang anjog ing sêtatsiyun agêng kapapak kalihan inggiling sela, dados katingal waradin sarta kenging kaambah ing kareta. Gudhangipun panjang sangêt, antawis wontên 300 kaki, bêkakasipun tosan sadaya, antawising sungsunanipun katutup ing ram, ram wau katutup ing kawat tosan anaman jala, jandhelanipun katutup ing ram wêtahan mawi rangkêpan krepyak, kontênipun rangkêp ing jawi kajêng rajangan pandhan, ing lêbêt kaca wêtah, tembokipun banon, banonipun dipun katingalakên, dados botên kalepa, pamasangipun banon kasêling mujur sadaya akalihan malang sadaya, dados suluhanipun katingal botên wontên ingkang dhompo. Kantor Matsêkapei, panggung griya kojor, sêtatsiyun agêng sarta los-losipun tuwin gudhang-gudhangipun, [gu...]
[...dhang-gudhangipun,] punapadene griya-griya ingkang kadalêman para tuwan tuwin toko-toko, sadaya bagus-bagus, botên wontên ingkang ngupamèni ing atasipun griya-griya ing pulo Jawi, awit sanès lagu sarta sanès wangunipun, lan botên wontên griya ingkang botên sungsun, nanging botên wontên griya ingkang mawi èmpèr, jamban, kakus, pawon, wontên salêbêting griya, sumur botên wontên, nanging sabên griya wontên pancuranipun mêndhêt saking urung-urunging sumur bur, dumunung ing pawon tuwin ing jamban, punapadene ing jawi kangge ngumbah griya sarta wradinan, adi sarta rêsiking wradinan badhe kacariyos malih wontên ing Dhen Hah utawi Sêgrapênhagê. Pawon wontên salêbêting griya
mawi pipa kadunungakên ing longkangan manggèn, sarta mawi aling-aling wiron sinjang pêthak sêtrikan, kajêngipun arêng sela, kokinipun ayu-ayu sarta limrah taksih lamban, panganggenipun gumrining. Karêtêgipun mèh sadaya karêtêg tosan, adi sarta anèh-anèh modhèlipun, banawi wau têmpuk lèpèn agêng saking Dhèn Hah, kenging kalampahan baita amot barang.
Ing wanci dalu kula dolan dhatêng kitha badhe tumbas kêrtas patikêlir, ing ngriku kula sumêrêp griya-griya ingkang kadalêman para tuwan tuwin toko-toko punapadene untabipun tiyang ewon ingkang sami midêr-midêr tuwin têtumbas barang ingkang gumêlar salêbêting griya katingal saking jawi, amargi saking ram kaca salawang-lawang, kula ngantos sumlêngêrên, abyoring dilah gas ing Amstêrdham, [Amstêr...]
[...dham,] kados upaminipun lintang sumêbar ing siti, sintên ingkang sagêd mical lintang ing langit, inggih sagêd mical dilah ing Amstêrdham, kula malêbêt ing toko-toko barang-barang ingkang gumêlar sampun mawi tôndha sasêratan arginipun, kêrtas patikêlir saomplopipun kawadhahan dhus adi namung rêgi 30 sèn, sarèhning botên cara awis-awisan, inggih lajêng kula bayar kemawon, punika kula mawi dipun sukani sêrat pêthuk sacuwil sampun drig-drigan, punika kula têdhak kados ing ngandhap punika:
tosan, banonipun katingal botên dhompo suluhanipun, kontên sarta jandhelanipun sami
sampun rampung panggarapipun, katingal angilak-ilak, galênganipun lêmpêng katuwuhan rumput ijêm-ujêm sênên tiningalan, kêkêdhokanipun kasami panjang wiyaripun, ilining toya kumriwik turut margi agêng, lêmbu agêng-agêng sami wontên pangenan tanpa katêngga, ing pangenan ngriku wontên kandhangipun acèkli payon gêndhèng, pirantos pangauban bilih wontên jawah, lêmbu-lêmbu wau botên wontên ingkang dipun madamêlakên, namung kadamêl lêmbu pêrêsan kemawon, ingkang kangge maluku kapal agêng-agêng kados ingkang sampun kacariyos ing ngajêng, pakêbonan ingkang katanêman wowohan taun pintên-pintên kathahipun katingal anggarêmbêl, sarêng kula sawang witipun atharik-tharik, dados pancèn sinipat kala pananêmipun, dene griya-griya ingkang kalangkungan sarta pabrik-pabrik, kula botên sagêd nyariyosakên, amargi saking kathahipun, nanging kenging kula gêrba sadaya bagus-bagus, saking kula botên nate mrangguli griya-griya awon, sanadyan griyanipun tiyang alit acèkli pagêr tembok, nanging botên kasungsun, payon gêndhèng, kontên jandhelanipun sami mawi ram alit sarta krepyak, ing lêbêt limrah mawi tutup kêlambu.
Dumugi kula ing Dhèn Hah wanci pukul 6 sontên, dados namung lampahan 2 jam, ing wêkdal punika mangsanipun sampun pêtêng kados wanci têngah dalu, sampuna kasongan dening abyoring
saking kareta latu ing sêtatsiyun tiyang atusan, nanging kula botên gadhah sumêlang bilih botêna kapanggih Tuwan dhê Nowi, anggêripun kula botên kesah-kesah, bibaring tiyang amêsthi Tuwan dhê Nowi badhe katingal angantuni, sarêng tiyang-tiyang wau sampun gusis,
tiyang ingkang sagêd cara Mlajêng. Nyêlani cariyos, punapa sababipun dene ngantos kêtlisiban, punika saking kalintunipun ing lampah kula, ingkang kula tumpaki sêpur Guprêmèn, lêrêsipun sêpur Matsêkapèi, Tuwan dhê Nowi nyêgat wontên ngriku, mila botên kapanggih kalihan kula, saking sumêlangipun Tuwan dhê Nowi manawi kula manggih sangsara, lajêng kithok kawat dhatêng Amstêrdham, pitakèn kawontênan kula sarta dhatêng dhèlêp tuwin Leidhên dhatêng pangagênging sêpur, manawi wontên tiyang Jawi numpak sêpur kèndêl wontên ing ngriku dipun andhêga sarta dipun saènana, kinintên bilih panumpak kula kalajêng, nanging sadaya wau botên sagêd angsal katrangan, wusana lajêng lapor dhatêng kantor pulisi bilih kecalan tiyang, pulisi lajêng utusan madosi kula, nanging inggih botên sagêd pinanggih, amargi kula sampun kesah saking sêtatsiyun.
Mangsuli lampah kula, sarêng ing sêtatsiyun sampun gusis botên wontên tiyang, namung para garap kemawon, kula lajêng kesah saking ngriku, botên [bo...]
[...tên] kantênan sêdya kula sarta tansah prihatos, angèngêt-èngêt kèndêl kula badhe wontên pundi, awit botên sagêd kèndêl saênggèn-ênggèn saking atisipun, saupami tiyang kèndêl wontên sajawining griya amêsthi badhe pêjah kakên saking katisên, awak kula sampun dados gêdêbok, suku kula tansah wel-welan, sumôngga kula aturi anggalih sêdhihipun manah kula, sarta awak kula botên rampung kula tangisi. Dangu-dangu salêbêtipun kula lumampah tanpa sêdya anglangkungi lêsmènlosmèn. agêng, sawêg punika tuwuh manah kula badhe sagêd angsal pitulungan, amargi sangu kula taksih f 10 (sadasa rupiyah) cêkap kadamêl
wontên lusmèn, lêbêt kula dipun tingali tiyang kathah sarta lajêng dipun papagakên dhatêng Walandi ingkang nyêpêng lusmèn, kula wicantên cara Mlajêng botên mangrêtos, nanging para tuwan ingkang sami lêlênggahan wontên ngriku kathah ingkang tuwan-tuwan saking pulo Jawi, dados sami sagêd anjuru basani dhatêng tuwan ingkang nyêpêng lusmèn, bilih kula nêdha kèndêl, kula lajêng dipun tampèni sae kados tiyang agêng, lêlênggahan kalihan para tuwan ingkang sami among suka sarta ngunjuk minuman, wanci dhahar kula inggih lajêng tumut nêdha. Adhuh sawêk punika kula nglampahi mukti wibawa, dhaharan sarta minuman adi-adi, barangipun alus sarwa salaka, ingkang
ing lêbêt mawi kain panas, lajêng dipun gubêdakên ing kasur, dados manawi tilêm malêbêt sêlanipun, supados botên kenging asrêp, salêbêtipun kula mapan tilêm tansah kalisikan, ngakênakên badhe lêkasipun manah kula, awit saupami kula madosi pondhokanipun Tuwan dhê Nowi ngantosa sawulan môngsa sagêda kapanggih,
katrangan, awit Tuwan dhê Nowi sawêk nêmbe dhatêng awis ingkang sumêrêp, pinanggihing manah kula badhe nyuwun pitulung ing
wanci dalu, prênahipun kantor pulisi, inggih lajêng dipun têdahakên, kula lajêng lumampah, sadumugi kula ing kantor pulisi lajêng nothok kontên, priyantun ingkang wontên ngriku lajêng micantêni dhatêng kula têmbung Wlandi mawi Padma manah kula asrêp, dene sampun priksa nama kula, kula botên sagêd mangsuli sakêcap, jêbul tuwan pulisi punika sampun nampèni lapuranipun Tuwan dhê Nowi, kula lajêng dipun irid dhatêng agèn, kula inggih nurut kemawon, tumut salampahipun, nanging dhatêng pundi purugipun sarta kados pundi kajêngipun, kula botên sumêrêp, dangu-dangu
anyar. Kula kadangu nalar-nalaripun, kula inggih lajêng matur kados ing nginggil wau, Tuwan dhê Nowi sangêt anggènipun gumujêng akanthi pangungun, sarta ngandika bab rumêksanipun dhatêng kula kados ingkang sampun kula cariyosakên ing nginggil wau. Sarèhning griya ingkang kasewa Tuwan dhê Nowi namung isi kamar 8 kangge sariranipun sagarwa putra 6, kangge kêponakanipun 1, koki 1, dados kula kadhawahan manggèn wontên ing losmèn alit nama Volk Kost Huis ngantos dumugi sapunika, sabên enjing kula sowan nyambut damêl, anggarap bau sastra têmbung Jawi têngahan ingkang sulaya kalihan têmbung Surakarta, wanci pukul 6 sontên wangsul dhatêng lusmèn malih, makatên ing sabên dintênipun, têdha kula kopèn sangêt, punapa ingkang dipun dhahar Tuwan dhê Nowi kula tumut nêdha, dalasan srutu tuwin minuman alus inggih kaparingan, panêdha kula wontên ing meja alit mawi taplak sêtrikan
kasangsara kapanduking atis, godhongipun sami gègrèk, gagangipun pating crongat sami ngacung saengga kajêng sampun pêjah, salju sumawur mradini kados intên dhawah saking langit, lajêng ajèr dados toya, prasasat badhe ngêlêm jagad, ebahing wit-witan katrajang ing samirana ngidid ingkang mawa wisa asrêp, lenggêg-lenggêg kados upaminipun wanudya kalêlêp ing kêdhung, ebahing êpang ingkang minôngka tangan ngawe-awe nêdha tulung, srêngenge tansah nêbih, [nê...]
[...bih,] sorotipun botên purun manasi, sêmunipun ewa, parêntuling êbun ingkang wontên pucuking gagang sarta ingkang sampun dhumawah ing siti, kados luh amarawayan, kudhupipun pênduling mripat saking sangêting tangisipun.
gulunipun inggih dipun kêmuli, namung suku ingkang botên, kapal ing nagari Walandi agêng inggilipun sami kalihan kapal tèji, nanging mênang lêma, saking lêmanipun apus buntutipun ngantos kacêp, saha kapal-kapal wau kathah ingkang jilma, mlampah mandhêgipun namung sarana dipun abani kemawon, têtiyang sade sayuran tuwin wowohan sami kaidêrakên kaêmot ing cikar, katarik ing kapal. Limrahipun, bilih botên katarik ing kapal inggih katarik ing lêmbu, punika botên, sêgawon agêng-agêng ingkang dados pangirid, punika sami dipun rakiti kadosdene kapal, cangkêmipun kabrongsong ing kawat tosan, rikating lampahipun botên sanès kalihan kapal, manawi kula ningali sok angguyu piyambak, têka wontên sêgawon dipun pêndhêt damêlipun, ing nagari Walandi botên wontên barang ingkang tanpa paedah, sinjang momohan, pêcahan bala pêcah, têgêsan srutu tuwin kulit kacang lan sapanunggilanipun sami pajêng kasade.
Sanadyan ing môngsa bêdhidhing sarta rintên dalu tansah jawah, nyêlani cariyos, jawah ing nagari Walandi punika beda kalihan jawah ing pulo Jawi, botên wontên jawah dêrês, utawi pating tlêthok katingal wijang, jawahipun namung kados bun, utawi [u...]
[...tawi] lamuk kadosdene pêdhut, nanging nglandêng tanpa kèndêl, ngantos sapêkên utawi wolung dintên, tarkadhang ngantos satêngah wulan, namung têrang sakêdhap-sakêdhap, dalah galudhug tuwin balêdhèg botên wontên, wontênipun mawi môngsa kala, cariyosipun benjing wulan Juli utawi Agustus punika wontên, manawi nuju wontên galudhug tuwin balêdhèg, têtiyang ing nagari Walandi sami ajrih kathah ingkang tutup kontên, tur botên patos galak kados balêdhèg ing tanah jawi, punapa amargi botên wontên rêdi, dalasan mega utawi mêndhung inggih beda ugi, botên wontên mega utawi mêndhung kèndêl, kados ing pulo Jawi, nanging tansah lumampah sarêng kalihan dhawahing jawah. Ing sasêlaning padamêlan, kula tansah mubêng-mubêng salêbêt sarta sajawining kitha, pintên èwu griya ingkang sampun kula sumêrêpi, sayêktos botên wontên ingkang awon, sadaya bagus-bagus sarta gumrining, saha tiningalan botên angêbosêni, modhèlipun sanès-sanès abêbanjêngan, dene griya-griya ingkang ragi têbih saking kitha sami miyambak, botên bêbanjêngan kados griya salêbêting kitha, sarta mawi gadhah wawêngkon satamanan, [Footnoot: patamanan] punika ingkang sangêt nyênêngakên, kuciwanipun sawêg môngsa bêdhidhing, witing sêsêkaran sami dipun kêmuli ing uwuh garing, dados kirang nyênêngakên, pagêripun limrah sadaya tosan rujèn, mawi cêplok sarta bungkul sasêkaran.
Ubênging kitha Dhèn Hah lampahan 3 jam, utawi 9 pal, punika kêbak griya sae-sae. Palis utawi kadhaton ing Sêgrapênhagê,
inggih punika ingkang kadalêman Sri Bagendha Maharaja Putri saha ingkang Ibu Kangjêng Ratu Pramèswari, punika sakalangkung adi, cêkakipun kula
grajèn ukir-ukiran ingkang inggilipun kalih dêdêg, panjangipun naracak ngalih dhêpa, kêmput saubênging kadhaton, lajêng
agêng tuwin adi sangêt, mawi wontên mênaranipun panggenan jam sarta wontên worgêlipun ingkang
bilih ungêling worgêl dangu punika tôndha jam ingkang badhe mungêl, swaranipun agêng sarta sora, bilih ungêling worgêl sakêdhap, punika tôndha jam têngahan ingkang badhe mungêl, swaranipun alit cumêngkling nanging
ungêlipun botên namung sapisan, manut wancining jam, mungêl 12 tôndha satêngahjam. kalih wêlas, mungêl sapisan, tôndha satêngah satunggal, makatên salajêngipun, lan wontên gênthanipun kêkêleng agêng katabuh sabên dintên Ngahad, wiwit pukul 6 enjing sampun kagoyang, ngalêmpakakên para tiyang ingkang sami badhe sêmbayang dhatêng greja, pintên-pintên ewu tiyang jalêr èstri tuwin lare-lare ingkang sami nêtêpi agami malêbêt dhatêng greja, panganggènipun sami pameran, pangulunipun mawi singir binarung dening para sakabatipun, swaranipun layung-layung angêrês-êrêsi manah, gambaripun Kangjêng Nabi Ngisa kala mapatipun badhe seda katingal nandhang brana awit saking pandamêlipun tiyang Yahudi kapasang wontên sacêlaking misbyah.
Sacêlaking kadhaton wontên sagaranipun sinarisig ing sela grajèn, ing têngah mawi pulon, kathah paksinipun toya ingahan, sami wontên pulon mêlangkring ing wit-witan, maliwisipun sami ngambang wontên ing toya, adamêl jênakipun tiyang ningali. Botên patos têbih saking ngriku tumuntên
wau lèpèn mubêng, ing têngah siti mênggir, utawi rêdèn, kathah wit-witanipun agêng-agêng apindha wana, nanging tuwuhing wit-witan katata atharik-tharik, margining tiyang gasik katingal anglangut, kula ngantos lam-lamên kados ningali wontên salêbêting supênan.
Wontên malih panggenan sawatawis têbih saking kitha, tiningalan kados wana grêng, nanging wontên [wo...]
[...ntên] marginipun bagus amrapat, saking lèr kidul, wetan kilèn, têmpuk ing têngah, sarèhning kêkajêngan agêng-agêng tanpa katata tuwuhipun, dados sampun jiblês wana, saking katêbihan kula botên sumêrêp bilih ing ngriku wontên marginipun bagus, awit kayoman dening kêkajêngan agêng-agêng wau, jêbul ing ngandhapipun katingal gasik, amargi dipun saponi sabên enjing dening tiyang ingkang kapatah rumêksa ing ngriku. Sacêlaking margi prapatan, utawi têngahing wanan, wontên griyanipun agêng adhapur bundêr botên kasungsun, tinutup ing gêdhah têpung gêlang, ngajêngipun antawis kalih pambalang wontên têlaganipun kêkalih akimplah-kimplah, kathah ulamipun, nanging
kursi kintên-kintên botên kirang sèwu, kênap alit inggih kathah, sangandhaping wit-witan dipun pasangi dhingklik panjang cagak tosan patèn pintên-pintên dasa, malah saking pangintên kula langkung satus, kula pitakèn dhatêng mitra kula ingkang ngêtêrakên kula sarta sagêd têmbung Mlajêng, jêbul punika panggenan kalangênan musik agêng, nanging wontênipun namung bilih ing môngsa bêntèr ing wanci dalu nuju padhang bulan, têtiyang salêbêting kitha sami among suka wontên ngriku ngantos pintên-pintên èwu jajan dhaharan sarta
ingkang kathah jaka akalihan prawan, walanjar inggih mrêlokakên, sasat pirantos jelungan badhe ngumpulakên balung apisah. Pungkasing margi ingkang
sadaya sami kasrasah ing sela tugêlan ingkang agêng sarta kandêlipun nracak satêngah kaki kubuk, margi sacêlaking kadhaton dipun mêstèr, têpining margi sela grajèn, panjangipun kalih elo, agêngipun sakaki, sambêtanipun mawi antup-antupan, punika ingkang minôngka rolak, lajêng banon miring rajangan pandhan, punika marginipun tiyang cakêt kalihan griya abêbanjêngan, kontên tuwin jandhelanipun ram, ing lêbêt katingal barangipun toko ingkang dipun dhasarakên, dilahipun gas sarta èlêktrèsitèit. Wontên malih ingkang ngeram-eramakên, cuwilan marmêr warni-warni, wontên pêthak, cêmêng, jêne, abrit tuwin sulak sanès-sanèsipun, agêngipun sak dim, punika dipun pasang ing radinan, nama pasasi, panatanipun dhapur lunglungan sarta sêsêkaran, ing ngriku botên kenging kaambah ing kareta bèndi tuwin kapal, kula gumun ingkang gadhah anggit, dene têka tabêri nglêmpakakên cuwilan marmêr samantên kathahipun, sarta dipun sami agêngipun, saèstunipun inggih saking pirantos pabrik, [pa...]
[...brik,] nanging kok kêprêlon têmên, ing pasasi punika paklêmpakaning para sudagar agêng ingkang sami bikak toko wontên ngriku, saening griya botên susah kula pratelakakên, mindhak ngêbosêni, namung sanginggiling margi têpangipun griya sungsun tiga wau punika kiwa têngên, punika dipun tutup ing gêdhah, wêngkunipun kajêng amalêngkung, dados tiyang lumampah ing ngriku bilih wontên jawah: botên kajawahan, tur padhang, panjanging griya pasasi ingkang marginipun kasrasah ing marmêr cuwilan, sarta nginggil katutup ing gêdhah, supados têrangipun cariyos kula upami wringin sêngkêran lèr, punika prapatanipun, ngalèr ngidulipun tuwin ngetan ngilènipun, punika marginipun lajêng têpang kalihan margi sanès, sumangga ta kagaliha, rak kathah
griya baturipun wontên pancuripun saking sumur bor, pambucaling tiyang dhatêng urung-urung têpining margi ingkang tinutup ing balebekan tosan trancangan, manawi wontên rêgêdipun katingal, gampil anggènipun ngrêsiki.
Salêbêting kitha wontên lèpènipun agêng kenging kaambah ing baita dumugi ing Amstêrdham, pintên-pintên baita ingkang amot barang sarta têtêdhan, mudhik milir botên wontên kèndêlipun, têpining lèpèn kaparigi ing sela grajèn sarta katutup ing sela tablêgan, ngantos dumugi sajawining kitha, krêtêg-krêtêg sami putêran [putêra...]
[...n] sadaya, sabên wontên baita langkung, krêtêg kaubêngakên dados mujur, kiwa têngênipun kenging kalampahan baita, sanadyan karêtêgipun agêng sarta bêkakasipun sarwa tosan, ewadene ingkang ngubêngakên namung tiyang satunggal wontên têngah ambikak tutup tosan panggenan obelan, namung mak
ningali kemawon bingung, saking kathahing barang ingkang kasudhah sarta kainggahakên saking baita.
Salêbêting kitha kareta bendi tuwin cikar botên kantênan kathahipun, kareta sewan inggih kathah, nanging botên kenging katitik punapa kareta sewan punapa preman, inggih saking saening kapal, pakeyan tuwin karetanipun, tiyang radinanipun dipun kumbah, sampun malih ingkang nama kareta. Glindhinganing kareta preman kathah ingkang dipun rangkêpi karèt, inggih amung punika panitikipun, dados lampahipun ngambah sela botên mungêl
Ing salêbêting kitha wau botên namung rame dening swaraning kareta bèndi kemawon, trèm wèi ingkang pangirid kapal botên wontên kèndêlipun, wiwit pukul 6 enjing dumugi bêdhug dalu sawêg kèndêl, sawarnining margi mèh tambah dening trèm wèi sadaya. Ingkang ambawani trèm wèi wau punika matsêkapei agêng, kathahing kapal panarik trèm 600 iji, punika kacakan kangge sadaya.
Griya-griya ingkang sampun kocap ing nginggil [nginggi...]
[...l] wau sadaya, sanadyan sampun sungsun-sungsun, ewadene ing ngandhap pisan mawi guwan pirantos wadhah barang tandhon,
Dhesèmbêr. Ing wulan Dhesèmbêr punika môngsa rêndhêng jawahipun angrêcèh mênggaha ing pulo Jawi, wangsul ing Nèdêrlan, botên nama ngrêcèh, nanging nglandêng, awit botên wontên katingale tètèsipun saking langit, namung kados pêdhut kemawon, agêng-agêngipun namung kumêpyur kados ingkang sampun kacariyos ing ngajêng, suprandosipun ngantos ilèn-ilèn, lèpèn dados agêng, nanging wontên gongipun, inggih punika dhawahing salju toya anjêndhêl kados kapuk, agêngipun saklungsu-klungsu, manawi ngengingi rai ngantos sakit, nanging wontên
ngantos ajrih lumampah ing radinan, kajawi saking atis sangêt, sagêd angrungkêbakên tiyang lumampah, sarta kathah ram kaca sumyur, wit-witan sampuna barindhil godhongipun, amêsthi rêbah kados dipun saponi, punika kemawon pintên-pintên wit-witan ingkang sami sol, nanging wit-witanipun gampil gêsangipun, sanadyan sampun rungkat, oyotipun dipun pêndhêm malih inggih sagêd gêsang, sarta botên namung wit-witan alit, sanadyan agêngipun saprangkul botên wontên sanèsipun.
Sapunika dèrèng wontên ès, sawêk bribrik-bribrik, môngka sapunika kemawon kula sampun satêngah pêjah, tansah api-api wontên sangajênging kagêl (padhiyan), sampuna makatên sampun pêjah kakên, ewadene tiyang ing Nèdêrlan prasasat botên dipun damêl raos, lare-lare sami pêplajêngan, saking ringkih kula saupami kula dipun ladaki ing lare dipun jak gêlut, kula rumaos ajrih, awit saking basanipun anjunjung kuping kula kemawon botên sagêd.
Kendhang iku piranti gamelan Jawa sing ditabuh nganggo kombinasi antara tlapakan karo driji, dadi ora nganggo tabuh. Ing musik modhèrn, piranti iki digolongaké piranti perkusi. Kendhang disèlèhaké ing wadhah panyangga saka kayu sing wujudé mèmper huruf Y. Kendhang ing musik gamelan fungsiné kanggo mimpin lan ngarahaké musik.[1] Kendhang nduwèni jinis lan ukuran kang werna-werna.[1] Ukurané kendhang antarané 20 cm nganti 45 cm.[1] Kendhang bentuké kaya drum lan dimainaké kanthi cara ditabuh.[1]
Wujudé mèh silindher, simetris, ing salah siji sisih rada gedhé tinimbang sisih lawané. Bagéyan sing luwih gedhé umumé disèlèhaké ing tengening panabuh. Kendhang iki ukurané luwih cilik tinimbang bedhug.
Ana 4 jinis kendhang sing umum dienggo ing gamelan ya iku: (urutan saka sing paling gedhé ukurané)
Piranti gamelan iki fungsiné kanggo ngatur irama utamané yèn arep ngowahi irama uga kanggo ngatur tempo musik supaya ajeg. Kendhang uga sok kanggo tengeran babak-babak ing reroncèn musik gamelan lan ing pérangan akir utawa panutup swara suwukan.
Jinis swara lan cara nabuh[besut | besut sumber]
Dlong: swara iki metu saka tengah bagéyan kendhang sing gedhé (kejaba kendhang ketipung), ditabuh nganggo kabèh driji lan sabagéyan tlapakan sing langsung diculaké. Swara iki nduwé nadha paling cendhèk.
Dhah: swara iki metu saka sisi utawa pinggir bagéyan kendhang sing gedhé (kejaba kendhang ketipung), ditabuh nganggo kabèh driji lan sabagéyan tlapakan tangan sing langsung diculaké.
Thung: swara iki metu saka tengah bagéyan kendhang sing gedhé, ditabuh nganggo driji sing langsung diculaké. Yèn ing kendhang ketipung, swara iki metu saka bagéyan kendhang sing gedhé ning ditabuh nganggo jempol utawa driji panuding sing langsung diculaké.
Ket: swara iki metu saka pérangan tengah kendhang sing gedhé, ditabuh nganggo pucuk driji utamané pucuk driji panuding, driji panunggul karo driji manis lan ora langsung diculaké (tetep nempèl) utawa nutup.
Tong: swara iki metu saka sisi utawa pinggir bagéyan kendhang sing cilik, ditabuh nganggo pucuk driji panunggul lan driji manis lan langsung diculaké.
Tak: swara iki metu saka bagéyan kendhang sing cilik, ditabuh nganggo kabèh driji lan sabagéyan tlapakan tangan lan ora diculaké utawa tetep nempèl, déné tlapakan tangan tengen nempèl ing bagéyan kendhang sing gedhé. Swara iki nduwé nadha paling dhuwur.
Deng: swara iki metu saka bagéyan kendhang sing gedhé, ditabuh nganggo kabèh driji ana ing sisih pinggir kendhang. Sumber : Hari Kendhang Kabupatèn Madiun.
Simple EnglishBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 29 Agustus 2016.
yo duduk wong jowo mas. tapi iso kok nek ngomong jowo.. tiang niki sasak tulen. ning yo piye
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Końskie&oldid=1119032"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
sugeng rawuh ki Ngabehi ing kratonipun kangboed…monggo dipun sekecakaken lenggahipun meniko wonten ses siong klembak menyan, menopo dom 76…..kangboed taksih sare
KangBoed	12-08-2009 pukul 16:21	Celepoooooooot.. nyedot klembak menyan
Sampeyre - Hotel SampeyreAlberghi Sampeyre 12020
Bocah sing ayu rupane, bocah sing ayu atine.
Anteng, kenceng & kentelne atine. AMIN.
* Kang temen pangudipanipun , maring bebener laras adil. lan timbang ingkang sanyata, iku oncekane sayekti, yen winastan kyai ageng sela, wasis nyekel bledeg thathit..
BABAD CARIYOS LELAMPAHANIPUN R.Ng. RANGGAWARSITA | alangalangkumitir
Ranggawarsita punika satunggaling pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Ing Babad Cariyos Lelampahanipun Suwargi R Ng Ranggawarsita, ingkang kababar dening Komite Ranggawarsita Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, kawedalaken dening Balai Pustaka, taun 1979, dipuncariyosaken lelampahanipun sang pujangga tuwin cacariyosan bab kadibyan, kalangkungan sarta kaelokanipun sawatawis.
Nalika lairipun Bagus Burhan, ingkang embah buyut Kyai Ngabei Yasadipura taksih amenangi ngantos sawatawis taun laminipun. Sareng Kyai Ngabei Yasadipura andungkap badhe seda, RT Sastranagara dipun paringi pangandikan bilih ingkang wayah, Bagus Burhan, ing tembe badhe dados pujangga panutup ing nagara Surakarta Hadiningrat. Dipunngendikakaken ugi bilih samangke misuwuring Bagus Burhan nalika kapatedhan wahyu kapujanggan badhe langkung kaliyan ingkang embah-embahipun. Sanajan ingkang putra sampun boten kekilapan bab punika, ewadene sinamun ing samudana ngatingalaken karenaning panggalihipun. Sasampunipun Bagus Burhan dipun pegeng lajeng kaparingaken dhateng Ki Tanujaya, abdi kinasihipun RT Sastranagara. Ki Tanujaya sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, makaten ugi Bagus Burhan, tresna sanget dhateng Ki Tanujaya. Rinten dalu sampun boten saged pisah, ngantos kasupen dhateng ingkang rama tuwin ingkang embah. Sareng Bagus Burhan andungkap yuswa 12 taun, keparengipun ingkang embah badhe kapuruitakaken ngaji dhumateng Ponorogo, kapasrahaken dhateng Kangjeng Kyai Imam Besari ing Gebangtinatar. Kyai Besari punika mantu Dalem Sampeyan Dalem
Bagus Burhan tansah nglirwakaken kuwajiban sinau Bagus Burhan remenipun ngejak kanca-kancanipun dhaten lepen angupados ulam. Menawi sekinten kantun anggenipun ngaji, kancanipun dipun weling kapurih mamitaken sengadi sakit badanipun.
Ing Madiun Bagus Burhan pinanggih bakal sisihanipun Lampahipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dumugi ing tlatah dhusun Mara, anjujug griyanipun tiyang nama Kasan Ngali ingkang kaprenah sedherek misanipun Ki Tanujaya.
Bagus Burham wangsul dhateng Ponorogo Awit saking sakalangkung sayahipun anggenipun lumampah wonten salebetipun wana, wusana Bagus Burham (sanes Bagus Burham kados ingkang kaserat saderengipun) dhawah breg, kesambet. Bagus Burham mboten kiyat nandhang sayah, padharanipun luwe, maripatipun arip sanget, gulunipun salit, raosipun ngorong, badanipun gumeter, kringetipun gumrobyos kados tiyang adus.
Bagus Burham remen dhateng pandamel maksiyat Sawangsulipun Bagus Burham dhareng pondhok ing Ponorogo ingkang kaesuh dening Kangjeng Kiai Imam Besari, pangajinipun saya bibrah, mboten wonten ingkang kalebet ing manah babar pisan.
Kadhangkala Kangjeng Kiai nylenthik kupingipun Bagus Burham supados temen-temen anggenipun ngaji. Ewadene Bagus Burham boten pisan-pisan anggatosaken dhateng pitutur prayogi. Ingkang dipunremeni namung dhateng padamelan maksiyat. Saben dinten boten gothang keplek yatra kaliyan kanca-kancanipun ingkang ugi sampun kelajeng remen dhateng pandamel maksiyat. Boten ketang dhelik-dhelikan meksa dipun temaha. Tunggil taun kaliyan mantukipun Bagus Burham saking Kitha Madiun, ing Ponorogo kadhatengan paceklik. Sedaya sabin ingkang dipuntanemi sami kaambah ing ama menthek saha lodhoh, sarta walang sangit sapanunggilipun. Warga sami kekirangan pangan. Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng parepatan kaliyan para pinisepuh, sami kadhawuhan mbudidaya kados pundi sakecanipun ingkang dipun lampahi. Aturipun para pinisepuh warni-warni. Wonten ingkang gadhah pamanggih paring sumerep dhateng tiyang sepuhipun, wonten ingkang gadhah pamanggih nyuwun biyantu pitulunganipun pamarentah, wonten ingkang gadhah pamanggih setiyar piyambak. Kangjeng Kiai lajeng mutusaken kedah setiyar piyambak.
Para murid kadhawuhan sami musapir dhateng para priyantun, dhateng para artawan, sarta dhateng para sudagar, menapa dene dhateng sanes-sanesipun ingkang sakinten angendahaken dhateng kabangsan, mawi dipun bektani cathetan kangge tapak asmanipun ingkang sami amaringi. Bagus Burham ugi ndherek lampah musapir punika. Nalika saweg kalih dinten dumugi sewulan, golonganipun Bagus Burham ingkang kapatah musapir, angsal-angsalanipun sami racak-racak kaliyan kancanipun. Ananging dangu-dangu namung angsal sakedhik piyambak. Malah lajeng mboten angsal babar blas, andadosaken pamuring-muringing manahipun juru anampeni. Mila ngantos dipun srengeni kathah-kathah.
Adhakanipun dolan wonten pinggir lepen, sami memet ngupados ulam. Dangu-dangu patrapipun Bagus Burham sakancanipun dipun mireng Kangjeng Kiai. Sanes dinten tampinipun musapir Bagus Burham sakancanipun ingkang tigang golongan sami anglampahi tumemening manahipun. Pamrihipun sami anyadhang angsala pangalembana dhumateng juru anampeni, utawi pangalembananipun Kangjeng Kiai Imam Besari. Saya dangu, Bagus Burham saya boten manah babar pisan dhateng pasinaonipun ngaji. Rinten dalu
tuwin Kangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung prihatos nguningani kahananipun Bagus Burham ingkang saya dangu namung saya ngagengaken dhateng pandamel maksiyat. Sareng Bagus Burham tetela boten kenging dipun ajar sae, panggalihipun Kangjeng Kiai saya boten sekeca. Wasana Bagus Burham dipuntimbali, lajeng dipundukani. Pandanguning deduka ririh, ananging adamel tatuning manah.
Bagus Burham wiwit dipun paringi enget dening Pangeran. Gadhah rumaos lingsem sanget dipunparingi pangandika kados makaten wau. Tumunten Bagus Burham wicanten dhateng Ki Tanujaya, bilih anggenipun sinau ngaji mboten tumunten saged, isin mantuk dhateng nagari Surakarta. Midhanget wicantenipun Bagus Burham, manahipun Ki Tanujaya kumepyur. Wekdal punika umuripun Bagus Burham saweg gangsal welas taun. Salajengipun, saben dinten Bagus Burham nyuwun supados Ki Tanujaya angeteraken dhateng Lepen Watu, badhe anglampahi kungkum sakuwawinipun, sarta salebetipun anglampahi, sampun ngantos dipun cawisi barang-barang. Ingkang
Sadangunipun kungkum ingkang kaesthi boten wonten malih kajawi nyuwun dhateng Ingkang Damel Gesang tumuntena saged anggenipun sinau ngaji. Anggenipun nglampahi boten kengguh dhateng wewernen ingkang amemengin manahipun, ngantos saged dumugi kawandasa dinten laminipun. Sareng namung kantun sedalu, Bagus Burham dipuntari kaliyan Ki Tanujaya, mangke dipun liwetaken menapa, nanging panedhanipun mangke samangsa sampun mentas saking kungkum, dados jangkep angsal kawandasa dinten. Sareng sampun lingsir dalu Bagus Burham saged tilem sakleran. Salebetipun Bagus Burham tilem, supena dipun panggihi ingkang embah buyut, Kiai Ngabehi Yasadipura. Wonten ing supenan, kadhawuhan mengleng badhe dipun paringi dhawuh. Sareng sampun mengleng, Kiai Ngabehi Yasadipura lajeng lumebet dhateng talinganipun Bagus Burham. Wusana Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng mentas amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya. Sasampunipun nedha secekapipun, watawis jam tiga dalu lajeng sami gegancangan mantuk dhateng pondhokan, lajeng andumugekaken tilemipun.
Satanginipun tilem, tiyang kalih sami rumaos angsal kanugrahaning Pangeran. Bagus Burham kaparingan ilham saged sumerep dhateng kasusastran kalayan boten sarana mawi dipun ajar. Sastra Arab, Jawi, Walandi, satembungipun pisan, lajeng boten rumaos angel maos Kitab Al Kuran dalah samaknanipun pisan. Ki Tanujaya angsal kanugrahaning Pangeran mangertos wicantenipun kutu-kutu walang ataga. Sareng sampun wancinipun dhateng mesjid, Bagus Burham sakancanipun lajeng sami mangkat. Para kancanipun sami ambekta Al Kuran kangge ngaos mangke sabakdanipun subuh. Bagus Burham mbekta Kitab kaliyan Kur’an. Mila sami dipun garapi kancanipun. Sareng sampun dumugi ing mesjid, sadaya lajeng sami wiwit sembahyang kados adat. Dereng sapintena dangunipun, lajeng katungka rawuhipun Kangjeng Kiai. Ing kalodhangan punika, Kangjeng Kiai sanget pangunguning penggalihipun dene ing therekaning lare-lare ingkang sami sembahyang wau wonten lare ingkang sirahipun katingal sumorot kados mawa cahya, ananging Kangjeng Kiai dereng saged nyatakaken sinten ingkang sirahipun mawa cahya wau. Sabakdanipun sembahyang, Kangjeng Kiai lajeng lenggah ing surambi kados adat sabenipun, amariksani para murid ingkang sami ngaji. Pangajinipun Bagus Burham manggen wonten ing wingking piyambak. Ing kalodhangan punika Kangjeng Kiai mireng sakenaning suwantenipun murid saha cethaning pakecapanipun ingkang adatipun boten nate wonten kados ingkang nembe kamirengaken punika. Mila sedaya ingkang ngaji lajeng dipun dhawuhi kendel. Ngajinipun para murid lajeng kadhawuhan gentos-gentos satunggal-satunggal. Sareng urutipun ngaji dhawah Bagus Burham, sadaya kancanipun cingak, amargi suwantenipun bantas kanthi cengkok Buminatan, pakecapanipun aksara cetha boten anyampar, dhumawahing ayat wijang sumeleh. Sedaya sami pathing plongo kados tiyang kamitenggengen.
Bagus Burham wangsul dhateng Kitha Surakarta Kangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung ngungunipun nguningani Bagus Burham ingkang sakalangkung sae ngaosipun. Saking saening suwaranipun saha saening lagunipun, ngantos kenging dipunparibasakaken suwaranipun ulem arum aririh, ananging angumandhang turut usuk.
Sareng anggenipun ngaji sampun kendel, Kangjeng Kiai lajeng andhawuhaken dhateng para pinisepuh saha dhateng murid-murid sedaya, kaparengipun Kangjeng Kiai sapunika Bagus Burham dipunparingi nama Mas Ilham, sarta dipun kersakaken dados badalipun Kangjeng Kiai. Wasana Bagus Burham angsal pangaji-aji ingkang boten beda kaliyan pangaji-ajinipun dhateng Kangjeng Kiai Imam Besari, menapa dene solah bawanipun, lajeng santun salaga angetawisi bilih utusaning tiyang saged. Kawontenan lan kaelokaipun Bagus Burham wau lajeng sumber salebeting kitha Ponorogo. Para ngalim saha para mukmin, menapa dene para santri-santri sakiwa tengenipun ing kitha
dhumateng ingkang nembe angsal kanugrahanipun Pangeran wau. Saben dinten boten wonten pedhotipun, malah indhaking pawartos sudaning titipan, kala samanten Bagus Burham wau sami dipun kabaraken panuksmanipun Seh Amongraga. Bagus Burham piyambak sasampunipun anampeni kanugrahanipun Pangeran, remenipun dhateng pandamelan maksiyat lajeng sirna kados dipun saponi. Nakaling manahipun lajeng dados tiyang sareh, alembah manah. Rinten dalu namung tansah anderes Kuran. Saben sewulan ngantos saged katam Kuran rambah kaping sekawan, mila Kangjeng Kiai lajeng ketingal asihipun sayektos.
Ingkang kapatah methuk Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham ing Panambangan Bacem inggih punika MNg Awikrama. Sareng dumugi ing Panambangan Bacem, lajeng angaturaken salam taklimipun ingkang raka, saha angaturaken kasugengan rawuhipun Kangjeng Kiai, menapa dene amaringaken pangestu dhumateng ingkang wayah Bagus Burham. Sasampunipun pepanggihan ing dalam Sastranagaran, RT Sastranagara ngaturaken sakalangung panuwunipun anggenipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun saged anyembadani ingkang dados pangajeng-ajeng panggalihipun. Satelasing atur wangsulanipun
Sasuwuking Kalaganjur, Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng dipun acarani lenggah dhahar sakaliyan ingkang raka RT Sastranagara. Sarehning sapunika pangajeng-ajeng manah sampun nama kadumugen, Bagus Burham sampun mantuk sarta angsal kanugrahaning Pangeran, mila sami badhe dipun tetepi angluwari punagi tayuban sakulawarga sadaya. Kala samanten lajeng kadadosaken tayuban. Saking keparengipun MNg Ranggawarsita ingkang kadhawuhan anjoged rumiyin Kramaleya, ingkang anglarihi Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, gendhingipun Cangklek Ponorogo.
Sinuhun nyobi kalangkunganipun Bagus Burham Sawangsulipun Bagus Burham saking Ponorogo, raosing panggalihipun RT Sastranagara kados siniram tirta marta. Ananging labaning kagem bangsa luhur saha priyagung sepuh, sakathahing kabingahan wau boten kawistara ing netra.
Dhawuh Dalem, Bagus Burham lajeng dipunbuntel mori karangkep pitu, kados caranipun mbuntel mayit. Sareng pambuntelipun sampun rampung, kadhawuhan nglebetaken dhumateng ing bandhosa. Bandhosa lajeng kacemplungaken dhumateng ing bandengan. Sampeyan Dalem lajeng jengkar. Sareng sampun pitung dinten pitung dalu, Bagus Burham kadhawuhan ngentasaken, sarta kadhawuhan ngedalaken saking bandhosa. Sareng bandhosa tuwin morinipun buntel dipun bikak, Bagus Burham ketingalipun kados sampun tilar donya. Sampeyan Dalem kepareng ambisiki dhumateng Bagus Burham. Boten dangu Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng saged ngadhep wonten ing Ngarsa Dalem. Dhawuh timbalan Dalem, sapunika kadhawuhan ngaso rumiyin. Sanes dinten badhe wonten dhawuh. Sareng wangsul dhateng Buminatan, Gusti Panembahan sakalangkung ngunguning penggalih uninga warninipun Bagus Burham, dene guwayanipun saya ketingal mindhak sae. Namung badanipun ketingal kera sawatawis.
Wahyu kapujanggan dhumawah dhateng Bagus Burham Sanes dinten Sampeyan Dalem nimbali Bagus Burham supados ngendikan ing ngarsanipun Sampeyan Dalem. Ingkang kadhawuhan ngirid Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara. Sareng sampun wancinipun, RT Sastranagara methuk Gusti Panembahan, lajeng sami sesarengan sowan malebet. Ingkang ndherekaken malebet namung Bagus Burham piyambak. Sadaya lajeng sami njujug ing Mantenan.
Sanadyan dhawuh Dalem wau nama nuju panggalihipun Gusti Panembahan, namung pangudaraosing galih, sarehning wekdal punika Bagus Burham wau taksih anyemut gatel, saupami lajeng dipundhaupaken, Gusti Panembahan taksih radi lingsem. Dene kagungan putra mantu dereng dados abdi Dalem. Makaten malih sarehning ingkang putra Raden Ajeng Gombak wau panguwasanipun taksih gumantung ingkang rama piyambak, inggih punika Kangjeng Pangeran Adipati Cakraningrat ing Kedhiri. Kaparengipun Gusti Panembahan, Bagus Burham saderengipun kaparingan tariman ingkang putra badhe kasuwunaken kamirahan Dalem dados abdi Dalem rumiyin. Ananging anggenipun nyuwunaken wau ngentosi sarengan bilih sampun wonten kaparenging karsa Dalem amisudha para kawula Dalem pamagang. Bagus Burham badhe dipunseselaken. Dados boten angatawisi bilih amenggalih sanget dhateng Bagus Burham. Dereng ngantos kelampahan kasuwunaken dados abdi Dalem, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV surud. Mila Bagus Burham lajeng kapeksa anyarehaken manahipun. Sajumeneng Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana V, ingkang ngasta paprentahan kadipaten, kasampiraken dhumateng Gusti Panembahan Buninata. Sadangunipun Gusti Panembahan kasampiran panguwasa ngasta paprentahan Kadipaten, Bagus Burham sampun kasuwunaken ganjaran dados abdi Dalem rambah kaping kalih.
← MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL	SERAT WEDHAPRADANGGA →	6 Comments
Nyuwun duko, kulo kumowantun nanging inggih tiyang ingkang keparanan dateng kawasisan lan katekunan Penjenengan.
SUGIH TANPO BONDHO ; NGLURUG TANPO BOLO ; MENANG TANPO NGASORAKE lsp. meniko saking wewarah saking sinten lan kados pundi cariyosipun.Nuwun Ki, Rahayu
November 11, 2009 – 6:01 pm sungguh,khasanah
SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG (1)
SERAT MADURASA (I) | alangalangkumitir
iki jangkepe layang JATIMURTI lan MADURASA, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku Tan Khoen Swie ing Kediri, seket tahunan kapungkur, wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara Latin, supaya tebane luwih omber.
Sarehne isi bab RASA, dadi ya wis samestine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayoga nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki.
Ingkang sampun maos, sanajan mangretosa sarta remena, sampun ka-angge ngendikan kaliyan sadhengah tiyang.
Sinten ingkang kersa netepi pepenget punika, kalebet nama mundhi utawi ngluhuraken kabatosanipun piyambak.
Pamacane kang kaping telune lan sabanjure : ora prelu urut.Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna kanggo simpenan.
Ngudi kawruh kebatinan iku aja digalih mung kanggo mbesuk bae, nanging kalane ana ing alam ndonya ya perlu, supaya oleh pandom lan diyan (obor) ing sajroning ati, kang bakal nuduhake dalan kang bener lan padhang, tumrap panggawe apa bae.
Ngudi kawruh kasampurnan manawa temen ing pangudine ing saselot-selote bisa oleh sasmita ing rasane, adoh rubeda ing atine. Rubeda ing ati iku, kayata :
Geleme tetulung kagawa ing pamrih dialembana utawa sebab oleh kasil.
Wong adoh angkarane : akeh adheme, kepenake lan tentreme. Ragane ora enggal rusak kang jalaran kakehan geni (nafsu), lan ora engga rusak kagawa pambandhanging jaran (pancadriya).
Wong ngudi kawruh kasampurnan, kekarepane kang linakonan salawase, tansah gumolong NUJU MARANG TEKADE.
Arang pradondi sajroning atine kaya kang dhemen solan-salin karep kang siji-sijining karep ora nunggal tuju (nunggal laras). Ilining cipta ora kakehan enggok, lan ora pating sareweh, lan ora kuwur kaya banyu kerep diubak-ubak sarta ora mambeg.
Wong kang temen-temen pangudine marang kawruh kasampurnan, apa kang linakon kerep benere, akeh becike, cepak rahayune, adoh bilahine, marga : wis cedhak kang ajak rahayu, iya kang ora tau luput.
Mungguh yektine, kareping manungsa iku, ana kang thukul saka nafsu kang becik, ana kang thukul saka nafsu kang ala, ana kang thukul saka : Rasa.
Mula banjur ana karep kang manut pituduhing Budi, ana kang manut pituduhe angen-angen kang lagi peteng, katarik dayane roh peteng (roh kewani), ana maneh panggawe kang tumindake saka dayaning roh kewani thok-thok (ninggal angen-angen), iku kabeh tumraping wong kang ngudi kasampurnan : dirasak-rasakake lan dititeni.
Penget : Angen-angen iku dadi ratuning pancadriya, iku kang kuwajiban mbedadkake ala lan becik bener lan luput.
KAREP kang becik iku pangajaking nafsu Mutmainah, nanging kabeh nafsu ora kabageyan sumurup marang BENER, awit bener iku bageyane BUDI ( kang tuduh marang bener).
Karep kang becik kanthi wewaton kang bener mau : iya durung mesthi perlu linakonan utawa bakal rahayu (widada), dadi kudu prayitna marang sasmitaning RASA (tukang tuduh rahayu) nuntun marang kawidadan sarta perlune linakonan, apadene ngrasa marang wewengkone (wajibe).
Mangkono uga, bisane manungsa weruh ing : deduga, prayoga, watara, kira-kira, riringa, subasita, awas ing semu, prayitna, weweka, eguh, tangguh, sapanunggalipun. Ya saka panuntun RASA.
Saya cedhak karo Rasa, saya mumpuni ing duga prayoga, sarta saya sathithik malesete anggone kira-kira.
Ora mung akherat bae kang ana panasaran, ing ndonya uga akeh panasaran, begalan sarta rubeda, kang dunung ing atine manungsa. Mula saka iku perlu nganggo pandom lan diyan. Wujuding pandom : RASA, wujuding diyan : BUDI. Bisane weruh pituduhing Budi lan Rasa, yen manungsa ngudi kawruh kasampurnan, sabab ngudi kawruh iku wataking BUDI lan RASA.
Dipunsami ambanting sariranira, cegah dhahar lang guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadi sabarang, karsanira lestari.
Kang dadi cacading wong urip iku kang adhakan : alehe awad-awad utawa : nggorohi atine dhewe.
Padune dhemen nyandhing bandha, banjur gawe weweton mangkene : “Wong urip wis wajibe ikhtiar golek pangan, ngopeni kaskayane, kanggo rumeksa marang ragane, sarta anak bojone. Ngendi ana wong emoh duwit, ngendi ana wong nrima. Wong kang koncadan bandha mesthi kuwur pikire, thukul pikire kang ala”.
Wewaton kang mangkono iku dhasar bener banget, nanging apa ora ana bedane : awad-awad karo sejati. (Seksi, katrangan apa ora ana?).
Nadyang wong urip diwenangake ngopeni kadonyan, nanging wong atine madhep marang donya karo kang madhep marang Allah iku, katon banget bedane :
Wong madhep marang Allah, akeh tumakninahe, wong kang madhep marang donya akeh pangangsa-angsane.
Wong madhep marang Allah akeh sabare, wong kang madhep marang donya akeh nepsune prakara bandha.
Wong kang madhep marang Allah akeh eling marang panggawe becik lan rembug becik. Wong madhep marang donya akeh laline, akeh emohe.
Wong kang madhep marang Allah akeh sumeleh, panarimane lan sukure. Wong madhep marang donya akeh panggrangsang lan pangresulane.
Wong madhep marang Allah akeh adhem kepenake, wong kang madhep marang donya akeh sumuke lang panguneg-uneg.
Wong madhep marang Allah akeh asihe marang sapadha-padha. Wong madhep marang donya akeh gething lan drengkine. Yen dhemen lan asih, marga ana pamrihe.
Wong madhep marang Allah, pilih mlarat katimbang rusak Imane. Wong madhep marang donya pilih sugih ora perduli marang Iman.
Wose : becik kang eling, sawiji tekade (ora goroh). GOROH iku ana lair ana batin. Goroh batin iku : awad-awad, akudhung wewaton. Iku kang nggorohi marang uripe dhewe.
Muga-muga wong urip dibisa ngrasa : isin lan wirang marang uripe dhewe. Amin !!!!!!!!!
mesthine, karan : WIRAGNYA. (Serat Madurasa)
kasebut dadi pasemoning manungsa kang lali marang jejere. (Wong jejere nemoni dayoh, bareng weruh jadah mambu, lali dhayohe, sing dipikir : jadah. Bareng weruh asu mati, ka-elingane mung marang asu, lali marang jadah).
Manungsa kang uripe suwung tanpa tekad, ya ora sumurup marang jejere, enggone urip ing alan donya. Temahan ora ngerti marang tegese kang linakon ing salawas-lawase.
Lire : enggone solan-salin kekarepan, ora nganggo eling marang kekarepan kang dhisik, ketumpangan karep anyar banjur ketumpangan maneh, dudu teruse kang dhisik…………..!!
Mula dibiso nggoleki jejering urip ana ing alam donya sarana tekad. Sabanjure
poking karep. Iku gandhulana kang kukuh, oja kalah karo karepmu, aja kelu dayaning donya (aja kagetan, gimiran, slewang-sleweng). Sanajan raga katuta ombaking jaman, rosing rasamu dikukuh tansah elinga marang jejer.
Arang wong temen wong kang kelar nanggo kekencengane dhewe.
Kang akeh : kagetan, gemiran, slewang-sleweng, dupeh kudu manut ombaking jaman.
LELAKONE manungsa, nggone urip ngalan-alam lan nggone lali marang ajal kamulane, temen agawe ngungun (nggumunake) dak gawe pepindadhan kaya mangkene :
KANG maca layang iki dak upamake nitih sepur, bakal kondur ing ndaleme (upama : Madiun). Ana ing sepur bebarengan sanak sadulur kang padha asih, nuli midhanget rembug warna-warna.
“Mas, ayo padha mudhun ing anu bae bareng lan kita kabeh nonton wayang, dalange saka kraton, apa maneh kangmas diarep-arep para mitra liyane………….”
“Menyanga Purwareja bae Mas, nakal akeh banget bathimu kawruh, jalaran bisa ngstreni sapatemon karo para jamhur ing babagan kawruh batin, kaya kang kok karepake”.
“Prayogi mandhap ing Surakarta kemawon, mriksani Sriwedari, wonten bioskop, ringgit tiyang, gedong museum ingkang isinipun sarwi endah………”
“Dhimas, kabeh ojo kok galih, mundhak gawe bingung, luwih becik nuruta rembugku, mudhun ing…….., dene perlune…….. aja mundhut priksa dhisik, mengko dakbisiki sajatining sid…………”
Nuli ana maneh, ana maneh kang luwih ndudut ati lan sapiturute.
Yen upama ana lelakon kang mangkono, kang endi kang diturut? Prakara ngrungokake lan ngladeni caturing wong, wis wajibe kanggo netepi tatakrama, nanging aja nganti lali marang jejer, yaiku kondur menyang Mediun. Ora kena nyaleweng.
Golek kapenak lan seneng sawatara ana ing sepur, ya diwenangake kayata : nata palungguhnan, pasendenan, nanging aja kongsi kebanjur yasa (gawe) pasareyan ana ing sepur.
Enggone manut pranataning sepur, marga wis kebanjur ana ing sepur; enggone golek kapenak seneng SAWATARA ana ing sepur, sabab dadi pikuwat kalane isih ana ing sepur, nanging enggone ngrasakake kabeh mau kudu kumambang. Lenging ati mung arep menyang Madiun, thok.
Netepi pranataning sepur lan golek seneng sawatara, iku kadadekake pipindhan, anggonmu urip ana ing ngalam donya, diwenangake golek bandha, kapinteran, pangkat golek kapenak lan seneng, ngopeni anak bojo, kudu kumpulan, duwe dewe, nata omah nyandhang patut, mara dhayoh, nyenengake dhayoh……. salawase ana ing ngalam donya (pirang taun, apa lawas?) kang sawatara mangsa engkas bakal ganti alam, ninggal alam donya. Kaya wong nyepur, ninggal sepur.
Ninggal palungguhan (pasarean) kang ditinggal ana ing sepur.
Yagene ana ing alam donya kok kliwat dhemene marang kadonyan? (kaya bungahe wong ngimpi oleh duwit, bareng nglilir, digagapi tangane kothong).
Wong kang lali marang Allah (kenceng panyekele marang donya) iku kaya wong kaya ana sajrone sepur kang lali bakal medhun negendi?. Iku isih becik, isih klebu wong gelem golek ngelmu, balik wong kang babar pisan ora eling prakara sukmane, iku padhane wong numpak sepur kang lali yen mengko kudu medhun, bungah-bungah disengguh sepur iku bakal omahe (Alame). Wong-wong kang ana ing sepur disengguh kancane nunggal saomah (dadi lali wiwitan, ora mikir kapriye pamburine). Iya bener wong-wong padha amor dadi sak enggon kaya batin tunggal sak omah, nanging ancase (lenging atine) ora padha, ana kang arep mudhun Yogja, ana Sala ana kang arep menyang Semarang lan sapiturute. Dadi enggone awor mung sadhela, bareng pisah ora temu-tinemu maneh (tangeh bisane ketemu) kaya ana ing sepur kaya iku, lan pepake kang kepethuk kaya iku, sawise padha pisahan lawas, tangeh kepingine marang sepur maneh. Saya tangeh maneh kapingine kepethuk ana ing sepur kang pepake kaya iku maneh. Dadi ya mung kalane kami sspuren bae kang karepa kumudu-kudu kaya iku.
WONG sajroning sepur anggone padha duwe ancas, kaprayitnan lan weweka, dadiya tuladha wong ana ing alam donya, ya kudu duwe tekad, kaprayitnan lan weweka, aja kongsi ketungkul kedonyanen.
ENGGONE padha kumambang ngrasakake kahanan sajrone sepur uga dadia pipindhan : wong ana ing donya kudu mung kumambang enggone ngrasakake kahanan donya. Kayata : wong nuduhake kabregasaning awak ana ing sajroning sepur marang kancane kang padha kumambang atine, iku enggone ora paedah uga kaya wong donya ngegungake pangkat, pangaji-aji, pangalembana, marang kancane kang bener bebarengan nunggal jaman, ora mupangati apa-apa, sawise ninggal ALAM DONYA.
SADHELANING wektu ana ing sepur lan adohing pisahe, saungkure saka sepur : uga dadi pepindhan gelise ana ngalam donya lan enggone ora ketemu-tinemu saungkure ing donya.
Wong kang lali udhune saka ing sepur, iku samangsa mudhun mesthi klereu, kayata : mudhun sadurunge tekan ing MADIUN.
Satekane ing stasiun kang dudu Madiun, tindak nggoleki dalem lan barang kangungane : tangeh lamun pinanggiha.
Wong numpak sepur lali yen bakal mudhun, ora mung kesasar bae, udhune nganggo kaget. Lagi dhemen-dhemene yasa pasarean lan tetemon karo bathine : dipeksa mudhun dening kondektur. Mudhun saka sepur, isih kumudu-kudu nggoleki pasareane lan kancane mau (sepure wis budhal adoh) : tangeh lamun kapethuka, nadyan sakiwa tengening stasiun diubres karo brebes mili.
Sarehne wis lali karo jejere lan ora prayitna bakal pamburine, tangeh yen nggolekana daleme ing Madiun.
Apa tegese kang linakonan ing wektu iku lan kapriye dadine lelakon kang mangkono : ora sumurup lan ora nggraita, ewa dene : ora kepingin sumurup lan ora golek panggraita. Sarehne pasarean lan kancane digoleki lan ditangisi meksa ora ketemu, kapriye maneh, iya kluyar-kluyur embuh parane. Dak upamakake : banjur priksa wong akeh pirang-pirang golongan padda rame-rame, banjur nyedhaki, priksa wong bungah-bungah, ana kang main, ana kang rembungan, padha golek butuhe ddewe-dhewe.
KANG rawuh saka sepur : kelu marang salah sawijining wong gegolongan, kayata : melu ngrasakake seneng wong nguthut kertu, nyemak ana mburine (ora niyat ngalih saka kono, dening kecancang senenge nyemak kartu lan ngrungu swaraning wong gumuyu ger-geran), kaya-kaya sajagad ora ana seneng kaya iku. Ora ana panggonan kang ngrasakake kajaba mung ing kono (wis supe pasareane lan kancane dhek mau, lan wis supe jalarane ana ing kono, dadi lali sangkan miwah paran), lali ngendi daleme, disengguh iku daleme, ora ngraita : apa iya apa dudu, ora ngrasa yen cilaka. Mangkono gambar kahanane wong ana ing alam donya.
Dhuh sedulur kang lagi lali, miyarsakna sindhen : eman-eman (dhuh kusuma) asaling manungsa iku luwih dening luhur (eman).
manungsa. Iku kang ngajak kerem marang donya, ngajak lali. Yen kasucenan, kalalantih bisane meneng, manut marang rosing rasa, iku rosing rasaning manungsa sangsaya lawas sangsaya krasa, kaelingane marang manungsa sangsaya terang, ing wasana bisa eling lan ngrasa marang purwa-wasana, ing kono manungsa kadunungan rasa nem-warna : 1. Ngungun, 2. Getun, 3. Keduwung, 4. Nalangsa, 5. Sukur, 6. Tresna.
NUNGUNG : dene kok mung sepele bae kang diburu manungsa iku.
GETUN : dening kalimpute manungsa sarta cidrane kang dirungkebi.
KEDUWUNG : dene ngrasa banget lawase anggone lali, lan anggone nerak wewalering uripe dhewe, anggone sereng duraka marang uripe, lsp.
NALANGSA : dene lawas nandhang papacintraka ana ing pepeteng lan panggonan asor.
SUKUR : dene wis eling marang uripe, rumangsa yen dheweke iku satemene luwih dening luhur. Kawasa lan sugih tanpa timbang.
TRESNA : marang date, ya uripe kang satemene, ya kang nguripi jiwa ragane, iya BAPA BIYUNGE NYAWANE KANG SABENER-BENERE, iya ANANE DHEWE KANG SATEMEN TEMENE.
Ing kono ngrasakake tresna kang ora kena kinaya ngapa, rasa liya-liyane larut kabeh, kendhih dening TRESNA, jagad sap pitu kebak dening TRESNA.
RASANING manungsa warna-warna : lara, kapenak, bungah, susah, dhemen, gething, legi, pahit, linu, pegel, asin, wangi…… kehe tanpa wilangan.
Iku kabeh rasa kang lunga teka, lire : ora ana, ora manggon.
Rehne lunga teka, kena diumpamakake dhayoh. Dadi manungsa kedhayohan ing sajroning atine sadina-dina. (E, dayohe teka).
Rehne ana kang lunga teka, iya ana kang tansah manggon, ajeg anane (yaiku kang duwe omah) kang nekseni sawarnane kang lunga teka mau.
RASAKNA (ematna) bedane kang ajeg anane karo kang teka, ing sajrone melek utawa turu. Yen rada katemu karo sing ajeg anane mau, cekelan kang kenceng. Gandhulana kang kukuh, etutna, aja nganti kelangan lari. Yaiku kang wajib kok tut saiki lan mbesuk. Marga yaiku kang tuduh marang rahayu lan kang perlu kok lakoni, tur ora tau luput. Yaiku kang tukang ngajak : eling bener, rahayu, nikmat, mumpangat ing donya lan akherat.
Kepriye enggone nggoleki? Yaiku kang ora gampang, awit kudu tlaten ngruruh sangkaning ririh, sarana taberi
gegeran mbanjurake pangudine. Yen wis oleh pawitan samenir : diurip-urip murih mundhake dadi saklentheng, sabanjure diurip-urip dadiya sajagung, saklungsu lan sabanjure.
LAKUNE : taberi ngenebake banyu, kang nguripi sakehing rahsa kang pating sliwer pating gronjol kaya iwak ing siwakan (nentremake ati).
Sok uga kerep menebe, siji-sijining kahanan sajrone banyu katon silah-silah. Saya bening, saya terwaca, kang ing kono banjur bisa nandhing-nandhing lan niteni, endi kang dudu lan kang iya.
Saya lerem ubaling nafsu, saya katara. Salereming nafsu kari PRAMANA.
Manungsa kang sregep nggoleki pramanane, nadya durung nganti ketemu, ewa dene nadyani marang lelakone kerem benere, akeh elinge, cepak rahayune.
WONG kang nafsune lagi ngambah dalan saka mlarat marang sugih, kang dirasa mung prakara : mlarat karo sugih.
Bungah lan mareme yen bisa sugih, susah lan nggrangsange yen isih mlarat.
KANG isih mlarat ngunandika : O…, aku kok ora sugih kaya si anu, omahe gedhong kebak isine, seben dina nunggang montor, plesir karo anak bojone, panggone sarwa endah, nggembol dhuwit akeh, parine pirang-pirang lumbung, sawahe pirang-pirang bau, pekarangane amba, akeh karang kitri karang-kirnane, ndhadekake kajen-keringane ing saenggon-enggon………….. Ah, mangsa ana kabegjan kaya wong sugih.
Dak upamakake : kang ngresula lan meri wau wis klakon dadi sugih, sawise menganggo sarwa endah banjur jagong ing omahe penggedhe, kumpulan karo priyayi, nanging lungguhe ana ing papan kang seje, sarta ora pati digape, marga asor pangkat lan asline. Ing saiki apa kang katon ing nafsune?
Dalan saka mlarat marang sugih wis diungkurake dening atine, wis ora katon ing pangangen-angen maneh, mung dalan saka asor marang luhur, katon nyolok mata. Iku kang dadi gagasan, thukul
papanku ana ngisor awor lurah desa. Gek para priyayi semune ora ana kang merduli marang aku, kabeh-kabeh padha nyingkur.
Dak upamakake kang mesgul mau lakining napsune salin dalan. Kang diambah saiki dalan saka asor marang luhur, tegese : ngudi marang kaluhuraning pangkat, satekane ing kaluhuran (dhuwur pangkate), dalane trajangan karo dalan saka bodho marang pinter. Kang katon mung prakara bodho karo pinter, prakara luhur karo asor wis ora dirakake maneh, awit ing kono rumangsa dianggep bodho dening para mudha kang padha mateng pasinaone, ing pamulangan luhur. Ing kono malah dicampahi enggone mendem pangkat lan pakurmatan. Banget wirange, sarta ngrasa cubluke bareng kumpul karo para ulah kawruh, ora bisa urun rembug, dene sarwa ora ngerti, wekasan isin enggone mung dhemen marang pangalembana lan pakurmatan thok.
Dak upamakake maneh, kang isin mau salin dalan maneh, ngudi kapinteran. Sawise pinter, banjur ngresula sarta isin, marga dicacad : ora bregas, ora luwes, ora ngresepake, ora diluluti, utawa dicacad : kidhung, kaku, kumel, wagu, lan sanunggalanipun.
Dak umpamakake maneh : wong mau ngudi maneh kongsi bisa : bregas luwes, mrakati sapanunggale. Sawise katurutan, banjur ngresula maneh marga kacacad ora anu ora anu. Mangkono sateruse, dadi kaya wong bingung, tansah solan-salin kang diangkah, kagawa saka enggone ora duwe : tekad kang sawiji.
Dalan-dalan mau dak umpamakake, enggone trajangan mubeng bisa temu gelang, ngubengi palemahan jembar.
Tengah-tengahing palemahan jembar dak umpamakake : ana omahe aran : katentreman, yaiku omahing atine si-bingung kang lumaku urut pinggir mau (dalan warna-warna, ngibarat : rahsaning manungsa kang warna-warna. Omah , ngibarat : rasajati, rasa ketentraman).
Upamane lakune gelem saya manengah, saya suwe cedhak karo omahe. Ora pijer nonton dalan kang nggimirake (mareni watake kang kudu nandhing sugih miskin, luhur asor, ala bagus, bodho pinter, sapanunggale, kang ancase kanggo nggunggulake dhiri). Wasana salin dadi ayem tentrem nrima, sirna tetandhingan dhiri sajroning atine, gumulung marang pribadi kang tunggal.
URUT pinggir dalan kang diambah mau, saenggon-enggon ana trabasane marang omahe, nanging akeh eri lan grumbul. Upama sumurupa omahe ana satengahing papan jembar, lan keconggah nrajang eri lan grumbul, enggal bisa tekan ing omahe, nanging arang banget kang bisa, kang akeh keblasuk, kesasar, ora bisa mulih, mulane panuntuning para Nabi : manungsa enggone ngudi kasampurnan, ora dipurih nrabas (tanpa marang gunung, utawa majnun), dipurih ngambah dalan, nanging kudu :
Aja keplantrang, lire : aja kelancutan enggone golek kasugihan, kapinteran,
nyedhakana omahe (maju ngiras manengah), dadi sajroning
omahe, lire : saben dina nemtokake mangsa, kanggo nglalekake kadonyan, perlu kanggo enget marang Pangeran. Upama ing wayah surup srengenge, ngadhepake atine marang Allah. Dadi dalan saka mlarat marang sugih, saka asor marang luhur, sapanunggalane, kang dununge ana ing lair, kaungkurna.ATI ngungkrake LAIR, ngadhepake BATIN (nganggep sawiji mung pribadi kang ana).
Dene paedahe ora enggal sayah dening kebanteran lakuning pancadriya, mbudi marang kelairan. Ping pindhone : akeh lipure, dening nalika madhep marang Allah mau, ora nonton dalan marakake : kenyut, kaget, meri, ngresula sapanunggalane.
Kang katon ing ati mung dalan marang katentreman (lagi katon dalane bae, wis krasa adhem).
Adheming ati ngenger marang Pangeran, manawa katimbang ngegere donya, kaya wong ngenger marang bapa biyunge dhewe katimbang karo ngenger marang wong liya.
Perlune : I : Ngleremake urat kang alus-alus, menenga kedhere. Upama kawat clempung, ora tansah dijawali.
Perlune : II : Ngaringake angin, kaya pindhane diyan kang maune kanginan mobat-mabit, banjur didokoki semprong. Dadi padhang, kukuse suda, lakuning angin sarenti saka ngisor mandhuwur.
Perlune : III : Ngenepake banyu, mapanake cipta ripta, murih mapan sarta katon silah-silahe, kepilihan kang becik, kaya sada kang morat-marit diejumi (ditata). Diesuhi, karosane didakekake siji. Banjur mantheng nuju kang sawiji, ngetut rasa sawiji.
Angka III, iku mesthine ing wayah esuk karo bengi, yen sore angka I lan II. Sing wigati, mangkono
4. Prakara kasusahan (lara, kepaten, pakewuh).
Kabeh mau ngajak mlesat saka wewengkoning kawruh kabatinan. Mula yen ora nganggo pranatan meneng ana ing wektu kang katamtokake, kaya kang katulis ing dhuwur mau, saya lawas saya adoh nyamut-nyamut. Upama dhek biyen wis oleh bibit sathithik meksa rekasa enggone nggoleki. Mula kudu ajeg. Bisane ajeg wiwitane saka dipeksa, lawas-lawas lumaku dhewe.
SAJRONING REREBUT ORA KATON SAJRONE LELAMUK
Manawa ratu nibakake paukuman kanthi duka, iku ora bakal adil paukumane.
Yen wong calathu karo nafsu, ora bakal pratitis calathune.
Yen wong ngandhakake beciking liyan katarik saka dhemen, ora bakal resik pangucape.
Yen wong ngandhakake alaning liyan katarik saka gething, ora adil pikirane.
Wewaton ing dhuwur iku dadi tanda yekti, yen manungsa arep sumurup bener lan becik kanthi patitis, kudu ngleremake dhisik nafsune kang lagi seru kedhere, utawa ngenebake banyune kang lagi kocak sarta buthek.
Yen banyu wis rada meneb, utawa nafsu wis lerem, pangucap, panemu lan kira-kirane lagi bisa bener.
Aja kleru tampa : wong dosa di ukum, wong becik dikandhakake becike, barang ala dikandhakake alane, nanging bisane sumurup marang bener manawa ora kaling-kalingan ing lumuk. Bisane tumindak bener, mung yen lakuning pancadriya ora diplesedake saka garising bener, dening obahing napsu.
Sarehne manungsa iku gedhe cilik padha nggoleki BENER, mula BENER IKU MUNG SIJI MULA NGANTI DADI REBUTNE WONG SAJAGAD. Mulane saben manungsa kabeh bae, kudu sumurup marang DALANE BENER.
Dalane, yaiku : mbeningake banyu, utawa ngleremake nafsu, supaya tukang tuduh marang bener kang ana ing sajroning atine.
TUKANG TUDUH MARANG BENER ANA ING SAJRONING ATINE SADHENGAH MANUNGSA KETARA CETHA, ora ketutupan ing butheking banyu utawa disimpangake ing pancadriya.
Saweneh manungsa sok ngalem marang agama iki, nacad agama iku, mbecikake Nabi kiye, ngalakake Nabi kae, mbenerake ngelmu iki, ngluputake ngelmu ika, sapanunggalane.
Kang nganggit layang iki, ora nandhing agama, Nabi utawa ngelmu. Semono uga ora ngluputake lan ora mbenerake marang kang nandhing agama, Nabi utawa ngelmu, mung atur rembung mangkene : Manawa anggone
pancadriya nganggo mangsa kang wis katamtokake, supaya tukang tuduh marang bener (budi lan rasa) ora katutupan lamuk kandel, jalaran diubek-ubek rina wengi tanpa leren, sarta pirang-pirang taun.
Upama ora kersa ngulinakake meneng (luwih-luwih upama ora kersa ngleremake geneping telu), mangka nandhing agama, nabi utawa ngelmu, iku ora susah sumelang maneh yen ora bakal bener, jer ora bisa selak maneh anggone ngawag, yaiku mung manut obahing nafsu, kaya lakuning tunggangan, ora saka pituduhe kang nunggang.
Saweneh manungsa ngalem utawa nacad, mbenerake utawa ngluputake marang
dhewe………. lan liya-liyane, banjur netepake : kae bener, iku luput, kiye bener, kuwe kesasar, iki becik iku ala.
Kang nganggit layang iki, ora ngluputake wong nandhing, ngalem utawa nacad, mung atur pamrayoga kanthi wanti-wanti : Sarehne prakara iku banget ing rungside, ora kena pisan-pisan sajak gumampang/kaselak kumudu mbenerake pangandikane dhewe, nanging kudu surti, titi, ngati-ati, tlaten ngrasakake sajroning pancadriya lagi lerem, lantaran taberi ngangkah lereming pancadriya.
Dene kang minagka saksi yen tlaten ngempakake rasa lan ngleremake pancadriya, yaiku enggone nemtokake wektu kang dienggo meneng, murih pancadriya selawas-
WONG kang ka-elingane marang Allah mung yen dhong lara utawa dhong kesusahan bae, iku panangise ing atine, ora pati katrima, sabab yen mangkono, enggone eling iku, sejatine saka kapeksa. Upama ora lara/susah, iya ora gelem eling.
Kang mangkono iku, pratandhane, yen ora kadunungan tresna. Upamakna : ana wong, geleme becik marang kang maos layang iki, mung yen nuju ana perlune bae, lah apa maos iki tresna marang wong kang kaya mangkono.
Kang gumelar iki dadi tuladha : sapa asih ingasihan, sapa weruh wineruhan, sapa temen-tinemenan. Kabeh mau mung mbalekake
sanubari. Yen mung nganggo ati puat, durung tresna temenan, isih tresna-tresnanan, panthenge isih marang butuhe dhewe (butuhe : wong).
Tetanginen panggalihmu, aja bosen ngupaya ngerti, murih MANGERTI lan NGRASA : ALLAH iku sapa, lan kepriye trape mungguh wujudmu lan rasa pangrasamu.
Sok uga mangerti temenan, iya ngrasa, banjur kathukulan tresna, sanajan mung sapucuking tugi (sunguting gabah).
Saweneh wong madoni : wong durung weruh kok kon tresna, iku tumandanging pikir atinggal budi.
Kandel-kumandel marang Allah iku sawijining kekuatan kang ora kena diukur manungsa, mungguh gedhene lan paedahe.
TRESNA marang ALLAH, asih marang sipat (dumadi), iku sawijining kanikmatan kang ora ana pipindhane, wot marang sagara rahmat kang langgeng.
Sumelang marga kurang mangan, uwas dening kasangsaran iku sababe saka tipise pangandele marang Allah, sarta saka ora duwene tresna marang Allah babarpisan, tibane banjur doyan nerak wewalere Allah ing lair lan bati.
Saweneh wong sregep puji dhikir lan nyebut asmaning Allah saben dina : kok kanggonan uwas lan sumelang, sarta isih cepak sangsarane.
Si Suta lara lan susah, nuwun marang Allah, ora mari-mari larane, ora sumingkir susahe.
Si Dhadhap pasrah marang Allah, kadadeyane malah katiwasan, ngalah malah di idak-idak.
Si Waru pinter, Baud mumpuni ing guna srana, akale memet kaya kancil, ewa dene nemu sambekala/kacilakan bae.
Sok uga bisa nitipriksa kang titi, ing kono ketemu suwadine :
3. Sabab doyan nerak wewalering Allah, ora rumangsa.
Begja cilaka saka panggawene dhewe, ujar mangkono mau mula bener banget, mung manungsa kang ora gampang bisane ngrasa marang ala lan lupute, marga banget kasar lan petenge.
Allah iku adil : uga ora gorohan. Temenan. (WONTEN CANDHAKIPUN….)
lan empon kulo resapi…nangeng kkulo anggep sedoyo taksih kulitipun!!!!!!
la ISI dipun deleh teng pundi/nopo bap pinten?
nyuwon sewu lek mbok menawi kulo lancang!……………….
January 18, 2011 – 2:26 pm Nderek sinau mas, nyuwun palilahe nderek sinau….
January 12, 2011 – 3:44 pm Derek nguri-nguri bokmenawi ing mangke dados seserepan ingkang sanget
‘mana aku ngerti’ katanya he he he…suwun
January 6, 2011 – 11:56 am matur nuwun sanget mas Kumitir, kanti serat MADURASA meniko nggugah tilem lan pedhut sumingkir mergi dados padang. mugi GUSTI tansah paring pangayoman ugi karaharjan dumateng panjenengan sagotrah sumrambah kadang2 sedaya. mtr nuwun
January 6, 2011 – 8:45 am Top markotop mas!
January 4, 2011 – 12:21 am Mas Kumitir, kula saweg ngungun pinanggih panjenengan, kok wonten priyantun ingkang tlatos ndudhah pustaka aji kados ingkang sampun kawedar. . .ngedap-edapi saestu . . .mugi Gusti Allah tansah paring hidayah mring panjenengan nglajengaken lampah utami puniki . . . Amin!
January 3, 2011 – 12:30 pm kuncine ngaji rasa iku niteni kanti teliti lan ngrasakake kanti nyawiji, itulah yang bisa saya petik dari tulisan di atas. nuwun mas kumitir, awit seratan puniko saged dados pepeling kangge awak kula
pangabekti dumateng Mas Kumitir saha para sutresna budaya lan sastra jawi ing Alang Alang Kumitir puniki. Mugi tansah kasinungan pepadang lan karahayon wonten ing alam dunyo dumuginipun akherat, nuwun ……
January 3, 2011 – 3:00 am Katur dumateng Mas Kumitir, kawulo ngaturaken gunging panuwun… menawi wonten candakipun kawulo tansah nenggo.
January 2, 2011 – 2:11 pm matur nuwun sanget mas kumitir….ini naskah yang simple tapi dalem….
January 1, 2011 – 10:34 pm nuwun
January 1, 2011 – 2:03 pm sugeng dalu mas kumitir, kulo namung saget matur gunging panuwun, mugyo panjenengan tansah sabar anggenipun mbabar seratan2x pituturipun, salam taklim saking kulo, kulo tengo lajenganipun nuwun
January 1, 2011 – 1:57 pm mas kumitir, aku kok ga begitu mudeng! tp ada
>>238442Saiki Kusuo no PSI Nan
Lukas 141Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus merdayoh nang omahé sakwijiné pengarepé wong Farisi arep pésta. Wong-wong sing nang kono kabèh pada nyawang marang tindak-tanduké Dèkné. 2Terus ènèng wong, sing tangan lan sikilé abuh, mara nang nggoné Gusti Yésus. 3Gusti Yésus terus takon marang para guru Kitab lan para Farisi: “Kitab Sutyi nglilani wong lara ditambani ing dina sabat apa ora?” 4Wong-wong ora semaur apa-apa. Gusti Yésus terus nyekel wong sing lara mau, terus diwaraské lan dikongkon lunga. 5Gusti Yésus terus ngomong marang para guru Kitab lan para Farisi: “Nèk nang tengahmu ènèng wong sing nduwé anak apa nduwé sapi sing ketyemplung sumur ing dina sabat, mosok ora ndang ditarik munggah anaké apa sapiné ing dina sabat kuwi?” 6Para guru Kitab lan para Farisi ora bisa semaur apa-apa. 7Gusti Yésus nitèni nèk dayohé pada milih njagong nang ngarep déwé. 8Mulané Dèkné terus ngomong ngéné: “Nèk kowé diulemi nang kawinan, kowé aja njagong nang jagongan sing nang ngarep déwé. Awit menawa waé sing nduwé gawé wis ngulemi wong liyané sing luwih diajèni tenimbang kowé. 9Mengko wong sing ngulemi kowé kudu nyuwun kowé kongkon nggolèk jagongan liyané, awit jagongan kuwi wis dityawiské kanggo wong liya. Dadiné kowé bakal kisinan lan kepeksa njagong nang mburi déwé. 10Mulané, nèk kowé diulemi, njagonga nang mburi déwé, supaya sing nduwé omah marani kowé lan nyuwun kowé: ‘Tak suwun njagong nang ngarep.’ Dadiné kétok nang ngarepé dayoh liya-liyané nèk kowé diajèni. 11Awit sapa sing ngunggahké awaké déwé, kuwi bakal diedunké. Lah sapa sing asor, kuwi bakal diunggahké.” 12Gusti Yésus terus ngomong marang wong sing ngulemi Dèkné: “Nèk kowé ngulemi wong diejèk pésta, senajana awan apa mbengi, aja namung ngulemi kantya-kantyamu apa sedulur-sedulurmu, apa krandah lan tangga-teparomu sing sugih. Awit wong-wong kuwi bakal mbales ngulemi kowé. Dadiné kowé nampa balesané penggawému. 13Nanging nèk kowé nganakké pésta, ngulemana wong sing mlarat, wong sing ora bisa mlaku, sing lumpuh lan sing lamur. 14Kowé mesti bakal nampa berkah, awit wong-wong kuwi ora bakal bisa mbales apa-apa marang kowé. Kowé bakal nampa upahmu sangka Gusti Allah, mbésuk nèk wong sing wis resik atiné bakal ditangèkké sangka pati.” 15Krungu tembungé Gusti Yésus kuwi mau, terus ènèng sakwijiné dayoh ngomong: “Beja tenan wong sing kelilan mèlu pésta ing Kratoné Allah!” 16Gusti Yésus terus ngekèki gambar ngéné: “Enèng wong nganakké pésta gedé lan ngulemi wong okèh. 17Sakdurungé pésta mau diwiwiti, wongé kongkonan wong pada marani wong-wong sing diulemi, tembungé: ‘Hayuk pada teka, awit sembarang wis ditata.’ 18Nanging wong kabèh sing diulemi siji-siji pada nyuwun dingapura waé, awit ora bisa nekani. Wong sing ndisik déwé ngomong: ‘Aku entas tuku kebon. Saiki aku arep lunga ndelok keboné. Nyuwun ngapura waé, aku ora bisa teka.’ 19Wong sing liyané ngomong: ‘Aku entas tuku sapi limang jodo. Saiki aku arep mbrana njajal sapi-sapi mau kanggo nyambutgawé. Aku dingapura waé, ora bisa teka.’ 20Wong liyané sing diulemi ngomong: ‘Aku entas kawin, aku ora bisa teka.’ 21“Wong sing undang-undang mau terus balik lan ngomongi sing nduwé omah bab kuwi mau kabèh. Krungu tembungé sing undang-undang mau sing nduwé omah terus nesu banget, terus ngomong: ‘Saiki kana ndang pada lungaa nang dalan-dalan gedé lan tyilik nang kuta. Kana wong sing ora nduwé, sing ora bisa mlaku, sing lamur lan sing lumpuh pada digawa mbréné kabèh.’ 22Ora let suwi kongkonan mau balik lan ngomong marang sing nduwé omah: ‘Kongkonanmu wis tak lakoni, nanging jagongané ijik ènèng okèh.’ 23Sing nduwé omah terus ngomong: ‘Kana lunga nang dalan-dalan nang sak njabané kuta lan saben wong diulemi, awit omahku kudu kebek. 24Ngandela, wong sing pada tak ulemi sing ndisik mau, siji waé ora ènèng sing bakal mèlu ngrasakké suguhanku.’ ” 25Wong pirang-pirang pada gemruduk ngetutké Gusti Yésus. 26Dèkné terus minger lan ngomong: “Sapa sing arep dadi muridku kudu gelem kélangan bapa-ibuné, bojo-anaké, seduluré lanang lan wédok, malah uga kudu saguh kélangan awaké déwé. 27Sapa ora manggul pentèngané déwé lan ngetutké Aku, ora bisa dadi muridku. 28“Nèk nang tengahmu ènèng wong nduwé rantyaman ngedekké omah duwur, wong kuwi kudu ngitung ndisik pira kostuné. Dadiné ngerti, duwité tyukup apa ora kanggo ngostoni sak rampungé. 29- 30Nèk ora ngono, wong mau sakwisé masang pondasi, terus ora bisa ngrampungké omahé duwur. Saben wong sing weruh mesti bakal ngguyu wongé lan ngomong: ‘Wong kuwi bisa molai ngedekké, nanging ora bisa ngrampungké.’ 31“Lan menèh, nèk ènèng ratu sing nduwé soldat 10.000 arep perang, jalaran diluruk ratu liyané sing nduwé soldat 20.000, apa ratu sing ndisik ora arep mikir-mikir balané tyukup apa ora kanggo nglawan mungsuhé? 32Nèk kétok nèk ora bakal kuwat, ratu mau kudu kongkonan metuki ratu sing ngluruk. Pumpung mungsuhé ijik adoh, takon apa penjalukané, supaya ora usah perang.” 33Gusti Yésus terus nutup tembungé: “Semono uga wong bisa dadi muridku, namung nèk gelem kélangan sembarang nduwéné.” 34Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Uyah kuwi pantyèn apik, nanging nèk ilang rasané, apa sing kenèng kanggo ngasinké? 35Uyah kuwi wis ora ènèng gunané, ora kanggo lemah, ora kanggo ngemès. Apiké namung dibuwang. Sapa sing nduwé kuping, pada dirungokké!”
bocah cilik? bocah cilik kok wis iso menggelinjang? 😀
MISTERI MANTRA DALAM NASKAH-NASKAH KERATON | alangalangkumitir
“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang kapindho iku dhikir
ruk-iyat arane, tegese dhikir iya ilange ‘ilmune. Kang kaping pat iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir iya ilange liyepe kari lengude.Kang kaping nem iku dhikir Nakisbandiyah arane, tegese iya dhikir ngilangake kahanan kabeh, iya kari mung wujudullah, ing dalem isbat Ian ilange alip, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam awal, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam akhir, iku dadi hu, lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
bait tembang Sinom: “Pramila gendhing yen bubrah, gugur sembahe mring Widdhi, Batal wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara saking osik wadhi, Osik muiya entaring cipta-surasa “.
rasanipun, aywa nganggo-anggo siraku, yen tan wruh ranning busana, weruh atakon tuhu, bisane
am maturnuwun, mugi saged nderek anglluri budaya jawi
“cah cilik” ngaturaken salam taklim dhumateng kadang2 sutrisna budaya mironggan-ipun dhumateng penjenenganipun Kangmas Alang-alang Kumitir. Kawuningana bilih sampun sawatawis wedal kulo migatosaken seratan2 ingkang kapaparaken dening Kangmas Alang-alang Kumitir, lajeng kulo nglenggono bilih kulo meniko cubluk kirang seserapan menggah-ipun bab2 ingkang sesambetan kaliyan pangertosan spiritual, pramila kulo inggih lajeng sengsem dhumateng paparan2 ingkang sampun cumawis. Salajeng-ipun lepat nyuwun pangapunten bilih kulo anggadhahi pinuwunan dhumateng Kangmas Alang-alang Kumitir magepokan kaliyan seratan2 -ipun khusus-ipun seratan ingkang ngginakaken basa Jawi/Jawi Kino/Kawi/lsp, kulo suwun prayogi dipun taliti (editing) langkung rumiyin saderengipun kapapar-aken supados paripurna waosan pangertosan ingkang dipun waos sadengah tiyang ingkang tuhu trisna dhumateng Budaya Jawi. (nyuwun pangapunten). Cekap
“Inggih, Pak. Sendhika dhawuh..”
Lha, kowe kok lali… ora ngirimake gaman kang wujud wacan angkringan marang para punggawa-ku TC. Mengko para punggawa aning lapangan bisa2 ora mbiyantu aku ning laga Kurusetra. Lha mengko piye, para prajurit ku bisa pralaya.
Ngertia wara sembodra …gaman wacan kuwi sejatine awujud gegana, kang arep tak enggo ngebom mungsuh2 ning kurusetra…yaiku Bala Kurawa.
Yo uwis matur nuwun yen sliramu wis ngirimake dhumateng punggawa lapangan.”
Pitedah sampun dipun lampahi. Aparing donga ing pangajap linubering berkah mugi-mugi Angkringan pikantuk sihing Gusti Allah, tuwin tansah pinaringan gampang gangsar lancar.
koyo ngono. Wonten tunggale punopo mboten, Mbakyu? Kulo pesen sejinah mawon!
Yodhia @ Blog Strategi + Manajemen Says:	Juli 20, 2009 pukul 6:41 am Huahahahaha…..apik tenanan cerito sampeyan jeng.
Ing ngandhap menika badhe kaaturaken Tata Upacara Ningkah Adat Jawa Gagrag Ngayogyakarta.
Lamaran asring dipunsebat ” ngebun-ebun enjang anjejawah sonten” ateges nglamaraken wanita pepujanipun.
* Tiyang sepuh ngresaya ( percaya ) kelawarga ingkang cinaket.
* Putra lan kulawarga kakung boten ndherek, awit kangge ngawekani bokbilih lamaran menika dipunduwa ( ditolak) satemah boten lingsem.
c. Dinten, tanggal, wanci panglamar rawuh sarta priyantun pinten ingkang badhe rawuh, supados:
* Ingkang kagungan dalem saged samekta ubarampe sacekapipun.
* Tiyang sepuh saged nyicil rembagan kaliyan putrinipun lan kulawarga amrih tembenipun saged atur wangsulan ingkang gumathok dhumateng panglamar.
* Pepanggihna kulawarga putra kakung lan putri katambah para pinisepuh.
* Tamu panglamar pangandikanipun winates kanthi sedya ingkang cetha.
* Atur wangsulan kanthi cara sinamun supados: boten saling surup lan kangge ngurmati para tamu.
2. UPACARA PASRAH SANGGAN LAN PANINGSET
Sasampunipun tata cara lamaran katindakaken, dipunlajengaken upacara pasrah sanggan lan paningset ing dinten, tanggal saha wanci ingkang sampun katemtokaken. Wondene ubarampe pasrah sanggan lan paningset antawisipun:
Ancas: tresnanipun ingkang badhe gesang tembayatan boten wonten telasipun; tresna saking wiwitan dumugi pungkasan; tresna saking donya dumugi delahan.
Tuladha: kebaya, nyamping, selop, kendhit, Lsp.
Ancas: Putra kakung badhe nyekapi sedaya kabetahaning garwa; nutupi sedaya wewados garwa; ngemuli lair lan batosipun.
Ancas: Kakung tansah ngudi sumoroting garwa.
d. Jadah, lemper, wajik, lsp.
Ancas: Menawi sampun pepacangan boten wanton ingkang kumawani misahaken kejawi oncating nyawa saking raga.
Ancas: Mugi tresnanipun saged mujudaken woh ingkang sejati tumuju ing ancas ingkang sinedya nun inggih palakrama.
Ancas: Suruh pindha lumah lawan kurepe, nadyan mijil jalu tanapi wanita menawi sampun manunggal ing cipta, rasa lan karsa; kekalihipun saged saeka praya ing sedya lan saeka kapti ing pakarti.
Ancas: Amrih kakung lan putri tumindakipun pinindha raja ingkang sarwa-sarwi tanggel jawab.
Ancas: Tresnanipun jalwestri linambaran tresna ingkang suci
Ancas: Ingkang badhe jejodhoan sageda tanggel jawab dhumateng brayatipun.
a. Upacara Tarub * Tarub / tratak ingkang ateges emper wisma ingkang dipunpacak kangge pahargyan.
* Tarub ‘ taqarub’ ateges tansah manembah dhumateng Gusti Allah utawi tansah pasrah dhumateng Allah.
* Tarub ( miterat tiyang Jawi ) ateges: dipuntata supados murub / nata urub.
Nata urub tegesipun: saged njagi emosi, manten saged nata gesangipun,. Ubaling asmara kedah dipuntata supados saged tuwuh turun ingkang sae.
* Tarub kadamel saking nam-naman blarak ingkang dipunsebat bleketepe.
• Menawi calon manten sampun bebrayan, mangke kedah sampun uwal/ pisah saking sangganipun tiyang sepuh.
• Calon manten kedahipun saged madeg piyambak kangge mranata bale wismanipun.
• Boten ngempal nyawiji malih kaliyan tiyang sepuhipun sanajan griyanipun awon saking gedheg pring lan blarak.
Ancas: Temanten benjang saged nuwuhaken gesang bebrayan ingkang utami, mulya.
Ancas: tiyang dados manten menika pinindha raja ingkang sarwi tanggel jawab; supados enggal pikantuk turunan.
Ancas: ngawontenaken pawiwahan kanthi kencenging pikir; tresnanipun linambaran tresna ingkang suci.
Ancas: pamilihing jodho kinantenan anteping kalbu sinartan teguh ing iman.
Ancas: mugi adicara mantu tansah wilujeng, mekaten ugi gesangipun calon penganten benjang.
Ancas: Mugi anggenipun mantu boten wonten apa-apa kalis saking sedaya pepalang, tansah manggih karaharjan ngantos paripurnaning gati.
Ancas: Gesangipun kados pari, sangsaya isi sangsaya tumungkul ( temen, jujur, andhap asor lan adil).
Ancas: Calon penganten benjang kacekapan ing sandhang miwah pangan.
Ancas: Mugi gesangipun tansah manggih ing raos suka sumringah.
Janur ateges: yen nedya golek nur, kudu kanthi laku eling.
Ancas: Mugi gesangipun tansah pikantuk pitedah sarta wewarah saking Gusti.
Ancas: ngawekani menawi calon penganten kakung boten dugi; kangge rancag / lancaripun tumindakipun upacara ingkang tundhanipun boten nuwuhaken reribet kulawarga calon penganten putri.
Upacara siraman katindakaken saderengipun upacara akad ningkah utawi sadinten saderengipun panggih.
Ancas: ngresiki badan supados dados resik lair lan batosipun.
Upacara siraman katindakaken ing wanci enjang / sing udakara jam 10.00 dumugi 11.00 utawi sonten jam 15.00 dumugi 16.00.
Toya & sekar mawar, kenanga lan kanthil
Krambil cacah 2 ingkang dipuntangsul ( ditali) dados setunggal ngangge sepetipun
Ancas: sakloron tansah atut runtut lan tetep sandhingn sumandhing dumugi kaken lan ninen
CPP/ CPK nyuwun donga pangestu dhateng Rama – ibu saperlu sesuci anggenipun badhe miwiti gesang bebrayan.
CPP /CPK lenggah ing tikar pandhan / papan siraman.
Wiwit siraman, ingkang miwiti tiyangn sepuhipun CPP/CPK, para pinisepuh lan dipunpungkasi juru paes.
Ancas: Ngicali watak mbocahi; calon manten nyektos resik lair lan batosipun lan praupanipun katingal sumunar mawi cahya; pituturipun juru paes ngengingi caranipun ngladosi garwa lan setya dhateng garwa.
Nalika tumindaking pangerikan, CPP ngangge jarik bathik sidomukti, sidaasih utawi semen rama.
Menawi ngerik sampun rampung dipun lajengaken damel cengkorongan paesan.
Paes nggadhahi ancas: Pambudi daya gawe ayuning manten; mbucal tumindak awon satemah dados tiyang ingkang sae lan diwasa.
Cirinipun manten putri cara Jawi ingkang dados punjeripun inggih menika macak bathuk ( palarapan); antawisipun:
Ancas: • Manten dipungadhang dados manungsa sampurna ingkang ngluhuraken ajining moral lan tatanan sosial.
Kakung njunjung hak-hakipun putrid, tresna lan setya dhateng sisihanipun
Mugi-mugi saged nuntun jejodhoan, tansah setya tuhu lan ngelingaken.
Ancas: Anggenipun bebrayan tansah tumindak duga prayoga lan wicaksana, supados bale wismanipun saged tentrem, bagya mulya lair dumugi batos.
Ampun ngantos gadhah watak adigang ( pamer kekuwatan), adigung ( pamer kaluhuran) lan adiguna ( pamer kapinteran).
Ancas: Supados tuju tenung, sihir ingkang ngener bathuk saged dipuntulak dening cithak menika.
Tumindakipun upacara midodareni menika limrah dipunadani wonten ing griya CPP. CPP wiwit jam 6 sonten dumugi tengahing dalu, kinten-kinten jam 12 dalu kedah tetep wonten kamar manten lan boten kenging medal saking kamar, sarta dipunkancani para pinisepuh. Ing upacara midodareni menika, ing tembenipun dipungadhang supados Dewi Nawang Wulan tumurun ing bumi lajeng rumasuk ing raganipun CPP.
Upacara midodareni minangka sarana panebusing kembar mayang. Kembar mayang ingkang sampun katebus tumurun dados sarana palakrama ( nikah ) temanen kekalih.
Sarana tulak balak amrih lampahing tata cara penganten Jawi rahayu, slamet,
Dumadi saking: pisang raja setangkep, suruh ayu, kembang telon, lan lawe. Sanggan menika dipunpasrahaken dhateng ingkang kagungan kersa mantu saderengipun penganten priya rawuh.
2. Kembar mayang Kembar mayang dipunsamektakaken dening ibu-ibu cacah kalih. Lajeng manten putri medhal saking kamar manten tumuju ing sasana wiwaha saperlu angrantu rawuhipun temanten kakung. Temanten kakung sampun rawuh lajeng jumeneng wonten ing ngajeng tarub, manten putri lajeng mapag rawuhipun manten kakung. Sasampunipun sampun dugi ngajeng tarub lan manten putri sampun jejer kaliyan manten kakung lajeng dipunsempyok ngangge kembar mayang. Lajeng kembar mayang dipunbucal ing mergi prapatan sacelak papan menika.
3. Balangan Gantal ( suruh cacah 7)
* Gantal saking temanten putri kawastanan Gondhang kasih. Ing pangajab risang temanten putri tansaha kagungan raos tresna lan asih dhateng kakung.
* Gantal saking temanten kakung kawastanan Gondhang tutur. Ing pangajab risang penganten kakung sageda minangka guru lakinipun penganten putri, ingkang tansah paring wewarah saha pitutur dhumateng garwa.
Temanten putri mijiki sukunipun temanten kakung minangka tandha raos bekti dhateng garwanipun.
Tigan kadumukaken ing palarabanipun temanten kakung lan putrid lajeng kapecah dening juru sumbaga.
Ancas: Nalaripun penganten kakung sampun pecah, samekta ( siap) mengku saha dados suhing kulawarga; Mugi pinanganten kekalih enggal kaparingan keturunan ingkang sae.
6. Mlampah gandhengan jenthik, tumuju dhateng palenggahan manten.
Urutanipun: Patah sakembaran, manten, bapa ibunipun manten lan para pangombyong.
Caranipun: Penganten kakung ngesokaken isining keba ( kain ) ing pangkonipun temanten putri, tinampi mawi sindur ( kain). Temanten putri kedah mbudidaya amrih isinipun keba boten telas saha boten wonten ingkang kecer
Ancas: Kakung badhe paring guna kaya dhateng putri; putri badhe gemi nastiti, ngati-ati lan boten boros.
Ancas: Kakung badhe peparing ingkang migunani dhumateng penganten putri, peparing menika saged awujud nafkah lair lan nafkah batos.
9. Methuk wong tuwane manten kakung / besan.
Sasampunipun tata upacara ing nginggil kaanggep cekap, besan dipunpapag dening bapa ibunipun manten putri, amargi nalika upacara panggih dumugi upacara dhahar walimahan katindakaken, besan boten kenging angrawuhi. Besan kekalih lajeng kadherekaken tumuju ing sasana rinengga. Besan limrahipun kalenggahaken ing sakiringipun temanten. Dene tiyang sepuhipun temanten putri ing kanannipun temanten.
1. Kasebatna kanthi jangkep rerangkenipun Tata Upacara Ningkah Adat Jawa Gagrag Ngayogyakarta!
2. Menapa pawadanipun, nalika nglamar kekasihipun putra kakung, tiyang sepuh ngresaya keluwarga ingkang cinaket?
3.Menapa kemawon ubarampenipun pasrah sanggan saha paningset tuwin kasebatna menapa kemawon ancasipun ubarampe menika!
4.Tarub kadamel saking nam-naman blarak ingkang dipunsebat bleketepe. Bleketepe ngemu teges menapa kemawon?
5.Cirinipun manten putri cara Jawi ingkang dados punjeripun inggih menika macak bathuk ( palarapan); antawisipun: Penunggul; Pengapit; Penitis; Godheg; Cithak. Cobi kasebatna ancasipun saben peranganipun paes menika!
6. Menapa kemawon rerangkenipun Upacara Panggih, Cobi kasebatna salajengipun katerangna menapa kemawon ancasipun!
BAB KANG DINGERTENI JURU PAES PENGANTEN
Jroning saben akad nikah, juru paes penganten duwe kewajiban kang wigati banget, jalaran merga saka dheweke manten iku diajab dadi ayu, mungguh lan upacara akad nikah dadi luwih regeng tur mengku teges. Sawetara ana juru paes kang ngandhakake, manawa mantene putri nalika upacara panggih katon ayu, mantene kakung bakal luwih nandhes rasa tresnane. Mula saka iku saben juru paes manten kudu bisa nguwasani kabeh bab kang ana gayute karo akad nikah.
Minangka sawijining juru paes manten, kanyata kwajibane ora mung macaki manten sakloron. Ananging kang luwih wigati saka iku yaiku tanggung jawab moral jroning menehi tuntunan urip bebrayan lan urip neng masyarakat tumrap manten sakloron. Juru paes manten uga dikudokake kanggo menehi sesuluh marang calon manten.
Kwajibane juru paes mula ora gampang, nanging nyata pepak, lan kaya sajak rumit. Mula saka iku sawijining juru paes manten, diajab bisa mangerteni utawa bisa nguwasani kabeh samubarang kang ana gayute karo upacara akad nikah lan bisa dadi paranpara tumrap wong liya, bab kepriye upacara akad nikah adat Jawa ditindakake, luwih-luwih tumrap wong kang bakal duwe gawe mantu.
Kajaba iku, juru paes manten uga kudu duwe kawruh kang jembar, jalaran dheweke uga kudu tansah nambah ngelmune, supaya bisa dadi juru paes kang duwe wawasan jembar, pinarcaya lan bisa diandelake. Mula saora-orane juru paes kudu duwe kapibaden lan sipat-sipat mangkene:
1. Andhap asor, tansah ngormati lan ngajeni marang sapadha-padha.
3. Gondhelan kenceng wewaton kanggo njaga, miyara, lan nglestarekake budaya luhur ing bab tata paes penganten adat Jawa.
4. Disiplin ing wektu apa dene jroning prajanjian.
Kira-kira mangkono sawetara bab kang kudu dikawruhi dening saben juru paes panganten, mligine macak penganten adat Jawa, lan isih maneh bab – bab kang wigati supaya dikawruhi dening sawijining juru paes penganten adat Jawa, kayata: pasa sadurunge maesi.
Adhedahasar waosan ‘Bab Kang Dingerteni Juru Paes Penganten’ ing nginggil, kadamela naskah dialog (pacelathon). Wondene basanipun ngginakaken basa ingkang sae!
Sasampunipun damel pacelathon, cobi katindakna kaliyan kanca sanesipun, kanthi irama lan tata krama ingkang sae!
MANEKA WARNA UPACARA MLIGI KANGGO MIMBUHI KAWRUH BAB UPACARA NINGKAH CARA JAWA GAGRAG NGAYOGYAKATA
Ing bab ningkah cara Jawa, ana sawetara pakulinan mligi kang katindakake, gayut karo kang diningkahake. Dheweke iku statuse ana ing kulawarga kepriye. Upamane: randha apa dhudha, anak barep apa wuragil, nglangkahi, lan liya-liyane. Upacara mligi kang sok-sok ditindakake upamane:
Upacara bubak kawak iki katindakake nalika ijabe anak barep. Upacara panggih tetep dianani. Mung wae ing kene bapakne manten putri ngombe rujak degan. Sawise ibune manten putri menehi rujak marang bojone lan banjur diombe, tumuli nakoni: “Apa rujake kurang enak?” Diwangsuli: “ Rasane enak lan seger!” Rujak mau banjur diwenehake marang kang wadon maneh, supaya melu ngicipi. Sawuse ngrasakake nuli kandha: “ Pancen nyata rujak degan iki enak lan seger”. Sabanjure rujak mau diwenehake marang manten sakloron supaya padha ngicipi.
Upacara tigas iki mung mligi ditindakake ana ing akad nikah antarane jaka lan prawan lan tetep nganggo upacara Panggih.
Upacara langkahan iki katindakake manawa calon manten putri anggone ningkah luwih dhisik katimbang kakangne kang durung ningkah. Sadurunge akad nikah, calon manten putri kudu jaluk idin marang kakangne kang dilangkahi. Tumindake bab iki lumrahe diwiwiti sadurunge midadareni. Jalaran upacara iki asipat mirunggan, mula lumrahe mung sineksenan dening kulawarga. Biyen upacara iki ditindakake ing sangareping senthong utawa kamar tengah, nanging samengko iki katindakake ing kamar manten.
Sadurunge upacara langkah katindakake, kakangne utawa bakyune siyaga nganggo dandanan jawa lan lungguh sila utawa timpuh ing papan kang wis dicawisake. Dene urut-urutane tumindak mangkene:
1. Calon manten ngadhep kakang utawa mbakyune kanthi lungguh timpuh lan nuli nyembah sinambi kandha utawa ngomong: “Kangmas utawa Bakyu, kula nyuwun idin badhe ngrumiyini lumampah, saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kula kekalih samangke dumugi papan kang kula sedya lan manggih seneng, tinebihna ing rubeda sambekala, Amin.”
2. Sawise ngucap mangkono mau, nuli calon manten sungkem karo ngambung dhengkule tengen dikantheni niat utawa sedya kang tandhes temenan. Kangmase utawa bakyune nampa sarana numpangake tangane ana ing pundhake kiwa tengen adhine sarana numpangake tangane ana ing pundhake kiwa tengen adhine sinambi mangsuli: “ Dak paring idin lan palilah lumakua dhisik, slamet ora kurang sawiji apa, tekan papan kang kok tuju. Muga-muga Gusti Kang Maha Agung tansah maringi seneng ing sapandhuwure lan aku enggal nututi. Amin.” Nuli calon manten lungguh maneh ing papan sekawit banjur masrahake sanggan kang wujud: pisang raja, kembang telon lan benang lawe sarta tali asih utawa tandha mata, bisa wujud apa wae.
Upacara tumplak punjen lumrahe ditindakake nalika wektu ijab kanggo anak wuragil. Sarat-sarat kudu dicukupi ing upacara tumplak punjen iki yaiku gawe kanthongan-kanthongan cilik kang nuli diiseni: dhuwit receh utawa logam, empon-empon, beras kuning, lan kembang sritaman. Ngenani akehe dijumbuhake karo kekuwatane. Kabeh kanthongan cilik-cilik mau dicemplungake bokor kang uga isine padha karo kanthongan cilik-cilik mau. Sabanjure kanthongan-kanthongan cilik mau didum-edumake dening ibune manten maranng anak-anake kabeh, wiwit saka kang barep tekan wuragil kang bakal dadi manten. Turahane diwenehake marang para tamu. Sabanjure wiji-wiji kang ana ing bokor siyaga kasebar kanggo putu-putune kareben ora ana kang keri. Upacara tumplak punjen iki ditndakakake sadurunge upacara sungkeman. Persise sawise upacara kacar-kucur utawa tampa kaya lan sadurunge wong tuwane manten kakung dipethuk.
Upacara macul tumpeng iki katindakake wektu ijab antarane sedulur misan utawa nunggal embah buyut lan manut sarasilah manten wadon luwih tuwa katimbang manten kakung.Tumindake kudu di dhisiki nganggo sarat manten kakung macul tumpeng, sabanjure kanthi ngadeg nrajang benang lawe. Upacara iki ditindakake sadurunge upacara panggih.
Suwalike menawa manut salasilah, manten kakung luwih tuwa katimbang manten putri, mula manten kakung ora kudu macul tumpeng, ananging cukup srana nrajang bolah lawe wae. Sawise iku ditindakake upacara panggih.
Nalika sajroning nindakake akad nikah mantene wadon wis randha, nanging durung duwe anak ( randha kembang) sarat kang kudu dilakoni yaiku manten kakung nyiram bugel, yaiku kayu kang wis diobong kanggo olah-olah lan isih mengangah ( ana genine). Upacara iki katindakake ing sangarepe lawang, sadurunge upacara panggih. Suwalike Manawa kang nindakake ijab antarane prawan karo dhudha durung anak-anak, kang nindakake nyiram bugel manten putri, uga ana ngarep lawang sadurunge upacara panggih.
Waosan kanthi irah-irahan “Maneka warna upacara mligi” ing nginggil kadamela ringkesanipun mawi basa krama lajeng kawaosa ing ngajeng kelas! IV. NYERAT
Seratan aksara Jawi ing ngandhap menika kawaosa salajengipun kaserata aksara latinipun!
sugeng rawuh… matur suwun sampun kersa mirsani ten bLog’e kuLo…
Sugeng slamet sdoyo kangge Diajeng Ayu Kalilawang. Sampun dangu mboten kepethuk, pripun kabare Al-Ghazali lan Panjenengan. Mugi kuwarasan sdayane. Mampir lungguh lan ngopi
Mantra: "kuncang kuncung ora nguncung menjangan Nguncang jabang bayine… (sebut namanya) Badan sariraku teka babang rencang kaya jago kriwis Tugu miring katon aku Tugu mlumah katon aku Tetes nggretes awan kelas bengi welas, welas asih saking Allah"
“Ajiku si kidang kuning, Maya enggal-enggal tumeka, Tapak mimang abot kenur, Sakedhap netro tumeko, Koyo dening kilat lumakuku, Barang katrjang pada sumilak, Saking kersaning Gusti
Kabupatèn Bayalali (panulisan jroning Basa Indonésia: Kabupatèn Boyolali), iku Kabupatén ing Jawa Tengah, lokasine ing sisih wetan, kutha Boyalali iku kutha krajan kabupaténe. Boyalali saka sasanti boya (aja) lan lali, kang ateges aja lali. Bisa uga Boyalali saka tembung bhaya (bebaya) lan lali, kang ateges bebaya (wis) lali, utawa lali marang bebaya.
Pemrèntahan[besut | besut sumber]
Majasanga • Musuk • Ngemplak • Nagasari • Sambi • Sawit • Séla • Sima • Teras • Wanasegara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bayalali&oldid=1045890"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn BayalaliKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan umum	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 15 Maret 2016.
» Gay brebes , gay cilacap, gay tegal , gay pemalang
Gay brebes , gay cilacap, gay tegal , gay pemalang
wis sumilir tak ijo royo-royo. Tak sengguh pengantin anyar. Bocah angon-bocah angon Penekno blimbing kuwi. Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro. Dodotiro-dodotiro kumitir bedah ing pinggir dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore. Mumpung padang rembulane mumpung jembar kalangane.
Rum 16:26 | Nanging Gusti Allah sing langgeng saiki wis ngudarké simpenan iki marang awaké déwé sing nyambutgawé kanggo Dèkné. Awaké déwé dikongkon nggelarké kabar kabungahan iki, sing uga wis diomongké karo para nabi nang Kitab. Kabèh bangsa kudu krungu kabar kabungahan iki, supaya bisa pretyaya lan manut marang Gusti
Rum 16:2626Nanging Gusti Allah sing langgeng saiki wis ngudarké simpenan iki marang awaké déwé sing nyambutgawé kanggo Dèkné. Awaké déwé dikongkon nggelarké kabar kabungahan iki, sing uga wis diomongké karo para nabi nang Kitab. Kabèh bangsa kudu krungu
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XXXVIII – XLI | alangalangkumitir
23. // wus muliya sira bantêra sutapa/ ingsun mêngkono ugi/ arsa mangun tapa/ Darba Moha duk myarsa/ sabdanya Sri Senapati/ langkung jrihira/ ngrasa yen badhe sisip//
datan ingetang/ wadya ing Jong Diroji/ kawuron ing aprang/ ngamuk sarwi karuna/ sumêdya bela ing gusti/ wong
1. //o// Samya inggar sagung bala mukmin/ suka bungah unggul juritira/ lir tuwuk tanpa buktine/ yata Kangjêng Sang Prabu/ angandika dhatêng Kya Patih/ (204v)
sampun rawuh Jêng Sri Narapati/ ing Bakdiman laju siniwaka/ pra raja dipati andher/ gya gêganjar Sang Prabu/ wradin wadya
wadya ingkang tatu wus pinanci/ jampenira wadya ingkang lena/ pinarêngan salawate/ suta myang wangsanipun/ ginantoskên ingkang lêlinggih/ gêng alit
akundur Sang Aji/ lawan garwa tansah kanthen asta/ kang siwakabubar kabeh/ ing amanca pra ratu/ mêksih
7. // esmu uwas Sang Dyah Prameswari/ gya cinandhak kinanthi astanya/ aneng ing asta keringe/ ing kanan Sang Dyah (205r)Ratu/ Sarirasa jajar lumaris/ sagung kang para garwa/ kanan kering pungkur/ samya sinawung neng twarja/ manis sumrah lêjaring kang manis(-2)/ rawuh ing
11. // kacarita nênggih wontên rêsi/ adhudhukuh ing ardi punika/ risang pandhita wastane/ Panêmbahan sinêbut/ Braja Tunggal ingkang ngrotati/ yêkti Sang Pandhita(-1)/ putus sang aluhur/ punapa ingkang winêca/ pan saestu tan sisip ujaring rêsi/ nênggih risang pandhita//
yu tama/ sang wiku langkung gung siye/ tan pisah siyang dalu/ asma kalih pan sinung kardi/ Subanta ingkang priya/
kulup marang sira/ ing mongsa iki waktune/ pan wong ngawula iku/ gonahêna tapaling pikir/ priye pan têgêsira/ wong trampil puniku/ sun kinarya ngibarat(-1)/ lir ta jalma lumaku têngahingjaladri(+1)/ palwa alit kinarya//
durung (206v)wruh adate kaki/ apa wignya tumêka ing sêja/ pan wurung dadi tiwase/ kudu gonah rumuhun/ aja age-age
yitna kaki/ ingkang panggah lamun neng ing ngarsa/ pama kasêndhu ing katong(e)/ kang popog
utama kaki sun jarwani/ prayoganya lamun wong ngawula/ gulangatrampiling batos(e)/ kapriye têgêsipun/ trampil iku ywa kurang pikir/ apa kono kang ana/ kang bisa sasumbung/ nambungi titis aprana/ kang prana tan gunêmankang kaduk manis/ lah iku kang prayoga//
wadon iku wajipira nini/ amadhahi sabaranging priya/ lah wadon iku têgêse/
ing kakung puniku/ yen sira tan wignya tampa/ lah mangkono ingsun tutur kang sayêgti/ prayogane wong krama//
ing karsa/ iku tan bêcikdadine/ wajib wadon puniku/ apan arah karsaning laki/ gêdhe panrimanira/ yen kakung tinurut/ dhasar rabinya tinrêsnan/ bisa nyawang suka pirênaning ati/ luwih gung wuwuh
mring sira/ wong wadon iku …………./ kang mêsthi tan kêneng sira/ benjang lamun lakinya/ iku yen darbe pitutur/ kang eling
gunging wong/ Nata wus munggeng/ kursi tata kring kanan/ kang kapering ngarsa Prabu/Sri Kondhabumi lan Dêstam(?)//
Hari penghadapan. Para raja, ksatria, menteri, dan kawula
Raja baru Jong Diraji kuberi gelar Sang Prabu Kurnel (Kolonel)…..
9. // saha lidêr bintang saking/ Jêng Raja …………. nagara/ Etolondhon paparabe/ lah ta patih iku …………/
kundhisi/ …………… lawan/ panjidhur lan kodhokngorek/ surak ambal kaping tiga/ rampungira mangkana/ sinêksen(?) ing Nata …………/ ………. siwat rêsi(?) narendra//
wus rampung pan sêdhêngira/ ngasokkên gunging wadya/ sandika turnya praratu/ sigra wau para nata//
25. // tuhu Sang Narendra Rêsi/ wus katujon ing wardaya/ tan ana pan ing krêraos/naliyan sangking ciptanya/ wus tan ana kawangwang/ osiking tyas Sang Awiku/ mung nyona ingkang cinipta//
kadulu/ lah padha mênênga sami/ aywa sira padha muwus/ apa ingkang sira
15. // lara nikmat mêskin mulya wus kacakup/ kasar aluse wis dadi/ wadhag lêmbut wus kapikut/ ing adoh pêrake dadi/ kene-kono gon wus
sejuk hatinya. Mereka ingat dan bersyukur pada Tuhan.
17. // pan samana wus kendêl samya sêdarum/ kalintang sokur ing Widi/ wus padha nêbda jumurung/ mring Allah kang Maha Suci/ Sri Nata ngandika alon//
mring kang rayi Narendra kêkalihipun/ lah yayi prayoga mami/ bêcik sira padha mundur/ marang nêgaranya sami/ wus antara kêponang(?) wong//
atas perkenan Tuhan, Paduka harap membimbing putra-putra Paduka masing-masing”. Para ibu setuju.
22. // gya ngandika Narendra paparing dhawuh/ marang Rahadyan Dipati/ kinen paring printah gupuh/ mring wadya ing Bandarngalim/ lan Diraja kang ponang wong//
Dyan Patih parentah gupuh/ marang wadya Bandaralim/ lan wadya ing Draji sampun/ sigra kang pra wadya alit/ aglis sumêgteng sumaos//
cumawis/ sudhiyeng karsane Prabu/ wus tata aglar sumawi/ untaping wadya pan kumoh(?)//
Raden Patih beserta jajarannya pun telah siap melaksanakan perintah Sang Prabu.
27. // Kangjêng ibu kakalih kawula nuwun/ ngaturkên ingkang basuki/ ing margamugi lêstantun/ mugi ta wontên nêgari/ sami aweta amomong//
mring atmaja linulusna ing Yang Agung/ lan sira reningsun sami/ manira jurung pangestu/ ing sira den padha eling/ marang pitulunging Manon//
ingkang keri kacaryan ing lampahipun(-1)/ samya engêt jroning galih/ dadya mung kantun panuwun/ sokur ing Yang Maha Suci/ wus putus ingkang
NgaturakenWilujeng Ied Fitri 1430 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Murah.
hwakakak..iyo..sopo njaluk digawekna Tumpeng, mrene baen, mengko digawekna siji2 ya..Salam sayang
Ebes : Iki aturane PSSI jes, iku salah utas syarat kanggo Arema kolem Superliga
Kana : Ayas kadit percoyo PSSI. Lek Aremania dadi organisasi, engko
paring: axel/roxas paring: cloud/tifa paring: frank/alice paring: james/lily paring: kyo/yuki paring: remus/lily paring: remus/sirius paring: ryo/dee paring: sora/kairi paring: wolf/
Nyonyah Eming, kathahipun nêm atus rupiyah pêthak. Dene ingkang kula saurakên dados panicil, pamêdalipun kagungan dalêm gêgadhuhan kula lêlênggah siti dhusun ing Manjungan sajung ing Kalisigi sajung, ingkang sampun dipun bêkêli dhatêng Nyonyah Eming ing dalêm sataun, satus rupiyah pêthak. Mênggah panicil kula sataun kaping kalih, ing bakda garêbêg wulan Mulud sèkêt rupiyah, ing bakda garêbêg wulan Siyam, sèkêt rupiyah, laminipun ing dalêm kalih wêlas taun bod, kaetang kalihan tikêlanipun. Dene jangji-jangji inggih kados ingkang sampun mungêl wontên ing sêrat piagêm.
Sinêrat ing dintên Akhad tanggal kaping 25 wulan Dulkangidah ing taun Alip: 1763, utawi tanggal kaping 13 wulan Walandi Marêt, ing taun 1836.
sumingkir mring para-cidra, myang mirangrong murang ing reh krama-niti, tinilar ing jro cipta.
Den anedya amituhu maring, gaibing Hyang jroning jaman edan, iku wus dadi karsane, Gusti
ardaning budi, ulah titising sedya.
Ngajap maring rahayu ngayemi, ngayomana samining tumitah, ngendhak arda kamurkane, ngendhangken tindak dudu, den dawaa tumibeng tebih, bablas kentas anatas, tyasing pra tumuwuh, katarbuka mung anedya, tumindak mring rahayu anrusing budi, dumadi yogya tama.
Hang nglayang budayaning urip. Tanpa bayu weyane ndaluya, sacipta-ciptaning tyase, mung sarwa gidhuh, mbebayani samining urip, budine
padone tan payu, ajine wus ora ana, analutuh pakewuhe saya ndadi, dumadi kasangsara.
Rongeh rungkat utamaning urip, ringa-ringa kari ura-ura, dhandhanggula mrih agawe, lejar enggaring kalbu, angleluri leluhur nguni, abote dadi gesang, saking dennya wayuh, wayuh wahyu paringing Hyang, ya bok donya kalawan embok rijeki, kang sami awratira.
Garapannya langkung gawat rungsit, sami datan
kalbu, mring arja mulyaning gesang, saking sruning kataman ing tyas prihatin, tansah muleting prana.
Wartanira pra ambek linuwih, wawasaning nala wus tetela, miturut ing kahanane, ran jaman woah tuhu, keh ngowahi sagung pakarti, pakewuh saya ndadra, sadaya tumuwuh, mung ewuhaya tyasira, ngeres macek sesambate tanpa uwis, uwas kaworan maras.
Miturut pangandikanipun para linangkung, mendhet saking wawasaning panggalih jumbuhipun kaliyan kawontenan sampun saged cetha saestu, nerangaken bilih badhe tuwuhing jaman, kawastanan jama ewuh, tegesipun ing jaman wau tumindakipun tiyang kathah ingkang maleset cidra ing janji, lajeng tuwuhipun pakewed saya ndadra manahipun sagung dumados namung tansah ewuhaya badhe tumindakipun, kanthi raos ngeres atis sanget kaliyan sesambat melas-asih.
budiman martarum, yen durung kala masanya, malah saya maweh sangsara ngranuhi, wus karsaning Hyang Suksma.
lumintu tumrap anggenipun ngagengaken kamurkan kanthi pameksa, tumindakipun saged kalampahan jalaran nyarengi ing kala mangasanipun, mila osiking sedyanipun boten mawi ewed pakewed, langkung cetha tanpa tedheng aling-aling, kesupen dhateng kautamen, tumindakipun para tiyang sami riwut ngowat-awut tetanggelanipun. Ingkang watek budi candhala makaten wau lajeng kathah panunggilipun, tansah rame pasulayan udreg-udregan, kaliyan ingkang watek jail tuwin drengki, jalaran saking meri, ing wasana malah nambahi kasangsaranipun.
pun kekah boten kenging dipun angkah murih ical, inggih punika ingkang tumrap tetiyang kathah. Sakathahipun sarana kangge ngicali sangsara wau sampun tanpa damel, kemat (pengasihan) isyarat sami lebur ing bubur tanpa daya, dhateng manah ngantos angles kekes, saya dangu saya ngantur ngetutaken sapurug-purug, wahananipun lajeng damel ical (sirna) sipating kamanusanipun, begjanipun tiyang ingkang saweg jinurung.
Dhungkar maring gunung giri-giri, ingkang geneng padha
manahipun, ing batos namung gumun, miturut piwulangipun tiyang saged, kedah ingkang mulat anggenipun ningali tuladan utami, ajrih asiha dhateng Pangeran ingkang kuwaos nitahaken bumi lan langit, dipun suwuna supados luntur sihipun.
Supayantuk awas lawan eling, nitekena lelejeming jaman, kang bakal linakon tembe, yeku sajroning taun, windu kuning kono kaeksi, wewe putih amawa, gaman tebu wulung, yun kinarya
utawi keclaping jaman ingkang badhe linampahan ing tembe, inggih punika salebeting tahun: windu kuning (windu kencana = jaman kencana, inggih punika jamanipun manusa sami jejeg adil netepi jejering kasatriyan. Dene menggah seneng lan nikmatipun kita boten saged nggambaraken ing angen-angen, namung bangsa ingkang sampun ngraosaken leginipun jaman kencana kemawon ingkang saged kojah klawan gamblang lan ceples. Kangge kita kados dene ing masa wau, ing sapunika sampun wiwit katingal trontong-trontong kados siratipun Sanghyang Sumorot ing wanci bangun (enjing), ing ngriku badhe katingalipun: Wewe putih, mbekta dedamel tebu wulung, badhe mrajaya (natoni) wedhon ingkang idunipun ampuh, temahan ndadosaken lebur tuwin sirna.
Rasanira wus karasa yekti, kesuk saking panguwasnira, Hyang
mbek arja lulus lestari, salamet pra tumitah.
Tetiyang sampun sami kraos lan rumaos kedhesek dening karsaning Pangeran, inggih punika ingkang kuwaos damel awon saening tumitah, nunten wahyu dhumawah sarta angsal
Karkating tyas mung nuju maring, sreping nala samining kawula, yuwana sapiturute, lyan praja
keringan ing angga, gegarane padha rahayu ning budi, dumadi arja mulya.
kethuk, kang isi dinar kawuryan, suka-suka sagunging para dumadi, begjane wuwuh prapta.
Amung padha tinumpukan sami, bandha dunya tanna rinareksa, rerusuh wus sirna entek, dadya sadayanipun, rajakaya cinancang njawi, tan srana dipun tengga,
Kasugihanipun bandha namung dipun tumpuk wonten ing griya tanpa dipun tengga, (dening kertaning jaman), reresah sampun boten wonten (telas), rajakaya sami kacancang ing njawi tanpa tinengga, ewadene wilujeng boten wonten ingkang munasika (ganggu damel), piawoning jagad sampun larut sami sumingkir,
sirna, gampil maliking panggraita, namung nedya badhe damel ayem lan tentreming manah, kayuwanan sadaya ingkang tinitah gesang, kamurkan sirep, kadayan anggenipun manah adreng kapengin memayu ayuning budi, dende ingkang pancen sampun sae (rahayu) manahipun sami merangi ingkang gadhah manah nistha,
saregep mring gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, boya ana cengil-cinengil, tut-runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraja kabeh mung arjanti, titi mring reh utama.
saisining jagad, sakathahing para pangageng nagari ugi boten kewran nandukaken pandamel agal tuwin remit, dados pulih kados nalika jaman rumiyin, manahipun tetiyang sanagari, sami teteg-teteg, teguh tanggon, samubarang ingkang sinedya boten pisan-pisan tilar gelanggang colong playu (medhot banyon), nanging mantep sanget lair dumugining batos, ingkang kaesthi namung dhateng tindak tata raharja.
NAPSU, ATI, WIJI LAN ANASIRING MANUNGSA	PITUTURIPUN TIYANG
cuman LDII mulu, brutuku mumet moco wong salafy nulis. wetengku stress moco tulisane wong sing jare pinter,faham, suci dsb ttg Islam yg benar. Salafy opo bibit Dajjal kah? aku ra mudeng sing aku mudeng wong salafy kuwi wong stress kabeh.he he he kwak kwak kwak
ngger2, bocah lagi wingi sore wis kementhus, wis kono gek ndang ngibadah, ora mung gawe
monggo...sing arep uzlah karo ngenet mbukak situs2 sinambi ngocok kontrol yo monggo..
mung loro, opo nduwe bojo simpenan yo,
luwéh bejo luwéh manfaat lan MIGUNANI tinimbang wong tuwomu yo nduk… #BapakRumahTangga – at Water Byur Sumber Ponjong
Misteri Watu Lingga Yoni ing Grojogan Parang Ijo
Ngendelake Pengalaman, Klitschko mantep Ngadhepi Joshua
Sang Mentalis Donya, Anne Chamfort Muncul Maneh sawise 12 Taun Ngilang
Seni Paes Penganten Jawa, Makna lan Pigunane (5):
Pitulas taun ora tau ngambah, dlamakan sikile Parta krasa
gring-gang-gringging tumapak ing dalan iku. Isih seger ... Sapepake
Sekar mandheg sawetara, ngelus bathu­ke sing wiwit ... Sapepake
Mendhung ing Langit Tanjung Anom (8)
pakarti, saiki dheweke kaya diwelehake marang kabeh tumindake sing wis ... Sapepake
Bengi kuwi Raharjo nglembur&nbsp;
ing pabrik panggonane nyambut gawe nganti tengah wengi. Ana gaweyan sing
matur marang Pra­bu Duryudana. “Uwook uwook. Kepareng matur wonten ... Sapepake
Sugeng Warsa Enggal SING arep tak aturake iki kedadeyan sing ... Sapepake
ananging asring kalayu | kudu mudhar ingkang prasa ||
wujuding wisaya muhung | sang pastapurusanira ||
7. Têka ênêngna kariyin | dumunung ana ing (n)jaba | utawa ing sajêrone | wiwaraning dhatulaya | kang
ngaprang | kasêdyakna ing driyane | anjangkah tindak utama | tumulung marang mêngsah | amung usadaning rapuh |
Lêlewa solahing dhiri | lan kêdhap liringing netya | myang biyantu ywa talangke | ing solah ukêling pasta | (ng)gugah kêrining pasta | kudu sarèh tindakipun | ora kêna daya-daya ||
11. Bokmanawa amarêngi | usada bisa tumama | tumanduk marang prasane | suka giranging wardaya | sumarambah sarira | têmah waluya satuhu | ngadêg manèh kasuranya ||
14. Adate datan alami | sardula nuli palastra | mêngkono ing sabanjure | nganti ping pirang rambahan | dene yèn wus karasa | marêm lêga ing tyasipun | yèn wanita mudhar prasa ||
15. Kudu tanggap ambarêngi | padha amêdhar ing prasa | iku ingkang binasakke | widagda anuju prasa | undhagi ing asmara |
dene suwe gêlisipun | wanci kala bratayuda ||
16. Iku tan kêna dinugi | gumantung badan priyawak | sênêng parêng ing driyane | yèn ta
kang wus ngudanèni | ing purwa madya wusana | ananing sarira kiye | wêkasan sirna tan gatra | uwas sumêlanging driya | têtêping jumênêngipun | manungsa jati sampurna ||
24. Mas Cêbolang matur aris | babo aywa katanggêlan | kaparênga mêdharake | asal wijining
pingitan | èdi alus lan samar | angèl ewuh ingkang langkung | bêcik (m)banjurkên carita ||
26. Bab patrape andon-rêsmi | bisa (n)dadèkkên jalaran | mêtêng ngandhêg babasane |
Dumrojog nulya tinampi | anèng guwa garbaning dyah | yèn jêntus mukaranahe | wanita banjur awawrat | tumêkèng sangang wulan | nir ing sambekalanipun | langkêp ambabar manungsa ||
34. Lan ana pralambang malih | yèn priya lawan wanita | ênggonne sarêsmi rêke |
12. Luput pisan kêna pisan | dumununge iku ana | panjing suruping waskitha | jalma lumrah tan
asmara | adrêng sêrênging kang karsa | layap liyêp luyutira | nganti praptèng ciptamaya ||
pakolèhe padha | kalawan cipta wanodya ||
20. Kira-kira bokmanawa | kadadeyaning kang jalma | laire ing têmbe iya | dumadya jalma wanita ||
21. Dene kosokbalinira | yèn dyah ingkang darbe karsa | harda adrêng marang priya | kridha lir kasêbut ngarsa ||
karsa | sakarone padha harda | kridha laksana widada ||
24. Kira-kira bokmanawa | kadadeyane kang jalma | laire ing têmbenira | dhampit jalu lan wanita ||
25. Ana manèh saupama | sujalma priya kang mangka | ing sadurung-durungira | bangêt kayungyun bisa-a ||
26. Pinaringan adarbeya | atmaja mijil wanodya | panutanira ing nala | tumêka ing ciptamaya ||
27. Banjur amulang-asmara§ Prayoginipun / apulang-asmara /. | ulah kridhaning laksana | nunggal ing ngarêp sadaya | yèku ingkang binasakna ||
28. Dholog katlusuban jatya | lirirra ingkang mangkana | cipta kasêlan ing cipta | kira-kira bokmanawa ||
29. Kadadeyaning babayi | laire têmbe mêtoni | wujud kêmbar loro iji | tur iku padha pawèstri ||
30. Dene kosokbalinira | yèn wanudya ingkang mangka | sadurung-durunge harda | kayungyun
bokmanawa | kadadeyaning susuta | têmbe lair wujudira | kêmbar loro padha priya ||
33. De alus hardaning karsa | tumêka ing ciptamaya | kaya
35. Bakal mahanani iya | mring wêwatêkaning suta | pramila para sujana | para bèrbudi sarjana ||
36. Ingkang wus padha waskitha | ing kridha tuwin pangripta | banjur kanggo têngêr nama | marang ing atmajanira ||
37. Bab iku ta kawruhana | wiji wus momor cangkoknya | mula jalu lan wanita | lah êndi ingkang santosa ||
38. Padha adarbe kawasa | saksi kang kanggo pratandha | bêbasane ila-ila | ujare sujalma kuna ||
39. Nadyan priya lan wanodya | yèn nuwuhakên atmaja | isih anèng guwagarba | mangka salah sijinira ||
40. Sêngit niaya sawiyah | maring samining tumitah | asring mahanani bocah | dadi ceda kurang lumrah ||
41. Mula têka jaman mangkya | katêlah isih anganggya | têmbung pèngêt yèn kataman | ewa sêngit nganiaya ||
Cêbolang matur mangênjali | asmaraning wadon | yèn panuju sinanggama rêke | ingkang pundi prayoganirèki | tingkahing karêsmin | nyuwun
3. Mring ombaking priya mituruti | ananging wong wadon | akèh ingkang nguciwani lire | lingsêm nir pakolèh
nglanggati | kêlakone nganti | pinaripêksèku ||
5. Mungguh gêlar kang mangkana kaki | karêpe supados | ywa kinira pawèstri wus lènjèh | lan kinira
7. Yèn pinuju sinanggamèng laki | abipraja gupoh | ing sasolah obahing ragane | andadèkkên
tanggap mring karsaning laki | solahbawa pasthi | nut pangrèhing kakung ||
10. Dene ingkang dadya saranèki | kang dhingin rumojong | buka marang sêrêng angkarane | karsa dhadhag kasêngsêma rêsmi | patrap kang kadyèki | ing pakolèhipun ||
11. yêkti bakal amimbuhi maring | kiyating
baga kang wus (m)bathok | cukup muhung lawan biyantone | ing papathêt culling napasnèki | angsal ing prang tandhing | kudu
mungguhing sarêsmi | nadyan mung sakloron | tur dumunung parimpên ênggone | tan kawruhan ing jalma sawiji | pêpanthênging ati | ywa nganti kalimput ||
17. Mring surasa lan dunungirèki | têmbung tri pinathok | nistha madya lawan utamane | lire nistha iku
sajroning lagya andon-rêsmi | kudu anyingkiri | tanduk kang tan patut ||
mituruta kadi | wasita kinaot | nayakèngrat marang ing mantune | kyating jagad Sayidina Ngali | wênang mokalnèki | kabèh wus kasêbut ||
21. Kaya-kaya uwis anyukupi | ing pituturingong | wit pamilih nganti tumêkane | têmpuhing prang dadining babayi | nanging iku mligi | kawruhe wong gunung ||
22. Kang sinung ling samya mangênjali | aturira alon | wêtyaning ling inggih saèstune | sru kapundhi tumanêm ing ati | pêpèngêt kaèsthi | dinohna kalimput ||
23. Ing sasagêd badhe nglêksanani | supados dumados | awidada kangge salamine |
25. Nora luwih pujastutimami | lêstari kalakon | tinêbihna ing sambikalane§ Prayoginipun / sambekalane /. | mung kakangmu lan sakawan santri | dimèn padha kari | aywa mèlu mantuk ||
26. Wus kacêtha papasthèn pinasthi | dalajading kang wong | sira iku kulinèng prajane | kakangira kulina ing wukir | mahas ing asêpi | praptèng maotipun ||
tulusa karongron | Mas Cêbolang sêrêt wangsulane | adhuh yayi (ng)gih samantên ugi | rasaning tyasmami | langkung awratipun ||
31. Yèn pisaha kalawan pun adhi | tuwin lan pun êmbok | asru trêsna lir yogane dhewe | nanging paran dènnira sumingkir | ing
Widdhi ulun tamtu tuwi | dhatêng ing Mantawis | sipêng kalih tèngsu ||
33. Kyai Amat lêjar sawatawis | dupi
gantya kang winarni | kimas nèng Kêpurun ||
1. Byar raina Kyai Ajar wus umijil | saking ing paiman | mring
Angundhuhi adhêdhangir anggadhangi | ngurut toya ingkang | lumêbu ing jro capuri | kang ngêlêbi patêgalan ||
duk ulun nèng praja | pintên-pintên tiyang èstri | ngupados guna sarana ||
7. Kang supados kinasihana ing laki | patrap kang mangkana | punapa inggih prayogi | tumrapipun ing wanita ||
8. Kyai Ajar pangandikanira aris | patrap kang mangkana | nora ngêmungkên pawèstri | sanadyana jalma priya ||
9. Ingkang samya (n)jangkah drajat amrih singgih | kawiryaning praja | têgêse dadi priyayi | lawan (n)jangkah kasugihan ||
10. Akèh ingkang nganggo srana sarat saking | madhukun prewangan | sumungkêm
lêstari | barang kang sinêdya | mung dumunung kalih warni | labêt labuhing pakaryan ||
13. Iku uwis dadi panêmbah pamuji | ing tyas
15. Kacarita pandhitèstu kudu bangkit | nganggo pangawikan | akèhe wolung prêkawis | lire kang wolung prakara ||
16. Ingkang dhingin Paramasastra winarni | limpat marang sastra | kapindho
jinarwi | asugih carita | samantra guna lirnèki | mumpuni sugih kabisan ||
20. Kaping sapta Nawungkridha têgêsnèki | lantip
kagunaning jalma | astha Nir ngungkuli wasis | lan nora gurualêman ||
25. Utamane pandhita wolung prakawis | ingkang dhingin apan | Mulus sarianesarirane. brêsih | nora andarbèni cacad ||
26. Pindho Alusing wicara nora asring | mimisuh supata | dene ingkang kaping katri | Jatmika ing solahbawa ||
27. Kaping pate Mantêp babudinirèki | lima Paramarta | labuhane pandhita di | sad Patitis nalarira ||
28. Kaping pitu bêcik lalabêtanèki | kawolu pungkasan | pandhita apan pinasthi | Nora duwe pakarêman ||
29. Amung iki panitike maha rêsi | dene raganingwang | mung mandhêg bisa cariwis | tangèh lamun ngèmpêrana ||
30. Ingkang kaya wolung êbab kaping katri | nanging sri narendra | têka condhong ing panggalih | rumêntah sih trêsnanira ||
praja | kasugêngannya narpati | sagarwa putra santana ||
33. Kang pinundhi-pundhi ing satanah Jawi | tumêkèng pungkasan | lêstari darah
sarengate Nabi | Mukhamadinil Mustapa ||
39. Sumêbaring tumrapipun tanah Jawi | kawruh tanah Arab | nalika jaman punapi | kapungkur agami Buddha ||
1. Ki Ajar alon ngandika | patitising titi mangsanirèki | kulup aku nora wêruh | mung
Jawa | padha karsa ambuka ngèlmi gaib | ingkang dadya wijinipun | ing wirit wawêjangan | surasane ngèlmu kasampurnan agung | dhewe-dhewe wiridira | nanging nunggal rasanèki ||
3. Ingkang dhingin saangkatan | kala jaman awaling Dêmak nagri | sanggyaning waliyolahu | ingkang karsa amêjang | nora luwih bêbakune namung wolu | sumêbar satanah Jawa | babu babon (m)babar bibit ||
4. Sawiji Kangjêng Suhunan | kang dhêdhepok Girikadhaton nguni | iku wêwêjanganipun | wisikan Ananing Dat | loro Kangjêng Suhunan ing Tandhês iku |
Giri Prapèn kang (m)balela narpati | ing samangke wus kapikut | binêkta mring Mantaram | garwa putra
mèmpêr. | dhasare ayu pinunjul | cacade amung waja | rada gingsul manis mêrakakên kalbu | upama iku dadiya | jodhomu langkung utami ||
14. Nanging paran pangupaya | rèhning lagi piningit ing Hyang Widdhi | Mas Cêbolang duk angrungu |
ngupaya | sira rara kang asung gandrung mangunkung | sukalila praptèng lena | yèn tan panggih sira
sabda | dhuh sang dibya mugi jarwa-a satuhu | paran ing wusananira | kang samya kawêlas asih ||
18. Kang iku walahu'alam | bokmanawa yèn pinarêng ing Widdhi | kacatur dumadya kumpul | nèng jaman kaênêngan | ah wis kulup iki gunêm
ingkang dadya | parabotira kang wirid ||
22. Amatrapakên punika | panjênêngan ing ê-Dat sadayèki | ananging ta durung turut | patrap panganggenira | ing sawiji wijining parabot wau | kalimane (n)Jêng Suhunan | ing Têmbayat kang
supayane mutamat | surasane sakèhe wêjangan wau | puniku banjur kababar | dadi wawêjangan siji ||
keron ingkang kaèsthi | wêkasan nir sêdya suwung | kumambang karsaning Hyang | matur aris dhuh risang mardawèng laku | aywa kirang pangaksama | bilih kaparênging galih ||
31. Benjing enjing wanci pajar | kalilana pun patik nyuwun pamit | mundur
praptèng ngandhap | Sang Hyang Surya mungup saking
mamèrkên swara | dudu uwong ngêlik kaya asu (m)baung | otote pating karêncang | matane
tyas kudhandhangan | pêksa ngarang wursita kawarnèng kidung | lêsung dawa
bungkil cagak awak ya sikil | tan tolèh ing sarusiku | saking siguging basa | basakneya basane bangsa sinau | macan tenong sarwa cingkrang | mardawa mardining wadi ||
45. Pitik-walik saba jogan | kranjang blarak mas ngantèn kandhang pitik | yèn bisa-a kang ginilut | pindha pra pramèngsastra | nanging wêgah kawêkèn ngupaya têmbung | abang-abang dudu
sotaning tyas | lelewane napak tilas pra pinutus | pindhang lulang kacèk apa | lawan ingkang sugih
ing pundi pagriyanira ||§ Prayoginipun / ta griyanira /.
8. Inggih ngriki Parambanan ranning dhusun | ki lurah Harsana | kang dados
nulya wangsul kang arsa ngangsu mring sêndhang ||
10. Praptanipun kalurahan kulanuwun | ki lurah ing sêndhang | wontên dhatêngan ki santri | ingkang kalih taksih anèm anjênthara ||
11. Radi bêsus jatmika pasêmonipun | Harsana
Ajarwaa sinambat sintên wong bagus | ing pundi pinangka | miwah arsa dhatêng pundi | yèn kaparêng lèrèha ing wismakula ||
pratisthèng têngah capuri | minggahipun mawa dhak-undhakan astha ||
22. Pipining kang gapura sakawan wau | sinungan gupala | gêng luhur jegrang ngajrihi | mandhi gada pindha Hyang Cingkarabala ||
23. Candhi alit lir wisma pajagan dhapur | thinarik
kêmput | wangsul ing gapura | kang êlèr tandya manginggil | praptèng jrambah rêsik agasik warata ||
pucakipun | punapa wontêna | margi atanapi kenging | minggah maring pucaking candhi punika ||
wontên gapuranya alit | gapura kang pungkasan kilèn dyan mandhap ||
35. Praptèng têngahing candhi jarambah alus | wradin
kasaput ing ratri | wus umêdal praptèng jawining gothaka ||
41. Dyan tumurun mêdal gapura kang kidul | lajêng lampahira | miyat candhi alit-alit | candhi Lumbung pasagi majêng mangetan ||
42. Pungkas kidul candhi Pawon namanipun | ajênge mangetan | gothak
crita jaman Buda | padha bêtah tèki-tèki | pramilane panyuwunne krêp katêkan ||
45. Kartipala angling ingkang candhi Mêndut | tataletatane. kang sela | ngundhung-undhung kadi
47. Kilèn niku (ng)gèr sing (ng)gamêng kadya dhusun | nahên lampahira | wus (n)dungkap minggah sakêdhik | myat capuri kinubêng cêpaka pêthak ||
48. Jênar arum candhana kumuning mlêtuk | myang
nginggil siti alus | sêkar-sêkar mawarna | ngrênggani kang astha candhi | ingkang mungging babagan candhi Jonggrangan ||
2. Ananing candhi winarna | sisih wetan cacah katri | samya ngilèn ajêngira | sisih kilèn ugi katri | mangetan ajêgnèkiajêngnèki. | ajêng-ajêngan katêlu | sisih êlèr satunggal | mangidul ajêngirèki | sisih kidul satunggal ngalèr ajêngnya ||
3. Kang mungging padon lor-wetan | candhi Uma namanèki |
langkung kêdhik | lawan candhi Uma wau | dhak-undhakan sawêlas | jrambah srasah sela langking | pinaringgit nanging wus kathah
pojok kidul-kilènipun | mangalèr ajêngira | Lêmbu Andini ingapit | rata mawi pangirit kuda sajajar ||
mandhuwur | rêca catur maju-pat | Sri kilèn amangku margi | kang lèr Maya Endra kidul Guru wetan ||
7. Nèng kidul dumunung têngah | sakilèning candhi ê-Sri | winastanan candhi Candra | mangalèr ajêngirèki | pasagi andhap alit | undhak-undhakannya
têngah ingkang jarambah | kadi sumur tinon wingit | rêca tiga majêng ngalèr ngidul ngetan ||
9. Kang pênêr ing dhak-undhakan | mangkya Brama amandhiri | busana cawêt kewala | Sang Hyang Bayu ingkang munggwing | ing sakidul parigi | de kang
minggah | mawa dhak-undhakan sami | ing kiwa têngên sinungan | papagêr sela ingukir | wawangunan pasagi | sinarasah sela alus | pinaringgit rinêngga | ingukir gambaran adi | lalampahanira Sang Bathara Rama ||
12. Wit linggar saking Ngayodya | dumugi pêjahirèki | sang buminata Ngalêngka | mila gambaran mawarni | ana kang kadi jalmi | lir wanara pêksi diyu |
sawatawis inggil | dhapur tajug sawatara | sakawan wadana mawi | gothaka pênêr margi | kang nèng jroning gothakèku |
ngajêngan sumuran alit | sirah naga nutupi | gothaka kang sisih kidul | rêca marabot lênggah | wasta Hyang Kanekasiwi | ingkang manggon gothaka kilèn winarna ||
15. Rêca lênggah sirah gajah | marabot Hyang Gana nami | nahan kang anèng gothaka | ing sisih êlèr winarni | rêca mrabot mandhiri | sakawan astanirèki | satunggal ngasta sêkar | tumèmplèk grananirèki | kang sajuga ngasta cis kalih nèng dhadha ||
16. Cakêt suku ingkang ngarsa | rêca alit-alit kalih | punika ingkang winastan | Rara Jonggrang narambahi | namaning kanang candhi | kang nèng lèr-
Hyang Endra kidul sumuran | lèr sumur Hyang Bayu nami | marabot mandhiri samya | tumèmplèk papan rêspati | kang mungging lèr mungkasi | candhi Surya majêng ngidul | kêmbar lan candhi Candra | sapta dhak-undhakanèki | nèng têngahing
umèksi | Harsana tansah criwis | mêdharakên namanipun | candhi myang rêca-rêca | ingkang samya dèntingali | gya tumurun ngalèr mring candhi
25. Criyose kang wus suwarga | punika parunggu yêkti | Nurwitri njlimêt umiyat | corèkan kang mungging ringgit | kêmput dènnya ningali | tanya gambar punapèku | criyose (ng)gih punika | Bathara Rama ing nguni | putra nata nagri Ngayudya Indhustan ||
26. Nurwitri alatah-latah | kathah èmpêripun inggih | wontên gambare wanudya | tan kêmbên anèng ngisor wit | nginggiling uwit mawi | kadi wanara mêthangkruk | kula èngêt samana | têmbung têmbungipun kawi | jawanipun Anoman uwus malumpat ||
tanpa kêmbên jatosipun | punika nyatanira | Ki Harsana inggih-inggih | wus tumurun mangsuli margi duk minggah ||
28. Atatanya kadiparan | sêkar konyoh amênuhi | padupanipun angambra | Harsana aris nauri | sabên pêkênan ngriki | kathah
palanyahan | samya nyunyuwun supadi | gangsar laris (ng)gènnipun ngupaya têdha ||
29. Utawi yèn dintên malang | malêm Jumngah (ng)Gara-kasih | ugi kathah ingkang samya | atur dupa buratwangi | kula nuwun tan uning | kang dadya panuwunipun | manawi dipun-nalar | èstu tan panggih-pinanggih | pundi wontên arca asung kamirahan ||
30. Ananging sampun dilalah | (m)bokmanawi awit saking | kang yasa bêtah cacêgah | dumadi manungsa luwih | tyas manggung ênêng-êning | katrima panyuwunipun | dumugi ing samangkya | katrimahekatrimane. nyarambahi | kang sinung ling manthuk-manthuk
sami | nanging wus akèh kang rusak | kari Jonggrangan kang apik | wanci surup Hyang Rawi | gantya Sang Hyang Wulan timbul |
yayah pribadi | enggar kiyai panti | kaduga sajroning kalbu | malbèng mring wisma tanya | (m)bokne apa wus miranti | kirang kêdhik sawêg
êliripun | kula pinaringan sabin | tigang êjung dados lungguh ||
5. Wah ampilan kathahipun gangsal êjung | punika pirantosnèki | sêgah ing sawarninipun | kang sami ningali candhi | lajêng lèrèh griyaningong ||
6. Myang sudhiya sasipêngan ingkang patut |
10. Anak bagus gotèkipun tiyang sêpuh | wontên cariyos kakalih | kang satunggal jamanipun | kraton Pêngging Dwarawati | kalih Majapait kraton ||
11. Pundi ingkang lêrês jêr sami tan wêruh | Mas Cêbolang miminta sih | dhuh babo kang pinisêpuh | bilih kaparêng ing galih | amêdharna kang cariyos ||
12. Kaoling kang jaman Pêngging kratonipun | Ki Harsana nayogyani | mapan dènnya lungguh timpuh | siduwa§ Prayoginipun /
13. Binathara sri ing Pêngging ajujuluk | Pancadriya narapati | samuksanya tilar sunu | catur jalu pêkik-pêkik | samya prawirèng palungon ||palugon.
kratonipun | nanging dèrèng asisiwi | bagus prawirèng pakewoh ||
18. Kacarita wontên narapati diyu | Sri Karungkala wawangi | ing Prambanan prajanipun | darbe ari warni jalmi | Rara Jonggrang moblong-moblong ||
20. Asru bêndu narapati dhawuhipun | pa-gene rajanirèki | murang kramaniti tuhu | tanpa
22. Ananira sisiku pan saka saru | iku bae yaksa-aji | ngrasakna
gupuh | mring Madyapanjang sumiwi | kakang wiku yèn sa-arju | ingsun aturi tumuli | de kakang patih
linirukkênlinurukkên. ing ngajurit | kang bisa nyirnakkên ripu | bakal ingsunpatêdhani | Rarasati putraningong ||
25. Nêmbah matur sandika kang sinung dhawuh | anulya Prabu Salêmbi | yèn makatên karsa prabu | amba tantune rumiyin |
lan sirèku | minangka ganjaranèki | putra nêmbah matur alon ||
29. Tumètèsing dhawuh sandika pan amung | rèhning badan-ulun yêkti |
kulup | rèhning sira satriya di | kudu sudira ing kewuh | wruhanta sagung dumadi | sajatine sutaningong ||
angingsêp sari | ing antara dasih wadon ||
39. wontên ingkang uninga ing tingkahipun | gupuh amunjuk sang aji |
karsanipun | mrih lenaning narpasiwi | samana rahadyan sampun | wikan têdhaking ramaji | tyas gugup lumajêng lolos ||
Praptèng jawi nginthar tan atolèh pungkur | radyan kapêngkok capuri | cakêt lan butulan kidul | malumpat praptèng ing jawi | tan tolèh praja lunga non ||
43. Karsaning Hyang datan nunggil lampahipun | rahadyan lawan kang rayi | mangilèn lawan mangidul |
tistis margiyuh wiyati§ Prayoginipun / wiyadi / = sêdhih. | de katri atmajanipun | mangkya wus
warta yèn wontên pandhita luwih | mahas palawangan gunung | sang dyah lumaksana gupoh ||
rarasing karsa kung | subrata wigar anglamong ||
4. Nambrama manis arum | tigas kawuryan kang nêmbe rawuh | saking pundi pinangka myang
tatanya yêkti | asal-usule ing dangu | Endhang Panêpi wotsinom ||
10. Dhuh gurulakiulun | saèstune putrine sang prabu | ing Salêmbi
14. Èh nini putraningsun | puluh-puluh nalar wus kabanjur | padha tampa babênduning Hyang Linuwih | ora luwih amung mlupuh | minta aksamaning Manon ||
15. Dupi ing wanci dalu | sang awiku murut saking gunung | kondur maring praja kang putra tan uning | enjinge rama rinuruh | èstu
16. Inggal dènnya tumurun | lampahira praptèng sirahipun | lèpèn Opak sang dyah kandhêg angalêntrih | karaos wawratanipun | sigêg
ingsun | sapa baya paparabirèku | lawan mau ingsun miyat rara adi | nèng memeyan gya lumêbu | apa atmajamu
warni awon nanging sangkanira alit | sinidhikara mantrèku | kasmaran kang samya anon ||
24. Ènggale sampun dhaup | kinurmatan ing
radyan angling lamun tinampik pawèstri | Kyai Buyut manthuk-manthuk | yèn mung makatên kemawon ||
29. Ngong atur srananipun | nanging warni gana rewandèku | yèn ingagêm lajêng warni kêthèk putih | rinuwat wangsul lir wau | ing salêbêtipun dados ||
30. Wanara warni pingul | sadhengah kang miyat sru kayungyun | mung punika sarana sumanggèng kapti | radyan kewran dahat giyuh | drênging karsa têmah nêmpoh ||
31. Buyut Simparan§ Prayoginipun / Kasimpar / kados ingkang kasbut pada 25
32. Ing nguni bapaulun | nama Rêsi Jêmbawan pinunjul | kala obong awu mawujud puniki | dadya sarana sih-lulut | radyan
ingsun | mulih marang praja lan sirèku | pasthi ilang dukane (n)jêng rama aji | antuk aksama satuhu | Jurudêmung wong
3. Jabangbayi wus binêkta | ngili marang ing pupunthuk | apan binarsihan sampun | ki jabang tansah
9. Ginamatèn§ Prayoginipun / ginumatèn / saking gumati. kalihira | sih trêsnanira kalangkung | kadya wêkanya satuhu | kalihe sampun
ing made-wangunan | patih Tubar kang nèng ngayun | dinangu paran kang dadya | sanggan laladosanipun ||
11. Dhahar êmbêg-êmbêg jalma | kyana patih nêmbah matur | dhuh gusti saèstunipun | ngupados jalma wus têlas | ênèm sêpuh sêpên sampun | yaksendra rêngu miyarsa | kya
14. Êndi bongkot lan pucuknya | kalawan panitikipun | êmprit wadon lawan jalu | yèn tan bisa mardènana | paman pasthi
satuhu | ingkang lanang pasthi buntu | wis kulup sira matura | mangkono pambatangingsun | patih Tubar wus umêsat | praptèng
mundhut galih asêm lus | lan êmprit kakalih nulya | linaksanan ing satuduh | tètès nora ana limpang | yaksendra kalangkung ngungun ||
19. Nulya paring undhang-undhang | lamun sudarma wis sêpuh | tan linilan lamun katur | dadya dhahare sang nata | kasaru ing praptanipun | ditya kalih kang dinuta | mring Pêngging bun-êbun esuk ||
20. Nêmbah wus matur sadaya | dhawuhipun sang ngaulun | Karungkala langkung bêndu | têmah dadya salin cipta | tan arsa sumiwi purun | tumêka ing yudabrata | dhawuh patih kinèn nglurug ||
sampun rawuh | panggih lan raka pandhita |
wus kawangwang jangkanipun | barang rèh laksitanipun | kabèh kamot jroning gambar | mangkana wasing pandulu | langkung
26. Tanpa wêkas yèn rinasa | dènsantosa tyasirèku | kumanbangkumambang. karsa Hyang Agung | dhuh yayi prabu wruhanta | utama-utamèng lampus |
enjang mit wangsul mring praja | wus linilan praptanipun | ing Pêngging marêk ing raka | matur sarèhing dènutus ||
duk miyatsamiyarsa. | ngungun kapitèng ing kalbu | punang gambar gya binabar | kawuryan
kya patih nêmbah sandika | mundur saking ngarsa prabu ||
31. Endranata wus linilan | mundur marang prajanipun | praptèng
pacak /. barisipun | mêngsah ingkang jayèng
Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. namaulun | atmaja Sri Dipanata | purwa wasana wus katur | Sri
Patih Tubar duk tumingal | wadyanira kathah lampus | sru krodha wadya manêmpuh | jaja kataman warastra | tan tumama nanging ambruk | rinêbut wus
praptèng watêsing praja gung | kèndêl ing pangungsirira | wangsul mring barisanipun | mangkana kang nandhang brana | binêkta
panudyèng kalbu | bubaran patih binêkta | gantya wau kang winuwus | kang jayèng prang ing payudan | utusan mring Pêngging matur ||
46. Yèn parangmuka wus sirna | rahadyan cumadhong dhawuh | nanging tan kalilan laju | tinimbalan marang
Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. wus
Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya /. | wawarti mring garwanèki | dyah
ambêdhah ing Prambanan | nênging swara matur aris | marang ing garwa | langkung sukaning galih ||
5. Nanging sandeyaning tyas saèstunira | têmbe paguting jurit | pan durung diwasa | mangka ngadoni yuda | dadya pasrah ing Hyang Widdhi | ngandikèng garwa | dhuh yayi sun mamêling ||
6. Têmbe lamun rahayu lair putranta | yèn ingsun durung mulih | kalamun tatanya | marang
jurit | maring Parambanan | budhal saking ing praja | gumuruh swaraning baris | Dyan Darmamaya§ Prayoginipun /
kapitèng tyas nata | langkung ngungun ing driya | dene kadhinginan mangkin | wit karsanira | ayun lumurug malih ||
10. Ri saksana kinèn dhawuh nimbalana | sang Sakèli Baèksi | lan miranti ing prang | mêsat ingkang dinuta | wus panggih rêsi kakalih |
sowan marang ing Pêngging | kalawan kang putra | prapta nuju sewaka | Sri Pêngging sukanya ngênting | tanya dènnira | wisata ngikis ratri ||
yayi Prabu | ing panyawangmami | èsmu prihatin dahat | paran kang dadya daruna ||
3. Nêmbah matur amung margi | katongton kang sampun layon | yayi Endranata lenèng pupuh | sang prabu ing Pêngging | tyas dèrèng anarimah | taksih ngudi ing patanya ||
4. Kang rayi tumungkul sarwi | tarocosan mawêtu loh | dadakan pamanggya manawa yun | andarbèni kapti |
sabêdhahing Prambanan | nuli ngong dêgakên nata ||
6. Gumantiya jênêngmami | margi pira sutaningong | amung siji mantumu pan wus tamtu
mung siji mantumu pan wus tamtu. kang majibi Pêngging | lan kulup Damarmaya | kang rayi nêmbah turira ||
7. Kang botên-botên kaka-ji | sanajan sèlèh kaprabon | ingkang (n)darbèni namung kok§
8. Margi saking mudha pingging | dèrèng wrin
prakawising gêsang paminipun | pidananing jalmi | ngramuhi sutanira | yayi agampang kewala ||
9. Dinulang dhêdhak lan tai | winadhahan anèng bathok | kang rayi tumungkul karya limut | ing warana amrih | wadi ywa kawadaka | mangkana sri nata wrêddha ||
10. Tansah kagagas punapi | patanya kang dadya êros | nulya nimbali Citrasenèku | sinungan jêmparing | sang Prabu
wong sanagri | nanging Dinapata katong | ratri gung udrasa dupi bangun | ngandika mring sori | arsa marêk ing raka | raja
rinungkêban aglis | jaja trus ing walikat | Dipanata wus palastra ||
22. Sang wiku dangu ngêntosi | nulya ingupados gupuh§
rumojong | samêkta gya budhal lawan sagung | dyah sajroning puri | prapta dhepoking raka | linipur ing bojakrama ||
long-linongan sami | kathah prawira lena | aprang ngantos gangsal warsa ||
29. Kèndêl dènnira ajurit | kocap ing Pêngging sang katong | lagya katamuwan raka wiku |
saking Pêngging lajêng bodhol | praptèng Parambanan wus atêmu | raka senapati | Rahadèn
Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. | winartan sedaning rama ||
33. Lawan ibu pramèswari | Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. arawat loh | dene tan uninga sedanipun | pinupus ing pasthi | sang Prabu Citrasena | (n)dhawuhkên dhawuhing uwa ||
Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. amrês budya | ari kinèn among bala ||
35. Rahadyan wisatèng ratri | ing Parangtritis wus
Damarmaya / kados ing ngajêng. sasmita wus | sakèh wadya Pêngging | kinèn nisih sadaya | Cundhamani wus pinudya ||
40. Rêsi kalih sru malêncing | pra wadya Prambanan losoh | kang gêsang lumayu mring kitha wus | gusis mêngsah ngisis | Rahadyan Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. | suka sukur ing jawata ||
41. Prabawaning Cundhamani | anulya binirat alon | Prabu Karungkala duk angrungu | tiwasing wadya ji | bramantya mêngsah krura | tanpa kanthi lir Hyang Kala ||
kasoran | Radyan Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. aglis ||
mudha Darmamoha | wadya Prambanan sru miris ||
4. Nahên ta ingkang winuwus | kang anèng sajroning puri | kadange sang
ujaringsun | banjur lumakuwa maring | desa Marta manggihana | ditya mudha Darmamoha | ing kono panuksmaningwang | pilutanên lunturing sih ||
putri | jinatèn panduking karsa | karya rèh upaya sandi ||
19. Dyah Rara Jonggrang jumurung | sang prabu amalih warni | tan siwah lan Rara Jonggrang | mentar mring barisan Pêngging | panggih radyan Darmamaya§ Prayoginipun /
kunarpa ayun | binuwang mring jalaniddhi | sang dyah jumurung ing karsa | mêsat
nguni | sirna umobing samodra | sakathahing kang ngêmasi ||
30. Waluya sadayanipun | matur Prabu Anginangin | mangkya dèrèng mangsanira | pêjahè Baka narpati | benjang yèn wontên satriya | Radèn Bandung awawangi ||
31. Saking Pêngging wijilipun | puniku mungkasi kardi | kadhadha dyan Darmamaya§
ingkang (n)jangkung | wus mentar saking ing tasik |
prapta nagri Parambanan | ananging maksih piningit | wadya Pêngging datan owah | taksih ajêg barisnèki ||
35. Nahên gantya kang winuwus | atmaja Hyang Surapati | nama Sang Hyang Citrasena |
manuksma dadya | sawung ulêsira langking | buntutipun mubal pêthak | kinon mahas ardi Mrapi ||
39. Benjing tartamtu kapangguh | nêmbah mêsat kang sinung ling | mangkya kocap Prabu Baka | wus panggya lawan rêtna di | tansah mangun karasikan | nèng sajroning têpas wingit ||
40. Inggaling cariyos sampun | (ng)
dangu prapta ngarsa ji | Sakèli wus dhinawuhan |
43. Panggya lan raka sang wiku | Baèksi winartan gati | kang dadya karsèng narendra | kadugèng tyas nulya ngambil | klangênannya satawana | dipudyamantra wus warni ||
44. Sawung abrit ulêsipun | rêspati tan nguciwani | nora nana kang cineda | pun Sasab
pulunanira | sarwi (m)bopong sawung abrit ||
46. Prapta ing pura wus pangguh | kalawan sang yaksa-aji | wawêling katur sadaya | kapanudyèng tyas
mantri barindhil | wontên wadu botoh kawak | kakalih mung kari kulit ||
48. Mandangjaplak namanipun | kalih Bandawasa nami | putêking
kuwuk pingul | cinipta sawung wus dadi | ulêsipun mulus pêthak | bagus datan nguciwani | sinungan nama pun Muncar | sadhengah
tan parêng (m)bêkta Muncar | kalamun ngantiya ngadu | jinarah sadarbèkira ||
5. Punika purwane nguni | sawung pêthak
tan nate kalah | margi pun Muncar sawabe | mangkana sang yaksa Baka | nimbali Ditya Rota | binobot ngupaya sawung | ingkang kathah cacahira ||
7. Mêsat saking ngarsa aji | panggih lan sudarmanira | ngaturkên dhawuhing katong | ngunguning tyas wus anduga | kang dadya karsa nata | mimba mring wisma andulu | taksaka kalih nuju prang ||
16. Sukarêna pramèswari | sabên ari tansah mênang | lah punika ta purwane | wontênipun ngabên gêmak | sang prabu gya utusan | (m)boyongi Witrita diyu | sinung kamuktèn ing pura ||
17. Prabu Baka pindhah maring | ardi Arka wau tansah | dènnya mong ngabên
jagone yaksendra | dene dununge sata | ana ing Mêrapi gunung | Ki Mandang wus minggah arga ||
pinragat | raosan lan kancanipun | sawiji kang ulês krêsna ||
23. Buntutira mubal putih | tan rênèng tyas yèn palastra | mung kinarya bêrsih dhukoh | yèn jawata nglilanana | utama mati
aprang | babon mangsuli yèn ingsun | suka lampus kanggo boga ||
24. Babon sulaya lan mami§ Prayoginipun / swami / = bojo. | lah ta sapa ingkang bisa |
Gumuling§ Prayoginipun / Gumulung / kados kasbut ing pada 21 ngajeng. punika ||
29. Nama prayogi dènêlih | samangkê dhusun
kapisanan | dadya dirada wangkene | suka kang samya totohan | kang kawon babayaran | sang prabu langkung gêgêtun | dhawuh tinutuh lan Sura ||
34. Mandhangjaplak langkung ajrih | manêmbah sumanggèng karsa |
Enjingipun sowan malih | lajêng kewala tandhingan | kalawan kagungan
Jaliseta wus ingêmbun | mak sêg tan mangga puliya ||
42. Dadya astra puthon rukmi | kèndêl sêraping baskara | sang
prabu kathah kawonne | botoh kathah kawudanan | de kang
tansèng ngarsane | dhinawuhan angupaya | sawung kang ngasorêna | lawan pun Muwar puniku | Baèksi umatur nêmbah ||
47. Baèksi ruwatên aglis | yèn wus nulya agnyanana | amanggon ing tanah kulon | dumunung desa Gadhungan | benjang dadya mulyanya | yèn sirarsa golèk sawung | kang ngasorakên si Muwar ||
48. Mangetana dipun aglis | maranga ing
sawung tan kapanggya | taksih panggah ngupaya | sang prabu lêjar ing kalbu | dhawuh êpur wus
sawung mèsêm sajarwa | linut ing sabda rum | sawusing titi carita | atatanya marang ing rêsi Baèksi | paran gatining karya ||
sawung narpati | bibisik mring Ki Japlak | sawunge sang prabu | arinira tunggal yayah | samya sang Hyang Indra ingkang asisiwi | wus winêdhar sadaya ||
4. Kang sinung ling ngungun langkung ajrih | wêwah sungkêm maring sawungira | sang prabu parentah age | mring Japlak sawungipun | tinandhingkên lan sawung putih | kagungan sri narendra | sumangga turipun | wus campuh
Gutukmênur | ulun anèng Kêlut arga | yèn mangkono payo yayi padha mulih | kang rayi sru lênggana ||
6. Dadya dangu wawan-winawan ngling | lah ta yayi iki wus antara | ing aprang ngalaha bae | kang kinèn datan purun | matur aris sarèhning mami | sinaènan ing
dhihin amung walês jrih kewala | pindho pêrih lan panase | têlu wutahing marus | tumrap
ingkang sliranta yayi | maksih tangèh malêsa |
sawung kang dimurti | darbèkipun Ki Mandangjaplak |§ Prayoginipun / Kaki Mandangjaplak / supados jangkêp guruwilanganipun. kang raka lon andikane | ywa mangkono riningsun | inggih kakang kadi punapi | paran lamun kawuryan | ing jalma kang ngruruh | gya ulun mangejawantah | wus sajarwa atmaja Hyang Endrapati | mèsêm kang raka myarsa ||
bangkit | ngunthul sru merang ing tyas | tantara muksa wus | wangsul sarira bathara | pan katêlah ing nguni prapta samangkin | sawung ing Sokawatya ||
12. Nora daya cêpak apêsnèki | gantya kocap kang anèng kalangan | sang prabu utusan age | angruruh Gutukmênur | Mandangjaplak asru nututi | lan Muwar wus kapanggya | nèng pucaking randhu | Ki Mandang
ingsun mring kayangan manèh | amung ta wêkasingsun | raga kita candhinên benjing | lan manèh wêkasingwang | yèn
cariyos sru pados têrang | lawan kenging kaanggo têpa-palupi | lampahan kina-kina ||
18. Amangsuli cariyosing nguni | radyan Bandung
samangke paduka nami | Dyan Bandung Bandawasa ||
20. Bandung mêsat praptèng têpis-wiring | Parambanan gantya kang winarni | Radyan Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados kasbut ing ngajeng. mangke | panggya lan ari prabu | Citrasena umatur aris | mèh lalu ing pangantya | kang
raka lingnya rum | mêdhar ing purwa wasana | ari ngungun
atmajanta | Radyan Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya /. gupuh ngrangkul siwi | babo atmajaningwang ||
23. Eyang miwah ibunira kaki | apa padha basuki sadaya | Bandung nêmbah lon ature | inggih sami rahayu | mugi
mila karan dhusun Lusah | lajêng sawur-sinawur mila samangkin | wontên Wêdhi ran desa ||
25. Praptèng kidul Prambanan yaksa-ji | dyan cinandhak pinêtêlkên kisma | amblong trus Laut Kidule | praptèng samangkenipun | dados tlaga Miniyan nami | umbule saking kisma | katon sirahipun | jinênggit remanya têlas | gya binucal mangilèn tibanya têbih | mila na dhusun Ngrema ||
26. Mripat kalih cinuplêk wus kêni | gya binucal ngidul ngilèn mila | wontên dhusun ing Mataèk | purus binêthot gupuh | pan mangilên
pujanipun | candhi dadya sarêng sawêngi | sèwu kirang satunggal | mirêng tiyang nutu | prênahe dhusun Katangga | Bandung kagyat sinêngguh wus bangun
Linuhung | wong Katangga jalu lan èstri | yèn parawan dadiya | iya prawan sêpuh | jaka dadi jaka tuwa | pan katêlah ngantos dumugi
ing sêmadi | nyipta luhung dados sela-tama | jlêg warni arca anggane | èstri astane catur | jangkêp sèwu nama lêstari | cuthêl namung punika | criyose tyang sêpuh | kaol kadwi kalanira | jamanipun karaton ing Majapahit | Brawijaya pamêkas ||
32. Ingkang damêl namanipun sami | inggih Bandung atmajaning ngajar | saking pinuja dadose | rampung sami sadalu | lampahane mèmpêr ing ngarsi |
sakecane | ing lampah milanipun | ulun (m)botên mawi ngêntosi | pasihan sasarapan | kyai wisma manthuk | rèhning dèrèng samya wikan | prênahipun ingkang badhe dèntingali | kula ngatêr ing lampah ||
35. Sru sukèng tyas Cêbolang (ng)gugahi | mring santrine kang misih anendra | wus samêkta sadayane | mintar saking ing dhusun | Ki Harsana kang anèng ngarsi | byar
lingira rum | ngalèr ngetan saking ing ngriki | manawi wontên krajan | anggamêng lir mêndhung | ngêngrêng labête kanggenan | ngulama di
4. Manawi pinudyèng karsa | ulun badhe ngèstupada | nyuwun barkah sang minulya | panyirêping mudha harda ||
5. Ki naib dupi miyarsa | sukèng tyas alon wacana | puniku langkung utama | ing benjing-enjing kewala ||
6. Kula ingkang angaturna | mangke dalu kaparênga | sipêng ing wismakawula | bilih sampun bakda Ngisa ||
7. Sadayane kula bêkta | Cêbolang sumanggèng karsa | sawusnya wulu anulya | minggah masjid Alahuma ||
8. Santri gêng alit kacaryan | marang kang nêmbe
Prayoginipun / ngamati / = maos qomat. | kaliye swarane adi | kasmaran ingkang
binubut | kumêdut salaminya | sumrambah ing ngangga bisa dadi wujud | bayi lair sing wêtêngan | dadi manungsa sajati ||
3. Sadurunge pancadriya | pamiyarsa pangganda lan pangèksi | pangucap lawan cipta-nung | nanging durung tetela | awit durung kadunungan rahsa tuhu | ri wusnyantuk rahsa tama | mundhak-mundhak sabên ari ||
4. Nganti prapta ing diwasa | pancadriya jumênêng lawan titi | bisa angambu angrungu | wêruh lawan pangucap | tampa saka Isbatu-jait liripun | yèku warah saking liyan | mula jimatun wus
6. Lawan Datu-maolana | lamun sira nyipta angganta kaki | pininta mlaku lan lungguh | anèng panggonan liyan | sakêclapan ing kene sayêkti suwung | katon ngalih anèng kana | byaring tyas wus krasa ngalih ||
7. Jêbèng padha piyarsakna | ingsun karya gita pralambang jati | supadi nênangi sagung | kang dahat punggung-mudha | purwaning kang pralambang mangkya winuwus | isining kang wuluh wungwang | suwung obah kênèng
bayu | amèt gêni adêdamar | wong ngangsu pikulan warih ||
11. Yèku padhanging tyas tama | gung ngupadi undhaking
Luwih panasing dahana | lan srêngenge pine padhanging ati | sumêblak nora kabêndung | dening ima manampak | lawan malih pralambang galihing
lir angganing kapuk kataman ing banyu | mratani madyaning jagad | rasakna tumêkèng ati ||
15. Sambunge kang wus kawêdhar | sinukarta rinambahakên malih | kodhok ngêmuli lèngipun | raga mangka canthuka | anèng ngêrong yèku nyawa
anglungguhi suwung | mangka lamun supêna | antuk jaman sayêktine nora mêtu | upama bisa umahya | murut marang têpêt sukci ||
ananira | yèku sampurnaning pati ||
18. Ana manuk bango buthak | lamun ngêndhog nèng ngênthak-ênthak sêpi | dene kalamun jinupuk | juga obah sadaya | kang kadyèku awang-awang uwung-uwung | kang dinumuk nora kêna | anèng jagad anglimputi ||
swasananta | mlêbu mêtu ingaranan lira-liru | ing suwung kang mêngku ana | mungguh sajroning ngaurip ||
21. Cebol arsa (ng)gayuh lintang | jalma lumpuh bisa ngidêri bumi | angên-angên jatinipun | lan manèh ingkang wisma | kang tan mambu gagaman apa liripun | iyèku ciptaning manah | nganakkên rupaning panti ||
22. Beda ingkang aran wisma | dudu wisma yêktine suwungnèki | lawan malih suwalipun | êndi guru sanyata | tan lyan angin-anginira wit amêngku | pangadilan amongraga | jaksa patih pangulu ji ||
23. Lan manèh ki bale-atma | êmoh lara
24. Anadene kang udara | jagat gêdhe kalawan jagat cilik | yakti tan na
25. Anpussakum mêtyèng raga | rênggangane kanang swanita mijil | wuta duduh§ Prayoginipun / tuduh /. marga tuhu | pangambu antuk ganda | katampan ing ati wêruh
iya ingkang ngajak turu | lawan ingkang ngajak gêsang | tunggale kang ngajak mati ||
27. Sapa kang karya ambêgan | wit udara mênêng datan
30. Lawan lagu jroning praja | titih cêtha rèntès tatas dumêling | kathah kang samyarsa (n)dulu | marang kang darbe swara | ana kandhêg ing plataran ana laju | mring (n)dhapa tumut linggihan | èstri jalu maring panti ||
31. Panglocitaning wardaya | timbang têmên swara lan warnanèki | ki santri dhasare bagus | bêsuse manut sarak | ana ingkang kawêtu pangalêmipun | rencange nambungi sabda | iku durung animbangi ||
ana masjid agung | swara rum rênyah ngumandhang | cèngkêt-cèngkêt amantêsi ||
33. Sing maca iku kang kamad§ Prayoginipun / kamat /. | ora bêsus lagune
mêningi satuhu | ingkang kados punika | sintên ingkang mêdharkên suraosipun | ênggèr ing saèstunira | inggih Panêmbahan ngriki ||
35. Manthuk-manthuk Mas Cêbolang | e lah kados murad raosnya mathis | kalamun dèrèng linuhung | sok kaduk kadhang kirang | sanès ingkang kula aturkên puniku | wontên ciri etang Bangas | lawan etange kang ari ||
36. Winastanan dintên gêsang | dintên sêdhêng
sekedhap nggih, maca SO-ne isik durung
wulanan ingkang ngrêmbag saha ngajêngakên basa Jawi sarana Kawi.
rakryan / nda tan akalibak i tatawrêta //
Jarwanipun: pitakènipun abdi tuwan sapunika§ Bilih ukara limrahipun tiyang cantênan: samangke kula pitakèn.
Punapa ta jalaraning susah, anggèr§ Lugunipun yayi, kapêndhêt prayoginipun anggèr. dipun ngêndikanana, abdi panjênêngan punika. Lah botên lôngkaa panjênêngan bilih (paring) wartos.§ Bilih ukara limrahipun tiyang cantênan: rak kenging kemawon, ta panjênêngan ngêndika dhatêng kula.
tunggilipun klubuk, utawi: klabak, punika kêlintu, ing ngriki lêrêsipun akaliba kita. Akaliba saking kalib
sing sakahyunanta yadyapi / syèni tulyaha ng ulun taman mangèl //
Jarwanipun: suwawi ta supados kula sagêda tulung gandrung (panjênêngan) anglipur kenging susah, pun kula, bêndara. Madosana sadhengah ingkang panjênêngan karsakakên, sanadyan§ Ing ukara
Lare rêsun tuan. Kaudhal lara i rêsun ... Rêsun punika saking rasun, inggih punika: sun, mawi ra atêr-atêr kurmat. Sun punika ingkang dados ingsun = aku, saking ing = atêr-atêr utawi voorzetsel, kalihan sun. Saminipun ingong utawi ingwang saking ingwwang = ing wwang = ing wong = aku. Nanging ing atêr-atêring ingsun, kalihan ingwang, ingong, punika têgêsipun atêr-atêr, sampun ical. [i...]
[...cal.] Makatên ugi irêsun, punika têgêsing i inggih sampun luluh dados satunggal kalihan sun. Ing basa Bali i punika sami kalihan si ing basa Jawi, Sundha, Malayu enz. Amila murih i raosipun atêr-atêr wangsul i rê sun, dipun jarwakakên, pun kula, si aku.
kandhamu (kang) awèh sênênging ati, saka ênggonmu calathu (saguh) anêkakake sih (ku). Kaya banyu ing bumbung
lalis ing jinêm / druta wilambita yan pagawe lara //
Jarwanipun: rungokna kandhaku, iki lo, wiwite (aku) gandrung, ing salungane sing ngêpèk sêngsêming (ati) ku. Ora ana jalarane (iku banjur) tega ing paturon. Rikat tanpa kanggêg, ênggone agawe sêdhih.
Sambêtipun ing ngandhap punika suraosipun radi lekoh, nanging ing bab kawruh botên kenging ajrih dhatêng lekoh-lekohan. Bilih ajrih, badhe botên wontên tiyang maos Sêrat Cênthini. Awit saking punika, murih botên pêdhot, lajêngipun inggih kapêthik wontên ing ngriki.
50. yadi yan kaitung wauning salulut / lulutingwang alung masêwê
kung - kung. Punika wontên ing kidung Kawi namung purwakanthi sêdhêng kemawon, ingkang brêgas benjing dipun caosi.
Jarwanipun: yèn ketung (kêgagas) nalikane salulut. Lulutku ngêlung apupus trêsna, ing jroning paturon aku
Jarwanipun: ing sawising gawe aku lêsu payah, sêdhih anangis ing paturon, bunêl (atiku), gigu wêruh tapih(ku) apik (nanging) têlês (wudhar) kumpul awor karo
Jarwanipun: gênêp sataun lawase ênggonku jêjodhoan. Silih asih arêrentengan tansah kanthèn, jênak aturu ing taman dolan-dolan, utawa mudhun ing
ing latare, kombang umung pating sliwêr ing dhuwure, kêmbange runtuh agawe asri ing
Jarwanipun: ya iku panggonanku (ênggonku) tansah ngrasakake sêngsêm, karo sang lolos (sing) ora dhêmên
ana rajya tulya kendran / kakwean sang mahardhika susila / § Kakwean, punika têgêsipun ing cara Walandi gevuld met dados botên kados kakèhên = te veel.¶Mahardhika, saking maha = agêng. Rêdhika saking rêdhi, ingkang kados têmbung Jawi rêdèn, utawi wrêdèn = sugih anak. Mahardhika têgêsipun piyambak wong sugih bangêt. Ing samangke dados
Asrining swarga tur kalah, dening Ngayodya kadhaton linuwih, bungah tansah kapenak, ing rêndhêng
swarga sor dènya //§ Gumuyu-guyung, punika bawa ma dwilingga, cêcakipun punika lidwoord tumrap swarga, kasêrat Latin gumuyu-guyu ng.
Sakèhe kang adi kabèh, mas salaka lan manik ana ing kana, ya kaya
Ana ta omah mas manik, diubêngi ing taman asri, parawan linuwih (padha) adêdolanan,
Gangga saka Himawan / rupanya katon suteja sri //
Musthika manik tanpa cacad, nganggo sorot dumunung ing omah pangungangan (= panggung), kaya (kali) Gangga (gumrojog) saka (gunung) Himawan,§ Saminipun grojogan Si Pêndhok katingal saking margi agêng Ngampèl Salatiga. wujude ketok, sorote bêcik asri.
16. suka trêpti sang narendra / bukti kang boga tanpa padha dibya / nirbaya tan ana katakut / samanta kabèh masê pranata //
Bungah ayêm sang narendra, ngraosake ingkang dhêdhaharan, tanpa padha linuwih(e), nirbaya (têgêse) ora ana
Dèwi Gangga, Dèwi Gori,§ Garwanipun Bathara Siwah. padhane ayu, linuwih kagunane.
Kaya bungahe sang maharêsi, karêm marang Rêgweda Samaweda la Yajurweda,§ Katandhinga Kawi No. 4 kaca 120. mangkono Sang Dasarata uga,§ Wèh punika satêmênipun angèl sangêt prêtalanipun. bungah ta dening (sang) maha dèwi (têtêlu mau).
Sambêtipun Kawi No. 1 (1929) kaca 10.
... mijil tang minyak: ... mêtu ingkang lêngawêkasan sakèng pêhan: wêkasan saka ing puhanna lwirnya ngardhacandra: mangkene lire: wulan tumanggalrumuhun: (kang) dhisiktumut ta Bathari Sri: banjur
Namaning kapal (jaran) têgêsipun piyambak: kuping dawa, ucèh = dawa. Srawa = kuping. Makatên ugi: Burisrawa, saking buri = akèh. Srawa = pangrungu, suraosipun wong kang akèh pangrungune = wong pintêr. Nanging dilalah dipun dadosakên Bulusrawa.
tumut tang Kostubamani.: banjur Kostubamanik.§ Kostubamanik, punika sêsotya agêmipun Ba. Wisnu, dipun agêm wontên ing jaja têngah lêrês, amila rêcanipun Ba. Wisnu punika ingkang limrah mêsthi wontên pêpêthaning sêsotya wontên ing jaja. Ing jaman samangke punika ingkang dipun wastani kastuba, godhonging wit wijayakusuma, ingkang dipun cariyosakên tuwuh wontên ing Nusakambangan.
Ndan dumunung marèng: Lah dumunung marangdewata juga: dewata baetan ana marèng detya: ora ana (sing) marang detyawêkasan mijil ta: wêkasan mêtu ta
Dhanwantari angindhit: (Dèwi) Dhanwantari angindhitsweta kamandhalu:§ Inggih punika ingkang lajêng dados tirtamarta kamandhanu, ingkang kêrêp kasêbut ing Sêrat Paramayoga, Rônggawarsitan. klênthing putihika kaanan amrêta: iku isi banyu panguripanya tika
ingkang gunung Mandarawinaluyakênira: dibalèkake olehnyastananya nguni:
wadon ...: ... paripurna ring ayu: ayu bangêtdhatêng manunggang i: têka anunggang ingdetya rupa: wêwujudan buta ...: kapwa kakarsana: padha kêtarik§
mau)winèhakên i-: diwèhake ingkangkang amrêta ring: amrêta (kang ana) ingkamandhalu: ngêjunpangkunên ing stri maya: supaya dipangkua dening wadon sulapanlunga tang stri maya: lunga kang wadon
Saloka akalihan Paribasan: kina, karanganipun Tuwan C.F. Winter Sr. ingkang lajêng kawêdalakên dening Tuwan S. Keyzer cap-capan ing nagari Amsterdam nalika taun 1858 bab padaringan.
Kawitana. Suwawi sampeyan kula aturi andangu dhatêng tiyang, sanèsipun pujôngga, utawi ingkang kawical sagêd, mênggah ingkang kawastanan padaringan, punika punapa?. Pangraos kula anggêr tiyang sumêrêp, yèn punika gênthong utawi jêmbangan pasimpênan uwos, ananging manawi sampeyan dangu: sabab dening apa diarani padaringan? Kados awis ingkang sumêrêp.
Tuwan Anu. Inggih, ing benjing badhe kula ayoni.
Nitik ing nginggil punika, padaringan, têtela dèrèng wontên katêranganipun, dados: dring utawi: dêring, botên wontên (dèrèng lair).
Mênggah anggènipun rêdhaksi mêthik Sêrat Saloka Paribasan bab padaringan, punika namung dipun lugokakên kemawon. Sarèhne ing samangke lêngganan paring pêthikan kados ing nginggil punika, rêdhaksi Kawi botên sagêd sanèsipun, kajawi namung nyumanggakakên. Nanging ing sapunika Bale Pustaka, ingkang kêjibah maringi katrangan bab punika. Amila rêdhaksi Kawi, sêsarêngan kalihan pun Purbacaraka, nyuwun kanthi sangêt-sangêt, Bale Pustaka kêparênga paring katrangan bab punika, saking sakêdhik, kangge prêlunipun para sadhèrèk ingkang sami marsudi dhatêng basa saha kasusastran Jawi. Kawuningana, amila pun Purbacaraka tumut anyarêngi nyuwun katrangan, awit kala sawatawis wulan, pun Purbacaraka ingkang andamêl pangrêmbaging buku wau Boekbespreking, wontên ing Kajawèn ôngka 8 14 Ruwah, Alip 1859 utawi 26 Januari 1929 taun IV.
4. Amariksanana Kawi No. 4 kaca 109-110.
5. Anungswara, lêrêsipun anuswara, saking anu, atêr-atêr ing basa Sanskrita, têgêsipun nurut, kalihan swara. Mênggah ingkang dipun wastani anuswara punika awujud cêcêk, inggih punika ingkang dados ` cêcakan ing sêratan Jawi. Wondene wontên ing basa Sanskrita, anuswara punika swantênipun anurut swara, upaminipun jangbu, punika ungêlipun jambu. Panggih = panggih. Pangji = panji. Dangdang = dadang.dandang. Pangdhawa = Pandhawa. Makatên sasaminipun. Dados suraosipun nurut swara, sampun cêtha. Têgêsipun, yèn ana sangarêping ka ga, dadi ng, yèn ana sangarêping ca ja dadi ny. Makatên salajêngipun. Namung anuswara wontên ing sêratan Jawi jaman samangke, limrahipun namung aswara ng.
6. Withangka, punika têmbung Sanskrita, têgêsipun ing basa Inggris 1. an aviary ing basa Walandi volière Jawinipun kurungan manuk gêdhe. dove-cot = kandhang dara, pagupon. 2. The loftiest point = panggonan kang dhuwur dhewe =
withangka wontên ing sêrat-sêrat Jawi kina ingkang sampun kawaos, sasumêrêp kula namung muncul sapisan, inggih punika wontên ing sêrat Baratayudha Kawi, pupuh: 6 pada: 7. Ing ngriku têgêsipun withangka sajak inggih mênur utawi makuthaning alayaira = omah intên. Namung panggenan punika pêtêng sangêt, benjing ing sambêtipun Kawi punika, badhe katêrangakên. Ing Wurdhênbuk Jawi, Gericke en Roorda. withangka yêktos dipun jarwani soroting srêngenge. Rêdhaksi Kawi namung nyumanggakakên.
7 Nimba, lêrêsipun imba, nanging ingkang kêrêp kangge mawi tan tanimba = ora pisah, imba thok ing sasumêrêp kula botên nate dipun angge.
8. Lêrês, ing basa Malayu: lah, utawi lah ing basa Jawi.
9. Lêrêsipun ratodhata = rataudata, têgêsipun kareta, kêras, diantêm, suraosipun kareta dibandhangake. Lajêng dados namaning sêkar. Amariksanana kawruh sêkar Agêng ing Kawi No. 1 (1929) kaca 17 nanging ing ngriki rata = kareta, dipun santuni rata = sênêng murih cocog kalihan lampahing cariyos. Katrangan punika mugi dadosa wêwahan ing Kawi No. 1 kaca 17 wau,
10. Kunêng namung atêgês dene. (zie Kawi No. 2 kaca 48), botên nate atêgês sigêg enz, punika têgês ing samangke wontên ing sêrat enggal.
11. Sasadhara Kawkas, lêrêsipun Sasadhara Kawêkas, badhe katêrangakên ing wingking, nunggil withangka. Awit dunungipun wontên ing Baratayudha, nunggil withangka.
12. Lot, têgêsipun tansah, yèn pèi lud-ludan, wontên ingkang dipun lud, lêrêsipun dipun lot, punika suraosipun ditansahake ngasut. Lot, mèh nunggil têgês kalihan lud, ingkang dados linud.
31.13. Parasisa = puguh, punika rêdhaksi botên sumêrêp. Manawi paring pitakèn, murih cêtha kapratelakna têmbung anu, dumunung ing layang anu, kaca samene,
Murih para maos botên ngêntosi sawulan malih, bab têmbung kalih ing nginggil punika, katêrangakên pisan wontên ing ngriki. Kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, dunungipun têmbung kalih wau wontên ing sêrat
jalada (a)nglih araras i withangka nikin kumêlab, enz.
mega, lêmês apantês (dumunung) ing makuthane, cumlorot.
Kaya walungsunganing rêmbulan, kèri ing (nalikane) liwate.
Ingkang: katon gumêbyar, punika griyanipun intên,
ingkang: kaya pikat, punika makuthaning griya intên.
Ingkang: cumlorot punika sagêd ugi makuthanipun, sagêd ugi meganipun.
Ingkang: kaya walungsunganing rêmbulan, punika meganipun.
Ingkang: kèri = kêcanthol = dumunung ing makutha punika meganipun.
Dados ing pangrêtos, Sasadhara ing ngriki kêdah dipun pisah kalihan kèri. Nanging limrahipun sasadhara kawêkas punika kaanggêp gandhèng, lajêng dipun têgêsi (Woordenboek Roorda ing sasa) rêmbulan karainan. Punika kintên kula, kêlintu.
Sasadara Kawêkas inggih ing panggenan punika, lajêng dados namaning sêkar Agêng, inggih ing pupuh punika. Inggih punika pupuh ingkang apurwa: mèh raina sêmu bang enz. enz. Nanging [Na...]
[...nging] kintên kula, punika namung nama sasêkecanipun kemawon, awit ing Bali sêkar wau anama: Wisarjita, utawi Widaragumulung. §
Wontênipun sang lêngganan anggalih Sasadara Kawêkas, punapa atêgês Hyang Anantaboga, punika kintên kula, kêtarik ing panggenan ing Sêrat Arjunawiwaha, pupuh 29 pada 4. Ing ngriki dipun cariyosakên agêm-agêmanipun Sang Dananjaya, nalika jumênêng ratu wontên ing kaendran.
regel 10 vb. sakêdhik sangêt enz.
Kula kumêdah atur panglimbang pamanggèning panutuh bl. 2 wau.
Kawi punika basa krawitan, basa lêmbat alus,
punika nistha. Ingkang turut ing Kawi: pujôngga, êmpuning jôngga, de blindenkoning Eenoog, pintêr-pintêripun ing tiyang mêndho. Dados têtêp
kajarwa sang ambalik ujar ingkang binêktèng sêrêng. Panunggilanipun dewa sura, kajarwa dewa ingkang sêrêng. Mila dewa cinirèng sêrêng, dening ngriku anyriyosakên pakaryaning dewa wau ingkang nêmbe damêl aruhara, rèhning dhawahing ruhara atas dhawuhing Hyang Naradha, dados botên pêrlu kacirèn dewa sing elok - dewa buta. Dewa sura, kajarwa: sang dewa.
bl. 5 ing Kawi mungêl kiyamat, punika damêl kanggêg klimah
kagok, sêtun kukudan, jaman pati, saminipun tulis Sang Hyang Endra, botên Sang Hyang Endra, môngka ing tapih wontên R.J. Djojo Atmodjo dosa punapa Hyang Endra. (te erg)
bl. 11 nunggil kalihan wadunge Ba. Endra. Ingkang dèrèng têrang jarwaning wadung, tamtu ginjal-ginjal lir dèn sunati. Punapa lêpatipun bl. 2 wau.
bl. 14 idhêm malih. Sabab digawe dening gagasaning bujôngga. Yèn pujôngga tamtu botên kêrsa, dening têrang Bathara Guru dhaup lan
bl. 18 t/m 22. Upami nyata kundha mligi sajarwa anglo, gampil kurupipun agami Brama. Mêrcukundha sajarwaa: ing pangukudan.
punika sadaya anglênggahakên uruping urip. Gêbyaring kilat, soroting surya, pancoronging wulan, lumembaking we, mulading agni, ugi sadaya anglênggahi tancêbing gêsang, inggih gêsanging alam.
Ebah osiking manungsa, ing triloka, ing najaloka, janaloka. ing endraloka saha ing giriloka, ugi tumuju kawêngku ing rahsa gêsang, botên wontên uwating sarap ingkang tanpa sêja ngrurah gêsang, bêbasan sing duwe ora gawe, sing gawe ora ngrasakake.
Sintên ingkang botên anyumêrêpi nyataning tulis punika lugu namung ebahing gagasanipun ingkang nulis. Mila kangge para kilenan, kalamangsaning pêrlu, tulis kêdah dipun sènsur. Sêrat kilenan punika kathah-kathahipun namung ngêwrat: phèitên. Nanging sêrat Jawi namung ngêwrat kanyatan. Pèitên punika kanthi pasaksèn, nanging kanyatan punika nglingga saksi.
Mila kalêbêt bela tampi, yèn sêrat Jawi kinintên ngêwrat roman utawi nopèl. Lugunipun sêrat Jawi isi prasêmon. Pundi uwohipun pèitên, lugu nonsèn, pintên jagad ingkang sampun nêrang nêrangakên kawruh pisik,
tèhnik, rèhtsak, dene kok ngantos sapriki namung ngundhuh sêmaya liripun dhatsêlên wênoh ondhêrsukên. Beda kawruh Jawi, sabên guru sajati, punika sêpên ing pamrih (wuda). Sarta namung anggiyarakên kawruh ingkang nyata (ginêlung). Pangupayaning kawruh kanthi tajêming pamawas (netra siwêr). Pamêdharing kawruh kanthi êmpan papan, liripun kanthi pamilih (muka cêmêng) enz. inggih punika kadhapuk Arya Sena. Punapa
kiyating badan, antawis dintên gantos sanatogin, antawis dintên gantos kalsan, antawis dintên gantos bab inyèksi. Wo, sêmaya iki, wêsêlên ondhêrsukên, sapunika têtela sangêt bènèhipun sêrat Jawi kalihan sêrat kilenan.
Toh para tiyang sagêd ugi sumêrêp bilih sanajan rèsisir, punika ugi bêtah tilêm. Mokal wontên tiyang ingkang ngandhut kêpèk saha potêlot anginthil salêbêting usum mintaraga. Sèwu mokal. Punika têtêpipun mintaraga namung luguning pasêmon. Mintaraga sajarwa: nirna patra.
panjurung ing nginggil punika, rêdhaksi 1 matur nuwun, dene tampi panjurung, sasat tampi pitulungan.
2. Rêdhaksi matur barès, botên mangrêtos cêtha dhatêng karsanipun ingkang manjurung. Namung ramyang-ramyang mangrêtos bilih dipun rêngoni anggènipun ngangge têmbung: kurang ajar. Kawuningana, têmbung kurang ajar ing Kawi namung mligi kangge praboting kawruh, murih têrang. Dados botên katujokakên dhatêng sintên-sintên. Ing kawruh Wetenschap punika manawi murih têrang, inggih ingkang têrang. Upaminipun, tiyang ngirimi sêsukêr (kula nuwun sèwu) punika rak ... kadospundi. Nanging manawi kakintunakên dhatêng dhoktêr, kangge mitêrangakên kawruh, inggih botên punapa-punapa.
Prakawis Sang Hyang Endra kalihan Endra, punika rêdhaksi sajak kêsiku bab panganggening aksara mahaprana, kirang ngajèni dhatêng Sang Hyang Endra. Nanging sarèhne rêdhaksi botên têrang mangrêtosipun, dados inggih namung kèndêl, ewadene manawi sang amanjurung karsa nyêthakakên karsanipun, rêdhaksi badhe angladosi kalayan suka bingahing manah.
Têgêsipun: ingkang kados tuntud wau ingkang anjalari kraos. Ana ta mungguh ing dalêm Sang Hyang
têmbung mrêtyukundha sajak sampun atêgês panggenan. Ewadene murih sagêd têrang suraosipun, badhe kula jingglêng rumiyin.
Bab padaringan sampun kula titisakên, Saloka Paribasan cithakan lami kaca: 41 No. 269 ungêlipun cocog kalihan ingkang wêdalan enggal, kaca 56-57 No. 269. Dados Bale Pustaka sampun botên saèstu dipun suwuni katrangan, sawangsulipun sang lêngganan dipun aturi maringi katrangan, ingkang mungêl kados pêthikanipun sang lêngganan, punika dumunung ing kaca pintên.
Kula nuwun, sèwu-sèwu ing kalêpatan kula: kula nyuwun gunging pangapuntên, ing sarèhning kula sampun angrumaosi kalêpatan kula ingkang agêng, inggih punika bab padaringan. Mila kula namung nyuwun sih pangapuntênipun tuwan rêdhaksi: Kawi, sêrat kula bab padaringan, dalah panunggilanipun, mugi sampun ngantos kapacak ing Kawi. Sakathah-kathahipun kula ingkang lêpat, nyuwun pangapuntên.
Kula nyuwun pangapuntên nalika kula tampi sêrat punika, artikêl panjênêngan bab padaringan sampun kalajêng kacithak.
marang panjenengan Javanese (informal) - aku terno
Al-Marwah) iku loro bukit sing dunungé ana ing saubengé (saiki sajeroning) Masjid Al Haram ing Mekkah, Arab Saudi, papan kanggo para Muslim ngayahi Sa'i, bolak-balik kaping pitu jroning ritual ibadah kaji lan umrah.
Jroning tradhisi Islam, Ibrahim diprintah déning Allah supaya ninggalaké garwané Siti Hajar ing ara-ara karo putrané Ismail sing isih bayi minangka ujian tumrap kaimanané. Wektu pasadyan (panganan lan banyu) entèk, Siti Hajar golèk bantuan kanthi ninggalaké bayiné ing lemah sing saiki dadi sumur Zamzam. Ngarep supaya antuk banyu Siti Hajar munggah bukit sing paling cedhak, Shofa, kangggo ndeleng mbokmanawa ana pitulung utawa banyu ing sacedhaké panggonan mau. Banjur pindhah menyang bukit liyané, Marwah, supaya bisa ndeleng panggonan sing luwih amba nanging tetep ora katon apa sing digoleki mula nganti bola-bali mlayu-mlayu nganti kaping pitu. Nalika bali menyang panggonané Ismail, Siti Hajar ndeleng ana banyu wis mancur saka lemah ing cedhak sikilé bayi Ismail sing lagi nangis.
Umat Islam percaya yèn wektu iku Allah wis ngutus malaikat Jibril supaya ngetokaké banyu ing kana. Wektu mirsani banyu sing muncrat mau Siti Hajar banjur nampung jroning pasir lan watu. Jeneng Zamzam sing maknané "mandhega mili", iku ungkapan sing diucapaké makaping-kaping déning Siti Hajar wektu ngupayakaké nampung banyu mau. Laladan ing saubengé munculé banyu kasebut, sing sabanjuré owah dadi sumur, didadèkaké papan panggonan istirahat tumrap para kafilah, lan sabanjuré tuwuh dadi kutha Mekkah papan kelairan Nabi Muhammad.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Marwah&oldid=1056173"	Kategori: Kaji	Menu navigasi
Nak,.. mbenjing menawi nagari sampun mardika, dhasaripun Pancasila. Supados nak Karno mangertos, sakpunika ugi kula aturi sowan dik Wardi mantri guru Sawangan Magelang “. ( “ Nak, nanti jika negeri telah merdeka, dasarnya Pancasila. Supaya
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XVII – XX | alangalangkumitir
2. // yata wau dyah Karsinah angling/ lah Gusti wong anom/ sampun karya susahing cethine/ tan prayogi dhuh Gusti wong sigit/ lah wunguwa nuli/ gantena wong
Gusti wong anom/ imbangana Gusti kawulane/ sampun bangêt-bangêt madung pari/ niyaya kêpati/ mring dasih Pukulun//
sakit/ mênawi mangisor/ mring padharan punika sakite/ yêgti angel binjing ingkang jampi/ aglis ta wong sigit/ niki lêkas mêdhun//
31. // Sarirasa ngandikesmu tangis/ tan kadugeng ingong/ salawase yayi durung nate/ ateningsun kang kadya saiki/ kang rayi nambungi/ nênggih ta bak ayu//
Dewi Sarirasa berkata seraya menangis, “Aku tak menyangka, Dinda.
dalu inggih *watawise*/ yata wau nêng(92r)gih* Prabu Dewi/ sajronireng galih/ tan samar sang ayu//
marang ingkang rayi/ adhuh areningong/ dene-dene kayatakapriye/ sang dyah Sariraga laju anjrit/ tandya Nata Dewi/ kang rayi rinangkul//
rawuh jawi pintu/ aglis wau animbali/ mring cethi kalih umarak/ sang rêtna ngandika aris/ heh bocah
wus prapti/ ing jawi regol kalihnya/ yata ingkang
andher ingkang wadya alit/ sêmana ciptaningwadya/ mangarsa-arsa gustining/ wus dangu dereng siwaka/ manawa arsatinangkil//
15. // yêgti ingsun kang tutulung/ bantoni têka ing wuri/ aja maras ing tyasira/ titi nawala Sang Aji/ yata ingkang wadyabala/ sêmana sarêng
16. // horêg kang suwara umyung/ Sri Dasaboja gya angling/ heh bocah payo ta padha/ pêrdandana ing ajurit/ sigra ingkang wadyabala/ pra samya ngrasuk ing
terlewat. Dewi Sarirasa merasa lega hatinya. Ia pun berkata lembut,
20. // yata wus bocah sadarum/ ing mêngko sapungkur mami/ kang bêcik rumêksa pura/ kang padha prayitneng westhi/ ywa padha kurang weweka/ tur sandika kang sinung ngling//
gya manjing pura sang ayu/ wus panggih marang kang rayi/ tansah sang dyah Sariraga/ karuna sajroning galih/ nulya sang dyah Sarirasa/ ngandika marang kang rayi//
mulat kanan kering/ ing ngarsa miwah ing wuntat/ ing ngandhap lawan wiyati/ miling-miling Prabu Rara/ tan ana ingkang
anênggih ingkang winuwus/ wau ta Pangran Dipati/ kêlawan sang putri Cina/ tansah binondhet sang pêkik/ kudu kinen mangruraha/ nêmpuh ing
2. // cinandhak pinangku sigra/ sang dyah engêt trêsnanireng ing galih/ asru karuna sang ayu/ sarya aris ngandika/ adhuh
7. // agê(100v)ro nampar ing kisma/ siyungira kaliyan ingisis(-1)/ yata Sang Narendrasunu/ yêgti datan kagiwang/ namung ingkang cinipta-cipta ing kalbu/ tan liyan Gusti kang murba/ amisesa ing rat bumi//
=== DHANDHANGGULA === 1. //o// Kawarnaa wau sang rêtna di/ saksirnanya kusuma Karsinah/ kêlangkung ngungun ing batos(e)/ dene kêlangkung-langkung/ punjul ing rat tan kêneng pati/ ing sang gawok pamulat/ wah sang murweng ing rum/ gya wau dyah Sarirasa/ engêt ing tyas ketang lagya kêpanggih(-1)/ tandya Sang Prabu
4. // Rajaputra tan lêngganeng kapti/ pan tumurut sakarsa kewala/ sang rêtna malih nabda lon/ Pangran dawêg den gupuh/ samya mangkat padha lumaris/ Rajaputra ngandika/ kakang bok Pukulun/ dereng sagêd lumaksana/ taksih kraos jarême kang ponang wêntis/yen kinen lumampaha//
sigra sang dyah kancing gêlung manjing/ yata wau sang dyah Sarirasa/ busana den kêncêngake/ sawusira gya mumbul/ gayuh kasa napak wiyati/ lêpas ing lampahira/ kunêng kang winuwus/ samana ingkang kawarna/ pan kocapa
wus dadya rêmbugnya sami/ tandya ingkang kocapa/ tan antara dangu/ kasaru murda sang rêtna/ dhawahiracumlorot saking wiyati/
kucir/ iya mring jênêng ingwang/ sakehing pra ratu/ wus padha
ing pupuh/ punapa asiling nyawa/ kakamratanmamanis sabda myang picis/ amung yen wontên karya//
wadya alit/ sakêdhap wus sumêkta/ kaprabon prang pupuh/ sigra ingkang wadyabala/
marang ing êbong/ gênti ingkang winuwus/ akocapa Sri Kondhabumi/ baris gêng lampahira/ sêksana wus rawuh/ têlatah nêgari Cina/ yata Prabu Dasaboja marentahi/ marang ing
ingkang winuwus/ lampahira ing Cina Narpati(+1)/ nênggih pan sampun prapta[/] kang para nung-anung/ kang lumampah aneng ngarsa/ awas mulat marang wadya Kondhabumi/ dadya kendêl
den asêg lampahnya sing wuri/ mêksa mogok sigra Sri ing Johan/ ngêtab sangsamira age/ nandêr sing ngarsa gupuh/ sru manêbda mring wadya alit/ payo enggal lumakya/ kang aneng ing ngayun/ apa kang dadya kandhêgnya/ gya wadya lit umatur marang ing Gusti/ inggih Gusti punika//
anênggih kang swara/ pansamya bingung sakehe/ sigra Sri Dasabahu/ sru ngandika marang wadya lit/ lah bocah iki apa/ kang wadya umatur/ Gusti pandugi kawula/ kados tiyang punika magut ing
marang ingkang wadya/ lah nyata mungsuh den age/ payo pêthukna gupuh/ sigra aglis wau
dithik karo tulisan iki. mung aku wegah nek duwe anak koyo kowe Joe, tenan…
lha iyo sampean iki lo mas, lha kok persis arek filsafat,
Nasrani kan ora bener to? (opo sampeyan arep mbenerke, yen sampeyan mbenerke, berarti sampean dudu wong muslim, lan
jarene deweke pahame deweke sing bener, lha pahame wong islam sing gak bener. Cobo direnungke. Ojo-ojo awake dewe iki koyo wong Nasrani iku
semune pudhak kasungsang, bumi mekah dennya lair, iku kang angratoni, jagad kabeh ingkang mengku, juluk ratu amisan, sirep musibating bumi, wong nakoda milu manjing ing
“akeh wong dicakot lemut matiakeh wong dicakot semut sirnaakeh swara aneh tanpa rupabala prewangan makhluk halus padha
Yohanes 21Para sedulurku sing tak aku anak, aku nulis layang iki marang kowé, supaya kowé ora urip ing dosa. Nanging nèk ènèng sedulur sing nggawé dosa, ngertia nèk Gusti Allah bisa ngapura kowé, awit ènèng wong sing nggawèkké dalan awaké déwé nang nggoné Gusti Allah Bapaké awaké déwé. Wong iki Gusti Yésus Kristus, sing gedé kabenerané. 2Ya Dèkné sing mati nyangga setrapané awaké déwé, supaya awaké déwé bisa nampa pangapura. Patiné Gusti Yésus ora dadi pangapurané dosané awaké déwé waé, ora, nanging uga dosané wong kabèh. 3Kepriyé awaké déwé bisané ngerti nèk awaké déwé kenal marang Gusti Allah? Bisané ngerti, nèk awaké déwé pada manut marang pituturé Gusti Allah. 4Wong sing ngomong nèk kenal marang Gusti Allah, nanging ora manut pituturé, wong kuwi goroh lan ora ngerti pitutur sing bener. 5Nanging wong sing manut marang pituturé Gusti Allah, wong kuwi ngerti nèk wis dadi siji karo Gusti Allah. 6Sapa sing ngaku nèk uripé wis dadi siji karo Gusti Allah, uripé ya kudu kaya Kristus. 7Para sedulur sing tak trésnani, sing tak omong nang layang iki ora prekara sing anyar, ora, iki angger-angger sing lawas; kowé wis ngerti bab iki kawit kowé molai nurut Gusti Yésus Kristus, awit ya pitutur iki sing diwulangké. 8Nanging senajana lawas, angger-angger iki ènèng anyaré, awit kétok anyar ing uripé Kristus lan uga ing uripmu. Wujuté, ala sing kaya pepeteng wis lunga sangka uripmu lan pituturé Gusti Allah sing bener wis teka, semlorot kaya pepadang. 9Dadiné, sapa sing ngakuné mlaku ing pepadang, nanging sengit marang seduluré, wong kuwi sak beneré ijik mlaku ing pepeteng tekan sepréné. 10Wong sing nrésnani seduluré, kuwi sing mlaku ing pepadang lan ora ènèng prekara sing bakal nibakké dèkné. 11Nanging wong sing sengit marang seduluré, wong kuwi uripé ing pepeteng lan ya mlaku ing pepeteng. Wongé ora ngerti nang endi parané, awit pepeteng kuwi marakké wongé ora weruh dalan. 12Para sedulur sing tak aku anak-anakku, aku nulis layang iki marang kowé, awit Gusti Allah wis ngapura dosamu, jalaran Kristus wis nglakoni pati nglabuhi kowé. 13Para bapa, aku nulis layang iki marang kowé, awit kowé wis kenal marang Kristus, sing wis ènèng sakdurungé jagat digawé. Para sedulur sing enom, aku nulis layang iki marang kowé, awit kowé wis menangké Sétan. 14Para sedulur sing tak aku anak-anakku, sepisan menèh aku ngomong marang kowé: kowé ngerti Gusti Allah Bapaké awaké déwé. Lan kowé para sedulur sing tuwa, sing kenèng diarani bapak, tak balèni sepisan menèh, kowé wis pada kenal marang Kristus sing wis ènèng sakdurungé jagat digawé. Lan kowé sing enom, aku nulis layang iki marang kowé, awit kowé pada kuwat. Pituturé Gusti Allah pantyèn wis manggon ing atimu tenan lan kowé ya wis ngalahké Sétan. 15Aja pada trésna marang kadonyaan lan sembarang ing donya. Awit sapa sing trésna marang ala ing donya iki ora bisa trésna marang Gusti Allah Bapaké awaké déwé. 16Sembarang ing donya kéné sing disenengi karo wong dosa, sembarang sing dikepéngini karo mripat lan sing dienggo pamèran, kuwi kabèh tekané ora sangka Gusti Allah Bapaké awaké déwé, ora, nanging sangka kadonyaan. 17Ngertia para sedulur, donya lan kesenengané kabèh bakal ilang. Nanging sapa sing manut marang pituturé Gusti Allah bakal urip slawas-lawasé. 18Para sedulur sing tak aku anak-anakku, entèk-entèkané jaman iki wis tyedek. Lan kaya sing wis diwulangké marang kowé, Anti-Kristus bakal teka. Saiki waé wong-wong sing kaya Anti-Kristus, sing pada nglawan Kristus, ya wis pada njedul. Iki tandané nèk entèk-entèkané jaman wis tyedek tenan. 19Para Anti-Kristus kuwi mauné bebarengan karo awaké déwé, nanging terus pada lunga. Senajan mauné bebarengan karo awaké déwé, nanging wujuté ora tunggalé karo awaké déwé. Semunggoné tunggalé karo awaké déwé ngono, mesti ya ijik bebarengan karo awaké déwé. Nanging wong-wong kuwi pada ninggal awaké déwé, supaya ketara nèk siji waé ora tunggalé awaké déwé. 20Nanging kowé ora ngono para sedulur. Kowé kabèh wis nampa Roh Sutyi pawèhé Kristus. Mulané kowé ya pada ngerti marang pitutur sing bener. 21Aku nulis layang iki ora jalaran aku mikir nèk kowé ora ngerti marang pitutur sing bener, ora. Aku nulisi kowé, awit kowé ngerti marang pitutur sing bener. Kowé uga ngerti nèk barang goroh kuwi tekané ora sangka Gusti Allah. 22Sapa ta sing tukang goroh kuwi? Kuwi wong sing ngomong nèk Gusti Yésus dudu Kristus, sing dikongkon karo Gusti Allah nulungi manungsa sing dosa. Wong kaya ngono kuwi sing diarani Anti-Kristus, sing nampik Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus, Anaké. 23Sapa sing nampik Gusti Yésus, Anaké Gusti Allah, ora bisa dadi siji karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé. Nanging sapa sing nampa Gusti Yésus, wong kuwi dadi siji uga karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé. 24Mulané para sedulur, pituturé Gusti Allah sing wis mbok tampa kawit wiwitané kudu mbok simpen ing atimu. Nèk pitutur kuwi mbok simpen tenan ing atimu, kowé bakal kentyeng terus dadi siji karo Gusti Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah lan uga karo Gusti Allah, Bapaké awaké déwé. 25Mengkono kuwi prejanjiané Kristus bisa keturutan, yakuwi, urip langgeng kanggo awaké déwé. 26Para sedulur, aku nulis layang iki, supaya kowé pada ati-ati tenan karo wong-wong sing arep nyasarké kowé karo piwulangé. 27Nanging kowé wis ngerti nèk Kristus wis ngedunké Roh Sutyi marang kowé lan ya Roh Sutyi iki sing manggon ing atimu. Dadiné kowé ora mbutuhké wong-wong kuwi, awit Roh Sutyi déwé sing mulangi kowé bab apa waé. Piwulangé Roh Sutyi nyata, ora goroh, mulané, pada mantepa terus enggonmu dadi siji karo Kristus, kaya sing wis diwulangké marang kowé. 28Anak-anakku sing tak trésnani, pada dadia siji terus karo Kristus. Dadiné mbésuk, nèk Dèkné teka, awaké déwé wani mara tanpa wedi, ora isin metuki Dèkné. 29Kowé ngerti nèk Kristus nuruti kekarepané Gusti Allah sak kabèhé, dadiné kowé uga ngerti nèk wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah kenèng diarani anaké
Musuh siro rep sirep tan ono wani,
October 25, 2010 – 3:12 am Pak usul sajah,
tp kokra podo??opo aq seng salah?
aq ate takon simbah,nanging panjenengane wes sedo
May 25, 2009 – 4:03 pm Mas
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI » Kategori : Apa TumonSugeng Warsa Enggal Sugeng Warsa Enggal SING arep tak aturake iki kedadeyan sing tak alami taun kepungkur. Ing ling­kunganku ana pagu­yuban kanggo wong-wong tuwa (lansia), sing saben sasi sepisan nganakake pertemuan anjangsana, dadi kabeh anggotane mesthi kepanggonan. Ang­gotane kira-kira wong 30, kakung putri, rondha-dhudha, kanthi ... Sapepake
Bejane Si Bakul SateBejane Si Bakul Sate&nbsp;KEDADEAN&nbsp;iki jane wis suwe banget, ning yen kelingan isih kudu ngguyu, lelakone Pak Marta. Pak Marta, bocah-bocah yen ngundang malah mbah! Pancen wis rada tuwa, gaweyane bakul sate angkringan, angger bubar ngasar wis mulai ider kliling
anake tanggaku Giarti sing dinikah bocah Blora aran Marno. Gandheng arep pasrah
ngan­ten, nadyan wis pensiun aku ya nyandhang kom­plit: setelan jas-celana
ana wektu 2 jam kanggo ngaso. Pas jam 11, ... Sapepake
marang jaran bandhol, sarta tansah anjondhil, iku kudu kawêngku sarta kawisesa, iya iku kudu diwanèni, sarana nandukake pangrèh kanthi pangroda kalawan digêbuka abangêt kang nganti bisa nuwuhake panggraita tampaning pangrèh mau. Yèn ana jaran diarah lakune mêksa ora kêna, amarga saka bangêting jondhile, iku pangrèhe kudu sarana dirubuhake, mungguh patrape ngrubuhake jaran, sasuwene jaran katandukan pangrèh môngka anjondhil kang luwih abangêt, katutuha kagêbug kang sêru, supaya anjondhila manèh, sajrone anjondhil, kang nunggang ambarêngana malumpat karo nyêndhal têtali, yèn lumpate nêngên, apus kang sisih kiwa kasêndhala, yèn lumpate ngiwa, apus kang
kapadal kanggo lantaran malumpat, tangan kiwa nyêkêl apus kang sisih kiwa ngiras kacènèng utawa kasêndhal nêngên, mangkono uga
kasêndhal ngiwa, pangrèh kang kaya mangkono mau bisa marèkake jaran kang tansah anjondhil, utawa kang akèh medane. Sokur yèn kang nunggang kaduga ngrubuhake sajrone ambandhang, patrape
kêndhali, patrape ngrubuhake jaran ambandhang iya kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, mulane rubuhing jaran kaaraha
yèn wis kapatrapan pangrèh mangkono kêna tinamtokake marine olèhe duwe lêleda mangkono
apus kasôngga kang nganti luwih saka sakilan dhuwure karo jêjalak, sarta kudu dikêrêpi kucêkane, kucêkan iku kêndhali ucêk-ucêkake ing lambening jaran, isarating mangkono iku paedahe kajaba marèkake jaran kang anduwèni lageyan mangkono iya uga bisa ngènthèngake lambe.
g. Wêdèn, yèn ana jaran wêdèn, kaya ta wêdi marang rêrupan utawa marang swara, isarate murih marine, yèn kang diwêdèni kareta tuwin grobag, apadene cikar sapêpadhane, sabên ditunggangi dicêdhakna, yèn wêdi marang swara, dilantèhake kêrêp dirungoni swara kang diwêdèni mau, yèn wis kêrêp diwanèkake, amêsthi mari wêdine marang rêrupan utawa swara mau.
i. anyangkolake kêndhali§ kêndhaline kacangkolake ing êbam.
Yèn ana jaran duwe kandhutan ala, kaya ta: andhèngèr, nyangkolake kêndhali tuwin makêm, panyêkêling apus kang prayitna, sarta kudu katalenan loro, paedahe yèn jaran kang duwe kandhutan ati ala mau meda, bisa nandukake saranane, kaya ta:
1. Yèn andhèngèr, kêndhaline kakêpyokna, môngka kakêpyok ora gêlêm anglêpèh kêndhali, utawa tumungkul, kêndhaline kacêkêla sarta banjur katarika mangisor nganggo kaucêka.
2. Yèn nyangkolake kêndhali kang sisih kiwa, apus kang sisih kiwa kauculna, apus kang sisih têngên kasônggaa, mangkono uga yèn nyangkolake kêndhali kang sisih têngên, iya apus kang sisih têngên kauculna, apus kang sisih kiwa kasônggaa.
3. Yèn makêm, kêndhaline kalèrègna ngiwa utawa nêngên, yèn ora gêlêm anglêpèh utawa ngêculake kêndhali banjur kacawukna§ kasêndhal mandhuwur. munggah yèn kaêrèh mangkono banjur nêmpuh, iya iku ambandhang, sasuwene ambandhang sikiling jaran kasidikna, yèn kandhange ngiwa, têgêse: sikile kiwa kang tumindak dhisik, iya apus kang kiwa
pangrèh kang kaya mangkono mau môngka isih nglantur pambandhange amêsthi banjur tiba ngrungkêb, nanging sing tamtu dipilaur mandhêg, salèrène banjur kabandhangna manèh kang kalawan sêdyane kang nunggang, sasuwene kabandhangake nganggoa karangkèt supaya tômpaa atine aja kongsi duwe meda utawa kandhutan ati
Yèn wis mandhêg banjur karangkèta manèh kang abangêt kanthi panguring-uring, nanging ngarêp kakêmbanana, têgêse apuse diklowong utawa di kêndhoni, têngahe dikothongi, têgêse kang nunggang kudu kêmba, sanadyan pangrangkète nganti bangêt, wis mêsthi ora gêlêm nêmpuh manèh, dipilaur bêgogok karo gêrêng-gêrêng, yèn jaran iku wis katon andharêdhêg pangrangkète dilèrènana ing nalika iku kawaspadakna. Kang wis kalakon jaran mau sok banjur awèh sasmita§ mungguh sasmitaning jaran mau titikane sawise karangkèt ana kang pêndhapan, ana kang jojog, utawa mung lumaku bae. marang kang nunggang, yèn ta bisa angucap, anjaluk [anjalu...]
[...k] katurutana bêbukaning pangêrèhe kaya sasmitaning karêpe
dening manungsa. Yèn ana panêgar nyaritakake jaran ora bisa dadi awit ora kêna ingêrèh, iku nelakake yèn panêgar durung paham marang kawruh
k. Ambagêgêg, yèn ana jaran sawise ditunggangi dilakokake ora gêlêm, mung mêksa ambêgêgêg, pangrèhe mangkene: sawise kacengklak aja banjur dilakokake, kaubêngna ngiwa utawa nêngên dhisik, yèn wis kalakon mangkono, banjur bae kalakokna, yèn tansah ambagêgêg, banjur kaundurna sarana kêndhaline katarika ngiwa nêngên agênta-gênti, tumuli kaubêngna manèh kang bangêt kalawan digêbug kang sêru, sawise kaubêngake sawatara banjur kalakokna nganggo kagêbug sarta kagêbrag kang sêru, jaran kang duwe bêndana mogok kaya mangkono mau yèn wis katandukan pangrèh iku amêsthi mari medane. Yèn seje dina
ditunggangi isih eling medane lawas, iya ditanduki pangrèh manèh kaya ing dhuwur mau.
l. Ulih-ulihên utawa omah-omahên, yèn ana jaran duwe meda mangkono, kaya ta: ditêgari ngambah dalan enggok-enggokan kang wus tau diambah utawa pomahan kang wis tau diparani banjur kudu menggok, luwih manèh mogok, jaran kang kaya mangkono mau murih marine, sabên dina ditunggangi, môngka wis ngarêpake têkan ing panggonan kang arêp ditêkani, banjur katandukana
wis kalakon jaran iku sok kêslamur dening olèhe nanggapi pangrèh mau. Ing sadurunge ilang medane, sabên ditunggangi yèn ngarêpake têkan ing panggonan kang bakal dadi sabab utawa yèn mulih notol, iya katandukana pangrèh
jaran kang duwe unyêng-unyêngan manggon ing sikil ngarêp mung siji, iku bêcik watêke kanggo pagaweaning nagara.
Rènthir iku bangsaning mênjangan, dumunung ing tanah Ruslan, mangan sukêt, kêna diingu ing wong ginawe rakitan kèsèr, kèsèr iku
Wiwite ana sêsêbutan radèn (sêsotya kang dadi) saka putrane Sri Maharaja Sundha kang kakung sinêbut radèn, kang
Wiwite ana titihan rata, yasane Prabu Surata ing Wiratha. Sinangkalan swara luhuring catur, taun Dal 407.
Wiwite ana ratu jumênêng sapisan, ajêjuluk Rêsi Mahadewa Budha (Bathara Guru) angejawantah, sinangkalan yoga dadi raja = 144. P.R. 112-2. Ing ngisor iki asmane para ratu kasêbut ing layang D.N.k. 2.7 v.o. a sarta ing layang Javaansche Spraakkeens 40 art. 5. Apadene kang tinêmu ing layang liya-liyane, kadadèkake siji kaurutake dênta wyanjanane, kaya ta:
siniwi, sang sri, sang aji, prabu (yèn ngrasuk busana, utawa yèn sang ratu ngrasuk agêm-agêmaning kaprabon), pamasa (kuwasa bengkas anambung, utawa dene sang
pakewuh, sawênèh dening sang ratu sarwa sarwi pikolèh anèng saluhuring bumi), bumi palaka.
b. 1. dhuwur kang ngungkuli gunung, ratu kang mratakake dana arta busana marang wadyabalane, muwah putra wayahe, atanapi kawulane. 2. jêmbar kang ngungkuli sêgara, ratu kang anggêlarake paramarta, asih ing kadang myang kulawarga, agung ngapura marang sakèhing wadyabalane. 3. padhang kang ngungkuli raina, ratu kang agung titipariksane marang wadyabalane kang antuk bungah sarta kang nêmu susah,
marang wadyabalane, pinrih suka têntrêm, sinangkalan ... = 144 (taun surya sangkala) zie P.R. I 109-1.
en Patih Wiwite ana ratu lan patih, jumênênge Rêsi Mahadewa Budha (= Bathara Guru) ana ing Mêndhangkamulan I patihe Rêsi Narada, nalika taun 144.
voor patih. a. dhawuhing pangandika dalêm
Kang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira Adipati Sasradiningrat
Dhawuhing pangandika dalêm, ing dintêna ... tanggal kakaping .. wulana ... i tauna dintên ... - wulan ing taun. ... angkaning warsa: 1800.
Kêmis ping ... Siyam Je 1800.
van dhudha. voorb: mênawi panjênêngan ratu tanpa
kiwa gêdhong têngên, pagaweane ngamping-ampingi joli titihane kangjêng ratu utawa jaga utusane kangjêng ratu mau.
mulus matane putih, clakuthikane sikil: abang, iku jaran rêspati, luwih utama, kang ngingu suka sugih tur rahayu, tan ana sangsarane,
Ing ngisor iki araning rasa sawiji-wiji sarta pêncare kaya ta: anyir rasaning blondho, asin rasaning uyah, adhêm rasaning banyu, anglêk lêgi bangêt,
kacocogake karo layang Bausastra Kawi, tinêmune kaya ing ngisor iki:
amla = kêcut: bênêr, nanging mla ora ana.
awit saka iku mirit saka pasêksèn Bausastra Kawi: bênêr unine layang Panitisastra karo layang Côndrasangkala, mung sulasulaya. têmbung: kathuka ora olèh pasêksèn manèh, pêdhês apa asin.
kanggo petungane bocah lanang wadon, saka nêptuning dina pasaran kalairane, kabuwang lima utawa lima lima, yèn kari:
Majaraga, Gênting (Kalêgèn), Jombor, sarta ing Gêdhongan.
Lugut sarta wohing rawe iku yèn ginêpok anggatêli, panawane kagosok ing roning lêmbayung (= godhong kacang lanjaran) utawa ing godhong kara.
zie brahat no. 3 en 4.
Rawan iku bangsaning manuk tanah Eropah. a. pasabane ing rawa tuwin ing talaga, b., c ... id nanging seje rupa
Wiwite ana wong ngruwat, nalika jaman Majapait taun 1300 kalawan wayang bèbèr II anggitane Radèn SugingSungging. Braja Angkara zie bèbèr II.
Pasa ngrapa ora mangan sêga iwak, mung mangan karowodan (agama Sambu).
jajane Bathara Kala, kang bisa ngapalake luput ing pangrancanane Bathara
ati sarta panggraitaning jaran, yèn wêtuning ati sarta panggraitane saka pangosik, iya iku rajanarine ana ngarêp. Yèn saka panyêrêg utawa pandhêdhêg, iku tinêmu ana ing têngah. Yèn saka diwatoni rajanarine manggon ing buri.
3. marang rupa: Irung kang ciyut. Uwang kang gobog. Ugêl-ugêl kang gêdhe
ca. 4. marang ati: Catu kang supit. Coblong kang jêro sarta jêmbar. Cêthak kang jêro sarta supit. Cithak kang mubêng ngiwa
6. marang rupa: Calung kang dawa. Cêthik kang malang
ka. 7 marang ati: Kuncung kang gumbala wêdhar. Kêmpung kang lênggang
8. marang otot: Konthol kang adhapur wohing manggis. Kutis kang dhuwur tipis. Kuping kang kaya pancasan wuluh.
pa. 19. marang ati: Pacêt kang nglintah. Praya kw. kang sêrêng nanging kang katon manis. Pathak kang rata.
Balung kang sarwa gêdhe. Bungur kang kandêl sarta kiyat
30. marang rupa: Bau kang gêdhe. Buntut kang ngêmbang bakung. Bokong kang ngêbo. Bangar kang ngêlung pakis
patih ... zie pôncaniti no. 4
Ciri jaran rajawahana, unyêng-unyêngan ana ing gulu galèr dawa marang ing dhadha, watêke bêcik, nanggung sakèhe ciri ala, kang ana saburining gulu, ing dhadha kabèh, sapa kang ngingu cinêdhakake ing
bali, kaya ta: Ngahad ana kidul, Sênèn ana wetan, Slasa ana lor wetan, Rêbo ana nglangit, Kêmis ana lor, Jumungah ana kulon, Sêtu ana kidul kulon
Rijalulah lumaku sabên dina, wiwit tanggal sapisan têkan tanggal ping sapuluh, banjur bali marang wiwitane manèh, kaya ta: 1, 11, 21 ing langit tunggangane gêlap. 2, 12, 22 ing bumi tunggangane naga. 3, 13, 23 kulon tunggangane sapi. 4, 14, 24 kidul kulon tunggangane wêdhus. 5, 15, 25 kidul tunggangane macan. 6, 16, 26 kidul wetan tunggangane api. 7, 17, 27 wetan tunggangane gajah. 8, 18, 28 lor
Jumungah kulon, Sêtu kidul kulon, Ngahad kidul, Sênèn kidul wetan, Slasa wetan, Rêbo lor, Kêmis lor kulon
ingkang pinurwa ing kawi / Ratu Rama kala arsa / anambak sagantên inggih / wadya wre pêpak sami / dene ingkang wontên ngayun / inggih Radèn Lêsmana / kalihe Radèn Dipati / Wibisana ingkang ngundhagèni rêmbag //
Adipati Wibisana / cahyanira manthêr wêning / têrsondha matur raharja / jroning manah mingip-mingip / lir surya miyos enjing / sumirat bang langitipun / barbabakmarbabak. ingkang arka / marah-marah kirna bumi / amung nganti wiyose ngandika nata //
têgêse langit kang jarwa / Ratu Rama saupami / abang saking Wibisana / wukir Sugriwa
palwaga / punapa karsa mêpêti / ing saidêring bumi / kula
gethanggothang. / sampun wontên kang nitèni / yèn arsa dhustha kang lêpas / têbih angèl ewuh rêmpit / sanajan muluk sungil /
yèn dangu jêmbaring jagad / pun daru mina udani / kalong jangkêpirèng jagad / sagêd ngambah ing wiyati / Radèn Andayapati / punika
yèn arsa mundhut dhadharan / Satabali tuhu koki / sakèhing olah-olahan / punika pan dèn ungkuli / wadya sakit
sipatipun / mêlèk ngantos nêm wulan / têbih ngantuk lawan arip / pêparinge Bathara Yamadipatya //
punika punggawa luwih /kang wus pantês kinawulasudhèng nata //
asagêd maring tanêman / nanêm sêkar wangi-wangi /
pakèwêd wontên dahana / punggawa ingkang nyitèni / Sang Wêsanggêni prawira / sagêd manjing jroning api / latu datan manasi / kadi toya asrêpipun / bêtah pintên taunan /
lami kirang pitung dalu / dhatênge wus uninga / jroning sêrat sampun apil / lagi prapta wangsulane wus kadriya //
tinungkulan / cêtha botên barêbêgi / kanthi arum wacana angon carita //
pakèwêd wontên jro toya / punggawa ingkang nyitèni / Rahadèn Nila Sêraba / Sang Hyang Ôntabogasiwi / sagêd manjing jaladri / kadi dharat padhangipun / bêtah pintên taunan / saking supe manik warih / pêparinge Hyang Bathara Ôntaboga //
kuwasanipun kalangkung / dene langkung prakosa / jêng gusti yèn arsa mijil / kalih sagêd karya banjir bandhang toya //
sanajan botên manjinga / Nilasraba pan udani / saisènipun sagara / kali kalèn sipat warih / jêro cèthèkcêthèk. kaèksi / punika kuwasanipun / abdi dalêm wre nambak / manut punggawane sami / datan ewah ing karya sagêd
wontên ingkang nolih wuntat / wênèh nyukil-nyukil siti / wontên ingkang angujiwat / wênèh nolih
dhinawuhan maring gusti / lembat marang Sang Anoman / Darumina kang nampèni [nampè...]
[...ni] / dêdêl marang wiyati / ngidul bêkta gonènipun / Dyan Arya Wibisana / Anoman dipun gendholi / mangke anggèr sampun kasusu ing driya //
jêmbar ciyute kang tambak / anggèr ingkang amatawis / sandika Radèn Anoman / lèngsèr ngarsane narpati / lajêng mumbul wiyati / ngidul bêkta goni sampun / nusul Dyan Darumina / ing pasisir kidul prapti / kalih pisan bêdhol tal kalih cancangan //
wus patut jêmbaring tambak / kalih siyang dèn dharati / punggawa kalih gya prapta / ngarsane sri narapati / matur sampun prayogi / kalih siyang wiyaripun / Dyan Arya Wibisana / alon pangandikanya ris / pan sumôngga yayi prabu ing Kiskêndha //
punapa ingkang rinasa / jêmbare wus dèn watêsi / jênggirat Prabu Sugriwa / Radèn Ramadayapati / mumbul marang wiyati / dêdêl ing akasa sampun / krucêthèk. rame kadi gêlap /
iku buta murban, anggite Ingkang Sinuhun Sultan Agung, minôngka sangkalan gone karsa yasa wayang nalika taun 1553 zie Nyakrakusuma.
araning rêmbulan kang kasêbut ing layang D.N.k. 7.2 a 19
J.Z.I. 26 + 7 - 3 v.o. mung 10 kang 9 cocog, wuwuh 1
zie gend. reb. pat. nem. pel.
badharing sapudhêndha / antuk mayar sawatawis / borong angga suwarga mèsi
Kawi ôngka 1 (1929) punika anjawi dipun aturakên dhatêng para priyantun ingkang sampun sami ambayar arta lêngganan kangge taun punika (1929) kadosdene ingkang asmanipun kapacak ing kaca 2 ing tapih (omslag) punika, ugi kaaturakên dhatêng para priyantun lêngganan Kawi ing taun 1928 ingkang sami dèrèng maringi arta lêngganan kangge taun 1929 punika, tuwin dhatêng para priyantun sanèsipun ingkang kintên-kintên sami karsa mundhut lêngganan, mawi dipun lampiri pormulir pos wisêl, sami kasuwun sangêt-sangêt mugi lajêng karsa ngintunakên wisêl wau, murih prayogining tatanan administrasi, Kawi ôngka 2 tuwin salajêngipun namung badhe kaaturakên dhatêng para priyantun lêngganan ingkang sampun sami maringi artanipun lêngganan. Ewadene manawi botên kaparêng dados lêngganan, kasuwun mangsulakên dhatêng administrasi, cêkap ing adrèsban dipun cirèni retour.
Dumugi tanggal kaping 6 Marêt punika kula sampun tampi arta lêngganan ingkang nyaringgit (f 2.50)
Ôngka 1, 1 Marêt 1929, Taun II.
Wêdalipun Kawi ing taun 1928 punika namung coban-coban, manawi botên rugi badhe kalajêngakên ing taun 1929 punika, namung miturut pêpetangan lêbêt wêdaling arta nama dèrèng kubuk.
Ewadene sarèhne kula tingali sajakipun sêrat wulanan Kawi punika dipun ajêngi ing akathah, murih sumêbaripun pangudi kita dhatêng basa [ba...]
[...sa] Jawi ingkang sarana basa Kawi saya langkung wiyar, sanadyan tuna sakêdhik, kula bêbadan ingkang ngêdalakên Kawi manah prayogi manawi wêdalipun Kawi ing taun 1929 punika taksih kalajêngakên, kados ing taun 1928 inggih punika sadasa nomêr Marêt dumugi Dhesèmbêr rêgi f 2,50 (saringgit) kacoba sapisan êngkas. Benjing tutuping taun punika manawi taksih tuna, jalaran saking sakêdhiking para priyantun ingkang mundhut lêngganan, punika kados sampun kenging kangge tôndha yêkti, bilih bôngsa kula Jawi taksih sakêdhik sangêt ingkang manggalih dhatêng basanipun.
Mila panyuwun kula, anjawi para priyantun ingkang sami tampi Kawi ôngka 1 punika, kasuwun dadondados. lêngganan, maringi artanipun f 2,50, inggih ugi sami kaparêng mradinakên dhatêng para priyantun sanès ingkang supados sami karsa amundhut lêngganan, murih wêdalipun Kawi sagêd kalajêngakên ing taun 1930 tuwin salajêngipun. Punika atêgês masrahakên sêrat wulanan punika dhatêng panjênêngan sadaya. Kados kemawon panjênêngan wau sami kenging kapitados.
Awit saking namanipun bêbadan ingkang ngêdalakên sêrat wulanan Kawi.
Sambêtipun Kawi No. 10 kaca 303.
Mangkana ling sang: Mangkono ujar sangwatêk
saking sariranipun Ba. Wisnu nitis dhatêng ratuning
kaananira: naga panggonaneikang de tyas angga: ingkang golongan detyamunggwing uluning naga: dumunung ing sirahing nagadumadyakên: andadèkakedurlabaning asura: kangelaning buta
nda tan surud dènya: lah ora suda deningrambananika: mêmpêngeri kawijilaning: ing kawêtuningamrêta: banyu panguripankapwa berawa: padha
kapanasan ikang: ing kapanasaningdewa sura: dewa danawadening agni: dening gênimagawèng èlni:
wêkasanKunang wuduknikang: Dene gajihingsatwa kabèh: kewan kabèhkagêsêngan: kobongdening agni: dening gênitan
dewa danawaamutêr: (ênggone) mutêruwus winèh: uwis diwèhikasaktin: kasaktènde Bathara Wisnu: dening Ba. Wisnu.
Para priyantun ingkang sami tampi Kawi ôngka 1 punika, sami kasuwun, mugi lajêng kaparênga maringi artanipun lêngganan f 2,50, lajêng badhe dipun aturi Kawi salêbêtipun taun 1929 punika.
Manawi botên karsa lêngganan, mugi lajêng kakintuna wangsul dhatêng administrasi, ing adrès ban kacirenana retour.
nucuk padma kadindra bajra //§ King babon mungêl sweca, punika kirang sae.
Gawok sang putri uninga kaanane, lugune karo (iku) manuk maliwis, durung (tau) pisah, abêbarêngan lanang wadon, sasênênge anucuk kêmbang tunjung, kaya wadunge Ba. Endra.§ Kagindhal, têgêsipun piyambak kagondhèl, kacandhêt,
Panggalihe amariksani, dumadakan sênêng (marang) solahe ênggone dêdolanan, jênak ora pisah. Kacipta sang tansah awèh lara kangên, panggalih sêmu (kaya) dirêmuk ing wadunge Ba. Wisnu.
Katrangan garis kalih ungêlipun gatinya n akrida Upendra = Upaindra punika jêjulukipun Ba. Wisnu, têgêsipun piyambak kanthine Ba. Endra.
arah parangke kita cakrawaka / tenggal kito pasti ta e prênahku //
Lah ora uninga ing solahe ênggone pisah,§ Wiyoga punika ing samangke dipun têgêsi susah sêdhih. Lêrêsipun pisah. animbali Si Cakrangga wadon, panjênêngane ngandika. Mara, arene kowe maliwis, dienggal§ tenggal = ta enggal. kowe
39. Na ling sang dyah kadi-kadi
tarka / sigra dhatêng kadi dodhaka wrêta§ Ing babon mungêl dodaka wrêta, punika kirang lêrês.
Mangkono pangandikane marang manuk linuwih, (nanging) dhèk apa (ana) manuk mangrêti (marang basaning) wong, (ewadene) dumadakan (ing ya bisa, sabab)
tanggap na-ning de. Kawi ing ngriki, kados ing Kawi no. 10 kaca 282 garis 2 têgêsipun bujôngga.
41. rakryan dyanung donku sing nyong ta mangke /
punika ing samangke taksih kangge ing rêkyana patih, saking rakryana patih, lêrêsing pêdhotan rakryan apatih.
Dyanung punika saking: ndi + anung = êndi + sing, ing jarwa dipun walik sing êndi.
Wuryan = wurian = burèn = tilas, anggènipun dados kawuryan = kêtingal, punika kula botên mangrêtos.
Sugyan ing basa Sundha: sugan = ayake,
ri sêdhêng ta ngrarah rum / ng kanèng toya druta watomirmala. //
Mangkono (aturing manuk) ngandika ta sang susah ing panggalih, dhuh ora linyok pangucapmu ing (bab) lêlakonku, mulane aku nyêluk, nalikane kowe lagi golèk sênêng, ing kono ing banyu kang ombake rikat kataman ing angin§ Ukara ing nginggil punika dèrèng dumugi, kêdah têrus kawaos
Jarwanipun: bangêt têmên dene rêsêpku ing kowe, awit saka ênggonmu tansah agêgandhengan
Têmbung ing nginggil punika ingkang limrah kangge namakakên bale palênggahanipun Bathara Guru, kados ta: anênggih ingkang kocapa, ing suralaya, Hyang Pramèsthi Guru lagya siniwaka, pinarak wontên bale
kados ta: bangsalipun Bathara Siwah punika wontên ing basa Jawi anama bale mêrcukundha).§ Eenige Indische Sagen in
den troon van Bathara Guru. Mirid ing nginggil punika kados sampun têtela, bilih mrêcukundha punika atêgês palênggahanipun Ba. Guru. Mênggah têgêsipun piyambak, mrêtyu ewah dados mrêcu, punika: pati, dewaning pati, têrkadhang atêgês balêdhèg, amila mrêcon = blêdhegan. Kundha = anglo. Dados mrêtyukundha = angloning pati, utawi anglo kagungane dewaning pati. Kadospundi dene anglo kangge palênggahan, punika kula botên mangrêtos. Nanging sarèhne Ba. Guru punika dewa linangkung, inggih botên wontên barang ingkang botên sagêd kadadosan.
Ing Sêrat Mintaraga utawi Wiwaha Jarwa, ingkang apurwaka: pratisthaning budi amartani§ Botên wontên pratelanipun kacithak ing pundi utawi kala punapa. kaca 88, wontên têmbung mrêcukundha, gandhèngipun makatên (katêdhak sungging):
Sampun pêjah sang yaksa nrêpati /§ Prabu Niwatakawaca. ing ranangga linud ing dahana / sawadyabalane kabèh / miwah
Ing ngriki mrêcukundha têrang yèn namaning tiyang utawi dewa, nanging sintên, punika botên cêtha. Sêrat Mintaraga wau mawi pratelaning têmbung-têmbung. Ing pratelan kaca 112 dipun têrangakên:
Mrêcukundha = Bathara Guru. Sumôngga kadospundi. Kala wau mrêcukundha = palênggahanipun Ba. Guru, sapunika: mrêcukundha = Ba. Guru piyambak.
Ing Sêrat Wiwaha Kawi mawi jarwa, panggenan ingkang kêplok kalihan pêthikan ing nginggil, dipun têgêsi makatên:§ Sêrat punika gadhahan kula piyambak, mirit wanguning sêsêratan kados damêlan kala jaman Kartasura, utawi nèm-nèmipun jaman Surakarta awal. Ungêl-ungêlanipun Kawi risak sangêt, amila botên kapêthik. Namung dipun aturi jarwanipun, katêdhak sungging supados para maos sagêd uninga, caranipun tiyang nyêrat kala jaman samantên, sawatawis. [m...]
tgêse sampun pjah Sang Niwatakawaca dènira Sang Arjuna anuntên binasmi dhatêng§ Ing ngriki têgêsipun têkan = dalah (dalasan).
Ing ngriki: Bagawan Mrêcukundha. Sintên punika, punapa Bathara Guru. Gajêgipun, manawi botên kalintu, Ba. Guru, punika wontên ing sêrat-sêrat Jawi botên nate angsal sêsêbutan bagawan, manawi botên bathara inggih hyang.
Samangke mêndhêt ungêl-ungêlan Kawi saking Sêrat
Uwis mati sang danawa raja ing paprangan. Ditutuh ing panah gêni sabala tunggangane. Kayadene (Prabu) Kalayawana rusak sanalika, disapatani dening (Sang) Pandhita Mucukundha.
Ing ngriki ingkang nama Mucukundha, punika satunggaling pandhita. Sêrat Krêsnayana, ingkang lajêng dados lampahan Narayana maling (Rukmini), punika wiwitipun anyariyosakên pêjahipun Sang Kalayawana dening Sang Rêsi Mucukundha. Sarta cariyos wau kagambar wontên ing candhi Panataran.§
Dugi-dugi Jawinipun ... namaning ratu dhèk jaman kuna, putrane Sang Mandhatri. Awit saka mitulungi nalika para dewa prang karo para danawa, sang prabu antuk ganjaran, minôngka wêwalês (iya iku, sang prabu kêlilan) sare, têrus suwe bangêt. Sarta para dewa dhawuh manawa ana kang wani ambribini sarene sang prabu amêsthi kobong dadi awu. Barêng Prabu Krêsna karsa arêp
Kalayawana lumêbu, banjur kobong, sirna dadi awu, dening gêni kang mêtu saka tingale Sang Mucukundha.
Sarèhne têmbung mrêcukundha punika kintên-kintên tamtu saking mucukundha, amila tuwuhipun têmbung wau, saking pamanggih kula miturut katrangan ing nginggil, kenging kalacak makatên.
Mucukunda, wontên: ing Wdb. Sanskrit namaning ratu
Mucukundha wontên ing: Arjunawiwaha namaning rêsi utawi pandhita.
Mrêcukundha wontên ing: Arjunawiwaha (katrangan jaman Kartasura) taksih namaning pandhita.
Mrêcukundha wontên ing: Mintaraga, namanipun Bathara Guru.
Mrêcukundha wontên ing: lakon wayang namaning palênggahanipun Ba. Guru.
Sêrat Aji Pamasa, punika bilih sabên sapupuh kapêndhêt wandanipun ingkang sapisan, lajêng kaurutakên,
Namung ing pratelan kawontênaning buku-buku enz. wêdalan Gênutsêkap§ Deel II kaca 147. ingkang andamêl pratelan wau botên sumêrêp, utawi kêlepyan, bilih punika sandiasma panjang sangêt, awit anggènipun ngêlih ing aksara
nuwun, nalika kula maos Sêrat: Pandayasastra sarta Sêrat Basa Jawi II, damêlanipun para murid kursus basa ing Wèltêprèdhên, lajêng kemutan pamundhutipun rêdhaksi Kawi, sintên-sintên kaparêng nyuwun priksa babagan têmbung Kawi utawi ingkang magêpokan basa Kawi. Sarèhning wontên ingkang botên kula ngrêtosi têtêmbungan ingkang pinanggih ing sêrat kalih wau, amila kula cathêti, badhe kula suwunakên priksa dhatêng rêdhaksi Kawi, supados angsala sêsêrêpan ingkang gamblang. Dene têmbung wau kula pèngêti kados ing ngandhap punika:
1. Blz. 5 bab 1 afd III. Nêrangakên: Ajisaka. Aji dipun têgêsi: ratu, Saka dipun têgêsi: petangan taun. Punapa sampun lêrês makatên ?
2. Blz. 14 bab 7 afd III. b srêngenge iku pinangkane saka: Sang Hyang We, punapa inggih makatên? We, têgêsipun: rina. Têngange, saking têngah ing we, punapa sampun lêrês ?
3. Blz. 35 bab 18 wêkasanipun pada ingkang ôngka 2, mungêl: kadya madu pinasthika. Punapa têgêsipun: pinasthika.
4. Kadospundi aluranipun têmbung: kadang kadeyan.
wiwaha pupuh III pada 4). Punika ewah-ewahan saking têmbung Sanskrita: sapathika, têgêsipun bergkristal. Ing basa Jawi ewah malih
Aturipun rêdhaksi Kawi: dring utawi dêring dipun anggêp [anggê...]
[...p] Kawining uwos, punika namung gagasanipun ingkang andamêl Sêrat Saloka Paribasan. Têmbung Kawi dring utawi daring ingkang atêgês wos, botên wontên. Wontên têmbung Kawi
basa Ngaju Dhayak jurong enz (zie Van der Tuuk durung II) awit saking punika, rêdhaksi gadhah kintên manawi padaringan, punika ing sakawit nunggil wit kalihan durung = lumbung, dados daring sagêd ugi atêgês lumbung cilik. Padaringan = palumbungan cilik, kintênipun rêdhaksi, punika cocog kalihan kawontênanipun, tur miturut kawruh pangudining
sic !). Amariksanana Kawi no. 7 kaca: 222.
d. Kalinggamurda, punika rêdhaksi botên sagêd ngaturi katrangan. Namung têgêsing têmbung lingga = tugu sela, dhapur pajalêran. Dipun anggêp pasariranipun Sang Hyang Siwah, lajêng kangge sêsêmbahanipun tiyang agami Siwah. Lajêng atêgês jimat.
Murda, saking murdha (Skt murdha) = sirah. Dados
kalinggamurda punika têgêsipun kajimat sirah, suraosipun, kangge jimat wontên ing sirah, sami kalihan têmbung pasisir: kasuwun = kasuhun = kasunggi. Cara Sala: nuwun. Punika namung kintên-kintên.
e. Ardawalepa, punika wontên ing Sêrat Saloka Paribasan kaca 6 No. 23 dipun têrangakên makatên: "ardawalepa, punika ambasakakên tiyang cênthula, amangsulakên pitakènipun ing tiyang, dipun takèni dèrèng sumaur, malês têtakèn.
Tuwan anu: punapa têgêsipun ardawalepa.
Kawitana: punika sami têmbung Kawi, têgêsipun arda: sangêt, kalanglangkung.kalangkung. Têgêsipun walepa: amangsulakên ujar, ananging têmbung kêkalih punika sampun kaangge dados satunggil, têgêsipun tumampik, mênthele, amangsulakên ujar".
Samantên katrangan ing Saloka Paribasan. Aturipun rêdhaksi Kawi: arda punika saking ardha (ardha) têlêsipuntêgêsipun. satêngah, taksih kêtingal wontên ing têmbung: ardhacandra = wulan satêngah = wulan tumanggal, utawi satêngah sasi. Wontên ing basa Jawi dados rada. Rada saru = sêtêngah saru enz.
Walepa punika saking awalepa (Sanskrit utawi Kawi)
têgêsipun, kurang ajar, nyamah enz. Dados ardha awalepa, dipun luluhakên,
duksina, lêrêsipun purwa daksina. Purwa = wetan. Daksina = kidul, dados têgêsipun ora eling wetan kidul = ora wêruh lor kidul = bingung = sumaput = klêngêr.
h. Dawala, saking dhawala, têgêsipun putih.
i. Mata-mata kapèn, punika ing sêrat lakon, kajêngipun, yèn aku ora pangling. Yèn ora kêliru. Namung udhalaning têmbung, punika botên gampil, têmbung kapèn, punika kintên kula ewah-ewahaning kapean, saking pe = panas, dados mata-mata kapèn punika, mata-mata kêpanasan = sulap-sulap, sulak-sulake, sajak-sajake, yèn ora kêliru. Punika namung dugi-dugi.
Ing Saloka Paribasan, kaca 180 no. 339. dipun têrangakên makatên. "mata-mata kapèn, têgêsipun kapèn: kalingan. Ngibarat tiyang uninga, nanging botên waspaos.
Tuwan anu: têmbung kapèn punika purba saking punapa, sarta [sar...]
Kawitana. Purbanipun ape, wasesanipun: ngapèni".
têgêsipun kuku lima, lajêng atêgês kewan kang akuku lima. Ugi atêgês kukunipun Sang Bima ingkang têngên, ingkang kiwa nama: kuku bayu. (Van der Tuuk panca).
1. Wilasa = solah.2. Olèh wilasaning Gusti ? (ungêl-ungêlaning tiyang)3. Sinanggraha = disudhiyani.4. Sanggraha = sudhiyan.5.
1. Wilasa, ing Kawi tulèn kêrêp kasêrat wilasa, punika têgêsipun ingkang plêng: lêlangên. Kados ta: ing Sêrat Nagarakrêtagama XXVII, 2:
a. Tan tunggal tikanang wilasa ginawe narendra kasukan = ora sawiji ingkang lêlangên (kang) digawe (dening) sang prabu (
c. Ikang amara kamini padha kapengin umulati wilasa mangkana = ingkang dewa wadon (widadari) padha kasêngsêm amêruhi lêlangên mangkono.
Kawuningana, wilasa ing tuladha c. punika manawi ingkang anjarwakakên kirang ngatos-atos, lajêng sagêd atêgês kaanan, nglèrègipun dhatêng: solah.
Wilasa sarêng wontên ing basa Jawi têngahan, lajêng kacawuh kalihan wêlas. Kados ta:
patining bapa, ya ta winilasan kinathik dènira Kèn Angrok.
Ranak padukaji, anêdha winilasa dera sri mahaprabu ...
2. Dados wilasa ing no. 2 punika wilasa ing basa Jawi têngahan.
punika têgêsipun ing sakawit laku, lajêng lêlakon, lajêng kaanan enz. enz kathah sangêt.
8. Wigati, ing sêrat-sêrat Kawi kula dèrèng mrangguli.
10. Kula botên sagêd anêrangakên. Nanging ing Sêrat Saloka Paribasan, kaca 54. No. 255 makatên:
'"Lut-lutan lowe nyambêr buntute dhewe. Ngibarat tiyang gadhah [ga...]
[...dhah] pangangkah awon, nanging lêpat, wêkasan anêmahi dhatêng awakipun piyambak.
Tuwan anu: punapa têgêsipun lut-lutan lowe.
Kawitana, têgêsipun lut-lutan lowe, pulêt-pulêtanipun ing luwing", rêdhaksi Kawi nyumanggakakên.
13-14. Sampun lêrês. Nanging wimba punika ing sakawit atêgês bundêran (Holl. schijf) amila lajêng wontên ungêl-ungêlan.
15. Wimbaning lèk, punika têgêsipun bundêraning rêmbulan. Namung sarèhne ungêl-ungêlan ing sêrat Kawi: wimbaning wulan, utawi wimbaning baskara, punika sanadyan kêlintu, gampil sangêt dipun têgêsi: wêtuning wulan, utawi wêtuning srêngenge, dados mimba lajêng atêgês mêtu. Kados ta:
IngkangIng. Pararaton (2e druk) kaca 33 garis 29: sira Gajahmada ambêkêling bayangkara, samangka katuju kêmitane sangkane angiring bathara duk mimba = miyos. Ing Rama Gênutsêkap, kaca: 90.
Kalulute putri ing Mantili / nguni roning andong / sabên memba tansah nèng astane / enz. enz.
Rêdhaksi nyuwun sêsêrêpan dhatêng para ingkang kêparêng ngangge têmbung: wimbasara. Punika karsanipun atêgês punapa.
Para priyantun ingkang sami tampi Kawi ôngka 1 (Marêt 1929) punika, sami kula suwun sangêt-sangêt mugi sami kaparêng dados lêngganan, inggih punika maringi arta pos wisêl saringgit (f 2,50).
Kawi ôngka 2 (April 1929) tuwin salajêngipun namung badhe kaaturakên dhatêng priyantun ingkang sampun ambayar kemawon.
Ingkang botên kaparêng dados lêngganan kaparênga mangsulakên Kawi punika, ing
Kepercayaan Wulang Menak Cina, Padmasusastra, 1898, #1349	Katalog:Menak Cina, Padmasusastra, 1898, #1349Sambung:-
Pêthikan Piwulangipun Sang Prabu ing Cina dhatêng ingkang Putra Dèwi Adaninggar, mawi kaparingan purwaka, karsa Dalêm kasambêtakên dados Wulang Putri.
pan si bapak kiye | marang sira putraningsun putri | tingkahing akrami | angladèni kakung ||
2. nora gampang babo wong akrami | luwih saking abot | kudu wêruh ing tata titine | miwah sacara-caraning laki | pan watake ugi |
putra narpati | têmah dadi luput ||
4. pituture Ratu Cina iki | apan luwih abot | pamuruke marang
|Lebih satu suku kata: mring putrane wadon. nanging Adaninggar tan [ta...]
[...n] angangge | mulane ta patine tan bêcik | pituture iki | Prabu Cina luhung ||
6. dene sira nini sun tuturi | prakara kang abot | rong prakara gêdhening panggawe | ingkang dhingin parentah narpati | kapindhone krami | padha abotipun ||
7. yèn tiwasa wênang bilaèni | panganggo kang loro | padha lawan anggêguru lire | mêruhkên mring salamêting pati | ratu lawan laki | padha abotipun ||
8. wadya iki pan kaking narpati | wadon
suku kata: pawitana eling. amriamrih. asmarèngkung ||
1. pratikêle wong akrami | dudu brana dudu rupa | amung ati paitane | luput pisan kêna pisan | yèn gampang luwih gampang | yèn angèl-angèl
wajib kang rinukti | apan jênênging wanodya | amung eling dandanane | lamun karèh ing wong lanang | eling maring parentah | nastiti wus duwèkipun | yèn ilang titine liwar ||
[...t] liwaring pawèstri | tan ngamungkên wong ajina | ya kang ilang nastitine | wong pêdhot dhêrodhot bêdhat | kêndhali kang dèn mamah | pratandhane nora emut | wong lali paitan manah ||
6. lan buwang ugêring urip | lali lamun kawisesa | ing priya jênênging wadon | nandhang dosa rong prakara | dhingin dosa ing priya | kaping kalih dosanipun | marang Allahutangala ||
7. dosa lair dosa batin | ati ugêring manungsa | yèn tan pinanthêng ciptane | iku atine
nora eling yèn wong urip | ugêr-ugêraning manah | wong mungkir marang uripe | nora ngêndhalèni manah | anjarag kudu rusak |
12. wong nora wruh maring sisip | yèku pakartining setan | kasusu luwih gumêdhe | tan wruh yèn padha tumitah |
marang sang jayèng palugon | garwane loro punika | putri saking Karsinah | ingkang siji putri kanjun | aja sira [si...]
[...ra] duwe cipta ||
14. maruningsun loro iki | nadyan padha anak raja | ujêr gêdhe ramaningong | lawan sugih Ratu Cina | Parangakik
mung nganggoa andhap-asor | karya rahayuning badan | dèn kapara mêmêlas | budi ingkang dhingin iku | wong ladak anêmu rusak ||
16. dèn bisa sira nusupi | tan kêna ginawe ala | yèn kalakon andhap-asor | yèn marumu duwe ala | yêkti nora tumêka | andhap-asorira iku | kang rumêksa badanira ||
17. lamun sira lêngus nini | miwah yèn anganggo lanas | dadi nini sira dhewe | kang
Impunan saking Sêrat Mahabarata Têmbung Sansêkrit.
karsanipun botên kenging dipun sayuti, katêmahan lajêng seda. Dèwi Madri kalara-lara anangisi ing sacêlaking layon, Kunthi enggal marêpêki. Garwa kêkalih lajêng rêbatan badhe ngatingalakên kasêtyanipun, labuh palastra tumuntur ing priyanipun, wêkasanipun Madri ingkang mênang, kêdah bela, amargi sedanipun punika piyambakipun ingkang rinangkul, sanalika wau lajêng angèsthi palastra, dene putranipun kêkalih, Kunthi ingkang kajibah anggulawênthah, sarta pangrêngkuhipun Dèwi Kunthi botên beda kalihan para putranipun piyambak, nalika wau kathah para rêsi
tuwin Sang Bisma, punapadene ing Astinapura lajêng adamêl sêsaji saupakartining pamiwahan sedanipun Prabu Pandhu. [§ 120-127]
Anyarêngi lêlampahan ing nginggil, Dritarastra anugrahani dhatêng garwanipun, saking dayaning nugraha, Dèwi Gandari lajêng apêputra satus, kalihan putri satunggal, ingkang pambajêng sinung nama Duryudana, miyosipun nunggil sadintên kalihan Bima. Ing dintên wau kathah cipta sasmitaning piawon kados [ka...]
[...dos] ta: prahara agêng, griya kabêsmi, sima, andaka, sagawon ajag, tuwin sanès-sanèsipun bangsaning kewan wana ingkang sami kêrah sarta ambaung. Amargi bilih tiyang runtut gêsangipun kalihan kodrat kang asor-asor tamtu bingah, nanging nangis manawi manungsa kataman panandhang. Bayi ingkang nêmbe lair punika tinakdir badhe dados pangrisaking kulawarganipun, nanging Dritarastra botên sagêd kawêdal pêpèngêtipun amargi panjênênganipun sakalangkung sih dhatêng putra, mila tansah kaugung, têmahan adamêl prihatos tuwin kapitunanipun, kasupèn bilih panjênênganipun wau narendra, kawajiban rumêksa ing tiyang sanagari, tuwin minôngka sudarmanipun tiyang ingkang sami wontên ing wêwêngkonipun. [§ 115]
Lairipun Duryudana punika kangge sarananing para dewa, anggènipun badhe anggêlar piwulang luhur dhatêng ing dunya, inggih punika tumrap sawarnining prakawis ingkang sampun winangun dening watakipun ing gêsang ingkang sampun kapêngkêr. Duryudana linangkung karosanipun, kêndêl tuwin limpat dhatêng agami, sarta kathah pambudidayanipun kangge kawajibaning kaprabonipun, ananging panjênênganipun wau sakalangkung murka, pangajêng-ajêngipun: aku bisaa linuwih, aku kapengin dadi ratu, pangarêp-arêpku [pa...]
[...ngarêp-arêpku] kabèh iku kawêngkua dening aku. Makatên wau pangajapipun, mila sabên wontên tiyang ingkang angungkuli sariranipun lajêng rumaos sangsara, kabêkta saking hardanipun, makatên punika kalêpatan ingkang sampun linampahan, jalaran Yudhisthira punika langkung sêpuh tinimbang Duryudana, pramila Yudhisthira ingkang katêtêpakên pangran dipati, ewadene Duryudana ugi kaanggêp gadhah warisan kaprabon.
Para Pandhawa tuwin para putranipun Prabu Dritarastra, sami nunggil pangangkah, dene Bima ingkang linangkung karosanipun, sarta sagêd sangêt ambeda, tansah damêl jalaraning cacongkrahan wontên ingkang binanting, Kurawa sadasa cinêpêng lajêng kalêlêbakên ing toya, ngantos satêngah pêjah. Manawi Kurawa sami mènèk wit-witan prêlu ngundhuh wowohan, witipun lajêng kabêdhol, têmah lajêng sami dhawah ing siti. Sanadyan sampun dipun èngêtakên, sarèhning piyambakipun rêmên mêmarahi, mila kêdah kapisah anggènipun dêdolanan, sarta sampun ngantos angladaki. Nanging sampun sami andugi bilih ingkang makatên punika têwah saking piawon, botên, sadaya wau amung badhe bêbingah. Lare-lare ingkang rosa asring sami pados mêngsah, amargi badhe priksa dhatêng karosanipun,
sapinggiring lèpèn Gangga kangge palenggaran sabên môngsa bêntèr, sarta lajêng anyuruhi para Pandhawa badhe kaajak bujana. Ing salêbêtipun ôndrawina, Duryudana katingal prayogi sangêt anggènipun among tamu, nanging Bima kasêgah dening têtêdhan ingkang sampun kadekekan wisa dening Duryudana piyambak, saparipurnaning anggènipun sami bujana, para rajaputra sami siram ing lèpèn, dene Bima wiwit karaos dayaning wisa, lajêng anjungkêp ing siti. Ing nalika para kadangipun sami lêrêm wontên ing suyasa adi wau, Duryudana ngantuni, sarta nalika Bima dhawah kalêngêr, enggal katangsulan ing oyoding kêkajêngan, lajêng kacêmplungakên ing lèpèn, Bima silêm, ngantos dumugi karatonipun taksaka raja, ingkang asêsilih Prabu Naga, mila lajêng kacakot, wisaning naga kawawa anyabarakên wisaning têtuwuhan ingkang kadèkèk ing têtêdhan, mila Bima lajêng èngêt, oyod ingkang ambalêbêd ing sariranipun kinirigakên rantas sadaya, sarta mrawasa sawêr wau, ingkang lajêng sêsambat dhatêng ratunipun Prabu Wasuki. Ing antawisipun para taksaka raja, wontên satunggal lêluhuripun Bima saking kang ibu. Saking panyuwuning
lêluhuripun, Bima pinarêngakên ngombe unjuk- unjukanipun para dewa ingkang anêwahakên pangwasa. Watawis wolung dintên Bima mantuk pinanggih kalihan para kadang tuwin kang ibu ingkang sakalangkung prihatos, Bima nyariyosakên pandamêlipun Duryudana. Ananging saking pamrayoginipun Widura sarta Yudhisthira, Bima sampun ngantos anggigatakên Duryudana, malah sanadyan Duryudana nglajêngakên panangsayanipun dhatêng Bima sakadangipun, ugi sampun damêl punapa-punapa. Ananging
Ing wêkdal punika sang prabu anggalih manawi para putra botên anambut pakaryan, tamtu kirang prayogi, kados limrahipun lare-lare ingkang botên gadhah pandamêlan, mila lajêng kapuruhitakakên dhatêng satunggaling guru nama Krêpa, supados kawulang olah dêdamêl, wêkdal samantên Krêpa kapondhokakên satunggaling brahmana, akêkasih Drona, kaprênah ipenipun Krêpa. Brahmana Drona punika putraning Maharsi Baratwaja, nalika wontên asramanipun kang rama, gadhah mitra putranipun Prabu
kasagêdanipun sikêp dêdamêl, punapadene kaparingan saliring dêdamêl dening putranipun Bathara Brigu, sarta winêjang wêwadosing mangrèh dêdamêl, sarêng katilar dening putranipun Brigu, Drona nêdya martuwi Drupada, mitranipun lami ingkang samangke sampun jumênêng nata ing nagari Pancala. Dupi kapanggih Drona taksih lastantun kados limrahipun tiyang dhatêng mitranipun ingkang sangêt dipun trêsnani. Ananging Prabu Drupada, amargi saking kaprabon miwah pangwasanipun, ambêkipun lajêng kumalungkung, wangsulanipun ladak: punapa narendra kalampahan amêmitran kalihan tiyang papariman, tuwin tiyang ingkang sanès ratu botên sagêd mêmitran kalihan satunggaling narendra. Pangandika makatên wau ingkang badhe ngwontênakên kasangsaran warni-warni dhatêng sariranipun, Drona kesah kalihan botên wicantên punapa-punapa, sêdyanipun badhe dhatêng Astinapura, ing griyaning ipenipun, inggih punika Krêpa. Wontênipun ing ngriku, Aswatama putranipun Brahmana Drona ambiyantu Krêpa anggènipun mulang dhatêng para rajaputra. [§ 128-129. 131-132.]
Nuju satunggiling dintên, nalika para rajaputra sami lêlangên jor, gêmbungipun kacêmplung ing sumur asat, para rajaputra botên wontên ingkang sagêd angêntas, kapinujon ing sacêlakipun ngriku
wontên brahmana langkung, kaaturan supados angêntasna gêmbungipun, brahmana wau lajêng anyawatakên sêsupenipun dhatêng gêmbung ing
punapa ingkang sampun kalampahan, môngka Sang Bisma wêkdal punika pinuju kèmêngan ing galih, anggènipun pados guru ingkang sayogi dados gurunipun para rajaputra wau, mila sarêng rajaputra matur kathah-kathah, Sang Bisma lajêng andugi manawi
kapuruhitakakên ing piyambakipun. [§ 132]
Wêkdal para rajaputra sampun sami marêk ing ngarsanipun, Drona pratela manawi ing batosipun isi pangajêng-ajêng, mila rajaputra lajêng kapurih prasêtya, bilih ing têmbe sampun sarwa [sar...]
[...wa] widagda sakridhaning dêdamêl, kêdah ambiyantu sêdyanipun wau. Sadaya sami kèndêl kemawon, amung Arjuna ingkang sanggêm badhe anglampahi, manawi piyambakipun sagêd, punapadene salêbêtipun dados siswa, katingal bêkti sangêt dhatêng gurunipun, pramila dados siswa pinilih sarta sinihan.
Wanci sontên nalika Arjuna nêdha, dilahipun pêjah margi katêmpuh ing angin, ewadene anggènipun nêdha dipun lajêngakên kalihan pêtêngan, amung saking dayaning pangulina, anggènipun muluk wau, ing ngriku Arjuna ciptanipun lajêng èngêt dayaning pangulina. Wiwit titimôngsa punika Pandhuputra ingkang rosa wau lajêng wiwit sinau anjêmparing ing wanci dalu. Dêrêng saha katabêrènipun wau adamêl lêganing gurunipun, amung nyumêrêpi prakawis rèmèh kalamôngsa kenging jêngandika tumrapakên ingkang prêlu-prêlu, kados kawontênanipun Arjuna.
Kathah para putraning narendra ingkang nêdya puruhita dhatêng Drona, ing antawisipun para narpaputra wau wontên satunggal naminipun Ekalaya, putraning narendra ing praja Nisaddha, punika turunipun bôngsa asor, Drona botên purun nampèni panyiswanipun Sang Ekalaya, awit Drona botên badhe mulang kawruh anjêmparing tuwin êmpaning mantra sarta dayaning
cipta, kajawi dhatêng têdhaking bôngsa luhur ingkang sampun sêmanggêm anglilahakên gêsangipun minôngka pituwas
kesah dhatêng ing wana. Sadumugining wana Drona dipun rêca kadamêl saking lêmpung, kapundhi-pundhi kadidene gurunipun, sarta lajêng
dhatêng sêdyanipun, satunggaling dintên, nalika para rajaputra Astinapura ambêbêdhag dhatêng ing wana, sakalangkung gawok aningali tarampil tuwin titisipun anggèning Ekalaya anjêmparing. Para rajaputra cariyos dhatêng Drona punapa ingkang sampun dipun sumêrêpi, sanalika Drona lajêng dhatêng ing wana kadhèrèkakên Arjuna. Sarêng Sang Ekalaya priksa Bagawan Drona dhatêng, enggal mapakakên lajêng manguswa pada, lênggah angapurancang angêntosi dhawuh. Pangandikanipun Bagawan Drona: lah senapati linuwih, yèn kapara nyata sira iku siswaningsun, mara amisungsunga gurunira. Ekalaya sagah badhe ngaturakên punapa ingkang dados pamundhutipun, aturipun: amargi ing ngriki botên [bo...]
[...tên] wontên punapa-punapa, mila botên amisungsung ing gurunipun, wangsulanipun Drona: Ekalaya, yèn têmên sira nêdya misungsung, ingsun mundhut jêmpoling tanganira têngên, wêkdal Ekalaya mirêng dhawuhing gurunipun suraos mundhut jêmpolipun minôngka pituwas anggènipun winulang, enggal angiris jêmpolipun, awit sampun prasêtya botên badhe cidra, saha anêtêpi sêsanggêmanipun, mila botên rangu-rangu malih, kalihan pasêmon ingkang mratandhani bingahing manah, anggènipun angêthok jêmpolipun, lajêng kaaturakên.
Prakawis panêdhanipun Drona makatên wau limrahipun tiyang sami amastani manawi awrat sarta pêdhês, ananging ingkang makatên awêwaton piwulang kang luhur. Tiyang kalairakên punika mêsthi laras kalihan pandamêl tuwin ciptanipun ing gêsang ingkang sampun kapêngkêr, dados babadanipun punika saperanganing karmanipun, tiyang botên kenging ngundhuh kabêgjan ingkang dèrèng môngsa, inggih ingkang botên runtut kalihan badanipun wadhag, kêkiranganipun punika kêdah tinampi kalihan sabar ngantos sarisakipun, sarta ngantos dipun wêngani kontên, Ekalaya botên purun angêntosi, wohing awisan kaundhuh kalihan kakêncênganing manah, [ingkang dèrèng matêng] mila badanipun ingkang [ing...]
[...kang] dosa wau kangge nyauri sambutanipun, ananging sihipun dhatêng guru, ingkang angêbaki batosipun, punika samapunsampun. linampahan kalihan kasabaran, sarta kanthi kêkêncênganing kajêngipun, sadaya pandamêlipun wau pakangsal tumrap piyambakipun wontên ing alam luhur, saha kenging tinamtokakên bilih ing têmbe piyambakipun badhe kasêmbadan
pêpindhan kaencokakên wontên ing panging kajêng kang inggil, dhawuh dhatêng para siswa supados gêntos-gêntos anjêmparing pêksi pêpindhan wau. Ingkang rumiyin piyambak Yudhisthira, gandhewa pinênthang, nanging salêbêtipun angincêng Drona pitakèn: punapa ingkang katingalan anggèr, punapa jêngandika pritsa priksa. dhatêng wit-witan, kula tuwin para kadang. Yudhisthira matur: bilih sadaya sami katingalan, nalika wau Drona lajêng wicantên: sampun kalajêngakên anisiha kemawon, amargi tamtu lêpat anggèn jêngandila jêmparing. Makatên ugi para narpaputra sanès-sanèsipun, wêkasan Arjuna dipun purih majêng, Drona lajêng pitakèn kados ingkang sampun -sampun, wangsulanipun Arjuna:
ingkang kula sumêrêpi amung pêksinipun, sanèsipun botên wontên ingkang katingalan, Drona wicantên malih kalihan mèsêm, manawi ingkang katingalan amung pêksinipun, suwawi kapratelakna. Aturipun Arjuna ingkang tansah angatos-atos: ingkang kula sumêrêpi amung
kawontênaning kagunan ingkang sami kita gayuh. Bilih ijêngandika angincêng salah satunggaling lesan, môngka jêngandika taksih priksa dhatêng kawontênan sanès-sanèsipun, punika mratandhani bilih anggèn jêngandika angincêng wau dèrèng golong. [pramana], cipta andika kaklêmpakna dhatêng ingkang nêdya jêngandika jêmparing. Manawi jêngandika badhe sinau prakawis kawruh petang, jêngandika sampun ngantos maèlu dhatêng sadhengah ingkang wontên sajawining kamar, utawi dhatêng kônca andika ingkang sami cêlak, cipta andika kaklêmpakna dhatêng cacah ingkang kasêrat dening guru wontên ing bor, [balabag pamulangan] sanès-sanèsipun sampun karaosakên.
Lami-lami para narpaputra sampun lêbda anggènipun puruhita, [puruhi...]
[...ta,] mila badhe sami dinadar ing kaprigêlanipun, sarta kangge têtingalan, ing dintên ingkang sampun katamtokakên, saisining dhatulaya Astina, punapadene tiyang sanagari sami dhatêng aningali, Arjuna ingkang katingal langkung piyambak, kados prêlu jêngandika sami nyumêrêpi, ingkang kangge andadar: inggih punika lesan kawujudakên wraha tosan kalampahakên, Arjuna anggènipun jêmparing
tiyang ningali mirêng suwantên gumuruh, botên watawis dangu katingalan wontên satunggaling prajurit neneman nama Karna, ingkang badhe kathah dêdongenganing lêlampahanipun ing sêrat punika. Karna punika ugi siswanipun Drona, sarta kawistara satimbang kalihan Arjuna. Ing ngriku Karna adamêl kados ingkang sampun dipun solahakên dening Arjuna, sasampunipun kêkalihipun wau lajêng sami ajêng-ajêngan badhe abôndayuda. Ing ngriku Krêpa majêng wigatos badhe anêtêpakên ungêling wêwaton, wicantên sora: mratelakakên kulawarganipun Arjuna, wêkasan lajêng pitakèn dhatêng mêngsahipun, piyambakipun punika kalêbêt gongangolongan. utawi kasta punapa, murih kasumêrêpan ing tiyang kathah. [ka...]
[...thah.] Karna katingal pucêt, nanging Duryudana lajêng ngadêg ing antawisipun Karna kalihan Arjuna, sarwi ngandika makatên: manawi ingkang kenging mêngsah Arjuna punika katamtokakên amung têdhaking narendra, prayogi, samangke Karna kula jumênêngakên narendra. Karna winiwaha dados narendra wontên ing praja Angga, sarta prajanji mêmitran kalihan Duryudana ingkang sampun angganjar kaprabon ing piyambakipun, sanalika wau wontên kusir sêpuh ingkang galoyoran lampahipun kapapagakên dening Karna, ingkang lajêng mangrangkul kados satataning bapa ingkang angrangkul anakipun, sarêng Bima priksa lajêng mancolot majêng kalihan sêmu runtik, tuwin angerang-erang dhatêng Karna, bilih Karna punika sutaning kusir, mila botên satimbang amêngsaha Arjuna ingkang têtela têdhakipun narendra. Sanalika wau Duryudana ugi lajêng malumpat majêng sarwi wicantên, suraos angrencangi mitranipun, ananging
punika, dene dèrèng nate wontên jawaban ingkang damêl pamarêm.
Samangke sampun dumugi mangsanipun Drona tampi pituwas anggènipun sampun angajar sawarnining kagunan, mila para siswanipun ingkang sampun sami sawega badhe manjing parameyaning dunya, punika sami dipun kalêmpakakên, wicantênipun Drona: Drupada ratu ing Pancala, kacêpênga wontên madyaning paprangan, lajêng kapasrahna ing kula, punika pituwas ingkang agêng piyambak tumraping kula.
kapasrahakên ing gurunipun. Wicantênipun Drona dhatêng mêngsahipun ingkang sampun katawan botên pisan asarana têmbung wêngis, malah adamêl têntrêming manah: sanadyan samêngko sira wus kacêkêl dening mungsuhira, sira aja nyumêlangke uripira, apa sira samêngko isih gêlêm mêmitran lan ingsun Sasampunipun mungêl makatên, Drona lajêng mèsêm kalihan wicantên malih: dhuh narendra kang sudira ing rananggana, aja nyumêlangake uripira, ingsun iki brahmana, dadi mêsthi angêgungake pangaksama, lan manèh: o bêbanthènging para satriya wêlas [wê...]
[...las] asih ingsun marang jênêng sira tansah tumuwuh bêbarêngan lan umur ingsun, amarga ingsun lan sira nguni wus padha têtunggalan anèng pratapaning wong atuwaningsun, yaiku ing nalika padha puruhita, mulane: prabu, ingsun jaluk marang sira mara padha nglêstarèkake mêmitran, dene kang minôngka sihing pawong mitra, saparoning prajanira dak lilahake marang sira manèh, amarga ing nguni sira pratela, kajaba para narendra ora bisa mêmitran lan sawijining ratu,
ingsun kang ngratoni praja saloring kali Gangga: dhuh narendraning praja Pancala, manawa sira panuju, sabanjure sira anganggêpa mitra marang ingsun.
Pandamêlipun Drona makatên wau amung amangsulakên panyamahipun Drupada ingkang sakalangkung siya-siya dhatêng piyambakipun, ananging sarana lampah ingkang prayogi. [§ 135-140]
Bab III Anggènipun Para Pandhawa Andon Lêlana Miwah Kalangkunganipun.
Sarêng sampun diwasa, sarta rajaputra wau kawistara bilih sudira ing rananggana, saking kaparêngipun Prabu Dritarastra, Yudhisthira ginadhang badhe kagêntosakên, anggènipun misudha dhatêng Yudhisthira wau mawi sêrat kêkancingan, kados ing ngandhap punika: marga saka kapintêrane, kasabarane,bêcik lan ngêblake atine, sarta marga saka luhure ambêke, mula sun gadhang bakal gumanti.
Botên antawis dangu saking anggènipun winiwaha, Yudhisthira sutanipun Dèwi Kunthi, tansah kaayoman dening utamining pambêkanipun, mila lampah-lampah anggènipun anindakakên pandamêlan sarta titinipun dhatêng kawajiban kados kang rama. Dene para kadang sami marsudi kalangkungan, sarta ngangkah badhe amiyarakên jajahan, ananging kakêndêlanipun para Pandhawa wau anêwahakên sumêlangipun Prabu Dritarastra, ngantos botên sagêd sare, lajêng nêdya anandukakên piawon [§ 141].
Para putranipun Pandhu sami sugih, tiyang isining praja Astina sami sih, sarta angaji-aji, dene para ari sakawan pisan sakalangkung [sa...]
[...kalangkung] bêkti dhatêng kadangipun sêpuh, ngantos Prabu Dritarastra rumaos, bilih sariranipun
kapundhutan pamrayogi. Minôngka atur wangsulanipun Kanika, nyariyosakên dêdongengan ingkang pratitis sangêt, nanging sakalangkung anggêgirisi. Cariyosipun: ing nguni wontên satunggaling sagawon ajak, manggèn wontên ing wana tatunggilan
ingkang pinuju lumajêng ing sacêlakipun, mila lajêng sanjang dhatêng tikus, manawi kidang pinuju tilêm lajêng kakrikitana tracakipun, dene manawi sampun rencok lajêng katubruka dening sima. Sasampunipun kalampahan makatên, sadaya lajêng sami badhe adus, sêgawon ajag kapurih têngga bathanging kidang. Kacariyos ingkang rumiyin piyambak wangsulanipun sima, ing ngriku lajêng dipun pakakakên dening sagawon ajak kalihan pratela, manawi têtelanipun ingkang sagêd nangsaya rumiyin dhatêng kidang punika pun tikus, dados sima punika angsalipun têdha saking pitulunganipun tikus. Sima katêtangi piyangkuhipun, mila lajêng kesah
prêlu badhe ngupaya mangsan ingkang botên saking pitulunganing liyan. Sapêngkêripun sima, pun tikus dhatêng, sagawon ajag pratela supados lajêng kesah, amargi blacan raosan badhe nêdha dhatêng piyambakipun. Gogor lajêng kesah amargi dipun cariyosi bilih sima ngincim-incim piyambakipun, dene blacan ugi lajêng sumingkir sarêng sagawon ajag pratela manawi piyambakipun mêntas pôncakara kalihan katiganipun wau, sarta sampun manggih
Kanika matur: dados para raja, kêdah anyirnakakên mêngsahipun satunggal-satunggal, sarana limpating pambudi pundi ingkang sakintên dados pangapêsaning sadaya mêngsahipun. [§ 142]
Sang Duryudana ugi sakalangkung rêkaos panggalihipun sabên mirêng ucapipun tiyang ing praja Ngastina, mangalêmbana dhatêng Yudhisthira, sarta ngajêng-ajêng jumênêngipun, mila Duryudana marêk ingkang rama, matur manawi makuthaning kaprabon saèstu badhe dhawah têdhakipun Pandhu, bilih sang prabu ngantos kabêsturon. Panyuwunipun: pukulun,
dalasan anak-anakipun dipun timbalana wangsul, sang prabu botên angsal dhadhakan anggènipun badhe midana dhatêng para Pandhawa, pramila amung lajêng dhawuh dhatêng para Pandhawa supados sami angèstrèni pasamuwaning agami anggènipun angluhurakên dhatêng Sang Hyang Siwah. Sanadyan sajatosipun botên dados manahipun, ananging sakalangkung
adamêla suyasa ing Waranamarta, nanging kadamêl saking duk kacarub kalihan lak sarta sanès-sanèsipun ingkang gampil murubipun. Pangangkahipun, manawi Kunthi kalihan para putranipun sampun manggèn ing suyasa wau, lajêng nêdya kabêsmi, dados lajêng sami sirna dening latu.
Nalika para Pandhawa badhe pangkat dhatêng Waranamarta, tiyang ing praja Ngastina kathah ingkang sami gondhèli, sarta nglairakên botên narimahipun, dene para rajaputra wau kadhawahan dhatêng ing Waranamarta. Ananging Yudhisthira angèngêtakên bilih sang prabu punika sudarmanipun ingkang sangêt kapundhi-pundhi, gurunipun tuwin ratunipun, mila tiyang-tiyang wau sami narimaa kemawon, [kemawo...]
[...n,] sanadyan kados punapa ingkang kêdah linampahan, awit punika kawajibanipun ingkang agêng piyambak. Sadaya sami kadhawahan mantuk dhatêng griyanipun piyambak-piyambak kalihan sênênging manahipun. Nalika para Pandhawa pangkat, Sang Widura dhawah dhatêng Yudhisthira, nanging pangandikanipun sarana basa mleca, supados sampun wontên tiyang mangrêtos. Suraosipun pêpèngêt supados para Pandhawa sampun ngantos sikêp dêdamêl ingkang kadamêl saking waja, dados kalis saking bêbaya latu, sarta manawi adamêl pakuwon, dipun kados êronging sêgawon ajag. Pikajêngipun dipun kathahana kontênipun, sarta anamatna sakathahing margi ing sakiwa têngêning pakuwon, Yudhisthira botên kasamaran dhatêng dhawuhipun Widura, mila ing nalika Purocana ngaturakên pakuwon ingkang sakalangkung asri, ugi lajêng dipun tampèni. Ananging sabên dintên para
saking Widura, supados kamar pasareanipun dipun landhaka ngantos dumugi têngahing wana sacêlaking pakuwon.
Watawis sataun anggènipun para Pandhawa manggèn wontên [wontê...]
[...n] pakuwon ingkang ambêbayani, ngantos Purocana andugi sampun wancinipun kabêsmi, ananging karumiyinan dening Bima. Ing satunggiling dintên wanci sontên Pandhawa ngêmpalakên para brahmana wigatos kaaturan bujana. Ing antawisipun para brahmana wau wontên satunggaling pawèstri saking praja Nisadha, kalihan anakipun jalêr gangsal, amargi sami mêndêm mila sabibaring pasamuwan tiyang wau taksih kantun. Bima botên priksa dhatêng pawèstri dalah anakipun gangsal wau, ingkang dipun sumêrêpi amung Purocana. Pakuwon kabêsmi saking ing pundi-pundi sarta enggal bopong para kadang tuwin ibunipun, lumajêng dhatêng ing wana mêdal ing bolongan ingkang sampun dangu anggènipun dhudhuki. Sadumugining wana kapapagakên dening abdinipun Widura ingkang kadhawahan mirantos baita prêlu kangge manabrang lèpèn Gangga. Sarêng sampun dumugi ing sabranging lèpèn, para Pandhawa lajêng sami lumampah mangidul. Kacariyos ing pakuwon ingkang kabêsmi kathah tiyang sami tandang, sapêjahing latu sami manggih kunarpaning pawèstri kalihan anakipun jalêr gangsal, kinintên manawi punika para Pandhawa kalihan ibunipun, mila kunarpa lajêng kaaturakên dhatêng Prabu Dritarastra sarwi tinangisan. Sanalika wau sang prabu punapadene têtiyang ing praja Ngastina, sami karuna kalara-lara. [ka...]
[...lara-lara.] Ananging Widura botên dangu anggènipun karuna amargi priksa bilih sanès Pandhawa. [§ 142-152.]
Ing mangke para Pandhawa dados tiyang miruda, ngulandara tanpa dunung, kang binukti amung sawontênipun ing wana. Kados punapa trênyuhing panggalihipun dene kapêksa nyumêrêpi ibunipun sare angglèthèk wontên ing siti, sarta tanpa aling-aling, môngka salami-laminipun botên nate kasangsaya dening prahara. Dèwi Kunthi kapundhak dening Bima, kapêksa pêrang kangge ngayomi kang ibu, sarta rumêksa manawi sare. Ing satunggaling dintên, sarêng raksasa ingkang wontên ing sacêlakipun ngriku mambêt gandaning manungsa, lajêng kengkenan sadhèrèkipun èstri kapurih mêjahi kangge têdhanipun. Ananging sarêng rasêksi priksa dhatêng kabagusan sarta prakosanipun Sang Bima, botên kadugi amêjahi, malah lajêng kataman ing gandrung. Ing nalika rasêksi wau angrêrêpa dhatêng Bima, Hidhimba sakalangkung nêpsu, manguwuh sarwi mangancam badhe pinêjahan, kasarêng kalihan Bima. Mandhêga ing kono bae, panguwuhipun Bima, kalihan mandêng asêmu mèsêm, supaya aja angêgèt-êgèti wong kang lagi kapenak anggone padha turu, salêbêtipun Bima wicantên makatên kalihan sawega badhe lumawan. Pramila
sarêng raksasa anyarap enggal jinangkah kalarak nêbih, supados sampun ngantos ambribèni
sami mangatag dhatêng Bima, prayogi enggal pinungkasan, mila raksasa lajêng kaumbulakên ngantos inggil lajêng sinabêtkên ing siti, tuwin katugêl ula-ulanipun, asring sangêt Bima prang rame kados makatên wau, supados jagad uwala saking panangsayaning titah ingkang kawasa nanging awon pambêkanipun, dados gêsangipun têntrêm, tuwin tiyang sampun ngantos awon, manawi kathah tiyang kawasa ambêkipun awon, rêmên angilês-ilês dhatêng tiyang ingkang ringkih, Pangeran lajêng anitahakên tuwin ingkang linangkung karosanipun kados kawontênanipun Bima, kangge pangrisakipun para ingkang ngantos kangge limrahing ngagêsang kemawon sampun botên pakangsal, dados sampun kawajibanipun Bima, lumawan dhatêng tiyang ingkang rêmên anindhês, mila karosan linangkung wau kaparingakên dhatêng Bima, prêlu kanggea angayomi tiyang ingkang sami ringkih-ringkih.
Sarêng sadhèrèkipun jalêr sampun pêjah, rasêksi lajêng santun [santu...]
[...n] warni dados manungsa ingkang endah ing warni, lêstantun kagarwa dening Bima, apêputra satunggal wujud rasêksa sinung nama Gathutkaca, diwasanipun Gathutkaca migunani sangêt tumraping Pandhawa. Wêkdal samantên gêsangipun para Pandhawa amung saking anggènipun babêdhak, ngantos dipun panggihi Wiyasa kabêkta dhatêng griyanipun satunggaling brahmana. Botên kaparêng ngalih panggenan angêntosana dhawuhipun kemawon, wontênipun ing ngriku dhaharipun amung saking anggènipun papriman kados tataning para tapa. Angsal-angsalipun anggèning papriman punika lajêng kabagi dening Dèwi Kunthi: ingkang sapalih kasukakakên dhatêng Bima, sapalihipun kabagi sadhèrèkipun sakawan tuwin sariranipun piyambak.
Ing satunggaling dintên, kajawi Bima, para Pandhawa sami kesah, Kunthi mirêng bilih brahmana ingkang dipun pondhoki punika tangisan kalihan semah tuwin anakipun kêkalih, sambatipun: manawi botên badanipun inggih katrêsnanipun salah satunggal kêdah pêjah. Semahipun wicantên: manawi piyambakipun sampun mirantos badhe pêjah, minôngka kurban karahayoning priya tuwin anak-anakipun, makatên ugi anakipun pawèstri, cariyos: bilih badanipun ingkang kawajiban, [kawa...]
[...jiban,] amargi botên wande badanipun inggih dipun pisah manawi kaemah-emahakên, mila bedanipun punapa kalihan dipun pisah amargi kaladosakên, dene anakipun jalêr, ingkang dèrèng patos mangrêtos, amargi taksih alit wicantên: bilih nêdya lumawan dhatêng rasêksa ingkang wujudipun awon tuwin siya-siya punika. Salêbêtipun taksih sami mèsêm saking ungêling lare wau, Kunthi pitakèn sabab-sababipun, dipun wangsuli manawi piyambakipun kapêksa misungsung dhatêng satunggaling raksasa warni wos sagrobag, lêmbu kalih, tuwin tiyang satunggal ingkang ngirit pisungsung wau. Pangagênging balegriya kawajibakên gêntos-gêntos misungsung makatên, dene samangke dumugi giliranipun, mila piyambakipun lajêng rêrêmbagan kalihan kulawarganipun, sintên ingkang ngirit pisungsung wau. Tuwin sintên salah satungggal ingkang purun dados kurban kangge wilujêngipun ngakathah. Ing ngriku Kunthi lajêng wicantên asêmu bingah, manawi anakipun salah satunggal ingkang badhe ngirid, sarêng brahmana mangsuli manawi piyambakipun botên kadugi anindakakên damêl ingkang nistha, inggih punika adamêl pêjahing tamunipun, Kunthi wicantên: manawi para brahmana kêdah karêksa, sarta para putranipun sami prakosa, dados botên [bo...]
[...tên] sagêd kasoran, ing nalika wau Kunthi lajêng animbali Bima, ingkang kalihan suka pirênaning manahipun badhe anglampahi sarta asung pamudharan dhatêng ingkang dipun pondhoki. Wêkdal
dene Bima kapurugakên dhatêng bêbaya agêng. Ananging Kunthi mangsuli: bilih angsung pituwas dhatêng ingkang dipun pondhoki tuwin kamardikan dhatêng praja ingkang kasangsaya, punika pandamêl utami, sarta Bima kêdah anglampahi pandamêl utami wau, amargi
sêkul, sarêng sampun tuwuk, Bima wisuh sarta mirantos lumawan, sakalangkung rame anggènipun prang tandhing, dangu-dangu Bima unggul, raksasa gêgêripun kadêngkèk linandhêsan ing jêngku.
Sasampunipun Bima paring priksa dhatêng tiyang wawêngkonipun raksasa ingkang anêdha kawulanipun, lajêng mantuk kalihan raos sênêng. Tiyang ing praja ngriku sakalangkung bingah dene mêngsahipun ingkang anggêgirisi sampun pêjah, dados sagêd têntrêm gêsangipun. [§. 135-136.]
Ing satunggaling dintên wontên brahmana mêrtamu dhatêng pamondhokanipun para Pandhawa, cariyos dhatêng para Pandhawa lêlampahanipun Drona kalihan Drupada. Sarta nyariyosakên risaking
pandhita angaturi pramèswarinipun Drupada supados dhahar martega sêsaji, murih kalampahan apêputra--putri tuwin priya--ananging pramèswari nata dèrèng mirantos, mila sang pandhita inggal angêsok martega wau dhatêng ing latu. Sami sanalika wontên jêjaka mêdal saking latu sampun ngangge makutha tuwin angrêgêm dêdamêl, sarta wontên swara: laire bocah iki kang dadi pangrusake Drona. Salêbêtipun tiyang sami kagawokan, wontên rara
kênya sakalangkung endah, mêdal saking têngah-têngahing papan wadhahing sêsaji (Altaar) kulitipun cêmêng manis, rambutipun cêmêng angandhan-andhan, sarta lajêng wontên swara kapiyarsa malih: rara kênya kang irêng manis iki dadi têtungguling wong wadon sajagad, sarta kang dadi jalaran karusakaning satriya pira-pira. Kawontênanipun ingkang priya, inggih punika Drêstajumêna, senapatining Pandhawa ing paprangan Têgalkuru, dene kang pawèstri punika Krêsna, [Drupadi] ingkang linangkung sulistya ing warni, sarta lajêng dados garwanipun para Pandhawa. Drona ingkang botên kasamaran dhatêng lêlampahan ing têmbe, putranipun Drupada wau kawulang amangun prang, kangge pituwasipun sapalihing kaprabon ing Pancala ingkang sampun kajarah.
Wêkdal samantên Wiyasa martuwi dhatêng para Pandhawa, sarta dhawuh supados sami dhatêng prajanipun Drupada, narendra ing Pancala. Wiyasa ngandika bilih Dèwi Krêsna putrinipun Drupada, punika gêsangipun ingkang sampun kapêngkêr, marambah-rambah anggènipun mêmuji ing dewa, nyuwun supados kaparingana guru laki, amargi panyuwunipun rambah kaping gangsal, pramila panjanmanipun malih lajêng kagarwa dening satriya gangsal, inggih punika pawèstri ingkang kagadhang dados garwanipun para Pandhawa. Awit saking [sa...]
[...king] punika Wiyasa kalampahan dhawah supados para Pandhawa sami pangkata dhatêng karatonipun Drupada. Salêbêtipun lumampah, amargi saking pamrayoginipun satunggaling gandarwa, para Pandhawa mampir ing dhepokipun Bagawan Dumeya, nêmbung kêparênga angirit lampahipun para Pandhawa. Salêbêtipun lumampah, minôngka gurunipun, pandhita wau amituruti, para rajaputra kaakên siswanipun, sami kairid dhatêng Pancala, samargi-margi tansah kapapakan para brahmana ingkang ugi lumampah dhatêng Pancala, wigatos badhe angèstrèni sayêmbaranipun Prabu Drupada, mila lajêng sêsarêngan kalihan para Pandhawa. Ingkang binukti ing samargi-margi saking anggènipun papriman kados limrahing brahmana.
Prabu Drupada, ingkang asêsilih Yajnasena, sampun dangu anggènipun kêpengin mundhut mantu Arjuna, awit wuninga dhatêng titisipun Arjuna manawi anjêmparing. Drupada yasa gandhewa ingkang kagalih sanèsipun Arjuna botên kawawa amênthang, sarta adamêl lesan ingkang kagandhulakên ing awang-awang, sasampunipun lajêng undhang- undhang, sintêna tiyangipun ingkang kawawa mênthang gandhewa Pancala tuwin sagêd pramana anggènipun jêmparing dhatêng lesan ingkang sampun kasadhiyakakên, [kasadhiyaka...]
[...kên,] badhe kadhaupakên kalihan putrinipun, kathah para narendra ingkang sami lumêbêt ing sayêmbara, Sri Krêsna kalihan kadangipun sêpuh, Sri Baladewa, inggih Sang Balarama, ingkang satêngah sihipun sampun kapengin priksa malih dhatêng Arjuna sakadangipun, dene sampun dangu botên pinanggih.
Sayêmbara dipun wiwiti, para satriya gêntos-gêntos amênthang, ananging botên wontên ingkang kuwawi, wêkdal samantên Dèwi Krêsna tansah amandêng kalayan paningalipun agilar-gilar dhatêng ingkang têmbe dados guru lakinipun, sadaya para satriya sampun botên wontên ingkang kawawa amênthang, mila Karna majêng amênthang gandhewa wau ingkang lajêng pinasangan jêmparing. Nalika para putranipun Pandhu sampun têlas pangajêng-ajêngipun, ing ngriku Dèwi Krêsna ambêngok, suwantênipun kadi gêntha salaka, makatên: aku ora gêlêm karabi dening Suta, mila Karna enggal anyèlèhakên gandhewa lajêng kesah. Sakesahipun Karna, Arjuna majêng, katingalipun kados brahmana
anjêmparing lesan ngantos kaping gangsal mencok sadaya. Ing nalika wau lajêng jawah sêkar, têtabuhan [têtabuh...]
[...an] sarta pasindhèning karaton sami angurmati. Dene Dèwi Krêsna ingkang sampun angrasuk raja kaputrèn mèsêm anyêlaki Arjuna kalihan amondhong bokor kancana isi sêkar sataman, sarta ngaturakên pangagêman sarwa pêthak, uncèn-uncèn sêkar ingkang arum gandanipun, lajêng kasampirakên ing pundhakipun Arjuna, ingkang makatên minôngka pratôndha Arjuna ingkang kapilih. Arjuna lajêng mêdal saking kalangan, Dèwi Krêsna tut wuri, amargi rumaos manawi sariranipun sampun dados boyongan, sarta dununging sihipun pancèn dhatêng piyambakipun, sanalika wau para narendra lajêng rame, suwaranipun: wadon iku golonganing satriya, dadi ora kêna kalilahake marang
kangge lumawan dhatêng para nata ingkang sami angêmbuli. Salya ugi aningali, Duryudana punapadene Karna sarta
narendra, manawi Dèwi Krêsna sampun sah dados boyongan, mila para narendra lajêng sami lêrêm, dene para Pandhawa mantuk [mantu...]
[...k] dhatêng pamondhokanipun.
Sadumuginipun pamondhokan, Dèwi Kunthi lênggah wontên ing sênthong. Para Pandhawa matur manawi antukipun punika kalihan ambêkta angsal-angsal saking anggènipun papriman, Kunthi mangsuli: apa sira dhêmên marang kabèh ? sarêng Dèwi Krêsna priksa lajêng ambêngok: kula botên sagêd matur. Yudhisthira ingkang dhatêng rumiyin piyambak, mila Kunthi lajêng andangu dhatêng Yudhisthira, kadospundi anggènipun ngrampungi, kadospundi ingkang kêdah dipun lampahi dening Dèwi Krêsna, murih Krêsna botên kalepetan ing dosa. Aturipun Yudhisthira Arjuna ingkang mênang, dados inggih kêdah Arjuna ingkang angrabi, ananging Arjuna matur manawi botên wênang anglangkahana sadhèrèkipun sêpuh kêkalih. Sanalika wau Yudhisthira èngêt dhatêng wêcanipun Sang Wiyasa ingkang sakalangkung mokal, mila lajêng matur: ing nguni sampun kawêca, bilih Drupadi badhe dados semahipun tiyang gangsal, wêkdal punika Sri Krêsna lumêbêt, sasampunipun ngaras padanipun Kunthi lajêng ngandika: ingsun Krêsna, sadaya lajêng gêntos-gêntos ambagèkakên kalihan suka pirênaning panggalih, nanging sasampunipun anggèning linggih sami lajêng amisah, supados sampun rumaos manawi putranipun Prabu Pandhu. [Pa...]
[...ndhu.] Sabibaring bujana, para Pandhawa kalihan Sri Krêsna lajêng sami jèjèr sare, Dèwi Kunthi wontên nginggil, Drupadi wontên ing daganipun para Pandhawa. Sadèrèngipun sare, para Pandhawa sami wiraosan kalihan Sri Krêsna prakawis dêdamêl tuwin paprangan, kados limrahipun para satriya, mila Drêstadyumêna ingkang angintip prêlu badhe nyumêrêpi kawontênaning sadhèrèkipun èstri ngantos têrang pamirêngipun, enggal wangsul, matur ing rama, manawi tiyang nem-neman ingkang mênang sayêmbara punika sanès brahmana, sanès
Prabu Drupada amarwatasuta, enggal matah pandhita, kadhawahan mratitisakên, sintên kawontênanipun sadaya punika, ananging Yudhisthira amung purun ngakêni, manawi Drupadi punika kaboyongipun sarana lampah utami, mila sang prabu sampun ngantos mrihatosakên sanès-sanèsipun, amargi Drupadi mêsthi dhaup kalihan senapati, ingkang sampun sagêd anêtêpi sayêmbaranipun, wêkdal samantên lajêng dipun bawani, sang prabu anglêmpakakên sadhengah ingkang
[...mbili] wiraosan prakawis panduking dêdamêl, sang prabu karênan, amargi anggalih manawi pancèn satriya, dangu-dangu sang prabu andangu, sintên kawontênanipun sadaya wau. Yudhisthira prasaja manawi putranipun Prabu Pandhu, sarta nyariyosakên uncatipun saking pakuwon ing Waranamarta, tuwin lêlampahanipun sarêng dêdunung ing wana.
Sasampunipun lajêng angrêmbag pikramanipun Dèwi Krêsna. Prabu Drupada ngandika, ing antawisipun para Pandhawa gangsal punika sintên ingkang badhe dados jatukramanipun. Saking aturipun Yudhisthira, kang ibu sampun dhawuh, bilih Krêsna badhe kadamêl rêrukunan, wicantênipun: kula sadaya kalihan sênênging manah anggadhuh rajabrana satunggal, ingkang sampun sami dipun panggih. Ananging Prabu Drupada botên panuju ing galih, dhawuhipun: kapriye dene wong wadon siji dirabi wong lima,§ sarojaning kajatènipun, Drupadi karabi ing Pandhawa gangsal: punika isbat kawontênan adêging kamanungsan kita. Raosing badan punika wadhahing antakarana 4 tuwin atma 1. Katrangan ingkang anjawèkakên. hèh atmajaning Kunthi, aja sira padha anglakoni dosa, utawa nyulayani tata cara apadene Wedha.
Aturipun Yudhisthira: tutuk kula botên nate angêcapakên têtêmbungan ingkang cidra, manah kula botên nate kaisèn ing dosa, tiyang sêpuh kula sampun dhawah dhatêng kula, saha kula sampun condhong.
Ananging Prabu Drupada botên mrayogèkakên, mila ngantos dangu anggènipun wawan pangandika. Ing nalika wau kasaru rawuhipun Wiyasa, mila lajêng sami angancarani. Sang Wiyasa enggal anyêlaki Prabu Drupada sarwi ngandika, bilih para putranipun Pandhu gangsal, punika Indra sêkawan ingkang rumiyin, dene ingkang satunggal punika Indra ingkang jumênêng samangke. Amargi saking cipta kalampahanipun Indra lajêng ngatingal ambadan dados sadhèrèk gangsal, dene Dèwi Krêsna, punika Bathari Sri, manjanma dados prawaning manungsa, wigatos sagêdipun kagarwa dening Indra. Sadèrèngipun linairakên sampun tampi dhawuhipun mahadewa, bilih Krêsna badhe dados garwaning priya gangsal, amargi anggènipun nyuwun kaparingan priya, ngantos kaping gangsal, Drupada lajêng marêngakên, dados Dèwi Krêsna kalampahan dados garwanipun Pandhawa gangsal. (§ 167-200)
Para Pandhawa antuk kanugrahan malih, Sri Krêsna ngintuni rajabrana agêng, nanging
Pandhawa dèrèng patos kuwawi. Ananging Sang Bisma pêpèngêt, sampun ngantos gagrêjêgan kalihan Pandhawa,
prayogi sami arêrukunan, amargi para Pandhawa wajib anggadhahi sapalihing nagari. Pangandikanipun: têtalêse wong kasinungan kasantosan iku saka jênênge bêcik, Kurawa bakal nugraha, yèn Pandhawa ora anêmahi pati. Hèh gêgembonging manungsa, Kurawa bêgja dene Kunthi isih urip, wong sajagad durung padha krungu kapriye lêlakone Kunthi, wong-wong mau ngarani yèn dosane Purocana durung sakdosanira, o, prabu taruna, sutane Pandhu isih urip ora katut kobong, sarta banjur ketok manèh, biratên mêmalane kabêcikanira.
Kawruhana, para Kurawa ! sajrone para senapati mau isih urip, nadyan dewaning balêdhèg ora bisa angrêbut wajibing Pandhawa andarbèki
utawa sira gêlêm anglakoni murih padha rahayu, sira kudu anglilakake saparoning praja marang Pandhawa. Drona sumambung suraosipun sami kemawon kalihan pangandikanipun Bisma, punapadene Widura, ananging Karna kêkah botên miturut, wêkasan Prabu Dritarastra dhawuh dhatêng Widura supados [supa...]
[...dos] mêthuk para putranipun Kunthi.
Kados punapa bingahipun tiyang Ngastina sarêng Pandhawa dhatêng, tiyang sanagari sami bingah-bingah, sarta Prabu Dritarastra lajêng maringakên sapalihing nagari dhatêng para Pandhawa, kadhawahan ngadhaton ing Kandhawaprastha. Ucaping tiyang kathah Kandhawaprastha punika sakalangkung wingit, ewadene botên watawis lami Pandhawa sampun amangun kitha wontên pêpèrènganing wukir mituruti pitêdahipun Wiyasa, kithanipun sakalangkung asri, kadi kadhatonipun Sang Hyang Indra, mila lajêng winastan Indraprastha.
Ing satunggaling dintên, Maharsi Naradha angrawuhi para Pandhawa, dhawuh pêpèngêt, supados rêrukunanipun sampun ngantos risak, amargi saking pawèstri satunggal karabi tiyang gangsal, panjênênganipun andhawuhakên pranatanipun, sabên Dèwi Krêsna nuju wontên salah satunggal, manawi wontên sanèsipun ingkang ngrêsahi, kêdah kasingkirakên dhatêng wana, laminipun kalihwêlas taun, kacariyos satunggaling dintên, wontên durjana ingkang andhustha rajakayanipun satunggaling brahmana, mila lajêng ngaturi uninga dhatêng Pandhawa, nyuwun adil, Arjuna mirêng tuwin sagah badhe angadili, ananging sadaya dêdamêlipun wontên ing gêdhong ingkang sawêg kangge lalênggahan kalihan Dèwi
Krêsna. Kadospundi lampahipun Arjuna, manawi botên amitulungi dhatêng brahmana wau, tiyang badhe anênacad dhatêng panjênêngan ratu, amargi narendra botên karsa angukum dhatêng tiyang dosa, ingkang makatên winastan dosa. Dene manawi Arjuna lumêbêt ing kamar, piyambakipun kêdah nglampahi kakendhangakên, osikipun: nanging luwih bêcik aku dêdunung lan mati anèng ngalas, kabêcikan luwih luhur tinimbang badan, sanadyan badan rusak, kabêcikan ora bisa ilang. Mila Arjuna lumêbêt ing kamar, matur dhatêng ingkang raka manawi badhe mêndhêt dêdamêl, sasampunipun inggal anututi durjana, kacêpêng rajakayanipun kawangsulakên dhatêng ingkang gadhah malih. Arjuna wangsul dhatêng kadhaton, marêki raka nyuwun pamit badhe lumêbêt ing wana, supados têtêp kados prasêtyanipun. Yudhisthira sakalangkung prihatos, pangandikanipun: lah pêpêthinganing para senapati, ingsun wêruh apa mulane dene sira kongsi lumêbu ing kamaringsun, prêlu arêp ambirat kang sira anggêp arêp andadèkake dosaningsun,
ingsun, nanging Arjuna matur: kula mirêng piyambak,
panduka dhawuh tiyang kêdah angatos-atos manawi anglampahi kawajiban, kula botên sagêd sumimpang saking margining kasêtyan, inggih kasêtyan ingkang minôngka kasêktèn kula.
Angluhurakên dhatêng kasêtyan punika titikaning bôngsa Arya ingkang gampil dipun sumêrêpi, sarta katingal cêtha wontên ing sêrat punika. Bêkti dhatêng katêmênan, suminggah saking paracidra, punika kula nyumêrêpi dêdunung wontên sawiyah tiyang jalêr èstri ing sawarnining golongan miwah darajad, satunggaling bôngsa Arya têmtu botên purun kumêcap cidra, amargi cidra kaanggêp adamêl kalingsêmaning lêluhuripun.
Sang Arjuna ingkang kalis ing dosa lajêng pangkat dhatêng pambucalan, nalika Arjuna adus, sarta anglampahi wajibing panêmbah, lajêng kacêpêng dening Ulupi, widadarining toya, putrinipun ratuning naga. Tumuntên kagèrèt dhatêng lèpèn dununging kadhatonipun, dados Arjuna badhar anggènipun mêmuja, lajêng mriksapriksa. latu murup ing salêbêting kadhaton, ewadene kalihan raos têntrêm anggèning nglajêngakên pujanipun, sasampuning paripurna lajêng andangu dhatêng pawèstri wau, punapa darunanipun têka anyaruwe anggènipun mêmuja. Widadari mangsuli: bilih onêng dhatêng sulintyaning sulistyaning. warninipun, Arjuna mituruti, manggèn [manggè...]
[...n] wontên ing ngriku ngantos enjingipun malih. Sawêdalipun saking toya, Arjuna anglajêngakên lampahipun, andon angêlangut, sarta kampir ing panggenan-panggenan pasucian, kalunta-lunta ngantos dumugi ing prajanipun Sri Krêsna. Sang prabu amapagakên, lajêng kairid dhatêng Dwaraka, ing ngriku Arjuna priksa dhatêng Sumbadra kadangipun Sri Krêsna, ingkang
Sri Krêsna lajêng angarih-arih dhatêng ingkang sami ambujêng, sarta dhawuh supados kakinthila kemawon, tuwin sami amêmitrana malih, amargi ing pundi sagêd manggih priya ingkang pantês dados guru lakinipun Sumbadra angungkuli Arjuna. Para ulu-uluning bôngsa wau sami miturut dhatêng pêpèngêtipun Sri Krêsna, mila Arjuna ngantos sawatawis dangu wontên ing Dwaraka. Sarêng sampun dumugi wêwangên anggènipun kakendhangakên, Arjuna mantuk dhatêng
iwèn rajakaya, minôngka bêktaning pikramanipun Sumbadra. Sarêng sampun dumugi ing Indraprastha Sumbadra pêputra, sinung nama Abimanyu. Sri Krêsna sangêt sihipun, yuswanipun botên panjang, ananging kaèbêkan suwur, amargi Abimanyu punika panjanmanipun Warcas, putranipun Bathara Soma, ingkang sampun marêngakên kang putra nilar kaswargan nanging amung salêbêtipun nêmbêlas warsa, parlu ambangun prang wontên ing Kurusetra. Pangandikanipun Bathara Soma: saka paprangan ing Têgal Sukci gon ingsun mêruhi baline putraningsun. (§ 201- -223-67)
Ing satunggaling dintên Arjuna kalihan Kesawa sami ambêbêdhak dhatêng ing wana, dipun panggihi dening Bathara Agni, nanging amindha brahmana, wigatosipun brahmana wau nyuwun pitulungan supados wana Kandhawa ingkang kaayoman dening Sang Hyang Indra punika kabêsmia. Brahmana mratelakakên manawi piyambakipun tampi dhawuhipun Hyang Brahma supados nyuwun pitulung dhatêng Sang Nara miwah Narayana, ingkang sarêng wontên ing dunya asêsilih Arjuna tuwin Sri Krêsna, mila samangke manggihi sakalihanipun parlu nyuwun pitulung. Wangsulanipun Arjuna, [Arju...]
[...na,] sariranipun botên kagungan langkap ingkang kenging kangge mituruti sapamintaning brahmana, punapadene kathahing jêmparingipun botên anyêkapi, sarta pratela manawi kêdah gadhah rata paprangan ingkang pangiridipun bantêr, tuwin dêdamêl linangkung kangge tumrap Sri Krêsna. Sami sanalika Bathara Agni angèsthi Bathara Waruna, dewaning toya, lajêng ngatingal, Bathara Agni nyuwun dhatêng Bathara Waruna supados amaringana langkap ingkang sinêbut gandhewa sarta jêmparing ingkang botên sagêd têlas, rata paprangan agêmipun Prabu Soma, punapadene daludag ingkang aciri wanara dhatêng Arjuna, dene Krêsna kaparingana sanjata cakra ingkang sakalangkung misuwur, Waruna mituruti sapamintanipun. Bathara Agni lajêng anêmpuh wana Kandhawa, nanging Bathara Indra tumuntên anurunakên jawah. Arjuna enggal anglêpasakên jêmparing angèbêki ing ngawang-ngawang, ngantos rapêt
têtuwuhan ingkang kantun, ewadene amung wontên titah gêsang nênêm ingkang katut kabêsmi. Wontên satunggaling Asyura nama Maya, ingkang nêdha pangayomanipun Arjuna.
Arjuna matur ing Hyang Indra: yèn sira wus tinampan dening mahadewa, hèh sutaning Pandhu, ingsun banjur maringake kabèh gêgamaningsun, Sri Krêsna nyuwun, supados pamitranipun kalihan Arjuna sagêd lastantun salami-laminipun. (§ 224 - 239)
Bab IV Kadospundi kêmpaling mêndhung kalihan prahara.
Samangke dumugi babagan kaping kalih saking Sêrat Mahabarata, ing ngriku nyariyosakên tigang lampahan ingkang lajêng dipun namèkakên Sabaparwa.
Jêngandika saèstunipun taksih sami kèngêtan, bilih nalikanipun wana Kandhawa kabêsmi, wontên satunggaling danawa nama Maya ingkang mèh katut kabêsmi. Amargi saking gênging panuwunipun dhatêng Arjuna, dene dipun pitulungi, danawa wau nêdya amalês kasaenanipun Arjuna. Ananging Arjuna botên karsa anampèni, wangsulanipun Arjuna botên adamêl sêriking manahipun danawa wau, sarta kados sacaraning kaprabon. Wêkdal Maya dhêlêg-dhêlêg mirêng wangsulanipun Arjuna, lajêng dipun dhawuhi supados Maya angaturana tandhaning panuwunipun dhatêng Sri Krêsna. Maya matur bilih kêpengin misungsung dhatêng panjênênganipun, Kesawa kèndêl sakêdhap, wêkasan ngandika, prayoginipun Maya ngaturana para undhagi, badhe kadhawuhan ngiyasakakên kadhatonipun Yudhisthira. Maya matur sandika, lajêng dhatêng kitha Indraprastha angukur pasitèn, ingkang badhe kaadêgan [kaadê...]
Panjênênganipun wau têtela dewa angejawantah, ewadene nalika pamitan dhatêng Arjuna, mawi mitungkas, supados Arjuna ngaturakên sêmbahipun dhatêng Dèwi Kunthi tuwin para brahmana, sarta taklimipun dhatêng Yudhisthira sarta Bima, amargi kalihipun punika langkung sêpuh tinimbang sariranipun (§ 2). Wontên ing dêdongengan sanèsipun, kula manggih cêcriyosan, awit saking karsanipun piyambak, Sri Krêsna kêparêng amijiki sampeyanipun para brahmana. (§ 35). Sri Krêsna botên pisan-pisan kêparêng angungasakên manawi
kawajiban angaosi dhatêng sintêna ingkang kuwadhaganipun langkung sêpuh saking sariranipun, karsanipun ingkang makatên dadosa tuladaning akathah.
Maya matur dhatêng Pandhawa, bilih piyambakipun mêntas adamêl sêsaji kalihan para danawa wontên ing talaga Windu, angsal sêsotya sakalangkung kathah, punapadene manggih gada satunggal [satungga...]
[...l] wontên ing talaga wau, gêgadhuhanipun ratuning danawa, sarta thothokipun Hyang Baruna, nama Dewadata. Pangangkahipun gada kaaturakên dhatêng Bima, thothok dhatêng Arjuna, sêsotya nawarêtna kangge waragad anggènipun badhe angêdêgakên kadhaton ing Indraprastha. Mila temboking kadhaton kadamêl saking jêne, makatên ugi gapuranipun, sami kaukir sêsêkaran sakalangkung alus, ing prênahing sêkar tuwin wohipun sami kadèkèkan sêsotya miwah jumêrut, katingal pating pancurat
tunjung môncawarna, kaingahan maliwis sarta pêksi toya sanès-sanèsipun. Salêbêtipun kawanwêlas côndra, kadhaton ingkang tanpa timbang adinipun wau sampun paripurna, Pandhawa lajêng adamêl rajasuya [sêsaji adêging karaton] para narendra môncapraja sami kaaturan, bab kapisan punika kacariyos wontên ing parwa punipunika. (§ 314).
Maharêsi Naradha rawuh, ing nalika para Pandhawa priksa sang maharêsi tumêdhak, enggal sami amapagakên. Anggènipun [Anggènipu...]
[...n] angurmati sarana tataning kasusilan ingkang kacariyos ing ngriki, inggih punika para Pandhawa sumungkêm ing siti, lajêng tata lênggah. Ing ngriku Rêsi Naradha andangu dhatêng sêsêpuhing Pandhawa sêmu karênan, wigatos badhe anguningani punapa Prabu Yudhisthira sampun anêtêpi wajib ingkang dados jêjibahanipun. Miturut piwulang Hindhu, ratu punika jumênêngipun, ingkang anêtêpakên para dewa. Kuwajibaning nata sakalangkung awrat, sarta kêdah ananggêl sêsanggêmanipun, tumrap pakaryan ingkang botên wontên sampunipun, inggih punika angêgungakên bakti. Bilih ratunipun sae, sadaya ingkang tumrap dhatêng praja miwah têtiyanganipun saèstu prayogi. Têmbe ugi badhe mirêng pangandikanipun Sang Bisma, prakawis kawajibaning narendra. Ing ngriki Maharsi Naradha andangu prakawis punika dhatêng Yudhisthira, punapa Yudhisthira anggènipun anglampahi kawajiban dhatêng agami sampun tinêtêpan, lêrêmipun sampun samêsthining wancinipun, punapa Yudhisthira anggènipun amilih nayaka sampun pratitis, sarta ajêg pamblanjanipun dhatêng wadyabala. Punapa Yudhisthira sampun angayomi lare-lare ingkang tinilar pêjah tiyang sêpuhipun, amargi nglabêti nagari, punapadene dhatêng randhanipun, sarta punapa sampun paring pangayoman
Tembung tradhisi mekaten teges adat kupiya ( tuladha), utawi nindakaken salah satunggaling tata upacara ingkang sampun lumampah turun-maturun katindakaken, kados dene sampun hambalung sungsum. Wondene sekaten menika saged dipuntegesi SAHADATEIN utawi kalimah sahadat. Dumuginipun data puncak upacara, marengi ing tanggal 12 wulan Mulud ing saben taun-taun salajengipun. Ingkang saperlu mangayubagya, ngluhuraken saha amengeti Maulid Nabi Muhammad SAW. Tumrapipun Surakarta lan Ngayogyakarta, upacara sekaten tentu manggen wonten ing Mesjid Ageng celak kaliyan papan bawera inggih punika alun-alun. Kirang langkung setengah wulan saderengipun dumugi ing data, tiyang-tiyang sampun wiwit sami mbikak sesadeyan-sesadeyan, pameran-pameran, tetingalan-tetingalan tuwin sakpiturutipun kangge nambahi regengipun swasana adicara.
Tradhisi Sekatenan menika hambokbilih namung saged pinanggih ing tlatah tanah Jawi kemawon, ing sanes panggenan sanajan ta inggih wonten upacara mengeti Maulid Nabi, kawontenanipun boten kados ing Surakarta lan Ngayogyakarta. Wondene ingkanng kangge praboting tata cara upacara kathah ingkang sipat simbolik, sanepan, pralambang utawi pepethan-pepethan ingkang jumbuh kaliyan budaya Jawi saha ingkang sesambetan kaliyan wewarah Agami.
Upaminipun bab gangsa wiwit jaman “ja – mbejuja” (kina) kawula nuswa Jawi punika sami remen sanget dhateng kanikmatan nglaras suwantening gangsa, langkung-langkung gendhing-gendhing sekaten menika kapendhetaken gendhing-gendhing ingkang boten kangge padintenan, sadaya wirapradangga piniji para empu-empuning pangrawit saking Langen Budaya Keraton. Gangsanipun inggih gangsa eden-eden kyai Sekati dalah Nyai Sekati sampun tamtu kemawon hanggadhahi daya tarik ingkang ngedab-edabi, pramila inggih boten mokal menawi sanajan ta tebih-tebih dunungipun, kapeksa sami karaya-raya kepingin ningali saha mirengaken.
Menawi dipun-onceki sarana raos, ingkang sesambetan kaliyan bab kawruh Agami, racikan gangsa mekaten maneka warni, suwantenipun ugi maneka warni, punika sampun saged hanggambaraken bebrayan agung ingkang beda-beda tingakat saha sap-sapanipun. Nanging menawi sedaya kalawau sami manut titi laras saha iramaning guru lagu, bebasan tiyang melek saged liyer-liyer salajengipun saged sare sekeca. Kosok wangsulipun menawi sami nilar guru lagu, guru wilangan, anggega karsa priyangga, satemah pating garombyang, tiyang tilem dados melek. Dados menawi sedaya umat menika sami nindakaken dhawuhing Allah saha nebihi pepacuhing Allah, gesangipun inggih badhe laras boten sami waon-winaon, ngolok-olok lan ngelek-elek dhumateng sesamining agesang.
Hajaddalem ingkang Sinuhun Pakubuwana saha Ingkang Sinuhun Sultan Hamengkubuwana angluhuraken Maulid Nabi, kanthi atur pisungsun arupi “ Gunungan Jaler lan Estri.” Menggah Gunungan mekaten kalebet salah satunggaling pepethan amulyakaken saha angluhuraken Maulid Nabi kanthi gegayuhan ingkang inggil. Tiyang menika menawi sampun saget dumugi ing puncaking gunung pamawasipun badhe langkung jembar tebanipun. Sakparipurnanipun ujub, gunungan menika dipunlorod, saperangan kacaos-caosaken minangka berkat (barokah) den saperangan malih dipunwontenaken kangge “Sedhekah Rebutan”. Menggah werdinipun rebutan mekaten saged mralambangi, sinten ta ingkang kesit, prigel, trengginas, cekat-ceket, inggih badhe pikantuk kathah. Dene ingkang lumuh, boten purun setiyar, aras-arasen, boten purun kumlawe bau sukunipun, pikantukipun inggih naming sekedhik, malah-malah sok malahh kapiran, boten pikantuk menapa-menapa.
Gunungan Hajaddalem punika wonten kalih warni, dipunparingi name Jaler lan Estri. Punika inggih sampun mralambangi, bilih ing Mayapada menika wonten kalih werni sesipatan, inggih menika lingga-yoni, laki-bini terangipun sipat jaler lan estri. Sipat kekalih menika menawi saget nyawiji badhe nuwuhaken daya kekiyatan ingkang ngedab-edabi tuwin pituwas ingkang mumpangati.
Taksih sesambetan kaliyan tradhisi sekatenan. Barang-barang sesadeyan ingkang sami kadhasaraken kathah ingkang ngemu pralambang utawi pasemon. Inggih mekaten menika alusing budaya Jawi, wulang warah ingkang naming mawi sanepan saha boten kadamel ngegla cetha wela-wela. Malah-malah kathah para sedherek ingkang dereng pana saha lebda kejawenipun, sami kecelik ing pamawasipun. Malah wonten saweneh ingkanng semunipun hanggegujeng, ngenyek, ngece, dipunanggep pandamelan mosrik tuwin sanes-sanesipun. Kacaosaken conto-conto sawetawis:
Ing saben sekaten temtu wonten ingkang sade racikan kinangan ( suruh, gambir, sata, apu) dipunwadhahi candhik ron pisang, lajeng ing nginggil dipunsukani sekar kanthil. Wonten ingkang nganggep gugon tuhon, klenik lan sapiturutipun. Sakjatosipun menika falsafah psikologis paedagogis / ilmiah.
Jlentrehipun mekaten: Suruh, mbako, gambir, enjet menika raosipun boten eca sedaya ( pait, getir). Ingkang dipunkersakaken para
iki lagi ketaman kesusahan, pait getir, ngelu mules yen ana wong kang mbiyantu kersa pring pitulungan, sapira bungahinng ati lan gedhening panarima. Beda yen lagi nemoni enak kepenak kasinungan rejeki mesthi ora mbutuhake pitulunganing liyan.
Sing sapa seneng tetulung hambiyantu marang wong kang lagi ketaman ngelu mules, ketaman kesusahan, nganti dadi laku lan dadi budi
Wonten malih ingkang sade celengan. Menika inggih wonten werdinipun. Saksaged-saged tiyang punika hanggadhahana celengan tumrap kangge panggesangan lair, kapinteran, arta, bandha kadonyan sanesipun, kenginga kangge nyekapi kabetahan, wekdal taksih pinaringan gesang ing alam padhang punika. Kejawi menika, celengan kangge sawanci-wanci katimbalan marak sowan ing Pangayunaning Pangeran Ingkang Maha Agung. Umpaminipun: Taqwa dhumateng Allah S.W.T, ngestokaken dhawuhing Allah saha nebihi punapa ingkang dados pepacuhipun, ngamal soleh, ngamal jariyah tuwin sanesipun. Salajengipun, wonten malih celengan kangge tilaran / bundhel dhumateng anak-turunipun. Umpaminipun wekdal sugengipun hanggadhahi riwayat ingkang sae, sejarah ingkang saged njunjung martabat Nusa, Bangsa, pemerintah lan Nagari. Tetilaran-tetilaran sanesipun ingkang saged damel ageng lan pangaji-aji tumrap dhumateng anak turunipun.
Sanesipun celengan, ing Sekaten ugi kasade anak-anakan utawi bonekah. Menggah maknanipun, sedaya tiyang limrahipun sami remen lan hanggegontha dhumateng putranipun. Amargi putra menika ingkang badhe nyambet sujarah saha gegayuhanipun para pinisepuh. Putra menika menawi taksih alit
ben ndang gelis gedhe, yen wis gedhe ben dadi penggedhe, ya sing gedhe blanjane ya sing gedhe omahe. Menggah putra mekaten ngibaratipun kayu jati ingkang gedhe tur kenceng, menawi ngantos mleset pangrajangipun, satemah ngantos boten kenging kangge dandosan saka guru. Pramila kedah ngatos-atos lan ngginakaken petangan ingkang memet.
Ing saben Sekaten, ugi wonten ingkang sadeyan pecut. Menggah werdinipun: pecut makaten kalebet panggugah utawi pamecut . Menawi wonten pedamelan inggih kedah enggal kagarap ngantos rampung, boten dipun-endhe-endhe. Ingkang trengginas, cekat-ceket boten aras-arase. Hanggadhahi semangat ingkang makantta-kantar.
( Kabesut saking: Panjebar semangat. No:14 tanggal 5 April 2003, kaca 27-28 )
4. Kawula ing nuswa Jawi menika remen sanget kaliyan swantenipun ‘gangsa’, amargi kejawi nikmat dipunraosaken, ugi nggadhahi sesambetan kaliyan bab kawruh agami. Cobi kasebatna werdinipun gangsa menawi dipun-onceki sarana raos ingkang sesambetan kaliyan bab kawruh agami!
Nalika katindakaken tradhisi Sekaten, kathah masyarakat ingkang sami nyade barang-barang sesadheyan ingkang ngemu pralambang. Cobi kaandharna barang-barang menapa kemawon ingkang dipunsade, lajeng ngemu pralambang menapa kemawon!
Kawaosa batin artikel basa Jawi kanthi irah-irahan “ Lunturing Budaya SJL”ing ngandhap menika. Sasampunipun dipunwaos batin, salah satunggal siswa maos kanthi lafal saha wirama ingkang leres wonten ing ngajeng
stasiun TV lan ora keri ariwarti, padha umyeg mbabarake omongan bab kandel tipise rasa nasionalisme kang wis tipis. Rembug mau lumah. Jalaran apa? Generasi mudha sajak wis ora tepung maneh karo budayane. Babagan ngendi sing isih bisa diagul-agulake? Jare ujaring kandha, bangsa kita darbe budaya adiluhung. Kasunyatane uripe seni budaya sajak kangelan tuwuh ngrembaka. Jare Indonesia kkuwi bangsa sing sumeh, grapyak ing pasrawungan nanging kasuyatane gampang kebrangas kanepson utawa anarkhis, ora bisa nuwuhake rasa sukur tumrap peparinge Gusti Allah.
Bangsa Indonesia, mligine suku Jawa uga duwe budaya adi luhung kang dadi werdine wong urip bebrayan. Budaya mau aran SLJ. Irah-irahan SLJ miturut pangandikane dhalang misuwur saka Surakarta, ora liya werdine yaiku: Srawung, jagong, lan Layat. Rikalane limbukan, Ki Dhalang mratelakake, yen tetelune kuwi mujudake paugeraning urip neng ngalam donya. Apa tri paugeran kasebut isih katindakake tumrap saben warganing masyarakat? Wangsulane cekak aos wae, Wallahualam. Sajake yen dititi tenan, ing bab srawung isih adoh saka panjangka. Geleme srawung yen ana pamrihe, dene yen wus katekan karepe ya ditinggal semprung ngono wae. Bebasan, “ada udang di balik bau”.
Sabanjure ayo ngrembug budaya layat. Bab layat tumrap sedulur kang lagi nandhang dukita, sajak setali tiga uang, jas bukak iket blangkon, sama juga sami mawon. Pengalaman pait saka mitra mitrane penulis PS. Panjenengane durung suwe iki, kanthi kebak rasa trenyuh, dheweke nyritakake nalika kesripahan mbakayu pembayune sing wadon. Warta lelayu wis dikirim marang instasine sing lanang, semono uga marang paguyuban pensiuna sarta pengurus koperasi pensiunan. Nanging apa kangg dumadi? Tetela saka instansi nalika dheweke ngabdi 25 taun lawase, ora digatekake babar pisan. Aja maneh ana laying sasuwek kang mratelakake melu bela sungkawa, mitra sawiji wae ora ana sing teka layat. Ah…kok memelas banget nasibe.
Sabanjure mitrane penulis mau kanthi kekembeng waspane, mra telakake prihatine. Terus terang dheweke ora mikirake antuk dana bela sungkawa apa maneh sing aran santunan, jer kabeh mau wis kapasrahake la nana kang ngurusi dhewe. Sing digumuni kok ya kaya ngono patrape para mitrane. Sajroning swasana dukita, kok ya isih ana sing mentala “mungli”. Maune dipetung bakal
ora ngeria saka dana santunan kang ditampa, malah kudu isih nombok. Bebasane wus kelangan kulawarga isih
disengkuyung teknologi kang canggih pancen ora bisa diselaki. Bab iki merbawani tumindake saben pawongan kudu sarwa instan. Anane pesawat telpon umpamane, tetela bisa nyingget nanging ngedhohake silaturahmi. Tuladha liyane, halal bi halal maune cukup mawa kirim laying, saiki ganti mawa SMS. Pesawat telpon lan kirim kartu Idul fitri wis ora njamani maneh. Yen kabeh mau bisa katindakake sarana SMS, lha
banjur dadi luntur. Manawa kita ora kuwat anggone mbetengi budayane dhewe kang adi luhung, temtu bakal suwe mijet wohing ranti, kalindhih dening budaya manca kang tuhu ora cundhuk karo kapribaden kita. Nuwun
( Kabesut saking; Yogya Basa jilid 3, kaca: 29-30)
Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika mawi basa Jawi karma!
1. Menapa werdinipun SLJ ing waosan?
2. Kasebatna tumindak menapa kemawon ingkang damel lunturing budaya SLJ?
3. Kacaroyosna isi ringkespun waosan ing nginggil!
4. Kadospundi miturut pamanggihipun para siswa bab SJL ingkang kalampahan ing papan panjenengan piyambak-piyambak? Kacariyosna kanthi ringkes!
5. Kapadosna tumindak-tumindak ingkang saged dipuntuladha menapa dene tumindak ingkang kedah dipunsingkiri ingkang kamot ing seratan wau!
6. Kangge gladhen cobi kadamelna kliping bab kabudayan saking majalah-majalah basa Jawi sanesipun!
Kawaosa waosan basa Jawi kanthi irah-irahan “ Tunggularum Wilujengan Merti Bumi Nolak Kurdane Gunung Merapi ” ing ngandhap menika. Sasampunipun dipunwaos batin, salah satunggal siswa maos kanthi lafal saha wirama ingkang leres wonten ing ngajeng kelas!
Tunggularum Wilujengan Merti Bumi Nolak Kurdane Gunung Merapi
Diwiwiti Tari Persembahan, sing ditindakake dening mudha-mudhi warga dhusun Tunggularum. Paraga tarine, ana wong 20. Dumadi saka lanang 8 lan wadon 12. Tujuane dedonga marang Gusti kang Akarya Jagad, supaya pinaringan kanugrahan, kabgyan lan keslametan.
Para pemudhane nggunakake surban putih, lan busana lurik keprajuritan gagrag Mataram, sing nggambarake Manawa masyarakat sing isih tedhak turune mataram Islam, salah sawijining umat sing tekun ngibadahe. Tangan sedhakep lan dhungkluk utawa tunduk. Nggambarake warg masyarakat Tunggularum mung sawijining titah cilik sing ora duwe daya kekuwatan, ing ngarsane Gusti Kang Maha Kuwasa.
Kajaba kuwi manut kapitayan masyarakat jawa, jenis tari persembahan iki mujudake caos sembah bektine masyarakat marang Dhanyang Sumara Bumi ing sukune Gunung Merapi, awujud sesaji. Ing antarane yaiku kyai Sapu Jagad, nyai Gadhung Mlati, kyai Krincing Wesi, branjang Kawat, lan sapanunggalane. Nadyan upacara sesaji sing luwih gedhe wis ditindakake dening kraton Ngayogyakarta, yaiku ing upacara sesaji labuhan gunung merapi. Sesaji tumpeng wilujengan, komplit salawuhe, sekul gurrih, ingkung sarta jajan pasar sing wis diseleh ing lincak dhuwur saka pring sing dawa sarta diwenehi pasren janur kuning.
Nolak kurdane merapi. Digambarake ing kono para Kenya nggawa bokor isi sesaji, sekar setaman lan katon kukusing dupa ratus kang kumelun. Sing tujuwane uga nyuwun kawilujengan, aja nganti sing danyang / sing mbaureksa ngamuk, kanthi muntahake lahar. Wilujengan Merti Bumi Tunggularum iki duwe tujuan minangka panolake kurdane Merapi.Nadyan kabeh bebenduning alam mau, tekane saka Kang Murba Amisesa Bumi, manungsa
sing papane dumunung ana ing perenge Gunung Merapi, biyen ajeg kewutahan lahar saka gunung Merapi. Mula masyarakat Tunggularum ora tau ngrasakake asil panenan kanthi becik, merga sawahe kewutahan material, wujud wedhi, lendhut sing kecampuran lirang lan watu gedhe-gedhe.
Nyipati kahanan kaya iki, masarakat Tunggularum banjur pindhah ana ing dhataran sisih ngisor, sing
masyaakat ana kang transmigrasi ing Jambi lan Lampung, lan wilayah Sumatera liyane. Kejaba kuwi masyarakate wektu kuwi kudu cancut tali wanda kanggo ngolah lan ngemonah lemahe sing sakawit padhas lan atos. Wektu semana, racake mung ditanduri tela pohong, nganti pungkasane dadi subur kaya saiki.
Upacara Merti Bumi Tunggularum, iki ditindakake saben taun, kanggo mengeti anggone boyongan bedhol desa. Kejaba kuwi upacara iki mujudake ujub syukure masarakat Tunggularum, sing wis pinaringan keslametan, rejeki, asil panene akeh, lan ora
saka masyarakat. Dikompliti tumpeng telulas werna, sing dumadi saka 13 dhusun. Ubarampe wilujengan, tukon pasar, sega tumpeng, sega gurih, lan jajan pasar. Kejaba kuwi, ana uga gunungan asil bumi, gunungan woh-wohan, lan gunungan salak kang dirayahake kanggo masyarakat.
Tata rakiting upacara mau dikantheni kirab pusaka Kyai Tunggul Wulung. Sadurunge iku diwiwiti prosesi njupuk banyu suci ing salah sawijining sendhang ing Tunggularum, ditindakake dening
sing ngusung tumpeng, gunungan lanang, lan wadon. Kirab mau diwiwiti saka plataran bale desa nuju lapangan Tunggularum, sarta bregada prajurit sing nggawa tombak Kyai Tunggul Wulung. Kanggo nggrengsengake upacara tradhisi iki, ing
Gunungan Salak Gedhe. Gunungan Salak Gung Rinengga, duwe makna simbolis, yaiku lambang kesuburan bumi Tunggularum wulu wetune sing awujud salak pondhoh. B. Gladhen
Waosan ing nginggil kanthi irah-irahan Tunggularum Wilujengan Merti Bumi Nolak Kurdane Gunung Merapi kadamela ringkesanipun ngangge ukaranipun para siswa piyambak, ingkang runtut saha kanthi basa ingkang sae salajengipun kawaosa ing sangajengipun kelas!
Salak mau ditata wujud gunung sing gedhe (agung). Gunungan salak mau pungkasane uga dirayah dening sagung warga masyarakat sing padha melu nekani upacara Merti Bumi. Ditata ngemperi Gunung Merapi, sing darbe kekuwatan ngedab-edabi banget, dianggep ana daya kekuwatan ghaib, sing samangsa-mangsa bias kurda. Gunung salak sing digawe gedhe lambang saka Agenge panguwasane Gusti Kang Maha Mirah, paring bumi sing subur makmur, kang mahanani subur kang sarwa tinandur. Rinengga, sing tegese masyarakat Tunggularum, sumrambahe masyarakat Kecamatan Turi, Kabupaten Sleman, tansah nunggu / nengga utawa nyadhong welas asihe Pangeran. Manut pratelane H. Aji Wilantoro, SH, saka Dinas
Kabupaten Sleman, manawa Gunungan Salak gung rinengga iki, kanggo narik kawigatene wisatawan.
(Kabesut saking: K. Ningrum, Sempulur No: 22/ XII/ 2007. Kaca 8-9 kanthi ewah-ewahan sawetawis)
1. Siswa kaangkah ningali utawi ndherek aktif ing kegiyatan masyarakat ingkang sampun nate kawontenaken ing lingkunganipun
piyambak, utawi sesarengan ningali rekaman kegiatan masyarakat kadosta merti dhusun, pakempalan rutin, layatan, jagong, gugur gunung, saha sapiturutipun.
2. Siswa dipunkelompokaken, saben kelompok lare sekawan menapa gangsal. Saben kelompok damel cengkorongan apresiasi kegiatan masyarakat ingkang sampun dipuntingali. Salajengipun, saben siswa majeng ngandharaken apresiasinipun adhedhasar cengkorongan ingkang sampun kadamel.
3. Tuladha cengkorongan apresiasi bab lunturing budaya SLJ.
a.Menapa ingkang dipunsebat budaya SLJ? Menapa taksih dados paugeraning tiyang gesang ing ngalam donya?
b. Kenging menapa ing masyarakat dipun-adani budaya SLJ menika?
c.Sinten kemawon paraganipun ingkang nindakaken budaya SLJ menika? Sampun sae miturut tatanan ing masyarakat menapa dereng?
d.Menapa kemajenganipun jaman mangaribawani kawontenanipun budaya SLJ menika? Cobi kaandharna!
e. Piwulang sae menapa kemawon ingkang saged kapendhet ing budaya SLJ kala wau?
Para siswa kadhawuhan ngandharaken apresiasi bab kegiyatan ing masyarakat sanesipun ingkang sampun nate dipuntingali utawi dipuntindakaken. Kados ta: merti dhusun, pakempalan rutin, layatan, jagong, gugur gunung, saha sapiturutipun.
tagPlaceholderTags: Indonesia, Travel, MayJune2014, Wayang, Puppet, theater, JanJune2014
...Senengmu ngreridhu ngobral esem kanthi ulat sumringah Eman, ayumu kuwi kena tinuku murah Ing atising wengi sliramu ora wegah
August 29th 2016 | Pantun Sajak puisi
Para Pandhawa Lima (basa Sansekreta: Pañca Pāṇḍava) iku Prabu Yudhistira, Bima, Arjuna, Nakula lan Sadewa.
Lima paraga iki turunané Prabu Pandhu kang dadi raja ing Astina. Pandhu disepata déning dewa bakal mati yèn saresmi karo garwané. Pandhu nerjang wewaler lan banjur mati. Dewi Madrim, garwané, mèlu belapati, kamangka nalika iku lagi nggarbini. Nalika suduk salira iku lair Nakula lan Sadewa kang kembar. Déné Yudhistira, Bima lan Arjuna lair saka Dewi Kunti. Sadurunge karo Pandhu, Dewi Kunthi nate nglairake bayi kang banjur diwenehi jeneng Suryatmaja.
Pandhawa dadi satru Kurawa ing Bharatayudha. Dene, Suryatmaja melu Kurawa nglawan sedulur-sedulure dhewe.
Pandhawa ing budaya Jawa, mlebu wong-wong kang kudu diruwat. Yen ora diruwat bakal dipangan Bathara Kala.
Pandhawa punika cacahipun gangsal sedherek, tiga antawisipun (Yudistira, Bima, lan Arjuna) punika putra Pandu saking ibu Kunti, dene (Nakula lan Sadewa) punika putra saking ibu Madrim.
Yudistira titisan Dewa Yama, dewa akhirat;
Bima titisan Dewa Bayu, dewa angin;
Arjuna titisan Dewa Indra, dewa perang;
Nakula lan Sadewa titisan dewa kembar Aswin, dewa tabib.
Inggih punika Raja ing Amarta utawi Indrapasta. Sawise perang Bharatayuda Puntadewa dados raja ing Astina kanthi gelar Prabu Kalimataya. Puntadewa kagungan julukan antawisipun : Darmawangsa, Darmakusuma ,Kantakapura, Gunatalikrama, Yudistira, lan Sami Aji. Priyantung ingkang jujurr, sareh, suci, luhur, remen tinulung, tresna tumrap tiyang sepuhipun saha njagi sederek-sedererekipun. Gadahi pusaka kanthi aran Jamus Kalimasada, ingkang paedahipun saged dados pituduh lan pinulung tumrap kesaenan lan kesejahteraan. Puntadewa gadah garwa kalih ya iku Dewi Drupadi lan Dewi Kuntulwilaten.
Nalika diwasa asmanipun Werkudara, inggih punika ksatria Jodipati lan Tanggulpamenang. Nate dados raja Giliwesi kanthi gelar Prabu Tuguwasesa. Kagungan julukan antawisipun : Bima, Bayusutu, Dandun Wacana, Kusuma Waligita. Piyantun ingkang jujur, boten gumedhe, suci, manut tumrap ara-araipun (terutama Dewaruci)l, tresna tumrap ibu saha sederekipun. Nalika perang gadah jargon “Menang, nalika kalah berarti mati”. Panjenengane pasisirs dados panutan amargi kagungan sifat kang jujur lan suci panggalihipun. Kagungan pusaka kanti aran Kuku Pancanaka ing tangan kanan lan kiri migunani, kukuh sanget saha landhep. Uga kagungan kekuatan gangsal angin, serta saged ngancuraken gunung. Kagungan kalih prameswuri ya iku: Arimbi dan Nagagini. Kaliyan Arimbi pikantuk putra ya iku Gatotkaca, ingkang saged mabur boten ngagem sewiwi. Saking Nagagini angsal putra kanthi asma Antasena ingkang saged mlebet ing bumi lan kagungan kuwasa ing samodra. Bratasena nalika lair kabungkus. Lan ingkang saged nyowek bungkusan wau yaiky Gajah Situ Seno. Nalika samanten Gajah Situ Seno mlebet ing raganupin Bratasena, saengga kagungan kekuatan luar biasa lan saged nyowek bungkusan wau.
Inggih punika Ksatria Madukara, raja Tinjomaya ugi. Kagungan julukan ingkang kathah antawisipun : Janaka, Parta, Panduputra, Kumbawali, Margana, Kuntadi, Indratanaya, Prabu Kariti, Palgunadi, Dananjaya. Priyantung ingkang remen lung tinulung, remen tapabrata, cerdik lan pinter, ahli ing kabudayan lan kesenian. Arjuna inggin punika ksatria ingkang sekti mandraguna. Kekasining para Dewa, panjalmaning Dewa Wisnu. Kagungan gawra ingkang kathah kamangkan kagungan julukan “Lelananging jagad”, kagungan paras ingkang gagah lan boten wonten tandhingane. Prameswarinipun ing Arcapada ya iku Wara Sumbadra dan Wara Srikandi. Lan prameswari ingkang sanesipun inggih punika Rarasati, Sulastri, Gandawati, Ulupi, Maeswara, lsp. Ing Jonggrang Saloka panjenengane gadah prameswari inggih punika Dewi Supraba, Dewi Dersanala inggih punika widodari ing Tinjomaya. Priyantun ingkang kagungan watak ksatria, luhur budinipun, remen lung tinulung, sarta demenaning para Dewa.
Inggih punika putra kapapat Prabu Pandu Dewanata kaliyan Dewi Madrim ingkang lair sesarengan kaliyan Sadewa. Rama lan ibunipun tilar donya nalika penjenengane tasih alit. Mangka penjenengane dipunrawat déning Dewi Kunti kanthi boten mbenten-bentenaken. Sawise perang Bharatayuda Nakula lan Sadewa dados raja ing Mandraka kaliyan Sadewa. Kagungan julukan Raden Pinten. Nakula prigel ing pertanian. Nalika perang Bharatayuda, panjenengane ingkang saged ngluluhaken manahipun Prabu Salya. Sebab Prabu Salya tasih sederekipun Dewi Madrim, lan sejatina panjenengane tansah sarujuk ing kabecikan Pandhawa. Mangka Prabu Salya maringi pirsa tumrap Nakula lan Sadewa dene ingkang saged ngalahaken panjenengane inggih punika Puntadewa, sebabPuntadewa kagungan getih pethak.
Putra kaping gangalipun Prabu Pandhu kaliyan Dewi Madrim, dilairaken sesarengan kaliyan Nakula. Sawise perang Bharatayuda dados raja ing Mandraka sareng kaliya Nakula. Nalika alit kagungan asma Raden Tangsem. Prigel babagan peternakan. Kagungan prameswari Endang Sadarmi, putrinipun Begawan Tembangpetra pertapa ing Parangalas, kagungan putra kanthi asma Sabekti’.
Anusasanaparwa | Aswamedikaparwa | Asramawasikaparwa | Mosalaparwa | Prasthanikaparwa | Swargarohanaparwa |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pandhawa&oldid=1077957"	Kategori: MahabharataWayangPandhawaParaga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 3 Sèptèmber 2016.
Andrea Hirata Seman Said Harun, lair 24 Oktober utawa jeneng sadina-dina Ikal, iku sawijining panulis novel, putra klairan Belitong, lulusan Fakultas Ekonomi Universitas Indonesia Jakarta. Senajan studiné ana ing babagan ékonomi, nanging seneng nyinaoni bab liya ya iku sains, fisika, kimia, biologi, astronomi lan sastra. Novel kapisan kang dianggit langsung arupa tetralogi ya iku rangkeyan kang dumadi saka papat novel. Novel pisanan kanthi irah-irahan Laskar Pelangi wis misuwur, malan nganti tekan mancanagara. Kasenengané bab lelungan kayadéné geni kena ububan nalika Andrea éntuk béasiswa kanggo nempuh S2 ing Sorbornne Prancis lan Universitas Sheffield Hallam ing Inggris.
Komentar marang prèstasiné[besut | besut sumber]
Andrea Hirata kang durung tau nulis babar pisan, dumadakan muncul lan langsung ngripta tetralogi wis gawé cingaké wong akèh, kalebu para sastrawan sènior. Ing ngisor iki dipetik sawetara komentar saka
Indonesia: "Minangka métafora kang wani, ora biasa, ora kaduga-duga, kadhangkala ngawur nanging nyengsemaké".
Ahmad Tohari, sastrawan: "Andrea iku jaminan kanggo sawijining karya sastra mawa gaya saintifik kanthi panyampaian kang cerdhas lan menyentuh".
Prof. Dr. Syafii Maarif: "Andrea langsung mbidhik pusat kasadharan".
(id) ACI Blog: Sastrawan dari kampung Belitong
Kaca-kaca ing kategori "Gunung ing Bolivia"
BoliviaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.43, 11 Maret 2013.
Chapter 11 - The Man who had No Eyes
6. kalihe samya angambil (171) | gampil pinêthik kemawon | Jayèngraga sigra mundhut wêdhung | mring
10. anèh lan nangka sakèhing (172) | lumrah nyamplung nganggo bêton | kie nora nana bêtonipun | pa wus adatnèki | wêringin awoh nangka | mung ing Pêdhali kewala ||
11. kang rayi umatur ari§ prayoginipun: aris. | duka dalêm mangsa
woh | sêdaya woh nangka kitranipun§ prayoginipun: kitrinipun. | tan ana kang kari | Jèngrêsmi Jayèngraga | samya angungun tumingal ||
14. Jèngrêsmi nyathêt ing galih | sèstu sasmitèng Hyang Manon | tyas lêjar sumringah suka
Kulawirya gya tangi | myang Nuripin gregah lunggoh | Jèngrêsmi ngling paman wawi wulu | ing wêktu mèh akir | nulya samya mring jurang | siram ing kali
ingkang liningan agipih (175) | dadèn gêni obor-obor | padhang jroning gua sambènipun | ambênêm kimpul wi | jagung lawan kêtela | pan sarwi anggodhog wedang ||
21. kêndhi sinapit ing êpring | kliang kêmadhuh ginodhog | bumbung kinêrêtan
2. cèrèt cangkire bungbungan (176) | ajange godhong wêwanan | arumat nora kuciwa | yèn
maring swarga | pênarikan mring nêraka | tan wus pêsthi tibanira | ing salah sawijinira | tan kenging botên ngagêsang ||
linuri utamanira | mila putranta kakang mas | Sèh Mongraga kang wus keblat | tabiat mring kaluhuran | mrih ingkang tan kêgêlan§ kirang sawanda, kawêwahan: tang [kêtanggêlan]. | wus man ing dunya akerat ||
13. inggih ta mangsa wontêna (180) | kang kadya putranta kangmas | susungut wahyu ulia | rèhning kita rumaos
dènya suhul ing Hyang | wayah ing pajar gidiban | luaran dènira bengat | kang raka alon ngandika | wungunên
wiridira | praptèng byar enjing hyang surya | pênthèng§ prayoginipun: pênthèr. rumangsang dènira | bakda dikir kang wiridan | luar panjuming kanthetan ||
1. Ki Jayèngrêsmi asêgu | mring paman ngandika aris | kadipunêndi kang kêrsa | ing rêmbag paduka mangkin | punapa inggih lajênga |
3. inggih sumangga ingriku | yèn mênggah kula pribadi | anjawi kêrsanta kangmas | prayogi ingkang dumugi | ngupaya ngiras tirakat | pikantuk kalih prêkawis ||
4. kang raka aris amuwus | abênêr yayi Jèngragi | satutuging paran§ kirang kalih wanda, kawêwahan: ia. | mênawa antuk pawarti |
sinêdyèng kapti | ing pundi sêsanèng wuntat | lan ingkang sinambat wangi | Jèngrêsmi nauri sabda | manirèki samya santri ||
9. dene sêsanèng ngong pungkur (186) |
sêkawan asêsambêran | pan sampun adatirèki ||
12. wus dados prêtandhanipun (187) | yèn wontên tiang nênêpi | anèng ing Pêdhali gua | yèn kathah-kathah kang pêksi | yèn kêdhik ingkang tirakat | pêksi mring Pêdhali kêdhik ||
13. yèn sêpên pan inggih samun | tan wontên pêksi sêtunggil | tyas kaula kêdah dhangan | enjing punika mêriki | kêlamun parêng ing kêrsa | paduka kaula tura ||§ prayoginipun: turi. [Guru lagu seharusnya: 81, paduka kaula turi].
14. pinarêk ing dhusun Tajug | rèrèh wismamba prayogi | nadyan wangsul marang gua | ing mangke inggih utami | ngawirya parêng ing kêrsa | mring dhusun Tajug miranti ||
15. mêngkana samya umêtu | saking ing gua Pêdhali | Sinduraga anèngarsa |
19. dha-usuk nom tuanipun (189) | kang dèrèng wruh tan kêtawis |
patut padha antêngipun | Ni Wasita gumuywangling | sijine kae kang jagong ||
pating guligik | kadulu ing dhayoh saru | jamak kang antêng abêcik | malah padha nganggo-anggo ||
10. mêngko lamun manèh ngladèni mring ngayun | kang rada mriayi thithik | ywa kaya anaking jagul | bapamu dèn kyai-kyai | mring wong pirang-pirang dhukoh ||
11. kang sinêndhu samya jrih mring biangipun (192) |
sutanira manut pituturing biung | ya ta kang sami alinggih | anèng ing pêndhapanipun | sami rênaning apanggih | Ki Sinduraga
5. bisa nyukur lèmpèr panjang piring tuwung (196) | lir bathuk pêngantyan | barêsih
9. munyung-munyung maring wong nora angingus (197) | yèn wis mamah-mamah | warêg wadhuke malênthi | kaya kundhi kêlarisan
janggute iku | lir wong kêsurupan | mêngko ngong sêmbur ing kêndhi | Ki Nuripin kumrengkang mêdal ing jaba ||
kêlantih | kang cinaran ngling inggih ngangkah punapa ||
17. samya mundhut nyamikan sasênêngipun (199) | aroyom karênan | Jayèngrêsmi ngandika ris | mênggah gua Pêdhali puniku paman ||
18. sajronipun wontên gua malih têlu | kang wetan sêtunggal | kidul myang kilèn sawiji | langkung nyurêng sumingêb pêtêng tiningal ||
19. alon matur inggih kang ngalur§ prayoginipun: ngalor. puniku | kang ngidul lajêngnya | trus ing gua Bayangkaki | ingkang wetan trus guardi Padhangean ||
20. kang ngilèn trus gua ardi Wijil nêngguh | tanah ing Pepedan | yèn wontên ingkang nglampahi | têmtu inggih ingriku têrusanira ||
21. pan puniku dadya ing pangungsènipun (200) | yèn wontên prêkara | gègèr wong kutha angili | mring Pêdhali sêpintên kamot kewala ||
pan sêdaya awoh nangka | sêdene kang nangka yêkti | Sinduraga turnya ris | kêlangkung prayoginipun | punika pan idayat | sêkadaripun dumugi | pan wus adatipun ing
pêsareanipun gusti | Bêthara Katong minulya | gothèkipun duk inguni | jaman dipati Panji | Pranaraga puranipun | pura
8. pan aran pura Katongan (203) | ing alami gusti lalis | sinêkar sajroning pura | dadya astana miwiti | putra wayahirèki | gumantya kamuktyanipun | Jayèngrêsmi ngandika | Bêthara Katong puniki | saking pundi kawijilane waunya ||
9. Ki Sinduraga turira | Bêthara sêjarahnèki | saking nêgari Bintara | warti putrane sang aji | dhukuh nèng Lèpèntangi | ing Katong wastaning dhusun | kawit alit binucal | mring sultan nèng Lèpèntangi | inggih asring Bêthara mring Pranaraga ||
10. mimitra mring Kyagêng Mirah (204) | Ki Agêng Mirah puniki | kang miwiti gama Islam | santrinipun misih kêdhik | Bêthara Katong kait | lan Kyagêng Mirah ing
anjurungi | katrima pêndonganira | bêdhahipun Pranaragi | kados wau puniki | mêkatên gogothèkipun | Ki Kulawirya lingnya | mêngkono jawane iki | lah kêprie kêpatèn lacaking warta ||
12. kang putra kêkalih nabda (205) | pan
kang rama | ngawirya kalih puniki | inggih kaka kula kang sêpuh piambak ||
13. Jêng Kyaa§ lêrêsipun: kyai. Bayipanurta | guru gêng tan ana nyami | madhêkah ing Wanamarta | pinartikakakên§ prayoginipun: pinardikakakên. dening | Wirasaba dipati |
gapyak dènira ngling. [...] |§ kirang sêlarik: kawêwahan: datan nyana sayêkti. adhuh mas sutèngsun bagus | putrane kang Rundaya | dene
angèsèd yèn dinuta | ing mangke punapa têksih | ngawirya tri asuka gambuh ing dria ||
1. sarêng dènya gumuyu | Ki Kulawirya latah
katranipun§ prayoginipun: katrinipun. | sêkala samya pênganggêpipun | asrêp ing tyas lir dhatêng Jêng Kyai Bayi | mring Ki Sinduraga ing hyun |
4. mangke dados pêngulu | mêngkoni sakèh ngibadahipun | dhusun kang kêbawah
ibunipun puniki anakmas kalih | Sinduraga manthuk-manthuk | karênan myat ing dhêdhayoh ||
7. Ki Wirya malih muwus | ing Lêmbuasta sintên kang Sindu |
namanipun lan dhusunipun ing pundi | ngling inggih puniku wau | Kidangwiracapa kang wong ||
8. akêndêl ing pêkewuh | ing prêkara tinuduh glis rampung | ingkang dadya wat-wate sakèhing santri | mung Kidangwiracapèku | priangga ingkang pitados ||
9. Nglêmbuasta puniku | tanah ing Kalangbrèt dhusunipun | Jayèngrêsmi anambung wuwusira ris | Ki Wargasastra puniku | ing pundi sananing dhukoh ||
10. Ki Sinduraga matur (211) | inggih tunggil sami ngrikinapun§ prayoginipun: ngrikinipun. | tiang WêngkrêWêngkêr. ingkang adhepok nèng ardi | Padhangean pucakipun | singriki tan pati adoh ||
langkung kulinanipun | Pangran Rangga sasêntananipun | ingkang samya mêmasah ing prama kawi | kawi rêjaning sastra gung | kasusilan
2. acèkli nèng pucak wukir (214) | wukir pupunthuk sêdhêngan | kang wisma nèng gunung kabèh | wêwah pênêde
inggih luwure wong Tajug | atangkar dadya sêdesa ||
4. kula puniki nèngriki | inggih mambêt brayat kadang | katut wong tua katêmpoh | kula
kenging sinarêman | yèn mênggaha bêngawan | sampun nyungap samudra gung | kalaban nugrahaning Hyang ||
9. bisa wor tawa mring asin | mangsa si tawa wangsula | mring
kawistara raosing tyas | sindhêt kaol kaula | Jayèngrêsmi mèsêm muwus | mindhak wèh têkabur mringwang ||
10. tiang mêkatên tan kenging | kathah mênthèking pêthèkan | apês mupangat ing kaol | kaula tanya pêsaja | saking rumaos ngaral | supaya indhaking kawruh | rèhning ngam kêdah ihtiar ||
11. Ki Sinduraga ngling aris (217) | ingkang kêpanggih tyas kula | babaring kasidan rêke | wontên ing dalêm iktekad | ingkang êkas ing salat | tangat sunat lawan pêrlu | panarikaning olia ||
12. rêrambatan saking mukmin | mukmin ngam kang bangsa riah | salate ngaral kemawon | mêksih nganggo jamak kala | lawan ingkang pinangan | mêksih kalabêtan mêkruh | punika mukmin bangsa ngam ||
13. inggahipun mukmin ngabid | anucèkên kang pinangan | kang kalal makruh karamèng | wong kang karya kathah-kathah | nglampahi pêrlu sunat | munggah mukmin salih nêngguh | wong karya pakêrti tama ||
14. bênêr patut anglakoni (218) | wajib pêrlu lawan sunat | sêdaya yèn wus kêlakon | gya
nulya malih inggahipun | mukmin ngasik wastanira ||
17. wong kang brangti mring Hyang Widi (219) | kewala namung Pangeran | ing
minggah aolia Allah | sèstu ingkang kinêrsan | kula punika sang bagus | sagêd miraos kewala ||
19. dèrèng sagêd anglampahi | pan amung awirayatan | yèn wontên ingkang kêcangkol | Jèngrêsmi karênan ing tyas | myarsa wirayatira | Jèngrêsmi nauri wuwus | pangkating mukmin punika ||
kang mungguh | dhayohmu padha ngulama ||
25. kang èstri nauri inggih | Ki Sindu mring pêkarangan |
27. kang rayi umatur aris (222) | inggih paman Sinduraga | kados yèn lamun ginuron | eca pinikir wong tua | tekad sarak utama | mituhu sarengat rasul | dèrèng mèngèng saking kitab ||
28. Ki Kulawirya nauri | ia
13. sumangga paduka samya wanting | krana'llah kemawon | nuwun maklum sawontên-wontêne | kang ingacaran samya
nganggo jondhil]. lir indha binandhil | tandange aibut ||
19. wusnya têtêbah ingkang ngladèni | nyamikan sinaos |
sêdulur yêktine | kang liningan amangsuli inggih | kêlangkung utami | sami ngawu-awu ||
25. Jayèngraga angling jroning galih (231) | ho ah
iriban liring | samur nyakot panganan ||
3. ingkêmira ngiras angèsêmi (236) | Jayèngraga angling jroning nala | gampang mana bocah kuwe | kaya untu mèh
mèksi | kaya nubruk-nubruka | anglêthuk angrêmus | mring baguse Jayèngraga | ingkang dhegus alus bêsus mêsigit |§
angimani (240) | gupuh ngangkat pêrlu niatira | usali praptèng takbire | wus ing patikahipun§
andika rumiyin | kula mangke sêkêdhap ||
13. Sinduraga mudhun ngrumiyini (241) | angrukti sugata sèsèmèkan | kang lah-olah kinèn age | ramut sêdaya sampun | ya ta ingkang wontên ing masjid | Nuripun ngudhar-udhar | bubuntêlanipun | Ki Wirya ngling iku apa | matur inggih ambrêkat nyamikan kêdhik | puniki hajêg§ limrahipun: gajêg. eca ||
14. Kulawirya gumuyu ambêkis | apa kapiran singra§ prayoginipun: sira. tan mangan | durung wruh rasane kuwe | kang dablog sapa mau | dene
praptèng wisma Sinduraga gêpah | amrênahakên lungguhe | wus tata anèng salu | Sinduraga nuduh mring siwi |
kèngêtan mring kang puputra | ramanta kang Arundaya ||
17. ing dangu akêkadangan (249) | tan wontên rasa-rinasa | kula mèksi ing anakmas | sasat
saking sêpasar | wontên marême tyas kula | ngawirya samya noraga ||
19. langkung lênggana minarma | ngling malih Ki Sinduraga | mênggah anakmas ngupaya | kadange ingkang lêlana ||
20. kang wasta Sèh Amongraga | tan kêna ginanaling tyas | wus tan samèng janma jamak | anèng jaman kaênêngan ||
21. yèn sirnane botên sirna | kados sampun kinêwasa | wus praptèng piambêkira | namung punika anakmas ||
22. dede pêthèk dede batang | grunêking manah kewala | mênawi mèmpêr ing benjang | tinitèn won pêngangguran ||
23. Jèngrêsmi lon angandika (250) | yèn parêng Ki Sinduraga | wontêna pitulungira | sawiji anguntapêna ||
24. maring dhepok Padhangean | Ki Sindu langkung lêgawa |
3. samya mangu ngangukangun§ prayoginipun: nganguk-anguk. | sing lawang dhadhahirèki | ya ta kang mahawèng mêrga | wus kaampingan tan kèksi | ing wanci suya§ prayoginipun: surya. rumangsang | gumatêl pantog ing enjing ||
bondhol gulathik prit pêking | sinulakan§ prayoginipun: sinurakan. kukuk giak | nèng ranggon
17. punika wastaning dhusun | inggih ngastana Pakuncin | apan siti pamêthakan | pupundhèn ing
sarèh ing wisma kaula | sampun amba sêsaosi ||
29. inggih ing sawontênipun (257) | kang mugi paduka kampir | Jèngrêsmi nauri sojar | ênggèh
cinamik nèng mêrgi | gêdhang nulya tinampanan | ngling Allah niki utama ||§ prayoginipun: utami. [Guru lagu seharusnya: 8i, ngling
prayoginipun: adheang [adheang-dheang]. atob hak huk | wus tan ngari-ngari | ing lampahnya gya nabra§ prayoginipun: nabrang. |
jêwawut kêrai | wus langkung ing Kategan ing Kategan§ langkung kawan wanda, kabucal: ing
anèng sandhaping waringin | lênggah munggèng watu towok | kêraos sayahnya suku rapuh | karênan sumêni |
dhêdharan sumaos | dhahar pêpanganan krêtan têbu | pisang raja kuning | lawan rujak dawêgan | myang tambo brêm sinantênan ||
25. nangka dhuwêt jambu isi | cêmplung gabu kêtan komoh | tan salak juadah lawan madu | pikantuk binukti | pan samya winêratan | Ki Kulawirya ris mojar ||
26. dene saji kang pêtinggi (266) | ka§ prayoginipun: kang. liningan matur alon | inggih pinarêngan badhe sungsung | sanak
pinaringkên marang santrinipun | wong rolas Nuripin | tuwuk sêdayanira | Jèngraga ngling§ kirang
inggih won-awon | pan pun Narakosa ngling gih langkung | pênrimane sami | dènya sung sih prayoga | matur tan rumaos gadhah ||
29. Ki Wirya nambung ngling aris | puniki watu lir towok | prèhipun waunya
towokipun sela gih puniku | dede waja wêsi | iba landheanira | towok ambane pat pêcak ||
33. ki pêtinggi nolih angling (268) | wikana sawêg carios | sami tan uninga towok watu | wêsi lan wajèki | mung angluri kewala | brêkat criose wong kuna ||
34. Ki Wirya lingira aris | kadèk ujaring wong-uwong | towok yèn olèha anggonipun | wong ahli wanadri |
gawean ing Jênangan | jawane kie kang mawa ||
35. gih mêkotên kang pêtinggi | Narakosa matur kados | Jèngrêsmi lon nabda lah ta sampun | man manira amit | sami andum waluya | ngong mangkat mring Padhangean ||
36. linampahan sakingriki (269) | punapi botên kêdalon | matur Narakosa botênipun | kêdalon ing mêrgi | apan sampun acêlak | punika ingkang
etung patut saru (272) | mung sok olèha jabloganipun | Ki Nuripin enak-enak angucêmil | dinukan nora rinungu | sarwi menggos
kirang kalih wanda, kawêwahan: ingong.
11. e nora kegah-keguh | [...] |§ kirang sêlarik, kawêwahan: ngenak-enak dènira amuluk? yèn
mau | matur inggih lêbêtipun anglangkungi | tan paja kandhas ing suku | thawe-thawe mêksih ngongkong ||
gupuh | mung klambi malêm inganggo ||
36. alaju lampahipun | wanci andhap surya nawang lambung | kawistara ron kitri
mulanya (280b) | kang sinungling wus mangêrti | Pakujiwa Pakuraga | umatur mring kang palinggih | punika wontên janmi |
linggih | sarwi winor ing guyu mêmanis sabda ||
8. agêpah ingkang cinaran | alênggah ing salu pranti | Jèngrêsmi
marang andika sami | adyaaywa. pae ing pangrêngkuh | kaula lan ramanta | wus nunggil saliring kapti | ing panganggêp mring sun ywa bineda-beda ||
16. samya tumungkul noraga (284) | kang liningan ngawirya tri | nadesêm èsmu lêjar tyas |
kados botên pai-pai | lan rakanta jêng kyai | sami ugi ing pasukur | ingalaping pamulang | paduka marang ing kami | Ki
mawarni | anèng salu miranti | ya ta kang salat bakda wus | mudhun saking ing langgar | paraptèng wisma tata linggih
20. ambungkuk ingkang liningan | sarêng dènira wiwijik | adan lêkas samya nadhah | ki sèk datan kêmbul bukti | namung sairis uwi | lêgi pala kang pinuluk | ingkang samya anadhah | rampadan ulam mawarni | parandene
Sidalaku ris nabda (287) | sumangga pamangsêg bukti | sanambi§ prayoginipun: sinambi. lan rêraosan | kang ingacaran nuwun sih | arum wijiling angling | adhuh babo wong abagus | kêna siptaning jana | tirakat angèl winardi | kêdah nglingling sawirasaning korasan ||
24. nadyan pratisthèng asimpar | yèn tan wruh sawadyakaning | ngasêpi yèku
ing Widi dhustha | mamrih untaping kêdadin | Ngèksiganda dènya wit | akarya wêkasanipun | pralambanging agêsang | dening padudon bawani | ing sabumi-bumi saha rêbut basa ||
27. amiwal sêmune padha | pêndhita pandhingan dhiri | kang anèng wana
jatining êning nis | lir trênggana lan sasi | ing jaman kêjatinipun | puniku pipingitan | tan kenging
prasiptèng wangsit | sasmitanya anjurudêmung ing sastra ||
1. mêngkana siptaning nala (290) | nalika winawèng wuwus | marang Ki Sèk Sidalaku | kathah kêcathêt ing dria | tan inang lèlèjêmipun | ing wanci wus sirêp janma | Ki Sidalaku amuwus ||
kathah tilasing prêtapan | kang wau duk kinanipun ||
3. têksih dêlasan samangkya | pan prêtapan kathahipun | pitung dasa langkung pitu | nèng
6. antara jro satirisan | kathah guguthêkanipun | anjêrambah ombèr samun |
7. prapta sajronirèng gua (292) | sêdaya samya kadulu | pasang rakit ronganipun | kang
12. kang angegos kang sumungsa§ prayoginipun: sumungsang. | kang dhêkok miwah mêndhukul | kang karang curi pêparung | ingkang miring miwah lêmpar | pan akathah warnanipun | tinaman kabèh jinajah |
sasênêngipun | Jèngrêsmi pêtanyanipun | kaula nuwun pêpajar | ingkang patilasan wau | sapa sintên kang atilas | Ki Sèk Sidalaku muwus ||
15. gua pun Sêntor punika | inggih pasênêtanipun | nyai gêng Jênangan nêngguh | sang raja pêndhita rara | Kilisuci kadang prabu | lamun nêgês pamêlêngan | ingriku prêtandhanipun ||
16. ing Sêntor minangka wisma (295) | dene paninisanipun | puniki pupucak gunung | namung galih§ prayoginipun: kalih. gèn punika | dhepoke sang Kili wiku | tan susah
prayoginipun: tumênggung. | Klana Jayakusumèku | mangun prang arsa ambêdhah | marang nêgari ing Wangsul | sêkadang kadeanira | samya nunungku sêdarum ||
19. nèng ngrikyardi Padhangean (296) | dene sang adi tumênggung | nèng gua Sêntor
wasistha nung nanggulang nungkul ing mungsuh | pakarti sampe§ kirang sawanda, kawêwahan: ka [sampeka]. |
lêgawèng pagut sasiki | suka pahêm ing pahuman tumamama ||
sih nata | punika gogètèknèngki§ prayoginipun: gogotèknèki. | jayaning prang dhedhepok nèng Padhangean ||
10. milanipun kathah prêtapan ingriku | ki putra Jênggala | winongwong ing bêthara di |
prasendhe ihtiaripun | tinarimèng Suksma | rampunga pakartèng kalbi | tyasnya purna anèng gua Padhangean ||
14. alon matur Jèngrêsmi mring sang awiku | gih talah punika | dhaupe kadipunêndi | lawan ngèlmi sarak
17. wus têrtangtu manungsa kang bangsa luhur (300) | punjul ing tumitah | wontên antaraning budi | panggayuhing marêk
tan wruh ing têkdir | tar wrèng budi namung badan kinawruhan ||
21. kawruhipun tan wor ingkang bangsa luhur | têlênging tyas tama | tumama maring kêdadin | kang utama tansah brangtanirèng Suksma ||
1. wong kang prawira ing budi (301) | tan mèngèng paningalira | sura lêgawèng patine | saking kumandêl ing Suksma | wus amisesa badan | kang budi widagdya luhung | nunggal kêrsaning Hyang Suksma ||
2. kawibuhan ing Hyang Widi | pêpêsthèn kang winaskitha | tan jumangkah lamun dèrèng | tumindak takdiring jangka | dadya wruh ing wêkasan | mangsaning sèstu lan uwuk | kang winawas sajroning tyas ||
3. babagan kalih prêkawis | kang luhur kêlawan andhap | pandum budi lan badane | wus pae paekanira | kangbuhan§ prayoginipun: kabubuhan. nrang sipta |Kurang satu suku kata: kabubuhan nrang cipta. kang bangsa badan akudu | sarat takiar prantinya ||
4. punika dhauping ngilmi | agami Buda lan sarak | tandha ahli kaluhure | munajat lawan mumuja | sami bangsa Pangeran | tan kêna sor kulanipun | wus wasis ing
tan ana bubundhêle | sinung gampang ing pangucap | datan ming kalih sabda | pitulung kamulyanipun | kêraton jaman
kiai | mênggah srat Panitisastra | inggih punapa pedahe | nauri Ki Wargasastra | puniku panêngêran | ing ngilmi ingkang
kathah | kucêm seta lathinya | ingkang mêkotên puniku | yèn wontên rêrasan sastra ||
25. arsa ngucap no§ kirang sawanda,
36. yèn ta angalapa krami | kèh lumuh kalungsèn mangsa | nora sêwawi karêpe | dèn kang aran janma dika | ingkang ngrêsêpi manah | mring saroangira lungguh | datan kaêntèn wêcana ||
37. kang tansah dènya dudugi | marang sanityaning janma | tan pinurikan dening wong | tan susah kasrambèng rucah | angrêsi tyas sujana | kêlawan bisa mumungu | ing kêwanènaning janma ||
38. ing rèh pangulahing jurit (310) | mumpuni ambêning ujar | tan ana rêngat tyasing wong | sakèhing janma karênan | samya angalêmbana | lan malih sayogyanipun | kakung yèn parêk
galaking sarpa lan mandinipun | kêna ilang wisanèki | saking japa mantra nêngguh | galaking macan pan kenging | ilang dening japaning wong ||
yèn wus mati | lan nêpsuning durjanandon ||
4. ngigit-igit tan mari pangincimipun | dening japa lan mantrèki | sasat
ngalênggêr dènya yêktèni | sangking kasinggihanipun | tamsile wong ulah juti | kadi tan ana bêrojol ||
ririh | tan bêrabah ing wiraos ||
8. momot tyasnya sêsamine ing tumuwuh | tulus tan amrih rusaking | puniku pracihnanipun | janma jati kula singgih | kadya ta kang winiraos ||
9. ran pêndhita sastra gênya ing liripun | tan
prayoginipun: nuduhakên. ring patanyan mudha punggung | amadhangi tyas ngasêdhih | wruh wirasaning sastra gung | tan karya sak-
nyana panjang tuwuhnèki | kêlawan malih wontên wong ||
13. wus limpad ing sastra tur ta sampun wêruh | ing sakramaning nêgari | mangka lakune têka nut | mring durjana dadinèki | padha lan kang nora wêroh ||
14. dènya tanpa karya ing kabisanipun | sami lan kang nora bakit | wontên wong wus tua pikun | tur dawa ngumurirèki | tan karêp ing bêcik kang wong ||
pinangan dagingipun | padhaning wong kang kadyèki | de kang kaonang ing wuwus | cêndhala kawan prêkawis | gadarba yèn ing buburon ||
17. pêksi ingkang cêndhala dhangdhang lan puyuh (314) | lamun ta mungguhèng budi | ingkang kocap cêndhala dur | tan karêp pênggawe bêcik | tinggal bêkti mring Hyang Manon ||
18. nguciwani mring pawong sanakirèku | ngungkuli tri cêndhalèki | pêcat budine rahayu | tunggal babaganirèki | lan kang nistha sor pra awon ||
19. wong miskin pan akèh-akèh bawanipun | mrih pakolih pangan pokil | lan mêngkana malihipun | wong kang ala rupanèki | kèh tênagane mrih katon ||
20. ing baguse yèn wadon mrih katon ayu | lan jalma tan anut maring | sawirasaning sastra gung | saujare sugal sêkil | kawijilaning wong
8. ingkang katon kaluwihanèki | kang tanggon katêmpoh | atirua duk sang naga gêdhe |
14. kang punika palupining janmi (318) | srayotamèng tanggon | Jèngrêsmi mèsêm sasmitèng rine | miwah marang kang paman sarya ngling | jawènipun ugi | ngagêsang puniku ||
15. wus cinupan ing sastra ngingkêti | pênêd lawan awon | tan
wuwuse | inggih wontên malih ondhenèki | kang kocap ing jilid | Jawi jarwanipun ||
18. tingkahing anak yogya manuti (319) | wong tuane karo | lir ta
krama sêprandene | yèn wus tua tinggal solahbawi | awiji pribadi | arang ingkang tiru ||
21. anaking durjana kadhang dadi | pêndhita kinaot | kadhang anaking pêndhita gêdhe | dadya durjana julig ajuti | dene ta tan kadi | wong atuanipun ||
dodot | lamun pangan kang linuwihake | ing brêmana pan puhaning sapi | tan amangan daging | alit milanipun ||
27. sapi kang pinangan puhanèki (321) | pan ingakên êmbok | mungguh sujana ingkang pinilèh | saringaning sabda kang linuwih- | akên
wulange | krana sang pêndhita pakartèki | ingkang dèn guyoni | anggulang sastra gung ||
tamaning utami | yèn angsal arta gung ||
31. jêjarahan saking mênang jurit | mrêp ripu amboyong | kasêbut digdaya misuwure | yèn mangun prang ngangge pat prêkawis | kang upaya sandi | maring madyanipun ||
32. dhêndha pariksa apura tuwin (322) | dana utamèng don | pangadêging prang lawan danane | yèn wus
kenging katon jrihira dhewe | kawruhan ing mungsuh myang wadyèki | têmah angêkêsi | mring roang kang purun ||
34. acawisa barang ingkang dadi | nangèkên roang wong | mamrih galak mring mungsuh pamrêpe | ywa nênantang mêmanas ing jurit | kang prayitnèng wèsthi | amawas ing mungsuh ||
35. anganggea mamedaning agni | sing kêparag gosong | mungguh pawong sanak
tyas ing wong | ingkang dadya satruning uripe | yèn ing sêktining sêjagad iki | datan angluwihi | pra jawata luhung ||
37. yèn ing pêksi kang linêwih bêcik | namung pêksi beyo | bisa ngucap tur bagus rupane | munggyèstri kang
mring Wargasastra | kadipundi wau kakang | kang mawi dunya punika | nistha madya lan utama | nistha
ing randha | rong dalu nèng pasipêngan ||
4. randha pradhah sugih dunya | kêlangkung kula ingêma- | êma ing randha punika |
pêndhita | tandha nèng pangabêktinya | panggah ing sêmbah maring Hyang |
kanglamun§ prayoginipun: kalamun. asat | tan sinabèng pêksi rawa | wong kang sugih arta garwa | lamun mati tan
kang tuwuh mungguh ing janma | kang abagus warnanira | sarta prayogi kulanya | pinilih marang narendra | utami ingkang susastra | ing prasêmon tan katiwang ||
21. lawan kang para sujana | limpad sawêrdining sastra | ngrêsêpi tyas sang siniwa | bisa mung kêrsa mrayoga | pariksaning ratu tama | marang wadya tantranira | patang prêkara lirira | dhihin trap susilanira ||
22. ping ro ing kagunanira (330) | kaping tri pakaryanira | kaping
nabda (334) | mring kang putra kalihira | jawane wong tanpa karta§ prayoginipun: arta. | tiwas kauripanira | tan rinakêt ing
ing aksara | wruhakêna ing yyanjana | mwang swara yeka yêktinya | têgêsing sattra§ prayoginipun:
56. kang aksara mawi cêcêk (340) | dyanatinya§ prayoginipun: dyanyaktinya. kadya basa | tumênggu'ngganggêng gung gawe | ca'nggèh pa'ngguh ta'ngkul ta'ngkil | akyèh lwirnya tang nung swara | sêpadhanya kang acêcêk | yèn ngajêngakên§ langkung sawanda,
nung swara | nèng dirga mutêk umure | myang nèng dirga mêlik mêndut | awèng swara amardawa ||
70. nihan lwih saking nung swara | yeka
gesangipun ingkang andap santun. minongko wonten lakuning kulo ingkang boten remen lebeting manah, nyuwon dipon ngapuro. al faqiir... Muhammad Andru
gendjer saiki wis digawa mulih // Gendjer-gendjer esuk-esuk
Aliyah Kanjeng Sepuh GresikYayasan Madrasah Aliyah Kanjeng Sepuh Gresik
Tsuchigumo_Village.jpg (unduh)‎ (598 × 411 piksel, ukuran berkas: 25 KB, tipe MIME: image/jpeg)
lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
Ebes : Kabeh onok hikmahe, sing penting kera enom sak iki ojok ngarep-arep
sembarangan. Dhandhanggula: Wangsalan Wulang Wanodya: 10 bait.
Gatholoco Pamit Lunga Marang Cepekan: 2 bait. Kinanthi: Ambatang Cangkrimane Retna Dewi Lupitawati: 10 bait. Gatholoco Mengajar Para Isteri
Gatholoco Jumeneng Gurunadi: 6 bait. Menebak Tekateki Dewi Mlenukgembuk Ambatang Cangkrimane Dewi Dudulmendut: 10 bait. Gatholoco
Bandung: (mesem)Ah, menawi kula, boten usah di pikir bu. Bu, saktemene kula ajeng tanglet kalih ibu, Nanging kula boten kepenak,Bu.
Ibu: Kowe arep takon opo?Kok nganggo ora kepenak barang. Aku iki ibumu opo udu. Arep takon opo to Le?
Bandung: Ngeten lho Bu, saktemene Rama kula menika sinten? Ngantos sakniki kok kula taksih bingung.
Ibu: Bapakmu kuwi sakjane bangsawan ong tlatah adoh kono.
Bandung: Jadi bapakku masih hidup ibu?
Ibu: Yen kowe pancen pengen nemoni Ramamu, yo ora opo-opo. Golekana Ramamu kuwi,nanging ibu mung iso pesen.
Ibu: Ibu ora bakal keno opo-opo. Ibu mung iso nyangoni slamet yo anakku sing tak tresnani.
Jonggrang: Ana apa Patih. Kok njenengan wis bali saka peperangan, ana ngendi Ramaku?
Patih Gupala: (menundukkan kepala dan menyembah) Nyuwun sewu Roro. (berpikir-pikir)Prabu Boko…
Jonggrang: Rama!?Ana apa karo Rama?Opo panjenengan duwe kabar sing ora ke penak Patih?
Jonggrang: Ana ngendi Ramaku? (bingung dan hampir menangis). Cerita karo aku Patih..pundi ramaku?
Patih Gupala: Prabu Boko gugur ing peperangan menika, Roro.
Jonggrang: HA? Apa bener ngendikanmu kuwi. Opo panjenengan boten Goroh Patih?
Prabu Gupala: Saestu Rara. Kula ingkang ngertosi piyambak, Bandung Bondowoso nusukkaken kerisipun.
Wektu nangis iku Bandung Bondowoso teka ing ngarepe Rara Jonggrang. Bandung banjur mikir-mikir, sapa Ratu ayu ing ngarepe iku? Apa selire Prabu Baka sing
Roro). Kena apa kowe duka cah ayu?
Jonggrang: Sapa kowe wani teka ing kerajaan iki?
Bandung: Hahaha…Sopo aku? Opo kowe ora ngenali aku, raja ing Kerajaan Pengging, lan saiki sing duweni
Bondowoso sing duweni kerajaan iki. Hahaha..
Roro Jonggrang bingung are menehi jawaban apa. Bandung iku wong sing sekti.Ra mungkin aku wani nolak. Nanging atiku ora tresna. Kenal wae durung, kok njaluk aku dadi bojone. Penak tenan. Saya maneh, uwong iki sing gawe
Jonggrang: Ngene wae, yen kowe
Wah, kowe ki dagelan tenan kok!!Sewu candi wektu sewengni?10 candi wae, apa mending kowe njaluk syarat liyane n arsietwae. Sekarepmulah..Moso kon gawe 1000 candi.Arep tok nggo ngopo candi iku.
pm	Nuwun sewu, Jeng, menawi kepareng dalem badhe ndherek ngopy naskah drama punika, kangge latihan anak didik kawula, matur nuwun menawi
ora weroh.Yo kudune ojo jual mahal ben rukun sak kabehe.
Pulo Muna iku sawijining pulo ing Sulawesi Kidul-wétan sing misuwur asil kayu jatiné. Pulo Muna minangka wewengkon Kabupatèn Buton lan Kabupatèn Muna kanthi kutha krajan lan kutha paling gedhé ya iku kutha Raha. Sebagéyan gedhé tlatah iki awujug watu gamping (kars) umur Pleistosen (watara 1,8 yuta taun kapungkur). Watu gamping iki dikira-kira saka Formasi Wapulaka, kayadéné sing katon ing tebing-tebing watu gamping ing sadawaing pesisir. Watu gamping iki minangka terumbu karang sing kaangkat lan saiki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Muna&oldid=985387"	Kategori: Pulo ing IndonésiaSulawesi Kidul-wétan	Menu navigasi
Tyas Dalem ing Pugeran punika awangun joglo ingkang sentosa, kasanggi saka guru sekawan. Punika saged dipun tegesi bilih piwulang Dalem Gusti Yesus punika dipun sanggi dening rasul sekawan ingkang dados juru Injil, inggih punika: Santo Mateus, Santo Markus, Santo Yohanes lan Santo Lukas”.
SEJARAH TAPEL ADAM pupuh 31-37 | alangalangkumitir
ingkang prapta, ing kana ya weruha, panuju lan oranipun, padha pesajan
Nanging mengko wus sun ambil, dadi putraningsun tuwa, wajib ngabektiya age, sang kusuma duk miyarsa, timbalane kang rama, tur sembah
tan panuju ing karsa, mung dadiya kadang wae, Hyang Nurasa duk miyarsa, timbalane sang Nata,
silih kinarsakna, pejah kawula samangke, paran hulun yen sageda, suminggah ing sakarsa, yenti yen kawula manut, ing reh kangdarbe
ingsun pasrah, iya mring arinireku, miwah saisining pura.
Kabeh pasrah ing sireki, jro kadhaton pulo Darma, apa sakarsanirangger,
cethi, kabeh padha angiringa, gustinira mring kaputran, Hyang Nurasa lengser sigra, saking ngarsa Narendra, gumerbeg pawongan pungkur, yata wau sang lir retna.
Wus maharjeng busanadi, lungguh neng kanthil mutyara, aneng ing dalem kaputren, sampun ngaturan
prapta kagyat ing tyas sang retnayu, kapelak tamu praptanira.
Sang retna tumurun aris, saking palenggahanira, sang kakung mrepeki age, sang dyah mendhak arsa nembah, cinandhak astanira, dhuh kusuma jiwaningsun, gusti sampun awot
Maldewa, kang tapa jroning guwa, wus pinundhut ing Sang
menggal geng kalawun-lawun, gung subrangta mati raga.
Hyang Nurasa sasampuning, lan garwa yoga satunggal, gya nyipta kahyangan dhewe, aneng jroning guwa wenang, sadhasaring telaga, luwih saking jro kadhatun, asring kayanganira.
Sasat langening swargadi, sarwa retna myang sosotya, tan siwah lawan gambare, kang saking ing redi dhasar, Sang Hyang Nurasa
Antuk kalih atus warsi, denira manungku puja, kang pinusthi jroning tyase, minta yoga malih ingkang, linuwih wus katrima, cahya rasa gya tumurun, kang garwa lajeng wawratnya.
Sawusnya ngantara lami, prapteng mangsanira mbabar,
Dene ta cahyanireki, anglangkungi weningira, sor toya jro telagane, wus tan kalih lan kang rama, kukuwunging wadana, pinuja mantra kalangkung, wus dinus ing gege toya.
sadaya ingangge sampun, wus dadya kahanan tunggal.
Tan kena ingaranan kalih, pama sekar lan wanginya, [264] Hyang Nurasa ing wangine, ya ananira Hyang Wenang, tan kena pisahane, wus dadya tunggal sawujud, cinatur mangsa punika.
dene ing ngalam donyane, etang saking tahun Adam, nenggih ing tahun surya, kali ewu sangang atus, lamun ing tahun sasangka.
Kalih ewu langkung neki, sangang atus wolung dasa, lan gangsal warsa punjule, Sang Hyang Wenang
Luwih saking sektining jim, pinunjuling tri lokaya, saking matenging tapane, sawusnya osik mangkana, Sang Hyang
sakidulipun Kusniya, kang aran pulo Dewa, ingkang ageng pulonipun, sadaya pan kalih welas.
Kajawi kang alit-alit, tan wonten kang kalangkung-kalang-[265kung, wus jinajah sadayane, marang sira Sang Hyang
wuwuhi tapane kang rama, miwah kang eyang tapane, pirang-pirang atus warsa, dennya kapati tapa, wus kena
dadra, dennya nedya nutugi sruning budi, nasar-nasare linantur, dening kang murbeng jagad, Sang Hyang Wenang kang kadya sukaning kalbu, pinangeran ing sajagad, sinebuta ing sabumi.
Dene ta saisining rat, ciptaning tyas wus tanana nimbangi, marang
Sawusnya telas sedaya, pulo-pulo sakidul Male-[266]bari, jinajah sadayanipun, kendel neng pulo Dewa, yeku ugering pulo sadayanipun, kang sakidul kilenira, ing Kusniya Malebari.
Nami dewa namanira, nadyan pulo darma namanireki, ya Darmadewa ranipun, cinatur pulo dewa, datan wiyar nanging wingite kalangkung, gununge namung satunggal, alit nanging langkung inggil.
Namanipun wukir tunggal, saking tebih kasebut dadi sawiji, dewa tunggal namanipun, kendelira Hyang Wenang, aneng pucak gunung manungku manekung, nanedha mung tinekana, sasedyanira dennya mrih.
Pinangerana ing jagad, kuneng ingkang lagya nungke semedi, gantya wau kang winuwus, nenggih ing pulo darma, sira raja Rawangin sumalah sampun, kaprabon marang sang wayah, Darmajaka gumantyaji.
cinatur sampun akrama, dhaup lan putrinireki.
Ratu Jim raja Sikanda, langkung endah nama Dewi Sikandi, ing Selong kayanganipun, sira raja Sikanda, marga saking kasor kaluwihanipun, marang Hyang Darmawasesa, dadya nungkul atur putri.
Runtut dennya palakrama, reroncene ing tingkah [267] tan winarni, sondhake bae cinatur, mburu lampahing kondha, Sang Dyang Darmawasesa lan garwa sampun,
panenggakipun, jujuluk Sang Hyang Dwija, ingkang rayi Triyata nulya rinipun, nama Hyang
Wenang, ingkang aneng wukir tunggal sru manekung, apanta sareng kewala, lan kang raka lampahneki.
Nenggih salebeting alam, kang amengku obah osikireki, ing alam sedayanipun, wus antuk jroning puja, yen katekan barang ing sasedyanipun, sigra mbabar gambarira, cinipta dadya suwargadi.
Gumatung saluhur mega, lan pucaking gunung pan datan tebih, serakitireng swargagung, wus kapetha sadaya, katon saking mandrawa prabanya murub, sagunging jim pulo dewa, sadaya wus nganggep yekti.
Lamun kang murbeng bawana, wus kawentar saking jum tanah Ngindhi, myang Keling wus kathah manut, [268] ngidhep mring Sang Hyang Wenang, nganggep nyata lamun Hyang kang Maha Luhur, kuneng kang wus akayangan, neng kaswargan luhur wukir.
Wonten ingkang winursita, kang jumeneng nenggih ratuning Keling, ejim kamanungsan tuhu, Prabu Ari namanya, sutaning jim Saroba ing purwanipun, kapencut rabi manungsa, putrining sang rajeng Keling.
Ratuning ingkang kina, rajeng Keling nama raja Wisadik, arinira sang aprabu, Sangadik ing Benggala, tinanem neng nagri Keling pejahipun, Wisadik pinrep ing ngaprang, pejah dening Prabu Ari.
Tilar putri mung sajuga, apan lajeng kagarweng Prabu Tr, Retna Wisawati iku, langkung endah warnanya, lan sang Perabu Ari Wisawati sampun, patutan estri sajuga, peparab dewi Sahoti.
Langkung endah warnanira, cahyanira nukmeng wulan nelahi, mangkana sang Ari Prabu, samana wus miyarsa, lamun wonten neneka neng pucak gunung, wukir tunggal pulo dewa, ngaku Hyang kang murbeng bumi.
Jujulikira Hyang Wenang, bisa nyipta kaswargan luwih adi,
Lamun kang murbeng bawana, nadyan jim tanah Ngin-[269]di myang Keling, kathah kang wus sami anut, ngidhep mring wukir tunggal, nganggep nyata lamun Hyang kang Maha Luhur, wus tetela pamyarsannya, langkung duka Prabu Ari.
Mesat saking puranira, marang wukir tunggal nedya ngayoni, marang kang ngaku Hyang Agung, prapta ning pulo
tan keneng kungkulan, dadya manut Prabu Ari.
Nungkul marang Sang Hyang Wenang, amangeran ing tyas wus nganggep yekti, lan ngaturaken putrinipun, minangka pratondhanya, Retna Dewi Sahoti, kagarwa sampun, marang sira Sang Hyang Wenang, duk samana wadya Keling.
Ejim utawi manungsa, sampun mantuk marang ratunireki, sadaya anganggaep tuhu, yen kang murbeng bawana, yata wau Sang Hyang Wenang kang winuwus, kang aneng swarga pipindhan, lan garwa dewi Sahoti.
Nekakken ing karsanira, myang garwa nungku muja semadi, kang cinipta ing panekung, tanajultarkinira, unggah turun ing tuwuh nulya handulu, ilapatireng Pangeran, cahya ingkang monca warni.
Murub ngunguwung prabanya, ireng-putih-abang [270] kalwan kuning, rasa mulya gya tumurun, kang garwa lajeng wawrat, prapteng mangsanira lan wawratanipun, mbabar putra mijil Akyan Pramana tegesireki.
Asipat kadi manungsa, kinuling-ling ing cahya anglimputi, ingkang pramana gya dinus, nenggih ing toya gesang, bisa musik nulgya cahya warna catur, wus ngumpul dadya satunggal, cahya ingkang abang manjing.
guwa gunung-gunung, tan alami antaranira, ingkang ibu wawrat malih.
Prapteng mangsanira mbabar, mijil Akyan kembar jalu lan estri, apan urip tegesipun, cahyane maya-maya, kalihipun dinus toya gesang sampun, bisa mosik sinung nama, ingkang sepuh Sang Hyang Ening.
Dewi Yati kang wanodya, kalihipun nama cahya nelahi, diwasanipun
Cinendhak lampahing kondha, reroncene carita tan winarni, Sang Hyang Tunggal kang winuwus, apan sampun akrama, dhaup lawang ingkang uwa putrinipun, nenggih Darma wasesa, pambajeng Dewi Dermani.
Runtut dennya palakrama, Sang Hyang Tunggal la-[271wan Dewi Dermani, nalika mangsa puniku, nenggih ing ngalam donya, hamarengi jaman kenabiyanipun, nenggih Jeng Nabi Suleman, agamanira pan maksih.
Selong Keling sapengetan, kathah murtat marang ing kangjeng Nabi, Suleman pra samya manut, marang ing pulo dewa, dennya kasor barang kaluwihanipun, marang sira Sang Hyang Wenang, wus katur ing kangjeng Nabi.
Suleman ratuning jagad, lamun para ratu jim tanah Ngindhi, sapengetan pra samya nut, mangeran ing Hyang Wenang,
dewa [272] prang kalindhih, dennira karoban mungsuh, Sang Hyang Wenang saksana, medalaken nenggih kaluwihanipun, amasang aji kamayan,
srah pati urip, katrima panungkulipun, marang ing Sang Hyang Wenang, ingkang kantun ing
Rinangkepan ing tumbal serananipun, sarat rajah-rajah, myang donga kang liwih-luwih, sawusira samekta sadayanira.
Sigra ratuning angin ingkang tinuduh, ambekta tutumbal, marang pulo dewa sami, kalih welas
Myang telukan Jim Ngindhi kathah kang tumut, mring dhasar pratala, nenggih ingkeng den ungseni, ratuning jim nanging sipat naga.
Hyang Anantawisesa jujulukipun, apan trahing [274] ngejam, punika ingkang ngratoni, dhasar bumi sadaya kang sipat naga.
Nabi Suleman, Hyang Wenang suka tan sipi, lawan ingkang raka Hyang Darmawasesa.
Lan sakula wargane pan pamit wangsul, marang ngalam donya, mring jaman kajiman malih, Hyang Anantawisesa nenggih jangjinya.
Dewi Yati dhaupe lan sutanipun, ananging sang retna, tinantun lumuh tan sipi, yen kang raka Sang Hyang Ening dereng krama.
Dene benjing lamun ingkang raka sampun, hadarbe sisihan, ing sakarsa anglampahi, Sang Hyang Wenang anut ature kang putra.
Hyang Anantawisesa panuwunipun, sampun sinemayan, yen wus krama Sang Hyang Ngening, Hyang Anantawisesa anut kewala.
Marang Sang Hyang Wenang ing sumadosipun, sawusnya mangkana, Sang Hyang Wenang sigra mijil, nenggih saking dhasaring bumi kasapta.
Lan sagarwa putranira datan kantun, sakula warganya, ingkang datan lajeng naming, Sang Hyang
Pan ing mangkya pulo rolas dadya sewu, dadya kendel samya, kayangan tengah jaladri, Sang Hyang Darmajaka sakula gotrahnya.
Yata wau ingkang lajeng lelampahipun, marang ngalamdonya, Sang Hyang Wenang aneng Keling, Sang Hyang Ening kayangan neng tengah Selan.
Sang Hyang tunggal neng Ngindhi kayanganipun, wukir geng watesan, antarane tanah Ngindhi, lan ing Keling dening jim kathah-kathah.
Pan amilih kayangan sasukanipun, ana kayangan,
mimilih, ing kayangan tan pisah sabalanira.
Ana ingkang kayangan neng kayu neng watu, ana neng samodra, kang saweneh maksih kari, akayangan dhasaring bumi kasapta.
Kawuwuhan kang kayangan samudra gung, Hyang Darmawasesa,
mrih prenah pribadi, denirarsa manungku ing puja mantra.
Wus sirantuk lajeng samya sru manekung, manung-[276]ku ing puja, anyipta tanajultarki, tinarima dening Hyang panuwunira.
Pan sakawan pisan antuk jodho sampun, kang manungsa puja, dhaup lan putrining ejim, Prabu Baniyada gangsal putranira.
pambajeng sampun akrami, dhaup lawan putri jim Bumimariyam.
Nama Dewi Sasti suteng raja Wastu, panenggake nama, Dewi Niyari yu luwih, ingaturaken dhaup lawan Sang Hyang Dwija.
Arinipun Dewi Nisoyi ranipun, dhaup lan Tiryata, arine Dewi Nirati, dinahupaken lan Sang Hyang Catur Kenaka.
Ponco Resi lan Dewi Niyati dhaup, catur kramanira, runtut datan walang ati, kuneng ingkang wus samya amanggih garwa.
Gantya ingkang winarna caritanipun, nenggih Sang Hyang Wenang, kang kayangan tanah Keling,
mencaraken wiji, nungku puja catur minta jodho samya.
amriya wekasan, ing reh mbabaraken wiji, tinedhaha jro puja sisiyanira.
Sang Hyang Ening mituhu sadhawuhipun, kesah [277] angupaya, nggen kang sampun denira mrih, nungku puja wusnyantuk wukir ngasmara.
Sugra wau dennya nglekasken manekung, manungku ing puja, maladi semedi hening, anrang cipta mung lawan pribadinira.
Sampun lami antara dennya manekung, pirang-pirang warsa, nulya wonten ratuning jim, ingkang prapta angaturaken putrinira.
Nenggih raja Wastuba peparabipun, putranya yu endah, peperab Dewi Wastuti, wus katampen mring Hyang Ening
nunuwun wus antuk, sumamah kalawan, putri jim Dewi Wastuti, nama raja Wastuba ingkang puputra.
gantya winarna ingkang cinatur, nenggih Sang Hyang Tunggal, kang kayangan aneng Ngindhi, saderenge kang rayi Hyang Ening krama.
Apan sampun puputra tiga samya jalu, sadaya patutnya, lan garwa Dewi Dermani, ingkang sepuh nama Sang Hyang Darmadewa.
Nulya Sang Hyang Darmastuti arinipun, warujune nama, nenggih Sang Hyang Dermanjali, duk samana Sang Hyang Tunggal cinarita.
Apan darbe osik salebeting kalbu, dening angsal-[278]ira, saking
Tur kinarya kalipah aneng swargagung, tinurunaken marang, ngalam donya maksih dadi, angratoni asisining ngalam donya.
Wus mangkana sang Hyang Tunggal pan kapencut, hadarbeya yoga, kang paparengan kakalih, nglabetana luluhure kalih pisan.
Ingkang badan jasmani ing wujudipun, manungsa kang bisa, kuwasa badan rokhani, sarta lawan ngratonana ing tri loka.
Ing tri loka puniku ing tegesipun, pan jagad tetiga, sawiji jagad kang nginggil, kalih tengah titiga jagad kang ngandhap.
Kang binasakaken jagad tengah iku, apan ngalam donya, jagad gon karamehaning, ingkang bangsa jasmani sadayanira.
Jagad ngandhap iku ngalam ngadam makdum, kocap [279] jitabsara, aran jagad sunyaruri, nggen karamehane kono sagung ingkang.
Bangsa badan rokhani sadayanipun, paning ariloka, gennipun jagad kang nginggil, saluhure mega sangandhaping wulan.
nGen karamehane benjangira sagung, ingkang pinaringan, gadhah parengan kakalih, yata wau Sang Hyang Tunggal kang winarna.
Lajeng seleh kraton mring putranipun, Sang Hyang Darmadewa, putra kang sepuh pribadi, Darmadewa iku parabe karajan.
Dene namanipun apan Sang Hyang Rambu, jujuluk Hyang Rodra, hadegipun den estreni, marang ratu jum tanah Ngindhi sadaya.
Yata wau Sang Hyang Tunggal kang winuwus, nekani Ciptanya, maladi semadi hening, ngeningaken ing tingal manungku cipta.
Sampun manjing jroning alam kang ngamengku, ing obak osiknya, kang alam sadaya sami, kang nganaken nenggih gaibing Hyang Suksma.
Dennya nengkung aneng ing wukir tengguru, hantaraning tanah, Ngindhi keling lan ing Tibed, kawanatus warsa manekung sarkara.
Antuk wangsit swara saking gaib, panedhane yen [280] wus tinarima, gya linuwar semadine, tetep dennya dumunung, neng pucaking tengguru wukir, sampun nyipta kayangan, lir kadya swargagung, akathah wus hamangeran, tanah Ngindhi Keling, miwah Tibed, marang ing Sang Hyang Tunggal.
Kuneng kang wus pinangeran sami, ejim miwah manungsanning tanah, ing Ngindhi Keling Tibede, gantya ingkang winuwus, nenggih wonten ratuning ejim, ingkang ngratoni marang,
Minggah marang ing tengguru wukir, dhinaupaken lawan Sang Hyang Tunggal, kalangkung pekik warnane, mawa
dereng kantos prapteng sacumbana, selak wungu dennya sare, sang retna langkung ngungun, supenane langkung kaeksi, enjangipun gya marak, mring kang rama Prabu, ngaturken supenanira, duk ing ratri miwiti malah mekasi, kang rama langkung suka.
Nora samar ing tingal wus sidik, suka gumujeng [281] dnnya
Dewi Sahoti kalawan sira, sanak misanan prenahe, Sang Hyang Tunggal mengko wus, pinangeran marang wong Keling, denira akayangan, neng wukir
kang rama Nata, sampun pinarnah enggene, neng guwa garbanipun, gya humesat marang wiyati, sakedhap sampun prapta, ing wukir
katingal duk ing dalu, hulun bekta sowan mariki, ngong aturken mawongan, mring sariranipun, kakarsakaken kagarwa, mring anak angger lajeng paduka ken manijing, jroning swarga kayangan.
Punika ger kawula yekteni, ing samangke punika [282] katura, angabdi mring sarirane, ing galih yen panuju, mulat warnanipun kang abdi, supados kagarwaa, lan tan panuju kuciwa dening warnanya, sakarsanta matah karyane kang badi, pun bapa tur sumangga.
ris, hah ta sang yuyu raja, sihira maringsun, muga-muga tulusena, denira srah ing atmaja sun tampani, yekti sun karya garwa.
ing garwa mung lan cipta, kayungyuning kayun, bineda lawan manungsa, Sang Hyang Tunggal nalika iku nekani, wiyago tiwikrama.
wus tan ana bumi lan langit, padhang tanpa rahina, peteng tanpa dalu, tanpa keblat papat miwah, ngandhap nginggil tan ana sawiji-wiji,
luluhure sami, nugrahaning Hyang dadya satunggal, myang pusaka sadayane, Sang Hyang Nurcahya sampun, manjing Sang Hyang Nurasa manjing, marang ing Sang Hyang Wenang, sapusakanipun, ngumpul manjing ing Hyang Tunggal, miwah Dewi Nurini manjing
dadya wujud satunggal, nora nana ingaran kawula Gusti, ananing Sang Hyang Tunggal.
Ya anane Hyang kang Murbeng Bumi, ananing Hyang kang Murbeng Bawana, ya Sang Hyang Tunggal anane, wusnya tunggal sawujud, rasa mulya anulya mijil, cahya warni antiga, kalih urubipun, cahya ireng lawan seta, ingkang putih tungtung biru sorot wilis, dadu lan kapuranta.
alam ginaib, sarta swara lir gentha, lan kekeleng umyung, cahya kang winarni antiga, nulya pecah dadya jabang bayi kalih, maksih kalimput cahya.
Cahya ireng lawan cahya putih, kang satunggal ireng cahyanira, satunggal putih cahyane, cahya kalih anglimput, hangalabi sadaya sami, cahya kang mancawarna, abang dadu wungu, ijo biru kapuranta, dadu kuning kasaban ing ing cahya kalih, ireng kalawan seta.
Sareng dennya byar bebayi kalih, anon jagad bumi langit lawan, sasangka lintang srengenge, babare kalihipun, amarengi jaman ireke, jeng Nabi
atus sangang dasa warsi, langkung sanga yen ing tahun surya, wus kawan ewu etange, kalawan wolung atus, seket warsa langkungireki, jaman iku pan gangsal, ratu ingkang agung, kang ngangreh samining raja, kang satunggal Sultan ing Rumeksarukni, Sultan Abar Istandar.
Punika wite kang angiseni, nengiseni, nenggih manungsa ing [285] tanah Jawa, apan
myang Amerikanipun, pan kabawah marang Rum sami, ping kalihipun ingkang, jumeneng ratu gung, Sri Maha Raja Yudasta, ratung agung ing Persi ing
dumugi tanah Cina, sapaleripun, dene kaping tiganira, kang
namanya, tedhak Pirngon sing ibune, angreh kang para ratu, ingkang tanah Aprika sami, kaping sakawan ingkang,
tanah ing Kabsi, nama Sultan Askiyar, nenggih kang susunu, Sang Prabu Nujibarihas, luwih agung karatone andheweki, tanah Kabsi sadaya.
Yata wau kang winarna malih, Hyang Wisesaning [286] Tunggal kalawan, kang jabang bayi kalihe, lajeng diwasanipun, Sang Hyang Tunggal anyapa aris, nanging datan katingal namung swaranipun, dadya kalihipun nyipta, lamun ingkang ngandika Hyang Maha Suci, dene datan katingal.
Sigra sami sujud matur aris, dhuh pukulun kang Murbawisesa, ing tingkah tuwan kalihe, kawula wus satuhu, kalihipun kalamun mijil, saking ing kodrat tuwan, Hyang Tunggal lingnya rum, iy bener aturira, karo pisan rumasa dadinireki, saking Ingsun kang ningkah.
Nanging sayektine sira iki, karo pisan apan yoganingwang, kang ireng sira sun gawe, yoganingsun kang sepuh, sun paringi aran
miyarsa sareng sujud kalih, aneng siti Sang Hyang Manimaya, kakalih nuwun ature, ing sihnya Sang pukulun, Sang Hyang Tunggal ngandika malih, sira
asta mami, ngendi-endi adhepira dadya, ing kahananingsun kabeh, dene peparabingsun, maksih ana ingkang
Kalih sareng sujudipun sami, madhep marang ing ke-[287]blat sadaya, nanging sulaya tingkahe, nenggih
kang ler wetan, nunten pracima adhepe, wetan ing tegesipun, nunten madhep ngidul, kidul ingaran duksina, gya ganeya ngidul ngilen adhepireki, tegese anunten ing gegana.
Tegesipun adhepe manginggil, nunten pratala madhep mangandhap, dening Hyang Manik adhepe, nenggih dennirasujud, marang keblat adhepireki, pan amung sangang prenah, purwa kang
pan wus genap keblat ngandhap miwah nginggil, wus kawengku ing tengah.
Dadya dudon rebut bener sami, HyangWisesaning [288] Tunggal ngandika, heh yoganingsun karone, aja padudon padu, pan wus padha benerireku, yeku dadi sasmita, si Maya ing besuk, pan sapuluh yoganira, dene arinira si Manik ing benjing, yogane pan mung sanga.
Kalihipun gya sujud nuwun sih, Sang Hyang Maya aris aturira, saking punapa sagede, titah tuwan pukulun, gadhah yoga sadasa dening, datan mawi sisihan, nadyan silih sampun, tuwan amasthi ing karsa, paring jodho sinten pawestri kang sudi, warnangong kalintang.
cahya cemeng lir wedalan, Hyang wisesaning Tunggal ngandika aris, heh Maya yoganingwang.
Aja munggah kang kaya sireki, lamun ora duweya timbangan, kabeh iki sayektine, ana timbanganipun, bumi timbang kalawan langit, surya timbang lan wulan, sagara lan gunung, kulon lawan wetan, lor lan kidul ngisor dhuwur ala becik, jalu lawan manodya.
Busuk pinter panas lawan atis, sapanunggalane [289] kabeh ana,
cahyanira ireng ireng lir wedalan yekti, iku dadya prandha.
Lamun langgeng hing ananireki, Bathara Maya duk
pahesan, Sang Hyang Maya gupuh, ngilo neng pahesan mulat, cahyanira ingkang ireng ilang salin, kadya tejaning wulan.
Hangungwung prabane nelahi, Sang Hyang Maya langkung ngungunira, sukeng tyas alon ature, lah ta sinten pukulun, cahya ulun ingkang nyalini, Hyang Wisesa ngandika, heh ta yoganingsun, sira banget kasamaran, ing pangwasanira kang murbeng pasthi, yo kang lantaran
mangkono tan wenang sireki, angratoni jagad [290] marcapada, mung ingsun hawenangake, angratoni sireku, aneng jagad
iku pan dadi, baboning lenga tala. Wussing sujud matur, dhuh Hyang kang murba wisesa, pan kawula temen-temen ing samangkin, angestoken ing tuwan.
Ingkang tuwan langkung kuwasa sayekti, mugi tuwan paringa apura, ing titah dahat
Lawan apa sakarepireki, aneng jroning jagad loro sun paringi paparab mangkin, Bathara Tinjomaya, jujulukireku, iya Bathara Ismaya, lan Bathara Samara parabireki, iya Bathara Semar.
Bathara Ismaya sujud aglis, langkung saking nuwun aturira, dhawuhing sih sadayane, Sang Hyang Wisesa gupuh, aneteskan kang toya urip, tumibeng [291] bumi bengkah, nulya medal kukus, saking ing bumi
Dadya wanodya yu luwih, sinapa mring Hyang Wisesa, wanodya sigra sujude, dinangu matur pasaja, Hyang Ening
ibune, apanta lagya nak sanak, arinipun jeng rama, Dewi Yati ibunipun, kedah remen mring kawula.
ingkang puputra, sang kusuma sigra noleh, mulat marang Sang Hyang Maya, senenging galihira, nembah alon aturipun,
saking dhasar pratala, Anantanaga ranipun, sutaning Anantadewa.
Ibu retna Dewi Yati, putrinipun Sang Hyang Wenang, mila ngong prapteng ngarsane, nunuti estri punika, apan kadang sanak-sanak, lawan kawula pukulun, Sang Hyang Ening kang puputra.
kawula remen sipi, nanging punika lenggana, mila saparan parane, kawula bujung kewla, mangke ngungsi ing tuwan, sayekti kawula suwun, Sang Hyang Wisesa ngandika.
Wruhanta Dewi Senggani, apan dudu jodhonira, ingkang pinasthi jodhone, iki lawan si Ismaya, kang aneng wetanira,
jroning bumi, gumolong, lawan wonten kukus prapta, saking ing antariksa, kukus cemeng kadi mendhung, tibeng ngarsa Hyang Wisesa.
sampun lami ngupaya, suteng ngong ing icalipun, inggih pun Anantanaga.
Temahan mangke pinanggih, wonten ing ngriki punika, lirakadya supena bae, tuhu lamun Sang Hyang Swara, kang murba hamisesa, ing titah sadayanipun, nganakken saliring sedya.
Kang saking wiyat turneki, nama Sang Anantaswara, kang ngratoni sakathahe, naga dhasaring samodra, hulun inggih kadangnya, Anantadewa puniku, suteng Anantawisesa.
Tutulung ing rare estri, lumajeng binujung naga,
Sampun pinten-pinten janmi, tan wonten saged mulyakna, marma ngong awaki dhewe, kesahupados usada,
supena kewala, won-[294]ten hulun aneng ngarsane, tuhu lamun Sang Hyang Swara, kang murba hamasesa, ing titah sadayanipun, sampun tanggel sih paduka.
Ing dasih ingkang kaswasih, mugi paring usada, mring suteng hulun sakite, Sang Hyang Wisesa ngandika, apa wus duwe cipta, sira karone maringsun, yen kang murba amisesa.
Marang sagunging dumadi, kalih pareng aturira, dhuh pukulun satuhune, tan liyan saking paduka, kang murba hamisesa, isine jagad sawegung, kang langkung saking kuwasa.
Hyang Wisesa ngandika ris, satuhune dhasar nyata, ingsun kang kuwasa dhewe, bisa nganaken tan ana, nirnakken kang ana, iya sayekti sun asung, husadane sutanira.
toya, aneng sakiwa tengene, si Maya pan iku uga, panuntuming watgota, lenga tala aranipun, balung otot ingkang pegat.
Kambon iku yekti pulih, lawan dadi kateguhan, kang supaya besuk tembe, iya anak putunira, padha
turnyaris, kados pundi gen kawula, saged angambil lingsahe, muruh
tri tun-[295]dha, Hyang Wisesa ngandika, lah padha watekna gupuh, telu pisan upasira.
Ingkang padha aneng pethit, naga titiga saksana, sareng medalken upase, ingkang aneng pethitira, Hyang Wisesa ngandika, lah
Boten saged dhateng pethit, Sang Hyang Wisesa angandika, wus pasthi becik mangkono,
ing pethitira, lenga tala sayektine, tumus mring lilidhahira, endi ingkang watgata, dilaten sayekti
Hiya larane, nuli sira dhaupena, lan si Anantanaga, pan wus pasthi jodhonipun, ten kena yen owahana.
Karsaning kang murbeng pasthi, apan besuk sutanira, ayoga akeh warnane, ana kang rupa manungsa, ana kang rupa naga, ana ingkang rupa diyu, tur kabeh padha sinungan.
rumeksa, ing bumi kabeh putumu, lah ta wis padha mangkata.
Katri sandika nuwun sih, sareng sujud ing bantala, linilan
mulya, pan lajeng dhinaupake, lawan sang Anantanaga, runtut denira krama, tetep sami kendelipun, kayangan dhasar samudra.
Kuneng wau kang winanrni, nenggih Bhatara Ismaya, pan lajeng dhinaupake, lan Dewi Senggani sarta, pinaringan kaluwihan, ing guna myang sektinipun, Sang Hyang Maya wus widagda.
Tan kewran ing ajur ajer, panukman myang paniti-[297]san, wus nimpuna sadayane, nuhmeng agal alus bias, myang jaya kawijayan, wus linilan pamitipun, sarta kalawan kang garwa.
Gantya kang winarna malih, Hyang Manik ingkang taruna, kang maksih lunggewng ngarsane, Sang Hyang Wisesaning Tunggal, sapungkure kang raka, sujud sarya lon humatur, dhuh pukulun Hyang Wisesa.
Ing sih kamurahan mami, kaya ingkang marang sira, sun luwihken saking ngakeh, angratoni ing tri loko, dene ta kakangira, miwah si naga katelu, mung sun wengaken uga.
Ngratoni jagad sawiji, pan sira jagad titiga, ana [298] paesan tandhane, mandhapa mring keblat papat, ngilowa ing paesan, apa ta ingkang kadulu, sajroning paesanira.
Sigra wau Sang Hyang Manik, nyandhak paesan kang sarta, madhep ing keblat mangilen, sumeblak padhang narawang, apa saisinira, jagad kang kilen kadulu, anrus jabaning angkasa.
Kang samar kang gaib-gaib, isine kabeh katingal,
anulya madhep mandhuwur, sumeblak padhang narawang.
Naranthang trus ing swargadi, isining langit
Tan ana kalingan siji, Sang Hyang Wisesa ngandika, heh Manik apa kang katon, iya sajroning paesan, isining keblat papat, ing ngisor miwah dhuwur, Bhatara Manik turira.
Pukulun sadaya keksi, isining keblat sakawan, [299] nrus jaban langit padhangw, ing nginggil miwah ing ngandhap, tan wonten prabedanya, isining langit kapitu, miwah ing bumi kasapta.
Kang samar kang gaib-gaib, sadayanipun katingal, Sang Hyang Wisesa lingnyalon, lah apa ana
iku kawengku kabeh, iya mring karatonira, sawiji nora nana, kabeh-kabeh titah ingsun, nugraha kang kaya sira.
Hyang Manik duk miyarsi, sigra sujud ing bantala, kalangkung nuwun ature, ing sih kamurahan tuwan, angratoni tri loka, tur sinung sih kinen weruh, isining jagad sadaya.
Kang samar kang gaib-gaib, sampun mboten kasamaran, pinaring wruh sadayane, dhuh pukulun Hyang Wisesa, temen-temen kawula, angestokken ing pukulun, kalangkung saking kuwasa.
Ing sacipta tuwan dadi, ingkang boten kasamaran, saobah osiking rat, saestu lamun pinunjul, saking titah ing
tan wonten cacadde, cahya umancur lir tuwan, karatone punapa, hulun tan pinaringan weruh, ing wujude sipat tuwan.
Dasih ta namung pinaring, miyarsa swara kewala, Hyang Wisesa ngandika lon, heh ta Manik wruhanira, sirarsa ngawruhana, iya marang ujud ingsun, apan iya
pan kasiku wuwusira, maring Hyang kang murbeng pasthi, sira besuk nandhang cacad, patang prakara sayekti, kang dhingin cacad ciri, ireng tatenggokireki, kapindho cacad ira, nganggo siyung lir raseksi, kang kaping
mangkin, iya wus anetepi, dadi kenyatahaningsun, ingsun srah wus pracaya, iya marang ing sireki, amolahna kabeh saisining jagad.
Lan sasedyanira ana, ing saciptanira dadi, satuhune sun tan nunggal, kahanan marang sireki, nanging ta hanglimputi, ingsun marang ing sireku, tegese ananira, dadi ananingsun yekti, ananingsun iya dadi ananira.
Pama kembang lan wanginya, madu lan manisireki, dadine sira wus kena, lan ingsun ingaran siji, ingaran loro keni, kang dadi antaranipun, dununge sembah ira, maring lan kaping kalih, rumangsane wedi tyas ira mring wang.
Lawan sun lilani sira, ing samengko angengkoni, kabeh-kabeh jeneng ingwang, padha sira gawa sami, amung jeneng sawiji, tan sun lilani sireku, peparab Sang Hyang Wenang, marma nora sun lilani, mung anawa bedane ingsun lan sira.
Maksiya dadi sebutan, panembahira mring mami, lan samengko ingsun pasrah, karaton marang sireki, lawan sakawruh mami,
eyang ngireki, sagunging kaluwihan, kang ngluwihi saking ing jim, myang pusaka-pusakaningsun sadaya.
Ingsun pasrah tampanana, Hyang Manik asujud aglis, [302] nampani sagung pusaka, kang saking Malekat Karis, gambare kang swargadi, wadhahe sosotya wungu, lawan gambar naraka, miwah kang cucupu
pemutanireki, kang eyang-eyang sami, nguni lelampahanipun, kaluwihan kasubdyan kasudiran.
Miwah ing sakwruhanira, kang saking Malekat kalih, Aruta lawan Maruta, sadaya wus den tampeni, Hyang Wisesa ngling malih, sarehning mengko sira wus, sun pasrahi sadaya, pangwasa wasesa mami, angratoni saisining jagad raya.
Mengko sira sumurupa, lawun duwe kadang maning, liyane saking si Maya, katelu
Telu iku maksih padha, kareh karotonireki, apan namung kakangira, si Maya ingkang tan keni,
ngrusak wingitereki, karya camahing swargagung, sira gawe tan bisa, rusake kakangireki, cahya ireng langgeng ora kena rusak.
Ala rupane mung jaba, nanging jro asimpen pekik, ninthane simpen utama, jajirihe simpen wani, jaba ireng lir mangsi, nanging jro cahyane mancur, jaba katon kawula, nanging jro asimpen Gusti, reged jaba jro kaliwat sucinya.
Marma mongen sabudinya, apan besuk kang den mongi, yen
purwanireki, liwat papa luhur ing wekasanira.
Lan maninge wekasing wang, sira den awas ing benjing, yen telung prakara, wong bibima kang sawiji, tiba warna ping kalih, kaping telune wong biksu, tegese wong bibima, wong milulu ati siji, tiba warna wong tanpa kering tegesnya.
Wong biksu iku ingkang, luput ing tulah lan sarik, [304] sarupa
yeku panjilmaningsun, Sang Hyang Manik miyarsa, sujud sandika turneki, wusnya telas pitungkase Hyang Wisesa.
ler wetan prenah neki, saking doh katon ngunguwung, anulya pirarpekkan, mesat sakedhap wus prapti, genning teja neng pucaking wukir ngima.
Tiningalan ingkang teja, apanta awarni sapi, langkung wingit tingkahira, Hyang Manik
Pangeraning jagad, pan ing mengko wus yekteni, sagung buron wanadri, padha mangeran maeingsun, nadyan jalma manungsa, wus akeh manembah ing mami, dadya kudon ngaku Pangeraning jagad.
Kalih samya kaberanang, satemahan dadya jurit, [306] ramening prang tan winarna, dennya angaben kasektin, kasor lembu Handini, barang kaluwihanipun, kisenan ing kemayan,
lembu Handini, ngaturaken tobatira, ngrarepa aturira ris, dhuh tuwan nus ayekti, Pangeraning jagad tuhu, ingkang murba misesa, dhateng sagunging dumadi, hulum sampun hangestokaken ing tuwan.
Lamun Pangeraning jagad, nanging ta panuwun mami, pratandhanipun wontena, lamun paduka sayekti, Pangeraning sabumi, Hyang Manik mesem lingnya rum, pratandhane pan sira, nora weruh ing angsal mami, ingsun weruh mring ajal kamulanira.
Angsalira duk ing kuna, teka jagad sunyaruri, sutaning
Wus pinasthi raganingwang, iya ingkang angrato-[307]ni, sining jagad pramudita, sireku namung pinasthi, dadya tunggangan mami, lembu Dini duk angrungu, Hyang Manik wuwusira, dene wruh asalireki, kang
lembu Handini, wus tetep dennira manut, mring Hyang Manik pan dadya, nenggih titiyanireki, maksih sami neng
ingkang winuwus, raja Japparan Ngima, kang mangeran lembu Dini, saben-saben wiwitane ingkang warsa.
Miwah marang ing parbata, sawadyanira ngabekti, marang ingkang pinangeran, nenggih sang lembu Handini, duk semana marengi, wiwite ing tahunipun, minggah marang parbata, sawadya punggawa Mantri, samya ngangge-angge sarta ageganda.
ingkang satuhu, ing luwih kuwasa, ingsun amung angembani, lah dene ge sujuda sabalanira.
Ananging raja Japparan, maksih sumedya ing galih, dangu mangu-manguning
atis, rajeng Ngima dharadhog sabalanira.
Kami kekelen sadaya, akeh kantaka gumlinting, [309] tanana ingkang
wiwitaning tahunipun, minggah marang parbata, bekta sasaratireki, nembah marang brahala kang pinangeran.
gora gumuntur, lesus meses sasaran, sumawur ing wukir-wukir, nggen brahala gambaring Latawalhujwa.
sadayane wong Tibid, wong mumuja kagyat dulu, wonten jalma katingal, cik ancik sapi sumilih, aneng tilas gening kabuyutan kula.
Kang sirna dening prahara, punapa tuwan kang kar-[311]di, Bathara Manik miyarsa, mesem denira
Rajeng Tabid nalikanira angrungu, ngling ingkang mangkana, mring ring kumel tyasneki, esmu jrih dadya loning aturira.
Lah ta inggih lamun paduka satuhu, Pangeraning jagad, lintuning Pangeran mami, ingkang sampun sirna katubing prahara.
Inggih tuwan paring pratandha rumuhun, yen ingkang kuwasa, pucaking wukir puniki, tuwan akarya inggih wontenipun toya.
Kang supados mantepo sami genipun, ngestokken ing tuwan, inggih kalamun sayekti, Pangeraning jagad kalangkung kuwasa.
Sang Hyang Manik sigra dennya nyipta banyu, sapucaking arga, pan sakala mijil warih, lir pancuran langkung weninge kang toya.
Rajeng Tabid tumingal suka kalangkung, lan
titahipun, sanget kemlaratan, satanah kawula Tibid, susah saking sanget kekirangan toya.
Sang Hyang Manik mesem angandika arum, aja walang siya, wis mudhuna teka wukir, sun tekani kabeh sapanjalukira.
Tanahira ing Tibid wus akeh banyu, sendhang myang telaga, wusnya ngling Bathara Manik, nulya musna sarta jumegur swaranya.
Rajeng Tibid sarowangnya langkung ngungun, lir kadya supena, tyasira sadaya sami, mudhun saking wukir prapteng prajanira.
Langkung suka dene negarane sampun, wonten telaganya, myang sendhang toyanya wening, wong sapraja jalwestri suka sadaya.
Samya warta winartaken wus misuwur, saking bawahira, ing Tibid kang tebih-tebih, ing
Yeku ingkang akarya ananing banyu, dadya nut [313] saparan, marang ing ratunireki, ngidhep mring Hyang Manik Pangeran.
Kuneng kang wus tetep pamangeranipun, wong Tibid sadaya, maring Sang Bathara Manik, kawuwusa wau kang aneng gagana.
Nitih lembu Handini awas handulu, ler wonten katingal, teja sumorot nelahi, neng ngawiyat ngunguwung ing
kaheksi, gebyar-gebyar neng ngawiyat prabanira.
Sang Hyang Manik sigra denira tumurun, saking ngantariksa, anitih
gumilap, nawung sunaring Hyang rawi, gebyar-gebyar ngunguwung saking mandrawa.
Kaliwat saking wingiting pratingkahmu, kaya wong mumuja, ngambang nora mobah mosik, mina ingkang ngambang alon saurira.
Heh manungsa wruhira iya ingsun, Pangeraning ja-[314]gad, ya kang murba misesa, ing buwana kang luwih saking kuwasa.
Duk angrungu Hyang Manik mesem amuwus, heh ta iwak aja, ngaku pangeraning bumi, wruhanira iya pangeraning jagad.
Namung siji norana loro tatelu, kang luwih kuwasa, iya mung sarira mami, kang satuhu Pangeraning wong sajagad.
Ngratuning kang mina sendhu wuwusipun, heh manungsa aja, sira maido ing mami, ngong satuhu lamun pangeraning jagad.
Pan wus ana ing mengko pratandhaningsun, liyan saking mina, kang wus mangeran ing mami, ratu agung ing Persi raja Dirdasta.
Sabalane wus mangeran marang ingsun, Hyang Manik miyarsa, pangandikanira aris, nadyan silih mangkono pan dudu sira.
Pangeraning jagad kang yekti mung ingsun, kang murba
pan geni ratuning geni, tikel satus lawan geni ngalam donya.
wau, ingkang maksih gesang, ananging datan
mina raja haturipun, dennya nuwun gesang, Hyang Manik ngandika aris, lah ta hiya lamun temen wuwusira.
Ing mengko wus manut marang jeneng ingsun, yekti yen waluya, antuk sabda mina pati, pan sakala toya mari panasira.
toya lir saisining rawagung, minane sada-[316]ya, geng alit samya ngemasi, losoh ajur saking panasing kang toya.
Ingkang dosa pan amung kula pukulun, nyenyami ing tuwan, ngaken pangeraning bumi, sakathahing mina lit tan tumut dosa.
Punapa ta punika botena antuk, pangapunten tuwan, Hyang Manik lingira aris, dheni ingsun sayekti lamun ngapura.
Sigra wau Hyang Manik denira mundhut, ingkang toya gesang, tinetesken ngranu aglis, meratani sajembare ingkang rawa.
Buron banyu saisine ing rawa gung, gesang pari purna, tanana kalong sawiji, mina raja tumingal
saisining rawa gung wus samya ngratu, Hyang Manik semana, jujuluk Hyang Utipati, denira wus angratoni buron wana.
Mina Raja Tirbah osiking jro kalbu, nedya akarya tandha, dene saciptane dadi, ingsun matur apa wruh ing ngangsalingwang.
Dene lawas durung ana dhawuhipun, kalamun weruha, sayekti wus angarani, dadya matur dhuh Gusti Pangeraning rat.
Dasih tuwan dahat saking kami purun, anunuwun te-[317]dah, saking kapencut ngabekti, ing sudarma tan wonten kang ngakenana.
Mecah saking hatiga kawula ruruh, kang yogeng kawula, tan wonten ingkang ngakeni, sagung mina Tirbah salebeting rawa.
Pan satunggal Gusti boten wonten purun, kawula ken bapa, miwah hulun kabekteni, taken pejah gesange meksa tan angsal.
Boten wonten ingkang uninga pukulun, wau duk miyarsa, Hyang Manik meseming galih, wruh kalamun pitakening mina raja.
Namung nedya nyoba mring sariranipun, dadya ris ngandika, sayekti ingsun udani, mina Tirbah iya kang yoga ing sira.
Uripira nanging prasasat wus lampus, mati sasat gesang, karana samengko iki,
tanah Persi, nakoda gung aran juragan Ngumaran.
Duwe anak wanodya amung tetelu, padha ayu endah, pambarep Dewi Humari,
Wuragile Dewi Humani ranipun, kramantuk Dastandar, [318] raja muda nagri Persi, atmajane tuwa mring raja Jirdasta.
Panengahe Dewi Umayi ranipun, wahdat tanpa krama, wus prasetya tanpa krami,
Hiya saking mantenging tapanipun, ngajur ajer bisa, mumpuni guna kasekten, wus angrasa ing rat tanana
Pan rinatu sagunging kang buron banyu, mupusing wardaya, ananging maksih duweni, cipta ngaku lamun
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.45, tanggal 27 Maret 2015.
beR2Kmu daH ngeRusaK KebUN PerShabAtan Qt
Npa Kmu ngGa peRnah CERita kaLoKAMU DIKUTUK JD MONYET???
Mlaku-mlaku ning segoroning segoro dino selosoyen aku duwe salah lan dusoaku nyuwun
Bawor, rika ngerti apa ora, sing jenenge tandhing bal-balan tingkat dunya kuwe,
ora mung tandhinge jago bal kaya Cristiano Ronaldo,
Kaya modhel Zinedin Zidane, Jose Mourinho, Pep Guardiola
lan liyane. Jago kapuk sing sekiye dadi pelatih kuwe maune uga ... Sapepake
jenenge tanah longsor, sering ketemu nang Banjarnegara, Purbalingga,
kluwung (pelangi) nang bang kulon. Mbekayu Tebok karo Kaki Bawor sing lagi
becer nang Pasar Kemiri, sandhing Stasiun Depok Baru weruh sawangan kang endah
warta ana 101 dhaerah kang bakal nganakaken Pilkada se­rentak se Nusantara.
{black:[02/08/28 14:09:44 kawara]InterWikiName
Larungan agung, ruwatan jagad sing ditekani wong sing akehe ewonan salah sijine yoiku misungsungake labuhan sing wujud wedhus kendhit.Biasane ruwatane ono ing pinggir samudro.
Des 17, 2012 @ 23:49:19 tulisan iki kanggone bongso liyo ono sing orra seneng malah diangep mlenceng,embuh opo sebape aku ora ngerti.
masyarakat. Na­nging sing angel iku cak-cakane.”
Mas Arif lan aku dhewe!” Sekar lan Bu Warti ngguyu bareng.
Sekar muni nggan­ter. Saka Arif, “Dhik
tunggu ing kantin ngarep kantor. Penting!” ujare Arif cekak.
kok penting ba­nget. Rasane dhadhaku kok dadi dheg-dhegan.”
telpune Arif wis di­tutup. Sekar ora jenjem. Menyat saka pa­lungguhane. Lungguh
maneh. Ngadeg ma­neh. Bu Warti gumun weruh patrape Se­kar sing goreh, ora jenjem lan bingung. Kurang limang menit
bubaran jam kan­tor, Sekar enggal-enggal metu saka ru­wangan. Mobile digawa
sisan ninggalake parkiran. Tekan ngarep kantin, Sekar ngerti Arif wis luwih
dhisik ing kono ketitik mobile wis diparkir ing plataran kantin. Sekar weruh Arif wis lungguh ing kursi nga­rep. Ketok es degan kari seprapate ing
gelas dhuwur meja. “Wis suwe, Mas Arif ?”
wae punjul,” ujare Arif karo nyasmitani Sekar lungguh kursi sangarepe. Sekar
sadurunge buba­ran. Lungguh ing ngarepe Arif, Sekar sa­ya ora jenjem. Nanging Arif katon an­teng,
malah aba juru laden kantin njaluk es
degan rong gelas. Wong loro sawe­tara amem. Sekar ora sranta nyawang raine Arif
Amerika. Perusahaan kase­but wis akeh nindakake joint karo negara-negara
ing Eropa lan Asia. Ing Indonesia perusa­haane dhewe sing maju sepi­sa­nan.
Sawise Pak Supri wis nyarujuki bab anane joint mau, mula kudu
enggal ngirim staf menyang Amerika saperlu gla­dhen lan ngangsu
pengala­man. Kantor Pusate ing New York. Pak Supri milih aku sing
ngayahi tugas menyang Ame­rika suwene sangang wulan utawa nganti wulan Nopem­ber. Jroning
sepuluh dina iki aku wis kudu mangkat. Miturut pane­mu­mu piye, Dhik Sekar?”
Iki prastawa ora mung wigati kanggone Sekar lan Arif, nanging uga wigati tumrap……………..	Berita Terkait
Ingkang sêrat, saha atur tabe pakurmatan ingkang akathah-kathah, saking ingkang saudara, Radèn Ngabèi Rônggawarsita, katur ingkang saudara, Kangjêng Tuwan Pandhita Phan Dêr Am.
Kula nuwun. Manawi dados parêngipun ing galih sampeyan saudara, kula kamipurun nyuwun pitulung inuman, brandhêwin saking kalih botêl, anggur merah saking kalih botêl. Badhe wontên damêlipun prêlu.
Ingkang punika saudara, mugi wontêna sih pitulung sampeyan.
Rt 01 Rw 05 Banyu Urip Gempol Kurung Menganti
Apresiasi sastra mono mujudake sawijining upaya lan kupiya mungguh kupiya carane supaya para maos, para “penikmat” luwih nduweni “kepekaan” marang karya sastra. Upaya lan kupiya kasebut arupa ‘pengenalan’ lan ‘penghayatan ‘ marang sadhengah karya sastra. Dene tujuwan akhire, ora liya supaya para maos lan para ‘penikmat’ luwih ngregani lan luwih nresnani karya sastra. Menawa wis darbe sikep ngregani lan nresnani karya
tresnani, kudu diuri-uri lan kudu dingrembakakake. Tujuwane ora liya, supaya budaya lan sastra Jawa sangsaya kuncara lan moncer. Bisa minangka sarana kadang Jawa anggone luwih ngugemi kagunan lan adiluhung.
Mesthine gerba lan tebane apresiasi sastra Jawa pancen asoh lan omber, nglimputi mawarna-warna genre sastra. Mulane cak-cakane apresiasi sastra jawa kudu dijumbuhake karo kahanan utawa kahanane sastra Jawa ing wektu iki.
Kanggo ing pawiyatan utawa ing sekolahan, guru basa lan sastra Jawa mujudake “ujung tombak” lan” ujung tombok” tumrap lumaksana lan pangleksanane apresiasi sastra Jawa. Tegese, ya ing astane para guru lan sastrawan Jawa iki, apresiasi sastra Jawa gumantung; bakal urip mukti utawa mati. Guru basa lan sastra Jawa kang amumpuni, ora bakal kekurangan akal supaya para siswa dhemen lan gandrung marang sastra Jawa. Mbuh merga anggone pinter nembang utawa macapatan, mbuh merga pinter ndongeng, gamben nenulis geguritan, utawa cerkak, gandhes luwes dadi panata adicara, pinter crita lan njlentrehake sawernaning karya sastra, lan sapanunggalane.
uga kudu luwih sregep lan gamben, sengkud, gumregut ngripta lan terus ngripta. Kepriye carane supaya geguritan-geguritan terus siremeni lan digandrungi dening para pemaos. Para novelis lan pangripta cerkak uga kudu luwih ubed lan sregep anggone ningkatake bobot utawa kualitase karya-karyane. Aja mung mikirake pira honore nulis, nanging uga katresnan kita marang sastra Jawa. Kanthi cara-cara kasebut, karya-karya sastra Jawa pranyata bisa mumpangati tumrap bebrayan agung. Bisa mujudake santapan rohani, kang ngajab marang para maos supaya luwih ngregani lan nresnani
supaya luwih adreng anggone makarya lan sapanunggalane. Karya-karya sastra Jawa diajab supaya bener-bener bisa dadi tuntunan lan panutan, aja mung mburu marang panglipur wuyung. Sing dibutuhake ya mung sawiji: pambudi daya kang tulus lan eklas, amrih sastra Jawa saya reja lan ngrebda. Mung kuwi.
tanggal 25 januari 2003, kaca: 25-26)
Kapadosana menapa tegesipun tembung-tembung menika lajeng kadamela ukara ngginakaken basa ingkang prasaja?
Kawangsulana pitaken-pitaken ing ngandhap menika mawi basa Jawi krama!
1. Kadospundi miturut pamanggihipun para siswa ngengingi apresiasi sastra Jawa?
2. Kadospundi menggah ing pawiyatan utawi sekolahipun para siswa, menapa inggih nindakaken piwulangan ngengingi apresiasi satra ing saben piwulangan basa Jawi?
3. Guru basa lan sasta jawi mujudaken “ ujung tombak lan ujung tombok” tumrap lumaksana lan pangleksanane apresiasi sastra Jawa. Menapa tegesipun?
4. Sinten kemawon ingkang kajibah nglestantunaken kabudayan Jawi, kalebet apresiasi sastra Jawa? Kenging menapa mekaten?
5. Miturut para siswa, kadospundi caranipun ngrembakakaken apresiasi sastra jawi supados boten kawon saha ical kageser pakembanganipun jaman?
Kawaosa waosan ing ngandhap menika kanthi lafal ingkang leres ing sangajengipun kelas!
Upacara tingkeban ana ing masyarakat Jawa Tengah lan Ngayogyakarta nganti tumeka saiki isih kereb ditindakake. Upacara tingkeban iki minangka upacara slametan pitung sasi kanggo calon ibu kang mbobot kaping pisanan. Upacara tingkeban dianakake mesthi wae nduweni ancas kang kepengin digayuh dening kulawarga, mligine ancas supaya bayi lair kanthi gampang, slamet lan ora ana alangan apa-apa. Kajaba iku muga-muga besuke bisa dadi anak kang bekti marang wong tuwane. Ing kene uga arep diandharake tata cara upacara tingkeban kalebu nyamping kang dienggo calon ibu.
Upacara tingkeban kawiwitan mawa sungkeman. Ing acara sungkeman, calon ibu lan calon bapak luwih dhisik sumungkem ing ngarsane Rama lan ibune. Sungkeman iki nduweni teges muga –muga ing tembe jabang bayi kang dilairake bisa dadi bocah kang bekti marang wong tuwane. Sabanjure upacara siraman, Ana ing upacara siraman, calon ibu disiram dening wong pitu, kayata: bapak saha ibu saka calon ibu; bapak saha ibu saka calon bapak; simbah; sedulur utawa tangga teparo kang bisa dadi tuladha becik. Sawise siraman banjur sesuci (wudhu ), banyu kang diwadhahi ing kendhi kanggo sesuci mau banjur dipecah dening ibu saka calon ibu kanthi ngendika: “ ora mecah kendhi, nanging mecah pamore jabang bayi.”
Ing upacara tingkeban, calon ibu ganti nyamping kaping pitu, kang
ganti nyamping ana adicara nigas janur kuning. Calon bapak nigas janur kuning kang diubetake ing bangkekane calon ibu. Sawise nigas janur kuning, calon bapak banjur mlayu banter, iki nduweni ancas muga-muga jabang bayi bisa lair kanthi lancar lan cepet. Banjur acara brojolan. Brojolan ing kene ana werna loro yaiku brojola tigan ( kanthi pangajab muga-muga bayi bisa kalairake kanthi gampang ora ana sukerta kang ngalang-alangi. Brojolan kaping pindho yaiku brojolan cengkir kang digambari Kamajaya lan kamaratih utawa Arjuna lan subadra kang minangka pralambang laire jabang bayi. Mangkono mau urut-urutan ing upacara tingkeban. Ananging, amarga desa mawa cara negara mawa tata, mula ora mokal Manawa saben dhaerah beda tata carane nindakake. Kabeh mau minangka simbol kanggo nggayuh kabecikan.
( Kabesut saking: Sempulur No. 07/ 11/ 2003/ Heni TH)
1.Nyamping Sidaluhur ancas mugi ing tembe putranipun saged dados tiyang luhur lan saged maringi pangayoman dhumateng tiyang kathah.
2. Nyamping sidamukti ancas mugi putranipun saged dados tiyang ingkang mukti wibawa, wantun ing kaleresan.
3. Nyamping truntum ancas mugi putranipun saged nurun bebuden saenipun tiyang sepuh, wantun ing kaleresan, ajrih ing kanisthan lan njagi sucining jiwa lan raga.
4. Nyamping Wahyu tumurun ancas mugi putranipun tansah pinaringan wahyu kamulyan lan ngelmu.
5. Nyamping Udan riris ancas mugi putranipun saged gesang ayem, tentrem, damel remen sapolahtingkahipun lan gadhah tekad ingkang mantep ing samubarang pedamelan.
6. Nyamping Parang Kusuma ancas mugi putranipun nggadhahi kapinteran kadosta landheping parang, tangkas, cukat, trengginas lan sageda mikul dhuwur mendhem jero tiyang sepuhipun.
7. Nyamping Semen Romo ancas mugi putranipun nggadhahi raos tresna asih dhateng sesami kados ta Rama- shinta dhateng kawulanipun.
( Kabesut saking: Hamzuri. Batik Klasik. 1985)
Adhedhasar waosan ing nginggil sumangga para siswa kapantha-pantha alit, saben kelompok anggotanipun tiga ngantos gangsal siswa, salajengipun damel teks pagineman utawi pacelathon kanthi unggah-ungguh basa ingkang trep. Salajengipun kelompok wau kadhawuhan nindakaken teks pagineman kasebut ing sangajengipun kelas, wondene kelompok sanes suka panyaruwe.
Kawaosa batin artikel basa Jawi kanthi irah-irahan “Pralambang ing kabudayan Jawa” ing ngandhap menika. Sasampunipun dipunwaos batin, salah satunggal siswa maos kanthi lafal saha wirama ingkang leres wonten ing ngajeng kelas.
Pralambang ing kabudayan Jawa Kabudayan warisan para leluhur kuna (Jawa) iku lamun ditampa nora nganggo wawasan kang jembar, lungid lan remit, adhakan sok dadi salah tampa lan salah panerka.Luwih-luwih yen mung tinampa kalayan walaka, wates wewujudan lan tetembungane wae, sok akeh sing padha kecelik, nora cocok karo apa kang dikersakake dening para leluhur duk semana. KP Sontodipuro, sentana dalem Karaton Surakarta Hadiningrat kang uga nimpuna alih basa lan alih aksara ing Reksapustaka Pura Mangkunagaran, nelakake, sing sapa wus nate tindak utawa nekani Candhi Sukuh lan Candhi Cetha, bakal nemoni reca-reca lan pepethan kang dianggep saru lan rusuh, kasarane lekoh. Sabanjure mratah panganggep yen kekarone iku candhi porno.”Kanyatan mangkene ini dumadi amarga wong-wong jaman saiki adhakan wus ora bisa nampa apa sejatine sing kasimpen ing sawijining wewujudan lan tetembungan. Nampane hamung asipat walaka, wantahan. Mangkono uga nalika negesi ritual kirab pusaka ing tanggal 1 Sura. Adhakan nuwuhake pambiji, iku laku ora trep, lire ana kebo wae kok diarak, disubya-subya,” piterange Wa Sonto kang uga dadi paraga presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta.
Para leluhure wong Jawa wus nelakake yen wong Jawa iku nggone semu, sinamun ing samudana, sesadone ingadu manis. Tegese, wong Jawa iku papane samubarang pralambang utawa simbol. Ancase kanggo ngarahake samubarang iku supaya katon luwih apik lan sopan. Wong Jawa ora bisa ninggalake pralambang ing laku urip lan panguripane.Emane, ing wektu-wektu pungkasan iki generasi mudha Jawa akeh-akehe wus ora tumon marang pralambang-pralambang kang dadi kaskayane kabudayan Jawa. Temahan, tuwuh lan ngrembaka panganggep yen saperangan kabudayan Jawa iku wus ora nut jaman kelakone, wus ora jumbuh ombyaking jaman modhern, kaanggep kuna.”Kanyatan mangkene iki tuwuh lan ngrembaka, miturutku, ya amarga generasi mudha Jawa jaman saiki ora bisa nampa sejatining makna kang kakandhut ing sawijining wewujudan utawa tetembungan. Generasi mudha Jawa saiki adhakan wus ora mangerteni yen samubarang kang dianggep kuna, ora jumbuh ombyaking jaman modhern lan pambiji negatip liyane iku amarga isih sinamun ing pralambang, ing simbol,” pratelane Wa Sonto nalika wawan gunem kalawan Espos ing griyane
Dene para generasi tuwa sing isih ana, racake uga kangelan yen arep ndunungake para generasi mudha Jawa jaman saiki marang samubarang pralambang utawa simbol kasebut. Amarga cara mikire wus kawengku ing panganggep yen samubarang kang ngoyot marang kabudayan Jawa iku sarwa kuna, ora njamani lan panganggep negatip liyane, wusana yen dijak tetepungan maneh kalawan kabudayan Jawa, adhakan sok padha wegah. Tundhone, miturut Dr Oesman Arif, dhosen filsafat ilmu ing Fakultas
panguripan warisan leluhur ing kabudayan Jawa kang sansaya dikiwakake. Wusana dadi cures. Amarga generasi mudha Jawa jaman saiki ora bisa nampa sejatining makna kang kakandhut ing sawijining pralambang, pasemon utawa simbol. Wewujudan lan tetembungan ing kabudayan Jawa mung tinampa kanthi walaka, wantahan. Temahan ora bisa mangerteni makna kang kakandhut.
Kayadene ritual kirab pusaka ing tanggal 1 Sura, adhakan mung wates tinampa minangka karamen kang tansah digelar kanggo mapag tekane taun Jawa anyar. Kirab pusaka, kalebu kirab kebo Kyai Slamet, mung wates ditegesi minangka atraksi wisata kang kasil narik kawigaten ewon wong. Dene werdine kirab pusaka sing yekti ngandhut pralambang lan piwulang tinamtu gegayutan urip lan panguripane manungsa sansaya suwe sansaya dilalekake. Lan adhakan nalika pasemon, pralambang utawa simbol mau didhumpyukake ka-lawan pangerten agama, dadi sansaya kedlarung-dlarung lan nuwuhake pradondi sing ora rampung-rampung. ”Kamangka yen didhudhah kanthi temen-temen, kirab pusaka, kalebu kirab kebo Kyai Slamet, iku ngemu piwulang bab sangkan paraning dumadi. Kewan kebo bule sing karan Kyai Slamet iku ngandhut pralambang donga panyuwun murih ing taun anyar, urip lan panguripan tansah kalinton kaslamaten, karahayon lan karaharjan. Kebo kuwi kewan pralambang karaharjan,” piterange Wa Sonto. Saliyane iku, kebo kang tembung liyane maesa, uga ngandhut tapsiran bab kuwajibane manungsa kanggo manembah marang Sing Maha Esa, yaiku Gusti Allah Kang Akarya lan Nguwasani Jagad. Ing laku kirab, kebo Kyai Slamet dadi cucuking arak-arakan, ngemu pralambang yen manungsa iku kudu tansah nut marang pituduhe Gusti Allah. Lamun wani nerak angger-angger kang diwulangake dening para rasul lan nabi, temahan uripe manungsa bakal kasangsaya, kaningaya lan adoh saka ka-slametan, karahayon lan karaharjan. Lan isih akeh tapsiran piwulang liyane ing maneka warna pralambang kang kakandhut ing maneka warna wewujudan lan tetembungan kang ngoyot mring kabudayan Jawa. Amarga ora ngerti, banjur tuwuh panganggep yen tlethonge kebo Kyai Slamet iku ngandhut berkah. Pancen mberkahi yen puluhan ton, amarga bisa kanggo rabuk.
Kabesut saking:IchwanPrasetyo::((http://www.solopos.
Kadospundi wusananipun menawi kabudayan warisanipun para leluhur jawi menika dipuntampi tanpa wawasan ingkang jembar, lungid saha remit?
Menapa tegesipun “wong Jawa iku nggone semu, sinamun ing samudana, sesadone ingadu manis”?
Kadospundi caranipun supados generasi mudha sami mangertosi lan saged nampi sejatining makna ingkang kakandhut ing pralambang-pralambang utawi simbol-simbol ingkang wonten ing sawijining wewujudan lan tetembungan ing kabudayan Jawi?
Menapa ingkang dados ayahan para tiyang sepuh supados generasi mudha tresna dhumateng kabudayan Jawi saha boten nganggep menawi kabudayan Jawi menika kuna, boten njamani ?
Menapa ancasipun kirab pusaka, kalebet kirab kebo Kyai Slamet ing saben tanggal 1 Sura?
Karya jurnalistik inggih menika satunggaling karya tulis ingkang isi, cara, saha medhia anggenipun mahyakaken wonten sesambetanipun kaliyan medhia massa, kados dene televisi, ariwarti ( Koran ), kalawarti ( majalah ), radhio, lan sapanunggalanipun. Pramila tiyang ingkang makarya utawi nggadhahi pakaryan sambet kaliyan medhia massa, lajeng kawastanan jurnalis utawi wartawan. Dene karya jurnalistik menika wonten jinisipun, antawisipun: reportase, pawarta, artikel, opini, profil, lan sanes-sanesipun.
Artikel inggih menika satunggaling karya jurnalistik ingkang wosipun ngudhari satunggaling prekawis ing masyarakat. Karya menika kasarat dening para ahli, para freelance ( tiyang ingkang asring nyerat ing medhia, nanging boten kaiket dening medhianipun utawi penulis lepas), saged ugi para wartawan piyambak. Anggenipun mahyakaken gagasan, langkung kathah subjektivitasipun utawi seserepan saha pengalaman penyeratipun piyambak. Karya menika ing ariwarti mlebet ing kolom artikel utawi opini. Upaminipun, artikel bab: pralambang ing kabudayan Jawa, Upacara tingkeban, lan sapanunggalanipun.
Nemtokaken tema utawi topik ingkang badhe kaserat ( prayoginipun topikipun enggal utawi up to date)
Nemtokaken medhia menapa lan pundi ingkang badhe mahyakaken karya menika ( awit saben medhia nggadhahi watak saha ancas piyambak-piyambak ).
Pados bahan-bahan ingkanng wonten gayutipun kaliyan tema. Artikel langkung sae menawi dipunkantheni gambar utawi foto.
Damel cengkorongan artikel saha saben cengkorongan lajeng dipunracik wos utawi isinipun, kados tuladha ing ngandhap menika:
*Menapa ingkang kasebat Upacara Tingkeban saha menapa ingkang njalari wontenipun Upacara Tingkeban.
*Upacara Tingkeban minangka paugeranipun tiyang gesang ing bebrayan.
*Ngrembag bab Upacara Tingkeban mliginipun lampahipun upacara
*Dudutan / simpulan kanthi cara nandukaken raos ngengingi raos handarbeni tumrap lestantunipun kabudayan Jawi
Boten ajrih, lingsem, saha mutung, menawi seratan karya ingkang kakintunaken ing medhia boten saged kapacak utawi kakintunaken wangsul. Kedah nyerat malih, nyerat malih, dipuntiti, saha dipundandosi malih seratanipun, lajeng kakintunaken malih, mekaten salajengipun.
(Kabesut saking: Yogya basa jilid III, kanthi ewah-ewahan sawetawis).
1. Cobi kapadosna satunggaling artikel ing kalawarti, lajeng karingkesa wosipun!
2. Cobi kaseratna satunggaling artikel kanthi tema upacara tradhisi, lajeng sareng-sareng karembag menapa saenipun saha menapa kekiranganipun!
nirohim Alloh sing njogo awakku,Allah sing njogo bojoku,Allah Sing njogo seluruh keluargaku yah “Allah Allahe Muhammadarosulaloh lan Allahe wong sak
ing pasar-pasar tradhisional Indonésia. Kapri klebu ing golongan janganan woh, tegesé wohé sing dipangan minangka janganan lan ora digolongaké minangka who-wohan, kayata uga tomat utawa cabé. Woh iki, sing tipené polong (legume), dipanèn nalika isih enom lan wijiné durung sampurna, saéngga wanguné pipih lan isih empuk. Yèn ketuwan dipanèn polong kapri seraté kandel lan ora énak manèh dipangan.
Kapri isih sajenis karo ercis (sok-sok kesaru) lan klebu salah siji janganan sing paling dhisik dikonsumsi manungsa. Ana sapérangan bukti budidaya ing wilayah wewatesan Thailand lan Myanmar 12 èwu taun kepungkur.[1]. Tetanduran kapri, sing tuwuh apik ing dhataran dhuwur, tuwuh mrambat saéngga merlokaké panyangga sajroning budidayané. Ing Indonésia biasané disangga mawa tonggak-tonggak tipis saka pring.
Ana rong tipe kapri sing rada béda senadyan kaloronébisa dipangan polongé sacara kasluruhan. Sing pisanan ya iku sing wijiné pipih lan ditepungi minangka snow pea (Klompok budidaya axiphium). Tipe iki populèr ing Indonésia. Tipe sing kaloro ya iku sing wijiné bunder lan ditepungi minangka snap pea utawa sugar snap pea (Klompok macrocarpum).
Masakan sing migunakaké kapri akèh-akèhé ya iku panganan kanthi prabawa Tiongkok, kayata sega gorèng. Capcay uga asring dilengkapi nganggo kapri. Jangan kapri uga bisa ditumis utawa dadi salah sawijining bahan sop.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlandsSvenska	Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 4 Sèptèmber 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Slawi, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Klaten, Semarang, Jogja,
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU. TELENGING RASAKU, KUMPUL LULUHING
apa ) Saking kersaning Allah....3x.......( gedruk bumi 3x )
wurung nedya ala maring ingsun, wurung
lanang dudu wadon lan dudu wandu, tanpa prenah, tanpa panggonan, dinulu ora katon, didumuk ora karuan.Iku teteping kahanan ana ing ndalem cipta sasmitaning kang waskita,mula para guru anggone aweh pituduh, kaaumpamakake mengkene :Sejatine ora ana apa-apa, sakehing wewujudan, rerupan, warna lansesebutan, iku dudu sejati lan dudu panuksmane Pangeran, Dene kang kadunungan panguwasanlan kamulyan ing sabarang kabeh, iku amung ingsun.Yen durung bisa mengerteni wewejangan mau prayoga den tlateni marsudi maksude surasa, ngimpun sakehing wejangan kabeh, miturut kawruh kang sanyata kaya ingisor iki :Sadurunge gumelar sakabehing kahanan ing marcapada lan maksapada (donya lan akerat), iku kang disik mung urip kita, jumeneng ana sajroning wiji kang pinggit, sak temene ya urip kita, kang tetep sinuksma ing pageran kita, mula den bisa pada rumeksa ing urip
manungsa kang wis katerima sampurna kawruhe tetep ing pangandel, ora bakal ketempela ing pangrecana, tegese, ora susah ing kaluwen, kamlaratanlan nuju kataman ing lelara, ora wedi tekane pati. Dene kasubut wong lumprah wae, kudu nglakoni pangupaya kang ndadekake santosane uripe.Dene urip kitaa tetelane menawa nyata rinasuk
kawula lan Gusti.Dena watake Gusti yaiku : tangi, tuwuk, ayem, parem, sareh iling, tetep, waspada, santosa, bunggah, waras lan raharja.Dene watake kawula : arip, luwe, ngelak,
utawa manekung, mengkene :Wiwitane kudu ngurangi mangan, turu lan sahwat, apa dene ngurangi sekabehing kekarepan, ing tengah wengi banjur sesuci raga, adus busana lan geganda, ngedepake keblate dewe, yaiku ing jaja, yen wis tekan wayah bagun esuk banjur pati raga, nutupi pancadriya, nyegah turas, sarip lan sesuker, banjur nata mlebu metune napas, yaiku nareke napas saka puser (napas mlebu) diterusakake munggah ngliwati cekak tekan ing embun-embunan. Narike napas karo nyebut “HU” dibatin wae, sak wise napas saka embun-embunan di enengake sedela, yen wis krasa abot, banjur di wetokake sarana alon-alon tekan ing puser kabarengan nyebut “ALLAH” (ing batin).Supaya ditindakake saben dina lan wengi, disebut shalat daim / sholat batin, tanpa rekaat tanpa wayah, paribasan shalat ngiras nyambut gawe, lungguh karo mlaku , mlaku karo
pandeleng kita, sujude pangganda kita, iktikate pamiarsa kita, wacane ayat pangrasa kita, lungguhe tetepe iman kita, pujine mlebu metune napas kita, dhikire awas eling kita, keblate marang eneng ening kita, ajo was sumelang maneh.Mula mengkono sebab jumeneng Dzat, Sifat, Asma, Afngal kita, iku wis dadi qur’an sejati mertandani sejatine shalat kabeh diarani shalat daim.Dena iptitahe sholat dhaim mengkene :Niatingsun shalat daim, kanggo salawase urip ingsun, adege ya urip ingsun, rukuke paningal ingsun, iktidale pamiarsaningsun, sujude pangambuningsun,
ana laku nrima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambu, kang
dumunung ana ing pangrungu, angger bisa anulekake tanlingan, ya iku anglungguhi shalat.5. Haji, hakekate ana panalangsa lan nentepi janji, dumunung ana pangrasa lan solah bawa, angger bisa nyirnakake pangrasa lan mati sarira, ya iku ngakoni haji.Kabeh mau paribasane : lesan mbisu, irung pepet, mripat wuta, kuping tuli, badan mati, yaiku kang nama tetep kuasa nindakake rukun islam sejati, sebab nyata kuasa mati sa jrone urip, urip sajrone pati, ya urip salawase.Pikukuhe Iman ana 6 prakara
lire angger jasad kita tansah sinucenan, sarta sabarang tindak tansah ngenggoni ing kautaman,
pangecap, lire angger kita tansah ngati-atianggon kita matrapake tanduking netya lan wirasa lsp, yaiku hakekate tetep temen-temen ngandel ing malaekate Allah, sebab hakekate malaekat iku dumunung anan sajroning pancadriya yaiku :Malaekat Jibril AS, dumunung ana ing pangrasa.Malaekat Mikail AS, dumunung ana ing pangganda.Malaekat Isrofil AS, dumunung ana ing Pandulu.Malaekat Ngijrail AS, dumunung ana ing Wicara.3.
lereme cipta mengkono iku tetep temen-temen ngandel utusane Allah.4. Percaya ing kitab, hakekate ngestokake kahanane nyawa, lire awas lakuning urip uga eling lan ngerti ing dosa kita, mengkono mau angger tansah eling ing batin, yaiku tetep temen-temenpercaya kitabe Allah.5.
nawa nafsu iku saka wedharing budi lan pribadi, lire angger enggal pasrah nalangsa marang Dzat kita, ya iku tetep temen-temen ngandel ing takdire Allah.6. Percaya ing dina Akhir, tegese dina wekasan, hakekate ngestokake ing pepestene pati saka wisesaning Dzat kita pribadi, lire angger karep nindaknaing tekat kita kang santosa, iku tetep temen-temen ngandel ing dina akhir saka wisesaning
SERAT KAKI WALAKA (bag I) | alangalangkumitir
ngandhap punika amratèkaken rawuhipun para wali, ingkang sami lelana aniti pariksa ingkang amemarahi rubet-rentenging ngari Demak. Kala samanten sampun sami sapatemon kaliyan Kangjeng Sultan Demak, anyariyosaken angsal-angsalipun piyambak-piyambak. Wantuning para ahli ngèlmi, temah sami medalaken mangunah, kados ta, Sunan Giri kaliyan Sunan Kudus lajeng kawasa ngudanèni para kawula para kawula ageng alit, jaler estri. Ingkang nandhang sakit, sinabdan kèmawon, saras. Nadyan para wali lelana ngidul-ngilèn, inggih sami katandha kaluwihan. Wonten ingkang saged nggendam, kemat, panglerepan, nerang jawah, ndhatengaken jawah, sapanunggilanipun sampun kagelaraken ing ngrasa Nata.
Dupi ing antawis dinten, para wali ingkang kantun sami reraosan gethok-tular, yèn ing kedhaton wonten tiyang nama Kaki Walaka, saweg kineker, sinihan ing Narèndra. Sarta winartan, yèn Kaki Walaka wau sampun natè dipun seking dèning Sunan Maryapada, muksa. Sampun sami nginten sirna, wusana mumbul malih. Malah ngetheker wonten kedhaton. Bokmanawi dipun guroni Sultan Demak. Katawis winong sakajengipun. Manawi wujudipun tiyang, boten mèmper, saking sipatipun dahat papa. Pakartinipun ngarit rumput. Denè talitining tiyang, asal ing dhusun Galinggangan, trahing alit balaka.
Para wali ingkang mentas lelana dahat ngungun. Temah matur ing Nata, namun badhè tepang Kaki Walaka. Kangjeng Sultan Demak marengaken, lajeng tumedhak animbali piyambak. Dumugining panggènan Sang Nata kagyat, atetanya, “Sira iku sapa, dènè ana wong dodhèg wok, simbar dhadha, gedhè dhuwur, tunggu pasarèyaningsun. Apa sira jim utawa gandarwa kang mbaureksa kadhaton?”
Ingkang dinangu matur, “Kawula pun Walaka. Mila Paduka Nata sampun kagèt. Anggèn kawula mancala warni ageng inggil punika, rèhning badhè sapatemon kaliyan para wali.”
“Yen mangkono tut wuri.” Kaki Walaka matur sandika, umiring. Sareng dumugi ing panepèn, andadosaken kagètipun
“Saking boten kekirangan kucahing Nata.”
Sunan Muryapada ngandika, “Dènè para wali iki kabèh wus lawan sinuba-suba ing Nata, teka tan ana undhaking kulit daging. Saweneh malah saya kuru, ananging rina wengi amung ngulah budi. Layak tan bisa lemu. Balik sira, mung nganggur. Yekti wus dadi benerè, yèn wong cilik iku, angger wus wareg wetengè baè, wus
apa nyata pangan iku marahi lemu? Apa mesthi, wong ginanjar budi iku amung wali? Apa nyata, kang mikul sarubet-rentenging praja iku amung wali? Lawan apa wali iku ora tau turu, ora mangan upa? Mangkono manèh, apa nyata para wali iku bèdha sapadhaning manungsa? Yèn kabèdakna, apa Gusti Allah ora kawasa? Apa Allah ora murba amisesa? Apa Allah nora èlok? Nora sampurna?
Mangko manungsa ijèh kanggonan angkaramurka, èwanan maring sapadha-padhaning ngurip, karem canggèh, karem dhawèn, karem opèn kamèren baè, wus kena dèn arani kèwan. Upama ingsun ngawulakakè wong kaya
dipun candhak, pinenggak kancanipun. Tanpa damel anglawani Kaki Walaka. Mindhak boten kajèn, sarta nyenyamah badan, ngapesaken dhiri, yèn mengsaha tiyang alit balaka. Kang pinenggak ènget. Amung Sunan Kudus ingkang mandhengkel galihipun. Sunan Giri amenggak, amung paring sasmita kèmawon, kinèn anandukaken panglerepan, pangatisan. Nadyan para wali ingkang sami mentas lelana, inggih jumbuh tampining sasmita. Dadya sami nandukaken aji pangatisan, sarta tuju tenung pangleburing satru.
Amung Sunan Punggung, kalih Seh Lemahbang, tiga Molana Ibrahim Jatiswara ingkang mboten tumut
brangasan. Bener kang ngarani wali tanpa guna.
Karonè maneh, teka tanpa kekèring dènya pating pantheleng, lali purwa duksina, yèn ana ngarsaning Nata. Iya angur metu baè, nyawang saka jaba. Kapriyè nyatanè, kaya ngapa gelare? mBok padha kawelèh
wali, lajeng anjawil Sang Nata, mrih mundura. Kangjeng Sultan ing Demak anampèni sasmitanipun Kaki Walaka, lajeng kondur
pasah kataman sakathahing aji panglerepan, miwah donga sikara sapanunggilanipun boten rinasa.
Saking pamanggihipun para wali, anarka dèdè manungsa. Wonten ingkang amastani dhanyang perayangan ingkang rumeksa ing pura. Trekadhang wonten ingkang amastani kadangipun Sang Nata piyambak ingkang lair sadinten. Pangintenipun para wali, nalika kataman ing reretu, Sang Nata manekung dhatengipun kadang papat kalima pancer, nanging ingkang sawujud amung satunggal, sedya badhè labuh ing sungkawèndra. Awit manungsa punika, manawi sanget pangèsthinipun anekakaken kadang, yekti kadugèn. Manawi mboten makaten pasthi sirna kataman ing piranti.
Sunang Punggung, Sèh Lemahbang, Sèh Molana Ibrahim Jatiswara mangsuli, “Manawi saking pamanggih kula, malah sanginggiling sadhèrèkipun sakawan kalima pancer. Inggih punika amujudaken cipta, rasa, angen-angen. Saking sangetipun sungkawa, temah kawasa angumpulaken tigang prakawis dados satunggal, nama Hyang Cipta Hening. Tegesipun, Kaki Walaka wau suksmanipun Kangjeng Sultan. Tandhanipun, saged angraosaken kaluwihaning wali. Ewadène bènjang ènjang dalu, manawi sami wangsul, prayogi nywun lilahipun Sang Nata, Kaki Walaka dipun ruda peksa ing kathah.”
Sri Nata, sayektosipun amung sedya andadar kadibyanipun para wali kèmawon, menggah pangreksaning praja, punapa pancèn mimbuhi santosa punapa mboten. Wasana kalèjemipun amung gumulung èla-èlu kèmawon. Wonten ingkang radi patitis. Sunan Giri asring dhoyong. Wonten ingkang moncol
dipun waranani. Dados satengah kupur, Seh Molana Ibrahim Jatiswara nyata punjul, nanging pakèwed, margi saking kasoran talitinipun. Dados sadaya wau tangèh anyamènana Susuhunan ing Ngampèldenta kalih Susuhunan Bènang. Punika nyata trus ing lair batinipun. Wonten malih wali balila ing ratu, Susuhunan ing Kalijaga. Upami puruna ngumpul para wali, kados tetiga punika kèmawon saged nguwawèni pangreksaning praja.
dèrèng natè uninga. Amung gethok tular karna binandhung, indhaking pawartos kèmawon ingkang kula cariyosaken punika. Papan prenahipun wisma tan uninga.”
Sang Nata malih pangandikanipun dhateng Kaki Walaka, “Yèn nyata sira durung wanuh, durung weruh,
Sasampuning imbal wacana, kasaput ing ratri, Narèndra tedhak ing panepèn malih, amanggihi para wali. Kaki Walaka tansah atut wuri Sang Nata, tunggil lungguh kalih palawija pun Wada, Wadaka. Ing ngriku Kangjeng Sultan ngandika asmu pegel, angraosaken para wali kalih Kaki Walaka.
“Hè para pinundhi, dahat kodheng pamanggih kula, dènè jengandika kadi badhè ngrebut prang. Katawis pating bathithit. Nitya sirung, serenging pandulu lir mulat dhem-dhemanipun, dènè jengandika anon tiyang kebon kèmawon dadak murang-muring. mBok radi
manah kula. Dados ing panepèn punika boten kaanggè nenepi, boten sedya semadi, tansah kaanggè padudon ingkang
tan ana saged amangsuli. Ananging wantuning sampun sami kumpul ing rembagipun, dados amung ngentosi jengkaring Nata kemawon. Sedya badhè ngrujak Kaki Walaka.
Duk samana Sri Nata lajeng kondur ngadhaton, saking kirang mirena aningali patrapipun para wali, sampun boten kènging dipun pambengi. Wasana asmu kaaben kèmawon. Kaki Walaka tinilar kari priyangga.
Sapengkeripun Sri Nata, anelik saking jawi gubah. Kaki Walaka lajeng ngrasuk busana sarwa langking, cundhuk sekar wora-wari bang, Sunan Panggung kalih Seh Lemahbang, Seh Molana Ibrahim Jatiswara, sakawan Sunan Ing Majagung, Sunan ing Gunungjati, duk ningali dhateng rèkanipun Kaki Walaka, lajeng
tuwin pamagangan sakantunipun sampun sagolong gumulung ing galih. Amung Sunan Giri ing galih karaos sumelang. Mila sareng Sunan Kudus, Sunan Muryapada sakancanipun sareng
ing jawi, nunggil pangintipanipun para wali ingkang medal wau, sarta lajeng nunggil lawan Sang Nata.
Kacariyos salebeting dalem panepèn swaranipun sakalangkung ramèning solah, sabawaning patrap. Amung swaraning pangucap boten mireng. Dadya amung pating kalepruk, pating kalebrug, pating galudhug, dènya ngrubut Kaki Walaka. Amung kanyatanipun Kaki Walaka wau boten mingset saking palungguhan. Amung èca-èca anggènipun nata cundhuk, utawi ngilo, apepidihan sarwi nggebeg sarunganing wangkingan kèmawon.
Dènè ingkang pating galebrug, ting galudhug punika Sunan Kudus sakancanipun,
lajeng muksa tan katingal. Sunan Giri rikat malebet ing panepèn kaliyan para wali ingkang sami umpetan, atut wuri Kangjeng Sultan. Sapraptaning dalem panepèn lajeng misah para padu kalintu padu sadaya.
Kaya priyè pangrasaning tyasira kabèh?”
Sunan Kudus, Sunan Muryapada matur piyambak-piyambak. Saking pangraosipun para wali wau ugi angrubut Kaki Walaka. Jalaran tinubruk ngiwa, manengen. Ing kidul Kaki Walaka, mangalor Kaki Walaka. Nadyan tinubruk saking lèr, mangetan. Rinujak, manengah inggih ical. Dangu-dangu ribut panduluning para wali.
“Kaki Walaka pating sariwet, manengah langkung kathah. Busananipun sadaya sami, cundhuk sekar wora-wari bang. Sareng Paduka pisah punika, Kaki Walaka sirna tan katingal.”
Mila para wali sami rèbat, rumaos kasoran ing adilaga. Cipta mati, yèn tan kecepenga. Nanging Kaki Walaka lajeng boten katingalan. Temah gelaning manah dènè mengsahipun miruda, tan panggih ing adilaga.
Sunan Giri sakancanipun ingkang ngintip sadaya sakalangkung gumujeng
Kaki Walaka sira krubut ngakèh. Ora layak mungsuhira sirna.”
Ing nalika punika Sunan Kudus sakancanipun dahat merang ing galih, dènya kawelèh ing ngayuda. Dangu-danguning paguneman, Sultan Demak anambungi pangandika, “Menggah menanga kalih Kaki Walaka, paèdahipun punapa? Ingkang dipun kukup punapa? Layak kèmawon Kaki Walaka kasoran yuda, awit satunggal kinarubut ing kathah. Upami para wali kalindhih ing adilaga, sapinten susahipun, dènè ngrubut tiyang satunggal kèmawon ngantos kawelèh. Mila mbok inggih dipun engeti, tembè wingking upami wonten lelampahan ingkang kados punika. Mindhak nyenyamah badan, angapesaken dhiri. Luhung kinèndelaken kèmawon. Tur kantun mirengaken sakojah-kojahing tiyang alit sudra papa.”
Sunan Kudus sakancanipun sami boten saged amangsuli. Amung tumungkul, asmu mèrang dahat. Dèrèng kèndel dènya imbal wacana, kasaru dhatengipun Sunan Ngudung. Dadya lajeng winartan sasolahing
mung saka arep nonton tekading wong sawiji-wiji. Wekasanè mung mamrih rahayuning tumitah kabèh.
Kapindhonè, yèn ana lelakon anganèh-anèhi, mangka dudu sawantahe, iya iku tandha panggawèning Pangèran
temen. Malah padha kuwalik panemunè, anuruti hardanè, angumbar nepsunè. Dadi tan rumeksa ing ratu, ora ngèman dhirinè. Mangka wus jumeneng wali, iku mung kari ngidaki benerè baè, ora perlu maèlu kang tanpa perlu. Awit wis pinundhi-pundhi sanagara, sinembah-nembah putra santana, anak-putu. Tanpa gawè yèn padha maksih ngunggarakè kanepsonè.”
Kangjeng Sunan ing Kudus saya mèrang ing galih, nalika ingkang putra piyambak tumut ambubuh. Wasana dupi Sang Nata wus jengkar saking sèwaka, para wali ingkang mentas pancakara sami lèrès, medal sedadya, amung ngenggar-ngènggar galih dhateng wana-wana.
Saking sanget kalingsemipun, Sunan Kudus sakancanipun para wali sami kalimpukan wonten ing wana Kardhayana. Saking Demak ngidul-ngètan, lampahan sadinten sadalu. Laminipun para wali andhelik, dhateng wana satengah wulan.
Dumadakan wontenipun ngriku dipun opèni tiyang èstri, wismanipun ropoh roning jati aking. Suprandosipun saged angaturi sugata sawontenipun. Saking katuju ing karsa, para wali wau temah arerèwang ngupados kayu rèncèk, sarta ngupayakaken barang saisining wana-wana. Kados ta : ndhudhuk wi gembili. Saking kalabetan saè, dados kedah amales sasagedipun. Sareng antawis dangu, Sunan Muryapada tetakèn, “Hè Nyai, pagènèya sira wong wadon wis tuwa wisma samadyaning wana, tanpa rowang? Apa tan duwè sumelang? Lawan saka ngendi kang minangka ular-ularing pangan?”
Kang dinangu matur makaten, “Anggèn kula gegriya wonten wana punika sampun sinedya, sarta mituhu sapakèning gurulaki kula. Anggènipun, nedha inggih amung angandel-kumandel ing Pangèran kèmawon. Awit kamirahaning Allah punika boten kènging kinaya ngapa. Sayekti saenggèn-enggèning gesang, sinung pangan. Nadyan uler salebeting kayu, watu, inggih sami dipun gantungi tedha.”
lakinira iku sapa? Anambut gawè apa? Teka wus suwè durung mulih mrènè.”
Kang dinangu matur sajarwa makaten, “Semah kawula nama Kaki Walaka. Pakaryanipun amèt rumput. Nanging saben angsal rumput pangaritipun punika boten dipun sadè. Amung ngupaya kapal utawi maèsa, lembu ingkang gering. Saben dinten tanpa kendhat. Sato kèwan, sakinten sakit lajeng dipun sukani, saras. Yèn siyang sadè sekul, kaideraken dhateng dhusun ngadhusun. Manawi dipun tumbas, boten suka. Pakartinipun amung sinungaken tiyang miskin. Pinggir margi sami sinungan tirta wening anèng wadhah, supados kaanggè ngunjuk tiyang miskin. Dènè simah kawula punika sajegipun gesang, boten nyepeng punapa-punapa, sarta boten natè nedha. Kaki Walaka wau remenipun lelana sapurug-purug, sarta boten natè kekaya dhateng kawula. Dènè Gusti Allah inggih paring kamirahan. Amung sèmah kawula, Kaki Walaka punika, manawi nuju wonten griya, tetiyang ingkang sami pepanggihan tansah lumintu, boten pedhot ingkang kula anggè nyugata dumadakan mboten kirang. Sarta Kaki Walaka wau boten mesthi naruwe tetiyang. Saben dhatèng namung kinèndelaken kèmawon. Suprandosipun kathah ingkang dhateng, nyuwun sabda pangèstu. Tur para ingkang dhateng punika mawi ambekta, inggih boten. Yèn wonten tiyang dhateng mawi angsal-angsal, malah dipun wangsulaken. Suprandosipun rijeki kula sakalangkung kathah, utawi lajeng kula sukakaken anak-putu kula sadaya, waradin. Ing wewadhah tuwin lumbung sanget luberipun. Dènè yèn sèmah kawula, Kaki Walaka, wau kèsah, mangka kula katamuan, agengipun sanak sadhèrek darbè karya, wadhak kula donya sampun isi. Dados boten garobyagan uru-urun.”
Para wali sadaya kagèt, panggalihipun sanget ngungun. Kathah kaduhungipun wardaya. Mila sareng dipun cariyosi makaten punika, sangsaya kathah mèranging galih, lajeng nedha pangapunten, badhè andugèkaken lampah. Ingkang liningan nyumanggakaken ing karsa.
Enggaling carita para wali, lampahipun saya sampoyongan, awit saking sayah dènya ngengudi weninging karsa. Wasana malah mboten kèsah-kèsah. Ing mangkè para wali ingkang sami kabuka sesikuning Allah, lajeng saya sapurugipun. Wonten salebetipun pakaranganipun Nyai Walaka ngantos kawekèn ing
pakarangan punika, bokmanawi wonten ingkang gadhah osik kirang prayogi, awit welingipun sèmah kawula, sanadyan kutu-kutu wong alang ataga ingkang malebet pakarangan kawula, mangka gadhah osik awon, tamtu boten saged mantuk. Mila sèmah kawula welingipun, sinten ingkang malebet ing pakarangan ngriki, kula kapurih nyaèni. Sukur kawula saged boja, yèn boten sagedipun, kula inggih krama. Kawula wineling, sampun ngantos gadhah renguning nitya. Ewadènè rèhning Paduka punika Panjenengan wali, kawekèn punapa ambirat pakartining ngalit? Yèn kula sageda, saèstu lajeng kula birat sesaratipun. Rèhning amung wewelinganipun tiyang jaler, dados kedah ngentosi sadhatengipun bojo kawula. Dèrèng kantenan antukipun.”
Ing nalika punika para wali dahat sungkawaning galih. Malah sampun sami ngedalaken daya prabawa miwah mangunahing pandhita. Wekasan sami boten amratandhani. Kinetoga dayaning budi, tan anglabeti. Wasana Sunan Kudus lajeng asrah jiwa raga dhateng Nyai Walaka, ing lair-batin, awal-akir boten niyat anyidranana pangucap. Para wali sadaya anut sumpah dhateng Nyai Walaka, boten sedya anyidranana pangucapipun piyambak ingkang sampun konus sumungkemipun dhateng Nyai Walaka. Saking sangeting panalangsa, Nyai Walaka welas aningali, lajeng gadhah atur wewangsulan, “Masak Allah, manawi dhasar sanyata antep Paduka, kula amung darmi ambuka wewelingipun sèmah kawula. Daweg Paduka sami kula irit malebet ing guwa wingking griya. Mangkè yèn kapanggih bojo kula, mitembunga piyambak. Kados antuk pangaksama. Ananging lebet Paduka
Kang Wenang Angluwari rubet rentengingsun dhèwè. Ora ana Pangèran anging Ingsun Sajatining Dat, kang anglimputi ing sipatingsun. Anartani ing asmaningsun, amratandhani ing apngalingsun. Byar sampurna padhang terawangan, ora ana apa-apa. Anging Ingsun kang binuka saka kijabingsun dhèwè. Wus sanyata kasahid dèning Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, kalawan anteping kodratingsun.”
Sunan Kudus sakancanipun sami nurut sawewarahipun Nyai Walaka.
Dupi wus malebet ing guwa sadaya, para wali lajeng sumrepet panonipun. Kadi ngambah ing ngalam kanyut. Sakedhèping nètra para wali sampun dumugi ngarsa
dangunipun, Sang Nata aparing dhawuh, yèn ing mangkè parenging karsa Nata nadhè ngalap berkahipun Kaki Walaka. Para wali dhinawuhan angèstreni, karana sampun dados patembayaning karsa. Mangkè ratri tinemtokaken Sang Nata anggeguru dhateng Kaki Walaka. Manawi wonten ingkang dèrèng nembadani, kalilan darbè atur.
Kala samanten para wali sampun jumurung, boten anulayani, karana sampun rumaos kasoran ing ngilmunipun, dalah kaluwihan ingkang medal saking gaib inggih kalindhih. Mila satunggal boten wonten ingkang nulayani.
Sasampunipun makaten, Kangjeng Sultan ing Demak lajeng kondur ngadhaton, angrakit sapakartining puruita. Dènè ingkang kapareng bèla : palawija kalih pisan, pun Wada, pun Wadaka. Sami binusanan saèngga pangantèn sapekan. Kaki Walaka ingkang kapitados mbusanani para wali, inggih amung Sunan Giri, Sunan Kudus, sapanunggalipun. Nanging Kaki Walaka boten purun sinalinan busana. Mila sareng dumugining ratri, Sri Nata
gething, boten purun ambusanani. Para wali matur sajarwa, yèn Kaki Walaka boten purun santun busana. Wangsulipun makaten, “Manawi pancèn rinilan Allah, sami sanalika kèmawon saged antuk busana.”
Sareng sampun dumugi wanci sirep tiyang, para wali sapamangangan pepak, sami ngadhep ing ngarsa Nata. Dènè para wali ingkang sepuh-sepuh kalilan lenggah jajar lawan Sang Nata.
Sasampuning makaten Kaki Walaka matur bilih kapareng nyuwun lenggah nginggil, majeng mangètan. Kangjeng Sultan miwah para wali kinèn ngadhep majeng mangilèn. Narendra mituruti.
Dupi wusing mangkana Kaki Walaka lajeng ngadeg sarwi ngawè pun Wada kalih Wadaka. Kaki Walaka lenggah ing dhampar kancana, amung kalih Kangjeng Sultan Demak piyambak. Palawija kalih pisan sami mèpèt sangandhaping dhampar. Para wali lenggahipun amung wonten kursi kèmawon, sarta radi tebih kaliyan, pamejangipun. Dados pamirengipun amung gremeng kèmawon.
Ing nalika punika para wali sami ajrih ndengèngèk, awit sampun rumaos kalindhih sarèkanipun, kawelèh saakalipun, kawirangan rambah-rambah, sarta katutupan wicaranipun piyambak. Dados sanget sumungkemipun kaliyan Kaki Walaka, sasat pitik iwèn kaparekan ama.
Makaten malih Sang Nata, dhasar sampun sinedyakaken ing Guru Rama, tumanceping manah sasat angluluh sarira. Mila nggung tumungkul, ajrih tumenga. Amung palawija kekalih ingkang ngawasaken dhateng Kaki Walaka.
Dènè para wali ingkang sumerep dhateng Kaki Walaka amung Sunan Giri kalih Sunan Panggung. Sunan Ngatasangin,
Kangjeng Sultan ing Demak duk tumenga, boten wawang yèn ingkang Kaki Walaka punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Knagjeng Sultan boten saranta, sigra angrungkebi pangkonipun, nanging Kangjeng Sultan ing Demak lajeng
lengleng ing driya, lir tinebak ing mong tuna. Ing ngriku para wali sadaya luwar sungkemipun, awit sampun ngandel-kumandel dhateng gaibipun Kangjeng Sinuhun ing Kalijaga. Nyata yen katrimah ngilminipun, nyata yèn sampun waliyullah Gaib, nyata yèn dados panggayuhipun, rinilan manjing Rijalullah Gaib. Mila Susuhunan ing Giri
saèngga kantu, tan enget ing purwa duksina.
ingkang marepeki Sunan Kajenar, kalih Sèh Ibrahim Jatiswara, awit palawija kekalih punika maripatipun amung mantheleng, boten kedhèp, kadi mata walangen. Dupi sampun sami waluya jati, temah taken-tinakènan sababipun sami kami tonggongen. Ingkang dinulu punapa, ingkang mitakoni sinten ? Yèn kagèta, dènè sidhem, tan ana swara sora, boten wonten tetingalan punapa-punapa.
Pun wada, Wadaka matur, “Saking kami tenggengen ningali warnanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, dènè mawa cahya mancur, mancorong gumilang tanpa wewayangan. Dados anggèn kula mantheleng boten kadhèp, saking kasorotan cahya nurbuwah. Dados cahyaning nètra kurub, kalimputan ingkang mancur mancorong wau. Wantunè kula taliwining ngalit balaka, sajeg kula gesang saweg punika uninga prabaning cahya anglimputi bawana. Dados lajeng anglarataken cahyaning nètra kawula..”
Para wali atetanya malih, “Mungguh pangrungu kita duk amedhar rahsa gaib marang Kangjeng Sultan Demak, apa sira angleng pangandikanè
Pandangunipun para wali dhateng pun Wadaka, Wada, tansah dineder saparluning wejangan. Pun Wada, pun Wadaka matur, “Boten saged anggancaraken. Amung saking ancer-ancer kèmawon ingkang kula tampèni. Wisikan ananing dadya. Manawi duk misik dhateng Kangjeng Sultan, pamireng kula sasahidan kanyataan ing
amratandhani purba wasèsaning Dat Kang Mahasukci. Pungkasanipun amedharaken Kajat Jatiwasèsa, inggih punika nyataning Kawula Gusti. Dados anedhahaken Sangkan Paraning Tanajultarki, katetepaken pangawasaning tèkat ingkang dhateng pangancas panjing-suruping pati, neteg sahadatipun Kangjeng Sultan. Saweg saangkatan lajeng katungka wonten prabaning cahya nurbuwah, winantu jasat kawula kami tenggengen punika wau. Dados gagar boten kantenan.”
Para wali jalimet dènya tetakèn. Pun Wada, pun Wadaka sugal wewangsulanipun, “Kadi pundi dadak tansah tetaken? Punapa ngilmi punika wonten bèdanipun ? Menawi pancèn wonten bèdanipun, kula nrimah. Manawi boten bèda, kadi pundi sami pangkating wali sami ndhedhes dhateng kula ? Sok makatena Jengandika sadaya dereng paja-paja ngèmperi Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Dados Jengandika punika kènging dipun wastani mentah ngilminipun, awit tandhanipun
Wasana kagètan, gumunan, èraman.
Manawi tunggil cecepan, tamtu boten parlu andhedhes dhateng kula. Balik kula saweg kaparingan barkah kala wau dalu. Tamtu dèrèng kacanthèl. Ingkang sampun lami dadak adeling-delingaken. Yèn
Tandhanipun boten kadunungan budi jatmika, boten anglebeti panguwasanipun, pinareng gesang ing awal-akir. Inggih punika tetep kayun pidarèni. Tegesipun : gesang toya kalih. Wonten ing alam dunya gesang, wonten kahanan ngalam akirat saged saged gesang.”
Boten kacarita pandhedhesing para wali dhateng pun Wada, pun Wadaka. Sakonduripun Kangjeng Sultan ing Demak, para wali tansah paguneman angraosaken gaibing Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Mila parawali sepuh, sanget panggagasing galih, dènya bèda lawan ingkang ngumbara. Dènè para wali ingkang nèm, sarta para pamaganganipun saya kirang gadug panggagasing galih.
Amung Susuhunan Panggung ingkang sampun ngregem wasitanipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga. Mila sumalonong atur dhateng Sunan Giri, Sunan Kudus, kados ing punika pagunemanipun.
“Kula punika inggih sampun angsal berkahipun Kangjeng Sunan Kalijaga, nanging amung gelaran wahananing Dat kèmawon punika ngantos sawarsa dèrèng saged ngregem parlunipun. Ngantos dumugi sapriki meksa dèrèng mangerti nyatanipun. Mangka Kangjeng Sultan kaliyan pun Wada, pun Wadaka, anggènipun amaringi amung sadumuk malih, sageda gadug. Mila dados sakalangkung panggagasing manah.”
Sunan Kajenar, inggih Sèh Lemahbang amangsuli sugal dhateng Sunan Panggung, “Ě, boten kadosa anggènipun ngraosaken, Sunan Panggung. Teka gampil temen pangandika Paduka. Menggah kahananing ngilmi punika tanpa kira, boten kènging kinaya ngapa. Sanadyan dipun jinggleng wewarahing wewadi, ananging dèrèng binuka kijaping Pangèran, yekti datanpa damel anggegurua. Awit ngilmi kasampurnan punika manawi boten angsal kanugrahaning Allah, tamtu tuwas tiwas, tur tanpa damel
Panggung. Yèn cilikanè Sèh Molana Ibrahim Jatiswara uga katara kedalè pamicara utawa rerasanè marang bangsa rahsa, akèh sulayanè. Tur ingsun iki kabèh, para wali, uga padha wiji saka Sunan Benang. Witè ing dhuwur pisan saka Ngampèldenta. Suprandènè kang wus katandha kasunyatanè marang ngilmu makripat, Sunan Kalijaga iku wus antuk gaibing kanugrahan. Mulanè kabèh para wali ora ana kang lawan mujijatè utawa kanugrahanè.”
Sunan Panggung matur, “Puanapa Paduka nama Kaki Walaka ? Para wali boten anyektosi, dados ing mangkè wajib sami dipun èngeti, supados ing tembè yèn wonten kaèlokan, dados boten balolokan ing paninggal. Ing nguni kula sampun angsal dhawuh piwelingan kados ing ngandhap punika :
Dhestar wulung, nyamping wulung, rasukan sami wulung, cundhuk sekar wora-wari
Yèn cara kaji, busananipun dhuwung kaagem salebeting jubah. Ingkang dipun katingalaken amung jejeranipun.
Yèn mangagem cara sudra papa, inggih sanget kusutipun, kados tiyang miskin, ananging ginemanipun kedah kumalungkung, angungkul-ungkuli sasamining tiyang.
Yèn mindha pawèstri, ingkang dipun agem bangsa aji pangapesa, sasaminipun. Mila duk mindha tiyang ngarit, nama Kaki Walaka, ginemanipun langkung adigang adiguna. Mila manawi kirang mulur panggalihipun, tamtu dados pasulayan, awit saking ngungasaken pangawikanipun.
Sunan Giri miwah Sunan Kudus dahat sukaning galih, jalaran sampun tinedahaken titikanipun. Saupami boten dipun aturi, ing wuri badhè kasaluru kados ingkang sampun kalampahan. Temah badhè nuwuhaken salah surupanipun. Sareng sampun jinarwanan dèning Sunan Panggung, sadaya suka ing galih, jalaran para wali punika
punika sejatosipun sampun nyuwun widana. Tegesipun : nyuwun barkahing Pangèran Kang Agung. Nadyan wong pidak padarakan, kedah canjè-canjè. Punika tembung Arab ingkang dèrèng wewangunan. Tegesipun : ingkang nyata nyatanè. Manawi sesikuning Pangèran, jampènipun andaluya punika giniro-gira, supadosipun harja kanjeng suistha jampi.
Menggah ingkang kasebut ing suwalik punika, saking pikajengipun Sèh Ibrahim Jatiswara. Tembung Canjè wau nyata.
Ginira andaluya punika tiyang ingkang ngglangyong tanpa kering.
Harja kajeng suistha jampi tegesipun : kang urip ora kena pati.
Rèhning Sèh Ibrahim Jatiswara pègo, dados boten cetha wicantenipun. Upami cetha makaten, Para wali sadaya, mugi sami anengerana. Yèn wonten larè gelanyong dèdè suwadosipun, inggih punika nyata Sunan Kalijaga. Inggih punika ingkang urip tan kena ing pati. Kang langgeng, ora kena ing owah gingsir. Mila mawi kapethuk sadaya wau, mugi dèn prayitna. Utaminipun, manawi karsa mampir. Manawi boten, inggih ingkang ajrih, ingkang kurmat. Awit manawi wonten tiyang ingkang menthangul, malah dipun perpeki.
Lega tyasè para wali sadaya, rumaos ing tembè badhè boten kènging cobinipun Kangjeng Sunan Kalijaga, awit sampun angsal pitedahipun Sunan Panggung bab ingkang dipun agem sadintenipun, utawi pangagemanipun ingkang padinan.
Kacariyosaken sasampunipun makaten, para wali lajeng lelana, ngupados siti payah, awit sayah nalika rerejenganipun sami dipun abèr-abèr kajalonipun. Awit manawi ngalempruk sadaya, inggih katut papa sangsara.
Kala samanten para wali lajeng darbè musintarasab, tegesipun : marèntah. Dados tiyang Demak sadaya sami manut dhateng Sunan Giri, lamenipun sadasa taun. Sareng mentas kapacel dèning Kangjeng Sunan ing Kalijaga, tiyang Demak lajeng sami purun manut.
Ing nalika samanten Sunan Giri lajeng wiwit malincur. Arang sapatemon kaliyan Kangjeng Sultan, rukun kaliyan Sunan Kudus. Dipun timbali sapisan kaping kalih, ngantos kaping rambah-rambah, meksa boten dhateng. Kangjeng Sultan dahat sungkawaning galih.
Anuju satunggal dinten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga anedhaki, sarwa
semanten Kangjeng Sultan Demak kaliyan Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga sampun sami malebet ing kadhaton. Pun Wada, pun Wadaka boten kènging kantun. Sakawan pisan wau lajeng terus tedhak ing patamanan, tumamèng Wisma Kembang (Keterangan : manawi jaman samanika winastan Bandengan, A.H.). dumugining ngriku Kangjeng Susuhunan Kalijaga angandika makaten :
“Jebèng, ing mengko ingsun ambalèni wewejangan kahananing Dat, kaya mangkènè. Tilingena.
Sajatinè ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-awang, durung ana sawiji-wiji. Kang ana dhingin iku Ingsun. Ora ana Pangeran, anging Ingsun, sajatining Dat kang anglimputi ing sipatingsun, anartani ing amaningsun. Iya Ingsun sajatining Dat Kang Murba Amasèsa ing ngalam kabèh.
Mungguh sajatining Dat anglimputi sipat iku, iya rupa kita pribadi, sanyata kalimputan Dating Pangeran Kang Agung.
Tandhaning manungsa kaaken Kalipah iku, saka wus kanyatahan saliring rahsa rumasa, padha kapurba ana ing sira.
Mula kasebut wewakil. Dadi ora mung Ratu kalawan kawulanè. Kabèh manungsa nyata wewakiling Allah. Tunggal Kawula Gusti, tanpa antara kahananè; tanpa sesawangan wahananè.
Dènè kang kasebut wewakiling Allah iku Ratu. Mung dianggo misahakè sarèngat lawan hakèjatè baè.
Mula dèn awas, aja uwas. Nyatanè kabèh manungsa pada nganggo pirantining jasat. Ora bèda lawan praboting Ratu. Ngibaratè mangkènè :
Kang dhingin, Ratu iku kaupamakake sipating Gusti. Tandhanè, wenang murba amisèsa. Mungguhing sarèngatè, sapa madhani Ratu ?
Kang kaping pindho, Kawula iku minangka warangkaning Gusti. Yakti ora kena yèn oncata salah sawiji.
Upama kawula tanpa Gusti, sasat embanan tanpa sesotya. Dadi kaupamakakè kinjeng tanpa soja, anggalandha kari kandhang.
Mangka sajatining kawruh iku iya dèn kongsi weruh. Ngilmu Makripat iku kawruh kang wus kasat mata nyatanè. Kaya kancana winor lawan sarining tembaga, pasthi ilang wujuding loro.
Pasthi dadi sawiji. Aranè suwasa mulya.
Ing kono maring endi wujuding kencana ? Tiba ngendi sipating dembaga sari ?
Iya iku sejating Kawula Gusti. Yakti nora keno yèn kasebut roro. Mulanè wus aja nganggo wani ambèdakakè. Nyata, yèn Kawula iya Gusti, Gusti iya Kawula.
Kangjeng Sultan ing Demak utawi pun Wada, pun Wadaka saya ngregut pangisepipun. Sasat bremara ngrabasèng kusuma. Ambangengeng tanpa kèndel, yèn dèrèng telas maduning puspita. Wasana nyuwun pitedah malih. Sadaya wau supados saya padhang, kadhapurna ing dederahan.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga amituruti. Kados makaten wejanganipun :
1. “Jebèng, kang dingin dèn arani DAT.
Tegesè : wujud sawiji, nanging wenang murba amisèsa. Awit DAT iku sipating Pangèran.
Marmanè, yèn cilik samrican, binubut. Yèn gedhè angebeki jagad raya, jaba jero.
2. Jebèng, kang dèn arani SIR, iku angen-angen. Iya iku kang minangka warananing Pangèran. Iya iku bisa obah, tan nana kang ngobahakè. Iya iku kakèkating rahsa. Wahananè wenang nganakakè roh. Dadi sipating Atma, mahanani marang suksma, iya iku kang kasebut nyawa.
3. Jebèng, kang dèn arani NUR ing cahyaning Pangèran, kang dèn wenangakè dadi warangkaning suksma utawa bisa amrabawani sèsining dumadi ing
dèn arani NEPSU iku sajatinè uriping cahya patang prakara, dadi sawiji anjajah saereping SIR, NUR, KAYU, NEPSU. Dadi obahing patang prakara mau mahanani wewenanging angen-angen.
Mula NEPSU dèn arani HAWA. Matekè angkara murka. Ananging ora kena yèn kapisahna, awit minangko kekuwataning kahanan nyata.
Jebèng, kang dèn arani APNGAL iku budi. Marmanè kena dèn arani urip. Ananing Apngal enggonè urip mau kasorotan cahya patang prakara. Marma bisa ambabar cipta, rasa, sapanunggalanè.
Jebèng, mungguh jasad iku badan. Iya iku minangka wewadhaning Dat sawiji-wiji. Kawasanè bisa ngrasakakè lara kapènak, suka-sungkawa.
Namung sawiji Jebèng, dèn awas èling. Kabèh kang wus ingsun gelarakè iku, senadyan wus wenang sesilih Dating Pangèran, ananging ijih kena ing lara pati, ijih kena ketaman ing rencana. Amung sawiji kang langgeng, ora owah gingsir, ora kena lara pati, ora kena susah bungah. Iku mung asma kita sajati. Nyata urip, ora ana kang nguripi.
Mulanè ana ngibarating para Pandhita, dèn umpamakakè simbar nèng kakayan. Uripè mung tumèpèl, tanpa milu pancering wit; ora milu nambahi
ing sira kabèh. Tegesè : iya aranira dhèwè.
Iku kang kawasa mengku kabèh mau, awit mungging Pangèran iku ora kagungan nama. Muhung angagep ing nama kita pribadi. Iku kang dèn aku sesebutaning Pangèran Kang Agung, Kang Mahamulya.
Ing kono sakaliring Dat kabèh mau ana sesebutan reringkesan, amung dhapur patang prakara :
SIPAT, tegesè : lelungidan ing rupa.
Marmane Nepsu bisa kanggonan cahya patang prakara.
Cahya abang, pakaryanè bisa anggelar kang kaliru.
Cahya ireng, pakaryanè anenuntun panggawè sisip.
Cahya kuning, pakaryanè amemarah karep kang ora bener.
Cahya putih, pakaryanè anenuntun budi dtuhaka.
Marmane cahya patang prakara iku, nadyan ora mancorong, nanging amblerengi. Iku sangka warna-warna prabanè. Ananging, sanadyan nepsu patang prakara mau mung anggelar angkara murka, yèn sira bisa mepeti dedalanè, ora sumorot prabanè, pasthi ilang panase.
anggepar raksa. Ing kono anyangga rekasaning jasad.
Yèn kurang awas, yakti nuwuhakè tiwas. Kabèh-kabèh iku lawang sanga, bisa dadi dedalaning swarga naraka. Mulanè kang para sujana, para sarjana, ingkang ahli budi, mardi nyataning ngilmu kasampurnan. Pasthi akèh kang padha anggelarakè marang muridè, nanging gèyonganè trekadhang amung wewedharanè triloka baè. Dadi gadugè, wong bisa mepet napsu hawa iku wus kalebu luwih. Wajibè kang anganggo para wali sajroning praja. Suprandènè nadyan wus padha jumeneng wali, ijèh ana ngeresing panemu. Marmanè sira dèn bisa mengku bener luputè para wali. Dèn èling marang rubet rentenging dumadi ing ngalam dunya kabèh iki, karana iku padha baè panggawèning Pangèran kang Amurbamisèsa.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ngandika, “Luhur-endhek, gedhe-cilik, padha baè. Amung nganggo duga-duga. Tegesè : ing ngatasè wong cilik, nadyan ngilmunè dadi, durung kuwat andulu anak-bojonè. Mulanè nadyan tumeka ing pati, titis tumanjanè.”
Pun Wada, pun Wadaka matur, “Nuwun kapundhi, amung sageda kalimputan ing sabda pangandika, sarta kaparengena kawula mantuk dhumateng asal kawula ing tanah Kidul. Bilih saged anglubèri anak-bojo kawula, sami katumusana ing sabda pangestu.”
Kacariyos pun Wada lawan Wadaka. Sasampunipun untuk nugraha saking saking berkahipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, pun Wada, Wadaka sakalangkung memundhi. Wasana matur nyuwun kanca, rèhning sampun sepuh, sarta sampun lami dènya suwita ing Nata.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ndangu asalipun, Wada, pun Wadaka. Asal saking dhusun wanasida. Dinangu ing sedya matur, yèn kepingin pejah. Nanging senadyan sampun kinubur, kaparenga taksih tumuntur ring karaton Jawi.
Ěnggalipun, palawija kekalih rinilan mantuk, sarana pinaringan brana. Palawija kalih dumugining alas Wanasida pejah. Nanging kuwandanipun kalih pisan kukut, tilar weweling makaten, “Alas ing Wanasida akèh kayune jati siluman. Besuk dadia pirantining karaton Jawa.”
Sareng anak putunipun atur uninga, Kangjeng Sunan Kalijaga nedhaki piyambak. Sarawuhing ngriku andangu dhateng warisipun, lamining tumeka dumugining pati. Ingkang dinangu matur sajarwa, “Dhatengipun sèmah kawula punika saweg pendhak dinten, lajeng pejah. Wewelingipun namung nedahaken, manawi sawingking griya punika alas ageng. Kathah witipun jati, nanging kajengipun sami boten katingal. Manawi badhè uninga, kedah sarana toya mawi sekar setaman. Ingkang dipun anggè nandha, pangilon. Manawi katarimah, saged gana witing jati ageng. Ananging manawi dèdè karaton Jawi ingkang ngagem, boten kènging.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng nglaksanani, dipun tandha sarana pangilon utawi kembang sataman, kanthi dedupa kang agung. Sasampuning makaten, Kangjeng Sultan namur kawula dhusun dhateng Wanasida. Dupi wus prapta lajeng sami nyatakaken. Wasana kanyatahan, wana ageng katingal. Tuhu tanpa sela, wit jati ageng-ageng. Kangjeng Susuhunan Kali lajeng dhedhawuh.
“Hè bojonè Wada lawan Wadaka, ing mengko mupakatna. Awit saka karsaningsun, ing alas Wanasida ingsun elih ing Danalaya, minangka panengeran patinè si Wada lawan Wadaka. Karo dènè rèhning wus dadi panuwunè si Wada lawan Wadaka kayu iki dadia pirantinè kraton Jawa. Ingsun wus angidèni, lestari. Aja katon, yèn nora bakal kagem ing Ratu.”
Kang liningan matur sandika. Kangjeng Sultan ing Demak utawi Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng kondur, paring tetilaran dunya sawatawis.
Mila dados pèngetan sapariki, wana Danalaya kajengipun jati langkung kathah tur ageng-ageng, nanging boten katingal. Sadaya wit jati siluman. Dènè manawi badhè kanggè karaton, inggih saged ngatingal. Nanging kedah dipun saranani sesajèn sekar setaman sarta pangilon, kanggè ngilokaken kajeng jati ingkang siluman wau. Ananging sanèsipun kagem ing Ratu, boten kènging.
Kacariyos ing nalika punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga kaliyan Kangjeng Sultan ing
dènè bisa anggawa saraganè. Yèn kang durung sumurup, si nengguh mranyanyang dadi dhemit sing rumeksa kayu jati siluman. Mangka sadurungè si Mada, Wadaka mati, kayu jati wus padha tumuwuh. Dènè enggonè ora katon janggerenging kayu, ing nguni pananemè Sang Hyang Bathara Wisnu, nuju siluman. Dalah wijinè nalika janggleng uga saka wiwitan suwarga. Utawa nalika nanjakakè wiji, iya sarana sinung sabda, sing sapa trahing Wisnu jumeneng tanah Jawa, iku kena negor kayu ing alas Wanasida. Marmanè saiki ingsun elih aran Danalaya, karana dadi panengran, enggonè si Wada lawan Wadaka mati ana ngalas iku.”
Kangjeng Sultan ing Demak matur tanjanipun, “Menggahing pati katun raganipun, punapa boten sinengguh mrenyanyang ? Upami nunggil lawan dhangnyang ingkang tengga wana, saèstu nistha ngilminipun.”
“Iya bener kang angarani, karana sunduk prayoganè ora mlèsèt. Ananging, sajatinè ora paja-paja yèn anunggala panuksmanè lelembut, ananging ora timu-tinemu. Amung ana luputè si Wada lawan si Wadaka. Rada karikaten. Dadi ing pati mung sampurna baè. Wujuding sampurna iku mung nunggal lawan Datè Kang Agung. Dadi mung tetep piranti baè. Iya iku kang ingaran sampurnaning pati. Upama saangkatan engkas, pasthi bisa tunggal lawan Hidayatullahi. Wus kena sinebut kamulyaning pati.”
Kanjeng Sultan ing Demak matur malih, “Punapa wonten inggahipun malih?”
Kadis pangandikaning Allah, sing sapa wus nunggal hidayatjati, yakti wus kalebu punjul panggayuhè. Ananging yèn katetepakè
Dènè yèn wus bisa anembadani kahananing ngalam iku, banjur tumaka sajatining kira. Iya iku alam kang wus tan kanyanan, karana ananè kalingan ing nikmatullahi.
Sawusè tumeka ing ngalam sajatining kira, banjur ana rerupan kang sira durung tau sumurup salawasè urip.
Yèn carita duk Kangjeng Nabi Adam, kang kadulu mau sinebut Wohing Kuldi. Mulanè Kangjeng Nabi Adam nganti kasiku, tunurunakè ing dunya, iya saka dhahar Wohing Kuldi mau. Upama duk nguni ora dhahar Woh Kuldi, pasthi tulus Nabi Adam, nora kasiku, tinetepakè anèng swarga baè. Ora nitahake manungsa iki kabèh.”
Kanjeng Sultan Demak matur, “Sejatining Woh Kuldi ?”
“He Jebèng, mungguh kang diarani Wohing Kuldi iku sejatinè sesotya
jalaran saka gajah ngidhak rapah, katempuh pepesing papah. Tegesè : kang dirilani rumeksa amung Nabi Adam. Wasana ngrusuhi rereksanè dhèwè.
Iya bener, kang agawè luput, wus dadi ukumè yen wong rusuh, anemu pakèwuh.”
Kanjeng Sultan matur, “Menggah sesotya sarining swarga punika punapa ?”
Kangjeng Sultan ing Demak sampun mangertos. Sakalangkung anuwun kapundhi. Wasana nutugaken lampah sakalih-kalihipun. Sareng dumugi Delanggung, labuh tan ana wong lumaku. Alas gung liwang-liwung, kathah bebujengan ingkang galak-galak. Kangjeng Sultan Demak matur, menawi kapareng kasengkakaken ing lampah, supados
sumelang, karana iki pangajaraning tekat. Mungguh ing dalem ati, luwih sangka iki pakewuhè. Kari luput pisan,
anyandhak-nyandhak tuna, ngrangsang-ngrangsang luput. Maring ngendi palayunè ? Andhelik, aling-alingan apa ? awit ing pati kari sapisan. Ora bisa menang ing aprang sabil. Tur mesthi kalahè, awit ing dalem pati, tanpa andulu apa-apa. Tan ana kayu kekayon kang katingalan. Mung kari awang-uwung, wus kari anglindhung dhèwè.
Mulanè si Kaki Dhalang bisa gawè ngibarat Arjuna kalawan Semar. Ing saben ana bebaya, Semar nangisi ngajak lumayu. Yèn Semar wus umpetan, Janaka prang lawan buta. Marmanè Kaki Dhalang agawè ngibarat wewayangan, amung nuduhakè barang lelakoning ngurip. Mulanè yèn Janaka ijèh kairing Semar lunga, buta mati.
Tegesè : mungguh lelakonè ngurip utawa lelakoning pati, yèn maksih samar-samar, pasthi jèdok panggayuhe,
tutuging pati tansah dadi gawè, utawa tiwas uripè.
Ewadenè yèn sira meksa durung wani andadar tèkad, pasthi ingsun bisa angulihakè marang Demak, padha sanalika teka.”
Kangjeng Sulatan matur, “Gampil nglampahaken weninging tèkad. Wangsul ing mangkè anetepi angger-anggering karaton, inggih kedah dipun anggè. Dados angsal sakalih-kalihipun.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika, “Iya bener.”
Sasampuning makaten lajeng ambèbèr baju gebayak landhung. Kangjeng Sultan ing Demak kadhawuhan malebet ing lengenan kabayak landhung wau, kinen merem netranipun sapandurat. Saking nyata kuwasa Sèh Sutabarit, saged angingset paran ungguling jagad. Kangjeng Sultan ing Demak sami sakala manjing lengenan kulambi. Sakedhèping nètra dumugi ing Demak.
Ing nalika punika Kangjeng Sultan ing Demak kaliyan Ingkang Sinuhun Kalijaga, sarawuhipun ing kadhaton taksih angdugèkaken reraosanipun nalika wonten samadyaning wana. Kangjeng Sultan ing Demak matur, “Pakartining pati, sagedipun titi pangruktining pakarti, tinarik saking punapa ?”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika makaten dhawuhipun :
Kaping pindhonè tarèk, andadar tekad ing kauripanira dhèwè. Tegesè : anarik napas, pinepes amrih marang anpas.
Anpas pineksa supaya ngumpul marang tan napas. Tan napas pinusthi bisanè dadi sawiji marang nupus.
Mungguh sinaonè rong prakara ing mangkènè. Patitisena, Jebèng:
Kang dhingin : ngurangana pangan, supaya kothong wetenge.
Kapindhonè : ngurangana turu, supaya ènthèng badanè, padhang polatanè.
Kaping telu : dèn upakara jamunè, supaya kuwat balung ototè.
Kaping pat : dèn lega lila ciptanè, supaya menang papanthenganè.
Yèn wis sampeka pakartinè, supayo uwas atinè, iya sinaonana eling lerleraning turu dhingin. Angètunga keketeg ingkang terus pangrunguning kuping.
Ingkang dalem sawidak keteg, pasthi katara rèrèhing napas. Nganggo meneng sadhèla, banjur dhedheti maneh. Ing saben wus kaping sawidak, rèrèh. Manawa wis kaping telu rèrèhing napas, banjur ana swara, saèngga kendhenging gandhèwa lagi mentas pinentang. Ing kono dèn awas sarta patitis pètungira.
Yèn wus “greng”, “greng” kaping telu,
iku kang dèn èling, aja lèna, awit ngarepakè tibaning bawa-bawa. Tegesè : lelimpet kang bakal anglimputi marang panon kita prabadi.
Kalalèn ler-leraning cipta maya. Banjur ana tumeka manèh gora-goraya. Tegesè : swara sora tanpa sela, ngungkuli gumlegering gelap utawa baledhèg, sarta ora nganggo antara karepè.
Iya iku kang bebarung mamrih rusaking pangangen-angen kita, manuman nonton bawur kuwur, ora ngawruhi sarta ora dèn kawruhi. Ing kono dèn prayitna, aja samar. Bokmanawa bakal uninga sajatining kahanan.
Kapindhonè, kang diarani tarèk, iya iku tarik. Tegesè : anarik napas, anpas, tan napas, nupus.
Ananging panarikè ora sarana turu, ora nganggo alam kanyut. Amung pineksa lawan lungguh baè. Nanging pakartinè padha nganggo ngurangi pangan utawa turu, apadène jamu kang anget-anget. Utamanè, yèn nganggè minum arak kang nganti mendem. Ing kono dianggo tarèk, gelis kalakonè. Angger ora kalalèn, malah becik.
Dèn yèn dhasar bisa santosa budinè, mantheng ciptane, iya ora kaya kang tanpa sarana mendem.
Ewadènè pangkat-pangkating lelakon iya ora bèda dedalanè nalika patrap layaping nèndra. Amung yen wus tumekaning don sejating kira, uga tumangkar dadi telung perkara. Yèn padha katarima :
Manawa padha turu, katrimanè ing dalem kasunyatan, bisa raga sukma.
Wekasanè malah anjalari tiwasè wong ngatuwa. Dadi gelisanè wong kang arep swara, wong kang sukak micara sora, wong kang dhemen solah, tenaga saru kurang rèrèh ririh, iya iku kalebu pancèn.
Tegesè : wus dadi pepancèning roh nalika lagi cumithak sajroning maningkem. Èwadènè ana tandhanè. Telung prakara panitikè wewatakan mau :
Kaèngetakè. Tegesè : dièlingakè laku-lakunè kang ora prayoga, brabah, sora, saru, supaya mari. Yèn meksa ndadra, tandha wus kodrat
becik, mangka gelis miturut. Tandha patrap tetularan.
Tegesè :katut apa woworanè. Bebasanè amor maling, wruh lakune maling. Amor wong ala, katularan ala. Iku nyata bener kang padha ngarani.
Kaèngetakè supaya èling uripè, aja nganti darbè patrap kang ora prayoga. Mangka lagi dèn agagi gunem baè wus ènget dhèwè. Iya iku sajatining urip. Nyata elasing dumadi. Tetep kamangungsanè.
Jer manungsa sipatè, watakè bodho, druwolo, angèl wulanganè. Iku duk nitisake, mosiking Bapa-Biyung sepen pikirè kang premati. Dadinè manungsa pasthi
Anadènè maneh sipatè manungsa wekasanè lumancang langkah karepè. Iku nalika nitisakè kurang netes. Tegesè : kurang satiti, kurang sucinè. Dadi tibaning wiji becik, akèh borotè. Kabeh titahing Pangèran wus ora kena kinaya ngapa, lawan ora bedanè tibaning roh kang dadi luhur, lawan kang dadi asor.
Marmanè, nadyan sira jumeneng Nata, aja nganti ambek kumalungkung. Èngetana padha asal saka banyu. Ing kono ana nyatanè, kaya ta : wong tinitah luhur, mangka wani ngidak benere, bokmanawa kuwalik adilè. Kasiku padha asalè.
Marma dèn èling, Jebèng, kabèh wekasaningsun.”
Kangjeng Sultan Demak matur, “Pisah-pisahing toya buthek lan wening, puruging warna yèn wus mawor, paraning ijem-abrit
tunggal lawan kang wening. Kang wus wujud banyu bening iku tegesè : wus meneng.
Iya iku kang nora obah. Kaworan banyu warna-warna, iya mulih marang warnanè dhèwè :
Banyu abang momor banyu wening, ulehè si abang iya mulih warang cahya abang, ya iku nepsu amarah.
Banyu ireng iya mulih marang cahya ireng, kahananing nepsu luamah.
Banyu putih iya mulih marang asaling cahya putih, kang ingaranan saka nepsu mutmainah.
Tumangkarè ana dhèwè. Kaya ta : biru, klawu, gedhah, lamus, sapanunggalanè iku padha saka wahananing cahya ireng.
Jambon, kapuranta, jingga, wungu, sapanunggalanè iku padha asalè, saka cahya abang.
Ijo pupus, gadhung, sapanunggalanè, iku asal saka cahya kuning.
Pingul, sèta, pèrak, padha asal saka wahananè
Abang bisa dadi ireng, uga saking cecampuran liru lambang empaning carup wor.
Wekasan dadinè ora bisa mulih marang banyu wening. Mangka yèn satuhunè, warna iku mung rong bab :
1. Kang dhingin : anuduhakè luguning cahya ireng.
2. Kaping pindho : anuduhakè satuhuning cahya abang. Manawa abang banget abangè, iku dadi kuning. Kuning kang
Kangjeng Sultan ing Demak duk nampèni dhawuh wewedhararanipun Ingkang Sinuhun Kalijaga sakalangkung pamundhi panuwunipun. Salebeting panggalih rumaos padhang terawangan, saèngga boten wonten ingkang dados aling-aling. Melenging panggalih sampun karegem sadaya. Upami tinaruju kaliyan boboting wali sadaya, taksih awrat Narpati ing Demak, margi ginulang-gulang, wineleg ing siyang ratri. Suprandosipun manawi anandukaken tembung, kedaling lèsan, taksih katawis kirang seblaking budinipun. Mila
panawangingsun kaya maksih ana wewageling atinira. Rumasa kurang terang tampaning budi premati. Yèn ta maksih ana kodhenging panemu, becik sajarwaa maringsun. Bokmanawa ingsun bakal anuduhakè salugu, mupung ingsun maksih kapareng tunggu ing sira, Jebèng. Aja pakèwuh.”
Kangjeng Sultan ing Demak matur, saluguning sigeging galih, taksih wonten wewagelipun, amung jabaring cahya kawan prakawis. Anggènipun cacamburan weninging tirta marta, dèrèng saged tumancep anampeninipun. Mila nuwun wantahipun, supados saged tumanem amanggih ing manah. Kangjeng Sinuhun ing Kalijaga gumujeng, sarwi angandika makaten :
“Yahu Allah, teka banget temen enggonmu pindha bayi salapan umurè. Prakara cacamburan iku, upama ingsun ora nuduhakè, pasthi sira wus bisa ambabar pribadi sawewadinè kabeh. Amung saka banget temen enggonira jugul. Kang wus jumonggol, sira sengguh bonggol. Mangka yen prakara iku, bebasanè angger wus darbè paugeran kang ana pingilè, pasthi bisa ambabarakè dhèwè. Èwadènè sira ingsun tuduhakè salanjaran baè, bokmanawa banjur bangkit anuntumakè gothak-gathukè. Ana ta othak-athikè,
Aturipun Sang Nata, “Sembah nuwun sandika.”
Ing nalika punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wasitaning galih taksih asmu gumuyu. Dados kedaling pangandika kadi winor ing raras, binarung ing sesingir, kados ing ngandhap punika
Dènè temen kang tinemu saka Datè. Dat sipatè yèn tan nyata pasthi wurung. Yèn ruwetè pasthi bingung, agungaka ing sendhang kang manca warna. Lamun kita cipta cidra, cinidranan, sedya harda antuk nepsu, niyat rusuh pasthi kisruh. Reged resikan tan saking osik kita. Kita iku yèn kukuh amasthi kuat. Lamun heneng pasthi hening. Hening iku tan lyan saka panggawè kita pribadi.”
Dhatdhat karaos panggalihipun Sri Nata ing Demak. Rumaos saged anggelaraken piyambak. Pasemonipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, sasampunipun makaten lajeng paring
wau sarwi jumeneng kèsah Narèndra ing Demak badhè nyandhet, ajrih sesikuning guru. Mila mung sembah nuwun kaping sèwu kapundhi Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga atilar pangandika.
“Jebèng, bèsuk ingsun bali manèh manawa wus ana antaranè.”
Tumindaking lampah Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga dumugi sahandhaping taratag lajeng boten
Kangjeng Sultan ing Demak dahat pangunguning galih lajeng utusan anggandhèk tengen kalih, amringake waragatipun sawates.
Ing nalika samanten taksih anetepi punapi lenggahipun siti, yèn wali bekel, lenggahipun sèwu karya, paring wragat inggih sèwu rèyal. Yèn wali sepuh, wolung atus karya, inggih wolung atus rèyal. Sunan
Sampun kapengker cariyosipun layoning Sunan Dèwakatong.
Nuju satunggaling dinten kangjeng Sultan ing Demak andangu prakawis roh dateng wali. Amung Sunan Kudus utawi Sunan Giri suwung. Minangka tadhah timbalaning Nata, Sunan Panggung sakancanipun. Patakèning Nata ugi dipun aturi sesorahipun satunggal-tunggal, kados ing ngandhap punika :
Dipun wastani Roh Ilapi, inggih punika roh kudus mulya. Pakartinipun : saged mapan ing gaib. Mila kawasa dados lambaring Jati Wasèsa, awit saking winenangaken dados manungsa, tan lyan saking Rohilapi.
Roh Jasmani, punika roh sajatining gaib, nanging boten dados lambaran, awit sanget kaalusanipun. Mila manawi
Kawasanipun saged anambahi kekuwataning manungsa. Amung manawi kirang gemet pangukudipun, cepak-cepak anyorot dhateng bangsaning lelembat, brakasakan, sapanunggalipun.
Roh Kèwani, punika dados pirantining jiwa-raga. Saged anambahi kuwating bebayu miwah otot. Ananging manawi kirang resik pangungakipun, cepak saged dados bangsa kèwan.
Roh Mahdi, kawasanipun saged amimbuhi kalimpating budi sanubari. Ananging manawi kirang kabegyanipun, asring kasaluru ing panyipta, awit ambah-ambahanipun bangsa nikmat.
Roh Rabani, kawasanipun saged andamel pakarti. Tegesipun : tuwuhing pangraita. Ananging asring kataliweng dhateng panasaran, awit ambah-ambahanipun dhateng manpangat.
Rohmani, tegesipun wiji rangkep, ingkang kawasa anggelaraken sagung dumadi sadaya, punapa dènè kabegyanipun saged adamel bilai sami sanalika, awit tetarikanipun saking mukti wibawa enggènipun.
Rohkiyat, inggih punika ingkang winenang adamel santosaning balung atot, kulit, bayu, daging. Ananging tibaning bilai tan anglabeti. Telas akalipun, lajeng larat sadaya.
Rohkayat, tegesipun roh ingkang anarik sakaliring begya dahulat. Mila saged andhatengaken palalullah. Tegesipun : ganjaraning Allah ingkang tanpa kanyanan. Kanyatanipun anarik bangsaning gaib. Ananging bancananipun amung sakedhap kanyanan. Mila kedah tineteg saking anteping tèkad kita kang saluguning cipta kita.
Roh Nurani, kawasanipun saged adamel padhanging budi, angluwari ricuh, andhatengaken bingah, awit panganggènipun angambah dhateng barang sedya kang asuci. Amung bilahinipun saking konusing wicara, kirang dyatmika. Mila kedah anteng.
Roh Nurmadi, punika raksaning roh ingkang rumeksa ing atma, utawi wonten ing sukma. Mila kawasanipun saged andamel padhang terawangan. Amung tiwasipun manawi boten ngati-ati.
Roh Nursiri, tegesipun : cahya ing kang kawasa nunggil lawan ing manah suci, sumrambahing dhateng budi sanubari. Kerep angsal beja, arang sungkawa, awit ing nalika punika nursiri wau dhatengipun kalawan cipta kita kang wening.
Roh Insani, kawasanipun saged amimbuhi sereng-serenging panggalih, awit katumusan saking sarining nepsu ingkang tanpa kedhat. Mila manungsa saged ajeg ingkang kaniyatanipun, amung woten tundha bèmaning panggalih, manawi kataman ing cipta ruhara. Tegesipun : panggagas ingkang boten saged kendel. Èwadenè wonten gaibipun pakartining Roh Insani wau. Manawi angsal sakseriking sasama-sama, karsaning Allah tangala saged anuwuhaken osik ingkang kumrisik.
Rohnapi, tegesipun : roh ingkang alus. Inggih punika rahsaning Pangèran wewenang ingkang gaib. Kawasanipun saged adamel empaning wewenang ingkang tanpa wewangenan. Inggih punika ingkang amimbuhi kajat Jatiwasèsa. Tegesipun : osiking Pangèran Sajati.
Kangjeng Sultan ing Demak adangu kathahing roh. Sunan Panggung amangsuli atur, “Saking dhawuh pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, sajatining roh punika satunggal. Ananging kawasa dados satus kalih dasa roh. Mila kawula aturaken saweg kawan welas, awit saweg punika gaduging manah kawula, nadyan ing nguni sampun kagelaraken sadaya. Nanging kawula derèng gadug raosipun, anggelar satunggal-satunggal, kados ingkang kawula gancaraken. Èwadenè wonten ingkang radi kathah pangawikanipun, prayoogi dupun timbali : 1. Sèh Sitijenar; 2. Sèh Ibrahim Jatiswara.
Kangjeng Sultan ing Demak anayogyani, nanging kedah saselaning para wali-wali kathah. Ing saben malem Jumungah Sunan Punggung. Sèh Sitijenar, Sèh Molana Ibrahim Jatiswara katamtokaken amung saben malem Anggara Kasih.
Anuju malem Jumungah, para wali dalah pamagangnipun pisan sami sowan malebet. Ingkang ngirid Kangjeng Sultan ing Demak boten wonten ingkang dipun pangandukakaken, liya amung bangsa pati tuwin bangsaning panengeran. Badhè kajumbuhaken kaliyan pamanggihipun Sang Nata. Pangandikanipun makaten dhateng Susuhunan Giri, “Boten saking punapa-punapa, wontenipun panengeran ingkang mesthi sangking pundi tarikanipun? Saupami boten sarana uninga ing panengeran, punapa inggih badhe boten saged pejah? Kula nedha kapajarana.”
Sunan Giri, Sunan Kudus sakancanipun kagyat ing galih, nalika tampi pangandikaning Nata. Nanging èwet anggènipun badhè ngaturi
satunggal ingkang sumengka, purun matur sagadug-gadugipun, pamagangan wali, anama Sèh Molana Khaji, saking tanah Jepara, kados ing ngandhap punika :
“Saking pamanggih kula, gaduging alit balaka, menggah paugèraning panengeran punika sakalangkung kathah, nadyan saking kitab-kitab ugi mboten kirang uger-ugering panengeran. Èwadenè menggah angger panenggeran punika dèrèng tamtu. Ingkang tinamtu sampun boten èwah gingsir punika amung tigang panduman :
Tegesipun : ingkang tampa malèsèt punika, manawi sampun gadhah sentuging manah ingkang sampun dados gegelengan. Tandha yèn utusaning Pangèran.
Tegesipun : Jatiwasèsa punika, manawi kita sampun mratandani lelagon ènggal. Inggih punika : sanyataning tèkad sampun andungkap badhè tumeka ing ngalam kiyamat kubbra.
Purbawisèsaning Susmaya punika tegesipun : ingkang sampun mratandhani asating akhir jaman, yakti tumekaning don anyirnakaken cahya.”
Kangjeng Sultan ing Demak atetakèn dhateng Sèh Molana Khaji, “Pamanggih ingkang mangkana iku saka ngapa pathokanè?”
Ingkang dinangu matur, “Saking Kitab Bayan Budiman.”
“Kitab Bayan Budiman iku pira kèhè?”
Molana Khaji umatur yèn gangsal Kuran :
“Kitab Bayan Budiman punika nyariosaken gumelaring ing roh, duk dadi manungsa.
Sasaming roh ingkang sampun winenangaken dhateng para Malèkat, winastan Bayan Mani, kitab pangarangipun pra jamhur sadaya.
Kitab Bayan Rakimul Kiyin, inggih punika ingkang anedahaken dununging roh ing dalem satus kalih dasa, sami kapratèlakaken satunggal-satunggal.
Kangjeng Sultan ing Demak lajeng anggraita, yèn sami kaliyan sorahipun Sunan Panggung. Èwadènè wajibing Ratu punika kedah momon, momot, mengko. Nadyan sampun uninga, kedah piarsa. Makaten pangandikanipun Kangjeng Sultan ing Demak, “Payo gelarna sapanemunira.”
Molana Khaji lajeng nggancaraken, “Ing nalika manungsa saweg tumitah wonten ing ngalam dunya, kasebut Adam. Mungging Pangèran saweg maringaken iman tetiga : 1. Kidam; 2. Juwar; 3. Nur. Ing nalika punika Malèkat Jabarail katitahaken wujud toya, pitung prakawis :
Banyu Lebu, dados bumi langit sap pitu.
Banyu Suhut, dados lintang, rembulan, srengèngè.
Kangjeng Sultan ing Demak angandika, “Banget panarimaningsun, sira asung wimbuhing pangawikan. Amung saiki sira padha ingsun rilani bubaran dhingin, marga wus sadhengè ingsun arsa jengkar. Bèsuk Jumungah ngarep baè
Dumadakan ing dalu punika boten wonten pingiling ginem ngilmi, amung ngraosaken aturipun Sèh Molana Khaji Jepara, dènya ngandharaken atur prakawis roh warni-warni. Nunggil misah kaliyan aturipun Sunan Panggung miwah aturipun Sunan Lemahbang, punapa dene aturipun Sèh Ibrahim Jatiswara. Ananging taksih wetah balaka. Asaling kitab-kitab suprandosipun boten
gumuyu nayogani. Sunan Kajenar miwah Sunan Jatiswara ugi sami nembadani karsa Nata, sarta gadhah atur makaten, “Tandha asnapun, parimarmaning Pangèran ingkang tumerah para titah, yèn ta boten kabèdakna pangawikaning dhusun utawi pangawikaning praja, kados pundi? Nadya para wali salebeting praja, yakti boten saged anyamèni pangawikaning Ratu.”
Sasampunipun makatèn, satengah dalu rinilan bibaran. Dados tandha suwunging budi tanpa gumana, awit kalingan caritanè Sèh Molana Khaji kèmawon. Mangka parlu sanget anggènipun badhè tetakèn dhateng ahli ngilmi. Wasana malah amung urug-urug uwuh kèmawon. Èwadènè kamirahaning Nata taksih lumintu tanpa kendhat.
Boten kacarita ing dalem pendhak dinten, nagari ing Demak kadhatengan jaja. Tegesipun : pakartining tetiyang sesadèyan anèh, utawi cara-caraning para kawula tilar padatanipun. Sarta mèh waradin, sanagari jaler-èstri sami kadunungan manah harda angkara-kara, akarem rerantan. Tegesipun : pawèstri katut ing jaler, jaler kabandhang pawèstri. Kathah tilar kawiraganing jaler estri. Sarta saben tiyang sami ngumbar hawa, kirang trimah panduming tedha samurwatipun.
Watawis angsal sawulan, lajeng wonten tambahaning lelampahan ing kaèlokan. Kados ta tiyang alit wani ing Gusti, Gusti ajrih ing kawula.
Watawis antuk sawulan, wimbuh malih kaèlokaning praja. Kados ta : pisang pupus cindhè, jamur tumuwuh ing waton. Ingkang makaten punika dhasar temen, manawi kathah lelampahan anèh. Mila katelutuh, ngantos dados prajangji èrang-èranging serat piyagem tuwin tebas-tinebas bumi.
Dupi angsal setengah taun, lajeng wonten lelampahan ingkang bebayani. Wadyabalanipun Arya Jipang ingkang sampun sanyata anata baris pendhem, lampahipun sami sesingidan, anyidra kadi traping durjana. Sawenèh ngècu, mandung, ambègal, adamel reresah ing nagari.
Mila sampun dados apesing praja. Tandhanipun tiyang sami nganèh-anèhi, wonten ingkang jejagongan, paguneman tanpa kusur, wonten ingkang tutur-tinutur awon nganggur. Saweneh wonten tiyang wicantenan kumriwik tanpa rowang. Upami kasengguh tiyang èwah, dèdè, awit boten gadhah cembilak polatanipun.
sabatipun pinejahan sedaya. Mila Sunan Punggung utawi Sèh Molana Ibrahim Jatiswara lajeng miruda malih, angili ngungsi gesang dhateng wana, wukir-wukir, pundi ingkang dipun senengi, saking ajrih wantuning alit, bokmanawi pinaten. Awit ing wektu punika nagari ing Demak kathah tiyang kalintu imanipun, utawi para tetiyang sami ngumbar hawa, ambabar budi sura wani.
Merapi, anetepi pratapanipun lami, punapa dènè ngantos koonus ing pangandika dhateng garwa-putranipun, “Heh Rubiyah, ing mengko ingsun èstrenan. Ing saiki ingsun jenak ana gunung Mrapi kènè, sarta ora pati-pati bali marang Demak, yèn ingsun ijèh andulu Sunan Kudus.”
Ingkang garwa matur, “Sabab saking punapa teka
Garwanipun duk winartan, yèn ingkang rayi Sèh Lemahbang tumeka tiwas, lajeng anjerit lara karuna. Rèhning tanpa mendha panangisipun, sarta kaimur-imur boten saged sarèh, Sèh Molana Ibrahim Jatiswara kaken ing panggalih, lajeng angandika makaten, “Heh Rubiyah, mungguh benering waton, yèn katempuh ing pancabaya iku, kari rong prakara, pilih salah sawiji. Apa nglampus, apa nglamong? Tegesè nglampus iku bèla patining kadang. Yèn amilih nglamong milua Ratu Kalinyamat. Apa kang dadi prasetyanè, anirokena, supaya bisa kalegan karenteging tyasira.”
Ingkang garwa matur sandika, manembah, lajeng wisata, sumusul ing tapanipun Ratu Kalinyamat. Dinangu, matur sajarwa sawewadining sedyanipun. Ratu Kalinyamat matur dhateng ingkang bibi makaten :
“Dhuh bibi tiyang sepuh kawula, dènè pati-pati sumusul ing ngarga, ambèlani sungkawa. Inggih sakalangkung suka bingahing manah kula, jalaran bibi mbèlani pepulunan. Ananging manawi saking pamrayogi kula, rèhning bibi sampun sepuh, punapa dènè kirang urup pati raga nglabuhi guru laki kados kula punika yekti urup kèmawon, bibi. Mila kagaliha ing saparlunipun. Nadyan sanget asih tresna ing kadang, kedah mawi dugi prayogi. Mangka upami tiyang njemparing, lèsanipun watu item. Dèrèng tamtu pasah bèdhoripun. Mangkè yèn ngantos bali, tikel, yakti tumampeg ing jaja, ambilaèni. Bokmanawi si bibi
Aben-aben malah damel sangsara, jalaran si bibi dèdè timbangè kalih kang badhè dipun elas. Yaktine beda kalih lelakon kula. Kira-kira panah saè, bèdhor kencana, kedah boten pasah dhateng gedebog, inggih saking bejanè badan kula. Yèn Jèngandika ngilo lelakon kang kula lakoni, tamtu waluhu alam. Amung kinten kula si bibi tiwas rusak, dèrèng kantenan saged angrisak. Mila mugi dipun raosaken rumiyin. Amung kula gadhah pitedah kèmawon, sageda bibi mituhu atur kula. Ing dhusun Karang Galinggang wonten tiyang satunggal, nama Kaki Walaka. Bibi amanggihana, sapitedahipun sampun ngantos boten amituruti.”
Nyai Ibrahim Jatiswara suka ing galih, lajeng pamit mangkat. Boten kacarita ing margi, sapraptaning dhusun Galinggang, tetakèn boten angsal. Malah sadhusun ngriku boten sumerep ingkang nama Kaki Walaka, sarta mireng kèmawon saweg punika. Nyai Jatiswara sakalangkung ngungun, mangunandika ing galih, “Apa Ratu Mas Kalinyamat iku dora? Yèn cidraa pangandika, mokal. Nanging nyatanè ora ana kang aran Kaki Walaka.”
Ing ngriku Nyai Jatiswara, rèhning kadalon lajeng sipeng ing dhusun ngriku. Sadalu tansah rinaosaken kèmawon, anggènipun tan saged kapanggih kang nama Kaki Walaka. Sareng ing wanci bangun ènjing, Nyai Jatiswara dipun undang tiyang nama Nyai Galinggangan. Ingkang dipun undang lajeng medal. Wasana dèn ajak dhateng griya, miturut malebet. Saweg lelungguhan sawatawis, lajeng byar raina.
Ingkang darbè griya boten pangling, yèn punika tiyang estri asring wonten ing jurang. Malah saben tiyang anginten yèn punika bangsa miskin. Mila ingkang darbè griya asmu kirang mirena. Sareng Nyai Jatiswara dipun jarawani, lajeng ngaras pada, sarwi karuna. Dènè tiyang ingkang darbè griya wau sanget pangunguning manahipun. Wantuning tiyang alit kadhatengan tamu, kekalih estri. Mangka ingkang satunggal sipatipun kèrè, suprandosipun ingkang sarwabusana èndah malah ngabekti. Mila ingkang gadhah griya lajeng ngaturi para parpat manca lima, supados sami nyumerepi tetamu kalih pisan.
mengko sedhèla anak putuku teka anggawa piranti suguhan sapepakè, ora kuciwa.”
Ènggalipun, sareng para parpat sampun dhateng sadaya, lajeng wonten tiyang dhateng nyunggi tènong ageng-ageng, isi sekul ulam sapirantosipun, sumaji ngarsaning tamu. Ingkang gadhah griya dahat suka asmu ngungun, dènè anggung kabagyananipun. Wasana ingkang gadhah griya tetakèn, sinten nama miwah aslinipun. Nyai tuwa mangsuli, “Inggih kula kang nama Kaki Walaka utawi Nyai Walaka.”
Ingkang gadhah griya lajeng nyaitaken dhateng para prapat, sampub ngèstreni. Wonten ingkang tetakèn, angudi makaten, “Kadi pundi Nyai Walaka, dènè Jengandika èstri mawi ngrangkep nama Jaler? Nalika saweg
tinakèn amangsuli, yèn wandu. Sipat wadon darbè pajaleran. Para parpat sami ngungun ing panggalih. Dumadakan wonten ingkang sepuh satunggal nama Kaki Tengara, anggerengi dhateng para parpat ingkang pitakèn wau,
Besik sing sarèh, sarta rumeksa marang Nyai Molana Ibrahim. Iku dudu sapapadhanira.”
Sirep duk mangkana, para tetiyang kadi binungkem. Kaki Tengara piyambak ingkang nandukaken imbal wacana, makaten, “Dhuh Nyai, Kyai Walaka, kados pundi menggah witipun, dènè kapareng nama rangkep? Inggih sanadyan wandu, yakti salah satunggal ingkang kaanggè sesebutan. Punapa dènè kula kedah nyuwun jinarwanana, kahananing sesegah punika, dènè kathah sarta manèka warni, saged marnèkaken sami sakala. Punika saking pundi angsalipun? Punapa dènè wonten ing pundi anggènipun ngolah sekul ulam panganan?”
Nyai Walaka mangsuli, “È ki sanak sadaya, mugi andadosaken sumerep sampèyan, yèn ing mangkè jaman nagari Demak sabawahipun, ageng alit sami badhè ngambah lelampahan èlok.
Ingkang rumiyin, punapa pantes garwanipun wali, anama Nyai Molana Ibrahim Jatiswara kedah angeruru tiyang kèrè kados badan kula? Wah mawi purun angèstu pada? Ingkang makaten punika tandha kalebet aèng. Bokmanawi jaman Demak badhè wonten lelampahan, para luhur ujung dhateng tiyang alit.
Ingkang kaping kalih, tiyang ing dhusun Galinggangan boten sumerep tiyang nama Nyai Walaka, mangka sampun dangu dènya wonte jurang. Inggih punika tandha jaman Demak badhè boten sumerep sasami-sami. Sarta badhè wonten lelampahan anèh. Tiyang èstri dados jaler, tiyang jaler dados èstri. Inggih punika tandha icaling kawirangan.
Ingkang kaping tiga, badhè wonten sesunguting perang ageng. Tandhanipun : tiyang gegriya kadhatengan tiyang kèrè kèmawon sumelang, temah nyuruhi parpat tangga tepalih.
Dènè sesuguh kula punika nandhakaken tiyang dhusun badhè nyegah mungsuh sarana sanalika saged wujud sekul ulam, kaanggè nambak umur. Tandhanipun
welinging bapa, yèn wonten tiyang nganè-anèhi inggih punika Kangjeng Sinuhun Kalijaga. Mila Kaki Tengara lajeng nolih anak-putunipun sarwi ngucap makaten, “È, è, wong ing dèsa Galinggangan kabèh, wruhanamu ingsun arsa tut wuri saparanè sesembahaku iki. Dènè sapungkuringsun, sira banjur memetria
dhucung, lajeng karan ing dhusun Kuwel, tanah Pengging Dlanggu.
Ing ngandhap punika anyariyosaken pratandaning nagari ing Demak, salebetipun Kangjeng Sultan Seh Ngalam Akbar ambabar yasan dalem gangsa Sakatèn sareng sampun sawatawis sumimpen, margi saweg angupados gendhing ingkang saged momor kaliyan sasingiraning para ngulami. Mila malebet gangsa Islam, tandhanipun tunggil waoten ing masjid ageng.
Anuju satunggal dinten, salebeting gedhong gangsa Sakatèn wau wonten swara gumrenggeng, kados ngulami, ngaken nama pun Rambu. Ingkang satunggal nama pun Rangkung. Sajarwa, yèn dèdè manungsa. Pangakenipun, talitining jim ingkang rumeksa ing wana Bintara, nywun lilah badhè rumeksa gangsa Sakatèn punika. Para ngulami ingkang mariksa wau, ingkang sami rinembag punapa? Wangsulanipun jim kekalih, “Adamel leresing tembung, supados boten kelantur. Mila tansah imbal gantos wacana.”
Ènggaling cariyos, sareng kauningan dèning Kangjeng Sultan, lajeng andhawuhaken dhateng para wali, kinèn adamel Sakatèn kiwa tengen. Imbaling swara, gantos lelagon gendhing, nanging ing nalika punika jim kekalih kinèn
Dumadakan wonten satunggiling tiyang, nama Kyai Ganjut, saged anjarwani wicantenanipun jim kekalih wau. Mila katrimah, lajeng kadadosaken kanca prebot, anabuh tengara bedhug. Menggah gancaring pangucaping jim katur ing Nata, kados ing ngandhap punika :
Pun rambu atakèn dhateng pun Rangkung, kados makaten pitakènipun :
“Anirna Daya. Tegesipun : tiyang padudon, alelèndhèyan tiyang sampun pejah.
Mila dumugi samangkè, kanggè tembung dhusun lindhèyan kayu aking, dados angicalaken kekuwataning padudon wau.
Anirna Warsa. Inggih punika ngibaratipun tiyang gadhah pasitèn, dipun sampun ing tangga, kataneman kitri utawi sanès-sanèsipun, tanpa saksi parpat manca lima. Sareng kitri sapanunggalanipun wau awoh, pasitèn katedha ingkang gadhah, sataneman wohipun sadaya. Pinanggihing manah makaten, rèhning Anirna warsa punika tegesipun : angicalaken taun. Dados angicalaken kangelaning tiyang ingkang amulasara siti utawi wit-witan, ngantos dumugi awohipun. Angsala pinten-pinten taun, kaicalaken kèmawon.
Utawi, tembung warsa wau bokmanawi kadamel anyaman wastaning kajeng taun. Dados angicalaken tetaneman. Wondènè sepènipun ing serat utawi pasahid kala panyambuting siti, inggih pikantuk dipun salokani : Anirna Warsa, dados ngicalaken taun. Inggih punika sepen saking titi mangsa, adamel petenging prakawis.
Menggah warsa wau inggih anggadhahi teges : jawah. Ananging menggahing pangraos, teges taun ingkang pikantuk.
Anirna Lingga. Salokanipun tiyang nyamur ing panggènaning durjana. Utawi boten kedah ing penggènanipun durjana, angger tiyang nyamur, kènging dipun salokani Anirna Lingga.
Anirna Pandaya. Salokanipun tiyang gadhah prakawis, asèndhèn tiyang kèsah. Pandaya tegesipun : paèkan, pirantos. Dados kajengipun ing saloka wau : kaicalan gegarining prakawis. Punika ingkang dipun
Salokanipun tiyang ambaèkaken parèntahing Ratu utawi parèntahing ngadil. Tegesipun : parosa utawi parusa : meksa, mikekah, midosa.
Anirna Patra. Ngibarat tiyang mukiri seratanipun. Patra tegesipun : godhong. Mila kabasakaken patra, awit tiyang kina manawi nyerat, papanipun godhong tal, ingkang nama lontar, rontal utawi kropak.
Anara Wacana. Salokanipun tiyang angujar-ujari tiyang, tanpa sebab, utawi jaksa angajak reraosan kaliyan tiyang gugat, utawi tiyang ingkang ginugat. Anara utawi Abara, tegesipun : anjemparing. Purba utawi lingga saking : rasa jemparing. Dados anjeparing kaliyan ujar.
Anir Dhsutha, Anirna Dhustha. Ngibarat tiyang angèsahaken pandung utawi durjana. Dhustha tegesipun : awon, pandung, durjana. Anirdhusta miruda wacana. Salokanipun tiyang ngaken boten ngèsahaken durjana. Miruda tegesipun : ninglar, oncat, ajrih.
Anir Yukti. Salokanipun tiyang peteng utawi boten yektos panarkanipun. Yukti tegesipun : temen.
Ina Riba. Salokanipun tiyang nindakaken prakawis, ingkang sampun boten saged tumindak ing pradata, amargi saking kekirangan waragat. Ina, tegesipun : cacad, kirang. Riba : pisungsun, kemèlikan.
Anak-anakan Timun. Punika ambasakaken tiyang kolu dhteng anak-anakipun. Kados ta : tiyang jaler amendhet anak, rarè èstri. Sareng diwasa lajeng dipun pendhet bojo, utawi tunggil tilem. Makaten ugi tiyang èstri amendhet anak, rarè jaler. Sareng diwasa dipun ajak nunggil tilem, utawi lajeng dados bojonipun.
Ina Kulina. Salokanipun tiyang lumuh sesanakan, utawi tiyang memanggih, boten abaya wara. Lina tegesipun : raket, sengsem, etrapipun dhateng lumuh pasanak. Dados kirang raketipun utawi etrapipun dhateng amemanggih, dados lumuh bayawara, saking sengsemipun dhateng barang ingkang pinanggih.
Anak Molah Bapa Kapradah. Ngibarat tiyang manggih kasusahan utawi reribed, kabekta saking lepating anak.
Kapradah, tegesipun : kabedhah, kababar. Purba utawi lingga saking : pradhah; bedhah babar. Molah wau ngibarat anggenipun nglampahi kalepatan.
Kapradhah, ngibarat tambah risak utawi reribed, awit samukawis ingkang dipun pradhah anama risak. Wasana tiyang budinipun pradhah, tumrapipun dhateng ing tamu ingkang dipun gumatosi tuwin ingkang dipun erobi ing pasegah, saèstu manawi saè. Ananging tumrapipun dhateng darbèk ingkang kasegahaken, boten prayogi, awit saking kalong, amargi dipun pradhah dhateng ingkang gadhah. Kados ta : tiyang sugih anglangkungi, manawi badhè adedana utawi udhik-udhik kathah dahteng tiyang miskin, pamendhetipun ing arta saking gedhong pasimpenanipun kabasakaken bedhah.
Tumrapipun dhateng gedhong arta ingkang kabedhah saèstu boten prayogi, ananging tumrapipun dhateng ingkang dipun danani udhik-udhikan saè. Dados tiyang ingkang budi pradhah wau pasajanipun, babar kasaenanipun. Inggih punika kathah.
Andriya Raksa. Punika salokanipun tiyang butajengan ing samukawis. Andriya tegesipun : ambudi, amanah. Raksa : jagi. Pasajanipun : tiyang ingkang manahipun tansah jagi-jagi kèmawon.
Andaka Ina, Tan Wrin Ngupaya. Tegesipun : bantheng cacad boten uninga ing paèkan, lajeng katempuh ngupadosi pandungipun. Boten saged amanggihaken, namung ngaturaken belik ingkang kapendhet pandung wau. Dados tiyang makaten punika kalebet cacad. kènging ing panggrayangan, tumut mandung utawi nglampahi piyambak. Dados tan wrin ngupaya wau kajengipun : boten sumerep paekanipun ingkang aken ngupadosi pandung.
Andaka Atawan Wiyasa. Punika salokanipun tiyang gadhah prakawis, rumaos utawi sumerep yèn badhè kawon, lajeng kèsah minggat. Andaka tegesipun : banthèng. Atawan = anemahi; wantahan; kusung-kusung; aboyong. Wiyasa = wangun; damel.
Terangipun makaten : banthèng, ngibarat tiyang ingkang gadhah prakawis. Boyong tegesipun : ingkang salugu ngalih. Punika kadamel ngibarat : kesah, minggat.
Wiyasa, kados kadamel awakipun ingkang kesah. Dados kapikantukaken dhateng teges : wangun inggih punika dhapur, utawi wanguning badan.
Andaka Anglukar Sari, Baut tan Wrin Baya. Tegesipun : bantheng angudari sekar, saged boten uninga dhateng pakèwed. Salokanipun tiyang jaler angawasaken tiyang èstri liya.
Andaka angungas sari, tan wrin baya. Tegesipun : bantheng angambus sekar, boten uninga ing pakèwed. Salokanipun tiyang jaler anyara-nyara rabining liyan.
Nyara-nyara tegesipun : pindha-pindha, ningkah-ningkah. Kajengipun : angrengkuh dhateng rabining liyan, apinda utawi kacara kados dhateng bojonipun piyambak. Wondèning boten uninga ing pakèwed, utawi boten ajrih dhateng pakèwed.
Andaka Kitiran. Salokanipun tiyang bogo ing parèntah, utawi ngubeng-ubeng ing parèntah. Kitiran tegesipun : kiteran; peksi perkutut; utawi wonten dedolanan anama kitiran. Manawi kanginan mubeng.
Andaka Mangsa Prana, Tan Wrin Ing Lingga. Tegesipun : banthèng amangsa manah, boten uninga ing badan. Salokanipun tiyang nyara-nyara dhateng randhaning rèncangipun.
Tembung prana punika ingkang kadamel ngibarat randhaning rèncang. Mila dipun wastani boten uninga ing badan. Kajengipun : supè yèn bendara, badhè amarunggul rècang èstri. Tegesipun : dadosa panguban.
Andasalin. Tegesipun : anyedasa sembrana. Punika salokanipun tiyang anglelèdhèk sato, wekasan dipun cakot utawi dipun tujah, dipun pèngkal, sasaminipun bilai ingkang pinanggih awit dèning sembrana.
Andiyu Wraksa. Salokanipun tiyang purun dhateng jaksa, utawi dateng parèntah. Anditu tegesipun : kados danawa. Purbanipun : diyu, danawa. Dados tiyang ingkang purun dhateng jaksa utawi parèntah, kaupamèkaken kados danawa utawi kados santosaning pikajengan.
Andum Amilih, punika mabasakaken tiyang ingkang dipun pitadosi amratanata samukawis ingkang dipun pranata, wekasan gadhah pamilih. Menggah tiyang ingkang dipun pitadosi wau, pancènipun inggih gadhah panduman, bebahan, kados ta : angedum barang utawi siti dhusun, mawi amilih ingkang saè, minangka bebahanipun piyambak.
Andangkarta. Wetahing tembung : Andangkaharta. Andangka tegesipun : angudha, harda kalangkung. Punika salokanipun tiyang gadhah atur ngambar-ambar, boten kantenan wekasanipun.
Anteng Kitiran. Ngibarat tiyang kathah tenaganipun utawi ingkang boten saged nganggur
boten wonten ingkang tanpa pawartos. Saben pandamelan utawi lampah-lampah, ènggal, lami, inggih kapireng sanèsipun.
Ora Urus. Punika ambasakaken tiyang manahipun ingkang boten jujur utawi ingkang boten purun uninga ing lepatipun. Urus tegesipun : leres.
Ora Iga Ora Kunca. Punika ngibarat tiyang ingkang miskin sanget. Kaumpamakaken boten dhuwungan, boten bebedan. Dados namung kathokan kèmawon. Iga punika boten tebih kaliyan lambung, panggènan anyangkelit dhuwung. Kunca : klèwèring pucuk kampuh ing wingking.
Ora Angon Kosok. Ngibarat tiyang ingkang boten angon mangsa. Kados ta : tiyang saweg kasusahan, dipun ajak gegujengan. Kosok, ing bebasan punika tegesipun : kosok rebab. Mila dipun basani : ora angon kosok, kados ta : tiyang ngrebab pathet nem, mangka dipun gambangi gandhing pathet sanga, mesthi boten kantenan. Dados bibrah. Makaten ugi sasaminipun : tiyang kasusahan, amesthi boten saged tumut gegujengan.
Ora Narima Ing Pandum. Punika ambasakaken tiyang ingkang boten narimah ing pepesthènipun Gusti Allah. Kedah anggayuh ingkang inggil, kedah anggegem ingkang ageng.
Ora Kena Bathuk Klimis. Punika ambasakaken tiyang blèrè kèmawon, inggih ajeng. Bathuk punika ngibarat warni. Klimis, ngibarat resik. Kajengipun : dadosa boten ayu, angger resik.
Ora Kena diampu-ampu. Ambasakaken tiytang ingkang boten kènging dipun rosani utawi dipun wisèsa. Ampu tegesipun : rosa, kuwat.
Ora Kena Dikarokos. Ambasakaken samukawis ingkang boten kènging dipun gegempil, utawi boten kènging dipun ina. Karokos, tegesipun : anggras, ekul wasèsanipun. Ngrokos, tegesipun : nganggras, ngekul.
Ora Kena Disuwawa utawi Sawawa. Sawawa, tegesipun : tandhing, proyogi, pantes, sambada. Puunika ambasakaken tiyang ingkang boten kenging dipun timbangi.
Pra Kena Disangga Miring. Tegesipun : boten kènging dipun gegampil. Ambasakaken samukawis ingkang mboten kènging dipun lampahi akanthi sembrana, pepèka.
Ora Kena Wong Pilis. Punika anggadahi teges kekalih. Ingkang sapisan : ora kena bathuk klimis. Kaping kalih : ambasakaken tiyang ngekul utawi amewahi reribeding liyan.
Terangipun makaten, manawi etrepipun dhateng tiyang blèrè. Pilis wau pilis ayon-ayon, kados ta : pilis wungu, ijem, jene, sasminipun, ingkang boten wonten tiyang jejampi, manawi boten sakit.
Ora Kena Londhè. Londhè, ambasakaken samukawis ingkang boten kenging dipun damel api boten. Longok-longok, tegesipun : lenggah, ngadeg utawi limampah, aningali nginggil, sairib kados langak-langak.
Ora Keris, Nanging Keras, utawi : ora keris, yen keras. Punika ambasakaken tiyang nganggras. Tetèlanipun, sanajan tanpa dedamel, nanging keras wicaranipun, saèmper kados tiyang giri-giri.
Harda Walèpa. Punika ambasakaken tiyang centhula, amangsulaken pitakènanipun tiyang. Dipun takèni dèrèng sumaur, males tetaken. Harda tegesipun : sanget, kalangkung. Walèpa = amangsulaken ujar.
Ora Dublong. Ambasakaken tiyang apes, boten daya, boten rosa. Dublong tegesipun : ciplos, gobog, pathak, cocot. Tegesipun : mripat, kuping, sirah, cangkem. Tegesipun Ora dublong punika boten saged wawratan.
Ora Tèlèr. Punika sami kaliyan : dublong ora waru. Tèlèr, tegesipun : umbel. Dados kajengipun : boten saged sisi. Ananging tèlèr punika inggih ugi tembung kasar.
Ora Tèdhèng, utawi ora nganggo tèdhèng aling-aling. Punika ambasakaken tiyang barès, boten mawi samudana. Tèdhèng tegesipun : tetebeng, inggih bangsanipun aling-aling.
Ora Tèyèr. Punika sami kaliyan ora : Ora dublong wau. Tèyèr, tegesipun : uyuh. Menggah tèyèr akaliyan tèyèng, wau sami tembung kasar.
Ora Tembung Ora Lawung. Ngibaratipun tiyang mendhet gadhahanipun tiyang, tanpa patembung, boten mawi akèn nembungaken.
Lawung tegesipun : umbaran, landhèyan utawi landhèyan sawaosipun.
Mila lawung kadamel upamiakèn nembungakèn, awit minangka lantaranipun ingkang akèn. Aliya saking punika, tiyang ingkang boten micara, boten saè dedeg piadegipun, inggih dipun basakaken : Ora tembung, ora lawung. Ora tembung punika kajengipun : ora bisa ngempakakè tembung.
Ora lawung, boten saè dedeg pangadegipun : boten kados lurusing lawung.
Ora Satu. Ambasakaken tiyang kekalih utawi tiyang tiga, ingkang boten tunggil ing pamanah, utawi boten sarju. Satu tegesipun : tunggil, tunggal, banon.
Ora Weruh Endhas Trasi. Ngibarat tiyang jaler ingkang boten opèn dhateng pandamelanipun tiyang estri, utawi tiyang ingkang boten purun anglampahi pandamelan kanistan.
Terangipun makaten : Sarèhning traos panunggilanipun bumbuning olah-olahan, mangka olah-olah punika pandamelanipun èstri, mila kabasakakèn : Ora weruh endhas trasi.
Aliya saking punika, ora weruh endhas trasi wau ring basanipun tiyang ingkang boten anggadahi èring, utawi boten ngaosi dhateng tiyang, amicanteni sawiyah-wiyah.
Ora Weruh Alip Bèngkong. Punika ambasakaken tiyang boten sumerep dhateng aksara Arab. Terangipun makaten : dhapuring Alip punika warni kalih. Ingkang satunggal : leres. Satunggalipun : ing ngandhap ragi nyakuntheng. Punika ingkang dipun wastani Alip bèngkong.
Ora Weruh Kenthang Kimpulè. Ngibarat tiyang boten sumerep ing rembag utawi wijang-wijangipun ingkang dados nalaring prakawis.
Ora Polo Ora Uteg. Amabasakake tiyang ingkang bodho sanget. Polo akaliyan uteg, boten wonten bèdanipun. Namung kaot polo punika tembung kasar.
Arep Jamure, Emoh Watangè. Ngibarat tiyang ajeng dhateng kamèmilikan. Utawi : pokilipun, boten purun kagepok utawi kasempèt ing prakawisipun. Watang makaten : landhèyan. Punika ingkang kangibarataken prakawis, utawi reribed.
Ora Dhenger “Pa” Pincang. Ingkang dipun wastani “pa” pincang punika pasangan “pa”.
Ora Juntrung. Tegesipun juntrung : purun. Punika ambasakaken tiyang matur cecariyosan, boten genah urutipun. Utawi tiyang ingkang boten genah lelurinipun. Dados boten kantenan urutipun ingkang nurunaken.
Ora Jaman, Ora Makam. Punika samukawis ingkang boten mawi kalamasa, saha boten manggèn. Utawi tiyang ingkang boten kantenan asal tuwin panggènanipun. Katelahing basa dados : Ora Jaman, Ora Makan. Makan kaliyan makam, punika sami tembung Arab. Makan tegesipun : panggènan. Makam : kuburan.
Ora Nyèthèt. Punika sami kaliyan : dublong kasebut ing nginggil nyèthèt punika tembung kasar. Tegesipun : wawratan.
Ora Mambu Ènthong Irus. Punika ambasakaken tiyang sanès, ingkang boten wonten ambet-ambeting sana. Terangipun makaten : ènthong kaliyan irus, punika sami abahan pawon. Dados kajengipun : boten kalebet panunggalaning sanak. Boten kados ènthong kaliyan irus. Punika panunggalanipun. Anangining paribasan punika dados rerebatan. Woten ingkang mastani kados makaten wau, wonten ingkang amastani : amabasakaken sanak sadhèrèk ingkang kalis. Dados kajengipun, boten mèmper yèn tunggil bedadok. Ingkang dipun wastani bedadok punika warninipun kados tumbu, kadamel wadhah abahaning pawon, ingkang warni : ènthong, irus, uleg-uleg, sasaminipun. Dados kajengipun : boten mèmper satunggal wadhah. Wadhah punika ngibarat : biyung.
Ora Mambu Sega Jangan. Punika sami kaliyan : ora mambu ènthong irus. Ananging inggih ugi dados rerebatan kados ingkang sampun wau. Mila sekul kaliyan jangan ingkang dados upami, awit jangan abenipun tiyang nedha.
Ora Mambu Wong Wadon. Punika ambasakaken tiyang èstri ingkang gadhah pratingkah utawi bebudèn kados tiyang jaler.
Ora Mambu Wong Lanang. Ambasakaken tiyang jaler ingkang gadhah pratingkah utawi bebudèn kados tiyang èstri. Dados koso wangsulipun : Ora Mambu Wong Wadon wau.
Ora Mambu Bocah. Ambasakake larè ingkang gadhah bebudèn kados tiyang sepuh.
Ora Ganja, Ora Unus. Ambasakaken tiyang ingkang dhapuripun awon, yèn wicantenan awon utawi saru. Terangipun makaten : awoning dhapur kaumpamèkaken dhuwung tanpa ganja. Unus punika inggih unusing dhuwung utawi pedhang. Ngibarat wedaling wicanten.
Hèr Gung Raja Manung. Wetahing tembung : Hèr gung raja wana anung. Punika salokanipun tiyang sugih arta, singgih ingkang utama manahipun. Hèr tegesipun : toya. Gung : ageng. Punika kadamel ngibarat kasugihan. Mana : manah. Nung utawi Anung : kawasa, utama, linangkung.
Ora Bisa Andulit Mangsi. Ambasakaken tiyang ingkang boten sumerep aksara Arab. Sami kaliyan : Ora Weruh Sanak. Boten kados ènthong kaliyan irus. Punika panunggalanipun. Utawi : boten sumerep Alip Bèngkong (kasebut ing ngunggil kala wau).
Ora Thothok Jawil. Tiyang gadhah solah tingkah utawi padamel, boten awewartos dhateng tiyang sanès ingkang pantes utawi wajib dipun wartosi. Dados kabasakaken : boten wonten panothok panjawilipun.
Ora Ngebuk, Ora Ngepèn. Ambasakaken tiyang boten saged maos, boten saged nyerat. Ngebuk utawi ngepèn punika sami dèdè tembung Jawi, ananging tiyang Jawi sampun kathah ingkang sumerep. Menggah ingkang dipun wastani : ebuk punika serat. Epèn = kalam.
Ora Ngubengakè Jantra, Kedhayohan Wong. Utawi : Ora ngubengakè jantra, teka katekan wong edan.Punika basanipun tiyang ingkang kadhatengan tiyang èdan. Terangipun makaten : ingkang dados ila-ilanipun tiyang Jawi, yèn jantra kaubengaken, boten kadamel ngantih, ngadat ingkang ngubengaken kadhatengan tiyang èdan.
Aran Raja Likasan, yèn ginawa perang, kinepung mungsuhè, ora katon; lan ora kena dialani ing wong; tulus dayanè, bener pikirè, lan
karepè katekan; ginawa memaling, olèhan; kinèston dèning wong wadon, kèringan, tulus karejekènè.
Encak-encaken. Tegesipun : ginjal-ginjal. Yèn tumraping budi, tiyang kekathahen reringa.
Encak-encak Pucuking Eri. Ngibarat tiyang ngabdi ingkang boten angsal manah. Samukawis lampahipun angsal kalepatan. Dados tansah minggrang-minggring kèmawon.
Ana Catur Mungkur. Punika maribasakaken tiyang ingkang boten purun mirengaken utawi amanah reraosan.
Terangipun makaten : menggahing ngibaratipun, tiyang lumampah mawi teken, manawi ngambah radinan ingkang jeblog, tekenipun inggih kaanggè ugi, boten mawi kapilihaken ingkang gasik. Dados teken wau kawstanan boten ajrih ing jeblogan.
jaler ingkang lèmèran, manawi gadhah pikajeng dhateng tiyang èstri, boten mawi milih. Sanajan sampun sumerep yèn tiyang awon, sarta badhè anulari ing sesdakitipun, inggih ugi dipun ramuhi.
Amadu Balung Kapèsing. Wetahing tembung : Amadu balung tanpa isi.
Wonten bebasan : Ora ngrungokakè jaratan growong. Wetahing tembung : Ora ngrungakakè ujaring wong.
Cocak Mati Ulonè. Wetahing tembung : Cocak mati gulunè.
Inggih punika tiyang lonyo pangucap, karem ngathi-ngathik ingkang boten wonten. Wekasan pejah saking ucaping piyambah. Mila dados pepènget ing tembè wingking, anak putu sampun ngantos karem ujar jejailan, muthakil, awit punika mejahi sandhang panganipun.
Wonten tembung malih : Cecak Nguntal Lo, Katèpang Ngrangsang Gunung.
Leresipun cecak anedha lo punika tandha kaèlokan; amung dados sasmitaning nagari kèmawon.
Katèpang ngrangsang gunung punika leresipun tembung : Wit katèpan ngrangsang ardi. Yakti andadosaken kaèlokan malih. Mangka leresipun, ingkang nama katèpan wau wit-witan ingkang sakalangkung andhap; godhong karaket ing siti.
Yakti mokal yèn sageda angungkuli agraning wukir. Mila sadaya wau amung dados pratandha cipta sasmitaning nagari, badhè karisakan.
Kala samanten sampun katur ring Nata imbal wacananipun jim kekalih wau. Mila lajeng kaanggè wewaton bebukaning gangsa Sekatèn
Rambu punika Sekatèn Ageng Rangkung punika Sekatè Anakan.
RAMBU : bedhug rumiyin, minangka tengaraning bebuka ingkang nama Rambu.
RANGKUNG : demung panunggal kasarengan saron barungan, lajeng saur-sauran ing bonang. Tanpa kenong.
Sadaya wau ingkang dipun enut swara barung binarunging jim kekalih, nama pun Rambu Rangkung, inggih punika ingkang
Tedhakan Serat Kina Ingkang mratelakake lelampahan Sarta sugengipun Kangjeng Sunan Kalijaga Ingkang cinandhi ing Pasarean Kadilangu Demak. Kababar lan lan kawedalaken PAGUYUBAN AHLI WARIS KULAWARGA KANGJENG SUNAN KALIJAGA. Dening PAGUYUBAN AHLI WARIS/KULUWARGA SUNAN KALIJAGA, Cabang Jakarta 1993. Ingkang
Kanjeng Ratu Kidul misteri, Kanjeng Ratu Kidul foto, Kanjeng Ratu Kidul gambar, Kanjeng Ratu Kidul video, Kanjeng Ratu Kidul melay, Kanjeng Ratu Kidul malaysia, Kanjeng Ratu Kidul indon, Kanjeng Ratu Kidul indo, Kanjeng Ratu Kidul indonesia, Kanjeng Ratu Kidul
Gusti Pangeran Harya Surya Mataram Pertama, dan wafat tahun 1933.“Dados Ndara Purbo menika wonten ing jamanipun Sinuwun kaping pitu”, jelas KRT Purbo Wijoyo.Ndara Purbo,
Sampeyan piye, arep mrene ora, nggone ora adoh kok, mung
1. dene ta pitutur ingsun | marang putraningsun èstri | dèn eling ing aranira | sira pan ingaran
3. wajib manut marang kakung | aja pisan amapaki | marang karêpe wong lanang | sanadyan atmajèng
nora rumasa wanodya | puniku pan kaking laki ||
5. iku wong wadon kêpaung | bingung binglêng kênèng pêning | tan wurung dadi ranjapan | ing dunya tumêkèng akir | dadi [da...]
[...di] intiping naraka | kalabang lan kalajêngking ||
6. ingkang dadi kasuripun | sajroning naraka benjing | iku wong wadon candhala | kang tan bisa amêrangi | ing nêpsu kalawan hawa | amarah kang dèn tut wuri ||
7. iku poma wêkas ingsun | anggonên pitutur iki | dèn wêdi ing kakungira | aja dumèh sutèng aji | yèn sira nora bêktia | ing laki tan wurung dadi ||
8. gêgawa mring rama ibu | kurang pamuruking siwi | iku tarkane ngakathah | panêdhaning sun sadêmi | maring Allahutangala | miwah mring Rasullollahi ||
9. ing sakèhe putraningsun | èstri kanggoa ing laki | kinasihana ing priya | lan padha bêktiyèng laki | padha lakia sapisan | dipun kongsi nini-nini ||
kaping kalih | panunggul kang kaping tiga | kaping pat dariji manis | dene ta kang kaping lima | wêkasan aran jêjênthik ||
13. kawruhana karsanipun | mungguh sêmune Hyang Widhi | wong wadon wus ginawanan | dalil panggonaning èstri | iku wajib kinawruhan | karêpe sawiji-wiji ||
yèn angucap | ing wacana kudu manis ||
18. aja dhoso amarêngut | nora mêrakakên ati | ing netya dipun sumringah | sanadyan rêngu ing batin | yèn ana ngarsaning
ana karsaning laki | karêpe athak ithikan | dèn tarampil barang kardi ||
20. kalamun ngladèni kakung | dèn kêbat nanging dèn
iku padha dèn anggoa | wuruke si bapa iki | yèn dèn lakoni sadaya | anganggo pitutur iki ||
22. si bapa ingkang ananggung | yèn dèn agoanggo. kang wêwêling | wus pasthi amanggih mulya | ing dunya tuwin ing akir | lan aja manah nalimpang | dipun tumêmên ing
pasthi dadi ingkang trêsna | yèn wong lanang dèn turuti ||
25. yèn wong wadon ora asung | bojone duwea sêlir | miwah lumuh dèn wayuha | yaiku wadon panyakit | miwah
dèn dohna pitung bêdahat | aja nêja duwe pikir ||
27. kaya ta mangkono iku | balik kang dipun nastiti | marang wuruke si
kang kinasihan ing priya | apa pawèstri parunji | miwah ta èstri candhala | apan nora kêdhah-kêdhih ||
rinêmbug | dadine wong wadon iki | tanpa gawe maca layang | tan gêlêm niru kang bêcik | mulane ta putraningwang | poma-poma dipun eling ||
31. marang ing pitutur ingsun | muga ta Hyang Maha Suci | nêtêpêna elingira | marang panggawe kang bêcik | dèn dohna panggawe [pangga...]
[...we] ala | siya-siya kang tan bêcik ||
32. titi tamat layang wuruk | marang putraningsun èstri | Kêmis Pon ping pitu Ruwah | Kuningan Je kang gumanti | obah guna swarèng jagad |§ = 1736 [Sengkalan: obah guna swarèng jagad (Kêmis Pon, 7
pamrih ]* Nadyan nggenya kalepatan, pamrih wau mung halus kebuntel daging, tindakingweweka iku kulo lampah kang awrat, umpamine dadosa ngulama guru,kebatinan sesaminya
Mei 7, 2007 pada 4:02 pm edannn.. tenann… fotone uapik-apik,awakmu dibelani munggah mudun piets golek moment gambar sing apik.matur nuwun mas heru,sampeyan pancen
dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten,punapa
dene pengjenenganipun panjenenganipun kakung sumawana putri ingkang dahat
Khanti pepayung budi rahayu sah hangunjukaken raos suka syukur dhumateng
gusti,"mugi rahayuha sagung dumadi",tansah kajiwa lan kasalira
katemben wawan pangandikan,inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kula
pinji. Minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun
panjenenganipun Bp........sekalihan garwa(ingkang mengku gati) ingkang
pantes katuran sangunging pakurmatan,kula pinangka sulih sarira saking
panjenengenipun Bp........sekalihan,ingkang sepisan;ngaturakeun salam taklim
mugi katur wonten ngarsa panjenengan,sumarambah para kulawarga samudayanipun.
Jangkep kaping kalih;ing nguni sampun wonten pirembagan,ingantawisipun
lawang sumedya nginang jambe suruhe kanthi atur makaten karena sampun jumbuh
anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta,rasa miwah karsa,ingkang
punika saking angenging manah panjenengenipun Bp......... sekalihan,anggeniupn
katampi panglamaripun pramila inng kalengahan punika ngaturaken saran miwah
Weondene ingkang badhe kaaturaken wonten kaarsanipun Bp..........
sanggan,saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun,kanthi pangajabing
sadya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwahb rake ting kekadangan,saengga
kasoking katresna Bp......... sekalihan garwa,ing mriki badhe ngaturaken
Mboten kakilapan Bp...................sekalihan ngaturaken redana
wujudipun art,keinginga darnel ngentheng-enthengi anggenipun Bp...........
sekalihan garwa (ingkang mengku gati)netepi darmaning sepuh harmiwaha putra
mahargya siswi. Kajawi punika panyuwunipun Bp.........sekalihan,ing benjang
menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati,mugi calon panganten kaijabna
saha kapanggihna anut satataning agami miwah adat widhiwidana ingkang sampun
Minangka pungkasening atur,hambok bilih Bp...........sekalihan
kakirangannipun,mawantu-wantu nyuwun angenging samodra pangaksamisumamnten ugi
kula minangka sulih sarira saking panjenengenipun Bp..........sekalihan,menawi
limit), duit ra sepiroho sing penting isoh nggo maem, KTP sing cacahe 4 (
Putranipun Kaptin Kwik Cin Gwan - Pèngêtan "Sangkara-Muda" (S.M.) Pang Madiun - Bab Taun Enggal - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - "Ekonomi Rayat".
Sêsawangan tilas griya kumidhi ingkang sakalangkung jêmbar, gadhahanipun bôngsa Yunani.
Ing lampahan punika wontên ingkang gablog kalih warni. Ingkang satunggal warni: anggène Prabu Rara botên badhe karsa kagarwa dening Seta utawi Kumitir, kadumuk dening Dyah Rarasati. Landhêping panggraita kacihna saking ingkang kacariyosakên ing ngandhap punika:
prabu / gusti yèn padukarsa / yogi tinampenan sami / sampun ngantya gêlah karya suselarja //
Kajawi punika kêndêl lan têtêging manahipun Sang Rarasati katitik saking anggène wani anyêndhu gustinipun makatên:
arjaning praja paduka / tangèh winalês ing puji / pujining lyan
wingiting nata, karana sang nata sampun anyayombarakakên: Sintên ingkang mêjahi Urubêsma badhe kagarwa, wusana sarêng Seta Kumitir angêntasi damêl, ing sêmu badhe cidra ing ubaya, katitik saking cuwaning panggalih, môngka cidranipun Sang Seta Kumitir dèrèng paja-paja kababar, malah kenging têrka kemawon dèrèng.
Êliding dongèng sapada punika: sintên ingkang maos sêrat Damarwulan, kêdah sagêd maos ingkang boten kaserat ing sastra. Môngka kathah sangêt ing Serat Damarwulan: ingkang pêrlu kawaos, nanging botên kasêrat ing sastra.
Nanging punika dede alangan tumraping tiyang kita Jawi, bêbasanipun sampun wontên: Wong Jawa panggonaning sêmu (hêm!).
Makatên trajangipun Sang Rarasati, samantên sagêdipun angêkêr putêking panggalih, mèmpêr ta yèn wania anyêndhu Prabu Rara.
Gya jêngkar Prabu Kênya / dènira miyos tinangkil / kang sumewa wus samya magêlaran //
Tansah gita-ginupita / subawa pating kalêsik / bisiking wong neka-neka / ebat mring rahadyan kalih //
Mêkatên watêkipun tiyang kathah (massa) para andêlan lan anut grubyug, kados wataking maesa (kudde-geest) botên sagêd anglêlimbang ingkang raras lan ingkang gablog sêpi saking kritischen zin§ Punika nyata, botên namung tumrap ing massa Jawi, nanging tumrap sadaya bôngsa, maosa kabar gegeran ing Amerika, jalaran tiyang kathah kapiandêlên mirêngakên dongèng ing radhiyo mêndhêt saking sêrat War of Worlds karanganipun H.G.Wells. Ing dongèng dipun cariyosakên: Ing New Jersey wontên tiyang sami dhawah saking jagad sanès, ingkang ambêgta dêdamêl sunar ingkang amêjahi, sangêt dados kagèt lan gègèripun tiyang sa-Amerika, botên sami mangêrtos punika namung karangan. Kabaran punika kawrat ing Bataviaasch Nieusblad, 2 November 1938, Ochtendblad.
pitulunging Dewadi / amayang ing titahipun //
Makatên punika ginêmipun tiyang jatmika. "Botên liya mênang kula punika saking pangèstunipun Sang Prabu Rara, utawi kula namung sadêrmi dados wayanging Dewa." Makatên wicantênipun dhatêng jajaripun alenggah ing pagêlaran (= tratag rambat). Nanging, sarèhning
Sawicara ing sanetya / sêsumbarira dènya ngling // Badhe kasambêtan.
2. Sri Rawana punika bêbudènipun asor, murka candhala ambêg siya, makatên wau lakar inggih sampun layak kemawon, jêr nadyan ingkang rama; Rêsi Wisrawa punika pandhita dibya ingkang mumpuni guna pangawikan, ingkang ibu; Dèwi Sukèsi putri pinunjul, nanging kalanipun
gadhah dhasar wêwatêkan asor, murka candhala ambêg niaya. Dados inggih: kacang ora tinggal lanjarane. Inggih lêrês Sri Rawana punika anggêntur kasutapanipun, nanging ingkang kaangkah sanès kaluhuraning batos, kajawi namung dhatêng kalangkunganing kalairan kemawon. Awit saking kandêling dhasar, tipising ajar, sinantosan dening tekad, rinojongan ing akathah, Sri Rawana dados wangkot, adigang-adigung adiguna.
Manawi tiyang purun angakêni bilih dhêdhasaring wêwatêkanipun anak punika botên têbih kalihan wêwatêkaning bapa kalanipun anurunakên wiji, ingkang bêbasanipun: kacang môngsa tinggala lanjarane, saha malih angakêni bilih pangajaran inggih panggulawênthah punika prêlu sangêt, tiyang lajêng tansah ngatos-atos, sageda gadhah anak ingkang mulus bêbudènipun, mangrêtos dhatêng anggêr ugêring kasusilan. Kula pitados sangêt bilih sok tiyanga tamtu kapengin anggadhahi anak ingkang susila, nanging emanipun dene pêpenginan wau limrahipun namung wontên ing rêmbag, botên dipun parsudi kadospundi sagêdipun kasêmbadan idham-idhaman wau.
3. Sadaya gêgayuhan ingkang murwat punika, saugi dipun lampahi akanthi santosaning tekad, botên wangwang ing pêpalang, bonbotên. mêndha ing panggodha, cêkakipun akanthi: madhêp, ngidhêp, têtêp saha mantêp, saèstu badhe kasêmbadan, kados wêwarah ingkang mungêl makatên: Sapa têmên tinêmênan utawi sapa têmên tinêmu. Ingkang têmên punika lampahipun. Botên kok nêmêni panyuwunipun kemawon, jêr mênggah Ingkang Maha Kawasa punika namung anêksèni saha angawuningani,
sadaya-sadaya gumantung ingkang sami anglampahi. Têgêsipun: bilih tumindak sae, inggih badhe ngundhuh wohing kansaenanipun, makatên ugi manawi tumindak awon, inggih mêsthi badhe ngundhuh wohing piawonipun.
bêbakal sira kuwe / gampang kalawam ewuh / apan ana ingkang akardi / yèn wania ing gampang / wêdia ing kewuh / sabarang nora tumêka / yèn antêpan gampang angèl dadi siji / ing purwa nora ana //
ngèlmu iku / kalakone kanthi laku / lêkase lawan kas / têtêsetêgêse. kas nyantosani / sêtya budya pangêkêsing dur angkara //
Wêwarah ing nginggil punika sok tiyanga mêsthi ngakêni lêrêsipun, bilih tiyang anggayuh punapa kemawon, manawi taksih gadhah manah mangu-mangu, gajêg-gajêg, gèk iya, gèk ora, gèk anu, gèk anu, uwas sumêlang, ajrih dhatêng anu, kuwatos yèn anu, ewêd, angèl, saèstu botên badhe kasêmbadan sêdyanipun. Sampun malih ingkang anggayuh gêgayuhan agêng-agêngan, lah sawêg badhe anggorèng pisang kemawon bilih gojag-gajêg, kuwatos manawi kêsalad ing latu, sumêlang manawi kêcipratan lisah, mêsbimêsthi. lajêng botên tamtu anggêgorèng, inggih botên siyos nêdha pisang gorèng.
Manawi kamanah saèstu, samukawis pratingkah pupunikapunika.
mêsthi wontên pêpalangipun, namung mêmalangi utawi botên. Jêr ing donya punika pancèn kêbak pêpalang, tuwin manungsa punika asipat apês saha supe, anjalari sagêd kenging pêpalang. Amila prayoginipun manungsa punika kêdah sumungkêm ing Gusti saha kêdah wêweka. Sadaya pêpalang punika manawi dipun mangrêtosi, upamia mêmènèk dados pancadan, mênggahing têtanêman minôngka pandhangiripun, upami ngasah dêdamêl prasasat wungkalipun, mênggahing tiyang mangudi pangawikan dados panggurendaning nalar, mênggahing tiyang tapa brata saha nindakakên kautamèn minôngka pandadar, makatên sapiturutipun.
Nindakakên kautamèn punika bilih kadamêl awrat inggih awrat, jêr kecalan saha kangelan. Nanging manawi kadamêl ènthèng inggih ènthèng, jêr prasasat anênanêm, ingkang ing têmbe badhe [ba...]
[...dhe] ngundhuh uwohipun. Langkung prayogi malih nanjakakên kautamèn punika kaanggêpa asok bulu bêkti konjuk ing Gusti, dados nama kumawula namanipun. Mênggahing nalar, sok tiyanga mêsthi sagêd nindakakên kautamèn, namung purunipun dèrèng kapara mêsthi. Inggih jalaran saking raos owêl, uwas sumêlang, gèk anu gèk anu punika ingkang murugakên botên purun. Ingkang dipun sênêngi tiyang punika: wani ing gampang, wêdi ing kewuh, bêbasanipun: arêp jamure, êmoh watange, inggih punika pêpalang agêng tumraping kamajêngan lair batos. Pêpalang utawi alangan punika manawi botên katampi kanthi pangrêtos, lajêng nuwuhakên mêndhaning pikajêngan ingkang utami, pangrêsula, nglêpatakên dhatêng asanès, kadakwa anjalari wontêning alangan saha kabilaèn, botên mangrêtos manawi lêpatipun piyambak. Malah jalaran saking asringipun nandhang pêpalang, tuwuh pangrêsulanipun dhatêng ingkang murbèng alam. Pêpalang utawi alangan miwah kasangsaran, punika tukipun wontên warni kalih, sapisan saking lêpatipun piyambak, dados nama paukuman, ingkang sayogi lajêng kapok, kaping kalih adhapur panggodha utawi panyobi, punika sayogi katampi kalayan sabaring manah, nyantosani tekad, awit punika pratôndha yèn sampun nyêlaki dhatêng katarimah.
DadoDados. cêkak aosipun, pêpalang ingkang nuwuhakên kasusahan utawi kasangsaran punika, bilih katampi akanthi
ambêbayani, sagêd amêwahi kasusahan saha kasangsaran. Badhe kasambêtan.
Wêdalipun kajawèn ing dintên Salasa punika (ingkang kala rumiyin Rêbo) botên isi Jagading Wanita. Dene Jagading Wanita wau badhe kawêdalakên ing Kajawèn ingkang mêdal ing dintên Jumungah ngajêng, sarêng kalihan Taman Bocah, amargi Kajawèn ing dintên punika isinipun langkung kathah, mawi dipun kanthèni Ekonomi Rakyat.
Ing Kajawèn nomêr 67 taun 1938 sampun dipun wartosakên, bilih kalawarti Ekonomi Rakyat punika, tumrap ingkang ngrangkêp lêngganan kalihan Kajawèn, rêginipun f 0.25 ing dalêm tigang wulan.
Wartos ingkang makatên wau samangke dipun ewahi, inggih punika f 0.25 dados: gratis. Dene wêdalipun, E.R. têtêp sawulan kaping kalih. Tumrap ingkang botên ngrangkêp lêngganan kalihan Kajawèn f 0.60 satêngah taun.
Para priyantun lêngganan Kajawèn ingkang sampun kêlajêng ngintunakên pambayaran kangge: E.R. badhe dipun lêbêtakên pambayaran Kj. kwartal ing ngajêng.
Pangantèn Putranipun Kwik Cin Gwan ing Surakarta
Limrahipun bôngsa Tiyonghwa ing Jawi Têngah punika manawi gadhah damêl mantu, pahargyanipun kados bôngsa Jawi, malah tumrap ing Surakarta, ugi wontên ingkang nindakakên sarat-saratipun pisan ingkang kados bôngsa Jawi. Ingkang makatên punika nandhakakên bilih para babah kathah ingkang kadunungan raos Jawi.
Ingkang minôngka tôndha saksinipun, tumrap babah-babah ing Jawi Têngah, kathah ingkang lêbda basa Jawi, dumugi pangarangipun pisan ingkang sinawung ing sêkar, botên kirang. Makatên ugi ing bab kasagêdanipun dhatêng gêndhing wontên ingkang ngantos lêbêt, mila botên anèh bilih dununging gôngsa ingkang sae punika wontên ing Pacinan, kêbêkta saking kasêmbadanipun, kajawi ingkang kagunganipun para luhur minggahipun dhatêng karaton. Malah tumrap raosing kabatosan Jawi pisan, ugi kathah ingkang pinanggih lêbêt-lêbêt.
Wigatosing karangan punika, prêlu badhe ngandharakên ing bab anggèning tuwan, Kwik Cin Gwan, kaptin bôngsa Tiyonghwa ing Surakarta mêntas gadhah damêl mantu. Ing kala punika gênging pahargyan kenging dipun wastani kalangkung-langkung, ngantos pintên-pintên dintên, siyang dalu mawi têtingalan utawi têtabuhan ingkang sarwa nêngsêmakên. Dene têtingalan tuwin têtabuhan wau ingkang kathah: jawi. Ing ngriku katingal bilih pahargyan ing ngriku wau sarwa damêl sêngsêmipun para bôngsa ingkang mangrêtos dhatêng lêlagon Jawi wau. Malah suwaranipun gôngsa kasêbarakên lumantar radhiyo, sagêd adamêl gawokipun ingkang sami mirêngakên.
K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga, ing Ngayogyakarta aparing wilujêng
tuwin Jawi, Gupêrnur ing Surakarta, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara, pêpatih dalêm, tuwin sanès-sanèsipun. Punika nandhakakên bilih anggèning gadhah damêl tuwan kaptin wau agêng-agêngan yêktos, malah kaladuking wartos, ugi ngaturi Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana.
Bab pawartos angaturi Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana punika, tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, tamtu dipun manah lêrês, awit sampun [sampu...]
[...n] mèmpêr. Ingkang makatên wau sajatosipun: botên, awit tumrap panjênêngan nata, punika pancèn binedakakên, rawuh dalêm ing pundi kemawon, tamtu mawi upacara lampah praja, dados saupami rawuh, punika namung dhapur tuwi, upaminipun tuwi pangantèn dhatêng kapatihan, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang basanipun ngamônca dipun wastani botên opisil.
Tuwan Gupêrnur Orie ing Surakarta tuwin tamu sanès-sanèsipun.
Ing ngriki prêlu kasambêtan naluri sawatawis tumrap caraning tiyang gadhah damêl ingkang nama abdi dalêm ing Surakarta. Tumrap ingkang pangkat sangandhaping mantri, manawi angatur-aturi, namung dumugi pangkat panèwu mantri. Ingkang pangkat panèwu mantri, wênang angaturi wadana kliwon (wadana punika bupati, kliwon punika ing sapunika bupati anom). Wontênipun ing ngriki dipun wastani wênang, punika kajêngipun kenging. Tumrap kaliwon, ngaturi bupati, langkungipun katingal nyêngkrèk, kajawi ingkang gêgayutan darah. Dene bupati, wênang ngaturi pêpatih dalêm, tuwin kangjêng pangeran.
Tatacara ingkang kados makatên punika, inggih punika tatacaraning tiyang gadhah damêl tumrap ing Surakarta, wontên raosipun gêgayutan kalihan tata praja, inggih punika bab pangangge.
Nanging sajatosipun tatanan pangangge ingkang kados makatên wau, pinanggihipun ing jaman sapunika sampun kathah ewahipun.
Amangsuli ing bab pahargyan ingkang kapratelakakên ing nginggil, punika kenging kangge wawasan tumrap gêgayutanipun bôngsa Tiyonghwa pangkat kalihan para luhur ing Surakarta.
Pèngêtan "Sangkara Muda" (S. M.)
Nalika dintên Ngahad Kaliwon tanggal kaping 11 Dhesèmbêr 1938, S.M. pang
swargi sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Dene para warga sami rawuh, warga ingkang botên [botê...]
[...n] rawuh namung sawatawis, lan kathah para tamu ugi ngrawuhi, sarta lajêng karsa dados warganipun S.M. wau.
Upbêstir manggèn ing Ngayogya, dene pang-pangipun sampun ragi kathah, inggih punika: Ing Ngayogya (S.M. tuwin K.S.M), Madiun (S.M. tuwin K.S.M.), Surakarta, Kradenan (Munthilan), Selarêja, Gombong, Bandhung, tuwin ing Bêtawi.
Pang Madiun katingal sampun ragi majêng, tuwin wiwit taun 1939 punika,
1 Pangarsa: R. Asparin, Gep.H. Opsihtêr B.O.W. Madiun. 2 Panitra: R.S. Prawira
Mugi-mugi S.M. lan K.S.M. pang Madiun, sagêda enggal subur, saha enggala mindhak: kathah warganipun, tuwin ada-ada kêpêjahan sagêda enggal madêg. Samantên ugi ing Upbêstir Ngayogya tuwin pang-pang sanès-sanèsipun sagêda enggal mindhak warganipun, saha enggala mindhak pangipun.
Garèng: Pêrang Jêpang - Tiongkok, kok unèkake Jêpang mênang pêrange, nanging kalah among dagange, iki pikiranaku kok ora bisa nyanthol, Truk. Awit, yèn Jêpang mula mênang pêrange, iki têgêse: panguwasane ana ing
isih cilik pangkate, dadi durung duwe kuwasa apa-apa, dêdagangane dèn ayue mung jênêng lumrah pêpayonan. Kocapa barêng kêng raka mau banjur olèh pangkat sing anjêlêgêdhag, kathik gêdhe panguwasane, wah, pêpayone dêdagangane dèn ayune kaya ... tahu gorèng kae. Wong iya pancèn
didhawuhingdidhawuhi. dèn ayune mangkene upamane: niki lo jarit bathikan kula dhewe, ambok sampeyan tuku, nèk sampeyan ênggo mêsthi pantês. Wah, Truk, kêmrubut sing padha tuku.
Petruk: Wayah, cara dêdagangan sing kaya ngono kuwi, lumrahe wong sing padha tuku ora kok sêbab dhêmên nyang barange, nanging sabab kêpengin awèh ... kutug. Cara sing kaya ngene iki dening nagara dilarangi kêras, Kang Garèng, jalaran iki sok bisa ngrusak agama têmênan. Sabab sok nuwuhake pilih sih, mêngko nèk ana punggawa pêngpêngan, nêtêpi kuwajibane kanthi têmênan, nanging ora [o...]
[...ra] tau kêkutug, banjur
iku rak bisa kalakon, priyayi gancar bangêt, ora sabab saka pintêre, utawa saka anggone nêtêpi kuwajibane, nanging jalaran
mupakat, Truk, yèn priyayi dilarangi kêras ora kêna nômpa kutug kuwi mau. Nanging nèk priyayine dhewe. Balik dèn ayune, mèlu apa iki, rak ora gêgayutan karo pagaweane ingkang raka babar pisan. Dadi iya ora klêbu punggawa nagara ora barang. Ing sarèhne dudu punggawa nagara, malah babar pisan ora sêsrawungan nyang pagawean nagara, pancène rak iya dimardikakake ing samubarang gawene.
Petruk: Ora kêna, Kang Garèng, apa maneh yèn dadi garwane priyayi kang gêdhe panguwasane, awit sanadyan slirane piyambak dudu punggawa nagara, malah ora sêsrawungan babar pisan karo pagawean nagara, nanging jalaran dadi garwa priyayi gêdhe mau, iya mêksa kêpondhokan dayaning panguwasane ingkang raka mau. Mulane yèn kagungan tindak apa-apa, sanadjan mung saka krêsane dhewe, tumrape umum iya banjur dianggêp: kanthi krêsane ingkang raka. Sabanjure wong-wong bawahe iya banjur ora wani arêp nulak utawa ora nurut nyang kêrsane dèn ayu priyayi gêdhe mau. Mulane garwane priyayi gêdhe banjur dilarangi kagungan tindak sing kira-kira bisa andayani wong-wong bawahane ingkang raka.
Garèng: Barêng tak pikir-pikir têmênan, kok mupakat dhing aku. Mula iya nyata, dèn ayu priyayi gêdhe kuwi yèn kagungan krêsa arêp mêngkene mêngkono, wong-wong bawahe umume mung: sêndika thok bae, awit saka padha wêdine karo kakunge. Mulane iya wis mèmpêr bangêt, yèn ora kêna babar pisan manawa kakunge tindak utawa ada-ada sing kira-kira bisa andayani wong-wong bawahe. Awit wong-wong bawahe mau, sênêng utawa ora, umume bisane iya mung nurut bae, ora liya sababe iya mung saka wêdine karo ingkang raka mau. Ewasamono, yèn kagungan ada-ada bêcik upamane, sanadyan andayani bangêt nyang wong-wong bawahe, iya kêna-kêna bae, ta, upamane banjur dadi pangarsane ... A.S.I.B.
Petruk: Iya êmbuh, ya, kok ora pati cêtha aku bab iki. Wèh, kok banjur talencengan rêmbuge mêngkono. Ayo saiki padha dibalèni manèh rêmbuge ing ngarêp. Aku mau kôndha: pêrang Jêpang-Tiongkok, kuwi Jêpang mênang pêrange. Nanging kalah among dagange, iki karêpe mangkene: Sadurunge praja Jêpang, pêrang karo Tiongkok, barang dagangane Jêpang kuwi sumêbar saindênging jagad, mêngkono uga tanahe dhewe kene kiyi, malah kêna diarani prasasat kêbanjiran barang-babangbarang-barang. [barang-ba...]
[...bang] Jêpang. Nanging barêng tuwuh pêrang Jêpang karo Tiongkok, ing Jêpang kana sing diprêlokake nomêr siji: gawe pirantining pêrang, kaya ta: mriyêm, bêdhil, bom, lan sapanunggalane. Dhuwit Jêpang iya prasasat banjur ora kobêr kanggo ambandhani pabrik-pabrik sing gawe barang-barang mau, nanging kabèh mung arêp kanggo waragading pêrang bae. Jalaran saka iku ing Jêpang saya suwe saya kurang anggone anggawèni barang-barang mau. Iki atêgês: barang Jêpang saya suwe saya suda kang diêdoli nyang ing jaban nêgara. Pêrange Jêpang karo Tiongkok kuwi tumêkane saiki kurang luwih wis ana karo têngah taun. Hla wong pêrang nganti samono lawase, ing môngka tumrape jaman saiki waragad pêrang kuwi sahohah ping sahohah kae, kathik nganti karo têngah taun luwih. Mulane butuhe Jêpang nyang dhuwit têrus-têrusan sahohah ping sahohah ajêgan. Sabanjure pajêge rakyat iya têrus diundhak-undhaki bae, kang anjalari wong-wong dhuwite ora kobêr kanggo gawe barang-barang anyar. Ing wusana barang-barang Jêpang nganti mung sathithik bangêt kang bisa didol ana ing sajabaning praja Jêpang. Malah sing diêdol nyang tanahe dhewe kene kiyi, saka sêthithike prasasat kêna diunèkake: nihil, ora ana babar pisan. Iki atêgês: wong-wong bangsane dhewe kiyi saikine prasasat wis ora bisa tuku barang Jêpang manèh, bisaa iya wis ora murih-murih kaya sadurunge pêrang Jêpang-Tiongkok mau. Ewasamono wong-wong bangsane dhewe tumêkane saiki durung ana sing mêtu ing dalan mung ... wuda blêjêd, kok iya nyandhang nganggo. Ing ngomah-ngomah bangsane dhewe anggone mangan sêga wadhang iya isih nganggo piring, ngombe banyu iya isih nganggo cangkir utawa gêlas, ora mung ngokop nyang kalèn. Jarene dhèk biyèn diomongake: sandhang panganggo sarta pirantine omah-omah bangsane dhewe kuwi gumantung nyang Jêpang. Dadi nèk nitik andharanku ing ngarêp, rak cêtha wela-wela, yèn omonge uwong kang nêrangake: sandhang panganggo lan barang-barange bangsane dhewe gumantung nyang Jêpang, kuwi rak jênêng anggêdabrul.
Garèng: Nanging iki wis pancèn dadi saradane wong urip, Truk. Buktine lagi aku nglamar mas rara Sarintên kae. Nalika samono mungguh ing gagasanaku: yèn aku nganti ora bisa kalakon ngêpèk Si Sarintên, mêsthi bakal mati ngênês têmênan, nèk ora
Cacah jiwa taun 1940. Wiwit tanggal 1 Januari 1939, parentah ngawontênakên Tidjelik Kantoor voor de Volkstelling, ingkang badhe dados tuntunan benjing panacah jiwa ing taun 1940. Ingkang dados pangagêng Dr. W.M.F. Mansveld, pangagênging Kantoor voor de Statistiek, kanthi Dr. P.H. Angenent. Kintên-kintên gêdhongipun badhe manggèn wontên ing tilas kantor Volkstelling ing taun 1939 in Schoolweg, Bêtawi. Tuwan kêkalih wau badhe dhatêng Sumatra, Borneo, saha laladan Timur Perlu badhe ngrêmbag babagan cacah-jiwa.
Kamajênganipun K.N.I.L.M. Ingkang pinanggih ing taun 1938, angsal-angsalanipun K.N.I.L.M. langkung kathah tinimbang ing taun 1937. Ing taun 1938 wontênipun têtiyang ingkang numpak ing papan anggêgana ingkang têtêp cacah 20.275. Ing taun 1937 wontên 17.601. Barang ingkang dipun êmot, ing taun 1938 wontên 96.028 kg. Ing taun 1937 wontên 77.278 kg. Sêrat pos gêgana ing taun 1938 wontên 46.571, taun 1937 wontên 29.657 kg.
Têtiyang boyongan kêdah dipun suntik. Miturut wartos, tumrap têtiyang ingkang sami badhe boyongan saking Ngayogya dhatêng Lampung, kêdah dipun suntik rumiyin, dados botên namung dipun priksa kemawon kados rumiyin.
Angsal-angsalanipun Pabeyan ing Cirêbon. Angsal-angsalanipun Pabeyan ing Cirêbon ing taun 1938 wontên f 10.694.625,-. Ing taun 1937 wontên f 10.070.690,-.
Têtiyang boyongan dhatêng Lampung. Miturut wartos, ing tanggal 9 wulan punika wontên têtiyang boyongan saking Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan dhatêng Lampung cacah 1700. Lampahing têtiyang boyongan punika anggèning numpak sêpur botên sagêd namung dipun angkatakên sapisan, kêdah ngantos pintên-pintên rambahan.
Têtiyang ukuman sami sakit tuwin minggat. Tumindaking damêl anggarap margi antawising Tanjung dhatêng Bayan (Lombok), dipun tandangi ing têtiyang ukuman cacah 100, kanthi kawontênakên pakunjaran pitulungan wontên ing Luk. Têtiyang wau kathah ingkang kêtrajang sêsakit malaria, saha dados kawigatosaning dhoktêr, ngantos kawontênakên sêsambêtan telefoon ingkang pêrlu kangge nyumêrêpi kawontênanipun têtiyang wau ing sabên dintênipun. Kajawi punika, têtiyang ukuman wau salêbêtipun katindakakên ing damêl wontên ingriku, wontên ingkang sagêd minggat cacah 7. Bab punika lajêng saya dados kawigatosanipun ingkang wajib.
Ingkang sapunika ingkang nguwaosi tuwan E. Cats Knowles ing Bêtawi. Dhawahing pèngêtan wau namung kawontênakên paargyan
ingkang wêkasan dados Inlandsche Ambtenaar (Patih) tumrap Arbeidskolonitatie, dados tij. arbeidscontroleur
saking parentah kathahipun f 170.000,-. Angènipun nampèni kala tanggal 29 December 1938.
Baita layar Roepelin kèrêm. Sampun sawatawis minggu, kawontênanipun lautan lèr tanah Jawi anginipun
wontên sacêlaking Pulo Tidung, baita lajêng anêmpuh karang, kawêkasanipun kèrêm. Rahayu dene lajêng kasumêrêpan têtiyang ing pulo wau, têtiyang ing baita cacah 6 sami sagêd katulungan. Baita ingkang layaran wau kalêbêt ing têtanggêlanipunipuntêtanggêlanipun. Poepelin.
Pindhahan dhoktêr. Tuwan Wisnu Yuda, Gouvernement Ind. Arts ingkang
Lindeteves. Directie Lindeteves sampun asok arta dhatêng pensiunfonds kathahipun f 100.000,- pêrlu kangge pènsiuning punggawanipun tuwin kangge sadhiyan waragad dhoktêr lêlahanan. Nanging miturut wartos ingkang angsal pènsiun wau namung tumrap punggawa bangsa Eropa. Ing bab punika lajêng nuwuhakên botên sênêngipun ingkang sami botên kalêbêt ing tatanan punika.
Wowohan salêbêting blèg. Ing sapunika ingkang wajib anjêmbarakên laboratorium kangge angajêngakên ing bab pandamêling wowohan ing blèg, kanthi angsal pambiyantu arta
tuwin bawah Kabupatèn Ponorogo kirang langkung wontên tiyang 1000 kairid ing ambtenaar Landbouw mriksa papan pawinihan pantun ing Babadan, supados migatosakên ing bab panggarapipun.
Suntikan ing Cirêbon. Kawartosakên, ing Cirêbon tuwuh sêsakit wêtêng, ingkang tumularipun enggal sangêt. Sêsakit wau dèrèng kasumêrêpan sêsakit punapa, namung kacariyosakên sakit wêtêng kemawon. Ing bab punika Pakaryan Kasarasan lajêng tumindak nyuntiki tiyang kathah, kirang langkung sampun wontên tiyang 1000, pêrlu kangge nyêgah sampun ngantos tumular malih.
Nyuga saksi ing Burgelijken Stand. Miturut wartos, wiwit tanggal 1 Januari punika, tumrap têtiyang ingkang lapur dhatêng Burgelijken Stand ing bab kêlairan tuwin kêpêjahan, botên pêrlu mawi saksi tiyang sanès, cêkap wontên ingkang gadhah pêrlu piyambak.
Pandamêling sruwa sêpêt. Ing Cilacap sampun wiwit nindakakên pandamêling sruwa sêpêt sarana pirantos. Pola-pola ingkang dipun têdha dening Koloniaal Instituut ing Amsterdam badhe sagêd kakintunakên wontên ing wulan Januari punika. Salajêngipun mêling mêsin-mêsin pangikalan, ingkang sabên wulangipun badhe sagêd ngintunakên sruwa sêpêt ngantos wawrat 10.000
Kintunan arta dhatêng Palestina. Comite pitulungan kasangsaran ing Palestina mêntas ngintunakên arta malih kathahipun 300 pondsterling, dados gunggungipun sadaya ingkang
kangge nalika pindhahing karaton, kanthi ganjaran prijs 1 f 200,- prijs 2 f 100,-. 2 gêndhing prênesan, prijs 1 f 100,- prijs 2 f 50,-. Ingkang dados jury, B.K.P.H. Prabuwinoto, B.R.M.H.
sampun tampi wêlinganipun tandha-suwara cacah 70 iji. Tandha-suwara wau lajêng kabage: Bêtawi 13, Surabaya 13, Bandung 12, Sêmarang 10, Ngayogya 7, Malang 6, Surakarta 4, tuwin 4 iji kangge andhungan.
Konsol Jêpan ing Surabaya. Inginggil punika ngêwrat gambaripun kongsol Jêpan ingkang sampun lèrèh tuwan Aneha (kiwa) tuwin tuwan Dr. Saito (ing têngah) kongsol enggal ingkang anggêntosi tuwan Aneha.
Pacobèn nangkarakên rajakaya ing papan paboyongan. Pacobèn nangkarakên rajakaya ing papan paboyongan ing Sukadana sampun sataun punika, pinanggih sae. Ingkang kangge pamacêk lêmbu Ongole. Ing taun punika badhe
Kapal Mêrbabu Kèrêm. Kapal alit Mêrbabu, atiyang 3 mawi mêsin, nalika layaran dumugi sacêlaking pêsisir dhusun Wêru tuwin Paciran, kèrêm. Kapal punika ingajêng nama Daichitomaru, gadhahanipun bangsa Tionghoa ing Sêmarang. Kapal wau pancèn sampun risak, badhe kadandosakên wontên Lasêm, wusana lampahipun sarêng dumugi ngriku lajêng kèrêm. Têtiyangipun sami sagêd kêtulungan.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, Bardono, tijd. wd. mantri kabupatèn ing Kêbumèn, paresidhenan Kêdu, dados asistèn-wêdana paresidhenan Pêkalongan.
Kar bumi Palembang. Dr. Druif, ingkang rumiyin damêl kar bumi ingkang isi tanêman karèt ing Dhèli, badhe damêl kar bumi Palembang. Waragadipun mêndhêt arta fonds karèt ingkang wontên f 50.000,-.
Anjêmbarakên lampahing K.L.M. Lampah gêgana tumrap K.L.M. ing taun 1939 punika badhe kajêmbarakên, inggih punika ngantos dumugi Oslo tuwin kasambêtakên Amsterdam-Stokholm saha kalajêngakên dumugi Helsingsfors.
ing Prancis mêntas sami parêpatan, manggèn wontên ing palabuhan lautan Prancis. Wosing rêmbag sami botên narimahakên manawi tumindaking nyambutdamêl badhe langkung 40 jam ing dalêm saminggunipun. Ing Duinkerken kawontênakên guyuban anggêlêngakên sêdya. Saha ingriku wontên rêmbag nayogyani manawi kawontênan pogokan. Kajawi punika para ingkang anggadhahi gambar idhup cacah 300 panggenan sami tutup, amargi saking anggèning dipun indhakakên pajêgipun.
Anggèning badhe nata têdhakan Nata Inggris. Miturut wartos, panjênêngan Nata Inggris badhe têdhak New Foundland. Têdhakipun wau dipun sangkani Canada, saking ngriku panjênêngan Nata Inggris sakalihan têdhak dhatêng St. Johns, kitha karajanipun nagari New Foundland, wontên ingriku badhe nyare 3 dintên. Têtêping pawartos punika tumuntên kadhawuhan.
Antêping wadya Tionghoa. Miturut wartos, wontêning wadya Jêpan namung nêdya nanggulangi wadya Tionghoa ing Tungkiang, dene ing Sikiang wadya Jêpan tansah nêmpuh. Ing sapunika Jêpan ngêntosi dhatênging bêbantu, pêrlu badhe kangge ngangsêg dhatêng sisih kilèn. Miturut wartos ing sapunika wontên wadya Jêpan cacah 10.000 sawêg lumampah dhatêng Canton. Nanging sanadyan ajênging wadya Jêpan kados
Kasantosanipun wadya Tionghoa ing Kweilin. Wadya Tionghoa ingkang pacak-baris wontên ing Kweilin tansah anjagi sampun ngantos kinggahan wadya Jêpan ingkang badhe minggah saking sunglon ing Pakhei. Margi-margi ingkang manêngah sampun sami dipun risak, têtêdhan sami dipun
Wosipun namung sarwa angantêpi tekad. Sanadyan badhe dipun pilutaa kados punapa, badhe botên keguh.
ambudidaya nindakakên pitulungan. Bêndunganing lèpèn Hoanho kalih panggenan sami bêdhah, kaprênah ing antawising Kaifeng wetan tuwin kilèn. Ing satunggiling panggenan ilining toya anut tilas ilining toya kala bêna ing taun 1289, ing sanès panggenan malih ilinipun manut ilining toya kala bêna taun 1897. Wontên panging lèpèn kalih panggenan nglêmpak dados satunggal kaprênah ing sacêlakipun Showchow sacêlakipun laladan Anhwei. Ing papan ngriku lajêng awujud tlaga tuwin susukan-susukan ingkang mili anglangkungi Kiangsu lèr ngênêr dhatêng pasisir. Ing laladan sisih wetan Kwangsu papanipun pinanggih andhap, kêlêban toya, wontên tiyang tigang yuta kecalan panggenan, saha damêl kasamaran angêlêbi laladan 9000 mil pasagi, ingkang dipun ênggèni ing tiyang 12 yuta.
Bêna ing Hoangho. Miturut wartos ing tanggal 3 wulan punika, lèpèn Hoangho bêna
Sultan Johor tampi bintang saking Italie. Mitirut wartos saking Singapura, panjênêngan Sultan
Miturut wartos, gêgayutanipun Ruslan kalihan Jêpan pinanggih saya mrênding. Mênggah kawigatosanipun kalihan bab pamisayan ulam. Ing sapunika wontên wadya Sovyet cacah 50.000 sampun kakintunakên dhatêng Wladiwostok. Ing bab punika lajêng dados rêmbagipun nagari kêkalih wau ing bab prayoginipun.
Bêbaya ing Jêpan. Miturut wartos saking Tokio, ing Nagawa tuwin ing Machi wontên griya kêbêsmèn agêng-agêngan, anyarêngi kala taun baru. Griya ingkang kêbêsmi 81, kalêbêt kantor post tuwin bank, kêbêsmi ngantos têlas. Kajawi punika ing wêkdal punika ing Jêpan nuju môngsa padhidhing, jawah salju tanpa kèndêl, margi sêpur ing Jêpan sisih Lèr pinanggih nyamari. Ing Niigata tuwin Ishikawa jalaran saking wontêing jawah salju, adamêl kandhêging lampah sêpur ngantos 51 mênit.
suwaranipun kanthi sora ingkang sêmu sêsambat. Sasampunipun nuntên sami kèndêl sakêdhap prêlu amirêngakên manawi wontên ingkang
tuwin mirêngakên kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, saya dangu lajêng saya cakêt kalihan bangsanipun kêthèk bapian wau. Panduginipun Korak botên lêpat, inggih punika: kêthèk bapian ing parêdèn ngriku têmtu dhatêng amêthukakên kalihan ambêkta kônca kathah sangêt. Nanging sarêng Korak nyumêrêpi wontênipun kêthèk-kêthèk bapian ingkang sami mêthukakên, gumunipun sakalangkung-langkung, awit kêthèk-kêthèk bapian ingkang dhatêng punika, saking kathahipun ngantos kadosdene mujudakên bètèng sap-sapan ingkang santosa sangêt. Mênggah cacahipun kêthèk wau tanpa wicalan, ewon. Ing batos sakala ngriku Korak katuwuhan gagasan makatên: E,
sadhela bae aku sakônca bakal tumpês.
Nanging ing ngriku botên wontên kadadosan punapa-punapa. Ratu kêthèk bapian parêdèn tuwin ratu kêthèk bapian mitranipun Korak sami gathuk, sarta lajêng sami ambus-ambusan tuwin wulunipun sami anjêgrig, ing ngriku kadosdene ratu kalih sami têtêpangan. Pungkasanipun kalih-kalihipun lajêng sami kukur-kukuran gêgêr. Sasampunipun kèndêl sawatawis kalih-kalihipun lajêng sami rêrêmbagan. Ratu mitranipun Korak ing ngriku lajêng angandharakên mênggah ingkang dados pikajêngipun piyambakipun daya-daya amanggihi ratuning kêthèk-kêthèk bapian ing parêdèn wau. Salajêngipun Korak nuntên ngatingal. Ing sakawit piyambakipun andhêlik wontên ing sawingking garumbulan botên têbih saking ngriku. Sarêng kêthèk-kêthèk bapian sumêrêp Korak, ing sêmu sadaya katingal kagèt lan gugup. Sakêdhap Korak rumaos ngêdhap manahipun, bilih lajêng kajuwing-juwing dening sakathahing kêthèk bapian wau. Nanging danguning dangu ingkang adamêl ngêdhaping manahipun punika, sanès anggènipun badhe dipun pêjahi dening kêthèk bapian, nyatanipun ingkang dipun kuwatosakên jêbul Mariyam. Jalaran manawi piyambakipun ngantos pêjah wontên ing ngriku, têmtunipun lajêng botên wontên ingkang nêdya mitulungi dhatêng pun Mariyam luwaripun saking tanganipun têtiyang cêmêng.
Tujunipun ing kala punika ratu kêthèk kêkalih wau sagêd
Korak wicantên, sadaya inggih sami mirêngakên kanthi yêktosan. Ing ngriku Korak miwiti nyariyosakên kawontênanipun Mariyam, sarta ngandharakên gêsangipun Mariyam tuwin piyambakipun piyambak salaminipun wontên ing wana gung. Sadangunipun punika kalih-kalihipun tansah dados mitranipun sadaya bangsanipun kêthèk, wiwit kêthèk ingkang alit-alit ngantos dumuginipun kêthèk bangkokan.
Salajêngipun Korak awicantên makatên: Dene wong-wong irêng sing saikine nawan Mariyam, kuwi dudu mitramu kowe kabèh. Malah wong-wong mau sabisa-bisa karêpe nêdya matèni kowe kabèh. Kêthèk-kêthèk bapian ing ngalas ngampah cacahe kurang akèh bisane nglurug nyang padesane wong-wong irêng mau kang kanthi olèh gawe. Aku krungu kabar, yèn kowe kabèh cacahmu akèh bangêt, tur padha kêndêl-kêndêl. Mungguh sing takrungoni, cacahe kancamu kabèh kuwi ora kalah karo kèhe gêgodhongan wit-witan ing ngalas kene. Dene kêkêndêlanamu, miturut wartane tanpa tandhing, nganti bangsaning gajah utawa singa barong padha wêdi nyang kowe kabèh. Aku krungu kabar, yèn kowe kabèh mêsthi padha gêlêm bêbarêngan karo aku sakônca, anglurug ing padesan kono prêlu [prê...]
[...lu] anumpês wong-wonge, murih sabanjure ora bisa anggunagawe manèh nyang kowe kabèh. Lan aku pitaya sarta ngandêl, yèn kowe kabèh mêsthi ora anduwèni alangan yèn aku sabanjure anggawa lunga Si Mariyam.
Ratuning kêthèk bapian ing parêdèn, ing ngriku lajêng ngungalakên dhadhanipun saha lumampah wongsal-wangsul sajak kraos agêng manahipun. Makatên ugi kêthèk-kêthèk jalêr sanèsipun. Sadaya wau sami ngraos lêga lan agêng manahipun dening têmbungipun bangsaning tiyang kulit pêthak, ingkang ngakên nama kêthèk sarta sagêd migunakakên basanipun kêthèk bapian.
Salah satunggiling kêthèk kêthèk jalêr wau lajêng wontên ingkang kalair têmbungipun makatên: Pancèn iya nyata, bangsaku kêthèk bapian ing pagunungan kene kiyi, pancèn iya wis kêsuwur mungguhing kaprigêlan lan kêkêndêlane ing tarung, bangsaning gajah nyata iya wêdi karo bangsaku kiyi. Mêngkono uga bangsane singa barong, lepar lan sapadhane, kabèh padha wêdi bangêt. Wong-wong irêng ing tanah padunungane, rumasa bungah tanpa upama, yèn kene ora padha anggaguangganggu. gawe. Kanggone aku kowe, kanthi bungah aku gêlêm mèlu nglurug nyang padesane wong irêng kang kok kandhakake mau. Aku iki anake sang ratu sing tuwa dhewe. Sanadyan aku dhewe, kiraku aku bisa numpês wong sapadesan kono kuwi mau. Sasampunipun wicantên makatên wau, piyambakipun lajêng ngungalakên dhadhanipun ing sêmu rumaos agêng manahipun, sarta inggih lajêng lumampah wongsal-wangsul.
Kêthèk sanèsipun malih botên purun kantun sarta lajêng kawêdal têmbungipun makatên: Jênêngku iki: Gub. Siyungku dawa-dawa lan kuwat bangêt. Wis pira wong irêng kang tiwas dening katiban ing siyungku iki. Mung ijèn tanpa kônca aku wis tau ngalahake sadulure wadon singa barong. Gub arêp mèlu kowe nglurug mênyang padesane wong irêng sing kokandhakake mau, ing kono aku mêngko arêp matèni wong irêng nganti tumpês kabèh.
Korak lajêng ngawasakên dhatêng ratuning kêthèk bapian sarta lajêng wicantên makatên: Wis cêtha wela-wela, yèn bala-balamu kuwi padha kêndêl kabèh. Nanging sakêndêl-kêndêlane balamu, mêsthine ora ana sing ngungkuli kêkêndêlane ratune.
Mirêng wicantênipun Korak ingkang makatên wau, ratuning kêthèk lajêng mêre sarta anggêro sarosanipun, ing ngriku sêmunipun nêpsu sangêt. Mênggah wujudipun ratuning kêthèk punika agêng sarta santosa sangêt. Ingkang makatên punika inggih sampun mêsthinipun, awit manawi sampun kirang mênggahing kasantosanipun, miturut padatanipun kêthèk bapian, inggih tumuntên lajêng dipun lorot saking panggenanipun dados ratu wau. Nalikanipun ratu kêthèk wau anggêro sora, suwaranipun ngumandhang mradini ing wana ngriku. Kêthèk bapian ingkang alit sami kamigilan sarta lajêng nyikêp kêncêng dhatêng biyungipun piyambak-piyambak. Dene kêthèk-kêthèk bapian ingkang jalêr, sanalika sami mêncolot sadaya, sarta tiru-tiru kados ratunipun, lajêng sami pating glêro sadaya. Ramening suwaranipun ing kala punika tanpa umami.
Ing kala punika Korak murugi ratuning kêthèk bapian ngantos cakêt sarta lajêng ambêngoki makatên: Ayo padha budhal saiki. Sasampunipun wicantênan makatên piyambakipun lajêng lumampah ngrumiyini nêdya dhatêng padhusunanipun Kopidho, inggih kêpalanipun têtiyang cêmêng ingkang nawan Mariyam wau. Ratuning kêthèk bapian rêdèn ingkang tansah gêra-gêro kemawon, lajêng nolèh dhatêng wingking, saha lajêng mêncolot nututi lampahipun Korak. Makatên ugi kêthèk bapian kalih wêlas bêktanipun Korak inggih lajêng sami tumut bidhal. Dene sawingkingipun punika, kêthêk bapian parêdèn ewon cacahipun ingkang sami ngêtutakên lampahing ratunipun. Sadaya wau kêthèk ingkang wujudipun saèmpêr kalihan sagawon, nanging badanipun katingal langkung santosa, prigêl lan cikat, sarta sakalangkung galak.
Sarêng lampahipun wau sampun jangkêp kalih dintên, lajêng dumugi ing padhusunanipun Kopidho. Ing kala punika kalêrês ing wanci siyang. Ing padhusunan ngriku katingal sêpên, awit jalaran saking bêntèring srêngenge, tiyangipun sami ngaso tilêm wontên ing gubugipun piyambak-piyambak. Lampahipun kêthèk-kêthèk bapian ing samangke tanpa nyuwara babar pisan. Korak lan ratu kêthèk kêkalih sami lumampah wontên ing ngajêng. Sarêng sampun cakêt ing padhusunan ngriku, tiga-tiganipun lajêng sami kèndêl prêlu angêntosi kônca-kancanipun, ngantos sadaya wau sagêd kêmpal malih. Ing kala punika sidhêm prêmanên tanpa wontên sabawaning walang ngalisik. Korak lajêng mènèk ing wit-witan ingkang tumiyung nungkuli pagêr ingkang ngubêngi padhusunan. Korak nolih dhatêng wingking, kêthèk-kêthèk bapian sadaya sami tut wingking. Samangke dhawah wancinipun anêmpuh ing padhusunan ngriku. Ing samargi-margi Korak tansah angèngêtakên dhatêng sakathahing kêthèk bapian sampun ngantos agêndhak sikara dhatêng lare èstri bôngsa kulit pêthak ingkang dados tawananipun têtiyang cêmêng ing ngriku, awit punika gadhahanipun Korak. Dene sanèsipun, punika sadaya dados wêwênangipun kêthèk-kêthèk bapian. Salajêngipun
griyaning mitranipun ingkang nama Sukarya kanthi ambêkta sêrat kalawarti "Ekonomi Rayat". Wontên ing margi Suta wau dumadakan pinanggih kalihan kancanipun ingkang awasta Salim.
Salim pitakèn: "Lo, kok kowe, kang Suta. Arêp mênyang ngêndi, lakune kathik kaya ndara Bèi: pêkèkèh-pêkèkèh."
Suta: "Yah, nèk pêkèkèh-pêkèkèh kuwi rak lakune wong sugih ... wudun. Tiwas kenene wis bungah diarani ndara Bèi. Ora aku iki sanyatane arêp nyang omahe Sukarya."
Salim: "Ana ing kana apa arêp darusan, kathik anggwa kitab barang mêngkono?"
Suta: "Iki dudu kitab, nanging kalawarti anyar. Kowe apa
dhatêng pun Salim. Ing kala punika Salim rumaos kêtarik manahipun dening gambar-gambar ingkang kacêtha wontên ing kalawarti wau, sarta lajêng
sawatawis. Sasampunipun lajêng kawêdal têmbungipun makatên: "Wadhuh, isine pancèn ya nyamlêng kaya ... blanggêm."
Suta: "Nèk ngomong kuwi ambok sing mèmpêr. Ana isining karangan têka diunèkake nyamlêng kaya blanggêm. Nèk ora kêliru, blanggêm kuwi rak randha royal kae, ya iku tape digorèng, bundêr rupane."
Salim: "Ha iya, ta. Kowe kaya-kaya wis wêruh rasane blanggêm, ya iku: lêgi, gurih, kathik munpangati.
gampang kathik kêpenak kaya Sinom parijatha. Isine akèh gunane. Mara, apa ya kliru yèn tak-unèkana: isine: lêgi, gurih, lan munpangati. Dadi iya nyamlêng kaya blanggêm."
Suta: "Sukur, ta, yèn mêngkono panêmumu. Dene isine kalawarti iki ora mung kanggo kabutuhane bangsa Jawa thok bae, nanging kanggo bangsa saindênging tanahe dhewe kene iki. Dadi iya bangsa Padhang, Ambon, Bugis, Mênadho, Madura, Sundha lan liya-liyane manèh, kabèh mêsthi padha ambutuhake. Mulane kalawarti iki banjur diwêtokake ora mung
nganggo basa Jawa bae, nanging ya nganggo basa Sundha lan basa Mlayu, prêlune supaya bisa diwaca sadhengah wong."
Salêbêtipun tiyang kalih sami rêmbagan wontên ing sapinggiring margi ingkang makatên wau, dumadakan kancanipun tiga dhatêng, inggih punika: Sukarya, Latumoerisa
iki ing atase wis ngoyod ana ing Jawa-Têngah kene, kathik durung bisa-bisa ngomong Jawa. "Wicantên makatên wau Suta kalihan ngulungi kalawarti ingkang basa Mlayu dhatêng Latumoerisa tuwin Ponto, lan kalawarti ingkang basa Jawi dhatêng Sukarya.
sèn ing dalêm 6 sasi. Dadi bayarane langganan sêtaun mung f 1.20. Wêtune kalawarti iki sêsasi kaping pindho. Dadi nèk
Salêbêtipun tiyang-tiyang sami ngomong-ngomongan wau, Ponto maos isining kalawarti, lan botên antawis dangu piyambakipun lajêng kêlair têmbungipun
isine pancèn disêngaja digawe sing prasaja bangêt kae. Kowe rak wêruh dhewe, bangsane dhewe sing bisa maca lan nulis kuwi isih sêthithik bangêt. Kira-kira munga ana 10% saka cacahe kabèh. Ing mangka yèn dijlimêti sing têmênan, kang pintêr maca kuwi mau saperangan gêdhe mung wong wêton pamulangan desa, utawa pamulangan angka II. Dene cacahe wong wêton pamulangan H.I.S., M.U.L.O., H.B.S., apa manèh wêton pamulangan luhur, kuwi durung sapiraa, yèn dipandhing karo wong-wong sing wêton pamulangan desa utawa pamulangan angka II mau.
Kalawarti iki diarani: "Perekonomian Ra'yat" utawa "Ekonomi Rayat". Mungguh karêpe, supaya rayat bisa maca lan ngrungu kabar-kabar ekonomi kang ana ing tanah Indhiya kene. Mara, aku saiki taktakon: Sing diunèkake Rayat kuwi sapa?"
Sukarya: "Mêsthi bae kabèh wong sing manggon ana ing tanah Indhiya kene. Nanging, kang, kowe mau wis kandha dhewe, ora kabèh wong ing tanahe dhewe kene kiyi bisa maca."
Suta: "Bênêr, pancèn ya mêngkono, durung kabèh wong padha bisa maca. Nanging wong-wong
ambok budhêg. Nèk tuli kuwi mathuke rak mêngkene kae: Bocah tuli nyêrandu pisan. Ambanjurake katêranganku. Wong-wong sing padha bisa maca mau, mêsthine ora mung padha mênêng-mênêng bae. Sauwise maca kalawarti "Ekonomi Rayat" mau, mêsthine banjur padha digiyarake, ya iku: apa sing wis diwaca banjur dicaritakake nyang wong-wong sing ora padha bisa maca. Sarana mêngkono kuwi mau, ing wusana pakabaran-pakabaran kang diêmot ana ing kalawarti kono bisa sumêbar nyang wong-wong ing tanahe dhewe kene kabèh.
Mara, aku saiki taktakon: "Kapintêrane wong-wong sing padha bisa maca kuwi sêpira?"
Ponto: "Têntunya juga sêbanyak apa yang dia dapat disêkolah."
kiyi kudu digawe sing prasaja bangêt. Sabab sing akèh wong sing kêpengin padha
Barang kabêtahaning balegriya ingkang bangsaning balapêcah, inggih punika barang bêling, punika kathah sangêt kadosta gêlas toya, gêndul, sêmprong dilah, kaca tuwin sanès-sanèsipun. Barang-barang punika aslinipun saking tanah ngamanca, dados botên saking tanah ngriki piyambak. Ingkang kathah asli saking nagari Jêpan.
Ing sawatawis taun kapêngkêr, ing tanah Jawi wontên ingkang ngêdêgakên pabrik balapêcah, ingkang limrahipun dipun wastani parik gêlas. Pabrik gêlas ing tanah Jawi punika kawontênanipun beda sangêt kalihan pabrik-pabrik gêlas ing nagari sanès. Limrahipun pabrik gêlas, ingkang dipun damêl barang wau kwartszand, inggih punika pasir pêthak, soda tuwin kapur. Nanging tumrap tanah Jawi pandamêling barang wau asli saking bêling, rêmukaning barang-barang ingkang sampun sami pêcah. Bêling punika dipun lêbur (dipun olah malih), lajêng kadadosakên barang malih, awujud barang enggal."
Inginggil sampun kapratelakakên bilih balapêcah punika asli saking tanah ngamanca. Dumudinipun ing tanah ngriki mawi kabêkta ing kapal. Sadumugining palabuhan sampun kathah ingkang pêcah; ingkang pêcah wau kintên-kintên 20%, dados sapara gangsalipun. Gêgayutan kalihan ing bab punika, mila adêging pabrik-pabrik gêlas namung pinanggih wontên ing panggenan ingkang dipun lêbêti balapêcah kanthi kapal, inggih punika ing Bêtawi tuwin Surabaya.
Ing Bêtawi wontên pabrik gêlas 3, gadhahanipun bangsa Arab 1 tuwin gadhahanipun bangsa Tionghoa 2. Ing Surabaya wontên 2, gadhahanipun bangsa Tionghoa tuwin bangsa Jêpan.
Tumrap pandamêlan gêndul, gêlas tuwin sanès-sanèsipun, kajawi pêndhêtan saking bêling ugi dipun wori arêng sela tuwin pasir asli saking Blega (Madura). Ing sapunika ing Bêtawi pandamêling wau kacobi sarana abadhe pasir ingkang asli saking Tuban tuwin Banka. Tumindaking cobèn-cobèn wau kanthi angsal pitulungan saking Dienst Nijverheid tuwin sampun anggadhahi pangajêng-ngajêng mikantuki.
Dumugi sapunika pandamêling gêlas ing tanah Jawi taksih mawi tangan, kajêngipun botên mawi mêsin, dados namung dipun sêbul kemawon. Pabrik gêlas ing tanah Jawi adamêl
namung damêl barang sajinis. Kajêngipun supados tinêbihakên ing tindak jor-joran. Pancèn nyata manawi satunggiling pabrik namung damêl barang sajinis, pikantukipun malah saya prayogi, tinimbang manawi damêl barang warni-warni, amargi panitining pandamêl namung sawarni kemawon, sagêd pinanggih langkung sampurna.
Sanadyan tanahing gêlas wêdalan tanah ngriki punika dèrèng kenging dipun wastani sae kados barang ingkang kadhatêngakên ingriki, nanging ugi sagêd pajêng, amargi rêginipun mirah. Rêginipun kaot 30% piyambak, tinimbang rêginipun barang ingkang saking Jêpan. Balapêcah wêdalan tanah Jawi limrahipun dipun sade namung wontên ing tanah Jawi kemawon. Ugi wontên kalanipun dipun sade dhatêng pulo sanès, kadosta dhatêng Sumatra, nanging kapetang namung sakêdhik.
KABÊGJAN INGATASING AKÊBON KLAPA TUMRAP TIYANG SITI
Tiyang gêsang punika kêdah nêdha. Ing salêbêting têdhanipun tiyang punika kêdah wontên zatipun warni-warni. Salah satunggiling zat wau wontên zatipun gajih. Gajih punika pinanggih wontên ing kewan, ugi saking têtanêman. Gajih ingkang asli saking têtanêman punika ingkang kathah kadosdene lisah. Têtanêman ingkang anggadhahi gajih katah punika kadosta: Klapa. Nagari ingkang kathah klapanipun punika ing Philipina, tanah ngriki tuwin Ceylon. Kajawi Klapa, ingkang anggadhahi gajih kathah punika kacang pêndhêm (ingkang kathah dipun tanêm ing tanah Indhu tuwin ing Tiongkok), wuku kapas (ingkang kathah ing Amerika) tuwin kêdhêle (ingkang kathah ing Tiongkok tuwin Mansuria). Kajawi prêlu katêdha, gajih punika ugi dipun pigunakakên ing pabrik-pabrik, kadosta: kadamêl mêrtega, cèt, sabun, pêrnis tuwin sanès-sanèsipun.
Inginggil sampun kacariyosakên ingkang anggadhahi gajih punika klapa, ingkang
Kajawi barang-barang wau, ugi taksih wontên malih barang ingkang anggadhahi gajih, nanging botên sapintêna. Dene gajih-gajih ingkang asli saking barang-barang ingkang kasêbut inginggil, sami kemawon. Têgêsipun saupami tiyang botên gadhah gajih lêmbu, sagêd ngangge gajih copra utawi gajih kacang pêndhêm tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang makatên punika, dados rêgining copra botên gumantung saking kathah utawi sakêdhiking copra kemawon, ugi jalaran gumantung saking kathah utawi sakêdhiking barang sanès-sanèsipun ingkang ugi anggadhahi gajih (kados ingkang sampun kapratelakakên inginggil). Gêgayutanipun kalihan bab punika, mila kawontênaning [kawontên...]
[...aning] copra piyambak botên sagêd angewahi rêgining gajih. Ing tanah ngriki nggadhahi copra 28% ning pamêdalipun copra sadonya ingkang kakintunakên dhatêng nagari sanès. Dados kawontênanipun copra ing tanah ngriki botên pisan-pisan sagêd angewahi rêgining gajih ingkang wontên ing pêkên donya.
Manawi ing bab punika dipun titi yêktos, copra ing tanah ngriki punika kaperang dados 2 perangan, inggih punika copra ingkang asli saking tanah Jawi utawi copra ingkang asli saking sanès ing laladan tanah ngriki. Copra ingkang asli saking tanah Jawi limrahipun dipun damêl wontên ing tanah Jawi piyambak kadamêl lisah. Copra ingkang asli saking pulo-pulo sanès limrahipun dipun sade wontên ing pêkên donya. Rêginipun copra saking pulo-pulo punika gumantung saking rêgining copra ing pêkên donya, tuwin ugi jalaran saking wragading anggènipun ngintunakên copra wau.
Kêbon klapa ingkang sakalangakung sae, mawi rabuk ijêm Vigna Hosèi.
Rêgining copra ing tanah Jawi langkung kathah sakêdhik tinimbang rêgining copra ing pêkên donya. Amargi copra ingkang botên pajêng wontên ing pabrik ngriku, badhe sagêd pajêng wontên ing pêkên donya. Manawi copra ing tanah Jawi namung sakêdhik, rêginipun copra lajêng mindhak. Indhaking rêgi punika ugi botên sagêd kathah, amargi manawi rêgi wau mindhakipun sangêt, tumrap copra ingkang sakiong pulo-pulo sanès badhe kabêkta dhatêng tanah Jawi ugi.
Inginggil sampun kacariyosakên, bilih angewahi rêgining copra ing pêkên donya botên badhe sagêd kêlampahan, amargi kathah bab-bab ingkang angalang-alangi. Ing sapunika sumangga sami dipun titi ing bab padagangan copra ing tanah ngriki, supados kenging kangge margi andandosi rêgining klapa ingkang pinanggih wontên ing golongan tani.
Ingkang kathah kêbon klapa gadhahanipun tiyang tani punika pating salêbar (botên cêcakêtan). Dados tumrap tiyang ingkang badhe damêl copra pinanggih ngrêkaos anggèning nglêmpakakên klapa ingkang badhe dipun damêl copra wau.
sanès namung numbasi klapa wau dhatêng para tani ing panggenanipun piyambak-piyambak. Sasampuning ngalêmpak katah, lajêng kasade dhatêng têtiyang ingkang andamêl copra.
Têtiyang ingkang andamêl copra punika limrahipun wontên ing papan ingkang alit-alit kemawon, angsal-angsalaning copra namung sakêdhik. Copra ingkang namung sakêdhik wau lajêng kasade dhatêng sudagar copra ingkang ragi sawatawis agêng, limrahipun sudagar ingkang kados makatên wau pinanggih wontên ing kitha-kitha. Salajêngipun sudagar-sudagar wau lajêng nyade copra dhatêng sudagar copra ingkang agêng sangêt, ingkang ing basanipun Walandi dipun wastani exporteur. Exporteur-exporteur wau pamanggènipun wontên ing kitha-kitha agêng, ingkang limrahipun dipun wastani kitha dagang, inggih punika kitha ingkang mangku palabuhan.
Kados makatên lampahing klapa ing dhusun ingkang kakintunakên dhatêng praja sanès, pangintunipun sasampunipun dados copra.
Ing sapunika kadospundi sagêdipun tiyang mitulungi tiyang siti supados sagêd angsal rêrêgèn klapa ingkang murwat. Kados ingkang sampun kasêbut inginggil, punika lampahing klapa ingkang dipun sade dening
ingkang sami dados margi. Sampun tamtu kemawon golongan-golongan wau sami pados pituwas. Dados saupami golongan tani badhe ngagêngakên pamêdalipun, kêdah rekadaya sagêdipun ngirangi golongan lantaran wau. Dados pituwas ingkang lêrêsipun dhawah ing golongan wau, sagêd dipun tampèni dening tiyang tani piyambak.
Kados ingkang sampun kasumurêpan ing umum, golongan tani punika asring sangêt anggèning kêkirangan arta. Ingriku bakul wau lajêng nyukani panjêr dhatêng têtiyang ingkang sami gadhah kêbon klapa. Kadhingkala tiyang tani wau botên bêtah arta, nanging sarèhing sagêd angsal sambutan kalayan gampil, inggih lajêng gampil anggènipun mêndhêt panjêr wau. Jalaran saking anggèning gêgayutan kalihan arta panjêr wau, panyadenipun klapa para tani dhatêng bakul, rêrêgènipun inggih namung miturut kados kajêngipun ingkang tumbas. Patrap makatên punika pun bakul badhe sagêd angsal klapa kanthi gampil, botên prêlu tlusupan dhatêng dhusun-ingadhusun pados klapa. Kajawi punika ugi badhe sagêd nyade klapanipun dhatêng juru damêl copra tuwin juru damêl lisah kanthi ajêg.
Panjêr ingkang dipun sukakakên dening bakul wau, pigunanipun dados panancang têtiyang ingkang akêbon klapa. Mila tumrapipun bakul botên prêlu kêsêsa nagih arta panjêr wau.
Kathah tiyang ingkang akêbon klapa botên sagêd nguwalakên arta panjêr wau. Mila kados prayogi manawi têtiyang ingkang sami akêbon klapa wau gadhah grêngsêng tuwin angêdêgakên pakêmpalan ingkang sagêd nanggulangi kasusahan punika. Tindak ingkang kados makatên punika sampun dipun êcakakên dening tiyang pintên-pintên ing Bantên kanthi tuntunanipun Dienst der
cooperatie punika sampun kathah tiyang ingkang sami akêbon klapa sagêd uwal saking tanganing bakul-bakul utawi sudagar-sudagar copra.
Kanthi pitulinganipun Dienst de Schuldbevrijding wau, panjêr-panjêr arta ingkang sampun sami dipun tampèni ing têtiyang tani, sampun sami sagêd kawangsulakên. Têtiyang ingkang sampun dipun têbus
dados gantosan, utawi sawatawis wêkdal dados gadhahanipun cooperatie. Pêpajênganing klapa ingkang dipun tampèni botên kasukakên sadaya dhatêng ingkang gadhah kêbon klapa. Wontên saperangan ingkang dipun cêngklok kangge ngêsahi sambutan panjêr tuwin kangge nicil sambutanipun. Kajêngipun, tiyang sagêd nyambut arta kangge prêluning ulah kêbun. Wontên pintên-pintên cooperatie ingkang ugi gadhah papan damêl copra.
Dados tatanan wau nindakakên tigang prakawis ingkang sajatosipun dados têtanggêlanipun pun tani piyambak, inggih punika:
1. nyade klapa ingkang sêpuh (klapa ingkang taksih ênèm botên kenging kaundhuh); 2. nglêmpakakên klapa saking sakêdhik ngantos dados kathah, supados sagêd kasade tanpa lantaran dhatêng sudagar ingkang agêng, kanthi rêrêgèn ingkang pantês; 3. nyukani sambutan dhatêng pun tani kangge prêluning ulah kêbon.
Tatanan punika sajatosipun botên gampil katindhakakên. Amargi pakêmpalan kêdah gadhah arta kangge nêbus panjêr. Warganipun pangrèh kêdah ingkang kajêng nyambutdamêl tuwin ingkang kêncêng kêkajênganipun. Warganipun kêdah sêtya. Ingkang nênuntun wau kêdah ingkang sampun jêmbar sêsêrêpanipun babagan cooperatie tuwin dagang. Ingkang langkung awrat tumraping warga, inggih punika kêdah tansah sêtya nyade klapanipun dhatêng cooperatie, botên kenging mawang sanadyan ing wêkdal punika rêgining klapa ing jawi langkung awis.
KANDHANG LÊMBU TUWIN MENDA PAKLÊMPAKAN KAGUNGAN NAGARI ING PÊNGASARAN
Kados ingkang sampun kasumêrêpan ingakathah, lêmbu ingkang pancèn asli saking tanah Jawi (ingkang limrahipun dipun wastani lêmbu Jawi) punika alit-alit, dados dagingipun inggih namung sakêdhik. Tumraping para jagal tamtunipun langkung rêmên mragad lêmbu ingkang agêng tinimbang ingkang alit, amargi prabeyaning pragadan tumrap lêmbu agêng utawi alit, punika sami kemawon.
Sarèhning lêmbu Jawi punika alit, pinanggihipun inggih botên kiyat. Saya malih manawi kangge rakitan grobag ingkang agêng-agêng ing pabrik-pabrik rosan, mila têtiyang sami pêrlu pados lêmbu ingkang agêng.
Gêgayutan kalihan kawontênan ingkang makatên wau, B.V.D. (Burgerlijke
punika langkung agêng tinimbang lêmbu Jawi. Dados blastêran lêmbu Jawi kalihan lêmbu-lêmbu punika badhe pinanggih langkung agêng tinimbang lêmbu Jawi ingkang tulèn. Miturut sêsipataning lêmbu-lêmbu, ingkang pinanggih sae piyambak ingkang kablastêrakên kalihan lêmbu Ongole. Ingkang punika, B.V.G. wiwit tumbas lêmbu Ongole jalêr tuwin èstri saking tanah Indhu.
Lêmbu-lêmbu ingkang dipun tumbas punika namung ingkang sae-sae kemawon, supados turunanipun ugi pinanggih sae. Ingkang makatên punika, dangu-dangu gupêrmèn ing tanah Indhu botên patos rêna nyade lêmbunipun Ongole malih ingkang nama sae. Amargi manawi panyadenipun wau kalajêng-lajêngakên, dangu-dangu lêmbu ing tanah Indhu tamtu badhe kantun ingkang awon-awon kemawon. Ingkang makatên wau anjalari dhatênging lêmbu Ongole saking tanah Indhu lajêng kirang.
Sayaktosipun tumbas lêmbu saking tanah ngamanca punika kirang prayogi, amargi sagêd ugi lêmbu ingkang dipun dhatêngakên wau ambêkta sêsakit enggal ingkang dèrèng nate pinanggih wontên ing tanah ngriki.
Gêgayutan kalihan bab-bab ingkang kasêbut inginggil wau, ingkang wajib lajêng anêtêpakên, bilih ing pulo Sumba badhe kangge papan ngingah lêmbu Ongole, supados ing têmbenipun, têtiyang sagêd angsal lêmbu Ongole saking pulo ngriku, ingkang kenging kangge ngagêngakên lêmbu Jawi.
tanah Indhu. Ing sakawit lêmbu-lêmbu wau kasambutakên dhatêng têtiyang ing Sumba, pêrlu dipun ingah. Satunggal-satunggaling tiyang angsal sambutan lêmu èstri 12, jalêr 1. Ing têmbenipun têtiyang wau katêtêpakên amangsulakên dhatêng guprêmèn lêmbu 13 iji kanthi tindak lumintu. Pêdhèt-pêdhèting lêmbu wau dados melikipun têtiyang ingkang sami ngingah. Nanging sabên taun, salêbêtipun têtiyang wau taksih gadhah sambutan, kêdah ambayar anakan awarni lêmbu satunggal. Awit saking wontêning tindak ingkang kados makatên wau, anjalari têtiyang ing Sumba anggadhahi lêmbu Ongole kathah.
Kados ingkang sampun kapratelakakên inginggil, ing sabên taun gupêrmèn tampi lêmbu saking têtiyang ingkang sami nyambut. Lêmbu punika lajêng kasambutakên dhatêng tiyang sanès malih kados pranatan ingkang sampun kapratelakakên inginggil. Lêmbu jalêr sisanipun lajêng dipun sade. Ingkang sae lajêng kangge lêmbu pamacêk (kangge amblastêrakên) tuwin ingkang kirang sae kangge pragatan. Ing sakawit lêmbu pamacêk ingkang kalêbêtakên dhatêng tanah Jawi namung lêmbu ingkang tirahan wau. Dangu-dangu ingkang nêdha lêmbu pamacêk wau
kathah sangêt, anjalari kiranging lêmbu jalêr kagunganipun gupêrmèn, ngantos botên anyêkapi kangge mituruti panyuwuning ngakathah. Panyuwun wau kapêksa lajêng katumbasakên lêmbu jalêr gadhahanipun têtiyang ing pulo Sumba. Dumuginipun wêkdal punika lêmbu pamacêk wau sadaya asli tumbasan saking têtiyang ing pulo Sumba.
Dene têtiyang ingkang sami mêling lêmbu pamacêk wau botên dêdunung sapanggenan kemawon, pinanggih wontên ing tanah Jawi tuwin Sumatra. Ingkang makatên wau anjalari rêkaosing anggènipun ngintunakên saking pulo Sumba dhatêng dhusun-dhusun ingkang mêling. Mila sarêng ing taun 1920, ing Pêngêrasan, sacêlaking
ingkang tumrap tanah Jawi kakintunakên dhatêng Pêngarasan rumiyin. Pangintunipun saking Sumba dhatêng Têgal wau kabêkta ing kapal K.P.M. Saking Têgal kabêkta numpak sêpur dhatêng Prupuk, tuwin saking Prupuk kabêkta dhatêng Pêngarasan lumampah dharat. Ing salêbêtipun lumampah (ing kapal, ing sêpur tuwin sanès-sanèsipun), gêsanging lêmbu-lêmbu wau kirang sae, wontên ingkang andadosakên sakit tuwin nandhang tatu. Lêmbu ingkang kados makatên punika dipun tahan rumiyin ngantos pintên-pintên minggu utawi pintên-pintên wulan wontên ing Pêngarasan ngantos pulih malih kêkiyatanipun, sasampunipun makatên sawêg kenging kakintunakên dhatêng ingkang mêling. Lêmbu ingkang botên tatu tuwin sakit, inggih punika ingkang saras, limrahipun panahanipun wontên ing Pêngarasan kintên-kintên namung 10 dintên kemawon. Sasampunipun lajêng kakintunakên dhatêng ingkang mêling. Salêbêtipun 10 dintên, lêmbu-lêmbu wau gêsangipun sagêd têntrêm, kenging dipun wastani sampun pulih kêkiyatanipun.
Wontênipun kandhang lêmbu wau kadèkèk ing Pêngarasan, amargi pangintunipun dhatêng panggenan-panggenan ing tanah Jawi sagêd gampil. Kandhang ing Pêngarasan punika cêkap kangge andèkèk lêmbu 200 dumugi 300. Ing sacêlaking kandhang ngriku wontên ara-aranipun pasukêtan, ingkang gampil dipun angge saba ing lêmbu, saha sagêd adamêl sênênging lêmbu, kadosdene wontên ing Sumba. Ingriku ugi dipun wontêni papan padusan awarni kulah ingkang toyanipun kauworan racun arsenicum. Manawi pêrlu, lêmbu-lêmbu wau dipun lêbêtakên ing kulah punika, supados caplak-caplak ingkang pinanggih ing badaning lêmbu, ingkang sagêd anjalari sakit bêntèr, sagêd pêjah sadaya.
Ing sabên taun wontên lêmbu pamacêk pintên-pintên atus ingkang kabêkta dhatêng tanah Jawi. Kala ing taun 1938 kintên-kintên wontên 1000.
Panumbasing lêmbu pamacêk ing tanah Jawi, limrahipun mêndhêt saking arta kas dhusun. Sadaya tiyang dhusun kenging ambêkta lêmbunipun èstri amatillakên dhatêng lêmbu pamacêk wau, supados anggadhahi turun ingkang sae. Kanthi langkah makatên punika, ing wêkasanipun lêmbu-lêmbu ing tanah Jawi sagêd agêng-agêng, anyamèni lêmbu Ongole.
Ing Sumatra ugi kawontênakên, kandhang lêmbu ingkang kados makatên, inggih punika ing Padang Mêngatas (paresidhenan Sumatra Kilèn), saking papan ngriku punika sagêd ngintunakên kewan dhatêng pundi-pundi kalayan gampil.
Ing Pêngarasan ugi kawontênakên kandhang menda Etawa. Menda punika aslinipun ugi saking tanah Indhu. Pêrlunipun kadhatêngakên ing tanah ngriki ugi kados lêmbu wau. Dados pêrlu kangge ngagêngakên menda kacangan (menda asli tanah Jawi), kanthi patrap kablastêrakên. Ngantos sapunika menda Etawa punika taksih pêrlu kadhatêngakên wontên ing tanah ngriki saking Indhu. Mênggah wigatosing pambudidaya wau, supados ing tanah ngriki anggadhahana menda pamacêk piyambak ingkang nyêkapi. Amargi tumbas menda dhatêng nagari sanès, punika botên gampil. Kajawi punika dhatênging menda ngamanca wau sagêd ugi ambêkta sêsakit enggal, ingkang ing tanah ngriki botên wontên.
Ingkang wajib tumraping Muder Centrale sampun mara-marakakên kawrat ing sêrat sêbaran ing wulan November 1938 no. 38/C/38 tuwin sampun dipun sumêrêpi ing para ingkang maos "Warta Cooperatie", bilih wiwit wulan Januari 1939, kalawarti "Warta Cooperatie" (ingkang kawêdalakên dening Perhimpunan Cooperatie Muder Centrale ing Bêtawi), kadadosakên satunggal kalihan kalawarti Pêrekonomian Ra'yat ingkang kawêdalakên wiwit 11 Januari 1939. (Ingkang ugi kawêdalakên ing basa Jawi, nama "Ekonomi Ra'yat").
Dados kalawarti Ekonomi Ra'yat punika badhe ngêwrat pawartos warni-warni ingkang gêgayutan kalihan Cooperatie.
K.T.I.W. Gupêrnur Jendral rawuh ing papan pambathikan gadhahanipun R. Wongsodinomo, sêsêpuhing Pêrusahaan Batik Bumiputêra Surakarta.
Kala tanggal 1 October 1938 wontên bank cooperatie Simpênan tuwin Sambutan tumrap para pênsiunan tiyang siti cacah 52 ingkang kalêbêtakên ing rêgistêr.
Ingandhap punika namaning cooperatie wau (28). Sanès-sanèsipun badhe kapacak
gancaran, têtilaranipun R. Ng. Kartapraja, guru basa Jawi ing pamulangan calon guru ing Surakarta jaman kina.
Tumrap ingkang kirang paham dhatêng Sêrat Rama mawi têmbang, têtilaranipun R. Ng. Yasadipura, ingkang ugi sampun kawêdalakên dhatêng Balepustaka, Sêrat Rama gancaran punika agêng sangêt paedahipun. Awit lajêng sagêd nyumêrêpi lêlampahanipun Sang Rama kalihan gampil.
Sêrat Rama gancaran kawêdalakên mawi aksara Latin sarta rinêngga ing gambar, wujudipun pèni. Para neneman ingkang kirang paham dhatêng aksara Jawi, sagêd tumut nyumêrêpi lêlampahanipun Sang Rama.
Lêlampahanipun Sang Rama punika satunggaling cariyos kina ingkang sakalangkung nêngsêmakên. Pantês dados waosanipun para sêpuh lan para neneman. Murih botên damêl kawratanipun ingkang sami ngarsakakên mundhut, rêginipun Sêrat Rama gancaran kadamêl mirah sangêt.
Cobi kula aturi ngicipi, ing ngandhap punika pêthikan saking Sêrat Rama gancaran:
Ing nagari Ngayodya wontên ingkang jumênêng ratu, ajêjuluk Dhasarata, sudibya saha mungkul dhatêng ing agami, putus dhatêng ing sastra, tuwin dhatêng sawarnining kawruh, asih dhatêng para abdinipun, ingkang tan pêgat asring kaganjar. Wondening ingkang kagalih namung isarat, ingkang kenging andadosakên karaharjaning nagarinipun.
Sang nata kagungan garwa têtiga anama Dèwi Ragu utawi Sukasalya, kalih Dèwi Sumitra, tiga Dèwi Kêkayi.
Prabu Dhasarata botên kagungan putra, saha sagêd kapenginipun apêputra kakung, ingkang katitisan ing Bathara Wisnu. Lajêng animbali pandhita satunggal, anama Bagawan Wasistha,
dhumatêng para dewa, inggih punika ingkang minôngka isarat kadumugèning karsanipun sang prabu. Pirêmbagipun Bagawan Wasistha makatên wau lajêng linampahan.
Lami-lami garwa têtiga wau sami ambobot. Ingkang ambabar rumiyin Dewi Sukasalya, miyos kakung, kaparingan nama Rama. Anuntên Dèwi Kêkayi ambabar
kadhatonipun ingkang rama. Wontên ing ngriku putra sakawan wau kamuk ing kawignyan saha kadigdayanipun.
Lajênging cariyos: Sang Rama dhaup kalihan Dèwi Sinta, lajêng mêmêngsahan kalihan Prabu Dasamuka. Rama unggul pêrangipun. Têlas-têlasanipun cariyos, Sang Rama jumênêng nata anggêntosi ingkang rama wontên ing nagari Ngayodya.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Putri Beatrix sampun mèh yuswa sataun, gênging sarira kalawan-lawun, katingal adamêl sukaning ibu
Damarwulan, wêdalan GCT Van Dorp en co. ing Samarang tanpa ciri taun, mangastuti nungkêmi padèng sudarma.
dhatêng rahadyan kêkalih / wantêr sanggup wicaksana ngêntas karya //
Ing kasusastran, punapadene ing karawitan sanèsipun kêrêp amigunakakên climax, inggih punika saya mindhak-mindhaking kawontênan upami raos grêgêt, kados ta: grêgêding gêndhing ingkang kangge anggamêli wayang pêrang, wiwit ènjèr ladrangan minggahipun dados prang sampak dumugining prang gangsaran, punika ngawontênakên climax.
Makatên ugi pangalêmipun tiyang Majapait dhatêng Seta Kumitir inggih mawa climax, têgêsipun saya dangu saya andêdêl.
Climax ingkang dipun pigunakakên sang pujôngga amracihnani malih pramananipun dhatêng wêwatêkanipun tiyang kathah, têrangipun makatên.
Wantêr, atêgês kêndêl, punika sae.
Sanggup inggih punika botên lênggana ing damêl, saya sae.
Wicaksana, sumêrêp wêwados tuwin badhe kadadosaning lampah, sae sangêt. Nanging sadaya wau tumraping tiyang kathah têksih kawon sae tinimbang kalihan
Sanadyan pangêntasing karya namung adhapur kalêrêsan pisan, ingkang sêpi ing kakêndêlan, kasanggupan tuwin kawicaksanan, inggih mêksa dados saening sae.
Saya cêtha pramananipun sang pujôngga dhatêng wêwatêkaning massa ing climax ingkang sumusul.
Dhasar ladak kasêmbadan / winasis kandêling Gusti / tur atmajaning apatya / ...
Punika amungkasi kasaenanipun ... putranipun bandara kangjêng, kok mas.
Wontên lare nem-neman kalih ingkang dèrèng supe gabloging lampah, nanging têksih kêlarenên, dèrèng sagêd
Wontên malih adèn-adèning tiyang Majapait, Dyan Menak Koncar, ingkang sagêd andumuk gabloging lampah sawarni êngkas, pantês kangge anisihi Dyah Rarasati. Kagatosna: gablog ingkang dipun dumuk Dyah Rarasati punika beda kalihan ingkang dipun dumuk Dyan Menak Koncar.
... / Menak Koncar kang kawarni / panas mulat ing Seta Kumitir Radyan //
kêcras / ing mukanira dyan kalih / ...
Mangkêlipun Sang Menak Koncar wau botên kabêkta saking botên purun kaungkulan ing liya, punika botên, katitik saking tanggapipun dhatêng Damarwulan ing nginggil wau. Mangkêlipun kabêkta saking Menak Koncar botên pitados
Mradapa matut kang endah / sinêkar ing pôncaniti / andrêsanani ing tindak / tanduk ingkang adu manis§ tindak tanduk punika satêmbung. '/ nging ta madhêp mrih sisip / kang adoh karyaning pupuh / ing mangke wignyan nigas / Menakjingga wudhu jurit /… punika dipun mokalakên, dipun anggêp gablog
Mila tansah mênggah-mênggah / dyan arya kapati gêthing / sabarang kinarya sêmang / labête amêjanani§ tindak tanduk punika satêmbung. '/ ...
Seta Kumitir punika cidra, jirih panasbaran, nanging botên bodho.
... / Radyan Seta Kumitir / wus nyana nanging pitambuh / sinamur nyawang ing lyan / saya umbag dènirangling / adu sêmu dènira sumbar-sinumbar //
Ing ngriki pantoging climax ing gêgambaran ingkang kula cuplik punika.
Pangajêng-ajêng kula mugi-mugi ingkang dèrèng nate maos Sêrat Damarwulan punika kaparênga anêpangi, sampun ajrih ingkang saru alekoh, Sêrat Damarwulan pancèn dede waosan lare. Sintên ingkang wani anrajang ingkang saru alekoh punika badhe manggih pituwas pintên-pintên sêsotya nawa rêtna ingkang èdipèni. Ing Batawi, kaping 12 Nopèmbêr 1938.
tanpa karya lintang wulan lir kulingling / lêledhang nèng tawang / sung padhang asrining
lir gambar nèng tembok adi / kabèh kinèn nyawang / sanadyan ta jroning ngimpi / durung tangi saking nendra //
yèn bênêre kudu dipun gugah dhingin / hèh babo tangia / srêngengene uwis inggil / kudhi pacul cêpakêna //
luwung pêtêng bae jroning ratri / tanpa lintang wulan / lamun isih samya guling / mundhak mung dadya sawangan //
Kados sampun botên prêlu kula andharakên rumiyin sapintên prêlunipun sarta saenipun, manawi sabên tiyang sagêd namakakên panggulawênthahing lare ingkang pratitis, cocog kalihan wanci tuwin takêranipun. Upami caranipun tiyang damêl griya, manawi sumêrêp bilih pandhêmèn punika bageyaning griya ingkang dados dhêdhasaring kêkiyatanipun griya ing têmbenipun, têmtu lajêng manah sangêt, kadospundi anggènipun masang pandhêmèn wau ingkang prayogi.
Kawuningana, mênggah wataking satunggalipun tiyang, punika kawontênanipun inggih mèmpêr kalihan griya ingkang kula andharakên ing nginggil wau. Manawi sagêd wontên dhasaripun ingkang sae sarta kiyat, têmtu ing têmbe mitulungi sangêt tumrap kadadosaning watakipun. Miturut panitipriksaning para ahli ngèlmu jiwa, wataking manungsa punika dadosipun têtêp antawisipun umur 21 dumugi 25 taun. Sasampunipun punika kenging dipun wastani botên ewah malih. Mênggahing olah-olahan sampun matêng, manawi sangit inggih sampun botên sagêd ngowahi malih. Mila para ahli panggulawênthah lajêng mastani wêkdal punika môngsa matênging lare.
Mênggah lampahing dumadosipun watak, punika ingkang dados rumiyin dhasaripun, sasampunipun punika sipat-sipatipun. Ing ngriki ingkang kula rêmbag namung bab dumadosipun dhasar.
Yèn lare sampun umur kirang langkung 2 taun limrahipun wiwit nakal, saya dangu saya nakal, mêdal kêkajênganipun warni-warni, sarta angèl cêpêng-cêpênganipun. Rêmênipun mrentah sanès, ibunipun, bapakipun, sadhèrèkipun sarta sintên kemawon ingkang cêlak, kajêngipun sawatawis dangu panêdhanipun kêdah dipun turuti, manawi botên lajêng nangis, rèwèl utawi ambêgogok nguthawaton. Kajawi punika katingal èpèh, jail, tuwin panjêring pêpenginan tansah badanipun piyambak. Ingkang makatên wau sadaya kalêbêt limrah, botên nandhakakên yèn watakipun badhe awon, ananging manawi botên kacêpêng sae sarta angsal tuntunan ingkang samêsthinipun, pancèn inggih sagêd dados barang ingkang botên prayogi. Asring kemawon kula mirêng satunggiling bapak utawi ibu ingkang sambat, anakipun alit nakal sangêt, botên gadhah ajrih dhatêng bapak utawi ibu, utawi botên purun nurut dhatêng tiyang sêpuh. Pancèn wêkdal punika lare nuju angèl-angèlipun, tur gadhah sipat kumraja-raja. Nanging kawuningana, miturut panitipriksaning para ahli, ing wêkdal punika jêbul malah kathah sangêt dayanipun, manawi lare sagêd dipun cêpêng sarana sae, tur sarana pratitis, awit mubaling kanakalan wau jêbul nandhakakên yèn pangolahipun wontên ingkang badhe matêng. Mila bumbu-bumbu enggal dipun komplitakên, sampun ngantos kirang. Ing wêkdal punika wontên bageyaningDilanjutkan pada hlm. 71 setelah tanda garis.
Mr. Dr. R. Ng. Subrata dados Burgêmistêr.
Sampun kêrêp wontên rêraosan tuwin wartos ing ariwarti, ing bab tiyang siti gêgayutanipun kalihan pangkat burgêmistêr. Ing sapunika kalampahan Mr. Dr. R. Ng. Subrata, amtênar ing dhepartêmèn Pangrèh Praja ing Batawi, katêtêpakên dados burgêmistêr ing Madiun. Inggih panjênênganipun punika satunggiling burgêmistêr tiyang siti ingkang kapisanan.
Bab pawartos anggèning Mr. Dr. R. Ng. Subrata badhe katêtêpakên dados burgêmistêr punika sampun dangu, saking sêrêng saha sumubing pangajêng-ajêng, ngantos kawartosakên katêtêpakên dados burgêmistêr ing Cirêbon, nanging pinanggihipun namung kandhêg ing wartos kemawon.
Ing sapunika nyata, panjênênganipun katêtêpaken dados burgêmistêr ing Madiun. Têtêpipun Mr. Dr. R. Ng. Subrata dados burgêmistêr, lajêng nyirêp sawarnining rêraosan, ingkang amastani bilih tiyang siti botên gampil katêtêpakên dados burgêmistêr, kanthi raos panyeda.
Têtêpipun Mr. Dr. R. Ng. Subrata punika botên jalaran saking kapanujon, pancèn nyata dipun pilih yêktos, pinanggih saking titikipun sampun botên nguciwani, awit, panjênênganipun punika kajawi wêdalan pamulangan luhur, ugi sampun dangu wontên ing gêmintê rad Surabaya, dados warga, inggih Wethouder tuwin wêwakil burgêmistêr, dados Gedeputeerde Prov. Raad Jawi Wetan tuwin wewakil gupêrnur. Sawarnining padamêlan ingkang kasarira, pinanggih sarwa botên nguciwani, malah kapara kaduk ingalêmbana.
Botên langkung, redhaksi Kajawèn ugi andhèrèk mêmuji mugi Mr. Dr. R. Ng. Subrata amanggiha suka bagya tuwin umbuling drajat tiyang siti andadosna tuntunan ing salajêngipun.
kabatosaning lare ingkang badhe dados, inggih punika dhasaring watakipun. Tuntunan utawi panggulawênthah ingkang pratitis, sagêd numusakên dhasar ingkang prayogi tur kiyat. Dhasar ingkang sae punika salajêngipun badhe damêl prayoginipun thukuling wêwatêkan ingkang sae. Kawontênan ingkang makatên punika ngantos kirang langkung 5 taun laminipun, ngantos wancinipun lare umur 6 taun, utawi 7 taun. Sabibaripun punika dhasaripun sampun kenging dipun wastani dados. Sampun botên gampil ewahipun, manawi sae, bathi salajêngipun, manawi awon, tuna salajêngipun. Ing ngriku wigatosipun. Badhe kasambêtan.
Kabupatèn ing Bayalali punika ingkang sisih kilèn watêsipun dumugi rêdi Mêrapi sarta Marbabu. Ing antawisipun rêdi kalih wau wontên lêlêngkèhipun, ing ngriku punika dunungipun kaondêran ing Sêla. Têbihipun saking Bayalali watawis 18 km, inggilipun saking lumahing sagantên 1700 mètêr. Hawanipun langkung asrêp tinimbang; Tawangmangu utawi Kaliurang, langkung malih manawi nuju môngsa grubugan, inggih punika yèn nuju kathah angin.
Kados salimrahipun tanah parêdèn, sitinipun mêndhak mêdhukul, pèrèng jurangipun lêbêt. Kitha lan padhusunanipun mèngkrèng tundha-tundha tharik-tharik urut sêsêngkaning pasitèn. Yèn nuju kathah pêdhut sarta ampak-ampak, griya-griya punika katingalipun kados sumamar wontên ing mega pêthak, nyingidakên kaendahanipun. Dene yèn nuju têrangan sarta ing awang-awang rêsik, sêsawanganipun kados dipun kêtog endahipun. Jurang pèrèng katingal pating jalarèh, padhusunanipun sumêla ing sêsêlaning rêdi. Pucakipun rêdi Marapi katingal ngalela, kukusipun kumêlun prasasat ngayuh ngakasa. Ing wanci enjing sêsauranipun sawung kaluruk swaranipun mawurahan, kasêlan
tanêmanipun sêsêkaran warni-warni, tuwuhipun subur angrêmbaka menginakên, kanthi ambabar gônda arum awangi, maratah ing saênggèn-ênggèn, prasasat kados sumawuring puspita wontên ing tilamsari, satunggal-satunggaling sêkar kados ngungasakên kaendahanipun, rêrêbatan kalangkungan sarta èdipèninipun. Mawar sarta rêgulo ingkang agêng-agêng tumiyung ngêwrati gagangipun, kados nguwuh-
karêngga saking wontênipun pasanggrahan dalêm ingkang nama Bukit Ngendramarta. Pasanggrahan [Pasang...]
[...grahan] punika yasa dalêm swargi Sampeyan Dalêm P.B VI (Sinuhun Banguntapa), dados sampun atusan taun. Lajêng dipun bangun malih awit saking karsa dalêm ingkang minulya saha wicaksana. Pasanggrahan dalêm punika agêng, gêdhègipun kaca gêdhah, ing sakiwa-têngênipun kêbak patamanan ingkang dipun tanêmi sêsêkaran warni-warni. Manawi ing kraton wontên pasamuwan, sêkar-sêkaripun ingkang kangge bokèt wêdalan ing Sêla, saening sêsêkaran ing Sêla nglangkungi kalihan wêdalan sanèsipun, amargi kajawi angsal pangupakara sae, hawanipun nocogi kalihan gêsangipun. Pasanggrahan punika kajagi satunggaling abdi dalêm apangkat lurah, ingkang tinanggênah nguwaosi thêk kliwêripun ing ngriku.
Pasanggrahan punika botên nate dipun têdhaki, namung kagêm patirahanipun para luhur, utawi manawi wontên tamu dalêm saking môncapraja, kathah ingkang sami ngenggar-enggar dhatêng Sêla, prêlu pados saening hawa sarta sêsawangan parêdèn, ingkang damêl lamlaming manah. Kangge nulak asrêping hawa, ing ngriku sampun dipun sadhiyani padhiyangan (kachel). Badhe kasambêtan.
Ing sawatawis dintên punika K.R.A.A. Moeh Moesa Soerja Karta Legawa (gambar kiwa sakalihan garwa) Bupati Garut angawontênakên pahargyan minôngka tôndha suka anggèning angsal sêsebutan adipati. Ing wêkdal pahargyan wau têtiyang ing Garut sami ngawontênakên arak-arakan minôngka ngatingalakên suka ing manah anggèning ingkang bupati angsal sêsêbutan (gambar têngên)
Saha sampun sumêbar ing pawartosipun, ingkang bupati wau kapilih dados warga rad kawula.
ing tanahe dhewe kene, aku arêp anjajagi nyang atimu dhisik: bangsane dhewe kiyi apa ora wajib ngucap: têrima kasih dhi banyak-banyak, dene rikala samono Jêpang wis ambanjiri barang-barange ing tanahe dhewe kene iki.
rete kae. Awit ing kala samono jaman mêlèsèd, wong-wong bangsane dhewe umume padha disatru ing dhuwit, kathik rêgane barang-barang larange ngudubillahi minas sèsèti, cêkake ing kala kuwi bisa kalakon bangsane dhewe bakal bali uripe nyara Kangjêng Nabi Adam têmênan, saupama barang Jêpang ora tumuli banjur têka ing kene: sor, sor, sor ...
Garèng: Wayah, kathik kaya u ... dan, mêngkono ...
Petruk: Bênêr, Kang Garèng, yèn kok padhakake udan awit ing kala samono mula iya mèmpêr yèn barang Jêpang kuwi diupamakake banyu udan. Jalaran banyu udan kuwi mula iya gêdhe gunane, kathik ora ana rêgane. Mêngkono uga barang-barang Jêpang, ing jamane mêlèsèt mau, tumrap bangsane dhewe mula gêdhe bangêt gunane, kathik jalaran saka murahe prasasat ora ana rêgane. Jalaran saka iku, sanadyan ing kala samono uripe bangsane dhewe bangêt anggone kêtèkèng-tèkèng, ewasamono katone isih padha mêthènthèng, jalaran saka barang-barang Jêpang sing mêntèrèng, kang rêgane mung bôngsa klima tèng, kang anjalari wong lanang padha mêthènthèng, wong wadon padha ngèrèng-ngèrèng ...
Garèng: Anak putu tangise gèrèng-gèntèng, sabab barange ora payu sacêpèng, yèn ora dianakake pranatan sing mrênèng, anak putu sida kalakon gèpèng ...
Petruk: Wis, wis, wis, kok banjur nimbangi murwakanthi mêngkono. Dadi iya wis pantêse bangsane
Kang Garèng, dene saikine bangsane dhewe wis padha ngawiti tumandang gawe, kang karêpe supaya ing têmbe aja nganti gumantung nyang nagara liya. Kaya ta tuwuhe panggaotan anyar ing Majalaya (Bandhung), yaiku, gawe sarung, lho kuwi saikine, wah, wis maju têmênan.
Garèng: Ing bab majune aku ngandêl, Truk, nanging iki banjur ngêmu karêp, supaya wong Jawa padha nganggo sarung, wah, bakal nyuda luwêse wong Jawa, Truk. Hla wong Jawa kudu sarungan, kathik nganggo blangkon cara Sala upamane, mathuke iya banjur kudu nganggo jênêng: Mas Marta Aji Dulphatah. Kosok-baline yèn bêbêdan wiron malithit, kok banjur nganggo
sapêpadhane, kuwi mathuke iya kudu bêbêdan lan ikêt-ikêtan.
Petruk: HtaHla. nèk nganggo pantalon banjur ikêt-ikêtan.
Garèng: Nèk cara jaman biyèn mêngkono iya ... tukang musik.
Petruk: Apa dudu ... jongos kamarbolah. Kang Garèng, ing bab panganggo mungguhing jaman saiki, ambok aja tungkul golèk bagus-bagusan, utawa luwês-luwêsan, sing nomêr siji rak anggêre aja pating pênthêlèt, bisa rapêt, sokur pantês. Dene anane sarung Majalaya mau, diênggo pancèn wis pantês, sarta saikine akèh wong sing
Alkamdulillah. Mung bae aku kok iya rada kuwatir, yèn saradane nagara banjur muncul manèh, yakuwi saradan anggone sok bangêt-bangêt opèn nyang pagaweane uwong, kaya ta sok banjur nganakake pranatan: kowe gawe barang kaya ngene, bêcik, nanging ora kêna luwih saka samene, hur, awas, yèn nganti panggawemu ngluwihi kaya sing wis taktêtêpake mau.
Petruk: O, ngrêti aku karêpmu, Kang Garèng, iki pranatan nagara sing diarani: lisènsi kae, yaiku: matêsi cacahe barang sing digawe, iki mêsthine banjur kok arani, yèn nagara banjur jail mêthakil, wong gawe barang dhuwit-dhuwite dhewe, kathik banjur diwatêsi cacahe.
Kang Garèng, kowe aja kaliru tômpa. Krêsaning nagara sing kaya ngono kuwi, nêdya anjaga kaslamêtane kene. Murih cêthane, saiki takwènèhi tuladha kang wis kadadean ing nagara liya, yaiku: jalaran nagara mung ngêjor wong-wonge sakrêsa-krêsa, kadadeane banjur anèh-anèh, wong sing ora ngrêti mêsthine iya misuh-misuhi, nanging iki ... pulitik dagang, Kang Garèng. Yakuwi ing tanah Brasiliah upamane sawatara taun kang wus kapungkur. Ing kala samono wong sadunya sing ora padha ngrêti, padha gumun kabèh, dene para juragan-juragan kopi padha ngêmot kopine nganti pirang-pirang èwu dhacin ana ing kapal. Iki kok ora nêdya didol nyang nagara liya, nanging kopi sasayahiraneki mau, jêbul dibuwangi kabèh nyang ... sagara. Apa iki sababe. Ora liya sababe: anggone panèn kopi ing wêktu kuwi kakehan bangêt, lan iki bisa anjalari rêganing kopi bakal murah êmbahne murah, malah bisa uga kalakon, kopi banjur ora payu babar pisan saka akèhe mau. Mulane sabagian kudu dibuwangi,
Saiki tuladha liyane manèh, durung watara suwe kiyi kabare ana wong Jêpang sugih nunggang kapal,
kuwi mau, padha dibuwang ana ing sagara. Iki apa prêlune, Kang Garèng, ora sabab wong Jêpang mau saka ora ngrêgani nyang mutiara, nanging ngêmungake kuwatir yèn ing dunya kene bakal kakehan mutiara, hla nèk ing dunya iki banjur kakehan mutiara, mêngko rêganing mutiara banjur padhane klungsu bae, ora payu, Kang Garèng, mulane saperangan banjur dibuwang, supaya rêganing mutiara ajêg larang kaya sing uwis-uwis.
Arêp tuladha manèh, bêcik. Kira-kira lima utawa nêm taun saprene, juragan-juragan gandum ing Amerikah padha ambuwangi gandume nganti pirang-pirang kapal nyang sêgara, Kang Garèng, iki sababe anggone
supaya pasadhiyane gandum ing kono bisa ajêg kaya sing uwis-uwis, prêlune supaya rêganing gandum bisaa ajêg kaya wingi uni.
Mêngkono uga nagara amatêsi pabrik sarung Majalaya anggone gawe sarung mau. Ora liya iku mung sawijining panjaga aja nganti ngrusak rêganing sarung mau, awit yèn panggawene nganti kakehan, banjur pangêdole nyang ngêndi. Ora wurung, ing sarèhne wis kêbanjur gawe sasayahira bangêt kae, bisa kalakon diêdoli kanthi rêga sing murih bangêt, Kang Garèng. Mulane kowe aja guru-guru andakwa nagara sing ora-ora, anggone nganakake pranatan amatêsi panggawene sarung mau, rak wis dipanggalih dawa bangêt kae, ora liya iya saka emane nagara nyang para kawulane, Kang Garèng.
Angsal-angsalan S.C.S. tuwin S.J.S. Ing wulan December kêpêngkêr angsal-angsalanipun S.C.S. wontên f 152.000,-. Ing wulan makatên taun 1937 wontên f 179.000,- Angsal-angsalan salêbêtipun sataun f 2.385.000,-, ing taun pêndhakipun f 2.395.000,-. Angsal-angsalanipun S.J.S. ing wulan December kêpêngkêr wontên f 115.000,- December 1937 wontên f 107.000,-Salêbêtipun taun 1938 wontên f 1.323.000,- ing taun 1937 wontên f 1.313.000,-
Bêna lèpèn Brantas. Sampun sawatawis dintên lèpèn Brantas bêna, tumrap laladan Tulungagung ngêlêbi pasabinan ing dhusun Tawangsari, Majan tuwin Winong lêbêting toya ngantos 1 m. Pakampungan ing Kêdiri toya ngantos 1 1/2 m. Krêtêg ing Sêmampir dipun awisi botên kenging dipun langkungi, amargi tansah karaos orêg. Rahayu dene bêna wau botên dangu.
Jawah prahara ing Ngayogya. Sampun sawatawis dintên ing Ngayogya wontên jawah prahara, adamêl karisakanipun pabrik Tanjung Tirta, wontên tanêman rosan 40 ha ambruk lèsèh ing siti. Wit-witan kathah ingkang ambruk.
ing wulan December 1938 wontên f 11.149.18, ing wulan December 1937 wontên f 10.553.32. Wiwit Januari dumugi December 1938 wontên f 143.241.87, pêpetangan makatên ing taun 1937 wontên f 135.376.21.
Keermakerschool ing Kêbumèn. Gunggunging lare ingkang sinau wontên Keermakerschool ing Kêbumèn ing taun punika wontên 20, saking nagari pundi-pundi. Pamulangan wau kêpêksa mangsulakên murid, amargi sampun botên wontên panggenan, dipun sêmadosi benjing wulangan enggal ing wulan
Kabupatèn Lamongan, Paresidhenan Bojonêgoro. R. Witono Cokrohadiwijoyo, Asistèn-wêdana Paciran, Lamongan, Paresidhenan Bojonêgoro, dados wêdana ing Bojonêgoro.
Ringgit wacucal gagrag enggal. Miturut wartos, ing Surakarta wontên priyantun nganggit ringgit wacucal enggal, wujuding ringgit kadamêl sairib kados wujuding tiyang ing jaman sapunika, ngangge pantalon, têsmakan, ngangge rok tuwin sanès-sanèsipun. Cariyosipun inggih mêndhêt lêlampahan ing jaman sapunika. Bab tabuhanipun sawêg dipun karang.
Botên miyos siniwaka. Wontên wartos, benjing garêbêg Bêsar ngajêng punika, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Ingkang
pasowanan tuwin paargyan, têtêp kados adat.
Bank Indonesia ing Sêmarang. Awit saking ada-adanipun Tuwan Drs. A. Sigit, badhe ngadêgakên bank, kanamakakên Bank Indonesia, manggèn ing Sêmarang. Bank punika botên gêgayutan kalihan B.N.I.
Gunggunging bangsa ngamanca ingkang dhatêng ing tanah ngriki. Ing salêbêting taun 1938, cacahipun bangsa ngamanca ingkang dhatêng ing tanah ngriki wontên 6000. Peranganipun: bangsa Tionghoa 3500, bangsa Walandi 2100, Jêpan 65, Arab tuwin sanès-sanèsipun 176. têtiyang samantên wau pinanggih golongan warni-warni, kados ta: accounten, architect, ngenieur, dhoktêr, ahli hukum, ahli kagunan warni-warni.
Pangarsa Raad Kawula badhe kèndêl. Wontên wartos, benjing tanggal 19 AprlApril. ngajêng punika, pangarsa Raad Kawula paduka Mr. W.H. van Helsdingen, badhe kèndêl lanthi hurmat.
Awisan tumrap kapal pêrang dipun suwak. Wiwit tanggal 9 wulan punika, sawarnining kapal pêrang kenging malêbêt dhatêng Tanjung Priok, amargi sampun botên wontên sêsakit malaria.
Angsal-angsalanipun J.C.J.L. suda. Ing salêbêtipun taun 1938, angsal-angsalanipun J.C.J.L pinanggih suda kathah tinimbang ing taun 1937. Mênggah jalaranipun botên sanès saking wontênipun paprangan Tiongkok-Jêpan, sarwa damêl kandhêging lêbêt wêdaling barêngbarang. dagangan.
Inggah-inggahan ing Jawi Têngah. R. Sunaryo, tijd. wd. Mantri Kabupatèn Brêbês, Paresidhenan Pêkalongan, dados Asistèn Wêdana Paresidhenan Pêkalongan. Kusnuharjito, tijd. wd. Aib. gumadhuh Kabupatèn ing Grobogan, Paresidhenan Sêmarang, dados tijd. wd. Mantri Kabupatèn Kêbumèn, Paresidhenan Kêdu.
Pêpajêngan pêlêm ing Jawi Wetan. Miturut katrangan saking ingkang wajib, pêpajênganipun pêlêm ing Jawi Wetan kala taun kêpêngkêr wontên 50.000 iji langkung. Awit saking rêrigênipun sagêd sumêbar dhatêng pundi-pundi. Ing taun punika kakintên badhe
Wigatosipun prêlu ngawontênakên wêwasanwêwahan. rantaman taun 1940, ugi gêgayutan kalayan sudaning kaartan praja.
H.B.S. ing Ngayogya. Wiwit benjing Augustus ngajêng punika, H.B.S. ing Ngayogya, ingkang sapunika taksih partikêlir, badhe kaliyêrakên ing parentah, amargi babadan wau tansah nandhang pituna. Manawi H.B.S. wau dados kagunganipun parentah tamtu badhe sagêd nyuda bayaran, miturut pranatan nagari. H.B.S. wau sampun gadhah klas satunggal 3, klas kalih 3 tuwin klas tiga 1, muridipun tansah mindhak.
Linde Teves Stokvis mèngêti 50 taun. Linde Teves Stokvis mêntas mèngêti adêging panggaotanipun wontên ing tanah ngriki sampun 50 taun. Anggèning damêl
Kawula tumrap golongan tiyang siti ing tanah Jawi sampun kalampahan, kajawi karajan Jawi Surakarta tuwin Ngayogya. Tumrap kring I (Jawi Kilèn) ingkang kapilih:
lami), 2 Drs. Hermen Kartowisastro, V.A.I.B. (warga lami), R.A.A. Iskandar Tirtokusumo, Bupati Dêmak, P.P.B.B. Dados ingkang enggal ingkang Bupati ing Dêmak.
enggal Mr. Harmani. Ing sisih punika gambar saperanganipun para warga Raad Kawula wau.
Kasangsaran jalaran kasambêr ing gêlap. Ing satunggiling dintên ing dhusun Pengkol, Ngawi, nuju jawah dêrês, gêlapipun angampar-ampar, ingriku nyambêr gubug satêngahing sabin, gubug kêbêsmi dados awu. Ing gubug wau wontên lare 2 nuju tilêm, tiyang sêpuh 3 tilêman, tuwin ing sangandhaping gubug wontên lêmbunipun 7 sami dipun cancang. Lare 2 tuwin lêmbu 7 sami pêjah sanalika, tiyang sêpuh ingkang satunggal sêmaput. Sarêng ing wanci enjing sawêg sagêd suka sumêrêp.
Têtiyang boyongan. Wontên wartos, tumrap Magêtan wontên tiyang 1500 ingkang badhe sami boyongan dhatêng tanah pamboyongan.
Bêbaya ing sêgantên. Ing wêkdal punika palabuhan ing Kupang botên sagêd nampèni momotan, jalaran saking agênging ombak. Ingriku kawontênakên tandha bandera cêmêng. Kapal ingkang labuh ingriku kêpêksa pindhah dhatêng palabuhan ing Tenau, ingkang langkung têntrêm. Mêntas wontên baita K.P.M. 2 ingkang wontên ing Kupang sami kèrêm. Jalaran ingkang kados makatên punika, kathah momotan ingkang botên sagêd kainggahakên ing kapal.
Pabrik aliminiumaluminium. ing Ngayogya. Ing wêkdal punika sawêg wontên rêmbag ngagêngakên pabrik Tisus ing Ngayogya ing bab pabrik aluminium. Miturut wartos, pabrik wau badhe dipun kiyati ing pawitan saking golongan Walandi, Prancis tuwin Jerman, satunggal-satunggalipun apawitan f 200.000,-. Pabrik wau kaangkah sagêda wiwit tumindak wontên wêkasaning taun punika. Mêsin-
sampun bidhal saking nagari Walandi, nyinau lampah layaran dhatêng lautan têngah, kaangkah benjing tanggal 30 Maart sasampunsampun. wangsul dumugi Den Helder. Sasampunipun wontên nagari Walandi sawatawis wulan, benjing Augustus lajêng dhatêng tanah Indhia mêdal Amerika, badhe kangge maargya dhawahing dintên wiyosan dalêm nata tanggal 31 Augustus. Dene lajêngipun dhatêng tanah Indhia mêdal pundi, nglangkungi Kaap, punapa Panama-kanaal, San Francisco tuwin lautan Pacific, dèrèng nêtêpakên.
Kapal ingkang kêjêpit ès. Ing salêbêtipun mangsa padhidhing punika kathah kapal ingkang manggih bêbaya. Kawartosakên wontên kapal lisah kêcêpit ès. Ing sapunika ingkang sagêd katingal saking pasisir namung kapal Lionide 7 tuwin Shell 6, wontên tiga ingkang sampun botên katingal babarpisan, kakintên manawi kèrêm. Bab punika kasamarakên manawi anjêblug, mila kawontênakên pajagèn.
pêrlu rêmbagan bab sambutan enggal, pêrlu kangge andandosi praja. Tsjecho-Slowakie badhe nyambut arta 30.000.000 pondsterling, dene ingkang sampun dipun tampèni ingajêng 10.000.000.
Prajanjian wados Tumrap Jerman kalihan Italie. Wontên wartos sumêbar, bilih kala Sèptèmbêr 1937 Jerman tuwin Italie sampun aprajanji sami rêksa-rinaksa. Pêcahing wartos punika lajêng nuwuhakên panggrayang warni-warni tumraping nagari sanès.
Nitipriksa wadya gêgana. Kawartosakên, ing tanggal 9 wulan punika Mussolini nitih motor mabur dipun lampahakên piyambak, pêrlu nitipriksa wadya gêgana dhatêng papan anggêgana enggal ing Littoria, salajêngipun anggêgana dhatêng Feurbara, badhe nitipriksa motor mabur pambucal bom pasan enggal.
Palapuranipun mandhor têtiyang cêmêng sawangsulipun saking ngupadosi Korak, adamêl susahipun Mariyam kalangkung-langkung. Awit miturut katêranganipun, sadumuginipun ing padhusunanipun Lopidho,Kopidho. ing ngriku têtela, bilih padhusunan wau suwung babar pisan. Sanadyan tiyangipun dipun sêbar ing sakiwatêngênipun padhusunan ngriku nanging mêksa botên sagêd amanggihakên tiyang satunggil-tunggila. Ngantos sawatawis dangu mandhor satêtiyangipun wau kèndêl wontên ing sacêlakipun padhusunan kasêbut nginggil, prêlu nitik tapak-tapakipun Korak ingkang tansah dipun raosi dening Mariyam, nanging tanpa damêl. Wontên ing ngriku babar pisan botên wontên kêthèkipun, langkung malih kêthèk tiyang. Jalaran saking punika, Mariyam lajêng mêksa-mêksa badhe ngupadosi Korak piyambak, nanging Bwana sagêd angalang-alangi ingkang dados pikajêngipun wau, sarana aprasêtya, bilih ing têmbe, manawi sampun dhawah ing wancinipun, Bwana piyambak ingkang badhe ngupadosi. Dene Mariyam inggih lajêng miturut. Nanging ngantos pintên-pintên wulan dangunipun anggèning Mariyam sabên jam tansah amanah dhatêng pun Korak wau.
Sarêng Mariyam umur-umuranipun sampun jangkêp nêmbêlas taun, saking longgoripun sabên tiyang têmtu ngintên bilih piyambakipun punika sampun umur sangalas taun. Ing kala punika pakulitanipun Mariyam pêthak sêmu jêne, rambutipun cêmêng kandêl angandhan-andhan, kathik badanipun saras sayêktos. Amila katingalipun pancèn endah ing warni, sanadyan wiwit punika piyambakipun botên nate rêraosan kalihan semahipun Bwana nanging sajatosipun ing batos taksih nandhang sungkawa. Jalaran manahipun tansah botên sagêd kasupèn dhatêng pun Korak.
Danguning-dangu Mariyam sagêd wicantênan basa Inggris kanthi tètèh tuwin rikat. Botên ngêmungakên sagêd wicantênan kemawon, ugi sagêd maos sarta nyêrat kanthi lêrês. Ing satunggiling dintên semahipun, Bwana, adamêl gêgujêngan, ujug-ujug wicantên kalihan Mariyam sarana migunakakên basa Pêrancis. Gumuning semahipun Bwana wau kalangkung-langkung, sarêng Mariyam ujug-ujug ugi amangsuli mawi basa Pêrancis, sanadyan wêdaling têmbungipun kalayan alot kadosdene lare alit ingkang wicantênan punika. Nanging têmbung-têmbung ingkang dipun lairakên wau lêrês tanpa gèsèh ucap-ucapanipun. Wiwit punika semahipun Bwana sabên dintênipun lajêng tansah wicantênan mawi basa Pêrancis kalihan pun Mariyam. Lan piyambakipun sakalangkung gumun, dene sinaunipun Mariyam dhatêng basa Pêrancis wau katingal sêmu gampil sangêt, ngantos adamêl cingaking sabên tiyang ingkang mirêngakên. Kala wiwitanipun Mariyam dipun ajak wicantênan mawi basa Pêrancis wau, ulatipun katingal dados tandhaning angèngêt-èngêt dhatêng kawontênan utawi lêlampahan ingkang sampun dangu botên dipun alami malih. Nanging salajêngipun, botên ngêmungakên adamêl gumuning manahipun semahipun Bwana, dalasan piyambakipun piyambak ugi gumun, dene Mariyam wau migunakakên têmbung-têmbung Pêrancis ingkang dèrèng nate dipun cariyosakên dening gurunipun, inggih semahipun Bwana wau. Langkung malih ingkang damêl gumuning manahipun wanita Inggris, dene anggènipun Mariyam ngêcapakên têmbung-têmbung Pêrancis punika, langkung sae lan langkung tètès katimbang piyambakipun piyambak. Nanging sanadyan Mariyam punika sagêd wicantênan mawi basa Pêrancis kanthi sae, nyêrat sarta maos botên sagêd. Dene mênggahing semahipun Bwana, ing sarèhning basa Inggris kamanah langkung migunani tumrap Mariyam, amila Mariyam kêdah dipun wulang basa Inggris rumiyin ingkang ngantos sampurna, sasampunipun lajêng sawêg kawulang ing basa sanèsipun.
Ing satunggiling dintên semahipun Bwana kêpengin sangêt nyumêrêpi sabab-sababipun dene Mariyam ing sêmu gampil sangêt anyinau basa Pêrancis, amila piyambakipun lajêng apitakèn dhatêng Mariyam makatên: Ora, Mariyam, nalikane kowe dhèk biyèn isih dêdunung ana ing desane bapakmu, ing kono mêsthine kowe kêrêp omong-omongan nganggo basa Pêrancis.
Mariyam namung gèdhèg-gèdhèg, sarta wicantên makatên: Bisa uga yèn mêngkono. Nanging saelingku, kaya-kaya salawase durung tau ana wong Pêrancis sing têka ana ing omahe bapakku. Awit bapakku kuwi mau sêngit bangêt nyang sakabèhe wong Pêrancis, mulane iya êmoh bangêt candhuk lawung. Dene aku dhewe cêtha,
salawase aku dêdunung ana ing desa kene bapakku mau durung tau krungu têmbung-têmbung sing kaya ngono kuwi. Ewasamono têmbung-têmbung kiyi kabèh biyèn-biyène kaya-kaya aku wis tau krungu, nanging kapan utawa ana ing ngêndi aku ora eling babar pisan. Mulane ing bab iki aku ora ngrêti sathithik-thithika.
Semahipun Bwana lajêng amangsuli: Sêmono uga aku, iya ora ngrêti babar pisan.
Dumadakan ing wêkdal punika wontên playangan dhatêng ing ngriku
punika anyariyosakên bilih ing ngriku badhe kadhatêngan tamu bôngsa Inggris sawatawis. Ing môngka tamu-tamu wau, jalêr lan èstri, badhe watawis dangu wontên ing ngriku. Ingkang adamêl gugup lan bingunging manahipun Mariyam wau, jalaran salaminipun dèrèng nate sêsrawungan kalihan tiyang bôngsa kulit pêthak susila sanèsipun kajawi Bwana sasemahipun. Ing samangke têka badhe kêmpal tunggil sagriya kalihan têtiyang bôngsa Inggris sawatawis. Sanadyan ing batos Mariyam tansah kuwatos bilih patrapipun anggèning kêkêmpalan kalihan para tamu wau dèrèng kados samêsthinipun. Ewasamantên sangêt-sangêt pangajêng-ajêngipun supados para tamu wau tumuntêna enggal-enggal dhatêng, mênggah gagasanipun Mariyam: mênggahing têtamu ingkang badhe dhatêng punika, wêwatêkanipun punapa inggih sami sae kadosdene Bwana sasemahipun, punapa kados bôngsa kulit pêthak sanèsipun, inggih punika, ambêg siya sarta sami asor bêbudènipun. Miturut cariyosing semahipun Bwana, para tamu punika sadaya sami tiyang sae-sae, ingkang wajib ingaji-aji saèstu.
Ing kala punika semahipun Bwana gumun sangêt, dene Mariyam katingal nyêbal saking padatanipun lare ingkang kala alitipun botên angsal tuntunan kados punapa mêsthinipun. Limrahipun lare ingkang makatên punika clingus, manawi pinanggih tiyang mônca inggih lajêng andhêlik, lan sasaminipun, botên makatên mênggahing Mariyam, ing sêmu malah katingal bingah dene badhe katamuan wau, saha sajak ngajêng-ajêng sangêt supados para tamu tumuntên enggala dhatêng.
Botên watawis dangu para tamu wau lajêng sami dhatêng. Sadaya wontên tiyang gangsal, ingkang kalih sêjodho-sêjodho, ingkang satunggal taksih jaka. Dene ingkang jaka mau nama: Bènês, satunggiling tiyang neneman hartawan agêng, ingkang sêmu sampun katog anggènipun nguja kasênênganipun wontên ing kitha-kitha ngantos rumaos bosên, lan ing samangke lajêng mrêlokakên dhatêng ing papan ngriku, bokmanawi sagêd amanggih kasênêngan enggal.
Tangkêpipun tiyang anèm wau dhatêng tiyang sanès, salaminipun andhap asor. Saya langkung adhap asor manawi lajêng kêdah sêsrawungan kalihan tiyang ingkang dipun anggêp langkung asor darajatipun katimbang piyambakipun piyambak. Dene mênggahing wujudipun, kenging dipun wastani: dhegus, gêdhe bagus. Mila inggih nyata: Dêdêg piadêgipun tiyang anèm wau pancèn agêng inggil kathik gagah prakosa, dene warninipun pancèn inggih bagus sayêktos. Jalaran saking tandang-tandukipun ingkang andhap-asor sarta andêmênakakên wau, pantês saupami lajêng dipun rêmêni ing tiyang ingkang sampun nate sêsrawungan kalihan piyambakipun wau. Makatên mênggah gêgambaranipun Bènês sadangunipun wontên ing nagari-nagari ingkang sampun susila. Kadospundi kawontênanipun tiyang wau ing talatah tanah Aprikah, ing ngriki taksih dados pitakenan.
Ing sakawit Mariyam katingal rikuh sarta tandang tandukipun ngatos-atos sangêt manawi wontên ing sangajêngipun para tamu wau. Mênggah panggihipun Bwana tuwin semahipun, kados langkung sae manawi para tamu botên dipun cariyosi dêdongengangipun Mariyam wau, kados sampun cêkap kacariyosakên, bilih Mariyam punika anakipun pek-pekan. Sakêdhap kemawon para tamu, ing sêmu lajêng sampun sami katingal sênêng dhatêng Mariyam, awit Mariyam punika pancèn inggih andhap-asor, andêmênakakên, kawêwahan watakipun balaka suta. Kajawi punika Mariyam mangrêtos sangêt dhatêng kawontênanipun ing wana
ing padhepokanipun Bwana wau kêrêp sangêt Mariyam numpak kapal mubêng-mubêng ing wana sakiwatêngênipun papan ngriku. Amila piyambakipun inggih sumêrêp panggenan têtanêman ingkang sae-sae, malah ugi sumêrêp papan ingkang asring sok kangge sêsaba bangsaning maesa wana.
Piyambakipun ugi sumêrêp ing pundi garumbulan-garumbulan ingkang dados papan pandhêlikanipun singa barong, lan ing pundi lèpèn ingkang asring kangge papan pangombènipun sato galak ing wana ngriku. Kanthi titis sangêt Mariyam sagêd amastani kewan punapa, lan sapintên agêng tuwin aliting kewan ingkang andhêlik wontên ing satunggiling guwa utawi grumbulan. Nanging ingkang adamêl gumuning manahipun para tamu sadaya wau, ingkang tanpa upami, dene Mariyam sanalika punika lajêng sagêd sumêrêp sarta sagêd mastani kanthi titis, manawi ing sacakêtipun ngriku ujug-ujug wontên sato galak. Badhe kasambêtan.
nganggit / amung lugu ngôndha wulang kuna / kang kêrêp tinandukake / katampèn anak putu / patrapira rumêksèng dhiri / lakune
kang linakon kabèh / sadaya kang rinêmbug / lamun laki tan condhong kapti / yêkti jugar tan dadya / pra wanita amung / sung lar-ular pamrayoga / karampungan kang kinira dhawah sisip / nanging tan wênang mêksa //
Nuwun, para maos kados sampun uninga bab wontênipun pakêmpalan golongan ibu ing Rêmbang, nama Susilarêtna. Awit sampun nate kula lêbêtakên ing madyaning Kajawèn ngriki.
Dèrèng dangu, inggih punika nalika tanggal kaping 17 Dhesèmbêr, dintên Sabtu malêm Minggu, wiwit jam 9 dalu, Susilarêtna ngwontênakên pêpanggihan, manggèn ing dalêmipun Radèn Sutama, asistèn wadana ing kitha Rêmbang, sarana ngulêmi garwanipun warga, pakêmpalan-pakêmpalan, saha para priyantun sajawining warga. Prêlu mèngêti adêgipun Susilarêtna wau sampun 8 taun laminipun tanpa alangan satunggal punapa.
1. Pangrèh lan panitraning Susilarêtna sêsorah bab ancasipun pakêmpalan wau, saha andongèngakên mulabukanipun ing Rêmbang wontên pakêmpalan golongan ibu.
2. Dhaharan kanthi mriksani ringgit tiyang alit, nama: Pamardisunu, pakêmpalanipun para murid ing Rêmbang, ingkang dipun tuntun dening Mas Sukarya, mantri guru ing kitha Rêmbang.
Tamunipun nalika samantên kirang langkung wontên 150. Jam 12 pêpanggihan wau katutup kanthi wilujêng.
Kathahing warga Susilarêtna wêkdal punika wontên 70. Kados kacêtha ing gambar ing nginggil punika. Mênggah pangrèhipun:
Bab-bab Wajib-wajibipun Tiyang Sêpuh dhatêng Lare
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 4
Sawênèhipun guru kêrêp anyumêrêpi wêdharing dêrêngipun murid, ingkang sanyatanipun angsalipun saking piyambakipun piyambak, amargi gagasanipun guru ingkang kirang sukci, punika tumanduk angengingi badan pangraos tuwin pikiranipun murid ing sakiwatêngênipun, mila inggih kêdah ngatos-atos sangêt. Kajawi makatên dayaning cipta awon wau, ingkang ngengingi angên-angênipun sadaya murid, punika wontên ngriku saya wêwah rosanipun, lajêng kalembarakên ing sanès, makatên tumimbal-tumimbal salajêngipun, ngantos dados watak utawi pakulinanipun pamulangan ngriku. Upami para guru punika sami karsa anggalih tuntunan ngangge cara kados ingkang kaandharakên punika, bokmanawi botên badhe nguciwani sadaya pandamêl, wêwaton kang botên sae ingkang kulina dipun angge ing pamulangan ingkang agêng-agêng, punika botên badhe kalajêng-lajêng.
Jalaran guru ingkang gadhah wêwatêkan angrèh hawa nêpsu, alus budi pakêrtinipun, punika anumusi dhatêng sadaya murid-muridipun. Guru punika kêdah gadhah watak sih sarta wêlas saha sagêd mêndhêt manahipun lare, sarana ngatingalakên bilih piyambakipun punika kenging pinitados. Para ibu ingkang dados pamomong, inggih kêdah makatên. Inggih lêrês anggulawênthah mawi cara dipun ajrih-ajrihi punika ugi sagêd kalaksanan, ananging manut miturutipun namung saking ajrih, punika samôngsa ingkang ngajrih-ajrihi wau botên wontên, inggih lajêng dipun têrak prentahipun, beda manawi manut miturut jalaran saking raos bêkti sarta asih, purunipun punika awit saking sampun dados kajêngipun, botên saking pamêksa.
Guru ingkang tansah ngatingalakên sihipun dhatêng murid, muridipun têmtu animbangi, sadaya pitêdahipun tamtu dipun turut, awit ciptaning manahipun, manawi prentahipun wau botên dipun gêga, badhe adamêl susahipun satunggiling tiyang ingkang dipun trêsnani. Raos ingkang kados makatên punika têmtu langkung saking ajrih wau. Wontên utawi botên wontên ingkang marentah, mêsthi dipun lampahi kalayan suka lêgawaning manah. Dados sêdyaning panggulawênthah punika, kalampahan kalihan gampil tur sakeca, botên tumraping guru kemawon, pun murid inggih makatên ugi, ingkang kagugah sarta dipun santosakakên wijining kasaenanipun lare, sanès ingkang perangan awon.
Para guru tuwin pamomong punika prêlu kêdah ngudi murih lare-lare sagêd mangrêtos bilih piyambakipun punika gadhah watak lêgawa tuwin trêsna. Watak pambêgan kasar kêdah sirna, sarta sadaya ingkang dipun prentahakên, punika kêdah jangkêp sarta cêtha. Mila manawi prentah punapa-punapa dhatêng lare, kêdah dipun pitakèni, sampun mangrêtos punapa dèrèng, murih sampun ngantos kalèntu anggènipun nindakakên. Wontên sambêtipun.
Rara Sri Palupi. [Palupi...]
Tiyang nyêrat sinjang punika manawi sampun dumugi nembok, kenging dipun wastani sampun mèh rampung. Kajêngipun rampung ing ngriki, sampun pajêng dipun sade, nama sade tembokan.
Pinanggihipun wontên ing nagari panggenan padagangan sinjang, upaminipun: Surakarta, Ngayogyakarta tuwin Pakalongan, wontên sudagar ingkang damêlipun numbasi sêratan tembokan. Manawi tumrap tiyang nyêrat badhe dipun angge piyambak, sêratan ingkang sampun dados tembokan punika pinanggih luwêsan, manawi
SasampuninSasampunipun. rampung yêktos, kêdah dipun lèlèh rumiyin, inggih punika sinjang dipun gêlar wontên ing bênteran, ngangkah lilinipun lèlèh, prêlunipun, sarèhning nyêrat punika sok ngantos dangu, tumrap lilin ingkang sampun tumemplok ing montên, asring kêndho, mila sarêng lèlèh lajêng kêncêng malih. Nglèlèh punika kêdah ngatos-atos, botên kenging kasèp, tuwin manawi anggèning nyêrat botên dangu, inggih botên prêlu dipun lèlèh. Wusana lajêng dipun wêdêlakên.
nata Mêsir (gambar kiwa) ing sasampunipun kagungan putra.
Tuk Babon, toya ingkang kangge kabêtahan gêsang, awis namung sagêd mêndhêt saking tuk Babon sarta tuk Pakis, môngka wêdaling toya botên agêng. Tuk Babon punika saking Sêla têbihipun watawis 3 km. Ilining toya dipun damêlakên kalenan alit, mubang-mubêng nêkak-nêkuk urut pèrènging rêdi. Toyanipun bêning, ananging dumuginipun ing Sêla sampun kirang rêsik, awit ilèn-ilènipun ngêblak, gampil kengingipun rêrêgêd warni-warni. Jalaran saking rêgêding toya bokmanawi lajêng kathah tiyang ingkang gadhah sêsakit padharan. Bab rêsiking toya punika sampun nate dipun priksa ing ahli kasarasan, pinanggihipun kirang prayogi. Amila lajêng wontên panggalihanipun praja Surakarta, ilèn-ilèn wau badhe dipun damêlakên urung-urung kanthi rancangan waragad f 10.000.- yèn sêdya punika kalaksanan, botên namung murugakên kasarasaning kawula kemawon, pangintêning akathah badhe anjalari rêjanipun papan, amargi masthi kathah bôngsa mônca ingkang sami dêdunung wontên ing ngriku.
Sabên ing wulan Sapar, para kawula sami damêl wilujêngan wontên ing tuk Babon prêlunipun nyuwun dhatêng ingkang ambaurêksa, supados wêdaling toya ingkang dados bakuning panggêsangan punika lêstantun ilinipun. Wilujênganipun punika agêng-agêngan, mawi mragad menda, ulamipun kangge nêdha eca, êndhasipun kasêsêlakên ing tukipun. Wilujêngan punika dumuginipun sapriki prasasat dados tatacaranipun têtiyang ing ngriku, nglêluri lêluhuripun.
Pak Sarip, saking Sêla dhatêng pucakipun Marbabu punika taksih têbih, lampahan 5-6 jam, marginipun dèrèng sae, nlusup ing garumbulan. Yèn minggahipun dipun sangkani saking Kopèng marginipun sampun sae, sagêd numpak kapal, wiwit saking Sêla nglangkungi pucak: Gancik, Blumbang, Pênthur, Ngrêbèhèn, Jêmbêlung, Ragadalêm, Kukusan, Kênthongsanga, Gunungapit. Pucakipun rêdi Marbabu punika saking lumahing sagantên inggilipun 1345 m. kathah tiyang ingkang sami minggah.
Ing pucaking Gunungapit wontên griya pasipêngan gadhahanipun Walandi ing Kopèng, sarta ing ngriku wontên griyanipun malih alit, dipun ênggèni tiyang nama Pak Sarip.
Dêdongenganipun Pak Sarip punika asli saking bawah Magêlang, rumiyin piyambakipun punika tiyang ingkang kasrakat, rumaos manggih dosa gêsangipun, têmahan lajêng anglès saking papan padununganipun namung piyambakan, manggèn wontên ing pucaking rêdi Mêrapi. Kabêkta botên kraos, lajêng pindhah mangalèr dhatêng pucakipun Marbabu. Wontên ing ngriku, ingkang sakawit badhe misah saking sêsrawunganing sanak sadhèrèk, nilar papan padununganipun, badhe pados margining pêjah. Wusananipun dumugi ing sapunika, watawis sampun 25-30 taun dangunipun, malah tinêngga ing karaharjan, wilujêng botên wontên satunggal punapa. Gêsangipun ingkang mêncil wontên pucaking rêdi prasasat dados [da...]
[...dos] satunggal kalihan jiwanipun Marbabu, dayanipun sagêd anarik para andon wisata, ingkang dados tamunipun.
Pak Sarip punika sakawitipun badan sapata, sawêg sawatawis taun punika semah, ing sapunikanipun sampun gadhah anak satunggal umur 1 1/2 taun. Watêkipun gêtapan, tangkêpipun dhatêng tamu pradhah, bilih wontên tiyang dhatêng lajêng bikut anggènipun anggodhogakên wedang. Griyanipun alit, payonipun wêlit ingkang kadamêl sukêt, rintên dalu totor latu, amargi hawa ing ngriku asrêp. Mila griyanipun sadaya cêmêng kados dipun tir, saking langêsing latu totor. Ingkang dados panggêsanganipun saking pawêdaling parêdèn, nanging botên sapintêna, ingkang lumayan saking darmanipun para andon wisata ingkang kasêbut ing nginggil.
Saking panggenanipun Pak Sarip, sawanganipun bablas sangêt, sagêd sumêrêp kitha Salatiga, Sêmarang, Magêlang, Surakarta. Kaelokanipun Pangeran, dene ing pundi-pundi kêbak kaendahaning alam ingkang nêngsêmakên. Yèn pinuju wontên ampak-ampak ingkang nglimputi, istingarah kados wontên ing
parêdèn Tosari sacêlakipun Malang ingkang anjalari kasangsaraning têtiyang ing ngriku. Saha Kawartosakên wontên ingkang nêmahi tiwas.
karya pemut aywa lali / yèn kataman ing sêngkala / pakewuh
kene / jatine jroning buwangan / datan kêna ngêjibna / utawa sumendhe makluk / kang lugune padha titah //
sêdyanya / wit yèn klakon ngono iku / andhap asor pikolèhnya //
awit samôngsa wong urip / sinirik mring kancanira / utawa jinothak ijèn / jroning driya ciptanira / nêgês karsaning Suksma / kang nêksèni pakaryanku / iku kang luwih prayoga //
yèn wong kang wus niyat bêcik / môngka kêna ing rêncana / tur tuwuh ala pikire / nuli trang pangrêtinira / yèn prêlu tuk sarana / pitulunganing Hyang Agung / kang môngka langkung piguna //
banjur sinaua nangis / prihatin lan andêdonga / wit nêmu pakewuh tyase / banjur bosên mring uripnya / ana ing alam donya / ngarêp-arêp enggal lampus / suksma oncat saking raga //
nuli têrang kang pangrêti / lamun anèng alam donya / têntrêm rahayu jatine / kabèh mung gambaranira / tan ana ingkang lana / gambaraning
kaya mangkana / siji satus durung tamtu / iya kanthining Hyang Suksma //
yèn mangkono pan wus tamtu / dhamang pigunaning sêdhih / amung kinarya sarana / emut mring kang karya urip / amrih ngluhurkên salama / lumuh mring
gayuh marang kapintêran / ngudi kawruh inggil-inggil / sabab iku kêrêp karya / kêmeron lan cuwa ati //
sing sapa wus duwe kawruh / iku ta tamtu kapengin / ngatonkên mring liyan janma / lan sênêng sinêbut wasis / môngka kadhang kawruhira / ing sukma tan mikantuki //
tôndha tanpa amrêlokna / migunakkên ingkang pikir / muhung mardi misuwurnya / môngka datan mikantuki //
ywa gumêdhe lan kumlungkung / wit saking gèn kita bangkit / luwung malah nguwatirna / kabisan kang kita tampi / awit bakal kinêncêngan / pangadilan kang pinanci //
lamun kawula / luwih kèh kang dèn liwati / prakara mawarna-warna / ingkang dèrèng sun surupi //
lamun kita nêdya wêruh / gêgulang kang migunani / aywa dhêmên yèn kapetang / apa manèh dèn ajèni / ngrêtia kaananira / ngungkurkên dhiri pribadi //
kawruh kang luhur utawa / budi ingkang sampurna dèn arani / nora pisan-pisan ngetung / marang dhiri priyôngga / nanging langkung ngaosi ing luhuripun / ing sasamanirèng jana / iku wicaksana jati //
nadyan kita sumurupa / liyan janma kang nuju lampah sisip / aywa nganti ing panêmu / kita angaranana / lamun kita langkung bêcik langkung alus / ngungkulana janma ika / wit kita tan wruh ing dhiri //
luwih bêcik yèn manusa / ngakonana lamun sèkèng lan ringkih / ananging ywa nganggêp lamun / marang ing liyanira / angarani lamun sèkèngira langkung / ngungkuli priyangganira / yèn mangkono tan mênêri //
ingkang nyêrat tan rumasa / lamun sampun umuk ngunggulkên dhiri / kumêndêl asung pitutur / tur môngsa nglakonana / sanyatane pan nêdya mung dadi bakul / candhak kulak didol kontan / bêtahe mung dèn tukoni //
kandhane ora gorohan / anggêr ana piwulang dèn bundhêli / linêbokkên ing pos mak plung / plêng wis banjur ilangKurang satu suku kata: mak plêng wis banjur ilang. '/
Isa tanggal ping salangkung / Dhesèmbêr wulanira / 1938 aksaraning taunipun / aturnya ingkang mangripta / nyuwun aksamanta sami //
Bab Panjaginipun Kasarasaning Badanipun Tiyang Èstri
Sajatosipun ing tiyang jalêr utawi ing tiyang èstri punika, kawontenan utawi lampah-lampahipun pirantos ing salêbeting badanipun, sami kemawon, namung ing tiyang èstri punika kasêbut ing têmbung Walandi namanipun zwak geslacht ingkang Jawinipun èstri punika kadunungan ringkih. Têmbung zwak utawi ringkih wau tumrap èstri botên kok sabên tiyang èstri mêsthi ringkih. Tiyang jalêr mêsthi langkung rosa utawi kiyat, punika botên makatên, namung racan-racakipunracak-racakipun. kemawon badanipun tiyang èstri yèn dipun tandhing kalihan badanipun tiyang jalêr, ingkang kathah pancèn tiyang èstri punika kakiyatanipun kawon tinimbang tiyang jalêr, awit nyatanipun balung-balunganipun tiyang èstri punika sami alit-alit, kulit daging lan otot-ototipun alus, mila cêpênganipun alus utawi êmpuk, yèn ing tiyang jalêr balung-balunganipun agêng, kulit daging utawi otot-ototipun agal (kasar) cêpênganipun atos utawi kêkêr.
Upami tiyang jalêr lan tiyang èstri umur utawi dêdêgipun sami dipun jèjèr dipun tandhing, katingal wujudipun beda, tiyang jalêr katawis kiyat utawi rosa, tiyang èstri ringkih kirang santosa, kajawi manawi tiyang èstri wau sampun kulina ulah raga, sagêd ugi tiyang èstri wau katingal kiyat tinimbang tiyang jalêr ingkang botên ulah raga.
Ingkang punika, sarèhning tiyang èstri punika pancèn inggih ringkih (teer) tinimbang tiyang jalêr, anggènipun anjagi kasarasaning badanipun inggih kêdah langkung sangêt tinimbang tiyang jalêr.
Ôngka satunggal tiyang èstri ingkang sampun diwasa ngancik umur 12-16 taun ingkang limrahipun sabên wulanipun anggarapsari, menstruatie namanipun. Tiyang èstri ingkang anggarapsari, sabên wulan wau wêdalipun êrah saking pranakan (baarmoeder) mêdal ing awisan dhatêng jawi punika gandhèng kalihan lampah-lampahipun perangan ing salêbêting badanipun.
Môngsa utawi wêkdalipun anggarapsari wau tumrap tiyang èstri ingkang kasêbut ing nginggil sabên wulan wiwit umur 12-16 taun lan mangsanipun sagêd kèndêl botên anggarapsari malih, yèn tiyang èstri wau sampun umur 45- 55 taun.
Wêdalipun anggarapsari ingkang kapisan punika nandhakakên yèn èstri wau sampun diwasa (geslachtrijp), têgesipun perangan ing saranduning badanipun lare èstri sampun cêkap sêpuhipun, manawi kangge nampi wiji nagkarakên putra. Tiyang èstri ingkang sampun kèndêl anggènipun anggarapsari, jalaran sampun umur 45- 55 taun punika nandhakakên sampun lôngka sangêt sagêdipun nangkarakên putra.
Thukulipun anggarapsari punika sêsarêngan kalihan modod utawi agêngipun pranakan (baarmoeder), sêsêpan ing jaja kiwa têngên sami
mrongkol katingal kadosdene bathok mêngkurêp mawi pênthil têngah-têngahipun, ing sajawining awisan, wontên titikipun ingkang ewah saking padatan.
Sakawit wêdalipun anggarapsari botên mesthi sagêd têtêp dintên tanggalipun, trêkadhang botên mêdal jalaran saking susah andadak, kagèt sangêt, kraos sakit sangêt, kêtatap, dhawah, kêtaton lan sapanunggilanipun ingkang dadakan dhatêngipun, yèn badan pinuju kringêtên, suku lan tangan karaos asrêp.
Èstri ingkang diwasa anggarapsari punika nandhakakên yèn eierstok ipun kêkalih ingkang wontên kiwa têngênipun baarmoeder sampun ngêdalakên tigan (ei), wiji tigan wau mêdal saking eierstok anjog lan tumèmplèk ing nglêbet baarmoeder. Samôngsa wiji tigan ing baarmoeder wau kêpêthuk wiji jalêr (zaad) yèn punika lajêng sagêd gathuk kêmpal namanipun bevruchten, sagêd dados gatra, anggènipun anggarapsari lajêng kèndêl, têgêsipun êrah anggarapsari ing wulan ingkang badhe dhatêng botên mêdal, amargi tigan wau sampun bevrucht. Manawi wiji tigan wau ing sawatawis dintên botên gathuk kalihan wiji jalêr (zaad), tigan wau lajêng sagêd ical sirna utawi pêcah, ing panggenan tilas tumèmplèkipun tigan ing baarmoeder wau kadosdene pisah utawi suwèk makatên, ing ngriku ngêdalakên êrah, inggih punika anggarapsari wau.
Mila limrahipun yèn tiyang èstri anggènipun anggarapsari kèndêl botên mêdal, punika nandhakakên tigan sampun gathuk kalihan zaad dados gatra, namanipun tiyang èstri wau ngandhêg utawi wawrat.
Manawi èstri botên kêmpal jalêr, dados tiganipun botên gathuk kalihan zaad, môngka anggènipun anggarapsari kèndêl, punika wontên sabab sanès, kados ta èstri wau sakit kêkirangan erah (bloedarmoede) sakit ing lêbêt utawi sanèsipun. Badhe kasambêtan.
Ing jaman kina sêkar jagung punika jalêr èstri botên pisah kados ing sapunika, kêmpal wontên ing pucuk, sêkar jalêr wontên ing nginggil, sêkar èstri wontên ing ngandhapipun, sapunika inggih taksih wontên sêkar ingkang kados makatên, nanging punika jagung ingkang witipun mênggrik-mênggrik kêra kemawon.
1. jagung untu jaran, jagung untu jaran punika jantènipun agêng-agêng, las-lasanipun inggih agêng-agêng kados untu kapal, warninipun pêthak, namung ngandhut pathi sakêdhik, raosipun lêgi, ingkang kathah namung kangge nyamikan kemawon. Wontên malih ingkang nanêm prêlu dipun pêndhêt têbonipun kemawon, awit têbonipun agêng lan lêma. Umuripun panjang, watawis pitu utawi nêm wulan.
2. jagung pêthak utawi jagung ngantang. Jagung ngantang punika warninipun pêthak, botên êmpuk kados jagung untu jaran, janggêlanipun agêng, las-lasanipun inggih agêng. Ing tanah Jawi ngriki botên patosa kathah ingkang nanêm, amargi umuripun panjang lan botên gurih, awit pangandhutipun gajih namung sakêdhik. Yèn dipun sade botên sagêd pajêng awis, manawi dipun simpên dangu gampil kenging bubuk, jalaran botên patos atos sangêt.
3. jagung jêne. Jagung jêne punika atos sangêt, dados botên gampil kacandhak bubuk samôngsa dipun simpên dangu. Pangandhutipun pathi lan lisah kathah, raosipun gurih lan eca, milanipun ing pundi panggenan kathah tiyang ingkang nanêm jagung jêne. Jagung jêne punika inggih warni-warni, kados ta:
ha. Jagung Mênadho. Jagung Mênadho punika inggil, witipun kiyat, jagungipun panjang, mêntês lan rapêt, kuciwa umuripun panjang, tumrap ing tanah ngare gangsal utawi nêm wulan, tumrap ing tanah parêdèn pitu utawi wolung wulan.
na. Jagung wêlut. Jagungipun panjang, umuripun watawis sakawan wulan.
ca. Jagung kodhok. Jantènipun cêlak kalihan siti, umuripun satus dintên.
4. Jagung asmaradana. Warninipun abrit utawi wungu, raosipun botên eca, awis-awis sangêt dipun tanêm.
Kajawi jagung sakawan warni ingkang kula aturakên ing nginggil punika, bokmanawi taksih wontên malih namanipun jagung, nanging kula piyambak botên mangrêtos, ingkang punika kula sumanggakakên dhatêng para maos.
Pamilihipun wiji punika ing sasagêd-sagêd damêl wiji piyambak, miliha jagung ingkang sêpuh lan sae,
sampun ngantos tumbas bibit wontên ing pêkên, awit tarkadhang bibit tumbasan punika kirang sêpuh utawi kirang garing. Yèn pancèn kêpêksa tumbas wiji, kêdah èngêt bab-bab ing ngandhap punika:
1. Sampun ngantos mêndhêt jagung ingkang mringis, inggih punika janggêlipun ing pucuk katingal, dados klobotipun botên rapêt, namung wontên ngandhap kemawon, ingkang makatên punika gampil dipun lêbêti bubuk.
2. Kêdah pados jagung ingkang mêpêt, isinipun dumugi ing pucuk, wujuding jantènipun buntêk, bongkot pucukipun mèh sami agêngipun.
3. Kêdah milih jagung ingkang rapêt, têgêsipun sabên larikan wontên isinipun, ingkang sae 12 larik.
4. Sampun ngantos mêndhêt jagung ingkang ompong, bogang awis-awis.
5. Amiliha jagung ingkang garanipun cêlak, gagangipun botên panjang.
6. Sampun ngantos migunakakên jagung asmaradana. Inggih punika jagung ingkang isinipun warni-warni.
7. Sasagêd-sagêd kêdah milih jagung ingkang jantènipun agêng-agêng.
8. Sampun mêsthi kemawon milih jagung ingkang sêpuh lan garing sayêktos, inggih punika wijinipun pating plênis sarta atos, botên sami kisut.
Yèn sampun angsal bibit ingkang dipun kajêngakên, manawi sampun kabêkta wangsul lajêng dipun bucali klobotipun. Prayoginipun bongkot pucukipun janggêlan dipun bucal sampun tumut katanêm, jalaran wiji ing pucuk alit-alit, wiji ing bongkot sanajan agêng nanging ênèm utawi êmpuk, dados ingkang dipun pêndhêt kangge bibit punika wiji ing têngah. Badhe kasambêtan.
Tanah parêdèn ing èrèng-èrènging rêdi Tangkuban Prau, Priyangan.
Garèng: Katêranganamu prakara sudagar bathik saikine bisa mak pêthènthèng, ora liya jalaran saka pitulungane ingkang wajib,
luwih dhisik kene kudu nêmoni salah siji juragan bathik sarta banjur pitakon mangkene: andak ênggih ngotên ta mas.
Petruk: Mu-pa-kat, Kang Garèng, aja mung prêcaya nyang omonge wong bae, nanging iya kudu disêksèni dhewe. Mulane sasi Marêt ngarêp iki, yèn ora ana alangan siji apa aku bisa nonton pasar malêm nyang Surakarta, aku nêdya mrêlokake sônja nyang sawênèhe para juragan bathik prêlu ngrêmbug ing bab kuwi mau. Tanggung, Kang Garèng mêsthi olèhe ... suguhan.
Garèng: Wong sêmbrana, ana kok mêsthèk-mêsthèkake bakal olèh suguhan, ambok sing rada pakwira sêthithik, Truk, aja mung mikir isining têlèh bae.
Petruk: Dupèh aku ngandhakake: suguhan, nèk gêgambarane Kang Garèng iya
bangsane sudagar, dadi bangsaning bakul, nanging iya bakuldiningrat. Mara, lumrahe wong adoh têka ing panggonan bakul kuwi rak mêsthi kelangan, ta, yaiku: têtuku barang dêdagangane. Nanging kaya aku kiyi, niyat ingsun saka
nyang rèsturan, ora kok nêdya jajan, nanging nêdya pitakon marang sing duwe rèsturan kono mêngkene upamane, mas, pandamêle masakan kamarbolah niku pripun. Tanggung, Kang Garèng, apês ambalêbês, kowe mêsthi bakal disosot-sosotake. Nanging yèn kowe sônja nyang salah siji sudagar bathik mau, sanadyan ora arêp amborong jarit utawa kêmbên, tak tanggung mêsthi olèh suguhan. Têgese suguhan kiyi, iya ora mung wedang tèh cap Sêmar gula batu karo pacitane sing nikmat-nikmat, nanging iya rêmbug-rêmbug sing gawe lêganing ati.
nanging tèh cap Sêmar gula batu karo pacitane mau ambok aja susah dikinthil-kinthilake. Ora, Truk, ambalèni [a...]
[...mbalèni] rêmbuge ing ngarêp ing bab pitulungane ingkang wajib nyang panggaotan apadene kabudidayan duwèke bangsane dhewe kiyi. Lo, kuwi salawas-lawase ingkang wajib mau, apa mêsthi diwujudi dening dhepartêmèn Ekonomi Sêsakên.
Petruk: Ora mêsthi, Kang Garèng, kadhang-kadhang iya sok diadani dening dhepartêmèn Lanbao, yaiku: dhepartêmèn têtanèn.
Garèng: O, iya, Truk aku malah wis tau ngalami dhewe. Dhèk biyèn ing sawijining dhistrik ing Jawa Têngah ana wong-wong tani padha dipranata carane nandur pari. Jarene
nganti kaya suradhadhu paradhê kae, lête siji lan sijine dipêsthèkake samene sènti mètêr, sapira, êmbuh wis lali aku. Wah, lidok, Truk, ditandur cara mêngkono kuwi, parine pancèn iya katon lêmu-lêmu bangêt. Saka lêmu-lêmune mau, nganti kaum tani sing padha nurut nandur cara mêngkono kuwi mau, padha ... tangisan.
Petruk: Hla iya, wong bungah kuwi sok ana sing banjur malah nangis. Tumrap wong tani, bungah-bungahe iya yèn tandurane
mau anggone padha tangisan, wong iya anèh, saka lêmu-lêmune pari mau, jêbul banjur ... majêr, aliyas padha gabug.
Petruk: Sabanjure kaum tani nuli kapok tuwa. Iya pancèn mêngkono kuwi saradane wong-wong bangsane dhewe, yèn duwe ada-ada apa-apa, kok ora dadi, kuwi sok banjur: êmbèk, moh nglakoni manèh. Seje karo bôngsa liya, nèk duwe ada-ada, sanadyan dilakoni gèpèng, nèk durung kêcandhak ora bakal dilèrèn-lèrèni. Kayadene nandur pari modhèl larikan mau, kuwi rak lagi coban-coban, ing kono wis têtela, tandurane lêmu-lêmu, dadi ana apike, ta. Kèri-kèri kok gabug, lo kuwi mêsthi ana kliru utawa salahe panandure. Iki aja banjur kapok sarta muni mangkene: Yah, iya bêcik nandur cara kuna-kuna bae. Malah nèk ora kabênêran misuh-misuhi sing awèh
jegos kuwi ambok aja susah awèh tuntunan barang, hla mlothot. Iki kaliru bangêt, Kang Garèng, nanging malah kudu diudi: sabab apa, ingatase pari lêmu-lêmu mangkene têka gabug. Ora pati-pati lèrèn anggone ngudi yèn durung nganti kêcandhak wadine.
Garèng: Pancèn iya gampang wong kôndha kuwi, dhasar wong iya mung ngobahake lambe ngisor lan lambe dhuwur. Nanging sing tak alami nandur cara modhèl larikan mau, kira-kira wong iya wis rong jinah taun saprene. dadi pancène iya wis ora kalêbu ing buku manèh. Saiki padha ngrêmbug kaanan ing wêktu iki bae. Apa sing diadani ingkang wajib, sing diujudi dening dhepartêmèn têtanèn kuwi mau.
Petruk: Wah, sasayahe, Kang Garèng, kaya ta sing diadani parentah sêsuluh têtanèn (Landbouwvoorlichtingsdienst) ing Jawa Wetan, yaiku ing bab tanduran sayuran kobis, utawa liya-liyane, kang tinêmu ing antarane Bôndawasa karo Jêmbêr. ing kono diorganisir bêcik Kang Garèng.
Garèng: Wayah, iya ora mèmpêr nèk bêcik-bêcik kuwi, sêtun-sêtun gurih kêmlêthik, nèk bakaran gangsir kuwi.
Petruk: Aku muni diorganisir, têgêse iki: dipranata, Kang Garèng, kok banjur bakaran gangsir, karêmane dhewe bae ngono. Wis, saiki rungokna takcaritani anane tatanan ing kono kuwi mau.
Ing sakawit ana guru desa diwèhi kursus têtanèn lawase rong taun. Sauwise guru iki mau diwajibake mulang kawruhe têtanèn mau nyang para murid sing wis mêtu saka sakolahan desa. Ing wusana guru iki mau banjur dadi panuntune utawa lèdhêr (leider) wong rongpuluh utawa salawe sing wis olèh kursus têtanèn mau. Iki mujudake sagolongan dhewe, yèn wis ana lima utawa nêm golongan sing kaya ngono kuwi mau, salah sijining guru ana sing dipilih dadi kêpala pênuntun utawa uplèdêr (
Mungguh sing dadi dhasare anane kumpulan sing kaya ngono kuwi mau, Kang Garèng, prêlu nganakake lumbung kang kanggo nyimpên bibit pari sing wis pilihan têmênan. Siji-sajiningsiji-sijining. warganing pakumpulan diwajibake kudu nyimpên
lumbung kono kuwi. Supaya ing besuk kanggo ambayari ... ndara mantri lumbung, kangjêng tuwan kontrolir lumbung ...
Petruk: Lo, lo, lo, iki seje manèh karo jaman ora enak dhèk biyèn kae. Wiji pari sing disimpên ana ing lumbung kono kuwi mau, duwèke para lid-lide dhewe, tur iya wis pilihan, têgêse: wis dianggêp apik dening sing wajib. Prêlu nyimpên wiji sing wis pilihan mau, karêpe: 1e bisa ambêcikake tandurane pari, lan 2e nèk wis wancine nyêbar wiji mau, wis sumadhia, ora banjur taruthusan golèk-golèk. Sabab iki rak bisa kalakon, olèhe wiji mau kanthi rêga sing larang bangêt,
sarta dhêdhaharan cara Jawi. Ingkang sawêg mêdal samangke punika ngêwrat lêlawuhan utawi dhêdhaharan cara Walandi. Lêlawuhan wontên 139 warni, dados inggih botên kirang pêpak, dhaharan wontên 64 warni, nama sagêndhingipun. Kajawi punika dipun wêwahi pitêdah utawi ancêr-ancêr manawi nata meja (tata dhahar) sarta urut-urutanipun lumadosing dhaharan. Dados kagêm tuntunan kônca ingkang kapasrahan pawon utawi kônca ingkang kapasrahan nyêgah dhahar dhatêng tamu, sampun cêkap sangêt.
Bokmanawi wontên ingkang mabêni atur kula ing nginggil: mangkonoa kae, panganan Walônda ki larang.
Kagêm ngarêm-arêmi panggalihipun priyantun ingkang kagungan pandakwa makatên wau, langkung prayogi manawi bêbukaning sêrat wau kula aturakên ing ngriki, makatên ungêlipun:
Buku olah-olah dhaharan Jawi sampun kawêdalakên. Murih jangkêpipun samangke angêdalakên buku olah-olah dhaharan Walandi. Awit sanajan priyantun Jawi, ing wêkdal samangke ugi sampun kathah ingkang ngrêsakakên dhaharan Walandi. Pandhapukipun rêsèp kaangkah prasaja. Têgêsipun: sawarnining olah-olahan botên kok ngêplêki ngangge abên-abênan kados salugunipun. Namung dipun angkah sagêda ngiribi kados olah-olahan Walandi. Prêlunipun mayar wragadipun. Dados upami cara Walandi saèstu sadaya-sadaya mawi mêrtega, ing sêrat ngriki cêkap mawi lisah klêntik, botênipun inggih mawi mêrtega namung sakêdhik.
Sarèhning olah-olahan punika ecanipun botên namung dumunung wontên ing bumbu, nanging ugi wontên ing pangolahipun, mila sanajan bumbunipun wontên kirangipun, saugêr ngatos-atos anggènipun ngêcakakên, raosipun kados botên badhe suda.
Pancèn inggih makatên wau bakuning sêdya kula: wragad suda nanging mirasa.
sampun 25 taun, wilujêng. Ing paargyan ngriku badhe dipun wontêni têtingalan sandiwara adamêl lampahan nama "Pêndhidhikan Karahayon", inggih satunggiling cariyos ingkang anggambarakên ancas sêdyaning pakêmpalan wau.
Pikramèn ing Karaton Ngayogyakarta. Benjing dhawahing damêl pikramèn ing karaton Ngayogyakarta, wontên rancangan badhe kagiarakên ing radhio, lumantar Nirom tuwin Mavro.
Mijèni ulam ing tlaga Toba. Awit saking rêrigênipun ingkang wajib, ing tlaga Toba, Sumatra dipun cêmplungi wiji ulam tambakan, asli saking Bandung tuwin ulam nilêm, asli saking Sumatra Kilèn. Ing têmbe supados dados indhaking asilipun tiyang misaya ulam ingriku.
Zender Nitisêmito ing Kudus. Miturut wartos, zender Nitisêmito ing kudus botên anggiyarakên wartos malih, jalaran saking wontên pasulayan rêmbag ingkang sami wajib.
Juru potang ing Surakarta. Miturut wartos, sarêng wiwit tumindak juru potang arta mawi palilah, sampun wontên tiyang ingkang gadhah panyuwun cacah 900, ingkang kathah bangsa Tionghoa.
Juru potang ing Mr. Cornelis. Ing Mr. Cornelis sampun wontên juru potang 50 ingkang nyuwun palilah dhatêng ingkang wajib. Tiyang samantên wau dêdunung ing Bêkasi tuwin Mr. Cornelis. Dumuginipun sapunika ingkang angsal palilah sawêg 10, bangsa Arab 5, bangsa Tionghoa 5, ingkang 40 taksih dipun timbang-timbang.
Sêrat-sêrat ing brievenbus risak. Sampun sawatawis dintên, nalika punggawa post ing Bêtawi ambikak brievenbus ing Gunungsari, ing wanci jam 3 dalu, sêrat-sêrat wau wontên ingkang kumukus jalaran kêbêsmi. Ingriku pinanggih wontên têgêsan gagang rèk ingkang sampun mèh kêbêsmi. Bab punika kakintên saking pandamêlipun tiyang ingkang kurang ajar. Wontên sêrat-sêrat sawatawis ingkang kêpêksa kawangsulakên dhatêng ingkang kintun. Wontên postblad satunggal ingkang ajur babarpisan.
Baita kuwalik. Ing sabrangan sacêlakipun Prapat, lèpèn Progo, Ngayogya, wontên baita ingkang kangge nyabrangakên tiyang kuwalik, jalaran katêmpuh ing jawah angin. Wontên tiyangipun ingkang numpak 5 sami kêcêmplung lèpèn, sami tiwas, namung tiyang 4 ingkang nglampahakên baita, sami wilujêng.
Nanggulangi ama bajing. Ing bawah Labuan, Bantên wontên ama bajing ingkang damêl karisakaning tanêman klapa. Ingriku lajêng ngawontênakên pirukunan têtiyang dhusun badhe nanggulangi ama wau, kanthi kawontênakên ganjaran, sintên ingkang sagêd mêjahi bajing, sabên satunggal dipun tumbas 4 sèn. Arta ingkang kangge ganjaran wau mêndhêt saking têtiyang ingkang sami gadhah kêbon klapa. Rekadaya wau tuwuh saking rêrigênipun priyantun Pangrèh praja.
Tatanan dados abdi dalêm Surakarta. Miturut wartos, tumrap ing Surakarta, tatananing pamagangan, sagêdipun angsal pangkat mawi katêtêpakên, 1. Ingkang sagêd dados mantri, ngêmungakên tamatan saking Mulo. 2 Ingkang sagêd dados panèwu, wêdalan saking pamulangan têngahan. 3 Ingkang sagêd dados bupati-anom, wêdalan saking pamulangan luhur. 4 Ingkang sagêd dados bupati, namung tumrap saking academie. Pamagang ingkang rumiyin angsal tulage, sapunika botên.
Alg. Volkscredietbank ing Pacitan. Wontên wartos, wiwit tanggal 1 Februari ngajêng punika ing
ing Ponorogo. Kala taun kêpêngkêr, tanêman pantun ing bawah Somoroto, Ponorogo, kathah ingkang katrajang ama bêluk tuwin mênthèk. Sudaning pamêdal wontên 80%.
Pabrik balapêcah ing Surabaya. Pabrik balapêcah ing Surabaya ingkang badhe kabikak, punika pawitanipun saking bangsa Walandi tuwin Tionghoa. Dene ingkang badhe dipun damêl lodhong tuwin gêndul rumiyin.
Tukang ngracun kewan dipun cêpêng. Ing Cibeureum, distrik Luragung, Cirêbon, wontên tiyang kalih nama Witadinata tuwin Artadiraksa sami dipun cêpêng ing pulisi jalaran kadakwa ngracun maesa. Miturut wartos tiyang kalih wau pancèn sampun kagrayang gadhah tindak makatên, awit ing dhusun Cibeureum ngriku kathah maesa ingkang pêjah jalaran kenging racun. Mila sarêng tiyang kalih wau kêcêpêng, tiyang ing dhusun ngriku sami bingah.
Bupati ing Lêbak. R. Hardiwinangun, patih ing Indramayu, jumênêng bupati ing Lêbak.
Tindak mêtêngi ing Sêmarang. Kala malêm tanggal 24 wulan punika ing Sêmarang sampun kêlampahan katindakakên amêtêngi kitha. Jam 7 thèng wiwit katindakakên nyirêp pêpadhang, ingkang mawi watês. Jam 8 wontên tandha saking radhio tuwin saking ambêngung tuwin suwaraning kênthongan ing sakitha Sêmarang. Ing sanalika ngriku pêt, pêtêng babarpisan. Cobèn-cobèn wau pinanggih marêmakên.
Pakêmpalan Arab enggal. Wontên wartos, golongan bangsa Arab pranakan ing Surabaya tuwin Bêtawi, gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pakêmpalan piyambak, ingkang adhêdhasar anggadhahi wutah rah tanah Arab.
Ngusulakên indhaking Pangrèhpraja. Awit saking usulipun warga Raad Kawula tuwin Hermen Kartowisastro, supados parentah kaparêng anggalih wangsuling pangrèhpraja, ingkang rumiyin kasuwak jalaran jaman ngrêkaos.
Stovit. Lulus dados Ind. Tandarts ing Surabaya, nonah Sutinah Jayadirjo, asli saking Bêtawi.
Wisudhan residhèn. Miturut wartos praja, Tuwan H.A. Van Loghem, residhèn ter beschikking ing Gupêrnur Jawi Kilèn, dados residhèn ing Bêtawi. Dr. A.C. Tobi, asistèn-residhèn klas I ter beschikking ing residhèn Preanger, dados residhèn beschikking ing Gupêrnur Jawi Kilèn.
Baita pamisayan ulam kèrêm. Sampun sawatawis dintên ing sagantên saêlèr Têgal wontên baita pamisayan ulam 2 sami kèrêm. Wontên tiyang ingkang numpak 2 ical, wontên tiyang sanèsipun 16 sagêd kêtulungan.
Prancis tumbas motor mabur. Wontên wartos, Prancis badhe tumbas motor mabur dhatêng Amerika 250, punika kajawi wêlingan ingkang sampun, cacah 100. Miturut katrangan saking pangagêng militèr, wêlingan wau sagêd ugi ngantos 600.
Film wadya Indhia. Miturut wartos saking Den Haag, film wadya Indhia nalika dipun pitongtonakên kathah sangêt ingkang migatosakên, ngantos kathah tiyang ingkang sami botên angsal panggenan. Lajêng badhe dipun ambali kapitongtonakên malih, tumraping umum.
Lindhu agêng ing Chili. Kala tanggal 24 Januari jam 11.30 dalu ing Chili, wontên lindhu agêng, ingkang pinanggih wiwit taun 1927 sawêg punika ingkang agêng piyambak. Ing sakawit kasumêrêpan tiyang ingkang tiwas wontên 100. Karisakan ing salêbêtipun kitha agêng, wontên ingkang anjalari dados kabêsmèn. Griya kunjaran ing Talca ambruk, wontên tiyang ukuman 10 nêmahi tiwas, 20 nandhang tatu. Ing Talcahuano satunggiling palabuhan ingkang misuwur kathah karisakan, tiyang tiwas 7. Miturut wartos praja, ing Chili tiyang ingkang tiwas 5000. Miturut wartos ingkang kantun, kintên-kintên tiyang ing Consepion tuwin Sillan ingkang tiwas apêsipun 8000. Ing saindêngipun Chili tiyang ingkang kêtaton tuwin ical wontên 15.000.
Korak kuwi apa ... apa ... Bènês botên mêntala anglajêngakên pitakènipun, awit Mariyam tansah ngawasakên dhatêng piyambakipun kadosdene lare èstri ingkang dèrèng ngrêtos punapa-punapa.
Mênggahing Mariyam, dhasar lare ingkang taksih sukci manahipun, mila botên mangrêtos punapa ingkang dipun kajêngakên dening Bènês wau, ingkang punika
Rumasaku dhewe, kaya-kaya aku iki isih kênomên bangêt saupama duwea bojo. Bab sing kaya ngono kuwi tumêkane saiki durung kalêbu ing angên-angênku. Sakala punika Mariyam èngêt dhatêng sêsrawunganipun piyambakipun kalihan Korak, ingkang tanpa rikah-rikuh utawi subasita babarpisan. Amila tumrap piyambakipun inggih lajêng angèl anggènipun badhe nyariyosakên ingkang lêrês. Ing wusana piyambakipun lajêng namung mangsuli makatên: Korak kuwi iya Korak, sasampunipun wicantên makatên wau, Mariyam lajêng gumujêng kêpingkêl-pingkêl malih.
Satunggiling dalu, nalika tiyang sanès-sanèsipun sampun sami tilêm sadaya, Mariyam kalihan Bènês sami lêlinggihan wontên ing griya ngajêngan. Ing kala sontênipun tiyang kêkalih
sadaya babagan sêporêt piyambakipun mila kalêbêt pilihan. Nalika tiyang kêkalih sami lêlinggihan wontên ing griya ngajêngan wau, Bènês nyariyosakên kawontênanipun ing kitha Londhên tuwin ing Paris. Ing ngriku kacariyosakên kitha kalih wau, ing bab panganggenipun para wanita ingkang sadaya sarwa sae lan èdi. Makatên ugi piyambakipun nyariyosakên ingkang dados kasênênganipun para hartawan ing kitha kalih wau. Dhasar Bènês punika pancèn baud andongèng, amila punapa ingkang dipun cariyosakên punika, inggih nêngsêmakên sayêktos. Sampun tamtu bilih ing cariyosipun sadaya wau, piyambakipun piyambak ingkang tansah katingal pêngpêngan, dados sêsêkaripun ngriku. Nanging jalaran saking pintêripun anggèning nyariyosakên punika, ngantos botên katingal bilih sadaya-sadaya wau namung badhe ngumukakên badanipun piyambak.
Ing kala punika Mariyam rumaos sênêng sangêt manahipun. Tumrap kênya wana wau, sadaya ingkang dipun cariyosakên dening Bènês punika, prasaksat kadosdene dongenganipun sèwu satunggal dalu. Ing ngriku Mariyam rumaos kapranan manahipun dening Bènês, amila sarêng Bènês linggihipun saya nyakêti saha lajêng nyandhak tanganipun, Mariyam
Mirêng wicantênan ingkang makatên punika, Mariyam lajêng nyawang dhatêng Bènês, nanging ing sarèhning sampun pêtêng, rainipun Bènês botên sagêd katingal cêtha. Ing kala punika Mariyam karaos
sajatosipun dèrèng mudhêng dhatêng ing katrêsnan punika. Ing bab punika dèrèng kalêbêt ing angên-angênipun. Ewasamantên piyambakipun rumaos sênêng manahipun, dene wontên ingkang gadhah trêsna dhatêng piyambakipun. Mênggah rumaosipun Mariyam, bêgja sangêt tumrap tiyang ingkang dipun rêmêni ing ngakathah punika. Tumrap piyambakipun piyambak, wiwit alit prasasat tanpa wontên ingkang anggadhahi trêsna.
Ing kala punika Bènês andadak cariyos malih makatên: Ora, Mariyam, coba walèha, kowe kuwi apa iya trêsna nyang aku.
Wicantên makatên punika, rainipun Bènês saya nyakêti Mariyam nêdya ngambung, ing kala punika mèh kemawon gathuk, dumadakan Mariyam ujug-ujug sumêrêp gêgambaranipun Korak. Katingalipun ing ngriku rainipun Korak cakêt sangêt ing rainipun piyambak. Malah katingalipun ing ngriku, kadosdene Korak sangêt ing prihatosipun. Sanalika punika Mariyam inggih lajêng mangrêtos, punapa ingkang dipun wastani: katrêsnan punika. Kanthi alon-alon Mariyam mlajêng nguculi rangkulanipun Bènês sarwi wicantên makatên:
Aku ora bisa mêsthèkake yèn aku iki trêsna nyang kowe. Bêcik padha diêntèni bae dhisik. Kaya-kaya isih ana mangsane. Karo manèh aku iki yèn lakia isih kênomên. Lan aku dhewe durung karuwan apa ana ing Londhên utawa ana ing Paris kuwi bisa sênêng. Malah kosokbaline aku ngrasa wêdi.
Mariyam lajêng mênyat saking palinggihanipun. Ing kala punika gêgambaranipun Korak taksih katingal wontên ing
Wicantên makatên punika Mariyam kalihan nudingi sakathahing lintang-lintang ingkang pating prêlik wontên ing ngawang-awang, sarta prênahing wana ingkang saking ngriku katingal padhang dening kasorotan ing wulan. Sasampunipun
Tanpa ngucap kathah-kathah Mariyam namung wicantên makatên: Wis, aku arêp lumêbu.
Sakesahipun Mariyam saking ngriku Bènês lajêng mêndhêt sês sigarèt saha lajêng udud-ududan. Botên watawis dangu piyambakipun lajêng mèsêm piyambakan, awit gagasanipun: botên kenging botên lare èstri wau dangu-dangu mêsthi lajêng manut punapa dhatêng pikajênganipun.
Enjingipun Bwana kalihan Mariyam sami lênggahan wontên ing griya ngajêngan, dumadakan saking katêbihan katingal wontên tiyang numpak kapal ngênêr dhatêng ing griya ngriku. Bwana lajêng ningali kalihan ngangkat tangan nyipatakên dhatêng tiyang ingkang dhatêng punika. Bwana ngraos gumun, awit ing tanah Aprikah ing sisih têngah punika, awis sangêt wontên tiyang mônca. Mèh sadaya tiyang ingkang dêdunung wontên ngriku, Bwana têpang. Dalasan têtiyang cêmêng ingkang manggèn têbih sangêt saking ing ngriku, Bwana inggih mêksa têpang sadaya. Langkung malih mênggahing tiyang bôngsa kulit pêthak, sanadyan taksih saêpos têbihipun saking ngriku, mêsthi lajêng wontên tiyang suka sumêrêp dhatêng piyambakipun. Kewan punapa ingkang dipun bujêng, lan kadospundi caranipun tiyang wau anggènipun amêjahi kewan, sadaya wau mêsthi kalapurakên dhatêng Bwana. Sabab, Bwana punika botên rêmên sangêt dhatêng cara amêmêjahi kewan ingkang ambêk siya punika, limrahipun manawi wontên tiyang gadhah tindak makatên punika, lajêng sok dipun ajar purun dening Bwana.
Sampun asring kalampahan, wontên tiyang bôngsa kulit pêthak, dipun tundhung kapurih wangsul dhatêng ing pasisir, sabab tumrap têtiyang cêmêng ing ngriku sami awon tindakipun. Malah wontên satunggiling grêma bôngsa Eropah ingkang kasuwur namanipun, dipun tundhung dening Bwana saking tanah ngriku, sarta dipun awisi wangsul malih, jalaran sampun amêjahi singabarong kalih wêlas cacahipun, botên sarana dipun sênjata, nanging sarana dipun pasangi umpan ingkang ngêmu racun.
Jalaran ingkang makatên punika para grêma bôngsa kulit pêthak ingkang pancèn jujur manahipun, makatên ugi têtiyang cêmêng ing kiwa têngênipun ngriku, sadaya sami angaji-aji sangêt dhatêng Bwana wau, sadaya kapala tiyang cêmêng ing jajahan tanah ngriku, ingkang sami kêrèh dhatêng para grêma bôngsa kulit pêthak, umumipun inggih sami langkung ajrih ladlan. langkung ngaji-aji dhatêng Bwana, katimbang dhatêng lurahipun piyambak, jalaran saking punika, amila tumrap Bwana gampil sangêt manawi badhe nundhungi tiyang mônca ingkang botên dados sênênging manahipun, cêkap sarana kaancam badhe dipun burakakên têtiyang andhahanipun kemawon, tiyang mônca wau têmtu inggih lajêng enggal-enggal kesah saking ngriku. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Pramèswari Nata Mêsir - Sêla, Bayalali - Kôndha Prasaja - Bab Panjaginipun Kasarasaning Badanipun Tiyang Èstri - Tanêman Jagung - Sêsawangan - Ekonomi Tanah
Bab-bab Wajibipun Tiyang Sêpuh Dhatêng Lare
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 8.
Ingkang kenging dados guru punika namung para ingkang sampun marsudi kawaspadan, inggih punika ingkang sampun sagêd pirsa dhatêng wiji-wijining pambêgan, wêwatakan sarta pangwasa ingkang sumimpên wontên ing lare, dados sagêd ambiyantu diwasaning wiji-wiji wau kanthi migunakakên pangrêtosipun, ingkang awon dipun saèkakên, ingkang sae saya dipun saèkakên. Dados inggih kanthi sabar, kanthi êninging manah sarta inggih kêdah marsudi ingkang sayêktos. Lêgawaning manah ingkang tanpa pamrih, punika sagêd anuruni numusi ilham. Sarta tiyang ingkang trêsna sayêktos dhatêng lare, punika sanadyan botên waspada, botên kirang ingkang lajêng sagêd nyumêrêpi ing bab ingkang dipun bêtahakên para putranipun. Sanajan ragi rêkaos, nanging badhe angsal-angsalanipun sampun angèmpêri kala jaman atêlantis. Botênipun makatên, panyobi punika inggih agêng gunanipun, sarta manawi panyobi punika yêktosan, jalaran angèngêti rancaging kamajênganipun lare, têmtu botên badhe nulak dhatêng pandamêl rêkaos, inggih punika ingkang badhe anjalari kalampahaning pangajêng-ajêng kula sadaya.
Mila para putra-putra prêlu dipun sumêrêpakên manawi wontên bêbasan ingkang ungêlipun makatên:
Pati iku dadi dalaning urip. Makatên punika sanès lêlampahan ingkang ngagètakên ingkang kêdah dipun ajrihi, nanging satunggiling kamajêngan ingkang kêdah kula tampi kalihan suka bingahing manah.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên ing bab nyêrat sampun dumugi mêdêlakên. Ing salajêngipun, samêdaling saking wêdêlan, namung awujud cêmêng. Ing ngriku lajêng dipun garap malih, nama dipun kumbah, inggih punika ngêriki lilin ing sêratan ingkang kalêrês badhe kenging soga, wujudipun, kados ingkang kacêtha ing gambar 1. Panggarapipun kêdah titi.
Sasampunipun makatên lajêng dipun bironi. Ambironi punika nutupi plataraning sinjang ingkang kadamêl biru, kajênging biru punika badhe ngatingalakên biru (cêmêng) nging wêdêlanipun, mila tumrap sinjang ingkang badhe kangge pêthak ingkang sanès tembokan, upaminipun cêcêg, nalika ngumbah dipun kêrok ngantos rêsik, mangke lajêng dipun tumpangi ing lilin biron malih kawaradin kalihan bironipun, kados wujuding gambar ing plataraning sinjang. Ingkang namung wujud cêmêng, punika sajatosipun isi cêcêg. Tumrap ingkang tembokan dipun titi, manawi wontên ingkang thèthèl, dipun tambal. Tembokan punika benjing dadosing sinjang awujud pêthak, nanging pêthakipun wau beda kalihan pêthaking cêcêg wau, sanadyan pêthak, ugi kêtlêsêpan soga. Sarampunging panggarap, sinjang wau dipun cêlupakên ing toya ingkang dipun wênyêti godhong randhu dipun dèkèki gêndhis arèn sisiran, punika murugakên lêmês tuwin nyaèkakên sogan. Sasampunipun kaisis garing, lajêng dipun sogakakên. Pêthanipun wujud sinjang ingkang sampun dados kados gambar 2.
Têmbung romah sakit punika tumraping tiyang siti taksih anggadhahi raos dados satunggiling papan panggenan ingkang namung sarwa damêl ajrih. Upaminipun tiyang mirêng wartos, pun Suta malêbêt dhatêng griya sakit, punika kagèting manahipun tiyang ingkang mirêng isi raos amastani pun Suta wau sakit rêkaos, dèrèng anggadhahi manah sukur, dene pun Suta lajêng malêbêt dhatêng romah sakit, badhe dipun upakara ing dhoktêr.
Ing sapunika tumraping tiyang manak, taksih wontên raos dèrèng srêg manak wontên ing romah sakit, amargi tiyang manak punika sampun limrah, dados sanès bangsaning tiyang sakit, punapaa têka malêbêt dhatêng romah sakit.
Nanging dangu-dangu, raos tuwin pangintên ingkang kados makatên wau lajêng luntur, lajêng kathah malah kenging dipun wastani umum, tiyang purun manak wontên ing romah sakit. Sawênèh wontên ingkang cariyos makatên:
Tiyang manak wontên ing romah sakit punika langkung sakeca tinimbang manak wontên ing griya piyambak. Mênggah sabab-sababipun ingkang kenging kangge têtandhingan, 1. manah sagêd sumèlèh, botên mêmikir kabêtahan ing griya, ingkang limrahipun dados têtanggêlanipun tiyang èstri. Môngka pikiran kados makatên punika prêlu sangêt ingatasipun tiyang ingkang nuju manak, wosipun pados têntrêm. 2. Pangupakara tumrap dhatêng tiyang ingkang manak, pinanggih sarwa nyêkapi, bab nêdha, tilêm,
jêjampi, rêrêsik badan, tuwin sanès-sanèsipun, pinanggih sarwa ajêg. 3. Bab pangupakaraning bayi namung sarwa mitadosi, sakecaning papan, rêsiking sandhangan tuwin ajêging panêsêpipun, ajêg pinanggih wontên ing tatanan. Cêkakipun punapa ingkang dados kabêtahanipun tiyang manak, sampun botên nguciwani.
Mila tumrap tiyang ingkang sampun mangrêtos, manak punika sakeca wontên ing romah sakit.
Taun ingkang sampun kêpêngkêr Kajawèn sampun ngêwrat kawontênanipun pakêmpalaning para ibu ing Banjarmasin, nama: Rukun Putri, inggih punika nalika mêntas ngawontênakên pahargyan, mèngêti adêgipun pakêmpalan wau, sampun jangkêp 5 taun. Ing nalika punika katrangakên ugi, bilih Rukun Putri sampun gadhah angên-angên badhe ngêdêgakên pamulangan kangge lare èstri. Ing ngriki
nalika tanggal 2 Dhesèmbêr kapêngkêr. Ing sarèhning dèrèng sagêd nyewa panggenan ingkang pantês, sêkolahan wau manggèn
1. Wara: Tajudin, Nur, pangarsa. 2. Wara: Marsidi, mudha pangarsa. 3. Wara: Sasadara,
Kaca iki isine daftar jeneng 37 Keuskupan se-Indonesia sing dikelompokna dadi 10 Provinsi Gerejawi/Keuskupan Agung ditambah siji Keuskupan Ordinariat Militer lan Uskup kepalane. Taun nang jero kurung nunjukaken taun mulaine penunjukan dadi Uskup, sing
title=Daftar_keuskupan_nang_Indonesia&oldid=174636"	Kategori: KatolikKeuskupan neng IndonesiaDaftar sing topiké KristenDaftar sing topiké Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.17, tanggal 11 Maret 2013.
pop, tembang kenangan pop indonesia, tembang
DADI SIJI KANGGE NGLEBURAKEN LARA ATINING ....(sebut nama penderita) SUPADOS MANTUN LEBURE KEGAWA MARING BAYU LAN BANYU KANGGE LANTARANE NGUSAP BADAN ...(sebut nama penderita) MULIH0 MULIHO MULIHO LAN MANTUNAKEN DUH GUSTI ALLAH ...MANTUNAKEN DUH GUSTI ALLAH ... MANTUNAKEN DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA KUWASA"
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 5 Maret 2016.
nuwun KangBoed. Dongake kulo lan poro rencang mboten lali karo
tate bangkit karya | cinacahkên ing wêsi sawêntis rampung | wus lêpas ing lampahira | ing marga datan winarni ||
ing wong pundi (n)dika | lan ingkang sinêdyèng kapti ||
saking Yahman nagari | sêdyaning driya nakingsun | ingutus ngambil unta | Katim angling paman yèn (n)dika panuju | kandêlakèndêla. wisma kawula | mucang anginuma warih ||
4. Bêgja yèn manggiya paman | panêkulan inggih sae abukti | gampil yèn sampun atuwuk | lajênga alêlampah | sukur sèwu lajênga ing
Katim mojar paman lamun suwawi | jangkêpa ing pitung (n)dalu | wontên wisma kawula | anglêgakna pun paman ing manahipun | Baduwi lon saurira | yèn sampuna ngudur inggih ||
7. Asangêt ngudure anak | dede-dede lampah ingkang agampil | luwih sangêt luwih ewuh | anak dede kinantha§ Prayoginipun / kinandha /. | Katim angling paman kawula ayun wruh | manawi inggih pun anak | sagêd angapèn-
prabu ing Yahman | wong kang aran Katim Tahyi bangsanipun | ingsun kinèn mêjahana | murdane kinèn anyangking ||
puniku | manira paman kang sagah | mirantèni amrih kêni ||
11. Kadi pêjahe kang mina | ingkang sampun manjing anèng piranti | kantun amithês anglêthus | ing sajatine paman | tunggil dhusun kang aran Katim puniku | ing dhukuh punika uga | nanging tanggung sapuniki ||
12. Ing benjing-enjing kewala | karana pun Katim sabên enjing | amêng-amêng anèng (n)dhukuh | inggih kidul punika | ngandhap
kawula andira§ Prayoginipun / andika /. turut | paman tan wande kêna | sampun ngantos ngêntosi kula dènesuk | karana yèn kongsi awan | kasêlak kesah pun Katim ||
14. Lah paman punika pêdhang | luwih landhêp anggonên mêdhang benjing | ri sêdhêng turu akukup | sampun dadi kang
mudhun saking ing kudanya | cinancang munggèng waringin ||
16. Katim sigra api nendra | sarwi kukup
ingsun iki apan utusaning ratu | yèn nuli ingsun pêdhanga | kalle durung wruh ing warni ||
anjrit anguwuh | dhuh anak kadi punapa | polah mêkatên puniki ||
19. Panggawe kang botên layak | dènlakoni ambuwang lara pati | Katim tangi sarwi muwus | paman kadi punapa | jêr kawula sampun sanggup wau dalu |
anyangking sirah-mami |Kurang satu suku kata: maring ratu anyangking sirah-mami. lan paran karsanirèku | paman wong kula lila | (n)dika paman aywa kongsi antuk rêngu | wong suwita ing narendra | abot yèn tan anglakoni ||
21. Baduwi aris mangrêpa | nadyan silih dinukan awakmami | ingsun matur bae (m)besuk | ing gusti rajèng Yahman | ingsun pamit sigra mêsat lampahipun | sinangonan kangge marga |§ Ing babon Sêrat Cênthini ingkang kalatinakên punika kirang kalih gatra kados ingkang kacetak miring kasêbat. Punika pêthikan saking Sêrat
saking ngumuripun | wus tinutur sadayanya | miwiti malah mêkasi ||
23. Prabu Yahman duk miyarsa | langkung suka (ng)guguk angandika ris | bênêr wong akèh puniku | kang padha ngalêmbana | durung tumon loma têka umuripun | lah iya karêpe uga | wis aja sirapatèni ||
24. Kunêng kocap jroning kitab | mashur lamun balapa§ Prayoginipun / balaba /. Katim Tahyi | akathah mèt misilipun | kang para raja-raja | wontên warah yèn agung mupangatipun | nênggih sajrone ing kitab | Jawa-hiral Amaryati ||
25. Ing jaman wuri kawruhan | nênggih kuburipun Ki Katim Tayi | ana turun ping sapuluh | ing anak putunira | Katim Tayi kabanjiran kuburipun | astana kandhah ing toya | jisime arsa dènêlih ||
26. Jisime wutuh kewala | nora bosok tinon kadya wong guling | yèn mungguh ahli tasawub | tiwas tan bisa ilang | dene mungguh ing jaman Ngarab ing riku |
tan antuk cinacat | yèn ing tanah Jawa mangkono abusuk | wong mati katon tan ana | yèn katon sayêkti eblis ||
28. Mung iku kinarya tandha | tandha lamun wong loma iku bêcik | wong kang kumêt iku antuk | nama busuk lan ala | uwis tamat Katim Tayi critanipun |
Astane têngên Matyasta | angling riri§ Prayoginipun / ririh /. reyang iki mung darmi | nuduhakên mring darbèkmu | lah mara
kang rumiyin | Salat kaping kalihipun | ping tiganipun Jakat | kang kaping pat Pasa kaping gangsalipun | Kaji lilima winêdhar | wêrdine sawiji-wiji ||
34. Manèh iki kawruhana | keblat iku ana catur prakawis | dene ta ingkang
kapindhonya | kaping têlu yaiku ngalam Jabarut | Lahut jangkêpe sakawan | sawêrdinira wus ramping ||
36. Anasir kawikanana | uga papat Bumi ingkang rumiyin | Gêni kaping kalihipun | Angin
38. Lah iki Martabat Sapta | kawruhana lungguh lan kurubnèki | apa dene nêptunipun |
MinsalMitsal. ingkang kaping lima | Aj-san kanêm kasapta Insankamil | mring Anyar ingkang kacatur | wêrdine wus kawêdhar | wusing tamat surasa lan anjingipun | pantèn malih kawruhana | Roh sasanga wêrdinèki ||
katampan | patitise tuwajuh ingkang ati | tumêkane rahsanipun | iku dudu srasehan | nora kêna dibêdhagal èstunipun | tumampêg ing Rasa Mulya | gumantung Hidayatjati ||
43. Amung iki mukaranah | kudu bisa iya sawêngi iki | kanggo sabên mapan turu | lah padha tampanana | gya winêdhar wus sagêd sadayanipun |
48. Isih kurang saangkatan | tindak rucah kang ayun koklakoni | nanging tan ngapa-a iku |
sarencangipun | tumurun marang pandhapa | kanthi lagu sêmang-miling ||
1. Sèh Matyasta ngawe gupuh | (m)bacuta marene kaki |
3. Dhalang bang-wetan sadarum | padha pruwita ananging | wènèhan cêkak-cêkakan | pantèn duk anèng Mantawis | apa wus têpung kalawan | Kyai dhalang Panjangrukmi ||
4. Inggih ulun sampun têpung | kulina Ki Panjangrukmi | saking rêmên dhatêng wayang | sabên ki dhalang angringgit | ulun tumut cêlak kothak | anyumping wontên ing kering ||
5. Jajanturaning kadhatun | èstunipun (m)botên apil | lamun upami
lêkasa aglis | janturane Prabu Krêsna | ana kang ko(k)sarasèhi | Pangawe sêmbah sandika | dadya macak amiwiti ||
7. Swara tètèh buntas arum | nênggih nêgari ing pundi | kang kaeka adi dasa | purwa eka mring sawiji | adi maring luwih endah | dasa sapuluh jinarwi ||
8. Purwa kawitan puniku | wênang
9. Kang kapit ing samodra gung | tan wontên kadi nagari | Dwarawati nagri panjang | apunjung mila kadyèki | panjang mring ing adawa |Kurang satu suku kata: panjang maring ing adawa. wus pranyata ing nagari ||
dening | kaapit ing pasabinan | basa nagri ajinawi | de nagara tulus
ratri | aglar wontên ing pangonan | datan wontên dènkandhangi ||
15. Saking tan na dursilèku | nangkoda kang dagang (ng)gili |
tanah sabrang misuwur | maring sakèhing nagari | kaungkulan kasusilan | -ning ratu ing Dwarawati | babasan manglung kang têbah | kang prak
pinunjung§ Prayoginipun / jinunjung /. binathara di ||
20. Pranyata titising Wisnu | sirnaning Hyang Wisnumurti | Bathara Krêsna kang ana | sirnaning Krêsna narpati | Bathara Wisnu kang ana | upama lir suruh yêkti ||
21. Lumah lawan kurêpipun | dinulu seje kang warni | ginigit tunggil rasanya | Krês marang irênginèki | na iku maring papadhang | pranyata Sri Dwarawati ||
kêna ginawe srananing | (m)besuk aprang§ Prayoginipun / ing prang /. Bratayuda | sapa kang dènbêbotohi | marang Sri Bathara Krêsna | sayêkti unggul ing jurit ||
24. Na: padhang pranyata ratu | padhang paningalirèki | têrus datan kêsamaran | tur wruh durunge jinarwi |
jujuluknèki | nênggih Maraja Kesawa | dene ratu ingkang bangkit ||
Bathara Wisnu | dados anèm tur nulusi | ing kajatmikani§ Prayoginipun / kajatmikane /. miwah | munjuli ngapapak tuwin | mrojoling akêrêp lawan | loma naha§ Prayoginipun / maha /. bathara di ||
30. Pratandha pirsa saèstu | saosike kang wadya ji |
32. Ratu Dwarawati èstu | ngupadosan soring langit | dasa tan antuk satunggal | sanyut§ Prayoginipun / sèwu /. tan-
wong kalantih | awèh sandhang wong kawudan | awèh kudhung wong kang lagi | kapanasan miwah suka |
narapati | sri miguna ing aguna | tan ngêndhak gunaning jalmi ||
35. yêkti ginunggung sang prabu | kawibawaning narpati | lan
kamanungsanira | lir Bathara Wisnumurti ||
38. Anganglang jagad sawêgung | ginarbêg ing widadari | salênggahirèng dhadhampar | sang Prabu Dwarawati
Dwarawati. wadya kang sowan sadaya | têka lêrêp sirêp sami ||
39. Sidhêm pramanêm sadarum | nir bawaning walang slisik | gogodhongan tanpa mobah | angin tan purun lumaris | mung abdi kang nambutkarya | kêmasan pandhe myang gendhing ||
40. Kang taksih sami anambut | pandamêlaning narpati | cat kapyarsa ing cat ora | kalawan swaraning pêksi |
wus turut sadaya | datan wontên tumpangso-ning kang ukara | nanging lamun jêjêr ratu ing Ngamarta ||
2. Èngetulun radi wontên sanèsira | Pangawe ngling lêrês ingkang pangandika | wawatoning jajanturan nata purwa ||
3. wontên catur Dwarawati wus kawahywa | ing Ngamarta Madura lawan Ngastina | wontên malih janturan Hyang
4. Lamun jêjêr sanèse gangsal punika | kêdah mirit
pundi aranning praja | lan paraping kang dadya jêjêring nata ||
6. Sèh Matyasta sukèng tyas bêcik bacutna | kang minangka wawaton janturan
ingaran lohe nagara | kaapit ing pasabinan antuk toya ||
10. Ajênawi tulus kang samya tinanja | mirah ingkang sarwa tinumbas sadaya | tur amirah sandhang lawan têdhanira ||
11. Wadya lit sapraja Batanakawarsa | tan wontên kang dipun karilakkên§ Prayoginipun / kalarakkên /. miwah | ingaranan nagara gêmah satata ||
12. Langkung kathahing wadya lit kang gêgriya | ingkang
15. Siyang dalu aglar nèng panggonan samya | botên wontên kang kinandhangkên mring wisma | awit
ingkang sulaya budinya | wadyabala sabiyantu abipraya | tur ratu agêdhe murup oborira ||
23. Awèh payung uwong kodanan punika | awèh têkên wong kalunyon awèh têdha | wong kaluwèn wèh sandhang uwong kawudan ||
24. Abotêna Pandhawa punika gangsal | sami gadhah watak priyangga-priyangga | pambêgane ratu Ngamarta punika ||
25. Wong sajagad dènaku sanak sadaya | wong sajagad gêng alit padha warata | êndaklakonane larane sadaya ||
26. Wong sajagad padha suka asugiha | aku ingkang anglakoni sêngkêlira |
Radyan Arya Janaka anyamirana | nyarambahi kang dhuwur kang êndhèk ika | ingkang agêng kang alit kang cêlak têbih ||
29. Kasrambahan sadaya mring Dyan Janaka | miwah prawan wulanjar tanapi randha |
ala têmbe bêcik benjang | lah punika pambêkane kang Pandhawa ||
32. Sintên jululukingjujuluking. ratu ing Ngamarta | Prabu Puntadewa Prabu Darmaputra | Darmawangsa Prabu Guna-talikrama ||
33. Prabu Darmakusuma Sri Yudhisthira | pramilanya
35. Milanya ajujuluk Prabu Darmawangsa |Lebih satu suku kata: Milanya jujuluk Prabu Darmawangsa. wus pranyata jênênge sri naranata | angaubi ring kulawarga sadaya ||
36. Mila parab Prabu Guna-talikrama | ucul saking tatakramaning narendra | pambêkannya ingkang kaloka ing jagad ||
37. Tan angêndhak gunaning sasama-sama | mila parab sang Prabu Darmakusuma | nyata nglulusakên ing saciptanira ||
38. Sakathahing ingkang lampah kapênêdan | pramilanya parab
40. Lalabuhanira ratu ing Ngamarta | ing sadalu mangsa wontên pêdhotira | pan
bukti | wadya alit datan ana | kang kinaranglakkên§ Prayoginipun / kinatarakkên /. rêke | apa basa nagri karta | tandha wadya lit miwah | wadya tani kang angingu | kêbo sapi bèbèk ayam ||
6. Raina pantara ratri | angglaranglar. wontên ing pangènan | tan wontên kinandhangake | saking kalis ing dursila | kang sami dagang layar | raintên pantarèng dalu | datan kèndêl ing pakarya ||pakaryan.
7. Basa nagri karta nênggih | apratandha wadyabala | saking ing nagari sanès | kathah kang lajêng gagriya | basa nagri raharja |
wong klunyon laku | wèh kudhung wong kapanasan ||
11. Awèh pangan wong kalantih | sapa jujuluking nata | Sri
Binusanan sêsotya di | kang sami angganararas | ilang ing kamanungsane | kadya Hyang Bathara Brahma | têdhak anganglang
lan janturaning Krêsna | sampun tamat mangkya ulun | mêdhar janturan Ngastina ||
18. Wiwit anênggih dumugi | kapit ing samodra samya | makatên ing salajênge | botên wontên kados
nêngênakên bandar agung. basa awukir de praja ||
21. Ngungkurkên parêdèn asri | basa êloh dene praja | kapit ing pasabinane | ajinawi tulus ingkang | sarwa tinandur dadya | murah kang sarwa tinuku | tur murah sandhang lan pangan ||
22. De gêmah pratandha jalmi | kathah kang sami gagriya | basa aripah tandhane | dadya kang sami adagang | rintên dalu tan kêndhat | datan wontên kèndêlipun | basa nagara akarta ||
23. Wadya alit wadya tani | ingkang sami ingah-ingah | kêbo sapi ayam bèbèk | rintên dalu glar pangonan | tan wontên kinandhangan | saking kalis ing
satu suku kata: mituhu prentahe rajèng. tan ana kang cacêngilan | tur gri gêdhe obornya | miwah dhuwur kukusipun | adoh ing kuncaranira ||
25. Basan kang prak manglung tuwin | kang adoh tumiyung samya | atur ing bulubêktine | sabên ing
ngaturi bulubêktinya | ing sabên kala mangsane | lan lalabuhane nata | narendra ing Ngastina | ngupados ngarcapadèstu | satus tan angsal satunggal ||
dasa purwa | eka mring sawiji nyata | adi mring luwih punika ||
3. Dasa sapuluh wêrdinya | purwa wiwitan jinarwa | mangke ta ing Suralaya | ingkang kinarya bubuka ||
4. Iya ing Jonggringsalaka | iya ing Papagyawarna | pae ratu
murwèng kawya | Bathara SiwababujaSiwahabuja. | nuju miyos sinewaka ||
nagri Wiratha | Sri Basukêthi wêrdinya | pratandha ratu kang bisa | gawe swara pamicara ||
19. Sri nata ing Durgandana | ewuh yèn ginawe ala | iya Prabu Masyahpatya | tandha tan wêdi palastra ||
20. Sri narendra ing Madura | Sang Aprabu Kunthibuja | tandha sri bêtah nastapa | Sri Basudewa Madura ||
21. Tandha sri lwih wicaranya | Prabu Bismaka Kumbina | tandha ratu kang nganggya | gêm-agêmaning pandhita ||
pratandha ratu kang sonya | jujuluk Narpati Salwa ||
26. Apratandha ratu ingkang | gèsèh punika wêrdinya | nuwun sampun mung punika |
kadi lagya | papasihan de yèn mênga ||
38. Kadi jalma sasêmayan | nahan ta kaya mangkana | upa-rêngganing gapura | tliti pan namung punika ||
39. Cêbolang mèsêm lingira | sampun kacêkap punika | angling malih Sèh Matyasta | Pangawe kalamun sira ||
40. Kaelingan janturane | ratu ing wayang gêdhoge | nuwun kathah ingkang supe | awit botên nate kangge ||
41. Cêbolang matur manawi | punika kakang Nurwitri | apil ing sadayanèki | wit rêmênira nglangkungi ||
42. Kita durung tau krungu | apa kèh bedane iku | karo
43. Ringgit gêdhog langkung panjang | bubukanya Ilahèngan | Nurwitri pamintaningwang | wêdharêna aja wangwang ||§ Ing babon Sêrat Cênthini ingkang kalatinakên punika kirang sagatra kados ingkang kacetak miring kasbut, Punika pêthikan saking Sêrat Cênthini
tuhunira | kang amurbèng rat kapuja ||
50. Bubukane dènnya nêdhak | nukil Srat Kalimasada | pan katêdhak ing dalancang | dados ringgit bèbèr nama ||
51. Kalampahan jaman purwa | kang dados kalangênannya | ingkang amêngku nagara | ila-ilane punika ||
52. Anggêmahakên ing desa | barêkat mupakat barkat | ing ratu tumrah sapraja | babon maninjak(?) katêdhak ||
53. Rontal dados ringgit purwa | taksih lalampahannira | jaman purwa inggih dadya | kalangênannira ingkang ||
54. Amêngku nagara Jawa | ila-ilane punika | angarjakakên nagara | babonne maninjan(?) nulya ||
55. Pan katêdhak ing wacucal | dumadya kang ringgit purwa | lampahan ing jaman purwa |
amêngku nagri Jawi | ila-ilane mêwahi | rarasing nagari Jawi | babonne maninjan(?) -jati ||
60. Katêdhak ing kajêng miring | dados ringgit krucil nami | utawi
63. Ing sangkane ana jalma | ngêdhog dongèng nopèng ika | ingkang kinarya lampahan | Panji kalawan Kirana ||
64. Na wong tuwa nini-nini | andongèngke putunèki | ingkang anêmbe dumadi | pangantèn anyar supadi ||
65. Gêlis atut kang kinarya | lalampahan datan liya |
2. Eka maring, sawiji adi mring luhung | dasa ya sadasa | purwa wiwitan sayêkti | pan wênange ngucapêna titahing Hyang ||
3. Girinata, sanadyan kathaha iku | kang sami kasangga | pratiwi kungkulan langit | miwah ingkang kaapit-apit samodra ||
4. botên wontên, kadi nagri ing Jênggala | pramila ing
Wardinipun, punjung maring ingaluhur | de ngaluhur datan | wontên ingkang angungkuli | ing kaluhuranne nagari Jênggala ||
loh mring pasawahan | kang tinandur tulus dadi | tur amurah tinumbas sandhang lan pangan ||
10. Wadya alit botên wontên ingkang dipun | karanglakkên dèn ta | gêmah ing akathah yêkti | titiyang kang sami gagriya angrêdda ||
saking nagri manca | awit tan wontên kuwatir | ingkang dipun-sangsayakakên ing marga ||
13. De winastan nagari karta punika | marang kasantosan | de wadya lit wadya tani | ingkang sami ngon-ingon lêmbu maesa ||
14. Miwah bèbèk ayam ing raintên dalu | aglar nèng pangonan | datan wontên dipun-giring | kinandhangan saking kalis ing dursila ||
15. Winastanan nagari harja puniku | marang kapênêdan | de
18. Angaturi ing sapamundhutanipun | lan lalabuhannya | Brawijaya narapati |§ Brawijaya punika asmanipun ratu Majapait, mangka ingkang kaucapakên janturan nagari Jênggala (kasbut pada 4, kaca 252), mila prayoginipun / Lêmbumiluhur narpati /. ngupadosa sajroning kang madyapada ||
19. Satus datan antuk satunggal yèn sèwu | tan angsal sadasa | (m)babati kang sukêt tuwin | angobori kang pêtêng wèh sandhang marang ||
pêdhotipun | mangke pinunggêl kang | amurwa mêdhar kakawin | wus tartamtu wong agung ing jaman kuna ||
pasowanannipun | piyambak-piyambak | kang sowan nèng sripanganti | iya para bupati gêdhong kaparak ||
25. Sakaliwon panèwu myang mantrinipun | kapdhak sakrakyana | jagabaya ingkang sami | têngga kori ing regol ing
kaparak wiryabrajèku | lawan Brajanala | dumugi ing Sitiinggil | sapa sintên kang sowan ing sitibêntar ||
31. Abdidalêm panèkêt panalawèku | kabayan kaparak | nirbaya nirbita tuwin |
tuwin | abdidalêm niyaga lawan majêgan ||
34. Kadi dhoyong pancaksuji sitiluhur | kalèndhèhan bala | kang sowan ambèr dumugi | sangandhaping sitinggil sintên kang sowan ||
35. Kiwa têngên (n)dhak-undhakan sitiluhur | didalêm kaparak | Martalulut
sowan | sampun tartamtu wong agung | ing jaman kina yèn arsa | miyosi siniwakèku ||
4. Ngungêlkên sanjata inggar | ambal kaping tiga namung | kang nyulêt bageyannipun | para nyai narantaka | punapa antawisipun | tangara mungêl sapisan | apratandha yèn sang prabu ||
5. Arsa miyos siniwaka | obah ingkang para wadu | ingkang (ng)gadhahi puniku | kawajiban cacêpêngan | ngudhunkên cêpênganipun | panah gandhewa sanjata | waos tamèng towok tulup ||
6. Yèn têngara mungêl ingkang | ping kalih obah sadarum | kawula wadyabalèku | mirantos panggenannira | rakit ing sajuru-juru | yèn amungêl kaping tiga | obah bupati tumênggung ||
8. Pratandha yèn Brawijaya§ Mriksanana cathêtan ngandhap kaca 253. Prayoginipun / Pratandha yèn
prênahipun | sowang-sowang rakit tata | Patih Kudanawarsèku | kakang Mênggung pangêncanan | wontên punapa
panggênannya | pan arsa miyos wong agung | inggih ki lurah sandika | dhawuh punapi wus atus ||
13. Ênggèh nuli kapirsa-a | kanca kabayan sadarum | prênahna kang padha ayun | anjajari manggonnira | aja na nganti kalèru | panggonanne kadi
kang lênggah ing lantenya |Kurang satu suku kata: ingkang lênggah ing lantenya. angundurkên lantenipun ||
15. Tan antara kang para dyah | kakalih anyothe dhuwung | mudhun saking sitiluhur | (n)dhawuhkên timbalan nata | praptèng ngarsaning
kasur alus | babut prang wêdani luhung | têka nir kamanungsannya | kadya Hyang Cakra tumurun | nganglang jagad ginarbêg dyah | widadari kang linangkung ||
19. Salênggahira dhêdhampar | Brawijaya sang Aprabu§ Prayoginipun / Lembumiluhur sang Prabu /. | ingkang sewaka
prayoginipun / datan /. samirana tan lumaku | tan wontên swara karungu | saking ing paglaran tan lyan | swaraning abdi kang
22. Ajujuluk Brawijaya |§ Ing ngriki Brawijaya sami kaliyan Lêmbu Amiluhur. Limrahipun Brawijaya punika, asmanipun raja Majapahit. Lêmbu Amiluhur raja Jênggala. iya Lêmbu
23. Anyarambahi ing kathah | têgêse wi luwih langkung | jaya mênang wardinipun | wêrdinipun Brawijaya | ratu linuwih satuhu | kathah kawicaksanannya | tuwin kadikdayanipun ||
awit jêngkar angadhatyan | dumugi ing kèndêlipun ||
29. Sabdaning pandhita nyata | pangandikaning sang prabu | tan kêna amindho wuwus | barang kang dènandikakna | sapisan tan kenging wangsul | têdhak saking ing dhêdhampar | arsa
tuhu | Brawijaya Janggalèku§ Mriksanana cathetan ngandhap ing kaca 257. | ayun kondur angêdhatyan | lampahe
murub | kang cakêt ing ngarsa prabu | têka nir kamanungsannya | kaya jawata tumurun | amilanglang ing bawana | widadari grêbêg pungkur ||
36. Kèndêl ing pundi sri nata | dènnira arsa ngadhatun | kèndêl wontên madyanipun | ingkang bale sokasana | ajumênêng sartanipun |
leyangan lare wujul§Prayoginipun / wujil /. myang | nolèh kiwa têngênnipun ||
38. Guruning putri wus tamat | samantên kèngêtanulun | ya Nur saka pangrasaku | cukup turut kang ukara | priye Pangawe sirèku | lah (m)bok iya angapalna | têmbe yèn ana kang ngangsu ||
39. Pangawe nêmbah turira | kajawi wontên kalaku | wêgah saking panjangipun | Sèh Matyasta malih mojar | Nurwitri yèn sira emut | jujuluking para nata | lawan patih Gambuh-ipun ||
1. Nurwitri nêmbah matur | saking rêmên dadya maksih emut | jujuluking ratu jêjêring kang ringgit | gêdhog mênggah para ratu | umpak-umpakaning katong ||
2. Brawijaya rumuhun | de wêrdinya wus kasêbut ngayun | lajêngipun punika namining aji |
alêngkara prabu | wêrdi nguningani yêktos ||
4. Panganggit tingkah tanduk | kapênêdan Sri Tejangkarèku | têmbung wancah wardinipun sami ugi | ing Janggala Amiluhur | ing wau sampun kacriyos ||
5. Sri Kadhiri winuwus | Lêmbu
têgêsipun | kuda aran titihan na awêning |Kurang satu suku kata: kuda aran titihan na iku wêning. warsa tuduh ingkang jawuh | pikir lir dhawah ing jawoh ||
10. Tur padhang rosa pêngkuh | gantya patih Kadhiri winuwus | nindyamantri Jayabadra têgêsnèki | kasagêdan pindhanipun | padhanging wulan mêncorong ||
bangkit awor lêmbut | miwah kasap tilas§ Prayoginipun / têlas /. namanipun patih | Ki Matyasta manthuk-manthuk | wasana ngandika alon ||
13. Pangrunguku wus dangu | unine kang bêdhug iku mau | wus sêdhênge wêktu sêmbahyang Luhur-i | prayoga ngasoa kulup | nadhah banjur wêktu Lohor ||
14. Ingkang kinèn wus mundur | maring tajug nadhah
wayang gêdhog waduaji | akèh kang nora kasêbut | kang padha sumiwèng katong ||
17. Ing jamannira dangu | nganggo winardèn lir kang kasêbut | layang Raja Kapa-kapa arannèki | Mas Cêbolang nêmbah matur | prayogi bilih kawiyos ||
18. Pantèn ing pamintamu | atut anging mung saelingingsun | blêjat-blêjat lungguh lan wêrdinirèki | lothung kanggo cagak lungguh | timbang nyatur alaning wong ||
19. Patih ingkang karuhun | wêrdi parentah iya puniku | ingkang wênang parentah§ Prayoginipun / marentah /. pra wadya tuwin | ingkang kapasrahan tuhu | pangawasa
iya puniku | kang winênang ing sang katong ||
21. Tampi dhawuhing ratu | utawa kang kasèrènan iku | panguwasaning patih
pangwasaning patih parentahkên yêkti. patraping satuhunipun | bêbênêran kang sayêktos ||
22. Senapati winuwus | wêrdi amangku parentah tuhu | ingkang wênang anggadhuh pangwasa aji | pinasrahan angrèh wadu | para
winênang marentahkên tuhu | saolahing pranata ingkang§ Prayoginipun / pranataning kang /. agami | dene ta pakaryanipun |
29. Nupiksa sakèhipun | papan kamuksan sakaliripun | patilasan atanapi candhi-candhi | dene kawajibanipun | kudu
wêrdinipun | dhênggung twin tatindhih yêktos ||
32. Ingkang winênang tuhu | mariksani samubarangipun | ing lêlakon
dadi ulu-ulu | patraping kang panggaweyan sarta wajib | dadi pangayuning laku | sadhengah pakaryèng katong ||
pangampil | dumadi titindhihipun | ngampil pacarèng kaprabon ||
37. Myang ngampil prentahipun | myang papatih warangkaning ratu | mangkya pangkat ariya ingkang winarni | wêrdi padhang miwah luhur | yèku santananing katong ||
38. Ingkang winênang campur | panggaweyan lan pra wadanèki | utawa pra wadana kang santana-ji | wênang sinêbut aryèku |
kata: golongan dèn winênangna. anampèni parentahan | saking ing kaliwonnira | dyan kadhawuhakên marang | golonganne pribadya |
Tarka sangsaya /. sadaya | ing karsa lumuh manawa | rumangsa andarbènana | pangawasanya priyangga | amung ngèsthi angantêpi |
ing panggawe mungsuh nata | de arya-leka wêrdinya | pan wadana pananggalan | yèku ingkang pinitaya | anglurahi para wadya ||
15. Bisa ngrarakit ngrarêngga | bangkit mrantèni sunggata | wêruh aranne kang karsa | lumadi kanggo sunggata | kang tan tumpang-so urutnya | amamardi maring rasa | dhadharan sasaminira | ywa nganti nguciwanana ||
16. Arya-sanguri§ Prayoginipun / Arya-manguri /. wêrdinya | pan wadana pangudharan | yèku ingkang pinitaya | nglurahi
kuwajibannya | amurih ing undhakira | pajêg pamêtuning desa | kang nora lawan rêkasa | tuwin tan gawe pituna | ing parentah lan
nagara | utawa ing lêbunira | gramèn saking manca praja | de Patya-tandha winarni |
tandha yèku ingkang | pinitaya juru dadya ||
24. Pamupu beyaning pasar | de tandhamohi§ Prayoginipun / andhamohi /.
pakaryan ingkang | pancèn olah ing pakaryan | lêmbut utawa kang agal | pinatah
mantês uruting ukara | lawan amatrapkên tata | -kramaning layang kiriman | ingkang bisa ngrakêtêna | ing arênggang sasaminya | miluta nyês krasèng nala ||
sarta ngêkêr wadi ingkang | tumrap ana ing mustakapustaka. | padha anandhang supata ||
31. Kalihe rêksa-pustaka | karyane rawat rumêksa | layang kang pêrlu sadaya | kwajibane mèngêti myang | nyêkêl radatanpadatan. kang kanggya | ana ing sajroning
kawruh kang mawa | cinorèk ing papan ika |
17. Iya iku kang dadi wadananira | wong padesan alinggih |
wong cilik | sajroning padesan | lungguhe saparonya | bêkêl kang kasêbut ngarsi | sikêp winarna | parinti wêrdinèki ||
Ing pakaryan mung ngandhung§ Prayoginipun / ngindhung /. nyagak sakawan | kararahan jinarwi | wong rena yaiku | tan manggon tanpa wisma |
mring wutah rah mami. wuwuh trêsnanipun ||
2. Rinakêt ing risang adipati | pinaringan jodho | lamat-lamat isih sêntanane | saya kandêl pangawulamami | wah sang adipati | wuwuh trêsnanipun ||
3. Reyang aningali saking batin | bangêt nora cocok | ing sabarang kang dadi karsane | reyang bèbèl matur malimpingi | minangka palupi | carita ing dangu ||
4. Nistha madya utama dumadi | nanging tan rinaos | nora enak têmbe lêgêtane | mula reyang banjur nyuwun pamit | mahas
Hyang Widdhi | sadêrma katèngsun ||
Galèthèke amung iku kaki | iya kawruhingngongkawruhingong. | lah wis wanci lingsire têngange | sêdhêng banjur sêmbahyang
ing samangke | wusing tampi ing pitutur jati | sumèlèh ing pasthi | narimèng tumuwuh ||
pangkat saking ngriki | miturut sadhawoh | muhung nyuwun pangèstu harjane | Sèh Matyasta
ana kang sarju atine |Lebih satu suku kata: lamun ana kang sarju atine. ngatêrake reyang anglilali | ngiras tuduh margi | nanging yèn wus tutug ||
19. Talatahing Cêpaka wanadri | baliya ing
wanadri | ing wanci sadhawoh | samya kèndêl angling Ki Pangawe | punika (ng)gèr ingkang dènwastani | Capaka wanadri | ngalèr ngetan
mundhu kêcapi bêsaran | gowok sawo salak blimbing | dhuwêt kalayu siwalan | gêdhondhong bogêm talodhing ||
bungkil | sampêt ron kang kukuluban | wade bêras anambungi | pêthak
Rahayu sadayanipun | agung paedahirèki | pikantuk daulat bêgja | sandhang rêjêkine mintir | tumrap kang ngangge kang (ng)garap | dene dina
angacêmil | marang êndi ika baya | lèrèhe wong bagus sigit ||
46. NamunNamung. kang nèm rayatipun | Kyai Pangulu Jamali | ingkang nora katilapan | kinodhol saparannèki | wus têtela dènnya raryan | anèng surambining masjid ||
47. Gêgancangan asung wêruh | marang ing lakinirèki | kyai ulun atur wikan | wontên dhatêngan ki santri | cacahipun tiyang gangsal | ambêkta tarêbang kalih ||
48. Sêmunipun santri nglangut | saking tanah kilèn kyai | sakêlangkung mêlasarsa | sami nèng srambining masjid | kajawi karsa
52. Kasagêdanira mashur | rapal makna murad wasis | dhatêng raos wus sampurna | gêndhing-gêndhing amumpuni | ngèlmu singkir wus nêlas |§ Kirang sawanda, prayoginipun / ngèlmunya sikir / = sihir. kathah kang sampun udani ||
53. Criyose nalikanipun | wontên kajoran utawi | wontên krajan Paricara | talatah ing Wanagiri | angêdalakên mangunah | langkung ajaib-ajaib ||
54. Lawan sintên tiyangipun | ingkang kanggenan gus santri | wus dilalah karsa Allah | andhatêngakên rêjêki | kados pados pasugihan | mila kang sampun
56. Uwis dadi kwajibanku | kudu (m)bêciki têtami | sukèng tyas ling wau mila | kiyai kula-aturi | nuntên-nuntên
sarju | mila panuwuningwang | kaparênga ing panggalih | ulun lèrèh wontên ing srambi kewala ||
kyai pangulu ngling malih | sêrêp ulun saking êmbok jêngandika ||
10. Nyaiulun ingkang mudha | cariyosipun taksih |Kurang satu suku kata: cariyosipun duk taksih. nalika wontên Kajoran | sarta wontên Wanagiri | saking kang sampun uning | para sambiwara bakul | Cêbolang mèsêm lingnya | sampun pitados pawarti | èstonipun
11. DayaipunDayanipun. mung pariman | ki pangulu anyêblèki | iyah kok sing ora-ora | èstune ulun wus myarsi |
12. Saking adrênging kang karsa | Gusti Allah anjurungi | mangke sabakdaning Ngisa | ingsun sowan atur uning |
13. Pangulu nolèh mring wisma | èh rubiyah lamun uwis | (ng)gonmu ngrukti suguh nadhah | mara ladèkna
baris: 8i. nyamikan lan wedang sumingkir nganan ||Kurang satu suku kata: nyanyamikan lan wedang sumingkir nganan.
14. Rampung panataning nadhah | pangulu angling mring rabi | karo padha bagèkêna | marang anakmu ki santri | ywa taha-taha sami | sanadyan nêmbe katêmu | rasaning manahingwang | wus kadi
17. Cêbolang alon lingira | bilih kyai amarêngi | wontên wisma lit kewala | (ng)gih ênggèr langkung prayogi | èh nyai dènabêcik | piranti lan susuguhmu | esuk wedang sarapan | suguh nadhah siyang ratri | nyi pangulu
têkane tanpa nyênyangking | nora cidra ujare wong sambiwara ||
20. Iki wujude mangunah | baya kanggo têlung sasi | nora tuku iwak uyah | nahan wancine ngabêkti | Luhur Ngasar Mahribi | atanapi Ngisanipun | Cêbolang sarencangira | amung anut Ki Jamali | bakda Ngisa sowan marang kabupatyan ||
21. Sang adipati alênggah | nèng pojok kilèn pandhapi |
nuwun inggih sandika lèngsèr sing ngarsa ||
23. Sapraptanira ing wisma | awarta mring rabi
siyang ing kabupatyan | gêlakan anambutkardi | mangke ratri wêdhare amangun suka ||
29. Anuju wulan purnama | lir raina padhangnèki | badhe nèng wetan pandhapa | ênggènning
warni | padhang bulan binantonan obor samya ||
31. Myang kang saos palataran | pati§ Prayoginipun / patih /. mantri lan prajurit |
cancingan | sinêrbèt putih tulyasri | ingkang angladèni |Kurang satu suku kata: ingkang anglaladèni. pawèstri samya
Prayoginipun / ingolah /. | miwah woh-wohan mawarni | samya rumat cumawis | latar ginêlaran sampun | lampit
santrine kabèh ngiring | gêdhe cilik luwih satus | wong nonton pan atusan | klêbu abdine dipati | nadyan jalma padesan kenging kewala ||
38. Pan parentah sang dipatya | bukakna manahing alit | marma wong
kalihan Anjar Asmara lan Ratna Asmara. Cariyos Sandiwara karanganipun 'Solo di Waktu Malam' kadadosakên buku (1950) tuwin film (1954). Buku karangan sanèsipun 'Sum Kuning' (1971) tuwin buku 'Perawan Desa' (1981) kaolah dados film.
Ing jaman revolusi phisik wontên ing Sala, mimpin PNI, Staf Divisi Barisan
kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir Nopèmbêr 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Salajêngipun aktip ing politik (PNI, Akting
Malay: Burung Bangau Air, Burung Pucung Seriap, Burung Serandau, Burung Seriap,
peteng ndhedhet nglimputi, geger sakehing lelembut, setan sami
panasipun, sinigeg Sang Hyang Semar, Togog nguni kekalihe martapeng Rebabu Arga.
Sang Hyang Togog Sang Hyang Semar, lami martapa ing wukir,
Sang Hyang Semar angandika, Ki Togog wonten ing pundi (2) Demit kagegeran, gara-gara ageng prapti, gonjang-ganjing kang bumi, prakempa lan sindhung riwut, peteng dhedhet liweran, kekuwung lan obar-abir, pan gumludhug swarane kocak kang
Sultan Ngerum, utusan mring pandhita, Syekh Bakir ingkang wewangi, masang tumbal saking gunung tanah
ing ngarsanipun, Syekh Bakir sang pandhita, waspada tyang kalih prapti, redi Tidhar dumrojog ing ngarsanira.
Syekh Bakir lon angandika, ki sanak tiyang ing pundi, manira nembe tumingal, marang pakenira kalih, sira arsa punapi, duk prapta ngarsaningsun, sanghyang Semar lon turnya, inggih tanah Jawi mriki, prelunipun kawula pinanggih tuwan.
Angsal sangang ewu warsa, nunten hamba mudhun mriki, dhedhukuh ing redi Tidhar, saweg angsal sewu warsi, sataun langkungneki (4) Sang
pulo puniki, sayekti dede jalmi, dhanyang tanah Jawa ulun, ingkang sepuh priyangga, putra Sanghyang Tunggal, nenggih kang jejuluk sang Bathara Manikmaya.
Sanghyang Semar nggih kawula, Sabdapalon inggih mami, peparab Ki Nayantaka, ratu dhanyang tanah Jawi, sejarah duk ing uni, duk babu kawa rumuhun, nglunturken kamanira, binuwang pinupu dajil (5) Pan pinuja
Dene kang Togog punika, tetesing peksi sendari, sun cipta pan dadi jalma, pan dados kanthi mami. Mila kawula mriki, manggihi marang sang wiku, arsa taken wak ingwang, dhumateng
sadermi, pan dinuta Njeng Sultan Ngerum Nagara.
Iya kinen ngisenana (6) jalma marang pulo Jawi, dimen padha gaga sawah, ambukak sakeh wanadri,ingkang sun gawa mriki, jalma saking Keling iku, kehe rong leksa somah, wus karsanira
Ngerum, sri narapati kang dhawuh angiseni, jalma ing pulo Jawa iku, kinen ambabatana, nging kawula suwun sang yogi, binerata tenung
winatesan benjing rongewu lan satus taun, iku pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus tahun durung ana ratunira.
(7) Jalma durung duwe tata, wong iku pan kadya peksi, yen wus jangkep satus warsa, seket siji
Galuh punika, seket taun lamineki, sirnane Galuh nagara, nuli ana ratu malih, nagri Sindula aji, umure
inggih, nagari satus warsa laminira, tuhu sekti pinunjul, kagodha ing iblis laknat, nenggih malaekat Dajil
(8) Nulya satus taun sirna, pana
Satus taun nulya sirna, Gusti Allah anitah ratu malih, Koripan kadatonipun, satus taun laminya, turun
dene si Togog punika, angaliha si Jodeh Santa benjing, titis Batara Wisnu, aja ta sira pisah, pan jumeneng ing Janggala kuthanipun, aran Kudarawisrengga, digdaya prawireng jurit.
(9) Satus taun nuli sirna, pan Hyang Suksma anitah ratu malih, Pajajaran kutanipun, saksirnane Janggala, satus taun Pajajaran sirna
Poma sira angestokna, krana iku luwih sangking prayogi, dene Togog iku besuk, dhukuha las Lodaya, anglurahi sakeh dhemit alas mriku, sasirnane Pajajaran, Hyang Sukma nitah narpati
Tiyang jawi kathah nilar, gama kuna nut agama Ngarabi, kutha Demak umuripun, suwidak taun sirna, turun tiga panjenenganira ratu,
(11) Amengkoni tanah Jawa, wiwit iku dumugi ing Mantawis, sewu limangatus taun, sawarsa langkungira, umurira satus taun sigra gempur, aturun kaping
Lakune wong keh pitenah, pada lali sanak kadang pribadi, akeh khiyanat laku dora, jahil panasan, lawan suda
becik (12) Jaman Sengara puniku, keh anak lali bapa, supayane sangsara ingkang tiniru, laku dur sangsaya ndadra, wong keh kapanjingan iblis
Kang mungsuh pan samya rusak, ingkang wani prasamya anemasi, tumpes tapis ingkang musuh, balane mung Sirullah,
kadatonipun, juluk Sultan Herucakra, enak atine wong cilik
Pajege wong cilik benjang, sawah sakjung setaun mung saringgit, pancenipun sang aprabu sewu sawulanira (15) lamun langkung saking sewu
jumenenge sri nata, sirnanira ing kutha Ketangga iku, nuli ana ratu kembar, pernahira kuthaneki
Saloring redi Baita, ingkang siji kuthane iku benjing ana ing Madura iku, seket taun laminya, sasirnane nuli ana ratu besuk, ngedaton Waringin rebah, ya amunga seket warsi
Telung puluh sanga sirna, sampun jangkep umure tanah Jawi, Gunung Sumbing nuli guntur, Mrapi mubal
JANGKA TANAH JAWI MENIKA INGKANG GADHAH BAPAK M. KARYAHARJA
DADOS BOEKBINDER ING BOEDI OETOMO SURAKARTA
am Sakmeniko bilih sami maos malih serat meniko. Ontran ontran wonten tanah jawi kadosipun woten peneripun. Sumonggo di pun waos kanti titi.
February 13, 2010 – 5:31 pm Agunging roso karono iling lan waspodo
January 18, 2010 – 9:19 am Ya setuju dengan sabda ,
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN
sugeng ambal warso...mugi2 langgeng terus lan ajeg nguri2 kalestrenipun wana......^^BalasHapusBalasanLozz Akbar19 Maret 2012 15.42Inggih.. matur nuwun Bu Guru..salam sayang damel murid-muride nggih...
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 15 Maret 2016.
tenan, saiki wes gak onok seng ngunuiku.
Sekar Dhandhanggula Tinggalanipun para leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan.
Sederek kita ingkang sekawan, inggih punika : ingkang lair sareng sedinten saking ing marga ina (Baga). Wondene ingkang mboten medal ing marga ina piyambakipun dados makdum sarpin. Jumenengipun dados wewayangan kita, sedaya wau
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika
BatangKabupaten BatangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.18, tanggal 12 Februari 2014.
yo awak’e jejeg wong setange dhuwur. Bedho karo vixion sing posisi sikil’e nekuk lan awak’e mondho mbungkuk (mondho resi sithik).
nek urusan mesin ro tenagane iseh ampuh vixion.
rem ngarep’e lembut dadi narik’e kudu mondho jero.
jian heezzz numpak NMP emang dadi gagah,nek
ketoke samsoyo sugih ki.. gaweane akeh tenan! manstab!
WengiBengi kuwi Raharjo nglembur&nbsp;
kudu dirampungake. Mi­nangka teknisi pabrik, dheweke pancen manut lan tekun
marang reh prentahe pimpinan. Kaya sore mau nalika dheweke
di­pren­tah pimpinane. “Mas Jo, aku njaluk&nbsp;
tulung. Bengi iki penjenengan nglembura ya. Ana mesin pabrik sing ... Sapepake
Waringin SungsangSejatine sing arep takaturake ing kene wis suwe kedadeyane.
lawe kang nyambungake watu akik kuwi klawan dalan
leren nresnani sawijining pawongan… dudu merga pawongan
engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng sederek-sederek engkang kerso maos. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco konco ingkang manggen wonten
kangge kesempurnaan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken
bilih buku alit puniko mengku datang pinten pinten contoh pidato engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng sederek-sederek engkang kerso maos. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco konco ingkang manggen
gawe apike kabeh, opo sing ono ning dapurmu(rumahtangga) kui dadi simpenanke awakmu cah loro, mulai saiki
rong tahun. Dijogo awakmu dewe-dewe. Awakmu iku dadi kelambine gawe liyane.
Itupun custom..:p Ora popo broRejeki wes ono seng atur Wong kulo upgrade sitik 2 waeHaha..Iyo bro..Tp yo kudu onok usaha teko kene pisan..Tp rejeki tetep d atas seng ngatur..Mngkn dorong saiki aku iso entok kyk ngono..Hehe..Haha.. alvin_So_leeBrigadir Jendral
Itupun custom..:p Ora popo broRejeki wes ono seng atur Wong kulo upgrade sitik 2 waeHaha..Iyo bro..Tp yo kudu onok usaha teko kene pisan..Tp rejeki tetep d atas seng ngatur..Mngkn dorong saiki aku iso entok kyk ngono..Hehe..Haha..Haha
Tetanduran wiji katutup (Magnoliophyta utawa Angiospermae, diwaca angiosperme kanthi "e" pungkasan diwaca dawa) utawa tetanduran ngembang iku klompok paling akèh jinisé saka tetanduran sing urip ing dharatan. Jenengé dijupuk saka ciriné sing paling khas, ya iku ngasilaké alat réproduksi wewangun kembang utawa amarga bakal wijiné kabungkus déning karpela utawa godhong woh. Ciri sing paling keri iki mbédaaké saka klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
Ngringin Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
2. Candi Lumbung (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo
3. Candi Bubrah (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo
4. Candi Sewu (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat, pêparingipun kangjêng tuwan residhèn, kang katitimangsan Surakarta kaping 28 wulan Juni taun 1838, ingkang mungêling sêrat. Sarèhning kangjêng tuwan ingkang wicaksana guphrênur jendral. Benjing tanggal kaping 15 wulan Juli ingkang sampun kalampahan tindak wangsul dhatêng ing Surakarta, kangjêng tuwan residhèn badhe amirsakakên pamanggihipun, mênggah papriksanipun. Ing sêksi kalihan têtiyang ingkang tumut ambêsmi griya pos ing Tangkisan. Punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kainggalêna ing papriksanipun ing prakawis wau, tumuntên angaturna dhatêng ing parentah, ingkang sampun kalêrês ing kalêpatanipun. [ka...]
[...lêpatanipun.] Lajêng kula kadhawahan amratelakakên, ing kangjêng tuwan residhèn, mênggah ing kadadosanipun.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn, mênggah aprakawis pun Sêmararêja, sapanunggilanipun têtiyang ingkang sami ambêsmi griya pos ing Tangkisan. Kathahipun tiyang 29, ingkang sampun minggat wontên ing res- êresan kalih, dados kantun 27, punika sampun sami kula rêmbag. Mênggahing karampunganipun
prakawis têtiyang pasakitan 27 wau, ingkang kalêrês kenging patrapan paukuman. Punapadene ingkang kalêrês luwar saha mawi kasumpah, sampun sami kawrat ing sêrat rèngrèng sadaya. Wondening sêratipun rèngrèng karampungan tiyang satunggil-tunggilipun. Inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn, asarêng kalihan sêrat kula punika, [pu...]
[...nika,] ingkang mugi kapariksaa ingkang têrang, kula sumôngga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn.
Katur ing dintên Sênèn kaping 5 wulan Rêjêp taun Je, ôngka 1766.
Sampun kaserat ing sabdhaning Palon Dumadi Ingkang Murbeng Jagat Royo
"Sakderenge nggeh mireng-mireng mawong, tapi dereng yakin. Lha bareng rame ditulis lan diberitakne meniko, kulo kalian tanggi-tanggi meniko lajeng ngertos. (
menawi deso mbangun nopo kimawon, mesti wonten tarikan. Lha sakniki sampon mboten, sae lah
ngagem 110mb.com mawon mas.. soale luwih gampil.. tp mboten saget
Anggitanipun swargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat I. Nayaka dalêm bupati kaparak kiwa ing nagari Surakarta.
Kaêcap wontên ing pangêcapanipun tuwan N. V. Mij. t/v. d/z ALBERT RUSCHE & Co, Surakarta, 1919.
mawarna tanpa wilangan | lah ta rêke pilihên salah sawiji | disêngsêm mantêp nandhang ||
3. aywa kôngsi luput jroning urip |
sirèng wuri | nyandhang rusak turu tan kapenak | mangan yèn enaka manèh | lungguh prênah tan aub | sanak
5. katri dora wicaraning lathi | papat manungsa watak sungkanan | sato kewan
pirabara yèn antuk | sihing Gusti kang nutuh prapti | wuwuse acêcala | bênêr pêthèk ingsun | ngong rewangi biyèn mula | yèn si anak mulya kaul ingong dhingin | sapêngadêg kang wastra ||
7. iku lumrah ing môngsa puniki | dhingin ana mantri
suwitanana | supaya glis bisa rêke | dèn sarupa lan guru | ywa gingsir yèn rina dol kardi | wus wiyah ing kawula | ngur êndi
ing ngarsa | kya patih sawêwêngkone | nadyan mring carikipun | lamun datan gaduk mring carik | nadyan mring
12. sadurunge antuk wirya kaki | ywambêk [ywambê...]
[...k] nutuh mancèni mring praja | dumèh tan asih dhèwèke | pagene winginipun | sira dadak muruk mring nagri | yêkti kèh kang mangkana | pra pandhita kathung | iku ran wong sukan doyan | lumuh sênêng suthik ala kudu bêcik | muwus tanpa ukara ||
duk magange mring Sang Prabu Maèspati | Sang Sri Arjunasasra ||
16. Suwônda maksih Bambang Sumantri | nuwun karya binantokna ing prang | tulung Manggada yudane | kang ngêpung sang aprabu | ing Ngindarba sri
narapati | punika kang rinurah | mring Sumantri rampung | ulihe
mung ana iribipun | duk ing Pajang radyan ngabèi | nuwun karya amanah | Arya Jipang ripu | tinrekah srananing guna | sinumbaran saking sakilèn bênawi | Panangsang gêbyur nglanggang ||
18. wantu siji nèng sajroning warih | jêr tan kadya baya nèng jro toya | budia aglis rusake | mêntasira sing banyu | mung linawan lan turônggèstri | gampang gyannya micondhang | iku srama têlu | mung wani guna lan srana | saundure ginanjar bumi Matawis | majêgan karya dhomas ||
19. dene jaman ing môngsa puniki | amung sabobote badanira | iya mung sapakolihe | dene yèn sira antuk | ing kawiryan sihing narpati | kang bisa matah-matah | ing
21. aja mêksa wong sayah ing kardi | aja mêksa wong luwe ing karya | yèn sak cênthula wuwuse | duraka jroning kalbu | lan ywa prentah angolah-ngalih | yèn durung wus ginarap | têtêpna karuhun | utamane mêmuruka | marang kriya
siku | tukang batu polanirèki | gambar tumraping kartas | cacah ukuripun | ywa slaya gêng ukurira | miwah cacah pakakèn dim-dimannèki | pae lan wong sewaka ||
24. yèn sewaka ngayunaning gusti | aywa kolêt basa wêwangsalan | karya ringa tyas liyane | antuk rênguning
25. aywa juwêt guyon lawan micik | padha uga lawan basa lambang | prajana kang ngrucahake | sanadyan mung amuwus | gantya
sawiji-wiji | kuluka kaelingan | sêsumpinga etung | ing bôndha miwah bagean | akulambi lang-lang sabarang prakawis | kang maksih dadya rêmbag ||
28. rêke tatakramaning praja di | sumawita rêsêpa ing madya | suminggah rèh kanisthane | mring kautamanipun | sêngsêma dèn kadrêng pawèstri | lamun ingandêl sira | marang ing sang ulun | poma aywa andaluya | wong ingandêl sayêkti akèh lirnèki | anèng ngandêl mas rêtna ||
29. ana ingandêl wastra artèstri | ana ingandêl [i...]
[...ngandêl] marang kawignyan | ana
nastiti gêminta | sathithik ana gampange | yèn arta iku amung | ywa gumampang ywa melak-melik | lan paham surupira | wuwuh
kanthi | aja lumaksana yèn tan padhang | ywa silih ngungkak swarane | dèn awantêr ing wêktu | aywa kulêt sêmon bêbisik | dadi susuhing setan | utawa yèn samun | yèn kêna sira selaka | anadene yèn ingandêl sarwa wadi | netrantara sing sama ||
iku kang ingaran ngati-ati | yèku prayogane ponang clarat | yèn manungsa panulade | amawa unggah-ungguh | yèn mênênga
antuk printahing nata | sinambadèng sêmu | anjanggilêng sarta ngucap | yèn punika wontên dhawuhe sang aji | mundhut arta mirunggan ||
37. tur tan nyata karsaning narpati | yèku aran tingkah kumandaka | tur dudu yêktine banthèng | suka mulat wong gugup | aglis antuk arta lan
prang aywa angruhuni | acêcikat ing swara pralêbda | tur dudu kwanène dhewe | ngêmpèk grubyuging batur | iku ulun wus ngudanèni | lawan aja anyêgah | marang sihing ulun | mring kônca sasaminira | lawan aywa kumawruh guna sakalir | yèn datan wruh priyôngga ||
kumruwuk | yèku wong edan kêdadak | sayêktine
ingkang nganggit doyan awis | kaduwunge kapatya ||
42. aywa anglêluri nginum kaki | mêdhar
sukane yèn angrungu | bakal ana parentah dadi | kang durung kalaksanan | ki pêngung ambêrung | barang kôndha marang tôngga | pangakune barang parentah kang dadi | rêmbag
aran Kiyai | Bèi Rôngga Supatra | iku sukanipun | adol omong yèn sinêtyan | mring wong agung miwah marang pra bupati |
kridhane ngrong prasanakan | kang lanang dèn kamulèni | yêktine kang pawèstri | pinrih pundhuh siyang dalu | batin arsa binedhang | iku dadi wisa yêkti | tri candhala pamurunging guna wirya ||
2. dhingin candhala ing arta | kapindho marang pawèstri | ping tri candhalèng pangucap | iku wisa tri prakawis | rêke aywa nglabêti | kadya kang kocap ing dangu | jroning Panitisastra | ana wisa rong prakawis | wong mêmangan tan ajur nèng jroning badan ||
pangrèhnya nênitèni | ing wiji sawarnanipun | wiji sawiji mawa | mangsane mawa pribadi | ana kapat kalima kanêm kasapta ||
7. wolu sanga kasadasa | dhêstha sadha kasa tuwin | ing karo lawan katiga | ana maning nênitèni | tanggaling lintang piyi | lintang bagor lintang
tumanggal sayêkti | byuha pangêkêsing gêlar | prit-anêba iku ugi | lan rumêksèng prajurit | ywa kurang mangan lan nginum | samêkta warastranya | wêwekanta kang mumpuni | jroning aprang aywa kasêlan ing meda ||
13. mung lagya pucuk kewala | iku pangolahing jurit | mawarna rèh bayantaka | rêke lamun tan kadugi | amung èngêta maring | urip ywa dadi pêpikul | bagya yèn bêtah nglapa | tan mangan sajêge urip | kang mangkono nging wuwus yêkti dupara ||
14. yogyane urip nèng donya | kang kaprah nyandhang lan bukti | bulèh sato tanpa
manungsa | ana bojane pribadi | ewuhe manungsèki | yêkti gampang dadi wêdhus | mangan datanpa arta | sathithik siksanirèki | nging kang
16. mangkono pêpadhanira | balik sira dadi janmi | ana mung woh sira pangan | sat rasa bujanirèki |
juti mangkana | mèt darbèke kang sudarmi | cinolong lamun tan angsal | mrambat kulawarganèki | warga wus mrayitnani | narajang têtangganipun | saya wuwuh jajahan | wuwuh gêndhing wuwuh wani |
botohan lan sêrètnèki | myang blônja maring ringgit | èsême owêl yèn mutung | yêkti iku marganya | poma aywa anglakoni | yèn nglakoni pacangan dadi pranteyan ||
25. tanpa wus yèn cinatura | kang nistha papa kaswasih | yêkti yogya nyingkirana | kang wus kawuwus [kawuwu...]
[...s] ing ngarsi | nahan lumakyèng kardi | bisaa sira angukum | ngukumi marang badan | ing badanira pribadi | supayane ywa kênèng ukuming liyan ||
26. kôngsia kokum ing liyan | dadya tiwas nèng praja di | kathung maha nistha mudha | dadya
ajinipun | wong agung lamun lagya | ana ingkang dèn langêni | datan ketang rupa paksi kayu wilah ||
28. yèn kapanujon ing karsa | wus kocap ing Tekawêrdi | ijo kuning abang-abang | rarywalit bungah tan sipi | dene wong agung kaki | ana ta sêngkêranipun | aywa asring pinadhan | ing kaluhurane kaki | ing laire dèn èmpêr
ngèmpêr sira | yèn durung dèn kaluluti | dèn yungyun sira ngèksi | nging aywa sira gadêbus | lumaku pinaringan | karana sira wus kaki | sinung wirya lir singa upaminira ||
30. bênêre sira wus bisa | nganggoa sapantêsnèki |
marmane aja kasmaran | ing panggunggung ing pamuji | yèn kasmaran sayêkti | padha uga barang cingkluk | tan antuk dene sira |
sinuksma ingadu manis | yèku ran udanagara | pama wong mêdal jro puri | sinungan gantèn maring | ing bibi uwa sadulur | iku aywa
udanagari | tan wurung arta puniku | ya saking gêdhong ingkang | kinarya bayar sayêkti | tur yêktine sangu epok saking wisma ||
36. arsa binayar ing wisma | bok
biyung sami | gusti mitra lan krama katri samanya ||
38. toya rêngka darma putra | toya kinarya upami | pinêdhang ping sèwu sajam | sayêkti tan wurung pulih | siti rêngka upami | sujanma maring sadulur | yèn ana basa ala | lir siti ing môngsa katri | yêkti nêla bumi bêlah
sapa wruh rapêtnèki | atose lan kuwatipun | rêke ewa mangkana | yèn nuju kridha nêkani | sela pêcah sapa saguh mulihêna ||
41. sayêkti siji mring kathah | wit andhap marang ing nginggil | agêng sing alit marganya | wrêksa crah ingkang nastuti | sayêkti saking kêdhik | yèn adat lumrahing kayu | wêkasan marang kathah | tumêka pêdhot nglakoni | marma rêke dèn prayitna tatakrama ||
42. kaya ta kridhaning praja | mring prentah kang ngrèh ngranggoni | santana alingan putra | pangukir pucuking wali | wadung
46. eling mring kang wus kalakyan | sinau kang durung bangkit | môngka tatal tinulisan | supaya tan kêna lali | tinula nuli-nuli | ing kawignyan-
48. tapane wong nèng jro praja | paseban pratapannèki | sasat wukir guwa-guwa | tapane kalamun
sarta lawan wuruk | tan kêna pilih sawiji | mungguh pangrèhing tumuwuh | yèn arsa milih sawiji | wurung bêbakal tanpandon ||
2. krana ngapa ing urip wajib mêmuruk | marang anak putu tuwin | kaponakan miwah batur | kudu ngarah ngirih-irih | istha manisan satenong ||
3. kèh warnane ana jae blimbing wuluh | ana ingkang jêruk
padha lêgi rasanipun | sababe dèn rèh ing gêndhis | nging dhasare mêngko muncul | jae pêdhês nanging lêgi | jêruk kingkit lêgi aor ||
5. nadyan kêcut rasane balimbing wuluh | nanging ana krasa manis | tan padha katela gantung | manise tan dèn regoni | padha uga lan baligo ||
6. loro iku jêr dhasare bangun turut | kêmbang tongkèng lêgi wangi | iku lire kang wêwuruk |
karuh | yèn karêp yogya nglanggati | mangkono maning yèn tambuh | aja sira aming kalih | tuwas êsak marang panggoh ||
10. nging ywa sêpi lamun jinalukan
mring wong luput | yèn sapisan dèn pelingi | lan bungahna ing tyasipun | yèn mêksa narajang maning |
mancèni tunggale iku | tan bêcik ingkang pinanggih | iku wus jais mangkono ||
sajake dhewe ngêdhungkrung | yèn ngalêm duwèk pribadi | datan ngumani têtamu | suraweyan astanèki | idune pating salêmprot ||
21. yèn mêrdhayoh iku marang ing wismamu | dèn gêlis sira nyuguhi | supayane enggal mantuk | mring badan aja
wetan kulon gènnya lungguh | yèn lor lurah prênahnèki | dadi sineba kang dhayoh ||
23. sarta pasang tatakrama padha lungguh | wus bagean anakoni | ki wisma marang têtamu | kang dadi praptanirèki | mung kangên [ka...]
[...ngên] awating dhayoh ||
25. wus adate nganti sêlaning pamuwus | lan lêjar netyanirèki | aglis wêca ponang tamu | kang dadi karyane prapti |
27. lamun tamu iya ana kang jinaluk | yèn sira lêga anuli | asungna ingkang satuhu | aywa aglis saguh kaki | yèn kira durung sayêktos ||
28. watak anom akèh sring angumbar sanggup | ngêngêmbangi doranèki | iku aja dèn sinau |
kawruh | wêkasan nyupêt pangaksi | tuna lair tuna batos ||
32. pasamuwan dipun amot ingkang emut | yèn ana
caritanipun | tutuga caritanèki | tur sêsêg ingkang cariyos ||
35. dene sira besuk yèn dadi wong sêpuh | yogyane patang prakawis | wong tuwa mring anak putu | supayane dèn ajèni | wong tuwa marang wong anom ||
38. dene ingkang ingaran saloka pêcuk- | pêcukilan têgêsnèki | alingane pêksi pêcuk | ana parentahing
manuk dhuwur | mulane tan anèng warih | ingsun nyata awak goroh ||
41. kangjêng nabi parentah mundhut pang kayu | wrêksa
44. sayêktine sae mliwis lawan pêcuk | yèn mliwis ngamungkên nglangi | tan bisa mencok ing luhur | tan kadya pêcuk kang paksi | dibya slulup bisa mencok ||
45. dene kayu cukilan dhapuring kayu | sumendhe datan mandhiri | yèn pinisah têmah nglumpruk | iku sloka kang winuni | pêcuk mênyukilan yêktos ||
46. yèn manungsa mindha cukilan lan pêcuk | pinrentahan saking jawi |
wong ing jro pangakunipun | saking jro ngaku wong jawi | ala lire
tunggal bênggangakên wong palakramèku | yèn wus antuk aningali | karone maring sirèku | yêkti sêngite kapati | tan enak lir kang
duli | si lorèk pating calerong ||
[...lêr] mêsat santhiyêng wus prapta pangguh | hèh macan sira bilai | [...] |Kurang satu baris: 8u. [...] |Kurang satu baris: 8i. si banthèng jaba binadhog ||
55. gro lumumpat tuduhna lalêr gonipun | lalêr mencok sirahnèki | sarta tuduh mring gonipun | prapta panggah durung angling | si banthèng kasêlak bêkos ||
56. sinaruduk macan nglumba banthèng nubruk | wiwit. bêndha bibal kaplipis | sirah banthèng gabul pulut | babaking klika lir gêtih | lalêr
patitis | si banthèng nauri wuwus | jêr sira amiwiti |Kurang satu suku kata: jêr sira kang amiwiti. sami ngandhar
padhukunan kèh lirira | nyarati dadi priyayi ||
2. nyarati yèn nuju ampuh | môngka yêkti dadi mantri | pagene anak putunya | têka nora dadi mantri | ala nyarati wong liya | bênêre awak pribadi ||
[...ne] yèn anjêjaluk | mring kang mêntas dèn sarati | yèn tan antuk ngundhamana | ngundhat-undhat nyupatani | mêmrungu marang tangganya | wuwuse tan mêrak ati ||
toh dhukun liya | ingkang jinalukan jampi ||
matur tan gadhah | inggih dhuwung parungsari | ki dhukun malih lingira | nadyan crita tilamsari ||
9. inggih crita inggih parung | kaote datan katawis | criyos inggih botên gadhah | kang gadhah mung tilam-upih | ki dhukun malih lingira | têgêse kang tilamsari ||
10. tilam-upih tunggilipun | amung [a...]
[...mung] kaotipun kêdhik | anggêr dipun wastanana | yèn punika tilamsari | jêr katingal ing supênan | tangkis kiwa tilamsari ||
11. ki wisma mentar mring pungkur | mèt dhuwunge rencangnèki |
aglis amulih | iku dhukun nisthanira | dene yèn dhukun pawèstri ||
sapandhuwur | ginlusur gènnya nambani | iku dhukun dadi cacad | kwirangan ingodhal-adhil | aja tulad
16. lan tan ana adatipun | wong gugat sarat mêjani | yèn tan bisa karya waras | yèku kamalan sayêkti | jêr tan kadi tata sabrang | tambane wus dèn rêgani ||
lan wismanirèki | kang nyraya aturnya datan | wontên têtiyang sawiji ||
22. bok lampahan kalih dalu | tan wontên ingkang griyani |
anak ujarku apa | prênah kulon sun arani | ing mau prênahe wetan | kulon rika kang malingi ||
24. maksih cinancang ing glugu | kêbo dhungkul kang
31. enak lan kapenakipun | mring badan kang makolèhi | lêgane maring padharan | padhange anêningali | lêga sêsêge mring napas | marang otot kulit daging ||
32. sapuluh enak kalamun | mring badan lan makolèhi | ora wurung dadi wisa | wisa marang kulit daging |
sanadyan makolèhana | yèn kaduk tan wun nglarani ||
33. jêjodhon panganan iku | mring badan sawiji-wiji | tan kêna môngka pinêksa | wanuhe
ana kang janma tan gila | gigu mangan lintah prêcil | tan gigu lamun wong Cina | bosên kangên padha ugi ||
37. pae lan rasa satuhu | yèn lêgi wus lumrah lêgi | sêdhêp asin lumrah padha | kang ngarani pêdhês asin | yèku rasa lan pangrasa | yèn mungguh maring abukti ||
38. jêjodhon iku ranipun | aja maido wong
41. pae lan wisaning apyun | sabên kaduk bilaèni | adat nyawane tan lana | nging wus padha
awis | dayane mung gumyak-gumyak | yèn wus gêndhêng agêgêndhing ||
43. gêndhèng gandhang anggêgêndhung | gêndhunge datanpa dhong-dhing | sêdhêng-sêdhêng pangrasanya | alane wong minum awis | nging maksih kêna ingalap | lungsurane yèn wus mari ||
44. pinêksa cinêgah tuhu | tan nglarani tan matèni | pae
sarpa | sing katêmpuh tanna pilih ||
47. mring wadhuk bêdhahkên kêmpung | punika kang bilaèni | yèn nrajang sungsum [sungsu...]
[...m] myang tulang | suku apus cêndhak sisih | mring daging umês naratas | mring dubur dadi ambèi ||
50. paene wong anom iku | mêntala barang binukti | yèn lara gampang tinamban |
sakit | marmane barang pinangan | sarat yitna ngati-ati ||
52. wong anom utamanipun | yèn milua ngati-ati | saya prayogane
sakit | yèn kaduk asring palastra | mangkana pêpadhanèki | niyat jamu niyat tômba | yèn salah dadi sêsakit ||
54. lêlara yèn wus kapasuk | ing badan nadyan tan sakit | tan krasa yèn isi lara | môngka
ana kang binukti | tan jodho lawan kang mangan | iku môngka dadi kanthi ||
55. kanthine lara kang masuk | nuli kambon kang binukti | krodha mangkrak kang lêlara | lir obat kadumuk ngapi | angrusakakên sarira | yèn badan wus isi sakit ||
56. kaya gudhig miwah wudun | korèng canthêng kadhas kudhis | pinanganan kacang miwah | êndhog lawan iwak pitik | kaya
wus lara nging nomaratinora mati. | nahan duk kalêbon kacang | kruma krura bêk salêmbi | kang duwe mala glasaran | kaparêng barêbês mili ||
58. tuwas lara tatu wuwuh | iku istingangkahnèki | nanging ta wallahu alam | mung Allah kang ngudanèni | supkana wa owa
Wong cilik dadi priyayi---Rakyat kecil jadi priyayi.
# Sing edan bisa dandan---Yang gila bisa bersolek.
# Sing bengkong bisa nggalang gedhong---Si bengkok membangun mahligai.
# Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil---
# Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
# Wong wadon gandrung karo wong wadon.--Lesbi.
stripinge luwih okeh….mangkane nek pengin striping sing okeh,pilih sing
numpak prau layarIng dino minggu keh pariwisotoGalo praune wis nengahByak byuk byak banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis soreWiting kalopo katon
Burung Kolongan Meja Pekalonganjual burung kolongan meja pekalonganTempat Jual Burung Merpati Kolong PekalonganDiterbi
adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.do-xxxalgo.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
Pangujining Gusti Ugo Sumeh Sampurnaning Ati”"— Transcript presentasi:
Wayang #1137.4.Kalimataya, Anonim, #1533 (Hlm. 541-582). Bahasa dan Budaya | Wayang #1138.
1. tan winarna solahirèng lêtri | enjinge sang katong | sampun miyos anèng pasebane | lawan punggawa Ngastina kalih | wadya Sriwêdari | nguni ingkang kantun ||
2. têngga pura sampun sami nangkil | parentah sang katong | ginêntèkkên lungguhe ramane | ora ana kang ewah satunggil | suka wêdi asih | sagung wadya prabu ||
3. wus warata ondhange sang aji | mring sagung ponang wong | Prabu Citrahoya [Ci...]
[...trahoya] ing samangke | dadya ratu anèng Sriwêdari | sakèhira sami | Ngastina kang rawuh ||
4. para wadya sandika ngabêgti | marang sang akatong | tan winarna kabèh sasukane | sri narendra èngêt jroning galih | Sri Arjunapati | nguni tilar sunu ||
5. jalu nama Radèn Kartanadi | anèng jro kadhaton | ing samangke tambuh panggonane | dadya nuduh punggawa satunggil | kinèn angulati |
ingkang atut wuri | anèng wisma alit | wismane banipun ||
7. radi têbih sangking ing jro puri | prênahe lor kulon | mila mêdal
ramane | wus angandêl maring ing dewadi | wayah Palgunadi | ambêge pinunjul ||
11. adoh budine marang tan yukti | karêming sang anom | ambêg darma mamêsu budine | ing samangke kakênan prihatin | tilar dhahar guling | ketang ramanipun ||
12. rina wêngi nityasèng manangis | panêdhaning batos | mring jawata atukaantuka. marmane | batinira sambat mring ramaji | langkung kawlasasih | rama putranipun ||
16. sukèng galih sami adol kardi | tan karya rumaos | pan tinimbang nèng kene mangkene | kaègsi-ègsi samining urip | lan tuwan puniki | nyawa
18. bangêt têmên anèng Sriwêdari | tan mulat maring wong | katon apa ya gustiku
kiye | dene têka padha tulus sêngit | dalah para mantri | tan nana kang emut ||
19. tega têmên iya sri bupati | dene tinggal layon | nora èngêt marang ing putrane | adhuh gusti suwawi angalih | angupaya bukti | nêgri liyanipun ||
20. Radèn Kartanadi ngandikaris | wus jamaking uwong | padha lali marang kamulane | narimoa marang ing dewadi | pirangbara benjing | ana uripipun ||
23. pinundhuta pati urip mami | jêr trah dosèng katong | iku [i...]
[...ku] biyung kang sun karêpake | pinundhuta ing
sri narendra karônta ing galih | mijil waspa katong | Prabu Citrahoya lon wuwuse | adhuh nyawa
37. amung gêtêring tyas amba gusti | ngandikan sang katong | nalikane ing wau angkate | sangking wisma kèrit duta aji | amung ngèsthi pati | manawi sang prabu ||
38. angarsakna ingkang pati urip | rèhne rama katong | sakadange ing wau pêjahe | kumawawa [ku...]
[...mawawa] durcarèng nêrpati | tingkahe tan bêcik | ngangge wowor sambu ||
39. dadya kawula punika gusti | trahing dosa katong | mila sakêlangkung gumêtêre | siyang latri mung ngayap ing pati | mung anganti-anti | timbalan pukulun ||
40. inggih mundhut ingkang pati urip | kawula sang katong | sampun saos ing ngasta kalihe | sintên ingkang yogya andarbèni | pêjahe pun dasih | pan namung sang prabu ||
41. duka karsa marang wadya alit | sayêkti sang katong | amisesa nadyan saisine | sadayanya prajaning narpati | mung panduka gusti | kang among amêngku ||
42. duk samana kang sami miyarsi | ature sang anom | trênyuh ing tyas karêrantan kabèh | marang Prabu Arjuna ing nguni | samya brêbês mili | kasmaran kêlangkung ||
1. nanging padha dèn aririh | iku nora kawicara | adhuh nyawa gustiningong |
dene têka kawlasarsa | tegane ingkang ninggal | muga-muga jawata gung | paringa nugrahanira ||
3. dhuh pukulun sri bupati | karsanipun Kartanadya | duk praptèng byantara katong | samêndhang datan anyana | dhumatêng ing antaka | amung sumungkêm sumujut | gusti pangadhêpan amba ||
4. sakathahipun asisip | patikbra nuwun agsama | dhatêng wong atuwaningong | kalihan amba priyôngga | nuwun dèn dasihêna | alon ngandika sang prabu |
sira ingkang darbe masku | kaprabone ramanira ||
6. yêgti tan bêbakal kaki | nanging mêngko
suwita | marang kangjêng sang aprabu | dhuh anggèr dipun waspada ||
9. marang ugêring andasih | dèn bisa anuju karsa | lawan aja laran atèn | luput kaki wong ngawula | yèn darbea sak ing tyas | miwah
tan bisa anuju | ing karsane sri narendra ||
10. yèku tiwase wong ngabdi | tuna kawruh dadi rusak | nora manjing ajur-ajèr | luputa padha sapisan | paitan tanpa tuwas | nêdyoa
kasandhangan | atine banjur giras | nêmpuh byat marang laku dur | tan wurung sampyuh lan awak ||
17. yèn awake sirna kaki | dadi rusak ingkang gêlar | wus cinupêt lêlakone | jêr senapatine
kawula | kang aran suwita anggèr | iku dudu sri narendra | kang padha sinuwitan | dene kulup sang aprabu | iku
ingugung tan sita-sita | yèn tan antuk lan rowange | iku asih sêsampiran | gunaning mung sakêdhap | nuli ana kang sêsiku | sathithik nora patia ||
ingkang antuk sihing nata | sayêgti biyantu kabèh | ing sêsiku sri narendra | matur
batur rowang iku kabèh | sisipe mring wong akathah | pae lawan kang wikan | ing rèh dèn sarèha kulup | kang antuk gusti lan rowang ||
24. kabèh padha wêdi asih | sanadyan kabèh antuka | sakêthi siku sang katong | tatularing badanira | jêr rowang kang amirma | yêgti lilih dukanipun | kabyatan sih ing ngakathah ||
25. abot kaki wong andasih | tan wong siji kinawulan | kudu pinangeran kabèh | kang kumêlip kang angucap | kang kungkulan ing nata | kawulanana sêdarum | prihên lêstari ing tindak ||
26. wruhanira anak mami | pambêgkane [pambê...]
[...gkane] wong tumitah | yaiku padha karêpe | tan ana kang beda-beda | lawan tan ana nêdya | gêlêm asor ing pangawruh | mulane dipun waspada ||
27. ugêring urip puniki | aja ngêgungkên sarira | sumbung ing tyas tanpa gawe | ngrasa tan ana kang madha | gung luhur pangawikan | ingsun dhewe kang pinunjul | iya ingsun kang widagda ||
28. ingsun dhewe kang linuwih | sapa ingkang kaya
nugraha | dudu sira kang anêbut | iku pamawasing liyan ||
31. têtêpe ingaran luwih | jêr sinêbut ing ngakathah | satuhu yèn punjul dhewe |
ingkaingkang. ngumala linuwih | wawêkase sagung ingkang
6. sangking sru rumêgsanira | ing kagungan sri bupati | ambêging nayaka tôntra | kang kaya Suwônda Patih | ing driya nora
gingsir | ing rèh prawira pinunjul | amung ta kurang timbang | kang dadi lawaning jurit | mung
dipun eling | kaki suwita ing ratu | dèn bisa amèt môngsa | angon antarane mangkin | tabêria amawas ingkaingkang. wêkasan ||
8. kang sinêbut ing utomautama. | iya kang wruh ing wahini | sadurunge kinawruhan | praptaning don nora sisip | panitikan patitis | solah tindak lawan tanduk | dêduga mardi basa | kabèh wus winêngku sami | nora angèl tibane nèng pasamuwan ||
9. mangkana kang sami myarsa | para wadya Sriwêdari | marang pangandika nata | samya ngungun brêbês mili | asru gêgêtun sami | ing solah kang wus kalaju | ing mangke sami nêdya |
kang mêntas pinangantyan | umiring ing rama aji | wus miranti sapraja kang para wadya ||
16. pinatah sampun saninggasaniga. | tuwin kang kari ing wuri | mangkana Sri Citrahoya |
nimbali putranirèki | Sang Rêtna Citrawati | wus sarêng lan garwanipun | Rahadèn Kartanadya |
18. iya rèhning wong akrama | tuna tiwasing pawèstri | kang weya ing
sami èstri | kang padha angalêmanaangalêmbana. | yèn priyayi layan nini | mèlu ngalêm ngrujuki | yêgti antuk dosèng kakung | yèku jina wong cacat | saru sinêrang ing bumi | kang mangkono yogya nini singkirana ||
21. wruhanira putraningwang | papa cintrakaning èstri | kang tanpa ingêmong priya | dadya pocapaning jalmi | katon alanirèki | yèn alumuh marang kakung | nora priyane ika | kang padha rinasan sisip | sayêgtine amung alaning wanodya ||
22. pêsthi kêna ing rêrasan | cacat ingkang catur warni | yèn wanodya kang mangkana | kang dhingin candhala budi | lumuh pangrèhing laki | dene kaping kalihipun |
tiwasing ngaurip | dene ingkang catur warna | ala rêrasan ing jalmi | sangking karêm alaki | karêm kurang maring kakung | kumudu salin priya | dhuh nyawa nini dèn eling | aja pisan nini akarya mangkana ||
24. wardayanta putraningwang | gadhuhna marang ing laki | pasraha sajiwa raga | nadyan tumêka ing pati | yèku luwih utami | ngêmasana anèng kakung | sèwu ingaran kuna | wanodya mangkono
26. saijab alaning ala | sasat lalêthêk sukêr jis | ingkang
sinêbut utama | pan iya catur prakawis | ugêre wong
mring luput | sêdhêng luwih prayoga | nanging liya maring laki | nora wurung antuk sêsikuning garwa ||
28. dununging paningalira | mawasa karsaning laki | dadya bisa amèt môngsa | dene ingkang kaping kalih | sira nandhanga tuli | lire tuli tanpa ngrungu | sakèhe pamiyarsa | iku anênangi budi | nora bêcik lamun suwita ing priya ||
29. salah wèngwèng pamiyarsa | iku luput ing akrami |
angêndhokkên barang karya | nênungkul suwitèng laki | dene ingkang kaping tri | nini
datan prayoga | karya weyaning akrami | sayêgti antuk sisip | pangolah suwitèng kakung | dene warna kaping pat |
winêngku ing kakung | aywa adarbe karsa | anuta sarèhing laki | nadyan silih alakia punakawan ||
33. jêr iku sawarganira | wus pinasthi guru dadi | wênang amisesèng sira | lawan elinga sirèki | tan tulus sira nini | tinunggu marang wong sêpuh | wêkasan padha pisah | mulane dipun nastiti | dèn kayungyun marang mêmanising priya ||
lumaris | asri kawuryan samarga-marga | datan kawarna lampahe | ing Ngastina wus rawuh | duk sêmana nuju marêngi | ing dina
luwih prayogi | padha sangking wong tuwa | mangkana sang prabu | umatur sumôngga karsa | duk sêmana sampun ingestrenan sami | adêge kalihira ||
6. Prabu Kartanadi Sriwêdari | Prabu Citrahoya
kêlangkung | nênggih ingkang jumênêng aji | Niladati Kawaca | namane sang prabu | ing nguni ingkang pêptra | Sang Aprabu Niwata Kawaca Aji | sêgsedrasêgsendra.
ing ari Soma anangkil | pêpak wadyabalanya | manungsa lan diyu | patih kalih munggèng ngarsa | mantrimuka manungsa wastanirèki | anênggih
dênawa lan manungsa. samya agul-agul | kadya angsahing ayuda | ya ta wau sang yêksa-dipa lingnya ris | marang wadya manungsa ||
16. hèh sira wruh patih ingkang warti | narendrane nagara Ngastina | sapa ingkang nurunake | kya patih nêmbah matur | inggih amba midhangêt warti | apan kadange tuwa | lawan pun
angandika malih | hèh kya patih mêngko karsaningwang | padha samêktaa age | pan ingsun arsa nglurug | mring Ngastina malês ing pati | mrawasa Si Arjuna | sun sirnakne besuk | iya sôngka marcapada | duk ing nguni rama prabu sing matèni | Si Parta
19. sawusira samêgta ing jurit | sagung wadya Ngimaimantaka | bala wil lan manungsane | sigra budhal sang
margi | giris mulat ing ditya ||
20. ara-ara sajroning wanadri | gêmpur tumpur rusak kasulayah | miris para rêsi kabèh | dene pratapanipun | kaèbêgkan wadya rasêgsi | krura jarah angrayah |
rêrusak angrusuh | dene kang bala manungsa | nut ing gusti sêdyanira ngrêrusuhi |
24. dhuh pukulun sang pati nêrpati | sri bathara ngaturakên pêjah | inggih sangking sru tiwase | wontên mêngsah gêng rawuh | warni ditya langkung sinêgti | lajêng angêpang kitha | ing sawadyanipun | ing mangke gusti kawula | ngatas karsa panduka
26. Prabu Baladewa kang nauri | papagêna ripu ingkang prapta | lawan Sang Sena kanthine | sakawan sang aprabu | ing Mandraka ingkang tinuding | kinèn sami mangguta | yudane kang mungsuh | kalima Si Dananjaya | kanêmipun Radèn Sêtyaka lan malih | Sang
mèlu manggut kabèh | sangking gêng suranipun | wus mangkana budhal kang baris | gumuruh swaranira | kadya guntur
sangking Ngimamantaka. dene gêlaripun | awantah tanpa tinata | dêstun namung barubuh badhene gusti | taledhor
wadya Ngastina bosah-basih | kathah kang ngungsi ing pungkur | duka Sri Baladewa | wruh ing karsa Citrahoya Sang
dèn but kalih yudanipun | tan kewran ing ngayuda | rame pupuh-pinupuh sarêng ambêntur | Sri
ingayat sampun | pinusthi munggèng asta | ya ta wau para ri awas andulu | yèn kang raka ing Mandura | dahat
punggung singa kang katrajang gêmpur | wadya wil kathah kang pêjah | dening pamuking parari ||
21. wadya Ngima Imantaka | kagum-kagum
sinapon gusis mati ing jurit | dene Sena gadanipun | tuhu cakraning jagat | Wrêkudara ing yuda môngka gul-agul | mangkana wus katingalan |
samodra gumulung têmpuh ing alun | yitna prajurit Ngastina | panggah prasamya nadhahi ||
sirna gêpang prabawa naga sêkti | bramantya Mandura Prabu | ing nalika tumingal | sirnanira prabawaning
kasamput latri | kèndêl sagung para ratu | akarya pasanggrahan | ngiras nganti ing mêngsah mênawi wangsul | yèn mêgsih ngupaya gêlar | ing dalu samya
kerengipun | ing ngarsa Natèng Mandraka | katiga Prabu Sêtyaki ||
lan Radèn Sêtyaka | para raja wus aglar ngarsa aji | ing dalu bujana nutug | angiras pagunêman | rèhirèng prang puniku kang dadi rêmbug | ngandika Sri Baladewa |
aji | luhung lêrêma rumuhun | tanpa karya punika | inggih lamun angluru paraning mungsuh | wadya tuwan kèh kasrakat | dèrèng wontên ngumpul sami ||
40. sêdhêng yèn sampun antara | para ratu wadyane ngumpul sami | tan kuciwa ing prang pupuh |
dèrèng èstu kenase ing ngajurit | inggih mênawi pukulun | ngulati pangupaya | wus watêge ditya prange cidra
Maharaja Sêtyaki | lan Sri Citrahoya | kang munggèng ing dwaksinadaksina. | sira Rajèng Mukabumi | lawan kang raka | Sang Prabu Gilingwêsi ||
5. ingkang munggèng lèr pakuwon Arya Sena | lawan Radèn Prêmadi | ingkang anèng wetan | Narapati Mandraka |
ing awak mami | wus tan nêdya gêsang | suka banjura pêjah | wasisan brastha ing
nêdyaa gêsang | yèn paduka narapati | praptèng antaka | suka samya wor siti ||
22. saha bala sampun napak jumantara | tan winarna wiyati | sampun kaungkulan | barise wong Ngastina | nulya wadya
24. datan kêna ing pangabaraning mêngsah | sêdaya yitnèng wèsthi | sampun anggraita | lamun
ditya | kang anèng ngantariksa | sawusnya ing madya ratri | sarêng umangsah | sarwi anggro ngajrihi ||
mungsuh lan rowang | wus dangu dènira jurit | gègèr puyêngan | wadya Ngastina sami ||
29. sangking sruning papêtêng latri limutan | tan katon siji-siji |
kathah kalongnya |Kurang dua suku kata: wadyabala Ngastina kathah kalongnya. dènnya tan wrin ing
praptèng paprangan | mêsês sêmu ariris | kêkês ing ngayuda | wadyabala Ngastina | sadaya tyas sêmu riring | amung rasêgsa | ingkang tawar ing angin ||
32. dadya kathah sêsambat wadya Ngastina | mring Baladewa Aji | dhuh gusti tulunga | usada ing ngayuda | wadya tuwan akèh mati | dene pawana | lawan pêtêng tan sipi ||
33. lamun gusti datan arsa têtulunga | yêgti tumpês puniki | kabèh wong Ngastina | kenging pangaribawa | dhuh
narasah | mêlêg ngêbêgki ngajurit | nibani ditya | kawêratan ngijèni ||
41. bubar-bubar sirna ingkang nêdya panggah | mawur kang ditya alit | samya
dadya lalêmbut | ana wil ingkang tuwa | sawiji nêdya amulih | mring nêgarinira Ngima Imantaka ||
Batharendra | yêgti tan lawan ing jurit | sampun ing padha manungsa | nôngga bote ngajurit |Kurang satu suku
inggit | mring Baladewa Sang Prabu | miwah maring Arjuna | katon sedaning ramaji | Sang Arjuna kang karya sawênang-wênang ||
Prabu Baladewa Aji | nèng pakuwon sami aglar | gêgununganing paraji | lawan kang para ari | Arya Sena munggèng ngayun | jajar lan Sang Arjuna | ing wuri sang nata kalih | ing Mandraka Prabu Nangkula Sadewa ||
13. sira Rahadèn Sêncaka | lan paman Prabu Sêntyaki | wuri pisan
karsane kabèh iki | iya bêcik padha mundur | matur mring arinira | yèn mungsuh ditya wus tapis | awit sira
mangayamangayu. bagya sadaya | ing karsane Bayusiwi | sampun putus kang rinêmbag | tan winarna ing
jurit | sampun manjing ing nagara | rêmbag sagung tur upêgti | nuduh punggawa kalih | sampun lajêng lampahipun | sêmana kawuwusa | Ngastina Sri Narapati |
kang tan milu ing jurit | atêngga praja ing pungkur | wau ta praptanira | dutaning kang mêntas jurit |
20. Sang Aprabu Baladewa | wus ngaturan lênggah nunggil | mring ari Bathara Krêsna | miwah sagung para ari | tuwin kang para aji | samya sumiwi ing ngayun | kadya ing sabênira | Prabu Baladewa Aji | alon matur solah basukining yuda ||
21. saliring rèh katur samya | miwiti malah mêkasi | suka Prabu Yudhisthira | myang Bathara Arimurti |
ngungun tyasira ki patya | sêmana osiking galih | babo baya êndi iya | swara ingkang kapiyarsi | swarane ing jro puri |
Nirbita mring puri | ing wanci pukul satunggal | dangunira angidêri | kôngsi mèh tatas enjing | Arya Nirbita lumêbu | marang
anèng tilam isi toya | sakêlangkung dènnya wêning | mawa cahya nêlahi | sang arya graitèng kalbu | baya iki kang mawa |
33. lajêng budhal sanalika | anganthi punggawa kalih | lampahira gêgancangan | datan kawarna ing margi | sampun prapta nagari | Ngastina samana nuju | ing
ing Dwarawati | miwah Prabu Baladewa | lênggah ing ngarsa tan têbih | Arya Kawakya prapti |
wus lajêng samêgtèng sami | dènnya badhe umiring | têdhakira sang aprabu | marang nagri Wiratha | wau ta ingkang winarni | Rêtna Dèwi Untari miyarsa warta ||
mawantu ambêbolèhi | dupi lipur sakêdhik | katungka ing rawuhipun | Sang Prabu Yudhisthira | lawan Prabu Arimurti | tuwin Prabu
1. dangu dènira ningali | Sang Prabu Darmakusuma | ing tirta tama kinaot | ya ta kang ponang kumbaya | mirut prabaning toya | mingkup
miwah raka kalihnya | sumiwèng raka sang prabu | tuwin Sang Arya Nirbita ||
4. wus andhèr ngarsa sang aji | ngandika Sri Yudhisthira |
5. lan aja nganggo sitinggil | amung Ngastina kewala | sira sumiwia mêngko | maring nagari Ngastina | barang kang upacara | nganggoa caraning
Arya Nirbita manêmbah | ing pada sang maha katong | Bathara Krêsna ngandika | lah ta sira Nirbita | ing karsane yayi
wawêngkonira | tan wruh mring sariranipun | sarira tumêkèng manah ||
17. dene ambêging narpati | mung kinarya catur warna | kang pinasthi maring
ingkang dhingin maring patrap. mandum kalawan mancas | iku pinasthi ing ratu | tan kêna tilar satunggal ||
19. eling-elingên dèn pasthi | iya ingkang catur warna | singgahêna sadinane | pinusthia ing wardaya | aja ambêg alena | dèn karêm
dhawuh ingkang pangandika | nugraha pun Nirbita | inggih panduka pukulun | ngumala tan sita-sita ||
22. ing dasih dama tan sipi | amung lumuntur sakarsa | Bathara Krêsna lingnya lon | lawan sira dèn pracaya | lawan batharanira | miwah mring Bathara Guru | ingkang
23. kabèh ana ingkang kardi | iya samya kang tinitah | kang katon ing ngalam kiye | sira iku amung darma | animpên lan rumêgsa | marang ing kagunganipun | mulane dipun waspada ||
24. lawan karêma sêmadi | nalôngsa ing driyanira | mênawana sasikune | lupute rumêksanira | ing satêmah dinukan | mung wong siji ingkang luput | rusake gêgawa kathah ||
sigra umiring | ing sawadya putranipun | ing marga tan winiraos ||
6. ing Mandraka sang prabu | ya ta sang nata ing lêbêtipun | dhatulaya panggih lan Dèwi Untari | miwah pramèswari prabu | miwah sagung para sinom ||
7. warta wau sang prabu | marang Rêtna Untari rèhipun | pamugsane kang rama Sri
13. karsa sasmita rawuh | pan dêlajat badhe salin ratu | sakathahe wit pucang amêdal tambi | puniku kôngsi sataun |
15. Bathara Krêsna Prabu | samya graita sajroning kalbu | dene ana sasmitèng jawata
tarubusipun | wit pisang kadi abisa tuwuh | Sri Bathara Krêsna wus tampi ing galih | sasmitaning kalih taun | sêmana wau sang katong ||
kadhatun | wus panggih lan Yudhisthira Prabu | alon [alo...]
[...n] matur Sri Bathara Arimurti | dhuh ing mangke yayi prabu | tyas kula sampun karaos ||
21. sasmitèng kalih taun | punika dede suwadosipun | kadi pemut paring ing panduka sami | rèhning sadaya wus sêpuh | nuntêna salin lêlakon ||
22. Sri Yudhisthira matur | maring raka Padmanaba Prabu | dhuh alêrês ing sabdanta kaka aji | samêndhang tan ana luput | paran karsanta sang katong ||
23. Bathara Krêsna matur | yèn suwawi ing karsa ri prabu | luhung sami amrih kamugsan tumuli | para ari aywa kantun | miwah ingkang para wadon ||
25. amung ta kakang prabu | ing Mandura datan kenging tumut | ing kamugsan [ka...]
[...mugsan] prayogi ngêmbani wuri | ing
kathah pakewuh | tikêl lan kang wus kalakon ||
27. samana duk angrungu | Prabu Baladewa tyas wulangun | angandika kayaparan yayi aji | yèn saèstu ingsun kantun | ing têmah dadi gêguyon ||
28. karana raganingsun | durung wruh ing rèh kang amrih ayu | yèn parênga ing karsaning yayi aji | ingsun arsa atut pungkur | mèlu atunggal saênggon ||
29. Bathara Krêsna matur | sampun puguh ing tyas kaka prabu | sintên ingkang nirnakkên ripu ing wuri | margi ing benjang puniku | punggawa kabèh nom-anom ||
30. paduka kang katêmpuh | ing sabarang rèh kang dadya sêpuh | lawan kula Suhbrastha mamugarèni |
ya ta nalika angrungu | Baladewa Sang
pasthinipun | ya ta sira Bathara Krêsna lingnya ris | lah paran ta yayi prabu | ing rêmbag kang amrih dados ||
33. Sri Yudhisthira Prabu | alon matur sumôngga ing kayun | kakang prabu ingkang pantês amrayogi | ing rèh gampang lan pakewuh | ing rêmbag amrih kalakon ||
34. Bathara Krêsna matur | yèn suwawi ing karsa pukulun | yayi prabu nuntêna miyos tinangkil | amaringêna kaprabun | inggih mring wayah sang katong ||
nguni pun Sômba atilar sunu | wayah pun Duwara ingkang dados patih | lawan inggih putunipun | yayi Sena kang kinaot ||
munggeng pôncaniti sakadange | andhèr punggawa lan para mantri | ingkang raka kalih | sumiwi
2. ingkang wayah Radèn Parikêsit | wus anunggil lunggoh | ing dhêdhampar kinanthi eyange | alêlèmèk babut prangwêdani | miwah upakarti | ingkang madêg ratu ||
4. lan sagunge kang punggawa sami | iya karsaningong | ing samêngko wayah ingsun kiye | sun sèrèni ing kaprabon mami | ngadêga nêrpati | amêngku ngrat agung ||
5. binathara prabu nyakrawati | dene ta kang among | angêmbani kang môngka wakile | kakang Prabu ing Mandura Aji | dadia sêsilih |
7. sagunging wadya lan para ari | sandika rumojong | ing karsendra nayogyani kabèh | mring adêge
lungguhe | ing dhêdhampar mung wayah pribadi | sang prabu taruni | siniwaka mungguh ||
9. ya ta angling Prabu Arimurti | hèh ta wayah ingong | kaki Dwara lan Danurwendane | timbalana ing byantara aji | tan antara prapti | ing ngarsa sang prabu ||
10. angandika Prabu Arimurti | kaki sira karo | ing samêngko pan kinarsakake | dadi mantrimuka sira kalih | Ngastina nagari | satêlatahipun ||
11. kabèh nayakanira sang aji | sira kang yogya mong | tur sandika rahadèn kalihe | sasampuning [sasampu...]
[...ning] ingestrenan sami | pinatah kang linggih | ing ngarsa sang prabu ||
12. angling malih Sri Krêsna Sang Aji | lah ta sira karo | ing samêngko padha
agolong | dipun abipraya ing karsane | aywana kang karsa rêbut dasih | mrih katon pribadi | marang sang aprabu ||
14. tan prayoga têmah mêmarahi | darêngki angrodonangradon. | ujêr sira mêngko panutane | kabèh
pakarti | lali ing pandasih | ira mring sang
16. ing samêngko sira wus kinardi | busanèng karaton | yèn ing jalma môngka satriyane | ratunira upama kênyadi | yèn satriyanèki | carobo tan bêsus ||
17. pangarahnya antuka ingkang sih | marang sang lir sinom | iku uga mangkono pamane |
lêlurinên sami | kang amrih rahayu ||
18. pangrèhira mring para bupati | dèn kadi sira non | ing sotya kang luwih ujwalane | dipun rêsêp rumakêting galih | miwah dèn akadi | nyapa marang sunu ||
19. dadya sagung kang para bupati | mangkana tan seos | pamrihira marang panêkare | wruhanira ing jaman puniki | yèn tan nir ing budi | budayaning kayun ||
pakaryan sayêgti kaèsthi | mangkana ponang wong | mila dipun èngêta karone | aja karêm nangsaya wadyalit | kang wus dèn lakoni | kawajibanipun ||
21. yèn mangkana sayêgti sirèki | kataman wiraos | ing
sirèku siwayèngsun kalih | sira dadi wêrangkaning nata | aywa ambêg salah wèngwèng | wêweka aywa tungkul | kaki abot wong dadi patih | tinulat
wruh ing kramaniti | tinatular ing wadya sadaya | tumêrah satêlatahe |
pasthi padha mrih ayu | jêr kayungyun
3. milanipun awas sira kalih | wus tinitah dadya sudarsana | sawêngkonira kakabèh | undhangana pitutur | aywa pêgat kang amrih yêgti | kaya wong kang utama | tuman ing tyas ayu | nuhun wayah kalihira | utamane taru tumaruna nuli | apanduk aning karsa ||
4. saya ngrêda ngrêmbaka tan sipi | wus tan samar mamrih ing utama | wau rahadèn kalihe | dhasare wus pinunjul | wuwuh antuk pitutur niti | titih tètèh atata | sangking eyangipun | papuntoning mêngku praja | Arywa Dwara lan
winarna rêroncène | datan pae kang sampun | lawan kyana patih kêkalih | sêdaya wus kadriya | ing warah mrih ayu | mangkana malih ngandika | Sri
praptèng ngayun | dhinawuhan kinèn gumanti |
sutaning Burisrawa | ing Mandraka Prabu | jêjuluk Prabu Kisrawa | ing Ngamarta Prabu Duskala wêwangi | wus samya atur sêmbah ||
9. sasampune arsa bêg sêsami | ingkang mêntas kinulawisuda | sinung
kang candhi sari | ing alun-alun gènnya | onoa sapuluh | luhur kari sinungana | sastra ingkang darbe candhi siji-siji | Patih Dwara sandika ||
11. wus mangkana kondur sri bupati | angêdhaton lawan ingkang wayah | miwah raka kadang kabèh | sapraptaning kêdhatun | ingkang ibu Dèwi Untari | malajêngi kang putra | Dipayana Prabu | lajêng sami [sa...]
[...mi] lêlênggahan | Sri Bagawan Baladewa datan têbih | lawan Bathara Krêsna ||
12. Sri Bagawan Yudhisthira Aji | rarêmbagan dadining ubaya | enjinge badhe budhale | samana ingkang ibu | Dèwi Kunthi wus dèn aturi | miwah rêtna dayinta | Drupadi sang ayu |
matur Yudhisthira Aji | mring kang ibu ing saliring karsa | kang ibu suka galihe | dènira sampun sêpuh | wus tan ana tinolih-tolih | amung maring kamugsan | mangkana sang prabu | adhêdhawah maring garwa | miwah ingkang para ipe kinèn ngrukti | sarananing lumampah ||
sampun apêparentah | samêgta ing laku | ya ta Arya Patih Dwara | amêmatah sagung [sa...]
[...gung] ingkang pra dipati | kang badhe umiringa ||
18. ing Mandraka Prabu Kisrawaji | miwah Arya Nirbita Wiratha | Prabu Dupara andhèrèk | lawan Ngamarta Prabu | Sri Dustaka
Baladewa Prabu | tuwin Notèng Lisanpuraji | wangsul jawining praja | sêdaya èsmu luh | sigra Arya Patih Dwara | sapraptaning nagara parentah nuli | akarya candhi kêmbang ||
20. angupaya kayu ingkang wangi | garu kêlawan kayu cêndhana | Patih Dwara parentahe | rinajangan pan sampun | pan pinatut sawiji-wiji | undha-usuk gêngira | miwah luhuripun |
wuwung myang sirape | kabèh bêlabag garu | wus samêgta tinata sami | dèrèng sinungan kêmbang | nganti rawuhipun | siyang dalu tinuguran | ing punggawa kang kari para bupati | kunêng kang nambut karya ||
karsa | sinambi rêrasan sarèh | surasaning rasèku | nênggih panjing suruping pati | karana wus amôngsa | ing kamugsanipun |
siji nora nana wonge lanang | sang nata ngungun galihe | apa karananipun | dadya sami dipun timbali | praptèng byantara nata | sadaya dinangu | darunane pamulanya | lawan niki tan ana lanang sawiji | paran ta marmanira ||
26. kabèh matur ing ngarsa sang aji | inggih sami kakecalan priya | sampun tigang dalu mangke | dèrèng wontên kang mantuk | kesahipun lakyamba gusti | Bathara Krêsna tanya | mring ngêndi lakimu | wong rôndha [rô...]
[...ndha] matur atur anêmbah |Lebih dua suku kata: wong rôndha matur anêmbah. tan wontên wrin margi kesahipun latri | amung pakaryanira ||
27. amêmandung kang sami binukti | wong sadesa
durung ana ingkang angudia | ora kêna tinrapake | ing kadursilanipun | yèn katrapa
sigra | ing ngarsa sang prabu | dinangu umatur nêmbah | pan kawula tiyang ing Sambita gusti | wastamba pun Gapura ||
dadya manungsa sadaya | wus datan pangling wismane | sami asuka sokur | ya ta wau ingkang parèstri | rôndha dhusun Waita | awas dènnya dulu | lamun priyanira prapta | datan taha supe yèn anèng
tan nyana lamun mangkana | dene langkung kaelokaning dewadi | Bathara Krêsna lingnya ||
33. kayaparan sira iku sami | dene padha kabèh salah rupa | kang dinangu lon ature | inggih amba pukulun | kalanipun kesah mamaling | mring wukir Rewataka |
prênahe gunung Rewataka | kang dinangu lon ature | inggih èngêt pukulun | botên têbih sangking ing ngriki | punika katingalan | anggraning kang gunung | tur inggih têlatah tuwan | sami karèh nagari ing Dwarawati | nata malih ngandika ||
35. lah ta uwis sira iku sami | sun ngapura
sadesa nampèni | kêkucahing narendra ||
37. sami nêmbah sumungkêm ing siti | Sri Bathara Krêsna angandika | bagenên kancamu kabèh | ya iku dananingsun | lah anggonên ngupaya bugti | paitan salaminya | pêsthi iku cukup | sadaya nuwun sandika | inggih mugi antuka sawabing gusti | Nata Krêsna ngandika ||
38. mring kang rayi Sri Yudhisthiraji | yèn suwawi inggih tinêdhakan | ing Rewataka dhepoke | pun Watrika sang wiku | langkung sidik ingkang pawarti | êning tyas ambêg santa |
kasutapan putus | lawan wus môngsa punika | arêrasan lan pandhita lamun kenging | kinanthi kawruhira ||
1. Prabu Yudhisthira matur | dhuh sumôngga kaka aji | lêrês ing karsa punika | lamun katungkul mênawi | ing dêlahan
3. amung sasêmbèn lumaku | ing bêbasan mrih birai | rêrakiting
wadya kang ngiring | marang wukir Rewataka | datan winarna ing margi ||
14. wus rawuh sukuning gunung | kocapa sang maha rêsi | nênggih
sutanira sang lir Ratih | kênya utamayu endah | ingkang kinèn angladèni | tuwin endhange satunggal | tut wuri
22. sang nata suka kêlangkung | dènira anèng ing wukir | Rewataka saha wadya | kacaryan mring sang ayogi | dènnya mrih
maharsi | sih lulut ingkang tumingal | sadaya wadya nêrpati ||
24. sami kakênan tyasipun | bisaning sang maha rêsi | wau Rahadèn Sêtyaka |
tanpa tolih lara pati | mangkana karsaning driya | adhuh pawongan ing wukir | si wong apa kang mangkana | wong ayu tan ana gêmpil ||
tyas ingsun iki | bok iya abela lara | dadia tunggal panganti ||
30. dhuh mirah rêtnaning gunung | mentara saking ing wukir | payo ngumbara lan
dadya putra Dwarawati | sokur pisan yèn dadia | iya mantune [ma...]
[...ntune] ramaji | adhuh adoh elokira | apa baya
33. pan kinarya gawe sunu | yèn tan mangkonoa ugi | iku tênung kang pinuja | miwah ingkang guna dhêsthi | pinusthi dadi manungsa | ginawe sikarèng tami ||
34. suka lila raganingsun | dèn arata tênung
39. nêngna ingkang nandhang wuyung | anèng jawining asrami | wau Bagawan Watrika | umatur marang sang aji | dhuh pukulun batharèngwang | ingkang misesa ing bumi ||
40. nugraha gêng kang dhumawuh | dene panduka nêdhaki | maring dhêdhepok kawula | punapa kinarsan gusti | pun dasih têtiyang [têti...]
[...yang] dama | nistha tan pantês sumiwi ||
41. upami sêsôngka dhawuh | tuwin lintang lawan sasi | munggèng sana mung sadina | paran dènira utami | dhuh bathara kang tinitah | amumpuni ing sabumi ||
46. mulih mring manungsanipun | kabèh umatur mring mami | awit mula-bukanira |
pinanggih | hèh kang karêm ing piala | iya alanta pribadi | angalami marang sira | datan antara tumuli ||
50. amung punika pukulun | tanpa môntra malih-malih |
sangking mudha punggung dahat | saungêl-ungêle gusti | rèhning sru guguping driya | srinata ngandika aris ||
1. hèh ta Bagawan Watrika | puniku luwih prayogi | ujarira kang mangkana | kêna linuri ing wuri | benjing yèn ana jalmi | karêm piala kêlangkung | marang ing sêsamanya | kêna tinulat kadyèki | nora wurung nêmahi ing angganira ||
2. andhêngku risang bagawan | sang nata ngandika malih | sun iki arsa têtanya | mring sira ingkang sayêgti | pira laminirèki | gonira ana ing gunung | iya ing Rewataka | dene salawase sami | tamiyar lamun kanggonan pandhita ||Kurang satu suku kata: tan miyarsa lamun kanggonan pandhita.
3. gunung iku milu ingwang | karèh nagri Dwarawati | tan ana atur uninga | iya marang jênêng mami | kiwa têngêning wukir | arang kang padha angrungu | yèn sira atêtapa | ana ing wukir puniki | Sang Bagawan Watrika alon [a...]
[...lon] turira ||
4. pukulun sri naranata | kawula dèrèng alami | dêdunung ing Rewataka | pan inggih sawêg sawarsi | botên anêdya gusti | pun dasih amindha wiku | amung sêdya umpêtan | anggèn kawula nèng ngriki | ngungsèkakên momongan amba punika ||
5. nama Dèwi Puspawatya | rare kênya wau gusti | putri ing Sriwantipura | wontên gancaripun gusti | nênggih ingkang sêsiwi | dhumatêng momongan ulun | Prabu Cindhakapuspa | ing
kawula gusti agiris | sabêdhahe nagari Sriwantipura ||
7. pun patik anuntên kesah | ambêgta sang raja putri | katiga semah kawula | mila prapta wukir ngriki | ngungun Sri
Arimurti | sang bagawan malih matur | punapa jêng panduka | karsa nguninga ing nguni | babarpisan alurane kina-kina ||
8. ngandika Bathara Krêsna | lah iku luwih prayogi | dadi wruh sanak lan warga | nora kadung amastani | upama ingkang lali | wêruh sasirahing luhur | mangkana sang bagawan | sandika umatur aris | dhuh pukulun ing nguni ratu kawula ||
9. Sang Prabu Cindhakapuspa | punika ingkang sêsiwi | nama Sri Cindhasurasa | sadhèrèkipun pangarsi | lan Cindhasupalaji | nênggih sami putranipun | Sang Prabu Citramuka | ing Srawantipura nguni | Prabu Citramuka ingkang apêputra ||
10. nênggih Sang Prabu Kalora | Kalora ingkang sêsiwi | anênggih Prabu Madrasa | nênggih Madrasa Sang Aji | punika kang sêsiwi | Prabu Wiruha pukulun | putra Prabu
Pratipa | Prabu Pratipa ing nguni | kang putra nênggih Prabu Sandawista ||Kurang satu suku kata: kang pêputra nênggih Prabu Sandawista.
11. Sri Sandawista putranya | Sang Aprabu Soda nguni | Prabu Soda kang pêputra | Prabu Suwarna Sang Aji | Suwarna kang sêsiwi | Sang
Hyang Maya nguni | putranipun Sang Hyang Tunggal | Sang Hyang Tunggal kang sêsiwi | pan Sang Hyang Wênang gusti | lah punika ta pukulun | nênggih aluranira | momongan kawula gusti | dene ulun puniku tuhu kawula ||
Watrika | umatur angasih-asih | dhuh pukulun sang bathara | mugi antuka ingkang sih | ing sabda pandukaji | kang tumrap ing
saosiking titah | ingkang ala lawan bêcik | jawata tan mikani | sayêgti padha [pa...]
[...dha] jinurung | nanging pinangkat-pangkat | panêmunira pribadi | ingkang nêdya ala iya nêmu ala ||
puniku ingsun pundhut | dadia mantuningwang | dhaupa lan
anèng ing arga | sagung ingkang para aji | ya ta enggaling carita | nuju dina Soma Manis | Sang Dèwi Puspawati | lajêng dhinaubkên sampun | lawan Radèn Sêtyaka | Raja Putra Dwarawati | ingkang garwa putri ing Sriwantipura ||
22. tan winuwus wiwahanya | wau pangantèn kêkalih | sampun atut jêjodhonan | raja putra lawan putri | antara dina malih | Bathara Krêsna umatur | marang Sri Yudhisthira | dhuh pukulun yayi aji | anjurunga kawula sèlèh karajan ||
23. inggih dhatêng pun Sêtyaka | mêngkua ing Dwarawati | umatur Sri Yudhisthira | sumôngga ing kaka aji | kawula angèstrèni | inggih adègipun ratu | dhatêng putra kawula | pun Sêtyaka Sri Bupati | Sri Bathara Krêsna sigra angandika ||
para kadang | he sagunge ari mami | padha sira ngèstokêna | ingsun lumungsur samangkin | dene ingkang gumanti |
Puspawati | ing mangke sun êlih aran | nama Dèwi Sêtyawati | dayintèng Dwarawati | dene inya-inyanipun | ni
gusti | ing karsa panduka prabu | raosing tyas kawula | duk
kaduwunging manah | kecalan raosing gêndhis | makatên kang upami | duk wau amba pukulun | danguning anèng ngarsa | langkung suka ingkang galih | sarêng myarsa ing pangandika mangkana ||
31. kêlaping atma mangkana | mangkatên ing karsa gusti | lir tinêbak ing mong tuna | langkung gagêtuning galih | dhuh inggih-inggih gusti | amung pangèstu pukulun | dhumatêng pun Watrika | amung kawula ing
ing tamtunipun | wikan basukining pati | tinata durung kalakon ||
5. duk samana tan tara ing laminipun | sadaya nulya apamit | marang Watrika Sang Wiku | sampun budhal sangking wukir | gumuruh sagung ponang wong ||
6. Sang Aprabu Sêtyaka magsih tut
9. yayi Parta apa kang anèng sirèku | punapadene ri aji | mugi sami urun-urun | sampun katungkul prasami | sang nata umatur alon ||
10. inggih langkung sangking prayogi pukulun | lah suwawi
payo yayi dipun rêmbug | kang karya sêmanging ati | ing driya kang padha tanggon ||
12. ingsun ingkang miwiti karya pêpucuk | yayi [ya...]
[...yi] ana kang upami | kang laku tanpa pangawruh | kawruh tanpa dèn lakoni | iku êndi ingkang abot ||
13. yèn ngêmungna laku sêpên ing pangawruh | paran dumununging pati | kanyatahan mêsthi kuwur | jêr nyatane nora mêsthi | sangking pangancasing kothong ||
14. nanging lampahipun sangsaya ginêntur | amêpêt pôncadriyèki | lawan ingkang tanpa laku | kawruhe luwih prayogi | kasunyatan tan tumpangso ||
15. karo iku yayi jalma ingkang punggung | padha-padha amrih êndi | kawruh iya lawan laku | rinangkêpa paran yayi | pêperangane ing kono ||
16. ing wêkasan iya ora gawa laku | amung kawruh kang kinanthi | pêsating atma lêstantun | wangsul muhung kang têtèki | prataningpraptaning. don nora seos ||
maring pangawruh | sirnane padha lêstari | ing kaanan durung tamtu | jêr tan bali awêwasianiwasi. | dadya ingkang luwih kathong ||kothong.
18. tanpa laku miwah sêpi ing pangawruh | wêkasan padha lêstari | ya tatan. balik tutur-tutur | tibaning jaman ginaib | iku yayi karya ewoh ||
19. Prabu Yudhisthira angandika arum | mênggah ing kawula pêsthi | ambujêng ingkang pangawruh | tan tuna ugêring urip | nyirnakkên was-wasing batos ||
20. miwah lamun dèrèng ta tamtu puniku | kamulyan sajroning pati | tan wontên ingaran kawruh | sintên ingkang karya ngèlmi | yêgti nyatane wus mathok ||
21. dene ingkang sakêlangkung mudha punggung | kêlawan manggung têtèki | kawruhe tan pinakèlupinaèlu. | kawêkasane ing benjing | luluh mring akal kemawon ||
22. dadya tunggil [tunggi...]
[...l] asal graitane suwung | nora bodho nora kanthi | ingobah pijêr akatut | nora obahe pribadi | kêbanjura luwih asor ||
23. Sang Arjuna lan natèng Mandraka muwus | bok kadi ing padukaji | ing wêkasan tan kaduwung | waskitha sajroning pati | yêgti ing rèh botên repog ||repot.
awak mami | bênêr kabèh kang pangawroh ||
26. ing dêdunung kabèh nora nana luput | yêgti amung kurang rêsik | dene kawruh lawan laku | tan kêna tinggal sawiji | kècèra salah sawiyos ||
27. kabèh-kabèh dadi asor ing pangawruh | lamun kang marsudèng gaib | nanging kawruhana iku | wêkasing sawiji-wiji | poma ajana kang keron ||
28. kawruh iku busana ing patènipun | amrih lêstari basuki | wruh ing sangkan paranipun | mumpuni èngêt ing galih | waskitha maduning awon ||
1. mungguh perangane rong prakawis | iya ingkang karêm maring tapa | nanging sêpên pangawruhe | iya tan darbe luput | jêr pikantuk jamaning urip | mila dipun anêdya | tunggale puniku | kawruh lawan tarakbrata | luwih sangking prayoga jisim puniki | arja praptèng wêkasan ||
2. kang têtèki ugêring ngaurip | busananing kamugsan punika | mrih bisa manjing jisime | aywa
nuli lampus | wong wus wruh sajatinira | kamulyane ana jaman jroning pati | prandene mêgsa awrat ||
5. tur saijap kamulyaning pati | maèwu-èwu lawan ing donya | têka magsih sungkan bae | yèn durung janjinipun | mula [mu...]
[...la] padha dèn ngati-ati | kawruh kalawan lampah | dipun amrih kumpul | tan kewran sakarsa-karsa | waskitha mrih bisa mati jroning urip | uripe salaminya ||
datan ingalap | lamun wus antuk ingkang we | dèn sok malih mring sumur | tiyang wau lajêng anangis | sakêdhap lajêng nimba | malih maring sumur | yèn wus antuk ingkang toya | sru gumuyu alatah kang tirta nuli | sinuntak lajêng mular ||
9. salamine mangkana siniwi | ya ta wau sang sri naranata | kagyat kabèh pandulune | nanging ngungun kalangkung | kapitingkapitèng. tyas kang para putri | mulat
wasta amba pukulun | pun Ruminta marma anangis | tingkah kadi wong edan | wontên purwanipun | ing nguni badan kawula | sadèrènge aprang Bratayuda nguni | kathah donya kawula ||
12. langkung sangking murwating wong cilik | kala têgsih arjane nagara | lajêng wontên aprang gêdhe | kawula jrih kêlangkung | dadya donya kawula sami | ingungsèkkên sadaya | linêbêtkên sumur | kongsi kêbak dening donya | ulun tilar kesah ngili sangking ngriki | dupi arjaning jaman ||
13. kawula gusti lajêng nuwèni | donya kang wontên sumur punika | sampun têlas korang-karèng | samêndhang botên kantun | langkung
ngungun kawula gusti | gagêtun lir matia | mila amba wau | kagingsir solah mangkana | dhuh pukulun dêduka kang mugi-mugi | pêparinga pariksa ||
14. sintên ingkang wajib anjampèni | susah atine tiyang sajagat | yêgti sang nata kang
ingkang mulihake | kabèh donyanirèku | iya ingsun ingkang nglironi | pira kèhe brananta | ni Ruminta matur | langkung panuwun kawula | pinaringan sih ganjaran jêng dewaji | nanging kirang parigsa ||
16. pan sadaya inggih sihing gusti | botên mêdal adiling nagara | badhe atilar [ati...]
[...lar] titine | wisesane siningkur | dhuh pukulun kangjêng dewaji | mênggah panuwun amba | dèn sami amantuk | mêdala sangking wisesa | sampun
tan wontên sisip | yèn panduka kewrana | ugêring kaprabun | atilar titi pariksa | botên wande pijêr dahuru ing bumi | ngajapakên durgama ||
20. ingkang kadi ature puniki | pan sumêndhangsamêndhang. tan wontên kang gothang | yèn ratu ngapura bae | tilar wasesanipun | tangèh lamun pariksa dhimin | mendah laku dursila | angêbêgi lurung |
ratune amindha rêsi | atilar wêsiasat ||
21. nuntên tinular-tular wadyaji | inggih wontêna kang ambêg darma | yêgti sumambranèng gawe | jêr ratu mindha wiku | graitane tan antuk runtik | tutug sapolah-polah | nanging ta pukulun |
wontên utamaning uga | yèn sang prabu angugêmi ambêg rêsi | amrih sukaning wadya ||
22. ratu iku wus mumpuni bumi | têtambuha mring darbèking wadya | kang bêcik aywarsa pinèt | sapa kang kaya ratu |
sadinane | anggêlara wêwuruk | amrih sampun sêlaya budi | sagotra nyudarsana | ing sabda pukulun | ing wêkasan
tiyang cêlak ing ngriku | jalu èstri aywana kèri | yèn sampun sami prapta | panduka dhêdhawuh | amundhut sumur punika | lawan kinèn anglêbêti brana sami | dipun kongsi akêbak ||
25. nanging tuwan paringa gêgiri | lamun ana wong tan mituhua | rinayah bale
suka ngungun | sukanira dene kang rayi | bangkit bengkas bicara | ing pangungunipun | têka si nora koyoa | dene iku wanodya budine luwih |
27. Sang Arjuna mèsêm anèng wuri | amiyarsa ature garwanya |
pun Ruminta puniku | inggih nguni tuhu yèn sugih | langkung sangking ngakathah | sêsamining dhusun | duk dèrèng prang
tan owah warnine lama | mêgsih wêtah sadaya tan wontên cicir | tuhu lamun punika ||
32. langkung ngungun ingkang aningali | marang kathahing kang rajabrana | tuwin tan owah warnane | Bathara Krêsna muwus | wruhanira kabèh sirèki | kang samya sung barana | ing sajroning sumur | ya bangêt tarimaningwang | nanging iku kabèh darbèke si nini | kang padha sira alap ||
33. luwih bêcik marènana benjing | aja sira laku kadurjanan | mungsuhe umurmu dhewe | amriha kang rahayu | nora kurang ngupaya bugti | isine marcapada | bugti kabèh iku | sadaya matur sandika | Sri Bathara Krêsna angandika malih | marang Nyai Ruminta ||
34. hèh Ruminta elinga ing wuri | sira iku ginadhuhan brana | marang dewa sayêgtine | luwih samining dhusun | bêcik nganggo lumrah ing budi | yèn kang budi angeman |
rang brananipun |Kurang satu suku kata: marang brananipun. lah ta iku kawruhana |
kangjêng sri bathara | mugi sagêtda ing têmbe | nyudarsanèng sabdayu | inggih dhatêng kawula gusti | lan malih jêng panduka | aparing pitulung | punika karsaning dewa | ingkang karya kaelokan sri bupati | pamalêsing kawula ||
36. gusti amba rekane puniku | têtawur prang paduka pun Rawan | kawula gusti biyunge | ya ta wau sang prabu | duk miyarsa ngungun ing galih | dadya Nyai Ruminta | pinaringan wuwuh | donya agung pira-pira | Ni Ruminta suka
wanodya | mangkana wau lampahe | sagung kang para ratu | lon-alonan samargi-margi | tan pêgat arêrasan | mrih rahayunipun | lêstari donya ngakerat | kasunyatan maring basukining pati | panjing suruping pêjah ||
39. tan winarna lampahirèng margi | sampun praptèng
ingsun wênganana | lawang dipun gupuh | kang anèng jro lon aturnya | lah andika sintên kang aminta kori | Bratasena
43. nalikane ingsun minta kori | sira warah anandhang cintraka | kang liningan lon ature | adhuh gusti wong agung | sampun tuwan
ginatra sila | mangkana turipun | dhuh gusti inggih punika | sakit kula milamba matur ing gusti | sawêg
46. sun undange kabèh kadang mami | ingkang padha kari anèng jaba | sigra Sang Sena lampahe | tundhuk ing raka katur | saliring rèh wus katur sami | wiwitan lan wêkasan | kang raka angungun | têmah samya gêgawokan | sri narendra sadaya samya nêdhaki | wus praptèng wismanira ||
47. Sri Bathara Krêsna anêdhaki | marang ingkang anandhang
ratu | ngandika Bathara Krêsna | hèh sirèku kêkasih ingsun sayêgti | sapa ta aranira ||
waraha purwanirèng nguni | iya kaki ing lêlaranira | kang dinangu lon ature | dhuh pukulun sang prabu | pun Anggira wastanta gusti | tiyang sangking Malawa | inggih gamêlipun | ratu ing Malawapatya | nalikane gusti amêdali jurit | wontên ing Kurusetra ||
49. ratu kawula apêsing jurit | sarêng pêjah lan dipangganira | pun Aswatama gajahe | nalika sedanipun | pan kawula mêgsih nyêpêngi | titihane turôngga | sru rame pinupuh | pun dasih kenging warastra | nginggil dhêngkul ngandhaping wêlakang kêdhik | pupu kêkalih rantas ||
50. pan kawula lajêng ambruk gusti | nulya
ingkang nuduh kasampurnan | marang sirèku ing têmbe | nuntên kawula anut | gumandhuling kêkapa nênggih | pun kuda lajêng mentar | lumêbêt ing dhusun | kang wasta ing Mantimanta | ingkang ulun dunungi kawula gusti | nanging sawêg kewala ||
52. sampun lami labête asêpi | inggih nuntên kawula tinilar | kantu wontên ngriki ijèn | kapal lajêng lumêbu | dhatêng dhusun kidul puniki | ingkang cêlak katingal | ing Soda
jalma | inggih kongsia praptèng mangke | kathah wong anênuwun | malah tiyang dhusun kêpering | sami tumut anêmbah | mring kuda puniku | yèn sampun sami anawa | mring pun kuda sadaya lajêng mariki | ngopèni mring kawula ||
54. anyukani têdha amba gusti | lawan ingkang anyambêti wrêgsa | ing suku amba kalihe | inggih tiyang sedèku | sabên ari makatên gusti | sangking pakène kuda | wau ta sang prabu |
inggih punika sawijining kutha krajan kuna saking Kekaisaran Pèrsi, dumunung 70 km timur laut Shiraz, Iran. Wonten ing basa Pèrsi kuna, kutha punika dipunsebut Parsa, ingkang ateges "Kutha Bangsa Pèrsi". Persepolis inggih punika terjemahan saking basa Yunani saking nama kutha punika:
Persēs polis: "Kota Pèrsi"). Wonten ing basa Pèrsi, papan punika misuwur minangka Takht-e Jamshid (Tahta Jamshid) lan Parseh. Sisa paling wiwitan Persepolis asalipun antawis taun 515 SM.
Bukti arkéologi nedahaken bilih reruntuhan Persepolis ingkang paling awal asalipun antawis taun 515 SM. André Godard, sawijining arkeolog Perancis nalika awal 1930-an nedahaken bilih Cyrus Agung milih lokasi Persepolis, ananging Darius Agunglah ingkang mbangun teras pelataran lan kompleks bangunan istananipun.
Darius maréntahaken pambangunan Balai Apadana lan Balai Konsul (Tripylon utawi Balai Tiga Gerbang), ingkang dados bangunan Perbendaharaan Kemaharajaan, sarta sapérangan bangunan ing saklilingipun. Pambangunan punika saged dipunpungkasi nalika masa pamaréntahan putranipun, Raja Xerxes Agung. Pambangunan ingkang langkung wonten ing bangunan lan teras terus dipunlajengaken dumugi masa keruntuhan Kekaisaran Akhemeniyah.[2]
Panalitén Arkéologi[besut | besut sumber]
Odorico da Pordenone mampir ing Persepolis antawis taun 1320 wonten ing perjalanipun ing China. Nalika 1474, Giosafat Barbaro ngunjungi reruntuhan Persepolis lan kanthi keliru ngira bilih punika minangka reruntuhan kutha Yahudi.[3] Antonio de Gouveia saking Portugal nyerat babagn prasasti cuneiform nalika kunjunganipun taun 1602. Lapuran kapasananipun babagan Pèrsi, Jornada, dipunterbitaken nalika 1606.
Penggalian ilmiah kapisanan ing Persepolis dipuntindakaken déning Ernst Herzfeld lan Erich F Schmidt makili Oriental Institute lan Universitas Chicago. Penggalian arkéologi dipuntindakaken dangunipun 8 musim, diounwiwiti taun 1930 lan nyakup situs-situs ing sakitaripun.[4] [5] [6] [7] [8]
Wiwit taun 1946, dokumén asli, cathetan, photo, sarta tembikar saking penggalian Persepolis déning Herzfeld, nalika 1923, 1928, lan antawis 1931 lan 1934 dipunsimpen ing Freer Gallery of Art, Institusi Smithsonian, ing Washington, DC.
Herzfeld pitados bilih pambangunan Persepolis kagungan ancas saperlu nyipatakaken "atmosfer" lan citra keagungan, minangka simbol kejayaan kemaharajaan Pèrsi, sarta minangka papan ngadani upacara lan perayaan mligi, utamanipun “Nowruz”. Minangka alesan historis, Persepolis dipunbangun ing tanah air dinasti Akhaemenid, éwadéné nalika punika boten dumunung pas wonten ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Persepolis&oldid=1119860"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Februari 2017Situs Warisan DonyaRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Artikel mawa mikroformat hAudioArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.59, 25 Februari 2017.
ngerti duwete dadi opo? rumangsane menoro ngadek mergo lemparanmu 1000 krepes,,ora ngerti po, kanggo nyentor ngising karo nguyohmu neng jeding entek pirang2 ewu
Post: 669 23-06-2013 21:57 23-06-2013 21:57 jtv jatim wayangan ki sunaryo 2013-06-23T21:57:01+07:00 Multi Quote Quote#2916 Loading... ali babas Loading...Kaskus Addict – Join: 20-05-2009, Post: 2,592 23-06-2013 22:13 23-06-2013 22:13 Quote:Original Posted By thegock ►
petruk dadi ratu nya ki enthus seru mbah
~mbokarno sing di jarah tinggal kancut e..wkwkwkw
~ arjuna tinggal. bahas boma.. tokoh multi karakter menurut awak
~ ~udah ketemu bukunya ???
~ buto ,menungso, dedemit angger lanang. pasti doyan wedok cilik lan gedhe ~
dereng mbah # wadonan kue surabi # rada egois dong
Yehezkiel 23:20 Jawa Version. Deweke berahi marang
SemarangMenawa panjenengan&nbsp; tindak me­nyang kutha Semarang, aja lali&nbsp; mampir ing bangunan bersejarah sing karan
Pandana­ran, Jl. Dr. Soetomo, lan Jl. Soegijopranoto, Semarang iku pancen dadi ... Sapepake
Misteri Watu Perkasa Ing Guwa PindulUmpama panjenengan priya kang pengen prakosa ing
kang ngupadi wangsit, akeh sing seneng mesu brata ing njero Guwa. Saben Guwa nduweni ciri
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.58, 11 Maret 2013.
sisikipun | minarda jroning samudra | ngombak banyu ting jalèrèh myang kaèksi | mega malang ngragancang ||
9. yèn sinawang saking ing pratiwi | mega malang satuhu kawuryan | lir kali Sarayu
kaayoman pambèbèring bandera ji | ing praja Surakarta ||
11. ya ta mangkya winarna sang aji | pungun-pungun wungu saking nendra |
sawadyèng sang prabu | enggaling kang cinarita | wusnya lênggah sami sêsarapan roti | ingkang mawi martega ||
12. lan winoran irisaning bêstik | ulam [u...]
[...lam] lêmbu myang kèju irisan | wênèh ana sêkul gorèng | komplit pangruktinipun | pangunjukan wedang tan kari | kopi kalawan prêsan | myang wedang tèh sampun | waradin sawadyabala | wus mangkana jêng sang prabu lawan sori | jumênêng samya têdhak ||
13. maring kamar pandadosan aji | myang sorindra ugi wus mangkana | sowang-sowang ing kamare | kalawan sanggyanipun | pra garwendra paminggir sami | sampun manjing sadaya | dhatêng
garwa paminggir | sapandhèrèk wus samya sumewa | kawuryan supênuh andhèr | prasamya makidhupuh | tarab wontên ngarsèng narpati | sang prabu rum ngandika | mring risang kasumbung | sumbaga ngêntasi karya | Dyan Mas Bèi
adhimu | ingkang padha sakolah kaki | nèng Bandhung kene padha | ngêtutna bibèkmu | kang
wus sun dhawuhi padha | nonton pasar lan padusan Cipaganti | samêngko ge budhala ||
18. ingkang antuk sabdaning narpati | marikêlu kalawan wotsêkar |
mrabangkara | sinongsongkên ing gusti jêng sri bupati | lawan jêng pramèswara ||
24. kanthèn asta tumêdhak sang aji | sampun nitih
mangkya jêng sang aji | sampun rawuh ing kantor samana | Tuwan Krusên sagotrane | duk wikan mring sang prabu | sampun rawuh amaksih têbih | pan sami gurawalan | lumaksana gupuh | malajêngi mring sang nata | sampun tundhuk têtangkêpan asta sami | Tuwan Krusên nambrama ||
28. sarawuhnya paduka sang aji | sakalihan gusti pramèswara | sami sugêng sri pamase | dhawuh sabdèng sang prabu | inggih kula
Krusên gya tumundhuk nganthi | ring paduka gusti sri duhita | de paduka sri pamase | amunggwing kananipun | ing paduka jêng pramèswari | tan mawi kanthèn asta | tindak dalêm prabu | lamun tinon kawistara | rantap-rantap kawuryan ta
wontên ingkang môngka têtindhih | wontên palinggih jendral | myang sawênèhipun | kolonèl palinggihira | lan sawênèh
mriksani liya- liyane | prantining kantoran gung | ingkang sampun samya rinukti | tinata bêbanjêngan | tan kuciwèng sêmu | wus waradin sadayanya | Tuwan Krusên nulya matur ngacarani | ing gusti sri pamasa ||
34. dhuh sang prabu paran wus dumugi | gèn paduka mriksani punika | lamun sayah sayogine | ngaso lênggah rumuhun | duk sang
prabu | ing mangkyamba sadaya | sakalangkung nuwun sami | gèn paduka karsa têdhak ring kantoran ||
9. mariksani wontênira | upakartining ajurit | botên langkung sri narendra | kawula sadaya sami | atur pudya sêsanti | kondurira jêng sang prabu | myang rinta pramèswara | tumrah sapandhèrèk
sabdèng prabu | umanthuk sêsarêngan | myang umatur saurpaksi | sabdèng tuwan dahat ing panuwun kula ||
11. Tuwan Krusên wus mangkana | anulya tumundhuk nganthi | ring gusti jêng pramèswara | sampun datan siwah kadi | duk têdhakira nguni | wau ta enggaling wuwus | mung cinêndhak kewala | wus kondur jêng sri bupati | sawadya wus praptèng Sapêlkul sadaya ||
sampun | tumêdhak saking rata | myang wus malbèng toko sami | dyan umarêk ing ngarsa dalêm sang nata ||
15. sampun samya ngèstu pada | tan
kang antuk sabdèng narpati | sumungku tur wotsari | kula nuwun jêng sang prabu | abdi dalêm sadaya | dhuh gusti rêtnaning bumi | samya
paminggir | kang mangkana jêng sang prabu | dahat pirênèng driya | puwara rum dènira ngling | lah mara ge tumuli padha miliha ||
ing mangkya wus dumugi | nulyarsa kondur sang prabu | dhatêng pakuwon nata | ing hotèl Homan winarni | jêng
sami | datan kuciwa ing sêmu | wus sampat paripurna | mangkana jêng sri bupati | sakalihan gusti jêng narpadayita ||
21. sampun tindak kanthèn asta | tinut wuntat ri sanggyaning | garwendra paminggir samya | myang wadyendra jalu èstri | gung alit wus tan kari | gumarêdêg lampahipun | sang prabu sakalihan | gusti jêng narpamaisi | tuwin garwa dalêm paminggir sadaya ||
22. wus nitih oto sadaya | myang para wadyèng narpati | ugi wus
wis yèn winarna | ananing dagangan sami | mung cinêndhak ing tulis | nihan gusti jêng sang prabu | tuwin jêng sri dayita | sampun rawuh têdhak mampir | manjing jroning toko Moris Wolêp ingkang ||
24. sampun winarna ing ngarsa | para garwendra paminggir | myang sagunging wadyabala | sadayanggung atut wuri | umiring jêng sang aji | ya ta wau jêng sang
bupati | myang para atmajanira | wadyendra ingkang prasami | kêkuwu anèng [a...]
[...nèng] panti | pawiyataning pangawruh | nistha madya utama | kang tumancêp nèng pratiwi | sajronira ing kutha Bandhung prajarja ||
sri mulki | wau risang narpaputra | pinulung têtêp dumadi | pramodaning jro puri | anênggih pangagêngipun |
sêsupiripun | oto titihan nata | ingkang wus winarnèng ngarsi | Tuwan W H Isêman sakênèkira ||
33. myang para wadyèng narendra | kalawan lènira sami | ugi samya kapatêdhan |
gancaran ganjaran. tan siwah kadi | kang wus winarnèng ngarsi | waradin ganjaran prabu | satuhu kang mangkana | ingkang
saha wadyabala | ing ênu wus tan winarni | gêgancangan lampahira | samantara sampun prapti | pakuwon dalêm aji | ing hotèl Homan
katong | kanthèn asta lampahira | wau ta pandhèrèknya | pra wadyendra gung tut pungkur |
lègêr komandhan jêjuluk | Jêng Tuwan Krusên samana ||
23. ing palis sampun rinukti | ing saupakartinira | sajuru-juru
asamêkta | nampèni rawuhira | ing paduka sang aprabu | Narendra di Surakarta ||
26. ing netyasmune kaèksi | mangayun-ayun sadaya |
winuwusa | mangsuli ananira | rawuh dalêm jêng sang prabu | Kangjêng Tuwan Krusên sigra ||
1. nganthi jêng sri narawadu | dene jêng sri
ing ngarsa dalêm sang nata | gumuruh swaraning musik ||
5. minôngka pahargyanipun | ing rawuh dalêm sang aji | rarasing lêlagonira | dahat dènya milangoni |
mangayubagya | manggihi rawuh narpati | yèku jendral ingkang môngka | manggala aguling jurit ||
7. kasub ing rat ajêjuluk | Tuwan Pantèn
dhuh sang prabu | kawula sadaya sami | ngaturakên kasugêngan | ing rawuh paduka aji | sakalihan sri dayita | tumrah
tuwan-tuwan | ingkang samya amanggihi | wigatining pangandikan | gêgujêngan warni-warni ||
18. ingkang rèmèh myang kang pêrlu | linalar dahat mranani | maring tyase ingkang
samangkin | wêkanira saudara | Tuwan Krusên ingkang maksih | kênya iku yogyanira | ingsun paringi liyontin ||
21. môngka tôndha cihnanipun | pusara trêsnaning kapti | gusti kangjêng sri dayita | duk tampi sabdèng narpati | tur sêmbah mangayubagya | ing karsa dalêm sang aji ||
22. sung sasmita jêng sri wadu | dhumatêng wadyèng narpati | kang ngampil kagungan nata | liyontin kancana
sutèstrinira | Tuwan Krusên dèn timbali ||
24. umarêk ngarsèng sang prabu | wus tumundhuk mangastuti | ing ngarsa dalêm narendra | sigra jêng sri juwita ji | jumênêng masang sangsangan | mring janggane kang
nuwun | tuwin pamintamba mugi | dumadia ing jêjimat | ngantya praptaning salami | widada môngka sarana | pisaratirèng basuki ||
pakuwon aji | ing hotèl Homan enggalnya | titihan dalêm narpati ||
37. myang rata pandhèrèk sagung | pan sampun samêkta
gusti jêng sang siniwi | kula nuwun jêng sang nata | kawula sadaya sami | dahat ing panuwunira | karawuhan jêng sang aji ||
41. botên langkung amba sagung | jumurung pudya sêsanti | ing kondur paduka nata | myang rinta jêng pramèswari | tumrah mring wadya sadaya | linulusna maharjanti ||
42. ya ta wau jêng sang prabu | dupi
dhèrèkakên gusti sri pamase | muhung prapta sangajênging palis | anjirap kaèksi | posisi sadarum ||
4. wênèh ana ingkang maksih kari | rêrubungan katon |
nèng asmara andana wiyose | samya maksih eram jroning galih | dening kang liyontin | endah warnanipun ||
kang garbini | nulya janma wau ||
11. asru muwus wêtêng dèn kêbuki | jabang bayi galo | tumontona jêng sang prabu kae | nyuwun sawab gusti jêng sang aji |
wus kasinungan benjing | ing warna kinaot | luwih
22. wênèh janma jalu angulari | kangsène wong wadon | bedhangane ingkang wus gêgambèn | wus pinanggih gènira ngulari | gapyuk gya kinanthi | maring gon kang lindhuk ||
23. jamakira wong mangkana yêkti | kalamun antuk gon | ingkang lindhuk dèn anggêp kamare | wus kinira tarêtip tan kèksi | maring lèning janmi | marma nir pakewuh ||
kawuryan tan anggop | rênggang gula kumêpyur pulute | sing wus antuk papan kang sayogi |
ginawe ningali | kondur dalêm prabu ||
26. nêngna wau gantya kang winarni | mangsuli cariyos | kondur dalêm gusti sri pamase | otomobil titihan narpati | sapandhèrèk sami | lêpas lampahipun ||
27. tan winarna ing ênu wus prapti | hotèl Homan mêngko | kawarnaa gusti sri pamase | sakalihan gusti pramèswari | wus tumêdhak saking | titihan sadarum ||
28. sagung para wadyaning narpati | satata gumolong |
prabu sakalihan sori | wus manjing samêngko | maring hotèl Homan sawadyane | rêroncène jro hotèl ing ratri | wus datan winarni |
ing warsi | sinida dumadi | karsa dalêm prabu ||
31. sakalihan jêng sang juwita ji | nênggih sori katong | arsa têdhak dhumatêng ing hotèl | hotèl Lembang yeka kang kawarti | têbihira saking | jroning kitha Bandhung ||
32. mung sadasa êpal datan luwih | miwah kacariyos | inggilira saking samodrane | kawan èwu sangang atus luwih | wolung dasa siki | kaki ukuripun ||
33. dumunungnya pan wontên sukuning | arga gêng kinaot | sing mandrawa amênggêr katone |
pangagêman dalêm sri pamase | mung cinêndhak busanèng narpati | ngrasuk cara Jawi | jas atelah klawu ||
kawuryanira sri | tindak dalêm alon | ya ta wau gusti sri pamase | sakalihan gusti pramèswari | sampun samya nitih | otomobilipun ||
widada arjanti | tan ana sawiji | sapandhèrèkipun ||
42. nêngna wau enggale wus prapti | hotèl Lembang mêngko | samangkana gusti sri pamase | sakalihan jêng sri dayita ji | wus tumêdhak saking | otomobil laju ||
44. ri sampunnya mangkana sang aji | lawan sori katong | sampun samya ma-
2. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para priyantun dalêm lênggah wontên kamar bolah Hotèl Lembang ing Bandhung.
njing jroning hotèl | sapandhèrèk tan ana kang kari | jroning hotèl kèksi | rêgêng myang raras rum ||
wontên ngriki | paran maksih dangu ||
49. sang aprabu arum dènira ngling | kula ing
51. salêbêting pêpara sang aji | lulusa kemawon | karaharjan tumrah sapandhèrèk | kadugèna sabarang kinapti | gung sukaning galih | ing salaminipun ||
52. jêng sang prabu arum dènira ngling | dahat sukaningong | kula ugi muji salamête | maring saudara ing salami | lan kula asung sih | nêngginênggih. gambar
lan] wus tabik | gya bibaran sampun ||
1. ya ta malih jêng sri nata | sakalihan pramèswari | duk wontên ing hotèl
paminggir | wus sampat dènya sami | mriksani saidêripun | ing hotèl sawêngkonnya |
ri wusing pangruktinira | kênyaring baskara wanci | tabuh kalih wêlas siyang | dhirèkturing hotèl nuli | sampun atur udani | ing saupakaryanipun | dhahar dalêm narendra | wus sampat dera mangrukti | ya ta mangkya gusti jêng sri naranata ||
12. sakalihan sri dayita | tan dangu têdhak
garwendra paminggir | wau ta jêng sang aji | ing mangkya enggaling wuwus | sampun lênggah satata | kalawan jêng pramèswari |
mejèng narpati | nihanta jêng sang aji | sampun laju dhahar kêmbul | sagunging wadyabala |
jalu lan parêkan cèthi | ugi sampun anadhah kêmbul sadaya ||
14. rêroncèning lêladosan | wus datan mawa winarni | gancanging ponang carita | gènnya dhahar jêng sang aji | sapandhèrèknya sami | pan sampun sampat sadarum | samana wancinira | jam kalih siyang wus muni | karsa dalêm gusti kangjêng sri narendra ||
15. nulya arsa kondur nulak | dhatêng pakuwon narpati | anênggih ing hotèl Homan | dhawuh
20. dhuh gusti jêng sri narendra | kawula
nuwun pun dasih | sampun mastutyèng sabdendra |
pinidak | darapon kang otomobil | lampahnya dimèn rindhik | dening mangkya wus kadulu | parêk lan hotèl Homan | wau ta
28. sampun datan winursita | rêroncène jêng sang aji | wontên jroning hotèl Homan | muhung cinêndhaking tulis | paduka jêng sang aji | tuwin sapandhèrèkipun | tan ana sangsayanya | lulus mong suka basuki | wus kapungkur raras srining hotèl Lembang ||
1. nêngna wau kang winarna | sêkar pangkur paripurna gumanti | ya ta mangkya kang sumambung | maksih nunggil ri Tumpak | hyang aruna sampun mracima kadulu | gumiwang tumamèng arga | mèh silêm mring jalanidhi ||
2. samantara hyang aruna | sêsorote wis sirna tan kaèksi | sanggya sato ing wana gung | wus
duk ing wau wancinira | kapiyarsa jam pitu sampun muni | karsa dalêm jêng sang prabu | lawan jêng sri duhita | arsa têdhak dhatêng
13. ing ênu wus tan winarna | nahan mangkya gantya ingkang winarni | nênggih Kabupatèn Bandhung | sira ingkang
swaranipun | dènira andum karya | sowang-sowang pininta sajuru-juru | rêrêngganirèng suyasa | sampun datan nguciwani ||
pahargyaning rawuh dalêm jêng sang prabu | dening mangkya wus antara | mèh rawuh jêng sri bupati ||
dunungipun | ingkang jalu sisih wetan | sisih kilèn kang pawèstri ||
19. tangèh lamun winuwusa | raras srine kabupatèn samangkin | kunêng gantya kang winuwus | gancanging kang carita | jêng sang prabu ing mangkya pan sampun rawuh | dumugi ing kabupatyan | wau ta ingkang bupati ||
kawuryannya | dahat pirênaning galih ||
21. wus tumêdhak sri narendra | sakalihan gusti jêng pramèswari | sing rata titihan prabu | lumampah
narendra | sampun praptèng palênggahan jêng sang prabu | wontên sajroning suyasa | mangkana ingkang bupati ||
23. ngacarani ring sang nata | sakalihan gusti jêng
kabupatyan | wus prasamya wangsul linggih ||
26. manggèn gènnya sowang-sowang | wênèh ana ingkang among manggihi | mring sanggya wadyèng sang prabu | jalu lawan wanita | wus pininta pênêde sajuru-juru | ing sêmu pasêmonira | sampun datan nguciwani ||
narendra | sakalihan gusti jêng dayita prabu | tumêdhak wismèng kawula | kalawan pirênèng galih ||
36. muhung panuwun kawula | lamun kirang parikramaning dasih | aksamanta jêng sang prabu | sampun kirang samodra | nadyan ngriki jroning kitha nanging lamun | tinimbang lan Surakarta | lajêng dados tani bêntil ||
37. èstunipun sarwa kirang | bêbasannya doh ratu pêrak wukir | tangèh wrin ing unggah-
wênèh ana ingkang sês srutu sami | tuwin sês sigarètipun | pinunggêl kang ladosan | nulya malih jêng sang prabu ngandika
ing wuri | dadyèngsun wikan sadarum | ing kene ananira | ya ta wau dyan tumênggung aturipun | kawula muhung sumôngga | ing karsa dalêm sang aji ||
42. sigra têdhak jêng sang nata |
dyan tumênggung ingkang môngka | panuntunira ing margi ||
43. wus rawuh jêng sri narendra | nèng wurining wismanira bupati | mriksa pasang
45. mangkana kangjêng sri nata | langkung suka dènira wus udani | wus têlas pamriksanipun | gya wangsul mring sasana | ingkang sampun ingagêm
myang rata pandhèrèknya | wus sumaos anèng don kang wus tinamtu | jêng sang prabu rum ngandika | mring sira ingkang bupati ||
pantaranirèng ratri | mugi gusti jêng sang prabu | dinirgakna ing yuswa | myang awèta ambawani ing kaprabun | praja di ing Surakarta | ngantya tumrah praptèng wuri ||
50. sang prabu malih ngandika | ya tumênggung sun bangêt trima kasih | sigra jumênêng sang prabu | lan gusti sri duhita | kanthèn asta tindak dalêm ginarubyuk | para pandhèrèk sadaya | gung tut wuntat ring sang aji ||
51. gumarêdêg kawuryan ta | tan sangsaya tindak dalêm narpati | tinon rê-
3. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para priyantun dalêm wontên palêrêman dalêm Hotèl Homan, ing Bandhung. Badhe têdhak dhumatêng Bètênsorêh, parlu ngaturakên panuwun dhumatêng ingkang eyang
samya sumêbit | ing marga datan winuwus | mung cinêndhak kewala | jêng sang prabu pan ing mangkya sampun rawuh | ing pakuwon hotèl Homan | sawadya samya basuki ||
1. mung dinuduk saratri wus tan winuwus | nahan mangkya kang winarni | karsa dalêm jêng sang prabu | ing arinya Dite enjing | malêthèke kang mancorong ||
saking Cina ing radya di | lawan malih kacariyos ||
5. kang sumambung maksih agêm dalêm prabu | bintang alit kang rinukti | ridêr rèntèng wastanipun | tuwin ngagêm jêng sang aji | bintang oranyê
enggala nuli | praptèng wanci laju bodhol ||
10. wus pinugut samêktanya wadyèng prabu | sumambunge kang winarni | kang kaonang sudira nung | senapatining ajurit | ing Surakarta kinaot ||
11. Arya Prabu Prangwadana kang jêjuluk | ugi dhèrèk anyarêngi | ing rawuh dalêm sri mulku | mring Bètênsorêh praja di | dadakaning kang cariyos ||
12. jêng sang prabu sakalihan narpawadu | lawan garwendra paminggir | putri dalêm kang sumambung | sadhèrèk dalêm narpati |
15. dupi sampun jam satêngah gangsal esuk | karsa dalêm jêng sri mulki | têdhak dhatêng sêtatsiun | ing Bandhung winarnèng ngarsi | ri saksana sampun bodhol ||
16. enggalipun para pandhèrèk sadarum | sampun sami atut wuri | umiring ing jêng sang prabu | ing marga wus tan winarni | wau ta jêng sang akatong ||
gya dumunung anèng don kang wus tinamtu | wus samêkta kapiyarsi | kumarangsang swaranipun | pasêmone kang ratagni | lir nambrama ring sang katong ||
21. rawuhipun anèng jroning sêtatsiun | sapandhèrèkira sami | samya lulusa
suwarnaning gustinipun | musthikaning wong sabumi | bumintara kang wus kasub | ing Surakarta praja di | tangèh lamun kacariyos ||
26. untapipun sanggyèng para janma wau | amangsuli kang ratagni | dupi wus jam gangsal esuk | langkung sèkêt gangsal mênit |
ingkang mawi | martega myang mawi sinung | ulam pate [pa...]
[...te] wênèh mawi | irisaning lidhah winor ||
30. lawan kèju sinarêng lumadosipun | tarcis ingkang warni-warni | makatên pangruktinipun | sajronira nèng ratagni | waradin sawadya katong ||
31. gumaludhug swarane kang rata latu | rèmnya maksih dèn kêncêngi | maksih rindhik lampahipun | dupi sampun sawatawis | sagung
enggalira kang winarni | pan ing mangkya wancinipun | kawuryan ta sang hyang rawi | wus gumiwang amangulon ||
35. nênggih sampun wanci jam satunggal langkung | ploitira kang ratagni | munya sru sumênthit galur | pratôndha yèn kang ratagni | wus dungkap mèh praptèng ngêndon ||
36. milanipun lampahira saya mamprung | sapandurat sampun wanci | jam satunggal siyang langkung | sèkêt wolu mênit nuli | ratagni wus praptèng Bogor ||
37. kunêng wau mangkya gantya kang winuwus | dutanya sang èksêlènsi | ing paduka jêng guprênur | general ingkang wêwangi | kasub ing rat Mistêr Dhepok ||
39. gantung laku mêthuk ing gusti sang prabu | maring sêtatsiun nuli | wus sawega sang wira nung | myang wahana titihaning | tuwan bêsar
pandhèrèk sawiji | kang winastan rata motor ||
41. pan puniku minôngka pêthukanipun | Jêng Gusti Pangran Dipati | Prangwadana Arya Prabu | sadaya wus amiranti | samantara laju bodhol ||
42. tan winuwus lampahira anèng ênu |
anèng don kang wus tinamtu | katon minggu datan mosik | sigra gusti jêng sang prabu | sakalihan pramèswari | wus tumêdhak saking grêbong ||
46. sanggyanipun para pandhèrèk sadarum | datan ana ingkang kari | jalu èstri katonipun | busêkan dènya lumaris | ambarubul saking grêbong ||
Kramsuwèngkêl wau | duk wikan ring jêng sang nata | sakalihan gusti jêng sang pramèswari | sampun rawuh samana ||
3. karsa dalêm gusti jêng sang aji | sakalihan gusti sri dayita | manjing ing wahkamêr mangke | muhung lêrêm sapangu | tinut wuntat ing senapati | Jêng Pangran Adipatya | Sang Nararya Prabu | Prangwadana saha garwa | wus tan kantun manjing mring wahkamêr sami | samya
sri pamase | sira Sang Arya Prabu | Prangwadana ingkang wêwangi | ing mangkya samoanya | kula nuwun sampun | sami
kaptin ing mêngko ta ingwang | apadene sira thole | si kulup arya prabu | arsa lêrêp hotèl Bèlêpi | sun nèng up gêbo ngarsa | dene arya prabu | anèng up gêbo ing wuntat | sira Tuwan Kramsuwèngkêl turira ris | nuwun gusti sandika ||
8. samantara gusti jêng sri mulki | sakalihan jêng sri maèswara | pangran prabu lan swamine | wus jumênêng sadarum | budhal maring hotèl Bèlêpi | Tuwan Kramswèngkêl nulya |
marêk ngarsèng prabu | nganthi mring jêng sri duhita | sampun têdhak gusti kangjêng sri bupati | mangkana kacarita ||
9. sri narendra sakalihan sori | sampun nitih manjing jroning rata | Tuwan Kramsuwèngkêl age | laju manjing jronipun | ing ratendra manggèn bak ngarsi | enggaling kang
11. swaranira gumrênggêng kapyarsi | wênèh ana ingkang rêrangkulan | saking dahat sukèng tyase | labêt bisa kêpêthuk | mitranira darma sajati | sawênèh janma priya | kapinujwèng kayun | wikan marang bedhangannya | wanodyendah kang dumadya
tinampenan anthuk mung ririh | myang mèncêp sawatara | reka apitambuh | labane wadon mangkana | dening maksih anyaran dènya
alam musibat jati | jatine jroning driya | kêrasa kêduwung | nanging malih kadi paran | paran baya têmahane wus kajodhi | dening juru pangalap ||
gandanira | wèh brangtaning kayun | makatên ing purwanira | puwarane bisantuk bathi sathithik | mèbrèt sugih èsêman ||
15. ingkang priya dupi wus udani | pambalange anthuk tinampènan | dahat gambira solahe | kawêkèn jroning kalbu | kadi paran bisane panggih | kaliwat ewuhaya | ing darunanipun | kèh pra janma kang tumingal | rawuh dalêm gusti kangjêng sri bupati | têmahan
tan antara dangu dènira lumaris | ing mangkya sampun prapta ||
19. sapêraknya ing hotèl Bèlêpi | nahan mangkya gantya kang kinôndha | dhirèkturing ponang hotèl | Tuwan Wolêp jêjuluk | dupi wikan ring jêng sang aji | wus mèh rawuh samana | ing pasêmonipun | kawuryan sarjuning driya | dyan samêkta nampèni [na...]
[...mpèni] rawuh narpati | ya ta enggaling kata ||
20. ponang rata titihan narpati | sampun prapta ing hotèl tan taha | wus dumunung saparlune | rata
sri narendra | sakalihan gusti jêng sang pramèswari | wus têdhak saking rata ||
21. gôngsa ingkang tinata rinukti | anèng marga ing sacêlakira | ing hotèl Bèlêpi mangke | tinatap munya umyung | urmat rawuh dalêm narpati | wèh sêsêking
andulu | rawuh dalêm sri narendra | horêk samya salah tunjang rêbut ngarsi | nihan malih winarna ||
22. sira Tuwan Kramsuwèngkêl aglis | anganthi mring jêng sang maèswara | sigra tindak sri pamase | ginrubyug sanggyanipun | para wadya pandhèrèk sami | myang
langkung kalamun ta gusti | amba sisip tan wrin parikrama | mugi gusti sri pamase | aparinga satuhu | samodraning kang pangaksami |
sang prabu rum ngandika | aturira iku | iya Wolêp wus sun tômpa | andadèkke sarjuning tyas trima kasih | lan ora dadi apa ||
26. balik sira apa ya basuki | Tuwan Wolêp umatur noraga | nuwun gusti sri pamase | barkah dalêm sang prabu | sakukuban kawula gusti | samya manggih raharja |
sampun rawuh ing sasana | nênggih hotèl Bèlêpi miwah basuki | mila mangkya kawula ||
28. mugi wontên lilahnya sang aji |
wus tampi | sih kadarmane eyang | lah iya ingkang wus | sira istokke rumagang | mêthuk ingsun
gusti jêng sri nata | wus manjing kamaring hotèl | nênggih up gêbo ngayun | ingkang sampun winarnèng ngarsi | cinêndhak
ngantya dumugi saratri | datan miyos basiyar sang nata | mung migati ngasokake | sarira dalêm prabu | sumarambah pandhèrèk sami | sampun ngaso sadaya | ananirèng dalu | sampun datan winursita | gya pinunggêl tan mawa rinênggèng kawi | winarna enjangira ||
34. nuju ari Soma Wage kaping | kalih Sapar maksih nunggil warsa | karsa dalêm sri pamase | nuhoni jroning kalbu | anêtêpi ubayèng
grutkris sumambung | bintang oranyê nasao ||
5. anulya kang winuwus | bintang ingkang môngka pungkasipun | Komandhuring Nèdêrlansên
bawana gung | panggêng dera sumunar byor ||
9. makatên pindhanipun | pranajanta ing gusti sang prabu | duk mangagêm sanggyèng bintang kancana di | pinatik
narpasiwi | tuwin siwi bantyèng prabu | ingkang sampun kacariyos ||
sadasa enjang wancinipun | ajudannya kangjêng tuwan èksêlènsi | lautan bagianipun | Tuwan Bolam wus sumaos ||
14. nampani dhawuhipun | ing paduka jêng tuwan guprênur | apan kinèn siyaga arsa tinuding | umêthuk ring jêng sang
prabu | mring hotèl Bèlêpi mêngko ||
15. kinèn wahana laju | maring rata gung titihanipun | ing paduka kangjêng tuwan èksêlènsi | dèn êblakna tendhanipun | pangiridnya turôngga ro ||
17. ing marga tan winuwus | mung cinandhak ing rêroncènipun | Tuwan Bolam
tanapi dhawuhipun | ing eyangta jêng tuwan guprênur | badhe rawuh paduka dhumatêng palis | kamantyan ingayun-ayun | kalihan
bantyèng mami | apadene kadang ingsun | wus rumanti kari bodhol ||
26. tuwan litnan duk antuk | sabdanira ing gusti
ri sanggyaning | garwa dalêm paminggir | ingkang samya maksih kantun | nglêrêmakên sarira | wontên ing hotèl Bèlêpi | sampun sami mangèstu dhawuh sadaya ||
5. amangsuli wadyabala | ingkang badhe atut wuri | umiring jêng sri pamasa | wus pêpak sami sumiwi | kalawan sampun sami | mangrênggêpi
ing mangkya enggalipun | gusti jêng sri narendra | sampun nitih kang rata di | Tuwan Bolam tan kantun dhèrèk sang nata ||
kacarita | ingkang wontên jroning palis | para tuwan kang sumewa | ing jêng tuwan èksêlènsi | dahat manganti-anti | ing rawuh dalêm sang prabu | Narendra Surakarta | kang ambêk tyas ngumaladi | dèrèng dangu mangkana dyan winursita ||
14. ya ta wau jêng sri nata | sampun rawuh ing samangkin | Tuwan pan dhêr Marêl sigra | gurawalan anampèni | ing rawuh dalêm aji | sapangu pan wus tumundhuk | umanthuk têtabean | wus mangkana jêng sang aji | laju kanthèn asta nulya lumaksana ||
15. sapraptane panataran | ingkang ngandhap jêng sang aji | maksih laju tindakira | praptèng kori kang kaping dwi | kinurmatan anhèi | prasamya jêjongosipun | ing
dupi wikan yèn sang aji | Nata di ing Surakarta | sampun rawuh praptèng palis | dahat gitaning kapti | datan taha dyan
wus prapta ngajênging kori | ingkang maksih porcèrira | kawuryan tinutup nuli | Tuwan Brèwêr turnya ris | wontên
kangjêng tuwan | datan dangu porcèr kèksi | arsa binuka dening | jongos kalih ingkang sampun | samêkta yun ambuka | porcèr sampun binuka glis | jêng sang prabu sampun wudhar kanthèn asta ||
21. samana jêng tuwan bêsar | sampun jumênêng kaèksi | para tuwan kang sumewa | samya
alênggah | sumambunge kang sumiwi | ugi sampun satata lênggah sadaya ||
26. kang kaprênah keringira | ing jêng tuwan èksêlènsi | sampun pinèt pênêdira | satuhu wus amantêsi | yeka lit rad pan Indhi | sêdhêng ing bawana kasub | mumpuni sanggyanira | ing kagunan agal
kawuryannya tharik-tharik | manggèn radi kapering | ing ngarsanta jêng guprênur | kang manggèn sisih kanan | kangjêng tuwan kang wêwangi |
wiyose | sru karênan jroning driya | kalawan rum ngandika | dhuh wayah kula sang prabu | mênggah sagunging sabdanta ||
2. wus sami kula tampèni | botên langkung kang mangkana | lah sami-sami
bagendha | mahraja putri wahyane | ngaturakên sanggyanira | aturing wayah kula | ingkang wus winahya wau | wus
wadanane | wadya sarawèdi kula | sadhèrèk kula wrêdha | apalinggih narpasunu | Kangmas Kusumadiningrat ||
11. dene ingkang atut wuri | Pangeran Kusumayuda | ing benjang eyang badhene | wadya kula palungguhnya | bupati dhoktêr ingkang | kula
duk nanggapi sabdanipun | ingkang wayah jêng
wontên ing Bogor sang prabu | lah punapa botên sayah ||
16. rum ngandika jêng sang aji | inggih eyang sangêt sayah | labêt dening darunane | kadangon nèng sêpur eyang | sumôngga kagaliha | anggèn kula numpak sêpur | dangunipun anèng marga ||
17. mirid wadya kula sopir | pun Isman nalikanira | anggènira
wontên jroning rata latu | umèsêm jêng tuwan bêsar ||
21. sang prabu ngandika malih | lènipun ingkang mangkana | kula pêrlu mêdharake | mênggah anggènipun eyang | ngwontêni tuwanggana | residhèn môngka panuntun | maharjaning Surakarta ||
mênit | jêng tuwan bêsar ngandika | dhuh wayah kula sang katong | sarèhning ta wayah kula | mangke sontên punika | badhe tindak malih wangsul |
ngarsèng sang aji | kanthèn asta ananira | tan siwah lan duk rawuhe | tindak dalêm sampun prapta | doning rata narendra | gusti kangjêng sang aprabu | wus umanjing jroning rata ||
29. rayi dalêm narpasiwi | Jêng Pangeran Cakraningrat | ingkang kinarsakkên dhèrèk | nunggil titihan narendra | wus manjing jroning rata | kadi duk ing rawuhipun | wus budhal kondur sang nata ||
30. kang rata pandhèrèk sami | sampun samya atut wuntat |
datan wikan têdhakipun | ing gusti jêng sri pamasa ||
32. mila maksih amanganti | sakondur dalêm narendra | labêt kang wadon yêktine | apan dèrèng nate wikan | warna dalêm sang nata | ngucap maring lakinipun | pakne gêndhuk kaya paran ||
jaman nguni | ratu iku nurbuwatnya | rong bagian lah jarene | lamun wiyahing sujanma | nurbuwate sajuga | siji bae dunungipun | sok durung pasthi karuwan ||
40. têgêse durung pinasthi | arang wong antuk mangkana | lamun tan mawi linakon | lawan mêsu tapa brata | ananging yèn narendra | bineda dumadinipun | lawan wiyahing sujanma ||
41. dadi ratu wus tan kêni | pinadha wiyahing janma | mangkono ta wursitane | para jamhur jaman
wus têtela | yèn ratu iku kodrate | môngka musthikaning jagad | kalamun ta pinadha | lan wiyahing janma iku | iya padha-padhanira ||
43. nanging gèsèhe ngranuhi | ayake prêsènanira | ana samliyun kacèke | alah kôndha dene tôndha | dhèk aku isih mudha | wis tau dolan ngaluyur | nganti praptèng Surakarta ||
44. nuju Ramêlan marêngi | malsalikur samana |Kurang satu suku
46. tontonan maneka warni | ana ting ingkang saèstha | kaji muji kawuryane | monthak- manthuk andêdonga | lan ana ting pinindha | pabrik bagus wêktu mau | wonge ingkang nambut karya ||
47. ginatra golekan cilik | pukirane lir Walônda | mobah kabèh gêgolèke | wênèh ana kang sarupa | anyrêmpêng nambut karya | mêmaloni ting karanthuk | nganggo graji kayu barang ||
48. mobahe saka piranti | ing jinôntra lakunira | sinêntor ilining kang we | ana manèh ting pinindha | para janma tayuban | sajak gobyog katonipun | nganggo gamêlan têmênan ||
sing tak singgahi kok ora ono sing apik blas.opo meneh iki podo padu,mbok yo sing rukun utowo admine sing tukang adu domba yo kok pinter gawe ring tinju nganggo blog ngene iki.
Kanjeng Ratu Kidul misteri, Kanjeng Ratu Kidul foto, Kanjeng Ratu Kidul gambar, Kanjeng Ratu Kidul video, Kanjeng Ratu Kidul melay, Kanjeng Ratu Kidul malaysia, Kanjeng Ratu Kidul indon, Kanjeng Ratu Kidul indo, Kanjeng Ratu Kidul indonesia, Kanjeng Ratu Kidul hantu, Kanjeng Ratu Kidul kl, Kanjeng Ratu Kidul, misteri foto, misteri gambar, misteri video, misteri piramid, misteri,hantu misteri, hantu foto, hantu
Basa Jawi minangka perangan integral kabudayan bangsa Indonesia, awit saking menika lestantunipun saha ngrembakanipun tetep wonten bingkai keIndonesiaan. Tegesipun, lestantun saha ngrembakanipun basa Jawi kedah dipunleksanakaken sesarengan kaliyan lestantunipun saha ngrembakanipun basa Nasional. Basa Jawi tuwuh minangka identitas diri kanthi tetep njagi wewarah-wewarah ingkang utami ingkang wonten ing salebeting basa menika kalawau saha basa Indonesia tuwuh minangka pangraketing bangsa. Awit saking menika, basa Jawi boten saged uwal saking kabudayan Jawi minangka bingkai budaya Jawi sekaliyan minangka asil budaya Jawi.
Kanthi substansi nilai-nilai local, Kados dipunandharaken dening Sayuti wonten ing Kongres Kebudayaan wonten ing Bukit Tinggi (2003: 3-4) ngandharaken bilih budaya etnik local ngandhut tata nilai , norma, keyakinan, kebiasaan, konsepsi saha simbol-simbol ingkang gesang saha ngrembaka wonten ing masyarakat, kalebet wonten ing lebetipun etnik Jawi. Sareng kaliyan gesang sesarengan ingkang sami ngaosi tanpa kedah kecalan dinamika ingkang lumampah. Ing salebetipun wonten wewayangan kerukunan saha harmoni. Wonten ing sejarah, kita sampun makaping-kaping ngalami proses asimilasi saha adaptasi. Proses ingkang kalampahan ing jaman rumiyin mbuktekaken bilih kita minangka bangsa mampu nyaring saha nyelarasaken unsur sanesipun menika kalawau wonten ing gesang bebrayan kanthi cara werni-werni saengga dipunraos cocok sarta mboten wonten raos kepeksa. Menika sedaya saged kalampahan amargi kita nggadhahi identitas budaya ingkang kuat, kanthi cara mapanaken dhiri kita wonten ing sadar budaya. Basa Jawi minangka basa kabudayan Jawa mboten tida-tida malih ngandhut nilai-nilai lokal kados kaandharaken ing nginggil. Nilai-nilai menika kala wau antawisipun unggah-ungguh wonten ing basa Jawi.
Menawi dipunpenggalih kanthi sae, sejatosipun unggah-ungguh ing basa Jawi ingkang kedadosan saking patrap saha pocapan, nggadhahi konsep deduga, prayoga, watara saha reringa ingkang kacihna wonten ing sipat rereh, ririh saha ngatos-atos, ingkang salajengipun dipunsarengi sikep nebihaken sikep adigang, adigung lan adiguna. Ingkang sakjatosipun menawi dipunanalisis menika wau nggadhahi daya guna ingkang ageng sanget kangge nuntun manungsa netepi kewajibanipun, saking lair dumugi pejah kangge nggayuh keslametan saha kabagyan ingkang sakinggil-inggilipun. Kita minangka masyarakat saha dhiri pribadi boten gadhah andil kangge nyiptakaken kekisruhan saha padudon kados ingkang marak wonten ing jaman samenika. Ananging kita minangka anggota masyarakat saha dhiri pribadi saged caos andil kangge ndhidhik dhiri saha masyarakat kangge gesang kanthi ngleksanakaken tugas saha jejibahan ingkang selaras kaliyan tataranipun piyambak-piyambak kanthi samesthinipun.
( Kabesut saking: Purwanti, Ngleluri Basa: 47)
Basa Jawi miturut unggah-ungguhipun kaperang dados basa Jawi krama saha basa jawi ngoko. Basa Jawi krama inggih menika basa Jawi ingkang nengenaken wontenipun raos urmat kinurmatan antawisipun tiyang ingkang sami rerembagan. Basa krama ingkang namung samadya anggenipun nandukaken raos urmat kinurmatan kasebat krama lugu, wondene ingkang langkung nandukaken raos urmat kasebat karma alus. Wondene ingkang kasebat basa jawi ngoko inggih menika basa Jawi ingkang boten nandukaken raos urmat kanthi ngegla, amargi antawisipun paraga rerembagan sampun rumaos sami supeket sesambetanipun. Ananging senajan mekaten, kados dene basa Jawi krama , basa jawi ngoko ugi kaperang dados kalih inggih menika basa ngoko lugu saha ngoko alus.
Basa Jawi ngoko lugu menika wujuding basa ingkang temen-temen kaginakaken antawisipun paraga rerembagan ingkang raket. Wondene basa Jawi ngoko alus menika taksih wonten perangan-perangan ingkang ngginakaken tetembungan saking krama inggil utawi krama andhap minangka cihna pakurmatan dhumateng tiyang ingkang dipunajak wawan-rembag.
Tuladha pangangenipun basa jawi antawisipun guru-murid, guru-guru, bab andharan laku kabecikan, kados kaserat ing ngandhap menika.
Tuladha 1: Pirembagan guru kaliyan siswa ing salebeting kelas.
Guru Basa Jawi mlebet kelas lajeng suka salam dhateng para siswanipun lan miwiti piwulangan basa Jawi.
Guru : “ Sugeng enjang, para siswa.”
Siswa : “Sugeng enjang, Bu.”
Guru : “Saderengipun ibu wiwiti piwulangan Basa Jawi ing taun ajaran enggal menika, para siswa sampun sami tepang kaliyan kanca-kanca menapa dereng? Lajeng kaliyan ibu guru menapa sampun sami tepang?”
Guru : “Menawi dereng, cobi samenika sami tetepangan malih kaliyan kanca-kancanipun, Caranipun mangke para siswa majeng setunggal mbaka setunggal lajeng nepangaken identitas dhirinipun. Mangga dipunwiwiti kanthi nepangaken nama, asal sekolah, alamat, lan karemenanipun. Cobi samenika dipunwiwitI majeng kanthi cara gentosan.”
Tuladha 2: Pirembagan antawisipun guru ing sekolah ngginakaken basa ngoko alus.
Guru seni budaya katingal kesesa nilar kelas ingkang nembe piwulangan lajeng dipunsuwuni priksa kaliyan guru basa Jawi.
Guru 1 : “Eh Bu, kok sajak ana sing dioyak, arep tindak endi?”
Guru 2 : “Oh, iya Bu, iki arep ning ruang guru sedhela, mau Pak Sulis ngendhika menawa ana telpun penting saka omah.”
Guru 3 : ”Oh ya is Bu, mangga ndherekake.”
Tuladha 3: Pirembagan antawisipun guru kaliyan kepala sekolah ngginakaken basa Jawi krama alus.
Guru Basa Jawi SMKN 2 Yogyakarta badhe sowan Bapak Kepala Sekolah, saperlu matur bab lomba nyerat aksara Jawi tingkat propinsi.
Guru : ”Nuwun sewu, menawi kepareng badhe sowan Bapak?”
Kep. Sek : ”Oh, mangga Bu, kagungan kersa menapa, kok sajak wonten wigatos?”
Guru : ”Inggih pak mekaten, wulan ngajeng menika sekolah kedah ngintunaken siswa kangge tumut lomba nyerat aksara Jawi ing tingkat pripinsi, lajeng bab dana panyengkuyungipun kados pundi, Bu?”
Kep. Sek:”Oh, menika. Cobi wonten anggaran rak wonten dana mligi bab panyengkuyung dhumateng prestasi, lajeng kangge dana dhateng provinsi sampun wonten kok ancer-anceripun. Menawi taksih wonten dana panyengkuyung, kula sarujuk sanget menawi para siswa badhe tumut lomba menika.”
Guru : ”O, nggih Pak Matur nuwun.”
( Kabesut saking Yogya Basa 3: 2-4 kanthi ewah-ewahan sawetawis)
Pitakenan-pitakenan ing ngandhap menika kawangsulana ngginakaken basa krama ingkang leres!
1. Wonten ing bangsa kita kathah werni-werni kabudayan ingkang beda-beda, wonten ing sejarahipun bangsa kita sampun ngalami proses menapa kemawon?
2. Menapa ingkang dipunandharaken Sayuti wonten ing konggres kabudayan wonten ing Bukit Tinggi?
3. Sejatosipun unggah-ungguh basa menika kadadosan saking menapa?
4. Unggah-ungguh basa menika nggadhahi daya guna menapa kemawon?
5. Kados pundi miturut para siswa, unggah-ungguh basa ing jaman samenika?
Kadamela pacelathon srawung kaliyan tiyang sanes, dene tema saged milih salah satunggal andharan ing
1. Dipun-utus bapak supados matur Pak Lurah, amargi bapak badhe tindak jagong ing Semarang, pramila boten saged rawuh ing pirembagan nemtokaken acara kegiatan lomba dinten pendhidhikan ( 2 Mei) ing kelurahan.
2. Dipun-utus Bapak Dicky, minangka warga enggal ing dhukuh Jetis RT 3 RW 7 ngaturi rawuhipun warga RT 3 RW 7 pukul 19.00. Mapan ing dalemipun Bapak Dicky RT 3 RW 7 no. 25. Acara: pitepangan lan syukuran.
3. Pirembaganipun para pemudha panitia 17 Agustus ingkang badhe ngawontenaken kegiatan 17-an.
B. Dhiskusi bab unggah-ungguh saha tatakrama Saking andharan ing ngandhap menika, para siswa kasuwun suka tanggapan miturut pamanggihipun para siswa piyambak!
1. Unggah-ungguh lan tatakrama minangka sipat kandel/karakter wong Jawa.
Ing madyaning bebrayan Jawi, sinau lan ngecakake bab unggah-ungguh iku wigati banget. Ungguh-ungguh kasebut bisa awujud unggah-ungguh basa, dene tatakrama awujud solah bawa, tindak-tanduk, lan patrap. Unggah-ungguh basa katitik saka tembung lan ukara kang kalesanake nalika guneman, sapa kang guneman, sapa kang diajak guneman, wektu lan papan nalika guneman, sarta bab apa kang digunemake. Dene tatakrama iku ana gayutane kaliyan subasita, tindak-tanduk lan patrap nalika sesambungan/komunikasi, tuladhane: sapa aruh marang sapa wae, nalika matur ulate padhang, ngurmati sapa wae, tansah andhap asor, ora kumalungkung, pamer, ugungan, lan sapiturute.
Ngecakake bab unggah-ungguhing basa lan solah bawa iku nyata bisa ndadekake dhiri pribadi kang mateng, karakter Jawa kang kenthel, ora individualis, lan nuduhake budaya katimuran. Wong kang kenthel rasa Jawane iku bisa katitik saka cara mature, solah bawane, tanggap ing sasmita, eling kiwa lan tengene, lsp. Mula banjur ana unen-unen yen ora bisa nindakake cara Jawa kang luhur mau banjur diarani ora nJawani, wong kang ilang Jawane, ora ngerti cara Jawa, lan sapanunggalane. Kanthi karakter Jawa kang kenthel, wong Jawa ora bakal ilang Jawane, wekasane padha ngurmati, urip bebarengan, lan mbangun masarakat adhedhasar laku utama kang tembene dadi pratandha kuncaraning praja, bangsa lan nagara.
2. Basa krama bisa ngedohake ubungan anak lan wong tuwa. Jaman samangke akeh putra kang wus ora mituhu marang bapa biyunge. Anak wani karo wongtuwa, mbejujag, sageleme dhewe, dikandhani ora nurut, lan liya-liyane. Bab iki satemene ana gandheng cenenge kaliyan unggah-ungguh kang diwulangake dening wong tuwane lan saka masarakate. Mula, wong tuwa iku duwe peran kang gedhe kanggo ndhidhik putra-putrane, amarga bocah iku kawit cilik cedhak karo wongtuwane. Yen kawit cilik ora nate diajari unggah-ungguh kang satuhu, dadi apa gedhene? Adoh lan cedhake ubungan wong tuwa marang anak iku dudu saka bab basa kang digunakake. Nanging kepiye anggone nindakake komunikasi mau. Nganggo basa apa wae sauger ngerti marang rasa, unggah-ungguh lan subasita temtune kabeh bakal mlaku kanthi tumata.
Basa Jawa iku basa rasa, dene basa Jawa krama iku basa pakurmatan. Matur marang sapa wae, apa maneh marang wong tuwa nganggo basa krama iku ateges ngurmati wong liya. Yen anak lan wong tuwa wus padha kurmate, padha ngertine, ora mokal yen ta kulawarga mau bakal harmonis, serasi, lan selaras. Dadi, basa Jawa krama dicakake iku ora ateges gawe jarak ubungan manungsa siji-lan sijine. Nanging kanggo nuduhake posisine, yen ta wong tuwa iku pancen kudu dikurmati, diajeni, ora malah diasor-asorake nganggo basa kang kasar lan patrap kang nerak pranataning bebrayan. Cedhak iku biasane nglunjak, kepara malah midak. Mula saka iku perlu piranti kanggo ngontrol bab mau, salah sijine kanthi ngecakake unggah-ungguh basa lan subasita marang wong tuwa ing pangajab anak lan wong tuwa bisa sih-kinasihan, mat-kinurmatan, guyub rukun, lan atut runtut.
3. Para mudha wiwit apatis marang basa, sastra lan budaya Jawa.
Saben-saben ngrembug bab budaya lan basa Jawa mesthi tuwuh pitakonan. Ing jaman modhern ngene kok isih mikir bab tradhisi lan Basa Jawa? Sapa kang gelem ngleluri budaya Jawa, yen ta kabeh mau nora nana asile? Pikiran ngono iku satemene tuwuh saka pangaribawane budaya manca kang luwih nawakake kebebasan, matrealis, kapitalis, merdika, tundhone dadi merdika kang kebablasen lan nora eling ing purwa duksina. Kabeh bakal ana ajine yen bisa njalari tekaning materi (matrealistis), bab rasa iku nomer keri. Banjur kepiye supaya para mudha iku tresna marang basa lan budaya Jawa? Wangsulane gumantung personal dhewe-dhewe, ana kang sarujuk lan ana uga kang nolak mentah-mentah yen ta basa lan budaya Jawa iku bakal maju. Dene kang sarujuk iku mestine melu cawe-cawe amrih majune, ora mung ngayawara. Ora lila yenta basa lan budaya Jawa iku ilang, nanging dheweke babar blas ora gelem nyinau lan ngecakake kabeh mau.
Yen para mudha saiki wiwit apatis marang budaya apa maneh basa Jawa, iku pancen ora bisa dialang-alangi maneh. Sebab, nyata kabeh mau ana gayutane karo era globalisasi lan modhernisasi kang nuntut sarwa-sarwi serba maju. Emane dadi kemajuan kang ninggalake tradhisine. Beda lamun negara Jepang, maju nanging ora nglalekake aspek nilai tradhisionale. Mbok menawa akeh para mudha utamane wong Jawa kang ora gelem diarani nJawani, Jawa iku kuna, ndesa, lan luwih seneng diarani wong modhern, nadyan laire, cilike, lan gedhene aneng tanah Jawa. Sing paling penting jenenge budaya iku pancen asipat dinamis, tansah golek bentuk anyar nuting jaman kalakone. Contone, ing jaman Jawa Kuna, mbok menawa biyen uga ana rasa sumelang yen ta basa Jawa Kuna bakal surut, amarga masarakate akeh kang ora bisa maneh matur nganggo basa Jawa Kuna. Mula saka iku basa Jawa Kuna banjur owah lan ganti dadi basa Jawa Tengahan. Basa Jawa Tengahan dhewe banjur owah lan ganti dadi Basa Jawa gagrag Anyar kaya dene basa Jawa kang saiki kanggo. Ora mokal, yen masarakat Jawa dhewe saiki wiwit ninggalake basa lan budayane, mbok menawa bakal thukul bentuk basa lan budaya anyar bacute periodhe Jawa Anyar, amarga sipate budaya kang ora statis mau.
A. Kawaosa tembung – tembung ing ngandhap menika kanthi permati!
01. Tembúng Ngoko – Kråmå Mådyå – Kråmå Inggil
Waosan ing ngandhap menika kadamela basa kramanipun!
Nandur Budi Pekerti Luhuring Siswa Liwat Geguritan
Apa ta sing dikarepake Pendhidhikan Budi Pekerti iku? Pendhidhikan Budi Pekerti yaiku proses pendhidhikan sing ditujokake kanggo
wicaksana, adil, prasaja, lan sapiturute.
Para pendhidhik umume lan mligine para guru nyambut kanthi becik anane programming pemerintah mau. Eling-eling arep diwiwitine Pasar Bebas Asia Afrika (AFTA) ing taun 2003 iki lan bakal tekane Pasar Bebas Internasional (NOFTA) ing taun 2010 mengko. Kita bisa mbayangake ing pasar bebas kasebut, pira cacahe produk-produk manca sing bakal mlebu menyang negarane dhewe. Mesthine tekane prodhuk-prodhuk mau uga dibarengi karo budaya-budaya manca kasebut. Yen nganti pondhasi budi
kasebut durung mesthi yen cocok karo situasi kondhisi bangsa kita Indonesia. Mula saka iku Pendhidhikan Budi Pekerti iki diajab bisaa kanggo tameng / filter mlebune budaya-budaya asing kasebut.
Geguritan minangka salah siji cara kanggo nuwuhake budi pekerti luhure siswa. Geguritan bisa dijupuk saka buku-buku piwulangan, kalawarti-kalawarti basa Jawa. Geguritan minangka salah sawijine wujud sastra sing mesthi nduweni pesen sing arep diaturake dening pangriptane marang para pamaca. Lan pesen-pesen mau mesthi bakal migunani tumrap ngaurip ing madyane bebrayan. Mulane ya kudu digoleki. Kanthi maca lan mangerteni isine geguritan, diajab bisaa siswa
welas asih mring sapepadha, andhap asor, iman lan taqwane.
(Dening: Karti Tuhu Utami. Panjebar Semangat, No:06, 8 Pebruari 2003 kaca 25, kanthi ewah-ewahan sawetawis)
C. Kawaosa tembung wilangan ing ngandhap menika kanthi permati!
24,12 : kawan likur kalih welas pra atus
45, 225 : kawan dasa gangsal kalih atus selangkung pra ewon
6.325. 224 : nem yuta tigang atus selangkung ewu kalih atus kawan
1) 5233 11)Rp. 10. 375.530,-
2) 1997 12) Rp. 135.582.375,-
4) 2353 14) 25 320/1000
6) 20. 051 16) 32,47
7) 20. 947 17) 0, 832
8) 20. 264 18) Rp. 595,-
9) 22. 298 19) Rp. 5375,-
10) 28. 543 20) Rp. 7685,-
Andharan ngengingi dhisiplin ing ngandhap menika kawaosa kanthi premati!
ngudi kawruh punika kedah telatos panyuraosipun, murih mangertos ing lair
batos. Sebab yen boten mekaten, kawruh ingkang sejatosipun langkung miraos
tumrap raosing manah, boten siwah kadidene raosing madu pinasthika, temah
lajeng malik garembyang dados raos pait asengak kadidene tuwak sajeng ingkang
angendemi. Ing wusana lajeng andadosaken wisaning jiwa
serat-serat piwulang punika prasasat boten wonten tembung ingkang ukaranipun
kalihipun, perlu kangge dhadhasaring pamarsudi tumrap
wadya keksi… ing tyasa datan kena molah, sasolahe kabeh wus den kawruhi.
Mesjid iku umah Allah SWT. Di gawe kanggo ibadah umat muslim. Lan setiap dina jemuah nang
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.58, tanggal 10 Juni 2016.
dasa aksara, panca aksara, catur aksara, tri aksara, dwi aksara, dan eka aksara mempunyai gambar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanimbar_Selatan,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 14 Maret 2016.
pesen leluhur "JAMAN CUMEDAK IKU TANDANE JAMAN EDAN, MANUNGSA BAKAL KENA MANGSA ESUK MRIYANG SORE MATI"
Sêrat Babatipun nagari Kadhiri, inggih nama Sêrat Babat Kadhiri
Anyariyosakên wiwit cikal bakalipun nagari Kadhiri, ngantos dadosipun karaton, mawi anyariyosakên karaton sakawan, inggih punika ing Janggala, 2. ing Ngurawan, 3. ing Panaraga, 4. ing Kadhiri. Sarta nyariyosakên adêgipun karaton Bintara, Dêmak, inggih
saking cariyosipun Ki Butalocaya, dhanyang ing nagari Kadhiri, ingkang manuksma dhatêng Pak Sondong, awawan ginêm kalihan dhalang ringgit kalithik nama Ki Dêrmakôndha. Karampingakên ukaranipun, dening Mas Ngabèi Mangunwijaya ing Wanagiri, Surakarta. Taun 1922. - 1852.
guprêmèn, kala samantên guprêmèn andangu babatipun kitha Kadhiri, ingkang kadangu Mas Ngabèi Purbawijaya, bêskal ing nagari Kadhiri sapisan. Dene Mas Ngabèi Purbawijaya wau kalêrês canggahipun Pangeran Katawêngan ing nagari Kadhiri.
Majarata, Kadhiri. Dhalang wau sampun sêpuh sangêt, ananging taksih tètèh tutuk, dhasar awicarita. Sarêng dhatêng lajêng dipun ngandikani kados ing ngandhap punika.
Ki Dêrmakôndha, mulane kowe tak undang ana parlune. Dene parlune mangkene.
Sakawit ana pandangune kangjêng guprêmèn, iya iku andangu carita tanah Kadhiri kene, bisane dadi nagara kapriye babate. Saka pangiraku ing sarèhning kowe iku dhalang kuna, kang kocaritakake prakara nagara Kadhiri, Jênggala, Ngurawan, lan Singasari. Dadi kowe
mêsthi mangêrti, mara saiki caritakêna, anane nagara Kadhiri iki, kapriye mulabukane dadi nagara, sapa kang cikal bakal. Dene kang dak sumurupi mung wiwit caritane Panji Inokartapati, sapangisor, Panji Kartapati mandhuwur aku durung mangêrti. Mula coba gancarêna dak tulisane.
Aturipun Ki Dêrmakôndha. Bêndara, mênggah cariyosipun nagari Kadhiri, sêsêrêpan kula inggih kados panjênêngan punika, amung wiwit Panji mangandhap, Panji manginggil kula botên mangêrtos, ewodene mênawi wontên karsanipun pangagêng mundhut katrangan babatipun nagari Kadhiri, kados kula inggih sagêd ngaturi katrangan, awit kula gadhah pamitran jin, nama Kyai Butalocaya, ingkang manggèn wontên ing guwa Selabale rêdi Klothok, sabab piyambakipun ratuning jin ing tanah Kadhiri sadaya, ambawahakên rêdi Kêlut, rêdi Wilis sapangalèr dumugi watês Japan, sadèrèngipun ing ngriki dados kitha, piyambakipun sampun ngayangan wontên ing wana rêdi Wilis, mila kintên kula mêsthi mangêrtos babatipun kitha Kadhiri ngriki.
Inggih prayogi, anggêripun [anggêripu...]
[...n] purun pinanggih panjênêngan, nanging sanadyan puruna, ingkang kadamêl warana inggih kula.
Mas Ngabèi Purbawijaya. Iya sakarêpe, nanging yèn awakmu kang dianggo warana, aja ngomyang, kaya adate wong kêsurupan, utawa kaya parewangan liya-liyane. Amarga iki prakara parlu, pundhutane kang duwe nagara, kudu kôndha sabênêre, Kyai Butalocaya
sajènipun, têmtu purun matur prasaja. Kenging dipun pacak ing sêrat, katur ing ratu. Mila sapunika kula kaparênga mundur rumiyin, benjing dintên malêm Jumuwah Kaliwon kemawon kula sowan, panjênêngan kula aturi sudhiya sajènipun kados tiyang nanggap
Purbawijaya sampun sudhiya sarat-sarat tuwin sajènipun jangkêp botên kêkirangan, katata munggwing gêlaran pasir enggal wontên ing kamar tamu.
Wanci bakda Ngisa Ki Dêrmakôndha sampun sowan, bêkta panjak satunggal, nama Ki Sondong sampun
Dêrmakôndha matur: Botên susah mawi ringgit, ingkang dados ringgit inggih kula akalihan abdi sampeyan Ki Sondong punika. Kula dados wakil sampeyan, Ki Sondong dados pangawalipun Butalocaya. Mila mangke manawi kula sampun bêsmi dupa, antawis Kyai Butalocaya sampun manuksma dhatêng Ki Sondong, kula: wakil sampeyan, lajêng pitakèn dhatêng Ki Sondong, kados pundi wangsulanipun Ki
Ki Sondong ingkang mindha Butalocaya. Wontên parlu punapa Mas Bèi Purbawijaya: sampeyan andhatêngakên kula.
Mas Ngabèi Purba. Inggih Kyai. Mila sampeyan kula
aturi rawuh ing griya kula, ingkang sapisan, kula kapengin sadherekan kalihan sampeyan, ingkang kaping kalih pancèn wontên parlunipun, dene parlunipun makatên kyai.
Sakawitipun kula tampi dhawuhing pangagêng, mundhut katêrangan babatipun nagari Kadhiri, kados pundi mulabukanipun dados praja, sarta sintên ingkang murwani jumênêng nata, gantos-gumantosipun ngantos dumugi samangke punika, kados pundi cariyosipun. Blêjad-blêjad kula inggih sampun ragi mangêrtos gancaripun, namung wiwit cariyosipun
Dêrmakôndha, kula kaprayogèkakên nyuwun sêsêrêpan dhatêng sampeyan, mila sampeyan lajêng kula aturi punika, kula nyuwun pitulung, kaparênga madhangakên ingkang dados pêtênging manah kula. Sampeyan amêsthi mangêrtos, awit sampeyan ingkang angratoni sakathahing lêlêmbat ing tanah Kadhiri.
Pak Sondong (Kyai Butalocaya) gumujêng ngakak sarwi wicantên, Mas Bèi: Mênawi namung prakawis makatên mawon gampil sangêt, awit ingkang cikal bakal Kadhiri ngriki pancèn kula, dene gancaripun makatên.
Kula punika ing ngajêng manungsa, nama kula Kyai Daha, kula
gadhah sadhèrèk nèm nama Kyai Daka, nalika samantên kula kalihan adhi kula Kyai Daka wau, sami babat wana wontên sacêlaking lèpèn Kadhiri ngriki, nêdya badhe kula damêl padhêkahan, dene ing ngriki taksih wana glêdhêgan dèrèng wontên tiyangipun satunggil-tunggila. Enggalipun sarêng sampun rêsik lajêng kula griyani kalihan sadhèrèk kula Kyai Daka wau, dangu-dangu lajêng wontên tiyang ingkang tumut gêgriya, saya lami saya rêja, kula ingkang dados sêpuh-sêpuhipun, kalihan adhi kula Kyai Daka.
Ing nalika samantên, kula katêdhakan Sang Hyang Wisnu, andhawuhakên dhatêng kula, bilih panjênênganipun karsa badhe angejawantah, sarta badhe jumênêng nata wontên ing padhêkahan kula wau, atur kula anyumanggakakên. Enggalipun Bathara Wisnu lajêng jumênêng nata wontên ing ngriki, ajêjuluk Prabu Aji Jayabaya,§ Kasêbut ing sêrat Ajipamasa, ingkang murwani jumênêng nata wontên ing Mamênang inggih ing Kadhiri punika Prabu Gêndrayana, lajêng pêputra Prabu Aji Jayabaya panjanmaning Bathara Wisnu, dede Wisnu ngejawantah. nama kula kapundhut, kangge namaning nagari, dados nagari Daha. Parlu kangge pangèngêt-èngêt, awit kula ingkang babat wana. Kajawi kaparingan nama nagari Daha, inggih kaparingan nama Kadhiri. Dene kula kaparingan nama: Butalocaya, têgêsipun tiyang [ti...]
[...yang] bodho nanging kenging dipun pitados. Dhawuh pangandikanipun Prabu Aji Jayabaya makatên: Bênêr kowe iku wong bodho, nanging kêna dak pêrcaya. Ing samêngko ingsun mung darma jumênêng ratu, sira kang dak pitaya among anak putunira. Namanipun adhi kula Kyai Daka inggih kapundhut, kaangge nama dhusun, adhi kula kaparingan nama Kyai Tunggul Wulung, kadadosakên senapati.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, Prabu Jayabaya anggènipun jumênêng nata wontên ing Kadhiri laminipun pintên taun, sarta ingkang dipun trêpi kadhaton prênahipun sapunika ing pundi.
Butalocaya (pak Sondong), ingkang dipun trapi kadhaton wontên sawetan banawi, dipun wastani ing Mamênang, utawi Daha. Mamênang namaning kadhaton, Daha namaning nagari. Mila dipun wastani Mamênang, sabab ing nalika punika, satanah Jawi mênang piyambak, asmanipun Prabu Jayabaya angèbêgi bawana, agêng pangaribawanipun, ratu tanah sabrang kathah ingkang sami nungkul tanpa linawan ing prang sami asok bulu bêkti raja pèni guru bakal guru dadi, angaturakên putri
ing wasana sami ajrih asih, anggêpipun ambathara. Para diyu danawa sami kêkês wingwrin, rêksasa [rêksa...]
[...sa] ingkang sura gora godha, sakala tinumpês tapis tan mônggasesa, mila nalika samantên, tanah Jawi sakalangkung têntrêm, botên wontên ingkang ngrêregoni. Bêbasan ingkang malang-malang putung, ingkang rawe-rawe rantas, mila sang prabu sawadyabalanipun agêng alit amung tansah among langên. Sang prabu mênawi dalu kêrêp têdhak dhatêng pasanggrahan Wanacatur, kalihan putranipun putri, nama Ratu Pagêdhongan. Dene ingkang kakarsakakên andhèrèk namung kula kalihan adhi kula Ki Tunggul Wulung, sarawuhipun ing pasanggrahan, lajêng lênggah ing palataran, amriksani tiyang langkung, sarta asring angandikakakên babagan ingkang gawat-gawat, bab rumêksaning praja tuwin sanès-sanèsipun. Mila pasanggrahan wau dipun paringi nama Wanacatur, sabab kala-kala manawi pinuju wontên ingkang dipun galih, kula tuwin Tunggul Wulung, lajêng kadhawuhan dhèrèk têdhak dhatêng Wanacatur, kaajak nyatur sadaya ingkang sawêk kagalih.
Punapadene sasumêrêp kula, Sang Prabu Aji Jayabaya, tuwin putrinipun Mas Ratu Pagêdhongan, manawi pinuju wontên ing Wanacatur botên nate dhahar, sanadyan ngantos pitu utawi sadasa dintên inggih botên dhahar, dene ingkang dipun dhahar amung pathining kunir, kalihan têmu lawak, dene para abdi amung sami nêdha bubur jagung, utawi gayam, saha sang prabu salaminipun [sa...]
[...laminipun] botên nate dhahadhahar. ulam. Mila sakidul wetan kitha Mamênang wontên dhusun nama Sikunir, tuwin Silawak, awit wêdalipun kunir kalihan têmu lawak, dados dhahar dalêm sang prabu. Mila panggalihipun sang prabu sakalangkung narawang, pirsa sadèrèngipun winarah, awit Wisnu ngejawantah, kasêmbuh tansah kapati brata.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, punapa Prabu Jayabaya punika ingkang yasa jangkaning jaman ingkang dèrèng kalampahan, ingkang lajêng karan sêrat Jayabaya.
Ki Sondong. Inggih. Nanging sêrat Jayabaya punika warni tiga. Ingkang satunggal anggitanipun Sèh Sêbakir. Utusanipun sang prabu ing Ngêrum, ingkang numbali tanah Jawi, kapasang wontên ing rêdi Tidhar: Magêlang. Utawi kapasang wontên ing tanah Pacitan. Sarta lajêng amijèni tiyang ing tanah Jawi. Punapadene ingkang yasa taun sirah satunggal. Dumugi samangke angkaning warsa sampun 1761.§ Kasêbut ing babat Tanah Jawi, warsa sirah satunggal punika sinangkalan Kunir wuk tanpa dalu [jalu] M. W.
Ingkang kaping kalih inggih anggitanipun Prabu Jayabaya punika, karan Sêrat Jayabaya.§ Kasêbab [kasêbat] ing sêrat Pramanasidhi, anggènipun Prabu Jayabaya sagêd nganggit jangkaning jam [jaman] punika, puruita dhatêng Sèh Maolana Ngali Samsujèn, raja pandhita ing tanah Ngêrum M. W. Ingkang kaping tiga anggitanipun [anggi...]
[...tanipun] Prabu Banjaransari, ratu Jênggala pungkasan, ingkang lajêng pindhah dhatêng Galuh, ugi karan sêrat Jayabaya, sadaya wau nunggil misah, namung pikajêngipun sami kemawon. Sabab Prabu Banjaransari punika, inggih titisipun Prabu Jayabaya. Mila kadibyanipun sami. Sarta sagêd ngêrèh sadaya lêlêmbat.
wau badhe damêl rêsah, lajêng dipun rampog ing tiyang kathah, kula tuwin Tunggul Wulung inggih tumut ngrampog, danawa ambruk, nanging dèrèng pêjah, lajêng kula pitakèni, malêbêt dhatêng nagari sêdyanipun punapa. Wangsulanipun badhe nginggah-inggahi Sang Prabu Jayabaya. Dene dhangkanipun ing wana Lodhoyong, satêpining sagantên kidul. Enggalipun lajêng konjuk sang prabu, botên dangu sang prabu lajêng anêdhaki. Danawa kadangu, aturipun badhe mawongan. Sang prabu ngandika. Yèn mangkono kang dadi sêdyamu, dewa ora marêngake. Nanging ingsun angsung pituduh marang sira, besuk sapungkur ingsun watara rong puluh taun, ing tanah kulon kene ana kang madêg ratu, akêkutha ana ing Prambanan, ajêjuluk Prabu Prawatasari, iku kang pinasthi dadi
jodhonira. Dèrèng kèndêl pangandikanipun Prabu Jayabaya, danawa èstri lajêng pêjah. Sang prabu saklangkung ngungun ing galih. Lajêng adhêdhawuh dhatêng kula. Dhusun sakidul kitha Mamênang dipun paringi nama dhusun Gumuruh, sabab nalika kula ngêpang danawa èstri wau wontên ing ngriku, swaraning tiyang sakalangkung rame gumuruh. Sarta danawa èstri wau lajêng kagambar kadhapur rêca gupala, dipun wastani rêca nyai, dumugi sapunika rêca wau taksih wontên ing dhusun Nyaèn, sakidul tilas kitha Mamênang. Inggiling rêca kawan wêlas kaki, thêlênging mripat sami lepekan cangkir pêlong, linggih jèngkèng.
Ing alami-lami, Prabu Jayabaya muksa. Kula kalihan Tunggul Wulung ugi lajêng dhèrèk muksa. Dhawuhipun Prabu Jayabaya kula kakarsakakên manggèn wontên ing guwa Selabale, sakilèn banawi, kadhawuhan nyêpuhi para lêlêmbat ingkang manggèn ing ngriku, Tunggul Wulung kadhawuhan manggèn wontên ing rêdi Kêlut. Angratoni lêlêmbat ingkang manggèn ing ngriku, kula ugi kaêrèhakên dhatêng Tunggul Wulung. Prabu Jayabaya dhawuh, kowe aja padha kaliru tômpa, mulane kowe: sing tuwa Butalocaya,
wong tuwa, mulane sing ênom Si Tunggul Wulung,
dak purih ana ing sawetan bangawan, sabab ing kono tanah panas, akèh prakarane, sarta kêrêp ana walahar angrusakake padesan, utawa alas kang ana pamêtune kêna dipangan wong cilik, dadi Si Tunggul Wulung dak purih ngulatake lakuning walahar mau, aja awèh nyimpang saka dalane lawas, yèn arêp narajang padesan, sadurunge walahar mau lumaku, wonge padha wèhana wisik, utawa ngalamat kang luwih cêtha, wonge kon lunga saka ing desa kono, supaya padha slamêt, lan wulu pamêtune kang dadi panganing
uwong môncanagara kang padha kamlaratan padha ngungsi mrono kêna ginawe gajul kêkurangane, nanging aja awèh anggawa mulih marang nagarane, yèn ana kang wani anggawa mulih ganggunên. Sasampunipun paring dhawuh makatên,
Amila dumugi samangke, têtiyang ingkang gêgriya sacêlaking rêdi Kêlut, mênawi nêgor kajêng ingkang mêdal nipkahipun, lajêng sami kenging sêsakit utawi ewah, punika satêmênipun dipun ganggu Tunggul Wulung. Punapadene mênawi wontên tiyang patrap rêsah wontên ing ngriku, sami rêmênan bêbedhangan, amêsthi dipun têdha ing sima. Dados tiyang ingkang sami gêgriya ing ngriku kêdah wilujêng manahipun, botên kenging ambêk rêsah.
Dumugi sapunika, tanah Kadhiri sawetan bênawi, punika kenging dipun ungsèni têtiyang mônca ingkang kasangsara kathah ingkang dados kamulyanipun, dening angsal sabdanipun Prabu Jayabaya, ananging mênawi sampun cêkap, môngka lajêng mantuk dhatêng utah rahipun, sok botên widada, kathah ingkang lajêng mlarat malih. Sabab Tunggul Wulung ingkang botên angsal.
sawetan bênawi, manggèn wontên ing rêdi Kêlut.
Nalika samantên wontên abdinipuabdinipun. Prabu Jayabaya: satunggal tumut muksa, nama Ki Kramatruna, dados seluman, lajêng kadhawuhan manggèn wontên sêndhang dhusun Kalasan, sakidul [saki...]
[...dul] kilènipun kitha Mamênang, sakilèning rêdi Kêlut, dados dhanyang ing ngriku, nama lêstantun Kyai Kramatruna. Ugi kabawah dhatêng Tunggul Wulung. Dumugi samangke, tiyang sêsabin sacêlaking dhusun Kalasan mênawi kêkirangan toya, lajêng sami nyadran dhatêng
Ing samuksanipun Prabu Jayabaya, wontên banjir agêng, karaton Mamênang lajêng pindhah dhatêng Purwacarita, inggih ing Mêndhang Kamulan, kitha Mamênang lajêng dados wana.
Kitha Mêndhang Kamulan, sarêng angsal pitung panjênêngan nata, ingkang jumênêng ratu nama Prabu Sindhula, muksa. Dipun gêntosi putra, nama Prabu Dêwata Cêngkar, lajêng kasêlan Ajisaka, jumênêng ratu wontên ing Mêndhang Kamulan, namung tigang taun, lajêng karêbat dhatêng putranipun Prabu Dêwata Cêngkar, nama Radèn Daniswara, lajêng jumênêng, nama Prabu Kaskaya, inggih Prabu Sri Maha Punggung. Lajêng tumurun dhatêng putra, nama Prabu Kalapa Gadhing, lajêng tumurun dhatêng putra, nama Prabu Mundhingwangi, lajêng tumurun dhatêng Prabu Mundhingsari, ing nalika punika umuripun karaton Mêndhang Kamulan 120 taun, lajêng dipun bêdhah dhatêng Prabu Prawatasari, ratu ing Prambanan, sadhèrèkipun Prabu Mundhingwangi kraton agêng lajêng [la...]
[...jêng] ngalih dhatêng Prambanan, ing Mamênang amung dipun tanêmi adipati kemawon, wontên ing Panjêr.
Ing mangke mênggah cariyosing kitha sanèsipun, kados ta: ing Purwacarita, ing Mêndhang Kamulan, ing Prambanan, kula botên sagêd anggancarakên, sabab kula botên nyipati piyambak, dene ingkang badhe kula cariyosakên inggih amung ing kitha Kadhiri ngriki, utawi ing Panjêr. Kados pandangu sampeyan ing ngajêng.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, sababipun punapa, ing Mamênang têka botên wontên tilasipun karaton.
Dene ingkang taksih katingal amung yasanipun Prabu Jayabaya, awarna candi sakawan.
Tiga candhi Surawana, sami wontên ing salèr wetanipun kitha Mamênang.
Sakawan candhi Rêca Kapal, wontên ing dhusun Bogêm.
Ki Dêrmakôndha pitakèn. Prabu Jayabaya yasa rêca Kapal Lagaran mawi sirah kalih, kadunungakên wontên ing dhusun [dhusu...]
[...n] Bogêm, dipun kubêng lêlarèn, punika nawung pêrlu punapa.
Pak Sondong mangsuli. Kala rumiyin dhawuhipun sang prabu makatên, anggoningsun gawe rêca jaran ana ing desa Bogêm iki, ingsun gawe pralambang candraning nagara Jawa. Têgêse Bogêm iku wadhah barang mas intên. Diidêri larèn, têgêse: disêngkêr. Jaran lagaran, têgêse tanpa sarat. Nganggo êndhas loro ungkur-ungkuran, têgêse: ing têmbe wong-wong wadon ing kene, loro paningale. Yaiku ora narima wong lanang siji, kudu ngrasakake wong lanang loro têlu kang dudu wajibe. Mangkono uga wong lanang, yèn arêp golèk bojo akèh kang didhêmêni dhisik, yèn condhong atine iya diningkah, yèn ora condhong ora sida diningkah.
Pak Sondong wicantên malih. Mas Bèi Bêskal, nyêlani atur, kula badhe andongèng. Ing nalika jaman jumênêngipun Adipati Panjêr ingkang sapisan, kalangênanipun abên sawung. Ing satunggiling dintên pinuju abên sawung wontên ing pandhapa, kenging dipun tingali ing tiyang kathah. Wontên satunggiling botoh, namanipun Gêndam Sêmaradana, gêgriya ing dhusun Jalas, warninipun anglangkungi bagus, salêbêting tanah Jawi botên wontên ingkang ngungkuli bagusipun,
dhasar bêsus radi karêngga ing busana, mila inggih dados panjang kidung, tiyang èstri nagari Daha kathah ingkang kedanan, kathah ingkang sami nginggah-inggahi sami bêkta arta bandhanipun kaêsrahakên dhatêng Gêndam Sêmaradana, mila botên kêkirangan. Ing nalika samantên, Gêndam Sêmaradana inggih sowan dhatêng kadipatèn, tumut abên sawung. Sadhatêngipun ing ngriku, kathah tiyang èstri ingkang ngêtutakên dhatêng Gêndam Sêmaradana, ngantos adamêl orêgipun tiyang sanagari.
Gêndam Sêmaradana lajêng majêng dhatêng pandhapa, kiyai adipati ugi sampun lênggah kalihan ingkang garwa. Kocapa: sarêng nyai adipati amirsani dhatêng Gêndam Sêmaradana, sanalika manahipun gumyur kados rinontog, gogrog ambyuk dhatêng Gêndam Sêmaradana. Supe mênawi wontên ing ngarsanipun kiyai adipati, paningalipun tansah tumanduk dhatêng Sêmaradana sadaya.
curiga, sarwi anjangkah Sêmaradana dhadhanipun ginoco ing curiga, tuna dungkap kenging lèmpèngipun, Sêmaradana anjola, lajêng malês amêdhang dhatêng kiyai adipati, kenging dhadhanipun, kiyai adipati lajêng lumajêng dhatêng bêlik, awit kiyai adipati kagungan bêlik ingkang kenging kaangge jampi tatu, nanging dèrèng ngantos [nga...]
[...ntos] dumugi ing bêlik, kasêlak dipun tututi dhatêng Gêndam Sêmaradana, sarta sêsumbar, aja lumayu ayo
Sêmaradana, sarêng sumêrêp kiyai adipati pêjah, lajêng lumajêng dipun bujung ing tiyang kathah badhe dipun rampok. Sêmaradana têrus mantuk dhatêng ing griyanipun, taksih dipun luttut. ing tiyang kathah, ngantos dumugi ing griya, Gêndam Sêmaradana lumajêng malih, dumugi tinging. dhusun Kalasan, lajêng ambyur ing sêndhang Kalasan, tiyang kathah têrus pambujungipun, sarta sumêrêp Sêmaradana anggêbyur ing sêndhang, ugi lajêng tinungka ing sêndhang, dipun gêbyuri nanging Sêmaradana ical botên kantênan, dipun ubrês ngantos sawatawis dangu botên kapanggih. Tiyang kathah cuwa manahipun. Wusana gadhah pamanggih, bilih Sêmaradana muksa nyiluman dados dhêmit wontên ing
Pak Sondong. Inggih lêrês, nglêluri ajinipun Sêmaradana, ingkang kula cariyosakên wau.
Sapêjahipun Dipati Panjêr, Gêndam Sêmaradana lajêng kagambar dhatêng wayahipun ki dipati, ingkang dipun angge sela, dados rêca karan rêca Sêmaradana. Dene rêca wau sapunika taksih, wontên ing dhusun Panjêr. Nalika samantên ing kitha Panjêr lajêng bondhan tanpa pangagêng ngantos salêbêting sataun.
Ing nalika punika wontên satunggiling tiyang nama Jaka Pêgadhung, gêgriya ugi ing dhusun Gadhung. Jaka Pêgadhung gadhah sadhèrèk jalêr kalih, ingkang satunggal nama Jaka Bêsawa, ingkang satunggal nama Jaka Mêdada, sami gêgriya wontên salèring rêdi Kêlut, sakilèn rêdi Arjuna. Jaka Pêgadhung sasêdhèrèkipun sadaya wau kawartosakên sami lêpat ing pêjah, dening sami gadhah aji pôncasona, sarta sami gadhah ingon-ingon sima. Mila Jaka Pêadhung sasadhèrèkipun wau, sami keringan ing mônca dhusun, misuwur satanah Panjêr sadaya. Punapadene Jaka Pêgadhung sasadhèrèk wau, sugih sangêt, maesa lêmbunipun ewon, sami dipun umbar wontên ing wana, botên wontên ingkang purun nyolong, dening
semahipun, satêmah semahipun lajêng purik mantuk dhatêng Morangan. Jaka Pêgadhung lajêng nusul dhatêng Morangan [Mo...]
[...rangan] madosi ingkang èstri badhe dipun ajak mantuk, nanging ing dhusun Morangan semahipun kapanggih sêpên, Jaka Pêgadhung lajêng wangsul mantuk, sarêng lampahipun dumugi ing dhusun Prundung, Jaka Pêgadhung mampir dhatêng griyaning têtêpanganipun panjak pangrêbab, nama Singanyêta, sawêg pinuju ngrêbab, sarêng lumêbêt ing griya, sumêrêp semahipun sampun wontên ing ngriku, sarta linggih sandhing Singanyêta, sanalika Jaka Pêgadhung krodha yayah sinipi, Singanyêta lajêng dipun cêpêng sukunipun dipun larak mêdal, nanging Singanyêta panggah budi sarosa lajêng sagêd uwal, sarta gêlut ulêng sami digdayanipun, dugang-dinugang banting-binanting dangu botên wontên ingkang kasoran, dangu-dangu Singanyêta kenging dipun cêpêng sukunipun malih dhatêng Jaka Pêgadhungan, lajêng dipun bêkuk tugêl, nanging Singanyêta taksih sagêd nyandhak sirahipun Jaka Pêgadhungan rambutipun dipun ukêl, gulunipun kauntir lajêng kabêthot sirahipun pothol, sarèhning Singanyêta sumêrêp bilih Jaka Pêgadhungan gadhah aji pôncasona, sirahipun lajêng
ugi lajêng bela muksa, lajêng mriyangyang dados seluman.
Kacariyos ing nginggil Jaka Pêgadhung gadhah ingon-ingon sima, punika satêmênipun inggih Jaka Pêgadhung sasadhèrèkipun wau, sagêd malih dados sima, sarta dados guru, kathah muridipun ingkang sagêd malih dados sima. Mila katêlah dumugi sapunika, sima malihan tiyang punika dipun wastani sima gadhungan, sarta ing dhusun Gadhung wau, dumugi sapunika taksih nama dhusun Gadhungan. Prênahipun wontên sawetaning rêdi Kêlut, inggih punika purwanipun wontên sima gadhungan.
Sapêngkêripun punika, Jaka Pêgadhung tuwin Singanyêta lajêng sami kagambar dhatêng anak putunipun, kadhapur rêca, sapunika rêcanipun taksih, sarta sandhanganipun Jaka Pêgadhung sasadhèrèk lajêng sami dipun sanggarakên, wontên ing sanggar dhusun Pagadhungan, dumugi sapunika, sanggaripun taksih.
Ing mangke kula badhe andumugèkakên cariyosipun [cariyosipu...]
[...n] nagari Prambanan, gêgancaranipun kados ing ngandhap punika.
Kala samantên ingkang jumênêng nata wontên ing Prambanan Prabu Prawatasari, putranipun gangsal, kakung sadaya. Sarta sami kajumênêngakên nata sadaya. Ingkang pambajêng nama Prabu Amongtani. Panggulu nama Prabu Sandhanggarba. Pandhadha nama Prabu Karungkala. Panêngah nama Prabu Pêtung Malaras. Warujunipun Prabu Srigênthayu. Prabu Amongtani angratoni tiyang among tani. Prabu Sandhanggarba dados ratuning tiyang dagang, angadhaton wontên ing nagari Japara. Mila dumugi samangke têtiyang dagang ing kitha Japara kathah ingkang mêmule dhatêng Prabu Sandhanggarba, supados sêmpulur anggènipun among dagang. Prabu Karungkala angratoni tiyang jagal. Prabu Pêtung Malaras, angratoni tiyang dèrès. Prabu Srigênthayu kakarsakakên anggêntosi jumênêng nata ing Prambanan, sarta sadaya wau sami kabawah ing Prambanan, kados kala samantên ingkang jumênêng ratu binathara Prabu Srigênthayu ing Prambanan. Prabu Prawatasari lajêng muksa.
Ki Dêrmakôndha pitakèn Punapa ratu Prambanan punika ingkang kasêbut nama Prabu Baka, ingkang purun nêdha tiyang.
Ki Dêrmakôndha. Sabab punapa, ratu nêdha dhatêng kawulanipun, tur sami manungsa.
Pak Sondong: Inggih. Mulabukanipun makatên. Satêmênipun ingkang kasêbut Ratu Baka punika èstri, garwanipun Ratu Prambanan sêpuh, Prabu Prawatasari, ingkang kasêbut ing ngajêng. Inggih punika titisipun Buta Nyai, ingkang nginggah-inggahi Prabu Jayabaya, ingkang pêjah dipun rampog tiyang kathah wontên ing Kadhiri, kasêbut ing nginggil. Anètèsi dhawuhipun Prabu Jayabaya, ing têmbe dados garwanipun ratu ing Prambanan. Mila doyan nêdha tiyang, awit titising danawa èstra.èstri. Inggih Ratu Baka punika ingkang lajêng kasêbut nama Rara Jonggrang. Mila nama Rara Jonggrang awit agêng inggilipun angungkuli tiyang kathah, nanging warninipun ayu sangêt angungkuli ayuning tiyang satanah Jawi. Sarta sampun pêputra satunggal miyos kakung. Wusana karêm nêdha tiyang, dados dipun namakakên Ratu Baka. Sarêng anggènipun nêdha tiyang kauningan ing Sri Prabu Prawatasari, Rara
Jonggrang, saking kaparêngipun sang prabu, Rara Jonggrang lajêng kagambar, ingkang kaukir sela, dados dhapur rêca. Parlu kadamêl pangèngêt-èngêt, punapadene kagêm nglêlipur ingkang putra taksih timur, manawi mular takèn ingkang ibu. Mila dumugi sapunika tiyang èstri bôngsa [bông...]
[...sa] Jawi ingkang pantês dipun aji-aji kasêbut nyai, awit sami nulat sêsêbutanipun Nyai Rara Jonggrang, inggih Ratu Baka wau punika.
Ki Dêrmakôndha pitakèn. Ratu Baka punika pêputra pintên kalihan Prabu Prawatasari.
Pak Sondong. Amung pêputra satunggal kakung, kados ingkang kula cariyosakên kala wau. Sasedanipun ingkang rama Prabu Prawatasari, putra wau lajêng anggêntosi jumênêng nata wontên ing Prambanan, ajêjuluk Prabu Sri Gênthayu.
1. Ingkang pambayun, nama Rara Suci Wanungsanya, wadat botên kêrsa krama, karêmênipunkarêmênanipun.
Saking kêparêngipun sang prabu, putra kakung sakawan wau kajumênêngakên nata sadaya.
Dene Sang Pandhita Rara Suci Wanungsanya, lajêng momong dhatêng ingkang rayi-rayi ratu sakawan wau, mênawi pinuju wontên ing Jênggala, padhepokanipun wontên ing rêdi Pucungan.Pucangan. Mênawi pinuju wontên ing Daha, padhepokanipun wontên ing dhusun Kôndhairèn.
Sababipun makatên, rèhning jaman samantên, ingkang dipun sêpuh-sêpuh tiyang satanah Jawi, Pandhita Rara Suci, inggih Dèwi Kilisuci. Sarta Dèwi Kilisuci wau, wanita ingkang botên nate ngêdalakên rah, dados pêrsasat kêdhi. Mila sarêng Prabu Lêmbu Mêrdadu jumênêng nata wontên ing nagari Daha, nagari Daha lajêng dipun lih nama nagari Kadhiri. Kangge prasêmon bilih ingkang bok ayu Dèwi Kilisuci wau, kêdhi. Utawi gadhah têgês, bilih ingkang bok ayu wau wanodya ingkang inggil pambêkanipun, botên purun kawon kalihan tiyang jalêr, nanging wadat botên karsa krama.
Têtiyang èstri ing tanah Kadhiri kathah ingkang nulat pambêkanipun Dèwi Kilisuci, nanging nulat dhirinipun kemawon, dene wadatipun tuwin anggènipun ulah kapandhitan botên wontên ingkang purun nulat. Tular-tumularing watêk, ngantos têtiyang Kadhiri jalêr èstri, gadhah pambêkan dhiri, nanging dhirining tiyang èstri, dados nagari Kadhiri wau nagari èstri. Mila manawi mangun prang, mênawi dipun lurugi asring kawon, mênawi nglurug asring mênang. Sabab tiyang èstri punika mênawi wontên paran kajèn, mênawi wontên griya dados kawonan.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, kados pundi lêrêsipun kados ingkang kasêbut ing sêrat Jayakusuma. Putra Jênggala nama Radèn Kuda Rawisrêngga, krama angsal putri Kadhiri, nama Dèwi Sêkartaji, pangantèn kaundhuh dhatêng Jênggala numpak baita, sarêng dumugi sagantên rupak, inggih punika bêngganganipun Balambangan kalihan Bali, ing ngriku baitanipun pêcah, têtiyang ingkang sami andhèrèkakên kathah ingkang pêjah kabalabag, ingkang wilujêng buyar, sami rêbat gêsang piyambak-piyambak, pangantèn sakalihan tuwin kadang kadeyan ugi wilujêng, nanging pisah botên sagêd kêmpal, dening sami pados gêsang piyambak-piyambak wau.
Cao, dhawah wontên ing nagari Bali. Wontên ing Bali Dèwi Sêkartaji lajêng mindha kakung, sarta jumênêng nata, asêsinglon nama Prabu Jayalêngkara. Dèwi Ragil Kuning ugi mindha priya, kadadosakên patih, nama Patih Jayaasmara, Menak Agung Menak Cao, sami kadadosakên nayaka.
Dèrèng watawis dangu jumênêngipun nata Prabu Jayalêngkara, kapiyarsa saking nagari Ngurawan, bilih ing Bali wontên ingkang madêg [ma...]
[...dêg] nata enggal, botên nyuwun lilah dhatêng nagari Ngurawan, sang nata ing Ngurawan lajêng ngaturi uninga dhatêng ing Jênggala, lajêng dipun lurugi, ingkang kautus dados senapatining prang, Radèn Panji Jayakusuma, inggih Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, putra ing Jênggala. Inggih pangantèn jalêr ingkang kasêbut ing nginggil. Dipun kanthèni ingkang rayi Radèn Panji Sastramiruda, miwah para adipati bawah Jênggala tuwin bawah Ngurawan. Ingkang makatên wau lêrêsipun kados pundi kyai.
Pak Sondong mangsuli sarwi gumujêng. Mas Bèi, cariyosipun sêrat Jayakusuma wau, sadaya dora.
Ing nalika samantên tanah Jawi namung wontên ratu sakawan, tur sasadhèrèk, dados tanah Jawi santosa sangêt, tanah Bali tuwin Madura kabawah ing tanah Jawi, binatharanipun wontên ing Jênggala. Ing Bali dhatêng Ngurawan kalihan dhatêng Jênggala, cêlak dhatêng Jênggala. Dados saupami ing Bali wontên ingkang madêg nata enggal, sarta niyat ambalela dhatêng tanah Jawi, ingkang mirêng rumiyin sarta ingkang anglurugi amêsthi Jênggala, awit ing Jênggala mênang cêlak sarta mênang kuwasa. Botên ing Ngurawan. Mila cariyos wau nelakakên manawi dora. Punika amung saking wasising pujôngga kemawon, awit satêmênipun ing nalika samantên, sajumênêngipun ratu sadhèrèk sakawan wau, ing tanah Jawi
sawadyabalanipun amung tansah atut rukun, tansah sami among sênêng among langên. Tiyang alit sami jibar-jibur mirah sandhang têdha. Dados ing nalika punika botên wontên ingkang kacariyosakên dados babat, awit jaman têntrêm, para luhur amung sami tansah mangun suka. Mila para pujôngga lajêng nganggit-anggit, damêl pralambang lêlampahan, kangge cacriyosan ing wingking.
Dene satêmênipun kala jaman samantên punika makatên.
Ratu ing Jênggala Sang Prabu Lêmbu Amiluhur punika, putranipun ingkang miyos saking padmi tiga. Kakung kalih, putri satunggal.
Ingkang sêpuh inggih Radèn Panji Kuda Rawisrêngga wau. Nuntên Radèn Panji Sastramiruda. Ragilipun inggih Dèwi Ragil Kuning. Dene ingkang mêdal saking ampeyan kathah. Nanging namanipun botên kula cariyosakên.
Ratu Kadhiri Lêmbu Mêrdadu, putranipun tiga.
Ingkang sêpuh inggih Dèwi Sêkartaji wau, inggih Dèwi Côndrakirana. Nuntên Radèn Gunungsari, inggih Radèn Malayakusuma. Ragilipun nama Rêtna Mindaka.
Ratu Ngurawan, Prabu Pujadewa. Ugi pêputra tiga.
Ingkang sêpuh nama Dèwi Surèngrana. Nuntên Dèwi Kumudaningrat. Wuragilipun jalêr, nama Radèn Sinjanglaga.
Ing nalika samantên, saking kaparêngipun Ratu Jênggala Prabu Lêmbu Amiluhur, putranipun sêpuh Radèn Panji Kuda Rawisrêngga wau, badhe kakramakakên angsal putranipun ingkang rayi ratu ing Kadhiri, nama Dèwi Sêkartaji kasêbut ing nginggil.
Ing satunggiling dintên, Sang Prabu Jênggala animbali patihipun, nama Patih Kudanawarsa. Dipun ngandikani badhe kautus dhatêng Kadhiri maringakên nawala dhatêng ingkang rayi sinuhun ing Kadhiri. Dene parlunipun mundhut putranipun putri, Dèwi Sêkartaji, badhe kadhaupakên kalihan Radèn Kuda Rawisrêngga. Sarta Radèn Kuda Rawisrêngga kadhawahan ngirit pisan, sowan dhatêng Kadhiri, supados sumêrêp warninipun Dèwi Sêkartaji, punapadene Dewi Sêkartaji, ugi sumêrêpa warninipun Radèn Panji Rawisrêngga. Sarta malih Dèwi Onêngan, ugi kadhawuhan sowan dhatêng ing Kadhiri, supados sumêrêp dhatêng para sadhèrèkipun, putranipun ingkang paman sinuhun ing Kadhiri. Dipun kanthèni pun Jurudèh tuwin Prasônta.
Kyai Patih Kudanawarsa aturipun sandika, nawala lajêng kaparingakên, botên antawis dintên lajêng bidhal. Ing margi [mar...]
[...gi] botên kacariyos, samantên sampun dumugi ing nagari Kadhiri, lajêng sowan ing sang prabu, matur saparlunipun tuwin nyaosakên nawala. Sêrat sampun katupiksa ing Sang Prabu Kadhiri, punapa suraosipun sadaya sampun kadriya, sang prabu amung andhèrèk saking karsanipun ingkang raka, sinuhun ing Jênggala, saha sakalangkung suka amarwata suta. Radèn Kuda Rawisrêngga tuwin ingkang rayi Dèwi Onêngan lajêng kadhawuhakên andhèrèk malêbêt ing kadhaton. Radèn Kuda Rawisrêngga tuwin Dèwi Onêngan, lajêng sami ngabêkti dhatêng ingkang ibu pramèswari, sarta sampun kapanggihakên dhatêng ingkang rayi-rayi, sami kasok sukaning galih. Lajêng kasêgah lêlangên sarimpèn.
Enjingipun Panji Kuda Rawisrêngga kadangu dhumatêng ingkang paman sang prabu ing Kadhiri, punapa sampun tamat dhatêng ingkang rayi Dèwi Sêkartaji, sarta punapa sampun kadugi momong. Aturipun Panji sampun, sarta sampun sandika kadhaupakên.
Sang Prabu Kadhiri lajêng damêl sêrat wangsulan katur ingkang raka sang prabu ing Jênggala, sarta sampun kaparingakên dhatêng Patih Kudanawarsa, sarta Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, kadhawuhan wangsul rumiyin dhatêng ing Jênggala. Amung Dèwi Ragil Kuning tuwin Jurudèh Prasônta, kadhawuhan kantun wontên ing Kadhiri, amung
Radèn Panji dipun suwun tumuntêna kaparingakên wangsul dados pangantèn. Ingkang tampi dhawuh aturipun sami sandika.
Enjingipun Patih Kudanawarsa, tuwin Panji Rawisrêngga sami nyuwun pamit ing sang prabu, sampun kaparêng lajêng bidhal.
Sapêngkêripun Patih Kudanawarsa, sang prabu ing Kadhiri lajêng dhawah tata-tata amiranti ngrakit pura, tuwin saupakartinipun badhe kagungan damêl mantu sampun samapta sadaya.
Kacariyos Patih Kudanawarsa tuwin Panji Kuda Rawisrêngga sampun dumugi ing Jênggala, sarta sampun sowan ing sang prabu, sêrat sangking ingkang rayi nata ing Kadhiri sampun kacaosakên, suraosing sêrat sang prabu ing Kadhiri, amung sandika andhèrèk sakaparêngipun ingkang raka. Punapadene Panji Kuda Rawisrêngga, ugi sampun rêmên dhatêng Dèwi Sêkartaji, mila amung cumadhong dhawuh, ing samôngsa-môngsa Panji Rawisrêngga kaparingakên wangsul dhatêng Kadhiri, lajêng kadhaupakên. Sang prabu ing Jênggala sakalangkung pirênaning galih, mila lajêng paring sêrat wangsulan dhatêng ingkang rayi nata ing Kadhiri, suraos aparing ubaya anggènipun badhe maringakên ingkang putra Radèn Rawisrêngga.
kapatihan, Radèn [Radè...]
[...n] Panji lajêng têrus dhatêng pêngkêran, sumêrêp putrinipun Kiyai Patih Rêtna Angrèni, pinuju ambathik, lajêng dipun parpêki, Dèwi Angrèni sarêng dipun parpêki ingkang raka Radèn Rawisrêngga, lajêng angadêg têrus malêbêt ing dalêm botên mêdal-mêdal.
Radèn Kuda Rawisrêngga, sadangunipun aningali lampahipun Dèwi Angrèni malêbêt ing dalêm, tansah amandêng kêdhèp têsmak, saha sakalangkung cuwa dene lajêng botên mêdal. Saha sakalangkung ngungun gêgêtun, dene Kyai Patih darbe putri sakalangkung endah ing warni. Ing sanalika ngriku, Radèn Panji kataman turidasmara, botên kenging sinayutan. Mila tansah anglênggêr botên sagêd ngandika. Patih Kudanawarsa waspada ing sêmu, bilih Radèn Panji kasabêt ing turidagati. Lajêng dipun aturi malêbêt dhatêng ing dalêm, Radèn Panji botên lênggana, lajêng pinarak wontên ing dalêm. Patih Kudanawarsa matur. Punapa darunanipun têka paduka kawistara kados kataman gêrah dadakan.
Sarêng sampun sawatawis, Radèn Panji napasipun sampun aring, lajêng angandika. Dhuh paman patih, walèh-walèh punapa, mila kula makatên, inggih awit saking pandamêl sampeyan, dene paman masangi wisa ingkang cumalorot kados lintang rêntah ing siti.
Patih Kudanawarsa, sampun anampèni kêclaping pangandika, [pangandi...]
[...ka,] bilih Radèn Panji kasabêt ing turidagati, brônta dhatêdhatêng. ingkang putra Dèwi Angrèni. Lajêng tumungkul èsmu ngungun sarta dangu botên wacana.
Radèn Panji lajêng ngandika malih. Paman, rare ayu ingkang pindha kusumaning Ratih punika wau sintên, punapa putra sampeyan, têka sagêd adamêl tratabing manah, ngantos mèh sumaput kula.
Patih, dhuh anggèr gusti kawula, walèh-walèh punapa, rare èstri punika wau, inggih abdi sampeyan anak kula èstri.
Radèn Panji. Putra sampeyan namanipun sintên, paman.
Radèn Panji. Dhuh adhiku dhewe Ngrèni, Ngrèni. Idhêpa yèn duwe kadang cêdhak pinunjul ing warna, ora parlu kadhakalan nontoni marang Kadhiri. Paman patih, kula botên ngintên pisan-pisan bilih bibi kagungan putra èstri sampurna ing warni, kados yayi Angrèni. Ing mangke adrênging manah kula botên kenging dipun sayuti, kula suwun ing jawata, amung yayi Angrèni dadosa têtimbangan kula wontên ing marcapada dumugi ing dêlahan. Mila sangêt-sangêt ing panyuwun kula dhatêng paman patih, yayi Ngrèni kaparênga kula êmong piyambak, sarta sapunika ugi, yayi Ngrèni lajêng
kula boyong dhatêng ing kadipatèn. Wondene pacangan kula yayi Sêkartaji, kula sandèkakên.
Kyai Patih Kudanawarsa, sarêng mirêng pangandikanipun
dhauping pangantèn, jêbul ana lêlakon mangkene. Wusana lajêng matur dhatêng Radèn Panji Kuda Rawisrêngga. Dhuh gusti kula, manawi makatên ingkang dados karsa paduka, pun paman inggih sakalangkung amundhi, sangêt kalinggamurda. Nanging kula ajrih anglangkungi rama paduka sang prabu. Ing mangke paduka kula aturi kondur rumiyin, mangke sontên kula badhe matur ing sang prabu, punapa ingkang dados karsa paduka wau.
Radèn Panji. Inggih sakarsa sampeyan paman, nanging kula botên mantuk dhatêng Kadipatèn, manawi botên kalihan yayi Ngrèni.
Sanalika Patih Kudanawarsa, lajêng malêbêt dhatêng kadhaton, munjuk ing sang prabu. Sang prabu sarêng amidhangêt aturipun kyai patih, sakalangkung
kang murbèng. pasthi, têka Si Panji bisa têmên gawe moga, kang murangtataning silakrama. Yèn ingsun anurutana karêpe Si Panji, ora wurung bakal gawe kusuting praja, saiba cuwane yayi Prabu Kadhiri. Nanging yèn ora sun turutana, iya ora wurung bakal ruara. Dangu
mangkene bae. Si Panji mêsthi sida dak dhaupake karo putrine yayi Prabu Kadhiri. Nanging sarèhning Si Panji kedanan bangêt marang anakmu Si Ngrèni, ing mêngko dak pituruti, saiki uga, dak dhaupake karo anakmu, nanging mung minôngka sêlir tuwa bae. Besuk têkaning dina ubaya, Si Panji iya uga dak kirimake marang Kadhiri, kaya dhawuh ingsun ing ngarêp. Kaya ora andadèkake runtike yayi prabu, amarga satriya gêdhe, wus jamake sugih sêlir ayu-ayu. Ing samêngko kapriye mungguh pamikirmu, sira apa rila anakmu mung dadi sêlir bae.
Patih. Dhuh gusti kula sinuhuni, mênggah raosing manah kawula, abdi dalêm anak kawula pun Ngrèni, abdi dalêm botên rumaos anggadhahi, amung sadarmi angukir, sampun malih ingkang kagêm garwa paminggir, dhumatêng putra dalêm gusti kawula prabu anom, sanadyan kapundhut pawongan cèthi,
kakarsaksakênkakarsakakên. dados juru dêdaha, juru ngangsu nyapu, abdi dalêm kawula saèstu amung
utawi sontên, abdi dalêm muhung sumarah sakarsa dalêm, samêndhang botên anggarantês.
Sang prabu. Kudanawarsa, ing sarèhning sira wus nyumanggakake apa kang dadi kaparênging karsaningsun, ing mêngko sira muliha, anakmu Si Panji, lan Si Ngrèni, banjur angkatêna lêbokna marang kadhaton, mêngko sore banjur dak dhaupake.
Patih. Matur sandika, lajêng mêdal. Sadumuginipun kapatihan, lajêng matur dhatêng Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, kados dhawuhipun sang prabu,
Botên antawis dangu sampun dumugi ing dintên ubayaning sri narendra, Radèn Kuda Rawisrêngga badhe kaangkatakên dhatêng Kadhiri, nanging Radèn Rawisrêngga mopo, botên saèstu [sa...]
[...èstu] purun anglampahi dhaup kalihan putri Kadhiri, sampun narimah jatukrama kalihan Dèwi Angrèni kemawon, saupami kapêksa ngaturakên pêjah gêsang.
Sang prabu, sakalangkung lêgêg ing galih, saupami sande anggènipun badhe bêbesanan kalihan ingkang rayi nata ing Kadhiri, sakalangkung merang ing galih. Sang prabu lajêng ngaturi ingkang bok ayu Dèwi Kilisuci, ingkang amartapa wontên ing rêdi Kapucangan, Rêsi Kilisuci sampun rawuh, lajêng lênggah satata wontên ing Sanasewaka. Sang prabu lajêng angaturakên ingkang dados ribênging galih, purwa madya wusana sampun katur sadaya, sang prabu nyuwun timbangan dhatêng ingkang bok ayu, kados pundi mênggah sakecaning lampah.
Sarêng Dèwi Kilisuci amidhangêtakên pangandikanipun ingkang rayi sri narendra ing Jênggala, sakalangkung
bisa lulus murni, putraning nata kudu dhaup lawan putrining narpati, kaya karsane yayi prabu. Ing mêngko kang dadi panêmuku, sayogane Si Ngrèni disirnakake bae. Yèn Si Ngrèni wus ora ana, Si Panji amêsthi gêlêm dhaup karo Si Sêkartaji.
Sang Prabu Jênggala: matur. Kakang bok, makatên punika [puni...]
[...ka] botên lêrês. Ngrèni dipun sirnakakên lêpatipun punapa. Sabab prakawis punika sanès sêdyanipun Ngrèni, sarta sanès pikajêngipun Kudanawarsa, amung saking kadêrêngipun putra sampeyan pun Panji piyambak. Mila saupami kalampahan pun Ngrèni kula lunasi, sampun tamtu kula katêtêpakên ratu angkara, ratu candhala purun angrisak adil, amêjahi tiyang tanpa dosa. Kula ajrih sêsikuning jawata. Kaping kalih Patih Kudanawarsa, sampun mêsthi manahipun botên
ngandika. Pilih êndi, kang sapisan bakal ngrusak turun, kang kaping pindho gawe lingsêming sadulur tur sapadhaning ratu, karo matèni wong siji. Dene mungguh patine Si Ngrèni, lamun murih Kudanawarsa narima atine, gampang bae masalahe. Mangkene. Anggènira utusan matèni, aja kongsi kawanguran ing liyan, apadene Patih Kudanawarsa. Yèn wus kalakon, kang matèni purihên minggat dhisik, sawuse Si Kudanawarsa, banjur
Kudanawarsa, sabab dhèwèke patih wasesa. Yayi [Ya...]
[...yi] prabu sangadia ora narima mungguh patine putramu mantu.
Sang prabu kèndêl botên ngandika. Rêsi Kilisuci ngandika malih. Yayi prabu, prakara iki, sira aja sandeya, karana kabèh-kabèh wus ana ingsun, yèn ana dêdukaning dewa têmpuhna marang ingsun. Awit anane lêlakon iki, ingsun wus ora kasamaran, mula gugua marang pratikêl ingsun.
Sang prabu sarêng midhangêt pangandikanipun ingkang raka Dèwi Kilisuci, ajrih amaoni. Awit angèngêti, bilih ingkang bok ayu pandhita linangkung, kinasihan ing jawata. Mila lajêng matur, andhèrèk karsanipun ingkang raka.
ingkang putra Radèn Nilaprabôngsa, putra Jênggala ingkang sêpuh, mêdal saking ampeyan, sarêng sumiwi, lajêng dipun pangandikani kawontênanipun lêlampahan sadaya, sarta lajêng winisik [winisi...]
[...k] sajatining karsa. Radèn Nilaprabôngsa sampun tampi ing wardaya, punapadene sandika nglampahi punapa sapitêdahipun ingkang uwa.
Dèwi Kilisuci ngandika. Nilaprabôngsa, ing samêngko Si Panji bakal dak timbali, dak purih ngatêrake mulih marang Kapucangan, ana ing kana bakal dak êndhêg sawatara dina. Mula sapungkur ingsun lan Si Panji, sira banjur mênyanga ing kadipatèn, Si Ngrèni pêthukên, warahên yèn dak undang marang Kapucangan, lan Si Panji angêntèni ana ing kana, awit kapengin lêlangên ana ing pratapan lawan dhèwèke Si Ngrèni. Ing kono yèn wis ana ing dalan, Si Ngrèni banjur rampungana, sauwise sira banjur lungaa kang adoh, singitana ana ing gunung Wilis, mindhaa pandhita, ngaliha aran Wasi Curiganata, poma, aja kongsi kadêngangankadênangan. ing wong akèh.
Enggaling cariyos, Radèn Panji sampun dipun timbali, sarta sampun andhèrèkakên konduripun ingkang uwa Dèwi Kilisuci, dhatêng pratapan ing Kapucangan.
Kocapa, sapêngkêripun Dèwi Kilisuci, Radèn Nilaprabôngsa lajêng dhatêng kapatihan, kapanggih Dèwi Angrèni, sangadi dipun utus Radèn Panji Kuda Rawisêngga, Dèwi Angrèni dipun timbali dhatêng pratapan Kapucangan, Dèwi Angrèni [A...]
[...ngrèni] botên lênggana, lajêng bidhal dhatêng Kapucangan, sarêng dumugi ing margi ingkang kiwa Dèwi Angrèni dipun lunasi dening Radèn Nilaprabôngsa, sasampuninsasampunipun. Radèn Nilapabôngsa lajêng singidan dhatêng rêdi Wilis, asêsilih nama Wasi Curiganata.
Radèn Panji wontên ing Kapucangan sampun wolung dintên, tansah onêng dhatêng ingkang garwa Dèwi Angrèni, nyuwun pamit dhatêng ingkang uwa, mantuk dhatêng ing praja, Rêsi Kilisuci sampun marêngakên, Radèn Panji lajêng bidhal dhatêng ing Jênggala, sadumugining praja jujug ing kapatihan, ingkang garwa Dèwi Angrèni kapanggih sêpên, lajêng andangu dhatêng pawongan, aturipun dipun ajak Radèn Nilaprabôngsa, dhatêng Kapucangan.
Radèn Panji sarêng mirêngakên aturipun pawongan, kumêsar salêbêting galih, sampun angintên bilih ingkang garwa dipun pêjahi dening ingkang raka, ingkang raka dipun padosi botên pinanggih. Radèn Panji lajêng gandrung, sarta lajêng gêrah sangêt. Sarêng sampun ragi sênggang lajêng dipun timbali dhatêng ingkang rama sang prabu, badhe kaarak dhatêng Kadhiri, Radèn Panji mopo, ngantos wali-wali mêksa mopo. Sang prabu sangêt duka, Radèn Panji lajêng kadhawuhan tundhung. Radèn Panji lajêng kesah angikis ratri, amung kadhèrèkakên [kadhèrèka...]
[...kên] ingkang rayi Rad PènjiRadèn Panji. Sastramiruda, ingkang sinêdya ing galih badhe sowan ingkang paman Sang Prabu Pangarang ing Ngurawan.
Kocapa, Patih Kudanawarsa, lajêng amilênggahakên dhatêng sang prabu, bilih yoganipun Dèwi Angrèni dipun cidra dening Radèn Nilaprabôngsa. Kyai Patih nyuwun adil.
Sang prabu apingungun ing galih, lajêng adhêdhawuh dhatêng Kudanawarsa, Radèn Nilaprabôngsa kadhawuhan madosi, manawi kacêpêng badhe dipun patrapi punapa lêrêsipun, nanging manawi botên kacêpêng prakawis kaebrakakên, sabab dakwanipun miruda.
Sang prabu ing Jênggala, lajêng utusan paring priksa dhatêng ingkang rayi Nata Kadhiri, Ngurawan, tuwin dhatêng Panaraga, bab sandenipun anggèning badhe miwaha putra, awit Radèn Panji anis saka praja.
Mila kacariyos ing padhalangan ringgit krucil, pisahipun putra Jênggala kalihan putri Kadhiri, layar wontên sagantên rupak, têgêsipun sami panjênêngan nata rêmbag badhe bêbesanan, sampun kêkênthêngan dintên, dados sampun rupak
prabu ing Kadhiri tampi sêratipun ingkang [ing...]
[...kang] raka sinuhuni ing Jênggala, anyandèkakên anggènipun bêbesanan, sakalangkung ngungun ing galih. Wusana mupus karsaning dewa, bokmanawi putranipun pancèn sanès jodhonipun putra ing Jênggala.
Kocapa, lampahipun Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, akalihan ingkang rayi Radèn Panji Sastramiruda, sampun dumugi ing nagari Ngurawan, lajêng sowan ingkang paman Sang Prabu Lêmbu Pangarang, sang prabu kapitakampita. ing galih, dening lêlancaran botên mawi kadhèrèkakên punggawa, sampun ngintên bilih purik dipun dukani ingkang rama. Radèn Panji matur prasaja punapa ingkang dados darunanipun, miwiti malah mêkasi sampun katur sadaya.
Sang Prabu Ngurawan sangêt ngungun ing galih. Wêkasan ngandika karsa angêmong dhatêng ingkang putra Radèn Kuda Rawisrêngga, tuwin Radèn Panji Sastramiruda. Sang prabu ngandika malih dhatêng Panji Rawisrêngga. Kulup Panji Rawisrêngga, bokmanawa Si Sêkartaji pancèn dudu jodhomu, ing samêngko saka karsaningsun, yèn sira rujuk, sira ingsun pundhut mantu dhewe, ingsun dhaupake lawan arimu Si Surèngrana. Aturipun Radèn Panji sandika, amung andhèrèk punapa ingkang dados kêparêngipun ingkang paman. Enggalipun lajêng
Ing antawis lami, Rêsi Kilisuci rawuh têtuwi dhatêng ing Jênggala. Ingkang rayi prabu ing Jênggala matur bab mirudanipun ingkang putra kakintên dhatêng ing Ngurawan.
Dhawuhipun Dèwi Kilisuci, yèn mangkono aku arêp mênyang Ngurawan, anyatakake kahanane Si Panji. Sang prabu amung nyumanggakakên. Dèwi Kilisuci lajêng dhatêng Ngurawan, sarawuhipun ing Ngurawan, kapanggih ingkang rayi sang prabu ing Ngurawan, sampun satata lênggah wontên ing kadhaton. Dèwi Kilisuci ngandika, yayi prabu, têkaku ing kene anglari putranira Si Panji Rawisrêngga, lan Sastramiruda, apa ana ing kene.
Aturipun ingkang rayi, inggih saèstu wontên ngriki.
Apa yayi prabu wus ngaturi uninga marang kakangira nata ing Jênggala, utawa Kadhiri.
Sabab apa jênêng para katêkan Si Panji ora cêcala marang kang ayêyoga.
Mila kula botên ngaturi uninga dhatêng kakang prabu ing Jênggala, [Jêngga...]
[...la,] tuwin ing Kadhiri, sabab pun Panji kula dangu, aturipun mila kesah, jalaran kadhawuhan tundhung dhumatêng kakang prabu. Prakawis dipun dhaupakên kalihan pun Sêkartaji, pun Panji mopo botên purun. Mila saupami kula ngaturana uninga, bokmanawi malah dados duka. Saking pamanggih kula pun Panji kajêngipun lêrêm manahipun rumiyin, mêsakakên manahipun sawêg bingung. Ing wingking kula masthi ngaturi uninga kakang prabu. Kalihdene malih, pun Panji wontên ing Jênggala, wontên Ngurawan, Kadhiri, Panaraga, sami kemawon botên wontên bedanipun. Malah sapunika pun Panji sêpuh sampun kula pêndhêt mantu, kula dhaupakên kalihan putra sampeyan pun Surèngrana. Saking pamanah kula, sarèhning pun Panji sande dados mantunipun kakang Prabu Kadhiri, eman-eman manawi kamantu tiyang sanès, mila sarêng kula tantun purun, inggih lajêng kula panggihakên kemawon, rampung sêkul salèmpèr, botên ngaturi uninga para sadhèrèk, ngaturana uninga môngsa kaparênga rawuh botên.
Dèwi Kilisuci mèsêm ing galih lajêng angandika. Yayi prabu, rekamu iku têka ana bênêre, nanging kabênêrên, pancène mono, dadi ya kêpriye-kêpriye, iya kudu pêpoyan marang kang duwe anak, dadi wêruh amis bacine.
Sang prabu, inggih sampun kakang bok kula lêpat, nyuwun pangaksama. Nanging sanadyan pamrih, manawi sae rak inggih prayogi ta.
Rêsi Kilisuci. Iya uwis, sarèhning Si Panji kotêmu kuwuk, bocahe wus narima, baya uwis dadi panduming jawata, ora liwat padha karia slamêt, aku mulih marang Kapucangan, Dèwi Kilisuci lajêng kondur.
Ing nalika punika misuwur satanah Jawi, malah dumugi sabrang, bilih Sang Prabu Jênggala anggènipun badhe bêbesanan kalihan ingkang rayi, nata ing Kadhiri sande. Mila lajêng kathah para ratu môncanagari sami nglamar dhatêng Kadhiri, nanging namung sinanggi ing krama, dèrèng wontên ingkang dipun tampèni, awit dèrèng wontên ingkang dados condhonging galih.
Kacariyos, ing talatah Indhu wontên raja binathara, ajêjuluk Prabu Klana Sêwandana, bidhal saking prajanipun bêkta prajurit satus kapal, dhatêng ing Kadhiri nglamar Dèwi Sêkartaji. Ing nalika punika, bênawi ing Kadhiri agêng, kenging dipun ambah ing baita kapal, mênawi katimbang kalihan sapunika, ical ingkang kawan
Pak Sondong. Sababipun tanah Jawi punika kathah rêdi ingkang mêdal latunipun, kêrêp murub sarta jêblos mêdal ladhunipun, tuwin walahar saha jawah awu utawi wêdhi, môngka kêrêp, dados dangu-dangu kathah sumbêr utawi tuk ingkang katutupan, satêmah udaling tuk alit, toyanipun kirang kathah, andadosakên aliting lèpèn-lèpèn, ladhu pasir kiwa têngêning lèpèn lajêng atos dados siti. Punapadene wana-wana rêdi-rêdi ingkang kathah kayonipun agêng, sampun kathah ingkang dipun têgori, kababat dados dhusun sabin utawi patêgilan, punika inggih andadosakên sabab anjalari aliting lèpèn, awit kêkajêngan agêng punika ugi gadhah daya angêdalakên tuk utawi jawah.
Ingkang kaping tiga têtiyang Jawi sapunika sampun sami malik pangidhêpipun, sami ngangge agama Mêkah, dados lajêng katularan hawanipun siti tumut bêntèr, tuwin kirang jawah. Tumusing siti asrêp kala jaman rumiyin, tiyangipun sami ayêm-ayêm, sapunika tiyangipun sami grahuyang anggarangsang.
Dêrmakôndha. Kyai sampeyan dumugèkakên cariyosipun Prabu Klana Sewandana, sarêng dumugi nagari Kadhiri ngriki, lajêng kados pundi.
Pak Sondong. Sarêng Sang Prabu Klana Sewandana sampun masanggrahan, inggih lajêng ngaturi uninga ing Sang Prabu Kadhiri, bilih [bi...]
[...lih] sowanipun parlu anglamar putri nata Dèwi Sêkartaji.
Dhawuhipun Sang Prabu Kadhiri, Prabu Klana Sewandana kapapanakên masanggrahan wontên ing sawetan lèpèn, salèr dalêmipun Radèn Gunungsari. Sarta sang prabu dhawuh, wadyabalanipun Prabu Klana botên kaparêng nyabrang dhatêng sakilèn lèpèn, awit tiyang kitha Kadhiri sami ajrih dhatêng wadyanipun Prabu Klana, sabab warninipun angajrih-ajrihi, kulitipun cêmêng sêmu biru, untunipun pêthak. Mênawi wontên ingkang nglanggar dipun patrapi.
Punapadene têtiyang Indhu wau wontên ing Kadhiri dipun wastani bôngsa Jong, mila pasanggrahanipun karan pasanggrahan Jongbiru. Saking bôngsa Jong: kulitipun biru. Sapunika sampun dados dhusun, inggih dipun namèkakên dhusun Jongbiru.
Antawis dintên, Prabu Klana Sewandana dipun timbali dhatêng karaton, sarêng sang prabu amirsani wujudipun, Prabu Klana, ing galih sangêt gawokipun, bumi langit kalihan warninipun ingkang putra Dèwi Sêkartaji. Saupami kadhaupakên saèstu badhe botên prayogi kadadosanipun. Nanging sang prabu ing Kadhiri ajrih anampik, sabab Sang Prabu Klana Sêwandana,
masanggrahan rumiyin, sangadi badhe karêmbag rumiyin kalihan para nayakaning praja. Sang Prabu Klana botên sawala, lajêng kondur masanggrahan, wontên ing panggenan kados ingkang sampun kadhawuhakên, sarêng sampun sawatawis dintên, Sang Prabu Klana lajêng yasa guwa kangge panêpèn. Wontên ing rêdi Klothok, sela agêng dipun êsong, lajêng dipun ukir-ukir dipun dèkèki rêca kangge pamujan, majêng mangetan manglung ing margi ingkang saking dhepok Kôndhairèn, sarêng sampun dados dipun namakakên guwa Selamanglung, lajêng karan guwa Selamanglèng.
Kacariyos sang prabu ing Kadhiri, sadangonipunsadangunipun. nampèni panglamaripun Prabu Klana Sewandana, saklangkung èmêng ing galih, awit saupami dipun tampik amêsthi lajêng gêcak ing Kadhiri, sintên ingkang sagêd nanggulangi. Saupami dipun tampèni mêsakakên ingkang putra sang putri, awit sangêt botên timbang. Saking ribênging panggalih sang prabu lajêng mangsah sêmèdi, anêgês karsaning dewa ingkang linangkung, botên watawis dangu katarimah pamêsunipun, angsal wangsiting jawata, kadhawuhan masang sarana, kapurih damêl kukusan panjang, kakêthok sapalih, dados dhapur kukus
kathah, sintên ingkang sagêd angisèni bôndha rajabrana ing kukusan ngantos kêbak, kadhaupakên kalihan Dèwi Sêkartaji, botên mawang sok tiyanga, sanadyan wong pidak padarakan, kere cekelan bale, anggêr sagêd andhatêngi sayêmbara nata, inggih punika ingkang jatukrama kalihan sêkaring pura.
Sang prabu lajêng luwar saking pamujan, sarta lajêng angèstokakên sawasitaning wangsit, enggaling cariyos sang prabu ing Kadhiri sampun amasang sayêmbara, tuwin sampun andhawuhakên bayawara waradin.
Kalampahan sayêmbara nata, kathah para satriya, tuwin para sudagar sugih sami andhatêngi sayêmbara, kêbak wontên satêpining bênawi, nanging sami wêgah, dening sayêmbara prabu sakalangkung awrat.
Sang Prabu Klana ugi amirsani, saking adrênging galih sêlak badhe mondhong Dèwi Sêkartaji, lajêng dhawuh angusung rajabrananipun ingkang saking sabrang, ngantos pintên-pintên gotongan, katumpuk wontên satêpining bênawi, lajêng kaisèkakên ing kukusan, nanging botên sagêd kêbak, sabab bôndha larut kèntir mangandhap. Amila dumugi sapunika, kathah tiyang ingkang manggih êmas intên wontên ing bênawi Kadhiri, awit saking rajabrananipun Sang Prabu Klana kasuntak wontên [wo...]
[...ntên] ing ngriku. Utawi mênawi wontên baya dumugi ing bêngawan Kadhiri, inggih lajêng ngambang, botên purun silêm sabab ajrih rajabrana ingkang wontên dhasaring bênawi.
Ing nalika samantên, rajabrananipun Prabu Klana ngantos têlas, mêksa botên sagêd ngêbaki kukusan, awit kukusan bolong dipun isèni, mêsthi botên sagêd kêbak, bandhanipun têrus larut mangandhap.
Ing ngriku Prabu Klana Sewandana rumaos manawi dipun paeka, sarta dipun tampik panglamaripun, lajêng duka amêpak wadyabala, badhe angrêmêt nagari Kadhiri, angrêbat Dèwi Sêkartaji.
Sang prabu ing Kadhiri, sarêng midhangêt bilih Prabu Klana Sewandana sampun pacak baris, badhe soroh amuk ngrêbat Dèwi Sêkartaji, lajêng gugup, ngaturi uninga ingkang raka sang prabu ing Jênggala, tuwin paring pirsa dhatêng ingkang rayi Prabu Ngurawan, Panaraga, nyuwun bantu prajurit. Sarta dhawuh dhatêng Patih Dipawacana, kinèn sawega ing jurit, saha sampun ajêng-ajêngan.
Sang prabu ing Kadhiri maras ing galih, awit prajurit Indhu langkung sakêthi, prajurit Kadhiri sampun kêrik amung gangsal èwu, dados rumaos karoban tanding, mênawi botên angsal pitulunging dewa, kitha Kadhiri amêsthi rêmuk dados karang abang.
Sang prabu lajêng minggah ing sanggar palanggatan manêgês karsa.
Botên antawis dangu, Rêsi Kanekaputra rawuh aparing wasita makatên: He, Sang Prabu Kadhiri aja uwas atinira, dumèh karoban tandhing, ana sarate murih unggul ing yuda, sira utusana ngupaya watu marang alas Baladewa sakuloning gunung Kêlut, miliha kang gêdhe gawenên lumpang kênthèng, yèn wus dadi banjur amèka lêmah marang gunung Punjul, lan lêmah ing desa Sêmèn, lan golèka godhong gamêt marang desa Sugihwaras, lan amèka babakan kayu sakalakoswa wêton ngalas kurung, kabèh iku dhêplokên dadi siji ana ing lumpang kênthèng mau, banyonana banyu Sumbêrurip, iku gawenên sarana, êndi prajuritira kang nandhang tatu, banjur bobokana lawêtan mau, amasthi waluya padha sanalika, kêna koadu manèh. Ngiras ngêntèni têkaning prajurit banton saka sadulur-sadulurira. Lan prajuritira aranana prajurit nirbaya. Wis nuli lakonana, ingsun jurung puja môntra. Sang Hyang Narada lajêng muksa.
Sapêngkêripun Rêsi Kanekaputra, sang prabu luwar saking pahoman, lajêng dhawuh ngupados sarat kados wasitanipun Sang Hyang Narada, botên dangu angsal sadaya sarta sampun dipun lawêt wontên ing lumpang gênthèng.kênthèng. Sadaya prajurit ingkang nandhang tatu sami kausadanan, sakala wahuyawaluya. jati, lajêng mangsah
malih nir baya nir wikara, prajurit Indhu miris manahipun, dening sumêrêp prajurit Kadhiri prasasat botên kenging pêjah. Pêrangipun ngantos sawulan dèrèng wontên ingkang kasêsêr.
Nêdhêngi campuhing ayuda, prajurit banton saking Jênggala, saking Ngurawan, tuwin saking Panaraga dhatêng, Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, dados senapatining prajurit Ngurawan, lajêng narambul prang, sakalangkung rame, dangu-dangu wadyabala Indhu karoban lawan, kathah ingkang pêjah. Sang Prabu Klana ajêng-ajêngan kalihan Radèn Kuda Rawisrêngga, lajêng prang tandhing. Sang Kalana kalindhih, lajêng morot lumajêng sawadyabalanipun ingkang kantun, lajêng sami numpak baita, dipun usir dhatêng prajurit ing Kadhiri, dumugi bênawi baitanipun dèrèng sagêd lumampah, dipun drèl saking dharatan dipun karutug sela dening prajurit Kadhiri, baitanipun ngantos kêlêm, Prabu Klana sawadyabalanipun pêjah têtumpêsan. Prajurit ing Kadhiri lajêng wangsul, Patih Dipawacana matur ing sang prabu, bilih Prabu Klana Sewandana pêjah tumpês saprajuritipun, prabu ing Kadhiri sakalangkung trusthaning galih. Patih Dipawacana matur malih ing sang prabu, bilih Radèn Malayakusuma botên tumut ngungsi Prabu Kalana, amung mêmpên nungku sêliripun wontên ing dhusun Ngêpung sakidul nagari.
Sang prabu sakalangkung duka, ingkang putra Radèn Malayakusuma
dipun timbali, sarta dipun dukani kathah-kathah, kang putra rumaos lêpat, nyuwun pangapuntên.
Sarêng sampun têntrêm para prajurit banton sami nyuwun pamit mantuk dhatêng nagarinipun. Sang prabu marêngakên, sarta paring suka panarima.
Sabibaripun prang Kadhiri Dèwi Kilisuci botên kasamaran ingkang dados sêngkêling galihipun nata ing Kadhiri, dening putranipun Dèwi Sêkartaji dèrèng angsal jodho sarta anggalih mênawi Dèwi Sêkartaji dèrèng palakrama, amasthi badhe anjalari dados prang agêng. Dèwi Kilisuci lajêng rawuh dhatêng Jênggala, andhawuhakên ingkang dados raosing galih wau. Dhatêng ingkang rayi sinuhun ing Jênggala.
Sinuhun ing Jênggala amung pasrah dhatêng ingkang bok ayu, kados pundi tarekahipun amurih sandening prang agêng.
Dèwi Kilisuci ngandika, wurunge prang gêdhe saranane kudu Si Panji dipêksa didhaupake karo Sêkartaji, yèn wis dhaup tamtu anjalari têntrêming nagara.
Sang Prabu Jênggala matur. Putra sampeyan pun Panji sampun kapêndhêt mantu yayi Prabu Ngurawan, kadhaupakên kalihan anakipun pambajêng nama Surèngrana. Kula ajrih nantun, manawi nyidrani kados ingkang sampun mindhak anglêlingsêmi malih.
Dèwi Kilisuci. Aku wis wêruh yèn Si Panji wis rabi, dhaup [dha...]
[...up] karo Surèngrana, iku gampang bae masalahe wus anèng aku.
Sang prabu, kula amung nyumanggakakên kakang mbok, panantunipun dhatêng pun Panji tuwin dhatêng mara sêpuhipun.
Dèwi Kilisuci lajêng pamit dhatêng ingkang rayi sang prabu badhe rawuh dhatêng Ngurawan.
Dèwi Kilisuci mangkat, sarawuhipun ing Ngurawan anjujug ing kadhaton, sampun satata lênggah kalihan ingkang rayi nata ing Ngurawan, Panji ngadhêp ing ngarsa. Sasampuning bage-binage, Dèwi Kilisuci ngandika dhatêng ingkang rayi, amêdhar wigatining karsa kados ingkang kacariyos ing ngajêng.
Ingkang rayi nata ing Ngurawan matur. Prakawis punika, wontên ingkang badhe nglampahi, sumôngga kadhawuhana piyambak, mapan wontên tiyangipun.
Dèwi Kilisuci lajêng ngandika dhatêng Radèn Panji. Kulup Panji, saka karêpku kowe rabia manèh, entuk pacanganmu lawas Si Sêkartaji, aku kang ngrêmbugake karo pamanmu yayi Prabu Kadhiri. Sanadyan kowe wus duwe bojo mêsthi awèhe, yèn saka karêpku.
Panji. Inggih nyumanggakakên, kula amung sadarmi nglampahi, janji kangjêng paman sampun marêngakên, kula amung andhèrèk [andhè...]
[...rèk] sakaparêngipun uwa rêsi. Nanging taksih wontên wagêlipun malih, yayi dèwi dèrèng katantun, purun dipun wayuh punapa botên.
Dèwi Surèngrana nyambêti, kula makatên angsal kemawon, janji sarirane karsa nglampahi, malah mayar, sae-saenipun dipun ladosi piyambak, sae dipun ladosi tiyang tiga sakawan.
Radèn Panji. Uwa, punika yayi dèwi sampun angsal.
Kilisuci. Gèr, Surèngrana kowe manuta pratikêling wong tuwa, aja sawala atimu, bêcik êndi dadi hara-huru karo ora, tênèh bêcik ora, dadi slamêt sakabèhe. Yayi prabu, sarèhning wus padha sarujuk apa kang dadi rêmbugku, ing mêngko sira gawea layang marang kakangmu yayi nata Kadhiri, surasane mangkene: Si Sêkartaji suwunên, kopèk mantu dhewe, ajodhoa karo Si Panji Kuda Rawisrêngga, pacangane awas,lawas. mulane mangkono amarga kakangamu prabu ing Jênggala wus mutung karo Si Panji, dadi sira kang ngangkat, dadi sira katon bêcik marang kakangmu nata ing Kadhiri. Mula ora susah mêtu saka aku utawa saka kakangmu nata ing Jênggala. Dene aku ora mulih marang ing
Sang Prabu Ngurawan lajêng damêl nawala kados dhawuhipun ingkang raka Dèwi Kilisuci, sarêng sampun rampung lajêng nimbali mantri kêkalih, nama pun Cangcung, lan pun Cêlbung, kadhawuhan nyaosakên nawala wau dhatêng Kadhiri, Cangcung Cêlbung sampun bidhal dhatêng Kadhiri, sadumugining Kadhiri, nawala lajêng katur ing sang prabu, sampun kawaos, sigra kaparingakên dhatêng ingkang putra Radèn Malayakusuma, sarta kapundhutan pamanggih. Radèn Malayakusuma lajêng dangu dhatêng utusan mantri Cangcung Cêlbung. Kakang Panji Kuda Rawisrêngga, lan kakang Sastramiruda, apa ana ing Ngurawan. Utusan matur: wontên. Wis pirang sasi. Sampun nêm côndra lumampah punika. Apa wis krama. Sampun. Olèh sapa. Angsal rayi sampeyan Dèwi Surèngrana.
Radèn Wukirkusuma lajêng matur ing sang prabu. Mênawi saking pamanggih kula, panyuwunipun paman Prabu Ngurawan punika botên pantês dipun turuti, awit kakang Kuda Rawisrêngga kamantu piyambak, dados kakang bok Sêkartaji nama kawayuh kalihan sadhèrèk, punika botên prayogi.
Sang prabu. Kulup Malayakusuma, bab anggone bok ayumu diwayuh, iku ora dadi ngapa, awit wis jamake satriya gêdhe tur calon ratu binathara, iku sugih garwa, malah dadi kautamane. Lawan manèh satêmêne
kang pinasthi dadi wadhahing wiji kang murni lan minulya, iku kakangira Si Sêkartaji, sira aja sumêlang. Dadi ing samêngko saka panuwune pamanira yayi prabu ing Ngurawan ingsun parêngake.
Gunungsari matur. Mênawi makatên kula inggih dhèrèk sakarsanipun kangjêng dewadi. Ananging kakang bok Onêngan kula suwun dadosa jodho kula kangge jampi lingsêm.
Sang prabu. Prakara karêpmu iku gampang, kakang Prabu Jênggala mêsthi parênge. Samêngko gawea layang wangsulan yèn ingsun wus marêngake kaya kang kasêbut layange pamanira. Botên dangu nawala sampun rampung konjuk sang prabu. Sang prabu dhawuh. Kulup Wukirkusuma, ing mêngko sira dhewe manira utus maringake layang iki marang pamanira yayi Prabu Ngurawan. Radèn Gunungsari aturipun sandika lajêng bidhal sarêng utusan Ngurawan, Radèn Gunungsari bêkta punakawan gangsal, satunggal nama: Ki Tisnapati, 2. Wiranala, 3. Singaburêng, 4. Tirtayuda, 5. Sêcareka. Sadhatêngipun ing Ngurawan lajêng sowan ing sang prabu, nawala kaunjukakên, sampun kawaos, sang prabu sakalangkung sukaning galih. Sang prabu lajêng ngandika dhatêng Radèn Gunungsari, bilih Radèn Gunungsari kaêndhêg [kaêndhê...]
[...g] botên parêng wangsul dhatêng Kadhiri, wangsulipun benjing kemawon sarêng pangaraking pangantèn, Radèn Gunungsari ngandika andhèrèk sakaparêngipun ingkang paman.
Sang prabu lajêng utusan nyaosi sêrat malih dhumatêng Kadhiri, suraos nyuwun dhawuh benjing punapa anggènipun nyowanakên pangantèn jalêr. Caraka sampun bidhal dhatêng ing Kadhiri.
Radèn Gunungsari lajêng kadhawuhan lêrêp wontên kapatihan. Sontênipun Radèn Gunungsari tuwin para putra sadaya, kakung putri sami katimbalan bujana wontên ing nglêbêt kadhaton. Radèn Panji sêpuh anèm, Radèn Sinjanglaga,
badhayan. Ingkang dados pangajênging sarimpi putra panênggak Dèwi Kumudaningrat. Radèn Malayakusuma, inggih Radèn Gunungsari, sarêng pirsa warninipun Dèwi Kumudaningrat, sakalangkung brantaning driya,
Onêngan. Sasolahbawanipun Dèwi Kumuda tansah tinut ing tingal. Ananging Dèwi Kumudaningrat, katingal tansah anawat liring dhatêng ingkang raka Radèn Panji Sastramiruda. Radèn Wukirkusuma rumaos botên kasamèn karsa [kar...]
[...sa] dhatêng ingkang rayi Kumudaningrat, mila tansah barubah ing galih, rongèh pasilanipun.
Sang prabu waspada ing tingal bilih Radèn Gunungsari kasmaran dhatêng Dèwi Kumudaningrat, sarimpèn lajêng
Kacariyos, Radèn Panji Sastramiruda kalampahan astra lungiyan kalihan Dèwi Kumudaningrat.
Ing wanci dalu Radèn Panji Sastramiruda pinuju pêpanggihan kalihan Dèwi Kumudaningrat, wontên ing pasarean, Radèn Gunungsari dhatêng badhe nyidra rêsmi, lajêng pôncakara kalihan Panji Sastramiruda. Radèn Gunungsari kasuduk kenging pupunipun tatu lajêng
Aturipun abdi gangsal, gusti: punika prakawis agêng, panjênêngan tamu, wusana purun-purun malêbêt dhatêng kaputrèn badhe nyidra rêsmi, mênawi kêmirêngan rama paduka sang prabu, amêsthi botên prayogi ingkang pinanggih. Sayoginipun sami lolos kemawon kondur dhatêng ing Kadhiri.
Radèn Malayakusuma. Mungguh rêmbugmu iku bênêr kabèh, ayo budhal saiki bae. Jarane dandanana. Labêtipun lajêng kabalêbêt ing cinde. Sarêng sampun rumantos nulya bidhal.
Kacariyos, lampahipun Radèn Malayakusuma, saabdinipun sampun tigang dintên tigang dalu,
ing galih, tansah ngadhuh anêtah sarira, tatunipun sangsaya karaos sakit, tuwin karaos luwe sangêt. Lajêng ngandika ngajak rèrèh ing pinggir margi, dèrèng kèndêl anggènipun ngandika sarwi lumampah, ing ngajêng pinggir margi katingal wontên dilah mêlik-mêlik, dilah wontên salêbêting griya atêp gêdhègipun pating sarowang. Sarêng cêlak padhêkahan, griyanipun amung satunggal botên wontên tangganipun. Radèn Malayakusuma saabdinipun lajêng sami kèndêl wontên ing ngriku, ingkang gadhah griya lajêng dipun gugah dening abdi, botên dangu tangi, dipun sajari bilih ingkang rawuh punika Radèn Malayakusuma putra ing Kadhiri. Ingkang gadhah griya mangêrtos manawi gustinipun lajêng dharakalan mêdal ngadhêp makidhupuh. Kadangu namanipun, ngakên nama Pak Sogol.
Radèn Gunungsari ngandika, mundhut lêrêp ing griyanipun sakêdhap, [sa...]
[...kêdhap,] ngasokakên kapal, tuwin prasaja mênawi kêluwèn, mênawi taksih gadhah sêkul kapundhut kagêm jampi lêsu.
Aturipun ingkang gadhah griya, sêkulipun sampun têlas, mênawi kaparêng ngêntosi badhe dipun liwêtakên rumiyin, sarta dipun aturi malêbêt ing griya.
Radèn Gunungsari kaparêng. Kapalipun lajêng sami dipun cancangi, Radèn Gunungsari saabdinipun lajêng malêbêt ing griya, Radèn Gunungsari lajêng sarean ing salu, abdi gangsal sami totor wontên ing jogan, ingkang gadhah griya jalêr èstri sami wontên pawon angratêngi sêkul. Botên antawis dangu sêkul lajêng kaladosakên, ulamipun amung tigan kamal satunggal kalihan sambêl tanpa traos. Radèn Gunungsari lajêng dhahar sakêdhik sampun karaos tuwuk, lajêng
ngandika dhatêng Pak Sogol. Pak Sogol, mungguh sugatamu marang aku katarima bangêt, ing têmbe yèn ingsun wus têkan ing praja, ingsun bakal malês marang sira sakuwasaningsun.
Pak Sogol. Dhuh gusti sasêgah botên misra, kula ingkang nyuwun gunging pangapuntên, dene ingkang abdi kamipurun [kami...]
[...purun] saos dhahar ingkang botên murwat sangêt.
Radèn Gunungsari. Aja sira analôngsa, awit wus sun anggêp nugrahaning dewa. Amung ing mêngko ingsun gawe pêpèngêt, dhukuhira iki ingsun arani ing dhukuh Kamal, lan sira ingsun êlih namanira, arana Ki Sugata. Minôngka pangeling-eling, sugatanira marang ingsun, sêga liwêtan lan êndhog kamal, andadèkake pamarêm ingsun lan abdiningsun lêlima.
Pak Sogol matur sandika badhe angèstokakên.
Ki Singaburêng matur dhatêng Radèn Gunungsari. Gusti, mênawi saking pamanggih kula, paduka botên prayogi mênawi kondur dhatêng Kadhiri, amargi mênawi rama paduka nata, amirsani gêrah paduka: nandhang kanin saking curiga, mênawi kadangu kados pundi atur paduka. Mênawi prasaja, amêsthi andadosakên bênduning rama paduka. Sansaya mênawi katungka sêrat saking Ngurawan, paduka kaaturakên ing rama paduka, wontên ing Ngurawan sangêt amurang tata, rama paduka ing galih tamtu rumaos kalingsêman agêng, sisip sêmbiripun, paduka dipun lunasi.
ora ana kang luput. Ing samêngko kapriye rêmbugira ingkang kêpenak ingsun lakoni.
Singaburêng. Mênawi paduka andhahar atur kula, suwawi sami singidan wontên ing rêdi Wilis kemawon rumiyin, angupados jampi mundhut pitulunganipun ajar-ajar ing rêdi, kalihan angisêp-isêp pawartos, bab murca paduka, kados pundi rêmbagipun rama paduka ing Ngurawan wau miwah Kadhiri.
cêkake ingsun mung manut apa kang dadi pratikêlira, ayo mangkat marang gunung Wilis saiki. Ki Sugata sampun dipun wisik saparlunipun, lajêng sami bidhal. Sadumuginipun ing rêdi Wilis, Radèn Gunungsari aningali pratapan, lajêng dipun parpêki, pitakèn dhatêng cantrik sintên ingkang martapa wontên ing ngriki, winangsultanwinangsulan. ingkang martapa nama Rêsi Curiganata, (inggih punika Radèn Nilaprabôngsa ingkang mêjahi dèwi Angrèni), Radèn Gunungsari lajêng sowan ing sang wiku, sampun satata lênggah, kalih-kalihipun sami katambêtan bilih sadhèrèk nak sanak, sang tapa atur pambage. Radèn Gunungsari amrasajakakên nama tuwin pinangkanipun, punapadene amratelakakên purwanipun anandhang tatu, mila
sowanipun dhatêng sang rêsi, kajawi nyuwun usada, dhapur badhe ngungsi gêsang.
Sang wiku sarêng mirêng sajaripun Radèn Gunungsari, lajêng angrangkul sarta ngandika. Dhuh
tuwa dhewe, Radèn Nilaprabôngsa ugi lajêng amalèhakên lêlampahanipun, purwa madya wusana, ngantos dumugi anggènipun martapa wontên ing rêdi Wilis, sampun tinutur sadaya. Radèn Gunungsari lajêng sumungkêm ing pangkonipun sarwi lara karuna, ingkang raka ugi anênggak waspa.
Wasi Curiganata alon angandika, wis yayi aja akèh kang rinasa, samêngko rêrêparêrêma. ing kene dhingin lawan atêtômba, ingsun kang ngusadani, yèn wus waras muliha marang Kadhiri, ambarêngana têmuning pangantèn, kaya-kaya mungguh kaluputanira wus ora dadi ngapa, paman aji sakalihan têmtu paring pangaksama. Radèn Gunungsari andhèrèk sadhawuhipun ingkang raka lajêng kèndêl wontên ing ngriku.
Kocapa nagari ing Ngurawan, sapêngkêripun Radèn Gunungsari, Patih Ngurawan sampun ngaturi uninga ing sang prabu, bilih Radèn Gunungsari miruda ing dalu, prakawisipun pôncakara kalihan Radèn Panji
saking ingkang raka nata ing Kadhiri. Dupi sampun angsal wangsulan saking ing Kadhiri ingkang anamtokakên panyantrining pangantèn kakung, nata ing Ngurawan lajêng nyaosi sêrat dhumatêng ingkang raka sang prabu ing Jênggala, kaaturan rawuh ing Ngurawan. Nanging sang prabu ing Jênggala botên karsa rawuh, amung paring pangèstu kemawon. Pangantèn kaparingan nama Radèn Panji Klana Jayakusuma, inggih Panji Asmarabangun. Têgêsipun ambangun pacangan lami. Punapadene paring wadyabala dhatêng Ngurawan supados andhèrèk ngarak dhatêng ing Kadhiri. Sarêng sampun dumugi ing dintên ubaya, pangantèn kakung lajêng kaarak dhatêng ing Kadhiri, botên kacariyos rêrêngganing margi, pangantèn sampun dumugi ing Kadhiri. Enggaling cariyos, pangantèn sampun kapanggihakên langkung agêng bawahanipun.
Sabibaring pamiwaha, Dèwi Kilisuci kaaturan lêrêm wontên ing Kadhiri, lajêng adhêdhepok wontên ing guwa Selamanglèng, inggih ing Kôndhairèn.
Taman Bagendha yasanipun Prabu Aji Jayabaya kabangun malih, kangge lêlangên sang pinangantèn.
Radèn Panji Sastramiruda tuwin Dèwi Surèngrana, ugi andhèrèk wontên ing Kadhiri.
Radèn Gunungsari lêstantun dhaup kalihan Dèwi Onêngan, sadaya sami wontên ing Kadhiri, sami atut runtut tanpa sangsaya.
Kala samantên Radèn Gunungsari, sarêng sampun rumaos
Dèwi Sêkartaji, manahipun kirang rêna, awit manawi ingkang raka anggiliri sariranipun, Dèwi Sêkartaji duka, ingkang raka dipun uman-uman, sarta Dèwi Sêkartaji kêrêp purik sowan ingkang uwa dhatêng guwa Selamanglèng.
Botên antawis lami, Radèn Panji Kalana Jayakusuma, dipun timbali ingkang rama sinuhun ing Jênggala, lajêng kajumênêngakên nata wontên ing Jênggala, Prabu Lêmbu
Jênggala punika umuripun pintên taun, sarta pintên panjênêngan nata.
Pak Sondong. Laminipun satus taun, kawan panjênêngan. [panjê...]
[...nêngan.] 1. Prabu
Karaton ing Jênggala sirna, pindhah dhatêng Galuh.
Mangsuli cariyos kula ing ngajêng. Nalika Prabu Panji Kuda Rawisrêngga jumênêng wontên ing Jênggala, samuksanipun para paman, nata ing Kadhiri, Ngurawan, Panaraga, para pangeran patinipun amung kadadosakên adipati sadaya.
Kala samantên, adipati ing Kadhiri Radèn Malaya Kusuma, inggih Radèn Gunungsari, runtik galihipun, lajêng ambalela, badhe jumênêng nata piyambak, dèrèng ngantos kalampahan, kêmirêngan saking Jênggala, lajêng dipun lurugi, Radèn Gunungsari katitih lajêng muksa.
Ing Kadhiri lajêng tanpa pangagêng ngantos sadasa taun. Sawêg katanêman adipati saking ing Galuh, nama Prabu Sarining Waringin, kalêrês ingkang rayi Prabu Banjaransari, ingkang dipun dalêmi tilas dalêmipun Radèn Gunungsari.
Ki Darmakôndha pitakèn. Punapa sababipun cariyos Jawi punika têka botên sami. Kados ta karaton Mêdhangkamolan, kalihan karaton Prambanan, wontên ingkang mastani rumiyin Prambanan, wontên ingkang rumiyin Mêdhangkamolan, punika pundi ingkang lêrês, kyai.
Pak Sondong. Ingkang lêrês cariyos kula punika, sabab kula nyumêrêpi piyambak. Sabêdhahe Majapahit, ingkang bêdhah Radèn Patah jumênêng ratu Islam wontên ing Dêmak, sadaya tiyang ingkang taksih ngangge agami Buda dipun jarah rayah, candhi-candhi, rêca-rêca pêpundhènipun dipun rêmuk, wontên ingkang dipun bucali wana agêng. Sêrat-sêrat pakêm-pakêm ing kina dipun risak dipun bêsmi sadaya. Tiyang ingkang
ingkang têluk malêbêt agami Rasul, agami Buda botên kaangge. Wiwit karaton Dêmak dumugi Pajang, sang prabu sampun botên karsa nguningani pisan-pisan dhatêng sêrat-sêrat tuwin cariyos Buda, mênawi wontên ingkang taksih ngrimati sêrat-sêrat Buda dipun pundhut dipun risak, awit sang prabu sampun sami wuru kulhu, kêtuwukên donga salawat.
Sarêng panjênênganipun nata ing Mataram, punika wiwit karsa anglêmpakakên sêrat-sêrat kina malih. Nanging karaton sampun sêpên, botên wontên babar pisan, lajêng utusan ngupados dhatêng môncanagari, utawi dhusun ngadhusun, sintên ingkang taksih rimat sêrat kina kapundhut. Inggih sagêd angsal, nanging sampun pating prêthil, botên wontên ingkang jangkêp, kala samantên saangsal-angsalipun lajêng kaparingakên [kapa...]
[...ringakên] pujôngga kadhawuhan nganggit, lajêng dados pakêm utawi babat-babat ingkang sumêbar dumugi jaman samangke punika. Mila cariyosipun botên wontên ingkang jangkêp, sabab namung saking kintên-kintên kemawon, saking wasising pujôngga ngantos kados yêktos, nanging têmênipun kathah ingkang sulaya. Botên kados cariyos kula punika, amêsthi têmên, awit kula nyumêrêpi piyambak, sarta tumut nindaki.
Ki Dêrmakôndha. Kula punika inggih tiyang asli Kadhiri dêlês, turunipun pangeran Katawêngan, nanging dhatêng patilasan-patilasan ing Kadhiri ngriki, kirang mangêrtos, kula pitakèn dhatêng tiyang sêpuh-sêpuh, pundi tilasan dalêmipun Radèn Gunungsari, botên wontên ingkang cêtha kados cariyos sampeyan punika.
Pak Sondong wicantên malih. Kajawi punika, ing Kadhiri ngriki, jawinipun dèrèng
Benang badhe mriki, lajêng kula kodhol kula tliti tindak-tandukipun, anggènipun badhe ambêbujuk tiyang Kadhiri. Sarêng dumugi ing Kêrtasana,
Sunan Benang lajêng ngêdalakên karamatipun damêl pangeram-eram, lèpèn bênawi kang saking Kadhiri kang mêdal sakilèning Kêrtasana dipun sabdakakên ngalih, sanalika lajêng ngalih dhatêng wetan Kêrtasana, dipun wastani kitha Bêdhah. Sarta têtiyang ing ngriku dipun sotakên, tiyangipun jalêr sampun ngantos rabi-rabi yèn dèrèng dados jaka sêpuh, tiyangipun èstri sampun ngantos laki yèn dèrèng dados prawan sêpuh, sarta tanah ngriku dipun sotakên supados awis toya.
Sarêng kula sumêrêp tindakipun Sunan Benang makatên, kula manah-manah Sunan Benang purun damêl susahing tiyang kathah, amargi dhusun-dhusun tuwin pasabinan
Benang wontên ing dhusun Singkal, sampun ngantos lumêbêt dhatêng ing bawah Kadhiri. Nanging kula mendha-mendha manungsa, nama Kyai Combre. Sadaya lêlêmbat kula purih nyêgat ing ara-ara wontên ing pinggir lèpèn sakidul dhusun Singkal, botên dangu Sunan Benang dhatêng
dipun pitakèni, kula ugi ngakên nama Kyai Combre, nanging Sunan Benang botên kasamaran, lajêng ngandika [nga...]
[...ndika] bilih kula bôngsa badan alus, nama kula Butalocaya, dhanyang ing Kadhiri. Lajêng ngandika malih. Hèh Butolocaya, yèn aku ora awèh ngambah ing kutha Kadhiri, aku dak nyabrang
gadhah karkat, Sunan Benang lajêng ngandika malih, hèh Butolocaya, kajaba kowe ora awèh aku malêbu ing kutha Kadhiri, pancèn Allah iya
gonku kêtêmu kowe. Dene gon lêlêmbut kidul iki aranana desa Kuwanguran, awit gonku mrene kuwanguran ing lêlêmbut akèh.
Kula matur malih. Punapa sababipun têka paduka ngêsotakên tiyang ing dhusun Singkal ingkang dados jalêr botên sagêd rabi mênawi dèrèng dados jaka kawak, ingkang mêdal èstri botên sagêd laki manawi dèrèng dados prawan kasèp.
Sarta sabab punapa lèpèn bênawi panjênêngan sabdakakên pindah mangetan, tuwin tanahipun kapindhah nama, kitha Gêdhah.Diatas: kitha Bêdhah.
Mulane tanah kene dak sabdakake dadi larang banyu, amarga nalika aku kasatan arêp ngombe, aku banjur malêbu ing desa sumêdya anjaluk banyu, pinuju ana prawan mêtu saka ngomah, banjur tak têmbungi banyu. Gêndhuk, aku jaluk banyu imbon, sithik bae arêp dak ombe. Wangsulane prawan mau mangkene: wong jaluk banyu kok banyu imbon, napa ontên banyu diimbu, kajaba banyu uyuh. Barêng wangsulane mangkono, panampaku bocah lacut gêlêm nyanthulani wong tuwa. Banjur dak sotake kaya aturmu mau. Ing môngka karêpku, banyu imbon mau têgêse, banyu wayu kang wus mênêp, iku amêsthi anyêp bangêt, yèn diombe sathithik bae bisa marèkake ngêlak. Jêbul ditawani uyuh. Dadi aku nêpsu nganti ora sida ngombe, arêp ngombe banyu kali bêngawan buthêk, dadi aku banjur muni, pancèn desa kene iki larang banyu, sanalika kali bêngawan banjur ngalih dhewe mangetan mau. Sarta mulane kene dak êlih jênêng kutha Gêdhah, amarga aku ana ing kene, pitakon, [pi...]
[...takon,] wong kene iki agamane apa, wangsulane kang dak takoni, yèn wong wetan kali agamane mutihan, iya iku Islam, yèn wong kulon kali irêngan, iya iku Buda.Budha (dan di tempat lain). Mulane kulon kali banjur dak arani tanah kutha Gêdhah, dene isih padha nganggo agama Buda, iya irêngan mau. Têgêse Gêdhah, irêng ênom. (Kalanturipun têmbung dados bêdhah).
Kula lajêng matur malih. Manawi makatên, anggèn paduka maringi patrapan botên timbang kalihan kalêpatanipun, pintên tiyang ingkang kasusahan amargi koncatan toya, sarta katrajang pindhahing lèpèn wau. Punapadene tiyang ingkang sami sêsemahan ngantos kasèp, punika mêmêlas sangêt. Dados panjênêngan punika, kalêbêt tiyang ingkang rêmên niaya, rêmên adamêl sangsara dhatêng titahipun ingkang Maha Kuwasa. Punapa panjênêngan botên ajrih dhatêng ingkang murbèng jagad. Ing môngka kacariyos wali punika kêkasihing Pangeran, jêbul rêmên damêl sangsara, mênawi mêkatên wali punika malah têtêp satruning Pangeran, tandhanipun rêmên niaya ing sêsami-sami. Kalihan malih pêrlunipun punapa, panjênêngan bêbujuk dhatêng têtiyang ing tanah Jawi supados ngrasuk agami Islam, pêpundhènipun rêca-rêca candhi-candhi dipun risak, sêrat-sêratipun rontal kropak dipun sirnakakên. [sirnaka...]
[...kên.] Ing môngka ngatasing agami, punika sêsênêngan, botên rodapêksa kados kajêngipun para wali, punika nama sawênang-wênang. Kalihdene malih agami lami ing tanah Jawi punika inggih pancèn sampun utami, piwulangipun
Butalocaya. Mungguh pamêlèhmu marang aku kabèh, sarta pangolok-olokmu marang para wali, iku kapara nyata, lan bênêr kabèh. Ananging sira
sabdaku kabèh mau ora dak sangaja, aku ora nêdya nganiaya titahing Allah, dadi uniku mau kayadene wus karsaning Pangeran, awit para wali mau yèn muni sapisan dadi, wus ora kêna dibalèni, apa sabdane kanyataan padha sanalika, mulane diarani kêkasihing Allah, dening sasire katêkan. Samêngko mangkene bae, sarèhning wus kêbacut, aja koprihatinake bangêt-bangêt, mung mupusa yèn obah osiking jagad mau wus atas saka kuwasaning Pangeran. Ing samêngko mangkene bae, sabdaku ing ngarêp mau dak wangêni mung sajroning limang atus taun, lan bêngawan bakal ngalih mangulon manèh. Sasampunipun ngandika makatên, Sunan Benang [Be...]
sapinggiring sumur, badhe ngunjuk, nanging botên wontên timbanipun, sumuripun lajêng goling piyambak, Sunan Benang lajêng ngunjuk, sasampunipun lajêng têrus tindak mangetan, sumuripun botên wangsul malumah malih. Dumugi sapunika, dipun wastani dhusun Sumurgumiling.Sumurgumuling. Sarêng dumugi dhusun Nyaèn, amirsani rêca Buta Nyai, ingkang kula cariyosakên ing ngajêng, tanganing rêca ingkang têngên lajêng dipun sêmpal dhatêng kangjêng sunan. Sarêng kangjêng sunan pirsa bilih kula kodhol, lajêng tindak mangalèr dhatêng pasisir, salajêngipun kula botên sumêrêp.
Ki Dêrmakôndha pitakèn. Anggèn sampeyan pinanggih kalihan Kangjêng Sunan Benang wontên ing dhusun Singkal punika kala punapa, punapa taksih jaman Majapahit, punapa sampun jaman Dêmak.
Taksih jaman Majapahit, Prabu Brawijaya pungkasan, sadèrèngipun seda.
Ki Dêrmakôndha. Ingkang kasêbut ing sêrat babat, Prabu Brawijaya punika ratu Buda, sarêng kawon prang kalihan Radèn Patah, lajêng muksa.
Pak Sondong. Prabu Brawijaya sedanipun botên muksa, amargi sajatosipun Prabu Brawijaya sampun ngrasuk agami Islam.
Ki Dêrmakôndha. E: dados Prabu Brawijaya, punika sampun Islam.
Inggih sampun. Dene gancaripun ingkang saèstu makatên, sasampunipun Radèn Patah kajunjung dening para
ingkang rama, kapêksa supados ngrasuk agami Islam. Sang Prabu Brawijaya lajêng dhawuh dhatêng patih Gajah Mada, sarèhning para bupati sampun kathah ingkang malêbêt agami Islam, sang prabu inggih karsa ngrasuk agami Is,Islam. nanging panggalih sakalangkung ngungun dhatêng Radèn Patah, dene andadak ngrodapêksa kalihan prang, môngka saupami kaprabonipun dipun suwun kalihan aris kemawon, sang prabu sampun tamtu amarêngakên. Awit rumaos sampun sêpuh narimah badhe
putung, karêpe pisah lan watêking bapa, awit wijine kurang murni, iya iku katarik saka ibune bôngsa Cina, putrane Prabu Tan Gong
Hwat ing Kuwantong, dadi nguthuh kaya singkèk tan wruh ing bêcik. Kaping têlu katularan ambêke Si Arya Damar, amarga Si Damar iku ibune rasêksi, anake Ditya Kala Prajôngga ing gunung Pandhan. Mulane samêngko lali-lali dèn elingêna, pèngêtana ana ing buku, dimèn dadi têpa tulada ing têmbe, aja kongsi gawe wiji rusuh, mundhak dadi kaya panjênênganingsun, satêmah makan tuwan. Mulane para ratu ing buri-buri aja pisan anggarwa liyan bôngsa seje agama. Mulane ingsun iya rumôngsa luput, dene anggarwa putri Cina lan putri Cêmpa, ajaa ingsun kagiwang marang putri Cêmpa, ingsun ora salin agama. Ajaa ingsun anggarwa putri Cina, ora pêputra kaya Si Patah.
Ing samêngko kapriye manèh, sarèhne wus kabacut, sarta pancèn wus kacêtha ing wêca, yèn ingsun iki amungkasi ratu Buda, ing saiki ingsun amung anari sira, kapriye karêpira. Saupama Si Gugur kang madêg senapati mêthuk yudane Si Patah kapriye.
Patih Gajah Mada matur. Manawi Gusti kula Radèn Gugur ingkang jumênêng senapati dèrèng mitadosi, sabab taksih kêtimurên.
Adipati Têrung punika tiyang Lembang agami Islam, sadhèrèk [sadhè...]
[...rèk] tunggil ibu kalihan Radèn Patah, kalilankalihan.
kang sapisan sadulur, kapindho tunggal agama, amêsthi abot marang Si Patah.
Panêmuku mangkene patih. Si patih iki samêngko wus abot sanggane, sabab para ratu Pasisir lan Madura wus padha nungkul marang Si Patah. Upama dak lawan dhewe, ingsun mêsthi digêguyu para jawata. Ing samêngko saka karsaningsun, mung karsa lolos bae marang ing Bali, kêtêmu yayi Prabu Dewa Agung, sarawuhingsun ing kana, ingsun minta saraya marang yayi prabu, dak purih nanggulang Si Patah, ngrêbut tanah Jawa,
ingsun timbali saprajurite marang ing Bali, ingsun pasrahake marang yayi Prabu Dewa Agung, supaya ginawe
kalawan siya, mukul prang tanpa panantang, ilang caraning manungsa. Wis patih môngsa bodhoa
sira, ingsun budhal saiki marang ing Bali, ingsun ora anggawa rowang, mung si kakang Sabdapalon bae kang ingsun ajak. Sapungkur ingsun, sira banjur ngadonana pêrang, nanging aja kongsi ana pêpati, mêsakake wong cilik. Ingsun gumun wong Arab iku lan para wali kabèh, ambêke padha kaya tikus, padha nênêka marang nagaraningsun, ingsun tampani kalawan bêcik-bêcik, ingsun paringi bumi lan kamuktèn, mundur dene padha kolu ngrikit karaton ingsun, putraningsun dèn bêbujuk supaya mungsuh marang ingsun. Ora liwat ingsun suwun marang kang murbèng pasthi, muga Si Patah aja tutug anggone gêntèni kapraboningsun. Wis patih ingsun budhal, amung ing besuk sabaliningsun saka wetan, sira banjur mêthuka tindak ingsun.
Patih matur sandika, sang prabu lajêng bidhal kadhèrèkakên Ki Sabdapalon, tuwin Nayagenggong, sang prabu tindakipun katandhu, amargi sampun
prang dening patih Gajah Mada, kanthi Dipati Têrung, tuwin prajurit sawatawis, nanging namung kadamêl sarana
salêbêting pura. Sultan Bintara tuwin para sunan, lajêng tindak dhatêng Ngampèl sowan ingkang eyang putri garwanipun Sunan Ngampèl swargi, badhe nyuwun idin jumênêngipun nata anggêntosi ingkang rama. Sarawuhipun ing Ngampèl, lajêng satata lênggah. Sultan Bintara matur saparlunipun, sarta amratelakakên solahing ayuda, dumugi lolosipun ingkang rama. Kangjêng Nyai Ngampèl, sarêng mirêngakên aturipun ingkang wayah, lajêng muwun, dening kèngêtan kasaenanipun sang prabu, lajêng ngandika makatên.
Sultan, sira iku putrane sapa, lan kang jumênêngake ana ing Dêmak iku sapa.
Sultan Bintara matur, kula putranipun Sang Prabu Brawijaya ing Majapahit, dene jumênêng kula ratu saking pangangkatipun para wali tuwin para bupati pasisir sarta Madura, ingkang sampun ngrasuk agami Islam.
Kangjêng nyai ngandika malih, dadi sira wus sumurup yèn sira putrane Prabu Brawijaya, sabab dening apa sira wani ngrusak karatoning bapa, mung kasusu anggènira jumênêng nata.
Kangjêng sultan matur, sabab botên karsa ngagêm agami Islam.
Kangjêng nyai lajêng duka kathah-kathah, angluhurakên pambêkanipun Prabu Brawijaya, anyênyampahi tekadipun Sultan Bintara tuwin para wali, anggènipun botên sumêrêp ing kasaenan, punapadene botên karsa angidèni jumênêngipun nata Sultan Bintara. Malah sultan kadhawuhan madosi ingkang rama, kadhawuhan ngaturi kondur dhatêng Majapahit, sarta kadhawuhan anjumênêngakên malih.
Kangjêng sultan sakalangkung trênyuh ing galih lajêng muwun kados wanodya ngantos kamisêsêgên, kagalih lêrês ingkang eyang. Wusana lajêng pamit badhe kondur dhatêng Dêmak, sarta badhe ngestokakên sadhawuhipun ingkang eyang. Sarêng sampun kaparêngakên lajêng ngabêkti, para wali ugi ngujung sadaya, lajêng bidhal, sadumuginipun Dêmak lajêng sowan Kangjêng Sunan Benang, angaturakên sasolahing ayuda, sarta angaturakên dukanipun ingkang eyang putri Nyai Agêng Ngampèldênta, purwa madya wusana sampun katur sadaya.
tinurut, yèn dèn ênut luput murungake lêlakon, samêngko lêstaria jumênêng nata binathara ana ing Dêmak, lan banjur anjêmbarna agama Islam.
Inggalipun Sultan Bintara lajêng sinaidan dening para wali, tuwin para bupati mônca ingkang sampun manjing agami Islam, têtêp jumênêng nata kalipatollah wontên ing tanah Jawi, ajêjuluk Sultan Sah Ngalam Akbar.
Samtêtipunsambêtipun. sêrat punika, amirsanana sêrat Kalamwadi
Ananging kauningana, sêrat Babat Kadhiri tuwin sêrat Kalamwadi wau, kalêbêt cariyos padhalangan, dados wontên nalisiripun kalihan ingkang kasêbut ing Pustakaraja, tuwin sêrat Babat Tanah Jawi, punapadene sêrat Babat Dêmak, para sarjana tamtu botên kakilapan dhatêng lagehanipun cariyos padhalangan.
Boekhandel: TAN KHOEN SWIE,-
Sopo lugu, bodho, tansah lungo-lungo koyo kebo, sejatosipun pra kinasih Dumadi, lan hangroso mukti in zaman Ratu Adil Jumeneng
pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1926.
Ingkang nandhani nama ngandhap punika: 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda; 2. Radèn Mas Arya Wuryaningrat; 3. Radèn Mas Arya Yasadipura; 4. Radèn Tumênggung Gitadipura; 5. Radèn Mas Sudibya Purwamartana, sami warga kumisi ingkang kapatah manah kawontênanipun rad nagari ing Surakarta, nêtêpi putusanipun parêpatan agêng Narpawandawa nalika tanggal kaping 14 Bêsar Jimawal 1853 utawi kaping 28 Juli 1923 pamanggihipun kumisi kados ing ngandhap punika:
Kumisi sampun sami nyumêrêpi pranatanipun rad nagari, katitimasan kaping 27 Rêjêb Be 1840 saha 6 Rabingulawal Ehe 1844, saewah-ewahanipun kaping 23 Dulkijah Be 1848. Kumisi mastani, manawi rad wau amung kagêm kabêtahan dalêm panjênêngan dalêm nata piyambak, dumunung ngaturi panimbang-panimbang utawi pamrayogi sampun cêkap, ugêr punapa ingkang sampun kasêbut pranatan wau dipun têtêpi, [têtê...]
[...pi,] malah kumisi manah langkung prayogi malih upami sagêd dipun wontêni pamanggihanipun rad nagari kalihan ingkang sami nyêpêng paprentahan kajênêngan panjênêngan dalêm nata, angrêmbag manawi wontên sulayanipun pamanggih rad nagari kalihan ingkang nyêpêng paprentahan, babagan ingkang kagalih prêlu-prêlu. Lampah makatên wau paedah sangêt tumrap panggalihan dalêm panjênêngan nata, sagêd pratitis pangagêmipun. Ananging mirid pursêtèl saking Radèn Mas Arya Yasadipura sarta rêmbag-rêmbag ing parêpatan agêng kasêbut ing nginggil, ingkang dipun kajêngakên kadosdene rad ingkang tundonipun sagêda kawula tumut ngrêmbag prêluning praja. Manawi makatên ingkang dipun tuju, tumrap wajibing rad nagari wujud sapunika, inggih kenging dipun angge, amung kawontênan adêgipun, pamanggihipun kumisi têrang dèrèng nyêkapi, sawêga kangge wiwitan inggih taksih dèrèng samêsthinipun, kados ta: prêsidhèn kêdah botên kangjêng gusti pangeran adipati anom, kawontênanipun warga kêdah wontên wijining kawula. Wontên malih ingkang nama agêng gothangipun, inggih punika anggènipun botên Openbaar, tumrap ingkang kangge prêluning kawula kêdah Openbaar. Awit saking punika murih sagêdipun têrang pamanahanipun para warga Narpawandawa dhatêng badhe pangganthanipun kumisi tumrap rad wau, kumisi anggadhahi pamanggih prêlu katêrangakên wos-wosipun.
Adêgipun rad ingkang kangge kawula wau, limrahipun thukulipun inggih sami kabêkta saking kawontênan. Sagêd kadêrêng saking ngandhap, kados ta: wontênipun rad kawula ing Frankrijk. Sagêd kabêkta kangge sarana anêtêpakên utawi angrukunakên grêjêg, kados ta: wijining rad kawula Engeland. Sagêd ugi saking pamulangipun ing nginggil dados paprentahan bêtah. Wondene prêlunipun wontênipun rad kawula wau:
1. Paprentahan sagêd sumêrêp kawontênan utawi bêtahipun ingkang yêkti, dening mirêng swantênipun ingkang badhe katata.
2. Sagêd ngiyatakên paprentahan, amargi nama dipun bantu ing tiyang kathah.
3. Sagêd ugi angsal margi ngrukunakên, bilih wontên padudonipun ingkang dipun rèh utawi nyêrêp-nyêrêpakên ing salêrêsipun.
4. Sagêd adil tumindakipun paprentahan, utawi ingkang nyêpêng, sabab nama katiti.
5. Sagêd andadosakên pamarêmipun, dening sumêrêp têrang sarta nama anglimbang tatanan tumrap badanipun piyambak.
6. Sagêd andamêl supêkêt utawi trisna dhatêng kagarinipun,nagarinipun. dening rumaos tumut mêngkoni. Sarta inggih sampun lêrêsipun manawi gadhah kwajiban ugi gadhah wawênang, mila kawontênanipun lid rad kawula, prêlu wiji saking tiyang-tiyang ingkang dipun parentah. Sadaya rêmbag kêdah Openbaar, supados sumêbar kasumêrêpan tiyang kathah. Kawajibanipun ingkang têmtu ngrêmbag bêgrutêng saha pranatan, utawi sêsanggèn-sêsanggèn tumrap ing ngakathah. Dene wawênagnipun, limrahipun kenging ngewahi badhe pranatan, kenging gadhah usul saha nêrang ing parentah, punapadene ngurus. Wondene wawênang ingkang agêng sagêd nolak utawi ambibarakên usuling parentah. Tatanan punika sadaya pancèn sampun kajumbuhakên kalayan paedah-paedah ingkang sampun kula aturakên ing nginggil. Manawi wontên kirangipun salah satunggal, tamtu inggih wontên kapitunaning prêlu, sapunika ingkang dados pamanahan, inggih punika punapa bawah dalêm prêlu dipun wontêni rad kawula punapa botên, utawi sagêd punapa botên ngwontêni wau. Pamanggihipun kumisi pitakenan ingkang ôngka satunggal, dipun wangsuli mêsthi, awit ing Surakarta kagungan paprentahan piyambak. Sanadyan upami dèrèng wontên ebah-ebahan utawi dêrênging kawontênan, nanging sarèhning têrang punika nagari ugi kagungan paedah dados kêdah dipun angkah, malah dening wontênipun rad kawula sagêd anggigah manah rumaos dados balungsungsumipun nagari. Kajawi punika ing guprêmenan sampun wontên, mila manawi ing ngriki botên dipun tututakên, badhe sagêd adamêl kirang sakeca. Pitakenan ingkang ôngka kalih, pamanggihipun kumisi inggih sagêd anata kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, amung wiji saking kawula yêktos, dèrèng sagêd lumampah, amargi ing ngriki dèrèng wontên tatananipun pamilih (Algemeene kiesstelsel). Upami dipun wontêni sapunika nama kêdadak sagêd kagèt. Manawi dèrèng sami karaos yêktos badhe
anjugarakên panjôngka. Sayoginipun dipun wiwiti kados caranipun guprêmenan, ngwontêni rad kitha saha ranrad. kabupatèn rumiyin, ingkang milih warga rad kawula saking pamilihipun rad kitha saha rad kabupatèn wau, langkung prayogi malih bilih lajêng angwontêni rad dhusun saya enggal sangkêp. Sadèrèngipun punika wontên, kenging warga-warga wau dipun têtêpakên rumiyin, tamtunipun inggih dèrèng sagêd nama rad kawula ingkang sajati, mila wawênangipun ngurus utawi anulak usuling parentah, dèrèng sagêd katindakakên, dados adêgipun
ing nginggil. Kajawi punika wontên malih ingkang andadosakên riwiling pamanahan, inggih punika bab badhe dhêdhapukaning rad kawula, punapa amung Jawi thok utawi amung ingkang nama kawêngku paprentahan Jawi kemawon, punapa dalasan kawulanipun kangjêng guprêmèn, ugi tumrap bôngsa Wlandi Cina sasaminipun. Sajatosipun pitakenan punika botên amung tumrap rad kawula, sanadyan tumrap rad kitha utawi rad kabupatèn ugêr kangge bawah dalêm ugi andadosakên pamanahan, mila prêlu kajèrèng. Pamanggihipun kumisi kados ing ngandhap punika:
Manawi miturut wêwaton ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, inggih punika warganing rad kawula, kêdah saking pamilihipun tiyang ingkang dipun rèhakên. Dados têgêsipun upami ing ngriki wontên rad kawula, punika amung badhe tumrap kawula dalêm. Namung pangintênipun kumisi waton wau pancèn tumrap kalimrahanipun nagari ingkang madêg piyambak, botên metang nagari ingkang sampun kabawah kados kawontênanipun Surakarta paprentahanipun warni-warni, kados ta bôngsa Jawi ingkang manggèn bawah dalêm kawêngku paprentahan dalêm, ingkang manggèn wontên bawah Mangkunagaran kawêngku paprentahan kadipatèn Mangkunagaran, dene Jawi ingkang angsal balônja saking guprêmèn saha Wlandi, Cina wontêna ing pundi-pundi sami kawêngku ing kangjêng guprêmèn. Manawi tumrap Mangkunagaran botên patos pakèwêd, amargi miturut bawah taksih sagêd cêtha, balik kawulanipun kêjêngkangjêng. guprêmèn pancèn ruwêd. Upami wêwaton wau dipun lajêngakên têrang botên jumbuh kalihan kajêngipun utawi paedahipun [pa...]
[...edahipun] rad kawula, malah lajêng nama kirang adil, amargi sajatosipun gêsanging tiyang-tiyang wau sadaya sampun gandhèng-ginandhèng dados satunggal, sarta sampun sami gadhah kwajiban saha ambayar paos dhatêng paprentahanipun piyambak-piyambak, pamanggènipun sapapan. Manawi ingkang dipun wontêni rad kawula amung tiyang Jawi ingkang wontên bawah dalêm kemawon, sampun tamtu botên narimahakên. Manawi dipun wontêni piyambak ing sagolong-golonganipun, inggih badhe botên kantênan, awit sajatosipun ingkang badhe dipun manah punika namung satunggal, inggih punika kawontênan nagarinipun ingkang dipun ênggèni, môngka pangrêmbagipun kapisah-pisah,
kakiyatanipun nagari. Manawi dipun campur dados satunggal nanging botên ngewahi kawontênanipun sapunika liripun taksih warni-warni paprentahanipun, inggih botên sagêd, amargi badhe lajêng wontên kawontênan gadhah wawênang tumut ngrêmbag, nanging tanpa kuwajiban dhatêng prêlunipun wau, saha katingal anggumujêngakên, dene wontên lêlampahan angrêmbag, ingkang botên magêpokan badanipun. Mila kumisi rujuk dhatêng andharanipun juru sabda pangrèh Narpawandawa nalika parêpatan agêng kaping 28 Juli 1923 bab anduwa pêpilihanipun kawula kawrat sêtatsêblad taun 1921 ôngka 566, wosipun angintên jatining tatanan rêkaos wontên ing prostênlandhên, ugêr kawontênanipun pulitig ingkang sampun-sampun taksih kalulusakên. Wontên ingkang mastani prostênlandhên risak (= bedorven) sapanunggilanipun, nanging sanès lêpatipun ingkang nindakakên. Dening punika prêlu kawontênanipun dipun ewahi inggih punika sadaya sami kêdah nama kawulanipun kangjêng guprêmèn, amung pangêmudhinipun kaasta ing panjênêngan dalêm nata, dados Jawi, Wlandi, Cina, lajêng kabawah panjênêngan dalêm nata. Tamtunipun paosipun katampèn nagarinipun panjênêngan dalêm nata. Pamanggihipun kumisi, sampun salêrêsipun bilih tiyang manggèn wontên satunggiling nagari ambayar paos dhatêng paprentahaning nagari wau, amargi piyambakipun ngalap kawontênan paedahing panggenan ingkang dipun ênggèni.
Dhêdhapukan punika sagêd anyirnakakên raos ingkang anèh-anèh, kados ta kawujudanipun sapunika, ingkang satunggal botên rumaos kaêrèh ing satunggalipun paprentahan, sanèsipun rumaos ugi botên kaêrèh sanèsipun paprentahan, tumrap paprentahanipun rêkaos, wontên satunggiling panggenan botên mêsthi dipun aosi ingkang manggèn, môngka wajib anjagi awon saenipun, saha katingalipun sajak madêg piyambak, nanging sajatosipun botên. Kajawi punika kapêksa mawi milih ing pundi ingkang bawahipun saha pundi
beda dhatêng kawulanipun sasagêd-sagêd dipun singkiri. Ing guprêmenan piyambak sarêng adêgipun rad kabupatèn Landi, Cina paprentahanipun kenging kawastanan ugi kawêngkokakên dhatêng bupati. Manawi kawontênan Surakarta sampun dipun ewahi kados pamanggihipun kumisi ing nginggil, sawêg gumolong dados satunggal angwontêni rad kawula campuran. Manawi sagêd kalampahan kados ing nginggil punika, badhe kathah paedahipun. Botên amung ngicali raos ingkang anèh-anèh, ugi ngindhaki supêkêting satunggal ing satunggalipun, nukulakên raos gêsang sêsarêngan, punapadene badhe angsal wêwaton ingkang kuwawi saha adil, dening pariksa têrang kawontênaning rêmbag satunggal ing satunggalipun. Tumrap nagari lajêng kajèn. Ajining nagari prêlu sangêt kangge lampahing
tumindakipun, botên wontên corok-cinorok, ingkang lajêng nukulakên raos nyuda ing kaluhuraning salah satunggalipun, pamanggihipun kumisi sadaya paos kêdah katur panjênêngan dalêm nata. Amung sarèhning Surakarta punika kalêbêt wawêngkonipun kangjêng guprêmèn, dados guprêmèn wajib ngayomi kawontênanipun Surakarta. Mila prêlu wontên paos ingkang dipun aturakên ing kangjêng guprêmèn. Pamanggihipun kumisi paos ingkang warni in en uitvoer en monopole punika dados bêbahanipun kangjêng guprêmèn, panjênêngan dalêm nata cêkap namung
angsal prêsenan saking paos wau utawi angsal prèi bilih kraton utawi prajanipun sagêd ngangge, murih wontên têtêngêripun. Mênggah kwajibanipun dhatêng kawula ingkang kaasta panjênêngan dalêm nata, inggih punika kawontênan ingkang mligi paedahipun kangge têtiyang Surakarta, kados ta: B.O.W. pulisi, klinit, sakolahan andhap sasaminipun, dene ingkang kaasta kangjêng guprêmèn, sadaya kawontênan ingkang sagêd kaalap utawi prêlu gandhèng sajawining Surakarta, kados ta: militèr Veldpolitie sakolahan têngahan saha inggil makatên sasaminipun. Wondene bab wawênangipun panjênêngan dalêm nata, prayogi kalêstarèkakên kados wujud sapunika, amung dipun ewahi sakêdhik. Sadaya bab ingkang sampun dados kuwajibanipun kangjêng guprêmèn, kados ta: tatanan militèr Veldpolitie saha sakolahan têngahan inggil, panggaotan Monopolie kados ingkang sampun kapratelakakên, sanadyan wontên Surakarta, sadaya kapasrahakên ing guprêmèn, makatên malih tatanan ingkang pancèn dhêdhasaripun umum, kangge praja saindênging bawah jajahan Nèdêrlan sadaya, utawi ingkang gandhèng kalihan Internationale rechten, punika sadaya kenging lajêng katumrapakên Surakarta tanpa rêmbagan. Sapunika kumisi badhe mratelakakên cêthaning gambaran rad kawula kangge Surakarta.
Miturut wawasan-wawasan sarta pamanggih kasêbut ing nginggil, kawontênanipun praja Surakarta, ingkang ngêmudhèni panjênêngan dalêm nata, sadaya dhêdhawuhan prêluning umum kêdah kanthi panimbangipun rad ingkang adêgipun sawêg nama juru ngaturi pamrayogi, saha mawi dipun sumêrêpi wakilipun guprêmèn, warganing rad kawiwitan saking katetêpakên rumiyin, campuran bôngsa Jawi Wlandi asing, cacahipun pamanggihipun kumisi: 21 kalêbêt presidhèn ingkang 12 kagolong bôngsa Jawi, ingkang 8 kagolong bôngsa Eropah sarta bôngsa asing. Wontênipun cacah wau murih manawi prêlu satunggal-tunggaling apdhèling sagêda wontên wakilipun piyambak-piyambak. Wontênipun bôngsa Jawi langkung kathah katimbang bôngsa Walandi saha bôngsa asing, amargi kawujudanipun bôngsa Jawi inggih langkung kathah katimbang bôngsa sanès-sanèsipun. Wondene sapintên cacahipun bôngsa Walandi têtimbanganipun kalihan bôngsa [bông...]
[...sa] asing, punika kumisi anyumanggakakên kemawon, amung sadaya punika kêdah ingkang dèrèng nate kenging prakawis ngantos ngicalakên kaurmatan, saha ingkang sampun umur salangkungipun 21 taun. Dene presidhèn saha sèkrêtaris katêtepakên saking panjênêngan dalêm nata mawi kaparingan blônja, warganipun amung angsal dhêklarasi utawi zittings - geld sèkrêtaris botên kapetang dados warga, amargi kawajibanipun salêbêting parêpatan kathah. Sadaya wau kenging nyuwun kèndêl, utawi kakèndêlan manawi wontên prêlunipun, mênggah wawênangipun:
3. Ngrêmbag sadaya bab pranatan ingkang tumrap kawula, utawi ewah-ewahanipun adêging praja, makatên malih dhêdhawuhan ingkang anjalari wêwahing kuwajibanipun kawula.
4. Wênang ngaturakên pamanggih saha ngewahi pranatan.
5. Kenging nyuwun katrangan kawrat sêrat utawi nyuwun dhatêngipun pangagêng praja utawi wakilipun ingkang nêrangakên pitakenan-pitakenan saking rad kawula. Parêpatanipun kêdah Openbaar saha sadhengah tiyang kenging ningali. Nanging sagêd katutup manawi kakintên kirang prayogi kamirêngakên ing ngakathah, amung kêdah wontên pamundhutipun panjênêngan dalêm nata utawi panêdhanipun presidhèn, utawi saking warga ingkang cacahipun sakêdhik-kêdhikipun sapratiganing cacah ingkang dhatêng, ewadene inggih taksih mawi dipun putus ing parêpatan rumiyin. Apês-apêsipun ing dalêm sataun kêdah parêpatan sapisan. Panjênêngan dalêm nata utawi warga ingkang sakêdhikipun sapratiganing cacah kenging nêdha parêpatan mirunggan. Sadaya rêmbag botên sagêd dipun lajêngakên bilih ingkang dhatêng kirang sapalihing cacahing warga sadaya. Putus-putusaning rad kêdah manut suwantên ingkang kathah piyambak. Ungêlipun para warga dalah wakiling praja wontên ing parêpatan ngriku, botên kenging kasêrêg ing pangadilan, ugêr botên mêdharakên wadi ingkang karêmbag ing besloten vergadering. Kajawi punika pamanggihipun kumisi prêlu nagari maringi katrangan pundi ingkang kagêm utawi botên pamanggihipun rad wau, makatên malih ing bêbukaning pranatan prayogi kasêbut [kasê...]
[...but] karujukan utawi botên dening rad. Wondene têmbung-têmbung ingkang kangge rêmbagan wontên parêpatan, kenging cara Jawi, cara Walandi, cara Mlajêng, amung ingkang kangge dhinês kêdah cara Jawi, awit kangge prêlunipun paprentahan Jawi. Sadaya bab ingkang badhe karêmbag sadèrèngipun parêpatan agêng, prayogi karêmbag pratitisipun rumiyin, kenging kacara Volksraad dipun wontêni pamrênca, apdhèling-apdhèling cêkap kalih
utawi bilih badhe pratela punapa kemawon kêdah dipun aturi wanci, ugêr botên ambarungsinang. Sadaya pamanggihing warga ingkang kausulakên, utawi badhe ngewahi kaparêngipun nagari, murih botên sakajêng-kajêng kêdah dipun bantu utawi dipun rujuki apês-apêsipun tigang warga.
Sajatosipun kumisi anggadhahi pamanah langkung prayogi bilih sa-Surakarta punika namung rad kawula satunggal, amung kangge wêkdal punika kabêkta saking botên wontên federatie kados gampil manawi tumrap Mangkunagaran dipun wontêni piyambak awit taksih sagêd gumolong.
Sasampunipun kumisi ngaturakên pamanggih-pamanggihipun sadaya, sapunika amung nyumanggakakên kaparêngipun pangrèh. Amung kumisi gadhah usul sakêdhik, sadèrèngipun wontên putusaning pamanggihipun Narpawandawa, sarèhning sapunika prêlu kangge umum, langkung prayogi mawi kasiyarakên wontên sêrat-sêrat kabar rumiyin, bokmanawi
pun rêmbag parêpatan agêng Narpawandawa kala ing dintên malêm Akat tanggal kaping 14 Bêsar Jimawal 1853 utawi kaping 28-29 Juli 1923, para panitya ingkang sami kapatah manah prayoginipun kagungan dalêm rad nagari, sapunika sampun rampung pangrêmbagipun, pinanggihing pangrêmbag kados ingkang kawrat palapuranipun para panitya kapacak ing organ punika: sadèrèngipun palapuran wau karêmbag ing parêpatan agêng mirunggan, ingkang badhe kawara-warakakên ing têmbe, sarèhning prakawis prêlu nama dados bêtahipun tiyang sapraja Surakarta, mila supados dipun sinau rumiyin dhatêng para warga Narpawandawa, ing wasana mugi andadosna kauningan.
Para sadhèrèk ingkang kaparêng biyantu manjurung ing organ ngriki, manawi panjurungipun dèrèng kapacak, mugi dipun sabar ing panggalih, amargi papanipun kirang amot.
Para lêngganan ingkang dèrèng maringi arta bayaranipun organ punika, lajêng kaparênga ngintunakên tumuntên, tumrap para lêngganan ing sajawining kitha badhe katagih mawi pos kuwitansi, wragadipun kasanggi ingkang lêngganan, tinimbang katagih mawi pos kuwitansi, (wragadipun kathah) prayogi lajêng ngintunakên arta bayaran wau mêdal pos wisêl, wragadipun namung sakêdhik, kauningana.
Nuwun, kula angèngêtakên para santana dalêm ingkang anggadhahi balônja, lintu siti, sarta balônja waris, panyadhongipun balônja sampun ngantos tanggal kaping 6 kasèp-kasèpipun tanggal 7 awit salangkungipun tanggal 7 kêdah kasêtorakên, ingkang punika mugi andadosna kauningan. Sindusastra.
Organ Narpawandawa ingkang mêdal tanggal kaping 1 Juni 1926 ôngka 6 angêwrat panjurung katandhan Pujyarja,
minôngka katêrangan punapa kawontênan ingkang sayêktosipun.
Adêg-adêg I anyêbutakên, adêging Narpawandawa sampun 10 taun wilujêng botên wontên sambekalanipun, paedahipun tumrap parentah sampun sawatawis kathah, dene tumrap warga dèrèng
sampun nindakakên amitulungi waragad dhumatêng warga utawi putraning warga ingkang sami anglajêngakên pasinaonipun. 2 Anyuwunakên papan kangge pasareyanipun para santana buyut sarta canggah sagarwanipun, gandhèngipun Narpawandawa damêl pralenan. 3 Sadaya aturipun para warga, manawi kagalih lêrês, upami babagan nagari, inggih lajêng kaaturakên ing pêpatih dalêm, ingkang babagan karaton inggih lajêng kacaos unjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun, sadaya wau mawi panimbang. Manawi wontên warga ingkang taksih kacuwan sabab kadospundi, bok inggih lajêng macak atur ing pakêmpalan§ Punika lêrês sangêt, para sadhèrèk ingkang kaparêng manjurung prayogi sami angèngêtana bilih organ makatên namung maligi ngêmot samubarang ingkang gêgancêngan kalihan ingkang gadhah organ, ingkang babagan sae. Kula nacat awak kula piyambak, punika dede êmpanipun manawi kagiyar ing kathah, raosipun badhe kaèsêman ingkang mirêng, winastan tiyang ingkang botên sagêd simpên wêwadosipun piyambak. Red. punapa malih Pujyarja, amastani manawi kala masa dintên pêpanggihanipun para warga botên sagêd
wontên antawisipun badhe rêna wanuh utawi ngaruh-aruhi sakêcap dhumatêng pun pangalit wau. Pamanggih kula punika
utawi alit, iba [i...]
[...ba] anggèning saru, dene sami botên anglênggahi cara, bab aruh-aruh manawi dèrèng têpang kadospundi, coba
sumusup alit sowan ingkang agêng rumiyin, nama nêpangakên, manawi kapapag utawi sêsrawungan wontên ing pundi-pundi tamtu lajêng dipun pangandikani saking sampun têpang wau punika nama sami-sami, amargi sajatosipun sadaya para agêng sami rêmên dhumatêng para santana, saha luhur pasinaonipun, amila jêmbar panggalihanipun.§ Tumindaking tiyang punika kêdah gandhèng lair kalayan batinipun. Têgêsipun makatên, lair kita kêdah nindakakên tatakrami wontên ing pundia panggenan, têmbung sakêcap lampah satindak. Dene sasami-sami punika wontên ing raosing kabatosan, sok ugi agêng lan alit sampun sami karaosipun, punika sampun prayogi, ananging adatipun sok botên sagêd ambedakakên lair lan batin,
sakawan piyambak, badhe wontên golongan pundi malih dèrèng cêtha sarta punapa ingkang dados sêdya tuwin tujunipun inggih dèrèng têrang. Wangsulan kula, lo, alon Pujyarja, sampun lajêng mangandikakakên lajêng tuwuh wontên kêmpaling golongan santana dalêm, kêdah kagalih ingkang
wau manawi damêl ribêt dhumatêng Narpawandawa, kula aturi inggih panjênêngan mirêngakên kanthi sabar, adêgipun golongan buyut kaping 5 punika udakawis ugi sampun 10 taun laminipun, dhumatêng Narpawandawa tumut rêrencang. Kados ta para buyut sami kapêrdi sami
dene tunggilipun golongan wau, 1. Para wayah dalêm kaping 9, 2. Para buyut dalêm kaping 9, 3. Darah Sasranagaran, 4. Darah Pringgalayan. Sadaya
kêjingglêngên, amargi dakwa manawi para santana ngandhap, têngahan, nginggil, sabên wontên pajagongan sajak lirik-linirik. Sarèhning kula inggih kêrêp sangêt srawungan ing pajagongan botên nate wontên lêlampahan kados ingkang dipun cariyosakên Pujyarja, cobi katêrangna kanthi pasaksèn supados adat ingkang kirang prayogi wau sagêd ewah dados sae. Awit saking punika manawi Pujyarja trêsna saha ngeman
panggalihipun pangrèh, nama lajêng nglênggahi tata ingkang sae, sumêrêp wajibing warga.§ Sasampunipun S.B. punika kawêdalakên, organ lajêng kula tutup, manawi wontên panjurung bab ingkang gêgancêngan kalihan rêmbagipun sadhèrèk Pujyarja, rêdhaksi nyuwun pangapuntên, panjurung wau botên badhe kapacak, kauningana. Red.
Pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Wontên Parêpatan Rad Kawula 18 Juni 1926
Pranatan wau tumrap ing Ngayogya, punapa malih ing Surakarta kathah botên sakecanipun. Prakawis punika cêkap angèngêtana sarasehanipun Radèn Wadana Dwijasewaya ing parêpatan taun 1921, suwaunipun mêntas wontên ordhonansi, sêtatsêblat 1921 ôngka 566 gupêrmèn botên mawi sarêmbag kalihan para nata Jawi, ing ngriku karampunganipun sintên ingkang kalêpatakên saking anggêr paprentahan Jawi (exterritoriaal) lan sintên dados kawulaning gupêrmèn. Ing parêpatan [parêpata...]
[...n] apdhèling wontên pitakenan: punapaa ing sêtatsêblad ngriku botên katêtêpakên pisan sintên ingkang nama kawulaning nata Jawi, wangsulanipun mêsthi kemawon sadaya tiyang ingkang botên kamot ing sêtatsêblad 1921 ôngka 566 wau, punika nama kawulaning nata Jawi, (Bijl, Hand. 2e zitting 1921 afd. IV St. 3 pag 4) wangsulanipun Radèn Wadana Dwijasewaya: punapa anêtêpakên kawulaning nata Jawi, ingkang mêdal saking suraosing sêtatsêblad wau, têka botên mawi nêdha timbangan rumiyin kalihan para nata Jawi, kangge nêtêpakên pranatan wau. (Hand. 1 Dee. 1921 pag. 321. kol. 2 al 2) wangsulanipun parentah: makatên punika botên prêlu, sabab ing ordhonansi ngriku gupêrmèn namung matêsi sintên ingkang têtêp dados kawulanipun. (Hand. pag. 369 kol. 2 onderaan)
Manawi manah mulabukanipun wontên pranatan wau, inggih punika prajanjian kalihan Raffles taun 1912 (Falet verdrag van 1 Aug. 1912 art. 8) tumrap paprentahanipun ratu sajawining tanah Jawi ingkang prajanjianipun têksih panjang, bab punika têksih kawrat ing prajanjian. Namung tumrap paprentahanipun para nata ingkang mawi prajanjian cêkak, prakawis punika kawrat ing sêtatsêblad 1919 ôngka 822. Kalihan malih anggêr tiyang sampun mangêrtos bilih pranatanipun kawula gupêrmèn ing paprentahan nata Jawi wau têgêsipun matêsi panguwasa, dados kadosdene watêsing bawah makatên. Manawi ngrêmbag punika wau sadaya kados botên anggumunakên, manawi kula matur bilih rêmbagan bab punika nalika taun 1921 botên prayogi, kangge anggayuh piandêl saking paprentahan Jawi, môngka parentah sampun gadhah gagasan, badhe maringi wêwênang samêsthinipun. Anggènipun sami narimah punika, sabab sampun botên sagêd ngewahi kawontênan wau.
Anggèn kula matur punika inggih gêgayutan kalihan prakawis punika, samangke têrang sangêt sampun dipun dandosi, katôndha wontên wangsulanipun parentah makatên:
Panitya kêdah sarêmbag kalihan paprentahanipun para nata Jawi, malah paprentahan ingkang mawi prajanjian panjang wajib ambiyantu pandamêlipun pranatan wau.
Makatên wau kaanggêp sampun mêsthinipun, tandukipun nalika taun 1921 dipun êmohi ing (gedesavaueerd), amila sêtatsêblad ingkang damêl kirang panarimah wau kenging kaajêng-ajêng badhe tumuntênipun kasuwak. Tumrapipun tanah Jawi pranatan ingkang sampun wau pangintên kula botên kenging kangge wêwaton utawi dhêdhasaripun panitya enggal.
Têmbung mardika, têgêsipun: miji, miji punika kenging dipun têgêsi: jumênêng pribadi.
Dene mardika utawi miji lajêng kaperang dados tigang warni. 1. Mardikaning karajan, inggih punika karajan ingkang tata botên kabawah kaprentah ing karajan sanès, pusaraning praja kaasta piyambak katindakakên sabôngsa. 2. Mardikaning manungsa, lajêng kaperang dados kalih warni. Mardikaning awak, kalihan mardikaning budi. Para raja ingkang jumênêng pribadi punika sariranipun inggih sampun mardika sangêt, kanthi kawibawan. Ananging panggalihipun inggih dèrèng mêsthi mardika, dening taksih anggalih tata-têntrêming praja, taksih marsudi jêjêging adil, tuwin taksih kagungan uwas sumêlang. Amargi manawi lêpat tumindakipun badhe kuciwa, têmah andadosakên kucêming praja. Para sudagar agêng punika bilih badanipun inggih sampun mardika, tur kanthi kamuktèn, nanging manahipun gênah cêtha yèn dèrèng mardika, dening taksih manah daganganipun ingkang wontên ing pundi-pundi, taksih ngajêng-ajêng bêbathèn, tuwin taksih sumêlang yèn kapitunan. Awit bilih lêpat panindakipun sampun tamtu dhumawah ing kasangsara sami sanalika.
Dene ingkang sagêd mardika badan budinipun, punika kintên kula amung dumunung wontên para bagawan ingkang sami ulah kapandhitan, sariranipun sampun mardika kanthi kaurmatan, panggalihipun sampun tajêm kèndêl jênjêm, amung maligi mêlêng ing kaanan jati ajêg ing pangastutinipun. Mardika ingkang kaping 3 jatining kamardikan, ingkang nama mardika yêktos, punika numunungdumunung. wontên tiyang sampun botên kaêrèh botên mangrèh. Nanging donya ngriki punapa wontên? Sumôngga.
Tumrap gêgayuhanipun para bijaksana ing bab kamardikan ing jaman sapunika, miturut kawontênan lair (ingkang sampun kacêtha wawasanipun wontên ing pakêmpalan utawi ing sêrat-sêrat kabar) sajak-sajakipun sawêg anggayuh ing bab kamardikan ôngka: 1 wau kemawon, kilap ing bab kabatosan, nanging sanadyan sawêg makatên inggih sampun utami sangêt amargi kamardikan ôngka: 1 wau pamanggih kula dados êmbananipun kamardikan ôngka: 2, 3: kêsêbut nginggil, anamung utamining utami inggih kêdah anggayuh kamardikan tigang warni wau kasambi kalihan ngungsêd kamardikan ôngka: 1; manawi talatos yêktos pangungsêtipun,
kamardikan tigang warni wau kadospundi sumôngga malih. Amung kintên-kintên kemawon kajawi kanthi kagunan kawaspadan ugi kêdah taksih mawi kawruh: brata, sopana, yêkti, waskitha. Kadospundi dèn bèi wrêddha pamong, punapa inggih botên makatên§ Pancèn inggih kêdah makatên. cobi dipun sarêmi sakêdhik.
merapi arep ngopo bos……arep ketemu mbah marijan”rosa” kpn ngopi maneh…ning nurul bos mbok kw nggawe
KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 02) | alangalangkumitir
ing ngarep manawa Arjuna tansah rangu-rangu jumangkah prang karana jiwa kasatriyane lan dosa kang bakal sinangga. Mangkono iku minangka gegambaran sejatine polahing jiwa manungsa kang ngancik sangareping kori tumuju tataran batin kang luwih dhuwur.
Arjuna maksih duwe rasa welas marang kadang-brayate yaiku Kaurawa kang bakal den adhepi. Rasa welas kang mangkono iku nora trep kalayan sipating satriya, sipate Wangsa Arya. Kamangka Wangsa Arya iku tansah
7. //Semple manah kula, puthek pamikir kula / babagan jejibahan, kula nyuwun pitedah paduka / kawedharna mring kula kanthi gamblang pundi kalangkung sae / kula siswa paduka, ing paduka kula dhedhepe, kawedharana kula//
8. //Karana, kula datan mangertos kang saged amberat /
9. //Sasampunipun pratela dhumateng Kresna / Gudhakesa angucap mring Gowindha / “Kula tan badhe magut yuda” / nuli kendel salaksa kata//
Wewadining Jiwa, amarga Jiwa minangka bab kang siningit lan suci, ora sadhengah titah bisa wruh. Ing kene Kresna mengku karep supaya Arjuna bangkit kasa­triyane, nuduhake marganing urip lan gya murwani karya minangka jejer­ing satriya.
mumpung jagad maksih padhang lan raga durung sirna, amarga Jiwa bisa makarti uga migunakake titihan raga. Titi mangsa sirna raga, wus puput wektune makarti. Urip pindha mampir ngombe suwene.
23. //Kalis landheping gegaman / tan kebrongot ing dahana / tan garing ing samirana / tan teles ing warih//
kajamah / lepas jagading pikir, ora owah / Yen wruh Sejatine mangkono / mesthine sedhih datan sinandhang//
30. //Kang mapan ing sadhengah titah / nora bakal bisa
kawajiban lan kasatriyanmu / mula, dosa gedhe tumrap jeneng sira//
Tetembungan “perang” lan “satriya” mengku karep lair lan batin. Perang njejegake bebener tata lair mbelani nusa, bangsa lan agama, uga minangka perang antarane ala lan becik. Sapa kang selak kanthi wawaton kiyanat, miyur lan jirih iku dosa.
37. //Umpama tiwas, sira bakal manjing swargaloka / utawa yen jaya, sira bakal ngisep maduning donya /
Sejatine Satriya jroning paprangan hamung sasangu tekad lan kapitayan, datan nggegadhang jaya, seneng, donya, panguwasa lan swarga. Manawa wus mangkono Satriya, seneng lan sedhih, jaya lan asor tan prabeda. Satriya bisa makarti ing kahanan singa-singa, kalis ing pangiketing kawajiban lan pangiketing panjangka.
44. //Kang ciptane maksih kengguh / marang pepinginan
ngandharake piwulang Triguna, Arjuna / Luwarna pribadimu saking Triguna, uga saka loroning sipat / Nerna budimu marang kasucen yekti / luwarana dhirimu saka wisayane kadonyan, manunggal lan Jiwa//
pamrih” iku nora ateges “makarya tanpa ngarep-arep pituwas”, sabanjure kalis ing sadhengah panjangka, kaya gegambaran iki : Wong olah tetanen kang sregep nggarap sawahe, nalika wus wancine panen, karana ora ngarep-arep kasil, banjur pari kaobong. Ora… dudu mangkono, karepe ! Werdine mangkene : Pepucuking panjang­ka manungsa iku makarya lan tumindak murih luwar jiwane tumujweng kamardikan langgeng, manunggal lan Sejatine Jiwa. Mandheg lan nora nggape marang kawajiban sarta tanpa makarya lan tumindak, uga dudu mangkono. Amarga makarya kanthi pamrih nugraha utawa nora ngape marang kawajiban mangkono, lelorone ateges ngumbar jiwane satemah jiwa tansah kinunjara.
Asor kawiryanira lamun ngemungken karya / tanpa teguhing budi, he Dananjaya / Sumaraha marang Kang Maha Pirsa / muspra kang ngarep-arep pituwasing karya//
50. //Kang wus manunggal kanthi budi suci / prasaja mring ala lan becik /
pamrih pribadi ing sakabehing pakarti, saka iku dheweke luwar saka sipat asor lan ang­kara. Ciptane
manunggal lan Kang Maha Pirsa / tan nggegadhang pituwasing pambudi / Ngluwari dhiri saking pangiketing kalairan / tumeka papan ing kono kalis ing kasangsayan//
Manungsa kang ngumbar hardaning nepsu, mburu apa kang kudu den mangsa, sejatine dudu nepsune kang rinegem, kepara jiwane kang kajaring dening nepsu, kaya ula kang binungkus kulite dhewe. Mula, manungsa kang wus luwar saka
ing nepsu, nesu lan ajrih / mangkono iku kasebut wong suci teguh kapitayan//
Mangkono manungsa kang wus meneb, satimbang ing kahanan suka lan duhkita tan prabeda.
60. //Sanadyan dheweke Sang Luhur Budi / wus kanthi sawutuhing
kapeper, pepinginan bisa kasirnakake. Nanging manungsa kang wus meper hawanepsune, keh-akehe maksih nyandhang pepinginan ing atine. Saka iku, nora hamung pancadriya, uga jiwa kudu kapeper dimen bisane manunggal. Yen jiwa wus manunggal kalayan seja­tining jiwa, iku margane Pengeran Hangejawantah.
Tetembungan “Ingsun” tegese Pengeran Kang Maha Pirsa, kang den lisanake dening Kresna. Sabdane
lalandhesan bekti mring Gusti. Lakuning Jiwa, datan hamung nering cipta lan meper hawanepsu, uga kudu kanthi adrenging karsa lan laku bekti kang datan kendhat.
64. //Nanging janma kang teguh kapitayan / sanadyan urip ing madyaning kadonyan / tansah ngendhaleni nepsu, kalis ing seneng lan serik / ngregem katentreman
66. //Kang ngumbar hawa-nepsu, ora duwe kasantosan / jiwane getas, tan bisa ngancik nering cipta / Datanpa nering cipta, tangeh katentreman ginayuh / tanpa katentreman, ing ngendi ana kamulyan//
68. //Mula, janma kang bisa ngendhaleni / pancadriya saking saliring nepsu /
lan pepinginane manungsa. Bisane hamung den kendhaleni lan dikuwasani dening jiwa kang prakosa. Tetembungan “Mahabahu” tegese satriya asanjata sekti, ya Arjuna. Werdine : Arjuna iku nyandhang sanjata jiwa kang prakosa.
August 24, 2010 – 12:32 pm WALAH… NCEN EDI TENAN KOK. LHA WONG SASTRA KUNO. NCEN LUHUR
Parasit inggih punika kéwan alit ingkang saged damel produktivitas kéwan sanes dados tambah lemes amargi ditumpangi déning kéwan alit punika.[1] Parasit punika saged ugi nyerang sistem imun manungsa, kewan, kados nyerang kulit.[1] Parasitoid (parasit ingkang saged migunakaké jaringan organisme sanesipun supados kéwan punika angsal nutrisi saking mahluk urip ingkang dados tunggangan ngantos mati, mati amargi kelangan nutrisi utawi jaringan ingkang penting kangge awak sampun dados panggenan nempel.[1] Parasitoid ugi dipunkenal kaliyan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 3 Sèptèmber 2016.
sugeng riyadi Kang… minal aidin wal faidzin… mugi-mugi sedaya kalepatan kula dipun ngapunten ing dinten riyaya punika….
Mugi Amal saha Ibadah kita sedaya wonten ing sak lebeting Alam Gesang
Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng KangBoed Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula ingkang kirang nujuprono ing saklebeting manah KangBoed lan para Kadang. Sepindah malih kula ngaturaken agunging Sih Samudra Pangaksami… lan mugi Gusti ingkang Maha Kuwaos
org/wiki/Astamiwa:Sumber_buku/0-8050-7133-4"	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.49, tanggal 23 April 2013.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo kota semarang, sisi kidul batese karo kabupaten temanggung uga, sisi kulon batese karo kabupaten batang sisi lor batese karo laut.
Jumlah kecamatan nang Kabupaten kiye ana 20 (rongpuluh):
ếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 03.46, tanggal 18 Januari 2014.
katongkang jumeneng ping sadasaing nagri surakartakapareng karsa kaklumpukserat baabd miwah wulang2.
wulan dulkangidahjumakir sangkaleng taunluhur tata ngesthi nata.3.Sanadyan crita punikicarita ing jaman budapulo jawa
anglingdarmakagungan dalem sang katongkang jumeneng ping sadasaing nagri surakartakapareng
pengurus lambat. Akhire yo disrobot tim liyane. Kudune sak iki luwih cepet
BAB XIV. TERANG GAMBLANGE KANG ARAN DIRI | alangalangkumitir
mujudake pulas ijo. Maune ora ana pulas ijo. Kang ana : kuning lan biru. Bareng warna kuning lan biru diwor, nganakake : pulas ijo.
Warna ijo pepindhane wujud anyar, ya wujud daden-daden, utawa wujud momoran. Dene warna kuning lan biru iku wujud asal.
Tuladha maneh : maune ora ana wujud kang aran kuningan. Bareng tembaga diwor karo timah sari, banjur dadi kuningan kang digawe paidon kae. Kuningan iku wujud anyar. Kang maune ora ana.
Emas karo tembaga dicampur, dadi suwasa. Suwasa iku wujud anyar.
Gandum diuwor karo gulo, endhog, puwan, uyah kaolah mujudake kuwih, kayata : mari. Kuwih mari iku wujud anyar, yaiku wujud SIJI kang kadadeyan saka dhapukaning adon-adon warna-warna.
Wong kang ora sumurup asal usule, mangka ujug-ujug weruh warna ijo, iya wis mesthi ngira yen warna ijo iku dudu warna anyar. Mangkono uga kuningan, suwasa, kuwih mari, premen, lenga cap burak, sapanunggalane, kabeh rinasa kaya dene wujud asli, tegese kaya-kaya PANCEN WIS ANA MAU-MAUNE kang aran ijo, kuningan, mari sapanunggalane iku.
Saya anggonku ora padha ngira, upama dipratelani, yen : PELEM, KAYU, DAGING, BALUNG, LEMAH…… iku wujud anyar, kang tegese momoran. Mulane ora bisa ngira, awit ora sumurup marang asal usule, weruh-weruh wis dadi kayu, daging, balung. Jer wis ana wiwit kuna-makuna.
Aksara “a, b, c, d, e, ……..” iku siji-sijine kalumpuking garis bengkong lan lenceng ditahk-thukake. Uga momoran.
Kang diarani gendhing, kayata : pangkur, iku klumpuking swara warna-warna, kang ditahk-thukake sarana wangun, (dilaras) mujudake larasan siji (harmoni) banjur dijenengake : pangkur.
Janaka (wayang) iku dhapukaning wewangunan cilik-cilik, ditata, dilaras, mujudake wawangunan siji, kang dijenengake : Janaka.
Rasaning kuwih mari, iku klumpukaning rasa warna-warna, kayata : gurih, legi, asin, buket, mirasa….. kadhapuk, kalaras sarana kataker sawarna-warnane, banjur mujudake RASA SIJI, KANG TEKA ANYAR, jumedhul, utawa sajak tiban saka langit, aran : mari.
Rasaning pelem iya mangkono, dhapuking rasa warna-warna, mujudake rasa SIJI aran rasaning pelem. Ing nguni ora ana kang jeneng : pe + lem. Bareng adon-adon warna-warna tinaker (dening kodrat) kaulet, banjur nganakake wujud anyar SIJI, sajak jumedhul utawa tiba saka langit, arane : pelem,
kadhapuk sarana kataker dening pangawasa lan ngelmuning Pangeran. Kabeh mau siji-sijine awujud harmoni, momoran, iya daden-daden.
Harmoni cilik-cilik, kalumpukake mujudake harmoni gedhe. Harmoni gedhe-gedhe, klumpuke kang luwih gedhe, sabanjure nganti ora kira-kira gedhene.
Harmoni sawiji, kang jumeneng gedhe-gedhening harmoni, iku kasebut nganggo tembung : ALLAH.
Samubarang kang wis maujud, sanajan iku wujud anyar, kita ora ngira yen iku anyar, kang kadadeyan saka dhapukan. Mangkono maneh samubarang kang wus WUJUD RASA SIJI, kang wis nganggo jeneng, sanajan iku RASA ANYAR, utawa rasa dhapukan, rehne wis maujud SIJI tur mawa aran. —- iku kita banjur lali marang lungguhing anyare, tuwin lungguhing dhapukane.
Sangsaya ora ngira yen kita mikir bab rasa kang diarani RA – SA – NING – WONG.
Kang diarani, UWONG utawa RASANING WONG : iku iya rasa anyar, daden-daden utawa dhapukan, nanging dirasa SI-JI. Iku ora beda karo dhapukaning swara warna-warna kang mujudake ENGESING PANGKUR.
Kang aran rasaning wong, kayata : rasane Suta, iku dhapukan saka rsaning Luamah, Amarah, Supiyah, Mutmainah, Angen-angen…… sapiturute, kang sawarna-warnane tinaker ing kodrat, dhinapuk, supaya dadi harmonining rasa, kang banjur dijenengake : RASANING SI SUTA utawa ATINE SI SUTA utawa WATAKE SI SUTA.
Kang bisa ngrasakake marang atine si Suta mau, ya si Suta dhewe. Nanging : endi ta kang jeneng si Suta iku, ambak-amabak mung pangaran-aran. Kang jeneng si Suta, wujud anyar, kang sajak jumedhul tanpa sangkan, ewa dene : si Suta ngrasa (ngira nganggo pangrasane) yen dheweke iku kuna makuna wis dadi si Suta. Yen calathu nganggo tembung : AKU, iku kang diarani aku : RASA KASUTAN, kang anyar tekane.
Sarehne saben rasa wis mesthi ana bebakalane (wujude kang nganakake rasa mau, dadi wis mesthi wujuding bleger : ya dhapukaning wujud asli kang maneka warna).
Kang diarani : rasaning wong iku, dhapukaning rasaning sato + rasaning tetuwuhan + rasaning jin + rasaning setan + rasaning dewa + rasaning kapangeranan, sapanunggalane. Sajinis-jinise mawa takeran. Ana dene panakere, iku tumrap sawiji-wijining wong : ora padha. Ana kang kaduk
Kang endi kang kaduk. Yaiku kang dikulinakake pakartine (diurip-urip) kulina diempakake dayane.
Rehne wis tetela, yen siji-sijining adon-adon iku KENA DIGAWE BIBIT, dadi tetela uga sadhengah adon-adon watake kudu-kudu makarti terusan, kabeh njaluk URIP, njaluk ANA, njaluk pakan, njaluk empan.
Adeging dhapukan, kang mujudake siji-sijining wong, iku arane : DHIRI.
Tembung DHIRI, nunggal teges karo diri ing basa Indonesia.
Mulane karanan dhiri, awit kadadeyan saka ADEGING dhapukan. Dhapukan mau bareng madeg (berdiri), banjur aran dhiri, kang tegese deg-degan (perdirian), ngemu surasa yen pancen wujud anyar (deg-degan anyar), kang maune ora ana.
DHIRI, uga teges ndhewe (mandhireng). Mulane ka-aranan ndhewe, awit ateges madeg
misah saka RASA KAPANGERANAN). Pisahe banjur ngrasa madeg dhewe, ngaku kahanan jati, ngaku ANA dhewe, ngaku NGERTI dhewe, ngaku kahanan jati, ngaku URIP dhewe, …….. sabanjure ngajak lali marang jejering kahanan kabeh, ngajak ora ngrasa marang lungguhing anyare lan dhapukane, sarta njaluk pepandhingan karo dhiri-dhiri liyane. Mulane mangkono, awit weruh-weruh wis dadi deg-degan, weruh-weruh wis maujud rasa siji, ora nganggo milah-milah adon-adone.
Sarehne dhiri iku ngrasa madeg dhewe (pisah saka rasa tunggal) dadi banjur duwe panganggep (pangandel) yen dhirine iku DUDU KAHANAN ANYAR, mung KABARE bae, anyar, nanging engetan lan rasane : ora tinemu anyare, ora tinemu nyataning anyare. Kang mangkono mau, nganakake rasa kumudu diluhurake kumudu ditresnani utawa disenengi dening dhiri liyane. Rasa mangkono iku ka-aranan : ambeg dhiri utawa watak dhiri.
Kareping tembung : ngegungake dhiri. Tumraping kawruh batin, katembungake : KORUP MARANG DHIRI.
Rehning panganggep kang mangkono mau kliru (dudu panganggep kang nyata, dudu dabenering anggep) dadi banjur katembungake anggep-anggepan, tegese : tetironing anggep, utawa ayang-ayanganing anggep, dudu sajating anggep.
Rasa kang kliru mangkono, nukulake cacad akeh rupa-rupa, kayata : gumedhe, jubriya, tekabur,
utawa telenge ana ing RASA DHIRI (RASA PISAH, RASA MADEG DHEWE).
Panyudaning watak anggep dhiri, sarana ngupaya pangreten kang terang marang lungguhing anyare lan dhapukane. Kapindhone : Ngurip-urip rasaning Mutmainah kang ngajak bekti marang Pangeran lan welas asih marang sapadha-padha.
Tipising rasa dhiri, nenarik marang bisane ngrasakake marang rasa tunggal, yaiku rasaning manungsa sejati utawa ra ka-Pangeranan.
b. JUMEDHULING WUJUD ANYAR : NGALEKAKE MARANG WUJUD ASLI
tembung di LALEKAKE, iku tegese : rinasa ORA ANA (ora rinasa ana).
Upamane kayata : biru diwori kuning, sawise dadi ijo, si biru lan si kuning sirna tanpa lari, ilang musna ing pandulu, kaganti ing jumedhuling ijo.
Glepung, gula, puhan, uyah, endhog, lan liya-liyane, bareng wis diulet sarta mujudake kuwih mari, kabeh mau banjur sirna saka ing engetan, ilang musna tanpa lari, kasalinan jumedhuling wujud siji thok kang jeneng : kawih mari, tekaning kuwih mari sajak tanpa sangkan, ujug-ujug ana.
Saerhning kabeh adon-adon wis disirnakake saka ing engetan, temahan rasaning adon-adon kang warna-warna mau, (legi, asin, gurih….) rinasa dadi duweke mari. Dadi si mari kang banjur oleh aran : legi, gurih, asin, buket sapanunggalane. Wong banjur clathu : Kuwih mari iku legi, kuwih mari iku asin, kuwih mari iku gurih. Mangkono iku ateges ora ngelingi marang si endhog, si gula, si uyah, si puwan, sapanunggalane.
Bocah mangan panganan, akeh bae kang ngrasakake enake lan ngreti jenenge, nanging ora sumurup kang digawe.
Tunggale iku kayata : rasaning wowohan, kayata : krambil, pelem, kacang………, iku wong kang mangan, kawruhe mung mangkono : Krambil iku gurih, krambil iku rada legi, krambii iku ora asin. Kacang iku gurih, kacang iku rada legi, kacang iku rada asin,
marga wanuhe marang wujud kang aran kacang iku wiwit cilik. Malah kacange wis cumawis sadurunge sing mangan lair ing donya.
Ing dhuwur iku nyamleng banget dianggo pepethan wujud anyar kang aran : WONG.
wujud anyar, kang arane : wong. Bareng WONG wis madeg, ananing adon-adon padha sirna tanpa lari saka ing engetan kita.
Dayaning adon-adon warna-warna : nganakake rasa warna-warna. Nanging rasa warna-warna, mau-mau diaku dening wujud anyar, kang aran : wong mau.
Si Uwong sanajan teka anyar-anyaran, ewadene ngakoni marang rasa warna-warna, kang dumunung ing garbane. Upamane wong
warna-warna, kayata ditembungake : mas Wira pinter, mas Wira rosa.
Engetan wong enggone lali marang ananing adon-adon mau, kajaba sabab kaling-lingan si-uwong, ana maneh sababe, yaiku : wong donya iku ALUSE KORUP MARANG WADHAGE.
Lumrahing wong, ora ngira yen ana wujud warna-warna. Ora sumurup yen ana kang dadi tukang ngrasa susah, ana kang dadi tukang gething utawa muring, ana kang dadi tukang asih utawa welas, ana kang dadi tukang kelingan, ana kang tukang eling, lan liya-liyane. Iku lumrahe padha ora dingerteni.
Rasaning engetan, rasaning ati, rasaning jasmani, ……ora kinira yen ana wujude. Dikira saka : MAS WIRAbae. Nanging bareng ditakokake endi mas Wirane, ora bisa ndumuk, lan manehe sarehning korup marang kawadhagan, ana kang benyunyak-benyunyuk ndumuk badane wadhag sakojur.
Kajaba mas Wirane disengguh wadhage, rasane kang maneka warna pisan uga disengguh saka wadhage. Kayata : Bisane mikir dikira mung saka dayaning utek. Bisane ndeleng saka dayaning mripat kang sasar. Bisane ngrungu saka dayaning kuping kang awujud daging. Nanging bareng wis diulese, mati apa-apane isih wutuh, teka ora bisa apa-apa, banjur nggraita yen Mas Wirane dudu wadhage.
Adon-adon alus mau padha urip sarta kumudu makarti, siji lan sijine arebut daya. Kang pinuju menang dayane : mecungul dadi pangareping rahsa. Kayata : mas Wira lagi bungah, iku adon-adon kang dadi tukang
becik atine, kayata : tresna marang sapadha-padha, sabar tetulung. Yen amarah kang lagi timbul, ya mas Wira maneh kang disebut ala atine. Dadi molah-malihing rasa utawa wataking wong iku, ora dielingi saka timbul keleming adon-adon alus. Kang di-elingi wonge, kayata : Mas Wira wingi becik, saiki Mas Wira ala. Mau Mas wira muring, saiki dhangan sarta ngguyu.
c. BEDANE RASA DHIRI KARO RASA PRIBADI
Saben ana RASA DHIRI iku wis mesthi karo RASA PRIBADI. Nanging RASA PRIBADI ora mesthi karo RASA DHIRI. Iku lire : rasa dhiri Mas Wira butuh marang rasa pribadine kang tunggal. Nanging Rasa Pribadi kang tunggal ora butuh marang rasa dhirine mas Wira.
Rasa dhiri iku “negatiefvorm”, tegese : adege butuh katetepake ing liyan, kaya dene dadining ringgit butuh marang salaka, dadining tulisan butuh WONG KANG NULIS. Nanging “salaka” ora butuh ringgit, wong ora butuh tulisn.
Yen wong clathu nganggo tembung AKU, iku kang tinuju dening rasane wong mau : RASA PRIBADI KANG TUNGGAL.
Nanging sarehne pribadi kalingan-kalingan ing rasa dhiri, kaya salaka katutupan ringgite, temah mung dhirine kang RINASA ANA. Uga padha karo ilanging salaka, kasalinan jedhuling ringgit.
Ing ngarep nyebutake : TIPISING RASA DHIRI NARIK MARANG BISANE NGRASAKAKE MARANG RASA TUNGGAL, iku tetembungane TIPISING RASA DHIRI : rinasakna kang memet kapriye karepe??
Mangka kanthining tumuwuh, salami mung awas eling, eling lukitaning alam, dadi wiryaning dumadi, supadi nir ing sangsaya, yeku pangreksaning urip.
kudu welas asih marang urip seng wujud lan urip seng ora wujud.
2. jawaban digawe mas Bocah Ajar?menawi saget didamel pertimbangan:
SEDAKEP NANG ROSO TUMUJU ING KUAOSE PADUKO GUSTI ALLOH…MANEMBAH OPO SING
DIKERSAK’KE GUSTI ALLOH ”
Amin…Amin…Amin..Ya Robal’allamin ” Nuwon sewu sakderengipun nek wonten lepatipun pangucap sing mboten wonten pangelmu amargi kawulo ngerumangsani menungso sing teseh ngaluyor urip neng donyo “
April 3, 2011 – 5:06 pm Lam kenal sedoyo .Tambah mantep kemawon wedaranipun ki kumitir.
April 3, 2011 – 7:14 am Salam kenal, kagem ki kumiter, kulo lare alit nembe ajaran kaweroh jowo. Sak derenge nyuwun ngapunten engkah katah, Kulo ajeng tangklet msalah:
1. Mbenjang nek pun kito sedo, seng ditangkleti niku sinten, lan
redaktur: DP. Raharjo. Asisten Redaktur: Sugeng Riyadi, Sumaryono.
kulo mboten ngertos sedoyo. Ha mbok
nggih sampun, mboten nopo-nopo nek mboten mangertos…hehehe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Smøla&oldid=1009379"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.06, 5 Maret 2016.
Kanggo wong - wong sing ngerti boso suroboyoan lan sing demen nyekakak tuku
sedot sing tolah-tolih/ Gendjer-gendjer saiki wis digawa mulih // Gendjer-gendjer esuk-esuk
Słubice ([swuˈbiʦɛ], Jèrman: Dammvorstadt) iku sawijining kutha sing papané ana ing sisih kuloné Polen ing pinggiring kali Oder. Kutha iki nduwé padunung 25.000 jiwa. Nganti taun 1945, kutha iki bagéyan wétan kutha Frankfurt an der Oder (Dammvorstadt, Gartenstadt). Jeneng Słubice iku éjaan basa Polen modhèrn kanggo Zliwitz, sawijining désa sing disebut ing piagem kutha Frankfurt sing ditulis ing tahun 1253.
Sithik bab kutha iki[besut | besut sumber]
Saiki iki ing kutha Słubice ana pos pawatesan (pos perbatasan) sing wigati dhéwé antara Polen lan Jerman kanggo montor lan sepur (ing Kunowice, kutha cilik
Frankfurt an der Oder, kutha-kutha liyané ing Brandenburg, lan Berlin seneng marani Basar ("Pasar Polen") lan nukoni rokok sing luwih murah nèng kana (ing dalan ul. Jedności Robotniczej). Nanging para "wisatawan bènsin" uga faktor penunjang ékonomi lokal sing wigati. Saliyané iku prostitusi uga nunjang ékonomi lokal. Akèh bordhil ing kana sing diparani
luwih 185 km² lan padunungé ana 19.106 jiwa. Ing tlatah iki kalebu antara liya:
ngguyu kepingkel-pingkel, nanging pancen bener kalimate. Aku kerep nemoni cerita-cerita sik ngarahku luar biasa, kayata sik dha due kanca
sik sukses bar nibo nangi le nglakoni urip, sik ngeshare lifehacks, sik bekti marang sosial njur
geguritan menika kanthi lagu ingkang sae, lajeng siswa sanesipun mirengaken!
kula badhe nagih janji ???????
Menapa dasanamaning tembung menika? Kasebatna 3 saben tembungipun!
Wangsulana pitakenan ing ngandhap menika migunakaken basa krama ingkang sae !
1. Menapa ingkang dipunwastani “sudra sempali” menika ?
2. Menapa sebabipun “bocah cilik ngemba wastra maya” ?
4. Cobi kaandharna (jelaskan) menapa ingkang dipunkajengaken “ kula badhe nagih janji” ?
5. Cobi kacariyosna kanthi ringkes wosing geguritan ingkang kapacak ing nginggil ngangge basa karma !
Geguritan kanthi irah-irahan “sudra sempali “ menika kaserata inti sarinipun (3 kemawon) ingkang ngemot budi pekerti!
Geguritan ing nginggil kadamela basa gancaran ngginakaken basa krama!
ya gene, manungsa kang kawentar jalma kinacek lan minulya
buntas ing kawruh agama, dhemen sesorah laku utama
ngalor ngidul ngumbar swara pamrihe adol welas
ora kuwatir, apa maneh wedi sikudhendha bakal tumiba
mahanani gerah lan congkrahe kahanan kang wis lawas ayem tentrem
Mitra kang disrawungi supaya luwih dene den ngati-ati
uga den luwihi anggone sumungkem ing padane Pangeran
( Kabesut saking: Citra Basa 2, kaca 37-38)
Swara sesenggukan ndudut rasa, saya agawe nelangsa
Nadyan ana udan gludhug ora dipaelu tetep kukuh santosa
Aruming kukus ratus ngambar sumebar kumelun ngekuwung mendhuwur
Kumlebete kembang setaman kacampur sadana minangka sawur
Kairing swara kidung mbrengengeng lamat-lamat mangungkung
Mimbuhi rasa sungkawa kang jero tumrap kang lagi suwung
Sumitra lan sedulur samya manekung santi puja
Muji lelabuhane pupus puspa kang kapagut ing rananggana
Katrima minangka amal baktine Ing Ngarsa Dalem Allah Ta’ala
Uga marang kang kapegatan, kaparingan kekuwatan iman ora ngglewang
Para siswa kapantha-pantha dados klompok alit, saben klompok kalih dumugi tiga siswa. Saking geguritan kanthi irah-irahan ” Butuh Kawicaksanan” saha “Candhala” ing nginggil, para siswa kasumanggakaken milih salah setunggal geguritan mawon, lajeng karembag ngengigi:
Kaserata inti sarinipun geguritan ingkang ngemot piwulang budi pekerti!
Menawi sampun rampung pirembaganipun, sumangga siswa minangka wakil ing saben klompokipun maos asil pirembaganipun ing sangajengipun kelas.
Nyerat geguritan menika gampil, kados dene nganggit puisi Indonesia. Paugeranipun nyerat boten wonten ingkang gumathok. Bakunipun saged nata tembung saha pada kanthi sae. Dene sawetawis paugeranipun mekaten:
1. Geguritan menika kalebet puisi Jawi kina.
2. Tembung-tembungipun boten kedah ngangge basa Jawi kina.
3. Saben setunggal irah-irahan saged dumadi saking setunggal pada utawi langkung. Ingkang baku maknanipun manunggal utawi kempel.
4. Amrih endah dipunwuwuhi purwakanthi sacekapipun.
( Kabesut saking: Yogya Basa jilid1 kaca 13)
2. Pamilihing tembung ingkang endah ( rinengga purwakanthi ).
3. Menawi geguritan sampun dados, dipunserat ugi intisari budi pekerti ingkang wonten ing geguritan menika.
Geguritan ingkang sampun kadamel ing nginggil, cobi samenika dipunpraktekaken kanthi cara dipunwaos ing sangajengipun kelas ugi dipunwaos intisari budi pekerti saking geguritan ingkang sampun kadamel. Wondene siswa sanesipun suka panyaruwe adhedhasar 4 W ( wicara, wirama, wirasa saha wiraga ).
ya iku jinis sandhangan njaba kang digunakake wong Korea minangka jubah saka hanbok.[1] Durumagi katon padha karo jeogori, nanging landhung nganti tekan dhengkul lan lengen, lan guloné luwih amba.[1] Sejarahé, sandhangan iki wis dianggo déning wanita lan priya kawit biyèn, kayata kang wis digambarakeéing dhindhing makam kuna ''Tiga Kerajaan Korea'' (37 SM-668 M).[1] Durumagi ing mangsa iku ora béda saka durumagi moderen, nanging ditalekake ing bangkekan ngango kain.[1] Ing taun 1884 (Dinasti Joseon), peraturan pamaréntah menging nggunakake kabèh jinis sandhangan njaba (po) kang ora efisien, kecuali durumagi. Kaum wanita nganggo durumagi supaya ora krasa atis lan kaum pria nganggo sandhangan mau minangka atribut resmi, utamane kaum bangsawan.[1] Priya nggunakake durumagi nalika lunga lan ora nyoplok sandhangan mau nalika ana ing omahe wong liya.[1][2]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Hanbok, korea.net. Diundhuh tanggal 9 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Durumagi&oldid=1075956"	Kategori: Sandhangan KoréaRintisan mawa topik sandhanganKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 29 Agustus 2016.
ngerti nek luwih penak urip neng Jokja. Angel nek sabendino kangen kowe mung
elek (alias ba****an) ya pancen mendhem.. podho karo yen nggo itunes, soptware e pinter
trus yen pancen lagune tetep ra penak dirungokake, ya wis.. golet mp3 ne meneh ae.. bit rate sing dhuwur.. yen muk 64kbps kuwi
Jawi tulèn, turunan saking Sêrat Primbon Kina, sampun kanyatakakên katindakakên, sarta kathah pitulungipun.
Namaning sêsakit utawi racikan jampi ingkang kalêbêt
ngandhap punika pratelan racikan jampi-jampi Jawi, tuwin isarat-isarat sasaminipun, kangge anjampèni sêsakit warni-warni, turunan saking primbon tilaranipun lêluhur Jawi ing jaman kina.
1. jae, 2. brambang, 3. sunthi, kapipis lajêng kapilisakên ing bathuk.
1. bonggol sêre, 2. dhèdhès, kapipis kapilisakên ing
kairis sampun ngantos katut isinipun, punika lajêng katèmplèkakên ing pilingan kiwa têngên. Anggènipun nèmplèkakên radi kapêtêlakên sawatawis, manawi sampun kanthil kainggatan.
Sasampunipun lêt watawis gangsal mênut, lajêng kaombènana: wedang jarang kaêmoran mungsi.
6. Sakit ngêlu kêmandèn (sêkalor) ingkang ngantos sangêt:
Amêthika ronipun jambêt kaluthuk, nanging pamêthikipun sampun ngantos ayang-ayanganing asta ngengingi ron wau, punika kapipis kalihan apu ingkang ngantos lêmbat, lajêng kapilisakên ing bathuk sarta pilinganipun kiwa-têngên. Ing nalika badhe wiwit mipis
panonipun, utawi kraos mumêt, mripat kados mêdal konang-konangipun:
1. ron lênglêngan (bosah-basèh) kawan wêlas lêmbar, 2. dringo, 3. bawang, 4. mriyos sulah satunggal, 5. sarêm sawuku, sami kapipis ingkang lêmbat, lajêng kapilisakên ing bathuk sarta ing pilinganipun kiwa-têngên, tuwin katuruhakên ing talingan kiwa-têngên.
1. kulit jêram wangi, 2. kêrikan kajêng cêndhana, kasipiskapipis. ingkang lêmbat, kapilisakên ing bathuk.
1. adas, 2 adas lêgi utawi adas Cina, kasami kathahipun, 3. kêtumbar, ingkang ragi kaduk, 4. kajêng lêgi, 5. ron kêndhal pitung lêmbar, 6. ron galing satêkêm, sami kapipis lajêng kapilisakên ing bathuk.
10. Sakit ngêlu ingkang mawi pilêg sarta talinganipun
kapupuhakên ing bathuk sarta ing pilingan kiwa-têngên.
[...sap-usapakên] ing mori pêthak lajêng kaêpe ngantos garing, manawi sampun garing, kakêrika sakêdhik, katoyanan toya tawa satawis:sawatawis. kapupuhakên ing mripat.
1. kunci kalêbêtna ing woh jêram pêcêl ingkang
ingkang ngantos bêning: kapupuhakên ing mripat kiwa-têngên.
Bêntulipun senthe cêmêng kaoncekan ingkang rêsik, kapipis ingkang lêmbat mawi puhan lêmbu, lajêng kaglintiran kados wêdhak, kaêpe ngantos garing, nuntên
kenging kêkathahên wungu sarta kêdah cêgah sarêsmi.
Anak tikus ingkang taksih abrit, kabakar ingkang ngantos gosong, arêngipun kagêrusa
mori pêthak, katètèsakên ing mripat. Mipisipun mawi maos Kulhu kaping pitu.
kapipis lêmbat, kaborèhakên saubênging mripat.
1. lêmpuyang, 2. mripat kunir, 3. pucuk jantèn jagung ingkang
1. tigan ayam kapêndhêt pêthakipun, 2. tlutuh turi ingkang ijêm ronipun, kaêmor dados satunggal, kabuntêl ing kapas, kaangge mêtêl mripat. Mripat wau kaêrêmna sarta kêdah ing wanci dalu, wontên ing pêtêngan. Manawi mripat wau kraos pêdhês, sarta mêdal êluhipun kados nanah, mratandhani manawi kêtrimah. Lajêng kajampènana isi dlima kapipis lêmbat, kabuntêl ing mori pêthak, katuruhna ing mripat, ing dalu punika ugi, têrus
III. Jampi sakit lêstrung, sela
1. mriyos sulah, 2. sunthi, 3. kalandaru, 4. pungli (= kulitipun ayam woh pala), 5. kêmukus, 6. jintên pêthak, 7. muja-
agêngipun kintên-kintên satigan pêksi, kauntal. Tumrap tiyang jalêr sangang glintir kauntal nyaglintir kaping sangang dintên, tumrap tiyang èstri pitung glintir kauntal nyaglintir kaping pitung dintên.
2. Lêstrung ingkang minggah ing mripat utawi ing utêk, inggih punika mripat ingkang kados racêkên utawi
1. kulit bêngle, 2. bawang, kapipis, kaêmoran: 3 toya jêram pêcêl, kawêdhakakên ing rai ingkang waradin.
Laos Cina kaparud lêmbat, katoyanan cokak Jawi, kawêdhakakên ing rai ingkang waradin.
kapipis ingkang lêmbat. Lajêng mêndhêta tumpêr ingkang taksih mêngangah kaungkulakên, sarta katuruhan toya tawa, toyanipun tumuruh dhatêng pipisan jampi wau, lajêng kaulêt dados satunggal, kaangge marêmi sakitipun.
lêmbayung, kapipis katoyanan toya ingkang dipun kumi kajêng gapuk ingkang sampun lami, katuruhakên talingan. Utawi:
2. Waja krowok katêdha ing ulêr, sarta asring mêdal êrahipun:
1. woh rêgulo, 2. ron widuri, kapipis, kaêmoran: 3. cokak Jawi, kapopokakên ing
mriyos satunggal, 3. bawang, 4. inggu, kapipis, kaêmoran: 5. toya jambe ingkang taksih ênèm, 6. lisah taun (= lisah wangi) kagosok-gosokakên ing waja.
1. kêrikan kukunipun piyambak, 2. rambutipun piyambak, kaobong, awunipun kagêrus sarta kaêmoran: 3 sarêm sawuku, kapopokakên ing waja.
bawang tigang siyung kabucal kulitipun, kagodhog ngantos umob, toyanipun kalih cangkir kakantunakên sacangkir, lajêng kaêmoran mabên. Sabên enjing kaombèkakên sasendhok nêdha, ngantos satêlasipun.
kombang ingkang nuju nêsêp mabên ing sêkar: tiga, wêtêngipun kalêbêtan mriyos wêtahan
toyanipun kawayokakên sadalu, ing wanci enjing kaombèkakên.
sunthi, 7. bawang, 8. kêncur, 9. bêngle, 10. têmulawak, 11. kajêng tai, 12. ron ilèr kapanggang ing mawa, pamanggangipun sampun ngantos
1. ron tapak liman, 2. êmpu kunir, 3. lêmpuyang, 4. kêncur, 5. jintên cêmêng, 6. adas, 7. sarêm, kapipis lêmbat dipun toyani: 8. lôndha mêrang utawi awu, kasaring kaombèkakên.
ingkang taksih nèm, 9. ron balimbing wuluh, 10. babakan jambêlang, 11. ron bêsusu (= ron bêngkowang), kagodhog kaangge
3. Sakit nguyuh: manawi nguyuh botên kraos:
bawang sasiyung kapipis, katoyanan cokak Jawi, kaombèkakên.
4. Sakit nguyuh amargi saking ewahing impês (= wadhah turas):
1. pupus nanas ingkang taksih nèm tigang punggêl, 2. apu wôngka (= apu ingkang sampun garing lan atos, tumèmplèk ing papon) sami kapipis, katoyanan toya tawa sawatawis, kaêbun-êbunakên sadalu, enjingipun kaombèkakên, dangunipun gangsal kenjing. Wontên malih:
êduk kabakar ingkang ngantos gosong, arêngipun
XIII. Jampi sakit korèng, borok, sasaminipun.
lêmpung sabin kapopokakên, sadintên kaping tiga. Utawi:
1. atal, 2. walirang, 3. cabe bakaran, kapipis lajêng kakicik kalihan: 4. lisah klêntik ingkang taksih enggal, kalèlètakên ing tatunipun.
wit têtêr dipun êpe ngantos garing, lajêng dipun obong ngantos gosong, arêngipun kagêrus kaêmoran lisah gurih (= lisah klêntik ingkang warninipun ijêm) kalèlètakên tatunipun.
ron pare wana kawênyêt kaêmoran cokak Jawi, kakicik mangêt-mangêt kajampèkakên ing tatunipun. Tatu punika kêdah kakumbah rumiyin ingkang rêsik.
1. cabe tigang iji ingkang sami panjangipun, 2. kêtêpu (= katul ingkang lêmbat) kapipis ingkang lêmbat katemplokakên mawi kabuntêl. Sadèrèngipun kajampenan, canthêng wau kapijêt-pijêta rumiyin. Utawi:
1. isi kêcubung, 2. cabe, 3. sunthi, kapipis
brambang, kapipis lêmbat, kaêmoran: 6. toya jambe ingkang taksih nèm, kawêdhakakên ing panggenan sakit.
1. tinja tikus kagorèng ngantos gosong, 2. toya terong kopèk satunggal, kapipis kaombe sapalih,
ing tilasipun ingkang kaêntup wau. Utawi:
kapipis lêmbat, kawêdhakakên panggenan ingkang abuh.
1. bêngle pitung iris, 2. kêmukus kawan iji, 3. sarêm
XVI. Jampi sakit lumpuh sarta ngêrês linu.
1. ron ampon-ampon, 2. lung waluh, 3. apu wôngka (= intip apu ingkang tumèmplèk
lêmbat kaangge parêman. Wontên malih:
1. awu blarak, 2. awu wuluh, kapipis mawi toya tawa sakêdhik, kasaring kaombèkakên.
6. Badan sarta suku kraos gringgingên kados pêjah:
kêrikan singat sangsam dipun godhog kalihan arak, kaangge marêmi. Utawi:
1. Jambe wangèn ingkang sampun sêpuh, 2. gênje, 3. têmupêthak, 4. babakan widuri, 5. cabe, 6. mriyos sulah, 7. gadhung Cina, 8. laos, wawratipun kasami, kaêkum ing branduwin dangunipun sawulan, lajêng kagodhog mawi kaêmoran: 9. pala, 10. sêkar pala, 11. cabe, 12. cêngkèh, 13. kapulaga, 14. adas ingkang sampun kapipis lêmbat, 15. sêre ingkang sampun kadhêplok. Panggodhogipun ngantos umob, lajêng dipun asrêpakên kaangge marêmi tangan tuwin sukunipun.
7. SakikSakit. pating crêkot, tosan kados dipun kêrik-kêrik:
ing gadhung, gadhung wau dipun sigar, dipun krowaki ing têngah, nuntên dipun tangkêpakên malih, lajêng kabênêm, manawi sampun matêng, tiganipun katêdha katêlasakên.
1. uwos angkak, 2. kêncur, 3. bawang, 4. sarêm, kapipis kaangge parêman. Sadèrèngipun parêman, suku wau kagosoka bawang mêntah.
11. Sakit êrah mandhêg kraos pating srênut utawi pating crêkot:
1. klêmbak, 2. adas, pulasari,3. pulasari.
wêrak ingkang sampun kêcut kaombe ing wanci enjing, salêbêtipun gangsal kenjing.
7. Sakit bêntèr tis ingkang cangkêmipun kraos pait:
1. kajêng angin, 2. bêton nôngka kabubur mêntah, 3. kêdhawung, 4. tawon tutur, 5. kajêng
boyokipun. Sadèrèngipun dipun tapêli, sukunipun kawisuhana mawi wedang angêt.
bawang sasiyung, 4. lampês, 5. ron sèmbukan, 6. jintên pêthak, 7. kajêng angin, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan enjing sontên.
10. Tiyang sêpuh kraos sakit sangandhaping pusêr:
yuyu kabakar, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan.
amborèhi badanipun, lajêng dipun kêmuli ingkang rapêt.
gilinganipun, 22. ron galing, kapipis lêmbat kaangge amborèhi badanipun sakojur.
kapipis lêmbat kaangge amborèhi badanipun sakojur, lajêng dipun kêmuli, kangge tilêman.
9. Tiyang sakit guwayanipun alum, badanipun lêsu:
ingkang sampun nyipêng sadalu, kaangge amborèhi badan sakojur.
1. êbung kelor tigang punggêl, 2. brambang tigang iji, 3. sunthi, kamamah: kacêkokakên. Utawi:
1. klêmbak, 2. lêmpuyang, sami kaparud, 3. gêndhis batu, kacampuran toya sakêdhik, kacêkokakên ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha. Wontên malih:
1. ron sêmbung gunung, 2. kêtumbar, 3. mungsi, 4. gêndhis arèn, kagodhog kaangge ombèn-ombèn.
ingkang sampun garing, kaêjur, 2. tigan ayam mêntah, kapêndhêt pêthakipun kemawon, kacarub dados satunggal, kabuntêl mori pêthak, kapêrês ngiras
Ron wora-wari brit kamamah, kasêmburakên êmbun-
sujèn, kamamah kasêmburakên panggenan sakit.
9. Tiyang sakit sawanên tuwin sêkalor:
1. sêdhah ingkang sampun garing, 2. dringo, 3. bêngle, kamamah kasêmburakên ing purus.
1. ron têgaron, 2. dhêdhak, kamamah kasêmburakên.
1. ron krêmah ingkang têbih griya, 2. brambang, kamamah kasêmburakên panggenan ingkang thukul cacaripun.
las, 3. bawang tigang siyung, kapipis lêmbat katoyanan: 4. cokak Jawi ingkang sampun kêcut, kaombe ing wanci
Sampun nate sukêr, êlêt botên sukêr:
1. pandhan jalêr ingkang botên sêkar kapêndhêt dhangkèlipun, dipun oncèki, agêngipun kintên-kintên sapanuduh, 2. sêkar cêpaka ingkang taksih kuncup: tiga, 3. tlasih ingkang sampun alum satêkêm, 4. cabe nyadham tiga, 5. pace dipun oncèki sarta kakumbah [kaku...]
[...mbah] rêsik, lajêng kaêbun-êbunakên sadalu, sami kadhêplok dados satunggal, kawêwahan: 6. pantun kabakar kapêndhêt arêngipun, kagêrus kalihan: 7. toya tawa, 8. wêrak sakêdhik, kacarub dados satunggal, kasaring mori enggal, kaombe. Sadèrèngipun ngunjuk jampi, kêdah siram jamas rumiyin, mawi têlêsan mori enggal, sarta kêdah ing dintên Jumuwah, dalunipun lajêng sacumbana, enjingipun ngunjuk jampi wau. Utawi:
kawak, 4. sarêm, 5. mabên, kathah-kêdhikipun kasami, 6. candu cako pangaos nêm uwang, kapipis dados satunggal
kêrikan singat kidang ingkang sawêg thikil, klêmpakipun kêrikan warni tiga wau saprasêkawan cangkir
1. kêtumbar, 2. mungsi, 3. adas, 4. pulasari, 5. jintên cêmêng, 6. sintok, 7, mêsoyi, 8. sêprantu, 9. bolong, 10. pucuk, ingkang ragi kathah, 11. ganthi, 12. jungrahab, 13. klêmbak, 14. majakan, 15. jakêling, 16. sidawayah, 17. kêncur, 18. jae, 19. laos, 20. bawang, 21. bêngle,
1. mriyos, 2. sêdhah panggih rosipun,
jarang), kaombe ing wanci enjing, sagêd nyarasakên pawèstri anggarapsari ingkang kirang sae wêdaling êrah.
Cangkok jangkang (kêpuh) punika angsaripun asrêp lan garing.
2. Jae kadhêplok lajêng kaêkum ing toya tawa ngantos tigang dintên, kasaring: kaêmoran mabên, kaombe, sagêd nyarasakên tiyang sakit watuk ingkang padharan sarta gorokanipun kraos sêsêk
sakit, sagêd ngicalakên bêlang wau.
2. Bawang kapipis, kapopokakên tatunipun tiyang kacakot utawi kaêntup kewan mawa wisa, sagêd nawarakên wisa wau sarta lajêng enggal saras.
3. Bawang kaêkum ing lisah wijèn, manawi sampun katingal jêne, lajêng kapêndhêt, kapipis, kausap-usapakên ing dakar ingkang kirang kiyat sarêsmi, sagêd dados kiyat.
title=Prembun,_Prembun,_Kebumen&oldid=178775"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten KebumenPrembun, KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan
‘Manungsa Kayu’, awit paraga awake kaya kayu, jejeg ora bisa ditekuk, tanpa
bisa mbungkuk lan lungguh. Dadi, kabeh perangane awake Sulami mung ngececeng,
awit kena lelara aneh sing durung ana obate. Kamangka kahanan kaya ngono kuwi
Manut ngakeh beja ora bisa diaya lan apes ora ... Sapepake
Obah Bebarengan Kampoeng Dolanan Dolanan, kanggone bocah,
mujud­ake bab sing lumrah katindakake ing padinan. Emane, saiki luwih akeh
bocah sing senenge nonton tivi utawa dolanan game ing piranti
elektronik. Bisa katin­dakake ing njero ngomah, ora kepanasen ora kudanan. Lan
umume, dadi padha lali wektu. Ora adus ora
kalodhangan nges­treni Ambal Warsane Yayasan Karmel Malang, antarane jama
9.00 Wib, ing Jl. Songgoriti Malang. Sadurunge aku wis mbungahi, merga bakal
ketemu kanca penulis/pengarang utawa Sastra­wan Jawa kang wis suwe banget ora
kete­mu. Dhek telung taun kepungkur, aku uga bisa melu ngestreni Ambal War­sane
Yayasan Karmel Malang mau. ... Sapepake
Muncul Watu Berundhak ing Gumuk PajanganUdan deres 16 Juni 2016 kepungkur njalari
saperangan Gumuk Pajangan ing Dhusun Makamdowo, Desa Sidomulyo, Kabu­­paten
Purworejo jugrug. Rahayune ora nganti ngebruki pomahan sacedhake apadene
ngakibatake warga ketaton. Longsoran lemah sadawane kurang luwih 75 meter,
dhuwur 100-an meter, ndadek­ake gumuk kaya kebukak. Perangan njero­ne kang
Gubernur Jakarta Tetep Ahok Apa Digenti Anies Baswedan?UDAN sing pijer nggrejih
kasil nuntasake kursus pambiwara kaping XIII. Taun wingi (2016) papan pasinaone
ana ing tlatah Kecamatan Bendungan. Seminggu kaping pindho, Minggu esuk lan
Rebo sore, 40% teori, 60% praktek.
ing antarane yaiku: Sekar lan Gendhing, Renggeping Wicara, Basa lan Sastra
Jawa, Adat Tatacara Jawa, ... Sapepake
Awit saking karsanipun kangjêng guprêmèn, ingkang kadhawuhakên dhatêng Radèn Kamil R.O.N. Ajung Insêpèktur
Wawênangipun ingkang nganggit sêrat punika kaayoman dening anggêr taun 1912 bab karang-karangan.
Sêrat punika inggih kenging katurun, kaêcap utawi kaanggit malih, ananging kêdah wontên sêrat palilah saking Commissie voor de
Tjariosipoen Djaka Santosa ... f 0,__ / R. M. A. Soeryasoeparta. Serat tjarios kekésahan saking tanah Djawi dhateng negari
Kalakuanipun têtiyang Jawi ingkang gadhah pakarêman madat.
Awit saking karsanipun kangjêng guprêmèn, ingkang kadhawuhakên dhatêng Radèn Kamil R.O.N. Ajung Insêpèktur Inlandsch onderwijs ing Samarang.
Sêrat punika inggih kenging katurun, kaêcap utawi kaanggit malih, ananging kêdah wontên sêrat palilah saking Commissie voor de Volkslectuur.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun: Papirus. Bêtawi. 1916.
Tiyang ingkang gadhah pakarêman madat, kenging binasaakên: botên wontên ingkang pinanggih sae, tiyang sae manahipun: dados awon, tiyang sêtya: dados dora, tiyang sugih: dados malarat, katrêsnan dhatêng anak bojo: dados suda, tarkadhang sirna babar pisan.
Sarèhning pakarêman madat, ingkang pinanggih namung adamêl sangsaraning badan, mindêng ngantos dumugi ing pêjah, tangèh sagêdipun manggih kamulyan saking pakarti wau, punapa botên prayogi pakarêman wau kasatru, ingkang sampun kalajêng madat kaundur-undur, awit sumêrêp kula namung banga Cina piyambak sarta ingkang sampun sugih andarbala, gadhah pakarêman madat: wilujêng mênawi bôngsa Jawi dipun padosana mawi ting, botên sagêt kapanggih, tiyang karêm madat kasinungan [kasinung...]
[...an] bêgja, sagêt mukti wibawa. Ingkang mêsthi kapanggih tur ambalasah pintên-pintên tiyang Jawi sami nandhang papa cintraka saking pakarêman wau. Wuh bôngsa kula têtiyang Jawi, mugi sami santosaa ing manah anyingkiri babaya ingkang gampil singkir-singkiranipun bilih dèrèng kalajêng. Isinipun dunya botên kirang kabingahan sanèsipun madat. Kula damêlakên cariyos lêlampahanipun tiyang ingkang gadhah pakarêman madat, dados dede dongèng utawi anggitan, nama cariyos lugu, sami nandhang papa cintraka saking gadhah pakarêman madat, kados ing ngandhap punika:
Ringgit talèdhèk punika ingkang kathah kawijilan anakipun tiyang sudra papa, mênawi sagêd kombul botên dangu lajêng sagêd dados tiyang sugih, lêrêsipun èngêt dhatêng kawijilanipun wau, anggêmèni kayanipun, angiwit-iwit têdhanipun, supados kasugihanipun sagêd lêstantun ing salami-laminipun ngantos dumugi ing pêjah, punika botên makatên, watêkipun rêmên angêcèh-êcèh [angêcèh-ê...]
[...cèh] yatra, saking gampil angsalipun, ananging sanadyan dipun awut-awuta mênawi awakipun taksih kombul dados kêmbang lambenipun tiyang sanagari, misuwur ing ngamônca praja, mênawi dipun nayubtayub (dan di tempat lain). pikantukipun yatra tombokan sadalu sagêd angsal 100 rupiyah, mênawi dipun ayub wontên ing pacinan namung dumugi: jam 2 epahanipun 25 rupiyah, mênawi siyang 15 rupiyah, katayub ngantos 8 dintên 8 dalu = 40 x 8 = 320 rupiyah, mênawi katayub dhatêng pasisir, langkah saking samantên. Mila ringgit kondhang enggal katingal sugih saking agênging kayanipun, nanging wontên amanipun ingkang murugakên sande tiyang.
Sapisan, ringgit punika mênawi mêntas katayub, sayahipun satêngah pêjah botên marêm namung dipun pijêti kemawon, ingkang sagêd ngenggalakên mantun sayah dipun sêrèti. Saya kathah saya sêkeca. Sarèhning botên kirang yatra, anggènipun tumbas jampi sayah (candu) inggih kathah, dipun dum-dumakên dhatêng ingkang sami nyêrèt. Botên dangu awakipun piyambak inggih lajêng nyakot nyêrèt, [nyêrè...]
[...t,] punika wiwitipun hama angrakêti, swaranipun lajêng erak botên buntas, wilêtanipun suda dening napas cêndhak, warninipun mantun ayu, katingal èstri nyêrèt, wusana suda larisipun, wêwah tadhahipun kasugihanipun enggal sirna kados kinêbat, lajêng dados tiyang awon rucah, nandhang papa cintraka, pêjah dados damêling nagari.
Kaping kalih mênawi kacandhak ing sakit, anggigirisi, ingkang sampun dados bêbahaning tiyang royal, bandhanipun enggal têlas kangge epah dhatêng dhukun, sarta dipun sêrèt nganggur, punika saya enggal dhumawah ing cilaka, pêjahipun botên ulês-ulêsan.
2. Nyêrèt, Anak Murang Sarak
Tiyang ingkang sampun kalajêng gadhah pakarêman nyêrèt, punika sampun mêsthi botên sagêd mêdhot, nyuda tadhah inggih botên sagêd. Sagêdipun mênawi kapèpèd, nanging badanipun inggih sakit, ginêmipun têlas, kados [kado...]
[...s] tiyang amêm, beda mênawi tadhahipun dipun indhaki, lajêng anggrècèk, ginêmipun warni-warni tanpa kèndêl, kasambi kalihan ngêlus-êlus bêdudan, dados tiyang gadhah kasagahan mêdhot nyêrèt punika dora.
Ênggèr: satinggale bapakmu, barang iki kabèh kaduwe ing aku, kowe lan adhimu. Lan kowe apa ora kapengin anggêntèni kapriyayèn. Karêpku kowe sakiki maganga, nanging mêdhota olèhmu nyêrèt, awit iku dadi laranganing nagara, abdi dalêm ora kêna nyêrèt.
Kula punika rumiyin mangke, puran-purun kemawon mêdhot punika.
Tiyang suwargi bapak kêsangêtên anggènipun nyuki dhatêng kula, kados tiyang dipun niaya.
Bapakmu aja ko catur ala, karsane bêcik. Kowe sing ora tampa. Ngêndi ana bapa gêthing marang anak. Saiki marènana budimu kang ambalasar, mêdhota nyêrèt. Iku sing nukulake dadi ora gênah.
Inggih, kula andhèrèk karsa sampeyan magang dhatêng parentah, nanging agêm-agêmanipun bapak kula suwun sadaya, magang mênawi botên
salangkung rupiyah kangge tumbas jampi dhatêng singsèh, sarta agêm-agêmanipun bapak kula suwun sapunika, benjing-enjing kula tapak sowan.
Apa ora krasa kêtagihan ana ing paseban, yèn olèhmu mêdhot durung suwe.
Kula wau sampun matur nyuwun arta patumbas jampi salangkung [salang...]
[...kung] rupiyah. Janji kalêbêtan jampi pêrmati punika inggih lajêng botên doyan nyêrèt. Mênawi kalêbêtan candu: nuntak.
E, eh, sêtijap têmên tômba mêngkono iku, biyèn-biyèn kowe kandhaa mênyang aku bae: takwèhi sing nganti ora kauningan bapakmu. Ênya, takwèhi dhuwit salawe rupiyah sarta agêm-agêmane bapakmu ênggonên kabèh, sesuk wiwita tapak seba.
Môngsa sagêda lajêng dadakan, kêdah jajampi rumiyin, dipun lêrêmakên wolung dintên, punika tanpa karaos sakiting badan.
Wong magang iku jam 8 esuk wis seba, ulihe jam 2, tanpa balanja mung ngangin bae. Iku kêna diarani wong nganiaya marang awake dhewe. Apa ing dunya mung wong magang bae sing kêbênêran uripe, cacak sing wis dadi priyayi, akèh sing sothal-sathil, dene sing aran kêbênêran iku mung wong nyêrèt, kang kêcukupan,
kalemahan ana ing kasur. Yèn wis mêndêm rasane kaya diiyun bandul, ora ana kanikmatan ing dunya kaya wong nyêrèt. Yèn wis mêndêm, rasaning ati kaya bisa nguntal jagad (kalintu, nguntal kêbul) panêmuku mung anggêre aku bisa ngapusi biyung, amaling bapa kang wis ora ana, bisa tumiba ing anak kabèh. Anake bapak mung loro. Aku, sijine wadon. Iku prakara gampang, gampang apus-apusane, apa sakandhaku amêsthi diturut.
Anak murang sarak sampun tapak magang, cariyose dhatêng biyungipun. Sayêktosipun namung kloyongan kemawon, kêsêl, mantuk, nyêrèt. Panganggènipun mabyor, dipun sukani pasangon sêtêngah"Sêtêngah"
rupiyah = 50 sèn. sêdintên, nanging tansah kirang, awit tadhahipun nyêrèt botên kenging kirang kalihtêngah sadintên. Sarèhning ngamaling bapa biyung namung dipun têdha nganggur, wah, dipun ulêri ing anak murang sarak, ingkang kathah dipun sêrèt, inggih enggal dhadhal.
Antawis sataun kalênggahaning bapa dipun gêntosi ing tiyang
Panèkêt, (nuju nyêrèt wontên ing salu panmapa)pandhapa. 1: kang bacut mawon cêdhak kula ngriki.
Napa êmpun olèh padikan jaran bêcik.
Sowan kula punika inggih badhe matur bab wêlingan sampeyan kapal sampun angsal, nanging taksih kula damêl wados. Ingkang gadhah cina Ngêpakan Tinèm,§ Tinèm, cêkakanipun dhusun: Jatinèm ing Klathèn. wulunipun jragêm taksih satunggal sisih, cirinipun satriya pinayungan, [pi...]
kula wastani suduk, botên sae, asring adamêl bilainipun ingkang gadhah, mênawi wontên tiyang badhe tumbas, sae kasade kemawon.
Mang nyêrèt dhisik, mangke mang tutugake mêlih.
Wah, cêmênganipun kandêl têmên mas nèkêt, kados cukitan piyambak bae.
Ênggih, dhasar cukitan dhewe, samang mathuk napa botên, nèk kula gawèkake dhewe sing tipis.
Ayang, anggèn kula mastani kandêl, saking mathuk.
Barêng jarane mang kon ngêdol, babahe pripun.
Wangunipun malênggong, dening sawêg rêmên-rêmênipun, tumpakanipun sakeca sae lambe manahipun. Gêla kula cacad cirinipun awon. Sawêg sagèlèng kula sampun kraos, kandêl sayêktos mas nèkêt.
Kula ênggih êmpun krasa, karodene niku dede candu ngêpakan, candu pêtêng olèh kula tuku saka kridhèh, têsih wujud apyun. Kula kothok
Gampang apyun pangaji sarupiyah, mang kênakake jarane dhisik.
Sampun kasêsa, cinanipun mênawi mirêng sampeyan ingkang badhe ngarsaakên tumbas, amêsthi mlangkring, sumêrêp mênawi sampeyan sugih.
Kêrta ajining jaran, wong dol tinuku rêga pintên.
Ingkang sumêrêp dhatêng ciri sae: kalih atus botên dipun awis.
Êmpun: ta, mang pêrlokake mrika sêdhela, napa
nèk sasat kenging dipêsthèkake, nêmu babaya, botêna disuduk, ênggih ditumbak tiyang, dados awis sing purun numbas, ewadene jêmbar-jêmbaring jagad botên ontên barang sing botên pajêng disade, nanging ênggih kêdah narimah tuna sawatawis.
Môngsa alama, tiyang tumbas ditêdhani ujuran.
niku kang jarane sing mang alêm bêcik.
K. Dhasar inggih punika mas nèkêt, sampeyan cacad pada wadananipun punapa awon, tumpakanipun kula aturi nyoba nitihi, punapa lunyu, manahipun sampeyan galedhahi punapa kêndho, lambenipun karaosakên punapa awrat, mênawi atur kula mlèsèt: kadukanan.
Nanging kêlarangên bangêt nèk nganti rêga 200 rupiyah, wani-wani kula nyêngka mung karo bêlah.
(Sampun mêndhêk manahing blantik, badhe angsal colotan 30 rupiyah). Bok kagalih yêktos atur kula wau, kiranga saking ancêr-ancêr kula: sampun kathah-kathah.
Êmpun botên bisa mundhak panganyang kula saka karobêlah, kula niki êmpun kêpatuh dol tinuku niku mung uni sapisan. Kaya wong dol tinuku apyun.
Kalampahan sade tinumbasing kapal rampung, cina sagêd sumêrêp yèn ingkang tumbas kapal satrunipun bêbuyutan, panèkêt sêmokêl, cina amanah, prayogi ngipuk dhatêng blantik, supados supêkêt kalihan panèkêt, blantik lajêng dipun undang, sarêng dhatêng dipun wicantêni. Sapunika Md. N.
gawene mung ngisêp-isêp wong kang padha wani ngrusuhi têng Ngêpakan, yèn olèh gawe olèh ganjaran.
Watêkipun tiyang nyêrèt janji dipun sukani melik, supe [su...]
[...pe] dhatêng ingkang sampun nyaèni, sanadyan dhatêng mitra darma inggih supe, ciptanipun, bêgja kêmayangan aku, dipilih dadi congsun, nyêrèt ana sing nadhahi, sabên sasi olèh blanja, tur kêna taksambi nindakake blantik, saya ora kêtara ênggonku dadi congsun ora digêthingi ing wong, wangsulanipun:
Winalês Md. N. Kula ênggih gêlêm nèk olèh pikukuh kamot ing layang
sampun nampèni blônja, sawêg sawulan, dèrèng angsal damêl, manahipun risi piyambak, sumêlang mênawi dipun pocot, ciptanipun, mas nèkêt bae takgawene wadal, kae sêmokêl gêdhe, yèn aku bisa olèh gawe sêpisan bae, sing gêdhe, amêsthi bakal lêstari ênggonku dadi congsun, mangan nganggur ing salawas-lawase. Lajêng dhatêng griyanipun panèkêt, sarèhning sampun têpang sae, botên dipun sigèni, lajêng sêrètan wontên ing pandhapa, kathah-kathah rêmbagipun.
Blantik, anu mas nèkêt, kula dhatêng nagari dipun boboti ing sadhèrèk pados barang, kula wangsuli gagah,sagah. kula sagêd madosakên barang yèn kathah sarta yèn yatra kenging kula tampèni rumiyin, punika sampeyan punapa sagêd anggalih.
Prakara ngotên niku botên gampang, kalih nèk tanggung-tanggung kula botên gêlêm.
Karsa sampeyan kados pundi, mênawi kula sagêd ngrêmbagakên.
Nèk kula gêlêm ngêtokake barang botên kurang saka 10 kati, sakatine mung kula culake 60 rupiyah, dadi ontên dhuwit 600 rupiyah, dhuwite kriyin, barange kèntun, utawa lung- tinampan.
Mênawi namung satunggal kalih, rêgi pintên mas nèkêt.
Niku êmpun tiba ingkul didol 75 rupiyah, nanging nèk kula, botên bisa adol siji loro.
Coba kula rêmbagipun rumiyin, mênawi angsal damêl kula sowan mriki sampun ambêkta yatra.
pukul 9 sontên dipun kèn nampèkakên dhatêng panèkêt sasampunipun tiyang ingkang badhe ambêkta barang dhatêng. Sarêng pukul 7 sontên, blantik dhatêng ing griyanipun panèkêt sarta sampun ambêkta yatra awarni
pulisi tiyang kalih dhatêng, dipun awadakên ingkang badhe nampèni barang, panèkêt lajêng mêndhêt barang saking pasingidan 10
pulisi dhatêng kanthi punggawa, pak panèkêt kacêpêng kabêkta dhatêng kabupatèn pulisi Klathèn, kalêbêtakên ing kunjara, prakawis kaurusakên katur ing nagari dalah pasakitanipun Panèkêt, kakunjara ngantos sataun sawêg karampungan, panèkêt kapatrapan paukuman nyambut damêl paksa tanpa karante laminipun sataun, kaukum ambayar dhêndha sèwu rupiyah, [ru...]
[...piyah,] punapa dene kapocot saking kalênggahanipun. Panèkêt sanadyan waunipun dados tiyang brèwu, agêng pamêdalipun, nyambi dados sêmokêl, sapunika kadadak dados tiyang nistha anandhang papa cintraka, saupami panèkêt botên gadhah pakarêman nyêrèt, amêsthi botên tuwuh manahipun rêmên dados sêmokêl, dados cilakanipun ngantos sagêd anyoplokakên kuluk, jalaran anggènipun gadhah pakarêman nyêrèt.
Cariyosipun tiyang sugih gadhah anak andhugal, nêlas-nêlasakên kasugihanipun bapa.
Juragan sugih ing Lawiyan (Surakarta) karan juragan Sèmèl gadhah anak namung satunggal jalêr, nama bagus Surasa, dinama-dama dening bapa biyung, dipun uja sakajêngipun botên purun sinau dhatêng kasagêdan, dipun pardi wangkot, kalajêng-lajêng ngantos dumugi jaka, saya andhugal botên wontên ingkang dipun èrèpakên, nêlas-nêlasakên barang, bapa biyungipun ngênês dipun rêsahi [rê...]
[...sahi] ing anak gantilaning manah, kacandhak ing
purun sapunika gadhah niyat badhe rabi, ingkang dipun rêmêni rabi talèdhèk, inggih lajêng botên kirang tiyang ingkang angombyongi, rêmên suka-suka mangan nginum, rêmên kêrêngan, dening sagêd main tangan (selat) dipun rencangi mitranipun lare ugal-ugalan, mila sakalangkung kajèn kèringan, polahipun saya andadra, botên sumêrêp dipun lumuhi ing tiyang.
Kasudagaranipun lajêng kèndêl, botên nyambut damêl, namung anjurungi kabingahan, wusana kêcandhak ing sakit [saki...]
[...t] èstri, lumpuh botên sagêd lumampah, katularan ing bojo talèdhèk, bojo lajêng kabucal, namung sampun kasèp, sampun kalajêng sakit, dipun usadani punapa-punapa botên sagêd mantun, sakitipun madal jampi ngrengan rintên dalu, ingkang sagêd mayarakên namung dipun sêrèti, dipun kathahi saya kathah mayaripun, inggih enggal kemawon nyakot nyêrèt agêng, rintên dalu namung wontên patilêman kalihan nênêdha ingkang miraos, sanadyan kasugihanipun kenging kadamêl nambak lèpèn Pepe, inggih enggal sagêd dhadhal. Bêgja juragan bèr lajêng pêjah botên panjang umuripun, saumpami botên tumuntên pêjah, amêsthi
mangkat, arta sêkêthip dipun gêgêm, dilalah wontên ing margi artanipun kêthip rêntah botên kraos, katungkul anggènipun ningali punapa-punapa ing margi, ingkang dipun tingali, sarêng èngêt pêrlunipun badhe tumbas candu, gêgêmanipun sampun pinanggih kothong, saking kagètipun lajêng nangis kalihan madosi artanipun kêthip ingkang rêntah, nanging botên sagêd pinanggih. Wongsal-wangsul turut margi ingkang mêntas dipun langkungi, badhe lajêng mantuk ajrih mênawi dipun srêngêni bapakipun.
Bapakipun sakalangkung angajêng-ajêng dhatênging anakipun, dening sampun kêtagihan, umbêl mèlèr, wahing tanpa kèndêl (punika watêkipun tiyang kêtagihan madat). Botên antawis dangu anakipun katingal dhatêng, enggal dipun pitakèni, êndi umplinge, suwe têmên, mau dadak apa.
Anakipun mangsuli: Dhuwite ilang ana ing dalan, takgolèki ora kêtêmu.
Kados punapa riwuting nêpsunipun bapa, wicantênipun: bocah kêna ing sibat, anake wong edan, (ngantos supe dhatêng wicantênipun piyambak), anakipun dipun têmpiling sakayangipun ngantos kalayaban, katungka bojonipun dhatêng, sumêrêp anakipun dipun têmpiling, pêtrèk-pêtrèk murinani, wicantênipun dhatêng ingkang jalêr: "Kowe apa edan, nabok bocah ora nganggo duga, nganti klayaban. Ingkang jalêr saya wringutên, ingkang èstri dipun tabok sakayangipun, panonipun ngantos sumrêpêt, trêngginas lajêng angrukêt ingkang jalêr sarwi wicantên, "Bacutna wong edan, yèn ora sida modar kowe, aja koarani aku." Ingkang jalêr pringisan, sarta sambat angruntuh, "Wis-wis mbokne culna, aku wis kapok." Lajêng dipun culakên, dipun pitakèni, iki mau kowe kêsurupan apa, dene nganti kaya wong edan, kolu naboki anak bojo.
bojo, dadi kaplokan, wadine kowe kêtagihan, ênya tadhahmu sadina rong umpling, mau taktukokake, cêkrokên sing nganti mlukèk.
Êndi, wong wis kêtagihan ngene: kok, lajêng mapan dhatêng patilêman: nyêrèt.
Punika watêkipun tiyang nyêrèt, kanêpson ingkang sawêg
Iya: aku sangonana srupiyah bae.
Kogawe apa dhuwit srupiyah, mêngko iya kogawe tuku candu.
Mbok modar ta, wong dikandhani arêp mêdhot, pijêr dipaido bae.
Lampahipun dumugi Bêkonang kraos kêtagihan, lajêng kèndêl wontên ing wande: pawedangan, tumbas candu kalih umpling kasêrèt têlas, taksih kirang tumbas malih kalih umpling êngkas kasèrêt têlas, ulatipun mangar-mangar sampun karaos mêndêm, arta panumbas wedang sarta panganan dipun bayar lajêng dhatêng griyanipun bakul sinjang ingkang badhe dipun purugi, nanging pinanggih sêpên, griya dipun kancing saking jawi, pitakèn tangganipun, dipun wangsuli kesah dhatêng nagari, dados dhapur kêtlisipan lampah, kêdangon anggènipun nyêrèt wontên wande, sarèhning badhe kadangon dipun êntosi, sae lajêng wangsul mantuk kemawon.
Kacaryios bakul sinjang ing Bêkonang sampun dumugi ing nagari sarta sampun pasokan kakantunanipun arta wande dhatêng juraganipun, tuwin sampun nampèni wade malih ingkang badhe kasade, dados nama ngalap nyaur. Bakul sinjang dipun pitakèni kalihan juraganipun:
Niki wau kula kèngkènan raka dika têng mrika, ngenggalake
Iya bisa, nanging nèk kowe wangune ora bisa kaya bocah.
Iya, nanging atiku krasa, kokira taktukokake candu.
Sukur yèn wis tumanja kotukokake candu, dene raimu wis mangar-mangar.
La bok modar sêg: ta, yèn taktukokake candu, wong ilang têmênan.
Ya wis, wong wis ilang, padha bae karo kotukokake candu, nanging aja dhêmên supata, saru dinulu.
La wong kaku atiku, apa-apa kopaido.
Anane wong dipaido iku: goroh. Coba jajal-jajala têmên, ora-orane takpaido, saiki aku arêp caturan têmênan karo kowe, kowe bojoku cilik mula, wis patutan loro lanang wadon, si gêndhuk wis bisa ngrewangi aku mênyang Kuwadeyan, olèhku nyambut gawe sêmpulur, iku iya saka brêkahmu, kowe aja sok dhêmên ngrusuhi jupuk dhuwit tanpa têmbung.
Mênênga dhisik, taktutugne clathuku, lan aja supata manèh, aku ora ngandêl, lan mundhak dadi saradanmu ala, disigèni mênyang tôngga têparo.
yèn karêpmu mangkono, aku iya mung nurut.
Bok sudagar lêstantun anggènipun rarayatan, nanging pak sudagar punapa marêm dipun cadhongi kalih umpling: botên, akalipun wontên kemawon, ingkang murih angsal yatra saking bok sudagar lêpatipun alus, inggih dipun kasar, tadhahipun pancèn agêng, botên cêkap sarupiyah, bok sudagar susah manahipun, tansah dipun rêsahi ingkang jalêr, kêcandhak ing sakit cêkèk (tèrêng), botên sagêd nyambut damêl ngantos sawatawis wulan, wusana pêjah. Lêrêsipun tiyang kapêjahan semah, susah, nanging pak sudagar: botên, Malah bingah lajêng ngaji pupung, nyêrèt rintên dalu botên mawi kèndêl, barangipun dhadhal têlas dipun sêrèt, dalah griya gusis sampun dipun sade, anakipun kêkalih dipun burak, sami pados panggêsangan piyambak-piyambak, sarèhning sêrètpun agêng, enggal kasarakatipun, ngapus-apusi, sampun botên sagêd, dening sampun gônda awon, wusana ngêmis, lajêng kêcandhak sakit, pêjah wontên purug [pu...]
[...rug] botên ulês-ulêsan, dados damêling ingkang kanggenan.
Punipunika. watêkipun tiyang nyêrèt, sanadyan dipun cêkap, inggih mêksa taksih kirang, marêmipun mênawi sampun sande tiyang salêbêtipun sakarat.
Wontên abdi dalêm panèwu ngajêng, agêng pamêdalipun, dhasar gêmi nastiti angati-ati, mila enggal sugih nanging gadhah pakarêman nyêrèt. Sarèhning tiyang nyêrèt punika amboborosi, botên sande badhe nyuda kasugihanipun, pamikiripun amurih langgêng, sukur bage malah wêwah, kêdah dipun kanthèni anggaota, nanging panggaotan punapa ingkang pinanggih sae, botên wontên ingkang ngungkuli kêjawi namung sade apyun pêtêng, laris, daganganipun enggal têlas, angsal bathi kathah, ing petang tikêl kalihan pamêdale anggènipun dados priyantun, kuciwanipun dados awisanipun nagari. Nanging tiyang ingkang kenging ing dakwa sade apyun pêtêng ngantos katrap [ka...]
[...trap] ing paukuman punika tiyang ingkang tanpa budi. Mênawi tiyang mangrêtos môngsa makatêna. Kêndêling pamikir saèstu badhe kilak apyun pêtêng dhatêng Rêmbang utawi ing Juwana, ing ngriku kadhatoning apyun, lajêng pados tiyang kang dados patèn-patèn, dipun opahi kathah, tiyang gangsal dipun bêktani yatra 1000 rupiyah, wangsul saking purug ambêkta apyun: wilujêng dipun sade ècèran, kumrubut tiyang tumbas, kados tumbas dhatêng ngêpakan, dèrèng sawulan apyun kilakan sèwu rupiyah sampun dhadhal, têlas, kapetang pikantuk bathi tikêl, punika apyun kasade jangan, botên dipun plangkring, saiba dipun sarèhakên saya kathah bathinipun, sampun saèstu kemawon tuman, kados kirik dipun pakani kêtan.
Sarêng sampun kèndêl sawatawis dintên lajêng kèngkènan malih, dipun tikêli kados ingkang sampun, inggih sagêd wilujêng malih, nanging sampun anggônda dipun sujanani parentah kantor, griyanipun kêrêp dipun galedhah, nanging botên nate kêcêpêng barangipun, saking rêwite pandèkèkipun,
dangu-dangu wontên ingkang sagêd kacêpêng dipun akèni gadhahanipun, tiyang ingkang dados patèn, punika ingkang kalêbêt ing kunjara dipun ukum, sarta manah anak bojonipun ingkang wontên griya. Luwaripun saking paukuman dipun ganjar yatra kathah, dados priyantun wau botên nate kenging prakawis, kajawi namung kagêpok ing raos, botên dados punapa, sawêg linulu dening Allah, tindakipun awon mbotên nate kasandhung.
Kangjêng parentah agêng ingkang soca bathara, kala panjênênganipun
panèwu ngajêng, inggih namung dipun layakakên ing kathah. Sarèhning taksih sugih sampun dados priyantun, panggaotanipun sade apyun pêtêng saya dipun santosaakên, botên dados priyantun botên dados punapa, botên dipun manah sudaning ajinipun, inggih damêl sudaning ajrihipun tiyang ingkang pinitados.
Lampah ingkang pungkasan dipun kêtog, gandhahaning yatra sakantunipun dipun sêdayaakên, kirangipun anggêntosakên barang, kalêmpakipun yatra gunggung 5000 rupiyah, katampèkakên dhatêng pangajênging lampah tiyang kakalih, ingkang sampun kacihna sêtya tuhunipun dhatêng priyantun wau sarta sampun nandhang sumpah, namung ngêntosi kalêmpakipun bau tiyang 8 lajêng mangkat, sarêng dangu dhatêngipun, dening pancèn botên dipun bejani, lajêng dipun susul dening pangajêng kakalih, botên sumêrêp mênawi pangajêng kakalih sampun sakaot botên badhe kesah tumbas apyun pêtêng, badhe ngapusi yatra ingkang sampun dipun tampèni, yatra dipun palih lajêng kadamêl sopyan-sopyan.
Kados punapa kagèting manahipun priyantun wau sarêng sumêrêp dipun ulêsi, sanalika kados tiyang gêndhêng, calumak-calumik wicantên piyambak, sarta sampun kalajêng tadhahipun nyêrèt agêng, kala jibar-jibur sugih yatra sugih apyun.
Botên ngantos dangu dhumawah ing kamlaratan, griyanipun [griyanipu...]
[...n] kasade, lajêng mondhok-mondhok saênggèn-ênggèn, tadhahipun mantun agêng dening sampun dhumawah ing papa, nanging botên marêm dipun sêrèti sakêdhik, pêpuntonipun lajêng santun gêlar, nguntal kalèlèt, punika ingkang sagêd
wêtêngipun sampun mêlêng-mêlêng, watêkipun tiyang nguntal kalèlèt mbotên kenging kandhêgan, lajêng sakit wêtêng dadakan. Nuju satunggal dintên sakit panas, botên sagêd pados kalèlèt piyambak, kèngkènan ngepah-epahi, nanging mêksa botên angsal, muring-muring botên kantênan dhawahipun, mlampah pados piyambak botên sagêd, badan saya lêsah susukêr sampun wiwit mili, botên dangu puput yitmanipun, pêjah botên ulês-ulêsan, dados damêling nagari.
Samantên dhêndhanipun tiyang karêm madati, tur linampahan ing tiyang sugih, watêkipun gêmi nastiti angati-ati, kêsandhung ing lampah dados tiwasipun.
Saking pandamêle tiyang sêpuhipun, ngatos dumugi bibar têtak, lêt kalih taun pêjah andalinding.
Ki Tapraya ing kampung Gapyakan, ondêr dhistrik Sêrêngan, kitha Surakarta, gadhah anak jalêr
gadhah kauntungan sarupiyah, dipun sêrèt ingkang kawan wang, bibar nyambut damêl sontên lajêng nyêrèt ngatos satêlase tadhahipun. Nuju satunggiling dintên anakipun sakit botên sagêd tilêm, lajêng
dipun akêpi urung bêdudan ingkang mêntas kangge [kang...]
[...ge] nyêrèt, supados dipun sêrot kakantunaning kêbulipun. Lare dipun akêpi bêdudan
taun, sampun sagêd nyêrèt piyambak tunggil sabantal kalihan bapakipun. Lare sakalangkung nurut sarta trisna ing bapa tinimbang kalihan biyungipun, bapa inggih sakalangkung trisna, dene anakipun taksih alit sampun sagêd nyêrèt. Mênawi
karijêkèn, sarêng ngumur 14 tahun dipun têtakakên, nanging lare wau kêsèd, botên srêgêp kados bapakipun.
Nuju wontên pagêbluk agêng, bapa biyungipun Paya dipun têdha ing pagêbluk, pêjah sarêng sadintên. Ing batos, pun Paya bingah badhe anggadhahi barang tilaranipun tiyang sêpuhipun, kadugèn sakajêngipun, botên dipun panci kados sabênipun. Samantên awoning manahipun tiyang nyêrèt, bingah dipun tilar pêjah ing bapa biyungipun, dening badhe nampèni barang
Paya ngêlambrang tilêm wontên ing bambon. Têlas ing yatra dhumawah ing papa. Botên sagêd nyambut damêl, botên pajêng suwita, pêng-pênganipun lajêng priman, pawitanipun sagêd ura-ura, gadhah apalan sawatawis inggih ragi lowung, angsal-angsalanipun kenging kadamêl tumbas candu, sarèhning taksih sêgêr kêsarasan, awit tasih sagêd nglampahi padamêlan ngêmis, kêsupèn mênawi tiyang gadhah sêsandhungan kenging ing sukêr sakit mulês ngêlu. Pun Paya kêcandhak ing sakit wêtêng, dening rêsah ing tadhahipun sarta
dipun rubung ing lalêr, botên dangu pêjah dados damêling nagari.
Punika lêlampahan sayêktos, griyanipun Ki Tapraya cêlak kalihan griyanipun ingkang nganggit. Kala pun Paya taksih ngumur 8 taun, dolan dipun tumbasakên [tumbasa...]
[...kên] cêmêngan sarta lajêng dipun kèn nyêrèt, rinubung ing tiyang kathah, patrapipun lare ngumur 8 taun nyêrèt, dhasar prigêl angrêmênakên tiningalan.
Wontên priyantun sugih dening agênging pamêdalanipun lênggahipun siti dhusun 5 jung, ngalêmpak dipun palihakên sadaya, mênawi gadhu papajênganing pantun, palihanipun sagêd tampi yatra 2000 rupiyah, walikanipun 1000 rupiyah, dados ing dalêm sêtaun 3000 rupiyah. Padamêlanipun namung sowan dintên Sênèn Kêmis, punika kêrêp pamit, caos pitung dintên sapisan, kajawi Pajang Pasisir botên mêsthi sataun sapisan, awit saking kêrêpipun nganggur, dados malah kêsèd dangu-dangu kacandhak pakarêman nyêrèt, ngêbêb botên wontên kèndêlipun, kèndêl-kèndêl manawi sampun arip lajêng tilêm, tangi tilêm wiwit nyêrèt malih ngantos samêndêmipun.
Sanadyan priyantun wau: waunipun sugih, sarèhning babasanipun dipun bucali, inggih lajêng enggal malarat, lênggahipun [lêng...]
[...gahipun] siti dipun gantosakên utawi dipun têbasakên sampun têlas sadaya, punika ingkang anjalari enggal malarat, dening tanpa pamêdal, barang ringkês barang isining griya dalah sêmbêt têlas dipun gantosakên bur sadaya. Lajêng wiwit pandhapa, pringgitan, gandhok, dalah pawonipun dipun sade. Olah-olah wontên ngèmpèr griya. Regol dalah pagêr banonipun sampun dipun sade rumiyin kantun griya satunggal sawêg dipun pabênakên
poprok, lajêng kaundur saking kalênggahanipun mantri. Sampun saèstu botên kenging winiraos susahing priyantun wau. Rêmbagipun sade griya angêbrêgi dipun lajêngakên, angsal rêmbag kadadosan katumbas ing Cina ingkang sampun dipun sambuti lêbêtan sarêman sabên dintên, utawi bot-botan, katumbas f. 500 rupiyah. Kalêmpaking sambutan wit dalah sarêmanipun ingkang kêdah dipun sahi f. 200 rupiyah,
angsal manjêr f. 100 rupiyah, jangkêpipun ingkang f. 200 rupiyah manawi sampun pasrahan kauningan parentah.
Tiyang kasusahan ingkang makatên, lêrêsipun prihatos agêng, mênawi tiyang nyêrèt: botên kados priyantun wau ingkang dipun èngêt-èngêt badhe tampinipun arta manjêr 100 rupiyah, sarêng sampun tampi, punapa ingkang dipun pêrlokakên rumiyin, botên sanès lajêng tumbas candu satail, punika kêkêncêripun sagêd anêntrêmakên manah. Mantuk saking ngêpakan wanci jam sontên, lajêng nyêrèt ngantos samêndêmipun, lajêng thukul gagasanipun, artanipun 100 rupiyah sawêg kalong rêginipun candu satail 14 rupiyah, malorok wontên ngajênganipun tilêman, dipun lêkêr awarni rupiyah sadaya, ing têngah lêkêranipun arta cêpuk candu sawêg kalong sakêdhik, badhe wêwah malih 200 rupiyah. Pangunandikanipun: dhuwit 300 ora sathithik, yèn dak gawe kulak apyun mênyang Singgapura ing kana taktuku murah, ing kene dak dol larang, apêse tikêl, tarkadhang bisa têkuk gulung, ora nganti sataun aku wis
gampang, ananing wong adol apyun kacêkêl, banjur diukum, iku saka bodhone dhewe, ora bisa andhêlikake panyimpêne apyun. Yèn aku môngsa bisaa kawruhan, takdokok ing jaratan growong, takjukuk saka sathithik bae, banjur taktampakake marang sing arêp tuku. Lung barang, lung dhuwit, wis ora ana prakarane manèh, dene sing luwih pêrlu,
bilih sawêg mêndêm, kaconggah angêpêl jagad, kuciwanipun mênawi sampun ical êndêmipun, anglumpuruk kados kapuk, wangsul kêtagihan lajêng nyêrèt malih, santun gagasan.
Kasusahanipun ingkang mêntas sinandhang sampun sirna dening gagasan salêbêtipun mêndêm.
Tiyang mêndêm tike: mumêt botên sakit, awakipun kados dipun bandul, mripat mêrêm botên sagêd, tilêm, awak saha sirah kraos gatêl, tanganipun tansah wik-wikan, utawi kukur-kukur saking gêrahuyang, tangan botên sagêd kèndêl.
Priyantun wau sampun mêndêm angggènipun nyêrèt lajêng damêl colok kangge anylomodi lêmut ingkang mencok wontên ing klambu patilêman. Saking weyanipun, kêlambu kêslomot ing colok, murub akantar-kantar, latu dhawah ing kasur mubal anyalat gêbyog anglonjok dhatêng payon sirap. Sami sanalika dados karang abang ludhês, têlas griya satunggal, rahayu botên sagêd nular dhatêng tangga. Dening kathahipun tiyang tandang tulung, taksih sontên, wancinipun tiyang nêdha. Kocapa priyantun wau ingkang kamanah namung icaling candu, yatranipun sami katut kabêsmèn.
Cina ingkang potang botên siyos anjangkêpi panumbasing griya kirang 200, dening griya sampun kobong, namung narimah angsal pemahan punika: karta ajinipun,
100 rupiyah, manjing yatra ingkang sampun dipun tampèni. Priyantun wau kesah saking ngriku, mondhok ing griyanipun sanak sadhèrèk, ngolah-ngalih pundi ingkang dipun sênêngi. Nanging sarèhning gadhah pakarêman nyêrèt, awis ingkang purun numbasakên, wusana kêcandhak ing sakit wêtêng, ambubucal rah umbêl, antawis 8 dintên pêjah, dados damêling sanak sadhèrèk. Kathah lêlampahanipun tiyang nyêrèt ingkang gadhah sangsara, punapa kenging dipun kêpengini. Suprandosipun, kathah ingkang kagiwang manahipun rêmên nyêrèt, dening musthikaning kêbuling ngalam dunya, namung kêbuling candu ingkang eca
kaliwon panèwu mantri sasaminipun kathah ingkang gadhahi pakarêman nyêrèt, ingkang kathah abdi dalêm jawi, dening kênganggurên, [kêngang...]
[...gurên,] kathah pamêdalipun, mênawi nuju jagi nagari (= saos), wontên pasowan kapalan ing ngalun-alun lèr, nganggur kemawon, dangu-dangu ngantuk, lajêng ngaso dhatêng gêdhong: tilêm. Punika ingkang murugakên dados nyêrèt. Tinimbang tilêm sae mawi sawêg lênggah, nyêrèt, dene jampi sayah, jampi mênawi mangke sayah sok sampuna ajajampi rumiyin. Punapa punika ingkang nama babasan: pupur sadurunge bênjut.
Sarèhning awisan kêncêng, mênawi nyêrèt wontên ing griya: umpêtan, botên kasumêrêpan tiyang, kadangu ing parentah: mungkir. Dados anggènipun dhêlikan nyêrèt botên nate konangan ing parentah, nanging warnanipun sampun mratandhani yèn nyêrèt, lambe biru, yèn watuk ngêdalakên riyak, warninipun cumut-cumut, dening botên nate adus, untu pethak anggadhul dening botên nate nginang. Ingkang trêsna asih dhatêng badanipun, namung anak bojonipun piyambak, punika mênawi taksih kasakmêtan, nanging mênawi kacingkrangan inggih dipun cantên awon, tega kasarakatipun anak bojo.
Wadana kaliwon ingkang kakarsaakên ing parentah tumut nyêpêng paprentahan, sarèhning unduripun sowan ing wanci sontên, kêrêp katamuwan para agung sarta para tuwan ingkang nawung pêrlu, akalipun supados botên kapintênkakintên. anggènipun nyêrèt: ethok-ethok sêmbahyang, maghrib dumugi ngisa ngêbêb nyêrèt, wontên ing gêdhong pasalatan,
ingkang dhatêng, yèn dhatêngipun jam 5, 6, 7, inggih dipun wangsulakên utawi dipun aturi ngêntosi ngantos jam 8, awit prayagung
sabakdaning sêmbayang. Dangu-dangu inggih lajêng misuwur, yèn sêmbahyang magrib dumuginipun ngisa punika sayêktosipun nyêrèt, dados nama awon wau saking pandamêlipun piyambak. Prayagung wadana kaliwon mênawi namung kagungan pakarêman nyêrèt, botên [bo...]
[...tên] dados malarat, malah wontên ingkang sugih, dening agênging pamêdalipun wah botên kagungan pakarêman liya, nanging risaking sarira: mêsthi tarkadhang botên sagêd yuswa panjang. Dene priyayi panèwu mantri kathah ingkang kasarakat, dening pamêdalipun botên nyêkapi, risaking badan: botên sanès, sarèhning kaca bênggala botên kirang, punapa lastantun botên mawi kaca kemawon.
11. Priyayi Nyêrèt Rabi Bakul Sugih, Dados Cilaka Bakul Sugih Gêmi Nastiti Dipun Warahi Nyêrèt Ugi Dados Cilaka. Lêlampahanipun Kados Ing Ngandhap Punika:
Tiyang bêbojoan priyayi angsal bakul sugih, pun priyayi pados bokongan kasaidipun anggènipun lumampah ing badan. Bok bakul pados nama kêpengin sinêbut bok mas bèi. Priyayi punika nyêrèt, nanging kadamêl wados. Bok bakul ngantos katambêtan botên [bo...]
[...tên] sumêrêp yèn ingkang jalêr nyêrèt, umpami sampuna sumêrêp, amêsthi botên purun dipun rabèni ing tiyang nyêrèt, awit gêthing sangêt dhatêng tiyang nyêrèt.
Priyayi punika ngantos rumaos kawêkèn anggènipun badhe mintêri dhatêng ingkang èstri, botên suka dipun têdhani yatra ingkang botên tumanja, langkung malih upami balaka badhe kadamêl tumbas candu, kajawi mêsthi botên angsal, inggih ugi badhe adamêl congkrah anggènipun bobojowan, ciptanipun: kapriye akalku bisane bojoku milu nyêrèt, awit yèn bisa tunggal pakarêman, amêsthi ngamale dadi ing sakarêpku.Aku mari dipanci kaya kang uwis, mari mati mung sêga iwak, panganan satenong. Pakêmpèse (candu) isih golèk dhewe nabyak-nabyak, dadi uripku dadi priyayi rabi wong sugih: tanpa gawe, awit isih kawêngku ing bojo.
Kacariyos bok bakul sakit ragi rêkaos, ngalèlèh tilêm ing kasur dipun têngga semahipun wontên ing ulon-ulon katingal marma, kalihan nyêrèt têmbungipun [tê...]
[...mbungipun] kadamêl cagak lênggah sampun ngantos tilêm, kalihan ngêbuli saking ngiringan. Bok bakul karaos sakeca dipun kêbuli, lês sagêd tilêm. Sarêng nglilir, nêdha dipun kêbuli malih, inggih lajêng dipun kêbuli. Têmbungipun "Coba akêpana sajêblisan, rong jêblisan bae, iku ngungkuli sing nganti kêplêkên, karo satêmêne aku wis aor, ajaa wêdi kowe, lan pêrlu mikir pulihe waras awakmu, wis ora taksêrèti,
piwulangipun ingkang jalêr. Rumaos saya ènthèng badanipun, beda sangêt kalihan dipun kêbuli. Ing sontênipun, malih sampun dipun cêpaki dhatêng ingkang jalêr, inggih lajêng nyêrèt kados ingkang sampun. Salajêngipun, salêbêting sakite dèrèng saras, sabên sontên nyêrèt, bok bakul saupami botên dipun sêrèti sampun kêtagihan, dados inggih sampun nyakot nyêrèt.
rupiyah, takgawe awèh dhukun utawa patukon cagak linggih sing padha ngêlèki kowe ana pandhapa.
Saupami dèrèng nyakot nyêrèt, amêsthi lajêng nêpsu, supenipun olan-olan dipun gantosakên, punika botên, malah akèn tumbas candu ingkang kathah, têmbungipun: Angsal mangsamang. tumbas candu: icir, saumpling-saumpling,
niku rak murugake boros, napa botên ontên tumbas sing radi kathah, sagêd angsal mirah.
Yèn tuku nyang ngêpakan, sing tailane ora ana, mung umplingan sing ana, rêga sakêthip, rong kêthip, patang kêthip, wolung kêthip, sing patang umpling dadi siji umplinge iya gêdhe.
Tuku pêtêng, sing adol cina totogan, satail rêga f. 16 rupiyah. Iku luwih enak lan luwih murah tinimbang candu ngêpakan.
dilarang, apa wong tuku candu pêtêng dadak dièthèng-èthèngake, digêgêm bae cêpuk sapira gêdhene, sing wêruh sapa.
Mang tumbas sing tailan mawon, murah raose eca: tose.
Mantunipun sakit bok bakul, sampun agêng sêrètipun, saya rukun anggènipun bobojowan, yatranipun [ya...]
[...tranipun] botên owêl-owêlan, kadamêl tumbas candu. Ananging botên dangu kasugihanipun dhadhal, anggènipun babakulan kêndho, wiwit botên pinitados ing juraganipun, dening kêrêp nyidrani jangji, wusana botên dipun andêl.
Bok bakul rêmbagan kalihan ingkang jalêr, têmbungipun, "Dos pundi mas bèi,
nyewa pêngangge têmantèn dhatêng nyonyah Gêndhon, pangaos 5000 rupiyah, lajêng dipun gantosakên dhatêng nyonyah Samiyêl, pajêng 2500 rupiyah.Yatra katampèkakên dhatêng ingkang jalêr sadaya.
Kalampahan priyantun wau kilak apyun dhatêng Juwana, ambêkta rencang tiyang sakawan, lêstantun lampahipun dumugi ing Juwana, sarêng sampun bayaran sarta tampi barang§ barang têmbungipun tiyang dagang apyun pêtêng, têgêsipun apyun.
lajêng bidhal mantuk lumampah dalu, wontên ing margi kêpêthuk priyantun pulisi rundha, dipun pitakèni anggragap badhe lumajêng, pulisi trêngginas, tiyang gangsal sami kacêpêng sadaya, kêpalanipun ngakèn priyantun mantri: botên dipun andêl, inggih dipun tangsuli ingkang kathah-kathah, bêbêktanipun kagledhah, ambêkta apyun pêtêng, prakawis lumados dhatêng Sêmarang, prakawis kaurusakên, pasakitan dipun kunjara.
Bok bakul enggal mirêng pawartos yèn ingkang jalêr kabilaèn, kacêpêng wontên margi, sapunika kakunjara wontên ing Sêmarang, nanging botên sagêd manah prakawisipun ingkang jalêr, awakipun piyambak kalêbêt ing prakawis, kadakwa ngapusi barang nyewa gadhahanipun nyonyah Gêndhon, pangaos 5000 rupiyah kados ing nginggil wau. Bok bakul kalêbêt ing kunjara, prakawis tumindak wontên ing pradata, karampunganipun bok bakul katêtêpakên dosa
barangipun, kalêrês nêbus dhatêng nyonyah Samiyêl.
Ingkang jalêr karampungan wontên Sêmarang, kapatrapan paukuman nyambut damêl paksa tanpa karante laminipun sataun, sarta kadhêndha saha karampas apyunipun tuwin ambayar wragading prakawis, sangunipun kabêskup kangge mbayari dhêndhan saha waragading prakawis wau, rencangipun tiyang sakawan kapatrapan paukuman nyambut damêl paksa tanpa karante laminipun nyawulan.
Sarêng kauningan ing parentah yèn priyantun wau kenging prakawis wontên Samarang, sarta anglampahi paukuman nyambut damêl paksa, kapocot saking kalênggahanipun.
Lah punika bathinipun tiyang gadhah pakarêman nyêrèt, bakul sugih dados mlarat, tombok awakipun dados tiyang ukuman. Priyantun rabi bakul sugih dipun pocot, tombok awakipun dados tiyang ukuman.
Môngga kang mas, sampeyan dugèkakên, sampun mawi èwêd-pêkèwêd, mangke kemawon gêntos kula inggih sampun bêkta sangu piyambak, saking nagari, tirahan kala wau enjing, tur liwêtan piyambak.
Wo dene taksih sacêpuk kêbak, sasat dede tirahan ane.
Kala wau munjung, sampun kalong kula sês, kantun punika.
Wah, eca dhi liwêtan sampeyan.
Botên dhi, apyune pancèn eca, tumbasan saking pundi: dhi, kula tumut pajêng.
Saking Papahan, daganganipun kang Tapiyoga. Mênawi kangmas Tarso mundhut nêmpil, sakatos kemawon, kula [ku...]
[...la] sagêd nyaosi piyambak, botên sah kèngkènan dhatêng Papahan.
Kêkathahên: dhi, yèn sakatos, tiyang namung kula têdha piyambak, botên kula têmpilake kados si adhi, kula nêmpil saprapate mawon, pintên rêgine sakatose.
Sakatosipun 75 rupiyah, mênawi namung mundhut saprapat, 18 rupiyah langkung 9 wang.
Bok dipun dugèkakên rumiyin, kangmas, kula mangke-mangke mawon.
Anu, kangmas, tiyang botên gadhah pakarêman nyêrèt, punika, pamanah kula lêpat.
Sabên tiyang sampun gadhah pakarêman madat, manahipun lajêng têntrêm, botên
Lêrês, nanging botên sêpintêna cuwakipun, tiyang mangani, tur kêdasat dhatêng badanipun piyambak, beda kalihan babaya, madon, minum, main, kados atur kula wau. Tôndha yêktinipun, Cina-Cina singkèk, tuwin Cina pranakan ingkang sugih-sugih, sami nyêrèt candu, dene anyingkiri babaya wau.
Kados inggih lêrês: dhi, pamanggih sampeyan wau. Nanging tiyang madat punapa botên ambaborosi.
Dhasar inggih ambaborosi, nanging punika panyirêpipun babaya ingkang anggigirisi wau, tanpa panyirêp, amêsthi kambah ing bêbaya.
Lêrês, nanging kados pundi dayanipun sarèhning têtela ambaborosi, sanadyan namung saprakawis, inggih sagêd adamêl bilahi, beda bilih anggadhahi panggaotan kados satataning sudagar, punika lêpat ing ginêm, [gi...]
[...nêm,] sarèhning kula kalihan adhi alit-alit sami suwita ing ratu, sagêd dipun budidaya namung ngolak-alik lênggahipun siti, ingkang kathah cêpak kirangipun, murih kacêkap kados pundi, tingale pun adhi punika sagêd têntrêm.
Môngsa wontêna, tiyang sagêd têntrêm manahipun: kangmas, kula kalihan kangmas kesahan dhatêng dhusun punika botên sanès inggih sami pados bêtah dhatêng bêkêl, nanging katingal kula ragi têntrêm, kula mawi sambên nêmpilakên barang, sapunika kula inggih ambêkta, namung sakatos, badhe kula kèn nyadèkakên bêkêl, kêcriyos ing dhusun
mutowatos, awit botên kula lampahi piyambak.
Salêbêtipun kèndêl, wontên ing wande, kalihan sêrètan sarta omong-omongan, sampun dipun têlik kalihan congsun (mata-mata ngêpakan). Congsun enggal [engga...]
[...l] lapur dhatêng ngêpakan sanjang wontên tiyang ambêkta barang, punggawa pak enggal samêkta badhe gledhah kanthi pulisi. Lurah bêkêl kanthi jajar satunggal ingkang sawêg kèndêl wontên ing wande kagledhah, kapanggih ambêkta apyun sakati, sarta tike pêtêng. Tiyang tiga, lurah, bêkêl, jajar sami kaladosakên ing parentah kabupatèn pulisi Klathèn, sami kalêbêt ing kunjara. Sarêng kalapurakên ing nagari, sami kaundur saking kalênggahanipun, kajawi anggènipun nêrak awisanipun guprêmèn, inggih ugi anêrak awisaning nagari: abdi dalêm gadhah pakarêman nyêrèt. Prakawis katur ngarsa pulisi rol, tiyang titiga sami katêtêpakên kalêpatanipun ambêkta apyun mêntah botên langkung saking kalih kati, kaukum brakal.
Samantên sandhungipun tiyang karêm madat, sanadyan botên nglampahi, dosa nêrak awisaning guprêmèn, namung sasarêngan sêrètan, inggih ugi katut anglampahi ukuman, sampun malih ingkang pancèn anglampahi, [a...]
Tansah angob: botên sagêd tilêm, tansah brêbês mili: botên dipun srêngêni. Tansah wahing: botên kêri irungipun, tansah mêdal umbêlipun, botên pilêg, tansah muring-muring, botên wontên ingkang damêl jalaraning nêpsunipun. Sagêd dipun lipur sawatawis, namung dipun tilêmakên, ananging mênawi sagêd tilêm saliyêpan, kagêt sukunipun kados
dipun grujug ing pisuh, mantun-mantun nêpsu manawi sampun kambêtan kakasihipun sêkar jayakusuma: madat.
Sakitipun tiyang kêtagihan, botên mantun dening jampi, botên mantun dening pijêt, botên mantun dening japamantra, mênawi botên tumuntên angsal jampi, ingkang pêrmati, kalajêng sakit
sapele: dipun sêrèti, sami sanalika, saras.
Awit saking punika, sampun têtela têrang, botên wontên tiyang nyêrèt sagêd mêdhot, sarèhning katrisnanipun dhatêng madat anyamèni dhatêng nyawa, mila katrisnanipun dhatêng anak bojo sapele mênawi katimbang kalihan kakasihipun: madat.
Tiyang nyêrèt ingkang dados gêrma, lila anak bojonipun dipun tumbas ing tiyang, pamikiripun prakawis gampil, tur enggal rampung, sarta botên kalong-longan, botên dados punapa,
dhasar, saking watêking candu kakasihipun, utawi kenging kiniyas: waunipun watêk sae, sarêng nyêrèt, malih dados watêk awon.
Tiyang ingkang botên gadhah iman, mênawi rêmên dolanan tike, amêsthi nyakot, galaking candu ngungkuli sagawon [saga...]
[...won] edan, mila sampun cêlak-cêlak, mênawi dipun cawèl, aniwasi.
Botên namung trahing kartiyasa, sanadyan trahing kusuma, ingkang kacandhak ing sasakit madati, ical kautamanipun, thukul: nisthanipun, sae nênêdha utawi mumundhut karana Allah (ngêmis) dhatêng sadhengah tiyang ingkang kacêkapan, rumiyinipun kawrat sêrat, tipis-tipis taksih
mênawi kaparêng nyuwun jaran, utawi: têkaku: aku anjaluk dhuwit. Punika wontên sayêktos, botên namung upami kemawon. Lêlampahan kanisthan ingkang makatên wau namung kasandhang utawi linampahan dening tiyang ingkang karêm madat, tiyang mlarat sanèsipun, awis ingkang purun ngêmis, awit kabêtahanipun kenging dipun sabili ngantos sapikantukipun bêrah, utawi glidhig, nanging tiyang nyêrèt botên makatên, dening botên sagêd nyambut damêl rumiyin, madatipun kantun, kêdah madatipun ingkang rumiyin.
Dados tiyang ingkang sampun kalajêng nyêrèt, kenging dipun basakakên sande dandosan, dados sae pêjah tinimbang gêsang dados pocapan awon.
Piwulang punika namung tumrap dhatêng tiyang ingkang botên nyêrèt, mirisa dhatêng siksaning
kalihan begal, pangagênging kècu. Pancadhali sêrètipun agêng, dados bubujènganipun nagari, dening anglampahi kadurjanan
ngantos kawêkèn botên sagêd nyêpêng Pancadhali, kalampahan dipun byawarakakên sintên ingkang sagêd nyêpêng kaganjar yatra f 100 rupiyah. Botên antawis
Pancadhali wontên ing jawi kathah tiyang kapandungan, lajêng dipun byawarakakên malih kados ingkang sampun, sagêd konangan singidanipun dening pulisi, kinêpung wakul baya mangab, Pancadhali purun lawan, nandhang tatu bodhol ususipun, usus pinondhong kalihan lumajêng, umpêtan wontên urung-urung toya buk ing Jamsarèn, usus kalêbêtakên ing wêtêng, tatunipun kadalit ing talutuh jarak Cina, mêndhêt ing pajaratan, sacêlaking pandhêlikanipun, kabêbêt ing sêtagèn, sami sanalika sagêd pulih tatunipun, pampêt wêdaling rah, sontênipun malih sampun sagêd mantuk dhatêng pondhokipun ingkang dados kanthong angêmuli raganipun salêbêtipun dados bubujêngan, purunipun tiyang kanggènan Poncadhali: dening angsal kamelikan, angsal-angsalipun mamandung kapalih mênawi dèrèng angsal padikan mandung: nganggur, têdha dipun sanggi dhatêng ingkang kanggenan.
Poncadhali punika misuwur bèrbudi wutah ati, mênawi [mêna...]
[...wi] angsal angsalan mandung dipun dumakên dhatêng kawanuhanipun, mila tiyang kathah ingkang asih sami rumaos kadanan kasaenan, angêl kêcêpêngipun, dening kathah tiyang
sapantêsipun, mibêra kados kupu Pancadhali inggih lajêng kenging kêcêpêng malih, kinunjara dipun piyambakakên, suku dipun balênggu, botên sagêd nyêrèt, kala dipun kunjara rumiyin sagêd nyêrèt saking pitulunganipun mandhor, sapunika: botên, dening kêncênging panjagi, tiyang nyêrèt dipun pêdhot dadakan, Poncadhali tanpa karkat, botên kuwawi anjunjung kuping, sêrat karampungan anggènipun nglampahi kadurjanan rumiyin, kadhawuhakên, Poncadhali katêtêpakên dosa, ing wanci dalu mandung, ing griya ingkang dipun anggèni tiyang, sarana pangrisak saking jawi lajêng ambandrèk pêti arta, mêndhêt arta salaka kalih kampil f. 1000 rupiyah,
dharat, ambêgan mêlar mingkus pêdhot napasipun saking sangêt kêtagihan.
Wurudawa, punika tiyang karêm ngombe inuman kêras, tanpa môngsa pangombenipun sarta ngantos mêndêm kados ta: ngombe wanci enjing dèrèng kambêtan punapa-punapa, mêntas nêdha dipun ombèni ing inuman kêras, punika ngrisakakên badan, badhe cêndhak umuripun.
Ingkang prayogi tiyang Jawi punika botên ngombe inuman kêras, kajawi dados awisaning agami, hawanipun tanah Jawi panas, dados tumbuk sami panasipun, botên sae, lan pancèn botên eca raosipun [raosi...]
[...pun] mênggahing tiyang ingkang dèrèng nyakot, katôndha mênawi ngombe lambenipun nyungir, lajêng idu cah cuh, sawênèh dipun gonkorgontor. ing wedang supados ical paitipun, suprandosipun sarêng sampun nyakot kabelan, gadhah raos eca dening wontên candu (alkohol)ipun ingkang mêtagihi.
Watêkipun tiyang mêndêm, namung pinanggih awon, awit saking gampiling wêdalipun lesan, purun ambikak wadinipun bandara, malah wadinipun piyambak kaèwèr-èwèr kadamêl pameran, sami kalihan êndêming madat, durjana mêndêm nyêrèt, ngocèh anggènipun mêntas mandung angsal-angsalan, inggih saking gampiling wêdalipun lesan dening êndêm wau.
Êndêming inuman kêras botên namung ngrècèhakên wicantên, inggih ugi sagêd damêl pasulayan rêmbag tuwin kêrêngan, andhakanipun tabokan lajêng gêlut ngantos dados pisahan, turkadhang namakakên dadamêl, ing salah satunggalipun nandhang tatu utawi pêjah, wusana dados prakawis raja-raja, icaling êndêm rumaos kaduwung
nanging kasèp sampun wontên salêbêting kunjara, tur mêngsahipun kêrêngan mitra darma, botên nate sulaya salami-laminipun, sulayanipun kêdadak ing êndêm ingkang botên dipun niyati.
Tiyang karêm minum, dados wurudawa, ingkang pinanggih ical kukuwatanipun, botên kuwawi lumampah, têbih, lampahipun sêmpoyongan, lajêng kêcandhak ing sasakit bubucal rah umbêl, botên saras dening jampi, wusana pêjah.
8. Bayi Nyêrèt saking pandamêling tiyang sêpuhipun, ngatos dumugi bibar
soale sing wingine wajib sinau mung 9 tahun kie dadi 12 tahun, tapi nek dideleng sekang kenyataane yah antara programe karo prakteke nang lapangan
klenger sekang ndi jal nek bagine wong kaya inyong. Mending ora usah dadi sarjana mbok, sikii bagine wong sing ndwe penghasilan Mandan duwur lah
sing nembe arep mlebu SMA utawa SMK, ya pancen ora kaya wong kuliahan biayane, tapi
kudu nyilih jentike wong sedesa ndean, akeh retung,
mungkin urung dwei rejeki sing madan lwih nang sing gawe urip.
Seolah – olah kue pendidikan nang Indonesia kue dweke wong sugih, karena biayane banget larange sih, nek wong sugih kan esih bisa nyanggupi kan,lha siki nek wong sing kurang, kere lah kasarane mbok kaya ora olih
kaya nggone wong sugih tok, wong kere ya ora olih
Ngampurane ya sedulur mbok tulisane inyong kie madan janjian, saestune kie aku njaluk ngampura, ketemu maning ngesuk – ngesuk nang jublegan banyumasan karo judul sing beda. Pareng sedulur sekabehane.
Sêratipun pangagênging parentah karaton dhumatêng pangrèhing Narpawandawa.
Sêrat katitimasan tanggal kaping 11 Dhesèmbêr punika, sampun kula tampèni sarta sampun lajêng kula caosakên konjuk kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang
anggènipun jumênêng dalêm dados pangayomanipun Narpawandawa dumugi taun Wawu punika sampun 20 taun, sarta
ngonjukakên kasugêngan dalêm tingalan dalêm wiyosan têtêp yuswa 70 taun, makatên malih ngonjukakên pisungsung awarni gambar, minôngka tôndha sêtyatuhunipun, wiyosing dhawuh timbalan dalêm, paring tarima kasih tuwin paring pangèstu wilujêng, awit saking punika, andadosna sumêrêp
Nuwun, pangrèh nampèni sêrat dipun tandhani para sadhèrèk warga Narpawandawa sawatawis, wosing suraosipun, nêdha pitulungan sagêdipun para lare murid ing Kasatriyan saha Pamardi Putri, tumindakipun anggènipun ngêdalakên tumrapipun lare-lare ingkang botên sagêd minggah, wontêna parimarma tumindak kados kala sadèrèngipun taun 1933, saha buku-buku pangajaran kasuwun kaparênga kabêkta mantuk, supados para lare wau sagêd sami nyinau wontên ing griya. Sêrat wau lajêng dipun aturakên dhatêng kumisi sakolahan, kadospundi panggalihanipun, amargi pangrèh Narpawandawa botên wênang ngewahi utawi damêl tatanan tumrapipun bab punika, samangke pangrèh sampun nampèni katrangan saking kumisi sakolahan, kawrat sêrat katitimasan kaping: ... Dhesèmbêr 1934 ôngka 239, sarèhning prakawis punika prêlu kauningan ing para santana dalêm, saha para sêpuhipun murid-murid sakolahan Kasatriyan tuwin Pamardi Putri, amila turunan sêrat katrangan saking kumisi sakolahan wau kaêwrat wontên ing organ ngriki, supados para ingkang sami wajib sagêd anggalih prayogining anak putranipun ingkang sami sakolah, wêkasan sagêd kalêksanan punapa ingkang dados èsthining panggalih, kados ing ngandhap punika:
Sêratipun kumisi kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan, katur pangarsaning pangrèh Narpawandawa.
Nuwun, sêratipun pangrèh katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1934 ôngka 44/454 sakanthinipun sampun dipun sumêrêpi kumisi, awit saking punika bab anggènipun para warga Narpawandawa nyuwun kamirahan tumrap anakipun ingkang sampun kawêdalakên saking kagungan dalêm pamulangan punika katranganipun kados ing ngandhap punika:
I. Panyuwunan wau kumisi botên sagêd amarêngakên, jalaran saking ngrêksa ajining kagungan dalêm pamulangan sarta ugi ngrêksa murid ingkang sami sinau, dados kêdah ngêncêngakên tatananipun.
II. Wêwatonipun bab umur dalah tatanan tumindakipun murid-murid ingkang dipun tampèni sarta ingkang kêdah kawêdalakên, saking kagungan dalêm pamulangan punika sadèrèngipun taun 1934 sampun miturut tatananipun H.I.S. guprêmèn, nanging sarêng ing mangke tatanan wau dipun ewahi ingkang atêgês langkung awrat tinimbang ingkang sampun, tatananipun ing kagungan dalêm pamulangan ugi kêdah dipun ewahi, parlunipun ing ngriki anggondhèli utawi anggayuh sagêdipun angsal, gelijkwaardigheidsverklaring ingkang supados:
1. Samasa murid ing klas pitu sampun tamat pasinaonipun, lajêng tampi sêrat pratôndha Schoolverklaring.
2. Ingkang angsal sêrat wau manawi badhe nglajêngakên pasinaonipun, upami dhatêng Milo, pandadaripun langkung mayar sarta kathah pangajêng-ajêngipun katampèn.
3. Ananging manawi kagungan dalêm pamulangan botên angsal, gelijkwaardigheidsverklaring punika murid klas pitu manawi sampun tamat pasinaonipun, botên sagêd angsal Schoolverklaring sarta samôngsa badhe nglajêngakên dhatêng pamulangan nginggilipun, pandadaripun kêdah jangkêp, volledig examen dados kathah botên sagêdipun katampèn, amargi muridipun pancèn kirang nyêkapi kasagêdanipun, amila gelijkwaardigheidsverklaring wau parlu kaangkah sampun ngantos kasuwak.
III. Gêgandhengan kalihan kasbut nginggil, bab umur parlu dipun watêsi, amargi murid kengingipun anglajêngakên pasinaonipun, manawi nalika tamatipun saking pamulangan H.I.S. umuripun dèrèng 16 taun, dados manawi tansah botên minggah kemawon, punika sagêd dèrèng ngantos tamat pasinaonipun, sampun kawêdalakên jalaran umuripun botên nyêkapi, amila kumisi gadhah tatanan kados cathêtan katur asarêng punika:
IV. Manawi ing klas punika wontên muridipun 30 upami wontên muridipun satunggal ingkang kasangêtên bodhonipun punika damêl rêndhêting tumindakipun pangajaran, atêgês damêl kapitunanipun murid 29 sanèsipun, sarta manawi ingkang botên minggah kathah, dipun kèndêlakên kemawon, punika mêpêti marginipun murid ing klas ngandhapipun.
V. Awit saking kumisi nindakakên tatanan enggal wau, amila taun punika kapêksa kathah sangêt murid ingkang kakêrêpên botên minggah lajêng kawêdalakên, amung ing taun ngajêng têmtunipun ingkang kawêdalakên suda, makatên salajêngipun saya suda-suda.
VI. Dene bab buku pangajaran punika, ing ngajêng anggènipun botên kaparêngakên kabêkta mantuk, amung saking kabêkta masa rêkaos, sagêda ngirid wêdalipun kagungan dalêm arta: ing mangke kasuwun kabêkta mantuk kangge sinau wontên ing griya, kumisi amarêngakên, nanging sadèrèngipun, sarèhning ingkang nandhani sêrat-sêrat punika namung warga sawatawis, amila kumisi nyuwun katrangan, punapa warga sanèsipun sampun sami rujuk, upami ngêdalakên wragad kangge nglintoni buku ingkang dipun icalakên utawi risak, jalaran suwèk, bodhol sasaminipun. Ingkang punika kumisi anyumanggakakên.
3. Mlêbêt klas I umur 8 taun, kengingipun kèndêl namung sapisan.
4. Botên kenging kèndêl wontên ing klas kalih urut-urutan.
5. Botên kenging kèndêl kaping kalih wontên ing saklas, dados têgêsipun wontên ing saklas, botên kenging langkung saking 2 taun.
Miturut suraosing sêrat wangsulanipun kumisi sakolahan wau, sampun têrang yèn lare-lare ingkang pancèn bodho punika bilih tansah dipun paringi parimarma, adamêl kapitunan agêng tumrap murid sanès-sanèsipun, saha damêl sudaning ajinipun pamulangan, panuwun pangajêng-ajêngipun pangrèh Narpawandawa, sarèhning wontênipun kagungan dalêm pamulangan-pamulangan wau inggih botên sakêdhik waragadipun ing dalêm sataun-taunipun, supados sagêd jumbuh kados
putranipun kalayan talatosing panggalih, kanthi kawaspadan murih pandaleyaning lare botên kalajêng-lajêng, wêkasan sagêd kalaksanan panggayuhipun, dados tiyang utami ingkang trêsna dhatêng siti wutah rahipun, sêtya ing praja undhagi ing sabarang damêl, sagêd anjunjung drajading tiyang sêpuh, sumrambahipun dhatêng bôngsa, nêtêpi ujaring paribasan Jawi: anak anung inggih ing ngriki wahyaning masakala mulyaning praja Surakarta.
Namung ingkang kasêbut adêg-adêg VI bab suwunanipun buku-buku kabêkta mantuk, punika kumisi inggih marêngakên, nanging para sêpuhipun murid-murid kêdah sanggêm anglintoni manawi wontên risak utawi icalipun, punika para warga Narpawandawa utawi para sêpuhipun murid-murid punapa sami rujuk, liripun sanggêm anglintoni, pangrèh angajêng-ajêng katrangan.
Bab parêpatanipun para guprênur ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta akalihan [akali...]
[...han] para wakilipun sèlêpbêstirên ing Porstênlandhên, ingkang kaping 47 rambahan, wontên ing dalêm guprênuran ing Surakarta, nalika tanggal kaping 10 Dhesèmbêr 1934.
I. Bab badhe angwontênakên Gemeenscappelijke Accountantsdienst. Para sèlêpbêstirên anggalih parlu, bilih wiwit benjing tanggal 1 Januari 1935, punika badhe angwontênakên gemeenschappelijke accountantsdienst. Dene rèngrèngipun pranatan tuwin insêtruksinipun ingkang sampun karêmbag sêsarêngan, punika wosipun sampun dipun mupakati, sarta lajêng badhe kasuwunakên palilah ing ngarsanipun ingkang sinuhun kangjêng sultan. Ananging wontên ricikanipun sawatawis (enkele details) ingkang taksih kêdah katata, kangge anjagi bokbilih wontên ingkang ragi nyêbal saking
dados satunggal. Ing sarèhning wiwit benjing tanggal 1 Januari 1935, punika pajêg krisis tuwin pajêg pamêdalipun kangjêng guprêmèn badhe kakêmpalakên dados satunggal, pramila para sèlêpbêstirên sami anggalih, pajêgipun krisis tuwin pajêgipun pamêdal sèlêpbêstirên ugi badhe kakêmpalakên dados satunggal. Dene bab badhe tumindakipun pajêg bêrahan tumrap para kawulanipun sèlêpbêstirên, punika taksih badhe karêmbag rumiyin, amargi bab prakawis punika taksih kapahamakên dening nagari Surakarta, Ngayogyakarta sarta praja
pirantos rêklamê (objecten) ingkang sanès kagunganipun para sèlêpbêstirên, pramila bab prakawis punika badhe kasuwunakên palilah ing kangjêng guprêmèn rumiyin. Kajawi punika kangjêng guprêmèn ugi badhe dipun prayogèkakên supados andhawuhakên pranatan ingkang kados makatên wau tumrap kawulanipun.
IV. Bab ewah-ewahan tumrap pamupunipun pajêg têtumpakan. Sarèhning plombê pelosipèt tumrap taun 1935, punika sampun kêlajêng dipun wêlingakên, pramila bab badhe pamasangipun bêwèis kangge tôndha manawi pajêgipun pilosipèt sampun kabayar miturut tatanan ing Makasar, punika botên sagêd katumrapakên [katumrapakê...]
[...n] ing taun 1935 wau, awit saking punika tatanan ingkang kados makatên wau badhe katindakakên wiwit benjing tanggal 1 Januari 1936 kemawon. Dene tatanan bab pamasangipun plombê tumrap têtumpakan sanès-sanèsipun lastantun kados ingkang sampun tumindak samangke punika.
V. Bab tatanan dhêndhan tumrap opstalvergoeding ingkang walêd. Miturut pranatanipun ingkang sampun tumindak bab pambayaripun opstalvergoeding, manawi opstalvergoeding wau botên kabayar ing salêbêtipun 14 dintên sasampuning wanci katêmtokakên ambayar, punika lajêng kadhêndha 5% saking arta opstalvergoeding ingkang dèrèng kabayar wau, sarta ing salajêngipun ugi kadhêndha 5% malih manawi anglowongakên pambayaripun opstalvergoeding wau ing sabên cicilan salêbêtipun 4 wulan wêtah. Makatên sapiturutipun sabên anglowongakên pambayaripun wau kadhêndha kathah-kathahipun ngantos dumugi 25%. Pranatan ingkang kados makatên punika wau ing salêbêtipun jaman ingkang rêkaos punika sangêt adamêl awrating têtiyang ingkang sami anggadhahi gêgadhuhan pasitèn rèh pan opsêtal, ngantos anjalari walêding pambayaripun opstalvergoeding wau.
Ing mangke murih sagêdipun ngènthèngakên panganggenipun têtiyang kados kasêbut ing nginggil wau, guprêmèn badhe kaprayogèkakên supados pêpacakipun ingkang sampun tumindak, punika dipun wêwahi pêpacak malih ingkang suraosipun kadamêl sami kalihan pêpacakipun tumrap pambayaring pajêg ingkang kawastanan erfpachtscanon, inggih punika pambayaripun dhêndhan wau supados sagêda kasumênèkakên manawi bab anggèning katêmtokakên mundhati opstalvergoeding, punika sampun wontên tatananipun bab pambayaripun.
VI. Bab watêrsêkapên badhe kacêpêng dening pangagêng satunggal. Sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun kêparêng
Waterschapsordonnantie, punika wiwit benjing tanggal 1 Januari 1935 manawi sagêd sasampuna kaundhangakên. Bab prakawis punika para sèlêpbêstirdhêr sanès-sanèsipun ugi sampun sami anyondhongi.
VII. Bab anyuwak pajêg kareta montor. Manawi pajêgipun kareta montor guprêmèn [guprêmè...]
[...n] kasuwak, punika katêmtokakên bilih pajêgipun kareta montor para sèlêpbêstirên ingkang sampun tumindak ugi badhe kasuwak.
Murih sampun ngantos wontên kadadosan para sêntana dalêm kaangge pirantosipun para kawula (ingkang kula wastani kawula punika tiyang ingkang botên anggadhahi titêl radèn mas utawi radèn ajêng) ingkang ngupados kamayaranipun manawi anglampahi paukuman, punapa botên langkung prayogi upami pamarentah ingkang wajib kêparêng mranata dhumatêng para santana ingkang badhe salakirabi kalihan para kawula. Dene wontênipun kula gadhah pamanggih makatên punika, botên kok kula sumêdya angalang-alangi nyuda kamardikaning salakirabinipun para santana ingkang badhe angsal kawula, punika babarpisan têbih sangêt, nanging namung lugu saking anggèn kula rumêksa ing kaluhuraning gusti sasêmbahan kula ingkang sinuhun dalah sasantananipun, dados saking pamanggih kula manawi parentah ingkang wajib botên lajêng kaparêng campur asta, dhumatêng salakirabining para santana ingkang angsal para kawula, kula anguwatosakên sangêt ambokmanawi wontên akal-akalan, upamènipun wontên satunggaling kawula ingkang kenging prakawis, ingkang prakawisipun wau sampun wontên tanganing pulisi utawi ingkang dèrèng kasumêrêpan sintên kemawon, tur tamtu prakawisipun wau botên sagêd uwal saking griya pakunjaran, mengo ngiwa nêngên sampun botên wontên sêtiyar ingkang sagêd ambebasakên saking griya pakunjaran. Sagêdipun sêtiyar namung murih radi sakeca, manawi nglampahi paukuman, inggih punika botên sanès inggih namung mêndhêt semah santana dalêm, sampun tamtu kemawon tiyang ingkang badhe ngupados kamayaran punika, limrahipun botên ketang bêbasan anggangsal-sukoni tamtu dipun têmpuh, dene sarananipun murih sagêd katampèn, botên sanès inggih angaturakên pisowanipun kyai lan Nyi Blorong, dhasar wêkdal punika nyi utawi Ki Blorong wau tansah kaimpi-impi para tiyang saindênging donya, amila manawi ingkang kangge pirantos wau botên kêrsa ngasta kêncêng dhatêng Si WedhatamaKalatidha. ingkang mungêl: luwih bêja kang eling lawan waspada. Sampun tamtu kemawon pisowanipun Ki Blorong sakalihan wau katampi kanthi
angucap suka sokur ring Pangeran, dados manawi miturut kawontênanipun môngsa rêkaos punika, manawi pamarentah ingkang wajib botên kaparêng tumuntên anggalih, kula anguwatosakên sangêt ambokmanawi ngantos wontên kadadosan kados atur kula kasêbut nginggil, botên sanès tamtu namung badhe damêl mloroting ajinipun para santana dalêm saumumipun, sagêd ugi anggêgèndèng sudaning kaluhuran dalêm gusti pêpundhèn kita ingkang sinuhun. Mila manawi atur kula punika lêrês sarta maidahi sadayanipun, punapa botên langkung prayogi lajêng tumuntên wontên panggalihanipun parentah ingkang wajib. Saking anggèn kula ngiyatakên dhatêng atur kula, manawi wontên santana dalêm nêmaha ngêmuli kados atur kula kasêbut nginggil, manawi papriksanipun sampun cêtha lêrês jarag nyemah dhatêng kawula ingkang sampun anggadhahi prakawis, pun santana wau kajabuda ampilanipun pikukuh botên kanthi urmat, malah manawi pêrlu kaprakawis pisan§ Wah, bok sampun rosa-rosa, upami ingkang nindakakên purlopêh ondêrsuk kemawon anliti, rumiyin pundi anggèning imah-imah santana dalêm, kalihan anggèning kenging prakawis, kados sampun cêkap. Red. sabab inggih namung ngawekani sampun ngantos angsal sasêbutan, santana kêna kanggo piranti ambodhokake pamarentah, sarta sanès- sanèsipun ingkang botên kalihan kamirêngakên ing talinganipun para santana. Ambokmanawi atur kula cêkap samantên kemawon, namung saking panyuwun kula sarèhning kula punika bangsaning warga unyik, sampun tamtu kemawon sasêrêpan kula dèrèng sapintêna, amila wontêna kêparêngipun para warganing Narpawandawa utawi ingkang kaparêng anggalih, amêwahi murih saya langkung
Sang prabu marêngakên kyai patih sowan. Sang prabu wêrnanipun bagus, pasêmonipun sumèh, pangandikanipun rècèh, adamêl bingahipun têtiyang ingkang tampi pangandika, kyai patih majêng sarwi nêmbah, kabagèkakên dhatêng sang prabu, sumèh pasêmonipun sang prabu kalihan ngandika makatên: bapa patih, sesuk sapa kang sira ladèkake, [ladè...]
[...kake,] pinangkane saka ngêndi, jênênge sapa, bapakane dadi apa,
ingkang pantês kawula unjukakên ing ngarsa dalêm, sampun konjuk sadaya, ingkang punika manawi panjênêngan dalêm marêngakên, anakipun èstri abdi dalêm kawula, anama pun Tantri, badhe kawula unjukakên ing ngarsa dalêm dados lêbêtan. Mugi panjênêngan dalêm karsa mêngku ing kêkiranganipun. Mênggah kawontênanipun, dêdêgipun lênjang, warninipun botên ambucal, candranipun jangkêp, anamung bodhonipun botên siwah kalihan bodho kawula. Ewasamantên manahipun sae sarta têmên.
Sang prabu amangsuli: kuwi kapasang-yoga sangêt, bapa patih. Ingsun tarima bangêt, dene samêngko anakira dhewe kang sira unjukake. Mungguh pawartane anakira iku, wus akèh kang ingsun piyarsa. Kandhane wong-wong kang padha wicaksana, wus cundhuk karo aturing bab ênome lan endahe rupane. Kêjaba iku nganggo diwuwuhi wartane, jarene anakira iku pintêr bangêt, tur lantip linuwih. Wasis marang gêgawean kang alus-alus, putus marang surasaning layang-layang kang isi piwulang
padha asih marang anakira iku. Sajatine ingsun ora wani nêmbung anakira iku, sabab ingsun wêruh, yèn sira satêmêne ora dhêmên marang kalakuan ingsun. Sabab ingsun wayuh garwa sapirang-pirang, prasasat angrusak kêkêmbangan.
Bocah-bocah wadon kang ingsun pundhut iku mêsthine rak padha jijik andêlêng patrap ingsun, ingsun wis krasa dhewe, sabab ingsun iki wus gênah yèn ora kêna diarani wong apik. Sabab, kang aran wong lanang apik iku wong kang manggon ing panggonan kang sêpi. Bojone mung siji, bisa dadi rewang. Wong wadon kang mangkono iku, ora akèh pêpenginane kang kanggo awake dhewe. Kang diladèni, dipundhi-pundhi. Dewa kang ana sajrone awake, bojone aran ngrasakake kanikmataning swarga ana ing bumi. Mungguh sariraningsun iki adoh bangêt sing mêngkono iku. Satêmêne ingsun krasa eman, yèn anakira sira
Kyai Patih Nitibadhèswarya ngaturi wangsulan: gusti, sakalangkung kaluhuran dhawuh pangandika dalêm. Pancèn lare-lare èstri punika, tumrapipun badan kawula kathah sangêt pangaosipun, anamung panjênêngan dalêm kawula aturi èngêt, bilih panjênênganing ratu, punika botên sae manawi nrimahan, sumôngga kagaliha:
Tanpa kukupan, pawèstri priyayi ingkang ucul-uculan. Taksih wontên sambêtipun.
Turunan sêrat dhawuh paring tarima kasih dalêm ... kaca 13 / Pawartos saking pangrèh ... kaca 14 / Wara-wara opisil Conf. zelfbest ... kaca 17 / Punapa sampun wontên kadadosan, ta ... kaca 19 /
Candhi Jawi inggih punika candhi ingkang kabangun udakara abad ke-13 minangka tinggalan bersejarah Hindu - Buddha Kerajaan Singhasari ing kecamatan Prigen, Pasuruan, Jawa Timur, Indonesia. Candhi punika dunungipun ing tengah-tengah margi antawisipun Kecamatan Pandaan - Kecamatan Prigen saha Pringebukan. Candhi Jawi kathah ingkang nyebat papan kangge pemujaan utawi papan kangge ngibadah umat Buddha, ananging ingkang leres punika minangka papan kangge nyimpen awunipun raja Singhasari ingkang pungkasan, Kertanegara. Saperangan saking awu punika ugi kasimpen ing Candhi Singhasari. Kalih candhi puika gadhh hubungan kaliyan candhi Jago minangka papan kangge ngibadah Raja Kertanegara.
Candhi Cangkuang · Candhi Arjuna · Candhi Bima · Candhi Gatotkaca · Candhi Gunung Wukir · Candhi Prambanan · Candhi Sambisari · Candhi
Gudhig · Candhi Lesung Batu · Candhi Agung · Candhi Ngempon ·
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.44, 25 Novèmber 2015.
abdee Says:	Maret 4, 2009 pukul 4:03 pm wahh, bapakmu mesti seneng nak duwe mantu koyo aku… sing penggemar berat wayang.
Cithakan:Teluk Dalam, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.01, tanggal 11 Maret 2013.
kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Maros, Sulawesi Selatan, Indonesia.
Cithakan:Camba, Maros Cithakan:Kabupaten Maros
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.10, tanggal 11 Maret 2013.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.57, tanggal 28 Agustus 2016.
ayu siji iki, pancen mrebawani lan ora kena dianggep remeh.
Kabeh busana kang tememplek ing awake, nambahi kewasisane jroning njoged. Wis
trep karo kekudangane wong tuwane, Made Satyana (ramane) lan Wayan Murni
(ibune) kang dadi guru SMP 2 Gerokgak, Buleleng, Singaraja Bali. Dene jenenge
ora gumedhe, malah kepara lembah manah karo sapepadha
titah. Tegese tansah ngajeni karo para guru, wong tuwane sakloron, lan
kanca-kancane. Jalaran saka prestasi kang terus digayuh mula Ni Luh
Pratiwisanti kondhang ing sekolahane. Lomba joged sing tau dimenangi kaya ta
tari Tenun, tari Panji Semirang, tari Pedhet, tari Panembrama, sarta tari
pinter ngolah materi pelajaran, uga pinter kekancan. Pancen dheweke mono kenya
Pratiwisanti ngandharake, dheweke kelairan Buleleng, 1 Nopember 1998. Mula ya
zodiak-e scorpio. Kapetung dheweke siswi kang sregep, taberi, lan mbangun turut
Ni Luh Pratiwisanti uga ngandharake, sedhela maneh
tari Panyembara lan tari Legong. Umume para pelajar wis digladhi utawa dilatih
mawa basa Inggris, kanthi gladhen conversation (pacelathon). Ing kalodhangan
1. Radèn Sumarja umatur | kawula asring udani | cariyose kitab Jawa | ingkang nami Dewaruci | punapa inggih isbatan | tuwin ta inggih sayêkti ||
2. yèn ta yêktosa puniku | pagene Sang Hyang Pramèsthi | têka botên amêmalang | sakarsa-karsane dadi | dene duk Rêsi Wisrawa | mêmulang Dèwi Sukèsi ||
prakawis | umatur Radèn Sumarja | kawula nuwun aksami | para sawabe ing tuwan | pun patik ingkang nglampahi ||
6. sang tapa ngandika arum | marmane Wisrawa Rêsi | kasiku dening jawata | wani miyak aling-aling | prasasat ngaku bathara |
Hyang Suksma | wus bageane pribadi ||
8. pêpadhanira ing ênu | nalikane para wali | kang aran Sèh Sitijênar | jaman Dêmak kaping kalih | Pangeran Panggung kang nama | kaping tri kala Mantawis ||
9. Amongraga wastanipun | katri sami kumawani | amiyak wadananing Hyang | angrusakakên agami | sarake Jêng Nabi
10. wong têtiga sami kukum | kenging wiradating aji | Sèh Sitijênar pinêdhang |
kawarna bakda sampun | katri ngalih mring pandhapi | ngandika purwa wasana | hèh cantrik wêtokna nuli | ing saana-
ingkang warih tata darma | môngka sucining dumadi | puruhitèng Dhanyang Druna | ing kono margane olih ||
caritane | iba benjang yèn wus angsal | wawêjang kang sanyata | lagi tutur ala nganggur | gawe grêgête graita ||
wong patrap olèh ngèlmu | makatên ingkang pinanggya ||
3. nalikane Bayusiwi | minggah wukir Côndramuka | mêjahi danawa loro | punika pralambangira | lamun sirarsa patrap | ditya kalih pêjahipun | dadya Dewa Batharendra ||
8. Wêrkudara manjing kuping | bingung tan uningèng keblat | niku anggèr ngibarate | mèh manjing jagad walikan | nuntên dulu samodra | tanpa têpi angêlangut | yaiku tyasing manungsa ||
9. Wêrkudara Dewaruci | ana ing jagad antara | lawan ngriki botên pae | Sang Bratasena tumingal | cahya gumilang-gilang | pôncamaya wastanipun | punika jantung têgêsnya ||
11. êmpane anèng pangèsthi | pamiyarsa lan panggônda | pangraos myang miraose |
kang rupa kuning | ngajak sugih pakarêman | para papinginan kabèh | inggih ingkang rupa [ru...]
[...pa] pêthak | nuntun mring kautaman | brata
kadi musthikèng pratala | punika ingkang têmah | ing cipta kanisthanipun | dene ta kang warna jingga ||
mancur | nêdahkên sêtyaning cipta ||
17. dene kang arupa wilis | kadi manik tejamaya | gih punika nêdahake | dhatêng santosaning cipta | kang biru muyêg kadya | nila pakaja kang dhapur | têdah sabawaning cipta ||
18. ingkang wungu warnanèki | pindha manik pusparaga | môngka sêmbada ciptane | ingkang dadu kadi mirah | anêdahkên yèn owah | gingsiring cipta satuhu | nalikane Bratasena ||
wus kadi tawon gumana | mancur mancorong warnane | iku pramanane suksma | mimbuhi kèhing rupa | jagad alit jagad agung | linimput dening pramana ||
20. sang pramana uripnèki | pan sangking uriping rasa | Bratasena anon manèh | kadi pratima mutyara | cahya wêning kawuryan | pramananing rasa iku | kang amurba amisesa ||
ing gêsangira puniku | tan ana kang nguripana ||
23. punika risang prêmati | inggih kang ingaran êsa | manggon urip kita radèn | sumôngga gyanira manah | anakmas mung punika | pun bapa ing kawruhipun | radèn dhêku kalihira ||
lah sampun linampahan | mung sakêdhik damêlipun | têmah muwuhi duraka ||
28. môngka wus tinumbas awis | dhasar kèh paedahira | yèn tan
wontên dhuwur langkung luhur | ana andhap luwih andhap ||
1. wus kumambang manahe rahadèn kalih | mring sang dwijawara | dahat angroro pangèksi |
2. sang pandhita samana wus ananggupi | wèh tuduh kang nyata | ambuka kang gaib-gaib | kapindhone sira radyan ||
3. ciptaning tyas mênawa dipun tampani | dènirarsa magang | marang sang kusumèng wukir | makathik juru pêthetan ||
4. sira Radèn Sumarja umatur aris | amba nuwun têdah | caritane Bayusiwi | ing praptanirèng wêkasan ||
5. paran sanès lawan kadangipun sami | sang pandhita mojar | ing mangke kula jatèni | nalika kari mataya ||
6. pra Pandhawa miwah Prabu Harimurti | tuwin para raja | tanapi sang sori aji | kumpul anèng
kêna kalamun ing jênêng mami | pinarosèng karsa | kudu nganggo ngati-ati | tiwasa ing cipta tuna ||
12. tanpa gawe iya jênênging aurip | tan wruh kene kana | wusanane nêniwasi | ing dêlahan mindho karya ||
13. seje lawan para kadang ingsun nguni | yèn Si Bratasena | mangkono pakartinèki | adhuh durung paja-paja ||
14. dungkap marang kanyataaning urip |Kurang satu suku kata: dungkap marang kanyataaning aurip. uripe sapisan | arsa ginawe ping kalih | ing satêmah luwih nistha ||
15. lah dulunên kakang ing mêngko sun iki | prapta ing wêkasan | tinata rakiting kapti | kanthi utamaning sêdya ||
1. Bathara Krêsna lingnya rum | adhuh Sena ari mami | sun iki dahat kacaryan | marang ing wuwusirèki | paran bisa anunggala | Bratasena anauri ||
yêkti panutane napas | lah ta kakang dipun aglis ||
4. bubutên kang wulu puwun | yêkti ingsun ngraos sakit | ing kono margane pêjah | nulya Prabu Harimurti | ambubut wulu Sang Sena | sawiji kang anèng sikil ||
5. wus kabêdhol wulunipun | Bratasena matur aris | dhuh kakang wus dadi marga | dening ingsun kraos sakit | sigra Arya Wêrkudara |
12. punika sayêkti kuwur | riwut angraoskên sakit | mungguh iki raganingwang | patine sinêdyèng kapti | dadi ing cipta tan samar | ing rèh sasmitaning pati ||
13. samana kang sami ngrungu | Prabu Dipayana Aji | lan Sang Prabu Baladewa | tuwin kang samya
aji | marang kang sami amuksa | yayah nising sêsotya di | kang luwih pangajinira | rêntah têlênging jêladri ||
15. paran gonira anggayuh | sayêkti tan
iki wus prapti | tandhaning kang kasunyatan | irêng kang katon ing mami | pan iku [i...]
[...ku] lagi sapisan | ciptaning kaanan jati ||
18. nanging yèn kang salang surup | kapuguhaning pangèksi | tibèng kono luwih sasar | jêr dudu ingkang kinapti | Sena kèndêl wuwusira | ngêningkên ciptanirèki ||
19. winangkis ing karsanipun | kinumpul ing tyas sawiji |
anèng sira | Wêrkudara matur aris | kakang iki malih prapta | pratôndha kang kaping kalih ||
21. panarikira tan asru | ing napas nora katawis | kang
ingkang katingalan | Bratasena anauri | lah iki prapta katingal | uga mèlu angregoni ||
katingal | angling Gôndawaktrasiwi | lah iki pita katingal | ana prabane nêlahi ||
26. dene iku iya dudu | jatine kaanan mami | yèn kagimirên ing tingal | yêkti dêdunung ing kuning | mungguh kadang-kadangira | kakang mung prapta ing ngriki ||
27. ujar kadung ing pangawruh | kurang sarônta ing budi | iya lamun jênêng ingwang | durung paja-paja ugi | kabèh iku pangrêncana |
katingalan | Wêrkudara anauri | ana jagad warna seta | prabawane angluwihi ||
[...ne] maksih durung | jatine ingkang sun
kalih iki wus rawuh | jatining panunggal mami | sigra Sang Sena samakta | sidhakêp astanya kalih | nir tôntra tri nèng
duk prapti | anêlahi sabuwana | gumilang-gilang linuwih ||
34. ing ngriku antaranipun | amung sagêbyaring thathit |
3. Dyan Sumarja Sumarta myang cantrik kalih | nalika miyarsa | caritaning sang miyarsi | lênglêng kapencuting driya ||
4. Sang Sumarja mring pandhita matur aris | prakawis punika | sintên kang bangkit angudi | lan
mawi tekad mati ragi | dhuh môngsa angsala | ananging ing môngsa iki | kathah kawruh piyagahan ||
barang-bèrèng botên kenging | jêblèse sarpin-sarpinan ||
9. guru gagah ciptanira krimas-krimis | dadosipun sama | kula ajrih amastani | prakawis ingkang punika ||
10. radèn kalih andhêku umatur aris | adhuh kasinggihan | tan wontên ingkang anisip | têtela lamun kawula ||
usah sinau duwur2, ga usah dadi programmer, dodolan lalapan iwak wader ndek sby ae omzet-e 7 jeti sedino huahahaha.....
Huahahaha...Yeah, that sentences kinda inspire me too. Subhanallah..
Kana	: Iku lo bes pentinge kolem turnamen iki, osi gawe ngukur kekuatane
Ebes	: Tapi sing paling penting, kudu cepet didandani, soale lek tak tahil, kondisine kok medeni, opo
maneh sing niam pemain inti. Lek intine ae koyok
kuwi jenengke ngunggahke ngajak mlaku-mlaku ndelok pemandangan ning lantai telu las njuk ditibakke,kakak… – -”
haristepanus	Carita adege nagara Islam ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening
Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha
Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna,
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai Agêng
kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang. Ula-ula: ulatana,
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula,
Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair
mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Majapahit sarana ditêluh kalayan primpên lan samar, nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja
kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane lair batin, mula jênênge Wali ditêgêsi Walikan: dibêciki malês ngalani.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkono kang kasêbut ing kitab Anbiya”.
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt
punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih
siji, yen wis sumurup têpunge sarat sari’at tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku
iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra Prawata. Têmbung
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya saka
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise,
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng
Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi
Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku
wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara, iku kang pêputra Susuhunan Ampeldênta
Prof. Dr.-Ing. Peter Quicker, Dipl.-Ing. Battogtokh Zayat-Vogel, Prof. Dr.-Ing. Thomas Pretz, Dr.-Ing.
NUWUHAKEN RAOS TRESNA BUDAYA JAWI TUMRAP GENERASI MUDHA KANTHI NYINAU BASA, SASTRA TUWIN BUDAYA JAWI Nuwun,
Agunging pakurmatan konjuk dhumateng para rawuh, kakung sumawana putri, mirungganipun dhumateng para kadang mudha ingkang tansah manggih karaharjan. Nyuwun agunging pangaksama wondene kula sampun kumawantun madeg matur wonten ing ngarsa panjenengan sadaya, nun inggih awit saking adrenging manah anggen kula badhe ndherek urun rembag menggah babagan kawontenanipun budaya Jawi tumrap generasi mudha.
Wonten ing kalodhangan wekdal punika kula badhe ngaturaken andharan ingkang magepokan kaliyan prekawis tresna marang budaya Jawi kanthi sesirah: “Nuwuhaken raos tresna budaya Jawi tumrap generasi mudha kanthi nyinau basa, sastra tuwin budaya Jawi”. Minangka purwakaning andharan sumangga tansah ngaturaken puja-puji panuwun dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang datan kendhat tansah paring lumunturing kanugrahan tumanduk dhumateng kula lan panjenengan sadaya. Sahingga kanthi kanugrahan gadhuhaning Gusti makaten kalawau, ing kalenggahan punika kula lan panjenengan sadaya kuwawi kempal manunggal, nyawiji kanthi kebak ing karaharjan miwah kabagaswarasan, kalis ing rubeda nir ing sambekala.
Sampun kasub bilih Ngayogyakarta punika katelah kitha pendhidhikan, ingkang tegesipun minangka papan ngangsu kawruh menggahing samukawisipun ngelmi tumrap para siswa ingkang mijil saking laladan Ngayogyakarta menapa dene kitha sanes ing wewengkon nuswantara, kepara malah wonten ingkang saking negri manca. Ngayogyakarta ugi mujudaken kitha budaya, awit Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat minangka punjering kabudayan adiluhung Jawi ing tlatlah propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta, dumugi ing samenika taksih nguri-uri adat budaya Jawi murih mekar saha ngrembakanipun. Manut ewah gingsiring jaman, kanyata sapunika kathah para mudha saking laladan Ngayogyakarta piyambak ingkang sampun kesupen, nglirwakaken, kepara malah nilaraken bab basa, sastra tuwin budaya Jawi punika. Temtunipun prekawis punika dados tanggeljawab saha penggalihan kita sedaya.
Kula pitados bilih para lenggah, para sutresna Jawi punika boten badhe lila menawi basa, sastra tuwin budaya Jawi punika ical kasileb ing jaman, kerem ing kahanan, kasoran dhateng budaya sanes. Ananging sedaya punika boten cekap namung dipuneman-eman kemawon. Sedaya punika betah lampah, penggalihan, kepedulian, kawigatosan, tuwin tumindak nyata ingkang kedah katindakaken magepokan kaliyan babagan punika. Kadospundi saha punapa kemawon kupiyaning kita sedaya murih masarakat Jawi, mliginipun para generasi mudha ingkang dados agul-aguling bangsa punika nresnani saha nggilut dhateng budaya Jawi?
Mangga samya nglodhangaken wekdal, nglonggaraken saha ngeningaken penggalih kagem nintingi sedaya punika. Wonten ing era globalisasi samangke, bangsa Indonesia katuntut siaga saha tanggap ing babagan punapa kemawon kalebet ewahing budaya. Bab punika boten saged kasandhet amargi budaya punika asipat dinamis, boten statis saha tansah pados bentuk enggal nuting jaman kalakone, kados siklus organisme. Namung makaten, ampun ngantos budaya Jawi kanthi gampil kalindhes kepara dene kasoran dhateng budaya modhern ing era globalisasi punika. Ing wanci punika kathah bangsa manca ingkang sinau sarta nggilut budaya Jawi, punapa bakal kalakon ing mangke kula lan panjenengan sadaya kedah nyinau budaya Jawi ing negari manca? Mlebetipun muatan lokal basa Jawi ing pamulangan dhasar ngantos menengah punika panci salah satunggaling kupiya kagem nyembadani perkawis icalipun budaya Jawi. Siswa dipunwulang wuruk babagan basa, sastra tuwin budaya Jawi kanthi pangajab sageda nuwuhaken raos tresna, andarbeni saha angrungkebi dhateng budayanipun piyambak. Sedaya punika betah metode saha cara ingkang cocog dhateng jiwaning para mudha, boten kedah lugu, lugas lan mlaha menapa wontenipun. Langkung betah variasi, kombinasi, kolaborasi, saha eksperimen kagem mujudaken sedayanipun. Dene asilipun boten nguciwani, katitik saking kegiyatan-kegiyatan budaya, taksih kathah para mudha ingkang purun nyartani. Kadosta ing pentas drama Jawa, karawitan, kolaborasi etnik-modhern, beksan, macapat, kethoprak, lan sanes-sanesipun.
Modhernisasi saha globalisasi panci nuwuhaken perkawis ingkang manekawarna. Sinten ingkang boten siaga badhe kalindhes tuwin kasoran, wondene ingkang siaga bakal katon manjila. Trep kaliyan kahanan ing jaman edan punika, kula lan panjenengan sedaya kedah emut, eling lan waspada kados pangandikanipun Raden Ngabehi Ranggawarsita ingkang sinerat wonten ing serat Kalatidha pupuh Sinom punika:
Makaten ingkang saged kula aturaken lan mbokbilih kathah atur ingkang boten nujuprana saestu kula nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami panjenengan sadaya. Nuwun, maturnuwun.
B. Negesi Tembung Menapa tegesipun tembung-tembung ing ngandhap punika?
C. Gladhen Kawangsulana pitakenan ing ngandhap punika kanthi jangkep!
Kadospundi kawontenanipun budaya Jawi ing jaman sapunika tumrap para mudha?
Kaandharna menapa wigatosing rembag/isi sesorah ing nginggil punika!
Kaandharna kadospundi kawontenanipun jaman edan miturut R.Ng. Ranggawarsita ing serat Kalatidha pupuh Sinom punika!
Sekar macapat Sinom ing nginggil kadamela basa gancaranipun, dene basanipun migunakaken basa jawi krama!
Saderengipun miwiti nyekaraken sekar sinom , cobi cakepan ing ngandhap menika dipuntiti langkung rumiyin, supados anggenipun nyekaraken boten geseh kaliyan isining sekar.
Menawi sampun lanyah saweg kalajengaken cakepanipun utawi ukaranipun,
1 2 2 2 . 2 2 2.1 23 . 0
Kawaosa kanthi premati sekar macapat dhandhanggula ingkang kaserat mawi aksara Jawi ing ngandhap menika lajeng kaserata aksara latinipun saha kawangsulana pitakenan ing
Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika adhedhasar sekar macapat dhandhanggula ing nginggil!
Pamintaku Nimas sida asih. Sinten ingkang dipunkajengaken “ sida asih”?
Menapa tegesipun “ atut runtut tansah reruntungan”?
“Kekalihipun datan ginggang sarambut”. Menapa tegesipun?
Sida asih kados mimi lan mintuna. Mimi lan mintuna menika menapa sarta menapa tegesipun?
Sida asih bebrayan mangun bale wisma. Menapa tegesipun bebrayan?
Kawaosa kanthi premati sekar macapat Asmaradana ingkang kaserat mawi aksara Jawi ing ngandhap menika lajeng kaserata aksara latinipun lajeng kawangsulana pitakenan ing ngandhapipun!
Ägegr[nN[w=oakºmi, fufubnDfufurup, amu=
a. Gegarane wong akrami. Wong akrami menika tiyang ingkang kados pundi?
c. Ingkang nama tresna menika boten nyawang bandha lan rupa, leres menapa boten?
d. Tresna menika gampang-gampang susah. Kados pundi pamanggihipun para siswa?
e. Menapa tresna saged dipuntumbas ngangge arta?
Tembang Macapat uga diarani tembang cilik. Tembang macapat duwe paugeran:
Guru wilangan : cacahing wanda ( suku kata ) saben gatra utawa larik
Guru lagu : tibaning swara ing pungkasaning gatra ( dhong-dhing )
Guru wilangan : 8, 8, 8, 8, 7, 8, 7, 8, 12
Guru lagu : a, i, a, i, i, u, a, i, a
Dene paugeranipun tembang Sinom: 8a, 8i, 8a, 8i, 7i, 8u, 7a, 8i, 12a
Amrih gampil anggenipun ngemut-emut nama saha urutaning sekar Macapat. Saleresipun sekar macapat menika nggambaraken lampahing gesang manungsa saking lair ngantos seda (daur hidup).
Menawi sampun lair, dipuntetah, dipungandheng, dipungedhong tembangipun……
Lare saya ageng dados rumaja utawi anem tembangipun…… tegese si enom.
Para rumaja ( mudha-mudhi ) sami tuwuh rasa tresna tembangipun ……tegese nandhang asmara.
Rumaja ingkang nandhang asmara menika seneng, endah, manis, tembangipun……
Menawi sampun palakrama gesang ingkang manunggal kaliyan garwa tegesipun ayem tentrem sagarwa putra tembangipun ………… tegesipun manunggal utawi cocok.
Saya dangu saya seuh, raos kumambang antawisipun gesang ing donya lan akherat. Tiyang lajeng mangertos menawi donya menika dados lantaraning gesang ing akherat tembangipun………
Sasampunipun mangertos lajeng ngrumaosi wigatosipun pados sanguning seda mundur saking kapentinganing kadonyan tembangipun………
Saya sepuh lajeng ngungkuraken ing kadonyan kangge nyamektakaken ( siap-siap) menawi sawanci-wanci kapundhut ingkang kuwasa tembangipun……
Menawi sampun seda lajeng dipunbuntel, namanipun dipunpocong tembangipun………
8a, 8i, 8a, 8i, 7i, 8u, 7a, 8i, 12a
Nemtokake isine tembang, Yen isine akeh milih tembang sing larike akeh. Yen isine sithik milih tembang sing cekak. Isine akeh uga bias milih tembang sing cekak. Yen durung rampung sapada, bisa dibacutake pada sabanjure.
Cobi dipuntingali sepisan malih paugeranipun sekar macapat!
J Para siswa mesthinipun sampun cetha menawi sekar menika nggadhahi paugeran ingkang sampun gumathok, inggih menika guru gatra, guru wilangan, saha guru lagu.
J Cobi para siswa gladhen nyerat sekar Macapat Sinom, kalih pada kemawon kanthi wosing rembag bab budi pakerti ingkang sae. Menawi sampun kadamela
Artikel punika isinipun ngéngingi Pepe.Kanggé kaginan sanès, pirsani Pepe (José Manuel Soares) (disambiguasi).
José Manuel Soares, uga dikenal kanthi jeneng Pepe (30 Januari, 1908 – 24 Oktober, 1931), iku pamain bal-balan Portugal sing misuwur. Pepe dilairaké ing Lisabon. Jroning kariré sing ora pati suwé, Pepe dadi pamain ngarep lan dianggep pamain bal-balan Portugal sing paling apik.
Ing 16 Maret 1927, ana ing umur 19, Pepe main kanggo kang kapisan, ing Lisabon, jroning tim nasional, sing menang 4-0 ngalahaké Prancis. Pepe nyithak loro gol. Pepe main 14 pertandhingan jroning tim nasional, nyithak 7 gol. Ing taun 1931, Pepe tiwas amarga karacunan panganan, ing umur 23 ing Lisabon.
SALAM II 61.2 KEBONAGUNG 56.6 KOD. SMG SAYUNG II 17 KAB. GROBOGAN GUNTUR II 42 DEMPET 55 GUNTUR I 47 PPM MRANGGEN I 68.7 Ket : CDR > 60 %
SAYUNG II KAB. GROBOGAN KOT. SMG GUNTUR II MRANGGEN I DEMPET
DAWUH DALEM KGPAA MANGKUNAGORO IV | alangalangkumitir
Bener lan pener aminger yèn dèn uber,
Pangekesing pancadriya agawè uwal ing angkara.
Dayanè arta agawè suka lan rena,
Padha jaya samya prapta ing alaga,
Sedyanè karsa ambuka nala kanthi basa ngliga,
P a n g k u r
Manekung manungku puja mring Widhi,
Lumintua berkah mring kang arsa ngèksi,
Kecamatan: Bantan | Bengkalis | Bukit Batu | Mandau | Merbau | Pinggir | Rangsang | Rangsang Kulon | Rupat | Rupat Lor | Siak Kecil | Tebing Tinggi | Tebing Tinggi Kulon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengkalis,_Bengkalis&oldid=1067310"	Kategori: Kacamatan ing RiauKacamatan ing Kabupatèn BengkalisBengkalis, BengkalisKecamatan ing Kabupatèn BengkalisKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.03, 23 Juli 2016.
Hahhhaa (LOL) sopo sing aaaaahhhhh . jawabane kowe kabeh!! Kampret we kampret. Heh asal kowe ngerti wae yo, aku ki wes biasa” wae karo de.e, tp njuk ngpo nek aku cedhak karo de.e.? opo
ISO 15924, Codes for the representation of names of scripts, mratélakaké rong sèt kodhe tumrap manéka aksara. Saben aksara diwènèhi nomer urut lan kodhe patang digit.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ISO_15924&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 7 Oktober 2016.
Comments	Ing ngandhap punika rerembaganipun Ki Ageng Pengging nalika kadhatengan tamu pun sakabatipun nami Pak Kadim nyuwun dumateng Ki Ageng supados dipun wedaraken babagan kawruh sarta dunungipun pralampita suraosipun bab kawruh napi lan isbat. Ingkang kapendhet saking pepiridan pangandikanipun Kanjeng Nabi Muhammad saw dhateng para sakabat sekawan Umar, Abu Bakar, Usman lan Ali nalika sakbakdane sholat Jum’at wonten ing Baitullah.
Bab kawruh napi lan isbat punika kepethik saking Serat Walisana pupuh 56 Dhadhanggula ; 16 pada, pupuh 57 Sinom; 23 pada lan pupuh Kinanthi; 9 pada. Mugi-mugi
// Dhuh bandara kang asih ing dasih / kamipurun matur sarasehan / nuwun uninga dununge / pralampitaning kawruh / isbat napi amba tan ngreti / paran ing wejangira / ulun nuwun makmum / Ki Ageng Pengging ngandika / he rengenta nalikanira Jeng Nabi / Rasul Nayakaningrat //
// Wektu subuh niyat satengahing / takbir ikram myang tekabulira / pinareng lan
ing karsa / rehning tunggal karya tunggil warni tuwin / amung beda asmanya //
// Kabeh kalebu obahing budi / beda-beda lan panunggalira / rerasan rasa rungone / pamawasaning kawruh / wruh ing dudu deduga dadi / widagdane kasidan / sidik ing pandulu / pandulu delenge ilang / langlangana meleng denira angliling / weninge ing panunggal //
// Ing nalika Jumungah jeng nabi / lawan para sakabat sakawan / neng Baitu’llah sabakdane / salat Jumungah laju / arsa medhar kawruh kang gaib / wiwite bangsa tekad / catur antepipun /
anitah / napi isbat prabedane / myang pisah kumpulipun / jroning rasa kawan prakawis / sawiji adhepira / eklas kalihipun / tri antep teteping tekad / kaping pate sampurnanira ing pasthi / wruha bedaning tunggal //
begjanira ywa kongsi anggendhong pikir / pra sakabat tur sembah //
// Raosing tyas pan dereng amanggih / pan sumangga ing Gusti Panutan / abdinta nuwun jarwane / jeng nabi ngandika rum / bangsa tekad samya pinikir / yen bener pirangbara / ing panemunipun / ing mengko pan ingsun jarwa / apan nenggih napi isbating Hyang Widhi / antepe jroning rasa //
// Waspadakna ananireng Widhi / panunggale ing rasa punika / saobahe saosike / kalawan weningipun / yen wus wening ananing yekti / yektine datan liya / mungguh ing Hyang Agung / pamomore karsanira / ambawani solah-bawanira iki / anglimputi tyasira //
anglimput / ing sajroning rupa panas / yeku mangka ibarat ingkang wus yekti / isbate ana sira //
// Mamanging tyas tetep isbat yekti / napekena napi kang kisinan / ing awas pamoring gawe /
pamurungireng kasidan / yen tan eling awas lawan sipat napi / sipate awasena //
// Prabedane lan sawiji-wiji / dat wajibu’lwujud bokmanawa / ing
marganing kasidan / widagdane kandel-kumandel ing Widhi / pinandeng kang waspada //
// Kaanane sedyanen ing budi / ilapate ing dat kang sanyata / pinta-pinta panggonane / bangsane isbat iku / napinira pan napi jinis / yeku mangka panunggal / ing
cahya saking ing driya adi / lintang panjer rahina / eram arum-arum / dat mutlak kadi purnama / dat alimun ing sapanunggale
subektine / ing cahyaning dat suhut / angebeki buwana kaki / cahya tan ana madha / ing salaminipun / beda lan padhanging surya / myang padhanging rembulan datan amirib / iku padhanging padhang //
// Kang munggeng jroning padhang kang mesthi / ananing dat pasthi ananira / ananira sajatine / ya ananing Hyang Agung / solah tingkah wus datan kalih / iku isbating nyata / napi wus kapungkur / iku antepe tyasira / antep iku pepadhang paworing gaib / wong anom den waspada //
// Paranta ing sabatingwang / Abu Bakar Usman Ali / Umar mara kabeh samya / rasakena rasa iki / thukule ingkang ngokil / pinareng lawan panuju / nugrahaning Hyang Suksma / yen mungguh panemu mami / sun sumendhe ingaran reh ing kawula //
wentehanipun / sira padha uruna / kawruh wajib lawan napi / dadi bisa sampurna kaananira //
// Wuwuh kandel-kumandelnya / sakabat sujud ing siti / satangine sujud nulya / ndonga sukur ing Hyang Widhi / samya umatur aris / dhuh Gusti duteng Hyang Agung / kang mangka nayakaningrat / kang sestu panutan mami / dunya khirat kang paring swarga minulya //
saking / dutaning Hyang sabdanipun / jeng nabi angandika / sukur yen padha nyadhangi / yen wus nyata sineksi padha kadriya //
tuna luput / cacad marang weweka / sambikala anasabi / kabegjane agawe salah panarka //
// Dangdanane cipta maya / sangsaya adiyon angling / nglimputi lebeting arja / jumeneng manah kang wening / menek manawa dadi / dalan arjaning tumuwuh / ewuhe wong aulah / kawaspadan maring gaib / bedanira asring kakenan nugraha //
// Rarasen ing samadyanya / kewala lair lan batin /
// Dene wujud tegesira / ya ana ananing Widhi / ngelmu kawruh tegesira / ingkang kawruh ing Hyang Widhi / yeku isbat babade kaanan tunggal //
// Tunggale kaananing Hyang / iya ananira iki / ngawruhi Hyang kawruhira / cahyaning Hyang Kang Ma Suci / iya cahyanireki / muklising Hyang Kang Aluhur / tan ana prabedanya / wruha bedaning atunggil / dadi tetep anane Gusti kawula //
// Pan ing kono patrapira / sejene kawruhireki / sinandhang iradating Hyang / sinerung aralireki / tegese angadhangi / ing driyanira kang wanuh / lan pancadriyanira / weh pantog
ngawruhi / aja ngemeng panarima / trimanen ganjaran Widhi / dhaupa myang kedheping / iradatira Hyang Agung / ing kono yen wus nyata / tetepe atunggal kapti / yeku mangka loro-loroning atunggal //
// Lorone aral kawula / wiji ing ujar sawiji / obah-
// Solah-bawa melasarsa / yen ta ikhlas lair batin / dene tegese kang cahya / cahyaning Hyang Kang Ma Suci / kawawa amadhangi / jagad cilik jagad agung / myang Kang Murba Misesa / warna lintang lawan sasi / kabeh ingkang sumorot cahya Kang Murba //
// Padha cahya nora kena / pinapadhan anglimputi / ing alam sahir kabirnya / kang sestu cahyaning Widhi / sumandhing amadhangi / jagad gung akeh kalimput / momoring cahyanira / prabane sajroning kapti / anrambahi prabaning kang diwangkara //
// Pira-pira prabawanta / tangi turu mlaku linggih / ya cipta kuwasanira / pribadi ingkang mastuti / temtu nur-ing Hyang Luwih / den waspada ing
yekti / iradat ingkang saestu / teka ing ikhlasira / iku bokmanawa keni / padhang iku pratandha
Hyang Widhi / dene kang ngati-ati / mring badan temennya emut / laire kawruhana / kawisayaning ngaurip / uripira anane ing sangkanparan//
// Mangkono bangsaning cahya / dene cahya bangsa napi / sayektine isbat uga / napine pan napi jinis / pamore bangsa gaib / warnane cahya wewolu / dene kang catur warna / pratandhanira Hyang Widhi / amobahken amosikken ing kawula//
// Kumalebating kang cahya / pratandha sira antuk sih / ing Hyang Ingkang
senenging ngaurip / obahing bumi langit / siru’llah ing wastanipun / marma sira den awas / marwasi ilapat jati / ana maneh kang cahya dadi pratandha //
//Gegolongan dening cahya / tri warna wenes awening / sajuga jenar pratandha / lara kapenaking dhiri / miwah raharjeng dhiri / dene putih ing warneku / meh tinggal ingkang dunya / dene ingkang warna abrit / pratandhane elingan sabarang karya //
// Prananing cahya kang nyata / iku isbat napi jinis / puniku rencananing tyas / sring napi jamaning pati / sapisan anempeli / ingkang awas ikhlas emut / wawasen kang waspada / angudi sampurneng pati / sedyanira dadi kanthining Hyang Suksma //
// Dene lakune ing suhut / suhut tegese amukhlis / mukhlis wus tan karem
mukhlis / Hyang Suksma ndadekken alam / myang akarya bumi langit / isen-isene bawana / manusa tinitah luwih //
// Tanpa uni tanpa wujud / ingkang wujud tanpa uni / tan arupa tan aganda / ana ganda tanpa nami / kang wujud datanpa bawa / ana wuwus tanpa warni //
// Kang lungan tan nedya mantuk / kang mulih tan lunga nguni / warna-warna titahing Hyang / sinandhang titahing Widhi / sami sinung kanikmatan / mupangat murahing Widhi //
// Kabeh rusak yektinipun / tan ana langgeng sawiji / mung manusa kang kinarya / tinitah luhur
Hyang marang ing sira / tegese panrimaneki / adhepira ing Hyang Suksma / iku sajatining mukhlis //
June 24, 2011 – 11:22 am derek ake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uvdal&oldid=875729"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.51, 17 Novèmber 2013.
pungkasan diwaca dawa) utawa tetanduran ngembang kuwe klompok paling akèh jinisé sekang tetanduran sing urip nang dharatan. Jenengé dijikot sekang ciriné sing paling khas, yakuwe ngasilna alat réproduksi wewangun kembang utawa amarga bakal wijiné kabungkus déning karpela utawa godhong woh. Ciri sing paling keri kiye mbédakna sekang klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
Ngerjain tugas kelompok bareng, ngebersihin kelas bareng, diomelin bareng,
ngehias kelas bareng, ngerjain ulangan ips bareng /eh salah ._.v, pengayaan
Papat Limpad 2012 iku istilah jroning Basa Jawa sing maknané Papat Pinunjul minangka ajang kompetisi nulis ing situs Wikipedia Basa Jawa. Kompetisi iki diangkah bakal diiloni déning para mahasiswa-mahasiswa Jurusan Sastra Jawa saka universitas-universitas ing
peserta bakal diuji sajroning pitung sasi(September 2012 - April 2013). Liwat kompetisi iki diangkah bakal ana panambahan gunggung lan kualitas artikel-artikel abasa Jawa ing situs Wikipedia basa Jawa. Para pamenang kompetisi iki bakal antuk aprésiasi arupa komputer laptop lan sèrtifikat saka Wikimedia Indonésia. Kompetisi Papat Limpad 2012 iki didhukung kanthi dana bebarengan Wikimedia Indonésia, Wikimedia Prancis lan Wikimedia Swiss[2].
Kompetisi nulis[besut | besut sumber]
Kompetisi nulis iki dirancang minangka acara kaintegrasi arupa pelatihan, uji katahanan lan upaya panambahan artikel mawa kwalitas artikel abasa Jawa ing ranah internèt. Kompetisi iki diselenggarakaké minangka upaya mbébasaké kawruh supaya bisa dianggo déning masarakat kanthi bébas.
Kompetisi sing lumangsung pitung sasi iki dirancang minangka sasana pelatihan sing bakal macu penulis-penulis basa Jawa ngumpulaké lan nulisaké informasi. Diangkah bakal ana penambahan penulis-penulis anyar basa Jawa, artikel-artikel abasa Jawa ing Indonésia bisa luwih akèh lan mènèhi aksès sesurupan tumrap penutur basa Jawa sing ngupadi informasi liwat internèt. Amarga saka iku, gaya penulisan para peserta, saliyané diwajibaké ngugemi kaidah basa Jawa sing apik lan bener, kudu nganggo gaya ensiklopedis lan gampang dimangertèni déning wong akèh sacara umum.
Karya lan aktivitas para peserta bakal dibiji sacara periodik déning para juri sing dumadi saka gabungan panitia, lan Wikipedia Basa Jawa. Kompetisi iki diwiwiti kanthi pelatihan marang para peserta saéngga bisa nulis miturut standar kompetisi Wikimedia Indonésia.
Peluncuran kompetisi[besut | besut sumber]
Kompetisi nulis Papat Limpad diluncuraké kaping 7 Mèi 2012 mapan ing kampus IKIP PGRI Semarang, dirawuhi déning luwih saka 200 mahasiswa lan dosèn pendhamping wakil-wakil saka pawiyatan luhur sing mèlu nyengkuyung proyèk iki ya iku Universitas Diponegoro, Universitas Gajah Mada, Universitas Indonésia, Universitas Negeri Semarang, Universitas Negeri Yogyakarta lan minangka sing amengku gati IKIP PGRI Semarang dhéwé[3]. Kompetisi sacara resmi dibuka déning Dirèktur
sing tumindak makili Mentri Komunikasi lan Informasi Républik Indonésia lan diseksèni déning Kepala Dinas Pendhidhikan Propinsi Jawa Tengah minangka sesulih saka Gubernur Jawa Tengah. Saka Jakarta saliyané para pangarsa Wikimedia Indonésia uga rawuh Dhuta Bébasna Kawruh Wikimedia Indonésia, Christian Sugiono.
Sadurungé acara peluncuran sacara resmi dianakaké adicara tapak asma Memorandum of Understanding antarané Wikimedia Indonésia lan IKIP PGRI Semarang minangka simbol karya bebarengan jroning proyèk kompetisi iki. Adicara tapak asma karo pawiyatan luhur liyané dijadwalaké mapan ing kampus saben pawiyatan luhur peserta. Ing adicara peluncuran kasebut para pangarsa uga paring ular-ular ngenani karya bebarengan sing ora mung wigati tumrap Wikimedia Indonésia nanging uga wigati tumrap pawiyatan luhur sing mèlu nyengkuyung lan para mahasiswa sing dadi peserta kompetisi.
Pelatihan[besut | besut sumber]
Pawiyatan luhur peserta[besut | besut sumber]
Béda karo proyèk sadurungé ya iku Papat Limpad 2011 sing mung ngajak siji pawiyatan luhur ya iku Universitas Negeri Semarang, Papat Limpad 2012 ngrangkul luwih akèh pawiyatan luhur saka Jakarta, Semarang lan Yogyakarta. Sing mèlu anyengkuyung proyèk kompetisi nulis ing abasa Jawa Papat Limpad 2012 iki ya iku: IKIP PGRI Semarang, Universitas Diponegoro, Universitas Gajah Mada, Universitas Indonésia, Universitas
Kemenag: Kompetisi Papat Limpad Diluncurkan (diaksès 20 Mei 2012).
(id) Komhukum:Christian Soegiono Dukung Papat Limpad Wikipedia Basa Jawa (diaksès 20 Mei 2012).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Papat_Limpad_2012&oldid=1053140"	Kategori: Papat Limpad 2012WMID-WMFRWMID-WMCHKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 23 Maret 2016.
elek kabeh mas.mending rasah dipamerke.ngisin-ngisini jogja.neng isih akeh pit sing luwih apik timbang sing thok
durung tau weruh sing koyo ngono, Jeng 😆
Isih ono po saiki? Weruh sing kaya kiye nang tipi bae sih 😀
Balas	Emanuel Setio Dewo berkata:	Juni 24, 2011 pukul 10:23 am	Hm… jarang lihat sih. Lha wong daku paling males ke
KEKAWIN KRESNAYANA (RINGKASAN) | alangalangkumitir
Titi laksana pahargyan ingkang katindakaken ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata
iku sawijining wadhah mesin goleki otomatis saéngga adung diwasa kanggo golek gratis prono videos.Déning administrasi Situs iki ora duwe, gawé utawa tuan rumah videos sing digawe kasedhiya karo menehi bantuan.Videos siji bisa ndeleng kene sing tuan rumah sing dening pamilik lan padha saka sing situs dening kita sapunika Spider script.indecentvideos.com punika marang ilegal isi diwasa. Nanging, kita ora bisa ngontrol isi websitus kita duwé pranala menyang utawa frasa panelusuran ngetik dening pengunjung kita situs lan, mulane, ora bisa dianakaké jawab total kanggo nyebarake isi kayata utawa frasa.Yen sampeyan nemokake isi sing nimbang cecek ing kita situs, aja pakewuh arep ngontak kita.
» Karir Lampung CV Tri Manunggal Group
CV Tri Manunggal Group saat ini sedang membutuhkan segera 29 karyawan - karyawati
musime, kathah ingkang pesen. Mboten ngantos disade ing pasar, sampun
Ing nginggil punika gambaripun têmpukaning lèpèn Barumun kalihan Bilah, ing sacêlakipun labuhan Bilik, Sumatra wetan. Lèpèn wau kenging kangge labuh kapal K.P.M. tuwin kapal Straits Settlements.
Wêdhar Sabda Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral wontên ing Polêksêrad, ing Parêpatan Wiwitan Taun
Anglajêngakên pamêdhar sabda dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, Ingkang Wicaksana lajêng angandikakakên mênggah munduripun panyadean karèt tiyang siti, nanging kosok-wangsulipun, pamêdalipun mrica tuwin kopi robêsta saya majêng. Tuwuhipun ama kopi enggal ing tanah Sumatra, adamêl kuwatosing manah. Ingkang punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana angajêng-ajêng, sarana nyambut damêl sêsarêngan kalihan Algemeen Landbouw Syndicaat têmtu badhe angsal rekadaya kangge amêrangi ama wau.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika mêdhar sabda.
Salajêngipun Ingkang Wicakana andhawuhakên ing bab panyadean kajêng wana nagari, punika pêpajênganipun mèh langkung 2½ yuta katimbang rancanganipun, ing môngka ingkang kathah dipun pigunakakên salêbêting praja, punika amracihnani bilih ekonomining rakyat sampun majêng, kamajênganing ekonomi wau ugi jalaran saking langkunganing arta ingkang kabayarakên dening sawatawis ondêrnèmêng-ondêrnèmêng, ingkang pamêdalipun saya mindhak kathah. Titikan sanès-sanèsipun, ingkang mracihnani, bilih karaharjaning para kawula majêng, jalaran kathahipun barang-barang lelangan gantosan ingkang
sampun kapundhut dening nagari, punika saya suda. Makatên ugi tunggakan sambutan arta dhatêng apdhèling bang tuwin bang dhusun, punika inggih saya suda.
Ing bab pambudidaya anyaèkakên kawontênanipun rajakaya tansah dipun lajêngakên, makatên ugi anggènipun amêragi sêsakit rajakaya ingkang nular. Mênggah karampunganipun kenging dipun wastani sae, ugi ing bab kawontênanipun pitik iwèn, nagari tansah amênggalih kanthi yêktosan.
Sêsampunipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng andhawuhakên ing bab kawontênanipun kawêkêlan tumrap bôngsa Eropah tuwin tiyang siti.
Mênggahing pakaryan irigasi, panggarapipun tansah dipun kiyati.
Salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng angandikakakên ing bab karampunganipun cobèn-cobèn rêrêmbagan sarana radhio tilpun, ingkang anjalari wiwit tanggal 7 Januari ingkang kapêngkêr punika, gêgandhenganipun tanah Indhia lan nagari Walandi sagêd dipun umumakên. Makatên ugi angandikakakên ing bab pambikakipun pakaryan lampahing gêgana tumrap umum kala tanggal 1 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr punika.
Ngantos talêsih Kangjêng Tuwan Bêsar andhawuhakên ing bab kawontênanipun tatanan praja, inggih punika ing bab anggènipun badhe ngwontênakên tatananing prajurit dharatan tuwin lautan.
Kawontênanipun babagan arta nagari ing taun 1928 punika, miturut pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, langkung sae. Buktinipun: angsal-angsalanipun limrah langkung saking 10 yuta tinimbang kala ing taun 1927, ing môngka angsal-angsalanipun ing taun 1927 punika sampun kenging kawastanan sae. Kajawi saking punika wontên angsal-angsalan arta malih kathahipun 22 yuta saking pajêg pêrang ing nagari Walandi, ingkang sawêg katampi ing wêkdal punika. Salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng angandharakên mênggah sabab-sababipun, dene pangasilan nagari ing taun 1928 sagêd langkung kathah tinimbang ing taun 1927 inggih punika saking pamêdalipun arta pajêg, punapadene arta tirahan kabudidayan nagari. Langkung malih pangasilan arta beya tuwin arta pajêging penutsêkap-penutsêkap, punika ingkang anjalari wêwahing pangasilanipun nagari ing taun 1928 punika. Gandhenganipun kalihan sadaya wau, mênggahing babagan arta nagari ing taun 1928 kenging dipun wastani sae sangêt, ingkang punika nagari lajêng sagêd amangsulakên sambutanipun ingkang botên sakêdhik.
Sanadyan pangasilan nagari ing taun 1928 anyênêngakên, nanging miturut pangandika dalêm Ingkang Wicaksana, samangke sampun kenging karaosakên, bilih rêgining pamêdalipun kabudidayan, kados ta: timah, gêndhis tuwin karèt, wiwit mandhap, ingkang makatên punika têmtu badhe kanyataan ing pangasilan ing taun 1929 punika. Jalaran saking punika nagari lajêng kapêksa matêsi rancanganipun padamêlan-padamêlan ingkang badhe katindakakên, inggih punika ngêmungakên ingkang prêlu-prêlu kemawon. (Badhe kasambêtan)
Sêsorahipun Radèn Sumadirja, Ind. Arts. ing Kudus
Sadaya ingkang kula aturakên ing nginggil punika miturut punapa ingkang kasêbut ing buku. Tiyang-tiyang ingkang sakit tipês ingkang limrah tôndha-tandhanipun botên têmtu sami kalihan kados ingkang kasêbut ing buku.
Asring kemawon anggènipun ngundang dhoktêr kapurih mriksa tiyang ingkang sakit wau sampun lêt watawis saminggu kapara langkung. Katingalipun ingkang sakit namung bêntèr, wêtêngipun botên malêmbung, botên mèncrèt, botên budhêg, saha pols kêndho kêncêng kêdutipun, kados polêsipun tiyang ingkang sakit bêntèr sanèsipun kemawon.
Lêmut ingkang anjalari sêsakit bêntèr koming.
Dados punapa malih sanèsipun dhoktêr, sawêg dhoktêr piyambak kemawon botên sagêd lajêng nêmtokakên bilih sêsakit punika tipês punapa sanès, samantên wau manawi botên nyêkapi wêkdalipun nalika mriksa utawi angyêktosi. Dene sagêdipun mastani lêrês lan botênipun sêsakit tipês utawi sanès, êrahipun tiyang ingkang sakit kapêndhêt dipun priksa ing Laboratorium.
Ing sarèhning kita botên mangrêtos, utawi kadangon ngêntosi katrangan saking Laboratorium wau, ingkang sakit supados dipun pulasara rumiyin kadosdene tiyang ingkang kenging sêsakit tipês saèstu.
Amila sajatosipun tiyang kêdah ngatos-atos, ing môngsa wontên sêsakit ingkang nular makatên punika, kêdah ihtiar panjagi lan panulakipun, sampun ngantos kêtularan. Dene ihtiaripun: sêsakit tipês, kolerah, dhesêntri punika wijinipun wontên ing toya, pramila prêlu sangêt toya ngombe kajagia ingkang rêsik, sampun ngantos kêtularan wijining sêsakit wau. Rêrêgêd utawi sêsukêr kabucala ingkang têbih saking griya utawi sumur, prayogi dipun bêsmi kemawon utawi kasiram kalihan toya gamping.
Sayuran wowohan utawi sadaya ingkang mêntah kêdah dipun jagi rêsikipun, langkung sae botên nêdha barang ingkang mêntah.
Ingkang prêlu sangêt, tiyang ingkang saras dipun suntik vaccin tipês. Kadosdene panulakipun sêsakit cacar, tiyang ingkang saras dipun suntik vaccin cacar, punika andadosakên sagêd kalis dening sêsakit wau. Cêkakipun tumrap sadaya tiyang murih wilujêngipun prêlu sangêt ihtiar anjagi saha nindakakên panulakipun sêsakit wau, [wa...]
[...u,] punika kêdah dipun estokakên miturut katrangan saha pranataning dhoktêr kados ing ngandhap punika:
1. Toya ingkang badhe kangge utawi kangge ngombe, sadèrèngipun kêdah kagodhog rumiyin, 2. toya ingkang kangge siram kêdah rêsik, 3. ngombe susu ingkang sampun godhogan, sampun nedha wowohan ingkang mêntah, 4. têtêdhan, sêkul, ulam utawi panganan sampun ngantos dipun encoki lalêr, kêdah dipun tutupi sadèrèngipun katêdha, 5. salêbêting griya, sajawining griya utawi ing plataran kêdah rêsik, rêrêgêd-rêrêgêd dipun kalêmpakakên dipun bêsmi, prêlunipun sampun ngantos wontên lalêr. Tôngga têpalihipun dipun cariyosi supados rêrêsik ing panggenanipun, 6. ingkang saras kêdah dipun suntik vaccin tipês, 7. rencang-rencang kêdah rêsikan, sampun ngantos nyêpêng têtêdhan utawi toya ngangge tangan rêgêd.
Sênthong (kamar) kêdah ingkang kasorotan srêngenge lan sagêd angsal hawa.
Patilêman wontên kalih, satunggal kangge siyang, ingkang satunggalipun kangge ing wanci dalu.
Enjing sontên ingkang sakit kêdah dipun sibini ngangge toya angêt mawi sêpon.
Bokong lan boyok kêdah dipun gosok ngangge kamferspiritus. Sêsampunipun lajêng dipun wur-wuri talkpoeder enjing sontên utawi saprêlunipun, prêlu kangge anjagi sampun ngantos bokong utawi boyok babak ngorèng, awit manawi kangge tilêman kemawon sagêd angrisakakên kulit.
Têtêdhan ingkang kenging katêdha namung puhan lêmbu lan tigan ayam satêngah matêng (madon) sacêkapipun. Ingkang botên patos doyan ngombe puhan, puhan wau kenging dipun wori tèh, kopi utawi sêtrup sakêdhik.
Sabibaripun ngombe puhan utawi nênêdha wau, cangkêmipun kêdah karêsikana mawi toya matêng, utawi kêmu toya matêng ngantos rambah-rambah.
Sawênèhipun dhoktêr suka pitêdah, tiyang ingkang sakit kenging nêdha bubur, punika ingkang sampun kalampahan kirang prayogi, jalaran usus ingkang sakit badhe thukul korèngipun utawi sampun ngorèng, punika botên kiyat nampi têtêdhan ingkang ragi atos, kajawi manawi anggènipun ambêbucal tiyang ingkang sakit wau sampun akas, kakèngingkenging. nêdha bubur sakêdhik-sakêdhik.
Tilêmipun ingkang sakit kêdah sakêdhap-sakêdhap alihan, prêlunipun nyêgah paru sampun ngantos dados sakit (longontsteking).
Sêsukêr utawi uyuh kêdah dipun siram ngangge kreyolin utawi karbol, panganggenipun sêprèi, kasur, urung bantal lan guling kêdah dipun kum ngangge lysolopl 10% watawis 2-3 jam dangunipun, sadèrèngipun dipun kumbah, manawi sagêd dipun godhog utawi dipun sêtum rumiyin. (Badhe kasambêtan)
Tujunipun sampun wontên juru pangrêksa ingkang murih waosan lare punika lêstantun sae, sampun ngantos awon, inggih punika:
Nomêr satunggal, gupêrmèn, ingkang anjagi murih saening waosan lare sêkolah. Tiyang kathah inggih sampun mangrêtos sadaya bab ajinipun buku-buku wêdalan Volkslectuur ingkang kasêbar ing sabên sêkolahan ôngka kalih lan H.I.S. Saya malih kantor Volkslectuur ngêdalakên kalawarti basa Malayu Sundha lan Jawi, kangge rakyat Indhonesia. Sêrat kabar wau ajêgan wontên panggenan kasadhiyakakên kangge prêluning lare-lare, ngêwrat karangan waosanipun lare.
Pranatan ingkang makatên wau kula sukur sangêt, awit lare lajêng saya jêmbar waosanipun, anjalari dados sênênging lare.
Nomêr kalih ingkang ngêdalakên lan saening waosan lare punika pakêmpalanipun para mudha ingkang jêmbar kawruhipun, upaminipun: Pemoeda Indonesia, Jong-Islamieten Bond, Jong-Java lan sanès-sanèsipun. Ing sadhengah sêrat kabaripun piyambak-piyambak, para murid botên namung trimah maos, nanging inggih sami marsudi damêl karangan piyambak. Ingkang makatên wau dipun wastani: anggulawênthah badanipun piyambak.
Nomêr tiga ingkang sami pados rekadaya ngindhakakên kawruhipun lare sarana wêwaosan, inggih punika pakêmpalan-pakêmpalan utawi sêrat kabar-sêrat kabar agêng ingkang nêdya nênuntun lare sarana ngêdalakên sêrat kabar tumrap lare utawi buku-buku lare. Manawi tiyang nginguk ing kalangan bôngsa Walandi, têmtu badhe sumêrêp, yèn sabên sêrat kabar agêng apêsipun saminggu sapisan ngêdalakên sêrat kabar tumrap lare. Isinipun sêrat babar wau warni-warni, wontên dongengan, wontên cariyos ingkang anjêmbarakên kawruhipun lare, wontên cangkriman, malah lare umur 12 taun mangandhap sampun dipun warahi ngarang piyambak. Sarêng ing kalanganing kabangsan kula taksih awis-awis mrangguli sêrat kabar tumrap lare ingkang sumêbaripun sagêd maradini ing ngakathah. Inggih wontên sêrat kabar ingkang dados suwaraning para mudha kados ta gadhahanipun P.I., J.I.B., Jong-Java, nanging punika dados kabêtahaning para warganipun pakêmpalan piyambak.
Ingkang prêlu punika sêrat kabar lare kangge umum supados anak-anakipun tiyang alit inggih sagêda kaduman kawruh warni-warni.
Sapunika sêrat kabar kangge prêluning rakyat sampun pating jêrêdhul mrajak kados tuwuhing jamur. Pamuji kula mugi-mugi sêrat kabar tumrap lare lan buku tumrap lare kangge anakipun rakyat sagêda pating jarêdhul [jarêdhu...]
[...l] ugi. Tuladhanipun ing kalanganing bôngsa Walandi punika sampun cêtha wela-wela.
Sapunika golongan kabangsan sampun ngêdalakên sêrat wulanan, wasita, kangge para guru lan para rama ibu. Kula badhe nyuwun priksa sakêdhik, benjing punapa lairipun sêrat kabar lare ingkang adhêdhasar kabangsan, kula golongan èstri sagah ngrencangi ngarang, awit pangrêksaning lare punika dados wajibing golongan ibu ugi.
Wasana punapa atur kula sadaya kula sumanggakakên dhatêng para sadhèrèk.
Ingkang nama polan, punika panyêratipun manut pola ingkang sampun dipun damêl lêmbaran, limrahipun sinjang sêmèn-sêmènan, latar pêthak utawi latar cêmêng.
Patraping panyêratipun tiyang mola, kêdah manggèn papan ingkang nawangakên padhang, pola dipun tèmplèkakên ing mori dipun êdomi ing dom bundhêl, pola wontên ing jawi. Wayanganing sêratan ing pola lajêng dipun sêrat. Manawi pamolanipun sampun kacakan sadaya, pola lajêng dipun pêndhêt, dene salajêngipun cêkap nêkuk mori ingkang sampun dipun sêrat, dipun pola malih, sairib kados patrapipun mola sakawit, bal-tumimbal ngantos dumugi sakêmputing mori sadaya.
Mênggah ing gampilanipun tiyang ngèngrèng polan ingkang kados makatên punika sampun nama sae, nanging tumrap tiyang ingkang sampun nama sagêd, pamolanipun wau taksih mawi ngewahi mêndhêt pantêsipun, upami wontên jêjêring sêratan kêkêrêpên utawi kosok-wangsulipun, punika dipun wangun malih, makatên ugi tiyang mola punika ingkang prayogi kêdah mangun sêratanipun ing pinggir sacêlaking seretan, kaangkaha sampun ngantos kêbênggangên kalihan seretan utawi sampun ngantos kêmèpètên, inggih manawi sinjangipun latar pêthak, botên katawis, awit têbih cêlakipun kalihan seretan lajêng kêsamar ing unthêr utawi tembokan, nanging manawi latar cêmêng, katingal awonipun.
Ngèngrèng ingkang kados makatên punika, namung kantun [kantu...]
[...n] ngênut lampahing garisan, nanging lugunipun inggih padamêlanipun tiyang ingkang sagêd ngèngrèng rujagan.
Sêsampunipun rampung anggènipun damêl ngengrengan, lajêng dipun isèn-isèni. Isèn-isèn punika: sawut, cacah gori, cêcêg, sisik, sisik mêlik, tuwin wontên sanès-sanèsipun malih, nanging mênggah isèn-isèn sêratan kina, limrahipun namung kados makatên wau.
Nyambêti andharanipun sadhèrèk Sukarman, G.b. Jrakah S.C.S. ing Kajawèn nomêr 49, bab ulam wêlut. Sanajan andharan wau sampun nyêkapi, ananging kula kapêksa badhe urun-urun sawatawis. Ulam wêlut punika pancèn satunggiling ulam ingkang raosipun botên beda kalihan ulam lele.
Dene pamêndhêtipun ulam wêlut wau, kajawi kapancing karogoh lan katêlik ugi kenging kasuluh mawi oncor ing wanci dalu.
Dene patrapipun nyuluh makatên: 1. ambêkta oncor, awit ulam wêlut wau limrahipun manawi dalu sami saba ngupados têtêdhan, nanging manawi kêsorot padhanging oncor lajêng kèndêl tanpa ebah kados lamur. 2. ambêktaa wilah kadamêl kados pêdhang. 3 ambêktaa kêpis kangge wadhah ulam wêlut wau, dene wilah wau pirantos kangge mêdhang wêlut ingkang kenging soroting oncor. Pandamêlipun pêdhang botên kenging landhêp, jalaran manawi landhêp wêlutipun sagêd pêdhot, wusana manawi kasade anyudakakên rêgi.
Ing nginggil wontên sêsêbutan têlik, têlik wau têgêsipun wuwu alit, pirantos kangge misaya ulam wêlut, punika sadaya langkung gampil malih.
Patrapipun makatên: manawi gadhah têlik kintên-kintên sadasa iji, ing dalêm satunggal têlik kasukanana cacahan cacing sakêdhik, manawi sampun kapasanga ing sabin ingkang pantunipun sawêg wiwit mêtêng, awit yèn pantun sampun wiwit mêtêng manawi kasuluh tamtu lajêng sami putung, amargi kaidak-idak, dene pamasangipun têlik ing wanci sontên, enjingipun dipun pêndhêt, ing dalêm têlik satunggal, yèn ing papan ngriku pancèn kathah wêlutipun, sagêd angsal sadasa iji.
Pangupakaranipun ulam wêlut wau, kabèthètana lajêng dipun dhêdhêgi supados sagêd rêmuk êrinipun, lan kakumbaha ingkang rêsik, dene ingkang agêng prayogi kadhèndhènga lajêng kaêpe ngantos garing, wusana kagorèng garing, raosipun eca, dene manawi kathah tunggilipun kenging kasade ing pêkên kados andharan ing Kajawèn nomêr 49.
Wusana yèn wontên lêpat lan kiranging têmbung: nyuwun gunging samodra pangaksama.
Bab gugon tuhon punika mèh pinanggih ing nagari pundi-pundi, dene ingkang limrah koruping tiyang dhatêng gugon tuhon punika ngandêl dhatêng brêkahing kayu watu, kewan tuwin sanès-sanèsipun, wontên ingkang dipun anggêp sagêd damêl sugih, damêl kasarasan, sagêd suka kadrajatan, tuwin sanès-sanèsipun.
Tumraping kuburan, punika mèh limrah sabên wontên kubur ingkang dipun anggêp kramat, inggih lajêng kathah tiyang ingkang sami dhatêng pados brêkah, ingkang makatên wau botên patosa klintu, awit ingkang dipun têdhani brêkah wau sanès kuburipun, nanging ingkang sumare, dipun alap brêkahing lêlabêtanipun kala dèrèng ngajal, ewadene inggih nama dèrèng lêrês.
Wit Kalapa ing Lawongan, Mênadho, ingkang kala rumiyin dipun anggêp kramat.
Saya malih tumrap tiyang ingkang nêdha brêkahing sato kewan, kados ta nêdha brêkahing sagawon, awit kaanggêp sagêd dados dhukun, amargi kêtitik sagawon wau sok anglampahi siyam. Wontên malih maesa ugi sagêd dados dhukun, punika pinanggih wontên ing tanah Priyangan, cara-caranipun makatên: ing satunggiling panggenan wontên maesa sampun dipun alasakên, kadospundi jalaranipun botên têrang, sumêrêp-sumêrêp sampun dipun anggêp dhukun dhatêng têtiyang kathah. Lampahing nêdha jampi, tiyang kêdah nyadhiyakakên pangombèn wontên ing papan pasabanipun maesa wau, manawi toya wau sampun dipun ombe, sisanipun lajêng kangge jampi, dene samôngsa kewan wau dèrèng purun ngombe, inggih taksih dipun êntosi kemawon.
Wontên malih anganggêp kramat dhatêng wit-witan, namung
kamanah jalaran saking eloking wujud, kados ta ing Mênadho wontên wit kalapa galêganipun dhoyong ngantos nalosor kados ngambang ing toya, punika dipun alap brêkahipun dhatêng têtiyang kathah, sangandhaping wit kangge adus. Nanging dangu-dangu lajêng cabar, amargi têtiyang mangrêtos, bilih wit kalapa wau inggih limrah wit kalapa kemawon, malah lajêng kangge pêthangkrikan lare.
Makatên ugi ing Kalitidhu, Rêmbang, wontên wit kalapa êpang gangsal, punika inggih pancèn anèh, nama mrojol saking kêlimrahaning wit kalapa, punika tiyang lajêng asring klintu sêrêp, wontên ingkang nganggêp bilih wit kalapa wau sanès sabaènipun. Tular-tumularing wartos lajêng dumugi ing pundi-pundi, saha lajêng nuwuhakên tiyang sami nêdha brêkah warni-warni, nanging wusananipun cabar malih, inggih namung dados kalapa limrah, kaot gadhah kaelokan, dening kawontênanipun nyalênèh.
Wontên malih gugon tuhon ingkang ragi anggumujêngakên. Kacariyos kala rumiyin wontên prayagung luhur ing Surakarta badhe yasa dalêm, kajêng ingkang badhe kangge saka guru mêndhêt kajêng jati saking wana ingkang sakalangkung wêrit, nanging jalaran saking agênging kajêng, nalika dipun gèrèt badhe kabêkta dhatêng kitha, mogok kemawon, sanadyan dipun kathahi tiyangipun, mêksa botên ebah. Wusana wontên tiyang sêpuh cariyos, cobi kajêng wau kapurih numpaki talèdhèk, awit talèdhèk punika sok dados sarana agar. Yêktos, sarêng wontên talèdhèk linggih sanginggiling kajêng wau tuwin wiwit mangkur: sêkar pangkur gawe gela... sawêg anjêngèk kemawon, lajêng gêmlidhig. Nanging gugon tuhon punika manawi dipun manah panjang, satunggal-satunggaling gugon tuhon gadhah kajêng piyambak-piyambak, wontên ingkang lèrègipun anjog ing kabatosan, wontên ingkang dhatêng piandêl, wontên malih lèrèg dhatêng rekadaya. Gampil-gampilan ing bab mogoking kajêng saka guru, punika bedanipun punapa kalihan majênging tiyang têtumbas dhatêng papan sêsadean, ingkang luwês paladosipun.
Sarèhning ing jaman sapunika, nama jaman padhang-padhangan, tiyang sampun sumêrêp sulaking jaman kamajêngan, botên kenging dipun balithuk ing kaelokan, awit mangrêtos bilih tindak makatên punika kalintu. Lan ugi mangrêtos pundi ingkang nama gugon tuhon yêktos utawi ingkang sanès, mila bab makatên punika namung kasumanggakakên.
uwis têntrêm bêcik ing saiki / ora ana wong sing ora bungah / barêng wis ana ratune / sabên wong rubung-rubung / mêsthi ana sing angrasani / mênyang ratune anyar / ngalêm bagus tulus / lan panggalihane jêmbar / kêtitike barêng luwar Surawani / sarta olèh ngapura //
malah ora suwe Surawani / bisa olèh pagawean lawas / bali dadi pyayi gêdhe / iya iku tumênggung / mung saiki watake salin / nganggêp sapadha-padha / nadyan nyang wong mikul / dirêngkuh wis ora beda / nanging mungguh tindak sing mangkono kuwi / malah luwih utama //
awit lumrah wong ing ngêndi-êndi / watakane yèn digalap mênang / wis
wis kanyatan / ing sang prabu apa manèh Surawani / padha wis ketok cêtha //
dene mêngko sing bangêt kêtitik / ing bungahe kajaba sang nata / patih ya ngono anane / dene saiki rampung / pêpêtênging nagara nyingkir / atine wong wis padhang / drêngki jail larut / mula ing batin ngêngudang / mênyang gusti kang kagungan galih luwih / kuwat disêmbah-sêmbah //
wise têntrêm nuju wayah bêngi / sang aprabu kaparêng lênggahan / nanging piyambakan bae / sing ngandikan malêbu / ora liya mung kyai patih / Palih uga kalilan / malah tanpa ewuh / awit pancèn kasêntana / sanadyana Palih pangkate mung cilik / nanging kêcakêt nata //
ketok gone trêsna mênyang gusti / rina wêngi mung tansah rumêksa / mèh ora ana pisahe / dene kalane mêtu / mung nyalinthut agolèk angin / sang prabu ngono uga / trêsnane kalangkung / sabên Palih ora ana / banjur bae iya dhawuh anggolèki / yèn suwe dadi duka //
kêrêp bae Palih didukani / nanging ora ketok angrêsula / malah bungah ing atine / mantêpe krasa têrus / kacarita dhèk bêngi kuwi / sang prabu lênggah ngandhap / cakêt lan kang ibu / rèhning amburu sakeca / kangjêng ratu lênggah karo dipêtêki / sing mêtêki bok inya //
angadhêpês ki patih alinggih / ora pati adoh lan sang nata / Palih ladèn rana-rene / ing kono sang aprabu / angandika ketok kêdugi / saiki wis kalêgan / wa ing panuwunku / ibu biyung uwis ana / lan manèhe aku têtêp ing saiki / anggêntèni jêng rama //
yèn tak pikir lêlakonku kuwi / dawa bangêt nganti kaya crita / wiwit saprana-saprene / lagi bisa kêtêmu / kyai patih nyêla nginggihi / kang nama lêlampahan / manawi pun urut / tamtu dados kaelokan / tiyang ngantos botên sagêd angrampungi / manawi dèrèng môngsa //
cobi bilih amarêngkên gusti / kula badhe anjèrèng carita / kenging kangge dongèng têmbe / nanging cariyos lugu / kula botên mawi akumbi / awit ngraos sadaya / kawontênanipun / kenging kangge
lênggah karo angandika / aku arêp kowayangke / wis ta kono sing cucud / alon nyêmbah kiyai patih / gusti namung minôngka / pamuji rahayu / awit sadaya lampahan / yêktosipun yèn ta pun titi prayogi / sagêd manjing ing têpa //
kados putra dalêm ing rumiyin / wontênipun ngantos kalampahan / tilar nagari yêktose / mung galih kirang landhung / malah nuntên lajêng mutungi / lêrês kêtingal lêga / sajak nurat-nurut / nanging mênggah kabatosan / yêktosipun gusti botên sagêd kumbi / têrus botên narima //
malah saya karaos ing galih / kalampahan ngantos nêdya nglawan / mila apês ing dadose / wusana sarêng sampun / nama katog nglampahi sakit / tumuntên sagêd luwar / nama sampun rampung / dumugi mangke
kyai patih wiwit manèh nuli / dene mênggah ingkang sampun limrah / sami kemawon wontêne / inggih kang nama ibu / dhatêng putra kang sanès mêsthi / mung tansah mêmêngsahan / ing salaminipun / nanging yèn pun manah panjang / yêktosipun manah kang makatên gusti / pinanggihipun lêpat //
awit mênggah lêlampahan mêsthi / ing salami tansah ewah-ewah / botên têtêp salamine / saya kang tindak luput / ewahipun kalangkung gampil / nama piwêlèh nyata / mila ing bab wau / nadyan botên matur kula / nyatanipun sampun kauningan sami / kula namung sumôngga //
êmung mèsêm kangjêng pramèswari / kyai patih ambanjurke crita / dene êmbok inya kowe / anggonmu nêmu luput / saka bangêt gonmu ngakoni / nyang gusti dhèk samana / rasaning atimu / mung kowe dhewe sing kwasa / mula lagi luwar têkane saiki / tampanên lan panrima //
dene mungguh kowe iku Palih / katrêsnanmu mênyang ing bandara / pancèn ya tênan nyatane / nanging sok ketok thukul / melikanmu kapengin luwih / upama aja sasar / duwe ati suwung / ora kanggo ing abahan / nanging bêgja dene kêcakêt lan gusti / kang kagungan kuwasa //
sampun têlas dongèng kula gusti / dados mênggah lampahan sadaya / sagêda atindak sae / dene manawi luput / rumaosa ingkang nêrusi / awit yèn ta lumuha / ngrumasani luput / inggih dipun padosana / ing salami môngsa amanggiha bêcik / gusti punika nyata //
guwayaning polatan nêrusi / pajagongan ketok kêbak rêna / nuli ngandikan banjure / nganti mèh êbyar esuk / kyai patih mundur tumuli / sorote kang pêpadhang / wis madhangi kêmput / pêpêpêtênge kabèh ilang /Lebih satu suku kata: pêpêtênge kabèh ilang. cocog kaya ing êntèke dongèng iki / ngono cuthêling crita //
Bab Èwêd Pakèwêding Pangkat Pangrèh Praja
Garèng : Truk aku iya prêcaya bangêt, yèn sing dadi lurah bangsaning wong burêng, ora bakal gawe tata têntrêming desa, nanging kosok-baline malah bisa ngrusak desane. Ewasamono ana golonganing wong, sing dianggêp dening wong-wong desa sawijining klilip gêdhêm bangêt, têgêse: nèk dicêdhaki nyathèk, nèk didohi nyambit kotoran, ya kuwi: tukang kêlah lan para ahli wèt sing padha ngênggoni titêl: pokrul, ning: bung.
Petruk : Ewadene sawênèh ana sing nyalahake priyayi anggone nanggulangi anane tukang kêlah utawa pokrul bambu mau, sarta banjur dianggêp priyayi jail, priyayi opèn lan sapêpadhane. Anggone priyayi ngêngèl-êngèl tindaking wong-wong kang mêngkono mau, rak sabab saka wêlase marang wong desa, sing gampang blithuk-balithukane, dadi ora kaya gagasane sawênèhing wong: priyayi sumêdya ngalang-alangi wong golèk pangan. Kêpriye carane tukang kêlah utawa manèh pokrul bambu anggone nindakake praktike ana ing desa, ing kene ora prêlu tak caritakake dawa-dawa, têmtune sabên wong wis padha sumurup kabèh.
Garèng : Mulane aku iya rada maido nyang kandhamu: wong bodho bisa kêpilih dadi lurah, apa mung supaya dadi pakanane tukang kêlah utawa pokrul pêtung bae.
Petruk : Pancèn mula iya mêngkono. Tukang kêlah utawa manèh pokrul bambu, kuwi iya sok agawe susahing wong desa, mêngkono uga lurah sing bodho, kuwi iya sok digawe dolanan. Mungguh têrange mangkene: lurah sing bodho kuwi sok ora ngrêti mênyang wêwênange dhewe kang wis kapacak ana ing Inl. Reglement. Lha iya kêpriye, maca bae ora bisa. Dadi yèn diapusi utawa diancam dening tukang kêlah utawa bangsaning pokrul mau, kang pancène ora andadèkake barang-barang nyang awake, kuwi mung tiba wêdi thok bae, wusanane saka gilapên, bisane mung banjur anggrègèli bangsaning rini bae. Iya bênêr anane saiki iya
akèh lurah sing pancèn: ngrêti nyang wajib, pintêr, têmên lan sapadhane. Nanging jalaran saka pranatan pilihan mau, rak iya akèh ta lurah sing dadine kayadene têlung rupa sing wis tak kandhakake ing ngarêp. Lumrahe lurah sing kaya kono kuwi iya catho-catho anggone nindakake kuwajibane, satêmah sing digawe gul-gul, sing digawe nutupi kabodhoane mau, anggone: main munjung.
Garèng : Lho, omongmu kiyi nyulayani karo omongmu ngarêp. Kandhamu lagi anu, priyayi jaman saiki, kuwi
sapadhane, sanadyan kiraku iya isih rada dhêg-dhêgan upama punjungane mau, awujud: gula 10 dhacin, bèndhi utawa motor, saikine kowe ujug-ujug ngomongake lurah sing: main munjung. Nèk ngono dadi isih ana bangsaning punjungan kuwi.
Petruk : Sabênêre ngono iya isih ana, mung bae punjungan mau ora awujud: dhêdhaharan, dhuwit, utawa barang sing èdi-èdi, ewadene priyayi sing wis kulina dipunjung mêngkono kuwi, rumasa: nglênyêm, mongkog amêthunthung, nganti sok lali nyang purwaduksinane, yaiku punjungan: sêmbah.
Garèng : Wah, Truk, bab kiyi pancèn gawat bangêt, ora ngêmungae priyayi Jawa bae, sanadyan para amtênar Walônda iya akèh sing padha karêm nyang sêmbah dhodhok kuwi. Mulane kira-kiraku iya angèl bisane ilang, awit rasane sajake pancèn
kabèh, supaya aja padha krêsa diurmati dening sosorane Jawa sing cara Majapaitan kuwi.
Petruk : Para luhur Jawa iya wis ana sing ora krêsa disêmbah, nanging nèk
durung wancine disêmbah, kuwi idham-idhamane: sêmbah dhodhok kudu diinglangi,diilangi. awit wis ora mathuk karo jamane, nanging barêng wis dadi astèndana, ana lurah bawahe nyêmbah, gagasane banjur owah sasêtrip: lho, kok enak, lho, kok lèkêr, kok nikmat. Barêng dadi wêdana, ora mung lurah bae, nanging priyayi-priyayi cilik, hèlêp tumêkaning mantri iya padha nyêmbah, kuwi owahing gagasane banjur têkan rongpuluh sêtrip bae: wah, gandême, wah, sêgêre. Suwe-suwe banjur kulina disêmbah ing priyayi-priyayi sing luwih èndhèk pangkate timbang salirane. Wusanane nèk ana priyayi liya sowan sing ora nyêmbah, panggalihe banjur ora rêna, banjur tansah kêgubêl ing amarahe, satêmah wêtune dhawuhe, utawa manèh pangandikane ora [o...]
[...ra] sarana panggalih kang wêning. Tumrap sing ala atine wong sing ora nyêmbah mau, banjur dianggêp wong kurang ajar, wong sing wani marang panggêdhe, wusanane sok banjur mêtu pitênahe. Kang mangkono mau nagara wis nguningni, mulane tansah andhawuhake ilange cara urmat sing wis ora mathuk karo jamane kiyi, dadi krêsaning nagara ora nêdya arêp ngowahi apa sing wis dadi tata carane bôngsa Jawa, nanging arêp ngudi ilange lêlakon sing ganjil mau.
Kala tanggal 17 wulan punika ing Grêsik mêntas wontên griya kabêsmèn, ngantos têlas 300 wuwung. Griya-griya ingkang kêbêsmi wau ing kampung Kroman, sacêlaking pêkên Grêsik, ingkang andadosakên jalaraning kêbêsmèn, wontên tiyang èstri sampun sêpuh lamur, anggodhog wedang, latunipun mrèmèn lajêng ambêsmi nipah. Kapitunanipun f 50.000.-. Muhamadiyah nyêbarakên sêrat, ingkang suraosipun nêdhakakên tulung dhatêng sêsami, ugi lajêng tumindak wontên komite sanèsipun.
Kala tanggal 22 wulan punika wanci sontên, pêkên taunan ing Bandhung sampun kabikak, ingkang mêdhar sabda paduka dhirèktur lanbao.
Ing apdhèling Gunungkdul kêkirangan jawah, tanêman ing môngsa katiga sami botên tuwuh, andadosakên kuwatosing parentah saha tiyangipun ing ngriku.
Saking panêdhanipun upsir yustisi ing Batawi, Levensverzekering Mij. Indonesia ing Bandhung katêtêpakên palit, miturut papriksaning yustisi, botên wontên sadhiyan arta, môngka arta saking para ingkang nanggêlakên ajêg pambayaripun.
Miturut pawartos kawat saking Dhênhah, Paduka Tuwan Couvreur kaangkat dados lid rad pan Indhi.
waragadipun kakintên wontên f 30.000-, dene sadhiyan arta sampun wontên f 40.000-. Pasar malêm wau badhe manggèn wontên alun-alun lèr, wontên ing tanggal 28 Sèptèmbêr dumugi 14 Oktobèr. Bêbathènipun rêsik, ingkang 50% kangge phon pasar malêm, ingkang 35% kangge urun adêging T.H.H.K. tumrap pamulangan T.H., 15% malih kangge pakêmpalan-pakêmpalan amal tiyang siti. Adpisuring komite Tuwan J.W.T. Kiliaan nêdhakakên, supados pakêmpalan amal Eropah ugi angsal panduman.
Kawartosakên, ingkang angsal pamênang lotre f 150.000 Tuwan Tirtakusuma, up mantri apyun rèsi ing Prigiradja, Riouw. Nanging wontên pawartos malih botên.
Wontên pawartos, ingkang angsal pamênang lotre f 100.000 têlastilas. agèn pèl pulisi ing Têgal nama Narub, sapunika manggèn ing Comal. Nanging panumbasipun barandon tiyang sadaya.
Wiwit bikakipun krêtêg ing Praga, S.S. saking Ngayogya dhatêng Watês, ragi suda asilipun. Ugi ajêng wontên oto bis ingkang lumampah saking Ngayogya dhatêng Sêntolo, saya benjing manawi sampun wontên oto bis ingkang dhatêng Watês utawi Purwarêja, tamtu adamêl suda.
Kala tanggal kaping 20 wulan punika ing kampung Andhir, Bandhung, wontên tiyang tiga katrajang sêsakit pès, sami malêbêt ing griya sakit Juliana, wontên kalih malih ingkang ngajal, asli saking Citêpus, tuwin satunggal asli saking Gr. Postweg. Toko Tiyonghwa Haij Hong ing pasar sêtrat dipun tutup ing pulisi, jalaran kêtularan saking toko Haij Hong ingkang manggèn ing Cikakak. Ing tanggal 21 sontên, ing toko wau wontên tikus dhawah. Enjingipun tôngga têpalih ing toko wau sami kapriksa ing dhoktêr.
Agèn nomêr 965 ing Sala. Lêngganan nomêr 2932 kapetang wiwit, 1/5-'29. Dados tumrap kwartal tiga punika namung kirang f 1.-.
Lêngganan nomêr 1731 ing Banyumas. Wajibipun, agèn botên amung ngupados langganan thok, nanging inggih kêdah nanggêl, utawi nglêbêtakên yatra bayaranipun,
dene wicalanipun / pan wus jangkêp kawan dasanipun / yèku têgês dènnya
gumun / pan wus kaping patang puluh sun ngapusi / marang guru lakiningsun / tanpa mingsêt saka ngênggon //
wis ta balia gupuh / janma mudha tan sawalèng tuduh / nulya nrancag minggah malih marang uwit / dupi èsthi tangi turu / bidhal mlampah alon-alon //
tuwuhing cipta mulur / sanadyan ta pawèstri puniku / dèn taliti tinêngga ing sari ratri / yèn nêdya cidra ing kakung / sayêkti gampil kemawon //
lan malih janma wau / datan pisan samar jroning kalbu / awit darbe pêpujan musthika luwih / warni sêkar adiluhung / lawan pangangge kinaot //
minôngka tôndha tuhu / mung binêkta ing sapurug-purug / ing samôngsa kang sêkar alum katawis / tanapi panganggenipun / yèn kongsi ical sayêktos //
punika tandhanipun / yèn kang èstri darbe tindak luput / kacarita samana dènnya lumaris / praptèng praja arja langkung / kang jumênêng ratu anom //
dupi sowan sang prabu / amarêngi ing katiga nutug / sanggyaning kang taru-taru samya aking / nanging sang prabu andulu / maring sêkar langkung gawok //
iyèku sêkaripun / janma ingkang nêmbe prapta wau / dyan andangu sri narendra paran marmi / dene sêkar kang dinulu / maksih katon rompyoh-rompyoh //
agumujêng sri bupati / alon pangandikanipun / iya sukur yèn mangkono //
nanging sajatinipun / dahat datan rêna galih prabu / pan tinampi janma iku kumaluwih / marma ing sapêngkêripun / janma saking ngarsa katong //
nulya nimbali gupuh / maring wadya maksih anèm bagus / mrih anggodha mring rabining wong ing ngarsi / dikongsi sagêd kapilut / mokal yèn datan kalakon //
apan tumindak sampun / angèstokkên ing dhawuh sang prabu / sapraptaning
tuwa prapta wismanipun / nyi sudagar kang dhêdhasar ati suci / nampi marang tamunipun / kanthi
mrih kauningan kakung / nulya nabda mring wong kang dèn utus / umatura yèn dahat sun arsi-arsi / dupi nyi
kinunci / samana duk tamu rawuh / ingacaran malbèng kono //
awating èstri wau / amrih gampil yèn badhe
prabu / dahat dènnya tansah ngayun-ayun / dene kongsi dangu tan ana pawarti / nulya dhawuh kinèn nusul / wong kang kêni pinitados //
dununging pawèstri julig / dyan nyabawa: kulanuwun / lan malêbêt alon-alon //
apan ing ngriku nuju / nyi sudagar lungguh anèng ngayun / dupi uning ugi wus tan samar yêkti / kalamun iku sang prabu / nuli ingacaran alon //
lah môngga ta priyantun / punapa ta ingkang dados kayun / dene mawi sudi mara tamu ngriki / kula sangêt sèwu nuwun / môngga sampun ewah-ewoh //
mlêbêt mawon inggih: nun / lênggah wontên jawi kirang mungguh / botên sae yèn ngantosa masuk angin / môngga mlêbêt ngriki
punika manggèn wontên sapinggiring margi agêng, cêlak hotèl Sindhanglaya. Ing sacêlaking talaga wau wontên rêdinipun, nanging namung tansah kinêmulan ing mega, pêpindhanipun kados tiyang atis akêkêmul.
Tumrap taun 1930 kêdah dipun pèngêti, bilih tirahaning arta kabudidayan nagari badhe suda, makatên ugi kêdah dipun jagèkakên, bilih arta pajêg pènutsêkap badhe langkung sakêdhik lumêbêtipun katimbang kadosdene ingkang sampun karancang ing salêbêtipun taun 1929, kosok-wangsulipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kagungan pangajêng-ajêng, bilih pamêdalipun kabudidayan nagari tuwin têtanêmanipun rakyat badhe sagêd ngindhakakên pangasilaning nagari, punapa malih mlêbêtipun arta beya têmtu badhe wêwah kathah.
Gêgandhenganipun kalihan sadaya wau, ing rantaman taun 1930 punika, tumrap waragad umum badhe wêwah 10 yuta tinimbang ingkang sampun karancang ing salêbêtipun taun 1929.
Jalaran saking sabab-sabab ing ngingil wau, tumrap rancangan rantaman taun 1930, pamarentah lajêng kapêksa matêsi tumindakipun pranatan-pranatan enggal, ingkang badhe katindakakên ngêmungakên ingkang prêlu-prêlu, ingkang baku botên kenging dipun kèndêlakên kemawon. Mênggah mandhaping rêgi barang-barang kados ingkang sampun dipun dhawuhakên ing ngajêng, punika dèrèng sagêd dipun têmtokakên watêsipun, makatên ugi dèrèng sagêd dipun pêsthèkakên wêwahing pangasilan ingkang sagêd mitulungi waragad nagari. Jalaran saking punika amila pamarentah kapêksa ngêmungakên kêdah ngêntosi kadospundi kawontênanipun ing têmbe wingking, punapa malih ing bab arta pajêg punapadene pangasilan padamêlan nagari. Dene manawi pamêdalipun sadaya wau sagêd nêtêpi kados pangajêng-ajêngipun, punika lajêng sagêd ngêdalakên waragad tumrap sanès-sanès, ingkang botên badhe kawêdalakên, manawi pangajêng-ajêng wau botên sagêd kadumugèn.
Anyambêti dhawuh pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng angandikakakên ing bab anggènipun amiwiti panindakipun wèt tanggal 27 Nopèmbêr 1919, sasampunipun kaputus usulipun komisi nagari ingkang kajibah amanggalih prakawis arta, inggih punika wèt ing bab ewahing murninipun arta ringgitan, rupiyahan lan têngahan dados 720/1000. Sasampunipun angandharakên kawontênanipun arta ingkang kakintunakên dhatêng nagari, prêlu kalêbur saha kacithak malih miturut cara pranatan enggal, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang gêgayutan kalihan ing bab wau, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng andhawuhakên ing bab tatananipun paprentahan.
Ing ngajêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana andhawuhakên ing bab wawasan dalêm ing prakawis-prakawis ingkang dunungipun piyambak-piyambak, samangke Ingkang Wicaksana badhe angandikakakên prakawis pintên-pintên ingkang gêgandhengan kalihan kawicaksananipun pamarentah.
Salêbêtipun saprapat abad ingkang wêkasan punika, sampun dipun wontênakên ewah-ewahan agêng-agêngan sarana pitulunganipun para ingkang mranata wèt ing nagari Walandi. Ing sakawit ngawontênakên anggêr-anggêr dhesèntralisasi, inggih punika pranatanipun amerang-merang panguwasaning nagari, ingkang lajêng dipun têtêpakên dening ewah-ewahan jêjêring wèt, saha anuwuhakên wontênipun ewah-ewahan pangrèh praja tuwin wontênipun règlêmèn nagari kala rumiyin ingkang lajêng ewah kadosdene wontênipun samangke punika, ingkang sayêktos anyênêngakên manah. Sadaya anggêr-anggêr enggal punika pikajênganipun ingkang prêlu badhe ngêwahi kawontênanipun paprentahan tumrap saindênging tanah Indhia, tuwin paprentahan ing satunggal-satunggaling nagari, ingkang sakawit katindakakên miturut pikajênganipun ingkang nguwaosi nagari, lajêng dados paprentahan ingkang saya dangu saya andayani tuwin suka margi dhatêng têtiyang Indhia, inggih golongan punapa kemawon, sagêdipun tumut angrêmbag lan ambiyantu.
Kanthi rênaning panggalih dalêm, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana angandikakakên mênggah angèling padamêlan ewah-ewahan ingkang sampun kalêksanan punika, samangke wontên padamêlan ingkang langkung angèl malih, inggih punika: anggènipun nindakakên anggêr-anggêr enggal wau, sampun kok namung kasêbut wontên ing sêratan kemawon, kados ta padamêlan murih bêbadan-bêbadan ingkang kasêbut ing pranatan enggal sagêdipun gêsang lan nyambut damêl kanthi yêktosan, padamêlan ingkang anêmtokakên sagêdipun majêng gêgandhenganipun bêbadan wau kalihan rakyat. Piwulang-piwulang ing babad, punika manawi prêlu, kenging kangge bukti, bilih bêbadan-bêbadan ingkang makili rakyat, salêbêtipun nindakakên padamêlan ingkang kapasrahakên, punika sagêd dipun sae panyambutdamêlipun, manawi bêbadan-bêbadan wau sagêd angsal bantuan saking kalanganipun rakyat piyambak, inggih punika: manawi gêgayutanipun bêbadan-bêbadan wau kalihan rakyat, punapa malih bêbadan-bêbadan punika kalihan pamarentah, tumindakipun sagêd sae. Jalaran saking punika, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng andhawuhakên, murih sagêdipun tumindak kados ingkang sampun kawêdharakên ing ngajêng wau, ingkang wigatos piyambak, rakyat kêdah tumandang kanthi sakiyat-kiyatipun, manawi prêlu tuwin sagêd, sarana kabantu dening pamarentah.
Gêgandhenganipun kalihan prakawis wau, Ingkang Wicaksana lajêng ngandikakakên sawêtawis mênggahing tangkêpipun saperanganing têtiyang Indhia, ingkang asring kasêbut têtiyang golonganing ondêrnèmêng bôngsa kilenan, kalihan bêbadan-bêbadan ingkang makili rakyat.
Sasampunipun, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng angandikakên gêgandhenganipun bêbadan-bêbadan pamarentah enggal wau, kalihan têtiyang siti. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana langkung rumiyin angèngêtakên kawontênanipun salawe taun ingkang kapêngkêr. Kala punika sampun dipun akêni dening para ingkang mranata wèt ing nagari Walandi, bilih kamajênganing dhesèntralisasi, cêkakipun kamajênganing [ka...]
[...majênganing] pranatan bêbadan-bêbadan ingkang makili rakyat, botên badhe sae, manawi botên sinarêngan kalihan kamardikaning tiyang adamêl pakêmpalan utawi parêpatan ingkang mawa pulitik. Wiwit punika kamardikan ingkang makatên wau, ugi dipun paringi lan dipun pranata. Kêrêp sangêt tuwuh gugatan, makatên ugi ing salêbêtipun parêpatan polêksrad, ingkang nyariyosakên, bilih wontênipun kamardikan wau tumraping tiyang siti, nyatanipun namung ungêl kemawon, gugatan ingkang makatên wau tasahtansah. dipun wigatosakên dening pamarentah. Dene manawi wontênipun gugatan-gugatan wau maton sarta dening pamarentah kenging dipun uwalakên, pamarentah tansah rekadaya murih sagêdipun ngewahi ing bab punika.
Rekadayaning pamarentah ingkang makatên wau, kathah tiyang ingkang botên mrayogèkakên, malah kathah ingkang mastani ambêbayani. Têtêmbungan-têtêmbungan ingkang makatên punika ngantos kamirêngan dening pamarentah. Nanging sanyatanipun, ing sadaya nagari, ingkang anggadhahi kamardikan pulitik tuwin prakawis sosial, punika têtiyangipun ingkang saperangan agêng, tujuanipun têmtu namung cêkapan kemawon, ngêmungakên perangan ingkang alit sangêt, ingkang tujuanipun, manawi botên ngiwa sangêt inggih nêngên sangêt. Nanging manawi kamardikan wau botên dipun wontêni, punika lajêng nuwuhakên tindhêsan, ingkang anjalari langkung kathah malih têtiyang ingkang tujuanipun ngiwa sangêt utawi nêngên sangêt, langkung malih tumrapipun golongan têngahan, ingkang ngrumaosi bilih tindak ingkang makatên wau botên nalar sangêt. Ingkang makatên punika anjalari wontênipun gêsang pasrawungan lajêng botên sagêd santosa adêgipun. Dene pamerang-pamerang ingkang madêg saking kajêngipun piyambak, botên kanthi dipun rêridhu satunggiling pranatan, ngantos andadosakên timbanging golongan rakyat, punika badhe nyantosakakên pasrawungan gêsang wau.
Sêsambêtanipun kalihan bab punika kenging kangge panimbang, punapa pamerang-pamerang golongan rakyat punika kuwawi tumindak miturut kajêngipun piyambak sarana tuntunan Nèdêrlan, kados ingkang dipun kajêngakên dening ingkang damêl anggêr-anggêr. Mênggahing pitakenan punika, pamarentah aparing wangsulan kanthi anêmênakên, malah langkung saking punika, inggih punika: pamarentah anguningani, bilih kalih bab wau kêdah prêlu sagêt tumindak sêsarêngan. Jalaran ing salêbêtipun abad punika, inggih ing nagari Walandi, makatên ugi ing tanah Indhia ngriki, sampun rambah-rambah dipun janjèni ing bab badhe ngajêngakên tanah Indhia dhatêng bab prakawis pamarentahan, amila sampun wajibipun kêdah anêtêpi prajanjian-prajanjian wau, sarana anyêkajêng dhatêng kamardikaning pulitik tuwin ing bab prakawis sosial, kadosdene ing pundi-pundi saindênging jagad ingkang sampun cêtha prêlu kangge kamajêngan wau. Dene manawi tanpa kamardikan kados nginggil, badhe botên kêcêkap ajênging bêbadan-bêbadan enggal wau, ingkang makatên punika dados sulaya kalihan ingkang damêl anggêr-anggêr ing nagari Walandi, dados inggih lajêng jugag tuwin gèsèh kalihan ingkang kakajêngakên. (Badhe kasambêt)
mêgat wuwus marna janma mêndêm kutut / kang wus kêtlêtuh nrêsnani / lamun nelad uninipun / kadi
lan sanadyan mring kang darbe durung wanuh / datan
nanging mungguh janma kang mangrêti kutut / satus iku maksih sipil / adhakan ngungkuli rêmbug / yèn kutut darbèke nguni / rongatus dèn bayar ngênggon //
janma rêmên pêksi / sawijining ari gathuk / samayan rêmbugan dadi / adu anggung tunggal ênggon //
ciptèng kalbu wus nunggil pangidhêpipun / amung nganti kutut muni / dilalah
ing sêru / nulya gèdhèg lan marani / e e dene ora ilok //
bok ya aja kaya ngono galo kutut / kowe apa ora ngrêti / cêp wong kang mikul
Sanadyana têtanèn, ingatasipun bab piandêl punapadene tatacaranipun, ngrika-ngriki bokmanawi botên sami. Mila ing ngriki prêlu kula andharakên sawatawis, inggih punika tatacara ingkang sampun umum tumrap têtiyang ing padunungan kula.
Ing môngsa ngajêngakên wontên jawah, salêbaring palawija tiyang tani sampun miwiti mluku sabinipun ingkang kapisan, punika dipun kèndêlakên ngantos wontên jawah ingkang wiwitan, sabin wau lajêng dipun luku malih kawastanan: nugêl. Manawi sitinipun taksih katingal agal inggih dipun luku malih ngantos ajur ngiras amopoki galêngan. Ing wêkdal makatên pamalukunipun sarana toya murih enggaling dados lumêr. Sasampunipun makatên lajêng dipun garu wongsal-wangsul ngantos dados leleran badhe katanêman pantun. Ing antawisipun wiwit mluku ngantos dumugining anggaru ngadatipun mawi wilujêngan (kêndhuri) sakuwaosipun, yèn ingkang ragi kacêkapan mawi tumpêng, dene ingkang botên gadhah namung trimah jênang-jênang abrit (jênang sêngkala), punika ujubipun milujêngi anggènipun ambikak siti, murih tinêbihan ing sambekala, sampun ngantos wontên sandhungan satunggal punapa, widadaa ngantos tanêm.
Sasampuning kêmput anggènipun tanêm inggih ngawontênakên kêndhuri malih, kados ta mawi sêkul kabuli, golong tuwin ubarampe sapêpakipun. Mênggah kajêngipun milujêngi tanêmanipun sagêda kalis ing sêsakit, kajawi punika mawi akêkutug ing tulakaning sabin, limrahipun ingkang nindakakên sawênèhing tiyang sêpuh ingkang kanggêp mumpuni ingatasipun bab akêkutug.
Yèn pantun sampun mêtêng têtiyang tani sami ngawontênakên wilujêngan ingkang kula anggêp agêng-agêngan,
tiyang gadhah damêl mantu. Limrahipun môngsa pantun mêtêng inggih punika ing wulan: Pèbruari - Marêt. Dados ing wêkdal punika dados kauntunganipun kiyai dhalang, punapadene tiyang ingkang asimpên ringgit wacucal punapadene gamêlan, awit ngrika-ngriki sami prêlu nanggap. Dene limrahipun mêndhêt lampahan ingkang mawi nyariyosakên Dèwi Sri, kados ta: Sri Sadhana, utawi sanèsipun ingkang gêgayutan bab prêluning tingkêb wêu.wau.
Ananging sarèhning têtiyang tani botên mêsthi sami kacêkapan sadaya, dados bab pananggaping ringgit wau namung karingkês manggèn wontên ing griyanipun sêpuh dhusun, kados ta: pêtinggi utawi kamituwa. Ewadene ing bab waragad inggih saking paguyubanipun kônca dhusun sadaya ingkang sami gadhah sabin, wontên ingkang
ingkang namung urun arta, sawênèhipun malih namung urun bau kangge nindakakên prêlu punika. Ingkang makatên wau
ingkang gadhah wêwêngkon, supados sami anjênêngana kajatipun ningkêbi sabin sinambi amriksani ringgit, makatên ugi para tiyang dhusun ingkang rêmên cariyos ringgit anggèning ningali ngantos ngêbyar.
Lêlampahan makatên wau gêntas-gêntos sabên dhusun sami wilujêngan kêlêman. Dene ingkang minôngka sarat masrutipun inggih punika toya sêkar sataman ingkang dumunung ing bokor kuningan ingadhêp kiyai dhalang, enjing kapêndhêt, kabêkta dhatêng sabin prêlu dipun êsok ing tulakan, dene ingkang nindakakên inggih punika satunggiling tiyang sêpuh ingkang piniji, ugi mawi kêkutug, kirang langkung ujubipun angaturi sêsaji tumrap bapa akasa ibu pratiwi, sagêda anglulusakên anggèning andum rijêki tumrap tiyang dhusun sadaya. Mêdalipun kêndhuri nuju wanci jam 12 dalu mawi tumpêng kirang langkung wontên pitu, sami kakupêng ing tiyang kathah wontên ing sawingkinging kêlir. Mila tiyang ingkang ujub-ujub wau inggih kêdah milih tiyang ingkang sampun kulina.
Benjing manawi pantun sampun gumadhung ugi ngawontênakên wilujêngan malih, kawastanan: wiwit, inggih punika môngsa pantun ngajêngakên dipun ênèni, wilujêngan wau awarni pala kêpêndhêm, wontên uwi, talês, garut, kaspe, katela rambat, kacang, kêtan,
wadhahi ing takir katumpangakên ing pras (ancak alit mawi suku dêling lancip) prêlu katancêbakên pojokaning sabinipun piyambak-piyambak. Kajawi punika mawi dipun kanthèni bumbung alit kêkalih isi badhèg dipun sumpêli kapas. Nalikanipun nyèlèhakên ancak ing sabin wau wanci srêngenge lingsir (± jam 3-5 sontên) kawastanan idêr-idêr, mawi ambêsmi tosan, katindakakên dening tiyang sêpuh ingkang sêpuh ingkang piniji wau. Sasampuning makatên lajêng mugut pantun saking salah satunggiling [satung...]
[...giling] kêdhokan watawis kalih agêm, prêlu kangge pangantenan kabêkta mantuk, lêt 3-4 dintên, lajêng wiwit dipun ênèni.
Dene pantun pêngantenan punika benjing manawi pantun ing sabin sampun kainggahakên dhatêng lumbung sadaya, katumpuk ing nginggil piyambak, namanipun têtindhih, kangge jagèn kaurit benjing rêndhêng ngajêng. Sampun tamtu kemawon murih cêkaping wiji mawi kaêmoran pantun sanèsipun.
Mênggah warilipun tiyang tani ing ngriku, manawi pantunipun dumunung ing lumbung dèrèng jangkêp salapan dintên, sanajan wontên prêlu punapa kemawon botên purun andhudhah. Dados mandhapipun pantun saking lumbung sakêdhikipun kêdah sasampuning salapan dintên laminipun, tur sasampunipun dipun wilujêngi.
Kados ingkang kacariyoskên ing nginggil punika, bokmanawi ing sanès panggenan wontên beda-bedanipun inggih nyumanggakakên. Dene prêlunipun bab punika kasêrat ing ngriki, namung minôngka pêpèngêtan, bokbilih ing wingking wontên ewah-ewahaning kawontênanm, dados gampil anggèning angyêktosi kaotipun.
Gambar ing nginggil punika kawontênaning tanah Madura. Dene griya ingkang katingal punika pakampungan ingkang mêncil têbih saking pakampungan sanèsipun.
Adulima punika unjuk-unjukanipun para luhur bôngsa Jawi, ingkang raosipun sakalangkung sêgêr sumyah dhatêng sarira. Ingkang murwani adamêl unjuk-unjukan adulima wau swargi Gusti Kangjêng Bandara Radèn Ayu Mangkunagara kaping IV. Mênggah pandamêlipun makatên: angêkuma uwos ingkang sampun dipun pususi, watawis 1/2 kati. Manis jangan 4 iji, ingkang panjangipun watawis sadriji, kêncur 4 ênthik. Manis jangan lan kêncur wau kabakara sampun ngantos gosong, lajêng kapipisa ingkang lêmbat sangêt, tumuntên kapipis malih kalihan kum-kuman uwos wau ingkang ngantos lumêr sangêt. Lajêng anisira gêndhis kalapa
sisiran gêndhis lan asêm wau lajêng karêmêd-rêmêda ingkang gêndhisipun ngantos ajur, klamuding asêm ngantos rêsik mrasuk ing toya gêndhis, ampasing asêm kabucalana. Sasampunipun rêsik, lajêng kauworana pipisan uwos lan kêncur manis jangan wau, kalihan kawênyêt-wênyêta ingkang ngantos ajur, lajêng kasaringa ing suwekan sinjang ingkang sumrawang (bêbêtahan ayakan ingkang lêmbat punika inggih sampun cêkap) tumuntên kawadhahana (utaminipun: grêgêlèk) bilih badhe ngunjuk: kajogana rumiyin, sabên sagêlas toya: namung kailingana 1/2 kemawon, lajêng kacêmplungana ès ingkang kêpara kaduk. Pangunjuking adulima wau mathukipun katujokna ing wanci pukul 12 dumugi pukul 4 siyang. Bilih sarira namung karaos kirang sakeca sawatawis kemawon, kados ta mêntas kasok kagêm mara damêl, utawi kraos prungsang, grêgês-grêgês, anggêr dipun unjuki
Gadhon putri kungkum punika, ulam ayam ingkang taksih nèm, namung kapêndhêta dhadha mênthokipun kemawon, kacacaha ingkang lêmbat, roti sêkul nyakêthipan: sapalih, kulitipun kabucalana, lajêng dipun kuma ing santên kanil, bilih sampun mêdhok, kapêrêsa ingkang ngantos apuh, tumuntên kaulêta lan cacahan ulam dhadha
sapantêsipun, kaulêga ingkang lêmbat, lajêng kasurana santên ingkang kêpara kênthêl, ulêtan ulam ayam, roti, jênean tigan wau lajêng kawungkusana, ing sawungkusipun kaisènana antawis sacuwolan, tumuntên anyidhuka santên wau kaêsurakên ing cuwolan [cu...]
[...wolan] ulam ayam lan roti wau, anggêr nyidhuk kalihan dipun udhaka, supados bumbunipun sagêd wradin awor lan santên. Anggèning anduduhi: sawungkus watawis 4 sendhok dhahar, saha mawi kadèkèkana godhong salam salêmbar. Raosing gadhon putri kungkum wau: gurih anyir nyunyur. (Badhe kasambêtan)
Ing ngriki kula sumêdya amêdharakên pamanggih kula kasêbut ing nginggil. Ing nalika taun 1908 kula gadhah pamanggih inggih punika damêl kalèndhêr (pananggalan) dene kalèndhêr wau migunani tumrap ing padhusunan, utawi tumrap bôngsa èstri ingkang kulina dhatêng petanganing dintên pêkênan. Kalèndhêr punika ringkês tur pamriksanipun gampil. Sarèhning bôngsa kula punika pathokanipun warni-warni, ing kalèndhêr wau kadamêl sagêdipun sami pikantukipun. Kados ta wontên ingkang ngangge dintên, wontên ingkang ngangge pêkênan. Upaminipun wontên tiyang pitakèn: anggèn panjênêngan kagungan damêl benjing dintên punapa. Wangsulanipun benjing Sênèn ngajêng punika ping... Wontên malih ingkang pitakèn, benjing pêkênan punapa anggèn panjênêngan kagungan damêl, wangsulanipun: benjang Wage ngajêng punika tanggal ping... Punika tumrap ing padhusunan kalimrah sangêt. Mila ing kalèndhêr wau namung kula cêkak dintên lan pêkênan murih sami sakecanipun. Murih awètipun, kalèndhêr wau ingkang kadamêl krêdhus, namaning dintên lan pêkênan mawi karkir linên (mori kêrtas) amargi ôngka-ôngka ingkang sampun kasêrat ing grêdhuskrêdhus. rêkaos sangêt bilih badhe kaewahan. Mila namung dintên lan pêkênan ingkang katarik (kaewahan) ing sawulan sapisan kaprênahna ing sanginggiling kothakan ôngka 1 makatên sapiturutipun sabên wulan sapisan. Pandamêlipun makatên: dintên lan pêkênan wau kasêrata wontên ing dalancang wiwit Sênèn dumugi Ngahad, ukuranipun manut kados wujuding kothakan, mriksanana kalèndhêr, lajêng kasêrat malih ugi wiwit Sênèn dumugi Ngahad, wusana ing sipataning pananggalan wau ingkang nginggil piyambak utawi ngandhap piyambak sami dipun bolong, dalancang lajêng kalêbêtakên ing ngriku, tumuntên kagandhèng kadosdene gêlang, dados sabên wulan kantun ngingsêr kemawon, kaubêngakên, tanggalipun sapisan wontên ing dintên punapa. Tumrap pêkênan makatên ugi, namung traping panyêrat beda sakêdhik, mriksanana kalèndhêr.
Kajawi punika inggih kêdah mriksa umuring wulan 28, 29, 30, 31, (wulan Walandi), dene yèn badhe kangge wulan Jawi 28, 29, 30. Ing ngriki ingkang kula angge wulan Walandi, mila ôngka-ôngka wau dumugi 31.
Pola kalèndhêr kados sasisih punika, manawi wontên ingkang kaparêng nyobi kula sumôngga. Conto punika wulan Juli, dhawahing tanggal 1 Agustus wontên Kêmis Lêgi, Kêmis lan Lêginipun kapindhaha ing kothakan ôngka 1 makatên salajêngipun, sawulan sapisan.
Ingkang mawi têtêngêr sêtrip kalih punika dalancang ingkang kenging kasalobokakên.
P/a Mas Sêcadiwirya. Mantri tèkênar irigasi Kudus.
Ing sisih punika gambar kêbêsmèn agêng ing Grêsik. Ing nginggil gambar sasampuning latu sirêp. Ing ngandhap gambaring barang-barang ingkang kenging kaungsèkakên. Kawontênan ingkang kados makatên wau, para maos sagêd nêpakakên piyambak kadospundi mênggahing raosipun. Kados ta mirid sirnaning griya tuwin rajadarbèkipun, sawêg morat-mariting barang kemawon sampun damêl kasusahan. Manawi dipun manah, tiyang kêbêsmèn punika saminipun kados tiyang kasripahan.
Garèng : Ora, Truk, kowe kuwi salawase, sing kok anggo alan-alan têka mung priyayi pangrèh praja, tur sing bôngsa Jawa, nèk rumasaku kok wis dadi kalumrahan urip ana ing donya kene, idham-idhamane kabèh uwong supaya diajènana, dadi iya disêmbah-sêmbah ing sapadhane umat, mung bae ana sing panjaluke narima samadya bae, nanging iya ana sing kaladuk, nganti anduwèni rumasa yèn awake isih ipene Jabarail, dadi ngrumasani kabrêkahan bisa anjabut nyawa. Iya ora ngêmungake bôngsa Jawa thok bae, sanadyan bôngsa Walônda, utawa bôngsa liya-liyane mêngkono uga. Kaya ta: para Walônda sing padha nyambut gawe nyang kantor-kantor guprêmèn, kuwi nèk isih pangkat; klèrêk, lumrahe têtêpungane karo priyayi Jawa, mula iya sok ngrêsêpake têmênan, nanging ing têmbe nèk wis dadi komis, ana sing sok banjur salin salaga, nèk ora disêbut: dara tuwan komis, iya sok malerok bênggala têmênan. Apamanèh para Walônda sing padha nyambut gawe nyang pabrik, salawase isih pangkat sindêr, têtêpungane iya bêcik bangêt, nanging yèn wis apangkat: administratur, hla, kuwi ana sing nèk ora disêbut: kangjêng, utawa apês-apêse: tuwan bêsar, utawa manèh nèk ora disêmbah sedhokan, iya
omongmu, ngrêmbug barang sing ora-ora. Nanging sanyatane mono, nèk dipikir dawa, anane kaurmatan sing luwar biasa kiyi dudu lupute wong sing diurmati, nanging nèk panêmuku saka salahe sing awèh urmat dhewe. Mungguh tuwuhing urmat sing kêladuk mau, sing akèh sakawit jalaran saka kamelikan, utawa saka wêdining atine, lan ana uga sing jalaran saka sampurnaning kawruhe wirasat.
Garèng : Nèk tuwuhe urmat luwar biasa jalaran saka kamelikan utawa wêdi, kuwi aku pancèn iya: mu.. pa... kat. Sing jalaran saka kamelikan upamane
ana sêtoplatse, prêlune cikbèn diarani wong sing ngrêti nyang tatakrama, nèk-nèke bisa banjur katampan anggone nglamar pagawean mau. Dene urmat kaladuk sing jalaran saka wêdi upamane: wong sing salawase urip ora tau canthuk lawung karo panggêdhe, kuwi rumasane, panggêdhe ki sok cêpak dukane, dadi barêng kabênêr ngadhêp, anggone urmat iya banjur luwih saka mêsthi kae, jalaran tansah wêdi bae, kuwatir yèn bakal nampani dêduka. Dadi yèn jalarane sabab rong prakara mau, aku iya prêcaya. Balik anggone awèh urmat luwar biasa, jalaran saka sampurnaning kawruhe wirasat, hla, kiyi pikiranku banjur cuthêl sanalika.
Petruk : Lho, kuwi mêngkene: wong kang wus sampurna kawruhe wirasat, kuwi yèn arêp-arêpan karo sawênèhing uwong, sanalika kono iya banjur sumurup bae apa kang dadi kêkarêmane, lan ing sarèhning wong urip
angladèni apa sing dadi pakarêmaning liyan. Iki sabênêre lêlakon ana ing donya sing angèl bangêt, awit pakarêmane wong iku dhewe-dhewe, ana sing karêm nyang ngrêrasani alaning liyan, ning kiyi ora prêlu kok ladèni, arane mundhak makani setan, ana sing karêm angrêmbug ngèlmu tuwa, nanging uga ana sing karêm tur nganggo bangêt, marang diurmati sing luwih saka mêsthine, wong sing sampurna kawruhe wirasat, saklebatan iya banjur wêruh bae, lan ing sarèhning urmat sing kaya mêngkono kuwi ora ana rêgane, dadi ora bakal agawe pituna awake, ing môngka ana wajib sing mrentahake supaya agawe sênênging pêpadhane umat, wong mau nèk kêpêthuk karo priyayi sing karêm kaya ngono, umateurmate. iya diêjor bae, bokmanawa malah sêmbah sing disimpên iya diêtokake kabèh.
Garèng : Wiyah, omonge kok banjur ngayawara mêngkono, wis, wis, disêtop sêmene bae. Saiki aku arêp takon mungguhing panêmumu. Ing ngarêp kowe sajak ngapêkir anane pranatan pilihan lurah, kuwi rak banjur gèsèh karo ancasing jaman. Yaiku arêp angudi marang wêdana mrentah dhewe (autonomie), apa aku lan kowe ora wajib sêmbah nuwun marang ingkang kuwasa, dene ing desa-desa otonomi mau wis bisa tumindak. Kok malah banjur mada.
Petruk : Lho, nèk tata laire iya pancèn bêcik, nanging tumindake, kuwi sing sok ora mitayani. Ing ngarêp aku wis ngomong, yèn dadine lurah kuwi sing andadèkèke wong cilik, nanging wusanane sing nganggo kok priyayi. Dadi saupamane priyayi nganggokake, sanadyan wonge desa ora sudi anduwèni lurah mau, biyasane lurah mau iya lêstari
mrentah dhewe ing desa, kuwi sajake iya pancèn bêcik bangêt,
upama rata-ratane wong desa wis padha pangajaran kabèh. Ananging ananing praktike lurah lan para prabot desa bae, sing nindakake paprentahane, tur kabèh sarana prentah saka dhuwur, lumrahe ora kanthi sarujuke wong-wong desa.
Garèng : Wiyah, kuwi rak jaman biyèn, kowe kok ngilang-ilangake anane pêpacak putusan desa, ing kono rak disêbutake: nèk arêp ngêtokake wragad akèh, utawa manèh ana prentah sing abot, anggone nindakake kudu ngêntèni putusan desa dhisik, wis samene bae dhisik.
Kawartosakên benjing rawuhipun Sri Narendra ing Siyêm sakalihan ing tanggal 5 Agustus ngajêng punika, ing palabuhan II ing Tanjungpriuk dipun dêgi papilyun dening B.O.W. wiyar tuwin panjangipun 10 m, payonipun layar acagak sakawan. Sanginggiling cagak wau dipun panjêri bandera Walandi tuwin Siyêm, lan ugi ing palabuhan wau dipun rêngga-rêngga. Ing dintên dhatênging kapal pêrang Maha Chakri, ingkang dipun titihi Sang Nata Siyêm wau, mêsin mabur marinê kathah sami anggêgana mapag tamu wau. Kapal-kapal gupêrmèn ingkang wontên ing palabuhan sumadhiya tuwin dipun rêngga-rêngga. Jam 10 siyang kapal Maha Chakri dumugi ing palabuhan. Kanjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kanthi para pangagêng sanès-sanèsipun sami mapag minggah ing kapal. Ing palabuhan
kajawi punika mawi ngungêlakên mariyêm salikur rambahan minôngka pakurmatan rawuhing tamu. Para tamu tuwin ingkang
jangkêp sabandera musikipun. Saking sêtatsiun lajêng bidhal dhatêng pura dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, dipun garubyug ing wadya kapalêri, ing pura inggih dipun sadhiyani wadya jagi sakumpêni dalah musikipun.
Ing dhusun Pêngadêgan bawah Purbalingga, wontên tiyang dipun sêmbêlèh gulunipun, jalaran prakawis rêbatan tiyang èstri, tatunipun ngrêkaos. Wasana lajêng kabêkta dhatêng griya sakit gupêrmèn ajêjampi ing ngriku.
Kala tanggal 23 wulan punika, pamulangan Adidarma ing Ngayogya damêl pasamuwan ambêbingah para murid ingkang sami tamat saking pamulangan, dipun pangagêngi Tuwan Suryapranata. Dalunipun malih karamean wau dipun lajêngakên dening padpindêr P.S.I. apdhèling Mataram, sarana mawi bayaran, angsal-angsalanipun badhe kangge prêluning pakêmpalan wau.
Sabibaring kabêsmèn ing Grêsik, dumugi sapunika sampun kathah griya alit-alit ingkang dipun êdêgakên wontên ing kampung Kroman. Têtiyang ingkang sampun angsal panggenan wau sami rumaos atêm.ayêm. Dene pitulungan sanès-sanèsipun dèrèng katingal.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, punapadene ing sêrat kabar sanès-sanèsipun, ing bab tiyang ingkang angsal pamênang lotre f 150.000.- tuwin f 100.000- punika sami botên têmên, dene wartos ingkang yêktos dèrèng wontên.
Ing wêkdal punika ing Bandhung tuwin Batawi para pulisi sawêg ibut analiti kawontênanipun têtiyang èstri ingkang lampah awon, kathah têtiyang èstri ingkang kados makatên wau sagêd kacêpêng, nanging ugi kathah ingkang ngungsi dhatêng sanès panggenan.
Lêngganan nomêr 338 ing Sugihan. Sêrat panjênêngan dipun upadosi botên pinanggih, namung bab sêsakit gudhig, prayoginipun nyuwun pitulungan dhatêng dhoktêr kemawon. Dene bab sanèsipun botên sagêd ngaturi katrangan.
Lêngganan nomêr 681 ing Surakarta. ingkang sade Boekhandel S.M. Diwarna ing Kuthagêdhe, Ngayogya.
R. Singgih, ing Pedan. Karangan panjênêngan kêcêlakên, mila botên kapacak. Dene karangan panjênêngan ingkang panjênêngan ngandikakakên, prayogi kakintunakên, manawi sae badhe kapacak.
Lêngganan nomêr 1527 ing Kuthagêdhe. Ingkang panjênêngan dangokakên buku wèt punapa. Kintunan arta rêgining Kajawèn, ingkang kakintunakên kala wulan Mèi f 1.50 sampun katampèn. Dhaptar kakintunan.
nulya kêpanggih wau / lawan wadya pating dhrêlog //
angandika sang prabu / kanthi sêrêng kawistarèng sêmu / lah mangkono patrapmu ingutus gusti / lah padha apa gawemu / kongsi lali marang pakon //
wontên wadya kang matur / dhuh-dhuh gusti mugi sampun bêndu / anggèn amba sadaya wontên ing ngriki / mung nganti kangjêng sinuhun / amrih uninga sayêktos //
sampun malih pun cubluk / sanggyaning kang wadya sadayèku / nadyan gusti ugi kalêbêt piranti / gusti mênggah yêktosipun / paduka wus
muwuh / nanging wus kadi wong blênggon //
ing antara ari wus / ki sudagar apan ta wus wangsul / wusing ngaso nyi sudagar nyrahkên
dèn simpêni / nulya sajarwa sang prabu / ngandika saliring wados //
sudagar ngraos luput / dene wontên tindak kang kadyèku / dyan sri nata sajarwa wosing wigati / jinarwan ing purwanipun / praptèng wêkasan ing mêngko //
sudagar dahat ngungun / nulya dhawuh wau jêng sinuhun / angganjar mring nyai sudagar kang luwih / lan têtêp minitra tuhu / lan sang prabu sakarongron //
apan ta titi sampun / bayan nulya awacana arum / lah makatên wau kang cariyos nyai / dados mênggah èstri iku / tan kenging winastan awon //
ugi wontên kang luput / nanging ugi wontên kang linuhung / lah punapa prêlu nulad ingkang sisip / awit mênggah budi cukup / ywa anggung ancu kemawon //
pan wus dangu Siti Jenab kapirangu / anggung kandhêg ing tyas / dening kapalangan pêksi /
ucapipun dhuh nyai bok inggih sampun / nyipta panjang-panjang / dhatêng kang alampah grami / yèn numusi mindhakan kirang sakeca //
yogyanipun sinambi andongèng sampun / cobi kamirêngna / dongèng kula bokmanawi / andadoskên jalaran panglipur duka //
duk ing dangu wontên cariyos rinungu / janma amêmitran / satunggal dados undhagi / kang satunggal pakaryanipun kêmasan //
sami rukun tan nate sawalèng kayun / dènnya nambut karya / bantu-
nuju mangguh wêkdal tan panuju / dènnya ngupajiwa / tan pisan antuk pakolih / janma kalih koncatan kang budi daya //
marmanipun ciptanira kongsi samun / yèn ta ngantêpana / tan nêdya amèt pangudi / ing sayêkti kapiran wêkasanira //
golongipun janma kalih nêmpuh purun / badhe tilar praja / anjajah mring liyan nagri / angêngudi antuking pangupajiwa //
wusing rêmbug nulya bidhal maring purug / nanging tanpa karya / nadyan nèng liyan nagari / dènnya apês tan pae kaananira //
amung bingung sakèhing pakaryan suwung / nadyan kathah janma / ananging prasasat sêpi / dene nyata tan ana mitulungana //
wusing tutug dènira wontên ing purug / apan duk samana / janma wau uning candhi / ingkang dadya pêpundhèning wong sapraja //
candhi wau apan wontên isinipun / golekan kancana / wus saplak
nanging amung môngka srana mrih pitulung / yèn sampun kanyatan / antuk piandêling janmi / apan nêdya anindakkên paracidra //
sêdyanipun manawi ing benjang lamun / antuk kalamôngsa / kang tan kinintên ing janmi / punang golèk kancana arsa dhinustha //
ciptanipun yèn ta kasambadan sampun / yêkti kalampahan / bangkit nganggur ing salami / datan mawi sarana anambut karya //
pan ing ngriku janma kalih anut laku / dahat kawistara / dènira sayuk amundhi / malah kongsi
katon prayoga / datan pisan nguciwani / ing satêmah wong sapraja samya suka //
Ing nginggil punika gambaripun talaga Singkarak, Sumatra sisih kilèn. Sauruting talaga wau wontên marginipun sêpur. Sawanganipun ing ngriku tamtu adamêl sêngsêming sawanganipun têtiyang ingkang sami numpak sêpur.
Miturut dhawuh pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, mênggah ada-ada nênuntun, kados ingkang sampun kaandharakên ing ngajêng, sarta ingkang nama sampun mêsthinipun tuwin prasaja, punika tumrap nagari sanès-sanès, ingkang kathah sami awêwaton kalihan punapa ingkang sampun sami dipun lampahi, dene tumrap
ajêngipun, bilih ing tanah ngriki wontênipun kamardikan pulitik tuwin sosial, manawi pangêcakipun botên kalintu, badhe botên ngrisak, nanging malah anyaèkakên, langkung malih sarêng sampun kanyataan, punapa ingkang sampun dipun katingalakên dening sawênèhing panuntunipun pakêmpalan-pakêmpalan tiyang siti mênggahing katêmênan tuwin kawicaksananipun dèrèng dangu punika, nanging buktinipun ing bab makatên wau, ingkang kêdah nyukani, inggih ngêmungakên pasrawunganipun gêsang têtiyang siti piyambak. Sapunikanipun ingkang kêdah dipun pasrahi inggih para mudha jaman samangke. Nanging para mudha wau kêdah angèngêtana, manawi tumindakipun kasêsa, angsal-angsalanipun ngêmungakên: lêpat ingkang dipun jôngka, kamunduran, saha kamardikanipun dipun watêsi malih. Para mudha wau kêdah tansah angèmuti, bilih punika satunggilipun padamêlan ingkang kêdah katindakakên dangu, dados panindakipun inggih kêdah ingkang sêmanak tangkêpipun tuwin ngatos-atos, cara-caranipun anggèning nindakakên padamêlanipun piyambak, kêdah ingkang nocogi dhatêng pamarentah, murih anyêlaki sagêdipun kalêksanan punapa ingkang dados sêdyanipun pamarentah wau. Dene manawi lajêng mêksa angewahi, badhe botên wontên wohipun babar pisan, karampunganipun malah badhe kosok-wangsulipun kalihan punapa ingkang dipun sêdyakakên.
Murih sagêdipun angsal kamajêngan sapantêsipun, botên ngêmungakên tumrap pulitik kemawon, makatên ugi tumrap gêsang sêsrawungan tuwin ekonomi, umumipun kêdah dipun wontênakên kamardikan ing bab miturut tujuanipun piyambak-piyambak, tuwin anggènipun anindakakên. Punapa malih ing bab punika, ingkang sampun katingal sajakipun kenging dipun ajêng-ajêng sayêktos. Dene ingkang gadhah ada-ada inggih têtiyang siti piyambak, inggih punika
tiyang sakit, pangupakaraning tiyang sakit ing griya sakit lan ing kampung, kawêkêlan rakyat,
lampah awon, rekadaya ngicalakên dhasar awon tumrap têtiyang ingkang mêntas anglampahi ukuman, lan sasaminipun. Dhawuh dalêm Ingkang Wicaksana,
ing ngriku botên badhe ngical-icalakên kasaenaning padamêlanipun pakêmpalan sanès-sanès, kados ta: Budi Utama, Taman Siswa utawi Pasundhan, nanging tumraping bab punika, kanthi angrêgèni padamêlanipun, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ugi andhawuhakên pakêmpalan-pakêmpalan, Muhamadiyah tuwin Sêtudhi klêb ing Surabaya, ingkang kagalih kadosdene têlênging panggaotan wau.
Murih padamêlan tumrap umum ingkang utami wau sampun ngantos manggih rêridhu, tuwin tumrap bab punika murih sagêdipun ambikak margi enggal, jalaran saking pamundhut dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, paduka tuwin dhirèktur lanbao, lajêng ngawontênakên komisi, ingkang kajibah anyinau pambudidaya tumrap angajêngakên wontênipun kaum têngahan têtiyang pribumi (para sudagar alit-alit). Komisi wau, ingkang dipun pangarsani dening lid polêksrad, Kangjêng Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat, samangke sampun miwiti padamêlanipun. Kajawi punika pamarentah piyambak, sampun anêtêpakên satunggiling komisi, ingkang dipun pangarsani dening Tuwan Prof. Zeylemaker. Padamêlanipun komisi punika, ingkang nomêr sapisan, aparing timbangan ing bab èwêd-pakèwêd, ingkang tuwuhipun jalaran saking adêging bang nasional, Indhonesiah - inggih punika satunggilipun bang ingkang dipun êdêgakên dening para warganing Sêtudhi klêb ing Surabaya - gêgayutanipun kalihan penutsêkap-penutsêkapipun têtiyang siti, ingkang adêgipun sarana sade andhil. Kajawi punika wontên malih paniti priksa ingkang katindakakên dening amtênar jalaran saking dhawuhipun pamarentah ing bab pananêm tuwin panggarapipun têbu dening rakyat. Pungkasanipun, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana angandikakakên wontênipun panggaotan-panggaotan panggarap sabin, saha ingkang tujuanipun mitulungi kasangsaran umum, kados ingkang sampun kadhawauhakên ing ngajêng, ingkang lajêng kaparingan subsidhi tuwin katrangan-katrangan miturut pranatan-pranatan ingkang sampun katindakakên tumrap bab punika, makatên malih pamarentah ngrika-ngriki paring arta pitulungan sawatawis dhatêng ada-ada ingkang katindakakên kanthi têmên-têmên.
Jalaran saking sadaya ingkang sampun kaandharakên wau, dhawuh pangandika Dalêm Ingkang Wicaksana, kados botên prêlu katêrangakên malih, bilih sadaya panggaotaning têtiyang siti, tumrap kamajênganing rakyat, inggih ingkang tumuju dhatêng kabatosan, punapadene dhatêng kasugihan, punika tansah dipun wigatosakên tuwin dipun jumurungakên dening pamarentah. Manawi wontên sêdyaning rakyat badhe nyambut damêl miturut raos tuwin pamanggihipun piyambak, sarta supados sampun ngantos dipun prentah utawi dipun awat-awati, cêkakipun namung badhe tumandang piyambak, punika pamarentah ugi sampun anguningani. Lêrês pamarentah angèmutakên, bilih tindakipun sampun ngantos kêplantrang, sampun nyêpèlèkakên ajining sêsêrêpanipun cara Eropah, ingkang angsalipun sarana rêkaos sarta ngawontênakên kurban pintên-pintên, punapa malih [ma...]
[...lih] sampun ngantos kasupèn, bilih tanah-tanah gnriki punika sampun kalêbêt ing pasrawungan donya, tuwin lajêng dipun wajibakên, kêdah sagêd ngêmori kawontênan wau, sampun têmtu, tindakipun wau sok wontên ingkang kalintu, utawi wontên ingkang babar pisan ebra, nanging manawi wontên kadadosan ingkang makatên, punika lajêng kenging kangge ambuktèkakên bilih panggaotan sapanuntunipun botên kenging ajrih rêkaos tuwin kangelan tumrap nindakakên padamêlan ingkang utami wau minôngka pigunaning bangsanipun piyambak. Manawi saya mêmpêng pandamêlipun tuwin saya ngatos-atos panindakipun, ingkang anyamèni kalihan golongan bôngsa sanès-sanèsipun, dangu-dangu têmtu sagêd lan badhe angsal kasilipun tumraping padamêlanipun wau. Lan miturut dhawuh dalêm, sajakipun nama botên nalar tuwin botên adil, manawi sadèrèngipun lajêng sampun samar ing bab punika.
Barang Damêlanipun Tiyang Siti ing Pêkên Taunan ing Bandhung
Ing nginggil punika gambaripun barang-barang padamêlanipun têtiyang siti ingkang dipun pitongtonakên wontên ing pêkên taunan ing Bnadhung.
Cacahipun têtiyang ningali dumugining tanggal 2 wulan punika wontên 163.820, angsal-angsalaning arta f 47.763.45.
Manawi ingkang sakit sampun mèh saras, (rumbu-rumbu kêmaruk) nênêdhaa têtêdhan ingkang sêgêr-sêgêr, sampun kasêsa nêdha têtêdhan ingkang atos-atos utawi pêdhês-pêdhês, awit manawi dèrèng kiyat ususipun, sagêd kimat malih sêsakitipun tipês wau ingkang sok lajêng sagêd aniwasi.
Kangge panyêgahipun sêsakit tipês ingkang kasuntikakên dhatêng tiyang ingkang saras ngangge vaccin tipês wau, sagêd kalis salêbêtipun ½-1 taun.
Pulo Kameran, papan Quarantaine ing jajahan Inggris.
Sêsakit kolerah punika aslinipun saking tanah Indhu, inggih punika ing Indhia Inggris. Saking ngrika lajêng mrèmèn-mrèmèn nularakên dhatêng pundi-pundi, langkung-langkung sarêng kathah kapal api ingkang ambêktani tiyang-tiyang saking pulo sanèsipun. Dados têtiyang kathah sêsrawunganipun, punika sagêd anjalari saya gampil nularipun sêsakit wau dhatêng tiyang ing pulo sanès-sanèsipun. Awit ing jaman rumiyin sadrèrèngipun 1880 dèrèng wontên pranatanipun, quarantaine têgêsipun wêkdal 40 dintên.
Ing jaman samantên tiyang utawi para dhoktêr dèrèng sumêrêp kawontênanipun sêsakit-sêsakit ingkang nular (infectieziekten) punika ing pundi-pundi panggenan ing pulo-pulo ingkang dèrèng wontên sêsakit nular dipun jagi sangêt, supados sêsakit ingkang nular wau sampun ngantos lumêbêt ing ngriku, mila sadaya kapal api utawi sadaya tiyang-tiyang ingkang dhatêng saking panggenan ingkang wontên sêsakit ingkang nular wau dipun anggrak (tahan) ing watês utawi ing lautan ngantos 40 dintên. Tiyang ingkang dipun tahan wau botên kenging sêsrawaungan kalihan tiyang ing ngriku utawi botên kenging kesah saking panggenaning tahanan wau salêbêtipun 40 dintên.
Quarantaine kangge kapal-kapal api utawi baita sanèsipun punika nama zeequarantaine (nahan kapal salêbêtipun 40 dintên wontên têngahing sagantên) dene kangge pranatan tahanan têtiyang ingkang dhatêngipun saking sanès panggenan saking dhusun utawi nagari punika namanipun landquarantaine (nahan [(na...]
[...han] tiyang salêbêting 40 dintên wontên ing sagantên).
Sarêng sampun kathah têtiyang saking sanès nagari utawi ngamônca ingkang sami dhatêng andon dagang utawi sêsrawungan lajêng pranatan landquarantaine wau dipun icali. Ing nagari Tiyongkok dèrèng watawis lami punika taksih wontên pranatan inggih punika ing satunggiling panggenan dhistrik wontên pagêblug pès, ing ngriku lajêng dipun jagi dening saradhadhu katutup, sintên-sintên ingkang botên gadhah tôndha palilah, môngka nêrak watês, punika lajêng dipun sanjata.
Ugi zeequarantaine sarêng sampun kathah kapal-kapal api ingkang kêdah dhatêng pundi-pundi lan
zeequarantaine dipun tata kangge satunggil-satunggiling sêsakit nular. Dene pranatanipun, kados ta sêsakit kolerah salêbêtipun 6 dintên kapal api ingkang dhatêng saking panggenan ingkang wontên pagêblug kolerah wau dipun tahan ing sajawining plabuhan, manawi sampun langkung saking 6 dintên kapal api wau kenging lumêbêt ing plabuhan, para têtiyang ingkang sami numpak (passagiers) kenging lajêng dhatêng dharatan. Dene bilih ing kapal wau wontên ingkang katrajang sêsakit, tiyang ingkang sakit wau lajêng kalêbêtakên ing griya sakit, quarantaine dipun upakara wontên ing ngriku.
Sampun kathah pranatan-pranatan ingkang miturut quarantaine ordonnantie, tumrap nagari utawi pulo-pulo ingkang sampun prajanji kabar-kinabaran samôngsa ing satunggiling panggenan, nagari utawi pulo-pulo wau wontên pagêblug sêsakit nular lajêng enggal angabari mawi têlegram dhatêng sanès-sanèsipun.
Pramila nagari ngawontênakên pranatan samôngsa ing kampung, dhusun utawi kitha wontên sêsakit nular, ing salêbêtipun 24 jam, pulisi tumuntên tampi palapuran. Ingkang mêsthi palapuran dhatêng pulisi punika saking dhoktêr ingkang mriksa, utawi ingkang mulasara tiyang ingkang sakit, sakulawarganipun utawi ingkang gadhah griya.
Sêsakit kolerah punika wijinipun basil mèmpêr kadosdene komah (,), dene ingkang manggihakên Prof. Robert Koch ing taun 1880. Thukulipun ing salêbêtipun 1-3 dintên sêsampunipun tiyang kalêbêtan wiji sêsakit kolerah wau. Tiyang wau dadakan sakit wêtêng, mangsur,
sakêdhap malih lajêng ambucal kadosdene toya tajin. (Badhe kasambêtan)
Sawut punika isèn-isèn namung kagarit-garitakên, ing têmbenipun dados sogan, sawut ingkang alus punika lêripun alit-alit (manut canthingipun) tuwin ajêg, jalaran saking ajêg tuwin alusing canthing, manawi dipun tingali sabrebetan ngantos kados jêmbêlokan, nanging manawi dipun tamatakên kêtingal cêtha galêr-galêripun, dene ing sapunika malah wontên gagrag, isèn-isèn ingkang lêrêsipun sawut wau namung dipun jêmbêlok kemawon, inggih lêrês sabrebetan sami kemawon, nanging manawi dipun tamatakên kêtingal grobohipun. Sawut punika kangge isèn-isèning sêratan, mathukipun bilih ingkang dipun isèn-isèni dhapur panjang.
Punika sairib kemawon kalihan sawut, nanging panyêratipun malang-megung, kadosdene cakipun tiyang nacah gori. Manggènipun kangge ngisèn-isèni sêratan ingkang dhapur bundêr.
Ingkang nama cêcêg punika dhawahing canthing carat satunggal sadhawahan, lajêng kenging dipun wangun warni-warni, kados ta: cêcêg tiga, gangsal tuwin pitu, benjing dadosipun pêthak manggèn ing biron. Mathukipun kangge ngisèn-isèni sêratan ingkang alus, manggènipun wontên sacêlaking sawut, malah trêkadhang dipun sêling kalihan sawut, dipun wastani isèn-isèn cêcêg sawut.
Sisik punika isèn-isèn ingkang wangunipun kados sisik ulam, ing lêrês bundêran dipun tembok, dadosipun pêthak tembokan. Manggènipun kangge isèn-isèn ingkang dhapur panjang.
Nembok punika sanadyan padamêlan gampil, nanging kêgolong kikrik, awit botên kenging kêlintu nembok ingkang lêrêsipun botên kenging katembok, manawi ngantos kêlintu, kêtingal sangêt awonipun, lan malih dhawahing malam botên kenging lubèr anglangkungi watêsing sêratan ingkang dados kalowongan.
Sêsampunipun rampung anggènipun nembok, kêdah dipun taliti, manawi wontên ingkang kalangkungan dipun wêwahi, tuwin prayoginipun inggih kêdah naliti sêratan sampun tembokan wau, awit [a...]
[...wit] sêratan tembok punika nama sêratan ingkang sampun rampung, manawi ngantos wontên ingkang kècèr utawi klinta-klintu sampun botên kenging dipun ewahi malih, amargi lajêng badhe kalêbêt ing gagrag sanès, inggih punika dipun wêdêl.
Prayoginipun sêratan sampun dados tembokan punika kêdah dipun lèlèh rumiyin, saya tumrap sêratan ingkang sampun dangu kêdah katindakakên makatên, awit malam ingkang kêdangon tumèmplèk ing mori, punika gampil thèthèlipun, mila kêdah dipun lèlèh rumiyin. Patrapipun anglèlèh makatên: sêratan dipun pe wontên ing bênteran, kêdah dipun jagi yêktos, malah prayoginipun, ing salêbêtipun nindakakên padamêlan wau sampun ngantos kasêsêlan padamêlan sanès, prêlunipun anjagia lèlèhing malam ing sêratan sampun ngantos kêsangêtên, sabên sampun waradin lèlèhipun lajêng kapêndhêta ing tiyang kalih dipun lih wontên ing papan ingkang aub. Dados prêlunipun anglèlèh punika ngrakêtakên malam ingkang sampun sami kêndho, dene wontênipun kêdah ngatos-atos, awit samôngsa lèlèhing malam kêsangêtan, dadosing sêratan lajêng ambarèbès awon.
Sapunika wontên saêbab malih ingkang kêdah ngatos-atos panindakipun, inggih punika panglêmpiting sêratan nalika badhe dipun wêdêlakên, kaangkaha sampun ngantos kêlèt, mila ing pundi lêrêsing gathukipun lêmpitan prayogi dipun lêt-lêti ing godhong pisang, wontên sawênèhing tiyang ingkang cariyos, sae ngangge dalancang sêrat kabar, awit sanadyan nalika dipun kalèthèk wontên ingkang kantun, badhe sagêd uwal piyambak nalika wontên cêlêpan. Dene ingkang prayogi, nyêlêpakên sêratan punika dipun gulung, dipun dèkèk ing klothokan dêbog ingkang têlês, punika sagêd damêl ayêming sêratan. (Badhe kasambêtan)
Sabrangan ing lèpèn Ombilin, asli wutahan saking talaga Singkarak. Ing lèpèn wau wontên baita sasak tambangan ingkang ngêmot otobis. Ing ngriku têtela kalangkunganing damêlipun otobis, kala-kala ugi asring prêlu dipun biyantu ing baita ingkang tanpa daya. Punapa tiyang botên makatên.
Ing sadèrèngipun ngrêmbag babagan cariyosipun Kyai Agêng Dêrpayuda, kula sadaya ingkang gadhah raos Dêrpayudan, sami ngaturakên gênging panuwun dhatêng paduka lurah up rêdhaktur, dene karsa paring panggenan ing Kajawèn ngriki.
Wiyosipun, kula sampun maos buku Kyai Agêng Dêrpayuda, karanganipun Radèn Mas Panji Suma Atmaka, wêdalan Bale Pustaka. Mênggah kawontênaning cariyos wau, mirid saking sêsêrêpan kula, botên gathuk kalayan kawontênanipun ngrika, nanging ing sarèhning panjênênganipun Radèn Mas Panji Suma Atmaka piyambak botên karsa tanggêl dhatêng lêrêsipun karangan wau, lêrês lêpat gumatung ingkang ngaturi katrangan, mila kula ngaturi andharan kados ing ngandhap punika, dene cocog utawi botên kula nyumanggakakên.§ Para maos Kajawèn kados wontên ingkang dèrèng dhong dhatêng rêmbag Ki Agêng Drêpayuda punika, awit rêmbag punika dhapur nyambêti suraosing sêrat ingkang botên kapacak ing Kajawèn ngriki. Dene
wiwiti saking Sèh Maolana Ibrahim, putra turun kaping sawêlas saking Dèwi Patimah, punika dhaup kalihan Putri Cêmpa (Cêmpa punika bok manawi Jêpang)§ Cêmpa punika sanès Jêpang, lêrêsipun nagari sacêlakipun Kamboja, tanah Indhu wingking. asmanipun Dèwi Soean hatawi, pêputra kakung kalih, asma pindhah Ibrahim Asmara. Dene putra ingkang sêpuh
asma Sèh Ngalimurtala, ingkang nèm, Sèh Ngalirahmat.
Sèh Maolana Ngalimurtala, diwasanipun dhaup kalihan putrinipun Pangeran Sampang Arya Bribin. Pêputra kakung kalih. Ananging lajêng curês.
Sèh Maolana Ngalirahmat, diwasanipun jumênêng sunan wali ing Ngampèl, (Surabaya) sapriki pasareyanipun linuhurakên ing têtiyang Jawi Wetan.
Sèh Ngalimurtala mituhu sangêt dhatêng aturipun ingkang rayi Sèh Maolana Ngalirahmat Sunan Ngampèl. Sanajan kaprênah sêpuh nanging kawon ing kawaskithanipun. Aturipun: ingkang raka sagêdipun mangku kawibawan, manawi sagêd dhaup kalihan putrinipun Sultan Bima. Kalêrêsan sangêt ing wêkdal samantên, sultan ing Bima manggih rêribêd, inggih punika nagarinipun wontên rêrêsah anggêgirisi.
kapundhut mantu sultan ing Bima. Dangu-dangu sultan ing Bima wau seda gêrah sêpuh, saha Sèh Ngalimurtala anggêntosi jumênêng nata, asma Sèh Nglimustapa kaping kalih, rama marasêpuh jêjuluk: Ngalimustapa sapisan.
Sarêng Sultan Sèh Ngalimustapa kaping kalih pêputra satunggal, lajêng seda wontên ing Bima. Putra wau asma Dhatuk Suleman. Ananging botên sagêd jumênêng anggêntosi ingkang rama, mila lajêng lolos saking Bima, angajawi, anjujug panggenanipun ingkang paman, Sultan Ngampèl, sarta ambêkta pusaka wangkingan kêkalih, satunggal Kyai Blabar kalih Kyai Balenata. Kacariyos pusaka wau dumugi sapriki taksih sumimpên wontên ing kabupatèn Madiun.
Ki Dhatuk Suleman: (têmbung dhatuk mênggah cara Jawi bandara, utawi radèn mas), dangu anggènipun suwita Sunan Ngampèl, kawulang sadaya gêgêbênganipun ingkang paman. Wusananipun kadhawuhan manggèn adhêdhêkah ing dhusun Grobogan, kaprênah lèr kilènipun kitha Madiun, awit kawêca ing ngakir ki dhatuk sagêd nurunakên putra wayah jumênêng wibawa. Kalêksanan sang dhatuk manggèn ing dhusun Grobogan, mituhu dhawuhipun ingkang paman, lami-lami dados modin, sabên dalu botên pêgat anggènipun tapa kungkum ing sêndhang anggènipun damêl piyambak. Dangu-dangu toya
Ing antawis lami ki dhatuk kasiku ingkang bupati Madiun, Pangeran Mangkudipura, jalaran kagalih mutawatosi. Nalika dhatuk badhe kacêpêng lajêng lolos ing wanci dalu, anjujug ing Sukawati, suwita Kyai Agêng Sukawati. Ing alama-lami Ki Dhatuk Suleman dados kêtib sarta kapundhut mantu ing Ki Agêng Kêtib ing Mataram, nanging têtêp manggèn ing Sukawati. Ki dhatuk sabên dalu tansah kungkum ing kêdhung, sarta yèn siyang pinuju ngaso tapa anggandhul. (Badhe kasambêtan)
kaya ancung caking dongèngane kacung / aran wacan bocah / mêsthi cacad ora bêcik / mung sacêge waton nocogi diwaca //
lan sok gragu awit basane mung lugu / ning pancèn dijarag / anggêre lagune dadi / diguyua niyat ditampani lêga //
aja gumun nyang carita sing diwangun / awit pancèn mokal / lan rada umuk sathithik / wis mangkono watake wong dhêmên crita //
mêngko tutur wiwiti sing dadi catur / jêjêring carita / kocap desa Karangsari / ana uwong tilasan kapala desa //
uwis ngumur mung atine ajêg mulur / saka wis kulina / cilik-cilik anglakoni / rasane wong kasampiran panguwasa //
nanging kapenak nglakoni / ora pisan duwea rasa-rumasa //
obahe mung kari siji tilas lumbung / ewadene malah / gawe panrimaning ati / dene duwe cilik-cilik jênêng omah /
lan pitulung bojo milu atêtulung / ora pisan wirang / nglakoni anggendhong sênik / samubarang dilakoni lan narima //
mula rukun sabên esuk umun-umun / wis lunga nyang pasar / sing lanang wêkêl nglakoni / ora lowong akêkêcèh ana sawah //
ya mung iku sing dadi pathokan baku / kanggo cagak tuwak / ngêngulur dawaning urip / nadyan kurang ananging ora ngapaa //
gone mlaku ing gawe wong loro iku / sasate riyalat / mangane angêngurangi / saka duwe anak loro sing sumêga //
siji Bênthung awake prasasat lêsung / lêmu gimblah-gimblah / ora pisan angèmpêri / yèn dhèwèke anake wong kêmlaratan //
ora ewuh watak êmbuh ora wêruh / janji ana pangan / sapiraa bae gusis / ora nganggo angèlingi mênyang tôngga //
nanging kojur drêmbane sing ora jujur / ora kok tumônja / kuwating kulit lan daging / pakolèhe mung dadi gajih ing awak //
têgêse mung ngèmpêri uriping ênthung / lumuh pagawean / mula karane cah kuwi / uwis patut jênêng Kêsèd dhèk samana //
mungguh biyung Kêsèd kuwi mung diugung / lan sarwa diuja / ketang anak dadi ati / ora tau diwêruhake ing tata //
mula nutug gone ora wêruh rêmbug / kaya ta upama / sêgane cumpèn sacêthing / iya mêksa diêntèkke sanalika //
yèn disaru biyunge adhakan [adhaka...]
[...n] nêpsu / malah wong saomah / kampyak kabèh nganti rêsik / diarani uwong padha ora têpa //
sok kêwêtu o mêsakake anakku / e iya tak kudang / anakku kuwata mukti / besuk bisa dadi ratu sugih bôndha //
yèn angrungu sing lanang banjur angguyu / ambak wong ngêngudang / bok rada mèmpêr sathithik / dadi ora digêguyu ing wong liya //
nuli nyundhul Kêsèd duwe adhi Jêndhul / nadyan isih bocah / pikirane uwis mintir / sarwa maju nyang gawean apa-apa //
nanging kuru saka rada kurang turu / jalaran kêgawa / wêtênge kêrêp ngalikik / mangane mung yèn nuju olèh koredan //
sok kêwêtu Karyatapa muni sêru / o anakku lanang / wêkêle bangêt ngetoki / apa besuk dadi ratu sing kuwasa //
bapa biyung kudangane kaya gêmblung / nanging luput apa / wong ngêngudang wênang muni / beda apa ngêngudang dadi wêdana //
dene mungguh ing dongengan ora ewuh / ya anake sapa / didadèkna ratu mêsthi / gampang bae nanging kudu urut cêtha //
kocap nuju wayah bêngi kabèh mau / padha lêlinggihan / ing têngah diyane sênthir / mêlik-mêlik kaya ulate wong lara //
wong sing têlu Wêkêl bapa karo biyung / padha lêlinggihan / mung Kêsèd dhewe angagir / tur klemahan sêsambat wêtênge lara // (Badhe kasambêtan)
Ing nginggil punika gambar talaga Cimarga, ingkang têbihipun kirang langkung gangsal pal saking Rangkasbêtung, nalika pinuju dipun pêndhêti ulamipun.
Petruk : Mungguh omongmu ing ngarêp, ing desa ana pêpacak kang diarani: putusan desa, yaiku nèk ana prentahan kang abot, utawa nèk arêp kudu ngêtokake wragat akèh, ora bakal tumuli ditindakake, yèn durung ana putusane desa, kuwi pancèn iya nyata, mung bae nèk prêlu, priyayine
sing bisa anêlukake wong-wong kang sumêdya ambangkang mênyang paprentahane.
Garèng : Wiyah, apa le mrentah dicara kayadene kowe nèk mrentah bojomu bokne Si Kamprèt. Mung ngêwèhi dhuwit balônja sêtali, anjaluk mangan nganggo lawuh bêstik pitik, mata sapi, dhèndhèng paru, jangan lodhèh lan sapadhane, barêng disulidiwangsuli. yèn ora bisa, bojone banjur ditaboki, malah diancam arêp duruntuhake talake ganêp lima. Lha nèk ing jaman saiki ana priyayi mrentahe nyang bawahe kaya kowe nyang bojomu, ora ngêmungake priyayi mau sida warêg dibêskwèl bae, nanging bisa uga banjur diarani: priyayi kasinungan A.O. aliyas arak obat.
Petruk : Lho, mrentahe têmtune ora cara kasar-kasaran mêngkono, mêsthine iya sarwa mèphèt, alus. Upamane bae mangkene: saka dhuwur ana prentah wong-wong desa kudu padha andandani wangan, sarana urun bau lan dhuwit, wusana wong-wonge ora padha saguh. Ing sarèhning lurahe ora bisa nêlukake wong-wong bawahe mau, banjur dianakake kumpulan wong sadesa ana ing kalurahan, kang dijênêngi dening darasistèn sing ambawahake, saiki darasistèn dhewe sing bakal andhawuhake, mungguh akale nêlukake wong-wong desa mau mangkene upamane: ing sakawit darasistèn anjalèntrèhake mungguh gêdhening pigunane wangan yèn wis didandani. Sauwise rampung anggone anêrang-nêrangake nganti talêsih, darasistèn banjur andhawuhake wong-wong sing padha cocog lan gêlêngêlêm. ambantu andandani wangan, padha lungguha bae, dene sing ora, padha ngadêga lan lungguh ana ing panggonan [panggo...]
[...nan] liya, dadi misah karo kônca-kancane sing wis padha cocog mau. Lha, kowe rak wis wêruh dhewe, wong desa kuwi lumrahe wêdi bangêt karo priyayi, sanadyan ing batine ora cocog babar pisan, sing akèh iya ora wani anglairake, sarta banjur lungguh bae. Nèk cacahe wong desa mau ana satus, kiraku wis wani anglairake ora cocoge, sarta wani ninggal papan palungguhane ngalih nyang papan liya, ora luwih saka wong sêpuluh. Saiki banjur mêtu akale darasistèn, kang banjur dhawuh karo wong 90 sing ora padha ngalih palungguhane mangkene: he, kônca-kônca, aku bungah bangêt, dene kowe kabèh wis padha ngatonake guyubmu, anyaguhi sumêdya andandani wangan barêng-barêng. Awit wêruha, bêciking wangan, kuwi sing pakolèh iya mung kowe dhewe. Dadi yèn ana wong sing ora gêlêm angguyubi andandani, kuwi prasasat arêp agawe pitunaning awakmu. Apa iya wis mêsthine kowe padha angguyubi wong sing arêp agawe kapitunanmu mau. Ing sarèhning wong-wong mau wis ora gêlêm guyub karo kowe kabèh, yèn kabênêr lagi duwe gawe, apa kowe kabèh padha gêlêm kondangan, yèn kasripahan, apa kowe kabèh padha gêlêm layat. Mara ta Rèng, wong desa kuwi sing akèh isih kurang pangrêtine. Didhawuhi darasistèn mangkono mau, wangsulane ora liya, iya mung: botên, botên. Wusanane wong 10 sing ora padha cocog mau, iya banjur kuwatir atine, nèk disêrtu karo kônca-kancane sing 90 mau, mulane iya banjur manut bae. Lho, iya sok bisa cara mangkono kuwi, karampungane putusan desa. Mara, apa kuwi kêna diarani putusan desa kang murni.
Garèng : Akaling priyayi kang kaya mangkono kuwi, nèk cara Cinane pancèn iya kêna diarani: bisae, kêna disêbut: apus krama, ewasamono, nèk bêciking wangan pancèn nyata bisa gawe undhaking kauntunganing wong desa, ya kuwi jalaran banjur bisa ngoncori sawah luwih jêmbar, kang ing têmbe buri bisa muwuhi pangasilane lêmahe wong desa, sanadyan akal ngapusi, rak iya kêna diarani apus utama. Kowe dhewe wis kôndha, yèn wong desa kuwi isih kurang pangrêtine, nèk ana ada-ada apa-apa, sanadyan dening lurah utawa priyayine dirêtèk-rêtèkake nganti talêsih mungguh bêcike tumrap awake, ewadene mêksa sok ora ngrêti. Nèk sacleretan sajak angèl panggarape, wong desa sok banjur mêtu brêngkununge, nèk wis sapisan ora gêlêm, sanadyan dirêtèkna dikaya ngapa, karêpe iya ora gêlêm bae. Ing sarèhing priyayine mau yakin, yèn bakal bêcik bangêt tumrape wong desa, priyayine iya kudu golèk akal, golèk rekadaya supaya bisa nêlukake brêngkununge wong desa mau. Wusanane banjur main apus krama kaya kang kok kandhakake ing ngarêp mau. Lho, sanadyan ngapusana kae, sêdyane rak arêp bêcik, ya kuwi sing diarani bôngsa kulonan: taktik, ya kuwi ngêlukake wong sing arêp ambangkang prentahe utawa ambrêngkunung, sarwa tindak alus. Mulane priyayi iya kudu anduwèni kawruh: taktik,
nèk ora, bawahe sida digawe slindhitan kêmênis têmênan. Nèk kowe kuwi, gagasanamu mungguhing priyayi pangrèh praja, mung kêbak ala bae, ana priyayi nindakake taktike brêgas mêngkono, têmtune iya kok anggêp priyayi ambalusukake wong-wong bawahe.
Petruk : Lho, aku ora arêp ngala-ala sapa-sapa, mung arêp ambuktèkake, yèn anane putusan desa kuwi sing akèh ora adil.
Garèng : Kuwi wis jamak lumrah ana ing ngalam donya kene, ora ana barang sampurna. Sanadyan bêcika dikaya apa, sêthithik-sathithik mêsthi ana sing ora adil, sing nuwuhake panacadan. Mara, yèn kowe kêpêthuk wong wadon sing ayu bangêt, rumasamu têmtune wis sampurna ayune, nanging yèn kok taliti têmênan, mêsthi ana ora adile, sing anjalari dadi cacadan, kaya ta: gêlunge mung sablênyik.
Petruk : Wis, wis, kok banjur nylèwèng omonge mêngkono, liya dina bae padha dibanjurake.
Kawartosakên anak pulo Krakatao kados ingkang sampun nate kawartosakên ing Kajawèn, ing sapunika ical. Anakan pulo wau inggilipun 38 mètêr, panjangipun 255 mètêr. Wontênipun makatên, kakintên jalaran pulo wau namung siti garing tuwin wêdhi asli puncratan saking balêdhosan, dados gampil longsoripun. Pulo thukulan wau nalika konggrès pacific dipun inggahi ing para tamu 75.
Kawartosakên, benjing tanggal 9 wulan ngajêng wanci jam 10 siyang, dhirèktur B.O.W. badhe masrahakên gêdhong pamulangan luhur pangadilan, ingkang sampun rampung panggarapipun dhatêng ingkang wajib, mawi dipun jênêngi ing Kangjêng Tuwan Bêsar Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Lodhaya manggih pikatunankapitunan. agêng piyambak, amargi toyanipun ing ngriku sami anjêndhêl dados ès, hawanipun asrêp sangêt, kados gangsal wêlas taun ingkang kapêngkêr.
Kawartosakên kapal Melchior Treub dumugi ing Batawi ambêkta wangsul têtiyang komunis. Sagêd ugi têtiyang wau ingkang sami kaparêngakên wangsul dening parentah. Têtiyang wau kalêtêtkalêbêt. wangsulan kapisanan saking golongan komunis. Sadaya wau botên wontên ingkang mandhap ing Surabaya.
Pulisi ing Batawi mêntas nyêpêng tiyang bôngsa Batak nama Muhamad Salèh, wontên ing Sawahbêsar, ingkang kadakwa abrit tuwin asli dhatêngan saking Mosko.
Ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr, kathahipun têtiyang ingkang
dhatêng Batawi 102. Ingkang numpak mirunggan 108. Kajawi punika ambêkta sêrat 130 kg. Cacah langkung saking sêrat 9000 iji, tuwin barang 5858.
Lulus kandhidhat iksamên ing pamulangan luhur pangadilan, Tuwan
Lulus iksamên Groot notaris bagiyan kapisan, Tuwan Jakamardeya, ing Wèltêprèdhên, Mas Slamêt, ing Sêmarang.
Golonganing têtiyang agami Budha ing Batawi ugi badhe mahargya sri narendra ing Siyêm, samôngsa rawuh ing Batawi.
Lêngganan nomêr 3926 ing Magêlang. Botên sade.
Lêngganan nomêr 3626 ing Munthilan: kintun yatra tumrap Kajawèn, Panji Pustaka, utawi buku-buku kenging kadadosakên sawisêl, nanging kêdah katêrangakên ing sêtrukipun.
pan ing ngriku tumindaking cidrèng laku / nuju wanci enjang / janma kathah angraosi / lamun golèk katon angadi busana //
nulya katur / mring para priyayi luhur / wusana kinira / lamun golèk arsa anis / dening nyata
ingkang agung-agung / tumuli angganjar / marang kang janma kêkalih / langkung kathah awarna êmas salaka //
lawan dhawuh samya pinurih tuwajuh / denira rumêksa / janma karo nyandikani / lan rumasa antuk piandêl sanyata //
môngka tuhu lêlakon ingkang tinêmu / mung saking rêrekan / supaya kasok antuk sih / lan ing mangkya wus têtela kasêmbadan //
ing sapraja ambyuk / sumêbar ngupaya / ananging cabar ing kardi / lan rumaos sadaya tan lêbda karya //
dyan anggrêgut janma kalih samya ibut / nilap ing ngakathah / tumuju mring don kang sêpi / ing dununging golèk kang anggung sinamar //
wus pinangguh tumuli binêta gupuh / maring dunungira / tan ana
tan yukti / anandukkên nênggih ing kamurkanira //
anyalinthut dening ing manah kapilut / rasaning kamurkan / andhustha kang golèk rukmi / datan pisan wontên janma kang uninga //
nulya nyamun golèk sinimpên ing samun / lan nuli sajarwa / nênggih maring ki undhagi / ucapira: hèh undhagi wruhanira //
kaya uwong ora ngrêti / ing mêsthine kowe sing nyolong bok blaka //
grêg anjêtung malah batin rasa bingung / ing wusana ngucap / aku rada
wiwit wau apan kawistarèng sêmu / dènnya pakulinan / janma kalih salah pikir / nanging datan saking undhagi kang karya //
awit lugu ki undhagi manah tuhu / angantêpi sêtya / ing tyas suwung tanpa ciri / dene ingkang
nulya tuwuh / ki undhagi ing pamangguh / ing ari sajuga / kêpapag janma nèng margi / kang ambêkta baruwang
praptanipun ing wisma ayasa sampun / kandhang kang prayoga / lan darbe akalan malih / yasa golèk kang sairib lan kang musna //
wusing rampung akathah janma kumrumpyung / ingkang sami prapta / nêdya sami aningali / marang golèk ki undhagi yasanira //
duk ing wau sutaning kêmasan jalu / kalih maksih bocah / ugi prapta aningali /
Sami-sami kitha ing tanah Jawi, kitha Surabaya punika kalêbêt majêng ing bab dêdagangan, ing nginggil punika, salah satunggiling panggenan ing salêbêtipun kitha Surabaya inggih punika ing Djambatan Merah.
Anglajêngakên dhawuh pangandika dalêm Ingkang Wicaksana, supados kamajênganipun tanah Indhia sagêd lajêng tumindak miturut tuwan ingkang sampun kaandharakên ing ngajêng, beda-bedaning pangadilan tumrap warni-warnining golonganipun têtiyang ing tanah ngriki, kêdah botên kenging dangu-dangu dipun lêstantunakên, samantên punika manawi beda-bedanipun pangadilan pancèn mila taksih wontên. Jalaran saking punika, sangêt gênging suka pirênaning panggalih dalêm, dene pungkasaning pamêdhar sabda dalêm, Ingkang Wicaksana sagêd andhawuhakên, bilih wontênipun beda-bedaning pangadilan punika badhe dipun icali, sanadyan icalipun wau ing sakawit namung saperangan.
Salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana andhawuhakên kawontênanipun pranatan paprentahan Indhia bab 163 ingkang ugi anyêbutakên, bilih pranatan ingkang dipun tindakakên dhatêng bôngsa Eropah, ugi tumindak tumrap sadaya bôngsa, ingkang asli saking sanès nagari, jangji ing nagarinipun katindakakên kukum ingkang amranata gêgayutanipun satunggal lan satunggaling tiyang (familierecht), ingkang dados baku tujuanipun sami kalihan tujuan ingkang katindakakên wontên ing nagari Walandi.
Samangke têtela mênggah ing sêdyanipun pamarentah Republik Tiongkok, sasagêd-sagêd supados wiwit tanggal 1 Januari ing ngajêng punika, familierchtfamilierecht. cara kilenan, kados ingkang sampun kadhawuhakên ing ngajêng, sampun tumindak wontên saindênging nagari Tiongkok. Dene manawi sêdya wau sagêd kalampahan, tumrap sadaya bôngsa Tionghwa ingkang sami dêdunung wontên ing tanah ngriki, inggih lajêng katindakakên anggêr-anggêr, ingkang dumuginipun samangke tumindak tumrap bôngsa Eropah.
Pamarentah angakêni saha amanggalih yèn pancèn sampun maton sangêt, bilih têtiyang pribumi sami anggadhahi kêpengin, murih tatanan ingkang kinajêngakên wau, sagêda nyrambahi dhatêng têtiyang bumi sadaya. Tumraping pamarentah, têmtu badhe rêna sagêdipun tumuntên tumindak ingkang makatên punika. Nanging ing ngriki kêdah dipun pèngêti, bilih anyamèkakên golonganipun bôngsa sanès-sanès kaliyan bôngsa Eropah, punapa malih tumrap pangadilan, punika lajêng kapêksa ngawontênakên ewah-ewahan kathah ingkang agêng-agêng, ingkang sampun têmtu botên sagêd katindakakên kanthi enggal-enggalan, murih sagêdipun ewah-ewahan ingkang agêng wau katindakakên kanthi sampurna tuwin wilujêng.
Ewadene sadaya golonganing têtiyang ing Indhia ngriki sagêd anêmtokakên, bilih ewah-ewahan ingkang sapisan sampun dipun tandangi wau, badhe kalajêngakên sarana enggal-engglan sasagêd-sagêdipun, sarta botên badhe dipun kèndêli, manawi dèrèng ngantos radin sumrambah
dhatêng para kawula sadaya. Mênggah pikajêngipun ingkang makatên punika, badhe tumindak urut-urutan tumuju dhatêng pranatan ingkang namung satunggal, inggih tumrap: andhawahakên ukuman, juru gugat umum, tuwin pangadilan kisas tumrap sadaya bôngsa, cêkakipun badhe anyamèkakên sadaya golongan bôngsa ing tanah Indhia ngriki.
Pungkasaning pamêdhar sabda dalêm, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana amêmuji, mugi-mugi andharan dalêm wau sagêd adamêl kayakinanipun sadaya, bilih têtela sampun nyata sayêktos, ajênging tatanan paprentahan praja ingkang badhe tumindak punika sakalangkung wigatos, saha kenging kaajêng-ajêng, samantên punika manawi dipun tindakakên tuwin dipun lajêngakên kanthi pangatos-atos, nanging kanthi kapitadosan. Mugi-mugi salêbêting tumindakipun padamêlan wau, Ingkang Kuwasa aparinga rahmat dhatêng parêpatan punika tuwin dhatêng pamarentah. Makatên wiyosing pêpuji dalêm wontên ing parêpatan polêksrad. Sasampunipun parêpatan lajêng wiwit kabikak.
Gambar ing ngandhap punika satunggilipun jêmpana ingkang awujud pêksi garudha, pandamêlipun kala ing jamanipun swargi Kangjêng Pangeran Suryakusuma Adinata (Pangeran Gunung Puyuh) bupati ing Sumêdhang, jumênêngipun bupati ing taun 1836-1882. Nalika sugêngipun Kangjêng Pangeran Aji, inggih punika Kangjêng Pangeran Suryaatmaja ingkang seda wontên ing Mêkah, jêmpana wau tansah dipun pêpêtri sangêt, sabên malêm Jumuah tuwin malêm Slasa dipun kutugi lan dipun borèhi awangi-wangi. Kabaripun, ing dalu punika sok lajêng kapirêng swaraning pêksi garudha. Sarêng ing Sumêdhang sampun kathah kawat tilpun, jêmpana wau lajêng botên dipun arak malih, jalaran saking inggilipun. Mênggah kawontênanipun samangke, jêmpana wau kantun badan sarta buntutipun kemawon, dene êndhasipun ingkang kaukir-ukir sae sangêt, sampun risak babarpisan.
Manawi sakitipun sampun nama sangêt, anggèning ambêbucal prasasat botên kenging kaetang tansah lajêngan andalèwèr kemawon. Ingkang sakit katingal lêmês sangêt, kringêtên, mripat cêlong, kulitipun mêngkêrêt kisut, upami dipun jiwit botên sagêd enggal pulih malih, kêtingalipun anyêngkêrut, irungipun katingal lancip, swaranipun èrêk lêbêt, trêkadhang botên sagêd nyuwara jalaran gorokanipun garing.
Ing kontholipunkentolipun. tiyang ingkang sakit kraos cêkat-cêkot, ambêganipun sêsêg, manah nratab, lambe lan talapukanipun mripat katingal biru, kulitipun tangan sami nglunthung kadosdene tangan ingkang dangu kenging toya (kados tanganipun tiyang umbah-umbah), utawi kados kulitipun mayit ingkang dangu wontên ing toya.
Tangan sukunipun ingkang sakit manawi dipun grayang asrêp cêmlêkut, katingalipun tiyang ingkang sakit buyutên saha nglêntruk, wusana lajêng tilêm kapatos, punika botên dangu lajêng pêjah.
Ananging botên mêsthi tiyang sakit kolerah ingkang kados makatên punika lajêng pêjah, trêkadhang ing wêkdal pagêblug kolerah wontên tiyang ingkang kenging sêsakit wau botên patos dipun raos, kajawi namung mangsur, ananging ingkang kathah sarêng anggènipun nênêdha têtêdhan botên dipun jagi, têgêsipun lajêng nênêdha kados adat kemawon, sêkul jangan lan sapanunggilanipun, punika lajêng sagêd dados sakit kolerah saèstu, ngantos sagêd andadosakên tiwasipun. Mila ing môngsa pagêblug tiyang kêdah ngatos-atos sangêt, awit ingkang sakit sok botên kraos sakit saèstu, dados tiyang ingkang saras botên patos mangrêtos, wusana purun gêpokan utawi sêsrawungan kalihan tiyang ingkang sawêg sakit wau. Môngka miturut katrangan bab sêsakit tipês ing ngajêng sami kemawon, malah langkung bantêr sêsakit kolerah, inggih punika bacillendrager-ipun ingkang ambêbayani tumrap tiyang ingkang saras.
Tiyang ingkang kenging sêsakit wau manawi sampun sangêt lajêng botên sagêd nguyuh, badan manawi kagrayang asrêp kados mayit, polêsipun ical. Ing salêbêtipun 24 jam, manawi botên nguyuh adatipun pêjah, sanajana botên makatên sêsakitipun inggih awèt.
Manawi tiyang ingkang sakit wau katingalipun sampun ragi bingar, polêsipun manawi dipun grayang wontên kêdutipun, anggènipun nuntak sampun kèndêl utawi anggènipun ambêbucal sampun awis, nguyuh sampun sagêd, punika alon-alonan inggih lajêng sagêd saras.
Kangge nêtêpakên, sêsakit kolerah utawi botênipun, kêdah mriksa sêsukêripun tiyang ingkang sakit, mawi kaca praksana.
Bab pamulasaranipun tiyang ingkang sakit: badanipun kêdah dipun angêt-angêti, inggih punika gêndul dipun isèni toya angêt, utawi sanèsipun, kasandhingakên ing sacêlaking badan, pupu lan sukunipun.
Supados sampun sangêt-sangêt nuntakipun, dipun untali pringkilan ès, sakêdhik-sakêdhik dipun ombèni tèh, brèndhi utawi sampanyê. KontholKentol. ingkang cêkat-cêkot dipun gosok ngangge lisah pêthak utawi kampêr sêpiritus. Sampun ngantos sangêt-sangêt wêdaling toya ingkang andadosakên kênthêling êrah, lan murih nyuwèrakên êrah wau, tiyang ingkang sakit wau dipun suntik toya sarêm, dene ingkang nyuntik kêdah dhoktêr piyambak.
Bêgja sangêt dene sapunika sampun wontên vaccin kolerah ingkang dipun suntikakên dhatêng tiyang saras, ing salêbêtipun satêngah dumugi sataun sagêd kalis tumrap sêsakit wau.
Tiyang ingkang gêpokan kaliyan ingkang sakit, ingkang botên mangrêtos rêrêsik tangan, pangangge lan sanèsipun, punika kêdah dipun tahan, utawi dipun pisah salêbêtipun 6 dintên.
Pranatan ingkang sampurna kangge nulak (nyêgah) sêsakit kolerah:
1. Toya ngombe lan ingkang kangge adus kêdah ingkang rêsik saèstu (toya lèdhêng).
2. Sêsukêr-sêsukêr anggènipun ambucal kêdah ingkang prênah sampun ngantos lalêr utawi kewan ingkang alit-alit angrêrubung, lan sêsukêr wau sampun ngantos sagêd rumêsêp dhatêng toya sumur ingkang kangge ngombe utawi adus.
3. Têtiyang ingkang saras kêdah dipun suntik vaccin kolerah supados sagêd kalis ing sêsakit wau.
4. Ing môngsa pagêblug kolerah tiyang sampun nêdha wowohan, sayuran ingkang mêntah, lan toya ngombe kêdah godhogan. (Badhe kasambêt)
saking Batawi, ing nglêbêt Tuwan Marjuki Rauh saking Sumatra kilèn.
Mila ingkang kêlimrah, tiyang Papuah punika manawi nênanêm botên nate ngambali wontên ing pasitèn ingkang sampun nate dipun tanêmi, salêbaring tanêman sakawit, lajêng pados pasitèn sanèsipun, awit botên kêkirangan siti. Tindakipun ingkang kados makatên wau, sanadyan lugunipun tanpa nindakakên sampurnaning akal budinipun, nanging malah anocogi kalihan wêwatêkaning siti ingkang dipun bubak têmbeyan, kêbak isi lêmi. Dados têrang bilih prasajanipun wau ugi sinêmbadan, dening tiyangipun manggèn wontên ing pasitèn ingkang taksih sarwa mardika. Sayêktosipun tindak ingkang kados makatên punika sampun mawi tatacara sawatawis, angênggèni bêbasan nêdha kaskayanipun piyambak, sarana nindakakên baunipun, inggih punika anggènipun nênanêm, nanging malah wontên malih ingkang saya prasaja sangêt, anggènipun pados têdha namung sarana ngêngundhuh wowohan, utawi nêgori wit sagu dipun pêndhêt pathinipun, awit ing wana botên kêkirangan têtêdhan ingkang sampun gumêlar, cêkap dipun têdha ing salaminipun. Kamirahaning Pangeran ingkang samantên wau, tumrapipun tiyang ing ngriku, tamtu andadosakên katêntrêmanipun, awit rumaos sampun sarwa botên kêkirangan.
Tiyang Papuah ingkang sawêg anjêmparing ulam ing sagantên.
Bab tilêm, punika tumrapipun tiyang Papuah salugu namung ngênggèni kodratipun, têgêsipun sabên ngantuk inggih tilêm. Dene sarananipun, sanadyan bodho, inggih mêksa kêdunungan akal budi adamêl papan panggenan kangge tilêm, wontên ingkang namung warni kados [ka...]
[...dos] susuh, malah wontên ingkang sampun wujud griya. Caraning damêl rêrukunan, manawi sampun dados dipun ênggèni ing tiyang kathah, anggènipun têtunggilan rukun. Samôngsa griya wau risak, cêkap yasa enggal malih, awit botên kêkirangan bôndha, inggih punika kajêng sapanunggilanipun, saya tumrap griya ingkang namung sudhung, saya mayar sangêt. Tatacaranipun ingkang kados makatên punika taksih salugu dèrèng kawoworan punapa-punapa, mila adhakan tinêngga ing katêntrêman.
Bab jêjodhoan, punika sampun malih ingkang tiyang Papuah, sanadyan kewan ugi gadhah dêrêng kados makatên. Dene bab jêjodhoan punika kêtingal piyambak mênggahing rumaganging pôncadriyanipun, ingkang gêgayutan kalihan raos lêbêt, awit ing ngriku nuwuhakên gêgayutaning katrêsnan, sakawit namung dhatêng bojo, lajêng tangkar-tumangkar saya kathah. Ingkang makatên punika sok anjalari tuwuhing pasulayan, inggih sampun malih ingkang tiyang, sawêg ayam kemawon asring pêpêcohan, sawung sami sawung tarung jalaran saking bok lara lurik kêmiri. Dene tumangkaring kamurkan ingkang kados makatên punika, mênggah wosipun badhe nyantosakakên kabangsanipun, awit danguning dangu lajêng pilah-pilahan, upaminipun sadhèrèk, punika kayoman bapa, benjingipun lajêng pêcah dados kalih adêgan, lajêng ngawontênakên nak dhèrèk, wusana saya kathah saya kathah, lajêng kantun ngèngêti dhatêng ingkang nurunakên, nanging namung nama sabôngsa kemawon. Lan malih sarèhning bôngsa Papuah punika kawontênanipun taksih kados makatên, tamtu botên mangrêtos dhatêng pinanggihing lêlampahan ingkang makatên punika. (Badhe kasambêtan)
Jêmparing punika satunggiling dêdamêl, ingkang kala kinanipun dados dêdamêling para prajurit kangge pêpêrangan, utawi kangge ambêbêdhag buron wana, wosipun kangge dêdamêl saking katêbihan. Tumrapipun kala jaman samantên, jêmparing punika dados dêdamêl ingkang pêng-pêngan piyambak, mila para prajurit sami sagêd ulah jêmparing. Dados mênggahing jaman sapunika sanjata.
Ingkang gadhah dêdamêl jêmparing punika botên ngêmungakên bôngsa Jawi kemawon, sanadyan bôngsa Eropah ugi makatên. Dene tumrap bôngsa têtiyang wanan, kados ta: Papuah, Dhayak, punika taksih sami migunakakên jêmparing. Nanging jêmparing wau mênggahing bôngsa Eropah tuwin Jawi lajêng botên kangge dêdamêling pêpêrangan, amargi kawon kalihan sanjata, ewadene dumugi sapriki, jêmparing wau inggih taksih, nanging namung tumônja kangge kasênêngan, nama jêmparingan, [jêmparinga...]
[...n,] inggih punika anjêmparing mawi lesan.
Kasênêngan ingkang kados makatên wau ing Eropah inggih taksih tumindak, malah ing Roosendaal (nagari Walandi) wontên pakêmpalan anjêmparing nama Amicitia dumugi sapunika adêgipun sampun 100 taun, têtêping satus taun mêntas dipun pèngêti kanthi pasamuwan, dene ingkang dados têtungguling tiyang ulah jêmparing nama Tuwan H. Nooteboom, kados ingkang kacêtha ing gambar sisih punika.
Makatên ugi mênggahing bôngsa Jawi, sapriki bab ulah jêmparing wau inggih taksih tumindak, nanging kenging dipun wastani namung pilih-pilih, limrahipun
samôngsa panjêmparingipun sinatriya wau mencok ing lesan, tiyang ingkang nucuki, mawi ngêlokakên kanthi mastani nama jêmparingipun, awit jêmparing sagagrag ingkang dipun jêmparingakên wau mawi dipun namakakên, malah wontên ingkang dipun gamêli punapa, ungêlipun mawi sinawung ing sêkar.
Sayêktosipun mênggahing ulah jêmparing, tumrapipun bôngsa Jawi pancèn dipun anggêp satunggiling kawruh adi, dados botên kenging dipun paibên, saupami kala jaman purwa anjêmparing wau satunggiling kagunan linangkung. Malah wontên cêcariyosan ing jaman purwa ing bab anjêmparing wau ingkang kenging dipun pêndhêt suraosipun, saha kenging dipun raosakên dados wêwulang, têrangipun kados ing ngandhap punika:
Kasêbut ing sêrat cariyos Indhu, Sang Pandhita Druna punika satunggiling guru linangkung ing sawarnining kawruh,
klukuk / sasmita anjaluk isi / nanging bisane mung angop //
suwaraning manuk êngkuk muni: kuk, kuk / Kêsèd karasa ing ati / upama ora lumaku / wayah manuk ngono kuwi / nèng ngomah wis warêg kokoh //
ing dhèk mau tujune dalane eyub / upama panas wis mêsthi / Kêsèd ora kuwat mlaku / awit saka wêtêng ngêlih / yèn lumaku andharodhog //
ora ngrêti nyang ngêndi gone lumaku / dalane sansaya cilik / malah banjur ilang jêdhug / anaa mung anjalirit / turut ngisoring kêkayon //
lan sing ketok ing kono mung kêthèk lutung / sanalika Kêsèd ngrêti / banjur muni karo nyêbut / o dadi awakku iki / sasat kalêbu ing grobok //
aku eling mirid dongengane biyung / jare kêthèk lutung kuwi / gone ing alas anjêmbrung / lan jarene sok mêthuki / sing jênênge macan gembong //
nanging kabèh samare ing ati mau / mêksa isih bisa kêndhih / saka wêtêng
wuni / ya nekad bae dicêplus / pangrasane lêgi gurih / awit saka wêtêng kothong //
barêng uwis ketok antarane surup / Kêsèd duwe rasa wêdi / atine bangêt ing bingung / nganti ambarêbês mili / nanging kudu nrima ngono //
barêng bêngi ora bisa-bisa turu / saka adhêm karo wêdi / lan sabên arêp lês turu / dayaning kêmlaka wuni / kaya ngwênyêt-wênyêt rongkong //
barêng ketok antarane bangun esuk / krungu manuk padha muni / ayême ing ati têrus / larane wêtêng wis mari / banjur gregah mlaku alon //
dhèk samana lakune Kêsèd ambacut / alas saya ketok tipis / ora suwe nuli krungu / swara pandhe: dhong dhing dhong dhing / swara anggêbug ing palon //
wis ambacut lakune tumuli tutug / ênggone wong pandhe wêsi / Kêsèd nuli nyêdhak ambruk / nanging isih karo linggih / ambêgane krênggos-krênggos //
banjur lèrèn aruh-aruh / ya kuwi sing pandhe wêsi: / êlo sapa kowe iku / raimu apayus putih / apa kowe lara mêngko //
nyang sing wedok ana buri / gêlis renea iki dhuk / sing wedok têka tumuli / nyawang Kêsèd andharodhog //
nuli clathu ki pandhe: gulo kuwi dhuk / bocah abangêt kêlantih / liwêtmu apa wis rampung / yèn uwis bok koingoni / wis kana jakên nyang pawon //
nuli mlêbu Kêsèd dijak iya nurut / barêng têkan pawon nuli / kon mangan sêga nul-mênul / bêras anyar putih mlêsih / lawuhe lan gudhêg wayon //
uwis mumut iwake wis padha ajur / bok kêmasan akon nuli / wis le mangana sing tutug / aja nganggo isan-isin / aku dhêmên dhayoh dhokoh //
mapan saguh Kêsèd nyidhuk sêga mak byuk / nganti munjung ana piring / gudhêge nganti mêthuthuk / lap-lêp mung pisan diwalik / nuli imbuh limang enthong //
êmbok pandhe bungah bangêt lan angguyu / dhayohe nglêgakke ati / nuli sing lanang malêbu / takon priye apa uwis / wis bèn kono le sing katog //
wise rampung wadhahe sêga wis suwung / gudhêge mung kari kwali / bok pandhe nuli calathu: / pakne kula ngliwêt malih / kula bingah yèn wong dhokoh //
pandhe clathu: karo yèn wong drêmba iku / harak malah jênêng bêcik / nyang gawean mêsthi maju / saya manèh pandhe wêsi / mangan akèh dadi otot //
wis anu le bêcike milua aku / tak ajari pandhe wêsi / jênêngmu sapa cah bagus / Kêsèd arêp muni isin / awit jênênge
ngêndi ana uwong kêsèd awak bênthung / patute rak mênggrik-mênggrik / wusana wiwikwiwit. dhèk mau / Kêsèd banjur diajari / pandhe wong loro dhong dhang dhong //
nanging eman Kêsèd sambène mung ngantuk / aja manèh mandhe wêsi / yèn bisaa nganti sêngkut / sanadyan mung kon rêrêsik / anane mung sarwa abot //
wis duwe panêmu / mung rada ewuh ing ati / nanging barêng ana wadul / kêpêksa banjur nglakoni / Sukêsèd ditundhung alon //
wis ta thole ing saiki rêbut cukup / ing bêcike kowe kuwi / golèk gawean sing patut / Kêsèd ora amangsuli / banjur ngadêg saka ngênggon //
ing batine garunêngan lan anjabrut / nuli lunga tanpa pamit / kyai pandhe ngrasa gêtun / rumasa agawe sêrik / lan gawe susahing uwong //
Anacaha daging lêmbu utawi maesa, ingkang ngantos lêmbat, abêning bumbunipun duduh inggih kados pangolahing gadhon: putri kungkum wau, namung kaotipun, cacahaning ulam botên mawi kauworan punapa-punapa, tuwin sasampunipun cuwolan ulam cacahan wau kaêsuran ing santên, lajêng kadekekan rajangan lombok abrit watawis sajumput (ingkang karsa ing pêdhês, mawi kawêwahana lombok jêmprit wêtahan 3 utawi 4). Sarta rajangan balimbing wuluh 2 iris tipis. Raosing gadhon putri rêngu wau sêgêr gurih.
Pangolahipun gadhon putri mandhi punika sami kemawon kalihan gadhon putri rêngu, namung kaot botên mawi dipun dèkèki lombok lan balimbing wuluh, saha mawi kadèkèkana sungsum, tuwin acar timun 3 utawi 4 iris. Raosing gadhon putri mandhi wau gurih anyir sêmu sêgêr.
bilih godhong ingkang kangge mungkus wau sampun katingal matêng, inggih mratandhani bilih sampun matêng. Utawi kenging namung kakukusakên ing dang nyarêngi manawi sampun tapung.
Gambar sasisih punika sawangan saking sanginggiling rêdi Sinabung, Sumatra Wetan. Kados para maos ugi sampun nate anglampahi, upami minggah ing rêdi ingkang lajêng ningali toya sagantên kimplah-kimplah, kadospundi mênggahing raos ingkang kados makatên punika.
Garèng : Dadi nèk mêngkono, kowe wis cocog anane pilihan lurah kuwi, mung bae kudu diowah. Bab ngowah barang sing wis ana pancèn iya gampang, nanging ngowahe mau apa kêna dipêsthèkake yèn bakal dimathuki wong akèh, lan apa iya wis mêsthi bêcike kadadeane. Apamanèh prakara sing gawat mêngkono, ora dadi drêdah, lagi barang sing sêpele bae,
jajal saikine coba kok owahana cara nagara liya, yaiku: ajining bunci irêng 13, keyang 12, pang 11, lan macan 10. Lho kiyi prakara sapele bangêt, ewadene nèk ora kabênêran, rak kalakon wurung, dadi le pèi banjur ora sida.
Petruk : Lho, kuwi nèk Kang Garèng, wong lagi ngrêmbug prakara sing prêlu, ujug-ujug kok banjur nalèncèng nyang pèi. Nèk mungguhing pèi, yèn pancèn wis matuh cara Mêgêlang, kok banjur diowahi kaya kandhamu mau, wis mêsthi bae yèn bisa anjalari ora rênane para sing padha sênêng nyang pèi, awit petungane banjur suda, lan yèn kabênêr unggul jurite, panarike iya ora pati sathekruk.
Garèng : Nèk nitik kandhamu kiyi kowe sajak ngaran-arani, yèn ing Mêgêlang
rongpuluh, nanging rak dudu jênêng main, jênênge sing têmênan kasukan, dadi mung digawe sênêng-sênêng, ngiras-ngirus dianggo sarana cagak êlèk, utawa sarana kanggo golèk mêmitran.
Petruk : Omongmu kiyi aku pracaya bangêt, sanadyan anggone arêp mêlèk utawa anggolèk mêmitran mau, sok bisa anglalèkake anak bojone, lali mlêbu ing kantore, cêkakane banjur lali mênyang kuwajibane.
Garèng : Kuwi aran wis lumrah, wong urip nang donya ki nèk kabênêr sênêng, aja manèh anak bojone utawa pagaweane ora lalia, lagi karo sing gawe urip bae mêksa bisa lali. Wis, wis, kok banjur ngrêmbug sing dakik-dakik, caritakna bae mungguh panêmumu ing bab owah-owahaning pilihan desa, bêcike kapriye.
Petruk : Ing ngarêp aku wis ngomongake angèl lan rêkasane wong dadi lurah. Anane owah-owahaning paprentahan ing kono ora bakal nyuda kuwajibaning lurah, nanging malah saya wuwuh, tur saya angèl lan gawat, kaya ta yèn rad desa wis wiwit tumindak, kang dibubuhake dadi pangarsane, dadi sing wajib nênuntun parêpataning rad mau, ora ana liya manèh, iya kudu lurah. Kowe rak iya wêruh dhewe rêkasane wong dadi pangarsa, êmbuh pangarsaning kumpulan, parêpatan, apadene pangarsane
yaiku pangarsaning wong gêndurèn, kuwi anggêre bisa andongani lan ambagi bakal brêkatane, wis cukup, tur bisa milih dhadha mênthoke.
Petruk : Kuwi rak rumasamu, nanging sanyatane ora mêngkono. Wong sing piniji mangarsani wong gêndurèn, kaya unimu mau, kuwi iya ora anjupuk sawong-wonge bae, nanging iya kudu milih wong sing pintêr nyang agamane. Ambalèni kuwajibane lurah dadi pangarsa, kuwi kudu nyakup marang kabèh prakara kang dirêmbug ana ing rad kono, kudu trampil wicarane, kudu kêdunungan watak adil kudu bisa nuntun parêpatan, lan isih akèh manèh tunggale.
Garèng : Wah, wah, wah, hla, kok pating bênthalit mêngkono, iya durung kursus aku nèk bab kiyi, mara, têrangna dhisik.
lan liya-liyane kang gêgayutan karo adêging pamulangan mau. Mulane lurah sing dadi pangarsane rad desa, kudu nyakup mênyang prakara sing dirêmbug ana ing kono. Kajaba iku kudu bisa nêrangake mungguh pigunane sakolahan desa nganti talêsih marang parêpatan kono, dadi wong sing amêm, ora trampil wicarane iya angèl anggone nêrang-nêrangake mau. Wong dadi pangarsa kuwi ora kêna ngukuhi panêmune dhewe, nanging kudu nganggo timbangane warga liya-liyane, aja mlengos, aja mrêngut, yèn ana wong liya gèsèh karo panêmune dhewe, mulane pangarsa kudu kêdunungan watak adil. Ing parêpatan kono kudu bisa tata lan runtut apa sing dadi lajêring rêmbug, aja nganti ing parêpatan kono ana pasulayan kang bakal dadi rame kaya wong sing lagi trawèh, lan sapanunggalane.
Garèng : Hla, nèk kaya kandhamu, wong sing kudu dadi lurah kuwi ora cukup yèn mung wong sing kacukupan, sing kajèn ana ing desane, nanging iya
kudu wong sing olèh pangajaran, cêkake wong sing pintêr.
Petruk : Pancèn mula iya mangkono, prêlune supaya bisa ngènthèngake priyayine, awit lurah sing pintêr kuwi apa dhawuhe priyayine mêsthi banjur bisa nyandhak bae, sauwise, iya kaya uniku ing ngarêp, bisa banjur ngêcakake apa dhawuhe priyayi mau ana ing desane. Hla, saiki sing bisa ngira-ira, sarta sing bisa andumuk wong sing pintêr utawa ora kanggo dadi lurah, kuwi têmtune iya priyayi, awit wong desa dhewe wis bola-bali tak omongake, umume padha kurang kawruhe, dadi têmtune iya ora bisa ngira-ira utawa manèh ngarani wong sing pintêr lan sing bisa nindakake kuwajibaning lurah. Ing sarèhning sabênêre sing padha ambutuhake lurah kuwi golongan loro pisan, iya priyyai, iya wong desa, mulane nèk saka panêmuku karo pisan iya kudu padha anduwèni wawênang milih kabèh, dene pranatane mangkene: ing sarèhning priyayi sing bisa ngira-ira, apa wong pintêr utawa orane dadi lurah, sing diwajibake milih kandhidhat lurah kudu priyayi, pira kandhidhate kuwi ora bisa ngarani, mung gumantung saka gêdhening desane, wis mêsthi bae saya gêdhe desane, iya saya akèh kandhidhate. Nanging pamilihing kandhidhat-kandhidhat mau, iya kudu kanthi cocoging wong-wong desa. Hla, sabanjure sing anêtêpake dadine lurah, kuwi iya wong desa dhewe sarana pilihan kaya sing uwis-uwis.
Garèng : Wiyah, kathik rèwèl têmên mêngkono, dene jaman biyèn kuwi lurah ora prêlu pintêr-pintêr, ora sêkolah ora sêkolèh, ewasamono desane iya bêcik bae, kaya tênggorokan diambah wedang soklat, lêr alus bae.
Petruk : Lho, jaman biyèn pranatane seje karo saiki. Bab kiyi liya dina bae padha dirêmbug manèh.
ingkang sampun dados gêgantunganipun kuli kontrakan) têrangipun makatên: wiwit taun 1930 tumrap kontrakan kuli sajawinipun jajahan Indhonesiah, punalêsangsi wau sampun wontên ingkang badhe dipun suwak, inggih punika ing Malakah, tumrap kuli-kuli kontrak bôngsa Jawi. Salajêngipun kuli-kuli Jawi kontrak ingkang kakintunakên mriku punika lajêng katut kêbawah anggêr-anggêr nagari ingkang katêlah nama Labour Code ingkang sapunikanipun kangge kaprêluan wau têksih badhe dipun saèkakên sakêdhik, gêgayutanipun kalihan beda-bedaning umur, adat lan agaminipun kuli-kuli saking tanah Jawi.
Dumuginipun dintên punika ingkang bupati ing Batawi dêdalêm wontên ing dalêm sewan, samangke wontên pawartos, bilih nagari badhe ngawontênakên kabupatèn piyambak, malah sampun mundhut griyanipun Tuwan Salomons ing prapatan (Wèltêprèdhên) pangaos f 80.000.- Kabaripun griya wau, taksih kêdah dipun dandosi malih. Ewasamantên sanadyan dipun dandosana kadospundi kemawon, manawi botên dipun wontêni pandhapanipun, sajakipun kirang mungguh.
Awit saking kamirahaning tuwan ingkang anggadhahi gêdhong kumisi ing Kranggan, Surabaya, nglilahakên gêdhongipun kangge mitongtonakên têtingalan darma kanthi lêlahanan, ingkang angsal-angsalanipun kangge mitulungi têtiyang ingkang kasangsaran kêbêsmèn ing Grêsik. Bab punika pantês dados tuladan.
masêkape Jungkare, kaukum kunjara 4 taun, jalaran prakawis nyalingkuhakên arta f 125,000.
Wontên kabar, botên watawis dangu malih kantor Javasche Bank ing Wèltêprèdhên, badhe ngêdalakên arta kêrtas enggal, inggih punika pangaos f 1000 lan f 500.
Kala dintên Sabtu ingkang kapêngkêr punika, ing dalêmipun Tuwan Adviseur voor Inl. Zaken dipun wontênakên parêpatan prêlu angrêmbag badhe ngajêngakên drajating kasagêdanipun para pêngulu, jalaran badhe ewah-ewahaning rad agami. Ingkang sami anjênêngi parêpatan wau, kajawi Tuwan
kasagêdanipun para pêngulu punika kêdah dipun indhakakên. Para ingkang sami anjênêngi parêpatan, sami sarujuk, bilih rekadaya murih sagêdipun kalêksanan punapa ingkang kasêdyakakên wau, kêdah katindakakên tigang prakawis:
3e. Ngawontênakên kursus tumrap calon punggawa mêsjid. Ing ngriku sadaya sami rujuk, bilih pangagêng nagari samia ngajêngakên tuwin nênuntun dhatêng têtiyang partikulir murih sami ngêdêgakên kursus piyambak.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ingkang dèrèng dangu punika, ngêwrat kawontênanipun kapal motor Jêpan ingkang kèrêm saha dipun tulungi kalihan kapal api Tydens kados gambar ing ngandhap punika.
Ing nginggil gambar kapal motor Jêpan ingkang kèrêm, ing ngandhap baita ingkang anulungi têtiyangipun.
Lêngganan nomêr 1962 ing Surabaya. Nglêbêtakên lêngganan 4, pikantuk gratis 1. Yatra kêdah kabayar rumiyin f 6.-
Agèn M. Salam ing Purwakêrta. Yatra f 1.50 tumrap ab. no. 650 kula etang makatên: f 0.50 kangge tunggakanipun ing wulan April, ingkang f 1.- kangge 3e kw. dados Mèi Juni botên langganan.
Lêngganan nomêr 783 ing Babat. Bale Pustaka botên sade.
ing Kêdhunggalar. Kajawèn ajêg kula kintun, jêr panjênêngan botên nate nunggak. Nomêr pintên ta ingkang dèrèng dipun tampèni.
Lêngganan nomêr 613 ing Majasari. Paring priksa kemawon, kadospundi adrèsipun mitra-mitra ingkang wontên ing ngrêdi punika, mangke badhe kula kintuni lêlahanan.
ing antara ari apan waluya wus / têtêp wus pugut samangkin / araning mitra wus larut / mung kari andhêdhêr wiji / piawon sajroning batos //
palêstha wus caritaning pêksi wau / ananging tan pisan kongkih / nênggih suta-sutanipun / pan maksih kulina maring / sutaning luwak nèng gowok //
mung ing cipta tan pêgat anggung anggilut / paran marganirèng bangkit / antuk luwak kang kadulu / marma tan kêndhat tiniti / wusing têtela cumêplong //
duk ing dalu pinènèk cinêpêng sampun / tumuli ginawa mulih / mangkana kang luwak sêpuh / dahat
widagda marang prakawis / mrih ngadili kang sayêktos //
ucapipun dhuh mitraningsun satuhu / ingsun iki minta adil / paran ta darunanipun / dene sutaningsun mangkin / sirna dhinustha ing uwong //
môngka ingsun darbe tôngga pêksi cubluk / apan darbe anak katri / kabèhe tinêmu wutuh / tan pisan ana kang rêmpil / ing tyas
nanging ingsun uga tan abot têtulung / tan lyan amung mituturi / lah mangkene pratikêlku /
bangkit uning / dununging pêksi ing gowok //
yêktinipun ing samôngsa janma wêruh / mêsthi kêtarik ing ati / nêdya ngundhuh susuh manuk / ing satêmah pêksi katri / kêlakon pinèt ing uwong //
dadi sira tan pisan kêgêpok luput / marang tangganira pêksi / apa tan lêga atimu / yèn tuturku kolakoni / mara pikirên ing kono //
duk ing wau jaka tuwa pan wus wêruh / wiwit duk ing wanci enjing / kalaning janma andulu / lan batin sampun andugi / pandamêling luwak awon //
mangke amung nêdya mèt sarananipun / amrih bangkit anyingkiri / ywa kongsi manggih pakewuh / nanging mung pêpêt kêpati / datan pisan bangkit manggoh //
aburirèng pêksi / kang nunggil wontên kêkayon //
pan ing ngriku janma dahat dènnya bêndu / pêksi arsa dèn pêjahi / nanging pêksi nulya muwus / bok inggih sabar rumiyin / ginaliha ingkang maton //
saupami kêlampahan kula lampus / punapa inggih pakolih /
apan ugi darbe ngèlmi / padhukunan kang pinunjul / mandining kang idu putih / kenging winastanan elok //
marmanipun kalamun andika sarju / ing ngriki wontên narpati / mangkya nuju nandhang rapuh / yèn ta kalampahan yêkti / bagya andika gumolong //
pan ing ngriku janma tuwuhing tyas sarju / tumuli anglêksanani / pêksi
angganjar sang aji / pêksi adarbe panuwun / yèn kaparêng mituruti / tan prêlu angganjar kêton //
jaka tuwa kang dadya panuwunipun / mung parênga angluwari / sang prabu nulya mituhu / pêksi ingêculkên malih / angambara tanpa anggop //
Taun Ehe 1860, 24 Juli 1929, Taun IV
Ing nginggil punika gambar margi ing Selabintana (Sukabumi)
punika, titikanipun tiyang ingkang sakit anggènipun ambêbucal awarni êrah lan umbêl. Sakawit murus, botên dangu ambêbucal êrah lan umbêl, punika sok ugi katutan sêsukêr sakêdhik, utawi namung mligi êrah lan umbêl kemawon.
Samôngsa tiyang ingkang sakit wau badhe ambêbucal ing wêtêng kraos mulês, kanthi ngêdên sangêt, sadintên sadalu anggènipun ambêbucal rambah-rambah, sagêd ngantos kaping 100 utawi langkung.
Sêsakit dhesêntri punika wontên warni kalih, inggih punika bacillair kalihan amoeben dhesêntri.
Bacillair dhesêntri sakitipun mêsthi mawi bêntèr, amoeben dhesêntri trêkadhang wontên ingkang mawi bêntèr sakêdhik, nanging limrahipun botên.
Kula asring anjampèni tiyang ingkang kenging sêsakit amoeben dhesêntri ingkang mawi bêntèr, langkung-langkung manawi lare alit ingkang katrajang, punika mèh racak sakawit mawi bêntèr.
Dene tiyang ingkang sakit bacillair dhesêntri punika kraosipun bêntèr sangêt, lan angrêkaos, tiyang ingkang ningali inggih nyumêrêpi mênggah rêkasoipun tiyang ingkang sakit. Adatipun tiyang ingkang sakit makatên wau enggal lajêng pêjah, utawi saras ing salêbêtipun 14 dintên, trêkadhang ugi ngantos dangu, nanging lôngka.
Ingkang kêlimrah, sêsakit bacillair dhesêntri punika manawi tuwuh wontên ing satunggaling panggenan, ing ngriku lajêng kathah têtiyangipun ingkang katrajang (epidemisch) gampil tular-tumularipun dhatêng tiyang sanès, inggih punika ingkang sami sêsrawungan utawi magêpokan kalihan tiyang ingkang sakit wau.
Sêsakit dhesêntri punika panularipun mèh sami kalihan sêsakit tipês utawi kolerah. bacillendrager-ipun sêsakit punika inggih ambêbayani sangêt tumrapipun tiyang saras ingkang magêpokan kalihan tiyang ingkang kenging sêsakit makatên wau, langkung ambêbayani tinimbang kalihan tiyang ingkang sawêg sakit lêrês, awit tiyang ingkang sawêg sakit lêrês, sampun cêtha. Dados tiyang ingkang saras kêdah anjagia supados sampun ngantos kêtularan, awit, bacillendrager punika botên wontên tôndha-tandhanipun.
Kajawi panularipun sêsakit wau jalaran saking magêpokan kalihan tiyang ingkang sakit, ugi sagêd nularakên manawi tiyang ingkang saras lajêng nênêdha têtêdhan utawi ngombe toya ingkang wontên wijinipun sêsakit wau, jalaran saking lalêr ingkang ambêkta wijinipun sêsakit, dados suku utawi sungutipun lalêr wau inggih lajêng gupak rêrêgêd, ing wusana pindhah lajêng mencok ing têtêdhan, bilih têtêdhan wau katêdha ing tiyang, sampun têmtu lajêng
Kangge pasêksènipun inggih punika ing Sêmarang, wontên epidemie dhesêntri ing satunggiling internaat ingkang dipun pranata anyêkapi mênggahing panulakipun, utawi lare-lare ingkang sakit dipun jampèni, nanging sêsakit wau mêksa tansah ngômbra-ômbra, ananging sarêng griya internaat wau dipun tutup mawi metaal gaas, prêlunipun sampun ngantos lalêr sagêd lumêbêt ing salêbêting griya wau, wusana sêsakit wau botên wontên malih (ical), dados cêtha sangêt lalêr punika anjalari tular-tumularipun sêsakit wau.
Têtuladan malih, nuju satunggiling wêkdal ing Colombo wontên pagêblug dhesêntri, ing ngriku wontên kapal api dhatêng, wontên salah satunggiling tiyang numpak kapal dhatêng dharatan tumbas sawo manila lajêng katêdha, ing wusana têtiyang numpak sakapal lajêng sami katrajang sêsakit wau.
Sêsakit Amoeben dhesèntri dhatêngipun botên dadakan, nanging saking sakêdhik, kraos mulês lajêng wêwah kraos ngêdên, manawi badhe ambêbucal wêtêngipun kraos mulês, sakawit anggènipun ambêbucal awarni sêsukêr lan êrah, lajêng campuran êrah lan umbêl, saya dangu lajêng namung umbêl lan êrah kemawon.
Wijining sêsakit Amoeben wau manggèn ing umbêl, mila sêsukêr wau manawi kapriksa mawi kacapraksana, pinanggihipun wiji-wiji wau inggih wontên ing umbêl.
Sêsakit Amoeben wau wontên ing usus nêdha kêndhanganing usus lan êrahipun, mila ing ngriku lajêng ngêmu nanah ingkang lajêng andadosakên tatu ngorèng nukulakên mêjên wau. Amoeben wau sagêd katut ing êrah kabêkta dhatêng pundi-pundi, ing jêroan, paru, limpa, utêk, lan sanès-sanèsipun. Ing ngriku lajêng sagêd nukulakên sêsakit warni-warni.
Mila manawi kirang prayitna anggènipun mriksa, lan botên pratitis anggènipun anjampèni, ingkang sakit sampun mêsthi botên sagêd saras.
Sadèrèngipun wontên jampinipun sêsakit wau ingkang sayêktos, rumiyinipun kathah ingkang lajêng tiwas, punika jalaran saking sakit jêroan, utawi sanès-sanèsipun. Ing sadèrèngipun, para dhoktêr dèrèng mangrêtos bilih sêsakit jêroan wau gandhèng utawi jalaran saking Amoeben dhesêntri wau.
Miturut ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, panularipun amoeben dhesêntri punika jalaran saking toya utawi têtêdhan ingkang sampun katularan wiwi-wijiwiji-wiji. sêsakit wau. Contact infectie têgêsipun, nularipun sêsakit jalaran saking magêpokan kalihan tiyang ingkang sakit, punika inggih tamtu sagêd kalampahan, ananging kangge amoeben dhesêntri punika nularipun jalaran saking toya ingkang sampun wontên wijining sêsakit wau. (Badhe kasambêtan)
Anggèn kula badhe ngarang bab pêksi anèh punika sampun sawatawis wulan dangunipun, ananging tansah kandhêg, awit kuwatos manawi para maos sami anggalih dora. Dumadakan kala tanggal ping 17 Juni 1929 kula nglêrêsi papriksa dhatêng dhusun Tanjungsari bawah ondêr dhistrik Panekan, sumêrêp malih pêksi ingkang kula wastani anèh wau nglêrêsi nindakakên kaanehanipun.
Para maos amasthi sami anggalih dhatêng kêpalanipun karangan punika: pêksi anèh. Punapa pêksi ingkang nêmbe kula sumêrêpi wau anèh wujudipun, punapa wulunipun. O, sanès, ingkang kula aturakên anèh punika wêwatêkan tuwin lêlampahanipun, malah pêksinipun sampun kenging kawastanan sabên tiyang utawi lare sumêrêp, inggih punika lêlampahanipun pêksi kalih, satunggal pêksi pênthèt utawi ênthèt, kalih pêksi êmprit gantil.
Sapunika ingkang kula cariyosakên rumiyin pêksi pênthèt. Pramila dipun wastani pêksi pênthèt, awit ungêlipun: thèt, thèt. Manawi mungêl buntutipun
wontên ing pagêr utawi carang. Pundi panggenan ingkang dipun sênêngi, sabên dintên manawi ngocèh wontên ing ngriku, dados kenging kawastanan ajêg. Pêksi pênthèt punika kagolong kêndêl, dipun eringi para pêksi ingkang alit-alit. Malah pêksi pênthèt punika purun anglawan pêksi alap-alap. Sanajan cakaripun botên santosa, ananging cucukipun kiyat, ing êpok ingkang nginggil wangunipun kados untu, pramila manawi nothol (nyakot) sakit.
Pêksi pênthèt punika ingkang dados têdhanipun bangsaning kewan ingkang alit-alit tuwin bôngsa ibêr-ibêran, kados ta: cacing, prêcil, ulêr, walang, kupu tuwin sapanunggilanipun. Namung gumun kula manawi pinuju angsal prêcil kalih utawi tiga, têka botêmbotên. enggal katêdha, ananging dipun tancêbakên ing carang utawi êri sarana kadhèndhèng, langkunganipun ingkang katêdha kangge tandhon. Anggènipun jêjodhoan ugi rukun sangêt, manawi ingkang èstri pinuju nigan, ingkang jalêr pados têdha kangge ngloloh ingkang èstri. Malah ungêlipun ugi niru piyik. Makatên punika botên namung wontên ing susuh kemawon, sanajan wontên ing purug ugi makatên.
Ing nginggil sampun kula aturakên, manawi dhedhe utawi ngocèh panggenanipun ajêg, pramila manawi masangi ugi gampil, rekanipun makatên: mêndhêta sada blarak ingkang têlês, dipun ongoti dumugi pucuk, wangunipun kados pêcut, sada wau kapêndhêt ingkang pucuk watawis kalih kilan, sadaya dipun lêlêt mawi pulut. Padosa [Pa...]
[...dosa] jangkrik utawi gangsir, dhadhanipun dipun tangsuli ing bolah, bolah wau ingkang sasisih dipun tangsulakên ing pokipun sada wau, lajêng dipun tancêbakên ing siti sacêlakipun panggenan ingkang kangge ngocèh pêksi wau. Manawi pêksi
criyosakên, inggih punika pêksi êmprit gantil. Agêngipun mèh sami kalihan pêksi pêrkutut, warninipun ugi kados pêksi prêkutut, nanging ragi cêmêng sakêdhik, têdhanipun: kupu, ulêr, walang, laron tuwin sapanunggilanipun. Ungêlipun: thit,... thit,... thit, thit thit thit thit. Manawi môngsa rêndhêng siyang dalu tansah mungêl.
Para maos mêsthi sami andangu: Punapa ingkang anèh.
Pêksi êmprit gantil punika manawi nigan botên purun ngêngrêmi piyambak. Ingkang ngêngrêmi pêksi pênthèt.
Cariyosipun makatên: manawi badhe nigan tansah madosi pêksi pênthèt ingkang pinuju nigan. Samôngsa pêksi pênthèt nilar susuhipun, pêksi êmprit gantil murugi dununging susuh, tiganipun pêksi pênthèt dipun pêcahi, emprit gantil nigan kangge lintu. Dados pêksi pênthèt ngêngrêmi tigan êmprit gantil. Manawi nêtês dados piyik êmprit gantil. Sanajan makatên pêksi pênthèt anggènipun ngopèni ugi botên beda kalihan piyikipun piyambak. Mênggah bedanipun piyik pênthèt kalihan êmprit gantil makatên: piyik pênthèt warninipun klawu, ing bathuk saking mripat kiwa cêmêng dumugi mripat têngên, buntut panjang warni cêmêng. Ungêlipun: ci... yit, ci... yit. Manawi piyik êmprit gantil: cirt, cirt, cirt.
Mênggah anggènipun nyantuni tigan kula dèrèng nyumêrêpi piyambak, ananging pêksi pênthèt ingkang momong piyik êmprit gantil sampun rambah-rambah. Gumun kula, dene pêksi êmprit gantil punika sabên nigan madosi susuh pênthèt, inggih manawi pinuju wontên, manawi botên wontên kadospundi. Bokmanawi tiganipun dipun pêcah utawi kabucal. Mila pêksi êmprit gantil punika inggih ragi lôngka wontênipun.
Punika ingkang kula wastani anèh, dene ingatasipun pêksi têka gadhah rekadaya samantên.
Gambar ing nginggil punika lèpèn Ciliwung, ing sawingkingipun gêdhong rad kawula ing Wèltêprèdhên.
Sarèhning sampun limrah pangajêng-ajênging tiyang siti punika sagêda cêpêng damêl tuwin sagêd minggah pangkat, prêlu kangge sarana kautamèning gêsangipun, mila ing karangan punika mratelakakên ing bab padamêlan marinê tuwin lampah-lampahipun. Ing bab punika kêdah ngèngêti: murih tumuntênipun sagêd dados ondêr upsir tuwin sampun kadangon dados matrus kemawon. Tiyang sagêd minggah pangkat dados ondêr upsir wontên ing padamêlan pintên-pintên golongan (dienstvak), dados ing sadèrèngipun kêdah anggadhahi pamilih, badhe dados ondêr upsir saking golonganing padamêlan punapa. Ing bab punika botên prêlu kapratelakakên, tiyang sampun sagêd ngraosakên piyambak dhatêng padamêlan ingkang sagêd damêl panujuning manah, ingkang sagêd anjalari tumêmêning nyambut damêl. Tiyang sasampunipun milih padamêlan ingkang dipun sênêngi, taun dhinêsipun kêdah dipun wêwahi, murih lêlajênganing pasinaonipun wau dados 6 taun. Mila dipun tata makatên, awit badhe tanpa damêl mulang dados ondêr upsir, bilih sasampunipun sataun lajêng kèndêl saking padamêlanipun.
Ing sabên taun tiyang dipun sukani wêwahan arta premi kathahipun f 27.50.
Ing bab matrus, ing ngriki kapratelakakên satunggal-satunggaling padamêlan ingkang prayogi, murih matrus wau sagêd minggah pangkat dados ondêr upsir.
I. Dekdienst (padamêlan ing êdhèg) punika wontên pangkat (kwartiermeester= kopral, bootsman= sêrsan, schipper= sêrsan mayor, opperschipper= ajidan).
Bilih tiyang badhe dipun wulang dados kwartiermeester, dipun prênahakên manggèn wontên ing pasinaon tumrap kwartiermeester. Apês-apêsipun kêdah sampun dados matrus kêlas satunggal 1½ taun. Danguning sinaunipun 1½ taun, inggih punika ½ taun wontên ing Kweekschool ing Makasar, ½ taun wontên ing kapal kangge mulang (H.Ms. De Zeven Provincien) tuwin ½ taun malih wontên ing tangsi marinê ujung ing Surabaya.
Salêbêtipun ½ taun wiwitan, dipun wulang basa Walandi tuwin pasinaon pamulangan sanès-
aba salêbêtipun wontên ing sêkoci, ing bab gambaraning sagantên, buku-buku bab lêlayaran, tuwin sanès-sanèsipun.
Salêbêtipun ½ taun ingkang kaping kalih, sinaunipun ngêcakakên padamêlan langkung kathah. Ingkang dipun wulangakên: nindakakên bab jangkar, sêkoci, tangsul-tangsul, nglampahakên sêkoci motor tuwin nindakakên padamêlaning ondêr upsir jagi. Dene ½ taun ingkang wêkasan, dipun wulang theorie lan malih ing bab kawontênaning mriyêm, torpedho tuwin pasangan dhinamit ing sagantên.
Ing sasagêd-sagêd kêdah tumut layaran ing baita ingkang wontên dêdamêlipun pêrang, supados sagêd prigêl nindakakên. Bilih sinaunipun wau sampun tamat,
punika nyêpêng mriyêm tuwin nindakakên pigunaning mriyêm ing kapal. Bilih tiyang badhe dados kopral konstabel, kêdah dados juru mriyêm (kanonnier) rumiyin. Juru mriyêm punika satunggiling tiyang ingkang angsal wulangan anglêpasakên mriyêm warni-warni tuwin sagêd nindakakên.
Laminipun sinau 1 taun, matrus kêlas I utawi klas II kenging dados juru mriyêm wau. Matrus kêlas I ingkang anggèning dados juru mriyêm enggal-enggalipun sampun ½ taun, angsal wulangan tumrap kopral konstabel. Pasinaonipun dipun tindakakên wontên ing kapalakapal. artillerie-instructie laminipun 9 wulan, dipun wulang ing bab warni-warnining mriyêm, kadospundi mênggahing caranipun ngopèni, nindakakên, punapadene pirantos lan obat mimis ingkang dipun angge tumrap mriyêm wau.
Ugi dipun wulang sawatawis ing bab vuurleiding, inggih punika bab panataning batterij tumrap sawarnining mriyêm ing mangsanipun wontên pêpêrangan.
III. Seinersvak (padamêlan suka tôndha, wiwit kopral dumugi ajidan).
Bokmanawi sabên tiyang sampun sumêrêp, sanadyan antawising tiyang sami tiyang têbih sangêt, nanging sagêd kintun pawartos. Satunggiling kapal pêrang ingkang nuju lêlayaran ing sagantên, kêrêp sangêt ugi kêdah suka pawartos dhatêng kapal sanèsipun, sarana ngangge pirantos (upaminipun: radhio, bandera, dilah tuwin sanès-sanèsipun). Pirantos-pirantos kangge suka tôndha wau dipun angge dening juru suka tôndha (seiner) ingkang sampun sagêd.
Ingkang makatên punika, mila pasinaonipun dipun wontênakên piyambak. Bilih tiyang badhe dados seiner kêdah suka sumêrêp rumiyin ing sadèrèngipun tamat saking pasinaonipun matrus kêlas III ing Kweekschool. (Badhe kasambêtan)
Kasusilaning èstri punika, kados sampun botên kêkirangan têtuladan, kados ta: ing Sêrat Partakrama, karanganipun suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura, pujôngga ing karaton dalêm Surakarta.
Mênggah alusing bêbudènipun Dèwi Wara Sumbadra, lan antêping tekat, kados para maos sampun sami anguningani piyambak, namung kasusilan lan alusing budi, kajawi sampun dhasar, dadosipun sae punika sarana ajar, kathah têtuladanipun, kados ta: ing sêrat wau wontên ungêl-ungêlan:
malah kongsi gêdhe durung mari / dènnya pêpanas dolanan têgal / palayon lan bocah akèh / nanging pawakanipun / cilik mula gone aramping / bawane anèng desa / mung solahe kidhung / saking durung tau mulat / pasamuwan nagara solahing putri / dadi wagu tênaga //
Ingkang makatên punika, sampun têtela sangêt, dadosipun sarwa luwês alusing budi (kasusilan) saking kathah têtuladanipun. Sanadyan sampun dhasar, nanging sakêdhik tamtu sagêd ewah, ingkang andadosakên lan saenipun.
Namung emanipun dene botên kenging kaêrèh ing tiyang sêpuh, ingkang makatên punika punapa pangadi-adi, punapa angêndêl-êndêlakên, dumèh kinasih ing dewa. Kados ta ingkang
kêni / rinèhkên ing wong tuwa / yèn dudu tyasipun / sok nuli angèsthi pêjah / cilik mula winongwong ing jawata di / nora kêna sungkawa //
Punapa dados pasêmoning jaman kamajuan samangke. Ingkang kathah (botên sadaya) lajêng botên purun anggatosakên pituturing tiyang sêpuhipun, utawi kaêrèh, dupèh piyambakipun sampun pintêr, wêdalan saking pamulangan, lajêng anggêga kajêngipun piyambak, ngandêlakên kasagêdanipun. Ingkang kathah kawêdal wicantênipun: aku wis bisa golèk pangan dhewe, ora dadi ingoning wong tuwa, wong tuwa kuwi rak mung kanggo lantaran bae.
Ingkang makatên punika, kados sampun nate mirêng rêrêmbaganing para sêpuh, (bab kabatosan) utawi sampun nate maos Sêrat Rangsang Tuban,
gitaya / sadurunge kaki sira dumadi / wontên pundi dunungipun / sayêkti saking ora / bapa biyung amung lantaran tumuwuh / tan
wayah srêngenge wis mahrib / langit sisih kulon / ketok abang plêncatan ênggone / manuk-manuk wis byuk-byukan mulih / pating cruwèt muni / wiwit arêp turu //
saangsluping srêngenge tumuli / rêmbulane ketok / anèng wetan mancorong cahyane / ketok kaya ratune ing bêngi / gumrudug diiring / bala lintang ambyuk //
dhèk samana nuju ambênêri / patbêlas pancorong / mula ketok bangêt ing padhange / nganti kaya rina diarani / bocah pating jlêrit / Kêsèd iya krungu //
ing batine wis ayêm sathithik / dene ora adoh / ana desa sing wangune rame / nuli krungu swara cah anjêrit / ngetan-ngetan kuwi / ana muni jelung //
sasirêping swara bocah cilik / bocah-bocah wedok / nanging iya sing wis rada gêdhe / rame rampak padha gulanthi /Kurang satu suku kata: rame rampak padha gulaganthi. nuli dikon muni / sing katiban dhênggung //
mau awan aku disrêngêni / nganti dhêlog-dhêlog / nanging saka ing luputku dhewe / awit ngliwêt nganti dadi sangit / biyung muring-muring / bathukku dithuthuk //
mak gêr kabèh padha barêng muni / ana siji mlerok / karo muni sajak anyêl ya bèn / saya mak gêr kabèh
awit bangêt padhange ing bêngi / rêmbulan mancorong / manuk nganti kliru pangrasane / dikira yèn padhang bêngi kuwi / wayah
Kêsèd pancèn rada ngrêti gêndhing / dhèk têkan ing kono / ana uwong anjogèd ngêlètèr / ketok laras nadyan wagu brai / rame sing nyênggaki / gêndhingane pangkur //
Kêsèd nadyan wêtênge ngalikik / banjur berag ketok / rêngêng-rêngêng lan nalêsêp bae / amor Panjak karo alon muni / kang kula tumut gih / ngêgong kula purun //
kônca Panjak bungah anganthuki / awit kurang uwong / Kêsèd banjur ngêgong tansah dhèhèm / ngiras kanggo sêlan anyênggaki / wong sing wêruh nuli / gêr padha angguyu //
awit Kêsèd cucut wiwit cilik / lan awake ketok / angandhêrêg wis angguyokake [anggu...]
[...yokake] '/ barêng suwuk sing ngêndhang nakoni / manglung bisik-bisik / kowe sapa ta gus //
Kêsèd alon anggone mangsuli / diwèhi lêlagon / wêwangsalan mung sakapenake / bisa gawe guyu anyêkikik / ngene gone muni / karo amêcucu //
kêrên agêng isinipun gêni / nama Kêsèd mawon / klawèr-klawèr nanging wêlut dede / anggèn kula dumugi ing ngriki / tangan ngathung kyai / prêlu pados puluk //
muni / napa gih sabenggol / wong sing dodol iya sajak kagèt / karo muni napa awis niki / ga kula wuwuhi / Kêsèd manthuk-manthuk //
môngka gone muni ngono kuwi / saka gumun elok / athik ana samono murahe / yèn wong drêmba wis warêg sapiring / nanging Kêsèd nganti: wolung piring rampung //
wong sing dodol nganti ngrasa watir / wêtênge yèn jêbol / nanging Kêsèd mung kapenak bae / wise rampung bayar nuli bali / karo sêru muni / êngga lajêng êmpun //
janggrungane wiwit manèh nuli / gus Kêsèd sing ngêgong / kêpenakên gone ngrungokake / mripat lar-lêr saka wêtêng mlênthi /
apa anggêpmu he / aku muni athik koêgongi / apa kowe wani / o rupamu patut //
nuli suwuk uwong pating jlêrit / dikira ing kono / ana uwong garêjêgan rame / lurah panjak banjur anêngahi / sampun rah patinggi / kula nyuwun maklum //
isih bae gone muring-muring: / uwis
mukti / ya muga kêlakon / awakku tak pujèkake dhewe / kêlakone dadi ratu mukti / narima saiki / mupung nôm awakku //
Sing Sapa Ngina Marang Sapêpadhaning Urip, Prasasat Ngina Marang Pangeran.
Kacariyos, ing jaman rumiyin wontên tiyang gadhah anak èstri kalih, ingkang sêpuh nama Marliyah, ingkang anèm nama Marliyêm. Mênggah ingkang dados gêgadhanganipun tiyang sêpuhing lare kalih wau beda-beda, bapakipun anggadhang-gadhang murih ing têmbe sagêda anggadhahi mantu priyantun, awit pamanggihipun: priyantun punika katingalipun: brêgas, andhèthèng tur sugih kawruh, têgêsipun: dhatêng basa Jawi alus kathik luwês, basanipun Malayu ambandhang kemawon, basanipun Walandi inggih pêng-pêngan sayêktos, punapa malih manawi dipun ajak rêrêmbagan, priyantun punika rêmbagipun têmtu maton. Dene biyungipun lare èstri kêkalih wau, ingkang dipun kêpingini sagêda ing têmbe gadhah mantu: santri, awit limrahipun santri punika nrimahan, sanadyan dipun sukanana sêkul, lawuhipun namung tempe kemawon, inggih botên gêdumêlan, ngêmungakên wicantên: alkamdulillah, dipun sukanana wedang tèh jog-jogan kaping sanga likur, inggih: alkamdulillah, malah sanadyan awak sakujur dipun grumut gudhig, wicantênipun inggih namung: alkamdulillah.
Ing wusana sarêng lare èstri kêkalih wau sampun sami diwasa, idham-idhamaning tiyang sêpuhipun sagêd kalêksanan sadaya, inggih punika pun Marliyah sagêd kadhaupakên kalihan priyantun nama Radèn Jayusman, komis kantor pos,
didhasèni dhasi templok, nèk wis tindak: sèbêt, sèbêt, wadhuh, yayane, upamane aku dadi wong wadon mono, sida... mati aku.
Ingkang èstri amangsuli kanthi sêngol: Wiyah, kowe mono, pakne, nèk wis ngalêm Jayusman, le ora ana lèrèn-lèrène, nèk aku wis ora mathuk babarpisan, wong kabèh-kabèh karêpe kok nganggo pranatan, kaya ngono kuwi rak mung
ora muni, diolahake [diolaha...]
[...ke] apa-apa, mangane iya ora andêmênakake, cimak-cimik kaya kucing, apamanèh
banjur mèsêm kaya wong sing lagi dhêglêng kae, mara, apa kuwi ora mêdèni. Seje karo anakmu Si Abdul Japar, nèk dandan sadhela bae rampung, mangan nganggo godhong, sajake iya wis krasa nikmat, pangênyame iya andêmênakake, cêplak-cêplak, tur diwènèhi lawuh apa bae, mangane iya dhokoh. Nèk dipasrahi pagawean, iya sapagawean-sapagaweane, ora ana wêgahe, iya tumuli ditandangi bae, cak-cêk, trampil bangêt, apamanèh nèk wis maca Kuran, kathik dilagokake cara Mêsir, wah, nang ati anglês bangêt.
Mirêng wicantênipun ingkang èstri makatên wau, ingkang jalêr rumaos èwêt anggènipun badhe mangsuli, kajawi namung gèdhèg-gèdhèg kemawon, ing batos wicantên makatên: hêm, wis mêngkono nèk wong wadon kuwi, pikirane le cupêt, upama tak padonana, nèk Abdul Japar kuwi nyara bèbèk upamane, awit esuk sore kêcipak-
kandhani mungguhing kalirune awake. Sasampunipun lajêng ngomong sora dhatêng bojonipun makatên: Bokne, kowe aja kaliru tômpa. Anggone anakmu Dèn Jayusman, nindakake samubarang nganggo pranatan, kuwi pancèn iya wis mangkono caraning priyayi, dandana iya kudu suwe, amrih katon bêcike, awit nèk priyayi nyandhang nganti katon kalêmprat-kalêmprot, kuwi rak sida kalakon diarani priyayi amêkokrok, nèk dhahar pangênyame mêsthi ora muni, awit yèn nganti muni cêplak-cêpluk, sajake rak banjur nyara barongan. Dhahara iya kudu sing sarwa pantês, sarta enak, ora kêna kèri mêrtegane, hla, iya kêpriye manèh wong kadare priyayi, apa-apa iya kudu enak, kudu...
Ingkang èstri anyêlani sajak wêngis: Kaya ngono kuwi aku sing ora mathuk bangêt, ana wong urip karêpe kok mung arêp sênêng-sênêng sarta arêp mrada...
Wis, wis, bokne, aja dibanjur-banjurake, mung prakara sapele, ora wurung mêngko bisa dadi padu têmênan, luwih bêcik anakmu mantu loro pisan padha diundang mrene, padha diajak omong-omongan, saka wangsulane siji lan sijine, mêngko kowe rak bakal sumurup, êndi sing pêng-pêngan, êndi sing ora. (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn nomêr 57 kaca 888, ing ungêl-ungêlan, ing kontholipun tiyang... lêpat, lêrêsipun ing kentolipun tiyang...
Garèng : Lagi anu kowe ngandhakake, yèn pranataning pilihan lurah wis diowahi, kuwi bakal ilang salah siji kliliping priyayi pangrèh praja. Lho, kowe kok anglairake têtêmbungan salah sijining klilip, dadi nèk mêngkono isih ana èmbèl-èmbèlane liyane.
Petruk : We, hla, dhinês, ora mung siji loro bae, nanging upama wong utanga mono, saking akèhe, nganti bingung ngêndi sing arêp disauri dhisik, ewadene kowe mung arêp dak caritani sing prêlu bae, kaya ta: ing bab pangupakaraning rajakaya. Sing tak karêpake ing kene, yaiku pranatan anggone arêp ambêcikake anane sapi, kuwi tumraping priyayi pangrèh praja kayadene wong sing bèlèkên
pandhuwur sajatine rak apik bangêt, yaiku arêp ngilangi unèn-unèn sing dening sawênèhing wong dianggêp ala, ya kuwi: cap Jawa. Mara ta, apa-apa sing ala lan sing ora bêcik, kuwi saradane kok ditibakake nyang Jawa, kaya ta omah katon rêgêd, iya banjur bae diunèkake: nyara Jawa. Nèk ana koran mung urip sadhela, banjur dibubarake, iya banjur: hla, ya kuwi nèk wong Jawa. Ana wong nganggo dhasi mèncèng, diunèni hla wong Jawa bae kathik nganggo dhasi barang. Mêngkono uga mungguhing sapi. Sapi kuwi nèk sapi Jawa rêgane iya mung saupit, mung f 40 tumêkan f 50, nanging iya wis mêsthine, awit gêdhening sapi Jawa kuwi prasasat ora beda karo wêdhus. Seje karo sapi Ostrali, Onggale lan sapadhane, kuwi rêgane iya f 150, f 200 utawi luwih. Saikine nèk mangkono kuwi pandhuwur ngèndêlake bae, rêganing sapi Jawa bokmanawa bêgja-bêgjane mung ajêg bae, malah nèk ora kabênêran rêgane bokmanawa saya ngaprêt, mulane banjur rekadaya sumêdya ambêcikake ananing sapi-sapi mau.
Petruk : Aku ora maido anggone [anggo...]
[...ne] arêp ambêcikake, nèk wong-wonge pancèn ngrêti utawa gêlêm nindakake, nanging padhane wong kang ora doyan mêrtega, kuwi nèk dipêksa-pêksa dikon mangan mêrtega, sida kalakon mutah têmênan. Samono uga wong desa, sanyatane sing akèh ora doyan karo pranatan carane ambêcikake sapi kuwi, êmbuh jalaran saka ora ngrêtine, êmbuh saka sungkane kangelan. Kaya ta kowe rak wêruh dhewe, yèn rekadayane nagara arêp ambêcikake anane sapi kuwi sarana dianani pamacêk. Pamacêk mau têmtune iya milih sapi lanang sing bagus, kaya ta sapi Onggale, wong-wong desa sing padha duwe sapi banjur diprentahi macêkake sapine nang panggonan sing ana pamacêke mau, kang mangkono mau yèn bisa tumindak, wis têmtu turunane bakal luwih gêdhe lan luwih bêcik, nanging uga bisa anjalari sudaning cacahe kewan.
Garèng : Wah, hla kiyi pikiranaku rada kaya orong-orong kêpidak, mak pêt. Yèn bisa tumindak, kok malah nyuda cacahing kewan, kuwi kêpriye.
Petruk : Lho kuwi mangkene, murih turunane sapi bisa bêcik, sapi wadon ing kono kudu dipacêkake nyang pamacêk sing disadhiyakake mau, jalaran saka iku, nuwuhake pirang-pirang prakara, 1e. tuwuhing prentah anglarangi wong desa ngingu sapi lanang, awit dikuwatirake nuwuhake wiji sing bakal ora ambêcikake kewan, kang mangkono mau anjalari wong-wong desa padha ngêdoli sapine lanang, 2e. Tuwuhing prentah supaya wong desa sing duwe sapi wadon padha macêkake nyang panggonan sing ana pamacêke mau. Ing sarèhning wong desa kuwi lumrahe sungkan kangelan, sabab sabên-sabên tansah dioyak-oyak supaya macêkake kewane, kuwi sok anjalari jèngkèle atine, ing wusana sok banjur ngêdoli sapine. 3e. Lakining sapi kuwi mangsan, dadi nèk nganti kasèp anggone macêkake, iya kalakon ora bisa manak têmênan, ing môngka cacahe pamacêke kuwi lumrahe mung siji loro bae, kang mangkono mau anjalari pirang-pirang sapi wadon kang sajêroning rong taun utawa luwih ora bisa manak, kang andadèkake karugiane wong desa. Mara, saka jalaran têlung prakara sing wis dak caritakake mau, apa ora anjalari cacahing sapi dadi suda.
Garèng : Wah, Truk, ing môngka nèk ananing kewan mundur, kuwi pawêtuning lêmah iya dadi mundur, jalaran saka kurange kewan mau, rabuk kang kanggo nglêmèni sawah iya mêsthi dadi kurang. Wusanane nèk pamêtuning lêmah kurang, sapa sing disalahake: iya priyayi pangrèh praja. Wah, bênêr dhing, omongmu, nèk pangupakaraning rajakaya kuwi iya dadi kliliping priyayi pangrèh praja.
Petruk : Mêngkono uga yèn kewane ora maju, kuwi sing olèh hidhung panjang, iya priyayi pangrèh praja. Wis, wis, ing bab rêrêmbugane ewuh pakewuhing pakaryan pangrèh praja padha dilèrèni samene bae, awit aku rumasa, yèn akèh priyayi êmbah-êmbah padha ngèsêmi, ingatase mung cobolo [cobo...]
[...lo] makan têki bae kathik ngrêmbug bab kuwi, wêruh apa, sèh, dhèwèke, ambêke kathik kaya wis tau dadi mandhor bupati.
Garèng : Iya bênêr, Truk, padha dilèrèni bae, aku kok iya wis rumasa isin. Liya dina padha ngrêmbug bab liya bae.
Wontên lare nama Tasman, umur 10 taun, ing dhusun Arjasari, Têgal, nuju angèn menda dumadakan dipun sronggot ing andhapan, wêtêngipun nandhang tatu lêbêt. Lare lajêng kabêkta dhatêng griya sakit Kardinah, nanging sarèhning prêlu kêdah dipun potong, lajêng kabêkta dhatêng klinik dhukuh Wringin. Nanging wusananipun lare dumugi ing tiwas.
Ing sisih punika gambaripun para priyantun Sundha ing Batawi ingkang sami ngawontênakên têtandhingan bêksa wontên ing gambir parêk. Têtandhingan wau dipun wontênakên tigang golongan A golongan guru, B murid, tuwin C badhud, ingkang angsal pamênang nomêr 1 golongan A Tuwan Sukartadipura, gambar nomêr 18 saking kiwa. Golongan B Tuwan Emod, gambar nomêr 10 saking kiwa. Golongan C Tuwan Jambrut, gambar nomêr 15 saking kiwa. Sami angsal mêndhali êmas.
Ing salêbêting kadhaton Ngayogyakarta mêntas wontên pasamuwan mahargya kawan dasa dintêning pangantèn. Ingkang Sinuhun ing Surakarta inggih rawuh, lênggah wontên ing bangsal kancana. Pasamuwanipun ringgitan tiyang lampahan Parta Krama. Para
sowan odhènsi ing ngarsa dalêm Sri Bagendha Kangjêng Raja Putri.
Bab tumindaking cacaran ing Batawi kêtingal majêng, têtiyang ingkang sampun dipun cariyosi mênggahing pigunanipun cacaran, lajêng nyuwun dipun cacar, tiyang ingkang dhatêng ing panggenan panacaran ngantos ewon.
Kawartosakên, Paduka Tuwan Gupêrnur Jasper ing Ngayogya ingkang badhe lèrèh benjing tanggal 1 Sèptèmbêr ngajêng punika, dipun pisungsung albim isi tôndhatanganipun têtiyang ing Ngayogya ingkang sami ngaosi dhatêng lêlabêtanipun tuwan gupêrnur.
Miturut karampunganing parêpatan sinoman rad ing Surabaya, namaning rad wau dipun santuni nama Gemeenteraad bangsa Indonesia kota Soerabaja. Ancasing rad wau badhe niti dhatêng kawigatosaning têtiyang pakampungan ing Surabaya, tuwin badhe nyambut damêl sêsarêngan kalihan gêmintê rad utawi nyambut damêl piyambak.
Lêngganan nomêr 2524 ing Ngayogya. Bab pamundhut panjênêngan fotocorrrespondentkaart, prayogi kasarantosakên rumiyin.
Lêngganan nomêr 2855 ing Purbalingga. Ingkang sade B.O. pang Ngayogya, nanging sapunika sampun têlas.
Tuwan S. ing Kadhiri. Pandangu panjênêngan punika manawi dipun wangsuli, angêbak-êbaki papan, saha badhe damêl bosênipun ingkang maos, awit nama sampun kasèp, lan nama pitakenan botên angèl.
Lêngganan nomêr 1203 ing Surabaya. Prayogi nyuwuna katrangan dhatêng Hoofdafdeeling Nijverheid ing Bogor.
Lêngganan nomêr 3825 ing Patarukan. I. Buku Bausastra Jawi ingkang mawi katrangan têmbung Jawi dèrèng wontên. II. Panyêratipun cêkakaning ukuran lan timbangan: kagandhèng.
ngulama nulya mêmuji / amêminta ing Hyang Suksma / ingkang agung wilasane /
tinrima panêdhanira / punang golèk gêsang mangke / sasolah kaduk lêlewa / lan gapyak ing wicara / ing sasolah mung mawèh kung / maring kang samya umulat //
ngulama têrus nênggani / lan tansah dènnya pocapan / praptanirèng enjang mangke /
wanodyayu warnane / ananging janma têtiga / samya tan kêkilapan / yèn janma kadadyanipun / saking ingkang golèk wrêksa //
nulya ya-diniya sami / samya angakêni gadhah / janma catur kongsi rame / tan wontên purun ngawona / ing wusana ngulama / kang nyêpuhi munggêl wuwus / pan mangkana ucapira //
kajaba mangkene uwis / mrih aywa kadawa-dawa / bêcik
janma kang mangkana / ayune datan lumrah / iba bêgjane sing mêngku / yêkti mung dèn eman-eman //
lakune le sripit-sripit / tur sajak ora kagetan / nyang wong kaya ngasokake /
ing kitha / kêpapag wong bagus anèm / janma catur nulya ngucap / minta timbanganira / kadya gatinirèng
ingkang sampun kesah dangu / dene ujug-ujug prapta //
sakala dadya pradondi / wong anom malah andakwa / lamun janma
ingsun datan pisan pangling / pawèstri iku sanyata / lawan ingsun maksih ipe / iyèku warandhanira / kadang ingsun sudagar / kang tiwas cinidra ing dur / kang wus sawatara dina //
lan sun têtêpake wani / sira wong kalima pisan / iya
awit janma wadon iku / jatine pan garwaningwang //
sira kabèh ing saiki / arsa sun sêrêg prakara / coba rasakêna bae / sidhêm ing ngriku sakala / nyênyêt tan wontên ucap / nuli katon wong jumêdhul / abagus maksih neneman //
ing pasêmon tatag wani / lan sadaya dèrèng wikan / nulya angucap mangkene / wis ta padha sarèhêna / ingsun kang wajib misah / tampanên karampunganku / lah sira
sadayanira / ingsun wus paripurna / bali marang asal ingsun / sira padha narimaa //
dahat rêna Nyai Jenab / duk miyarsa dongèng kadi kang uwis /
bayan / mêksa maksih darbe samar ing ati / awit pindhanirèng latu / kang wujudira sirna / sirêpira amung tan
ing uni / pan mangkana ucapipun / kula kalangkung bingah / yèn andika ing panggalih tansah sarju / mila mangke kamirêngna / kula badhe criyos malih //
nguni nênggih wontên nata / kang jumênêng wontên nagari Ngindhi / darbe garwa langkung ayu / sri nata dahat trêsna /
Tuwan komandhan Kweekschool ingkang badhe nêtêpakên kenging lan botênipun tiyang wau sinau wulangan seiner. Sakawit tiyang dados matrus kêlas tiga wontên ing kapal pêrang kangge sianu ngêcakakên padamêlan, lan botên dangu dipun dèkèk ing pasinaon seiner ing Surabaya. Ing ngriku dipun wulang angangge sawarnining pirantos kangge suka tôndha (seinmiddelen), kajawi radhio. Sasampunipun tamat, angsal dhiploma seiner. Juru suka tôndha ingkang têtela langkung sagêd, kaparêngakên anglajêngakên sinau ing bab radiotelegrafie. Satamatipun pasinaon wau lajêng dados seinersmaat, saha lajêng dipun dèkèk ing kapal dados seiner-telegrafist. Bilih anggèning nyambut damêl sampun 2 taun kanthi sae, sagêd dipun inggahakên dados kopral seiner.
IV. Ngupakara tiyang sakit (ziekenverpleger wiwit kopral ngantos ajidan).
Juru ngupakara tiyang sakit punika pigunanipun ambiyantu dhoktêr wontên salêbêtipun kapal tuwin ing gêdhong marinê ing dharatan.
Ingkang kenging sinau wontên ing pasinaon calon kopral ziekenverpleger punika matrus kêlas I lan II. Lamining sinaunipun 3 taun. Ing taun wiwitatanwiwitan. manggèn ing Kweekschool ing Makasar, lan kalih taun malih manggèn ing C.B.Z. Surabaya. Sasampunipun taun ingkang wiwitan, dipun têtêpakên dados matrus ziekenverpleger lan satamatipun kursus wau (dados 3 taun) dipun têtêpakên dados kopral ziekenverpleger. Ingkang sinau wau angsal piwulang ngadoni jampi miturut rêsèp, mrêban, padamêlan ingkang gampil ing laboratorium, nyadhiyakakên pirantos kangge padamêlan ambêdhèl, tuwin têtulung sanès-sanèsipun, ingkang gampil tuwin ingkang angèl, lan sanès-sanèsipun malih. Cêkakipun botên prêlu kapratelakakên malih, kursus punika rêkaos.
V. Schrijver tuwin bottelier (wiwit kopral dumugi ajidan, tuwin sêrsan mayor).
Ing sarèhning wontên salêbêting kapal punika ugi prêlu nindakakên padamêlan administratie, nindakakên bab sêsêratan, blônja, ngawontênakên pangangge tuwin têdha, mila bab wau prêlu kawontênakên bêbaunipun.
Padamêlan administrasi punika dipun pangagêngi ing upsir administrasi, dipun biyantu ing juru sêrat (schrijver) tuwin bottelier. Juru sêrat punika dipun dèkèk ing kantoripun tuwan upsir administratie piyambak, utawi wontên ing kamaripun tuwan komandhan. Tumrap ing kantoranipun tuwan komandhan namung nindakakên bab sêrat-sêrat, dene ing kantor upsir administratie, ingkang prêlu piyambak nindakakên ing bab tumindaking arta kemawon. [kema...]
[...won.] Bottelier punika nindakakên ing bab kawontênaning gudhang têtêdhan tuwin panggenan ngrimat sandhang pangangge.
Salêbêtipun dados matrus kêlas II utawi klas I sampun dipun wulang ing bab padamêlan juru sêrat tuwin bottelier. Lamining sinau 6 wulan. Ingkang wigatos kawulangakên ing ngriku basa Walandi, dhêdhawuhan tuwin padamêlan wajib. Sasampunipun tamat kadadosakên matrus juru sêrat, lan sesampunipun tumindak 2 taun wontên ing kapal, sagêd kaangkat dados kopral juru sêrat (bottelier).
VI. Undhagi tuwin tukang damêl mêsin mabur (wiwit kopral dumugi sêrsan mayor tuwin ajidan) punggawa punika sanadyan militèr, nanging kados tukang lugu. Tukang damêl mêsin mabur punika sanès juru mabur, nanging tiyang ingkang sakalangkung sagêd nyambut damêl yêyasan tuwin andandosi perang-peranganing mêsin mabur. Para neneman ingkang kapengin dados tukang damêl mêsin mabur utawi undhagi, kêdah suka sumêrêp bab wau nalika taksih sinau badhe dados matrus kêlas II ing K.I.S. Sinaunipun undhagi wontên ing Marine Etablissement ing Surabaya lan tumrap padamêlan mêsin mabur wontên ing papan anggêgana ing Marakrêmbangan. Lamining sinau 3 taun.
Bilih para maos sampun maos karangan punika, tamtu mangrêtos, bilih matrus punika warni-warni sangêt marginipun sagêd angsal padamêlan ingkang sakalangkung prayogi. Bokmanawi salah satunggal wontên
Lêmbu-lêmbu Piaran Kangge Nyaèkakên Lêmbu Piaranipun Tiyang Siti, ingkang
utawi lêmbu bibitan (èstri) ingkang ulêsipun pêthak. Dhusun ingkang gadhah piyaran lêmbu makatên punika tôndha marsudi saening lêmbu-lêmbunipun. Lêmbu-lêmbu wau punika bangsaning lêmbu bênggala, ing suwau asli saking Madras, tanah Hindhustan, bôngsa Walandi amastani Ongole. Ananging bilih panjênêngan andhangu dhatêng ingkang ngingah utawi dhatêng kapala dhusun ngriku aturipun saking Pangarasan. Wangsulan wau lêrês, jêr lêmbu-lêmbu wau lakar nampi saking Pangarasan (Brêbês), pramila kêsuwuripun dhatêng sanès panggenan, Pangarasan punika fokkerij (panggenan nangkarakên lêmbu kangge bibit) namung sajatosipun dede. Ing ngriku pancên wontên lêmbu pintên-pintên atus, nanging sadaya wau kintunan saking Sumba lan Sumbawa, dipun kandhangakên wontên ngriku, dipun sukani panggenan wiyar sangêt, dipun lêlithing supados tutut. Manawi sampun wanuh hawa ing ngriku, dados cêkakipun sampun lantih hawa tanah Jawi, lajêng kakintunakên dhatêng sanès panggenan ingkang sami nyuwun, dene wragat katanggêl dening nagari. Dados yèn makatên Pangarasan wau sajatosipun namung kangge andhokan lan namung
pikajêngipun murih tumuntêna sagêd ngintuni panyuwunan saking sanès-sanès nagari. Yèn kajujugakên saking Sumba utawi Sumbawa kathah pakèwêdipun, jalaran lêmbu-lêmbu wau taksih kêsit-kêsit sangêt, dèrèng kawanuhakên hawa ing sanès panggenan lan sanès-sanèsipun, punika kirang prayogi kadadosanipun, gampil kacandhak ing sêsakit ingkang dados lan tiwasipun. Bab punika sampun asring kadadosan, kupiyanipun nalika nagari taksih minangkani saking Hindhustan, pintên ingkang sami pêjah, punika sadaya dados kapitunan, asring dados cuwaning manahing têtiyang ingkang sami ngajêng-ajêng, dèrèng ngundhuh wohipun sampun kapalang, jugag dening kapêjahan bibitan (pawitan). Bab ingkang makatên wau sampun têmtu dados panggalihaning nagari. Sapunika ngupados rekadaya supados dados pamarêm lan kaindhakan. Ewasamantên karsaning nagari inggih klêrêsan, inggih punika manggih papan ingkang sae kangge minangkani, wontên ing Sumba lan Sumbawa, punika talatahipun sami kalihan ing Madras, pramila lêmbu-lêmbu ingkang dipun tangkarakên môngka bibitan tuwuhipun botên beda ingkang asli, awit ingkang makatên lajêng karan lêmbu
nalika dipun pinangkani saking tanah Hindhustan rêginipun dumugi tanah Jawi kirang langkung f 600.-. ing sapunikanipun [sapu...]
[...nikanipun] panyuwunan botên rêndhêt kados ingkang sampun-sampun, jalaran anggènipun minangkani cêkap saking Pangarasan kemawon kados ingkang sampun kula pratelakakên ing nginggil.
Mênggah pranatanipun wontên ing Sumba lan Sumbawa kirang langkungipun makatên: nagari maringi lêmbu èstri 10 lan lêmbu jalêran ingkang asli 1, punika kawastanan sapôntha (koppel) kagadhuhakên dhatêng tiyang siti ing ngriku, ing sabên lêmbu satunggal kêdah pasok pêdhèt 6 dados ingkang nampi koppel kêdah pasok pêdhèt 60 samôngsa sampun kalampahan makatên, lêmbu 1 koppêl wau kaparingakên dhatêng ingkang anggadhuh kenging kadarbe. Yèn têksih manak, pêdhèt kenging katur dhatêng nagari, lajêng dipun paringi rêrêgènipun. Pranatan ingkang sampun kêlampah wau ngantos sapriki tumindak sae, katôndha sampun pintên èwu lêmbu-lêmbu ingkang kakintun dhatêng Pangarasan, prêlu kangge pamacêk lan bibitan ingkang kawradinakên dhatêng pundi-pundi.
Lêmbu bênggala ingkang dipun dèkèk ing Indhia ngriki wontên kalih warni, inggih punika Ongole lan Hissar. Ulêsipun mèh sami, namung Hissar kupingipun wiyar lan panjang.
Dumugi samantên atur kula, pramila kula sagêd ngandharakên jalaran kula ingkang kapatah mangagêngi ing Pangarasan wau, wasana sampun kirang pangaksama.
Wijèn punika golong bangsaning palawija, panunggilipun: jagung, canthèl, juwawut, kacang, kadhêle tuwin sanèsipun. Sadaya tiyang tamtu ugi sampun sami uninga. Ananging tumrap ing padunungan kula, tanêman satunggal punika katawisipun ragi kêkiwa, tandhanipun kônca tani kapetang awis sangêt ingkang purun nanêm. Wontên ugi ingkang nanêm ing padhusunan, ing ngriku katingalipun namung kadamêl sambèn kemawon, ingkang makatên punika punapa sababipun, kula botên sagêd nyêthakakên, pramila sapunika mênggahing pandugi kados prêlu ugi bab punika karêmbag wontên ing udyana Kajawèn ngriki, pamrihipun sagêda manjing dados pêpèngêt sawatawis tumrap para mitra among tani. Awit sanadyan wijèn wau nama barang sapele, ananging manawi pananêmipun ragi dipun santosani, niyat kadamêl wiyar, tamtunipun inggih sagêd ngêdalakên asil kathah, botên beda kalihan nanêm sanèsipun bôngsa palawija.
Kados ingkang kula aturakên ing nginggil, wontên kônca tani sawatawis ingkang purun nanêm, nanging namung sambèn, punika katitik saking kawontênan ingkang kula sumêrêpi ing padhusunan, pananêmipun namung urut pinggir pagagèn utawi pinggir dhadhah, sampun tamtu kemawon angsal-angsalanipun botên sapintêna, botên cucuk kalihan ngrêkaosipun ngrimati. Kosok-wangsulipun: yèn pancèn dipun niyati saèstu, tamtunipun inggih sagêd lumayan, awit punika kenging katitik saking rêgi toko, tumrap ing padunungan kula wose wijèn sakatos rêgi f 0.12 dumugi f 0.20. cobi punapa botên kalêbêt awis. Môngka ing dalêm têgil sabau limrahipun cêkap namung ngangge wiji 3 katos. Mila yèn dipun manah makatên wragat panumbasing wiji botên kathah têlasipun.
Amargi saking punika mugi kauningana, yèn tiyang nanêm wijèn punika botên ngêmungakên kangge pasrèning patêgilan kemawon, prayoginipun mawi gadhaha pangangkah sagêda mikantuki. Mênggah caranipun nanêm wijèn makatên:
Pangolahing siti botên beda kalihan badhe nanêm gaga, pinuju ing wiwitaning môngsa rêndhêng, sampun tamtu kemawon siti wau nêdha ingkang mawug, tur waradin, lajêng dipun larik, panguluring wiji cêkap garingan kemawon, murih botên kêkathahên anggèning ngicir-icir, wiji wau kacaruba wêdhi, dados benjing tuwuhipun botên kêkombolên, awis kêrêping larikan kangge sakaki inggih sampun cêkap. Manawi sampun ngumur sawulan, prayogi dipun dhangir. Watawis umur 3 wulan katawis miwiti sêkar, kalih minggu êngkas nuntên dados pêntil. Wijèn umur samantên punika ngadat sok gawat amanipun, inggih punika ulêr, sami nêdhani godhong, sêkar, punapadene uwohipun, mila saangsal-angsal inggih kajagia sakacêpêngipun, [sakacêpêngi...]
[...pun,] dene sêpuhipun watawis umur 5½-6 wulan laminipun saking pananêm, punika sampun mangsanipun kaundhuh.
Mênggahing pangundhuh cêkap namung dipun êrit, lajêng dipun bêntèli, kausung dhatêng griya, kaêbyukakên ing latar, dipun lèmèki kepang tipis utawi lampit, yèn sampun garing dipun gêblogi (gêpuki) mawi papah kalapa utawi kajêng, wosenipun sami rêntah, wit saha kulitipun kadamêl kajêng. Ing ngriku rèhning wose wau dèrèng rêsik saèstu, mila kêdah dipun tapèni, supados pisah rêrêgêdipun tuwin godhongipun ingkang sami ajur katut kêgêbag.
Sapunika sampun dados wijèn wose, manawi sampun garing sayêktos, kenging kauncalakên dhatêng sintên ingkang bêtah, tamtu pêpajênganipun nyumbuti. Sukur manawi sagêd mipit piyambak, kadamêl lisah wijèn, ampasipun inggih taksih pajêng kasade, amargi kathah ingkang doyan, naminipun: cabuk.
Wontênipun ing padunungan kula, wijèn wau ingkang namung saking toko, wêdalan sanès nagari, kapigunakakên kangge momoraning têtêdhan ingkang nama ondhe-ondhe utawi kêciput, punapadene roti maha. Wondene wijèn punika wontên warni kalih, inggih punika wijèn kêbo lan wijèn sapi. Titikanipun: wijèn kêbo punika ingkang witipun pasagi saha kulitaning las-lasanipun cêmêng. Dene wijèn sapi: witipun ragi gilig, godhongipun ciyut, las-lasanipun awarni pêthak, sawênèh wontên ingkang jêne utawi abrit.
Wusana sanajana têtela ing padunungan kula wau botên majêng ingatasipun tiyang nanêm wijèn, ananging kula kapêksa sumagêd angandharakên bab punika, namung ngênggèni wêwaton saking sanès padunungan ingkang sampun kula sipati. Wusana nyumanggakakên.
Anggènipun sagêd mungêl, wong tuwa kuwi rak mung kanggo lantaran dumadi bae. O, tiyang maos punika botên gampil nun, lêbêting suraos botên kagalih.
Ingkang dipun takèkakên, punika sadèrèngipun kita dumadi, punika wontên pundi dunungipun.
Sagêdipun kita dumadi, punika sarana mawi lantaran, lantaraning dumadi,
jalaran sagêd anglampahi, kasêtyan kalêgawan, kategan,
emane mijil pawèstri / santosaning tyasira / luwih saking kakung / sêtya tuhu ing wacana / sinêmbadan lêgawa tega ing pati / tan kêna ginawe gampang //
Sapunika gêntos anyuraos bab Sêrat Srikanthi Maguru manah, bab pabênipun Wara Sumbadra lan Dananjaya. Sêkar Pangkur:
wuwusira / dhuh lae wong apa iki // ...
sumêngka angôngka-ôngka / nistha papa anyèthi mring wong sugih / nganiaya kakang prabu / têka sêsorah kadang / têmahane mung anganggêp raganingsun / bêbutuhan têtambêlan / aji wong narutus wêngi //:
Punika sampun ewah, èngêt kula ingkang baku, aji wong anyundêl anjing.
Ingkang kula raosakên bab muringipun Wara Sumbadra, punika punapa sampun mungguh sangêt, ingatasipun Wara Sumbadra punika satunggiling wanodyendah tur putraning nata (têrahing ngaluhur) dene anggadhahi pangandika ingkang botên pantês sangêt tumanduk ing kakung, kang môngka dipun cariyosakên kinasihing jawata, têka ngantos tilar kasusilaning èstri.§ Kajêngipun bokmanawi namung anggambarakên gêmpunging manahipun tiyang èstri. Lan malih ingkang dipun awon-awon rak badanipun piyambak. Red. Inggih lêrês mênggah alusing bêbudèn, saening kalakuan, punika botên manggèn wontên ing priyantun luhur, priyantun, tiyang pintêr kemawon, utawi kalakuan awon, punika botên manggèn ing tiyang bodho, alit, sudra papa kemawon, kabêkta saking ewah gingsiring lêlampahan.
Ananging manawi kula raosakên, rèhning sêrat kalih pisan punika, sampun sumêbar dados waosan umum, tumrapipun jaman samangke, kados sampun botên anjaman, pabênipun Wara Sumbadra lan Dananjaya. Punapa botên prayogi dipun ewahi pisan, amurih salaras kalihan jamanipun sapunika (kasusilaning èstri)§ Bab ngewahi sêrat karanganipun tiyang sanès, punapa malih punika karanganing pujôngga, punika botên prayogi. Saupami patrap makatên punika kaanggêp gampil, ajining sêrat kina badhe ical babar pisan. Tôndha saksinipun, wontên sêrat-sêrat ingkang tunggil babon, pinanggihing turunanipun beda-beda, wusana sarêng ngudi tulènipun, sami kawêkèn, botên sagêd mastani pundi ingkang lêrês. kajêngipun ingkang ngewahi pados sae, malah damêl kapitunan. Makatên mênggah caranipun ngajèni sêrat kina. Red. Awit manawi botên kaewahan, kalaras lan jamanipun sapunika, kados kirang prayogi, nama andhêdhêr wiji awon, ngrisak kasusilan. Tôndha yêktinipun botên usah kula aturakên, kados sampun sami anguningani piyambak. Sabên wontên pasulayaning tumindak, jalu wanita, lajêng nulad pabênipun Wara Sumbadra, kados ta: aja manèh aku, padu karo wong lanang ora anganggo têmbung kasar, lagi Dèwi Sumbadra [Sum...]
[...badra] bae, tur putraning ratu, ijih nganggo têmbung kasar.§ Manawi Dèwi Wara Sumbadra awon, saya malih tumrap ingkang nulad botêna saya awon, mila têtuladan punika kêdah pados ingkang sae. Red.
Ingkang makatên punika, manawi kalajêng-lajêng lajêng andadosakên kirang prayogi. Rèhning jaman sapunika sampun kathah para wanita ingkang pintêr maos. Dene anggènipun angewahi, kalaras kagathukakên kalihan jamanipun, punika kula sumanggakakên para sagêd.
Dene anggèn kula anggledhahi karanganing pujôngga, punika sampun kagalih nacad, punika babar pisan botên, èngêt manawi taksih mudha punggung. Amila manawi wontên lêpatipun kemawon kaparingana samodra pangaksama. Kagalih lan botênipun, kula sumôngga.
Para maos kados sampun kêrêp maos pakabaran ing Kajawèn ing bab badhe rawuhipun narendra ing Siyêm, awit pawartos wau sampun dangu. Ing sapunika sampun têtêp rawuhipun sang prabu wau wontên ing tanggal 5 Agustus, ngantos dumugi tanggal 3 Oktobêr ngajêng punika.
Sampun dados padatan, rawuhan nata agung punika ing sadèrèngipun tamtu sampun utusan rumiyin mranata ing bab panggenan-panggenan ingkang badhe dipun rawuhi.
Ing sisih punika gambaripun ingkang minulya Tuwan Phya Pradibaddha Bhubal utusan nata ing Siyêm, ingkang nata lampah-lampah badhe rawuhipun Sri Nata Siyêm. Utusan wau sampun nate dhatêng ing Indhia kaping kalih, ugi nindakakên padamêlan kados makatên.
Sing Sapa Ngina Marang Sapêpadhaning Urip, Prasasat Ngina marang Pangeran
Botên antawis dangu anakipun mantu kêkalih sami dhatêng saha sami lêlinggihan sarêng-sarêng kalihan marasêpuhipun. Marasêpuh kêkalih lajêng sami nyawang dhatêng anak-anakipun mantu. Ingkang jalêr nyawang dhatêng mantunipun ingkang dados priyantun, ingkang èstri dhatêng pun santri. Pangunandikanipun marasêpuh jalêr: Dikapak-kapakna nèk priyayi kuwi kok mêsthi beda karo liya-liyane, sabarang gawene têmtu le ora nguciwani, linggiha iya dhèmês, solah tingkahe le luwês, nèk omong katon kèwês, dalasan ngumbar angin jêro bae iya katon pantês. Beda têmên karo si santri kuwi, le nyandhang ora pakra,
ngrasakake êmbokne Marliyah kuwi, hla wong kaya ngono kathik diêpèk mantu.
Dene marasêpuhipun èstri ing batos wicantên makatên: rak iya mêngkono wong kuwi, dadi kêna diarani têmên-têmên anggone taat marang Pangeran, nang sandhang iya ora pati ngopèni, anggêre katon rêsik wis cukup, nyang ngêndi bae ora tau lali têsbèhe, kuwi ambuktèkake yèn sawanci-wanci tansah eling marang sing nitahake, mulane wong sing wis mêngkono kuwi, ora-orane iya wis mêsthi banjur diêdohi marang kabèh panggodhaning setan. Seje têmên karo mantuku priyayi kuwi, kiraku awakè sakojur dadi pondhokaning setan bae. Mangan nèk ora ana sing dadi doyanane,
wicantên dhatêng anakipun mantu kêkalih makatên: Gèr, aku arêp pitakon rong prakara marang kowe sak kloron, padha wangsulana,
Japar enggal mangsuli: inggih pancèn sampun postha-pasthi.
Bapa marasêpuh ing batos mèsêm mirêng wangsulanipun [wangsulanipu...]
babar pisan, ditakoni apa-apa wangsulane nèk ora: sampun postha-pasthi, iya: pancèn sampun dados têkdiripun Ingkang Kuwaos.
Dene pun bok marasêpuh tansah ngungun mirêng wangsulanipun santri, ing batos wicantên makatên: E, e, e, têka samono gêdhening piandêle bocah kiyi marang sing Kuwasa. Tak pikir-pikir pancèn iya bênêr bangêt, apa anggarah manusa bisa ngowahi apa kang wus dititihake dening Pangeran. (Badhe kasambêtan)
nyata rikêt plêsatipun / sasi môngsa miwah warsi / lakunya lir ayang-ayang / durung rampung tinaliti / pirang warsa kang
nèng donya aja katungkul / mung ibut ngupaya bukti / iku dudu urip tuknya / yèn boga tuking ngaurip / wong sugih tan manggih lena / si miskin bae kang lalis //
paedahe bôndha iku / mung kanggo ngrukti ngaurip / dene yèn uripe sirna / bôndha tan bisa nyambungi / sida tiwas katiwasan / sabên tyang kang angrakêti //
lakune ana ing dalan / kanthi ngontog jroning ati / dene padha ora lumrah / kabèh wong sing diiloni / atine ora bêcik / ithik-ithik banjur nêpsu / yèn ngono dadi cêtha / ing bêcike uwong kuwi / yèn ditimbang kêtêmune mung sadhela //
mangkono gone anggagas / Kêsèd nganti bola-bali / awak dhewe ora ngrasa / gaweane ora bêcik / mung pijêr angugêmi / ing bêcike dhewe iku / mula tansah rêkasa / pikirane
wise mlaku sawatara / kabênêr wis lingsir wêngi / gamêlan kêrungu cêtha / wong-wong liwat andalidir / ana sing arêp mulih / ana sing mlaku kêsusu / sêlak milu janggrungan / wis dandan pating bêthithit / ing lakune surak-surak turut dalan //
Kêsèd atine karasa / lan nganti ambrêbês mili / kèlingan mênyang wong tuwa / uwis adoh ing saiki / upama arêp bali / ing ati rumasa ewuh / dene ninggal wong tuwa / lunga bathang bali mayit / ing têgêsatêgêse. ora mundhak apa-apa //
môngka uwis dikêkudang / bisa dadi ratu sugih / jêbul mung kêtlarak-tlarak / pirabara nêmu bêcik / ora pisan mrangguli / malah mung olèh pakewuh / mula Kêsèd sangsaya / anggêrus rasaning ati / ora niyat tekade diundurana //
awit dhèwèke rumasa / wong kapengin dadi gusti / lumuh kêrèh padha-padha / upama gêlêm nglakoni / mlorot drajade mêsthi / padha mung kaya wong mikul / mung amburu opahan / pathokan wêtênge isi / banjur aran bêburuh ing sabên dina //
nanging ya rada sulaya / tekade sing ngono kuwi / jalaran saka kagawa / gone ora bêtah ngêlih / sabên krasa sathithik / awak andharêdhêg bingung / banjur ketokên pangan / yèn nganti kasèp macicil / mula nekad wani nêmpuh anggêr ana //
samana wis bang-bang wetan / unine manuk srigunting / kaya-kaya ngelingêna / mênyang wong sing arêp lali / Kêsèd nuli mêmikir / karo alon-alon mlaku / ananging mung lon-lonan / nyawang rêmbulane lingsir / saya surêm kêsundhul padhanging awan //
ing kono banjur kêgugah / mêtu tekade sathithik / êmung dhêdhewekan kôndha / ana rina ana wêngi / apa sing tak samari / yèn atiku nganti nglunthung / mung sabab saka pangan / lan yèn mung mangan sathithik / ora patut tak labuhi adol wirang //
kaya sing wis aku jinja / yèn kèlingan aku isin / wirangku jalaran pangan / sajêrone muni kuwi / wêtênge muni klikik / dibarêngi dhèhèm sêru / ngucap angudubilah / ora kêna dirasani / dene dadak anyuwara awèh tôndha //
Kêsèd lakune wis bablas / ora nganggo nolah-nolih / akèh uwong sing kêpapag / nganti padha angrasani / dene lakune kuwi / kaya satriya ing gunung / wis tanpa nyawang dalan / Kêsèd ora amraduli / awit niyat wis ambundêrake tekad //
lakune tumuli têkan / pasar gêdhe ambênêri / nuju ing dina pasaran / wong ting kraèk padha muni / ana sing tawa jarik / ikêt kulambi lan sarung / Kêsèd mung slamêt liwat / ora nganggo amangsuli / malah ana anggarap kaduk sêmbrana //
napa mung langkung mawon mas / sampun sugêng mawon inggih / ulate Kêsèd katara / ora kêduga ing ati / dene digarap wani / ing kono nuli kêpêthuk / wong butuh golèk rewang / marani Kêsèd lan nari / nanging Kêsèd lumuh bangêt nglakonana //
nadyan nyatane klikikan / nanging batin tansah eling / iku pagawean nistha / ora mangan bok ya uwis / Kêsèd nuli mangsuli / kula dene kuli pikul / wonge bali akôndha / maklum ampun dados galih / Kêsèd ngrasa diajèni ing wong
ngrasa arêp mati / kalukuking wêtêng nganti gawe jola //
irunge kêlêbon gônda / mênyang wêtêng kaya ngiris / jalaran saka le nahan / Kêsèd banjur tutup kuping / êmung saka nglumuhi / ngrungokke sing padha nyêluk / lan uga tutup mata / kaya wong wêruh mêmêdi / wise liwat lagi bisa ngrasa lêga //
luwar saka ing bêbaya / ananging priye saiki / kêsèd mung ngrasa pêt-pêtan / wêtênge kaya diuntir / andhrêdhêg untu gathik / sirah bangêt krasa ngêlu / wusana sanalika / Kêsèd banjur ora eling / anggaloso tiba ana pinggir dalan //
nganti ana saprapat jam / Kêsèd lagi bisa eling / tujune ing dhèk samana / angambah dalan sing sêpi / wong ora amêruhi / gone Kêsèd ngono mau / sawise rada kuwat / nuli krengkang-krengkang tangi / golèk papan sing rada lindhuk akiwa //
dhèk samana kabênêran / ana gubug ketok sêpi / Kêsèd banjur alon mapan / ambêgane kêmpis-kêmpis / ora suwe pêt lali / kabanjur nuli lês turu / saka bangêt rêkasa / dene gone ngono kuwi / satêmêne saka kalirên kêsêngka //
kabanjur nganti sadina / Kêsèd ora bisa nglilir / malah nganti bêngi
kanepaksa iki / diungkurke bêcike salin carita //
Sakatèn ing Ngayogya katingalipun badhe agêng, ngungkuli ingkang sampun-sampun, amargi salêbêtipun taun punika botên kasarêngan pêkên taunan, ugi badhe kawontênakên tèntunsêtèling. Sapunika sampun wiwit anggarap los-los Sakatenan.
Benjing tanggal 1 dumugi 11 Agustus punika, ing Sukabumi wontên Landbouwtentoonstelling, kajawi punika mitongtonakên sagawon, ulam loh tuwin kewan sanès-sanèsipun.
Kawartosakên, jalaran saking kathahipun tiyang ingkang katrajangjangkatrajang. sêsakit pès ing Bandhung, gêmintê rad ing ngriku nyadhiyani arta f 350.000, prêlu kangge andandosi griya-griya ingkang dèrèng manut pranatan kados ingkang sampun tumindak.
Kawartosakên bêstiring P.N.I. apdhèling Pakalongan dipun timbali ing Tuwan Residhèn Pakalongan, dipun paringi sumêrêp, miturut katrangan-katrangan ingkang dipun uningani ing tuwan residhèn, kursus-kursus ingkang dipun adani dening P.N.I. ing ngriki punika dipun angge
ingkang kados makatên wau. Bilih bab wau botên kaèstokakên, tamtu badhe dipun wontênakên tindak angalang-ngalangi kursus P.N.I. wau. Bêstir mangsuli botên rumaos gadhah tindak makatên, ewadene tuwan residhèn angambali dhawuh makatên malih, bêstir lajêng kalilan wangsul.
ngupakara griya pamulangan f 112.52. Kangge prêluning sêkolahan ôngka II ing Lêmpuyangan, Karangkajèn tuwin Kuthagêdhe f 2975.50. kangge sêkolahan ing Suryadiningratan tuwin Langênastran, Ngayogya f 232.50.
Ing sapunika ing Ngayogya ugi dipun wontênakên tindak kêncêng tiyang èstri lampah awon lajêng dipun cêpêng. Ing sapunika têtiyang èstri ingkang gadhah lampah kados makatên wau kathah ingkang lajêng tumut tiyang sêsadean bikak wande.
Rancangan ingkang badhe dipun rawuhi Sri Nata Siyêm: tanggal 5 Agustus, enjing rawuh ing musium ing Batawi. Siyang mubêng-mubêng nitih oto. Dalu dipun wontênakên pista ing Pura Konêngsêplèin. Tanggal 6 sasampunipun mariksani paradhê rawuh ing pamulangan luhur dhoktêr C.B.Z. tuwin pabrik candu. Siyang dhatêng papan anggêgana K.N.I.L.M. nglampahakên mêsin mabur wontên sanginggilipun kitha Batawi. Sontên pista ing Concordia. Enjingipun bidhal dhatêng
Tanggal 10 rawuh ing pabrik karèt ing Cipêtir. Enjingipun dhatêng Bandhung lêrêm ing hotèl
Enjingipun tanggal 19 dhatêng Cipanas. Siyangipun dhatêng wadhuk ing Lèlès lan Bagêndhit. Tanggal 20 dhatêng kawah pamujan, siyang dhahar ing Radiumhotel. Tanggal 21 dhatêng pasisir kidul, siyang dhahar ing Strandhotel. Enjingipun mariksani kawah Papandhayan. Tanggal 23 ngaso. Tanggal 24 bidhal saking Garut dhatêng Wanasaba. Siyang dhahar ing Jatipring, dipun aturi dening miliyunèr Tiyonghwa. Tanggal 25 ngaso. Enjingipun rawuh ing Dhiyèng. Tanggal 27 ngaso. Tanggal 28 dhatêng Surakarta langkung Salatiga tuwin Bayalali, siyang dhahar wontên Salatiga ing griyanipun miliyunèr Tiyonghwa. Wontên ing Surakarta ngantos tanggal 1 Sèptèmbêr. Tanggal 1 Sèptèmbêr bidhal dhatêng Ngayogya, mampir Candhi Prambanan, nyare ing Grand Hotel. Wontên Ngayogya ngantos tanggal 5 Sèptèmbêr. Tanggal 5 dhatêng Barabudhur tuwin Mêndut,
tên bon ing Ngayogya, tampi sêrat pitakenan sanès opisil saking salah satunggiling amtênar ing Batawi, punapa panjênênganipun purun dipun angkat dados lid polêksêrad ing taun ngajêng, awit ing taun ngajêng wau kathah wêwahan lid. Tuwin Wiwaha kawartosakên purun, nanging botên dados wêwakiling pakêmpalanipun, awit pakêmpalanipun wau botên gêgayutan politik.
Nalika tanggal kaping 21-7-'29 ing dhukuh Kwageyan, Krajan, Sugihan (Salatiga) wontên satunggiling tiyang gadhah damêl têtakan, wanci jam ½7 enjing ing ngriku wontên satunggiling lare kintên umur 18 taun, nami Buyin, andandosi patruman, badhe kadamêl uluk-uluk rèsipun ingkang têtak, nanging nalika sawêg dipun nali, dilalah mungêl, ngantos patruman wau pêcah, anatoni lare wau: wêtêng tatu wiyar ngantos mêdal ususipun. Tangan kiwa ingkang kangge nyêpêngi lantak, tatu biblak. Badan sakojur gêsêng kênging obat. Tiyang sêpuhipun sarêng sumêrêp, nuntên sêmaput, wontên tiyang kalih ingkang cakêt anggènipun ngênali ugi sêmaput. Lare ingkang nandhang tatu wau têrus kabêkta dhumathêng dhoktêran Salatiga, nanging kapurih nglajêngakên dhatêng Sêmarang, prakawis sawêg kapriksa. (K. No. 338).
Nalika tanggal kaping 17 wulan Juli 1929 pangadilan landrad ing Rêmbang
jalaran pasakitan kalih-kalihipun anêrak anggêr-anggêr 333 buku ukum. Ing sapunikanipun babah tuwin nyonyah Go Lam Jang sami botên narimah dhatêng putusaning pangadilan, sarta lajêng sami apèl. (K. 621).
Sampun sawatawis dintên punika, bôngsa Tiyonghwa lênggananing Electriciteit Mij Rembang ing Lasêm, sami mogok, botên dados lêngganan malih, malah ingkang sami taksih dados
Pulung. Inggih prayogi. Nanging... saèstu lho.
Lêngganan nomêr 2481 ing Mungkid. f 1.50 punika tumrap kuwartal sakawan, dados taun punika sampun lunas.
Lêngganan nomêr 984 ing Ambahrawa. Bausastra Walandi, Jawi, Bale Pustaka dèrèng ngêdalakên.
Lêngganan nomêr 2742 ing Magêlang. Pamrêtaling waosan kados ingkang kasêbut ing sêrat panjênêngan punika manawi botên kanthi palilahipun ingkang ngêdalakên sêrat-sêrat utawi kalawarti, kalêbêt dados awisan. Sintên ingkang narajang awisan wau badhe kapatrapan paukuman. Bilih panjênêngan badhe mrêtal sêrat utawi buku-buku ingkang kawêdalakên dening Bale Pustaka, kêdah nyuwun palilah dhatêng
Ngaturi uninga, ing dintên punika Petruk botên mêdal. Mugi botên andadosakên cuwaning panggalih. Red.
kang sarpa jalêr palastra / sarpa èstri nandhang tatu sakêdhik / kêsrèmpèt ing pêdhangipun / kang tan pisan jinarag / dyan lumayu datan katon nèng pandulu / nanging mênggah jatinira / awêwadul maring laki //
kontul dèn unèkên dhandhang / ing sakala wêwadul anêdhasi / mangkana ing ucapipun / kula botên tarima / botên dosa badhe cinêpêng sang prabu / nanging kula sagêd oncat / sang aprabu anatoni //
prabu / anjujug ing kadhatyan / lan sumusup sanalika santun wujud / tan pisan yèn kawistara / pan awarna sawêr
sri nata ing jatosipun / ulun arsa lampah cidra / nyedani paduka gusti //
kang jalaran kenging daya / wêwaduling èstri kang cidrèng laki /
lan malih nulya sajarwa / dènnya bangkit basèng sato sasami / saking ngèlmu dènnya antuk / ing ngriku pramèswara / kelut ing tyas ugi nyuwun arsa wêruh / sri narendra angandika / yayi iku datan
maring liyan yèn sun têmah ingsun lampus / Sri Supadni duk miyarsa / dahat tan rêna ing galih //
nulya umatur ing raka / yèn paduka tan arsa
bangkit tanpa garwa / yèn mangkono luhung sun anglalu lampus / tinimbang tan darbe sêtya / marang ing wêca sajati //
marma ing sayogyanira / ywa kêburu sira rupak ing galih / pikirên ingkang pakantuk / sajroning pitung dina / dadi datan kêbacut kêparan tutuh / wis yayi
madya lan basa krama désa, basa enggèn – enggènan, basa Indonesia saha basa manca.
siji wangsulan kang kokanggep bener, kanthi nyorek (X) ana ing wangsulan kang kokanggep bener!
panjenenganipun Bapak Kepala SMA Negeri 3 Jatiwangi ingkang kula urmati. Bapak ibu guru miwah staf karyawan-karyawati SMA Negeri 3 Jatiwangi ingkang kula urmati. Boten
murwakani atur kula, mangga sami ngaturaken puji dalasan syukur dhumateng ngarsanipun Allah SWT, awit saking rahmat lan hidayahipun kula
lan panjenengan kaparingan wekdal ngrawuhi pengetan dinten Kartini, kanthi kawilujengan, kasarasan, miwah kabahagyan.
Gempilan sesorah ing nginggil saged kalebetaken dhateng perangan …
ibu lan tamu undhangan ingkang kula urmati, kula kinten cekap semanten atur kula, kirang prayogi menawi kula kathah-kathah matur wonten ngarsa panjenengan sedaya. Sakathahing atur, kula nglenggana kathah kekirangan,
pramila sedaya kekirangan kala wau nyuwun pangapunten sakageng-agengipun. Nuwun.
4. Wawancara kang ditindakake wartawan (nanging saka sawijining media) kanthi khusus karo interviewee, kang jumbuh karo prekara tinamtu ing papan kang wis karembug
ditindakake kanthi ora khusus, mung kepeneran wae, ora ana jan-janan luwih dhisik karo interviewee. Umpamane wawancara marang pejabat kang lagi lumaku tumuju ana ing montore arep
panemune kang ana kaitane karo prekara aktual utawa prekara kang cundhuk karo profesine, diarani …
10. Tegese tembung ludira ing ukara ludira kadya kandheg, kapireng
utawa mahyakake utawa ngandharake utawa njlentrehake sabda utawa surasa
utawa isi utawa kawigaten (amanat) marang wong liya yaiku diarani ….
panulise tanggap wacana kang surasane sawijining amanat utawa pesen kang dijlentrehake dening pamaos tanggap wacana yaiku ….
a. Sesirah (judul) d. Surasane
undheraning rembug, kesimpulan, panemu pamedhar sabda, wasana rembugan kang bisa urut, imbang, gembleng, nalar, nyata, sarta migunani yaiku ….
a. Sesirah (judul) d. Surasane wedharan
17. Dene wose medhar sabda kang surasane njumbuhake karo kahanan yaiku …
18. Dene perangane teks tanggap wacana kang isine mbagekake lan ngucapake syukur yaiku
ingkang titikanipun ukara baku mapan wonten perangan kawitan paragraf lan kawiwitan saking ukara ingkang asipat umum dhateng mligi inggih punika paragraf ………….
ing taun iki kapilih minangka siswa teladhan ing sekolahku. Dheweke bisa kapilih dadi siswa teladhan amarga pancen prestasine ajeg mundhak, disiplin, tertib, lan ora tau nglanggar aturan
lan ora bisa diwenehi pangapura iku tumindake manungsa kang ora bener tumraping kekancan, apamaneh ing ngarsaning Gusti. Pratelan punika kalebet paragraf …
22. Pathokan panuise tembang macapat kang ngemot cacahe wanda (suku kata) saben sagatra yaiku ….
a. Guru wilangan d. purwakanthi b. Guru lagu e. dong-ding c. Guru
a. Guru wilangan d. purwakanthi b. Guru lagu e. dong-ding c. Guru gatra
a. Sinom d. Gambuh b. Dhandhaggula e. Pangkur c. Megatruh 25. Ing ngisor iki diarani tembang macapat …
a. Sinom d. Gambuh b. Dhandhaggula e. Pangkur c. Megatruh
serat kula punika kula ngaturi pirsa bilih kawontenan kula sakluwarga ing ngriki pinaringan kabagaswarasan lan kawilujengan. Pratelan kasebut kalebu perangane layang kang diarani …
27. Perangane layang kang nerangake kang ngirim layang diarani …
28. Iket menika nganggenipun wonten …. boten wonten … kados kalung mawon. yaiku …
a. jaja, mustaka d. jangga, palarapan
b. mustaka, netra e. rikma, asta c. palarapan, jangga
ngrahapi menapa ingkang sampun sumadya, kasuwun para tamu tumuju papan parepatan awit tata upacara badhe kalajengaken. Basa kang digunakake yaiku …
saiki duwe pimpinan anyar, dene pimpinane iku biyen kancane saklas nalika ana ing SMA. Basa kang trep digunakake bapak marang pimpinane kuwi yaiku ….
33. Pak dhokter mau dhawuh karo simbah, menawa bubar ngunjuk obat diaturi sare. Basa kang digunakake yaiku …
34. Yen tindak daleme Pakdhe, aja lali welingane Bapak diaturke Pakdhe ya, Le! Basa kang digunakake yaiku …
35. Nyuwun tulung sampeyan tumbasaken kabetahan kangge kegiyatan dangunipun tigang dinten. Basa kang digunakake yaiku ……
KOWE TUHAN, KIRO2 ENEK SING PERCOYO GAK....????NEK GAK PERCOYO...BERARTI MASYARAKATMU ISIH PODO WARAS NEK MENUNGSO KUWI ORA TUHAN.......NGONO WAE BODO....WIS DIPIKIR SOPO
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.55, tanggal 10 Juni 2016.
berkomentar, “Lho, lak wis adzan, tho?”
“Adzan opo? Kae adzan mabuk,” jawabku.
“Lha yo tenan, wong iki lagek setengah papat.”
“Iyo po? Yo wis, ta’melu ngudud sik nek ngono. Tapi tenan rung adzan, tho?”
“Gieh, iki lho deloken aku dewe yo lagi ngudud. Wong kae
Owalah, sempit tenan ndonya iki.. opo meneh ono adimu sing
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1437H″ pareng……
uwong sajak nglalekake kesehatan pribadine. Ka­mang­ka, gangguwan kesehatan sa­najan
sethithika wae bisa dadi ancaman gedhe yen ora enggal dikawekani. Uta­mane tum­rap
wi­rama jantung lan utawa buntune pem­buluh darah koroner. Mula
sebab iku, sa­durunge nindakake olahraga abot, be­cike diyakinake yen jantunge
ora ana ma­salah supaya luput saka pati nalika nindakake olahraga, kaya
sakehing kedadeyan sing kita sumurupi saka media massa.
nganakake penilaian (evaluasi) kesehatan lan gawe rencana jangka panjang. Perlu
kawuningan, lage­yane urip sehat ing umur 40 taun bakal nuwuhake akibat gedhe
ing umur saban­jure. Ya, pawongan sing sehat lan kuwat sarta seger ing umur 80
taun gumantung marang lageyane uripe wiwit umur 40 taun. Mula iku, program
kesehatan kang tumemen kudu diwiwiti ing umur iku. Bab iki mbutuhake
owah-owahan lage­yane urip klawan hebat antara liya kla­wan ngecakake pola
makan sehat kang disartani klawan etungan kalori.
ditindakake. Saora-orane nindakake olahraga 90 menit kanggo ngentekake kalori kehe
750. Olahraga iki bisa ditindakake seminggu kaping enem kang disartani krenteg
sregep nindakake olahraga, konsumsi makan sehat, lan duwe lageyane urip kang
bener lan pener bakal katon awet enom, sehat, seger lan kuwat ing umur emas.
Dheweke kandha wis mbuktekake dhewe, ing acara Seminar Rahasia Awet Muda ing
pawongan ing umur iku, sakehing masalah kulit mi­nangka akibat muncule
tandha-tandhane tuwa uga kerep dialami. Masalah iki kerep ndadekake wanita
mligine, rumangsa awake kurang. Kisut, kulit garing, buthek, mblendok ireng,
njekithut ing mripat, lan kulite ora molor mengkeret mujudake ma­­salah sing
kulit ing umur 40-an gampang dadi buthek, kisut, lan blendok ireng,” ujare.
Mula iku Inneke aweh iguh pratikel supaya migunakake pelembab lan sunscreen
nganggo SPF se­thithike 30 supaya kulite pasuryan tetep empuk lan mental lan
proses lakune tuwa, becike ngakeh-akehake dhahar woh-wohan lan sayuran, ngunjuk
banyu putih, sare sing cukup, lan sing ora kalah wigatine, kanthi ajeg
nindakake olahraga. Yen ngarepake kulit kita tetep sehat luwih becik ngedohi
umur uga ndadekake metabolisme badan ngrendhet, salah sijine metabolisme lemak.
Bab iki nda­dekake lemak gampang numpuk ing pang­gonan-panggonan tinamtu kayade­ne
padharan, pupu, lan lengen. Cara sing paling becik kanggo ngawekani yaiku
klawan nggabungake diet lan olah­raga teratur. Nanging yen sakehing cara diet
wis dicoba lan olahraga tambahan wis ditindakake, nanging panumpuke le­mak
tetep wae katon, diperlokake ban­tuwan teknologi kayadene terapi radio­frequency
lan ultrasound. (KS)	Berita Terkait
Geografi ‎ (← pranala | sunting)
Hongaria ‎ (← pranala | sunting)
Hujan ‎ (← pranala | sunting)
New Jersey ‎ (← pranala | sunting)
Musim kemarau ‎ (← pranala | sunting)
Bunga ‎ (← pranala | sunting)
Kelaparan ‎ (← pranala | sunting)
Pembangunan berkelanjutan ‎ (← pranala | sunting)
Pemuliaan tanaman ‎ (← pranala | sunting)
Tanabata ‎ (← pranala | sunting)
Bencana alam ‎ (← pranala | sunting)
Panel Antarpemerintah tentang Perubahan Iklim ‎ (← pranala | sunting)
Pranata mangsa ‎ (← pranala | sunting)
Bandiat ‎ (← pranala | sunting)
Natal Hitam (kebakaran semak) ‎ (← pranala | sunting)
Penyimpanan energi ‎ (← pranala | sunting)
Sumber daya air ‎ (← pranala | sunting)
Duri ‎ (← pranala | sunting)
Asam absisat ‎ (← pranala | sunting)
Tanaman transgenik ‎ (← pranala | sunting)
Geografi Namibia ‎ (← pranala | sunting)
Ketahanan tumbuhan terhadap gangguan lingkungan ‎ (← pranala | sunting)
Geografi Bangladesh ‎ (← pranala | sunting)
Tu Di Gong ‎ (← pranala | sunting)
High Frequency Active Auroral Research Program ‎ (← pranala | sunting)
Warisan Hutan Hujan Tropis Sumatera ‎ (← pranala | sunting)
Geografi Tanjung Verde ‎ (← pranala | sunting)
Ekonomi Tanjung Verde ‎ (← pranala | sunting)
Gelombang panas Eropa 2003 ‎ (← pranala | sunting)
Prosopis alba ‎ (← pranala | sunting)
Terminal Kampung Rambutan ‎ (← pranala | sunting)
Kabupaten Gunungkidul ‎ (← pranala | sunting)
Kacang parang ‎ (← pranala | sunting)
Ilmu pertanian ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Pertanian/Berita terkini/Agustus ‎ (← pranala | sunting)
Ketahanan pangan ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:ProyekWiki Menrva/Daftar artikel sains fisik ‎ (← pranala | sunting)
Penghargaan Pangan Dunia ‎ (← pranala | sunting)
Desertifikasi ‎ (← pranala | sunting)
Kebinasaan ikan ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Pertanian/Artikel pilihan/2014 ‎ (← pranala | sunting)
Kelangkaan air ‎ (← pranala | sunting)
Pertanian tadah hujan ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Pertanian/Artikel pilihan/Minggu 21 2014 ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Pertanian/Berita terkini/Juni ‎ (← pranala | sunting)
Acacia aneura ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Pertanian/Artikel pilihan/Minggu 40 2014 ‎ (← pranala | sunting)
Pendinginan global ‎ (← pranala | sunting)
Kanggo kagunaan liya saka Kopi, pirsani Kopi (disambiguasi).
Kopi iku ombenan sing digawé saka wiji kopi sing diobong utawa digorèng. Biyasané wijiné iki saka tanduran coffea arabica utawa coffea canephora (robusta). Kopi sing asalé saka Jawa uga misuwur banget saindenging jagat. Kopi arupa sumber utama kafein.
Saiki kopi dadi komodhitas angka loro sing paling akèh didagangaké sawisé lenga bumi. Total 6,7 yuta ton kopi diprodhuksi watara taun 1998-2000 waé. Diprakirakaké ing taun 2010, Prodhuksi kopi ing donya bakal tekan 7 yuta ton per taun ( saka FAO ).
Sajarah kopi bisa dingertèni tilasé saka watara abad kaping 9, ing dhataran dhuwur Ethiopia. Saka kana banjur nyebar menyang Mesir lan Yaman, lan banjur ing abad limalas saya mawiyar menyang Pèrsi, Mesir, Turki, lan Afrika lor.
Wiwitané kopi rada ora ditampa déning sebagéyan wong. Ing taun 1511, amarga èfèk rangsangan sing njalari, dipenging panggunaané déning para imam konservatif lan otodhoks ing majelis kaagamaan ing Makkah. Nanging amarga popularitas omben iki, mila larangan mau ing taun 1524 diilangaké jalaran titah Sultan Selim I saka Kasultanan Utsmaniyah Turki. Ing Kairo, Mesir, larangan kang padha uga disahaké ing taun 1532, ing ngendi warung kopi lan gudhang kopi ditutup.
Saka donya Muslim, kopi nyebar dhateng Éropah, lan ombenan iki dadi populèr sakwéné abad kaping 17. Wong Walanda sing sepisanan ngimpor kopi kanthi skala gedhé dhateng Éropah, lan ing sawijining wektu nylundhupaké wijiné ing taun 1690, amarga tandhuran utawa wiji mentahé ora diidinaké metu kawasan Arab. Iki banjur diterusaké kanthi pananduran kopi ing Jawa déning wong Walanda.
Nalika kopi tekan kawasan koloni Amérikah, kawitané ora kasil kaya ing Éropah, amarga dianggep kurang bisa nggantèkaké alkohol. Nanging, sakwisé Perang Révolusi, panyuwunan marang kopi ningkat cukup dhuwur, nganti para panyalur kudu mbukak parsedyan cadhangan lan ngundhakaké regané sacara dramatis; sebagéyan perkara iki amarga didhasari déning mudhuné pasedyan tèh déning para pedhagang Inggris. Minat wong Amérika marang kopi tuwuh ing wiwitan abad kaping 19, nyusul dumadiné perang ing taun 1812, ing ngendi aksès impor tèh kapedhot sauntara, lan uga amarga ningkaté tèknologi panggawéan minuman, mila posisi kopi minangka komodhitas saben dina ing Amérikah saya kuwat.
Jinis wiji kopi[besut | besut sumber]
Wiji kopi arbika, jinis kopi kanthi cita rasa paling apik.
Kopi arabika (arabica coffee)[besut | besut sumber]
Kopi arabika iku jinis kopi tradisional kang duwéni citarasa paling apik.[3] Kopi jinis iki asale saka Etiopia lan saiki wis dibudidayakake ing pirang-pirang panggonan ing donya iki, wiwit saka Amerika Latin, Afrika Tengah, Afrika Timur, India, lan Indonésia.[4] Kanthi cara umum, kopi iki thukul ing panggonan kang nduwèni iklim tropis utawa subtropis.[4] Kopi arabika uripe ing panggonan kang dhuwure 600-2000 m sadhuwuring laut. Tanduran iki bisa thukul nganti tekan 3 meter yèn kahanan lingkungane apik. Suhu thukul optimale ya iku 18-26 oC. Wiji kopi kang diasilake ukurane cukup cilik lan awarna ijo nganti tekan abang semu ireng utawa abang tuwa.[4]
Kopi robusta[besut | besut sumber]
Kopi robusta pisanan tinemokake ing Kongo ing taun 1898.[4] Kopi robusta bisa kaaran jinis kopi kelas 2, amarga rasane luwih pait, rada kecut, lan ngandhut kafein kanthi cacahe kang luwih akeh. Saliyane iku, cakupan laladan thukule kopi robusta amba tinimbang kopi arabika kang kudu urip ing panggonan kang duwéni dhuwur tartamtu.[3] Kopi robusta bisa urip ing panggonan kang dhuwure 800 m sadhuwuring laut. Saliyane iku, kopi jinis iki luwih resisten karo ama lan penyakit. Kahanan kaya mangkono kang ndadekake kopi robusta regane luwih murah. Kopi robusta akèh kang urip ing Afrika Barat, Afrika Tengah, Asia Tenggara, lan Amerika Selatan.[4]
Wiji kopi luwak asil fermentasi alami sajroning weteng kéwan luwak.
Kopi luwak[besut | besut sumber]
Kopi luwak iku kopi asli Indonésia kang wis misuwur.[5]
Kopi luwak mujudake kopi kang didol regane paling larang ing donya.[4] Proses gawé lan rasane kang unik banget dadi alesan utama larange rega kopi jinis iii. Jan-jane kopi iki isih kalebu jinis kopi arabika. Wiji kopi iki banjur dipangan déning luwak utawa kéwan jinis musang.[3] Nanging, ora kabèh bageyan saka wiji kopi iki bisa kacerna déning kéwan iki.[5] Bageyan jero wiji iki bakalan metu bebarengan karo teleke. Amarga suwene ing sajroning saluran pencernaan luwak, wiji kopi iki wis ngalami fermentasi
Omben-ombenan kopi saiki akèh maceme, ya iku :[6][7]
Kopi ireng, mujudake asil ekstraksi langsung saka wiji kopi kang digodhog lan disajikake tanpa tinambahan perisa.[6]
Espresso, mujudake kopi kang kagawé kanthi ngekstraksi wiji kopi kanthi migunakake keluk kang panas ing tekanan kang dhuwur.[7]
Latte (coffee latte), iki mujudake jinis kopi espresso kang tinambahan susu kanthi rasio antara susu lan kopi 3:1.[7]
Café au lait, arep padha karo caffe latte nanging mugunakake campuran kopi ireng.[6]
Caffè macchiato, mujudake kopi espresso kang ditambahi susu kanthi rasio antarane kopi lan susu 4:1.[7]
Cappuccino, mujudake kopi kanthi tinambahan susu, krim, lan remukan cokelat.[7]
Dry cappuccino, mujudake cappuccino kanthi diwenehi krim sithik lan tanpa diwenehi susu.[6]
Frappé, mujudake espresso kang disajekake kanthi cara anyes.[6]
Indonésia, kopi asli Indonésia kang digawé kanthi masak wiji kopi bebarengan karo gula.[6]
Melya, isih kalebu jinis kopi kanthi nambahake bubuk cokelat lan madu.[6]
Kopi moka, arep padha karo cappuccino lan latte, nanging diwenehi tambahan sirup cokelat.[7]
Oleng, kopi khas Thailand kang dimasak karo jagung,
Mupangat Kanggo Awak[besut | besut sumber]
Kandutan kafein sajroning kopi duwéni efek kang macem-macem ing saben-saben wong. Akèh wong kang bakalan ngalami efeknya kanthi cara langsung, dene wong liya ora ngrasakake babar pisan. Kaya mangkene ana gegayutane karo sipat genetika kang diduwéni saben-saben wong kang ana
Ana 2 tipe enzim, ya iku CYP1A2-1 lan CYP1A2-1.[9] kang duwé enzim CYP1A2-1 bisa mematabolisme kafein kanthi cepet lan efisien mula efek saka kafein bisa dirasa kanthi nyata. Enzim CYP1A2-2 duwé laju metabolisme kafein kang alon mula akeh-akehe wong kanthi tipe iki ora ngrasakake efek kasarasan saka kafein lan malahan cenderung ndadekake efek kang negatif.[8][9][10]
sajroning kopi jebule bisa neken thukule sel kanker kanthi cara bertahap.[11] Saliyane iku, kafein bisa mudhunake risiko kena diabetes melitus tipe 2 kanthi njaga sensitivitas awak marang insulin.[12] Kafein sajroning kopi uga wis kabukti bisa ncegah penyakit serangan jantung.[11][13] Ngonsumsi kopi uga bisa nggawé awak tetep kajaga lan ngunggahake konsentrasi sanajan ora signifikan.[13][14] Ing babagan ulah raga, kopi akèh dikonsumsi déning para atlet sadurunge tandhing amarga senyawa aktif sajroning kopi bisa ngunggahake metabolisme energi, utamane kanggo mecahake glikogen (gula cadangan sajroning awak).[15]
Saliyane kafein, kopi uga duwéni kandhutan senyawa antioksidan kang cacahe rada akeh.[16] Anane antioksidan bisa ncegah efek pangrusakan déning senyawa radikal bebas, kayadene kanker, diabetes, lan penurunan respon imun.[13] Tuladhane senyawa antioksidan kang ana ing sajroning kopi ya iku polifenol, flavonoid, proantosianidin, kumarin, asam klorogenat, lan tokoferol.[17] Kanthi digodhog, aktivitas antioksidan iki bisa diunggahake.[16]
^ "Genus Coffea". Taxonomy. UniProt. Dijupuk 2010-05-13. ^ [1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopi&oldid=1078451"	Kategori: Ombèn-ombènKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataArtikel Dhasar	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 3 Sèptèmber 2016.
Tamba ati iku lima sak warnane Maca Qur’an angen-angen sak maknane Kaping pindo, sholat wengi lakonana Kaping telu, wong kang soleh kencanana Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe
Yen ing tawang ana lintang, cah ayu aku ngenteni tekamu marang mega ing angkasa ingsun
Yen tengah wengi pangrasaku kaya wis sumandhing...
Aduh wong kuning...liringe nitra kang wening...
Amung tansah tak laleke nanging trus eling...nanging trus eling..
Wekasan peputonku upomone sekar ojo nganti layu kanggo
Punggelan kuwe salah siji kecamatan nang Kabupaten Banjarnegara, Propinsi Jawa Tengah, Indonesia. Punggelan kuwe manggone nang sisi lor kecamatan
BanjarnegaraPunggelan, BanjarnegaraKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
it inter­est­ing, evolv­ing, fresh, sexy, excit­ing, ter­ri­fy­ing,
Dhawuhipun pêpatih dalêm, dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka, sêrat paturan katitimasan kaping 18 Juni 1923, ôngka ... sampun kauningan, bab ngadêgakên pasinaon dhalang badhe kawiwitan benjing dintên Akat tanggal sapisan Juli ngajêng
kabèh, padha eling-elingên sarta padha dilakonana kalawan tumêmên, sarèhning wong tinitah urip ana dunya iku luwih angèl, dadi kudu wêruh sangkan paraning ngaurip, wiwitan tumêka wêkasan, ora kêna digawe gampang sarta ora kêna dilakoni sakênane, kudu wêruh bênêr-bênêre kang kudu dilakoni, utawa kang ora wajib dilakoni, tur wis ora kêkurangan gone Gusti Allah paring dhawuh marang umat, supaya nglakonana dhawuhing Allah, kaya kang wis didhawuhake ana ing dalêm Kuran, banjur dipêcah-pêcah ana kitab sapirang-pirang, kaya ta wong ngaurip kudu nêmbah maring Gusti Allah, sarta kudu manut sarengate Gusti Rasulolah, kudu wêdi sarta manut marang wong tuwane lanang wadon, mungguh dhawuhing Allah mau, ing dalêm sarengat, 1. nglakonana limang wêktu, 2. nglakonana puasa ing sasi Pasa, 3. nglakonana pitrah, 4. munggah kaji, 5. jakat, ing lima prakara mau yèn ora bisa nêtêpi kabèh salah sijine kudu dilakoni, sawise bisa nglakoni salah sawiji rumôngsaa manawa isih luput bangêt, dene durung bisa nêtêpi kabèh dhawuhing Allah, amarga saka kawula tinitah ngam ora kas, ananging kang sêmono mau isih tansah nyênyuwuna bisane nêtêpi nglakoni kabèh kang dadi dhawuhing Allah.
Sawise nglakoni sarengat rukune Islam limang prakara mau, banjur munggahe kudu nggêguru ngèlmu kasampurnan, ing kono lêlakone sangsaya abot manèh, 1. têmên, 2. mantêp, 3. kudu asih marang padhaning urip, 4. kudu sabar, tawêkal, ngenaki ati padhaning urip, kudu lêga, narima, kurang mangan, kurang turu, ora kêna sêrik, ora kêna dahwèn, jail, narima, mangkono sapêpadhane.
Sarta wis ora kêkurangan, para ratu, para wali, para pandhita, sarta pujôngga, gone paring wulang lêlakone wong urip kang bêcik lan kang ala, utawa kang kudu dilakoni supaya bêcik sarta katêkan kang dadi sêjane, kaya ta kang muni ing Layang Tajusulatin, 2. Wulange Kyai Agêng ing Sela, 3. Layang Tekawardi, 4. Layang Sanasu-
nu, 5. Layang Wulangrèh, 6. Layang Wulang Dalêm Sinuhun kaping sanga, 7. Layang Widhatama, kabèh iku wis ora kakurangan, ananging sarèhning wong urip iku wajibe kudu pitutur marang anak putu, ora pêdhot-pêdhot pituture, supaya bêcik, dadi ora beda mungguhing layang wulang-wulang mau, padhane panganan, arêp ora arêp kudu iya dipangan, layang wulang-wulang mau kudu gilutên, kudu lakonana sakuwate saka sathithik banjur munggah-munggah wuwuh-wuwuh manèh kang dilakoni sarta dirasakake, lan ditakokake mangkono sabanjure wong urip kudu ora sah pambudine, sarta patakonane supaya mundhak pangêrtine, lan mundhak pintêre, mundhak bêcike, adoh marang cilane,(1) cêpak marang kamulyane awit sakabèhe uwong karêpe kudu bungah lan enak, iku kalakone bungah lan enak yèn wis potang lara prihatin, ora kêna ngêndêl-êndêlake anake wong gêdhe, utawa ngêndêlake anake wong sugih, marga yèn ora wêruh sangkane utawa patrape yèn wong iku kudu nglakoni kangelan lan prihatin, bakal bodho sarta Gusti Allah ora marêngake utawa ing têmbe anak iku bakal tininggal mati karo bapa biyunge, môngka ora wêruh patrape wong golèk pangan, apa ora bakal kapiran, karodene pandume kang gawe urip wong tuwane iku ora dikuwasakaka(2) awèh sandhang pangan, mung diwênangake mituturi nuduhake dêdalan kang bakal kawêkasane, uga dibubuhi awèh sandhang pangan marang anake kang durung akil balèk, dene kang dikuwasakake maringi sandhang pangan salawase urip iku mung Gusti Kang Mahakuwasa, utawa banjur diwakilake marang kang jumênêng aji, iya iku ratu.
kan madya bae, aja têkan utama, awit utama iku anggone wong gêdhe. Parlu bangêt wong iku budi undhake prigêle, kaya ta
sinaunên, dene polane kang dak wêruhi, 1. Mangkudipuran / Tirtaprajan, 2. Purbadipuran, 3. Nayasukatgan, 4. Kartakesawan, iku wis padha kalêbu prigêl. Dene urut-urutane lêlakon kang kudu dilakoni kaya kang dak pratelakake ing ngisor iki. Wong urip ana praja iku nglakonana sarengat, dhêmên nyandhang bêcik, 2. mangan ajêg, 3. lumrah, 4. dhêmên dadi priyayi, 5. dhêmên sugih dhuwit, sawise katurutan banjur kanggo kautaman busanani prajane, mungguh wiwitane
kudu budi sugih kapintêran, kaya ta upamane wis bisa têmbung Jawa, nulis bêcik, têmbung Mlayu, têmbung Wlônda, maca Arap, kawruh etung, nyêngkal gambar, banjur nyambi kagunan liyane, kaya ta duwe parlu bôngsa mranggi bisa, bôngsa nyungkèt
dilakoni dhewe barang panggawe bêcik, marsudi undhake kapintêrane, ora kêna bosên, kudu tlatèn, kudu ora isinan têtakon nakokake sabarang kang kowe durung mangrêti, durung sumurup iku kudu kotakokake, awit ing ngêndi-êndi iya pintêre iku kalayan diwuruk, kalawan têtakon, paitane mantêp tabêri, ora wêdi kangelan, yèn wis mangkono wêkasane ing têmbe bakal dadi wong linuwih, awit wong kang banjur bodho-bodho iku, sêja-
tine wong busuk ora gêlêm têtakon, ora tabêri, iku pancèn ingaranan wong lumuh, tur iku uripe padha lan kêbo, dadine wêkasane bodho sarèhning wong Jawa iku
sinambi karo lumaku, janjine tlatèn têtakon têtiron, sarèhning kurang kapintêrane, dadi pusakane wong Jawa iku ngèlmu, laku, iku kudu digantêr dilakoni, kang ora mawa waragat, têmên, mantêp, tabêri, sêtiti, sarta rèhning kowe jôngka nyambut gawe mêsthine ora bisa, dadi pasebanmu iku yèn wis pêthêl wis padha karo nyambut gawe, kang suwe-suwe sarta lawas-lawas mêtu kayane, sadurunge diparing pamêtu mung kudu narima, ora kêna mèlu-mèlu trape wong kang wis tinarima karo Gusti Allah.
Nagara gêdhe nagara cilik ora ana bedane, nagara cilik iya iku duwèke omah pakarangane dhewe, trape wong omah-omah kudu tabêri, sêtiti, tlatèn, bêcikake banjar pakarangane, niti priksa praboting omahe, kang wajib kudu ditambal-sulam kudu dipikir, supaya ora
dadi tangi turu iku sawise mlaku-mlaku upama sawise adus wayah jam 6 esuk, ngubêngi banjar pakarangane kabèh, supaya aja ana barang kang ora patut, kudu dibêcikake, sarampunge banjur mikir awake, yèn seba iya banjur mikir gone arêp seba, yèn nyambut gawe iya banjur mikir gone arêp nyambut gawe, mangkono sapêpadhane, mungguh kang pantês kotiru iku kaya wulange Radèn Tumênggung Arungbinang, iku saputrane kang durung dadi priyayi sarta kang dadi priyayi mung tansah nastapa, arang dhahar sêga, kurang sare, ora tau sungkanan, ora tau ngabotohan ana
priyayi gêdhe, dene gone ora sugih, pancèn ora marsudi kasugihan, tandhane wiwit dadi cilik, bojone ora
gusti lan kawula, mungguhing kalumrahane ana dunya, kaya ta mantu, jagong, ora diparlokake, janjine gone suwita tinarima ing gusti, manawa kowe ora bisa niru lêlakon kang kaya mangkono iya mirit-mirit, janjine ora kêndhat, atining uwong iku kaya ta banyu mili ora pêdhot-pêdhot ananging mintir kaya ilining banyu, aja kaya mênênging watu, watu iku atose [...](5) mlaku-mlaku kadi yèn mênêng kaya watu atos cubluk bakal ora duwe kaundhakan.
Wis têtela yèn ngaurip dhamên(6) dadi priyayi iku iya pêthêla seba anglakonana sadhawuhing bêndara, sarta lurah, aja ngetung lara kangelan, yèn wicara tulus, nyang panggaweyan kapenak dilakoni, paitane dhêmên wani kangelan, kapengina kaya apa bisane kinasihan ing gusti, batine nyuwun karo Kang Mahamulya, têbusane utawa sarate kurang mangan kurang turu, jangjine ora kalirên, ing kono yèn wis manggon kapenak bae, marga Gusti Allah nyêmbadani, maringi slamêt, waras, kuwat, padhang atine, dadi panyuwune ing rina wêngi nyuwun èngêt kuwat waras slamêt.
Wajibing ngaurip, yèn awan mikir nyambut gawe, kaya ta yèn wis rampung gone mikir panggaweyan ngomah, banjur seba, sajrone ana paseban mikira kacukupa pagaweyane parentah, bisane bêcik aja ngrasakake butuh ribêding omah, awat(7) iku bakal andadèkake kèthère pagaweyaning parentah, yèn wis mulih saka seba lagi mikir panggaweyane ngomah, dadi ing wayah esuk wiwit jam nêm tumêka jam pitu iku
sabarang kang ora patut ora bêcik, yèn wis mênêng jam pitu mikir gone
Sore ing wayah jam papat utawa jam lima, wiwit mikir panggaweyan ngomah manèh, ing wayah bêngi wajibing ngaurip ngêningake ati ngrasak-ngrasakake, nyênyuwun karo Kang Mahaluhur, Mahamulya sarta nonton sabarang layang-layang wulang-wulang, layang dongèng, laya(8) babat sapêpadhane, sadhengah layang parlu kudu wêruh, lan dirasakake, kang mawa lêlakon sabisa-bisa banjur dilakoni sakuwate, dene kang durung ngêrti banjur takokna marang wong tuwa, uga wajib sarta parlu ngêrti marang têmbung-têmbung, ngêrti marang kawi, sarta surasa kaya kang wis dipratelakake ana ing layang paramasastra Jawa, layang [...], layang Urap Sari, iku kabèh padha kawruhana, ing kono tatakrama iya ana, unggah-ungguhing têmbung marang priyayi, layang kang parlu tukunên, supaya bisa atul lan bêcik tulisane, sanadyan ora dadi paitane, kaya ta anaking kriya, mranggi, grêji, blodir, sapêpadhane, awit wong urip iku kudu budi kaluwihan, dadi manawa sabarang bisa sarta bêcik ingaranan wong utama, wong cukup, wong linuwih, yèn wis luwih bakal diluluti sapêpadha lan diwêdèni ing sapêpadha, uga kudu jêjagongan karo wong tuwa, kojahe warna-warna, utawa gunême iku kudu rasakêna, kang bêcik anggonên lan lakonana, kang ala singgahana, wong pakumpulan karo sanak
sinambi sugih guyu, awit iku larangan, sarta bakal sok ngècèrake kang parlu, ngilangake surasa, tur iku uga wis didhawuhake ana kadis dhawuhe Gusti Nabi, gumujênge mung mèsêm bae, ewadene sarèhning kowe padha tinitah ngam, uga kêna gumuyu mung sawatara lan kudu môngsakala arang-arang bae.
Anggonku awèh pitutur iki uga sôngka pangandikane priyayi kuna-kuna, dadi kabèh pituture wong tuwa-tuwa kudu diestoka-
ke lan dilakoni, bakal ambêrkati, lan kudu wêdi marang wong tuwa, yèn wis diwulangake sabisa-bisa kudu dilakoni, aja sêmbrana, aja dhêmên garoh,(9) aja ngampangake prentah, kang wêruh marang sunat
kang mawa nganggo wragat, kaya ta ngabotohan, têtuku kang ora kanggo parlu, wèwèh kang ora tumrap, nyilihi kang awake dhewe isih durung turah utawa rangkêp, golèk sênêng sapêpadhane, iku kabèh ora wajib dilakoni, dene panggawe parlu iku, dhawuhing Gusti, mara seba nglakoni kuwajiban, sanak sadulure kasusahan kaya ta lara kêpatèn, iku kabèh panggawe parlu, wajib kudu dilakoni.
Lan wis têtela ngaurip iku dhêmên sugih dhuwit, awit sabarang karêpe yèn sugih dhuwit bakal kalêksanan, sarehning papenginane mêngkono, dadi wiwitane kudu tabêri, sêtiti, gêmi, ngati-ati, nglakoni kangelan, kurang mangan kurang turu, budi undhake pagaweyane, dadi upamane ing saiki lagi duwe kaya sêtali, iku kang dipangan aja luwih saka karotèng, turahane kang karotèng kudu dicèlèngi, lawas-lawas celengane mundhak saya akèh kêna digawe pawitan nyambut gawe, jôngka bisane duwe kaya luwih saka sêtêli,(10) ananging sajrone isih prihatin budi bisane duwe kaya luwih saka sêtali mau, pangane isih aja luwih saka karotèng, sapira turahe dicèlèngana, yèn wis lawas-lawas saya mundhak kayane, awit banjur jôngka pagaweyan
dipêsthi lan wayahe kudu ajêg, yèn durung duwe balônja sathithike f 300 sêsasi durung wani ngingu tunggangan kareta sarta gawe omah, iku pantês tiniru, awit wong urip iku lagi jupuk saprakara têmên tabêri bae, kayadene Walônda samono luhure, saiba Walônda iku sawise duwe balônja akèh isih gêlêm anglakoni mangan sathithik, gawe omah mung sacukupe bae, iba dhuwite sangsaya akèh, sarehning wis dadi watêke wong urip, ora gêlêm kangelan utawa kurang salawase, dadi wênange dituruti karêpe iku iya yèn wis bisa kaya basa(11) Walônda mau, yèn durung pinarêngake turah aja pisan sêmbranan nindakake kêkarêpan ka(12) bêborosi.
Wong dianak-anakake, iku wajib kudu wêdi, miturut marang wong tuwa, marsudia kamulyane wong tuwane, luhure wong tuwane, slamête wong tuwane, yèn wis mangkono dilakoni, kaslamêtane wong tuwa, kaluhurane wong tuwane, iku kêrsane kang gawe urip kang wis kalakon banjur diturunake marang anak-anake mau, uga saka katarima panyuwune wong tuwane, amarga saka gone lêga bungah ngrasakake anake padha manut miturut sapiwulange wong tuwane lanang wadon, iku suwarga kang diadhangake marang wong tuwane tumêka anake, mulane anak-anakku kabèh, padha dieling aja ana sêmbrana, kang tinitahake jêro drajate, rijêkine, lan jodhone, iku aja salah surup, narimaa, sukura, aja gawe sake wong atuwane, awit iku wis ginadhang ana ing têkdir dhewe-dhewe, manawa panyuwune wong tuwane kabèh anake padha bêcika, manut mituruta wong tuwa, nglakonana wulange, nglakona-
na panggawe bêcik, nglakonana dhawuhing Allah, cêpaka drajate, rêjêkine, cêdhaka jodhone, kabênêrana, bêktia marang Allah, dadi anane jêro sarta sial mau wis karsaning Allah, marga saka maune ora gêlêm anglakoni pituture wong tuwa, ora luwih sawise aja klèru surup banjur nyuwuna ngapura karo kang murbèng jagat, banjur nglakonana panggawe bêcik, cêgaha samubarang pakarêman, marsudia wajib undhaking kapintêran, mituruta wulange wong tuwa, yèn wis mangkono Gusti Allah banjur paring pangapura, anulungi, dadi atine panêmune rumôngsaa yèn lêlakone kang ngambah kamurkan kadurakan, ora ngèstokake dhawuhing Allah kang muni ana ing dalêm Kuran ditrajang kabèh, saiki nyuwun tobat pangapura, mugi Gusti Allah aparinga pitulung kamulyan, kaèngêtan, panêmu kang sakbênêre.
Anak iku wajib mikir rumêksa marang wong tuwane, murih kamayarane, anggêmèni rumêksa kang dadi darbèke, awit manawa boros sabarang patrape susahe wong tuwa uga anak iya milu susah, amarga ing têmbe anak bakal wajib milu duwe, mulane uga wajib rumêksa badinane,(13) utawa manawa duwe parlu wajib mèlu ngrêmbug murih mayare sarta sathithik waragade, dadi anak iku wajib kudu
wajib ngêrèh sarta marentah marang kabèh batihe, êndi kang malincur nuli bêndonana, kang sarêgêb wajib diganjar samurwate, utawa mikira marang wajib pagaweyane wong tuwane, supaya ing têmbe sabarang panggaweyan mangêrtia, utawa diarani wong cukup.
Dene patrape sadulur kang tuwa iku wajibe pitutur marang sadulure kang nom, nanging gone pitutur kudu maton, ngangge pathokan kawruh, mungguh ing pikire ora kêna jail, muthakil, bêsiwit, dahwèn, panastèn, kumingsun, drêngki, kudu kang sêgara, têgêse pikire kang jêmbar, kanggone wong tuwa kudu ngalah, pathokan kawruh mau kang wus kocap ana ing layang Wulangrèh, mulane padha rasakna kang wis muni kabèh ana layang Wulangrèh mau, dene kang nom wajibe wêdi, sarta manut pituture sadulur tuwa, marga sadulur tuwa mau gêntining bapa biyung, sapungkure bapa biyung sadulur tuwa kang gumanti, manawa wis padha dumunung gone dadi tuwa sarta gone dadi nom, iku dinulu prayoga, santosa, manawa ora rukun kaya upamane sapu sada ilang suhe, iku padha ambyar bubar dhewe-dhewe, ora kukuh, sarta bungah kang padha ora dhêmên, mulane padha eling-elingên, wong duwe kalakuan bêcik iku ora ngêmungake kanggo ana dunya, bakal kanggo sangu besuk ana ing jaman langgêng.
Sawise nganggo budi nêtêpi pitutur mau, mungguh patrape wong golèk sandhang pangan
sêtiyare tabêri tlatèn, sêtiti, ora kêna brèh, têgêse ora sêtiti lan ora ngati-ati, iku padha eling-elingên aja pisan nganggo pikir kang kaya mangkono.
Samubarang patrap iku arahên bisane bêcik utawa sêmuwa, dadi itaning atine kudu sing risik, têgêse rêsikan, rêsikan gone
Dadi wong urip iku pokoke kudu kêncêng, santosa, ajêg, tabêri, aja nganti lêmbèk, aja duwe pakarêman utawa kasênêngan, manawa nganti lêmbèk utawa duwe kasênêngan iya bakal ngècèrake parlu, mulane nagara gone ngêncêngake marang kabèh tindaking abdi dalêm utawa magangan, iku supaya ngêrti utawa wêruh, manawa pangan lan kaluhuran iku panggèyète kudu sing kêncêng lan santosa, kudu ganêp wêwilangane kaya kang wis didhawuhake ana undhang-undhang buk biru, ing bab kaping 6, siji bab kang kapintêrane nyukupi 2. kang bêcik
kang wis nêtêpi wêwilangan 8, bab mau bakal digêntèkake kalungguhane wong tuwane, ora nganggo mêsthèkake anak tuwa, nom, mantu, mung êndi kang bisa ngèmpêri wêwilangan 8, bab mau mulane pituturku marang anak-anakku kabèh padha aja ana sêmbrana, eling-elingên kang karasa, tansah marsudia undhaking kapintêran utawa katabêrèn, aja kêndhat prihatinira, wong tuwa andêdonga mugi pinaringana eling, pinaringana widada, luhura ngungkuli wong tuwanira, pintêre uga angungkulana.
Titi tamat wawêling bapa, anuju ing dina Anggara, tanggal kaping dwi dasa, sasi Ramêlan Dal taunira, sinêngkalan têrus tri sabdaning nata.(17)
bokmanawi têrus tri ngèsthi nata.(18)
Punika têtêdhakan saking almênak taun 1888, panjurungipun Radèn Panji Jayasubrata, Wadana Ondêr Sêtan Magêtan, mêthik saking kitab Palakiyah sarta kitab Pustaka Ranjang.(19)
Yèn badhe amirsani mênggah kabatosanipun tiyang ingkang dhatêng ing panggenanipun, punika nêtuning dina, pasaran, sasi, jam, kakumpulakên dados satunggil, tumuntên kaetang.
Wignya, suka, duka, guna, ilang.
Wondene nêtuning dina, pasaran, sasi, jam, kados ngandhap punika
Yèn dhawah suka, kang dhatêng ganêp sarta wau tiyang bungah atine.
Yèn dhawah duka, kang dhatêng ganjil sarta wau tiyang susah sarta bingung atine.
Yèn dhawah guna, kang dhatêng ganêp sarta wau tiyang kathah kapintêrane sumêdyane dhatêng wau mêngarah.
Yèn dhawah ilang, kang dhatêng gajêl(20) sarta wau tiyang kathah omongipun kosong.
Punika manawi tiyang badhe angyêktosi saad nabi, ingkang awon utawi ingkang sae, pratikêlipun ngetang saking tanggal awit tanggal kaping 1 dumugi tanggal kaping 5, nuntên wangsul tanggal kaping 1 malih, kang dipun etang wau tanggal utawi wulanipun tiyang Islam, dados ing ngandhap punika pratikêlipun.
Tanggal kaping 1 jam 7, 8, 9, punika saat Ahmat, warninipun putih, yèn tiyang wontên dhatêng warti wontên tiyang sakit, ngalamat ingkang sakit inggal waras, ngalamatipun saat punika sae.
Jam 10, 11, saat Jabarail, warnine ijo alangan, manawi wêktu saat punika sabarang karsane manggih pakèwêd, nanging sawêtawis, dados artosipun saat punika sawatawis awon.
Jam 12, 1, saat Ibrahim, warninipun abang.
Punika angawuningani saat 5 kapêndhêt saking dintên 7, mêgah(21) pratikêlipun kados ing ngandhap
Ahmat. | Jam 1, 2, 3, sangatipun Jabarail. | Jam 4, 5, sangatipun Ijrail.
Ing ngandhap punika pratelaning satunggil-tunggiling saad ingkang sampun kasêbut ngajêng punika, mênggah watêk-watêkipun.
Ôngka 1. Saad Ahmat, iku bêcik sabarang kang dèn
kêrana saat iku têdhaking ramat, lamun ana barang ilang ora tulus ilange, isih ana sajroning omah, disingitake ana sadhuwure turu, ing panggonan kang jêpit-jêpit, kang amèk padha sajroning omah, panêdyane kang amèk dibalèkake, lamun wong minggat utawa rajakaya ilang ngalamat kêtêmu, ora lulus ilange, lamun pêrang sêlamêt, dene ing saat iku wong kang digdaya kang putih kulite, wong apês kang kulit abang uta(23) irêng.
Ôngka 2, saat Jabarail, artine bêcik
ijo-ijo, ciptane madhêp marang Jabarail, yèn wong prang kang ana kidul apês, lan anyiptaa Jabarail kang têtulung, nene(24) saat iku wong digdaya wong kang kulit kuning sêmu ijo, wong kang apês wong kang kulit irêng, utawa abang, yèn barang ilang saat iku pituture wong lanang kang mèk, arak budine lan ambêke, dèn singidake sakidul omahe, ing pêrnahe pinggir kali, ngisore kayu kang gêdhe-gêdhe, kang dhuwur kang ijo-ijo, lamun wong minggat utawa rajakaya ilang ngidul parane, insaalah gêlis katêmu, dene yèn amrih ngupaya dunya tuwin dagang ngalor ngetan ing
utawa wong minggat, ngalamat ora katêmu, lamun bisa katêmu wis rusak, yèn barang ilang wong
liyane bêcik, yèn dagang akèh bathine, kang sarwa kuning, yèn lunga yêkti manggih pandhita lan wong gêdhe, sarta banyu gêdhe, yèn ana warta ala goroh, yèn ana warta bêcik têmên, ing saad iku wong kang digdaya kulit putih lan kulit kuning, dene kang apês, wong kang kulit irêng lan kulit abang, wêktu iku kulon rosa wetan apês, lamun barang ilang wong wadon kang jupuk, apawakan ngalangak, bêcik rupane, mêmak rambute, aris ambêke, katampan dene wong lanang, yèn wong minggat utawa rajakaya ilang, mangetan parane ngalamat katêmu nanging lawas.
Ôngka 5 saad Ngijrail, iku ala, kêrana têdhak ing bilai, ing saad iku yèn lungan cêgahên mangkat saad iku, sumêja gawe bêcik dadi ala, yèn gawe panggawe sawiji-wiji, dadi alane, yèn ana warta bêcik, goroh yèn ana warta ala têmên, sabrang(26) gawe ing saad iku ala, tur nêmu susah bangêt, yèn barang ilang utawa wong minggat ngalamat ora katêmu, nadyan katêmu wis rusak, tur akèh kasusahane, yèn barang ilang kang jupuk wong lanang turjana(27) bangêt,
apês wong kang kulit putih lan kuning, panganggo kang bêcik kang sarwa irêng, kulon apês wetan rosa, yèn ana pêrang akèh pêpati, yèn dagang nêmu tuna lan rusak, ngalamat ora bisa pulih, yèn nênandur ngalamat ora bisa mêtu tur
Punika saad ingkang kagêm Kangjêng Gusti Bagendha Ngali, manawi bidhal kakesahan sangking griya, tiyang satunggal-tunggalipun aningalana wêdaling napas saking grana, pundi ingkang agêng wêdaling napas inggih punika nalika mêdal saking griya sukunipun
sadèrèngipun mangkah(28) suku wau, amacaa sahadat ashadu anla ilahailollah wa ashaduanna mukamadarrasullolah sarta amacaa salawat Nabi Allahuma sali ala sayidina mukamat, rambah kaping tiga-tiga, manawi sampun tamat pamaosipun wau, suku lajêng kajangkahna mêdal sangkring(29) griya.
Punika yèn badhe angyêktosi bayi lair ingkang kêdadosanipun sae utawi awon, kapêndhêt saking saadipun dina pêpitu, kados ing ngandhap punika.
1. Dintên Ngahad jam 6, 7, wa, lare mêdal èstri sae, mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 8, 9, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 10, 11, maha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, ha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, mayi, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
2. Dintên Sênèn jam 6, 7, mayi, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 8, 9, maha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 10, 11, ha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, pa, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
3. Dintên Salasa jam 6, 7, pa, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, mayi, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kakathah(30) rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, ha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
4. Dintên Rêbo jam 6, 7, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, mayi, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, pa, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
5. Dintên Kêmis jam 6, 7, pa, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 8, 9, mayi, lare mêdal èstri sae, mênawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, ma, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
6. Dintên Jumungah jam 6, 7, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, mayi, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, wa, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
7. Dintên Sêtu jam 6, 7, ha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 10, 11, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Punika manawi badhe karsa ngawuningani nahasing sasi, yèn kenging wêktu dintên nahas punika kacêgaha barang karsa, mênggah pratikêlipun, nêptuning sasi kakumpulakên kalihan nêtuning dina pêpitu, mila ngandhap punika kapratelakakên dintên ingkang
Punika manawi badhe ngawuningani nahasing tanggal, yèn kenging sabarang karsa kacêgah sabab badhe manggih susah, kados ing ngandhap punika pratikêlipun.
Punika etangipun tiyang manawi badhe karsa wiwit anênanêm, nêtuning dintên pitu pasaran gangsal kakêmpalakên, kados ta Sêtu Paing, nêtuning kapanggih 18, punika kaetanga kados ing ngandhap punika.
Manawi têlasipun nêtuning dintên wau dhawah oyot, wiwita nanêm katela rambat sapanunggilanipun.
Yèn dhawah wit, wiwita nanêm têbu sapanunggilanipun.
Yèn dhawah godhong, wiwita nanêm bako, sapanunggilanipun.
Yèn dhawah uwoh, wiwita nanêm pala gumantung ingkang bôngsa awoh.
Dene ingkang dipun tanêm wau manut mangsanipun srêngenge, punapa barang têtanêman ingkang mêsthi katanêm ing wêtunipun môngsa srêngenge punika, saèstunipun dados sae.
Punika manawi badhe aningkahake pangantèn, nêtuning dina kakumpulake klayan nêtuning pasaran, nanging nêtu wau kapêndhêt saking pôncasuda, kados ta dintên Jumungah nêtune 1, Sêtu 2, Akat 3, Sênèn 4, Slasa 5, Rêbo 6, Kêmis 7, Kliwon 1, Lêgi 2, Paing 3, Pon 4, Wage 5, kados ta Slasa Kliwon kapanggih 6, punika lajêng kapetang kados ing
etangan wau têlasing nêtu dina dhawah Nujupati,(32) watêgipun pangantèn utawi tiyang sêpuhipun kathah sêtorenipun,(33) saingga salamine.
Yèn dhawah Dêmang Kandhuruwan, watakipun pangantèn utawi tiyang sêpuhipun kêrêp manggih sêsakit.
Yèn dhawah Sanggar Waringin, watakipun pangantèn utawi tiyang sêpuhipun angsring manggih bingah saha sênêng.
Yèn dhawah Mantri Sinaroja, watakipun pangantên utawi tiyang sêpuhipun angsring manggih karaharjan saha kasênêngan.
Yèn dhawah Mênjangan Kêtawan, watakipun pangantèn utawi yang(34) sêpuhipun angsring kecalan utawi tiyang kathah ingkang sumêdya awon.
Yèn dhawah Nujupati, watakipun pangantèn botên lami dados pêgat mati utawi pêgat gêsang, tur kathah kasusahanipun kang pinanggih.
Punika manawi badhe amirsani lampahipun kala guru kang lumampah sadintên-dintênipun, kados ta nêtune dintên kakumpulakên kalihan nêtuning pasaran, punika yèn nêtune dina pasaran wau kapanggih:
12, 16, 7, 17, kala guru wontên lèr.
11, 8, kala guru wontên wetan.
14, 10, 15, kala guru wontên kidul.
9, 13, 18, kala guru wontên kilèn.
Punika manawi badhe ngawuningani lampahipun kala dina ingkang lumampah sadintên-dintênipun, mênggah pratikêlipun kados ing ngandhap punika, nêtuning dina kalayan nêtuning pêkênan kakumpulakên, lajêng kapetang sangking wetan, lajêng pojokipun wetan, lajêng pojok kidul kilèn, lajêng pojok lor kulon, lajêng pojok lor wetan, dhawah pundi têlasipun nêtuning dintên wau, inggih ing ngriku panggenanipun kala dina, wondene mênggah kanggenipun kala dina utawi kala guru, saha naga dina, manawi karsa main utawi kêpangan macan, saha bicara tuwin kakêrêngan, môngka anglênggahana panggenanipun kala ingkang kasêbut ing ngajêng, saèstu wilujêng.
Punika manawi karsa amirsani lamipun(35) naga taun, manawi ngalih panggenan sampun nêrajang naga, ngandhap punika pratikêlipun.
Sasi Bêsar, Sura, Sapar, naga wontên lèr wetan, manawi ngalih panggenan sampun mangetan utawi mangidul.
Sasi Mulut, Rabingulakir, Jumadilawal, naga wontên kidul wetan, manawi ngalih panggenan sampun mangidul utawi mangilèn.
Sasi Jumadilakir, Rêjêp, Ruwah, naga wontên kidul kilèn, manawi ngalih panggenan sampun mangilèn utawi mangidul.
Sasi Pasa, Sawal, Dulkangidah, naga wontên lèr kilèn, manawi ngalih panggenan sampun mangalèr utawi mangilèn.
Wondene naga taun punika namanipun kalih, satêngah kaol kawastanan jatingarang, satêngah kaol kawastanan naga taun.
Punika masalah manawi badhe ngawuningani lampahipun tiyang badhe bidhal kakesahan, kapêndhêta bidhalipun ingkang supados wilujêng,
kados ing ngandhap punika, satriya wasesa, tunggak sêmi, satriya wibawa, sumur sinaba, bumi kapêtak, satriya wirang, Lêbu katiyup angin.
1. Manawi dhawah satriya wasesa, sae sagèn-êgènipun(36) manggih wilujêng.
2. Manawi dhawah tunggak sêmi, sae sagèn-êgènipun kêdah manggih rêjêki.
3. Mênawi dhawah satriya wibawa, sae sagèn-êgènipun kêdah manggih suka bingah sênêng.
4. Manawi dhawah sumur sinaba, wontên paran susah manggih bingah.
5. Manawi dhawah bumi kapêtak, awon, wontên ing paran kêdah manggih susah.
6. Manawi dhawah satriya wirang, awon wontên ing paran manggih susah saha klingsêman.
7. Lêbu katiyup angin, awon wontên ing paran manggih susah ingkang sakêlangkung sangêt.
Punika manawi karsa mirsani watêkipun bayi lair, pratikêlipun kapêndhêt saking sasi, bayi lair wau pinuju wulan punapa kados ta.
Wulan Sura watakipun mênêng, graita angên-angêne, yèn pintêr angluwihi, yèn bodho angluwihi,
rèrèh, ana palinggihane sok ora tlatenan, kudu mangan dhewe.
kridhèng kewuh | anêmahi ingèsi-èsi | atawar tan rinasa | ngarsa ing pamêngku | marang wipra lan swarjana | yayah andong sari sumêbar ing panti |
kridha ing budi | gêgaran marditama ||
Pustaka jôngka srinata | duk ing kina pulo Jawi | sih luwêng dadya wanarga | pan namung isi dhadhêmit | sasmitaning Hyang Widhi | dhawuh marang Sultan ing Rum | kinèn ngisèni janma | wau ingkang pulo Jawi | gya nimbali patih wus sumiwèng ngarsa ||
Jêng Sultan Galbah ngandika | hèh patih apa sirèki | wus wikan ing pulo Jawa | miwah yèn miyarsa warti | suwung utawa isi | kya patih nêmbah umatur | dhuh gusti sri narendra | kawula dèrèng udani | mung miyarsa yèn pulo Jawi sih sunya ||
wartine para nangkoda | kang sampun nate udani | layar mring pulo Sêmbawa | anglangkungi pulo Jawi | pan dèrèng isi janmi | miwah kathah ardinipun | pulo mujur mangetan | kaprênah sakilèn Bali | sri narendra alon dènira ngandika ||
hèh patih sira mundhuta | wong rong lêksa somah nuli | tandurên ing tanah Jawa | dimène padha sêsabin | sandika kyana patih | anêmbah wus lèngsèr gupuh | mêpak wong dwi lêksomah | samya asaput piranti | sigra budhal alayar mring tanah Jawa ||
ing marga datan winarna | pulo Jawa sampun prapti | janma kalih lêksa somah | riwusnya sami sêsabin | kyana patih wus mulih | alayar prapta ing Ngêrum | wus katur sri narendra | kocap kang nèng pulo Jawi | têtumpêsan tinêluh ing brakasakan ||
janma kalih lêksa somah | rongpuluh somah kang maksih | wus bubar mulih sadaya | ing marga datan winarni | praptèng Ngêrum nagari | wus katur marang sang prabu | yèn wonge karusakan |
wong Kêling sira gowoa | tandurên ing pulo Jawi | yèn wis purihên sêsawah | nuli mang- ||
kata dèn aglis | layar mring pulo Jawi | lan si patih aywa kantun | sandika aturira | uluk salam budhal nuli | babar layar lampahing palwa angêrap ||
ing pulo Kêling wus prapta | dhawuh amundhut sujanmi | rong lêksa somah binêkta | sapraptane pulo Jawi | samya saput
wukir | dhêdhepok sampun lami | samana sang kalihipun | lagyeca lêlungguhan | nulyana swara kapyarsi | langkung kagyat sang kalih
lumampah aglis | wus prapta ing prênahipun | anèng ing gunung Tidhar | kagyat Sèh Bakir ningali | wontên prapta
Sêmar turira | kula inggih tiyang ngriki | arsa panggih lawan andika kewala ||
tuwan sèh alon lingira | wartane ing tanah Jawi | pan dèrèng wontên manusa | maksih sunya mung wanadri | Hyang Sêmar turira ris | kula ing sanyatanipun | wong ngriki kina mila | sadèrènge tuwan prapti | inggih sampun dhêdhukuh wontên ing arga ||
antuk sangang èwu warsa | lajêng karya dhukuh ngriki | bêbadra pan dèrèng lama | sawêg angsal sèwu warsi | langkung sataun nênggih | Sèh Bakir gawok duk ngrungu | dika
tanah Jawa | sêsêpuh môngka ulune | sagunging kang lêlêmbut | ngong titise Kawa Sang Dèwi | yèn padukarsa tanya | mring jêjuluk ingsun | inggih Sang Hyang Manikmaya | Sang Hyang Êsis Hyang Srigati inggih mami | Bathara Guru ingwang ||
Sang Hyang Wênang gih jêjuluk mami | lawan inggih Hyang Jaya Kusuma | Dyan Jaka
sadayane | pan inggih turun ingsun | lawan dhanyang prayangan pêri | sabrang lan tanah Jawa | sagunging lêlêmbut | sadaya turun manira | dene
samudrane | swaraning tangis umyung | sing paduka kang mawa kardi | sang wiku alon mojar | ênggèh manirèstu | nanging aywa salah cipta | ingsun muhung darma
bubak wana saurute | kang dèn isèkkên iku | janma saking ing tanah Kêling | kèhe rong lêksa somah | wus karsèng
ingkang dhawuh angisèni janma | tanah Jawa saindênge | kinèn bubak wana gung | amung inggih panuwun mami | turun kula tumuta |
tanah Jawa iki | wis tinakdir benjang sirnanira | rong èwu satus warsane | wiwit iki kang taun | satus warsa tanpa narpati | maksih kadya kukila | durung ana ratu | miwah durung ana tata | yèn wus jangkêp satus warsa karsèng Widhi | nulya karya narendra ||
Gilingwêsi arane nagari | akalawan Pranaraga ika | wiwit ana ||
narendrane | jêjuluke Sang Prabu | Sela Arga ingkang wêwangi | ing kono sira monga | awora janmèku | iku wiwit ana tata | sri narendra murwani agama budi | nêbut Dewa Bathara ||
tancêp tuhu manêmbah dewadi | wus inganggêp Hyang Lata wal Ujwa | kang karyèngrat saisine | pinetang laminipun | satus warsa sirnanirèki |
yaksendra dibya nung | ing Môncawati satunggal | narendradi titising Hyang Wisnumurti | bala sagung wanara ||
sira monga kang jumênêng aji | ratu tama
Wiratha kalawan Mandura | mung sekêt taun sirnane | nulyana manèh ratu | ing Ngastina lan Dwarawati | kalawan ing Ngamarta | nagarane iku | miwah
pamase | ing Pêngging puranipun | Prabu Baka ingkang wêwangi | lah sira monga benjang | kang jumênêng iku | lamine mung sekêt warsa |
mung kawan dasa warsane | amung ta wêkas ingsun | aywa sira momong ing benjing | mring nata kalihira | sasirnane iku | anulya ana narendra | akêkutha ing Galuh mung sekêt warsi | karsanira Hyang Suksma ||
atumuli wontên narapati | ing Sindhula iku kuthanira | sawidak warsa lamine | sasirnanira iku | nuli ana kang madêg aji | nagri Mêndhang Kamulan | iku ratunipun | karêm dhahar ulam janma | kawan dasa warsa anuli ginanti | pandhita saking
pinunjul | jumênêngnya sawidak warsi | wignya ing saniskara | wicaksana putus | anganggit kang
murbèng rat nulya karya narpati | Koripan kadhatonipun | satus taun laminya | turun tiga sirnane
ratu iku dèn mituhu | kalawan ngaliha aran | Ki Prasônta iku bêcik ||
dene Ki Togog ngaliha | Ki Jaruwèh iku langkung prayogi | malih wêkas ngong ing besuk | sira aywana pisah | lawan marang titising Bathara Wisnu | nama Panji Rawis Rêngga | digdaya prawirèng jurit ||
satus taun laminira | karsèng Widhi akarya ratu malih | Pajajaran kuthani- ||
pun | ngalih saking Jênggala | satus taun sirnane karatonipun | kongsi turun
langkung prayogi | Ki Togog sira ing besuk | dhukuha nèng Lodhaya | angaliha malih aran Ki Barjukung | sasirnaning Pajajaran | anulya ana narpati ||
ratu agung adiningrat | pan jumênêng nèng kutha Majapait | anênggih ing laminipun | satus kalih kang warsa | turun tiga rusake karatonipun | lawan atmaja priyangga | ing Bintara madêg aji ||
panggonan sing dianggep kramat. Yaiku watu unik sing arane lingga yoni. Watu
ing tengahe altar kasebut dipercaya duwe kekuatan mistik sing gedhe. Saengga
akeh uwong sing nindakake tapa semedi ing kana. Na­nging kudu ngati-ati, umpama
Jawa Tengah kaya ana kerameyan. Gedhe cilik, la­nang-wadon,
enom tuwa, mbanyu mili padha nyowani pasareyane pujangga Kraton
Kejaba nin­dakake jiarah kubur kaya umume, ... Sapepake
langit ing dhuwur dusun Palgadhing, Sinduharjo Ngaglik Sleman katon biru
Lani 25 May, 2012 at 05:09 BJ : lodeh KLUWIH mmg wuenaaaak…..opo meneh klathak-
seneng.lagi sidang malah turu, dolanan BB, malah ana sing ndeleng BOKEP, tetep digajih (
Nakula iku paraga Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi , dewane tabib. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwé kembaran kang jenenge Sadewa. Beda karo Yudhistira, Werkudara, lan Janaka, Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Nalika Pandhu palastra, Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek déning keris.
Raden Nakula iku satriya kembar kemanikan. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma iya Prabu Salya nata ing Mandaraka.Ing Mahabharata, Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih padha cilik-cilik, Nakula iku arane Pinten, lan kembarane Sadewa aran Tangsen. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat, Kaya jenenge, Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron iku titise dewa kembar, Bathara Aswan lan Aswin, dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yèn karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa, Werkudara, lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi.
Nalika dumadine perang baratayuda, Prabu salya melu Kurawa. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe Prabu Duryudana, nata Astina. Nalika mireng yèn kang madeg senopati agung Prabu salya, para Pandhawa padha bingung. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel, Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa supaya marak ing ngarsane Prabu salya, api-api nyuwun dipateni wae. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane iku. Malah banjur atine rumangsa keranta-ranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang, ya iku Pinten lan tangsen iku. Mung merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi, bayi kembar iku nadyan dudu putrane dhéwé tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe.
Jroning bathine, satemene Prabu salya luwih tresna lan abot marang para Pandhawa iku ketimbang marang mantune. Lan saliyane trenyuh bareng ndeleng Nakula-Sadewa, Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe, Begawan Bagaspati sing sedane merga saka pakartine Sang Prabu Salya duk isih enome. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yèn babak nagih janji lumantar ratu kang kasinungan ludira seta, sing ora liya Prabu Puntadewa.
Mula Salya banjur paring dhawuh marang nakula-Sedewa supaya bali, lan meling supaya sing methuake yudane, Prabu Puntadewa. Temenan, bareng tempuking yuda, Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa. Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus Kalimasada. Kasatriyane Nakula iku ing Sawojajar, dene Sadewa ing Paweratalun. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). Dewi Srengganawati lan Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala, dewane bulus, ing Narmada Wailu. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat, dicaritakake yèn akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga, Nakula-Sadewa palakrama anthuk
peputra Raden Saluwita, Pramusinta lan Pramuwati. Yen pinuju pisowanan ing Amarta lungguhe Nakula Sadewa ngapit ingkang raka Prabu Puntadewa lan kekarone padha ngapurancang.
(id) Nakula ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
mungazziyat ingkang tuhu luhur ing budi, saha para ahli waris kulawarga
______________ ingkang kinurmatan. Keparenga kula sumela atur sawetawis,
Ingkang sepisan, kula ngonjukaken puja-puji kagem ngluhuraken asmanipun
Gusti ingkang Akarya Jagad, inggih Allah SWT, ingkang sampun paring rohmat lan
barokah dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga saged makempal ing
menika papan saperlu asung pakurmatan dhumateng sedanipun ___________. Shalawat
lan salam mugi tansah sinanjung ing utusanipun, inggih Kanjeng Nabi Muhammad
SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah.
ngaturaken ndherek bela sungkawa dhumateng sedanipun swargi ______________,
memuji, mugi-mugi arwahipun swargi ______________ pikantuk maghfirah saking
ngarsa dalem Allah SWT, ingapunten sedaya lepat dosanipun, katampi sedaya amal
kesaenanipun, saha sedanipun kalebetna seda ingkang khusnul khotimah, khusnul
khotimah, khusnul khotimah, mugi pinaringan papan ingkang sekeca jumbuh kaliyan
amal kesaenanipun rikala sugengipun ing alam bebrayan.
Saha mugi-mugi kulawarga ingkang tinilar, tansaha pikantuk kekiyatan lair
batos, satemah kanthi ikhlasing penggalih, saged nglilaaken sowanipun swargi
________________ dhumateng ngarsanipun Allah SWT. Ugi enggala pikantuk lelipur,
mugi enggal kabirat sedaya dhuhkitaning manah. Kita sedaya mboten saged nyelaki
pepesthen, awit sedaya menika kagunganipun Gusti Allah, pramila dhumateng Gusti
Mbok bilih nalika sugengipun swargi _______________ nggadhahi kalepatan
dhumateng kita sedaya, kanthi tulus ikhlas kita sedaya nyuwunaken pangapunten
dhumateng Allah SWT, saha kanthi lila legawaning manah kita badhe angapunten
Kula kinten kirang prayogi menawi ka)thah-kathah atur kula, pramila kula
Kawaosa waosan ing ngandhap menika kanthi premati!
Gb. 3 Saka, crit: Perang dunia nuwuhake bebanten kang akeh
Ing buku HA NA CA RA KA (Slamet Riyadi) babarane Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake manawa ngrembug sejarahe aksara Jawa anyar kang uga diarani sastra sarimbagan utawa carakan iku ora bisa dipisahake karo rembug bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Miturut Slamet Riyadi, ing bukune kang isi kelairan, penyusunan, fungsi, lan maknane Ha-Na-Ca-Ra-Ka kasebut ana konsepsi cacah loro kanggo nlusur kelairane aksara Jawa lan penyusunan abjad ha-na-ca-ra-ka, yaiku konsepsi secara tradisional lan konsepsi secara ilmiah.
padudon lan perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene.
Sadurunge nerusake laku angejawa, Aji Saka ninggal pusaka awujud keris. Dora lan Sembada kapatah ngreksa kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener, banjur
Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga lan Prayoga banjur gegancangan
Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah rong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA tegese ana caraka (utusan), DA TA SA WA LA tegese padha suwala (padudon, pancakara), PA DHA JA YA NYA tegese padha dene digdayane, lan MA GA BA THA NGA tegese wasana padha dadi bathang.
Manut dongenge, aksara Jawa iku mula bukane saka paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono ing buku Asal Mula Tanah Jawa (Dr. Purwadi, M.Hum), ngandharake yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan Jawa. Embuh endi ing antarane dongeng ing dhuwur iku sing bener. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (padha dadi bathang/sampyuh).
Ing jagad kejawen ana sawijining jangka utawa ramalan kang unine mangkene: Benjing menawi sampun wonten Pandhita utawi Wiku Angesthi Sawiji, ing ngriku awit saking karsaning Sang Hyang Widhi kendeling dahuru. Tanah Jawi wiwit tata tentrem. Jangka arupa candrasengkala iki tlesihane mangkene: Pandhita (7), Wiku (7), Mangesthi (8), Sawiji (1). Tibane taun Jawa 1877 utawa taun 1945 M. Jangka kasebut duwe karep, kahanan bakal tata tentrem sawise kita merdeka, yaiku taun 1945. Sawise merdeka, pranyata perang isih makantar-kantar. Ing jaman sawise merdeka iku mula ana maneh tetembungan kang werdine sinengker. Mangkene: Galibedan tudang-tuding kados tiyang edan, metangi sakathahing tiyang. Lan uga tetembungan: Diwolak-walik gosong. Ukara sinengker iki candhakane taun 1881 Jawa (1949 M) yaiku taun penyerahan kedaulatan saka Belanda menyang RI.
Angka taun 1881 iku nuduhake tembung tudang-tuding (angka 1 cacah loro) lan tembung diwolak-walik gosong (angkane 1881 diwolak-walik sami mawon). Saliyane iku, angka 1881 yen ditulis nganggo aksara Jawa mangkene: 1 (ga), 8 (pa/aksara gedhe). Banjur dadi tulisan ga-pa-pa-ga (gak, pa-pa, gak). Karepe, ing penyerahan kedaulatan taun 1949 iku Belanda wis gak, pa-pa, gak (ora ana apa-apane), pancene kudu ngono manut jangka. Nalika jamane R Ng. Ranggawarsita, tau panjenengane ditakoni dening CF. Winter, sawijining bangsa Landa kang kasengsem
surute panguwasane Belanda ing Tanah Jawa iki?” R. Ng. Ranggawarsita kanthi aris mangsuli, yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa. Mesthi wae CF. Winter ora ngerti apa sing dikarepake. Apa ana pring ori kok awoh pari gaga lan Gusti Patih kok ora duwe isin. Sing dikarepake unen-unen mau, Ori dudu pring nanging jenenge Gubernur Jendral Belanda. Gaga dudu pari nanging aksara Jawa “ga” jejer loro, kang tegese angka 11 (sewelas), yaiku samangsa rajane Paku Buwana XI (1939-1945). Ya ing wanci kuwi Landa bakal oncat saka Jawa. Dene sing dikarepake Gusti Patih wuda, yaiku patihe PB XI ingkang asma Jayanagara. Sing dikarepake wuda yaiku jenenge kang nglegena (Jayanagara), aksara Jawa yen ora disandhangi disebut nglegena (wuda).
Kang pungkasan, yaiku sesambungane aksara Jawa klawan Perang Dunia I lan II. Perang Dunia I suwene limang taun, yaiku 1914-1918. Angka taun 1914 yen digunggung ketemu angka 15 (1+9+1+4). Angka 15 kagunggung maneh candhakane angka 6. Sabanjure angka taun 1915, 1916, 1917, lan 1918, yen digunggung kaya cara ing dhuwur iku bakal ketemu candhakan angka, 7, 8, 9, lan 10. Angka-angka candhakan 6, 7, 8, 9, 10, yen dilebokake ing wilangan aksara Jawa ketemu aksara Da, Ta, Sa, Wa, La (padha padu utawa perang). Pancen bener, taun 1914-1918 ana perang. Semono uga tumrap mbledhose perang Dunia II kang uga 5 taun suwene, yaiku 1941-1945. Yen angka-angka taun 1941-1945 kita gunggung nganggo cara ing ndhuwur, uga bakal ketemu angka 6, 7, 8, 9, 10. Persis uga kepethuk maneh aksara Datasawala kang ateges ing taun-taun iku dumadi perang. Apa besuk yen bledhos Perang Dunia III taune uga cocog maneh kaya ing dhuwur iku? Mung Gusti Allah
dongeng wontenipun aksara Jawa miturut versi crita Aji Saka?
2. Kadospundi dongeng wontenipun aksara Jawa miturut versi crita Dewa Panyarikan
3. Kadospundi othak-athiking makna carakan Jawa miturut Primbon Betaljemur?
4. Kadospundi othak-athiking carakan Jawa miturut huruf-huruf-ipun?
5. Kaandharna ramalan Ranggawarsita kang unine yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa!
Adhedahasar waosan ‘ Dongeng dumadosipun Aksara Jawi’ ing nginggil siswa kapantha-pantha dados klompok alit, saben klompok saged 2 dumugi 3 siswa. Salajengipun kadamela naskah dialog (pacelathon). Wondene basanipun ngginakaken basa krama.
B. Nindakaken Pacelathon Sasampunipun damel pacelathon, cobi katindakna kaliyan kanca sanesipun, kanthi irama lan tata krama ingkang sae!
Kawaosa seratan Jawi ing ngandhap punika salajengipun kawangsulana pitakenan ing ngandhapipun!
¦luwihlrlr[nati,[norky[w=oa/t,k=wusHil=piynFe[lL,
1. Kaserata latinipun seratan jawi punika trep kaliyan metrum tembangipun!
2. Kaandharna metrum (guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu) tembang kasebat!
3.Kaandharna wosing sekar punika kanthi basa krama, salajengipun kawaosna asilipun ing sangajengipun kelas!
4. Ing saben peranganing tembung (nama) prayoginipun ngginakaken setunggal aksara murda menawi wonten.
5. Aksara murda boten dipunginakaken minangka panutuping wanda (suku kata).
6. Aksara murda gunggungipun namung pitung warni inggih menika:
1. Kangge nyerat aksara vocal ingkang dados wanda ( suku kata) saking basa manca supados cetha lafalipun.
3. Aksara swara saged dipunsukani sandhangan wigyan ( .. h ),, layar (…/ …) lan cecak (…=….).
1. Kangge nyerat aksara konsonan saking basa manca ingkang taksih kaginakaken kados aslinipun.
2. Aksara rekan saged dados pasangan lan saged dipunsukasi pasangan, aksara rekan ugi saged dados sandhangan.
3. Aksara rekan gunggungipun naming gangsal warni, inggih menika:
2. Angka mawi aksara Jawi anggenipun nyerat: angka kaapit mawi pada pangkat ( ; … ; )
?fw[nke/ts¿;36;senTi[mte/.
pite=spi : piteng sapi Xg: lega
2. Sandhangan Tandha Konsonan Mati h : wignyan (h) / : layar (r)
= : cecak (ng) \ : pangkon (nyigeg
a) Kaserata Aksara Jawi: 1. Bobotku 62 kilogram.
3. Jalan Pangeran Diponegara II, No. 37. Jakarta.
4. UUD 1945, Bab VII, Pasal 21.
7. Nepsu iku abdi kang setya, bendara kang jail.
9. Rame ing gawe, sepi ing pamrih.
10. Yen kepeksa nacad, nggunakna tembung manis.
11. Nyabarake atine dhewe wae ora bisa, mendah nyabarake atine wong liya.
12. Nistha, madya, utama. Sira kudu bisa mbedakake.
13. Nyampurnakake urip klawan sucining ati.
Abu Bakar Ali ketemu Kanjeng Pangeran Buwana Nagara ing Kraton Bagdad. Kekarone banjur padha dzikir lan padha rerembugan prekara zakat. Ratu loro mau pancen takwa marang Gusti Allah, yaiku dzat ghaib kang mahakuwasa.
c) Waosan aksara Jawi ing ngandhap menika kaserata aksara latinipun salajengipun kacariyosna waosan menika mawi basa jawi krama!
“Mula den upadinem sinatriya iku wus tan abapa, abibi, lola, wus pupus weda Jawa mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing
"wong kuwi nek tangi bengi-bengi, ojo mung mlebu jedhing tok njuk turu maneh, ning ndang wudlu lan sholat." (
Wanyik cikno itreng lek pembangunan saki iki sik akeh sing
kabeh bencana iku ono hikmahe. Mari ngene, kabeh
Warung Soto Ledokan, Kartasura, pemilik warung langsung menghampiri. ”Gus, niki kula gadhah anak kalih nembe mbobot. Nyuwun dipun paringi asma benjing menawi nglahiraken (
Jumratana dondomono, kanggo sebo mengko sore
Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane
Yoo surak ooo, suraak hii yooo.Tembang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banguntapan,_Bantul&oldid=1113583"	Kategori: Kacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing Kabupatèn BantulBanguntapan, BantulKabupatèn BantulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Regentschappen (Indonesisch: kabupaten) in Midden-Java
………. M I J I L ……….
01. Wijiling kang bebuka ginurit, rinipta ing criyos, yekti among minongko rerangken, kang ngrangkeni denyarsa anggupit, pinrih amantesi, sinawung ing kidung.
02. Dedalale anggubah paredin, ya gunungan kayon, kawiwitan ing mula bukane, ananging kang ringgit purwa nguni, manut etang neki, duk ing surya taun.
03. Wolung atus lan sawidak siji, sangkalane kamot, rupi wayang pinetang luhuru, kanti gambar munggweng rontal becik, sing arcaning candi, mongka babonipun.
04. De kang nganggit juga Narapati, Jayabaya kalok, ing Mamenang kang mongka prajane, lan nalika maju warsa rawi, juga-juga tuwin, catur ponca wau.
05. Gambar ringgit wiwit den gameli, dening gongsa slendro, sinulukan kanti tembang gede, aneng kotak wayang den wadahi, kotak kayu jati, kandaga ranipun.
06. De kang nganggit lan asring angringgit, yeku prabu katong, Suryahamisesa peparabe, duk nemipun nami Raden Panji, Kasatriyan wasis, praja Jenggala gung.
07. Sareng taun sewu satus tuwin, swidak nem dumados, gambar wayang kajujud dedege, panggambare mung-gweng dlancang Jawi, dening Sribupati, Suryahamiluhur.
08. Pajajaran prajaning Sang Aji, akirira gantos, Sang Maesatandreman asmane, ing nalika taun sewu kalih, atus
wastani, kanggo ngruwat becik, wong ketaman ing dur.
10. Tabuhane rebab wus mantesi, ngrenggani cariyos, dene dlancang pinatok adege, dening kayu kinarya nyagaki, aneng kanan kering, gumlar ngadeg bakuh.
12. Pulas ireng lan kadapur miring, durung katatah plong, taksih tetep irasan tangane, pra danawa sinung mripat kalih, dene sanesneki, mripat tunggal patut.
13. Kabeh iku kang mbakoni nganggit, Raden Patah kaot, Sunan Giri muwuhi cacahe, kanti ketek kang amripat kali, Sunan Benang ugi, tumut urun wuwuh.
Tinengeran ing tauning sasi, sangkalane kamot, wignya karya martani tunggale, etanging kang warsa sewu luwih, kawan atus tuwin, patang puluh telu.
16. Wayang kulit wiwit den tatahi, mripat kuping bolong, uga lesan nalika taune, manut condra ongka sewu luwih, kawan atus tuwin, pitung dasa pitu.
17. Kang ngadani Sultan Demak matri, duk nalika anom, Raden Tranggana wau asmane, panganggone wiwit den tambahi, gelang anting-anting, kalung kelat-bau.
18. Mawa cawet rambut gelung tuwin, jamang miwah kroncong, ana maneh kang rambut kaore, pakem uga kinarya muwuhi, mring watoning ringgit, dening Ratu Runggul.
19. Saking Giri nalika makili, Sultan Demak dados, gon-anggone kaprada mrih sae, kidang kancana namaning ringgit, duk ing sasi, sewu kawan atus.
20. Tuwin pitung dasa wolu nguni, dene wayang
nuju taun sasi, juga catur asti, ponca jangkepipun.
22. Ringgit purwa miwah gedog sami, katatah cumromplong, kanti wangun gayaman arane, gen-anggening ringgit purwa ugi, taksih den tambahi, dening clana kampuh.
23. Ingkang estri ugi den wewahi, ing rambut ginendong, alu-gora tambahing gamane, uga gada lawan bindi nanging, tanganira taksih, irasan lestantun.
24. Kang kadyeku jroning condra warsi, angkanya kacriyos, eka ponca das ponca jangkepe, de wiwite ana wayang klitik, iku pan sayekti, yasan Sunan Kudus.
25. Ing nalika taun condra nguri, sinangkalan cocog, kayu sirna tinata rupane, dene topeng wiwite kaanggit, dening Sunan Kali, ing nalika taun.
26. Sewu gangsal atus wolu tuwin, topeng katon abyor, wit mung abang lan ireng ecete, miwah dereng prasamya kaukir, cacah sangang iji, neng rupa pinetung.
anjangkepi, kalih dasa iji, duk jaman Mataram.
31. Wiwit topeng-topeng wau sami, kaprada mancorong, nging uga durung kaukir kabeh, dening ki dalang Anjangmas nuli, cacahing kang ringgit, purwa sinung wuwuh.
32. Kanti bebujenganing wanadri, dening sang kinaot, Panembahan Senopati biyen, kanti sangkalan memet mantesi, wus awujud dadi, Sang Batara Guru.
33. Sang Hyang Guru manawa winardi, estu mawa raos, dewa dadi angecis bumine, warsa sewu gangsal atus taksih, tambah kawan desi, juga angkanipun.
34. bau lengening kang ringgit wiwit, kasopak pinedot, tambah panah keris gegamane, dening Sang Prabu Anyakrawati, Sinuwun seda ing, krapyak kalokipun.
35. Duk ing wau kanti den tengeri, mawa wujud dados, buta Cakil kang ngandut artine, tangan yaksa tataning sujanmi, angkanya kawilis, leres condra taun.
36. Sewu gangsal atus seket kalih, ewadene popog, Sang Hyang Guru irasan tangane, paksa panggah tumapak ing siti, tamat tembang mijil, sinome sumambung.
………. S I N O M ……….
01. Nalika ing condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, sawidak tiga ringgit purwa, cacahe dipun wewahi, danawa rambut geni, dening Sinuwun sultan Agung, kanti condra sangkala, memet ungelnya winardi, urubing kang wayang gumuling bantala.
02. Ing sajroning condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, pitung dasa wolu nulya, ringgit purwawewah malih, Hyang Guru angenciki, lembu andani puniku, dening Sinuwun Mangkurat, kapisan dipun sangkali, estining kang pandita marganing dewa.
03. Para dewa arasukan, miwah asepatu nanging, Hyang Guru Batari Durga, tetep datan nganggo klambi, mawa sepatu nanging, pandita tanpa sepatu, amung manawa rasukan, dene pasitening
04. Wayang kang alemah abang, darbeking kawula alit, para dalang linarangan, datan kenging lamun kardi, Arjuna sepuh kanti, wonda jimat kanyut mangu, pramila nuli karya, Arjuna wonda kinanti, pepiridang saking wonda tetiga.
05. Dening Sinuwun Mangkurat, kaping kalih ugi,
marga sirna wayanganing, janma taun sewu lan nem atus gangsal.
06. Sinuwun Mangkurat Emas, mewahi Durga Batari, ngasta lelayu punika, sangkala memet mujudi, rupaning kang nyepengi, banderaning dewa iku, sajroning condra warsa, sewu lan nem atus
nem atus tuwin, seket gangsal lajengipun, Sinuwun Paku Buwana, kaping pat kang kalok ugi, Sinuwun Bagus nalika ing condra warsa.
09. Sewy pitung atus lawan, slikur dawuh angayahi, yasa ringgit purwa nama, Kyai Kadung babon saking, Kyai Kanyut sekedik, kajujud ing dedegipun, dene kang dinawuhan, abdi dalem dalang nami, Ki Sadongsa asli saking dusun Palar.
10. Wayang gedog Kyai Dewa, Katong ugi, yasaneki, Sinuwun Bagus duk ing warsa, sewu pitung atus tuwin, kawanlikur kapirid, saking baku
wiwitipun, malah lumrahing desa, dadak nganggo den pucuki, banjur talu nembe jejering adegan.
12. Cacahing ringgit purwa, kang aneng kraton nagari, Surakarta Adiningrat, kari para Kyai Kyai, Jimat lan Kanyut tuwin, Mangu miwah Kyai Kadung, de kang kanggo padinan, rama Pramukanya ngawikani, marang wujud citraning kang ringgit purwa.
13. Kumbakarna mawa wonda, macan mawa mripat kalih, mendung amripat satunggal, wonda barong mripat kalih, Rawana wonda bugis, kanti kalih mripatipun, belis mripat satunggal, dene Boma wandaneki, alus, alus gusen Duryudana wandanira.
14. Jaka jangkung Baladewa, mawa wonda geger tuwin, awonda kaget sembada, miwah paripaksa
uga wonda kinanti, Banowati wandanipun, berok goleng kalawan, Sumbadra
tuwin, Semar kang mawa kanti, Bagong wonda brebes mendung, nanging Semar kang mawa, Petruk Gareng wandaneki, ginuk
kayun, yekti mung dadya geguywan, muda punggung ugungan kirang dedugi, dinayan cublukira.
04. Parlu dahad paminteng penganggit,
punggung, de kang ayun rinipteng tulis, tapak tilasing kuna, nenggih yasanipun, Sunan Benang jaman Demak, kang winangun kayon tumrapireng ringgit, suraseng kang gunungan.
nanging yekti tan yun anggusti, ananing padalangan, lan lelakonipun, tuwin sapituturira, amung metik
ing sajroning gunungan, aneng kono kecakup, nitik saking gambaraneki, pangrakiting pepetan, konta gatranipun, winangun mawarna-warna, ananangi raseng tyas pangotak-atik, de matuking pepetan.
07. Tamtu wonten katranganireki, bab gunungan kayon wayang purwa, yen ing nguni iyasane, Sunan Benang pinunjul, amuwuhi ananing ringgit, purwa mangka sangkalan, memet ungelipun, geni dadi sucining rat, yeku taun condra angkanya ngleresi, pinanggih etangira.
08. Nuju sewu kawan atus tuwis, kawan dasa tiga prapteng mangkya, durung ana wedaran, narbuka wardinipun, nganti prapteng mangkin pan maksih, peteng dedet limengan, rinubut pepedut, pedot tan
penggayuh, ingkang yogya linaksanan, nawung gito mung waton pangotak-atik, nganti kepeksa nyerat.
11. Nunggal kayun tok-tele den angit,
cilik, calak mring bab gunungan, mirid kanggenipun, kalampahing padalangan, miwah mirid saking pepetanireki, gumantung gatranira.
12. Wruh kang carita pan wujuding ardi, ing jro meksi gambar rupa-rupa, awig
rinenggweng pang tiga sisih, ambapang ngering nganan.
Lumprahira kayon wayang kulit, kang pinrada simungging wewarnan, datan trus jaba jerone, amung sasisih
kayon mongka gapurane, dene manawa nuju, anyritaken srining wedari, ingkang kinarya taman, ya gununganipun, lamun ngocapaken
nora liya mung aldaka, pinolahken mobat-mabit aneng kelir, yen pocapan dahana.
20. Kroda murub yayah mbrasta bumi, kang minongka latu ya gunungan, winalik abang sungginge, nadyan ginawe guntur, guntur wedang lan guntur geni, tuwin guntur wisesa, gelap ngampar gludug, bola-bali mung gunungan, nadyan swarga loka lan kawah yumani, nora liya gunungan.
21. Kang kinarya padaning pangringgit, kayata yen arsa salin konda, seje praja upamane, lan salin alamipun, gunungane sumelang kelir, lan wiwit
gunungan adege, ingkang jejeg puniku, katrangane mung kaping kalih, kawitan lan pungkasan, de kang wungsal-wangsul, mongka padaning carita, tumanceping gunungan ginawe miring, mangkono lumrahira.
24. Mula dadi sekar lati, pasemone kang nonton wayang, gone teka wiwit sore, mbarengi lagi talu, nuli turu nglipus sawengi, nglilire wus bubaran, dadi nora weruh, duk ratri lakone apa, weruhe mung sore incip esuk lincip, saksat kanti
samangkin, durung ana kang anggubah, bakune ingkang sinandi, dene wigati ginita, goteking kang
05. Wiwiting ringgit maujud, sinangkalan taun rawi, rupaning wayang pineta, nadyan kalangenan kuni, ewadene durung kemba, pan maksih kauri-uri.
06. Rarase kawuryan terus, weweh winantu mrih luwih, saya weh
tamengipun, petaning pasemoneki, kareping gapura ika, gapura tembunge Jawi, ateges manunggal rasa, surasaning asma Widi.
12. Dene lar pangapitipun, puniku ateges urip, uriping para manungsa, dumunung ing donya iki, ywa katungkul ulah suka, kasukan tan wruh ing gati.
13. Tansah nguja awanapsu, napsu kuning gung nenarik, dereng marang pepinginan,
malah amilih kang ala, lali mring panggawe becik, begjane wong kang mangkana, kena kinala ing eblis.
15. Dene pangajaking napsu, kang rekta rosa anarik, muruk mring panggawe
Mangkoneku karyanipun, si napsu tigang prekawis, wasis tansah ngajak-ajak, ngajak kang sarwa tan yukti, temah
karsa, temah janma kang kadyeki, wus dadya bebaturira, ing napsu tigang prakawis.
27. Tibaning antakanipun, ing kono pasti nglakoni, angunduh siksa pineksa, susah winasuh kaswasih, nggresah tansah gung sesambat,
03. Pribadining napsu seta, tansah nuntun marang panggawe becik, mestuti mring reh rahayu, kayungyun mring kotaman, temen tuman ngrungkebi agnyeng pra luhur, netepi atering
milanipun napsu kang putih puniku, kalokweng lumahing jagad, karan si napsu kang suci.
05. Dadya genep napsu papat, abang
awanapsu, kang ngajak mring maksiyat, prapteng ngriki sinambetan petanipun, gambar gapureng gunungan, sakiwa tengening kori.
10. Rinekseng Cingkarabala, miwah ingkang sami,
maksih menga manganti durung tinutup, katutupan lawang tobat, enggal tobata mring Widi.
12. Teranging pasemon ika, sung sasmita yen manungsa kang bangkit, manjing mring kori pangumpul, tan liya janma ingkang, wus anyirep mring ubaling awanapsu, sumarah
kadiparan, sapa kuwat kanggonan tindak kadyeku, tumraping jaman samangkya, sajagad tan antuk kalih.
14. Gobyagen satanah Jawa, wiwit Banten tumekeng Banyuwangi, wus pasti yen datan mangguh, manungsa kang mangkana, wit puniku wus angancik drajadipun, Sang Maha Yugi sanyata, angel bisane
supaya napsune manut, nurut karsaning budya, mongka pranti anggayuh panggawe ayu, rahayu ing donya kerat, begja geng ingkang pinanggih.
18. Mangkono mungguhing janma, nanging lamun budine kang
andadra tindak duraka, tan wun kalebeng yumani.
19. Gambaraning napsuawa, lawan budi pan wus dadi sawiji, wujude ingaran kalbu, kumpul kempel tan pisah, kaya dene jenang dodol paminipun, kadadyan sing don-adonan, glepung bumbu santen gendis.
20. Yen kakeyan glepung sepa, lawan kaduk santene dadi gurih,
campur dadi siji, sipating kerentegipun, becik tanapi ala, krenteg ala lan becik obahing napsu, binarengan dening budya, dadya ywa
ala lan becik, cateten aywa tunpang suh, mbaleni bab gunungan, sangisoring gapura rineka mungguh, kabatur undak-undakan, pinda sasami-tanireki.
23. Unda-usiking derajad, ingkang janma manungsa wiku yogi, nggenya met margining
samoha, amung siji tan ana kang madani, Allah ingkang sipat Agung, ingkang Maha Kuwasa, nguwasani marang kaanan sawegung, kang tanpa purwa wasana, ngratani donya myang akir.
25. Nanging sakehing manungsa, tan kelingan duk maksih neng duryati, ngayahi pakarya luhur, nalikarsa tumitah, maring alam donya sanggyaning temuwuh, wus nggaduh pranti engetan, yen benjang bade tan lali. 26. Marang ananing pangwasa, pra manungsa mula pada linair, mawa piranti kang cukup, tumraping alam donya, sinartan ing poncaindriya linuhung, undagi makaryeng ndonya,
kesasar-sasar susur numbuk bentus, betah ngrungkebi piala, labed lali mring Hyang Widi.
28. Tanapi para manungsa, wus winajib kaduga mung nglakoni, ginaduhan kwaseng Agung, garan kanggo mranata, mata marang
mbluntah ketuh ngutuh, dadi leteking jagad, jinagakna kwasane bakal kajegur, marang naraka jahanam,
gunungan, perangan nginggil petane, prenah payoning gapura, mawa wreksa goraya, ngadeg anjejer manduwur, mawi kapulet ing sarpa.
03. Pucuking wit sinung sari, rineka kuduping sekar, mawa pang tiga sisihe, dene satengahing
delenging kawruh jatine, kawruh warah kasampurnan, sampurna teges tunggal, temunggal lan jinisipun, jinis
nyrambahi mring ngagesang, kang asor miwah kang luhur, ala becik wus kawratan.
manungsa dumadine, tansah kapulet ing ala, mula aran santosa, sing sapa ajeg apuguh, gelem anyirik piala.
engetan arane, catur prananing manungsa, ponca napsu dumadya, sa linggasariranipun, karan si mayangga-kresna.
atma, Gusti Allah Maha Agung, nenggih Pangeran priyongga.
20. De ngaurip mratandani, marang ananing Pangeran, nanging ywa kisruh, awit krana ananing wang, Pangeran nuli ana, marga ingsun kang nyebut, ngarani si Maha Kwasa.
21. Iku wong kang lara baring, rumongsa wasis angucap, ceta miring pikirane,
asma, asmeku aran tegese, aran iku ingkang karya, kang nganaken wong lumrah, bisa ngarani lan nyebut, yen isih kanggonan nyawa.
23. Wruhanira atma jati, tan kadayan dening aran, tan mreduli mring asmane, nadyan kang samya sung aran, durung lan wus tan ana, atma langgeng ananipun, anane tanpa karana.
24. Nahen kang winarneng tulis, kuduping sari ing pucak, ceta
lan sadulur, katri rila mring sarira.
27. Eklas kang tigang prakawis, kalangkung geng dayanira, tumraping wanci angkate, atma amisahi raga, genah sepen rubeda, tanpa sakit raosipun, sing dayaning rila
29. Wangsul cacah pitu dadi, araning ari kasapta, wiwiting ngetang sing
31. Manungsa wajib nglakoni, cecegah manut arinya, lan aywa nganggep sepele, kaya dongeng ngaya-wara,
coba, kudu betah ngrasakake, giliraning badanira, miwah tansah ihtiyar, kang supaya gelis antuk,
37. Ingkang mangkono tan yukti, malah wajibira kedah, saya geng ing panuwune, marang kang Maha Kawasa,
darmanipun, amung sapecating atmanipun, aran mokal yen kenging dipun tambuhi, atma pasti oncatipun, paran bae nora lidok.
02. Saweneh janma muwus, bab wong mati wus kerep dirembug, dening bapa biyung embah kaki nini, buyut canggah gantung siwur, misuwur ginawe ngobrol.
gumun miwah nora ngunggun, den obroli wong klelet wus nora, pait, tiwas umuke ngetupruk, dak sambi ngantuk kemawon.
05. Awit iyong wis weruh, pati iku kiyamat wosipun, sajatine wus kelakon saben ari, dening ngagesang sadarum, ngalor ngidul ngetan ngulon.
06. Ngulati kyafeng butuh, warna-warna kang ingaran butuh, kang kaluwen nora liya
nganggo duwit, awit yen tan mawa fulus, adakan tan kelakon.
rembug, rembug gabug kandane si Bawuk, nora bisa nuduhake tonda saksi, upama den anggep tuhu, tibake mung omong kosong.
11. Sinambung rembag ngayun, janma muda durung kambon kawruh, weruhe mung kasunyataning kang lair, tan wruh gaibing Hyang Agung, Gusti Allah kang kuwaos.
12. Aywa maido Manu, iku tetep pangreti kaliru,
murbeng temuwuh, den oraken mung landesan tonda saksi, paseksening wong tarwilun, lumaku ginugu ing wong.
14. Wong kang mangkono iku, tetep datan katitipan ngelmu, mangan ngimel yen wus wareg nuli ngising, sing-sing nlengseng adol gurung, rumangsane dadi
saking kwaseng Agung, kabeh titah samya gesangipun, wekasane pinanjengken marang pati, ngendi ingkang
Mring ngendi nggonmu ngluru, apa minta sraya mring pra wiku, ingkang samya nggentur ngasrameng ngasepi, apa marang duku-dukun, kang
kuwasaning Widi, tan ana watesanipun, kwasa nganani dumados.
23. Krama kwasanipun, pan sakala wus mesti awujud, gumelaring jagad isine mepeki, tutukulan kayu watu, gede cilik wus carup wor.
28. Gunging gesang temuwuh, datan wande prapteng wancinipun, luluh lebur sirna ilang tanpa dadi, yeku kiyamat wosipun, basaning kang lumrahing wong.
29. Samene bae cukup, jerengane mrih tan seling surup, karya anyetaken kiyamat lan pati, samangko mbaleni rembug, bakune ingkang kacariyos.
30. Gunungan ringgitipun, bab pepetan gurda lan pangimpun, weneh wonten kang epang sekawan sisih, sanga pokokipun, wardine yun kacariyos.
31. Cacah sanga sung tuduh, dalan hawa babahaning manus, weneh wonten ingkang epang kalih
Tateng pucung, gunungan ringgit kang sinung, gurda pang sekawan, gangsal dalah deleging wit, kang kadyeku yen rinasa boya liya.
02. Karsanipun, kang marneng gita rumuhun, mongka pralampita, cacah lima nyasmitani, marang poncaindriyaning pra manungsa.
pamyarsi, pamicara panggonda miwah pangrasa.
07. Ningkas kawruh, wewijanganing kang napsu, ingkang wismeng tingal, napsu kang awarni abrit, karnanira den dumugi napsu seta.
10. Jatinipun, keblat mongka jangkepipun, penering warna, kidul abang wetan putih, kulon kuning ing lor ireng tengah samar.
11. Ingkang kantun, tumonjo mongka panutup, titining katrangan, angancing kenceng kinunci, kekancingan kuncine mawa cecegah.
12. Nom lan sepuh, pancen becik ulah laku, lakuning wong Jawa, wateke ayu basuki, kukuh bakuh bakuning kawruh kejawan.
13. Gandeng kacuh, pasaran lan hawanapsu, Paingnya tinengga, dening si napsu kang abrit, lamun manis
tumrap kang maksih memetri, mretandani bektine marang Pangeran.
17. Parlu laku, nglakoni kanti tawajuh, ceta pacaking Hyang, umate
ginawe nggayuh utami, temahane tumerah sajagad raya.
21. Kadaripun, yen Legi siraka turu, dimen tan ndaleya, wibawa tansah netepi, marang sangkan paraning gesang minulya.
22. Dipun urut, yen Paing ywa duka nesu, mrih tan kesamaran, pramana nrawang pangeksi, sarta tansah tetep sanggyaning dumadya.
23. Marmanipun, yen Pon asirika muwus, sirna panastenya, waskita wuwusnya dadi,
tindak, kang jumbuh lair lan batin, babarane karasa kongsi ketara.
28. Ajar ngadu, angudi kang nganti manuh, winantu wewarah, wasitane ngelmu jati, wit manungsa abadan kalih prekara.
29. Wadag alus, kabeh pada nandang rapuh, mula kekalihnya, kudu rineksa kang becik, kang supaya awet kanggone ing donya.
30. Selehipun, kang alus aneng wadagipun, lir pendah narendra, jumeneng neng prajaneki, solah tingkah muna-muni sadayanya.
31. Wadag tamtu, kereh dening alusipun, iku kawruhana, nanging ywa nganti kuwalik, yen kuwalik sasat marani sengsara.
32. Rasa kojur, kerep judeg keneng apus, paksa ngaya-aya, yen
warni kalih, kasampurnaning kang alam donya kerat.
35. kang rumuhun, ngudiya sampurnanipun, uripe neng donya, kang supaya sugih duwit, sandang pangan mubra-mubru samubarang.
36. Aywa banjur, kasusu wani anyingkur, nyingkiri kadonyan, awit tumindak kadyeki, kudu keplok munggweng lair batinira.
37. Tamtunipun, kalamun wis bisa antuk, kasampurnan donya, benjing estu bade manggih, kasampurnan ananing alam akerat.
38. Janma iku, kuma lancang njereng kawruh, weruh
ngribedi, dadya korup mangrapuh mring rasanira.
40. Estunipun, sampurneng donya puniku, mung tumraping darma, darmane sajroning urip, kawruhana darmeku awrat kaliwat.
41. Lugunipun, kuwasaning Maha Agung, nganani dumadya, manungsa mung wajib darmi, anglakoni kabeh ayahaning sukma.
42. Ananipun, ngagesang kwaseng Hyang agung, dudu kwaseng titah, marma tetep aran sisip, yen manungsa rumongsa darbe pangwasa.
43. Gatinipun, gumelaring jagad agung, uga sing pangwasa, kuwasaning Maha Suci, ceta kabeh kawengku dening kwaseng Hyang.
44. Dene lamun, sampurna neng keratipun, ateges manunggal, temanunggal momor sajinis, jinis gesang angempal gunging kang atma.
45. Atma iku, dumunung ing alam suwung, aran sonya-pringga, uga kasebut
purwapurwa kang rinembag, leres tengah pokoking wit, pineta sirah kemamang.
03. De kamamang amung amung wonten warni kalih, wenehmripat juga, wonten ingkang mripat kali, kadi paran wardinira.
04. Teka beda mripat juga mripat kalih, lih-ulihanira, rarasing pangotak-atik, bab kemamang mripat juga.
05. Bomanawi karsane ingkang nganggit, kanggo pralampita, tuduh mring tekad sawiji, mligi datan mangro tingal.
06. Nyawijeken mring Allah kang Maha Suci, kang sipat sajuga, gumolong meleng mangesti, marang katentremaning tyas.
nityasaenget mring Widi, yen unyat kaanan, kang gumelar ing donya iki, kinikis pan saking atma.
09. Umeksi kang agal alus gede cilik, cedak tuwin dawa, aneh elo sarta gaib, lan kang remeh-remeh pisan.
banyu geni, ginarap manungsa, mongka sadayeku saking, tetukulaning bantala.
dene kodrat saka ngendi, tan liya saka pangeran.
17. Tekeng Pangeran kapriye panemuneki, apa maksih ana, Pangeran den kuwasani, yen ana
19. Tan arsa mangeran marang surya sasi, lan lintang kartika, suwung wang-wung lan pribadi, cahya tonda maksih sasar.
ingkang kawursiteng tulis, mangkya kang winarna, kemamang kang mripat kalih, kadi paran karepira.
22. Yen rinasa karsane ingkang anggupit, kinarya pralambang, manungsa neng donya urip, anggaduh kalih prekara.
23. Wit manungsa satuhu yen rangkep kalih, raga lawan
pinter ala becik, asor luhur sesaminya.
25. Tinemuning tindak ugi warni kalih, suka lan sungkawa, bener luput sugih miskin, mulya tanapi sangsara.
26. Wekasane urip pacangane pati, ora lan sampurna, ora sampurneku mesti, manggih swarga lan naraka.
warni kalih, paran kang kinarsan, yogyane milih kang endi, kari ngupadi dedalan.
29. Marga ingkang bisa anjog kang kinapti, wit sabarang sedya, pasti ora tinggal awit, kadi ta upaminira.
30. Witing pinter kudu sregep amarsudi, witing kuwarasan, jejampi lan ngati-ati, witing sugih manggaota.
31. Nadyan swarga uga maksih mawa awit, wenang ginayuha, dening wong ing donya iki, kanti tumindak utama.
32. Nglakonana ingkang sarwa bener becik, mawa tata-krama, kasusilan trap prayogi, anggayuh basuki arja.
33. Kanti eklas miwah suci lair batin, manut rehing sarak,
lir sato klebeng piranti, temahane kasangsara.
38. Kosok bali lan dalaning suwargadi, angele kalintang, jurang
ana ngendelaken krukunan, kapinteran lan pangreti, kagunan weneh warni, angendelaken gede duwur, bonda miwah pangwaa, ngendelaken bener lan becik, neka warna kang mongka del-andelira.
sarta cilik, ingaran pamonging praja, kena sinebut priyayi, wose sadaya sami, kinarya ngupaya butuh, wetuning sandang teda, nyukupi mring anak rabi, pirambara dadi marganing kamulyan.
17. Dene kang aran kamulyan, trange ana warni kalih, siji kamulyaning gesang, loro kamulyaning pati, dene mulyaning pati, wong kang antuk suwarga yu, yen kamulyaning gesang, unda-usuk de kamulyan kang gede iku narendra.
18. Kamulyan kang cilik ika, wong antuk kabegjan pami, kasugihan kadrajadan, ingkang lestari basuki, de kamulyaning budi, yeku kang ngambah rahayu, ngayahi
03. Pan wus mengku marang sakehing dedalan, kang tumuju mrih becik, beciking ngagesang, kayata pamanira, tataning praja negari, ingkang mranata, panggede lan wong cilik.
04. Kabeh kudu tumindak manut pranatan, mrih tentreming negari, sakehing tumindak, panerak pelanggaran, prekara gede lan cilik,
ngaurip, uga kang manembah, kang bener lan kang lepat, tan cekap winedar ngriki, cekaking rembag, lamun arsa udani.
09. Jroning kawruh mawa wulang warna-warna, mepeki tan ngurangi, kang alus lan
12. Kaya dene satokewan wong alasan, kang maksih muda blindis, amung cecawetan,
prayogi, akeh wewarnan, kang sarwa edi peni.
17. Manungsa kang neg praja dadi tumata, akal budine urip, kekarepanira,
mawa kemajuwan, wiwit sewu taun nguni, kena ingaran, pada lan kinjengtangis.
23. Pan wus ceta beda-bedaning manungsa, lawan sato
dinapuk mongka wulang, marang sakehing ngaurip, ingkang kajibah, ngrataken ugi janmi.
26. Tumindaking eneng sajroning praja jaman, tatane tan sami, lete winatara, ana atusan warsa, solan-salin tataneki, miturut marang, ingkang mulangken ngilmi.
27. Isinira weda uga warna-warna, kawruh lair lan batin, wulanging manembah, wasita darma yoga, widi pada lan
dadya ugerira, para nata tanah Jawi, wit sastra ceta, ceta kawruh mumpuni.
29. Pindanira upama uriping janma, duk lair aran bayi, nuli dadi bocah, suwe-suwe jejaka, banjur diwasa tan lami, dadi wong tuwa, wekasan kai-kaki.
30. Dadi terang sastra ceteku sampurna, kadi wong kaki-kaki, tuwuk gesangira, akeh pengalamanya, beda duk maksih bebayi, durung
sadaya, solah bawa muna-muni, sesandinira, munggweng aksara Jawi.
32. Amangsuli bab kawruh tumraping janma, marma
tumekeng pati, nuting prenatan, tataning wong urip.
33. Milanipun pasemon gunungan wayang, pepetaning wanadri, sinongga gapura, karepe datan liya, kawruh sastra ceta jati, kuwat kamotan, dening gunging dumadi.
………. M E G A T R U H ……….
01. Rada pilah kalawan tembang megatruh, ing mangke ingkang winarni, bab gunungan wayanganipun, manawa kinarya ngringgit, kanggenira kang wus maton.
sadaya iku bumi tegesipun, dene ingkang kaping kalih, kanggo barat sindung riwut, lesus dedet erawati, bajra prahara gumerot.
04. Sadayeku pan maruta tegesipun, wondene ingkang kaping tri, kangge jaladara mendung, udan tanapi jaladri, kroda ambaking trita rob.
05. Lepen sendang ing tegesipun banyu, kaping pat lamun winalik, dadya abrit, sungginipun, kinarya urubing geni, ambulad-bulad angobong.
06. Tuwin kangge gelap ngampar guntur gludug, ingkang tegesipun geni, dadya trang gunungan iku, kanggo petan bumi angin, banyu lan geni wus maton.
07. Yen mangkono petane gunungan iku, dadya pralampitaneki, ananing anasir catur, bumi angin banyu geni, papat dadi adon-adonan.
08. Dadya witing anane sagunging ujud, kadadyanira pan saking, sarining anasir catur, campur daya andayani, kadya kang wus kacariyos.
09. Neng sajroning serat jitabsara kasbut, nanging ngriki boya metik, cetaning cariyosipun, dene kang arsa ginusti, gatining kang winiraos.
27. Pancen nyata dadya pirantining idup, ageng dayanira agni, mring janma luwih pakantuk, kanggo ngreratengi bukti, kang arsa dinahar ing wong.
28. Lan paedah madangi ing wanci dalu, suda suleking pangeksi, angangeti raga lamun, kumel kinemulan atis, kanggo bediyang lan
wengur kecut, lamun wus pinanggang geni, temah eca dinahar wong.
30. Jangkep catur bumi banyu angin latu, ping lima ambeging rawi, sarwa sareh budi alus, nging santosa ing
32. Mongka ingkang misuwur rikating laku, sepur kilat kapal api, roket satlit montor mabur, ewadene tan ngungkuli, lampahing surya kang alon.
33. Iya iku pratonda alusing laku, alon-alon yen dumugi, ing sedya ingkang kinayun, dene santosaning rawi, neng wetan wiwit tumrontong.
34. Mungup-mungup angancik pucaking gunung, yun mangulon lampahneki, tan kena ora wus tamtu, coba sapa kang kadugi, nulak ywa nganti mangulon.
ing astarateki, mongka sudarsaneng luhung, kalamun bangkit ngiribi, wewarah kang wus kacariyos.
45. Sambung rembug njereng ponca-pranaweku, kaperang kawan prekawis, dingin ponca-purwandeku, ambeg ingkang
prabaweki, pra-bawanireng pra manus, kasuwur mung gangsal warni, jinereng mongka wewaton.
48. Singit nglungit singer maladi lan alus, kapat pencawasaneki, wasananireng tumuwuh, tamtu dumunung ing
rakiting lelakonipun, pancen wus kadya pinasti, dening labeding lelakon.
50. Amangsuli rembag bab anasir catur, bumi banyu angin agni, gatuke kalawan kawruh, dadya don-adonaneki, badan wadag raganing wong.
51. Uga kena kinarya pranti panglebur, ngawigarken wadag puniki, kalamun wus tan kabutuh, betah amadahi urip, uripe wus
01. Wijining kang kawursiteng ngarsi, yekti yen wigatos, kagatekna mongka tuladane, karben dadi tambahing pangreti, temah tyase dadi, jembar sugih kawruh.
02. Warna-warna metik kanan kering, rinawat pan kamot, momot mengku kawruh apa bae,
kacatet ing ati, nihan kang winarni, nerusake rembug.
03. Sambetira kang kawahyeng tulis, supaya tan pedot, bola-bali mring gunungan maneh, kang ginusti kanggone menawi, kinarya angringgit, sok kinarya guntur.
05. Tegesira glap guntur yumani, ringkesing pasemon, semunira ngemu gamabarane, kaananing tindak ala becik, gede sarta cilik, tan wande wus tamtu.
06. Tinemu lan labete pribadi, becik tuwin awon, ingkang becik antuk ganjarane, ingkang ala mestine nampani, pidananireki, kang awrat saestu.
07. Satuhune manungsa puniki, keh kang kabesturon, lali marang ing kawekasane, yen ngaurip pacangane pati, mongka jaman pati, maksih ala ayu.
08. Ala becik pangayuhe saking, duk maksih dumados, aneng donya kono dedalane, awit donya pagaganing akir, panene ana ing, kerat kari ngunduh.
ingkang neniwasi, nggateli maring wong, nora wurung rinasaken dewe, yeku wohing panggawe tan becik, mulane dieling, mring dalan rahayu.
11. Krana lamun tan ngupaya sisip, yen sepen pangggayoh, gung kainan kapitunan dewe, de dumadi titah kang linuwih, ngluwihi sesami, sing makluk sedarum.
13. Temahane pra manungsa lali, milalah malengos, angastuti nguswa pialane, tuwin mangra lintang surya sasi, kesasar kaplesit, anyingkur Hyang Agung.
14. De gunungan pinanjer neng kelir, sangajenging blencong,
leres antarane, simpinganing wayang kanan kering, jinejer rong larik, kur-ungkuran mungguh.
15. Wayang tuwin gunungane sami, tumancep gadebog, kabeh iku dadi pesemone, kang gunungan urip ing donyeki, saisine sami, dene keliripun.
16. Kang minongka jagad swasaneki, wondene balencong, yeku ingkang kinarya suryane, amadangi ing jagad puniki, gadeboge bumi, ringgit kang pinanggung.
17. Ugi simpingan ing kanan kering, pan dadya pasemon, pra manungsa kala maksih aneng, alam duryat durung mobah-mosih, lir wayang cumawis, nengga kanggenipun.
18. Kinarsaken ing sawanci-wanci, kalane yen kanggo, kari njupuk kang neng simpingane,
kayon, duk kalane durung klakokake, kadi janmi kang durung linair, gununganing diri, datansah
durung darbe rasa melik, rumongsa ngungkuli, rebut luwih unggul.
21. De saking wayang ingkang sami, kinarya lelakon, pinolahken neng kelir jatine, kanggo menang kalah mati urip, wayange mung darmi, nglakoni saestu.
22. Atas saking karsaning kang ngringgit, ki dalang kuwaos, murba misesa wayang kabehe, nanging dalang dudu Maha Suci, amarga mung darmi, amolahken runtut.
23. Ingkang nanggap pindaning Hyang Widi, ki dalang pan kanggo, pindan gesang dalah pangwasane, padanging blencong kencenging kelir, pamintaning gending, patet sulukipun.
tancep kayon, wayang blencong kelir saprantine, klir ginulung blenconge den ambil, wayang den kukudi, nyemplung kotak rampung.
25. Kang kadyeku pralampitaneki, ananing dumados, jagad iki kabeh saisine, swasana lan lintang surya sasi, cleret kilat tatit, angin mega mendung.
26. Udan bumi alas arga tasik, padang peteng yektos, rina wengi, miwah esok sore, ngisor duwur wetan kulon tuwin, lor kidul utawi, tengah agal alus.
27. Ageng alit priya lawan estri, tuwa tuwin anom, manungsa lan peri prayangane, sato kewan rumangkang sekalir, kabeh kang kumelip, ing jagad sawegung.
28. Sadayeku titahing Hyang Widi, kang Maha Kuwaos, kang ngratoni jagad kana kene, alam donya tuwin alam akir, kang pinuji-puji, tan lyas mung Hyang Agung.
29. Gunungane nalika kardi, panjigeging lakon, yun ngocapken seje negarane, salin crita gunungan rumiyin, sumela neng kelir nanging miring tanggung.
30. Bola-bali gunungan yen dadi, padaning cariyos, pasti yen miring tanggung adege, beda karo nalikane wiwit, sore sadurunging, kawiwitan talu.
31. Tuwin tekeng bubaran byar enjing, yeku tancep kayon, gunungane pan jejeg adege, dadi wus trang yen mung kaping kalih, miwiti mungkasi, adege si gunung.
32. Ingkang jejeg boya mirang-miring, rarasing pasemon, tumitahing manungsa kalane, lair ceprot sing kandutan maksih, mulus sarwa suci, kamanungsanipun.
33. Kaananing kalbu maksih mligi, durung pating blentong, mundak dina
nelukake mring budi kwasane, marmanira pra manungsa sami, akeh kang nuruti, pangajaking napsu.
tidake kang wis, linakon nalisir, nanging wus kabanjur.
41. Durung nganti barpisan nobati, wus kaselak
Yeku lire miwiti mungkasi, prelambang kayon, ngadeg jejeg kaping kalih dene, ingkang mring tanggung tegeneki, pasemoning janmi, kalane tumuwuh.
43. Aneng donya wiwit duk taruni, nganti kempong perot, tanpa kendat goyang panggayuhe, pepenginan kang
elek, lali marang pakarti kang yukti, sigeg tembang mijil, wirangrong sumambung.
01. Wauta ingkang winarni, mangkya nyambeti cariyos, limrah dadya sekar latinipun, pasemoning janmi, kang demen nonton wayang, ing wayah sore wus prapta.
02. Ing kono lagya mbarengi, taluning pradongga gobyog, nging mripate ngantuk siyat-siyut, tan bisa nayuti, gletak kebanjur nendra, sawengi trus sesenggoran.
03. Nglilire sampun byar enjing, mbarengi wus tancep kayon, dadi tan wruh wayang duk ing dalu, lakone tan uning, weruhe datan liya, amung panjeran gunungan.
04. Ingkang minongka mungkasi, tonda panutuping lakon, dadine wong iku weruhipun, esuk sore lincip, tegese mung gunungan, wiwit tanapi pungkasan.
05. Ingkang mangkuneku dadi, pralampitaning dumados, manungsa kang dumadya tumuwuh, aneng donya iki, kang bodo nging
kasengsem tansah amburu untung, nganti montang-manting, tan wruh sahing prekara, karem karames kewala.
08. Kebacut datan mreduli, marang wosing wong dumados, wiwit anom nganti
pasemonireng gunungan, dera sinungging wewarnan.
12. Amung kang katon ing jawi, dene jerone tan cocok, sunggingira abrit agni murub, kang mangkono dadi, pasemonireng
anutupi agni, kang tansah ngalad-alad, mulane donya punika.
14. Temen yen temumpang geni, nora wurung bakal kobong, marma aywa anggung enak-enuk, nuruti kang sisip, sengsem pepaes donya, kang tan awet enggal brasta.
15. Mula den awas lan eling, lamun nganti kabesturon, prapteng benjing mung kari
23. Pramila langkung prayogi, anak putu tuwa anom, ageng alit wanita myang jalu, den sregep marsudi, mring kawruhing ngagesang, sastra-ceta kalokengrat.
24. Nggegulanga pacak becik, basunyatan mongka waton,
tumraping sireki, mrih yuning gesangira, ing donya prapteng delahan.
suwung wang-wung, ruri obah urip, urip gung kasbut atma, atmeku urip tan nyawa.
samukawis, kantine mung pangwasa, kwaseku obah jatinya.
33. De obah tandaning urip, urip tan arah tan enggon, nanging wrata ngebeki ngasuwung, yeku atma jati, tanpa rupa tan warna, uga tanpa wangun gatra.
34. Anane tanpa prekawis, datan dinamel pan dados, tan kawruhan kapan
kacariyos, yen isia pan jatine suwung, suwung nanging isi, mangkono yetinira, papan dununging kang atma.
36. Nyata atma kang ngiseni, nanging
murni, pama kecampuran blotong, pantese pan mung asma sinebut, nanging kang wigati, dudu babagan aran, aran mono warna-warna.
dening netra, yekti kabeh wus kadayan.
39. Kawratan kuwasaneki, kwasaning atma kinaot, obah sipating gesang sadarum,
memanis atma andayani, marmanira bangkit mobah molah, mosik tumekeng owahe, anjog mring risakipun, pepuntone samya nemahi, punkasaning kaanan, tan ana kang luput, apa ana ingkang bisa, nangkis marang dayaning atma linuwih, tetep tan nandang rusak.
02. Wruhanira iku tonda saksi, marang daya kwasaning Pangeran, sinebut Allah lumrahe, ana saweneh muwus, wujud apa Allahireki, aku nora precaya, barang tan kadulu, lumrahe jaman samangya, kudu wikan nerangken kang mawa bukti, aywa anggere ngucap.
03. Pangucape mung tansah ngapusi, supayane bisa
kaselak dadi kondang, kandungan gumendung, dasar gandang
katrucut, kacandet ing wicalan picis, cepaking kang carita, tumraping pra manus, ingkang anom miwah tuwa, lanang wadon bodo pinter sugih miskin, bangkit mbatin
gage jawaba, kang saleresipun, pamane durung uninga, kena apa wus pracaya marang batin, nganggone saben dina.
08. Upayanen dikongsi kepanggih, ing sajroning badane manungsa, boya nganggo leren-leren, sadurunge ketemu, bisa weruh wujuding batin, yen wus bisa pariksa, kula nyuwun dawuh, mongka jatining Pangeran, tikel sewu aluse katimbang batin, kadyeku kawruhana.
09. Nerusake andaraning ngarsi, alam swarga iku terangira, dununging kang becik, sing ademen tetulung, ambeg ayu basuki becik, nyata temen utama, tindak-tandukipun, tansah prayogi cablaka, wewekane tansah sinartan dedugi, nggayuh mring karaharjan.
10. Mila swargi ugi den wastani, nganggo tembung
11. Dene alam naraka yumani, dununging kang sarwa nista papa, sadayaning dur lan elek, tuwin sangsara
prekawis, mung iku sipatira sakehing lelembut, betah manggon ing naraka, kasenengen langen ing kawah yumani, geguyon gegojegan.
14. Wonten malih janma ngiwi-iwi, wignya timen nerangken ngakerat, kaya wus meruhi dewe, apa nora kaliru, katrangane marang prekawis, alam-alaman kerat, salebaring lampus, apa iya dewekira, wus
sampurna, karben tan kisruh nalare, de wosing kang winuwus, bab wong lena nemahi pati, pati iku punapa, priye terangipun, wruhanira wong taruna, kang den ucapake patyeku sayekti, mung tembunge manungsa.
17. Jati pati iku yen winarni, uwaling kang atma saha
saka ing urip, gesang saking palastra, malak-malikipun, witing pati saking gesang, witing gesang sayekti saka ing pati, mokal tan klebu ngakal.
19. Lamun mati durung tau urip, yen uripa pan dereng palastra, mangkono sapiturute, rasakna kang saestu, witing ilang saka kepanggih, manggih saka ing ana, ana saking ingsun, witing
ngawruhi awite, pramanakna uripmu, mesti terang padang kaeksi, kaananing pralaya, tumraping sirestu, yen arsa wruh maring gesang, marsudia kang pana marang si lalis, lulutna neng pangrasa.
21. Dadya ceta kabeh wong puniki, pasti pada wus nate palastra, duk urung linairake, aneng ngendi dunungmu, lamun sira durung linair, ana ing alam donya, ya durung kinandut, mula
akeh umure, kaloka sugih kawruh, pra tetongga ing kanan kering, wus anganggep wong tuwa, lir
27. Sun batange cangkrimaning kaki, kang kawedar dadya tri prakara, nanging sajuga karepe, karana terangipun, pitik kodrat kalawan pasti, iku lire satunggal, tonda dadosipun, witing dados sing pakarya, nora nana ngadadi sajagad
endog lan pitik, tita yen tuwa tigan, iradad kang sepuh, panggaweku luwih tuwa, yen katimbang karo kang sinebut pasti, tumraping kawruh donya.
29. Jati pasti cuteling pakarti, nanging mungguhing kang Maha Kwasa, syekti disik pitike, kang tuwa kodratipun, pasti iku kang pirsa disik, tan liya mung Pangeran, ingkang sipat agung, mangkana batanganira, tri cangkriman ingkang winedar si kaki, kakek kekel alatah.
30. Gya pinugel denira anggurit, panglalaring prakawis gunungan, ya kayon wayang purwane, kang wus kawahyeng ngayun, yen kapindeng winasis
31. Pan jaragan penganggit taruni, maksih sepen mring bab kasusatran, mbedagel mogol kawruhe, ginodoga setaun, nora dadi empuk myang gempi, suprandene sumengka, kumaki amberung, ngrumpaka nggubah karangan, kang rinipta sinawung sekar mantesi, sekar alit maca-pat.
32. Datan pegat pamiteng, penganggit, dumateng pra kang
Emirates seeks dhuwur saklap-pan kanggo jet → EU
Kacithak saha kawêdalakên dening Namlosê Penutsêkap Budi Utama ing Surakarta, taun Je: 1846, taun Walandi: 1917.
Punika candhakipun buku jilidan ôngka: II.
payo kêthèk desa | gênjik lutung manjinga | ing kene ingsun tadhahi | kumaruk padha | anyingkur tunggak sêmi ||
1. wau ingkang para Dêmang | Sukawati kang winor wong pinilih | dêmang ing Soka Jêngkilung | Dêmang Gonggang Dhalungan | dêmang ing Sribahu lan dêmang ing Mungkung | lawan Dêmang ing Padonan | miwah Dêmang
kupingmu | wus jamak ing ayuda | sawêtune kang ndêladag ing tyasipun | angolok-olok [ango...]
[...lok-olok] sêsumbar | aja ta sira ladèni ||
6. nulya wontên duta prapta | saking Jayadirja mantri kêkalih | dêmang ing Bulu Kumêndhung | Dêmang Endra sumêngka | nêmbah matur abdi dalêm pun Tumênggung | Jayadirja tur
sampun munggèng ing pagêlaran gusti | botên kathah abdinipun | kalawan putra tuwan | kirang langkung ing watawis kalih atus | kang abdi nuwun parentah | jêng pangeran ngandikaris ||
8. warahên Si Jayadirja | dèn akukuh
12. ing mangke rayi paduka | rawuh ngrampit Pangeran Mangkubumi | pojok jaro kilèn kidul | sang
pandunga amba gusti | dhatêng ing rayi pukulun | wus lênggah sinongsongan | kinêbutan saking kanan-keringipun | ampilanipun bêlabar | titihanipun turanggi ||
14. kinarung ing ngarsanira | dipun ayap dhatêng wong magêrsari | èmêng ngandika sang prabu | bêndhe apa wus munya | matur dèrèng sampun adangu kinutug | budhal saking
abdi dalêm têlas | kêdhik ingkang anadhahi yudanipun | amung pun Surakartika | kalawan Nitinagari ||
16. lajêng angilèn sang nata | gêgêd waja biru
gusti mugi emuta | yèn kêkadang sampun makatên gusti | adhuh gusti adhuh-adhuh | wimbuh ribêng narendra | Wôngsaniti donga
nèng jaro kang bêdhah wau | pinilih arsa manjinga | jaro bêdhah wus dèn goni ||
21. bature Surakartika | numbak mantri pinilih kang
24. mantri pinilih myang dêmang | katon samya linggih ngarsaning gusti | tarap waose pinangku | tan langkung kalih dasa |
dudu tandhing ingsun | apranga lan sutèng raja | ya iku kang payung kuning ||
sri narendra | katon [kato...]
[...n] saking pangeran panggènanipun | ngunandika sri narendra | abot sinôngga ing jurit ||
29. solah bawaning ayuda | wong ing Mangkubumèn sayêkti kèksi | dening kangjêng sang aprabu | kacarita dènnya prang | awit enjing tabuh wolu ngrampitipun | ing mangke wus tabuh rolas | Ki Becak tinabuh muni ||
30. angungkung ngayuh ngawiyat | kumandhange kadi ngorêgna bumi | alon ngandika sang prabu | ayo bocah suraka | jêng pangeran myarsa Ki Becak munya sru | swara ngungkung nèng awiyat | wadya Sukawati tintrim ||
31. dhasare wus dangu aprang | sayah miwah sru kalimput ing agni | pangran gya ngundhangi mundur | mring sagung wadyanira | kang
sarwi angandika mring abdi | payo bocah padha mundur | anêmêni Ki Lurah | lajêng nitih wau ing turangganipun | sêsirig pun Banyakmodang | ginarêbêg magêrsari ||
33. sarêng dhadhal lan pangawat | kilèn Kadipala mangalèrnèki |
36. ingkang putra nuwun lilah | amatrapi dhatêng kang rayi-rayi | ingkang kantun karyanipun | miwah dhatêng kang uwa | Pangran Suryadikusuma kalihipun | ingkang Paman Buminata | tiga Pangran Singasari ||
Jakawal dhusun | yèn wus aso banjur ingwang | marang tanah ing Pasisir ||
38. sawusnya dadi kang rêmbag | kang pinatah amrih kobèt ing jurit | nèng Têgarèn kalih dalu | enjang sarêng bubaran | ingkang rama ngalèr kang putra mangidul |
mantuk dhatêng ing praja malih | pinêthukakên ing mungsuh | ratri nèng wana Sraya | dadya nabrang ngilèn ingkang baris agung | anjog kèndêl Kapanasan | dènira apacak baris ||
44. wau ta Kangjêng Pangeran | Sukawati ing
45. Sakèbêr lan Pringgalaya | langkung sami kucêm dhatêng sang aji | lami dènira kêkuwu | anèng ing Kapanasan | yata
Pangran Mangkunagari | antara ing kawan dalu | anglêlarag mangun prang | ngidak dhusun kidul praja prapta esuk | kadhang prapta
Kapanasan | Mayor Kèbêr lan mantrimuka wus rêmbug | arsa tinukup pangeran | mamrih sirnèng dhandhanggêndhis ||
1. Mayor Kèbêr milih pra bupati | ingkang badhe ginawa anglarag | anukup ing panggonane | pangran
pitung puluh drahgundêr dèn irid | kalih atus Bugis Balinira | prajurit Jawa kathahe | wontên turôngga sèwu | ari Ngahad Wage ing sasi | Ruwah ping gangsal wêlas | mangkat dalu-dalu |
5. kumpul samya nanggulang ing jurit | liya punika kawur sarsaran | ura anèng wana bae | Sakèbêr prapta nubruk | asru dènnya ambendrong bêdhil | pangran anjog jêjurang | Kumpêni
lan Kudanawarsa | tigang dasa kapalane | lajêng ngalèr katêmu | ingkang garwa lan para sêlir | pangran asrêp ing driya | dunya tan
kapraboning jurit | kathah kêni Sakèbêr sadaya | miwah ta pakinangane | sarwa kancana sêpuh | anggalênggêm Sakèbêr nuli | ngatag
pitung atus | wau Sakèbêr lampahnya | tan kawuwus ing
ngundhungingundhangi. balane | kang badhe kinèn bantu | ingkang kalih môngka pangirid | Rôngga Wirasêtika | kalawan Tumênggung | Suwandi Suryanagara | kang ngabên prang
awangsul mangidul | lajêng ngilèn lampahira | pangran sampun mangsit bupati kêkalih | arsa mring Jatisêkar ||
16. awit wong ing desa Jatisari | kang anuntun Sakèbêr lampahnya | mring pangeran panukupe | wau sapraptanipun | sakathahe wong Jatisari | kang lanang cinêkêlan | catur kang linampus |
bêsmèni | gêmpur tumpur dhusun Jatimalang | wusnya pangeran karsane | wong sajarahanipun | pinartiga pandumirèki | rong duman katur marang | kang rama puniku | Pangeran Mangkunagara | mung saduman amêndhêt satus pribadi | kalih atus kang rama ||
wus dèn tanêmi | dening rôngga aran [ara...]
[...n] Sêcadirja | lan kinèn anêlukake | dhusun ing Palur Jurug | saurute acungan sami | mangkana wus karupak | ing jajahanipun |
yèn arsa ngawaki dhewe | angadu usaripun | nanging jro tyas dahat prihatin | ruwêt rêntênging karsa | ketang purwanipun | dadya kumêndur
Jawinata mirong maksih sasap | ingkang dadya ing purwane | dene myarsa pitutur | ing wartane bumi Matawis | kasuwun Pringgalaya | ingkang tigang èwu | pinaringkên sutanira | ingkang nama Mas Komploh arsa kinardi | Bupati ing Mataram ||
23. sakantune pan maksih lêstari | maring Tumênggung Jayawinata | pan amung sèwu cacahe | makatên badhenipun | karsanira [kar...]
kanthine | lan Jadirja Tumênggung | Pusparana ing Jagaragi | Tumênggung Brajadênta | lan Tumênggung Warung | dene kang dhèrèk Pangeran |
27. wontên kalih èwu kang turanggi | kawan dasa cacahing bandera | kalih gôngsa Carabalèn | katiga Monggangipun | kêndhang gonge sarunèn siji | tamburipun sadasa | bèri bêndhenipun |
inggih prasamya nyadasa | tan winuwus ing marga Dêmak wus prapti | Kudus Pathi kajangkah ||
28. gantya cinatur Sang Adipati | Pringgalaya lan PèbêrKèbêr.
yuda akanthi Bupati | Kaliwungu myang Kêndhal ||
30. kawarnaa Pangran Sukawati | wus ambêdhah Kudus Pathi praja | mung Japara mapagake | mêdal sing prajanipun | Citrasoma sapraja kanthi | katur marang pangeran | yèn Jêpara mêthuk | gènya pacak barisira |
mung kuda tigang atus | prajurite punggawa kalih | datan dangu katingal | barisaning mungsuh | nèng kilèn lèpèn
gègère | akathah ingkang lampus | wong Bugise sisaning mati | wingwrin samya lumajar | binujung lumêbu | marang ing loji sadaya | bupatine manjing ing Juwana loji | saanak rabinira ||
33. wong Kumpêni anguluk-uluki | mriyêm saking loji kaping gangsal | punggawa kalih rêmbage | lajêng anulak mundur | dèrèng wontên timbalan malih | anggitik ing Juwana | mila sami mundur | Dyan Rôngga
Suryanagara kayapa | ing loji Juwana kiye | pangungsèn pra tumênggung | lan Bupati Kudus ya maksih | nèng Mayong
ing karsa upami | jêng paduka tan arsa ambêdhah | sumingkir ajrih yudane | akêdhik labêtipun | ing prang tuwan anampik loji | baris Mayong punika | Bupati ing Kudus | ing mangke amba kèngkènan |
sampun | nak-sanake kalih tinuding | aran Côndrakusuma | Wôngsasuma juluk | amung prajurit sawidak | praptèng Mayong rame campuh ing ngajurit | kalih bupatinira ||
37. datan tahan ing pamuk nadhahi | sami dhadhal Kudus kalih pisan | gugup akèh bandhangane | ngungsi dhatêng parau | wangsulira santana kalih | tur wikan wus kaplajar | bupati ing Kudus | bandhangan katur sadaya | langkung suka Kangjêng Gusti Sukawati | Suwandi tinarima ||
38. dahat gawok sagunging bupati | dene Tumênggung Suryanagara | asipat ing pangucape | pangeran budhal gupuh | marang Mayong kang dèn
39. kang rinêmbag prayogining jurit | nênggih wontên têlik tur uninga | yèn cacahe Walandine | mung tigang dasa pitu | pan kalêbêt kêstabêlnèki | bugise pitung dasa | inggih botên langkung | wondene barise Jawa | gangsal atus bupati tiga tan luwih | Tuwan Petor Juwana ||
40. winginipun sampun angusungi | brana arta binêktèng baita | mangke [mang...]
[...ke] wus winangsulake | dhatêng loji sadarum | dipun kintên botên dhatêngi | inggih têdhak paduka | pangran ngandikarum | yèn kaya mangkono benjang | iya
Suryanagara kowe | pangawat têngênipun | sira Rôngga pangawat kering | ngong dadi lurah numbak | ing dhadha gon ingsun | sapa dadi sulih ingwang | nitih kuda nganggo upacara mami | bupati ingsun gawa ||
42. milu namur wong panumbak sami | nanging adhi iya aja cuwak | ing ngayuda sasêdhênge | misih akèh ing pungkur | pagaweyan kang dèn lakoni | upama nyuru jênang | kang apanas iku | ywa sêlak arêp kewala | dene ririh ubêngana urut
mangkono wong bôndayuda | wus akèh lêluwangane | wong unggul pêrang iku | mungsuhe wus akèh ngêmasi | kang kari mung sapala | binêrêg sinêlud | ingamuk tan nganggo taha | wong wus unggul praptane don asor malih | yèku prang luwih nistha ||
44. pan ing ratri rêmbage wus dadi | enjang têngara
46. ginarêbêg ing wong magêrsari | dene Pangeran nèng ngarsa têbah | lurah numbak panggonane | ing Juwana winuwus | apan sampun miyarsa warti | yèn pangeran wus bidhal | sing sanggrahanipun | arsa anggêcak Juwana |
jaganging loji | tambuh solahira | busêkan yêl-uyêlan | prajurit wus kathah manjing | pan kabrojolan | kalih Bupati Pathi ||
13. mung Ngabèi Juwana ingkang kacandhak | saanak miwah rabi | kantun dènnya oncat | marma kathah kang gagal | sarêng wus malêbèng loji | prajurit
lumajar | ana kang prapta aglis | arêbut jarahan | saking gunging barana | ing nagri Juwana alit | mung sèwu cacah | Dêmak nêmèwu sami ||
17. lan ing Pathi cacahipun kapat bêlah | èwu nora nimbangi | kalawan Juwana | gungipun kang barana | wit kathah ingkang dhatêngi | pra among dagang | saking liyan nagari ||
18. sawusira têlas dènira jêjarah | pangeran
19. ingkang nyèwu Rahadèn Wôngsakusuma | lan Mangunjaya sami | kinulawisudha | jinunjung saking ngandhap |
ing nguni | nama Dyan Undhakan | tigang kamataraman | Radèn Tumênggung kêkasih | Mangunkusuma | katri Bupati Pathi ||
Dêmang Sapanjang | ing Kudus kang dèn paringi | rong èwu pisan | Radèn Suryanagari ||
23. wusnya lami pangeran anèng Juwana |
èwu reyal | kanthinira lumaris | Kapitan Juwana | lan bupati satunggal | ing Warung ingkang tinuding | ngantukkên arta | dhatêng ing Sukawati ||
26. pra Bupati sadaya sami utusan | ngantukakên pra sami | arta jêjarahan | mangkana jêng pangeran | budhal marang
wus tigang dina | inggih gènipun prapti ||
28. arsa jujul dhatêng ing lampah paduka | wontên kang dipun anti | Kumêndur Samarang | bêkta Walandi usar | usare sampun dhingini | wontên ing Dêmak | kumêndur dèrèng prapti ||
abdi dalêm sadaya | prayogi andhingini | baris Tanjung ingkang | sampun prapta cinacak |
32. arsa jujul ing lampahira pangeran | kang anèng Mayong baris | Sakèbêr kalawan | sira sang mantrimuka | matah
satus sawidak | Sakèbêr kang nindhihi | wus nêmbang têngara | bêndhe tambur wurahan | budhalan sagunging baris | sing
andhadhani | Kumpêni barisnya | gêlar wulan tumanggal | baris Jawa lan Kumpêni | ing Surakarta | tikêl tiga watawis ||
dalu-dalu dene ngêngapani kuda | rencangipun nauri | lamun arsa nglarag | Sakèbêr dipun gusah | tan purun angajak gusti |
gumuyu suka | wau lampahe wus têbih | Suryanagara | mèh anyandhak kêkinthil ||
jinurung ing Hyang Suksma | prabawane luhur | dene tan ora kayaa | janma ewon sirna [sir...]
[...na] kamanungsanèki | paran dadine
ing rêmbag dadosipun | twan kumêndur ingkang dèn anti | lan sagung wadyanira |
sampun budhal sabalane | arsa kondur mangidul | kang tinilar nèng Kêndhêng sami | Dipati Suranata | myang Pangran Tumênggung | Gadamêstaka kalawan | tiga pisan bupati nagri ing Pathi | lan pra Dêmang Juwana ||
6. samya wontên timur dènnya baris | padhusunanira nagri Dêmak | wau pangeran kondure | ing Jakawal wus rawuh | eca manahira wadya lit | kang putra tinimbalan | duta mangkat sampun | ingkang mangkat ing Gumantar | Pangran Mangkunagara pan sampun
bupati pasisir | têtanêmane pangran sadaya | wontên ing timur barise | kumêndur rêmbagipun | Mayor Pèbêr kinèn anganthi | sagung prajurit usar | anusula mungsuh | anggêcak ing Sukawatya | saparane Pangeran ing Sukawati | kinèn ngungsir kewala ||
10. wusnya dadi dènnya gunêm pikir | badhe anglut marang
kang putra miwah pra bupati | ingkang amrih jêmbaring jajahan |
ing ayuda mrih kobète | nuntên kang pra tumênggung | ingkang sami tinilar nguni | punggawa pasisiran | kang baris ing timur | Adipati Suranata | Pangran
saking pamanggih ulun | prayogine dipun oncati | margi abdi paduka | sangêt sayahipun |
20. sapraptaning Jakawal wus sêpi | wontên ugi barising kang mêngsah | akathah nanging
dene mawi songsong jênar | kêkapalan pitung atus winatawis | kang ngetan sami uga ||
21. kang angidul ingkang tinut wuri | yèn binêrêg linawanan yuda | dadya tarung lèrès bae | wau pakuwonipun | ing Jakawal
nagari | Pèbêr myang Pringgalaya | wau karsanipun | mayor usar lan Kapitan | dimèn sowan ing Kangjêng Sri Narapati | wus praptèng Surakarta ||
23. Oprup Totlomondo wusnya panggih | ingkang sami saking palurugan | lajêng
dangu samya mundur | mêdal saking sajroning puri | apan dadi tontonan | usar praptanipun | Mangkuratan Pakubanan | dèrèng wontên
gantya kang winuwus mangke | kang makuwon ing Gubug | Jêng Pangeran ing Sukawati | budhal ngidul samana | Garobogan rawuh | lajêng ngidul saha bala | marang Sukawati kang dèn pasanggrahi | nèng dhusun Pasumbêran ||
pangran winaos gya budhal | angalor lan sabalane | ing marga tan kawuwus | praptanira ing Sukawati | mring
kang mêmangun pikir | kawuwusa malih Surakarta | Pringgalaya ing samangke | nyiyosakên panyuwun | ing Mataram wus dèn turuti | gandhèk ingkang
gandhèk sami pirêmbagan | lajêng mantuk tan angsal patinggi siji | praptèng praja asmara ||
1. wus katur ing sri bupati | gandhèk kang saking Mataram |
dhawuhe Jêng Pangeran | Sukawati apa sanggup | miturut pratikêl ingwang ||
kawursita | kang sampun agêng barise | cinatur Jayawinata | wus anampèni sêrat | pangrêpa angipuk-ipuk | saking Dipati Sindurja ||
17. winangsulan nanggi krami | sêratira sang dipatya | wus anglalu jroning tyase |
ing pambalike | Mantri Rajanitèn rêmbag | kesah saking Mataram | mring Surakarta wus kêbut | sapraptanira jro praja ||
23. satus akanthi prajurit | kalih atus ingkang dharat | myang kalih atus usare | Mayor Por tindhihing usar | gunggung Kumpêni pêthak | gangsal atus
timbalane | sagung kang para bupatya | tan ewah ingkang lampah | kadi duk têtindhihipun | Adipati Pringgalaya ||
25. wus pamit ing sri bupati | budhal saking Surakarta | langkung agêng gêgamane | kalih ratri anèng marga | lampah mêdal Bahrawa |
ing Payaman | Kumpêni prapta Cathak | sagung kang para Tumênggung | ingkang kinèn amukula ||
27. barise pangeran kalih | pra bupati
maksih anèng praja gung | miwah kang wus anèng alas ||
32. awit nora ibu sori | padha bibi wong urakan |
ing lampahipun | ing marga datan winarna ||
34. sampun prapta ing Magiri | anulya wau utusan | ingkang dinuta wong wadon | Bok Ajêng Sulah namanya | praptanè ing Mataram | panggih Jawinata sampun | andhawuhkên kang timbalan ||
35. Sultan Dhandhun Martèngsari | inggih arsa pêpanggihan | lawan paduka ing mangke | kèwêdan Jayawinata | dene tan mêdal marga | dumarojog dutanipun | Tumênggung Jayawinata ||
37. Jawinata turiraris | inggih agampil bandara | nanging tur kawula mangke | singa-singa ingkang karsa | ngabdèkakên
41. Adipati Sukawati | pintên ta laminè mêdal | saking nagari ing mangke | dèrèng wontên tigang warsa | dènnya murwèng ayuda | pawartane sampun antuk | anumpês Kumpêni pêthak ||
42. myang Makasar Bugis Bali | kirang langkung wus sanambang | anèng madyaning palugon | pangeran kang kathah-kathah | windon [wi...]
[...ndon] dènnya murwèng prang | Wêlandi picak tan antuk |
dèn tingali | miwah kêna piniyarsa | Jayawinata ature | gusti wong Jawa punika | angèl ingkang
jirèh | yêkti kêdhik kang suwita | angrasa tanpa tuwas | lamun tabêting prang purun | yêkti kathah kang suwita ||
akathah kang wus kaidak | yèn ginunggung sadayane | kadi yèn wontên salêksa | lah puniku wong Jawa | amung tabêt
ing Sukawati punika | nora nganti sapasar | têlung dina nuli têluk | ing Warung lan Jagaraga ||
panjênêngan | bandara lami gènipun | pinarak tanah Sêmbuyan ||
51. bok inggih dika akali | ing Kaduwang langkung cêlak | tuwin ing Panaragane | darapon nuli kandêla | inggih dhatêng wong Jawa | Purbanagara sumaur | kiyai sadasa-dasa ||
52. mangsane dèrèng marêngi | ngling malih Jayawinata | kadi puniki karsane | Mataram wontên punapa | jêr wit saking kawula | tan wontên malang ing kayun | tanpa karya ingancikan ||
53. bandara kula aturi | nabranga kilèn Pêraga | anjangkaha ing Pagêlèn | kula angaturi bala | tigang atus turôngga | Sultan Dhandhun manthuk-manthuk | gih bênêr puniku paman ||
tan bêdhah Pagêlèn tuhu | sira nuli amoroda ||
56. apa gawe atut wuri | pangeran tan jegos aprang | angur golèka liyane | bandara kang
Mangkunagari | kondure saking Sumbêran | mundhi dhawuh tata baris | ing rama kang wêwêling | Jawinata ngantêp purun | angimanakên sapa | iya sapa dèn sênêngi | ingkang yêkti ujube tuwajuh ing tyas ||
3. sapraptanira Gumantar | Pangeran Mangkunagari | samêkta kapraboning prang | budhal sawadya lumaris | prajurit
saking wetan tigang atus | saking kilèn kang bala | pitung atus kang turanggi | wadya dharat akathah yèn cinatura ||
4. Pangeran Mangkudiningrat | pan sampun [sa...]
[...mpun] dipun dhawuhi | yèn timbalane kang rama | kinèn anggêcak Matawis | dene lamun lêstari |
prapti | sowan maring ingkang raka | dhusun Mutihan prênahing | sakidul kilèn Wêdhi | pangeran sida anuduh | Mantri Jayakintaka | bêkta sêrat mring Matawis | tan kawarna lampahe praptèng Mataram ||
rawuh | timbalane kang rama | Jêng Gusti ing Sukawati | kadi paran kalamun Jayawinata ||
8. darbe atur ngumandaka | angangge lambe kêkalih | môngsa dadia manungsa | Sultan Dhandhun Martèngsari | praptane ing Matawis | laju kula jabung alus |
pribadi | praptaa ing Pamutihan | dèn wangêni limang ari | Puspawijaya pamit | lan pangeran wêlingipun | maring Puspawijaya | kang uwa
Jayawinata inganti | ing Mataram winarni | Jayawinata duk wau | budhal saking Mataram |
jinajaran pra prajurit | wadyanira kang samya umiring lampah ||
14. wadya kang wahana kuda | sèwu nêmatus tan luwih | sèwu prajurite dharat | dene prajurit
ririh | wau dènira umatur | anggèr kula wus lama | kèngkènan mring Sukawati | tur pratôndha dhumatêng rama paduka ||
16. kula dèn srahkên paduka | susah paduka nimbali | inggih ta môngsa sandea | paduka kula aturi | têdhak dhatêng Matawis | pangeran suka gumuyu | gih paman sampun kêmba | mangke kadipundi pikir | aprakara Si Pamot putra andika ||
17. lan wa Suryadikusuma | punapa sagêd mangsuli | ing bawah Kêdhu punika | Jayawinata turnyaris | botên kula watawis | dene dahat gawatipun | Kumpêni sampun kathah | bêbantu saking nagari | kanthi para bupati sawadyanira ||
18. pun wa Suryadikusuma | pamanah kula prayogi | yèn sampun rama paduka | Sultan Dhandhun Martèngsari | inggih gumingsir saking | sa-Kilènpraga [sa-Kilè...]
[...npraga] puniku | kang uwa mêngkônana | kawan èwu kilèn Pragi | dene mênggah rayi paduka sumôngga ||
19. pangeran alon ngandika | gih paman sampun prayogi | Adhi Mas Pamot punika | mantuka mring Pajang malih | dene uwa Suryadi | inggih bilih Paman Dhandhun | Martèngsari wus kesah | mêngkônana kilèn Pragi | awit Paman Dhandhun ajrih mangun yuda ||
20. bêdhah Kaduwang tan bisa | mring Pagêlèn saya jirih | gunêm sajroning
budhal dhatêng ing Matawis | abdi tan ana kari | sawadyakuswa wus kêbut | ingkang wahana kuda | tigang èwu winatawis | ingkang dharat akathah tanpa wilangan ||
22. pangran lan Jayawinata | lampahe Mataram prapti | ingaturan
samêngko karsa mami | bumi patang èwu sa-Kulonparaga ||
25. kang rongèwu ingsun karya | pangane punggawa mantri | miwah prajurit sadaya |
kamuktèn salin-sumalin | supe marang pakaryanirèng ayuda ||
30. wontên malih cinarita | ing Bôgawônta Bupati | wayuh kalih kang taruna | ran Mas
31. umiyat ringgit badhaya | mas ayu angadi ragi | pupurira lêlamatan | gêlung kondhe susuk kalih | sinawur
sapraptanipun | pandhapa [pa...]
[...ndhapa] pasanggrahan | manggèn èmpèr kilèn ndhapi | Sultan Dhandhun wus
ngajêng kori | sultan ngandikalon | dhuh wong ayu majua marene | sang dyah matur gusti kula ajrih | de paduka aji | amba tiyang dhusun ||
ingsun nuli | matur mèsêm gusti | botên dados dhukun ||
8. sultan ngungrum sarwi ngarih-arih | adhuh
kang alon | ingsun nonton badhaya yêktine | wayang uwong kalawan sarimpi | dupi sultan uning | ragèngong pinulut ||
15. maring gupit kulon dalêm wuri | sun
20. awit kakang dadine bupati | kang ngangkat sang katong | sêdyaningsun mung
jakining | tuturmu katonton | luwih dene bênêr sakabèhe | kèhing luput ana awak mami | aksamanta gusti | mring kakang
24. madêg baris ngumpulkên patinggi | Bogawônta kulon | sèwu numbak anyar ing Pagêlèn | wusnya
saking sa-Kilènparagi | tan bakit ningali | sultan solahipun ||
32. datan galih lampahing ajurit | mung galih wong wadon | wêwayangan badhayan
lumaris | urut marga gulang limpad ing ayuda ||
2. rêmbênipun dèn ajar urut dalanggung | lawan malihira | nganti têlik dèrèng
myang Bugis Bali | prajurite dharat amung kalih bêlah ||
6. kang sumambung Sakèbêr drahgundêr satus | pan namung punika | Kumpêni miwah bupati | taksih kathah tinilar ana ing wuntat ||
7. tan cinatur ing dalu enjing winuwus | budhal wus tinata | ing gêlar sami kaèsthi | wong Kumpêni pukul nêm dènira budhal ||
8. lampahipun saonjotan prapta sampun | dhusun ing Babadan | kapêthuk bala Matawis | langkung kagyat Kumpêni kèndêl
21. alon muwus Mayor Por mring rowangipun | ingkang songsong jênar | baya ika Mangkubumi | iya kapan praptane anèng Mataram ||
22. gya sumambung nindya mantri wuwusipun | tuwan
Pangran Prangwadana | kèndêl sang mayor kêkalih | duk puniku wanci ing satêngah rolas ||
24. praptanipun ngajêngkên pukul sapuluh | wong Mataram bubar | pangajêng dipun wêwahi | baris
26. praptanipun Mataram wus wanci dalu | kalanipun aprang | mung sakêdhap nuli bali | datan ana kang tatu miwah palastra ||
27. enjingipun kasukan angadu sawung | wuwuh arjanira | sajroning nagri
29. morotipun Wiramanggala rumuhun | langkung dukanira | dene wong Kilènparagi | sami ewah tangkêpe dènnya suwita ||
30. sigra wau Kartasari kang ingutus | marang ing Mataram | lan Jayawinata panggih | kinèn mundhut sapalih bumi [bu...]
31. aturipun Jayawinata anuhun | pan ajrih kawula | sampun ta mênggah sapalih | nadyan sajung sakothak ajrih ngaturna ||
sami rêmbug sigra budhal lampahipun | saking Pakêboan | Selabêntar sampun prapti | pasanggrahan ing dalu
40. duk puniku sampun budhal Sultan Dhandhun | saking Selabêntar | anjog ing tanah ing Gadhing | kang lèr wetan masanggrahan nèng Mamênang ||
41. Sultan Dhandhun kumalungkung ambêk agung | digung adiguna | kumênthus lawan kumaki | nora nganggo anolèh sariranira ||
42. pêksa darung paring sêrat asung pemut | marang ingkang putra | Pangeran Mangkunagari | kang ingutus Kandhuruan Wirasraya ||
43. têmbungipun kang pustaka ingkang dhawuh | yèn bumi Mataram | sadaya pinundhut nuli | sarta mundhut têluke Jayawinata ||
dutanipun Kangjêng Paman Sultan Dhandhun | sira umatura | ingsun nora amangsuli | sira bae matura mring kangjêng paman ||
46. têka mundhut iya ing patêlukipun | Paman Jawinata | wus ana kang dèn têluki | iya iku Kangjêng Rama Sukawatya ||
47. yêkti dudu wong Bugis Bali Bangkulu | padha trah Mataram | dumèh bibi gendhong sênik | sapa wêruh jêr iku sutaning raja ||
48. nadyan ibu iya Nyai Rara Kidul | yèn ora wani prang | sapa kang ngandêl tut wuri | Jawinata [Jawi...]
51. sampun saru nêmpuh patrap aru biru | mêngsah taksih kathah | akarya pakewuh wuri | Kandhuruan
53. ingkang kantun maksih anggili anusul | Pangran Singasêkar | inginggalkên wanti-wanti | milanipun prapta lancaran kewala ||
54. balanipun kathah ingkang samya nusul | wus panggih kang raka | ingkang rayi angabêkti | angandika Sultan Dhandhun Martèngsêkar ||
55. pira iku kang prapta yayi balamu | kang rayi turira | ing wingking maksih anggili | ingkang sarêng kula namung kanêm bêlah ||
56. kunêng wau Kandhuruan praptanipun | wus katur sadaya | solah tingkahe tinuding | yèn kang putra botên amangsuli sêrat ||
57. aturipun tan nêmbadani pukulun | ing karsa paduka | amundhut bumi Matawis | lawan mundhut têluke Jayawinata ||
58. kang puniku putra tuwan ajrih matur | lamun dèrèng têrang | tuwin dèrèng dèn lilani | dhatêng raka paduka ing Sukawatya ||
59. têlasipun Kandhuruan gènya matur | sigra praptanira | caraka saking Matawis | Pangran Mangkunagara nusuli sêrat ||
60. wêlingipun pangran marang kang ingutus | kinèn maspadakna | rowa
mangkin | dhinawuhan raka paduka jêng rama ||
64. dhawuhipun pamanamu karo iku | turutên kewala | kalamun anêdya bêcik | aja nganti karya rusuh rêbut
dudu manungsa | dadi pambêkaning bêlis | wong arêbut prakara sajroning aprang ||
67. milanipun kawula sangêt umatur | paman kalih pisan | kondura Sêmbuyan malih | amuktia
inggih sampun katuwuhan galih rusuh | rusuh angrêrisak | dhatêng têtiyang Matawis | têmahipun datan ngajèni sarira ||
Dhandhun Martèngsari | adrêng mundhut têluke Jayawinata ||
72. lan amundhut wuwuhing patêlukipun | pun Kudanawarsa | Pangeran Mangkunagari | langkung kagèt angadêg suraning driya ||
73. ngandika sru pangeran mring dutanipun | hèh duta muliha | ingsun ora
75. duta mundur pangeran utusan sampun | angaturi sêrat | mring kang Rama Sukawati | nuwun lilah angayoni ingkang paman ||
76. kang ingutus praptane [prapta...]
[...ne] wus tampa dhawuh | yèn sampun kalilan | ingkang paman dèn ayoni | mrih kapoke nanging aja tinêmênan ||
77. inggih sampun kalajêng ing risakipun | maria kewala | wêruha bênêr
2. mring Bupati Matarum | lamun arsa umagut ing pupuh | gusah ingkang Paman
kalihipun | amung Surajênggala kang kinèn kari | lan Sasrarudita tunggu | nindhihi baris agolong ||
4. pangran budhalan sampun | saking Mataram lampahe ngidul | pangajênge Puspawijaya Ngabèi | Cawijaya kanthinipun | ing wurine nora adoh ||
6. têtindhihe wadya gung | Pangran [Pa...]
[...ngran] Mangkunagara nèng pungkur | pan kadalon
angundhangi sagung kang para prajurit | winatawis wontên sèwu | adharat magut ing pupoh ||
8. lamun prang kuda iku | kari akèh jêjarananipun | wong Mataram turanggane bêcik-bêcik | cilik-cilik jaran gunung | amungsuh turôngga ewon ||
9. nêdya ngantêp prangipun | wong arsa salah pratikêlipun | wanining prang têka nora nganggo pikir | dene pêrang padha
kaliwat saru | môngka lamun wani aprang pupuh | lan Kumpêni yêkti akèh kang tut wuri | mangkana parentahipun | marang sira Arya Bangkong ||
12. undhangana rowangmu | sapa wonge kang akarya lampus | Jawinata sun gêntèkkên nèng Matawis | yèn mantri ingkang linampus | dadi mantri janjiningong ||
13. sigra têngara gupuh | bêndhe tinitir titir angungkung | laju budhal Sultan Dhandhun Martèngsari |
mapan nèng têgal kang patut | jêmbar papaning palugon ||
21. dahat pangungun ingsun | Sultan Dhandhun amangsuli dhawuh | hèh Kudanawarsa payo
pangamukipun | ingoncatan angrasa lamun wong cilik | wus gusis sabalanipun | loking wong mundur kêtaton ||
akathah saurutipun | wong Sêmbuyan tumpês prang Mamênang nênggih | wong desa akèh kang mênthung | samya amelik panganggo ||
36. lan bêkta kuping satus | môngka tôndha tan winarnèng ênu | mantri duta sapraptaning Sukawati | ing jêng pangeran wus katur | caraka ngandikan karo ||
37. sêrat tinampèn sampun | laju binuka sinuksmèng kalbu |
sadayanipun | ing purwa madya wasananipun | jêng pangeran animbali pra bupati | Dipati Pugêr tan kantun | sami sinungan pawartos ||
yèn ingsun pundhut anuli katur | mung sêsolo si kulup Mangkunagari | kang wadon durung katêmu | lagi kinon angupados ||
41. iya panggonanipun | awor rabine Adhi Mas Dhandhun | Martèng jagad padha ngili maring wukir | Si Mangkunagara ngutus | mring wadya kinèn anyolong ||
42. Dipati Pugêr muwus | wong kudu jarag anêmu ewuh | wong ngawula ing
duta kinèn makuwon wuwusên enjing | pinaringan reyal sèwu | lan sêrat ingkang suraos ||
45. sun asung reyal sèwu | ganjaranira bêcik prangipun | maring Jayawinata satus sun piji | myang Kudanawarsa satus | luwihe dèn dum saraos ||
budhal | saking tanah Sukawati | ing marga datan kawarna | prapta ing nagri Matawis |
sakampil | kinon ngêdum kang warata | marang sagunging prajurit | dene ingkang kapiji | pinaringan reyal nyatus | Paman Jayawinata |
lakinipun | Pangran Mangkunagara | Jawinata samya paring | mring dyan ayu arta kalawan busana ||
7. antara ing pitung dina | Kudanawarsa tinuding | mring Sukawati ambêkta | Radèn Ayu Martasari | miwah lakinirèki | ingkang kaping kalihipun | pangran nyuwun kang garwa | binêkta dhatêng Matawis | lampahira Tumênggung Kudanawarsa ||
10. tur sêmbah Kudanawarsa | pênêt wontên ing Matawis | prayogi ingkang panggenan | tuwin kangge damêl gusti | Pangeran Sukawati | karênan mangsuli dhawuh | iya Kudanawarsa | bênêr pikirira yêkti | yèn mangkono gawanên barêng lan sira ||
11. Danawarsa tur sandika | Jêng Pangeran Sukawati | dhawuh maring wadyabala | angrukti ingkang piranti | bupati kang tinuding | angatêr ing lampahipun |
sami | anon solah bawane wong Sukawatya ||
16. tuhu samya wasis bêksa | angungkuli wong Matawis | sêmbada bagus ing warna | katon limpad barang kardi | sura panggah ing jurit | dhokoh saguh nora keguh | sagunge wong Mataram | tuwa anom jalu èstri | tansah ngungun miyat wong ing Sukawatya ||
17. Tumênggung Suryanagara | mring pangeran matur aris | bandara anuwun warta | rama paduka kêkalih | ing mangke wontên pundi | pangeran mangsuli muwus | taksih wontên Sêmbuyan | rêdi Ngadêg gone ngungsi | wiwit kala
gangsal ratri | rêrêming para tumênggung | anèng nagri Mataram | wontên duta Sukawati | paring warta mring Pangran Mangkunagara ||
19. lamun Sultan ing Sêmbuyan | Dhandhun Martèngsari mangkin | utusan mring Surakarta | nungkul sagah mangun
mung Tumênggung Sindusastra | ingkang tinimbalan mulih | lan sapalih para dêmang | mantuk maring Sukawati | ingkang tumut sapalih | mangkana sasampunipun | tampi ingkang timbalan | Pangeran Mangkunagari | lan Suwandi budhal saking ing Mataram ||
21. prajurit Mangkunagaran | sèwu wahana turanggi | prajurit ing Kapamotan | tigang atus kang lumaris | tri atus kang
mung nigang atus tan luwih | nèng Pambrêkan tur uninga | marang Sultan Martèngsari | yèn karsa nungkul aris | sae kadadosanipun | kalamun datan [da...]
[...tan] arsa | badhe ginêcak tumuli | dèn atanggon ing aprang atarung
Sultan Dhandhun Martèngsêkar | sigra dènnya mundhut mêthil | kêkalih kang bupati | numbak anyar lawan sèwu | kang baris Trayêm desa | prapta Surakarta nagri | badhe kinèn mêthuk Sultan ing Sêmbuyan ||
26. Tuwan Oprup duk samana | wus tampi timbalan aji | mêthuk Pangran Buminata | Oprup maksih sônggarunggi | minta sarèh rumiyin | cinatur malih kang nglurug | marang tanah Sêmbuyan | Tumênggung Suryanagari | ingkang wantêr dhokoh dhikih ing ayuda ||
andhingini tuduh marga | mangkana kang anèng wukir | Sultan Amartèngsari | sampun ingaturan wêruh | yèn mêngsah lèr punika | ingkang sêdya gosok godhi | nama Radèn Tumênggung Suryanagara ||
29. sampun minggah ing Manyaran | prajurite winitawis | tigang
mring Jêng Gusti Sukawati | Sultan Dhandhun ngoncati | mangkana ingkang winuwus | kang wontên Pasumbêran | Kangjêng Gusti Sukawati | kang satuhu rêmbêsing madu kusuma ||
Kangjêng Gusti Adipati Sukawati | praptane ing Masaran ||
3. gya utusan mring Sêmbuyan wukir | dhawuh Pangran
sami aturipun | duk aprang anèng Mamênang | wus ginalur purwa madya amêkasi | suka kangjêng pangeran ||
5. nèng Masaran rêrêm kalih ratri | nulya budhal dhatêng [dha...]
[...têng] ing Mataram | gumuruh wadyabalane | wau ta lampahipun | Pangran Arya Mangkunagari | jujur
6. abusêkan sagung wong Matawis | Jayawinata kinèn amapag | saênggone kapêthuke | budhal sawadyanipun |
prajurit kapalan | myang dharat dhêndhêng barise | rung-urung pinggir dlanggung | Pangran Arya Mangkunagari | ingkang
jawi | lèr ngalun-alun mrênah ||
12. rawuh lajêng lênggah ing pandhapi | pra bupati ngandikan sadaya | ingajak sarêng dhahare | suka bujana nginum | Jêng Pangeran ing Sukawati | jroning tyas analôngsa | nênggak waspanipun | saking dahat tan anyana | lamun antuk rahmating Hyang kang linuwih | ngrêda balane lêksan ||
13. wus bubaran amakuwon sami | cinarita ing sarawuhira | pangran
narendra | nanging dèrèng anêdya jumênêng aji | sanadyan wus samêkta ||
14. kang kaèsthi ing siyang myang ratri | amung kaprawiraning ayuda | kang munjuli sêsamane | kathahing wadyanipun | duk punika sampun nyamèni | lan kang raka sang nata | myang punggawanipun |
ingsun paringi | nama Adipati Jayaningrat | suta lawan pulunane | katêlu ingsun pundhut | ingsun junjung pangkat bupati | pulunan
adhine | Ôngkawijaya iku | ingsun ganjar nama ing mangkin | Tumênggung Jawinata | kaya ramanipun | dene lêlungguhe padha | sèwu limang atus bupati sawiji | sawah Mataram [Ma...]
18. lawan ingsun mundhut sawah malih | urut Baligo ing pinggir marga | amung kang rongèwu bae | ingsun paringkên iku |
19. sèwu limang atus ingkang sabin | sun paringkên Adhimas Panular | lan
20. namanira mêngko ingsun êlih | aran Dyan Tumênggung Môndaraka | bupati ing katêlune | dadia kanthinipun | anunggala pakaryèng jurit | lan Bupati Mataram | ngarêpêna Kêdhu | dèn golong gêlênging rêmbag | punggawa tri kang saking ing Sukawati | ingkang môngka manggala ||
21. Adhi Dipati Suryanagari | têpunga lan Dipati Janingrat |
Dyan Mas êntho ing samangkya | ingsun junjung nama Pangeran Dipati | Anom nagri Mataram ||
22. Pangran Dipati Mangkunagari | undhang-undhang mring kang asumewa | padha angèstokna mangke | mring sagung kang jinunjung | pra
dhahar sarêng lan sagunge pra bupati | samya dhatêngkên suka ||
23. gantya cinatur nagri pasisir | twan kumêndur myang gurnadur jendral | samya miyarsa wartane | yèn mêngsah angêndhanu | Pangran Arya Amangkubumi | wus ngancik ing Mataram | wong Jawa sumuyut | ngrêda dadra ngômbra-ômbra | wuwuh imbuh èwon lêksan ingkang baris | nging dèrèng madêg nata ||
24. tuwan kumêndur utusan malih | kang ingutus Radyan Endranata | lan Surayuda kanthine | Patih Samarang iku | katigane Pangeran Wijil | Pangran Mangkunagara | duta jujugipun | sangsaya ngungun tumingal | Endranata mulat gunge wong Matawis | tinon kadya samodra ||
25. prapta pukul sanga ingkang wanci | pinaringkên mring Kudanawarsa | de prênahing pakuwone | salèring alun-alun | Danawarsa duk amanggihi | sinjange
ingkang bêbêd kêling | polos myang supit urang ||
29. Kudanawarsa umatur aris | maring Radyan Arya Endranata | paduka punapa supe | dhatêng ing
mangsuli sabda | tuhu datan emut | nauri Kudanawarsa | pan kawula punika abdine lami | wayah paduka pangran ||
30. inggih pun Wiradiwôngsa nguni | Arya Endranata
putra santana Madura | lamun ora pranakan ing Surawèsthi | gagah bagus warnanta ||
31. dene têka bisa anglakoni | Wiradiwôngsa nora kayaa | samene kadadeane | Kudanawarsa matur | inggih bêrkat paduka ugi | lan malih inggih darma |
samya miturut satuturira | têka samantên dadose | amung pawitan purun | lan pawitan wani ngêmasi | ngandêl kumandêl pasrah | mring Hyang Maha Luhur | ing mangke gusti kawula | Kangjêng Gusti Adipati Sukawati | ing pramuka jayèngrat ||
33. sugih wadyabala êmas picis | sami lan kang raka sri narendra | malah inggih watawise | akathah kaotipun | mênggah arta sugih kang rayi | wadya wahana kuda | langkung gangsal èwu | andêle wong jro kewala | kalih èwu kawan atus kang pinilih | kawan atus punika ||
Danawarsa matur | sayêkti langkung salêksa | wayah tuwan kewala lamun kinêrig | wus langkung pitung nambang ||
sapalih prajurit kula | kang umiring sapalih jagi ing ngriki | têtindhih pêpulunan ||
38. inggih Jayasimpangan Ngabèi | rumêksaa dhatêng ing paduka | nyaosi barang karsane | wit saking dhawuhipun | kangjêng gusti dintên puniki | gêgulang campuh ing prang | dene
rekanipun | bêndara kula pangeran | sabalane kanthi Dipati Matawis | dalah wadya santana ||
mangkat baris | Pangran Dipati Mangkunagara | ingkang dadi Sakèbêre | ing baris Pothok
pandulune | wau ta ingkang mungsuh | barisira sampun miranti | ingkang manggèn panjawat | kanan keringipun | pra bupati Sukawatya | sawadyane dene ingkang andhadhani | senapatining yuda ||
42. Radyan Dipati Suryanagari | ngagêm songkok baludru rinenda | panji-panji lancingane | cindhe paningsêtipun | nyampingira
bupati | ngajêngakên senapatinira | ngantosi dhawuh campuhe | wau kang munggèng panggung | Kangjêng Gusti ing Sukawati | mriksa cacahing wadya | êlèr alun-alun | ingkang dharat tigang lêksa | tigang èwu kawan èwu kang turanggi | mariyêm kawan wêlas ||
44. kalôntaka kawan dasa kalih | ingkang baris ing wetan winarna | duk winilis iing. cacahe | kapalan pitung èwu | kawan atus sawidak kalih | katur sagunging cacah | wau wong dêdulu | jalwèstri lir garêbêgan | sabên dina ajar kathah ingkang prapti | wong desa pagunungan ||
45. sigra dhawuh campuh ing ajurit | Radyan Dipati Suryanagara | aba sarêng ing angsahe | pangawat têngênipun |
umyung | Kodhokngorèk [Kodhokngorè...]
[...k] munya ngangkang | kalôntaka mriyêm bêdhil sarêng muni | lir pendah arga gograg ||
sampun adatipun | sabên ajar prang turôngga | tigang lêksa patrum têrkadhangan luwih | mangke yèn aprang dharat ||
50. kawan têngah lêksa patrum ênting | punika tong anggili gotongan | mangke prang dharat kanggene | jodhangan isinipun | pan sêmôngka minôngka paring | sagung mantri punggawa | Endranata muwus |
kang payung putih nèng wetan | angran sapa kang tinanya anauri | inggih dede angeran ||
prawirèng punjul | mila sangêt dipun kasihi | wus ingakên santana | kalangkung dèn ugung | Dipati Suryanagara | Radèn Arya Endranata duk miyarsi | ngungun sarwi ngandika ||
52. katon dahat têka wuwuh sigit | Si Suwandi dadi wong Mataram | sêmbada solah bawane | lawan busananipun | pan sumamar lan para gusti | pangran putra narendra | amor nora kantun |
ajar ing prang | sigra Suryanagari | anêmbang têngara | bêndhe agêng sadasa | kalih dasa ingkang alit | gong bèri
wusnya dangu tinêtêgan mundur ing prang | sarêng unduring kalih | dhadhal kang pangawat | kacaryan kang umiyat | Aryèndranata lingnya ris | punjul ing jagad | Pangeran Mangkubumi ||
8. pan wus kadya prabawane naradipa | tuhu lananging bumi | Jêng Gusti
ajar prang | Pugêr praptèng Prambanan | wadyanira kang umiring | wahana kuda | sèwu kapara luwih ||
kang turanggi | banderanira | angalih dasa sisih ||
13. wadyanira ingkang dharat kalih nambang | gunggunge ingkang baris | dados kawan nambang | tamburipun nêmbêlas | saking gêndhunge dipati | dutèng Samarang | dimèn gawoking ati ||
Kudanawarsa ngling | mring tamunira | rayi paduka prapti ||
15. Adipati Pugêr punika kang wadya | praptèng lun-alun gili | mêdhun sing turôngga | duta Samarang miyat | prajurit kang munggèng ngarsi | kang kêkapalan | sèwu dhomas watawis ||
16. Danawarsa matur lah inggih punika | balane sang dipati | kalih èwu dharat | kalih èwu turôngga | Kodhokngorèk gong saruni | pradôngga miwah | Carabalèn nèng wuri ||
17. gèdhèg-gèdhèg ngungun Arya Endranata | setanên wong puniki | hèh Kudanawarsa |
ramakmu Si Paridan | têka dinulur Hyang Widhi | apa ta baya | ngèlmune bêlis iki ||
18. anèng wuri titihane tandhu lawan | ginarbêg magêrsari | satus tumbak
20. pan sarakit sisih ampilan canela | kang sami ngampil-ampil | sami ngangge jangkang |
Kudanawarsa | ngirid dutèng Walônda | Endranata Pangran Wijil | panggènanira | ing wetan dèn saosi ||
30. sira iku Endranata lakunira | mundhak kakèhan sikil | sira kilap apa | dhingin [dhi...]
35. Adipati Pugêr alon saurira | rusuh dadine iki | asru angandika | Pangran Mangkunagara | marang sagung pra bupati | tandhinge apa | bae apa ta apit ||
kawak | padha adone kalih | nanging kari gabah | babae wong Samarang | gula batu tèh
nauri | botên bêndara | pun paman adipati ||
39. duk Jakawal kula inggih sampun kalah | sampun karoban tandhing | ing Jakawal wana | ing Samawis nagara | pamère tiyang Samawis | dados padinan | wontên ing Sukawati ||
41. dhase Sindurêja dhase Pringgalaya | dhase kumdur Samawis | iku bok manawa | yèn ora mangkonoa | nora duwe ujar kalih | wong wis
wong kumaki | gumagah gumisa | wong wus wêruh
bupati | ngirid caraka | ingkang saking Samawis ||
45. sarêng budhal sing pondhok Mangkunagaran | gumrêdêg pra bupati |
iku karsaningwang | kulup Mangkunagara | dèn padha eling
mung ingkang satunggal | pêpatih ing Samarang | dimène kantun nèng jawi | kanthi bupatya | papat ingkang manggihi ||
51. Paman Rôngga kalawan Suryanagara | Janapura sirèki | myang
gya binuka | sinuksma ing wardaya | mangkana wuryaning tulis | pèngêt kang sêrat | kanthi puja basuki ||
55. waranane para radpêni India | kang agung ambawani | tah talatahira | bawah angin sadaya | prakosa prawirèng jurit | abandhu bôndha | sih marma mring sêsami ||
56. kaatura ing mitranta kang sumbaga | wong agung ing Matawis | kang bêg martotama | musthikaning rat Jawa | ingkang asêsilih nami |
57. senapati ing prang pramuka jayèngrat | wiyosipun Kumpêni |
Surakarta | ing mangke wus marêngi | asrah ingkang praja | paduka jumênênga | Prabu Anom Senapati | sakarsanira | kèhe kang lênggah siti ||
59. nadyan nyuwun sapalih anggêre tunggal |
ingkang putra | Pangran Mangkunagara | winaca sinuksmèng galih | mèsêm pangeran | anêmbah matur aris ||
61. langkung sae paduka yèn ngarsakêna | ing rèh pating kacimih | punapa ing kina | pan botên sapunika | mila anyênyakit galih | alon ngandika | Jêng Gusti Sukawati ||
62. inggih adhi dika makuwon ing benjang | sêrat kula angsuli | miwah sira Arya | Endranata mêtua | dene ta ing karsa mami | tan bangkit owah | wuwus kang wus kawijil ||
63. Pangran Wijil Endranata samya mêdal | makuwon
2. lawon alus ing Matawis | patbêlas kodhi kang wiyar | kang ciyut samya cacahe | lawan
bêlah rêmbat | gotongan sèkêt cacahe | budhal saking ing Mataram | dutanipun Walônda | ing marga datan winuwus |
keguh | nora pisan nganggo mêmbat ||
5. cinatur para bupati | pasisir êlèr myang wetan | wus asayuk ing sêdyane | samya atur kapênêdan | ing
Bugis Sêmangun | lawan Kapitan Juwana ||
8. prajurit ing Surawèsthi | Pulangrêsmi tindhihira | prajurit Tuban
pambêkane | santosa wantêr ing yuda | jêng gusti dèrèng karsa | ingaturan madêg ratu | mring sagung punggawanira ||
12. malah arsa wangsul malih | têdhak dhatêng Sukawatya | mawi mangidul lampahe | angampiri ing Sêmbuyan | rayi ingkang ngucira | tinêdhakan karsanipun | darapon [dara...]
ngirupi wong desa kabèh | kang tumut bumi Samarang | anut datan suwala | mangsuli ingkang kawuwus | Kangjêng Gusti Sukawatya ||
ingkang dhèrèk têdhakipun | de Pangran Mangkunagara ||
19. mêdal saêlèring wukir | lan Rôngga Wirasêtika |
katri Pangran Arya Pamot | anjog ing Laroh aminggah | wau Kangjêng Pangeran | Sukawati têdhakipun | Suryanagara nèng ngarsa ||
20. wadyane mung sawatawis | ingkang wahana turôngga | mung kalih bêlah cacahe | tiga bêlah ingkang dharat | waos cêmêng lan benang | lampahe tansah sinêrung | ngantos têbih lan pangeran ||
21. ciptane agea panggih | awani takêr ludira | sêbah dènnya myarsakake | dene karsane tan kaprah | môngka Suryanagara | kalêbêt santananipun | sing kang ibu lêrês misan ||
26. Sultan Dhandhun Martèngsari | wus ngalih gènya umpêtan | dadya mung
29. nglampahkên duta tur uning | Sri Bupati Surakarta | sagah arsa nyirnakake | kang raka ing Sukawatya | mung minta bantu bala | nanging datan pinaèlu | kathah wong agung kang ngina ||
30. Oprup Kumêndur Samawis | nora ana kang anggêga | maring
Pangeran Mangkunagari | yèn aja iku ajriha | marang ing marasêpuhe | ngutus bupati kewala | Tumênggung Wiranata |
37. Kangjêng Gusti Sukawati | abdine kathah miyarsa | ngandika dahat ngungune | mring
satriya gung Mataram | was tiwas nora kentas | dene katutuh kapatuh | nora bakuh ing wicara ||
40. basa têrahing Matawis | kudu bakuh ing
bupati | tan pisan karsa miyarsa | ingkang rayi pamintane | mring oprup kêrêp utusan | uga datan anggêga | pangran minta mring kumêndur | kumêndur nulya tur surat ||
Oprup Totlomondo | uga sinungan parentah | kadya ing aturira | ingkang konjuk sang aprabu | mangkana ingkang winarna ||
46. ratu kadipatèn maksih | ingkang ibu jêng pangeran | tan kêndhat ing pamintane | maring kangjêng sri narendra | kondure ingkang putra | dadya sang
anèng Sêmbuyan | ingkang pinrih wus sirna doh | wong Sêmbuyan têluk samya | Pangeran Sukawatya | sigra dènira
dhatêng ing Mataram | Pangran Mangkudiningrat | wangsul ing panggènanipun | pacak baris Pamutihan ||
50. Pamot [Pa...]
[...mot] kinèn minggah wukir | anata prajuritira | nèng Wukirkidul samangke | timbalane ingkang rama | Pangeran Sukawatya | nampèni ing ampasipun | Sultan Dhandhun Martèngsêkar ||
51. kangjêng gusti andhawuhi | mring Pangran Mangkunagara | bawahe
gusti ngandika manèh | mring putra Pamot Pangeran | Pamot sira jaluka | bandar marang kakangamu | loro bae lilaningwang ||
sami miyarsa | kalurahan santanèku | badhe Pangran Mangkuningrat ||
55. gya budhal sarêng kang baris | cinatur ing Surakarta |
bupati kêkalih | sèwu miwah numbak anyar | sakaliwon [sa...]
[...kaliwon] myang mantrine | bêdhol kang kalih bupatya | dene
Totlomondo | bêkta satus drahgundêrnya | ingkang dharat sawidak | gunggungipun kalih èwu | dêdamêl sabrang lan Jawa ||
58. angkatira pukul katri | saking nagri Surakarta | byar prapta lèr Kêdhunggudèl | gègèr desa kang kamargan | dene tan ana warta | lampahe Kumpêni laju | anèng Ngutêr kèndêlira ||
59. bupati kalih rumiyin | lan panèwu mantrinira | atut wuri utusane | Jêng Pangeran Buminata | gène wontên Wiraka | sapraptane dutanipun | kang saking ing Surakarta ||
60. matur yèn kang mêthuk prapti | utusan dalêm sri nata | Tuwan Oprup Totlomondo | drahgundêr satus binêkta | ingkang dharat sawidak | Kumpêni Slam tigang atus | kêkalih bupatinira ||
61. kalih èwu gunging baris | ingkang amêthuk paduka | gangsal atus turanggane | sèwu gangsal atus dharat | pangeran duk miyarsa | langkung asrêp galihipun | saking Wiraka wus budhal ||
62. sawadya sagarwa siwi | kadi wontên kalih bêlah | ingkang sèkêt wong lanange | satus wanudya
sadaya | dalu saking Wiraka | bêdhug tiga praptanipun | baris ing Ngutêr punika ||
saking Gumantar ing mangke | langkung prayogining papan | jurang ngubêngi toya | pakuwon tinata patut | kinêbon kinêmbang-kêmbang ||
68. mantri sakawan duk prapti | matur yèn Kumpêni prapta | tindhih Oprup Totlomondo | amêthuk rama paduka |
Pangeran Buminata | ing mangke sampun angumpul | kang abdi nuwun parentah ||
69. kagyat pangeran miyarsi | hèh duta warahên enggal | Wiranata sakancane | yèn kuwagang dèn gêpuka | yèn ora dèn kodhola | dene ingsun nuli nusul | sigra abêndhe undurnya ||
ingkang binacingah | kalawan pra bupati | abintang-binintang | carub ingkang gêgaman | saking Ngutêr sampun têbih | kinodhol mêngsah | kininthil dèn bêdhili ||
4. sarwi kukuk saking lèr miwah ing wetan | saking kidul nyuraki | pistul kadya udan | Pangran Mangkunagara | saking lèr sawadyanèki |
sajroning aprang | tan katon ngati-ati ||
9. kawistara bapak gumluwèh kewala | Ônggawôngsa nauri | tuwan ing jroning tyas | sakala mau maras | dupi
16. kèndêlira Tumênggung Kudanawarsa | kang sangêt angaturi | ing karsa paduka | inggih asil punapa | wong wus kesah dèn tututi | rama paduka | Jêng Gusti Sukawati ||
17. dhawuhipun kinèn gusah ingkang paman | Sultan Amartèngsari | mangke tan ginusah | inggih kesah piyambak | têka dadak dèn regoni | paran ing karsa | pangran kèndêl nuruti ||
18. prapta êlèr Tangkisan wau lampahnya |
wetan Gadhing | nguni wismanira | Rahadèn Wirayuda | wonge sèkêt kusi-kusi | apan tan ana | wonge pêndhokan siji ||
Pangran Pamot ingkang | anèng wukir Katongan | ribêng tyas tigang prakawis | kang saprakara | kang rama andhawuhi ||
25. Pangran Sukawati wus maringi bawah | lan bandar dèn paringi | nanging ingkang raka | Pangran Mangkunagara | bandare
30. mring kang raka Pangeran Mangkunagara | miwah dhatêng kang rayi | kang baris Mutihan | Pangran Mangkudiningrat | ingkang prapta andhingini | praptèng Katongan | ngungun waspa drês mijil ||
mantri ing Matawis | asakit manah | pinulut dèn kintuni ||
33. Ki Ngabèi Surajênggala ingêbang | yèn ngêngakna kang kori | awèha dêdalan | ing
mring Kumpêni | tinulung ing benjang | mring oprup lan Sindurja | katur ing jêng sang siniwi | pininta dadya | Bupati ing Matawis ||
35. sarwi kathah Kumpêni kêkintunira | Surajênggala melik | wus sagah samôngsa | mawi sêmayan dina | sarta sampun dèn kintuni | warôngka ladrang | lawan bandera siji ||
36. kang landheyan sadhêpa sabêlah jaja | dhasare abang langking | wus dadi kang rêmbag | mayor lan mantrimuka |
kang abaris | ing Lengkong punika | kalih èwu sadaya | bêbêcike wong Matawis | inggih wus pêpak | anèng ing Lengkong sami ||
39. sok pêcaha ing Lengkong kang nèng Mataram | amung wong Sukawati | yêkti nulya dhadhal | supe Surajênggala | yèn prange wong Sukawati | ngungkuli lawan | Makasar Bali Bugis ||
40. duk punika Sakèbêr ing rêmbagira | baris Trayêm ing mangkin | kathah kang binêkta | lan kang tinilar têngga | ing pondhokan mung watawis | Mayor Por rêmbag | Sindurja Adipati ||
41. abipraya lan sagung para bupatya | kang tinilar mung kalih | wêwolu binêkta | ingkang para bupatya |
sanega | miwah sagung pra bupati | sigra budhalan | ing
ing bêdhil | sinungsunan tiktak | dhadhal karoban mêngsah | wong Sujanapuran ngisis | Jayawinata | kang tinêmpuh dèn bruki ||
49. kuthetheran tiba saking ing turôngga | Tumênggung Rajaniti | anulya anyandhak | mèh rinampok ing kathah | Mayor Sakèbêr marani | lah iku sapa | Rajaniti
51. yèn ajaa mau kadênangan ingwang |
rinampok angêmasi | wau Jawinata | jinaluk mring Wôlanda | kinintunkên mring Samawis | kinanthèn layang | yèn bandhangan
55. anauri Dipati Suryanagara | yèn dhatêng mangke ratri | inggih ingajangan | saking lêbêt kewala | lamun dhatêng benjing enjing | botên kasêsa | punika wontên pikir ||
56. yèn ing dalu prayogi dheprok kewala | botên mingsêt sanyari |
enjang | yèn oncata sakêdhik | ing wêngi punika | sapanginggile lêbar | yèn kukuh sawêngi mangkin | inggih [ing...]
[...gih] sa-Allah | kula angudanèni ||
58. samya rêmbag sagung prajurit Mataram | anut Suryanagari | mriyêm kalantaka | ing panggung wus pinrênah | mriyêm ing Juwana nguni | ingkang binêkta | marang ing Sukawati ||
59. mangke sampun sami wontên ing Mataram | tinata sampun
ingkang kidul kang lor miwah ingkang wetan | pinilihan kang bêcik | mriyêm kalataka | pinangku nèng palatar | angêcêk wong Sukawati | amanggih papan | wong anom
kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti ALLOH nyembadaniObat Hati ada lima perkaranyaYang
Obat Gagah Perkasa, manfaat Obat Gagah Perkasa, obat gagah perkasa, Obat Gagah Perkasa Gasa	|
Posted by Obat GASA	Gasa Gagah Perkasa –
Jual Kapsul GASA ( Gagah Perkasa ) ke Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
Polahmu pancen gawe ngekel mas....Sing dadi
Abimanyu (Sangskreta Abhimanyu) iku sawijining paraga saka wiracarita Mahabharata. Dhèwèké putrané Arjuna lan Dèwi Wara Sembadra. Papan dunungé ana ing kasatriyan Tanjunganom iya Plangkawati.
Miturut tradisi India[besut | besut sumber]
Abhimanyu iku putra Arjuna karo garwané sang Subhadrā lan mula iku ditepungi mawa jeneng métronimik Saubhadra.[1] Dhèwèké matèni Lakṣamaṇa, putrané Duryodhana ing dina kapindho Bhāratayuddha.[1] Nanging ing dina kaping 13, dhèwèké dhéwé gugur.[1] Abhimanyu iku bagus banget lan garwané ya iku Uttarā, putriné Ratu nagara Wirāṭa.[1] Putrané, sang Parikṣit bakal jumeneng dadi ratu ing Hastinapura.[1]
Gambarané Abimanyu[besut | besut sumber]
Ing padhalangan, Abimanyu iku digambarké kadidéné satriya kang bagus citrané, alus budiné, nanging wataké getapan (gampang nesu) lan gampang mara-tangan.
Kaya ingkang rama, Abimanyu kondhang kadidéné satriya utama sing kuat tapabratané, mula Abimanyu klakon kasinungan wahyu-wahyu kanaréndran, kayata Wahyu Cakraningrat, Wahyu Widhayat, wahyu Antatwulan, lan sapituruté. manut wecaning déwa sapa sing kadunungan wahyu kasebut bakal bisa dadi naréndra gung binatara. Nanging Abimanyu ora nganthi klakon madeg ratu, jalaran dhèwèké gugur ing paprangan ing Tegal Kurusetra kanthi dikrocok gegaman lan
isih bocah[besut | besut sumber]
Nalika isih dadi bocah, Abimanyu klakon nyirnakaké nata ing Plangkawati, Prabu Angkawijaya lan patihé aran Jayamurcita, kang nduwé kekarepan arep nggarwa Déwi Wara Sumbadra kang wis diwengku garwa déning Arjuna lan peputra Abimanyu. Prabu Angkawijaya lan Jayamurcita tiwas saka tangané Abimanyu. Sukmané manjing ana ragané Abimanyu, lan nagarané uga banjur dadi kasatriyané Abimanyu.
Abimanyu dhaup[besut | besut sumber]
Abimanyu pisanan dhaup karo Dèwi Siti Sundari (Siti Sendari), putriné Prabu Sri Bathara Kresna ing Dwarawati. Dadi Abimanyu iku putra mantuné Prabu Kresna. Sabanjuré kanthi sesidheman uga krama antuk Déwi Utari, putriné Prabu Matswapati ing Wiratha, patutan siji asma Radén Parikesit iya Paripurna kang ing tembéné jumeneng nata ana nagara Ngastina sabubaré perang Baratayuda kanthi jejuluk Prabu Kresnadwipayana, (nunggak semi karo jejuluké ingkang éyang buyuté, Abiyasa iya Wiyasa).
Guguré Abimanyu[besut | besut sumber]
Ing Perang Baratayuda, Abimanyu bisa klakon mbedhah gelar perang Cakrabhyuha, sing dipandhégani Pandhita Durna nadyan akhiré gugur kanthi tatu arang kranjang amarga diranjap gegaman marang Kurawa. Mula lakon Abimanyu gugur uga asring karan "Ranjapan Abimanyu Gugur" kang pancèn ngeres-eresi.
Abimanyu lan Lesmana mati sampyuh[besut | besut sumber]
Ing peperangan, Abimanyu wis tatu arang kranjang lan katon tanpa daya, nanging isih tetep maju. Lesmana Mandrakumara iya Raden Sarojakusuma (putrané Prabu Duryudana, nata Ngastina) kang kepingin mrejaya Abimanyu, banjur maju nyaketi karo nggawa keris ligan. Keris iku arep kanggo nyuduk Abimanyu, nanging kurang prayitna. Abimanyu tetéla isih nggagem keris Kyai Pulanggeni. Lesmana namaké kerisé marang Abimanyu kang njalari tumekèng pati. Nanging sadurungé sukmané oncat saka ragané, Abimanyu uga kasil nyuduk Lesmana Mandrakumara nganggo Pulanggeni nganti Lesmana tumekaning pati. Kekaroné mati sampyuh. Weruh Lesmana Mandrakumara mati, Jayadrata (bapa pamané Lesmana) ngepruk sirahé Abimanyu kang wis tanpa daya nganggo gada Kyai Glinggang saéngga musthakané ajur mumur. Abimanyu gugur ing madyaning rananggana. Para Kurawa surak ambata rubuh. Goteking wong akèh sing matèni Abimanyu iku Jayadrata iya Tirtanata.
Sawisé Abimanyu gugur[besut | besut sumber]
Udan tangis para pepundhén Pandhawa. Arjuna sumpah, yèn dina iku uga ora bisa matèni Jayadrata, dhèwèké luwung lampus dhiri. Déning para Kurawa Jayadrata diumpetaké ing gedhong waja. Dijaga rapet, pamrihé supaya aja nganti bisa dipatèni déning Arjuna lan Arjuna dhéwé supaya klakon "tata glondhong" lampus dhiri kanthi cara pati obong. Nanging bab iku diwuningani Prabu Kresna (botohé Pandhawa). Jayadrata dipancing murih ngungak kahanan njaba liwat jendhéla. Ya nalika Jayadrata anguk-anguk liwat jendhéla iku, Arjuna nglepasaké jemparingé Kyai Sarotama. Ngenani janggané jayadrata saéngga tugel thel lan sirna margalayu.
Saguguré Abimanyu, Dèwi Siti Sendari nedya bela pati, ambyur ing pancaka utawa tumangan. Déné Dèwi Utari sing nalika iku nembé mbobot sepuh wijining calon ratu tlatah Jawa isih bisa digondhéli déning para pepundhèn.
Serat kasusastran Jawa klasik[besut | besut sumber]
Serat Wirayawita[besut | besut sumber]
Salah sijining wohing kasusastran Jawa klasik kang nyritakaké guguré Abimanyu pengawak kusuma kang wedi wirang wani mati iki, ya iku serat Wirawiyata. Serat arupi tembang sinom puniki anggitané pujangga kaloka Mangkunagara IV.
Cuplikan tembang sinom iku mangkéné : "Déné kadi Sang Partasuta, Bimanyu kala tinuding, Mangrurah kang gelar
Serat Tripama[besut | besut sumber]
Yoganira kang para prajurit, lamun bisa anuladya, duk ing nguni caritané, andel ira Sang Prabu Sasrabahu ing Maèspati, aran Patih Suwanda, lalabuhanipun, kang ginelung triprakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama[2]
Liré lalabuhan triprakawis, guna bisa sanès kareng karya, binudi dadya unggulé, kaya sayektinipun duk bantu
Serat Tripama uga nyiratakaké bab guguré para paraga wayang lan nyeritakaké tuladha kang becik saking para paraga wayang: Arjuna Sasrabahu, Patih Suwanda (Bambang Sumantri), lan Kumbakarna.
^ a b c d e Dowson (1992:3)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abimanyu&oldid=989968"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.04, 2 Maret 2016.
dipecah dadi loro. Merga posisine wis lemah tur kanggo ngindari perang saudara, Tarusbawa nerima tuntutan kerajaan Galuh. Taun 670 M wilayah Tarumanagara dipecah dadi loro:
Prabu Darmaraksa (adi-ipar no. 8, 891 - 895 M).
Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, mantu no. 11, (916-942 M).
Limbur Kancana, putera no. 11,(954-964 M).
Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M).
Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030 M - 1042 M )
Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) - Darmeswara (no. 7) berkuasa mung nang wilayah kulon Citarum, raja-raja liyane berkuasa nang wilayah kulon (kerajaan Sunda) karo wilayah wetan (
Sanjaya[sunting | besut sumber]
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.11, tanggal 11 Maret 2013.
sampean wong jowo sing gak jawani ,lali yen nenek moyange wong jowo,males aku ngomentari, syukur sak iki jarang wong sing
banyuanggaomong opo to mas mas....iso ngomong ngono wae di tulis ning kene...ngisin2ni mas banyu.....
Menengah Karawitan Indonesia, Wayang Orang Sriwedari, kethek ogleng Wonogiri
ingkang para nabi / ingkang aneng daleming manungsa / Nabi Adam astanane / aneng badan puniku / Kangjeng Nabi Mukamat nenggih / rasul ingkang mustapa / astanane tutuk / Nabi Sis ing bun-ebunan /
astanane grana / Nabi Ngisa astanane / aneng cangkem puniku / Nabi Yakup ing balung nenggih / Nabi Yusup punika /
Musa bun-bunan / jaja puseripun / ingkang minongka kapala / lintang Kamal anenggih wastanireki / kayu awiting nyawa//
//Sajaratil mustapa ing alit / pasu kiwa tengen gunung kembar / gunung Tursina tegese / nenggih pucuking irung / lambe Betal Mukadas nenggih / watu sajidin ika / tegese ing untu / lambe dhuwur ngisor ika / bale ngaras uwot siratal mustakim / apan getering ilat//
//Uwang tengen kang ingaran masrik / uwang kiwa ing mahrip punika / Iman Sapingi dhadhane / Iman Maliki iku / pan gugunge wonten ing gigir / Iman Kambali apan / lambung tengenipun / Kanapi ing lambung kiwa / pan ing Mekah lak-lakan ingkang amethil /
dhasare / ingkang aneng pepulung / susu kiwa kekulung ati / ingkang tengen punika / pasalatan rasul / kang
ngungun jro wardaya / wong iki tedhas kawruhe / nulya don lunga nglangut / durung mangke dadi puniki /
//Jatining saurira ris / wonten wong nepi samodra / tan adarbe wujud roro / ingkang kaesthi ing manah / mung Hyang Kang Maha Mulya / alami aneng ing ngriku / lali nadhah lawan nendra//
//Den pesu raina wengi / pamendenge sarta salat /
//Tan towang sembahing Widhi / kang ana ing waka sonya / angesthi mring Hyang Linuweh / tan ana drigama ketang / amung pangesthinira / tanna pandeng liyanipun / kang kesthi mung Hyang Minulya//
//Kang amurbeng jagad sigih / tan ana ingkang rinasa / kalbu ingaken wismane / puniku langkung waspada / sampun aroro tingal / den karesa iman maksum / anulak kanggep sungkawa//
wujude / wangsulan tan kena owah / ngurepi tuduhing Hyang / olah lan kapir tan mundur / tokide sampun pinasang//
//Makripat siyageng jurit / sarta cemeng panganggennya / lenggah cengeng ing keblate / wujud sawiji mring Sukma / ati langgeng tan owah / nempuh byating wong tan mundur / makripate wus pinasang//
kalih / kabeh wus ngucapken sadat / mentas prang sayah karone / wus suci kang Islam anyar / adus main lairan / pan sampun seba sadarum / mring sarengat dadi nata//
//Gumuyu abelik-belik / Seh Sumirang duk miyarsa / Jatiening caritane / wusana ari andika / dadya ger ge banjurna / Hyang Suksma caritanipun / metokken wijiling sabda//
//Kawruhana ing Hyang Purbajati / iku dennya wiboh / anglir retna munggeng embanane / lir anopeng tingale sejati / nanging tan
//Ing sukmane aneng dhirineki / adat nora weroh / dyan tumurun sangking ardi age /
jatmika semu liringe / samya ngliring ing tingal kang gaib / samudananeki / ing tembe katemu//
//Suksma iku tan adoh ing dhiri / makuwon ing enggon / mapan adoh yen den adohake / nenggih parek den celakna singgih /
reko / pratelakna ika sadayane / sejatine iku luwih becik / ling-alingan kapti / anglimputi
//Kang loh kala nenggih sampun dening / suksma nur ing kono / iku celak empere
punika sejati / angel yen kalakon / anukmaa mring Hyang Kang Aluweh / luwih utama ginunggung singgih / marang Suksma jati / kalangkung ginunggung//
//Sakehing puji kalawan bekti / lawan laku reko / den asujud ing kelakoane / iku cepak empere kapanggih / mring Hyang Maha Sukci / Adam wujudipun//
//Ingkang rasa wujutireng kalbi / amrem ingkang katon / wujud iku dudu ing yektine / wujut kaluwihan kang sejati / wujude kang pasthi / ewuh yen dinulu//
//Apan ewuh ing ujar puniki / pan ayun waspaos / Seh Sumirang aris ing saure / sampun lamakan kawruh sun iki / mesem Sang Jatining / animbul ing wuwus//
//Gih puniku teksih sewah dat sejati / ing karsaning Suksma / amayangaken ing kapti / nyata awujud Mukamat//
//Sang Hyang Suksma angandika tinsa kamil / dene ananira / awakira awak mami / urip ingsun urip sira//
//Cermin siji tan pareng ngiloa singgih / wewayangan tunggal / pan pangawak
//Sampun katrap Mukamad andika nabi / lepasing paningal / tan ana kawula gusti / amangeran lagi nora//
//Marmanipun tan awas karsane Gusti / dening nepsu hawa / agawe seriking ati / angalingi idheping tyas//
//Marem asih ing samudananireki / kang bekti ginanjar / ing swarga mulya tan
//Seh Sumirang semana angrangkul aris / sarwi awecana / anak wus lega ing galih / sangking sih pituturira//
//Ingkang mugi kula bisa anglakoni / Jatining turira / yen
geng pinggir jurang / anggawing tumiyung / tumawing tinon ing tawang / jurang sigrong angarepken parang miring / landhep kadya sulewang//
//Pucak ardi pan sinungan masjid / ingubengan ingkang sekar-sekar / langkung ngambar ing gandane / wastanira kang gunung / nenggih ardi Pandhalasari / cinatur kang palenggah / pandhita
Dhisil / marmanipun walu Seh Sumitra / dhadhukuh ing kono reke / apan lakoni tuduh / kinen dhukuh cendhana sari / ing besuk apan ana / wong teka mertamu / yen ngaken ing Wanasekar / lah ungseden ing kawruh ingkang sajati / pasthi padhang tyasira//
//Marma lami denira anganti / Seh Sumitra aneng ing aldaka / pan meh nglalu pangantine / ya ta ingkang winuwus / Jatiening pan arsa mampir / batin arsa uninga / marang kang
nama myang wismanipun / Jatiening wus awewarti / wisma tuwin kang nama / pak Lotho glis manthuk / wus panggih lawan sang tapa / Lotho matur yen wonten tiyang aprapti / arsa panggih paduka//
//Warti satriya saking Wanasari / kados ingkang paduka arsa / ketawis mancur cahyane / Seh Sumitra agugup / arsa methuk marang kang prapti / ya ta wau katingal / Seh Sumitra
inggih langkung nuhun / langkung beja kemayangan / paduka prapti / marma sewu nugraha//
//Seh Sumitra apan awewarti / marmanipun aneng ing aldaka / wus tinutur sadayane / Jatining mesem ing kalbu / apan mahrip wancinireki / ya ta lekas asalat / prapta ngisanipun / sabakdanira anulya / sabat kalih apan sampun den kejepi / anyaosaken dhahar//
//Kang ingatak wong kalih nulya glis / caos kendhi lawan sekul panjang / gagudhangan pan ulame / wus sinambrama sampun / Jatiening sigra ngecani / sigra lekas anadhah / gennya dhahar sekul / sasampunira kadhahar / gantya wau dhedhaharan kang sumaji / samya munggeng ing panjang//
//Ri sampunnya dhahar Sang Jatining / tanya wau marang Seh Sumitra / pun yayi lami neng kene / sembayang rinten dalu / lan amuji raina wengi / punapa sampun wikan / kang sinembah iku / tuwin sakeh pujenira / Seh Sumitra anjugul angrangkul sikil / kakang dereng uninga//
//Pindho damel ki raka puniki / dene wau wus matur kawula / marma kawula neng kene / anglakoni pituduh / pan paduka sun arsi-arsi / paduka padhangena / kang basa puniku / welasa
sapa / yen katura Pangerane / apan nera aweruha / lan nora wrena rupa / tanpa gawe sembahipun / angura sira ngupaya//
//Lamuna ngaturna puji / mring Pangeran cumenthaka / den anggep ing pepadhane / ya Alah kang amisesa / amung andikanira / ayun wruh wiwitanipun / kang anembah kang sinembah//
//Puji sinten kang darbeni / pan puji pujining Allah / kawula nora daduwe / selawase tan kawasa / miwah panggawe kita / tuwin badane sakojur / angi Alah ingkang katon//
//Pundi kang ingaran puji / yektine puji punika / kanugrahan sajatine / kang tumiba ing kawula / tegese kanugrahan / nenggih urip tegesipun / pan urip uripe sapa//
//Lamun uriping Hyang Widhi / tan urip kalawan nyawa / tegese nyawa jatine / kang tumiba ing kawula / kang aran kanugrahan / nenggih urip tegesipun / nenggih uriping manungsa//
//Pan iya jatining urip / puniku yun ngawruhana / den ageng ing panrimane / angel jenenging agesang / tegese wong agesang / kaserenan ing tatelu / iman tokit lan makripat//
//Lamun ora angawruhi / yayi ing tigang prakara / iman tokit makripate / pesthi pundhes nora gesang / … / … / …//
kadiparan / yen beda pratikelipun / mapan nora pisah-pisah//
//Selamet gene ngawruhi / tegese tokit punika / tunggal maring kawulane / kawula iku tan ana / jenenganing kawula / sejati-jatine suwung / tanpa rupa tanpa tikah//
//Tegese makripat nenggih / sampun awas ing Pangeran / tegese awas retine / kang awas puniku sapa / pan jenenging kawula / wuta tuli bisu suwung / tan ana kuwasanira//
//Katuring sembah lan puji / pan katur ingkang sarira / pan badan Alah jatine / tan ana sembah-sinembah / pundi kang aran Alah / araning wajibul wujud / sejatine ingkang ana//
//Pan iku ayun ngawruhi / angel yayi wong sembayang / kang rayi aris saure / lah tuwan banjurna pisan / ing sadat
Sadat iku nenggih gesang kang satuhu / gih puniku aran / gih puniku kang ngarani / sayektine tunggal ingkang ingaranan//
iku datolah Kang Maha Luhur / lawan Maha Mulya / anjatekken ing datneki / sayektine ing nyawane kang utusa //
//Sadat iku tanpa tepi laut agung / kang karem ing sadat / puniku rasaning pati / uripipun nora kena ing palastra//
//Iku sadat gusti kawula yen pangguh / nenggih gennya pisah / patemona kang sejati / gih puniku patemone ingkang pisah//
//Sadat iku patemone kang satuhu / tan ana memadha / timbangane kang sejati / ing tegese sadat iku tan lawanan//
//Ilang sadat akeh wewilanganipun / nenggih tanpa wilang / sadat tunggal kang wus pesthi / ya kang abot gurnitanireng badannya//
tan ana pangeran jati / apan amung ingkang alanggeng wisesa//
//Ulatana sadat sapisan kang tuhu / yen sampun
akeh milya ngucap / sadat seos kang pinanggih / pangucape dene kesasaring tuwan//
//Dudu basa dudu rasa kang dat tuhu / dudu cipta rasa / kang nugraha kang den panggih / gih puniku guru sampurnaning raga//
//Sanalika iku kumpula satuhu / ing nalika pelak / tan ana kawula gusti / wong puniku kareming Alah kewala//
//Sadat roro tunggalen hyang kalihipun / lan sedyane tunggal / lan sedyane sang dumadi / pan puniku sedyane dhewe kang mojar//
//Pan puniku anane ingkang satuhu / anyana dewata / tan ana ing bumi langit / apan ora nana ing ngantara//
//Tan ing swarga naraka ing enggenipun / anane loh kalam / tan ing aran tan ing kursi / dhidhing jalal apan iya nora nana//
//Kawruhana anane Hyang Suksma tuhu / anging ananing Hyang / ayun nyatakken kang dhiri / lan malihe yun nyatakken dhewekira//
ingaranan / gih puniku kang ngarani / sayektine ingkang
//Jagat iki yen sinawang tan andulu / anging karsaning Hyang / angasihi ingkang asih / ing sedyane apan ta ing manah tunggal//
//Duk jinaten sipat apengal satuhu / sejatine aran / tan ana ingkang
ugi / gih puniku yektine ingkang dewakna//
//Lampahira kang aran dewana iku / meneng tanpa sadat / tan arah tan enggon singgih / kang dewana apan miber tanpa elar//
//Idhepira sakedhap wus pesthi iku / meksih palinggihan / lelampahan sewu warsi / suprandene sakedhap netra praptanya//
pakaryane nora nana / amung sembayang pribadi / nanging dereng udani / jungkal-jungkel siyang dalu / tan kenging ingujaran / kang estri gung briga-brigi / dereng mari sembayange saya dadra//
//Nora penging wong sembayang / bok kira-kira
pitutur rina wengi / Ki Paesan akathah pituturira//
//Dunungken puji panembah / puniku katur Hyang Luwih / kang rumeksa ing
anggunggunga / mring Alah sartane wedi / yen mengkono wong iku tanpa ganjaran//
//Sanadyan ing wong sembayang / nora kena ginagampil /
dipun peksaa / nora wurung nyudhet lading / tuwas rusak pangarahe nora kena//
//Wonten malih lambangira / ngambil iwak jroning kali / aneng telenging bangawan / arahen iwake keni / nanging dipun aririh / sampun buthek toyanipun / yen ulam sampun
kali / iya marang kang sinedya / den kadi angilo cermin / rupa ingkang sajati / awasena kang satuhu / pan kaya rupanira / kang aneng sajroning cermin / rupanira pan kadi pepaes dunya//
//Lah Ki Bodho sun wetara / yen ta sampun nama ngerti / pesthi nemen salatira / dhasar wong gugu kapati / Ki Bodho awotsari / pinten banggi sang binagus / antuk sawab paduka / tan ketang tilar wong estri / Ki Paesan pralambening babing rapal//
//Sejatine wong asalat / kang nyata ing Suksma jati / den kadya gone
mangke kang baita / olih isining jaladri / mangkana ingaran salat / kang nyata ing Sukma jati / saosike wus pasthi / iku dadi saladipun / kang durung ngerti salat / ngibadah raina wengi / sembayange apan meksih lalawura//
//Ana kaoling pandhita / saenggane Sang Hyang Widhi / iku meh salat kaanan / mring aksara tigang desi / kabeh mawi prakawis / kang aksara telung puluh / minongka ratunira / anenggih aksara alip / iya iku pralambene ing Hyang Suksma//
//Milanipun ana Kuran / saking sastra tigang desi / iku mawi wewilangan / kalimahe siji-siji / lan mawi ayat malih / gunggung tigang dasa jus / apa kang nora nana / den kondha ing dalem tabsir / paman Bodho puniku dipun waspada//
//Lan malih ta kayaparan / semune aksara alib / apa nyata apa ora / emper-empering Hyang Widhi / Ki Bodho wujud angling / nuwun
//Tegesipun raksa sireng sigih / ingkang alip pan kaanan tunggal / nora kena mati reke / limpat dening kalangkung / ingkang alip iku ilapi / dening kinarya tondha / karoneingaku / iya alip ananira / sadurunge nora bareng nora kari / nanging kariyiniyan//
//Tegese iku niyat sajati / ingkang alip iku jeneng tunggal / Adam lan Kawa kumpule / Adam kang nyata iku / gene nyatakaken birai / purwa banyu lan lemah / banyu urip iku / lemah nyata aranira / wus kalingling datolah kaanan jati /
//Dene tegese sarengat singgih / ingkang alip mangkya wus
kala biraenipun / sirna sira lan ingsun iki / tunggal ingsun lan sira / beda-beda iku / beda lair tyasnya tunggal / rasulullah apan tunggal sira jati / yeku biraenira//
//Kabeh iku kang cahya linuwih / cahya iku pan enggening nyata / kaanan tunggal jatine / cahyane jati iku / kaanane tunggal sajati / tumurun dadi cahya / kang
tumurun cahya iku singgih / duk munggeng balung balane pukang / sulbiyah iku arane / genira apulangyun / karo tunggal sejaten singgih / jiwa pajiwa
naptu alip ika / ingaran gedhah kucine /
iku / wujud tunggal ayun sejati / sekarone uninga / tingalira bawur / Alah lan Mukamad ika / ya wus awor pawore lan rasul iki / dening Alah Mukamat//
//Duk ing mider sawulan puniki / ana rupa nora nana rukyat / iya Alah sajatine / anut kempele iku / apan ora mangke kang dadi / pan wus saningga pisan / pinasthi
sakehing manungsa / aken salat lan anebut Suksma jati / lailaha ilullah//
//Satus salikur pinapan dadi / insan kamil namane punika / jumaat ketingalane / alahu akbar iku / kagungane sampun dameling / kawruh
jatenipun / panjenenganira narpati / Ratu Prabu Satmata / anglela puniku / pan ratu ing dhewekira / ing gedhonge ingaranan insan kamil / sembada pekenira//
//Ingaranan nabi Alah singgih / duk satus salikur dina ika / ing kono sapa rewange / panganggo sarwa alus / tur tan ora inganggen singgih / sampun wuta kewala / purik semonipun / dene kinen dhewekira / apan rewang sinungan rasa
kawruhana paman Bodho lambang puniki / aywa sira pepeka//
//Seh Sumitra wau sareng myarsi / ing kandhane ing Jatining punika / gapyuk angrangkul padane / sarya ris aturipun / lah ta kakang banjurna malih / manah amba meh padhang /
nenggih kojah saking Ngusman ing nguni / Sang Ambiya namanipun / yen kawruh ciptanira / wong puniku durung Islam jatinipun / tanpa sadat tanpa salat / apan ta pai pan inggih//
//Pangerane yen weruha / sarirane dhewe nora udani / denira Selam puniku / imane pan imanan / durung teka jatine manungsa iku / saengga satu sembawa / manung ingkang sajati//
//Kang abuka ciptanira / ing wong edan ingkang daluya puniki / dipun graita sireku / semune den
ingkang ningali puniku / gelathik muni genturan / surya lintang kang ngalingi//
//Surya sasi tanpa polah / surem datan katingalan puniki / cahyane
Manawi kang nedya pejah / dene nora lawan wong ing dunyeki / dudu alam langgeng iku / … / … / lir enggane ta cangkrama / malah neng dunya puniki//
//Saengga ta wong lelungan / meksih aneng ing dedunungan puniki / marmayun waspada iku / tan kena ginagampang / ayun awas nenggih sulang-surupipun / apan akeh wong kapalang / kepalang baping kabatin//
//Yen kembanga kembang sungsang / luwih becik sinawang arespati / nging tan wonten pamrihipun / kang wus malih sasmita / yen kembanga cepaka upamenipun / becil lamun tiningalan / samekta lan gandaneki //
//Ana ratu gung prakosa / aparentah mring wadya agung alit / nanging tansah ngawuleku / kareh sakehing bala / pan sedaya sinuwitan mring sang prabu / sakathahe wadyabala / tan wonten kang den langkungi//
//Anane saha tamakan / datan estri wadine lanang singgih / kombang angleng tawangipun / mrih madune pratela / lembu nusu ing anake dhewe iku / sarta kang surasa mulya / semine galinggang jati//
//Aweh gonda rasa mulya / yun graita ing manah kang sayekti / ujar iku luwih luhung / lumpuh ngideri jagad / pan si cebol anggayuh wulan puniku / kang wuta atuduh marga / basa puniku arungsit//
//Lawange sawarga ika / ingkang mulya tan wruh marganireki / wong bisu amegat padu / sirna gusti kawula / den graita semune wong mudha punggung / sasmitane kang wong edan / swara tanpa nedya singgih //
//Rupa karungu denira / swara ingkang katingalan puniki / ana luhur ngandhapipun / aneng ngandhap luhurnya / ana bongkot ing pucukira puniku / ana kulon wetanira / wetan kulonira singgih//
//Ana kidul elorira / ana elor kidulira kang singgih / ayun graita puniku / yen tan wruh durung
//Anglir ulam munggeng toya / sami telas lan ulam kang sayekti / nanging wonten
tanpa toya / sakalangkung sipate sabda iki / kedah graitanen kalbu / beja kang anggraita / aywa dumeh dedaluya wong puniku / iku semune pandhita / kang angsal sabda puniki//
//Mokal tuli iya sira / pan basirun puniku kang ngalingi / mokal wuta sira iku / muridun ingkang karsa / apan iya mokal sira nepsu iku / mutakalimun ngandika / mokal bisu sira iki//
//Bakal langgeng kaantepan / ingkang langgeng nenggih sira puniki / dudu teteping Hyang Agung / kang tetep sira ika / rahmat dudu iya rahmating Hyang Agung / ingkang murah
basa puniku / ing sasmita lalawura / angsung cipta kang wus sidik//
//Apa tegese bismilah / lan tegese sukannalah puniki / pan tegese rahsa niku / lawan napi esbatnya / lawan apa tegese sadat puniku / lan apa tegese salat / tegese ngakir puniki//
//Apa tegese jinabat / lawan apa tegese niyat iki / tegese pangeran iku / tegese dunya kerat / lan tegese mukaranah iya iku / lan tegese rasulullah / tegese ekram puniki//
//Lan apa tegese salat / lan tegese wong jumungah puniki / pira kabeh jungahipun / mulane ana jungah / saking ngendi
kacipteng manahipun / ajana kaliwatan / yen ta lamun nora ambuka sireku / sasar-susur kawruhira / kang wus waspadeng ing singgih//
//Sampun ingujar sakecap / sarwi rahsaning sasmita puniki / apan ta sira puniku / Alah iku ya sira / rasulullah pan iya sarira iku / bismilah sira punika / patekah sira puniki//
//Sawirahsaning sasmita / kabeh-kabeh apan sira puniki / aja sisip tembenipun /
dumeh-dumeh muni sira iku / arungsit tegese sira / akeh anggampangken singgih//
//Yen sira durung prawira / atakona ing wong kang sampun yekti / ngupayaa sira iku / kang wong alul mulana / atakena ujaring basa puniku / poma ungseden kang nyata / artine basa puniki//
//Seh Sumitra saya padhang / amirsakken kojahira Jatining / saya sru ing ajrihipun / awlasasih turira / inggih tuwan lajengna manginggilipun / adan kalihan Hyang Suksma / Jatining anyenggarani//
yayi wus waspadeng jati / sariranira dipun kawangwang / iya iku lalirone / sampun ta yayi korup / raganira kawula jati / apan kembar lan Suksma / jumbuh yen dinulu / dipun waspada ing Suksma / kadyagane kadi atal lawan siti / lir kemandhang lan swara//
//Anglir tikan ing sawung puniki / apan inggih agalang-gulungan / nanging tan nyaci pareke / liwang-liwung gumulung / mengko sira wus dadi pitik / samektaning busana / iku ta winuwus / lah ta yayi den waspada / tinrimaa idhepen dipun pinanggih / ing ngriku genira aprang//
//Ingkang ewuh ing dunya puniki / amung siji pan mungguh panrima / anging panarike reke / rupane Suksma Agung / kaya sira rupane Widhi / lir camedhak pinongka / uwitipun jumbuh / kadi sukun lan kluwihnya / nora beda sairip warnanireki / lir kalak lan
tumrap aneng raga / alembut dinulu / dudu eroh dudu jasat / anglir sekar warnane lan gandaneki / puniku yun waspada//
//Ingkang mangkana ananireki / lah ta yayi mijil saking ora / mulih maring era reke / sakehing wong beburu / ujar iku den wuri-wuri / ciptane wong satengah / idhepe wong iku / ana iki saking ora / raga iku mulih maring ora mulih / puniku den kekudang//
//Sampun kenyut yayi kapalintir / kang ngrasani sajatine nora / iku jatine ewuhe / keron ujar puniku / kang sampurna tan
kadi tirta saking ing ardi / mili dhateng sagara / sembahe wong iku / akeh kandheg ing sawangan / salat jati ing teleng
mengkono bae / ajaa kadi kukus / wedalipun saking ing geni / kang ora dadi ana / lir siti lan banyu / anglir oyot metu toya / awakira lir suksma dipun pakeling / apan tigal reraga//
//Panguwasaning ngelmu puniki / lah ta reke
yangyang amangeran dhiri / lah ta reke anglindhung ing Suksma / tan weruh rina wengine / malih ingkang winuwus / apan iku lamun rinicik / aja ngaku Pangeran / aja ngaku suwung /
wong aguling / lan wanodya prapteng cumbananya / sirna kari sakarone / dene kandhuan lulut / awak reke dipun abecik / ing panarimanira / ewuh ujar iku / rasa jati lawan Islam / idhep madhep suprandene akeh kapir / idhepe sok den tawa//
//Anyawangi kutub wali-wali / atapa idhep sajroning nala / yayi den eling patine / pati tuwan wong iku / suksma iku pinurweng jati / pana kanthi
solahipun / pan Pangeran awelasasih / marma dadia kadang / iku wong kang luhung / amemitra lan Pangeran / wekasane amemitra karoning
idhepireki / iku reke Suksma kang sanyata / ingaran ujare reke / wau ta kang winuwus / kawulane anyikep Widi / angekep awakira / malah galang-gulung / Hyang
Pangeran kewala / ingkang asih ing awakira pribadi / anglir angilo kaca//
//Wewayangan dipun ling-alingi / lah ta yayi tan wonten bedanya / bab reke mangkono bae / sembah lawan amuwus / dadi puji anugrahani / kang wus wasis ing solah / dadi puji iku / sembahe rasa punika / yayi dipun waskitha ingkang sayekti / sampun apindho karya//
//Akeh metu yayi maring sepi / lah ta reke pan ayun uninga / isine sarira reke / juru gedhong puniku / pasenep tan ing jiwa dhiri / singa den lakokena / wusana ing ngriku / kirang napa mantri jaba / nanging pilih-pilih ingkang udani / pasenetan punika//
//Seh Sumitra pan saya birai / miyarsakken ing wirayatira / Jatining keh pituture / wusana tingalipun / kang katingal sampun kalingling / kang ginedhong gumawang / langkung sukeng kalbu / Seh Sumitra aris turnya / lah ta tuwan banjurna manginggil malih / amba
//Kang ngelmu mulane dadi / pundi kang ngelmu punika / dudu johar jisim reke / dudu nyawa dudu suksma / pan dudu uripira / yun awas sira puniku / kang ngelmu liwat agawat//
//Sampun papeka ing wangsit / den wruh kamulyanya dadya / kala
lamun uninga / tan pegad ing wardaya / luwih sasar wong puniku / katungkul ing
ing Hyang Agung / kalurung tambuh parannya//
//Polahe kaya salindhit / kawuwuh kaya likasan / nora pegat menga-mengo / anembah tan wruh ing sarak / kaya wong katarima / lengar-lenger tingalipun / kaya wong kas samudana//
//Kang sampun awas ing Widhi / miwah ing gandane wong kang / iya iku karenane / kang sampun sirna ing kana / tita montra panembah / tan ana
amung genaha mrayoga / anyakrawati ika / lawan amba ing dhek dheku / kabeh iku padha
kaya wus teka ing olah / miwah ing Mukamat reke / tingaling wong kesawuran / idhepe kelap-kelap / nanging apeksa kumawruh / idhepe wong kapir kawak//
//Kang sampun awas ing wangsit / dadak kekathahen ujar / madhep sawiji
jatining tingal / wusirna kaanane / tunggal tingaling panembah / lawan ananing Suksma / anembah ing dasihipun / anembah ing Hyang
kawula / apan pisah sampun kumpul / iku gene mukaranah//
//Yen tan wruha sembah pesthi / upamane kaya kewan / kebo sapi kuda gudel / tanpa tuwuh sampurnanya / mungguh suka neng ngandhap / alumuh tetakon iku / ngegungaken dhirinira//
//Lan den bisa ngaji peling / ing purwa madya wecana / tiga iku aywa supe / ing prakara kabecikan / gentinen ing wardaya / nadyan gantalnana taun / yen
//Supaya ngertia sami / sampun katungkul pepeka / kang kitab markum raose / puniku pan luwih eca / ing wong alul ngibadah / reraosan kang puniku / poma yayi den graita//
Sumitra angabekti / ngrangkul suku ris aturnya / pangestu tuwan kimawon / nanging yen pareng paduka / mugi tuwan wangsula /
//Tan wus langenireng margi / ya ta lepas lampahira / semana miyat ing dhukoh / alit aneng
anom pan kongsi tuwa / langkung tetep ibadahe / siyang dalu datan owah / awasta Nur Jariyah / lami dhadhukuh neng ngriku / datan wonten karyanira//
//Mung sembayang rina wengi / ingkang pinangan keleman / rong taun iku lamine / genira tan kalebon upa / langkung kasutapanya / kang cinipta siyang dalu / amung sihira Hyang Suksma//
//Nur Jariyah apan lagi / neng tegal
//Wus narka oliya luwih / ya ta ris genira tanya / ta nak katuran pambage / ing wuri pundi pinongka / ngajeng paran
pan sampun sonten punika / atebih sasipengane / Jatining saur sumongga / ya ta sareng
tumingal / aresik cekli wismane / langgare dhepel ing wisma / ya ta wusnya semana / mahrib wau wayahipun / kalihe pan sami salat//
//Wonten kojah ing badane den pepati / badanira suksma / ngrasa ing sajroning urip / uripe wus kebak Alah//
//Kang wus teka ing tingal tan kena pati / patining agesang / tansah amurba pribadi / iku sajatining Suksma //
//Mider-mider mring sagara tanpa tepi / alinggih bengawan / areren ing tamansari / dadine medal ing rupa//
//Rupa iku timbang lawan rupa jati / rupa rinupana / rupa mapan rupa jati / rupanira aneng ngarsa//
//Dulu-dulu kang dinulu aningali / padha dulu cahya / lan segara tanpa
iku maring ing wujuding batin / rupa kang rinupa / rupa tunggal jatineki / purwaning badan sanyata//
tunggal ing panunggal / tunggal ikang samya urip / jatine sapa weruha//
//Nugrahanya kajatenira kekasih / sakehing graita / kalebu sagara tasik / ing jro elok ing lautan//
//Pinangkane tandhane aneng jro tasik / asalin paningal / asalin pangucap iki / pan sampun
//Tranging rahsa prenahe ati kang suci / lir wewadhah kaca / ingisenan madu jati / rembese katon ing jaba//
//Tunggal katon wewadhah kalawan isi / ing jro lulut tunggal / mapan sampurna ing jati / saking sih marga sampurna//
//Kang tan awas ananing Hyang den rasani / miwah sipat asma / ginunggung pinuji-puji / puji iku alam padhang//
//Den ulati ananing Hyang kang kapanggih / weneh ana ngalas / saweneh agung nastiti / dereng panggih lan Pangeran//
//Kang mangkana pujine wong kang wus luwih / meneng lan angucap / tan ana bedane ugi / sasolahe iku sembah//
//Yen alinggih alinggih nucekken ati / iya ing rahseng tyas / kaanane Hyang
prasasat nugraha / kang dhawuh pun bapa yekti / madhangken ing tyas kawula//
//Kathah kang wong kampir sami den takoni / awis kang ngergancang / anjereh wewah ngribedi / mangkyamba angraos padhang//
Jatiening mesem saurira aris / paman langkung nedha / saking pagunggungireki / manira iki pan darma//
//Inggih saking karsaning Hyang Maha Suci / Nur Jariyah tanya / amba nuwun wejang malih / wonten ta kawruh gandhengan//
//Wonten pawarta puniku / sangking kadim para wali / ujare kawruh punika / duk selagi meksih napi / nenggih pundi pernahira / kawula dereng udani//
//Wiraose kang puniku / kathah wong dhateng ing ngriki / tan wonten ingkang uninga / Jatining saurira ris / lah daweg paman
apan durung ana dadi / ing ngriku apa kang ana / dhingdhing jalal durung dadi//
//Adam lan Kawa puniku / apan durung ana dadi / Alah kalawan Mukamat / apan dereng wonten sami / apa kang aneng semana / lawan ingkang kaping kalih//
//Apa kang jumeneng ngriku / endi kang wus ana dhingin / sawusing ana punika / sapa ingkang anekseni / lawan dumadine ika / apa dinadekken dhingin//
//Lah angger jarwakna tuhu / tegese basa puniki / Jatining mesem lingira / yen paman dereng udani / sadurunge ana jagad / pan ngelmu kang ana dhingin//
//Duk maksih ya awang-uwung / kabeh durung ana lair / sayektine ingkang ana / nalar ingkang ana dhingin / duk durung jumeneng ika / kahar aranira nenggih//
durung ana dadi / ngakerat pan durung kocap / Adam Kawa durung lair //
//Alah lan Mukamat iku / sadaya pan meksih napi / mung sipat napi kang ana / nging dereng kaana yekti / heski jenenge punika / lan jawareh namaneki//
//Lawan duk kumpule iku / rabingu ujudireki / kang dhingin winastan kahar / amal ingkang kaping kalih / jamal ingkang kaping tiga / kaping pat jawal puniki//
//Tegese jamal puniku / maring kaelokan adi / tegese jalal kagungan / kamal sampurna lirneki / liring kahar wisesanya / amisesa ing pribadi //
//Andadekken karsanipun / sakedhap tumulya dadi / marmane ana sahadat / lawan sipat rong prakawis / heski lan jawari ika / … //
//Winastan nugraha luhung / myang kanugrahan kang dadi / ing kono jumenengira / wujuding kawula gusti / asma ingasma priyongga / tegese ing sipat lair//
//Awarna rupa pan sampun / basa swara pamirseki / dumadya
gelaring Hyang Agung / gentine Suksma puniki / ingkang ngambil ing kagungan / lan kang aran Suksma jati / jatine pan iya ika / iya iku iya iki//
//Yeku kang duweni wujud / daim makripat lan tokit / iku kaelokaning Hyang / duk dadekken nyawaneki / nyawa roh
iya ingsun iya sira / ya sira ya ingsun iki//
//Apan sampun sabiyantu / saengga prayeki kalih / semu merang gya grenemang / ngregem lasi rasa kalih / punapa paman leresa / bapa kawula puniki//
//Anging ta aywa agunggung / sasar yen tan ngati-ati / amung ngame ing satengah / nenggih kang basa puniki / yen patitis patinira / ujare kang basa kadis//
//Puniku ayun sumurup / kang ujar reke puniki / basa puniku agawat / yen tan wruh sumurup nenggih / pan mindhak nasak belasak / lir
prayitna / basa iku mapan tan kenging kawijil / yen durung mati raga//
//Nanging poma paman wekas mami / sampun mungkul genira sembayang / dipun ana wekasane / tan ana wandenipun / lara pati dipun lakoni /
sampun tungkul / aywa kelu ngandhap-andhap / den sung driya wong iku luntura kang sih / asraha jiwa raga//
//Supayane yen antuka wisik / yen tan nemen mongsa den wejanga / lamun ta sareh pamrihe / ewuh wong taken dunung / marga durung sidhem lan werit / pirantine kang teka / nenggih sampun
//Marma reke neng dunya den eling / sampun sira karya dora cara / dadi panengeran gedhe / tan kandel amrih ngelmu / nora kaya ingkang
//Iya dene wong temen puniki / uga guru wong kang sampun pana / dadya wruh panjing surupe /
//Nguni paman manira amanggih / lamun reke kang prapteng semaya / akeh kang katingal reke /
tunggal / bisa menga minep dhewe / dinulu katon mancur / kadi wulan purnamasidhi / katrangan dening mega / lir
narik napas nenggih / rikating sih rupane den awas / marang rupanira dhewe / poma-poma puniku / aja lali ing jaji peling /
//Sampun lali ing namanta singgih / sampun reke ngasaraken sastra / aja tungkul sastra bae / yen dereng antuk tuduh / marma
ora wurung lamun mulih / marma ayun waspada//
//Kang wangsit reke saengga ngipi / tansah rupane dhewe kawangwang / pralambene turu reke / sajroning turu iku / arerasan nikmating urip / saniskara katingal / sajroning aturu / nora beda pejah gesang / kang wus awas amrih badane pribadi / yeku wekasing Suksma//
//Wus pinasthi wong puniku singgih / yen wong lara pangantepe teka / iblis lanat katon reke / anata pindha guru / weneh rupa ibu lan kaki / nini bapa lan sanak /
panasaran / kang agama dudu / yen tingale wong sampurna / jroning pati dahana panggih-pinanggih / wus katingal sampurna//
//Poma reke yen prapta sayekti / aywa pegat reke dhikirira / den eling marang kang gawe / dipun eling ing tuduh / ngurebana ujar kang yekti / kawruhana den awas / ing sakarat iku / sampun pangling ing
sing wuda kadona dangu / dadi ambelasar / den ilo-ilo puniki / tanpa tutur katungkul denira
wuwus sapa kang macuh puniku / pan nanging ki dhalang / suwene katoton nenggih / topeng iku anane padha lan ora//
Apadudon akeh wong kang katelanjur / ingsun pan kagiwang / dening manah
//Lamun sampun waskitha jatining tapuk / yekti sampun nyata / kajatenira
//Den akukuh tingalira den atangguh / aywa kajenakan / dennya nolih panon nenggih / aja kawut aja kari aja liwat//
//Lan sing sapa kang wikan uwong nenapuk / iku wus mardika / wong iku wus
kalih kalenggahan / aglis pan ayun ngentosi / kadelurung solahe pan suku tunggal//
//Anging iku gawene arep mamucung / tan lyan kang sun pinta / apuruhita ing batin / parek ingsun padha ingaranan bisa//
//Lintang sungkan ingsun yen ana kang gunggung / sajiwareng jiwa / karsa pamuji pinuji / tur sumengguh atemah nimbrah ing
wayahipun / mega bang sumirat / kalih salat subuh sami / sabakdane lajeng pinarak ing langgar//
//Jatiening aris wau wuwusipun / lah paman kantuna / manira nutukken kapti / poma-poma ing kawruh aywa sembrana//
//Pan wus cukup kabeh ing pitutur ingsun / nanging pirabara / yen selamet ingsun bali / sun jateni kawruh ing dhuwur punika//
//Yen tan wangsul susulen mring wismaningsun / ya ing Wanasekar / Nur Jariyah matur aris / inggih mugi dhatenga ingkang sinedya//
//Nanging mugi mampira malih nak ingsun / pun bapa meh padhang / sareng paduka erangi / ngundhung-undhung ngelmu ingkang kinanthongan//
kenging cinthung / lami ngathang-athang / katuju angger dhatengi / anggebagi ing bubung petung markita//
//Sru gumujeng Jatining ngandika arum / kawula pan darma / Hyang Suksma kang aken mampir / nahen sampun samana ajawab tangan//
//Ri sampunnya mangkat Jariyah tut pungkur / wangsul jawi dhadhah / Jatining lajeng lumaris / wus kapungkur ing wana Krendhawinata//
ing jurang / tan ana baya kaeksi / ya ta kagyat anon kukus lamat-lamat//
//Enggar tyase ya ta lajeng lampahipun / nengna
nata / lepat denira ngukumi / marmanipun dhadhukuh aneng Serangan//
//Dhukuh alit mung pendheke apepitu / sami nak putunya / kewala atresna sami / mesjidipun alit angungkang ing jurang//
//Makmunjerah rina wengi aneng ngriku / anedha Hyang Suksma / sageda mulih mring nagri / ingkang mugi antuka apura nata//
//Seh Ngarip ingkang winarna / samana karsa amampir / marang ing dhukuh
//Owel kang wau pitapa / ing mangke apan nglangkungi / ing galih pan tepa-tepa / nengna samana wus
//Pangandikane Hyang Suksma / bumi lawan langit iki / tan emut tingal naning Hyang / anging kang emut ing kami / atine manungseki / kang jumeneng mukmin iku / sipat kahar mratiga / tegese puniku nenggih / apan inggih ati sir lawan suwenda//
//Ati kang jati punika / tingaling puat puniki / akarem ing apngallolah / tan liyan tingale malih / tingal apengal jati / gening kerem tingalipun / eroh kudus punika / tunggal apngallolah nenggih / gih puniku sayekti tingal sampurna//
//Kaping kalih ingkang amrat / ati suwenda puniki / yeku atining kang puat / tingaling puat mangkyaki / kareming sipat nenggih / tetela denira dulu / kerem ing apngal ika / tanna liyan tingalneki / apa reke
//Tingaling wong karem ing dat / tan emut ing jiwa dhiri / dasihe tan ana kocap / kang teka ing rasa jati / dasih pan sampun moklis / pan wus enting cacahipun / dennya mulih duk nora / amulyang kadya duk uni / den prayitna ing pasang ulih punika//
//Akathah wong kang kesasar / mangkya guru ingkang apik / upamine warsa tiba / aneng tengahing jaladri / aywa gancang ywa rindhik / den awas pamendengipun / miwaha reke yitna / puniku wedalan regi / apan iku reke pamiyarsa kula//
//Ati kang mukmin punika / minongka kurungan peksi / dening nyata peksinira / tandhane kurungan jati / sinten ingkang darbeni / peksi aneng jro puniku / yen reke sampun wikan / sukur sewu yan wus
Suksma / kang kocap kadis kudusi / ingsun abangun maligya / bongsa jroning manungseki / ingsun arani malih / malihge reke puniku / dhadha sajroning dhadha / iku sun arani ati / jroning ati apan iku enggonira//
//Sajroning punika ana / ing dalem wastanireki / sajroning dalem punika / pepitu lelangseneki / sajroning lelangseki / apan ana Suksma Luhung / sajroning Suksma ika / iku rasa kang sejati / jroning rasa iku kaananing Suksma//
//Sing sapa ngulati Suksma / adoh lan sariraneki / kupur satemahe sira / sing sapa ngulati Gusti / sajroning sarireki / kapir mangke temahipun / sing sapa amrih Suksma / sanjabane sarireki / yekti kupur den sengguh apa duduhan //
//Sing sapa ngulati Suksma / ngisor lan ing luhur langit / miwah kulon lawan etan / lor kidul dennya ngulati / sayekti iku kapir / den sengguh adoh lan nepsu / kalamun yun waspada / ing pernahe Suksma jati / anglirika kang mugeng sariranira//
aranana Gusti / Hyang Suksma mulya jati / tan wonten sanepanipun / silih reke kang mulya / minongka tuladha jati / upamane lir kawula lawan lempang//
//Yen luput salusurira / alus wadhak jisim malih / dadi bathang ing werata / tiwas jenengira urip / siya-siya tan sipi / tan asih sariranipun / poma reke den yitna / anggiluta kang sayekti / sajatine mandum yekti durung kena//
//Nanging miyarsa kewala / rerasane wong linuwih / yen kaprecet punika /
//Apan inggih yun ngawruhi malih / ananing Hyang Manon / Sukma mulya reke tanpa enggen / tan jiyat lan kang musapat nenggih / miwah tan ana ring / ngisor lawan dhuwur//
//Datan aneng madya miwah wuri / ing ngarsa tan katon / tanpa yayah rena tunggal dhewe / tanpa putra
iya sira sukma sejatine / awor ulat anuksma ing liring / raganta ing ati / panembahe nunut//
//Lamun aran jenenging ngaurip / ananing Hyang Manon / memper raganira sasolahe / kewala jasad darma dumadi / lestari karsaning / ing Hyang Maha Luhur//
//Yen karsane Hyang Kang Maha Luwih / anedheng Hyang Manon / ketang ing nala tan wrin jatine / sagunging raga ingkang dumadi / sapa kaaneki / anembah Hyang Luhur//
//Dipun kadi sacipta ing ati / polah den katongton / sira iki tan beda jatine / ing mangke kalawan ing nguni / den kapireng ati / poma den kadulu//
//Ngati pati ing kawruh sejati / den ketang ing panon / iya raga dudu sarirane / anging tunggal ing ana kekalih / panunggale jati / jatine Hyang Agung//
//Nenggih ingkang sampun awas jati / ing nala kanya wong / wruh ing apa ing sira waune / pan tan ana tuwa nom lan urip / panembahing ati / nora lawan wektu//
//Kang sampun antuk nugraha luwih / batine sumrawang / nora nana kesthi ing liyane / aming panunggal paraning liring / yen wis nunggal kesthi / nora nana ketung//
//Dadya temahan manggung karonsih / ing nagara kaot / lawan sukma saparipolahe / jroning bekti akembulan arip / akembulan kaping / lan Suksma Purba Gung//
//Lan yun awas jeneng pangabekti / tri prakara manggon / den waspada ing pangkat-pangkate / sampun lilu nora angawruhi / ing wong angabekti / den wruh badanipun//
//Kang kariyin reke samya ati / pesthi ing Hyang Manon / ajrih ing nraka lawan siksane / dipun ageng tobating ngaurip / malah dadi asih / ing Hyang Maha Luhur//
//Kapindhone ing reke asmedi / sedya ing Hyang Manon / aminta sih sarta ganjarane / minta swara ing sajroning ati / nyana angabekti / ganjaran tinemu//
//Ping telune ingkang pangabekti / tan ngarsakken ing wong / tanna ngarep-arep ganjarane / nora wedi siksaning Hyang Widhi /
langgeng urip kang pinanggih / akaron sih among / ing rerasan pocapa jro sembahe / anangising ing sajroning guyuneki / anggung mondra lali / ing raga manekung//
//Liwat nglangut tan ana kaeksi / jiwane tan katon / nora amangeran sejatine / anging jati minongka rageki / marmanipun lali / ing raga tan ketung//
//Datan kenging winicareng budi / yen wus tunggal panon / yen mengkana ingkang ngangabektine / tanna beda yen wus anenunggil / ing tingal sawiji / tan roro tatelu//
//Trus awas tingalireng jati / panggraita anon / ingkang katon saparipolahe / datan ana pinarenging galih / yen waspadeng jati / raga yekti suwung//
//Lawan ingkang menangi wong dhingin / apan den kinaot / para eseh ngulama kang gedhe / pangulune sor-soraning wali / ingsun
//Wonten pangandikane Hyang Luwih / saking kadis kaot / kang minongka kajinemanane / Suksma jati kajineman mukmin / tan ana liyaning / wong mukmin kang ugul//
//Kang wus narima ing tuduh jati / kang ingaken gedhong / prasetyane Hyang Suksma jatine / katon dudu katon iya iki / yen dipun tingali / anglir madu juruh//
//Dyan warnanen ta sira Ki Wujil / ngestupada ing Hyang Jatiwenang / sakalangkung
Wajujil / amangulu ing samadiningrat / pan dereng antuk jatine / ing kawijilanipun / nenggih Wujil ing Maospait /
ngucap ing pada nungkemi / dalamakan ing Sang Aji Wenang / pejah gesang katur mangke / amba nedha winuruk / sastra Arab pambuka warti / wekasane aladrang / agung among kayun / saben
pangeran ing sang aji gusti / jarwaning isi aksara Arab / tunggal pangiwa lan nenge / tan wonten
bendu / sejatine sira nenagih / saking geng pakaryanya / pan samya kalebu / pandhitanira wong dunya / lamun adol warta tuku warti / angur aja wahdata//
//Ingkang adol warta tuku warti / kumingsun kayaa weruha / iku ing
Wujil rungokena / ing sasmitaningsun / lamun sira kalebua / ing naraka ingsun dhewe kang ngleboni / aja kang kaya sira//
//Sigra pun Wujil pan asung bekti / matur sira ing sang adiningrat / sakalangkung panuwune / sampun reke pukulun /
kawruhane den estu / raganira yen dede jati / kajatin dudu sira / ingkang sampun weruh / sejatine kang sarira / mongka sasat waspadanira Hyang Widhi / iku marga utama//
//Utamane Wujil ing ngaurip / kawruhana sajatine salat /
temahe asor kulane / yen sira nora weruh / kang sinembah ing dunya iki / lir pendah nulup gagak / wulune den sawur / manuke
tan sampurna ing laku / yen silarsa waskitheng puji / den nyata ing sarira / pan ing wetonipun / kang atuduh ananing hyang / pan ing
ikune iku kawruhana / yen atuwa di anome / yen anoma puniku / endi gone tuwane iki / lan anasir pawaka / kuwat apesipun /
ana puniku / endi gone ora puniki / ingkang anasir toya / pejah
ingkang aningali sariranya / kang tan apegat pujine / endi pinangkanipun / kang amuji lan kang pinuji / aywa tan nora wruha / marmane wong agung / padha angruruh sarira / dipun nyata ing uripira pribadi / uripira neng dunya//
//Dipun wikan ing urip sejati / lir kurungan raganya sadaya / becik kang wruh ing manuke / rusak yen sira tan wruh / heh Wujil salahireki / iku mongsa dadia / yen sira datan wruh / becikana kang sarira / awismaa ing enggon ikang asepi / aywa kacakrabawa//
//Aja adoh angulati kawi / kawi iku pan nyateng sarira / punang rat wus ana kene / kang minongka pandulu / kresna jati sarira iki / siyang
anane iki / minongka tuduhing Hyang / kang wruh iya iku / mongka sembah pujinira / mongka
besur / amemurang raganira / ingkang dadi tingale katimaneki / kang den liring netyanya//
//Tan wus nyata ananing Hyang Widhi / iya iku kasuciyaning Hyang / ana ngaku kang wruh mangke / leksananya tanpa sung / raga sastra tan
mung angrungu bae / den sayekti ing laku / ayun sarta lawan pangliking / yen karone wus nyata / pan ing wetonipun / tan ana pakewuhira /
prenahe / jatine sipatipun / mapan warta ingkang udani / yen ora angenggona / pegat tingalipun / tingal jati kang
tan sing purwane / Wujil sampun tan emut / lamun agung tutup tan Wujil / tan ana kawusannya / siyang dalunipun / den rasani wong akathah / kitabipun upama brakutut muni / asring den gawe pikat//
saminira / tan wruh tegesipun / ing ujar kang ginedhongan / sira Wujil aja sira bisa angling / lingira kang utama//
//Endi rupane kang melek wengi / aywa kongsi omba tingalira / karo iku tanpa gawe / yen ora tan tinutup / ing paninga kang sampun gaib / paran margane wruha / ing sariranipun / pangrungunipun punika / ing asale sampun apan iku muni /
warnane Wujil / lingira sang utama / wong amuji iku / sanalika gung sawabnya / padha lawan asembayang satus warsi / yen wus wruh pirantinya//
//Kang sampun wruh ing pirantineki / sembah pujine tanpa pegatan / mapan tan ana wektune / wong agung yen amuwus / padha lawan sawidak warsi / pan sampun amardika / sampurna wong iku / ing wektu tan kabendana / kang
mangke / ana muji ing dalu / ing raina gung sawapneki / yen kenaa tatanya / ing sesaminipun / mapan lawan rolas warsa / yogya
atuduh ika / ungguh turun ing napas meneng lan muni / iku dipun waspada//
//Heh ta Wujil menenga sireki / ingkang luwih reke wong sembayang / dene norana wektune / sampurna ta wong iku / reragane norana keri / tekeng wulu syuh sirna / satuhune laku / pagurokena den nyata / ing wong ingkang sampun tumekeng ing jati / iku lampah utama//
ora katon kang sinembah / sembah puji tanpa gawe / pan kang sinembah iku / aneng ngarsa wahyu dumeling / anane pan minongka / anane Hyang Agung / aywa sira
lan amuji kangjeng nabi / rasulullah mongka sami kawruhana//
//Rahseng ngelmu kakekat ingkang wus kusus / sajatining kanang / nampurnakken ing ngaurip / iku lire ngelmu ingkang linarangan//
//Kang sinerung ing nabi wali mukminun / nguni-uni datan / wonten kang purun nembangi / saking dahat wadining ngelmu punika//
//Awitipun rinumpakeng sekar pucung / dyan Ronggawarsita / nempuh byat amedhar wadi / sarupane
//Nalika duk kinuncang dening Hyang Agung / pisah dunya rowang / aneng sabrang nagri Ngacih / wong kekalih lan mas Yakir
Tegesipun kang ngilo iku Hyang Agung / anapon wayangan / jatine kang ngilo pasthi / iya iku kang ingaranan datulah//
kang wus prapta ing wadahul wujud / sakathahing asya / pan iku kukume napi / dene kakekating napi iku asya//
//Isbatipun nenggih datullah puniku / pasthi awakira / nanging ta dudu sireki / endi ana maneh lamun dudu sira//
//Iya ngendi ing enggone nyatanipun / marma akeh wong kang / kasamaran tan wrin jati / sabab keron akeh-akehing pawarta//
//Wowor sambu karana sahing pangawruh / iku tan
arani Allah iku / yen maksih umiyat / iya ing wujud kekalih / yekti kupur wong iku patang madahat//
rabahu / tegese sing sapa / wruh ing awake pribadi / mongka temen-temen wruh Pangeranira//
//Yektinipun pangandikaning Hyang Agung / lapal jroning Kuran / muni ing dalile napi / alhusikum lawan palatub siruna//
//Tegesipun ing dalem awakireku / sadaya apa ta / tan ana sira tingali / sajatine awak iku kanyataan//
//Ing Hyang Agung kang wajah sawiji iku / nyata lamun tunggal / lawan
Suksma / batine manungsa yekti / tuwin manungseku laire Hyang Suksma//
//Batinipun nyata nadyan lairipun / sami nyatanira / tan ana bedane ugi / nora pisah ing antaraning panunggal//
//Ujar iku poma ajana kawetu / maring wong akathah / den asasab kang awingit / ing pasthine iku nasaraken uga//
//Jer wong iku kadohan upayanipun / panyanane uga / ing kana ana Hyang Widhi / utawa den nyana kene tan ana//
//Miwah lamun pareka pareken iku / den arani ana / ing kene Pangeranneki / utawa kana dinalih tan ana//
//Dadi bestu kang mangkono kawruhipun / lire wurung sabab / suwung ngelmune tan dadi / ing dadine nembah mangran maring setan//
//Ngestu makdum sarpin den ucapna iku / tur mongsa gelema / jer ana tandhane yekti / wong kang durung darbe guru kang sampurna//
//Tuduhipun dadi sasar ingkang ngelmu / kapir atemahan / pangandikaning ngulami / sarupane wong kang wurung tumekeng kak//
//Ngelmu iku poma anak putuningsun / den agemi padha / simpenen sajroning ati / aja metu den dudu prayoganira//
//Den aserung nganggoa parah yen muwus / karana ing mongsa / mengko akeh manungseki / kang katungkul ing ngelmu rasa myang swara//
//Lan katungkul ing ujaring sastranipun / ngelmu kalepasan / lan katungkul aningali / sarirane kandheg ing ucap-ucapan//
weruh kang mengkono sirik agung / bitngah panasaran / paneluhan jail jidin / dene ingkang ngukuhi jaring aksara//
//Tan kadyeku kang wus anggraiteng kawruh / ing werdining iman / tokit makripat sayekti / nora kandheg ing ngelmu ucap-ucapan//
//Lire ngelmu sarak karana katungkul / kandheg ing sarengat / angel tumekaning gaib / ingkang luwih bener yen kinatujonan//
//Kang rahayu mungguh maring ing Hyang Agung / anadene wong kang / makripate sampun wasis / tan ngawruhi ing swarga lawan naraka//
//Apan amung ngawruhi pribadinipun / sajatine ingkang / Maha Luhur Maha Suci / nora liyan anadene wong
lan ilram jaedan / pan iku dadi upeksi / ingsun ralim apa ana kaya ingwang//
iya kang mengkono iku / anggung maca kitab / tur siji durung kaesthi / wong mangkono iku taklit jail pitenah//
//Ngelmunipun dadi sirik marganipun / sasar kabelasar / dene ngelmu kang wus kak sis / ingkang nyata nora nana tiral liyan//
//Dhewekipun iya iku dudu iku / nanging iku uga / utawi sakehing ricik / lan sakehe
lumebu / ana dhewek miwah / ana kang bareng sayekti / tuwin ana wiwitan ana wekasan//
//Kabeh iku iya dadi pujinipun / denira maspadak- / aken ing Hyang Maha Suci / ing datolah sipat asma abngallullah//
//Tegesipun pan iya kang aweh iku / rupa pepaesan / mapan ing ananireki / angagungken ing wujuding kadim baka//
//Pasthi idhup langgeng datan keneng lampus / weruh tan winarah / nyata sadurunging lair / amiyarsa ing sadurunge angucap//
//Iya iku kang aran ngulumuddinu / ngawruhi lirira / ing ananira pribadi / poma dipun becik panarimanira//
//Lawan dipun becik ing rahsanireku / lawan ciptanira / myang tekadira den tunggil / tunggal wujud ing wujude iku
Sadayeku jumeneng lawan Alahu / de Alah punika / jumeneng lawan pribadi / iya iku sajatine ing sahadat//
nyata / tyas tetep ingkang wus prapti / ing wujuding kawula kalawan Allah//
//Iya iku manungsa kang uwus nglebur / ing papan sadaya / lawan sakathahing tulis / lawan ingkang anglebur urip sadaya//
//Heh ta sagung gung alit nak putuningsun / padha kawruhana / kang aran Alah sayekti / iya iku kang ngucap Alahu akbar//
wasiyating para guru / mring sagung kang wuri-wuri / poma ajana katungkul / karana wong ing ngaurip / tan wurung prapteng megat roh//
wong ngaurip / kawruh kang maring Hyang Manon//
//Ingkang raka aris pangandikanipun / lah nyai ngambila aglis / salembar kang godhong lumbu / nulya isenana warih / ing kono goning patemon//
//Iya kawruh kang mungguh maring Hyang Agung / saksana kang garwa ngambil / ron lumbu ingisen banyu / nulya katur maring laki / Sinuhun Giri Kadhaton//
//Waspadakna ing padhang-padhanging banyu / yaiku ngibarat gusti / de obah-obah kang banyu / ngibarating kawuleki / dene iku ingkang dhaon//
//Kang kinarya wewadhahing banyu iku / iya ngibarat jasmani / kawruhana obahipun / ing banyu iku obahing / kang padhang-padhang ing kono//
//Krana padhang iku pan nyataning banyu / banyu nyata wadhah iki / tegese paningal iku / tunggal kajatene dening / tampaning sih apadudon//
//Iku kawruh kang sampurna kang wus kusus / yen ora mangkono nyai / luput tur sasar wong iku / kang garwa umatur aris / dhuh sinuhun guruningong//
//Kadyaparan kawula dereng anggayuh / timbalan tuwan sayekti / meksih pasemon puniku / ngandika Jeng Sunan Giri / tegese nyai ingkang wong//
//Iya ingkang aningali ing Hyang Agung / kewala dennya ningali / lan mata kapala iku / lah iku nyatane nyai / kang garwa malih turnya lon//
bunder iku kang dulu / ing Alah mongka den aglis / dulunen cahya ing kono//
//Ya cahyane ing paningalira iku / nyata yen tunggal pangaksi / dadi
andulu / lan tanpa swara yen angling / ya paningalira iku / swaranira kang kinardi / ya sira iku Hyang Manon//
//Dadi ingkang nembah kang sinembah iku / ya kang muji kang pinuji / lah iku jatining kawruh / kang garwa aglis nungkemi / ing suku sang wiku katong//
//Ngandika rum mring garwa nyai sun pemut / poma aja salah tampi / lan kongsi katungkul / ing marang liyanireki / den aserung den serombong//
//Iya iku kawruh kang padha lan ingsun / telas wejang Sunan Giri / wonten malih wejangipun / nenggih Pangeran Sumendhi / nalika amedhar kawroh//
//Basa puji iku pepanganan ingsun / tegese mungguh ing pati / basa urip patiningsun / basa wujud rahsa mami / iku ratu geng kinaot//
//Yeku aran ratu ing sabeneripun / ratu ingkang maha luwih / karana wong urip iku / yen durung tumekeng pati / Islame durung gumacos//
//Telas Pangran Sumendhi wawejangipun / Pangran Juminah winarni / duk miraos tegesipun / ing sarira lan kang siwi / ya kulup apa sira wroh//
//Ing jatine kang aran sarira iku / aturing putra tan uning / yen boten paduka tuduh- / aken kang rama lingnya ris / kulup ingsun kang atudoh//
//Maring sira tegese sarira iku / Suksma kang tan owah gingsir / kang
dudu / ya sarira iku kaki / kang amurba miseseku / ing awak kang lair iki / tegese
paningalipun / karana ing wong ngaurip / yen tan wruh sariranipun / mongka wuta prapteng pati / nora kaya kang waspaos//
//Ing sarira dadi wruh paraning lampus / poma kulup den udani / ing sariranira iku / marmane akeh tan ana wrin / ing sarira pijer keron//
//Keronipun ing panggawe kawir kuwur / mung iku kang den kawruhi / marma antepira iku / aja kasaraken ugi / karana uwis katongton//
//Pan manungsa kekandelen sarakipun / angel tumekaning
pun / pawong sanak ingsun sami / tekate wajibul wujud / lire ananing kang pasthi / yen ingsun ora mengkono//
//Kang sun tobataken raina lan dalu / yen ngucapa ujar iki / lailaha ilalahu / karana kang bumi langit / tan ginawe ing Hyang Manon//
Sabab anyar Alah tangala puniku / apan manungsa kang kadim / Allah iku uripipun / kalawan eroh sayekti / manungsa urip tanpa roh//
//Alah iku uripe kena ing lampus / manungsa tan keneng pati / lan mulana kang amuwus / Alah tan kena ing pati / manungsa kang keneng layon//
//Dadi sungsang kabalik pangucapipun / kaya bebasan sajroning / mateng ana mentahipun / dene mungguh tekat mami / yen mateng mateng jaba jro//
//Lwiring Allah yen urip tan keneng lampus / sanadyan kawulaneki / ya urip tan keneng lampus / yen mengkono iya dadi / jaba mentah mateng ing jro//
//Yen den nyana Alah tangala kang
Saratipun manjing wau gurunipun / arep pasrah jiwa dhiri / aja rumongsa anggadhuh / getihe satetes nenggih / aturna ing guru kono//
//Heh Ki Luhung Salawe aja katungkul / mapan ingantep puniki / boya kaya ingkang weruh / ing Alah dadi tan sirik / aja kaya wong kang bodho//
//Kang binunton atine marang Hyang Agung / heh Ki Luhung kalamun wis / waspada maring Hyang Agung / nuli waspadaa maring / rupa dhewe aywa keron//
//Iya iku salat daim tegesipun / ingaran puji nekseni / yen kinarsakaken iku / dening Hyang sayekti dadi / waliyullah tur kinaot//
//Lamun ora mangkono mukmin kasiku / dening ta
kadospundi / menggah babar pisanipun / ngandika Jeng Sunan Kali / heh Ki Luhung den waspaos//
ngetung ing wisesaning Hyang Agung / kandhek memilang wosneki / lewih tan sampurna iku / Ki Luhung Slawe turnya ris / dhuh sinuhun guruningong//
//Kadyaparan salamete kang satuhu / kang boten mikalih
Durung prapta marang takdire puniku / dene tegesipun tokit /
//Matur malih Ki Luhung gangsal rongpuluh / ulun pirsakna babarji / kadyaparan tunggilipun / kawula kalawan gusti / Seh Malaya ngandika lon//
//Heh Ki Luhung Selawe kawula iku / parek-pareke lan gusti / tebih ireng-ireng iku / ing netra lan putihneki / lan maksih tebih kang otot//
//Ulu iring kalawan daging ing gulu / dene pareke babarji / mungguh datolah lan makluk / ya pekenira pribadi / tan marang nyata Hyang Manon//
//Ngibarate lir sotya lan senenipun / heh Ki Luhung prahsa tunggil / puniku pasthining kawruh / nyata kang ngucap puniki / ingkang den ucap Hyang Manon//
//Gih puniku pamanggih pangawruh ingsun / Ki Luhung umatur aris /
samyemut / ajana pepeka sami / ing jatine ujar iku / lan mulana kang tan ngreti / budinen den kongsi weroh//
//Lah ta iku pakewuhe wong tumuwuh / nora kena
neniwasi / sapa kang bisa tetulung / aja pijer olah mukti / ing pati ywa kabesturon//
//Nadyan wus wruh yen anggung gawe katungkul / marmane ajana kibir / jer sira durung ana wruh /
//Pakareman sun tilar tan ana kantun / lakuningsun dhingin-dhingin / kang nistha tanpa karyeku / temahan nelaya budi / tanpa pedah yen rinaos//
//Wusananya lir kawahyon ciptaningsun / darbe panggraita ening / pan ing lair sedyanipun / angantepi cara
kapaten ingsun / yen wus kinubur den aglis / dhudhuken sengga nglagorong//
//Tuwin bosok angur pakakna ing asu / yen durung wruh sajatining / puruhitaa ywa ngawur / temah samar pati kapir / wong urip yen
sakaratil maoti / ing pangreh aja sulaya / jamaning ngaurip iki / yen prapta jaman kamuksan / kang aputus den patitis//
Den awas wasananipun / yen ing mangkana linuwih / tegese luwih tan ana / iya ingkang memadhani / iku nora magepokan / tan ana ingkang nyelaki//
kadi sasi / tan cumlorot kadi lintang / tan gumebyar lir hyang rawi//
Lan nora mambu Hyang Agung / nora sedhep nora wangi / mis bacin maning iyoa / ingkang penguk ingkang tengik / wus nora gepoki pisan / angambar menuhi bumi//
gumludhuk kang gumlodhak / yeku wus nora ngamboni//
Nanging kabeh wus kawengku / jro langit jabaning langit / unen-unening sajagad / tan kekilapan sayekti / lan Alah puniku nora / ana rasa kang ngrasani//
Tegese kang rasa kecut / nora legi nora gurih / nora adhem nora panas / nora pedhes nora asin / sepet getir pait nora / nanging
Ing kono gone pakewuh / ewuhe wong olah ngelmi / bok tumpangso salah tompa / bote ingkang neniwasi / tan wurung rineweng setan / den dhedhabyang den gebugi//
Jenenge ngelmu puniku / lungguhe kawan prakawis / kang dhingin iku sarengat / tarekat kang kaping kalih / kakekat kaping tiganya / makripat ping pat lireki//
Lire siji-sijinipun / ing pangreh kang den legeti / sarengat ingkang ginulang / tegese sarengat
saurutipun / wong sarengat pamrihneki / dene wong ahli tarekat / amawas wekasing ati / tegese kang
kakekat / eroh kang dipun idhepi / den eling-eling winawas / wekas-wekasing dumadi//
Aja pijer adedunung / dumunung jamaning urip / urip aneng ngalam dunya / tan wurung yen bakal mulih / mulih marang kalanggengan /
Myang pandhita gung-agung / miwah Amir Molana Kaji Rum / dereng
sadaya umatur / dhuh pukulun datan wonten kang udani / sudarmeng rare puniku / ing Ngarap ngriki tan tumon//
Inggih prayoginipun / tuwan dangu pribadi puniku / asalipun pun rare saking ing pundi / ngandika Amir Kaji Rum / heh walat ingsun tetakon//
Ing ngendi pinangkamu / dene tanpa larapan praptamu / rare matur ya tuwanku Amir Kaji / dereng purun jarwa ulun /
Apa kang adi luhung / apadene masalahing ngelmu / ingkang ngekak miwah ingkang gaib-gaib / raryalit alon umatur / gampil yen tuwan wus sagoh//
Dene tetaken ulun / gaibing Allah lan malihipun / gaibing
gaibe pan Alah ingkang sayekti / iku yen sirarsa weruh / sarwi gumujeng turnya lon//
Ya Tuwan Molana Rum / miwah para jumungah sadarum / pan jawabe Mukamat gaibing Widhi / kaaken punapa iku / Muhkamad dening Hyang Manon//
Mara jarwaa gupuh / teka ngendi pinangkanireku / rare matur ya tuwanku Amir Kaji / dereng purun jarwa ulun / ulun malih atetakon//
pujinipun / wus Mukamat kang muni ing dalil kadis / raryalit ika duk ngrungu / sarwi wentise den entrog//
Sun idhep tan kadyeku / ya tuwanku Molana Kaji Rum / ing panembah tuwan anembah Hyang Widhi / luwih saking sewu luput / prasasat nembah dhedheyos//
Panembah tuwan ngawur / siya-siya tan wrin jatinipun / tingaling kang sembah tuwan saking pundi / dhateng pundi purugipun / pundi enggene Hyang Manon//
Dheleg Amir Kaji Rum / para jungah kabeh ting palinguk / dennya kaluhuran sabda lan raryalit / dangu-dangu mojar arum / ya thole ingsun tan weroh//
anggerayang tan ana ingkang gepoki / anembah muji Hyang Agung / tuwan jawakna maring ngong//
Kaaken napa iku / Alah dening paduka Amir Rum / angandika Molana Rum Amir Kaji / ya thole marma sun sebut / sun mulya-mulya Hyang Manon//
Dene gawe maringsun / lan akarya manungsa sadarum / andadekken bale ngaras bumi langit / miwah ing saisinipun / dinadekken ing Hyang Manon//
Myang swarga narakeku / awal akir lair batinipun / nora liyan kabeh titahing Hyang Widhi / ralyalit sugal amuwus / ah genah apa Sang Katong//
pamuwuse tan ana ingkang premati / morek pijer akatungkul / padha dhikir legog lohok//
Pijer sujut lan rukuk / uwus marem sembah pujinipun / tangeh lamun praptaa ingkang ginaib / pangrasane wus
Nanging sireku ngawur / angarani tan wruh aranipun / Amir matur ya
embuh saking tambuh prapta mami / saking kadadean durung / dadi pan ingsun wus dados//
Ingkang gaibul uyup / durung dadi ya Alah ya rasul / durung dadi pan ingsun dadi rumiyin / kang luwih mulya
Lan sembayangmu iku / kang sira sembah nembah Hyang Agung / yen mangkono sira misih padha kapir / durung Islam kang satuhu / dene tekatmu mengkono//
Sira apa padha wruh / makaming Allah lan wujudipun / lawan kaya apa rupane Hyang Widhi / sira apa wus kapangguh / apa lanang apa wadon//
Matur Amir Kaji Rum / miwah para jumungah sadarum / ya duk timur kawula dereng udani / ing sual tuwan puniku / raryalit malih miraos//
Yen mangkonoa heh Rum / aja nembah ing Allah sireku / tan sampurna sira mundhak kupur kapir / andheku Amir Kaji Rum / pan sarwi aris turnya lon//
Ya tuwanku Seh Timur / inggih sinten paduka
karamatipun / sami gawok kang miyat sadarum / panganggone sadaya wus sarwa langking / pamuwuse mring Amir Rum / heh Amir yen sira tan wroh//
Sajatine ya ingsun / ingkang lanang wadon iya ingsun / miwah ingkang minum minuman ya mami / kang tandhak-tandhak ya ingsun / tan edan ngedanken ingong//
Kang tambuh-tambuh ingsun / ingkang gaib kang suyut ya ingsun / ingkang rasa kang rumongsa iya mami / kang nembah sinembah ingsun / kang puji pinuji ingong//
Ingkang nikmat ya ingsun / … / ingkang lair ingkang batin iya mami / kang ngrasani iya ingsun / kang rinasan iya ingong//
Ingkang wedi ya ingsun / ingkang wani tan liyan ya ingsun / ingkang kadim sayektine iya mami / kang manikem iya ingsun / kang dadi awak pan ingong//
Kang anom tuwa ingsun / ingkang lanang ingkang wadon ingsun / iya ingsun ingkang sugih ingkang miskin / ingkang ratu iya ingsun / kang dadi bala ya ingong//
Ingkang akeh ya ingsun / ingkang sathithik pan iya ingsun / ingkang jodhon ingkang selen iya mami / ingkang lumaku ya ingsun / ingkang mandheg iya ingong//
Ingkang gumuruh ingsun / ingkang meneng sayekti ya ingsun / ngandhap nginggil kanan kering iya mami / wuri ngarsa iya ingsun / kang lor wetan kidul kulon//
Nora liyan ya ingsun / kang loh kalam nukat gaib ingsun / kang dat sipat apngal pan ya mami / kang wujut ngelmu nur suhut / sajatine iya ingong//
Kang bumi geni banyu / miwah angin angin iya ingsun / ingkang sabar ingkang keras iya mami / ingkang alim iya ingsun / ingkang kereng iya ingong//
Ingkang dhihin ya ingsun / ingkang kari tan liyan ya ingsun / kang sarengat kang tarekat iya mami / kakekat makripat ingsun / kang iman tokit ya ingong//
Ingkang Alah ya ingsun / ingkang Mukamat pan iya ingsun / pan gaibing Mukamat pan iya mami / gaibing Alah ya ingsun / kang gedhe cilik ya ingong//
Ingkang anak ya ingsun / ingkang nganakaken iya ingsun / kang kekadang kang alola iya mami / ya ingsun kang kalek makluk / kang alip lampahing ingong//
Kang min kang ake ingsun / kang min akir kang dat iya ingsun / ingkang
Kadhangan wong kadhadhung / ing drubiksa den ajaka lurung / mring pepereng peri pinindha apsari / sarwi siniweng dhedhuwur / jinagan dening
Angunggo-unggo sagung / ageng alit samya ting palinguk / ngungak-ungak mangu mangungune dening / praptane lan kesahipun / nora nana ingkang weroh//
Kang kari sanget mangu / angken wewayangan wuyung / mangu-mangu langkung saking poyang-paying / kayungyun sanget kilayu / yen kagrayang
puruhiteku / ngelmu ingkang nampurnakken ing ngaurip / ana ngetan ngalor ngidul / saweneh ana angulon//
Nanging aja angawur / gegurua mupung ana umur / yen den ajab ing tulis
iku nora kalebu sajroning tulis / amung cumanthel ing guru / sawab larangan kinaot//
Tamat pamitranipun / ari Soma ing lek kaping pitu / ing Jumadiawal warsanipun Alip / Isakanya
sekedhik , kaliyan pamjenengan tuntun , dangu2 rak nggih saget njih Ki ! Matur sembah nuwun ! Kawula ndheprok ngaji dhumateng panjenengan !
Motto: "Singa Ambaraja"
Kabupatèn Bulèlèng iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Bali, lokasiné ing sisih lor pulo Bali, kutha Singaraja iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.365,88 km² utawa --- hèktar.
80 03’ 40” - 80 23’ 00" Lintang kidul lan 1140 25’ 55”- 1150 27’ 28’’ Bujur wetan
Kabupatèn Bulèlèng katata jroning 9 kacamatan, 19 kalurahan lan 127 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Bulèlèng ya iku:
Banjar • Bulèlèng • Busungbiu • Gerokgak • Kubutambahan • Sawan • Seririt • Sukasada • Tejakula
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bulèlèng&oldid=1103075"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn BulèlèngBaliKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 22 Oktober 2016.
42. (He wong Islam kabèh) sira padha sumurupa, karsaning Allah barang jarahan iku kang
wong miskin, kang saduman manèh diparingake anaking dêdalan (wong kang pinuju ana ing paran) manawa sira padha têmên pracaya ing Allah, sarta pracaya marang ayat utawa tôndha yêkti kang wis Ingsun paringake marang kawulaningsun Nabi Mukhammad sajrone pêrang ana ing Badar, nalika campuh ing baris loro Islam
43. Iya iku nalikane sira ana pèrènging jurang kang cêdhak lan Madinah, mungsuh wong kaphir ana ing pèrèng sisihe, kang adoh lan Madinah, dene unta kang bakal dijarah, ana ing panggonan ngisor. Dhèk samana upama sira lan wong kaphir ing Mêkah banjur campuh pêrang, amêsthi cidra saka rantamanira, (awit wong Islam kudu ngrayah jarahan unta, wong kaphir banjur nêmpuh nêdya ambilaèni) nanging Allah angguyubake ing sira kabèh, dadi sayuk tinggal rantaman, iku karsaning Allah supaya kêlakona prakara kang ditindakake dening Allah anulungi kêkasihe.
44. Supaya wong kang pinêsthi rusak marga maido
tôndha yêkti, kêlakona rusak, apadene wong kang pinêsthi urip marga ngandêl tôndha yêkti,
ing sira, ditontonake mungsuhingramungsuhira. wong kaphir ana sajroning pangimpènanira kancane mung sathithik, iku banjur dadi panggugahing kawanènanira. Upama Ingsun anontonake ing sira, mungshira wong kaphir iku kancane katon akèh, amêsthi sira banjur giris, sarta banjur padha kanggêg
Lan manèh nalikane sira padha adu arêp lan mungsuhira kaphir, Allah anontonake sira, pandêlêngira marang mungsuh kasat mata kancane mung sathithik, mangkono uga pandêlênge mungsuh kaphir marang kancanira iya mung sathithik. Kang mongkonomangkono.
iku karsaning Allah supaya kêlakona prakara kang ditindakake dening Allah ênggone nulungi [nulung...]
[...i] wong Islam lan ngrusak wong kaphir. Samubarang prakara iku karampungane ana panguwasaning Allah.
47. He para wong mukmin kabèh, mênawa sira adu arêp lan mungsuh wong kaphir kanggo golongan, ditêtêg atinira, lan ngakèhna eling nyêbut asmaning Allah, supaya sira padha bêgja.
48. Lan padha manut mituruta parentahing Allah lan parentahing Rasulullah prakara mangsah pêrang, lan aja padha diya-diniya, mundhak nukulake wêdi, iku bakal ngabarake gandaning sakhabat Rasul, lan padha têtêga atinira. Satêmêne Allah iku anjangkung wong kang padha têtêg atine.
49. Lan sira aja padha kaya si kaphir Abu Jahal sakancane, padha mêtu saka nagarane ing Mêkah (anjampangi untane, sawise slamêt, ora banjur padha mulih) kurang panarima, kudu ngungasake gagah prakosane, murih dialêma ing wong, lan ngrusuhi tumindaking agama dêdalaning Allah, dene Allah iku nguningani samubarang kang padha dilakoni si kaphir.
50. (He para wong mukmin) sira padha elinga nalikane [na...]
[...likane] setan anggodha marang si kaphir, murih padha ngantêpana samubarang kang wis padha dilakoni, pangucape setan: Aja padha kuwatir, aku kang anjampangi ing kowe, ing saiki môngsa anaa manungsa bisa ngalahake kowe. Barêng baris loro Islam lan kaphir wis arêp-arêpan, setan banjur lumayu anggêndring, pangucape:
Dhèk samana wong kang padha munaphèk (lamis) lan wong kang atine ana larane mamang, padha ngucap mangkene: Wong Islam iku padha kêlorop marga ênggone ngantêpi agamane Islam, (pangucap mangkono iku luput) dene sing sapa pasrah marang
53. Kang mangkono mau marga saka panggawe kang wis padha kolakoni kalawan tanganmu biyèn. Kowe padha sumurupa yèn mangkono iku Allah ora nganiaya marang kawulane.
54. Mungguh laku-lakune wong kaphir ing Mêkah iku mèmpêr laku-lakune Raja Phirngon sabalane lan wong kaphir sadurunge Raja Phirngon, kabèh padha maido
Allah ora pisan ngawiti ngowahi pêparinge kabungahan marang manungsa, kang wis diparingake, nanging manungsane kang ngawiti ngowahi sêsanggêman kang tumrap ing awake. Satêmêne Allah iku miyarsa tur nguningani.
56. Laku-lakune wong kaphir kang padha mati nalika pêrang ing Badar, iku mèmpêr laku-lakune Raja Phirngon sabalane lan wong kaphir sadurunge Raja Phirngon, kabèh padha maido ayating [a...]
[...yating] Pangerane, mulane banjur padha Ingsun sirnakake marga saka dosane, dene Raja Phirngon sabalane padha Ingsun kêlêm ana ing sêgara, kabèh mau têtêp padha nganiaya awake dhewe.
57. Mungguhing Allah, ala-alaning gêgrêmêtan, (kang urip) iku wong kang padha kaphir, kabèh iku ora pracaya ing Allah.
58. Iya iku sarupane wong kang wis sira pundhut sêsanggêmane nganti rambah-rambah, wong mangkono iku têtêp ora wêdi ing Allah.
59. Mênawa ana ing pêpêrangan sira kêtêmu lan wong kaphir kang padha nyidrani sêsanggêman, iku banjur sira patènana kalawan siya, supaya ing buri wong padha wêdia nyidrani sêsanggêmane. Lan supaya wong kaphir ing Mêkah padha elinga.
60. (He Mukhammad) mênawa sira wêruh ana wong padha nyidrani sêsanggêmane, iku sudurunge sira ayoni pêrang, sira dhawuhana dhisik, dhawuh rampak, yèn prajanjiane padha disuwak. Satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang padha cidra ing janji.
ora ana bisa ngapêsake ing Allah ênggone karsa niksa marang si kaphir.
62. (He para wong Islam) ênggonira mapagake pêranging mungsuh kaphir kang padha cidra ing janji, asikêpa gêgaman lan piranti saanane, sarta nungganga jaran kang disadhiyakake kanggo pêrang sabilullah, ênggonira samêkta ing piranti iku dadi sarana mêdèkake mungsuhing Allah, lan uga mungsuhira, iya iku wong kaphir ing Mêkah lan liya-liyane kang ora sira wêruhi, Allah nguningani marang mungsuh mau kabèh. Dene samubarang kang sira ênggo mragadi pêrang sabilullah, iku sira bakal dilironi dening Allah, sira ora bakal dikaniaya.
63. Dene mênawa wong kaphir ing Mêkah padha ngajak rukun, iku sira turutana, (aja kuwatir) sira mung pasraha ing
bae, (aja kuwatir) satêmêne Allah piyambak kang mêsthi nulungi ing sira, iya iku kang nyantosakake ing sira sarana pitulunge lan sarana para wong mukmin. Lan uga kuwasa anggolongake atine wong kaphir ing Mêkah kabèh. Saupama saisining jagad iki kabèh sira ênggo mragadi murih golonga atine wong kaphir ing
65. He Nabi Mukhammad, kancanira para wong mukmin padha sira wêwania mangsah pêrang, mênawa kancanira ana wong rong puluh kang padha têtêg atine, mêsthi ngalahake wong kaphir rong atus. Dene yèn kancanira ana wong satus kang padha têtêg atine, mêsthi ngalahake wong kaphir sèwu, amarga wong kaphir iku padha ora
slam] bab pêrang, abot bangêt. Wong Islam siji yèn lagi tandhing wong kaphir sapuluh bae, ora kêna mlayu, sarèhning parentah mangkono mau ora kêlar dilakoni, mulane Allah banjur andhawuhake ayat ing ngisor iki.
67.66. Saiki Allah paring kamayaran marang sira wong Islam kabèh, sarta wis nguningani yèn sira iku tipis. (Mulane saiki mung Ingsun tamtokake tandhing apit bae) mênawa kancanira ana wong satus kang padha têtêg atine, mêsthi mênang lan wong kaphir rongatus. Dene yèn kancanira ana wong sèwu kang padha têtêg atine, mêsthi mênang lan wong kaphir rong èwu. Iku kabèh kalawan idining Allah, dene Allah iku ngrewangi wong kang padha têtêg atine.
68. Nabi iku ora kêna ngunjara mungsuh kaphir kang wis kacêkêl, sarta wis dikuwasani pêrlu dipundhuti têbusan utawa diboyong, kajaba yèn wis akèh bangkene wong kaphir ana ing bumi. He para sakabating [saka...]
[...bating] Rasul, sira padha amriha kauntungan ing dunya, nanging karsaning Allah kudu paring ganjaran maring sira ana ing akhirat, dene Allah iku Mulya tur Wicaksana.
69. Upama durung kêbanjur Allah nulis anggêr ana ing Lomahphul, yèn barang jarahan iku khalal, amêsthi ênggonira padha mêrlokake jarahan iku dipatrapi siksa kang gêdhe.
dhawuha marang para wong boyongan kang ana ing tanganira, mênawa Allah nguningani yèn atinira iku saiki bêcik, mêsthi Allah iya bakal maringi marang sira barang kang luwih bêcik, ngungkuli raja darbèkira kang wis dijarah, lan uga ngapura marang sira. Dene Allah iku ngapura tur Maha-asih.
72. Dene mênawa wong boyongan mau sumêja cidra marang sira Mukhammad, dhasar biyèn mula sadurunge dadi boyongan, wis padha cidra ing Allah, [A...]
[...llah,] saiki wis padha dilungake dening Allah marang tanganira, apa sakarêpira dadi, dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
73. Sarupane wong kang padha pracaya lan ngèstokake
kanggo mulyakake dalan agamaning Allah, lan sarupane wong kang padha nyaosi pondhokan lan têtulung marang Rasulullah sakancane, wong kang mangkono iku padha tulung-tinulung, (siji-sijining wong padha olèh panduman waris barang têtinggalaning liyane) dene wong kang mung maligi mukmin bae, ora milu ngalih mênyang Madinah, iku ora milu olèh panduman waris, kajaba yèn banjur nusul, milu ngalih mênyang Madihan. Wong mangkono mau mênawa sambat anjaluk tulung marang sira prakara tumindaking agama, sira kabèh padha wajib nulungi, kêjaba yèn mêmungsuhan lan wong kaphir
kang wis prajanjian lan sira, iku sira ora wajib nulungi. Dene Allah iku amirsani samubarang kang padha sira lakoni.
74. Dene sarupane wong kaphir iku padha tulung-tinulung lan waris-winaris padha kancane kaphir, mênawa sira ora nindakake kaya parentahingsun, waris-winaris padha wong wong Islam bae, ora kêna waris-winaris lan wong kaphir, iku bakal nganakake paekan gêdhe, lan gawe rusak ana ing bumi.
agamaning Allah, mangsah pêrang sabilullah, apadene wong kang padha awèh pondhokan lan têtulung marang Rasulullah sakancane, wong kang mangkono iku têtêp wong mukmin têmênan, mêsthi olèh pangapuraning Allah, lan ing têmbe ana ing suwarga
apadene banjur nusul milu ngalih mênyang Madinah, lan banjur sêtya tuhu milu pêrang lan sira, wong kang mangkono iku têtêp kagolong dadi kancanira. Wong mau lan dhawul arkham (Dhawul Arkham iku sanak kang ora duwe panduman waris.) padha olèh panduman
Tinurunake ana nagara Madinah, cacah satus têlung puluh ayat.
1. Ingki iki. suwaking dhawuh saka Allah lan Rasulullah, marang sarupane wong musrik, kang maune wis padha prajanjian rukun karo sira wong Islam kabèh, (saiki prajanjian rukun mau Ingsun suwak).
2. Saiki para wong kaphir padha anjajaha ana ing bumi sakarêp-karêpe kalawan slamêt,
(ora ana kang ngarubiru) lawase nganti patang sasi, (iya iku sasi Sawal, Dulkangidah, Dulkijah lan sasi Mukharam) lan manèh wong kaphir mau padha sumurupa, anane wêwangên nyrantèkake patang sasi mau, ora marga wong kaphir mênang lan Allah, (Allah paring ombèr. Bokmênawa sajrone patang sasi mau wong kaphir ana kang tobat, marèni kaphire) satêmêne Allah iku ngasorake wong kaphir.
3. Iki undhang-undhang saka Allah lan Rasulullah, diundhangake ana ing dina khaji gêdhe, (tanggal ping sapuluh sasi Dulkhijah) warataa marang sarupaning wong, paring sumurup, yèn Allah lan Rasulullah anyibratake marang para wong musrik kabèh. Ewadene yèn sira para wong musrik padha tobat, iku bêcik bangêt tumraping awakira. Dene yèn sira padha lumuh tobat, sira sumurupa yèn sira iku ora mênang lan Allah. He Mukhammad, para wong kaphir iku padha sira ancama kalawan siksa kang nglarani.
4. Kajaba wong musrik kang wis padha prajanjian rukun lan sira wong Islam kabèh, sarta ora nyidrani [nyidra...]
[...ni] janjine marang sira, lan ora biyantu marang mungsuh kaphir liyane, iku sira lêstarèkna prajanjiane, nganti têkan ing wêwangêne. Satêmêne Allah iku rêmên wong kang padha wêdi ing Allah.
5. Samôngsa sasi Kharam papat mau wis pundhat, para wong musrik mau ing ngêndi bae ênggone kêtêmu, banjur sira patènana, utawa sira boyonga, utawa sira kunjaraa. Apadene sira padha ngadhanga wong kaphir ana ing ngêndi-êndi dalan. Dene mênawa wong kaphir mau banjur padha tobat, lan padha nglakoni sêmbayang apadene padha bayar jakat, iya banjur lêstarèkna kalawan slamêt, satêmêne Allah iku ngapura tur Maha-asih.
6. Para wong musrik kang wis Ingsun dhawuhake matèni mau, mênawa ana kang durung tau prajanjian lan sira, banjur jaluk lilah arêp ngrungokake dhawuhing Allah, iku sira lilanana, sawise krungu dhawuhing Allah kalawan têrang, banjur sira lilanana mulih marang omahe. Mulane mangkono amarga wong kaphir mau durung wêruh kaananing agama Islam.
janji apa-apa ana ngarsaning Allah lan Rasulullah, kajaba kang wis padha prajanjian lan sira wong Islam kabèh ana ing Masjidil Kharam, iku sing sapa nuhoni janjine marang sira, iya sira timbangana tuhu ing janji uga. Satêmêne Allah iku rêmên wong kang padha wêdi ing Allah.
8. Kapriye ênggonira arêp ngarani yèn wong musrik iku tuhu ing janji, awit upama si musrik iku mênanga, wis mêsthi ora nuhoni janjine, ora ngrungkêbi supatane lan ora nolèh sadulur. Sarèhne kalah, mung gawe gêlar lamis, cangkême muni manut, batine suthik manut. Dene wong musrik mau kang akèh padha phasèk, nyidrani janji.
9. Wong musrik mau padha nampik ayating Allah, milih barang kang sapele, iya iku kabungahan ing dunya, nuruti kêkarêpane, banjur padha makewuhi tumidak ing dalan agamaning Allah, wong mangkono mau iba alane kang padha dilakoni.
10. Wong mangkono mau upama mênanga, mêsthi ora nuhoni janjine marang wong mukmin,
ora ngrungkêbi supatane lan ora nolèh marang sadulur. Wong mangkono iku têtêp wong andaluya.
11. Dene wong mangkono mau mênawa banjur padha tobat, padha nglakoni sêmbayang, lan padha bayar jakat, iku padha têtêp dadi sadulurira tunggal agama, iki Ingsun anjalèntrèhake ayat pirang-pirang marang wong kang padha bisa ngêrti.
12. Wong kaphir mau sawise padha nyanggêmi prajanjian, mênawa banjur padha nyidrani janjine, nêrak supatane, lan padha nacad agamanira Islam, ing kono para pangarêpe wong kaphir mau banjur padha sira patènana, awit kabèh mau têtêp wong ora tuhu marang supatane, iku supaya wong kaphir mau padha marènana ênggone cidra ing janji.
13. Apa sababe yèn sira ora gêlêma pêrang ngayoni wong kang padha nyidrani janjine lan nêrak supatane, apadene padha ngrantam nêja nglungakake Rasulullah saka ing Mêkah, wong mau padha miwiti kêrêngan lan sira dhèk pêrang ana
ing Badar biyèn. Yèn sira têmên pracaya ing Allah, yagene sira wêdi marang wong kaphir, bênêre sira luwih wêdi marang Allah tinimbang marang wong kaphir mau.
kaphir, lan bakal anglipur para wong mukmin ênggone lara atine, marang wong kaphir mau.
15. Lan bakal ngilangake kasusahane para wong mukmin, lan bakal ngapura wong kang dadi parênging karsane, dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
16. (He para wong mukmin) apa sira ngira yèn sira
kang padha sêtya tuhu, ora apèk sadulur sinarawèdi marang liyane Allah lan Rasulullah lan para wong mukmin. Tur Allah iku waspada marang sajatine kang padha sira lakoni.
kabèh, sarta bakal padha langgêng ana ing naraka.
18. Kang mêsthi kêna ngrêgêngake masjiding Allah iku mung wong kang pracaya ing Allah lan pracaya bakal anane dina kiyamat, sarta nglakoni sêmbayang lan bayar jakat, ora wêdi sapa-sapa, mung wêdi ing Allah bae. Wong kang mangkono mau ewone wong olèh pituduh bênêr.
19. Yagene sira padha nganggêp yèn wong nyadhiyani ombèn-ombèn marang wong kang padha nglakoni khaji lan wong ngrêgêngake Masjidil Kharam iku
mungguhing Allah ora padha, (luwih utama wong kang pracaya ing Allah lan pracaya bakal anane dina kiyamat, sarta sabilullah). Dene Allah iku ora karsa nuduhake wong kang padha anjarag duraka.
20. Sarupane wong kang pracaya, ngèstokake parentahing Allah, lan padha ninggal bale omahe milu ngalih mênyang Madinah, apadene padha sêtya tuhu mangsah pêrang sabilullah, ngêtohake bandhane lan nyawane, iku kabèh mungguhing Allah luwih gêdhe darajate. Lan wong mangkono iku kabèh padha bêgja.
21. Wong kang mangkono mau padha dibêbungah dening Pangerane, didhawuhi bakal diparingi rahmat lan karilaning Pangeran. Apadene diparingi suwarga, ana ing kono padha olèh nikmat kang langgêng salawase.
22. Wong mau pamanggone ingnaana. ing suwarga padha langgêng salawase, satêmêne Allah iku kagungan ganjaran kang gêdhe.
23. He para wong mukmin, mênawa bapakira utawa para sadulurira milih nêtêpi kaphir, suthik pracaya ing Allah lan marang Rasulullah, iku aja sira ênggo sudarawèdi. Dene sing sapa nganggêp sudarawèdi wong kaphir, dupèh bapakne utawa sadulure, iku têtêp wong duraka, nganiaya marang awake dhewe.
24. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mênawa sira luwih dhêmên marang bapakira, lan marang para anakira, lan marang para sadulurira, lan marang bojonira, lan marang para kancanira, lan marang bôndha ênggonira ngupajiwa, lan marang dagangan kang sira kuwatirake ilange, lan marang omah kang sira krasani, ngungkuli dhêmênira marang Allah, lan marang Rasulullah, lan marang pêrang sabilullah, iku sira êntènana sadhela, Allah bakal nêkakake siksa padha sanalika, dene Allah iku ora karsa nuduhake dalan bênêr marang wong kang apdha phasèk (duraka).
25. Allah têmên wis nulungi marang sira wong Islam kabèh ana ing panggonan pirang-pirang, apadene nalika pêrang ana ing Khunèn, (Khunèn iku araning jurang ana antarane nagara Mêkah lan Taiph, dohe saka Mêkah wolulas pal. Khazin.) dhèk samana sira padha eram, marga saka kancanira luwih dening akèh, rumôngsa bakal ora kalah, nanging katêmahane kèhe kancanira mau ora bisa anjalari mênang, malah kêsêsêr. Bumi kang jêmbar tumrape ing sira dhèk samana, katon ciyut, (rumôngsa ora olèh
pangungsèn) sira banjur padha lumayu ngungkurake mungsuh.
26. Sawise sira padha kêplayu, Allah banjur paring pitulung marang Rasulullah lan para wong mukmin, kang anjalari têntrême, iya iku Allah nurunake wadyabala malaikat, sira padha ora wêruh, Allah banjur niksa mungsuhira wong kaphir, ana kang mati kasambut ing pêrang lan ana kang kaboyong, kang mangkono iku wêwalêse Allah marang para wong kaphir.
27. Sawise mangkon, Allah banjur ngapura marang wong kaphir mau, êndi kang tobat, lan dadi parênging karsane. Dene Allah iku ngapura tur Maha-asih.
28. He para wong mukmin, para wong musrik iku kabèh padha najis, (rêgêd) mulane sawise taun ôngka sanga iki, aja awèh cêdhak- cêdhak Masjidil Kharam, mênawa sira padha kuwatir anggombal, kang marga dioncati wong musrik kang padha laku dagang, Allah kang bakal paring sugih marang sira saka sih
padha duwe cêcêkêlan kitab, kang padha ora ngèstokake dhawuhing Allah, lan ora pracaya bakal anane dina kiyamat, lan ora ngaramake barang kang dikharamake dening Allah lan Rasulullah, lan ora nglakoni agama kang bênêr, (iya iku agama Islam) kajaba yèn wong
30. Wong Yahudi ngucap: Nabi Ngujèr iku putraning Allah, dene wong Nasara iya ngucap: Nabi Ngisa iku
wong Yahudi lan wong Nasara mau ora diparentahi aapa-apaapa-apa. [a...]
[...apa-apa] dening nabine, kajaba diparentahi nêmbah ing Allah Pangeran kang Esa. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr, kajaba mung Allah. Allah iku Mahasuci. Adoh bangêt karo pangucape wong Yahudi lan wong Nasara ênggone padha maro tingal mau.
32. Karêpe wong kaphir iku kudu matèni pêpadhang sarengating Allah, dipatèni sarana cangkême, nanging Allah ora parêng. Karsane: Cahyaning Allah mau sumêblak kalawan sampurna. Sanadyan wong kaphir padha ora condhong iya karêbèn.
33. Allah iku kang ngutus Rasulullah, ngundhangake pituduh bênêr
wong mukmin, wruhanira pandhita Yahudi lan pandhita Nasara iku kang akèh nampani bandhaning manungsa kalawan ora bênêr, sarta padha makewuhi manungsa ênggone arêp tumindak anglakoni dalan agamaning Allah. Dene wong kang padha nglumpukake mas lan salaka, ora diênggo
bayar jakat, kang wis ditamtokake ing wêwaton dalaning Allah agama Islam, kabèh mau padha sira ancama kalawan siksa kang nglarani.
35. Kalakone siksa iku besuk ana ing akhirat, nalikane sêsimpênan mas lan salaka mau diobong, dadi êmpan-êmpaning gêni nagara,naraka. kanggo ngobong rai, lambung lan gêgêre wong kang nglumpukake mas lan salaka mau. Ing kono ana dhawuh: Iki mas lan salaka kang padha sira kalumpukake kanggo kabutuhanira dhewe biyèn. Saiki mara padha sira rasakna mas lan salaka kang padha sira kalumpukake mau.
36. Mungguhing Allah, cacahing sasi iku ing dalêm sataun, rolas sasi, iku wis tinulis ana kitabing Allah (Lohmahphul) nalika dumadining bumi lan langit biyèn. Sasi rolas mau papat kang diarani sasi Kharam, (Sasi Kharam iku sasi Sawal, Dulkangidah, Dulkijah lan sasi Mukharam, mulane diarani sasi Kharam, awit para wong kuna ing Mêkah padha mulyakake sasi papat mau, ênggone mulyakake ing sasi mau wong padha dilarangi pêrang utawa matèni wong,
wong kuna iya padha wêdi nêrak larangan mau, sanadyan kêpêthuk wong kang matèni bapakne utawa anake, ora gêlêm munasika, barêng agama Islam wis tumindak, iya nglêstarèkake mulyane sasi
padha nganiaya awakira sarana nglakoni kaluputan. Lan sira padha ngyonana pêrang marang sarupane wong musrik kabèh, kaya wong kaphir ênggone padha ngayoni pêrang marang sira kabèh. Wruhanira Allah iku ngrewangi wong kang padha wêdi ing Allah.
37. Wong kaphir kang nyêmayani mulyakake sasi Kharam, iku muwuhi kaphire. Akèh wong kaphir kêsasar marga nyêmayani mulyakake sasi Kharam. Ing sawijining taun, wong kaphir mau ora mulyakake sasi Kharam, nanging banjur nglironi mulyakake ana ing taun liyane. Karêpe supaya ênggone mulyakake sasi mau, bisaa gênêp cacahe, nocogi kaya cacahe sasi Kharam kang wis dihawuhake dening Allah. Dadi satêmêne, wong kaphir mau ngênakake barang kang dilarangi dening Allah, wong kaphir
mau padha kêna panggodhaning setan, dhêmên anglakoni ala. Dene Allah iku ora karsa nuduhake bênêr marang wong kang padha kaphir.
38. He para wong mukmin, yagene sira nalikane didhawuhi dening Rasulullah, dikon mangkat anglurug pêrang sabilullah, sira padha abot, kudu andhèprok ana ing bumi kang sira ênggoni. Apa sira luwih dhêmên marang kabungahan ing dunya tinimbang kabungahan ing akhirat. Wruhanira kabungahan ing dunya iku yèn tinimbang kabungahan ing akhirat, sapele bangêt.
39. Mênawa sira padha ora gêlêm mangkat anglurug, Allah bakal niksa marang sira kabèh kalawan siksa kang nglarani. Dene kêlakone pêrang, Allah bakal paring liru bala wong liyanira, kang luwih prayoga, ngungkuli sira. Sira ora bisa gawe kamlaratan apa-apa. Allah iku nguwasani samubarang.
40. Mênawa sira ora padha gêlêm biyantu têtulung
mung wong loro lan sakhabat Abu Bakar, dhèk samana wong loro mau padha andhêlik ana ing guwa.
ora katon ing manungsa. Apadene karsaning Allah, lêkase para wong kaphir iku digawe asor. Dene karsaning Allah ênggone dhawuh mratakake agama Islam, iku luhur. Dene Allah iku mulya tur wicaksana.
41. Sanadyan ènthèng utawa abot, sira mangkata nglurug, lan padha mangsaha pêrang sabilullah kalawan ngêtohake bandhanira lawan nyawanira, yèn sira padha wêruh kawusanan, mêsthi wêruh yèn pêrang sabilullah iku luwih bêcik tumrap ing sira.
42. (He Mukhammad) wong munaphèk iku upama sira jak ngarah jarahan kang gampang kênane, tur cêdhak panggonanane,panggonane. mêsthi padha sumrinthil, milu ing sira, ananging mungsuh iki adoh panggonane. Mulane mara titènana, wong munaphèk [muna...]
[...phèk] iku bakal padha supata: Dêmi Allah, mênawi kula sagêd, tamtu andhèrèk sampeyan anglurug pêrang. Supatane wong munaphèk mangkono mau bakal ngrusakake awake dhewe. Allah nguningani yèn wong munaphèk mau padha goroh.
43. Allah wis muwung ing sira Mukhammad, bab ênggonira banjur nglilani pamite wong munaphèk ora milu nglurug pêrang. Pancène ênggonira nglilani mau sira sarantèkna dhisik, nganti sira wêruh têrang, sapa kang pamite têmên lan sapa kang goroh.
44. Sarupane wong mukmin, pracaya ing Allah lan ngandêl bakal anane dina kiyamat, ora patut pamit ing sira ora milu nglurug pêrang, eman ngêtohake bandhane lan nyawane. Dene Allah iku nguningani wong kang padha têmên wêdi ing Allah.
45. Wong pamit ora milu pêrang iku kang patut mung wong ora pracaya ing Allah, lan ora ngandêl bakal anane dina kiyamat, sarta atine sêmang, sajrone sêmang wong munaphèk mau padha bingung, (êndi kang prayoga diiloni
46. Upama wong munaphèk mau milu nglurug pêrang, mêsthi kudu nyadhiyani ngragadi laku lan pirantining pêrang, nanging rèhning satêmêne padha maro tingal, Allah ora marêngake yèn wong munaphèk mau milua pêrang, mulane Allah banjur ngêndhakake wong munaphèk mau, padha didhawuhi ana sajroning rahsane, sira padha linggiha kapenak ana ing omah bae, karo wong kang padha linggih ora milu pêrang iku.
47. Upama wong munaphèk iku padha milu pêrang ing sira Mukhammad, mêsthi ora migunani apa-apa marang sira, dêstun malah makewuhi lan gawe rusak, apadene padha tumbak cucukan, pangarahe supaya wong Islam padha congkraha, lan padha ngrungok-ngrungokake kandhanira, banjur ditêkakake marang kancane. Allah nguningani marang para wong munaphèk kabèh.
48. Biyèn mula wong munaphèk iku padha kudu gawe paekan, makewuhi tumindaking agama Islam, lan padha mêrês budi murih jugare agamanira. Nganti kanyataan sira ditulungi lan disantosakake dening Allah,
apadene parentahing Allah wis kanyataan, agama Islam mênang lan dadi luhur. Ewadene wong munaphèk isih lêstari ora rêna atine.
49. Sawênèhe wong munaphèk ana kang clathu marang Rasulullah, kula mugi kaparênga botên dhèrèk anglurug, lan mugi sampun sampeyan paeka. (Pangandikaning Allah): Wong munaphèk apa ora wis tumiba ing paekan,
kabungahan, iku andadèkake susahe wong munaphèk, dene yèn sira kasandhung kasusahan, wong munaphèk banjur padha
kanthi malengos, batine padha bungah dene sira kêsandhung kasusahan.
51. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kang padha bungah yèn sira kêsandhung kasusahan: Mênawa aku kêsandhung kasusahan: [k...]
[...asusahan:] Iku ora jalaran saka panggawene sapa-sapa, pancèn wis tinulis dening Allah ana ing Lohmahphul. Allah iku bêndaraku, mulane para wong mukmin padha nyumanggakna samubarange marang Allah.
52. Lan sira dhawuha manèh: He wong munaphèk, kowe môngsa bisa angarêp-arêp mungguh gêgantungane ênggonku pêrang iki kajaba salah sijine bêcik rong prakara, (1. mênang lan anjêjarah, 2. mati sahid tur olèh pangapura), nanging kowe padha tak titèni, mêsthi katêmpuh salah sijine bêbaya rong prakara, iya iku kowe ditungkêbi siksa dening Allah piyambak, utawa lantaran saka tanganku, iya padha titèn-titenan bae aku lan kowe.
53. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong munaphèk: Kowe padha cucula wragad tumrap marang kabêcikan, kalawan sucining ati utawa kalawan pêksan. Allah ora bakal nganggêp kabêcikanamu, awit satêmêne kowe iku padha phasèk (duraka).
54. Enggone cucul bôndha wong munaphèk mau mulane ora ditrima dening Allah, sababe [sa...]
[...babe] ora liya dupèh wong munaphèk mau satêmêne padha maido ing Allah lan Rasulullah, lan ora padha nglakoni sêmbayang kajaba kalawan aras-arasên, ênggone manjurung wragading pêrang iku pêksan.
55. Mulane sira aja ngendahake bandhane
ing kauripan dunya iki, apadene besuk nalika pêcating nyawane, wong munaphèk iku padha kaphir.
56. Wong munaphèk mau wis padha supata nêbut asmaning Allah, ngaku yèn awake iku ewoning kancanira wong Islam, satêmênê dudu kancanira wong Islam, nanging satêmêne kabèh iku wong wêdi yèn ngantia kêwiyak ênggone padha maro tingal.
57. Wong munaphèk mau upama olèha pangungsèn utawa nêmua guwa utawa rong, kanggo andhêlik, mêsthi padha ngungsi mrono, lan iba rikate ênggone mlayu
58. Sawênèhe wong munaphèk ana kang nacad marang sira bab ênggonira ngêdum jakat. Wong munaphèk mau mênawa didumi zakat, padha rêna atine. Dene yèn ora didumi: padha marêngut.
59. Saupama wong munaphèk mau padha narima panduming Allah lan panduming Rasulullah, lan padha ngucap: Kang nyukupi aku iki Allah. Ing têmbe Allah lan Rasulullah bakal paring kanugrahan marang aku. Aku iki bangêt dhêmênku ing Allah. Mangkonoa bae luwih bêcik tumraping awake.
60. Kang ditamtokake olèh panduman zakat iku para wong pêkir, lan para wong miskin, (Wong pêkir iku wong kang ora duwe bôndha tur ora duwe pagawean kang ana pamêtune. Dene wong miskin iku wong duwe bôndha utawa duwe panggawean kang ana pamêtune, nanging ora nyukupi ing kabutuhane. Phatkhul Karib) lan para kabayan kang gawene nglumpukake lan nanjakake jakat, lan wong kang pêrlu disuprih têntrêming atine (kaya ta wong mlêbu agama Islam anyar-anyaran, kang atine durung têguh). Lan kawula [kawu...]
[...la] kang mardikakake sarana cicilan, lan wong kang sugih utang, ora ana jagane kang disaurake, lan wong kang pêrang sabilullah, lan wong kang ana ing paran. Iku pranatan panduming Allah. Dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
61. Sawênèhe wong munaphèk ana kang padha nyêrik-nyêrikake Nabi Mukhammad (nyatur kang ora patut) pangucape: Nabi Mukhammad iku kang uwis-uwis, mung nganggêp pangakuning wong kang dirungu ing kupinge dhewe (ora ngandêl wêwadule sapa-sapa, dadi tak catur ala iki ora dadi apa). He Mukhammad, sira dhawuha: Kupinge Nabi Mukhammad iku kuping bêci) (mung ngrungokake kang bêcik, ora ngrungokake kang ala) ngandêl marang Allah, lan ngandêl marang wong mukmin (ora ngandêl marang wong munaphèk).
62. Lan manèh têkane Nabi Mukhammad iki minôngka rahmat tumrap marang para kancanira kang padha mukmin. Dene wong kang padha nyêrik-nyêrikake Rasulullah iku bakal padha dipatrapi siksa kang nglarani.
63. Wong munaphèk mau padha supata marang sira, nyêbut asmaning Allah, murih lêganing atinira. Upama wong munaphèk iku padha pracaya ing Allah, mêsthi murih kaparênging Allah lan kaparênging Rasulullah, awit iku kang bênêre kudu dipurih kaparênge.
64. Wong munaphèk mau apa padha ora sumurup yèn sing nyulayani ing Allah lan Rasulullah, iku satêmêne bakal dicêmplungake ing naraka Jahanam, tur langgêng ana ing kono. Iku minôngka wêwêlèh kang gêdhe.
65. Wong munaphèk iku padha kuwatir bokmênawa dituruni surat kang anjalèntrèhake sakarêntêging atine. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mara saiki padha anggêguyua agama Islam. Satêmêne Allah bakal anjalèntrèhake samubarang kang padha kokuwatirake.
66. (He Mukhammad) mênawa wong munaphèk iku padha sira takoni bab ênggone anggêguyu marang sira, mêsthi padha mangsuli mangkene: Anggèn kula wicantên makatên punika namung gêgujêngan kemawon, pêrlu kangge nyalamur sayahing lumampah. (He Mukhammad) sira dhawuha: [d...]
[...hawuha:] Yagene kowe padha anggêguyu ing Allah lan ayating Allah, apadene marang Rasulullah.
sawatara kang padha banjur tobat, iya mêsthi niksa kancanira sawatara marga ênggone isih munaphèk.
68. Para wong munaphèk iku lanang lan wadon padha golong, dadi kancanira sakarone, kabèh padha nênuntun marang panggawe ala, lan nyêgah nglakoni kabêcikan, lan padha mêpêt bôndha kang dikuwasani ing tangane, (ora pisan gêlêm ambayar jakat utautawa. mragadi pêrang sabilullah) padha ora mraduli ing Allah, Allah uga banjur ora praduli marang si munaphèk. Satêmêne wong munaphèk iku kabèh padha duraka.
69. Allah ngancam marang para wong munaphèk, lanang lan wadon, apadene marang para wong kaphir, kabèh bakal padha dipatrapi siksa naraka Jahanam, ana ing kono
padha langgêng, iku wis cukup kanggo wêwalêse ênggone padha maro tingal sarta kaphir. Allah ambêndoni marang wong mau kabèh, padha disiksa kang mindêng tanpa kêndhat.
70. He wong munaphèk, sira iku padha nglakoni ala kaya wong kaphir sadurunge sira, kang gagah prakosane lan bôndha bandhu tuwin sugih anak, padha ngungkuli sira, kabèh padha bungah-bungah marga katutugan sabarang karêpe ana ing dunya. Sira uga padha bungah-bungah marga padha katutugan kêkarêpanira ana ing dunya. Padha lan wong kaphir sadurunge sira ênggone padha bungah-bungah marga katutugan kêkarêpane ana ing dunya. Mangkono manèh sira padha nekad anglakoni barang kang ora bênêr kaya olèhe nekad wong kaphir sadurungira. Wong kaphir mau kabêcikane sirna larut kabèh tumrap ana ing dunya lan ana ing akhirat, lan padha têtêp dadi wong cilaka. Sira iya ora beda lan wong kaphir mau.
71. Para wong munaphèk mau apa durung tau krungu carita lêlakone wong kuna (kang
para umate Nabi Lut kang bumine diwalik, kabèh mau wis padha ditêkani utusaning Allah, kanthi tôndha yêkti
padha katungkêban siksa mau aran nganiaya marang awake dhewe.
72. Dene wong mukmin iku kabèh, lanang lan wadon, padha tulung-tinulung kabèh padha nênuntun anglakoni panggawe bêcik, lan padha mênging nglakoni panggawe ala, lan padha nglakoni sêmbang,sêmbayang. lan padha bayar jakat, lan padha ngabêkti manut miturut parentahing Allah lan Rasulullah, kabèh iku bakal padha tômpa sihing Allah. Satêmêne Allah iku mulya tur wicaksana.
73. Allah wis nyagahi marang para wong mukmin, lanang wadon, bakal padha diparingi
suwarga kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, ana ing kono padha langgêng, lan padha diparingi omah bêcik ana sajroning suwarga Ngadan. Dene karilaning Allah marang para wong mukmin, iku luwih gêdhe manèh, (luwih dening ambungahake, ngungkuli kabungahan ing suwarga liya-line)liya-liyane. kang mangkono iku aran
ing pêrang. Dene bakal panggonane wong kaphir lan wong munaphèk iku ana ing naraka Jahanam. Iba alane kawusanan kang mangkono iku.
75. Wong munaphèk iku padha supata nyêbut asmaning Allah, nyelaki ênggone padha nyatur ala marang Rasulullah, nanging satêmêne padha ngucap têtêmbungan kang maratakake kaphir, (ngala-ala marang Rasulullah) maune wong munaphèk iku padha ngaku Islam, saiki kawêtu clathune ênggone kaphir.
Lan manèh wong munaphèk iku padha cuwa atine marga ora kalêksanan ênggone padha ngarah maeka ing Rasulullah. Dene kang andadèkake muring-muringe bangêt, iku awit para wong Islam padha diparingi dening Allah lan Rasulullah, ewadene mênawa wong munaphèk mau padha tobat, iku luwih bêcik tumrap ing awake, dene yèn padha tulus wangkote, Allah mêsthi niksa marang wong munaphèk mau kalawan siksa kang nglarani ana ing dunya lan ing akhirat. Salumahing bumi ora ana kang kaconggah têtulung nulak siksaning Allah marang wong munaphèk mau.
76. Sawênèhe wong munaphèk, ana kang prasêtya marang Allah, calathune: Mênawa Allah paring tôndha akèh marang aku
dening Allah saka sih kanugrahane, banjur padha nyidrani prasêtyane
marang Allah, padha kumêd, ora gêlêm mèwèhake bandhane, sarta padha kêlantur-lantur ênggone padha nyidrani prasêtyane.
78. Para wong munaphèk mau banjur kêtungka didunungi ati maro tingal dening Allah, lêstari tumêka ing patine, iya iku dina ênggone padha seba ing ngarsaning Allah, mangkono iku marga ênggone padha nyidrani prasêtyane marang Allah, lan marga ênggone padha anggorohi ing Allah.
79. Wong munaphèk apa padha ora sumurup yèn Allah iku nguningani wêwadine wong munaphèk, utawa rantamane lan bakal santolane ênggone madoni, apadene Allah iku nguningani samubarang kang samar.
80. Sarupane wong kang nacad marang wong mukmin ênggone padha ngabêkti ing Allah sarana wèwèh, lan nacad marang wong kang ora bisa wèwèh akèh, bisane mung sakuwasane bae. Si munaphèk banjur padha ngisin-isin lan anggêguyu, iku Allah mêsthi matrapi marang wong munaphèk mau, awit ênggone padha nacad lan anggêguyu
81. (He Mukhammad) para wong munaphèk iku sira suwunake pangapura utawa ora sira suwunake pangapura. Padha bae, sanadyan sira suwunake pangapura rambah ping pitung puluh, Allah ora karsa ngapura marang wong munaphèk mau. Mangkono ikaiku. marga wong munaphèk iku padha maido ing Allah lan Rasulullah. Allah iku ora karsa nuduhake dalan bênêr marang wong pasèk.
82. Para wong munaphèk padha bungah marga ora milu nglurug pêrang, kari linggih ana ing omah bae, nyulayani karêpe Rasullah,Rasulullah. sarta padha suthik sêtya tuhu nglurug pêrang sabilullah ngêtohake bandhane lan nyawane, pangucape: Para kancaku aja padha gêlêm milu nglurug pêrang, mlaku pêpanas, para wong mukmin iku têka padha ora wêgah mlayu pêpanas anglurug pêrang, (ora wêlas marang awake dhewe). He Mukhammad, sira mangsulana marang wong munaphèk: Mênawa kowe padha ngêrti, sêdhiyanmu naraka Jahanam iku luwih panas manèh.
83. Mulane wong munaphèk mau padha gumuyu bungah-bungah ana ing dunya sadhela, ing têmbe
padha nangis ana ing naraka langgêng salawase, iku dumunung wêwalêse barang kang wis padha dilakoni.
84. (He Mukhammad) ing têmbe mênawa Allah wis ambalèkake sira mulih saka nglurug, katêmu lan wong kang padha ora milu nglurug mau, mênawa ing têmbe wong mau banjur nêmbung arêp milu pêrang, iku sira wangsulana: Wiwit saiki têkan salawase, kongwekowe. padha ora kêna milu nglurug pêrang dadi kancaku, lan ora kêna ngrewangi pêrang mapagake mungsuhku, awit kowe ing kawitan wis padha bungah linggih ana ing omah bae, mulane saiki iya lêstarèkna ênggonmu padha kari, ora milu nglurug, karo para wong wadon lan wong lara kang padha kari ora milu nglurug.
85. (He Mukhammad) sira aja nyêmbayangi sawijining wong munaphèk kang mati, salawase. Lan aja ngadêg milu mêndhêm utawa tilik marang kubure, awit wong munaphèk iku padha maido ing Allah lan marang Rasulullah, sarta padha mati duraka.
86. Sira aja gumun utawa ngendahake bandhane lan anake
Apadene nalika pêcating nyawane wong munaphèk mau padha kaphir.
87. Nalika surating Kuran didhawuhake: Sira padha pracayaa ing Allah, lan padha milua pêrang ngrewangi Rasulullah, ing kono wong munaphèk kang sugih bôndha padha pamit, ature: Kula punika mugi sampeyan kèndêlakên kemawon, kula kaparênga linggih wontên ing griya kemawon, kalihan tiyang èstri lan tiyang sakit ingkang sami botên dhèrèk pêrang punika, (kula kaparênga namung manjurung wragad kemawon).
88. Wong munaphèk padha bungah ênggone ora beda karo wong wadon utawa wong lara, padha kari ana ing omah ora milu nglurug. Atine padha dicap dening Allah, ora ngêrti karsaning Allah ênggone andhawuhake pêrang.
89. Nanging Rasulullah sakancane para wong mukmin kabèh, padha ngèstokake dhawuh
pêrang sabilullah, kalawan ngêtohake bandhane lan nyawane, mulane padha olèh kabêcikan pirang-pirang, iya iku wong kang padha bêgja.
90. Allah nyagahi bakal maringi suwarga kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, marang wong mukmin kabèh, ênggone ana ing kono padha langgêng, iya iku kabêgjan gêdhe.
91. Wong alasan ing Mêkah kang têmên padha ora bisa milu nglurug pêrang seba ing Rasulullah, padha pamit kaparênga ora milu nglurug (Rasulullah iya parêng) dene kang munaphèk, kang anggorohi marang Allah lan Rasulullah, padha kari linggih ana ing omah bae (tanpa pamit) ing têmbe wong alasan kang padha kaphir iku padha ditungkêbi siksa kang nglarani.
92. Sarupane wong kang apês, ora kêlar pêrang lan wong kang nandhang lara lan wong kang ora duwe waragad, iku ora ana pakewuhe kari ana ing omah ora milu nglurug, samono iku mênawa padha biyantu marang Allah lan Rasulullah, awit wong kang padha têmên bêcik [bêci...]
[...k] ora ana dalane arêp diluputake. Dene Allah iku ngapura tur Maha-asih.
93. Lan ora ana pakewuhe pamit ora milu nglurug, tumrap wong kang nalikane padha seba ing sira, nêmbung supaya sira gawa anglurug pêrang, ing kono sira banjur mangsuli: Aku ora duwe waragad kang tak ênggo anggawa kowe. Wong mau banjur padha mundur kalawan ambrêbês mili matane, cuwa ora duwe wragad diênggo pêrang tumrap awake dhewe.
94. Wong kang mêsthi luput iku wong kang padha pamit ing sira Mukhammad, kang môngka padha sugih, (tur waras lan kuwat) ewadene padha bungah kari ana ing omah bae, kaya wong kang padha diparêngake kari. Allah ngêcap
Tanjung Anom (6)Diposting oleh : Administrator
- Dibaca: 36 kali“Paman Tumenggung Malaya Pati, namung
nanging manah kula garing. Awit satuhu kula mboten saged nampi pamundhutipun
Maha Prabu Lesan Pura,” ature Budiati walaka.
“Ora maido, aku bisa ngrasakake ewuh aya ing rasamu.
“Kula kepengin nilaraken taman mriki, Paman
“Wis mbok pikir temenan?”
“Yen pancen wus gembleng tekadmu, aku ora bisa
menggak. Sejatine yen kowe ora krasan ana kene aku melu luput. Jalaran aku kang
nggawa sliramu mlebu praja engga kapirsanan dening Prabu Lesan Pura. Apa kowe
“Sawetawis kula badhe sesingidan. Kula suwun Paman
Tumenggung kersa paring pambyantu anggen kula sesingidan.”
“Wis aja was sumelang, kabeh kekarepanmu dakturuti.
kesaput mega, mula aku uga bakal sumingkir sawetara wektu saka papan kene.
Mesisan wae anggonku tetulung marang sliramu, aku uga bakal sesingidan ing padesan
ngajak Budiati oncat ninggalake taman keputren. Nggeblas kanthi nitih kreta,
wong loro ninggalake kutha tumuju saweneh papan siningit ora adoh saka Gunung
Bathok. Esuke Emban Gombloh kaget sumurup taman sari suwung. Nanging dheweke
ora bisa tumindak apa-apa, bisane mung nyranti kahanan kang bakal dumadi
Gentiya kang kawuwus, lakune Manggalayuda Mudha
Sutrisna wus ngancik ing pakuwon ing lengkehing Gunung Sima Seta. Tosidana kang
nindhihi wadya kang cumondhok ing pakuwon wus mbudidaya nylametake
sidhatan kanggo munggah Gunung Sima Seta saliyane dalan sing wis ditableg
Nalika Sutrisna teka ing pakuwon, Tosidana ngaturake
kabeh sing wis dumadi. Sang Manggalayuda Mudha enggal naliti kekuwatane wadya
Tanjung Anom kang isih bisa diklumpukake kanggo nelukake Adipati Yuwandana kang sesingidan aneng puncake Gunung Sima
Seta. Sawise sewengi cumondhok lan ngaso ing pakuwon, Sutrisna enggal mrentahake kabeh andhahane
supaya siyaga perang. Dina candhake wadya Tanjung Anom munggah Gunung Sima Seta nurut dalan sidhatan
sing wis ditemokake dening Tosidana. Manut pituduhe Tosidana, wadya Tanjung
Anom enggal budhal munggah gunung. Manggala Yuda Sutrisna tansah wanti-wanti
marang pendhereke supaya ngati-ati ngadhepi rekadayane mungsuh.
"Saturnus" beralih maring kaca kiye. Kanggo kegunaan liyane sekang Saturnus, deleng Saturnus (
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 20.53, tanggal 11 Mei 2015.
manggung karya was sumêlang, êmbuh-êmbuh den-andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani.Sajati-jatining ngelmu,
Saperangan masyarakat Jawa isih nduweni kapercayan ing babagan wong kang kalebu sukerta. Sukerta yaiku wong sing kadunungan nasib ala utawa kacilakan lan kudu diruwat. Tembung ngruwat ngemu teges nguwali utawa ngluwari saka kacilakan lan katiwasan lan supaya ora dadi pangane Bethara Kala.
Kahanan utawa bab kang njalari kudu dianakake ruwatan ing jaman biyen akeh banget, umpamane wong kang lagi adang banjur dandange ngguling, wong kang nugelake pipisan utawa gandhike, lan sapiturute, nganti bocah-bosah kang kalebu sukerta. Kabeh mau bakal dadi pangane Bathara Kala. Akeh banget bocah sing dipercaya kalebu wong sukerta, kaya kasebut ing ngisor iki.
1. Bocah ontang-anting, yaiku anak siji lanang kang ora duwe tunggal.
2. Boca unting-unting, yaiku anak siji wadon kang ora duwe tunggal.
3. Uger-uger lawang, yaiku anak loro lanang kabeh.
6. Gedhini- gedhana, yaiku anak loro wadon lan lanang.
7. Sendhang kapit pancuran, yaiku anak telu, sing tengah wadon.
8. Pancuran kapit sendhang, yaiku anak telu, sing tengah lanang.
9. Pandhawa lima, yaiku anak lima lanang kabeh.
10. Pandhawa ngayomi, yaiku anak lima wadon kabeh, lsp.
Tata carane wong ruwatan ing jaman saiki ana warna – warna, saka sing mung prasaja kanthi pandonga wae, ana sing diruwat dening wong pinter, tokoh spiritual utawa dhukun, nganti sing rowa gawene yaiku kudu nanggap wayang. Lah, yen sing nganggo nanggap wayang mau, critane utawa lakone uga banjur disebut lakon ruwatan. Lakon ruwatan uga ana sawetara, ing antarane yaiku lakon kang disebut Murwakala.
Minangka jangkeping upacara ing Ruwatan Murwakala, padatane dhalange njaluk disedhiyani ubarampening sesajen. Bab cacahing sesajen, padatane manut panjaluke dhalang sing wis pana ing babagan ruwaan. Mula ora angger dhalang bisa lan wani mayang kanthi lakon Murwakala kanggo ruwatan, awit mula abot sesanggan tanggungjawabe.
Kacarita ing lakon Murwakala, laire Bathara Kala iku awit saka kama salah, yaiku lair saka bapa biyung kang during sah anggone nindakake neningkahan utawa praningkah. Ya merga laire kang ora bener iku, mula Bathara Kala iku pakanane sadhengah wong sing kalebu sukerta mau. Mula Bathara Kala kudu ditelukake dening wong kang mumpuni. Ya ing lakon Murwakala iku, dhalang bisa ngerti marang wewadi kang njalari Bathara Kala bisa lara wekasan wedi lan kapok ora bakal ngganggu marang wong kang diruwat.
Ruwatan Murwakala iku ateges mengku gati ngruwat bocah sukerta ngiras pantes nanggap wayang minangka panglipur tumrap masyarakat sakiwa tengene. Mesthi wae saka crita wayang mau uga ana piwulang luhur tumrap masyarakat, amarga wayang mono kalebu kesenian tradhisional sing pancen luwes lan akeh pigunane, kalebu ngudhal piwulang becik. ( Kapethik saking: Yogya Basa 3, kaca 49- 50)
Miturut dedongengane para sarjana, pandhapuke wayang kulit mau ngemot suraos-suraos kang tandhes tumrap ngelmu kebatinan. Pangagite Kanjeng Sunan Kalijaga, kang gawe rerangkene wayang mawa kelir, blencong, kothak, lsp.
Menawa para pamirsa nonton wayang ana ing saburine kelir, mangkono iku minangka pralambang uripe manungsa. Sasolah bawane among weruh wewayangane ( bayangane ). Awake manungsa minangka warananing ( penyekat ) sukma. Menawa dirasakake, wayang mau bisa obah, micara dhewe, menang, kalah, lan asor derajade amarga dhalang. Kelir nglambangake pasemoning jagad gumelar.
Dhalang nduweni jejibahan nglakokake cerita wayang. Dhalang nglambangake Gusti sesembahane manungsa.
Blencong awujud lampu kanggo madhangi kelir lan wayang. Blencong ateges ubaling geni mencong. Blencong minangka dammar ( pelita ) kango jagad, ing tata laire kasebut surya.
Kothak yaiku peti wayang. Kothak iku kanggo nyimpen wayang. Menawa dhalang sawise nyritakake sawijining paraga banjur mungkasi paraga mau lan dilebokake ing kothak, ateges paraga ing lakon wayang mau uwis dicukupi caritane ( wis mati ) lan ora ditokake maneh ing carita sateruse, kajaba ing carita lan wektu liyane.
Kayon dumadi saka tembung kayu ateges urip utawa kekarepan. Maknane amung sing nduweni sipat urip wae, sing bisa miwiti sakabehe panguripan ing ngarcapada yaiku amarga kersane lan kuwasane Kang Mahakuwasa.
(Kabesut saking: Mulyono. Serat Babad Ila-ila. Kaca 178-179)
2. Menapa ingkang dipunsebat uger-uger lawang, gedhana-gedhini lan sendhang kapit pancuran?
4. Sinten ingkang kedah ngruwat ing ruwatan Murwakala?
5. Menapa sebabipun Bathara Kala remen mangsa tiyang?
6. Menapa sebabipun Bathara Kala lajeng kapok lan boten nganggu tiyang ingkang sampun dipunruwat?
7. Ing ruwatan Murwakala, wonten kalih prekawis ingkang karengkuh, babagan menapa kemawon?
8. Menapa kemawon menggah ginanipun ringgit purwa?
9. Dhalang ing pagelaran ringgit wacucal nglambangaken menapa?
10. Ing jaman rumiyin pagelaran ringgit wacucal asring ngginakaken blencong supados ebahing ringgit saget ketingal gesang. Menawi wekdal samenika para dhalang menapa sedaya taksih ngginakaken blencong?
Waosan ing ngandhap menika kawaosa kanthi pratitis!
Jaman biyen sing diarani pemimpin iku trep karo ratu sing duwe panguwasa lan kawibawan. Nanging saiki sapa wae bisa diarani pemimpin, wiwit presiden, ketua partai, tokoh politik, ketua sawijining organisasi, guru lan liya-liyane. Tumraping kulawarga bapak lan ibu iku uga diarani pemimpin, sebab bisaa minangka patuladhan tumrap putra-putrane, teges sing baku pemimpin iku bisa dadi patuladhan tumrap sok sapaa wae ing sakiwatengene.
Piwulang Asthabrata iku pituture Ramawijaya marang Bharata nalika ngganti jumeneng nata ing Ayodya lan WIbisana nalika dadi nata ing Alengka, kaya kang sinerat ing serat Ramayana yasane Resi Walmiki. Piwulang iki bisa minangka pandom, kepriye sawijining pemimpin nuhoni watak wolung prekara. Astha tegese wolu, brata tegese laku. Pemimpin iku kudu nuhoni watak:
Lemah iku tansah dedana lan gawe bungahing manungsa. Sanajan diidak-idak sawenenhing titah, dipaculi malah kadang kala dirusak, lemah ora tau serik, ora sambat nanging malah dadi sumbering panguripaning titah ing ngalam donya iki. Tegese pemimpin iku ora gampang nesu, menawa diwenehi panyaruwe ( kritik) lan pamrayoga ( saran), nanging pemimpin kudu sabar kaya dene lemah. Kajaba iku pemimpin kudu seneng weweh marang sok sapaa wae, marang wong sing diayomi, ora cethil, ora owelan, kudu ikhlas lair lan batine. Saengga wong sing ana sakiwa tengene rumangsa antuk panguripan saengga dadi tentrem uripe. Uripe bisa migunani wong liya. Sabecik-becike wong urip, yen bisa migunani uripe kanggo wong liya.
Watake banyu iku tansah adhem, mili mangisor uga dadi sumbering panguripan. Banyu minangka sumber panguripan. Ing badane manungsa 2/3 dumadi saka banyu. Banyu uga marahi adhem. Saya jero kaline saya anteng banyune. Tegese dadi pemimpin kudu bisa ngayomi andhahane, satemah andhahane rumangsa ayem, adhem, lan tentrem. Kajaba iku solah bawa, muna-muni tansah angenaki ati, ora gampang nesu yen kacenthok tembung sing ora cocog karo kekarepane, ora gampang srengan marang andhahane. Menawa ana prekara kudu ditlusur luwih dhisik, aja gampang nibakake pangancam marang wong sing dianggep luput. Kudu bisa milahake tumindak nistha, madya lan utama kanthi pikiran kang wening.
Kaya wataking angin alon-alon rinasa sumilir. Ora kawistara tansah ngawat-awati sakabehing tumindake andhahane. Nanging yen bisa aja nganti andhahane rumangsa yen diawat-awati, yen cubriya ya aja dikaton-katonake saengga andhahane dadi ora jenjem anggone nindakake pakaryan. Pemimpin kudu bisa manjing ajur-ajer. Aja mung ngawasi andhahane sing tumindak luput ( miturut dheweke ) ngelingana menawa manungsa iku tansah kanggonan luput lan lali ( khilaf). Yen ana andhaha sing parawadulan, kudu ditlesih lan dititi priksa luwih dhisik. Manawa ana sing kaanggep luput wenehana pangapura kanthi legawa, bebasan sing jembar segarane.
Srengenge iku ora pilih kasih, kabeh sing ana ing alam donya diwenehi cahyane, diwenehi panguripan. Srengenge ora molah-malih tansah jumedhul ing sisih wetan lan angslup ing sisih kulon. Ateges dadi pemimpin kudu adil, ora pilih kasih, aja gampang molah-malih panemune, esuk kehele sore wis dadi tempe, tansah teteg lan nuhoni marang sakabehing ucape, supaya andhahane ora dadi bingung. Ora gampang cidra
Lintang ing wayah wengi endah banget, kaya mutyara ing akasa. Lintang bisa kanggo pandom tumrap para kadang tani lan nelayan, sunare pating galebyar. Kabeh mau menehi pralambang Manawa pemimpin dadia lintangsing tansah menehi sesuluh marang andhahane, bisa membat mentul pamikire trep karo kahanan, alus budi pakartine landhep panggraitane, bisa kanggo patuladhan para andhahane, ora seneng pamer, lelemeran, ngumbar tetembungan sing bisa nuwuhake congkrah wong siji lan sijine.
Wataking thathit lan gundala ( bledheg) iku nyamber marang apa / sapa wae tanpa mawang. Bab iki ana sambung rapete kalunguhaning para paraga sing ngasta bebadan “ yudikatif” utawa “hukum” . Jeksa lan hakim ora kene pilih-pilih marang wong sing diprakara. Sapa wae yen tinemu bkaluputan kudu dipidana. Embuh iku punggawa Negara, nayakapraja, sentana, utawa kadang lan anake sing ngasta panguwasa.
(Kabesut saking: Jatirahayu, ing Citra Basa 2. Kaca 15-18)
1. Sasampunipun nyemak waosan ngengingi “Pemimpin Nuhoni Asthabrata”, kaserata intisarining waosan, lajeng kacariyosna ing ngajeng kelas, siswa sanesipun mirengaken. Menawi wonten kekirangan saged suka pamrayogi (saran).
2. Piwulang utawi budi pekerti menapa kemawon ingkang dumunung wonten ing waosan “ Pemimpin Nuhoni Asthabrata”? Cobi kaserata!
3. Wayang minangka kagunan ( seni ) lan kabudayan Jawi ingkang sampun pinten-pinten abad laminipun. Wayang tuwuh nalika abad kaping 11 wonten ing kakawin Arjuna Wiwaha ing jaman Prabu Airlangga. Wayang ugi kasebat ing Kitab Wreta Sancaya abad kaping 12, wayang ugi kasebat ing Kitab Baratayudha karangan Empu Sedah taun 1157. Dados ngantos samenika wayang sampun 10 abad laminipun. Wayang minangka asil kabudayan ingkang saged lestantun ngantos 10 abad malah kepara langkung mesthi gadhah kalangkungan ingkang ngedap-edapi.
Dhiskusi kanthi pitaken: Menapa sebabipun wayang ( ringgit ) saged lestantun ngantos pinten-pinten abad?
(Kabesut saking: Jatirahayu, ing Citra Basa 1. Kaca 28)
Kumbakarna iku putrane sing angka loro Resi Wisrawa karo Dewi Sukesi. Putra sing angka siji Dasamuka. Dadi Kumbakarna iku adhine Dasamuka. Nalika lair wujude nggegirisi, gedhe, dhuwure ora lumrah bayi, kupinge gedhe lan amba kaya kumba ( kwali), mula banjur dijenengi Kumbakarna ( kuping sing gedhe).
Kaya dene Dasamuka, Kumbakarna uga digulawentah dening eyange Begawan Sumali ing Gunung Gohkarya amarga ramane Resi Wisrawa lagi tapa. Kumbakarna kajaba gelem mangan manungsa uga gelem mangan pandhita lan resi. Supaya bisa ngilangake pakulinan sing ala iku, dening eyange Begawan Sumali, Kumbakarna kadhawuhan tapa lawase 50 taun. Sing kena dipangan mung banyu lan necep sarining embun.
Sawise 50 taun anggone mertapa, Bathara Guru tumurun lan paring kanugrahan bakal minangkani panyuwune. Sanajan satemene akeh Dewa sing owel ( ora sarujuk karo panemune Bathara Guru), ngelingi Kumbakarna iku nate mangsa manungsa lan para pandhita. Bathara Guru banjur dhawuh garwane yaiku Dewi Uma supaya manjing ing ilate Kumbakarna satemah panyuwune mung sing becik-becik utawa sing ora nyilakakake titah liyane.
Nalika didangu dening Bathara Guru, Kumbakarna duwe panyuwun bisa nyuwara banter kaya gludhug lan netrane bisa sumorot kaya cahyaning surya (srengenge).
Panyuwune dikabulake dening Bathara Guru. Malah Kumbakarna diparingi bebungah werna telu, yaiku Aji Petak gelap Sakethi. Dayane yen diwateg bisa gawe miris lan kekes atine mungsuh. Aji Gedhong Menga njalari kuwat mangan lan ngombe sing akeh, satemah badane santosa. Aji Cirakalasupta. Dayane, bisa turu nganti 1000 taun, paribasane tanpa nglilir.
Nalika dumadi perang antarane Dasamuka lan Rama, Kumbakarna tansah ngelingake ingkang Raka supaya Dewi Shinta dibalekake marang Prabu Rama sebab ngrebut bojoning liyan iku ora becik. Nanging Dasamuka malah duka-duka lan ngala-ala Kumbakarna. Amarga ora bisa dielingake, Kumbakarna trima bali menyang patapane ing Pangleburgangsa lan mateg Aji Cirakalasupta satemah turu kepati.
Peperangan wis lumaku sawetara, akeh senapati Ngalengka sing gugur. Ngalengka kekurangan senapati perang. Prabu Dasamuka banjur eling marang rayine ya Kumbakarna sing sekti mahambara. Dasamuka dhawuh marang Indrajid supaya nggugah sarene Kumbakarna. Digugah nganggo swara ora bisa, ditamani senjata ora tumama lan ora tangi. Tangine disedhiyakake panganan sing ambune enak-enak lan dijabut wulu cumbune ( wulu sing ana jempol sikil ), Bareng wis mangan, Kumbakarna tetep ora gelem madeg senapati amarga tindake kang raka Dasamuka. Nanging nalika dicritani menawa negarane diosak-asik mungsuh, bala wanara, Kumbakarna muntap. Kumbakarna maju perang nganggo busana sarwa seta, niyate ora pisan –pisan bela marang kadang tuwa sing angkara, nanging bela Negara, kaya sesanti
satriyatama iki malah bisa digawe buku aran tripama (telu patuladhan), salah sawijine ya Kumbakarna.
Dene patuladhan liyane yaiku Basukarna lan patih Suwanda. Katrajang Kumbakarna wadyabala wanara kocar-kacir. Mung Prabu Rama sing bisa nandhingi. Sanajan wis katrajang panah, wis pothole bahu kiwa tengene, wis putung sikile, Kumbakarna isih bisa ngamuk punggung kanthi ngglundhung-ngglundhungake awake kanggo nggiles bala kethek. Kumbakarna lagi mati nalika katrajang panah Gunawijaya ing gulune, gugur ing rananggana nglungguhi kasatriyane.
( Kabesut saking: Jatirahayu, Mutyara Rinonce, kaca:129 – 131)
Cariyos ringgit kanthi irah-irahan “ Kumbakarna” ing nginggil kadamela ringkesanipun mawi basa
Budi pekerti menapa kemawon ingkang wonten ing waosan “ Kumbakarna”? ( 5 kemawon)
Kapadosna cariyos ringgit ing kalawarti basa jawi, salajengipun dipun-damel ringkesanipun ngginakaken basa Jawi Krama tuwin kaserata isi budi pekerti menapa kemawon ingkang dumunung wonten ing
SahabatBudaya JawaTut Wuri HandayaniIlang JawaneNyuwijiGunung,Kaendahan & KapandhitanDosa lan PangapuraWajik Klethik Gula JawaMangan ora mangan, anggere...CangkrimanSi
sekar,Dhandhanggula turu lare,Binarung ing swara rum,Ruming raras kang milangoni,Wiramane lancaran,Mung kinarya
kuwiLunyu-lunyu penekna kanggo masuh dodotiraDodotira kumitir bedhah ing pinggirDomana jlumatana kanggo seba mengko soreMumpung gedhe rembulaneMumpung jembar kalanganeYa suraka .. Surak iyoKidung Suksmawedha(Dhandhanggula)Ana kidung hakembang hartati, sapa weruh rekearaningwang, duk ingsun
sapa weruharaningwang.Sapa weruh kembang tepus kaki, sasat weruh rekeArtadaya, tunggal pancer lan uripe, sapa wruh ingpanuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad,kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku dentutug padha sawengi, adoh panggawe ala.Lawan rineksa dening Hyang Widdhi, sakarsanya tinekandening Hyang, rineksa ing janma kabeh, kang maca kangangrungu, kang anurat myang kang animpeni, yen orabisa maca, simpenana iku, temah ayu kang sarira, yenlinakon dinulur sasedyaneki, lan rineksa dening Hyang.
semedi, sesaji ing sagara,dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jatiswara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.Somahira
wasananipun,ajujuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng anengArtati, anom tan kena tuwa.Panunggale kawula lan Gusti, Nilaening arane dukgesang, duk mati nilar arane, lan suksma ngumbreku,ing asmara mongraga yekti, durung duwe
kuntulanglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusumanjrah ing tawang.Ngambil banyu apikulan warih, amek geni
kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat papat,agodhong mega rumembe, apradhapa kukuwung,
bajra.Wiwitane duk anemu candhi, gegedhongan miwahwewerangkan, sihing Hyang kabesmi kabeh, tan ana janmakang wruh, yen weruha purwane dadi, candhi sagarawetan, ingobar karuhun, kayangane Sang Hyang Tunggal,sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahinglawang.Gunung Agung sagara Serandhil, langit ingkang amengkubuwana, kawruhana ing artine, gunung sagara umum,guntur sirna amengku bumi, rug kang langit buwana,dadiya weruh iku, mudya madyaning
kawruhan reke, Artadaya puniku, datan kenacinakreng budi, nanging kang sampun prapta, ingkuwasanipun, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lorkidul ngandhap lan nginggil, kapurba kawisesa.Bumi sagara gunung myang kali, sagunging kang isiningbawana, kasor ing Artadayane, segara sat kang gunung,guntur sirna guwa samya nir, singa wruh Artadaya,dadya teguh timbul, lan
Hyang Tegalana, kangasimpen yen tuwajuh jroning ati, kalis ing pancabaya.Yen kinarya atunggu wong sakit, ejim setan datan waningambah,
ButaLocaya ika, kang rumeksa ing Kedhiri, Prabu Jaksa kangrumeksa Giripura.Sida Kare ing Pacitan, Kedhuwang
Majenang Trenggiling Wesi,Macan Guguh ing Grobogan, Kala Johar Singasari,Srengat si Baru Kuping, ing Blitar si Kala Kathung,Buta Krodha ing Rawa, Kalangbret si Sekar Gambir, CaruBawor kang rumeksa ing Lamongan.Gurnita ing Puspa Laya, si Lengkur ing Tilam Putih, siLancuk aneng Balora, Gambiran sang Kala Durgi, KedhungGedhe ni
Nyai Panggung, PragotaKartasura, Cirebon Setan Kaberi, Juru Taman ingkanganeng Tegal Layang.Genawati ing Siluman, Kemandhang Waringinputih, siKareteg Pajajaran, Sapu Regel ing Batawi, WarusuliWaringin, ingkang aneng
Cemarasewu, KalaDhadhung Benthongan, si Asmara aneng Taji, Bagus Anoming Kudus kahyanganira.Himagiri Manglar Munga, ing Gadhing Ki Puspagati,Cucuk Dhandhang ing Kartika, Kulawarga Tasikwedhi,kali Opak winarni, Sanggabuwana
anengKarabean, Citranaya kang nenggani, Genapura ingkanganeng Majaraga.Logenjeng aneng Juwana, ing Rembang si Bajulbali, siLondir
Tegil, ingGrenggeng Caping Warih, Penawangan Gutuk Watu, TenggerNi Otarwiyah, Wiradesa Gusti Geni, Penarukan kang aranSetan Korokan.Rara Dungik Randhulawang, ing Mendhang Retna Pengasih,Buta Kepala ing Prambanan, mBok
ana lara teka bali, pan tindak balimangandhap kang lara.Si Kuthung aneng Jepara, Gambiranom aneng
ingkang aran si Jalilung, Kalangadhanging Tuntang, si Kuru Bokor den nggoni, Singanadhaingkang aneng Petanahan.
neng Nusa Kambangan.Rara Duleg ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kangrumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayeng Westhi, kabehurut pasisir, kulawarga Ratu Kidul, sampun pepaksadaya, para pramukaning dhemit, nungswa Jawa Pangerankang
kabandhang ing prang dunya.Antuk berkah rahmat Allah Gusti, lan jinurung sedyakang utama, nuju
adege, nadyan tumekeng lampus, denbelani ingkang negari, kusumaning negara, iku kang dentuju, jejering satriatama, manggalaning bangsa abdinegari, Indonesia merdika.Panutup(
amung amujiMugi Bangsa Indonesia sepuh anem jalu estriSami kersa amanunggil gumolong gelenge kapti* * *Katerangan :Racikan kidungan punika mawi landhesan tata-caranipunndonga sesarengan manut tatacara “Laku Budaya Jawa”ingkang saged kaaturaken kateranganipun makaten :PambukaBawa Sekar Dhandhanggula Turu Lare punika kados denepangucaping niyat sesarengan asung swasana endahkanthi wiramaning sekar.Tembang Ilir-Ilir minangka panggugahing sedya-karsatuwin ajak-ajak atur “persembahan” lan “panyuwunan”.Kidung SuksmawedhaHanyatakaken “sejatining urip” mawi basa perlambang.Dayanipun anggugah kekiyataning suksma. Kakidungakenmurih tuwuh kekiyataning suksma (batos) anggenipunasung “persembahan” lan “panyuwunan” dhumateng HyangAgung (Gusti Allah).Kidung DarmawedhaHanyatakaken kawruh “sangkan paraning dumadi”mirunggan nedahaken dununging titah manungsa wontening jagad (semesta). Bilih sayektosipun mirid sakingpangertosan “hananira sayektine wahanane Hyang”. Ingagami Islam kasebat bilih titah manungsa punika dadoskalifahipun Allah Swt. wonten ing donya. Kakidungakenminangka panyuwun dhumateng sedaya kekiyataning “alamsemesta” supados kersa nyengkuyung anggenipun asung“persembahan” lan “panyuwunan”.Kidung Reksawedha (Suluk Plencung)Hanyatakaken raos pasedherekan kaliyan bangsanipungaib (lelembut) amargi sami-sami “titah dumadi”mahlukipun Hyang Agung. Kakidungaken minangka pangajakdhumateng para sedherek kita ingkang gaib supadosnyengkuyung anggenipun badhe atur “persembahan” tuwin“panyuwun” dhumateng Hyang Agung.Kidung Puji Hayu IndonesiaInggih punika sejatining kidung ing racikan punika.Pilihan sekar (tembang) lan cacahing pupuh saged dipunracik piyambak. Bakenipun muji rahayu kanggeIndonesia. Ingkang katur punika racikanipun Ki SondongMandali.Panutup (Ayak-Ayak Pamungkas)Minangka donga panyuwunan konjuk ngarsanipun AllahKang Murbeng Dumadi.Menawi racikan kidungan punika badhe kaagem “ritualan”prayogi ugi cawis sesaji trep kaliyan Laku BudayaJawa. Sesaji ngemu teges pasugatan kangge para-paragaib ingkang mesthinipun rawuh amargi rumaos dipunajak nyengkuyung karsa lan sedya. Kamangka sedya lankarsa ingkang utami, pramila mboten perlu “cethil”dhumateng para kadang sedherek ingkang gaib. Punapamalih menawi ngginakaken Kidung Reksawedha (SulukPlencung) ingkang nyebat para “tetungguling lelembut”satanah Jawi. Sampun ngantos kadamel cuwa manahipun.Wondene ubarampenipun sesaji kasumanggakaken. Prayoginyuwun seserapan para sepuh ingkang mangertos. Sabendhusun tertampu wonten para sepuh ingkang taksihkagungan kasagedan ing babagan punika.“Ritualan” mawi racikan kidungan punika saekatindakaken para warga masyarakat kanthi mendhetwekdal ingkang prayogi. Malem Suran, Agustusan, utawilangkung prayogi saged katindakaken kanthi rutin ingsaben malem
Keris Kyai Naga Sasra, Keris Kyai Sabuk Inten, ki ageng pengging, kisah ki ageng pengging, Prabhu Brawijaya V, raden patah,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Snåsa&oldid=1009775"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Poro bapak, poro ibu, hadirin sedoyo ingkang kawulo
Sakderengipun kulo matur nopo ingkang Alloh SWT, ingkang
sampun paring pinten-pinten rohmat dateng kito sedoyo, sehinggo kito saget
percaya yen lair, jodho lan mati kuwi ing astane Allah. Minangka titen-titenane
saben perangane urip iki, tansah ditandhani kanthi satuhune. Reroncen prosesi
rinengga sakathahing simbul diadani minangka temune jodho sing diparingake
dening Gusti Allah, kanthi dedonga panyuwun muga-muga penganten sajodho kuwi
bisa ngleksanani uripe kanthi becik, kalimphan pangestu lan rejeki.
Pinanganten kakung pun bagus Abdul latip tuwin para kadang lan sentana
Satuhu kaluhuran sabda pasrah panjenengan sadaya kalawau, pramila sasampunipun
kula tampi sampun boten wonten ingkang cicir, badhe enggal kula aturaken
Ing salajengipun, jalaran panjenengan lan kula hamung sadermi anjangkah
jangkaning Widhi ingkang dhumawah dhateng anak Mas (calon) penganten Sarimbit.
Dhasar kekalihipun kalebet bebasan “Tumbu oleh tutup, lahang karoban manis”
ngiras njumbuhaken atur saha raos ingkang sampun golong, geleng lan gilig,
manunggaling rasa, cipta, budi, karsa miwah karya antawisipun para sesepuh
ingkang samya amangun bebesanan, pramila wonten dhangan
salajengipun, sumangga panjenengan dalah sedaya pangaraking Temanten, kula
dherekaken pinarak lenggah wonten sasana ingkang sampun mligi kasediyakaken,
ngantos dumugi saparipurnaning pahargyan pawiwahan dhauping temanten ari
(ratri) punika, saha kaparenga paring berkah pangestu dhumateng Anakmas Risang
Ing wasana minangka purnaning atur mbok bilih wonten kiranging trapsila, punapa
dene kiranging subasita anggen kula nampi rawuh panjenengan sedaya,
mawantu-wantu mugi keparenga ngrentahaken gunging pangaksama.
Sarehning sampun dumugi titiwanci upacara Ijab/ Panggihing penganten badhe
enggal kula tindakaken kanthi pangajab: Nirbaya, Nirwikara, Nir ing sambekala.
16. Traktor, pacul, arit, garu lan luku
iso masak, nyapu, ngepel, ngrumati omah nek ono sing rusak… kaya bapak kae lho. Wong lanang ki tanggung jawabe ora mung golek duit gawe anak bojo tok. Nek esuk ojo turon, marai mumet. Resik-resik opo pie, kudu ono gawean. Bapak ki nek ning omah ratau nganggur, mbuh ngopo opo piye.
njenengi Abu wae wis salah, nek Abu Joe Al-Satrianto artine kowe bapake Joe, artine anakmu jenenge Joe. Lha jenengmu dewe sopo? Ora paham kunyah, ning ngomong (“nyepeleke”) kunyah (padahal iki sunnah), ati-ati le! Nek wis ngene kan diguyu to le. Iki
sing mau dikomentari? Kepleset dosa malah iyo. Mending meneng sambil sinau. Pepatah Jawa: “Wong bodo meneng luwih becik
ingsun kang jumenang ratu sesotya kang linuwih, ules wulan angambara, anerus pitung bumi, pitung langit, amadangi jagad iki kabeh, saking karsening gusti
Mungkid Magelang, Pati, Kajen Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Slawi, Temanggung,
Kanggo nggayuh supaya wong urip bisa “muksa” syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel, banjur
mau kang Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).”Sejatine manungsa urip iku kadunungan telung perkara, yaiku badan wadhag kang asale saka manine bapa lan sel telure biyung, kaloro badan alus (roh) kang asale saka alam arwah, lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku.Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal nampa siksa kubur apa nikmat kubur, salaras karo amale neng donya nalika urip dhisik. Lha lawase sepira? Gumantung “vonise” Kang Murbeng Dumadi.Yen wis entek vonise, arwah/roh lan uripe mlebu ana alam arwah. Ing kene antri ngenteni dina kiyamat. Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe.Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat sarengat, shalat
Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae.
Kapercayan ngene iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna hijab (warana) kang ngaling-alingi antarane titah karo kang nitahake. Nanging ya tingkatan iki kang banget gawate, karana akeh begalane.Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa piranti, sarta tan kena kinaya ngapa. Iya ing kene tingkatan iki kasebut leburing papan kalawan tulis, cep tan kena kinecap, diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib. Ora-orane sepisan dalem sedina-sewengi. Ora-orane maneh iya sepisan ing dalem seminggu. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem sesasi. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem setaun. Ora-orane maneh ya sepisan dalem….selawse urip.Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan ngicipi kahanan tan kena kinaya ngapa iku, mangkene unine: “Damar kurung binekta ing kemit, tintingana
ketemu, kalabang sinandhung cuncar, norarena kepanggih sepisan ping kalih, kumudu saben dina.Pancen kanggo cecedhakan karo Gusti
WEJANGAN KIAI TUNGGUL JAYA AMONG RAGA
nyarengi tabuh saptane katon leking kang purnama, nawalikur ing wulan, ruwah wawu ingkang taun, etanging warsa sangkala.
Resi misik slireng siwi, wukunira madhangkungan, bathara brama dewane, dangu pandangon ranira, ringkel tungle ing rakani, kala tinantang cinatur, wastane kang pancasuda.
Wasesa segara malih, pranata mangka kasanga, ing wuku karo mangsane, lumaksa windu sangara, ing lambang langkir ika, kaparenging tanggal ngetung, kaping pat maret kang wulan.
kedaton neng Pengging, peputra Sri Citrasoma, apeputra sang akatong, SangaPrabu Pancadriya , sakawan putranira, kang sangking garwa sang ngayu,
Suteng ngajar ngardi cangkring, nama Resi Wrahas ­ Patya, garwa taruna sang katong, Pengging Prabu Anglingdriya, ratu sumbageng jagad, kang
kewuh, putus ngingeraken praja, kedhep parentahira, ing Pengging kang punggawagung, tuwin punggawa amanca.
Tiyang kang saged mastani, batang tetiga punika, myang cangkriman tarbukane, pan boten amilih janma, sanadyan pedarakan, yen saged mbatang sadarum, yekti nglampahi kawula.
Kinen ngundhanga tumuli, sayembaraning kang putra, Patih Tambakbaya age, medal ing jawi parentah, ngundhangken sayembara, patembayanya sang ayu, sandika kang wadya bala.
Denira sami ngupaya, pitaken ing para Resi, tan ana kang bisa mbatanga kongsi ing satengah warsi, tan pedhot ingkang
Tan ana ingkang uninga, yen iku putut raseksi, mertapa neng pucak arga, ageng prabatanireki, barang ciptanya dadi, anulya ingambil mantu, marang
Geng inggil rowa berawa, ananging sipat raseksi, balater ibu manungsa langkune geng budinireki, sampun sinung kekasih , jabang bayi puthut karung,
raseksi, ditya balater sami, kathahira kawan atus, sapraptaning pratapan, lan kang ibu wus apanggih, tuwin ingkang para paman kalih pisan.
Sadaya sinungan wikah, Dyan Jaka Karung sedyeki, rehning wus antuk nugraha, pan
MahaPrabu Karungkala, dene ingkang paman kalih pan kinarya tuwanggana, pangidepan sadayeki, sira Resi Sakeli, lan Resi Baeksi iku, kulawarga sakawan, kinarya punggawa sami, sinung nama kang sepuh Tumenggung Japlak.
Basukeli, sembada sinung jejuluk, sira Patih Buhartal, angreh manungsa raseksi, Prabu Karungkala sigra
Jinarah rinayahan, geger dhusun kanan kering, kathah giris dening karaman
Pengging, lamuni Prabu Anglingdriya, tan pareng panuwuneki, putra-nira sang putri, ing Pengging lajeng ginepuk, winiseseng ngayimda, nulya Resi Basukeli, tan ngrembugi
sami, rama Resi Sukantheku , sampun wonten ing kula, sang Prabu suka miyarsi, angandika lamun makatena paman .
Andika kang kula duta, lan paman Resi Baeksi, dados awak-awak kula, ngadegi sayembareki, sawadyanira sami , kanthiya punggawa diyu,
Pengging Prabu, siniwi wadya bala, aneng palenggahan nenggih, ingamparan gadhing ingayap pawongari .
nameku, bebala bacingah, manungsa lawan raseksi , saweg sewu langkunga pan boten kathah.
reraton ing ngriku, sang Prabu duk miarsa, rengu pangandikaneki, yen mangkono Patih nuduha punggawa.
Loro wae ingsun duta, nindhihi punggawa mantri, kang kidul kang mancapraja, bang wetan konen nglurugi, sagegamane sami, kramaneku konen nundhung, lir
kasaru njawi gumuruh, geger ingkang sewaka, Kyana Patih sigra dennya nembah mundur, sapraptanira ing
atur uninga pukulun, kawula sampun mariksa, kang dados gegere njawi .
Sayembarane sang retna, boten saged lajeng miseseng jurit, ing gusti sang retnaningrum, sang nata sru ngandika, nora sudah linurugan prapta iku, age sira timbalana, duta ro mring ngarsa mami.
Bature kariya njaba, lan punggawa ditya ingkang kekalih, Kyana Patih awot santun, wus mundur sang­ king ngarsa, prapteng njawi panggih duta kalihipun, sadaya wus
ngarsaningwang, yata kinongkon apa ratunireki, Resi Sakeli umatur, dinuta putra tuwan, Prabu Karungkala sowan ing pukulun, kinen mbatang sayembara, pepanggihipun sang putri .
ceti kalih tur sembah, mring kaputren panggih lan
sangking ing kadhatun, munggeng jroning kanthil denta, ginarbeg, pawongan ceti.
heh Resi Sakeli sira, ngawruhana ing samangkin.
Kang sumur watu timbanya, apan timba kancana tali angin, mung
inggih ing kajeng galih, punika kawula sambut, kang mantep wawratira, yekti idongkot kang entheng punika pucuk, punapa inggih
sumur watu, timbane timba kencana, artinipun timba wadhah manjing metu, kancana arti kamulyan, kaping tri tetangsul angin .
Kajenging angin ambegan, sawadose wau punika inggih, tiyang guling estri jalu, yen
Sangking careming tyasira, inggih kanjeng rama kantun puniki, tumunten paduka dhawuh, mbatang kadya punapa, aturipun caraka katur pukulun, wau Prabu
Angling Prabu Anglingdriya, kang cangkriman sajodho kang sasisih, wus kabadhe ing aturmu, sumur telung prakara, ingkang
tan wonten malih, yen maksih wonten sang Prabu, mugi tuwan dhawuhna, ing pasemon kewala kawula rungu, dene ta
iku, cangkriman ibaratipun, lora tegesira, Resi Sakeli miyarsi, langkung ngungun datan kaduga ing nala.
Ingkang kantun, nateng Pengging ngandika sru, si Sakeli apa nepsu marang jeneng mami,
Awot santuan, patih sandika turipun, sawusnya parentah,
wus samya ngundhangan sami, wadya Pengging satriya mantri punggawa.
Gantya wau, caraka ingkang winuwus, prapteng njawi kitha, lampahe kendel abaris, sira Resi
Purwanipun, prapta ing wekasanipun, kamot sajro surat,
Nulya nuduh, kang punggawa njaba catur, ngirit ratu manca,
Kuneng wau, gantya malih kang winuwus, duta mantri kapat, nagri Prabu Karungkala wus prapti , serat lajeng katur Prabu Karungkala.
Pustaka wus, binuka, sinukmeng kalbu, kang paman kalihnya, Resi
duk miyarsa sribupati , langkung duka sigra anuduh punggawa.
Kinen mbantu, kekalih andeling pupuh,
kang kamargan geger ngili, kuneng wau gantya malih kang winarna.
Duta Prabu, sakawan sawadyanipun, aris masang­grahan, neng dhusun Koripan nenggih, padhukuhan Koripan ing
kang mengku, Prabu Karungkala, ratu sumbageng ngajurit, mandraguna prawira bala bacingah.
Dereng tutug, dennya rasan gunem catur, kasaru praptanya, wil ingkang pacalang margi, tur uninga yen baris ing kitha medal.
Pan gumulung, tanpa wilangan dinulu, watawis kawula, kadi lamun nateng Pengging, kang
Wusnya rembug, sigra nata barisipun, prajurit manungsa,
ngandika, adhi Tumenggung Panggiling, kularsa wikan, tangkepe mungsuh cantrik.
pan dereng mangsa, yen maksih mancanagari .
Mangke kula kang ngicipi yudanira , ing redi kidul cantrik, Tumenggung Samboja,
Ingsun eman yen kena sira teluka, nggawa ratunireki , pesthi yen raharja, tetep punggawa manca, wau ta Resi Sakeh, krodha
wong Pengging aranmu sapa, sumaur iya mami, punggawa amanca, ……………
Ingsun tadhahane rasane kaya pa, sigra Resi
gumulung ing prang ngerobi, wus tempuh ing prang, rok ruket silih ungkih.
pangamuke nggegilani, nubruk mangidak, anyaut angakahi .
Ki Tumenggung Japlak lawan Bandawasa, liwung pangamukneki, kang wadya raseksa, sangsaya pangamuknya, ambruk anyaut ambindhi, gelut angemah, wong Pengging akeh mati .
punggawa Prabu Karungkala, manungsa lan raseksa, nututi mungsuhireki, ingkang lumajar,
prasamya tutup lawang, hatur marang nateng Pengging, yen pra punggawa, njaba lan mancanagri .
24. Kasor ing prang manjing kitha tutup lawang, krodha srinarapati , parentah punggawa, samekta ing ngayuda, sang Prabu karsa ngawaki ,
tinon langkung nistha, ratu prang lan punggawa, abdi dalem pradipati, pan maksih kathah, nuwun parentah gusti.
27. Pan anglengger dereng kapanggih ing driya, sigra dennya nimbali Ki Ajar
upamenipun menawi kula samangkin, suwuk­ ing kang sayembara, mbatang cangkriman sang putri, mangke paduka gesangna, nanging sayembara salin.
Alon ngandika sang Prabu, inggih paman ngong
ngandika sang aji, heh ta Patih Tambakbaya, dandana sira sun tuding.
Lakuwa nyamar sireku, ngupaya jago linuwih, sapa manungsa kang bisa, nyirnakken mungsuh ngong iki, pasthi ngong daupken lawan, nini putri iku yekti.
nyuwun sang raja putri nanging sang nata tan arsa, yen tan antuk satriyadi .
Ing batinira sang Prabu, branta mring putra sang putri, datan kena sinayutan, sangking panggodhaning eblis, cegah dhahar lawan nendra, gerah nginglung sribupati .
Samana putra sang ayu, dalu tinimbalan prapti sapraptane pasarean, ingkang rama ngandika aris,
Rama paduka pukulun, emuta sampun kagimir, kawula putra paduka, tan sae
Heh patih ingsun paring wruh, mulyane lara wong iki, antuk wangsiting jawata, kinen
Prabu, sapraptanira ing njawi, ngundhangi mantri punggawa, sadaya ngungun
ceti parekan, sadaya suka ningali, ing mulyaning sang nata, sang dyah pan lajeng nggarbini.
nagara Salembi, gantya ingkang kawuwusa, srinarapati ing Pengging.
pekik, acegah dhahar guling, karem prawiraning pupuh, nagara Sudimara, wong sapraja lulut asih, marang sira Raden Arya Darmamaya.
emban aturipun, yen ingkang uwa raja,
Angling Prabu Darmanata, kaki putra sun tingah, dene
Prayogine lampah kula, mbeta wadya kang sinelir, kang pantes santoseng ing prang, badhe lampah ulun inggih, mampir rebabu wukir, minta pitaken sang wiku, kaki Ajar Rencasa, tanya tarbukanireki, ingkang dadya sayembarane sang retna.
Nembah lengser raja putra, mbeta bala kang
panggih pun kaki ajar, raja putra turira ris, mila gupuh ing sowan kula punika. 15. Minta dhawuh panembahan,
Ngupaya satriya tama, pundi kang unggul ing jurit, anggepuk ditya Prambanan, mesthi amondhong sang putri, kelamun Raden bangkit, anggitik sang raja diyu, saestune punika,
datan winarna, kendel lampahira dupi, kapethuk wong sawiji, wau ingkang namur laku, k a Patih Tambakbaya, wus panggih lan raja siwi, gya umatur kang dadya sedyaning lampah.
gustinireki, wuru pangamuke liwung, wong Prabu Karungkala keh pejah, katur marang senapati, sigra Resi Sakali
tan gingsir pang-amukipun, wil Prabu Karungkala keh pejah, wau wadya bala Pengging, pra punggawa kagyat denira tumingal.
Yen mengsah kang ngepung kitha, prang rame mengsahireki, wong wolulas ngamuk krura, tetindhih rekyana Patih, sagung punggawa Pengging, wus samya panyipatipun, yen niku tan jatining prang, gya mijil sangking kutheki, sabalane mangsah tetulung ing
Pengging ambyuk umangsah, sabalane ambeg pati, kathah pejah wong Prabu Karungkala ngRaras driya.
Wadya Pengging asru denya ngungsir, samya mbujung mungsoh, nanging wong ing Prabu
Punggawa Pengging sadayaneki, denya ngungsir mungsoh, samya kendhel kasaput dalune, sawadya­ bala makuwon sami, neng pukak abaris, angebregi dhusun.
Wau Patih Tambakbaya ngirit, maring sang wiranom, manjing praja samana praptane, ing pasowan katur ing sang aji,
luwih, kang prawireng kewoh, nyirnakaken mengsah sadayane, yen kalampahan saged ngemasi, pan
peparabe, rencang namung pitulas tan luwih, sentosa ingkarti, lajeng mangsah manggut.
Sawadyane nganiuk ambeg pati, keh pejah kang mungsoh, bibar mawur tebih panggonane, wonten
samangkin, kanca pradipati , mantri sawadyeku.
Ulun tuduli baris pokak sami, anjog nggening mungsoh, wasana Dyan Darmamaya mangke, inggih putra paduka pribadi, putranipun nenggih, arinta Sang Prabu.
Mbokmenawa wangkote niputri, putra wusa weroh, srinarendra telah pamangsite, pan sadaya wus tinampen sami, Dyan Darmamayeki wus kinen alungguh.
Munggeng ngarsa jejer lan ki Patih, ngandika sang katong, heh ta Patih sukanengsun kiye, denya becik nengwismanireki, pangreksamu ugi, sartane sireku.
Aneng Pengging myat mungsuh ngebegi, marma ngamuk gupoh, ing samengko nini sira
pawongan kalih ingkang tinuding, heh sira den aglis, temua den gupuh .
sigra lampahe, prapteng pura katur ing sangaji, binuka kang tulis, sukeng tyas sang Prabu.
Serta sangking sang putra retnadi, kinen mbatang ingong, tur sandika inggih sasagede, bokmenawi kaleresan gusti, lamun kajeng galih, inggih bongkot­ ipun.
kekalih, dene kang sawiyos, sumur punika saumur manggen, sela watu boten mobah mosik, lamun boten nenggih, linampahken iku.
Yekti ngagesang puniki, tetangsulipun ambegan, dene ta kang satunggale, sumur sela timbanira, kancana tangsul barat, punika
wus nyekel tegese, raga punika pan awak, dene angin kajengnya, wadose ambegan iku,
kakalih-kalih, panenggih namung punika, tarbukaning cangkriman, menawi condhonging atur, yen sanes ulun sumangga.
dewaji ingkang cangkri­man, sadaya sampun kabadhe, samangke badan kawula, sakersa tan lenggana, suka miyarsa sang Prabu, ature
lan putra sang lir retna, wus pinanggihaken wau,
kewoh, kuneng kang amangun suka, gantya malih winarna, Prabu Karungkala Sang Yaksa Prabu, sampun ingaturan wikan .
buru­ binuru, prapta wil kalih punggawa.
Lan Tumenggung Tambaktampir, pan lajeng mangsah ing yuda, kasaput dalu kendele, cinaturaken kewala, ing Pengging lan Prabu Karungkala, denira sami prang pupuh, rame tan ana
Pengging lan Prabu Karungkala, gantya wau kang winuwus Slembi Prabu Dipanata.
Garwa sandika wotsari, Dewi Nataswati sigra, tedhak marang ing daleme, ingkang putra Raden Baka, ginarbeg ing pawongan, tuwin parekan dhedhukun, sapraptanira kaputran.
Panggih kang putra anuli , rinangkul sarwi ngendika, dhuh Baka sutangong angger, kaya paran gerahira, karuwan nggone padha, ngusadani kang
Dyah Nataswati miyarsi, ing ature Raden Baka, kalangkung suka ing tyase,
Mring kang ibu langkung gimir, winasesa ing ngas-mara, sang Prabu langkung dukane,
wasa, ing upaya tan kapanggeh, cipta wus pinangan sima, pejahe Raden Baka, Prabu Dipanata kondur, lan
sigra nglampus sangdyah ayu, seda anguntal ambegan.
Wus katur marang sang aji, yen kang garwa sedanira, langkung raduwung sang katong, sedane kang garwa putra, Nataswati sang retna, sungkawanira sang Prabu ,
tyas langkung sungkawane, sangking tresna mring sunu, dening putra daliat rudah ing driya, trusing balung sungsum, sira Prabu Darmanata, datan kongsi catur mariksa ing galih, gya denya suduk jiwa.
Garwa nata karuna sru anjrit, nyungkemi
nata, ing Pengging sang Prabu, cinatur pan tunggil warsa, lan sedane kang raka nateng salembi, sengkalanira ngetang.
Catur terus wiwara sabdeki, pan maksih harja jaman dupara, wau kang mantu lampahe, nagri Pengging prapta wus, katur marang srinarapati, sang Prabu Anglingdriya, sungkawa kalangkung, nulya mantri Sudimara, sadayane tinimbalan marang Pengging, sumiwi gustinira.
Raden Darmamaya aneng Pengging, pan ginadhang kang gumantya nata, mengku ing rat jawa kabeh, sandika aturipun, nulya para mantri salembi,
mantri ing salembi, kang ngupaya gusti Raden Baka, wau ing Sudimarane, santana mantri kumpul, kang rong duman sowan mring Pengging, kantun ingkang saduman, atengga
wus sairip, pringgodani Raden Gathutkaca, kang eyang langkung sukane, miyat kang wayah wau, pan
ingedusan toya gege, cinatur babaripun, jamanira dwapara nenggih, sinengkalan pandhawa, trus
ramanipun sampun nglilani, binektanan pung­ gawa sekawan, samekta sagegamane, wadya sudimareku, pan
tinon lampahipun wadya Penggirig lir prawatagni, sangking srining busana, wan
angandika, dangu kang mungsuh yudane, prapung­ gawa wotsantun, salamine denira jurit, dereng wonten
Ingkang baris neng malinjon sami, sadaya wus ngaturan uninga, dening mantri pacalange, yen mengsah Pengging rawuh, kang bebantu putra narpati, Rahaden Darmamaya, kathah balanipun, satriya mantri punggawa, wadya Sudimara lawan wadya Pengging,
mring kang putra sang Prabu, dalu – dalu denya lumaris , prapta ing Parambanan, suratnya wus katur, sira Prabu Karungkala,
kencenge, ingkang pinatah kantun, ingkang rayi sawadyanfeki, sang Dewi Rara Jonggrang, prajurite satus, pra samya mantri prawira,
wau Dyan Darmamaya, ngatag prang pepucuk, yen mungsuh katon prang gebyah, wadyaningsun sudunara lan
ranireki, wong Prabu Karungkala ingkang mapag ing prang, sunaur ingsun andele, Sri Karung-kala Prabu, ya Tumenggung Pamengkok mami, lah payo Tambakyuda, tibakna watangmu, sun rasakne kaya ngapa, amangsuli iya den praiyitna ugi,
pedhang Ki Pamengkok nenggih, lawan Ki Tambakyuda.
Pedhang-pinedhang pating carengkling, sareng putung kalih pedhangira, suduk-sinuduk arame, ingkang lawung-linawung, Ki Tumenggung Japlak anenggih, kasor luwese watang, wagune wong gunung, waose
sangking turanggane, Resi Sakeli ndulu, langkung krodha asru denya ngling, lah payo pareng mangsah, padha aprang amuk, titi prang tandhing tan ana, wong ing Pengging prawira wasising jurit, Resi Baeksi sigara.
Ki Tumenggung Bandawasa nuli, sareng mangsah ngrana ngirit bala, myang punggawa wil kalihe,
barubuh, wong Prabu Karungkala lan wadya Pengging, surak barung kalawan, gong bendhe angungkung, wadya ditya ing
tadhah, wadya ditya tinumbak akeh mati, tuwin ingkang nandhang tatu, ditya kalih punggawa, ngirit bala Kalabenthong Kkala Cinthung, mangsah dharat ngundha gada, sabalane ngamuk ngungkih.
ing Pengging punggawanira, saniya ngawaki ngajurit.
Worsuh mungsuh lawan rowang, udreg dedreg denya bindhi-binindhi, mungsuh rowang kathah lampus, ing prang karoban lawan, wong Prabu Karungkala
mungsuh rowang ngungkung bendhe timitir, barung lan kendhang gong umung, lajeng tempuh ing yuda, kang pangarsa panah-pinanah prangipun, tibane panah lir udan, ing mburi mangsah angungkih.
arya Darmamaya, angawaki ngirit kang pra dipati ing Pengging mangsah gumregut, ngamuk lan gustinira, numbak nigas mungsuh kang tinrajang gempur, dening Raden Darmamaya, prawira ngamuk mbek pati .
Prang rame kathah kang pejah, wong Prabu Karungkala kaseser ing ngajurit, kapareng ing praptanipun, sang Prabu Karungkala, miyat bala ditya manungsa keh lampus, yaksa Prabu
kotbuta, dene ratunira ngawaki prang pupuh, punggawa ing Parambanan, pangamuke ambeg pati.
Punggawa Pengging gya mangsah, anadhahi mungsuh pangamukneki, caruk rok pupuh-pinupuh, ana pedhang-pinedhang,
lawung, tinumbak sampun pejah, Karungkala rebah lan titianipun, Resi Sakeli umiyat, yen kang putra sribupati .
Kendel neng dhusun tangkisan, kawuwusa wau Resi Sakeli, punggawa sawadyanipun, sapraptane Prabu Karungkala, ngungsi kutha sadaya atutup pintu, rakit baris neng palatar, pra punggawa karya
Kathah-kathah aturira, nateng Pengging unggule ing ngajurit, mintasraya marganipun, ing mangke tinimbangan, kula ingkang ngupaya janma pinunjul, tan lyan paduka sang retna, kinarya tohing ngajurit.
anut, kang mugi angsala sraya, sujanma ingkang linnwih.
Resi Sakeli sawusnya, pamitan mring kang
becik padha kariya, rumeksa sang raja putri .
Ingsun dinuta ngupaya, minta sraya ngupaya wong linuwih, nanging
kawuwusa, Raden Darmamaya, tan sawadyanipun, ingkang
lumampah, wong ing Pengging pinanah pasir sami, kathah ingkang nandhang tatu, tatu borang
kantun, nindhihi punggawa manca, wong kutha tan kena mijil.
Enjingira gya sinasak wani, gedheg pirang gotong, borang-borang ketangkepan kabeh, borang sanja wining jagang sami, borang sailebeting, jagang langkung ewuh.
radyaputra anom, Raden Baka tan kantenan nggene, kongsi nem wulan
wewah sungkawaneki, mung paduka katon, rama paduka dados sedane, tan ibunta gerah angranuhi, tan arsa jejampi temah sedanipun.
Dhuh ibuku sedulur ngong yekti, dene milu layon, nora nganti adegingsun rajeng, pan mangkana osiking jro galih,
rajeng, lamun durung krama putra adi, kang ayu sairib, warnane jeng ibu.
Para mantri sadaya sru nangis, adhuh gustiningong, nadyan krama kang endah warnane, putrane ratu ing mancanagri, yen gusti wus dadi, Slembi madeg ratu.
lingnya ris, lah ta sinten rawuh .
Pundi pinangka sedya mring pundi, panggih raganingong, Resi Sakeli alon ature, kula sangking
kadugi aprang ngasorake, nateng Pengging sirnakna ing jurit, ing janji nireki, tan sari rani pun.
atur kula sami, ingkang katur nenggih, paduka pukulun.
Dene yen cuwa paduka benjing, sangking doraningong, amung karyanen
denya sangat brangta mring ibune, pan ing mangkya langkung sukeng galih, saurira aris, nggih paman sang wiku.
Kudanipun, kalih kang binekta wau, methuk gustinira, kang satunggal ules manggis, namanipun pun
Yudanipun, wong Pengging sedya angremuk,
ature punggawa Pengging, ing Prabu Karungkala sae kinepang kewala.
Sampun sinung, wong manjing kitha kekintun, yen mbantu ngayuda, inggih sakajenge gusti, yen wong medal lajeng
wangsul, punika tinulak wangsul, supados jro kitha, telasa kang beras pari, traos sarem sapanunggalanira telas.
ing Resi Sakeli, prapteng panangkilan wadyanya sadaya.
Lajeng wau, pinarnah pakuwonipun, aneng pepa­
prapta kula, pan lajeng kula aturi, tetulung prang mbantu dhateng Parambanan.
Mring tetamu, ngurmati panembrameku, tuwin ing panedha, sayembaranira jurit, lajengipun madeg ratu
Atap pungkur, parekan pancaranipun, tuwin kering kanan, sigra sang Resi Sakeli , wangsul marang
Sakeli Baeksi, ngirit Raden Baka sangking tyase brangta.
Mring kaputran tamansari, lawan saparekanira ingkang kantun sadayane, ri sampunipun samapta, sarate
Bubarham, lan sakanca-nira kabeh, santana mantri punggawa, Slembi lan Parambanan, piyar sakna undhangingsun, yen mengko
nagri Prabu Karungkala, iku estokena kabeh, samengko kang madeg nata, mengku nagri Prabu Karungkala, ing salembi raja
kyanapatih, paran wartane kang mengsah, kapriye ing prang tangkepe, Kyana Patih matur nembah, pukulun mengsah tuwan, ing Pengging tetunggulipun, senapatine ngayuda.
Prabu Karungkala kinepung wani, yen sampuna binorangan, ping kalih lebut jagange, lajeng rinampit kewala, ingurugan pepejah, duk miyarsa sang Prabu, gumujeng dennya ngandika.
Lah paman Resi Sakeli, mangke dika sumurupa, lan sakanca dika kabeh,
yektine dhateng Prabu Anglingdriya, mila den sareh ing prang, kang kula prih elingipun, kumpule kalawan kula.
Sudinara lan ing Slembi, dene yen sampun antara, laline mring jenengingong, pasthi lajeng kula gecak, duk eca paguneman, kasaru
lan mungsoh, yen ana wong sudimara, dhawuhna prentahing-wang, yen mengko kang madeg ratu, neng Prabu Karungkala
barisnya, baris njagani jagang, ing saben dina prang pupuh, lan Pengging angrampit jagang.
kangmas Raden Baka, dhaup putri Prabu Karungkala Rara Jonggrang sang dyah ayu, keneng panggasah wanodya.
Lah marang jeng ramaji, Pengging Prabu Anglingdriya, iku becike samengko, pasisir lan mancapraja, kang padha ngepung kitha, konen
sigra denya parentah, marang punggawa kang ngepung, Prabu Karungkala kang baris ngarsi .
Pan ing kono luwih pamikirireku, rembugmu lan pradipati, utamane lamun mungsuh, padha ngetoni ing jurit, iya pethuken prang popor.
Nadyan mungsuh nora metoni prang pupuh, kudu ngekep jro kiteki, tan eling mring jenengingsun, iya rajegen tumuli, yen wus tita nggone ngraton.
Eca denya angekep jroning kadhatun,
Prajeng Pengging sirna samadyaning pupuh, pasthi kawuta sumiwi, dadya garwanya sang prabu, ngong tan arsa adreng janji, mesthi atur ngong
Tur sandika Patih Bubarham agupuh, parentah ing pradipati, datu siyaga prang pupuh, yata kawarna kang enjing, munya tengara kendhang gong.
Sawusira jangkep kaprabon prang pupuh, sasmita wadyanireki, budhal punggawa pangayun, sangking ing kitha angili, gumregut lampahnya tinon.
Wadya Pengging punggawa manca prajeku, pengkuh denira nadhahi, pangarsa rame prangipun, panah­
glis, sakancane pra tumenggung, ngirit bala angawaki, nempuh prang kalawan mungsoh.
Kathah pejah wong Pengging ing yudanipun, ingamuk ing pradipati; Prabu Baka ngamujk liwung, ngiwa nengen amemati, tandange lir kebo giro.
Pan kasoran wong Pengging ing yudanipun, Dyan Darmamaya nulya glis, mangsah lawan punggawa gung, nem
benthak lawung pating kalepruk, tumbak-tinumbak prasami, saweneh ruket palugon .
Pepedhangan ana kang suduk-sinuduk, kang ruket tarik-tinarik, langkung rame yudanipun, barung tan surakireki, bendhe
yudanira, wong Prabu Karungkala ing jurit, wuru pangamuknya, wong Pengging kathah pejah,
prang sedya ngidak, wong Pengging kukuh wani.
dhadha, lajeng dennya kuliling, marang patamanan, angundhuh kembang-kembang, kinarya nglelipur galih, denira brangta, mring kang rayi sang putri.
Wus alami dennya kondur Prabu Baka, nimbali pra
Ing samengko becik sira kasukana, yen ora den unggahi , poma aja sira, nglarag barise mengsah,
Tan kawarna kang samya ayun-ayunan, Prabu Karungkala tan ing Pengging, ing wuri kocapa, sawusira sawarsa, kalangenanira satin, angaben gemak, kinarya nawung brangti.
sengkalanira, nalika ngaben jangkrik, apan sariranya sanga aneng gapura, mangkana ing taun malih. Sang Prabu Baka, sampun ngaturan uning.
Ngungsi dhateng pun Tumenggung Bandawasa, wadya bala ing Pengging, tan
Marmanira sang Prabu, linglung subrantanireki, supe
wus diwasa, sangking pamujanireki, Sang Wikuajar Rencasa, siniram ing gege warih.
wayah paduka, kala kang njangkung semedi, wonten ing rebabu arga, mupung kula maksih urip.
Linipur tan antuk lipur, cipta puwara ngemasi, yen sawengi iki datan, bisa sajiwa karon sih, lan kang dadya
nuju lagya guling, lajeng rinangkul kewala, winasesa ing saresmi.
prapti, cancut lajeng denya ngamuk, sesumbar nguwuh lawan kagyat wadya Prabu Karungkala nyana mungsuh, malinjon kang nukup ing prang, lajeng denira nadhahi.
kagyat dhuk amiarsa, Raden Darmamaya wus andugeng kalbu, yen ing prang kang ngamuk mengsah, kang putra sang
nedhasi, krodha dennya nyandhak gupuh, lawunge Bandawasa, sru sinendhal karungkep ing tibanipun,
prajuritipun, ngamuk pepulih ing prang, tampa kiwul wong Prabu Karungkala kathah lampus, sakarinira kang gesang, ngungsi
nuli sira gecak, angantia kulup ing prapta mami, neng tangkisan barisipun, arsa atur uninga, marang Pengging bokmenawo teluk, ywa
Nanging sira Jaka Burdan, ajrih matur mring kang rama sang Resi, mangkya pejahe perang pupuh, Prabu Baka kalawan, ingkang raka Patih
saking kitha wus prapteng njawi, saaturira wus katur mring Bandung Bandawasa, gya parentah mring mantri
Bandung Bandawasa, sangking pura sigra miyos, sapraptanireng ing jaba, muja semedinira, sanget denira manekung, minta pitulungan dewa.
Bandawasa, ing malem gara kasihe, lingsir dalu wayahira, matak aji karosan, anyandhaki watu-watu, ageng alit kang kinarya.
retna umatur aris, Raden punapa sampun, candhi reca sewu dados, Raden Bandung saurira, yayi kabeh wus dadya, warna-warna reca sewu, mung kurang siji tetepnya.
Kaselak kerinan yayi, Rara Jonggrang aturira, punika tetep tan dados, Raden
Sun watara nora keni, banjur misesa kewala, dadi ingsung temah layon, becik ingsun
saking, trisna mring putranira, wau pra Tumenggung, ing Pengging apirembangan, wusnya dadi bupati batang tinuding, lan
marga, lampahira wus prapta nagari Pengging, gumrah wadya sapraja.
Jaka surdan salolosireki, ingkang raka Dewi Rara Jonggrang, langkung sungkawa driyane, sigra dennya anusul wus anyipta lamun kapanggih, jer pasthi jodhonira, iku
winarni, sira emban ki Tumenggung Batang, lan mantra Sudimarane, sawadya balanipun, dennya sami ngupaya gusti, pandhes pasisir samya, ing segara kidul, jurang pereng rong jinajah, wusnya tita Raden wayah tan kapanggih, sigra Tumenggung Batang.
Sakancane mantuk marang Pengging, praptanira katur mring sang nata, yen ingkang wayah murcane, ingubres tan kapangguh,
Kyana Patih tuwin pradipati, saur peksi jumurung ing karsa, prawiku gumrah pujane, rahyuning kaprabun, Resi Anglingdriya anarik, ingkang putra cinandhak, lininggihken sampun, munggeng ingamparan retna, Resi Anglingdriya wus lenggah ing
kang sewaka bubaran sami, mring wisma sowing-sowang, wau bubaripun, punggawa ing Parambanan, para mantra
lan kang rama sang Prabu, madeg nata ing nagri Pengging, maksih jaman tateka, sengkalanireku, sirna rupaning nagara, iku kabeh pan sewu sapuluh warsi , angkaning jagad Jawa.
pamujane, kang muga Sang Hyang Guru, sung nugraha sageda panggih, lawan Dyah Rara Jonggrang, punika ing kayun, sinungan candhi rinengga, sangarsane kang reca sumur gumuling, candhine Rara Jonggrang.
Raden Bandung apan pitung ratri, pitung dina jumeneng kang ngaras, Rara Jonggrang ing gambare, candhi reca puniku, datan ana ingkang ngudani,
wruh, prapteng wisma Nyi Ruwek nuli, adus sarta jejamas, lan lajeng jejamu, awewedhak pepareman, jabang bayi
sonya rupa nenggih, maksih jaman tateka.
Kuneng dhadhapan gantya winarni, nenggih mangsuli caritanira, nguni nalika
dadya dewa maantah, nom tan keneng lampus, ingambil mantu kang paman, Sang Hyang Nagatatmala ingkang ngingkuti, putrine mung
lampus, sasampuning yuswanireki, gangsal atus sawidak, langkung tigang taun, lan garwa putra sakawan, ingkang
mbiyen sing saikimbak ku ae nggowo hp, putih, ayu, gak ketok nek kerjo nang omahku circle_APELATIH KEPALAJumlah posting : 1034Join date : 03.12.08Age : 28Lokasi : sengkaling,arjosari, PPSubyek: Re:
SEJARAH BENDERA MERAH PUTIH | alangalangkumitir
Mencintaimu	Kenal Suwe kok Ra iso ngerteni ae →
Kunanti balasanmu nganti kesel dewe. Akire sak
Gambang iku salahsiji perangkat gamelan Jawa, lan gamelan Bali uga ing instrumèn musik liya kayadéné kulintang, sing digawé saka wilah-wilah kayu sing umumé cacah 17 nganti 21 wilah. Wilah-wilah kayu kasebut ditumpangaké ing sadhuwuring kothak pesagi dawa sing gunané kanggo résonansi (nggedhèkaké swara). Kanggo njaga supaya wilah-wilah mau ora nèmpèl siji lan sijiné, wilah-wilah dipasang ing sadhuwuring kothak nganggo paku sing dilebokaké ing bolongan sing cacahé loro saben wilah.
Wujud gambang iki amèh padha saron ning luwih gede lan wilahe digawé saka kayu sing atos banget. jaman mbiyèn ana gambang gangsa, sing wilahe digawé saka tosan utawa logam ning saiki wis ora ana manèh. Ukuran wilah gambang antara 29 Cm nganti 58 Cm, sing ukurane luwih gede iku nduwé nada swara luwih rendah, kabèh cacahe ana 19 utawa 20 wilah.
Gambang swarane tekan 2 oktaf. Nabuhe cara gembyangan (tabuh kiro tiba thuthukan bareng) tugase kanggo hiasan iringan lagu lan ritme. Ora saben gendhing utawa lagu bisa digambangi
Demung • Saron • Barung • Peking •
Basa SundaTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 4 Sèptèmber 2016.
Kategori:Rintisan kanthi topik geografi - Wikipedia
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Rintisan mawa topik geografi. (dirembug)
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Rintisan mawa topik géografi. (dirembug)
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Rintisan topik geografi. (dirembug)
Kaca-kaca ing kategori "Rintisan kanthi topik geografi"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Rintisan_kanthi_
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 17 Novèmber 2016.
bangsa arab,, tapi bukan arab pati nggenah lho,,
April 23, 2008 – 4:23 pm Saumpomi saget,dalem nyuwun jangkepe sekathahing tembang
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI » Kategori : Agama KristenBelum
WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (1)
Benyamin Suaeb, Muka Kampung Rejeki Kota | NGALOR-NGIDUL bareng bang fir
murni??!! monggo dijelasne,dijlentrehne ning nganggo dalil.....ojo manglur-manglur thok...Yen mboten saget njawab ampun nesu,ampun njegog-njegog mangke kados segawon...
Yo konco ning nggisik gembiroAlerap lerap banyune segoro
Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, dan Tutwuri handayani (MLPTS, 1992: 19-20).
kepang cetha pring, tampare ya mung pring.
Kalo, tampah, serok, asale seka pring.
Pikulan, tepas, tenggok, digawe nganggo pring.
Mangan enak mancing iwak, walesane ya pring.
Jangan bung aku gandrung, jebule bakal pring.
‘Lanang ora gondrong, ora ngopi, ora ngrokok, ora suit-suit, njur lanang cap opo kuwi’.
Pindul. Jroning guwa eksotik sing mapane ing desa Gelaran, Bejiharjo, Gunung Kidul, Yogyakarta iki, ana pirang-pirang
diprecaya bakal entuk kekuwatan linuwih minangka priya pejantan. Kepriye critane?
kepungkur. Guwa iki pancen durung kawentar kaya guwa-guwa wisata liyane. Malah
lagi pirang-pirang wulan kepungkur iki wiwit rame ditekani. Sanajan ngono,
pesona wisata sing ditawarake guwa iki cukup ndudut ati. Apamaneh isih akeh
watu-watu misterius jroning guwa. Ora nggumunake, turis-turis saka mancanagara
uga akeh sing padha teka. “Sing kerep dadi incerane wisatawan, pancen sawijining watu sing arane watu
Hardiyanto (48), sawijining manager saka pengelola paket wisata ing guwa Pindul.
isine guwa, bisa milih salah siji saka pirang-pirang paket wisata sing ditawakake. Salah sijine yaiku Cave Tubing Pindul utawa Susur Gua Pindul. Paket
kanthi sarana ban karet. Papane guwa Pindul pancen isih diileni kali cethek
jroning saurute bolongan guwa. Saengga supaya bisa mlebu lan nyawang isine, kudu
“Nanging miturut asile survei, kepara nganggo ban karet bisa luwih luwes
anggone susur guwa. Jalarane akeh dalan ciut sing wujude kaya
saka guru, utawa watu gedhe sing padha ngapit, saengga mung bisa dilewati
kanthi jinis ban karet wae,” ujare.
ngematake isine guwa. Wisatawan entuk fasilitas lan piranti standar awujud
pemandu guwa, rompi pelampung, ban karet, sepatu, snack, transportasi, lan
ana kalane, paket sacara pribadhi (1 peserta), uga dilayani. Sanajan ngono,
pancen paket sing paling umum, lan paling laris yaiku sing pesertane 4-10
kemareman lan sensasi sing ora bisa ditemokakae ing guwa liyane. Saliyane
tantangan nalika mlebu lan nyawang kaendahan isine guwa, wisatawan uga kepengin ngerti pirang-pirang titik panggonan utama jroning guwa. Titik-titik kuwi
dipercaya isih wingit lan ngemu maneka misteri tekan saiki. Kayata Kraton
Gaib, Watu Perkasa, Watu Tetes
Mutiara, Watu Gong, Ruwang Gelap Abadi, lan Sinar Surga.
“Sacara umum, ruwangan kapilah dadi telu zona.
zona remeng, lan zona peteng. Kabeh titik wingit kasebut sumebar ing telung zona kuwi kanthi rata. Sing kalebu zona padhang yaiku ing titik garis
start, utawa ing lawang guwa. Ing kene, wisatawan utawa peserta susur guwa
diwenehi panduan ringkes saka petugas pemandu. Banyu ing papan kene isih bening
minangka karatone para lelembut sing mbahureksa guwa. Ujare kandha, sing mimpin
para lelembut kuwi, utawa minangka rajane yaiku kewan lawa putih. Lawa putih
kasebut ukurane gedhe dhewe. Biyene, perengan dhuwur lawang guwa pancen darbene
sawijining warga desa, sing dianggo budidaya susuh manuk walet. Nanging jalaran
arep digunakake obyek wisata, wekasan ternak manuk walet kuwi wurung
ewonan lawa mabur-mabur nalika nyedhaki sore. Nanging umpama ana lawa gedhe
kanthi wulu putih sing katon, diprecaya minangka tandha gaib marang sapa wae
sing bisa nyawang. Sapa wae sing bisa nyawang, diprecaya bakal entuk berkah
kabejan. Kaya dene weruh lintang ceblok, sing bisa nyawang bisa langsung
ndonga, utawa gawe pangucap pepinginane kareben bisa kabul.
“Embuh bener apa ora, nanging crita bab mitos kabejan lan berkah saka lawa
putih kuwi akeh sing precaya tekan saiki,” ujare Budi maneh.
Sacara resmi wisata ing guwa Pindul bukak wiwit jam 08.00 WIB tekan jam 16.30 WIB. Sanajan ngono, uga akeh sing nyoba paket wisata
ing wayah parak esuk, utawa surup ngancik peteng. Alesane, supaya bisa weruh lan entuk berkah kanthi njedhule lawa putih sing mabur. Lawa putih kuwi sing diprecaya
minangka ratu, utawa panguwasa saka kraton gaib ing lawang guwa.
nembak, utawa mung ndemok temboke perengan guwa. Sing diidinake mung nyawang
lan motret thok. Biyen wis tau ana sing kasil motret mabure lawa putih kasebut.
Gedhene lawa saemper kaya manuk bidho (elang) sing lagi mabur. Wong sing beja
kuwi, kabare dadi sugih dadakan sawise bisa weruh lan motret lawa kuwi.
Wetara 50 meter mlebu guwa, tamu bakal disuguhi
watu-watu stalagmit lan stalagtit kang endah banget. Nah ing ruwangan iki
perkasa. Watu iki mecungul kaya tugu ing pinggiran kali ing ngisor tembok
guwa. Ukurane kira-kira duwe diameter 60 cm, kanthi dhuwur wetara 80
“Saka critane para sesepuh desa kita biyen, watu perkasa kuwi ngandhut kekuwatan gaib. Lan sapa wae priya sing bisa ngrangkul watu kuwi, diprecaya
bakal entuk kekuwatan sing ngedab-edabi,” pratelane.
Supaya bisa entuk kekuwatan kasebut, saklorone pucuk tangan sing
wektu pucuke tangan bisa ketemu, antarane tangan kiwa lan
tengen, ujare kandha bisa ngrasakake sensasi aneh. Yaiku tangan rasane kaya
kesedhot lan krasa kelet ing watu. Ibarate tangan kaya wesi sing kelet marang sembrani (magnet).
Nanging sensasi kasebut mung sedhela, wetara pirang-pirang detik thok.
tangan bakal kendho dhewe, sanajan sing duwe durung pengin ngrampungi anggone ngrangkul watu mau. Bab iki sing kerep
dianggep aneh. Kaya-kayane watu kasebut urip lan duweni nyawa dhewe. Malah akeh
sing ngarani, sejatine watu kuwi minangka lelembut wanita ayu sing manjilma
dadi watu. Saengga angger ana priya sing dianggep cocok ing atine, njur cepet
Sensasi salebare ngrangkul watu kuwi, biasane
langsung krasa seger waras jroning wektu sing suwe. Kepara nganti tekan
pirang-pirang minggu, awak rasane kaya ora tau kesel. Malah gairah seks jarene
uga tambah kuat. Sing maune loyo lan ora duwe daya, sawise kasil ngrangkul watu
kuwi, bisa malih semangat ngedab-edabi. Bisa diibaratake kaya nampa tenaga
anyar utawa obat kuwat, nanging obat sing sipate alami.
“Suwalike, umpama sing ngrangkul wanita, kekuatane si wanita kuwi rasane kaya kesedot, lan dadakan lemes
jroning wektu sing suwe,” critane tenanan.
sing wani ngrangkul watu perkasa kasebut. Biyen tau ana, sawijining kenya saka
tlatah Jakarta nekad nyoba ngrangkul watu kuwi. Akibate, jroning sawulan kenya
kuwi krasa lemes. Lan dadi wegahan nindakake kagiyatan apa wae, kalebu saresmi
endahe. Watu-watu sing gumanthung ing dhuwur, katon endah lan unik-unik wujude.
Nanging ana sawijining watu sing dianggep istimewa, yaiku watu tetes mutiara. Watu iki saka kumpulane
watu-watu cilik sing nggantung dadi siji. Watu-watu iki pucuke lancip, lan
mapane ing tengah-tengah ruwangan guwa. Sing njalari ndudut ati saka watu iki, yaiku cebloke
tetes banyu saka tengah-tengahe nglumpuke watu. Amarga ora saben watu bisa netesake banyune. Lan banyu sing bisa netes,
wujude saemper kaya watu mutiara cilik sing bening. Marga wujud kuwi, njur
“Sapa wae wanita sing ana ngisore lan ketaman tetesan banyu mutiara kuwi,
mligine ing rai utawa kulite, bakal awet enom lan tambah ayune,” terange.
Saben wanita sing ana ruwangan iki, dipesthekake ajeg lewat ing
ngisore watu mutiara iki. Malah sing kerep dumadi, padha rila anggone antri
nunggu pirang-pirang menit suwene ing ngisor watu mutiara iki. Kabeh padha
ngenani raine. Wiwit kenya-kenya ABG nganti tekan wanita simbah-simbah, kerep
Ujare kandha, khasiat tetesane banyu mutiara kuwi
pancen elok. Umpama ngenani rai utawa kulit, bisa ndadekake si wanita kasebut
sabenere. Sanajan durung ana paneliten ilmiah utawa resmi, karo khasiate banyu utawa kandhutane banyu, nanging akeh sing precaya menawa
banyu kuwi pancen ngandhut zat sing bisa mbendung proses penuaan. Nanging saperangan liyane luwih precaya saka sisi
“Malah kerep wakil saka perusahaan-perusahaan banyu kemasan sing padha teka
mrene. Saperlu nglumpukake sample/contho banyu dianggo bahan paneliten ing
pabrike. Nanging uga ana sing kandha banyu sing digawa kuwi, sejatine dianggo
nyatane akeh wisatawan priya sing uga melu nunggu ing ngisor watu tetes mutiara
kasebut. Mula kuwi, wektune utawa durasi susur guwa ing papan kasebut biasane
paling suwe tinimbang papan njero guwa liyane. Jalaran, priya lan wanita padha
antri nunggu cebloke tetes banyu mutiara kasebut.
Ruwangan liyane yaiku ana watu gong. Jan-jane ora ana sing aneh ing ruwangan iki. Nanging sing rada ndudut ati,
jalaran ana sawijining watu sing nggantung dawa. Lan watu iki nalika dithuthuk dening tangan bisa nyuwara saemper swara gong gamelan. Mula njur
iki, kabeh peserta paket wisata lan para pemandune ora entuk ngurupake lampu, senter, utawa geni korek. Saengga sing bisa disawang mung
ruwangan sing murni peteng. Jroning jarak pirang-pirang cm wae, mata blas ora
bisa nyawang nembus ruwangan. Biasane si pemandu wisata bakal ngendhegake rombongan jroning wektu pirang-pirang menit.
“Nalika mandheg kasebut, kabeh peserta wisata diajab
padha ndonga, utawa sekadar metekung ngaca marang uripe
dhewe-dhewe sadurunge. Utawa racake padha ndonga supaya bisa enggal kabul kabeh
sing dadi kekarepan lan cita-citane,” ujare.
gaib saka sing mbahureksa guwa satemene. Saengga kanthi mateni lampu utawa urup
liyane, lan nyawiji marang kahanan pethenge guwa, dianggep ngurmati sing duwe
(mbahureksa) guwa. Jalaran kuwi, biasane kekarepan, pepengenan, lan cita-cita
bisa cepet kabul, amarga dianggep wis ngurmati sing nunggu guwa.
kadhangkala tamu bisa ngrasakake sawijining wujud donya gaib sing urip. Bisa
dirasakake kaya ana pesta manten ing kraton mewah. Utawa swara rame-rame kaya
ana ing pasar. Nanging pancen, ora sembarang wong sing bisa ngrasakake kahanan
kuwi. Mligi wong-wong sing kulina prihatin suwe wae, sing kerep bisa ngrasakake
Ruwangan pungkasan sadurunge metu saka guwa, yaiku ruwang sinar surga, utawa sinar suwarga. Ing
ruwangan iki, nalika isih awan utawa sore bakal disuguhi sinar abang. Sinar
utawa cemlorot kuwi kadhangkala uga semu kuning. Lan njedhule saka dhuwur guwa
sing bolong. Utawa penere dhuwur tembok guwa cedhak lawang metune guwa.
kuning kuwi, bisa dirasakake hawa anget sing kemramyas sakawak. Sinar anget
kuwi diprecaya teka langsung saka srengene sing ana ing suwarga. Kanthi
nglewati sinar kasebut lan metu saka guwa, tur utawa paket wisata susur guwa
Pindul dianggep wis rampung. Total dawane ruwangan guwa kira-kira 350 meter.
kita uga kerep nampa tamu sing mligi pengen nindakake laku tirakat, tapa, utawa
utawa para bakul dagang. Sadurunge wis padha kencanan lewat telpon marang pehak
pengelola wisata utawa panitia tur susur guwa. Kadhangkala malah ana sing
njaluk ora usah dikancani dening pemandu. Karepe kareben bisa kusyuk utawa
Usaha jasa wisata ing Gua Pindul ditindakake dening kabeh lapisan masarakat
sakiwa-tengene. Wiwit kelompok pemuda Karang Taruna sing sumebar ing 5
padha duwe mobil. Mobil-mobil kasebut migunani banget wektu dianggo methuk
peserta wisata susur guwa. Mligine wektu peserta wis rampungan metu guwa.
Ibu-ibu PKK desa uga melu ngregengake suwasana
kanthi mbukak warung makan utawa jasa katering. Saben dinane,
wisatawan sing teka bisa ngancik 100 tekan 500-an uwong. Jroning mangsa
preinan, malah bisa tikel tekuk maneh tinimbang dina-dina biasa. Lan eloke, wisatawan sing teka ora mung sakupenge
Yogyakarta. Nanging rata saka saindenging Indonesia. Racake padha ngaku
kajurung rasa pengen ngerti, sawise keprungu saka critane kanca lan informasi
saka internet. Kepara turis-turis saka mancanegara, uga wiwit akeh sing padha
Pindul uga ora bisa dianggep cilik. Paket wisata susur guwa sing kita garap,
bisa ngasilake omzet antarane Rp 70 yuta nganti tekan Rp 125 yuta sakwulane,”
Kanggo promosi wisata ing gua Pindul, wektu iki isih didominasi dening jaringan agen utawa travel biro
wisata. Lewat informasi kuwi, akeh calon peserta paket wisata guwa Pindul bisa
kejaring. Saliyane kuwi, uga promosi lewat internet. Jroning wektu cedhak, bakal
digelar parade seni, sing mapane cedhak guwa Pindul. Parade seni kuwi mengkone
diajab bisa nggugah kabeh pelaku wisata ing sakiwa-tengene guwa Pindul, supaya
bisa tetep mromosikake kaendahan lan misteriuse guwa Pindul.
ndunungake wiwite ana dumadi (wujud) sing dhisik dhewe sadurunge ana jalma nganti ana wujud jalma tekan seprene iki sarta banjur kepriye sawise jalma. Sangkan paraning dumadi kaperang dadi limang perangan:[1] asaling dumadi[2] sangkaning dumadi[3] purwaning dumadi[4] tataraning dumadi[5] paraning dumadiKatrangan bab sangkan paraning dumadi saka panalitine pangripta ing serat serat wirid sarta serat serat liyane kaya-kaya durung tau mrangguli, wis dak suluh suluh marang para sepuh lan marang paguron sarta para kyai uga durung ana sing wuninga, bisa uga kurang tapis panilitine pangripta rehning jagad iki jembar, kang mangkono iku daksumanggakake marang ingkang kawogan. Panuwunku marang para maos lan yen para ingkang kawogan katrangan dakaturake iki kayadene cathetan lumrah bae sing durung kawuningan tumrap bener lan lupute. Pangarep-arepku marang panjenengan kabeh, rehning pada ngudi marang kawruh sing magepokan karo babagan ngelmu manunggal sarta kabudayan, ing tembe samangsa wis bisa srawung munggahe jumbuh karo Gusti, kena kanggo paseksen katrangan kang dakaturake iki kersoa mintokake dhewe dhewe bener utawa lupute bab sangkan paraning dumadi iki kabeh. Sok ana tetembungan mokal banget nanging sejatine ora mokal, sabab nyata. Mulane banjur kasebut Ilmu Kasunyatan. Mangkene mula bukane sangkan paraning dumadi:[1] Asaling Dumadi:Saka cahyaning Wulan kasebut pamor, cahyaning Surya kasebut sereng, cahyaning Wintang kasebut sunar, cahyane Lintang kasebut kilat. Dene wadhag utawa raga asale saka Padmasari, yakuwi sarining pangan asale saka banyu segara.[2] Sangkaning Dumadi:Rijal (pamoring wulan), Wiwit, Kandha, Ambuka, Wiwara, Rahsa, Purwa, Dumadi, Madya, Wujud, Wasana, Suwung. Iku kabeh disanepani anane sasi rolas wiwit Sura tekan Besar.[3] Purwaning Dumadi:Suksma (pamoring wulan wutuh loro-lorone atunggal) nalika iku durung kasebut Hyang Suksma utawa Yata Waludya, sabab isih ngrasuk wadhag wujud Mina tekan wujud Kewan. Suksma iku mau banjur manjing ing telenging samodra, kersane 'murwani dumadi tumitah ana ing jagad nganakake lalakon urip', watara sesasi (nalika iku durung ana sasi) Suksma (Lata Waludya) iku wis ngrasuk badhan wujud Mina siji (iwak ing segara). Mina iku mau sanadyan wujude mung siji nanging isine loro-lorone tunggal, iku kasebut Mimi Mintuna. Tembung Mina iku tegese kewan ing segara.[4] Tataraning Dumadi: a. Mimi Mintuna ngrasuk badhan wadhag wujud Mina sawise 2100 taun suwene (sajangka) banjur natar wujud Penyu. Tembung penyu tegese Mina wis nggremet, dene Mimi Mintuna iku banjur kasebut Baka Siwa.b. Penyu Baka Siwa sawise 2100 taun suwene (wektu iku uga durung ana taun) banjur natar maneh wujud Bajag, tegese Mina wis mencolot, dene Baka Siwa iku banjur kasebut Hawa Adam c. Bajag Hawa Adam sawise 2100 taun suwene banjur natar maneh wujud: Sona, tegese Mina wis mbrangkang. Dene Adam Hawa iku banjur kasebut Bodha GotamaSona Bodha Gotama sawise 2100 taun suwene banjur natar wujud maneh: Srenggara utawa Segawon. Tembung srenggara tegese Mina ing dharatan utawa kewan, dene Bodha Gotama banjur kasebut Budhi Satawa.d. Srenggara Budi Satawa sawise 2100 taun suwene banjur natar maneh wujud: Kahuru tegese, Kewan wis lenggah, dene Budi Satawa banjur kasebut Sada Dana. Srenggara utawa Segawon iku durung kena ditembungake lenggah, sabab sikile sing ngarep mesthi isih jongkok, kasebut Saduwa.e. Kahuru Sada Dana sawise 2100 taun banjur natar maneh wujud Lece, tegese Kewan wis jumeneng. Dene Sada Dana banjur kasebut Mahatma Data. Lece iku kabeh sipate mesthi wadon, dene sing lanang sipate kasebut Wawa. Tembung jumeneng iku sipate ngadeg sarana sikil loro, yen ngadeg iku sikile papat.f. Lece Mahatma Data sawise 2100 taun suwene banjur sinung wahyu Maniningrat utawa wahyu Manuswa, tegese Kewan wis isin. Dene Mahatma Data banjur jumeneng Manuswa sarta diganti asma Sri Sadana. Dadi Manuswa Sri Sadana iku sipate isih wadon kaya nalika isih wujud Lece. Sawise jumeneng Manuswa, Suksma utawa Lata Waludya iku banjur kasebut Hyang Suksma utawa Yata Waludya. Dene pamor liyane sing kasebut Roh banjur kasebut Jiwa.g. Manuswa Sri Sadana sawise 2100 taun suwene (ora sajangka nanging sajaman) banjur sinung wahyu Suryaningrat, mula banjur bisa nurunake putra wujud kakung. Sri Sadana sawise nurunake putra wujud kakung banjur manuksma marang putrane kakung, mula banjur ganti asma Wisnu Murti. Panuksmane Sri Sadana marang putrane kakung nganggo warana wujud dongeng dhinapur sanepa 'Sang Prabu Dewata Cengkar dikalahake dening Aji Saka'. Dewata tegese Pribadi wujud wanita. Cengkar tegsese ora loh utawa garing, cebolake: wanita sing ora wulanan. Dene Aji tegese priya, saka tegese paugeran, ceboleke: wadhag siji bleger kakung isine loro lorone atunggal. Mula manawa ana wayang purwa wiwit jejer sing diwetokake dhisik mesthi wujud wanita, karepe ndunungake anane wong urip iku sing dhisik sipat wadon.Tataraning dumadi wiwit wujud Mina nganti tekan jumeneng Manuswa lete mesthi sajangka yakuwi 2100 taun, saben sajangka mesthi ana owah owahan dumadi.[5] Paraning Dumadi disanepani wujud angka wiwit 1 tekan 9: Eka Padmasari, asal saka sarining pangan.Dwi Maratani, rata ing sajroning sanubari.Tri Kawula Busana, wiwit ngrasuk raga.Catur Warana Rukem, wis lahir mbutuhake pangan.Panca Sura, wis ngancik dhewasa.Sad Guna Wiweka, wis tuwa akeh panganti-antine.Sapta Sacara Cara, wis wiwit pikun.Asta Kukila Warsa, wis akeh laline.Nawa Angga Lupa, angen-angene wis lali utawa kukut.Dasa (0) iku tegese suwung, wadhage wis kothong kasebut Kunarpa.Mula cacahing angka iku warna sanga, yen wis tekan sanga banjur wiwit saka siji maneh ing mburine nganggo dasa tegese suwung sapisan, mangkono sateruse tanpa ana wekasane. Yakuwi sing diarani lalakone urip, kwajibane para pribadi tumitah ana ing jagad para mudhita atas karsane Gusti kang maha kuwasa, dipralambangi wujud Wayang Purwa. Wayang nyanepakake wong urip. Dhalang nyanepakake pribadi. Blencong nyanepake Gusti. Sabubaring wayang banjur dijogedi Golek, iku karepe: Golekana ceboleke wedharing Wirid sing digancarake dhalang mau.Tataraning dumadi wiwit Mina tekan Jalma manawa ditimbang karo kapracayane wong akeh adoh banget sungsate tumrap marang kang percaya yen wong sing dhisik dhewe tumitah ana ing jagad iku Nabi Adam lan Hawa sing diturunake saka swarga. Yen ditliti kanthi weninging kawruh cetha yen mokal banget. Aku dhewe dhek biyen uga percaya yen Nabi Adam lan Hawa sing dhisik dhewe, nanging bareng oleh pitakonan saka pribadi: kepriye tumurune sakawit saka swarga, apa gleger wujud wong urip kaya samengku iki? Aku mung bisa mangsuli: boten mangertos namung percaya saking goteking tiyang sepuh. Pitakoning pribadi iku pancen aneh lan nyleneh nanging nyata lan maton sadurunge paring piwulang sing maneka warna. Mangkene bubukane pitakon: Gusti kang maha kuwasa iku dhek durung ana jalma apa jenenge? Nalika durung ana jalma apa Gusti wis bisa kandha? Apa perlune wong sing wis kukut nganggo dislameti wiwit dina kukute nganti sewu dinane? Kepriye carane wedi marang Gusti? Kepriye carane bekti marang Gusti?
Bagaimana mendaftarkan situs ke Open Directory Project
Post : mastokkenari | SEO | 20 Mei 2011
Busana Penganten Gagrag Ngayogyakarta Lan Surakarta*(diaturaken sarana sesorah)Mugi kawilujengan, kabagaswarasan, saha karahayon tansah kajiwa kasarira dening kula tuwin Panjenengan sedaya. Para sesepuh, para pinispuh, saha para pepundhen ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung miwah putri ingkang kinurmatan. Langkung rumiyin mangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan saha kanikmatan ingkang tanpa pepindhan, saengga kula tuwin Panjenengan sadaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi widada nir ing sambekala.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, wonten ing pepanggihan menika kula badhe ngandharaken busana penganten gagrag Nyayogyakarta lan gagrag Surakarta. Busana tuwin simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Makaten ugi tumraping tiyang Jawi. Wonten reroncen tembung ingkang ungelipun ” ajining dhiri saka lathi, ajining raga saka busana, ajining awak saka tumindak”. Menika mracihnani bilih busana tumraping tiyang Jawi kalebet nemtokaken satunggaling pawongan menika dipunaosi menapa boten. Wekdal samangke busana penganten adat tradisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng sanget, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang Jawi taksih kathah ingkang remen ngginakaken busana adat tradisional Jawi. Sarehdene penganten menika asring sinebat Raja sa-ari, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busananing raja.Kajawi menika, mila keblating kabudayan Jawi menika inggih kraton. Saderengipun jaman kamardikan, upacara dhauping panganten menapa dene busananipun kajumbuhaken kaliyan drajat tuwin pangkat. Jaman rumiyin ingkang ngagem busana kados ingkang dipunagem ing kraton, inggih namung kulawarga utawi sentananing raja. Samenika jamanipun sampun ewah-gingsir, busana penganten kraton sampun dados darbekipun masyarakat. Sinten kemawon ingkang badhe krama, badhe milih ageman corak menapa kemawon sampun mboten wonten pambenganipun.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para tamu ingkang tansah amemayu pepoyaning kautamen, perlu kawuningan bilih busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika sakawit wonten gangsal. Awit saking kathahipun panyuwunan saking masyarakat, mliginipun ingkang ngrasuk agami Islam, kraton Ngayogyakarta netepaken busana Paes Ageng Kanigaran, minangka busana resmi gagrag Ngayogyakarta. Kanthi mekaten busana penganten Ngayogyakarta menika wonten enem inggih menika:Busana penganten Paes AgengBusana penganten Paes Ageng Jangan MenirBusana penganten Yogya PutriBusana penganten Kesatriyan AgengBusana penganten KasatriyanBusana penganten Paes Ageng KanigaranBapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, busana Paes Ageng Kanigaran menika, corakipun sami kaliyan Busana Paes Ageng nanging dipunagemi rasukan, kulukipun ngagem Kuluk Kanigara mboten ngagem Kuluk Matak. Busana Kanigaran menika prayogi sanget tumrapipun ingkang sami kepingin ngagem busana Paes Ageng, sarta boten perlu ajrih winastan boten nutup aurat jalaran sampun ngagem rasukan.Dene busana gagrag Surakarta wonten werni sekawan, inggih menika:Busana Penganten Paes Ageng/ basahanRaja KeputrenKasatriyanMangkunegaranKagem busana Paes Ageng, Jangan Menir, lan Kanigaran mboten ngagem rasukan/ kain lumrah nanging ngginakaken dodot, inggih menika kain batik ingkang wiyaripun kirang langkung 8 meter (7 kacu).Ingkang pungkasan, sumangga sakboten-boten asiling kabudayan menika dipun sinau, langkung-langkung werdinipun utawi simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika.Para tamu ingkang pantes sinudarsana, kados cekap semanten ingkang saged kula aturaken. Wonten kiranging subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun.*Kapendhet saking buku Yogya Basa jilid IIINegesi tembungBusana : sandhangan, panganggo, agemanGagrag : corak, cara, modelSesepuh : tiyang ingkang mila sampun sepuh, sampun kathah yuswanipunPinisepuh : tiyang ingkang gadhah kalenggahan sanajan taksih enemPepundhen : tiyang ingkang dipunaosi utawi dipunurmatiSasana : papan, panggenanDhaup : dadi manten, wis sesomahanSentana : sanak sedulure priyayi gedhe/ pakuburanPambengan : alanganDarbe : duwe/ gadhahMligi : ngemungake, ora ana liya
makutha ingkang warni biru laut agemanipun raja putra ingkang badhe nggentosi jumeneng nata
“Ayo kanca-kanca, mampir warung kene dhisik aku durung sarapan jare” ngono kandhane Yusa kětua rombongan sub-unit KKN-ku. Dina iku aku karo kanca-kanca
banjur golek papan palungguhan sing rada kiwa lan cukup kanggo bocah wolu.“ Nah, kene
sing pancen adhěm, kěkěs rasane. Bedha adoh karo kampus, apa maneh Prapatan Mirota Kampus UGM. Dalan-dalan isih rada sěpi, mung truk-truk kang sliwěran ngangkut watu apadene pasir saka Kali Gendhol..Saka kadohan Gunung Merapi katon kětingal ngawe-awe, sajak manggakke yen arep katěkan bocah-bocah saka UGM sing arěp KKN. Pědhut sing maune nutupi, dadi sumilak padang
awakku. Wit-wit pinus padha ngaděg anjějěr, goyang mrana goyang mrene sajak nggoda atiku. “Siwi, kowe ra aba wedang pa?” Ira takon marang
pěngajiane Pak Barun saka Radio Persatuan Bantul. “Fi, antuk paketan nasi bungkus saka mbuh kae mau, jare saka kancamu. Kanggo buka”. “Yoh matur nuwun. Selehna kono wae měngko tak nggone buka.”. Sapa maneh iki, ngirim takjilan barang, jane ya rung sasi pasa. Ora sranta banjur tak bukak bungkusan kuwi, lha dalah asytaghfirullah. Barang turahan diwenehke aku. Sakala, dadi abang praenanku. Yen ora ngelingi pasa wis tak abur-abur kiriman iki. Lagi sěpisan iki aku antuk kiriman barang kaya mangkene. Pancen tak akoni sing jěněngane anak kos, sědina mangan sěpisan kuwi wus biasa. Apa maneh yen mung pasa Senen-Kemis, kuwi wus lumrah.Bungkusan tak bukak
cukup kanggo setengah wulan. Tujune, ana rejeki liya melu nutupi butuhku. Mbuh kuwi saka mulang TPA, apa menehi privat putrane bu RT.“Anton, wis mbok icipi apa iki mau”. Aku takon sajak durung ilang rasa muringku. Anton apa dene aku padha wae, bapake ya mung pegawe negri golongan cilik lan wus pensiun maneh. Cumpen, amarga bayare wae kudhu dibagi karo adi-adine. Mulane aku karo deweke trima manggon ana masjid, dadi ora nganggo bayar kos-kosan barang.“ Durung Fi, aku dhurung ngowah-owahi, serius?”. Anton mbalěs sajak kaya ora dipěrcaya.Sěga banjur takselehake lěmari makan, aku ra sida mangan mung ngombe teh angět kanggo mbatalake pasa, langsung gage bablas měnyang masjid. Wěktu magrib nganti isak tak ěntekake kanggo nděrěs Qur’an. Bubar isyak aku lagi bali. Sadurunge maěm
wass “( Yubra). Yubra, bocah saka Jakarta nge sem es.Aku kelingan kědadean mau awan, lho kok mung barang turahan. Niat ora Yubra anggone menehi iki? Gek
luwih akeh maneh sing di tampilno. Mugiyo kanthi anane website iki mBloro iso luwih maju maneh. August 1, 2013 at 7:46 AM
Iki cerito seko bocah Kedungtuban sing mbiyen taun 1999-2002 sekolah nang SMK Migas Cepu. Saben isuk budal sekolah nganggo pit motor, yo tau melu balap-balapan ugo nang dalan one-way ngarep RSU.Jaman semono durung ono Facebook, bocahe kuwi wis kulino liwat dalan rusak, seko omahe nang Kedungtuban nganti sekolahane mesti ono wae dalane sing ajur, sa'iki bocahe wis rabi karo cah Balikpapan, wis urip nang Kalimantan. Wayah mbuka Facebook, kahanan kangen karo Sedulure, kok malah nemu posting-posting sedulure nang Facebook isine mung keluhan mergo dalan-dalan podo Ajur... Bocahe iku sak jane saben taun mesti mulih nang
rong periode bupati mosok tesek podowae pak bedane opo?jenengan lewat mriki to pak kersane ngertos dalane koyo
pamundhutipun pangarang sêrat: Katrangan Côndrasangkala Serie no. 781 ing sêrat kabar Sêdyatama ôngka 74 tanggal kaping 12 Sawal 1858 kapêthik kados ing ngandhap punika.
Nalika ing sêrat kabar Sêdyatama sawatawis wulan ingkang kapêngkêr wontên rêmbag bab côndrasangkala, mawi anggêpok karangan kula Sêrat Katrangan Côndrasangkala, ingkang kala samantên sawêg kula karang dèrèng rampung, manah kula lajêng rangu-rangu ajrih badhe ngêdalakên karangan kula wau, dening ngrumaosi kiranging kawruh kula. Ingkang kula angge gêgêdhug nêgêsi côndrasangkala namung Bausastra Rurdhah, Wintêr, Kawi Dasanama Jarwa, tuwin sêrat-sêrat Kawi enggal jarwa, sêrat Jawi kina botên wontên ingkang kula wanuhi, Sangsêkrit saya botên têpang.
Ananging sarèhning kula sampun kalajêng matur dhatêng Bale Pustaka, tuwin kathah mitra kula ingkang mrayogèkakên
bokmanawi sampun dados buku kasade ing akathah. Rangu-ranguning manah kula punika ugi kula pratelakakên wontên ing bêbukaning sêrat karangan kula wau.
Tumrap para sadhèrèk ingkang kathah-kathah, ingkang kulinanipun [kulinani...]
[...pun] maos sêrat côndrasangkala limrah, tuwin sêrat-sêrat jarwa utawi Kawi enggal, ing pangintên sampun sagêd marêm maos sêrat karangan kula wau, sarta ngintên manawi jêne sayêktos, botên sumêrêp jêbul ... jênean. Sigêg.
Samangke lair sêrat wulanan nama Kawi, dipun pandhegani panjênênganipun Dr. R.Ng. Purbacaraka. Bokmanawi katarik saking wontênipun rêmbag bab côndrasangkala ing S.T. (ingkang anggumujêngakên (wau, ing Kawi ôngka 1 ugi ngêwrat bab
satunggal, manawi lêstantun gêsang, ingkang tamtu kasambêt-sambêt ngantos dumugi watak sadasa.
Miturut katrangan ing Kawi, katrangan kula ing Sêrat Katrangan Côndrasangkala mawut. Awit, wau mila kula sampun matur, bilih ingkang kula angge waton nêgêsi namung bausastra tuwin sêrat enggal, muthak-muthêking pamanah utawi pangothak-athik kula inggih namung wontên ing ngriku. Tuwin têmênipun kula botên ngintên babarpisan, bilih risakipun ungêl-ungêlan côndrasangkala wau ngantos kêsangêtên makatên. Kula kintên namung bab anggènipun nêgêsi ingkang piagahan, ungêl-ungêlanipun [ungêl-u...]
[...ngêlanipun] botên ewah, jêbul botên. Wontênipun kula namung ngungun, kaworan bingah, dene samangke kula sumêrêp bilih:
budha + roning lêrêsipun bu+ dharani,
mèdi + iku lêrêsipun mèdining + ku,
wak + suta lêrêsipun wasudha, lan sanès- sanèsipun.
Bingah kula malih, dene anggèn kula mastani bilih anggènipun nêgêsi sêrat côndrasangkala limrah punika namung mawi waton kintên-kintên, têka yêktos, nanging kula piyambak botên ngrêtos lêrêsipun, anggèn kula reka-reka nêrangakên, kados angganing tiyang lamur nuntun tiyang wuta, ya tallah timên.
Risakipun ungêl-ungêlan ingkang kaangge côndrasangkala ing wêkdal samangke, sami ugi kalihan risakipun têmbung Kawi: dados Kawi tulèn kalihan Kawi enggal. Mila panuwun kula dhatêng para sadhèrèk ingkang karsa mundhut sêrat karangan kula dhatêng Bale Pustaka mangke: ugi karsaa mundhut lêngganan: Kawi, supados priksa têgêsipun ingkang sayêktos. Sêrat: Katrangan Côndrasangkala damêlan kula wau mathukipun namung kangge nyumêrêpi côndrasangkala enggal (limrah) ingkang sampun oncat saking lugunipun, sami ugi kalihan bausastra
damêlanipun Tuwan Wintêr, mathukipun namung kangge nyumêrêpi têmbung-têmbung Kawi enggal (Kawi limrah). Mugi kanuningana.kauningana.
Wusana kula mangayubagya sangêt lairipun sêrat wulanan: Kawi, sarta mêmuji mugi subura gêsangipun, dados sêsuluhipun para marsudi basa Jawi. (Kula matur nuwun Red. Kawi).
Jawi, kadospundi prayoginipun anggènipun andandosi. Kula piyambak malah rumaos judhêg, dening sampun sumêrêp lêpatipun: dèrèng sumêrêp lêrêsipun, amargi saking kiranging sarana ingkang kenging kangge anggayuh nyumêrêpi. Botên langkung inggih namung ngadhang-adhang mugi para sagêd wau karsa paring brêkah tuntunan
kêparênga mêthik sêratan kula ing nginggil punika, sangêt ing panuwun kula.
Sanadyan para maos sampun sami uninga, punapa ingkang dipun wastani asthabrata punika, ewadene kados botên wontên awonipun manawi ing ngriki katêrangakên sakêdhik bab asthabrata wau. Ingkang dipun wastani asthabrata punika, satunggiling panggenan ing Sêrat Rama, ingkang anggancarakên piwulangipun Prabu Rama dhatêng Arya Wibisana, ing sasampunipun kajumênêngakên ratu ing nagari Ngalêngka, anggêntosi ingkang raka, Prabu Dasamuka, ingkang sampun seda kaparajayakaprajaya. ing têngahing paprangan. Ing piwulang wau Prabu Rama anêrangakên dhatêng Sang Wibisana, bilih sariraning ratu punika kadunungan dewa wolung iji, wondene lampahing dewa wau ing satunggal-tunggalipun pantês dipun lampahakên ing ratu, amila piwulang wau nama asthabrata, saking astha = wolu, brata = laku.
Para dewa ingkang kaanggêp dumunung ing ratu, punika namanipun badhe kacêtha ing ngandhap. Lugunipun asthabrata punika ing Sêrat Ramayana Kawi, inggih taksih lugu ngangge basa Kawi. Ing Sêrat Rama Jarwa sêkar Agêng, sampun ngangge basa jarwa. Ing Sêrat Rama limrah kajawi ngangge basa jarwa, sampun ngangge sêkar Macapat. Kajawi ing têtundhaning Sêrat Rama tiga iji wau, asthabrata taksih kapêthik wontên ing Sêrat Nitisruti. Ing pangangkah, ing ngriki badhe nglêmpakakên [nglêmpakakê...]
[...n] asthabrata wau, wiwit ing Rama Kawi ngantos dumugi ing Rama Jarwa, supados sagêd têrang kadospundi tuwuhipun utawi ewahipun. Ingkang kangge wiwitan wiwit nalika Sang Wibisana nangisi ingkang raka Prabu Dasamuka, seda wontên ing paprang,paprangan. lajêng dipun rêrapu dening Prabu Rama. Makatên ungêl-ungêlanipun ing Sêrat Ramayana, kaca 277.
Wibisana nahan ta sambatnira, / Ragutama wawang matangguh sira, / Wibisana uwus ta aywa lara, / apan sapala Sang DasadyaDasasya. pêrja. //
Ungêlipun ing nginggil punika inggih namung gampil-gampilan kemawon, ingkang parlu katêrangakên namung ragutama, saking ragu utama, aywa lara, saking aywa alara. Dasasya pêrjah saking dasa = 10 asya = rai. Ar, sami kalihan an, nanging mawi urmat (Zie Kawi no. 1 kaca 7 garis ngandhap piyambak) pêjah = mati. Dene têgêsipun ungêl-ungêlan ing nginggil punika, kaurutakên papaning têmbung, makatên.
Wibisana mangkono ta sambate, / Ragutama banjur anyandhêt panjênêngane, /
Wibisana uwis ta aja susah, / awit prayoga Sang Dasamuka ênggone mati. //
Sarèhne ungêl-ungêlan Kawi punika ungêlipun inggih prasasat limrah kemawon, amila murih rancag, ing ngriki namung dipun aturi Kawinipun mawi têgês, manawi parlu kemawon
paprangan / dene kowe, saiki gumantia ratu / dayane kagunanmu rêsik mulus //
Tamat kingkingên punika bilih kaudhal tama t kingking + en. Tamat punika sami kalihan taman nanging tamat mawi pratôndha 2e persoon t. taman mawi tôndha 3e. persoon n. Yèn 1e
Tamak, tamat, taman punika sterke vormen van tak, tat, tan.
Nanging rimbag ingkang makatên punika namung kangge ing basa Kawi ingkang sêpuh. Ing basa Kawi ingkang nèm lajêng nilar rimbag punika.
Prakawis panambang ên, amariksanana sedanipun Prabu Pariksit (Kawi no. 3)
têgêsipun pulihna, bêcikna. Siwinikang raksasa, punika manawi kaudhal, dados siwiên ikang (dening) raksasa. Mudhanyana
Ora kowe prêlu diwulang ing panggawening ratu / awit kowe putus, sugih kabêcikan, sugih watêk bêcik / ewadene prêlu tak wulang ta lah kowe / têtêp-têtêping panganggêp prêlune iki of prêlune kanggo ngêncêngake panganggêp. //
Sa ing sawarahên, punika sa ingkang dipun ungêlakên sak. Ing ngriki suraosipun garis satunggal:
Iki lo lakune gawening (wong) angêdêgake jagat (= dadi ratu) / Awakmu (dhewe) dhisik wulangên ing kabêcikan
Têkan ing para gêdhe gan mantri (padha) mèlu.
Suraosipun kalih garis ngandhap punika: yèn kowe wis têtêp ênggonmu nyêkêl = anglakoni agama, para gêdhe sarta para mantri mêsthi banjur
para patih (dhewe padha) sêtya ta / sabala pangiring padha nganggo cara (kang bêcik) / dalah saanake manut panggawe ora salah / wong cilik iya mèlu jaga ing politig bêcik / praja punika ing Kawi tulèn atêgês kawula, wong cilik //
(Kudu) prayitna ing tindak, lah wong (dadi) ratu (iku) awèha tuladan, ditirua ing jagad.
Yèn (sang ratu) salah ing tindak, sasar jagat kabèh (iki)
Awit dunya (iki) sang ratu (kang) dèn turut.
Tiruning sarat, punika saking tiruên ing sarat = pantês tiniru ing wong akèh. Panandhapada saking (a) pan andhapada = dunya. Sang mawang rat = sang mawa ng rat = ratu, mawa = Mal. bawa. Dados sang mawang rat, punika têgêsipun piyambak sang anggawa jagat = ratu, punika pêrtalan saking
Asama saking a = tan, sama = padha. Suraosipun ora ana sing padha.
Hyang Indra, Yama, Surya, Candranila / Kuwera Barunagni nahan wwalu / sira ta maka
piyambak punika ungêlipun matang niran inisthi enz.
Nihan bratani Sang Hyang Indra lapên / sirang udanakên tumrêpting jagat / sira ta
yèn wis padha mati, milua kowe mukula ing (wong kang) tumindak luput. Sadhengah kang angêgrêg-grêgi ing jagat, purihên patine.
tansah, lah ora kêtara alon-alon tandange.
Mangkono uga kowe, yèn kowe anjukuk sing kudu kêcandhak, aja kêsusu, iku Suryabrata.
Tankara, punika têgêsipun dèrèng maton, ing ngriki kadugi-dugi: ora kêtara. Kitatalap, kaudhal kita
tulya mrêta / asing matuha pandhitatswagatan //
Sasibrata ambungahake ing jagat kabèh, polahmu dialus, prak ati, yèn katon.
Guyumu dimanis, sing kaya amrêta (banyu panguripan).
Sadhengah wong tuwa (sarta) wong pintêr urmatana.
Umasurka wunikapunika. saking arsuka saking arsa (lees arsa) = bungah. Dados sanadyan wontên sukanipun, nanging punika botên saking suka = bungah skr. sukha.
Angin ta kita yat panginte ulah / kumawruhana budhining rat kabèh / sucara ya panon ta tatan katon / ya dibyaguna suksma Bayubrata //
Angin, ta kowe yèn kowe nglirik ing panggawe, angawruhana watêking jagat kabèh, rêmit laku(ne) iya panonmu ora katon.
Iya linuwih dayane (tur) rêmit, Bayubrata (iku).
Sucara punika têgêsipun piyambak, laku bêcik.
mamuktya ngupaboga sambin nginak /§ Ing lugunipun mungêl sinambin, punika ngrisakakên guru lagu. taman panêpêngèng pangan mwanginum / manandhanga mabusana mahyasa / nahan ta dhanadabratanung tirun //
pangan lan ngombe, nyandhanga, nganggoa barang mas intên pêpaèse, iku ta dhanadabrata, kang pantês ditiru.
sing ngêtutake ing Sang Indrajit, padha gênti ngamuk. Trisirah dhèwèke tuwa, banjur Narantaka, ana siji (kang aran) Trikaya. Ana manèh Dewantaka.
Ing Sêrat Rama Jarwa wêdalan Gênutsêkap, kaca 459.
lan Radèn Trikaya / Dewantaka lan malihe / prawira tarunanung / nêdhêng kapat digdayèng jurit / tumangguh magut ing prang / risang anak anung / ...
Môngka anung punika têgêsipun sing, ing basa Sundha anu = yang.
Bathara Barunanggêgê sanjata / maha wisa ya
lugunipun mungêl musuh yeka, puni [punika] ugi ngrisakakên guru lagu. asing sainasênta sirna pasah / ya tekana sinanggu Agnibrata //
Mangkono ta guna sang rumaksèng jagat, diluhurake tansah dirêmbug, dipikir, Ginosthi niwê = ginosthi iniwê.
Kados ing nginggil punika wujudipun asthabrata ing Sêrat Rama Kawi. Sanadyan anggèn kula anjarwani namung mèh kula lugokakakên ing satêmbung-têmbung, nanging kintên kula suraosipun inggih sampun cêtha. Badhe kasambêtan.
(Sambêtipun Kawi ôngka 3 kaca 79-92)
Wedang: banyu panasSagara: banyu ngidêri jagatKarti: banyu sumurSuci: banyu padasanJaladri: banyu rawa = sagantênNadi: banyu kaliHèr: banyu pucuking gunungNawa: banyu adhêmSamudra: banyu têlêngJalanidhi: banyu angêdhungWarna: banyu sawanganToyadi: banyu jêmbanganWwahana: banyu udanWaudadi: banyu deresan = pancuranSindu: banyu susuWarih: banyu krambilDik: banyu padon sakawanTasik: banyu oyod = sagantên
Catur yuga: keblat sakawanPat: sakawan
Wedang = banyu panas, punika lêrês, nanging kula kirang têrang punapa ing sakawit ing ngriki punika inggih lêrês mungêl wedang, kula gadhah kintên manawi lêrêsipun ing ngriki punika mungêl weda, awit weda
ingkang asli saking têmbung Sanskrita, môngka wedang punika ing sasumêrêp kula dede têmbung ingkang asli saking têmbung Sanskrita, amila kintên kula ing sakawitipun mungêl, weda.§ Amariksanana ing sangandhaping têmbung wedang ing Kawi Bal. Ned. Wdb. v.d. Truik. Ingkang kêdah anggondhèli manawi ngriki botên sagêd mungêl wedang, punika sêkaripun (Maat) awit ing panggenan dang punika namung kêdah dipun ênggèni wanda ingkang botên sigêg, utawi botên mawi swara e utawi o. Bab punika badhe katêrangakên ing kawruh sêkar Agêng.
Sagara = banyu angidêri jagad, punika inggih lêrês, nanging prayoginipun inggih = sagara makatên kemawon sampun cêkap, awit sabên tiyang inggih sampun mangrêtos, namung panyêratipun ingkang tulèn sarta ingkang atêgês [atê...]
[...gês] laud limrah punika kêdah sagara.
Têmbung punika kula kirang têrang, nanging kintên kula ing sakawit mungêl krêta, awit krêta punika kêjawi atêgês sanès-sanèsipun, atêgês iringing dhadhu ingkang mawi maripat sakawan.
Suci = banyu padasan, punika kula inggih kirang têrang. Têmbung Kawi utawi Sanskrita suci punika têgêsipun rêsik, suci enz (malah sagêd atêgês latu), dene têmbung ingkang atêgês rêsik punika ing sasumêrêp kula, bilih dados sêngkalan dados das. Kados ta ing Sêrat Baratayudha kaca 1 garis kalih saking ngandhap, nahandon Mpu Sêdhah makirtya saka kalari sanga kuda sudha candrama, têgêsipun, makatên anggènipun Êmpu sêdhah adamêl suwur,§ Têmbung kirti angèl anggèn kula anjarwani, namung kenging katêrangakên angatingalakên kadibyanipun = adamêl misuwuring (badanipun). taun Saka ing sanga, jaran§ Kenging kapêdhot: sang (anganggo) jaran. rêsik, rêmbulan = 1079§ Inggih punika salêbêting jumênêngipun Prabu Aji Jayabaya. Kintên kula têmbung suci ing ngriki punika ing sakawit mungêl sruti = piwulang = weda, dados sampun lêrês watak sakawan, [sa...]
[...kawan,] sarta kangge sangkalan tumrap ing sela ingkang katêrangakên dening Tuwan Prof. Kern wontên ing
banyu rawa = sagantên, punika sampun lêrês, nanging inggih botên susah kapratelakakên mawi banyu rawa, cêkap sagantên kemawon, kajawi punika têmbung jaladri punika pancèn sampun ewah-ewahan (verbastering) lêrêsipun jaladhi.
Nadi = banyu kali, punika inggih mèmpêr, nanging têgêsipun piyambak namung kali thok. Sarta panyêratipun ingkang lêrês nadi, ananging sanadyan nadi punika atêgês kali, dados cêlak kalihan sagantên, mèmpêr kangge watak sakawan, kintên kula ing sakawitipun ing ngriki botên mungêl nadi, manawi botên lêpat mungêl
Têmbung ing nginggil punika lêrêsipun namung satêmbung, awit saking punika dados ingkang anêgêsi sawaunipun têtela botên sumêrêp dhatêng têmbung punika, wondene lêrêsipun,
arnawa têgêsipun ugi sagantên. Kalihan malih têmbung nawa wontên ing ngriki punika kirang mungguh awit nawa punika têgêsipun sanga.
Samudra = banyu têlêng punika inggih mèmpêr, sabab samudra punika sampun cêtha atêgês sagantên.
Jalanidhi = banyu angêdhung, punika inggih mèmpêr malih, namung lêrêsing panyêrat jalanidhi, sarta namung atêgês sagantên. Mênggah têgêsipun piyambak jala punika toya, nidhi punika tandhon enz dados jalanidhi = tandhon banyu.§ Makatên ugi jaladhi inggih sami atêtês [atêgês] tandhon manyu [banyu], dhi punika saking wot dha ingkang têgêsipun kathah sangêt têmbungipun Walandi stellen.
Anggènipun anêgêsi têmbung punika kula botên têrang sangêt punapa lêrês punapa botên. Dene têmbung warna, panyêratipun sampun lêrês, punika têgêsipun inggih kados têmbung Jawi warna punika utawi jinis, inggih punika jinising tiyang sakawan, brahmana, ksatriya, wesya, sudra.
Têmbung punika kintên kula, lêrêsipun toya dhi, dene [de...]
[...ne] têgêsipun tandhon banyu sagantên toya punika têmbung Sanskrita utawi Kawi têgêsipun wontên ing têmbung Jawi (jarwa) dèrèng ewah.
Têmbung punika kula botên patos têrang, namung kula gadhah kintên manawi ing ngriki ing sakawit mungêl wwaya ... inggih punika têmbung wwe (lees wwai) luluh utawi sambêt kalihan têmbung ingkang apurwa a § Miturut adatipun têmbung Kawi, sadaya têmbung ingkang awasana taling mênga (mawi dirga utawi botên) punika manawi luluh kalihan têmbung ingkang apurwa aksara swara e utawi è = ai nipun wau dados ay, kados ta,¶
gawe yumah = damêl griya.¶Wwe aêning dados wwaya êning = toya wêning.¶Kathah panunggilanipun, makatên ugi gunung papandhayan, saking papandhèn + an. namung têmbung ingkang apurwa a ing ngriki punika têmbung punapa, kula botên sagêd anggagapi, nanging mirid tunggilipun, têmbung wau kêdah gadhah têgês tandhon, awit wwe punika têgêsipun toya.
Têmbung punika kintên kula ing sakawit mungêl udadhi, katutan protholanipun têmbung ing ngajêngipun ingkang kula botên sagêd anggagapi wau, ing ngriki wujud wah. Dene [De...]
[...ne] udadhi têgêsipun sagantên, saking uda = toya kalihan dhi.
Sindu = banyu susu, punika anggènimun anggènipun. anêgêsi inggih namung kaawur kemawon, mênggah lêrêsing panyêrat kêdah sindhu, têgêsipun sagantên, utawi bangawan, sarta dados namaning lèpèn agêng ing Indhustan iring kilèn Indus.§ Kajawi atêgês ing nginggil punika têmbung sindhu ugi lajêng dados namaning tanah sakiwatêngênipun lèpèn wau satiyangipun, inggih punika nagarinipun Prabu Jayadrata (1. Jayad rata) amila Prabu Jayadrata ajêjuluk Prabu Sindurêja (lêrêsipun Sindhuraja), utawi Sindupati, awit dados ratu wontên ing tanah Sindhu wau.
Têmbung ing nginggil punika kintên kula namung satêmbung, inggih punika waridhi = sagantên, wari utawi warih punika têmbung Sanskrita têgêsipun sadhengah toya, botên mawi mligi toya krambil.
Têmbung dik, punika ugi têmbung Sanskrita, têgêsipun keblat, nanging ingkang sampun kula sumêrêpi têmbung dik punika kanggenipun wontên ing sangkalan dados ôngka sadasa, awit petanganipun keblat papat + pojok papat + ngisor + dhuwur, amila kula gadhah kintên manawi ing sawaunipun mungêl [mu...]
[...ngêl] dhi, gandhèng kalihan wari.
Tasik = banyu oyod = sagantên, punipunikapunika. sampun lêrês, namung banyu oyod, punika kula inggih kirang mangrêtos.
Catur yuga = keblat papat = namaning môngsa sakawan.
Têmbung punika anggènipun anêgêsi inggih namung kaawag kemawon, lêrêsipun pancèn kalih têmbung, inggih punika catur têmbung Sanskrita utawi Kawi têgêsipun sakawan kalihan yuga, têmbung yuga Jawinipun botên wontên, namung ing têmbung Jawi sanadyan sampun ewah inggih taksih ngangge wontên ing têmbung kaliyoga, lêrêsipun kaliyuga.§ Ananging yoga ing têmbung kaliyoga têgêsipun inggih dèrèng cêtha, ing têmbung Walandi ingkang mèmpêr eeuw nanging umuripun pintên-pintên èwu taun (vgl. Het
ing pada IV punika têranging panyêrat saha têgêsipun kados ing ngandhap punika:
sagantênCatur = sakawanYuga = yugaPat = sakawan
Wontênipun weda watak sakawan punika awit cacahipun weda punika sakawan, inggih punika.
Rêgweda, isi ungêl-ungêlaning sêmbahyang sarta puji.
Yaburweda,Yajurweda. isi donga ingkang tumrap tatacara babagan agami.
Samaweda, isi pêpujian kaikêt ing kidung.
Atarwaweda, isi môntra kangge ngêdalakên kaelokan (sulap, ngèlmu karang).§ Ing jaman kinanipun sangêt, sadèrèngipun wontên Atarwaweda, punika cacahipun weda namung tiga (zie Buddh I. blz. 284 noot 2.) makatên ugi ing Sêrat Ramayana kaca 2 garis 16.¶Garwanipun Prabu Dasarata, têtiga
ugi watak tiga, nanging pangintên kula ingkang makatên wau botên awit saking weda kala jaman kinanipun namung tiga, punika dumadosipun sarêng tiyang sampun botên sumêrêp dhatêng têmbung jataweda = latu zie pada III.).
Wontênipun têmbung ingkang atêgês sagantên watak sakawan, punika kakiyasakên tiyang Indhu, sagantên punika wontên sakawan lèr, wetan, kidul,
apadene (kanggo) ôngka 4 (awit saka cacahing sagara gêdhe papat).
Wontênipun têmbung krêta watak sakawan, sampun cêtha, awit krêta punika iringing dhadhu ingkang mawi maripat sakawan.
Katranganipun têmbung sruti sami kalihan weda, awit sruti punika nunggil têgês kalihan weda (synnoniem).
Warna, sampun kula têrangakên ing ngajêng, inggih punika jinising tiyang sakawan,§ Vgl.
bharata door dr. H. II Juynboll. Blz. 41. amila watak sakawan.
Yuga punika kathahipun sakawan, inggih punika krêtayuga, tretayuga, dwaparayuga, kaliyuga, inggih punika namaning jaman, ingkang tiga sampun kêlampahan, dene ingkang sawêg linampahan punika kaliyuga.
Dayanipun Basa Ngamônca Ingatasipun Magêpokan kalihan Pasinaon Basa Jawi lan Kawi
margi bingah kabêkta saking wêdaling sêrat Kawi punika, mila kula lajêng purun tumut nyuwun papan sawatawis ing sêrat wulanan punika.
Nuwun wiyosipun kasinggihan kados ingkang kagêlar ing Kawi: 1. kaca 3,4 bilih andêl-andêlipun sadhèrèk Jawi sapunika ingatasipun kangge pitakenan basa Jawi namung Bausastra Gericke-Roorde lan Winter, malah tarkadhangan suwung saking kêkalih wau, ing môngka kêkalih wau punika ... dèrèng kenging pinitados. Dados atêgês sapunikanipun bôngsa Jawi mèh kenging katêmbungakên kêpatèn obor ingatasipun basanipun piyambak. Dene ingkang andumuk kiranging bausastra kêkalih wau ingkang sampun cêtha Dr. H.H. Juin boll, wontên ing sêratipun Woordenlijst v.d. Oudjavaansche Taal-, ing môngka yèn kaoyak malih Juin boll thok inggih dèrèng nyêkapi, margi kirang anggènipun nêrangakên têmbung Sanskrita, anjalari kraos bêtah kita dhatêng sêsêrêpan basa ngamônca, basa Jêrman, Inggris lan Prasman. Jêr bausastra
Sansêkrit ingkang kawêdalakên ing basa Walandi dèrèng wontên. Van der Tuuk inggih damêl bausastra Kawi nanging manut Juin boll inggih dèrèng nyêkapi, mila pêpuntoning manah: sadhèrèk Jawi botên sagêd matêng ngêrtosipun, lan botên sagêd anggêgêsang samasthinipun ingatasing basa Jawi, yèn botên gonah ing basa ngamônca sanèsipun basa Walandi sawatawis, kabêkta saking kathahing sêrat ingkang kasêrat ing basa-basa wau ingkang minôngka dados kunci angudi ing basa Jawi lan Kawi.
Kangge conto ingkang cêpak, badhe pados bausastra Sansêkrit ingkang gampil angsalipun kasêrat ing basa Jêrman, dalah saparamasastranipun pisan ugi makatên. Lan malih manawi ambikak Sêrat Pararaton ingkang kawêdalakên Tuwan Brandes, ing katranganipun ajêg tansah kasêlanan ing basa-basa ngamônca, dalah sêratan Cina inggih kalêbêt, dumugi samantên lajêng cêtha, sadhèrèk Jawi manawi badhe anggêgêsang basanipun sapantêsipun, tan botên kêdah anêngênakên basa ngamônca apês satunggal. Amargi manawi ngêtohakên basa Walandi thok, sampun têrang cothonipun.
Kangge conto malih ingkang gampil Loge Teyosopi Surakarta anggènipun ngêdalakên pêrtalan Mahabarata inggih mêndhêt saking basa Inggris.
Dados samêdalipun sêrat Kawi punika amrih runtutipun
kajawi anggugah pangudi dhatêng basa Jawi lan basa Kawi ugi anggugah anggrêguta dhatêng basa ngamônca, awit manawi botên makatên tangèh sagêdipun enggal angambah ing akasa, kados ngandikanipun Dwijawiyatan, ing pangayubagya.
Atur kula ing nginggil punika botên namung pangathik-athik lan namung mêndhêt conto ing Indiya kemawon, awit ningali para ahli sastra Kawi, sadaya mèh sami paham ing basa-basa modern malah kapara langkung saking punika. Dados yèn sadhèrèk Jawi botên makatên, inggih botên sagêd badhe sajajar kalihan para jamhur kados Prof. Kern. Dr. Brandes, lan sanèsipun. Yèn anjagèkakên sêrat Jawi lugu minggahipun namung sêrat Walandi, O, bêbasan upami margi makatên namung cêkap tiyang satunggal urut kacang tur pêtêng.
Têmbung ngamônca wau kajawi dados srana amrih saya gampil lan gamblanging pasinaon basa Jawi lan Kawi, ugi kathah têmbung-têmbungipun ingkang mirib lan jumbuh kalihan basa Jawi lan Kawi, anjalari saya cêtha mênggahing pangrêtos dhatêng basa Jawi lan Kawi wau, lan anokidakên dhatêng punapa ingkang sampun kasumêrêpan. Ing ngandhap punika wontên kalêmpakan sawatawis saking têmbung Jawi lan Kawi ingkang mirib utawi jumbuh kalihan basa sanèsipun salêbêt lan sajawining Indhiya.
Wira: prawira, atêgês kêndêl, prajurit, parajurit parakêndêl, mirib kalihan têmbung Latin, vir, ingkang
atêgês tiyang jalêr (ingkang linangkung). Kados ukara Beatus vir gui- bêgja wong (nge) kang-.
Perang: perangan, ing têmbung Latin pars. Têmbung Inggris part. Prasman part, partie, portion.
Dasa: puluh, ingkang dados têmbung sadasa lan sapuluh. Latin decem ingkang lajêng dados decimeter, december, Prasman dix.
Sadha: ing têmbung môngsa sadha, atêgês satunggal. Mlayu: satoe,
dados atêgês bapak thok: rama, ramak. Lan êmbok thok: mak, simak. Mak ing simak, gayutan kalihan têmbung Prasman maman, ungêlipun mama' Walandi mama.
We: hèr, toya, banyu, warih. Mlayu air, cundhuk [cundhu...]
[...k] kalihan hèr. Inggris water, Wlandi water, cundhuk kalihan we. Makatên ugi Latin: aqua (a-kwa). Prasman: eau, ungêlipun o. O kalihan wa punika prasasat badan satunggal.
Watu: cara Bima: vato. Phormosa: vatto.
Kajawi punika tatanan têmbung Kawi punika inggih kathah ingkang mèmpêr basa kilenan, mila manawi ngêrtos basa Eropah langkung kathah, sampun masthi upami mamènèk makatên rambatanipun saya kathah, anjalari saya kêkah anggènipun cêpêngan. Kados agul-agulipun: Kawi piyambak Dr. R.Ng. Purbacaraka ugi tansah awêwaton sêrat-sêrat ingkang kasêrat ing basa kilenan, mila amrih sagêd kalêksanan kados sêdyanipun, bêbadan ingkang ngêdalakên Kawi punika mugi-mugi ingkang sami kaparêng sagêd ngudi basa-basa ingkang minôngka kuncinipun pasinaon Kawi wau inggih samia karsa angudi. Botên dangu yèn makatên ibêring nusantara têmtu enggal radi inggil.
Ing wasana namung samantên ingkang dados atur pangajêng-ajêng lan panuwun kula.
Pangajêng- ajêng panjênêngan punika sampun nate dados rêmbag nalika badhe ngadani ngêdalakên Kawi, ananging kawuningana sanadyan [sa...]
[...nadyan] pamarsudi basa Kawi ngangge basa mônca punika prayogi, ananging Kawi ing samangke taksih kamanah dèrèng kalamangsanipun, kadosdene ungêl-ungêlan ing tapih (omslag) sapunika Kawi trimah nêrang-nêrangakên basa Jawi sawatawis. Ing têmbe manawi bôngsa kita wau cêtha sampun kaparêng ngudi basa ingkang adhêdhasar basa mônca, kados Kawi (manawi sagêd lêstantun) badhe botên sande nglêksanani pangajêng-ajêng ing nginggil punika.
Ngaturi uninga, bilih Kawi ôngka 4 punika isinipun 33 kaca, jalaran kupinipun mrêtanggêl. Manawi kapêdhot botên prayogi, dene manawi kalajêngakên ngantos badhe wêwah kathah isinipun, sarèhning Kawi punika isinipun ingkang têmtu 32 kaca, mila Kawi ôngka 5 isinipun namung badhe 31 kaca.
Kajawi punika kula nyuwun pangapuntên dhatêng sadhèrèk R. Darmasubrata, dene kapêksa dèrèng sagêd macak pitakenan panjênêngan. Mila benjing wêdalipun Kawi ôngka 5 kemawon têmtu badhe kula pacak.
ingkang nindakaken sambung ginem ( komunikasi) menika saged kanthi cara lisan ugi saged kanthi cara sinerat. Sambung ginem ingkang katindakaken kanthi cara sinerat dipunwastani serat (layang). Ingkang baku, serat minangka srana kangge mahyakaken gagasan utawi pamanggih. Menawi tiyang nembe wawan pangandikan, kedah enget dhumateng sadguna wicara ( sad = enem; guna = bab, prekawis, saha wicara: gineman ). Sadguna wicara nggadhahi teges enem prekawis ingkang kedah dipungatosaken menawi nembe gineman kaliyan tiyang sanes. Wondene wujudipun sadguna wicara inggih menika:
Piranti ingkang kangge gineman, kadosta: Serat, telepon, lan sanesipun
Miturut kalungguhanipun, serat saged kaperang dados kalih werni, inggih menika: 1) Serat resmi saha 2) Serat boten resmi. Serat resmi saged kadamel pribadhi ugi saged kadamel dening instasi. Limrahipun serat pribadi menika badhe ngemot bab-bab ingkang boten wadi. Pramila basanipun ugi katingal gumathok. Suwalikipun, serat boten resmi adatipun kalebet serat wadi. Ingkang damel inggih menika pribadhi , katujokaken dhumateng tiyang sanes. Liripun, basa saha isinipun langkung merdika, ugi boten wonten pathokan ingkang mirunggan.
1. Serta iber-iber ( surat pribadhi )
Serat iber-iber isinipun prekawis pribadhi, ingkang kaandharaken saged menapa kemawon gumantung kabetahanipun ingkang nyerat.
Serat ulem menika atur dhateng tiyang sanes, supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing papan lan wekdal ingkang sampun katemtokaken. Umpaminipun ing adicara mantu, syukuran, supitan, tanggap warsa ( ulang taun ) lsp. Basanipun krama. Katata kanthi sae kangge ngaosi tiyang ingkang dipunaturi ulem.
Serat kitir menika isinipun cekak aos menapa perlunipun lan dipunkintun lumantar pos. Tuladhanipun: telegram, memo.
Serat lelayu menika isi kematian utawi caos kabar sedanipun satunggaling priyantun.
Serat prajanjen menika kadamel antawisipun tiyang setunggal lan setunggalipun minangka pikukuh ngkang kedah katindakaken. Menawi wonten ingkang mblenjani utawi wonten ingkang rumaos dipunblenjani saged lapuran pihak ingkang kawogan ( berwajib) kanthi mbetha lan nedahaken serat prajanjen ipun. Prekawisipun saged dipunrampungaken ( diproses) adhedhasar ukum ingkang gumathok. Pramila wonten serat prajanjen sami migunakaken kertas utawi tapak asma ( tiyang ingkang damel ) ing sanginggiling materai. Sebab kertas segel lan materai nggadhahi kekiyatan ukum.
Serat resmi saha serat boten resmi sejatosipun meh sami blegeripun, paling boten serat wau ngemot perangan-perangan kados ta:
Peranganipun serat ing ngandhap menika kaserata tegesipun, lajeng kadamelna tuladhanipun ing saben perangan!
Teks aksara jawi ing ngandhap menika ngengingi serat Jawi. Cobi kawaosa kanthi cetha lan trep ing sangajengipun
Kawaosa tuladha-tuladha serat jawi ing ngandhap menika kanthi premati!
Wiyose Angger, Ibu lan bapak tansah ginanjar wilujeng, pandongaku muga anakku ing kene uga tansah sehat bagas waras lan uga keslametan.
Sarehne wis libur sawetara wektu kowe ora enggal tilik ngomah, kamangka rong minggu maneh kowe libur, mula iku bapak lan adhi-adhimu ngarep-arep anggonmu bali, lan besuk sawise kowe bali banjur sowan menyang daleme eyang sebab Bapak, Ibu lan adhi-adhimu uga wis padha kangen karo eyang. Kajaba iku, ibu lan bapak paring kiriman dhuwit marang kowe, lantaran rekening tabunganmu. Bisa kanggo nambahi nyukupi sakabehe kabutuhanmu ing paran. Piwelinge bapak lan ibu tansaha ngati-ati lan aja sembrana. Aja lali tansah manembah marang Gusti kang Maha kuwasa supaya diparingi lancar anggonmu ngangsu kawruh.
Wasana Bapak lan Ibu tansah angrerantu tekamu. Dene menawa longgar wektumu, bapak lan ibu mundhut supaya kowe kirim layang ing ngomah sadurunge bali kanggo ngabari bapak lan ibu ing kene, wis angger andum slamet.
Nuwun, ingkang sareng serat menika kula nyaosi priksa, mugi Gusti Allah SWT tansah hangganjar kawilujengan ing samudayanipun, kula badhe gadhah khajat hangemah-emahaken anak kula estri nama pun Suwargani Wasiyat ingkang badhe kadhaupaken kaliyan
saking Nyamplung, Ambar Ketawang, Gamping, Sleman, Yogyakarta. Menggah ijab kabulipun badhe kaangkah ing dinten Setu pahing, surya kaping 28 September 2008, tabuh 09.00 iring kilen.
Ingkang menika, menawi sepen ing sedaya reribet saha dhangan ing penggalih, kepareng kula ngaturi rawuh panjenengan sekaliyan ing pahargyan dhauping pinanganten, benjang:
Mapan ing : Mejing wetan Rt 2/ Rw4 Ambar Ketawang, Gamping, Sleman, Ngayogyakarta.
Saperlu hangestreni saha paring donga pangestu dhumateng pinanganten kekalih sumrambah ing sedayanipun.
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring donga pangestunipun Bapak sekaliyan, kula ngaturaken agenging panuwun. Matur nuwun.
Wiyose, aku ngaturi kabar menawa simbah kakung gerah, saiki lagi mondhok ing RS. Sasrjito. Mula aku sakulawarga nganti-anti rawuh panjenengan. Nuwun.
Panjenenganipun Ibu Selo Dimejo sampun kapundhut wangsul, sowan ing pangayunaning Pangeran kanthi kaparingan yuswa 87 taun.
Layon badhe kasarekaken ing sasana laya Klayu ,Ambar Ketawang, Gamping, Sleman; wanci tabuh 13.00 iring kilen.
Mugi sedherek kula sedaya ingkang priksa utawi mireng wontenipun pawartos lelayu menika kersa paring kabar dhumateng sanak kadang lan tangga tepalih. Nuwun.
Pidalem ing : Nyamplung Kidul,Ambar Ketawang Gamping
Pidalem ing : Donoharjo, Ngaglik, Sleman
Pihak I kaliyan pihak II ngawontenaken prajanjen. Wondene isinipun prajanjen inggih menika:
Nalika tanggal 14-2-2008 pihak I nabrak pihak II ing jalan Kaliurang ingkang nyebabaken pihak II nandhang sakit saha kedah mondhok ing griya sakit Sarjito. Pihak I sagah nanggel sedaya beya perawatanipun pihak II.
Dene caranipun mbayar: pihak II mbayar rumiyin dhateng griya sakit Sarjito, lan samangke badhe dipun-gantos beyanipun dening pihak I.
Menawi wonten prekawis ingkang dumados sedangunipun wekdal prajanjen, badhe karampungaken kanthi pasedherekan.
Drs Susilo D Ayu Wardani, S.Pd
Saking tuladha serat Jawi ing nginggil, kawangsulana pitakenan-pitakenan ing ngandhap menika!
Adhedhasar Suraosipun serat iber-iber ing nginggil, kenging menapa bapak saha ibu tansah angrerantu ingkang putra supados enggal-enggal kondur?
Kaserata kanthi jangkep peranganipun serat ulem!
Menapa ancasipun serat ulem kadamel kanthi wujud ingkang sae ugi mawi rerenggan?
Menapa pawadanipun serat kitir dipunserat kanthi cekak aos lan menapa perlunipun?
Kaserata kanthi jangkep peranganipun serat lelayu!
Menapa ingkang kedah dipuntindakaken menawi salah satunggal pihak mblenjani janji?
10.Jaman samenika sampun lumebet ing jaman ingkang sarwi modern ingkang nyebabaken pakembanganipun teknologi majeng sanget. Awit prekawis menika, budaya ngintunaken serat liwat pos ugi langkung kasingkir. Menapa malih nyerat serat mawi basa Jawi sampun boten pikantuk kawigatosan malih dening masyarakat jawi. Miturut pamanggihipun para siswa kadospundi pamrayoginipun supados masyarakat langkung nggatosaken malih dhateng kabudayan Jawi mliginipun babagan serat Jawi supados boten ical kalindhes lumampahing jaman?
Kadamela serat iber-iber ( kanthi urutan ingkang jangkep ) katur eyang, bapak, ibu utawi kangmasmu ngginakaken basa Jawi krama.
2. Kadamela serat ulem ingkang isinipun saged milih andharan menika:
Ingsun iki Allah, ora ana sesembahan kajaba Ingsun; mulane ngawulaa marang Ingsun sarta anjumenengna salat akarana eling marang Ingsun”. Q 18: 14
ana ing laladan &lsquo;Arafah, yaiku nalika panjenengane niliki kulawar&shy;gane ... Sapepake (
kêlangkung gumuruh atri | kang ningali rêbut papan | prapat manca lima prapti ||
2. kabèh sami ciptanipun (258) | pêngarakipun pêngantin | sabên ingundhuh dèn
pênganggya | saduwèk-duwèkirèki | tan wun kang wong nonton samya | ngangge-angge pamèr sami ||
7. mêngkana ta sang linuhung (259) | praptèng lawang jawi kori | kèndêl kampung pananggungan | nulya Jêng Kiai Bayi | lan garwa mêthuk kang putra | saking
pêndhapa | sêdayobah mingsêr linggih ||
13. ki santri Luci abikut | ngatag kasinomanèki | saos patehan pahowan§ prayoginipun: pawohan. | sêdaya sampun wêradin | nginum wedang wênèh nginang | nulya kêndhuri gêng mijil ||
23. kang sarênti ana barung | ing sabakdanira dikir | kang makmum mundur sêdaya | kang kantun Sèh
sêmajade kaya nora | ya mung andodonga bae | kang garwa alon turira | kêlangkung sapunika | kadospundi malihipun |
wus panduman | tiang alit gulangipun | lawa kasaning§ prayoginipun: lawan rêkasaning. badan ||Kurang satu suku kata: lawan rêkasaning
guna), pag. 299 r. 4 durung mulat pagunan ing. kang kadyèki | tan ana bosên andulu | rêmên mulat sarta gawok ||
14. ingkang aemprak gupuh§ pag. 299 r. 7 nutug. (275) | gya mudhun jlêg Widiguna murub | papat pisan samya murub dadi gêni | ulêng-ulêngan agapyuk | Jamal pundhake cinemplo ||
15. Jamil ngadêg ing pungkur§ pag. 299 r. 11 luhur. | Jamal anjêbèbèh tanganipun | Crêmasana Widiguna angênciki | sêmbari bêksa nèngriku | sinangga ing tangan karo ||
16. wong papat mêksih muruk§ (murub),
amuwus | hèh Luci iki apa wus bêdhug | matur inggih sampun bêdhug malah lingsir | pênyanaku durung bêdhug | dene tan angrungu ingong ||
21. kados wau kêsamur | dene gumuruh ing singiripun | lah ya uwis Luci saosa kêndhuri | kang liningan mentar
gênging kêndhuri | kang santri sêdayanipun | panganan wus dinum kang wong ||
23. santri Luci angitung (277) | undha-usuke kèh
kaimhakim. | yèku tunggal jatineka | purnaning sadat sêjati | anèng daim lan hakim | ingkang sadat
suwung iku kupur | tan ana dèn panggiha | gampang sampurnaning pati | luwih angèl yayi sampurnaning gêsang ||
5. gampang sampurnaning gêsang | angèl sampurnaning pati | gampang angèl anèng sira | piambak tan ana kalih | mung ngèlmi kang linêwih | jroning wisesa dinulu | lawan kang asung tingal | andêling maring kajatin | kadi sarêm
sirih§ pag. 306 r. 2 sêrik. | lamun ora asêpi | pisan iku dadi suwung | mokal yèn ngayawara | minangka ananing singgih | nora kêna cèwèng tunggal kênyataan ||
7. êdating Hyang ananira (282) | sipat Hyang uripirèki | asmaning Hyang kalbi kita | apêngal Hyang ngèlminèki | iku yayi
kang bêcik | supayane kaya ki dhalang lan wayang ||
15. mepu tyasnya Tambangraras (285) | agêsêng matêng ingèlmi | mungal ing rasa
17. ingêlus srinatanira | mring raka sarwi angaksi | ingusap larapanira | uning ing garwa tan wigih | pae lan wingi-wingi | mêksih labête kumêpyur | ing mangkya wus tan taha | Sèh Mongraga ngandika wis | sukur
17. sawusipun dhêdharan tinatèngayun | Ki Bayipanurta | ngling lah payo mumpung enjing | padha sèsèmèkan royoman wong
samya dhokoh thêkul-thêkul | mung Sèh Amongraga | wus adat tanpantuk bukti | kêpêlipun gênge sawidara bajang ||
21. lan sang ayu Tambangraras tan pikantuk (290) | dènira
kawistara | ing mangkya kalis ing bukti | wus sêbagi lan kang raka Sèh Mongraga ||
23. samya ngungun sêdaya myat ing sang ayu |
29. apa tugur de siang dalu kêdulu | Luci aturira | tingal kula kados inggih | botên mantuk lajêng angrungkêp kewala ||
inggih lêrês gyan umatur (292) | jrih kulèng parentah | kanca kula bêkêl wingking | wusing karya kathah ingkang mantuk samya ||
pisan dèrèng mantuk | Luci saurira | he lah kadospundi pundi | Kyai Bayipanurta èsmu wlas mulat ||
kautaman kang linuhung | Ki Bayi ngandika | Nuripin sira saiki | gêdhe cilik têgêse sira sun ganjar ||
37. wong ing padhukuhan ya limalas dhukuh | ing Jaha ing Putat | ing Kalisat ing Sulatri | ing Wanasri ing Pasarèn ing Patoman ||
38. ing Sêmpulur ing Galur lan ing Têlutur (293) | ing Natar ing Pancar | ing Tèmpèl ing Têmuwangi | ing Cabakan gênêpe dhukuh limalas ||
39. dadi iku nêmbêlas karo dhukuhmu | dhewe ing Pagutan | pêtinggi
42. pêtinggiku Luci timbalana gupuh | padha pasrahêna | mring Nuripin dipun aglis | dimèn mulih kon ngiring
mring kang putra miwah | para kadang sêdayèki | aprakara ragangane Si Murtala ||
47. ya ta§ pag. 321 r. 1 ya dèn. gupuh yèn wus prêkarane gupuh§ pag. 321 r. 2 rampung. | aywa kêlayatan | iku bodholên tumuli | ngupayaa dinane
pênggarapmu ing kono bae sor tanjung | natar Pênanggungan | kabèh kang anambut kardi | besuk dêge lor wetan gandhok pungkuran ||
1. Jayèngwèsthi Jayèngraga§ Saking kaca 296 wontên lêmbar ingkang kothong 5 lêmbar. Saking kaca 296 dumugi kaca 321 sami kalian kaca 272 dumugi 295, namung wontên bedanipun sakêdhik, kados ingkang kasêbut ing
ing tajug panêgêsan | datan arsa anèng jro tilam wisma gung | kewala mu§ prayoginipun: mung. têrkadhangan | mring pêndhapa masjid jawi ||
4. wau ta kang para kadang | kumpul anèng wismane Jayèngwèsthi | Jayèngraga wus
damêlipun. | dhokoh ing kathah supaya | lêga galihe jêng kyai ||
8. gih tumuntên kêlampahan | mangke gampil etang kêpanggih wingking | pêngraos kula pikantuk | Jayèngraga lingira | rêmbagipun paman punika ngong tumut | prayogi datan kuciwa | nulya sêdaya ngrêmbagi ||
9. wus dadya gènya bicara (325) | nulya Jayèngwèsthi ngandika aris | inggih suawi dèn gupuh | ambodhol kang ragangan |
kalihipun | pun paman Kulawirya | lan si adhi Jayèngraga kula tuduh | dadia kulmaking karya | lurah tukang sêdayèki ||
wismanipun | Murtala nulya sêdaya | pra rerehan mangkat aglis ||
17. miwah kang ngusung gêbingan (328) | wênèh gêbyog lakar dêlurung takir | asêlur samya sung-usung | gêng alit panjang cêndhak | wusnya prapta kajêng sêdaya gumlundhung | ajajar wontên ing natar | wus
lêmpit | ingkang amasah gêbyog pluk | kang mipit têbêng lawang | ingkang karya talundhag canthelanipun | kêndhiting gêbyog pulêtan | kang angragang gandhok kalih ||
jawi lêbêt kathahe winêtawis | apan wontên tigang atus | ingkang anambut karya | dene wong ing Wanamarta kang tan
gênging ambêng undha-usuk | ragi mêskin lan kuat | para randha kang sugih gêng ambêngipun | ing sabên dina tan oah | traping
dening jêng kyai pangunahipun | tan duwe manah kang arda | dumadak tatrap pribadi ||
27. Jêng Kyai Bayipanurta | dènya paring boja ing sabên ari |
tan parentah | inggih saking kajatipun pribadi | mantuk ing piambakipun | tan tumut
jabakna karêpe dhawak | saking kêrana'llahnèki ||
32. sakèhe kang nambut karya (333) | ingubêngan marang Kiai Bayi | tanya lan pêngalêmipun | apike
karananea (334) | ingkang dadi kulmaking nambut kardi | kang anyêkêl barang rampung | Jèngraga lan Si Wirya | ing saiki lagi apane kang uwus | apa tangèh apa enggal | Jayèngraga matur aris ||
36. punika sampun sêdaya | namung kantun kang rèmèh-rèmèh kêdhik | tuwin ingkang karya sumur | bêbatur mêstèr kulah | wus sêdaya namung kantun akingipun |
kabèh kari remehane durung | sun duga sêpasar êngkas | rampunge jaba jro uwis ||
38. Ki Bayi alon ngandika (335) | kang anambut karya bobote gêlis | sêdaya nginggihi atur | saking bêgja paduka | majadipun kalih wulan botên sampun | mangka tan kongsi sawulan | yêkti sawabe jêng kyai ||
39. Ki Sêbagi nambung sabda | inggih talah trape kang nambut kardi | arikat apik kêlangkung | kabèhe barêng dadya | Kyai Bayipanurta lingira arum |
dhawah ingkang prayoga | nanging wuku dhawah endra aryang wurung | punika ragi sumêlang |
tan ngapaa prie ing kono pêngulu | ngalap bêrkahing Jumungah | kabèh anjurung utami ||
44. inggih prayogi kêrsanta (337) | namung mêndhêt sangat ingkang utami | ya bênêr sirèku wuwus | sawabing sangat tama | wayah apa
ua petanganèki | Ki Sêbagi aturipun | pagêr pinara sanga | kang ingetang kawit wetan pagêr ngayun | punika ingkang winastan | lawang olèh anak salih ||
binincil | wit ingetang saking kidul | lawang lèh arta ala | ping kalih lawang sarwolih sugih ayu | ping tri lawang sugih anak | pat lawang mênang
wis padha nambuta karya | gêlakên kang durung uwis ||
60. kondur Jêng Kyai Panurta | tan winuwus sêkantune wus dadi | ya ta ing nalikanipun | praptèng sawiji dina | Jumungah Paing tanggal ping wolu
wênèh atur sêlamipunsalamipun. | tarap anèng pêndhapa | Kyai Bayi aris dènira amuwus | paran wus pêpak sêdaya | anak putu sêdayèki ||
64. lawan kang sinambut karya | apa uwis kabèh tan ana kari | umatur sêdaya sampun | kantun ngusung kewala | iku mêngko arahku Jumungahipun | ana ing kono kewala | bêbatur wisma wus dadi ||
65. gawea mimbar sêdhela | lir kokobong bae linangse putih | ngiras ngalap bêrkahipun | Jumungah dadya tulak | supayane
kabèh iku wong ing dhukuh | nèng pawo§ prayoginipun: pawon. tugurêna | Ni Malarsih alon dènira
72. kang sêsaka sami saka (346) | ingkang
angkanya | nulya Jêng Kiai Bayi ||
73. mriksani kang nambut karya | sarwi mrênahakên pangimbar êpring | sêdhênge panggonanipun | pra ari kang mêragang | sampun sami prayogi panggènanipun | nulya wus linangse pêthak |
sigra mèntar | mubêng angingon-ingoni ||
75. ngling malihe Kulawirya (347) | mêngko yèn wus padha wedangan sami | undangana sêdayèku | samya bar jumungahan | anèng kene bae kang padha maujud | Kulawirya tur sêndika |
kutbahipun | ingkang wus sumurup makna | angrês tyase lir kêpatin ||
84. kang durung wêruh ing makna (350) |
bar Jumungahipun | parèstri wus bubaran | jêng kyai ngling mring putra myang arinipun | lah mara payo bismillah | sakane guru dèn aglis ||
88. kabèh padha jathokêna | kang liningan padha angatag jalmi | sigra sêsaka jinunjung |
kêkalih | lan malih mring putranipun | Jèngwèsthi pinarentah | kinèn ngadêgakên aglis tajugipun | kang
mènèk mêndhuwur | saruale kombor pêthak | tudhung basunanda prêkis ||
93. tan wigih ing pepenekan (353) | ngetan
sapakolihipun | takir pinilês dèn wawal | kancing-kancing sampun manjing ||
94. usuk serang caluringan | manying§ prayoginipun: manjing. kabèh pacêking
gupuh | cakut kang pinarentahan | sambunge wus has§ langkung sawanda, kabucal: has. dèn angkani ||
96. samya sarêng mara mragang (354) | tinrapakên sakèhe pra undhagi | kang sêdaya gêbyogipun | pan wus atrap sêdaya | Kyai Bayi alon
nêdha rumiyin prayoginipun | ngling Suarja Wiradhustha | ngong rêmbag amangan dhingin ||
pêndhak kiye kênane dèn pindhahi | bisaa rampung sêdarum | jêro lawang korinya | rêsikane pisan pêlataranipun | kitrine ingkang prayoga | gawea balumbang mili ||
107. nyidhata banyu srewehan | joging tajug laju mring jamban mili | yèku prihên bisa rampung | ywa kongsi pindho karya | ingkang
kados botên pindho karya | tamtu rampung sêdayèki ||
108. lah ia alkandulillahalkamdulillah. (358) | payo bubar rêbut wêktu wus akir | Kyai Bayi nulya kondur | putra ri sarêng mêdal | Sèh Mongraga lajêng mring panêpènipun | kang rama mring langgar ngarsa | ing latri datan winarni ||
109. enjingipun kang winarna | bakda subuh kawit anambut kardi | nutugakên ingkang durung | têbêng kori lêmpitnya | myang gêdhongan kokobong lan
ing sabên dina (359) | pan ginêlak prape§ prayoginipun: trape. kang nambut kardi | rèng gêndhèng tanapi
wingking pananisan§ prayoginipun: paninisan. | mawi langgar alit binata inggil | mrapat dhak-undhakanipun | ngegla tan
anggrèk wulan argula wora-wari | kênanga cêpaka wungkul | tongkèng lan sêkar dangan | inganjangan pinalêngkung mlathi mênur | rekane Ki Kulawirya | sinêkar sêt tan§ prayoginipun: sêtaman.
BengkuluKecamatan nang Kabupaten Bengkulu UtaraArga Makmur, Bengkulu UtaraKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Ukuran pratayang ini: 384 × 479 piksel. Resolusi lain: 192 × 240 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (440 × 549 piksel, ukuran berkas: 185 KB, tipe MIME: image/png)
pakan lan ngombe cukup.Bareng wis setahun kuthuke ilang.Menyang endi hayo.
mbed	Reny Farida - Lungsuran Panggonane - Koplo Denata
Kanjeng Ratu Kidul, Kanjeng Ratu Kidul alam ghaib, Kanjeng Ratu Kidul aneh, Kanjeng Ratu Kidul belaan, Kanjeng Ratu Kidul berhantu, Kanjeng Ratu Kidul cacat, Kanjeng Ratu Kidul
wanita	Kanjeng Ratu Kidul, Kanjeng Ratu Kidul Misteri, Kanjeng Ratu Kidul hantu, Kanjeng Ratu Kidul Misteri, Kanjeng Ratu Kidul seram, Kanjeng Ratu Kidul aneh, Kanjeng Ratu Kidul berhantu, Kanjeng Ratu Kidul menakutkan, Kanjeng Ratu Kidul seram, Kanjeng Ratu Kidul cerita,Kanjeng Ratu Kidul gambar, Kanjeng Ratu Kidul foto, Kanjeng Ratu Kidul latar belakang,Kanjeng Ratu Kidul misteri nusantara, Kanjeng Ratu Kidul cacat, Kanjeng Ratu Kidul alam ghaib,Kanjeng Ratu Kidul dunia,Kanjeng Ratu Kidul belaan,Kanjeng Ratu Kidul video,Kanjeng Ratu Kidul aneh,
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI » Kategori : SurabayanAman“
ewu, nek dipikir ya isih termasuk murah
diban­dhingna sekolah swasta sing apik, tapine masalah niki ya dadi rame ndhuk
masyarakat, tibake kon mbayar semono ae akeh sing keberatan, sampek ewonan,
arti­ne masyarakat encene akeh sing ... Sapepake
tanggalan Jawa niku arang sing nyambut sacara pribadi kelompok ... Sapepake
eh aku dereng foloow panjenengan, id twitteripun nopo? @gilanyadiri
Kajabane iku aku saiki iya ngrêti, yèn wong kang duwe rumangsa yèn uripe iku saka pangrêmbuge dhewe, iku satêmêne klèru. Wong ora bisa urip saka pangrêmbuge dhewe, nanging kudu saka katrêsnan, saka asih, saka kawêlasan. Awit sapa kang winêngku ing katrêsnan, ing asih, utawa wêlas, iya kawêngku ing Pangeran. Kosokbaline Pangeran, iku iya mung bisa winêngku dening
Awan kula golèki, bêngi kula kuwatirake yèn dicolong uwong. Têng wong liya, têng batur anane mung sujana. Kuwatir yèn nganti gawe kurange bandha sing kula kêpengini. Dadi ati kula niku mung tansah ngandhut dosa. Dosane dene ndakwa sing botên-botên têng wong sing botên
niku angsal kula kêrêp pabên kalih kanca jalêr. Ing bab ngumpulake bandha; kula tiyang kalih nika padha mêmpênge. Kula mêmpêng, kanca jalêr inggih
Ilyas mêngkono mau, dhayoh-dhayohe padha gumuyu, katon yèn ora anggugu. Ilyas satêngah nêsu, kandha: "Sampun sami gumujêng, sadhèrèk. Mênika sanès gêgujêngan, nanging kanyatahan, inggih punika kanyatahaning gêsang. Ingkang Kuwaos sampun paring èngêt dhatêng kula tiyang kalih. Pêparingipun Ingkang Kuwaos wau dening semah kula kala wau sampun dipun aturakên dhatêng panjênêngan. Botên awit saking nuruti manah sênêng, nanging awit saking pangeman. Inggih punika ngeman dhatêng panjênêngan sadaya, sampun ngantos anggènipun manggih sênêng, ndadak mawi patumbas kadosdene kula."
Manawi badhe priksa jangkêping cariyos, kula aturi nyatakakên mundhut Sêrat "MARGANING URIP", têmtu botên badhe kacuwan. RÊGINIPUN NAMUNG f 0.24
Sêgawon - Sêndhang Pancuran Sidamulya - Blilu Tau - Lotre - Wawasan badhe Bidhal dhatêng Paboyongan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Ingkang pinanggih wontên ing Sêrat Menak Ngajrak wêdalan Bale Pustaka, nalika nagari Ngajrak, inggih punika nagarinipun ratu jin, tinêmpuh ing mêngsah danawa, ratunipun jin sagarwa putra tuwin wadyabalanipun, sami kèngsêr saking praja. Ing ngriku ratu jin wau lajêng minta sraya dhatêng Tiyang Agung Menak, saha kêlampahan, Tiyang Agung Menak unggul ing pêrang.
Ing kalanipun utusan ratu jin wau sowan Tiyang Agu,Agung. gêgujêngan kalihan Radèn Umarmaya, pêthikanipun makatên:
anulya katingal malih / gumuyu Ki Umarmaya / ingsun wurukkên japane / kang mawa nora
ingkang kados makatên punika, têrang bilih drajating manungsa punika langkung inggil tinimbang jin, tuwin manawi kapiridakên tôndha yêktinipun, Tiyang Agung Menak sagêd mitulungi jin yêktos.
Dados manawi ngatên, tumraping tiyang kêdah suka sukur, dene pinaringan drajat sanginggiling jin. Nanging punapa inggih nyata makatên. KadosDados. bab kados makatên punika botên kenging namung kandhêg wontên ing panganggêp kemawon, tamtunipun inggih kêdah mawi pawitan kasêktèn kados Tiyang Agung.
Nanging sintên tiyangipun ingkang botên kapengin linangkung kados jin, tandhanipun tumrap Radèn Marmaya piyambak, miturut cariyos, ing kawêkasanipun, sarêng jaman Gusti Kangjêng Nabi Mukammad, lajêng anglès
1. Sisik mêlik: wujudipun kados sisiking ulam, pamanggènipun ing gathukan pucuk kalihan bongkotipun sisik kalih lêrês têngah-têngah bêlahan, punika manawi namung satunggal, saha ingkang wontên namung suku satunggal, pamanggènipun kalêrês sangandhaping jalu, dhudha kingkin namanipun, ngadat apêsan mripat. Manawi sisik mêlik wau tiga saha gangsal, dhudha kèrêm namanipun, ngadat botên sagêd mênang. Manawi ing suku satunggalipun wontên sisikipun mêlik kados ing sisihipun wau, dados mawi timbangan, punika dhudha pasihan namanipun, ngadat sinung kampuhan. Manawi ing lêrês jalu wontên mêlikipun nyatunggal kiwa têngên, soca misani namanipun, punika kajawi sinung kampuhan, ngadat jalunipun angsalan.
2. Sisikan limrah utawi rêsik, inggih punika sisikan ingkang namung kalih larik, bêlah kêtupat namanipun, ngadat sinung kayuwanan, nanging kêrêp wontên ingkang kêplèk utawi ajalu buntêl, inggih punika jalu ingkang botên sagêd panjang, katog-katogipun kirang saking sasènti mètêr. Jalu ingkang makatên, wontên ingkang mastani buntêl upas, gadhah kampuhan.
3. Sisik ubêd sadaya ing suku kalih pisan, punika naga mimang namanipun, sinung kampuhan, saha gêbagipun sêru.
4. Sisik ubêd dhèmpèt, ing suku kalih pisan, punika naga môngsa namanipun, sinung kampuhan.
5. Sisik ubêd kalih ing antawisipun wontên mêlikipun, punika manawi pamanggènipun wontên sangandhaping jalu, inggih dhudha kingkin namanipun. Manawi pamanggènipun ing lêrês jalu, saha ing suku satunggalipun wontên kados makatên, inggih soca misani namanipun, wirasatipun sami kalilan ingkang kasêbut ing ôngka 1 wau.
6. Sisik ubêd ing lêrês jalu kalih pisan, punika manawi sawung rajêgwêsi: naga mangkrak namanipun, nadyan jalunipun botên lancip, ngadat sagêd ngapêsakên mripating mêngsah. Manawi
Sadaya sawung ingkang gadhah sisik ubêd, langkung malih bilih ubêd sadaya, punika ingkang kathah botên mêdal jalunipun, mêdal-mêdalipun godog, canthèl utawi rèntèng.
7. Sisiking dariji sami pêcah, punika nama tunjungkarang, ngadat sinung kampuhan.
8. Sisiking driji panunggul kalih pisan wontên ingkang [ing...]
[...kang] pêcah, punika tunggulkarang namanipun, sinung jaya ambingungakên mêngsah, tuwin adhakan nyolok mripatipun mêngsah.
9. Tlapakaning dariji kalih pisan wontên sisikipun, punika batu rante namanipun, sinung kampuhan.
10. Katèl kalih pisan wontên sisikipun, punika batu lapak namanipun, sinung daya nglicikakên mêngsah.
11. Sisiking jênthik kalih pisan pêcah sadaya, punika tunggak kalingan namanipun, sinung daya anggirisakên manahing mêngsah.
12. Sisikan kados sisiking ulam, utawi kados kuliting salak, punika naga tinrap namanipun, sinung daya nyakitakên mêngsah, botên sagêd enggal pulih. Sawung ingkang gadhah sisikan makatên punika, kathah ingkang kêplèk, jalunipun buntêl utawi rèntèng.
13. Sisiking kèmpèl, inggih punika sisik sangandhaping dhêngkul wingking kalih pisan, pinggiranipun wontên ngandhap, punika naga nungsung namanipun, sawênèh wontên ingkang mastani naga tumurun. Sinung daya nglamurakên mêngsah. Badhe kasambêtan.
Lêngganan nomêr 2005 ing Sala. Wisêl f 3.- punika tumrap kuwartal 1 saha 2 taun 1938, dados manawi botên dipun tagih, panjênêngan botên prêlu paring arta.
Lêngganan nomêr 450 ing Ngawu-awu. Lêrês, tumrap kuwartal 3 punika panjênêngan sampun ambayar. Dados bêlangko ingkang sampun panjênêngan tampi punika, nama: kêlintu. Dene randhating lampahipun Kajawèn, punika bokmanawi jalaran wontên pambêng ing margi. Saking Batawi ajêg.
Nanging limrahipun murid ing pondhok, sami ngudi sagêd nyêrat pegon, sarana tiru-tiru utawi kêrêp maos, mila sêratan pegon punika warni-warni panggandhèngipun, namung miturut dugi prayoginipun ingkang nyêrat piyambak, amargi pancèn dèrèng wontên wêwatoning nyêrat pegon Jawi ingkang gumathok.
Ingkang nama mulang sorogan punika, guru ingkang badhe mulang linggih ngadhêp bangku alit, anggènipun mastani: dhampar, para murid ingkang sami sumêdya badhe nyuwun wulang (nyorogakên) sami dhatêng ambêkta kitab sasênêngipun piyambak-piyambak, lajêng sami linggih wontên ngiringanipun guru kiwa têngên, kalihan nyèlèhakên kitab ing dhampar. Guru lajêng maos kitab ingkang kasorogakên wau, muridipun namung nyêmak lan mirêngakên pamaosipun guru, manawi
dhatêng murid ingkang wontên ing sisihipun, kados ingkang sampun wau, gêntos-gêntos mangiwa manêngên, ngantos satêlasipun sapintên wontênipun murid ingkang sami nyuwun wulang utawi nyorogakên.
Dene ingkang nama mulang wêton, punika inggih maos kitab dalah samaknanipun (têgêsipun Jawi), namung bedanipun kalihan mulang sorogan, inggih punika gurunipun lênggah ing têngah papan pamulangan (masjid utawi langgar) ngadhêp meja alit (dhampar) maos kitab warni-warni, upami kitab: usul, pêkih, tasawup, utawi tapsir, dipun sêmak lan kamirêngakên dening murid kathah. Manawi badhe wiwit ngaos wêdalan (wêton) wau mawi têngara ungêling kênthongan, mila ugêr sampun kênthong, murid-murid sami nglêmpak kanthi ambêkta kitab kados ingkang badhe kawaos kyai guru, sarta mirantos sêtalpèn mangsèn, sami ambêkta piyambak-piyambak. Kala samantên limrahipun sami ngangge wadhah mangsi kuningan damêlan Jawi, dalah mangsinipun inggih Jawi. Dene wêwangunanipun wadhah mangsi wau warni kalih, inggih punika wangun saèmpêr kados masjid, tuwin kadosdene manggis mawi garan panjang kangge wadhah sêtalpèn, mila wadhah mangsi kalih warni punika, katêlahipun nama wadhah
gurunipun, guru lajêng wiwit maos kitab, mawi dipun jawèkakên saking satêmbung, saha lajêng kaandharakên pikajênging suraosipun, dene para murid namung sami mirêngakên, lan anyathêti punapa sêsorahipun guru, panyathêtipun punika kawastanan: ngêsahi. Dados ngaos kala jaman samantên punika, bakunipun namung ngudi sagêd maos kitab, lan [la...]
[...n] mangrêtos dhatêng suraosipun, amila sanadyan sampun kawical sagêd, tuwin mangrêtom,mangrêtos. kathah-kathahipun sami botên sagêd wicantên cara Arab, kajawi namung sagêd sawaid, kalih waid.
Kabingahanipun para murid, ing sabên sontên, namung sami mlampah-mlampah wontên margi agêng sakiduling pondhok, anggènipun nêmbungakên, nglèncèr. Dene sêsawanganipun ing ngriku, ingkang katingal namung rêdi Liman, rêdi Klothok saurutipun, lan sêsawangan wana ing Gênjèng, katingal kêthèk, lutung pating plangkrong sami oyak-oyakan. Dene ingkang nglèncèr dhatêng kitha awis-awis sangêt, jalaran epahaning dhokar salampahan kemawon, wolung ece saêcèk (wolung kêthip gangsal sèn). Mila manawi dhatêng kitha namung kalamôngsa bilih nyadhong pos wisêl, utawi murugi bêstelan dhatêng sêtatsiun
utawi blônja tumbas: janganan (sayuran) bumbu, ulam, sapanunggilanipun kabêtahaning pawon. Mila manawi pinuju dintên pêkênan (Kliwon) punika ngaosipun wêdalan (wêton) wiwitipun siyang, minôngka suka kalonggaran dhatêng murid. Amargi limrahipun ing pondhok, blônja dhatêng pêkên têtumbas ulam, bumbu tuwin sayuran, dalah sakêlan sarta ngliwêtipun pisan, punika ingkang nindakakên inggih murid jalêr sadaya, jalaran ing pondhok pancèn sêpên tiyang èstri.
Dene liburipun botên ngaos namung sabên dintên Jumuwah. Manawi pinuju dintên libur punika, para santri sami sênêng-sênêng, wontên ingkang brêjanjèn, slawatan jamjanèn (lagu Jawi Panaraga), lan wontên ugi ingkang sami dêdolanan wontên ing plataraning pondhok, kados ta: bintèn, ajar main selat (pêncak) lan kasênêngan sanès-sanèsipun miturut caranipun piyambak-piyambak, mila suwaranipun inggih botên kirang rame. Kenging sinêbut, taman santri.
Andharan nginggil punika, mugi kagalih kadosdene dongèng, amargi ingkang kagêlarakên wau, sayêktosipun kawontênan taun 1831 ingkang sampun kapêngkêr.
--- [822] ---
Ing panggenan ingkang wontên sêsakit punika botên kenging utawi dipun awisi ngêdalakên kewan sêgawon, kucing lan kêthèk dhatêng sanès panggenan, dhatêng nagari utawi dhistrik. Mila ing wêkdal punika pulisi inggih anjagi grobag, dhokar, dhemo lan mobil ingkang mêdal saking kitha Sêmarang dipun priksa, punapa botên ambêkta kewan-kewan wau. Baita utawi kapal api botên kenging ambêkta kewan wau dhatêng sanès pulo (mirsanana ing bab sêsakit edaning sêgawon lan Stbl. 302 ing taun 1915).
Ing taun 1895 Dr. Pasteur yuswa 75 taun seda, têmtu kathah nagari sami belasungkawa, amargi tuwan Dr. Pasteur punika satunggiling priyantun ingkang misuwur ing sangalam donya, dening sagêd mitulungi ngalisakên gêsangipun têtiyang donya saking sêsakit nular, saya tumrap sêgawon edan, jampinipun vaccin ngantos sapriki kangge ing nagari pundi-pundi.
Kacariyos sugêngipun dhoktêr Louis Pasteur punika pancèn anggawokakên ingatasipun tiyang sanès dhoktêr, namung gadhah ngèlmu pamisah tuwin ngèlmu wawasan kawontênanipun bacterie (Scheikundige en bacterioloog) sagêd adamêl wêwaton bab kawontênanipun sêsakit ingkang sagêd nular punika, jalaran saking kruma utawi bacterie baksil.
Ing sarèhning ing taun 1860 panjênênganipun Tuwan Louis Pasteur dèrèng kasêbut dhoktêr môngka gadhah pamanggih, yèn ing pundi-pundi panggenan mêsthi wontên bacterie utawi baksil ingkang sagêd adamêl sakit utawi pêjahipun tiyang utawi kewan, saha barang-barang têtêdhan kados ta: toya ingkang lêgi tuwin sapanunggilanipun sagêd kêcut mambêt utawi bosok, punika jalaran kalêbêtan bacterie. Pamanggihipun ingkang makatên punika ing jaman samantên dados pêpoyokan saha panyêla dhatêng Tuwan L. Pasteur wau.
Prabot microscoop kangge mriksa baksil ing daginging kewan.
Awit saking rikuhipun panjênênganipun Tuwan Pasteur lajêng pindhah saking Parijs adêdalêm ing dhusun, prêlu nyingkiri godha pamoyok lan panyêlanipun para dhoktêr wau, sagêda têntrêm anggènipun nyinau lan ngudi kruma wisa utawi bacterie ingkang sagêd mêngsah mitulungi dhatêng tiyang utawi kewan-kewan.
1. bacterie ingkang tangkar-tumangkaripun dados mêmêngsahan lan ngrisak êrahipun (bloedcellen) tiyang utawi kewan.
2. bacterie ingkang mêmêngsahan kalihan bacterie, ingkang lumêbêt ing lêgèn sagêd dados lêgèn kêcut (cokak) kêtan ingkang sampun dipun ratêngi dipun dang dipun sukani ragi, lajêng sagêd dados tape, salajêngipun sagêd dados arak utawi alcohol. Ing septictank yèn botên wontên bacterie ingkang sagêd mêngsah dhatêng baksil ingkang ambêbayani ingkang dados wisa sêsakit, têmtu botên sagêd dipun tanggulangi utawi botên sagêd sirna.
Sampun kapratelakakên ing ngajêng, saking pamanggihipun Tuwan Pasteur ing pundi-pundi panggenan, barang pangangge, ing tangan utawi sanèsipun mêsthi wontên bacterie utawi baksil, mila dhoktêr lan pambantunipun (asistèn) verpleger tuwin vroedvrous, kêdah damêl rêsiking tangan lan rêsiking prabot (instrument) sarana dipun godhog, supados botên sagêd nulari rêrêgêdipun (wisa sêsakit) dhatêng têtiyang ingkang dipun dêmèk, dipun priksa utawi dipun tulungi.
Barang têtêdhan utawi toya ingkang dipun ombe tiyang, amurih awètipun kêdah dipun bêntèri, sasampunipun lajêng dipun wadhahi sarta dipun tutupi ingkang rapêt sampun ngantos kalêbêtan bacterie, yèn sagêd makatên têmtu barang-barang wau sagêd kiyat dipun simpên dangu sarta botên mambêt utawi bosok, kadosdene susu, ulam, sayuran ing blèg, anggur ing gêndul utawi sanèsipun dipun simpên ngantos taunan botên risak botên mambêt utawi bosok, janji wadhahipun botên risak (borot) utawi pêcah. Mila barang têtêdhan utawi ombèn-ombèn, ingkang sampun dipun bêntèri kenging dipun awètakên, namanipun pasteuriseeren punika asli saking asmanipun Tuwan Pasteur wau.
Tuwan Louis Pasteur punika sakawit sagêd manggihakên jampi suntikan kangge nanggulangi sêsakitipun lêmbu lan menda sakit miltvuur, nanging ingkang prêlu lan misuwurakên asmanipun Pasteur punika saking anggènipun ngudi lan manggihakên jampi suntikan sêsakit edaning sêgawon.
Ing taun 1886 ing Parijs wontên tiyang èstri dipun poto (operatie) dening Dr. Frederic pêjah (tiwas) jalaran sêsakit infectie (katularan baksil), jalêripun tiyang èstri ingkang tiwas wau botên trimah, lajêng nêpsu, Dr. Frederic dipun pistul ngantos pêjah.
Cagakipun pilar ingkang iyasa R.Ng. Tarupraceka, tutupipun keyong ingkang iyasa lurah dhusun ing Ngrukuh namanipun kêsupèn, tutup keyong wau tinêngêran ing côndrasangkala: tataning pangrasa ngèsthi tekad.Sengkalan: tataning pangrasa ngèsthi tekad [1865 A.J., 1934/1935 A.D.].
Petanging cacahipun undhak-undhakan saking plataran nginggil dumuginipun ing lèpèn ± tundha 30, sadumugining lèpèn lajêng mangetan sakêdhik sampun dumugi ing pancuran, urung-urungipun taksih dêling pêtung. Papanipun siram ancik-ancik sela itêm ingkang dèrèng tinata. Sakiwa têngênipun saha sanginggilipun pancuran dipun tutupi ing gêdhèg dêling.
Rikala kula dhatêng ing sêndhang Sidamulya ngriku nuju ing dintên Ngahad jam 3 siyang, nyumêrêpi tiyang-tiyang sami nênêpi wontên ing bangsal panêpèn, wontên ing langgar, ugi wontên ingkang tilêm wontên ing jogan sawingking langgar tanpa lèmèk punapa-punapa, sajakipun kok inggih katingal sêkeca (isis) jrambah wau nyata pancèn rêsik gumrining angrêsêpakên, katatanan pasangan sela ampyangan. Dene tiyang-tiyang ingkang prêlu adus saha mêndhêt toya pancuran tanpa wontên kêndhatipun, sami arêbat ngajêng. Wontên tiyang tiga saking Pundhong (Ngayogya) ingkang satunggal sakit mripat, dhatêngipun mriku sarana katuntun, kônca ingkang kalih sami gadhah panuwun piyambak-piyambak, kajawi namung badanipun piyambak ingkang mangrêtos. Tiyang ingkang wuta wau sampun sipêng tigang dalu, padamêlanipun namung tansah adus saha ngunjuk toya pancuran wau. Wusana sapunika lajêng sagêd sumêrêp rêgêmênging tiyang, wit-witan saha tanêman, minggah mandhapipun dhatêng lèpèn tanpa dipun tuntun malih sampun sagêd lumampah piyambak.
Wontên malih ujaring bakul sambiwara, putranipun satunggaling priyantun dhoktêr sakit bêngkoyok ing badanipun, sarêng sampun dipun sirami toya sêndhang Sidamulya ngriku inggih lajêng saras, kabaripun priyantun wau inggih badhe maringi têtêngêr wontên ing capuri ngriku, minôngka pratandhaning bingah, kilap badhe awujud punapa calonipun.
Dados kawontênanipun dhusun Pandhanan sapunika rêja, têtiyangipun gampil ngupados panggêsangan, sabab ing dhusun ngriku kêrêp kaambah tiyang saking môncapraja ingkang lajêng têtumbas kabêtahanipun. Kajawi saking punika sabên wontên kaprêluanipun dhusun inggih lajêng manggèn wontên ing bangsal Siswa Martadarsana wau, upaminipun pakêmpalan dhusun, brêsih dhusun lan sapanunggilanipun. Ing môngka sabên wilujêngan brêsih dhusun, tamtu mawi ringgitan lampahan Baratayuda. Dados inggih sampun mungguh sangêt, kathahipun tiyang ingkang sami ningali timbang lan kobèting bangsal ingkang blak-blakan.
[...wontênanipun] angagètakên, tiyang saking pundi-pundi sami damêl yêyasan wontên ing ngriku ingkang tapsiranipun botên kirang saking dasanan ewon rupiyah, tur wontên salêbêtipun jaman malèsèd punika.
Wusana tutuping atur kula punika yèn wontên kalacuting ginêm saha dêgsura sampun kirang gênging pamêngku. Awit kula darma amèngêti dhatêng ujaring bakul sambiwara saha para sewaya ingkang
wuta / wuwuh-wuwuh atine tansah miris / pijêr mèh tiba kêgriyul / ora digawe rasa / sing dicipta luwara saka pakewuh / barêng têkan jaban desa / atine ayêm sathithik //
pandêlênge rada padhang / gone mlaku rada digêlak sithik / durung rumasa yèn bingung / lakune ngulon bablas / uwis suwe ora ana wong kêpêthuk / sabawane ora ana / Si Wana krasa ing ati //
sadalan-dalan anggagas / dhuh cilaka têmên awakku iki / lara wirang tumpuk undhung / ngêlumpuk mênyang awak / mau mula siwa karsa sing amblithuk / wong dijiyat
dalan / nuli wêruh rêgêmênging wong lumaku / wong loro omong-omongan / Si Wana amasang kuping //
pangrungune bisa cêtha / banjur ngrêti rêmbuge siji-siji / wong sing siji kojah gupruk / anggone mênyang pasar / saka pasar mulihe mampir ing warung / ana warung nêmu bêgja / jare nyandhung buta mati //
anggrumut wong turu nglekar / bisa slamêt olèh dhuwit saringgit / dhuwit diijoli palsu / wujude ora owah / Wana kagèt krungu kojah ngono iku / atine karasa panas / arêp muring ora wani //
barêng wong mau wis ilang / Wana mêtu saka ênggone nyingid / sarta nêrusake laku / karo tansah anggagas / e, e, e, e, dadi sing gawe kojurku / satêmêne dudu Siwa / jêbul wong sing kojah kuwi //
ki mau mungguh ijèna / sakêlarku wis masthi dak tandangi /
ngrasakake gone cilaka mêncit / gagasane banjur lucu / bungah disambêr gêlap / yèn wis mati kari êmbuh ora wêruh / jare timbang kawirangan / aluwung enggala mati //
barêng udane wis mêndha / kêbênêran rêmbulan andhadhari / mancorong ing dhuwur gunung / ing godhaganing mega / kala-kala kaling-kalingan ing
anggliyak / panggagase môngsa bodhoa uwis / kocapa barêng byar esuk / wis mèh têkan nagara / turut dalan akèh barêngane mlaku / kabèh padha anggêgawa / sing mêmikul pating krêngkit //
Wana bungah sêmu samar / wuwuh-wuwuh akèh sing digumuni /
Garèng : Tak pikir-pikir, Truk, kowe kuwi duwe saradan sing ora sêmanak bangêt, kaya ta: arêp lunga adoh, kok iya mak klunthung ngono bae, dalasan mulihe, kok iya: nglunthung. Ambok iya duwe kogêl sathithik marang sêdulure lanang, gumunku kuwi kok iya ora. Ingatase saka Ngayoja, Surakarta barang, ambok iya ngogêli barang sacuwil bae, rak iya wis kêtrima bangêt yèn sadulur kuwi, ora prêlu akèh-akèh, rak iya wis narima bangêt, sanadyan mung dicangkingake tèh mèrêk: 99 ana ka sêpuluh bungkus, gula batu wis cukup mung limalas kati...
Petruk : Wayah, apa niyat dikordikon. kulak gula tèh. Nèk jênêng sadulur kuwi, yèn wêruh sadulure mêntas lêlungan adoh, mulihe slamêt ora kurang siji apa, kuwi wajibe rak wis kudu ngucap: alkamdulillah sing nganti rindhik kae.
Garèng : O, wong rupane kaya: martabak, mulane iya ora anduwèni kogêl nyang uwong. Wis, wis, nèk tak banjurake rêmbuge bab iki, ora wurung mung gawe munag-munêging wadhuk bae. Ora, Truk, aku arêp takon nyang kowe, sadurung-durunge lunga, rak wis kogawe programah luwih dhisik, arêp nyang: Ngayoja, Sala, Mêdiun, Kêdhiri, lan êmbuh nyang ngêndi manèh, nanging dumadakan aku krungu kabar, lagi têkan Sala bae, kowe banjur: ing, ing, mari pulang..., sajake banjur wis katonên Makne Kamprèt bae.
Petruk : Yak, kathik dianggêp pangantèn anyar bae, ora bêtah pisah. Ora sabab iki, Kang Garèng, kang anjalari aku tumuli mulih kuwi, nanging sabab saka dening pirang-pirang prakara.
Garèng : Wis ngrêti aku, Truk, wong iya nyang Sala, mêsthine: banyak plêsir-plêsir, wusanane durung-durung sangune wis bobol ana ing Sala kono.
Petruk : Hara, Kang Garèng, ambok aja guru-guru: ora-ora diarani, loso, loso, mêngko nèk banjur: suwe-suwe nêmênani, loso. Murih aja didakwa sing ora-ora, bêcike tak têrangne sabab-sababe aku enggal-enggal mulih kuwi, yaiku: 1e. ana ing Ngayoja aku nglongok ana ing têlung panggonan, yaiku ing: Nanggulan, Watês, lan ing Sleman, kanggo kaprêluanaku, [kaprêluanaku...]
[...,] apa sing tak alami ana ing têlung panggonan kono: sêtali tiga uwang, alias, padha mawon. Ana ing Surakarta sing tak tongton rong panggonan, yaiku ing: Ngadiraja, lan ing Baturêtna, loro-lorone bawah Wanagiri, ing kono iya sami wae, malah ora beda karo ana ing Ngayoja.
Garèng : O, iya jurnalis ambêkokrokane, yèn ora bisa ambedak-bedakake siji lan sijining panggonan kuwi. Tumrape jurnalis sing gêmblengan, sanadyan sumurupa yèn wujude wong sing padha lagi mêthongkrong ana ing... kalèn kuwi ing ngêndi-êndi padha bae, nanging gêgambarane tumrap siji-sijine mêsthi bisa ambedak-bedakake, kaya ta: sing siji upamane, ora wani apa-apa, dalasan ngrokok bae mêksa ora wani, ing batin mung nênuwun marang Ingkang Kuwasa, supaya pinaringana slamêt ora kurang siji apa. Nanging iya ora kêna maca rapal-rapal saka ing Koran. Sijine manèh, wujude mono iya padha, nanging ora mênêng gêtêm-gêtêm, dalah nglenggengan andhandhanggula mangkene: apa ana enake ta kaki / esuk-esuk anyangking têgêsan / têgêsan bêngi wus ngêndhog...
Petruk : Salah, Kang Garèng, ora tiba taling tarung, nanging tiba taling. Yah, ora jangji yèn banjur ngrêmbug sing ora-ora mêngkono. Sing tak arani ing ngêndi-êndi padha bae kuwi mau, sing kanggo kaprêluanaku nonton ing panggonan-panggonan mau, yaiku: carane nari wong-wong sing arêp padha boyong nyang tanah sabrang ana ing panggonane dhewe-dhewe kono, lo, kiyi prasaksat ora ana bedane babarpisan, iya ing bawah Ngayoja, apadene ing bawah Surakarta. Nèk dipikir dawa, iya mêsthi bae sathithik-sathithik ana bedane, nanging ora sapiraa. Nanging bab kiyi mêngko dirêmbug manèh, saiki tak ngandhakake dhisik sababe aku enggal-enggal mulih kuwi mau.@2e. Ana ing ngêndi-êndi panggonan kuwi, aku tansah rumasa kayadene wong jagong (kondangan) kang ora olèh ulêman, dadi iya rada clila-clili.
Garèng : Lo, kok anèh, ta Truk, lungamu nyang ngêndi-êndi kuwi mau, rak dudu karêpmu, nanging olèh parentah saka ing dhuwur, dadi nyang ngêndi-êndi iya ora beda karo dhayoh sing olèh ulêman bae. Ora Truk, kowe rumasa mêngkono mau kuwi, apa ana ing kanane, liya-liyane padha srutap-srutup lan lêgêndêr-lêgêndêr, nanging kowe mung dikon ongab-angob lan ngêlêgi idu bae.
Petruk : Wayah, kaya sing ditêkani dudu priyayi Jawa, sing wis kacêluk ing saindênging bawana, dhêmên tamu, mulane tumrap bab sing kokandhakake mau, aku ora kapiran, malah mèlu ropyan-ropyan, Kang Garèng. Nanging iki mêngko bae manèh. Saiki tak banjurne dhisik, anggonku carita sabab-sababe aku enggal mulih mau.@3e. Aku kawatir yèn kabanjur anggonku mongkok.
Garèng : Wèh, judhêg pikiranaku, kêbanjur mongkok sing kêpriye, Truk.
Petruk : Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, kaya sing wis tak kandhakake sadurunge pangkat, lungaku kuwi barêng karo bangsane kangjêng tuwan-tuwan bae. Saka Ngayoja utawa saka Sala mênyange ing panggonan-panggonan sing dituju, kuwi malah diirit dening kangjêng tuwan-kangjêng tuwan ing kono. Jalaran lungaku karo kangjêng tuwan-kangjêng tuwan mau, kang ana ing ngêndi bae olèh pakurmatan, aku iya banjur katut mèlu olèh pakurmatan. Bokmanawa sathithik-sathithik ing kala samono
suwe-suwe, dupèh ana ing ngêndi-êndi olèh pakurmatan, banjur mêntala nyuwara: idug busèt, e-na-ke. Mulane bab kiyi ora prêlu dirêmbug sing nglênthar. Luwih bêcik saiki caritakna wawasanamu anggonmu ing ngêndi-êndi panggonan aniti carane anari wong-wong kang arêp padha pindhah nyang tanah sabrang.
Petruk : Wah, iki rada ngaluk-aluk, Kang Garèng, amrih gamblange kaya-kaya luwih bêcik tantak. wiwiti saka kawitan pisan, yaiku saka têkaku ing Ngayoja nganti sabanjure.
Garèng : Sing prêlu-prêlu bae, Truk. Yèn lim-liman ana ing rèsturan Yulianah upamane, kang kanthi diladèni ing pêrawan-pêrawan sing sêngklik-sêngklik ora susah kocaritakake.
Petruk : Wayah, Kang Garèng kiyi kathik bisa mambu bae. Nèk arêp wêruh, Kang Garèng, iki nyambut gawe cara Lônda. Karêpe: wong nyambut gawe kuwi aja gêtêm têrus-têrusan, nanging kudu disêlani sênêng-sênêng sawatara, prêlune cikbèn aja enggal tuwa. Mung bae sênêng-sênênge kuwi iya kudu sing murwat, aja nganti gawe rusak awake. Mara, dêlêngên bae carane bôngsa Walônda nyambut gawe. Salagine nyambut gawe, iya prasaksat êndhas digawe sikil, sikil digawe sikil, saka dening gêtême nyambut gawe. Nanging kalane nganggur, iya digawe sênêng-sênêng, apa iya gêguyon karo anak bojone ana ing ngomah, utawa mlaku-mlaku nyang parêk, nonton gambar idhup, lan sapadhane. Anggêre aja niru bae anggone... abuk-abukan.
Garèng : Hus, wong sêmbrana, kathik banjur anggarap sing ora-ora mêngkono. Wis, aja kakehan carita, saiki tumuli wiwitana bae dongenganamu.
Srêmpêngan anggarap papan anggêgana. Wontên wartos wiwit wulan punika panggarapipun papan anggêgana ing Kêmayoran, Bêtawi, dipun sêngkakakên, jalaran ingkang sampun tansah kandhêg dening jawah, tumindaking damêl wau ngantos mawi nglêmbur punapa.
Badhe ngangkati guru malih. Wontên wartos, botên dangu badhe kawontênakên tatanan, tumrap guru ingkang nganggur, ingkang umur 21 dumugi 36 badhe kadadosakên guru malih.
Jaarbeurs sampun kabikak. Jaarbeus ing Bandung kêlampahan sampun kabikak, ingkang murwani mêdhar sabda pambikak Tuwan J.E. Jasper. Suraosing sêsorah, wosipun ing bab wontêning Jaarbeurs punika wohipun adamêl kamajêngan ingatasing panggêsangan, awit ingriku ngêtingalakên ing bab kawontênan ingkang sagêd anênangi dhatêng pangudi warni-warni.
Sawung bal-balan saking Tiongkok badhe dhatêng tanah ngriki. Wontên wartos, sawung bal-balang Nan Hua saking Hongkong badhe dhatêng tanah ngriki. Wontên ing Bandung badhe nandakakên têtandhingan kalih rambahan, ing tanggal 31 Juli tandhing kalihan Sparta. Kaping kalihipun kalihan V.B.B.O., wontên
sapisan ngêdalakên kukus ingkang katingal cêtha. Miturut katrangan saking
kawah ing sisih wetan. Nalika njêblos sapisan pinanggih wontên kawahipun kalih, nanging sarêng njêblos kaping kalih, kawah wau dados satunggal malih. Nanging kawontênanipun botên nyamari.
Angsal-angsalan Pakaryan Post. Wiwit Januari dumugi Mèi kêpêngkêr, angsal-angsalanipun Pakaryan Post, tumrap post f 5.349.625,-, tumrap telegraaf f 2.000.010.-, telefoon f 3.097.566.-. Dene Januari dumugi Mei
anakipun èstri sami sipêng wontên ing hotel Cisurupan. Ing tanggal 24 Juni nyonyah wau dhatêng kabudidayan Pamêgatan dhatêng panggenanipun mitranipun, nanging botên pinanggih ing griya, salajêngipun nyonyah wau lajêng minggah dhatêng rêdi Mandalagiri. Sarêng dumugining wanci nêdha botên katingal dhatêng, lajêng dipun padosi, salajêngipun dipun padosi dening pulisi tuwin punggawa Pakaryan Wana ingkang dipun tindhihi dening houtvester tuwin kuli 100 saking Pamêgatan, nanging mêksa botên pinanggih.
Kabantokakên yasa babad Surakarta. Miturut wartos, Mr. R.M. Raspiya, ingkang nêmbe wangsul saking Eropa, putranipun K.R.M.H. Wuryaningrat, ingkang lajêng kapatah tumindak ing damêl wontên gêdhong Sasana Wilapa, inggih punika kantor babagan sêsêratan salêbêting kraton Surakarta, awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana, kabantokakên dhatêng K.R.T. Wedyadiningrat, ingkang kadhawuhan yasa babad ingkang gêgayutan kalihan adêging karaton Surakata.
wau, lamining sinau tigang taun. Benjing pangajaran taun 1938 nampèni murid 20. Dene papanipun pasinaon badhe katêtêpakên dening Pakaryan Kasarasan. Sabên murid badhe angsal waragad f 15.- sabên wulan.
Darma saking Kangjêng Nyonyah Gupêrnur Jendral. R. Ayu Sumadipraja, garawnipun ingkang Bupati ing Bêtawi, mêntas damêl bazaar kangge Asib wontên ing dalêmipun. Ing bab
Tuwan Marsman tuwin tiyang sanès tiga, sami punggawaning Knilm, lampahipun mampir Banjarmasi,
Ing dintênipun Sênèn lajêng nindakakên lampah anggêgana kados adat saking Tarakan dhatêng Bêtawi.
Dialect Banyumas. Wiwit kala wulan April 1935, tuwan S. Hadiwiyata, guru H.I.S. ing Purbalingga kathah anggènipun nglêmpakakên basa dialect Banyumas. Ing sapunika tindhakipun wau dipun wigatosakên dening Dr. C. Pigeund, ambtenaar babagan basa saking Departement Pangajaran, ing Ngayogya. Malah lajêng tampi dhawuh supados nglajêngakên damêl sêrat karangan ingkang mawi basa Banyumas thok. Kajawi punika, Tuwan S. Hadiwiyata ugi tampi dhawuh supados nglêmpakakên cara-cara ingriku, ingkang asli, kados ta ringgit lêsung tuwin braèn.
Sampun kathah têtiyang ingkang kêcêpêng. Sampun kêrêp kawartosakên bilih ing bawah Bêtawi sisih wetan kathah durjana ingkang ngantos adamêl tintrim. Miturut wartos wiwit tanggal 20 Maart dumugi 15 Juni kêpêngkêr, sampun wontên têtiyang cacah 277 ingkang dipun cêpêng dening patroli militèr tuwin pulisi, kajawi punika taksih wontên malih ingkang dipun cêpêng cacah 355. Dados ingkang sampun dipun cêpêngi sadaya wontên 632. Cacah samantên punika pinanggih saking golongan warni-warni. Saking kathahing durjana ingkang kêcêpêng wau, anjalari bêntèring manahipun golongan durjana, mila kêrêp wontên rajapêjah ingkang jalaran saking tindaking durjana, ingkang ngintên bilih tiyang ingkang dipun pêjahi wau suka sumêrêp dhatêng ingkang wajib.
Museum Parahiyangan. Kawartosakên, ing Bandung wontên comite ingkang akajêng badhe ngêdêgakên museum ingkang dipun namakakên Parahiyangan, manggèn ing Bandung. Museum punika kadosdene panging Wiranatakusuma
ing Cirêbon sampun têlas. Ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr, wontên tosan sêpuh ingkang kasade ing Cirêbon katingal sampun sêpên, para juru kilak sampun sami kèndêl. Ing bab punika, pangrèh praja anindakakên tatanan sampun ngantos wontên tiyang sade prabot tosan ingkang kenging kangge anggarap padamêlan, upaminipun pacul. Awit manawi kêlampahan ngantos makatên, badhe damêl kapitunan piyambak, upami pacul ingkang sampun risak, punika kenging dipun dandosakên langkung mirah tinimbang têmbus enggal.
Darah Madura nyuwun wangsuling tatanan lami. Ing Bangkalan mêntas wontên
No. 2/c. 2 Ing bab pinanggihing darah Madura tuwin rakyatipun. 3. Badhe gadhah panyuwun dhatêng parentah tanah ngriki, supados kaadêgakên malih Vorsten-Bestuur Madura kados ingkang sampun, mirid kadosdene karajan Boni, Goa tuwin Bali.
Kyai Caringin tilar donya. Sampun sawatawis dintên Kyai Caringin (Haji Asnawi) ing Bantên, tilar donya ngumur 80 taun. Sangajalipun kyai punika têtiyang ing Bantên ngrumaosi kecalan sêsêpuh saha guru ingkang linangkung. Kala sugêngipun kyai wau sakalangkung dipun suyudi ing têtiyang. Kala ing taun 1926 nate dipun singkirakên dhatêng Cianjur ngantos 3 taun, nanging wusananipun kaparêngakên wangsul.
Kapal Surabaya. Kapal Surabaya, inggih punika kapal ingkang kangge pangajaran, ingkang rumiyin jaman Zeven Provincien, ing tanggal 3 tuwin 4 wulan punika badhe labuh wontên ing Sêmarang.
Maargya B.K.P.H. Suryohamijoyo. Inginggil punika ngêwrat gambaripun B.K.P.H. sêkalihan garwa R.A. nalika kondur saking nagari Walandi, dumugi ing sêtatsiun Solo Balapan lajêng nitih kareta kraton sarana kapaargya agêng-agêngan. Ing samargi-margi dipun urmati ing têtiyang kathah.
bidhal saking Schiphol tanggal 26 Juni, wontên têtiyang bangsa Jêrman ingkang tumut numpak dumugi Karachi, sami tiyang ahli minggah rêdi, nama Fritz Bechtold tuwin Paul Baur. Sadumuginipun ngriku badhe lajêng dhatêng Lahore, pêrlu badhe suka pitulungan dhatêng para ingkang sami minggah rêdi Himalaya, ingkang dèrèng dangu kasangsaran.
Pogokan. Golonganing bêrah ing Chicago sami mogok, awêwaton nêdha indhaking blanja. Burgemeester ing Chicago lèr gadhah panyuwun dhatêng gupêrnur supados ngintuni wadyabala tuwin nêtêpakên undang-undang paprangan, jalaran saking wontêning pogokan bêrah cacah 19.000, sagêda tumuntên ambikak pabrik malih. Nanging panyuwun wau botên dipun sambadani samangsa dèrèng wontên tandhaning ura-uru. Miturut wartos ingkang kantun, wontên bêrah 15.000 sampun wontên ingkang purun nyambut damêl, nanging ugi wontên ingkang lajêng gadhah tindak rêsah. Salajêngipun taksih dados papriksan murih prayoginipun.
Bêbaya bêna ing Tiongkok. Ing Chungking mêntas jawah dêrês, adamêl agênging toya lèpèn Yangste, têmboking kitha Chungking manggih karisakan 20 kaki, jalaran kasêmpyok toya. Sarèhning dhatênging toya bêna mèh enjing, têtiyang ingkang taksih tilêm, dèrèng kobêr ngili, andadosakên tiwas tuwin kêtatoning tiyang 100 langkung, jalaran kathah griya ingkang ambruk. Ing Fukien lèr ugi jawah dêrês, damêl agênging toya ing lèpèn Minkiang. Pulisi ing Foochow nindakakên pajagèn. Salajêngipun bêna ing Fukien sampun mrèmèn dumugi Nanping, kathah tiyang tuwin rajakaya ingkang kèli, kathah lare-lare ingkang kêblabak.
Ananging kesah kula punika kanthi lêganing manah, awit nyumêrêpi, bilih wontên ing ngriki panjênêngan botên piyambakan, malah wontên ingkang anjagi, inggih punika tiyang Yahudi ingkang sawêg lèlèh-lèlèhlèyèh-lèyèh. wontên ing sacêlak panjênêngan punika. Mangke manawi sampun gagat enjing, panjênêngan kula purih mêthuk.
Sang putri botên kagungan kakiyatan punapa-punapa, kajawi namung mlengosakên sariranipun.
Panggalihipun sang putri ing kala punika kadosdene dipun rêmêt-rêmêt jalaran saking gênging kuwatosipun. Dene ingkang dipun kuwatosakên botên sanès kajawi ingkang raka Sêr Blakêne kemawon. Mênggah ingkang tansah dados pangudaraosipun sang putri: gèk mênyang ngêndi bae Pèrsi iki, lan kapriye kadadeane Arman.
Sakèndêlipun têtêmbanganing tiyang ingkang mêmuji dhatêng kasugênganipun Sang Nata Inggris, sang putri lajêng botên uninga malih, kadospundi lajênging lêlampahan.
Pungkasaning aturipun Sopêlin makatên: Kanthi gêlaning manah samangke kula kapêksa kêdah nyuwun pamit, dhuh sang putri: mugi-mugi botên watawis dangu malih sagêda pêpanggihan wontên ing kitha Londhên. Kintên-kintên êmbèn-êmbèn punika kula punapa sagêd pêpanggihan kalihan panjênêngan wontên ing pahargyanipun panjênênganipun pangeran pati ing Inggris. Sampun, kantun sugêng. Urmat kula mugi kacaosna dhatêng ingkang raka: Sêr Pèrsi Blakêne.
Sasampunipun ngerang-erang ingkang makatên wau, klayan mèsêm Sopêlin lajêng andhêngklukakên sirahipun minôngka urmat, sarta lajêng kesah saking ngriku.
Kawontênanipun sang putri salêbêtipun dhat-dhatan, ewasamantên mêksa sagêd mirêng suwaraning lampahipun tiyang sakawan ingkang enggal-enggal kesah nilar papan ngriku.
Ing kubênganing papan ngriku ing kala punika sêpên nyênyêt, ingkang ing wêkdal dalu wau talinganipun sang putri prasaksat tumèmpèl wontên ing siti, sagêd mirêng lampahipun para prajuritan ton dumugi ing margi enggok-enggokan. Makatên ugi suwaraning rodha grobag ingkang pating krêngkèt, sanadyan sampun sawatawis têbih, sang putri inggih sagêd mirêng cêtha.
Sapintên dangunipun sang putri wontên ing ngriku, panjênênganipun piyambak botên uninga. Ing sêmu sang putri kadosdene sampun botên priksa dhatêng wêkdal babarpisan, klayan mrayang sang putri mriksani manginggil dhatêng padhanging rêmbulan sarwi mirêngakên gumludhuging suwaranipun ombak sagantên ingkang tanpa wontên kèndêlipun.
Nanging mênggah sajatosipun sang putri botên priksa punapa-punapa, kajawi namung nglayung panggalihipun. Sang putri botên priksa, punapa ingkang raka Sang Pèrsi samangke sampun dhawah ing tanganipun para prajurit republik punapa dèrèng. Makatên ugi panjênênganipun botên uninga, punapa sadhèrèkipun kakung Sang Arman sampun tiwas gumlethak wontên ing salêbêting gubug, punapa taksih wilujêng. Malah saya nglangut gagasanipun sang putri, inggih punika makatên: sintên sumêrêp, bokmanawi ingkang raka Sang Pèrsi sagêd oncat saking tanganipun para prajurit, saha lajêng andakwa sang putri, bilih para prajurit wau sang putri ingkang ngirit, murih ingkang raka piyambak, tuwin Arman, punapadene kônca-kancanipun sami sagêda dhawah ing sangsara.
Jalaran saking sayahipun, punapadene ngraos gêrah sariranipun sakojur, ing wusana ingkang dados pangajêng-ajêngipun sang putri, ngêmungakên sagêda seda wontên ing papan ngriku. Inggih punika wontên ing papan ingkang ngilak-ilak tanpa kayoman ing punapa-punapa, sarta wontên ing sacêlaking sagantên ingkang suwaraning alunipun tansah jumêgur tanpa kêndhat.
Sakubêngipun ing ngriku sêpên nyênyêt, ingkang kamirêngan ngêmungakên suwaraning ombak sagantên ingkang pating jlêgur utawi pating kropyak anêmpuh sela karang ingkang wontên ing gisik.
Ing salêbêtipun sêpên nyênyêt wau, dumadakan ujug-ujug kamirêngan suwara ingkang nganèh-anèhi sangêt, sarta bokmanawi salami-laminipun botên nate kamirêngan wontên ing gisiking nagari Prancis.
Saking anèhing suwara wau, ngantos kadosdene kalisiking angin lajêng ujug-ujug kèndêl, makatên ugi krikil alit-alit lajêng botên dhawah malih sanginggiling sela karang.
Mênggah suwara ingkang nganèh-anèhi wau, sajatosipun satunggiling têmbung pisuh, ingkang kêlimrah dipun pigunakakên ing tiyang Inggris ingkang sawêg wontên ing salêbêtipun sangsara utawi susah. Badhe kasambêtan.
impèn?, kêtêmu para sadulurmu lanang wadon, mangka sadulurmu akèh bangêt.
Sri Mastuti. Aku uga tampa layangmu, sing katulis ing Wonosari, bangêt panarimaku. Mêsthine kowe saiki wis bali nang Solo, ya?
manèh, sing cêndhak lan apik, dakarêp-arêp bangêt, ya Han!
Siti Rahayu Batang. Ti, Bu Mar kirimana adrèsmu sing cêtha. Aku wis nampani pitêpungane adhime st. Rochati lan uga lêluconmu, bangêt panrimaku.
kaya apa ramene ing Bandung, yèn ana Jaarbeurs, ya?
Waijah. Magêlang. Kêtrima bangêt kokirimi layang manèh sarta isi lêlagon.
R.A. Siti Wahyunah Japara. Ti, aku apadene Bu Petruk ora ndhèrèk rama Petruk mênyang Jawa Têngah lan Palembang. Lêluconmu uga wis daktampa kanthi sênêng.
Siti Jariyah Purworêjo. Sukur ing Pangeran, dene entuk anggonmu examen kanggo klas 2 Mulo, sarta bijine apik. Ti, kowe kliru, sing nang portrèt jèjère Bu Petruk, dudu aku. Nalika samono aku ora dhèrèk, pinuju tilik sadulur ing Jawa Têngah. Tênan lo, Ti, aku kirimana portrèt excursie, mêngko gèk mung janji
Mangsuli pitakonmu: I. Mula iya niyat besuk arêp diimbuhi lêmbarane yèn T.B. wis akèh bangêt langganane, mula kowe ngajaka kanca-kancamu padha jakên langganan T.B. II. Yèn pilêg, aku kok tambane mung Aspirin, dene sok uga nganggo jamu Jawa, yaiku jamu sriawan. III. Kêpandhuan I.J.B.
Musthikawarti Subah, Pêkalongan. Kardinah Jatirata. Bangêt bungahku tampa layang pitêpungan saka kowe kabèh, yèn kowe arêp padha milu urun ngisèni T.B., iya bêcik, aku malah bungah. Sumardi, pancèn bênêr omongmu, tinimbang nganggur, angur dhèrèk urun-urun ngisèni T.B., dadi bisa anjèrèng pikiran. Nanging ya aja dadi cilik atimu, upama karangan ora kapacak, iku tandha kurang prayoga utawa isih kudu ngêntèni papan, gêntenan karo sadulur-sadulurmu, mula bocah-bocah aja sok padha kêsusu mangkêl dene karangane ora bisa enggal kapacak, kudu dipikir sing dawa dhisik.
BATANGANE CANGKRIMAN KANG KATULIS NALIKA TANGGAL 19 JUNI.
Kêdhungbanthèng, Sumarlan Surakarta, Herman Iman Sujono Sooryobroto Solo.
I. Jênênge gunung ing tanah Jawa Têngah, yèn ditanduri jali, dadi jamur liya.
II. Jênênge gunung ing tanah Jawa Kulon, yèn diênggo ana udan ora kodanan, ana panas, ora kêpanasan.
III. Jênênge gunung ing tanah Jawa Wetan, yèn diijolake bisa dadi lima ping lima.
Wanda II + IV têgêse aku kabèh (ing basa Mlayu).
Aksara 4. 5. 1. 2. araning kali ing tanah Jawa Kulon.
Aksara 1. 2. 4. 5. araning pabrik pari ing bawah Ngawi.
Aksara 8. 9. 10. kêna diolah, rasane enak.
Aksara 4. 5. 1. 2. 3. 6. têgêse padha karo misuwur.
Aksara 4. 5. 9. 2. 3. kosokbaline aku kabèh (basa Mlayu).
Aksara 9. 7. 8. 4. 5. têgêse rai.
Anak: "Hik, bu! aku njaluk sêgane gorèng!"
Ibu: "E, la, iki dhahare bapak, lan isih panas."
Anak: "Hi, hik, bu aku njaluk sêga gorèng sing ora nganggo gêni bae, dadi
Jongos: "Wontên, karsanipun punapa?"
Juru tulis: "Pêrlu kula aturi sapunika, amargi anak kula ngulu arta têngahan botên purun mêdal."
Jongos: "Manawi namung bab arta satêngah
Adhik ki yèn ngguyu kok kaya eyang, ya bu?"
Ibu: "Iya, ora adhik bae sing kaya eyang, kowe barang wong putune ya mèmpêr eyang."
Suparta: "O, bu! wong mèmpêr ki nèk adhik ngguyu kok, padha, ora ana untune."
nèk ngono rak kabèh mau mung diilangi aksarane u ngono!"
Anak: "Sababe apa macan dipatèni?"
Bapal: "Sabab gawe patine kêbo."
Anak: "Jagal kok ora dipatèni?"
Guru: "B.P.M. iku karêpe piye?"
Murid: "Balapan pit motor!"
Siman: "Kula: Babi pitu mati!"
Ing dhuwur iki sawangan Jaarbeurs ing Bandung ing wayah bêngi. Tumrape bocah mêsthi padha sênêng dijak mrono.
Sabên Sabtu wis tamtu / Taman Bocah mêtu / kang minangka wêwarah / marang bocah-bocah / awit akèh pituture / kang amêngku sae / mula ayo dimêmpêng / anggonmu padha maca //
kanca-kanca dimaju / nggonmu padha sinau / ngaranga dongèng-dongèng / kanggo isèn-isèn / sarta ayo padha muji / supaya lêstari / Bu Mar anggone ngêmbani Taman Bocah //
wis mung iki caritaku / liya dina disambung / grutênku nang kowe kabèh / sêmbah bêkti katur / Ibu Mar lan ingkang mbakyu / R.A. Suwarsi / lan aja lali padha / puju-pinuji //
Barêng Radèn Sujana mirêng ature Kyai Sudagar, banjur tumuli kagungan wêlas, karo manèh dhasar kabênêran bangêt, jalaran panjênêngane lagi ora kagungan abdi. Radèn Sujana nuli ngandika marang Kyai Sudagar: "Yèn mangkono, bocah iku ya daktampa kanthi sênênging atiku, jalaran lagi ora duwe batur kok banjur ana sing mènèhi, samono iku yèn Pak Sudagar têmênan rila anggone nyuwitakake anake, aku ya gêlêm kanggonan. Sarta manèh yèn
nanging ya bakal tak wulang pitutur bêcik lan uga tak pêrdi bisaa maju pasinaone. Apa bocah iku wis disêkolahake?"
Kyai Sudagar: "Sampun, wontên H.I.S., malah sampun klas 5."
Radèn Sujana: "Umure kira-kira wis pirang taun?"
Kyai Sudagar: "Sampun pikantuk 11 taun."
Radèn Sujono: "Kapan anggone arêp ana ing kene?"
Kyai Sudagar: "Pêrkawis punika kula dèrèng sagêd matur ingkang têtêp. Manawi tanpa pambêngan, bokmanawi salêbêtipun minggu punika kula sagêd nyowanakên."
Sasuwene Radèn Sujana ngandikan karo Kyai Sudagar, sinambi ngombe wedang lan pacitan sawatara. Rèhning wis wayah sore, kira-kira jam 7, Kyai Sudagar banjur pamitan arêp bali mulih, lan ngaturake bangêt panuwune dene Radèn Sujana kêrsa nyugata samono lan rumasa bêgja dene kêkarêpane bisa katurutan. Sawise nyuwun pamit banjur tumuli budhal saka dalême Radèn Sujana.
Saulihe Kyai Sudagar saka dalême Radèn Sujana sadalan-dalan tansah nggagas-gagas kanthi lêganing pamikir lan manèh rumasa yèn lakune mau tansah olèh dalan kêpenak lan gampang. Kagawa saka sênênging atine, lakune ora krasa sayah babar pisan, barêng kira-kira wis jam 10 bêngi, lakune Kyai Sudagar wis têkan ngomah. Satêkane ing omah bojo lan anake durung padha mapan turu, sabab tansah ngarêp-arêp bangêt têkane Kyai Sudagar lan uga tansah nyênyuwun karo Ingkang Kuwasa, supaya lakune bisaa nêmu slamêt lan ana kasile. Sawise padha takon-tinakonan mungguh kaanane siji lan sijine lan manèh kêtêmu padha slamête, liyane bungah ya ora ana manèh. Kyai Sudagar nuli salin panganggo, banjur padha mangan. Sarampunge mangan, Si Sucipta dikon mapan turu, dene Kyai Sudagar lan bojone padha lungguh ing ngarêpan, Kyai Sudagar ndongèng kaanan
saka pandongamu ya ana kasile, yaiku wis olèh bêndara kang ayake nocogi karo niyatku. Dalême ana ing kutha, ngasta damêl mantri guru, kagungan putra siji. Miturut
abdi. Pamundhut mangkono mau, aku ora bisa nyaguhi, mung nyuwun sêmaya sajrone saminggu, dadi mêngko tanggal 10 sasi iki aku lan kowe kudu
nyang kowe, sing bisa anggonmu mituturi anakmu, cikbèn lêga pamikire, dadi ora tansah dadi pangeling-eling, bisaa tabêri lan gumati olèhe ngabdi. Rèhning saiki wis wayah bêngi, sesuk bae ditêrusake anggone padha rêmbugan, saiki padha mapana turu. O, iya, mbokne, kowe kudu bisa mituturi têmênan, lan jaganên aja nganti pisan-pisan gawe
Iya bênêr, sanajan durung kêlakon Si Sucipta nyuwita ing kono, nanging rumasaku wis katara, yèn ndara mantri bêcik bangêt panggalihi,panggalihe. miturut pangandikane lan lumrahe panampane wong desa kaya aku iki, ingatase disowani wong desa kok ya ora nyêpèlèkake, dadi kêtara yèn panggalihe ora adigung. Sarta manèh èlinga, mbokne: sing sapa nandur, mêsthi ngundhuh, wong ambuwang bakal nampani, lan manèh mbêciki wis mêsthine diwalês kabêcikan, ala ya diwalês ala."
Sajrone bapa lan êmbokne padha cêcaturan, bab anane anake kang bakal disuwitakake nyang kutha, sanajan Si Sucipta wis mapan turu, nanging ora kok turu, malah nggatèkake bangêt marang kang dirêmbug dening wong tuwane. Gagasane Sucipta, ora-orane bakal mutung utawa cilik ing ati, sabab rumasa yèn awake arêp digawe bêcik. Ananging kang dadi ngêrêsing atine, anggone arêp pisah karo wong tuwa, apa manèh pisah karo êmbokne. Wis kulina kêsandhing, jêbul enggal-enggale saminggu sapisan anggone bisa kêtêmu. Sajrone nggagas mangkono, saking ora kuwate, Si Sucipta banjur nganti ngêtokake êluh, jalaran saka ati sêdhih lan bingung. Ananging suwe-suwe aso, thukul pamikire manèh, sapira ta lawase saminggu utawa 7 dina, kajaba nèk bakal pêpisahan salawase urip, ana èmpêre nèk moh nglakoni. Mulane atine têtêp, arêp nglakoni utawa nurut apa karêping wong tuwa, apa alane ta bocah kang mituhu, mbokmanawa ing kono bisa andadèkake marganing kamulyaning awake.
Sawêngi dhêg Si Sucipta ora bisa turu, barêng krungu bapak lan êmbokne padha tangi, lan krungu anggone tata-tata barange, kang arêp digawa mênyang pasar, Si Sucipta milu tangi. Barêng wis wayahe
badhe bidhal dhatêng paboyongan - Kabar warni-warni - Wêwaosan - Jagading wanita.
1. Pemahanipun dipun rêsiki sarta dipun pagêri ingkang rapêt, supados ayam-ayamipun botên sami saba ing pemahanipun tôngga. Pacêrènipun piyambak, inggih dipun rêsiki, sampun ngantos wontên cuwilan utawi rêmukanipun balung alit-alit pating bêcècèr. Godhong pisang matêng tilas silêp, utawi tilas buntêl mêniran, nagasari, sapanunggilanipun, kêdah botên kabucal ing pawuhan, ing latar utawi jogan, prayogi dipun bêsmi wontên ing pawon kemawon. Amargi sadaya wau bilih katêdha ing ayam, sami angèl dipun jur kalihan pangrêmêdan, lajêng sagêd andadosakên sêsakit. Nanging uwuh pawon saha gogrogan gêgodhongan saking wit-witan ing pemahan ngriku ingkang garing, prêlu kaklêmpakakên ngantos kathah, wontên ing jugangan ingkang lêbêtipun sadhêngkul, wiyaripun samètêr pasagi utawi langkung, kaprênahakên ing sabên pojokaning pemahan, kautamèn bilih jugangan wau wontên ing sangandhapipun dhapuran pisang, ngadat enggal dipun ênggèni ing rayap, tuwin kewan alit-alit sanèsipun, dados kabêtahanipun ayam, dipun cèkèri uwuhipun, rayap saha kewanipun alit-alit sanèsipun, dipun têdhani. Andadosakên kasarasan lan lêmanipun.
2. Kandhang panggenanipun tilêm, kêdah rêsik botên mambêt, kaangkaha sagêd sontan-santun hawanipun, sabên enjing têlèkipun dipun urugi awu, lajêng dipun sapu saha dipun timpali. Plangkringanipun kaangkah inggilipun satêngah mètêr kemawon, sarta kenging dipun rucati, supados kenging dipun isis sabên dintên, utawi kêrêp dipun labur, gêdhègipun inggih kêdah kêrêp dipun saponi saha kalabur, supados bilih wontên kewanipun ama ingkang tumèmplèk sami pêjah. Ing nglêbêt kandhang kadèkèkan pangombèn pangaron utawi cuwo, toyanipun ingkang rêsik, sabên dintên dipun santuni. Kadèkèkan kothak wadhah sabun kalih, ingkang satunggal dipun isèni rêmukan arêng ingkang êmpuk. Ayam sami bêtah punika, paedahipun ngrêsikakên padharan. Kothak wadhah sabun satunggalipun, dipun isèni krikil pêthak alit-alit sakêdhêle, ingkang botên alus saha botên bundêr, kautamèn bilih angsal rêmukan sela kambang, utawi sanèsipun, ingkang ragi ngêwrat gamping. Ayam inggih sami bêtah punika, kangge sarana ngrêmêt têtêdhan ingkang atos-atos.
3. Manawi môngsa bêntèr, supados kirang anggènipun kraos sumuk, kêdah kadamêlakên pakipon ing panggenan ingkang ajêg keyuban wangon, panjang wiyaripun kalih têngah kaki mubêng, kapilihakên ingkang sitinipun garing, dipun paculi satêngah kaki lêbêtipun, lajêng kaadhuk, bilih pating parongkal, dipun gêpuki, lajêng kasiram
ing lêgokan panggenanipun suwau, mawi kapriksa manawi kirang mawuripun, kawêwahan pangrêmêdipun, punika lajêng kenging dipun kiponi, saha ayam sampun mathuk. Manawi kêtêlêsên utawiKata "utawi" tidak perlu dibaca. botên mathuk. Salêbêtipun ayam kipu, kêdah kajagi sampun ngantos dipun cêlaki tiyang, saha kewan sanèsipun, sadaya wau sagêd nyandèkakên anggènipun kipu. Môngka kipu punika prêlu, kajawi nyêgêrakên badanipun, kalihan ngêdalakên gurêm, katut ing siti ingkang dipun gupakakên ing badanipun, inggih nyarasakên badanipun, dening dipun ebahakên sadaya, sami kalihan sêporêt. 4. Manawi môngsa jawah, supados kirang anggènipun karaos kêkês, ingkang sagêd ugi anjalari sakit, kêdah dipun têdhani brambang utawi bawang. Manawi bawang ingkang katêdhakên, ayam satunggal kalih siyung, dipun iris-iris tipis, kalolohakên. Manawi brambang ingkang katêdhakakên, bilih agêngipun sadhuwêt-dhuwêt: kalih glindhing, inggih kairis tipis-tipis, lajêng kaulungakên, ngadat ayam ajêng nêdha piyambak. Kajawi punika, ing môngsaa jawah saha katigaa, ayam sami bêtah nêdha sukêt utawi bangsaning bayêm, amila murih botên kêdah nyadhiyani, sukêt ing pemahanipun kemawon, kêdah ragi nipundipun. opèni, supados sagêd sêgêr gêsangipun, kautamèn bilih dipun tanêmakên bayêm ingkang sae, kangge pasaban ayam, murih sami sênêng.
Wiwit taun Walandi 1886 inggih punika wiwit Ki Wasa sumêrêp babonipun sêrat punika sawêg umur nêmbêlasan taun, wantuning tiyang rêmên sawung sangêt, saha rêmên andamêl sawung piyambak, dados sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau, lajêng kaêdhakakên kangge waton milih sawung saha babon. Ngantos dumuginipun taun 1935 Ki Wasa sampun umur pitung dasanan taun langkung, taksih katindakakên kangge waton, pangraosipun, sasat botên nate gèsèh. Pasaksènipun, sabên Ki Wasa gadhah sawung, asli tumbasan utawi damêlanipun piyambak, kajawi sabên tiyang mêsthi rêmênipun, saha mastani sae wônda tuwin gêbag damêlipun, inggih dèrèng wontên ingkang sawêg dipun bên sapisan kemawon kawon, apês inggih kaping kalih utawi kaping tiga. Malah ingkang sagêd kêwêntar linangkung, tuwin ingkang lajêng dados rêgi èkêtan, botên namung satunggal kalih. Ewasamantên, sarèhning pangraosipun manungsa beda-beda, saha wajibing pitados punika, bilih sampun pirsa piyambak, amila sayoginipun, inggih kasidikakên kemawon.
Tri arga jêjêring carita, nawung rahsa, rinipta ikêtan kina.
Namaning kitha Salatiga, gêgayutaning cariyos ing ngringgil: wontên
tiyang tiga, ingkang sami saekapraya. Jalaran saking punika, mila lajêng dipun têgêsi: nama salahipun tiyang tiga wau (utawi tiyang tiga salah karya).
Nglajêngakên tindakipun Nyai Agêng, anggèning katilaran, lampahipun ingkang raka. Sapêngkêring sinikara dening para kiyanat wau, Nyai Agêng sakalangkung brangtaning panggalih, kalayan tindak gêgancangan, sumêdya atur uninga dhumatêng ingkang raka. Enggaling cariyos, lampahipun Nyai Agêng nama sagêd nututi tindakipun ingkang raka, kintên-kintên namung kantun sapambêngok,
lali têmênan, marang ingkang kawlasarsa, têka tan kulak pawarta. Wonde-Wondene.
panguwuhipun Nyai Agêng dhumatêng ingkang raka, wêkasan cumithak, inggih punika: wontêning kitha Bayalali, makatên punika.
Sarêng Kyagêng mirêng sêsambatipun ingkang garwa, tumuntên
prakawis icaling rajabrana, jalaran yèn taksih rinaos, têmahan saya ngranuhi, wasana malah sêmu dinukan, jalaran kirang eklasing manah, wêkasan tuwuh ing rubeda.
Salêbêting Kyagêng wawan rêmbag kalayan ingkang garwa, kacariyos pun ambêg dursila, ingkang murang tata wau, salah satunggalipun tuwuh murkaning manah, jalaran nyumêrêpi isining têkên, ingkang sarwa sêsotya nawarêtna, mila tuwuh ciptanipun, melik ing gendhonganipun Nyai Agêng. Wasana lajêng nututi tindakintindakipun. Nyai Agêng, sumêdya ngroda paksa, ngrabasèng isining gendhongan. Môngka sajatosipun, ingkang kagendhong Nyai Agêng wau, lugu namung awujud rukuh, pirantos salat sêmbahyang.
Enggaling cariyos, pun durga ngôngsa-ôngsa wau, dumarojog tanpa larapan, kalayan wicantên têmbungipun: barang ingkang kagendhong Nyai Agêng sumêdya kasuwun, malah asêsumbar, manawi budi badhe dipun sêmbadani, bôngga dipun rampungi, sarêng Kyai Agêng uninga, dhumatêng si kêparat para cidra ingkang
dhêdhasaring atimu, dene manusa watake kaya wêdhus. Kacariyos dhawuh pangandikanipun Kyagêng wau wasana nêmahi, sanalika tiyang wau awarni menda. Wondene pun menda wau, malah lajêng akêkinthil tut wingking, satindakipun Kyagêng sakalihan, ngantos dumugi ing Têmbayat.
Sarêng kula nyariyosakên dêdongengan ing nginggil punika, raosing padharan kula piyambak lajêng mungêl: punapa inggih manungsa sagêd dados menda. Namung sarèhning makatên, inggih badhe kula oncèki, nanging prayogi karêmbag wingking.
Mangsuli cariyos ing nginggil. Enggaling cariyos, Kyagêng Pandanarang sampun dumugi ing Têmbayat, wasana kalampahan têtruka wontên pucacakingpucaking. ardi. Kajawi punika ugi lajêng iyasa masjid, wontên pucaking rêdi Jabalkat. Wondene kawontênaning menda, inggih punika manungsa ingkang salah warni, lajêng ingandikan dening Kyagêng, supados wangsul asli, pulih lir nguni-uni.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni kalawarti Kadjiwan Djawi no. 3 saking administrasinipun kalawarti wau ing Ranadigdayan, 3a Ngayogya.
Kalawarti wau isi wêwarah ingkang dipun cirèni ,,Bangoen Endjing". Ingkang kajênging wosipun angudhari bundhêlan jawi. Rêginipun lêngganan tigang nomêr f 0.75. Sanomêr f 0.35.
Manawi mawas ubad-ubêdipun paprangan ing Sêpanyol, sajatosipun katingal kalangkung anyamari, inggih punika jalaran saking kathah ingkang gêgayutan, kados ta Inggris, Jêrman, Prancis, Itali tuwin sanèsipun malih. Anggèning sami gêgayutan ngêmori damêl wau, sisip-sêmbiripun sagêd anjalari dados wêwinih pasulayan. Nanging bab punika taksih sarwa samar dening katutup ramening paprangan.
Kala bêdhahipun Bilbao, Jêrman katingal anggènipun suka, Sang Hitlêr ngantos kintun telegram dhatêng Jendral Franco, ingkang suraosipun suka sukur anggènipun ngêbroki Bilbao. Punika kenging kangge wawasan dhatêng sêsulaking kêkajêngan.
amanggih lampah ingkang sakeca, botên wontên tiyang ingkang mêdal dhatêng jawi, sadaya namung injên-injên kemawon, wusana sarêng dumugi ing gêdhong parimatan dêdamêl dipun tampi suraking tiyang kathah ingkang dados tandhaning bingah, ing ngriku katingal tandhaning mêngsah ingkang lajêng wangsul rukun dados sadhèrèk.
Golongan kabangsan lajêng malêbêt ing gêdhong nagari, tuwin gêdhonging ministêr
wontên tiyang ingkang nglawan, wusana têtêp ing ngriku dados panguwaosing golongan kabangsan, tanpa sangsaya. Motor-motor mabur kabangsan kêkalangan ing gêgana, bang-bang tuwin kantor-kantor sami manjêr bandera kabangsan. Dene golongan ingkang taksih pangawak mêngsah sami dipun tahan, kintên-kintên wontên tiyang 18.000.
Botên dangu katungka dhatênging oto momotan kathah sami ambêkta têtêdhan kangge sadhiyan ing kitha Bilbao, margi-margi toya ombèn ingkang risak lajêng sami dipun dandosi.
Sasampunipun sami mapan, Jendral Franco dhawuh supados para prajurit kabangsan sampun ngantos sami gadhah tindak ingkang raos malês sakiting manah. ing ngriku katingal bilih ungguling golongan kabangsan wontên ing Bilbao, araos mawa daya asrêp.
Ing salajêngipun tuwuh panggrayangan saking golongan parentah ingkang ngèngingi dhatêng Jêrman tuwin Itali, ing bab bêbantu tuwin tindak sanèsipun. Nanging sajatosipun pangintên utawi pandakwa ingkang kados makatên punika sampun botên nganyar-anyari. Pandakwa ingkang tumuju dhatêng Jêrman wau, ing bab kêlêming kapal
dipun torpedho saking kapal silêm, nanging kapal silêm gadhahanipun nagari pundi, botên cêtha.
Dene anggèning golongan parentah kêncêng pandakwanipun wau, amargi mêntas wontên motor mabur parentah sumêrêp wontên kapal-kapal pêrang Jêrman [Jêrma...]
ingkang katingal wontên sacêlaking papan kèrêmipun kapal Cabo Palos. Ing bab punika sanadyan dèrèng cêtha dhodhok-sèlèhipun, nanging pandakwa wau mêksa katingal mantêp. Malah ing ngriku lajêng wontên raos, bilih anggèning Jêrman mêdal
pêrang Jêrman tuwin Itali ingkang pating sliwêr wontên sagantên têngah.
Bab anggèning Jêrman ngunduri saking pajagèn tata têntrêm ing lautan, punika ugi mawa kajêng warni-warni, manawi dipun pêndhêt wosipun, Jêrman akajêng badhe ngatingalakên bilih kawontênanipun ing sapunika sampun kiyat, tuwuhing tekad ingkang kados makatên punika, botên sanès jalaran saking anggènipun ngalami lêlampahan ingkang pinanggih ing Sêpanyol. Dene kawigatosanipun, Jêrman badhe ngudi kamardikanipun piyambak, adhêdhasar ngluhurakên kabangsan.
Benjing tanggal 18 wulan punika, paprangan ing Sêpanyol jangkêp sampun sataun, kawontênanipun taksih ajêg, karisakan pinanggih ing pundi-pundi, pêpêjah tanpa wicalan. Sêsulakipun ingkang sami pasulayan dèrèng bandhe rukun.
Miturut pèngêtan, ing salêbêtipun paprangan punika, wadya ingkang dipun tindhihi Jendral Franco sagêd ngrêbat dêdamêl mriyêm 220, sanjata mêsin 671, pistul 553, sanjata limrah 38.000, sanjata karbin 8396, bom warni-warni 167.000, patrum kirang langkung 17 yuta, motor dêdamêl mriyêm asli Ruslan taksih wêtah 25, ingkang sampun risak 100, oto 123 tuwin sêpur lapis waja tuwin tumpakan sanèsipun kathah.
Sadaya wau kalêbêt dados tandhaning taksih pêrangan rame.
K. 178 ing Rambipuji. Kenging kemawon, kakintuna lumantar Document.
K. 1825 ing Gêdarèn I, Re, Pa, kiwa têngênipun taun 1833 tanggal 10 Mulud, Jimakir, dhawah taun 1834, 15 Mèi 1904 Windu Sanjaya. II 25 Juli 1924 dhawah 22 Dulkangidah Je 1854 Windu Sangara. Wuku Watugunung. III 10 Agustus 1925 dhawah 19 Sura Be 1856 Windu Sêngara, Wuku Dhukut. IV 26 Juni 1927 dhawah 24 Sura Ehe 1860, Windu
Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng kaping VII sakalihan garwa dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur, tamu tuwin pandhèrèk, tindak pêpara dhatêng tlatah pabrik gêndhis ing Calamadu.
Blumbang panangkaran ulam loh, ing sacêlakipun Pabrik Calamadu Mangkunagaran, ingkang wêkdal punika agêng piyambak satlatah tanah Jawi.
Saking pabrik wau lajêng sami tindak mariksani blumbang panangkaran ulam loh (dumunung sacêlakipun pabrik) ingkang ukuran wiyaripun wontên 3½ ha, wêkdal punika agêng piyambak ing satlatah tanah Jawi.
Nalika pungkasanipun taun ingkang kapêngkêr blumbang-blumbang wau wiwitipun dipun isèni bibit karpêr, tawès, ngilêm, tambakan tuwin gramèh, inggih punika bangsanipun ulam ingkang kêlimrah dados kabêtahanipun ngakathah. Sapriki sawêg antawis 5 wulanan, bibit wau sampun tumangkar bêbranahan, sarta kenging dipun jagèkakên kangge isèn-isèn ing tlaga-tlaga utawi ing wadhuk-wadhuk. Ing blumbang-blumbang panangkaran wau isinipun ulam alit-alit sampun wontên kirang langkung 400.000.
Ing blumbang Calamadu punika mêmpan sangêt kangge ngingah ulam gramèh, botên badhe kaungkulan dening gramèh wêdalan saking blumbang utawi pangupakaran sanèsipun, ingkang pinanggih ing saindênging tlatah Jawi Têngah.
Wadhuk Cêngklik, bawah ing Kartasura, ingkang toyanipun kangge ngoncori sitinipun Pabrik Gêndhis Calamadu Mangkunagaran. Samangke wiwit dipun isèni wiji ulam warni-warni saking blumbang panangkaran ulam loh ing Calamadu, wiji wau agêngipun sajênthik, cacahipun ngantos kêthèn.
Paprentahan Mangkunagan sampun sarêmbag kalihan paprentahan Kasunanan, sagêdipun ing Wadhuk Cêngklik, bawah Kartasura, dipun angge papan pangingahan ulam loh mêndhêt saking bibit ing Calamadu kasêbut nginggil, kantun angêntosi dadosipun prajangjian kemawon. Rêmbag punika dhasaripun mawi angèngêti, sarèhning toyanipun Wadhuk Cêngklik wau kangge ngoncori pasitènipun Pabrik Calamadu, mila sagêda saraos tangkara nipun
lam loh ing Calamadu wau inggih maedahana dhatêng wontênipun wadhuk ing Cêngklik.
Kajawi punika, bab anggènipun Praja Mangkunagaran ambudidaya tumangkaripun ulam loh punika, wosing prêlu anggalih sagêda murakabi ing wêwêngkonipun, inggih punika sagêda sami gampil anggènipun angsal bibit, kenginga kangge mêwahi indhaking panggaotan sawatawis, utawi sabotên-botênipun lajêng sami sagêda angsal mirah tumbasipun ulam (lawuh).
Sasampunipun dumugi anggènipun sami mariksani blumbang kasêbut nginggil, lajêng sami tindak mariksani wadhuk ing Cêngklik, ingkang sagêd isi patandhon toya ngantos 12.000.000 m³, sarta dipun angkah sagêdipun kenging dipun ingahi ulam saking panangkaran ngantos kêthèn yutan.
Sarampungipun mariksani wadhuk wau lajêng wangsul rawuh ing pabrik, lêlênggahan sawatawis lajêng kondur miyos ing Kartasura mawi kampir sakêdhap mariksani pabrik gêndhis batu kabudidayanipun Praja Mangkunagaran, ingkang manggèn wontên tilas pabrik Kartasura.
K. 4654 ing Tutuban. Rê, Wa, Agustus 1866 dhawah tanggal 29, Jawi 17 Rabingulakir Alip 1795 Wuku Langkir.
K. 532 ing Nglungge. Sn, Lê, Juni 1911 dhawah tanggal 12. utawi 14 Jumadilakir Jimakir 1842
Ing Batawi mêntas kawontênakên balapan lumampah 4 dintên.
Ingkang kacêtha ing gambar, nginggil sisih kiwa golongan Roode Kruis, sisih têngên Jeugdstorm, sami gagah. Ngandhapipun militèr batalyun 10 ing Mistêr Kornèlis. Gambar bundêr punggawa Kolff & Co. Sisihipun golongan ingkang miyambak. Ngandhap piyambak sisih kiwa, golongan militèr ingkang dipun tindhihi Kaptin van Doorn, dipun papag musik. Sisihipun barisan pulisi.
Ing kalanipun wontên lampah makatên punika, manawi nuju wanci enjing, dumugining lingsir siyang, ing margi-margi ingkang dipun ambah ing golongan wau, pinanggih langkung rame.
Anggitane: Wiryawiharja, sambêtipun Kajawèn nomêr 54.
... saking bangêting susah / nyang gawean nganti lali...
Wana têkane nagara / ora dicritakke dhisik / kaanane sing ditinggal / saiki dirêmbug gênti / mulane dibalèni / supaya bisaa urut / saungkure Si Wana / uwong loro gêlik-gêlik / isih mêlèk anutug sawêngi natas //
barêng wis bangun raina / wong loro padha miranti / arêp anggarap têgalan / gawa gathul kanggo bêsik / sing ênom nyangking pithi / dianggo madhahi cikru / mêngko arêp dikêla / dadi yèn sing lunga mulih / sayah-sayah bisa sêgêr tuke mangan //
sasuwene ana têgal / kurang mêmpêng gone bêsik / jalaran saka karipan / mulane tumuli mulih / malah bokne wis dhisik / têkan ngomah têrus turu / mantune olah-olah / rampung dicawiske nuli / mrêtuwane digugah diêjak
kok ora penak atiku / mantune iya kôndha / yèn uga ngandhut kuwatir / sakarone iya banjur
mêngko sing mênyang pasar / saka pasar masthi mampir / jupuk sapi ngiras karo nyaur utang //
rèhne kabare wis gênah / wong loro padha ngêntèni / kambi disambi rêrasan / wêkasane nganti wêngi / sing lunga durung mulih / diêntèni têkan esuk / malah wis rada awan / sing lunga ya durung mulih / uwong loro nuli pamit kanthi susah //
Nyai Wana turut dalan / ora pêgat tansah mikir / gèk ana pakewuh apa / sing lunga kok ora mulih / banjur ambrêbês mili / clathu karo sênggruk-sênggruk / Gusti nyuwun ngapura / piye ta dhuk lakon iki / wong lêlungan kanthi bablas tanpa kabar //
padha nêmu apa / dene lunga ora mulih / Nyai Wana sangsaya kêlara-lara //
banjur ambruk ana dalan / nangis kaya bocah cilik / sangsaya bangêt mêmêlas / mantune milu anangis / calathu ngasih-asih / maratuwane dirangkul / biyung ambok sing sabar / ampun kaya bocah cilik / dika èngêt ampun nangis èntên dalan //
o biyung botên kadosa / kula niki ênggih sêdhih / nanging tansah kula ampah / ampun nganti kaya bayi / pun êngga êndang mulih / sêlak èntên tiyang langkung / mundhak dadi layadan / wêkasan ngisin-isini / Nyai Wana atine kêna ditata //
banjur mlaku alon-lonan / isih karo mrêbês mili / sadhela-sadhela ngêsah / mantune tansah anganthi / karo angarih-arih / suwe-suwe rada lipur / satêkane ing ngomah / sênthong-sênthong diungaki / bokmanawa sing lunga wis ana ngomah //
Petruk : Nyambungi gunêmku kang wis kêpungkur, ing bab kang tak anggêp têtimbangane cilik-cilikan. Saiki tak ambalèni manèh kaanane kaum tani ing tanah Jawa kene iki. Kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, lêmahe dhewe iki saiki wis mungkrêt pangasilane, wong-wonge tambah akèh tikêl-matikêl. Nganti akèh sing ora padha olèh pangan. Wong-wong iki arêp golèh buruhan, ora ana buruhan, arêp nunut mangan nyang sadulure, sadulure dhewe iya wis mênggik-mênthol, gèk arêp kêpriye, hara. Saka ngêlihe wêtênge, saka ditangisi anak bojone, apa ora bisa kalakon banjur ala, kaya ta: ngutil, maling, ngoyok, lan sapadhane. Dumadhakan saka murahing Pangeran, têka banjur ana wong sugih sing tawa pari, anggêre gêlêm ngolah dhewe lan ngèngèhi sawatara bae, kêna mangan sakarêp-karêpe. Kawuwuhan manèh, wong sugih mau kathik sobate rama. Rak iya bodho, ta, yèn wong-wong mau ora tumuli sêmranthal marani wong sugih mau. Nah - wong sugih iki gêgambarane lêmah ing sabrang, kang isih mluwa kathik loh jinawi. Dene rama kuwi pêpêthane: kangjêng rama ndara guprêmèn. Dadi têgêse: iya kangjêng rama ndara guprêmèn iki sing nawani lêmah marang wong-wong mau. Lan kowe wêruh dhewe, kangjêng rama ndara guprêmèn kuwi, kuwajibane: nata tata-têntrême praja sauwong-uwonge pisan. Dadi iya anjaga, supaya uwong-uwong kawulane padha slamêt, têntrêm, lan karaharjan. Wajib paring têkên marang wong kang kalunyon, paring payung marang wong kang kapanasan ...
Petruk : Rak iya wis mêsthine, ta, Kang Garèng, awit butuhe nagara kuwi pirang-pirang, yèn sabên uwong ora nguruni, têmtune rak iya ora bisa nindakake kuwajibane mau. lho, anggonku ngandhakake mêngkono mau, mung arêp anelakake, yèn kangjêng rama ndara guprêmèn, kuwi mung tansah ngudi
Kang Garèng, ana kok rupa-rupa ngono sing ditakokake. Mara, Kang Garèng, andak ana bapa sing duwe niyat arêp [a...]
[...rêp] anglorobake anake, utawa arêp agawe cilaka anake, mêsthine rak iya ora, ta. Mêngkono uga kangjêng rama ndara guprêmèn, tumrap kawulane sing diudi, iya mung bêcike, slamête, lan karaharjane. Mara, dêlêngên bae, pambudidayane nagara anggone arêp ngajokake kawulane: pirang èwu, malah pirang yuta rupiyah bae, dhuwit kang dibuwang,
Garèng : Iki mula iya bênêr, Truk, wong aku iya mênangi dhewe. Ana sawah duwèke wong desa, sing digawe coban-coban digarap miturut cara modèrên, yaiku: nandure cara larikan, antarane siji lan sijine digawe samene sènti mètêr dohe, panandure mangkene, lêmine kudu nganggo lêmi mangkene, lan sapiturute. Wah, Truk, dadine tanduran pari mau, mula iya lêmu-lêmu, dhuwure nganti ngluwihi bocah umur wolung taun. Saka lêmune tandurane nganti... gabug.
Petruk : Hara, kok banjur ngandhakake sing ora-ora. Yèn ana coban-coban sing wusanane ora dadi, kuwi rak lumrah, ta. Nanging anggone ora eman ambuwang dhuwit pirang-pirang, kuwi rak wis sawijining bukti, anggone kumudu-kudu arêp angajokake kaum tani bangsane dhewe kiyi. Iki rak iya ora beda karo wong tuwa nyang anak-anake. Sabên uwong tuwa kuwi iya ora wêdi rêkasa, ora eman ambuwang dhuwit, murih anake bisa pintêr, bisa olèh pangkat sing mêthangkring, lan gajih sing sathekruk, lan sapadhane. Nanging apa kêna dipêsthèkake yèn anake mau bisa dadi kayadene sing dadi pangajabe, rak iya ora, ta.
Wèh, nganti kaya pokrul pêtung, anggone mubêng-mubêng rêmbuge. Wis, saiki caritakna dhisik mungguh prajangjiyane wong-wong sing arêp diangkatake nyang sabrang iki.
Petruk : Iya, rungokna, nanging samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Huishoudschool Istri Indonesia. Wiwit tanggal 1 Augustus ngajêng punika ing Bêtawi wontên bikakan Huishoudschool manggèn ing Kramat 31. Lamining sinau tigang taun, bayaran sêkolah f 4.50. Ingkang katampèn mlêbêt mriku lare wêdalan H.I.S.
Tamatan Landbouwcursus. Inginggil punika ngêwrat gambaripun tuwan-tuwan ingkang mêntas tamat saking sinau dados guru têtanèn ing Landbouwcursus Pancasan Bogor. Tuwan-tuwan wau tamatan saking sêkolahan Normaal, saha badhe katêtêpakên dados guru têtanèn ing sêkolahan Standaard lan Vervolg, ngajar bab têtanèn ing klas VI.
Sumêbr lisah pèt ing Ambon. Ing pasisir Tulehu, laladan Ambon, pinanggih wontên sumbêripun lisah pèt, lisahipun sampun kapêndhêt kapriksakakên dhatêng Balikpapan. Mirid papriksanipun Dr. Roozendaal, dhoktêr Militair, lisah wau pinanggih sae. Lisah wau sagêdipun katingal manawi toyaning sagantên nuju surut. Têbihing papan wau saking Ambon wontên 25 km. Ingkang manggihakên sumbêr lisah wau kaji sampun sêpuh, cacah kawan panggenan.
Pajagèn pulisi kasantunan militèr. Miturut wartos, pulisi ing Manokwari, Nieuw-Guinea, badhe dipun santuni militèr, dene militèr ing Namlea badhe dipun santuni pulisi.
Lampahipun pandu jamboree dhatêng nagari Walandi. Lampahing pandu jamboree saking tanah ngriki ingkang dhatêng nagari Walandi sampun dumugi Port Said, wontên ngriku dipun papag pandu ing Mêsir, dipun ajak mlampah-mlampah wontên ing papan ngriku. Sadaya pinanggih sami sêgêr kasarasan.
Kenging racun malih. Ing Nanggulan, Ngayogya, pinanggih wontên tiyang ingkang kenging racun malih 3, dados gunggung sadaya ingkang kenging racun sampun tiyang 27. Ngantos sapriki dèrèng kasumêrêpan sabab-sababipun. Papriksanipun taksih katindakakên wontên laboratorium ing Bandung.
Sudan numpak sêpur S.S. Wontên wartos, gêgayutan kalihan badhe wontênipun conferentie Volkenbond ing wulan Augustus, sintên ingkang numpak sêpur kangge pêrluning conferentie Volkenbond langkung ing pundi kemawon, badhe angsal sudan 50%. Sintên ingkang dhatêng ing wulan Juli punika kêdah gadhah sêrat katrangan saking hoofdinspecteur S.S. ingkang kapijèkakên. Sudan wau botên tumrap tuslag sêpur kilat tuwin sêpur dalu.
Rêgining daging ing Bêtawi mindhak. Rêgining daging ing Bêtawi ing wulan punika mindhak 15%. Indhaking rêrêgèn wau, miturut katrangan jalaran saking indhaking waragad-waragad kathah, tuwin rêgining kewan mindhak, kajawi punika ing wêkdal punika ing laladan nagari karèt kathah tiyang nêdha daging, tuwin malih jalaran ing Singapura kathah anggèning ndhatêngakên kewan saking tanah ngriki, awit ing Siam nuju tuwuh sêsakit kewan.
Badhe ngêdêgakên griya tiyang sakit ewah. Wontên wartos pakaryan babagan Kasarasan badhe ngêdêgakên griya tiyang sakit ewah wontên ing Pakêm, Ngayogya. Wontênipun ada-ada punika gêgayutan kalihan wontênipun tiyang sakit ewah ing laladan ngriku saya kathah. Griya sakit wau badhe kadamêl cêkap dipun ênggèni ing tiyang 200, dene tiyang ingkang dipun tampèni ingriku mêndhêt tiyang ingkang kapetang dèrèng sapintêna sakitipun, tuwin ngêmungakên mêndhêt têtiyang ing Ngayogya kemawon. Têtiyang ingkang manggèn ingriku punika badhe dipun êcakakên ing padamêlan têtanèn. Sadhiyaning waragad badhe f 20.000.- dipun andhapi rumiyin saking Kasultanan.
Nyolong candu kanthi patrap wêgig. Ing Kêndal wontên panjualan candu ingkang ngrangkêp panjualan ing Cêpiring. Ing ngriku kasumêrêpan bilih candu ingkang kasade ing Cêpiring isinipun namung sakêdhik. Sarêng bab punika kauningan ing pangagêng, lajêng katitipriksa, nyata bilih candu wau pancèn kirang, dene ingkang gadhah tindak makatên wau saking panjualan ing Kêndal, patraping panyolong kanthi nyoblos umpling ing perangan ngandhap, mawi pirantos ingkang pancèn sampun dipun damêl, pamêndhêtipun sabên saumpling namung 1 milligram.
Mèngêti adêging Proefstation sampun 50 taun. Adêging Proefstation ing Pasuruan sampun jangkêp 50 taun, mêntas dipun pèngêti kanthi ngawontênakên sêsorah ingkang dipun wêdharakên dening Dr. Ir. P. Honig, Mr. J. Luyten tuwin Ir. J. van Dijk.
Panèn karisakan. Ing bawah dhistrik Salatiga tuwin Bringin, wontên sabin 1000 bau sami risak oyodipun. Kapitunanipun kintên-kintên wontên f 25.000.-. Landbouwvoorlichtingsdienst inggih sampun rekadaya sarana ngêsat toyanipun kala ingajêng, nanging mêksa botên wontên damêlipun.
Badhe nanggulangi bêna. Inspectie-bureau Technische Zelfbestuursdiensten ingkang dipun pangagêngi dening Ir. R.M. Notodiningrat, sawêg ngrancang bab tataning nanggulangi bêna ing Surakarta salaladanipun, amargi mèh sabên taun ing Surakarta wontên karisakan jalaran saking wontênipun bêna. Rantamanipun badhe kalêbêt ing Karajan Surakarta.
Nyirnakakên ama klapa. Ama klapa ingkang tuwuh ing bawah Ngayogya badhe dipun tanggulangi. Miturut rêmbagipun para ingkang kawogan, badhe sarana ngangge racun ingkang nama calsiumarsanaat. Racun wau botên ambêbayani tumraping tiyang tuwin rajakaya. Tanêman klapa ingkang badhe dipun siram ing jampi punika wontên 100.000 wit, têbanipun wontên 20 km. wiyar 1½ km. Waradinipun anggèning namakakên jampi bokmanawi ngantos tigang wulan.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, Mas Besoes Sastrodiwirjo, Aib, nindakakên padamêlan mantri pulisi ing paresidhenan Pêkalongan, dados asistèn ing paresidenan Pêkalongan. Marsono juru sêrat klas 1 ing kantor kabupatèn Pêmalang, dados mantri pulisi paresidenan Pêkalongan.
Tindak salingkuh ing pakaryan pêkên. Pakaryan pêkên ing Kasunanan Surakarta mêntas andêngangi tindak salingkuh ingkang sami dipun tindakakên ing punggawa-punggawa pêkên. Mula bukanipun, tumrap ingkang wajib nyumêrêpi bilih angsal-angsalaning asil pêkên ing Kasultanan,
pinanggih karcis pêkên palsu ingkang asli anggèning ngêcapakên punggawa pêkên piyambak. Kapitunanipun nagari Kasunanan sampun ewon-ewon. Salajêngipun dados papriksan panjang.
Têtanèn pitulungan. Tindak têtanèn pitulungan ingkang kawontênakên ing Magêlang badhe dipun wiwiti wontên ing wulan Augustus. Ingkang katampèn ing ngriku namung para neneman tiyang siti ingkang apêsipun umur 18 taun, jangkêp nampèni lare 100. Caraning nyambutdamêl, ing sadèrèngipun panèn sami angsal têdha saking Parentah.
Werkcentrale ing Ngayogya. Pakaryan damêl gêlaran tuwin babut ing Werkcentrale ing Ngayogya saya majêng. Ing sapunika ingkang nyambutdamêl wontên 200, badhe dipun wêwahi dados 600. Kajawi punika taksih ambêtahakên tiyang 200 wontên ing golongan sêpêt. Tiyang ingkang angsal pitulungan saking steuncomite wontên 300, nanging ingkang mlêbêt dhatêng Werkcentrale namung sapalih.
Tanêman badhe dlancang. Ing Nieuw Guinea tlatah Lèr, wontên kabudidayan anggadhahi pasitèn 100 ha. dipun tanêmi bangsaning sukêt. Wontên malih ing sanès panggenan dipun tanêmi bangsaning alang-alang. Sadaya wau sami dados badhe dlancang.
Tatanan paargyan jumênêngan bupati. Miturut sêrat katrangan saking K.T. Ingkang Wicaksana, tatananing paargyan jumênêngan bupati punika, ingkang anjênêngi namung Residhèn tuwin para priyantun ing wêwêngkoning kabupatènipun ingkang sêsangkutan. Kajêngipun namung ingkang angsal waragad saking nagari. Ing sapunika badhe dipun jêmbarakên, rêsidhèn kenging ngulêmi asistèn residhèn-residhèn tuwin bupati-bupati kiwa têngênipun, sadaya wau badhe angsal waragad saking nagari. Dados saupami bupati-bupati ingkang jumênêng ngulêmi bupati ingkang têbih-têbih botên dados têtanggêlan nagari. Tumrap tampi bintang, songsong jêne tuwin sanès-sanèsipun, namung tumrap para priyantun ingkang gêgayutan. Namung tumrap jumênêngan pangeran, kadosdene jumênêngan bupati.
Pambikakipun cooperatie karèt ing Leuwiliang. Pabrik karèt gadhahanipun cooperatie ing Sadèng sampun kalampahan kabikak, ingkang mêdhar sabda Mr. Sartono, dipun sambêt pangarsa pakêmpalan ,,Roekoen Santausa''. Ingkang anjênêngi utusan saking Economische Zakên, kanthi angsal panuwun saking anggènipun paring bêbantu. Asmanipun ingkang rawuh wau, Tuwan-tuwan van Mook, Sitsen, tuwin Mentel, sami saking Economische Zakên. Tuwan Margono, ingkang bupati ing Bogor, Dr. Pijper saking Inlandsche Zaken tuwin wakil-wakil sanèsipun. Pabrik punika taksih alit, nanging katingal bilih punika satunggilling kamajêngan tumrap rakyat.
Rêdi Cêrêmai nyêmburakên kukus. Miturut wartos saking Cirêbon, Rêdi Cêrêmai mêntas nyêmburakên kukus ngantos tigang rambahan, sapisan ing pucak, sanèsipun ing iringan.
Pakêmpalan wados matahari ing Bêtawi. Ing Bêtawi wontên pakêmpalan wados nama Matahari, ingkang tindakipun dados awisaning nagari. Pakêmpalan wau sampun kasumêrêpan ing pulisi saha wontên warga-warganipun ingkang sami kêcêpêng, sami bangsa Tionghwa. Wontên sêrat-sêrat ingkang kacêpêng dados praboting prakawis. Pakêmpalan punika kintên-kintên botên namung tuwuh ing Bêtawi kemawon. Têtiyang ingkang kacêpêng wau wontên ingkang
Sedan. Miturut wartos, ing dintên Kêmis kêpêngkêr, Kangjêng Ratu Bêndara, sadhèrèk dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, garwanipun K.R.T. Puspodiningrat seda wontên ing Kaliurang, layon kasarèkakên ing Imagairi. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan tuwin tuwan gupêrnur miyos nglayat.
kathahipun 20 dumugi 25.000 ton. Cacah samantên punika nate dipun kintunakên kala ing taun 1934. Ngantos sapriki sawêg kalampahan malih. Pangintunipun badhe dipun wiwiti wontên wêkasaning wulan punika.
Panyadean lisah obong. Kawartosakên, Koloniale
sakidul palabuhan nomêr 3, jêmbaripun 9.500 m². pêrlu badhe kangge andèkèk lisah obong. Dados botên dangu K.P.V.M. badhe sade lisah wau. Lisah kados makatên wau tumrapipun ing ngriki panyadenipun sakêdhik sangêt, ingkang sapunika badhe dipun kathahi, awit badhe nyadeni tumrap motor-motor kapal.
Congrès T.B.C. Benjing tanggal 29, 30 tuwin 31 Juli punika, studiecomite babagan T.B.C. ing Sêmarang badhe ngawontênakên congrès ingkang kaping kalih. Kintên-kintên badhe kathah ingkang anjênêngi.
Panganggening candu saya kathah. Miturut rêmbag ing Raad Kawula, kathah warga ingkang usul supados wontên tindak ingkang kêncêng tuwin sêrêng tumrap gêgayutanipun kalihan candu tuwin morfine. Miturut pêpetangan, panganggening candu ing salêbêting tigang wulan kawitaning taun 1937 manawi dipun tandhing kalihan taun 1935, tumrap tanah Jawi mindhak 41%,
dhistrik. Ing Fengyang kawontênanipun langkung nyamari, têtiyangipun rintên dalu tansah nyambutdamêl nambal tanggul. Pang-panging lèpèn Kang ing Kiangsi ugi lubèr, papan ingkang kêbênan wiyar sangêt, pangagêng nagari suka pitulungan.
Pamulangn saking darmanipun Aw Boon Haw. Aw Boon Haw ngêdêgakên pamulangan andhap 10 panggenan ing Sènsi. Sabên pamulangan dipun sadhiyani wragad 3500 dollar. Tuwan Aw Boon Haw misuwur anggèning darma
Itasca. Panjagi pasisir ing San Francisco tampi tandha-tandha samar ingkang botên kenging dipun waos kintunan saking Earhart. Motor mabur saking kapal pêrang Colorado tumindak madosi, botên angsal damêl. Admiral
Badhe nginggahi Rêdi Himalaya. Wontên ahli minggah Rêdi Alpen têtiga bangsa Jermani ingkang misuwur nama Ir. Grob. Ludwig Schmaderer tuwin Herbert Paidar sami bidhal dhatêng tanah Indo badhe minggah pucak-pucaking rêdi Himalaya ingkang dèrèng nate dipun inggahi ing tiyang.
Lan aku ngrêti, yèn ana ing rèsturan: Kucing klawu, aku bisa luwar saka tangane Sopêlin, Sopêlin mêsthi bakal ngêntèni aku ana ing kene. Jalaran saka iku aku
wong Inggris ora prêlu kalah bangêt karo pikirane wong Prancis. Panêmuku kang mangkono iku tumêkane saiki akèh bênêre.
Pangandikanipun Sêr Blakêne ingkang makatên wau, sang putri kêdah angakêni, mila inggih nyata, bilih tumandang damêl ingkang kanthi sabar nanging angrampungi, kadosdene ingkang katindakakên dening ingkang raka punika, dene kalêbêt wêwatakanipun bôngsa Inggris. Salajêngipun Sêr Blakêne ngandikakakên lêlampahanipun sawatawis anggèning ngluwari para darah ingkang
pun makatên: sarana ngemba-emba wong Yahudi tuwa sarta kêmproh iki, aku mêsthèkake yèn sabên uwong mêsthi pangling nyang aku. Sorene ana ing Kale aku kêtêmu Si Rubên, wong Yahudi tuwa, kanthi tak bayar dhuwit dinar sawatara, Si Yahudi iki ngêwèhake panganggone nyang aku, lan uga nyilihi grobag lan jarane. Kajaba saka iku dhèwèke jangji arêp umpêtan, nganti ora
carane panjênêngan ngemba-emba Yahudi mau pancèn manglingi têmênan, nanging Sopêlin iku awas bangêt.
Kalayan sabar Sêr Blakêne amangsuli: Yèn dhèwèke nganti ngrêti, iya wis mêsthi bae manawa niyatku mau bakal gagal. Nanging aku iya ngrêti bangêt nyang watake wong Prancis. Umume padha jêlèh bangêt karo bôngsa Yahudi kuwi, nganti ora sudi babarpisan cêcêdhakan. Lan pangiraku, anggonku ngemba-emba mèmpêr wong Yahudi têmênan.
Lèdhi Blakêne: Mula iya mangkono. Kêpriye mungguh banjure.
Sêr Blakêne: Sabanjure nuli tak tindakake kaya sing wis tak pikir matêng, yaiku mangkene: dhisike aku mung arêp nindakake kapriye kaanane mêngko. Nanging barêng aku krungu parentahe Sopêlin mara para prajurite, aku banjur anjagakake manut miturute prajurit marang panggêdhene. Parentahe Sopêlin sarana ancaman bakal diukum mati sing sapa ora manut miturut, supaya para prajurit kabèh ora kêna tumindak apa-apa sadurunge wong Inggris kang dêdêg piadêge dhuwur, têka ing kono. Dhèsgas nganggêp aku kayadene barang rêgêd bae, kang banjur dibuwang ana ing sacêdhaking gubug. Para prajurite ora mikir babarpisan nyang wong Yahudi, kang anggawa Si Sopêlin nyang papan kene iki. Nyang ngêndi bae aku salawase anggawa krêtas lan potlot. Kanthi rêrikatan aku banjur nulis ana ing layang sacuwil isi tatanan, sarta banjur nolah-nolèh. Aku nuli gluyar-gluyur mara nyang gubug. Para prajurit iya padha sumurup, nanging sarèhne prentahe pandhuwure ora kêna tumindak apa-apa, iya mung padha mênêng-mênêng bae. Satêkaku ing gubug, layangku mau banjur tak salorogake ing sêla-sêlaning tembok, lan aku banjur ngêntèni. Mungguh isining layang mau, aku awèh parentah, supaya alon-alon padha ninggala gubug kono. Dene lakune padha nuruta watu karang, nanging têrus mangiwa, nganti têkan ing sungapan kang kapisan. Ana ing kono nuli aweha sasmita. Ora suwe mêsthi banjur ana prau cilik kang mêthuk, kang anggawa mênyang kapal gêdhe. Tujune para miruda mau padha mituruti apa pakonku, kang bêcik bangêt kanggone awake lan uga kanggone aku. Para prajurit mêsthine iya padha sumurup, nanging saka manut miturute marang parentahe panggêdhene, iya mung mênang-mênêng ora wani tumindak apa-apa. Aku ngêntèni satêngah jam, barêng aku ngrêti yèn wong-wong mau wis padha slamêt, aku banjur awèh sasmita sarana têtêmbangan kang isi pêpuji nyang Sang Nata Inggris, kang wusanane agawe rame mau.
Makatên mênggah jalèntrèhing lêlampahan ingkang mêntas kalampahan wau. Sêmunipun mila sajak gampil-gampilan kemawon. Mênggahing sang putri ngêmungakên gumun ing panggalih, dene têka samantên landhêping panggalihipun, punapadene kêkêndêlanipun ingkang raka anggènipun nindakakên pambudidayanipun angluwari para darah saking Prancis wau.
Ing kala punika dumadakan sang putri èngêt dhatêng kawontênanipun ingkang raka, ingkang jalaran dipun pisakit dening para prajurit, katingal lêmês sariranipun. Kalayan sêmu ajrih lan kuwatos sang putri umatur makatên: Nanging kêpriye saiki raose sariramu, anggone mêntas dipilara ing para prajurit mau.
Lampiran Kajawèn, juru pangipta: Rr. Siti Mariyam. Kawêdalakên sabên Rêbo.
Ulam ingkang alot punika manawi badhe ngêmpukakên, sadèrènging kaolah, limrahipun kagodhog ngantos satanakipun, murih dados êmpuk. Patrap angêmpukakên ulam ingkang kados makatên punika, inggih sagêd kalêksanan dados êmpuk, kapara sagêd ngantos moprol, nanging raosing anyiripun ulam ragi suda, jalaran kados ical sarinipun. Mila wontên reka sanèsipun malih, ngudi êmpuking ulam alot, botên sarana kagodhog ngantos têlas sarinipun wau, namung kalayan mayar saha tumindakipun gampil, inggih punika ulam alot ingkang badhe kaolah, punika sasampuning kakumbah rêsik sarta sampun kabumbonan saprêlunipun, dipun tètèsana tlutuh katès (katela gantung) sawatawis. Lajêng kawênyêt utawi kaulêta ingkang ngantos waradin, sasampunipun lajêng kaolah, kagorèng ing wajan, punapa kagodhog ing kuwali samatêngipun, punika sampun sagêd êmpuk lan momol.
Ulam utak murih kuwawi kaolah botên ajur.
Manawi badhe ngulah ulam utak, ing sadèrènging utak wau kabumbonan punapa mêsthinipun, dipun kumbaha mawi toya ingkang winoran apu (ênjêt) sawatawis, sasampuning kakumbah kalihan toya apu, lajêng dipun bilasi kinumbaha kalihan toya tawa sarêsikipun, nuntên dipun bumboni punapa sakaparêngipun, lajêng kaolah samatêngipun, utak wau sagêd kuwawi botên ajur.
punika manawi sêmunipun mêntas nigan, ananging botên kasumêrêpan ing pundi panggenanipun, ayam wau ing wanci enjing, brutu utawi brotolipun, kagosoka mawi sarêm, sakêdhap kemawon ayam wau lajêng anjranthal amurugi papaning tiganipun.
Mundhuta ayam ingkang lêma satunggal, lajêng dipun rêsiki, bilih sampun kakumbah nuntên kairisi ingkang wradin agêng alitipun, lajêng kagodhog mawi toya ing kwali.
sampun karacik lajêng dipun ulêg ingkang alus, nuntên kagorèng mawi lisah klêntik, bilih bumbu wau sampun satêngah garing (sumringah), godhogan ulam kasêbut nginggil wau kadèkèkakên kalihan toyanipun, kawêwahana santên 1 wijikan, têrus dipun latoni. Manawi sampun matêng dipun wadhahi ing basi lonjong, ing nginggil kauwur-wuwuri kêmangi, kalihan kawêwahan rajangan godhogan tigan, pangrajangipun tigan, 1 kasigar dados 4.
Daging lêmbu ¼ katos kakumbah ingkang rêsik, yèn sampun dipun irisi ingkang wradin, lajêng dipun sujèni têrus kabakar ingkang sae kadosdene sate, yèn sampun matêng dipun êntasi.
sendhok tèh, toya jêram sambêl 2 sendhok dhahar, sarêm sacêkapipun, lajêng dipun ulêg ingkang lêmbat, yèn sampun ulam kasêbut nginggil wau kacêmplungakên, sujènipun kabucal lajêng kawradinakên kalihan bumbu, toyanipun jêram dipun siramakên ing ulam, kawêwahan santên kênthêl 1 gêlas, pandhaharipun ingkang mangêt-mangêt kagêm lawuh dhahar.
Ulam kakap 2 iji kairis-iris ingkang sami agêng alitipun, kabumbonana kados ing ngandhap punika.
Lombok abrit 5 iji dipun sigari dados kalih, sêre panjangipun sadriji, godhong jêram purut 2 lêmbar, godhong salam 2 lêmbar, laos 4 iris, brambang bawang 1 sendhok dhahar, sarêm sacêkapipun, lajêng ngêngkrêngakên toya ½ kuwali, ulam kalihan bumbu kasêbut nginggil wau kadèkèkakên ing kuwali, manawi sampun umob kawêwahan kecap, 2 sendhok dhahar. Bilih sampun matêng dipun wadhahi ing basi.
Kok kados anganèh-anèhi, ngrêmbag padamêlaning tiyang èstri ingkang sampun kaprah, nanging manawi ing bab punika dipun petani, bokmanawi manggih kawontênan warni-warni, ingkang dèrèng kasumêrêpan ing ngakathah. Kuciwanipun manawi badhe nêrangakên bab nyêrat punika, lajêng ragi cotho botên sagêd ngêdalakên pola-pola, awit pandamêling gambar kêlise botên mirah.
Sêratan (bathikan) punika tumindakipun namung sambèn, kangge ala nganggur, nanging dangu-dangu ngantos dados panggaotan minôngka ngupados pangupajiwa.
Kasagêdan (kagunan) nyêrat punika aslinipun sampun wiwit kina-makina, turun-tumurun dumugi sapriki. Dene ingkang dipun pêndhêt kangge pola punika samubarang ingkang sumandhing utawi dipun kulinani ing sabên dintênipun, kados ta: kêris (curiga), dados parang rusak. Kolang-kaling (Sundha: kaung) dados kawung. Bôngsa sêsêkaran lan tanêman. Isèn-isèn wana lan têtanêman dados sêmèn utawi lunglungan.
Mênggah kawruh bab pola-pola punika dèrèng wontên têlasipun, dèrèng pêdhot, tansah dipun padosi, awot dumugi sapriki para juru gambar lan para sagêd tansah madosi pola-pola ing kinanipun ical tanpa lari, sagêda pinanggih malih kangge tuladha.
Pola punika wontên têgêsipun piyambak-piyambak, botên sadhengah tiyang kenging ngangge sakathahing pola. Miturut pranatan tanah karajan Jawi, wontên pathokanipun piyambak-piyambak, inggih punika kangge tiyang ingkang kenging ngangge satunggiling pola.
Miturut papriksan lan panitikan, sinjang ing jaman kina punika namung dipun cêlêp, dipun kêlêng. Bangsanipun sogan punika kalêbêt gagrag enggal, bilih dipun samèkakên kalihan kêlêngan. Majêngipun jaman sapunika, caranipun nyoga (punapadene ngêcèt) sinjang punika lajêng dipun padosakên margi ingkang adamêl mayaring
ingkang kenging dipun êmori ing golonganing putri tuwin kakung, punika ingkang dipun wastani main bal tamplèk, inggih tènisên. Malah pinanggihipun ing sapunika kenging dipun wastani sumrambah ing pundi-pundi ing papan ingkang rame.
Ing rumiyinipun, lêlagên kados makatên punika limrahipun namung pinanggih ing golongan bôngsa ngamônca, nanging dangu-dangu lajêng tumular dhatêng golongan putri tuwin kakung tiyang siti.
Pinanggihipun ulah raga kados makatên punika sarwa mikantuki, sarira lajêng sagêd kiyat, tandang cikat, tuwin kawong dhatêng pasrawungan. Kawontênan tigang bab wau, saèstunipun manawi dipun manah nama sampun dados piguna gêng sangêt, nama nyêkapi bêtahing golongan wanita. Mirid saking ujaring para ingkang mangrêtos, tandang-tanduking para wanita ingkang ahli ulah raga wau sagêd kêtitik, awit sampun gadhah wônda piyambak, ingkang limrahipun dipun wastani nyrikandhi.
Ingkang pinanggih ing kitha-kitha agêng, manawi sampun antawising jam sakawan sontên, kathah para wanita ingkang rawuh ing papaning ulah raga wau, katingal sarwa mantêsi.
Lêlangên ingkang kados makatên punika pinanggih ing saindênging bawana, mila ugi asring wontên lurugan tuwin tandhingan sawung saking sanès nagari. Ing sapunika tumrapipun tanah Jawi sawungipun bôngsa Jawi Tuwan Samboja.
Ingkang kacêtha ing gambar punika nalika ing Cianjur kawontênakên têtandhingan ngrêbat ganjaran, van Starkenborgh bèkêr. Gambar ing nginggil nalika nuju main. Ing ngandhap, nalika Kangjêng Nyonyah Gupêrnur Jendral nampèkakên ganjaran wau dhatêng Tuwan Matsuda, ingkang pinanggih unggul.
Cara ulah raga ingkang kados makatên punika, tumrap sawanganipun tiyang ingkang nêmbe sumêrêp, tamtu amastani anèh, awit ingatasing wanita têka gadhah tandang kados tiyang jalêr. Nanging manawi dipun sawang dangu-dangu lajêng karaos bilih punika satunggiling ulah raga utami.
--- [881] ---
Ôngka 57, Stu Pn, 9 Jumadilawal, Ehe 1868, 17 Juli 1937, Taun XII.
Bandhung - Blilutau - Wawasan badhe bidhal dhatêng paboyongan - Kabar warni-warni - Wêwaosan -Taman bocah.
Saking cariyosipun priyantun ingkang ahli padhalangan, adêging lampahan ringgit sadalu, punika dados pasêmon adêging gêsang, wiwitan dumugi wêkasan, mila adêganing ringgit, kêdah cocog kalihan tancêpipun kayon, upami jêjêripun Nata Dwarawati, mangke wêkasanipun inggih adêgan Nata Dwarawati.
Tumrap kajêmbaraning pangothak-athik, lampahan sadalu wau isi bab warni-warni, kawiwitan saking kalairan ngantos dumugining kabatosan pisan, upaminipun bab pathêthing gêndhing 6, 9 tuwin manyura, punika dados pasêmon mênggahing ewah-gingsiripun wêwatêkan, wiwit anèm dumugi sêpuh. Inggih ing ngriku punika ingkang mêngku kajêng tumamaning wulang sae, tumrap perang-peranganing wanci wau sagêda têtêp botên ewah, dados saupami sampun wanci pathêt sanga, botên kenging namung badhe ambagêgêg wontên pathêt nêm, kêdah dipun ewahi, makatên salajêngipun.
Pinanggihing jêmbaripun pangudi, sawêg bab gôngsa punika kemawon sampun sagêdandhar-andharsagêd ngandhar-andhar. dados suluk piyambak, andharanipun sagêd marêmakên manah.
Ing sapunika ing bab ringgit, tumrap kapitadosan, ringgit sakothak punika sami kasarira sadaya, dados manawi makatên, tiyang ningali ringgit prasaksat kantun nocogakên lampahing kabatosanipun piyambak, upami nuju mêdal Durna ingkang gadhah tindak sarwa muthakil, lajêng ngakêni: nyata, aku iya sok anglakoni kaya ngono. Salajêngipun mêdal danawa, satriya, pandhita, ngantos dumugining dewa pisan, ugi sagêd ngiribakên wontên ing
cêkakaning andharan kados makatên punika, sajak-sajakipun sampun cêtha mênggahing kajêngipun pawayangan. Namung sarèhning ngawaki dados wayang punika angèl, aluwung dados tiyang ningali kemawon, utawi dados wayang ingkang dipun wayangakên.
Dèrèng dangu kula dumugi ing palabuhan: Bima, inggih punika satunggiling palabuhan ing pulo Sumbawa sisih lèr wetan.
Saking palabuhan kula lumampah kemawon, amargi niyat kula pancèn namung prêlu mlampah-mlampah kalihan ningali kawontênan ing kitha ngriku ingkang kalêbêt anèh.
Dèrèng watawis dangu anggèn kula mlampah, kula sampun eram, dene ing margi kula tansah kapêthuk tiyang ing ngriku ingkang sami amangangge sarung tuwin ikêt-ikêtan. Môngka ing panggenan-panggenan sawetaning kapuloan ngriku, ingkang nêmbe kula dhatêngi, kados ta: Èndhèh, inggih punika palabuhanipun pulo: Plorês, tuwin: Kupang, palabuhanipun pulo: Timur sisih kidul, kawontênanipun tumrap pangangge sanès sangêt. Ing ngriku pangangge tuwin warnining tiyangipun siti kenging kagolongakên
bôngsa Jawi, ewasamantên ing satleraman sampun katingal bilih tiyang Bima punika sajatosipun taksih kapara sadhèrèk kalihan bôngsa Jawi.
Ing sadhatêng kula ing kitha, kula sumêrêp griya ingkang amangku kadosdene alun-alun, karêngga ing pot-potan lan kapagêran kajêng ingkang dipun êcèt pêthak. Miturut katêranganipun tiyang ingkang kula takèni punika kadhatonipun tuwan Sultan Bima: Mohammad Salahuddin, inggih punika satunggiling raja ing laladan ngriku. Miturut katêranganing tiyang wau, tuwan Sultan dipun bantu dening raja kalih ingkang sami dêdalêm ing kitha: Raba, watawis kalih pal saking Bima.
Ing ngajêng kadhaton wau wontên gapuranipun ingkang dipun jagi dening prajurit ingkang sami ngliga botên ngangge rasukan lan anyêngkêlit dhuwung ingkang pating galêbyar kasorotan ing srêngenge. Kula angsal palilah malêbêt ing pakawisan kasultanan. Ing wêkdal punika ing ngriku pinuju Mauludan, mila [mi...]
[...la] ing palataran kathah para abdi ingkang sami sowan, linggihipun inggih sami sila kados tiyang Jawi. Sadaya sami botên ngangge rasukan, wontên sawatawis ingkang nyandhing sanjata ingkang sampun kina, wontên malih ingkang anyêpêng tumbak lan tamèng, malah wontên ugi ingkang taksih pêrang-pêrangan tumbak tuwin tamèng, sarana dipun tabuhi mawi tambur.
Ing sanès panggenan ingkang sampun kasadhiyakakên, ugi ing palataran ngriku, wontên prajurit kapalan sawatawis ingkang ugi adêdamêl tumbak,
Sadumugining ngriku prajurit wau saking satunggal sami angêthungakên tumbakipun minôngka urmat.
Ing sacêlaking alun-alun katingal mêsjidipun ingkang kalêbêt sae lan cocog kalihan kadhaton Kasultanan. Langkung eram malih sarêng sampun ragi sontên kula sumêrêp bilih namung masjid tuwin karaton kemawon ingkang ngangge dilah listrik, sanès-sanès griya lan sadaya toko namung sami ngangge dilah lisah pèt. Punika mratandhani bilih tuwan Sultan piyambak ingkang ngasta kabêtahaning masjid. Punapa malih nitik kathahing para kaji ingkang katingal ing margi-margi kula sagêd amastani bilih tiyang Bima sami kêncêng dhatêng agaminipun.
Ing sajawining kitha sabin-sabin sami katingal loh botên kêkirangan toya. Miturut katêranganipun tiyang ing ngriku sadangunipun sataun sagêd dipun tanêmi kaping tiga, inggih punika 1 pantun, 2 kêdhêle, 3 bawang utawi jagung.
Pamêdal saking Bima kingkangingkang. misuwur piyambak inggih punika kapal. Saking kathah lan mirahing rêginipun, dalasan lare-lare sêkolah kemawon inggih sami numpak kapal. Ing palabuhan kula nêmbe nyumêrêpi piyambak baita K.P.M. ingkang kêbak isi kapal tuwin maesa saking Bima badhe kakintunakên ing sanès panggenan.
radhio Nirom golflengte 190, ing bab Babad Giyanti. Ingkang mêdhar sabda Tuwan S. Sastrasuwignya.
Tuwan Pasteur lajêng ngandika dhatêng garwanipun: manawa aku bisa nêrangake lan nyatakake bab kaanan kruma-kruma (bacterie) marang sang prabu rak iya wis cukup lan mêsthine sang prabu iya wis rêna panggalihe.
Nalika Tuwan Pasteur sowan ing kadhaton katampi dening para pangagêng saha abdi dalêm ing kraton. Saking pangintênipun dhoktêr kraton, Tuwan Pasteur wontênipun ing ngarsa nata tamtu botên sagêd ngandharakên pamanggihipun ingkang sagêd katampi dening sang prabu. Awit abdi kraton sampun munjuk yèn Tuwan Pasteur punika ragi ewah, botên kenging dipun mirêngakên punapa ingkang dipun aturakên.
Wusana sarêng wontên ing ngarsanipun sang prabu Tuwan Pasteur sagêd munjuk: Gusti, griya-griya sakit ing kitha Parijs ngriki punika griya ingkang damêl cilakanipun tiyang kathah, awit saking kirang rêsikanipun dhoktêr sapunggawanipun, tanganipun rêgêd mêntas nyênyêpêng dèrèng dipun rêsiki, prabot (instrument) dèrèng dipun godhog rumiyin lajêng kangge ngupakara tiyang sakit, tamtu kemawon saya damêl sakit utawi tiwasipun tiyang kathah.
Dr. Charbonnet wicantên sajak ngerang-erang: Rak inggih gandhèng kalihan kruma sampeyan: ta.
Tuwan Pasteur mangsuli: Inggih lêrês. Lajênging unjukipun dhatêng sang prabu: Dr. Charbonnet sagêd nyatakakên kruma wau ing microscoop amargi kruma wau ing sawatawis mênit kemawon sagêd tangkar-tumangkar ngantos dados ewon utawi yutan lan sagêd ngrisak utawi aniwasakên tiyang èstri ingkang nuju manak.
Dr. Charbonnet wicantên: Mokal sangêt kruma ingkang agêngipun botên wontên satêngu sagêd dados sabab pêjahipun tiyang. Abdi-abdi dalêm ingkang sami mirêngakên gumujêng, abdi-abdi èstri lajêng sami sumingkir.
Tuwan Pasteur matur dhatêng Dr. Charbonnet: Kauningana, sadangunipun kula mlampah sowan ing kadhaton ngriki punika, kula mirêng yèn semahipun abdi dalêm wontên ingkang tiwas, jalaran saking sêmbrananipun para dhoktêr utawi vroedvrouw ing kadhaton ngriki, inggih panjênêngan ugi tumut kalêpatan lan dosa, dene botên anjagi. Môngka samôngsa vroedvrouw punika anggarap para putri luhur ing kadhaton ngriki, tamtu sagêd anulari wisanipun sêsakit wau dhatêng ingkang dipun garap lan mêsthi sagêd andadosakên
Sang nata ngandika dhatêng Tuwan Pasteur sampun kalajêng-lajêng makatên, sampun anggêpok-gêpok,
ngraosi para putri ing kadhaton badhe katularan sêsakit punika, sampun damêl wasing manahipun para putri ing
Bab tiyang sagêd ngawètakên anggur utawi têtêdhan sanèsipun, punika saking pratikêlan pitêdahipun Pasteur. Ingkang punika nagari ngucap sangêt panarimahipun.
Sumadirja, Ind. Arts. Kudus.
Tri arga jêjêring carita, nawung rahsa, rinipta ikêtan kina
Pangandikanipun Kyagêng Têmbayat, dhumatêng manungsa ingkang salah warni, awujud maenda.
Kacariyos, sabdanipun kyagêng dhumatêng manungsa ingkang salah warni wau, saksana waluya aparipurna. Ruwating saking cintraka, wangsul dados manungsa malih. Wondene kridhaning wacana, ingkang nglêbur papa nirmala wau, nama sabdaning wali pandhita, ingkang kusuk ing kajiwanggan.
Enggaling cariyos, eloking ngagêsang manawi badhe dados cariyos, tuwin lêlampahan, abdi tilas pambegal wau, mungal kalangkunganipun. Bokmanawi kemawon, kajawi kasamadan ing kanugrahanipun kyagêng ugi karebelan wahyuning gaib, anggèning cêcikru andhèrèk lara lapa, tut wuri ing kyagêng wau.
Kacariyos nalika kyagêng wontên ing Têmbayat dèrèng ngantos dangu, tumuntên karawuhan sang maha guru, inggih sang minulya Kangjêng Sunan Kali, prêlu tuwi karaharjan, ngiras nyindikakên sadaya dhawuhipun. Wondene kawontênanipun, nama samêkta botên anguciwani. Malah nalika samantên, Kangjêng
jarwaning lungsuran menda (dumba), punapa mirid uda wêdananing tiyangipun, sabab anggèning agêng inggil, punika namung nyumanggakakên.
Rèhning sampun kacariyos, kaelokan ingkang nama rinasuk ing angganing Sèh Dumba, mila sadaya para santri ênèm sêpuh, sami kêndhak tuwin ajrih asih, mituhu sapangrèhipun. Malah
kapiyarsa dumugi ing Bintara, wasana nampi dêduka. Tumuntên dhawuh madosi, pundi dununging masjid ingkang asring mêncarakên suwaraning adan, ingkang ngumandhang sundhul ing ngantariksa. Rèhning Kangjêng Sunan Kali myarsa gotèking pawartos ingkang botên marêngakên, wasana enggal-enggal ngrumiyini tindak ing Têmbayat, lajêng dhawuh dhumatêng kyagêng, supados mêsjid ing Jabalkat, tumuntên karembak utawi kaandhapakên, jalaran suwaranipun Sèh Dumba manawi adan, kamirêngan saking Bintara. Mila ingkang punika, botên andadosakên kaparênging panggalih nata.
Kacariyos, kyagêng sasampunipun tampi dhawuh timbalaning sang mahaguru ingkang makatên wau, sakalangkung putêk ing panggalih, namung sarèhning winêngku ing
Makatên punika mênggah dêdongènganipun bab masjid ing Jabalkat, anggèning mandhap piyambak. Namung sarèhning jaman sapunika nama jaman pikiran, mila rekanipun, nalar kula lajêng kula nalar-nalarakên, amrih cundhuk kalayan raosing manah kula.
Batos kula: Lho, têka ngalor ngidul, kawontênan ing jaman kina kalayan sapunika. Nitik cariyos wau, bab
ambêtipun cariyos ing nginggil wau, sajak adhapur sêsinglon. Têgêsipun: botên jalaran kalêpatan, sabab soraning suwara adan, ingkang kumandhang angênguwung, nanging aruming wacana, tuwin mênciting tokitipun. Wangsulan kula: Sagêd ugi.
K. 1492 ing Pacitan. 15 Juli 1910 dhawah: Ju Wa, 7 Rêjêb, Be 1840 wuku Wuye.
K. 349 ing Surakarta. 30 Juni 1908 dhawah: Sla, Wa 30 Jumadilawal, Je 1838, Kasa, Gumbrêg. Kenging kemawon, kêdah rêmbagan.
Pinanggihipun wontên ing môngsa ramèn-ramèn punika, sanadyan Inggris ing sêmu sumisih, nanging salugunipun sabên ngêmori damêl, malah katingal kawigatosanipun.
Ing ngriki prêlu kacariyosakên rumiyin, bilih ing wêkdal punika Inggris ngindhaki rantaman waragad dêdamêl ing lautan, gunggunging rantaman wontên 105.065.000 ponsêtèrling, dados indhakipun wontên 23.776.000 tinimbang taun kêpêngkêr. Waragad samantên wau kangge ngindhaki yêyasan kapal pêrang agêng alit warni-warni, kados ta kapal pêrang agêng 3, kapal kangge ambêkta motor
ingkang molung èwu ton 5, ingkang anggangsal èwu gangsal atus ton 2, kapal pêrantos andandosi 17, kapal silêm 7, kapal pangayoman kapal dagang 3, kapal kangge masang bom 4, kapal pirantos anganglang ing pasisir 5, kapal kangge andandosi kapal silêm 1 tuwin kapal pêrang alit 33. Punggawanipun agêng alit kawêwahan 10.864.
Ing sapunika tumrap gêgayutanipun Inggris kalihan paprangan ing Sêpanyol, saèstunipun Inggris tansah mulat dhatêng tandangipun nagari-nagari sanès ingkang gêgayutan kalihan Sêpanyol. Ing ngriku Inggris katingal anggènipun mindêng dhatêng tandangipun
mêntas nyaruwe dhatêng tindakipun Jêrman wontên ing lautan têngah, manawi Jêrman tansah gadhah tindak grusa-grusu makatên, botên sande sagêd adamêl gêndra. Ing bab punika Jêrman mangsuli bilih Jêrman namung salugu sumingkir saking anggèning dados golongan anjagi tata têntrêm ing lautan. Nanging wangsulanipun Jêrman ingkang makatên punika, dèrèng damêl marêm, awit taksih kathah pasaksèn-pasaksèn ingkang nandhakakên bilih Jêrman ngêdêgakên kasantosan wontên ing lautan laladan Sêpanyol.
Ing bab punika Inggris kêpêksa botên pitados dhatêng tindak-tandukipun Jêrman wontên ngriku, mila lajêng ngawontênakên usul, supados ingkang kawênangakên anganglangi wontên ing pasisir Sêpanyol punika ngêmungna kapal pêrang Inggris tuwin Prancis, mawi dipun kanthèni juru paniti ingkang botên ilon-ilonên mrika-mriki.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên wau sadaya, têtela bilih Inggris punika pancèn mêngku kawigatosan sayêktos, dayanipun sumrambah mrika-mriki.
Pêthalipun Inggris kalihan Jêpan punika, Inggris lajêng tuwuh kasujananipun dhatêng Jêpan ingatasing babagan panguwaos ing Tiongkok Wetan. Kosokwangsulipun Jêpan ugi nyujanani dhatêng pasrawunganing padagangan tumrap Inggris kalihan Tiongkok. Malah salajêngipun katingal anggèning Inggris migatosakên dhatêng babaganing dêdamêl lautan ing Hongkong, inggih punika ingkang badhe gêgayutan kalihan babaganing dêdamêl lautan ing Singgapura. Nanging lajêng wontên gagapan bilih kasamaran ingkang tuwuh saking trajangipun Inggris kalihan Jêpan punika namung dados ulas-ulas kemawon, pinanggihipun malah saya rakêt, ingkang kanthi tôndha saksi kathah. Malah wos-wosing kajêngipun,
kalih-kalihipun punika nama sami manggih kapitunan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Nanging sarèhning kabêtahanipun agêng nagari kêkalih wau gêgayutan kalihan Tiongkok, inggih lajêng katingal bilih supêkêtanipun namung pinanggih sarwa rêndhêt.
Kapal pêrang agêng punika, agêngipun wontên 35.000 ton, kanthi dêdamêl mriyêm 35 cm. kadosdene ingkang sampun katêtêpakên ing prajanjian kala taun kapêngkêr. Rancangan pandamêlipun kapal pêrang ingkang samantên agêngipun punika, Inggris kanthi ngajêng-ajêng mupakatipun Jêpan, adhêdhasar prajanjian rumiyin. Dene tumrapipun nagari-nagari sanès ingkang sampun anôndhatangani, ing prajanjian sapunika, kanthi aprajanji botên badhe damêl kapal pêrang agêng langkungipun saking 35.000 ton, kanthi mriyêm ingkang agêngipun langkung saking 33 cm. Nanging manawi Jêpan botên nôndhatangani ing prajanjian wau, tumrap nagari-nagari sanès inggih lajêng badhe damêl kapal pêrang agêng manut sakajêngipun.
Bab gêgayutanipun Inggris kalihan Jêpan punika katingal anggèning mawa kajêng ngêdêgakên kasantosan, amargi tumrapipun Inggris
sanès. Môngka tumrapipun Jêpan, pinanggihipun ing sapunika botên tumut anggolong dhatêng prajanjian enggal punika. Dados anggènipun ngunduri punika mêngku kajêng lajêng pêpisahan kalihan Inggris.
Para maos kados botên kêkilapan, bilih ing Bandhung sabên taun dipun wontênakên Jaarbeurs.
Ing Kajawèn inggih sampun mêntas ngêwrat gambar nalika pambikakipun Jaarbeurs wau.
Ing ngriki prêlu ngêwrat gambaripun malih sawatawis. Ingkang kacêtha ing nginggil piyambak jèjèr tiga, punika nalika kangjêng tuwan ingkang wicaksana rawuh mriksani padhasaran buku wêdalan Bale Pustaka. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana katingal karênan ing panggalih, ngantos dangu anggènipun mriksani buku-buku. Rawuh dalêm ing ngriku punika dipun tampi ing panjênênganipun Dr. Hidding, up amtênar Bale Pustaka, ingkang dhatêngipun ing Bandhung pancèn badhe nampèni rawuh dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana.
Gambar ing têngah, pêpêthan dhusun Lamajang, laladan Pangalengan, Bandhung. Pêpêthan dhusun wau katingal langkung asri saha kenging kangge têtuladan. Ingkang mitongtonakên pêpêthan dhusun wau Radèn Dêmang Wiradhinata, patih ing Bandhung. Gambaripun rancangan kadamêl dening Radèn Jayadirêja, guru gambar pènsiun ing pamulangan calon guru ing Bandhung, tuwin ingkang andamêl pêpêthaning dhusun lurah ing Lengkong.
mulih / malah têkan dina liya / iya mêksa ora mulih / wong loro saya sêdhih / kêsêl gone ngantu-antu / saking bangêting susah / nyang gawean nganti lali /
ngrêmbugi warna-warna / nanging ora klêbu ngati / kabèh rêmbug mung ditômpa kambang-kambang //
... saking kêmlaratan gawe wirang ing batin, bisa angrusak èngêtan
Kacarita nuju sawijining wêngi / pêtênge anggagap / wong loro pinuju nglilir / banjur padha akêkadhar //
angin ngidid sumiyut nyuwara lirih / kaya awêwarah / amaripih ngarih-arih / kanthi sarèh ngarah-arah //
kang diarah lipure sing nandhang sêdhih / padha ngelingana / yèn bungah lan susah kuwi / uwis pêparinging Allah //
Gusti Allah Maha Wêlas Maha Asih / kuwasa misesa / saisining jagad iki / mung murih langgêng raharja //
sing kasandhang ing uwong mung gawe bêcik / anggagas mangkana / sing ênom wis rada lilih / alon olèhe gunêman //
biyung biyung ambok êmpun ampun sêdhih / cobi dika manah /
iya gêndhuk ya bênêr kandhamu kuwi / wis tak arah-arah / murih maria prihatin / nanging mêksa ora bisa //
nanging gêndhuk kaya-kaya ing saiki / atiku wis lêjar / ora patia prihatin / wis ta ayo turu ngomah //
kringking / suwe kalintêran / êmbuh apa sing dipikir / sadhela-sadhela ngêsah //
mêsakake Nyai Wanajaya kuwi / anak bojo lunga / golèk butuh ora mulih / malah banjur tanpa kabar //
sapa wonge ora nalôngsa ing ati / duwe mantu anyar / bangêt anggone nrêsnani / ora bisa gawe bungah //
malah banjur kêpêksa bela prihatin / saking kamlaratan / agawe wiranging batin / bisa angrusak èngêtan //
gagasane timbang wirang luwung mati / urip prêlu apa / yèn mung mangkono lastari / tiwas andêdawa wirang //
Petruk : Mungguh banjure gunêmku dhèk anu kae, mangkene: kang kapisan: wong-wong sing budhal mau, kudu cêtha yèn saka karêpe dhewe. Yèn ana sulak-sulake sathithik bae, sajak gêlême mau dipêksa, sanalika kono iya diundurake.
Garèng : Wèh, iki dadi kêna diarani sawijining kamajuan salangkah. Sabab sêmu-sêmune lagu: parentah alus, wis dicanthèlake ing pagêr. Lumrahe, Truk, yèn saka suralaya ana parentah nyang ngarcapada iki, kuwi tumindake sok banjur main kongkurènsi alias: jor-joran. Sing sapa pakolèhe ambalêkênêk (akèh) dhewe, ya kuwi sing jêmpol dhewe, mulane kadhang-kadhang tumindake kuwi sok disaranani: mèsêm, mênthêlêng, malah ngacungi kêpêl barang.
Petruk : Ing bab iki sing kaya ngono kuwi ora bisa kalakon, Kang Garèng, awit, iya kuwi mau, anggêre katara sathithik bae yèn sajak pêksan, iya banjur diputus: tidhak bolih turut. Mulane ing ngarêp aku kôndha: mêsakake wong dadi priyayi pangrèh praja kuwi. Jalaran, kajaba kudu anggarap pagaweane dhewe sing wis sahohah kathik abuh kuwi, kapêksa kudu ngobêr-ngobêrake wêktune kanggo nêrang-nêrangake anane lêmah ing sabrang, sing arêp diparingake nyang wong tani bôngsa Jawa, kang kanthi gamblang bangêt kae. Lan kowe rak iya wêruh dhewe, sapira angèle iki, Kang Garèng.
Garèng : Iki aku ngandêl, Truk. Saka kurang pangrêtine wong desa, malah kêna tak arani: saka bodhone, nganti priyayi anggone nêrang-nêrangake nyang wong desa, sok nganggo disaranani: ... arêp nguntir gulu barang.
Petruk : Iki iya ora kêna dipaido, Kang Garèng, awit akèh bae wong desa sing dituturi dening priyayi, ora sabab saka ora bisa ngrêti, nanging sabab saka ora gêlêm ngrêti, pungkasane mung ngèngkèng mangsuli, lan priyayi kuwi uga wong lumrah, kadhangkala iya sok bisa ilang sabare, kang wusanane sok banjur main sêntak. Nanging dudu bab iki sing lagi dirêmbug, Kang Garèng, saiki tak banjurne ing bab prajangjiane wong-wong sing arêp budhal nyang tanah sabrang kuwi mau. Kang kapindho: wong-wong sing pancèn gêlêm têmênan budhal nyang sabrang, kuwi luwih dhisik dipriksa ing dhoktêr, apa awake waras, ora duwe lêlara kang nular lan sapadhane.
Garèng : Iki aku mupakat 125 prêsèn, punjul têlung benggol, Truk. Awit yèn wong lara, apa ana ing kana mung arêp golèk papan kubure bae. Sabab ing kana kuwi lêmah bubakan anyar, lumrahe durung lunga kabèh, nanging siji loro ana sing kêpancal sêpur, banjur kapêksa kèri ana ing kono, yaiku: dèn bèi ... panyakit rupa-rupa. Mulane iya wis mêsthine yèn wong-wong sing arêp budhal kudu dipriksa dhoktêr dhisik, supaya bisa kawruhan, apa wong waras, apa wong bangsane radèn, ... krêminên.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, mula iya mangkono, dadi sing dibudhalake kuwi iya mung wong sing waras bae. Ora cukup samono bae, Kang Garèng, wong-wong mau iya nganggo disuntik, kanggo nanggulangi lêlara: kolerah, tipês, lan bêbuwang gêtih umbêl.
Garèng : Cocog, Truk, supaya lêlara-lêlara mau aja dikulak mrana.
Petruk : Wayah, kathik kaya barang dagangan nganggo dikulak. Luwih-luwih wong-wong mau padha dipriksa ing dhoktêr kang kanthi sêtiti, nèk-nèke kanggonan lêlara kang nular.
Garèng : Salaman, Truk, salaman, aku: A - se - se bangêt, prêlune aja nganti wong siji loro ajak-ajak wong akèh sowan nyang eyang Yamadipati.
Petruk : Wayah, ambok kôndha bae, wong siji loro kang kanggonan lêlara kang nular, iki bisa agawe susahe wong akèh, sabab bisa katularan larane mau. Kang kaping pat: wong kang kêna pangkat kuwi kang batihe akèh-akèhe mung wong lima. Yaiku: lanang wadon lan anake têlu, sanadyan anake mung têlu, yèn wis jêjaka gêdhe iya ora kêna mèlu, Kang Garèng, jaka têlu mau kênane mèlu wong tuwane kudu rabi dhisik.
Garèng : Aku ora cocog, Truk. Kang kapisan: geneya anak têlu kang wis jaka-jaka ora kêna mèlu wong tuwane. Kêna-kênane yèn wis rabi. Kuwi pancène rak malah bisa ambantu wong tuwane kanthi pêng-pêngan, sabab, wong wis jaka, kêkuwatane wis cukup kanggo ngolah sawah.
Petruk : Bênêr omongmu kuwi, Kang Garèng, pancène mono pambantu wong tuwane sing pêng-pêngan kae. Nanging ana sing dikuwatirake, yaiku cara pitike mêngko nèk jaka mau wis lancur, banjur klurak-kluruk, ênging. kono ora ana timbangane, iki bisa ngrusakake agama, Kang Garèng, nanging gunêm iki bêcik dilèrèni samene dhisik, awit isih dawa.
K.T. Ingkang Wicaksana badhe têdhak Cilacap. Wontên wartos, ing benjing sasampunipun K.T. Ingkang Wicaksana têdhak Karajan Jawi ing wulan Sèptèmbêr, kondurdalêm mampir Wonosobo tuwin Banyumas, nyare karesidenan. Enjingipun têdhak Cilacap nitih auto, lajêng têdhak Nusa Kambangan. Salajêngipun nitih kapal alit gadhahanipun N.V. Sukapura-
Ingkang Minulya saha Wicaksana sampun dumugi ing Tanjung Priok, saking nagari Walandi, nitih kapal Johan de Witt, salajêngipun pindhah nitih kapal K.P.M. dhatêng Sêmarang, dipun papag ing utusandalêm. Miturut pawartos, Mr. B.K.P.H. Djojokoesoemo wau badhe katêtêpakên dados pangagênging secretariaat Kraton Surakarta.
Lampahipun pandu saking tanah ngriki dhatêng nagari Walandi. Miturut wartos saking têtindhihing pandu saking tanah ngriki dhatêng nagari Walandi, lampahipun ing margi wilujêng, nalika enggal-enggalan wontên ing kapal inggih ragi katingal kau, nanging sarêng sampun kulina, lajêng katingal sênêng-sênêng. Ugi wontên ingkang sakit influenza, nanging botên nyamarakên, ugi wontên ingkang mabuk laut, nanging punika limrah.
Pabrik Goodyear ngindhaki wêdaling damêlan. Wontên wartos, pabrik Goodyear ing Bogor badhe ngindhaki wêdaling damêlanipun, badhe kawiwitan wontên ing wulan Augustus ngajêng punika. Sabên dintênipun badhe ngêdalakên band auto jawi 600 iji, band auto nglêbêt 600 iji, band sêpeda jawi 7500 iji, band sêpêda nglêbêt 6800 iji. Agênging pamêdal wau botên ngêmungakên kasade ingriki kemawon, ugi badhe nyadhiyani tumrap nagari sanès. Kajawi punika pabrik wau inggih badhe damêl band pasêkan, kangge dhilman tuwin tumpakan sanès-sanèsipun. Band pasêkan wau salaminipun asli andhatêngakên saking nagari sanès, dados tumrap tanah ngriki sawêg badhe miwiti.
Rêca kina ical. Hoofdopzichter barang kina ing Ngayogya nyumêrêpi bilih satunggiling bangsa Tionghoa ing Surakarta gadhah rêca-rêca kina ngantos atusan. Sarêng niti priksa rêrêksanipun piyambak, kasumêrêpan kathah ingkang ical. Salajêngipun lapur dhatêng pulisi.
Oskar Speck. Kados ingkang sampun dipun wartosakên lampahipun Oskar Speck, ingkang ngubêngi donya namung numpak baita alit,
anggèning mogok ngantos kawan dintên. Sarêng panêdhanipun dipun pituruti lajêng sami purun malêbêt malih.
ing tanggal 3 Augustus ingkang kawontênakên ing Bandung. Ingkang dipun angkat wau, tuwan: 1 W.F. Theunissen,
tuwin nonah I.C. Heap sami utusan saking Volkenbond dhatêng, kanthi tuwan Ch. 1e Bosquet, minangka jurubasa. Gêgayutan kalihan conferentie Volkenbond punika, wiwit tanggal 3 dumugi tanggal 13 Augustus ing gêdhong T.H.S. dipun dèkèki bijpost- en telegraafkantoor piyambak, kanthi
dhawuhipun pangagêng Pakaryan babagan barang kina, kapiji dhatêng tanah Sumatra Kidul, pêrlu nindakakên papriksan babagan kuburan sela ing Tanjungara, tuwin dhatêng Korinci mriksa patilasan kina ingkang sampun nyamar ing Danau Gadang.
S.S. langkung mirah tinimbang taun 1920. S.S. mêntas tampi panyeda bab awising waragad lampah, botên mirah kados kala taun 1920. Miturut katrangan saking S.S., malah waragad ing sapunika langkung mirah. Têtandhinganipun,
Dene sapunika pêpetanganipun 3.6; 3; 1½; 1.
Tram dalu. Benjing Pasar Malêm Sêmarang ingkang badhe kawontênakên ing wêkasanipun wulan punika, S.C.S. tuwin S.J.S. badhe ngawontênakên sêpur dalu. Ingkang kangge cobèn-cobèn ing tanggal 31 Juli, satunggal dhatêng Kudus, satunggalipun dhatêng Pêkalongan. Manawi tumindakipun pinanggih sae, badhe
ing Jêmbêr, gadhah panêdha dhatêng K.N.I.L.M. supados kitha ngriku ugi dipun kèndêli motor mabur. Panêdha wau dèrèng wontên katranganipun, nanging mirid dununging kitha tuwin kathahing kabudidayan warni-warni, mèmpêr saupami ingriku dipun wontêni pakèndêlan.
Papriksa ing Enggano. Dr. Kohler, utusan saking pamulangan luhur ing Hamburg, Jêrman, sampun bidhal saking Benkulen dhatêng Enggano, pêrlu badhe mahamakên babading basa ing pulo ngriku.
ingriku petanging arta wontên f 2483.555, pinanggihipun namung f 700.-, tuwin rêkêning 2 isi f 15.-, dados arta kirang f 1768.555. Nanging lajêng wontên katrangan, arta wau dipun angge ing tiyang 3, f 1130.185, f 155.25 tuwin f 483.12.
Ing tanah Jawi kêkathahên tiyang. Mirid dhawuh pangandikanipun Mr. G.H.C. Hart, mirid saking kawontênan, ing tanah Jawi mêsthi angalami jaman ingkang botên sakeca, jalaran saking kakathahên tiyang. Dene ingkang minangka panulakipun wontên warni tiga, inggih punika anjêmbarakên têtanèn, misaya ulam ing tanah Jawi, tuwin ngajêngakên pakaryan ing tanah Jawi
anggèning dados warga College van Gedelegeerden, dene ingkang anggêntosi tuwan Van Baalen.
Papan tatanèn ing Pakêm. Bab ada-ada pandamêling papan têtanèn kangge para kacingkrangan sampun rampung. Arta pawitan ingkang kangge tumbas siti tuwin pirantos-pirantos dipun sadhiyani f 300.-. Pasitèn wau cêkap dipun ênggèni tiyang 240. Wiwitipun anggarap tiga kawan wulan malih.
Mr. R. Oetojo Ramelan. Mr. R. Oetojo Ramelan, putranipun wêdana pulisi kitha Surakarta, sampun wangsul saking nagari Walandi. Bidhalipun saking nagari Walandi mriki numpak kapal Jêpan, dumugi Singapura, saking Singapura dhatêng Bêtawi numpak kapal K.P.M.
Pasar Malêm Tulungagung. Benjing tanggal 28 Augustus ngajêng punika ing Tulungagung badhe wontên Pasar Malêm. Sadaya kawêdanan sami badhe ngêdali barang-barang damêlan tangan ing bawahipun piyambak-piyambak.
Niti tiyang mlampah. Commissie babagan margi ing Bêtawi nindakakên panitipriksa ing bab tatanan kawilujêngan ing margi, tumrap tiyang dharat, tiyang numpak sêpêda, kusir sadho tuwin grobag. Dumugi sapriki paniti wau dèrèng rampung. Manawi pinanggihipun pancèn nyata taksih kathah kasangsaran, ingkang tuwuh saking tindaking golongan wau, lajêng badhe
wau cariyos, sêdyanipun badhe rekadaya supados sawarnining pajêg dipun icali. Wontênipun pakêmpalan wau ngangge nama Soeltan Ali Achmad, mêndhêt naluri saking namaning tiyang ingkang anggadhahi pasitèn kathah ing Paal Merah, Mangga Dua tuwin sanès-sanèsipun. Tiyang wau pancèn sampun dangu dados wawasaning pulisi.
Pabrik sêpatu ing Jawi Têngah. Miturut wartos saking Departement Economische Zaken, wontên panuwunan badhe ngêdêgakên pabrik sêpatu, satunggal Bata, satunggalipun botên
parentah Walandi awarni mriyêm kina 4, jangkar 1 tuwin pirantos kapal sanès-sanèsipun, ingkang dèrèng dangu pinanggih wontên ing Stromboli tuwin kakintên barang wau asli kala jaman Michiel de Ruyter sasampunipun campuh ing Salerno kala tanggal 22 April 1675. Bab punika Minister Colijn apratela dhatêng utusan Italie, ing bab kautamènipun Italie.
Paprangan ing Tiongkok. Sampun sawatawis dintên ing Tiongkok tuwuh pêrangipun golongan Tionghoa tuwin Jêpang ingkang langkung rame. Miturut wartos saking Peiping tanggal 13 wulan punika, kawontênan ing Tiongkok sisih Lèr taksih kasamarakên, nanging wakil militèr Tionghoa tuwin Jêpan tansah ngrêmbag murih rukunipun, sampun ngantos mrèmèn dhatêng pundi-pundi. Sarêng jam 10, wadya Tionghoa golongan 37 campuh kalihan wadya Jêpan wontên sacêlaking gapura Tahung, kitha Nan-Yuan. Kathah golongan Jêpan ingkang kenging katahan. Bangsa Jêpan ingkang sumingkir saking Peiping taksih anggili. Ingriku lajêng kêdhatêngan wadya Jêpan bêbantu saking sanès panggenan.
Kintunan mas saking Jêpan dhatêng Amerika. Kapal Niagara-Maru, gadhahanipun Nippon Yusen Kaisha, sampun bidhal saking Kobe dhatêng San Francisco kanthi ambêkta mas gluntungan rêgi 20 yuta yèn. Lampah punika kêgolong perangan kapisan ing golongan ingkang kaping nêm. Gunggunging mas ingkang sampun kakintunakên wontên rêrêgèn 290 yuta yèn.
Mrs. Amelia Earhart. Inginggil punika ngêwrat gambaripun Mrs. Amelia Earhart punapadene kapalipun gêgana, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ingkang sampun kêpêngkêr, inggih punika nalika anggêgana nglangkungi sagantên agêng, wusana ical tanpa wartos wontên pundi dunungipun. Dumugi sapriki dipun padosi dèrèng
sasakecanipun wau, sang putri lajêng gumujêng. Awit ing batos rêna panggalihipun, dene ingkang raka sampun katingal sigrak malih, langkung-langkung sarêng ingkang raka nyolahakên astanipun kalih ingkang kiyat lan santosa,
Wadananipun ingkang katingal sumringah katingal pêtêng. Dene sabab-sababipun: ing nginggilipun sang putri mirêng kadosdene wontên tiyang ingkang lumampah nuju mriku, lan malih kathah sela-sela ingkang saking ing nginggil sela karang, ingkang kangge lênggah sèndhèn wau, sami dhawah mangandhap ngantos dumugi ing sagantên.
Kalayan kagèt sarta ajrih sang putri enggal-enggal pitakèn: apa kae.
Kanthi gumujêng ingkang raka amangsuli: ora ana apa-apa, lèdhi. Kowe kuwi sajak le lali karo mitramu dhewe, yaiku: Si Andre.
Sêmu bingah sang putri pitakèn malih: Lho, apa iya: Sêr
ora adoh saka rèsturan: Kucing Klawu, aku kêtêmu karo dhèwèke dhisik. Kala samono aku nyaritakake anane dalan kang anjog mrene, dalan iki menggak-menggok, tur iya adoh bangêt. Kajaba iku aku uga ngandhakake wayahe aku lan kowe sumadhiya ana ing kene iki.
Sang putri kalayan gumun sangêt: Apa Sêr Andre iya banjur mung manut miturut bae.
Sêr Blakêne: Manut miturut tanpa mangsuli apa-apa, lèdhi. Dêlêngên, kae, lho, dhèwèke têka. Dhèwèke ora ngarubiru aku, kalane aku ora ambutuhake nyang dhèwèke, nanging têkane dhèwèke mrene saiki kiyi, kabênêran bangêt. Dhèwèke iki pancèn iya wong pêng-pêngan têmênan. Mathuk saupama ing besuk
mandhap nuju dhatêng papanipun Sêr Blakêne tuwin ingkang garwa. Sapisan utawi kaping kalih Sêr Andre kèndêl amirêngakên rêmbaganipun tiyang kêkalih wau, awit inggih rêmbaganipun punika ingkang dados ular-ularipun papan ingkang dipun tuju wau.
Ing wusana Sêr Andre lajêng undang-undang kanthi ngatos-atos makatên: Blakêne, Blakêne. Apa kowe ana ing kono.
Botên watawis dangu Sêr Andre lajêng sampun dumugi ing sacêlakipun sela karang ingkang dipun lèndhèhi dening Sêr Blakêne tuwin ingkang garwa. Nanging sarêng nguningani Sêr Blakêne, ingkang ing kala punika taksih ngagêm-agêm ngemba tiyang Yahudi wau kagètipun tanpa upami, sarta lajêng kèndêl sajak sêmlangêrên.
Nanging ing kala punika, Sêr Blakêne sampun sagêd jumênêng, sanadyan kanthi rêkaos sangêt. Lan kalayan gumujêng ingkang lucu nanging sajak kados tiyang ingkang kirang èngêtanipun, panjênênganipun angandika makatên: iya, aku ana ing kene, mitraku, kanthi slamêt ora kurang siji apa, sanadyan wujudku nganggo sandhangan iki ora adoh karo mêmêdi sawah.
Sarêng Sêr Andre uninga bilih ingkang ngemba Yahudi wau, panuntunipun piyambak, sangêt ing gumunipun, ngantos kawêdal têmbungipun: tobat, tobat, ora nyana-nyanaa, kabèh ...
Ing kala punika dumadakan Sêr Andre priksa dhatêng Lèdhi Blakêne. Amila panjênênganipun rumaos bêgja, dene lajêng sagêd nahan têmbung-têmbung ingkang badhe kawêdalakên, ingkang têmtunipun botên sakeca kamirêngakên ing priyantun putri.
Kalayan sabar Sêr Blakêne ngandika: i, iya, aku wis ngrêti apa sing arêp kokandhakake. Ora, kôndhaa nyang aku, Andre, sasuwene aku durung kobêr pitakon nyang kowe, apa prêlumu ana ing Prancis iki. Parentahku kowe rak ora kêna ninggal Londhên. Apa kowe arêp ambangkang. Ati-atia, yèn pundhakku wis mari, kowe mêsthi bakal tômpa paukuman apa mêsthine.
Layangmu sarta kirimanmu karangan wis daktampa, bangêt panrimaku. Ananging aja pisan dadi atimu, aku ora bisa nuruti apa sing dadi panjalukmu, awit mèh kabèh bocah sing ngirimi layang, uga ngirimi karangan, dadi yèn kowe dikirimi T.B. lêlahanan, mêngko banjur kabèh-kabèh njaluk mêngkono, la Bu Mar banjur kapriye, Sêtoe, mara pikirên.
Soelasmini lan Soesilo Pêjagoan. Bangêt panrimaku kowe padha mêrlokake ngirimi lêlucon lan dêdongengan.
Soelastri Surakarta. Andadèkake sênêngku kowe kirim layang nyang Bu Mar sarta isi lêlucon lan cangkriman.
wis lawas bangêt kowe ora nglayangi ibumu, lagi saiki jêdhul têka layangmu. Sukur, dene kowe ana Malang padha slamêt kabèh. Aku durung bisa mêsthèkake têkaku ing Malang. Dene yèn kowe arêp milu urun
tampa layangmu, kang nyaritakake bab Suwijah lan surasane wis mangêrti kabèh. Karanganmu uga wis daktampa.
Dorèmi Batang. Lêluconmu lan batangan cangkriman wis kêtampan. Batanganmu sing bênêr mung siji, yaiku sing nomêr 2.
sing ora kapacak iku sabab kurang apik. Elingana Har, Bu Mar iki kudu milihi karangan pirang-pirang, mula ya sabên bocah kang ngirimi karangan, mêsthi takkandhani, yèn ana papan bakal kapacak, awit niyatku ya arêp dakpacak kabèh. Mula ya ngêntènana bae sing sabar, yèn ora kapacak, ya tandha kurang prayoga.
Har, Bu Mar uga sênêng bangêt badminton, sabên sore, nanging olèhe main, ya mung janji namplèk, pêrlune mung kanggo ngêtokake kringêt. Kowe mêsthine ya wis kampiun
lêlucon. Karsi, aja pisan dadi gêlaning atimu, rêrêpènmu durung kapacak, awit saking akèhe rêrêpèn lan karangan saka bocah-bocah, sanajan rêrêpènmu wis lawas bangêt anggonku masrahake nyang redactie, nanging mêksa durung kapacak, durung kapilih, bokmanawa ya kurang apik. Mula ya sing akèh pangapuramu bae nyang ibumu ya D. Karsi. Pancèn angèl ngêmbani bocah-bocah, kudu bisa ngenaki ati. Niyatku ora mung arêp ngenaki atimu bae, nanging sabisa-bisa karanganmu ya kapacak, sanajan êmbuh kapan, nanging ya suwe-suwe ya arêp kapacak. Upama kowe ngirimi lêlucon têlu, ya aja banjur karêpmu kabèh kudu kapacak, nanging saka siji. Wondene yèn têlune mau, lucu utawa anèh bangêt, iku ya banjur kapacak kabèh sanalika iku, dadi rak kudu dipilihi, ya D. Karsi, ing mangka atusan, elingana! Aja giri-giri arêp duka nyang Bu Mar, sing sabar.
Soelastri. Barêng iki aku ngirimi adrèse Handini p/a R. Martodimêdja Gep. Hulpond (Lorok) Pacitan. Handini ora bisa ngirimi layang dhisik, panjaluke, kowe sing nglayangana dhisik.
Im. Sj. Oemar Purbolinggo. Wah, kok anèh ya kaanan ing desamu. Kapriye wonge wadon kang aran Soembini, apa isih ajêg kaya lagi anu, solah tingkahe apa ya isih kaya ula? Ach, mêsakake bangêt, bok iya enggala waras, ya Oemar? Kowe ngirimana kabar manèh, ya! Lêluconmu wis
Priuk ndêlok padvinder sing arêp nyang Wereld Jamboree, dadi mung ngrungokake saka Radio bae. Cuwa aku ora duwe potrète, dadi ora bisa ngirimi.
Soewati Karangsono. Sukur bangêt, dene adhimu wis waras anggone lara malaria. Aja dadi atimu ya Ti, jênêngmu kliru pangêcape. Kanca-kancamu yèn arêp nglayangi Bu Mar, iya bêcik, dakarêp-arêp bangêt.
wis kirim layang nyang Soetarjo. Jo, ora susah cuwa atimu, aku ora mènèhi katrangan bab jênêngku. Rak ora pêrlu, ta Jo? Pêrkara pambadhemu, bênêr utawa luput, ya êmbuh, ya!
Layang-layang liya-liyane bakal takwangsuli Sêtu ngarêp.
Ana lurah desa wis tuwa, anuju sawijining bêngi ngrondhani desane ngajak prabot aran Dipa, jalaran desane rusuh bangêt, olèhe andhêdhêpi ana panggonan sêpi lan pêtêng, lurah prentah marang Dipa.
Lurah: "Pa, aku kang nyêgat kene,
Barêng wis cêdhak isih nyuwara Pa! Pa! bae, banjur diobori nganggo rèke, jêbul lurah lagi turu, kang nyuwara Pa! Pa! iku ambêkane nyuwara nang lambene, jalaran untune lurah wis êntèk babar pisan. Dipa nuli bali manèh mênyang panggonan maune. Ora suwe Dipa uga turu, karo nglindur.
Dipa: "Ana maling! Ana maling!" (Nganti rambah-rambah uga).
Lurah kagèt, banjur tangi, lan marani panggonane Dipa, nganti lurah wis cêdhak bangêt Dipa isih muni ana maling, ana maling bae, barêng diobori dening lurah, yèn Dipa lagi turu, banjur digugah ditakoni, ngomong yèn impèn-impènên. Dipa uga ngandhakake kaanane lurahe, banjur padha gumuyu karo mulih.
Bapak: "Thole Herman, mêngko anaa buri bae, yèn ana wong sapa bae takon marang aku kandhanana aku ora ana ngomah."
Herman: "Ya, pak."
Bapak: "Man, mas Kramadiwirya kabare wingi wus puputan, nanging aku ora diundang; apa wingi ora ana wong utawa bocah kang dikongkon ngundang aku mrene."
Herman: "Ya ana, pak, Suradi têka mrene takon bapak, nanging dakkandhani bapak ora ana ngomah."
Ana wong bodho bangêt, duwe bojo èlèk bangêt atine. Jênênge Karsarêja. Anuju sawijining dina, bok Karsa ginanjar lara bangêt, nganti tumêka ing pati. Ing batin pak Karsa malah bungah bangêt. Nanging lahire ketok susah. Sanak sadulure padha nglipur mangkene: "Wis aja akèh-akèh sing kopikir, bojomu wis mulih marang jaman kêlanggêngan. Iku wis dadi lumrahe wong urip ana ngalam donya. Awit paribasane mangkene: "Manawa mêntas mangsa kêtiga, banjur salin mangsa rêndhêng, sakabèhing wit-witan sarta têthukulan kang wis padha mati wiwit sêmi utawa urip manèh. Mangkono uga manungsa, iya urip sarta iya banjur mati." Pak Karsarêja mau barêng krungu paribasan mêngkono mau ing batin susah, awit sumêlang manawa bojone besuk ing mangsa rêndhêng urip-urip manèh kaya dene wit-witan. Saking bangêting sumêlang, nganti kêlahir: "Muga-muga Gusti Allah mung maringana urip marang sakèhing wit-witan kang wis padha mati bae, dene bojoku aja nganti urip manèh. Mangkono iku gagasane wong bodho bangêt.
Ana sêdulur loro, wadon karone, manggon ing sawijining desa. Sing tuwa klêbu sugih, ambêke sumangkeyan ora gêlêm tulung adhine kang mlarat. Mungguh adhine iku mlarat bangêt, omahe wis tuwa tur ala. Sawijining dina sêdulur sing tuwa duwe gawe mantu, adhine diundang. Nanging adhine ora dilêbokake ngomah, mung ana nglatar, lan ora disuguhi. Barêng bubaran, adhine mulih, lakune ngliwati kali. Ing kono
Nanging ora suwe ing kono banjur ana loji gêdhe wis pêpak uba rampene. Sandhang pangan kêbak bangêt ana jêro omah. Loji iku kêdadeyan saka watu kambang kang kacêmplung ing anglo mau. Uripe adhine saiki sênêng. Kocapa mbakyune barêng krungu yèn adhine sugih, mara, banjur takon, apa kang dadi sababe. Adhine kandha barès, saka wiwitan têkan wêkasan. Bakyune kêpengin arêp niru adhine. Banjur pangkat mênyang kali, golèk watu kambang, supaya bisa dadi loji. Barêng wis olèh, nuli diobong. Nanging dayaning wong murka, watu ora dadi loji, nanging dadi gêni ngalad-alad, lan... ngobong dhèwèke.
Mêngkono dongèng kang nandhakake olèh-olèhane wong kang atine murka.
Ana bocah wadon, aran Darsinah, iku anake wong tani kang rada cukup sarta srêgêp ing gawe. Ing sarèhning si Darsinah mau anak mung siji, mulane ya dinama-dama bangêt dening wong tuwane. Wong tuwane tansah gawe bêbungah lan sênêng, murih bocahe sênêng uripe. Ananging wusanane bocahe banjur dadi bocah ugungan, barêng wis gêdhe ora ngêrti marang kuwajibane, ora tau gêlêm ngrewangi nyambutgawe wong tuwane.
Suwe-suwe bapakne banjur susah ngrasakake anake kaya mangkono. Kêrêp bae Darsinah disênèni dening bapakne, nanging dhèwèke mêksa ora mrêduli, awit bokne isih ngugung
nganti ambuwang isi wowohan kang êntas dipangan bae iya aras-arasên.
Kacarita sabên dina si Darsinah mung mêmangan karo turon, lan sabên mangan wowohan kang ana isine ora dibuwang, mung dislêmpit-slêmpitake ing ngisor klasa paturon.
Sawijining dina bokne Darsinah lara bangêt. Wadhahe wowohan saiki ora ana sing ngisèni. Darsinah nuli susah, sabab ora ana kang dipangan, banjur têturon, tanpa ngopèni bokne sing lagi lara bangêt. Barêng sore bapakne têka saka pagaweyane, durung ana sêga. Dhèwèke nêsu bangêt, anake dikon olah-olah. Ananging sarèhning Darsinah ora tau gêlêm sinau olah-olah, ora ngêrti kapriye patrape wong olah-olah sarta adang, mulane kabèh kang diolah ora kêna dipangan.
Bapakne calathu mangkene karo susah: "O, dadi kaya ngene iki opahe anggonku kêsêl nyambutgawe, anak wadon ora bêkti karo wong tuwa lan mangan ora karuwan rasane."
Gambar ing dhuwur iki, bocah kakang adhi lagi padha dolanan, dilêlipur dening wong tuwane murih padha antêng lan aja padha ngrêngribêdi pagaweane wong tuwa. Sing gêdhe dikon ndelok gambar-gambar ing koran lan liya-liyane, adhine dicêkêli panganan lan dolanan liyane kang bisa nyênêngake atine. Dêlêngên, rak ya ndêmênakake.
Saiki gênti nyaritakake kyai Sudagar sabojone ana ing desa. Ing omah tansah sêpi nyênyêt, ora ana swaraning bocah, liyane ngrungokake kewan pomahan lan ibêr-ibêran ora ana manèh. Ing kono andadèkake sêdhihing atine bok Sudagar kang tansah dibatin bae; jalaran saupamane arêp dilahirake, wêdi karo sing lanang, mbok nganti ndadèkake pasulayan kang ora bêcik, ewa samono rèhning ananing ati kèlu, sanajana dilipura kaya apa, ya mêksa tansah kumanthil-kanthil bae. Sabab rumasa anggone duwe anak mung siji thil, barêng wis rada gêdhe, kok banjur dipisah karo panggonane, kang ora bisa wêruh ing sabên dinane. Gagasane bok
dipundhut karo sing Kuwasa, gèk kapriye. Pamikir kèlu iku mundhak dina mundhak krasa, jalaran wis dadi kalumrahan golongan wadon ta? Nyang anak iku beda bangêt karo bab ananing wong lanang. Sabab saka ati sêdhih, bok Sudagar banjur ginanjar lara. Mungguhing larane saya suwe ora
mung tansah judhêg, mikiri larane bojone. Dhèk wingènane durung apa-apa, kok ujug-ujug saiki bangêt. Sajrone bok Sudagar nandhang lara, kyai Sudagar ora kêndhat anggone ihtiar tamba; nganti dilakoni thèthèl-thèthèl ya ora dirasakake, janji larane bojone bisa waras bae.
Sawijining dina, nalika kyai Sudagar lagi lungguh ana ing sajabaning kamar, disambi nggagas-nggagas lan golèk rekadaya, mênyang ngêndi anggone golèk tamba. Dumadakan krungu swara saka jêro kamar, lan kaya-kaya kang nywara mau wong nangis, tumuli ditilingake. Sawise têtela yèn swara mau sambate kang wedok, ya iku tansah ngundang anake kang ana ing pasuwitan. Ing kono kyai Sudagar banjur thukul panggagase, yèn larane bojone jalaran saka kangêne nyang anake lanang kang disuwitakake. Kyai Sudagar arêp êndang marani anake, mbokmanawa bisa ndadèkake
kacritakake, ora antara suwe kira-kira jam 8 esuk kyai Sudagar wis têkan ing dalême Radèn Sujana. Rèhning wêktu iku mangsane wong nyambutgawe, dadi Radèn Sujana ora kêtêmu, samono uga anake, sing ana dalêm mung bêndara putri. Barêng wayahe wis kondur, lan anake ya wis têka, tumuli padha bage-binage, nuli kyai Sudagar matur apa kang dadi karêpe saka ngomah. Barêng Radèn Sujana sêkalihan mirêngake kanthi ngêrêsing panggalihe, nuli nimbali si Sucipta lan ngêndika: "Le, le, rèhning ing wêktu iki mbokmu wis kangên bangêt, nganti dipêrlokake bapakmu marani, saiki tilikana, bêbarêngan karo bapakmu, mêngko nèk kira-kira wis mari kangên, kowe êndang balia mrene, jalaran kowe rak wis ngêrti dhewe, mungguh kang dadi kaanan ing kene ta!"
Sucipta matur: "Inggih ndara, manawi panjênêngan sampun paring dhawuh makatên, inggih sandika kula nyuwun pamit. Samono uga kyai Sudagar, barêng
Ora suwe lakune wis arêp têkan ing desa lan sakarone padha ngrikatake, lan sadhela manèh wis têkan ing omah. Sadurunge anake niliki êmbokne, dijaga bangêt karo bapakne, supaya salin panganggo dhisik, mangan, ngaso, lan liya-liya panunggalane, supaya anake ora êndang tumuli niliki nyang anane êmbokne. Sajrone bapakne nglêlipur anake, krungu swara mak jlêrit kaprênah ana sajroning omah. Barêng wis ditiling-tilingake sing têmênan, dudu swaraning sapa-sapa, nyatane tangising bojone, jalaran saka ora tahane anggone arêp kêtêmu karo anake lanang. Mêngkono uga si Sucipta krungu êmbokne nangis, ora kêna dipênggak
êmbokne lagi ginanjar lara, banjur njêrit sarosane jalaran saka kagète, samono uga êmbokne.
Ing omahe kyai Sudagar ing wêktu anake têka, kêna diarani anjalari udan tangis, kang ndadèkake sêdhihing tangga kiwa-têngêne. Dene kyai Sudagar tansah kamitênggêngên, ndêlok kaanan mêngkono mau. Saking ora tahane nganti ngrèbèlake luh, lan ngrungkêbi anak bojone. Sawise padha eling ora kêdhèp-kêdhèp anggone nyawang sing nandhang lara. Kaanane mbok Sudagar nalikane kêtunggon anak lan bojone, si cahya wis ketok pucêt, panjaluk utawa ucap-ucapan sing aèng-aèng bae, lan rupa-rupa kaya-kaya awèh pêrlambang arêp tumuli mulih mênyang jaman kêlanggêngan. Kacarita sing padha nunggoni, ora ana swarane babar pisan, liyane mung ngingêtake sing lara ora ana manèh. Dumadakan bok Sudagar njaluk ngombe banyu wantah. Sawise dijupukake, durung nganti diombe, awake mbok Sudagar wis krasa anyês, mripat mêrêm, napas wis ora ana babar pisan, jalaran wis têkan wêktune anggone dipundhut nyawane karo kang Maha Kuwasa. Barêng wis têtela têmênan êmbokne ora kêna ditakoni, tangising
mêngkono mau, tangga kiwa-têngêne akèh kang padha nglayad, lan kabèh padha kêpengin sumurup
Ing nginggil punika gambar poliklinik "Kemadjoean Istri" ing Mistêr Kornèlis nalika dipun rawuhi garwa dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, dipun dhèrèkakên ing para pangagêng
duwèni wêwênang / nagih pinrih panyaure / apa barang sinambut / yèn wong silih kang nyilih ugi / ugêre kawajiban / angulihke tamtu / manawa wong mau utang / wus têtela nora gêlêm anyauri / si potang padha wênang //
dene mau sing sapa sêdyapti / anêtêpi marang paugêran / ing bênêr iku margane / kudu sêntosèng laku / kalis saking sakèh pakarti / ala maring sapadha / yèku witing laku / angêdohke kaluputan / manawa wong wus padha bisa sumingkir / saking sakèh piala //
iku aran wong bisa ngluwari / saking sakèh laku kaluputan / yèn wong wus bisa nyingkirke / saliring laku luput / dadi uwis bisa nêtêpi / marang ing paugêran / bênêre ing laku / dadi sing sapa wong sêdya / laku bênêr kudu bisa anyingkiri / salir panggawe ala //
saking salir ing laku piala / wus kalis saking sakèhe / iya laku kang luput / palupine kudu nglungguhi / ugêre kang nagara / mawa tata tinut / nêtêpi têpaning donya / nora onya beda-bedaning kadadin / dununge rahsa janma //
yèn manungsa nora ngrumasani / donya kudu nganggo beda-beda / nyambadani ing ugêre / watone kang tinamtu / mawa tata lire nuhoni / ananing beda-beda / nglêbur èndhèk dhuwur / undha-usuking pêpintan / iku têtêp uwong tan wruh kramaniti / têtela tanpa tata //
anrak pêpacak / anêmpuh pêpacuh / yèn jênêng janma manungsa / wus nora wruh marang panggawe kang bêcik / sabarang kanggo gampang //
wohing uwong kang wus tan wruh bêcik / gandhèngane iya kudu uga / tan wruh ing bênêr ugêre / yèn uwong wus tan wêruh / maring bênêr yèku sayakti / ya mung karya piala / sarwa laku luput / atine wus kalimputan / ing pêpêtêng tanpa gawe darbe budi / pambuka tatakrama //
marma para kang janma linuwih / padha mardi marang ing sapadha / murih wêruh ing lakune / kang ala iku nuntun / marang ati bisa nitèni / ing laku kaluputan / yèn wus wruh ing luput / lah iya tumuli bisa / wruh ing bênêr margane laku mring bêcik / babar jatining janma //
pra linuwih dera manggih margi / budidaya môngka pangupaya / ala luput pêpalange / tan ana liyanipun / amung kudu tuhu nyingkiri / ya marang pakarêman /
main iku winih kang nganani / kêna salwir piala //
akèh lire mau aran main / tan ngêmungke botohan kewala / mangan lan nyandhang sêdene / lan liyanirèng kang wus / kliwat saking murwating dhiri / lah iya padha uga / main aranipun / manawa wong uwis bisa / nyingkur marang mau kang catur prakawis / wus adoh ing piala //
sadaya samya / amêmudya nirmala kang nyangkalani / panggubah badan widya // Iti.
Ing nginggil punika gambar bêna agêng ing margi sacêlakipun pêkên Martapura, Borneo.
Kados sampun pintên-pintên taun ing tanah ngriki tuwuh sêsakit ayam ingkang gampil nularipun tuwin adhakan damêl pêjah. Sampun pintên-pintên rekadaya ingkang katindakakên, nanging dèrèng manggihakên ingkang maton ingkang sagêd nyarasakên saèstu, sanadyan wontêna inggih sawêg kapanujon. Ewadene rekadaya anjampèni ayam-ayam sakit punika inggih tansah tumindak. Ing sapunika wontên pamanggihipun Tuwan J.B. van Wessel ing Kabanjae ingkang kapacak ing Deli Crt. saha salajêngipun kapacak ing kalawarti Landbouw, Veeteelt en Huisdieren. Katrangan ringkêsanipun makatên :
a. Ayam ingkang botên sagêd kèndêl, tansah mubêng.
b. Ayam ingkang sêsêg napasipun, tansah andhêngak.
c. Ayam ingkang sampun lumpuh, botên gadhah daya malih.
Sêsakit ayam punika warni-warni, wontên ingkang lajêng lumpuh, cènggèripun lajêng cêmêng, grayangipun asrêp, wontên ingkang namung nyêkêkrêg lajêng mubêng, tuwin wontên ingkang kados lamur, têlihipun kothong.
Rekadayanipun, ayam ingkang sakit wau kawadhahana ing kothak alit ingkang ragi kobèt sawatawis, prêlunipun supados botên kêlabakan. Ing dhasar kadèkèkana pasir ingkang garing tuwin sêpêt, supados angêt.
Jampinipun, sakawit katêdhanana tablèt aspirin ¼, kalolohakên ngantos kalêbêt. Sasampunipun saêjam dipun ombènana lisah pèt sasendhok tèh. Dipun tindakakên sabên 3 jam sapisan.
Sasampunipun dipun ombèni lisah pèt, dipun sadhiyanana têdhanipun awarni: daging lêmbu dipun cacah lêmbat, dipun mori bawang ingkang sami kathahipun, dipun galindhingi sacêkapipun, kalolohakên, ing gulu kaurut-uruta murih ngantos sagêd kalêbêt, ngantos dumugi kêbaking têlih.
Ayam ingkang wiwit kenging sêsakit, napas sêsêg, tansah thilêk-thilêk.
wontên antawising pitulung. Antawis tigang jam malih badanipun sêgêr. Nanging manawi dèrèng pitulung, têdhanipun ingkang dipun galindhingi wau dipun wêwahana sêre karajang lêmbat.
Sontênipun sasampunipun dipun lêbêti aspirin, jangkêp kaping sakawan, dipun têdhanana gandum, jagung utawi wos abrit. Sampun pisan-pisan dipun têdhani gabah. Têtêdhan wau dipun lêbêtna sakêdhik-sakêdhik ngantos kêbak têlihipun. Manawi dalu sampun dipun sukani ngombe toya, sawêg enjingipun kenging. Dene manawi ayam wau botên purun ngombe, prayogi kaêsokakên ing cucuk.
Pangombenipun prayogi dipun sadhiyani toya saêblèg lisah pèt dipun cêmplungi tablèt chinosol 1, sagêd mundhut ing griya panyadean jampi.
Ayam punika dipun pakanana bangsaning gêrèh dipun dhêplok lêmbat utawi têri, supados saya ngêlak, lajêng saya kathah anggènipun ngombe. Manawi ayam wau purun saba, nandhakakên sampun saras.
Ngaturi uninga, ing dintên punika Petruk botên ngêdali ing Kajawèn, amargi taksih sangêt sayahipun anggèning mêntas kesahan dhatêng Sumatra sisih kidul.
Ing nginggil punika ngêwrat gambaripun kabinèt enggal ing nagari Walandi nalika parêpatan ingkang kapisanan, wontên ing gêdhong dhepartêmèn yustisi ing Plein, 's Gravenhage dipun pangajêngi dening ministêr presidhèn tuwan Dr. Colijn.
margi / sawênèh numpak kareta / winratan wawan tan sipi / age agahan mrih prapta / ing unggyan ingkang kinapti //
Ing bab kawontênanipun Tiongkok anggèning pasulayan kalihan Jêpan, sampun dangu pinanggih sirêp. Nanging mênggah nyatanipun, sirêpipun wau inggih botên kêndhat tansah ngawontênakên rêmbag ingkang raosipun mêngku kasamaran. Rêmbag wau dangu-dangu saya mrênding saha nyêlaki dhatêng pasulayan malih, wusananipun kalampahan dados pasulayan yêktos.
Têtiyang ing laladan Tiongkok nuju sami nyambutdamêl anggêjigi siti supados madhêt.
Mênggah ingkang dados jalaran, ing Tiongkok sisih lèr, tansah wontên kemawon sabab ingkang badhe andadosakên pasulayan, botên sanès jalaran saking anggèning sami badhe nyantosakakên panguwaos. Ing ngriku golongan Tiongkok têtêp anggènipun botên nayogyani dhatêng prajanjian-prajanjian ingkang dipun ajêngakên dening Jêpan, kajawi ing bab unduring tatanan baris. Nanging panampinipun Jêpan, bab wau sampun dipun sayogyani. Ing bab punika lajêng wontên golongan Tiongkok ingkang narambul ing ginêm, bilih sawarnining prajanjianipun Tiongkok kalihan Jêpan punika, manawi botên wontên tandhanipun dipun sayogyani dening pusêring parentah Tiongkok ing Nanking, dipun anggêp botên absah.
Usul ingkang kados makatên punika damêl mrêkitikipun Jêpan, lajêng anglairakên ginêm, bilih bab makatên punika, tumraping golongan sanès botên prêlu ngêmori rêmbag.
Wantunipun sadaya punika sampun sarwa jagi-jagi, sawarnining rêmbag punika kadosdene namung dados sarana badhe pêcahing pasulayan, wadya Tiongkok cacah 85.000 lajêng bidhal dhatêng Tiongkok Lèr, badhe ngêpang laladan Hèpèi, tuwin sampun sadhiya wadya sanèsipun malih cacah 160.000 baris wontên uruting margi sêpur Lunghai. Nanging sanadyan ing kala punika wadya wau nama sampun ajêng-ajêngan kalihan mêngsah, mêksa taksih kêdunungan sabar, taksih nyarantosakên dhawahing karampungan. Ing salêbêtipun nyabarakên wau wontê-
Bôngsa Tionghwa ewon, ing nagari Tiongkok nuju sami nyambutdamêl sêsarêngan.
na pabarisan Tiongkok tuwin Jêpan pinanggih saya tumata. Namung ing Pèiping lajêng nêtêpakên tumindaking undhang paprangan. Ing ngriku lajêng tuwuh wontên suwaraning sanjata mêsin kumrutug, adamêl gambiraning manahipun para militèr. Ing ngriku tumrap Tiongkok gadhah panguda raos, bab punika manawi botên wontên pamoring rêmbag-rêmbagipun nagari sanès, sagêd ugi dados paprangan agêng. Salajêngipun kalampahan ing sakubênging dhusun Caisèn Miao, ing sakilèn Pèiping wontên wadya campuh kalangkung rame. Ing ngriku wadya Jêpan kèngsêr, wadya Tiongkok ugi lajêng ngunduri, badhe ngêntosi têtêping pêrangan malih. Dados tindak punika kadosdene namung pêpucuk.
Nanging bab pasulayan punika inggih lajêng dados paprangan yêktos, ing sakidul Pèiping wontên campuhan sakalangkung rame, wontên granat kalih anjêblos wontên sanginggiling tembok kitha, nanging wadya Jêpan lajêng ngunduri dhatêng Pèngtai. Ing ngriku wadya Jêpan wiwit ebah ngajêngakên motor mabur nêmpuh wadya Tiongkok ing Nan Yuan, nanging Jêpan taksih gadhah raos miring, bab panêmpuh wau jalaran namung saking malêsi saking tindakipun Tiongkok anggèning nyanjatani motor mabur Jêpan ingkang botên niyat damêl karisakan.
Namung mênggah nyatanipun, pasulayan ingkang sampun kados makatên kawontênanipun, botên kenging lajêng dipun wastani saking tuna dungkaping tindak, sadaya kawontênanipun namung sarwa kêdah tumindak makatên. Tandhanipun bilih nyata badhe saya rêrêmpon, dhatênging wadya Jêpan numpak sêpur anggili tanpa kêndhat, lampahipun tumuju dhatêng pundi-pundi.
Manawi kawêdalipun ing rêmbag, campuhipun yêktos taksih ngêntosi dangu, nanging nyatanipun sampun botên kenging dipun sêmadosi malih. Mênggahing pangrêmbag inggih tansah tumindak sagêdipun antèr, namung pinanggihipun botên sagêd anocogi.
Sarêng sampun saya rupêk tuwin sampun pinanggih pêcah kados makatên, wontênipun inggih lajêng têtêp nama pêrang. Miturut wartos, suwaraning sanjata mêsin tanpa wontên kèndêlipun, kamirêngan cêtha saking pundi-pundi, inggih punika suwaraning sanjata mêsin Tiongkok ingkang kangge ngundurakên ajêngipun wadya Jêpan ingkang nêmpuh Kwan Ying Tang. Wadya Jêpan ingkang nêmpuh wontên 400 kanthi oto lapis waja 65. Ing ngriku wadya Jêpan kasoran, kêpêksa angunduri kanthi karisakan. Wusana unduripun lajêng ngawontênakên gêlar enggal, ingkang saya cêtha mujudakên kasantosan tuwin badhe agênging paprangan.
Dhawuh nata, ing têmbe manawi Pasteur nglajêngakên papriksan pangudi lan nyinau ing babagan kadhoktêran utawi sanèsipun ingkang sagêd mitulungi dhatêng kabêtahan umum, sadèrèngipun dipun sêbarakên dhatêng ing ngakathah, prayogi kêdah nglapurakên utawi nêrangakên dhatêng kêmpalanipun para dhoktêr (geneeskundige kring) rumiyin, ingkang anjagi kasarasanipun tiyang sanagari.
Tuwan Pasteur badhe munjuk punapa-punapa dhatêng sang prabu nanging botên kawêdal, amargi dipun candhêt piyambak, namung lajêng kèndêl andhingkluk.
Dr. Rossignol pambantunipun Dr. Charbonnet ingkang andhèrèkakên ngadhêp ing ngarsa nata tumut cawe-cawe, munjuk dhatêng sang prabu: Gusti, kadospundi sêrat sêbaranipun Pasteur ingkang sampun dipun sêbarakên, ngawon-awon sadaya dhoktêr ing Parijs ngriki.
Sasang. nata dhawuh supados sêrat sêbaran ingkang prêlunipun
dhoktêr wau prayogi dipun tarik wangsul kemawon, yèn botên makatên, Tuwan Pasteur tamtu tampi ukuman saking nagari.
Tuwan Pasteur kalilan mundur saking kadhaton, lajêng mantuk. Dumugi griya, ambruk tilêman ing dhipan sarta ngandika dhatêng ingkang garwa: mari, barang-barang kabèh iki tatanên, buntêlana lan diwadhahana, ayo padha lunga saka Parijs kene, sesuk mangkat.
Ing taun 1870 wontên pêpêrangan Prancis kalihan Jêrman, asmanipun Tuwan Pasteur sampun kasilêp, têtiyang sampun sami supe.
Ing pêpêrangan agêng wau Prancis kawon, Sang Prabu Napoleon III kèngsêr lan sampun kèndêl. Ing Prancis madêg nagari ingkang tanpa ratu, dipun pangagêngi dening presidhèn Adolphe Thiers.
Ing kêmpalaning para ministêr, presidhèn ngandika: tuwan-tuwan, sampun sami pirsa bilih Bismark (Jêrman) purun ngundurakên
prang. Sapunika saking pundi angsalinangsaling. arta ingkang samantên kathahipun punika.
kawontênanipun rajakaya ngrètèg, amargi katrajang pagêblug sêsakit miltvuur ingkang waragadipun yutan ing sataunipun, dados pamêdal paos saking ulah têtanèn tuwin sanès-sanèsipun botên sagêd kasil, namung ing dhistrik Arbois ingkang cacahipun rajakaya majêng, paosipun inggih majêng malah sagêd mindhak majêng.
Arbois sagêd bayar paos cêkap, sanèsipun dhistrik botên.
Ministêr mangsuli: Amargi ing Arbois rajakaya botên kaparag ing sêsakit, sêmunipun kewan-kewan ing ngriku sami kalis dening sêsakit miltvuur.
Presidhèn dhawuh: Yèn makatên kula badhe nêdha katrangan saking dhirèktur têtanèn. Dr. Radisse supados utusan mriksa kawontênanipun ing Arbois, dene cacahing rajakayanipun mindhak majêng tur sami kalis dening sêsakit miltvuur punika, punapa sababipun, punapa wontên jampi ingkang sagêd nanggulangi utawi ngalisakên sakit wau. Satunggal-tunggalipun kewan ingkang gêsangipun kasarasan punika sagêd mitulungi dhatêng nagari tuwin sagêd damêl mardikaning nagarinipun.
Dr. Radisse sasampunipun tampi dhawuh lajêng tindak, dipun dhèrèkakên pabambantunipunpambantunipun. dhatêng Arbois.
Sarèhning tindakipun Dr. Radisse dhatêng Arbois punika kêdah sagêd ambatang cangkriman ing Arbois, mila pangunandikanipun ing salêbêting panggalih: yèn sapi wêdhus ing kene iki padha kuwarasan, bisa kalis dening miltvuur iku, bokmanawa pancèn ing tanah kene lêlara miltvuur ora bisa thukul utawa tanahe duwe daya kang bisa ngalisake lêlara miltvuur marang kewan-kewan mau.
Ing dhistrik Arbois lêmbu-lêmbu tuwin menda-menda ing pangenan sami katingal lêma-lêma saha giras. Dr. Martel inggih punika pambantunipun Dr. Radisse nudingi ngatingalakên, yèn rajakaya ing ngriku sami saras tur lêma-lêma.
Dr. Radisse ngandika: Bêgja wong ing dhistrik kene iki.
Dr. Martel kapengin sumêrêp sabab-sababipun dene kewan-kewan wau sami kasarasan, môngka ing sanès panggenan racak-racakipun sami kaparag pagêblug. Lajêng pitakèn dhatêng lare angèn: He, bocah angon, apa wêdhusmu ora ana sing padha lara, katrajang miltvuur.
Wangsulanipun lare angèn: Miltvuur niku napa, dhèk siyin menda kula ênggih pancèn sok sami sakit, nanging saniki êmpun sami saras. Ing ngriki ontên tiyang kang sok purun tulung anjampèni sapi lan wêdhus,
ngungkuli pêtênging wêngi / elinge wis ilang / mung kari anyipta pati / Nyi Wana mèh suduk slira //
rahayune mantune pinuju nglilir / kagèt garagapan / age kêdhakalan tangi / karo anjêrit sarosa //
gawe kagèt nganggo dibarêngi tangis / gègèr wong sadesa / anggantêr swaraning titir / gugup punggawa nagara //
sêsêluran saka lor kidul andilir / ramene wong tandang / gumêrah agawe giris / kanthi miranti gêgaman //
Bêbasane blilu tau, wong pintêr durung nglakoni
pawartane wis misuwur / anane titir dhèk bêngi / ing
biyèn kaki Wanajaya / anggone anglacak sapi / kêsasar ana ing paran / banjur ana sing mêlasi //
sing mêlasi Wana iku / ora yèn kapetung sugih / ya mung rada kacukupan / marga saka ngati-ati / srêgêp marang pagawean / ora mung maligi tani //
sasêlane garu mluku / disambi dadi undhagi / bara buruh gawe omah / mênyang prêpat môncakaki / yèn pinuju ana ngomah / thak-thik gawe meja kursi //
diêdol manawa payu / yèn ora payu ya uwis / dianggo dhewe ya kêna / wong pancèn butuh piranti / môngsa gèk ilanga muspra / olèhe kangelan thak-thik //
dene jênênge wong mau / mung karan kaki undhagi / dhèk biyèn ora sêkolah / nanging bisa maca nulis / ngrêti petung tur anggitan / marga srêgêp nênitèni //
bêbasane blilu tau / wong pintêr durung nglakoni / ngono iku pancèn nyata / nyatane kaya saiki / akèh bocah sêkolahan / wasise mung ana uni //
unine wis sugih kawruh / wêruh barang rêmit-rêmit / nanging wêruhe mung wara / ewadene sok marahi / wêwarahe mung karangan / arang kang gêlêm nandangi //
wondene sing ngono iku / malah wong sing kurang ngrêti / ora gêlêm ngulur nalar / kurang mantêpe ing ati / dhasare wêgah tumandang / sulaya olèhe mikir //
kocap ki undhagi iku / sanajan wis jênêng sugih / ya ora anggêp-anggêpan / tangkêpe têtanggan bêcik / dhêmên tulung lan dêdana / marang pawong mitra asih //
mula Wanajaya mau / wis dirêngkuh mitra bêcik / lagi kêtêmu sapisan / wis dianggêp kaya adhi / barêng têkane ing omah / nyi undhagi ngacarani //
Kangjêng Nyonyah Ingkang Wicaksana rawuh ing Tangêrang. Kala dintên Rêbo kêpêngkêr, Kangjêng Nyonyah Ingkang Wicaksana rawuh ing Tangêrang mariksani kawontênan sêlêbêting Pro Juventute. Salajêngipun dhatêng kontroliran mriksani pandamêling topi godhong pandhan.
Indhakipun tiyang ingkang gadhah radio. Miturut cathêtan ingajêng, cacahipun tiyang ingkang gadhah radio ing tanah ngriki wontên 45.000. Dumugining wulan Juni kêpêngkêr sampun wontên 47.277, dene ingkang sampun dipun cathêt ing kantor agêng pakaryan post sampun 47.540. Ing tanggal 1 Januari 1937 wontên 39.028, salêbêtipun 6 wulan sampun wêwah 8.199, dados radin-radin sabên wulan wêwah 1350.
Dr. P. Peverelli dhatêng Tokio. Dr. P. Peverelli, pangagênging
sami manggèn ing Tokio. Dr. P. Peverelli minangka utusan Roode Kruis tanah ngriki tuwin
Chineesche Landbouw Vereeniging kalampahan sampun damêl parêpatan wontên ing Bandhung. Ingkang mêdhar sabda, Dr. Koolhaas, pangagêng Laboratium
Onderzoek ing Bogor, ing bab awon saening gaplèk tuwin pathi, mawi dipun wujudi barangipun, kathah ingkang migatosakên. Wêdhar sabda ingkang kaping kalih tuwan van der Ham, saking Algemeene Landbouw Pensioenfonds, nyariyosakên bab tumindaking damêl babagan punika. Ing bab
kambêngan. Pakaryan Wana tuwin Pangrèh Praja ing tanah Sabrang sampun suka katrangan dhatêng têtiyang ing dhusun bab bêbayanipun mbêsmi kambêngan, jalaran gampil sagêdipun tumular dhatêng wana. Nanging bab punika tumrapipun wontên Palembang botên patos dipun wigatosakên, kêrêp wontên ingkang nrajang saha adamêl kabêsmining wana. Ing sapunika wontên tatanan enggal, badhe matêsi wontêning tanêman kambêngan, perlu kangge anjêmbarakên wana. Waragadipun dipun sadhiyani f 50.000,- ingkang saperangan mêndhêt saking arta karèt.
Congres T.B.C. Kados ingkang sampun kawartosakên, ing Sêmarang badhe wontên congres para doktêr ing bab babagan T.B.C. Ingkang ngawontênakên congres punika tuberculose-studiecomite ing
Kêbêsmèn walirang. Ing rêdi Papandhayan mêntas wontên kêbêsmèn walirang jalaran saking tindaking golongan andon lampah mriku. Rahayu lajêng sagêd katulungan dening para tandang ingkang mangêrtos dhatêng babagan punika. Pakêmpalan Bandung Vooruit tuwin Pakaryan babagan rêdi latu inggih sampun ngawontênakên awisan botên kenging sêmbrana dhatêng latu. Panjagi makatên punika botên ngêmungakên kangge anjagi sampun ngantos ngewahi sipatipun ingriku, ugi nyamarakên manawi dayanipun sagêd damêl tiwasing tiyang tuwin sato kewan.
Têtiyang bucalan ing Digul badhe kaantukakên. Miturut wartos, kala ing wulan Juni kêpêngkêr, wontên pandangonipun pangagêng nagari ing Digul, gêgayutan bab anggèning badhe dipun
van Haeften, (kacêtha ing gambar), ingkang sapunika majibi padamêlan wau. Nanging sarèhning nuju verlof, kaundurakên ngantos dumugi wulan September ngajêng punika. Salêbêtipun Ir.
tumrap Mulo ingkang sampun dipun tampèni wontên ing Departement Pangajaran, pinanggih mundur tinimbang taun kêpêngkêr. Wontênipun makatên, amargi tumrap murid-murid saking H.I.S. tuwin H.C.S. ingkang kathah nêmpuh examen ing klas 1, mangka lêrêsipun tumrap murid-murid saking ngriku punika pancèn mapanipun manggèn ing voorklas.
Mèngêti adêgipun kitha Cilacap 100 taun. Wontên wartos, benjing wulan Februari 1938 ing Cilacap badhe kawontênakên pèngêtan adêging nagari sampun 100 taun. Pèngêtan wau mawi kawontênakên tentoonstelling barang-barang kawêkêlan. Miturut katrangan, kala taun 1838 wiwit babad wana, ingkang ambabad tiyang 3 asli saking Banyumas sami sadhèrèk, dangu-dangu kathah ingkang tumut mriku. Tiyang tiga wau lajêng dipun dadosakên pangkat Ngabèhi saking kaparêngipun Parentah, salajêngipun ingkang
ing Ngayogya, ingkang nêmbe lulus saking A.M.S. afd. B ing Bêtawi, badhe nglajêngakên sinau dhatêng pamulangan luhur ing Leiden, nagari Walandi, babagan pangadilan. Bidhalipun wontên tanggal 8 Sèptèmbêr ngajêng punika nitih kapal Dempo. Dumugining Marseille badhe dipun papag sadhèrèk dalêm ingkang sampun sinau wontên ingriku.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, Mas Bardjo, juru sêrat klas 1 asistèn wêdana Watumalang, kabupatèn Wonosobo, paresidenan Kêdu, dados mantri pulisi paresidenan Kêdu.
Knilm lan N.I.S. Awit saking sarêmbagipun Knilm kalihan N.I.S. ing sapunika tiyang sagêd kesahan saking Sêmarang dhatêng Surabaya kanthi waragad mayar sangêt manawi kesah tuwin wangsulipun numpak sêpur N.I.S. utawi Knilm tuwin kosokwangsulipun. Tiyang ingkang numpak sêpur, sadumugining stasion lajêng angsal karcis ingkang kenging dipun lintokakên karcis Knilm, ing papan anggêgana, makatên ugi kosokwangsulipun. Karcis ingkang kapetang wongsal-wangsul punika rêginipun f 30.50, kenging dipun angge 3 dintên.
Politie school. Awit saking kaparêngipun Directeur Pangrèh praja, wiwit benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika,
Sampun dangu wontên bangsa Amerika nggadhahi kabudidayan klika-klika kajêng mangrove ingkang kenging kangge abên ngolah wacucal. Bab punika katindakakên wontên Borneo, ing wana-wana
kagarap dados abênan. Pabrik ingriku wau sabên wulan ngangge kajêng 2000 ton. Ing sapunika kabudidayan wau nyuwun palilah badhe bikak ing Sèlèbês pasisir Kilèn.
Halte Chef Cermee dipun kroyok. Sampun sawatawis dintên, halte chef ing Cermee N.I.S. Sumêrêp wontên tiyang kirang-langkung 45 sami lumampah ing ril sêpur, katingal nuju sami mêndêm tuwak. Nalika tiyang samantên wau dipun purih nisih ragi sêrêng, amargi sêpuripun sampun mèh dhatêng. Nanging têtiyang wau lajêng ngroyok halte chef ngantos lêmpe-lêmpe, salajêngipun ngantos dipun bêkta dhatêng griya
pènsiun ing Sumênêp seda, yuswa 100 taun. Layonipun kasarèkakên ing masjid Astanaraja.
ing Madura, wakil residhèn Madura, ingkang mêdhar sabda Gupêrnur Jawi Wetan. Ingkang suwargi punika angsal bintang Militaire Willems Orde sampun 60 taun.
Annemer pakunjaran kapitunan. Jalaran saking indhaking rêrêgèn wos,
Bank P.P.B.B. Tuwan Soetardjo tuwin Prawoto Soemodilogo, pangajênging Pêrkumpulan Pêgawai Binnenlansch Bestuur, mêntas sowan dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, gadhah atur anggèning badhe ngêdêgakên Bank P.P.B.B., kanthi nyuwun arta bantuan f 1.000.000,- Nanging panyuwun wau botên kaparêngakên, badhe karêmbag rumiyin. Ing sapunika wontên wartos pakêmpalan wau badhe angsal pitulungan arta f 375.000,- kangge ngêdêgakên bank wau.
Tanêman kênthang saya wigatos. Tanêman kênthang ing taun 1937 punika kathah ingkang botên kêmêdalan, jalaran katrajang ama. Bab punika andadosakên indhaking rêginipun kênthang, saha lajêng nama kêkirangan kênthang. Malah salajêngipun andhatêngakên kênthang saking Jêpan tuwin Autralie.Australie. Ingkang sae kênthang saking Jêpan. Tumrap kênthang saking Australie botên kenging kangge bibit.
Tuwan Khouw Khe Hien wangsul. Tuwan Khouw Khe Hien, bangsa Tionghoa ing Bêtawi ingkang misuwur anggêgana dhatêng Tiongkok, ing salêbêtipun wulan punika badhe wangsul anggêgana saking Shanghai dhatêng Bêtawi. Nyonyahipun sampun bidhal rumiyin numpak kapal.
Ebah-ebahan Sultan Ali Achmad. Ing Kêjawèn mêntas martosakên bab ebah-ebahan Sultan Ali Achmad ing Bêtawi. Salajêngipun pulisi sampun
sampun kabikak. Kala tanggal 11 wulan punika jamboree ing nagari Walandi saking kalêmpakaning padvinder sadonya, kêlampahan kabikak dening
piyambak-piyambak, manggèn urut margi ingkang anjog panggung Karajan.
ngèlmu pamisah. Manawi cobèn-cobèn punika mikantuki, ing têmbenipun sagêd ugi Jêrman badhe mêling kopi ngantos 10.000.000 karung. Dados padagangan kopi badhe gadhah pangajêng-ajêng sae.
Numpak sêpêdha ngubêngi donya. Wontên bangsa Indu 3 taksih anèm angubêngi jagad numpak sêpedha, ing sapunika lampahipun sampun dumugi Kapstad. Neneman tiga wau nama Kaikee Kharras, Rustan, Chandi tuwin Ruttan Schroff. Bidhalipun sampun kala wulan April 1933. Neneman wau nalika dipun takèni, cariyos: lampahipun punika ngangkah murih bangsanipun angsal panganggêp sae. Miturut cathêtanipun ing buku pinanggih wontên tapakastanipun Mr. Ramsay Mac Donal, Sir Samuel Hoere tuwin Lord Sankey ing London; Mr. De Valera ing Ierland; President Zamora ing Spanyol tuwin sanès-sanèsipun.
Hawa bêntèr ing Amerika. Ing wêkdal punika hawanipun ing New York bêntèr sangêt, tiyang ingkang tiwas wontên 100. Têtiyang ing kitha atusan ewon sami ngungsi dhatêng papan padhusun. Dene têtiyang ingkang ngungsi dhatêng kapuloan Coney Island kirang langkung sayuta. Miturut wartos ingkang kantun, tiyang ingkang tiwas jalaran kenging hawa bêntèr wontên 300.
Madosi nyonyah Amelia Earhart ingkang wêkasan. Marine Amerika nindakakên pitulungan madosi nyonyah Amelia
Dongèng Suleman§ Wêdalipun waosan Saribang ing dintên punika dipun sêlani waosan: Suleman, cariyos cêkak nêngsêmakên. Mugi andadosna rênaning panggalih.
mangripta supatra mudha / sêdhêng ri Rêspati Kasih / kaping sanga lèking wulan / Rabingulawal ing warsi / Ehe kang windu Adi / wuku
kulon lan wetan / angadhatyan ing nagari / Darusalam (Yêrusalèm) lumrang kaonang winênang //
palastha ing astha guna / bisa mring basa sawarni / pitik iwèn sato kewan / sakèh titahing Hyang Widi / kabèh dèn udanèni / nadyan godhong
kang sinungan ing ling / nulyènggal nuhu tuding / mlêbèng talingan sang prabu / praptèng jro pangguh rêna / gupuh-gupuh Raja Namli / mrih umahya rêna saking jroning karna //
kêluwih-luwih jrihira / si rêna mring Raja Namli / lagya wruh sasaring
ingkang satuhu / apa krananing roga / Raja Namli manganjali / sarwi matur titi ing purwa wasana //
sangêt ngunguning wardaya / duk myarsa
Namli / ing lampah tan winarni / wau ta ingkang winuwus / ki patih platuk bawang / enjang gya rumagang kardi / arsa sowan kanthi lêlaran si rêna //
rinèhmu ambangun turut / tut wuri lampahing patih / sapraptaning pasewakan / kang samya
pandriya / drahwaya mahya we suci //
cinêtha tuk gung kang masung / ing gêsang sarwa dumadi / dumipa ing pramodita / mribadi tanpa sasami / sêmuning
padhang prahina pangèksi / tan wande tansah kêtunjang / dening padhange pribadi / sabab murang sutung palang / lire lumuh anyimpangi //
yèn wong wuta numbuk bêntus / si awas mung nupiksani / punika sayêktinira / awas kenging dèn wastani / tiwas tan prabeda wuta / darbe netra tanpa kardi //
Kados para maos kathah ingkang sampun anguningani mênggah wontênipun gêdhong museum enggal ingkang namanipun kados ing gambar punika. Museum wau kangge nyimpên kêklêmpakaning barang-barang ingkang gêgayutan kalihan babadipun kitha Surabaya.
Ing suwaunipun museum punika manggèn wontên ing gêdhong limrah, nanging dangu-dangu lajêng sagêd ngawontênakên gêdhong piyambak, saha barang-barangipun sampun katata ing panggenan ingkang kasadhiyanan piyambak-piyambak, kados ingkang kacêtha gambar punika: nginggil gambar sênthong panggenan barang-barang asli tiyang siti. Ngandhap
Rekadaya anandho tigan kathah punika pangrimatipun ingkang prayogi kalêbêtakên ing pêthi isi sarêm. Sarêm kagorèng sangan lajêng kadhêplok ingkang lêmbat, yèn sampun asrêp: kauwur-uwurakên ing dhasaring pêthi kandêlipun kintên-kintên sajêmpol, tigan wau mawi kabuntêl ing dlancang krèsèk utawi dlancang sanèsipun, lajêng kasèlèhakên ngadêg sadaya, sarta ing sêla-sêla tuwin nginggiling tigan wau kasukanana sarêm malih ngantos tiganipun sagêd katutupan, nuntên kasèlèhana utawi dipun tumpangi tigan malih. Sasampunipun cêkap, pêthi wau kabuntêla saprayoginipun ingkang sae, sarta panyèlèhipun kapapanakên ing panggenan ingkang têtêp (botên kongkak-kangkèk), sabên sajumungah sapisan, pêthi wau kawalika alon lan ngatos-atos. Tigan wau kawêdalakên saking pasimpênan ing sawanci-wanci kados tigan ingkang taksih enggalan.
Ulam utawi ulam loh ingkang mambêt, murih sagêd eca malih.
Ihtiyaripun angicali ulam utawi ulam loh ingkang mambêt wau, kagodhoga ngantos umob, lajêng kasukanana kobis godhogan ingkang sampun mantun ngukus, mila kasarèhakên watawis 3 mênit, kobis wau sagêd anêsêp ambêt utawi gônda awon, têmahan ulam utawi ulam toya wau sagêd eca malih.
Kenging ugi ing wadhahipun ulam wau kasukanana sarêm sagêgêm kaêjur ing toya, lajêng kakumbah ingkang rêsik, utawi nalika ulam kagodhog, kasukanan kobis godhogan utawi kulit roti sawatawis.
Daging lêmbu sêpuh punika limrahipun mêsthi alot sangêt, sanadyan sampun kagodhog, ugi taksih alot akethot-kethot, supados sagêd êmpuk, wontên rekadayanipun malih sanès kalihan ingkang sampun kasêbut ngajêng, inggih punika sasampuning daging wau kakumbah, kablêbêda utawi kabuntêl mawi srêbèt, ing wanci dalu katumpangna [ka...]
[...tumpangna] ing kêrên ingkang dipun latoni sêtêngah pêjah (latu mrêngangah), enjingipun sampun êmpuk, lajêng kenging kaolah sasênêngipun.
Sêpon kakumbah ing wedang bêntèr (jarang) lajêng kapêrês, kacublês ing cukit, tumuntên kacêlupakên ing olah-olahan ingkang sawêg umob.
Tiyang olah-olah punika trêkadhang asring gadhah tirahan pêthaking tigan, manawi pinuju wontên tirahan wau prayogi karimata, amargi pêthaking tigan punika kathah pigunanipun, kenging kaangge damêl ancur ingkang sae,
ingkang tipis sangêt mawi lisah klêntik sae, pêthaking tigan ingkang enggal kaêcurakên ing ngriku ingkang tipis lapisanipun, lajêng kaêpe, manawi sampun garing saèstu, kaêcuran pêthaking tigan malih, lajêng kaêpe, makatên ing salajêngipun. Manawi sampun rampung tuwin sampun garing sadaya, pêthaking tigan wau kasusuka mawi lading utawi wêlat, lajêng kairis-irisa alit-alit, punika sanadyan karimat lami, taksih lastantun sae. Bilih badhe kaangge, kêdah kaêjur mawi toya tawa rumiyin.
Tigan ayam ingkang enggal saha taksih kulitan kacêmplungakên ing cokak ingkang awon wau, yèn cokakipun kathah, tiganipun inggih kêdah kathah. Cokak wau tamtu lajêng sae malih, sarta wêwah kêcut.
Sambêtipun jagading wanita kajawèn nomêr 56
Pola-pola wau tansah wêwah, tansah mindhak, saya dangu saya sumêbar ing pundi-pundi. Panggenan panyêratan saya dangu mindhak cacahipun. Punika sadaya mratandhani bilih kagunan nyêrat punika satunggiling kasagêdaning tiyang Jawi ingkang gêsang, ingkang taksih wiyar têbanipun.
Kados ingkang kula aturakên ing nginggil, nyêrat punika sok kangge sambèn kemawon, utawi kangge panggaotan ingkang minôngka sarana ngupados têdha.
Lan sampun dados wajibipun, parentah angrêksa kabêtahanipun têtiyang bêrah nyêrat. Nanging ing ngriki botên badhe kula andharakên, ingkang badhe kula turakên ngêmungakên bab nyêrat ingkang minôngka sambèning para priyantun putri.
Tiyang ingkang badhe nyêrat punika kêdah pados papan ingkang ombèr, têgêsipun sampun ngantos kêregonan tiyang sanès ingkang wira-wiri (wongsal-wangsul) langkung. Patraping tiyang nyêrat punika kêdah sarèh, têntrêm, lan ayêm, makatên ugi [u...]
[...gi] pikir (manah) kêdah tumata, supados sêratanipun sagêd ajêg. Corèkanipun sampun ngantos palengkang-palengkong pating bêsasik. Kalihan malih tiyang nyêrat punika kêdah tlatos, ngatos-atos, sampun ngantos wontên lêpatipun. Awit manawi
Mênggah pamêndhêting pola-pola, punika kêdah salaras kalihan tiyangipun ingkang badhe dipun anggèn-anggèni sinjang sêratan wau. Anggènipun anggambar (nyêrat) pola ing sinjang punika kadadosanipun inggih beda-beda, wontên pola ingkang dados sae, mindhak luwês, wontên ingkang dados awon, kau, kasar. Dados tiyang ingkang nyêrat punika inggih kêdah anggadhahi panimbang sae utawi awon, kêdah mangrêtos bab luwêsing pola. Makatên wau murugakên bêbudèning tiyang mindhak alus, ing panyawang lan panggraita mindhak pratitis.
Mila manawi tiyang sagêd nyêrat punika prayogi sangêt, botên wontên awonipun. Punapa malih kangge mangun, kangge anggladhi lare èstri, kasagêdan nyêrat punika prayogi, sampun ngantos kabucal, malah sasagêd-sagêd dipun ajêngakên. Larasing nyêrat sampun ngantos ical, awit punika satunggiling aji-aji bôngsa Jawi, ingkang endah lan pèni.
Minôngka panutup, kula gadhah atur, wawasan bab nyêrat punika kenging kawiyarakên, kajèmbrèng kajèrèng. Mugi para nupiksa karsa anglajêngakên ngrêmbag ing bab punika.
Nyambêti andharanipun sadhèrèk Nyai Anim, ing bab ngêmpukakên ulam daging ingkang alot, kajawi dipun tètèsi tlutuhing katès, ugi kula sok mirêng, yèn ulam daging punika inggih sagêd êmpuk bilih kabungkus ing godhonging katès. Sajatosipun inggih sami, awit godhong katès punika inggih wontên talutuhipun. Mila miturut panitikaning para sagêd, tlutuh katès punika sagêd damêl êmpuking daging.
Wusana kula matur nuwun dhatêng sadhèrèk Nyai Anim, anggèning karsa paring panjurung warni-warni ingkang tansah mikantuki. Mugi-mugi karsaa anglajêngakên paring panjurung, murih adamêl suka rênaning panggalihipun para maos.
Uwos 1 katos, dipun sosoh ingkang ngantos pêthak lajêng dipun pususi, yèn sampun kaêkum sakêdhap, lajêng mêndhêta godhong dêling ingkang sae-sae nuntên kakumbah ingkang rêsik, godhong dêling wau kangge nyonthongi, manawi badhe nyonthongi rumiyinipun dipun têkuk-têkuk kadosdene conthong, lajêng dipun isèni kum-kuman wos wau, nuntên kagodhog mawi toya ing kuwali, bilih toya kantun sapalih nuntên kawêwahana malih, têrus dipun latoni, yèn toyanipun asat sapalih malih sompil dèrèng matêng (tanak) inggih kenging kadekekan toya malih lajêng dipun matêngakên, bilih sampun matêng (tanak) lajêng dipun êntasi kaasrêpakên. Pandhaharipun kalihan lawuh ing ngandhap punika.
Uwos pêthak ingkang dipun kum sadalu 2 sendhok dhahar, rajangan brambang 2 sendhok
sacêkapipun, lajêng dipun wor dados satunggal dipun dhêplok ingkang lêmbat, nuntên kaolah kalihan toya tawa 1 gêlas, pangudhakipun sampun ngantos kèndêl, manawi sampun matêng tumuntên dipun dèkèki santên 1 wijikan, kalihan kawêwahan godhong jêram purut 1 lêmbar, godhong kêmangi 20 lêmbar, urang mêntah 2 sendhok dhahar, lajêng dipun latoni ingkang ngantos kênthêl duduhipun, yèn sampun matêng kadhahar mawi sompil.
Èbi 4 sendhok agêng, dipun dhêplok ingkang lêmbat. Kacang bêras dipun gorèng sangan rumiyin, manawi sampun lajêng dipun rêsiki kalihan kaoncekan, lajêng dipun ulêg ingkang lêmbat. Bumbunipun bawang 5 siyung, kêncur 2 iris, traos bakaran 1 sendhok alit, godhong jêram purut 2 lêmbar, sarêm sacêkapipun, lombok abrit 3 iji, lajêng dipun ulêg, yèn sampun bumbu wau kapalih, sapalih kacarub kalihan dhêplokan èbi wau, ingkang sapalih dipun worakên ulêgan kacang bêras kawêwahan santên kanil sakêdhik, yèn sampun rampung kawadhahan ing piring. Kagêm
ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
bab sêsakit edaning sêgawon - kawontênan ing Tiongkok - wawasan badhe bidhal dhatêng Payoyongan - kabar warni-warni - dongèng Suleman - Taman bocah.
Miturut ngandikanipun para sêpuh, tiyang ngudi dhatêng babagan kasunyatan ingkang yêktos, punika mawi ngambah margi ingkang gawat, tuwin malih dununging kasunyatan ingkang sayêktos, inggih punika ingkang gêgayutan kalihan Pangeranan, gawatipun kalangkung-langkung, dipun têmbungakên bilih ing ngriku mawi bètèng ingkang sakalangkung kandêl.
Mirid wontênipun ungêl-ungêlan ingkang kados makatên punika, mênggahing ancêr-ancêripun sampun katingal cêtha, wosipun namung manah bab gawating margi tuwin kandêling bètèng. Dados ingkang purun ngambah margi ingkang gawat, tuwin anêmpuh bètèng ingkang kandêl wau, nama sampun rampung. Dados kawigatosanipun namung wontên ing tindak.
Tumraping para ngudi kawruh babagan punika tamtunipun sampun botên kêkilapan, awit ingkang dipun wastani gawat mênggahing margi wau kenging dipun gêrba pinanggih wontên ing tindak sae, ingkang minggahipun dhatêng alusing bêbudèn.
Manawi angèngêti kêkajênganing margi, punika atêgês ingkang dipun langkungi inggih dipun ambah, dados tansah tumindak, awit manawi botên tumindak, inggih lajêng nama kèndêl (mandhêg).
Ing ngriki lajêng wiwit katingal, bilih tiyang ngudi dhatêng babagan punika kêdah lumintu tindakipun, botên kenging dipun sêmadosi benjing kemawon manawi sampun botên gadhah têtanggêlan awrat. Dados têrangipun, sêmados punika inggih kèndêl ambêgogok. Môngka sawêg ingkang ajêg tumindakipun kemawon, nama namung tumindak, dèrèng tamtu lêrêsipun. Awit sandhungan ingkang adhakan nyimpangakên dhatêng lêrês punika cakêtan sangêt, upaminipun, sawêg dipun wada ngèlminipun kemawon sampun malengos, dening rumaos lêrês piyambak. Inggih pun piyambak wau ingkang nyêtrikêlakên.
Môngka manawi ngèngêti kandêling bètèng wau, nama sawêg kêthêmêk-kêthêmêk, dèrèng dumugi ing bètèngipun. Nanging prayogi dipun arêm-arêmi piyambak, sarèhning sandhungan wau cakêt sangêt, bètèngipun tamtunipun inggih cakêt. Dados têbih cêlak tuwin
tindak pêrlop dhatêng nagari Walandi. Ing salêbêtipun Dr. K.A.H. Hidding pêrlop wau, ingkang makili up amtênar Bale Pustaka Dr. L. de Vries, Adjunct-Adviseur kantor Inlandsche Zaken.
Mênggah pèngêtan sugêngipun Dr. L. de Vries kados ing ngandhap punika:
Tuwan Dr. L. de Vries punika kawiyosakên ing Meppel, nagari Walandi, kala taun 1897. Sasampunipun tamat saking H.B.S. 5 taun, nglajêngakên sinau kawruh ing Bestuursschool ing Batawi. Salajêngipun ngasta damêl wontên ing B.B. manggèn ing Acèh. Sasampunipun angsal 3½ taun, nyuwun lèrèh saking padamêlan, lajêng nêmpuh pandadaran Staatsexamen babagan basa Latin tuwin Grig.
Wiwit taun 1922 dumugi 1926 nyinau kawruh Indologie ing Leiden, kanthi panuntunipun Prof. C. Snouck Hurgronje angsal sêsêbutan Dr. kanthi karangan babagan kaislaman.
Ing wêkasaning taun 1927 dumugi têngah-têngahaning taun 1936 ngasta pakaryan wontên ing kantor Inlandsche Zaken dados Adjunct Adviseur.
Ing salajêngipun pêrlop dhatêng Eropah, sawangsulipun dhatêng tanah ngriki, katêtêpakên wontên ing Bale Pustaka, anggêntosi Dr. K.A.H. Hidding salêbêtipun pêrlop.
Ingkang dipun wastani bajongan, punika patraping tiyang walês-winalês nyiratakên toya kalihan suku, pikantukipun sami têlês sadaya.
Têmbung bajongan wau inggih kenging dipun sambut kangge ambasakakên gêgosokan kawruh, dipun wastani bajongan kawruh, pikantukipun sami manggih bêbathèn.
Ing sapunika wontên tindak bêbajongan ingkang sairib kados makatên, nanging lèrèg dhatêng lêngganan sêrat kabar. Inggih punika tumrap bajonganipun, Kalawarti Kajawèn
Nanging tumrap lêngganan: Kajawèn, manawi ngrangkêp lêngganan Perasaan Kita ing dalêm tigang wulan wau namung f 4.20.
Dados pikantuking bajonganipun: Kajawèn kalihan Perasaan Kita wau atêgês sakecanipun pinanggih wontên ingkang lêngganan.
Lêngganan Kajawèn punika kenging dipun upamèkakên tiyang nyandhing bothekan kawruh. Isi jampi warni-warni ingkang pigunanipun: anjêmbarakên wawasan, ngindhakakên kawruh, sagêd kalipur panggalihipun, punapadene adamêl gujêng.
Tumrap lêngganan Persaan Kita, punika kenging dipun upamèkakên tiyang tansah nyandhing dhêdhaharan miraos ingkang tansah santun-sumantun sarwa angêt.
Murih botên tansah dados panggalihan, prayogi tumuntêna lêngganan.
Ing dhukuh Batur punika dunungipun wontên ing wêwêngkon ondêr dhistrik Cèpèr, kalêrês salèr wetanipun sêtatsiun Cèpèr, têbihipun saking sêtatsiun Cèpèr watawis 1½ pal. Pakaryanipun tiyang dhukuh Batur punika wiwit jaman kina saperangan agêng sami damêl kêjèn, sumêbaripun kêjèn ing dhukuh Batur punika maradini salêbêtipun tanah Jawi Têngah saha Wetan, kajawi kêjèn damêlan ing dhukuh Batur, sasumêrêp kula namung kêjèn damêlan ing Dhanguk, kitha Magêtan. Mênggah pandamêlipun kêjèn cara tiyang ing Batur punika taksih prasaja sangêt, têrangipun kados ing ngandhap punika.
Ingkang rumiyin damêl pêpêthan kêjèn, miturut ingkang dipun pikajêngakên, ingkang dipun damêl bonggol pisang, pêpêthan kêjèn wau lajêng dipun buntêl (dipun popok) waradin ngangge siti pasir alus, ingkang dipun laroni sarining siti lêmung, lajêng dipun pe ngantos garing. Manawi sampun garing, nuntên dipun bêsmi ngantos abrit, lajêng dipun tugêl malang dados kalih, prêlu dipun rêsiki awunipun, inggih punika awu saking bonggol pisang pêpêthan kêjèn kasêbut nginggil. Manawi awunipun sampun rêsik, lajêng kagathukakên malih ngantos rapêt, lajêng dipun dalit mawi siti panunggilanipun ingkang kadamêl sakawit, [sa...]
[...kawit,] nuntên kabêsmi malih sarêngan kalihan manawi nglêbur waja. Cithakan wau dipun wastani tapêl.
Waja ingkang badhe kadamêl kêjèn punika ugi kêdah waja kêjèn, kengingipun dipun cithak kêdah dipun lêbur ngantos ajèr kados toya, dene panglêburipun makatên:
Sakawit damêl wadhah badhenipun siti, kawastanan kowi, ingkang kadamêl siti abrit, nanging botên sabên siti abrit kenging kangge kowi, inggih punika kêdah milih siti abrit saking salah satunggiling pasitèn ing bawah ondêr dhistrik Têmbayat. Saking gotèkipun tiyang ing dhukuh Batur pasitèn ingkang kapilih wau sampun kadhawahan pulung, dene pasitèn ingkang botên kadhawahan pulung, sanadyan dunungipun cakêt sangêt, nanging manawi dipun damêl kowi, samôngsa kangge nglêbur waja tamtu borot, pamêndhêtipun siti wau sarana tumbas dhatêng ingkang gadhah pasitèn, sabên sakapal 5 sèn. Siti abrit wau lajêng kacampuran awu rambut pantun, lajêng dipun dadosakên luluhan, kadosdene luluhan calon kadamêl gêndhèng. Wangunipun kowi punika kadosdene tong satugêl, nanging alit, perangan nginggil bolong, panjangipun garis têngah 0.22 m., perangan ngandhap buntêt, panjangipun garis têngah 0.12 m. adêgipun 0.24 m, ing perangan nginggil mawi slèwèran minôngka cucuk, kangge margi ilining waja ingkang sampun ajèr samôngsa dipun iling dhatêng tapêl. Sarampungipun pandamêling kowi, saha sampun garing lajêng kabêsmi ngantos abrit, waja ingkang sampun dipun gêpuk alit-alit, lajêng dipun wadhahi kowi, kowi lajêng katata wontên salêbêting tobong panglêburan, kaprênah sisih wingking, dipun banciki banon katata miring dipun dhasari krikil, ingkang sisih ngajêng dipun tatani tapêl ingkang badhe kangge nyithak, lajêng dipun urug arêng kajêng kêmlandhingan (lamtara,
mêtir) utawi arêngipun kajêng ingkang êmpuk, ingkang awunipun gampil kaburipun, lajêng dipun bêsmi saha dipun lamusi, saking lawanganing obongan ngajêng. Tumindak makatên wau cêkap dipun tindakakên tiyang kalih, antawis 6 jam, waja sampun dados ajèr kados toya, lajêng dipun dhudhah. Limrahipun andhudhah punika kêdah dipun tindakakên mawi sambatan tiyang kathah, awit manawi botên dipun tindakakên tiyang kathah, kadangon, waja dados kênthêl malih, kowi ingkang isi jèr-jèran waja lajêng dipun sapit ing tiyang kalih, dipun corakên ing tapêl saking perangan nginggil ingkang sampun dipun pirantonsipirantosi. bolongan minôngka margi, ngantonngantos. kêbak. Manawi sampun asrêp, tapêl lajêng karisak (dados namung kangge sapisan). Wondene kowi kanggenipun ugi namung sapisan, awit manawi kangge nglêbur malih lajêng luluh.
Tobong panglêburan punika ingkang agêng cêkap kangge nglêbur waja wawrat 4 dhacin, ingkang alit piyambak cêkap kangge nglêbur waja wawrat 2 dhacin, ingkang dipun damêl banon, kapasang mawi luluhan siti (manawi kapasang mawi sêmèn utawi wêdhi gamping malah botên kuwawi), wangunipun pasagi, perangan ngandhap agêng ing nginggil mingkup, ukuranipun ing perangan ngandhap kintên-kintên panjangipun 3 m. wiyaripun 2½ m. Inggilipun 1½ m. mawi baturan (pondhêmèn) inggilipun saking siti kintên-kintên 1 m. lawanganipun kalih, perangan ngajêng tuwin perangan wingking. Dhasaripun ing nglêbêt kadamêl mayat, perangan wingking langkung inggil tinimbang ngajêng.
Mar, Ngawôngga. K. No. 4052.
griyanipun tiyang ingkang dipun tudingi dening lare angèn wau, inggih punika tiyang ingkang sagêd mitulungi murih mendanipun sami kasarasan. Ing têngah-têngahing margi, Dr. Radisse tuwin Dr. Martel kêpanggih tiyang ngadêg dipun rubung menda kathah, tanganipun tiyang wau nyêpêng lading kangge nyudhèt utawi nyublês kulitipun menda-menda wau.
Dr. Radisse andangu dhatêng tiyang wau: sampeyan ngêmpalakên menda punika prêlunipun punapa.
Tiyang wau sadèrèngipun mangsuli pandangunipun Dr. Radisse tuwin Dr. Martel, lajêng ngaturi sugêng rawuhipun ing dhusun ngriku sarta ambalakakakên namanipun makatên: nama kula Roux Emil Roux.
Dr. Radisse andangu malih: menda-menda punika sampeyan punapakakên.
Wangsulanipun Roux: kula suntik supados sagêda nanggulangi sêsakit miltvuur ingkang damêl pêjahipun menda.
Satawis 20 mètêr saking grombolan punika wontên nonah manis lan endah warninipun ngadêg, Dr. Martel sêmunipun langkung prêlu ningali nonah punika tinimbang sanèsipun, ingkang sami wontên ing ngriku, mila lajêng nyakêti nonah wau wicantênipun: kula nuwun nonah, nêpangakên, nama kula Jean Martel, kula kalihan Dr. Radisse dhirèktur têtanèn dhatêng mriki prêlu mriksani kawontênanipun rajakaya ing ngriki, punapa sababipun dene kewan-kewan wau sami kalis ing miltvuur.
Nonah ngaturakên kasugêngan saha ambalakakakên namanipun Annette Pasteur, saha matur: bapak têmtu langkung bingah têpangan kalihan panjênêngan.
Dr. Martel pitakèn: punapa ingkang rama punika Louis Pasteur ingkang misuwur asmanipun.
Annette manthuk, saha wicantên: lêrês, inggih punika bapak kula. Wêkdal samantên kalêrêsan Tuwan Pasteur mêdal saking dalêmipun murugi Annette. Nalika Dr. Radisse mirsani Tuwan Pasteur sakalangkung kagèt, pangandikanipun anjêngèk: o, dados panjênêngan ingkang jumênêng kyai dhukun menda. Wah prayogi sangêt dene karsa dados pangayomanipun menda.
Dr. Radisse ngandika dhatêng kanthinipun: kowe eling Martel, iki Tuwan Pasteur kang dadi lantaran patine
iki minggat saka Parijs saiki gawe apus-apus, marang wong-wong desa kang isih padha bodho.
Tuwan Pasteur wicantên: têtiyang dhusun ing ngriki sampun sami mangrêtos, bilih jampi suntikan punika mitulungi sangêt tumrap sêsakitipun menda-menda punika.
Dr. Radisse: pancèn kula badhe sumêrêp bab punika.
Dr. Roux pambantunipun Pasteur tumut cawe-cawe wicantên: sampun wolung taun punika kula kêkalih damêl cobèn-cobèn suntikan wau, nyatanipun menda-menda ingkang sampun dipun suntik vaccin punika, lajêng sami kalis dening sêsakit miltvuur.
Dr. Radisse: dumugining 80 taun malih kula dèrèng sagêd pitados dhatêng jampi sampeyan punika.
Tuwan Pasteur sambêt: punapa panjênêngan punika botên ngalêm, têka malah maibên dhatêng padamêlan kula punika.
Pangandikanipun Dr. Radisse: ah, padamêlan punika namung dados gêgujênganipun tiyang kathah, botên badhe maedahi punapa-punapa. Ayo Martel milua bali mulih.
Dr. Martel ningali dhatêng Annette lajêng matur dhatêng Dr. Radisse: kula badhe kantun ing ngriki kemawon, kula pitados dhatêng padamêlanipun Tuwan Pasteur ingkang badhe mêdal wohipun langkung sae.
Tuwan Pasteur èngêt nalika wontên ing kraton ing ngarsanipun Prabu Napoleon dipun sapèlèkakên lan dipun poyoki dening dhoktêr kraton. Sapunika namung Dr. Martel piyambak ingkang purun angaosi dhatêng padamêlanipun.
Tuwan Pasteur ngandika dhatêng putranipun Annette: matura ibumu, apa bisa nampani dhayoh iki.
Annette matur: ibu têmtu karsa tampi tamu punika kalihan bingah.
Nalika parêpataning para dhoktêr, ingkang dados pangarsa Dr. Radisse, presidhèn dèrèng sagêd nêtêpakên utawi dèrèng pitados, yèn vaccin Pasteur sagêd mitulungi sêsakitipun menda-menda wau. Saking pamanggihipun Dr. Radisse hawanipun siti ing Arbois ingkang sagêd andayani kalising kewan wau dening miltvuur, dene suntikan Pasteur punika botên migunani punapa-punapa. Namung Dr. Jean Martel piyambak ingkang pitados saèstu bab kakiyatanipun vaccin Pasteur tumrap sêsakit miltvuur.
Kawontênanipun Tiongkok kalihan Jêpan, nama sampun rukêt awujud paprangan, nanging ugi pinanggih rame wontên ing rêmbag, inggih punika rêmbaging para kawogan ing damêl.
Kados ingkang sampun kawartosakên, wadya Tiongkok sampun campuh kalihan wadya Jêpan. Wiwit punika, Jêpan saya kathah anggènipun andhatêngakên bêbantu, wontên bêbantu 100.000 ingkang tumuju dhatêng Tiongkok êlèr tuwin Koreah. Wadya andhungan Jêpan sami dipun kalêmpakakên, kapatah anggêntosi wadya ingkang kabidhalakên dhatêng Tiongkok êlèr. Pangagênging militèr sampun nyewa kapal dagang 31 kangge ambêkta wadyabala, dêdamêl-dêdamêl ingkang prêlu punapadene têdha sampun dipun bêkta dhatêng laladan paprangan.
Pinanggihipun ing Tiongkok êlèr taksih sarwa nyamari, nanging tumraping para kawogan tansah ngudi karukunan. Namung sarèhning para prajurit Tiongkok katingal sami kabranang ing manah, pangajêng-ajêngipun namung tumuntêna dados paprangan yêktos, saya malih manawi ngèngêti dhatênging wadya Tiongkok bêbantu saking Nanking, kados-kados sarujuking rêmbag wau lôngka kalampahanipun. Mila tumrapipun Jêpan inggih nyamarakên, saupami rêmbag badhe rukun punika kêdangon, tamtu badhe damêl saya mapaning wadya Tiongkok ing sisih lèr.
Manawi ngèngêti sêsungut ingkang kados makatên punika, pinanggihipun wontên ingkang pasulayan, namung katingal têbih sagêdipun rukun, saya tumraping golongan Tiongkok ingkang pinanggih ing Kanton, Cingtao tuwin Anko, raos anggèning botên mathuk dhatêng Jêpan, namung nuwuhakên dêrêng badhe pêrang. Môngka nagari tiga punika sami nagari babagan ingkang langkung wigatos. Malah ing Anko wontên golonganing wadya Tiongkok cacah 3000 ingkang ngêpang papan panggenanipun bôngsa Jêpan. Tindak ingkang kados makatên punika namung adamêl kasamaran.
Miturut wartos Jêpan gadhah panêdha dhatêng Tiongkok, 1. Supados ing saêlèr Opèi tuwin saindênging Kahar, kadadosakên satunggil kalihan [ka...]
[...lihan] Opèi wetan, tuwin dipun têtêpna dados nagari ingkang mardika, kithanipun manggèn ing Tinsin. 2. Tangku ingkang papanipun cakêt kalihan Tinsin, badhe kadadosakên babagan wadya lautan Jêpan. 3. Ing Pèi Ping supados botên dipun wontêni prajurit. 4. Jêpan badhe ngawontênakên tangsi-tangsi ing Pèi Ping kangge ngayomi rakyat Jêpan. 5. Tiongkok supados anglintoni kapitunan tumrap sawarnining lampah ingkang tumindak ing sapunika.
Panêdha ingkang kados makatên punika tamtunipun araos botên sakeca sangêt tumrapipun Tiongkok. Tuwin malih raosing panêdha wau sami kemawon kados ingkang katindakakên kala ing taun 1935. Ingkang rumiyin mila botên dipun sayogyani dening Tiongkok. Mila pinanggihipun tumrap Tiongkok, wohipun namung ngungkat-ungkat dhatêng kanêpson. Malah pangagêng nagari ing Pèi Ping tuwin gupêrnur ing Opèi kintun telêgram dhatêng Nanking, inggih punika têlênging kaprajan, bilih nagari kêkalih wau botên badhe nampèni rêmbagipun Jêpan ingkang raosipun ngasorakên drajating praja. Saya malih manawi ngèngêti trajangipun Jêpan anggèning nêrak pêpacak bab nyarèhakên paprangan, punika botên prêlu kawontênakên mupakatan malih.
Sawarnining raos ingkang tuwuh wontên ing golongan Tiongkok, pinanggihipun kados sami kemawon. Ing sapunika wadya Nanking sampun lumêbêt dhatêng laladan Opèi, saha sampun sami mapan ing saprayoginipun.
Dene pinanggihipun ingkang sami pasulayan pinanggih botên sapintêna, nanging wontên tindakipun Jêpan ingkang damêl wêwinih botên sae, inggih punika wontên motor mabur militèr, nyanjatani sêpur-sêpur tumpakan ingkang saking Pèi Ping dhatêng Anko wontên ing dhistrik Opèi tuwin Onan. Ing bab punika Tiongkok lajêng nindakakên panyêrêg.
Panyêrêg ingkang kados makatên punika saèstunipun pinanggih sakalangkung wigatos, nanging wantunipun nuju wontên ing môngsa sêrêng inggih botên punapa-punapa. Malah Jêpan gadhah panêdha ingkang raos panantang, supados Nanking sampun angêmori rêmbagipun pangagêng laladan, tuwin nyêgaha dhatênging bêbantu. Nanging bab punika parentah Nanking têtêp anggèning andhatêngakên bêbantu, tumrap Opèi kemawon angsal bêbantu wadya 200.000.
Mirid kawontênan punika, tamtu badhe angèl sirêping pasulayan punika.
--- [922] ---
Petruk : Nyambungi gunêmku ing ngarêp, bab anggone jaka-jaka ora kêna milu, iku mêngku karêp, Kang Garèng.
Garèng : O, mêsthine dikuwatirake yèn tiba masane, jaka mau wis wiwit: gêndhulak-gêndhulik apa sida apa ora. Iya, iya, wis ngrêti aku, Truk. Saiki pitakonku liyane, Truk, genea wong sing kêna pangkat kuwi mau nganggo diwatêsi batihe, ora kêna luwih saka wong lima, lanang wadon lan anake têlu. Ing môngka, Truk, wong sing kangelan uripe ana ing desane kuwi iya wong sing batihe akèh, mulane iya wong mêngkono kuwi, sing butuh bangêt ngalih nyang panggonan liya, dadi butuh diparingi lêmah lan sawah mau, jêbul ora kêparêng, hla, kujurane.
Petruk : Aku rada kaliru, Kang Garèng, watêse batih kang kêna pangkat kuwi ora lima, nanging mung papat, yaiku: lanang wadon, lan anake sing cilik-cilik loro. Dene anggone ora dikaparêngake anggawa anak cilik pirang-pirang, kuwi mung wujud pangeman. Ing tanah sabrang kuwi lêmah bukakan anyar, lumrahe mêsthi akèh panyakite, kanggone bocah cilik sok ora kuwat. Ing môngka wong tuwane kudu nyambut gawe mêmpêng bangêt, supaya bisane tumuli olèh pangan. Saikine nèk anake cilik pirang-pirang, apa iya kobêr arêp nyambut gawe sing
Garèng : Wayah, sing kira-kira anjênêsi kuwi ambok ora susah diwêtokake. Wong kapêksa aku banjur kudu mithêt irungku. Ora, Truk, mara saiki caritakna prajanjiane ana ing kana, yaiku ana ing kolonisasi anyar ing Lubuklingga.
Petruk : Hla, saiki tak caritani sing nganti cêtha bangêt, ya Kang Garèng, supaya ing têmbe yèn kowe duwe kêpengin têtruka mrana, aja nganti kêduwung. Kang kapisan sing prêlu kok èlingi, pangkatmu mrana kudu saka karêpmu dhewe, ora prêlu manut miturut nyang omonge liyan, gêlêm, bêcik nèk sugih aras-arasên iya ora dadi ngapa. Dadi têtrukamu mrana kuwi, dudu kontrak, nanging mêrdika.
Garèng : Dadi têgêse, yèn ana ing kana kowe ora krasan, arêp: ing, ing mari pulang nagara Jawa, iya kêna.
Petruk : Kêna apa manèh, Kang Garèng, anggêre bisa nyukupi sarate bae. Sadurunge aku ambanjurake katêranganaku, aku arêp kôndha nyang kowe dhisik, yèn kolonisasi ing Lubuklingga iku modhèl gagrag anyar.
Garèng : Lho, Truk, kok diarani modhèl gagrag anyar, apa nganggo wiron jêpitan barang.
Petruk : Hara, kok banjur anggladrah rêmbuge [rêmbu...]
[...ge] mangkono. Sing tak arani modhèl gagrag anyar, sabab pangaturane ing kono beda bangêt karo ing kolonisasi liya-liyane, kaya ta: kolonisasi ing Lampung upamane. Ing kolonisasi loro-lorone, wong sing têtruka, iya bênêr padha diparingi lêmah lêlahanan, mung bae bedane: ing Lampung wong-wonge padha pinaringan lêmah kang isih alas, ing Lubuklingga padha pinaringan lêmah sing wis rêsik. Awit nagara anguningani, yèn sanyatane kaum tani Jawa kuwi ora kulina babat alas. Dadi ana ing Lubuklingga têtrukane dikêpenakake bangêt.
Garèng : Wèh, sajake kok mathuk mêngkono, ta, Truk. Ewasamono aku kok rada prindang-prinding sathithik, dhing, sabab, lumrahe wedang kopi sing dhuwure bêning kuwi, ngisore sok ana êndhêk-êndhêke, wong bangsaku kiyi kêrêp diiming-imingi mangkene kae: ing sakolahan kene kiyi, gurune padha pêng-pêngan kabèh, wulangane pêpak, banjur dicaritakake apa sing diwulang ana ing kono nganti rete-rete bangêt, nanging barêng ana wong sing nglêbokake anake sakolah mrono, jêbul... inalilahi... sagrobag... bayarane.
Petruk : Wèh, hla kowe kuwi le anèh. Sing sapa arêp melik barang bêcik, iya kudu wani kelangan sathithik. Mêngkono uga kaanane ing kolonisasi ing Lubuklingga, wong-wong kolonis ana ing kono kuwi wis akèh kapenake bangêt, sabab, wis ora susah babad manèh, kowe wêruh dhewe, ambabad kuwi pagawean sing rêkasa êmbahne rêkasa. Apa kok kira bisane alas mau rêsik, mung dinamu: pus, ngono bae, mêsthi orane, Kang Garèng. Anggone nagara dhawuh ambabad alas mau, nganggo ngupahi, Kang Garèng, tur iya sasayahiranèki. Dadi saupama nagara banjur mundhut liru sawatara, lho, kuwi rak iya wis mêsthine, ta. Wis Kang Garèng, saiki rungokna dhisik, mungguh kapenake wong-wong sing padha arêp têtruka nyang Lubuklingga kuwi mau. 1e pangkate saka ngomah tumêkane ing Lubuklingga, yaiku: saka
muput, banjur saka Oshapên nyêpur manèh têkan ing Lahad, esuke saka Lahad nyêpur manèh nyang Lubuklingga, lakon kurang luwih rong jam sêtêngah, saka kene banjur ngoto bis nyang kolonisasine, iki kabèh dibayari nagara dhisik. Iki nèk dipetung kabèh, iya samangane lan jajane pisan, ora kurang saka salawe rupiyah, Kang Garèng, ewadene
Garèng : Nèk nagara pancèn nêdya paring pitulungan, ambok iya, Truk, aku iki diparingi ngampil dhuwit salawe rupiyah, kaparênga nyaur limang ringgit, kathik nyicil.
Petruk : Mèngklèkmu, kathik arêp enake dhewe bae, karo manèh prêlune bae apa. Balik nagara pêparing pitulungan sing mangkono mau, krêsane rak utama bangêt. Dhèk anu wis takcaritakake, ing tanah Jawa kuwi wong-wonge wis pating kriyêk ênjêl-ênjêlan bangêt, nganti akèh uwong-uwong, aja manèh anduwènana lêmah, lagi golèk pangan bae wis rêkasa sing ora karuwan kae. Sarana paring pitulungan nyêpurake, mraokake, maringi pangan nyang wong-wong sing padha gêlêm têtruka ana ing tanah sabrang, kathik mundhut baline dhuwit mung sabagian mau, krêsane nagara, timbangane ana ing desane kêna diarani cupêt anggone golèk pangupaboga, ana ing tanah sabrang kana diparingi dalan supaya bisa ngajokake awake. Mulane ana ing kana aja nganggêp: wah, mêsthi lèk kêrkos, sondhêr ongkos, têgêse: karo lenthe-lenthalentha-lenthe. bae, mêsthi bisa mangan enak, turu kêpenak, kliru, Kang Garèng, ana ing kanane iya kudu nyambut gawe sing dhikut. Tak tanggung, Kang Garèng, ana ing kana anggêre ora kêsèd bae mêsthi bisa mulya, apês ambalêbês, uripe iya ora bakal kapiran, ta. Kajaba iku, Kang Garèng, kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, lêmahe ing Lubuklingga kuwi isih alas grêng. Yèn lêmah iki diparingake isih rupa alas, mêsakake kanggone kaum tani Jawa, awit kaum tani iki ora kulina babad alas, mulane banjur diopahake nyang wong liya, kang waragade ora sathithik. Kang mangkono wong-wong tani banjur bisa diparingi lêmah sing uwis rêsik, yaiku: siji-sijining batih, pakarangan sêprapat bau, sawahe sêbau. Kathik mung didhawuhi ambalèkake waragad babad mau, mung wolulikur rupiyah tur kêna nyicil manèh.
Garèng : Dadi gunggunge utange nyang nagara sêsiji-sijining batih tumêkane ing kana: f 12.50 + f 28.- = f 40.50. Iki kaya-kaya ora abot ingatase banjur olèh pêkarangan ¼ bau, lan sawah 1 bau. Nanging, Truk, ana ing kana mêsthine sing akèh duwene mung kathok lan tapih thok, dhuwit ora, pangan iya ora. Anggone ngolah sawah lan pakarangane, apa iya dikon karo tapa.
lan uyah. Kathik kêna dicicil manèh. Mara, apa ora dikêpenakake. Môngka kudu kopikir, ing kono dianakake pranatan sing ngènthèngake panyambutgawene wong-wong mau, yaiku: sajêrone têlung taun, ora dikênani pajêg sarta èrêndhisên. Dadi sajêrone têlung taun kuwi bisa nyambutgawe kang prêlu kanggo kabutuhane dhewe bae. Mara, tumrape wong sing gêlêm nyambutgawe, apa kaanan sing kaya ngono kuwi, ora kêna diarani: enak eca, anggêbêg rôngka mangku rôndha.
Papan anggêgana ing Cêpu kasuwak. Wontên wartos, papan anggêgana ing Cêpu sampun dangu botên kangge. Ing sapunika wontên wartos malih papan anggêgana wau badhe dipun suwak babarpisan, dene pasitènipun wontên 90 bau lajêng badhe dipun wangsulakên dhatêng têtiyang dhusun.
Tandhanipun rêdi Cêrême ngêdalakên latu. Sampun sawatawis dintên kawartosakên bilih rêdi Cêrême tansah ebah. Sarêng wontên wartos wau lajêng katingal ing pucak ngêdalakên kukus. Malah ing sapunika katingal saking Cirêbon manawi wanci enjing botên pêdhut, ing pucak katingal wontên latunipun.
Pajagèn ing rêdi Cêrême. Miturut wartos, ing bab kawontênanipun rêdi Cêrême, ing lambening kawah sacêlaking jêblosan katingal kirang kiyat, gambil ambrukipun. Dr. Neumann damêl papan pajagèn ing Cipani'is, sacêlakipun Mandirancan, kanthi mantri 2, sabên dintên nitipriksa. Kajawi punika ngawontênakên pajagèn wontên ing papan ingkang nyamari, kangge suka sumêrêp manawi wontên bêbaya. Ing sawetan Mandirancan pinanggih têntrêm, botên pêrlu kawontênakên pajagèn.
Sultan ing Deli damêl paargyan tigang warni. Miturut wartos, panjênênganipun Sultan ing Deli badhe damêl paargyan tigang warni. Ing salêbêtipun wulan Augustus ngajêng punika, mèngêti anggèning ngasta panguwaos kasultanan sampun 45 taun, tuwin anggèning jumênêng sultan sampun 12½ taun. Makatên ugi ing wulan wau tumindak kontrak politiek jangkêp 75 taun. Minangka paargyanipun mawi kawontênakên pasar malêm ingkang dipun wiwiti wontên tanggal 22 Augustus, laminipun 10 dalu.
Barang ingkang malêbêt ing tanah Jawi tuwin Madura. Miturut cathêthan, lêbêtipun barang-barang ing tanah Jawi tuwin Madura ing wulan Juni kêpêngkêr wontên 85.900 ton, rêgi f 31.000.000.-. Ing taun kêpêngkêr wulan makatên namung 55.900 ton, rêgi f 14.000.000.-. Petang samantên wau ingkang kathah piyambak ing Tanjung Priok, wontên 33.000
saking Departement Pangajaran, bilih wontêning murid ingkang kacathêt namanipun kangge H.B.S. sakêdhik-sakêdhikipun 8, wiwit wulan Augustus ngajêng punika badhe sagêd kaadêgakên klas 1 tumrap H.B.S. panggenanipun kagamblokakên kalihan Mulo. Dene manawi sagêd ngawontênakên klas 3, pangajaranipun ugi tumimdak kados H.B.S. 5 taun.
Ambêbêdhag bantèng. Ing kabudidayan Pasir Jati, laladan siti partikêlir ing Pamanukan en Ciasemlanden badhe kawontênakên tindak ambêbujêng banthèng, kirang langkung wontên banthèng 20 kajawi anak-anakipun. Ingajêng wontên sêdya badhe mindhah banthèng wau dhatêng sanès panggenan, amargi tansah ngrêrisak. Ing sapunika badhe dipun bêbujêng kemawon, nanging botên dipun pêjahi, amargi badhe kakintunakên dhatêng kêbon-kêbon binatang ingkang ambêtahakên sangêt. Nanging sarèhning rêkaos sagêdipun gêsang, badhe mêndhêt anak-anakipun kemawon, ingkang sêpuh dipun pêjahi.
Babagan Punggawa Praja. Golongan guru, t. Djalil alias Soetario guru ing Ambonschool Malang, kapindhah dhatêng Schakelschool ing Gombong. T. Samsoeri, guru ing Schakelschool ing Gombong, kapindhah dhatêng Ambonschool ing Malang.
Purwadadi (Sêmarang). T. Martowigêna kapindhah saking pagantosan ing Mlaten (Sêmarang), dados ondêr beheerder pagantosan ing Salatiga-Noord (Sêmarang). T. Soewandono, kapindhah saking pagantosan ing Jêmbêr (Bêsuki), dados hoofdschatter pagantosan ing Merakurak (Bojonêgoro).
Pinanggihipun tiyang ingkang sakit wontên 1100, ingkang 600 saking Bangkalan. Gunggunging jiwa ing Maudura wontên 2.000.000. Para dhoktêr ing Madura sami ngrangkêp padamêlan babagan lepra. Nanging sapunika badhe kawontênakên piyambak kanthi punggawa sanès-sanèsipun. Waragadipun badhe angsal saking Madura-welvaartsfonds f 9000.- sabên taun, tuwin f 5000.- kangge damêl griya miyambak.
Congres Tuberculose. Miturut rancangan, benjing congres Tuberculose ing Sêmarang ing wulan punika, para dhoktêr sami mêdhar sabda babagan tuberculose warni-warni, wontên ing dintên Jumuwah tanggal 30 tuwin Sabtu tanggal 31 Juli. Manggènipun wontên ing gêdhong Gemeente tuwin ing C.B.Z. mawi darmawisata dhatêng Sanatorium ing Kopèng. Wêkasanipun kawontênakên dansah ing Hotel du Pavillon tuwin suka-suka sanèsipun.
Rawuhdalêm K.T. Ingkang Wicaksana ing Ngayogya. Benjing rawuhdalêm K.T. Ingkang Wicaksana ing Ngayogya, kaparêng badhe nguningani griya-griya sakit ing salêbêting kitha tuwin badhe mriksani dhatêng Rongkob, Gunung Kidul. Dene wontênipun ing kadhaton badhe dipun sugata lêlangên ringgit tiyang, dhapukaning lampahan dipun cêkak.
Ngayomi patilasan kina. Pamarentah manggalih babagan ngayomi patilasan-patilasan kina, saha mawi ngewahi undhang-undhang ingkang pikantukipun anjêmbarakên bab tumindaking damêl. Wiwit taun ngajêng badhe miwiti patilasan Islam kina ing Sonyaragi (Cirêbon). Patilasan-patilasan wau dipun udi mulyanipun.
Propessor Samsoe. Ing wêkdal punika wontên juru sulap tiyang siti ingkang misuwur, nama Propessor Samsoe. Tuwan wau asli saking Minangkabao, sampun lêlana dhatêng pundi-pundi tanpa sêdya, wusananipun dumugi ing Singapura. Wontên ingriku sinau kawruh sulap tuwin daya kêkiyatan warni-warni. Sasampunipun mumpuni lajêng lêlana malih. Sampun sawatawis dintên dumugi ing Sêmarang mitongtonakên kagunanipun wontên ing
ing Nusakambangan badhe dipun agêngakên. Wontên wartos bilih pakunjaran ing Nusakambangan badhe dipun agêngakên, cêkap kangge tiyang 10.000, wêwahan pakunjaran wau badhe manggèn ing Kêmbang Kuning. Manawi sampun dados, ing Nusakambangan badhe dipun dèkèki directeur pakunjaran 3, manggèn ing sisih lèr, têngah tuwin kidul. Pangagêng wau ingkang satunggal Hoofddirecteur, manggèn ing Jumblêng. Tumindakipun wontên ing taun 1938. Dene pakunjaran ing Cilacap badhe kangge jujugan para têtiyang ingkang badhe dhatêng Nusakambangan utawi namung kangge têtiyang paukuman sakêdhik.
Mr. R.M. Djokomarsaid. Wontên wartos, Mr. R.M. Djokomarsaid, badhe katêtêpakên manggèn ing Surabaya dados ambtênaar voor den binnenlandsche handel en nijverheid.
Kêrapan ing Madura. Ing salêbêtipun wulan Augustus tuwin Sèptèmbêr 1937, ing saindêngipun Madura badhe kawontênakên kêrapan gêntos-gêntos.
Tanêman sata saya mindhak. Ing wêkdal punika Deli Mij. badhe nanêm sata langkung kathah, ambikak kabudidayan lami Saint Cyr sacêlakipun Arnheimia, ingkang sampun katutup 14 taun laminipun. Pambikakipun kabudidayan wau benjing tanggal 1 Novèmbêr ngajêng punika.
Dhukun gaib. Ing Sêmarang wontên dhukun bangsa Walandi asli saking Malang, nindakakên padhukunanipun ingkang bangsaning elok-elok, malah lajêng sade jimat punapa tuwin tindak sanès-sanèsipun. Ing bab punika dangu-dangu kauningan ingkang wajib lajêng dados
nglangkungi laladan Wayori tuwin Ransiki, tindakipun kanthi asistèn residhèn tuwin commandant kapal Sumba.
S.S. badhe damêl gêrbong ingkang kobèt. Awit saking pamanggihipun Ir. G.F. Berg, pangagêng babagan yêyasan ing S.S. supados gêrbonging sêpur dalu dipun wiyarna miturut gagrag Eropa, ingkang nocogi kalihan kêkajênganipun
malang, wiyaring gêrbong 3 m. dados tinimbang gêrbong sapunika mindhak 30 cm. kadosdene gêrbong ing Eropa. Bab punika Ir. G.F. Berg sampun nindakakên wawasan dhatêng Jêpan punapa.
Sêsorah bab hukum adat. Ing Taman Siswa Ngayogya mêntas kawontênakên sêsorah hukum adat dening Mr. Dr. Soepomo, kathah para agêng ingkang sami anjênêngi. Ingkang kagiyarakên ingriku ing bab beda-bedaning tatacara, inggih punika tatangadat ing tanah ngriki, mêndhêt têtuladhan pintên-pintên nagari. Ing salajêngipun kasèlèhakên dhatêng ewahing tatangadat wau, saha sagêda tatangadat wau pulih dening panuntuning guru kabangsan.
Raja pêjah kêdêngangan dening tindak cacah jiwa. Ing bawah ondêr dhistrik Gondhang, Kêrtosono, wontên durjana-durjana kajêng ingkang garêjêgan prakawis panduman, wusana nuwuhakên pasulayan, wontên ingkang dipun pêjahi, mayit dipun kubur piyambak dening ingkang mêjahi, bojoning mayit ajrih wêwartos, amargi dipun ancam dening ingkang mêjahi. Caranipun ingriku sabên wulan nindakakên cacah jiwa. Sarêng ingkang nacahakên jiwa pitakèn dhatêng bojoning mayit, wontên pundi, bojoning mayit kêpêksa prasaja. Wusana lajêng gamblang dados papriksan pulisi.
Talaga Dusseldorp. Comandant wadya lautan ing tanah ngriki gadhah unjuk dhatêng K.T. Ingkang Wicaksana, supados têlaga ingkang pinanggih ing Nieuw Guniea dipun paringi nama Dusseldorp-meer. Murih ing têmbe talaga wau botên dipun sukani nama dening sanès, supados bab punika dipun wara-warakakên dhatêng para pangagêng departement ingkang gêgayutan.
Ngasta pangkat enggal. Miturut wartos saking Den Haag, kawrat kêkancingandalêm nata, ministêr Steenberghe dipun kèndêli anggènipun ngasta babagan Landbouw en Visscherij, santun dipun pasrahi
tumrap empire-radio-telefoon tuwin sêsambêtanipun radio kalihan kapal-kapal ing Eropa dangunipun 2 mênit. Layonipun Tuwan Marconi wau dipun kubur ing
Inggris. Ingkang pinanggih ing sapunika, wontênipun wadya gêgana Inggris pinanggih ingkang agêng piyambak ing sadonya. Dene tumindakipun namung sêsidhêman. Miturut katrangan, wiwit tanggal 1 April sampun ngêdalakên partisara tumrap juru nglampahakên motor mabur 3157, lajêng wêwah malih 416. Dene ingkang taksih sinau wontên 26.072. Sabên taun ngêdalakên motor mabur 700. Kajawi motor mabur ingkang dipun têmtokakên, Inggris taksih gadhah malih ingkang botên kasumêrêpan cacahipun, tuwin ugi taksih wontên sanèsipun malih.
manawi manungsa sinung / wêwênang maring Hyang Widi / kawasa darwa pêpadhang / nanging tan kangge madhangi / mring kang para kêpêtêngn /Kurang satu suku kata: mring kang para kêpêtêngan. têtêp nistha niring wèsthi //
kadi gusti jêng paduka / kadunungan pangwasa di / wênang anduma pêpadhang / maring sapadhaning urip //
prandene gusti sang prabu / datan karsa amadhangi / maring ing sapadha-padha / mung padhang kagêm pribadi / dadya padhang tan prabeda / lan kang pêtêng sami ugi //
marmanya jêng sang aprabu / numbuk pêpadhang pribadi / anandhang roga ing karna / pun rêna kêsasar margi / pami gusti paring padhang / pun rêna mêsthi wruh
sumungku tur puji sukur / karêksa deranggung bêkti / ing Pangran Allah ing jagad / kabèh kang sarwa dumadi / dadi rowang bêktining
datanpa dadi / dera sira datan dosa / lan olih sabdèngsun malih //
ilunira iku sinung / prabawa bisa darbèni / cahya padhang môngka damar / dadi srana tuduh margi / lah iyèku purwanira / rêna amarkatèng ratri //
pundhat pangêmbating kewuh / purwakanirèng prakawis / natas nètèsi pancasan / pratitis dera
suwitani / sêtya lair batos / amituhu bara saprentahe / ora kêna mingkuh ing satuding / mung kudu nglakoni / kang ewuh-pakewuh //
kawasane dera amêngkoni / ngungkuli sang katong / yèn suwita ing ratu prentahe / barang gawe isih nganggo dugi / tan tinggal prayogi / komaning pamêngku //
kudu dèn ayati / angangkat anjunjung //
balung putung wus tan kêna mukir / mikir otot pêdhot / kudu sarwa bangun
kabèh / tangèh krasa rêkasaning ati / mung bungah nyrambahi / kambah siyang dalu //
ing sapolah-tingkahe mung dadi / lêng-lênging kalangon / lawan manèh samuna-munine / amung dadi panujuning ati / sarwa suka myarsi / sung pangruwat rapuh //
paran ing rèh kabèh kang kawijil / ing atur wigatos / wosing gita têrangna têgêse / marga ingsun
raosipun mring upakarane / nadyan wontên kaoting pangrukti / nanging botên têbih / wus kenging ginêbyug //
ngêmbrahipun kang kêlampah sami / kalimrahaning wong / sato kewan ugi botên pae / inggih namung sami ugi gusti / marma wus tan mawi / winarna ing wuwus //
dene gusti gyan ulun mastani / mêngsah kinuwaos / praptanipun ing agêng sêpuhe / sami supe maring yayah wibi / sakit praptèng pati / tinambuh tanpa wruh //
limrahipun para yayah wibi / botên mawèt anom / saya sêpuh wus pêsthi kasêpèn / datan
butuh wêruh lan kêpanggih / krungu bae êmoh / ya wis êmbuh nora wruh ujare/
aja panggih ing sajêge urip / ora bakal gigrig / mati ya karêpmu //
urip iya sakarêpmu ugi / êmbuh ora wêroh / ingkang para siwi pangrêngkuhe / bilih sampun sagêd ngupa bukti / maring yayah wibi / mung
sakit / munggwèng yayah wibi / abane ing rêmbug //
biyèn-biyèn saiki-saiki / wus lumrahing uwong / angopèni gêdhèkke anake / yèn wis gêdhe ora kêna gênti / marga banjur ugi / anake ya mêngku //
somah miwah sêsiwi pribadi / dadi sanggan abot / ora beda dhèke dhèk nu kae / gene mau wong tuwa nêmahi / kêmohan mung nglikik / êmbuh sakarêpmu //
ya pagene biyèn tan pinikir / yèn akiring uwong / iku tuwa atiwas gawene / ina nora gêlêm angèngèhi / klumpuk tandho dhuwit / jagane yèn pikun //
kaniaya têmên Sang Hyang Widi / gusti ywa rinaos / ingkang para siwi wêwalêse / maring yayah wibi tan nglabêti / tilasing trêsna sih / sumisih mung mungsuh //
inggih kang makatên gusti / kang ulun wiraos / ing pasêmon sêsiwi uwose / murwèng mêngsah agêng langkung sêkti / satêkaning pati / ngusir soring
dhawuh mami / dèn asêtya tuhu //
sing sapaa padha anglakoni / rèhing karahayon / iya iku bêciking panggawe / kang arila lêgawa trus ngati / ywa nganti mahapti / praptaning pamangsul //
lah iyèku ingkang dèn arani / sampurnèng pamanggon / lire tutug ing
ana ing tutuge / dadi durung sampurna sajati / yèn jatining bêcik / sampurna satuhu //
lire dera laku gawe bêcik / tan raos-rinaos / lamun maksih mamrih pêpulihe / aran durung sampurna ing bêcik / kosokbalik dadi / piala winangsul //
kaya juru anguyahkên dhuwit / wite kang linakon / mung kinarya ngupaya pakolèh / wêkasane gung ala kang olih / mubêng bola-bali / wus
poke mau anak tan wruh mring wong sêpuh / rahsa manungsane sêpi / têgêse mung wong kang kudu / mêruhi
juti / jinatèn lir setan katon //
yèn satoa pialane tanpa tuju / karana kewan nora wrin / mring barang panggawenipun / ala bêcik tan kinapti / sêpi ing raos-pangraos //
dene mau yèn ngakua uwong kudu / wruh bedaning ala bêcik / ya pagene
pialaning anak tuwuh / nganakke piala malih / malah angluwihi ing dur / nglantur saturun malêsi / saya tansah wuwuh awon //
nora mawa wêwangênan mung anglangut / bêgjane kang agawe wit / mawiti alaning laku / kasêpèn siwi kang mursid / ngluhurkên kuburing layon //
ngirim burat wida sugônda mrik arum / malah masung angusungi / sisa dhandhang
lumuntur / dumulur alaku bêcik / alane kang wus piduwung / sirna sinung pangaksami / samargane karahayon //
balik yèn wong tan bêcik mring bapa biyung / wus kêntekan ing pangapti / pangapuraning Hyang Agung / wus suwusuwung. tan arsa paring / murahe ana wiraos //
sêmonoa yèn larang-laranging êtruh / maksih kêna dèn êntèni / srana angon mangsanipun / balik barkahing Hyang Widhi / larang tan kêna liniron //
nora bisa tumibèng anak ambêk dur / tan bêcik mring yayah wibi / bisane olèh lan lêbur / murwèng urip duk sakawit / kono pangruwating lakon //
sampun titi têpa otamèng tumuwuh / pamarsitaning narpati /
parêng lipur kang sumiwi samya mundur / sokur rêna sri bupati / ambêk wipra pratamèng yu / kayuwananing dumadi / sida marta dadining don//
lêlucon aku wis tampa, bangêt panrimaku, nanging aja pisan dadi atimu, ora bisa kapacak, awit kurang apik. Saiki coba-coba gawea liya manèh, yèn kowe kobêr, aja banjur cilik atimu, wis lumrahe lagi sinau,
isi cangkriman lan lêlucon, ora liya bangêt panrimaku.
Sriwoelan Tuban. Sri, aku bungah bangêt, dene kowe munggah klas 7 lan adhimu klas 4. Lêstaria anggonmu sinau, supaya besuk taun ngarêp bisa entuk dhiploma lan bisa nêrusake sêkolah manèh nyang Deventerschool utawa liyane.
Timan Surabaya. Timan, Soedjiman ing Ngayogya kêpengin têpung karo kowe. Yèn kowe kobêr, sarta dhangan kirima layang, ing ngisor iki adrèse: p/a Ng. Soeroprawiro, Prawirotaman 71
tampa layangmu têtêpungan kanthi sênêng. Yèn kowe arêp milu urun lêlucon kanggo T.B. iya prayoga bangêt.
Hermin Surakarta. Bangêt panrimaku kowe mêrlokake kirin layang nyang ibumu manèh sarta isi karangan dêdongengan.
Poedja Oetama Purwokêrto. Ibumu wis tampa layangmu kang isi karangan cangkriman lan etungan, bangêt panrimaku. Nanging pambadhemu bab jenenge Bu Mar luput.
Sri Soerartri Purwokêrto. Bangêt bungahku kowe kabèh padha munggah, lan
kokirimi dêdongengan apik lan kocritani bab darmawisata nyang Bangkalan, lan uga bab kasênênganmu njala. Wah Soe, saiki sarèhne kowe lagi liburan, mêsthine ya banjur njala ya, ndah kaya apa sênênge!
Sarèhne papane wis kêbak, dongèngmu bakal kapacak liya
Dadi kowe saiki lagi vacantie 2 sasi, la ya lawas bangêt ya. Aja kakehan anggonmu mangan bakaran pohung, mêngko la banjur kêlêmon, sabên-sabên wis mbêdhol pohung, banjur dibakar, kok dipangan dhewe. Jare arêp ngirimi gêthuk ibumu. Sênêng ya F.G. nandur dhewe, nganti bisa ngundhuh dhewe. Caritamu bab kaanane kutha Malang, andadèkake kêpengenku wêruh dhewe. Yèn kowe kêsasar ing Bêtawi, gampang anjujuga bae nyang Gang Bungur Jawa No. 8, mêsthi têkan panggonane Bu
Omemarsait Kêrtêk (Wonosobo). Layangmu isi cangkriman lan lêlucon wis dak tampa, bangêt panrimaku.
Nanging aja pisan dadi atimu, lêlucon ora bisa kapacak, awit kurang lucu. Kowe yèn bisa golèk liya
Soepiatdjinah durung mangsuli kirimanamu layang, bokmanawa sabab saka durung kobêr.	1	114	6 [kobêr....]
mangsuli layang, dadi yèn ana bocah sing arêp kirim layang ora susah takon adrèse marang Bu Mar. Kapan kowe ngirimi layang manèh nyang ibumu?
Srisoenarni Rêjosari II No. I Sêmarang. Aku bungah bangêt dene kowe wis tamat anggonmu
MarsiniMarsining. takon : "Ning, Ning, kowe yèn mangan nganggo
kowe ora wêruh yèn wahananing impèn iku kosokbali?''
Kere: "Sumêrêp ndara! Ingkang maringi tèh panjênêngan, garwa panjênêngan ingkang maringi sata.''
Priyayi gumujêng, banjur maringi kaya sing kaimpèkake.
Bocah-bocah dêlêngên, iki gambar lawa, yaiku kewan bangsaning kalong. Sing ketok anjêrbabah iku kupinge, dene awake mono cilik, lan matane ciyut. Dene wus kinodratake dening kang Kuwasa, kupinge lawa kang samono ambane iku migunani tumraping awake, yaituyaiku. nduwèni daya pangrasa lan prayitna manawa lagi mabur, dadi ora bisa numbuk wit-witan utawa
dadi mêmangsane mung kewan cilik-cilik kang padha mabur, malah kewan-kewan kang kagolong dadi amaning têtanduran kayadene bangsaning walang iya ngimêl. Mulane aja padha milara kewan lawa mau.
kapale midak ula. Sanalika iku banjur kolat-kolèt amarga saka larane. Sang Prabu barêng priksa ula mau, enggal têdhak saka kapale. Ula dipundhut sarta diiling-ilingi. Sang Prabu ngêrtos yèn ula mau kapidak jaran. Saking bangêt wêlase ula banjur dilêbokake ing jajane nuli nêrusake tindake. Ora suwe ula mau ngêtokake êndhase lan matur mangkene: "Gusti, kula badhe nyokot panjênêngan.'' Sang Prabu kagèt sarta gumun, dene ana ula bisa tata jalma. Banjur ngandika: "Lho kapriye ta, kowe mau rak dak tulungi, têka saiki arêp nyokot aku.'' Ngandika ngono mau karo ula arêp dibuang. Ula banjur matur manèh: "Saking dhawuhing Gusti Allah kula kêdah nyokot panjênêngan,'' Sang Prabu barêng mirêng, enggal ngulungake astane, karo ngêndika: "O, yèn ngono, ya wis sakarêpmu.''
Mêsthi bae mêtu gêtihe lan rasane lara bangêt.
Ing nalika iku astane banjur dicucup, disêrot wisane. Barêng wisa lan gêtihe wis kakêcohake, ula kabuwang ing kono uga. Sang Prabu nglajêngakên tindake. Sapungkure Sang Prabu, papan (tilas) idu mau mêtu thukulane. Wit mau saya suwe saya gêdhe. Wong-wong ing kono padha gumun, sabab maune ora ana wit-witan sing kaya ngono. Wit mau banjur padha diupakara dening wong ing kono: (wong Islam). Barêng wit mau wis akèh godhonge, padha diundhuhi lan padha dirajang. Padha coba-coba digawe udut lan yèn wong wadon kanggo susur. Nanging padha durung ngêrti jênênge. Barêng Sang Prabu miyos kono manèh, maringi priksa, yèn wit iku jênênge wit têmbako. Lan rasane lêgi tuntung pait. Sing lêgi yaiku kêcohe (idune) Sang Prabu, dene sing pait iku wisane ula mau. Mêngkono wiwitane ana têmbako.
Ana gajah diarak ing wong pirang-pirang ngubêngi nêgara sarta ditunggangi sawijining putri kang endah warnane. Sakabèhing wong padha sênêng-sênêng ndêlêng wujude gajah kang gagah prakosa iku. Ana sawijining tikus wêruh kaanan iku nuli calathu mangkene: "E manungsa, yagene kowe kabèh padha ndêlêng gajah iku lan ora ana siji-sijia kang andêlêng aku? Gajah didêlêng saka gêdhene lan rosane, nanging saka rumasaku aku ora bakal kalah karo gajah iku.'' Sajrone tikus calathu mangkono, dumadakan ana kucing marani lan nggondhol tukus iku lan calathune: "He tikus, saupama kowe gajah, ora bakal kowe kêna tak gondhol.''
Bokne krungu calathune sing lanang, banjur nangis. Darsinah uga krungu têmbunge bapakne, sarta barêng dhèwèke wis arêp turu kaya-kaya iya isih rungonên bae.
Ananging Darsinah anggone turu ora suwe, awit kagèt krungu swara sêru ing kamar. Ing sarèhne ing jêro kamar mau pêtêng, Darsinah dhisike ora bisa wêruh apa-apa, ananging saya suwe barêng mripate wis rada suwe ing pêtêngan mau, dhèwèke banjur wêruh wong wadon cilik-cilik pirang-pirang lagi padha njogèd lan nyandhang sarwa abang. Wong pirang-pirang mau padha nêmbang. Saya suwe têmbange saya sêru lan padha njogèd ngubêngi Darsinah. Saiki Darsinah krungu cêtha, yèn têmbange mau nyaritakake: manawa Darsinah bocah kang kêsèd, èlèk atine sarta wajib disiksa.
Wong-wong sing cilik mau saya suwe saya nyêdhaki nganti Darsinah wêdi lan gila. Sajrone wêdi mau, dhèwèke bêngok-bêngok mangkene: "O, bok, bok, tulungana aku, akèh wong sing arêp padha milara awakku!''
Sanajan êmbokne lagi lara bangêt, nanging mêksa marani anake, anjupuk alu
diyan, supaya wêruh kaanan kang gawe kagèt mau.
Barêng wis padhang, Darsinah, bapakne lan êmbokne padha wêruh, manawa klasane kêbak sawêrnane isi wowohan... isi kang dislêmpit-slêmpitake ing ngisor klasa dening Darsinah! Darsinah banjur ngêrti, yèn isi-isi mau kang arêp nyikara awake.
Karo nangis Darsinah banjur saguh marang bapakne lan êmbokne yèn ora manèh-manèh arêp nglakoni kaya sing uwis-uwis, yaiku kêsèd.
Êmbokne banjur enggal waras, saka pangrumate anake wadon lan bapakne anggone nyambutgawe kanthi sênêng, awit anake wadon banjur dadi srêgêping gawe kêna banggokanggo. tuladha bocah wadon liya ing desa kono.
Sawise padha sumurup yèn bok sudagar wis ngajal, kabèh padha gêguyuban urun apa kang dadi kaprêluwane lan uga padha katon sêdhih. Sawise mayit karumat rêsik, samono uga piranti wis padha cumawis, kira-kira jam 5 sore padha bêbarêngan anggone ngubur, bab wragad lan liya-liyane kaprêluwan ora ana kang kuciwa, jalaran kyai sudagar mau dhasar wong kajèn keringan tur cukup.
Sawise mayit diopèni sarampunge, tumuli padha bali mulih mênyang omahe kyai sudagar, arêp padha ngrewangi anane ing omah, lan uga arêp nglêlipur atine kyai sudagar saanake supaya bisa lilih susahe.
Kyai sudagar mula iya susah bangêt, apa manèh anake lanang sambate ora lèrèn-lèrèn, lan uga dadi jaganane wong saomah. Ora ngira ora nyana, yèn têkane mau supaya ndêlok patine êmbokne.
Sajrone saminggu kyai sudagar durung bisa nyambutgawe apa-apa jalaran tansah kêdunungan ati sêdhih. Anggone sêdhih mau, ora mung kèlingan bojone bae, nanging wêlas nyang anake lanang kang mung siji thil iku.
Tangga-tangga sauwise bok sudagar ngajal, sanadyan kyai sudagar wis cukup umure lan dawa nalare, nanging mêksa ora kêndhat-kêndhat anggone nglêlipur, awit kuwatir, yèn kyai sudagar nganti lali nindakake pagawean kang ora pantês, mulane ya padha anjaga bangêt.
kaanane lan uga nyuwunake pamit saminggu manèh lan muga kêrsaa ngaturi kabar marang gurune si Sucipta.
Anuju sawijining dina, sawise kyai sudagar rada lipur atine, banjur ngundang anake lanang, dituturi mangkene: "Thole, aja tansah dipikir bab patine êmbokmu, awit wis pêsthine lan wis dadi kêrsane sing Kuwasa, saiki mung muji, êmbokmu bisaa olèh dalan kang kêpenak. Ananging ati sêdhih, panlangsa lan liya-liyane kang dadi ora bêcik, iku ilangana kabèh, sawijèkna pikiranmu, karo udinên pasinaon lan pasuwitanmu.''
Sajrone si Sucipta dikandhani bapakne, sakêcap ora mangsuli, mung tansah ngusapi êluhe kang crocosan, kèlingan êmbokne. Dadi pituture bapakne mung disauri tangis bae, nanging uga dirasakake.
nyang pasinaon. Luwih-luwih barêng eling sok dipituturi lan didongèngi bab anane nêgara gêdhe, kang beda bangêt karo kaanan ing kuthane dhewe, rumasa wis ora ana sing ngganduli manèh, saupama arêp lunga ninggal desane dhewe. Niat kang kaya mangkono bapakne ngrujuki bangêt, dadi saiki mung kari ngêntèni tamating sêkolah, jalaran iku kang kêna kanggo gêgaman golèk sandhang pangan, karo manèh dipituturi dening bapakne, wong ing ngalam-donya iku ora mung pinaringan raga, nyawa lan tênaga bae, nanging uga pinaringan rêjêki kang kêna kanggo nyambung umur. Dene gêdhe ciliking rêjêki mau ora kêna pinêsthèkake, miturut nyang anane dhewe-dhewe, luwih-luwih yèn anduwèni dhêdhasar sabar tawêkal, ichtiar, ing kono bisa
wong mati wis karuwan, ora nyangga apa-apa, balik sing isih bisa ngrasakake ananing jagad kapriye, saupamane tansah ngèlingi wong kang wis ora ana, mangka kudu mangan, nyandhang lan liya-liyane kabutuhaning wong urip, kabèh mau ora bakal têka dhewe, yèn ora sarana digolèki lan manèh nitik ananing jagad sangsaya akèh kaundhakane.
Barêng wis wayahe bali mênyang pasuwitan, ora kanthi dikon dening bapakne, si Sucipta pamitan lan calathu yèn sabisa-bisa arêp ngilangake panlangsane lan arêp ngèstokake anggone sinau lan nyuwita. Bangêt andadèkake sênênging bapakne barêng krungu kandhane anake lanang, yèn arêp ngajokake têmênan bab ananing pasinaon. Saka bungahe kyai sudagar, rèhning anake anduwèni kêkarêpan dhewe lan
Sajrone mlaku ora nganggo nolah-nolih manèh, sabab samubarang kang tinêmu ing sadalan-dalan ora ana kang agawe sênênging ati, pangrasa tansah nyêdhihi, bokmanawa jalaran ngênut mênyang kang ndêlok lan ngingêtake kêpengine kêtêmu karo bêndarane ora ana padhane, mulane lakune tansah dienggalake. Ora antara suwe banjur têkan ing dalême bêndarane.
Sawuse bage-binage lan lêlungguhan sinambi ngombe wedang, kyai sudagar banjur matur bab kaanan ing omahe sing wis ditêmahi, saka wiwitan nganti tumêkaning wêkasan.
Kabèh kandhane kyai sudagar ora ana kang andadèkake gêguyon, nanging tansah dadi marganing ati sêdhih. Radèn Sujana banjur nglêlipur kyai sudagar, ngêndikakake bab anane dadi wong tuwa anggone ngupakara anak, anane wong lakirabi, lan bocah dikawulakake, kabèh mau ditêrangake kanthi cêtha supaya bisa ngrêti têmênan, dadi ora ilang pangandikane. Kabèh mau ora ana kang ora ndadèkake lêganing pamikire kyai sudagar. Paturane kyai sudagar kêjabane matur nuwun uga matur bakal ngèstokake apa kang dadi dhawuh pangandikane.
Ôngka 60, Rê, Wa: 20 Jumadilawal, Ehe 1868, 28 Juli 1937, Taun XII
Isinipun : Rêdi Mêrapi - Pakaryan ing Dhukuh Batur - Suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura I - Kawontênan ing Inggris - Para Pandhu tanah ngriki ingkang dhatêng nagari Walandi -
Sêsawangan griya ing sukuning rêdi Mêrapi, Sumatra, dipun tingali saking Bukit Tinggi.
dadosipun kêjèn agêng 180 à f 0.04 ... = f 7.20
Bathinipun namung ……………. = f 1.01
Pêpetangan waragad samantên wau sampun kagolong irid.
Ing taun 1918, ing dhukuh Têgalsari ingkang têpang watês kalihan dhukuh Batur, saha ugi tunggil padamêlan, wontên sawênèhing tiyang ingkang sagêd gadhah rekadaya damêl pirantos alit-alit kabêtahanipun pabrik rosan, pabrik sêrat, pabrik panggilingan pantun, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang aslinipun waja, kuningan, bangsaning timbêl, tuwin alimunium, patraping pandamêl ugi kados damêl kêjèn. Rekadaya makatên wau lajêng sumêbar dipun tiru dening tiyang ing Batur, padaganganipun saya wiyar têbanipun, sagêd angsal langganan saking pabrik, toko, tuwin sanèsipun. Wiyaring têbanipun ngantos dumugi ing Banyumas, Cirêbon, mangetan dumugi talatah Banyuwangi, bêbathènipun ugi botên sakêdhik, sagêd tikêl tiga kalihan pawitanipun, kapara langkung. Dene manawi angsal wêlingan ingkang sawatawis agêng, ingkang botên nyêkapi manawi dipun atindakakên mawi bonggoling pisang, patrapipun lajêng dipun cithak wontên ing siti, patrap makatên wau malah nyuda waragad. Wiwit kala samantên cacahing tobong panglêburan lajêng mindhak, nanging dumuginipun sapunika sampun suda, kantun wontên tobong 8.
Ing sarèhning pakaryan wau madêg piyambak-piyambak, saha botên ngudi karukunan, tumindaking panyade lajêng jor-joran mirah, wêkasan dumugi wêkdal punika kajawi suda tampinipun wêlingan jalaran tutupipun pabrik-pabrik, bêbathènipun ugi lajêng botên wontên. Mirid kaprigêlanipun tiyang ing ngriku, ingkang sampun dipun anggêp saha dipun ajêngi dening pabrik-pabrik, toko tuwin sanès-sanèsipun, ingkang adatipun mêling dhatêng Eropah, lajêng sagêd dipun tindakakên dening tiyang ing Batur. Môngka sapunika nama risak
Mar, Ngawôngga, K.No. 4052
Ing sadèrèngipun ngandharakên suraosing irah-irahan ing nginggil punika, prêlu nêrangakên rumiyin, awit saking namaning paguyuban ananggapi centhangan (nut) rêdhaksi ing Kajawèn nomêr 44: taun punika.
Suraosing centhangan wau namung kaot sakêdhik kalihan ingkang sampun-sampun, têrangipun makatên:
Ha: Rumiyin warga punika kaperang dados tigang golongan: warga limrah, warga mulya sarta warga darma. Warga darma punika kangge tiyang sajawining darah sarta bêbadan sanèsipun, sarta botên ambedakakên bangsanipun, sadhengah bôngsa sagêd malêbêt sarta sagêd katampi dados warganing paguyuban darah tus Pajang wontên ing golongan warga darma punika. (Mirsanana Kajawèn 44).
Na: Mirid suraosing centhangan: rêdhaksi paring pamrayogi supados tiyang sanès sagêd malêbêt dados warganing paguyuban botên namung dados warga darma kemawon, nanging sagêd dados warga limrah sarta warga mulya, kados para darahipun, kanthi botên kabedak-bedakakên.
Usul punika salajêngipun kula lantarakên dhatêng pangrèh agêng, supados dados panggalihan. Nalika dintên Minggu Kliwon tanggal ping 4 Juli 1937 pakêmpalan damêl rêpat pangrèh, kajawi ngrêmbag sanès-sanèsipun, ugi ngrêmbag usulipun rêdhaksi kajawèn wau. Kanthi cêkak kula kabarakên: usul wau katampi, dene sahipun badhe kaputus wontên parêpatan warga benjing 8 Agustus 1937. Pangrèh ngaturakên gênging panuwun dhatêng rêdhaksi kajawèn, dene sampun karsa sarta cawe-cawe dhatêng adêging paguyuban darah tus Pajang. Dados wiwit ing sapunika, sintêna kemawon lan sadhengah bôngsa, sagêd dados warganing paguyuban, sanajan botên wontên sêsambêtanipun waris utawi darah.
Samangke kaparênga ngrêmbag pêparabipun ingkang suwargi, sarèhning pêparabipun punika kathah, mekani sêling-sêrêping panampi, kamanah prêlu pangrèh anggênahakên prakawis punika, kenginga kangge ular-ular. Namung manawi wontên ingkang kagungan panggalih sanès, mugi kaparênga maringi sêrat dhatêng pakêmpalan, sampun ngantos kadhapur pabên. Pamanggih ingkang badhe kula aturakên ing ngriki punika sêsêrêpan saking pangudinipun pèrês kumisi, ingkang sampun dipun rujuki kalihan pangrèh agêng.
Wontênipun pêparab makatên asli saking pangandika dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm P.B.III nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Amargi miturut salasilah, ingkang suwargi punika turun Sinuhun ing Pajang pancêr kakung, dados saking panggalih dalêm kagalih kandêl ka-Pajanganipun, lan mèmpêr yèn taksiha kasèrènan kasêktèn sarta kalangkungan kados ingkang nurasakên.
2. Pêparab Tu-(tu)s Kajang
Asli paraban saking Kangjêng Ratu Kancanawungu, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun P.B. III, jaman Kangjêng Ratu Bêruk. Awit ing sadangunipun Ingkang Sinuhun P.B. III wuru ing asmara dhatêng Kangjêng Ratu Bêruk, ingkang suwargi punika inggih dados utas-utusan sinandi sêsambêtan dalêm kalihan kêkasih dalêm. Lêkasipun ingkang suwargi punika kawadaka ing Kangjêng Ratu Kancanawungu, satunggiling putri ingkang kêras panggalihipun. Saking sangêting pamuringipun, sampuna ingkang suwargi punika andhêlik, masthi ngraosakên dêduka dalêm Kangjêng Ratu Kancanawungu. Awit saking mungêd-mungêdipun, botên karsa ngandika tus Pajang, nanging tutus kajang.
Pêparab punika asli saking Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B.II. Wontênipun dipun parabi makatên, saking samukawisipun ngêplêki ingkang rama, Radèn Tumênggung Arya Padmanagara, ingkang asmanipun timur Radèn Bagus Maryunani. Dados pasiyun, kajêngipun pas karo Si Maryunani.
Yèn wontên prêlu dalêm dhatêng tuwan oprup (Opperhoofd) ingkang kautus suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura I, makatên ugi kosokwangsulipun yèn tuwan oprup gadhah prêlu dhatêng kraton, ingkang minôngka lantaran inggih ingkang suwargi punika.
Dening tuwan oprup, jaman Ingkang Sinuhun P.B. II, dipun parabi Kyai Ngabèi Pasliyun. Têrangipun makatên:
I. Ing jaman Pakêpung, inggih punika jaman: Bahman, Nur Salèh sarta Tumênggung Wiradigda, guru dalêm ingkang lajêng kakendhangakên, awit nuwuhakên rêtuning praja, darêdahipun parentah Walandi lan karaton. Ing jaman Pakêpung punika awit saking kaprigêlanipun ingkang suwargi, darêdahing Walandi lan kraton sagêd sirêp sarana aris. Ing dalêm ura-uru punika ingkang suwargi katitik têtêp ing sêpuhipun, sêpuhing yuswa lan sêpuhing panggalihanipun, sagêd marangkani bêtahipun Walandi lan prêluning kraton, ngantos manggih karahayon. Punika dipun parabi: Kyai Ngabèi.
II. Awit saking dados ajidan dalêm sarta dados kèngkènanipun tuwan oprup, ingkang suwargi kaparaban Pasliyun, ingkang têgêsipun tukang kengkenan utawi palayangan.
Cungkup pasareyanipun suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura I ing Pêngging.
saking têmbung Fransch: Postillon têgêsipun: postvoerman, postbode utawi postrijder, ingkang cara Jawinipun juru kengkenan utawi palayangan.
Jaman oprup punika suwakipun nalika Sinuhun P.B. IV akir, môngka ingkang suwargi mênangi 15 taun. Dados salêbêtipun tuwan oprup: Kupman Barjan pan Newe, utawi Pan Dhên Bèrêh (kasêbut ing sêrat Catur Manggala).
Têmbung Pajang punika mèh dados pêparab turunipun ingkang suwargi.
1. Putra: Radèn Tumênggung Sastranagara (Yasadipuran II) nalika taksih pangkat jajar carik kadipatèn anom, asma: Pajang Wasistha.
2. Wayah: Radèn Ngabèi Rônggawarsita II ingkang sumare ing luwar Batang Batawi, nalika dados carik kadipatèn, asma: Pajang Swara, katêlah: Panjangswara, saking saening swara lan landhung napasipun.
3. Buyut: Radèn Ngabèi Rônggawarsita III pujôngga, sumare ing Palar, nalika dados carik kadipatèn anom, asma: Pajang Anom.
Ngaturi uninga, waosan: Saribang sampun mèh tamat. Kados para maos lajêng sagêd manggalih dhatêng sêngsêming waosan: Saribang wau.
Ing satamatipun waosan: Saribang, badhe santun waosan ingkang kalangkung nêngsêmakên, inggih punika waosan: jaman Ruslan kabawah Prabu Wladimir.
Cariyos wau sêngsêmipun sairib cariyos Jawi, taksih wontên kaelokan-kaelokan tuwin dhapukaning cariyos ugi angiribi. Ewasamantên pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, kapitadosan ingkang kados makatên punika botên dipun wigatosakên, namung sêngsêming cariyos ingkang têtêp botên ewah.
Ing pangajêng-ajêng mugi waosan enggal wau andadosna karênanipun para maos.
Pinanggihipun wontên ing wêkdal punika, tumrapipun Inggris langkung migatosakên dhatêng wontênipun paprangan ing Sêpanyol, amargi tansah kagêpok ing bab punika.
Mirid wawasanipun Inggris, supados paprangan ing Sêpanyol punika dipun anggêpa kados paprangan yêktos ingkang tuwuh saking tiyang sanès, inggih punika pêranging nagari kêkalih, dados botên dipun anggêp bilih punika namung paprangan pasulayaning sadhèrèk. Amargi manawi dipun têtêpakên makatên, tumrap nagari sanès lajêng botên kenging ilon-ilonên. Nanging ugi wontên kuwatosipun sakêdhik, manawi kalampahan makatên têmtu badhe kathah prajurit manasuka ingkang malêbêt dhatêng Sêpanyol.
Pamawasipun Inggris ingkang makatên wau mêngku kajêmbaran ingkang sarwa wigatos, tumrap panganggêp têtêping paprangan, punika kangge anjagi murih têtêp adêging nagari ingkang sapunika sampun katingal anggènipun sami ngêmori damêl. Nanging tumraping prajurit manasuka botên kenging dipun pambêngi lêbêtipun. Môngka salugunipun, prajurit manasuka punika ugi atêgês awak-awakaning nagari. Mila tumrapipun Inggris botên kêndhat anggènipun tumindak anjagi tata têntrêming sadayanipun.
Kados ingkang sampun kalampahan, Jêrman tuwin Itali sasampunipun mêdal saking golongan anjagi tata têntrêm, malah lajêng katingal anggèning nindakakên damêl wontên ing sagantên têngah, inggih punika kangge ngayomi layaran ing ngriku, sampun ngantos kenging panggodhanipun golongan abrit saking Valencia. Nanging pinanggihipun wontên ing ngriku, katingal wontên wadya mardika minggah ing Malaga, nanging tumraping Jêrman pratela bilih inggahing wadya wau badhe prêlu kangge anjagi gêgayutanipun kalihan Tsjecho Slovakije.
Katrangan ingkang kados makatên punika sayêktosipun tumraping Inggris dèrèng damêl marêm, malah ugi nguwatosakên, saupami sêdya wau manjing kasujananipun Jêrman ingkang tumuju dhatêng Tsjecho Slovakije, ugi malah langkung nyamarakên, botên sande badhe nuwuhakên ontran-ontran ingkang sakalangkung rame. Mila bab punika lajêng dados wawasan sakalangkung mindêng.
Ing ngriku Inggris lajêng ngawontênakên usul ingkang ngengingi pundi-pundi, inggih punika :
namung badhe mêncil piyambak [piyamba...]
[...k] ing babagan pulitik punapadene ekonomi.
3. Adamêl prajanjian botên têmpuh-tinêmpuh tumrap Jêrman kalihan tôngga têpalih nagari ing Eropah sisih kilèn, tuwin migatosakên dhatêng wontêning wadya gêgana. Tuwin,
4. Ngawontênakên parêpatan nagari pundi-pundi babagan ekonomi kangge andandosi padagangan ing donya, tuwin nyingkirakên sabab-sabab ingkang nuwuhakên risaking ekonomi.
Rêmbag usulipun Inggris ingkang kados makatên punika badhe jêmbar sangêt pikantukipun, awit kajêngipun namung ngudi dhatêng katêntrêman. Dene cara ingkang tumindak ing sapunika, Inggris têtêp ngawontênakên kapal-kapal pajagèn tumrap lampah layaran ing Sêpanyol. Kapal ingkang labuh ing palabuhan Sêpanyol kêdah nglapurakên punapa bêbêktanipun.
Kajawi punika kawontênakên tatanan ingkang amrih ngadilipun tumrap ingkang sami paprangan. Usul ingkang katumrapakên dhatêng ingkang sami paprangan: supados pratelaning barang-barang ingkang dipun anggêp pêtêng, samia kadosdene barang-barang ingkang dados awisaning kumisi nagari momoran, tuwin kaping kalihipun, kapal-kapal ingkang mawi bandera paniti tuwin bandera ing kapal pambantu, linêpatakên ing panguwaosipun ingkang sami pêpêrangan, kadosdene lampahing kapal-kapal ing pasisir Sêpanyol ingkang botên tumuju dhatêng palabuhan-palabuhan ing Sêpanyol.
Makatên malih sawarnining kapal ingkang mawi tôndha bandera utawi botên, pundi ingkang narajang awisan, upaminipun ambêkta wadyabala utawi suka tôndha dhatêng golongan militèr, tuwin sanès-sanèsipun, dipun lokakên ing sadosanipun.
Kados makatên kawontênanipun Inggris kalihan gêgayutaning paprangan ing Sêpanyol.
ing bab Panji Narawôngsa. Ingkang mêdhar sabda tuwan Suwignya.
--- [936] ---
Para Pandhu ing Tanah Ngriki Ingkang Dhatêng Nagari Walandi
Ingkang kacêtha ing gambar punika, lampahing para pandhu saking tanah ngriki ingkang badhe tumut jambore wontên ing nagari Walandi, nalika wontên salêbêting kapal. Dene sapunika para pandhu wau sampun dumugi nagari Walandi, saha sampun kalampahan anjênêngi jambore. Dhawah ing dintên têmpuking damêl wau pinanggih sakalangkung rame.
Gambar têngên ingkang nginggil piyambak, para pandhu nalika urmat inggahing bandera.
Têngah, para pandhu sami main catur wontên ing kapal. Ing ngriku katingal anggèning sami ulah èngêtan.
Ngandhap piyambak, para pandhu sami main musik cara Ambon.
Sisih kiwa, pandhu kêkalih nalika sami wontên papan patilêman ing salêbêting kapal. Ing ngriki cêtha wujuding gêgambaranipun tiyang wontên ing sabaparan.
Ingkang dipun wastani srimpi, punika pinanggihipun wontên ing jaman rumiyin, taksih awis tiyang ingkang sumêrêp, awit srimpi punika dados lêlangên dalêm nata ingkang namung dipun gêbyagakên wontên ing salêkêtingsalêbêting. kadhaton, kajawi punika ugi asring kagêbyagakên wontên sajawining kadhaton, inggih punika wontên ing loji. Ingkang dipun wastani loji punika ing dalêm karesidhèlên,karesidhenan. sapunikanipun ing gupêrnuran. Dene wêdaling lêlangên wau anyarêngi manawi panjênêngan nata têdhak maratamu dhatêng loji wau, manawi nuju taun raja tuwin sanèsipun, ingkang umumipun dipun wastani: têdhak loji. Sanèsipun punika awis sangêt kalangênan dalêm srimpi punika mêdal ing jawi.
Nanging pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, ingkang dipun wastani srimpi wau sampun sumêbar dipun sumêrêpi ing ngakathah, dening kêrêp kawrat wontên ing gambar-gambar, namung wujudipun beda kalihan ingkang dipun wastani kados ing jaman kina wau. Malah
kêtêlahipun wontên ing Jawi, bêksa tuwin tatanan ingkang sairib makatên, lajêng dipun wastani srimpi, dados ugi lajêng lèrèg ingkang sumrambah wau kagunan ing bab bêksanipun, inggih punika bêksa wanita.
Bêksa wanita wau ing sapunika sampun sumrambah tuwin dipun anggêp satunggiling kagunan linangkung dening bôngsa ngamônca, mila kathah para wanita ngamônca ingkang sami nyinau bêksa wau, saha ing sapunika ugi sampun tumular dumugi Eropah, Amerikah tuwin sanès-sanèsipun.
Ingkang kacêtha ing gambar punika, nginggil, srimpi ingkang kagêbyagakên ing kadhaton amarêngi nalika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sowan dhatêng kadhaton, prêlu nyuwunakên ngabêkti putra ingkang badhe kaparingan sêsêbutan arya saha putra ingkang badhe supit. Gambar satunggalipun, ugi para ingkang sami bêksa Srimpi, mangangge gagrag sanès. Ing ngriki prêlu kapratelakakên, gambar saking
Wirya Wiharja, sambêtipun Kajawèn nomêr 58.
Cêkake Si Wana tulus / dikukup kaki undhagi / ora olèh lunga-lunga / yèn atine durung lilih / besuk yèn wis têntrêm gampang / saupama arêp mulih //
Si Wana manut miturut / ing batine bangêt wêdi / nadyan wis dirêngkuh kadang / isih têtêp angajèni / rumasa wis kêpotangan / batin nêdya malês bêcik //
tansah sêtya lan mituhu / ora mogok diprentahi / sabên ana pagawean / enggal anggone nandangi / ora tau ngadhuh ngêsah / abot ènthèng dilakoni //
sadhela bae wis ngrêti / marang lakune nênukang / mundhake saka sathithik / yèn lurahe anggêgarap / Si Wana milu nandangi
sakawit nganggo dituntun / sarta diawat-awati / manawa ana sing salah / trêkadhang sok disrêngêni / nanging Wana malah
êlêt sawatara taun / Si Wanajaya wis ngrêti / ngrêtine ngrêti têmênan / kêna disêbut undhagi / banjur wiwit ngupajiwa / sing bisa ngêtokke asil //
barang gawe dipikira dhisik / iku kanggo waton / yèn wis maton lagi ditindakke ...
Wanajaya wiwit ing saiki / pulih dadi uwong / lire uwis bisa madêg dhewe / saya suwe sangsaya kêsait / marga ngati-ati / dhêmên akêklumpuk //
nganti bisa yasa omah bêcik / ganêp dalah prabot / barêng ngrasa wis mapan uripe / banjur eling marang anak rabi / arêp diboyongi / karbèn bisa kumpul //
Garèng : Wèh Truk, nèk nitik katêranganamu sing ngalur-alur kuwi mau, sajake kok: kêmripik kaya krupuk mêngkono. Ing sarèhne jarene kowe mêntas niliki kaanane ing kolonisasi-kolonisasi, iya ing Lubuklingga, apadene ing Lampung, mêsthine kowe rak bisa andongèngake kaanane kaum kolonis, ana ing dalan nganti tumêkane ing kana pisan, apa dikêni-kêni, apa diladaki.
Petruk : Aku iki ngêtutake nganti têkan ing panggonane pisan, Kang Garèng, yaiku saka Tanjung Priuk tumêkane ing tanah kolonisasi ing Lubuklingga, dadi anêksèni nganggo mripatku dhewe, ora nyilih mripate wong liya. Sasumurupku, tansah jinaga kanthi têmênan kae, Kang Garèng.
Garèng : Iki bisa uga ana sabalsabab. rong prakara, Truk, kang kapisan, sabab wong-wong mau
prakara kang kok kêdumêlake mau, kaliru kabèh, Kang Garèng. Kang kapisan: kana ora butuh karo wong-wong mau. Kaya sing wis tak kandhakake bolak-balik, balik-bolak, nagara kagungan ada-ada ambukak lêmah anyar kanggo kolonisasi, kuwi krêsane arêp paring dalan marang bôngsa Jawa, kang wis kaslêpêg uripe ana ing tanahe dhewe, jalaran saka kakehan wong, nganti ora duwe apa-apa, kajaba paribasane mung: kathok thok, supaya ana ing kana bisa olèh panguripan kang lumayan. Ing sarèhne wis karsa paring dalan, banjur dikumplitake, wong-wong mau sabisa-bisa iya kudu tansah dijaga ing kaslamêtane, sabisa-bisa iya aja nganti ana wong têkan ing kana mung kèri ... ngumbah bae upamane. Dene mungguhing aku, wong liya ora prêlu
wiwitana carita kêpriye lakune kaum kolonis ana ing sadalan-dalane.
Petruk : Anggonku anêksèni dhewe, munggah ing kapal ana ing Tanjung Priuk, Kang Garèng, ing kala samono aku karo kaum kolonis sajake tunggal sèh, Kang Garèng. Sing tak arani tunggal sèh iki, mangkene: tumrape kaum kolonis, nunggang kapal kang lagi sapisan-sapisane, tumrape awak inyong ... idhêm, alias, sami mamawon.
Garèng : Wèh, ing sarèhne nunggang kapal kang kapisane,
atiku: sir, sir, ngono kae, luwih manèh sabab adhimu Makne Kamprèt anjujugake têkan ing kapal. Atiku krasa: sir, kaping pindho, sabab, sir: kang kapisan aku kapêksa kudu pisah karo Makne Kamprèt, ing môngka lawase nganti kurang luwih sangang dina, mulane
rasane wong arêp pisah bojo. Nanging kapriye manèh, samono abote wong arêp anglakoni ayahaning nagara.
Garèng : Kuwi wis dadi watake wong lanang, anggêre karêp pisahan karo bojone, ana ngarêpe sing wadon iya disusah-susahake, digawe mêmbik-mêmbik, bokmanawa nganggo disaranani ngangluh mangkene barang: O, alah, bune têka samene abot ta wong golèk pangan, kudu kapêksa pisah karo bojone. Nèk sajêrone aku lunga iki, kowe nganti kêpriye-kêpriye, gèk sapa sing arêp kosambati, sapa sing arêp mulasara lan ngopèni kowe, mulane sing mantêp nênuwunmu marang ingkang kuwasa, supaya karo-karone, iya kowe utawa aku, sajêrone padha pêpisahan iki, pinaringan slamêt ora kurang siji apa. Nanging bojone lagi mungkur bae, wis: ha - ha - hak, ha- ha - hak, solo, loso, dadi jaka manèh, aku, sèh, bisah sêsukak-sukaknyah ...
Petruk : Haiya, wong ngukur klambi kuwi iya mêsthi karo badane dhewe. Nèk aku ora pisan-pisan anduwèni pikiran kang mangkono kuwi, sing dadi pikiranaku, ngêmungake mangkene: ladalah, pakansi sangang dina. Dene: sir, kang kaping pindho, aku iki salawase urip durung tau nunggang kapal, ora wurung
ha - ha - hak, hi - hik. Ing wêtêngku andadak pating pênjêput lan pating kruntêl, ...
Garèng : Mêngko sik, Truk, kuwi suwara apa, kathik pating: howèk, pating: hahak, hihik.
Petruk : Sing howèk-howèk, kuwi wong-wong sing padha karawuhan mas lara mabuk laut, dene sing: hahak, hihik, kuwi suwarane wong-wong sing padha tahan marang panggodha gawene ombaking sagara.
Garèng : Omongmu iki kok rada ngayêm-ayêmi atiku, Truk, sabab ing kono aku banjur bisa duwe gagasan: wong-wong kaum kolonis kuwi sêmune ora padha cilik atine, [ati...]
[...ne,] nanging malah kosokbaline, ingatase lagi sapisan-sapisane nunggang kapal, ingatase arêp lunga adoh lan ora mêruhi kaanane papan sing bakal dijujug, lan ingatase ana kancane sing padha mabuk laut, kok isih padha gêguyon, padha sênêng-sênêng. Lho, iki rak nandhakake, yèn padha gêdhe atine, padha gêmbira, padha sênêng atine, awit mêsthine wong-wong mau padha anduwèni pangarêp-arêp kang bêcik, pangarêp-arêp bakal olèh panguripan kang luwih bêcik katimbang yèn têrus ana ing desane dhewe.
Petruk : Pancèn iya nyata, Kang Garèng, sêmune padha gêdhe atine kabèh, nganti sawêngi mataku mung: kêlang-kêlong, ora bisa ngliyêb babarpisan, sabab saka kêbrêbêgên anggone kaum kolonis padha anglairake gêdhening atine. Awit barêng wis rada bêngi banjur padha glenggengan maca.
Garèng : Hla wong kowe kuwi ngèlmumu wis angliyêr ngèlmune mênir Wèllêm babarpisan, mulane ngrungu wong maca iya banjur ora bisa turu, seje karo aku, wong rasane isih Jawa tulèn, anggêr ngrungokake wong maca, matane iya andadak: lêr-lêran bae.
banjur arêp maca arêp nêmbang lan ura-ura, mulane sing krungu ana ing kuping, iya banjur: dhangdhanggula, pangkur, kinanthi, pocung kêthoprak, dicampur dadi siji, isih nganggo dibumboni suwara: howèk, howèk - suwarane wong mabuk laut, lan ngowèk, ngowèk - suwarane bayi nangis, mara, apa iki ora ngluwihi suwaraning cèmbèng.
Garèng : Sukur, ta, sukur, idhêp-idhêp kowe mrihatinake sing kèri nyang ngomah. Wis, saiki banjurna caritamu, pangkate saka Tanjung Priuk jam pira, lan tumêkane ing palabuhan ing Sumatra jam pira.
Petruk : Pangkate saka Tanjung Priuk, jam lima sore, dene têkane ing palabuhan ing Sumatra, yaiku ing: Oshapên, ing Lampung, jam pitu esuk.
Garèng : Wèh, nèk mêngkono iya ora suwe, dadi mung sawêngi ambathêthêt, dilanjari kurang luwih rong jaman. Banjur, sajêrone ana ing kapal, mangane kaum kolonis apa ora kapiran.
Petruk : Ora babarpisan, Kang Garèng, malah kêna diarani pangane rada kêdlodokkên. Awit sorene ana ing kapal padha dicadhong sêga, lawuhe êndhog asin, sarta jangan, esuk uput-uput iya wis dicadhong manèh kanggo sarapane, bab pangane, cêkake: mlênthi, Kang Garèng.
Lêngganan No. 3144. Babad Giyanti satamatipun, wêdalan Bale Pustaka, kintên-kintên badhe dados 20 jilid. Jilid 6 wiwit nyariyosakên jumênêngipun nata Pangeran Mangkubumi. Dados manawi badhe ngarsakakên mundhut ingkang lajêng sambêt kalihan kagungan panjênêngan, prayogi kula aturi mundhut wiwit jilid 7 salajêngipun. Ananging samangke ingkang sampun mêdal sawêg dumugi jilid 3.
Tuwan M.J. Uytermerk. Inginggil punika ngêwrat gambaripun tuwan M.J. Uytermerk, marconist ing kapal Van der Wijck ingkang tiwas
supados kawontênakên tindak nikah sêsarêngan kados ing Tiongkok, saha ingkang ugi sampun katindakakên ing Palembang, amargi tindak makatên wau sagêd irid. Ing bab punika ugi sampun kawontênakên parêpatan, nanging dèrèng wontên karampunganipun. Malah rancanganipun, sanadyan sanès warga ugi kenging nyarêngi samangsa nuju wontên ingkang nikahan.
Bab panyadean sarêm. Miturut katrangan saking Pakaryan Sarêm, bab panyadening sarêm cithakan alit, nyaêsèn tuwin nyatêngah sèn, laris sangêt, botên kandhêg dening anggèning dipun alang-alangi ing bakul.
Pasar Malêm ing Têgal. Ing taun punika Pasar Malêm Chung Hua ingkang kaping 5 ing Têgal, badhe kadhawahakên wontên ing tanggal 25 Sèptèmbêr dumugi tanggal 10 October. Ing rancangan, Pasar Malêm punika badhe kadamêl langkung agêng tinimbang padatan.
Siswa ingkang nêmpuh pandadaran H.B.S. Pinanggihipun para siswa ingkang nêmpuh pandadaran H.B.S., ing satanah ngriki sadaya wontên 2289, ingkang katampèn 1636, langkung kathah tinimbang taun kêpêngkêr.
Nationale Handelsschool ing Ngayogya. Adêging Nationale Handelsschool ing Ngayogya sampun 5 taun, saking ada-adanipun Dr. Samsi tuwin kanca-kancanipun. Ing sapunika muridipun sampun wontên 120. Ingkang katampi malêbêt ingriku punika lare wêdalan saking H.I.S., H.C.S., Schakelschool utawi ingkang kasamèkakên. Ingkang dados sêsêpuhipun
saking pamulangan Electro-Technisch ing Delft, kanthi sêsêbutan Ir.
H.B.S. kasuwun wontên Magêlang. Wontên wartos, Burgemeester ing Magêlang gadhah atur dhatêng Dêpartêmèn Pangajaran, supados adêging H.B.S. utawi Lyceum kaparêngna manggèn ing Magêlang, botên wontên Ngayogya.
Mèngêti adêging G.H.S. Benjing tanggal 16 Augustus ngajêng punika, Pamulangan luhur Dokter ing Bêtawi badhe mèngêti adêgipun sampun 10 taun, manggèn wontên ing gêdhong Pamulangan luhur Dokter (G.H.S.).
Panèn kêdhêle ing Nganjuk. Rumiyin kawartosakên tanêman kêdhêle ing bawah Nganjuk katrajang ama tikus, ing sapunika sampun panèn, risakipun pinanggih botên sapintêna. Pêpajênganipun sadhacin f 3.20 ing taun kêpêngkêr namung f 2.40.
Pêjah nglalu jalaran damêl arta palsu. Ing Banjaran, Têgal, mêntas wontên bangsa Tionghoa nama K.H.I. dipun cêpêng ing pulisi jalaran kadakwa damêl arta palsu. Nanging nalika bangsa Tionghoa wau dipun cêpêng, lajêng ambruk têrus ngajal. Sarêng kapriksa pinanggih titikipun bilih jalaran ngombe potas ing sadèrèngipun. Salajêngipun pulisi sagêd manggihakên bukti barang pirantos damêl arta tuwin arta
wau badhe ngudi sêsêrêpan warni-warni ingkang botên gêgayutan politiek.
Badhe nyuwak prajurit marsose. Ing wêkdal punika Parentah sawêg manggalih badhe suwaking prajurit marsose saking anggèning nindakakên padamêlan pulisi. Nanging tindak wau tamtu badhe dangu kalampahanipun, awit kêdah mulang rumiyin dhatêng golongan pulisi dhatêng padamêlan marsose.
Tèh ing tanah ngriki. Miturut wartos, ing salêbêtipun satêngah taun punika, tèh ing tanah ngriki ingkang kakintunakên dhatêng tanah ngamanca langkung saking rêrêgèn 1½ yuta rupiyah, tinimbang pêpajêngan ing taun 1936 pêpetangan kados makatên. Pêpetanganipun ing sapunika ingkang sampun kakintunakên rêrêgèn 18½ yuta, ing taun 1936 ing dalêm nêm wulan, wontên 16¾ yuta. Ingkang mêndhêt langkung kathah, nagari Australie.
Pandadaran Notaris. Pandadaran Notaris ing wêkdal punika ingkang perangan kapisan ingkang nêmpuh 17, lulus 5. Tumrap Surabaya ingkang lulus tuwan Roeske. Tumrap perangan kalih wontên 7, ingkang 2 kêdah nêmpuh malih, ingkang lulus, nonah F.H.
Tjokroatmodjo, maandgelder ing opleiding tumrap opzichter, katêtêpakên manggèn ing exploitatie Oosterlijnen.
Mardibasa. Miturut wartos, golonganing abdidalêm Kasultanan ing Ngayogya ngadani pakêmpalan babagan basa, nama "Mardibasa".
Ewah-ewahan balanja ing Kasultanan Ngayogya. Miturut wartos, awit saking kaparêngdalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, para abdidalêm ingkang ingajêng balanjanipun kasuda 5%, ing sapunika kasuwak, nanging namung tumrap ingkang balanja f 300.- mangandhap. Tumindakipun wiwit wontên ing wulan Juli 1937.
Examen Apothekers-assistent. Ingkang lulus examen apothekers-assistent ing Bêtawi ing wêkdal punika: Tuwan
enggal. Ing Bêtawi tuwuh wontên kewan bangsaning kacowak ingkang dèrèng nate kasumêrêpan. Kewan wau rêmênipun ngrubung dilah ing wanci dalu. Ing bab punika dados papriksaning para ahli.
Tentoonstelling barang-barang kina Tiongkok. Benjing Pasar Gambir ngajêng punika, wiwit tanggal 3 dumugi tanggal 8 Sèptèmbêr badhe kawontênakên tentoonstelling barang porcelein Tiongkok kina. Sintên ingkang badhe tumut ngêmori damêl babagan punika, supados têpang rêmbag kalihan Comite Pasar Gambir, akir-akiripun tanggal 7 Augustus.
Pabrik dhadhung ing Tangêrang. Ing Tangêrang kêlampahan sampun ambikak pabrik dhadhung saking ada-adanipun I.M.I.W. kanthi pangayomanipun ingkang wajib. Kintên-kintên pabrik punika sagêd mikantuki tumrap ngakathah, tuwin saya sagêd dipun agêngakên. Nalika pambikakipun kathah wêwakil Departement tuwin para golongan Pangrèhpraja ingkang anjênêngi.
Jampi ingkang ambêbayani saking dhukun. Ing dhusun Sidêngok, bawah Banjarnêgara, wontên tiyang sakit dipun têdhakakên jampi dhatêng dhukun, pakèning dhukun supados dipun olahakên ulam kodhok. Ingkang dipun kèn kalampahan pados kodhok ing panggenan pitêdahing dhukun, inggih punika kodhok ingkang sanès kodhok ijêm. Wusana sarêng katêdhakakên dhatêng tiyang ingkang sakit, anjalari ing tiwasipun. Salajêngipun dados papriksan dokter.
Nglêmpakakên sato kewan. Dr. William M. Mann, ingkang sampun sawatawis wulan manggèn ing tanah ngriki kalihan nyonyahipun, badhe bidhal dhatêng Penang, têrus dhatêng Bangkok. Mênggah anggènipun lêlana dhatêng pundi-pundi, pêrlu pados kewan-kewan badhe dipun ingah wontên kêbon binatang ing Washington. Badhe lampahipun sasampuning ngambah tanah Sumatra, Sagantên Têngah, ugi badhe tumbas kewan-kewan ing Colombo,
manggèn ing ara-ara Gêntêngan, dipun wiwiti jam 7 dalu. Dintên Rêbo tanggal: 28 Juli kawontênakên arak-arakan wiwit jam 7 enjing saking dhusun
bal manggèn ing ara-ara Klêbêngan, dipun sadhiyani ganjaran (beker) saking warung Munjin ing Malang. Malêmipun Kêmis tanggal: 28-29 Juli kawontênakên Openbare Verg: Pemuda-Muhammadiyah manggèn ing Arjuno Bioscope, dipun wiwiti jam 9 dalu. Ing dintên Kêmis
arakan malih saking Gêntêngan dhatêng ara-ara Klêbêngan lajêng ngêdumakên ganjaranipun. Dintênipun Jumuah bibaran. (K. 2386 Malang).
Malaria ing Banyumas. Kados ingkang sampun kawartosakên, ing bawah Banyumas tuwuh sêsakit malaria sampun wiwit kala ing taun 1935, dumuginipun sapunika dèrèng wontên mêndhanipun, tumindaking pitulungan taksih lumintu. Ing sakawit ingkang tuwuh sêsakit wau ing Cilacap salaladanipun. Sarêng ing taun 1936 ing bawah Probolinggo inggih wontên, makatên ugi ing Nusakambangan tumrap têtiyang ukuman. Gunggungipun tiyang ingkang dipun jampèni sabawah Banyumas wontên 24.620. Tumrap Cilacap kemawon wontên 16.300.
Kalawarti Bangun dipun èngêtakên. Tuwan S. Wonobojo, sêsêpuhing redactie kalawarti Bangun, dipun timbali dening ingkang wajib, pêrlu dipun sukani sumêrêp bilih karangan ingkang mawi irah-irahan
nindakakên cobèn-cobèn motor mabur pambujêng ingkang lampahipun ing sadonya rikat piyambak. Motor mabur wau mêsinipun kalih, kitiranipun wontên ing wingking, gadhah pirantos andhawahakên bom. Rikating lampahipun 300 km ing dalêm saêjam. Sagêd ndêdêl anggêgana ingkang inggilipun ngantos 10.000 m.
saking Honolulu, marine Amerika anggèning madosi nyonyah Amelia Earhart mêksa botên angsal damêl. Kapal Lexington sampun dipun purih wangsul dhatêng California. Miturut kawontênan wau, nyonyah Amelia Earhart dipun anggêp
amangsuli: Ing sarèhne aku sumurup, yèn panjênêngan sugêng ora kurang siji apa, ukuman apa bae sing arêp ditibakake nyang awakku, aku mung andhèrèk. Nanging panjênêngan dhewe apa iya tega ngêculake Lèdhi Blakêne tindak piyambak mênyang Prancis, tanpa ana sing andhèrèkake babarpisan. Ora, Pèrsi, ambok kôndha nyang aku, olèhmu panganggo gêndhêng-gêndhêngan sing kaya ngene iki, ana ngêndi.
Kanthi gumujêng ngakak Sêr Pèrsi Blakêne amangsuli: Ha, ha, hah, panganggoku iki pancèn iya ora pati macak. Sasampunipun makatên, Sêr Blakêne lajêng dhawuh sajak gêtêm-gêtêm makatên: Ora, Andre, ing sarèhne kowe saiki wis ana ing kene, aja nganti ambuwang wêktu sing ora ana prêlune. Awit aku kuwatir, yèn Si Sopêlin bali mrene manèh, lan banjur amburu-buru aku kabèh.
Mênggahing Lèdhi Blakêne, ing kala punika rênaning panggalihipun tanpa upami, dene sagêd wawan-sabda kalihan ingkang raka, sagêd mirêngakên pangandikanipun ingkang raka ingkang nyênêngakên punika, tuwin sagêd nyuwun pitakèn warni-warni, amila sanadyana badhe dangu wontên ing ngriku, sang putri inggih sênêng kemawon. Nanging sarêng sang putri ujug-ujug mirêng namanipun Sopêlin wau, kagètipun kagila-gila.
Kalayan mêgap-mêgap sang putri enggal-enggal nyuwun mitêrang makatên: Kêpriye bisane kene bali. Dalan-dalan saka ing kene kang anjog nyang Kale, kuwi dijaga prajurit kang tanpa wilangan kèhe.
Sêr Pèrsi angandika: Kene ora bali mêtu Kale, kosokbalike, mêtu dalan liya, kang saka kene dohe kurang luwih sêtêngah pal. Ing kana wis ana prau tembo sing mêthuk, aja kuwatir.
Sang putri mitêrang sajak gumun: Prau tembo sing mêthuk kuwi, apa prau gawane kapale dhewe.
Sêr Blakêne sêmu bingah amangsuli kalayan
ana sing lali durung tak caritakake. Nalikane aku nglêbokake layang ana ing gubug, ora watara suwe aku nglêbokake layang liyane manèh, kanthi pamêling supaya layang iki, yèn arêp padha oncat, ditinggal ana ing sajêroning gubug kono. Karêpku supaya layang iki ditêmua dening Sopêlin. Nyata bisa kalakon apa kang dadi karêpku mau, anjalari Sopêlin saprajurite pisan padha bêbandhangan nuju nyang rèsturan: Kucing Klawu. Layang kang dhisik, kuwi isi parentahku marang sadulur-sadulur kang padha ana ing
ing Kale wis ora katon, supaya tumuli ngêdhunake prau tembo kang kudu anjujug nyang sawijining susukan sing mung disumurupi dening aku dhewe lan kaptin kapal mau. Dene dununge susukan iki ana ing kanane Tanjung Grisnis. Ana ing kono para matruse prau tembo mau, olèh parentah kudu tansah ngulat-ulatake aku, lan sadurung-durunge wis dirêmbug, yèn
Sopêlin saprajurite padha anjaga ana ing papan kang adu arêp karo rèsturan: Kucing Klawu.
Lèdhi Blakêne : Dadi kene kudu anjujug mênyang ing kanane Tanjung: Grisnis. Nanging kêpriye, aku saikine ora bisa lumaku. Ngandika makatên wau, sang putri nyobi jumênêng, nanging sariranipun sakojur andharodhog, ingkang anjalari sang putri kêpêksa kêdah lênggah malih.
Anguningani kawontênanipun sang putri ingkang makatên punika, sarana prasaja Sêr Blakêne namung ngandika makatên: Mêngko kowe tak gendhong, dadi kayadene: wong wuta kang dituntun dening wong lumpuh.
Ing ngriku Sêr Andre nyêla atur, inggih punika anyagahi badhe anggendhong sang putri, nanging ing sêmu Sêr Blakêne botên rila sangêt, sanadyan ngrumaosi sampun sayah sangêt, ewasamantên sang putri mêksa badhe dipun gendhong piyambak.
ing toya bêntèr, dangunipun 12 jam, sasampunipun gêndul kapêndhêt, tumuntên katutup mawi tir kênthêl. Puhan ingkang karimat makatên wau, sanadyan ngantos taunan taksih lêstantun sae.
Ing sênthongipun tiyang sakit trêkadhang hawanipun mambêt pating kalênyit utawi anggônda botên eca, supados hawa wau sagêd ical, amêndhêta bubuk kopi sasendhok lajêng kabêsêma wontên ing sênthong ngriku. Kajawi punika, manawi wontên ing saênggèn-ênggèn wontên gêgandan ingkang awon, bubuk kopi wau ugi kenging kangge têtulakipun, sarana dipun ambêt. Lan malih bubuk kopi wau inggih migunani kangge anguwur-uwuri ulam daging utawi ulam toya, supados bilih karimat namung sawatawis dintên kemawon kuwawi, botên mambêt (buthuk).
Kopi ingkang kagorèng punika manawi sampun sawatawis dangu, sok ical ambêtipun. Murih ambêtipun wau botên ical, nalika kopi kagorèng sarta taksih bêntèr, kacarubana gêndhis batu, yèn kopi 50 bagian, gêndhisipun 1½ bagian, gêndhis punika ingkang anêsêp ambêting kopi. Kopi ingkang sêdhêng manawi kagorèng sarana pangreka makatên, sagêd dados kopi sae lan raosipun eca. Lan kenging ugi nalika kopi kagorèng, kacampuran roti tawar sapratiganipun, roti wau sadèrèngipun mawi kairis alit-alit rumiyin, lajêng kagorèng sangan. Wondene paedahipun roti wau anêsêp ambêt tuwin sarining kopi. Mila yèn kagorèng tanpa roti, ambêt sarta sarinipun lajêng ical dados kukus, makatên malih roti punika ugi angecakakên raosing kopi.
Agêr-agêr 1, gêndhis 8 sendhok, soklat bubukan 1 sendhok, tigan 6 iji, pangolahipun:
Jênenipun tigan lan gêndhis dipun ublêk ingkang ngantos pêthak. Agêr-agêr dipun jur kalihan toya bêntèr 2 cangkir. Sasampunipun lajêng dipun saring lan dipun campurakên ing kêblukan tigan wau, lajêng kêblukan pêthaking tigan ugi kacampurakên. Sadaya wau lajêng dipun cithak ing cithakan podhêng. Pandhaharipun ngangge panilipla.
Mèlêk 1 litêr, tigan 4, gêndhis 4 sendhok, panili pudhêr 1 sendhok tèh, wiski, pangolahipun:
Kuningipun tigan dalah pêthakipun kalihan gêndhis dipun ublêk, mèlêkipun dipun kothok. Ublêkan tigan lan gêndhis lajêng dipun sokakên ing mèlêk têrus kaudhêg, lajêng kasukanan panili. Manawi sampun matêng lajêng dipun êntas kasukanan wiski.
Glêpung 12 sendhok, tigan 3 iji, gêndhis 2 sendhok, glêpung roti lan toya 14 sendhok, pangolahipun:
Glêpung roti lan gêndhis dipun jur ngangge toya. Manawi sampun lajêng dipun togakên kemawon ngantos ½ jam. Manawi jladrèn sampun mumbul lajêng dipun gorèng, dipun sukani kismis (krèntên).
Têmbung tlatèn punika mêngku pangraos srêgêp, sabar, purun mongsal-mangsuli pandamêl ngantos sarampungipun utawi saprayoginipun. Tiyang tlatos ngopèni griya, dipun wastani gumlithi. Inggih punika manawi wontên ingkang katingal risak sakêdhik kemawon enggal dipun lêrêsakên. Manawi pakawisanipun katingal rungkud sakêdhik, inggih enggal-enggal dipun babadi lan dipun rêsiki. Pêthetan-pêthetan tansah dipun opèni.
Ing salêbêting griya, tiyang tlatenan punika inggih katitik, sadaya rêrêngganing bale griya kenging kangge titikan, bilih ingkang gadhah griya wau tansah nyambut damêl, botên nate nganggur, tansah marsudi ing damêl.
Tumraping tiyang èstri ingkang tlatèn punika inggih kasumêrêpan. Panganggenipun piyambak, sandhanganipun anak-anakipun, punapadene rêrêngganing bale griya sami dados pasêksèn ing bab anggènipun srêgêp lan talatèn ing damêl. Padamêlan ing pawon, panjaitan, lan sêratan (bathikan) punika manawi botên dipun talatèni botên badhe sae tumindak lan kadadosanipun.
Mênggah ngrêksa lare punika inggih kêdah tlatèn, kêdah botên kenging lena, kêdah purun mongsal-mangsuli manawi badhe nglêrêsakên adat tatacara ingkang supados sagêd sae. Tiyang ingkang gadhah tanêman kêdah tlatèn anggènipun ngopèni. Samantên ugi tiyang ingkang ngrêksa lare inggih kêdah tlatèn nênuntun murih saenipun.
Tiyang tlatèn anglêmpak-anglêmpakakên punika dipun wastani gêmi. Barang, arta botên badhe ical tanpa tônja, manawi botên prêlu inggih botên katanjakakên, dipun simpên ngantos sadumugining wontên prêlu.
Manawi makatên, watak talatèn punika sae. Mila kasinggihan, nanging tiyang ingkang tlatèn madosi awoning liyan, inggih punika tlatèn maoni, tlatèn angraosi, punika tlatèn ingkang awon sangêt.
Kadospundi Wajibing Putri Gêsang Wontên ing Jaman Morak-marik Punika
Nuwun, ing sadèrèngipun kula ngaturakên wawasan kuwajibanipun putri ingkang sampun mêngku bale dalêm, gêsang wontên ing salêbêting jaman rêkaos punika, kula nyuwun gunging pangaksami bokbilih atur wawasan kula punika ginalih nglêmpara tanpa tônja. Jêr èsthining manah lugu namung badhe ngaturi urun udhu pamanggih sagadug-gadugipun ingkang gêgandhengan lan kuwajibaning sadhèrèk kula putri, lowung kangge wêwah isèn-isèning jagad kawanitan ing udyananing kajawèn ngriki.
Sadhèrèk, kula sadaya sami tinitah dados wanita, punapa ta têgêsipun wanita, yèn botên [botê...]
[...n] lêpat wanita makatên inggih: wadon. Wadon ing ngriku anggadhahi têgês: wadi. Dados sok makatêna kula sadaya punika anggadhahi têgês: wadi. Dados sintêna kemawon ingkang kuwajiban jagi wados punika masthi namung sarwa gawat lan awrat, awit lajêng cêtha sangêt tiyang ingkang kuwajiban jagi kula wados, punika inggih sami ugi kalihan jagi satunggiling: wêwadhah ingkang sarwa gawat. Tamtunipun tumrap ingkang dèrèng paham dhatêng kuwajibaning wanita, sagêbyaran kadosdene satunggiling barang ingkang èdi lan pèni tumrap rêrêngganing dalêm.
Yèn wontên ingkang kagungan panggalih kados makatên wau cêtha bilih kalèntu, jêr sajatosipun kula golongan wanita punika inggih golongan ibu, ingkang dados babunipun manungsa sajagad punika. Dados yèn mangrêtos kados makatên, kula golongan ibu punika, hla: rak agêng lan gawat sangêt kuwajibanipun, prasasat sami lan ngasta pusaraning jagad, awit manungsa sadaya ingkang tumitah wontên ing alam donya punika kanthi lêlantaran golongan ibu, wiwit lair ngantos dumugi diwasa tansah kagulawênthah dening pun ibu, dados prasasat pêjah gêsangipun kaasta dening pun ibu. Mila yèn sami karsa manggalih saèstu, kula para wanita punika awrat sangêt sêsanggènipun, prasasat anggadhahi têtanggêlan awon sarta saenipun para manungsa. Ing môngka dhêdhasaring panggulawênthah dhatêng putra punika ingkang langkung kiyat piyambak inggih saking pun ibu, awit miturut ngèlmu kabatosan, kajawi kagulawênthah wiwit wontên ing kandhutan ngantos lair, watak watêking putra sarta solahbawa lan sapanunggilanipun wau gampil sangêt kagèndèng dening pun ibu, sabab kabêkta saking tunggil raos lan tunggil êrah, mila inggih botên nama anèh yèn panggulawênthah saking pun ibu wau gampil sangêt sagêdipun tandhês dumugi raos sarta watak lan sanès-sanèsipun.
Miturut pamanggihipun bôngsa Eropah, majêng munduring bôngsa punika gumantung dhatêng majêng munduring golongan ibu. Bab punika saking pamanggih kula kathah lêrêsipun. Awit saking punika punapa botên prayogi yèn ta kula golongan ibu sami ngrumaosi kagungan kuwajiban ingkang sakalangkung gawat lan awrat wau. Mila yèn kula sampun sami ngrumaosi kagungan kuwajiban lan têtanggêlan ingkang samantên agêng sarta gawatipun, punapa inggih kula para wanita sampun cêkap namung dumugi samantên kemawon kridhaning kamajêngan kula, langkung-langkung para kadang kula wanita mudha ingkang badhe angayahi kuwajibaning kaum ibu dados panuntun lan panggulawênthah dhatêng putra.
Awit saking punika kadospundi reka lan pambudidaya kula sadaya anggèning sami ngudi sêsêrêpan dhatêng panggulawênthahing putra ingkang prayogi piyambak, murih sagêda dados tiyang ingkang migunani
Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen.v.K.en W.
Sarisakipun karaton Kartasura ingkang jumênêng nata Sinuhun Pakubuwana II lajêng yasa karaton enggal ing dhusun Sala. Nagari kasantunan nama Surakarta Adiningrat. Sang nata dèrèng dangu anggènipun ngadhaton ing Surakarta lajêng pasulayan kalihan ingkang rayi Pangeran Mangkubumi. Wusana anjalari pêrang ngantos pintên-pintên taun, inggih punika pêrangipun wadyabala Surakarta kabiyantu prajurit Kumpêni mêngsah kalihan para prajurit ingkang sami ngrencangi Pangeran Mangkubumi. Pêrangipun gêntos unggul lan gêntos kalindhih, sarta kanthi ngolah-ngalih panggenan. Dangu botên wontên ingkang mênang tuwin ngawon, pungkasanipun ingkang sami mêmêngsahan lajêng bêdhamèn. Miturut bêdhamèn wau nagari kapalih dados kalih bagean. Ingkang sabagean inggih punika nagari Surakarta dados kagunganipun nata ing Surakarta Sinuhun Pakubuwana III, ingkang anggêntosi ingkang rama nalika taksih wontên pêrang, amargi ingkang rama Sinuhun Pakubuwana II seda nalika taksih wontên pêrang wau. Dene ingkang sabagean malih inggih punika nagari Ngayogyakarta dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi ingkang lajêng madêg nata jêjuluk Sultan Hamêngkubuwana.
Sanajan botên kapratelakakên, para maos têmtunipun sampun sami priksa, bilih babad Surakarta ingkang katêlah dipun wastani Babad Giyanti punika pantês sarta inggih sampun samêsthinipun dados waosanipun tiyang Jawi. Botên namung tiyang Jawi ing nagari Surakarta lan ing Ngayogyakarta kemawon, nanging para tiyang Jawi ing laladan sanès-sanèsipun inggih prêlu maos babad wau. Awit punika atêgês kangge nyumêrêpi lan ngèngêt-èngêt babading tanahipun piyambak lan atêgês kangge nyumêrêpi lêlampahanipun para lêluhur Jawi ingkang sami tumut andon yuda nglabêti sinuhun ing Surakarta utawi Pangeran Mangkubumi kasêbut ing nginggil wau. Amargi pêpêrangan ingkang kacariyosakên ing babad Giyanti punika jêmbar têbanipun, botên namung ing salêbêtipun laladan nagari Surakarta lan Ngayogyakarta kemawon, nanging ngloncok dumugi laladan sakiwatêngênipun nagari kalih wau, sarta ingkang sami tumut andon jurit ugi botên ngêmungakên tiyang ing nagari Surakarta lan Ngayogyakarta kemawon.
Kajawi punika, babad Giyanti punika ugi andongèngi, liripun nyariyosakên pêpêrangan, lêlampahan, lan kawontênan warni-warni, ingkang pantês dipun waos kangge nyênêngakên manah. Jalaran ingkang andhapuk pujôngga agêng ingkang sampun misuwur, inggih punika suwargi Tumênggung Yasadipura, ing Surakarta. Basa tuwin othak-athiking cariyos runtut lan sarwa nêngsêmakên.
Babad Giyanti ingkang kawêdalakên dhatêng Bale Pustaka punika ngantos satamatipun, sarta murih ènthèngipun ingkang sami mundhut, kawêdalakên dados pintên-pintên
Talaga ingkang Elok - Kawontênan ing Tiongkok - Blilu Tau - Bab Lampahipun Kolonis dhatêng Tanah Sabrang - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Babagan kabatosan punika mênggahing marginipun, botên sanès inggih rêrambatan batos, dados manawi makatên kabatosan punika inggih wontên undha-usukipun, inggih punika wiwit saking kasar, alus, saya alus, alus sangêt, salajêngipun.
Manawi ngèngêti panggrayapanggrayang. kados makatên punika, pangudi babagan makatên punika botên gampil, tuwin bokmanawi adhakan dados tindak tuna dungkap. Mênggah pasaksènipun ingkang adhakan, upami wontên têtêmbungan: wong ngudi babagan kabatinan, iku pawitane kudu mênêng.
Têtêmbungan makatên wau lajêng nuwuhakên pamanggih warni-warni. Wontên ingkang nekadakên: mênêng punika mênênging cangkêm, inggih punika cangkêmipun ingkang kapara kèndêl, sukur ingkang kaduk kèndêl. Mênggah sèlèhing tekad ingkang kados makatên wau sampun mapan, tuwin nyata, ngantos wontên bêbasan: mênêng iku ana sajabaning pakewuh. Dados tiyang ahli mênêng ingkang kados makatên punika tumraping ngudi kabatosan nama sampun angsal ancik-ancik sae.
Lajêng wontên ingkang nyuraos, mênêng iku mênênging pôncadriya, awit pôncadriya iku yèn ora diênêngake, kêkarêpane tansah ngômbra-ômbra, yèn ora dikothokake tuman bae. Tindak makatên punika sajak katingal kêrêng, tuwin inggih lajêng katingal mapanipun.
Wontên malih ingkang kaduk sêmbrana, mastani tiyang badhe mênêng punika malah kêdah manggèn ing papan rame, awit manawi botên ngraosakên ramenipun, badhe botên manggih mênêngipun. Tekad kados makatên punika inggih wontên lêrêsipun, katingal anggèning adhêdhasar watak prasaja, ngajêngi sadayanipun, ingkang prêlunipun badhe pados mênêng.
Mirid andharan tigang warni wau, tamtunipun tumrap ingkang sami nekadakên badhe ngêncêngi tekadipun piyambak-piyambak, ingkang wosipun rêbatan mênêng. Nanging tumraping babagan punika, punapa
Sarèhning pamawasing cariyos ing nginggil punika nama kanthi ngakal, punika kenging kapiridakên kalihan kawontênaning cariyos nalika jaman kênabean, punika tumrap ingkang dados panutan, manawi paring dhawuh utawi paring pêpèngêt punapa kemawon, ingkang gêgayutan piwulang kaalusan, dhumatêng para golonganipun, inggih punika ingkang andhèrèk sarengating nabi, kacariyos botên sarana sêsêratan, utawi katundha ing rêmbaging tiyang sanès, namung lajêng jumênêng ing sanginggiling sela. Cara makatên punika, para golonganipun, wiwit ingkang cêlak ngantos dumugi ingkang têbih, malah wontên ingkang kapalang sagantên, ewadene para golonganipun wau sagêd waradin botên wontên ingkang kalangkungan, ing pangraos sampun sami nampi dhawuh piyambak-piyambak.
Wondene surudipun Sèh Dumba, kacariyos ugi mawa prabawa tuwin kumara, ingkang angebat-ebati. Dene layonipun, lajêng kasarèkakên wontên ing rêdi Cakaran. Malah pasareanipun wau ngantos sapriki ugi dados patirakatan. Mila limrahipun tiyang sajarah dhatêng ing pasarean Bayat punika, sasampuning nyêkar ing pasareanipun Kyagêng Pandhanarang, manawi kacêkap wêkdalipun, lajêng minggah ing rêdi Jabalkat, prêlu nyêpên utawi kêkadhar, dene patrap makatên wau, kawastanan ngadhang wahyu. Limrahipun wontên ing pasareanipun Sèh Dumba wau, sasampuning nglairakên ingkang dados sêdya niyatipun, minôngka isarat, sami mêndhêt utawi ngrogoh siti ingkang kalêrês daganing pasarean, prêlu kabêkta mantuk, lajêng karimat utawi sinimpên ingkang prayogi. Wondene tumrap ingkang anggadhahi kapitadosan, patrap makatên wau kaanjingakên ngêmpèk sawab utawi ngalab barkah, dhumatêng kalangkunganipun ingkang suwargi. Mila satêngahing kaol nyariyosakên, siti dagan ingkang kaanggêp jimat wau, sabên
salêbêting dalu kêkalih wau, prayogi kaêlekan, nanging kêdah wontên ing latar. Rèhning badhe nyundhukakên, kaoling cariyos, anyarêngi ing wanci bêdhug tiga (subuh) siti dagan wau lajêng kaêlèr wontên ing wadhah, tumuntên kagrayang ing asta èpèk-èpèk kêkalih. Blubukan ingkang lêmbat, inggih ingkang sami tumèmplèk ing èpèk-èpèk kêkalih.wau, tumuntên kaangge wulu, sacaraning mêndhêt toya wulu ing sagantên pasir (toyamum) ingkang kalêbêt pranataning agami Islam, kados makatên mênggah dêdongenganipun. Wondene lêrês tuwin lêpat, namung sumôngga, amargi sadaya wau nama asnapun.
Dr. Charbonnet nêrangakên bilih Dr. Martel pitadosipun dhatêng saening vaccin punika jalaran kêtarik dening piyambakipun rêmên utawi katut dhatêng Annette anakipun Pasteur.
Annette ingkang tumut mirêngakên namung manthuk-manthuk kemawon.
Dr. Martel wicantên: Pancèn aku dhêmên nyang kowe Annette, nanging aku uga pitaya bangêt marang pigunane vaccin saka kapintêrane bapakmu kang mêsthi bakal ana wohe kang paedahe gêdhe bangêt.
Annette katingal anggèning nglairakên bingahipun dhatêng Dr. Martel.
Nalika Tuwan Pasteur kalihan garwanipun sami lêlênggahan ing nglêbêt dalêmipun, garwanipun matur: Louis, mangke yèn vaccin sampeyan pancèn sagêd mitulungi saèstu, têtiyang ingkang sami gadhah menda utawi lêmbu sadaya ing Eropah têmtu sami nêdha vaccin wau, sampeyan têmtu ibut angladosi têtiyang wau sarta misuwur.
Pasteur ngandika: Samubarang pagawean kang migunani tumrap umum iku dadi bathine wong akèh.
Ing dhusun Le Fort bawah Arbois panggenan ingkang
kathah mendanipun, ing ngriku nagari badhe damêl cobèn-cobèn. Sasampuning dintênipun katêtêpakên, para dhoktêr ingkang pintêr-pintêr sami dhatêng kêmpal ing dhusun ngriku. Tamu saking môncanagari kintên-kintên wontên 3000, prêlu badhe sumêrêp kadadosan lan nyatanipun, ngantos dhusun punika andadak dados rame sangêt, têtingalan warni-warni, sami dhatêng ambarang. Dr. Rossignol sampun ngintunakên menda kathah ingkang dèrèng nate dipun suntik vaccin, prêlu kangge cobèn-cobèn wau, rêmbagan lan janjinipun kalihan Pasteur botên kenging pisan-pisan tiyang cakêt utawi andêmèk menda ingkang sampun dipun kandhangakên punika.
Têtiyang ingkang sami ningali wontên ingkang wicantên: Sapa sing bênêr Dr. Rossignol apa Pasteur.
Mêsthine Rossignol sing bênêr, amarga dhèwèke pancèn dhoktêr. Ingkang kathah sami makatên jawabipun, sawênèh inggih wontên suwara ingkang mungêl: Pasteur mênang.
Dr. Rossignol ngandika: Dhoktêr sêmene kèhe padha nyêksèni kabèh.
Dr. Charbonnet apa nyêksèni wêdhus apa kumidhine.
Têtabuhanipun kumidhi kapal dipun ungêlakên, dados rame.
Dr. Rossignol kalihan Dr. Charbonnet sami mriksani karamean lan têtiyang ingkang sami uyêl-uyêlan ningali têtingalan wau.
Botên antawis dangu Dr. Charbonnet kagèt mirsani satunggilipun priyantun lêma saha brewok, inggih punika Dr. Lister. Dr. Charbonnet ngandika sajak pitakèn dhatêng Dr. Rossignol: Panjênêngan pirsa sintên ingkang jumênêng ing ngriku punika, punika punapa Dr. Lister saking Inggris, ingkang misuwur asmanipun bab prakawis motong.
Dr. Lister majêng nyakêti dhoktêr-dhoktêr ingkang sampun sami kêmpal wontên ing ngriku, lajêng têtêpangan.
Dr. Rossignol ngaturi sugêng rawuhipun Dr. Lister, saha nêrangakên rawuhipun ing ngriki badhe karsa punapa.
Dr. Lister mangsuli: Pikajêng kula sami kalihan karsa panjênêngan, badhe ningali menda ingkang dipun suntik vaccin Pasteur, dados kula kêpengin sumêrêp menda-menda ingkang sampun dipun suntik.
Ing têngah margi wontên kreta ingkang dipun tumpaki kulawarga Pasteur, Dr. Jean Martel sampun wontên ing ngriku mapagakên Annette lajêng sami andhèrèkakên tindakipun para dhoktêr wau. Ing regol panggenan kandhang, korinipun lajêng dipun bikak dening ingkang jagi, sasampunipun kulawarga Pasteur. Dr. Roux, Dr. Martel lumêbêt ing papan panggenan kandhang menda wau, têtiyang sanèsipun sawêg kenging sami lumêbêt.
Sakawit ingkang dipun priksa rumiyin kandhang ingkang wontên menda-mendanipun ingkang botên dipun suntik wontên 25 iji, ingkang pêjah 23, ingkang kalih badhe pêjah, matanipun buthêk mêrêm, ing ngriku têtiyang utawi para dhoktêr sami kèndêl botên wontên ingkang wicantên.
Lajêng sadaya sami mirsani kandhang nomêr 2 ingkang isi menda-menda ingkang sampun sami dipun suntik vaccin Pasteur. Menda 25 iji katingal sami anjêrum kèndêl botên ebah.
têtiyang ingkang dhatêng, têtiyang lajêng sami surak rame sarêng-sarêng klayan ungêlipun menda-menda wau, êmbèk, êmbèk.
sarwi wicantên: Aku bungah bangêt dene wêdhuse bapak padha isih urip lan waras-waras mêngkono. Dr. Martel lajêng ngrangkul Annette.
Pasteur mirsani putranipun rangkul-rangkulan rêna sangêt, nanging langkung bingah dene vaccin-nipun dados jampi ingkang saèstu, sagêd mitulungi dhatêng kewan ingkang katrajang sêsakit miltvuur wau.
Sanalika Pasteur dipun rubung dening para dhoktêr.
Dr. Rossignol nyuwun ngapuntên dhatêng Tuwan Pasteur ing kalêpatanipun, saha ngaturi kasugêngan dening jampinipun vaccin angeram-eramakên cêsplêngipun. Badhe kasambêtan.
Ing pulo Plorès wontên rêdinipun nama Kêlimutu. Rêdi wau rêdi latu, mila ing pucak wontên talaganipun pintên-pintên.
Gambar ingkang ngajêng talaga Tiwuapolo, ingkang toyanipun abrit kados rah.
Talaga-talaga ing pucaking rêdi wau wontên ingkang anèh, inggih punika ingkang satunggal toyanipun katingal abrit ngantos kados rah, namanipun Talaga Tiwuatapolo, mênggah kajêngipun talaga tênung.
Botên têbih saking ngriku, malah namung kêlêt-lêtan ing têmbing sela, wontên talaga malih ingkang warnining toyanipun ijêm nèm.
Warnining toya kalih warni wau pancèn adamêl gawok, nanging manawi mirid kawontênan, jalaranipun botên sanès, namung saking manut dhêdhasaring talaga wau.
Tamtunipun kawontênaning talaga kêkalih wau ugi wontên dêdongenganipun ingkang elok.
Upyêk-upyêkan ing Tiongkok ing wêkdal punika, kenging dipun wastani sampun pangawak pêrangan, awit punapa tindak ingyangingkang. dhapur rêmbag, pinanggihipun namung sarwa sêrêng, tuwin nyakêti sangêt kalihan tumêmpuhing gêgaman. Sarèhning dhêdhasaripun sêrêng sami sêrêng, sampun nama botên anèh bilih sadaya wau namung dados lantaran kemawon, tandhanipun inggih sampun wontên ingkang campuh sakalangkung rame.
Tumrapipun Tiongkok, ing babagan kaprajan, kêrêp amanggih sandhungan ingkang tuwuh saking golonganipun piyambak. Kados ingkang pinanggih ing wêkdal punika, Tiongkok sawêg sêrêng-sêrêngipun kalihan Jêpan, sawarnining tindakipun umindêng kangge nyantosakakên kabangsan, murih sagêdipun tunggil agolong. Nanging tumrap Tiongkok sisih êlèr, wontên golongan ingkang dipun senapatèni dening Sung Ce Yuwan, katingal anggèning botên ngêblak, wontên sêmunipun ngumpêt wêwados ingkang gêgayutan kalihan Jêpan, mila nalika parentah Nanking pitakèn ing bab suraosing prajangjianipun Jêpan kalihan parentah [pa...]
[...rentah] laladan, kêncêng anggènipun botên purun suka katrangan.
Ingkang makatên punika tumraping Tiongkok sakalangkung nyamarakên, awit mangrêtos bilih kawontênan ing ngriku wau kêdhêsêk saking daya Jêpan. Malah Tiongkok inggih sampun sagêd anggagapi, bilih sêdyanipun Jêpan punika botên sanès namung badhe anjêmbarakên laladanipun, inggih punika badhe ngêdêgakên panguwaos ing Pebaping, tuwin badhe ngêlar Mansukuo murih saya santosa adêgipun. Bab punika Jêpan tansah sêrêng ngudi unduring wadya Tiongkok ingkang wontên ing Wapingsin tuwin ing pulo Ciao. Nanging têtiyangipun ing ngriku têtêp botên purun mingsêt ing sadèrèngipun bôngsa Jêpan sumingkir saking Pèngtai. Sarèhning panggrêtak wau dipun wangsuli kados makatên, Jêpan lajêng nyantosani barisipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, pinanggihipun wontên ing golongan Tiongkok kêtingal pating brêndhil, wontên ingkang kêncêng, nanging ugi wontên ingkang malah adamêl sarwa pakèwêd.
Sarêng panêdhanipun Jêpan wau botên kasêmbadan, ing sêmu Jêpan botên kêdugi sangêt. Inggih lêrês wontên golonganing wadya Tionghwa ingkang sampun sumingkir, nanging ugi dipun lintoni golonganing prajurit sanès. Makatên ugi unduripun wadya Iongkok punika botên patos têbih, tuwin lajêng umpêtan wontên ing rong-ronging pandhêlikan, môngka kajêngipun supados sumingkir têbih. Nanging kawontênan ingkang kados makatên wau inggih botên nama anèh. Dene anggèning Tiongkok ngiyatakên prajurit, punika namung kangge ngêmbari solah-tingkahipun Jêpan, awit gunggunging wadya Jêpan ingkang wontên sakubênging Pèiping kintên-kintên wontên 20.000.
Ing salajêngipun wontên tindak sêrêng saking Jêpan ingkang tumuju dhatêng Sung Cèh Yuwan, ingkang suraosipun kêdah ngundurakên prajurit Tiongkok tumuntên, manawi pakèn punika botên dipun lêksanani, badhe katindakakên kanthi panguwaos militèr.
Sung Cèh Yuwan, ingkang tansah dipun sujanakakên dening paprentahan pusêr, dangu-dangu sarêng rumaos tansah kêdhêsêk Jêpan, lajêng lapur dhatêng parentah pusêr, bilih wadyanipun badhe dipun angsahakên lumawan Jêpan. Kajawi punika ugi nglapurakên bilih kawontênanipun ing Lukuwociao mrênding sangêt, samôngsa-môngsa gampil tuwuhipun paprangan.
Sawarnining rêmbag wau pêpindhanipun kadosdene ambêndung [ambê...]
[...ndung] toya agêng, dangu-dangu jalaran saking kiyating toya, katêmahanipun ambrol yêktos, inggih punika ing antawising Pèiping kalihan Tinsin tuwuh wontên ingkang campuh malih, wadya Tiongkok tuwin wadya Jêpan sami kiyatipun. Wadya gêgana Jêpan lajêng nêmpuh saking gêgana andhawahi bom ing tangsi-tangsi wadya Tiongkok ing Hangpha. Malah miturut wartos ingkang kantun, ing wanci sontên têtiyang ing Pèiping sakalangkung kagèt, dene ujug-ujug wontên wadya Jêpan cacah 500 nêmpuh ngêgèt wontên sangajênging gapura Yuwantan. Ing sakawit nêmpuhipun mawi gêlar mundur, nanging sarêng dalu nêmpuh malih kanthi ngêtog karosan badhe ngêbroki kitha. Tujunipun wadya Tiongkok kuwawi nanggulangi.
K. 106 ing Kaliwungu. Kajênging karangan ingkang sampun kapacak ing Kajawèn, punika botên plêk kados karangan panjênêngan, nanging kathah ingkang sairib. Sampun cuwa ing panggalih.
K. 2040 ing Kêdhunggalar. 27 Mèi 1890, dhawah,Sla, Lê, 7 Sawal, Alip 1819, wuku Wuye, windu Sangara.
K. 1678 ing Slawi. Manawi karangan wau sae inggih badhe kapacak.
Tuwan S. ing Kêbumèn. Kintunan gambar botên cêtha. Cobi damêla karangan malih, tuwin manawi ngintuni gambar ingkang cêtha tuwin ingkang maedahi.
K. 305 ing Ngayogya. Karangan panjênêngan sami botên kapacak, suraosipun kêpanjangên.
dèrèng wontên. Ingkang sampun dipun wêdalakên dening Bale Pustaka, ênut gêndhing slendro saking Surakarta.
Bab Lampahipun Kaum Kolonis dhatêng Tanah Sabrang
Garèng : Ngrungu caritamu carane anggone ngopèni wong-wong kolonis kuwi mau, saka bungahku ing sajêroning atiku bola-bali muni: alkamdulillah, alkamdulillah, nganti mênirên. Saiki caritakna, jam pira kapale labuh ana ing Sumatra, lan kapriye panampane ana ing kana.
Petruk : Kira-kira jam 7 kapale wis bisa labuh ana ing Oshapên, yaiku jênênge palabuhan ing Sumatra kang sisih kidul, iya ing Lampung, Kang Garèng. Ana ing kono mudhune wong-wong saka kapal diatur sabatih-sabatih lan iya ngumpul tunggal sadesa.
Garèng : Wèh, iya sênêng ane, awit, ora pisah karo sadulure, kathik têrus kumpul tunggal desane dhewe. Mudhune sing dijujug nyang ngêndi, Truk.
Petruk : Lakune mau ngênêr mênyang kantor Dhuanê, iya iku kantore punggawa nagara sing ambaurêsa palabuhan. Nanging ana ing têngahing dalan ana sing nyêgati, malah amêdèni prasaksat Ditya Kumbakarna, yaiku tuwan dhoktêr.
Garèng : Wayah, tiwas atiku rada mêngkêrêt. Apa dhoktêre kuwi gêdhe dhuwur tur branggah, kathik diunèkake amêdèni prasaksat Kumbakarna.
Petruk : Ha iya ora, Kang Garèng, dêdêg piadêge priyayine mono iya cilik, nanging ing sarèhne lagi dikuwasakake ngêndhêgake wong-wong mau tut siji, mulane iya tak sêbut amêdèni. Luwih manèh putusane, apa wong kêna têrus ambanjurake lakune, apa kudu mlêbu rumah sakit, apa kudu dibalèkake nyang desane, mulane tak unèkake prasaksat Kumbakarna. Kowe rak iya wêruh dhewe kasêktène Kumbakarna, wong digêtak, mêsthi kontal, malah didhèhèmi bae iya wis ngoplok.
Garèng : Iya wis, kok banjur nyaritakake sing ora-ora. Cêkake karêpmu, dhoktêr mau anyêgati wong-wong mau, diwajibake mriksa kasarasane, sing saras kêna ambanjur, sing lara kudu dilêbokake romah sakit, lan sing lan sing ayu... ditahan ana ing kono.
Petruk : Hus, hus, wong sêmbrana, kok banjur ora karuwan mêngkono rêmbuge. Sauwise dipriksa mau, wong-wong banjur diirit mênyang ing papane para punggawa kolonisasi, kang wus sumadhiya ana ing kono sadurung-durunge, prêlune kudu dilêbokake ing buku rêgistêr jênêng-jênênge, [jênêng-...]
[...jênênge,] kajaba iku wong-wong mau kudu awèh cap jêmpol, dariji lan cap èpèk-èpèk.
Garèng : Wèyèh, kok pêpak têmên, apa iya ora kudu cap sikil pisan.
Petruk : Yah, iya ora. Prêlune dikon ngêcap sing mangkono mau, mung kanggo jaga-jaga ing besuke, yèn ana apa-apa, dadi gampang anggone nitèni. Sauwise wong-wong mau banjur padha diparingi pènêng, kang dipasang ana ing dhadha.
Garèng : Gandrik, cilaka ane, kudu cucul dhuwit manèh. Lumrahe nagara paring pènêng kuwi, iya ora mung: cul, ngono bae, nanging kenene iya kudu ngrogoh kanthong, Truk, kaya ta: pènêng andhong, pènêng gondhang-gandhung, malah uga pènêng... mas anjing.
Petruk : Iki beda bangêt karo pènêng-pènêng sing kok omongake kuwi mau, iki malah kêna saupama kok aranana: pènêng wasiyat, awit, kajaba pènêng iki diparingake kanthi lêlahanan, sing sapa nyêkêl pènêng iki, anggêre dituduhake ana ing papan kang wis ditêmtokake, mêngkono: cung, iya banjur: lung, diwènèhi sawungkus isi sêga salawuhane.
Garèng : O, pancèn iya wong sêmbrana, dadi cêkake: pènêng mau kanggo titènane wong kolonis sing kudu olèh cadhong. Wis, wis, nèk omong kuwi ambok aja blondhat-balandhitan mêngkono, saiki banjurna bae caritamu.
Petruk : Ora, Kang Garèng, kabèh-kabèh mau pranatane mula iya bêcik, nanging aku ora pati gumun. Dene sing tak gumuni nganti rindhil kuwi, patrape pulisi sing ngatur mêdhune kaum kolonis saka kapal, mênyang kantor Dhuanê, nganti tumêkane munggah sêpur, hla, kuwi, wèh jêmpol têmênan, Kang Garèng.
Garèng : Ora kulak, wis ngrêti aku, Truk. Rumasane lumrahe: wong iya wong desa, mêsthi padha
diwahgèl, apa manèh tanduk sing kasar, nyurung-nyurung, luwih-luwih nêndhang, nabok, lan sapadhane, sajake kaya wis dièrlop, onslah,
anane mung ngandhani, mituturi, ngelingake, cêkake patrape pulisi nyang wong-wong mau, ing kala samono kêna tak arani: nênuntun.
Garèng : Hla, nèk kaya ngono ya pancèn: jêmpol tangan lan sikil didadèkake siji têmênan. Luwih manèh bôngsa Jawa, kuwi mênyang patrap sing alus, wèh, nganggêp têmênan, Truk. Kaya ta supir upamane, utawa kusir andhong yèn salah dalan, utawa nglanggar pranatan, ambok aja guru-guru dhisik, disêntak, digêbug, apa manèh diprosès pêrbal, iki wonge bisa banjur bingung kêdadak, bisa kamithotholên, kang bisa anjalari saya gawe salah wèsêl luwih
mas, niki sampeyan salah, kudune ngotên, mêkotên, napa botên mêlas sampeyan, nèk nganti ontên wong diambung motor sampeyan niku. Tak tanggung, Truk, yèn patrape pulisi alus mêngkono, pêlanggaran mêsthi kurang.
Petruk : Ha iya, Kang Garèng, nanging bangsane dhewe kuwi pancèn rada angèl, êmbuh saka bodhone, êmbuh kêpriye. Lumrahe sok ora wêruh nyang lupute dhewe. Kaya ta yèn ana motor tubrukan upamane, kuwi ora kok banjur salah siji ngalah, gêlêm angakoni lupute, nanging siji lan sijine ora ana sing luput, loro-lorone bênêr kabèh, pungkasane banjur padu, malah yèn ora kabênêran sok nganti padha adu: kupat Bangkaulu, alias: adu kêpêlan. Lo, yèn mrangguli wong sing kaya ngono kuwi, pulisi apa iya mung dikon alus têrus-têrusan
parigawe sing têmênan, wis mêsthi bae pulisi kudu bisa tumandang gawe sing mêmpêng kae, nanging yèn ana palanggaran sing lumrah, sing ora piraa, iba bêcike saupama ora banjur tumuli: mrosès pêrbal, nyêntak-nyêntak lan sapadhane, nanging wong sing nglanggar pranatan mau, banjur dikandhani, dituturi, didudung-dunungake,didunung-dunungake. bokmanawa wohe rak luwih bêcik.
Petruk : Bokmanawa, Kang Garèng, dadi durung mêsthi, nanging bab kiyi ora prêlu kene mèlu cawe-cawe, dudu wênange kene mèlu ngrêmbug, Kang Garèng. Luwih bêcik saiki tak ambanjurake caritaku lakune wong-wong kolonis kuwi mau. Wong-wong mau banjur padha diunggahake nyang sêpur, iki iya nganggo pranatan manèh, Kang Garèng, ora mung sajêl-jêle bae. Nanging dipranata: anak bojo digrombolake dadi siji, malah sabisa-bisa wong tunggal desa dikumpulake dadi siji sakreta. Prêlune bèn padha ayêm, aja nganti rumasa kêpêncil.
Garèng : Iki jênêngane waskitha, Truk. Wong tak têpakake nyang
sukur yèn olèh sing kira-kira bisa... anjajakake, ora-orane iya sing... klimis gêlunge.
caritane disêlani sathithik /Lebih satu suku kata: Caritane disêlani thithik. kocapa wong loro / Nyai Wana dalasan mantune / lêlakone saya mêlasasih / wis atine sêdhih / tur mlarate muput //
suwe-suwe padha duwe osik / mung arêp nusul thok / angumbara saparan-parane / rêkasane wis ora dipikir / tanggane malangi / wis ora dirêmbug //
ewadene sêdyane ing batin / anggolèki bojo / ing laire nêdya nyambutgawe / sabisane kanggo cagak urip / ngiras nglali-lali / lakon sing kêpungkur //
lungane mung sangu bêras sithik / ana pasar didol / pêpayone kanggo nêmpur manèh / banjur didol ngarah bathi sithik / tindak ngono kuwi / karo mlaku têrus //
sabên pasar masthi ditêkani / nanging ora mandhok / rina wêngi sasat tanpa lèrèn / wis anjajah desa
lunga suwe / mênyang ngêndi anggone golèki / tôngga ditakoni / padha ora wêruh //
saya ngêrês barêng dikandhani / apa sing kalakon / ngrumasani ing kaluputane / biyèn mula aku sing marahi / mulane ya iki / ukume wong blilu //
kêpenake bêcike saiki / aku kudu manggon / ora kêna lunga saka kene / omah kana didol bae uwis / susah dilakoni / idhêp-idhêp laku //
dak sêsuwun bok ya nêmu bêcik / sokur bisa klakon / besuk bisa padha kumpul kabèh / lara lapa padha dilakoni / anggêre lêstari / têkan anak putu //
lêlakonku sing wis dak lakoni / kêna kanggo ngilo / kanggo pèngêt anak putu têmbe / kang supaya slamêt gone urip / kudu ngati-ati / aja kaya aku //
barang gawe dipikira dhisik / iku kanggo waton / yèn wis maton lagi ditindakke / dadi gampang anggone nandangi / wohe bisa bêcik / ora bakal gêtun //
Wanajaya tumuli miranti / tata-tata ênggon / ngatur omah ing sakapenake / pacurine uga dirêsiki / sawise miranti / banjur mikir butuh //
butuhe mung mikir awak siji / dadi ora repot / malah bisa turah pamêtune / omahe wis didandani bêcik / ora nguciwani / pirantine cukup // Ana candhake.
punika gambaripun Tuwan H.J. van Mook. Hoofdamtenaar ing Dep. Economische Zaken, ingkang katêtêpakên dados directeur Dep. E.Z. anggêntosi kalênggahanipun Tuwan Mr. G.H.C. Hart.
Postpaarbank. Gunggunging arta ingkang dipun cèlèngi ing Postpaarbank wiwit Januari dumugi ing wulan Mèi 1937 wontên f 11.083.745.- ugi kapetang arta celengan sêkolahan f. 34.150.-. Dados wêwahing arta celengan wontên f 2.687.625.-Ing pêpetangan wau buku ingkang kawêdalakên wontên 28.128, ingkang dipun bayar wangsul 15.136, dados cacahipun mindhak f. 12.992.
Angsal-angsalanipun Jaarbeurs ing Bandung. Jaarbeurs ing Bandung ing taun punika kawontênanipun katingal dipun ajêngakên dening rêrigêning para kawogan, amargi kala taun kapêngkêr kathah ingkang nacad. Wusana pinanggihipun inggih majêng yêktos. Angsal-angsalaning arta f. 40.189.80, kapetang mindhak f 7000.- tinimbang taun kapêngkêr.
Angsal-angsalaning tram ing kawan golongan. Pêpetanganing angsal-angsalanipun tram ing
manggèn ing gêdhong Sobokarti. Ingkang dipun wêdharakên ing bab kawontênan ing Jêpan tuwin Eropa ingkang pinanggih ing kalanipun Dr. Sutomo tindak lêlana. Sêsorah wau tumuju dhatêng para warga Parindra, minangka angsal-angsal.
Congres Sangkara Mudha. Benjing tanggal 7 dumugi 9 Augustus ngajêng punika, pakêmpalaning para darah karaton Ngayogya ingkang nama Sangkara Mudha, badhe ngawontênakên congres, manggèn ing sociteit Hoa Kiau ing Ngayogya.
H.B.S enggal. Pawartos ing bab badhe wontênipun H.B.S. ing Ngayogya, saèstu badhe kalampahan. Miturut dhawuh saking Departement Pangajaran, bikakipun wiwit tanggal 1 Augustus ngajêng punika, kawiwitan saking klas 1, manggènipun nunggil A.M.S afd. A. Ingkang dados directeur Dr. J. Schouten.
Nanggulangi sêsakit wit jêram. Sampun sawatawis wulan tanêman jêram ing Pujon tuwin Malang katrajang ing sêsakit. Bab punika lajêng katindakakên panulakipun sarana walirang. Dumugi sapunika tanêman jêram ingkang dipun tamani jampi sampun wontên 20.000 wit, katingalipun sagêd mitulungi. Dumugining waradin sadaya bokmanawi ngantos wulan December ngajêng punika.
Jampi ingkang ambêbayani. Pulisi ing Surabaya mêntas gledhah dhatêng toko jampi Tionghoa Seng Tong Ban ing Jagalan, jalaran sadhe jampi mawi ciri Calomel ingkang nyatanipun sublimaat. Jampi wau sampun katamakakên ing tiyang ingkang salajêngipun dados sakit sangêt lajêng kabêkta dhatêng C.B.Z. Ing toko ngriku pinanggih wontên jampi kados makatên wau 9 dhus. Salajêngipun pulisi sagêd manggihakên ingkang gêgayutan kalihan babagan jampi punika. Wusana lajêng dados papriksan panjang.
Munduring pamêdal klapa. Miturut wartos, Gupêrnur Jawi Wetan manggalih bab munduring pamêdal klapa. Sarêng nindakakên paniti, wontên ingkang munduripun wau jalaran saking kaparag ing ama. Nanging wontên ugi ingkang munduripun jalaran wijining klapa (cikal) botên milih ingkang sae. Bab punika badhe dipun titi yêktos sabab-sababipun.
Kantor advocaat ing Surakarta. Ing sapunika Mr. Ali Sastraamijoyo bikak kantor advocaat wontên ing Surakarta, minangka panging kantor ing Madiun. Dados ing Surakarta wontên kantor advocaat tiyang siti tiga, Mr. Singgih, Mr, Suyudi, tuwin Mr. Ali.
Majênging S.S.O/L. Miturut pèngêtan, S.S. ing Jawi Wetan pinanggih saya majêng. Dumugining têngahipun taun punika cacahing têtiyang numpak wêwah 80.000, angsal-angsalaning arta mindhak f 180.000.-, tinimbang kala taun 1936. Tumrap barang-barang momotan mindhak 30.000 ton, angsal-angsalaning arta mindhak kirang langkung sayuta rupiyah. Jalaran saking indhaking momotan wau, S.S. angindhaki gêrbong 25.000, ingkang sabên gêrbong ngêwrat 10 ton. Indhaking momotan punika botên ngêmungakên jalaran saking barang-barang dagangan, ugi jalaran saking ngêmot prabot-prabot kabudidayan. Tumrap pabrik gêndhis wontên 120.000 ton, tumrap kabudidayan parêdèn 2000 ton, tuwin tumrap pabrik pathi pohung 12.000 ton.
Pamêdal kapuk ing tanah ngriki. Tuwan Isida, bangsa Jêpan ahli babagan kapuk, mêntas saking tanah Indoe tuwin Siam saha sampun dumugi ing Surabaya. Dhatêngipun ing Surabaya wau pancèn dipun wêlingakên dening para sudagar kapuk, ing Jawi Wetan, pêrlu ngrêmbag bab punika. Awit saking katranganipun Tuwan Isida, ing tanah wetan punika cocog kangge tanêman kapuk, pamêdalipun badhe sagêd ngêjori pamêdal
lurugan saking Tiongkok. Sawung-sawung bal-balan Nan Hua saking Tiongkok sampun campuh wontên ing Bêtawi ingkang kapisanan kalihan combinatie S.V.B.B./Vios. Kawêkasanipun 5-1, unggul Nan Hua. Angsal-angsalanipun arta f 2000.- langkung.
Ahli jogèd bangsa Hindu. Ing sisih punika ngêwrat gambaripun t. Nataraj Vashi salah satunggiling bangsa Hindu ahli jogèd ingkang ing sapunika nuju lêlana dhatêng tanah Jawi pêrlu anjêmbarakên kasagêdanipun jogèd, saking tanah Jawi badhe dhatêng Bali. Sadumugining tanah Jawi ingkang dipun jujug rumiyin ing Ngayogyakarta, nyinau jogèd Jawi ing Krido Bêkso Wiromo ingkang dipun tuntun dening G.P.H. Tejokusumo.@Wontên ing Museum Sonobudoyo t Nataraj Vashi amitongtonakên jogèdipun Hindu, ingkang namung dipun gamêli sarana kêndhang, kathah para priyantun ingkang sami mriksani. Sasampunipun lajêng katimbalan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kadhawuhan njogèd wontên kêdhaton. Wusana minangka tandha kapararênging panggalih dalêm, pinaringan gangsa.@Ing sapunika t. Nataraj Vashi nuju wontên Surakarta, saha kawartosakên ugi sampun mitongtonakên jogèdipun wontên ing dalêm Kusumayudan, dipun adani dening pakêmpalan Mardi
Kangge kabêtahaning pamulangan ing tanah ngriki. Miturut wartos, kalêmpaking arta ingkang kangge pisungsung pikramèn dalêm Raja Putri Juliana taksih tirah f 48.000.- Awit saking kaparêng dalêm Raja Putri Juliana, arta wau kaparingakên kangge ambiyantu "Prinses Juliana Stichting", minangka bandhanipun. Saking kaparêng dalêm K.T. Ingkang Wicaksana angangkat ingkang dados warga pangrèhing
prakawis kèrêming kapal Van der Wijck. Raad anêtêpakên bilih jalaran kasangsaran wau, saking wontên jandhela ngandhap ingkang botên
dipun jêdhil untunipun. Sampun sawatawis dintên wontên tiyang nama Moh. Noor anjêdhilakên untunipun dhatêng tiyang tukang jêdhil wontên ing pêkên Jêmbatan Lima, Bêtawi. Sasampunipun dipun jêdhil, rainipun lajêng abuh, saha kêpêksa lajêng jêjampi dhatêng griya sakit, kawêkasanipun tiyang wau tiwas. Pulisi lajêng madosi tiyang tukang jêdhil untu wau,
anggêgana saking Moskou dhatêng Amerika langkung Pool lèr, sampun dumugi Amerika wilujêng. Salajêngipun sampun wangsul numpak kapal Normandie dumugi Le Havre. Dumuginipun ingriku dipun pêthuk dening wêwakil Sovyet ing Parijs tuwin sanès-sanèsipun, kathah ingkang sami tumut ngurmati.
Kasangsaran ing parêdèn Himalaya. Miturut wartos, tumrap lampah anginggahi rêdi Himalaya ingkang dipun tindakakên dening bangsa Jêrman, saha ingkang sampun kawartosakên kasangsaran, punika miturut pawartos ingkang kantun saking Paul Pouwe ahli minggah rêdi, mayit-mayitipun ingkang sami kasangsaran botên sagêd kapêndhêt, amargi sami kurugan ing salju, ingkang kandêlipun kirang langkung 3 m. Warganing golongan nginggahi rêdi wau wontên kalih ingkang kêtulungan, inggih punika Dr. Luft tuwin Dr. Krauss. Sadumugining papan pakèndêlan sagêd pimanggihpinanggih. kalihan kuli-kuli ingkang sami ambêkta barang-barang. Anggèning ngrekadaya badhe ngangkati mayit taksih kalajêngakên.
Kapal pêrang Siam. Pabrik kapal ing Kawasaki, Jêpan, sampun ngandhapakên kapal pêrang damêlan ngriku piyambak, wêlingan saking Siam. Kapal wau panjangipun 75 m, wiyaripun 13 m, rikating lampahipun 15.5 mil ing dalêm saêjam.
gêrah jalaran dipun pisakit dening para prajuritipun Sopêlin, ewasamantên astanipun ingkang sakalangkung kiyat, taksih sagêd ambopong sang putri kadosdene barang ingkang ènthèng kemawon.
Salajêngipun sarêng Sêr Andre lampahipun ngantuni sawatawis têbih, Sêr Blakêne tuwin sang putri lajêng sami rêrêmbagan upyêk, ingkang tumrap kalih-kalihipun adamêl marêming panggalih. Ing sarèhning anggènipun rêrêmbagan wau namung kalisikan kemawon, saya malih ing kala punika botên wontên angin babarpisan, amila rêmbagipun inggih botên sagêd kamirêngan ing sanès.
Jalaran saking rênaning panggalihipun, Sêr Blakêne ngrumaosi bilih sayah tuwin gêrahing sarira, sampun ical babarpisan. Ing môngka mênggah sajatosipun, marginipun ngambah ing sela karang ingkang lancip-lancip saha landhêp, ewasamantên Sêr Blakêne tanpa mamang tuwin tanpa uwas-uwas, malah tindak têrus kanthi ambêkta boponganipun ingkang sakalangkung dipun aji-aji wau.
Sadumuginipun ing papan ingkang dipun tuju, inggih punika ing susukan ingkang dunungipun abên ajêng kalihan Tanjung Grisnis, srêngenge sampun wiwit malêthèk. Botên têbih saking ngriku sampun wontên baita tembo ingkang angêntosi. Sarêng Sêr Blakêne aparing sasmita, sanalika punika baita wau lajêng anyakêti. Sasampunipun Sêr Blakêne tuwin ingkang garwa punapadene Sêr Andre sami minggah ing baita wau, lajêng kalampahakên nuju dhatêng kapal agêng.
Antawisipun satêngah jam malih, sadaya wau sampun sami sagêd minggah ing kapal. Sadaya têtiyang kapal, ingkang sampun sami nyumêrêpi mênggah ingkang dados wêwadosing bêndaranipun sarta ingkang sami trêsna tuwin sêtya, sami botên kagèt tuwin gumun, dene bandaranipun angagêm busana ingkang nganèh-anèhi punika.
Dene Arman Sinjus, sarta para miruda sanèsipun ingkang ing kala punika sampun sami wontên salêbêting kapal, tansah angajêng-ajêng rawuhipun satriya ingkang sampun angluwari sariranipun saking bêbaya wau. Nanging Sêr Blakêne botên lajêng tumuntên amanggihi para ingkang sami angajêng-ajêng wau, malah lajêng enggal-enggal lumêbêt ing kamar pasareanipun piyambak. Dene ingkang garwa kapasrahakên dhatêng ingkang rakanipun piyambak, inggih punika Sang Arman.
Mênggah kawontênanipun ing salêting baita, punika sadaya sarwa èdi lan sarwa pèni, kadosdene ingkang sampun dados kasênênganipun Sêr Blakêne. Dene mênggahing Sêr Blakêne piyambak, nalika baita dèrèng ngantos dumugi ing palabuhan Dhopêr, sampun miyos malih saking kamaripun, sarana mangagêm agêm-agêman ingkang sarwa sae lan sarwa endah, kadosdene pakulinanipun manawi wontên ing kitha Londhên. Awit sanadyan wontêna ing kapal pisan, Sêr Blakêne ugi sadhiya agêm-agêman sae ingkang anyêkapi.
Ingkang sêmunipun ragi rêkaos sawatawis, punika mênggah agêm-agêmanipun sang putri, amargi tamtunipun, wontên ing salêbêtipun kapal ngriku botên anyadhiyani agêm-agêman putri. Nanging, bawanipun sang putri punika satunggiling wanita ingkang endah ing warni dhasar prasaja, sampun narimah ngagêm mantol ingkang sagêd nutupi sariranipun sakojur. Ingkang makatên punika adamêl bingahing sadaya ingkang sami wontên ing baita wau.
Salajêngipun, kados botên prêlu kacariyosakên langkung panjang malih. Sadaya ingkang sami nandhang susah tuwin rêkaos wau, ing wusananipun sami amanggih kabêgjan tuwin kamulyan ingkang tanpa upami.
Minôngka panutuping cariyos punika, kados ing ngriki prêlu kacariyosakên sawatawis, bilih kala kramanipun Sêr Andre kalihan putri Susanah, ingkang angwontênakên pahargyan agêng-agêngan sarta ingkang ugi dipun jênêngi dening panjênênganipun pangeran pati Inggris, ingkang dados sêsêkaring para putri ingkang sami endah ing warni punika, botên sanès kajawi: Lèdhi Margarèt Blakêne. Dene ingkang kakung, Sêr Blakêne, angagêm busana, ingkang tansah dados rêmbag ing saindênging kitha Londhên, jalaran saking èdi lan endahipun.
Kados pantês ugi dipun pèngêti, bilih ing pahargyan wau, agèning republik Pêrancis, pun Sopêlin, ingkang padatan mêsthi anjênêngi kalamôngsa wontên pahargyan ing Inggris, ing wêkdal punika, botên wontên. Tamat.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CENTRUM
RÊGANE SATAUN f 1.50, KÊNA KABAYAR SABÊN 6 SASI SAPISAN, BAYAR DHISIK.
nanging njaluk yèn dhangan atimu, supaya kowe nglayangana dhisik.
Suharja, Surabaya. Bangêt panrimaku kokirimi layang isi lêlucon, cangkriman lan caritamu bab culik, aku uga wis mangêrti. Mula culik iku ana têmênan, nanging saiki P.P.P.P.A. kang lagi anjaga bangêt.
rujuk bangêt, dene kowe arêp milu urun ngisèni T.B.
R. Subroto, Kadipiro, Ngayogyakarta, lan Asminah, Prambanan. Lêluconmu wis daktampa, bangêt panrimaku. Asminah, aja pisan dadi atimu, dene lêluconmu ora bisa kapacak, yèn kobêr gawea liya manèh sing luwih apik.
Seno, Klathèn. Aja pisan dadi cuwaning atimu, ya, karanganmu ora bisa kapacak, sarta kowe aja cilik atimu, nanging coba gawea dêdongengan liyane sing lucu-lucu utawa nêngsêmake kanggo bocah-bocah, samono yèn kowe kobêr.
SisiSiti. Joharin, Pringgokusuman, Ngayogya. Dakpadhakake karo ananing Taman Bocah, bokmanawa saking akèhe karangan-karangan, mula karanganmu kanggo Dj. W. durung kapacak. Mula ya sing sabar bae Siti, mêngko yèn wis mangsane macak duwèkmu, rak ya dipacak. Wondene yèn nganti lawas bangêt ora kapacak-kapacak, ya tandha ora kanggo. Karangan-karangan mau rak kudu dipriksa kabèh, dipilihi êndi sing apik êndi sing
Têgal. Layangmu isi lêlucon wis kêtampan, nanging aja pisan dadi atimu ora bisa kapacak, awit kurang apik.
ya rasane? Dadi iku karêmanmu, e, kojur, mêngko yèn Bu Mar mara dhayoh nang nggonmu, la banjur jênange diadhêp dhewe, ora nguman-umani ibune. Besuk kapan kowe nglayangi ibumu manèh?
Sularja, Batavia-Centrum. Sarèhne karêpmu wis mantêp, nêrusake sinau monteur schrijfmachine, ora liya aku mung muji kabula apa kang dadi panuwunmu.
Suroso, Tg. Garbus, Medan. Lêlucon lan cangkriman wis daktampa kabèh kanthi sênêng.
kramanipun menda, dados dhus nggih nda."
Ibu: "Mar, yèn wêruh kandhaa wêruh, yèn ora
Bapak: "Sarijan, layang iki lêbokna bus, sing rikat ya!"
wong wadon kêpengin nonton kêmidhi. Ing kono dhèwèke takon marang sing adol karcis. Wangsulane: "Klas 1=f 1,50, klas 2=f 1,-, klas 3= f 0,50, lan programma sêkêthip."
Wong desa: "Yèn ngono aku daknyewa programma bae sing murah."
Tati: "Dhik Ni, kowe kok isih ngompol bae."
Nani: "Isih cilik ya ngompol."
Tati: "Isih cilik doyan lombok."
Nani: "Wis gêdhe kok."
Tati: "Wis gêdhe ora sêkolah, besuk bèn ora bisa maca, dongènge Bu Mar, sing nang T.B."
Nani: "Sêkolah kêsêl-kêsêl, nèk nang sêkolahan
Upami saupama / sêkolahku gêlis bisa / ya bapak ya dara / maca Jawa maca Landa / etung nulis rupa-rupa aksara / Mur mêk mur me rujak pace kurang gula / bapak ba bungahe sibu ba bungahe / wong pintêr akèh gunane / hureeeeee! //
Gambar kang kacêtha ing dhuwur iki, gambar wayang wong cilik, kang padha dadi murid-murid H.I.S. lan 2e Inl. School ing Rêmbang, dipanggêdhèni dening guru Inl. School M. Sukaryo.
Cantrik cilik dhewe iki umur 6 taun, sêkolah H.I.S., arane Jus-Jês, lucu bangêt lan pintêr njogède. Ing Rêmbang ana kumpulan wayang wong 3, sing loro priyayi sêpuh-sêpuh, sing siji wayang cilik. Durung suwe wayang gêdhe mau mêntas kagêbyagake kanggo dêrma T.B.C., wah sing nontong akèh bangêt. Ing kono obral guyu tênan, ora ana wong ora ngguyu, saking lucune.
Hamba angaturi priksa / dhatêng para kanca sami / samya ngaturi têpangan / dhatêng Bu Mar kang ngêmbani / Taman Bocah puniki / supadosa sampun nganggur / samya ngarang dongengan / kangge urun angisèni / wontên Taman Bocah ing Bale Pustaka //
Anggêr karangan prayoga / kenging kangge angisèni / tumrap wontên Taman Bocah / mêsthi Bu Mar amarêngi / ugêr botên nylênèhi / mumpung taksih sami timur / tan gadhah kabêtahan / sampun sok sami njajani / luwung kangge tumbas postblad tuwin briefkaart //
Datan wontên alangannya / tumrap kanca kula sami / kenging kangge dêdongengan / yèn pinuju libur sami / kangge ndongèngi adhi / saya wêwah bingahipun / kadhatêngan kadangnya / kang sampun ndhèrèk nglêbêti / Taman Bocah kang kathah dêdongengannya //
Ibu bapak mêsthi bingah / awit kang putra nglêbêti / Taman Bocah kang utama / kadang kula kang kêkalih / pêmbajêng lan wuragil / ugi badhe tumut-tumut / ngaturi pitêpungan / lan badhe ndhèrèk ngintuni / dêdongengan ingkang lucu cêkak-cêkak //
Yèn para mitra kawula / sampun nyobi angaturi / pitêpangan dhatêng Bu Mar / sagêd bingah trus ing batin / rak kêpengin ngaturi / karangan kang lucu-lucu / kula sampun angarang / Bu Mar ugi amarêngi / sagêd bingah manah kula dhatêng Bu Mar //
Amung punika tur kula / botên sagêd malih-malih / awit botên pangajaran / amung kangge anglêlantih / lan kangge ngulir budi / sampun pisan dèn gêguyu / awit ngarang dolanan / botên sagêd têmbung kawi / mawi têmbung cara kawula piyambak //
Hamba nyuwun pangaksama / dhatêng para mitra sami / sadaya kang sami maca / mugi jêmbar ing panggalih / kula angrumaosi / awit karangan ing dhusun / yèn Bu Mar amarêngna / kangge Taman Bocah ugi / karangan kula pun Hadiyah Limbangan //
Mêrtega 1/2 pond + 2 sendhok dhahar. Gêndhis lambat 1/2 pond + 2 sendhok dhahar. Glêpung 1/2 pond + 2 sendhok
waradinakên lajêng dipun glintiri, lajêng kaêpan. Manawi sampun mambêt kaêntas.
Sajrone Radèn Sujana ngêndikan karo Kyai Sudagar, nganti nglalèkake ing sakabèhe, apa manèh ananing wayah, ora ngêrti, jêbul wis sore.
Kyai Sudagar tumuli enggal-enggal pamitan, amarga wêdi kawêngèn ana ing dalan, sarta manèh yèn tanpa aral, saguh bakal sowan manèh ing liya dina, mungguh kang dadi prêlune, kêjabane tilik, ya kêpingin diparingi piwulang bêcik, kênaa kanggo muwuhi kawruh lan panglipur.
Barêng Kyai Sudagar wis têkan ing omah, sêpi nyênyêt ora ana swaraning manungsa, amarga batur-batur lagi padha ngasokake sayahe ana ing buri, ing kono bisa ndadèkake witing panlangsa, nanging barêng kèlingan apa pangandikane bêndarane, panlangsa mau ora bisa suwe. Sawise Kyai Sudagar olèh pitutur saka Radèn Sujana, sadina-dinane bisa nyambut gawe kaya adat sabêne. Sanajan owah ya sawatara, ora kêbangêtên, samono uga ananing panguripan.
Kacarita Si Sucipta ana ing pasuwitan tansah diumbar ing sakarêpe, awit bêndarane kakung putri padha uninga mungguh ing kasusahaning abdine. Anggone mangkono jalaran saka ngeman bangêt mênyang abdi kang mituhu. Ananging Si
saya wuwuh katrêsnane marang Si Sucipta.
Sajrone Si Sucipta ana ing pasuwitan, kira-kira wis ana 2 taun lawase, sasuwene nindakake pagawean ora ana kang ndadèkake duka utawa rênguning pênggalihe bêndarane, nanging tansah ndadèkake lêganing pênggalih.
Anggone sêkolah Si Sucipta wis klas 7, lan wis kurang 3 sasi anggone mêtu sêkolahe. Saiki dhèwèke tansah mikir, apa sakirane arêp nêrusake sêkolahe, la nèk ora kuwate, gèk kêpriye kang dadi
marang bêndarane, uga diparêngake. Wusana sawise ngrampungake pagawean, lan gêgawane wis cumawis, nuli mangkat.
Lakune Si Sucipta ora kacritakake; satêkane ing omahe, bapakne mbênêri lungguh ing ngarêpan, disambi nata dagangane. Kyai Sudagar barêng wêruh anake têka, bungah bangêt, nanging ya uga kagèt, jalaran anduwèni panggagas, yèn anake mau jalaran saka kèlingan nyang êmboke, banjur ninggal gawean sakarêp-karêpe, nganti ndadèkake dukane bêndarane.
Sawuse bage-binage Si Sucipta nuli kandha apa kang dadi panggagase, mangkene:
Wangsulane bapakne: "Sucipta, pancèn biyèn mula sing dak gadhang-gadhang ya mung kowe bisaa mbacutake sêkolahmu lan bisaa cêkêl gawe. Sukur bangêt yèn kowe duwe niyat mêngkono, sabisa-bisa bakal dakwragadi. Anggonku nglakoni kangelan dagang, ora liya ya mung kanggo mragadi kowe, supaya bisaa bêcik tinêmune. Mung sing dadi anak bae, kudu sing nrima, prihatin lan bêcik lakune."
Si Sucipta bungah bangêt, dene bapakne ngrujuki kêkarêpane lan uga nglilani arêp lunga saka kuthane, mênyang Bêtawi. Esuke Sucipta mulih mênyang pasuwitan manèh. Satêkane ing kono, bab niyate Si Sucipta, sanajan wis olèh palilahe bapakne, ya mêksa ora gêlêm tumuli ngaturake dhisik, isih dibatin bae, jalaran saupamane tumuli diaturake, bisa uga andadèkake cuwaning panggalihe bêndarane, rumasa arêp ditinggal karo abdine.
Têlung sasi manèh têkan ing titimangsane Si Sucipta mêtu saka pamulangan lan uga olèh katrangan kang mêrtandhani wis tamat pasinaone, rupa diploma. Sadurunge abdine mêtu saka pamulangan, Radèn Sujana wis tansah mênggalih abdine, yèn pancèn bocah mau isih kêpengin têrus pangudine kawruh, arêp dilantarake supaya bisa nêrusake sêkolah mênyang kutha kang gêdhe.
Anuju sawijining dina, wayah sore kira-kira jam 7, Radèn Sujana kakung putri nuju lênggahan ana ing
sêkolahmu wis tamat, karêpmu saiki kapriye, apa arêp dibacutake?"
Wangsulane Sucipta: "O, ndara, kula namung ndhèrèk kêrsa panjênêngan. Saupami tiyang sêpuh kula sagêd mragadi, kula inggih badhe nglajêngakên. Sapunika kula namung ngêntosi kadospundi dhawuh panjênêngan." (Ana candhake).
Nyariyosakên babadipun tanah Pathi wiwit jaman karaton Pajajaran ngantos dumugi jamanipun Panêmbahan Senapati ing Mataram. Ingkang dados lajêring cariyos mêmêngsahanipun adipati ing Paranggarudha lan Carangsoka, lajêng kasambêtan mêmêngsahanipun Adipati Jayakusuma ing Pathi lan Panêmbahan Senapati.
Adipati Paranggarudha lan Adipati Carangsoka sami badhe bêbesanan. Adipati Paranggarudha gadhah anak jalêr nama Radèn Menak Jasari kalamarakên putri Carangsoka nama Dèwi Rayungwulan. Panglamaripun katampèn. Nanging dumugining damêl, Radèn Jasari botên èstu dhaup, jalaran Dèwi Rayungwulan kasmaran dhatêng dhalang Sapanyana ngantos kêlampahan mbibarakên damêl. Dhalang Sapanyana kalihan sadhèrèkipun èstri kêkalih dados bujêngan, nanging sagêd oncad, ngungsi dhatêng Radèn Kêmbangjaya ing dhusun Banthèngan.
Adipati Paranggarudha botên trimah, lajêng nglurug pêrang dhatêng Carangsoka. Dadosing pêrang Adipati Paranggarudha kawon, sirna dening Radèn Kêmbangjaya, dene Radèn Menak Jasari ugi pêjah ing pêpêrangan kapupu dening Sapanyana. Bibar pêrang Radèn Kêmbangjaya kadhaupakên kalihan Dèwi Rayungwulan. Sapêjahing marasêpuhipun, Radèn Kêmbangjaya gumantos dados adipati, sêsilih nama Jayakusuma. Kitha kapindhah dhatêng dhusun Kêmiri, kanamakakên Pasantênan. Nalika Adipati Jayakusuma kagantosan dening putra kakung, nagari kaêlih malih, lajêng nama Pathi.
Sarêng jaman Pajang ingkang dados pangagêng ing Pathi nama Ki Panjawi. Dèrèng ngantos pêjah Ki Panjawi sampun dipun gêntosi anakipun ingkang nama Jayakusuma lan ingkang kadhaupakên kalihan rayinipun Panêmbahan Senapati.
Jaman Panêmbahan Senapati punika, tanah Jawi kadhatêngan Baron Sêkèbêr saking nagari Walandi, njujug ing Mataram badhe nêlukakên Panêmbahan Senapati, nanging kasoran anggènipun ngabên kadigdayan kalihan Panêmbahan Senapati. Baron Sêkèbêr lajêng badhe martapa ing rêdi Muria. Sadèrèngipun martapa alambangsari kalihan tiyang èstri ing dhusun Kêmiri. Tiyang èstri wau lajêng nurunakên anak kêmbar, kanamakakên Janurwenda lan Sirwenda. Lare kalih punika dados punakawanipun Adipati Jayakusuma. Sakawit sangêt kinasihan, nanging sarêng kasumêrêpan yèn sami gadhah kadigdayan lan kasumêrêpan yèn anakipun tiyang ingkang gadhah kajêng ingkang mbêbayani, lajêng dipun pêjahi dening sang adipati.
Saking pamrayoginipun pandhita ing Kandhuruan, Adipati Jayakusuma ndhatêngi pratapan ing rêdi Muria ngabên kasantikan
Wontên ing Mataram Juru Taman badhe malês ukum dhatêng Panêmbahan Senapati, badhe nyidra garwanipun, nanging dèrèng ngantos kalampahan lajêng kenangan, wusana kapêjahan.
Nalika rêdi Pandhan wontên kraman, Panêmbahan Senapati ngrawuhi, prêlu nyirêp kraman wau. Adipati Jayakusuma kadhawuhan ndhèrèk. Kraman sagêd sirêp. Panêmbahan Senapati pikantuk boyongan putri kêkalih, kapundhut sadaya dhatêng Mataram. Wusana Adipati Jayakusuma saya sêrik, lajêng saya botên purun sowan, ngantos kinintên badhe balela. Dangu-dangu Panêmbahan Senapati rawuh ing Pathi kalihan nganthi wadyabala. Adipati Jayakusuma mêthukakên, lajêng bôndayuda ijèn-ijènan kalihan Panêmbahan Senapati. Wusana Adipati Jayakusuma pêjah katumbak. Sapêjahipun Adipati Jayakusuma ingkang kaangkat nggêntosi dados adipati ipenipun ingkang sêsilih Pangeran Ariya Panjaringan.
Babad Pathi babaran enggal punika ngronce lan muyêg, jalaran nyariyosakên lêlampahan warni-warni. Lajêng cariyos: mêmêngsahanipun Adipati Paranggarudha lan Adipati Carangsoka sarta cêngkahipun Adipati Jayakusuma lan Panêmbahan Senapati, kasêlanan lêlampahan warni-warni ingkang ugi nyariyosakên tiyang sami têtandhingan utawi bêngkrikan. Nanging sanadyan makatêna, cariyosipun botên bosêni, malah mindhak-mindhaking lêlampahan wau ngindhakakên saening cariyos. Jalaran sadaya wau runtut gandhèng-gandhèngipun, sarta satungal-satunggalipun mawa isi: mawi grêgêt gêgambaranipun gêsang, saèstu nêngsêmakên. Sarta malih sanadyan sadaya wau kadhapuk ing sêkar, basanipun cêtha lan prasaja, jumbuh lan dêdongenganipun. Kasêrat mawi aksara Latin, supados dados
urip, akeh wong bisa celathu, sajatine tan wikan, lir wong dagang madu gendhis, iya iku wong kandheng ahli sarengat.
Hyang Suksma parenga, amati sajroning urip, angenytaken ragi,
kang kaping sekawan, tapa ngluwat mendhem sajroning bumi, mengkene ing tegesipun, aja ngatonken uga, marang kabecikane dhewe puniku, miwah marang ngamalira, pendhemen dipun arumit.
ibarat wayang yang hanya dapat bergerak atas kuasa dalang.
Lakune ahli hakekat, sabar lila ing donyeki, laku sirik tan kanggonan, wus elok melok kaeksi, rarasan dadi jati, ingkang jati dadi suwung, swuh sirna dadi iya, janma mulya kang sejati, pun pinasthi donya ngakir manggih
pitune bumi rahmat aranipun, dhuh yayi pupujan ingwang, tegese ingsun jarwani.
Iku yayi tegesira, astanane iman iknag sejati kaping tiga bumi jantung, yaiku ingaranan, astanane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping
Iku yayi, tegesira, astanane puji kalawan dzikir, dene kaping gangsalipun, bumi jenem puniku, iya iku astane
kalihipun, roh rabani ping tiga, roh rahmani nenggih ingkang kaping catur roh rohani aranira, kaping gangsal ingkang langit.
ujar kang mangkono, den karasa punika rasane, rinasakna sucine wong ngelmi, kang
Mituhua pitutur kang becik, yayi den kalakon, nyingkir ana jubriya kibire, lan sumungah aja anglakoni.
kawula sampun kumalancang ndhereka nempil seratn-seratanipun…..menawi lila ing penggalih kawula ndherek nyimak sak saged-saged kawula…
September 2, 2009 – 6:17 am Guning panuwun dumateng bapa Alang-alang Kumitir, sampun kersa paring seserepan ingkang sakyektos murakabi, dateng sedaya ing ngagesang. Mugi sedaya ingkang kersa nuladha, kaparingan karaharjan ing donya punapa
Kabupatèn Kuantan Singingi utawa saiki luwih dikenal mawa sebutan cekakan Kuansing, iku kabupatèn ing Propinsi Riau, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kuantan_Singingi&oldid=1055756"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Kuantan SingingiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.36, 3 April 2016.
anggitanipun Bagawan Yogiswara, ing Mangmênang,Mamênang. tanah Kadhiri, miturut Pustakadarywa, ingkang sampun kagêlarakên dening Sang Hyang Panyarikan, kacêtha wontên pralampitaning Sêrat Darmasunya,Darmasonya (dan di tempat lain). wêwarahipun para linangkung amardi budi. Katêdhak sarta katandhing-tandhingakên pintên-pintên Sêrat Darmasunya, amila pating clorèt susulan punika amung murih lêrêsipun, dening Mas Ngabèi Warsapradôngga, nalika ing taun côndra sangkala: rahsaning catur angèsthi tunggal,Sengkalan: rahsaning catur angesthi tunggal (1846 A.J.,1915/16 A.D.). ing taun surya sangkala: obahing janma têrusing gusti.Sengkalan: obahing janma têrusing gusti (1916 A.D.).
Amarêngi môngsa manggakala, kacariyos, Bathara Panyarikan wontên ing Mêdhang Kamulan, (kaping III) anganggit Sêrat Darmasunya, katarimah dening Prabu Wisnupati, inggih Sang Hyang Wisnu, Narendra ing Mêdhang Kamulan. Lajêng kadadosakên pêpatih ing Mêdhang Kamulan. Kaparingan nama Patih Sriyana.
Wiwit anyariyosakên pêpêthikan saking sawarnining wêwarah saha wiwitan, ingkang sampun kagiyarakên dening para winasis ing nungswa Jawi, punapadene mawi kacundhukakên kalihan pamanggihipun para sujana ing tanah Eropah, para wicaksana ing tanah Indhustan, tuwin para kalam ing
Wiyosipun, mênggah ingkang dados bêbukanipun ing Pustaka Widyakirana, miturut saking suraosipun Sêrat Sastra Darwya (Sastra Darywa) punika pustaka pêpèngêting para jawata, ingkang sampun kawêdharakên dening Sang Hyang Panyarikan, kacêtha wontên pralampitaning Sêrat Darmasunya, pangarangipun Êmpu Yogiswara ing Mamênang, suraosipun kados ing ngandhap punika.
Amurwani cariyosipun gumêlaring kodrad,kodrat (dan di tempat lain). ingkang sapisan dipun wastani alam nur, utawi alam cahya, mila dipun wastani makatên, awit titahing Pangeran ingkang sampun sami gumêlar sawêg kawan
dening swasana, kodrad kawan prakawis wau, sami langgêng ing kaananipun, saha badhe botên ewah gingsir ing salaminipun, ing têmbe kawasa anartani panggêsanganipun sagung dumadi sadaya, mênggah kodrad kawan prakawis punika sami andarbèni pangwasa piyambak-piyambak, kados ing ngandhap punika katranganipun.
1. Rêmbulan, warninipun pêthak sumunar amaya-maya, ing têmbe kawasa angrêsêpi panggêsangan punika sadaya.
2. Lintang, mênggah agêngipun lintang punika langkung saking rêmbulan, têbihipun êlêt 300 pandulu, warnining lintang wau biru sêmu ijêm amaya-maya, ing têmbe kawasa amimbuhi angrêsêpi panggêsangan punika sadaya (manawi miturut Sêrat Cariyosipun Jaka Santosa, lan Jaka Marsudi, wêdalan Bale Pustaka 1915, inggiling lintang sarta agêngipun angungkuli srêngenge).
3. Srêngenge, agêngipun langkung saking lintang, anggènipun ngumandhang wontên sanginggiling lintang êlêt 300 pandulu, warninipun abrit amarakata, ing têmbe kawasa mahanani bêntèr ing panggêsangan
sisih lèr, karingêt wau winastan, tirta prawita, têgêsipun toya ingkang kawitan. (Tirta Prawita).
Sarêng ing antawis lami, Tirta Prawita wau kawawa mili agêng tanpa kêndhat, saha lajêng angubêngi jagad punika, ing mangke Tirta Prawita wau kawastanan, Tirta Kamandhanu, têgêsipun toya mili malêngkung, warnining toya pêthak amawa cahya, ilining Tirta Kamandhanu wau tinut ing bayu, sarêng dumugi imbanging bawana kang sisih wetan ingkang kidul têmahan têmpur kalihan panasing srêngenge, ing ngriku sami
arêbat daya, rêbat kawasa, botên wontên ingkang kasoran, ing nalika punika sami mijilakên swara umung, angêbêki bawana, swara wau ing mangke dipun wastani rijal, utawi Jatingarang, saking sami santosanipun, awit sami arêbat daya wau, têmahan kawasa angebahakên bawana sadaya. Wasana srêngenge lintang rêmbulan saha swasana sami mubêng nyakra manggilingan piyambak-piyambak. Inggih punika purwanipun wontên raina tuwin dalu. Ing ngriku asrêping Tirta Kamandhanu suda dening panasing srêngenge. Makatên ugi panasing srêngenge suda saking asrêping Tirta Kamandhanu. Ananging ilining Tirta Kamandhanu lastantun anêrus anjog ardi cakrawala. Ing ngriku lajêng pulih asrêpipun, kados ta: ilining Tirta Kamandhanu wau, sabên
prabawanipun piyambak, prabawa wau dipun wastani bayu, dene [de...]
[...ne] panasing srêngenge ugi mawi daya prabawanipun piyambak, daya prabawa wau dipun wastani angin, dayaning prabawa kalih prakawis punika ing nalika têmpur Tirta Kamandhanu lan panasing srêngenge, têmah kawawa awor dados satunggal, ing ngriku lajêng sinêbut maruta, utawi
panggèndèngipun kalihan bayu, dados ing môngsa punika bawana sampun kadunungan dening kodrad cahya camboran kalih prakawis. Rumiyin toya, kaping kalih maruta, sarêng sampun makatên mantun sinêbut alam sunya ruri, ing môngsa punika dipun wastani alam Tirta Yoga, wardinipun toya tumitah, utawi tumitahing toya kang sapisan.
Mênggah katranganipun toya ingkang sampun kasêbut ing nginggil wau, ing têmbing lèr lan ing têmbing kidul kawontênaning toya sami anjêndhêl, mila makatên awit têbih kalihan sasipataning srêngenge, ingkang toyanipun sami ajèr dados namung ing têngah kemawon. Wondene toya ing têngah wau manawi katahman dayanipun asrêbingasrêping. dalu, inggih sagêd pupul ing sawatawis, ananging pupulipun wau botên ngantos katawis, awit saking sakêdhikipun, dene ingkang mratandhani manawi
môngsa dalu toya punika sagêd pupul ing sawatawis, katitik saking dhumawahing êbun ingkang saking antariksa, ingkang tamtu ing wanci dalu, dêrêsipun yèn ing wanci bangun enjing, môngka êbun punika hawaning toya ingkang ginêbag dening pêpanas, sarêng dalu kenging dayaning asrêp têmah kawawa pupul tumuntên pulih dados toya malih, makatên ugi toya kang sami jêndhêl wau, manawi katahman dening panasing srêngenge inggih amèr ing sawatawis. Yèn ing wanci dalu tumuntên wangsul jêndhêl malih, makatên ing salaminipun.
Dene sari-sari ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng wau, wontên ing ngriku kenging daya asrêp, têmahan pupul dados satunggal, pupulipun sari wau, yèn ing têmbung Sangskrita, dipun wastani A, O, M,
Amratelakakên kasidan jati, miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun kados ing ngandhap punika:
Wiyosipun, mênggahing salêbêtipun jaman Tirta Yoga wau, wontên wahywaningwahyaning. wahyu panggêsangan tigang prakawis: 1. dumunung wontên sêndhang cakrawala, warninipun pêthak umancur, inggih punika wahyuning Tirta Kamandhanu, ing têmbung Sangskrita dipun wastani manik Ioma, wardinipun urip, 2. dumunung ing maruta,
dumunung wontên srêngenge, warninipun abrit amarakata, ing têmbung Sangskrita dipun wastani manik Mulat, wardinipun murub.
Manik têtiga wau sami arêbat daya rêbat kawasa, ingkang kawasa daya panggèndèngipun amung manik Ioma, wasana tumuntên campur dados satunggal, campuring manik têtiga wau têmahan sirna sifatipun, ingkang pêthak ical pêthakipun, ingkang cêmêng ical cêmêngipun, ingkang abrit ical abritipun. Wêkasan asantun warni cahya biru sumunar ijêm amaya-maya, inggih punika ingkang sinêbut Trimurti, wardinipun pamoring sari têtiga, ing mangke Trimurti punika tetela bangsaning aluhur, pratandhanipun makatên, gêsangipun tanpa suksma, tanpa raga, amung gêsang kalayan cahyanipun piyambak. Trimurti punika binasakakên gêsang datan wontên kang gêsangi, yèn têmbung Arab dipun wastani nur, yèn têmbung Eropah dipun wastani sil.
ingkang dipun wastani samadyaning tawang punika alam antara, têngah-têngahing nginggil kalihan ngandhap,
têgêsipun campuraning santosa têtiga, amila kasêbut makatên, awit anggènipun dumunung ing alam antara wau, sampun tanpa obah osik ing sadintên-dintênipun, saha botên ewah ing kaênênganipun, têmahan ambabar cahya minôngka panggêsanganing kaèksinipun bawana sadaya, dene sagunging bêburon ingkang sami gêsang ing jaman punika, taksih sami raga cahya yèn ing ngawang-awang ingkang kawastanan lintang alihan, punika sajatosipun bêburon sarta botên kenging pêjah ing salaminipun, amargi botên katabêtan sari sêsukêring bumi, beda bêburon kang tumuwuh ing jalanidhi, ing masa punika kawontênaning raga inggih sami andarbèni cahya, ananging rèhning badhe katabêtan hawa sêsukêring bumi, kang têmtu ing têmbe badhe kenging pêjah ing alam punika winastan, siwandakara, têgêsipun sadaya ingkang dumados andarbèni cahya mancorong.
Sarêng ing alami-lami Tripurusa botên pêgat andarbèni daya
hèrywa) wardènipun sari toya, sarêng Tripurusa andarbèni raga lajêng sinêbut pramana, têgêsipun katingal maujud, ingkang binasakakên sari têtiga sampun dumunung dados pramana, sampun sawujud kalihan têtiga wau, têmahan dados sariraning pramana, makatên purwanipun:
Sampuning kadya punika sarira pramana katingal murub warni sakawan, ing ngriku lajêng kawasa
awit ing alam punika sadaya gêsang dèrèng sami nêdha tuwin tilêm, punapadene suka lan prihatin. Awit ingkang makatên wau saking taksih sami agêng kawasanipun.
warni-warni, kados ta, cêmêng, abrit, jêne, pêthak, ijêm, biru, wungu, dadu, sapanunggilanipun. Mênggah wêwarnèn samantên wau, manawi katahman cêcampuran sarining têtiga ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, lajêng andarbèni gêsang saha kawasa dados wiji, manawi têmbung Sangskrita wiji punika dipun wastani èbsara, manawi têmbung Arab dipun wastani rohkhani, manawi têmbung Walandi dipun wastani sil. Èbsara punika wau ing têmbe badhe dados wiji sawarninipun ingkang gêsang wontên ing bawana punika sadaya.
Ing salêbêtipun alam Tirta Yoga, ing mangke amratelakakên wêwijanganing wiji satunggal-tunggalipun. Miturut wêwarahipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, suraosipun kados ing ngandhap punika.
Wiyosipun, mênggah ingkang dados panggêsanganipun sagung dumadi punika sadaya, tan liyan muhung tigang prakawis: 1. ingkang rumiyin asli saking Tirta [Tir...]
[...ta] Kamandhanu, warninipun pêthak umancur, dipun wastani mana,pramana. wardinipun suci utawi padhang, yèn ing têmbung Arab dipun wastani Rahmani, ing têmbung Walandi dipun wastani sil, 2. asli saking srêngenge, warninipun abrit amarakata, dipun wastani mulat, têgêsipun murub, utawi têrang, yèn ing têmbung Arab dipun wastani Roh Ilapi, ing têmbung Walandi taksih dipun wastani sil, 3. asli saking angin, warninipun cêmêng mêlês amaya-maya, dipun wastani murti, wardinipun alus, yèn ing têmbung Arab dipun wastani Roh Rabbani, ing têmbung Walandi ugi kawastanan sil.
Sadaya wau manawi kirang salah satunggal saèstu botên kawawa dados wiji, mênggah warninipun wiji kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
1. Wiji ingkang warni pêthak umancur, punika mratandhani adêging asli saking Tirta Kamandhanu, kaworan sarining angin, tuwin srêngenge amung sakêdhik, ing têmbe badhe mahanani budi bodho, ananging marta tuwin wêlasan.
2. Wiji ingkang jêne sumunar, punika pratôndha adêging asli saking Tirta Kamandhanu, ananging kawoworan sarining angin sakêdhik, sarining srêngenge ingkang kathah, ing têmbe badhe mahanani budi lantip, sarta wêlasan, sugih panggagas.
yèn pinuju ing galih pangganjaripun langkung saking marwat.murwat.
amung sakêdhik, ing têmbe mahanani budi cubluk sarta supèn.
5. Wiji ingkang warni biru muyêg, punika taksih adêging angin, kawoworan sarining Tirta Kamandhanu sawatawis, ing têmbe badhe mahanani budi cubluk guru alêman, ananging langgêng lêgawanipun.
6. Wiji ingkang warni wungu mêlês, punika pratôndha adêging srêngenge, amor sarining Tirta Kamandhanu sakêdhik, sarining angin ingkang kathah, ing têmbe mahanani budi drêngki, murka, kumintêr, rupak, sarta asring lampah durjana, bilih andarbèni sakit, sakit bibrah, sarta edan.
7. Wiji ingkang warni dadu muncar, punika adêging sari srêngenge, kawoworan sarining Tirta Kamandhanu cêkapan, sarining angin ingkang kathah, ing têmbe badhe mahanani budi angkara, cugêtan atèn, anggung sônggarunggi, manawi andarbèni sakit suda paningalipun.
8. Wiji ingkang warni ijêm angênguwung, punika taksih adêging sari srêngenge, kawoworan sarining Tirta Kamandhanu kathah, sarining angin sakêdhik, ing têmbe badhe mahanani budi sêdhêng, kalantipanipun lumintu, saha sabar maklum.
Sadaya wau badhe dados wêwatêkipun manusa, ingkang dumunung ing jaman Ngarcapada, anamung ing têmbe wiji ingkang satunggal punika, tan kôntha, tan warna, muhung cahya mancorong gumilang-gilang, amila makatên awit saking jangkêp abên-abênanipun, inggih ingkang nama Trimurti, saukur sirna wujuding wiji, muhung sawiji salingganing pramana, inggih punika ingkang sinêbut sajatining wiji, ingkang makatên wau manawi dumunung sagêd dados wiji asring wijining Narendra, wahywaning budi rila, trima, têmên, tata-titi, têtêg, ênêng-êning, sarjana ing kabudayan. Ing mosamôngsa (dan di tempat lain). punika sawarnining wiji wau, taksih sami sipat cahya sajati, saha sinêbut lingga bathara, amila makatên amargi taksih sami anuhoni ing katêmênan.
Taksih salêbêtipun alam Tirta Yoga, amratelakakên kawontênanipun siti ingkang sapisan, miturut suraosipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, katranganipun kados ing ngandhap punika.
Wiyosipun, mênggah toya Jalanidhi ingkang kacariyosakên ing bab
angin. Sari têtiga wau punika anggènipun anuksma ing lêmah tanpa kêndhat ing salaminipun. Sarta lajêng kawasa mahanani têtuwuhan sadaya, lajêng dipun wastani bumi, têgêsipun wêwadhah, makatên mênggah bêbukanipun.
Ing alami-lami bumi punika nginggilipun sadaya lajêng kandêl, tuwin rêntêt, ngandhapipun botên kêndhat wimbuhipun, amila ing mosa punika sari têtiga ingkang anuksma bumi wau kirang lastantun lampahipun, amargi sari têtiga wau kagolong sari kasar.
Ing mangke anyariyosakên sari têtiga ingkang sami nuksma wontên ing bumi, sabên kenging daya asrêp inggih pupul, manawi katahman dayaning panas inggih amèr, amèring sari têtiga alusipun kawawa anjêbos ing bumi, lajêng anartani panggêsanganing sato kewan sarta têtuwuhan ingkang wontên ing bumi tuwin ing salêbêting toya sadaya, dene jalantahipun ingkang sami kantun wontên salêbêting bumi, campur-campuran ing kaananipun, dumadi
Satunggal bôngsa manik-manik sapanunggilanipun, 2. Êmas, 3. Salaka, 4. Timah, 5. dêmbaga,têmbaga (dan di tempat lain). 6. Wêsi, 7. Uyah, 8. Walirang, mênggah jalantah cêcampuran wolu punika, manawi katahman daya asrêp inggih sami pupul piyambak-piyambak, dene manawi katahman dayaning panas kawawa mêdal hawanipun, ananging hawa wolung warni wau kagolong hawa kasar, amila yèn katahman dayaning asrêp inggih pupul, manawi katahman dayaning panas inggih amèr, amèring hawa wau sarinipun kawawa anjêbos saking bumi, lajêng anartani panggêsangan ing bawana punika sadaya, inggih punika dipun wastani sari asthagina, têgêsipun sari ingkang agêng kaagêm ing gêsang, jalantahipun sari asthagina wau wontên salêbêting bumi sami cêcampuran ing kaananipun, dados gangsal warni, ing ngandhap punika katranganipun.
I. Pulung, warninipun biru sumunar ijêm, punika cêcampuraning cahya manik, êmas, dêmbaga, ing têmbe pulung wau, badhe adamêl daya panggêsangan, ananging ingkang dipun luluti dhatêng bôngsa tancêbing cipta ingkang wêlasasih.
II. Wahyu, warninipun pêthak sumunar ijêm, punika inggih cêcampuraning cahya manik, êmas tuwin salaka, ing têmbe wahyu punika badhe damêl daya panggêsangan, ananging ingkang dipun luluti dhatêng bôngsa tancêbing cipta ingkang rila, lêgawa, têmên tarima.
III. Andaru, warninipun jêne amaya-maya, punika ugi cêcampuraning cahya manik, êmas, dêmbaga sarta timah, ing têmbe andaru wau badhe adamêl panggêsangan, [pang...]
[...gêsangan,] ingkang dipun luluti tancêbing cipta marta darma mardiprana.
IV. Têluhbraja, warninipun abrit sumirat wungu, punika cêcampuraning cahya tosan, timah, dêmbaga sarta walirang, ing têmbe têluhbraja wau badhe adamêl daya panggêsangan, ananging ingkang dipun luluti bôngsa tancêbing cipta drêngki jail, muthakil, bêsiwit.
V. Guntur, warninipun dadu sumirat wungu, punika cêcampuraning cahya tosan, dêmbaga, walirang sarta sarêm, ing têmbe guntur wau badhe adamêl daya panggêsangan, ananging ingkang dipun luluti bôngsa tancêbing cipta angkara murka.
Ananging samantên wau dhatêngipun kalayan kaèsthi, enggalipun kalihan tapabrata, liripun makatên, mênggah tancêbing cipta ingkang wêlasasih, môngka winantonan tapabrata, ingkang makatên wau tumuntên ngenggalakên pulung, saha ingkang tapabratanipun ingkang tancêbing cipta rilan, triman, lêgawa, katêmênan, inggih ngenggalakên dhatêngipun wahyu, tapabratanipun ingkang tancêbing cipta darma marta mardiprana, inggih ngenggalakên dhumawahing andaru, tapabratanipun ingkang tancêbing cipta, drêngki, jail, muthakil bêsiwit, angenggalakên dhumawahing têluh braja, makatên ugi tapabratanipun ingkang tancêbing cipta angkara murka, angenggalakên dhumawahing guntur.
Ingkang kasêbut gangsal prakawis punika wau, sami binasakakên drajad, têgêsipun wahananing kajat. Mênggah kasilipun kapratelakakên ing ngandhap punika:
Pulung, pikantukipun linuhurakên ing sêsaminipun tumitah, II. Wahyu, pikantukipun
tumitah, IV. Têluhbraja, pikantukipun sinêngitan ing sêsaminipun tumitah, V. Guntur, pikantukipun rinuntikan sêsaminipun tumitah.
Gangsal prakawis wau ing têmbung Arab dipun wastani drajad, mênawi ing têmbung Walandi dipun wastani
wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang lajêng kinarang dening Bagawan Palêsara,Palasara (dan di tempat lain). ing wukir Ratawu, têmbungipun kados ing ngandhap punika:
Wiyosipun, mênggah ingkang dados bêbuka, nalika Hyang Pramana
anglimputi ing kaananing Hyang Pramana, Hyang Pramana sarêng sampun kalimputan dening sari asthagina wau, lajêng kawawa tumurun saking antawising ngarcapada, ingkang dipun wastani antawising ngarcapada punika, sangandhaping tawang saluhuring bumi, ing ngriku Hyang Pramana kenging dayaning asrêsasrêp. saha dayaning panas, mênawi kenging dayaning asrêp taksih pêngkuh ing kaananipun. Mênawi kenging dayaning panas, têmahan kumringêt. Karingêt punika inggih ingkang dipun wastani mani.
Mani wau sabên kenging dayaning asrêp lajêng pupul, mênawi
jêroan inggih saking jantung awitipun. Ing alami-lami jantung kawawa ambabarakên bayu, otot-otot tuwin sungsum-
Ing nalika punika pramana saya wimbuh antêpipun, sarta lajêng tumurun tumitah ing ngarcapada, wontên ing ngriku sari asthagina ingkang dados kêkandhanganing pramana wau pêcah, pêcahipun sari asthagina punika sami kawawa mêsat ing madyaning antariksa, lajêng angawontênakên wêwarnèn gangsal prakawis.
I. Lidhah kilat thathit sapanunggilanipun, II. Mega malang, III. Mega jêjodhogan, IV. Mega pindha ayu, V. Mega sisik.
Dene sasirnaning panglimput punika wau, gana, têmahan ambabar wujud dhampit. Ing ngriku sarêng kenging daya
taksih sami anuhoni kajatmikanipun, mila sakathahing wiji ingkang sami kantun wontên samadyaning tawang,
Manuswa ing jaman punika raganipun taksih sami alus-alus, mila makatên awit saking dèrèng katabêtan sarining bumi ingkang kasar, sarta dèrèng wontên ingkang nyandhang tuwin nêdha, dene ingkang minôngka sandhanganipun kangge nutupi wêwados, amung kalawan cahyanipun piyambak. Mênawi nêdha ingkang katêdha amung sari sarasaning bawana punika sadaya. Ing jaman punika dipun wastani jaman kadewatan. Têgêsipun kaalusan. Ing jaman punika laminipun 2000 taun. Yèn ing têmbung Jawi dipun wastani jaman purwa, têgêsipun wiwitan (kawitan) mênawi têmbung Sangskrita, dipun wastani massiddham. Têgêsipun jênjêm. Yèn ing têmbung Arab dipun wastani Adam. Têgêsipun kawitan. Ing jaman punika para manuswa taksih anuhoni pakartining pramana, amargi pôncadriya dèrèng pêncar, sari sarasaning bawana dèrèng wontên tumular, cahyaning pramana dèrèng wigar, dados êmpaning karsa
panggandanipun, jalaran kalis ambêt-ambêtaning bawana sadaya, têtêp pamicaranipun, amargi taksih anuhoni grênêging cipta sajati, têgêsipun cipta ingkang maligi, tuwin botên kawoworan karsa.
Anyariyosakên salêbêtipun jaman, Dyapara Yoga, têgêsipun jamaning kamokalan, miturut suraosing Sêrat Jitabsara, wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang sampun kinarang dening Bagawan Palêsara, ing wukir Ratawu, têmbungipun kados ing ngandhap punika.
Wiyosipun, ing jaman punika kandêling siti saya wimbuh, wêdaling hawa saya ngrêda, têtuwuhan saha sato
wiwit pêncar-pêncaring pôncadriya kawawa nuwuhakên karsa, ingkang dede sawantahipun, ing ngriku manusa lajêng andarbèni kapengin anênêdha uwoh têtuwuhaning bumi, kadosdene sato kewan sêsaminipun. Amila ing jaman punika, manusa suda ing kasaktènipun, sabab saking anggènipun nênêdha têtuwuhaning siti punika wau, ing alami-lami karsa saya tumangkar, wêkasan
Ingkang dipun wastani panon punika toya sari. Saringaning utêg, ingkang dumunung wontên têlênging manik. Panon botên kawawa katahman panusuping wiji, têmahan kawêdalakên. Dene wiji ingkang sumusup wor sarahsa kalawan pramana, ingkang tamtu lajêng tuwuh karsanipun ingkang dhatêng sacumbana, môngka cinêgah, punika muhung amimbuhi urubing pramana, tuwin muncaring pangèksi kemawon. Yèn kalajêngakên saèstu dados putra, mênggah dumunungipun makatên, manusa mênawi karsa sacumbana, môngka lampahing napas ingkang pinuju santêr ing kiwa, punika mratandhani bilih wiji wau anggènipun cumithak wontên ing utêg ingkang têngên, inggih punika kêkandhanganing wiji jalêr, dene mênawi ingkang santêr pinuju ing têngên, mratandhani bilih wiji wau cumithak ing utêg sisih kiwa, inggih punika kêkandhanganing wiji èstri, wondene mênawi napas wau sami santêripun ing kiwa têngên, mratandhani yèn wiji cumithak ing samadyaning [sa...]
[...madyaning] utêg, inggih punika kêkandhanganing wiji tan
katahman ênênging cipta ngantos kalih pandurat, punika daya panggèndèngipun inggih kawawa anarik wiji kêkalih, ingkang makatên wau mahanani putra kêmbar, utawi dhampit, pratôndha wiji wau anggènipun cumithak wontên utêg kiwa têngên.
Wiji ingkang pinasthi dados, punika saking langkêpingjangkêping (dan di tempat lain). abên-abênanipun Trimurti, dene wiji ingkang kirang langkêp abên-abênanipun Trimurti punika kados ta, manusa anggarbini lajêng têrèg, utawi ical. Sanadyan sagêda lêstantun dados inggih botên panjang yuswanipun. Dene ingkang andadosakên kirang langkêp ing abên-abênanipun wau saking êninging cipta kirang sapandurat.
Taksih salêbêting jaman Dyapara Yoga, amratelakakên wijanging wiji ingkang badhe siwi, miturut suraosipun Sêrat Jitabsara, wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang sampun kinarang dening Bagawan Palêsara, ing wukir Ratawu, kados ing ngandhap punika:
Wiyosipun, mênggah wêwijanganing wiji, mênawi wiji wujudipun kandêl, ing têmbe badhe mahanani watêg kandêlan manah, mênawi wiji tipis, ing têmbe badhe mahanani watêg tipisan manah, dene mênawi agêng, inggih mahanani budi jêmbar, yèn wiji alit, sayêkti mahanani rupak budinipun, mênawi wiji amancorong, badhe mahanani budi jêmbar, mênawi bêsêm inggih badhe mahanani watêg sungkanan.
Ing sarèhning wiji punika bangsaning alus, dados botên kenging tinon sawantahing paningal, kengingipun
1. Mênggah wahananing wiji punika, miturut saking ingkang andarbèni daya panggèndèng, kados ta, manusa ingkang sawêg tuwuh tancêbing cipta wêlasasih, ingkang tamtu urubing pramana awarni pêthak sumirat biru amaya-maya, môngka lajêng katahman êning, punika kawawa anarik wiji ingkang sumusup inggih sami kalihan urubing pramana wau, ing têmbe mênawi mahanani putra sarwa jatmika, alus kabudayanipun, asih saha wêlasan, nanging kirang panggraitanipun.
2. Mênawi manusa sawêg katahman tancêbing cipta rila, lêgawa, tarima, ingkang tamtu urubing pramana jênar sumunar, môngka lajêng kawawa anarik wiji, panusuping wiji inggih nunggil warni, kalihan urubing pramana wau, ing têmbe bilih mahanani putra, bèrbudi, lantip panggraitanipun tur kajèn sêsamining tumitah.
3. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta mardi kautaman, ingkang tamtu urubing pramana awarni abrit abra
wau, ing têmbe bilih mahanani putra, limpat [limpa...]
[...t] pasanging graita, wasis ing wicara, sarta èngêtan, nanging cugêtan manah.
4. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta runtik sêsaminipun, ingkang tamtu urubing pramana awarni cêmêng mêlês, môngka kawawa anarik wiji, panusuping wiji inggih nunggil warni kalihan urubing pramana, ing têmbe mahanani putra santosa dhatêng kaawonan, panasbaranan tur bodho ing kabudayan.
5. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta mêthuthuk gumunggung sêsaminipun, ingkang
ing têmbe bilih mahanani putra, sae manahipun, rilan, ananging sangêt bodho.
6. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta drêngki, ingkang tamtu urubing pramana warni wungu sumirat, môngka kawawa anarik wiji, panusuping wiji inggih nunggil
7. Manawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta angkara murka, ingkang tamtu urubing pramana
Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta têmên tarima, ingkang tamtu urubing pramana ijêm angênguwung, môngka kawawa anarik wiji, panusuping wiji inggih anunggil warni kalihan urubing pramana, ing têmbe bilih mahanani putra ambêg apura paramarta, rilan lêgawa, tarima.
9. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta asih dhatêng sagung dumadi, angwontênakên marta tuwin têmên, môngka kawawa anarik wiji, punika amratandhani bilih adêging Trimurti, satuhu sampun sami wujudipun, ing têmbe mênawi mahanani putra lêpasing pambudi langkung sêsamining tumitah, tur kadhang dados wijining narendra.
Mênggah wiji ingkang sami kacariyosakên ing ngajêng punika wau, mênawi panusupipun ing wanci siyang ingkang tamtu tipis, amargi pramananing rahsa pinuju amèr, mênawi panusupipun ing wanci dalu, ingkang tamtu kandêl. Amargi urupipunurubipun (dan di tempat lain). pramananing rahsa pinuju pupul. Amila para sarjana yèn arsa salulut ingkang pinilih wanci akiring dalu, dumugi bangun enjing. Ingkang makatên wau margi pados pupuling pramana.
Anyariyosakên babaring wiji, taksih miturut suraosipun Sêrat Jitabsara, pangarangipun makatên.
Wiyosipun, manusa ingkang sampun angsal wiji, môngka arsa salulut, punika makatên, mênawi ingkang sampun sumaruna ing rah, punika lajêng kakukut manjing jantung, ing ngriku lajêng campur kalayan urubing pramana, katampèn ingkang arsa rumêmbês dhatêng utêg, wontên ing ngriku panon lajêng kawawa ngandêlakên, katampèn ing baganing rena, ingkang dipun wastani baga wau wadhahing bêbayi. Wiji sarêng wontên ing ngriku campur akalihan roh, ingkang dipun wastani roh wau, rahing rena ingkang taksih suci, sarêng sampun campur akalihan roh, wiji lajêng ajêjuluk [ajêju...]
wontên ing ngriku andarbèni cahya sumirat, sumirating cahya tansah linulut lampahing mani, ing wasana pramana kumulit, inggih punika kumulit dadosing otot bayu sarap tuwin jêroan sêsaminipun. Amargi saking sirat-soroting pramana ingkang tinut dening mani dados rêrêngganing raga punika, indhakipun agêng ugi saking sirat-soroting pramana wau, mênggah
Wiji wau sêsampuning angsal satus dintên laminipun, wiwit gumana manusa, punika lajêng dipun wastani jabang, wêrdènipun taksih abrit (ijeh abang) dumugi ing satus sèkêt dintên sangkêp gatraning jabang bayi, dene ingkang dados pikuwating sarira sawêg têtuwuhaning bayu kemawon, ing têmbe bayu punika badhe nandhang cipta sasmitaning rahsa, punapadene panduking solahbawa, bangsaning bayu punika tigang prakawis: I. Ingkang langkung alus dipun wastani bayu, II. Ingkang warni kasar dipun wastani otot,§ otot alus. III. Ingkang langkung kasar dipun wastani balung nèm. Jabang bayi ing nalika punika taksih jênjêm pramanêm, ing ngriku pusêring jabang bayi tuwuh ususipun, inggih punika sumiradingsumirating. pramana ingkang linut ing mani sawêg tumuwuh [tumu...]
inggih punika kang dados saringan sari rahsaning rena ingkang wimbuh ing gêsanging jabang bayi, dene ingkang minôngka dhaharipun muhung saking sari rahsaning rena kemawon, sari punika wau lajêng tumamèng ari-ari rumêmbês dhatêng ing usus manjing garbaning jabang bayi, inggih punika purwanipun idham-idham kaworan, têgêsipun ing mosa punika rahsaning biyung têtêp amor kalayan rahsaning jabang bayi.
Nalika angsal kalih atus sadasa dintên, sawarnining prabotipun jabang bayi, sampun sami samêkta, namung bêbalungipun ingkang taksih lêmês, sarta taksih sagêd anuwuhakên urat. Urat punika bangsaning otot ingkang tumuwuh saking balung. Mila para winasis ing jaman kina sami amratikêlakên mênawi wontên jabang bayi lair sadèrèngipun sangang wulan punika kêdah dipun cêlaki sêkul panas, mênawi têmbung Jawi, dipun ngi (dingi) ingkang makatên wau murih tumuntên atos bêbalungipun.
Nalika jabang bayi ngumur kalih atus pitung dasa dintên, upakartining prabot sampun samêkta, bilih botên wontên sambekalanipun adad tumuntên lair, lairipun jabang bayi wontên ing ngarcapada sarêng
angga punika sadaya, dene cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng utêg punika kawawa kumringêt warninipun pêthak sêmu biru
amaya-maya, inggih punika ingkang dipun wastani panon, mênggah anggènipun ngumandhang wontên ing mariphatmaripat. kiwa têngên, dumunug satêlênging manik. Nalika pramana sampun mêdal saking salêbêting jantung ambage kawasanipun ingkang tigang pakarti, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
1. Kawasanipun asrêp, kadunungakên wontên ing mani.
2. Kawasanipun panas, punika lajêng kadunungakên ing panon, panon lajêng kawasa amanasi dhatêng angganing bêbayi.
3. Kawasanipun obah osik, punika sampun kadunungakên wontên napas, napas lajêng
anurut kenging grana, nanging wêdaling napas wau botên kawawa lêstantun, amargi kenging daya panggèndènging jantung ingkang sampun kawawa ngebahakên sawarnining kêkêtêg sadaya, dados lampahipun napas wau tansah malêbêt mêdal. Mêdaling napas ingkang sapisan wau sarêng kalihan cêngèr tangising jabang bayi nalika mêdal saking garbaning rena.
Anyariyosakên pangraos ingkang badhe tumanduk dhatêng jabang bayi, taksih miturut suraosing Sêrat Jitabsara, pangarangipun Bagawan Palêsara, ing wukir Ratawu, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, nalika jabang bayi sampun ngumur tigang dasa gangsal dintên, kulitipun sampun mantun abrit, upakartining raga sampun jangkêp, ananging taksih sami lêmês, makatên wau jabang bayi taksih anuhoni pakartining pramana, liripun makatên, kados ta, manusa punika saèstu darbe pakarti tigang prakawis: 1. karsa, 2 budi, 3 pôncadriya, nalika jabang bayi ngumur samantên wau, mantun kasêbut jabang bayi, amargi sampun mantun abrit, dados mung kasêbut bayi kemawon. Dene karsa, budi, tuwin pôncadriya taksih kapurba dening pôncamaya, inggih punika kapurba dening pramana ingkang kawitan. Sarêng bayi ngumur pitung dasa dintên, amimbuhi kaananipun. Dumugi umur kalih atus kawan dasa dintên, ingatasipun anggèning tumitah wontên ngarcapada kados ta: otot, balung saprabotipun ing raga sampun sami santosa, saha kawasa anandhang sarahsaning karsa. Ing ngriku lajêng botên kawastanan bayi, ananging dipun wastani wala, utawi lare, wêrdinipun mêlar, uwal saking upakartinipun lami. Wiwit angangge upakarti enggal, mênawi padatanipun bôngsa Jawi. Lare ingkang umur samantên wau dipun wilujêngi, winastan têdhak ing siti (têdhak siti). Awit ing wêkdal punika sari asthagina sami kawawa anartani panggêsanganing manusa ingkang sami tumitah ing ngarcapada.
Anjawi punika mênawi lare ngumur 270 dintên, punika dipun wastani sajaman yèn
punika sadaya, watêkipun têbih dhatêng sêsakit, saha botên andadosakên cubluking bêbudènipun.
Nalika lare sampun ngumur kawan atus sangang dasa dintên, punika dipun wastani kalih jaman, prabotipun badan saya wimbuh santosa, sarta kulitipun saya wimbuh kandêl, amargi tansah katahman dening sari asthagina. Ing mosa punika lare sampun darbe kêkajêngan, kados ta, samubarang ingkang katingal enggal, kapengin anyêpêng, sarta pamirêngan enggal inggih kêdah kamirêngakên punapadene kêdah anulad.
Lare ngumur 27 wulan, punika dipun wastani tigang jaman. Otot sarta praboting badan sadaya wimbuh santosanipun, punapadene karsa ingkang sampun tumangkar lajêng mahanani budi, inggih punika ingkang dipun wastani panon, panon lajêng kawawa pêncar, pêncaring panon punika dipun wastani pôncadriya. Amila lare ing wanci punika wiwit kenging pakartining pôncadriya, prayuginipun wiwit ginulang, ananging inggih kapangkat sawatawis pamulangipun, amargi lare ing wanci samantên punika dipun wastani kumratu-ratu, amung praboting badan ingkang saya wimbuh. Dumugi umur sèkêt sakawan wulan, punika dipun wastani sakawan jaman, ing ngriku mantun kumratu-ratu, ananging winastan lare dumolan. Punika prayuginipun winulang ing tatakrama sawatawis.
Mênawi sampun ngumur gangsal taun tigang wulan, punika dipun wastani têtêp jaman agêng sapisan, ing ngriku mantun sinêbut lare, lajêng kawastanan jêjaka. Yèn èstri kasêbut prawan. Ing wêkdal punika otot tuwin bêbalung sapanunggilanipun [sapanunggilanipu...]
[...n] sami kawawa anandhang rahsaning karsa pôncadriya ingkang sampun pêncar, amargi panusuping sari asthagina sampun waradin. Amila mênawi mardi piwulang kêdah kawisesa, supados sampun ngantos kenging upakartining angkara murka, karsanipun para wicaksana angihtiyari wiji awon. Dumugi umur sadasa taun nêm wulan, punika dipun wastani kalih jaman agêng, kasêbut jaka kêmalakala, wêrdinipun dèrèng ajêg ing karsanipun, liripun makatên, pundi ingkang nêmbe rinungu inggih ginugu, ingkang enggal kadulu saèstu kapiluyu, mila ing wêkdal punika mênawi anandukakên piwulang kêdah sarana sarèh.
Mênawi sampun ngumur gangsal wêlas taun sangang wulan,
nêdhêng-nêdhênging mêgar, makatên ugi èstri. Dene mênawi sampun ngumur salikur taun, dipun wastani sakawan jaman agêng, ki jaka ing mangke sinêbut adiwasa, têgêsipun sirna adining warna, ing ngriku sampun têtêp punapa kalimrahanipun ing janma, mênawi anandukakên piwulang kêdah cinaritakakên sagunging lêlêpiyan sudarsana ing kina-kina, dados namung sinarawung tanggaping cipta sasmita kemawon.
Amiraos upakartining panggêsangan ing bawana punika sadaya, miturut suraosipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun [têmbungi...]
Wiyosipun, mênggah ingkang dados panggêsanganing bawana punika sadaya, botên liya saking Trimurti. Sampun ingkang manusa, sanadyan têtuwuhan punapadene sato kewan sapanunggilanipun, sadaya wau inggih botên liya saking Trimurti, makatên ugi sanadyan bumi, gêni, angin tuwin toya saisèn-isènipun sadaya inggih saking Trimurti purwanipun. Pratandhanipun makatên. Kados ta, kaananing toya tur bangsanipun asrêp, suprandosipun andarbèni hawa panas. Gêni sanadyan bangsaning panas, suprandosipun andarbèni hawa asrêp.
Trimurti punika sampun tetela alusaning kaalusan, sarta kawawa anuksma kaalusaning bawana punika sadaya. Bêbasan mrojol ing akêrêp punjul ing aluhur. Liripun makatên, panuksmanipun dhatêng bêbujêngan, ingkang agêng piyambak punika gajah, panuksmanipun Trimurti inggih botên logro, sapintên alitipun bêbujêngan ingkang nama gurêm, panuksmanipun Trimurti inggih botên sêsak. Punapadene panuksmanipun dhatêng têtuwuhan, kêkajêngan ingkang inggil piyambak inggih botên cupêt, dhatêng ingkang alit sarta cêlak inggih botên jujul. Mênggah ingkang linangkung piyambak punika manusa, awit manusa punika kadunungan amardi budi sarta bedanipun praboting badan. Pratandhanipun [Prata...]
[...ndhanipun] makatên. Kewan ingkang kawical limpat piyambak, punika taksih kawon akalipun kalihan manusa ingkang kawilang bodho piyambak. Makatên ugi kewan ingkang bodho piyambak, taksih angungkuli têtuwuhan. Mênggah kaotipun têtuwuhan kalihan kewan amung saking bêbalung. Pundi ingkang kathah balungipun saèstu inggih lantip, kados ta, manusa punika ingkang limrah kathah ing bêbalunging kewan sasaminipun botên samantên kathahipun. Manusa mênawi bêbalungipun langkung saking 213 wau, ingkang tamtu langkung panggraitanipun, dene mênawi kirang saking 213, inggih bodho panggraitanipun, tur kadhang andarbèni sakit bisu utawi budhêg. Mênggah gêsanging têtuwuhan punika botên mawi bêbalung. Wontên malih bangsaning gêgrêmêtan ingkang gêsangipun tanpa bêbalung, kados ta: lintah, rêsrêspoh, tuwin cacing sasaminipun, punika prasasat gêsangipun têtuwuhan kemawon.
maring bayu, otot, balung tuwin sungsum sadaya, inggih punika ingkang kawawa mahanani santosaning raga punika sadaya, sarta mahanani indhaking kuku, wulu, tuwin untu
Mênawi manusa ingkang limrah wêdaling êrah punika saking ing jantung ingkang sisih kiwa, warninipun abrit, lajêng umili manut manggènipun piyambak. Têmpuring rah, bayu, wontên ing utêg, sadumuginipun ing ngriku lajêng kenging dayaning nêpsu, têmahan warni cêmêng, lajêng umili anjog ing bolonganing jantung ingkang sisih têngên, ing ngriku lajêng campur akalihan mani, wêkasan lajêng dados abrit malih. Mila manusa ingkang limrah punika angêgungakên hawa napsu. Beda manusa ingkang utama tansah ngamungakên tancêbing cipta wêlasasih, ingkang makatên wau andadosakên wêdaling rah ingkang saking jantung sisih kiwa warninipun pêthak sumunar, inggih punika pratandhanipun urubing pramana panuju jênjêm, dados lampahing napas kawasa sarèh, êmpuning
rèrèh, rèrèhing karsa kawawa andêlingakên pôncadriya, dêlinging pôncadriya kawawa angêningakên panon, wêninging panon kawawa angasrêpakên mani, asrêping mani kawawa anucèni êrah, amila sucining rah anggènipun umili dumugi ing utêg muhung warni abrit kemawon. Margi saking andarbèni upakarti wêlasasih wau, dados lumêbêtipun dhatêng ing jantung ingkang sisih têngên êrah wau enggal sucinipun.
jantung saha ingkang saking utêg, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah otot tuwin bayu punika sami trubus saking kalih prakawis, ingkang rumiyin saking jantung, punika dipun wastani otot pramana, 2. saking ing utêg, punika lastantun dipun wastani otot kemawon, mênggah otot kalih prakawis punika upakartinipun makatên, otot pramana kawawa tumanduk dhatêng utêg lajêng tumus dhatêng panon, panon lajêng
bilih dèrèng angsal dayaning panon inggih dèrèng kawawa anandhang sarahsaning karsa, liripun makatên, kados ta: pamicara, manawi dèrèng samêkta kalayan dayaning panon inggih botên kawawa amicara. Pamiyarsa, pandulu, tuwin panggônda inggih sami ugi makatên. Dene panon mênawi kirang samêktanipun kalayan tumusing otot pramana anggènipun mandum kawan pakarti wau ingkang tamtu kirang. Makatên ugi otot pramana, mênawi kirang langkêpanipun abên-abênan têtiga: 1 nala, 2 waya, 3 maruta, têgêsipun nala, gênining pramana. Waya, toyaning pramana. Maruta, angining pramana ingkang sami anuksma ing rah, mênawi ngantos gothang salah satunggal sarta lêpat panuksmanipun tamtu dados sababipun ing gêsang kita punika, kados ta: otot pramana ingkang numusi dados padhanging pandulu, môngka panuksmaning abên-abênan têtiga wau kirang [ki...]
[...rang] salah satunggal, punika andadosakên sabab sakit pandulu, kados ta, lamur sêsaminipun. Mênawi ingkang nusupi otot wau dhatêng daya panggônda, inggih andadosakên sabab sakit bindhêng, punapadene pamiyarsa tuwin pamicara, inggih andadosakên sabab sakit budhêg tuwin bisu utawi pelo sêsaminipun. Mênggah sêsakit ingkang kasêbut nginggil wau sayêkti andadosakên sudaning kabudayan, amargi kirang langkêp ing abên-abênan têtiga wau.
Otot pramana punika anggènipun trubus botên angêmungakên dhatêng utêg kemawon, sanadyan sakathahing jêroan sadaya inggih sami katrubusan dening otot pramana. Mênggah otot ingkang trubus saking utêg punika sami angêbêgi sakawontênaning badan sadaya, inggih punika ingkang kawasa anandhang rahsaning panon, urutipun kados ing ngandhap punika.
Kados ta, sasmitaning cipta ingkang arsa angebahakên raga punika makatên, ebahing cipta katampèn ing karsa lajêng tumanduk ing panon, punika ingkang dados lawananing otot pramana, panon nalika angsal
sangkêping pakarti makatên, têmah kawawa ngebahakên raga kita punika. Pundi ingkang katuju dhatêng sasmitaning cipta kados arsa lumampah, punika suku ingkang lumampah rumiyin.
Saupami sasmitaning cipta punika wau kirang langkêp sadayanipun saèstu dados sabab. Pratandhanipun makatên, kados ta, manusa ingkang sawêg tilêm, môngka lajêng tindhihên, utawi nglindur, sasintêna sasmitaning cipta anggènipun ngajak tangi, môngka panon dèrèng nanggapi, pôncadriya tuwin otot sadaya inggih dèrèng kawawa ebah, awit manusa punika mênawi pinuju tilêm sadaya
dhatêng panon. Dene manawi nglindur, sadaya suksmaning rah ingkang kukut dhatêng panon lajêng tumanduk dhatêng cipta punika wau taksih sami kantun, pratelanipun makatên.
Kados ta, suksmaning rah ingkang andayani dhatêng pangucap, saha ingkang andayani dhatêng ebahing suku tuwin asta, môngka taksih kêkantunan suksmaning rah, yèn angucap inggih angucap punapa saucapanipun, mênawi suku utawi asta inggih polah punapa sapolah-polahipun, dados tetela santosaning raga kita punika saking otot. Otot punika kêkandhanganing êrah, rah kêkandhanganing suksma, suksma kapurba dening panon, panon kaprabawa dening cipta, cipta inggih punika ingkang minôngka warananing pramana.
Amratelakakên upakartining supêna, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah manusa punika anggènipun andarbèni supênan saking upakartinipun piyambak, makatên ingkang dados purwanipun. Manusa punika saèstu andarbèni osik, ebah, andulu, amiyarsa, anggônda, angandika, punapadene amiraos, ingkang makatên wau saèstu andadosakên gananing cipta, saupami rahsa ing dalêm batos sumêrêp sima, lajêng mantun sumêrêp sima, ananging gananing cipta ingkang warni sima wau sampun lajêng lumuntur anut lampahing mani, mani punika ingkang kawasa angwontênakên êrah, êrah wau warninipun jêne, lajêng tumanduk dhatêng panon, punika gananing cipta ingkang warni sima wau lajêng cumithak ing panon, awit sadaya êrah sami umili sakawontênaning ôngga kita punika sadaya, lajêng kawasa awarni abrit, kumpulipun sadaya êrah wau dumunung wontên ing utêg, utawi botên angamungakên sima kemawon ananging wêwarnèn ingkang endah-endah, banjar pakaranganing griya, lèpèn tuwin têtuwuhan sapanunggilanipun, raos ing dalêm batos punika saèstu andadosakên gananing cipta, saha lajêng cumithak maring panon, upakartinipun kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng wau, dados gananing cipta ingkang sampun cumithak wontên ing panon awarni-warni, môngka kita punika yèn ing wanci dalu saèstu andarbèni
tilêm. Mênggah upakartining tilêm makatên, mênawi
ingkang sami cumithak ing panon wau, saha botên pisan-pisan andarbèni èngêt yèn pandamêl kita pribadi, awit bêbasanipun Gusti dumunung wontên ing kawula, dados ingkang samantên wau saking lirwanipun piyambak, mila lajêng katingal sima utawi banjar pakarangan ingkang sami cumithak wontên ing panon wau, inggih punika ingkang dipun wastani supêna.
Mênggah gananing cipta punika wau botên angamungakên saking rahsa ing dalêm batos kemawon, sanadyan wêwarnèn inggih sagêd dados gananing cipta, pundi ingkang sampun jangkêp upakartinipun lajêng kawawa cumithak dhatêng ing panon, mênawi kita punika tilêm anuju ing wanci siyang, supênanipun inggih cêtha, ngômbra-ômbra, amargi yèn siyang panon katahman daya panasing srêngenge, kawawa amèr, dene manawi dalu supênanipun asring sontan-santun sarta tugêlan.
kawawa pupul, dados gananing cipta asring sambung kalihan ingkang sanès warninipun.
Beda kalihan tilêmipun manusa ingkang sinêbut pandhita, ingkang
pramana. Mênawi sampun makatên punika andadosakên èngêt wontên ing jaman kasupênan. Awit ingkang limrah sadaya supênan punika botên rumaos bilih supêna.
Anyariyosakên pakartining pramana, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah pramana punika awit anggènipun andarbèni kawasa saking wahananipun pribadi, pratelanipun makatên. Cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng utêg punika kawasa anggêsangi panon, dene ingkang tumanduk dhatêng mani punika kawasa anucèni rah, ananging pramana punika kawasa amèr tuwin pupul. Mênawi pinuju amèr cahyaning pramana wau kirang padhang, mênawi pinuju pupul, cahyaning pramana saya wêwah padhangipun.
Mênggah cahyaning pramana ingkang pinuju pupul punika wau bilih tumanduk dhatêng utêg kawawa andadosakên gêsanging panon ingkang dhatêng kawaspadan.
Ingkang makatên punika sadaya amêwahi êninging pôncadriya, saha kawasa anyarèhakên êmpaning karsa, sarèhing karsa kawawa nuwuhakên lêpasing panggraita, manusa ingkang lêpas panggraitanipun saèstu awas paningalipun, atas pamiyarsanipun, putus panggandanipun, sarta katitis pamicaranipun, wêkasan cêkap ing kamulyanipun.
Dene cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng mani kawawa anucèni êrah, êrah wau bilih suci, lampahipun lastantun, sarta lajêng mahanani santosaning raga kita punika, mênggah santosaning raga kita punika
Mênggah cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng utêg wau, môngka pinuju amèr, tumrapipun dhatêng panon kirang wêning, êmpaning panon saèstu kirang cêtha, pôncadriya kathah tumangkaripun sarta bawur, bawuring pôncadriya têmah mahanani ardaning karsa,
Mênggah amèripun cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng mani, punika saèstu botên sagêd anucèni rah, êrah punika mênawi kirang suci botên lastantun lampahipun, tumraping raga kita punika andadosakên lêsah, ingkang makatên wau badhe botên sagêd anêmbadani grênêging karsa.
Cahyaning pramana punika saèstu sagêd mancala warni, liripun makatên, kados ta:
andulu sato kewan tuwin kêkajêngan sapanunggilanipun ingkang gumêlar ing donya, pundi ingkang pinandêng ing pandulu, pramana saèstu maujud sawujudipun ingkang dinulu, andulu kewan inggih katingal kewan, andulu kêkajêngan inggih katingal kêkajêngan, makatên sapiturutipun.
Ing mangke mratandhakakên bilih pramana punika sayêkti andarbèni urub. Katôndha saking kita punika, mênawi ningali sêsaminipun ingkang darbe urup, pundi ingkang pinandêng ing pandulu, kados ta, srêngenge, rêmbulan, tuwin dilah, mênawi pinandêng ngantos campur kalihan urubing pramana, sadaya wêwarnèn ingkang saking jawi sami katulak wangsul, mila yèn ningali sawarninipun urub katêmbungakên sulap, inggih punika cahyaning pramana ingkang mangsulakên sawarnining urub ingkang saking jawi.
Amratelakakên amèr pupuling pramana, sababipun makatên: 1. Kenging daya panasing srêngenge, punika andadosakên amèring pramana, 2. Saking kenging daya panas ardaning karsa angkara, ugi andadosakên amèring pramana. Mênggah pupuling pramana: 1. Kenging daya asrêping toya, 2. Kenging daya hawaning dalu, 3. Amatrapakên tancêbing cipta ingkang dhatêng wêlasasih, punika andadosakên pupuling pramana.
Anyariyosakên raos tuwin pangraos, anggènipun nyakra manggilingan ing sadintên-dintên, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan [Bagawa...]
[...n] Yogiswara, ing Mangmênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah raos pangraosing manusa punika mênawi ing wanci dalu jam 2,
anyarèhakên êmpaning karsa, sarèhing karsa kawawa anajêmakên urubing pramana, tajêming pramana kawawa andayani mani anggènipun badhe anucèni êrah, sucining rah kawawa amimbuhi santosaning raga kita punika, wêkasan andadosakên ayêming pangrasa, ayêming pangrasa punika têmahan nuwuhakên panggraita.
Dumuginipun ing wanci jam 3, amung saya wimbuh kemawon. Sarêng dumugi wanci jam 4 dalu, dumuginipun wanci jam 6 enjing, sadaya ingkang sami pupul wau angawiti amèr, ananging êmpaning pangraos prasasat botên bèntên. Samantên wau mênawi karsa botên kataman
urubing pramana taksih jênjêm. Pramila ing wanci punika kita dèrèng andarbèni ruwêt rêntêng.
Sarêng dumugi jam 8 enjing, ugi wontên indhakipun sawatawis. Dumugi jam 10 siyang, punika saya mindhak, ananging êmpaning pangraos botên wontên bedanipun kalihan ing wanci jam wolu wau. Sarêng dumugi jam 11 siyang, dayaning siyang angawit-awiti sangêt, tumanduking sari asthagina
dumugi wanci jam 12 siyang, saya andados, dumugi jam 1 sarta jam 2 siyang, prasasat botên bèntên. Ananging mênawi ing wanci
sampun wiwit lêmpêr, panon angawit-awiti wêning, êmpaning karsa wiwit sarèh, urubing pramana sampun wiwit jênjêm. Dumugi jam 4 sontên, amung saya wimbuh kemawon, dumugi jam 5 sarta jam 6 sontên, prasasat botên bèntên. Upami ing wanci punika katuwuhan ardaning karsa, raos tuwin pangraos wangsul kados ing wanci jam kalih wêlas siyang wau. Dene mênawi katuwuhan tancêbing cipta marta, raos tuwin pangraos kita saya wimbuh têntrêmipun. Ananging sarèhning ing wanci jam nêm wau badhe nampèni pêpêtênging wêngi, dados êmpaning pangraos sêmu sulêg. Dumugi jam 7 sontên, dayaning pêpanas sampun sirna, pêncaring pôncadriya sangsaya suda,
mahanani ayêming pangraos. Dumugi wanci jam 11 dalu, pôncadriya sampun maligi kodratipun piyambak. Wêninging panon wimbuh muncaripun, êmpaning karsa kathah lêrêmipun, urubing pramana saya jênjêm. Sarêng dumugi wanci jam 12 tuwin jam 1 dalu, raos-rumaos sampun ical ruwêt rêntêngipun, ngantos dumugi jam 2 dalu, wangsul kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng wau.
Mênggah prabedanipun raos-rumaos ingkang kadunungan arda tuwin ingkang katancêban marta, punika sami andarbèni wahana piyambak-piyambak, pratelanipun makatên, kados ta: grênêging karsa candhala murka sêsaminipun, mênawi ngantos kadadosan saèstu kawawa tumanduk dhatêng panon, ing ngriku candhala murka wau sami katut wêdaling napas, wêdaling napas lajêng katampèn ing swasana, swasana lajêng kaubêngakên saradining jagad punika sadaya, wontên ingkang manjing dhatêng manusa, wontên ingkang manjing dhatêng sato kewan, tuwin dhatêng têtuwuhan, utawi dhatêng sela-sela, padhas-padhas sapanunggilanipun. Sawarninipun ingkang sami katitipan raosing candhala murka, punika saèstu badhe amangsulakên dhatêng ingkang andarbèni candhala murka malih, kados ta, manusa karubuhan kêkajêngan agêng, kaglundhungan ing sela, kagêmpalan ing padhas, utawi kacakot ing sato kewan. Ingkang makatên wau, sadaya muhung amangsulakên kemawon dhatêng
ingkang andarbèni raos candhala murka wau, mila sang Bagawan Yogiswara sangêt anggènipun anggung paring wasita dhumatêng pra siswanipun. Makatên pangandikanipun.
Hèh kulup, dèn rakêt gonira padha ngruwat sarupaning grênêging cipta candhala murka, aywa kongsi bisa tumanduk marang panon. Awit grênêging kang wus tumanduk marang panon mau, kaya upamane papan tinulis, sanadyan tumibaa, ing ngêndi wus ora
iku kang binasakake tôndha patra liru nama, beda lawan grênêging cipta kang marang wêlasasih, iku arahên bisaa tumanduk maring panon, supaya banjur kawawa umêtu sumêbar marang saubênging bawana iki kabèh, iku sira bakal antuk sihing kawêlasan saka sarupaning isèn-isèning bawana, awit sira wus anyêbar wijining wêlasasih.
Anyariyosakên pakarti ingkang dados paedahing raga kita punika, miturut suraosipun ing Kitab Pêkih, wirayatipun Kangjêng Nabi Muhkhamad Rasullullah, ing tanah Arab. Ingkang sampun kiniyas dening ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakra Kusuma, narendra ing Mataram, tanah Jawi, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah ing atasing agami Islam, saèstu muhung Kangjêng Nabi Muhkhamad Rasullullah piyambak ingkang linangkung waskitha, sarta botên pêgat anggènipun amarsudi ngèlmu kodrad, mila ngantos amêmacak [amêma...]
[...cak] wirayat bab upakartining raga kita, ananging ing atasipun tanah Asiyah, awit tanah Asiyah punika kalêrês sêsipatan lampahing srêngenge, dados kagolong tanah panas. Mila parlu sangêt angrukti raga, amargi badhe andadosakên sarana pulihing jiwa, ingkang tansah sumaring ing sadintênipun, awit jiwa wau upaminipun urubing dilah ing pêpancènipun lisah kangge sadalu, mênawi kagêngên urubing dilah ingkang kangge sadalu wau têmah andadosakên sirnaning urub. Makatên ingkang dados pralambangipun.
Saking karsanipun Kangjêng Nabi Muhkhamad Rasullullah, sarèhning tanah Asiyah punika kalêrês sêsipatan lampahing srêngenge, dados hawanipun langkung panas. Mila sami kapêrdi angrukti raga, pinanci kaping gangsal rambahan ing sadintênipun.Wiwit kapisan kalihan toya utawinipun siram jinabad. Pikantukipun amupulakên jiwa ingkang badhe amèr katahman dayaning panas. Sêsampuning makatên lajêng kinèn sêmbahyang, dipun wastani: Subuh, paedahipun sêmbahyang wau, anglêmêsakên otot sadaya, awit otot punika mênawi kirang lêmês têmah kawawa anglêsahakên
lampahipun, wasana rêndhêting êrah wau anêmahi sakiting raga kita punika. Beda kalihan otot ingkang lêmês, êmpanipun dhatêng raga sakeca, inggih punika pratandhane lampahipun [lampah...]
[...ipun] êrah lêstantun. Ingkang makatên wau saèstu nêbihakên sêsakit, tur panjang yuswanipun.
Ing wanci têngange, kodrating jiwa nêdhêng amèripun, punika wêwarahing agami Rasul kinèn asêsuci, kados ing wanci bangun wau, supados anyuda amèring jiwa ingkang ginêbag ing pêpanas. Ing wanci punika lajêng kinèn sêmbahyang malih, dipun wastani Luhur, dumugi ing wanci lingsir surya, kodrating jiwa sampun suda amèripun, ananging inggih kêdah sinaranan anyuda, wêwarahing agami Rasul kinèn asêsuci malih, lajêng sêmbahyang, dipun wastani Asar. Mênggah paedahipun sêsuci sêmbahyang ing wanci Luhur tuwin Asar wau, ugi kados ingkang kasêbut sêmbahyang Subuh
Mahribh. Paedahipun angenggalakên pupuling jiwa, dumugi wanci sasirêping lare, kodrating jiwa wimbuh pupulipun, punika sampun katahman dayaning asrêp, wêwarahing agami Rasul kinèn asêsuci malih, lajêng sêmbahyang dipun wastani Isak. Paedahipun ugi ngenggalakên pupuling jiwa, awit badhe kangge tilêm.
Saupami kita punika, sadaya ingkang sami dumunung wontên ing tanah panas, môngka kirang pangruktinipun dhatêng badan, ingkang tamtu cêpak ing sêsakitipun, [sêsaki...]
[...tipun,] manusa ingkang kêrêp sakit punika adadadat. cêlak yuswanipun. Amila wêwarahing agami Rasul punika langkung prayugi ing atasipun jaman tanah Asiyah, têtêp muhung amurih rahayuning sarira, supados awèta santosa, anggènipun dados kêkandhanganing jiwa, awit ing têmbe jiwa punika yèn botên kalong-longan sarinipun saèstu wêtah sagunging titipan punika sadaya, samantên wau tumrap pangruktining raga. Wondene wêwarahing agami Rasul ingkang tumrap upakartining cipta, liripun makatên.
Kados ta, cipta ingkang pinuju tuwuh angkara murka, têgêsipun babaring karsa ingkang kathah-kathah, punika saèstu dados amèring jiwa, mila wêwarahing agami Rasul ing salêbêtipun sêmbahyang tuwin sabibaripun lajêng pinardi amêmuji ingkang tanpa kêndhat. Paedahipun amêpêrakên tumangkaring karsa ingkang kathah-kathah. Ingkang makatên wau andadosakên jênjêming cipta, wêkasan anuwuhakên cipta panggraita ingkang dhatêng rahayu.
Anyariyosakên gumêlaring siti, miturut suraosipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah gumêlaring siti punika kathahipun tigang gôtra, utawi tigang golongan. Ingkang sagôtra dumunung wontên ing sisih lèr, dipun wastani ngatas angin. Ingkang sagôtra dumunung wontên ing sisih kidul, ugi
kawastanan ngatas angin kidul. Sarta ingkang sagôtra dumunung ing têngah, dipun wastani madyapada, utawi bawah angin, dening panggêsanganipun angsal dayaning angin ingkang kalih prakawis, saking ngatas angin lèr tuwin ngatas angin kidul wau.
Siti tigang gôtra wau binage dados pitu, ingkang sagôtra ing sisih lèr, kabage dados tigang gôtra, bageyan ingkang sagôtra, dipun wastani tanah Eropah, 2. Dipun wastani tanah Afrikah, 3. Awarni toya, yèn ing têmbung Jawi dipun wastani sagantên jinêm. Mênawi têmbung Walandi dipun wastani (nurtpul). Dene sagatranipun dumunung ing têngah, dipun wastani tanah Asiyah, yèn ing têmbung Jawi dipun wastani madyapada, punika sangêt alitipun. Manawi katimbang kalihan siti ngatas angin ingkang sisih lèr tuwin kidul, amila botên kenging kabage tiga. Mênggah sagatranipun siti ing ngatas angin ingkang sisih kidul, ugi kaperang dados tiga: 1. Tanah Amerikah, 2. Tanah Ostraliyah, 3. Awarni toya. Ing têmbung Jawi taksih dipun wastani sagantên jinêm. Manawi têmbung Walandi dipun wastani pul (zuid pool).
Mênggah ingkang sami dumados wontên ing panggenan tigang gôtra wau, wahananing wêwatêkan sarta bêbudèning manusa punapadene sato kewan, saengga sami, ananging inggih saèstu wontên bedanipun, wêwarnèn saha wêwatêkanipun ingkang sami tumuwuh wontên ing ngatas angin lèr kalihan ngatas angin kidul. Cêpaking kalantipan cêpak ing ngatas angin kidul, amargi ngatas angin kidul wau hawaning asrêp kacampuran kalayan daya panasing
srêngenge, yèn ing ngatas angin ingkang sisih lèr asrêpipun amung kalayan hawaning Tirta Kamandhanu kemawon, dene bab umur ing ngatas angin lèr panjang-panjang, awit hawanipun langkung asrêp, ingkang kidul ugi mèh sami, amung ing madyapada punika umuripun cêlak-cêlak, margi lêrês garis lini, dados hawanipun langkung bêntèr.
Anyariyosakên sari asthagina, anggènipun nartani gêsanging têtuwuhan ing jaman ngarcapada, taksih miturut suraosipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah sari asthagina punika andarbèni kasar tuwin alus, ingkang kasar sagêd katingal maujut, inggih punika yèn ing têmbung Jawi dipun wastani ampak-ampak, tuwin pêdhut, ananging kengingipun katingal manawi ing wanci bangun enjing, amargi dèrèng kenging
tuwin ampak-ampak wau têmah andarbèni daya panggèndènging toya ingkang wontên swasana, ing ngriku lajêng mor sawujud pêtêng angêndhanu, ingkang ugi kawastanan mêndhung, sarêng kasabêt dening bantêring maruta sarta sêsumuking panas, sawarnining toya ingkang jêndhêl wau kawawa ambyar, lajêng dhawah ing siti, inggih punika ingkang dipun wastani jawah.
Dene ingkang alus, sari asthagina punika anartani panggêsanganing têtuwuhan punika sadaya. Inggih ingkang sinêbut Trimurti, utawi Tripurusa, mila dipun wastani makatên awit abên-abênaning sari tigang
milanipun sari cêcampuran têtiga wau dipun wastani Tripurusa, sabab gènipun anggadhahi daya panggèndèng kawawa anêsêp sarining bumi, dados sarining bumi ing sadintên-dintên tansah sinêsêp dening Tripurusa tanpa kêndhat, amila sadaya thêthukulan punika undha-usuk ing kaananipun, amargi ingkang dados sabab siti sarta wijining thêthukulan, mênggah pratelanipun makatên.
Kados ta, thêthukulan ingkang sami tumuwuh ing siti ladhu utawi ing parêdèn, punika ingkang tamtu sagêd subur godhongipun, sarta enggal agêng witipun, ingkang makatên wau sabab saking gêronggonging siti, dados panêsêpipun sari langkung gampil. Beda thêthukulan ingkang sami tumuwuh ing siti lêmpung utawi padhas, punika ingkang mêsthi bungkik godhongipun tur bajang witipun. Ingkang makatên punika sabab saking siti, dados panêsêping sari amung sawatawis pikantukipun. Punika pratandhanipun. Wondene sari ingkang sami anartani gêsanging thêthukulan wau pratelanipun makatên.
Ingkang rumiyin sarining latu, kaping kalih sarining toya, kaping tiga sarining angin, [a...]
[...ngin,] kaping sakawan sarining bumi, sari sakawan prakawis wau wijangipun makatên: 1. Sarining bumi punika badhe kawawa mahanani uwiting kajêng (kayu) saha oyot ingkang badhe tumuwuh, 2. Sarining latu, toya, tuwin angin, punika ingkang badhe mahanani godhong, sêkar lan uwoh, sawarnining thêthukulan punika
wiji kaduk sarining toya lan angin, sarining latu sami nisih wontên ing jawi kemawon, amila thêthukulan ingkang sami gombong punika yèn dipun pêrês mêdal toyanipun, kawontênanipun toya punika asrêp, kenging ugi kinarya jêjampi panulakipun bêntèr (sakit panas), beda kalihan thêthukulan ingkang uwitipun rêntêt, abên-abênipun wiji kaduk sarining latu lan bumi, dene sarining toya lan abên sami sumisih ing pinggir, milanipun thêthukulan ingkang rêntêt punika ingkang tamtu sami santosa uwitipun, dangu pêjahipun, amila kenging kawastanan kayu taun. Beda kalihan thêthukulan ingkang witipun gombong, punika ingkang tamtu pêpês apês sêmpelan tur enggal pêjahipun.
Makatên ugi mênggah pralampitanipun ngagêsang punika inggih sami ugi kalihan têtuwuhaning thêthukulan, makatên têmbungipun.
Manusa punika ingkang minôngka uwit, jiwa: ingkang minôngka oyot,
cipta: ingkang minôngka êpang, tanduking graita: ingkang minôngka godhong, êmpaning karsa: ingkang minôngka sêkar, pêncaring pôncadriya: ingkang minôngka uwoh, kaananing rahsa: ingkang minôngka isi, urubing pramana. Amila yèn wontên manusa ingkang tansah anjurungi ardaning budi angkara, punika pralampitanipun kadosdene thêthukulan ingkang tansah kabêntèrên ing sadintên-dintên. Môngka botên pikantuk jawah, ingkang tamtu godhongipun sami alum. Aluming godhong têmahan sami gogrog. Gogroging godhong uwitipun sayêkti ngarang, ngaranging uwit têmahan brêbêg lajêng tumuntên dhumawah ing siti.
Beda kalihan manusa ingkang nêncêm cipta marta wêlasasih, punika pralampitanipun kadosdene thêthukulan ingkang tansah kataman ing jawah, sarta dipun ruktèni sakiwa têngênipun, ingkang tamtu godhongipun sami katingal angrêmbaka sarta sêgêr, sêgêripun godhong kawawa nuwuhakên sêmi, sêmi wau kawawa mahanani sêkar saha uwoh ingkang sami andados. Tuwuhipun uwoh punika mratandhani, sadaya sato kewan kang sarwa gumrêmêt kang sarwa gumrangkang, punapadene janma manusa ingkang sami andulu, ingkang mêsthi kapidêrêng kapengin ngêngundhuh uwoh ingkang èdi ing warna lawan eca raosipun, yèn sêkara inggih ingkang pèni rupinipun miwah arum angambar gandanipun. Makatên pralampitanipun janma ingkang anggung nêncêm cipta marta wêlasasih.
Anyariyosakên upakartining sêsakit, miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah manusa punika anggèning taksih nandhang sêsakit, witipun saking kalih prakawis: 1. Sakit saking angin, 2. Sakit saking latu. Sadaya wau tuking sêsakit dumunung wontên ing jantung, mila jantung dados tuking sêsakit, awit gêsanging raga kita punika amung jêjantung, mênggah wijangipun kados ing ngandhap punika.
Jantung wau andarbèni bolongan têtiga: 1. Kaprênah wontên ing kiwa, 2. Kaprênah wontên ing têngên, ingkang satunggal tunggil manggèn wontên ing têngah, bolongan têtiga wau sami tumanduk dhatêng ing utêk sadaya, ingkang têngên kawawa ngudalakên latu, ingkang kiwa kawawa ngudalakên angin, sarta ingkang têngah kawawa ngudalakên toya, inggih punika toya saking karingêting pramana, ingkang anartani dados gêsanging raga kita punika, manawi sami udalipun amasthi raga kita punika botên andarbèni sêsakit punapa-punapa, manawi agêng utawi santêr salah satunggal amasthi andarbèni sêsakit, kawontênanipun dhatêng raga kita, saupami kagêngên udaling latu, ingkang tamtu adamêl sakit bêntèr, mênggah jampinipun ingkang saking upakarti manah, kêdah nancêbakên cipta wêlasasih, manawi jampi ingkang mawa sarana punika
gêgodhongan ingkang adêging asli toya, kaombe, sarta kaborèhakên, ingkang tamtu saras sakitipun. Mênggah gêgodhongan ingkang adêg asli toya sampun kapratelakakên ing bab 17.
Manawi kaladukên udaling angin, punika andadosakên sakit ngêlu, utawi watuk, têmah andadosakên sakit mulês utawi sênêp. Dene jampinipun ugi saking upakartining manah, kêdah nancêbakên ciptaning manah wêlasasih, mênggah jampi ingkang mawa sarana, ing pundi kang kaprênah sakit kêdah dipun kêroki, utawi kajampenan ingkang sarwa bêntèr, karana angin punika anggèning andarbèni sêsakit sabab saking pupul, dados botên lastantun lampahipun. Yèn kenging ing bêntèr sarta kakêrok punika lajêng amèr, dados lajêng lastantun lampahipun. Manawi sarana gêgodhongan amiliha ingkang asli saking srêngenge, ugi sampun kapratelakakên ing bab 17.
Ananging sêsakit wau warni-warni, utawi saking têtêdhan, saupami manusa punika botên nênêdha inggih botên andarbèni sêsakit, awit tetêdhan punika adamêl rêndhêt lampahing latu, angin, sarta toya, dados kawawa ewah gingsir lampahipun.
Wontên malih manusa nandhang sakit tatu, kados ta, sakit bibrah, korèng sapanunggilanipun, punika awit andarbèni manah drêngki.
ingkang kasêbut ing nginggil wau, mênggah jampinipun ingkang saking upakartining manah, tancêbing cipta wêlasasih, dene jampi ingkang mawa sarana, adusa toya wantah, têgêsipun ing sagantên, botênipun toya ing banawi utawi lèpèn. Ananging ingkang makatên wau, manawi botên sagêd ngruwat kadrêngkènipun amasthi botên sagêd saras, sanadyan saras ing wingking tumuwuh malih sêsakitipun.
Manawi manusa kacokot ing sawêr, utawi kaêntup ing tawon sarta kalajêngking sêsaminipun bôngsa wisa sadaya, môngka lajêng pêjah, punika sampun têtela andarbèni kalakuan angkara murka ingkang langkung sangêt, ngantos angêbêgi badanipun, liripun, rêmên adamêl pitênah sêsamining tumitah, punika botên wontên jampinipun, amargi lêpat saking raosipun piyambak.
Manawi manusa kacokot ing sawêr, utawi kaêntup ing tawon kalajêngking sêsaminipun, ananging botên andarbèni kalakuan angkara murka, punika jampinipun saking patrap upakartining manah, sarana angampêt ambêgan salêbêtipun taksih kacokot miwah kaêntup, ingkang ngantos ical raosing sêsakit, punika tamtu botên tumama wisanipun. Makatên ugi manawi kenging latu, utawi gêgaman, jangji ngampêt ambêgan tamtu cabar wisaning kamandèn. Awit ingkang makatên wau sadaya wisa punika sagêdipun [sa...]
[...gêdipun] malêbêt ing raga katarik saking lêbêting napas, makatên purwanipun. Dene jampi gêgodhongan ingkang kawastanan bolubang, utawi papasan, sabab gêgodhongan kalih wau sagêd babar anawarakên wisa, mila manawi sawêr botên nêdha woh bolubang utawi papasan, ingkang tamtu limprêg-limprêg kemawon, utawi tanpa daya, amargi kêkathahên wisanipun. Manawi angsal têtêdhan bolubang utawi papasan wau, inggih trangginas solahipun. Sawêr ingkang makatên punika mratandhakakên manawi sampun cabar wisanipun. Sanadyan nyokota inggih botên mandi, beda kalihan sawêr ingkang tanpa bayu, kados ta, sawêr lêmpe, tuwin sawêr toya, punika mênawi purun nyokot amasthi mandi, amargi wisanipun kirang cabar, labêt botên sagêd anêdha wohing bolubang utawi papasan. Mila sawêr kêkalih wau anggèning manggèn wontên
ugi makatên, ananging wisaning manusa punika beda lan wisaning sawêr, yèn sawêr pundi ingkang cinokot andadosakên kasangsara, dene wisaning
awit siyang dalu karêm anggèning nênêdha, dados tansah adamêl cabar wisanipun. Beda manawi botên nênêdha, punika anggung wisanira.
Anyariyosakên upakartining pêjah, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah anggèning dados sabab manusa pêjah punika purwanipun saking jantung, awit jantung punika sampun têtela manawi gadhah bolongan têtiga, kados ingkang sampun kapratelakakên ing bab 18.
Saupami wontên manusa pêjah, jalaran anggèning nênêdha woh-wohan utawi lombok sêsaminipun, punika têtela jantung ingkang kenging hawaning têtêdhan, têmahan botên kawawa ngudalakên tuking latu, angin, tuwin toya, kang awit bolonganing jantung mingkup, kapêpêtan hawaning têtêdhan saking ing jawi wau, môngka latu, angin, tuwin toya punika bôngsa lumampah, dados lajêng kawawa ngangkat rungkating pramana ingkang wontên salêbêting jantung, manawi pramana sampun rungkat saking panggenanipun amasthi kita punika pêjah, pêjah ingkang
sarta sirah glundhungan sêsaminipun. Saking gêsang salah, bôngsa lêlêmbat punika kadadosanipun saking suksmaning rah ingkang sami kantun wau.
Beda kalihan manusa ingkang sampun kasêbut pandhita, manawi badhe racut ing
kadadosanipun, punika mawi ngêtrapakên pangruktining raga, kados ta:
1. Angrèh raga datan mobah mosik, ingkang
Pangraos. Ingkang makatên wau, pininta sagêda wangsul dhumatêng pramana malih.
3. Anglêrêmakên êmpaning karsa, aywa nuwuhakên panggagasing driya,
Manawi sampun ngangge upakarti makatên wau, ingkang tamtu Sang Hyang Pramana kawawa ngukut sagunging suksma ingkang sumusup wontên ing rah sadaya, inggih punika ingkang sami dipun wastani roh rahmani, manawi sampun racut dados satunggal wontên ing jantung, punika pramana lajêng anggung kuwasanipun. Manawi sampun makatên manusa punika prasasat botên pêjah, muhung santun alam kemawon.
Anyariyosakên alam kaalusan, kathahipun tigang pagolongan, ingkang môngka gitasana, yèn têmbung Sangskrita, alam têtiga wau dipun wastani: I. Janaloka, II.
wau, satunggal-tunggalipun binage dados têtiga, ingkang sabagean êlêt 300 pandulu, ing ngriku sami alamipun bôngsa alus-alus, sagêgolonganipun piyambak-piyambak.
1. Awit alam sapisan, alam Janaloka, yèn têmbung Arab dipun wastani Betal Makmur, pratelanipun makatên.
Kaalusan sapisan, punika alaming bôngsa kama wurung, têgêsipun wiji kirang jangkêp ing abên-abênanipun Trimurti, kados ta, têtiyang èstri sampun katingal anggarbini, môngka lajêng têrèg, punika inggih sampun dados wiji, nanging kirang kawujudanipun, sawêg gana sirah, utawi sawêg gana gêmbung, makatên sêsaminipun. Wondene ingkang makatên wau sami sagêd gêsang saking kaananipun. Alam kang kasêbut ing nginggil wau sakathahing wiji ingkang dumunung ngriku sadaya sami nandhang cacad, botên wontên ingkang botên nandhang cacad. Punapa malih botên wontên ingkang botên gêndhak sikara, sadaya gêndhak sikara, ingkang makatên wau amargi saking kirang ing abên-abênanipun Trimurti.
Ing kaalusan tundha kalih, punika taksih wontên salêbêting alam Janaloka, inggih Betal Makmur, punika alamipun para jin, pêri, tuwin parayangan sêsaminipun. Ingkang kawastanan makatên wau sadaya kama salah, têgêsipun kama ingkang botên katampèn baganing biyung, kados ta, manusa
manawi pinuju tilêm, môngka kawawa anarik wiji, wêdaling kama sayêkti sarana saking supêna sacumbana, punika wiji kawawa gêsang, dumunung wontên ing alam kaalusan tundha kalih wau, ing ngriku pagolonganipun bôngsa alus ingkang datan darbe cacad, ananging gêndhak sikaranipun sami kalihan ingkang sampun kapratelakakên ing alam sapisan wau.
Ing kaalusan tundha tiga, punika dipun wastani
inggih punika karatonipun Sang Bathara Ismaya, ingkang sampun kacariyosakên ing pustaka Paramayoga.
2. Ing salêbêtipun alam Endraloka, yèn têmbung Arab dipun wastani Betal Mukharam. Ugi tundha tiga ing kaalusan.
Kaalusan sapisan, punika alamipun manusa ingkang sampun dados badan alus. Kaalusan ing kadunyaning manusa ingkang makatên wau, kalêbêt sêdhêng, têgêsipun botên murka botên marta, inggih punika ingkang dipun wastani botên asor, nanging botên luhur.
Tataran kaalusan tundha kalih, taksih salêbêting alam Endraloka, inggih Betal Mukharam, punika alamipun manusa ingkang ngagungakên tancêbing cipta wêlasasih, ing ngriku minggah tataranipun kalihan manusa ingkang limrah.
Ing kaalusan tundha tiga, punika alam panggenanipun para pandhita, ingkang sami ngagungakên pujabrata, manawi narendra ingkang limrah bêbudènipun. Punika tunggil kalihan para pandhita, amor sapanggenan.
3. Ing salêbêtipun alam Guruloka, manawi têmbung Arab dipun wastani Betal Mukhadas. Ugi tundha tiga ing kaalusan.
Kaalusan sapisan, manawi ing jaman purwa kasêbut ing Tejamaya, punika alamipun para satriya, sarta para pandhita ingkang sami ngagungakên pujabrata, saha ingkang nancêbakên cipta wêlasasih, inggih punika lêrês-lêrêsing panggenan.
Ing kaalusan tundha kalih, punika manusa ugi sagêd ngambah alam ngriku, ananging manawi sampun wasis upakartining para Nabi.
Ing kaalusan tundha tiga, punika alam pungkasan, ing ngriku manawi manusa sagêd ngambah nunggil ing alam punika, sayêkti wangsul duk purwanipun
Balas	agus suherman	Mei 31, 2010 at 8:14 am	Pak…??
nilai teori lan praktekuym S-1 Gel.2 kok dereng di tampilke pak…….
puniko kulo badhe paring pidato masalah “Sekolah ijo”
Ingkang diarani “Ijo” puniko mboten mung salah sijining werno, nanging wonteng hubungane kalian seger, nyaman, lan lingkungan kang sehat. Ting pundhi-pundhi cukul wit-witan, woh-wohan, lan suket, tebih sangking polusi. Wit ageng-ageng kinoto rapi wonten
saget main lan seneng-seneng karo konco-konco, manas wonten ngisore srengenge tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Kelas dadi nyaman kanggo sinau lan muleh sekolah tanpo kringetan.
Kulo dilahirkan Wonten kota niki, ngawi. Lan kulo saklami-lamine tetep dados penduduk ngawi. Meski Kulo nembe nyedot howo Sangata sedoso tahun, ongko kang saget diitung ngangge deriji. Nanging kulo badhe nderek urun rembug masalah Sangata.
kulo nyambut damel ting mriko. Wonten perusahaan sampun nerapaken aturan kesehatan lan keselametan lingkungan. Amargi kesehatan puniko penting sanget, mboten mawon dateng poro pekerja nanging ugi dateng poro siswo.
padhos nafkah, Panggonan ~ anak-anak nulis cito-citone, lan “the place where your future begins” kados papan kang dipampang wonteng ngajenge sekolahan.
bacc.ing.logist.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.traffuniv. bacc. ing. comp.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. traff.univ.bacc.ing eluniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.
Achdiat Karta Mihardja (utawa Achdiat K. Miharja) ya iku penganggit novèl Atheis.[1] Dhèwèké lair ana Cibatu, Garut, Jawa Kulon ing 6 Maret 1911.[1] Dhèwèké akèh nulis karya sastra uga ésai ngenani sastra lan kabudayan.[1]
Pawiyatan[besut | besut sumber]
Achdiat miwiti pawiyatané ana HIS Bandung lan rampung taun 1925, banjur mlebu AMS bagéyan Sastra lan Kabudayan Wétan ana Solo ing taun 1932.[1] Dhèwèké nyinaoni ajaran tarékat Kadariyyah-
Theisme ana Universitas Indonesia.[1] Dhèwèké sinau basa lan sastra Inggris sarta karang-ngarang ana Australia.[1]
Pendidikan AMS-A Solo lan Fakultas Sastra lan Filsafat UI, piyambakipun naté nyambut damel dados guru Taman Siswa, redaktur Balai Pustaka, Kepala Jawatan Kebudayaan Perwakilan Jakarta Raya, dosen Fakultas Sastra UI (1956-1961), lan wiwit taun 1961
Indonésia wonten ing Australian National University, Canberra, Australia. Achdiat ugi naté dados redaktur koran Bintang Timur lan kalawarti Gelombang Zaman (Garut), Spektra, Pujangga Baru, Konfrontasi, lan Indonésia. Sanèsipun punika, piyambakipun naté dados Ketua PEN Club Indonésia, Wakil Ketua Organisasi Pengarang Indonésia, anggota BMKN, angggota Parté Sosialis Indonésia, lan wakil Indonésia wonten ing Kongres PEN Club Internasional ing Lausanne, Swiss (1951).
nerjemahaken novel punika dhumateng basa Inggris taun 1972 lan dipun damel filem déning Sjuman Djaya ing taun 1974). Ing ngisor iki karya-karyané Achdiat Karta Mihardja:[1]
Novèl[besut | besut sumber]
Carita cekak[besut | besut sumber]
Ing antologi[besut | besut sumber]
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 28 Januari 2017.
[[Kategori:kacamatan ing Kepulauan Sula {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sanana,_Kapuloan_Sula&oldid=1033197"	Kategori: Kabupaten Kepulauan SulaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.20, 13 Maret 2016.
BIBA) ora suwe maneh bakal migunakake pemindai
(scan) tatu khusus kang ukurane sak remote tv kanggo mangerteni pendarahan ing
anane alat iki diajab mengk­one bisa ningkatake petugas medis anggone nangani
ana sawijining petinju kang ngalami lara ing bagian sirahe, dhe­weke perlu
diperiksa. Pihak medis bakal nekani lan nindakake scaning” ujare Wakil Presiden
BIBA, Gianluca Di Caro, marang BBC Sport.
bakal oleh alat siji iki ing tang­gal 22 Februari mengko, dene turahe nyusul.
iki dumadi saka sinar laser kang bisa nem­bus sirah. Ting­kat akurasine nganti
90 per­sen lan saben pemeriksaan mbutuhake wektu te­lung menitan.
iki, BIBA wis pesen pe­mindai loro kanthi rega 15 ewu dollar AS (kira-kira Rp
199,8 yuta) saben alat siji. Inovasi iki ditindakake BIBA sawise anane
paling serius dialami dening petinju Skotlandia, Mike Towell. Dhe­weke nganti
nem wulan sadurunge, Nick Blackwell (Inggris) uga kepeksa pen­siun saka
kang diduweni McGregor pancen wis ora disumelang­ake maneh. Bab iki kadhang
ndadek­ake McGregor arogan banget ing ndhuwur apadene ing njaba arena. Ndeleng
tantangan kang ditawakake sawenehing wektu kepungkur, Mark Henry minangka
pelatihe ngaku anak buahe kuwi bisa ngalahake May­weather kanthi gampang.
nandhesake senajan awake McGregor katon luwih cilik, nanging dheweke bisa
ndadekake May­weather KO (Knocked Out) mung jro­ning wektu patang rondhe wae.
sing tak kandhakake, McGregor nduweni anteman kang luar biasa banget. Sajake
dheweke bisa ngrubuhake Mayweather kanthi gampang banget” jlentrehe Henry, kaya
kang diwartakake MmaMania, Rebo kepungkur (8/2/2017).
“Aku kepara ngira McGregor ndu­weni kesempatan kanggo
ngrubuhake Mayweather jroning telu engga patang putaran wae. Sawise iku, dak
Wong Ka Si Sei IV: Sik Gik Sing Yan - IMDB
»PUSAKA»TITIHAN»WATU AJI»WESI AJI Ratu AdilDiposting
wae! Wong Ratu Adil teka dikandhakake yen nandhang cacad. Ora
cacad jiwa nanging cacad raga. Ratu Adil critane Simbah Putri mau jare ora
kagungan netra, ora kagungan talingan lan ora kagungan grana. Wih, wih, wih…!
Banjur kaya kepriye tata cara anggone jumeneng nata, ngasta songsong bawat
kanalendran? Utawa piye anggone ngasta kakuwasan wong priyayine ora jangkep
pancadriyane. Wis wuta, budheg gek ora bisa ngganda apa-apa pisan. Upama kewan kae, ana
kang panyawang utawa pangrungu apa maneh panggandane sing tajem. Saengga saka
kanugrahaning Kang Murbeng Gesang mau kewan kasebut bisa tetep nggegegi uripe.
Bareng nalendra teka wuta, budheg lan ora bisa ngganda apa-apa kuwi olehe duwe
sesebutan Ratu Adil rak banget ora tinemu akal?!
dadi pepalang kanggo nggayuh kaluhuraning bebuden, Le! Buktine, Ratu Adil mau
sing apik-apik ya, Mbah. Yaiku para sarjana sujana wicaksana
kang mumpuni ing salwiring reh lan guna pangawikan. Saengga para puruhita kang
saben dinane tansah ngupengi Ratu Adil kuwi katemahan bisa dadi netra, talingan
sawalike paraga Ratu Adil. Amrih yen tak gawe crita dadi nges, mandhes lan reroncene
Le. Iya wong-wong ing sakupenge raja kuwi kang nemtokake lakune tata
paprentahan. Mula sawijining raja kudu tetep jejeg jumeneng ing satengahe adil
lan bebener. Amrih wong-wonge raja mau ora benceng ceweng, omong sapenake
nggugu karepe dhewe-dhewe. Kang tundhone gawe kisruh, gedhene bisa dadi winih
kuwi yen tak ramesi teka iya bener. Ana crita wayang, babad utawa sejarah kae
akeh banget contone lan bisa dadi kaca benggala. Awit sinau saka crita wayang,
babad utawa sejarah kuwi padha wae karo nyinaoni tingkah laku lan
paribasan, rusake kawula saka rusake peminpin. Iwak kae bosoke saka endhas, ora
ukuran karaharjan kuwi saka ngisor, saka kawulane. Ora saka ndhuwur. Karaharjan
bakal sirna lamun urip iki…………..	Berita Terkait
wayang kulit, wayang golek, patung wayang, topeng wayang, wayang beber, wayang kaca,
ngajêng Panji Dhistrik Ngijon, Ngayugyakarta, lajêng pindhah nama Radèn Sasrawijaya, Ngayugyakarta.
1. kawruhana tataning wong urip | mangarêpa arjaning tumitah | tumuwuh ing dunya anggèr | gêgulangên kagêlung | ginêlung ing sarkara mamrih | mrih padhanging pamawas | tanpa was wus kukuh | kukuh kuwating tyas têrang | têtelaning mèdêm kawruh kang sajati | jati-jatining tama ||
wus kinawruhan salire | sêdene ingkang durung | têmên musthi antêping pati | wit kaananing gêsang |
saking Adam purwanira | liring Adam tanpa kôntha tanpa kanthi | tan gatra tan satmata ||
4. datan êmbuh [ê...]
[...mbuh] tur datan amuji | iya iku aran tawang-towang | suwung wangwung sajatine | Allah malekat durung | durung ana kawula gusti | jatine jaman ora | kidam têgêsipun | dhingin nora kadhinginan | witing jaman manuswa sakaning sêpi | ing kono rasakêna ||
5. supaya wruh sakaning aurip | kang sawênèh guru amêmulang |
mangke paraning sangkaning urip | upayanên hya nganti sumêlang | aja
tumpangsuh pikire | lungane wong tumuwuh | luwih ewuh tur dhêmit rungsit | glethakan sinamparan | saking gampangipun | kang sawênèh pra ngulama | rina wêngi sawarga pinusthi-pusthi | iku wong kabegalan ||
ingkang pinrih nglêboni | nêmu ngalam gumêlar | wong mangkono tamtu | ciptane sasar katriwal | ana manèh oliya
wong kalèru | wus kadhadhung ginawèng jajil | sawênèh malah ana | wruh cahya umancur | dinalih sipating Allah | iya iku kumpuling kawula gusti | têtêp wong kabegalan ||
10. ana ingkang pinanjingkên maring | sipat kodrat hu utêg têtêsnya | iku goroh
satêmêne | wit masih bisa lêbur | ajur-mumur awor lan siti | pinêndhêm pajaratan | dinalih nèng ngriku | ana ngalam jagad jêmbar | linêbonan langgêng nora owah gingsir | iku ciptaning setan ||
11. kang sawênèh sarjana mumpuni | ing sasmita ngèlmu kasampurnan | Allah tunggal ing jisime | angên-angên rinêngkuh | cinipta Hyang Kang Murbèng Bumi | yèn kinêcapkên lesan | uluk salallahu | iku tunggal cipta sasar | awit maksih kasipatan owah gingsir | tur maksih kênèng edan ||
12. karsa murka dayaning panggalih | galih eling iku tunggal makna | nèng angên-angên ênggone | marmane iku dudu | sanyatane amung ngratoni | sabarang tingkah polah | wit dayaning kalbu | nanging yèn dèn anggêp Allah | tan pakantuk dadi begalaning urip | ing kono rasakêna ||
13. prayogane kawruhana bêcik | kadayane angên-angênira | Mukhamad darma sapangrèh | rasul [ra...]
[...sul] rasaning manus | kabèh saka
sampurnanipun | sawantahe têmbung puniki | manuswa kang sampurna | iku maksih luput | sawênèh guru mêmulang | roh ilapi nur
arane manuksma | dadi ping pindho uripe | lan ana manjing suwung | sajatine durung nglakoni | yèn wong kang wicaksana | sabarang rèh putus | tatas pangawikanira | urip iki sajatine aran pati | pati ingaran nora ||
18. jumênênge kawula lan gusti | Allah Mukhamad lan Rasulullah | wus dumunung sira kabèh | ing bumi langit pitu | saka ananira pribadi | Mukhamad Rasulullah | sajêroning idhup | wijange lah rasakêna | lirnya rasul rasanira kang sajati | tunggal rasaning suksma ||
19. iku salah tômpa ing panganggit | lamun rasa-rasaning Pangeran | nora mangkono patrape | Pangeran rasanipun | nora awor lan sira kaki | pamriksa
tunggal budi | iku nyata panganggêpmu ring Hyang | nanging Allahira dhewe | aywa salah pangawruh | dudu Pangraning bumi langit | lan malih wêkas
kawruh | kawruhing buda katriwal | awêwaton ngèlmu saka Dewaruci | dudu wit saking Ngarab ||
Gusti | Allah ingkang murba masesèng rat | poma ywa mangkono anggèr | wajibe Gusti iku | samak basar kadirun ngèlmi |
salah kêlantur katarik | cipta nasar balasar kajurang | iku dudu sayêktine | dene impèn puniku | sajatine ingsun tuturi | kuwasaning pangrasa | manjing netranipun | dayaning kuripanira | Mukhamad mukadim manjing marang ngèlmi | ngèlmu ingkang gumêbyar ||
kadulu sadarum | barang apa manjing kaca | yèn jinupuk jroning
wong ngèlmune kuthung | darbe kawruh mung sacuwil | wus ngaku dadi sarjana | jumênêng guru mêmarid | marang para punggung mudha | ngrasa wus putus patitis ||
4. sajatine durung wêruh | ngawur kawoworan eblis | lawan malih asring ana | pra
inganggêp Pangeran | kang murba masesèng bumi | iku wong katunaning tyas | luput panampaning dalil ||
Allah manggon jroning pikir | sipate lir rupanira | tan siwah lawan kang muji | lah iku sangsaya nglômpra | dene
jarwanana | iku sadat kang sajati | yèn lumrahe jaman mangkya | sadat mangkono tinampik ||
11. iya iku wong kêpaung | sahadat kalimah kalih | tinampik [tinampi...]
[...k] sinampar-sampar | nora pisan dèn kawruhi | saking angèle
14. yèn napi Allah liniru | wujudnya santri pribadi | lamun isbat wujudira | ing jêro ingkang Hyang Widi | iku lakuning dubilah | lanat kawoworan pêri ||
15. lawan malih ana guru | amangeran marang pasthi | suwung wangwung nora ana | tur durung putus ing wèsthi | iku
17. salah siji pasthi cundhuk | lamun maksih padha iki | lah age sira mundura | mung
19. sajatine durung wêruh | ing ngèlmu kang gaib-gaib | mung èlu-èlu kewala | jroning pati durung uning | bocah cilik bae ana | bisa dadi guru jati ||
20. anggêre tan dèn du têlu | tinilikan dina benjing | yèn trima amung carita | nasar ngawur tanpa saksi | ingsun saguh ajêjarwa | tômpa lawon warêg pitik ||
21. nanging yèn tinanya ingsun | kapriye rasaning pati | yèn awèh sêmaya benjang | lah poma golèka kaki | guru kang bisangsung pêjah | tinupiksa jroning urip ||
22. nanging mangkya [mang...]
[...kya] para guru | arang ingkang nganggo saksi | tansah crita ngayawara | warahe angupa pamrih | nora wêruh sajatinya | trapsila laraping pati ||
23. aja sira dadi guru | laraping ngèlmu
26. satêngah ana wong muwus | ratu dèn anggêp Hyang Widi | Gusti Allah nora ana | wujudnya
pinadonana | kaya maduning pulisi | kacara traping prakara | wus pasthi nora pinanggih ||
28. kang sawênèh ana jamhur | tutur mubêng marang murid |
binuru | êmbuh yèn wus praptèng ngakir | bisa mulih marang ora | tur amêngku ngalam sahir | dudu swarga lan
3. iku kang bisa nulungi | nuntun manjingkên ring johar | anèng wudêl panggonane |
6. kang dèn upaya kêndhuri | pitik putih dhara-dhara | lawon lan dhuwit pamrihe | marma mangke wus
awit pra guru bujuke | mring wong tani desa-desa | kang tan wruh ing dêduga | prayogane mung sadumuk | cingkrang nalare katunan ||
rupa | rupa kèh kang momor sambu | iku jaman sapunika ||
15. pintêre amung sacuwil | lagi Allah lan Mukhamad | rasul kang anèng jisime | pangrasane wus sampeka | nir deya cipta rasa | rasaning Hyang Kang Maha Gung | pangakune pudyotama ||
napsaha | pakak ngarapalaha | lah iku pardikanipun | sing sapa wruh ing sarira ||
19. yaiku patraping kucing | mindhik-mindhik angon ulat | anggolèki wong kang bodho | sinajarwa pinapajar | ujare ngèlmu sasar | sarwa saru sasar-susur | slusuran lir rajakaya ||
20. cacat wong tumitah urip | kurang pamrêsing tyas nyata | ngèlmu pangolah yodane | manranging kartisampeka |
prasasat samodrasmara | barang apa tumêka | umanjing dayaning kalbu | iku traping pangawikan ||
22. wong nêmbah marang Hyang Widi | nora sipat nora kôntha | nora warna nora ênggon | nora suwung nora mamang | dudu pikir myang napas | dudu êroh dudu wujud | nora suwung pasthi ana ||
23. anane saka kang abdi | dudu rasane manuswa | lah kapriye ing patrape | wong nêmbah marang Hyang Suksma | sêdene malaekat | nora beda wujudipun | angèle yèn wus pratela ||
24. gampange yèn durung uning | êning pamawas tanpa was | wus waspada wasesane | hèh
bali liru sambut | iku traping [tra...]
26. manuswa ingkang sayêkti | dadi ling-alinging jagad | lah iku kang wus prasajèng | saksi manaksèni
wicaksana driyane | nur kalbi kang anarambah | pôncadriya sabadan | panjing wêtune tan keguh | susilarja manrang cipta ||
30. yèn gêguru sira benjing | sawise sira winijang | wijang-wijangane kabèh | kang kadhadha ing tyas [tya...]
pasthi | lawan malih têtakona | mring gurumu kang wus walèh | asung ngèlmu marang sira | apa sababe baya | piwulang kang wus kacakup | yèn nendra sirna sadaya ||
33. iku dayaning punapi | apa mudhun apa munggah | yèn mudhun priye kanthane | yèn munggah priye trapira | kang munggah kang tumêdhak | dèn arani apa iku | dene dahat saka mokal ||
35. lan malih yèn sira ngimpi | wruh
ing barang kaelokan | ing jro badan ana kabèh | iku mratandhani apa | dèn asmani rèh paran | dayaning punapa iku | kabèh padha takokêna ||
pêpadhang | ingkang nandhani tyas wêning | nging tan wênang kalamun durung kakênan ||
kang seje jinis | niskarèng rat dhalang sajati wêruha ||
3. iku pikir kang tan samar | waskitha kêcaping wadi | nanging
ngling | tumruning manuswa sadu | lan malih sun wêwarta | yèn ana guru kang luwih | sung wasita jisime ginawa lunga ||
5. lunga ngalih ing ngalam rat | rad jagad kawêngku siji | manjing jiwane sadaya | pangrasa sampurnèng pati | lah iku tutur kidip | goroh growah wong kêtawur | ngawur kuwur tyas samar | durung wruh laraping pati | kang patitis
sajêroning idhup | urip sajroning pêjah | rasakna prakara iki | patraping rèh pêpadhang kalingan padhang ||
7. yèn wong danurja waskitha | awèh sandhang wong kang sugih | awèh payung wong payungan | anggendhong wong nunggang joli | sung têkên dalan [da...]
[...lan] wradin | wong mêlèk tinuntun-tuntun | sinung dalan kang padhang | wong minggir tinarik minggir | lah
tunggil wor budi sawiji | wajib iku kinurmatan | jinunjung ing sawatawis | nanging yèn durung sami | ywa lonyo sabarang wuwus | têmahan kabegalan | kalong linongan ing kuping | iya iku tinêmu dadi kagunan ||
10. sapira yèn wong sarjana | kawruh kang wus dèn tampani |
ing Hyang Kang Murba | supaya wong sami uning | onêng têmahan asih | sih lulut
ginawe pokil | ngakal-akal ngrekadaya | yayah dursilèng pambudi | batine durung uning | yaiku rupaning punggung | kagunggung wong caksana | sajatine sêpa-sêpi | sasat sapi tan wruh ingkang murwèng titah ||
13. purwa wiwiting agêsang | nora pisan dèn kawruhi | tansah mung dina akherat | pinundhi pinusthi-pusthi | pasthi bakal nêmahi | sabarang pituduhipun | ngakherat bakal mulya | wit saking wus dèn kawruhi | anèng dunya tinêbus sabar darana ||
14. nanging kang tyas smu pramana | makna myang kêcaping lathi | katara ing solahbawa | bawaning pangucap wêning | pra ngulama ingkang wis | tanah Jawa ngalor ngidul | ngetan ngulon wus [wu...]
saking Hyang Maha Gung | trakadhang malih ana | wite dadi guru jati | ngimpi munggah mring langit biru sap sapta ||
17. ambêdhah mumbul ing wiyat | nèng dhuwur nampani wangsit | wusnya trang nulya mêmijang | wijangane ngèlmu gaib | supaya antuk pokil | iku traping tikus clurut | tan pisan magêpokan | patraping kawruh kang yukti | suprandene kanan
mangkono kaki | mèmpêr wawa ing wana gung | sipate kaya janma | nanging tan wruh kang patitis | aja sira pracaya ngèlmu mangkana ||
1. kang sawênèh ana mukmin sung pituduh | ing ngèlmu sampurnèng pati |
tatkalanyarsa rinacut | nèng lawang sawiji-wiji | anadene pujinipun | lah iku mukmin niwasi | tan yogya dipun pitados ||
3. iya iku wong pracaya marang wuwus | wuwus ingkang dakik-dakik | rèhning sinalinan têmbung | wong Jawa kang durung uning | basa Ngarab dadi elok ||
4. melok melik êmèling cangkêm sinêngguh | nyataning kawruh kang luwih | saking cupêting panggayuh | yayah kabêntur ring wangsit | wasita kawruh kang nglamong ||
[...mong-omong] tutur ingkang wus kalantur | tur
14. nora keguh sarambut pinara sèwu | dudu yèn maksih kaèksi | dudu lamun maksih suwung | dene kang katon mawarni | dayane pangrasaning wong ||
15. cipta ripta saking netra dayanipun | têp-tinêtêpan kang uning |
miranti | yèn wong wuta nora wêruh | lah iku pikirên kaki | ywa pracaya wujud katon ||
17. ywa pracaya marang wujud ingkang suwung | lamun sira durung uning | nglakoni wêruh ing suwung | myang nglakoni wruh ing isi | isèn-isèning tyas tanggon ||
18. ênggon durung ênggon uwis wus kacakup | balik panggonan saiki | golèkana
bisa dadèkakên siji | iku pintêring gandarwo ||
21. kang sampeka anjèrèng sipat rongpuluh | lakune sawiji-wiji | kosok-baline kadulu | kacakup cakêp nyukupi | praboting [prabo...]
[...ting] urip wus melok ||
tidhak sêkali bêrtêmu | wong buda ngèlmuning ringgit | ngèlmu buda kang wus bawuk | dudu agamaning nabi | salallahu urip manggon ||
29. aja manèh pati durung tau wêruh | prandene ngaruh-aruhi | wong bodho nora wruh ngèlmu | pangrasane sasar sisip | kang akèh janma mêmoyok ||
30. ing Ngayogya Surakarta myang Madiun | sapangetan atas sami | kawruhing ngèlmu mèh jumbuh | para jamhur sring nênampik | anênacad wong kang bodho ||
31. kèh padudon bêbantahan udur ngèlmu | supaya wong kang prihatin | nuli enggala maguru | dhèwèke nampani pokil | sêga wuduk ayam babon ||
33. lamun mulang tarekat dalaning kawruh | klimah tayibah pinusthi | laillaha illollahu | dèn ubêtkên dhadhanèki | lêbu wêtune
iku ingkang dèn kêncêngi | dadi sampurnaning maot ||
35. ana manèh kawruh buda maksih klaku | sastrajendrayuning budi | dadi
panjinging gaib | suprandene kèh wong nungsung | yèn wus winêjang pinundhi | sasat wong nêmbah têpekong ||
37. lah prayoga kucirana bae bagus | klonthongan adol sêmbagi | tèh tang kuwèh gula batu | ing môngsa cèmbèng mêmuji | mring klênthèng gone ngèlmu wos ||
38. ana manèh guru muwus tiru-tiru | warôngka manjing ing kêris | kêris manjing wrangkanipun |
nanging tan bisa naksèni | iku têmahane goroh ||
39. barang wuwus barang ngèlmu barang laku | yèn wong putus nganggo saksi | nyatane ingkang kawuwus | wirang
wayah ingsun dhewe | aywa nganti kawatdaka | binabar ing wong liya | rèh iki dêdalan kawruh | lothung kinarya
ngèlmune akèh kasêbut | anèng kene wijangira ||
3. lamun kongsi krungu kaki | sayêkti dumadi kêmba | trakadhang sêngit mring kowe | saking cingkranging kawruhnya | wirang lamun takona | arsa madoni tan gayuh | wit wus êntèk kawruhira ||
4. wataking mukmin samangkin | lamun kasoring wicara | ing guna myang
ngukuhi bênêre dhewe | pangrasane tanpa sama | yèn tinakon muridnya | ngèlmu ingkang ewuh-ewuh |
pêpacak | marang putra wayahipun | tan parêng gêguru liya ||
8. wus têrang tan ana ngèlmi | kang ngungkuli kawruhira | wong liya-liyane goroh | kadhang winastan kêlangkah | mukmin ingkang mangkana | angrasuk budining munyuk | samar lamun kaungkulan ||
[...tir] yèn tan pinundhi | tôndha yèn ngèlmune tuna | dene mukmin kang
kawruh iku pami rukmi | pinêndhêma ing pawuhan | masthi têtela mancorong | yèku atining sujanma | kang putus sandining Hyang | sabarang nora
sayêktyantuk ganjaran | nora awèh anggêguru | takon marang wong sarjana ||
16. tansah ngukuhi pamuji | puji kang katur Hyang Suksma | sadat salat sadinane | bakal tanggung karusakan | ing dunya trus ngakherat | yèku wong kêpaung wuwus | dadi wis nora waspada ||
17. sadarpa ewuh wong muji | pujine katur mring sapa | priye dènnya ngaturake | lamun wong kang wicaksana | tan mangran basa swara | swaraning
wêkas ingsun poma-poma | ywa sira ngucap mangkono | iku setan sipat janma | mamak tan wruh ing tata | nadyan sira nora sujud |
tekat mangkana | ing lesan lan wardaya |
wong nalare mung sadumuk | iku anggèr dèn waspada ||
23. lan malih sun sring udani | ujaring wong jaman kuna | maksih dèn anggit saprene | kaya ta wong kang pracaya | ing barang kaelokan | pracaya ing kayu watu | patilasan jaman kuna ||
24. akèh bae wong samyangling | kaya ta jêng nabi duta | Mukhamad ingkang kinaot | mangkya maksih nèng sawarga | ngêntèni kawulanya | yèku ujar wong kêpaung | sasat baung ing wanarga ||
25. ana manèh jaman iki | Kangjêng Sunan Kalijaga | maksih mriyanghyang uripe | akèh kang ngaku kêpanggya | gadhung srêban jubahnya | kang sawênèh ngagêm wulung | jaman makam tan pratela ||
26. trakadhang ana wong mukmin | ujar pinusthi pratignya | luwih kêncêng panganggêpe | Ratu Kidul maksih ana | jin pri prayangan setan | gandarwa santeronipun | iku ujare wong samar ||
27. yèn wong waskitha ing wèsthi | nora [no...]
[...ra] samar kaelokan | masthèkkên dening kawruhe | yèn dinulu nora ana | jin pri prayangan setan | gunung-gunung guwa samun |
kêlantur kuna-kunane | kongsi praptèng jaman mangkya | maksih akèh wong buda | sipating manuswa cukup | ananging sasat
lain). | ing jêro isi canthuka | tan pisan nyipta padhang | pêtêng tyase nyamut limut | dudu patraping manuswa ||
32. yèn maksih pracayèng kidip | barang cukup ingkang mokal | dèn anggêp lir wêruh dhewe | iku wong atine sasar | klantur-lantur
mangkono yèn wong buda | sanadyan dèn jujua | ing ngèlmu kang mêmêt nyamut | yêkti anasar kewala ||
34. lamun wong tuna ing budi | malah nyimpang saking padhang | mring pêpêtêng pangancame | gugu crita ngayawara | kang dèn anggêp sanyata | nanging nyatane nora wruh | iku wong pikire tuna ||
35. yèn mangkono tanpa kardi | ngèlmu Ngarab praptèng Jawa | kitab Kuran
ing jaman samangke | kapulêt mulêt ing jajal | jin setan nora uwal | iyèku atining manus | kang durung pratamèng sastra ||
37. akèh wong kang bisa nulis | ngaji sastra Jawa Ngarab | arang kang bisa cumanthèl | awit katarik ing tekat | mring bôngsa kaelokan | lah iku margane klèru | saka kawruhe priyôngga ||
1. ingsun uwis mlaya jajah bumi | ngalor ngidul ngulon | ngetan têpung tanah Jawa kiye | muruhita para wêgig-wêgig | lir critèngsun kang wis |
bandiyah arane | pamawase saka puji dikir | pinanjingkên maring | sajroning sastra hu ||
6. ingkang kongsi wuru ciptèng batin | batine mancorong | swarga nraka yêkti katon kabèh | nadyan para lêluhur ingkang wis | katon lir wong ngimpi | ngakherat nèng ngriku ||
siksaning Hyang Widi | kang katon nèng ngriku ||
8. dadya kêncêng pamusêng pambudi | ngadèkkên lêlakon | sêtya wardayasmu panganggite | patrap ingkang mangkonèku kaki | lanating Hyang Widi | dalil nora nutur ||
11. barang apa ingkang elok prapti | gya pinusthi katon | lah ing kono pikirên dayane | yèn wus wêruh pikirên kang brêsih | tintingên kang ênting | wong sinau putus ||
12. tumulyèngsun anggêguru malih | ngèlmu kang sajatos | Bêndhadhampit ing padhukuhane |
kanthi pasêmon | kadadyaning manuswa akire | tibèng suwung mêngko ana jati | mratani sabumi | iku kinèn luru ||
wong Jawi | Ngisa gama luhung ||
24. kang mangkono iku datan yukti | wiranging lêlakon | nora wêruh agamane dhewe | ngèlmu apa bae anjarwani | ingkang dakik-dakik |
dadi saksi | ring kawruh kinaot | wong maguru dadi guru dhewe | Kangjêng Nabi Mukhamad Sayidin | mustapa sinêlir | para manuswa
28. nyataning Mukhamad luwih sungil | angèling lêlakon | nora awèh yèn durung pratamèng | gampang wong kang ngaku aran nabi | lirnya nabi wêning | wênang jèrèng êjum ||
29. mim awal sirah ake ing dhadhèki
golèk | rèhning wong urip jodhone pati | tan kêna sumingkir | tumêmpuh ing idhup ||
tanah pasir | ngèlmune kacriyos | sadat sakarat ing pamêjange | wijang-wijanging sawiji-wiji | lailla illahi | dununging palungguh ||
34. riningkêsing jumbuh kumpul siji | umanjing mring jêro | lawan ana tôndha ingkang katon | nèng jro carmin pangiloning warni | binuwang kaca nir | maksih lu-dinulu ||
35. iku maksih kuwur wor ijajil |
sajatining uwong | nyang dat sipat asma apêngale | lirnya kang dat angên-angên batin | sipat wujud janmi | asma araning hu ||
37. apngal panggawening lair batin | batine Hyang Manon | napasing wong dèn upamèkake | kêmladhehan
warna-warna jroning tanah Jawi | akèh kang anyami | ing pêpacuhipun ||
saking napas lêbu wêtune pinuja ||
5. malihipun nomêr ro ingkang tinutur | cebol gayuh lintang |
kawruh | wuwuhing sampurna | kudu wruh kanthaning pati | nuli ingsun binungkêm dalaning napas ||
yaiku guru kêtawur | yèn wong kang wus pana | nadyan angicipi pati | kang patitis
tan kalimput | sampurnaning pêjah | tan sudi mamèt puniki | yèn wong mati
gumulung | lêkaning agêsang | miwah manising pambudi | dadi daya tarbukaning tyas kang samar ||
19. luwih ewuh dêdalane wong tumuwuh | mrih wuwuh ing rasa | rasaning jagad binudi | Jawa Ngarab ginulêt titi tur padha ||
kadulu | mratani kaanan | amung manuswa kang luwih | iya iku sèwu nugraha mawantah ||
22. marmanipun bagus dudu rupa wangun | mung tôndha kang nyata | padhanging ati nrambahi | ing wicara kang wus carêm liring limpad ||
23. sukur bagus rupa myang wicara wangun | ngèlmu kasusastran | Jawa Ngarab kang patitis | myang
saking jêmpol suku | munggah mring gêlangan | nêmu regol dèn arani | nganti lawang sapta trus munggah ing utak ||
34. nuli nêmu rêrupan kang gumun-gumun | ing kono kapanggya | lawan Hyang kang murbèng bumi | kôntha warna lir rupaningsun priyôngga ||
35. glis lumêbu mring kôntha ingkang kadulu | yèn wus nuksmèng kana | nulya jumênêng narpati | iya iku goning sawarga kang mulya ||
36. bakin têrus urip nora kênèng lampus | enak tanpantara | dèn arani
têgêsipun Sangkrêta têmbung wong Hindhu | mangkono tekatnya | dhasar sun wus minta wangsit | nèng Batawi anggêguru wong Turkistan ||
39. kacèk têmbung maksih basane wong Hindhu | mèmpêr kawi jarwa | dene Kyai Tanjung nguni | mung bedane tolêk têmbunge wong Ngarab ||
40. dadi luhur akèh wong ingkang sumungsung | tur dèn alêmbana | pribadi sangsaya wingit | pangakune saking Crêbon Kangjêng Sunan ||
nora sah ing kajat | jatining kawula gusti | manuswa gung kabèh putrane Hyang Suksma ||
Ngisa | sayêktine maksih nganti | kawulane anèng sawarga kasapta ||
48. iya iku wong kabêntur têmbung bagus | Injil crita mulya | kang dèn prêtal têmbung Jawi | luwês dhèmês Tuwan Wintêr Surakarta ||
1. wong Kristên agama Ngisa | tanah Jawa tekate kèh ngantêpi | kèlu crita èdi nyamut | pangrasane têtela | ing Batawi Samarang Surabaya gung | Pasuruan Sidaarja | ing Malang tuwin Kadhiri ||
2. desa Gombong tanah Ngroma | tuwa anom lanang wadon mèstuti | mring Injil pituturipun | ingkang luwih sampeka | anyukupi urip praptèng patinipun | yèn gunêman amacithat | nênacad amêmoyoki ||
3. marang agama Mukhamad | kang mangkono iku datan prayogi | awit ing sayêktinipun | sakabèhing agama | nora ana ingkang ala ingkang bagus | de anggêpe bôngsa Islam | tan ana ingkang ngungkuli ||
4. agama nayakaningrat | Kangjêng Nabi Mukhamad kang sinêlir | nganggit Kuran kang dhumawuh | dadi umuling kitab | pira-pira kawruh ingkang bagus-bagus | ngêncêngakên marang tekat | ala bêcik dèn kukuhi ||
5. pangudining sakanparan | kauripan kang jumbuh tur
sipatipun | de lungguhnya kang sanyata | anèng manik netra kalih ||
8. iku ingkang jinalukan | rina wêngi kang mathênthêng ing ati | yêkti apa kang kinasdu | ing dunya trus ngakirat | pasthi nêmu sabarang rèh tekatipun | mangkono patraping Cina | tan beda sujud ring Widi ||
9. akèh-akèh pituturnya | mokal-mokal tan kasêbut nèng ngriki | dene rêringkêsanipun | wong ulah ngèlmu Cina | kang wus pana sajroning limalas taun | bisa bali marang dunya | tumitis marang bêbayi ||
10. sun malih têrus ngupaya | sampurnaning pati ingkang patitis | nèng Cikandhi raning dhusun | bawah ing kutha Serang | yèn ing kono ana wong kacrita putus | tumulya sun muruhita | wanci ratri sinung wangsit ||
tumitah | manjing ing sawarga nangim ||
13. nuli araning sagara | linungguhkên anèng badan sakalir | kaya ta usus puniku | uga
anèng sastra hu | lan malih sinajarwan | surya wulan sumuruping netranipun | de putih irênging netra | dadi rina lawan wêngi ||
uga buda jamanipun | luhurnya praptèng mangkya | sinalinan têmbung Ngarab kang kalaku | jaman
nutur | yaiku ngèlmu karang | pardikane karang anggitaning manus | nutur ngèlmune wong buda | dèn lih têmbunging Ngarabi ||
19. angelokkên ing pangucap | supayane nyalini gama kang wis | sajatine nora santun | maksih
ingkang gêguru | ing tyas kawicaksanan | rèh wus ganêp manuswa sipat rongpuluh | yèn sinau pasthi bisa | ngulah sasmita lêlungit ||
ana | ngèlmu apa bae kang luwih-luwih | nanging kang pratamèng kewuh | ywa ge sira pracaya | saksènana ing panimbang myang panggayuh | tingtingên sarining rasa | rasane tumitah urip ||
25. sasmita kawruh sanyata | lan panganggit kang titi kang patitis | ywa tinggal sabarang guru | gunême pra ngulama | jaman mangke akèh kang nglakokkên palsu | wit kèhing ngèlmu gumêlar | gumrudug akèh mèstuti ||
26. kang akèh para ngulama | amêmulang mring para anak murid | yèn maksih anyar ki guru | mêmijang tanpa sarat | mung rasulan lan mori sakwasanipun | yèn wus dadi jaran kepang | jathilan ngupaya dhuwit ||
27. gya nganggo sri kawin sêmat | wis mangkono paguron yèn wus dadi | laris manglaras mêmuruk | mundhut arta busana | angarani ing pamrih wêtuning bujuk | wahyaning pokil pitênah | marma sagung wong bèrbudi ||
28. layang iki takokêna | aja merang isin ngèlmu
dèn cupi | cinupan gandhulanipun | larangan kang pinuja | salawase ana ing kene kasêbut | mung padha mamriha tambah | sagung kang maca miyarsi ||
29. lumembak balabar wutah | lembak-lembak sarèhning wadhah
32. wus nora kêna kasoran | kawruh iki mung siji kang ngungkuli | arta kang pratamèng lêmbut | saliyane punika | nora [no...]
[...ra] keguh sarambut pinara sèwu | mung tinimbang karo mlarat | bêcik ingkang sugih ngèlmi ||
1. ing wilapa kumambang gatining tulis | tulus panêdyanya | manuswa
mijil | ing pangrekadaya | kang kanthi saksi nastiti | angèl wong tumitah gêsang ||
4. luwih gampang wong mikir laraping pati | wus pasthi sampurna | sadaya anyaring bumi | ing kono lah rasakêna ||
5. kang tumancêp ing driya panggalih wêning | ning kang
iku kudu nganggo nganti | têtêping anyarnya | patang prakara kang dhihin | isbatu jais têtêpnya ||
11. kaping pindho anyare kang dèn kawruhi | kaping tri kang mokal | anyaring ngalam sakalir | ping catur tanpa wiwitan ||
12. sayêktine dunya puniki tanpa wit | bumi langit lintang | surya wulan kang kaèksi | sadaya
Allah kang murbèng bumi | tiru-tiru saka liya ||
18. luwih mokal luwih gaib luwih sungil | nanging sèwu gampang | wong
20. yèn wus mati tan bisa sira mijèni | putra wayah wuntat | aywa kalantur lir kang wis | balasar kajurang-jurang ||
21. ngèlmu dudu dèn antêpi dèn pêpundhi | tur kanthi kêthokan | gulu ayam babon putih | karêmaning rasulullah ||
22. bêgja têmên wong kang bisa anglakoni | apa nora wirang | mêmulang mring anak murid |
23. wong kang putus tan bisa sung patrap pati | tan bisa mêmulang | ngèlmu kang tan nganggo saksi | agung katêmpuh ing wirang ||
24. ywa mangkono wong ulah sasmita gaib | kudu kang ajajah | sarining kawruh kang suci | kasabêt ing kanyataan ||
25. jaman iki mulya di akèh janma wig | akèh sarjanèng rat | wong kang mangulah patitis | ywa lonyo sabarang wulang ||
26. nora gampang amêmuruk marang murid | kaki bokmanawa | katanggor janma kang luwih | wusanane kathetheran ||
27. calurutan guru tinon lir thok rani | cangkêm kacêmutan | yayah
nênuwun lumunturing sih | sampurnaning kasidan ||
2. sidaning wong tumitah nèng bumi | urip iku jodhone palastra | sabên ri kalong nyawane | tan wêruh kantunipun | sapira yèn maksih taruni | tan pisan nyipta pêjah | wusnya praptèng sêpuh | sabên dina
ing pati | wong sumêlang durung trang pamawas | marang laraping patine | anaa ingkang wêruh | mèt wêwarah guru kang urip | iku durung pratela | pati
durung uning | tansah kacakra panggonan benjang | nêmu
swarga sawarêge | ananging durung tau | anglakoni panggawe pati | lamun janma kang pana | pramanêm kang durung | awit saking dening nyata | anggêguru marang janma kang
prayoga nguculi ngèlmu ingkang wis | manawa kathetheran ||
8. kang wus klantur ngèlmu nguni-uni | yèn
luwih | kaluwihan ngèlmu kang sampurna | lir Sayid Odrus sajare |
tuwuh jodhoning pati | pati titising [titi...]
[...sing] cipta | tôndha saksine trus | nrusi ngèngrènganing warah | ngarah-arah anon tuhoning pangèksi |
murbèng jisim | ngratoni sajagad rat | cangkramèng siswantuk | pati munah kawulèng Hyang | mung upama mangkono ywa dèn antêpi | dhinaku aran Suksma ||
15. Allah iku dudu Joharmanik | dudu nur
mungguh wong buda jarwani | badan alus lan wadhag ||
18. lirnya alus angên-angên batin | wadhag jisim kang katon satmata | mratandhani kawulane | woring pupu-pinupu | ingaranan kawula gusti | nanging ywa salah tômpa | dudu Hyang Maha Gung | dudu Allahu tangala | mung jumênêng
tuhon barang tan yukti | mambu kalingan grana | mangkono truwilun | luwih angèl sung wêwarah | yèn wong wuta tinuntun ratuning gampil | yèn wong kalingan padhang ||
24. luwih ewuh pakewuh sinung wrin | saka pangakune têtela trang | gandhuli kakèk moyange | atine kang
hèh dèn awas puniku | wong sinau putus ing panggayuh | de yèn mukmin kang cingkrang durung
Ngarab kluwus | tilas tètès dinilat tan maratani | sarwa saru yèn dinulu | ukara basane crobo ||
6. kithal kaworan dhusun | yèku derah kang wus pating dhrawul | dhodhal-dhadhil sarta dèn ênggoni tinggi |
tayibah tinulis | Allah lan Mukhamad dèn du | sastrane ginawe elok ||
12. wong kang pana ing lêmbut | yèn [yè...]
[...n] wus wêruh sakanparanipun | kanthi saksi nyataning kawruh
bali musthi titise kawruh sajati | ingkang titi titis jumbuh | tambuh-tambuh traping maot ||
15. wus sirna was pakewuh | bôngsa pati kang durung wus kaglung | ginagulang gêgêlênganing dumadi | dadi kadadeyanipun | wus tan kacakrèng pasêmon ||
18. dadi contoning laku | datan pae lan wujud wajibu |
manggon nora suwung | iku sajatining uwong ||
25. sandining urip iku | wruh ing jisim roh ingkang lumaku | napasing wong mlêbu mêtu dadi puji | apa sakrêntêging kalbu | cinipta kuwasèng Manon ||
26. ing sajatine dudu | yèn pana dimurtinirèng
dudu krananing Allah satuhu | mung krananing manuswa ingkang linuwih | awit Gusti Kang Maha Gung | tan ngalap lantaraning wong ||
28. mobah-molah satuduh | ing pribadi marma bênêr luput | wus mangkono wong wicaksanèng pambudi | seje
grawongan kayu | nora wêruh marang cakraning budya di | tansah ngukuhi kajumbuh | Allah tunggal anèng uwong ||
31. marmane yèn wong putus | têtês tatas pantês kawruh jêntus | tan mangkono pangakune ring Hyang Widi | kabèh kabudi kacakup | lèjêm sandining Hyang Manon ||
têmbunging pituduh | iki ênggoning ngèlmu wos ||
1. rinênggèng sastra kinawi | macapat têmbunging basa | supaya trang pamawase | nyirnakkên [nyirnakkê...]
[...n] was sumlanging tyas | mumuk
saking surasaning têmbung | cinitrèng kartas sampeka ||
2. lêlakon kanggo ing urip | sampurnaning kauripan | saka jajah pangawruhe | sarjana susela tama | kataman ing sasmita | ing ngèlmu
pinarsudi nora ngawur | bedane lan wong kang tuna ||
5. wruhe kalingan pangèksi | dalan jêmbar rêsik padhang | barobos kacanthèl-canthèl | pating dhradhil dhadhal-dhadhal | prandene tan uninga | kang wruh mung
urip iku Islam | pikukuhe ingkang kukuh | wus mamèt daliling sarak ||
7. kitab cilik aran sitin | wakawangèn dal islama | kamsatun lapal têgêse | tuwin pikukuhing Islam | iku cacah lêlima | sahadat ingkang rumuhun | ingkang
11. lan naksèni kang sajati | Mukhamad utusaning Hyang | têgêse jarwane kabèh | manuswa sipat
14. panjang yèn winarnèng tulis | lèjême sasmitèng sadat | ingkang padha krasa bae | ywa nganti angayawara |
ing kathah | batinên [bati...]
[...nên] bae patrape | ywa kawêca ing sasama | kang padha salah tômpa | pasthi dèn arani gêmblung | tan
nèng ngriki | awit wus akèh wong wignya | ing têmbung patrap prantine | kalamun sira wus bisa | traping salat sarengat | lah wêruha têgêsipun | ing salat ingkang pinuja ||
19. de pardikane salati | wus kajarwa anèng kitab | mangkana lapal unine | slatu rahmat
rasa pujine | hèh sarjana ywa mangkana | tan ngandêl takokêna | wong Ngarab kang putus ngèlmu | nora awèh hu hu munggah ||
punika kawontênanipun sakolahan ing Indiya Nedêrlan.
1. Sakolahan Gimnasiyum Wilêm III ing Batawi.
Maksuding sakolahan punika mèh sami kemawon kalihan: Ugêrêbêrgêr Sêkul ing Samarang tuwin Surabaya, ingkang kawulangakên têmbung Prasman, Dhidhong (Duitsch) Inggris lan sapanunggilanipun, sinaunipun 5 taun, bayaranipun sabên wulan f 10. pirantosing sinau tumbas piyambak, manawi lare badhe malêbêt sakolah kêdah ngaturi priksa dhatêng dhirèkturing sakolahan wau.
2. Ugêrêbêrgêr Sêkul ing Samarang sarta Surabaya.
3. Koningin Wilhèlminah Sêkul ing Batawi.
Maksuding sakolahan punika kangge mulang lare-lare ingkang badhe dados masinis, opsèhtêr, meinbaukêndhêgê (kawruh pêlikan) sarta sudagar. Kangge masinis:
Inggris saha kawruh pêlikan. Kangge sudagar: kawulang têmbung Walandi, Prasman, Inggris, Dhidhong, Malayu, tuwin kawruh dagang.
Inggih punika Ugêrêbêrgêr Sêkul ingkang sinaunipun 3 taun, katambahan sinau kangge sudagar tuwin juru mudhi (Stuurman) 2 taun.
Punika sakolahan kangge sinau lare-lare ingkang kêpengin dados masinis, sudagar sarta opsèhtêr.
6. Prinsès Yulianah Sêkul ing Wèltêprèdhên.
Sêkolahan punika namung tumrap dhatêng para wanita, dene maksudipun sami kalihan Ugêrêbêrgêr Sêkul ingkang sinaunipun 4 taun.
7. Sakolahan dhoktêr Jawi ing Wèltêprèdhên.
Sakolahan punika namung tumrap têtiyang siti ingkang kapengin dados dhoktêr, sinaunipun 9 taun (3 taun klas wiwitan, purbêrèdhêndhê apdhèling, 6 taun sakolah dhoktêr) lare ingkang badhe malêbêt kêdah rêkès dhatêng dhirèktur, sarta lajêng badhe dipun coba kasagêdanipun (dipun iksamên), murid angsal balônja f 15 - f 17,50. Nanging mawi dhinêspêrban 5 taun, inggih punika mênawi ngawula ing kangjêng guprêmèn.
Maksudipun sakolahan punika sami kalihan sakolahan dhoktêr Jawi, nanging sakolahan wau tumrap tiyang ingkang badhe dados dhoktêr partikêlir, muridipun mawi ambayar, ananging murid Jawi ingkang badhe ngabdi ing kangjêng guprêmèn angsal balônja kadosdene sakolahan dhoktêr ing Wèltêprèdhên, lare ingkang badhe malêbêt kêdah rêkès dhatêng dhirèktur sakolahan wau.
9. Sakolahan calon priyantun ing Bandhung, Magêlang, Prabalingga, Serang, Blitar sarta Madiun.
Sakolahan punika tumrap putraning para priyantun ingkang kêpengin dados priyantun B.B. sinaunipun 7 taun (2 taun purbêrèdhêndhên, 5 taun sakolah priyantun) murid ambayar f 1,50 - f 10. Lare ingkang badhe malêbêt kêdah rêkès dhatêng kangjêng tuwan residhèn utawi dhirèktur sakolahan wau.
10. Normal Sêkul ing Batawi, Samarang tuwin Surabaya.
Sakolahan punika tumrap lare ingkang kêpengin dados guru, sarta guru ingkang kêpengin dados mantri guru. Sanèsing panggenan ingkang sampun kêsêbut nginggil, ing Batawi ugi wontên, inggih punika Ugêrêbêrgêr Sêkul tuwin Pènsionat: tumrap para wanita. Ing Samarang sakolahan Sistêr Orgêlinên. Ing Surakarta: Wilhèlminah Sêkul. Ing Surabaya: sakolahan Sistêr Orgêlinên, sarta sakolahan ingkang dipun adêgakên dening pakêmpalan Dhêmèsyês Sêkul, ing Malang: sakolahan Sistêr Orgêlinên, tuwin ing Bandhung partikêlir Rênormal Sêkul.
Sakolahan punika tumrap lare ingkang kêpengin dados gripir, utawi prèsidhèn landrad, sinaunipun 5 taun. Inggih punika 2 taun kangge sinau kados kalimrahaning pamulangan. 3 taun kangge sinau pangawikaning pangadilan, murid mawi ambayar sarta manggèn ing sakolahan, utawi ing griya Walandi ingkang sae, kanthi ambayar piyambak.
12. Kwik Sêkul calon guru tiyang siti, ing Bandhung, Ungaran, Ngayugyakarta tuwin ing Prabalingga.
Sakolahan punika tumrap tiyang siti ingkang kêpengin dados guru, muridipun angsal balônja f 10 - f 12½ sawulanipun, laminipun sinau 6 taun (purbêrèdhêndhê apdhèling 2 taun, sêkolah guru 4 taun) manawi badhe malêbêt kêdah damêl iksamên rumiyin, rêkès katur
Sakolahan punika tumrap para putranipun tiyang asal, ingkang kêpengin dados upsir, sinaunipun 5 taun, murid angsal balônja, ingkang dipun tampèni lare saking Oplèdhêng Sêkul utawi klèin amtênar.
15. Midhêlbarê Lanbau Sêkul ing Bogor.
Sakolahan punika tumrap tiyang ingkang kêpengin dados mantri tani, ajung aotpèstêr, amtênar lumbung, sinaunipun 2 taun, murid angsal balônja f 25 sawulanipun, ugi kangge partikêlir mawi ambayar, sinaunipun 3 taun.
Sakolahan punika tumrap lare ingkang kêpengin dados upsinêr, murid angsal balônja f 25 sawulanipun, sinaunipun 2 taun.
17. Ambah Sêkul tumrap anakipun tiyang siti, ing Batawi, Samarang sarta Surabaya.
Lare ingkang malêbêt sakolahan wau mawi ambayar sawulanipun f 0,50 sarta sagêd dados Werkbas (tukang) sinaunipun 3 taun.
18. Sakolahan mantri romah sakit, ing Samarang.
Tumrap anakipun tiyang siti ingkang nyêkapi sastra a.b.c.d. ing ngandhap punika, kenging sinau padamêlan mantri romah sakit,
a. Sêrat katrangan umuring lare 16-21 taun, mawi tôndha asmanipun pangagênging apdhèling (asistèn rèsidhèn).
b. Sêrat katrangan bilih lare sampun tamat sinaunipun ing sakolahan klas 2 utawi sampun angsal kasagêdan saking pamulangan ing pundi kemawon.
c. Sêrat katrangan saking dhoktêr bab kasarasan, sarta kêkiyataning badanipun lare wau.
mindhak f 1. rambah kaping kalih, manawi sampun lulus iksamênipun ingkang pungkasan, lajêng kadadosakên
Subject: Re: wong medok teko Sun Dec 28, 2008 2:02 am maklum seko ndeso rung tau ruh bokep ngertine mung bokep versi kewan alias kebo sawah kontol_jaran
lohSugeng@wah Om Sugeng malah tiru2 keplok-keplokAryna@hahaha wonten tiyang keplok-keplok
Gb. 1: Pranatacara/MC kanthi busana nasional
Anggêr wong biså gunêman nganggo nalar lan båså kang runtút, lumrah bae biså
melu gawe rancangan, ndhapúk parågå lan ayahan, melu nindakake, sateruse nitipríkså prosese, sartå nimbang nglelimbang asilíng
profesi panåtåcårå. Mugå pådhå biså dadi panåtåcårå síng mumpuni, kanthi bleger jejer, tindak tandúk, sumarambah tandang grayang, karenggep ing saptama
manteb mrabu mrabåwå; boten ingah-ingih saha wigah-wigih.
3. Maswasthå: ngadeg jejeg, boten kendho, boten dhoyong, suku kiwå
5. Malaghåwå: trampíl kapårå trengginas; boten remben ngleler; boten angas gas-gasan. Cag-ceg, lancar gancar sembådå ing karyå.
6. Matanggap: tanggap ing swasånå, saged girang gembira, mesem ngguyu marang ingkang antúk kabegjan kanugrahan mirunggan; saged kucem luyu, susah sedhih belasungkåwå marang kang nandhang dhuhkitå.
Kaandharna bilih jejering panatacara punika boten namung mahyaaken acara, nanging wonten ayahan sanes ingkang wigatos!
Menapa kemawon prinsip saptama punika? Kaandharna tegesipun!
II. MICARA SAHA MAOS A. Waosan Kawaosa teks panatacara ing ngandhap punika kanthi 4-W (wicara, wiraga, wirama, lan wirasa) ingkang sae!
Teks pranatacara ing adicara ‘Pengetan Ambal Warsa’
ADICARA PENGETAN AMBAL WARSA INGKANG KAPING 42
Dhumateng panjenenganipun Kepala Dinas Kabupaten Sleman ingkang satuhu kinurmatan, panjenenganipun pangarsa Yayasan Buana 17 ingkang kinabekten, Kepala Sekolah, bapak/ibu guru, karyawan, saha para lenggah ingkang tansah winantu ing suka basuki.
Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya, awit kula piniji saking panitya, kinen ngaturaken urut reroncening adicara pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta kanthi pandonga pamuji mugi langkung nengenaken mutu, saengga saged mujudaken pawiyatan ingkang asung panyengkuyung tumrap majengipun donyaning pendhidhikan ing negari Indonesia punika.
Minangka purwakaning atur, sumangga kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing kalenggahan punika taksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan nir ing sambekala. Amin.
Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing adicara pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta, kanthi ngaturaken reroncening adicara ingkang sampun karantam dening panitya, nun inggih:
Adicara kaping kalih atur palapuran saking sesepuh panitya ing mangke badhe dipunsalirani dening bapa Drs. Dwija Sudarma.
Adicara ingkang kaping tiga inggih punika tanggap sabda saking Kepala Sekolah SMA Buana 17
Dene adicara salajengipun nenggih Pagelaran Ringgit Purwa ingkang badhe dipuntindakaken dening dhalang Ki Seno Nugraha kanthi mbabar cariyos “Semar mBangun Kayangan”, kapungkasi adicara panutup.
Makaten para tamu saha para lenggah urut reroncening adicara pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta, kasuwun wontena suka lilaning penggalih para lenggah tansah hanjenengi ngantos dumugi paripurnaning gati. Nuwun, nuwun matur nuwun
Sumangga adicara punika kapurwakan kanthi maos umbul donga miturut kapitadosanipun sowang-sowang. Ndedonga kasumanggakaken…….cekap.
Adicara ingkang kaping kalih nenggih atur palapuran saking sesepuh panitya. Pramila wekdal saha papan kula sumanggaken dhumateng bapa Drs. Dwija Sudarma. Nuwun.
……………………………………………………………………………………………………………………… Tumapak laksitaning adicara candhakipun nenggih tanggap sabda saking Kepala Sekolah SMA Buana 17
ingkang sampun paring tanggap sabda ing pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta titi wanci punika.
Adicara salajengipun nenggih pasugatan pagelaran ringgit purwa ingkang badhe katindakaken dening dhalang Ki Seno Nugraha kanthi mbabar cariyos “Semar mBangun Kayangan”. Pramila dhumateng Ki Dhalang sarombongan, sugeng hangayahi karya, wekdal sacekapipun kula sumanggaken. Wondene dhumateng para lenggah kasuwun kanthi suka lilaning penggalih kersaa hamriksani pasugatan punika ngantos dumugi paripurnaning pagelaran. Nuwun.
Makaten atur pasugatan ringgit purwa ingkang mbabar cariyos “Semar mBangun Kayangan”, mugya lelampahan ingkang sae ndadosna patuladhan saha lelampahan ingkang nerak angger-angger pranataning gesang ndadosna pepeling tumrap kula lan panjenengan sami, murih saged nebihaken saking tindak angkara budi candhala. Amin.
Kanthi paripurnaning pagelaran punika, mratandhani pungkasaning adicara pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta. Pramila kula piniji pinangka pambiwara saha sulih saking kulawarga Buana 17 Ngayogyakarta ngaturaken agunging panuwun saha nyuwun pangaksami mbokbilih kathah bab ingkang boten mranani penggalih panjenengan sedaya. Pungkasaning atur mangga samya asesanti “Suradira Jayaningrat, lebur dening pangastuti”, Jaya-jaya wijayanti, rahayu ingkang pinanggih, widada ingkang jinangka. Nuwun, nuwun matur.
Para siswa damel kelompok, salajengipun katindakna simulasi tumapaking acara pengetan ambal warsa sekolah menika kanthi njangkepi paraganipun (wonten ingkang dados Kepala Sekolah, Ketua panitiya, lsp.).
Kadamela teks panatacara saha sesorah (kelompok), salajengipun kaparagakna ing sangajenging kelas. Dene acaranipun saged milih :
3. Acara Pahargyan Temanten (resepsi), kanthi paraga:
JAKARTA»KAWRUH SAPALA»POJOK UKM»SEJARAH»LAPORAN»WATAK LAN WAYANG»LAYANG SAKA
seprena. Ana gempa­lane crita gegayutan karo jaman penjajahan Walanda kang mam­bu-mambu
warisane Walanda. Gedhong kuna kang nggembol misteri mau ujare akeh dipanggoni
makarya dadi pegawe LP Plantungan. Dheweke wareg pengalaman ghoib sing magepo­kan
karo alaming lelembut. Salah sijine pengalaman sing ora bisa dilalekake yai­ku
nepaki entuk giliran jaga ana njero omah dhinese Ke­pala LP Platungan. Omah
dhines mau mapane pernah iring kulon perumahane pegawe LP. Nganti jam 10
mrenata prabotan. “Omahe wis sawetara dina kothong,
nganti siyat-siyut. Ing antarane turu lan melek dheweke kaya weruh ana
iku isih kapetung enom, umure udakara 30 taunan. Rambute diore,
nganggo rok ru­pa putih tipis engga anggane sing mulus katon semrawang. Ora
krasa getih lanange Dilam umob. Bola-bali dheweke ngeleg idu. Nanging dheweke
dudu go­longane wong kang thukmis, isih duwe iman kang bakuh saengga kuwagang
prawan bule kang ana kamar mau panjalmane badan alus. Mula dheweke ora wani
sembrana cilike njawat gedhene nggonjak. Dilam mung meneng wae karo ngulati sapari-polahe wanita kasebut.
Ora lidok, bareng ditamatake tenan tetela sikile kenya bule mau, ora tumpak ing
jogan. Dadi cetha yen wong anyar katon mau bangsane makhluk kajiman. Sawise
mbalang liring sepisan maneh, wanita iku banjur lunga. Nanging
Dilam isih penasaran. Dhe­weke nututi lungane kenya kasebut. Ba­reng pas tekan………………
tanggal 09/03/2013 - 17/03/2013 (4x pertemuan - Sabtu, Minggu)
tempat : 1. Warung Mie Ayam "Idola"
2. Warung Jajanan "Magnum"
Nuwun sewu sanget gus… Ojo ngawur, Opo tenan sampeyan wis tekan
OPO KABARE»PLESIR»EMAIL SAKA JAKARTA»KAWRUH SAPALA»POJOK UKM»SEJARAH»LAPORAN»WATAK LAN WAYANG»LAYANG SAKA WARGA»ULAHRAGATAMAN WANITA
- Dibaca: 14 kaliSUGENG Wiyadi saka
Nganjuk kasil ngrebut juwara siji kategori geguritan kanthi naskah “Kutha Pa­ngim­pen”
ndalem lomba sastra Jawa kang digelar Yayasan Karmel Keuskupan Malang jroning
rerangken tanggap warsa ka-91 yayasan kasebut. Dene kategori crita cekak juwara
siji diranggeh Sumono saka Panorogo kanthi crita cekak “Kucing”. Minangka juwara
siji, Sugeng Wiyadi lan Sumono wenang nampa bebungah wujud piala, piagam, lan
dhuwit (2.500. 000 kanggo geguritan lan 2.750.000 kanggo crita cekak). Bebungah
dipasrah­ake langsung dening Ketua Yayasan Kar­mel Romo Bonifasius Hudiono ing
puncak acara tanggap warsa tgl. 27 Januari ma­pan ing auditorium yayasan, Jl.
kapundhut so­wan mring pangayunaning Gusti. (Laporan ngenani Sumono bisa kawaos
ing tulisan liya Panjebar Semangat edhisi minggu kepungkur). Rancag lan Semuwa
warsa Yayasan Karmel ka-91 lumaku rancag, kawiwitan jam wolu esuk kanthi misa
syukur. Sawise kuwi kabacutake resepsi kanthi maneka warna hiburan, becik ing
jero auditorium apadene ing plataran kompleks yayasan. Ing njero auditorium ana
pementasan tari, musikalisasi puisi lan vokal group, sarta maca geguritan lan
crita cekak. Sawise resepsi, ing plataran ana pasu­gatan pentas reyog. Acara katon regeng
lumaku rancag tanpa alangan sawiji apa awit kabiyantu saka maneka pehak. Ketua
Yayasan Karmel Romo Bo­nifacius Hudiono, Pr. ngandharake yen umur 91 ora bisa
diarani cekak. “Pancen ora bisa diselaki, jroning napaki umur
Malang Mgr. Henricus Pidyarto Gunawan, O. Carm ka­gungan pangajap, muga-muga
Yayasan Kar­mel tansah konsisten anggone leladi marang negara krana melu leladi
Rendra Kresna jro­ning sambutane nelakake apresiasi dene Yayasan Karmel nganti
saiki isih eksis. Panjenengane kober crita yen nate sinau ing SMP lan SMA kang
pinayungan Ya­yasan Karmel. Pak Bupati ngajap, ing tem­be Yayasan Karmel bisa
katutup tgl. 10 Januari 2017. Adhedhasar kiriman naskah kang mlebu menyang
panitia, animo peserta lomba tetela mirunggan. Para pengarang lan sutresna
sastra Jawa sing melu lomba ora mung mligi saka tlatah Jawa Timur wae, nanging
Febriana pra­tela yen naskah sing mlebu gunggung ke­pruk ana 158, dumadi saka
99 geguritan lan 59 crita cekak. Saben kategori lomba dijupuk juara siji, juara
loro, lan juara te­lu sarta harapan siji lan harapan loro, nyedhiyakake hadhiah
wujud piala, pia­gam lan dhuwit total 18.250.000.
juri yakuwi Wido­do Basuki lan Aming Aminudhin. Jang­kepe pemenang kategori
geguritan ka­wiwitan saka juwara siji yakuwi: “Kutha Pangimpen” karyane Sugeng
Wiyadi (Nganjuk), “Rembulan Sabuk Kluwung” karyane Zuly Kristanto (Tulungaung),
“Karet saka Micin” karyane Yudi
cekak: “Kucing” karyane Sumono (Ponorogo), “Nalika Rem­bulan
nelakake rasa bungahe dene Yayasan Karmel sing ma­pan ana Malang lan mujudake
yayasan par­tikelir teka nduweni kawigaten marang kasusastran Jawa gagrag
anyar. Anane lomba penulisan tundhone muwuhi se­mangat kanggo nulis kreatif.
“Emane, nas­kah-naskah pemenang wiwit awal nganti saiki, yen digatekake kanthi
premati akeh sing ora cocog karo tema sing wis temtok­ake,” ujare saweneh
pemenang sing wanti-wanti emoh ditulis jenenge. (keliek s.w)
08. Kang kaping pat cegahing Hyang Widi, ingkang nora kelawan wasesa, yaiku makruh arane, yen tininggal dadyantuk, gagantungan palaling Widi, linakon tan siniksa, kaping
09. Kang kaping nem ingkang aran sakih, tegese sah iku barang ingkang, sampurna sarat rukune, dene kang kaping pitu, ingkang nora
12. Lir nora wong warek pasthi saking, nora mangan kang kapindho adat, wujude kadi wong warek, iku pasthi saking gonne, abukti katelu wujuding, kang saking ngadamipun, kayata adheming badan, sabab tanpa kemul hutaling-ngaling, iku umpamanira.
Nora sinebut wujud sakalir, kang kalawan tuhuning panembah, anging Allah sajatine, kang napa Allah iku, dat kang sipat rong puluh wajib, lan rong puluh kang mokal, siji wenangipun, bab iku yen jentrenga, angenteke kartas pirang-pirang kodhi, meksih kurang panjarwa.
angel ing panampa, sipate Allah jatine, yeku kang Maha Agung, lire kang Maha Agung Luwih, ingkang sugiyanira, kabeh kang maujud, kang nyata miwah kang samar, anyar kodim tan ana lyan kang darbeni,
menunjukkan jika Hyang Widi, memangku semua sifat.
21. Wus kaseksen sabdaning Hyang Widi, kang wus tinulis ing dalem Kuran, pinet surasane wae, beda-bedaning rina, lawan wengi iku, dadi dalil ananing Hyang atasing wong kang wus padha darbe budi, ngakal ingkang
Tuwin rupa lan warna sakalir, agal lembut barang kang kumendhang, kumelip ing jagad kabeh, riningkes dadya catur, ireng abang kuning lan putih, sesining jagad raya, yeku dadya tuduh, wajibing sipat paningngal, ingkang
26. Dadi tetep mokale Hyang Widi, dumunung barang kang kinarya, wajibe iku kang gawe, marang sakehing makluk, saking wenang dennira kardi, gawe utawa ora, ing sakarsanipun, sarta kabeh karsanira, tan kalawan lantaran sawiji munkin, muhung date priyanggo. Jadi tetap mustahi Hyang Widi,
ing kukume, tuwin anane ngelmu, pesthi ana kang den kawruhi, tetep kabeh kahananan, karep maring ngelmu, ngelmu teteping dattolah, kabeh urip pesthi ana kang nguripi, lan kabeh
mokale, sawiji wenangngipun, lan sawiji sipat mustakil, liding sipat kang wenang, kang kari wowolu, dhihin wajibing Hyang Suksma, murweng ngalam kabeh nora ngalap pamrih, roro ing
“Lha, punopo mboten gadhah putro, tho bu?”
“Nggih gadhah, tapi kulo mboten pengin ngrepoti putro kulo. Sampun
penulis, penyair, lan pengajar Cina.[1] (lair 22 Novèmber 1898 – pati 12 Agustus 1948 ing yuswa 49 taun) Asil karyane ngancik 1,9 juta Hanzi lan nyebar ing 27 macem asil karya literatur kayata prosa, esai, lan puisi.[2]
Wenajan dhèwèké muwiti nulis puisi sawise Gerakan Empat Mei 1919, dhèwèké dikenal lumantar Chun (
Sawise taun 1923 dhèwèké mulai nuduhake keprigelane nulis prosa.[2] Ing antarane kang paling dikenal ya iku Bei
Zhu Ziqing ora mung ana ing penyusunan tembung-tembung, dhèwèké uga nggunakake deskripsi ing prasaan lan pemandangan saengga pembaca bisa ngrsakake kahanan kang ana ing tulisane.[2] Dhèwèké ati-ati banget nalika milih tembung.[2]
^ a b c Zhao, Zhangzheng(
^ a b c d e (en)Zhu Ziqing, China Culture. Diundhuh tanggal 20 Mei 2010.
CinaSastrawan Republik Rakyat CinaRintisan sing topiké sastrawan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 15 Novèmber 2016.
lalênggah kula ing Kuwarakan. Kula inggih amarêngi. Sasampunipun kadadosan ing pirêmbag, jangji kapacak ing sêrat, ing wulan Ruwah tanggal kaping 20, taksih tunggil taun. Lajêng wiwit giling, dumugi ing wulan Siyam tanggal kaping 29, taksih taun Je, gêgadhahan kula têbu dèrèng têlas, taksih kathah ingkang kantun, kalihan ingkang sampun kagiling pun Tang Yu Mu kalih pun Tang Wi Long.
Punika sami gadhah pitêmbungan dhatêng kula, anggènipun giling nêdha kèndêl, saking kalih wulan, sêdhêng ragi awis jawah. Kula inggih sampun anglilani panêdhanipun kèndêl wau, saha gadhah panêdha malih dhatêng kula, sawontênipun gêndhis kapala, kabêkta dhatêng ing Sumyang, inggih kula sarah sakajêngipun.
Sarêng sampun dumugi kalih wulan gènipun kèndêl giling wau, kula lajêng utusan pun Dêmang Mêrtawijaya ing Kuwarakan, dhatêng ing Ngayogya, andhawahi Cina pun Tang Yu Mu kalih pun Tang Wi Long, anglêkasana giling malih, wangsulanipun nêdha sarèh manawi sampun bakda taun baru.
Sarêng dumugi ing wulan Sura taun Dal punika, kula utusan ajidan wasta pun Wiryasêmita, dhatêng nagari Ngayogya malih andhawahi dhatêng pun Tang Yu Mu anglêkasana giling malih, sabab gêgadhahan kula têbu kathah ingkang risak, utawi kathah pêjah. Saha kula akèn pitakèn kathahing gêndhis ingkang kabêkta dhatêng Sumyang, utawi kula kèn andhawahi lêkasa giling malih, wangsulanipun taksih nêdha sarèh, kula têksakakên taksih mêksa mopo. Mênggah gêndhis wangsulanipun angsal 60 dhacin. Sarta sampun kabêkta dhatêng nagari. Botên antawis lami, pun Tang Yu Mu kalih pun Tang Wi Long, sami kaparêng wontên ing nagari ngriki lajêng kula dhawahi, kula kèn giling malih saha kula pitakèn kathahing gêndhis kula têdha palihanipun. Wangsulanipun taksih nêdha sarèh.
Sasampunipun ing bakda Garêbêg Mulud, mênggah gêndhis wau pêngakênipun namung 70 dhacin, saha sampun kabêkta dhatêng ing Sêmawis. Saking botên sakecanipun ing pamanah kula, dene pun Cina kathah doranipun,
wau, aturipun angsal 86 dhacin. Ingkang kabêkta dhatêng Sumyang. Punika lajêng kula têgêsakên dhatêng Cina kêkalih wau, inggih lajêng ngakêni, pambêktanipun gêndhis 86 dhacin.
Sarêng dumugi ing wulan Rabingulakir, taun Dal, Cina pun Tang Yu Mu, awicantên dhatêng
Ingkang punika: saking sangêtipun ing katunan kula, awit kalamèn anggènipun botên giling têbu kathah ingkang risak, utawi ingkang rêbah sami lajêng pêjah. Kula lajêng utusan anglampahakên lurah kapêdhak pun Ranakartika, bêkta kancanipun kapêdhak satunggal. Dhatêng dhusun Kuwarakan manggihi pun Tang Wi Long, angèndêlakên anggènipun badhe giling malih. Kula inggih suka piyambakipun badhe giling malih, manawi purun nêmpahi pituna kula kawan prakawis. Ingkang rumiyin risakipun gêgadhuhan kula siti dhusun, kitri ingkang agêng-agêng kathah sami dipun têgori, utawi ambibarakên tiyang alit saking ing padhusunan. Punapadening prakawis risakipun ing têbu, utawi pêjah kaping tiga, rugi gèn kula kèndêl botên sagêt nyambut damêl ing dalêm kalih taun. Awit saking pandamêlipun Cina pun Tang Wi Long wau. Kawan prakawisipun, rugi gèn kula botên anampèni pêpalihanipun ing gêndhis. Pun Tang Wi Long wau botên purun anêmpahi, mênggah rugi kula têbu ingkang sami risak utawi ingkang sami pêjah, manawi piyambakipun ingkang wau sagêda lêstantun panggilingipun. Ngantos sagêt têlas sêdaya, saèstu thukulanipun sampun kenging kagiling malih.
Ingkang punika, sarèhning pun Tang Wi Long botên purun anêmpahi, kula lajêng botên suka yèn anglajêngna giling malih, sabab awit risakipun ingkang gadhahan kula saking pandamêlipun pun Tang Wi Long,
tiyang ingkang jagi griya kongsi, kajawi pitados kula piyambak ingkang rumêksa ing salamènipun.
pambêktanipun pêthi dipun bikak sami dipun uningani yêktos yèn kothong, dening ingkang kathah-kathah inggih sami taksih sêdaya, mênggah bab kèsèr wau, punika ing ngajêng sampun sah kula tumbas, kèsèr 6, lêmbu 12 rêgi 700 rupiyah pêthak. Ing wusananipun namung kèsèr 5 lêmbu 10, namung rêgi 580 rupiyah pêthak. Jangji bayar sabibaripun giling, dening kèsèr utawi lêmbu, mila sami kula bêkta dhatêng nêgari, sabab sampun kangge lami kathah ingkang risak. Badhe kula dandosakên kenginga dipun angge malih. Kula katêrka nyambut yatra punika dora, rencang
kula dêmang ing Kuwarakan ingkang dipun lungi yatra 200 rupiyah pêthak, dipun kèn ngangge balônja, pun dêmang lajêng lapur dhatêng ing kula, kula lajêng aparing sêrat kula kèn nyukakakên dhatêng pun Cina wau, minôngkaa dados pêthukipun.
Mênggah gugatipun ing yatra balônja kathah têlasipun. Punika kula botên sumêrêp. Sabab sampun sami kalêbêt ing jangji, sami mêdalakên wragat piyambak-piyambak. Angsalipun gêndhis sapintêna kapalih, ing wusana gêndhis dipun inggatakên dhatêng
barangipun kathah, ingkang punika mugi kapirsaa tiyangipun piyambak-piyambak. Inggih sami kula aturakên sarêng kalayan sêrat punika, saha kauningana, têbu sawontênipun tanêman inggal, kalayan badhe kula wiwiti giling tumuntên.
Ingkang punika, kula inggih botên suka botên tarima,
ajêng, kêdah nêdha ing salêbêtipun ing padhusunan. Wusana namung giling sakêdhap lajêng botên giling. Kaping tiganipun malih, anggènipun tilar ing prajangjean, mênggah pamalihipun ing gêndhis, wontên ing panggenan. Ing wusananipun dèrèng ngantos kapalih lajêng kabêkta dhatêng ing Sêmawis tanpa sanjang tanpa idi kula, punika atas kula botên narima, kula nyuwun sih pangadilanipun saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn mayor ing Surakarta, punapa ingkang dados ing pangadilanipun.
Kasêrat Sêtu kaping 29 wulan Jumadilawal, ing taun Dal ôngka 1767.
ora nyopo aq blas nggunu.xixixixxixi Lha aku bingung, pak'bos ranji iki sing endi
nyapo bos?, kepegelen ngeramut pitik apik ta?, kene uncalno nang aku lek pegel.. akakakkk..... kapan iki onok latber maneh mas
[rap] Bm G F#m A 2x
Lokasi : BanyuwangiSubyek: Re: ISI BUKU TAMU Thu 25 Nov 2010, 22:58 jenengku pe'peng bojoe angel'sapiku 5 wedhus ku 10omah tingkat 7...
CekakPatemon ing Bengi Iku (1)Pitulas taun ora tau ngambah, dlamakan sikile Parta krasa
gring-gang-gringging tumapak ing dalan iku. Isih seger pangeling-elinge marang
lelakon elek sing ditemah dhek semana. Wanci bengi ngene iki, dlamakan si­kile
Tekane KabagyanIng sawijing padhusunan, ana sawenehe pawongan aran Warjino.
Wonge kle­bu nyleneh. Anggone nglako­ni urip mung sakarepe dhe­we. Menyang
ngendi-endi nyangking gendul isi inuman mendemi, yen ketemu kan­cane sing uga
seneng om­ben-omben banjur padha golek papan sing aman. Ang­gone ngombe nganti
mampir ngombe, ngapa nda­dak ... Sapepake
Ratu AdilHuh! Critane Simbah Putri jian... marahi penasaran tenan.
Lho, kok?! Iya wae! Wong Ratu Adil teka dikandhakake yen nandhang cacad. Ora
kanalendran? Utawa piye ... Sapepake
Untu PalsuSore ing mangsa panas.&nbsp;
Nadyan nyurung kursi rodha ditumpaki akung (sebutan kanggo wong tuwa ing
Cina) sing bobote 57 kilo­gram, ora perlu ngetog ke­ku­watanku. Mbuh wis ping
pira anggonku mandheg nge­lapi kringetku sing dro­dosan. Dina iku sing tak
jujug taman Meili. Ing taman iku aku bisa ketemu kanca saka Indonesia,
Philipina uga Vietnam, kang padha nunggoni ... Sapepake
kandel tinimbang biyasane, Mas,” aloke karo nampani amplop werna soklat saka
lemburanku sajroning limang dina. Digamblokake ing kono pisan.”
lan nginjen isine. Ah, mo­sok iya? Batine semu ... Sapepake
Kersane Kang Paring UripSenajan&nbsp; tinitah dadi
anake randha mlarat, ning Wastri kasinu-ngan rupa ayu. Embuh tiru sa­pa wong
simboke ya mung lumrah wae. Bapake tinggal donya nalika dhewe­ke lagi umur
pitung sasi. Wastri di­gedhekake simboke, direwa­ngi&nbsp; buruh-buruh lan nyambut gawe kasar
sakecekele. Neng ngendi wae simboke merga­we, sing duwe omah mesthi se­neng
KEINDAHAN NAN MAHA INDAH 02 | alangalangkumitir
Wayang kulit, Wayang golek, Wayang Thengul Bojonegoro, Wayang Krucil, Wayang Purwa, Wayang Beber, Wayang Orang, Wayang gedog, Wayang Sasak, Wayang calonarang, Wayang wahyu, Wayang menak, Wayang klitik, Wayang suluh, Wayang papak, Wayang madya, Wayang Parwa, Wayang sadat, dan Wayang kancil. Wayang Kulit Wayang kulit
sawega dhuwung adu kanan.5. tanjak panggah kiri 4. ngunus dhuwung – tanjak panggah kiri.1. Mampu menarikan Bagian Perangan (Slepengan Sl. sawega dhuwung. hoyog.6.
Umbul sampur. 4. Ngiwig/nyirig. Diperagakan dengan baik ragam-ragam gerak: 1. 3. 3. 2. Ngiwir/njimpit sampur. 7. Ngiji kerep menggok/laku kerep genjot egol. BAN. Miring sagah kiri. 5. Nipah/nantang
Jl Kenanga II No 4 RT 002 RW 011
medhar sabda inggih menika nglairaken gagasan, pamanggih, utawi osiking manah sarana lisan ing sangajenging tiyang kathah. Menawi mekaten sawenehing tiyang ingkang kapatah dados panata titi laksana menika ugi kalebet ewoning tiyang sesorah, ananging beda jejibahan. Pidhato utawi wicantenan ing sangajengipun tiyang kathah menika boten gampil, pramila kedah nggadhahi sangu saha remen gladhen utawi latihan. Kanthi mekaten jinisipun pidhato utawi sesorah saged kabedakaken dados warni sekawan, inggih menika:
Sesorah cara menika saderengipun sampun damel seratan pidhato lajeng dipun-apalaken tembung-tembungipun ngantos ukaranipun persis kaliyan cathetan. Dados boten mawi utawi wonten pamanggih-pamanggih enggal, amargi sampun kapurba dening cathetan. Ing mriki adhakanipun menawi apalanipun wonten ingkang kesupen, lajeng saged kesupen sedayanipun. Pramila cara menika asring dipun-ginakaken dening lare-lare ingkang nembe gladhen utawi ajar.
Sesorah cara naskah utawi teks menika juru pamedhar sabda saestu mbekta naskah pidhato lajeng dipunwaos sawetahipun, boten dipun-apalaken. Kanthi ancas supados boten mlenceng kaliyan tujuwan sakawit, boten klentu saha wekdalipun winates.
Sesorah cara dadakan menika cara pidhato ingkang boten kanyana-nyana saderengipun menawi badhe dipunaturi pidhato utawi ndhadhak ing adicara menika lajeng dipunaturi pidhato. Kanthi menika piyantunipun kedah ingkang sampun bêkèn lan padatan kersa medhar sabda. Sangunipun cara sesorah menika kedah trampil ing pamicara saha kathah pengalaman saha seserepan.
Sesorah cara menika, juru pamedhar sabda ngasta cathetan alit minangka gaman utawi pangemut-emut urutaning ingkang badhe dipun-ngendikakaken. Cathetan wau namung wos-wos utawi garis ageng ingkang badhe dipun-aturaken kemawon. Ing salajengipun samangke badhe dipun-ngrembakakaken kanthi pamanggih-pamanggih enggal ingkang salaras kaliyan swasana nalikanipun saweg pidhato.
Sesorah miturut isi lan basanipun ugi nggadhahi sipat-sipat antawisipun sesorah menika ringkes lan prasaja, basanipun rowa lan rinengga, popular, ilmiah, mligi utawi umum. Kejawi menika nalika nindakaken sesorah kedah angadhahi sangu utawi syarat, kados ta:
Patrap utawi sikep kedah nggadhahi tata krami utawi trapsila, inggih menika solah bawa, tindak-tanduk ingkang prasaja utawi menapa wontenipun boten dipundamel-damel. Mimiek utawi ewahing pasuryan katingal sumringah anengsemaken amargi swasananipun swasana remen. Ebahing anggota badan ugi kaginakaken kangge nambahi gesanging pangandikan, upami njlentrehaken kanthi raos semangat makantar-kantar, mesthi kemawon astanipun juru pamedhar sabda ngetingalaken raos semangat upaminipun kanthi ngepel asta. Kejawi ing upacara pangrukti layon, mesthi kemawon pasemon ugi ngetingalaken raos sedhih utawi ndherek ngraosaken dukita.
Nalika nindakaken ayahan, busananipun saha anggenipun ngadi sarira ugi kedah dipunlarasaken kaliyan kawontenan, wonten paribasan “ Ajining sarira saka busana”. Liripun, sampun ngantos kasor prabawa (norak) ing salebeting pasamuan ingkang saweg dados punjering kawigatosan tumrap ingkang sami rawuh.
Basa minangka pirantos utawi sarana lelantaran, sesambetan utawi lung tinampen kaliyan para tamu ingkang mirengaken, pramila basanipun mboten basa dakik-dakik ingkang tetembunganipun dereng utawi boten dipunmangertosi ing ngakathah, ananging basa ingkang gampil dipuntampi utawi basa komunikatif tuwin trep utawi pas ing panganggenipun, antawisipun:
Pramila boten leres menawi anggenipun nindakaken sesorah ngginakaken basa apalan, nanging kedah mangertosi kabetahan saha swasana nalikanipun saweg pangandikan, saengga saged mulur mungkret
saha Paniti Laksana, kaca 13-21 kanthi ewah-ewahan sawetawis)
2. Nalika nindakaken sesorah wonten cara-caranipun piyambak. Cobi kasebatna saha katerangna kanthi ringkes caranipun!
3. Nindakaken sesorah menika boten gampil, pramila kedah nggadhahi sangu saha remen gladhen. Menapa kemawon sangunipun tiyang sesorah? Kasebatna lajeng katerangna?
4. Kados pundi basanipun tiyang ingkang sesorah menika?
5. Sesorah miturut isi lan basanipun menika nggadhahi sipat-sipat kados ta:
a) ringkes lan prasaja b) rowa lan rinengga.
6. Karingkesa andharan ing nginggil punika mawi basa krama!
Kawaosa teks sesorah ing ngandhap menika kanthi 4-W (wicara, wiraga, wirasa, saha wirama) ingkang sae!
Assalaamu’alaikum warohmatulloohi wa barokaatuh,
Nuwun; dhumateng panjenenganipun Bapak-bapak duta saraya ingkang minulya; Para lenggah ingkang dahat kinurmatan.
Keparenga kula ngaturaken kasugengan awit saking rawuh panjenengan sedaya wonten ing dalemipun Bapak Suparyanto sekaliyan, saklajengipun sumangga kasekecakna lenggahipun kanthi mardikaning penggalih. Saderengipun wigatining pepanggihan dipunpurwakani, sumangga langkung rumiyin sesarengan ngagungaken asmanipun Allah kanthi maos:
Wassalaamu’alaikum warohmatulloohi wabarokaatuh.
Saklajengipun, wekdal sacekapipun kula sumanggakaken dhumateng Bapak-bapak tamu duta saraya, keparenga paring pangandikan menggah wigatosing rawuh panjenengan sami. Sumangga.
Kasugengan rahmat saha berkahing Allah ingkang Maha Asih, mugi tansah kajiwa kasarira dening para lenggah ingkang minulya.
Nuwun; Dhumateng panjenenganipun Bapak Suparyanto sekaliyan saha Bapak Sukirno ingkang kepareng amakili, miwah para rawuh ingkangn dahat kinurmatan.
Inggih awit saking panguwaos dalem Allah, saha pikantuk pangestu saking panjengengan sami, sowan kula sakanca wonten ngarsanipun Bapak Suparyanto sekaliyan tansah winantu ing karaharjan, kalis saking sambekala.
Saderengipun kula ngaturaken menggah babaring sedya, langkung rumiyin keparenga kula ndherek pitepangan dhumateng panjenengan sedaya. Nama kula Suharjo, ingkang wonten sisih tengen kula menika Bapak Sugiyono, dene ingkang wonten ing sisih kering punika Bapak Sugito. Kula tetiga menika kalebet setunggal pedhukuhan kaliyan Bapak Kaeroni ingkang kepareng utusan.
Bapak Sukirno ingkang dahat kinurmatan, keparenga kula ngaturaken wigatosing sowan kula wonten ngarsa panjenengan sekaliyan. Ingkang angka sepisan badhe silaturahmi dhumateng panjenengan sakulawarga, saha dhumateng Bapak-bapak ingkang kepareng rawuh ing pepanggihan punika.
Dene ingkang angka kalih, sowan kula dipunkantheni salam taklim saking Bapak Kaeroni sekaliyan, mugi katur wonten ngarsanipun Bapak saha Ibu Suparyanto.
Ingkang angka tiga, sowan kula kinen ngebun-ebun enjang anjejawah sonten, nglamar putra-putri panjenengan ingkang sesilih pun Rr Suciati.
Inggih awrat-awratipun minangka jejering tiyang sepuh ingkang dipuntangisi putra, utawi ingkang sampun limrah kawastanan “Anak polah Bapa pradhah”, pramila lajeng kepareng utusan dhumateng kula, supados ndhodhog kori saha ngganten jambe sedhahipun.
Pramila mbokbilih wonten dhanganing penggalih saha wonten keparengipun, ingkang putra badhe kasuwun, kadhaupaken kaliyan putra kakungipun Bapak Kaeroni sekaliyan ingkang
Sulastiyo. Pangajabipun Bapak Kaeroni sekaliyan, putra kekalih sageda dados lantaransaya supeketing kekadangan antawisipun kulawarga kekalih.
Aturipun Bapak saha Ibu Kaeroni ingkang pungkasan, mbokbilih panyuwunipun dipunkeparengaken, sakderengipun lan sasampunipun namung saged ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan.
Mekaten atur kula minangka sulih sariranipun Bapak Kaeroni sekaliyan, mbokbilih wonten atur saha patrap ingkanng boten nuju prana, inggih awit saking cupeting seserepan kula ing reh subasita, basa tuwin sastra, keparenga panjenengan paring agunging pangaksami. Matur nuwun.
Matur nuwun dhumateng Bapak Suharjo, minangka sulih sarira saking Bapak Kaeroni sekaliyan ing Gamping.
Sedaya pangandikanipun sampun saged katampi kanthi gamblang dening Bapak Suparyanto sekaliyan. Keparenging sedya Bapak Kaeroni sekaliyan badhe mundhut putra mantu dhumateng Rr. Suciati, saestu dadosaken bombonging manah, saklajengipun kasumanggakaken kanthi suka lila legawaning wardaya.
Namung panyuwunipun Bapak saha Ibu Suparyanto, rehning putra-putrinipun taksih ijem, ingkang ateges kathah sanget kekiranganipun ing sedaya kawruhipun tiyang bebrayan, pramila sumangga katampia punapa wontenipun kanthi suka renaning penggalih.
Wusana, mugi-mugi para putra saestu sageda dados srana manunggaling kulawarga kekalih, langgeng anggenipun sami pasedherekan.
Bapak-bapak kadang duta saraya, saha para lenggah ingkang dhahat kinurmatan, rehning wonten ngarsa panjenengan sami sampun katur pasugatan prasaja wujuding unjukan saha sawatawis dhaharan, sumangga keparenga tumunten angrahapi kanthi sakprayoginipun saha kanthi mardikaning penggalih. Sumangga kula dherekaken.
4. Atur Pamitan dening Duta Saraya
Dhumateng panjenenganipun Bapak Ibu Suparyanto, Bapak Sukirno minangka wakiling kulawarga, tuwin para rawuh ingkang dahat kinurmatan.
Keparenga sumela atur, ndherek nggempil kamardikan panjenengan sami. Rehning wigatosing sowan kula sampun katampi saha sampun kaparingan katerangan ingkang trewaca, pramila kula sakanca kepareng madal pasilan, nyuwun pamit, wangsul dhumateng dhusun Nogotirto sowan wonten ngarsanipun Bapak Kaeroni ngaturaken Kabul kawusananipun minangka jejering duta.
Namung mbokbilih sowan kula sakanca wonten kiranging subasita, saha wonten wijiling wicara ingkang boten dadosaken renaming penggalih, keparenga panjenengan sedaya paring agunging pangaksami. Matur nuwun.
saraya ingkang dahat kinurmatan, Bapak Suparyanto sekaliyan matur nuwun sanget awit saking rawuh panjenengan, saklajengipun nyuwun pangaksami mbok bilih anggenipun ngacarani saha atur palenggahan tuwin pasugatan kirang mranani penggalih.
Kondur panjenengan sami Bapak Suparyanto sekaliyan naming saged ndherekaken kasugengan, mugi rahayu ngantos dumugi dalemipun piyambak-piyambak.
Mboten kesupen, Bapak Ibu Suparyanto ugi ngaturaken salam taklim dhumateng Bapak Kaeroni sekaliyan, mugi wonten kepareng panjenengan
rawuh ingkang minulya, sumangga pepanggihan ing kalenggahan punika dipunpungkasi kanthi sesarengan maos hamdalah:
Kula minangka wakiling kulawarga, nyuwun agunging pangaksami mbokbilih anggen kula matur kathah tuna dungkapipun.
damel kelompok lajeng katindakna simulasi tumapaking upacara lamaran punika ing sangajenging kelas. Dene siswa sanesipun nanggapi dhateng kancanipun ingkang sampun majeng praktek adhedhasar 4W ( wicara, wirama, wirasa, saha wiraga).
Kawaosa teks sesorah ing ngandhap menika kanthi premati!
Nuwun, kasugengan rahmat saha berkahing Allah SWT, mugi tansah kajiwa kasarira wonten ngarsanipun sagung para lenggah ingkang minulya. Para pepundhen, para sesepuh, saha para pinisepuh ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung saha putri ingkang dahat kinurmatan. Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan lan kanikmatan, saengga kula panjenengan sedaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi boten wonten alangan setunggal menapa.
Para rawuh ingkang kinurmatan, ing pepanggihan menika, kula badhe ngandharaken busana ing upacara penganten Ngayogyakarta. Busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Mekaten ugi tumraping tiyang Jawi. Wonten reroncening tetembungan ingkang ungelipun “ Ajining raga saka busana”. Menika mratandhani bilih tiyang dipunaosi menapa boten gumantung kaliyan busana ingkang dipunagem. Ing wekdal samangke busana penganten adat tradhisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng sanget, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang jawi taksih ngginakaken busana adat tradhisional Jawi. Penganten menika asring kasebat “Raja sa-ari”, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busana raja.
Kala semanten, busana penganten naming dipunginakaken dening kulawarga kraton, nanging samenika sampun mrantah dipunangge dening masyarakat limrah. Awit kawontenaning masyarakat maneka warni, pramila wujuding busana penganten ugi maneka warni, wonten ingkang prasaja nanging wonten ingkang edi peni sarwa gumebyar. Sedaya wau sae kemawon sauger boten nerak paugeran.
Bapak-bapak, ibu-ibu saha para tamu ingkang minulya, perlu kawuninmgan bilih busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika sakawit wonten gangsal. Awit saking kathahipun panyuwunan saking masyarakat mliginipun ingkang ngrasuk agami Islam, Kraton Ngayogyakarta netepaken busana penganten Paes Ageng Kanigaran, minangka busana resmi gagrag Nyayogyakarta. Kanthi mekaten busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika wonten 6 inggih menika:
2. Busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir
6. Busana Penganten Paes Ageng Kanigaran.
Bapak-bapak, ibu-ibu ingkang minulya ing budi. Busana Penganten Paes Ageng Kanigaran menika corakipun sami kaliyan busana Paes Ageng, nanging dipunagemi rasukan, kulukipun ngagem kuluk kanigaran. Busana Kanigaran menika prayogi sanget tumrapipun ingkang sami kepengin ngagem busana Paes Ageng, sarta boten perlu ajrih winastanan boten nutup aurat jalaran sampun ngagem rasukan.
Mangga busana-busana menika dipunuri-uri kanthi nglestantunaken saha ngrembakakaken ing pagesangan padintenan.
Para tamu ingkang dahat kinurmatan, kados cekap semanten rumiyin ingkang saged kula aturaken. Wonten kirang subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun.
(Kabesut saking: Yogya Basa 3 dening Kuswa Endah, kanthi ewah-ewahan sawetawis)
GAGRAG NGAYOGYAKARTA 1. Busana Penganten Paes Ageng Basahan
Kawastanan Paes Ageng, amargi rikala rumiyin busana penganten menika kaagem ing upacara ageng kadosta pahargyan putra-putrinipun Sri Sultan Hamengku Buwana ing Kraton Ngayogyakarta. Miturut Condronegoro, ingkang kawastanan Paes Ageng boten busananipun nanging paesipun. Busananipun kasebat busana basahan. Busana menika kaangge ing upacara ijab lan pahargyan ( resepsi) kulawarga kraton.
Busana menika kaagem dening putra-putri sultan ingkang badhe sowan Gubernur ing saben wulan Agustus. Wanci menika busana Penganten Yogya Putri dipunginakaken ing upacara pahargyan temanten.
2. Busana Penganten Paes Ageng Kanigaran
Busana menika dipunginakaken nalika pengetan malem selikuran, ananging samenika sampun kaginakaken sedaya golongan masyarakat kangge upacara panggih ( resepsi).
3. Busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir
Busana menika kaagem dening putra-putri sultan, Paesipun kalebet paes Ageng, busananipun wujud busana jangan menir. Busana menika dipunginakaken nalika boyongan utawi penganten ingkang nyuwun idin Sultan medal saking tlatah kraton. Wanci menika Paes Ageng Jangan Menir dipunginakaken masyarakat umum ug limrah dipunginakaken ing upacara pahargyan.
Busana menika ingkang prasaja piyambak menawi katandhing busana penganten sanesipun. Busana menika kathah kaagem masyarakat limrah ing acara pahargyan, ugi saged kaagem nalika ngundhuh mantu utawi boyong penganten.
1. Penganten kawastanan “raja sa-ari” menapa maknanipun?
2. Saking tuladha sesorah ing nginggi;, busana penganten gagrag Ngayogyakarta wonten pinten? Sebataken!
3. Menapa sebabipun kawastanan busana Penganten Paes Ageng?
4. Kados pundi caranipun nglestantunaken kabudayan Jawi kalebet busana penganten?
5. Minangka tiyang Jawi, kedah tuwuh raos “ rumangsa handarbeni” dhateng busaya Jawi, menapa maknanipun?
6. Kathah wujuding busana penganten ing jaman samenika menapa taksih nuhoni busana penganten gagrag Ngayogyakarta?
7 Ing jaman rumiyin, wanci menapa penganten migunakaken busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir?
8. Wonten ing upacara penganten, wonten istilah pawiwahan kaliyan pahargyan penganten. Cobi sebataken menapa bedanipun!
Cobi kadamela lajeng kagladhena ing ngajeng kelas, sesorah ingkang wosing rembag ngengingi para mudha sampun ngantos kelut ing:
1. Inum-inuman keras saha narkoba, wosing rembag:
a. Pengaruh rikalanipun ngginakaken inuman keras saha narkoba.
Independence Hall ing Philadelphia, Pennsylvania, kutha krajan pisanan Amérika Sarékat
Kutha krajan saiki[besut | besut sumber]
Kutha krajan nagara[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_ibukutha_ing_Amérika_Sarékat&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 27 Novèmber 2016.
tonggo duit sing tak kirim ojo mbok entekno opo rumangsamu aku neng kene mung facebookan karo dolanan hp dewei loo kudune ndungo mugo-mugo lancaro anggone makaryo opo rumangsamu aku neng kene mung seneng seneng ora
neng negorone tonggo duit sing tak kirim ojo mbok entekno opo rumangsamu aku neng kene mung
mung seneng seneng ora ngosek wc, yo ngosek piro piro rejeki sing tak tompo tak simpen wae ora tak sombong-sombongno
paring serat-serat ingkang mawa basa Indonesia menika kanthi basa aslinipun, Jawi. Maturnuwun.
samodra wontên têngahing bawana ingkang sisih lèr wastaning bawana ingkang matêsi samodra wau, bawana
Eropah, panggenanipun bôngsa kulit pêthak, ingkang sisih wetan, bawana Asiyah, panggenanipun bôngsa kulit jêne, sisih kidul bawana Aprikah, panggenanipun bôngsa kulit cêmêng, dene sisih kilèn toyaning Sagantên Têngah tumêmpur dhatêng toyaning samodra gung Atlanti (Atlantischê Ocêaan) wontên sasêlaning antawis badhe gathukipun poncot bawana Eropah ingkang kidul kilèn, kalihan bawana Aprikah ingkang lèr kilèn. Saupami ing ngriku botên wontên bêdhahanipun, Sagantên Têngah wau inggih sampun botên pae kalihan talaga ingkang agêng sangêt, wontên tikêl gangsal wêlas saking gêngipun Nuswa Jawi, mênggah namanipun karajan agêng-agêng, nagari utawi tanah, ingkang ngubêngi samodra madya bawana wau kaurut saking kilèn mangetan, ingkang kaprênah ing bawana Eropah, rumiyin piyambak nagari
wetan mangilèn, ingkang kaprênah ing bawana Aprikah, tanah Mêsir,
samangke kabawah ing karajan Itali, Tunis kalihan Algirs, bawah nagari Prangkrik, poncot kilèn nagari Maroko, ingkang samangke sampun kapêcah dados bawah Prangkrik kalihan bawah nagari Sêpanyê.
Ingatasipun bôngsa ing tanah Eropah, samudra madya bawana wau kaanggêp sêsêpuhing samodra, amargi nalika ing jaman kina, para bôngsa Eropah dèrèng sumêrêp jajahan sanèsipun kajawi tanah sakiwa têngênipun ing ngriku, saking pangintênipun, ing indênging rat raya sampun botên wontên samodra malih, kajawi sagantên têngah wau, saking pamanggihipun, jagad punika botên bundêr, naging kados kalasa gumêlar. Ing têngah-têngahipun wontên toyanipun ingkang angêdhung inggih punika sagantên Têngah. Dene sapinggiring jagad munyêng têmu gêlang, taksih wontên toyanipun malih, nanging toya punika nguwatosi sangêt manawi kaambah ing baita, amargi baita ingkang purun ngambah ing ngriku, samôngsa dumugi ing pinggiring jagad, saèstu badhe kajlungup dhumawah ing jagad ngandhap, makatên pamanggihipun bôngsa kina, ingkang jaman samantên sampun kawilang minulya ing kawruhipun, kados ta: bôngsa Mêsir, Grik, Romê. Awit sakingpunika palayaripun utawi anggènipun [ang...]
[...gènipun] sami lurug-linurug prang para bôngsa wau, inggih namung wontên saguthêking sagantên têngah punika wau kemawon, botên purun mêdal saking ngriku. Wontênipun sagantên ing pundi-pundi kaambah ing bôngsa Eropah, punika sawêg titimôngsa lêbêtipun windu agêng ingkang kaping nêmbêlas, petang taun Nabi Ngisa, dados sapriki sawêg watawis gangsalatus taun.
Amangsuli cariyos kula, sadintên muput, sasampunipun kitha
pangaksi, ingkang katingal inggih namung toyaning Tasik kalihan kuwunging langit, tanpa wontên santuning pasawangan, para panumpak sadaya sami karipan, mila enjingipun kathah ingkang sami ngantuk wontên ing kursi. Sabibaripun nêdha siyang bawanipun taksih arip, kathah ingkang sami lumêbêt dhatêng kamaripun mapan tilêm, satunggal kalih wontên ingkang katingal sumêdya botên tilêm, nanging wusananipun dèrèng antawis sajam inggih sampun botên sagêd nyayuti antukipun,ngantukipun. wêkasan inggih sami tilêm.
Sontên wanci kèndêl jam 7 suruping srêngenge inggih mawi angwontênakên sunaring gagana ingkang cumahya wêning, nanging mênggahing endahipun sampun botên pisan-pisan sagêd nyandhak ingkang katingal nalika lampahipun pun Wilis [Wi...]
[...lis] ngajêngakên dumugi pungkasaning samodra rêkta. Enjingipun wanci jam 9 ing sisih têmbing têngêning baita katingal wontên pulo agêng panjang, inggih punika pulo Kandhiyah ingkang ugi karan Kretah (Candia of Krêta) rumiyin nalika nagari Turki taksih agêng bawah ipun wontên ing tanah Eropah, pulo Kandhiyah wau kalêbêt dados jajahan, sapêthalipun tanah Grik saking karaton Turki, Pulo Kandhiyah satêngah ugi katut pêthal, sabab kawênangakên kenging damêl paprentahan piyambak, ingkang mangrèh sakukubanipun pulo ngriku, mawi pangrêksaning panguwaosipun para karajan, Eropah ingkang agêng-agêng, ananging taksih kêdah nganggêp manawi kabawah ing Turki. Dene kawontênanipun samangke, sabibaripun prang Turki ingkang pungkasan punika, pulo kandhiyah mêthal babar pisan saking Turki, lajêng nusup dhatêng karajan Grik, mênggah têtiyangipun ing ngriku kenging kapetang pêpalihan, sapalih tiyang Turki agami Islam, sapalih bôngsa Grik agami Ngisa, mila inggih kêrêp sangêt ing ngriku wontên dahuru, jalaran saking prakawis agami, lampahing paprentahan utawi sanès-sanèsipun, katingalipun pulo wau saking Wilis ngantos watawis gangsal jam dangunipun, mratandhakakên bilih pancèn pulo ingkang
sampun kenging kalêbêtan dhatêng golonganipun pulo agêng. Mênggah ingkang katingal cêtha, punika rêdi-rêdinipun wau katingal jêne kados pupukthukanpêpunthukan. pasir, nanging manawi katingalan mawi kaca prakcana, jênening rêdi lajêng gadhah sêmu ijêm, kala-kala ijêmipun ngantos katingal cêtha anjêlarèh kados nyrampangi angganing rêdi, bokmanawi punika wana-wana ingkang wontên ing lêlêngkèh, rumambat ngantos mèh dumugi ing pucak, ing sukuning rêdi-rêdi wau kintên-kintên inggih kathah padhusunan tuwin padhukuhanipun, nanging wantuning têbih, dados inggih botên sagêd katingal.
Bulakaning tasik ing sakiduling pulo mêndhak mandhukul, sampun botên katawis waradin, ebahing toya langkung saking ombak, nanging sampun kenging kasêbut alun, nadyan alunipun wau dèrèng kenging kawastanan agêng, nanging minggah dayaning kêkiyatanipun sakêdhik-sakêdhik sampun karaos saking baita, awit saking punika lampahipun pun Wilis sampun nyongklang malih, sarta sarèhning gêbaging alun saking kiwa, dados baita nêmbingipun manêngên inggih ngantos sawatawis sangêt, toyaning sagantên ing ngriku, nadyan cêlak dharatan, tamtu sampun lêbêt sangêt, dene alunipun sampun gadhah kikiyatan [kikiya...]
[...tan] ingkang samantên, awit saupami cêthèk kemawon, kados sagantên tanah Jawi ing pasisir lèr, ingkang racaking lêbêtipun namung 25 mètêr, dayaning alun tamtu botên sagêd samantên kiyatipun inggih sadayannasanadyanna. anginipun agêng. Alun-alun ing ngriku sanadyan agêngipun dèrèng sapradasanipun alun ing sacêlaking Ujung Dingati-Ati (Kaap Gardafui) ewasamantên lingiring gigiripun sampun mawi kuncung pêthak sadaya, kados alun ing Ujung Dingati-Ati, mênggah jambul pêthak wau, punika punthuk toya ingkang kadadosan saking dhêsêk-dhêsêkanipun alun sami alun, sabên alun mawi jambul pêthak makatên, kacariyos punika kenging kangge titikan, bilih lampahing angin ingkang anggêbak dhatêng bulaking toya, pancèn santêr sangêt.
Sarêng pulo Kandhiyah sampun botên katingal, bulakanipun toya katingal sêpi malih. Lêt sadintên sadalu muput sêpining pasawangan namung sagêd ical sakêdhap, sarêng wontên baita ingkang langkung sawatawis cakêt kalihan pun Wilis.
Lêt sadalu malih, sawêg bangbang wetan kula sampun tangi, awit saking dipun gugah prikônca kula panumpak, pêrlu dipun ajak ningali dharatan ingkang katingal wontên
punika dharatan poncot lèripun tanah Itali, ingkang mlojok dhatêng Sagantên Têngah, kalihan pulo Sisili, nanging miturut petangipun para punggawa baita, lumêbêtipun pun Wilis dhatêng toya, ingkang ngêlêti tanah Itali kalihan pulo Sisili wau, wontên wanci lingsir dalu, dados sadaya pilaur sami tilêm kemawon, nadyan kacariyos asri sangêt mênggah pasawanganing pandulu. Salêbêtipun baita wontên ing antawisipun dharatan kêkalih kasêbut ing nginggil wau, ing sisih têngên angsal, blakipun kitha Rètjo (Rêggio), ing sisih kiwa angsal, blakipun kitha Mêssinah, nanging mêrlokakên badhe sumêrêp, wantuning wanci sanès wancinipun, sadaya sami awrat, punapa malih kapêrlokna ngaya-aya, sarèhning wanci dalu, inggih namung badhe sumêrêp dilah-dilah ing kitha kemawon, ingkang makatên punika, botên kenging kaanggêp urup kalihan pangaya-ayanipun, kajawi punika para panumpak ingkang kathah sami sagêd gadhah pamupus kados kula, têmbe manawi wangsul dhatêng tanah Indhiya, bokmanawi sagêd manggih bêgja, langkung ing ngriku nuju ing wêktu pajar.
Enjing wau bibar raup, enggal-enggal kula lajêng minggah dhatêng ing panggungan, sayêktos sakiwa têngêning baita katingal wontên dharatanipun, kula takèkakên, [takèkakê...]
[...n,] dharatan wau sampun sanès tanah Itali kalihan pulo Sisili, amargi anggènipun pun Wilis ngambah toya ingkang malêbêt dharatan kalih wau (ingkang kawastanan Straat van Mêsina) sampun nalika wanci lingsir kala wau dalu, dados dharatan kalih kasêbut ing nginggil, sampun kapêngkêr têbih. Dene ingkang katingal samangke punika ugi pulo bawah nagari Itali, kados pulo Sisili, nanging saklangkung alit sangêt, mênggah ingkang kula sumêrêpi langkung rumiyin piyambak, punika pulo alit ingkang wontên satêngêning baita, isi rêdi namung satunggal thil, wujudipun numpêng mawi angêdalakên kukus saking pucakipun, rêdi punika wiwit kina kumina ngantos dumugi sapriki ajêg marapi, dèrèng nate kèndêl marapinipun, karaning rêdi wau dalah sapulonipun kasêbut nama Sêtromboli. Sakiduling pulo punika taksih wontên pulonipun malih sawatawis radi panjang. Sakiwaning baita ing keblat kilèn, wontên pulonipu kalih iji, satunggal katingal wontên rêdinipun ingkang wujud anggêgêr gajah, satunggilipun wontên rêdinipun ingkang wujud anggêgêr unta (mawi nglêngkèh ing têngah). Sarèhning lampahipun pun Wilis sawatawis cêlak kalihan pulo kalih punika, dados sarêng soroting rawi sampun [sampu...]
[...n] sagêd mrabani gigiring rêdi, sadaya ingkang dumunung ing sukuning rêdi wau, lajêng sagêd katingal cêtha, ijêming gêgodhongan wana-wana, pêthaking pagêr banonipun griya-griya, ingkang kumroyok ngêmpal sapanggenan, nyihnakakên manawi ing ngriku wontên wananipun agêng tuwin wontên dhusunipun ingkang raharja. Pulo-pulo ing sisih têngêning baita, sarèhning kaprênah wontên ing keblat wetan, dados ngungkurakên wêdaling srêngenge, mila inggih botên sagêd katingal cêtha, punapa ingkang wontên ing suku tuwin èrèng-èrèngipun, jurang pèrèng lêlêngkèhing aldaka, labêt saking kundhukan adênging rêdi, katingal siluk, sukuning giri ingkang mèrèng gathuk kalihan toyaning udaya, katingal ngalêmêng anglamuki, pindha jinèrèngan ing wastra ngangrangan biru têlêng, ingkang radi masêmu pita.
Dungkap jam pitu enjing, pulo-pulo wau sampun ical saking pangaksi, bulakaning udaya katingal rêsik waradin kados carmin,
ingkang mêlêsipun namung karegonan sawatawis dening rawat-rawating ima, saking sakêdhik katingal
ngantariksa, wanci têngange mêndhungipun katingal kandêl sangêt, ngandhanunipun ing ngantariksa pindha panging kitri, ingkang tumiyung saking kawratên boboting wohipun, dungkap lingsir kilèn, siliring maruta saya santêr, saupami wontên ing dharatan, sampun kenging kawastanan prahara. Sakawit dhawahipun talêthik awis-awis, saya dangu saya kêrêp, lajêng dados jawah dêrês sindhung riwut, mila tendha-tendha ingkang kapênthang sanginggiling panggungan nginggil piyambak kangge eyup eyub, saking agênging angin, sakala kapara sami dipun uculi saking pênthanganipun, awit nguwatosakên sangêt, bokmanawi pêdhot tangsulipun utawi bêdhah ing têngahipun dening katêrak lêlampahing angin.
Watawis sajam, kurdaning angin sampun lilih, langit sampun têrang malih, ing nguntara taksih katingal rêgêd sawatawis, nanging rêgêding nguntara wau kapara damêl ngêngrênging pangaksi sarêng dados latar andhasari adêgipun kaluwung, ingkang mêlêngkung kados angrêtêgan tancêbing langit ing pracima, amargi mancawarnining ulêsipun kaluwung wau, wontên ing latar biru ingkang masêmu krêsna, sagêd katingal malela sangêt dumêlingipun.
Jam 4 ing pungkasaning pandulu sipat canthikipun ngajêng pun Wilis, katingal wontên palênikipun cêmêng, ingkang saya dangu saya agêng saya cêtha, wasana katingal bilih baita, ingkang lampahipun watawis nêdya ngangkah badhe sasliringan kalihan pun Wilis, sakawit nalika taksih têbih, baita wau ingkang katingal namung tiyangipun, sarêng saya cêlak lajêng kados thumungul; saking bulakaning toya, saya
sêsipatanipun tiyang-tiyang ingkang sami wontên ing kajogan ing baita, ngantos sagêd katingal têrang sadaya. Baita wau nama pun Tamborah, nunggil Matsêapèi kalihan ingkang anggadhahi pun Wilis, mila purun sisimpangan ngantos cêlakipun samantên, amargi Kaptin ingkang majibi pun Wilis, gadhah jawab dhatêng Kaptin ingkang
bingahipun para punggawa baita, para punggawa Jawi sami ambèbèr sinjang, sarung angkin, utawi sêmbêt [sê...]
[...mbêt] sanès-sanèsipun, ingkang kapanjêr kareka gêndera, punggawa Walandi ingkang kapinujon botên nyanggi damêl, sami minggah ing panggungan nginggil piyambak, ngincêng kèikêr, nyambi suka tabe kalihan topi utawi tanganipun. Para panumpak sami karênan, dene angsal têtingalan, ingkang sagêd ngicalakên raos nlawungi manahipun, sadaya botên wontên sapaududan dangunipun, namung sampun kenging kangge trimah lowung. Salêbêtipun pun Tamborah sliringan kalihan pun Wilis, suwantêning para punggawa baita gumêdêr gumuruh, ngasorakên ramening lampor, wontên ingkang anjêlèh suka pamuji basukining lampah, wontên
wau inggih namung tumrap para panumpak ingkang badhe mandhap ing kitha Marsèlyê. Dene ingkang badhe mandhap ing Rotêrdham, saking Marsèlyê taksih kêdah ngambah lautan watawis pêndhak dintên.
adus, amargi hawanipun sampun wiwit asrêp, sarampunging mangangge kula minggah dhatêng panggungan, ing keblat êlèr wetan, kaprênah têmbing têngêning baita, kula sumêrêp dharatan wiyar, ingkang kêbak rêdi sap-sapan, katingal ngantos kados ombaking udaya manawi nuju kasêrang ing siliring maruta. Dharatan ingkang katingal wau tanah Karangkobaripun pulo Kursikah kang sisih kilèn. Sababipun katingal saking Wilis wontên ing keblat êlèr wetan, amargi lampahipun pun Wilis samangke ngalèr ngidul lêrês ngancas dhatêng kitha Marsèlyê. Sakidulipun pulo Kursikah punika taksih wontên pulonipun malih ingkang langkung agêng, watawis sami kalihan pulo Madura, nama pulo Sardhiniya, nanging pulo
anggagat raina, pun Wilis inggih langkung ing toya, ingkang ngêlêti pulo kêkalih wau (kasêbutipun ing gambar kar nama Straat Bonifacio katut karanipun kitha alit ingkang wontên têpining gêgisik ingkang sisih êlèr, nama Bonifasiyo). Nanging sarèhning wêktu wau, para panumpak taksih sami tilêm sadaya, dados inggih botên wontên ingkang sumêrêp, pulo Kursikah, nadyan alit kirang majaji ananging sagêd ngadigung [ngadi...]
[...gung] dene tanahipun dados siti wutah rahipun Sang Prabu Napoliyon ingkang kapisan, Napoliyon Agung, ingkang awit saking kawantêran tuwin kaprawiranipun, saking trahing alit sagêd anjunjung dhirinipun dados ratu anyakrawati ing tanah Prasman, prasasat ambawahakên sapalihing bawana Eropah, inggih punika Sang Prabu Napoliyun Bonaparte ingkang sirna kawibawanipun dening kasoranipun ing prang wontên ing palagan setra ing Watêrlo.
Prasman nalinalika. jaman kina) lampahipun lajêng ngêncêng mangalèr ngilèn lêrês, ngancas dhatêng têluk Singabarung (Golfe du Lion. Liyon punika têmbung Prasman, têgêsipun Leyo) inggih punika têluk ingkang dipun ongkangi kitha Marsèlyê, jujugane lampahipun sadaya baitanipun Rotêrdham Sêloid wontên ing tanah Prasman, manawi badhe mêndhêt
sarèhning kalêrêsan nênggêl lampahing alun, nadyan alunipun sawatawis agêng, dados mêksa inggih botên nêmbing utawi botên gonjing, ewasamantên tumrapipun ingkang genjah êndêman, punika kemawon sampun cêkap dados dhadhakaning
ing sapu sada. Kacariyos kawontênaning langit ingkang makatên punika, ingatasipun tanah Eropah ingkang
Nadyan ing môngsa rêndhêng sabên jawahipun têrang, inggih makatên ugi, dene manawi nuju kathah mega, ing wanci surup utawi wijiling surya, mega-mega wau kenging gêbaging sorot rawi, asring sagêd ulês nguda raga. Awit saking punika tuwin saking sakecaning hawa, pasisiring sagantên ing ngriku, inggih punika wiwit saking kitha Marsèlyê
hartawan satanah Eropah sisih êlèr, ingkang sumêdya nyingkiri asrêping môngsa bêdhidhing (Wintêr) ing tanah padununganipun, saurutipun pasisir wau karanipun ing akathah kawastanan tanah Ripiyerah (Rivièra) dene ingkaingkang. môngka ancêr jujuganipun para hartawan ingkang tirah wontên ing ngriku, utawi namung sumêdya amung suka kemawon, inggih punika kitha Montêkarlo, kithanipun karajan ing Monako. Karajan Monako punika talatahipun alit sangêt, manggènipun sumlêmpit ing tanah Itali, cacah jiwanipun namung wontên 13000. Sasêbutanipun panjênênganipun raja ing ngriku namung Pangeran (Prins) ananging sarèhning jumênêng pribadi, dados inggih kagungan karaton tuwin prajurit, dene cacahipun prajurit namung wontên jiwa 70 katindhihan ing Opsir 5. Têtiyang alit ing karajan ngriku botên nyanggi pajêk, nanging sadaya kapacakan botên kenging ngambah ing kasino. Mênggah ingkang dados pamêdaling nagari, inggih punika mligi namung pasokaning pajêg saking griya kasino, manawi kamanah rêsik, inggih kenging kawastanan ruba arta pajêg ingkang wêdalipun saking êndêming kasukan, ananging kosokwangsulipun manawi tinitik wêdaling arta wau, ingkang katampèn [katampè...]
[...n] ing panjênênganipun pangeran raja ing ngriku, kathah sangêt ingkang katanjakakên dhatêng pêrlu pangulahing kawruh, pêdhêsing têmbung ruba wau sagêd malik dados kênya mlêgi. Ingkang wontên griyanipun panggenan kasukan, kasêbut nama kasino (Casino) misuwur ing sajagad dados papan palumbanipun para karêm ing ngabotohan, ingkang sampun botên marêm dolanan mawi toh alit-alitan, para hartawan ing tanah Eropah, ingkang kêndêl dhatêng asrêp, kosokwangsulipun manawi môngsa badhidhing kapara dhatêng ing tanah ingkang langkung asrêp tinimbang kalihan padununganipun inggih punika nagari Switsêrlan (Zwitsêrland) utawi Nurwegên (Noorwêgên) pêrlunipun namung badhe asung suka ngatogagên kasênênganipun, anggène badhe langên wontên ing bêbulakaning ès utawi salju. Linggihipun ingkang kawastanan bôngsa hartawan, punika ingatasipun tanah Eropah, tiyang ingkang gadhah simpênan arta apês-apêsipun sayuta (sèwu èwu) rupiyah. Caranipun ing Eropah tiyang gadhah arta punika manawi botên kangge manggaota, tamtu dipun titipakên ing bang, pêrlunipun sagêd angsal sarêman, mênggah sarêmanipun arta satus rupiyah ing dalêm sataunipun, punika padatan mung sakawan rupiyah. Dados saupami gadhah sayuta, ing dalêm [da...]
[...lêm] sataunipun namung nampèni arta sarêman 40.000 rupiyah, utawi ing dalêm sawulan 3333,33 rupiyah.
Amangsuli cariyos kula, sarèhning kirang sadalu lampahipun pun Wilis badhe sampun dumugi kitha Marsèlyê, môngka ing ngriku para panumpak kathah sangêt ingkang badhe nglajêngakên lampahipun dhatêng nagari Walandi, sarana numpak sêpur,
ingkang sami mangrèh lampahipun baita, dene raharja pambêktanipun para panumpak ngantos dumugi ing don puruging sêdya. Kaping kalihipun, bujana wau ugi kêdah dipun tampèni môngka sasmita. Pamintanipun punggawa baita, supados para panumpak alironan pamujyarja, sarèhning mèh sabêntêting côndra anggènipun sami kakêmpalan kados wontên ing baita, wilujêng bontênbotên. wontên satunggal punapa. (bujana wau ing têmbung Walandi dipun wastani afscheiddiner têgêsipun: kêmbul nêdha ngiras andum basukining lampah).
Wiwit mêngkêrakên kutha Port Said, para panumpak satunggal kalih sampun wontên ingkang ngangge jas calana cêmêng. Ing prênahing dhadha mawi balêdhèhan pêrlu kangge ngatingalakên dhasi, ingkang tinangsulakên ing guloning rangkêpan, [rangkêpa...]
[...n,] kumlèwèr dhatêng ing dhadha ngandhap, lumêbêt ing pojok balêdhèhaning kotang. Para Opsir baita inggih sampun wontên ingkang ngangge rasukanipun cêmêng, nanging taksih mawi calana pêthak, awit saking punika katingalipun panganggèn pintên-pintên dintên, pating calêmong. Sontên wau botên makatên, sarêng sampun dungkap wancining
kamaripun, sampun macak mangangge sarwa krêsna. Satunggal kalih inggih wontên ingkang panganggenipun mawi corak garit-garit pêthak, utawi wontên ingkang ulêsing panganggenipun, kathah iringipun dhatêng kulawu, ananging gêrbanipun sadaya, dhumawahipun dhatêng pasawangan pêtêng. Mêlêsing panganggèn sarwa cêmêng, ingkang mungalakên sangêt dhatêng pêthaking rangkêpan sakiwa têngêning dhasi, punapadene pucuking rangkêpan, ingkang mingip-mingip wontên pungkasaning lêngênan, tuhu damêl ngêngrênging pandulu, nuwuhakên sarining pajagongan.
Nèng: jam nêm, para panumpak pangkat kalih sadaya sampun sami mapan linggih, ngadhêp meja panjang wontên ing kamar nêdha. Thèrèk-thèrèkipun ngubêngi meja, sawanganipun beda sangêt kalihan adat sabênipun, dene sapunika ngêngrêng rêspati, sabênipun pêthak
ingkang manca warni, inggih punika ulês busananipun para nyonyah, ingkang nyêlani linggihipun para tuwan-tuwan, ingkang
saking rumaos kula nadyan swantêning kitiran kêpêt èlèkris,èlèktris. ingkang mungêl wontên, pojokaning gêbyog-gêbyog kados katut beda kalihan sabênipun, padatan larasipun sanga, samangke kados laras manyura. Muntêring kitiran, tleram-tleram katingal gilaping kuninganipun, kados padhanging netya, ingkang sawang bela suka dhatêng ingkang sami eca bujana, brêngêngêngipun pindha umyanging sasanti, anjurungi basukining lampah dhatêng ingkang sami tumut badhe nilar baita.
Wêdaling ladosan nêdha ing wanci sontên punika ing sabên dintênipun sampun kenging katamtokakên kaping nêm utawi pitu, sakawit sop, lajêng ulam loh mawi saos, katêdha kalihan kênthang, lajêng
manisan, raosipun ragi gurih. Nanging bawanipun tiyang Jawi kados kula, botên kulina nêdha ingkang kados makatên [maka...]
[...tên] dados inggih kirang doyan (ladosan sapunika namanipun komput Compote) salajêngipun mêdal tart (taart) kalamôngsa ugi bubur ingkang katêdha kalihan puwan, martega tuwin gêndhis, punika kalêbêt bangsanipun ladosan tart, sasampunipun lajêng kuwih-kuwih, môngka panutup buah-buah, pungkasan piyambak wedang bubuk, sabên pitung dintên kaping kalih, ngajêngakên wêdaling kuwih, taksih mawi dipun sêlani ladosan ès putêr. Botên kirang sae utawi eca angsal-angsalanipun têdha para panumpak, bokmanawi ingkang makatên punika pêrlu kangge nyaranani, supados para panumpak sagêd rumaos
nanas tuwin woh anggur, manisan sêkar gêndhis, soklat, mandhêl kalihan kismis, pungkas-pungkasaning ladosan warni
warni cangkir, kreta, baita, sapanunggilanipun, pirantos [piranto...]
taksih angsal tambahan kanthong cangkingan nyatunggal-nyatunggal, ingkang èdi pèni ing dadamêlanipun, pantês kangge pamèran manawi ngêdali pasamuwan alit-alitan.
Para panumpak sadaya katingal suka, lare alit-alit sami bingah nampèni sêkar gêndhis, soklat tuwin dolanan mainan karsèt saking tiyang sêpuhipun, ngajêngakên ngadêg saking meja, opsiring baita ingkang sareka among tamu salêbêtipun bujana, nyandhak gêlas sampanyê, ingkang lajêng dipun umbulakên dumugi sipat dhadha. Sasampunipun ngadêg, opsir wau lajêng pratela, bilih piyambakipun kapiji dados wawakilipun punggawa baita, pêrlu anglairakên lêganing manahipun sadaya para punggawa,
sadaya para panumpak, ingkang tumuntên badhe mandhap saking baita. Sakèndêlipun ingkang buka pamujyarja, Walandi ingkang kula cariyosakên rumiyin, katingal rêmên sangêt dhatêng lênggahing tata krama, nyat lajêng ngadêg, gêntosan ambuka wicara, mratelakakên manawi kajurungan [kaju...]
[...rungan] ing prikônca, badhe anglairakên suraosing manah ingkang sami angêpung meja, inggih punika suka trimakasih dhatêng awak-awakipun ingkang angsung sugata, trima kasih dene ing margi kalis ing babaya, puwara lajêng ngucapakên pandonga, tunaa ing sambikala, lampahipun pun Wilis dumugi ing don puruging sêdya. Sabibaring lambang wicara sêsulihipun
kascaryan kula nalika wau kula mirêngakên alusing têtêmbunganipun Walandi, ingkang kula cariyosakên kawistara sangêt rêmênipun dhatêng tata cara. Sarêng kula samangke sampun sumêrêp tètèripun anggèning pancèn wasis nêtêpi dhatêng tata krama, ical babar pisan tabêting kirang rêna kula, anggèn kula asring mirêngakên dahwènipun dhatêng para prikônca. Lêrês kemawon sugih apanyêndhu, tiyang piyambakipun pancèn [pa...]
[...ncèn] sêmbada ing kridhaning ulah tata cara, dados nyawang ing liyan ingkang kirang ngindhahakên dhatêng tata cara, punika
pasêmonipun Walandi wau, sarèh ing pangucapipun, atut runtuting tatêmbunganipun ingkang kangge nglairakên panganam ing driyanipun, salêbêting ngadêg ambuka wicara, nyihnakakên bilih piyambakipun pancèn sampun kulina wontên ing pasamuan majêng mangsuli panabda. Dangu anggèn kula gêdhêg-gêdhêg ngraosakên kawasisan ingkang samantên, punapa ing tanah Eropah punika wontên pawiyatan ingkang maligi mulang ulah kridhaning pamicara, makatên pangunandika kula, dene para Walandi ingkang sami angsal pangajaran wontên ing tanah Eropah, kathah ingkang sampun kula sumêrêpi, tamtu botên kidhung wontên ing pasamuwan, ambuka wicara utawi mangsuli panabda.
Dèrèng dumugi panggagas kula bab punika, kula kagèt dipun aruh-aruhi mitra kula, sudagar ing kitha Sandham,
makatên pangundangipun dhatêng kula, pangucapipun têmbung Meinair wau kathah miringipun dhatêng Mêir- [Mê...]
[...ir-] kacariyos ingkang makatên punika kagok Nurd Holan inggih punika tanah nagari Walandi ingkang sisih lèr. Mitra kula wau manawi mungêl, nin (neen = ora) anggènipun ngêdalakên, nain. Water (Water = toya) dados, Woatêr. Atos raosipun dhatêng kuping têmbung Walandi kawêdalakên makatên, nanging bawanipun ingkang ngucapakên rumakêt tandukipun, wah rumêsêp patrapipun, dados inggih botên kamanah kagoking tatêmbunganipun, kajawi pancèn sagêd ngêmpali para prikônca, bokmanawi wantuning sodagar punika, mitra kula wau botên sakitan manah. Kagokipun manawi dipun tirokakên salah
raksasa) sakalir ingkang dipun ucapakên, bilih pêrlu dipun pratelakakên agêngipun, piyambakipun tamtu ngangge têmbung reusachtig (nyariyosna lêmbut pisan, manawi badhe mratelakakên agêngipun, inggih mawi têmbung reusachtig) mila inggih asring dados gêgujêngan, manawi kapinujon piyambakipun nyariyosakên barang alit, môngka inggih mawi dipun tambahi têmbung reusachtig wau. Nanging dipun gugujênga dikados punapa, botên [bo...]
[...tên] pisan mitra kula wau badhe nêpsu. Wontên malih saradanipun, inggih punika mungêl beslist, kaucapakên bêslais (têgêsipun sampun kaputusan, nanging kanggenipun dhatêng mitra kula wau kangge ngantêpakên têmbung iya, têmbung Jawi ingkang ngèmpêri têgêsipun, têmbung têmênan) kêrêp sangêt piyambakipun dipun tirokakên anggènipun mungêl, bêslais, ngantos lare jalêr sawêg umur watawis tigawêlas taun ugi asring purun nirokakên tumut ingkang sêpuh-sêpuh, nanging mitra kula katingal kirang rêna
kalihan Walandi ingkang kula erami kawasisanipun dhatêng ambuka wicara, mitra kula punika katawis manawi trahing banija krami, pakaryan tuwin griyanipun têbih kalihan praja, Walandi ingkang dados tujuning gagasan kula, punika pantês têdhaking priyayi, apês-apêsipun rumiyin sinau ing pamulangan raja. Bedanipun malih, ingkang satunggal, mitra kula rumakêt sumanak, panganggêpipun dhatêng kula sasama-sama, satunggalipun [satung...]
[...galipun] nêbih kumlurah gadhah anggêp langkung minulya, punapa ta: sababipun makatên, sakalih-kalihipun sami sampun ngambah tanah Indiya, nanging ingkang satunggal pangambahipun namung sakêdhap, sarta ingkang dipun ambah pulo Borneo tuwin Sumatra, satunggalipun sawatawis lami, ingkang dipun ambah Jawa Dwipa. Punapa punika ingkang dados sabab bedaning patrapipun Walandi kalih wau dhatêng tiyang Jawi kadosa kula. Manawi pancèn makatên, botên gêtun anggèn kula ngaya-aya sumêdya sumêrêp nagari Walandi, manawi para Walandi ingkang badhe kula têpangi rakêt supêkêting pitêpanganipun kados mitra kula ingkang dèrèng nate sumêrêp dhatêng tanah Jawi, môngka pangajaran tuwin kawasisanipun kados Walandi satunggalipun, ingkang kenging sêsakit saking tanah Jawi, inggih punika ingkang kenging kawastanan: mala gumusti-gusti, saiba badhe gênging bingah kula, dene badhe kalêksanan panganta-antaning manah, anggèn kula sangêt kapengin kaanggêp sasami-sami, kalihan bôngsa ingkang ambawahakên siti wutah rah kula nuswa Jawi.
Satunggal kalih ing sapunikanipun ing tanah Jawi ugi sampun wontên Walandi ingkang pitêpanganipun purun sasami-sami kalihan tiyang Jawi, ananging inggih dèrèng sagêd langkung saking satunggal kalih. Rumiyin ingkang sagêd srawung papak midhangan kalihan [ka...]
[...lihan] bôngsa Walandi, punika namung Pangeran minggah, ing tanah pasisir manca nagari para bupati. Nanging sapunikanipun sampun kawistara bilih wawatoning sasrawung sasami-sami wau saya dangu badhe saya mêlar, lèrègipun manawi kaulatakên kados ugi badhe ngayut dhatêng uluring kawruh utawi saening pangajaran, botên ngêmungakên darajat tuwin pangkat kemawon ingkang badhe angsal aji ing jaman ingkang badhe andhatêngi, kasagêdan
gramopun utawi mungsik wontên ing kamar nêdha, kocapa enjingipun wanci bangun raina, para panumpak uthuk-uthuk sampun sami samêkta sadaya, wontên ingkang lendhotan tambing, utawi mlampah-mlampah ing panggungan nginggil, utawi ing joganing baita. Sadaya katingal sami kagawokan anggènipun nyawang dhatêng têtingalan, ingkang gumêlar ing sauruting pasisir palabuhanipun kitha Marsèlyê. Sintênta: tiyangipun ingkang botên kascaryan sumêrêp têtingalan ingkang kados makatên endahipun, ing têmbing têngêning baita ngêbaki sapuputing keblat wetan, ingkang katingal ing netra, rêdi karang babanjêngan, pating cringih pating
krowalipun kados anyêmu kirang anatêpi awang-awang, ing têmbing kiwaning baita, bulakaning toya mawi kasêlanan pulo karang alit -alit, pidha kimplah-kimplahing nila ing jêmbangan, ingkang mêntas kinêbur, kêtingal undhukipun pating
lêrêsipun sampun sagêd malêbêt ing palabuhan Iyasan, ananging sarèhning lêbêtipun baita dhatêng ing palabuhan wau, kengingipun manawi sampun kèndêl jam nêm, dados pun Wilis kapêksa ngêntosi wontên ing muwara sangajênging palabuhan. Saupami wiwit kala wingi lampahipun pun Wilis botên karindhikakên, jam sawêlas dalu sampun sagêd dumugi ing Marsèlyê, ananging sagêda dumugi wanci têngah dalu, inggih mêksa kêdah ngêntosi jam nêm enjing. Awit saking punika mila lampahipun pun Wilis inggih lajêng karindhikakên dumugi sangajênging kitha Marsèlyê, kaptin ingkang nguwaosi pun Wilis, botên purun prentah labuh jangkar, pilaur namung nyuda rikating lampah kemawon, dados wiwit bangun jam sakawan dumugi ngajêngakên jam nêm, lampahipun pun Wilis namung kalangan, wongsal wangsul
ingkang nampingi palabuhan Iyasan, kados tiyang ingkang kirang sabar ngêntosi mênganipun kori Brajanala, awon nganggur mlampah-mlampah, pados sambèn namat-namatakên dhatêng pasang rakit tuwin uparêngganipun ingkang gapura.
Pulo-pulo alit ingkang katingal wontên ing palabuhan, sadaya blindhis tanpa wontên kêkajêngan utawi thuthukulanipun, ing pucaking gugumukan karang têngah-têngahing pulo-pulo wau sarêng sampun pajar, katingal wontên pagêr banonipun ingkang ulêsipun kadamêl sami kalihan ulês jênening karang, supados saking katêbihan botên sagêd katingal cêtha têrang. Wontênipun kadamêl makatên, ingkang awit pagêr banon wau tanggul pagêring bêbiting, ingkang kangge anjagi sampun ngantos palabuhan ing kitha Marsèlyê ing wêktu prang kenging kaambah ing baitaning mêngsah, ingkang sagêd ngrisak saisining kitha kadamêl karang abang.
Ngajêngakên jam nêm, lampahipun pun Wilis taksih ajêg alon-alonan, nanging samangke kaancasakên mangalèr ngètan dhatêng calangapaning palabuhan Iyasan,
wontên sanginggiling gigir tangguling bêbiting. Sakilèning pulo-pulo wau sawatawis têbih, wontên pulonipun malih, katingal sanginggiling pêpunukanipun wontên griyanipun agêng. Kacariyos griya punika pirantos pasinggahan, kangge ngurung para panumpaking baita, ingkang mêntas kèndêl wontên palabuhaning kitha ingkang pinuju kaambah ing sêsakit ingkang sagêd nular, utawi para numpakingpanumpaking. baita ingkang wontên ing margi salah satunggiling tiyangipun wontên ingkang kenging sêsakit ingkang sagêd nular. Samantên wau saèstunipun inggih namung tumrap para panumpak ingkang sumêdya badhe mandhap ing kitha Marsèlyê kemawon.
katingal cêtha, rêdi-rêdi karang ingkang moncol malunjuk dhatêng sagantên, katingal cêtha agêng inggilipun, langkung cêlak malih lambunging rêdi-rêdi wau katingal cêtha manawi kêbak kêkajêngan, ing suku ingkang ngongkang sagantên kêbak griya-griya, [griya-gri...]
[...ya,] ingkang sawang tundha-tundha saking prênahipun botên tata, jalaran manggènipun wontên ing siti mayat, ingkang mayat dhatêng udayaning aldaka. Ing pucaking satunggiling rêdi karang ingkang munggul piyambak ngasorakên inggiling punthuk-punthuk ingkang wontên sakiwa-têngênipun katingal wontên manaraning grija, ingkang pucakipun pinasangan rêca wanodya, kapêtha ngêmban babayi sarwi nyawang dhatêng muwara. Rêca wau pêthanipun dèwi Mariyah ngêmban ingkang putra nabi Ngisa. Ngedap-edapakên sayêktos agêngipun ingkang rêca, inggiling prênahipun, adining
rawi, sampun prasasat gupala kancana.
Jam sêtêngah pitu, pun Wilis sampun malêbêt ing calangaping palabuhan Iyasan, lajêng ngancas mêdal sasêlaning baita, ingkang sami labuh wontên sapinggiring palabuhan, dhatêng ing panggenan ingkang sampun katamtokakên dados papan labuhipun sadaya baita gadhahanipun Rotêrdham Sêloid, mênggah wangunipun
padhas, dados kantun mêwahi tanggul sela saujur, ingkang nyêgati sêmpyuking alun muwara. Sasêlaning pasisir kalihan tanggul sela wau, sampun sagêd dados palabuhan Iyasan ingkang sae. Mênggah wêwangunaning palabuhan, murih têrangipun, tanggul sela ingkang nyêgati aluning muwara wau kula embakakên bauning tiyang, ingkang katêkuk kasèlèhakên ing meja wiyar. Sawiyaring meja upami muwara Marsèlyê, dhadhaning tiyang ingkang tumèmplèk ing tambir meja sumêrêp dados pasisiring muwara. Dados lumahing meja ingkang kawakêtan sumèlèhing bau, dumugi tambir ingkang katèmplèkan dhadha punika blakipun gambaring palabuhan Iyasan. Wujudipun dados mèmpêr kulahan panjang, nanging sarèhning kasinggêt-singgêt dados tigang kulah, wujudipun satunggal-tunggaling kulah prasasat mèh pasagi. Pun Wilis sasampunipun lumêbêt dhatêng kulah ingkang wontên ing jujugan, botên pêrlu lajêng dhatêng kulah ingkang têngah, kenging lajêng labuh kemawon, wontên ing sapinggiring palabuhan kulah ingkang jujugan, amargi pancèn ing ngriku panggenan pakèndêlanipun baita, ingkang sumêrêp namung mampir lumêbêtipun dhatêng ing palabuhan Iyasan.
Ngajêngakên jam pitu, pun Wilis sampun kèndêl tumèmplèk wontên ing pasisir, ingkang binatur inggil môngka kangge nambiri pinggiring palabuhan, sadaya panumpak sami botên kobêr namatakên kawontênanipun palabuhan, amargi sadaya sami ribut anggènipun tata-tata nyadhiyak-nyadhiyakakên barang-barang ingkang badhe dipun bêkta mandhap dhatêng dharatan, ingkang sami badhe nêrusakên lampah sêpuran, bikut anggènipun ngêdal-ngêdalakên pêthi tuwin kopêripun, ingkang isisandhangan kangge santun salêbêtipun wontên ing margi. Dene ingkang badhe mandhap namung sumêdya sumêrêp kawontênanipun kitha Marsèlyê, mêksa inggih tumut ribut, saking anggènipun ngupados katrangan, watawis pintên jam kèndêlipun pun Wilis wontên ing palabuhan, sarampungipun tata-tata, ingkang sami badhe mandhap, nglajêngakên lampahipun sarana numpak sêpur, lajêng gumrubyuk sami dhatêng kamar nêdha pangkat satunggal, pêrlu tumbas karcis sêpur, ingkang kenging kangge têrusan, saking Marsèlyê dumugi kitha ing nagari Walandi, pundi ingkang dipun kajêngakên dados jujuganing lampah pondhokanipun wontên ing bawah nagari Walandi.
Rotêrdham Sêloid anggenipun nyadèni karcis têrusan wau, pêrlu namung kangge damêl kamayaranipun para panumpak [panumpa...]
kalihipun para panumpak, botên susah sabê-sabênsabên-sabên. tumbas karcis malih, manawi sumêdya mampir sadalu utawi kalih dalu, wontên ing satunggiling kitha, ingkang kalangkungan wontên ing margi, kaping tiganipun, sintên ingkang sumêdya sangu arta nagari Prasman utawi sanès-sanèsipun nagari, sagêd nglintokakên artanipun dhatêng ingkang nyadèni karcis, sakajêngipun, kêrtas arta pêcah utawi arta mas, mênggah tiyang ingkang nyadèni karcis ngiras preyalan wau, punika agènipun Rotêrdham Seloid piyambak, ingkang manggèn ing kitha Marsèlyê, kabêbahan nyadèni karcis têrusan dhatêng para panumpaking baita Loid, ingkang pados mayar botên wongsal-wangsul tumbas karcis wontên ing sêtasiyun sêpur. Dene padamêlanipun tiyang wau, tumrapipun dhatêng Loid, inggih namung mapagakên sabên wontên baitanipun Loid lumêbêt dhatêng palabuhan Marsèlyê. Aliya saking punika sampun botên wontên malih.
Sabibaripun katiti priksa dhoktêr, para panumpak lajêng sami mandhap saking baita sarana nguwod balabag, dumugi ing dharatan, ingkang inggilipun mèh
pêthi utawi kopêr wontên ing dhingklik panjang, ingkang sampun kasadhiyakakên wontên ing ngriku. Ngêntosi sawatawis, gudhang lajêng kaêngakakên, punggawa pabeyan (douane dhuwane) wontên tiyang tiga, mangangge kados panganggenipun prajurit utawi pulisi, mêdal saking gudhang wau, lajêng sami ambikaki pêthi tuwin kopêr, ingkang sami kasèlèhakên ing dhingklik sintên ingkang ambêkta srutu langkung saking sadasa iji, kêdah bayar sadasa sèn, (20 centimes sèntim) tumrap satunggal-satunggalipun srutu, langkungipun saking sadasa iji wau. Sigarèt samantên ugi. Bêktan kula srutu wontên salangkung, sarèhning kula manah rugi, manawi kula bayar prabeyanipun srutu gangsal wêlas iji, dados langkunganipun saking sadasa kula purih bêskup kemawon, sadaya prikônca kula ugi kathah ingkang manah makatên, mila sarampunging pêpriksan, bêskupan srutu tuwin sigarèt ingkang kaklêmpakakên dados satunggal, inggih èkêtan.
Wiwit mandhap saking baita kula tansah botên pisah kalihan prikônca kula, ingkang sampun purun ayon wiwit wontên ing baita, badhe sêsarêngan nunggil lampah,
nunggil jujugan, tuwin nunggil pondhokan, salêbêtipun wontên ing margi. Salêbêtipun barang kapriksa, prikônca kula ingkang nelegram dhatêng Hotêl Kontinèntal (Hotel Continental) nalika pun Wilis taksih wontên ing Port Said, suraos nêdha dipun sadhiyanana kamar pasipêngan sadhatêngipun wontên ing Marsèlyê, dangu klintêran madosi bêbau Hotêl Kontinêntal, ingkang sampun kajagèkakên tamtu mapag tiyang ingkang sampun nêmbung nêdha pasipêngan. Dèrèng ngantos rampung pamriksaning barang, prikônca kula wau sampun wangsul, pratela manawi sampun pinanggih kalihan ingkang dipun upadosi, samangke sawêg kapurih ngrigênakên Kareta Andhong, kingkangingkang. sami badhe dipun tumpaki. Rampung babêktan kula saprikônca kapriksa, kula saprikônca lajêng numpak andhong, sampun botên mawi ngawis utawi mawi prentah, kantun numpak kemawon, amargi sampun karigênakên bêbauning hotêl ingkang badhe dipun pondhoki.
Kreta lumampah, dèrèng angsal satus mètêr sampun kaandhêg dening punggawa pabeyan, wontênipun ngandhêg, punggawa pabeyan wau nêdha sumêrêp isining slêpèn, pêrlu katitèkakên punapa cacahing srutu utawi sigarèt, ingkang kasimpên ing slêpèn, sampun lêrês kirang saking wêwangkitaning [wêwang...]
[...kitaning] nagari sadasa iji. Prikônca kula wontên ingkang slêpènipun isi sigarèt langkung saking sadasa, sarêng punika katêdahakên, punggawa pabeyan ingkang mriksa namung manthuk-manthuk kemawon, botên ngabani dhêndhan, botênbotên ngira. manawi radi gadhah koma-koma.
ingkang layaran, saking pangajêng-ajênging manah, kantun badhe ngraosakên bingah, sumêrêp têtingalan ingkang dèrèng nate kula
punapa ingkang katingal ing margi, batos kula, manawi badhe nuwukakên pasawangan, mangke siyang utawi mangke sontên taksih sagêd. Nadyan makatên gagasan kula, ewasamantên taksih wontên barang ingkang kalêbêt dhatêng pamanahan [pamanah...]
[...an] kula, inggih punika tendhaning kareta, ingkang kula tumpaki, saking punapa, saking anèhipun, manawi wanguning kareta, milor (mijlord) sami kalihan milor ingkang sampun kula sumêrêpi ing tanah Jawi. Sarêng tendhanipun, pancèn limrahipun cêmêng kuwung, kenging kajêplakakên dhatêng wingking, punika warninipun pêthak, wujudipun kados payung motha, (wontênipun kula wêstani kados payung motha, awit adêging tendha botên angsal wat-wat saking wingking, nanging ngadêg sumèlèh ing dhandhan, dene manawi badhe kaingkupakên, pratingkah ingingkupakên, inggih kados ngingkupakên payung motha) kareta ingkang mawa tendha makatên punika, botên ngêmungakên ingkang kula tumpaki, nanging sadaya. Mênggah pigunanipun kareta dipun tendhani makatên, ingkang numpak sagêd angsal eyub-eyub, tur sagêd ngraosakên sakeca wah taksih sagêd nyawang ngiwa nêngên, dados pamrihipun, sagêd botên kêbêntèrên, botên kêsumukên, tur ing manah bètênbotên. unêl, margi sagêd nyawang ngiwa nêngên, tendha makatên wau kanggenipun inggih namung sadangunipun môngsa bêntèr, manawi sampun dungkap môngsa asrêp, tendha limrah kapasang malih.
Lampahing kareta sakêdhap sampun mêngkêrakên gudhang gudhang, [gu...]
[...dhang,] griya gêdhong agêng-agêng, ingkang pating janggêlêg ngêbaki sauruting tambir palabuhan iyasan, sasampunipun nugêl margi agêng, ingkang katingal saklangkung rêja, dening kathahing tiyang tuwin têtumpakan ingkang langkung ing ngriku, nanging menggok sapisan kreta sampun lajêng kèndêl sangajênging kontên griya agêng. Kula saprikônca amandhap, sanalika lajêng kapapagakên ing bêbauning hotèl tiyang kalih, satunggal gupuh-gupuh anggènipun nulungi ngandhapakên barang-barang babêktan kula saprikônca, ingkang taksih wontên ing kareta, satunggalipun mangangge sawitan lakên ijêm, mawi topi, tuwin lêngênan ingkang rinenda, ngirid dhatêng kula saprikônca, nêdahakên marginipun dhatêng kamar-kamar, ingkang sampun
linggihan wontên ing kamar maos, sacêlakipun kamar ingkang kangge papan nêdha. Ing ngriku kula saprikônca sami ngraosakên bab pasang rakiting griya ing tanah Indiya. Wiwit blêng lumêbêt ing kontên, dèrèng jumangkah tigang tindak, [ti...]
[...ndak,] sampun kêdah minggah undhak-undhakan, dumugi nginggil, lumampah limrah dèrèng ngatos wontên sadasa tindak, sampun kêdah minggah undhak-undhakan malih, makatên salajêngipun ngantos dumugi lotèngan ingkang inggil piyambak. Undhak-undhak waluwau. lampahipun motrèk, manggènipun wontên têngah-têngahing griya, dados manawi wontên ing undhak-undhakan lotèng, ingkang nginggil piyambak, manglung sanginggiling gocèkaning undhak-undhakan, sagêd sumêrêp kajoganing griya ingkang sipat radinan, motrèkipun undhak-undhakan wau ubêngipun manêngên, dados satêngêning undhak-undhak sajawining gocèkan, sampun botên wontên punapa-punapa, kajawi lowahan ingkang kula cariyosakên ing nginggil wau. Dene sakiwaning undhak-undhakan, sabên minggahipun undhak-undhakan dumugi kajoganing panggungan, ing pojokan wontên marginipun lengkongan, ingkang anjog dhatêng kontêning kamar. Margi lengkongan wau julêgipun ngantos lêbêt, sakiwa têngênipun wontên kontên-kontênipun malih, jèjèr kalih utawi tiga, asring ngantos sakawan, dene kontên-kontên wau sadaya, anjog dhatêng ing
hotèl botên badhe mangsulakên dhatêng tiyang ingkang pados pasipêngan, sintên ingkang purun bayar kathah, sagêd nyipêng wontên kamar ngandhap, botên patos kangelan minggah mandhap, ingkang botên purun bayar kathah sagêd nyipêng wontên nginggil, sampun kêrêp kula sumêrêp ing gambar salêbêtipun buku, gambar sorot utawi gambar gêsang, mênggah tata rakitipun griya utawi hotèl ing tanah Eropah, nanging sarêng sumêrêp sawantah, kula mêksa inggih taksih gumun, saking sangêt bedaning kawontênanipun.
Bibar raosan prakawis tata rakiting hotèl, kula saprikônca awon nganggur sami metang dangunipun anggènipun sampun sami kekesahan. Jam kalih dalu tanggal ping 9 Rêjêb, 1843 utawi kaping 14 Juni 1913 pun Wilis nilar muwara ing Samarang, lêt kalih dalu dumugi ing Batawi, tanggal kaping 16 Rêjêb, utawi kaping 21 Juni dumugi ing Padhang, kaping 28 Rêjêb, utawi kaping 3 Juli dumugi ing Perim, kaping
kalih Ruwah utawi 7 Juli wontên ing Kanal Suès, kaping 8 Ruwah utawi 13 Juli
Sawêg eca kukula. saprikônca sami rêraosan, kasaru dhatêngipun tiyang ingkang mapagakên dhatêng kula saprikônca wontên sapinggiring palabuhan iyasan, tiyang punika kagolong tumut punggawa ing hotèl ingkang kula sipêngi. Mênggah pandamêlanipun namung mêthuk tuwin ngirid anêdah-nêdahakên kawontênanipun kitha, dhatêng têtiyang ngamanca ingkang nyipêng ing hotèl ngriku. Juru pangirid wau (ing têmbung Walandi kawastanan: gids) nantun dhatêng kula saprikônca, sarwi ngulungakên buku isi gambar griya salêbêtipun kitha Marsèlyê, ingkang sayogi dipun tingali, punapa kula saprikônca purun ngangge damêlipun, manawi angajêngi kêdah mawi nyukani pituwas dhatêng piyambakipun, ing dalêm sadintênipun sadasa prang (gangsal rupiyah). Kula saprikônca angajêngi. Sasampunipun ngliling gambar sakêdhap, ingkang sumèlèh ing mejakamar maos, nunggil kalihan buku-buku ingkang mawi gambar-gambar kaadènanipun ing kitha Marsèlyê, [Mar...]
[...sèlyê,] supados sakêdhik
kacandhêt ing tiyang sade keikêr, pêrlu dipun tawèni tumbas sêsadeyanipun, sarèhning saking panimbang kula rêgining kèikêr, miturut tawènipun mirah sangêt, kula kapara ajrih tumbas saking sakêdhik radi gadhah rasa sujana, prikônca kula satunggal wontên ingkang purun ngawis, sarêng barang kaawis namung kaping kalih, sampun dipun sukakakên, katitèkakên, mênggah wujudanipun, èstonipun inggih botên kêblondro panumbasipun, jêr mirid saking rêrêgènipun, kèikêripun pancèn kalêbêt sae.
Mêdal saking radinaning hotèl, botên ngantos mawi menggok, kula saprikônca sampun dumugi ing radinan agêng ingkang saklangkung rêja, karanipun nama rue Cannebière (rue punika têmbung pran, Jawinipun radinan) inggih punika karadinan agêng ingkang kula cariyosakên ing nginggil, katugêl ing lampahipun kareta kula, nalika kula mandhap saking baita badhe dhatêng ing hotèl kala wau enjing.
Radinan ing ngriku, dadyannadyan. wiyaripun watawis tikêl sakawan kalihan radinan agêng ing tanah Jawi, ewasamantên saking [sa...]
[...king] kathahipun tiyang tuwin tutumpakan, Trèm Oto, kreta, pit, tuwin grobag momotan ingkang sami langkung ing ngriku, radinan wau ngantos katingal ciyut, bokmanawi kajawi sabab saking punika, wontênipun katingal ciyut wau, ugi kabêkta saking prênahing panggenanipun, sapisan ujuring radinan kaapit-apit ing griya agêng-agêng, ingkang sap-sapaning pêpanggunganipun ngantos sungsun gangsal nênêm, asring ngantos dumugi pitu. Kaping kalihipun, sakiwa têngêning radinan, watawis sadasa jangkah saking sipat adêging griya-griya, mawi kawatês ing bêbatur, ingkang inglipuninggilipun. watawis tigang kandêling banon, kadamêl langkung munggul saking sipating radinan ingkang têngah, ingkang makatên wau, lêrês angwantênakên,angwontênakên. nglanguting pandulu manawi
pasawangan lajêng angwontênakên rupêking pulatan, kajawi punika sumriwêtipun tiyang langkung, ingkang lumampah tanapi ingkang nênumpak, damêl supêk bunêling manah, ingkang mawi kaworan raos bingung sakêdhik, bunêl bingunging manah wau, anambahi dhatêng klèntuning pangraos ingkang mastani bilih wiyaring radinan taksih dèrèng nyêkapi. Inggih nadyan manawi kamanah, sayêktos, tiyang sakula kêdah walèh, [wa...]
[...lèh,] bilih salami kula gêsang, dèrèng nate sumêrêp radinan ingkang samantên wiyaripun, nanging èmbèl-èmbèlipun tiyang tuwin têtumpakan samantên kathahipun, langkung wontên radinan satunggal, kula inggih dèrèng nate ngalami.
Salêbêtipun kula lumampah ing radinan, ingkang sampun kasadhiyakakên kangge margi tiyang, (kawastanan trottoir, trotwar) kula kraos sangêt ing dalêm manah, prabedanipun kitha ing tanah Eropah, manawi katimbang kalihan kitha ing tanah Jawi. Radinan ing kitha Batawi, tutungguling kitha, botên ngêmungakên satanah Jawi, nanging sanuswantara Indiya Wetan, manawi kapandhing kalihan radinan punika, ngingkenging. kawastanan sanès amput-amputipun, inggih punika ing bab saening pangupakaranipun, tata tuwin raharjanipun ingkang sami lumampah, atanapi endah saha ramening pasawangan, sawiyaring radinan têngah, ingkang kangge langkung sarupining tutumpakan
satunggil-tunggiling sela watawis satutuping tangan tiyang, dene wujuding sela kulawu cêmêng. Nadyan sasêlaning ril trèm, ingkang kapasang rangkêp sakawan wontên antawis têngah-têngahing radinan, inggih dipun tatani sela ingkang kados makatên wau. Lampahing [Lampah...]
[...ing] tiyang, grobag tuwin tutumpakan, simpang-simpanganipun manêngên, botên kados ing tanah Jawi abên bau têngên, mila kula manawi badhe nyimpangi, sakawit inggih radi mawi gojak-gajêk, awit saking dèrèng kulina. Mênggah kawontênanipun tiyang ingkang langkung, inggih sampun prasasat sulung. Pêkên tumawon ing tanah Jawi, nadyan mênang rame umyungipun, nanging kawon pipit sêg-sêganipun, botên sagêd tiyang lumampah tanpa sêsenggolan pundhak bau utawi tangan. Sintên ingkang badhe nugêl radinan, kêdah mawi nangguh mênganing radinan, utawi pados sêlaning lampahipun grobag tuwin têtumpakan, samantên wau taksih kêdah mawi ngangkah, milih panggenan ingkang cêlak pratigan utawi prapatan, awit ing ngriku wontên papanipun ingkang kenging kangge kèndêl wontên ing satêngah-têngahing radinan, papan wau wujudipun andalojor panjang,
sawatawis, sarta ugi mawi kabatur kados margi ingkang kaminakakên kangge tiyang, dados isthanipun kados dene pulo-pulo alit, ingkang dumunung wontên têngah-têngahing narmada, dene ingkang môngka toyaning narmada ing ngriki inggih sela lapising radinan. Tiyang ingkang badhe lumampah nugêl radinan, [ra...]
[...dinan,] langkung malih tiyang ngamanca, ingkang dèrèng kulina ngambah margi ingkang rêjanipun samantên, dados inggih kêdah ngatos-atos sangêt, botên kenging kasanggi sêmbrana.
Têtumpakan tuwin garobag momotan ingkang ngambah radinan ingkang bagiyan têngah, lampahipun anggili, prasasat sampun botên wontên pêdhotipun, urut-urutanipun asring rangkêp kalih, utawi ngantos rangkêp tiga. Sarèhning sadaya simpang-simpanganipun manêngên, dados sawiyaring radinan kados binêlah dados kalih, sasisih kangge langkung ingkang ngambah bageyan kiwa, upami punika milir, sasisihipun bageyan têngên, kangge nungsung, awit saking punika ebahing têtumpakan, ingkang wontên radinan bagiyan têngah manawi kasawang saking katêbihan, sampun botên pae kalihan ilining toya. Botên mencok ing pêpindhan, dene lampahing ili bêbêlahan milir nusung. Pundi wontên toya mili rujak sêntul lampahipun.
Kanthi sawatawis rêkaos kula majêng saprikônca ing trotwar, ingkang awit sarèhning sadaya ngangkah sampun tunggal wontên ingkang tilapan, dados pêrlu lumampahipun mawi mandhêg mayong êntos-êntosan. Langkung malih manawi nuju
wontên sangajênging kafe, botên kadosa rêkaosipun angajêngakên lampah. Saking kêbaking papan ing griya kafe têtiyangipun ingkang sami milih anjajan minuman, linggihipun ngantos sami ngêsuk dhatêng kajoganing trotwar, damêl rupêging margi tiyang, manawi ngêmungna satunggal kalih griya kafe ingkang kêbak, tamunipun ngantos lumèbèr dhatêng radinan, tiyang punika sadaya griya kopi makatên. Panglonjokipun dhatêng radinan têtiyang jajan wau botên pisan dipun awisi, amargi miturut sanjangipun juru pangirit, makatên punika sampun dados caranipun ing ngriki.
Kula saprikônca nadyan rêmbên sangêt, labêt saking dèrèng kulina lumampah kanthi tansah mawi pados sêlaning suk-sukan, nanging dangu-dangu mêksa inggih sagêd majêng. Nilar trotwar ingkang kathah kafenipun, kula saprikônca lajêng angsal ombèr sawatawis, kala-kala inggih taksih suk-sukan, nanging sampun botên kados ingkang kapêngkêr. Ing panggenan ingkang nuju sêla, kula sagêd ningali dhatêng kajoganing trotwar, môngka suwau andhingkluk kemawon,
jobin watawis sajangkah limrah, warninipun [war...]
[...ninipun] kulawu sêmu biru. Sabên sacêlaking pojokan, bilih trotwar badhe nêkuk dhatêng margi simpangan, jobinipun wontên sêratanipun agêng-agêng mungêl Cannebière ing enggok-enggokan ingkang lumêbêt dhatêng margi simpangan, wontên sêratanipun malih, mungêl naminipun margi simpangan wau. Pamrihipun sêratan wau, kangge nêdahakên margi dhatêng sintên ingkang dèrèng kulina ngambah ing ngriku. Manawi ing tanah Indiya, kajawi pakampungan panggenanipun bôngsa Walandi, radinan punika botên gadhah nama, namanipun nurut namaning kampung utawi pêkên ingkang dipun langkungi, ing tanah Eropah botên makatên, pakampungan botên wontên ingkang gadhah nama, namung radinan tuwin margi punapadene alun-alun, punika ingkang gadhah nama.
Lumampah angsal watawis tigang atus mètêr, kula saprikônca sampun rumaos wêgah badhe nglajêngakên lumampah, sabab satêlasing pandêlêng, sumriwêtipun tiyang tuwin têtumpakan ingkang wontên ing radinan ing keblatajêngkeblat ngajêng. kula, taksih sami kalihan ingkang sampun kapêngkêr. Dados saupami lajênga lumampah, badhe dangu sagêdipun luwar saking suk-sukan, miturut sanjangipun juru pangirid, rêjaning radinan ing ngriku, dintên-dintên ajêg kados makatên punika. [puni...]
[...ka.] Dintên punika wontên langkungipun sakêdhik, jalaran dintên punika dintên agêng tumrapipun Repiblik Prangkik, dintên ingkang dipun kurmati agêng-agêngan, punika lêrêsipun benjing-enjing, dintên tanggal kaping 14 Juli, awit punika titimôngsa adêgipun Repiblik Prangkik (paprentahan ingkang tanpa pangagêng raja, pangagênging nagari namung kasêbut Prasidèn, dadosipun sarana kapilih ing kathah, dene laminipun anggèning kawênangakên mangagêngi paprentahan, kajawi manawi kapilih malih rambah kaping kalih, kêdah namung gangsal taun) ananging kirang sadintên kitha-kitha sabawah Prasman wiwit sampun karêngga-rêngga, sadaya padamêlan sampun kaliburakên, benjing enjing ing kitha Paris, indung kithanipun Repiblik Prasman, badhe wontên paradhê agêng, minôngka pakurmatan tingalanipun adêging Repiblik, inggih punika baris agêng, ingkang dipun jênêngi pangagênging repiblik, paradhê wau wontênipun kacariyos namung sataun sapisan, sabên tanggal kaping 14 Juli, prajuritipun ingkang baris, sadaya wontên kalih lêksa (20000) sarta sadaya mangangge agêng (groot-tênuê) warni-warni manut rèh golonganipun piyambak-piyambak, golongan dharatan, kapalan, lautan utawi udaran. Ingkang dharatan taksih kapêcah dados bagiyan [bagiya...]
[...n] ingkang nyêpêng dêdamêl sanjata tuwin mitraliyur (sanjata ingkang sarupi kados mariyêm alit, sagêd mungêl kaping tigang atus ing dalêm samênit) ingkang kapalan kapêcah dados bagiyaningkang nyêpêng dêdamêl kêrbin, utawi ngungêlakên mariyêm, ingkang lautan kapêcah dados bagiyan ingkang nglampahakên baita limrah utawi baita ingkang sagêd salulup. Ingkang udaran kapêcah dados bagiyan ingkang numpak masin mabur (aeroplane) utawi nglampahakên baita mabur (luchtschip) sadaya wau taksih mawi kapêcah malih miturut brigadhê utawi rèsidènipun, ingkang beda-beda panganggenipun, kacariyos manawi nuju paradhê makatên, alun-alun Paris sirna sipating bubulakanipun, ingkang katingal kantun wujuding prajurit,
panganggenipun, saupami kula enjing wau lajêng bidhal dhatêng Paris, mangke dalu sampun sagêd dumugi, dados taksih sagêd nyandhak, bilih nêdya ningali paradhê enjingipun, ananging inggih sapintên kapengin kula kalihan prikônca kula ingkang nèm-nèman, badhe ningali paradhê wau, sarèhning ingkang môngka pangajênging lampah (tiyang ingkang ngambahipun tanah Eropah sampun kaping tiga punika) anggendhol [angge...]
[...ndhol] ngajak aso wontên ing Marsèlyê
sapucaking rêdi, ingkang katingal saking baita kala wau enjing, nalika pun Wilis taksih kumambang wontên têngahing muwara. Juru
ingkang lumampah dhatêng grija, anggèn kula ngêntosi ngadêg wontên ing papan munggul, ingkang kula upamèkakên ing nginggil kados pulo-pulo ingkang wontên satêngahing lèpèn, sadaya trèm ingkang langkung, ing payonanipun ingkah sisih ngajêng tuwin ngiringan, mawi wontên sêratanipun, mungêl namaning radinan ingkang dados têlas-têlasaning lampahipun, sarêng trèm ingkang lampahipun badhe dhatêng grija katingal dhatêng juru pangirid, piyambakipun lajêng ngabani mulad,
dhatêng trèm, kula dèrèng ngantos mapan linggih, trèm sampun lumampah malih.
lampahipun trèm anglêr sangêt, awit lumampahipun sarana èlèktris, botên sarana sêtum, mênggah bedanipun trèm punika kalihan trèm èlèktris ing Batawi botên kathah, trèm punika bangku linggihanipun ugi malang, nanging adhêpipun ajêng-ajêngan, sarta bedanipun malih trèm punika, ing kiwa têngênipun mawi katutup tendha ingkang adhapur paesan wangunipun, mèh sadaya trèm ingkang langkung, rèntèng-rèntèng grêbongipun kalih utawi tiga, sarta sarèhning nuju dintên agêng, palang tosan ingkang dumunung sanginggiling payon kreta, angsal kalihan kawat, èliktris ingkang kapênthang sanginggiling radinan, kiwa têngên mawi kapasangan gêndera alit-alit, ulês biru pêthak abrit, warninipun gandera rêpiblik ing
ngwontênakên raos katut dhangan, dening katarik saking raosipun tiyang sakitha,ingkang suka-suka ngèngêti dhatêng dintên karameyan. Samargi-margi sabên wontên griya nagari, kados ta: griya pulisi, gêdhong pangadilan, utawi griya kitha, kados ta: griya pumpa gêdhong
ingkang jèjèr-jèjèr nyangga payoning griya, ingkang sisih ngajêng,kapasangan tamèngan ingkang pinarada mawi
tokonipun, namung kathahing tiyang ingkang langkung sampun sawatawis suda. Lampahing trèm nugêl pratigan wiyar, sacêlakipun ing ngriku wontên rêcanipun agêng ngadêg wontên ing bancik ing nginggil,ingkang kinêpung ing rêca prajurit Prasman, kapêtha ungkur-ungkuran, lumawan ing mêngsah salêbêtipun paprangan, rêca punika minôngka pangèngêt-èngêt adêging repiblik Prasman, ingkang sagêdipun kalampahan saking pambantunipun ing prang tiyang kitha ing Marsèlyê, ingkang sami lumurug dhatêng kitha Paris,ngencangi nêtêpakên adêging kamardikan.Sacêlakipun rêca wau,lêt radinan kathah bango-bango tendha ingkang rinêngga ing
gandera. salêbêting bango, isinipun tiyang sêsadeyan dolanan utawi woh-wohan, têtingalan,ubêng-ubêngan(draaimolên) bandulan,mawarni-warni ingkang dados karêmênanipun lare,pêpak sadaya, tiyang inggih adadipun karameyan, ing samargi-margi mèh sabên pratigan utawi prapatan,wontên patamananipun, satêngahing tamanan padatan mawi wontên rêcanipun,tôndha pangèngêt-èngêt, utawi namung minôngka pasrèn, banciking rêca-rêca wau,salong wontên ingkang adêgipun wontên satêngahing blumbangan, padatan mawi ingapit-apit utawi kinubêngan pancuran, tuwin asring ugi tumumpang sanginggiling grojogan, warni-warni wêwangunaning blumbangan, wontên ingkang pasagi, wontên ingkang bundêr, nistha wolu binongkok-bongkok, sawênèh wontên ingkang wangun sêkar mêgar utawi nutuk canthuk. Kêkathahên manawi kula cariyosna
umbul pancuran utawi grojogan,punika kêdah taksih kula cariyosakên sakêdhap, mênggah endah asrinipun sampun têtela,namung tumusanipun dhatêng wardaya, anggènipun damêl [damê...]
[...l] sênêng, têntrêm ayêm, punika ingkang saklangkung nglam-lamakên dhatêng raosing driya.
Mêdal saking rue de Rome lampahipun trèm taksih mangidul jêjêg, nanging samangke ngambah radinan ingkang langkung wiyar malih mèh tikêl tiga saking wiyaripun, rue de Rome, radinan punika kawastanan promenade du Prado, saking wiyaripun radinan punika ngantos kabage dados pintên-pintên bageyan, sapinggiring radinan kiwa têngên, trotwar kangge margi tiyang jèjèripun manêngah cêkap kangge simpang-simpangan kareta kalih, kangge margi tiyang ingkang numpak kapal utawi pit,sarta kangge andhêg-andhêganing kareta,ingkang kèndêl wontên sapinggiring radinan,manêngah malih lajêng margi tiyang malih, margi punika langkung wiyar saking margi pit wau, sarta ing kanan keringipun mawi kaapit-apit ing wit-witan layanganing margi jèjèr kalih thèrèk, têngah-têngahing radinan sisih kiwa tuwin têngên kaprênah ing pinggir kangge margi trèm, têngah lêrês kangge margi kreta, grobag tuwin Oto utawi sanès-sanèsipun tutumpakan, dados sawiyaring radinan, thèthèrèk wit-witan rangkêp pitunpitung. sap sakawan, saking pamanggih kula makatên punika saening-sae, wontên ingkang kenging kangge tuladan iyasa radinan, inggih
sadaya botên wontên ingkang sinela utawi jinobin, nanging namung binatur kemawon
Sakiwa-têngêning radinan, griya-griya ingkang mangku margi, manggènipun sami botên ngongkang dhatêng radinan, mèh sadaya naracak adêgipun sawatawis têbih
wawatêsaning capuri, manawi botên dipun pagêr banon andhap, inggih dipun pancak suji. Margi ingkang lumêbêt dhatêng pakarangan, inêb-inêbaning kontênipun, ingkang kathah-kathah inggih pinancak suji. Mênggah agênging griya-griya wau, kula botên ngumukakên, manawi mèh sadaya agêngipun sagriya kabupatèn ing tanah Jawi pasisir manca nagari, nanging manawi para maos badhe nyami, rowaning griya kabupatèn ingkang mêlaripun mubêng, mangiwa manêngên dhatêng wingking tuwin mangajêng, inggih
tuwin tugu-tugu wat-wating pancak suji, sapakarangan-sapakaranganipun botên wontên ingkang sami, satunggal lan
ing Samarang, ingkang wontên sangajênging griya-griya Cina, kaprênah salèring margi dhatêng candhi, punapadene ingkang ngupêngi griya-griya Walandi, kaprênah satêngah-têngahing kitha Batawi, botên kirang ingkang sampun kalêbêt adi, nanging manawi katandhing kalihan patamanan-patamanan punika, sadaya wau lajêng kuciwa, botên wontên ingkang môntra -môntra, kenginga kangge papandhingan, patamanan-patamanan ingkang kula alêm saenipun samantên wau, kaklêmpakna
dados satunggal, sarta katikêlan sadasa saenipun, saèstunipun inggih dèrèng paja-paja sagêd amapakana patamanan kagunganipun Kangjêng Tuwan ingingkang. wicaksana Gupêrnur Jendral ing Bogor, ananging mênggah saening pangupakara, awiging pangrakit tuwin adining panatanipun, inggih ta dèrèng sagêd nyandhak, nanging sampun sagêd nututi.
Saking sênênging manah kula, katêmbèn ngambah radinan, ingkang samukawisipun, pangupakara, pikantuk,
tanah wutah rah kula, karanta-ranta manah kula ngraosakên dhatêng bôngsa kula, dene sakêdhik têmên, bêbasan kenging kapetang, ingkang sugih arta, sagêd gadhah banjar pakarangan tuwin griya, nyamèni ingkang gumêlar wontên sêsawangan kula punika. Sawêg dumugi samantên anggèn kula ngraosakên malaratipun dhatêng arta bôngsa kula Jawi, manah kula sampun kula pêkak piyambak, waktuning nèm taksih sugih pangajêng-ajêng, pamêkak kula wau botên sarana pamupus, [pamupu...]
[...s,] nanging sarana suka rêna, dene samangke bôngsa kula wiwit gumrêgêt, purun tata-tata, sumêdya angadani badhe klêmpak-klêmpak, bandha, bandha kawruh, kagunan tuwin arta, kinawitan saking sinau, ulah kawignyan utawi lampah dagang babrandonan, inggih nadyan ing bab padagangan, sapunikanipun sawêg sagêd dumugi sêsadeyan punapa kabêtahaning griya, manawi kawontênan punika kapandhing kalihan ingkang nêmbe kapêngkêr, ing sawatawis inggih sampun sagêd damêl lêga.
Èngêt dhatêng bôngsa kula Jawi, sarèhning taksih wontên
kawiryan Jawi. Para maos sampun kalintu tampi ingkang kula èngêti sanès kawibawanipun priyagung luhur satunggal kalih, ingkang jaman samangke sampun kaanggêp gadhah kamulyan tuwin sagêd ulah kawiryan, punika tilasipun kemawon sanès, mila inggih sanès punika ingkang kula èngêti, nanging kamulyan tuwin kawiryan, ingkang dados babanciking adêgipun kaluhuraning darajat bôngsa. Botên ingkang taksih kenging kasawang ing jaman sapunika, botên, sanès punika, awit manawi sapunikanipun, bôngsa kula Jawi saking sangêting [sangê...]
[...ting] kamlaratanipun, salugunipun sampun kenging kawastanan sêpên ing kamulyan tuwin kawiryan, dene ingkang kula èngêti punika mila inggih kala jaman karaton Dêmak, Pajang utawi Mataram, nalika bôngsa kula Jawi taksih
tanggal warsa, nampèni bulubêkti, guru bakal guru dadi, saking nuswa kancana tuwin nuswa Bali, praja ing Siyak, Sokadana tuwin Endragiri.
Para maos sampun sêling sêrêp, mênggah pangajêng-ajêng kula ingkang tumrap bôngsa kula, punika botên murih supados bôngsa kula gadhaha jajahan malih kados ing jaman kina, botên, têbih saking punika. Tindaking bôngsa anêluk-nêlukakên sanès bôngsa, ing jaman sapunika sampun botên kacara, mila ingkang kula ajêng-ajêng, inggih namung sagêda ngambar arum malih namaning bôngsa kula, dadosa sêkar malih tumrapipun sawawêngkon nuswantara, manda mana [ma...]
[...na] kalihan daya urubing kamulyanipun dhatêng pêpêtênging tanah Indhiya, dene wontênipun kula mawi ngucap kaluhuranipun karaton ing Janggala, punika botên saking punapa, amung saking kèngêtan kula dhatêng satunggiling lêlampahan ringgit wasana (ringgit wacucal gêdhog tuwin kalithik, kasimpên dados sakothak, punika kawastanan ringgit wasana, kangge ambedakakên kalihan ringgit rama, purwa utawi madya).
Saking manah isi gagasan ingkang makatên, griya-griya sauruting Promenade du Prado ingkang pating janggêlêk
rakitipun dados uparêngganing busana, ulêsipun dados ulat-ulatan, griya agêng ingkang pagêr banonipun abrit amarakata,
ingkang kangge mujudakên Prabu Klana. Rumambating tarulata ngrêmbuyung kandêl angapit adhêping griya, pindha muwêring
pucak panggungan, ingkang winangun [wi...]
[...nangun] kadi mênara, pindha wanguning têtêkês, ingkang kinancing ing grudha marêp, grudha mungkur, utah-utahaning garudha, rineka sagara muncar. Griya ingkang agêngipun sambada, pagêr banonipun kapuronta, gadhah sêmu baranyak sajak ladak, ing pasawangan kula katingal kados paraènanipun, klana nèm ing Tunjung Seta. Griya sèbêt, pagêr banonipun pêthak gadhah pasêmon kadi ngampêt èsêm, mênggah atopèng paraupanipun Gunung Sari. Ingkang pinêksa sêmu sumèh, anggèn kula ngiribakên dhatêng Dèwi Ragil Kuning, ingkang luruh kaduk wingit, dhatêng Dèwi Sêkar Taji, kalih thèrèk ajêng-ajêngan dados tinata, wêwangunanipun anggugah manah kula, kados ngakèn ngiribakên dhatêng wandaning kadang wandeyan putra ing Jênggala, wontên ingkang kados Radèn Harya Brajanata, kados Radèn Panji Inokartapati, inggih Kudarawisrêngga, Kados Radèn Panji Sinom Pradapa, utawi kados Wirun, Undaga tuwin Kartala. Kapanjangên manawi kula lajêng-lajêngna, dene ingkang wangunipun kirang dados manah kula, kados ta: tanpa ngêngrêng, cêbilak, utawi kirang wangun, anggèn kula ngèmpêr-ngèmpêrakên inggih radi siya-siya, inggih punika yèn kêdhoka, inggih paraènanipun rêtna Cindhaga, Têmbêm Sêmbung Langu, utawi Sinjang Laga.
Dumugi prapatan agêng, trèm ingkang kula tumpaki saprikônca, lampahipun nêkuk ngidul ngilèn, bablas ngantos dumugi
ngalèr ngilèn mêdal radinan ingkang turut sapinggir muwara. Radinan punika dipun wastani "chemin de la Corniche" mênggah saening pasawangan ing ngriku sampun botên kadosa, sisih kiwa sabaweraning pangaksi, kêbak kèbêkan biruning samodra, biru pêtêng ingkang pindha ulês dhadhaning manyura, kuwunging antariksa, ingkang tumangkêp gathuk kalihan we-ning samodra, ulêsipun biru bêning maya-maya . sampun lêrês kemawon pasisir ing ngriki mangetan ngantos dumugi kitha Genuwah bawah Itali, sagantên karan Côte d'Azur (
minggah, saya inggil saya nyêngkrèk inggahipun, nandhakakên manawi pandamêlipun radinan punika mawi mapar pungkas-pungkasaning suku rêdi padhas, ingkang wontên sapinggiring sagantêning ngriku. Rèng-rèngipun pasitèn
kawujudanipun, saening wêwangunanipun, tuwin asri malelaning prênahipun, pasitèn ing ngriku kados kapara dados pilihan, kathah griya-griya ingkang prasasat karaton, tanpa wilangan kawontênanipun patamanan tuwin pakêbonan ingkang ngasorakên pasanggrahan tuwin pacangkramanipun para sultan utawi raja ing tanah Indiya wetan, griya-griya Administraturing pabrik-pabrik ing tanah Bogor tuwin Priyangan, ingkang asri adi tuwin pèninipun, rumiyin sampun damêl sangêt kascaryaning manah kula, manawi kula pandhing kalihan punika, kantun prasasat dolanan lare, mênggah kaendahaning kawujudanipun, punapadene pambabaripun pasawangan dhatêng ingkang sami ngênggèni, saking panimbang kula, inggih kaparaa sadasa pisan, ingkang kula sumêrêpi ing tanah kalairan kula, mêksa dèrèng môntra -môntra, kenginga kangge papandhingan kalihan ingkang kula sumêrêpi punika, jurang pèrèng kêbak kêkajêngan agêng-agêng, sinêlang-sêling ing patamanan ingkang mawi pasrèn rêca pêthak agêng-agêng, punika samargi-margi kados beda sampun botên wontên pêdhotipun, ijêming [ijê...]
[...ming] tarulata, panjrahing sasêkaran, kala-kala kapêdhot ing jalèrèhing margi alit, saking lêlêngkèhing wukir, nikang-nikung kados mawi ngupados
sinubal ing prèthèlaning sêkar rêgulo. Blumbangan rineka kados talaga, botrawi utawi sêndhang, pancuran winangun kadi grojogan, bêbasan pating talècèk, kadhang kala sawiyaring patamanan utawi pakêbonan, wontên ingkang katrajang ing radinan wiyar, murih kengingipun kangge margi kareta Oto utawi sanèsipun tutumpakan, samantên punika namung manawi pakaranganing griya saklangkung saking wiyaripun, dene griya ingkang prasasat tanpa pakarangan, manggèning pasrènipun, dumunung wontên ing undhak-undhakan, inggih punika wontên ing sêsêkaraning hèkipun, asrining inggah andhapipun, utawi parigêling panêkuk tuwin panikungipun. Botên ngêmungakên gèdhèg-gèdhèg kemawon, manawi kula ngraosakên kasugihan tuwin kanikmatanipun bôngsa Eropah ingkang sami gigriya ing ngriku.
Griya ingkang agêng-agêng, tuwin banjar pakaranganipun wiyar-wiyaripun samantên wau, kacariyos ingkang darbèni
utawi ngênggèni, bôngsa luhur, inggih punika bôngsa Eropah, (dados botên ngêmungakên bôngsa Prasman kemawon) ingkang gadhah sasêbutan, kados ta: markies, baron, graaf, ingkang nandhakakên manawi trahing ngawirya. Kajawi bôngsa luhur, ugi bôngsa hartawan, inggih punika tiyang ingkang gadhah sasitèn, sapanunggilanipun, ingkang kasugihanipun arta sampun botên kirang saking sayuta. Katingal punapa manawi bagus kula Tasripin kula tandhingakên kalihan para hartawan punika, E nadyan U I tiyongham pisan, agul-aguling sodagar Cina ing nuswantara, botên ngêmungakên ing bab griya tuwin kasênênganipun kemawon, nadyan ing bab bandhanipun, kintên kula taksih têbih sagêdipun nyamènana dhatêng bandhanipun para hartawan punika. Nanging ngantos judhêg manah kula, kathik kawontênanipun ing kitha Marsèlyê kemawon sampun wontên ingkang kados makatên, sarèhning punika sawêg susungutipun ingkang badhe kula sumêrêpi sadaya, gèk saiba benjing sanès-sanèsipun, kados ta: kawontênanipun ing kitha Paris sasaminipun.
Wiwit ngambah radinan chemin de la Corniche lampahing trèm sampun mayat minggah, dumugi sacêlaking suku rêdi, ingkang
ing margi ingkang dipun wastani chamin d'Endoume. Sakiwa têngêning margi, ingkang katingal ing samangke, mèh ajêgan sela tuwin parang, kawontênanipun griya-griya sampun awis sangêt, tur manawi wontên inggih saklangsaklangkung. alit (katimbang kalihan ingkang sampun kalangkung), kala-kala inggih mawi nrajang pakampungan sawatawis agêng, nanging kawontênanipun griya-griya, inggih alit sadaya, wah bèrès, prasasat tanpa mawi rêrênggan sakêdhik-kêdhika. (alit-aliting griya ing ngriku mêksa inggih taksih tundha kalih utawi tiga).
Nêkak-nêkukipun lampahing trèm ingkang kula tumpaki, manawi katurut wontên ing gambar kar, kados badhe damêl pasangan aksara: naging jugag ngajêngakên panugêlipun pêthi dhatêng antawising murda. Ing prênah jugagipun: na: gondhelan wau, kula saprikônca lajêng mandhap, lêrêsipun wontên têngah-têngahing prapatan, ingkang dumunung satêngahing pakampungan, anggèn kula mastani pakampungan, punika kasabab ing ngriku taksih kalêbêt wawêngkoning kitha, dados kula namung badhe mratelakakên bilih sanès [sa...]
[...nès] dhusun, awit saking punika têmbung kula pakampungan wau, sampun pisan nuwuhakên panggalihipun para pamaos, bilih ing ngriku punika, kawontênaning ngèmpêri dhatêng pakampungan ing tanah Jawi, rêja rêsik tuwin saenipun ing ngriku nadyan têbih saking têlênging kitha, botên kawon kalihan papan ingkang dipun adêgi loji-loji, têngah-têngahing kitha agêng ing tanah Jawi. Radinan-radinanipun ing ngriku
namung bedanipun radinan ing ngriku manawi katimbang kalihan têlênging kitha agêng ing tanah Jawi, inggih sampun kirang rêja.
Mêntas numpak trèm watawis tigang prapat jam, linggih têrusan, lajêng lumampah, tur botên ribêt saking susukaning tiyang, raosipun manah lêga, bêntèring srêngenge, nadyan sampun diwasa,
mayong jalaran sadaya sami salah wèng-wèng, ningali dhatêng kawontênanipun sakiwa têngêning margi, kajawi punika mayating
turut margi ingkang kaapit-apit ing griya alit-alit, cèkli-cèkli, kula saprikônca dumugi wontên palataran sawatawis wiyar. Ing têngahing palataran mawi wontên bundaranipun pinancak suji andhap, isinipun patamanan kêbak sasêkaran, sawingkinging bundêran sawatawis têbih, wontên griyanipun pagêr banon agêng, dalah payonipun ingkang wujudipun malênthuk kados tutup tenong, inggih kadamêl saking banon, bokmanawi inggih griya makatên punika ingkang pandamêlipun kacithak mawi bandha sêmèn bêton, awit sarêng kula cêlaki, tembok tuwin saka-sakanipun, botên wontên ingkang tabêt lepan, botên wontên tilas-tilasipun sambêtan, griya wau wangunipun kados mêlige agêng, blak-blakan kemawon kados pandhapa, amung ing têngahipun kapering radi wingking, katingal wontên singgêtanipun istha kakamaran mawi kaêlêtan ing hèk kalih sap, sasampunipun tumbas karcis dhatêng tiyang ingkang jagi wontên ing ngriku, kula saprikônca lajêng kaatag ing juru pangirid, kapurih malêbêt dhatêng kamaran wau. Ukuraning kamaran watawis cêkap kangge ngadêg tiyang sadasa, ing têngah-têngah wontên mejanipun, kiwa têngên wontên bangkunipun, rakitipun, nyimpanga [nyimpang...]
[...a] inggih namung sakêdhik, sampun plêg kados garêbong sêpur. Botên watawis dangu tiyang ingkang jagi kamar, suwau wontên njawi, lajêng tumut malêbêt dhatêng kamar, sasampunipun kontêning kamar katutup, piyambakipun lajêng mijêt pijêtan ingkang dumunung sacêlaking inêb-inêbaning kontên, dêl kanthi nyuwantên kados kerekanmuwêr, binarung ing swantêning pangêthèkipun lampahing rodha ingkang mawa untu, kamar ingkang kula linggihi saprikônca lumampah
pasitèn sakiwa têngênipun, katingal wela-wela, rakiting êndhakipun siti, prênah adêging kitha Marsèlyê.
R. Purwa Suwignya. Pakêm Ringgit Purwa IV (aksara latin) ... f 0,14 / R. Purwa Suwignya. Pakêm Ringgit Purwa VVI (aksara latin) ... f 0,26 / R.
Cithakan kotak info kiye digunakna kanggo ngasilna kotak info sing manggone nang sisi tengen artikel kanggo negara/wilayah atawa organisasi geopolitik. Kanggo bekas negara, gunakna {{Infobox Former Country}}. Sintaks (format) parameter lan contoh dirinci nang bagian tampilkan/sembunyikan sing dilipet nang ngisor kiye.
2. Tambahake margarin lan trigu, diuleni nganti
Bakpao, Bakpia, Jus Sarwa Ungu Ing Republik TeloMlesedake Republik
Sing siji iki beda ma­neh, yaiku Republik Telo. Dudu grup
dhagelan, nanging jinis usaha ekonomi kreatif. Saemper karo jenenge, usaha iki
misuwur yaiku bakpao seka tela. Panganan kang manut sejarahe asli ... Sapepake
Kreasi Menu Nuswantara (4)Sega, tekane dina iki, isih mujudake
Sanadyan ana pohung, jagung, sagu, uwi, uga kenthang kang bisa dadi pilihan,
nanging sa­jake ilate sakehing wong wis ka­dhung kulina marang sega. Mula ora mokal yen banjur ana maneka kreasi olahan
sega. Keja­ba mung diliwet (saiki malah di­mangsak nganggo magic ... Sapepake
Kreasi Menu Nuswantara (2)Ing kalodhangan iki, mbacutake edhisi
Jebul ya pancen akeh menu asli Nuswantara kang bisa
dikombinasi klawan maneka bahan lan bumbu. Contone, yen adate bubur ayam iku
nganggo kuah kare utawa ga­ringan, iki ana sing ada-ada ... Sapepake
Maneka Kreasi Menu NuswantaraWis dadi bab kang lumrah, saiki ing
ngendi papan, wong yen arep memangan, panganane difoto dhisik. Banjur,
di-posting ing me­dhia sosial. Liwat Lomba Foto lan Resep Kreasi Menu
Nusantara, redhaksi Taman Wanita menehi kalodhangan kanggo para maos kang
wis ana saperangan paraga kang kirim foto lan resep kreasi menu Nuswantara,
saperlu dilom-bakake. Redhaksi ngaturake panuwun. Kanggo sing durung kober
mangsak, mo­trek, lan nulis resepe, kalodhangan isih ti­narbuka. Ayo aja
rangu-rangu, enggal dikirimake menyang Panjebar Semangat, lumantar email utawa
pos. Bebanane lu­mayan lho! Itung-itung bisa ngirit ora ... Sapepake
tetesan sing paling galak dewe, cilik dewe, nyleneh dewe, he3...) Ora iso, kandangku siap menampung ayam2
tetesan sing paling galak dewe, cilik dewe, nyleneh dewe, he3...) Ora iso, kandangku siap menampung ayam2 bagus kog.. hahaha... wah nek elek dewe, cilik dewe, nyleneh dewe, sg digolek apane
Kendhaga (2)Pandhita Durna mbacutake anggone
matur marang Pra­bu Duryudana. “Uwook uwook. Kepareng matur wonten ngarsanipun
Anak Prabu Duryudana. Bilih ingkang nampi sasmita gaib punika mboten paduka
anak prabu kemawon, nanging nadyan ingkang bapa ugi nampi sasmita saking
jawata. Panci leres, mboten namung badhe, nanging dewa punika malah sampun
nurunaken wahyu winastan Wahyu Jatiwasesa. Malah ... Sapepake
Wisanggeni Kendhaga (1)Swuh rep data pitana. Nagari pundi
jinawi, gemh ripah, tata lan raharja. ... Sapepake
njaba. Mula saka iku, Kakang Patih, sira cawisna kreta ...
wus ndungkap sawarsa. Kekarone mapan ana wewangunan cilik ing pulo, satengahe
Rêbo kaping 13 Sura Jimawal ôngka 1837.
Gêndhing Gôndakusuma, minggah ladrang Gôndasuli,
paprêman ing wong agung | bale atma tunjung alit sinaroja | lamun kangên tumuntur pundi parannya ||
Sindhèn Katawang kasbut nginggil lugu saking Radya Pustaka.
tinon gêgamane | akèh warnane kang bala | wong sabrang lan wong Jawa | swarane asri gumuruh | kadya ombaking samudra ||
Andika samu nanging nêtyaning tyas | lamun asih êndhe dening sasmita | kawatgata ing locana | adhuh dèn amêsês ing satya kathah uninga ||
kawula puniki | êndhe darunastra pangikêting duratmaka | adhuh
juwita | adhuh ing juwita baya dhe | adhuh mati kangên susunan kawula lan | kangên gusti manira dhe |
ijo agônda durèn | sun rungune yèn tiba asêsambate ||
Ingsun iki wong punggung tan wrin ing wèsthi | wong ika mênyan seta | ancur gêdhah pinardika | wus wiyahe wong tiwas dadi rêrasan | muga sira asiha ing kawlasarsa ||
mêlathi ruwit godhonge | kapakêna yèn gambira ||
ing wong lanang | jiwanira ing dalu tan pêgat kèpi | wong ika bale
astha Surakartane | mayasa sêndhon kidung | gula milir sinawung gêndhing | tinumraping pamêdhar |
jahnawih | apraja ima II wus alawas kang tinilar kari edan II ||
3 Amangun kung radèn | atajin tadhah lan guling | rading o môngsa sêtya tambuh | ing wacana II atêlasan yèn sampun anuwun pada II ||
3 MandanayunR dèn ingsun arsa apanggih | layon wastra dening ringgit majalêngka
kinanthi sidadal banyu | kontal patêlêsan kentir | rinangsang-rangsang tan kêna | cinandhak-candhak nginggati | pan
dinanurwenda | ning wong agung | Susuhunan | kawastara nanging sira ing paprêman | ning wong agung | Susuhunan | kawastara nanging sira
gpoma-poma dhuh | yèn babar aja nglingsiri | poma-poma yèn babar aja nglingsiri | ning wong agung | Susuhunan |
Têgêsipun ciri F2 wangsul malih dhatêng ciri F. Ciri 2 nandhakakên kaping 2
Kaping 15 Siyam Jimawal 1837, wontên
gêndhing | tinumrap ing pamêdhar | wuwuse sang wiku | yèn sira mêngku mong praja | dèn piranti nastiti angati-ati | anêrapakên karya ||
kang abêcik dèn lêksana kaki | lirnya panggawe kang luwih mulya | rumêksèng tyas sêsamane | kang dumadi sawêgung | kang pracaya marang Hyang
iya iku kang tinrapan sisip | poma kaki dèn aèngêt sira | ing tindak ala bêcike | bênêr kalawan luput | yêkti padha amêrtandhani | dipun titi
têtulaning laku | tumulya samya manêmbah | rèrèh sampun nulya andêdolon malih | mrih
kengguh | panggawe tyas tan bêg basuki | ngrakêtna budi tama | ingkang ambêg ayu | wit iku kinarya marga | srananira kang ambêg nir molèng budi | karsa yêkti raharja ||
kang rinonce gagêndhingan ringgit | wayang lulang mirib
Soma Pon lèking candrama | kaping sapisan wulane | Saban Ruwah pinuju | taun Êbe ingkang lumaris | dene angkaning warsa | sèwu wolung atus | kawan dasa langkungira | masa karo wuku Wugu windu Adi | catur nir
angkara ambêknya | gura godha tan nyuga | tulungana | tinêpak kapyarsat | buta kabarubuh |
puk kayu pokah | bêlah bêntar sirna | watu kumalasa | syuh kapalupuh ||
27-10-’57 [tanda tangan]
Ing ngandhap punika pakurmatan ngabêgtèn tumrap gôngsa (kajawi dhawuh dalêm)
1. Pêpatih dalêm sapanêkaripun, bupati sarta bupati anom. Majêngipun
mayor kaptin upsir utawi mansêkap ingkang taksih grad. Majêngipun katawang Rarasmaya barang, unduripun
unduripun ladrang Gonjang-ganjing pelog. Sadaya wau sami kagerong.
Punika candhakipun gêndhing Sukautama. Sasampunipun cakêpan mrih wulang wiryaguna, sasuwuking gêndhing pathêt jugag nêm salendro, lajêng buka kados ing ngandhap punika.
swaraning bala gumêrah | angrakit sadaya sami | kang munggwing ngarsa mawarna | samya asaos ing kardi | tuwin ingkang |
cidraning aprang | wus sumurub sang hyang rawi | radèn kalih sami ngaturan mantuka
No:VI Sarimpi gêndhing Glondhongpring pelog nêm, atêr minggah: bêksa kèngsêr kaping 2, lajêng minggah, dene atêr ingkang tumrap gôngsa makatên.
cengkok) wirama nêsêg minggah. Minggah ladrang Gudhasih kêndhang 2.
utawi mênawi sambêran kaping 2 (3 likan
mundur bêksa ngadêg sadaya (botên jantur), angsal salikan jantur malih, bêksanipun kados kasbut nginggil, dalah atêr ngadêg ugi sami, dumugi cakêpan: nèng kotara ingkang kaping 2 lêt sagong, inggih punika gong ngajêngipun (panggenan sêla botên sindhen) bêksa ngêstul, bibar ngêstul lajêng rakit,
kinarya | êndhe | pacangkraman 2 | tibane | lara kawula 2 | wong agung 2 lara kawula | sumbalinga yèn katona dadi lara | dadi
yèn katona dadi lara dadi edan baya | wong agung ||
adhuh mas ayu ing palayaran 2 | bok rara ing palayaran | alara dènira nangis anangis
ing juwita | adhuh mati kangên susunan kawula | ing kawula | wong agung babo | ing kawula 3 | adhuh mati | kangên susunan kawula ||
ngantariksa | asih ingsun kalintang pan namung sira | pan namung sira ||
Ing ngandhap punika nêptu taun nêptu wulan, sarta kurup
Ruwah 4 - 2 | Pasa 5 - 1 | Sawal 7 - 1 | Dulkangidah 1- 5 | Bêsar 3 - 5 ||
Alip 1 – 1 | Ehe 5 – 5 | Jimawal 3 - 5 | Je 7 – 4 | Dal 4 – 3 | Be 2 – 3 | Wawu 6 – 2 | Jimakir 3 - 1 ||
Katrangan, ingkang rumiyin nêptu, ingkang kantun kurup.
Nêptu wulan nêptu taun kakêmpalna, lajêng kapetang saking Rêbo.
Kurup wulan kurup taun kakêmpalna, lajêng kapetang saking Wage.
19/9/’58 [Tanda tangan]
Ing ngandhap punika nêptu wulan kurup wulan, utawi nêptu taun kurup taun, kangge ngupadosi tanggal sapisan, pathokan dintên saking Rêbo, pathokan pasaran saking Kliwon, nêptu wulan kakêmpalakên nêptu taun, kurup wulan kakêmpalakên kurup taun.
taun Je papat kurupnya | ing taun Dal têtiga | Be tri Wawu kalihipun | Jimakir kurup sajuga ||
srat punika nêptu taun sasi | lan kurupe taun
warsa Ehe | sanga ing kurupipun | Jimawale sakawan nênggih | taun Je tri kurupnya | Êdal kalihipun | taun Be pitu kurupnya | Wawu
I. Badhaya gêndhing Tejanata pelog pathêt gangsal.
Ngêlik kaping kalih, gong gangsal, panggenan cakêpan: nabra mulya andhe, amakutha (bêksa
kaping 2 (dados mangsuli kalih gongan) wirama sêsêg dhawah ladrang Sêmbawa, ngêlik panunggul.
Ladrang Sêmbawa angsal papat likan langkung sagongan lajêng
Lêkas sindhèn ngajêngakên kênong 2 merong Tejanata, sadaya kêndhang agêng (satunggal).
II. Badhaya gêndhing Sukaharja (Myanggong) pelog nêm. Atêr minggah bilih pambatak sampun
dumugi cakêpan: jroning nendra kacakrabawa badhaya , mêndhak dhodhok suwuk, suwuk tanpa pathêt, lajêng buka
gong panunggul ingkang kaping 2, bêksa jèjèr pambatak wontên ngajêng, dhawah cakêpan: wiku nata ingkang kaping kalih, wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah, angsal 2 likan, panggenan cakêpan: ing sadasa-dasa, bêksa rakit, wirama nêsêg, dumugi lik ingkang kaping 3,
kalih gongan. Bibar êngkyèk mêndhak dhodhok suwuk. Sasuwuking gêndhing kala rumiyin mawi pathêt lasêm, nanging sapunika
jantur, angsal 5 likan ngadêg, lajêng rakit, mêndhak dhodhok suwuk.
Lêkas sindhèn wontên kênong 2, merong Kabor, sadaya kêndhang satunggal.
Atêr bêksa punika murih cêthanipun, dipun angge tri warna, inggih punika:
dumugi cakêpan: wong pasaja ingkang kaping 2 bêksa mêndhak dhodhok sadaya wirama sêsêg dhawah katawang Dhêndhagêdhe, têrus jantur.
Dhêndhagêdhe jantur angsal 8 likan, bêksa dhodhok
Lêkas sindhèn wontên buka Kadukmanis, kasbut nginggil kêndhang satunggal.
V. Badhaya gêndhing Mangunharja (Gambirsawit), salendro sanga, bibar ngêlik kaping 2 bêksa tata urut, panggenan cakêpan: rawinarna, ingkang kaping 2 (5 gong) wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah bêksa tata urut ngêntosi sagongan utawi angsal 5 cengkok, bêksa sampun tata urut,
Ladrang Utama angsal 3 likan panggenan cakêpan: juwitaning jatmika ingkang sinêdya, ngêstul, kalang kinantang utawi 5
Lêkas sindhèn bibar kênong 1, wontên kêthuk 2 merong Sinom.
VII. Badhaya gêndhing Endhol-endhol pelog barang, ngêlik sapisan langkung sagongan utawi 6 cengkok, bêksa tata urut, dumugi cakêpan: narpatmaja radèn dhe amargiyuh, wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah, bêksa tata urut ngêntosi sagongan utawi angsal 7 cengkok, panggenan cakêpan: mawiyadi wiyoga
dhodhok suwuk, suwuk pathêt jugag barang, lajêng bawa swara: singa tirta kawi dhayoh wananggita, katampèn ing gêndhing
Lêkas sindhèn wontên kênong 2, mèrèng(6) Endhol-endhol.
VIII. Badhaya gêndhing Duradasih (kêmanak), yèn sampun dumugi cakêpan: puput pati tan kondur adarbe karsa, bêksa mêndhak, wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah, dumugi cakêpan:atêlasan yèn sampun anuwun pada, bêksa tata urut, wirama nêsêg dhawah ladrangan. Dumugi cakêpan:
tampèn ing gêndhing katawang Kinanthi Duradasih kêndhang 2.
Katawang Kinanthi angsal 2 pada, panggenan cakêpan: katawêng
I. Gêndhing Anglirmêndhung pelog barang (kêmanak) dumugi cakêpan:
suka wiryaa, dhodhok suwuk, suwuk pathêt jugag pelog barang, lajêng bawa swara: sri narendra kang minulyèng jagad raya, katampen ing
II. Sarimpi gêndhing Lobong salendro manyura 8 cengkok utawi bêksa kèngsêr kaping 4, wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah, bêksa Gênjotan (alok) kaping 2, lajêng nyampirakên sampur ing pundhak kiwa têngên (ridhong), utawi 6 cengkok,
rakit 1 likan mêndhak dhodhok suwuk.
Lêkas sindhèn ngajêngakên kênong 3, gong ingkang kaping 2, merong
Longgor Lasêm angsal 3 likan, bêksa mêndhak dèrèng jantur, janturanipun ngêntosi bilih sampun ngadêg sawêg jantur, badhe jantur wiramanipun kêdah radi sêsêg. Jantur angsal 2 likan ngadêg. Ngadêg angsal 2 likan bêksa mêndhak, ngadêg jantur kados ing nginggil wau,
Lêkas sindhèn wontên katawang Longgor Lasêm.
lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intinengunu
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatankula dhateng panjenengan.…. ngaturaken sugeng idul
jatining sedya.Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin.Semoga persahabatan kita terus langgeng
iku limo perkarane kaping pisan moco Qur’an lan maknane kaping pindo sholat wengi lakonono kaping telu wong
Suk nek wis duwe dhuwit disaur ae Joe, tuku Sotosop sing ori, soale kaya tulisane Sora sing iki, piye-piye o nek
Pendekatan ngene ning Indonesia isa ra yo : Saiki mbajak rapopo, tapi nek wis duwe duit tukua sing asli.
saking dhawuhipun pangarsaning panitya kasusastran Radyapustaka Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat, benjing dintên Sabtu tanggal kaping 5 Januari punika, karsa parêpatan manggèn sawetaning kagungan dalêm gêdhong musium, ngrêmbag putusan-putusan kasusastran kados sêrat ingkang sampun sami kaparingakên dhatêng para warga, kawiwitan jam 7 sontên.
berjama'ah ono sing dadi rukyah ono makmume.yen netepi islam sing asli yo quran kadist jamaah..teko'o nang ngendi sinau ngaos quran lan kadis langsung ora nganggo ilmu alat..yo mesti nang jamaah lur..sing gawe blog opo goblog ya?
poko'e nek ora quran lan kadis jama'ah pesti mlebu nroko dalile yo wes ngono.wong ldii iku pancen ora ngkafirne wong jobo ning qur'an lan kadis wes jelas yen ora melok quran lan kadis wajib nroko.mangkulane wes ngono ojo mbok
la iyo wong urip kok penggaweane mitnah koyo ngono yo surgo to
sing jarene blog iki memfitnah ldii yo sing ndi horo..ojok mung ngomong fitnah, tapi gak nunjokno fitnahe sing nggon ndi ngono..
pituduh-pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa. 5Ring duur Petine punika wenten arca palawatan malaekat Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kampidnyane makebat ngangkebin tekep Petine punika, sane kawastanin genah pangampuraning dosa. Nanging sane mangkin durung masanipun buat nlehtehang paindikane
miwah pabuat pamrastan dosa-dosan rakyate sane tan uninginipun. 8Malantaran pidabdab sakancan barang-barange punika, Roh Ida Sang Hyang
sane ngungsi ka Genah Sane Maha Suci punika kantun durung mampakan. 9Paindikane punika dados lawat pabuat masane sane
kantos rauh panemayannyane saluiring paindikan pacang kaanyarang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. 11Nanging Ida Sang Kristus sampun rauh dados Pandita Agung pabuat paindikan sane becik
sane sekala puniki. 12Rikala Ida Sang Kristus ngranjing ka rongan sane ring jeroan, inggih punika Genah Sane Maha Suci, Ida ngranjing
kaborbor punika raris kaketisang ring anake sane leteh. Malantaran punika anake punika dados suci, santukan kaletehannyane sampun kabrastayang. 14Yening paindikane punika
dados aturan sane sampurna ring Ida Sang Hyang Widi Wasa. Rah Idane pacang nyuciang manah iraga saking saluiring pakaryan
jumeneng langgeng. 15Malantaran paindikane punika Ida Sang Kristus ngrauhang pasubaya sane anyar, mangda anake sane sampun kesengin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa prasida nampi merta sane langgeng, sane sampun kajanjiang antuk Ida Sang
wasiate punika tan mapikenoh, yening anake sane ngaryanang surate punika kantun urip. Surate punika wau wenten pikenohipun, yening anake punika sampun padem. 18Punika
raga sane kaping kalihipun nentenja buat mrastayang dosa, nanging buat
b. Mugên: Kula nun sowan kula dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, ingkang kaping kalih, mênawi amarêngakên saking karsa sampeyan, putra sampeyan Radèn Lara Suwarni badhe dipun têngêri, botên saking punapa namung dadosa têtalining kaengêtan bilih rêmbag bêbesanan sampun rampung, sarta adamêl êngahing liyan botên ngajêngakên dhatêng putra sampeyan wau dening sampun sinawenan.
a: Iya kang, apa karsane kangmas, aku mung andhèrèk bae.
b: Mênggah sagêd panjênêngan nampèni têtêngêr wau benjing punapa.
a: O, la kuwi kudu dak pikir dhisik, wong bakal anampani dhayoh sarta nganakake sêsuguh ora gampang.
b: Kulu nun mênawi nampèni têngêran punika sumêrêp kula botên kenging mawi sêsêgah, sampun kalêbêt ing ila-ila botên sae, kêjawi namung sêgah wedang lajêng bibaran, makatên ugi têngêran ingkang warni panganan, punika botên kenging yèn botên dipun dumakên ing rencang
tanggal sapisan sasi ngarêp iki aku bisa tampa, yèn kaya kandhamu ora nganggo apa-apa.
b: Sayêktos makatên, kêjawi namung wedang.
a: Wis ta matura karo kangmas, utusane tak arêp-arêp têkane besuk tanggal sapisan bae wayah sore.
palakartining têtêngêr, sampun dumugi ing tanggal sapisan, anglampahakên kengkenan akrabipun tiyang sêpuh
kêkalih sami dipun dèkèk ing pêthèn salaka kalambaran ing beri ugi salaka. Pangangge suwek dipun dèkèkakên ing beri inggih ugi salaka kêkalih. Jodhang isi sarating têtêngêr sarta isi panganan pala kapêndhêm, pala kasimpar,
ingkang ngiringakên, sampun dumugi ing Tangkilan, tamu jalêr ingacaran lênggah ing pandhapa, tamu èstri lajêng malêbêt ing griya).
a. Tangkilan: Môngga bapak lajêng kemawon.
a: Ragi lungse sawatawis rawuhipun bapak.
b: Inggih gèr, nglêmpakakên sêntana-sêntana
sampeyan ingkang sami kêsdu suka panjurung anguntapakên lampahing têtêngêr dhatêngipun pating krêncil, botên sagêd sarêng.
a: Sampun limrah bapak, adat kula têtiyang Jawi samadosan botên sagêd têtêp, janji pukul 4 dhatêngipun ngantos pukul 5, tarkadhang dening botên kamanah dèrèng pukul 4 sampun dhatêng, punika ragi nusahakên dhatêng ingkang gadhah griya, amargi dèrèng dandos tamu sampun dhatêng.
b: Punika kasinggihan gèr, ananging gek kadospundi malih tiyang sampun dados adatipun tiyang Jawi, kados pamikiripun, baku dhatêng sampun anêtêpi janji.
a: Kula dados kaengêtan suwargi Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma Putra Dalêm P.B. IX, bilih nangkil dhatêng karaton, amargi saking dangune anggènipun dandos, sowanipun sabên-sabên kasiyangên, sawêg ngok rawuh wontên ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm jêngkar, dening sampun wancinipun kondur angadhaton, malah nate sowan sampun bibaran, nanging inggih kalajêngakên sowanipun, bokmanawi pamanggihipun Kangjêng Pangeran sampun anêtêpi wajib, sarèhning sampun botên pasewakan, lajêng
sowan ing ngarsa dalêm kemawon wontên ing kadhaton.
b: Bilih para gusti wau lêpat ing ginêm, paribasanipun kalung usus, sabarang karsanipun dhumawahing pantês kemawon. Anggèr lampah kula mriki dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên paningsêtipun putra sampeyan Radèn Lara Suwarni awarni tapih, kêmbên sarta sêsupe sampun kawrat wontên ing cathêtan, punika kula bêkta, sumôngga sampeyan tampèni. Dene barang ingkang kasêbut ing cathêtan wau kabêkta tiyang èstri badhe katampekakên dhatêng rayi sampeyan Radèn Ngantèn.
a: Inggih nuwun bapak. (sarêng Radèn Ngabèi Tangkilan maos sêrat cathêtan, eram salêbêting manah bab kadarmanipun Radèn Dêmang Malang mawi suka
piyambak cathêtan punika dhatêng ing dalêm sakêdhap, punapa sampun cocog, bok mênawi wontên ingkang cewet, dening ragi kathah padamêlan.
a. Radèn Ngantèn: Môngga ibu lajêng kemawon.
b: Sampun, sawêk punika kula sumêrêp lêbêtipun dalêm sampeyan.
a: Kala sunatipun ndhuk, panjênêngan sampeyan inggih kula aturi, nanging botên rawuh.
b: Kala samantên kula nuju sakit kasrêpên, mila botên sagêd sowan mriki, sangêt cuwaning manah kula. Sowan kula ing ngarsa sampeyan anggèr, dipun kèngkèn bok ayu ijêngandika Mas Ajêng Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên paningsêtipun putra sampeyan Radèn Lara Suwarni, awarni tapih truntum sarta kêmbên plangi punapadene supe lintring pangantèn, punika ingkang dados bakuning paningsêt, saha sadaya wau mawi pangiring sawatawis, sanadyan kucing-kucing (voor kucêm-kucêm) dipun raupi sok ugiya mawi, botên saru tiningalan ing kathah.
a: Ingkang warni sinjang bathik kalih wêlas, sami sêratan balocok, namung warninipun kemawon botên sami.
truntum pradan sarta pangiringipun sinjang bathik ingkang dipun cariyosakên balocok, sayêktosipun aden-aden sêratan karaton, sinjang lurik ingkang dipun cariyosakên kodhèn, sayêktosipun tumpang (tumpang lurik punika ingkang sae piyambak tinimbang panunggilanipun sakodhi = 20 tumpangipun 1) kêmbên plangi kuning dhasaripun
a: Cathis, jupukna pêthèn barlin cilik panadhahan kayu papat bae, ginawe pisalin wadhah ali-ali lan jarit iki.
b: Wadhahipun botên kula suwun wangsul, lajêng
kasaosakên dados wadhahing sêsupe sarta sinjangipun pisan.
a: Wa, saya kathah paringipun Bok Ayu Mas Ajêng punika.
b: Botên dados punapa anggèr, ngrika ngriki sami kemawon, gadhahanipun Bok Ayu ijêngandika, inggih kagungan sampeyan.
a: Ibu sawêk pinarak ing griya kula sapisan punika, kados.
b: Inggih gèr, ing wingking badhe kêrêp marak mriki, bok mênawi putra kula badhe bosên.
a: Tobil tobil, niyat sugih dadak-dadakan ane.
a: Iya dudu, nanging yèn nyilih bae ginawe tamba kêpingin rak ya kêna.
c. Bokmas: Ana bae putraku Dèn Bèi kuwe, agêm-agêmane pirang-pirang bênet mono môngsa dadak mundhut nyilih, punika rak namung tutup rai sampun ngantos dipun gêgujêng dhatêng tiyang ingkang botên rêmên.
a: Kula aturi lênggahan ingkang sakeca ibu, kula wangsul dhatêng pandhapa, amanggihi raka ijêngandika bapak.
a. Tangkilan: Sampun cocog bapak, botên wontên ingkang cewet.
(botên antawis dangu pisêgah wedang lumados sarêng, dhatêng ing griya sarta dhatêng ing pandhapa, botên antawis dangu malih tamu ing griya bodhol, tumuntên tamu ing pandhapa anututi bodhol, lajêng têrus dhatêng ing
Dêmang Malangan, pratela lampahipun kakèngkèn wilujêng)
(Gêntos kacariyos, Kangjêng Pangeran Panji Dhandhun Martèngsari, kasok sihipun dhatêng Radèn Bagus Suwarna, dening alusing bêbudènipun, andhap asor sugih kasagêdan, rêmên ngawon lampah satindak basa sakêcap, dhasar bagus warninipun botên lemerên, ciptaning galihipun Kangjêng Pangeran: aku ora isin ngêpek mantu anaking priyayi kang ana ajine, tinimbang ngêpek mantu darahku dhewe kang tanpa aji pisan-pisan, sarta ing galih inggih sampun karaos yèn Radèn Ngabèi Tangkilan gadhah kajêng ngêbun-êbun enjing anjêjawah sontên dhatêng anakipun supados angsala tariman putri, nanging ajrih anglairakên, kalêrêsan Kang Mandang Japlak nuju sowan anglangke, lajêng katimbalan majêng).
a. Dhandhun Martèngsari: Mandang Japlak.
a: Kowe mau apa saka ngomah bae.
a: Arêp dak undang kowe mau, kêbênêran kowe wis têka ora kalawan tak kongkoni.
b: Kulu nun punapa wontên karsa dalêm punapa-punapa.
a: Ora, mung arêp caturan bae karo kowe. Dèn Bèi Tangkilan, apa tau rêmbugan apa-apa karo kowe. (Ki Mandang Japlak anggraita yèn pangandika wau sêsungut prayogi, lajêng matur).
b: Kula nuwun, wontên ugi rêraosanipun, ananging abdi dalêm kula ajrih ngaturakên, bok mênawi andadosakên kalêpatan kula.
b: Kula nuwun, awit saking amardi unjuk kula, dados abdi dalêm kula kêpêksa anglairakên wêwados ingkang kula simpên ing salami-laminipun, pêcah dening karsa dalêm. kula nuwun, rêraosanipun abdi dalêm
dipun suwitakakên ing panjênêngan dalêm, kaduginipun gadhah cipta nglêngkara, kenging binasakakên: pindha angganing kate pan angrangsang gunung, punika katarik saking gêng katrêsnan, dening anakipun jalêr namung satunggal.
a: Sukur yèn wus ana walehe mêngkono, dadi aku ora mangu-mangu, jêr wong duwe anak wadon iku ora dupeh gêdhe dhuwur iya uga akèh pakewuhe yèn anglairna arêp dhisik, mung panjênêngan Ratu sing sagêd milih sakêrsane. Sarèhning wis ana cature mêngkono, ijowane aku wis aweh, nanging ganêpe dipacaka ing layang panêmbung, mêngko bakal dak wangsuli.
b: Nuwun inggih sandika, badhe lajêng kula dhawuhakên.
a: Bubaran Mandang Japlak, aku arêp têgar.
a. Tangkilan: Ê lo, si kakang
nun sowan kula ing panjênêngan sampeyan, kala wau kula sowan anglangke dhatêng ing Martengsaren, botên nyana dipun pangandikani bab putra sampeyan (lajêng dipun cariyosakên kalayan titi botên wontên ingkang kalangkungan).
(Clês, manahipun Radèn Ngabèi Tangkilan [Tangkila...]
[...n] kados siniram ing toya windu).
a: Botên nyana kang, si kakang têka anggawa warta bêcik, murih agawe lêgane panggalihe
a: Nganggo. Tak unèni bae, ora susah dingengreng, nanging aja kêsusu panulismu, sarta tulisên
Kula nuwun, kula kamipurun anggêlarakên karêntêging manah kula, jalaran kataman ing panggubêlipun anak kula jalêr pambajêng pun Suwarna ingkang suwita wontên ing ngarsa dalêm, anggènipun karoban ing pawarta têmah kapiluyu lumengket sagêd anggonjingakên manahipun, bilih panjênêngan dalêm kagungan putra putri wuragil sampun diwasa taksih lamban, anama Radèn Ajêng Mulat, pinunjul ing warni susila ambêg ngumala, punika ingkang dados ênêring ciptanipun.
Awit saking punika gusti, sarèhning kula rumaos kawratan anampèni pamothahing anak anggege nêdha jatukrama, sanadyan kula sampun sumêrêp yèn dede timbangipun, inggih ugi kula lampahi suku jaja atêtêkên janggut, sumêngka ing atur nêrak sêsikuning gusti saking awratipun tiyang
saking karsa dalêm, saha sinêmbadan dening pangayubagyanipun para wajib, saha tinakdirakên jodho, kula kamipurun amanakawanakên abdi dalêm anak kula pun Suwarna wau, mugi kakarsakna dados pamomongipun putri dalêm Radèn Ajêng Mulat ing salami-laminipun.
a: Kene, tak tekêne lan tak capane pisan. Nya kanthongana, sing logro bae, aja kongsi angel didudut.
a: Nigi lo kang layange êmpun dadi, mang tampani saniki mawon, sesuk mang saosake Kangjêng Pangeran, êmpun kula titimangsani pisan.
a: Samôngsa-môngsa Kangjêng maringi dhawuh, banjur mang mriki.
b: Inggih, nun sampun kula lajêng kalilan.
a. Dhandhun Martèngsari: Kowe Plak.
a: Saka ngêndi kowe mau esuk-esuk.
b: Saking griya kemawon. Kula nuwun, sowan kula ing ngarsa dalêm dipun kèngkèn abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang sêmbah, kaping kalih nyaosakên sêrat.
(Sêrat katampèn ing Kangjêng Pangeran, sarta lajêng kawaos, lejêming netya katawis yèn adadosakên parênging galih lajêng ngandika):
a: Bêcike dak wangsuli layang, ora cukup mung ijowan bae, wong prakara têmênan.
b: Nuwun inggih gusti, kenginga dipun pundhi dhatêng abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan.
a: Timbalana si Sastrakerata, karo konên anggawa lêsnêr panulisan.
c: Nuwun inggih sandika. Pak sampeyan dipun timbali gusti, kalihan dipun dhawuhi mirantos lêsnêr panyêratan.
d. Sastrakerata: Gusti pinarak ana ngêndi.
d: Iya ta, lêsnêre gawanên sadhela.
b: Nuwun inggih sandika. Mênggah karsa dalêm.
a: Cêkake aku aweh, sarta dak arah kalakone ana sajrone sasi Bêsar ngarêp iki, mupung ing karaton ora ana pasamuwan.
b: Nuwun inggih sandika. Kulu nun punika sampun rampung.
Kang dhisik salamku marang kowe Radèn Ngabèi Tangkilan, kaping pindhone kowe aweh layang marang aku, uwis dak tampani lan uwis dak uningani, mungguh panjalukmu ngêmong marang anakku Radèn Ajêng Mulat, dhaup lan anakmu Radèn Bagus Suwarna, aku wis
banjur parakna saiki bae, kuwi kang dadi wangsulaku.
c. Mandang Japlak: Nuwun inggih sandika, lajêng kêlilan.
a: Lagi kula rasani, jêdhul si kakang têka, bêcik kang tinêmu ing buri.
b: Kulu nun sowan kula ing panjênêngan sampeyan kautus ing panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Pangeran Panji Dhandhun Martèngsari, ingkang rumiyin matêdhakakên ingkang
Kangjêng Pangeran, yèn êmpun andadosake parênging galih anampèni panglamar kula, sarta anamtokake kalakone
pangadêgwèhi sandhangan/panganggo sapangadêg. lan kula wehi pawitan ngadu jago salawe rupiyah, botên saka napa mung saka
isih anyar bae, lan dhuwit salawe rupiyah.
c: Inggih sandika. Mas dara Bèi mundhut agêman sapangadêg kang têsih enggal, lan yatra salangkung rupiyah.
c: Kados badhe diparingake têng Ki Mandang Japlak.
d: Gilo panganggone, dokokna ing panadhahan kono bae, karo iki dhuwite salawe rupiyah.
c: Ênggih. Kulu nun punika pangangge dalah artanipun salangkung rupiyah.
a: Nigu lo kang, mang tampani pawèwèh kula, minôngka pratandhaning sih trêsna kula têng si kakang.
2. Marang priyagung Wadana Kaliwon wayah buyut dalêm.
3. Marang priyagung Wadana Kaliwon asli cilik.
4. Marang priyayi panèwu mantri padha diaturi.
5. Marang akrab kang kudu diundang nanging ora satata lan priyayi panèwu mantri. Diaturi mawa ukara mêngêng.
b: Inggih sandika. Kula damêl ngengreng kemawon rumiyin gangsal pisan, minôngka tuladha.
a: Unèkna bae wiwit ulêm ôngka 1
Kula nuwun, kula ngaturi uninga ing panjênêngan dalêm, benjing ing dintên ... tanggal kaping ... wulan
Dhandhun Martèngsari, nama Radèn Ajêng Mulat, sampun kalampahan dhaup kala ing dintên ... tanggal kaping ... salêbêtipun wulan Bêsar wau.
Ingkang punika gusti amung mugi andadosakên kauningan, saha kula suwunakên barkah pangèstu dalêm wilujêng.o.
Konjuka ... Abdi dalêm pun Tangkilan
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, wanci jam 6
sontên, bokmanawi wontên kaparêngipun panggalih dalêm karsa anguningani panggihipun pangantèn, saha lajêng kaparêng lêlangên among suka, sampun saèstu rawuh dalêm ambêrkahi kawilujênganipun anak kula pangantèn, saha amurakabi dhatêng kula sadaya, sakalangkung
panjênêngan Kiyai Lurah Radèn Tumênggung ... of Kiyai Bêkêl Radèn Ngabèi ... (sakalihan)
Sasampuning kadya punika nuwun wiyosipun, kula ngaturi uninga enz.
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, wanci jam 6 sontên, ingkang panjênêngan Kiyai Lurah of Kiyai Bêkêl, ugi kaparêng rawuh anguningani panggihipun pangantèn, supados angsala barkah pangèstu wilujêng sapanginggilipun, wusana sangêt ing panuwun kula.
Sêrat sarta (of saha) ingkang ... Radèn Ngabèi Tangkilan (sakalihan) katur panjênênganipun ingkang ... Radèn Ngabèi ... of Mas Ngabèi ... (sakalihan).
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga enz.
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, wanci jam 6 sontên, mênawia dhangan ing panggalih saha sêla padamêlan, panjênêngan sampeyan (sakalihan) kula aturi pinarak dhatêng ing griya kula, anguningani panggihing pangantèn, supados angsala pangèstu wilujêng sapanginggili
Kula ngaturi uninga, benjing ing dintên ... tanggal kaping ... wulan Bêsar punika, kula badhe ngemah-emahakên anak kula èstri sarta ngundhuh sapêkênipun anak kula jalêr.
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau panjênêngan sampeyan [sampe...]
[...yan] kula aturi, aparinga pangèstu wilujêng, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
a: Wis kabênêran kabèh, banjur pacakên.
(Kacariyos Radèn Dêmang Malang lajêng tata-tata saupakartining tiyang badhe gadhah damêl, cinêndhak sampun dumugi ing wulan Bêsar ngajêngakên dintên ingkang katamtokakên, dening pinanggih ing petang dintên sae, sarêng kirang tigang dintên
ing sajawining kori regol kapasangan krun saka pucang, botên wontên panggenan ingkang kalangkungan, sadaya kataruban).
a: Kowe apa wis miranti sarat-sarat palakartine wong arêp duwe gawe mantu.
b: Ênggih êmpun, nèk botên
sawêrnining kontên, pojokan griya, sumur, jamban, jumblêng, pawuhan, regol, mêrgi prapatan sarta ing lepen§ nalika
amêngku bumi ing ... dhanyang prayangan padha anjurungana pandonga slamêt nggone kagungan
kados ta: mêndhêt wêdhi ing sitinggil sakiduling bangsal Witana§ utawi wêdhi ing têngah-têngahing wringin kurung alun-alun lèr. Kang lumampah tiyang èstri kang badhe gadhah damêl, yèn botên sagêd sulih kengkenan tiyang sêtri kang suci, mêngangge tapih sinjang puluh watu
Godhong kluwih, dhadhap srêp, apa-apa, alang-alang, kara, kisi, kêmiri gêpak jêndhul, kluwak, bendha, kaca jungkat suri,
midadarèni, dene ingkang nata pajangan patanèn tuwin nata padaringan, miliha tiyang èstri sêpuh kang kawastanan kathah bêgjanipun, kados kang mangku sunatipun Suwarni, kasêbut ing kaca ôngka 159 dumugi.
a. Radèn Ngantèn: Sukur, kaya wis ora ana sing kaliwatan.
(Kirang sadintên Radèn Ngabèi Tangkilan anglampahakên
a: Kowe apa wis miranti bab lamarane anakmu.
b: Nèk sing dados bêbahan kula êmpun.
a: Bubuhaku apa ta, rak mung wadhahe, jolèn salawe, jodhang wolu, isine saka kowe kabèh.
b: Maesa rak ênggih saking sampeyan.
b: Botên manah maesane ngotên, wong êmpun kêtingal mêgok-mêgok kêkalih, sing kula manah niku napa êmpun mang damêlake cathok salaka singate.
a: E, iku dadi, saiki wis ora cara, mung cukup diênjêti bae.
b: Sukur yèn kenging ngotên mawon. Kalunge cindhe napa êmpun ontên.
ing lawe wênang satukêl), anggi-anggi dilêbêtake ing kanthong pêthak agêng, sarta yatra pêcah ênggih dilêbêtake ing kanthong pêthak agêng isi 25 rupiyah. Sadaya niku dilêbêtake ing jolèn, dalah pot-pot lombok terong ênggih wontên salêbêting jolèn, mung ayam sing diêmban ing sindur, sarta klapa dirêmbat ing tiyang kêkalih.
a: Aku bungah yèn kowe wis rigên mêngkono, angkating lamaran, yèn slamêt sida dina sesuk.
(Wanci jam 9 enjing, tamu jalêr èstri wiwit dhatêng ingkang badhe ngiringakên lamaran, tamu jalêr anjujug ing pandhapa, tamu èstri lajêng dhatêng ing griya).
a. Dêmang Malang: Môngga bapak lênggah lèr kemawon.
b. Tamu: Wis Dèn Dêmang kene bae.
a: Dhi, gèr cêlakan ngriki ta.
a: Bapak, punika sampun wanci, kula sumôngga lampahing lamaran, dene pratelaning [pratela...]
[...ning] barang sampun kawrat ing sêrat cathêtan, punika kula saosakên.
b: Iya Dèn Dêmang. Iki wis sêdhêngan têkane ing kana, môngga gèr sami bidhal.
(Lampahing lamaran, maesa sarakit ingkang rumiyin, dhasar maesa pêlèn punukipun satumbu-tumbu, sami kalung cindhe sungunipun pêthak, samuwa tiningalan. Mila maesa dipun rumiyinakên, bokbilih wontên bekanipun, sampun ngantos adamêl kandhêging lampahe lamaran wingkingipun, rampunga dipun sêmbadani dening juru tani ingkang kulina dhatêng maesa, godhag sawatawis lajêng lampahipun tamu èstri bojonipun priyantun panèwu mantri sami mêgar songsongipun, tumuntên ayam sakêmbaran
jodhang ugi urut kacang wolung iji isi sêkul, ulam, panganan, tumuntên para priyantun panèwu mantri ingkang angiringakên sami mêgar songsongipun, dados têtingalan samargi-margi. Dumugi ing Tangkilan, kinurmatan ungêling gôngsa
a: Môngga sadaya kemawon cêlakan kalihan panjênênganipun bapak.
a:b:. Anggèr, lampah kula dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên lamaranipun putra sampeyan badhe pangantèn, sanadyan sakalangkung sumapala, pangajêng-ajêngipun raka ijêngandika mugi katampèna kalayan suka pirênaning galih, saha mênawi wontên kêkiranganipun, mugi angêgungna pangapuntên, dene warnining lamaran sampun kawrat ing sêrat cathêtan, punika kula saosakên, kula sumôngga.
cocogna rupa lan cacahe karo kang kêsêbut ing layang cathêtan iki gilo. Yèn wis cocog tampanana, banjur papana kang bêcik, aja diowah-owah [dio...]
[...wah-owah] kongsi sabubaring gawe, mung kêbone bae panggona kang adoh lan kang sêpi, nanging kang cêdhak pangonan, aja kongsi ana bocah mrono nèk digudag.
c: Inggih sandika (Mas Nganten lajêng anocogakên uruting angkanipun cathêtan kalihan uruting angkanipun barang, sakêdhap sampun rampung). Kulu nun sampun kula cocogakên, cocog saha sampun kula prênahakên sae, namung yatra pêcah 25 rupiyah ingkang wontên ing kanthong pêthak agêng kula pêndhêt sarta lajêng kula tampekakên dhatêng Mas Jayanimpuna.
a: Sukur. Bapak, lamaranipun badhe pangantèn sampun kula tampèni, sangêt ing panuwun kula, taklim kula kemawon katura kangmas.
b: Kula kêlilan wangsul, lajêng badhe sanjang ing lampah kula dhatêng raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang. (Sarêng lan bodholipun tamu èstri saking griya ingkang ugi amasrahakên lamaran wau punika dhatêng Radèn Ngantèn Tangkilan, têmbungipun sami kemawon kalihan ing nginggil, dipun
botên lajêng dhatêng ing Dêmang Malangan, lajêng sami mantuk dhatêng griyanipun piyambak-piyambak, namung ingkang dados pangajêng jalêr èstri ingkang wangsul sarta mratelakakên lampahipun dipun kèngkèn, lajêng mantuk).
(Sontênipun nyantri, punika wiwitipun nama pangantèn, botên badhe pangantèn, mangangge
tuwin mangangge punapa agêm-agêmaning satriya, kados ta: kalung, paniti sarta sanès-sanèsipun, punapa ing sasênêngipun kenging kemawon, botên wontên awisanipun, sanadyan pangantèn punika sampun dados priyantun botên kulukan, inggih kados makatên wau panganggènipun, ananging sapunika botên makatên, ingkang sampun dados priyantun ngangge kuluk).
(Wanci pukul pitu tamu ingkang badhe ngiringakên sampun dhatêng, ingkang sêpuh dipun pasrahi ing damêl
b: Sukur yèn dudu wong desa, wong desa kuwe akèh kidhunge.
a: Wanci dalu punapa kenging angêgarakên song-song, sumêrêp kula liyanipun
Bênêr, nanging yèn pangantèn kêna bae, apa pangagêmaning ratu kêna nganggo.
a: Sukur mênawi kenging botên nêrak awisan.
b: Patahe kang anggawa lopak-lopak lan paidon apa wis ana.
a: Sampun, sarta sampun kula panganggèni ragi pantês.
panganggènipun prayagung Wadana Kaliwon) dipun garubyug ing kulawarga ingkang sami ngêtêrakên, dumugi ing regol Tangkilan, pangirid lampah wontên ngajênging pangantèn, lajêng lampahipun malêbêt ing pandhapa).
a. Tangkilan: Môngga bapak, lajêng kemawon.
a: Lajêng mangalèr kemawon, putra wayah kathah.
b: Inggih, mawi ngêntosi sêntana-sêntana sampeyan ingkang sami sarju tumut ngêtêrakên.
a: Kula sumêlang mênawi kêbêthêngên jawah wontên ing margi, dening mêndhungipun katingal anggandhul.
b: Inggih, ananging anginipun ngidid, sagêd ambuncang [a...]
[...mbuncang] mêndhung. gèr lampah kula dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên panyantrinipun putra sampeyan pangantèn.
a: Inggih Bapak, pangantèn sampun kula tampèni, sangêt ing panuwun kula, taklim kula kemawon katura Kangmas Radèn Dêmang Malang.
Pangantèn lajêng kairid sarêng lan wangsuling para tamu, tumut ngêtêrakên dumugi ing pamondhokan, kèndêlipun wontên ing pamondhokan ingkang ngêtutakên namung kantun sawatawis, tumuntên angsal pisêgah wedang minuman sarta panganan sami kapanggung, lajêng pisêgah sêkul ulam, bibar nêdha lajêng tapuk kasukan sasênêngipun ngantos ngêbyar, sumêrêp angêleki pangantèn, pangantènipun inggih asring tumut kasukan, ananging namung sakêdhap, botên kenging natas, ing pandhapa midadarèni [midadarè...]
[...ni] mawi nayuban, tamu alit ingkang botên kaulêman panggihing pangantèn, ananging ing jaman sapunika, midadarèni wau botên mawi pasamuwan, namung kèndêl).
a: Kowe apa wis sudhiya sangganing pangantèn lanang wadon, kang kanggo nikahan dina sesuk.
b: Êmpun, nanging ming sangganing pangantèn èstri mawon, sangganing pangantèn
Pangantèn jalêr ing wanci enjing sampun asêsuci namung mangangge pasatan sinjang rasukan sêmbagi sawitan, lajêng dipun dandosi badhe nikahan, nanging dèrèng kenging kakêrik, mangangge:
1.Kampuh bango buthak (pinggir sêratan têngah pêthak).
akrabipun, ngumbar kunca ingampil panakawan alit, alarah-larah mêkrok pindha mêrak kasimpir lajêng lampahipun, anjujug samadyaning pandhapa lênggah dhepokan, ing ngriku sampun katatanan palênggahan, kagêlaran babut prangwadani, pangantèn lênggah wontên ing têngah majêng mangilen, anglênggahi gêlaran bôngka ingkang kagêlar mujur mangilen tumumpang ing babut, pangulu lênggah wontên kilèn
Radèn Rara Suwarni, ing Radèn Bagus Sarjana, kalawan mas kawin salaka putih bobot satail (= f. 5)§ Mas kawin punika ingkang kalimrah salaka putih botên satail ( = f. 5) wau, ananging wontên mas kawin warni kur’an utawi sanès-sanèsipun lajêng katampekakên sami sanalika, utawi sawênèh mas kawin arta f. 500 utawi f. 1000, kasambut, punika namung supados.
(Sasampunipun pangulu anampèni prasabên punika lajêng kutbah).
Bismillaahir rahmaanir rahim ... Awit ingkang asma Allah ingkang Maha Murah lan Maha Asih
Bismillahi wa alhamdulillaah ... Awit ingkang asma Allah, sakèhing pangalêmbana konjuk ing
Shollaahu ‘alaihi wassalam ... Gusti Allah muga paring rahmat lan salam marang kangjêng
sabarang kang wus diparentahake dening Allah, kaya ta: amêngku bojo kalawan bênêr bêcik, utawa pamêgat kalawan apik alus.
c. Pangantèn: Kula tarima ing paningkahe ... Kula tarima ing paningkahe [paningka...]
Radèn Lara Suwarni ... Radèn Lara Suwarni
2. Allahumma alif bainahuma ... Gusti Allah, tuwan mugi mangumpulna pangantèn sajodho punika.
3. Kama alafta bainal ma’ingkang wattiin ... Kadosa anggèn tuwan angumpulakên toya kalihan êndhut.
4. Allahuma thowil umurohuma ... Dhuh Allah, tuwan mugi amanjangna umuripun pangantèn sajodho punika.
5. Wasohih ajsadahuma ... Lan mugia nyarasna badan wadagipun pangantèn sajodho punika.
6. Wanwwir qulubahuma ... Lan mugia madhangna manahipun pangantèn sajodho punika.
7. Watsabbit imanahuna ... Lan mugi anêtêpna kapêrcayanipun pangantèn sajodho punika.
8. waahsin ‘amalahuma ... Lan mugi anyaekna kalakuwanipun pangantèn sajodho punika.
9. Wawassi’ arjaqohuma ... Lan mugi angathahna rijêkinipun [ri...]
[...jêkinipun] pangantèn sajodho punika.
10. Wailal khoiri aqribhuma ... Lan pangantèn sajodho punika mugi tuwan cêlakakên dhatêng kasaenan.
11. Wa’anisyari abidhuma ... Lan pangantèn sajodho punika mugi tuwan têbihakên saking piawon
12. Waqdhi hawaijahuma ... Lan mugi tuwan amaringana kabêtahanipun pangantèn sajodho punika.
13. Fiddini waddunya wal akhiroh ... Kabêtahan ing bab agama lan kabêtahan tumrap ing akherat
14. Birohmatika ya arhamarr rahimin ... Kêlampahanipun ingkang makatên wau sadaya, asarana rahmat tuwan, dhuh asih, asih, ing parama asih.
(Ngulama kêkalih ingkang satunggil wicantên andhawuhakên janji dalêm, têmbungipun):
pakênira (ora ngingoni, ora nyandhangi, ora ngomahi, lan ora ngêsihi) utawa pakênira tinggal lunga pitung sasi dharatan, rong taun layaran, liyane anglakoni ayahan dalêm, tan trimane rabi pakênira Radèn Lara Suwarni, nganti rapak marang Ki Pangulu, runtuh talak
lêluhur, sêkul asah (ambêngan) ulam-ulamanipun maesa satunggal kagorong, pindhang abrit, pindhang pêthak).
(Pangantèn jalêr dandos kêrik, lênggah gêlaran bôngka, mawi plemek sungsun pitu ing, ngandhap [ngandha...]
[...p] kalambaran godhong kluwih, godhong apa-apa, dhadhap srêp, alang-alang, sarta godhong kara, ingkang andandosi miji tiyang ingkang wasis
lare alit kêkalih, ngampil lopak-lopak sarta paidon salaka).
Pangantèn èstri paes, kirang sadalu sampun dipun alub-alubi (dipun kêrik cêngkoronganipun panggenan cênthung) enjingipun kadugekakên malih, paes punika bathuk dipun dèkèki pidih (= ancur, ingkang kadamêl lilin pêthak kalihan godhong dhandhanggêndhis, kaestha jamangan, cacahipun gangsal, ingkang têngah agêng, kiwa têngênipun alit, [a...]
[...lit,] lajêng alit malih, lajêng
pidih, andadosakên ing têngah ngalowong, kathahipun sawêlas sisih, lajêng dipun gandhèng kalihan bolah supados botên pisah, patrapipun mayat, jejeripun ing têngah inggil, lajêng andhap-andhap ngantos dumugi wêkasan pisan (ôngka 11) pupuripun kuning mawi dipun trapi kaestha kados lalêr mencok wontên têngahing athi-athi, alis dipun estha kados sunguning mênjangan
kampuhipun pangantèn jalêr) kampuhipun conthokan (kampuhanipun para putri), tapih cindhe seredan (
Sampun, wontên ing bokor agêng kadadosakên satunggal.
Bêcik priksanên dhewe ta, awit prakara panêbus iku padha-padha isarat kêlêbu gawat dhewe, yèn ora ganêp amêsthi dibalèkake.
Inggih sandika, pisang raja satangkêp, kaca,
kanthi kiwa têngên ing priyantun sêpuh kêkalih, kaayap ing kulawarga, lumampah dharat dipun
ing kêmbar (of gagar) mayang sarakit, dilah lilin lêmbau sarakit (sapunika lintu sêtrali) nyêpêng gantal kêkalih kangge balangan (gantal punika kênyehan sêdhah dipun walik, kaisenan jambe lajêng dipun gulung katangsulan lawe wênang), lampahipun
dipun kanthi kiwa têngên ing priyantun sêpuh kêkalih, pangantèn lajêng sami mlampah majêng, dumugi ngajêng kori lajêng balangan gantal, lajêng panggih wontên ngajêng kontên, kuluking pangantèn jalêr dipun bikak dhatêng priyantun sêpuh jalêr, lajêng dipun pupuki toya êmbun-êmbunanipun rambah kaping tiga dhatêng priyantun sêpuh èstri. Pangantèn èstri lajêng andhodhok wontên ngajênging pangantèn jalêr sarta amisuhi suku nyawuki toya sêkar sataman ingkang sampun cumawis wontên ing ngriku. Pangantèn èstri lajêng mingêr wontên kiwaning pangantèn jalêr, sarêng mlampah kanthèn dipun sirup ing kêmbên sindur saking wingking dhatêng êmboking pangantèn èstri, dumugi ngajêng kobongan andhodhok lajêng lampah bokong,
pangantèn jalêr minggah dhatêng ing kobongan, lajêng ngêsokakên kaya dhatêng pangantèn èstri, wontên ing gêlaran bôngka ingkang sampun dipun sudhiyakakên wontên ing ngriku, isining kacar kucur: kacang, dhêle, yatra pêcah suwang saprapat, bêras kuning), katampèn wontên ing pangkonipun pangantèn [panga...]
[...ntèn] èstri kalayan kacu, botên kenging kecer, para sêpuh ingkang ngamping-
ingkang wontên kacu wau lajêng dipun tampèni dhatêng êmbokipun pangantèn èstri, lajêng kalêbêtakên ing klêmuk, dene klêmuk punika sarakit, ingkang satunggal isi bêras kuning, kluwak, kêmiri gêpak jêndhul, bendha, tigan ayam, yatra suwang saprapat, katunggilakên ing ngriku, kangge wilujêngan nyapêkêni pangantèn, satunggalipun isi toya têmpuran (pamoring toya lepen kêkalih)
pangantèn lajêng malêbêt ing gêdhong wetan, sumingkir badhe kangge dhatênging pangantèn kakangipun, [kakangipu...]
[...n,] mêdalipun malih bilih kakangipun wau sampun dhatêng sarta sampun rucat pangangge panggih.
Gêntos kacariyos malih, kengkenanipun Radèn Ngantèn Tangkilan nêbus pangantèn dhatêng Martengsaren, karameyan ing ngriku botên kacariyos, têmbungipun:
a: Kengkenan: Kula nuwun, sowan kula ing panjênêngan dalêm dipun kèngkèn abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan jalêr èstri, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang sêmbah, katur raka dalêm Gusti Kangjêng Pangeran, saha katur ing panjênêngan dalêm, ingkang kaping kalih mênawi amarêngakên saking karsa dalêm, putra dalêm pangantèn kasuwun, punika panêbusipun.
b. Radèn Ngantèn: Iya wa. Para nyai cacahna panêbuse iku apa wis ganêp, ora ana sing kêkurangan.
c. Para Nyai: Nuwun inggih sandika. Nuwun sampun jangkêp.
(Pangantèn sampun mirantos lajêng bidhal, pangantèn jalêr numpak kapal ebag-ebagan, kinêbutan ing lar badhak kiwa têngên, pangantèn putri nitih joli, ingurung-urung waos, gumuruh suwaraning tiyang, obor anglur turut têpining margi amadhangi
saking palênggahan kursi, dumugi korining griya kèndêl, dipun wisuhi kalih pisan, lajêng dipun bagekakên dhatêng biyunging pangantèn jalêr, têmbungipun: anakku gèr, sokur bage sèwu olèhmu lunga dagang mulih olèh bojo. Lajêng dipun sirup ing sindur lumampah dumugi ngajêng kobongan, lajêng lampah bokong, pangantèn jalêr lênggah wontên kilèn (têngên) pangantèn putri lênggah wontên wetan (kiwa), tumuntên para gusti sarta para priyagung Wadana Kaliwon ingkang sampun sami yuswa sêpuh malêbêt ing griya, dipun ngabêktèni, wusana pangantèn lajêng malêbêt ing gêdhong kilèn rucat pangangge.
Botên antawis dangu pangantèn kalih jodho sarêng mêdal saking gêdhong lênggah jejer wontên ngajêng kobongan, pangantèn èstri jejer wontên têngah, ingkang sêpuh nêngênakên [nêngêna...]
[...kên] ingkang jalêr, ingkang nèm ngiwakakên ingkang jalêr.
Panganggèning pangantèn jalêr bêbêdan sinjang alus, sabuk cindhe bara, kuluk kanigara, gêlung kêling, dhuwung mawi gombyok.
Panganggèning pangantèn èstri tapih cindhe seredan, dados namung
Ing ngriku sampun katatanan dhahar pesta wontên ing jrambah pangantèn jalêr (ingkang mêntas panggih) angêpêlakên sêkul ulêr-ulêr tigang glindhing, dipun dèkèkakên ing ajanging bojonipun.
Ing jawi gumuruh swaraning tamu lênggah dhahar pista kursen wontên samadyaning pandhapa, salêbêtipun dhahar ungêling gôngsa botên kèndêl, kasindhenan ing ringgit wontên pêngkêraning pinarakanipun pangagêng, andungkap nêngah-nêngahi dhahar kasêlan kondhisi kados ing ngandhap punika:
Punika wilujênging pangantèn kalih jodho, sanadyan para sinatriya saha para priyantun ingkang sami rawuh ing pasamuwan punika, kenging katamtokakên [ka...]
[...tamtokakên] amêsthi sami rêna ing galih saha mangayubagya miwah mangastuti ing dhaup sarta dhatêngipun pangantèn, ewadene sarèhning botên pêrlu sami anglairakên ciptanipun piyambak-piyambak, mila kula ingkang anggagahi minôngka saliranipun para sinatriya saha para priyantun wau, punapadene angringkês ciptanipun kados ingkang kula lairakên punika, mugi-mugi ingkang maha kuwasa tuwin lêluhuripun pangantèn kalih jodho wau anglulusna anggènipun ajêjodhoan ing salami-laminipun akanthi wilujêng saha kasarasan, wondening ingkang minôngka pratandhaning ciptanipun para sinatriya miwah para priyantun, ingkang makatên wau, inggih punika anggènipun sampun kalampahan karsa angunjuk sêsarêngan saha lajêng sami surak use, use, use.
Sarèhning andiking ujwalanipun pangantèn kalih jodho miwah lejêming para sêpuh tuwin akrabipun, amratandhani sami angrênggêp pangastutinipun para sinatriya miwah priyantun ingkang sampun kalairakên dhatêng priyantun satunggal wau, ananging ing reh sami botên kaconggah
anglairakên bingahing manahipun ingkang kanthi wêwangsulaning pangastuti ingkang sampun kalair wau, amila murih sampun ngantos kêmba ing
priyantun ingkang wontên ing pasamuwan punika sadaya, kasêmbadana ing sakarsanipun piyambak-piyambak, akanthi kasugêngan sarta kasarasan ing salami-laminipun, use, use, use.
Ing sapunika para sinatriya miwah priyantun ingkang sami pinarak wontên ing pasamuwan punika, raharjaning ciptanipun prasasat sampun kalair sadaya, mila sampun sêdhêngipun sami tampèn tinampèn panduming pamuji wilujêng. Ing wusana mugi sampun ngantos kacuwan anggènipun sami lêlangên wontên ing pasamuwan ngriki sadalu punika, use, use, use.
Pungkasaning pangunjuk, para tamu sadaya sami amêmuji raharjanipun Radèn Ngabèi Tangkilan sagarwa putranipun, sarta mugi-mugi kasêmbadana pangajêng-ajêngipun kados ingkang sampun [sampu...]
[...n] kalampahan punika, use, use, use. Jumênêng lajêng satata lênggah malih ing palênggahanipun piyambak-piyambak. Ringgit wiwit anjogèd wontên samadyaning pandhapa gêndhing Gambirsawit.
Pangantèn jalêr kêkalih dipun pêthuk mêdal dhatêng pandhapa, kadhawahan anjogèd, pangantèn sêpuh ngundhuh sapêkên ingkang anjogèd rumiyin, gêndhingipun Boyong pelog pathêt barang, kalarihan para agêng tigang rambahan suwuk. Lajêng pangantèn nèm ingkang mêntas panggih gêntos anjogèd,
anêngênakên ingkang jalêr, pangantèn èstri nèm angiwakakên ingkang jalêr, kados lênggahipun kala wontên ngajêng kobongan. Sarêng sampun kèndêl bêdhug dalu, pangantèn sêpuh dipun atag ngaso tilêm dhatêng gêdhong kilèn, [kilè...]
[...n,] Pangantèn nèm ingkang mêntas panggih dipun atag ngaso tilêm dhatêng kobongan, ingkang èstri malêbêt rumiyin tilêm wontên sisih wetan, ingkang jalêr lajêng nusul tilêm wontên sisih kilèn, dipun lêt-lêti guling, samiring kobongan lajêng dipun tutup antawis sajam, kinintên sampun tilêm lajêng dipun coloki, sadalu ngantos rambah kaping tiga.
Enjingipun, pangantèn putri ingkang mêntas panggih rucat paès, tilasing cêndhungipun ngarompyoh dening pagas dados cêndhak, botên sagêd katut kalihan rêbahing rambut panjang kagêlung.
Ing wanci enjing wau ngalêmpak bujana, nanging kêdah sêkul jajanan.
Lêt tigang dintên, besanipun jalêr èstri kanthi akrab sawatawis,
kaundhuh, pasamuwaning pikramèn sarta patrap-patrapipun sami kemawon, lêt kalih dintên gêntos tuwi.
Sarêng sampun antawis sapêkên, pangantèn katingal sampun wanuh, punika pangantèn jalêr dipun pitakèni êmbokipun, punapa sampun [sa...]
[...mpun] atut, pangantèn jalêr botên kenging kumbi, kêdah balaka, bilih
kawungkus dipun kukusakên dang, punika dipun sukakakên ingkang jalêr kalawan winadi, lajêng dipun mamah kacêkokakên dhatêng ingkang èstri kairas sami cangkêm wontên ngajêng patanèn, punika paedah badaning èstri botên sagêd ambêdhah lêmah, sarta enggal sagêd wawrat.
Sarêng sapêkêning pangantèn, saking pangundhuhipun, kajêngipun Radèn Ngabèi Tangkilan, Radèn Bagus Suwarna kasukanan nama Radèn Jayapuspita, dene kajêngipun Radèn Dêmang Malang, Radèn Bagus Sarjana kasukanan nama Radèn
punika inggih mawi wilujêngan sêkul janganan, kados namakakên lare, sarta bedanipun mawi sêkul punar).
Gêntos kacariyos, Radèn Ngabèi Sasak, sampun yuswa sêpuh nandhang gêrah sarira lêsah, gêrahipun sangsaya santêr, para putra wayah sampun angintên ing sedanipun, sampun ngalêmpak [ngalê...]
[...mpak] wontên ing ngiringan kiwa têngên sarta ing dagan, Nyai Ajêng wontên ulon-ulon, dipun sèndhèni, sarêng badhe
kalihan ingkang raka, andadosakên tambahing susahipun Radèn Ngabèi Tangkilan, lajêng wicantên:
a. Tangkilan: Puluh-puluh kêpriye ibune, wis bubuhaning manungsa kaslendhangan ing bungah susah, ayo iki padha dikeblatake ujure, aja mujur mangulon mangkene.
sathithik. Amat Sêmangi apa wis ana ing kono.
c. Panakawan: Sampun, malah sampun ambêgta kônca ngulama sakawan.
Sadhengah mayit Islam gadhah pamêsthiyan kawan prakawis, kawajibakên dhatêng tiyang ingkang taksih gêsang, nama pêrlukifayah, têgêsipun kawajiban ingkang cêkap dipun kuwawèni dening tiyang satunggal kemawon. Mênggah pamêsthiyan kawan prakawis wau wijangipun: 1. Mayit Islam wau kêdah dipun dusi, 2. Dipun ulêsi, 3. Dipun sêmbayangakên, 4. Dipun pêndhêm.
Wontên ugi mayit Islam kalih warni ingkang botên kenging dipun dusi sarta botên kenging dipun sêmbayangakên, wajibipun namung dipun ulêsi kalihan dipun pêndhêm kemawon, inggih punika 1. Tiyang pêjah sahid, têgêsipun pêjah pêrang mêngsah tiyang kapir, sanadyan angrêbat agami utawi mung amrih jarahan, 2. Bayi lair sadèrèngipun môngsa môngka dèrèng wontên tandhanipun gêsang, kados ta cumêngek, ambêkan, ngrêjêt sasaminipun.
Ngêdusi mayit punika botên susah mawi niyat sampun
Têgêsipun makatên: niyat ingsun anindakake pêrlune ngêdusi mayit iki.
Mayit sadèrèngipun dipun dusi sunatipun kêdah dipun wuloni rumiyin, lampah-lampahipun botên beda kalihan wulunipun tiyang gêsang, sanadyan niyatipun amuloni inggih wajib tumrap sahipun wulu, niyatipun makatên:
Têgêsipun makatên: niyat ingsun anindakake amuloni mayit iki.
Sarampungipun amuloni, mayit lajêng dipun dusi kados caranipun adusing tiyang gêsang, angilekakên toya wontên saranduning badan,
punika rambah kaping tiga utawi kaping gangsal utawi langkung, rambahanipun ganjil. Dene rambahan ingkang
ingkang kaangge ulês wau kêdah jinisipun sinjang ingkang kenging dipun angge dening pun mayit nalika taksih gêsang. Dados mayit jalêr botên kenging dipun ulêsi mawi sutra, awit
dipun ulêsi, sanadyan dèrèng dipun lêbêtakên ing tabêla utawi sampun, punika lajêng dipun sêmbayangakên,sêmbahyangakên. dene ingkang nyêmbayangakên wau tiyang satunggal kemawon sampun cêkap, ewadene utaminipun wontêna tiyang kawandasa utawi langkung, awit kacariyos, pakêmpalaning tiyang Islam jangkêp kawan dasa punika mêsthi wontên walinipun. Mênggah lampah-lampahipun anyêmbayangakên mayit punika makatên:
Mayit dipun ujurakên ngalèr, tiyang ingkang badhe nyêmbayangakên ngadêk wontên sawetaning mayit majêng mangilen, kalayan sampun samêkta sampun wulu sarta sampun rêsik awakipun dalah sandhanganipun botên katemplekan najis, punapadene nguratipun
ingsun salat tumrap ingatase mayit iki, pêrlu karana Gusti Allah Tangala.
Lajêng maos takbir Allahu akbar têgêsipun Allah iku luwih dening agung.
Lajêng maos fatikhah kados salat ingkang limrah.
paringa rahmat dhumatêng Gusti kula Kangjêng Nabi Mukhammad lan dhatêng putra santananipun Gusti kula Kangjêng Nabi Mukhammad.
Lajêng maos donga tumrap dhatêng mayit makatên:
Allahumagfirlahu warhamhu wa’afihi wa’fu’anhu
Têgêsipun: dhuh Allah, tuwan mugi ngapuraa dhumatêng mayit punika, lan angasihana dhumatêng mayit punika, lan mugi paringa nikmat ingkang nêntrêmakên mayit punika, lan mugi amuwunga dhumatêng mayit punika.
Allahumma latahrimna ajrohu wala taftina ba’dahu wagfirlana walahu.
Têgêsipun: dhuh Allah, tuwan mugi sampun amêpêt ganjaranipun anyalatakên mayit punika dhumatêng kula, lan mugi sampun maeka dhumatêng kula sasampunipun punika, lan mugi ngapuraa dhumatêng kula lan dhumatêng mayit
katêntrêman, lan rahmating Allah lan barkating Allah muga têtêpa ing sira kabèh.
Wajibipun nyêmbayangakên mayit punika namung sapisan, botên susah dipun kaping kalihi.
Pandhudhuking kubur ingkang badhe mêndhêm mayit punika lêbêtipun kêdah sadêdêg sapangawe, mawi karas utawi landhak, mênawi angsal siti ingkang atos utaminipun kêdah mawi kalandhak.
Mayit mênawi sampun kalêbêtakên ing tabêla lajêng kaangkatakên dhatêng kubur, dumugi ing kubur lajêng
‘ala millati rosulillah têgêsipun: awit ingkang asma Allah, lan nêtêpi agamane Kangjêng Rasulullah.
Mayit lajêng dipun adani kados adan ingkang sampun kalimrah.
Karas utawi landhakan lajêng dipun tutup mawi balabag saminipun, kubur lajêng dipun urugi.
Sintên ingkang tumut ngurugi kubur nalikanipun ngêbyukakên siti ingkang sapisan, mungêla makatên: minha kholaqnakum têgêsipun: sira kabèh padha ingsun dadekake saka ing lêmah. Nalika ngêbyukakên siti ingkang kaping kalih mungêla makatên: wa fia nu’idukum têgêsipun: lan sira kabèh ingkang balèkake dadi lêmah manèh. Nalika ngêbyukakên siti ingkang kaping tiga mungêla makatên wa minha nukhrijukum tarotan ukhra têgêsipun: sira kabèh bakal ingsun wêtokake saka ing lêmah sapisan êngkas. Kubur lajêng têrus dipun urugi ngantos sarampungipun. Sasampuning rampung lajêng dipun waosakên talkin, dene ingkang maos talkin wau lênggah utawi
didohake saka ing naraka lan dilêbokake ing suwarga iku têmên wong bêgja
Wamal hayatuddunya illa mata’ul ghurur ... Kauripan ing dunya [du...]
[...nya] iku ora ana manèh kajaba mung kabungahan jalomprongan
Ya ‘abdallahi ibnu abdayillah ... He kawulaning
budu siwahu ... Ingsun ora nyêmbah liyane Allah
Wa nahnu lahu muslimuun ... Lan ingsun iki kabeh [ka...]
[...beh] padha Islam pasrah
karuhal kafirun ... Sanajan wong kapir kabèh padha gêthing.
Ya ‘abdallah bna ‘abdayillah ... He kawulaning Allah anaking kawula
Waida sa’alaka marrobuka wa man nabiyyuka ... Nalika malaikat loro mau takon ing sira sapa pangeranira lan sapa
kasandhangan iman, eling marang pangucap kang wis têtêp
Fil hayatiddunya wa fil akhiroh ... Sajroning urip ana ing ngalam donya iki lan uga besuk ana ing akherat
Inggih punika talkin ingkang cêkak piyambak tur sampun cêkap.Bagus Ngarpah
c: Nun inggih sandika. Punapa sampun têrang.
a: Mêngko ta, dhisik. Jayapuspita.
d: Inggih sandika. Gilo pak ukure, sing rada dawa iki ukure eyang kakung, sing cêndhak eyang putri.
sêpuh lan marang para sanak sadulur, sedane eyangamu kakung putri, sarta bakal dak sarekake ana ing
a: Thole Jayapuspita, yèn anak putu wis padha nglumpuk, eyangamu arêp dak sucèni barêng, anak putu lanang mangku bapak, anak putu wadon mangku ibu (tiyang pêjah botên gadhah waris, utawi pêjah nandhang mêmala, anggènipun ngêdusi botên kapangku, namung kalambaran sigaran gêdêbog katugêl-tugêl antawis 2 kaki panjangipun).
d: Sampun ngalêmpak, saha sami cumadhong dhawuh.
d: Sampun, saubêngipun kula tutup ing mori, nginggil kula tutup ing kampuh, prênahing jêmbangan wontên kiwa sadaya anggangsal, sampun mirantos sasiwuripun pisan, ujuripun mangetan, dhingklikipun panjang ingkang badhe dipun lênggahi ingkang mangku kêkalih, kiwa têngên, dados wontên sakawan.
a: Ibune, kowe apa wis miranti.
g. Radèn Ngantèn: Êmpun, londha mêrang kagêm jamas, suwekan mori kagêm
ngajaka sadulur-sadulurmu, eyangmu kakung putri nuli siramana, yèn kêlar angkatên wong têlu bae, supaya ora suksukan, yèn ora iya wong lima, ora kêna gênêp, kudu ganjil.
d: Inggih sandika, ayo adhi-adhi padha nuli tumandang, bêbêdamu (verk. v. bêbêdanamu) kuwi kok klembreh têmên, bok padha cancut gene, mêngko nèk kêsrimpêd tundha bema.
e: Môngga, kangmas wontên nginggil, dados urut sêpuh.
d: Iya bênêr, wis ayo, singêbe aja nganti nglingkab.
a: Alon-alon. Kang arêp mangku kuwe apa wis padha miranti kabèh.
a: Wis aja kongsi kêndhat ênggonmu padha nyiram, nuli landhane kuwi agêm jamas, yèn wis, nuli dhêngkakên cik ben atus.
a: Iya mêngko sadhela. Amat Sêmangi, bapak ibu sucenana.
f: Inggih sandika. (lajêng kagrujug ing toya kalênthing mangandhap rambah kaping tiga).
a: Amat Sêmangi kowe mrantenana ulês kaya adat yèn ana sedan.
f: Sadèrèngipun kadhawuhan sampun kula pirantosi sadaya, saha sampun kula tata wontên ing dalêm, kula damêl rangkêp pitu.
a: Tabêlane apa wis kojupuk saka ing gêdhong parawatan.
a: Apa ora kliru sing kayu jati sudhiyan sêntana.
f: Botên, ingkang kula pêndhêt tabêla kajêng
Tlasih saha sampun wontên sêsêratan agêmipun rama tuwin ibu ijêngandika.
a: Sukur yèn ora kliru. Apa wis koumbah pisan dhisik.
kabèh. Wis ayo nuli padha angkatên mênyang dalêm, aja kongsi dikliru ênggone kaya olèhmu anggawa dhisik mau.
b: Inggih botên, ayo barêng sirah dhisik.
f: Alon dara, alon, sampun kula aturi sumingkir sadaya, sapunika kula sakônca ingkang sami anggadhahi wajib mirantosi.
a: Wis ora ana sing kêkurangan pirantine kuwe
f: Sampun jangkêp, ulês rangkêp pitu dalah tangsulipun suwekan mori pêpitu.
mirantèni ampilan utawa rêrêngganing layon apa iya wis ora ana sing kêkurangan.
e: Kados botên, lopak-lopak, pakêcohan, sabêt, lantaran (têkên), lampit, sami kabuntêl ing mori, songong agêmipun eyang ingkang kula êngge ingkang agêng, nanging ingkang sampun masêm, dhandhan sarta mênuripun kabuntêl ing mori, sosog wadhah dupa garanipun kabuntêl ing mori, waos jajaran salawe
a: Sukur, iku mêngko yèn wis têka pasareyan Gambiralaya uculna, kurungane dokokna ing pasareyan bae
a: Pirantining layon apa wis ora mutawatir, kaya ta pêpêsing pikulan, rantasing tali sapêpadhane.
e: Kados inggih botên, rêmbatanipun bongkotanipun dêling wulung sampun pêndhak katingal sampun kêlang, lajêng kula balongsong ing mori, tangsulipun duk ura-ura kagayutakên kalihan tabêla, mawi andhungan kalih gulung kangge ngerek udhuning tabêla ing kaluwat.
a: Maejan lanang iku lincip, maejan wadon papak.
e: Botên, kula wadhahi ing bokor agêng kêkalih, ingkang kula patah angampil bêkêl kêkalih sarwi nyêbarakên sabên wontên ing margi prapatan, sarta mawi kajagi ing tiyang kêkalih bilih dipun rêbat ing bajingan wontên ing margi.
a: Amat Sêmangi, yèn wis rampung olèhmu mirantèni bapak ibu, banjur lêbokna ing tabêla.
f: Inggih sandika. (lêbêting tabêla, tangsuling mayit kauculan sadaya,
saubêngipun kinayu apu sarta rêrênggan sanès-sanèsipun).
a: Thole Jayapuspita, iki wis ngarêpake jam 10 yèn rampung eyangmu angkatna.
d: Inggih sandika (ingkang ngêdalakên layon saking griya kêdah anak putu sarta kulawarganipun piyambak, dumugi ing ngajêng pandhapa kèndêl, layon kaalangakên, sirah wontên kilèn anak putunipun ingkang taksih lare utawi taksih dipun êmban, dipun susupakên ing ngandhap layon, wongsal-wangsul ngantos rambah kaping 3 layon lajêng bidhal, ingkang mikul kagêntosan bau dhusun, para tamu tumut bidhal angurmati andhèrèkakên layon ngantos sawatawis têbihipun. Lêstantun lampahing layon sampun dumugi ing
Sampun sadêdêg sapangawe dara. (6 kaki), sarta sampun nyandhak siti padhas bêras, dene panjang wiyaripun sampun anêtêpi dhawuh miturut ukur langkung sakaki mubêng.
a: Wongmu cilik (= Narakarya M. N.) apa wis padha sudhiya ing gawe.
a: Kaum, sakancamu wong mutihan, bapak ibu salatna sadurunge tak lêbokake ing kaluwat.
c. Kaum: Inggih sandika. Punika sampun rampung.
a: Rêksatani, miliha bau kang santosa wong nêm, kang loro anjagani ana ngisor dhuwur, kang papat angerek udhuning tabêla loro sisih.
b: Inggih. Kowe lan kowe anjaganana, kowe, kowe, kowe,
a: Wis aja kokêbaki dhisik, maejane iku pasangên, kang siji pênêr sirah, sijine pênêr pusêr. Wis tutugna uruge. Payunge panjêrên ana ing têngah.
a: Kaum, donganana tlêkim, spr. = talkin.
a: Pak Rêksatani, aku banjur budhal mulih saka ing kene bae pisan, ora mampir mênyang omahmu.
b: Kadospundi dara, ing griya sampun dipun sudhiyani pisêgah sawontên-wontênipun.
a: Wis bangêt panrimaku, sarta pisuguhmu prasasat wis tak tampani.
a. Tangkilan: Nganti sore têkamu, apa mampir ngaso mênyang omahe Rêksatani.
b. Jayapuspita: Botên, mila ngantos ragi dalu, ing lampah namung sasêlot-sêlotipun kemawon, rêmbên dening lampahipun kônca
èstri, badhe kula tilar rumiyin mêsakakên.
bidhal mantuk, dumugi nagari pukul 10.
b: Botên, wontên daganipun eyang mênggung kakung putri.
a: Ngengehaku lan ngengehane ibumu isih ana.
b: Taksih kobèt, malah kula sasadhèrèk taksih sagêd angsal panggenan.
a: Sukur yèn isih kobèt mono. Juru kunci apa wis koprentahi aja kongsi ana wong mati dipêndhêm ing kono, dipêndhêma ing plataran bae.
b: Sampun kula dhawuhi kadosakados. pangandika
bingah, cungkup dados, sêkaranipun sampun sadhiya. Sêkaran mêling dhatêng pundi.
a: Mêkas marang Kyai Selakêrti bae, anjaluka kang lugas, pangrasaku bêcik kang lugas tinimbang karo kang tinatah.
Kula inggih makatên, rêmên ingkang lugas. Mênggah pangaosing sêkaran ingkang sae ngantos pintên.
Mawa-mawa watune, bêcik padha bêcik, yèn watu itêm larang rêgane meh tikêl lan rêgane watu bêras, dene rêrêganing kijing keh-kehe 25 rupiyah, iku wis olèh watu itêm, garapane apik, kang murah dhewe bisa olèh 7 rupiyah 50 sen.
Kula lajêng badhe mêling kang rêgi 25 rupiyah sêkaran satunggal, sarèhning sêkaran kalih dados 50 rupiyah.
Iya, nanging aja kobayar dhisik, manjêrana bae kijing siji 5 rupiyah, kijing loro 10 rupiyah, supaya kowe bisa ngreweli yèn ana alaning panggarape. Karo dene manèh kowe banjur mirantiya bôndha wêdhi gamping sarta bata sacukupe, karêpku besuk wilujêngane satus dina banjur dak sêkari.
Ing Ngandhap punika Petangan Wilujênganipun Tiyang Pêjah, kados ta:
Mênawi ingkang pêjah lare, wêwah mawi dêgan, dèrèng mawi apêm.
Ingkang kuwawi dalu ngaosakên, enjing wilujêngan, ngaosakên punika asung dhaharan dika nabi (rasulan) sêkul wuduk lêmbaran ayam, utamine ayamipun pêthak mulus ingkang cènggèr sanggar dalima, botêne anggêripun pêthak mulus kemawon sampun kenging, mawi sêgah wedang panganan, sêkul ulam, rujak wuni, sarta mawi bècèk [bè...]
[...cèk] maenda, amêmuji ingkang lumampah dhatêng jaman kalanggêngan, anggènipun nguwot siratal mustakim (si ogal-agil) sampun ngantos dhawah, kadosa menda yèn lumampah ing uwot, punapadene mawi apêm, minôngka songsonge anggènipun lumampah dhatêng pangayunaning Pangeran sampun ngantos kapanasan.
wadhah sêkul ulam panganan, rujak wuni, tuwung 1 wadhah bècèk, cangkir satangkêp, kriyuk 1 srêbèt, 1 lintunipun [lintu...]
[...nipun] samir godhong dipun brêkatakên dhatêng kaum id n. 3
Dados wilujêngan tiyang pêjah punika namung rambah kaping 7 sarta kêdah nglênggahi dintên pêpitu botên kenging tumbuk. Saha sampun botên wontên wilujêngan malih.
Namung para agung wontên ingkang adamêl wilujêngan sataun sapisan, nuju tanggale gêblagipun, nama kol, warnining dhêdhaharan pakarêmanipun ingkang sinare nalika taksih sugêngipun, para priyantun wontên ingkang nulad ngaturi dhahar kol, mênawi tiyang alit botên, kajawi sudagar ingkang sugih-sugih.
bodho dikono-kono, kang ngalah ngrayah, dene wong tani nemu mangsan, wong sugih dadi nista, donya dadi memala, wong buruh angluh, kang pasrah kalumah-lumah, kang setiyar bubar, kang nrima nemu sengsara, kang dora muksa, sapa kang ngrasa kawula antuk arta lan pangapura.
Nuli ana ratu sikep bala, negara sigar
padha angluh, kang sregep kerungkep, kang mincul kepacul, kang edan dadi bandhan, kang ngece kerante, kang nyorok, kang ngangsa-angsa
dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM:
CuteD 54362 Dasamuka12644 Dasamuka Licking118673 Deepthroat43825 Dhadhane21779 Dhewe31341 Dhewe Aceh20183 Dhuwit236335 Dhuwur Definisi30429 Didhelikake Camelopordalis147109 Digawe Nggo Tangan64778
Gangbang30473 Gelembung19953 German13680 Gim25841 Gunging Alam Susu130312 Gunging Bokong15131 Gunging Burungpun20336 Gunging Ireng Jago193931 Gunging Jago416619 Gunging Susu75098 Gunging
Ngeyek37095 Nggantheng35993 Nggodha12986 Nggumunke367234 Ngisep26493 Nglengo111458 Ngobahke Driji41817
Comments	Cariyos Panji Narawangsa ing serat punika namung kajujug. Boten kawiwitan saking cariyos murcanipun Dewi Candrakirana utaawi wontenipun tiyang estri lumebet dhateng kasatriyan ngaken-aken Dewi Sekartaji nanging anjujug lajeng anyariyosaken bingahing penggalijipun Sang Nata ing Jenggala, dene sanajan santun rupi, Dewi Sekartaji sampun wangsul, sarta ingkang raka, Sang Panji, ugi boten anelaki, taksih lestantun tresna malah welas dhateng ingkang garwa, mratandhani, bilih ingkang putra pancen setya
nyawang kang Dhawuhmarma, sukur ing Bathara luhung, setya tuhu manahira.
Angandika Sri Bupati, heh Kaki Nilaprabangsa, arinira Raden Sinom, arsa ingsun panggihana, lawan Candrakirana, mumpung becik taunipun, ing besuk Buda Cemengan.
Paran kasanira patih, wot sekar Kudanawarsa, saman atur sembahe, sewu jumurung patikbra, lan karsane narendra, leres karsane Sang Prabu, amrih arjane nagara.
Yen mangkono kakang patih, punggawa kabeh sawisa, wangunan caosa kabeh,
pundhut sukanira, kerana prihen ramene, awot sekar ingkang putra, paduka ji sandika, angayahi dhawuhipun, Sri Narendra ing Jenggala.
Lan sira wetokna kaki, donya ing Cintakapura, amriha sukane kabeh, mesakake Kaki Putra, upama sun
ing Daha, yen putrane uwis rawuh, nanging mangke salin werna.
Lan matura yayi Aji, akarsa sun rengga-rengga, iya ingong arak
Tumenggung Kalamisani, maranga Tegal Pucangan, matura ing kakang embok, Nyai Ageng ing Pucangan, pondhongana den enggal, pulunane yen salin rupa.
apan sampun awotsari, punggawa kalih dinuta, Sang Nata hengkar ngadhaton, Raden Putra Kasatriyan, mantuk ing dalemira, Ki Putra ing Narabangun, sampun eca manahira.
Akathah kang badhe selir, anging dereng cinangkraman, pan samya wanodya kaot, awatara kalih dasa, ana anak wong desa, ana anake wong gunung, ana trahing beboyongan.
kang kaya awaking sun, nora ketang utang anyilih, lapake olah slira, asaos wong agung, sapa bisa nglakonana, salawase apepilis
Alon mojar Ni Sundayaresmi, kaningaya Raden Kasatriyan, awaking sun katuwone, amangan sarta tuwuk, sinjang lungset asalin, esuk sore wewida, nora dipun ambus, mila kang ati alara, pae bocah meneng yen awareg bukti, aran wus padha tuwa.
Kawarnaa Raden Panji prapti, apan lajeng dhateng palataran, kang kuda sinirigake, nyemethi nagasantun, sekar mawur tiba ing siti, para wanita sadaya, pan sami
Kasatriyan, para manis enggar kabeh, weneh masuh sampeyan kalih, ana anungsung warta, rahaden amuwus, iya gusti nira prapta, kusuma ayu ing Daha asalin warni, saking ing pangumbaran.
Sailange saking Tilam Wangi, dipun gawa ing Bathari Durga, mapan akeh cintakane, pan salin warnanipun, cilakane kapati-pati,
pinarak neng ing bale kambang, para manis atap kabeh, Ki Putra Marabangun, sigra mundhut pustaka adi, Rama lan
anulya prapti, alon matur dhumateng Kang Raka, sarwi gumujeng ature, kakang kawula wau, angedusi
kakangmu dhewe, yen wis panggih lan ingsun, kakangira pan ayu maning, lagi cobaning dewa, marang awaking sun, Ragilkuning alon ngucap, sinten weruh benjing kadi widadari, jer mengko lir denawa.
Para manis abela prihatin, pan kasaru Ki Prabangsa
punapa winalang driya, parandene Sekartaji sampun prapti, kuciwa malih rupa.
Ingkang rayi alon aturneki, angladosi kawula pangeran,
padha ngongutus, ngulatana ingkang prayogi, kang gawa kembar mayang, kang anom kang bagus, kakang kang maksih jejaka, ulatna ing desa ingkang
gegelanging wang, kala maksih timur, punika dados kalpika, sakathahe kang sengkang datan mantesi, sami lobok sadaya.
Kapucangan, Pandhita rara jenenge, langkung prihatinipun, saicale Putri Kedhiri, dereng miarsa warta, yen
dhateng Dewa Ji, rayi paduka atur uninga, paduka katuran age, yen putranta wus rawuh, ingkang musna kala ing wengi, anging asalin warna, salira lir lumbung, kalangkung welas Narendra, pan akarsa dipun panggihaken malih, lawan Putra Paduka.
Kalangkung bungah ingkang panggalih, Pandhita Rara kalungkung trustranya, nahan kawarna lampahe, apan anitih tandhu, lampahira Ni Kili Suci, antawis kalih dasa, ingkang mikul tandhu, datan kawarna
Pucangan, amicareng kalbu, baya karsane jawata, anakingsun Putri Adi ing Kedhiri, awarna kaya buta.
besuk, saya ayu lir widadari, sira Pandhita Rara, awelas tyasipun, rinangkul Candrakirana, adhuh Rara pepulunaningsun iki, dene nora kayaa.
Abusekan wong ing sanagari, apan sami acaos dandanan , prantine wong duwe gawe,
tinibakken ing wanadri, langkung kawelas asih, binuncang Bathara luhung, kinarya lelampahan, kusumadi ing
keloni, wau marang kang laki, lir angimpi manahipun, kala tiba ing wana, sesambate lir Sundari, kang sinambat pangeran ing dhawuh marma.
Ingkang kasongan ngakasa, kang kasangga ing pratiwi, apan ta nora tandhinga, kaya Dewi Sekartaji, Putri Adi Kedhiri, kang anama Raden Galuh, kusuma ing Mamenang, minangka sarine bumi, iya iku musthikane jagat raya.
Ayune tanpa tandhinga, kusuma yu ing Kedhiri, amung wadane satunggal, dene tan
wong padhalangan, yen ana kirana nangis, iku dhedhalang korekan, yogya atakona malih, kusuma di Kedhiri, wong anteng
Wireng Luhung, nadyan silih kathaha, para manis badhe selir, nora padha lan cethine ingkang murca.
Karasa tyase kusuma, kang rama myang ibu sori, amicara jroning nala, adhuh rama Paduka Ji, tanapi ibu sori, adhuh yayi Wukirsantun, adhi ajeng
sarira tansah winanting, madhep Bathara ening, datan aetang pakewuh, yayah rena tan ketang, ing rama ibu wus lali, kang karasa amung papane sarira.
Akathah cintakanira, maring ing Bathara ening, iku pangraosing manah, kusuma tansah wiyadi,
Munggah ing sanggar langgatan, kusuma muja semedi, pinatekken raganira, pejah ing sajroning urip, tan ana kang akesthi, amung Bathara kang Luhung, sidhakep suku tunggal, amung dewa kang kaesthi, akeh swara anging nora kapiarsa.
Wau ta Resi Narada, medhun saking ngawiyati, arum wijiling wacana, adhuh yoganingsun Nini, lah luwarana Nini, genira muja aminggu, durung mangsane nyawa, Kusuma tilara ragi, amung sira Putri Adi marcapada.
Apa sira tedha nyawa, awecaa dipun yekti, anging ta panjaluking wang, aja sira malih-malih, sira muja semedi, akeh dewa padha ambruk, yen enak manahira, dewa
Putra ing Marabangun, siyang dalu kantaka, kaya edan Ki Undhakan Wireng luhung, tan ana ingkang kacipta, amung sira siyang ratri.
Kagyat Kusuma ing Daha, amiarsa swara ingkang dumeling, sidhakep winudha sampun, mendhek sang lir kusuma, sigra matur kusuma wacana arum,sinten ingkang asung swara,
Kedhiri, mojar Sang Bathara luhung, Nini wong pejagalan, ingkang ngaku warnanira Raden Galuh, sakehe wong ing jro pura, padha kasamaran Nini.
Kagyat kusuma ing Daha, amiarsa warta Bathara luwih, amicara jroning kalbu, wong agung Kasatriyan, samar temen Ki Putra ing Marabangun, iku baya pan kinarya, lelakone awak mami.
Yen makaten kaki dewa, pan kawula kaki tan arsa mulih, awirang
Anggur ingsun den punggela, delap urip sira bok Sekartaji, tan dremanira kalangkung, wirang ing ibu rama, sampun
pacuwan kirang percaya, pan sira singong kasihi.
Mesakaken Jakinira, nadyan krama pan durung jatukrami, lah muliha
saking punika, saparentah kawula anglampahi, nadyan tumeka ing lampus, mojar Sang Hyang Narada, lah hidepen ujaringsun
kakung, ingsun salini rupa, malebua ngawulaa karsaningsun, maring Ki Putra Jenggala, ing kono nggonmu pepanggih.
Matur Kusuma ing Daha, benjing lamun wus prapta ing nagari, kawula nedha pukulun, panggiha Raden Putra, anauri Sang
Narada aris ing delinge, iya iku Nini karep mami, mangsa ingsun Nini, amriha ing dudu.
Warnanira arsa sun salini, ingkang ayu kaot,
cindhe kara abrit, linud ing peraos, dhuwung tinaturangga pendhoke, alabuwan ukiran sinemi,
Hyang Narada mumbul kayangan, kari anggana kang malih warna, Wasi Jayengresmi, tedhak saking gunung.
Wong Jenggala lanang wadon kerig, padha anenonton, padedesan karang dhukuh pereng, lungsinira
bali maneh, sami gawok denira ningali, padha ngiring-iring, maring Raden Gunung.
Pan atembak ingkang neningali, ana angling kang wong, dene
kang lagi prapti, bagus temen kaya dewa kamanungsan.
Sakehe rerencek desa, samya tanya melas asih, pundi ingkang kawingkingan,
Anjayengresmi, dadi kondhang pawestri, lelanjar lawan bebakul, lan aku prasudukan, dadi lelancuring wukir, aku uga bocah ladak kuwarisan.
mring Undhakan Narawangsa, dene swarane amanis, piyarsa daut ati, sembada lan kang anembung, wau ingkang kocapa, wulucumbu kang tinuding, Sadulumur kalawan Menak Prasanta.
Menak Prasanta nauri, kiraka wonten punapa, wau ingkang den tingali, piye kiraka aglis, saksana padha lumaku,
saking ing tambet kawula, inggih dhateng making angger, teja-teja sulaksana, dene anyar katingal, leksanane wong abagus, ing wingking pundi pinangka.
Kaping kalihe wong benthing, ing ngajeng pundi sinedya, tigas
ana dene kasihing ngong, Ki Undhakan Narawangsa, iya jejuluking wang, Ki Wasi Anjayengsantun, bocah ladak kaduluran.
Mila tedhak saking wukir, arsa malebu ngawula, mring ingkang dadi panganten, mokal yen nora
inggih dhateng Raden Sinom, kawula dadosa marga, ingkang anglarapane, inggih dhateng sang abagus, sampun dikawalang driya.
Kaping kalihipun malih, inggih kawula punika, dhapuripun awon-awon, kang wulucumbu Rahadyan, Putraning Dhawuh marma, lampah kawula ingutus, ngulati badhe pepatah.
Inggih kang prayoga enjing, kang anggawa kembar mayang, mendah Rahaden sukane, Kuda Jayengsekar riyak, iku aku dudu wong punuk, datan gelem ngembar
Kawula kang anyaguhi, saking pamundhutanira, Rahaden Arya wiyose, langkung ambek palamarta, aris kang pangandika, amuruki kang balilu, angapura ingkang dosa.
Samana pan sampun kering, marang panakawan karo, kalangkung suka
wau kang lumaris, warnanen nagri Jenggala, dandanan sampun cumaos, parabote wong angarak, lan
kang pra kadeyan kabeh, miwah Putra ing Mamenang, Raden Prawatasekar, samana pan sampun rawuh, dhateng
Sira Raden Wukirsari, munggeng ngarsane kang raka, amarikelu mijil ingusapan, aningali kang raka, dene salin warnanipun, sadhatenge pangambaran.
tansah gedrag-gedrug, emban inya samya latah.
Ya tan Raden Wukirsari, tumungkul angemu waspa, miarsa pangandikane, Dyan Dewi Candrakirana, nora mambu wanodya, solahe lir pendah kakung, baya wus karsaning dewa.
Warnanen wau Ki Wasi, ingiring mring panakawan, Sadulumur Prasantane, wus prapta ing Kasatriyan, abdi karo tur mendhak, Paduka karsaan kantun, kawularsa tur uning.
Dhateng gusti Raden Panji, angling Kida
Panji, kaya paran ingsun duta, apa sira oleh gawe, umatur Menak Prasanta, inggih gusti pan angsal, kathahe tiyang sapuluh, ingkang badhe dados patah.
Angsal ulunta prayogi, kinen bekta kembar mayang, bagus maksih anem-anem, lan malihipun kawula, angsal wasi satunggal, lagya tedhak saking gunung, wasta Kuda Narawangsa.
Bagusipun anglangkungi, sajagat tan wonten memba, datan wonten kang winaon, kadya kembar lan Paduka, nanging ta kaotira, saking tawa tawisipun, singa ingkang asepuha.
Neng margi kawula tari, pan purun kawula bekata, nanging satunggil cacade, Ki
tinambalana, ingsun arsa wruh rupane, ingkang aran Narawangsa, ingkang bagus utama, Prasanta nembah tumurun, pan sampun
Narawangsa manthuk, apan sarwi angandika.
Manlemu sun janji dhingin, ingsun nora bisa basa, yen kanggo mangkene
luput, ngapura kang adosa, samana pan sampun kering, sira wau Ki Undhakan Narawangsa.
yayi, kusuma mas yayi, kusuma kang lagi rawuh, kawula tan nyanaa, tan supen jroning guling, yen andika tumedhak ing Kasatriyan.
Pan sampun tata alenggah, Ki Wasi lan Raden Panji, angandika Rajaputra, lah ta ingsun basa yayi, saking
Narpaputra, katambetan ingsun sulaksana, tejane ing wong abecik, sulaksanane yayi, dene ta anyar kadulu, wingking pundi pinangka, miwah kang kasedyeng ati, sajatosipun kakang tigas kawuryan.
ing mami, ingsun jalma teka gunung, dene praptaning wang, ing wukir Cemarawilis, tau tata tau jana seseliran.
kakawin, dene para pawestri, aku uga lare jendhul, sira tukua warta, ing wukir Cemarawilis, mila karan Wasi Kuda Jayengsekar.
Ana dene karyaning wang, mila tedhak saking wukir, wartane nagri Jenggala, ana wong
mesem jroning wardaya, Kuda Narawangsa angling, Kasatriyan ingsun amidhanget warta.
Kang aran Candrakirana, Kasusra yen ayu luwih, sajagat
Adi ing Kedhiri, Sang Rajaputra angling, iya kaladuk rumuhun, kalane durung ilang, nyata yen ayu linuwih, nanging mengko satekane pangumbaran.
Sekartaji malih warna, alane anggleliwati, salirane kaya gajah, mila langkung welas mami, marang Dyan Sekartaji, dene tan dreman kalangkung, dene nora kayaa, kang ati
ariyak, loro arane geringsing, den prayitna sira uga Kasatriyan.
Pan akeh wong mendha-mendha, kawruhana jaman mangkin, palihan lan larang pangan, pepati angrerebuti, tan wruh nglimang sukoni, kasusu ing butuhipun, Raden Putra Jenggala, ing galih
amangsuli, reh ingsun iki wong bagus, nora bisa akrama, lan maninge Raden Panji, aku uga wong bagus widigdeng sastra.
Manawa ta kurang sabar, manahira mring mami, ngawulakaken maring wang, kawruhana meda mami, apan ta ingsun ugi, tan keana
pan aku wong anyelanthir, aku uga nora kena, yekti padha sun ladeni, nadyan kadangmu estri, yen kasmaran maring ingsun, iya sakehanea, amesthi ingsun ladeni, aku uga bocak ladak kaduluran.
Nadyan silih garwanira, Putrane Raja Kedhiri, dyan Dewi Candrakirana, yen kasmaran mring mami, pasthi ingsun ladeni, aku wong bagus
mantri, Undhangana prasami, angidhepa marang ingsun, saosa karsaning wang, lan padha konen rersik, aku
ing kapti, nyaosi ing karsanipun, Ki Kuda Narawangsa, para kadeyan samya sih,
mrang gendhis, lah ta yayi kaywa kaduk bela tampa.
Tegese panglipur brangta, mung sira sadulur mami, pasthi nora betah pisah, lawan sira wong ambenthing, yen sira mulih yayi, pesthi ingsun nuli lampus, mangsa aweta gesang, karane yayi mas Wasi, haywa lunga welasa dhateng pun kakang.
Nadyan mbenjing ingsun krama, apanggih lan Sekartaji, sira ingkang anggendhonga, iya marang awak mami, besuk yen ingsun panggih, Kuda Narawangsa muwus, lah iya Kasatriyan,
Jayengresmi, tegese agegendhongan, ing benjing yen ingsun krami, apan ta sira yayi, kang ngrabekken marang ingsun, sira kang maesana, ariningsun wong asigit, yen siyaga sira ingkang basahna.
Kalamun ingsun den arak, sira ngapita ing kami, kalamun ingsun amucang, sira ingkang anyaosi, amung sira mas yayi, aja adoh lawan ingsun, yen wus panggih upama, sira dadia pangarik, aja
rerasan, pan nora layak ing kuping, iku anyalawadi, Kasatriyan pangucapmu, yen kober marenana, aja mindho ngucap malih,
pancula, ngungalan sinemu, akuluk kinanigara, datan arsa angangge jangkeping kalih, sapisan ingsun buwang.
Lawan ingsun dhemen asesumping, cepaka wilis ingkang ginubah, sinukmeng tibeng bau, ingsun dhemen ganda kasturi, lah
Kasatriyan, pan dudu wong punuk, lan dudu bocah gorekan, nadyan gunung pan aku tau amukti, lan maninge kareksa.
Yen tan sanggup ingsun pamit mulih, marang arga ing Ngrancangkencana, angur atapaa bae, Rajaputra
Alah iya ingsun kang nanggupi, nadyan wuwuha satus mangkana, anging ywa ta mulih bae, welasan marang ingsun, wong abagus sadulur mami, ingsun tan betah pisah, lan sira wong rangkung, mesem Kuda Narawangsa, lan maninge aku anjejaluk Panji, yen ingsun arsa dhahar.
maring wang, iku kang sun jaluk, lan maninge selirira, roro sisih anggawa badhak ngepeti, iya yen ingsun dhahar.
Aku uga Kasatriyan apik, dhedhaharan ingsun kawruhanaa, saosan sega wangen, konen nosoh ping pitu, lamun wuluh ingsun tan sudi, sadaya piring putra, ing rampadaningsun, aku doyan iwak tambra, dhog carubuk
kerupuk ywa kari, lawan iwak belanak.
Angandika mangke Raden Panji, aranana ingkang nora ana,
Narawangsa, agegolong katrisnane, dene wong abagus tulus, datan wonten dipun wahoni, keras kang
sungkan ing kardi, yata Dyan Carangwaspa, alinggih tumungkul, lan maninge ingsun tanya, iku sapa kang kampuh gadhung malathi, pamingset cindhe kembang.
Iku yayi rine Sekartaji, Wukirsari Putra Prabu daha, lan ingsun kaprenah ipe, lah akunen sadulur, yata manthuk Dyan jayengsari, sajroning wisma ana, ingkang wanodya yu, sarenteg pangawak dara,
Putra Daha mring Rahadyan Wukirsari, tan ana kang kuciwa.
Tansah kagagas sajroning ati, genya umulat Ki
Latah-latah Wasi Jayengresmi, Kapingkel Sang Anom, langkung suka angguguk guyune, ingsun sidhep sira nora asih, mring kadangmu estri, ya Si Gajah abuh.
Den waspada ing tingal kang ening, ywa mengeng pangilon, awasena jroning paesane, tanpa katon amung kang ningali, yen dereng udani, akonen reraup.
becik, bok medhaot ing margi, dhadhungen ing eduk.
Lan gulune wehana kalinthing, lawan gentha loro, dimene rosa momotane,
ana kadhaton, tansah amboyoing sarirane, wau kang arsa binayangkari, linadenan cethi, atap munggeng
Enya biyung ingsun ganjar, iwak empal iya gegadhon mami, pawongan suka gumuyu, angling Candrakirana, lah sawangen aku biyung dhenok tanggung, sarenteg pangawak dara, jager-jager merak ati.
Baya ta nganti punapa, aku iki pinanggihaken maning, kudu nganggo ebol ngasu, iya mangsa bedaa, nora betah ingwang, pisah lawan kangmas Panji.
Jamak jenenge wong tuwa, lamun arsa angrengga wong tuwa, lamun arsa angrengga kaya dhingin,
Panggihe durung karuwan, Putranipun kinudang-kudang dhingin, umur kawan dasa dalu, ujare kasundhulan, lagi mengko gawok tumon nora tau, apa nora bosen mana, rong sasi
tumuli, iya lawan Kang Brangus, aku pan nora sabar, lawas-lawas apa nganti ingsun metu, selak nora betah ingwang, pisah lawan
salin warna ala, darbea wirang sathithik.
Rahaden Wukirsuma, pegel ing tyas dadya kang waspa mijil, mendah salin Rama Prabu, ningali solah dika, baya benjing nora sudi ngaku sunu, dene wiraos andika, sanget denya nglelingsemi.
Kados lamun datan arsa, ngaken Putra dhateng paduka benjing, owah salir barangipun, nadyan awak kawula, pan rumaos kalamun
gawoke manah ingwang, ingkang becik tan tiniru, aku uga tan pedahan.
Ngilangaken dhog sawiji, nora idhep
Wau Raden Wukirsari, lajeng dhateng Kasatriyan, marek dhateng Sang Wiranom, mapan ta Raja Putra, akasukan bebeksan, ing siyang dalu
Raden wasi Jayengresmi, lagya malebet ing pura, lajeng anjujug kaputren, enggone selir bedhaya, Laju ing dalem pisan,
Dene padha rubung iki, apa ta ingkang ginarap, para selir matur alon, apan daweg amerada, kampuh penganyar-anyar, anging silih dereng sampun, angling Kuda Narawangsa.
Olehira anenungging, kaya cinakar ing ayam, nora patut dadi wadon, angur padha cawetana, kambi amikul kranjang, lan aja anganggo pinjung, yen
Kawula dereng abangkit, gumuyu dyan Jayengtilam, apa gawemu wong wadon,
ingkang raka cinethotan, Ki Narawangsa wuwuse, dhingin yayi ipenira, Dewi Candrakirana, apa ora amemuruk,
Dewi Onengan, inggih kalane karuhun, wasis salir pagaweyan.
ing jaba gumuruh, yayi ingsun sangonana.
Sun wehaken Wukirsari, apan iya ingsun warah, lamun sira ingkang aweh, angling Ni Dewi Onengan, kawula boten lila, den wehna ing Wukirsantun, tan duwe sanak wong Daha.
sarwi awor tangis, pundi kakang Narawangsa, pan gadhahan kula dhewe, nora lila nora suka, jambe sedhah lan sekar, nora
Ni Dewi Onengan, sarta asemu waspa, pundi kakang darbeking sun, sampun dika gegujengan.
lah pundi darbek kawula, kakangmas Narawangsa, niayanipun kalangkung, ujare mundhut piyambak.
nora wedi, mring kadangmu Kasatriyan, yen tinundhung aku mulih, nora kudu angawula, marang ing kakangira, Dewi Ragilkuning rengu, sarwi angucap Srinata.
kala wau amemundhut, jambe sedhah lan sekar, basane arsa ningali, wang kasukan kawula aturi sekar.
Rokok lawan jambe sedhah, sareng sampun den tampeni, inggih dhateng rayi tuwan, Ki Undhakan Jayengsari, karsane ta puniki, pinaringaken
ingkang aran Wukirsari, lah iku karsa mami, paran karepira iku, lamun sira runtika, apan ingsun nora wedi, yen kotundhung aku mulih marang arga.
Nora kudu ngawula, angur baya aneng wukir, gelem nora agelema, ingsun adu lambangsari,
mring Undhakan Narawangsa, tan ana den karemeni, singgahna Ragilkuning, tan ana senenga iku,
Narawangsa, sanadyan aku wong wukir, konen anganggo tan arsa, yen sun watara ing ati, pasthi yen anggudhigi, dadi pathek lan
ingsun kang sumampir, pasarean ingkang wetan, bathikane Sekartaji, olehe bathik dhingin, dhapure sawat jalengut, tatkala pepasihan, apan sinambi ambathik, lan paningset iku sira jupukana.
pan sampun katur ing ngarsa, saksana dipun tampene, mring Undhakan Narawangsa, ingkang Wasi Jayengresmi, lah iki dhemen mami, sanajan amoha ajur, sanadyan tetambalan, apan ingsun golong pikir, cilik mula kang sun dhandhang kampuh sawat.
Angandika Wasi Jayengresmi, mundhut sekar sigra nulya prapta, cepaka tekan rondhone, kang sekar sigra
sinukmeng guna, tibeng jaja jaja angeronce, Ki wasi alon muwus, lah mangkene wong ngrujit sari, nadyan ingsun wong gunung, lah mara tandhingen uga, lan olehe angrujit Ni Sekartaji, mesem Prabu Atmajaya.
Kuda Wasi jayengsekar, bagus tan ana tandhinge, amung isinanipun, ingkang dadi rasaning ati, sampun denya kapuhan,
Nadyan aku silih wong ing wukir, apan aku wignya bebasahan, mampuni ngaguna kabeh, Raden Putra
sumaos ing Jawi, abra lamun tinon,
Kawarna wau Raden Panji, angandika alon, marang Ki Kuda Narawangsane, lah ta yayi payo padha mijil, barengan lan mami, aja
ingsun iring, wasi Jayengresmi, pan kinanthi sampun.
Yata Raden wus prapta ing Jawi, gumeder ponang wong,
busanane kaot, pan pinatik ing sesotya kabeh, apan kampuhe jingga tinepi, dene ingkang
Kembar mayang samya amerapit, kang bekta wong anom, umyang sarta lawan gegamane, ingkang munggeng kanan lawan kiri, dene angerangin, gamelan neng pungkur.
Sesak jejel ingkang pinggir margi, tingkahe wong
Ingkang saweneh jawil-jawil, endi Raden Sinom, baya ingkang nitih kuda kae, ingkang pinayungan kertas kuning, bature nauri,
akeh, sampun tedhak wau Raden Panji, Wasi Jayengresmi, pan sampun tumurun.
Wus kinanthi Raden Putra, ing Rama Sri Narapati, sira Ni Candrakirana, ingkang abusana adi,
Sigra nambut Raden Putra, dhateng Dewi Sekartaji, sira kusuma ing Daha, angrangkul dhateng ing
bebeluk, gegere Suralaya, Jawata padha angili, ing Jenggala ana udan salah mangsa.
Sami mesem tan anduga, ing semunira Ki wasi, sakehe para padhekan, amicara jroning
ingkang saking dalem puri, sang Nata sampun adhahar, tanapi pra dipati, miwah punggawa mantri, sadaya dharan sampun,
sampun ingidenan, wau ingkang Putra kalih, Sang Nata alon ngandika, kaki Putra Nini Putri, sira ingong
ginarebeg para cethi, Prabu Jenggala ngandika, ing Raden
ing Daha, lapake kena piranti, Ki Putra sampun kering, budhal ing
Kawarnaa wau Sang Apanji, Inupati Putra ing Jenggala, lagi binawur tingale, sampun samadya tengsu, genya panggih lan Sekartaji, siyang dalu kasukan, neng Kaputran Kidul, sagunge kadang kadeyan, pepak kabeh akasukan siyang ratri, aneng ing Kasatriyan.
Ki Undhakan Narawangsa angling, gawok temen aku man Prasanta, jaman ing Jenggala kene, wong rupane lir lumbung, ambedhawang yayah memedi, angaku Putri Daha, iku
ngobonga merang sagedhang, wasuhen sadulurmu,
manahipun, gajah abuh alelewa, paran dene dinalih Putri Kedhiri, baya kalingan apa.
Baya sira nora wirang isin, bagus anom dalem Kasatriyan, pepakune jagad kabeh, arabi gajah abuh, paran dene tresna kepati, Ki dalem Kasatriyan, wong busung malembung, dinalih Candrakirana, lagi mengko Putri Adi ing Kedhiri, apindho bula lola.
Nora bisa aku amiringi, rabinira biyada ing Daha, ingsun salokani bae, agina pada iku, tegesipun kang pada sikil, tegese
Benjing malih yen sira arabi, amiluha wanodya kang kenya, kawan prakara artine, nenggih sapisanipun, kang areka wadana ening, kaping kalih kekuba, paking tiganipun, ingaran pada carana, kaping pate ayu kang wadana singgih, iku estri utama.
Tegesipun wong areka singgih, wadana lindri jahit anawang, lir sasi panglong semune, apan wewatakipun, wedi ujar lan wedi isin, setya tuhu mawongan, lan rumekseng kakung, tegese wanodya kuba, anglar wijang dinulu lir golek gadhing, sugih bawa leksana.
Kaping tiga Kasatriyan malih, tegese wong pada macarana, alus alurus padane, alembut dagingipun, watekipun kebat ing kardi, sagunaning wanodya, pasthi lamun putus, manah katareng ing pada, jaba alus yekti jerone manceri, rasakna Kasatriyan.
Kaping pate Kasatriyan malih, tegese wong inyuk ing wadana, gandes
ing ujar asmara wadi, dimene Sang Dyah rena.
Yen menggaha kaya awak mami, den pijeta marang rabinira, pasthi cecengelku pathol, kaya gedhang galuthuk, darijine Putri Kedhiri, anging ta wekasing wang, Kasatriyan iku,
kepati, Undhakan Narawangsa, asuka gumuyu, kaya uwang Kasatriyan, idhep bener pantese Putri Kedhiri, wong edan aneng
langkung karsa yayi mas Wasi, sampun sinungan gantyan, sira Sang Abagus,
ingong palaur pejah, lumuh wirang ingsun, nadyan aku wong gununga,
garwanira Putri adi ing Kedhiri, age cancangen ngetal.
Ki Undhakan Narawangsa angling, ingsun arsa maring
priyembada ing laki, kawula anukmeng pada, dhateng kang amindha Ratih, apan tan ana malih, mung sira geningsun nyatu, ingkang
Ratu Ayu Mamenang, ingkang asih duwe abdi, mojar Ni Sekartaji, iya inggih kakang Putra, tresnanira
padha marang ing Jenggala, ningali wong laki bebeluk, karane ing Jenggala, pailan alarang bukti, eling-eling polahira Kasatriyan.
Lah mangkane Kasatriyan, wong angunngrum maring rabi, sembada lan garwanira, becik pinyarsa ing kuping, pantes ingkang ngawaki, lan ora kuciwa semu, mangkene Kasatriyan, wong angimur maring rabi, lah tirunen ujaring
ngaldaka, teka apraja Kedhiri, sun matur Rama Aji, sun kon ngethok endhasipun, sun kon gawe
wuwuse yayi ing wukir, dereng wruh ing dedugi, sembranane ta kalangkung, sampun ningali liyan, mung ingsun dulunen yayi, iya uga rare durung wruh ing krama.
Ki Undhakan Narawangsa, ariyak wacana manis, lah pondhongen rabinira, dimene mari anangis, kang ayu rungih-rungih, balebegen kuping ingsun, Kusuma yu ing Daha, kang dadi rasane lenjing, mangkenea
gendhis, gawe rasaning ati, Bathari wewe tumurun, anukma randhualas, kalane jaman rumiyan, nanging mangke kudu dadi
Anging tingalana mami, kang tansah angestu pada, dhateng sang murtining sinom, ingkang mindha Wilutama, amung sira Kusuma, gusti huswa kula
mothah aneng pasarean, Ki Putra ngandika alon, ariningsun Lempungkaras, payo wewayangana, Pamrihipun Raden
apan sampun nyepeng wayang, kekayon wus pinasang, Ki Carangwaspa wus manggung, wus munya ponang gamelan.
Kathah ponang kang ningali, padhekahan Kasatriyan, tuwa anom lanang wadon, sami ningali sadaya, sami rebat panggenan, Raden
akeh ingkang tumingal, sami ngeres manahipun, sembada lan ingkang wayang.
Ki Wasi Anjayengresmi, Ki Undhakan Narawangsa, Ningali sarwi sesindhen, gumuyu sarwi ariyak, majeng dhateng ing
Lempungkarsa sun waoni, plehira wawayangan, apan ala sesemune, lah mundura Lempungkaras, ingsun arsa awayang, wewayangmu kurang semu, kaya dhedhalang gorekan.
Malah dipun tarimani, mring Sang Prabu ing Ngurawan, ingkang kinarya garwane, awasta Retna Cindhaga, Wadalwardi wau pinagku, kalangkung dening kuciwa.
Janur kuning sun wastani, priyayine wong Jenggala, ingsun pupus mesakake, warnane lir Komajaya, garwane
kethek gunung asu gunung, wewayange wong edan, amiringi maring mami, lah tundhungen si gunung aja weh wayang.
Mangkana Raden Putra, angimur dhateng kang rabi, Kusuma sampun pin-yarsa, atur kawula dewasih, dhateng ing yayi Wasi, prasasat tan wruh ing semu, yayi mas ing ngaldaka, pinadhakna rare cilik, saujare Kusuma sampun pin-yarsa.
ing tembung, upama wanodyaa, kembang biru mungging tegil, esemira kang dadi telenging nala.
Mojar Kuda narawangsa, wuwuse asemu runtik, juwet Kasatriyan, tembung laku sun wastani, ana wong lagi ngringgit, pagene sira angganggu, wedhus bang saba wana, tangkil karang sun wastani, saya edan wong wewayang den kekudang.
Bener ujare saloka, wong ika aja angabdi, marang Satriya nonoman, temah lara ingkang
kothak, wuwuse amelas asih, mung sira woding ati, adhuh yayi wong abagus, dene wignya awayang,
wignyaningsun yen aringgit, ing tata lawan titi, pan nora weleh ing semu, weruh ing suba sita, ing gunaningsun aringgit,
ing pangrasaning wang, maksih sawantahe bae, mesem Kuda Narawangsa, abener Kasatriyan,
samangsa ingsun wiyosana, perang rame Jenggala, ana parangmuka rawuh, amemurung wong akrama.
wayang, angudi Gegaluh ingsun, paran polahira baya.
Upama ngugasa warni, katon apa awaking wang, apa angandel maring ngong, aran ki putra wus krama, lawan kang malih warna, nora sande awak ingsun, kinanthi ing Raden Putra.
Wus cinandhak astanipun, Ki Wasi Anyengresmi, Raden Putra angandika,
kang sare ing tilam sari, asambat Rahaden Putra, kang Brangus aneng ngendi, asru ing penguwuhira, watuk dhehem
Anjayengresmi, wong kang anenonton, samya lengleng wong Kaputran kabeh, lapakipun Cuma ingkang ati, wisan tengah wengi, bubar ingkang manggung.
Raden Panji apan sampun prapti, miyak langse alon, pinapagken maring ing
Kang cinatur Wasi Jayengresmi, Kng tansah karaos, apan lenggah ing yasa kambange, Dewi Onengan sare
arupaa wadon, iya lamun Ki Putra ngresakke, menek Ki Putra gela ing galih, sun palaus mati, lumuh
asru meyang-meyong, angideri ing yasa kambange, ana uga semune sathithik, aja kesah gusti, raka dika
sirahe, poma yayi karia amukti, tulusa alaki, lawan Wukirsantun.
Sampun tumurun Ki Jayengresmi, ingkang arsa lolos, wong Kaputran saya sirep kabeh, cocak
gusti atilara weling, ingkang kari wuri, malar sampun tambuh.
Kadya sinendhal raosing galih, nanging tan kawiyos, lamun ingsun lungaa samngke, pasthi panggih ingsun
pan sampun pinesthi, sampun dika ngadhuh.
Yata wangsul ing botrawi malih, Sang Abagus Anom, sampun prapta
Lenggah timpuh kang amindha Ratih, munggeng ngisor kayon, pajar lebet kang wengi wayahe, sasi andhap arsa nunggang wukir, ingkang nglugas warni, wus akarya gelung.
Sasi kalingan ing ima riris, riyem-riyem awor, kadya kinuncang ing juwatane, angin munya kang amindha Ratih, lah kesaha gusti, boten kadya kakung.
Alon angadeg kang mindha Ratih, lampahira alon, pandhan surat pinunggel alunge, paos sadhep wiyar rong nyari, karsa tilar tulis, maring kakungipun.
Asuluh lintang adamar sasi, akarya pasemon, cinekelan ing kiwa rondhone, tinumpangaken munggeng ing wentism tan anawi lading, tinulis ing kuku.
Kadya mangkana ungeling tulis, kang tumrap ing randhon, tan anganggo penget ingkang tulis, dudu Putri luwih, atemah kasiku.
Kadya mangkana purwaning tulis, dhuh kakang
kadhaton, muga-muga tinulusna Raden, siniwaka ing ramanira ji, miwah para manis, jumeneng ratu.
Sampun ataken dhateng ing cethi, wong punapa ingong, yen aweta kawulane Raden, amemurung wong alaki rabi, prasamekna gusti, wong papa wulangun.
Kadi kati anggayuh ing langit, Raden lir ingong, nora sikara ing puwarane, apan anelung-nelung pratiwi, aran sampun krami, Raden Marabangun.
Tinutugken ingkang ponang tulis, kang munggeng ing randhon, kawula amit dhateng Rahaden, arsa mantuk dhateng ing Kedhiri, apan awak mami, masih bapa Ratu.
Sampun dika ataken ing mami, wong punapa ingong, andika bekta merang sagedhang, kujamasa Satriya ing Keling, malar dadi eling, dhateng awak ulun.
Sampun telas welinge Sang Ratih, kang munggeng ing rondhan,
singgih, wonten ing kekayon, rondhon kalawan kampuh kang mindha Ratih, tumindak aririh, Sang Retnaning Ayu.
Lepas lampahe kang mindha Ratih, kang lagi mirangrong, maring Dewa lawan Batharane, lampahira kasilir ing angin, prapta ing
dipun ulati, nanging nora kapanggih, Sang Dyah karasa tyasipun, apa nora supena, kang sare ing
Ni Ragilkuning, atur kawula pukulun, kakang mas ing Aldaka, Ki Wasi Anjayengresmi, kados kesah
jajahi, ngendi gone yayi emas ing Aldaka.
Putra ing Cintakapura, amicara jroning ati, yayi emas ing Aldaka, Ki
Pojokira kidul wetan, nagasari ingkang adi, angrempayak tiningalan, sandanguna den liwati, nanging nora
atemuh lali ing purwa, kadeyan sami nungkemi, nanging nora baribin, manawa katur Sang Prabu, temah dadi kang duka, emeng Ki Putra amungkur dereng
ngambila godhong tan naluh, maring ing pepungkuran, ulapana wisa ingkang ngrusak santun, poma dipun kalampahan, wurunga sun upatani.
Ki Pamade wus anduga, ingkang semu gusti ana ing ati, kadang kadeyan tut pungkur, ing marga
wungu denira guling, amicara jroning kalbu, kakang Brangus tan ana, baya lunga menyang ngendi paranipun, yata nulya gurah waja, Kusumane wong Kedhiri.
Wus amarek wewangunan, Bayan Sanggit wus amarek ing ngarsi, alon
tumindak amager timun, sarira den reraga, suku dubug weteng bekel anglempuruk, dhasar lesu arsa dhahar, anglir gajah gelonggongi.
Sapraptane pakebonan, ingkang mindha putrine wong Kedhiri, dipun candhak astanipun, mring Ki Punta Kartala, wong kekalih wau sareng narik dhuwung, Ki Pamade nginep lawang, Sekartaji jerit-jerit.
Lagi arsa pinarjaya, anjrit asru sira Ni Sekartaji, dipun sendhal mayang sampun, marang
karsaning dewa, padha matur ing gusti Sang Wirengluhung, matur yen uwus
manggut, Ki Putra tan ngandika, datan pegat kawurciteng ingkang nglangut, kagagas ing manahira, polahira
gulung ing jurang kalawan parung, ingong arsa maring Daha, manawa tan kinarsani.
Ki Prasanta atur sembah, leheng gusti mantuka ing
Raden Putra angandika, tan mangkana kakang ing karsa mami, lamun ingsun arsa nusul, marang ing prajeng Daha, yekti ewa yayi mas marang waking sun, mendah paman Aji Daha, dukane mring awak mami.
Angur baya matyeng wana, lah karia kabeh kadeyan mami, rumeksaa rama Prabu, bok ana parangmuka, kadeyane sedaya pan sami matur, kawula tumut Pangeran, dhateng wana ingkang sepi.
Ngandika Rahaden Putra, lah mantuka yayi mas Wukirsari,
ingkang pacuwanipun, kula sampun ngupatan, yen tilara dhateng Pangeran Pukulun, kapundhi wonten
ati Sang Ayu, padu wong lamis kewala, ujar arsa maring mami.
Lir gerah ing Kasatriyan, para selir ingkang miyarsi warti, datan kawarna ing enu, surup Sang Hyang Raditya, ing nalika wayahira tengah dalu, kesahe Raden pUtra, kairing Retna hartati.
Enengena wau Raden Panji, kang karaos amung ingkang garwa, Ki Wasi Jayengresmine, menggah tyase Sang Bagus, bisa temen agawe brangti, Ratu Ayu ing Daha, ingkang amindhaa priya, dipun tulus
Nilaprabangsa, ingkang kinen nusul, marang ing Rahaden Putra, kadeyane sadaya sami angiring, wana agung sinasak.
Raden Putra kawarnaa malih, Onengan sanget tangise, wonten ingkang winuwus, kang andaka angadhang margi, satarane sagajah, anging bantheng
kawolu estri kathahe, ponang andaka tutul, amicara sajroning ati, iki ana manungsa, liwat ing delanggung, apa
gengipun, lir pedhang yen tiningalan, anggegila kayu ageng den sundhangi, lir Durga ngangsa-angsa.
amicara jroning nala, lamun estu kapanggih lan Sekartaji, mareka ingkang galak.
wong apa sira iki, kena ing cintraka, mau rupa andaka, warnanira gegilani, mengko wus ruwat, warnanira apekik.
Esmu tangis sira sang amalih warna, anuwun sihing gusti, kawula manungsa, anake tiyang tapa, aran Bagawan Sukarti, gusti pun bapa, pratapan langkung luwih.
Angandika Rahaden saparanira, matur saha wotsari, pun Kuda Bebangah, wasta kawula radyan, jeng tuwan Satriya pundi, tambet kawula, sinten sinambat wangi.
Kaping kalih pundhi sinedya pangeran, Rahaden ngandika,
tengah bengi, cipta manira, kadi ta sampun lalis.
Alon matur sira Ki Kuda Babangah, gusti kula aturi, pinarak pratapan, ing Aldaka Pancuran, inggih pinaraka gusti, mring padhepokan, daweg kula pondhongi.
Kadya peksi ature ingkang kadeyan, sahe minggah ing wukuir, atakena tedah, dhateng ingkang palenggah, ecane angsal ngulati, kang karya brangta, ecane ingkang ati.
putraningsun Si Bebabgah, mulya kadi wingi uni, baya wus pinasthi, karsaning Bathara luhung, apan ingkang angruwat, nenggih Ki Putra ing Keling, mila papa tinilar ing garwanira.
Mubeng ingkang paliwara, endhang-endhang den wangsiti, lir gerah ngarga Pancuran, ingkang sami caos bekti, samya ngrateng-ngratengi, Kuda Bebangah wus rawuh, sumungkem aneng pada, ing rama sarya anangis, gih kawula nuwun
Alon delinge kang rama, sira Bagawan Sukarti, iya kaki sun ngapura, salahira maring mami, begja rinuwat kaki, mring Putra Marabangun, lawan sihing Bathara, sira manjinga ing ngabdi, walesira pecahe ing
ing wukir, umatur Rahaden Putra, borong punapa Hyang kaki, kadi sampun udani, eyang sadyane pun putu, mesem kang amartapa, angsale wonten ing wukir, yen kilapa sedyane Rahaden Putra.
Milane tikar nagara, Rahaden Paduka inggih, datan etang kawibawan, sedya mati ing asepi, puniku luput ugi, ciptanira wong abagus, mundur kaya andika, anganiaya ing dhiri, mung sirike Rahaden wus wicaksana.
ramanta ing Sang Aji, ri Sang Prabu Bauwarna, prayoganta kawulani, prayogane pun kaki, mendhema kula wong bagus, malar Prabu Ngurawan, tambuh lan andika benjing, malar mandar Ki Putra mundhaka luga.
Matur Raden Kasatriyan, inggih sandika Hyang kaki, Ki Putra ing Kasatriyan,
Mudhun ingkang paliwara, kekemonge ingkang tinabuh nitir, agor swarane angungkung,
sakathahe para puthut lan manguyu, pepak sakathahe endhang, ing wukir lir banyu mili.
Kebo Wanengbumi, alon aturira, saking sabda Jeng Eyang, inggih dhateng anglampahi ayahanira, pan
Sampun telas welingira Sang Pandhita, Ki Putra sampun pamit, tumurun ing jurang, ingiring pra kadeyan, sakehe uwong ing wukir, sami kasmaran, marang Putra ing Keling.
kathahe barise Sabrang, sakehe wong ing Keling, kang dhateng Ngurawan, iya kang dagang layar, binegal dipun jarahi, amring
Kebo Jalmaprang tan kari, anglir raseksa, wong sabrang akeh mati.
Abubaran sakarine ingkang pejah, punggawa kathah mati, kadya sulung babal, ingkang anandhang brana, arsa matur meing gusti, Raden lumampah, kadeyane kinanthi.
K i n a n t h i
Lampahnya murang delanggung, Kusuma amindha Ratih, peksi kathah andum wohan, gumerah kadya ngaruhi, bedhagan pating karosak,
sinedyeng ati, Putri Adi ing Mamenang, sesinome den waoni.
Kocapa punggawa sabrang, ingkang nglacak ing wanadri, Ki Tumenggung Sumbanggita, lawan Ki Arya Giyanti, ingutus ing Narpati, samya kinen amburu, landhak kidang menjangan, sakathahe kang jejawi, anglir gerah swarane kang bala sabrang.
miyos ing pagrogolan, sangune kang wadya alit, kang saweneh ningali lajeng kanthaka.
wuyung, saweneh pancakara, sami rowangnya pribadi, ana nyipta saweneh dudu manungsa.
Ki Tumenggung Sumbanggita, kaget amiarsa warti, dening ature kang bala, kawula matur kiyai, wonten wanodya luwih, langkung satengah wana gung, pangraose kang manah, Supraba ngambah wanadri, langkung kaget Ki Tumenggung Sumbanggita.
Tumurun saking turangga, sigra Ki Tumenggung prapti, sapadang tan kena ngucap, dene ayune linuwih, Sang Dyah angrespateni, salamine ngong tumuwuh, ingsun durung tumingal, wanodya ayu linuwih, amung iki musthikane pramudita.
Ki Tumenggung aris angucap, bibi sira wong ing ngendi, apa ingkang sira sedya, dene neng
kagem sang Aji, kang mangkuwon kali Dhadhung, ing tingkah polahira, sun dulu anjatmikani, mung cirine dene pajal
mantri, apan kinen karya tandhu, wantu tetiyang kathah, sakedhap apan wus dadi, kawarnaa Kusuma sampun kabekta.
Ki Tumenggung Sumbanggita, manahira cilik wukir, warege datampa mangan, rumangsa yen angsal kardi, sira
kuwawi, mring kalana Sewandana, asugih bala prajurit, karanten sring bupati, langkung emeng manahipun, tansah sinangga krama, wus
Kocapa dipati sabrang, ingkang siniwakeng mantri, bala gung kadi hernawa, andher kang para dipati, prajurit tanda mantri, tanapi para tumenggung, andher munggeng ngajengan, ingkang tansah dipun
wanodya ayu linuwih, marginipun pinanggih tengahing wana.
Sri Bupati angandika, bapa sun tarima kasih, sun karyane jejambalan, yen si warnane abecik, ingsun arsa udani, aturna ing ngarsaningsun, wus katur ing Sang Nata, Kusuma kang mindha ratih, samya leng-leng sakathahe kang
badan kawula puniki, wasta kula inggih pun Citralangenan.
Nengna Kusuma ing Daha, ingkang binekta wong Keling, kasaru wau kang
umatur dhateng Sang Aji, wonten duta narpati, utusanira Sang Prabu, inggih rayi Paduka, ingkang ingutus mariki,
adangu, prapta kang ingandikan, ingawe dening Sang Aji, lah ing kene yayi mas sira linggiha.
Sampuning tata linggihnya, matur Raden Banyak Tulis, kawula inggih dinuta, dening rama Paduka JI, kenen ngaturi tulis, inggih tinampanana, dening Sang Nata ing Keling, dyan binahar kang serat nuli winaca.
Penget bebukaning serat, Ngurawan Sri Narapati, dhumateng ingkang putra, Sri Narapati ing Keling, ingkang digdaya mukti, amarentah para ratu,
rihe kariyin, ingkang rayi dhasare rare ugungan.
Dena ta atur kawula, yen angsal pataren benjing, enggal kawula utusan, dhumateng Sri Narapati, sampune maos tulis, Sang Nata suka kalangkung, yayi sira matura, ing rama Sri Narapati,
Bupati, Raja Putra atur sembah, pan sampun anuwun pamit, lumengser sing ngarsaji, ingiring ing wadya agung,
ingutus ngulati sraya, dhumateng Sri Narapati, wus prapta ing wanadri, Ki Patih ing lampahanipun, kesah
ingkang lumaris, ingkang arsa mring nagara, den iring kadeyaneki, lampahe nurut margi, wirandhungan radyan
den iring para kadeyan, garjita tyasira patih, iki Satriya ngendi, dene bagus warnanipun, kanem lawan wanodya, wus panggih rakyan apatih, lawan sira Ki Undhakan Maduretna.
Wus sami tata alenggah, sira Satrya ing Keling, lawan patih Jayasinga, umatur rakyan apatih, radyan Satriya pundi, lawan sinten namanipun, pundi ingkang sinedya, ngandika Satriya Keling, inggih kula Sanatriya ing Aldaka.
Angandika Raden Putra, pun paman tetiyang pundi, kawula tiyang Ngurawan, ngulati ing sraya sandi, ing Ngurawan
Pangandikane Sang Nata, dhumateng kawula gusti, sinten ingkang ngundurena, dhumateng Narendra Keling, ageng ganjaraneki, rabi Putri mengku kraton, boten mastani tiyang, sanadyan ta tiyang alit, pinaringkena Putri Adi ing Ngurawan.
karsa Narpati, mung punika atur kawula prasetya.
Raden Putra wus umangkat, den iring kadeyanneki, Ki Patih kang munggeng ngarsa, wus prapta ing
matur ngabekti, inggih kawula ing gunung, wasta ardi Pancuran, dereng pirsa ing nagari, ajejuluk Ki Undhakan Maduretna.
pangraos, manah, yen wonten karsa Narpati, pejah gesang sumangga karsa Sang Nata.
Ki Undhakan Maduretna, ature lir madu gendhis,
ya mangko sira Rahaden, ingsun paring jejuluk, Ki Tumenggung Cakranagari, daleme lore pasar, linggiha wong sewu, Rahaden nuwun aturnya, gih sandika punapa karsa Narpati, saking sihing Narendra.
Aluwaran Sang Nata tinangkil, miwah Tumenggung Cakranagara, sampun mantuk ing daleme, Ki Patih atut pungkur, dalemira, sampun miranti, kaprenah loring pasar, prabayakan kidul, patedhanira Sang Nata, saking pura anglir pendah banyu mili, busana adi mulya.
Enengena wau ta kawarni, Arya Tumenggung Cakranagara, cinandhak kang caritane, kawarnaa Sang Prabu, ing Ngurawan
kewuh, prarsakena timbalan mami, kabeh padha ngidhepa, saparentahipun, Tumenggung Cakranagara, anakingsun gawe Senapati, niyakaning
enggar wadya kang pra sami jurit, ingkang samya kasmaran.
Sampun angaturi pamit, Tumenggung Cakranagara, amengkul pada sang katong, ingiden nulya amungkat, ingiring dening wadya,
Datan kawarna ing margi, lampahe pan sampun prapta, lajeng campuh pangajenge, lawan wadya Kasabrangan, rame langgar-linanggar, wong Jawa kalangkung purun, wong sabrang datan kuciwa.
kandheg wadya ing Ngurawan, kinarutug bedhil akeh, mimis tiba kadi udan, wong Ngurawan keh pejah, mundur kang urip sinurung, dening wadya kasabrangan.
Sarta kinarutug bedhil, mawur wadya ing Ngurawan, kang tatu pating dharengkleh, nulya wadya pepilihan, anglambung saking kanan, kekapalan kalih atus, sareng
angungsi pambitingan, lunut ingoyok-ingamuk, dening wadya ing Ngurawan.
padha temeng dhadha bae, yata genti kawarnaa, bala ing kasabrangan, prasami prayitneng kewuh,
Macangalak, lan Arya Jagasatrune, alon ngandika Sang Nata, proye wartane jaba, Kyai Patih nembah matur, kawula atur wuninga.
Gusti jeng Sri Narapati, Sri Narendra ing Ngurawan, sampun den pacak barise, watawis wong tigang nambang, kala wau duk siyang, datenge prajuritipun, sami kendel masanggahan.
Pan sampun dipun ayomi, abdi dalem kang pecalang, dipun tunjang pangajenge, watawis wong pitung dasa, kang sami kekempelan, rame ganjur-ginanjur, genti asor long-linongan.
Angandika Sri Bupati, Rama Prabu ing Ngurawan, angayomi maring ingong, sapa kang den andelena, matur
Sinatriya kaot, kalangkung pinutra-putra, tiyang saking Aldaka, sinengkakaken ing luhur,
sakehe punggawaning wang, padha sun pundhut getihe, aja na wong mulih waras, atakera ludira, sun ajak barenga angamuk,
Patih kantun neng jawi, genti ingkang winarni, barise Raden Tumenggung, pan lagya panguneman, ing dalu lan para mantri, pra kadeyan sadaya atap ing ngarsa.
Sampun rembag ingkang karsa, Rahaden kondur tumuli, malebet ing pasanggrahan, kang wulucumbu tan kari, ing gusti tan atebah, ngandika Raden Tumenggung, kang Prasanta dandana,
wulucumbu tur bekti, inggih gusti suwawi, anelik prajane mungsuh, nulya Rahadyan mlampah, lawan panakawan kalih, tan kawarna ing marga Raden wus prapta.
Wong Sabrang tan ana wikan, agenti ingkang winarni, Kusuma
tansah nahen prihatin, pira lawase mangkin, neng pakuwon Kalidhadhung, meh andungkap sawulan, namung kantun tigang latri, ubanggine cinangkraman ing Sang Nata.
Saben-saben Sang Kusuma, yen arsa den cangkramani, dhumateng Sri Naranata, kathah ubangginireki,
Sapa baya kang welasa, angrebuta awak mami, atulung ing kawlas arsa, amung dika Raden Panji, pira lawase mangkin, yen kangmas datan anusul, dhateng awak kawula,
Yan tan tinekan ing Dewa, panedha kawula singgih, leheng kawula pejaha, urip tan samining janmi, kawarnaa kang prapti, sira Rahaden Tumenggung, ingkang amindha dewa, malebet prenah Sang Putri, duk jumeneng Raden ing
ladya muja semedi, apa Nini sira tedha, marang Bathara kang luwih, wis luwarana Nini, ingong jawata
awotsekar, pukulun sida Bathari, sapa sinten kang tumedhak, jawata kang anuruni, mring wong kawlas asih, kang mendha dewa sumaur, kalamun sira tannya, iya maring jeneng mami, kang anama ingsun Bathara Marwata.
Pukulun Dewa Bathara, kawula taken yang kaki, laki kawula Dyan Putra, punapa maksih asih, dhateng kawula yekti, kalih dene malihipun, punapa anusula, dhateng kawula yang kaki, lamun inggih pundi gen kawula panggya.
Kang mindha dewa angucap, apa sira masih asih, maring Raden Kasatriyan, Raden Inu Kertapati, matur Kusuma Dewi, langkung asih awakingsun, lamun boten panggiha, pasthi kawula ngemasi, angandika sira kang amindha dewa.
Mengko sira apanggiha, kalawan Rahaden Panji, lah Nini gumatenana, yen mengko sira kapanggih, ywa taha-taha
gumatenana, mengko Nini sun tuturi, sajatine sesupe sasra ludira.
Sang Dyah micara ing nala, kaki dewa sun watawis, baya
andulu, toh sepah munggeng lathya, pilih ingkang ngudaneni, lamun nora Putri Adi ing Mamenang.
panggih lan ingsun, dhuh yayi jiwaning wang, kang dadi telenging ati, amung sira musthikaning pramudita.
ingkang rayi, lah yayi sira karia, ingsun arsa amijil, matur Kusuma Dewi, kawula tan purun kantun, nadyan tumekeng pejah, kawula dhateng nglampahi, pan kawula andherekaken paduka.
Tumenggung Cakranagara, wus mijil saking jro puri, wong dalem tan ana wikan, sadaya eca aguling, miwah wadya lit sami, kang sami jaga pakewuh, tan ana ingkang wikan, sakesahe kusumadi, Sri Bupati eca denira anendra.
Panji, tan kawarna ing margi, ing pasanggrahan wus rawuh, sampun natas rahina, datan cinarita malih, ingkang mundur
saking Nendra, Ki Patih munggeng ngarsi, pan sarwi tur sembah, Dewaji atur tiwas, salebeting dalem puri, klebetan dhustha, kalangkung dening sekti.
Prabu Klana saklangkung bramatyanira, lah pariksanen Patih, sakehe jro pura, apa ingkang den gawa, sandika aturing Patih, sampun den priksa, sajroning dalem puri.
Dalem puru wus pinariksa sadaya, maring rakyan apatih, wetah sadayanya, tan ana ingkang ilang, ananging Kusuma Dewi Cintralangenan, ingkang ginawa maling.
ingsun kang anggawa, Raden Cakranagara, serayane Sri Bupati, Prabu Ngurawan, lah papengen ing jurit.
Sri Bupati kalangkung kramatyanira, lah undhangana patih, sagung wadyaning wang, sakeh wong tanah Sabrang, konen sadhiya ing jurit, patih tur sembah, inggih sandika Gusti.
Kyan apatih wus lengser saking jro pura, angundhangi jurit, sagunging prajurit, sagunging wong Sabrang, kang sami seseliran, kang
Tinindhihe Ki Undhakan Astracapa, padha wong
jurit, wong Sabrang tumingal, kang sami ninggal gaman, anulya rinebut wani, pating kurangsang, ingkang sami jarahi.
Sareng muni kadya guntur kang prawata, wadya Sabrang angisis, wong ing Tumenggungan, iku nulya anunjang, mantri
Ting bilulung ing tengah uleng-ulengan, wong Ngurawan nadhahi, lir ambabad gedhang, wangke
ingkang nadhahi, sampun winatang, jajane angemasi.
Ki Undhakan Astracapa wus tumingal, narajang saking keri, waose ingembat,
Kyan apatih katunjang ing wadyabala, ingkang angungsi urip, kyan patih tumulya, wadya bala Ngurawan, kang samya prawireng jurit, langkung bebaya, kapungkur anututi.
Wong Sabrang tunjang-tinunjang, palayune padha angungsi urip, wadya Ngurawan amburu, kabur wong tanah Sabrang, Kyan Apatih wus matur dhateng Sang Prabu, yen wadyane kathah pejah, Sang Nata duka tan sipi.
Yen mangkono sira patya, undhangana sakehe pra dipati, padha dandana ing kawuh, ingsun ingkang mapaga, ing yudane iya marang Si Tumenggung, kang aran Cakranagara, sun cekele padha siji.
Sampun surup Sang Hyang Arka, Sri Narendra wus masanggrahan sami, den iring ing wadyanipun, sakantune kang pejah, kawarnaa wadyanira Ki Tumenggung, ingkang sami menang aperang, wus andum jarahanneki.
Sadalu samya drawina, wadyanira wau Ki Adipati, swaraning umyang gumuruh, ngrangin ponang gamelan, tan kawarnaa sampun enjing
asahuran, sampun tata sawadyane Ki Tumenggung, kang arsa umagut yuda, wong Ngurawan padha wani.
Sampun campuh kang ayuda, baris ngarsa wong Sabrang angebyuki, wong Sabrang kathah kang lampus, datan mangga puliha, Prabu Kalana kalangkung
wong Ngurawan lah metua, papagena tandanging ngong, prajurite wong Ngurawan, prajurite wong Ngrawan, ingsun arsa uninga, payo
aprang, yudane Si Kalana, Ratu ing Keling puniku, dene peksa kumawawa.
Yayi mengko ingong jurit, tingalana saking wuntat,
Nata gumuyu angling, iki wong bagus utama, sapa aranira panten, apa Si Cakranagara, eman lamun matia, sira badhe ariningsun, kaya ngapa kadangira.
Cakranagara, kang jumeneng Ki Dipati, sira mundura, eman manawa mati.
Aja sira ngundhamana ing Pangeran, kang aran Ki Dipati,
rinebat, binekta mring nagara, tan ana ingkang udani, sirna Narendra, dene datan kaeksi.
Kawarnaa sira Sang Prabu Ngurawan, pan sampun mireng warti, wau ingkang putra, menang denira yuda, Cakranagara Dipati, mungsuhe sirna, tan bisa ngrarasati
Raden Putra apan sampun prapti, ngarsane Sang Katong, Prabu Ngurawan langkung sukane, baya iki kang bakal narpati,
wau lungayane, adhuh putraningsun kaki Panji, sira teka ngendi, atilar kedhaton.
Raden Panji matur angabekti, dhateng uwa alon, inggih kawula uwa wiyose, milanipun atilar nagari, inggih angulati, maring Raden Galuh.
matur angabekti, inggih uwaning ngong, pan kapanggih punika wiyose, gih putranta yayi Sekartaji, duk kala rumiyin,
Wau Raden Astracapa aglis, ingutus Sang Katong, animbali mring Raden Galuh, kang liningan lengser saking ngarsi, panggih lan Sang Putri, aneng dalemipun.
Raden Astracapa atur bekti, dhateng raka alon, kakang embok kawula wiyose,
nulya malajengi, marang Sang Kusuma Daha, adhuh Nini Putra mami, tan nyana tan angimpi, yen sira panggih lan ingsun, dhuh
dupi dungkap wana sonya, kawula inggih kepanggih, utusan Sri Bupati, ing Sabrang ingkang linuhung, ingkang bedhah Ngurawan, punika ingkang amanggih, kula lajeng jejuluk Citralangenan.
Ngandika Prabu Ngurawan, yen mangkono Raden Panji, arinira Astracapa, ingkang ingsun pundhut kaki, sun panggihken ugi, iya marang putraningsun, lawan
Nata, luhung utusan rumiyin, ing raka Paduka Ji, ing Jenggala Sang Aprabu, inggih ngaturi wikan, yen putrane sampun prapti, Raden Panji kalawan kadeyanira.
Ngandika Prabu Ngurawan, dhumateng ing putraneki, Raden Arya Panyangkringan, sira kaki ingsun tuding, aturna layang mami, marang wakira Sang Prabu, Sri Narendra Jenggala, sira gawaa prajurit, atur sembah sumangga karsa Sang Nata.
Prabu, enjing miyos sineba, pepak ingkang pra Dipati, munggeng ngarsa Ki Patih Kudanawarsa.
Kocapa Prabu Jenggala, kang lagya nahen wiyadi, musnane Putra Narendra, Raden Inu Kertapati, dene ta sampun lami, Sang Prabu langkung angungum, nengna wau Narendra, kocapa dutane Aji, ing Ngurawan Raden Arya Panyangkringan.
Dumrojog suwan ing ngarsa, tur sembah marang Sang Aji, kawula inggih dinuta, dhateng rama Sri Bupati, ing Ngurawan Narpati, ngaturaken nuwalanipun, katura ing Pudaka, nuwala sampun tinampi, gya binuka sinukmeng dalem wardaya.
rakyan apatih, wun undhang sawadiyanipun, tandhu joli jempana, sampun sumaos ing ngarsi,
marang Ki Adipati, ingiring de wadya agung, sinerang lampahira, mung Ngurawan kang kaesthi, awit adreng dening memanising warta.
Enengena wau kang lumaris, kawarnaa Sang Prabu Ngurawan, siniwaka ing balane, andher munggeng ing ngayun, sumawana para dipati, Tumenggung Sinang Arya, Ki Patih neng ngayun, ngabei
Ki Dipati Brajanata singgih, lawan Raden Arya Panyangkringan, Ki Patih munggeng wurine, wus panggih lan Sang Prabu, awotsekar Ki Adipati, kawula pan dinuta, dhateng Rama Prabu, ngaturaken kang nawala, sigra katur marang ri Sang Narapati, sampun sinukmeng driya.
Raden Arya Brajanata angling, wau dhateng Ki Cakranagara, adhuh ariningsun Raden, aneng ngendi garwamu, alon matur Ki Adipati, inggih rayi paduka, nenggih Raden Galuh, kang murca ing pagulingan, wiyosipun samangke pinanggih ngriki, kawula boten nyana.
Sang Aprabu ing Ngurawan singgih, angandika marang ingkang putra, adhuh putraningsun Raden, sira ngandika mantuk, marang rama Sri Narpati, Rahaden atur sembah, marang Sang Aprabu, sumangga karsa Narendra, anglampahi ing karsa Raduka Aji, kawula pan sumangga.
Aluwaran kang sami anangkil, sampun prapta marang dalemira, Ki Brajanata rowange, ngiring kadeyanipun, sumawana para dipati, wus mantuk sowang-sowang, Rahaden Tumengung, wus panggih lan garwanira, Kusuma Yu Putri Adi ing Kedhiri, Dewi Candrakirana.
Kusuma Sang Lesminingpuri, sareng mirsa lawan ingkang raka, anulya tur sembah age, Brajanata amuwus, adhuh yayi sadulur mami,
Kasatriyan, adhuh ariningsun dhewe, iya rama Sang Prabu, langkung lengleng ing sira yayi, lah payo amuliha, ing Jenggala kruwun, Rahaden matur sandika, lah sumangga punapa karsa Dewaji, kawula tan lenggana.
Raden Putra apan sampun pamit, dhateng kang rama Sri Naranata, Sang Prabu alon delinge, dhuh kaki putraningsun, rineksaa ing dewa luwih, jawata
Sampun pepak sagung wadya alit, ingkang arsa mantuk ing Jenggala, jolang joli lan tandhune, grebong jempana agung, miwah rata saos ing ngarsi, miwah kang wadyabala, sumaos ing
munggeng ing ngarsi, kasmaran kang tumingal.
Anulya mangkat tumuli, Kusuma Candrakirana, wus anitih joli kaot, kalawan Dewi Onengan, sampun nitih jempana, waos jinggring munggeng ngayun,
cecithak maniking banyu, kekapane kayu teja.
Kendhaline wesi kuning, Kuda samarga adhehan, nulya wurine Rahaden, Tumenggung Cakranaga, respati nitih kuda, kore ules dhawuk ruyung, awasta
Raden Arya Banyaktulis, ingkang dherek Ki Dipatya, sarya nitih kuda kaot, ulesipun abang tuwa,
kang rawuh, sagunge wong Jenggala, atembak pinggiring margi, aningali dipati kang lagi prapta.
Wus lajeng ing lampahira, Sang Nata sareng ningali, marang sira
dhateng putra kalih, adhuh Nini putraningsun alinggiha.
Ki Undhakan Astracapa, tur sembah marang Sang Aji, lawan Raden Waudita,
Sang Prabu Cintakapura, wuwuse lir madu gendhis, wau dhateng putranira, Raden Inu Kertapati, paran mulane kaki, teka atilar kedhaton,
punika kang dados manah, kang tansah ulun padosi, ingkang mindha wewasi, Sang Nata langkung gegetun, mireng aturing putra, kang mindha Kirana nguni, gih punika lare saking Pejagalan.
Putrane Bremanakenda, kang aneng Gegelang nenggih, punika kang mindha-mindha,
Kadya kang sekar sataman, para putra ingkang nangkil, ingkang munggeng
kepenginipun wonten jlentrehaning tembung gancar wonten ing sisipan ingkang perlu …nuwun…
May 15, 2010 – 6:28 pm Matur suwun nganti sanget kulo aturaken kagem mas Kumitir, ingkang tansah maringi “Serat kino boso Jawi” kagem poro penggemar soho ugi poro sokabatipun
Sukoharjo, Karanganyar, Sragen and WonogiriPWT : Purwokerto, Banjarnegara, Purbalingga and CilacapMGL : Magelang, Temanggung, Wonosobo, Purworejo and KebumenTG : Tegal, Batang, Pekalongan, Kajen, Pemalang, Slawi and BrebesPATI : Pati, Kudus, Jepara, Rembang and Blora
Kanggo daftar Presiden Indonesia, deleng Daftar Presiden Indonesia.
Kanggo daftar Wakil Presiden Indonesia, deleng Daftar Wakil Presiden Indonesia.
Presiden Indonesia (jeneng jabatan resminé: Presiden Republik Indonesia) kuwe
sedina-dinane. Presiden (lan Wakil Presiden) menjabat selama 5 tahun, lan seuwise teyeng dipilih sepisan maning . Dheweke
Artikel sing topike politik kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Artikel sing topike Indonesia kiye, esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Agustus 2015Rintisan sing
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK…
berhenti menyapanya.Bejo : “ Satria !! kowe wis balik toh, wah curang kowe ora aweh kabar ndisik nek wis bali. ”Satria : “ Bejo…. Bejo kamu masih kayak dulu! ”Bejo : “ Ngapa kowe mbengi-mbengi neng kene ? ”Satria : “ He… he… (
Wani disamber gledek ! swer ! Maning bar Kamelia diperkosa, Kamelia ora dianggep maning nang kampung kiye, ono sing omong edan, ono sing omong strees…. Pokokke ora ono sing gelem nampung Kamelia, kanca-kancane dewek ora gelemnulungi, wedi kena sial…… akhirnya ( sedikit gugup ) ya…. Kaya kae kuwi, Kamelia
RPP Analisis (Kalkulus/Trigonometri) Bahasa Indonesia/Inggris: Latihan: 2-3 RPP Ketrampilan Bahasa Lisan dan 2-3 RPP Ketrampilan Bahasa Tulis Ujian: 1 RPP Ketrampilan Bahasa Lisan dan 1 RPP Ketrampilan Bahasa Tulis
Sifat-Sifat[sunting | besut sumber]
Artikel kiye, esih tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi
Datang.1. Prasasti Aria Wiralodra.Nanging Benjing Allah Nyukani,Karahmatan Kang Linuwih,Darma Ayu Mulih Harja,Tan Ana Sawiji-wiji,Pertelanya,Yen Wonten Taksaka Nyabrang Kali Cimanuk,Sumur Kajayan Dres Mili,Delupak Murub Tanpa Patra,Sadaya Pan Mukti Malih,Ing
» Gay pekalongan , gay banyumas, gay purbalingga, gay banjarnegara
Gay pekalongan , gay banyumas, gay purbalingga, gay
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 -
Tiyang gêsang punika tamtu kasampiran raos ingkang botên têtêp, upaminipun bingah lan susah, trêsna lan gêthing, ambêg wêlasan lan têgêlan, tuwin sanès-sanèsipun.
Nanging sanadyan kalih bab ingkang tansah dhuwamah ing tiyang wau dhatêngipun botên kenging dipun damêl utawi dipun singkiri, ewadene mênggahing tiyang namung melikakên dhatêng lêlampahan ingkang dipun wastani sae utawi adamêl sakeca.
Wontênipun makatên, mirid saking kajênging tiyang, tiyang gêsang punika namung lumuh kataman ing susah tuwin sanès-sanèsipun, nanging kasupèn manawi anggènipun pados jalaraning sae punika kanthi katutan kamurkan, têgêsipun anggèning ngantêpi pados jalaraning kadumugèn wau tansah nindakakên pangèsthi tanpa kêndhat, dene sasampunipun kêcêpêng, nama sawêg kalêgan. Ewadene saupami tiyang kêklêmpak, sasampunipun pinanggih mêthuthuk, samôngsa kêlonglongan, growahing manahipun lajêng karaos sangêt, makatên punika ingkang sok andadosakên sabab botên têtêping lêlampahan. Makatên sapanunggilanipun.
Sapunika ing bab katrêsnan, katrêsnaning tiyang dhatêng anak bojo, punika tanpa upami, tandhanipun sakit kemawon botên angsal, wosipun anjagi murih sampun ngantos uwal katrêsnanipun. [katrêsnanipu...]
[...n.] Ewadene asring dipun damêl piyambak, sêmbranan anggènipun damêl tatanan kirang prayogi, ingkang pikantukipun badhe damêl ewahing katrêsnan anak mulang sarak dipun kèndêlakên kemawon, sarêng sampun kalajêng namung gêtun, wosipun nyuda katrêsnan. Nanging mênggah ing sajatosipun, sadaya wau namung dados prabot kangge ngawontênakên tôndha saksi, bilih lêlampahan punika tansah gilir gumantos.
Inggih sampun malih dhatêng tiyang sanès, trêkadhang pamrêdinipun dhatêng badanipun piyambak kemawon inggih asring sulaya, upami wontên niyat ngajak gêmi, punika sok wontên niyat ingkang botên sumêrêp ing gêmi, wusana pinanggihipun sulaya, badanipun lajêng dipun tutuh piyambak: la wong anu. Wosipun punapa, inggih namung bab botên ajêgipun lêlampahan ing donya.
Mênggahing tiyang, limrah gadhah kajêng trêsna dhatêng sasamining titah, sanadyan dhatêng sato kewan pisan inggih makatên. Nanging kadospundi sagêdipun nindakakên katrêsnanipun wau murih lulus, awit têtêping katrêsnan punika pancèn kêdah mawa prabot ingkang rêsik yêktos.
Botên kirang kusir ingkang pangemanipun dhatêng kapal kados dhatêng badanipun piyambak, botên kêndhat gêbêg kêrokipun, têdhanipun taksih dipun samêktani, gêdhoganipun dipun rêsiki gumrining, sadaya namung murih prayoginipun kapal. Ewadene manawi kapal wau mogok kalanipun kangge narik, botên dipun sumêrêpi sababipun, namung lajêng muring-muring, kapal dipun dhawahi ing gêbag, jalaranipun botên liya inggih namung badhe ngewahakên katrêsnanipun.
Tiyang tani, pangemaning dhatêng rajakayanipun kados dhatêng anak, awit ngrumaosi dipun rencangi pados têdha. Wusana sarêng rajakayanipun sampun sêpuh, kêndho ing damêl, lajêng dipun sumanggakakên ing kiyai jagal, kêsupèn dhatêng lêlabêtaning rajakayanipun.
Sapunika mangsuli bab tumanduking katrêsnan dhatêng sasami-sami, botêna tansah kisruh, awit mênggahing tiyang sami anggadhahi ngakal budi, ngrika dipun rèh botên purun, ngriki lumuh kapurih miturut, sagêdipun trêsna manawi nuju sawêg nunggil larasipun, punika bokmanawi mêsthi.
Nanging kadospundi manawi botên wontên ingkang nama trêsna yêktos, lan sarèhning ing nginggil sampun nyariyosakên ing bab dhêdhasar rêsik, punapa prayoginipun nyinau nrêsnani badanipun piyambak rumiyin, bokmanawi langkung sae, nanging kacariyos nrêsnani badanipun piyambak punika angèl. Prayogi dipun nyatakakên.
Ing Dhèli, kuli-kuli kontrak dipun jagi supados sampun ngantos kenging sêsakit wau, ing pundi-pundi panggenanipun tiyang nyambut damêl, ing pondhok dipun sadhiyani wedang tèh prêlu kangge ngombe, punika mitulungi sangêt. Inggih lajêng lôngka kuli-kuli ingkang katrajang ing sêsakit wau. Wontên satunggal kalih ingkang kenging sêsakit wau, punika jalaran nyolong ngombe toya wantah utawi sanèsipun, awit rumaosipun kirang sêgêr anggènipun ngombe wedang tèh wau.
Sadèrèngipun wontên pranatan ngombe wedang tèh wau, tiyang ingkang kenging sêsakit dhesêntri kathah sangêt lan kathah ingkang tiwas.
Sêsakit amoeben dhesêtri punika jampinipun ingkang mustajab sampun wontên, inggih punika emetine utawi yatren. Ananging manawi sanès dhoktêr ingkang matrapakên inggih botên sagêd. Awit sadèrèngipun anjampèni kêdah mratelakakên rumiyin, punapa sêsakit wau amoeben utawi bacillair dhesêntri. Kajawi saking punika anjampèni mawi suntikan punika manawi sanès dhoktêr inggih botên kulina, saha manawi kalintu kirang rêsikipun pirantos utawi sanèsipun sagêd ambêbayani.
Tiyang ingkang kenging sêsakit bacillair dhesêntri manawi botên kasèp anggènipun nyuntik mawi serum wau sagêd wilujêng (saras), mila enggal nêdha pitulunganipun dhoktêr.
Rèhning sêsakit dhesêntri punika gampil panularipun, mila prayogi dipun jagi kangge nanggulangi sêsakit warni kalih wau.
1. Sampun ngantos cakêt utawi magêpokan kalihan ingkang sakit.
2. Sampun nênêdha barang têtêdhan ingkang sampun rêgêd, utawi ingkang kintên-kintên wontên wijinipun sêsakit wau kados ta: jajanan ingkang sagêd dipun encoki lalêr sapanunggilanipun.
3. Sampun ngombe toya mêntah utawi ingkang anjalari panularipun wiji sêsakit wau.
Miturut ing nginggil panulakipun sêsakit wau kêdah:
1. Ingkang sakit utawi ingkang dipun kintên gadhah sêsakit (bacillendrager) wau kapisah.
2. Sêsukêripun ingkang sakit utawi panggenanipun punapadene panganggenipun dipun ontsmet.
3. Kakus-kakus kêdah dipun damêl ingkang prayogi lan têbih saking sumur.
4. Lalêr-lalêr dipun pêjahi (icali) punika sagêdipun kalampahan, rêrêgêd utawi larahan ing sakiwa-têngêning griya dipun bêsmi, cêkakipun kêdah rêrêsik ing samukawis.
5. Ngawontênakên waterleiding, manawi botên sagêd, cêkap toya ingkang kangge ngombe kagodhog, utawi sadhiya wedang tèh.
Kula sampun ngintên piyambak lan sampun nate anjampèni lare bayi umur 4 wulan, ingkang katrajang sêsakit wêtêng, saha sampun 2 1/2 wulan dipun upakara wontên griya sakit agêng (Juliana ziekenhuis) sanajan para dhoktêr pamriksanipun saha anggènipun anjampèni sampun nama cêkap, ewadene sakitipun bayi wau tansah lajêngan, bayi ngantos kêra sangêt, badan bêntèr tansah nangis kemawon, lan anggènipun ambêbucal
Wontên malih lare ingkang sampun umur 6 taun kenging sakit bêntèr, wêtêng sangandhaping wudêl marongkol sakêpêl, kula
agêng (Juliana), awit ingkang mrongkol ingkang andadosakên sakit bêntèr prêlu dipun potong (operatie), sadèrèngipun ingkang sakit pangkat dhatêng griya sakit, kalêrêsan dhoktêr têpanganipun tiyang sêpuhipun lare ingkang sakit wau dhatêng, inggih sarujuk rêmbag lare kabêkta dhatêng griya sakit, ananging manawi suka lare wau badhe dipun suntik rumiyin mawi emetine awit pamanggihipun jalaraning dados bêntèr utawi sakit mrongkol wau saking Amoeben dhesèntri. Inggih sayêktos, sasampunipun ingkang sakit kasuntik emetine bêntèripun ical, dados botên saèstu dhatêng griya sakit.
Asring kemawon kula anjampèni têtiyang ingkang sakit jêroan sampun wulanan, taunan, sakit lumpuh, utawi sakit padharan, gêgêr, lêmpèng, jêroan, jampi Jawi Tionghwa sampun botên tumônja (botên pasah), tiyang ingkang sakit botên mèncrèt botên ambêbucal umbêl utawi êrah, ananging 2 a 3 taun ingkang kapêngkêr sampun nate sakit padharan mèncrèt, punika sarêng kasuntik emetine lajêng sagêd saras salêbêtipun 1 minggu, dumuginipun kalih minggu sampun sagêd lumampah saha sagêd nyambut damêl kados adat.
Ingkang kasêbut ing nginggil punika namung minôngka têtuladan bilih sêsakit Amoeben dhesêntri punika sagêd nukulakên sêsakit warni-warni ingkang nyêbal saking padatan. (Badhe kasambêtan)
Katur ing panjênênganipun tuwan rêdhakturing Kajawèn (Bale Pustaka).
Bokmanawi botên wontên pakèwêdipun, kula ngajêng-ajêng supados pratelan kula punika kapacak ing Kajawèn ugi. Kula mangrêtos, manawi ing Kajawèn saèstu botên kalilan macak sêrat bêbantahan, mindhak angarubiru kasêngsêmanipun para maos, pramila atur kula ing ngandhap punika ugi sanès winih bêbantahan.
55 tuwin 56, nyumêrêpi panjurungipun Tuwan Martaraharja, ingkang mratelakakên bab aluran saha sarasilahipun buku karangan kula Kyai Agêng Drêpayuda, sulaya kalihan sêrat pèngêtanipun (bokmanawi panjênênganipun kagungan naluri Drêpayudan), ingkang punika saklangkung bingah saha panuwun kula, dene kasdu paring pêpajar mêwahi katrangan wau, bokmanawi inggih ingkang lêrês. Ewadene kula ugi dèrèng sagêd tumuntên anamtokakên. Amargi ing pasarean, Majan Jatèn, tuwin ing sarasilah dalêm Ngayogya, botên pinanggih ingkang mawi pêparab dhatuk, ing sarasilah jêjêr Hang Tuah Palembang, lan wêkasan Kyai Wanasalam, pinanggih rujuk ing pasarean Jatèn.
Punapa malih pratelanipun Tuwan Martaraharja, botên mawi dipun kanthèni katrangan bêbarakaning karaton (jaman sêsarênganipun), manawi mirid ingkang kawrat ing Sêrat Walisanga, ingkang maligi babadipun para wali, pangajawinipun Sunan Ngampèl, saha ingkang raka saking Cêmpa, kampir ing Palembag, nyarêngi miyosipun Radèn Patah (ingkang ing diwasanipun jumênêng nata ing Bintara, Dêmak), ingkang sêpuh jumênêng wali wontên ing Garêsik ngantos seda, kagêntosan Sunan ing Giri, Kangjêng Sunan ing Giri saha Kangjêng Sultan ing Dêmak wau sami kamantu Sunan Ngampèl, dados jamaning nata Prabu Brawijaya pungkasan. Manawi radèn utawi Kyai Agêng Drêpayuda wau sawêg tumindak wayah saking Sunan Ngalimurtala ing Garêsik, kados bêbarakanipun jaman sawêg karaton Pajang, mantu Dêmak, lungse-lungsenipun ing jaman Mataram, Panêmbahan Senapati, putra angkat Pajang. Dados taksih nêm turunan dumugi panjênênganipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi, ingkang lajêng jêjuluk Sultan Suwarga ing Mataram. Punapa sagêd amêningi tuwin dados marasêpuh dalêm.
Ewadene botên pisan damêl rudatosing manah kula, saha inggih botên angantêpi sadaya, amargi samukawis pawartos saking tiyang sèwu, kawon nyata kalihan satunggal ingkang kasumêrêpan piyambak. Môngka sadaya wau sami botên mêningi piyambak, dados amung sadrêmi angimpun pawartos. Wusana amung nyuwun pangaksamanipun para maos.
Nanging tumrap nyêrat odholan (kasar) sinjang ciyut utawi ikêt, punika malah sagêd gancang, kathah tiyang ingkang sagêd nindakakên:
kangge mêndhêt wêdêlan nomêr kalih. Enjing dipun garap, sontên kasogakakên mawi nyambut arta kangge mêndhêt ingkang dipun sogakakên kapisan: têrus kasade, nama sampun ngundhuh wohing bêbathèn salêbêtipun kawan dintên, lan gadhah sêratan wontên ing sogan, makatên salajêngipun. Kados makatên mênggah gampiling pêpetangan.
Ing sapunika nglajêngakên bab ngumbah ambironi. Sinjang sasampunipun dipun pêndhêt saking wêdêlan, lajêng dipun kum ing toya tawa, supados ambaludhuk, manawi sampun watawis dangu lajêng dipun kêroki, patraping ngêrok, ngicali malam ing sêratan ingkang badhe kêtumpangan soga, upaminipun [upamini...]
[...pun] ingkang lêrês sawut, sampun ngantos wontên ingkang kalangkungan. Prayoginipun ingkang kangge ngêrok
ing ngandhap dipun pasangi pangaron isi toya. Salêbêtipun ngêrok sakêdhap-sakêdhap ing panggenan ingkang dipun kêrok kasirama toya, sampun ngantos garing. Sarampunging ngumbah lajêng dipun isis, manawi sampun garing lajêng dipun bironi.
Ing nginggil punika gambaring para wanita bôngsa Indhu ingkang sami ngêdêgi konggrès ing Delhi, wosing sêdyanipun nêdya badhe angewahi tataning ondêrwis. Wanita ingkang sami mangangge calana punika golongan Islam, ingkang botên calanan ingkang agami Indhu, dene ingkang dados pangarsa nonah bôngsa Inggris nama Cousins.
mungguh ratu sing kêcrita kuwi / ajêjuluk Sang Prabu Waspada / Karangagung nagarane / karênane sang prabu / ambêbêdhag kaya sing uwis / ambarêngi samana / nalika sang prabu / ambêbêdhag ana ngalas / amrangguli ana banthèng wani mati / ngamuk nêmpuh ing bala //
saka gone banthèng bangêt wani / ora ana wong sing wani nyêdhak / mêthuk banthèng pangamuke / akèh wong padha tatu / siji loro ana sing mati / sang prabu dhèk samana / bangêt gone gugup / nganti kêlair ngandika / sapa wonge sing wani bisa matèni / didadèkke nayaka //
barêng uwis kalakon saiki / banthèng mati kabèh padha bungah / sang prabu lêga galihe / ing batos bangêt gumun / dene êmung wong tani bêntil / asli saking ing desa / olèh gawe rampung / nanging ya rumaos bêgja / nadyan Wêkêl bênêr asline wong cilik / pêng-pêngane katara //
ing sadalan-dalan mung dikanthi / Wêkêl ora duwèni anggragap / ketok mung sakapenake / mlaku dikanthi ratu / galèlènge ketok mêdèni / tur satêmêne saka / pancèn durung wêruh / tatane ana nagara / apa manèh cêcêdhakan karo gusti / dirasa padha-padha //
nanging patrap sing mangkono kuwi / ora ana wong sing ngrasa ewa / dene sang prabu anane / malah abangêt sukur / prasajane ketok nêrusi / mêsthi tanpa lamisan / mungguh Wêkêl mau / sang prabu nuli ngandika / Wêkêl sira bakal sun angkat bupati / ana jroning nagara //
Wêkêl matur karo ngukur sikil / nganti mak grêg tindake sang nata / Wêkêl mangkene ature / yêktosipun gih purun / kula dipun angkat bupati / ananging katêrangna / bedane lan ratu / sang prabu alon ngandika / iya Wêkêl besuk sira mêsthi ngrêti / yèn wis ana nagara //
satêkaning alun-alun nuli / Wêkêl nyawang lan muni
pancèn bodho wong nagara / lumuh padha nglakoni dadi wong tani / beda karo wong desa //
sang aprabu agumujêng lirih / lan ngandika Wêkêl yèn nagara / iki lun-alun jênênge / wis lumrah sabên ratu / mêsthi ana sing ngene iki / yèn nuju pasamuwan / kêbak uwong iku / apa manèh kanggo ajar / sakabèhing prajurit bèn padha ngrêti / nyang caraning pêrangan //
Wêkêl mak nyut matur tanpa wêdi / yèn makatên kula pun wulangna / dados prajurit kang sae / murih ing benjingipun / ing samôngsa kula nglampahi / dados ratu kuwasa / botên badhe kidhung / arak inggih makatên ta / sang aprabu mèsêm karo anganthuki / iku bangêt prayoga //
ing sawise têkan sri manganti / sang aprabu banjur dhawuh rata / yèn Wêkêl ing saikine / diwisudha tumênggung / nuli dhawuh mênyang ki patih /
ora duwe was sumêlang / mung nyawang sakapenake / karo alon angguyu / omah iki gêdhe abêcik / yèn anaa ing desa / mêsthi mung pakewuh / sanadyan omahing dêmang / sing ngêdhangkrang durung paja-paja mirib / patute omah apa //
Wêkêl nuli digawa ki patih / dipondhokke ana kapatihan / dijèni bangêt pangkate / sing ladèn sarwa alus / cak-cakane wêdi ngurmati / lan diêtrapi sêmbah / tatakrama turut / wise sawatara dina / wiwit krasa dèn tumênggung ing panggalih / yèn saiki dibeda //
ora lawas iya nuli ngrêti / nyang tatane wong dadi niyaka / awit lantip ing atine / lakuning tindak-tanduk / sarwa pantês ambupatèni / mung sajake kumlanang / wis matuh kêbacut / dening kêgawa ing watak / êmoh kasor mênyang sapadhaning urip / nanging ya malah cakrak //
yèn kêkandhan wiraga saiki / gêlèlènge angina wong liya / nanging nyatane kapriye / wong pancèn nyata punjul / yèn gunêman titis pratitis / uwis tau dicoba / ngrêmbug prêlu-prêlu / êmung thas-this miwir cêtha / ngasorake liya-liyane bupati / sing uwis padha tuwa //
ing batine ngalêm kyai patih / ora ilang sang prabu misudha / nadyan wong cilik asline / mung rada durung rujuk / nyang patrape sing sajak dhiri / rada ora èrèpan / mênyang ing pandhuwur / nadyan wis diplimping basa / nanging mêksa durung kêrasa ing ati / isih ketok andadra //
sang aprabu barêng nguningani / yèn saiki nayakane anyar / uwis tumindak ing gawe / nuli ngandikan mlêbu / diirit ing kiyai patih / lakune sêblak-sêblak / laku dhodhok mungguh / nanging ya sajak andhangak / durung cêtha carane sowan ing gusti / ketok rada sêmbrana //
mung sang prabu ing galih kêdugi / mriksa mênyang ing nayaka anyar / sarwa saguh sajakane / nuli alon didangu / lah kapriye sira saiki / apa bisa ambeda / anane kêpungkur / mêsthi beda lan wong desa / kang kulina nèng sawah timbang bupati / bêcike rasakêna //
alon matur Wêkêl nuwun inggih / kaluhuran dhawuh dalêm nata / kawula angraos mangke / dados priyantun luhur / saking brêkah dalêm dhuh gusti / mila cipta kawula / mung sêtya ing ratu / sang aprabu bangêt bingah / tansah nyawang nuli angandika lirih / disambi gêgujêngan //
ingsun dhewe nganti ora ngrêti / dene sira nuli bae bisa / nglaras dadi uwong gêdhe / êmung caking lakumu / kêcakrakên kaduk sathithik / rada kaya wong desa / upama andhingkluk / lan manèh êtraping awak / yèn kotata rada sing lêmês sathithik / uwis tanpa kuciwa //
sanalika krasa têrus ngati / dèn tumênggung nuli owah-owah / antênge digawe-gawe / ananging malah kaku / barêgase suda sathithik / pancène uwis kodrat / wong wônda gumêndhung / sang prabu batos ngandika / bocah iki pancèn patute prajurit / ora patut nayaka //
nuli mundur Wêkêl kyai patih / sang aprabu ora kêndhat nyawang / karo ngandika mangkene / pancène si tumênggung / ora patut dikanthi patih / hara ketoke galak / gagèlènge bagus / lan manèh gone pêng-pêngan / ing patute kon ambêdhah kutha wêsi / mêsthine gambuh nyata //
Sampun dados tata ngadat, satunggal-satunggaling nagari punika gadhah tatacara bingah-bingah, ingkang limrahipun dados pasamuwaning tiyang siti, kados ta manawi ing tanah Jawi ngriki, sakatèn ing Surakarta, Ngayogya tuwin Cirêbon, tumrap ing Eropah samantên ugi, kados ta ing tanah Sêpanyol, punika wontên tatacara tiyang nanggulangi pangamuking banthèng, panggenanipun sampun dipun sadhiyani piyambak. Kalanipun makatên punika mèh tiyang sanagari sami dhatêng ningali sadaya.
Dene patrapipun, banthèng wau sasampunipun dipun umbar ing kalangan, dipun beda ing tiyang mawi kêmul abrit, banthèng sumêrêp wêwarnèn makatên wau lajêng nêpsu nyarudug dhatêng tiyang ingkang anggêgalak, wusana lajêng dados ngamuk sayêktos.
Sasampunipun makatên lajêng wontên tiyang ingkang nandhingi sarana numpak kapal mawa dêdamêl pêdhang suduk, banthèng lajêng dipun prajaya, dangu-dangu ngantos dumugi ing pêjah. Nanging inggih botên kêkirangan tiyang ingkang manggih kasangsaran saking katêmpuh ing banthèng ngantos dumugi tiwas, ewadene botên pisan-pisan adamêl girising tiyang ing têmbe wingkingipun.
Tumrap tiyang ingkang unggul sagêd mêjahi banthèng, lajêng dipun urmati ing tiyang kathah saha dipun alêmbana.
Ingkang taksih tumindak makatên wau tumrap ing praja Sêpanyol wontên ing kitha Madrid tuwin Sevilla.
Bab Ada-adaning Nagari Anggènipun Badhe paring Arta Sambutan dhatêng Panggaotan Pribumi
Petruk : Ambalèni rêmbug lagi anu ing bab kaparênging nagara arêp ambantu marang panggaotane wong pribumi, kuwi sing lagi dadi panggalihan ana rong prakara, kang kapisan, apa pitulungan mau awujud aparing utangan dhuwit sarana anakan kang murah bangêt, kang kaping pindho...
Garèng : Mêngko dhisi, Truk, dirêmbug saka
tulung, nanging batine arêp mênthung, kaya sing wis dilakoni dening tanggaku Kenthol Ngantèn Kramamikalpa kae. Ing sarèhning diancam panggêdhe arêp dilêpas saka pagaweane, yèn ora bisa enggal-enggal ambalèkake dhuwit têtanggungane sing wis salah wèsêl anggone nanjakake, kuwi banjur anjaluk tulung marang sobatane ngisor galêng dhuwur galêng. Sobatane mau iya banjur bae awèh pitulungan sapira panjaluke, mung bae, ing sarèhning jarene dhuwit mau dudu wèke dhewe, le ambalèkake iya kudu ditikêli, lan kudu enggal-enggal wusanane kenthol ngantèn mau ora kapitulungan saka kasusahane, malah ngèsprès anggone tumuli kêjunglup ana ing guwa Kiskêndha. Lho, mêngkono gambare wong sing ditulung, nanging sanyatane dipênthung. Dadi nèk nagara têmên-têmên kagungan karsa arêp mitulungi paring utangan dhuwit, kuwi sokur bage tanpa anakan, nèk nganggoa anakan, iya kudu sing ènthèng bangêt, aja nganti nagara dibênum ing wong akèh dadi: tuwan t, t, t (t.t.t = tien twaalf terug) têgêse tuwan sing motangake f 10.- nanging baline kudu f 12.-
Petruk : Lho, kuwi rak banjur kêna diarani: wukêr, ya kuwi ngutangake dhuwit sarana anakan kang akèhe luwih saka mêsthi, kowe rak iya wêruh dhewe, nèk nagara tansah
kang motangake dhuwit sarana anakan sing luwih saka mêsthine mau. Nèk nagara nganti nindakake mêngkono, ya kuwi nindakake wukêr, rak banjur ilang sêsêbutane: sabda pandhita ratu, awit nagara banjur nêrak wêwalêre dhewe. Wêruhe, Rèng, ama sing ambêbayani bangêt tumraping bôngsa Jawa kuwi, ora ana sing ngluwihi kayadene lintah dharat mau, mulane nagara iya wajib ananggulangi. Lan manèh, anggone nagara kagungan karsa arêp paring
karsaning nagara, iya pancèn bêcik bangêt. Aku wis tau nêksèni dhewe, wong sing wis nang gênggêmaning lintah dharat, kuwi pancèn iya kocar-kacir têmênan, kabèh barang darbèke, diusungi dening lintah dharat sing diutangi, ya omahe, sandhangane, barang-barange, bêrase sing ana ing lumbung, mung korèng lan kudhise sing ora katut kêgawa lunga. Mulane nèk miturut timbanganaku, iya pancèn brêgas têmênan, dene nagara kagungan karsa arêp paring pitulungan ngutangi dhuwit mau, mung bae, murih sampurna anggone paring pitulungan, dhuwit sing arêp diutangake kuwi bok iya dipilihi, nèk cara sapine sing majêr kae.
Petruk : We, hla, kok banjur enake dhewe bae, sapi majêr kuwi sapi sing ora bisa manak, dadi karêpmu supaya nagara paringa utangan, nanging kudu tanpa anakan, suwe-suwe kowe anduwèni panêmu, supaya nagara maringi dhuwit lêlahanan bae. Kowe kuwi kok anèh, Rèng, Rèng, anggone nagara kapêksa nganani anakan, ora kok nagara arêp amburu kauntungan, nanging nagara kudu nganakake pungagwa sing diwajibake ngurus tumindake dhuwit sing bakal diutangake mau, kaya ta: ngurus kandhidhat-kandhidhat utang, kêna lan orane diutangi dhuwit, ngurus malêbu mêtuning dhuwit, lan isih ana manèh pagawean liya-liyane kang gêgayutan karo kuwi mau. Apa punggawa-punggawa mau mung arêp digawe gratis kabèh.
Garèng : Wah, hla nèk sêmang nganggo nganakake punggawa barang, têmtune anakane dhuwit sing diutangake iya ora bisa kanthi ènthèng, awit iya kudu anjupuk bôngsa Walônda sing ahli bab kuwi, sing balanjane wis têmtu sahohah kae.
Petruk : Nèk sing dipilih kanggo punggawa mau kudu bôngsa ahli, kuwi wis mêsthine, awit yèn ora mangkono, tumindake wis mêsthi bakal ora bêcik, nanging nèk kaya kandhamu sing dipilih mêsthi bôngsa Walônda, kuwi kaliru bangêt, awit pamarentah jaman saiki tumindake wis beda karo jaman biyèn-biyèn, saikine ora mriksa nyang bôngsa utawa kulit, sing dipriksani mung kapintêrane, dadi sanadyan bangsaku dhewe yèn kapintêrane bisa madhani karo bôngsa Walônda, iya bisa diangkat ing pagaweappagawean. kang pancène ditindakake dening bôngsa Walônda.
Garèng : Omongmu kuwi jarene iya pancèn bênêr, mung bae bab kiyi luwih bêcik aja dibanjurake, mêngko mundhak padha sêling-surup. Saiki aku wènèhana katrangan bae dhisik, kêpriye mungguh pangukure wong sing bakal bisa olèh utangan kuwi.
Petruk : Bab kiyi aku durung pati dhamang, mung
bae nèk duga-dugaku, iya gumantung mênyang lurah utawa priyayi kang ambawahake wong-wong sing arêp utang mau. Awit ya mung kuwi sing nyumurupi kaanane ing kono.
Garèng : Hara, sing kêtiban dhênggung iya mêksa priyayi pangrèh praja manèh, cilaka-cilakane pagawean kuwi mula iya ora ana kaya pagawean pangrèh praja, promosi ki nèk balanjane, pancèn iya nglênyêm, balik sing promosi kuwi pagaweane, apa ya ora mêndêm, wis pagawean lan têtanggungane sasayahe, kathik isih diwuwuhi thèthèk bêngèk mêngkono, andene sok akèh bae wong sing sok ngerang-erang utawa ngala-ala marang priyayi pangrèh praja, pancène rak malah ngalêmbana utawa kenene matur sêmbah nuwun, dene padha krêsa nglakoni, nèk bangsaku kabèh kiyi ora padha krêsa, têmtune rak kalakon Sinyo Wèlêm dadi astèndana utawa Bah Gêmuk dadi dara dana têmênan, nèk nganti kalakon mêngkono, banjur padha garundêlan. Lho, kuwi mungguhing priyayi pangrèh praja dadi wuwuh pagaweane. Tumrape sing utang, têmtune iya kojur, awit anggone arêp nyuwun utang, kudu lantaran carik desa, têmtune iya ora gratis. Kudu disêksèni lurah, iya nganggo rebelan wusanane...
Petruk : Wiyah, kok banjur dipadhakake karo apdhèling bang. Karo manèh ing ngarêp rak wis tak omongake, sing arêp diparingi utangan kuwi dudu uwong, nanging panggaotan, têmtune pranatane iya beda. Wis, wis, samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake.
Ing Bandhung wontên Walandi nama Tuwan Razouz Schultz tilar donya, tuwan wau sampun dangu sangêt anggènipun manggèn ing Bandhung, gadhah buku cathêtan ing bab babadipun kitha Bandhung. Ing sadèrèngipun ngajal, cathêtan wau dipun têdahakên kuwanuhanipun, saupami dipun wêdalakên badhe migunani, wusana sangajalipun buku wau botên wontên, dangu-dangu kasumêrêpan, salah satunggiling kuwanuhanipun tuwan ingkang ngajal nawèkakên buku, dipun awis f 500.- kintên-kintên buku wau pajêng f 1000.-
Miturut katrangan, kathahipun murid ing pamulangan-pamulangan Osvia ing taun 1927 putraning bupati wontên 24, anaking priyantun asistèn wadana minggah 168, anaking priyantun andhap 92, anakipun tiyang partikêlir 41, anaking golongan sanèsipun 21. Ing taun 1928 putra bupati 28, anak priyayi pangkat inggil 190, anak priyayi andhap 168, anaking golongan partikêlir 61, lan golongan sanèsipun 29. Ing bab punika nandhakakên kawontênanipun ing pamulangan wau majêng.
Mandhor dipun têmpiling lajêng ngunus lading dipun sudukakên Tuwan Simson kenging badanipun sisih kiwa, nandhang tatu mutawatosi. Jalaraning pasulayan prakawis kuli nêdha bayaranipun kirang 5 sèn.
Lulus dados Ind. Arts saking N.I.A.S. Surabaya, Nonah Surti Tirtatênaya. Punika wanita bôngsa Jawi ingkang dados dhoktêr kawitan.
Kawartosakên sêpur èlèstrik antawising Bogor kalihan Mèstêrkornèlês, botên sagêd rampung wontên ing tanggal 1 Nopèmbêr ngajêng punika.
Kawartosakên, sarêman arta ing taun 1928 ingkang katindakakên dening Weeskamer dipun têtêpakên 5%.
Wontên pawartos, ing wulan Agustus punika, kintên-kintên sampun wontên kêkancingan saking dhirèktur yustisi bab wontêning lotre agêng kados adat.
Ing sapunika kasumêrêpan, bilih têtiyang ingkang dados punggawaning S.K.B.I. kathah ingkang sampun nate dipun tahan ing pakunjaran Surabaya, gêgayutan kalihan ura-uru taun 1926, dados sami tiyang gadhah raos komunis, nanging botên wontên ingkang kangge wêwaton sagêd kokum. Ing Surabaya wontên tiyang ingkang kacêpêng cacah 11, ing Ngayogya 7. Dene bab pawartos bilih pakêmpalan wau gêgayutan kalihan P.N.I. botên nyata.
Ing bawah dhistrik Bandhongan, Magêlang tuwuh sêsakit malariyah, ngantos adamêl pêpêjah kathah, kangge ngêncêngakên tumindaking rêrigêdrêrigên. dipun wêwahi mantri malih, sapunika wontên 9, sabên dintên midêr-midêr dhatêng padhusunan ambage tablèt kinah.
Ingkang bupati ing Serang ingkang sapunika wontên ing Eropah, badhe wangsul wontên ing wulan Sèptèmbêr ngajêng, numpak kapal P.C. Hooft.
cihna ingkang kagayutan komunis, saha sampun nindakakên wontên ing Amsêtêrdham kala taun 1923 kalihan Tuwan Sêmaon, sapunika badhe katindakakên wontên ing Medhan. Ing pangintên tuwan wau botên sande badhe kasingkirakên.
Ing pasisir sakidul Banyuwangi panggenanipun tiyang pados ulam ing Grajagan, wontên baita Tionghwa cacah 8 iji sami labuh wontên ing papan ingkang botên wontên ombakipun. Mênggah kajêngipun, kajawi pados sarang burung ugi pados tigan pênyu. Nanging sadèrèngipun kalampahan, têtiyang pados ulam ing ngriku badhe nanggulangi, wusana bôngsa Tionghwa wau lajêng angoncati bêdhol jangkar.
Ing sapunika pakunjaran enggal ing Padhang sampun rampung panggarapipun, kala tanggal 24 Juli kêpêngkêr wontên tiyang 100 saking kunjaran ing Glodhog ingkang kapindhah dhatêng Padhang, sami têtiyang komunis, dipun irit ing saradhadhu 35 tindhih ondêr upsir. Tiyang ukuman wau ingkang 25 kadèkèk ing kunjaran enggal.
Pakêmpalaning ajung lanbao konsulèn badhe gadhah atur dhatêng parentah, punapaa têka mawi dipun bedakakên, tumrap ingkang Walandi kalêbêt ing sêkal C (B.B.L.) sarêng ingkang tiyang siti botên. Dados tumrap ajung lanbao konsulèn bôngsa Walandi dipun samèkakên kalihan ingkang wêdalan nagari Walandi, môngka pangajaran punapa-punapanipun sami kemawon.
Tiyang nama Kramadimêja ing dhusun Piring, Ngayogya kidul, griyanipun kêbêsmi têlas kawan wuwung. Sarêng dipun titipriksa, griya wau dipun bêsmi dening tilas mantunipun èstri, jalaran dipun pêgatakên kalihan bojonipun ingkang taksih dipun trêsnani, saha lajêng dipun rabèkakên malih. Pasakitan lajêng dipun tahan. Dados sanadyan èstri ugi gadhah kuwantêran kados makatên, ingkang jalaran kêcuwan ing manah.
Kawartosakên, ing Jawi Wetan tuwuh sêsakit typhus sagawon, ingkang kêtingal ing bawah Kêdhiri tuwin Madiun, kathah sagawon ingkang pêjah.
ingkang f 2.50 kangge lêngganan malih wiwit Ogustus dumugi Dhesèmbêr 1929, dados ing wulan Mèi - Juli panjênêngan botên kapetang dados lêngganan.
Lêngganan nomêr 32 (Tuwan Karim) ing Cimahi. Pambayaran sadaya sampun kula tampi sarta lêrês. Wontênipun botên kapacak ing Kajawèn, jalaran pranatan ingkang makatên wau samangke sampun kasuwak. Dados manawi botên prêlu sangêt botên dipun wangsuli. Kawuningana.
Lêngganan nomêr 984 ing Ambahrawa. Bale Pustaka botên sade.
Lêngganan nomêr 2524 ing Ngayogya. Asarêng punika gambar-gambar kintunan panjênêngan ingkang botên kapacak ing Kajawèn kakintunakên wangsul, makatên ugi kintunan panjênêngan gambar 3 iji bab kawontênan ing rêdi Gamping, amargi botên kenging kadamêl kêlise, kirang cêtha.
Tuwan Indanu ing Ngunut, Tulungagung. Gambar corèk kintunan panjênêngan botên sagêd kapacak ing Kajawèn, kamanah kirang prêlu. Bale Pustaka sampun gadhah tèkênar piyambak. Gambar kakintunakên wangsul.
Tuwan S. Wiyana ing Ngayogya. Eman sangêt gambar kintunan panjênêngan botên sagêd kapacak, amargi kirang cêtha. Kakintunakên wangsul.
Lêngganan nomêr 1700 ing Munthilan. Kintunan panjênêngan gambar botên sagêd kapacak, amargi kirang cêtha.
tindak / kacariyos duk nèng margi / kêpapag wanita endah / umatur nêdya tutwuri //
sang pangeran mung jumurung / datan pisan nyulayani / nulya alaju ing lampah / praptèng têpi blumbang uning / kodhok cinaplok ing sarpa / kodhok dahat amlasasih //
anèng têpi / kodhok nulya asêsambat / gusti kula nyuwun urip / luwarna wisesèng sarpa / ingkang anggung amisakit //
lawan malih gusti ulun / kalangkung susah kapati / yèn ta ngantos datan uwal / adhuh gusti kadospundi / anak rabi tamtu pêjah / tan wontên
matur / dhuh-dhuh gusti kadospundi / yèn kodhok amba êculna / kula amanggih pituni / awit kodhok wus kacipta / dados têdha
dahat kampita ing kalbu / sarpa èstri duk udani / kanggêg ing tyas sanalika / lan dahat gunging prihatin / dyan nênuwun mring Hyang
ing ngriku tinarima / punang sarpa dadya janmi / nulya sowan sang pangeran / saparan nêdya tut wuri //
tindakira angêlangut / wusana anjog nagari / sang pangeran dèrèng wikan / nênggih nagari ing pundi / pan katuju duk samana / kêpapag ing kyai patih //
ki patih nambramèng wuwus / dhuh ingkang nêmbe kaèksi / parênga kula têtanya / punapa ta anggèr inggih / satriya saking ngamônca / ing sêmu sampun kêtitik //
lan kula sajarwa tuhu / yêktosipun kula inggih / pêpatih nagri punika / ngêmban timbalaning gusti / kinèn pados minta sraya / kang sakintên angêntasi //
dene ta jatining prêlu / ngatên wiyosipun nguni / nuju
pangeran kerit sampun / dhinèrèkkên kyai patih / sowan ing
matur sandika / sri nata rêna ing galih //
sri nata nulya adhawuh / sasmita marang sang putri / kadi karsa jêng sri nata / amung tumungkul sang
nulya dhawuh sang pangeran / maring janma kodhok nguni / kadhawuhan angupaya / ywa kongsi datan pinanggih //
janma canthoka ing dangu / dahat dènira prihatin / piniji ing gustinira / kang môngka pamalêsing sih / apan ta ing sanalika / warni
ananging mangkya sang prabu / atêmah cidra ing janji / tan nêtêpi dhawuh nata / kadi kang kawijil ngarsi / pan amung paring ganjaran / awarni rajabrana di //
kang makatên yêktinipun / tan mawèh rênaning ati / tumrapipun sang pangeran / gêganjaran kang kadyèki / mung anggung dadya gagasan / dene nata anyidrani //
tanapi pra mitranipun / ugi tan tarimèng
Albani punika satunggiling karajan ing tanah Balkan. Ing ngriku kathah sangêt sêsawangan ingkang nêngsêmakên. Para maos sagêd nguningani piyambak mirid saking wujuding gambar ing nginggil punika.
Sêdyaning lampah saking Indhonesiah, dhatêng Eropah, Mêsir, Amerikah, Jêpang, Tiongkok, tuwin Hindhustan.
(Kakarang dening Mustapha, wontên ing kapal "General Metzinger")§ Kajêngipun anggènipun ngarang nuju wontên salêbêting kapal General Metzinger, inggih punika lampahipun saking Singgapura dhatêng Marseille. Red.
Kula sampun tampi Kajawèn No. 45, ngêwrat prakawis badhe lampah kula angidêri buwana. Sangêt bingahing manah kula dene Kajawèn sampun anggiyarakên pikajêngan kula, nanging kauningana, kula kalilana matur, sadhèrèk ingkang ngarang lêlampahan kula wau ragi kêladuk anggènipun nyariyosakên. Kados ta wontên têtêmbungan: kados sintên kemawon sagêd amastani bilih piyambakipun kêdunungan tekad ingkang linangkung. Lha, punika ah botên wontên tekad linongkang-linangkung, malah kula mastani, sanadyan sintên kemawon manawi gadhah kêkêndêlan tuwin purun, tamtu sagêd anglampahi.
Ing nginggil punika gambar margi prapatan ing kitha Singgapura.
Para maos bokmanawi sampun nate maos sêrat: Met een kwartje de wereld rond utawi Met een dubbeltje de wereld rond, dene ing sapunika manawi wilujêng para maos badhe sagêd nguningani cêcariyosan:
Sapunika kula badhe miwiti nyariyosakên lêlampahan kula sadumugi kula ing Singgapura. Tanggal 31 Mèi, kapal Siberg bidhal saking
Tanjungpriuk, tanggal 2 Juni wilujêng dumugi ing Singgapura.
Sarèhning kula dèrèng gadhah têtêpangan satunggal-tunggala, dados lajêng anjujug ing hotèl rumiyin, nanging namung sadintên, bayaraning hotèl sadintên $ 2.- (kalih dholar), kintên-kintên f 2.80. Saking hotèl kula lajêng pindhah dhatêng griyaning satunggalipun padpindêr ing ngriku, laminipun 7 dintên. Wusana pindhah malih dhatêng Volunteer Club (pakêmpalan militèr preman Vrijwillegers), wontênipun kula sagêd manggèn ing ngriku awit kathah Volunteer ingkang dados
Sadumugi kula ing Singgapura, kula lajêng sowan ing pangagênging padpindêr ingkang dêdalêm ing Johore, matur punapa pikajêngan kula, tuwin nyuwun pitulungan saprêlunipun. Nanging kula ragi alit ing manah, amargi mirêng manawi pangagênging padpindêr mêntas tampi tilgram saking Bandhung, inggih punika saking padpindêr N.I.P.V. manawi kula botên prêlu kabiyantu, awit Jong-Java Padvinderij dèrèng Internationaal tuwin kula kapratelakakên satunggaling: Communist.
Bab makatên wau botên namung damêl susah kemawon, ananging ugi damêl gumun, dene wontên padpindêr ing Indhonesiah ingkang gadhah pamanahan makatên, môngka
Têgêsipun: padpindêr punika kêdah mêmitran kalihan sanèsing padpindêr, saha botên kenging amawang têtiyanganipun). Ewadene sanadyan wontên kula ing Singgapura nama wontên nagari mônca tuwin tanpa kônca, nanging manah kula têtêg kemawon.§ Tuwan Mustapha mugi sampun angèngêti dhatêng ewah-ewahan sêratan punika, tuwin sampun dados panggalih dene dipun ewahi sawatawis. Ingkang prêlu namung anglairna saraosing panggalih, sampun cêkap. Red.
Sarèhning ngingah kewan punika prêlu kapilala asilipun, kados ta: kangge tarikan, tumpakan, pragatan, kapêndhêt puhanipun, wulu lan sapanunggilanipun, pramila kêdah pados ingkang sagêd anyêkapi kabêtahan wau.
Kangge tarikan kêdah ingkang badanipun kiyat, bêbalunganipun agêng, pupuk daging, botên nakal, botên asring ambêrung, yèn lêmbu ingkang punukipun agêng, badan bagean ngajêng prakosa, lan sapanunggilanipun.
Kangge tumpakan ingkang gêgêripun kiyat saha cêlak, sukunipun trincing, dhadhanipun jêmbar, gulunipun kandêl, daging tuwin otot-ototipun kiyat.
Kajawi sagêd anyêkapi kabêtahan ing nginggil, ugi kêdah kababarakên supados sagêd dados kathah, inggih punika sarana kajodhokakên. Dene ambabarakên wau supados taksih sagêd anyêkapi kabêtahan ing ngingginnginggil. [nginggi...]
[...n] kêdah ngupados bibit ingkang dipun kajêngakên.
Sampun têtela yèn sadaya turun punika kawontênanipun mêndhêt saking bapa lan saking biyung, kathah sakêdhikipun botên ajêg, nanging limrahipun mèh sami, kangge upami inggih punika: lêmbu Jawi golonganing lêmbu alit, sarta
wulunipun pêthak, punika turunipun dados langkung agêng tinimbang lêmbu Jawi sarta wulu kathah ingkang pêthak tinimbang jênenipun.
Kapal sandêl golonganing kapal alit, badanipun singsêt lan sukunipun trincing, wangunipun sae, plajêngipun bantêr, yèn kablastêrakên kalihan kapal Ostrali, golonganing kewan agêng, turunipun dados agêng, wangun lan warninipun wontên antawisipun kewan kalih wau, makatên ugi kalakuanipun. Dados botên ngêmungakên wangun lan warninipun kemawon.
Lêmbu Walandi utawi Ostrali èstri punika ingkang kêlimrah dêrês puhanipun, lêmbu Jawi botên. Manawi lêmbu wau kapacêk dening lêmbu jalêr Jawi, yèn nurunakên èstri benjing wêdaling puhan sok kirang dêrês katimbang biyungipun, samantên ugi kosok-wangsulipun, yèn lêmbu èstri Jawi kapacêk dening lêmbu jalêr Walandi, yèn nurunakên èstri benjing langkung dêrês puhanipun katimbang lêmbu Jawi asli.
Dene kapal ingkang nakal, purun nyakot, manawi kangge tarikan asring mogok, utawi ambêrung, punika turunipun ugi sok makatên, pramila tumrap tiyang ingkang sênêng nangkarakên rajakaya kadosdene tiyang bumi Madura ingkang sampun kula têrangakên, ngupados bibit punika dados pikiran ingkang prêlu piyambak. Lêmbu pêmacêk ingkang sampun nate niwasakên ingkang gadhah utawi pangènipun jalaran kasundhang, utawi yèn kakêrabakên asring mlèncèng plajêngipun, punika kathah ingkang botên purun macêkakên.
Kajawi sabab-sabab ingkang tuwuh saking pun bibit, ugi wontên sabab susulan, upaminipun pêdhèting lêmbu Ostrali utawi Walandi ingkang dados bajang, ingkang asriasring. kula sumêrêpi ing kandhang pêrêsan tanah Jawi ngriki, punika sababipun saking kirang saening pamiyara, kirang puhan ingkang kasukakakên jalaran prêlu kasade, sarta kirang sae têdhanipun, utawi botên sagêd subur jalaran botên cocog hawanipun.
Lêmbu èstri Jawi ingkang kapacêkakên lêmbu Bênggala, pêdhètipun trêkadhang botên dados agêng, punika sagêd ugi nalika wontên ing kandhutan biyungipun kirang sae pamiyaranipun, utawi salah satunggiling wiji ngriku wontên ingkang kadunungan sêsakit.
Ugi wontên kapitadosan nalikanipun biyung ngandhut, kagodha dening salah satunggiling sabab kados ta: kaplêngkang, ingkang lampahipun lajêng dados ekar, utawi kajarag lan kagiri-giri, ingkang lajêng dados giras, punika benjing lajêng tumus dhatêng pun anak ingkang taksih kakandhut.
Amêndhêta ulam ayam sakaparêngipun, dipun kêthok-kêthoka. Ulam dhadha mênthok satunggal punika kakêthok-kêthoka dados 4 têngkêl. Manawi sampun lajêng angrajanga brambang, bawang sacêkapipun, lajêng kagorènga ing lisah klêntik wontên ing wajan waja, tuwin kadèkèkana kêthokan lombok abrit, anggènipun ngêthoki sabên lombok 1 dados kalih. Manawi anggènipun anggorèng wau sampun satêngah matêng, ulam ayam kêthokan wau kauworna sarta lajêng kagorèng malih, tuwin dipun tutupi. Manawi ulamipun sampun ragi sawatawis jêne lajêng kaêsurana ing toya
cokak, manis jangan dipun wêtahakên sakêdhik, cêngkèh 1 jodho. Lajêng kagodhog sarta dipun tutupi malih. Manawi umobipun
dipun wastani dadar bèrtun punika makatên: anyacaha ulam ayam ingkang lêmbat, sakaparêngipun, sarta soon ingkang sampun dipun wedangi, kakêthok-kêthoka ingkang cêlak-cêlak, ngantos kados dipun rajang, lajêng kabumbonana: brambang, bawang, mrica, jintên, tumbar, kêmiri, pala, traos, gêndhis, kunir bakaran sakêdhik. Bumbu wau inggih namung mawa-mawa kathah sakêdhikipun ingkang dipun olah kemawon, kaulêga ingkang lêmbat, lajêng kacarupna ing ulam tuwin soon wau, tumuntên kagôngsaa ing lisah klêntik sakêdhap. Manawi sampun lajêng kadèkèkana santên kanil sakêdhik sarta kagodhoga, kawêwahana godhong jêram purut 1 lêmbar, irisan bonggol sêre sakêdhik, salam tuwin laos sakêdhik. Manawi sampun êsat lajêng kaêntasa rumiyin. Tumuntên ngublaka tigan ayam, sakaparêngipun. Lajêng kadadara ingkang tipis wontên ing wajan waja, ingkang sadèrèngipun sampun dipun usar-usari lisah utawi mêrtega. Manawi sampun kadadar tipis, olah-olahan ulam tuwin soon wau kadèkèkna ing sanginggiling dadaran wau sarta kabuntêlna ingkang ngantos botên kêtingal, lajêng kawolak-walika, manawi sampun lajêng kaêntasa. Wondene bonggol sêre, godhong jêram purut, salam laos wau ing sakdèrèngipun kêdah
sami sawatawis, lajêng kabumbokna ing cacahan ulam wau. Tumuntên ngublaka tigan ayam sakaparêngipun dipun bumboni bawang sarta sarêm sakêdhik. Ulam wau lajêng kauworna dados satunggal, tuwin kaublaka malih, manawi sampun lajêng kadadara ingkang kandêl. Anggènipun anggorèng wontên ing wajan waja, sarta mawi martega.
Dadar sitrun punika makatên: ngublaka tigan ayam sakaparêngipun, nanging jêne sarta pêthakipun dipun piyambakakên, dados kaublaka piyambak-piyambak. Manawi sampun lajêng ngulêga bumbu, inggih punika: sarêm, bawang, mrica, sami sawatawis, lajêng kabumbokna ing tigan wau. Tumuntên ngrajanga brambang ingkang ragi kathah, saupami tiganipun tiga, anggènipun ngrajang brambang 12 iji, lajêng kagorènga ing wajan waja mawi lisah klêntik. Manawi sampun satêngah matêng kaêntasa, kauworna ing ublak-ublakan tigan wau, sarta pêthak tuwin jênenipun kauworna dados satunggal lajêng kaublaka malih, ingkang ngantos mumbluk. Lajêng kadadara mawi lisah utawi martega.
Amêndhêta daging lêmbu wawrat sakati dipun gêpuki, lajêng kadhèndhènga ingkang tipis-tipis, sarta kabumbonana, inggih punika: bubukan mrica 1 sendhok alit, gêrusan sarêm 2 sendhok alit, bubukan pala ½ sendhok alit, ngrajanga brambang 20 iji, kecap 1 sendhok agêng, toya jêram pêcêl 1 iji, manawi botên inggih cokak 1 sendhok alit. Bumbu-bumbu punika sadaya lajêng kaulêta dados satunggal
sampun dipun wolak-walik lajêng kasirama duduh kaldhu. Tumuntên kagorenga malih ngantos bumbunipun rumasuk, nuntên kaêntas.
Anggodhoga ulam ayam 1, manawi sampun lajêng kapêndhêtana dagingipun sarta kacacaha ingkang
agêng dipun worakên anggôngsa lajêng dipun suri kaldhu (godhogan ulam) kadèkèkana bubukan mrica 2 sendhok alit, cokak 1 sendhok agêng, sarêm sacêkapipun. Manawi sampun sat lajêng kabuntêlana ing dadaran tigan. Dene dadaran tigan wau ingkang kadamêl namung tigan kaublak kadekekan sarêm sakêdhik, anggènipun ambuntêli agêngipun sak rèk dipun gupak-gupakakên ing bubukan roti bêskuwit. Lajêng dipun gorèng ing wajan waja mawi lisah klêntik.
Kabêkta saking majênging jaman, ing pundi-pundi ingkang nama margi agêng, tamtu katingal rêja, kajawi jalaran saking kathahipun tiyang lumampah, ugi jalaran saking kathahing têtumpakan kareta, dhokar, pit, oto tuwin sanès-sanèsipun.
Bab rame saha rêjaning panggenan ingkang kados makatên wau sagêd mikantuki dhatêng lampahipun tiyang pados têdha, wêkasan sagêd adamêl tata têntrêming nagari, awit nama sampun dados kanthinipun, dhatênging têdha punika sarana nyambut damêl.
Mênggahing tata têntrêming nagari punika tansah dipun galih murih lêstantunipun dening ingkang wajib, inggih punika parentah, kados ta manawi nuju wontên sêsakit, dipun udi murih têtiyangipun sami sêgêr kasarasan, sarana nindakakên panulak dhatêng tiyang utawi sarana rêrêsik papan panggenan tuwin bab sanès-sanèsipun. Lajêng kenging dipun cêkak, wosipun ngudi katêntrêman.
Ing sapunika ngrêmbag bab ingkang gêgayutan kalihan kawilujêngan ing margi, kosok-wangsulipun ing bab kasangsaran, kados ta tiyang kêtumbuk têtumpakan, punika tumrapipun ing jaman sapunika kalêbêt limrah, sabên dintên botên wontên lowongipun, sêrat-sêrat kabar sami ngêwrat bab kasangsaran ingkang kados makatên wau. Makatên ugi parentah inggih tansah nindakakên rêrigên caraning nyêgah kasangsaran wau, inggih punika matah pulisi jagi wontên ing margi ingkang rame, saya malih ing prapatan, punika sabên ing kitha tamtu wontên.
Nanging kadospundi malih, kasangsaran tiyang ingkang jalaran kêtumbuk têtumpakan punika tansah wontên kemawon, mila ing bab rêrigên tumindaking panjagi inggih tansah dipun udi sampurnanipun.
Dene sabab ingkang gêgayutan kalihan bab wau wontên tigang prakawis, inggih punika: pulisi jagi, tiyang ingkang nglampahakên têtumpakan, tuwin tiyang ingkang lumampah inggih tiyang ingkang manggih kasangsaran. Pancènipun tigang prakawis punika manawi sagêd tumindak lêrês, bokmanawi sagêd nêbihakên [nêbiha...]
[...kên] dhatêng kasangsaran.
Bab wajibing pulisi ingkang jagi, punika botên prêlu kapratelakakên mênggahing cara-caranipun, awit pancèn sampun nindakakên wajib sarana pathokan ing bab suka tôndha, nanging tumraping ngakathah kêdah nyumêrêpi kajêng-kajênging tôndha ingkang katindakakên dening pulisi wau, kados ta:
1. Manawi tangan dipun acungakên manginggil lêrês, atêgês têtumpakan ingkang wontên pundi kemawon kêdah kèndêl (upaminipun pulisi ngadêg ing prapatan, têtumpakan ingkang saking ngajêng wingking, kiwa têngên kêdah mandhêg sadaya). Punika tiyang kêdah mangrêtos, awit pulisi ingkang jagi wau nindakakên prêluning kawilujêngan, sampun kanthi pamanahan ingkang amrih wilujêng. Wajibipun sadaya inggih sami mandhêg.
2. Tangan ingkang dipun acungakên dhatêng ngajêng lêrês, suka tôndha têtumpakan ingkang dhatêng saking lêrêsing tangan wau kêdah kèndêl.
3. Tangan ingkang dipun acungakên utawi dipun ebah-ebahakên ngiwa nêngên, suka tôndha bilih têtumpakan ingkang lampahipun sami kalihan ênêring tangan wau kenging lumampah.
4. Tangan ingkang kaebahakên minggah mandhap, nandhakakên lampahing têtumpakan kêdah alon.
Ing bab nginggil wau tiyang kêdah mangrêtos dhatêng kajêngipun (mriksanana gambar 1).
Tumrap tiyang ingkang nglampahakên têtumpakan, inggih kêdah nindakakên tôndha:
1. Manawi badhe menggok ngiwa, kêdah ngacungakên tangan dhatêng sisih kiwa.
2. Manawi badhe menggok nêngên, kêdah ngacungakên tangan dhatêng sisih têngên.
3. Manawi badhe kèndêl, ngacungakên tangan manginggil lêrês.
4. Manawi badhe lumampah alon, tanganipun kawêdalakên lan kaebah-kaebahakên minggah mandhap.
Sadaya wau dados tôndha prayogi sangêt tumrap dhatêng sadayanipun (mriksanana gambar 2).
Sapunika tumrap tiyang lumampah, punika pancèn wajib sangêt anyumêrêpi tuwin mangrêtos dhatêng cara-cara ingkang kados makatên wau, awit mênggahing limrahipun, ngrêtosipun wau namung saking kulina, botên sarana dipun sumêrêpakên, beda kados ingkang sampun kapratelakakên
manggih pitulung agêng. (Badhe kasambêtan)
saiki saya mumbul / wis misuwur bupati pinunjul / sarupaning pagawean angrampungi / mênyang pangadilan putus / nyang kaprajuritan manggon //
radèn tumênggung mau / bangêt olèh êsihe sang prabu / tan alèrèn angandika rina wêngi / prakara sing prêlu-prêlu / kabèh bisa rampung maton //
lêlakon ngono mau / nganti gawe gumune sing krungu / ingatase wong anyar dadi bupati / ing samubarang kacakup / mung tumindak kanthi alon //
nadyan akèh sing mathuk / mêsthi ana sing rada marêngguk / kang mangkono uwis lumrah ngêndi-êndi / sabên ana wong sing entuk / mêsthi ana wong sing ngontor //
mung yèn dipikir jujur / ora ana bêgja tiba ngawur / salawase kabêgjan sing anêkani / tumibane mêsthi mathuk / uwis têtêp lan amanggon //
mung sing wêruh sok blawur / ora ngrasa yèn atine kuwur / awit buthêk rasaning ati sing bêning / têmêne mangkono mau / kalêbu pikiran groboh //
awit nyatane mungguh / yèn golèka ya ana sing saguh / anggêr uwong gêlêm kon dadi bupati / lan bab wêruhe ing prêlu / sabên uwong bae enjoh //
pikir sing ngono mau / salawase mêsthi tansah kliru / awit mêsthi lumuh bangêt angèlingi / bêciking wong sing dirêmbug / mung ala bae sing ketok //
kocap ana tumênggung / yèn ing kono uwis aran dhênggung / samubarang gawe apa bae ngrêti / mung yèn karo patih têluk / dening kabèh sarwa kasor //
mungguh bupati mau / ing batine bangêt kurang mathuk / mênyang Wêkêl anggone dadi bupati / mung ewa sabên kêpêthuk / nadyan alon nanging mlengos //
sangsaya barêng wêruh / nyang sang prabu bangêt gone wanuh / gumlêdhêging ati nganti kaya gêni / upama wênanga nyuduk / mêsthi wani nyuduk ngênggon //
mau / bupati sing ewa lagi nuju / caos ana sajêroning sri manganti / nganti dhèhèm barêng wêruh / karo ngampirake alon //
Tumênggung Wêkêl wêruh / yèn nèng kono ana sing ruh-aruh / banjur mingêr mêndhêg mung kaya nganthuki / lan tumuli mara saguh / mlaku anggalèlèng alon //
sawise mapan lungguh / bupati sing caos aruh-aruh / taksih enjing adhi wau saking pundi / dene kêtingal kêsusu / mêdal saking ing kadhaton //
wis dadi watak mathuk / sastra wursitane iya entuk / wong kang salin busana iku sing mêsthi [mê...]
[...sthi] '/ wiragane salin katut / salin asma salin batos //
mungguh karêping têmbung / wong yèn salin sandhangane iku / sapolahe sok ketok nganyar-anyari / apês tangane sok ngêsut / jarik sing tiba ing bokong //
yèn salin jênêng iku / ing têgêse munggah pangkat dhuwur / mêsthi bae ing ciptane iya salin / nanging mungguh Wêkêl mau / saline ora mangkono //
mung salin cipta punjul / ing têgêse ati ora jujul / mula barêng ana pitakonan kuwi / parêmpênge iya mêtu / nuli amangsuli alon //
inggih kamas tumênggung / anggèn kula kêtingal kêsusu / awit saking kulina wiwit ing alit / botên sagêd klunah-klunuh / kêdah rikatan kemawon //
dene pandangunipun / kamas wau sajak sêmu gumun / dupèh taksih enjing kula ngambah ngriki / punapa ing galih sêmu / nyamarakên ing kadhaton //
yèn mênggah têmênipun / angandikan lan kangjêng sinuhun / sintên ingkang lumuh pun timbali gusti / sanadyan ta têngah dalu / kêdah bingah lair batos //
anggone clathu mau / karo mandêng tanpa obah bakuh / bupati sing caos banjur anakoni / lêrês pun adhi tumênggung / pancèn kulina ing kraton //
kula mung sèwu sukur / dene kula agadhah sadulur / rintên dalu sagêd kagêm dhatêng gusti / mung sakêdhik kula nyaru / yèn tindak bok ragi alon //
sukur ragi tumungkul / awit tumrap ingkang sampun atul / yèn sumêrêp tiyang ngambah sri manganti / kang sajak botên tumungkul / katingalipun kok awon //
saya tumrap tumênggung / ingkang sampun anama prayagung / pantês sangêt ing patrap kêdah ngewahi / Wêkêl nalikane ngrungu / parêmpênge bangêt ketok //
mangsuli alon sêru / e, e dados pun kula kêsiku / dipun cacad ragi kirang tatakrami / inggih sakalangkung nuwun / ewaha benjing kemawon //
wis ora nganggo ewuh / Wêkêl banjur mundur tanpa cluluk / karo nyêmbah: dene sing disêmbah kuwi / dudu
nanging wêkasane nglunthung / mung rumasa tansah kasor //
ing suwe-suwe rikuh / lan tumuli duwe atur konjuk / yèn kaparêng nyuwun mingsêr nyang prajurit / tumuli kalakon rampung / tuwin mingsêr dadi mayor //
kocapa ing dhèk mau / ana warta ing jaba kêrungu / yèn saiki ana rêrusuh andadi / tular-tumulare wuwuh / mèh ngangsêg cêdhak kadhaton //
nuli sang prabu dhawuh / ngundurake ramening rêrusuh / dene mungguh sababe mangkono kuwi / awit nuju ora mêtu / têgal garing sawah lowoh //
dadi uwonge bingung / padha ngungsi agolèk pangan mung / nanging sabab saka bangête le ngêlih / dadi panêmpuhe mau / êmbuh mung anggêre ngêmplok //
wadyabala sing mlaku / ngundurake rêrusuhan mau / yèn mangalor: sing kidul nuli miwiti / yèn ngungsir sing sisih kidul / umrik manèh sing sisih lor //
tindak kang mangkono mau /Lebih satu suku kata: tindak mangkono mau. nganti suwe durung bisa rampung / nadyan dudu pêpêrangan gawe pati / ananging ya ora wurung / ora nêntrêmke karaton //
malah ing samar tuwuh / ora wurung dadining rêrusuh / mêsthi bakal tegan-tegan gawe pati / mula ing mêngko sang prabu / ing galih tansah kuwatos [kuwato...]
nuli ngandika mlêbu / kyai patih Wêkêl iya katut / sang aprabu nuli angandika lirih / priye bapa panêmumu / ing bab rêrusuh sing ngradon //
ki patih alon matur / ing sasagêd inggih dipun êsuk / awit nyata tiyangipun nyênyamari / sami têgêl lan apurun / ngatên aturipun mayor //
sang prabu manthuk-manthuk / lan ngandika bênêr ngono mau / awit lumrah mungguh wataking wong cilik / yèn diêmong sok ngêlantur / ratune arêp diêmplok //
ananging yêktosipun / saupami ratu botên landhung / namung sêrêng dupèha sarwa kêdugi / têmbenipun botên wurung / damêl awoning lêlakon //
mênggah prayoginipun / ing sarèhning sababipun namung / bab prakawis wêtêngipun sami pêrih / yèn sirnaa pêrihipun / inggih lajêng sagêd manggon //
mênggah sarananipun / ing sasagêd ratu kêdah andum / kêmirahan waradinipun rijêki / bokmanawi sagêd tulung / tiyang kathah sami ngrêtos //
sang prabu nuli dhawuh / kaya bênêr panêmumu iku / wis ta patih kang bisa nindakke nuli / lan mataha si tumênggung / anindakna bèn kalakon //
tumuli padha mundur / rêrêmbugan padha nganti galur / ing bisane kalakon kang kanthi bêcik / sawise matêng ing rêmbug / Wêkêl nuli mundur bodhol //
Pênthul : Hêm, wancine isih esuk, kêpenake kudu mêthêngkruk, lungguh anèng kursi dhudhuk, ombèn-ombènane wedang bubuk, pacitane gêthuk,
Wiyah, kok banjur dhêmên anggagas-gagas, kaya wong sing pikirane ora waras, luwih bêcik nêmbanga mêsthi iya brêgas, nèk-nèke banjur ana prawan atur-atur bêras, têkane tur sarwa macak kêras, tapih lan kulambine katon laras, wicarane
mathuk karo jaman kamajuan, nanging sarèhning bôngsa kêjawan, yèn arêp ngêtokake uran-uran, kudu ora ngêmungake ing bab kalairan, iya [i...]
kudu ora kêna lali ing bab kabatinan, awit sing diarani uripe olèh kasampurnan, kuwi wong sing nyukupi mungguhing kadonyan, lan sing nyumurupi dalane mênyang jaman kalanggêngan. Wis tak wiwitane gonku ura-ura, bêcike tak milih
sing ngudi nyang kridhaning angga, mulane sing tak anggo ura-ura, ing bab padpindêr kang sêtya, awit ing
lawase / aku nglakoni kudu / nyang sabarang sing jênêng wajib / Allah karo nagara / ping pindho têtulung / wong kang nêmoni bêbaya /
igama sêjati, tidhak bolih nyanyi-nyanyi, mêlainkên sêmbayang dhan mêngaji, dhunia musti dhijauhi, cuma akerat yang dhiingini.
Pênthul : E, kathik cara Mlayu, anggone elik-elik nyang aku, ya wis mêngkono saradane bangsaku, lagi lêlungan ing taun kang kaping têlu, omong Jawa wis tidhak mau.
Têmbêm : Hi hi hi, apa ya Pênthul ta kiyi, tiwas tak cara Mlayu Batawi, sapa wonge sing ngrêti, wong rupane dadi malih saiki, rada kaya sapi sing digêbiri, ning dudu awake sing gêdhi, mung irunge mligi. Tak sawang-sawang ya layak, yèn kiyi Pênthul alias Bancak, ning yèn andêlêng anggone macak, angèl anggonku matak, apa iya wong sing kawak, apa anak-anak, nèk dêlêng sadhuwuring awak, êndhase buthak, raine rusak, irunge bundêr kaya kluwak, cangkême mangap kaya cangkêm mênyawak, ya katon kaya wong sing wis kaplak, nanging nèk dêlêng jase bukak, kathoke cêndhak, pancèn kaya isih anak-anak, mula iya wis dadi watak, saiki kiyi jamane walik-wolak, wong tuwa ngemba anak. Akèh bae nyonyah sing wis anak-anak, ora ming siji ning têrlalu banyak, panganggone lêngêne cêndhak, roke cêkak.
Pênthul : Kang Dhoyok kiyi kok wis kulina, dhêmên ngala-ala, marang sapadha-padha, bok iya ngelingana, yèn mangkono iku dosa. Nanging wus dadi saradane wong nang donya, nèk dosane wong liya, sanadyan mung sathithika, enggal banjur dikôndha, nanging gêdhening dosa, sing têmèmplèk nang awaknya, sanadyan gêdhe sagunung Muria, ora pisan-pisan rumasa. Upamane tak côndraa, Kang Dhoyok manganggo cara Lônda, pancèn iya ora kêna diwada, panganggone sarwa
topine wis nyata, wêton Paris kana, nèk nitik panganggonya, pancèn tan kêna dèn wada, iku kapara nyata, yèn wujude Walônda blaka, mung ana prakara sawatara, kang gawe beda, karo bôngsa Lônda, yèn diaranana kaya ta: lumrahe yèn mripat Lônda, kuwi siwêr kaya mutiara,
akèh-akèhe wong Jawa, yèn wis manganggo cara Lônda, ora eling-elinga, yèn Si Wônda nyata beda.
Têmbêm : Wis, wis, Bancak kiyi pancèn wong najis, yèn ana wong manganggo katon prêsis, cangkême banjur muni ngêcuwis. Wêruha kabèh kiyi bêstelan saka Paris, mulane nèk dianggo katon nècis, ora pantês yèn kowe banjur criwis, mundhak katara yèn watêkmu sajatine: phis. Mara saiki kowe tak takoni, gajêge kowe biyèn ngawula kangjêng gusti, ing Mangkunagaran nagri, saiki kowe jêbul cêlila-cêlili, têka ana ing Batawi, apa kowe pancèn diusir wani, apa diutus ing kangjêng gusti, mara têrangna nyang aku saiki.
Pênthul : Mungguh sanyatane, têkaku ana ing Batawi kene, ora saka karêpku dhewe, nanging saka dhawuhe kangjêng gusti pêpundhène, kawula Mangkunagaran sakabèhe. Mungguh dhawuh dalêm mangkene: e, Bancak pangkata dina kiye, mênyanga Batawi kuthane, jujuga omahe Petruk arane, kang nyambut gawe ing Kajawèn jênênge, rewang-rewangana pagaweane, supaya mundhak bêcik isine, kalawarti Kajawèn arane. Bawane wong dadi abdi, apa dhawuhe tak sêndikani, sanadyan ing sajroning ati, rumasa ora kêconggah nglakoni, mulane saka panuwunku saiki, muga-muga para kang nupiksani, kalawarti Kajawèn iki, yèn ana galap lan gangsuling ukara
Kantor pabeyan ing Surabaya mêntas nahan buku basa Jêpan ing bab pêrgêrakan kaum buruh. Buku wau pancèn kangge coban-coban kalêbêtakên ing kitha ngriku. Buku wau sapunika kakintunakên dhatêng Batawi badhe kapriksa.
Pawartos ing bab anggèning Gupêrnur Pormosah badhe dhatêng Indhonesiah, punika botên wontên pawartosipun malih, amargi gupêrnur ingkang jumênêng sapunika badhe lèrèh.
Pambantu Kajawèn ing Kudus kintun pawartos, wontên lare nama Sudarman, umur 14 taun, ing kampung Dhalangan, dipun têtakakên, ngêdalakên rah langkung kathah, wusana andadosakên ing tiwasipun.
P.N.I. apdhèling Ngayogya mêntas damêl parêpatan umum, ingkang dhatêng ing parêpatan kirang langkung wontên tiyang 1500. Mr. Suyudi mêdhar sabda, ing bab wartos ing sêrat-sêrat kabar Walandi, bab panjênênganipun dipun cariyosakên dados adpisiring S.K.B.I. punika dora, nanging lêrês panjênênganipun nindakakên prakawis partikêlir prêluning warga-warga S.K.B.I. Tuwin mêdhar sabda sanès-sanèsipun ing bab prêluning P.S.I. Mr. Sastra Amijaya mêdhar sabda ing bab tumindakipun pakêmpalan Indhonesiah.
Ing wêkdal punika tumrap para ulah raga ing tanah Jawi, tansah umyung angraosi dhatêng têmpuhipun sawung putbal Loh Hua team kalihan sawung-sawung ing tanah Jawi. Ing nginggil punika gambaring para sawung Loh Hua team nalika dhatêng wontên ing palabuhan Tanjungpriuk.
Tèntunsêtèlêng têtanèn ing Sukabumi sampun kalampahan kabikak. Ingkang kapitongtonakên ing ngriku: pêpêthak kêbon tèh, kinah, karèt,
ingkang dipun ingahi ulam gêsang. Ing sisihipun wontên patamanan sêkar mawi umbul mancur sakalangkung nêngsêmakên. Kajawi punika ugi mitongtonakên caraning ngupakara asil siti kados ta: karèt, tuwin tèh, tumrap tèh, wiwit nanêm ngantos dumugi dipun ombe. Kajawi punika ugi mitongtonakên ing bab kagunan sanès-sanèsipun.
Muhamadiyah bagian P.K.O. ing Banjarnagara mêntas nindakakên anêtaki lare-lare yatim, wragadipun kanthi dipun
Wadana Pacèt, Cianjur, dados ing sapunika wontên amtênar tèrbêskiking kalih, anggêntosi wadana Harun Al Rasid, satunggalipun jaksa Jombang. Dene bab pisê kongsul Walandi ing Jedah kathah ingkang sami gadhah panuwun, ingkang kathah amtênar saking golongan pangrèh praja, jaksa, ajung jaksa tuwin wontên ingkang wêdalan saking pamulangan luhur pangadilan.
Kêmpalaning tiyang ing Tarakan, Borneo mêling songsong mas saking toko Sida Maju ing Surakarta rêgi f 1809,- Songsong wau sapunika sampun rampung, badhe kapisungsungakên dhatêng Sultan ing Bulungan, anyarêngi jumênêngan.
Wontên usul saking satunggiling warga rad kawula, punapa botên wontên ingkang kenging kangge wêwaton ing bab ngawontênakên milisi Tiyonghwa, ing sasampunipun bôngsa Tiyonghwa ing Indhonesiah kasamèkakên kalihan bôngsa Eropah. Prêlunipun manawi wontên bêbaya pêrang sagêd ngajêngakên amtênar sipil bôngsa Tiyonghwa. Lan ugi wontên warga sanès-sanèsipun usul supados dipun wontênakên milisi tiyang siti. Tumrap warga sanès-sanèsipun botên nayogyani dhatêng wontênipun milisi tiyang siti. Sagêd ugi jalaran saking gêgayutan kêkirangan arta.
nanging adiling Hyang Agung / dènira paring pêpeling / kacarita ing kadhatyan / kèh janma pating jalêrit / anangisi sang kusuma / anandhang gêrah kapati //
dene ta ing purwanipun / cinakot sarpa sang dèwi / kang dahat wèh kasamaran / kataman ing wisa mandi / kawuryan wus tanpa daya / kadi kapati aguling //
dupi uninga sang prabu / dahat kampitèng ing galih / kyai patih tinimbalan / enggal-enggala ngupadi / kang dadya usadanira / mrih nulya waluya jati //
ki patih alon umatur / nuwun nuwun inggih gusti / kawula namung sandika / mung rèhning kalangkung gati / kêdah nuntên kalêksanan / yèn kadangon nêniwasi //
dene ing pangintên ulun / ingkang bangkit ngusadani / datan wontên liyanira / kajawi janma ing nguni / kang manggihakên kalpika / punika tamtu ngrampungi //
nanging amba rangu-rangu / lamun kongsi tan kadugi / amargi paduka cidra / datan nêtêpi ing janji / andhaupkên lawan putra / karsa tuwan kadospundi //
sang aprabu nulya dhawuh / patih dhawuhna tumuli / yèn nini putri waluya / ingsun dhaupkên tumuli / kyai patih dyan umentar / lan pangeran wus pinanggih //
nulya andhawuhkên sampun / pangeran ugi nyagahi / nanging badhe têtarosan / minta panimbang kang titi / maring sangyanirèng kônca / ing wusana golong sami //
pangeran nulya malêbu / ingirid sowan sang putri / dupi pangeran
dasa ari / lulus tanpa sambekala / ing têmbe gumantya aji //
wus palêstha dongèngipun / bayan awacana aris / punika nyai wus cêtha / janma kang sêtya ing ati / marang ing tindak utama / bagyanira atut wuri //
upami pangeran lumuh / yêkti mung tansah nêmahi / winasuh salaminira / mila sayogi pun galih / ing bab têtêping kotaman / ywa kongsi manggih tan manis //
9. Putri nata ingkang tansah nyedani kakungipun.
Nyai Jenab anggung amèngêti / mring sadaya critaning kukila / dahat agung pakolèhe / tan kêndhat antuk tutur / kang nênuntun amurih eling / nanging wantuning daya / kang tuwuh mring luput / kalamun dipun tandhinga / rosanira tindak luput tansah ngêndhih / gampil ing tuwuhira //
ucap manuk / ananging ing kalanira / katamaning rasa luput anumusi / karasa sanalika //
nganyut-anyut / nyai sudagar karasa / dyan anyakêt lawan alon mitakoni / sira lêlagon apa //
bayan alon dènira nyauri / inggih nyai mung kangge sambenan / timbang mikir kana-kene / pituwasipun
nyi sudagar dahat sukèng ati / bayan nulya miwiti carita / nguni wontên ratu gêdhe / darbe putri linangkung / yèn padosa lumahing bumi / tan wontên nimbangana / dene putri wau / pan wus wongsal-wangsul krama / lan pangeran kawan dasa kirang siji / nanging samya sinedan //
datan pisan wontên kang andugi / paran ingkang
sinedanan / datan pisan wanita ajrih ing gêtih / malah dadya karênan //
gêntos kocap wontên ratu luwih / darbe putra kakung mung sajuga / sri nata dahat asihe / samana pangran ngrungu / lamun wontên putri linuwih / têgêl
rajaputra sowan ingkang rama / lamun sri nata marêngke / karsa nglamar sang ayu / lan ginarwa salami-
punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Gambar nginggil punika gambar rêdi Cikurai katingal saking Cisurupan (Garut)
Ing Kajawèn nomêr 64 sampun anyariyosakên ing bab babadipun praja Siyêm dumugi jumênêngipun Prabu Shao Phya Chakri, mênggah salajêngipun kados ing ngandhap punika:
Sajumênêngipun nata Prabu Shao Phya Chakri, tumraping praja Siyêm, upami wanci kadosdene wanci enjing, pêpadhangipun ing langit sampun katingal, têtiyang tilêm sampun wanci tangi badhe tumindak ing damêl, botên namung badhe karuntêlan wontên salêbêting kêmul. Wontênipun dipun pindhakakên
bucal, dipun santuni gagrak enggal, ingkang salaras kalihan jaman kamajêngan.
Para têtiyang Siyêm sami nanêm pantun ing sabin.
Tindak makatên wau lêstantun saya majêng. Sarêng dumugining abad ingkang kaping 19 ingkang jumênêng nata Prabu Maha Mongkyt, inggih punika ing taun 1851-1868, ing ngriku
amargi praja Siyêm lajêng angwontênakên sêsambêtaning pulitik kalihan praja-praja kilenan, saha lajêng damêl prajanjian warni-warni kalihan praja Inggris, Amerikah, Prasman, Walandi, Jêrman, tuwin sanès-sanèsipun. Ing prajanjian wau amratelakakên sawarnining padagangan saking môncapraja dhatêng nagari Siyêm namung dipun kengingakên beya 3%. Beya wau tumraping pêpetangan, kalêbêt botên sapintêna, dene wontênipun makatên, jalaran praja Siyêm sampun nganggêp mikantuki, amargi kala samantên dèrèng bêtah arta. [ar...]
[...ta.] Nanging sarèhning kamajêngan punika inggih kanthi ngindhakakên waragad, dangu-dangu kawontênan ingkang makatên wau saya ewah, punapa malih sarêng ingkang jumênêng nata Prabu Chulalonkorn, anggèning nindakakên kamajênganing praja kanthi dipun santosani sayêktos, anêtêpakên bôngsa kilenan kapatah dados adpisiring kabêtahan praja, inggih punika juru adamêl panimbang sawarnining prêlu ingkang badhe dipun wontênakên ing praja Siyêm, ingkang murih majêng lan migunani tumraping praja. Sajumênêngipun sang nata wau lajêng damêl margi-margi sêpur, padamêlan-padamêlan gupêrmèn dipun ewahi cara kilenan, kitha Bangkok dipun wangun gagrag enggal.
Sarêng kawontênaning praja tumindak kados makatên, bêtahipun arta lajêng langkung kathah, saha salajêngipun kathah sangêt tiyang ngamônca ingkang sami dêdunung wontên ing kitha Bangkok, lan têtiyang wau sami botên kawêngku ing pangadilan paprentahan Siyêm, makatên malih ugi kathah têtiyang asli jajahan Eropah ingkang manggèn ing Bangkok, ingkang ugi botên kêwêngku ing pangadilan paprentahan Siyêm. Dene wontêning têtiyang ingkang ngambara anjrak ing ngriku punika sami têtiyang asli ing Gatan, wêkasan damêl karibêtaning paprentahan Siyêm.
Kawontênan ingkang kados makatên wau, anjalari anggèning praja Siyêm saya sêngkut nindakakên ajênging prajanipun, dene ingkang dipun kajêngakên, sagêda angewahi prajanjian-prajanjian lami wau, lan tataning pangadilan dipun ewahi cara Eropah, ngicali wontêning rencang tumbasan, dipun wontênakên pangajaran cara kilenan tuwin sanès-sanèsipun. Ewadene tindak ingkang kados makatên wau, pikantukipun inggih botên andêmênakakên, saha salajêngipun tumindak ngantos jaman pêcahing pêpêrangan ing Eropah.
Sarêng ing taun 1917 karajan Siyêm anggolong dhatêng Amerikah, Inggris sagolonganipun, saha lajêng mêngsah dhatêng praja Jêrman, kala samantên praja Siyêm nama sampun sajajar anunggil damêl kalihan praja ingkang katingal ing jagad. Ing sasirêping pêrang praja-praja ingkang nunggil golongan wau unggul ing yuda, praja Siyêm ugi nama katut tumut unggul, saha lajêng tuwuh gadhah panêdha dhatêng praja sanès-sanèsipun, supados kawontênaning prajanjian lami dipun ebrakakên.
Panêdhanipun karajan Siyêm ingkang makatên wau tinampèn ing karajan sanès-sanèsipun, saha Amerikah ingkang nuladhani adamêl ebraning prajanjian, wusana beyaning palabuhan dipun mardikakakên, kajênging mardika wau, karajan [karaja...]
[...n] Siyêm kenging nindakakên beya botên kados ingkang sampun. Wiwit punika praja Eropah sanès-sanèsipun inggih sami tumut kemawon. Dene wontênipun sapunika praja Siyêm
Jalaran saking kawontênaning praja Siyêm majêng, ing sapunika wontênipun tiyang mônca ingkang cêpêng damêl nagari namung sakêdhik, limrahipun ingkang nyambut damêl ing pakaryan gupêrmèn namung bôngsa Siyêm piyambak, namung ing bab pangudi kawruh utawi kawruh kadhoktêran, punika ingkang nyambut damêl ing ngriku taksih migunakakên bôngsa Eropah, lan ing Ministerie sajawining jajahan ugi wontên, adpisiripun bôngsa ngamônca ingkang nyambut damêl ing ngriku.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih siyêm punika praja Budha ingkang mardika, punika pancèn nyata, têtiyang Siyêm sami ngrasuk agami Budha. Dene cacahipun têtiyang ing praja Siyêm punika wontên sadasa yuta jiwa, punika ugi kaworan tiyang Islam, Tionghwa, Anam, tuwin bôngsa Laos (bôngsa Siyêm ingkang taksih prasaja, agaminipun beda sangêt), ewadene paprentahan Siyêm botên ngaru-biru dhatêng agamining tiyang sanès, punapa malih tiyangipun Siyêm piyambak, sarèhning agaminipun Budha, mila botên purun marduli dhatêng tiyang ingkang sanès agami. Milanipun tumrap ing bôngsa Siyêm botên wontên ingkang kèrêm dhatêng agaminipun. (Badhe kasambêtan)
Ambalèni carita sing wis kêpungkur / Kêsèd wis satêngah mati / klesedan ana ing gubug / wong sing wêruh angarani / patute mung kari mocong //
akèh uwong sing têka nganti gumrudug / ananging sing akèh kuwi / mung padha muni gumrumung / ora niyat anulungi / malahan guyune ketok //
ana manèh patrape wong sing kêladuk / malah angunèn-unèni / dadi ora pisan thukul / duwea wêlas sathithik / wis ngono wataking uwong //
nanging pancèn nyata mungguh Kêsèd mau / wis kêtitik bola-bali / bêgjane tansah dumlundung / ora ketang mung sadhelit / kêrêpap diwêlasi uwong //
ing dhèk mau ana wong wis rada ngumur / iya milu anyêdhaki / karo muni alon nyaru / priye ta karêpmu kuwi / wong akèh mung padha nonton //
o aranmu padha ora wêruh prêlu / ana uwong arêp mati / mung padha nonton arubung / mênèh ana anjêgigik / aja kuwi ora ilok //
iki harak jênêng wong nêmu têngadur / yèn wajibing uwong kuwi / kudu têtulung yèn wêruh / yèn koguyu dudu mêsthi / iki rak dudu lêlucon //
banjur mak cêp ora ana sing sumaur / malah lunga pating kliwir / wise sêla uwong mau / banjur nyêdhak ngêmèk-mèki / awak anyêp kaya dêbok //
mung ing dhadha kêkêtêge isih dhug dhug / lan ambêgan kêmpis-kêmpis / yèn mirid saka ing wujud / kêtitik wong waras-
wong tuwa sing têka mau / nuli anyuwara lirih / môngga gèr dhahara sêkul / kenging kangge jampi pêrih / mung lumayanan kemawon //
sanalika Kêsèd isih ngrasa kukuh / ora gêlêm anglakoni / mêmangan sing ngono mau / dianggêp têmbene buri / darajade mundhak asor //
ngono mau satêmêne dadi laku / ora ketang mung sathithik / nanging jênênge ya laku / ing kono kêsèd tumuli / muluk sêga alon-alon //
êmung kanggo nyarati uwong sing lungguh / aja nganti dadi ati / awit wong yèn nampik puluk / têgêse nampik rêjêki / banjur sok ora kêprêgok //
nuli clathu inggih paman sangêt nuwun /
dene mungguh uwong mau / têtuwa pangkat patinggi / wong ing kono padha ngayom //
nuli kôndha ora nganggo ewah-ewuh / anggèr yèn kaparêng mugi / karsaa dhatêng ing dhusun / sampun èwêd ing panggalih / pun bapa bingah kemawon //
Bagus Kêsèd ing sapakone mung nurut / tumuli diirit mulih / sawise nèng desa mlêbu / Kêsèd angalêm ing ati / Ki Patinggi jêbul jêndhol //
duwe omah gêdhe-gêdhe sugih lumbung / ing latare kêbak pari / kêbone pating
lêstari / têtêp anèng kono mau / malah dianggêp saiki / uwong sing kramate ketok //
wis mangkono watake uwong sok kliru / anggêr ana warta clumik / uwong têka banjur mak byuk / suruh ayu gêdhang bêcik / têkane wis tanpa dikon //
lan sing munjung sêga putih iwak ingkung / pating pêkungkung ngêbaki / karêpe wong-uwong mau / padha anjaluk pamuji / murih sêdyane kalakon //
dhèk samana Kêsèd ing batin angguyu / anèh têmên aku iki / dene banjur kaya dhukun / kon adol iduku putih / ngene eloking lêlakon //
ing saiki Kêsèd panêmune thukul / yèn ngono bisa lêstari / mêsthi bali ginuk-ginuk / malah ngungkuli sing uwis / mula banjur wiwit cekoh //
bat-bêt rampung ingkung nganti ngundhung-undhung / bablas êntèk digadhoni / cêthing-cêthing nganti suwung / êntèk karo didhèhèmi / gêdhang landhung las-lês lolos //
barêng Kêsèd ketok cakut ngono mau / wong-wong padha ambungahi / ki patinggi nganti sujud / anggêpe kaya anggusti / Kêsèd êmung plênggang-plênggong //
ki patinggi nuli ngadhêp lan angguyu / anggèr kados kang kuwawi / sagêda jumênêng ratu / wontên ing nagari ngriki / kula mpun mantêp yêktos //Kurang satu suku kata: kula sampun mantêp yêktos.
Kêsèd clathu kula paman ngantos gumun / saking kula botên ngrêti / punapa ta kajêngipun / dene têtiyang ing ngriki / suyud
têlêngipun kitha ngriki namanipun / nagari Mirasa inggih / mila nama ngatên wau / awit wontêning nagari / pancèn inggih kaduk elok //
mêdhot rêmbug mungguh bab nagara mau / bêcik wara-wara dhisik / supaya ora kêbacut / wong akèh padha ngarani / yèn sing ngarang tukang ngobrol //
êmung entuk aran wacan bocah mathuk / dikoki umuk sathithik / ya nadyan rada kêladuk / kêblabak le adol uni / môngsa bodhoa ing kono //
Nglêrêsakên kalêpatan. Ing Kajawèn nomêr 64, ungêl-ungêlan sangandhaping gambar ingkang mungêl: Kadhatos ing Siyêm, lêrêsipun: Upacara pambêsmi
Eropah, Mêsir, Amerikah, Jêpang, Tiongkok, tuwin Hindhustan.
(Kakarang dening Mustapha, wontên ing kapal "General
punapa kaparêng suka pitulung dhatêng sampeyan) mêsthi kemawon kemawon kula bingah ing manah.
Wontên ing sêkolahan-sêkolahan, kula dipun tampi kanthi suka ing manah, tuwin ing pundi-pundi sami nyukani Certificaat prakawis ingkang kula pitongtonakên, ing sakawit kula kangelan sangêt ginêm Inggris ing Singgapura, awit basanipun basa Inggris totok, nanging dangu-dangu ugi sagêd anyandhak.
Ing sakawit kula ugi ragi lingak-linguk manawi ginêman Malayu Johore, awit kalihan basa Malayu Indhonesiah sanès sangêt, nanging dangu-dangu ugi mangrêtos.
Ing Kajawèn rumiyin sampun kasêrat bab pikajêngan kula ingkang No. 17, inggih punika: badhe kapanggih para misuwur ing jagad. Kula ugi sampun
ugi padpindêr têtêpanganipun dados ragi rakêt. Tuwin kula ugi kawulang main sulap ingkang anèh-anèh.
Wontên ing Singgapura kula ugi sampun têtêpangan kalihan Professor Thereses, punika satunggaling propesor dhansah (Dancing Professor) rumiyin nate nunggil kalihan Opera
pitulunganipun Proff. Row. kula ugi sagêd sowan sang suwuring jagad, inggih punika Sir Rabindranath Tagore, panjênênganipun nêmbe rawuh saking tindak ing America, Japan tuwin China, wontênipun ing Singgapura namung lèrèh sadintên masanggrahan ing Siglap, ing dalêmipun Sir Namazie.
Sarêng panjênênganipun mirêng manawi ing têmbe kula ugi badhe dhatêng Hindustan lajêng dhawuh supados kula benjing dhatêng ing Calcutta, badhe katêdahan kagunganipun sêkolahan tuwin Padvinderij.
Anggèn kula wontên ing Singgapura wontên 1 wulan kula ugi nyobi badhe nyambut damêl ing kapal, ananging ragi kêdangon ngêntosi telgram saking Parijs, Londen lan Japan.
Ingkang makatên punika kula kêpêksa mangkat sarana mawi ambayar waragad.
Tanggal 11 Juli kula bidhal numpak kapal Prancis, General Metzinger dhatêng Marseille, waragadipun Singapura - Marseille $150.- Marseille - Londen $ 275. Dalah waragad sanès-sanèsipun wontên $ 180.- utawi kintên-kintên f 250.-
Têtiyang ingkang sami wontên ing kapal wau sadaya ginêman basa Fransch. Kalêrêsan ing kapal wau kathah student-student ingkang sami numpak tuwin ingkang sagêd cara Inggris sami Student Universiteit Sarbonne ing Parijs, sami wangsul saking nagari wutah rahipun ing Indochina, mêntas liburan.
Lêrês, ing sêrat babad namung kasêbut Kangjêng Ratu Bêruk, Surakarta saking Jagaswaran. Nanging sanès punika. Têrangipun, Kangjêng Ratu Bêruk, saking Sukawati, dados ing Ngayogya. Wontên malih Kangjêng Ratu Bêruk putra Ki Agêng Ênis, pramèswari
Ingkang Sinuhun Sunan Adi Prabu Nyakrawati, pêputra: Sinuhun Sultan Agung.
Miturut urut-urutan punika, putra Ki Agêng Ênis kagarwa Sinuhun Sultan Agung botên mèmpêr.
Kajawi punika panjurungipun Radèn Mas Panji Jayèngtirtanata ing Madiun, botên kapacak, amargi karangan saking Tuwan Marta ing nginggil punika cêkap kangge katrangan ing bab Kangjêng Ratu Bêruk, ingkang dipun kajêngakên Tuwan Marta. Sampun cuwa ing panggalih.
Bandêng ingkang dipun bumboni rujak punika ngindhakakên raosipun tinimbang namung dipun gorèng kemawon, dene anggènipun damêl makatên: Mundhuta bandêng dhatêng pêkên ingkang sampun dipun êdang punika, manawi sampun lajêng ngracika bumbu: brambang,
laos sakêdhik. Bumbu-bumbu sadaya wau inggih namung mawa-mawa kathah sakêdhikipun bandêng ingkang dipun olah, bumbu wau dipun ulêga ingkang lêmbat, manawi sampun lajêng dipun dèkèki santên kanil sacêkapipun, dados ingkang nyêmêk-nyêmêk kemawon, tumuntên ngrajanga lombok abrit sakêdhik, dipun worakên bumbu wau (anggènipun ngrajang ingkang bundêr-bundêr) lajêng dipun popokakên ing bandêngipun ingkang waradin, tumuntên dipun linting ing godhong pisang, dipun bitingi kiwa têngên, sabên salinting dipun dèkèki salam salêmbar, manawi sampun anggènipun nglintingi lajêng dipun kukusakên ing êdang rumiyin. Manawi godhongipun sampun alum lajêng dipun êntas. Tumuntên dipun garang wontên ing wajan siti, dipun tindhihi banon utawi sela, manawi dipun walik godhongipun sampun katingal jêne lajêng suwalikipun malih, manawi sampun kintên katingal garing inggih punika sampun matêng.
ugi eca kangge ambumboni ulam panggang, namanipun inggih panggang bumbu rujak. Dene anggènipun damêl makatên: ngracika bumbu kados ing nginggil wau, nanging kêmirinipun botên usah kagorèng, tuwin lombokipun dipun wor kaulêg kemawon, dados botên mawi karajang, manawi bumbu-bumbu wau sampun dipun ulêg lêmbat, tuwin dipun dèkèki santên sacêkapipun lajêng kaarèha wontên ing wajan waja, sarta dipun cêmplungi salam tuwin tansah dipun kêbur ngantos kênthêl, lajêng dipun popokakên ing ulam ingkang badhe dipun panggang. Dene patraping manggang inggih botên beda kados karanganipun sadhèrèk Triraras ing Kajawèn nomêr 44 punika, nanging botên usah dipun gêpuki, sarta botên kêtingal rêmuk, inggih punika panggang wau sadèrèngipun dipun panggang ing mawa, dipun kukusna ing êdang rumiyin sarta dipun tutupi, manawi ulam wau dipun kuwik sampun êmpuk, tumuntên dipun êthing-êthingakên ing mawa arêng ing anglo. Manawi sampun jêne kacocohana ing porok ingkang waradin, supados rumasuk, patrapipun ambumboni kapopoka ing arih. Dados panggang wau matêng kaping kalih, punika ulamipun sagêd êmpuk sangêt.
Mragata ayam 1 tuwin dipun rêsiki ingkang rêsik, dipun icali sirahipun dumugi gulu, sarta cakaripun dumugi dhêngkul. Jêroanipun ugi dipun icali, nanging kulitipun sampun ngantos nglenyam. Lajêng maruta klapa 1 dipun bumboni brambang, bawang, kêmiri, jintên, tumbar, gêndhis, sarêm, traos godhong jêram purut sakêdhik. Bumbu-bumbu sadaya wau inggih namung kamawa-mawaa kathah sakêdhikipun kemawon, tumuntên kaulêga ingkang lêmbat. Manawi sampun lajêng kacarupna ing klapa wau ingkang waradin, tuwin malih dipun carubi ulêgan cêrme 10 iji ingkang sampun kaicalan isinipun, sarta kapêrêsa ing pêrêsan supados suda kêcutipun. Manawi sampun, klapa wau lajêng kalêbêtna ing salêbêting ulam wau ingkang kêbak, tumuntên kadondomana saking nginggil dumugi ngandhap, sampun ngantos kêtingal kalapanipun, awit mindhak ambrodhol, ingkang dipun dondomi punika kaprênah kulitipun kemawon dados botên dalah dagingipun, tuwin ingkang alon-alon kemawon. Manawi sampun lajêng kagodhoga mawi santên ingkang ngantos kaclop. Anggènipun anggodhog wontên ing kuwali utawi ing manci, dene santênipun wau sampun ngantos katutan bêninganipun. Sarta dipun dèkèki sarêm sacêkapipun tuwin salam. Dipun latonana ingkang ngantos sat. Manawi sampun sat lajêng kagorèng mawi lisah klêntik, wontên wajan waja, ananging sakdèrèngipun dipun gorèng kumutipun dipun sisihakên rumiyin, manawi anggènipun anggorèng ulam wau sampun jêne, kumut wau lajêng kagubêlna ing ulan
angèl yêktosanipun, nanging tumusing lampah ekar lan sapanunggalanipun kathah ingkang angyêktosi botên wontên nyatanipun.
Rumiyin nate wontên tiyang gadhah lêmbu èstri ngandhut kintên-kintên 4 wulan, sarêng kakandhangakên buntutipun kajêpit slarak kandhang ngantos pêpês, sarêng sampun saras buntut wau dados bengkong, ingkang gadhah ngintên manawi pêdhètipun benjing ugi buntutipun bengkong makatên, nanging sarêng lair wusananipun botên.
Wontên malih kapitadosan inggih punika upaminipun kapal èstri kapacêk dening kuldi, warnining anakipun mêsthi sakêdhik mèmpêr kapal sakêdhik mèmpêr kuldi, dados wontên saantawisipun kewan kalih wau, lan manawi kapal èstri wau kapacêkakên malih kalihan kapal bangsanipun piyambak turunipun taksih wontên kakantunan ingkang ngèmpêri kuldi.
Kapitadosan ingkang makatên punika dèrèng wontên nyatanipun, pancèn ugi wontên turun ingkang nyêbal saking bapa biyungipun, nanging nyamèni êmbah-êmbahipun, kados ta: bapa biyungipun wulu abrit, wusana anakipun wulu pêthak. Dados kawontênan ingkang dumunung ing nalurinipun taksih kasimpên, ingkang benjingipun badhe katingal malih.
Para ahli tuwin para wasis ugi aniti tuwin angyêktosi dhatêng kawontênan makatên punika, nanging mêksa dèrèng manggih katrangan ingkang sah. Pêpuntoning pamanggih namung yèn bapa biyungipun bangsaning rajakaya alit, botên badhe nurunakên agêng, lan yèn bapa biyungipun bangsaning kewan ingkang wangunipun kirang sae botên badhe angajêng-ajêng turun ingkang sae wangunipun pramila kajênging amblastêrakên rajakaya badhe anyaèkakên turun.
ing nginggil, pramila sampun sawatawis taun sapriki kangge nyaèkakên turuning lêmbu nagari
kiyat, gulunipun kandêl, punukipun inggil, mawi gèmbèl wiwit saking [sa...]
[...king] janggut dumugi badan perangan ngandhap, wulunipun pêthak utawi sêmu blawus, sarta gêsangipun wontên ing tanah Jawi ngriki sae jalaran sagêd cocog kalihan hawanipun, kangge tarikan prayogi sangêt, sarta ingkang èstri yèn sae pamiyaranipun sagêd ngêdalakên puhan kathah, trêkadhang ngantos 8 litêr.
Bibit wau kasade utawi kagadhuhakên dhatêng tiyang dhusun, sarta mêndhêt sabên cacah lêmbu èstri 80 iji cêkap bibit jalêr satunggal. Supados kangge sadhiyan sampun ngantos kantu, nagari mundhut lêmbu-lêmbu saking Bênggala, lan wontên ing pulo Sumba dipun tangkar-tangkarakên. Dene ingkang kapundhut wau lêmbu Onggolê, inggih punika lêmbu ing tanah ngriku ingkang sae piyambak, sirahipun cêlak singatipun kupêng, sarta jodho sangêt kalihan lêmbu Jawi ngriki. Sanèsipun lêmbu punika ugi wontên ingkang sae, inggih punika lêmbu Isar, nanging padosipun ragi rêkaos. Dene tunggilipun malih inggih punika lêmbu Misorê kirang prayogi§ Bab punika sampun kapratelakakên sawatawis ing Kajawèn nomêr 60. Red.
Têmbêm : Rumasa gumun atiku, ngrasakake klakuanamu, ingatase wong tuwa saaku, têka padpindêr sing ditiru. Kang mangkono mau, yèn dinêlêng rak katon saru. Wajibe wong tuwa sakowe iku, ora pantês yèn dadi pandhu, kudune tansah mituhu, le nyêmbah marang Pangeranmu. Dene kang dadi lakumu,
pacitane kudu maca Kulhu, sathithike saadêgan kaping pitu.
Pênthul : Bênêr omongmu kiyi, upama ing tanah Indhonesiah iki, agamane mung sawiji, ning kowe dhewe rak ya ngrêti, salagine ing tanah Jawi, agamane wus warni-warni, iya Islam iya Nasrani, prêcaya nyang Buda utawa teosopi. Mulane yèn aku saiki, nyaritakake Islam maligi, utawa ngêmungake agama Nasrani, cêkake mung agama salah siji, wis mêsthi bakal anggonjingake bumi, têgêse kang mêngkono kuwi: bakal akèh priyayi kakung padha misuhi, priyayi putri padha ngèncêpi, ora-orane ya padha ngiwi-iwi. Tinimbang aku dèn sêriki, luwung
dadi padpindêr, tak kon ngalakoni agama sing bênêr, yaiku Islam agamane wong Indhonesiêr, jarene
dadi wêwalêr, yèn ngomongna agama mung saêlêr. Awit anane wong ing tanah Jawa sakitêr ora kabèh nganggêp agama mau sing bênêr. Sagolongan nganggêp Nasrani sing lêsêr, liyane agama Budha sing angkêr, lan ana sing nganggêp Teosopi agamane wong pintêr. Panêmumu pancèn iya ora kablingêr, ngrêmbug agama siji kuwi sok dadi gumêdêr, ing môngka
kabênêr, bisa sinuguhan sing rasane ora sêgêr, ning nang badan sakojur krasa mak nyêr, upamane ditibani pring salajêr, ana ing githok utawa ing gêgêr.
Pênthul : Iya mangkono bakal kadadeane, yèn agama sing diomongake. Mulane sing arêp dak rêmbuk ing kene, agama ora ilmu ya dede, nanging prakara sing gêdhe gunane, tumrap uwong sakabèhe, ya tumrap sing ênom tuwa cilik utawa sing gêdhe. Mungguh saiki kaanane, ing saindênging bawana kene, sing lagi dadi kêmbang lambe, padpindêr sanyatane. Awit yèn mawasa: wète, tumrap padpindêr sajatine, wis cêtha anelakake, yèn nênuntun marang bêciking bêbudène, kang bisa anjalari sampurnane uripe, ana ing donya têmbe burine.
Têmbêm : Wathathithah, sanadyan wudunku mêcah, rasaku ora pati bungah, kaya krungu anggonmu sêsorah, ning apa ora luwih bêcik kanggone bocah, sing bêbudène isih kêna diowah, nèk wong tuwa kaya aku rak wis susah, aja manèh bêbudène kênaa dirobah, salagine mangan jangane kurang uyah, rasane nyang ati wis krasa payah. Mara critakna wète sing nganti gênah, sanadyan tumrape awakku susah, bisane bêbudènku owah. Nèk-nèke aku bisa maju sajangkah, anggone nyuda kridhaning amarah, lan bisa nyêdhaki marang mutmainah.
Pênthul : Bênêr Kang Dhoyok anggonmu caturan, sanadyan wonga tuwa pisan, ora ana alane anjupuk tuladhan, ning ya kudu têtuladhan, kang ngudi marang kautaman, bôngsa Walônda duwe paribasan, ora ana umuring wong kêtuwan,
kanggo ngudi mênyang pangajaran. Mula bênêr pangandikane ahli kapintêran, kang ngandikakake bedane manusa lan kewan, pangandikane: loro-lorone pisan, padha jêjodhoan, padha mêmangan, lan padha buwang kotoran, nanging kewan ora ngudi marang kautaman, dene manusa tansah golèk urip kasampurnan.
Têmbêm : Dhiêm, dhiêm, kok banjur akèh-akèh sing kok gunêm, sajake kaya wong sing lagi mêndêm. Dudu mêndêm kêcubung ning mêndêm opiyêm, lumrahe omonge banjur glayêm, ora mrêduli kêndhil wajan padha amêm, anggêre awake dhewe wis krasa ayêm. Nanging yèn ora klêbon lara irêng sêmalêm, barang cilik banjur krasa gêdhêm, karêpe kabèh-kabèh arêp diantêm wèlêm.
Pênthul : Wis, wis aja kok banjurake anggonmu ngêcuwis, tak caritakna wèting pandhu sing nganti prêsis, ning sanadyan akèh piwulange sing manis-manis, dudu pêthikan saka Kuran utawa Hadis, mung miturut karangane tuwan-tuwan bôngsa Inggris, Badhên Powèl asmane kang winasis. Wis saiki tak wiwitane, nanging murih kêpenake, lan disênêngi wong sakabèhe, luwih bêcik tak têmbangne, supaya amrih bêcike, tak anjupuk sinom lagune, wis Kang Dhoyok dirungokke:
Wong anom anglakonana / apa wajibe kang mêsthi / yaiku wajib kang aran / dadi padpindêr nêtêpi / wêruha mênyang aji / aja
kudu sêtya têrus ngati / nyang nagara ya parentah / lan nagara wutah gêtih / nagara sing digoni / lan kudu manut miturut / nyang sing dadi têtuwa / kang duwe wajib nuntuni / iya kuwi lèdêring sakabèh kônca //
kudu asih karo trêsna / nyang lêlurah awit kuwi / jênêng sing awèh gawean / lan kudu sêtya nêmêni / nyang wêngkon dhewe mêsthi / dene ta sing kaping têlu / padpindêr tumindaka / kang lêga lila nulungi / nyang wong liya kang nêmoni kasangsara //
ping pate ya kuwajiban / duwe pikir lair batin / trêsna nyang sapadha-padha / lan manèhe kudu asih / nganggêpa mitra bêcik / lan liya padpindêr kumpul / aja angrasa beda / sanajana seje jinis / ping limane sing andhap asor sapadha //
ping nême anglakonana / duwe watak wêlas asih / mênyang sarupaning kewan / kang gumrêmêt kang kumêlip / kaping pitune wajib / kudu sadhiya ing prêlu / manut miturut prentah / aja lumuh anglakoni / ing wulange lèdêr sing dadi têtuwa //
cake ing gawe sing cêtha / aja nganggo brigah-brigih / mung kudu nuli tumandang / sing ketok cakup tarampil / bab kaping wolu wajib / duwe ulat aja mrêngut / sing sumèh murih bisa / agawe rêsêping ati / diêtrapna gawe abot sing kêduga //
wajibe kang kaping sanga / padpindêr kudu kang ngrêti / kudu ngantêpi agama / kaping sêpuluhe wajib / ngrungkêbi ati suci / ing lair batin sing têrus / aja tumindak sasar / kabèh kudu dilakoni / kalakone kanthi brêkahing Pangeran //
Nalika tanggal 28-7-1923 ing kitha Malang wontên parêpatan P.N.I. ingkang asêsorah ing ngriku Tuwan-tuwan Ir Sukarna lan Mr. Yusup saha sanèsipun. Manggèn ing griya bioskup Ema, ingkang dhatêng wontên tiyang kintên-kintên langkung saking sèwu. (N.).
Ing Kajawèn sampun nate martosakên satunggiling wanita nama Rara Surti lulus dados Ind. Arts wêdalan N.I.A.S. ing Surabaya. Mênggah gambaripun kados ingkang kacêtha ing nginggil punika.
Ing salêbêting pasar malêm ing Malang wontên wande-wande ingkang sami sade buku warni-warni, ugi wêdalan Bale Pustaka tuwin sanèsipun (N.).
Ing dintên punika 7-8-1929 ing Tumpang katawis wontên jawah awu, nanging botên patos sangêt, sagêdipun kêtitik saking lumahing gêgodhongan sami amalêtuk cêmêng, saha tiyang lumampah kraos klilipên. (N.).
Nalika dintên Kêmis 1-8-1929 ing dhusun Jêru (Tumpang) wanci enjing wontên lare nglampahakên cikar kêglimpang, larenipun katindhihan sukunipun ngantos tatu sangêt. Nunggil ing dintên punika inggih ing dhusun ngriku wau, wanci jam 3 sontên wontên malih tiyang kaplindhês cikar ing sirah ngantos dhadha, dumugi ing pêjahipun. Cikar-cikar punika sami momot kaspe. Wontênipun ngantos kadadosan makatên wau, jalaran margi ingkang dipun langkungi kirang sae, nanging cikar mêksa nrajang purun. Dados gênahipun saking kalêpatanipun piyambak. (N.).
Lêngganan nomêr 2571 ing Purwakarta (Krawang). f 2.50 punika têrangipun makatên: ingkang f 1.- kangge nyêkapi kwartal punika, ingkang f 1.50 kangge kwartal 4, makatên wau manawi panjênêngan kaparêng lêngganan têrus, dados ingkang prêlu f 1.-
Lêngganan nomêr 3919 ing Blora. Kula ingkang kalintu. Etang panjênêngan sadaya lêrês.
Lêngganan nomêr 2368 ing Pagênthan. Panjurung panjênêngan botên kapacak, amargi karangan ingkang kados makatên punika sampun dipun wêdalakên dados buku dening ingkang gadhah karangan piyambak.
Tuwan M.S. ing Kêbumèn. Kajawèn botên sagêd minangkani pamundhut panjênêngan, awit botên wontên tatanan kados makatên, lan malih panjurung panjênêngan punika botên migunani ingakathah, panjênêngan tamtu mangrêtos piyambak.
Lêngganan nomêr 2510 ing Ngayogya. Bale Pustaka botên sade.
Lêngganan nomêr 3037 ing Sêtabêlan, Surakarta. 1. Tiyang anggantos utawi nyantuni cariyos ing basa sanès ingkang dèrèng langkung saking titimangsanipun, kêdah nêdha palilah dhatêng ingkang gadhah wêwênang ngantos têrang, 2. Bab gambar samantên ugi, 3. Botên têrang sintên ingkang sade.
Lêngganan nomêr 2388 ing Gurah. 1. Bale Pustaka ugi sade buku ingkang kasêbut ing Catalogus Depot v. Leermiddelen, nanging namung satunggal kalih. 2. Bêbasan Saloka jilid II dèrèng wontên. 3. Ingkang sade Depot v. Leermiddelen.
Lêngganan nomêr 278 ing dhukuh Dungus. Bab pamrayogi panjênêngan kirang tumrap mênggahing Kajawèn, amargi ingkang maos Kajawèn punika kathah ingkang golongan sanès, lan malih bab makatên wau badhe botên sande, ingkang gadhah prêlu inggih badhe sumêrêp.
tumungkula maring pratiwi / nêngaa ing akasa / sira mêsthi lampus / dene ta ing jatinira / gon sun gawe pêpati kurang siji thil / wus têtêp kawan
tuwuhing galih / marang kang arsa cidra / dyan sang putri muwus / ingsun durung tau wikan / janma mèsêm ing kala arsa
rama aji / wus mèh têkèng palastra //
dahat susah kang wadon nangisi / gung pinênggak dening sangsam priya / awit jênêng tanpa gawe / kang èstri kinèn wangsul / nanging mêksa lumuh kapati / nadyan praptaning tiwas / nêdya runtung-runtung / kang iku ingsun anggagas / dadi nyata watêk kang kadya sirèki / kalah lan sato wana //
sanalika kêbuka sang putri / ingkang raka enggal linuwaran / lan kinurêpan pangkone / muwun
ing wigatos / tanpa mèngèng dènnya mirêngake / mila dupi wus katingal malih / bayan nyabawani / kanthi cêluk-cêluk //
lajêng mawon môngga ngriki nyai / mangke kula criyos / yêktos nyai sakalangkung sae / gih punika cariyosing aji / kang supêna kèpi / maring wanodya yu //
kocap nênggih ing Towar nagari / kang jumênêng katong / maksih mudha misuwur asmane / duk ing dalu supêna nglam-lami / têmah angênani / tumanêm ing kalbu //
saking dahat dènira ngèngêti / araos kalêson / dahat arsa wungu
bupati / lan sakala uning / ki patih mabukuh //
angandika alon sri bupati / sêmu amalênggong / sira patih apa uwis suwe / lan malêbu ora sun timbali / apa kang wigati / sun arsa sumurup //
kyai patih nulya matur ririh / dhuh gusti sang katong / marma sowan tanpa timbalane / saking dahat kêdêrêng dhuh gusti / dene sampun wanci / tan miyos pukulun //
saking amba kalangkung kuwatir / nuli mungu alon / lah punapa gusti darunane / sri bupati nuli dhawuh lirih / dahat angalêntrih / sêrêt
ana wong ana rupane / ngupayaa salumahing bumi / anane mung siji / putri impèn ingsun //
tumanême anêrusi ati / tansah bae ketok / kongsi bingung gon sun ngrasakake / coba ingsun mêrêm sawatawis / hara nyata prapti / katon gandhul-gandhul //
marma ingsun tan miyos siniwi / labêt saking abot / eman pisah lan impèn sun kiye / iku bapa upayanên nuli / di kongsi kapanggih / aywa kongsi kliru //
alon matur wau kyai patih / dhuh gusti sang katong / dene gusti kadêrêng mring impèn / yêkti damêl tata tan prayogi / lajêng kadospundi / pangupayanipun //
awit sintên ingkang sagêd uning / gambaring pangraos / sri narendra ngandika mangkene / ngupayaa wong ayu linuwih / kang nyata munjuli / yêkti impèn ingsun //
kyai patih kawêkèn kapati / sakalangkung ewoh / nulya èngêt maring kagunane / anggêgambar sanyata undhagi / nulya
sinuhun punika critane / para putri kang ayu linuwih / pundi ingkang mirib / impèn dalêm prabu //
kagyating tyas sri nata umèksi / anêrusi batos / lan ngandika dene elok kiye / iya bapa uwus plêg kadyèki / gambar kang sawiji / iki ingsun pundhut //
kyai patih nuli matur ririh / gusti jêng sang katong / kaparingna gambaripun mangke / badhe môngka ancêr ngupadosi / puguh sri bupati / tan maringkên wangsul // (Badhe
Ing nginggil punika gapuraning tèntunsêtèlêng têtanèn ing Sukabumi, dipun wangun cocogipun kalihan raos Jawi.
Mirid andharan ing Kajawèn nomêr 65, para maos botên kêkilapan ing bab wontêning agami ingkang dipun rasuk ing bôngsa Siyêm. Mila ing sadèrèngipun anglajêngakên cariyos babadipun praja Siyêm, prayogi kasêlanan nyariyosakên ing bab wontênipun agami Budha ing nagari Siyêm rumiyin.
Upacara arak-arakan ambêsmi mayit ing Siyêm, ngubêngi kadhaton.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên manawi bôngsa Siyêm punika agaminipun Budha, dene lumêbêtipun agami Budha wontên ing nagari Siyêm punika ing antawisipun abat 5-6, aslinipun saking nagari Indhu.
Tumrap ing nagari Siyêm, sampun dados tatacaranipun bôngsa Siyêm punika wontên kalanipun sawatawis môngsa nyatunggalakên tekadipun maligi nêmbah dhatêng Budha, inggih punika kanthi miturut parentahing agami, lan ngicalakên sawarnining prêlu ingkang tumônja dhatêng kadonyan. Kawontênan ingkang kados makatên punika ingkang anjalari ing praja Siyêm kathah kabuyutan. Kabuyutan punika
panggenan anêmbah dhatêng panutan. Mênggah kathahing kabuyutan ing nagari Siyêm, kirang langkung wontên 10.000 iji.
Lamining têtiyang anggènipun nindakakên tatacara ingkang kados makatên punika botên tamtu, wontên ingkang namung sawulan, wontên ingkang sataun, wontên malih ingkang salaminipun gêsang namung tumindak kados makatên, lajêng nama dados sogata (monnik), kajênging sogata ing ngriki, satunggiling tiyang ingkang anglampahi parentahing agami, punika namung mêndhêt mèmpêripun têmbung monnik. Dene caranipun, sadaya ingkang nekadakên wau sami cukur plonthos saha ngangge rasukan jubah, badhening rasukan kasar jêne, sarta ambêkta wadhah pirantos kangge papariman. Têtiyang ingkang sami dados kados makatên wau, sabên enjing lumampah papariman urut griyaning têtiyang pakampungan, dene anggènipun papariman wau namung prêlu nyêkapakên bêtah kangge nêdha sadintên kaping kalih. Wanci ing sadintên wau kajawi kangge papariman, ingkang kathah kangge maos Wedha.
Tiyang tani ing Siyêm sawêg maluku sabin.
Mênggahing agami Budha, tiyang ingkang darma, inggih punika tiyang ingkang wèwèh dhatêng sogata papariman, pêlênging batosipun botên niyat pados pocapan sae jalaran saking anggènipun dêdana wau, ananging gadhah panganggêp, bilih darma punika satunggiling lampah kautamèn, lan murih sagêd kêdhêdhêran wiji rêmên tindak darma. Mila kawontênanipun ing nagari Siyêm, tumrap ingkang tumindak papariman wau botên pisan-pisan adamêl mêsgulipun ingkang dipun parimani, awit sadaya pikantukipun sami sèlèh dhatêng kalêpasaning kabatosan.
Manawi nuju môngsa têrangan, kathah para sogata sami dhatêng candhi-candhi salêbêting praja, limrahing ngakathah, para sogata wau sami dipun wastani tiyang kramat, mila ing samargi-margi dipun aosi ing tiyang.
Tiyang ingkang nuju wontên ing nagari Siyêm, ing samargi-margi têmtu kêpêthuk tiyang ingkang kados makatên wau, limrahipun dipun iring ing lare-lare ambêkta payung utawi barang-barang bêbêktanipun tiyang kêkesahan. Lampahing sogata wau samôngsa kêdalon, lajêng tilêm wontên ing kabuyutan utawi candhi, malah wontên ingkang namung tilêm wontên sangandhaping payung mawi dipun kubêng ing layar kapêtha kadosdene tendha. Kajawi punika ugi wontên sogata ingkang mêdal saking nagari Siyêm dhatêng panggenan-panggenan Budha sanès ingkang têbih-têbih, ingkang dipun anggêp kramat sangêt, kados ta dhatêng masjid Budha Arakan ing Mandali, nagari karajan Burma, utawi dhatêng masjid Budha ing Swetagon ing Rangoon.
Kados makatên mênggah caraning bôngsa Siyêm anggèning nindakakên agaminipun. Cacahipun sogata ing praja Siyêm wau kintên-kintên wontên 300.000. Cacah samantên wau inggih botên têtêp salaminipun, sagêd ewah-ewah, dene ingkang têtêp dados sogata wau namung sawatawis. (Badhe kasambêtan)
3. Malariah tropica dhatêngipun bêntèr botên têmtu, nanging ingkang limrah sabên dintên têrusan kemawon kados bêntèripun tiyang ingkang kenging sêsakit tipês, punika sêsakit bêntèring malariah ingkang ambêbayani sangêt, dene wontênipun ing Asiah ing panggenan ingkang hawanipun bêntèr (tropisch klimaat) mila dipun wastani tropica.
Bêntèring sêsakit malariah tiga pisan, kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, sagêd anjalari risaking êrahipun tiyang ingkang sakit (bloedarmoede) lajêng limpa (milt) dados agêng (abuh), trêkadhang ingkang sakit malariah tropica jalaran saking sangêting bêntèr ewah èngêtanipun, manawi botên dipun jagi utawi dipun cêpêngi sok lajêng mlajêng utawi gronjalan badhe mlajêng-mlajêng kados tiyang ingkang sakit ewah utawi setanên. Manawi botên enggal kajampenan jampi ingkang mustajab, sagêd dados ing tiwasipun.
Sagêd ugi kalampahan lumêbêtipun wiji malariah kalih warni punika sarêng-sarêng, utawi tumularipun dhatêng tiyang andadosakên bêntèripun lajêng botên sagêd ajêg.
Kalamôngsa wontên tiyang ingkang kalêbêtan wiji sêsakit malariah, nanging botên thukul bêntèripun. Punika ingkang dipun wastani malariah larvata (verborgen Malaria, malariah dhêlikan).
Manawi tiyang ingkang sakit wau dipun kèndêlakên botên dipun jampèni, utawi jampinipun kirang tumônja botên mustajab, utawi kirang jampinipun, plasmodien lajêng tambah angrêbda, tiyang ingkang sakit [saki...]
[...t] lajêng kêra, pucêt, jêne, lêsu, lêmês, limpanipun abuh.
Sampun têmtu tiyang ingkang katrajang ing sêsakit wau inggih sakit, kajawi punika tiyang ingkang sakit lajêng dados bibit utawi winih sêsakit malariah ingkang ambêbayani tumraping tiyang ingkang saras, awit manawi ingkang sakit botên kapisah têbih saha kirang panjaginipun, murih sampun ngantos kêcakot ing lêmut, têmtu lêmut lajêng sagêd anularakên dhatêng tiyang pintên-pintên ingkang lajêng sagêd ngômbra-ômbra.
Mila bôngsa Eropah ing tanah Indhonesiah ngriki ingkang sami ajrih lan anjagi murih sampun ngantos kataman ing sêsakit wau, rencang-rencangipun jongos, babu, koki, kêbon, sami dipun sukani klambu kangge ing patilêmanipun, prêlunipun sampun ngantos kenging utawi katularan ing sêsakit wau ingkang lajêng sagêd nularakên dhatêng tiyang sagriya.
Sagêdipun nêtêpakên bilih (positief) sêsakit malariah, êrahipun tiyang ingkang sakit kêdah dipun priksa mawi kaca praksana. Ananging dhoktêr-dhoktêr ingkang sampun kulina utawi paham (kêcêkap anindakakên ing padamêlan), lajêng sagêd mastani sêsakit malariah utawi sanès, punika lajêng enggal sagêd suka jampi utawi nyuntik, supados tiyang ingkang sakit wau sagêda enggal saras.
Patilêman ingkang pamasanging klambu wontên ing nglêbêt cagak.
Jampi ingkang kangge mêjahi plasmodien ingkang mustajab inggih punika kênini, malah ingkang langkung mustajab malih kangge anjampèni tiyang sakit malariah punika kêdah mawi suntikan kênini.
Limrahipun lare alit utawi bayi manawi sakit malariah dipun jampèni kênini punika lajêng nuntak, utawi botên purun ngêlêg, jalaran saking paitipun, mila ingkang kangge jampinipun inggih punika ingkang botên pait euchinine utawi aristochine.
Tiyang ingkang sakitipun ragi dangu (rêkaos) kajawi dipun jampèni mawi kênini, sarana malih mawi arsenicum (warangan) lan sanès-sanèsipun.
Tiyang ingkang kenging sêsakit malariah, bilih sampun kajampenan kênini, punika prayoginipun tiyang wau kapindhah utawi katirahakên ing panggenan ingkang hawanipun asrêp, inggih punika ing parêdèn. Awit hawa parêdèn punika mustajab sangêt tumrapipun tiyang ingkang kenging sêsakit malariah, salêbêtipun sawatawis dintên tiyang ingkang sakit bêntèr, lajêng sagêd ical, saha pucêtipun (bloedarmoede) sawatawis minggu utawi sawatawis wulan kemawon sampun sagêd pulih wangsul kados waunipun (bingar). (Badhe kasambêtan)
Amragata ayam dhara 1 sarta karêsikana ingkang rêsik. Tumuntên kakêthok-kêthoka ingkang agêngipun sakêmiri-sakêmiri, manawi sampun, ulam wau kawadhahana ing bumbung dêling, ingkang panjangipun kintên-kintên saasta tuwin ingkang sisih kaangkaha kaprênah gêrêtanipun, dados bumbung wau ingkang sasisih buntêt sasisihipun bolong sarta dipun rêsikana ingkang rêsik. Sabên ulam ayam 1 dados tigang bumbung, satunggal-satunggaling bumbung kadèkèkana lombok jêmprit wêtahan 5 iji, tuwin salam 2 lêmbar, manawi sampun lajêng ngulêga bumbu, inggih punika: bawang 3 bungkul, asêm 5 gada (gêndhis, sarêm, traos) sami sacêkapipun. Bumbu-bumbu wau kêpara ingkang ragi kêladuk, amargi manawi mêntahipun dipun kêdhapi môngka kêraos kêkêcutên, kasinên, tuwin kêlêgèn, punika matêngipun dados cêkapan. Manawi bumbu wau sampun dipun ulêg lêmbat, lajêng kadèkèkana toya 4 cangkir, sarta kasaringa ing srêbèt mori ingkang pêthak. Saringan bumbu-bumbu wau lajêng kaêsurna ing satunggal-satunggaling bumbung isi ulam wau ingkang ngantos kaclop ulamipun, sabumbungipun kaisènana satêngah inggil. Manawi sampun lajêng ngêluma godhong pisang, inggih punika godhong wau kabêntèrna ing latu, utawi kaêpea ing bêntèring srêngenge. Tumuntên bumbung wau katutupana godhong ingkang sampun dipun kum wau ngalih lêmbar, sarta katangsulana ingkang kêncêng, murih kêncêngipun manawi nangsuli punika mawi rami. Manawi sampun, lêmêng wau kagodhoga wontên ing kuwali, utawi ing êblèg patraliun, kadèkèkana toya ingkang ngantos kaclop ing bumbungipun, sarta kalatonana ingkang sampun ngantos kêndhat. Tandhanipun manawi sampun matêng saèstu, punika waton anggènipun anggodhog enjing dumugi siyang jam 1 ingkang têmtu ulamipun mumut.
Amêndhêta ulam ayam 1 ingkang sampun rêsik, lajêng dipun kêthok-kêthoka ingkang agêngipun sakêmiri, tumuntên ngulêga bumbu, inggih punika tumbar, asêm, brambang, bawang, salam, gêndhis, traos, irisan laos sakêdhik, sadaya wau namung mawa-mawa sacêkapipun. Manawi sampun dipun ulêg lêmbat lajêng kadèkèkana santên kanil sacêkapipun. Manawi sampun lajêng kawungkusana ing godhong pisang, saupami sawungkus ulamipun 4 têngkêl, dipun dèkèki duduh 4 sendhok agêng, makatên salajêngipun. Manawi sampun anggènipun mungkusi, lajêng kakukusna ing êdang uwiutawi. dipun godhog ing langsêng, tuwin kalatonana sampun ngantos kêndhat. Dene tandhanipun manawi ulam wau sampun matêng, inggih punika godhongipun ingkang kangge mungkusi wau sampun kêtingal ulam sangêt. [sa...]
[...ngêt.] Wondene bumbu-bumbu ingkang kasêbut ing nginggil wau, manawi botên dipun dèkèki tumbar, nanging kasantunan kêncur, punika namanipun bumbu gêcok, dene patraping damêl ulam dipun gêcok punika botên beda kados patraping damêl garangasêm wau.
Bab Wirasating Manungsa Mêndhêt saking Kawruh Tionghwa§ Anggènipun Kajawèn macak panjurung punika, botên pisan-pisan gadhah kajêng nglêrêsakên bab gugon tuhon, namung prêlu nêdahakên ing bab warni-warnining kawruh.
Kula nuwun, bab wirasating manungsa punika pêthikan saking kawruh Tionghwa, kados-kados buku utawi Kajawèn dèrèng wontên ingkang mratelakakên bab kawruh wau.
Ing ngandhap punika kula wiwiti saking kuping kiwa, punika kawastanan: kimsing, têgêsipun lintang mas. (kim= êmas, sing = lintang).
Kuping têngên punika kawastanan: boksing, têgêsipun lintang kayu (bok = kayu, sing = lintang).
Mênggah kuping ingkang warninipun pêthak rêsik sêmu abrit, têkak-têkukanipun cêtha, wangunipun botên angluncup, jêjêg woh godhohipun andhèyèk dhatêng ngajêng, sarta wujudipun agêng kandêl, punika sae sangêt. Tiyang ingkang kupingipun sagêd ngungkuli alis tuwin mripat, wirasatipun winastan: taèkwi, têgêsipun sugih singgih (tae = sugih, kwi = singgih).
Wondene tiyang ingkang kêkupinganipun sae, kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, wiwit nèm sampun mumbul darajatipun.
Tiyang ingkang kupingipun lancip sarta ciyut, punika awon, kawastanan, ap, têgêsipun gêjêglong, wahananipun suda sadaya barang darbèkipun, wah botên sagêd kadunungan kawignyan.
Cangkêm punika kawastanan kwising, têgêsipun lintang toya, (swi= toya, sing = lintang) utawi
tong = panggenan). Tiyang manawi lambenipun mèngèr-mèngèr abrit, wangunipun tutuk pasagi wiyar, lêgoking lambe nginggil lêbêt, untu jêjêg, punika wahananipun sugih kasagêdan, ulah kasusastran.
Bathuk punika kawastanan: ohsing, têgêsipun lintang latu (oh = latu, sing = lintang). Tiyang manawi ing bathuk wontên rambutipun kêtêl panjang, wangunipun saewah kêbak muyêk saha wiyar, punika wahananipun ing têmbe anggadhahi kalênggahan, utawi limpad dhatêng sawarnining padamêlan griya, sanadyan bapa biyungipun inggih sagêd luhur tur singgih. Manawi tiyang bathukipun lincip sarta awon, sanadyan sugih kawignyan, punika winastan: aplyaohsing, [a...]
[...plyaohsing,] têgêsipun, ambêlêging lintang latu (ap = jêglong utawi ambêlêg, lya = uwis, oh = latu, sing = lintang). Ingkang makatên wau wahananipun bilih badhe ngangkah darajad rêkaos sangêt. Sanadyan taksih nèm sampun gadhah anak, ananging anakipun botên sagêd lêstantun wilujêng, dene sandhang tuwin
punika kawastanan: dasing, têgêsipun lintang siti (da = siti, sing = lintang). Grana ingkang pucukipun kandêl sarta nyêprok, lèng-lènganipun kalih pisan sumungkêm, punika sae. Bilih tiyang grananipun gilig saha jêjêg botên mèncèng, kêncêng dumugi bathuk, punika wahananipun sae sangêt, kawastanan: og log swu, têgêsipun sugih bêgja lan daulat tur panjang yuswanipun. (og = bêgja, log = ulat, swu = yuswa, bilih tiyang grananipun ing pucuk lincip, lèng-lènganipun andhangak manginggil, punika kawastanan: ap lya tyonggak da sing. Têgêsipun, angambêlêgakên lintang siti ing ardi têngên (ap = ambêlêg utawi kajêglong, lya = uwis, tyong = têngah, gak = ardi, da = siti, sing = lintang. Wahananipun tiyang ingkang gadhah grana makatên wau, sakêdhik barang darbèkipun, sarta wêwatêkanipun botên lêrês sarta botên ajêg.
Kuping punika botên mêsthi sae ingkang agêng utawi alit, awit kuping punika mindhak taun mindhak agêng, agêngipun botên patos kêtawis, mila namung katitika manawi lêgokanipun cêtha, sampun kawastanan sae, langkung sae malih manawi kuping wau warninipun pêthak angungkuli pêthakaning rai, ingkang makatên wau wahananipun sagêd dhatêng kasusastran.
1. Kuping êmas (wangunipun panjang saha pasagi jêjêg). | 2. Kuping kayu (panjang). | 3. Kuping banyu (bundêr kêbak) | 4. Kuping gêni (lincip, mlongo). | 5. Kuping bumi (kandêl agêng). | 6. Kuping walu panah (lincip tipis). | 7. Kuping tikus (tanpa lêgak-lêgokan). | 8. Kuping cuki (bundêr agêng).
Mênggah ingkang kawastanan kuping banyu, kuping mas, tuwin kuping cuki, punika manawi mèpèt sangêt, botên patos katingal saking ngajêng, sarta inggilipun ngantos ngungkuli alis, lêgok-lêgokanipun kandêl kiyat, warninipun pinggir abrit mangar-mangar, ing nglêbêt wontên wulunipun, lèng-lènganipun ciyut, punika ingkang kalêbêt sae piyambak. (badhe
Jawi kalihan lêmbu Bênggala ing sapisanan wangun lan warninipun taksih wontên saantawisipun kewan kalih wau, nanging yèn turun wau kajodhokakên kalihan lêmbu Bênggala tulèn, turunipun malih, dados turun kaping kalih,
Lêmbu Gurayat, bangsanipun lêmbu Bênggala.
Sampun têtela yèn lêmbu Bênggala wau kangge tiyang bumi ing tanah Jawi ngriki sagêd anyêkapi kabêtahanipun sadaya, kangge tarikan cikar utawi grobag prayogi sangêt, kangge anggarap siti ugi langkung kiyat tinimbang lêmbu Jawi, kangge pragatan ulamipun langkung babar, pramila ingkang sami ngingah lêmbu èstri prayogi angudia sagêdipun macêkakên lêmbunipun kalihan lêmbu Bênggala wau. Sarta anjagia sampun ngantos kapacêk dening lêmbu jalêr Jawi ingkang kagolong alit. Tujunipun punggawaning dhoktêr kewan ugi tumut anjagi sarana lêmbu-lêmbu jalêr ingkang alit-alit wau sami dipun kêbiri.
Tiyang siti ing Jawi Wetan kadosdene ing Pasuruan tuwin Basuki taksih kathah ingkang rêmên dhatêng kêraban (balapan lêmbu) dados botên kathah ingkang rêmên dhatêng lêmbu Bênggala, nanging limrahipun lêmbu-lêmbu ing ngriku sae-sae, jalaran kajogan lêmbu saking pulo Madura, ingkang wontên ing ngriku turunanipun sampun kasaèkakên sarana lêmbu pamacêk ingkang sampun kapilih. Kangge prêluning anggarap siti tuwin tarikan, lêmbu wau ugi sampun anyêkapi.
Kajawi lêmbu saking Madura, ing ngriku ugi kathah lêmbu saking Bali ingkang ugi kagolong sae, malah lêmbu Bali punika kathah ingkang kabêkta dhatêng sanès nagari, jalaran kangge pragatan migunani sangêt, dados tiyang ngriku anggènipun nyaèkakên turunaning rajakaya milih lêmbu jalêr ingkang sae-sae, sarta ingkang alit-alit dipun kêbiri.
Sawênèhing tiyang sok angintên yèn lêmbu dipun kêbiri [kê...]
[...biri] suda kêkiyatanipun, andadosakên kirang prayogi kangge nyambut damêl. Panyana makatên punika kalintu. Ugi lêrês kewan jalêr ingkang dipun kêbiri punika ical sipatipun jalêr. Dados kados kewan èstri, tutut, botên nakal, nanging mênggahing kêkiyatan panggah kemawon. Wah malih kewan wau kasênênganipun namung nêdha, pramila manawi sae pamiyaranipun enggal lêma, lan kangge pragatan migunani sangêt, jalaran ulamipun dados babar lan mêmês.
Dene lêmbu ingkang dêrês puhanipun, ing ngajêng sampun kacriyosakên inggih punika lêmbu Walandi lan lêmbu Ostrali, pramila ing nagari agêng tiyang ingkang sami miyara lêmbu pêrêsan ingkang dipun ingah lêmbu wau. Lêmbu Ostrali wêdaling puhan taksih kirang tinimbang lêmbu Walandi, nanging yèn kangge pragatan ulamipun langkung kathah. Lêmbu wau warni lan wangunipun mèh sami, sadaya sarwa panjang, sirah, gulu lan gêgêripun, kapuripun agêng anjêndhol, tanpa punuk, sanajan ingkang jalêr ugi makatên, wulunipun lêmbu Walandi limrahipun cêmêng blêntong pêthak, lêmbu Ostrali abrit. Wontên ing hawa asrêp pêdhèt-pêdhètipun sagêd subur nanging ing hawa bêntèr kathah ingkang dados bajang, pramila kangge pêrêsan ing tanah Jawi ngriki lêmbu wau tansah kaêjogan saking nagarinipun piyambak. Ing tanah Jawi Wetan kathah tiyang bumi ingkang amblastêrakên lêmbunipun Jawi kalihan lêmbu wau, prêlu kangge tarikan, sami-sami kangge prêlu makatên botên mênang kalihan yèn
tumrap tiyang limrahipun sami ngira / nyalênèh / awit sintên ingkang badhea anggêga / wontêne / kajawi mung pinanggih wontên ing crita / lan dongèng //
mênggah kula tiyang ing ngriki sadaya / akêrèh / dhatêng ratu kang botên nate katingal / warnine / ing salami wontên salêbêting griya / mung ijèn //
botên beda kados tiyang pun kunjara / wontêne / dene mênggah kang kula wastani
tanpa kori babarpisan / ubênge / lan ing jawi tembok ngubêngi nagara / wontêne //
ugi botên mawi kori satunggala / rak anèh [a...]
[...nèh] '/ nanging tiyang ing nglêbêt ngriku sadaya / gêsange / sarwa ayêm têdha botên kêkirangan / kathahe //
kawasaning ratu ing ngriku punika / agêdhe / sagêd ngirup dhatêng sasamining tiyang / bawahe / malah nglanjak dhatêng ing liya nagara / marèmèn //
kang punika anggèr sangêt kula kudang / ing têmbe / mugi sagêd mêngku nagara punika / rak sae / kintên kula tamtu badhe kalampahan / dadose //
Kêsèd nuli amangsuli sanalika / anjêngèk / sintên tiyang kang purun dipun kunjara / ayake / namung tiyang ingkang botên purun gêsang / pantêse //
lan angguyu patinggi mangsuli kôndha / ta mangke / kamirêngna kula criyos ingkang cêtha / wontêne / yèn kagalih panjang anggèr tamtu karsa / kintêne //
lêrês tiyang kang wontên ngriku sadaya / gêsange / têtêp kados tiyang sami pun kunjara / nyatane / nanging botên wontên kang katingal kêra / badane //
awit nyata mênggah nagara Mirasa / anèhe / salêbêting nagari kêbak panganan / alèsèh / sampun êplêk kados nagara supênan / kabèhe //
môngka nyata anggèr sajakipun drêmba / titike / kathah tiyang nyênyaosi wangsul wadhah / limrahe / yèn makatên tamtu sagêd kalampahan / nglindhihke //
awit sintên tiyang ingkang mênang drêmba / nêdhane / angungkuli ratu nagari punika / adate / kalampahan sagêd mêngkoni nagara / dadose //
sanalika ing ati rada karasa / Gus Kêsèd / yèn mung didu mungguh prakara mêmangan / ayake / wani tandhing ngayoni wong sanagara / bok kabèh //
nuli ana wong têka karo anggawa / lèh-olèh / saka bungah anggone uwis kêlêgan / karêpe / jêjodhangan tur kabèh sarwa mirasa / titike //
barêng Kêsèd wêruh gêgawan sing têka / ngilêr cès / ing sawise kabèh digêlar nèng jogan / alèsèh / wong sing têka nuli ngadhêp karo kôndha / asarèh //
nuwun kyai mênggahing sowan kawula / yêktose / inggih dhapur namung angluwari ujar / ing mangke / bilih nyata sakitipun sampun saras / pun êbèng //
manthuk-manthuk Kêsèd kôndha anarima / batine / galêgêsan saka ora duwe kira / dadine / ing saiki dadi dhukun wah pêng-pêngan / sêmbure //
saundure wong mau tumuli mapan / Gus Kêsèd / wiwit mangan las-lês karo nyambi kandhan / mangkene / inggih paman yèn kula prakawis nêdha / awanthèn //
lan rumaos wêtêng botên kêbak-kêbak / rak anèh / ngatên malih cangkêm inggih botên sayah / mamahe / kula ngantos rumaos wêgah piyambak / de dede //
nuli clathu ki patinggi sêmu bungah / unine / kula sampun botên badhe kêkilapan / dadose / sampun môngga kula dhèrèkkên mariksa / ing mangke //
anggèr tamtu sagêd ambêdhah nagara / lan badhe / kalampahan dados ratu kang sakeca / larase / alah kôndha nyatanipun badhe cêtha / ing têmbe //
satêmêne Kêsèd durung pati cêtha / karêpe / awit kabèh ora kêtêmu ing kira / nalare / mula ya mung nurut karêpe sing kôndha / kapriye //
nuli budhal lakune sadalan-dalan / alèrèn / mung diarah aja agawe rêkasa / bacute / ing wusana lakune nganti sapasar / tutuge //
lah ing kono Kêsèd rumasa rêkasa / awake / awit
anggèr raosing sarira / ing mangke / dene lajêng kêtingal sangêt rêkasa / wangune //
wis padatan Kêsèd sabên kêtowongan / pangane / banjur mak prêk tanpa duwe kêkuwatan / lan manèh / kudu ambruk saka rêkasa angglawat / awake //
bangêt bingung ki patinggi karo kôndha / dhuh anggèr / lah punika
lênga / ambune / bangêt gurih anyire uwis karasa / nèng lambe / isih angêt ketok nganti kaya kaca / mancèrèt //
ki patinggi nuli kôndha gih punika / warnine / têtemboke inggih nagari Mirasa / nyatane / sintên sagêd ambêdhahna dados raja /
bisa mlêbu ing nagara / enggale / nanging tembok sawise dianggo dalan / lêbune / pulih manèh ketoke wis tanpa tilas / tabête //
ki patinggi arêp nusul ora bisa / mung dhewe / ana jaba lan ing batin wis angira / apêse / banjur bali kêmanisên lan anggagas / nyang Kêsèd //
Bab Ada-adaning Nagari Anggènipun badhe Paring Arta dhatêng Panggaotan Pribumi
Garèng : Wis, Truk, ayo padha dibanjurake anggone
Petruk : Kaya-kaya pikiranku saiki wis sawiji, awit
mung sêtêngah wakul, sarana tak untali pil cap rêmpah gorèng rong losin.
Garèng : Wiyah, mêngkono kathik dianggêp jêjamu, kuwi rak sarapan bênggala arane. Wis, wis, ayo padha dibanjurake rêmbuge. Ing ngarêp aku wis carita, yèn kopêrasi mau bisa tumindak bêcik, manawa padagangan cilik-cilik kang arêp [a...]
[...rêp] diêjori tansah ngudi golèk bathi akèh, lan kosok-baline kopêrasi mau mung narima olèh bathi sathithik, têgêse pangêdole, barang-barange luwih murah.
Petruk : Omongmu kuwi pancèn iya bênêr bangêt. Kajaba saka iku iya kudu dièlingi, yèn bôngsa inyong kuwi sabênêre ing bab gulat-gulêting laku kopêrasi, sing akèh isih kudu sinau dhisik.
Garèng : Kuwi wis karuwan, apa wong kuwi nyang apa-apa banjur ujug-ujug bisa bae, mêsthine iya kudu disinau dhisik. Apa manèh bab kopêrasi, prakara sing angèl sarta gawat, oraa kudu disinau, lagi mangan mae, iya kudu disinau dhisik. Apa kowe ora eling, nalikane kowe durung tau kumamul karo dara-dara priyayi, anggonmu mangan kaya apa, mangan jangan, ora kok sendhoki, nanging kok srutup, dalasan nyakot iwak bae, kang kok tiru dhoktêr gigi, yaiku mothol untune tanggamu, jalaran kok sampluk saka anggonmu narik iwak sing kok cakot mau. Nanging saikine, jalaran saka sêsrawunganamu para jamhur-jamhur bae, caramu mangan sathithik-sathithik iya rada mèmpêr kaya priyayi. Dadi lagine mangan bae wajib kudu disinau dhisik, apa manèh ing bab kopêrasi. Hla nèk saikine bangsaku kiyi ora tumuli nyinau, besuk kapan bisane. Wis mêsthi bae, yèn kawitane bakal nandhang karugian, nanging kenene ora prêlu banjur cilik atine, ngêmungake ngèlingana marang paribasan Walônda kang unine mangkene: jalaran saka karugian utawa kaisinan, wusanane bisa dadi pintêr. Lho, rak iya mêngkono wong urip kuwi.
Petruk : Wadhuh, Kang Garèng kok mêtu buntêlane, kathik kaya bocah sing wêton uniplêkèthèt.
Garèng : Wiyah, jênênge rak unipèrsitèt (Universiteit) yaiku sêkolahan kumpule pamulangan luhur warna-warna, balik uniplêkèthèt kuwi rak suwaraning
Petruk : Ora Kang Garèng, nèk saka sêsurupanku, kaya-kaya wis akèh bangsaku sing wis padha miwiti ngadani kopêrasi kuwi, antarane ana sing dadi gêdhe, ana sing tungkul mênggik mênthol, nanging iya ana sing wis ngêlèng babarpisan. Nèk kira-kiraku, kopêrasi-kopêrasi sing wis padha diêdêgake wong bumi kiyi, sing dadi mumbul lan sing jênêng swargi, bokmanawa akèh sing wis swargi. Lho, wong kuwi nèk amiwiti utawa anyinau apa bae, wis mêthinemêsthine. yèn kawitane bakal nandhang karugian [ka...]
[...rugian] utawa sok kêjlungup, nanging rak iya kudu ana kalane utawa ana pangarêp-arêpe bisa anjênthir, balik nèk sabên-sabên tansah tiba kongsêp bae, suwe-suwene iya mêsthi banjur bosên. Kuwi dak têpakake nyang awakku dhewe nalikane aku durung bisa main bakaran. Ing sarèhning sing diarani wong onwikêl (ontwikkeld) kuwi kudu mêruhi ing bab apa bae, supaya aja nganti aku diarani ora onwikêl, aku banjur mrêlokake nyinau main bakaran. Dilalah main sapisan, blanjaku sêsasi lan pursêkotku têlung wulan, têka jablas kabèh, dalasan barang-barang silihan sing tak ênggo, kathik mèlu katut. Awit kuwi aku banjur sumpah, tak tobatake têmênan mèlu main bakaran.
manèh. Nanging barêng wêtêngku wis mêdhun, kiraku nèk diwènèhana bakmi manèh, iya saguh nglabasake têlung piring. Hêm, kok wis mêngkono panglipure wong doyan main kuwi, nèk êntek-êntekan dhuwite, sumbare ora bakal main manèh, nanging nèk ing têmbe buri olèh rêjêki sathithik bae, banjur yab-yaban ora tau saba omah. Ning karêpe omongmu kuwi kira-kirane aku ngrêti, rak mangkene ta: wong amiwiti utawa anyinau ngadani panggaotan utawa kopêrasi, kuwi wis mêsthine yèn sakawit bakal olèh karugian, nanging karugiane mau bok aja agawe sangsarane.
Petruk : Hla, iya mêngkono kuwi. Kowe rak iya sumurup dhewe, ta, wong Jawa kuwi lumrahe ora oluwi, nanging sing akèh malah buluwi, dadi nèk arêp nganakake kopêrasi kuwi, anggone nglumpukake dhuwit kanggo pawitane, dilakoni sarana threthekan têmênan, wusanane barêng wis dadi, saka kliruning panindake, utawa sabab saka kuranging sêsurupane anggone ngadani, pawitane bisa banjur dadi ludhis babarpisan. Mara, apa kiyi ora jênêng sangsara mêncit têmênan. Saikine akale bae kêpriye, supaya kopêrasine bisa tumindak, nanging ing têmbe burine aja nganti gawe sangsara bangêt-bangêt.
Garèng : Wah, akale mono iya akèh, nanging apa iya bisa mitulungi, kuwi walahualam, awit kabèh-kabèh sabênêre mung gumantung nyang pratikêle wong sing nandangi dhewe, salah sawijining akal, kayadene mangkene: wong-wong sing arêp miwiti nandangi kopêrasi aja dêdunung ana ing panggonan kang tumindaking dêdagangan cilik-cilik wis bêcik, ning, yak, wong arêp ngrêmbug karsaning nagara anggone arêp paring pitulungan ngutangi dhuwit, kok banjur talencengan nyang bab liya, wis, wis, samene bae dhisik.
Kawrat kêkancingan gupêrmèn ingkang kagiyarakên ing undhang-undhang tanggal 24 April, ing bab ewah-ewahan artikêl 7, 9, 55, 72 Staatsregeling Volksraad (Inl. meederheid) tuwin sanès-sanèsipun. Ing sapunika tumindak wêwahing warga tiyang siti tumrap polêksêrad, dados 30, lan tumrap Raad van Indie wêwah 2. Tumindaking wêwahan wau tumrap polêksêrad wontên ing taun 1931, lan tumrap Raad van Indie salêbêtipun taun punika.
H.I.S. Budi Arja ing Bogor ingkang rumiyin kawartosakên badhe kabikak wontên ing wulan Sèptèmbêr ngajêng, sampun kabikak ing wulan punika.
Nusuli pawartos, lare nama Buyin ing Sugihan, Salatiga, ingkang kabêkta
Ing tanah Jawi badhe kadhatêngan sêtudhèn bôngsa Jêpan saking pamulangan luhur ing Osaka cacah 30, dipun pangagêngi ing propesor-propesor sawatawis. Dhatêngipun wau kajawi nyarêngi nuju liburan, ugi prêlu gêgayutan bab sinau. Anggènipun wontên ing tanah Jawi kintên-kintên 3 minggu.
Juru anggantung ing Batawi sampun bidhal dhatêng Medhan, badhe anindakakên wajibipun, anggantung tiyang bôngsa Batak kêkalih tuwin tiyang ingkang mêjahi Nyonyah Landzaat.
Angsal-angsalaning beya palabuhan ing Tanjungpriuk ing wulan kêpêngkêr wontên f 1.948.000.-, tumrap barang-barang partikêlir, tuwin f 41.400.- tumrap barang-barang gupêrmèn, dados gunggung f 1.989.400. Tinimbang wulan ingkang kapêngkêr malih kathahipun langkung f 130.700.-
Suryakusuma, P. Noer, Sie Jong Djoe tuwin Hoe Sik Jong. Lulus ing bagean kaping kalih: Injo Beng Gwat, Radèn Sulisti tuwin R.S. Bratasewaya.
Ing Binji wontên bôngsa Tionghwa Tuwan Tan Lam San juru basa landrad, kawisudha dados jaksa. Sawêg sapisan punika wontên bôngsa Tionghwa dipun angkat dados jaksa.
Parentah anêtêpakên, bilih sêsêbutan radèn ingkang asli ganjaran ugi turun-tumurun.
Lêngganan nomêr 3139 ing Sadiarja. Amrih sagêd pikantuk gratis, kêdah nglêbêtakên tiyang 4 kanthi pêmbayaranipun, sarta kêdah ingkang sarêng.
Lêngganan nomêr 2873 ing Wlingi. Ingkang prêlu panjênêngan namung kêdah ambayar f 1.- inggih punika tumrap wulan Agustus lan Sèptèmbêr, dene ingkang f 1.50 tumrap kuwartal 4, dados taun punika sampun lunas.
Lêngganan nomêr 3705 ing Sidayu. Ingkang sade buku ingkang panjênêngan
ing Wèltêprèdhên, rêgi f 6.25. Volksalmanak basa Sundha sampun dangu wontênipun, bab ngintuni gambar prayogi, manawi sae badhe kapacak.
Lêngganan nomêr 2963 ing Panekan. Gambar ingkang panjênêngan ngandikakakên, manawi wontên cêcariyosani
kapacak, amargi kamanah kirang prêlu. Dene bab gambar ingkang badhe kadamêl kêlise, inggih namung kakintunakên gambaripun kemawon.
Lêngganan nomêr 3313 ing Surakarta. Buku padpindêr basa Mlayu botên wontên.
kyai patih dyan anggambar malih / plêk lan kang kacriyos / nulya mundur sing ngarsèng pamase / apan arsa tumindak ing kardi / sri nata samangkin / têntrêm anon wujud //
ri sampuning tata-tata nuli / kyai patih bodhol / numpak
wosing sêdya amung ngangin-angin / lamun antuk wartos / ing dununging putri sajatine / kadi gambar kang pinêtha sami / nanging mêksa sêpi / tan nate kêpranggul //
kyai patih wus anjajah tapis / anèng praja katog / kongsi judhêg datan antuk gawe /
patih / ngangin-angin wartos / ananira putri sadayane / yèn ta antuk kang mèmpêr ngiribi / samana winarni / katrêm nèng Rum lulus //
dangu-dangu ki patih mrangguli / wruh putrining katong / dahat endah sang putri citrane / lan wus saplak lan gambaring putri / suka kyai patih / nulya cipta wangsul //
angrungkêbi mring sutane sami / kang wus êmèh layon / ingayoman ngisor suwiwine / ing wusana katungkêp ing gêni /
mangkin / wrata sagon-ênggon / mawèh gawok maring sadayane / ugi datan pae kyai patih / nalika
ing wuri / mangkya wangsul malih / sowan mring kang ngutus //
sapraptaning praja sowan nuli / kampita sang katong / wus angira lamun antuk gawe / dyan andangu marang kyai patih / paran bapa patih / ing lakunirèku //
aturira alon kyai patih / dhuh-dhuh gusti yêktos / antuk damêl nanging sajatine / namung kandhêg wontên ing pawarti / kyana patih nuli / matur kongsi urut //
dahat lêgêg wau sri bupati / duk mirêng pawartos / nuli dhawuh alon ngandikane / bapa patih bêcike saiki / tumulia bali / marang praja Ngêrum //
ngêngudia amrih antuk kardi / sambada kalakon / rah-arahên priye kapenake / sira yêkti tan mindho gawèni / poma-poma patih / aywa kongsi wurung //
kyai patih matur nyandikani / èsêmira katon / jroning batin anggagas mangkene / têka katon dêrênging panggalih / dupi antuk titik / têtêping panuju //
nulya budhal ki patih tumuli / raosirèng batos / amêmuji ing kalampahane / ywa kuciwa dinuta ing gusti / marma jroning ati / prihatin kalangkung //
patih katon / nyewa wisma alit amung cèklèn / asarana lir alampah grami / candhak kulak wani / kawuryan sêmpulur //
dupi prapta dununge ki patih / kandhêg mulat alon / nulya dhawuh marang ing abdine / andangua marang kang agrami / asli saking pundi / dene praptèng ngriku //
tan sawala abdi nulya manjing / sarwi atêtakon / mênggah kyai pundi pinangkane /
Ing nginggil punika gambar balumbang panggenan ngingah ulam êmas. Kajawi punika ugi dipun angge padusan.
Manawi para maos angèngêti dhatêng kawontênaning agami Budha ingkang tumindak ing nagari Siyêm, kados ingkang kawrat ing Kajawèn nomêr 66, kêtingal mênggahing kinaning tatacaranipun, nanging manawi mirid saking gumêlaring kamajêngan, tiyang namung sagêd mastani bilih praja Siyêm punika majêng sayêktos. Mênggah lajênging cariyos babadipun nagari SiyêsSiyêm. kados ing ngandhap punika:
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih sajumênêngipun Prabu Chulalonkorn, praja Siyêm wiwit ngambah kamajêngan, sampun tamtu kemawon kamajêngan wau dipun lajêngakên saha dipun sampurnakakên dening prabu rama VI suwargi tuwin prabu rama VII, inggih nata ingkang jumênêng sapunika, punika sami putranipun Prabu Chulalonkorn. Kawontênaning rencang tumbasan dipun icali, pakaryan irigasi dipun wontênakên, ing pundi-pundi dipun wontênakên tèlêgram tuwin tèlêpun, pranatan nata praja dipun ewahi cara kilenan, dipun wontêni ministêr-ministêr tuwin pakaryan gupêrmèn. Murih kasêmbadaning kamajêngan wau, sang prabu andhatêngakên para ahli, sakawit saking Eropah, dangu-dangu lajêng saking Amerikah, dipun patah dados adpisiring pakaryan nagari. Kajawi punika sang nata nyadhiyani arta kangge waragat para mudha Siyêm ingkang nglajêngakên sinau dhatêng Eropah, dene para pangeran, sadaya kemawon sami angsal pangajaran wontên Eropah, wontên ingkang sinau ing pamulangan luhur utawi sinau wontên ing pamulangan upsir.
Wêkasaning abat ingkang kaping 19, praja Siyêm pêrang kalihan Prancis, ingkang anjalari dados karibêdanipun praja Siyêm, nanging jalaran ingkang kados makatên wau, praja Siyêm lajêng kêpêksa ngewahi pranataning prajuritipun kados cara kilenan, ing ngriku lajêng ngawontênakên pranatan, sadaya tiyang jalêr kêdah dados prajurit. Ing sapunika praja Siyêm anggadhahi prajurit 20.000, sami adêdamêl anyêkapi, saha pangajaranipun botên beda prajurit kilenan. Cacah samantên punika awujud prajurit adêdamêl sanjata, adêdamêl mriyêm, prajurit kapalan, anggêgana, dandos-dandos, wadya rumêksa kawilujêngan lan sasaminipun. Prajurit 20.000 wau namung tumrap manawi nuju môngsa têntrêm, dene manawi wontên pêpêrangan sagêd ngantos dados 100.000.
Dene ingkang sagêd damêl majêngipun praja Siyêm ingkang saèstu, punika ing bab wontênipun margi sêpur. Ing taun 1892 praja Siyêm damêl prajanjian kalihan pirmah bôngsa Eropah, yasa margi sêpur saking Bangkok dumugi Ayudya, botên dangu malih dipun wontênakên dhepartêmèn ing bab pakaryan sêpur. Ingkang nuntun ing sakawit bôngsa Jêrman, ing taun 1897 lampahing sêpur wiwit tumindak, lan wiwit [wi...]
[...wit] punika anggèning damêl margi sêpur saya majêng, margi sêpur ingkang sisih kidul dipun gathukakên kalihan Malaka, jalaran punika, lajêng wontên lampahing sêpur Bangkok-Penang-Singapoera, dene ingkang sisih wetan, samangke sampun dumugi tapêl watêsipun Indo-China. Saupami Indo-China anggènipun nandangi margi sêpur kadosdene Siyêm, bokmanawi sampun dangu wontên sêpur saking Bangkok dumugi Saigon. Ing samangke ingkang mangagêngi margi sêpur wau sampun bôngsa Siyêm piyambak. Kajawi punika, praja Siyêm sangêt anggènipun pambudidaya murih bôngsa ngamônca sami mara tamu, dene pambudidayanipun murih para tamu wau sakeca, nagari ngawontênakên hotèl kalih iji, ingkang nyêkapi kabêtahan, makatên ugi sêpur èsprès ingkang lumampah saking Bangkok dhatêng Penang, sae saha prayoginipun, ngungkuli èsprès ing nagari bêntèr sanès-sanèsipun.
Ing bab kasarasan tuwin bab kalantipaning budi, inggih dipun udi, kados ta wontênipun taman pustaka Vajarinana ing Bangkok punika agêng sangêt pigunanipun. Kajawi punika wontênipun Instituut Pasteur tuwin griya sakit Chulalonkorn saha tatanan Roode kruis, ingkang ing ngriku nindakakên pakaryan kasarasan. Sadaya wau tumindakipun ing sakawit saking pitulungan tuwin tuntunanipun bôngsa kilenan, danguning dangu bôngsa kilenan ingkang nyambut damêl ing praja Siyêm wau saya suda, lan ingkang mangagêngi inggih ngêmungakên bôngsa Siyêm piyambak. Sagêdipun tumindak kawontênan ingkang makatên wau, awit sêsarêngan ngewahi kanthi kêncêng. Ing kala rumiyin, ing bab wulangan, punapadene tumrap lare, punika ingkang nindakakê-
Gambar nginggil piyambak, Sri Nata Siyêm nalika mariksani paradhe wontên ing Batawi. Têngah nalika mariksa wadya baris. Ngandhap, pramèswari nata kalihan nyonyah de Graeff.
n para sogata Budha. Lare-lare dhusun sinaunipun wontên ing pondhok, dipun wulang maos lan nyêrat punapadene ing bab bêbudèn Budha sawatawis, dene
ingkang sami kakintunakên dhatêng Amerikah tuwin Eropah, punika dados pasaksèn mênggah inggiling pangajaranipun pamulangan ing Siyêm. Saya langkungipun majêng malih tumraping para lare, sarêng prabu rama VII ngêdêgagên padpindêr. Ing sapunika cacahipun padpindêr ing Siyêm sampun wontên 40.000.
Manawi mirid kawontênanipun praja Siyêm kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, kamajênganipun sairib kados tanah kilenan. Nanging mênggahing sayêktosipun, sawêg pinanggih wontên ing jawi kewawon,kemawon. awit kawontênanipun tiyang Siyêm cacah 10 yuta punika, ingkang kathah tiyang tani, tuwin tataning têtanèn taksih prasaja sangêt. Kajawi punika jiwanipun praja Siyêm punika botên bôngsa Siyêm kemawon, ananging ugi kawoworan bôngsa Burma, Tiyonghwa, Malayu tuwin sanès-sanèsipun, mila pambudidayaning parentah, murih tiyang wau sagêd lumintu ajêngipun, katuntun sarana tumindak dados prajurit tuwin padpindêr, awit mênggahing saradhadhu, punika botên ngêmungakên sinau dhatêng pêpêrangan, nanging ugi nênuntun dhatêng raos kabangsan, sumêrêp dhatêng wajib lan sasaminipun, makatên ugi padpindêr.
Inggil-inggiling kamajêngan kilenan ingkang dipun telad wontên ing ngriku punika pamulangan luhur, dipun êdêgagên kala taun 1911, ing sakawit pamulangan luhur wau namung kangge calon pangrèh praja tuwin dhoktêr, samangke warni-warni, inggih punika adpokat, dhoktêr, insinyur lan ahli kagunan tuwin kawruh. Samantên mênggah babadipun nagari Siyêm.
Pungkasaning karangan punika, namung ngalêmbana, dene kajênging praja Siyêm kasêmbadan kanthi lampah lon-lonan tanpa sambekala.
Bab Wirasating Manungsa Mêndhêt saking Kawruh Tionghwa
Wondene ingkang winastan kuping tikus, kuping kayu, kuping gêni, tuwin kuping wulu panah, punika unyêng-unyêngipun malik, punika kuping ingkang awon. punapadene kuping ingkang cêkak alit lan lêmês, punika ugi awon sangêt, tumrap tiyang ingkang gadhah kuping makatên wau, wiwit saking ngumur nèm sampun botên gadhah kabêgjan, mandar sêpuhipun, sanak sadhèrèkipun kathah ingkang sial, ananging ingkang makatên wau, inggih botên kenging dipun ugêmi manawi namung nitik candranipun kuping kemawon, kêdah nitik saking nalar sanès-sanèsipun.
Mripat kiwa, sae ingkang rêsik utawi padhang cumalorot, punika wahananipun sugih bêgja daulat saha kinasihan.
Mripat têngên, sae ingkang manikipun cêmêng. Tiyang manawi manikipun katingal cêmêng mêlês, sagêd gadhah pangkat [pang...]
Mripat kalih wau pêthak tuwin cêmêngipun sae ingkang wijang, sarta agêng tuwin panjangipun sae ingkang sami, manik ingkang kathah cêmêngipun, tuwin ingkang pêthak cumalorot, punika wahananipun sabarang ingkang kagarap sagêd lêstantun sêtiti ngati-ati, manawi mripat cêmêngipun namung sakêdhik, pêthakipun kathah sêmu jênè utawi abrit mangangah, punika botên sae, wahananipun katunan bapa biyung, liripun taksih alit sampun lola, punapa malih asring damêl bilaining anak bojo, tuwin anêlas-nêlasakên barang darbèkipun, sugih sêngkala tur cêlak umuripun.
Dene mripat punika, ingkang sae piyambak, cêmêngipun ingkang mêlês, kados cêmênging cèt, pêthakipun ingkang bêning kados marmêr. Clorotipun gumêbyar, tiyang ingkang gadhah mripat makatên punika tamtu misuwur namanipun.
Bilih tiyang mripatipun kados mripating pêksi cohung (mêrak) utawi kados mripating dhandhang, punika wahananipun sagêd sugih arta.
Dene mripat ingkang kados mripating sawêr, tawon, menda, tikus, ayam, babi, mina, tuwin kapal sarta manikipun sêmu pêthak sêmburat abrit, cêmêng tuwin pêthakipun bêlawur, mlolo botên bêning, punika awon sangêt, wahananipun bodho, wangkal, apêsan.
Wêwanguning alis, kaperang dados wolung perangan kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika.
1. Alis naga, warninipun agêng panjang. | 2. Alis naga, warak, warninipun alus
Mênggah alis punika ingkang sae, inggil, wijang, alus papak, malêngkung panjang ngungkuli panjanging mripat, tiyang ingkang alisipun kados kasbut nginggil punika kasinungan budi wêgig ing sabarang rèh, sarta kathah maklumipun, wiwit nèm sagêd sugih.
Bilih tiyang ingkang alisipun lêmbat, kêtêl gilap, punika gathèkan sabarang karya, sugih rêjêki, panjang umuripun, dene manawi tiyang alisipun wadhak (kasar) sêmu jêne, wangunipun pating balengkrah, tancêbipun andhap, cêlak kalihan mripat, adêging wulu nungsang, cêlak-cêlak kakên pating palêsat, utawi pating prênthil, punika wahananipun awon sangêt, kathah sambekalanipun, wah boros panggarapipun dhatêng arta.
Pasu, sae ingkang lêncêng utawi inggil, botên pèsèk, katingalipun rêsik utawi asri, punika winastan: sankin. Têgêsipun, oyoding ardi (sana = ardi, kin = oyod) tiyang manawi pasunipun kados ingkang kapratelakakên kados ing nginggil wau, wahananipun mêsthi gangsar sandhang têdhanipun, tuwin sagêd singgah rahayu, manawi tiyang gadhah pasu
ambêlêg utawi kêjêglong. Lya = uwis. San = ardi. Kin = oyod) wahananipun, sadaya anak putunipun botên sagêd rahayu, kathah sambekalanipun, têlas-têlasan barang darbèkipun sarta sagêd damêl bilaining anak bojonipun. Alis kiwa, sae ingkang panjang, wahananipun sagêd ngalap daulating Allah.
Alis têngên, sae ingkang radin, wahananipun manawi tiyang jalêr sagêd mêngku bojo ayu. Dene manawi tiyang èstri tamtu kawêngku ing tiyang bagus, wah sugih anak sigit-sigit. Punapadene tiyang ingkang alisipun kasar tuwin cêmêng gilap, longkangipun kalihan mripat langkung inggil sarta gandhèng lan balunging grana, punika wahananipun sugih rêjêki tuwin daulat.
Sanginggiling grana, ing lowahan satêngah lowahaning mripat kiwa têngên, manawi wangunipun bundêr, wahananipun ing têmbe anggadhahi pangkat
puhanipun pancèn turuning lêmbu makatên prayogi sangêt, nanging ngingah lêmbu puhan limrahipun wragadipun
kewan wau ingkang limrah namung kapêndhêt damêlipun, awis ingkang migunakakên kangge pragatan, pramila peranganing badanipun kêdah sarwa kiyat, rongkonganing dhadha ingkang agêng, supados panggenaning kêbuk lan jantung sagêd ombèr, prêlunipun ambêganing kapal sagêd landhung, dados tahan dangu dhatêng padamêlan awrat. Gulu kêdah kandêl saha cêlak, nanging ingkang gampil kadhingklukakên, supados yèn dipun kêndhalèni gampil manut kajêngipun ingkang ngêrèh, awit kêndhali punika kêdah mapan ing uwang ngandhap ingkang botên kathukulan ing untu, perangan punika ingkang gampil kraos sakit, pramila siya-siya sangêt yèn dipun pasangi kêndhali rangah. Kapal ingkang angèl kadhingklukakên kêndhalinipun lajêng botên manggèn ing ngriku nanging landhêsan gusi, punika sok angèl rèh-rèhanipun. Pundhakipun kêdah panjang supados jangkahipun sagêd panjang, [pa...]
[...njang,] gêgêripun kêdah cêlak, punapa malih yèn kapal kangge tumpakan, sukunipun kêdah trincing, yèn dipun tingali saking ngiringan ambalèbèk, yèn saking ngajêng alit, nanging sambêtaning balung kados ta ing dhêngkul ngajêng katingal ambadhegol, dene daging sangandhaping pok buntut ngantos otot suku wingking ingkang malêngkung. Wêwangunan ingkang makatên wau sadaya limrahipun dumunung ing kapal ingkang kagolong sae.
Ing Indhonesiah ngriki tiyang bumi ingkang rêmên ngingah kapal sarta kapalipun sae-sae inggih punika ing pulo Sumba, Sumbawa, tanah Batak, tanah Priyangan, lan sawatawis ing tanah Kêdhu. Ananging kapal wau taksih kagolong alit-alit, pramila nagari ugi angrekadaya anyaèkakên turunipun sarana ngawontênakên pamacêk ingkang sae. Kadosdene ing tanah Priyangan tiyangipun siti kathah ingkang rêmên dhatêng têgar, dados ingkang dipun kajêngakên kapal ingkang agêng tuwin ingkang kiyat, pramila ing ngriku kathah ingkang kaparingan pamacêk kapal Ostrali tuwin kapal sandêl.
Ing pulo Sumba ingkang kapalipun sampun kasuwur sae-sae, nanging taksih kuciwa dene kagolong alit-alit, pramila turunipun ugi kaagêngakên sarana kaparingan pamacêk kapal Ostrali tuwin kapal Arab, kapal wau pancèn golonganing kapal agêng. Dados manawi anggènipun amblastêrakên sagêd lajêng, kapal ing ngriku badhe dados kapal ingkang sae lan nyêkapi
Ing sarèhning ngingah kapal punika agêng alit awon lan sae mênggahing têdha lan pamiyaranipun sami kemawon, pramila kapal-kapal ing tanah Jawi ngriki ingkang taksih kalêbêt kirang ukuraninukuranipun. prayogi kablastêrakên kalihan kapal ingkang agêng.
Tiyang-tiyang bumi ingkang sami gadhah kapal èstri kangge momotan kathah ingkang botên anjagi dhatêng turuning kapalipun, awit kathah ingkang kapacêk dening kapal jalêr ingkang kagolong alit. Ingkang makatên punika manawi kalajêng lajêng kapalipun badhe dados awon-awon sadaya.
Sampun sawatawis taun sapriki nagari ugi anyaèkakên turunipun kapal-kapal wau sarana kaparingan kapal pamacêk. Pamacêk wau kasade utawi kagadhuhakên dhatêng dhusun ingkang kathah kapalipun. Supados botên kantu kangge sadhiyan, nagari damêl Stoeterij wontên ing Padhalarang, inggih punika panggenan kangge nangkarakên kapal ingkang sae-sae, ingkang bêlonipun jalêr calon sadhiyan kangge pamacêk ing sanès panggenan.
Pawartos ing bab jugrugipun gapura Taman Sriwêdari sampun dumugi ing pundi-pundi. Dene têrangipun jugruging gapura wau kala ing dintên malêm Kêmis tanggal 7 wulan punika, ing ngriku nuju wontên têtingalan. Rahayu dene jugrugipun wau nuju sêla botên kathah tiyang, ewadene ugi taksih wontên tiyang tiga ingkang manggih kasangsaran, kêjugrugan gapura, satunggal putung sukunipun, ingkang kalih tiwas ing sanalika ngriku.
Sampun limrah sabên wontên kasangsaran ingkang nyalênèh, tiyang sok lajêng tuwuh pangothak-athikipun ingkang lèrèg dhatêng gugon-tuhon, wontên ingkang mastani dados sasmita, nanging sasmita punapa botên sagêd mastani, sawênèh ngintên jalaran saking wingiting panggenan, sapisan Sriwêdari punika ing kinanipun calon kraton, sabotên-botênipun tamtu anggadhahi halat. Lan malih saking cariyosing ngakathah, loji Sriwêdari punika wingit sangêt, kathah kaelokanipun, kados ta swara tanpa rupa, tuwin sanès-sanèsipun, mila ingkang manggèn ing ngriku awis ingkang lulus lami. Dalah ing bab pêjahing kewan-kewan ingkang dipun ingah ing ngriku, ugi jalaran kêbêkta saking pangganggu damêlipun ingkang sêmara siti. Wontên gugon-tuhon malih, jugruging gapura punika, jalaran adêgipun cêlak kalihan wit asêm, ingkang kinanipun karan asêm Sabuk Janur, manggèn sakilèning margi pratigan dhatêng kampung Gumuk.
Mênggah wontênipun karan uwit asêm Sabuk Janur wau makatên: ing kina wontên guru dhugdhèng nama Kyai [Kya...]
[...i] Sabuk Janur, gêgriya ing wêwêngkon salêbêtipun taman Sriwêdari ngriku, kêrêp sangêt kyai wau nampèni tiyang nyobakakên dhuwung sarana dipun sudukakên, mangke kyai ingkang mastani awon saening dhuwung, mirid saking raosing kulit ingkang mêntas dipun dhawahi dêdamêl (tamtunipun botên pasah). Kacariyos sawênèhing dintên nuju wanci sontên sêrap rêp, wontên sabawaning tiyang: kula nuwun, saking sajawining griyanipun kyai. Kyai lajêng ngêngakakên lawang, nanging: tèmbêl dipun suduk saking ing jawi, tiyangipun lajêng kesah. Kyai srumêpêt, kuliting wêtêng gosong salèpèk, lajêng akèn dhatêng muridipun kapurih nututi dhatêng tiyang ingkang nyuduk wau, wusana sarêng dipun kodhol, lampahipun malêbêt ing dalêming prayagung luhur.
Enjingipun Kyai Sabuk Janur lajêng adus kramas, saha mêling, sangajalipun, kulit ing wêtêng ingkang
sadaya kalampahan. Dene nalika kyai wau kramas, wontên asêm ingkang kangge kramas, klungsunipun kècèr saha thukul, salajêngipun karan uwit asêm Sabuk Janur.
Nanging mênggah ing wos-wosipun sadaya wau namung ujar gugon-tuhon, manawi bab pêjahing kewan, ing pangintên inggih jalaran botên anocogi gêsangipun. Dene bab gapura, punika ing sadèrèngipun pancèn sampun kasumêrêpan rêngat, malah sampun kalapurakên dhatêng ingkang wajib.
Dados mênggahing wosipun, jugruging gapura wau mawi sabab ingkang maton.
enak-enuk wong nagara mukti / ora tau golèk kabutuhan / sandhang pangan kari nyampe / sagon-ênggon wis mumbruk / ora wêruh rasaning arip / tangi turu kapenak / wis mèh wayah bêdhug / padha didohi ing lara / mung nyatane malah wis kêbak panyakit / saka kêsèd ajêgan //
Kêsèd mubêng turut dalan nitik / ora ana wong mlaku ing dalan / nganti gumun ing batine / nadyan akèh wong wêruh / Kêsèd liwat ora mraduli / aja manèh sing nyapa / sajak ora butuh / Gus Kêsèd nuli kêpêksa / mundhuk-mundhuk nyang gon wong akèh marani / karo alok nyuwara //
kula badhe pitakèn sakêdhik / durung nganti tutug gone kôndha / wong-wong padha ngadêg kabèh / ana sing nuli bikut / anggêlari kalasa pasir / ing dhuwur babut anyar / bantal guling gêmbuk / Kêsèd nuli dirêrompa / ora kêndhat wong akèh padha nyêmbahi / karo andhodhok tata //
nuli ana uwong tuwa siji / angaturi karo bangêt bungah / dene ta gustiku kiye / kaparêng mampir rawuh / nugrahane bakal numusi / adhuh gusti sumôngga / pinarak ing babud / e kônca enggal wêtokna / dhêdhaharan bèn kaparêng dhahar gusti / kowe sing padha bêkja //
ora suwe ladène andlidir / sing lêladèn padha wong nonoman / dene
saka ing gêni / ditata rada cêdhak / karo acar timun / karupuke krupuk urang / gi-lêgine gêdhang raja matêng uwit / banyu ès ana gêlas //
hak-huk hak-huk watuk / nuli ana wong sing kôndha / môngga gusti dhahar kagêm icip-icip / namung trimah lowungan //
wangunipun kêsayahan gusti / kêlêrêsan mendanipun gibas / mathuk sangêt dipun sate / Kêsèd rada pakewuh / nuli alon gone mangsuli / ananging
jaba minôngka katrangan / yèn uwong anyar dhèwèke / wong akèh banjur umyung / bêbarêngan nyêmbah lan muni / yèn botên gusti kula / môngsa sagêd rawuh / inggih wiwit sapunika / ratunipun sadaya tiyang ing ngriki / inggih namung sang nata //
dikapakna Kêsèd ora ngrêti / ing batine mung môngsa bodhoa / nuli narik panjang gêdhe / puluke kojong munjung / ing salêpan luwih
nganggo nyêlani / acar timun wutuhan / nywara krêmus-krêmus / kabèh sauwise bablas / duduh acar ora lali diuyupi / nuli kêcap mak kêplak //
nuli nyandhak gêdhang lêgi-lêgi / siji-siji dilêlês ulêran / môngka gêdhang gêdhe-gêdhe / cacah satangkêp mak mut / lagi ketok marêm sathithik / tandhane wis katara / glègèkên uha uk / nuli ana wong nyuwara / ora lidok yèn sing rawuh iki gusti / kêtitik gone dhahar //
nuli ana wong clathu nyêlani / sampun môngga tumuntên bidhalan / malêbêt kadhaton mangke / nuli budhal gumrudug / Kêsèd êmung sarwa nuruti / lakune nuli têkan / kêdhatoning ratu / temboke nuli dibêdhah / ing wong akèh dene têtemboke kuwi / iya rupa panganan //
Kêsèd mêksa isih angicipi / pamamahe olèh têlung prongkal / mung nêlung bithi gêdhene / kabèh banjur malêbu / kono ketok ana wong linggih / lêmune ora lumrah / wêtêng kaya kasur / nèng paturon angêdhangkrang / wong sing têka nuli bae amarani / uwong mau dilarak //
satêmêne ratu uwong kuwi / nanging uwis dadi tata cara / mêsthi ana gêgêntine / ya kuwi wong sing mlêbu / lan kabèhe trima anggusti / ratu nuli amêndhak / karo alon matur / dhuh gusti môngga pinarak / kula pasrah kaprabon nagari ngriki / Kêsèd ora nglêgewa //
nuli têtêp saiki ngratoni / jêjuluke Sri Kêsèd Wisesa / mukti bangêt saikine / wong kabèh nuli mundur / sawêtune wong kabèh kuwi / temboking pakarangan / sanalika mingkup / Sang Prabu Kêsèd Wisesa / kari ijèn nèng kadhaton tanpa kanthi / kaya wong dikunjara //
Wiwit tumapaking kwartal punika sapriki, taksih tansah lumintu kemawon dhatêngipun sêrat-sêrat saking para prayantun lêngganan ingkang mahyakakên anggènipun botên tampi blangko pos wisêl ingkang kasêbut ing Kajawèn ôngka 51. Kauningana. Sintên ingkang botên tampi blangko, môngka taksih tampi Kêjawèn, punika atêgês botên nunggak, dados inggih botên prêlu ngintuni arta lêngganan. Kosok-wangsulipun, ingkang sami tampi blangko ugi kêparênga tumuntên ngintuni pambayaran, sampun ngantos katêlasan Kêjawèn nomêr 62 salajêngipun.
padpindêr mula ya brêgas, apa manèh tumraping jaman panas, têgêse: jaman mung dhuwit sing diancas, nganti para mahluk padha ora anduwèni wêlas, karêpe mung arêp amburu ati kêbrangas, sanadyan sadulure dhewe kêkurangan bêras, utawa gêrêng-gêrêng sabab lara
diwulang nganti sadhuwuring garis, ya diwulang cara Lônda apadene cara Inggris, ning pungkasane yèn wis padha wasis, prêlune mung nèk goleka pagaweyan bisaa laris, dadi cêkake sing diburu-buru ya mung picis.
Têmbêm : He bancak anggonmu ngêcuwis, têka ngala-ala marang jaman materialis. Nèk wong urip padha ngudi golèk picis, nèk rumasaku kaya-kaya: botên dados kawis, sanadyan layang Wedhah, Injil utawa manèh Kuran lan Hadis, kaya-kaya mrentahake uwis, wong urip wajibe golèk ngèlmu lan picis. Yèn miturut wawasanku kang wus cumawis, anggone wong padha ngudi golèk picis, rak ora mêsthi kanggo nguja hawa sênêng-sênêng kang nêrak wêwalêring Hadis, nanging bisa uga kanggo ngrêksa kawadis, supaya bisa andawakke umure kongsi sawatawis, kanthi jênjêming ati aja nganti tipis, bisa anglakoni panggawe kang ora najis, têtêpa panêmbahe marang kang kagungan jais. Nanging ana saprakara kang aku ora pati mathis, yaiku marang wong sing padha golèk picis, nganti mêtu sajabaning garis, kanthi ora mrêduli nindakake barang najis, sing diudi mung bisane dadi kapitalis. Kang mangkono mau rak bisa nuwuhake lêlakon sing gawe giris, awit banjur akèh wong sing pikirane lalis, ngrumasani yèn wis diapusi ing samukawis, sêdyane banjur arêp malês ala kanthi ati bêngis, bawane ki angkara murka kang wus nitis, tandang-tanduke iya wis ora bisa aris, wusana putusane iya wus katawis: Pigidhigul itu orang-orang komunis.
Pênthul : Kang doyan bok aja ngudhal-ngudhal barang sing wis mambu, nang ati mundhak ngrasa ngrêmpêlu, luwih bêcik ngelingana têmbe burimu, aja nganti enggal-enggal kèlu, marang luwêsing têmbung manis sing sêmu, awit kang mêngkono iku, sok kêna dèn upamakake madu, nanging ing jêro isi jênu, rasane sajak lêgi ora mèmpêr jamu, nanging sanyatane bisa gawe ihnil mampusmu.
Têmbêm : Bênêr omongmu kiyi, aku dhewe wis tau ngalami, nalikane mlancong nyang Pasar Turi, kêsasar nang panggonan jarit lan mori. Ing kono aku enggal diaruh-aruhi, dening bakul pirang-pirang iji, têmbunge le manis lan mêrak ati, iya iku
anguncali, ringgit tiga inggih sampun nyêkapi, sinjang dados kagungan panjênêngan yêkti. Wadhuh rasane nang ati, kathik kaya dikruwês-kruwêsa mligi, ora mung têlung ringgit nggonku nibani, kanthong isi kapat sasur nganti lali, tak tinggal tanpa tak opèni, ana ing panggonan bakul sawiji. Têkaning ngomah aku tumuli,
Pênthul : Yah omonge kok banjur ngayawara, luwih bêcik padha ambanjurna, rambuge ing bab pandhu utama. Bênêr iki wis ora mathuk kanggo wong tuwa, nanging aku kabèh kudu anjaga, anak putu ing wusana, aja nganti kanggonan watêk ala, kaya akèhing wong ing jaman iki kang wus nyata, yèn dèn wilangana, wêwatêkan kang ora utama, sing wis lumêbu ing sanubarining manusa, kêna dèn bagi patang prakara, upama dèn aranana, yaiku
murka, rusaking bêbudèn ya wis katara, ora lali anggone tindak siya, kathik ora duwe ngajèni marang wong liya.
Têmbêm : Wadhuh lagi saprakara bae, têka wis ora kêna dirasakake, nanging ya ora kêna dipaido dhing kowe, ya kuwi wong biyèn wêwatêkane, sok luwih utama tinimbang wong sakiki kiye, nanging sing wajib disalahake, nèk rumasaku dudu wong-wonge, luwih bêcik nyalahna jamane. Ing nalikane jamamjaman. biyèn kuwe, ora ana barang-biring sing anggampangake, agawe gonjinging pikirane, wong tuwa saaku kowe. Balik ing jaman saiki kiye, akèhing tongtonan kowe wis nêksèni dhewe, biyoskup, sêtambul, wayang wong
dalasan dhaharan Jawa bae, ya wis akèh bangêt undhake: gudhêg-gêmbrot-êmbêk-êmbêk, miwah sawarnaning kare, lan isih akèh manèh tunggale. Mara apa kabèh kiye, ora gawe [ga...]
Pênthul : Aku ora maido nyang kandhamu kiyi, yèn kang dadi godhaning donya saiki, cacahe tanpa wilangan sayêkti, nanging tumraping wong kang utama sajati, ora kêna gingsir marang godha apa kang nêkani. Mula sing dadi wong tuwa kudu sing nalatèni anggone nênuntuni, supaya anake bisa ngambah ing margi, kang yêkti pantês pinuji, awit tuwuhing wêwatêkan kaya ngarêp kiyi, ora ana sababe sawiji, kajaba saka anggone ora mrêduli, mênyang sucining ati. Wis padha dilèrèni dhisik saiki, liya dina dibanjurake wis mêsthi.
Ing Bayalali tuwin ing Banyudana (Surakarta), tuwuh sêsakit rajakaya muruh tuwin tracak. Ingkang wajib sampun nindakakên rêrigên kêncêng.
Para panuntun kamajêngan ing Bandhung sawêg ihtiar nulad badhe damêl gêmintêrad tiyang siti kados ing Surabaya, kathah para sawung ingkang purun kapilih dados warga.
Kawartosakên, dhirèktur pangajaran, Juwan J. Hardeman, ingkang sapunika nuju pêrlop, satêlasing pêrlopipun badhe dipun wisudha jumênêng Algemeene Secretaris anggêntosi Tuwan E.R. Erdbrink, ingkang badhe wangsul dhatêng nagari Walandi. Wangsulipun Tuwan Hardeman badhe wontên ing wiwitaning taun 1930.
Kawontênanipun tiyang minggah haji ing taun 1928 langkung kathah tinimbang taun 1927. IngndhakipunIndhakipun. wau kakintên jalaran saking saening panjagi kasarasan tuwin katêntrêman ing Arab.
Katêtêpakên dados residhèn ing Madura kilèn, Bôndawasa tuwin Blitar, Tuwan W. Ch.
Pasamuwan punika sakalangkung rame, bab panindaking prêlu ngantos 8 adêgan. Tumrap tamu têbih, samôngsa kintun sêrat rumiyin dhatêng komite, rawuhipun ing Têgal badhe dipun papag dening padpindêr Anis, wontên ing sêtatsiun mawi oto namung lêlahanan.
Pakêmpalan Muhamadiyah bagean taman pustaka ing Ngayogya mêntas damêl parêpatan umum, tamu ingkang rawuh kirang langkung sèwu, wakiling adpisur inlan sêsakên ugi rawuh. Wosing rêmbag supados pakêmpalan Muhamadiyah ngawontênakên taman pustaka ingkang isi buku waosan kangge ngalang-alangi sêdyaning kaum Kristên kados wawasanipun Dr. H. Kraemer.
Bilih kawontênaning têntunsêtèlêng têtanèn ing Sukabumi pinanggih mikantuki, ing têmbe badhe dipun têtêpakên ajêg panggenanipun, kadosdene pêkên taunan ing Bandhung.
Nalika Nata Siyêm wontên ing Bandhung mriksani bioskup wontên ing Concordiabioscoop. Ingkang dipun pitongtonakên pilêm nalika sang nata wontên ing Batawi.
Salêbêtipun minggu kêpêngkêr, gunggunging tiyang ing sabawah Cirêbon ingkang katrajang sêsakit pès wontên 26, sadaya sami tiwas.
Wontên sawênèhing tiyang siti sugih ing Surabaya murugi anakipun ingkang dipun upakara wontên insêtitut pastur ing Bandhung, jalaran dipun cakot ing sagawon edan. Lare ingkang dipun purugi sampun saras, nanging sarêng wontên margi lare wau sakit bêntèr sangêt, tiyang sêpuhipun nêdha pitulungan dhatêng punggawa sêpur, lajêng tilpun dhoktêr saking Kutharêja dhatêng Ngayogya, wusana sadumuginipun Ngayogya, lare sampun kêlajêng ngajal.
Kawartosakên, bilih Tuwan Gesseler Verschuer, residhèn ing Priyangan têngah, badhe dipun angkat dados gupêrnur, nanging dèrèng tamtu punapa badhe wontên ing Surakarta utawi Ngayogya.
Ing bawah Gunungkidul, Ngayogya tuwuh sêsakit cacar, nanging botên wontên ingkang pinanggih tiwas.
Wontên pawartos ingkang kenging dipun pasthèkakên, bilih ing têngah-têngahaning wulan Oktobêr, Paduka Tuwan Mr. Creutzberg, pisê prêsidhèn rad pan Indhi badhe dhatêng Eropah. Ingkang
mangsuli / mênggah ingkang yêktos / kula saking Ngêsam pinangkane / sanalika ki patih wus ngrêti / mring duta kang prapti / kênya ing kadhatun //
têmah antuk jalaran nuntuni / ki patih ing kono / anyukani gambar langkung sae / ing pangira datan sande pasthi / koningan sang putri / lan mawèh panuju //
wusing wangsul sawatara malih / wontên putri katon / sakalangkung endah ing warnane / sumlêngêrên ki patih duk uning / ing pangrasa kongsi / kêdhèpira kaku //
para nyai cakêt ngrumiyini / asuka pawartos / kang angutus rawuh ing samangke / gih punika putri kang linuwih / ki patih mrêpêki / taklim saksat sujud //
tan antara ngandika sang putri / ririh alon-alon / ing salami kula praptèng mangke / babar pisan tan nate mrangguli / gêgambaran adi / kadi kang kadulu //
yèn andika sarju ing panggalih / kula minta yêktos / kadamêlna gambar ingkang sae / kang nênangi mring rasaning ati / sandika ki patih / suka sakalangkung //
enjingira kang gambar wus dadi / katur ing sang sinom / sakalangkung rêna panggalihe / nulya prapta lan sajarwa jati / kalamun sang putri / putra natèng Ngêrum //
dyan andangu gambar apa iki / patih matur alon / nuwun inggih gusti ing wiyose / kang punika gambaripun wukir / ngandhap wontên kali / kang mili gumrujug //
satêpining narmada kaèksi / wontên sangsam karo / ananira ngênèni galihe / ratu kula ing satêmah kengis / datan arsa krami / sing salaminipun //
duk sang putri miyarsa tumuli / angandika alon / paran ingkang dadya darunane / dene ratunira darbe osik / mung saka kêtarik / mring ananing wujud //
wontên sangsam katri / lanang lawan wadon / tiganipun anak maksih lare / katri pisan kabingungan sami / binuru ing janmi / wadyanya sang prabu //
saking dahat kèmêngan kapati / punang sangsam wadon / dyan anggêbyur anèng madyaning we / ing satêmah larut sirna kentir / anak lawan laki / kari putêk mangu //
kyai patih duk mulat sang putri / yèn kêni ing raos / mung tumungkul tan wontên ature / nulya alon ngandika sang putri / paman sapa kuwi / kang dèn ucap ratu //
patih matur nuwun inggih gusti / ulun matur yêktos / natèng Towar gusti sajatine / inggih nata kang ulun ngèngèri / umèsêm sang putri / ing galih panuju //
nulya dhawuh prasaja sang putri / bapa mungguh ingong / datan pae lan ratumu kuwe / dahat lumuh anglakoni krami / nanging ing saiki / wus luntur tyas ingsun //
kyai patih tumuli numpangi / asajarwa jatos / duk sri nata supêna purwane / nulya kabèh jinarwa taliti / wusana ing mangkin / rêmbag dadya gathuk //
linut èsêm ngandika sang putri / kalamun mangkono / gustinira mungguh prayogane / rawuha ing Ngêrum luwih bêcik / pan cinêkak nuli / sri
wus palêstha bayan muwus ririh / nyai kang lêlakon / apan kenging pinèt tuladane / janma ingkang têtêp ati suci / cake sok nocogi / kêcêpêng kêcakup //
awit nyata kang tindak utami / kalamun kalakon / antuk bagya kukubane gêdhe / langkung nikmat têmah murakabi / marma tindak bêcik / nyai wajib gambuh //
myang sêtyanirèng kalbu / anggung tuwuh èngêt maring kakung / kang nèng purug nandhang rêkasaning ati / ari ratri akêklumpuk / ngupayakakên kang wadon //
Bayan suka ing kalbu / wikan maring sêsulaking sêmu / ing wusana ngucap linut gujêng
kenging kangge ngukur / têtêping kang têpa minôngka palupi / pinèta yêkti pakantuk / makatên rarasing criyos //
Bogor punika kajawi sakeca hawanipun, ugi kathah sêsawangan ingkang nêngsêmakên. Para maos sagêd anggalih piyambak dhatêng sêngsêming sêsawangan ing nginggil punika.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing Kajawèn wulan kapêngkêr, mantrus marinê punika manawi majêng, ugi sagêd dados ondêr upsir. Punika botên namung mantrus kemawon, sanadyan sêtokêr ugi sagêd dados ondêr upsir. Mênggah lampah-lampahipun kados ing ngandhap punika:
Sêtokêr ugi sagêd tumindak ing damêl ing satunggalipun golongan padamêlan (dienstvak), murih dados ondêr upsir ing golonganipun padamêlan wau. Golonganing padamêlan ingkang mikantuki inggih punika masinis. Bilih tiyang sampun dados sêtokêr klas I laminipun sataun, sagêd dipun papanakên manggèn ing wulangan tumrap stoker-olieman. Manawi wontên ing ngriku siunipunsinaunipun. lulus kanthi sae, lajêng kenging dipun angkat dados kopral masinis. Wulangan tumrap stoker-olieman wau laminipun 1 taun, wontên ing Surabaya. Para murid dipun pondhokakên wontên ing tangsi marinê ujung. Ingkang dipun wulangakên a. basa Walandi, b. sêsêrêpan ing bab kawruh ukuran lan timbangan, c. sêsêrêpan ing bab pranatan tuwin ngupakara pirantos agêng lan alit, kados ta motor lan sanès-sanèsipun. d. nindakakên padamêlan masinis ing baita alit tuwin e. sêsêrêpan ing bab kawruh nênukang.
Satamating pasinaon wau lajêng nyambut damêl wontên ing kapal dados stoker-olieman laminipun 1 taun. Wusana manawi sae padamêlanipun, sagêd dipun papanakên ing pasinaon tumrap kopral masinis. Wulangan punika ugi dipun wontênakên ing Surabaya, laminipun 1 1/2 taun. Wulangan tumrap stoker-olieman taksih dipun wulangakên wontên ing ngriku sapisan malih, nanging langkung sampurna. Dipun wêwahi wulangan malih ing bab tatacaranipun ambêntèri sawarnining kètèl dalah sapirantosipun. Satamatipun wulangan wau, sagêd dipun angkat dados kopral masinis. Ing ngriki botên prêlu kapratelakakên panjang malih, manawi sampun sawatawis lami, sagêd nêmpuh pandadaran pangkat masinis ingkang langkung inggil.
Kajawi dados masinis, tiyang neneman ingkang sakawit dados sêtokêr, ugi sagêd dados monteur, tukang andamêl torpedho, utawi tukang andamêl mêsin mabur (tukang bêsi).
Tumrap satunggal-satunggaling golongan padamêlan wau wontên wulanganipun malih. Murid ingkang sampun tamat sinau sakawit wontên ing Kweekschool voor Inlandsche Schepelingen ing Makasar, kenging dipun papanakên wontên ing wulangan wau. Sawarnining wulangan dipun wontênakên ing Surabaya, laminipun 2 utawi 3 taun. Wulangan tumrap monteur dipun wontênakên ing Marine Etablissement, tumrap adamêl torpedho wontên ing bèngkèl torpedho lan tumrap damêl mêsin mabur manggèn ing papan anggêgana ing Marakrambangan. Satamating pangajaran wau salah satunggal, lajêng dados mantrus ing
golongan padamêlan wau, lan sasampunipun nyambut damêl angsal 2 taun, sagêd dipun angkat dados kopral. Ing têmbe ugi sagêd anjôngka pangkat ingkang langkung inggil kanthi nêmpuh pandadaran.
Dene mênggahing bab wulangan wau kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
Monteur, punika sakawit dipun wulang ing bab dhêdhasaring kawruh èlèktris sakêdhik-sakêdhik tuwin pangajaran bab magneet. Ugi dipun wulang ing bab kawontênaning dynamo, motor tuwin dilah listrik, caranipun masang kawat listrik, cara-caranipun
tuwin kawat listrik salêbêtipun kapal pêrang. Dipun wêwahi malih wulangan padamêlan nênukang ingkang prêlu-prêlu.
Tukang damêl torpedho, punika kajawi dipun wulang prakawis nênukang kanthi yêyêktosan, ugi dipun wulang ing bab wawasan kawontênan lan pangupakaranipun torpedho tuwin pasangan dhinamit ingkang angèl-angèl. Lan malih murid-murid wau ugi dipun wulang caranipun anglêpasakên torpedho utawi pasangan dhinamit wontên ing toya.
Ing nginggil punika gambaring murid-murid sêtokêr pinuju sinau.
Tukang damêl mêsin mabur (tukang bêsi) punika dipun wulang sawarnining bab ingkang gêgayutan kalihan pandamêlan andandosi tuwin ngupakara perang-peranganing mêsin mabur ingkang awarni waja. Dados botên sinau adamêl mêsin mabur, nanging ugi kêdah sagêd damêl utawi manawi prêlu ugi masang perang-perangan warni waja ingkang alit. Ing ngriki kapratelakakên malih, bilih tukang damêl mêsin mabur punika sanès juru anggêgana, dados botên tumut anggêgana, kajawi manawi gadhah panêdha piyambak.
Sasampunipun maos andharan ing nginggil punika kanthi taliti, para maos mangrêtos, botên sabên tiyang sagêd angsal pangkat ingkang pantês. Dene bilih badhe minggah pangkat, kathah bab-bab ingkang kêdah dipun sinau. Ananging bab punika dipun gampilakên, awit sawarnining wulangan, para murid sagêd nindakakên kanthi lumintu, ngantos sagêd minggah pangkat.
Murid ingkang sampun lulus saking satunggiling wulangan, kêdah nêmpuh pandadaran, kangge pasaksèn kêcêkap utawi sêsêrêpanipun ing salêbêtipun sinau. Namung tumrap ingkang pandadaranipun sae, kenging kainggahakên pangkat ing golonganing pandamêlanipun. Kosok-wangsulipun manawi botên lulus, dipun wêdalakên saking wulangan [wu...]
[...langan] wau utawi manawi wontên wêwatonipun ingkang prayogi dipun kaparêngakên angambali sinau malih.
Murid ingkang nyambut damêl kanthi tumêmên tuwin ingkang tansah nêmpuh pandadaran ing mangsanipun sagêd lulus, ing salêbêtipun 4 1/2 utawi 5 taun sampun sagêd dados kopral. Sagêdipun dipun angkat dados sêrsan, enggal-enggalipun kêdah sampun dados kopral 2 taun, lan tamtu kemawon kêdah lulus saking pandadaran kangge sêrsan.
Sêrsan ingkang pintêr sagêd dipun angkat dados sêrsan mayor lan malih sagêd dados ajidan, nanging awis sangêt ingkang pinanggih makatên.
Kangge panjagi utawi panulakipun sêsakit malariah.
1. Anjagia sampun ngantos dipun cakot ing lêmut, ing wanci dalu kêdah manggèn utawi tilêm ing panggenan ingkang lêmut botên sagêd lumêbêt utawi botên sagêd nyokot, inggih punika patilêmanipun katutup mawi klambu ingkang wêtah.
2. Lêmut kêdah dipun icali, ugêt-ugêt ingkang wontên ing toya dipun pêjahi, ing panggenan toya ingkang kèndêl dipun urugi utawi kaêsatakên lan karêsikana sampun ngantos lêmut sagêd nigan. Dados ing panggenan ugêt-ugêt ing toya ingkang kèndêl wau kêdah kasiram ing lisah pèt, supados ugêt-ugêt wau sami pêjah. Ing pakêbonan utawi sanèsipun ingkang pêtêng utawi rungkud, bilih kangge panggenaning lêmut kêdah dipun rêsiki kababad, kêkajêngan prayogi katutuhana.
3. Ing panggenan ingkang sampun wontên sêsakitipun malariah, têtiyang ingkang saras kêdah nêdha utawi nguntal tablèt kênini, sadintên sadalu kaping kalih (tablèt 0.200 gr) utawi kaping sakawan, tablèt 0.100 gr, êlêt 3-4 dintên sapisan. Manawi pinuju kathah tiyang ingkang nandhang sakit, prayogi lêt sadintên kemawon anggèning nguntal tablèt wau, lan anjagia sampun ngantos kacakot ing lêmut.
Nanging inggih botên sadaya lêmut sagêd anularakên sêsakit malariah, ingkang sampun kasumêrêpan ing para dhoktêr ingkang sampun misuwur, inggih punika bangsaning lêmut anopêlês, manawi sawêg pinuju mencok utawi nyakot, anjêngking, dene lêmut sanèsipun botên, êlaripun lêmut anopêlês balirik tutul-tutul, punika tiningalan sarana kaca praksana.
Sarèhning tiyang botên sagêd ambedakakên lêmut anopêlês kalihan sanèsipun, dados namung anêtêpakên kemawon sadaya lêmut [lêmu...]
[...t] punika bangsanipun lêmut awon, mila prayogi kajagia sampun ngantos kacakot ing lêmut wau.
Ing panggenan ingkang sampun kathah sêsakit malariah, trêkadhang sok wontên tiyang ingkang lajêng kenging sêsakit malariah cêmêng. Tiyang ingkang katrajang ing sêsakit wau, adat sabênipun tiyang ingkang sampun gadhah sêsakit malariah, tiyang wau botên purun jêjampi, utawi kirang jampinipun. Manawi badanipun kraos botên sakeca lajêng bêntèr, saha manawi bêntèripun wau lêstantun botên sagêd sirêp, tiyang wau sawêg purun nguntal utawi nêdha kênini. Bilih sakitipun sampun wulanan utawi taunan, punika sagêd lajêng dadakan kenging ing sêsakit bêntèr cêmêng.
ing badan sakojur kulitipun katingal jêne. Ing sasampunipun andharodhog lajêng bêntèr, ing
Tarkadhang dhatêngipun asrêp andharodhog rambah-rambah, sagêd ngantos kaping 3 utawi kaping 4, dene anggènipun nguyuh inggih makatên ugi, punika ingkang kalêbêt ambêbayani sangêt. Ingkang sampun kalampahan tiyang ingkang kados makatên punika lajêng tiwas. Punapa malih samôngsa uyuhipun lajêng warni abrit kados êrah, anggènipun nguyuh saya kirang, punika pratôndha ambêbayani. Manawi tiyang ingkang sakit lajêng kèndêl botên nguyuh, adatipun ngêcêcêng-ngêcêcêng lajêng pêjah.
Manawi tiyang ingkang sakit badhe saras, anggènipun nguyuh botên suda, ajêg kemawon. Uyuh ingkang warninipun cêmêng saya dangu saya suda warninipun, 2 utawi 3 dintên uyuh wau sagêd bêning, wusana sagêd saras.
Sababipun uyuh wau dados cêmêng, amargi êrahipun tiyang ingkang sakit karisak dening plasmodien, sasampunipun makatên, êrah ingkang risak lajêng lumuntur lumêbêt dhatêng ginjêl (nier) lan samôngsa ginjêl punika kêkathahên êrah ingkang sampun risak, bolong-bolongan ingkang kangge margi wêdaling uyuh lajêng buntu, amila ingkang sakit lajêng botên sagêd nguyuh. (Badhe kasambêtan)
Bab wau pamanggih kula ing ngriki prêlu sangêt kêdah dipun wontênakên katêrangan kawontênanipun ing sapunika tumrap Surakarta. Kawuningana mênggah tumrapipun ing nagara Surakarta, pangupajiwa tumrap tiyang ambathik kados ingkang kapratelakakên ing Kajawèn wau, dumugining wêkdal sapunika kenging dipun wastani sampun pêjah babarpisan, awit pangupajiwa makatên wau mênggah taksih dipun êcakna lêstantun, malah kapitunan, lan malih prakawis sambutan dhatêng tukang cêlêp utawi tukang soga, botên paja-paja sagêd dumugi bilih badhe dipun tangkarakên kadamêl tumbas mori malih kados ingkang kacariyosakên ing Kajawèn. Lêrês jaman rumiyin pangupajiwa makatên wau pancèn kalampah sangêt tumrap ing Surakarta, prasasat mèh sabên kampung kemawon tiyangipun ingkang bôngsa bau sèkèng, panggêsanganipun sami ambathik padintênan sagêd andadak ngundhuh wohipun tur lumintu miwah kauntunganipun inggih lumayan yêktos, awit sapisan: rêgining mori ikêt satunggal ingkang sae namung 30 awis-awisipun 35 sèn, ingkang mori andhap dumugi cêkapan, racak-racak namung rêgi 20 sèn, nyêngkanipun 25 sèn. Kaping kalih: jaman samantên dèrèng wontên sudagar bathik ngêcakakên utawi damêl canthing cap bathikan modang tuwin umpak warni-warni kados sapunika. Kaping tiganipun, têtiyang ngangge ikêt taksih lêmbaran wêtah, dèrèng dipun balangko kêthu namung sapalih kados sapunika, mila taksih kathah sangêt ingkang sami rêmên ngangge ikêt modang utawi umpak ingkang bathikan tangan. Awit saking punika pêpajênganipun bathikan ikêt ingkang sagêd andadak garapan sadintên rampung, inggih laris sangêt ngantos dipun cêgati bakul-bakul ing margi-margi kathah sangêt, botên ngantos dumugi pêkên sampun dados rêbatan para bakul. Sumôngga ta kula aturi anggalih, udhêng bathik modang utawi umpak, rumiyin waragadipun rêsik sampun dumugi babaran kantun nyuda: namung 60 sèn kirang langkung sakêdhik, pêpajênganipun bilih môngsa kêncêng bathik sagêd dumugi 1 rupiyah 75 sèn, bilih môngsa magak 1 rupiyah 40 sèn, ing môngsa kêndho sangêt taksih sagêd pajêng 1 rupiyah 10 sèn. Makatên andha-usukipun [andha-u...]
[...sukipun] kirang langkunga namung sèn-sènan. Dene angsal angsalanipun sambutan bilih sawêg mêdêlakên 50-60 sèn, bilih sampun nyogakakên 75-100 sèn, kangge ikêt bathik satunggal-satunggalipun. Dados katanjakakên kangge tumbas mori samalamipun sampun kobèt.
Wangsul jaman sapunika, sampun beda dede amput-amputipun. Rêgining mori saikêt ingkang andhap taksih 45-50 sèn, ingkang inggil 60-100 sèn. Kula cêkak kemawon, ikêt satunggal ingkang kagarap sadintên rampung sawêg dumugi tembokan, wragadipun rêsik sakêdhik piyambak dumugi ambabar 1 rupiyah tarkadhang ngantos 1 rupiyah 10 sèn, sanès bau panggarap dèrèng kapetang, môngka sarêng kasade tumrap dagangan, racak-racak namung pajêng 1 rupiyah 25 sèn, malah bilih môngsa kêndho bathik nyêngkanipun namung pajêng 1 rupiyah, môngka wiwit anggarap dumugi ambabar laminipun kadamêl rancag 2 dintên, mila sapunika lajêng sampun pêjah sêg. Wontênipun makatên wau jalaran sudagar ngêcakakên cap-capan ikêt modang, umpak sasaminipun, sapunika sampun atusan, modhèl warni-warni,
namung 1 rupiyah 25 sèn, tumbas salêmbar kasigar sagêd dados kalih lajêng kadamêl kêthu balangkon.
Wondene ingkang kathah saperangan agêng, tumrap padamêlan utawi pangupajiwa ambathik ing Surakarta jaman sapunika, I. Sudagar ngêcapakên bathik warni-warni, II. Juragan bathik sêratan tangan, ngingah pangobèng kathah mawi
punika ewon gunggung kêmpalipun. Sanèsipun tigang bab wau, namung bathik kadamêl sambèn sasêlaning ngopèni griya, nanging namung satunggal kalih wontênipun.
Awit saking punika, supados botên têdha-têdhatidha-tidha. ingkang sami manggalih
kabudidayan karèt ing Giriharja (Kêbumèn) gadhahanipun Tuwan Wiryadiarja.
Ing sisih punika gambaripun Prabu Boris nata ing Bulgari, nalika panjênênganipun anglampahakên lokomotip sêpur saha anggèning nglampahakên ngantos têbih. Dados mênggahing nata ugi wontên kalamangsanipun tumindak ing damêl awrat, anêtêpi wajibing tiyang, kêdah sumêrêp dhatêng kagunan.
Nanggapi karanganipun sadhèrèk Jayasuwignya ing Kajawèn ôngka 59 bab pêksi anèh.
Ing sakawit ragi adamêl kodhênging manah kula, pundi ingkang dipun wastani pêksi pênthèt punika. Jalaran mênggahing kula nama wau dhapur katêmbèn, nanging sarêng sampun rampung pamaos kula, yèn kula pirid-piridakên dhatêng ungêl, tondak-tanduk lan kakêndêlanipun, punapa malih têtêdhanipun pêksi pênthèt punika yèn ing padunungan kula nètèsi kalihan pêksi srigunting. Pêksi srigunting punika ungêlipun inggih thèt-thèt, lan asring purun mêngsah bangsaning pêksi galak, upaminipun: wulung, gagak lan sasaminipun. Nanging sarèhning kawon ibêripun, inggih lajêng cluluk piyambak.
Manawi nitik agêng, warni saha ungêlipun, pêksi êmprit gantil ing Kajawèn ôngka 59 wau, manawi ing padunungan kula pêksi kadhasih (dharadhasih). Manawi saking katêbihan pêksi punika mèmpêr pêksi srigunting, kaot wulu kawon mêngês, lan buntutipun botên cawang. Ungêlipun ingkang thit thit wau, tumrap gugon tuhoning sawênèhing tiyang dhusun, asring sangêt damêl kirang sakecaning [sakeca...]
[...ning] manah, punapa malih yèn pinuju wontên tiyang sakit, jalaran swara ingkang makatên wau dipun anggêp ngalup utawi andhandhang dhatêng pêjahipun tiyang ingkang sakit. Mila asring kemawon pêksi wau yèn pinuju mungêl that-thit, dipun balangi. Tarkadhang ungêlipun: thit thit thir.
Yèn padunungan kula, pêksi êmprit gantil punika agêngipun sami lan êmprit limrah, têdhanipun bôngsa gêgrêmêtan (ulêr alit-alit) susuhipun gumantil. Mênggah saking pamirêng kula, pêksi êmprit gantil punika inggih asring nunutakên ngêngrêm tiganipun dhatêng pêksi sanès, inggih punika pêksi prênjak. Pêksi ingkang gadhah watak makatên wau, mêsthi kemawon pêksi ingkang imbang-imbangan agêngipun lan nunggil têdhanipun. Pêksi tuwu punika inggih asring nunutakên tiganipun dhatêng pêksi gagak.
Ing ngriki kula badhe ngaturakên pêksi anèh malih, nanging botên anèh jalaran saking watak pangêngrêming tigan, nanging anèh jalaran jalêr lan èstrinipun botên sami kawontênanipun. Upaminipun pêksi gêmak (puyuh), punika èstri, sabanipun ing wanci siyang wontên ing siti. Dene jalêripun asring mabur ing wanci dalu, inggih punika bênce. Wontên malih pêksi kolik kalihan tuwu, punika inggih jalêr èstri, têka anggadhahi nama piyambak-piyambak.
Kajawi punika wontên malih pêksi sanès-sanèsipun ingkang beda kawontênaning wulunipun mênggah jalêr lan èstrinipun. Upaminipun yèn panggenan kula mastani: êmprit pêking, ingkang asring nusuh ing nanasan. Punika ingkang jalêr wulunipun abrit, èstrinipun klawus.
Padhasaran Balapêcah ingkang Kasade Dening Tiyang Siti.
Mirid kawontênan ing jaman sapunika, tiyang siti taksih kenging dipun wastani dèrèng majêng dhatêng bab lampah among dagang. Nanging mênggahing sayêktosipun, sanadyan dèrèng sapintêna, ugi sampun kenging dipun wastani sampun ngambah, punika sagêd nitik dhatêng kawontênanipun ing pêkên-pêkên, barang-barang ingkang rumiyin dipun sade ing bôngsa ngamônca, ing sapunika ugi dipun sade dening tiyang siti. Gambar sasisih punika gambaring gumêlaripun balapêcah ing pêkên Pordhêkok, padaganganipun tiyang siti.
XIV. Prabu Kêsèd Natanagara, nuli mêthuk wong tuwa.
Prabu Kêsèd thênguk-thênguk / nèng kadhaton tanpa kanthi / ing batine tansah duka / kana-kene ketok sêpi / sasat kaya dikunjara / mung kacèk ênggone pèni //
nuli angandika sêru / cara apa ngene iki / sanadyan dadia raja / ratu apa mung ijèn thil / rewangku kêkandhan sapa / apa niyat ratu dhêmit //
dhèk anu aku wis cluluk / karo si paman patinggi / lumuh bangêt nglakonana / dadi ratu ngene iki / jênênge ratu cilaka / kaya dikunjara wêsi //
ing ngêndi dalane mêtu / kana-kene tanpa kori / jênênge edan-edanan / kadhaton mangkene iki / la pamrihe bae apa / dadi ratu sasat mati //
suwe-suwe saya nêpsu / saka wêtêng krasa ngêlih / awak andhrêdhêg karasa / ing wusana sêru muni / patute wong dadi raja / yahmene wis mangan bêstik //
kopi susu kêlun-kêlun / roti kèju ora kèri / yèn sarapan cara Jawa / sêga pulên iwak têrik / wedang tèh kandêle krasa / pacitane pating tlêning //
mungguh cêkake ing rêmbug / sakarsane ratu dadi / arêpa mêmangan apa / wis mêsthi anane nuli / balik aku ratu apa /
sidhakêp lan manthuk-manthuk / karo alon clumak-clumik / iki athik anèh tênan / têkane saka ing ngêndi / wah isih angêt-angêtan / ambune anggêgirisi //
kabèh sing tak jaluk wujud / malah isih anèh kuwi / aku durung pati cêtha / kaya dilulu saiki / yèn lêstari mangkenea / ijèna gêlêm nglakoni //
Prabu Kêsèd banjur maju / dhokoh rata diicipi / kabèhe padha mirasa / nyang ilate anocogi / solan-salin kabèh enak / ora ana nguciwani //
sajêrone dhahar mau / Prabu Kêsèd milang-miling / ketok ana pitik saba / sanalika mak nyut eling / dene durung ana panggang / ditamatke kabèh sêpi //
prabu nganti ngêcêmut / karo nyuwil angicipi / angandika galêgêsan / aku yèn mangkene iki / rak sasat kaya wong nyulap / apa sakarêpe dadi //
sauwise dhahar rampung / sang prabu jumênêng nuli / kagèt mirêng piring bênthak / nganti nyuwara mak klinthing / ditolèh wis ora ana / dhêdhaharan kabèh rêsik //
nuli tindak sang aprabu / ing kadhaton diratani / taliti anggone [ang...]
[...gone] mriksa / jêbul sakabèhe
wujud / cara Jawa sarwa pèni / anane ya ora beda / bôngsa panganan marêgi / têtemboke gandhos wingka / payon cênggèrèng kêmripik //
sang prabu nganti angguyu / dene kaya uwong ngimpi / dalah anane ing jaba / anèh nanging sarwa bêcik / wowohan wis tanpa môngsa / yèn wit êso wohe êmping //
kalèn banyune ès sêtrup / cêkak kabèh enak rêsik / dadi karane nagara / sathithik wis ora nlisir / jênêng nagara Mirasa / iku jênêng wis ngêplêki //
sauwise rata kêmput / sang prabu wiwit anggalih / nata bêcik ing nagara / kabèh arêp diowahi / tembok kadhaton dijêjak / ambrol mawut ketok nisih //
wong jaba nuli gumrudug / bêbarêngan sowan gusti / sang prabu nuli ngandika / aku moh yèn ngene iki / yèn wong jênêng dadi raja / kudu nganggo tata bêcik //
tembok sing wis jugrug mau / bêcik dokokana kori / ing jaba ya dokokana / ana uwong sing mangsuli / gusti nun inggih sandika / punika pancèn prayogi //
nanging kula botên rujuk / yèn damêl kori ing jawi / botên sande katiwasan / mêngsah sagêd mlêbêt gampil / tamtu badhe kalampahan / gusti dipun êsur wani //
sang aprabu iya rujuk / banjur angandika lirih / aku uwis mathuk iya / nanging karêpku saiki / nganggo tak patah punggawa / lan kudu duwe prajurit //
prêlu digo nglawan mungsuh / aja kok mung kaya bayi / sabên kêtêkan wong anyar / banjur dilorot le mukti / lan prajurit kudu jaga / rumêksa mênyang ing gusti //
kabèhe padha jumurung / tumuli tumindak bêcik / wong kono têtêp kawula / diperang dipiji-piji / ana bupati nayaka / ana sing dadi prajurit //
yèn Sênèn Kêmis sang prabu / siniwaka diadhêpi / lênggah anèng pasarean / dhêdhaharan wis sumandhing / têtêp amukti wibawa / ratu sugih dhasar mukti //
kocap barêng mèh sataun / Prabu Kêsèd angèlingi / nyang biyung sing ana desa / nuli adhawuh tumuli / yèn sang prabu arêp têdhak / lêlana nyang ngêndi-êndi //
wong-wong akèh padha gugup / lan mambêng karsaning gusti / awit durung ana cara / ratu têdhak ngono kuwi / ananging sang prabu mêksa / kudu budhalan tumuli //
saka kuwasaning ratu / wong ing kono kabèh wêdi / ing sawise tata-tata / bètèng jaba dijugrugi / tumuli bae budhalan / diiring para prajurit //
sang aprabu nitih tandhu / dipikul wong wolu sisih / sang prabu mung sêsarean / disambi karo angêmil / akèh wong-wong ing padesan / padha mêtu andalidir //
Bab Ada-adaning Nagari Anggènipun badhe Paring Arta Sambutan dhatêng Panggaotan Pribumi
Petruk : Ambalèni rêmbuge ing bab karsaning nagara anggone arêp paring pitulungan dhuwit tumrap panggaotan
mau ora ana ing panggonan kang tumindake dêdagangan cilik-cilik wis bêcik. Kaya upamane tumrap panggaotan bathik, kuwi nèk saka sêsurupanaku, arêpa kêpriye bae, aku kok ora bisa ngarani bêcik, saupama nagara banjur mèlu cawe-cawe. Kuwi kanggone saiki, lho.
Garèng : Hla, kuwi nèk Petruk, sok banjur mêtu drêngkine, pancène sabisa-bisa rak banjur ngalêmbana bangsane dhewe, anggone têmên, doyan gawe, kêna diprêcaya, cêkake kabèh sing apik-apik, cikbèn nagara tumuli enggal-enggal anggone arêp paring pitulungan, durung-durung kok banjur ora mupakat bae, kuwi jênênge rak mung arêp ngalang-alangi rêmbug, apa bèn nagara wurung anggone arêp paring pitulungan. Nanging ya pancèn wus dadi saradane Si Petruk, sok dhêmên murungake prakara. Aja manèh karo wong liya oraa tega, lagi karo aku dhewe, sadulure lanang tunggal sakringkêl, mêksa iya
upamakake swarga donya têmênan, yaiku kalane aku nglamar Mas Ajêng Jakob, rupane ayu gombloh-gombloh, tur ya sugih. Kurang sak… thik… bae, wis mêsthi dadi bojoku. E, dilalah Petruk sing banjur nêngahi, tega-tegane kôndha karo mas jênge yèn aku wis duwe bojo tur anakku wis brayahan, barêng aku têka nang gone mas jênge manèh, arêp andadèkake rêmbuge, durung-durung aku
Petruk : Wiyah, kok banjur awake dhewe [dhe...]
[...we] sing dianggo tuladha. Karodene anggonku ngalang-alangi tindakmu kang mangkono mau, sêdyaku rak ora arêp manasi nyang kowe, nanging arêp anjaga nyang awakmu, aja nganti nindakake lêlakon, kang nuduhake asoring bêbudènmu. Wajibmu kuwi rak kudu ngopèni lan ngupakara anak bojomu kanthi sakuwat-kuwatmu, têka banjur mung arêp nuruti hawa nêpsumu dhewe. Wis, wis, bab kiyi ora prêlu tak andharake dawa-dawa, têmtune kowe bisa nimbang dhewe, sapira asoring bêbudèning wong kang ninggal anak bojone kang tanpa sabab, jalaran mung arêp nguja marang kasênêngane dhewe. Mungguhing omongku ing ngarêp, kaliru Kang Garèng, yèn ta mangkono panampamu. Sêdyaku ora kok arêp gawe murih wurunge nagara anggone arêp paring pitulungan, nanging supaya dhuwit sing bakal diparingake utang, aja salah tumanjane. Lan karêpku nèk bisa uga arêp anjaga aja nganti nagara suda kapracayane marang bangsaku kabèh, awit manawa wis akèh dhuwit kang diwêtokake tumrap adêging kopêrasi, ing wusana ora ana sing dadi, mêsthine pambêngoke para sing padha sêngit karo bangsaku kiyi, saya têkan ngalangit, kang anjalari nagara bisa kapok anggone tansah arêp mitulungi lan angayomi kawulane sing isih èndhèk bangêt drajate kiye. Mulane sadurunge paring pitulungan, nèk saka panêmuku iya kudu dititipriksa kanthi têmênan, supaya ing têmbe burine pitulungane mau, aja nganti kayadene uyah kang dicêmplungake ana ing sagara.
Garèng : E, ladalah, kathik kaya wudêl dilèr, nganggo anduwèni pursêtelan barang. Ewadene aku mêksa kêpengin wêruh kang dadi sabab-sababe dene kowe anduwèni panêmu kang mangkono kuwi.
Petruk : Sadurunge aku mangsuli pitakonmu, luwih dhisik aku arêp kôndha nyang kowe, yaiku: jênênging pangkat kang kok karêpake kuwi dudu: wudêl dilèr, nanging èdhêlèr, aliyas warga rad India. Nèk anglairake têmbung Walônda kuwi bok sing ngati-ati, aja sauni-unine bae. Ing ngarêp sing tak jupuk kanggo conto panggaotan bathik, dene sababe kang kapisan, iki panggaotan wong bumi kang tulèn, kaping pindhone akèh wong kang padha nindakake, lan kaping têlune: aku arêp nuduhake yèn arêp ambantu sawijining kopêrasi utawa panggaotan kuwi ora gampang. Murih cêthane tak jalèntrèhne panêmuku ing bab kuwi, yaiku mangkene:
Tumraping panggaotan bathik, lumrahe ing ngêndi-êndi padha jor-joran kang tanpa duga-duga. Kang mangkono mau sababe, jalaran sarana pawitan mung puluhan rupiyah bae, sabên wong wis bisa mèlu ngêdêgake panggaotan bathik. Kowe wêruh dhewe, Rèng, bangsaku kiyi lumrahe sok ora sênêng nyambut gawe kang nganggo pranatan sing bêcik-bêcik. Karêpe yèn sathithik-sathithik wis ngrêti carane ngêdêgake panggaotan bathik mau, iya banjur arêp madêg pribadi, sanadyan olèhing pawitan dilakoni ngêdoli barang darbèke utawa utang-utang, malah-malah sok utang sarana anakan gêdhe bangêt.
Garèng : Lho, Truk, kaya ngono kuwi
ing jaman saiki rak wis lumrah, ta, bôngsa Walônda dhewe anduwèni paribasan kang unine kira-kira mangkene: aluwung cilik, ning dadi bandara, tinimbang gêdhe ning batur. Lho, kuwi pancèn bênêr bangêt. Apa manèh tumraping wong sing anduwèni dhasar ati mêrdika, kuwi sanadyan diblônjaa sapira, ya wis ora yaok, aluwung pamêtu sathithik, nanging mêrdika, nang ati mêsthi ayêm. Kayadene aku kiyi, gêlêma diprentah nyang wong liya, rak wis dibênum dadi mantri lêmut, blanjane ya ora kurang saka f 25, nanging aku kiyi pèncèn anduwèni dhasar ati mêrdika, dadi iya aluwung narima duwe pamêtu sathithik, ning atine ayêm. Mara, pikirên dhewe, wong ayêm ora kaya wong mêrdika, arêp kaloyongan saparan-paran, ora ana sing elik-elik, arêp tangi awan, ora ana sing ngarubiru, arêp turu sadina sawêngi salawe jam dhur-dhuran, ya ora ana sing mrêduli, cêkake arêp apa bae, bisa kalakon. Lho kaya mêngkono kuwi sing dak tindakake saiki, dene nèk wêtêngku krasa ngêlih, mung kèri anggawa bathok, lumaku turut èmpèr.
Petruk : Wiyah, kuwi rak tindake wong ngêmis. Lho, kok lumrah panampane wong mungguhing mêrdika kuwi, rumasane kêna sakarêp-karêp, kêna sagêlêm-gêlêm. Wong saiki kiyi sing kanggo kêmbang lambe bisane mêrdika, dene sing dikarêpake mung bisane sakarêp-karêp mau. Wusana gambarane wujuding mêrdika: bisa sênêng-sênêng, bisa sakarêp-karêp, lan pamêtune nyukupi, babar pisan ora ngèlingi, yèn wong urip kuwi duwe kuwajiban, kudu anêtêpi lumrahe wong ngaurip, yaiku: kudu anyukupi anggone bêbojoan, pangrêksaning anak, lan pasrawungan karo wong akèh. Wis, wis, samene bae dhisik.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngêsahakên ukuman bucalan dhatêng tiyang 5 ingkang kadakwa nindakakên gunadhêsthi ing kraton kasultanan Langkat, sami kabucal dhatêng Jambi.
Ing dhusun Cisaar, ondêr dhistrik Pangarsah, Priyangan, wontên tiyang nama Sarpan, ing wanci enjing badhe dhatêng sabin dipun cakot ing sawêr wêlang. Sakawit botên karaos punapa-punapa, nanging sarêng siyang badanipun lajêng bêntèr andharodhog, badan sakojur dados biru, dangu-dangu sakitipun saya sangêt, wusana sarêng jam 6 sontên ngajal.
Kajawèn ing Dêmak martosakên, kala tanggal kaping 13 wulan punika, panyadean sarêm ing Dêmak dipun pariksa ing pangagêng, nalika mariksa ing kamar I pinanggih kêkirangan sarêm 300 dhus, satunggal dhus rêgi f 1,60. papriksan taksih kalajêngakên. Mantrinipun kagledhah ing udhêng wontên artanipun. Lajêng katahan ing kunjaran, taksih kalajêngakên papriksanipun.
Kawartosakên, awit saking dhawuhipun pokrul jendral dhatêng jaksa ing Pakalongan, Tuwan S. Cipta pursitêr P.N.I. ing Sêmarang, tuwin Tuwan Ir. Sukarna ing Bandhung, kapriksa prakawis sêprik dhêlik nalika parêpatan wontên ing Pakalongan.
Parentah mêling mêsin poiser 35 iji, utawi dalancangipun cacah 50 yuta dhatêng Ruys, prêlu badhe kangge nindakakên cacah jiwa ing taun 1930.
Warga polêksêrad Tuwan P.F. Dahler ngajêngakên panuwunan dhatêng parentah ing bab kawontênanipun golongan juru sêrat, supados dipun ewahi balanjanipun, kados ingkang sampun dipun janjèkakên ing sawatawis taun. Bab punika sampun angsal wangsulan saking wêwakiling parentah, bilih parentah badhe angewahi bab wau, nanging sarèhning kathah prakawis sanès ingkang kêdah katindakakên rumiyin, dèrèng sagêd katindakakên ing taun punika. Up bêstiring Schrijversbond nyumanggakakên bab punika dhatêng Tuwan P.F. Dahler ngantos dumugining kasêmbadan.
ing Surabaya, cacah 110 sami mogok, jalaran bayaranipun dipun suda 20%. Bab punika lajêng dados pajagèning pulisi.
Pambantu Kajawèn ing Tumpang (Malang) martosakên, wiwit tanggal 12 dumugi 17 Agustus, jawah awu ing Tumpang dalah sawêwêngkonipun katingal saya dêrês. Wontên wartos awu wau asli saking rêdi Brama. Sanajana kalamôngsa ing wanci siyang jawahipun ragi suda, ananging ing pundi-pundi panggenan mêksa kathah balêdug amabul-mabul, jalaran awu ingkang sami nangsang ing wit-witan katêrak angin, dados sami kabur, sabên dalu dêrês malih. Sawarnining gêgodhongan tuwin payon-payoning griya namung katingal awu, saya dangu saya kandêl. Dados sabên dintên srêngenge tansah tinbrêng. (N).
Ing tanggal 15-8-'29 ing dhusun Kambingan saha Kidhal, tuwin dhusun-dhusun sanèsipun (bawah Tumpang), kasumêrêpan kathah lêmbu sami sakit ngilêr, sawênèh wontên ingkang botên sagêd tangi. Saking pangintênipun tiyang dhusun, jalaran saking wontênipun jawah awu kasêbut nginggil, awit têdhanipun lêmbu sami katutan awu, katôndha wiwiting katrajang sakit makatên wau ing sadangunipun wontên jawah awu kemawon. Sabên dintên ing dhistrik tansah nampèni palapuraning tiyang, lêmbunipun sakit. Tanggal 27-8-'29 wontên palapuran malih, nêrangakên bilih lêmbu-lêmbu wau wontên ingkang pêjah 1. Wondene para priyantun ingkang wajib ugi sampun nindakakên rêrigêdrêrigên. ing bab punika (N.)
Nalika tanggal 10-8-'29 satunggiling prabot dhusun apangkat kuwawa (juru ambage toya ing sabin) pinuju nindakakên kuwajibanipun, dumadakan dipun pacul sirah saha tanganipun dening tiyang bawahipun, ing dhusun Sumbêr Kradenan (Tumpang) ngantos nandhang tatu rêkaos. Dene jalaranipun, miturut paturaning tiyang ingkang dosa wau, amargi saking mangkêling manahipun sampun watawis lami. Kuwawa wau anggèning nindakakên padamêlan pambage toya kirang adil. Prakawisipun taksih kapriksa.
Anyarêngi dhawahipun dintên garêbêg Mulud, ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing
Ing Bandhung wontên pakêmpalan wanita bôngsa Sundha nama Poetri Tjihapit kintên-kintên ancasipun kados pakêmpalan Wanita Sajati.
Wontên pawartos, kalawarti Adil Paramarta wiwit sapunika botên kawêdalakên malih, amargi botên katingal majêng. Ing sapunika arta sadhiyan ingkang kangge waragad wêdaling kalawarti wau badhe kasuwun dhatêng parentah katanjakakên kangge prêlu sanès, ingkang nocogi kangge prêlunipun kawula umum.
Tuwan Sabrowi ing Gumêntêr, redhaksi Kajawèn botên nampèni pikantuk panjênêngan gambar.
Lêngganan nomêr 2524 ing Ngayogya. Kintunan panjênêngan gambar 4 kirang cêtha, kakintunakên wangsul.
Lêngganan nomêr 2047 ing Kutha Gêdhe. Kintunan gambar saking panjênêngan kakintunakên wangsul. Kamanah botên patos wigatos.
Lêngganan nomêr 470 ing Surakarta. Sarèhning tatacara kados ingkang panjênêngan ngandikakakên punika nama dèrèng calimèn yêktos, mila botên kapacak, gambar kakintunakên wangsul.
Lêngganan ing Natadiningratan, Surakarta. Kintunan panjênêngan gambar botên kapacak, amargi sampun wontên.
Lêngganan nomêr 3123 ing Surakarta. Gambar botên kapacak, sampun wontên ingkang ngintuni.
R.S.H. Kusuma, ing Salatiga. Sarèhning panjênêngan sampun ragi kasèp, kintunan panjênêngan gambar botên kapacak.
Lêngganan nomêr 773 ing Ngawi. Gambar kintunan panjênêngan kakintunakên wangsul, amargi lêlampahan kados makatên punika kêrêp sangêt.
Lêngganan nomêr 3036 ing Kalisêtail. Pos wisêl f 1.50 ingkang nêmbe kakintunakên punika tumrap kuwartal 1 taun 1930. Ngalamat sampun kula wêwahi: Sêmpu.
paring priksa punapa panjênêngan punika inggih M. Goenadi ingkang rumiyin dados mantri panyadean candu ing Tumbakbanyu, Z. Bali?
dêdunung / nèng wêwêngkon kalurahan Ngindhung / ingkang môngka cagak tuwak sabên ari / amung saking anênurun / sêratanira kinaot //
wusana dangu-dangu / wus sumêbar warta kang rinungu / lamun Sabur satuhu janma undhagi / lan sêratannya pinunjul / Patih Dhamaskus mangrêtos //
tumuli adhêdhawuh / yèn sambada pun Sabur pinundhut / pinrih dadya juru panitraning patih / nalika Sabur angrungu / kalangkung suka ing batos //
ngrasa antuk pitulung / cinakêtkên kalawan wong agung / tan antara sajarwa marang kang èstri / ing wêkasan mung jumurung / kanthi sukurirèng batos //
nulya umangkat sampun / anggung èngêt maring rabinipun / ketang dèrèng nate pisahan salami / riwusing prapta ing purug / ing manah raos cumêplong //
ki patih duk andulu / sakalangkung karênan ing kalbu / dening Sabur kawuryan ngrakêtkên ati / kang warna satuhu bagus / traping tatakrama manggon //
nuli saya kadulu / Sabur wêgig samubarang laku / ing wusana konjuk maring sri bupati / sri nata rêna kalangkung / duk uning mring abdi anom //
datan dangu jinunjung / dadya juru gêdhong kang kalangkung / pinitaya kuwasa sajroning puri / kinathik ing siyang dalu / anggung cakêt ngarsa katong //
tuhu / arsa uning ing kêkasih prabu / duk samana kang kalamôngsa nyarêngi / Sabur umiring sinuhun / tindak taman ing kadhaton //
ing mangkya ingsun wus wêruh / warnanta tuhu kinaot //
Sabur amung andhingkluk / dahat maras ing tyas uwas têrus / tanpa atur amung cêkak anginggihi / sri supadni nuli muwus / wruhanira bocah anom //
iki pêparing ingsun / maring sira sangsangan di luhung / ingkang lagya uwal saka jôngga mami / dadia tôndha satuhu / lir tandhaning trêsnaningong //
ing sanalika wau / Sabur ngrasa lan uning ing sêmu /
datan pisan tanggap mring sang pramèswari / nulya lumaku sumêbut / tumindak agnyaning katong //
maring pramèswari kumawani / arsa darbe tindak dudu / sumongga ing karsa katong //
ing sakala puniku / sri narendra dahat dènnya bêndu /
ingsun arsa angutus / panakawan ingsun ing kadhatun / ingkang môngka têtêngêr duta
aywa kongsi janma iku datan lalis / janma ingkang tampi dhawuh / sandika manut kemawon //
dupi sri nata kondur / nulya dhawuh alon marang Sabur / sira Sabur ingsun duta ing saiki /
nanging kêpêksa kantun / dening Sabur rikat lampahipun / ing wusana wruh Sabur
amung anon jêram gumlundhung ing siti / wêkasan ing cipta tuwuh / mèt pangalêmbanèng katong // (Badhe kasambêtan)
GURU SUCI TANAH JAWI (Bagian 01) | alangalangkumitir
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI
Pakurmatan Tumrap Lelabuhane Para Seniman lan Budayawan DIY
Kanthi penghagaan seni mau kaajab para seniman lan budayawan kasebut tansaya luwih grengseng anggone makarya ing babagan seni lan kabudayan. Wondene tumrap kang during bisa nampa bisoa kagered supaya nikelake pakaryane.Wondene tumrap kang durung bisa nampa bisoa kagered supaya nikelake
koreografer), 3. Dirjo Wiyono aliyas Dirjo Tambur ( seniman kethoprak), 4. Amat Jaelani (dalang wayang golek),
Gubernur DIY nomer 192/KEP/2007 iku kacaosake marang para seniman lan budayawan sawise kapilih dening tim penyeleksi kang pinitaya nindakake jejibahan kasebut.
Wondene seleksi katindakake sawise tim kang kajibah nampa usulan calon penerima saka kabupaten lan kota se DIY kang gunggunge ana 16. Ana sawetara paugeran utawa criteria kanggo milih lan nemtokake calon penerima penghargaan seni antarane yaiku seniman apa dene budayawan kang ora kendat anggone tansah mbudidaya, nyipta, amrih lestari lan ngrembakane seni budaya ing DIY. Darbe prestasi ing jagading kesenian lan kabudayan ing babagan nyipta, ngasilake, apadene kupiya amrih lestarining kagunan seni lan kabudayan. Lan isih ana maneh paugeran liyane.
Adicara caos penghargaan seni iku uga kapahargyan mawa pagelaran kanga ran kolaborasi seni tari lan pedalangan kanthi irah-irahan “Jagal Abilowo”, kang dipandhegani dening Drs. Sukisna minangka sutradara.Wosing crita ngandharake lelakon lara lapane para Pandhawa anggone nggayuh kamulyan. Sakabehing pepalang apadene bebaya dilakoni kanthi sabar lan tawakal marang kersaning Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kabeh mau kagambaake kadidene lelakone jagal Aboilowo, sawijining titah kang “tan kendhih ing pangarih-arih, tan mundur ing geguntur, tan mendha ing bebaya.” Lelabuhane Jagal Abilowo kang sepi ing pamrih lan rame ing gawe iku mula pantes yen pikantuk ganjaran minangka tandha pakurmatan saka raja ing Matswapati. Mbok menawa babagan iki ana empere karo kang dumadi jroning adicara caos penghargaan seni katur para seniman lan budayawan iki.
Penghargaan seni tumrap para seniman sarta budayawan kang kawawas gedhe labuh labete ing babagan seni lan kabudayan mau, kena diarani meh saben taun diadani dening pamarentah. Yen kapetung wis diadani kaping 23, dene seniman lan budayawan kang tampa tandha pakurmatan mau gunggunge ana 229. Beda karo taun-taun kepungkur, taun 2007 iki pamarentah Provinsi DIY mung bisa caos tanda penghargaan
(Kabesut saking: Sempulur No.22/ XII/2007)
Waosan ing nginggil karingkesa kanthi ngginakaken basa Jawi krama, salajengipun kawaosa ing sangajengipun kelas!
1. Siswa kaangkah ningali utawi ndherek aktif ing kegiyatan seni tradhisional ingkang sampun nate kawontenaken ing sekolahipun piyambak, sekolah sanesipun, ing masyarakat utawi sesarengan ningali rekaman
2. Siswa dipunkelompokaken, saben kelompok lare sekawan menapa gangsal. Saben kelompok damel cengkorongan apresiasi kegiatan seni tradhisional ingkang sampun dipuntingali. Salajengipun, saben siswa majeng ngandharaken apresiasinipun adhedhasar cengkorongan ingkang sampun kadamel.
3. Tuladha cengkorongan apresiasi bab wayang / ringgit tiyang.
a. Menapa ingkang dipunsebat ringgit tiyang? Menapa bedanipun kaliyan kethoprak, jathilan?
b.Kenging menapa ing masyarakat dipun-adani pentas ringgit tiyang?
c. Sinten kemawon paraganipun? Sampun sae menapa dereng anggenipun dados rol?
d. Menapa lakonipun sae menapa boten? Menawi sae menapa saenipun? Menawi kirang sae, kenging menapa sebabipun?
e. Piwulang sae menapa kemawon ingkang kamot ing lakon ringgit tiyang kala wau?
4. Tuladha asil apresiasi bab Upacara Tradhisi Suran Mbah Demang ing Gamping, Sleman.
Upacara Tradhisi Suran Mbah Demang ing Gamping, Sleman
Upacara tradhisi ing wewengkon Kabupaten Sleman, DIY. Ingkang kelebet aset wisata kathah sanget sajoning setaun. Salah satunggalipun inggih menika Upacara Tradhisi Suran Mbah Demang ingkang mapan ing dhusun Modinan, Banyuraden, Gamping, Sleman. Upacara adat ingkang sampun lumampah atusan taun menika, kasunyatanipun taksih tetep narik kawigatosanipun para sanak kadang saking tlatah pundi kemawon.
Wiwit sonten, wonten sangajengipun dalemipun Mbah Demang sampun kebak tiyang cacah ewon ingkang sami rebat ngajeng saperlu nampi dum-duman kendhi ijo ingkang isinipun sekul gurih mawi lawuhipun ingkang awujud ketan tholo lan gudhangan ingang dipunwungkus ngangge ron pisang.
Saparipurna adicara dum-duman kendhi ijo lajeng dipunadani kirab pusaka saking dalemipun Mbah Juru Permana swargi ( rumiyin minangka abdi dalem saking Kraton Ngayogyakarta ) dhateng dalemipun Mbah Demang Cokrodikromo ing dhusun Modinan. Barisan kirab pusaka dumadi saking barisan cucuk lampah, sesepuh trah, gambaripun Mbah Demang lan Mbah Juru Permana, Jodhang sesaji, gunungan, kendhi ijo, sabregada prajurit padhepokan patran lan kagunan slawatan.
Saparipurna acara kirab, lajeng dipunadani srah-srahan gambaripun Mbah Demang lan Mbah Juru Permana, lajeng acara nyiprati toya suci, kalajengaken nglepasaken peksi dara. Wonten ing pucuking adicara slawatan, dipunwaosaken donga, lajeng acara siraman ‘trah’ kademangan Modinan kanthi ngangge toya suci ingkang kapendhet saking sumur Mbah Demang. Sasampunipun siraman trah rampung, lajeng gantosan para pengunjung sami rebat biyada saperlu badhe pados toya suci amargi kepengin pikantuk katentreman ing panggesanganipun lan katentreman ing kaluwarganipun.
(Kabesut saking: Panjebar Semangat. No. 14/ 2003. Kanthi ewah-ewahan sawetawis).
Para siswa kadhawuhan ngandharaken apresiasi bab kesenian tradhisional sanesipun ingkang sampun nate dipuntingali utawi dipuntindakaken. Kados ta: nari ( beksan ), nembang ( nyekar), maos geguritan, maos cerkak, ringgit, kethoprak, lan sanesipun!
Salah satunggal siswa maos, dene sanesipun nyemak!
Teater 10 SMA Negeri 8 Ngayogyakarta Budaya Jawa Dudu Budaya Kuna
Akeh cara kanggo menehi tuladha marang siswa. Kajaba siswa nampa wulangan ing kelas uga kanthi cara menehi kegiayan kang migunani kanggo mekarake kapinterane. Salah sijining kegiatan kanggo ngrengsengngake bocah marang donyaning seni kanthi gladhi teater. Kanthi teater para siswa bakal nduweni wadhah kanggo ngatonake kapinteran babagan seni lan uga bakal ndadekake rumakete pasrawungan. Kanthi gawe crita-crita kang digelarake ing teater bisa nepungake siswa marang kabudayan Jawa. Budaya jawa nduweni maneka warna crita rakyat wujud crita kethoprak, wayang kepara malah crita kang nuduhake uriping manungsa saben dina. Ndadekake bocah seneng marang budaya Jawa iku ora gampang, kepara malah tinemu bab-bab kang njalari ati sabar. Luwih-luwih marang bocah saiki kang saperangan wis duwe anggepan menawa budaya Jawa iku kuna. Katambah maneh akehing budaya kang lumebu ana ing nuswantara. Nanging kabeh mau mbutuhake pangurbanan lan kawigaten bebarengan. Kalebu ing sekolah minangka papan kanggo menehake pangerten ilmu lan budaya marang bocah.
Adhedhasar iku, mula SMAN 8 Ngayogyakarta duwe krenteg amrih bocah-bocah bisa nresnani budaya jawa. Mula banjur ndhapuk sawijining kegiatan kang disebut Teater 10 kanthi ngangkat crita-crita rakyat, ing tanah Jawa. Gladhen diadani dina senen lan kemis minangka sarana kanggo nggladhi bocah, amrih sawayah-wayah dibutuhake bisa digelarake mligine yen ana adicara mirunggan. Nggladhi olah swara, iringan gamelan, wicara lan pagelaran seni minangka perangan kang dilakoni dening paraga teater. Pelatihe dumadi saka alumni siswa sekolah kasebut. Kanthi sesanti “ ora ana dina tanpa ananing pagelaran”, mula padha nyrempeng anggone gladhen. Pagelaran kang nate ditindakake kejaba mapan ing sekolah uga ing Benteng Vredhebrug, klebu nalika adicara pameran Delayota Art. Malah uga diboyong pagelaran ana ing adicara Sekaten kraton Ngayogyakarta.
Saben pagelaran kanthi ngangkat crita rakyat ing tanah Jawa, semono uga busanane nuduhake menawa crita kang lumaku dumadi ing tanah Jawa. Sekolah duwe panjangka kejaba bisa nggulawentah kemampuan kompetensi bocah, ora mung babagan ilmu lan teknologi nanging uga ing babagan seni lan budaya.
Salah siji conto nalika Teater 10 nggelarake lakon “Damarwulan poligami”, critane pancen ora kaya crita pakeme Damarwulan lan Minak Jinggo sanyatane nanging wis diowahi miturut mekare jaman. Kabeh mau ngelingi para penonton kang saperangan generasi mudha, mula critane uga ditrepake karo kahanan panguripan wektu iki. Kang wigati bakuning crita nduweni piwulang kang bisa dipethik kanggo kaca benggala urip ing alam donya. Kang gawe bungah, bocah-bocah gelem busana Jawa. Saka iket, jarit, blangkon, keis lan sapiturute kang ditindakake kanthi prcaya diri. Semana uga gamelan kang kanggo ngiringi kejaba gamelan modern, uga nganggo gamelan jawa. Crita liyane kang wis tau digelarake yaiku “ Ruwatan Tambak Kaligawe, Srikandhi Mataam, Anoman Obong, Suminten Edan” lan sapanunggalane.
Crita kang digelarake nduweni pesen wigati yaiku supaya penonton bisa mbedakake tumindak bener lan luput kanthi digambarake tokoh Damarwulan, akng duwe watak becik lan Minak Jinggo kang angkara Murka. Kabeh mau minangka patuladhan marang bocah-bocah sekolah supaya bisa nepakake tumindake kanthi tetimbangan empan-papan.
Dian Romadhoni, salah sijining paraga Teater 10 kang kajibah nabuh kendhang, rumangsa mongkog lan bungah
nduweni kawigaten gedhe tumrap generasi mudha anggone mekarake seni lan budaya jawa.
(Kabesut saking: Sempulur No.22/ XII/2007 kaserat dening Sumarjiono, S.Pd. Guru SMA N 8 Yogyakarta)
Kawangsulana pitakenan-pitakenan ing ngandhap menika mawi basa jawi krama!
Kadospundi miturut pamanggihipun para siswa ngengingi Teater 10 ?
Kadospundi menggah ing sekolahipun para siswa, menapa inggih wonten kegiatan ngengingi seni tradhisinipun?
Menapa ancasipun dipundhapuk Teater 10 ing SMA N 8 Ngayogyakarta?
Cobi kaandharna kenging menapa Dian Romadhoni rumaos mongkog lan bungah?
5. Kaandharna pamanggihipun para siswa ngengingi kegiatan seni tradhisi ingkang dipunlebetaken minangka kegiatan ekstra kurikuler ing sekolah-sekolah?
Cobi kawaosa cariyos ringgit ing kalawarti ( majalah), buku kempalan cariyos ringgit utawi ariwarti ( Koran). Sasampunipun kawaos lajeng karingkes saha dipunpadosi budi pekerti ingkang wonten ing cariyos wau!
Ngandharaken pamanggih saged maneka warni caranipun ing antawisipun kanthi wujud karangan. Kanthi karangan, pamanggih utawi gagasan kasebut sage dipun mangertosi utawi dipunwaos tiyang sanes.
1. Argumentasi ( minangka satunggal pamanggih adhedhasar lelandhesan utawi paugeran ingkang gumathok, supados tiyang pitados dhateng pamanggih kasebet).
2. Deskripsi ( ingkang dipuncariyosaken adhedhasar menapa ingkang dipuntingali saha dipunmirengken).
3. Eksposisi ( karangan menika adhedhasar pamanggihipun tiyang ingkang ngripta / ngarang).
4. Narasi (adhedhasar imajinasi / daya khayal, saged wujud prastawa ingkang dumados).
2. Saget damel cengkorongan ( kerangka karangan)
Kanthi ancas karangan saged runtut, supados ingkang maos boten bingung.
3. Basanipun ingkang sae (saged ngoko/krama).
5.Ing pungkasaning karangan wonten dudutan (kesimpulan), pamrayogi ( saran / usulan), umpaminipun pamanggih kangge lestantunipun seni tradhisional mliginipun tumrap para mudha.
6. Antawisipun tema, judhul saha isi wonten gegayutanipun.
Kadamelna karangan bab seni tradhisional ingkang dipunmangertosi siswa, upaminipun wayang ( ringgit), kethoprak, jathilan, lsp! Wujudipun karangan para siswa saged milih kaetrepaken kaliyan pilihan para siswa piyambak, basanipun baku, miturut ejaan basa Jawa ingkang leres saha migunakaken unggah-ungguh basa ingkang sae.
wes tho ojo dibahas bithonah nang kene lur..nek arp metu metuo kono..ora usah misuhi cok!!mbuh takiyah ku panganan opo sing penting ingsun mlebu surgo rek.ojo koyo sing duwe blog goblog pastine mlebu nroko,ora toat amir lan mrejel seko jamaah.tempate mesti nroko..tobato siro
punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
dhatêng Pangeran, punika satunggiling tindak ingkang langkung gawat. Saya manawi dipun kanthèni pitakenan: patrap kadospundi ingkang mêsthi lêrês, punika saya pinanggih gawatipun, awit saupami dipun cariyosakên ingkang mêsthi lêrês punika makatên, punika raosipun lajêng ngrèmèhakên dhatêng Pangeran, ingkang atêgês Pangeran punika kenging kinayangapa. Ngosokwangsul kalihan kêkajênganing ucap-ucapan: Pangeran punika botên kenging kinayangapa. Namung tumraping panganggêp, sawarnining patrap ingkang sampun dipun tekadakên, punika lêrês sadaya. Dene manawi wontên garêjêg ing bab lêrês lêpating tekad, punika bokmanawi saking dèrèng pana dhatêng kajênging tekadipun, awit saupami pana, tamtu botên wontên garêjêg babagan makatên.
Wontên cêculikan sakêdhik saking Sêrat Wedhatama, bokmanawi kenging kangge pêpiridan sawatawis tumrap panêmbah dhatêng Pangeran, mênggah têrangipun, 1 sêmbah raga, 2 sêmbah manah, 3 sêmbah
ingkang atêgês kasarasaning badanipun ingkang dados kanthining panêmbah.
2. Sêmbah manah, punika sampun nama ngambah kabatosan, ing ngriku sarananipun nyênyuda ardaning manah.
3. Sêmbah jiwa, ing ngriku akajêng sampun pana kajiwanipun, (kenging kagrêba kaalusaning kabatosanipun).
4. Sêmbah rasa, punika sampun botên kasamaran dhatêng rasa rosing dumadi. Tansah sêsandhingan kalihan kasing batos.
Sêmbah kawan prakawis wau sadaya taksih dumunung dados lampah. Ing ngriku lajêng sagêd mawas, tumindaking badanipun piyambak punika sampun manggèn wontên ing peranganing sêmbah ingkang pundi. Môngka satunggal-satunggaling sêmbah wau tumindakipun kêdah ingkang rêsik yêktos. Manawi tumindakipun rêsik tuwin titi, caraning klas-klasan, tamtunipun botên sagêd badhe ngakên-akên, sawêg wontên ing klas satunggal, ngakên wontên ing klas sakawan.
Sarèhning sêmbah sakawan warni wau taksih nama golonganing laku, kadospundi anggèning sagêd mastani: pundi ingkang mêsthi dumugi. Kados ingkang prayogi namung ngawontênakên panganggêp, tiyang punika tumrap ingkang ngudi babagan makatên, têtêp wontên salêbêting lampah, ingkang lèrèg dhatêng ora kêna kinayangapa. Utawi aluwung ngawontênakên pamarêm, tekadipun piyambak
anggambar Tuwan Lampêl ugi nate ngarang senariyo (urut-uruting gambar) nipun pilêm Jêrman kalih ingkang misuwur sangêt, sarta rumiyin ing tanah Jawi ngriki sampun nate kapitongtonakên inggih punika pilêm Kameradschaft (kêkancan) tuwin Westfront 1918, ingkang anggambarakên kawontênan lan tandangipun para prajurit Jêrman ingkang sami pêrang wontên ing tapêl watês sisih kilèn (nagari Prancis).
Tuwan Pètêr Martin Lampêl pinuju anggambar putra dalêm Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Bandara Radèn Mas Santosa Nata Suparta, ing Balekambang, Surakarta.
Dumugi sapriki Tuwan Lampêl sampun kalih taun anggèning nilar tanah kalairanipun. Sakesahipun saking nagari Jêrman piyambakipun sawatawis wulan manggèn wontên ing Zwitserland, salajêngipun wiwit nglêmbara saya ngidul-ngidul, nglangkuni nagari Joegoslavie, Athene ngantos dumugi ing Port-Said. Saking ngriku piyambakipun lajêng numpak kapal dhatêng tanah Jawi ngriki.
Bêbêktanipun kêkesahan wau, kajawi praboting tiyang nglêmbara kados ta tendha kangge tilêm saênggèn-ênggèn sarta pirantos kangge ngolah têdha, botên kêsupèn ambêkta prabot anggambar sauba-rampenipun.
Angsal-angsalipun anggèning nglêmbara wau wujud gambaran pintên-pintên wontên ing buku gambaran, ingkang mujudakên tiyang ing satunggal-tunggaling panggenan ing nagari-nagari ingkang dipun ambah, kados ta tiyang dhusun jalêr èstri asli saking Silezie-Croatie, tiyang Hojah (Hodscha), inggih puningkapunika. tiyang Arab asli saking Balkan, tiyang Bêduwi ing Porsaid lan sapanunggilanipun.
Gambaranipun Tuwan Lampêl ingkang kula sagêd ningali wontên ing buku-bukuning gambaran tuwin wontên ing panuli dede namung corèk-corèkan kemawon, nanging mawi pulas, katingalipun gambaran sadaya wau kados gêsang, pamilihipun pulas sagêd mathis, mratandhani bilih tuwan wau undhagi ing babagan gambar potrèt ngangge cèt. Ing nginggil sampun kula aturakên bilih Tuwan Lampêl wau mêntas saking Bali punapa. Sadangunipun piyambakipun manggèn ing
sawatawis wêkdal, amargi piyambakipun badhe anggambar têtiyang ing tanah Kêjawè-
n ngriki, ringgit tiyang, panyutra lan sapanunggilanipun.
Saking sih kadarman dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Tuwan Lampêl kaparingan ênggèn wontên ing taman Balekambang, Kêbon Tirtayasa. Ing taman Balekambang punika papan among sênêng, wontên panggenan kangge mitongtonakên kêthoprak saha ringgit tiyang, tumrapipun tiyang ahli kagunan utawi anggambar panggenan ingkang kados makatên punika sakeca kangge milih gagrag tuwin wêwangunan.
Nalika kula pinanggih Tuwan Lampêl prêlu badhe rêmbagan sawatawis, kalêrês piyambakipun sawêg anggambar putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, inggih punika Bandara Radèn Mas Santosa Nata Suparta, lan ing ngriku kula sagêd sumêrêp rikat tuwin prigêlipun Tuwan Lampêl migunakakên pènsilipun. Sadangunipun nyambutdamêl sinambi rêrêmbagan, nyariyosakên kawontênanipun utawi mangsuli pitakenan. Samantên andharanipun Tuwan Lampêl wau.
Ngaturi uniga, bab pangintunipun gambar bêbingah, sapunika sampun rampung sadaya.
Pangajêng-ajêngipun administrasi, ugi kintunan wau katampia dening para ingkang kagungan wêwênang nampi.
Ungêling gamêlan cara Surakarta ingkang lugu kangge pamirêngan punika tatananing gêndhing gandhènging lan pathêtipun, sampun katêtêpakên dening ngadat watoning panindakipun, mila manawi waton wau ewah botên miturut adatipun, tumrap pangraosipun para ahli karawitaning gêndhing, lajêng nama risak. Awit ungêling gamêlan ingkang miturut tatanan wau sampun matuh mapan sakeca dhatêng pangraosipun para ingkang ahli karawitaning gêndhing. Wondene katranganing tatanan sawatawis kados ngandhap punika.
Ungêling gamêlan ingkang wiwitipun sasampuning jam 7 dalu punika mungêl sapisan kêdah gêndhing ingkang laras pelog gangsal, sakèndêlipun lajêng kasambêt lêlagoning pathêt gangsal. Mungêl kaping kalih kêdah gêndhing ingkang laras slendro nêm, sakèndêlipun ugi kasambêtan pathêt nêm slendro, makatên salajêngipun ngantos mungêl kaping sakawan utawi nêm gêndhing tansah sêlingan slendro pelogipun, wondene gêndhing ingkang dipun ungêlakên wau kêdah botên dipun kêndhangi ciblon, dados manawi ngungêlakên gêndhing ingkang inggahipun dipun tambanakên wiramanipun, kêndhanganipun namung kosekan. Manawi sampun jam 12 lajêng ngungêlakên gêndhing ingkang laras pelog nêm, sakèndêlipun ugi dipun sambêti pathêt nêm pelog, dene gêndhingipun slendro ngangge gêndhing ingkang laras slendro sanga, sakèndêlipun ugi kasambêtan pathêt sanga, makatên salajêngipun ngantos sakawan utawi nêm gêndhing, wondene kêndhanganipun sampun kenging ngangge kêndhangan ciblon. Sasampuning jam 3 utawi ½ 3 lajêng ngungêlakên gêndhing laras pelog barang, slendronipun, gênding laras slendro manyura, makatên salajêngipun ngantos sabibaripun, ananging gêndhing ingkang kangge pungkasan botên kasambêtan pathêt, awit lajêng bibaran.
Ungêling gamêlan ingkang wiwit saking wanci enjing sasampuning jam 7 punika mungêl sapisan kêdah gêndhing ingkang laras pelog barang, slendronipun kêdah gêndhing ingkang laras slêndro manyura, sakèndêlipun ugi dipun sambêti pathêt, ingkang pelog barang inggih pathêt barang, ingkang slendro inggih pathêt manyura slendro, wondene kêndhanganipun ugi botên ciblonan. Awit saking makatên, dados pamilihing gêndhingipun kêdah ingkang pantêsipun botên dipun kêndhangi ciblon. Sasampunipun jam 12 siyang, lajêng kados sasampuning jam 12 dalu, salajêngipun ngantos dumugi bibaran.
Tatanan ingkang kasêbut nginggil punika nandhakakên manawi anggènipun ngungêlakên gamêlan wau sadalu muput utawi sadintên kêcêput. Sarèhning jaman sapunika sampun botên tamtu sadalu utawi sadintên muput, punapadene ungêling gamêlan ingkang kalêbêtakên ing sèndhêring radhio punika ingkang kêrêp namung 4 jam utawi kirang, dados tatanan ungêling gêndhing wau lajêng botên miturut wanci ingkang kasêbat [kasê...]
[...bat] nginggil, ananging lajêng miturut cacahing gêndhing ingkang dipun ungêlakên, inggih punika kados ingkang katindakakên murya laras
lan sanèsipun, punika uruting laras lan pathêtipun taksih turut, ananging namung ngangge nyatunggal, kados ta, gêndhing ingkang laras pelog gangsal 1, slendro nêm 1 salajêngipun.
Tatanan ingkang kasêbut nginggil punika nandhakakên manawi sadèrèngipun dumugi laras pelog nêm kalihan laras sanga salajêngipun, taksih kêdah ngangkah andamêl raos alusing pamirêngan, têgêsipun dèrèng andamêl raos kaberagan, inggih ing ngriku punika kongasing raos karawitaning gêndhing Jawi ingkang alus wêwilêtanipun. Sanadyan ing laras pelog nêm lan slendro sanga salajêngipun dumugi slendro manyura wau sampun wiwit ngangge gêndhing ingkang kangge kaberaganing raos, ananging inggih taksih sok kangge ngungêlakên gêndhing ingkang wêwilêtanipun nuwuhakên raos mêlas asih utawi sakalangkung alus pangrawiting lêlagonipun.
Sadaya katrangan tatanan ungêling gamêlan kasêbut nginggil punika sanadyan sampun sae sangêt, ananging sarêng dipun siyarakên dening sèndhêring radhio, lajêng wontên bab ingkang ngrisakakên tatanan wau, inggih punika sêlinganing plat ingkang kangge intêrmeso, awit plat-plat wau botên turut kalihan gêndhing ingkang dipun siyarakên, kados ta mêntas nyiarakên gêndhing Kombangmara laras pelog gangsal, lajêng dipun sêlani plat gêndhing Pangkur barang, utawi Boyong, Kupu-kupu, Kinanthi Sandhung, Glathik Glindhing, Loro-loro, sapanunggilanipun, wah, punika ngrisakakên tatanan ingkang sampun sae. Mila pamrayogi kula aluwung botên mawi sêlingan intêrmeso kemawon.
Tuwan S. Dw. ing Kêbakramat. Gambar 3 iji kajawi kalitên botên cêtha. Kalihan malih pangalêmbana ingkang kados makatên punika malah kirang prayogi tumrap ingkang nyarirani.
K. 2021 ing Sêmarang. 12 Mulud taun Walandi 1874 jam 7 dhawah malêm Rêbo Wage tanggal 29 April.
K. 217 ing Kaliwungu. 7 Sèptèmbêr 1889 dhawah Stu Wa, 11 Sura Alip 1819.
Campuhing wadya Tiongkok tuwin Jêpan ing sawatawis dintên kapêngkêr, pinanggih sakalangkung rame, sami nandhang karisakanipun. Namung pinanggihipun ing wêkdal wau, golongan Jêpan mêksa tansah kêsêsêr kados ingkang sampun.
Ing ngriku wadya Jêpan lajêng ngaso sawatawis ngantos kalih minggu botên
tuwin sagêd wangsul tanpa manggih sambekala. Tindakipun Jêpan ingkang makatên wau kalêbêt cobèn-cobèn gêlar enggal.
Ing sarèhning gêlaring paprangan wontên ing paprangan ngriku punika sampun tansah tumindak, mila botên anèh bilih satunggil-satunggiling gêlar inggih lajêng tinampi kemawon gêntos dening mêngsah ingkang dipun têmpuh. Kacariyos wadya gêgana Tiongkok ing sisih êlèr gêntos nêmpuh saking gêgana, sasampunipun wangsul mêntas ngêbom wadya Jêpan ing Lingse, sadumugining margi sêpur saking Tinsin dhatêng Puko pêthukan motor mabur Jêpan cacah 20. Ing ngriku lajêng campuh ing gêgana, motor mabur Jêpan wontên nêm ingkang dhawah ing siti. Kajawi punika wontên golonganing motor mabur Tiongkok sagêd ngrêmuk sêpur militèr Jêpan ingkang kêbak isi wadyabala wontên ing Kaiyotse. Wêkasanipun wadya gêgana Tiongkok ing sanès-sanès panggenan pinangih saya majêng tandhangipun, malah miturut wartos, sawarnining motor mabur Tiongkok sami pinanggih wilujêng. Wartos ingkang kados makatên punika dados pasaksèn bilih ing wêkdal punika Tiongkok sawêg pinanggih jaya.
Wadya Tiongkok saya sêrêng dening ngrumaosi sagêd malês tuwin sêlak kapengin ngrêbat panggenan ingkang sampun dhawah panguwaosing mêngsah. Dene ingkang dipun wigatosakên ing golongan Tiongkok, nêmpuh margi-margi sêpur ingkang kamanah wigatos, salajêngipun wontên wadya Tiongkok ingkang nêmpuh dhatêng têmbok-têmbok kitha Caosowang, panêmpuhing wadya Tiongkok wau tansah dipun jogi wadya saking wingking ingkang dhatêngipun ngêgèt, wusana wadya Jêpan ingkang wontên ing ngriku kêpêksa sami ngunduri. Malah oncatipun wau dipun êlut saha lajêng kakêpang tuwin kathah ingkang dipun tawan.
Wadya Jêpan ingkang kêsêsêr wau lajêng angsal bêbantu saking wingking, salajêngipun nêmpuh purun dhatêng barisaning mêngsah. Pangangsêging wadya Jêpan wau narajang antawising Yihsin tuwin Hancuwang ngênêr dhatêng Taicuwang, ingkang dunungipun cakêt kalihan susukan agêng lèr kilèn Suko. Ing ngriku wadya Tiongkok lajêng mangrêtos bilih sêdyanipun Jêpan wau badhe ngrundhuk nêmpuh saking
--- [412] ---
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana saha pandhèrèkipun sadaya nalika têdhak dhatêng Ujung Panèi, talaga Toba.
Têtiyang nuju ngatingalakên jogèd ingkang sarana ngliga pêdhang wontên sangajênging oto titihan dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika têdhak dhatêng Pêmatang Siantar.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan nyonyah nuju mriksani sêsawangan ingkang ngrêsêpakên wontên ing Ujung Panèi.
Gambar ngandhap alit: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan nyonyah
sisih kiwa: jogèd Batak ingkang kapitongtonakên wontên ing plataraning museyum Batak ing Raya.
Warninipun bom-bom punika kenging kaperang dados tigang warni:
Wujudipun kados ing gambar. Ingkang kadamêl waja, dipun isèni obat dhinamit. Wawratipun 10 kg ngantos dumugi 2000 kg. Isinipun obat dhinamit kathah sangêt. Manawi anjêblug pêcahaning waja ngantos 600 dumugi 1000 wingka. Cacahan wau sumêbar, sumrambah mubêng ngantos 200 m têbihipun taksih sagêd aniwasi. Bom-bom wau kanggenipun kalih warni: kapisan kangge nyêbar pêpêjah, kaping kalih kangge ngrisak kapal pêrang, bètèng, krêtêg-krêtêg lan sapanunggilanipun. Bom ingkang kangge anyêbar pêpêjah, pucukipun mawi pirantos (piston) ingkang manawi kabêntus têrus anjêblug. Dados bom-bom wau anjêblugipun manawi ambêntus siti. Sumêbaripun pêcahan sagêd radin.
Bom-bom ingkang kangge ngrisak dêdamêlan, ing antawisipun piston lan obat dhinamit, dipun sukani obat limrah, prêlunipun anjêbluging piston lan dhinamit mawi antawis. Sanajan antawis wau namung sabageaning sêkon, ewadene sampun anyêkapi kangge mlêbêtipun bom. Ing gambar
kêkiyatanipun ambrongkal siti saking dayanipun hawanipun kemawon. Manawi wontên bom agêng dhawah ing pakawisan utawi ing margi, griya ingkang cakêt kenging kaababan kemawon sagêd ambruk. Kangge anjagi sampun ngantos kêcipratan pêcahan bom, tiyang sagêd ngumpêt ing sawingking têmbok ingkang kandêlipun 1½ banon, utawi karung ingkang dipun isèni wêdhi kandêlipun 50 cm, punapadene blebekan tosan ingkang kandêlipun 2.5 cm.
Manawi botên wontên panggenan ngumpêt kados ing nginggil punika, tiyang sagêd lumêbêt lan tilêman ing luwangan utawi kalèn. Ingkang kasêbut ing nginggil punika, manawi panggenan ngumpêt wontên ing sajawining kalangan ingkang mutawatosi, manut agêng alitipun bom.
2. Kaping kalih: Brandbommen. Inggih punika bom-bom ingkang kangge ambêsmi.
Bom wau bageanipun warni tiga: ingkang têngah-têngah pipa isi dhinamit, lajêng glêpung kangge pirantos ambêsmi, wusana ing jawi bungkusipun aliminiyum utawi metal sanès, kados ta mahnesiyum. Glêpung ingkang kangge isi punika: phosphor, thermiet (awu tosan kacampur glêpung
wau racakipun namung 5 kg, prêlunipun sagêd kathah pambêktanipun. Wontên ugi ingkang ngantos 100 kg, kangge ambêsmi pabrik-pabrik. Bom wau anjêblugipun botên bantêr. Obatipun dhinamit namung sakêdhik, prêlu kangge nyumêd galêpung wau.
Ingkang limrah namung 10 m, têbihipun glêpung wau ingkang kathah lajêng ngêmpal wontên sapanggenan.
Murubipun galêpung thermiet utawi electron punika ngantos ngawontênakên bêntèr langkung saking 3000°c. dados manawi wontên balebekan tosan kandêlipun 2.5 cm, tumuntên luluh lan murub.
Manawi glêpung thermiet lan electron sawêg murub kasiram ing toya, toya wau saking bêntèripun dados hawa zuurstof lan waterstof ingkang saya ngagêngakên urubing latu.
Natrium warninipun mèmpêr warangan, namung êmpuk kados krasikan, manawi kenging toya angêbos lan mlêtik-mlêtik. Pramila panyirêpipun brandbom punika prayogi namung dipun urugi wêdhi. Siti inggih kênging ugi nanging kêdah ingkang rapêt.
Tumrap ing tanah Jawi panggenanipun griya gêbyog lan dêling, payon alang-alang, kajang, brandbom punika ingkang mutawatosi sangêt. Dados manawi wontên prêlu kangge anjagi griyanipun piyambak tiyang kêdah sadhiya: serok, pacul, wêdhi utawi siti ingkang sampun mawur kangge ngurugi brandbom wau, lan toya kangge anjagi mrèmèning kabêsmèn.
Bom isi gas racun. Bom punika warni bumbungan tipis ing têngah mawi pipa isi dhinamit. Lajêngipun bumbungan wau kaisenan racun. Kathahipun racun wau ngantos 70% saking wawrating bom. Warninipun, watakipun lan mandinipun satunggal-satunggaling hawa utawi pêdhut racun punika badhe kula pratelakakên ing bab: gas racun.
Lêngganan nomêr 4404 ing Ngayogya. Wisêl f 4,50 sampun katampi.
Lêngganan nomêr 2094 ing Kalisat. Blangko dipun bucal kemawon.
Lêngganan nomêr 3780 ing Ponggok. Sampun têlas.
Lêngganan nomêr 4748 Pêgajahan. Lêrês.
Lêngganan nomêr 2578 ing Sukabumi. Ingkang f 2 tumrap taun 1939.
Lêngganan nomêr 2768 ing Salatiga, ingkang f 1,50 tumrap taun 1939.
Lêngganan nomêr 4776 ing Mêntok. F 1,50 tumrap 3e Kw. '38.
Petruk : Bêrsi-ap. Kang Garèng, yèn diabani: bêrsi-ap, ngono kuwi, sikile kudu ngadêg jêjêg lan rapêt, tangane andalujur rapêt karo awake, dhadhane mungal, sirahe andêngèngèk, lan aja lali, kudu anjonte... brutune.
Garèng : Wayah, Truk, anggone ngarani kuwi ambok sing barès: bokong mêngkono bae, kathik nganggo dikawèkake barang. Ora, Truk, mara aku saiki sawangên, adêgku kiyi apa wis dhinês, têgêse: apa wis nurut pranatan. Sabab têmtune kowe rak iya wis wasis mungguhing artikêl-artikêle suryawirawan, awit kowe wis kêpilih dadi kumêndhung.
Petruk : Yak, kang Garèng, ambok aja ngêlih-êlih jênêng mêngkono, sêtun-sêtun rak iya kumêndhan, ana kok diêlih kumêndhung. Nèk: kumêndhung utawa gumêndhung kuwi têgêse rak: gêmaib, gêmagus, kumalungkung...
Garèng : Apa iya ora cocog, ta Truk, wong lumrahe suryawirawan kuwi anggêr lawas sathithik, apa manèh yèn banjur wis olèh pangkat, kuwi lakune utawa tandang-tanduke sing akèh-akèh sok banjur apêtentang, apêtèntèng, apêtontong, mulane...
Petruk : Lho, apa karêpmu suryawirawan kuwi nèk lumaku kudu andhingkluk sajak ngalokro têrus-têrusan kaya wong kabotan ngèlmu kae, yak, mêngko rak banjur diarani suryawirawan... mêjanun. Ora mangkono, kang Garèng, wong dadi suryawirawan, kuwi ora beda karo wong dadi prajurit, kudu sing katon gêmaib, brêgas, gagah, lan tandang-tanduke iya kudu sing: cikat, tandang lan trêngginas. Dadi ing kono ana ing pasêmone bae wis kêtara, yèn samôngsa-môngsa ana gawe parigawe, wis tansah sumadhiya nêdya tumandang. Hla, rak iya kaya ngono sing jênêng satriya kuwi.
Garèng : Wèh, wong iya seje wawasane wong jaman saiki karo jaman biyèn kuwi. Nèk miturut wawasane wong jaman biyèn, satriya kuwi tandang-tanduke mêsthi: alus, jatmika, lêntrêng-lêntrêng, malah ana sing diunèkake: ngidak têmbêlèk ora pènyèk kayadene bêndara Janaka [Jana...]
[...ka] kae, nanging yèn ana gawe parigawe, wah, cikating tandange, iya prasaksat kaya kowe nèk wêruh bakul pêcêl kae. Dene nèk tandange kaya sing kok kandhakake mau, kuwi malah sok diunèkake: bêdhigasan, pêndêlikan, lan pêcicilan, iki watake... buta cakil, Truk, utawa watake wong arêp nyêbrot, Truk. Nanging kapriye manèh, salin jaman, mêsthine iya: salin pranatan. Mulane aku iya mung: mu-pha-kat ngono bae. Wis, saiki pitakonku ing ngarêp wangsulana. Adêgku kiyi apa iya wis manut pranatan suryawirawan apa durung. Yèn durung, tumuli dumukên, apa kurange, yadug, yadug.
Petruk : Yak, ambok ora susah pênthêlêngan, kaya arêp ngêmplok-êmploka... ondhe-ondhe mêngkono. Ora, kang Garèng, pancène mono mungguh adêgmu kuwi iya wis kumplit.
Garèng : Rak iya mêngkono, hla wong iya aku, apa ngilang-ilangake anggonku wiwit cilik tansah ngudi nyang sêporêt. Malah kala samono aku nganti olèh mêdhali saka anggonku... ngêthèk oglèng.
Petruk : Aku ora maido, kang Garèng, mula iya nyata, anjogèd, apa manèh anjogèd cara kêthèk oglèng, kuwi pancèn kêna diarani: sêporêt. Mulane iya mèmpêr, yèn adêgmu kuwi wis kumplit, saora-orane wong iya wis kulina nyang sêporêt. Jalaran saka iku kêkurangane iya mung sa: nil, kang Garèng.
Garèng : Dadi rak mung sathithik, ta Truk, lumrah, wong isih anyar. Mara, tuturna kêkuragane sing mung sa: nil kuwi mau.
Petruk : Bêcik, kang Garèng, kang kapisan: anggonmu andalujurake tanganmu sing siji kuwi rada kêlêncêngan, nganti wujude banjur kaya untir-untir...
Garèng : Iki cara kêrise mono: êluk, Truk, ana ing sawangan malah mundhak luwês. Dadi kaya-kaya ora andadèkake sabab. Uwis, apa mung iki kurangane.
Petruk : Isih ana manèh, kang Garèng, sikilmu sing têngên, adêge rada andorankêtangi, kang Garèng.
Garèng : Iki kang jênêng satriya sêjati, Truk, ora mung tangane bae, sanadyan sikile pisan iya anggêndhewa pinênthang. Saya mundhak kèwês, Truk.
Petruk : Banjur yèn diabani: bêrsi-ap, kuwi adêge sikil loro kudu napak lêmah kabiyan, aja kok sing siji digawe: ngasmarandana cara menakjingga sing mangkene kae: eman-blang tak-eman-blang tak-wong abagus.
Garèng : Ambok sing siji jinjit ngono bae, kathik nganggo nglangêndiyan barang. Lho, kowe apa ara ora kulak warta adol prungon. Yèn aku kiyi wong rêsikan, tur ngati-ati bangêt. Ngisore sikilku têngên kiyi ana...têlèke lancung, Truk.
Petruk : O, iya, iya, wis ngrêti aku saikine. Kowe pancèn iya wutuh, ora ana cacade babarpisan, malah alus bangêt kaya... bligo.
Garèng : Wayah, prasaksat ora ana irunge ane, kathik diarani alus kaya bligo. Saiki panganggoku, apa iya wis kumplit.
Petruk : Bab panganggo pancène mono iya wis komplit, kacèke mung kurang dhisiplinê (kurang miturut pranatan sing wis ditêmokake ana ing kono) sathithik. Yaiku: yak, sêpatune kuwi ambok irêng, aja kok sêpatu tènis putih mêngkono.
Garèng : Maune aku iya wis tuku sêpatu irêng, nanging barêng têkan ing ngomah tak titi, jêbul kanggo... kiwa loro-lorone. Wayah, Truk, ambok aja rèwèl-rèwèl bangêt mêngkono, sing prêlu didhidhik kanggo suryawirawan kuwi: laire, apa batine.
Petruk : Sabisa-bisa iya loro-lorone. Awit miturut kandhaning uwong, jarene lair kuwi pêngiloning batin. Utawa: kang katon ana ing lair, kuwi
ora migunakake saputangan, nanging cukup nganggo lêngêning jas mau, mara, laire katon anjêlèhi, kuwi batine utawa watake lumrahe iya kêmproh, crobo, lan sugih aras-arasên, seje karo yèn panganggone laire katon: nècis rêsik, lan rajin, saora-orane awake mêsthine iya krasa kêpenak, têmtune batine utawa watake iya ora sugih wêgah. Saiki mungguhe suryawirawan kudu nganggo sêpatu irêng, iki wis kalêbu ing pranatan, kang Garèng, saikine banjur nganggo sêpatu: putih, ijo, kuning, abang, biru, jambon pisan, dikênak-kênakake bae, suwe-suwe rak banjur ana suryawirawan nganggo sêlop, malah nganggo... gapyak.
manungsa, yaiku: titah kang luhur dhewe bêbudène, dadi iya ora tau ngrêbut sêgane wong liya, ora sawiyah-sawiyah marang sapadhaning umat, ora drêngki, ora...
Petruk : Wis, wis, wis, kang Garèng, ora prêlu kok banjur-banjurake. Saiki tak rêtèkake, mungguh karêpe dijênêngi: suryawirawan mau. Surya kuwi atêgês srêngenge, wirawan: satriya.
Garèng : Dadi satriya sing uripe saka srêngenge, wèh, iya satriya pe-las ane. Sabab panganggone mung sapêngadêg, yèn salin kudu pepe nyang alas. Dadi iya cêtha yèn uripe gumantung nyang srêngenge.
Petruk : Wiyah, wiyah, kok banjur ditêgêsake sing ora karuan mêngkono. Iki mung jênêng pêlambang bae. Liya dina mêngko tak andharake sing nganti mêmêt.
Pamanggih enggal. R. Pranoto, punggawa lestrik ing O.J.S. Surabaya, sagêd manggihakên pirantos sagêdipun nyathok suwara radhio ingkang namung ngangge pirantos alit, amargi tumrap pirantos ingkang alit wau kathah sangêt kuciwanipun. Sarêng tuwan wau sampun sagêd manggihakên lajêng kacobi, pinanggih sagêd cêtha botên kêbawur dening suwara kintunan sanès. Ing salajêngipun kathah ingkang gadhah panêdha supados kawontênakên
gêrahipun dadakan, awit ing dalu ing sadèrèngipun seda taksih sagêd lênggahan wontên ing soos M.N. Kathah para agung ingkang sami rawuh nglayat, lampahing layon dipun jajari ing padvindêr J.P.O.M.N. tuwin Kridhamudha, layon kabêkta ing auto lajêng dhatêng Ngayogya. Dumugi Ngayogya tinampèn ing panjênêngan dalêm K.G.P.A.A.
saking ibu, wayah dalêm K.G.P.A.A. Pakualaman III. Kala dèrèng krama asma R. Adjêng Karlinah, satunggiling putri bangsa Jawi ingkang angsal dhiploma Europeesche onderwijzersacte ingkang rumiyin piyambak, ugi sampun nate dados guru wontên ing H.I.S. ing Ngayogya.
Rêkasoing lampah panggaotan kajêng. Panggaotan babagan kajêng ing Borneo punika manggèn ing Batu Licin, Borneo Pasir-Wetan. Kajêng ingkang dipun dagang awarni kajêng bêsi, ugi wontên sanèsipun, nanging botên kados kajêng bêsi punika. Eman dene lampahing kajêng wau wontên ing lèpèn ingkang kangge ngèlèkakên botên sagêd enggal, amargi lèpènipun ing ngriku kêbak sela. Ingkang makatên punika
ing blèg ingkang dipun tindakakên dening Instituut voor de Zeevisscherij pinanggih sae. Ulam ingkang dipun damêl wau nama ulam lamuru, ingkang wontên namung ing sagantên supitan Bali tuwin Bawean. Rêginipun kintên-kintên sami kalihan ulam wêdalan Jêpan, nanging raosipun langkung eca.
Kamajênganipun panggaotan ing Tuban. Ingkang pinanggih ing Tuban, panggaotanipun têtiyang siti ing ngriku ingkang nama majêng ing bab dêdamêlan barang grabah tuwin pindhang ulam. Grabah ingkang warni kuwali, punika pangintunipun ngantos dumugi ing Bawean punapa. Panggenan ingkang ngêdalakên pindhang punika ing dhusun Palang tuwin Ngaglik. Ing sabên taunipun kuwali ingkang kangge wadhah pindhang wau ngantos wontên 210.000 iji, punika tumrap pindhang ingkang dipun damêl ing lautan, tumrap ingkang dipun damêl ing dharatan wontên 14.000 iji. Ulam ingkang dipun pindhang wau tongkol utawi têngiri tuwin sanès-sanèsipun. Tumrap sadhiyan kuwali ingkang kangge wadhah ulam pindhang kemawon ingkang dipun damêl saking têtiyang ing dhusun Sidorêjo wontên 8.765.000 ing sabên taunipun. Panganggening kuwali wau limrahipun namung sapisan, samangsa dipun pêndhêt ulamipun lajêng dipun pêcah.
Examencommissie H.B.S. ing Surabaya. Ingkang katêtêpakên dados examencommissie H.B.S. afdeeling leterair economie ing Surabaya ing taun 1938 punika, Dr. A.J.C. Krafft, guru
badhe dhatêng Sumatra, pêrlu badhe nyatitèkakên babagan tataning panggêsangan ing ngriku sapêrlunipun. Ingkang badhe dipun dhatêngi ing Palembang, Sumatra Pasisir-Kilèn, Nias tuwin Sumatra Pasisir-Wetan. Ing pundi panggenan ingkang dipun dhatêngi lajêng rêrêmbagan kalihan Pangrèh praja.
Indaking têtiyang ing tanah ngriki. Miturut petangan ingkang katindakakên kala cacah jiwa taun 1930, kintên-kintên dumuginipun ing taun punika indaking jiwa ing tanah ngriki sampun nyêlaki 70 yuta jiwa. Cacah samantên punika tumrap ingkang bangsa Walandi wontên 200.000, saha cacah samantên punika jalêr tuwin èstri ingkang nyambutdamêl wontên 72.000 jiwa. Sadaya wau ingkang 25 prêsen nyambutdamêl wontên pangrèh praja.
Pêrsarikatan Ulama. Pêrsarikatan Ulama ing Jawi-Kilèn benjing tanggal 14 dumugi 18 April ngajêng punika badhe ngawontênakên congres sêsarêngan kalihan golongan pakêmpalan wanita nama Fathimiyah, manggèn
Badhe ngagêngakên gêdhong G.H.S. Wontên wartos bilih gêdhong G.H.S. ing Bêtawi badhe dipun agêngakên, amargi ing sakawit gêdhong punika pancèn namung badhe kangge gêdhong Stovia, ingkang namung kangge sadhiyan murid 350, nanging sarêng dados pamulangan luhur, ingkang sinau wontên 700, lajêng katingal mênggah ing kirangipun. Bab punika sampun sami dipun sayogyani dening ingkang gêgayutan, namung kantun ngusulakên dhatêng parentah. Gêdhong wau ingkang dipun wêwahi ing perangan ngajêng, botên ngewahi gêdhong lami, nanging lajêng wangun tutupan. Jêmbaripun wontên 2000 m pasagi.
Sanatorium rakyat ing Kalisat. Pakaryan Kasarasan mêntas ngawontênakên parêpatan manggèn ing Jêmbêr, prêlu ngrêmbag adêging sanatorium ing Kalisat. Ing bab punika miturut rêmbagipun Pakaryan kasarasan ingkang dipun wakili dening Dr. Offringa, lajêng badhe dipun pasrahakên dhatêng S.C.V.T.
Ing bab salingkuhan barang-barang. Ing Kajawèn sampun nate martosakên ing bab barang-barang dagangan ingkang malêbêtipun ing tanah ngriki sarana salingkuh. Ing sapunika sampun wontên tiyang ingkang kêcêpêng, namung kêpalanipun ingkang nama Bansioeboen dèrèng kêcêpêng. Barang ingkang lêbêt saha wêdalipun sarana salingkuh wau, kajawi tèh ugi bangsa tênunan, barang warni kalih wau lêbêt-wêdalipun kadosdene lêlintonan.
Angin agêng ing Malang. Ing Malang mêntas wontên angin agêng ingkang nênggêl ing Malang Kidul, adamêl karisakan griya tuwin têtanêman, ngantos adamêl kandhêging lampah margi saking Malang dhatêng Blitar salêbêtipun 3 jam. Wontên lare ingkang tiwas 1 tuwin tiyang nandhang tatu 2.
Pabrik topèng gas. Pabrik topèng gas ing Ngagêl, Surabaya, anggèning damêl cobèn-cobèn sampun pinanggih cocog kalihan ingkang dados kaparênging paretah. Kajawi ing ngriku, ing Jawi-Kilèn inggih badhe dipun adêgi pabrik topèng gas, ingkang dipun adani dening bêbadan saking Singapura. Sagêd ugi taksih wontên panggenan sanèsipun ingkang badhe dipun êdêgi.
Pangrèh praja ing Lubuk Linggau. Jalaran saya kathahing têtiyang ingkang sami boyongan dhatêng Lubuk Linggau, ing ngriku prêlu dipun wêwahi pangrèh praja. Ing bab punika lajêng badhe kawontênakên pangrèh praja apangkat asistèn wêdana kêkalih, kapêndhêtakên ingkang taksih lamban.
Tosan ing Borneo. Kados botên dangu ing Borneo badhe kawontênakên papan pamêlikan wontên ing sacêlakipun Gunung Batu Bêsi. Ing ngriku punika isi pêlikan arêng sela tuwin badhe tosan.
Lampah anggêgana saking nagari Walandi dhatêng Bandhung wongsal-wangsul. Tatanan ingkang kawontênakên ing mangsa têrangan punika, lampahing motor mabur K.L.M. kawiwitan wontên ing tanggal 29 wulan Marêt. Pangkatipun saking nagari Walandi tuwin saking tanah ngriki katêtêpakên sabên ing dintên Slasa, Kêmis tuwin Sabtu.
Kalêpatakên ing bayaran sêkolah. Awit saking panêdhanipun bestuur Rukun Istri ingkang nindakakên wajib ing Stichting Rumah Piatu ing Gang Sêntiong, Bêtawi, kalulusakên dening gemeente, ing bab lare 23 ingkang sami sinau wontên ing pamulangan gemeente, kalêpatakên ing bayaran ngantos dumugining samêdalipun saking pamulangan wau.
Nyabutdamêl sêsarêngan. Ing sapunika wontên rêmbag bilih comite pênyokong Rumah
ngajêng punika badhe ngawontênakên têtingalan tuwin nyade barang-barang dêdamêlanipun lare-lare lola ing Ati Suci.
Pasar Gambir. Sanadyan wontêning Pasar Gambir taksih dangu, nanging ing sapunika sampun wontên rancangan bilih pandamêlipun badhe dipun agêngi, makatên ugi dangunipun inggih badhe dipun indaki, wiwit tanggal 26 Agustus dumugi 10 Sèptèmbêr.
Sadhiyan copra têlas. Miturut wartos sadhiyan copra ing Sèlèbês sampun têlas, kêbêkta saking majênging kintunan ingkang kabêkta dening kapal-kapal dhatêng nagari ngamanca. Kintên-kintên ing salêbêtipun wulan April sampun sagêd miwiti malih.
Tentoonstelling ing Sana Budaya. Nyarêngi benjing Sêkatèn wiwit tanggal 4 dumugi tanggal 14 Mèi ngajêng punika, Museyum Sana Budaya ing Ngayogyakarta badhe ngawontênakên tentoonstelling gêgaman Jawi ingkang sêpuh tuwin ingkang anèm, kados ta: dhuwung, tembok, towok sapanunggilanipun manggèn wontên ing Museyum, ugi kanthi ngawontênakên pandhean dêdamêl. Ingkang punika pangajêng-ajêngipun Sana Budaya, mugi wontên kaparênging pambiyantunipun para agung tuwin sintêna kemawon ngintunakên barang-barang kangge pêrluning tentoonstelling wau. Pangintunipun supados ing sadèrèngipun tanggal 1 Mèi. Tumrap sawarnining katrangan sagêd pitakèn dhatêng Museyum Sana Budaya Alun-alun Lèr, Ngayogyakarta.
Ambranahakên ulam forelle. Sampun sawatawis taun ing tanah ngriki ngawontênakên cobèn-cobèn mbranahakên ulam forelle sarana mêndhêt tigan tuwin ulam-ulamipun saking nagari Walandi. Nanging pinanggihipun sami botên dados. Sarêng ing taun 1935 ngawontênakên cobèn-cobèn malih, asli pêndhêtan wiji saking Australie awarni tigan. Ing ngriku sagêd pinanggih sae, kenging dipun wastani mèh dados sadaya. Papaning pangingah wau wontên parêdèn ing Sukabumi.
Gajah ingkang ngrêrisak. Ing sacêlakipun Saurmantingi, Padangsidhêmpun, wontên sabin 3 bau ingkang isi pantun sampun sêpuh dipun têmpuh ing gajah ngantos risak babarpisan. Gajah ingkang nêmpuh wau tiga. Kewan wau pancèn sampun dangu manggèn ing laladan ngriku, nanging botên ngrêrisak, sawêg sapunika purun ngrêrisak.
Nyirami Putri Beatrix. Miturut wartos, anggènipun nyirami Putri Beatrix dhatêng greja agêng ing Den Haag benjing salêbêtipun wulan Mèi ngajêng punika. Dene
sampun kacobi kangge layaran wontên ing Noordzee, laminipun kalih minggu, pangkatipun saking den Helder.
Têdha tumrap Tiongkok. Ing bab têdha punika tumrap ing mangsa paprangan ingkang pinanggih langkung wigatos, mila ing sapunika pangagêng praja Tiongkok ngudi murih indhaking têtanêman ingkang baku dados dhêdhasaring têdha, kajawi punika ugi ngudi murih têtiyang sami nanêm têtanêman ingkang bangsanipun têtêdhan, nyuda têtanêman ingkang pamêdalipun namung kangge pêrlu sanès.
Chiang Kai Shek dhatêng madyaning paprangan. Miturut wartos, maarschalk Chiang Kai Shek sampun bidhal dhatêng madyaning paprangan, bidhalipun numpak motor mabur saking Hankow dhatêng Chengchow. Mênggah wigatosipun badhe nyenapatèni wadya Tionghwa ingkang baris wontên margi sêpur Lunghai.
Ing kala punika tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên wau sampun dumugi ing sangajênging kitha Kiyèp, wontên ing ngriku para pangiringipun lajêng sami adamêl pakuwon minôngka kangge ngaso. Dene tiyang ingkang ngemba utusan wau lajêng piyambakan anglajêngakên lampahipun nuju dhatêng kadhatonipun Prabu Wladhimir. Sarêng dumugi ing alun-alun ngajêng kadhaton, kapalipun lajêng kacancang wontên ing ngriku, piyambakipun
Sadumuginipun ing ngriku, piyambakipun lajêng nêlungakên badanipun, ing sakawit tumuju dhatêng Prabu Wladhimir, lajêng dhatêng sang pramèswari, wêkasanipun lajêng tumuju dhatêng putra kapenakan nata, Dèwi Sabawah.
Wara Wasilisah ingkang ngemba priya, munjuk dhatêng Prabu Wladhimir makatên:
Sêmbah bêkti kawula mugi katur dhumatêng Prabu Wladhimir. Kawula punika pun Wasilya, sowan kawula mriki kautus ing gusti kawula Prabu Kaliyên, nata binathara ingkang angratoni para prajurit
kapenak, lan yèn sira gêlêm, tumuli majua mrene bojana bêbarêngan karo ingsun. Mangkono uga sira ingsun lilani ngaso ana
nanging kautus ing gusti kawula Prabu Kaliyên, kadhawuhan mundhut bulubêkti nata dhatêng gusti kawula wau laminipun kalihwêlas taun. Dene kawula piyambak nêdya nyuwun putra kapenakan nata Dèwi Sabawa kanggea têtimbangan kawula.
Prabu Wladhimir: Wasilya, aturira ana ing ngarsaningsun wis ingsun tampa. Nanging andadèkna kawruhanira, miturut adat tata carane ing praja Ruslan kene, ora ana bocah wadon kang isih kênya diomah-omahake kang tanpa ditari dhisik. Mulane putra kapenakaningsun, ingsun tarine dhisik apa kira-kirane saguh dadi jodhonira.
Sasampunipun ngandika makatên, sang prabu lajêng jumênêng saking palênggahanipun, nimbali putra kapenakan nata ingkang kaajak lumêbêt ing kamar saha lajêng kadangu punapa sagah dados semahipun utusanipun Prabu Kaliyên wau. Nanging sang putri botên ngaturi wangsulan punapa-punapa kajawi namung gèdhèg kemawon. Sang prabu ingkang ing sêmu ajrih dhatêng utusan wau, nêdya amêksa dhatêng Dèwi Sabawa supados puruna anglampahi. Saking adrênging krêsanipun sang prabu wau, ing wusana sang putri lajêng umatur:
Dhuh, rama prabu. Punapa rama prabu botên sagêd nguningani bilih tiyang punika sanès utusanipun Prabu Kaliyên, nyatanipun tiyang punika èstri ingkang ngemba priya. Manawi rama prabu krêsa angyêktosi, têmtunipun sagêd uninga, bilih lampahipun tiyang punika sêmpoyongan kados menthog, nalika mapan linggih dhêngkulipun kalih pisan rapêt, wicantênipun kados tiyang èstri, bangkekanipun bundêr, tanganipun alus, darijinipun mucuk êri, sarta wontên tilasipun sêsupe, sadaya wau rak inggih nelakakên bilih ingkang rewa-rewa utusananing nata punika sajatosipun pancèn tiyang èstri lugu. Gèk kadospundi manawi ngantos kalampahan kawula kadhaupakên kalihan tiyang punika. Punapa ing têmbe botên andadosakên sabab bilih kawula kêkalih badhe gêsang nalôngsa.
Midhangêt aturipun Dèwi Sabawa ingkang makatên wau, Prabu Wladhimir lajêng dhawuh makatên:
Jajal ingsun titipriksane, yèn pancèn wanita mêsthine ora bisa adu karosan sarana bantingan kaya priya.
Sang prabu lajêng dhawuh milih prajurit pitu cacahipun ingkang rosa sarta ingkang sami kawêntar mênggahing prigêlipun bantingan. Tiyang pitu wau lajêng kadhawuhan dhatêng ing alun-alun, sasampunipun sang prabu lajêng angandika dhatêng Wara Wasilisah makatên:
He, Wasilya, yèn sira nyata utusaning Prabu Kaliyên, saiki sira ingsun coba mungguh ing karosanira, sarana ingsun dhawuhi adu bantingan karo prajuritingsun pitu cacahe, yèn sira mênang, pancèn nyata sira utusan nata kang sajati. Wis, tumuli mêtua ing alun-alun.
Wanita ingkang ngemba utusaning nata wau lajêng nêlungakên badanipun tumuju dhatêng sang prabu, sarta lajêng mêdal ing Jawi. Wontên ing alun-alun prajurit pitu ingkang sami gagah prakosa wau sampun sumadhia sumêdya anglampahi dhawuh nata, inggih punika: abên karosan sarana bantingan kalihan utusanipun Prabu Kaliyên. Nitik dêdêg-piadêgipun ingkang sakalangkung santosa punika, kados awis tiyang ingkang badhe sagêd ngawonakên mênggahing karosanipun prajurit pitu wau.
No. 14, 3 April 1938, taun IX
pagawean sêkolahan, rak iya ta? Djo, karanganmu wis daktampa, nanging lagi dakpikir-pikir dhisik dipacak utawa orane. Upama ora bisa kapacak, iya coba ngirimana liyane manèh kang luwih apik, lan kang durung patia kêlumrah.
S. Har, Surakarta. Layang lan gambaranmu wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Aku uga wis mangêrti critamu bab jogèd golèk. Dene sing njogèd bocah umur 5 taun. Iya pancèn anggumunake, ing ngatase bocah cilik bisa njogèd manut iramaning gêndhing. Mula nyênêngake ya Har, ndêlok jogèd golèk, sing njogèd bocah² kira² umur 5 têkan 8 taunan, dene yèn wis luwih gêdhe² iya pancèn wis ora lucu manèh.
duwe adhi siji manèh, wah ya saya sênêng lan rame. Bu Mar milu mêmuji, muga² adhimu sing nêmbe lair, pinaringan waras, enggal gêdhe lan ndang mlêbua sêkolah, banjur milu lêlumban ing Taman Bocah.
Senick, Magêlang. Aja pisan dadi atimu, ya, karangan lêluconmu ora bisa kapacak. Coba gawea karangan liya manèh sing luwih apik.
Soeseno, Klathèn. Aku wis tampa layangmu, lan layang saka Sum uga wis dakkirimake, manawa saiki kowe wis tampa. Cuwa dene kowe sasêdulur durung
Wahjoenah, Japara. Aku bungah bangêt kok kirimi potrètmu, bapak, ibu mbakyu lan adhimu. Bakal daksimpên ing album kanggo pangeling-eling.
isih dakpikir-pikir dhisik, kapacak utawa orane.
Sis Ngayogya. Karanganmu wis daktampa, bangêt panrimaku. Sis, yèn pinuju vacantie, mangka kowe mulih nyang Kêbumèn lan njaluk supaya T.B. dikirimake nyang Kêbumèn, luwih
lagi ora kèlingan jênênge, mangka layang-layange kudu digolèki dhisik.
M.D. Asri, Blitar. Indinah ing Purwakêrta arêp examen eind Mulo. Dene yèn wis entuk, êmbuh arêp sêkolah nyang êndi, bu Mar durung dicritani. Ing Bêtawi uga usum langsêp, nanging bu Mar ora tau tuku. Kowe aja kakehên mangani langsêp mundhak lara wêtêng kaya kancamu. Wah Sri ing Btw. sabên sore, mêsthi udan, nganti ora bisa mlaku-mlaku sore.
Uncle Sum, Singapur. Karangan kanggo Jagading Wanita wis dakaturake nyang rama Hoofdredacteur, nanging ora bisa kapacak, saiki isih daksimpên. Prangko sing mêsthine kanggo nang Blitar dakênggo ngirimake layangmu nyang Soeseno Klathèn. Nanging "My Cup of Bitterness" ora daktêrusake nyang ngêndi-êndi, jalaran tumrap panêmuku ora prêlu kanggo dituduhake nyang bocah-bocah sarta kurang prayoga kanggo tuladha bocah-bocah "Shanghai under the fire" wis daktampa, bangêt panrimaku, saiki lagi diwaca Soeharto lan kanca-kancane sêkolah, Uncle Sum, aja pisan dadi atimu, karangan-karangan candhake wis dakwaca kabèh, nanging ora bisa kapacak, awit kurang prayoga uga. Aku iya kêpengin macak, nanging yèn ora apik, iya kapêksa ora macak, muga aja dadi atimu.
Setijono p/a Panewu Jênawi M.N. Aku wis tampa karanganmu cangkriman têlung warna, bangêt panrimaku. Cangkriman sing nomêr I wis kaprah bangêt, dene sing nomêr 2 lan 3 bokmanawa bisa kapacak.
Ing sawijining desa cêdhak karo kutha Fort van der Capellen, Sumatra, ana randha duwe anak siji omah cilik. Omahe bok randha mau pagêre gêdhèg nanging wis akèh kang padha rusak, lan payon wêlit, wis padha trocoh. Samangsa randha mau ndondomi nganti bêngi bangêt lan banjur ana angin, dhèwèke nganti mèh ora bisa nyêkêl dome, awit saka anyêse tangane. Yèn trocohe bangêt dhèwèke nganti ora bisa nyambutgawe, nanging anake wedok kuwi ora ngêrti, amarga bocah mau turu ana ing panggonan kang kêpenak tur brukut lan ora trocoh. Bok randha yèn turu trima ana ngisore paturone anake. Wong mau yèn tangi esuk bangêt lan banjur nyambutgawe ana ing pakarangane. Kêbone mau ditanduri tela rambat, têbu lan jagung, samangsa wis panèn banjur diêdol mênyang kutha. Ngono kuwi abot-abote ngingoni anak. Bok randha panganggone trima sarung luwas lan klambine sêmono uga. Nanging anake mêsthi diênggoni sandhangan kang apik-apik lan rêsik-rêsik padha karo bocah-bocah anake wong kang sugih. Yèn biyunge bocah
olèh pangan, mêsthi diwèhake dhèwèke, bokne trima mangan sêga pêra lan uyah thok. Anake bok randha mau banjur kêmayu lan ora ngèlingi kaanane.
Ing sawijining dina bok randha arêp anggawa jagung mênyang panggonane sudagar ing kutha. Nanging jagunge rada akèh, dadi anake dikon ngrewangi anggawa. Anake mau bangêt ora sênênge dikon nyunggi jagung lan iya uga isin nginthil êmbokne. Barêng wong loro mau têkan omahe sudagar, banjur padha dikon lumêbu lan banjur disuguh wedhang.wedang. Ora lêt suwe anake clathu karo kang duwe omah mangkene: "Pak Siman, kula matur nuwun sangêt dika suguh, nanging bok êmpun rêkasa-rêkasa ngopèni tiyang niku. "Anggone calathu mangkono iku karo nudingi bokne. Bacuting gunême: "Niku batur kula." Bok randha banjur dikon mênyang burine.
Kang duwe omah mangsuli: "Ênggih, nanging bok kajênge ngriki mawon." Bok randha ethok² ora krungu, nanging sajatine nêlangsa bangêt, dene anake clathu mêngkono. Banjur mrêbêsmili, nanging kang tuku jagung ora ngêrti. Barêng dhuwite wis ditampani, wong loro mau banjur padha lunga. Bok randha lakune ana buri lan karo susah bangêt lan lêt watara adoh banjur anake ana buri. Sêdalan-dalan bocah mau kaya dituturi wong ing kupinge: "Kowe kuwi atimu têka ala têmên lan têka gawe susahe wong tuwa. Bokmu tututana, lan banjur njaluka pangapura." Nanging
saiki wis têkan cangkêm, dhèwèke banjur njêrit manèh kaya kang uwis, nuli mak glêgêg têrus ora ketok.
Bok randha olèhe mlaku ngunclung bae ora nolah-nolih. Barêng mengo anake ora ketok, bangêt kagète. Dhèwèke banjur undang-undang, nanging mêksa ora ana wangsulane, banjur digolèki.
Ora antara suwe bok randha têkan bêlik, kang banyune maune antêng, nanging saiki ana tuke gêdhe karo mumpal-mumpal kaya wong sambat: "Bok, bok!" bok randha banjur ndodok ngrungokake, ya krungu manèh kaya kang uwis. Bok randha banjur ngêrti bae yèn anake ilange ana kono, nuli nangis karo nênuwun marang Pangeran. Nanging wis ora ana gawene, awit wis kasèp. Mula banyune bêlik mau dadi panas, kuwi kira-kira luhe bocah mau, tandhane kêduwung.
S. : "Lho, kênang apa têka ora kok golèki kana?"
W. : "Ya, sabab ana kene luwih padhang, dadi aku bisa wêruh cêtha."
Guru : "Bocah-bocah timbange nganggur ayo padha purwakanthèn. Aku dhisik sing nglêkasi mêngko kowe kabèh kudu nyambungi. Timbangane awan turu!"
Larsa : "Aluwung maca buku."
Dari : "Buku sing pêrlu."
Simin :"Ayo kabèh mitraku."
Dali : "Sing padha kêrêp nglayangi sibu."
wayah bêdhug awan padha lèrèn ana sangisorasangisore. wit kêsambi, ndilalah wong têlu mau padha wêruh barang gumlêthak ing pasukêtan kang nêdhêng kêpanasan katone mêncèrèt kaya barliyan. Siji-sijine niyat arêp ndarbèni barang mau, nuli bêbarêngan mênyat saka palungguhane. Rèhne nunggal karêp, lan padha nguwatirake mbokmanawa ora kêna ing dhèwèke salah siji, mula banjur padha udrêg, nganti dadi gêlut, wêkasane padha nandhang lara saka anggone padha rêbut mênang. Anuli wong têlu mau salah siji kandha, kaya arêp ngadili: "E, kabèh mitraku, sabêcik-bêcikane padha rêgêjêgan, luwih bêcik barang kae takjupuke, mêngko kadarbea ing wong têlu kang adil, samangsa ana kang nêdya ora rukun, apike njaluk bêbênêraning pangadilan. Rêmbug mau padha disarujuki, anuli matah salah sawiji supaya njupuk barang mau. Sapira kagète barêng sumurup yèn barang kang marakake garêjêgan iku sawijining jungkat jênangan kang gilap jalaran kêna soroting srêngenge, kang satêmêne babarpisan tanpa paedah tumrap wong gundhul têlu mau. Wêkasan padha
Sêdulur-sadulurkusadulur-sadulurku. kabèh, gambar ndhuwur iki sawijining kêbon kang luwih rêja.
Dêlêngên pitike sapirang-pirang, manuk, asu, kucing, sapi lan jaran sak bêlone.
Ing kono wonge ya akèh bangêt, sing cêtha loro, sing ora cêtha kèhe rong puluh.
Sang Adipati bangêt duka lan ngungune dene kok ana lêlakon kang nganèh-anèhi mau, nanging rèhning Sang
Nanging ndilalah, manungsa mau iya nuju pinaringan sangsara ora kaya manungsa, lan kosokbaline yèn pinuju sênêng ora kaya manungsa. Dene Sampoerna nduwèni tekad ngumbara mau, ora liya kêjaba, sapisan barang darbèkidarbèking. wis êntèk diwènèh-wènèhake marang wong kang kacingkrangan, kapindhone dhèwèke wis urip lola, luwih bêcik mlayang-mlayang (ngumbara) ora karuan sing dituju lan ora karuan sing dijujug.
Nanging mêsakake bangêt tumrap Sampoerna, dene olèhe mlaku durung sêpira dohe, kêbênêran wis kêsaru mêndhung tumuli grimis, lan lakune Sampoerna kêbênêran tumêka ing bulakan sawah-sawah. Rèhning adoh lor lan adoh kidul, dadi lakune dibacutake karo
nganti dadi patine. Barêng wis têrang, ana wong tani kang niliki sawahe, kuwathir bokmanawa kabanjiran, nanging
wong tani mau bangêt ngungun lan gêtune, dene mayit mau ora liya, yaiku Sampoerna putrane Sang Pandhita kang ambêkdarma, tumuli wong tani mau enggal bali mulih pêrlu lapor marang pulisi desa. Cêkake rêmbuge para prabot desa, mayite Sampoerna diaturake marang Sang Adipati mitrane Sang Pandhita, lan kang nguwasani sarta mbawahake desa mau. Barêng Sang Adipati priksa mayite Sampoerna kang mêmêlas mau, panggalihe kraos lan gêtun, dene ing donya kok ana lêlakon kang nganèh-anèhi, nganti panjênêngane judhêg ora ngêrtos pêpêsthèning wong urip lan kudu tumindak sing kaya apa manèh? Mangka tumrape Sang Pandhita lan Sampoerna ora kurang-kurang ênggone têtulung marang wong-wong kang kêsrakat, malah ngungkuli panjênêngane. Mulane saking judhêging panggalihe, èpèk-èpèke Sampoerna ditulis mangkene: "Saiki nyata yèn Allah iku pancèn ora ana, lan upama ana pisan, kurang adil." Sang Adipati banjur paring tapak asta (Susela). Nitik saka asmane Sang Adipati wis nyata yèn panggalihe pancèn ora kêras lan ora pracayan. Su têgêse luwih, Sela têgêse watu, dadi panggalihe atos (luwih atos katimbang karo watu).
Lêt rong taun karo lêlakon mau, Sang Prabu kang mbawahake Sang Adipati mau kagungan putra kakung. Bangêt kagèt lan ngungune Sang Prabu barêng pirsa, yèn ingastaniing astane. kang putra mau ana ciri tulisan kang unine kasêbut ing dhuwur mau, lan ana tandha asmane Sang Adipati Susela. Bangêt dukane barêng nyata yèn sing ngasmani lan tandha astane mau ora bakal pangling, yaiku tandha tangane Adipatine dhewe, mulane tumuli utusan nimablinimbali. Sang Adipati kang tinimbalan bangêt kagèt lan ajrihe, dene kadingarèn Sang Prabu nimbali klawan dadakan lan kêsusu kudu barêng karo utusan. Rèhning dununge kadipatèn mau adoh karo kraton, dadi tindake Sang Adipati mau karo nggalih apa kang dadi wigatine lan paukuman apa kang bakal tumiba ing sarirane. Barêng wis sowan, Sang Prabu klawan duka paring dhawuh, yèn Adipati ora sagêd ngilangi tulisan ing astane ingkang putra, Sang Adipati bakal disedani. Saking judhêg lan ajrihe marang Sang Prabu, tumuli Sang Adipati prihatos ora dhahar lan ora sare klayan pêrcaya lan nyênyuwun marang Allah. Barêng olèhe prihatos jangkêp 7 dina 7 bêngi, tulisan kang ana astane putra raja mau ilang. Wiwit dina iku uga lan sabanjure, Sang Adipati ngandêl yèn Allah iku mula ana lan adil ing
Isinipun: Pordhêkok - Kondur Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana - Murya Laras (Kongsèr) -Tandhak Lêsung - Kawontênan ing Mêsir - Lotre - Pangothak-athik: Ringgit Wacucal - Ngemba Rekadayanipun Dr. Pasteur - Bab
Kondur Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Nalika dintên Sênèn ingkang sampun kêpêngkêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kondur dumugi ing Tanjung Priuk, saking têdhak ing Palembang, Sumatra Wetan, Rio, Bangka lan Biliton.
Kondur dalêm wontên ing Tanjung Priuk dipun papag dening komisi agêng, minggah dhatêng kapal, punapadene wontên ing dharatan dipun wontênakên barisanipun wadya pakurmatan ingkang jangkêp saha musikipun pisan. Kapal pêrang Kortenaar ngungêlakên mriyêm minôngka ngurmati kasugêngan dalêm.
Kapal-kapal sanèsipun ingkang nalika samantên nuju labuh wontên ing Tanjung Priuk sadaya sami manjêr bandera agêng alit, makatên ugi gêdhong-gêdhong gupêrmèn lan partikulir ugi sami manjêr bandera.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin sadaya pandhèrèk, ing sasampunipun mriksani wadya pakurmatan lajêng nitih oto kondur dhatêng Bogor.
Ing nginggil punika gambar dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika mandhap saking kapal mirêngakên musik lagu Wilhèlmus.
Kajawi punika tatananing kêndhangan inggih sok kirang mungguh kalihan pamantêsing gêndhingipun, kados ta, inggahing gêndhing Titipati, Lobaningrat, Logondhang sami dipun kêndhangi ciblon punika tumrap para ahli, botên sakeca, punapadene sanadyan gêndhing ing laras pelog nêm, slendro sanga lan sanèsipun ingkang minggah kêthuk 8, anggènipun nyiblonakên sok dipun brêgodog kemawon, inggih punika sawêg dumugi gong sapisan saking inggahing gêndhing kêndhanganipun sampun ciblon. Wah, punika tumrap para ahli lajêng nyungir kados ngunjuk jampi ingkang kêkathahên inggunipun. Tinimbang dipun brêgodog makatên, ambok inggih dipun turutakên cara lami kemawon, inggih punika dumugi gong wiwitan inggahing gêndhing wau taksih ngangge wirama lômba, bibar gong lajêng lumampah tamban, angsal satêngah kênong sampun tamban, lajêng kêndhanganipun kosekan dumugi kênong wiwit ciblon. Lo cara lami makatên punika sae sangêt lan miraos sakeca tumrap pamirêngipun para ingkang sampun ragi ahli gêndhing.
Sadaya katranganing karisakan nginggil punika, tumrap para ingkang dèrèng sagêd nampi raos karawitaning gêndhing, bokmanawi sami dèrèng kraos manawi makatên punika risak, tandhanipun mêntas mirêng gêndhing Marasônja
sapanunggilanipun inggih anglêr kemawon. Êlo, la punapa gêndhing Sinom Parijatha sapanunggilanipun punika tumraping para ahli punapa gêndhing awon utawi botên sakeca. Lo, punika pitakenan sêling-sêrêp, tumraping para ahli gêndhing Sinom Parijatha sapanunggilanipun punika inggih gêndhing sae lan sakeca janji mapan panggenanipun, kosokwangsulipun, sanadyan gêndhing Kombangmara utawi Kadukmanis sapanunggilanipun, manawi botên mapan ing panggenanipun, para ahli inggih gundam-gundam.
Awit saking makatên, mila saupami dipun wontêni kursus nyinau ngolah raos lan pangrêtos kangge nampi wêwilêtan karawitaning gêndhing, bokmanawi prayogi sangêt, wondene saking pangraos kula kursus wau sagêd katindakakên ing sèndhêring radhio, mênggah panindakipun botên sagêd kula sêrat ing ngriki, awit pirantosipun botên gampil dipun sêrati, sarta kêdah mawi suwara ingkang kangge nêrangakên bab wêwilêtan karawitaning gêndhing. Bab wontêning kursus wau, manawi wontên salah satunggaling bêbadan utawi sintên kemawon ingkang ambêtahakên, kula kêconggah lan sagah ngwontêni kursus wau janji samêkta pirantosipun ingkang botên ngrêkaosakên panindak kula, anggèn kula sagah punika sabab kula sampun gadhah pathokan cara-caraning panindakipun.
Ingkang dipun wastani talèdhèk lêsung punika, nutu pantun ngangge dipun jogèdi tuwin dipun sindhèni. Ingkang wontên talèdhèk lêsung ngêmungakên ing tanah pradikan Makam, bawah kabupatèn Purbalingga.
Manut katranganipun Paduka Tuwan Dhoktor Th. Pigeaud nalika kula sowan ing dalêmipun (24-7-'37), talèdhèk lêsung punika pancèn kala rumiyinipun dados srananipun ningkahakên pangantèn, inggih punika ing sadèrèngipun tanah Jawi klêbêtan agami Islam, Indhu, lan sanès-sanèsipun. Dumuginipun samangke, talèdhèk lêsung lajêng dados upacaranipun tiyang gadhah damêl mantu, têtakan, tuwin sanès-sanèsipun. Têrangipun makatên:
Têtiyang ing tanah pradikan Makam lan sakiwa-têngênipun, ingkang kacêkapan, samôngsa badhe gadhah damêl mantu, wos ingkang badhe kangge walimahan, panutunipun ngangge talèdhèk lêsung. Botên sabên tiyang sagêd anjogèdi, milanipun inggih wontên panuntunipun ingkang kasêbut: dhalang talèdhek lêsung, saha pangênutipun, inggih punika ingkang nutu sarta anjogèdi.
Tatacaranipun têtiyang ing tanah pradikan ngriku, ingkang kacêkapan, samôngsa badhe gadhah damêl mantu, kirang 7 dintên (limrahipun 3 dintên) saking ijabing panantèn, pangatèn jalêr (calon) lajêng dhatêng ing griyanipun calon pangatèn èstri. Rintên dalu, calon pangantèn jalêr èstri, kenging sêsrawungan, namung dèrèng kenging nunggil sapatilêman. Kirang sadintên saking panggihipun, inggih punika ngajêngakên midadarèni, barang bêbêktaning pangatèn jalêr ingkang awarni têtêdhan sapêpakipun, saha pangangge warni-warni ingkang awarni guru bakal guru dadi, (inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani: sarahan) dipun dugèkakên dhatêng panggenanipun pangantèn èstri. Ing dintên punika, wiwit enjing kintên-kintên jam 9 enjing, panggenan pangantèn èstri sampun nanggap talèdhèk lêsung, inggih punika ngiras nutu pantun ingkang badhe kangge wilujêngan ing dintên enjingipun.
Anggenipun nutu punika, botên kados sacaraning nutu limrah punika. Dhawahing alu (brêgipun) manut abaning dhalang ingkang nabuh kêndhang kalihan tropong (pirantos nênun) lan manut ungêling kênong ingkang ugi suka sasmita, supados dhawahing alu sagêd sarêng. Dados kajawi alu kalihan lêsung, tabuhanipun wêwah: kêndhang kalihan kênong.
Ingkang kangge parikan punika wangsalan saha purwakanthi ingkang ngêmu têgês pêprênesan saha bêblenderan, ingkang sagêd nênangi dhatêng kabiraèn. Ing wêkdal makatên punika, calon pangantèn jalêr lan èstri, kêdah wontên ing sacêlakipun ngriku, (mirêngakên) prêlunipun bokmanawi supados ing mangke enggala sae.
Ing sabadhenipun dipun angge, botên ujug-ujug lajêng nutu kemawon, nanging ngangge sêsaji
warni-warni sangêt (wontên 20 warni), lan mawi ambêsmi dupa punapa. Wos ingkang badhe dipun tutu inggih kêdah kathah sangêt, awit talèdhèk lêsung punika botên kenging namung mandhêg têngah, kêdah nêlasakên parikanipun sadaya. Ing môngka yèn dipun wiwiti jam 9 enjing, jam 5.30 nêmbe kemawon sagêd rampung.
Nalika kula sumêrêp, kula gumun sangêt, dene ingatasipun nutu dipun sambi sênêng-sênêng, sadintên sagêd angsal 5 dhacin, môngka ingkang baku nutu namung tiyang èstri 3. Malah manut gotèkipun tiyang wau, yèn nglêrêsi wontên tiyang gadhah damêl saèstu, sagêd angsal 25 sôngga (8 dhacin). Awit kajawi têtiyang ingkang baku bêrah nutu, kathah tiyang ingkang dhatêng ambêkta alu piyambak (amargi katarik dening taledhekanipun) têrus angrencangi nutu tanpa wontên ingkang ngatag.
Ing wêkdalipun dipun lampahakên, pun dhalang (tiyang èstri) minôngka dados jalêr, dene ingkang sami nutu, minôngka èstrinipun, lajêng sami wêwangsalan saha parikan mawi purwakanthi, sêsauran kados sacaraning tiyang ingkang sawêg ginubêl ing asmara.
Kula gumun sangêt dene samantên sugihipun apalan têtiyang wau. Ingatasipun wêwangsalan wiwit jam 9 ngantos 5.30, têka tanpa pêdhot, tanpa anggragap.
Mangsuli bab pangatèn wau. Samôngsa pangantènipun jalêr sarahanipun sampun dhatêng, pangantèn jalêr lan èstri lajêng nyêlaki dhalang talèdhèk lêsung kalihan ngindhit cêthing, ingkang jalêr kudhugan rasukanipun ingkang èstri (kêdah ingkang sampun nate dipun angge), pangantèn èstri samantên ugi, kudhungan rasukanipun ingkang jalêr. Sadumuginipun ing lêsung, nyai dhalang lajêng ngraup wos kalêbêtakên ing cêthing wau. Manawi sampun makatên, pangatèn jalêr èstri lajêng mlampah sêsarêngan mawi dipun gejogi, têrus mlêbêt ing griya. Manut ngandikanipun Paduka Tuwan Dhoktor Th. Pigeaud, inggih makatên punika upacaranipun pangantèn kala jaman kina, ing sadèrèngipun tanah Jawi kadhatêngan agami Islam, Indhu, lan sanès-sanèsipun.
Pinanggihipun ing wêkdal punika, praja Mêsir kenging dipun wastani nêdhêng-nêdhêngipun dados ucap sae, dene ingkang dipun wastani dados ucap sae wau boten sanès ing bab kamajênganing nagari. Manawi mirid saking ebah-ebahan ingkang gêgayutan kalihan pulitik, praja Mêsir ugi pinanggih sawêg nêdhêng-nêdhêngipun, ing salêbêting praja tansah tuwuh orêg-orêgan saking dayaning golongan ingkang ngudi murih sagêd mapan wontên pangayunaning panguwaos praja. Tindak
gêdhong sêtèlêngan barang-barang padagangan nagari Walandi wontên ing Mêsir.
Makatên ugi ingatasipun Mêsir ugi tansah kêsenggol ing ebah-ebahan donya, kados ta nalika pêrangipun Itali kalihan Ngabêsi, punika sanadyan Mêsir pinanggih botên gêgayutan, nanging ugi kêpêksa tansah jagi-jagi, amargi tumrap papaning paprangan wau Mêsir pinanggih têpang watês, saha ing ngriku lajêng pinanggih kasamaran warni-warni, inggih punika nyamarakên manawi Itali pados
Rahayu dene dumugining sarampungipun pêrang botên wontên punapa-punapa.
Kamajênganing Mêsir ing bab babagan pamulangan, pancèn sampun misuwur dangu, gadhah pamulangan luhur Islam nama Al Azhar, misuwuripun pamulangan luhur wau maradini ing saindêngipun jagad, tiyang ing nagari pundi kemawon ingkang badhe ngudi babagan lêbêting agami Islam, sinaunipun dhatêng pamulangan luhur ngriku. Malah sanadyan ing Eropah punapa inggih migatosakên dhatêng wontêning pamulangan luhur wau. Tumrap Polên kathah bôngsa ing ngriku ingkang sami ngudi basa Arab, ing sapunika sampun wontên golongan Islam ing ngriku ingkang [ing...]
[...kang] mlêbêt sinau dhatêng Al Azhar. Ing salajêngipun tumrap lêlajênganing pangudi, pangajênging pamulangan luhur Al Azhar ing Mêsir ngudi murih para mudha wêdalan ing pamulangan luhur ngriku sagêda nglajêngakên dhatêng pamulangan luhur ing Eropah, saha ing bab punika inggih sampun kalampahan, wohipun pinanggih sae. Dados kajêngipun para mudha ingkang sinau mriku punika sampun namung maligi badhe sinagusinau. dhatêng lêbêting agami Islam kemawon, ugi sagêda ngudi babagan sanèsipun.
Tumrap gêgayutanipun kalihan nagari kanan keringipun ngriku, pinanggihipun langkung majêng, kados ta ing bab dhoktêr kasarasan, sampun sagêd lumèbèr dhatêng Irak, malah ing Irak pinanggih taksih kêkirangan, saha parentah Mêsir tansah mituruti panêdhanipun Irak anyukani dhoktêr, malah tinampi kanthi bingah, dene ngrumaosi bilih Mêsir pinanggih majêng saha dipun bêtahakên ing sanès nagari. Dhoktêr-dhoktêr bôngsa Mêsir wau wontên ingkang lajêng nyambut damêl madêg piyambak, wontên ingkang dipun piji dados pangagênging pakaryan kasarasan, wontên ingkang dados dhirèkturing pamulangan dhoktêr untu, malah wontên dhoktêr èstri ingkang dados pangagênging golongan dhukun bayi, tuwin taksih wontên malih ingkang dados dhoktêr pangagêng griya sakit punapadene dados guruning pamulangan dhoktêr. Ing ngriku katingal bilih daya kamajênganipun Mêsir sampun sagêd tumular dhatêng nagari sanès.
Saya sajumênêngipun nata Prabu Paroek punika, kenging dipun wastani tatananing praja pinanggih sarwa enggal, nocogi kalihan panjênênganipun nata ingkang jumênêng, nata taksih mudha ingkang sampun kêbak dhêdhasar kawruh luhur. Mila ajênging praja saya katingal.
Nata Faroek nalika migatosakên katranganipun Ir. Konijnenburg wontênipun barang-barang wau wontên ing
Pambikakipun wiwit tanggal 5 Pèbruari dumugi têngah-têngahaning wulan Marêt kêpêngkêr, namung eman dene tanah ngriki botên saèstu tumut angêdali.
--- [428] ---
Ing kala punika ingkang dados utusan praja Walandi Ir. E. van Konijnenburg, inggih punika pangarsaning babagan among dagang gêgayutanipun nagari Walandi kalihan Mêsir. Miturut katranganipun Ir.
Utrecht, praja Mêsir badhe ngêdali barang-barang wêdalan Mêsir. Manawi kalampahan makatên, benjing Jaarbeurs punika kêtêmbèn wontên barang-barang Mêsir ingkang kapitongtonakên wontên ing nagari Walandi.
Makatên ugi jumênêng nata sapunika, ugi manggih dhatêng yêyasan-yêyasan praja, malah botên ngêmungakên tumrap ing praja Mêsir piyambak kemawon, inggih anggalih tumrap prêlu ingkang gêgayutan kalihan agami, kados ta utusan mulyakakên masjid ing Madinah kanthi paring waragad 5000 arta êmas Mêsir. Masjid ingkang kadhawuhan mulyakakên wau jalaran saking sampun kalangkung risak. Saking dhawuh nata sêsêratan Arab ingkang tinrap ing masjid wau kadhawuhan ngangge êmas tulèn.
Mirid andharan sadaya wau katingal sangêt bilih praja Mêsir saya katingal ajêngipun.
Loterij agêng ingkang kagêbag ing Bêtawi tanggal 30 Maart nêmbe kêpêngkêr punika:
Satunggal prijs saking f 15.000: No. 27801
Kalih prijs saking f 5.000: No. 13739 tuwin No. 16116
Pangothak-athik Bab: Ringgit Wacucal (Padhalangan)
Pangothak-athik bab ringgit punika warni-warni tur inggih beda-beda, namung manut sarta gumantung sadhèrèk ingkang anggêrba satunggal-satunggalipun.
Nanging sarèhning bab punika sampun kêrêp kapacak wontên Kajawèn ngriki, sagêd ugi namung damêl cuwaning panggalihipun para maos sadaya. Ingkang makatên punika panjênêngan sadaya kula suwun karsaa maos, bokmanawi lowung kangge amangsuli.
Mênggah mirsani ringgit ingkang sawêg dipun lampahakên dening kyai dhalang dumugi sabibaripun, punika tumrapipun para ingkang migatosakên bab punika, botên namung mligi mirsani kemawon, upami: dhatêng wêgiging kyai dhalang anggènipun anglampahakên ringgit, punapa lêluconipun, punapa ramening lampahanipun, punapa namung sênêng mirêngakên suwara gôngsa, ingkang tinabuh para wiyaga, suwaranipun angrangin damêl gumbiraning manah, tuwin sanès-sanèsipun.
Nanging wontên malih ingkang dipun wigatosakên, inggih punika lêlampahanipun ringgit lajêng kacundhukna kalihan angga pribadi, liripun makatên: upami: kyai dhalang anglampahakên danawa (rasêksa), lajêng santun anglampahakên satriya, satêmah rasêksa kalihan satriya wau pêpêrangan, tuwin sanès-sanèsipun, punika lajêng dipun cundhukakên kalihan badanipun piyambak, makatên: o, iya, aku iki iya sok katuwuhan wataking rasêksa, sok katuwuhan wataking satriya, tindake sing iki mangkene, sing iku mangkono, malah-malah wataking rasêksa karo wataking satriya padha diya-diniya rêbut unggul (ingkang wosipun kamurkan tansah pasulayan kalihan kautamèn), makatên lampahing panaliti angga pribadi, ngantos dumugi sabibaripun.
Kajawi saking punika, miturut cariyosipun para sêpuh, sabibaripun ringgitan, kyai dhalang lajêng ngêdalakên golèk. Wondene golèk punika ingkang kadamêl kajêng ingkang êmpuk, racak saking kajêng waru, kaentha tiyang èstri, sarta karêngga-rêngga mawi pangangge, wontên sinjang, sondhèr, cêkakipun mrabok tur sarwa sae. Golèk wau lajêng dipun jogèdakên dening kyai dhalang, kinanthèn ing gêgêndhingan. Sasampunipun punika lajêng bibar.
Mênggah wigatosipun golèk punika, sarèhning sampun tamat anggènipun mirsani, dhatêng lêlampahanipun ringgit ingkang kacundhukakên kalihan badanipun piyambak, kyai dhalang lajêng ngêdalakên golèk, punika wigatosipun: golèkana. Dene cêthanipun, kawontênanipun piyambak punika kêdah dipun padosi, ingkang atêgês dipun taliti ngantos anjalimêt. Kadospundi rekanipun, môngsa-boronga para maos.
Samantên rumiyin. Ing wasana manawi wontên galap-gangsuling têtêmbungan kula, sarta klenta-klèntunipun pangrakiting ukara, mugi ngêgungna pangaksama.
R. Atmaastra, K.1743, Panêmbahan, Ngayogyakarta
Sapunika para dhoktêr ingkang pintêr sampun sami mangrêtos, upami ing satunggiling panggenan, griya lan pakarangan, ingkang manggèn ing ngriku tansah sakitên kemawon, yèn ingkang sakit kapriksa, pinanggih sami kataman malaria tropica, têmtu ing pakarangan wau wontên lêmutipun malaria ingkang manggèn ing tota ingkang mambêk utawi jêmbêg-jêmbêg. Sasampunipun toya dipun satakên utawi dipun siram lisah pèt, ingkang jêmbêg-jêmbêg dipun urugi siti, lêmutipun têmtu lajêng minggat utawi ical, têtiyangipun ingkang sakit dipun
jampi ingkang kangge nanggulangi sêsakit diphtheritis lan sapanunggilanipun. Jampi punika namanipun anti-toxin, inggih jampi serum ingkang pancèn mligi (speciaal) kangge jampi satunggiling sêsakit ingkang nular wau.
Diphtheritis punika sêsakit ing gorokan ingkang ambêbayani, ingkang kathah lan limrah ingkang katrajang lare-lare alit. Ing sadèrèngipun pinanggih baksil lan jampinipun, ingkang sakit kathah ingkang tiwas, amargi baksilipun ngêdalakên rêrêgêd wisa (toxin) ingkang sagêd ngrisakakên jantung (hart) lan tangsul raosipun (zenuw) ingkang sakit, lan ing wêkdal samantên dhoktêr dèrèng sagêd suka jampi ingkang sagêd nanggulangi sêsakit punika, mila ingkang katrajang sêsakit wau inggih kathah ingkang tiwas.
Upami ingkang sakit botên pêjah tuwin sagêd saras, ing êrahipun sagêd thukul anti-toxin, inggih punika daya ingkang sagêd mêngsah dhatêng baksilipun, lan badanipun ingkang sakit lajêng sagêd kalis dening sêsakit wau. Mila tiyang utawi lare ingkang sakit diphtheritis sampun saras punika salajêngipun kalis dening sêsakit wau, dados botên sagêd kataman sêsakit punika malih, kadosdene tiyang ingkang sampun nate kataman sêsakit cacar (pokken) sampun burik, botên sagêd katrajang ing sêsakit cacar malih.
Upaminipun dhoktêr sagêd suka jampi suntikan anti-toxin dhatêng ingkang sakit wau, têmtunipun ingkang sakit inggih sagêd katulungan lan sagêd saras.
Sapunika kadospundi tiyang utawi dhoktêr sagêdipun pikantuk anti-toxin punika. Makatên: kapal ingkang saras dipun suntik mawi baksil diphtheritis, dene baksilipun ingkang dipun suntikakên wau kêdah ingkang botên kêras (zwak) murih kapalipun sampun ngantos pêjah.
Petruk : Kang Garèng, kayadene kandhaku ing ngarêp, jênêng suryawirawan kuwi rak mung minôngka kanggo pêlambang bae. Dadi kayadene: surya, kang atêgês: srêngenge, iki iya pêlambang, Kang Garèng. Kowe rak iya wêruh dhewe, mungguh dayane srêngenge kuwi, yaiku: madhangi saindênging donya iki, kajaba kuwi uga nguripi anane: manusa, kewan-kewan lan kutu-kutu walang-ataga, apadene thêthukulan kang padha ana ing sakurêbing bawana kiyi.
Garèng : Bab srêngenge amadhangi jagad iki, kajaba yèn kadhangkala kabênêr lagi dikrikiti ... buta ijo, aliyas: grahana, iki aku mula iya ngandêl, Truk, nanging yèn srêngenge diunèkake nguripi sakabèhing manusa, satokewan, thêthukulan lan sapadhane, kuwi nèk mungguhe aku: goroh, Truk. Sasumurupku bae wis ana umat rong rupa kang gawene tansah misuh-misuhi kêras nyang srêngenge. Malah ana, Truk, sing têngah-têngahe golèk cagak urip, srêngenge lagi: thir, mungup-mungup wis ngêmprit lumayu bundêr, yaiku ... maling
Petruk : Haiya, maling kuwi uripe mula iya nyata golèk sêpining uwong, dadi iya nyingkiri padhanging srêngenge, nanging urip sing kaya ngono kuwi rak cêtha, ta, nyêbal karo wèting alam. Miturut wèting alam, salawase padhang, dikon golèk pangan, dene salagine pêtêng, dikon ngaso turu. Hla nèk banjur ana wong sing nyêbal pathokan sing kaya ngono kuwi mau, lo iya aja banjur maido nyang srêngenge. Kanggo pêpak-pêpaking donya pancèn iya ana sing sok banjur nyêbal kalumrahan. Kaya ta: lumrahe wong turu kuwi iya: mlumah, mêngkurêb, apa iya miring, dene ing wusana anggonmu turu banjur ... anjêngking upamane, jarene cik bèn suda ... mulêse, kanggo pêpak-pêpake donya rak iya kêna-kêna bae.
Garèng : Dadi nèk miturut panêmumu, uripe maling kuwi nyêbal pathokan, nyêbal wèting alam. Lan mêksa isih kêncêng kayakinanmu, yèn kabèh umat kuwi diuripi dening srêngenge. Aku
Petruk : Lho, bangsane kokok bêluk kuwi diarani manuk bêngi. Kuwi lumrahe matane awas bangêt, saka awase mau, nganti padhanging srêngenge agawe silo mripate. Dene yèn bêngi ora kêsilonên dening padhanging srêngenge, iya banjur bisa andêlêng ora beda karo aku kowe ing wayah awan. Mulane anggone golèk pangan iya wayah bêngi. Ewasamono mêksa kêna tak arani: sing nguripi
iya srêngenge. Awit sing dipangan dening bangsane kokok bêluk kuwi rak iya: manuk cilik-cilik, tikus lan sapadhane, kabèh mau kewan kang diuripi dening srêngenge. Manuk barang mau anggone golèk pangan rak iya awan, ta.
Garèng : Wèh, têmbung srekalan kuwi arane. Nèk ditômpa mêngkono, banjur: kalong, lawa, codhot lan liya-liyane manèh, golèke pangan mung ing wayah bêngi, nanging sing dipangan bangsane wowohan, wêtoning thêthukulan kang uripe olèh dayaning srêngenge.
Petruk : Hla rak iya, ta, rak wis cêtha yèn kabèh kang urip ana ing donya kuwi kêdayanan dening srêngenge, dadi rak iya srêngenge kuwi sing nguripi.
Garèng : Iya wis, aku tak narima, saiki wirawan, ditêgêsi satriya, iki palambang apa manèh, Truk.
Petruk : Mungguhing satriya kuwi pêlambange: wong kang anduwèni wêwatêkan bêcik bangêt, yaiku: luhur bêbudène, alus watake, prawira, sêtya marang kêyakinane, tansah nêtêpi mênyang jangjine, wêlas-asih marang sapadhaning umat, trêsna marang kuwajibane kang tumuju nyang apa bae sing bêcik lan ana gunane tumrap bôngsa lan tanah wutah gêtihe.
Garèng : Wèh, iya satriya kumplit kuwi jênêngane. Nanging murih bisane samono kuwi, mêsthine waragade ya sasayahira, Truk, apa manèh mungguhe jaman saiki.
Petruk : We, hla, ora ngrêti babarpisan aku, Kang Garèng, ana bisane dadi satriya sing anduwèni wêwatêkan bêcik bangêt kaya sing tak kandhakake mau, têka diunèkake: waragade mêsthi sasayahe, apamanèh tumrape jaman saiki.
Garèng : Apa ora, Truk, wong jaman saiki kiyi wis rupa-rupa lan wêrna-wêrna bangêt. Kudu wêlas-asih marang sapadhaning umat, aku iya wis duwe watak sing kaya ngono kuwi, nanging kêpriye anggonku arêp ambuktèkake, yèn ora duwe simpênan sasayahe. Wong kanggo dhewe bae sabên dinane gèk mangan gèk ora.
Petruk : Lho, wêlas-asih marang sapadhaning umat, kuwi ora kok mung nguluri dhuwit utawa pangan marang sapadhaning umat sing ginanjar kamlaratan. Sanadyana wong sugih ora karuwan, iya masa kuwata. Nanging karêpe: aja sawiyah-wiyah, aja sêmêngit, aja agawe sêrik,
aja andrêngkèni, lan sapadhane, nanging elinga, yèn kae umat ora beda karo kowe dhewe. Wajibmu iya sing dhêmên, kayadene awakmu dhewe, sing wêlas kayadene yèn kowe dhewe nandhang susah kae. Yèn kowe dhewe lara rak iiya. mêlas, ta, nyang awakmu dhewe, sabajure kowe rak banjur golèk tômba sing bisa gawe marine awakmu mau. Sêmono uga yèn kowe wêruh utawa mrangguli wong lara upamane, aja kok banjur: luwèh-luwèh awak-awakmu dhewe, nanging sabisa-bisa iya mèlua ihtiyar anggolèkake tambane. Lo, mêngkono upamane.
Garèng : Dadi cêkake: wêlas-asih nyang sapadhaning umat kuwi ora prêlu sugih, ta. Saiki, Truk, trêsna nyang kuwajibane kang tumuju nyang bôngsa lan nagarane mau, iki apa ora kudu akèh sangune, Truk, hla mêngko yèn ditari wong liya arêp diblônja sathekruk, apa ora bisa kalakon muni: slamêt tinggal, karo watak sing mau kae.
Petruk : Hla, nèk kaya ngono rak ya banjur kêna dijênêngi: satriya pulasan, Kang Garèng, têgêse: satriyane isih tipis bangêt. Dadi iya durung satriya sêjati. Nèk wis jênêng satriya sêjati, Kang Garèng, wis têrus mêrêm tumrap godha rêncanane donya iki, dadi wis ora angguple nyang: mihun, wayang wong, pangkat sing mêncit, sanadyan nonton gambar idhup, twèdhê pursêtèlêng, kathik mung: bêrdhua bae, nèk satriya sêjati, nyenggol bae ditobatake, Kang Garèng.
Garèng : Dadi cêkake, Truk, tumrape satriya sêjati kuwi, pikiran: mumpung wis ora kalêbu ing Bausastrane, ta, kaya ta: mumpung dhewe thil, mumpung ana sing ngangkat kanthi gajih sathekruk, mumpung nom, lan sapadhane, hla, saiki gêgandhengane: surya lan wirawan, lo kowi kêpriye, Truk.
Petruk : Wêwatêkane wong sing pantês diarani satriya, wis tak andharake nganti talêsih, dadi wong kang wêwatêkane bêcik lan luhur bangêt. Hla, sakisaiki. wis jênêng satriya, kathik gêlêm nêmpil wêwatêkane srêngenge kaya sing wis tak kandhakake mau, yaiku: amadhangi lan anguripi. Karêpe amadhangi, ora kowe banjur katon mêncorong mêngkono, nanging tindak-tandukmu, apadene kalakuanamu, saka bêcik lan utamane, nganti prasaksat gawe padhang marang bangsamu, utawa anggêdhèkake atine bangsamu. Dene sing dikarêpake: anguripi kuwi ora kok kowe banjur nguluri dhuwit utawa pangan nyang bangsamu, nanging, uripmu kuwi, ora mung anggêre: wêtênge dhewe wis warêg, luwèh-luwèh liyane, nanging tansah mèlu ambantu lan ngudi nyang kamajuane bôngsa lan tanah kalairanamu mau.
Ngewahi gêdhong Departement Pangrèhpraja. Wontên wartos, bilih gêdhong Departement Pangrèhpraja ing Bêtawi badhe dipun ewahi, sarana mêwahi gêdhong enggal wontên ing sisihipun. Wêwahan wau badhe sagêd ngobètakên dhatêng sawarnining golongan, makatên malih sarèhning gêdhong punika sampun sêpuh inggih pêrlu dipun dandosi. Bab punika lajêng badhe dipun usulakên dhatêng Parentah.
Kuburan kina. Inginggil punika ngêwrat gambar salah satunggiling kuburan kina ingkang beda sangêt kalihan kuburan sapunika ing laladan Menado inggih punika ingkang adhakan dipun jujug ing para andon lêlana.
Fabrikantenbond. Kawartosakên, ing Surabaya badhe wontên ada-adanipun golongan dagang adamêl fabrikantenbond ingkang dipun adani dening para ingkang anggadhahi pabrik tênun ing Jawi-Wetan. Ing bab punika sampun sami dipun sayogyani dening para ingkang sami anggadhahi pabrik saha katêmtokakên badhe ngadêgipun.
Ngangkatakên tiyang dhatêng Lampung. Ing salêbêtipun wulan Maart kêpêngkêr, kabupatèn Nganjuk ngangkatakên tiyang dhatêng Lampung cacah 900 jiwa.
kabudidayan wau pados kuli-kuli bangsa Jawi kathahipun 100. Pamêndhêtipun wau sarana tatanan enggal tumrap caraning tanah Johor mêndhêt kuli bangsa Jawi. Kuli-kuli wau sami badhe kapurih nyambutdamêl wontên ing kabudidayan lisah palm ingkang agêng ing Johor.
Jornalisten-school ing Purworêjo. Miturut wartos, wiwit tanggal 1 wulan punika ing Purworêjo wontên bikakan pamulangan kangge journalist tumrap têtiyang siti. Lare ingkang katampèn malêbêt ingriku kêdah wêdalan Mulo.
Fonds agêng botên kasumêrêpan ingkang gadhah. Miturut palapuran saking Algemeene Rekenkamer, saking panitipriksanipun pangrèhpraja tuwin pulisi ing Cirêbon, ing Algemeene Volkscredietbank wontên satunggaling fonds ingkang gunggungipun f 12.766.60. Arta wau botên kasumêrêpan sintên ingkang anggadhahi. Ing bab punika lajêng badhe kawontênakên paniti dening ingkang wajib.
Siti mlêkah. Kawartosakên, ing dhusun Cintamanik, sacêlakipun Bumijawa, Têgal, wontên siti mlêkah ingkang pinanggihipun saya mindhak-mindhak. Mlêkahing siti wau salêbêting tigang dintên. Punapa ingkang dados jalaranipun botên kasumêrêpan. Wontên griya 60 wuwung sami mlêsêk, wontên satunggal ingkang kurugan. Kasangsaran botên wontên. Têtiyang ingkang kecalan pangauban wontên 352. Pangrèhpraja lajêng nindakakên pitulungan sapêrlunipun.
Mèngêti adêging kitha Mojokêrto. Wontên wartos, benjing tanggal 12 wulan Sèptèmbêr ngajêng punika, ing Mojokêrto badhe wontên paargyan mèngêti adêging kitha wau sampun 100 taun. Kitha Mojokêrto punika ingajêng nama Japan.
Kabal Baud manggih pambêngan ing margi. Sampun sawatawis dintên kapal Baud ingkang badhe layaran dhatêng Australie, manggih sabab wontên ing margi, jalaran saking awoning hawa tinêmpuh ing ombak agêng ngantos adamêl boroting kapal 2 panggenan, rahayu lajêng kenging dipun tambal. Ing kala punika dipun pitulungi ing kapal Albatros tuwin Reiniersz saha têtiyang ingkang sami numpak lajêng sami kapurih pindhah dhatêng kapal Nieuw Holland, salajêngipun têtiyang ingkang sami numpak sami pindhah malih dhatêng Albatros, nglajêngakên lampah dhatêng Australie. Kapal Baud pinanggih kandhas, botên kenging dipun pitulungi.
Ura-uru ing salêbêting pakunjaran. Ing pakunjaran Jombang mêntas wontên ura-uru sawatawis ingkang tuwuh saking para tiyang ukuman cacah 200 ingkang sami kapurih nyambutdamêl damêl dhadhung sêrat nanas. Mênggah sababipun, tiyang ukuman wau wontên ingkang kalêpatan dipun srêngêni dening upas ingkang jagi, ingriku lajêng wontên sabawa aba mungêl "Tawur", sanalika ngriku têtiyang ukuman wau lajêng nêmpuh, dados pasulayan sakalangkung rame, rahayu bab punika lajêng kenging dipun sirêp.
Papan nglelang ulam ing Ketapang. Tanggal 2 wulan April punika, ingkang Bupati ing Bêtawi ambikak papan panglelangan ulam wontên ing Kêtapang, sacêlakipun Mauk. Tindak punika kangge anjêmbarakên babagan kamajênganing pamisayan ulam.
Margarine kangge lintu mêrtega. Awit saking usulipun Departement van
ingkang dipun angge wontên ing sawarnining kapal Marine. Nanging badhe katindakakên sarana panyobi rumiyin, punapa margarine wau kuwawi karimat dangu wontên ing kapal ngantos wêwulanan. Ing bab punika Rekenkamer ugi lajêng pitakèn dhatêng Departement van Oorlog tuwin dhatêng Pakaryan babagan Kasarasan, punapa botên badhe tumindak makatên, awit miturut pêpetangan badhe sagêd ngawontênakên pangiridan f 17.000.- ing dalêm sataun. Malah tumrap wadya dharatan sampun tumindak saha pinanggihipun prayogi.
Congres B.B. Benjing wulan Mei ngajêng punika, Vereeniging van Ambtenaren bij het Binnenlandsch Bestuur badhe ngawontênakên congres manggen ing Concordia, Betawi. Ingkang nyêpuhi congres wau Mr. H. Fiewez de Malines van Ginkel, residhen ing Bêtawi. Ingkang badhe karêmbag ingriku, 1 wawasan ing bab babagan Inlandsch Gemeentewezen kanthi sêsêpuh tuwan Ch. O. van der Plas, Gupêrnur Jawi-Wetan, namung maligi tumrap tanah Jawi, dene tumrap tanah Sabrang dipun sêpuhi Dr. W. Hoven,
Werkum, asisten residhen Indramayu, tumrap tanah Jawi, Dr. W.J. Beck tumrap tanah Sabrang, wusana bab Inlandsche landbouw-kolonie tanah Sabrang dening Mr. Maassen. Miturut wartos ingkang badhe anjênêngi conires wau kirang-langkung 500.
Pêpajênganing candu mindhak. Miturut pèngêtan, pêpajênganipun candu ing tanah Jawi tuwin Madura ing taun punika pinanggih mindhak tinimbang taun kêpêngkêr. Ing wulan Februari 1937 wontên 422 kg. Februari taun punika wontên 536 kg. Panyadean ingkang pinanggih sakêdhik piyambak kala ing taun 1935, ing wulan Februari taun wau namung wontên 293 kg. Angsal-angsalanipun kala wulan Februari taun 1929 wontên 1556 kg.
Mooi Bandung. Pakêmpalan Mooi Bandung sampun ngêdalakên baleswaranipun ingkang rinêngga-rêngga ing gambar sakalangkung pèni tuwin isi karangan-karangan ingkang migunani tumrap sintên ingkang badhe nyumêrêpi kitha Bandung sakubêngipun.
Urunan dhatêng Palestina. Arab Comite ing Bêtawi sampun sagêd ngêmpalakên arta kathahipun 550 ponsterling, arta samantên wau badhe kakintunakên kangge pitulungan dhatêng para bangsa Arab ingkang kasangsaran wontên ing Palestina. Arta wau pangintunipun lumantar bank Mêsir. Tumrap ingkang sampun, comite wau ngintunakên arta 200 ponsterling.
Audientie. Benjing dintên Rêbo tanggal 18 Mei 1938 punika ing pura Koningsplein badhe kawontênakên audientie wanci jam 9 enjing. Sintên ingkang badhe audientie, supados ngaturakên sêrat paturan dhatêng Ajudant van Dienst ing Bogor ing sadèrèngipun tanggal 11 Mei. Sêrat wau kanthi nyêbutna nama sapanunggilanipun punapadene ingkang dados
badhe pindhah dhatêng tilas gêdhong N.K.P.M., dene tilas gêdhongipun lami taksih dipun angge.
Tiyang ingkang mênang loterij. Miturut wartos ingkang angsal loterij ingkang nêmbe dipun mainakên punika, 1e
satunggalipun tiyang wau panumbasipun namung 1/10 lot.
Cursus padhukunan bayi. Ing kitha-kitha dhistrik bawah Blitar dipun wontênakên cursus padhukunan bayi. Ingkang dados murid mêndhêt kênya-kênya ingkang sampun diwasa, gurunipun vroedvrouw ingkang anggadhahi diploma. Ing pangangkah supados ingkang sami sinau wau ing têmbe sagêd mitulungi dhatêng tangga têpalihipun ing padhusunan.
Nyêpêng candu pêtêng. Satunggiling pulisi sandi ing Cirêbon nalika ngodol salah satunggiling bangsa Tionghwa wontên ing ngajêng hotèl Canton, sagêd nyêpêng barang bêbêktanipun bangsa Tionghwa wau awarni candu wawrat 700 tail rêgi f 14.000.-. Pambêktanipun candu wau kadèkèk ing wadhah ingkang dipun isèni wowohan.
seda, yuswa 74 taun, jalaran gêrah hartverlamming. Nunggil ing dintên sedanipun wau putra Sultan ingkang nomêr tiga
suwargi tansah manggalih dhatêng panduwaning rakyat ing bab jumênêngipun Adipati Anom putra ingkang sumilih kaprabon punika.
Angin agêng. Ing Arkansas, Oklahama, Kansas, Missouri, tuwin sanès-sanèsipun, sami Amerika, katêmpuh ing angin agêng, wontên tiyang ingkang tiwas 27, tiyang nandhang tatu 3000. Tumrap Columbus kemawon griya ingkang ambruk wontên 200.
Jerman nyêpêngi tiyang. Miturut wartos, Aartshertog Josef Ferdinand ing Bourbon-Habsburg ingkang ing wekdal punika dipun tahan, lajêng dipun kintunakên dhatêng papan tawanan. Bangsa agêng ing Oostenrijk sanès-sanèsipun ugi sami kalêbêtakên ing tawanan. Miturut wartos saking Weenen Riether, tilas gupêrnur ing Oostenrijk, nganyut tuwuh.
Wadya Jerman badhe wangsul saking Oostenrijk. Wontên wartos, wadya Jerman ingkang kakintunakên dhatêng Oostenrijk, ing sapunika sampun badhe kapurih wangsul. Ing salajêngipun ingriku namung badhe dipun dèkèki wadya kalih devisie. Ing bab punika adamêl lêganing para ulah pulitik, lajêng ngawontênakên pangintên bilih Jerman botên gadhah sêdya badhe nêmpuh dhatêng Tsjechoslovakiye dadakan.
Rêmbagipun Inggris tuwin Italie. Miturut wartos, ing bab rêmbagipun Inggris kalihan Italie badhe rampung wontên ing sadèrèngipun Paschen. Prajanjianipun badhe dipun tandhatangani wontên ing tanggal 15 utawi tanggal 16 April.
Kasangsaran motor mabur agêng. Motor mabur agêng Belgie ingkang wawratipun 10 ton, asuwiwi 23 m, nalika kacobi anggêgana ingkang inggilipun 50 m lajêng dhawah ambalêsêg. Ingkang nglampahakên nêmahi tiwas wontên inglêbêt. Motor mabur punika wontên kamaripun rapêt 20 tuwin kamar punggawa 3. Panggêgananipun sagêd andêdêl ngantos 6500 m.
Dados Maarschalk. Miturut mupakataning rêmbag ing gêdhong luhur, Koning Victor Emanuele
taun botên nate punapa-punapa. Panjêblugipun sapisan punika kapetang ingkang agêng piyambak ing salêbêtipun 50 taun kêpêngkêr.
Amila inggih lajêng sami amêsthèkakên, bilih utusan nata punika botên kenging botên sakêdhap kemawon têmtu badhe gampil kadhawahakên ing bantala. Nanging kadospundi mênggahing karampunganipun, sarêng Wara Wasilisah dumugi ing alun-alun, ujug-ujug lajêng nyandhak prajurit tiga sisih saha lajêng kakêprukakên dhatêng prajurit ingkang satunggal, ngantos prajurit pitu pisan dhawah galangsaran nandhang tatu sadaya. Sadaya ingkang sami ningali, sami anjêngèk saking kagèt tuwin gumunipun, awit salaminipun dèrèng nate anyumêrêpi karosan ingkang samantên wau. Prabu Wladhimir, ingkang anggènipun amriksani saking jandhela kadhaton, sangêt ngungun ing panggalih, dene samantên kadibyanipun utusan wau, ing wusana lajêng dhawuh dhatêng putra kapenakan makatên:
Sira wis nêksèni dhewe saiki, yèn panêmunira iku kaliru bangêt. Wong
dhatêng atur kawula ing ngajêng, bilih tiyang punika sanès utusanipun Nata Kaliyên, nyata wanita lugu, amargi solah tingkahipun sadaya sampun sagêd katingal.
Prabu Wladhimir nêdya nyobi malih mênggahing kalangkunganipun tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên. Samangke badhe kaêbên ing bab kalangkunganipun anjêmparing. Sang Prabu lajêng animbali parajurit panyutra kalih wêlas cacahipun, ingkang sampun misuwur piyambak mênggahing kadibyanipun anjêmparing. Sasampunipun sang prabu lajêng dhawuh dhatêng utusan wau makatên:
Wasilya, sira apa gêlêm sênêng-sênêng karo prajurit ingsun panyutra adu kaluwihan manah.
Utusan anyagahi dhawuhipun sang nata kalayan mèsêm, sarta lajêng bidhal dhatêng papan ingkang dipun pigunakakên kangge abên anjêmparing wau. Para prajurit panyutra kalih walas ing kala punika sampun sumadhiya wontên ing ngriku. Dene ingkang kangge lesan satunggiling wit cêmara ingkang sampun kawak sangêt, sarta ingkang têbihipun saking papan ngriku kirang langkung satunggal pal. Dene ingkang kajibah anglêpasakên jêmparing rumiyin inggih punika para prajurit panyutra kalih wêlas wau. Sabên jêmparing ingkang angengingi wit cêmara ingkang kawak wau, witipun inggih lajêng horêg kadosdene kenging lindhu agêng. Sarêng dhawah ing giliranipun utusan, utusan wau lajêng umatur dhatêng Prabu Wladhimir makatên:
Dhuh, Sang Prabu, saèstunipun kawula botên sagah manawi kadhawuhan anjêmparing mawi jêmparingipun para prajurit ing ngriki, kaparênga kawula ngangge jêmparing bêktan kawula piyambak, ingkang samangke kawula tilar wontên ing pasanggrahan ing sajawining kitha. Dene manawi kaparêng, mugi krêsaa paring dhawuh dhatêng para abdi amêndhêt jêmparing kawula wau.
Sang Prabu lajêng andhawuhi abdi sawatawis mêndhêt gandhewa lan jêmparingipun utusan wau, botên watawis dangu para abdi sampun wangsul ambêkta gandhewa ingkang sakalangkung agêng lan awrat, ngantos kapêksa kêdah kagotong ing tiyang sadasa, dene bumbungipun wadhah jêmparing, saking awratipun ngantos dipun gotong ing tiyang tigang dasa, ewasamantên mêksa taksih mèyèk-mèyèk.
Tiyang ingkang ngemba utusan wau lajêng nyandhak gandhewanipun mawi tangan têngên, tangan ingkang kiwa masangakên jêmparingipun. Ing wusana gandhewa dipun pênthang lan jêmparingipun kalêpasakên. Suwaraning jêmparing ingkang kalêpasakên saking gandhewa, saking soranipun, ngantos anjalari prajurit panyutra ingkang kalih wêlas wau sami dhawah ing siti. Dhawahing jêmparing wontên ing wit cêmara ingkang kawak, saking rosanipun, ngantos lajêng rungkat sarta rêbah ing bantala.
Sanadyan Dèwi Sabawa nguningani piyambak mênggahing kadibyanipun tiyang ingkang rewa-rewa utusanipun Prabu Kaliyên wau, ewasamantên mêksa taksih kêngkêng amastani bilih tiyang punika sanès utusan nata, têtêp satunggiling wanita limrah, jalaran saking punika amila Sang Prabu lajêng badhe nyobi piyambak mênggahing kalangkunganipun utusan wau sarana abên main catur. Salêbêtipun abên main catur wau, ingkang dipun tohakên dening sang prabu: Kitha Kiyèf, dene Wasilya, manawi ngantos kawon mainipun, sagah nyandèkakên sadaya panyuwunanipun dhatêng sang prabu ing ngajêng. Mênggahing Prabu Wladhimir, mila sampun kasuwur ing bab kalangkunganipun main catur, ngantos para ahli main catur ing saindênging praja Ruslan, malah pintên-pintên para ahli ing môncanagari, sampun sami dipun kawonakên sadaya dening sang prabu wau. Nanging sarêng amêngsah kalihan pun Wasilya wau, sakêdhap kemawon sang prabu sampun rumaos botên badhe kuwagang anandhingi. Lan salêbêtipun sawatawis wêkdal kemawon sang prabu sampun sagêd dipun kawonakên pamainipun. Sêmu lingsêm sang prabu ing wusana lajêng dhawuh dhatêng Wasilya makatên:
Wasilya, ingsun angakoni, sira kang mênang. Saiki, kayadene janjiningsun ing ngarêp, sira kang anduwèni kutha Kiyèf.
Nomêr 14, 6 April 1938, Taun III
Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam. Kawêdalakên sabên Rêbo
Hakipun Wanita Winêngku Priya, Mamrih Rahayuning Jêjodhoan
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 25
Mênggah cara-cara ingkang sampun kula aturakên wau, prêlunipun inggih namung ngudi utawi ngèsthi: rahayuning jêjodhoan. Ingkang makatên wau sampun salêrêsipun, awit anjodhokakên anak punika pancèn gawat kaliwat-liwat, sisip-sêmbiripun yèn kirang kalêrêsan, asring damêl ribêding tiyang sêpuh ing salami-laminipun. Paribasanipun: luput sapisan, bênêr sapisan. Kosokwangsulipun yèn kalêrêsan, punika sagêd damêl raharjaning bêbrayan ing salaminipun.
Nanging punapaa, sampun mawi srana, cara-cara, sarat rukun ingkang ampuh-ampuh makatên, anggènipun jêjodhoan, taksih kathah jalêr lan èstri sami cêcongkrahan, bence-cèwèngbèncèng-cèwèng. ingkang nukulakên pasulayan, purikan, tilar-tinilar salajêngipun. Kadospundi sagêdipun nêtêsi ing pangèsthi tuwin idham-idhamanipun para sêpuh wau. Botên sanès marginipun, jalêr tuwin èstrinipun sami ngudia, anggènipun bêbrayan abale griya, sagêda anglênggahi, panguwaosing piyambak-piyambak.
Sadaya para manusa punika, botên pilih pangkat agêng utawi alit, sami anggadhahi panguwaos, ingkang botên sami. Dene panguwaos-panguwaos wau, manawi kalintokakên ing sanès, utawi dipun têmbalakên, tamtu botên sagêd tumindak, alias bibrah. Upami: panguwaosipun mantri pêrplèkêr kalintokakên panguwaosipun mandhor ratan, la, wurung dandanan sadaya. Têrkadhang tiyang sakit padharan, dipun ombèni aspal. Namdhalnambal. ratan kalihan bur salêp. Panguwaosipun tiyang jalêr kalintokakên tiyang èstri, punika inggih nyulayani. Pak Marta blônja
gok,tenggok. kêlan, ngliwêt, ambathik. Bok Marta mênyang sawah manggul waluku dicanthèli pacul karo anggirèkake kêbo, punika tamtu dipun lokakên ngakathah.
Tumindaking praja ingkang sae pranatanipun, tamtu sagêd têntrêm lan rêja. Têgêsipun: sadaya ingkang mranata ngasta paprentahan, tuwin ingkang dipun tata, sami nglênggahi hakipun piyambak, botên wor-suh têmpil-tinêmpil panguwos.panguwaos. Nanging têrkadhang ingkang tinata punika kajêngipun badhe ngêmori nêmpil panguwaosipun ingkang mranata, ing ngriku lajêng andadosakên bèncèng-cèwèng. Kosokwangsulipun ingkang tukang mranata, inggih kêdah adil sarta nglênggahi panguwaosipun
Manawi sampun matêng dipun tumplak lajêng dipun jur. Yèn sampun asrêp dipun ulèni mawi langês, lan santên ingkang sampun kagodhog lan gêndhis sarta sampun asrêp. Yèn galêpungipun mêntah santênipun kêdah bêntèr. Anggènipun ngulèni ngantos sangêt, utawi satêngah matêng. Jladrènipun kados jaladrèn srabi. Lajêng dipun wadhahi ing cithakan ingkang sampun kaosèr-oseran lisah utawi kalambaran godhong pisang. Nuntên kalangsêng ngantos matêng (kalis).
Pandamêlipun langês: Sêpêt, utawi kulit durèn garing dipun bêsmi ngantos dados arêng, lajêng dipun gêrus lêmbat, kaparingan toya sakêdhik dipun saring.
Pandamêlipun kados jongkong, namung langês kasantunan warni abrit (angkak), ijêm (godhong pandhan wangi), biru (sêkar têlêng) sarta panglangsêngipun dipun sap-sap, utawi dipun lapis. Lapisan ingkang sapisanan kêdah matêng sayêktos lan tanak, dados kêdah dangu, mangke sanèsipun sagêd enggal matêngipun lan tipis.
Tigan dipun ublak kalihan gêndhis sacêkapipun, kaparingan galêpung kêtan, lajêng dipun ulèni (dipun cêprot) ugi kenging dipun gêblog, ngantos mulur sangêt. Mundhuta jaladrèn sakênèkêr dipun tipisakên ing têngah kaparingan kumbu utawi êntèn-êntèn. Dipun galindhingi lajêng dipun intêri ing tampah ingkang sampun wontên wijènipun. Manawi sampun gabul wijèn lajêng kagorèng.
Pandamêlipun kumbu: kacang wose, dipun gorèng sangan, dipun sosoh, lajêng kagodhog ngantos êmpuk kaparingan godhong pandhan wangi. Dipun dhêplok mawi gêndhis salêginipun, nuntên dipun galindhingi sapantêsipun.
Manawi kacang ijêm, anggènipun nosoh mawi mêrang.
Wontênipun ing jaman samangke, dhukun bayi punika wontên kalih golongan, inggih punika: ingkang botên pikantuk piwulang, limrahipun dipun wastani: dhukun Jawi, saha ingkang pikantuk piwulang, dipun wastani vrudvro.
Mênggahing biyung, nglairakên jabang bayi punika sampun dados kuwajibanipun. Sêsanggèn ingkang kados makatên wau rêkaos, awit manawi botên kalêrêsan sagêd ambêkta nyawa, dados dede prakawis baèn-baèn. Jalaran saking punika amila prêlu sangêt ingatasipun anglairakên jabang bayi punika angsal pitulungan saking dhukun bayi ingkang mangrêtos, supados sagêd mayarakên rêkaosipun ingkang nglampahi wilujêng ing sapanginggilipun.
Kula punika sampun sêpuh, anak kula kathah, ingkang sabagean agêng lairipun dipun pitulungi dhukun Jawi, jalaran kula tansah dêdunung ing papan ingkang sêpên, sabagean alit sarana pitulunganipun vrudvro, dados sagêd ambedakakên pundi ingkang langkung mayar saha sakeca, jêr kalih-kalihipun angawaki. Kadospundi pratikêlipun pun dhukun anggèning têtulung, kalih pisan kula andharakên ing udyananing Kajawèn ngriki, ambokmanawi sagêd migunani ingkang karsa manggalih.
Kalanipun kula dipun pitulungi dhukun Jawi, sasampuning wêtêngan kula dipun tingali, lajêng kalêrêsakên pundi ingkang dèrèng lêrês. Sarêng sampun abêbadra, kula kapurih linggih sluku, majêng miturut petanganipun nyai dhukun. Semah kula linggih dhingklik utawi pithi wontên ing sawingking kula cakêt, kula sèndhèni, punika namanipun nyundhang.
Nyai dhukun linggih ing satêngên kula, sampun sêdhiya pangaron isi toya, kacêmplungan tigan mêntah satunggal, kunir sairis, sêkar saha arta 2 sèn. Ing nalika punika samukawis ingkang mawi tutup dipun bikaki, dêdamêl ingkang mawi rôngka dipun unusi, para ingkang nênggani rasukanipun botên kenging dipun bênikakên utawi dipun pênitèni. Ujar gugon-tuhon anggangsarakên lairipun jabang bayi. Manawi uwat, kula kapurih ngrangkul guluning semah kula, supados kiyat, suku kula dipun jagi tiyang satunggal.
SaspuningSasampuning. jabang bayi lair, kula kapurih ngaso sakêdhap, sanginggiling wêtêng kaambênan sêtagèn ingkang kêkah,
angupakara pun jabang bayi ngantos sarampungipun. Sasampuning napas kula aring, kula kapurih tilêm mêngkurêb, dipun idak-idak alon dening semah kula mawi suku satunggal, purihipun anuntasakên êrah ingkang awon. Watawis saprasakawan [sapra...]
[...sakawan] jam tangi, santun sinjang, tumuntên adus dhatêng jawi, parêman pisan. Mêntas adus malêbêt ing griya, tansah dipun jagi, nglangkahi sapu mêrang ingkang kabêsmi, ngantos ambal kaping tiga. Manawi pinuju makatên badan kula gumêtêr, panon kula sok lajêng sumrêpêt. Kula lajêng mapan tilêman ing papan ingkang sampun kasêdhiyakakên, bantalipun tumpuk-tumpuk ngantos inggil, dados tilêm kula sèndhèn, suku mancad ing pancadan sela utawi pipisan, makatên wau ngantos sawatawis dintên laminipun. Nêdha kula namung lawuh garingan saha kuluban.
Sanadyan sabên-sabên ingkang mitulungi kula punika dhukun Jawi, ewa samantên loking ngakathah sagêd gangsar tanpa sambekala, ngantos andadosakên pêpenginaning ngakathah. Sababipun punapa kula piyambak botên mangrêtos, kajawi namung Gusti Allah ingkang ngawekani.
Kados ingkang sampun nate kapratelakakên ing ngajêng, bangsaning sinjang parang-parangan punika garis miring, tumraping praja Kajawèn dados awisan, tuwin ingkang dipun wênangakên mangagêm namung para bêndara.
Sarèhning awisan wau namung tumindak wontên ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, tuwin kêncênging awisan wau kala jaman rumiyin, mila pinanggihipun wontên ing sajawining nagari kêkalih wau sumêbar sangêt. Awit, kajawi botên wontên awisan, ing salugunipun bangsaning sinjang parang-parangan punika pancèn sae, umumipun dipun rêmêni ing tiyang. Ewasamantên tumrap raosipun bôngsa Jawi, mangangge sinjang parang-parangan sowan dhatêng pangagêng, taksih wontên raosipun rikuh.
Mênggah bakunipun sinjang parangkusuma punika inggih sinjang parangrusak limrah, namung ing lêrêsing tembokan lajêng dipun pêcah-pêcah, ing ngriku lajêng wujud isi sogan.
Pantêsipun sinjang Parangkusuma punika dados agêm-agêmanipun wanita, dipun agêmana rasukan punapa kemawon pantês.
Ôngka 29, Stu Wa, 8
Isinipun: Pangungsêt - Pajagèn Bêbaya ing Gêgana - Marsudi Gêndhing Jawi - Kawontênan ing Jêrman Sapanunggilanipun - Pakon Barêng Linakon - Bab Suryawirawan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Wontên sindhènan talèdhèk kangge ulêr kambang, ungêl-ungêlanipun makatên: carang wrêksa, wrêksa wilis tanpa patra. Têbusanipun: Nora gampang (angsal dening: pang) wong urip (angsal dening kayu urip) nèng ngalam donya.
Tumrap tiyang ingkang rêmên anggothak-gathukakên basa, ungêl-ungêlan kados makatên wau lajêng tinampi lêbêt, botên dupèh ungêling talèdhèk. Nanging manawi dipun manah, punika sanès bangsaning anggothak-gathukakên, nyatanipun salugu nyuraos basa ingkang akajêng: tiyang gêsang wontên ing ngalam donya punika pancèn angèl.
Mênggahing panyuraos lajêng kenging dipun grayang wiwit saking wadhag dumugi ing alusipun, kados ta:
Angèling gêsang wontên ing ngalam donya punika botên kadosa, wajibipun kêdah pados têdha, môngka rêkaosipun tiyang pados têdha (nyambut damêl) punika sampun cêtha. Ing mangke manawi sampun sagêd nyambut damêl, lajêng ngraosakên rêkaosipun tiyang nata bêtah, botên wontên petang ingkang sagêd nocogi kangge metang kabêtahanipun. Saupami sampun sagêd nata bêtah, inggih dèrèng kantênan sagêd srêg anggèning nata prajanipun, cêkakipun tansah lêlajêngan sarwa: ora gampang.
Ing sapunika lajêng dipun punggêl, kainggahakên dhatêng gêsanging batos, ingkang gampil dipun lampahi tanpa ngrêgiyêg, têgêsipun tanpa nyambut damêl sagêd tumindak, salêbêting mlarat inggih sagêd anglampahi, awit ingkang kangge pawitan namung batos, sagêd pinanggih tanpa waragad.
Nanging nyatanipun sarêng sampun dipun lampahi, malah saya langkung angèl, ing kalaning nandhang kêmlaratan wontênipun namung pêt-pêtan. Wusana pantog ing panggagas, padhanging kêbatosan punika pancèn kêdah sêsandhingan donya. Nanging ing ngriku kêsupèn, bilih kadonyan wau kanggenipun wontên ing jaman lair, kajêngipun inggih namung badhe ambanting angingêl-ingêl kados ingkang kasêbut ing nginggil.
Dados mênggahing pamawas, kalih pisan wau kêdah angênggèni, nanging kêdah sumêrêp dhatêng watês-watêsipun.
Kados makatên nyataning angèlipun tiyang gêsang wontên ing ngalam donya. saupami botên nyêbal ing kalimrahan, tamtunipun wontên têtêmbungan: luwih gampang wong mati nèng ngalam donya.
Anggunakakên gas racun kangge ngrisak mêngsah ing paprangan punika bôtên gagrak enggal-enggalan mawon. Ing jaman kina tiyang sampun anyampur bubukan wêlirang kalihan obat kadamêl bom mawi sumbu, ingkang kauncalakên ing salêbêting bètènging mêngsah.
Gas racun ingkang katamakakên agêng-agêngan, ingkang ngantos dados orêging jagad, punika ingkang pinanggih kala tanggal 22 April 1915, wontên wêwêngkon nagari Eipêrên ing tanah Bèlgi, wêkdal pêrang donya taun 1914 - 1918. Kirang langkung wontên saradhadhu Prancis tuwin Inggris cacah 5000 sami tiwas tuwin 15000 sakit. Mênangipun bôngsa Jêrman ingkang samantên agêngipun wau botên sanès, jalaran bôngsa Prancis tuwin Inggris ing wêkdal punika dèrèng manah dhatêng akal pêrang ingkang mawi gas wau, dados botên sadhia kangge ihtiyaripun panulak.
Ludhêsipun prajurit Ngabêsi, ingkang dèrèng nate sumêrêp gas racun, ugi dipun dhawahi mostêr gas dening bôngsa Itali. Grimis mostêr gas dipun wastani borotan motor mabur kemawon, wusana badanipun tiyang Ngabêsi sami lonyoh.
Mênggah kawontênanipun gas pêrang ingkang sampun kasumêrêpan ing ngakathah, punika kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
Miturut dayaning gas ingkang angrisak peranganipun badaning manusa, gas-gas wau kaperang dados 4 golongan:
1. Golongan gas ingkang ngrisak paru, wusana tiyang botên sagêd
Pêprincèn ingkang kasêbut ing nginggil punika botên sagêd kadamêl cèplês sangêt, awit wontên gas-gas golongan kaping 1 ingkang ngrisak paru, ingkang manawi tumama raosipun kados gas-gas golongan kaping 2, dados nuwuhakên pêdhês, bêntèr, pating trêncêm. Makatên ugi gas-gas golongan kaping 4, manawi lumêbêt ing paru têmtu adamêl risak.
Gas-gas golongan kapisan, ingkang angrisakakên paru (verstikkende gassen), kaperang dados kalih inggih punika:
1. Gas-gas ingkang tumamanipun adamêl sakit,
a. chloor. | b. chloor pikrine.
Warninipun gas punika kados pêdhut sêmu ijêm punika jalaran saking langkung awrat katimbang hawa, lampahipun [la...]
[...mpahipun] gêmolong, têtuwuhan ingkang kalangkungan lajêng alum. Sadaya bolongan, luwangan sami kisèn ing gas wau.
Ambêtipun kados: bleekpoeder (kapur kangge damêl pêthak sandhangan) utawi: caporiet (ingkang kangge ngrêsiki gêndul utawi damêl rêsik toya lèdhêng). Tumanjaning dhatêng tiyang damêl pêdhês mripat lan nuwuhakên watuk, ambêgan lajêng sêsêg, utawi malih sagêd damêl jêlèh tuwin mutah.
Gas wau tanpa warni. Sagêd damêl raos pêdhês lan pating trêncêm, manawi wontênipun ing awang-awang sangêt kandêl, nanging limrahipun tiyang botên kraos kalêbêtan hawa racun wau salêbêtipun napas. Titikanipun gas wau ambêtipun kados sukêt bosok, kados bawang, kados bosokanipun sawo manila, punika miturut pôncadriyanipun tiyang piyambak-piyambak.
Tiyang ingkang sampun nyêrot: phosgeen lan perstof wau, sakesahipun saking panggenan gas botên kraos punapa-punapa, badan kraos sêgêr. Namung sawatawis jam malih nandhang sakit. Mênggah ingkang anjalari makatên:
Pirantos ingkang kangge ambêkan punika, wiwit saking irung, gurung agêng lan alit kèndêlipun wontên ing gombyokan kanthongan salêbêting paru. Kanthongan punika kulitipun tipis, nèmpèl mêrgining rah ingkang alus sarambut-rambut. Hawa zuurstof ingkang wontên kanthongan salêbêting paru kasêrot noblos ing kulit kanthongan wau manjing ing rah. Hawa koolzuur ingkang kabêkta rah asli saking badan lumêbêt dhatêng kanthongan paru, têrus kawêdalakên, punika
sapanunggilanipun, punika gêndhing. R.W. 17 Rabingulakir Alip 1834 dhawah 21 Juni 1905. 17 Dulkangidah 1836 punika taun Ehe sanès Jimawal.
K. 1319. dhawah 16 Oktobêr 1912.
Nuwun wiyosipun, miturut wara-wara kawrat kalawarti Kajawèn, ingkang kawêdalakên tanggal 30 Marêt 1938 ôngka 26, kula kapatah ngawontênakên karangan nyinau gêndhing cara ing Ngayogyakarta.
Angèngêti ing wêkdal punika kathah para sadhèrèk Jawi ingkang sami kapengin sinau nabuh gôngsa, môngka manawi badhe sinau kêdah andhatêngakên guru ingkang lêbda dhatêng prakawis gôngsa, ingkang adhakan (gampil) lajêng andhatêngakên wiyaga. Nanging wiyaga wau dèrèng tamtu sagêd nyukani tuntunan, kadospundi caranipun mulang ingkang wiwitan, saha ingkang gampil dipun mangrêtosi.
Ing sasumêrêp kula ugi sampun kathah buku tuntunan nut gôngsa ingkang kawêdalakên dening toko buku tuwin sanès-sanèsipun, nanging saupami nut gôngsa wau dipun cakakên kangge nuthuk makatên, taksih ambêtahakên katrangan kathah, dados kenging kawastanan sawêg balunganipun.
Kaping kalihipun, taksih nama dèrèng nyêkapi sawêtah, jalaran tumrap nut gerong uran-uran, tuwin urut-urutanipun dèrèng karakit pisan.
Wontênipun karangan kula punika atêgês botên badhe ngewahi nut-nut ingkang sampun wontên, nanging sêdya kula punika namung sagêda saya anggampilakên dhatêng sadaya sadhèrèk ingkang bêtah ngalap paedah.
Ewasamantên, ing têmbe wingking sagêd ugi para lêbda wontên ingkang badhe nyampurnakakên malih. Nanging dumugi titimôngsa punika kados sampun lowung kagêm wiwitan sinau, awêwaton sêsêrêpan kula ingkang kula tuntunakên dhatêng sadhèrèk-sadhèrèk.
Kajawi punika prêlu kula têrangakên, sarèhning pasinaon kula bab gôngsa wiwit alit dumugi sêpuh wontên Ngayogyakarta, dados ingkang kula sumêrêpi lan kula mangrêtosi inggih thuthukan cara Ngayogyakarta.
Wusana manawi wontên kêkiranganipun sawatawis, sarta bilih wontên lêpating atur kula, para maos mugi sampun kirang ing pangaksama.
Sadèrèngipun nabuh gôngsa, sadaya ingkang sami badhe sinau kêdah ajar gerong utawi uran-uranipun rumiyin, gêndhing punapa ingkang badhe dipun sinau. Upami ingkang badhe dipun sinau ungêlipun gêndhing Pangkur. Punika kêdah sinau kadospundi lagunipun gerongan utawi uran-uranipun gêndhing Pangkur. Wiwitan dumugi satêlasipun (sapada), utawi saêgongan, mawi tuntunan larasing gôngsa, ingkang gampil sagêdipun lajêng mangrêtos, kêdah pawitan gadhah peranganing gôngsa, inggih punika saron isi 6 wilah. Manawi dèrèng
--- [441] ---
gadhah, prayogi mundhut tumbas saron barutbarung. tosan, wêdalan pêkên, kintên-kintên pangaos 10 sèn, mawi mastani ingkang laras slendro. (Tumrap ing Ngayogyakarta kathah sangêt ingkang sade). Sinau lagu gêndhing pangkur wau kêdah dipun wongsal-wangsuli ngantos apil.
Manawi gerong sarta uran-uranipun sampun sagêd, lajêng dipun wiwiti sinau nabuh, wontên bêbasan Jawi: lair iku utusaning batin.
Dados sagêdipun nabuh kalayan runtut punika sakawit inggih saking rêngêng-rêngêng rumiyin.
Yèn badhe mangrêtos dhong dhingipun, badhe katrangakên ing wingking.
Dene patrapipun nabuh saron punika, caranipun, tabuh saron kacêpêng ing tangan têngên, ingkang kiwa nyêpêng wilahan kangge mathêt, sasampunipun wilahan katabuh.
Upami, mêntas nabuh satunggal wilah, tabuh saron mangkat minggah, wilahan ingkang mêntas katabuh lajêng kapathêt tangan kiwa. Nanging pamathêtipun mawi antawis, inggih punika tabuh saron badhe nuthuk malih, prêlunipun kangge nyilahakên swara, satunggal lan satunggalipun wilahan.
Manawi sampun sakintên mangrêtos dhatêng thuthukan laguning gêndhing pangkur sawêtah, lajêng dipun mupakatakên dhatêng para ingkang lêbda dhatêng gêndhing, punapa thuthukan sarta lagu kasêbut nginggil punika sampun lêrês.
Yèn sampun lêrês, lajêng nyobi nabuh sêsarêngan dhatêng pakêmpalan nabuh
Raos gêtêr ingkang tuwuh jalaran saking kawontênanipun Jêrman, ing sapunika sampun wiwit sirêp, saha kenging dipun wastani manunggiling nagari kêkalih, Jêrman kalihan Ostênrik sampun lulus tanpa kara-kara.
Manawi miturut kawontênan, golongan nasi ing Ostênrik punika cacahipun dèrèng nyamèni kalihan golongan sanèsipun, nanging jalaran kadunungan wantêr tuwin kêbombong saking Jêrman, sagêd adamêl mirising golongan sanès-sanèsipun.
Kasêmbadaning sêdyanipun Jêrman ingkang kados makatên wau sanadyan ing sapunika sampun katingal asrêp, ugi dèrèng sagêd damêl marêming praja sanès, tuwin botên sagêd lajêng namung kèndêl kemawon. Tumrap Tsjecho Slowakije ingkang pinanggih tansah nyamarakên dhatêng Jêrman, ugi lajêng katingal sagêd gathuk, ingkang ing sêmu botên ngawontênakên sônggarunggi. Saya sarêng Tsjecho Slowakije nyumêrêpi unduring wadya Jêrman ingkang wontên ing Ontênrik,Ostênrik,. lajêng pinanggih saya ayêmipun.
Ing bab manunggilipun Jêrman kalihan Ostênrik punika lajêng mujudakên indhaking kasantosanipun Jêrman, tamtu kemawon sawarnining tindak ingkang pinanggih ing Jêrman, ugi badhe pinanggih wontên ing Ostêrik. Mênggah dayaning ebah-ebahan punika
sanadyan raosipun asrêp, mêksa dados pamanahan, mila botên anèh bilih nagari pundi-pundi lajêng sami nyantosakakên dêdamêlipun. Ing sapunika ing bab kawontênaning bôngsa Yahudi ingkang pinanggih wontên ing Ostênrik, rumaos manawi kêtungkêp ing bêbaya langkung agêng. Wontênipun makatên, awit manunggiling Jêrman kalihan Ostênrik punika atêgês damêl apêsipun bôngsa Yahudi ingkang sampun têntrêm manggèn ing Ostênrik.
Ing ngajêng sampun kalampahan para bôngsa Yahudi ingkang sami manggèn wontên ing laladan Jêrman dipun kuya-kuya supados sumingkir saking laladan ngriku, saha kalampahan, kenging dipun wastani ing Jêrman sampun botên wontên bôngsa Yahudi. Ing sapunika kadospundi tumrap wontênipun ing Ostênrik sarêng kados makatên.
Tumrap bôngsa Yahudi wau lajêng rumaos sami bingung, lajêng sami badhe sumingkir dhatêng pundi. Môngka miturut pèngêtan, bôngsa Yahudi ing Ostênrik punika wontên 170.000 sami manggèn ing kitha Wenên, inggih punika kitha karajanipun Ostênrik. Cacah jiwanipun bôngsa Yahudi ing ngriku punika tansah minggah mandhap. Dene tata panggêsanganipun inggih kalêbêt ngrêkaos, malah wontên ingkang gêsangipun sangsara, saha kêpêksa angsal pambiyantu saking golonganipun. Dados pinanggihipun ing sawatawis taun ingkang kapêngkêr, panggêsanganing bôngsa Yahudi ing ngriku punika ugi dados têtanggêlanipun nagari. Nanging tumraping bôngsa wau wontênipun ing ngriku inggih taksih kêgolong sakeca, awit ugi taksih kêpilih sagêd dados narapraja. Namung dangu-dangu, sagê-Dilanjutkan pada hlm. 444.
Gambar ing nginggil punika Kangjêng tuwan ingkang wicaksana punapadene putri-pitrinipun lan para pandhèrèk sadaya nalika wontên ing pakaryan pamêlikan ing Bangka - Biliton badhe mriksani dhudhukan ing nglêbêt siti ingkang lêbêtipun 200 mètêr.
[Lanjutan dari hlm. 443 : Kawontênan ing Jêrman Sapanunggilanipun]
d ugi jalaran saking kububan daya saking Jêrman, panggêsanganipun bôngsa Yahudi ing ngriku saya rupêg, cacah jiwanipun saya suda-suda. Wusana sarêng sapunika têtela Jêrman anggadhahi panguwaos ing ngriku, bôngsa Yahudi ing ngriku lajêng rumaos tanpa kêlik, kêpêksa pados pangungsèn dhatêng sanès nagari.
Ing bab tilas kansêlir Schuschnigg sapriki ugi taksih dados rêmbag, awit kawontênanipun tansah taksih gêgayutan tuwin dados wiraosaning ngakathah. Miturut wartos, sarêng wadya Jêrman malêbêt dhatêng Ostênrik, Schuschnigg lajêng oncat saking praja. Ing sapunikanipun lajêng badhe dipun ajêngakên dhatêng ngarsaning pangadilan, dene kalêpatanipun Schuschnigg nêrak anggêr-anggêring praja, inggih punika bab pamilihing rakyat, punika kêdah katêtêpakên dening kabinèt sadaya, môngka ing bab punika Schuschnigg namung ngangge kajêngipun piyambak, botên nêdha panimbang dhatêng para ministêr sanès-sanèsipun, saya malih botên suka sumêrêp dhatêng ministêr babagan salêbêting praja, inggih punika Seiss Inquart.
Miturut wartos papriksanipun badhe wontên ing gêdhong pangadilan luhur Leipzig, ingkang rumiyin kangge papan mriksa prakawisipun Van der Lubbe gêgayutan prakawis kabêsmèn Rijksdag. Bab-bab ingkang kangge panyêrêg wontên gangsal prakawis, ingkang sadaya dados jalaraning kalêpatan agêng.
Miturut kawontênan ingkang taksih kados makatên punika, sanadyan manunggiling nagari kêkalih wau pinanggih sampun têntrêm, nanging ugi taksih wontên kemawon sabab ingkang thukul.
Nganggêp rèh tanaga kuna / ana uga kang kêna kanggo
pamatrapipun / pinrênah êmpane mapan / têpaning panandhing milih //
tumrap pranataning cara / winicara kang gagrag anyar kèksi / kasêlanan salin
nèng sajroning jaman maju / juru pangayubagya / bokmanawa bisa muwuhi mring kawruh / warah wor dolanan bocah / ugêr paedahing urip //
kêlumrah dadi wêwatoning laku / kawêngku ing
kinancuh / kang kêdah bèncèng cipta / ing salampah mung tansah wêngku-winêngku / pangrêngkuhing pirukunan / kinancing dening
wong aurip kang nora kawêngku kukum / lire kêbawah kêprentah / pranatan sajroning urip //
tangi lungguh turu mangan / lan liyane sanadyan muna-muni / pinêsthi manut miturut / têtêping pamranata / kang wus padha dadi pêpancèning idhup / ngidhêp tuladhaning praja / kapurba nèng rajaniti //
upama wong turu mangan / pan wus ana watone kang matêsi / tata ngadat tindak-tanduk / kudu
bathuk / kang mêngkono apa ana / wong nylênèh nganèh-anèhi //
anuhoni tata janma / manjing dadi [da...]
tumuwuh / mawor mawèh warsita / sotaning rèh rinaras pinrih rumasuk / sadurunge wruh ing gita / nging wus nglakoni ing gati //
yèn mungguh kang para priya / jor jelungan bênthik lan kêndhi gêrit / ing jangji têtêp mituhu / atut nurut pranatan / yèn jelungan kang dadi kudu amburu / dera kudu bisa nyandhak / kancane kang padha dhêlik //
padha uga / durung cara cidra culika ing laku / kang nyandhak lan kang
kang dadi mumung. tunggu / ngêbrok nèng gon jelungan / ngenak-enak thênguk-thênguk karo ngantuk / sing mlayu sêmono uga / bok ya manut bae uwis //
tuwase mung tiwas sayah / kêcandhaka ya gene wong tan sakit / kacidran mêngkono mau / dhèk kuna durung ana / kabèh bocah wantah atine mung lugu / nglungguhi têtêping bocah / paracidra isih têbih //
beda lan jaman samangkya / akèh bocah wus sugih akal budi / ngungkuli wong kang wus pikun / mungguhing jaman kuna / kang wus bisa ngingêr basa laku dudu / duwèke wong kang wus tuwa / dening wruh ala lan bêcik //
mulane kêpara cidra / dera kudu lumaku golèk bêcik / nanging malah kosokwangsul / jêbule olèh ala / lamun bocah lumrahe mring cidra lumuh / dening tan wruh bêcik ala / ing dosa durung darbèni //
gantya dolanan wanodya / kabèh mêsthi winarah mrih nyrambahi / panganggo ugêring wadu / kaya ta
R.S. ing pabrik Mojoagung. Ingkang kados karsa panjênêngan punika, kasambadanipun namung tumrap ingkang sampun katingal kawêkêlanipun. Ingkang sampun sawêg kaanggêb cobèn-cobèn.
Garèng : Anggonmu anêrangake ing bab têgêse: Suryawirawan, wis gamblang, Truk. Wèh, bangsane dhewe kuwi pancèn sugih pêlambang, wong prasaksat apa-apa iya nganggo pêlambang, luwih manèh tumrape bôngsa Jawa. Mara pikirên, jarene iya wis jênêng pêlambang, yèn ana wong tuwa duwe... prawan lêmu.
Petruk : Wiyah, têka ora mèmpêr mêngkono, ana wong tuwa duwe prawan lêmu, kathik wis kalêbu ing pêlambang. Pêlambang apa, Kang Garèng, mara caritnacaritakna. nyang aku.
Garèng : Iki pêlambange wong tuwa sing kêndho atine, Truk. Saka dening kêndhone atine mau, anak wadon andina-
nganti pirang-pirang dina, iya dijorake bae, dadi sing dadi prawan, wong iya ora ana prihatine, nanging mung sênêng-sênêng bae, mulane iya lêmu.
Petruk : Rak iya ora dadi ngapa, ta Kang Garèng, kadar saiki wis jaman modhèrên, anggêre sing lêmu kuwi bae aja... wêtênge. Ora, Kang Garèng, nèk kaya ngono kuwi dudu pêlambang arane, nanging wohe wong duwe anak wadon dijor sakarêp-karêp. Nèk apa-apa kok anggêp pêlambang, mêngko ana wong mripate kriyip-kriyip, banjur kok unèkake: pêlambange wong... dhêmên main.
Garèng : Iki arane rak banjur mung golèk-golèk bae, Truk. Wis, bab kiyi padha dicuthêl samene bae. Saiki aku arêp takon saprakara manèh, gênahe apa iya pêlambang manèh, ya kuwi: ing pundhak jase Suryawirawan kathik ana cêlèrète têlung warna: ijo, abang, lan putih, iku mungguh têgêse apa, Truk.
Petruk : Iki sanyatane mono iya pêlambang manèh, Kang Garèng, mungguh ijo: kuwi karêpe urip, abang: wani, dene putih kuwi karêpe sukci. Dadi karêpe ing kono, wong dadi Suryawirawan kuwi, kudu: wani urip kang...
Garèng : Mêngko sik, Truk, mêngko sik, iki rêmbug kang ora mathuk babar pisan, wong ditakdirake ana ing donya kuwi mêsthine iya wani urip. Sêtun têmên nèk kaya bêndara Janaka ka2- [ka...]
[...2-] sêlagine nandhang wirang, hla, watak sing kaya ngana kae pantês diudi. Awit kowe rak iya sok krungu dhewe kalane ndara Janaka nandhang wirang, kuwi pangangluhe mêsthi mangkene: Dewa, tinimbang nandhang wirang kaya
Hla nèk wong têrus-têrusan wani urip, kuwi bakale langganan di: siya-siya, lan disawiyah-sawiyah. Kaya ta: dipisuh-pisuhi, digêthaki, dikêlèti, lan sapadhane, mung: nrima, anggêre urip, iya kaya ngono kuwi wong sing wani urip, mara, apa ora langganan ngosèk aliyas dadi andhapan, ajêgan.
Petruk : Kaliru tômpa kowe, Kang Garèng. Kayadene pangangluhe bêndara Janaka yèn nandhang wirang, banjur ngandika: Aluwung mati katimbang wirang, iki nèk mungguh panêmuku, kadhangkala iya kêna diunèkake pêngpêngan, nanging bisa uga nandhakake asoring budine. Wong wirang banjur anyut tuwuh, takunèkake bisa uga pêngpêngan, yèn ing kono duwe sêdya anak putune aja nganti kêcorengan alane mau. Utawa yèn disaranani anyut tuwuh mau, anak putune bakal linuwaran saka alaning kalakuane mau. Nanging yèn anggone anyut tuwuh mau, sabab wêdi nglakoni urip sing nalôngsa lan rêkasa, iki jênêngane tindak kang asor, Kang Garèng.
Garèng : Dadi saupamane aku kiyi wong sugih bangêt, dumadakan aku banjur kobongan, kang anjalari bandhaku labas babarpisan, yèn aku banjur nyêmplung kêdhung...
Garèng : Wayah, kathik nganggo pitakonan sing anèh-anèh mêngkono. Nyêmplung kêdhung msthine iya mati ta, lo, iki pêngpêngan apa ora.
Petruk : Wong sing wis kulina urip mambrah-mambrah, urip kang ora tau kêkurangan, dadi cêkake: kulina urip sênêng, kuwi nèk ujug-ujug tiba kêmlaratan, mêsthine sabanjure uripe bakal nalôngsa lan rêkasa bangêt. Yèn ing wusana banjur anganyut tuwuh, kuwi têgêse: wêdi lan awang-awangên arêp anglakoni urip kang rêkasa lan sangsara mau, iki apa ora jênêng wong kang cupêt budine. Mulane anggone anyut tuwuh sarana nyêmplung kêdhung mau, takunèkake: tindak kang asor lan nistha, sabab iki têtela wêdi urip, ya urip kang nalôngsa lan rêkasa mau.
Seje karo Suryawirawan, diunèkake wêdi urip. Kuwi karêpe: sanadyan bakal urip: susah, rêkasa, nalôngsa, lan sapêpadhane, ora andadèkake cilik lan gigriging atine, nanging arêp dilakoni kanthi sênêng, mantêp, lan kêncênging ati. Tur kathik nganggo didhasari: putih, kang atêgês: sukci.
lan sapadhane, rak iya wis sukci, apamanèh yèn banjur têrus gêlêm anggantung wulu têrus-têrusan, têmtune iya banjur langganan sukci ajêgan.
Petruk : We, hla, caklatane. Bênêr, wong wudu kuwi mula jênêng sêsuci, nanging rak sêsukci ing lair, sing prêlu kuwi sêsukci batin.
Garèng : Iya, Truk, ngrêti, ngrêti aku, kanggone aku sêsuci ing batin, mula wis tak ajêgake sabên têlung sasi sapisan, malah kadhang-kadhang sok rong sasi sêpisan, yaiku yèn kadhangkala kakehan mangan rujak.
Petruk : Wayah, kuwi cara Mlayune rak: cuci pêrut aliyas: urus-urus. Mungguh sing diarani sêsukci ing batin, ya kuwi nyucèni atine. Dene wong sing sukci atine, kuwi wong sing tansah nêtêpi kuwajibane, ora melikan, ora drêngki lan sapadhane. Dadi cêkake: wong slamêt. Karêpe: wong kang tansah ngudi nyang kaslamêtan.
Garèng : Ngrêti aku saikine, Truk. Wong sing tansah diudi mung kaslamêtan, mêsthine iya:
lumuh golèk prakara, lumuh ngakali uwong, kosokbaline: tansah arêp têtulung, arêp gawe bêcik, arêp gawe sênêng, arêp ngayêm-ayêm marang sapêpadhaning umat. Apa iya ngono, Truk.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, wong sing tansah ngudi slamêt kaya sing mêntas dirêmbuk iki kiyi, mêsthine rak iya ora ana sing arêp ngaru-biru, awit karêpe ing kono wong mung arêp bêcik ajêgan, iya sing kaya ngononongono. kuwi sing pantês diunèkake wong kang adhêdhasar sukci, iya sing tumrape Suryawirawan digambar clèrèt putih mau.
Garèng : Wah, cêtha saikine aku mungguh karêpe ijo, abang lan putih kuwi mau, liya dina andharna liyane manèh kang gêgayutan karo Suryawirawan mau, sing nganti gamblang, Truk.
Kasangsaran ing Lamongan. Ing Babat, Lamongan wontên los ingkang sampun sêpuh ambruk ngêbruki têtiyang ingkang sawêg ngaso wontên ingriku. Wontên tiyang ingkang tiwas 10, nandhang tatu 15. Ing nalika ngriku dados papriksaning pangagêng nagari, têtiyang ingkang sakit lajêng kabêkta dhatêng C.B.Z. ing Surabaya. Tiyang ingkang gadhah los wau lajêng dados papriksanipun ingkang wajib.
Dr. Tumbelaka dhatêng Garut. Ingajêng wontên wartos bilih ing griya sakit ing Garut wontên tiyang sakit dipun pisakit ing tiyang ewah ngantos dumugi ing tiwas. Ing bab punika Dr.
Dèrèng dangu punika ing Kabupatèn Situbondo kawontênakên rêsèpsi maargyan dhauping pangantèn putra kapenakanipun ingkang Bupati R.A. Mutmainah kalihan R. Susito (kacêtha ing gambar), kathah para bupati punapadene priyagung sanèsipun ingkang sami rawuh.
Pabrik gêndhis ingkang badhe giling malih. Pabrik gêndhis gadhahanipun Cultuur Mij. Voorstenlanden benjing ing taun 1939 ngajêng punika badhe wontên ingkang giling malih, inggih punika ing Kalibong, Kaliwungu, Kadhaton Plèrèt, Padokan tuwin Sudono.
Bab tentoonstelling Sonobudoyo. Kados ingkang sampun kawartosakên, benjing sêkatèn taun punika, museum Sonobudoyo badhe ngawontênakên tentoonstelling dêdamêl. Ing bab punika saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, badhe maringi sumbangan kangge anjangkêpi barang-barang wau. Kajawi punika Tuwan Gall, tilas consul Oostenrijk ugi badhe ambiyantu. Tuwan Gall punika satunggiling bangsa Eropa ingkang misuwur rêmênipun dhatêng dêdamêl Jawi.
Asib angsal biyantu saking Muhammadiyah. Asib saking Surabaya angsal pambiyantunipun Muhammadiyah, ingkang pinanggihipun sagêd adamêl kamayaranipun Asib.
saking Surakarta, Sucipta, asli saking Bumiayu, Sumarno Sosroatmojo, asli saking Rambipuji.
Ukuman ingkang gunggungipun kathah. Pangadilan Landraad ing Bogor mêntas ngrampungi prakawisipun para pasakitan ingkang sami nyoyok tuwin gadhah tindak siya wontên ing bawah Bogor. Karampunganipun, pasakitan nama Lias, ingkang dados kêpalanipun, kaukum 16 taun, Asib 14 taun,
Bom ingkang dhawah ing pamulangan. Ingajêng wontên wartos bilih satunggiling pamulangan ing Surabaya kêdhawahan bom kangge anjar-ajarajar-ajar. saking anggêgana, awarni sêmèn, andhawahi lare ngantos andadosakên ing sakitipun. Ing bab punika lajêng dados pitakènanipun warga Raad Kawula Tuwan Prawoto ing bab lênggahnglênggahing. prakawis. Ing sapunika sampun wontên katrangan saking parentah bilih dhawahing bom wau botên kajarag, namung jalaran saking mrosot, botên nutup candhela ingkang mêsthinipun dipun tutup, dados nama botên dipun jarag. Ing salajêngipun kawontênakên dhawuh supados manawi ngawontênakên ajar-ajaran botên wontên sanginggiling kitha ingkang kathah griyanipun.
Beya wêdaling padagangan mindhak 7 yuta. Miturut taksiran, ing bab indhaking beya 2 procent ingkang angèngingi barang-barang ingkang mêdal saking tanah ngriki, kintên-kintên wontên 11 yuta rupiyah. Nanging pinanggihipun malah langkung 7 yuta rupiyah malih tinimbang taksiran wau. Indhakipun ngantos samantên wau jalaran saking saening paniti tuwin jalaran saking mindhaking rêrêgèn
Kabantokakên ing padamêlan babagan malaria ing Jawi Wetan. Ida Bagus Rai, Ind. Arts dienstverbandleerling Nias. Surabaya, katêtêpakên wontên ing
Ing sacêlakipun Banyudono, Boyolali, kathah tiyang sami manggih barang mas wontên ing sapinggiripun lèpèn Pepe tuwin lèpèn Têgalganda.
Pamêlikan ing Pacitan. Ing ngajêng sampun nate kawartosakên bilih pamêlikan ingkang dipun tindakakên dening Ishihara, ing Pacitan, sanadyan dèrèng manggih wohipun, nanging tindakipun kalajêngakên. Malah bêbadan wau gadhah panyuwun malih dhatêng ingkang wajib badhe mêlik têmbaga ing bawah dhistrik Têgalamba. Nanging panyuwunipun wau dèrèng
Molukken. Ancasing pakêmpalan wau kajawi ngudi kamajêngan sapanunggilanipun, ugi badhe ngêdêgakên studiefonds.
Mriksa têdha ing Ambon. Wontên wartos, awit saking kaparênging parentah, benjing wulan Sèptèmbêr ngajêng punika badhe utusan mriksa têtêdhan ingkang pinanggih umum ing Ambon. Têdha wau tumraping Ambon ingkang nama umum: sagu. Bab punika badhe kapriksa mênggah ing daya kêkiyatanipun têdha wau.
Badhe ambikak pagantosan wontên tanah sabrang. Benjing taun ngajêng punika wontên rancangan, parentah badhe ambikak pagantosan wontên ing tanah sabrang. Ingkang karumiyinakên ing Bornoe, kintên-kintên wontên nêm panggenan. Salajêngipun ing sanès-sanès panggenan.
Luchtvaart Afdeeling badhe madêg piyambak. Kawartosakên, Departement Paprangan badhe usul
pamulangan Jawi sawatawis ing Ngayogya badhe damêl guwa yasan kangge andhêlik samangsa wontên bêbaya gas. Papaning guwa wau wontên ing pakarangan pamulangan, dene ingkang ngawaki nyambutdamêl para muridipun ingriku.
Pakêmpalan bêgja. Ing Kêndal wontên pakêmpalan enggal nama Bêgja, ingkang dipun adani dening para Walandi ingkang ulah têtanèn. Rancanganipun badhe nindakakên caraning sade tinumbas rumiyin.
Gunggunging murid pamulangan dhusun ing Bogor. Miturut pêpetangan saking Regentschap ing Bogor, cacahing murid pamulangan dhusun ing laladan ngriku wontên 19.045, cacah samantên wau ingkang pinanggih ing taun pangajaran 1938.
Congres Pêrsatuan Arab Indonesia. Ing taun punika Pêrsatuan Arab Indonesia badhe ngawontênakên congres manggèn ing Sêmarang, dhawah wontên ing tanggal 14 dumugi 18 April punika.
Arta kas dhusun Boyolali. Tumrap bawah Kabupatèn Boyolali kasipun dhusun anggadhahi arta kathahipun ing taun 1937 f 243.978.03. Arta samantên wau sumimpên wontên ing Algemeene Spaarfonds ing Surakarta. Ing taun 1937 tampi sarêman f 1572.-.
Prabeya sêrat kabar. Miturut wara-wara saking Pakaryan Post, tumrap ariwarti ingkang sabên wulanipun ngêdalakên waragad pangintun langkung saking f 25.-, sagêd lêngganan dhatêng kantor post kanthi ambayar kantun. Kajawi punika taksih
Jerman ingkang lêrêm wontên ing Doorn, gêrah. Mênggah nyatanipun botên punapa-punapa, namung salêbêting hawanipun awon, botên nate miyos, dene ing sapunika sampun miyos malih kados padatan, lêlangên wontên ing pakêbonan sapanunggilanipun.
ingkang badhe suka pitulungan dhatêng Tiongkok ing Den Haag sagêd nglêmpakakên arta kathahipun f 10.000,-. Arta samantên wau lajêng katumbasakên pirantos mitulungi têtiyang
ing Ankara. Parentah Jerman gadhah panêdha dhatêng Parentah Turki, supados nayogyani pangangkatipun Von Papen, tilas wêwakil Jerman ing Weenen, dados wêwakil Jerman wontên ing Ankara, minangka gêgêntosipun Keller ingkang sampun pensiun. Ing sapunika parentah Turki sampun nayogyani.
Ngawisi tiyang damêl arak-arakan. Miturut wartos parentah ing Tsjecho Slowakije ngawisi tiyang ingkang damêl arak-arakan, mindhak pinanggih botên prayogi.
Rêrêgèn barang mindhak sangêt. Miturut wartos saking Tokio jalaran saking indhaking pajêg, sawarnining rêrêgèn barang-barang ing toko-toko sami kaindhakakên 10 dumugi 15%.
Wadya Jêpan ingkang tiwas wontên paprangan. Miturut wartos, wadya Tionghwa ingkang nêmpuh ing Shantung Kidul, sagêd adamêl tiwasing wadya Jêpan 10.000.
Olympiade. Miturut wartos saking Tokio, bab badhe wontêning Olympiade katêtêpakên wontên ing tanggal 21 Sèptèmbêr dumugi 6 October 1940. ingkang dados Olympiade Comite Prins Tokugawa, sampun kintun sêrat dhatêng nagari-nagari sanès 61 nagari.
Nanging Wasilya lajêng munjuk makatên: Dhuh, sang prabu, kawula botên kapengin anggadhahi kitha Kiyèph. Ingkang kawula suwun botên sanès kajawi namung putra kapenakan nata, inggih punika Dèwi
utusanipun Prabu Kaliyên. Sasampunipun pahargyan wau laminipun kalih dintên, ing tigang dintênipun para pangagênging agami sami dipun kêmpalakên ing salêbêtipun kadhaton, prêlu kadhawuhan ngijabakên pangantèn. Nanging dumadakan ing kala punika badhe pangantèn jalêr
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, kawula botên sagêd matur mênggah sabab-sababipun, nanging ujuk-ujuk raosing manah kawula têka mêlang-mêlang kadosdene tiyang nilar bayi wontên ing sapinggiripun sumur. Minôngka kangge panglêlipur manah kawula punika, dhuh gusti, punapa ing golonganing abdi paduka botên wontên salah satunggiling wiraswara, ingkang sagêd angrumpaka ing bab kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun satriya ing jaman kina-kina.
Prabu Wladhimir lajêng dhawuh nimbali para wiraswara, ingkang sami misuwur saening swaranipun, tuwin ingkang wasis angrumpaka tuwin panabuhipun calêmpung. Nanging sadaya wau botên wontên satunggal ingkang sagêd adamêl lêjaring manahipun tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên saha ingkang ngakên nama Wasilya wau. Ing wusana Wasilya lajêng matur dhatêng sang prabu makatên:
Dhuh, sang prabu, mugi sampun pisan andadosakên panggalih paduka, dene para abdi paduka wiraswara botên wontên satunggal-satunggala ingkang sagêd ngicali ingkang dados pêpêtênging makah kawula punika. Miturut pawartos ingkang kawula mirêngi, ing ngriki wontên tiyang
saindênging bawana tanpa wontên ingkang nyamèni. Mugi wontêna kaparêng nata andhawuhi tiyang wau ngatingalakên kasagêdanipun wontên ing pasamuwan ngriki.
Mirêng aturipun Wasilya ingkang makatên wau, sang prabu lajêng dhawuh dhatêng salah satunggiling abdi, supados sanalika punika ngluwarana Sêtayor saking gêdhong pêtêng, sarta tumuntêna kairid wontên ing ngarsanipun sang prabu. Dhawuhipun sang prabu wau lajêng enggal-enggal dipun pituruti, lan botên watawis dangu malih Sêtayor kairid lumêbêd ing bangsal ngriku saha kapapanakên ing papan palinggihanipun para wiraswara. Ing sarèhning Sêtayor wau sampun watawis dangu wontên ing salêbêtipun gêdhong pêtêng, sarêng wontên ing pêpadhang ing sakawit mripatipun inggih lajêng kriyip-kriyip jalaran saking sulap, nanging botên watawis dangu inggih lajêng kulina kados ing suwau-waunipun malih. Salajêngipun Sêtayor nuntên nyandhak calêmpung agêng ingkang kaulungakên dening salah satunggiling abdi, saha lajêng sanalika miwiti anggrambyang calêmpung wau. Lan botên watawis dangu malih ing salêbêtipun bangsal ngriku kamirêngan suwara ingkang êmpuk sarta mêlung-mêlung ingkang adamêl gambiraning para tamu ingkang sami mirêngakên. Dene têtêmbanganipun ingkang dipun rumpaka prakawis kitha Kiyèph, ingkang kacariyosakên sae-saening kitha ing saindênging nagari Kristên, bab kawontênanipun kitha Cèrnigop, kitha dagang ingkang sugih, inggih punika papan padununganipun ingkang èstri piyambak, ingkang kacariyosakên dumuginipun samangke tansah angêntosi wangsulipun ingkang jalêr, inggih awakipun piyambak wau. Salajêngipun nuntên angrumpaka ing bab kawontênanipun kitha karajaning nata ingkang dumunung wontên ing kikisipun samodra cêmêng, saha nyariyosakên kawontênan ingkang èdi-èdi lan anèh-anèh ingkang pinangih wontên ing môncanagara.
Para pangeran tuwin mantri bupati sami mirêngakên kanthi wigatos, saha sami gumun dhatêng suwaranipun neneman ingkang langkung nêngsêmakên punika. Dalasan para prajurit kemawon ingkang kulina wontên ing paprangan inggih kanthi sênêng mirêngakên têtêmbanganipun wiraswara enggal punika, malah umumipun sami gumun dhatêng suwaranipun ingkang êmpuk lan sakeca wau.
Nanging tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên, rumaos sakalangkung katarik manahipun dening suwara, punapadene rêrumpakanipun Sêtayor wau. Amila sarêng sampun rampung, Wasilya ujug-ujug lajêng mênyat saking palinggihanipun, murugi Prabu Wladhimir, saha lajêng umatarumatur. makatên:
Dhuh, sang prabu. Salaminipun gêsang kawula dèrèng nate mirêng suwara ingkang makatên punika, salajêngipun kawula botên nêdya melik bulubêkti paduka, saha kawula nêdya anyandèkakên panyuwunan kawula, dhatêng putra kapenakan nata Dèwi Sabawa, manawi paduka krêsa amaringakên tiyang punika dhatêng kawula. Badhe kasambêtan.
Katiyah c/o Sudarsa, Badran, Solo. Pitêpunganmu wis daktampa
Kirimanmu lêlucon wis kêtampan, nanging aja pisan dadi atimu ya, ora bisa kapacak. Coba ngirimana karangan liyane kayata dêdongengan, dolanan kang luwih apik.
Amin p/a Yunus, Poncol No. 23, Sêmarang. Pêrkara kowe isih dikirimi, kuwi dudu tanggunganku. Yèn kowe arêp pitakon bab iki, bêcik nglayangana Administratie. Yèn Bu Mar ora kapasrahan bab pangirime T.B., dadi ora wêruh bab iku mau.
lagi ngêrti saiki, dadi kokira, Bu Mar kuwi mung apus-apusan bae, we la kojur! Kapan kowe ngirimi layang manèh
adrèsmu wis arêp dakkirimake nyang Sri Sasanti, nanging barêng kowe nyêthakake manawa aja kêpacak ing T.B., mula ya ora sida, dadi
ngisèni T.B. Ora mung kowe bae sing wêton saka pamulangan Vervolgschool, akèh kancamu. Sing ngisèni T.B. kuwi ora dakpilih wêton pamulangan dhuwur. Sapa sing gêlêm milu urun ya kêna, mêngko kari milihi, sing kira-kira pantês kapacak. Sanajana saka pamulangan Mulo pisan, yèn karangane ora apik ya ora kapacak, saka pamulangan Vervolgschool, yèn apik, ya kapacak. Dadi kowe yan coba-coba milua urun dongèng utawa liyane.
Sri Sasanti, Surakarta. Aku njaluk adrèsmu sing cêtha. Awit M.
Sutikna, Blitar. Aku bungah tampa layang pitêpungan saka kowe lan kowe gêlêm mblakakake panêmumu bab karangane Uncla Sum. Pancèn wiwit Sêtu buri wis ora dakpacak maneh, jalaran ana ugi sing ngirimi layang kaya kowe kuwi, ora ngêrti lan sapanunggalane. Yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B. iya prayoga, coba-coba, idhêp-idhêp kanggo sinau, ora susah wêdi-wêdi, nanging poma aja tansah nyritakake awake dhewe, mundhak sing maca gêla, bosên.
kowe ora ngabari, aku ya durung krungu, jalaran Sri Sadiyah dhewe durung kobêr ngirimi layang nyang aku. Wah kok mêsakake têmên, ya!
Parikêsitty, Blitar. Bangêt bungahku, dene kowe mêrlokake ngirimi layang pitêpungan nyang Bu Mar. Nanging aja pisan dadi atimu, karanganmu ora bisa kapacak, nyoba gawea liyane sing luwih apik, ibumu tansah ngarêp-arêp
milu urun-urun ngisèni T.B. Yèn ngirimi karangan cêndhak nganggo postblad ya cukup, dene yèn dawa nganggo franco f 0,10, ditulis "Document", lan aja ditutup (dilim).
Ing dhuwur iki bocah-bocah saka "Paguyuban Bêksa Anak-anak" lagi padha mitongtonake jogèd tayub. Ing Salatiga ketoke bocah-bocah padha ngajokake bangêt nyang kagunan Jawa. Malah wiwit sasi Februari bocah-bocah P.B.A. padha sinau wirèng.
Saka kiwa 1 Ciep Sing Tan Giok Ien, 2. Wiyoso Sukahar, 3.
batur tukon. Dhèwèke srêgêp bangêt. Lêt sawatara taun dhèwèke bisa nglumpukake dhuwit f 500,-, banjur sowan bêndarane, dhuwit mau dicaosake pêrlu kanggo nêbus kakangne kang uga dadi batur tukon ing kono.
Bêndarane takon: "Geneya kok ora koênggo nêbus awakmu dhewe?".
Wangsulane: "Kakang kula punika tiyang botên gadhah kasagêdan, punapadene botên badhe sagêd kêklêmpak arta ngantos sagêd nêbus awakipun piyambak. Sarêng kula, manawi nyambutdamêl, sawatawis taun malih, mêsthi sagêd ngêmpalakên arta kangge nêbus badan kula piyambak.
Barêng bêndarane krungu kang mêngkono mau ing batin ngalêm bangêt marang katrêsnane wong mau, marang sêdulure. Wong loro mau banjur dimardikakake kabèh.
Nalika taun 1919 gunung kêlut njêblug, ngêtokake lahar, nganti gawe karusakan akèh bangêt. Tumêkane saiki gunung mau isih kumêlun mêtu kukuse kayadene Mêrapi. Mirid dongèng babad, panjêbluge gunung Kêlut mau wis dipêsthèkake, sabên 4 taun, dene mulabukane mangkene:
Sang Nata Brawijaya kagungan putra putri, asma Dèwi Sêkar Kêdhaton. Wis akèh putra liya nêgara lan satriya-satriya kang nglamar, nanging durung ana kang kêtampan. Pawarta mau kêprungu dening Prabu Maesasura, ratu sêkti binathara ing Blambangan. Sang nata banjur tindak ngêbun-êbun esuk, ngudan-udan
banjur sowan Prabu Brawijaya, ananging sarèhne Nata Majapait wêdi marang kasêktène Maesasura, dadi ora wani nampik, banjur nganakake sayêmbara. Yèn sajrone têlung dina bisa ndhudhuk sumur ana pucake gunung Kêlut, nganti mêtu banyune, Maesasura iya bakal kaganjar Dèwi Sêkar Kêdhaton.
Ratu Blambangan wiwit nyambutgawe, ndhudhuk sumur. Wis rong dina suwene, durung mêtu-mêtu banyune, mangka wis jêro bangêt. Sang nata tansah kuwatir, yèn nganti têlung dina ora mêtu tuke mêsthi nêmahi pati, katigas janggane. Dina kang ping têlune mêksa durung mêtu banyune. Prabu Brawijaya mriksani saka ing pucak didhèrèkake abdi pirang-pirang. Ing galih rada kuwatir, yèn nganti bisa mêtu banyune, putrane mêsthi digarwa Maesasura, ing mangka Prabu Brawijaya gêthing marang Ratu Blambangan, lah wong sirahe, êndhas kêbo, dadi ora rupa manungsa, asungu barang, ananging kasêktène angungkul-ungkuli. Saka ing pucak sing ketok mung bolongan jêro bangêt, pêtêng ndhêdhêt, sing kêprungu mung ambêgane Prabu Maesasura. Dumadakan Prabu Brawijaya mirêng surake Maesasura, alok yèn krungu banyu têka.
MULA BUKANE ANA JÊNÊNG GÊDHANG KLUTHUK.
Dhèk jaman kuna, mbarêngi karo adêge candhi Prambanan, ing tanah Jawa kene isih akèh alase kang gêdhe-gêdhe.
Setan Roban, dhêmit pri prayangan, dhanyang pênyenyengan lan widadari ya isih akèh.
Ing sawijining alas kang gêdhe-gêdhe iku mau, ana alas siji kang sinêngkêr ing para widadari. Dene prênah panggonane ing tanah Jawa Têngah, yaiku kang diarani alas gêdhang. Mulane diarani alas gêdhang, jalaran ing kono akèh wite gêdhang. Gêdhange gêdhe-gêdhe tur lêgi-lêgi lan gandane arum. Sapa wonge sing mangan mêsthi tuman takon tunggale, lagi wêruh rupane bae, kalamênjinge wis baris, munggah-mudhun, songkolan, nandhakake yèn kêpingin. Ing alas gêdhang iki mau, uga akèh munyuke. Barêng para widadari ngêrti yèn gêdhange sok dicolongi si munyuk, banjur padha digusahi dikon lunga saka alas gêdhang mênyang alas liyane, awit para widadari padha sumêlang, manawa ora kumanan wohe gêdhang kang sinêngkêr mau.
Kocapa munyuk-munyuk barêng digusah banjur padha pating blulung glarahan, ngulandara padha golèk alas kang kirane kêna diênggoni sasuwene ana ingalam donya. Ora suwe banjur nêmu alas cilik, padunungane ora pati adoh saka alas gêdhang mau. Nanging wowohan mèh ora ana, mulane ditêba sasasi bae wis êntèk, banjur pating blulung ngupaya pangan, nanging ora ana siji-sijia kang olèh woh gêdhang. Paribasane: lunga ngetan bali ngulon, tiwas edan ora klakon. Ing sawijining dina panganjure munyuk-munyuk mau nglumpukake kancane kabèh gêdhe cilik nom tuwa lanang wadon. Pênganjur munyuk banjur nyaritakake wiwit mêtune saka alas gêdhang nganti saiki sarta anggone kêlara-lara.
Dumadakan banjur takon marang kanca-kancane: "Kapriye kanca-kanca, karêpmu saiki, ing kene wis ora ana gêdhang ora ana pangan, kowe kabèh mêsthi padha mati kalirên. Aku saiki nekat yèn padha gêlêm lan cocog êndang lakonana, yaiku padha ngrampungi widadari, kabèh ditumpês aja ana kang kari siji-sijia. Kêbangêtên nggone siya-siya, ora ngêrti sapadha-padhaning tumitah, dumèh kinacèk karo sapadha-padhaning titahing Pangeran."
Ana munyuk tuwa nyêlani: "Mêngko ta mêngko, aja guru-guru ngumbar hawa nêpsu. Wis jamak lumrahe yèn awake dhewe siningkang-singkang mring pra widadari, sabab padha dene golèk
ayo saiki padha golèk klênthêng sing akèh, mêngko bêngi yèn widadari wis padha turu, padha digrumut, gêdhange padha diisèni klênthêng. Yèn widadari mangan, banjur nanggori klênthênge rak nuli dilêpèh, awit ora doyan." Para munyuk kabèh padha mupakat.
Wayahe srêngenge surup, kêthèk-kêthèk wis padha nglumpuk kabèh. Ing têngah wêngi padha mangkat. Barêng wis têkan ing alas gêdhang, banjur tumandang kabèh, gêdhang padha diisèni klênthêng ora ana kang kliwatan. Sawise rampung nuli padha mulih.
Kocapa sawiji dina gêdhange ana sing matêng, para widadari gugup ênggone arêp mangan, nanging... nanging... barêng mangan kêmluthuk akèh isine, mangka maune tanpa ana isine siji-sijia, padha ora doyan, banjur
widadari wis padha lunga, banjur padha ngalih mênyang alas gêdhang manèh.
Têkan ing kono rêbutan nggone arêp mangan, awit wis suwe ora wêruh rasane gêdhang. Swarane patin gklêthuk mbrêbêgi kuping, banjur diarani "gêdhang kluthuk," nganti saprene.
tuwajuh / Aywa sira Ngarahapa / Supadya tulus utami.
II. Sêdyakna dèn kongsi bisa / Kalakone
III. Tumrap mring kang puruita / Ngarahapa wis njalari kèri / Sabarang wulanging guru / Wêkasan datan bisa / Nyêmbadani kudanganing tiyang sêpuh / Putra kinèn puruita / Supadya dadya utami.
IV. Dene lamun nambutkarya / Aja pisan sirèku darbe pikir / Ngarahapa dadi racun / Kathah tuladhanira / Dèn pracaya nyêkêl arta karyanipun / Ngarahapa ngangge arta / Dadi buroning pulisi.
ANANE DÊGAN DADI DULANG BAYI.
Ing jaman biyèn ana sawijining satriya putra ratu ing Jênênggala jêjuluk Radèn Sêputra kagungan garwa endah ing warna kêkasih Dèwi Limaran.
Kacarita Dèwi Limaran wus anggarbini ênèm sarta sakarone tansah sih-sinihan. Ing sawijining dina sang
putri. Upama ora dituruti mêmêlas amarga sang putri tansah ngêmbêng waspa, ananging upama anurutana gèk ingêndi
Radèn Sêputra kraos sayah, nuli lèrèh ing sangisore wit gurda. Ing kono priksa saklebatan playune kidang mawa cahya. Mungguh panggalihe Radèn Sêputra mangkene: "E, ladalah, bokmanawa
anggalih wêlas marang kang garwa, kapindhone ngrumaosi bakal koncatan lacaking kidang kêncana.
Pangandikane Radèn Sêputra: "O, yayi mêmêlas bangêt dene kowe kêraya-raya milu nusup-nusup ing alas kene. Aku ora nêdya ngoncati kowe, bakal nggolèki kang dadi pamundhutmu, yayi. Wus mênênga dakkira ora bakal suwe kidang kêncana ana ing astamu. Dhèk mau aku wêruh kumlebat ana ing ngarêpku, arêp dakburu kêsaru panjêritmu."
O, inggih kangmas, manawi makatên mangga sami dipun padosi tiyang kalih.
Radèn Sêputra bêbarêngan karo Dèwi Limaran nuli nusup-nusup ing alas kono, barêng wus rada sayah, karo-karone padha ngawuningani kumlebating kidang kêncana rêrikatan. Radèn Sêputra enggal-enggal arêp nututi kidang mau, nanging ora bisa, amarga sang dèwi ora bisa lumayu rêrikatan. Wusana kidang ilang manèh, lumêbu ing sajroning grumbul. Radèn Sêputra kakên pênggalihe.
Dèwi Limaran arêp ditinggal ora kêrsa sarta uga nguwatiri upama pisah karo panjênêngane, ananging upama ora pêpisahan mêsthi langka bisane nyêkêl kidang kang luwih dening kêsit mau, têmahan karo-karone padha tansah tangis-tangisan. Adrênge Dèwi Limaran bisane entuk kidang mau nganti prasêtya aluwung seda katimbang ora bisa katurutan kêrsane. Anglês raosing panggalihe Radèn Sêputra dene durung ana wêwêngan saka Ingkang Murbèng Dumadi kapriye mungguh bisane kasêmbadan apa kang dadi karsane garwane. Sakarone wus padha sayah amarga têlung dina ora padha dhahar, mangkono uga tansah ora bisa sare amarga saka kèhing buron galak kang tansah saliwêran ana ing sacêdhake kono. Sajatine sakabèhing buron galak mau, kabèh babar pisan ora padha duwe krêntêg arêp munasika gêdhene mangsa marang raja putra sakarone, malah mungguh tataha padha manêmbrama marang Radèn Sêputra sakalihan, têmbunge: "Dhuh, radèn têka mêmêlasarsa kawontênan paduka kalihan wontên ing padunungan amba ngriki. Punapa ta ingkang dipun karsakakên, mugi karsa dhawuh dhumatêng pun abdi, mangke pun abdi ingkang sagah anyêkapi punapa ingkang dados pamundhut panjênêngan." Iku ature si macan gembong karo anggêro sêsêngoran agawe mrindinge githok. Mangkono uga patrape macan utawa kewan galak liyane pating glêrêng agawe judhêging panggalihe Radèn Sêputra.
Dene para ibêr-ibêran sapanunggalane ana sing gawe kumpulan kayadene "muziekvereeniging" kayadene bocah-bocah yèn pinuju kumpul padha anggawa suling, gitar, mondharmonica lan sapanunggalane banjur padha diunèkake, sanadyan wêtune swara rada ora kêpenak, nanging mungguh kanggo kupinge kang nglakoni ya wus rumasa pating cruwit agawe lilihe Radèn Sêputra sêkalihan, nadyan ora ngrêtos kêkarêpane manuk-manuk mau, tinimbang mirêng
ana ula kayu pinuju mangsa kodhok. Wah bêgja kêmayangan manawa ula disaut, kodhok mêsthi katut.
Ula kanggo wong bagus, kodhok kanggo wong ayu. Sawuse ula kêna digondhol kokokbêluk, banjur diruntuhake ing ngarsane Radèn Sêputra sêkalihan, têmbunge si kokokbêluk mungguh tataa: "Mangga Radèn, suwawi kadhahar luwung kagêm sarat ngêlih." Dene wêtune swara ya mung "gug gug bêlug" bae. Radèn Sêputra sarta ingkang garwa
Kaendahan bêksaning Badhaya Srimpi ing kraton Surakarta punika saking pangandikanipun para luhur sêpuh ingkang kula mirêngi kados ing ngandhap punika:
Nalika jumênêng dalêm ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping III ing Surakarta, kagungan badhaya alit nama Bok Lara Bêruk, lare wau sarêng sampun mèh diwasa, jogèdipun sae sangêt, sarèhning ingkang sinuhun punika inggih putus dhatêng karawitaning gêndhing kalihan bab bêksa sapanunggilanipun, tur inggih sagêd ngasta tabuhan ingkang perangan ngajêng ingkang dados panutan panabuhing balunganing gêndhing, inggih punika bonang agêng, mila sabên nuju badhayan, ingkang kêrêp karsa ngasta bonang agêng, saking kasêngsêmipun dhatêng panjogèdipun Bok Lara Bêruk, salêbêtipun ngasta bonang tansah mriksani sasolah-bawanipun Bok Lara Bêruk, malah manawi ungêling gôngsa nuju kasirêp (ingkang bonang
bonang, saking kêrêpipun, plangkan bonang wau ngantos tabêt tatu sikut dalêm kalih pisan, salêbêtipun gôngsa kasirêp, paningal dalêm mèh tanpa kêjèp anggènipun mriksani panjogèdipun Bok Lara Bêruk, mila sanalika punika pangraos dalêm namung cêngêng kêjêng kados sumlêngêrên, saking kèrêmipun dhatêng panjogèdipun Bok Lara Bêruk wau, prasasat sadaya gumêlaring jagad sami sirna sanalika, ingkang wontên namung kaendahan adi luhunging
pramèswari dalêm, asma Gusti Kangjêng Ratu Kancana, ngantos pêputra gangsal, inggih punika 1. Ingkang Sinuhun kaping sakawan, 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkubumi, 3. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Buminata, 4. Kangjêng Ratu Purbanagara (kamantu Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara 1 ing Surakarta), 5. LustiGusti. Kangjêng Ratu Kudus.
Sanadyan Gusti Kangjêng Ratu Kancana wau sampun lungse, taksih tansah mawi ampilan sampur, (sondhèr), mila manawi nuju badhayan, kêrêp kadhawuhan bêksa dening ingkang sinuhun, dhawuh dalêm ajêg makatên: dhenok aku kangên jogèdmu, kowe anjogèda ya nok, tak bonangi. Atur wangsulanipun Gusti Kangjêng Ratu inggih ajêg makatên: ah Kangjêng Sinuhun ki wong wis tuwa kok pijêr dikakke jogèd wae. Ngandika makatên punika kalihan jumênêng mundhut sampur lajêng badhe bêksa, ingkang sinuhun gumujêng lajêng tindak ngasta bonang.
Dados miturut katrangan ing nginggil punika, sampun têrang manawi jogèd alus wau botên sagêd katampi kalihan raos berag gambiraning manah, sabab saking alusing solah-bawa lan wilêtding lêlêmêsan, punapadene kajatmikan wingiting polatan gathukipun kalihan lagunaning gêndhing ingkang lumampah anglêr, [a...]
[...nglêr,] lajêng mujudakên sipat lan pamirêngan ingkang nglangut ngantos pêplês amblês dhatêng kandhasing raosipun ingkang sagêd nampi, têmah sami lam-lamên sêngsêm dhatêng kanyênyêtaning karawitan.
Kagungan dalêm gôngsa ingkang ajêg kagêm badhayan punika nama Kyai Kancil Bêlik Guntur Madu, gôngsa wau laras lan cêngklingipun sae sangêt, malah dumugi jaman sapunika dèrèng wontên ingkang ngungkuli saenipun, dados plangkan bonang ingkang tabêt sikut dalêm wau namung Kyai KancikKancil. Bêlik Guntur Madu. Nanging plangkan wau pamirêng kula sampun dipun sanggarakên.
Ungêl-ungêlaning pasindhèn badhayan (geronganipun) punika mirid ikêt lan lêlewaning basa, ingkang kathah sajak damêlanipun suwargi Kyai Radèn Ngabèi Yasadipura sapisan kalihan kaping kalih.
Jumênêng dalêm ingkang sinuhun kaping tiga punika kenging dipun wastani wiwit mêgaring kagunan karawitaning gêndhèng (ulah lêlagon ingkang katindakakên ing lesan) gêndhing kalihan jogèd sapanunggilanipun, awit kajawi nyarêngi wiwit têntrêming jaman, panjênêngan dalêm nata dalah para putra santana mratah kathah ingkang sagêd dhatêng karawitaning gêndhing gêndhèng sapanunggilanipun. Kados ta: Ingkang Sinuhun kaping sakawan punika kajawi kados rama dalêm, ugi sagêd andhalang ngasta ringgit sadalu muput, tur sae pandhalangipun, salêbêtipun jumênêng anggènipun ngasta ringgit (andhalang) botên kirang kaping kalih atusan, makatên ugi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Buminata punika saking sampurnanipun dhatêng karawitan, lan sae sangêt pandhalangipun, mila lajêng kasampiran dados pangagênging langên praja ngantos dumugi jamanipun jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping V. Inggih nalika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Buminata dados pangagênging lêlangên praja punika ingkang lajêng ngwotênakên tatanan watoning bab gêndhing sapathêtipun ingkang tumrap ringgitan utawi klênengan, nguyu-uyu sapanunggilanipun, dalah lêlagoning pathêt ada-ada (grêgêt saut) sêndhon lan sanès-sanèsipun, punapadene bab jogèd, inggih kathah ingkang tuwuh nalika jaman punika, kados ta jogèd Lawung Agêng, Lawung Alit, Panji Sêpuh, Panji, Dhadhap, Dhadhap Kreta, Panah, Gêlas, Tamèng Glèlèng, Badhung, Kêthèk, sapanunggilanipun.
Wilujêngan ing Patênggêran ingkang kula kajêngakên ing ngriki inggih punika wilujêngan ingkang katindakakên (kapikul) sêsarêngan ing têtiyang sapatênggêran utawi sadhusun-dhusun. Punika sasumêrêp kula wontên sakawan, inggih punika:
Têtiyang Tênggêr jalêr èstri nuju sami ngangsu toya kawadhahan ing bumbung.
Barikan punika wontên warni kalih, inggih punika ingkang kawontênakên sabên sêlapan dintên sapisan, lan sabên taun. Ingkang sêlapan dintên sapisan punika katindakakên dening têtiyang sadhusun-sadhusun, dene ingkang sabên taun punika dening têtiyang Patênggêran sagolong-sagolong, kados ta
Barikan alit punika dipun wontênakên sabên dintên Jumuwah Lêgi. Ing wanci enjing têtiyang èstri sampun sami ambêkta sêkul sarêrangkenipun dhatêng griyanipun sanggar. Têtiyang èstri ingkang ambêkta sêkul wau ngêmungakên ingkang gadhah kajat, dados botên sadaya. Sêkul wau kawadhahan ing cowèk utawi ing panjang dipun poncot ing srêbèt. Sanggar punika namaning prabot dhusun, andhahaning dhukun saha ingkang kapiji ngujubakên wilujêngan barikan wau sarta ambantu padamêlaning dhukun, samôngsa wontên pari damêl ingkang agêng.
Sêkul sumbangan saking têtiyang wau kaklêmpakakên wontên ing griyanipun sanggar. Yèn sampun wancinipun dipun kêpung, sanggar lajêng angundangi têtiyang sarana nabuh kênthongan. Dene anggènipun ngujubakên wontên ing plataran sangajênging griya. Sajèn-sajèn ingkang katingal wontên satêngahing kalangan inggih punika: tumpêng robyong, pisang êmas, ulam ayam, sêkar sajèn lan toya
kawadhahan ing bokor. Ing sasampunipun kaujubakên, wilujênganipun lajêng kakêpung kados salimrahipun. Mênggah kajêngipun barikan punika, inggih punika nyênyadhang sihipun dhanyang-dhanyang ingkang ambaurêksa ing sumbêr-sumbêr, supados toyanipun têtêp agung, puwara kenging kapêndhêt damêlipun kangge kaprêluan ing padintênanipun lan kangge kaprêluan madamêl ing patêgilan.
Dene barikan agêng lampah-lampahipun mèh botên beda kalihan barikan alit. Namung kemawon ingkang nyanggi botên tiyang satunggal-satunggal, inggih punika tiyang sadhusun-sadhusun. Sarta anggènipun ngujubakên kêmpal dados satunggal wontên ing dhusun kalênggahanipun pangajênging dhusun. Tumrap Tênggêr Pasuruan wontên ing dhusun Tosari.
Barikan agêng punika wontênipun rowa sangêt. Sabên dhusun sami ngatingalakên kamonceranipun anggèning ngramèkagênngramèkakên. wilujêngan wau. Kados ingkang kaaturakên ing nginggil, barikan agêng punika kasanggi dening tiyang sadhusun-sadhusun. Sangganipun punika awujud ambêngan sapêpakipun. Punika kawadhahan ing bodhagan agêng, kaistha tandhu mawi karêrêngga ing sêsêkaran sarta gêndera dlancang obar-abir. Pambêktanipun katata sae, malah wontên ingkang kairing ing têtabuhan punapa. Wontên malih ingkang ngangge jathilan, sawênèh malih kapal kecak (kapal anjogèd). Bodhagan ingkang pintên-pintên kathahipun wau, kaklêmpakakên wontên ing kalurahan.
Manawi angèngêti babading donya, ing kina-kinanipun, botên wontên nagari ingkang santosanipun kados Tiongkok, sinêbut nagari panjang apunjung, lohjinawi. Pundi parangmuka ingkang badhe nêmpuh mriku, botên sagêd dumugi dening kaprabawan agunging nata ingkang jumênêng, punapadene mirid dening kasatosaning praja. Mênggahing bab kasantosanipun praja, punika sagêd nitik saking baluwartining nagari ingkang têpung kêmput amagêri praja ingkang jêmbaripun ngantos botên kenging kinintên, mila lôngka sagêdipun tinêmpuh ing mêngsah.
Saya manawi mirid babading nagari Tiongkok, ing jagad botên wontên dêdongengan ingkang muyêgipun kados ing Tiongkok, têtiyangipun sami adhêdhasar prajurit, tuwin dhêdhasar rah dagang, ingkang kina-makina têtiyangipun sami misuwur rêmên andon lêlana mêkarakên caraning ulah pasudagaran, saha ing ngriku pinanggih tôndha yêktinipun, mèh botên wontên nagari ingkang kasêpênan ing bôngsa Tionghwa. Sadaya wau sarwa dados titik kasantosan saha kajêmbaranipun bôngsa Tionghwa.
Nanging lampahing jaman punika botên sagêd dipun ingêrakên dening manungsa, tuwin botên wontên nagari ingkang botên ewah kawontênanipun. Makatên ugi isining donya namung sarwa têtimbangan, têntrêming praja mawi sinisihan ing ura-uru. Mila inggih botên anèh bilih raharjanipun nagari Tiongkok tansah sinisihan ing paprangan, ingkang sampun pinanggih kina-kinanipun mila.
Dumugi akiring jaman, inggih jaman ingkang pinanggih ing sapunika, sintêna kemawon sampun sagêd anggambarakên têtandhinganing kamajêngan praja dalah sarakyatipun, tumrap pamawas ingkang pinanggih ing sapunika, sagêd amastani asoring kagunanipun têtiyang ing jaman kina, saya manawi nitik saking dêdamêling pêrang, punika sampun botên kenging dipun iribakên malih. Upaminipun, ing kina dêdamêlipun jêmparing, ing sapunika sanjata, mriyêm tuwin sanès-sanèsipun. Punika mênggahing tumamanipun sampun têbih sangêt.
Manawi bab punika dipun wawas bilih sadaya wau saking tuwuhing daya kamurkan, inggih lajêng pinanggih nyatanipun, bêbètènging praja ing rumiyin dados pêpagêr ingkang anggirisakên mêngsah, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika sampun sanès êmpanipun, sampurnaning dêdamêl botên sagêd kêcêgat dening santosanipun bètèng. Tuwin sarèhning jamanipun ingkang sampun angajêngi, dados pêrang rêrêmpon ingkang pinanggih ing Tiongkok ing sapunika, nama sampun anglênggahi lêrêsipun.
kridhaning paprangan, ingkang namung sarwa anocogi kados kadibyaning mêngsah.
Tuwuhing paprangan ing Tiongkok sampun wêwulanan, dèrèng wontên sêsulakipun badhe kèndêl. Ing kala dhawah asoripun Tiongkok, adhakan nuwuhakên pamada saking kirang pangrêtosanipun golongan Tiongkok dhatêng paprangan, tuwin saking kirang saening gêgamanipun, mila kalampahan Tiongkok atêmah bubuk, kitha-kitha agêng ingkang asri, sami sirna asantun sipat dados lêbu.
Nanging manawi angèngêti dhêdhasaring bôngsa tansah kanggenan manah prajurit, asoripun wau kenging dipun wawas sawêg kalamangsanipun. Ing salajêngipun, pinanggihipun ing sapunika Tiongkok gêntos kêserenan wahyu unggul, punapa tindak trajangipun namung sarwa kalêrêsan, wadya Jêpan ingkang sinêbut santosa, tansah malêduk sirna gêmpang. Kitha-kitha ingkang sampun kêbrokan mêngsah, sagêd dipun rêbat malih.
Ing ngriku Tiongkok lajêng kêtitik dhasaripun, rahing prajurit
Tumrap Jêpan, sumêrêp gumregahing mêngsah ingkang kados makatên punika botên badhe kêmba, agêng miris, malah lajêng katêtangi, rumaos bilih botên kenging badhe ngêndhoni tandangipun, awit sampun lêrêsipun, prajurit prawira mêmêngsahan kalihan mêngsah sakti.
Ing ngriku lajêng pinanggih cêthanipun ingkang sami paprangan ing bab wêgig juligipun dhatêng gêlar, Jêpan dipun têmpuh wadyanipun mawut asarsaran, nanging ing wingking anggubêd. Gêntos Tiongkok, manawi dipun talabung, gêntos anjiling.
Makatên ugi ing bab rêrigên tumrap bôndha tuwin têdha, ngrika-ngriki tansah ibut arekadaya sampun ngantos kêputungan.
Ing sapunika gêntos liyan praja, pundi ingkang rumaos gêgayutan, kêpêksa angêmori damêl, caraning sawung gêntos wontên ingkang ambanyu.
Manawi mirid dhatêng kawontênanipun paprangan punika, taksih tangèh dumugining
punika botên kawêdalakên, awit kaapit-apit ing dintên agêng. Nanging badhe karangkêp kawêdalakên ing dintên Rêbo. Inggih punika nomêr 31 lan 32. Mugi kawuningana.
Sampun dangu wontên wartos ing bab badhe rawuhipun Paduka Gupêrnur Jendral Ostraliyah, Lord Gowrie dhatêng tanah ngriki. Sadèrèngipun rawuh, wartos wau sampun sumêbar ing pundi-pundi, saha ing pundi nagari ingkang badhe dipun rawuhi sampun sami ngrancang ing bab tataning pamahargyanipun.
Kalampahan ing dintên Sabtu tanggal kaping 2 wulan punika, paduka gupêrnur jendral wau sampun rawuh wontên tanah ngriki, ingkang dipun rawuhi rumiyin ing Bali, dipun papag residhèn ing Bali tuwin para pangagêng sanès-sanèsipun. Salêbêtipun wontên ing Bali kathah panggenan-panggenan ingkang dipun rawuhi saha dipun
Gupêrnur Jawi Wetan tuwin para pangagêng sanèsipun. Satêdhakipun saking motor mabur lajêng anjujug dhatêng dalêm gupêrnuran, lajêng têtêpangan kalihan para pangagêng ingkang sami wontên ing ngriku. Ing ngriku kawontênakên pahargyaning padpindhêr èstri tuwin padpindhêr èstri lare alit. Ing wanci sontên têdhak pêpara ing salêbêtipun kitha. Ing dalunipun anampèni sowanipun bôngsa Inggris.
Paduka Gupêrnur Jendral Lord Gowrie sakalihan nyonyah nalika têdhak dhatêng Kubu Tambahan Bali. Gambar ngandhap nyonyah Paduka Lord Gowrie nuju tabikan kalihan Anak Agung Bangli.
Ing dintên Sênèn enjing bidhal dhatêng Surakarta nitih sêpur kilat. Sadumuginipun Surakarta dipun papag ing Gupêrnur Surakarta tuwin pangagêng sanès-sanèsipun, dipun pêthuk titihan oto, saha lajêng bidhal dhatêng karaton. Wontên ing karaton dipun pahargya têtingalan bêksa Srimpi. Jam sawêlas kirang saprapat paduka gupêrnur nglajêngakên têdhak dhatêng Ngayogyakarta nitih oto karaton.
Jam satêngah satunggal dumugi ing Ngayogyakarta, dipun papag ing gupêrnur tuwin pangagêng militèr tuwin sanès-sanèsipun. Dhahar wontên gupêrnuran. Dalunipun wanci jam pitu kirang
sanès-sanèsipun. Têdhakipun paduka gupêrnur jendral dhatêng karaton dipun pêthuk kareta kancana, urut margi ingkang dipun langkungi kawontênakên barisipun abdi dalêm prajurit. Sadumugining karaton, dipun papag Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, dipun urmati musik lagu wilhèlmês tuwin lagu kabangsan Inggris punapadene gôngsa. Wusana tamu agung wau lajêng têtêpangan kalihan para pangeran. Ing ngriku kawontênakên pahargyan
Ing dintênipun Salasa paduka gupêrnur jendral têdhak dhatêng Barabudhur, dipun dhèrèkakên Gupêrnur Jawi Têngah tuwin residhèn Magêlang. Saking Barabudhur têdhak Kopèng, lênggah dhahar. Sontênipun nitih motor mabur saking Sêmarang dhatêng Bandhung.
Up Amtênar Bale Pustaka wangsul saking pêrlop
Manawi botên dipun manah, lêlampahan ing salêbêtipun wolung wulan punika botên dangu. Kados para maos taksih kèngêtan gawang-gawangan wartos nalika Up Amtênar Bale Pustaka Dr. K.A.H. Hidding tindak pêrlop dhatêng nagari Walandi. Tindakipun pêrlop wau laminipun wolung wulan.
Kala ing dintên Kêmis kêpêngkêr, panjênênganipun up amtênar wau sampun rawuh wangsul saking pêrlop, kanthi sugêng botên kirang satunggal punapa.
Ing salêbêtipun Up Amtênar Bale Pustaka pêrlop, ingkang makili panjênênganipun Dr. L. de Vries saking kantor Inlandsche Zaken. Ing salêbêtipun, Dr. L. de Vries jumênêng wêwakil wontên Bale Pustaka, pinanggih sarwa adamêl suka bingah ing para andhahan, sagêd sumrambah dhatêng sadayanipun. Ing salajêngipun, panjênênganipun Dr. L. de Vries wangsul dhatêng kantor Inlandsche Zaken malih, jumênêng Adjunct Adviseur ing kantor wau.
Garèng : Ora, Truk, takpikir-pikir bangsane dhewe kuwi kakehan prêtèngsèng, kakehan modhèl, kakehan
Takkandhani, ya Kang Garèng, mungguh karêpe nganakake suryawirawan, kuwi ambantu nênuntun para mudha bangsane dhewe, iya lanang iya wadon, supaya ing têmbe burine bisaa dadi uwong kang bêcik lan gêdhe gunane.
Garèng : Wah, rong prakara sing aku ora cocog Truk. Kang kapisan, jarene sing klêbu dadi warga suryawirawan kuwi, para mudha sing umure wolulas taun munggah, dadi iya lanang, iya wadon, padha para mudha sing wis... tau sêndhiri, Truk. Lo kuwi têka arêp dikumpul-kumpulake, dituntun lan didhidhik, mêsthine iya barêng-barêng, wèh Truk, iki apa iya ora dikuwatirake yèn... pring padha êpring, mas...
Petruk : Hla, kuwi nèk pikirane wong kolot, gagasane le sok nêrabas-nêrabas mêngkono. Bênêr ing kono dianakake kumpulan suryawirawan, iya kanggo lanang, iya kanggo wadon. Nanging cara pandhidhikane kuwi rak mêsthi beda, Kang Garèng, kajaba ora dikumpulake dadi siji, anggone awèh tuntunan mêsthine iya miturut kabutuhane dhewe-dhewe, butuhe wong lanang apa, butuhe wong wadon apa, nanging bab kiyi dirêmbug kèri bae mêngko. Saiki prakara kang nomêr loro kang ora andadèkake cocoging atimu, lo kuwi apa manèh, Kang Garèng.
Garèng : Sing uga anggawe ambêdhêging rêmpêluku, kuwi anggone kumêkèk, kumalungkung, kêmlênyis, arêp nênuntun bangsane dhewe, iya lanang, iya wadon, supaya ing têmbe burine bisaa dadi wong kang utama lan akèh gunane. Rumasane apa nabi utawa wali kathik arêp nênuntun wong supaya dadi wong utama sarta gêdhe gunane tumrap urip bêbrayan iki. Nèk wong lumrah bae, arêpa pintêre sajagad diênggoni dhewe, aku mêksa ora ngandêl, Truk, bêgja-bêgjane iya nênuntun wong murih... mundhak murkane, kang wusanane mung arêp nyêplok, utawa nêlên kancane urip-uripan bae. Kajaba iku, wèh, anggone ngina utawa nyêpèlèkake nyang uwong kuwi kathik dudu mênus mêngkono, rumasane wong-wong kuwi anggone nênuntun anak-anake kanggo... gêntho lan sapadhane, apa...
Petruk : Panampamu sing kaya ngono kuwi salah wèsêl, Kang Garèng, sing gênah anggonmu ngrungokake kuwi supaya panampane aja tlusar-tlusur [tlu...]
[...sar-tlusur] mêngkono. Sing wis takkandhakake ing ngarêp, suryawirawan ora mligi nênuntun, nanging ambantu nênuntun supaya... ensopurut, Kang Garèng. Wis mêsthi bae yèn saikine bocah-bocah kuwi wis olèh tuntunan saka wong tuwane apadene guru, nanging nèk banjur ana sing mèlu ambantu kuwajibane wong tuwa lan guru mau, rak saya bêcik, ta.
Garèng : Ora mêsthi, Truk, yèn akèh sing ngrewangi kuwi mêsthi luwih utama, tandhane lagi aku... gudhigên kae. Bêndhara dhoktêr dhawuh supaya dipopoki salêp, Mas
nganggo... tlêpong mawon. Mara, saka akèhe wong sing ambantu awèh tômba mau, ing wusana gudhigku... andrêbala, Truk.
Petruk : Ora maido, Kang Garèng, mangan upo maltin, iki jarene bisa waras lan lêmu, ewasamono wong ngombe upo maltin bisa kalakon mati, yèn pangombene dicampur... warangan upamane. Ora, Kang Garèng, prêcayaa nyang aku, yèn ana kumpulan mèlu ambantu nênuntun para mudha, kuwi pancèn luwih utama. Awit guru kuwi rak mung prasaksat awèh piwulang bab ajaran sêkolahan, bab alusing budi sarta kautamaning ngaurip, kuwi sing akèh sok ora pati diprêdi, dene wong tuwane umume ora kobêr. Jalaran saka iku wohing pandhidhikane mau sok banjur anèh-anèh. Kaya ta: saiki akèh bae para mudha priya sing pintêr bangêt anggone... saputan, nganti wong sok bingung anggone ngarani: apa lanang, apa wadon. Mulane pêpayone... bêdhak pirgin saiki iya dhobêl tripêl, Kang Garèng. Sabab sing nukoni ora mung wanita thok, nanging para priya iya saksayahe. Kosokbaline iya akèh kaum wanita sing banjur pantês jênêng: nonah... Wèllêm.
Garèng : Wayah, nèk nonah kuwi iya nonah: Mari, apa: Dhorah, ana kok nonah: Wèllêm, iki jênêngane sinyo lanang, Truk.
Petruk : Nèk jênêng nonah Mari, kuwi rak wis
Mêngkono uga yèn ana ing ngomah, ora kok banjur olah-olah,
ngrenda, andondomi, nanging maca koran lungguh ngèplèh-èplèh nganggo singsat-sigsot barang, lo kuwi kabèh rak tandang-tanduk lan tingkahe Wèllêm, dene katone yèn nonah (wadon) ana ing ngêndi bae ora lali anggone: srithat-srithit jungkatan, lan siyat-siyut pupuran lan bengesan. Lho, sing kaya ngono kuwi jênêngane rak ngrusak agama ta, Kang Garèng.
Garèng : Ha iya, tumrape jaman saiki, pancèn akèh wong lanang sing kêmayu lan wong wadon sing gêmagus kuwi, dadi kaanan sing nyêbal karo pathokaning alam. Hla, saikine kumpulan suryawirawan nêdya ngrewangi nyang pandhidhikane para mudha bangsane dhewe supaya bisane sampurna, ta, nèk mêngkono aku iya mupakat, Truk. Mungguh dalan-dalane iki kêpriye.
Petruk : 1e. Dituntun utawa didhidhik
iki wong cilik, nèk dandan mêsthine iya ora nganggo: cênela,
barong, nganggo bêlor lan udud srutu apanah, lan yèn butuh bojo, mêsthine iya ora nglamar bangsane bêndara ajêng, apa prasaksat cebol anggayuh rambutan.
Petruk : Paribasane ora mangkono, Kang Garèng, nanging: cêbol anggayuh lintang.
Garèng : Hla kuwi rak yèn arêp nêrangake mokal bisane kêna, balik rambutan, anggêre si cebol mau gêlêm nganggo sènggèt, utawa ôndha, rambutane rak iya kêna digayuh. Mêngkono uga, yèn wonge cilik nganggo ôndha: Mr. utawa Dr. apa ora bisa olèh bêndara ajêng.
Petruk : E, iya, iya, wis. Anggonmu ngrêtèkake rasa-rumasa kuwi mau iya bênêr, nanging isih kurang, Kang Garèng. Karêpe anduwèni rasa-rumasa, uga iya mangkene, Kang Garèng : Yèn kowe anduwèni rasa-rumasa dadi manusa, titahing Pangeran kang luhur dhewe bêbudène, tindak-tandukmu utawa tekadmu iya aja nyulayani karo rasa-rumasamu kuwi. Karêpe: uripmu mau jaganên bisane bêcik.
Griya sakit têtiyang sakit ewah sampun rampung. Pandamêling griya sakit têtiyang sakit ewah ing Pakêm, Ngayogya, sampun rampung, griya sakit wau dipun namakakên Lalijiwa. Têtiyang ingkang dipun upakara ing ngriku ing sapunika wontên 140.
Kamirahanipun Dr. Philips. Kala Dr. Philips dhatêng ing
Ingkang madêg dados commissie examen ing H.B.S. ing Malang taun 1938 punika: I minangka wêwakil voorzitter Tuwan W.D.J. Marchant, guru ing pamulangan wau. II
punika ing Salatiga badhe wontên bikakan Openbare Meisjes Normaalschool. Ingkang sagêd katampèn ing ngriku kêdah lare èstri ingkang sampun umur 12 taun, badan saras, botên anggadhahi cacad ingkang awon. Caranipun malêbêt ingkang
ingkang kasamèkakên kados pamulangan wau. b. Lare-lare ingkang ing taun punika wontên ing klas ingkang inggil piyambak ing pamulangan wau. c. Lare-lare tamatan saking H.I.S. taun 1937 utawi saking Schakelschool utawi murid-murid pamulangan wau ingkang mêdal sasampunipun Augustus 1937 ingkang ing klas inggil piyambak utawi sangandhapipun klas ingkang inggil piyambak. d. Lare-lare ingkang ing wêkdal punika manggèn wontên ing klas VI utawi VII ing H.I.S. utawi manggèn ing klas IV utawi V ing Schakelschool. Panyuwunipun lumantar Schoolopziener ingkang gêgayutan kalihan pamulanganipun. Ing sadèrèngipun tanggal 10 Augustus sasampuna dipun tampèni dening Schoolopziener. Murid ingkang badhe katampèn namung 30.
Dhukun gaib kacêpêng. Ing kampung Gandhekan Surakarta, wontên dhukun pêng-pêngan nama Soedarma Danoedipoero. Dhukun wau manawi njampèni tiyang sakit namung sarana dipun pandêng kemawon. Tiyang ingkang dhatêng atusan, kados adatipun manawi wontên dhukun kados makatên. Nanging bab punika lajêng dipun cêgah dening pulisi, dhukun wau dipun cêpêng saha kaantukakên dhatêng nagari aslinipun ing Lumajang.
Tjakra Gandasoebrata, ing ngajêng lid Landraad ing Ngayogyakarta.
Rawuhipun Dr. K.A.H. Hidding. Nalika rawuhipun Dr. Hidding, Hoofdambtenaar kantor Bale Pustaka saking nagari Walandi dumugi ing Tanjung Priuk, kapapag minggah ing kapal dening para punggawa Bale Pustaka. Ing nginggil punika ngêwrat gambaripun Dr. Hidding (x) miwah para punggawa kantor Bale Pustaka nuju lêlênggahan wontên ing kapal. Gambar
wontên wartos bilih Mr. Soedjono badhe dhatêng Jêpan, nanging botên saèstu. Ing sapunika sampun wontên wartos ingkang têtêp saèstu dhatêng Jêpan, bidhalipun wontên ing salêbêtipun wulan April punika. Wontênipun ing Jêpan Mr. Soedjono dados guru wontên ing pamulangan luhur. Wontênipun wartos punika ngantos dangu, awit sawêg dados rêmbagipun ingkang wajib.
Bab krêtêg kina ing Bêtawi. Sampun kêrêp kawartosakên ing bab krêtêg kina ing Bêtawi. Krêtêg wau saking panêdhanipun pakêmpalan Oud Batavia badhe kamulyakakên, kanthi botên ngewahi sipatipun, nanging tumrap Pakaryan babagan Barang Kina botên nayogyani,
bathik tuwin mindhaking pajêg, para sudagar bathik ing Pêkalongan kêpêksa kathah ingkang nutup pakaryanipun, anjalari kathahing tiyang angguran. Anggèning ngrêkaos makatên wau, amargi botên sagêd ngindhakakên rêrêgèning sinjangipun.
Restaurant ing Kêbon Raja Bogor. Ing sapunika ing salêbêtipun Kêbon Raja Bogor dipun adêgi restaurant sakalangkung sae tuwin jêmbar. Ingkang ngêdêgakên restaurant wau saking bêbadan pakêmpalan tuwin pambiyantunipun golongan partikêlir.
Unta kasowanakên. Awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, kagunan dalêm unta ingkang wontên ing Sriwêdari, sabên ing dintên Kêmis tuwin ing dintên agêng kadhawuhan nyowanakên dhatêng kraton.
Mulyakakên pasarean ing Gambiran. Miturut wartos pasarean ing Gambian, Kota Gedhe, badhe dipun mulyakakên kanthi waragad saking Nagari Karajan Jawi, inggih punika Kasunanan tuwin Kasultanan. Wontênipun pasarean ing ngriku dipun mulyakakên punika, ingkang sumare ing ngriku putra Pajang, Pangeran Bênawa.
Tumindaking panyadean sarêm. Tumindaking tatanan enggal ing bab panyadean sarêm ing Jawi-Kilèn pinanggih sae, inggih punika wontên sadasa kabupatèn. Ing sapunika lajêng badhe tumindak wontên ing Jawi-Wetan. Tumrap ing Surabaya kemawon pinanggih wontên papan panyadean sarêm enggal 20 panggenan. Tumrap panyadean sarêm ing tanah Karajan Jawi pinanggih majêng, inggih punika tumrap sarêm alit, ing salêbêtipun wulan Oktobêr kêpêngkêr sagêd pajêng 190.000 kg, ing wulan Nopèmbêr wontên 206.000 kg, ing wulan Decèmbêr wontên 250.000 kg tuwin wulan Februari wontên 375.000 kg.
Manggih barang kina. Tuwan Soewarno, opzichter Pakaryan babagan Barang Kina ingkang nuju tumindak ing damêl wontên ing Singosari, manggih barang kina awarni pêthèn, kêpêndhêm ing siti. Pêthèn wau sarêng dipun bikak pinanggih isi barang mas-masan. Ing sanalika ngriku barang wau lajêng dipun tutup rapêt kanthi dipun lak, kakintunakên dhatêng Pakaryan babagan Barang Kina ing Bêtawi. Kajawi punika ing sacêlakipun papan panggenan manggihakên barang wau ugi pinanggih wontên barang malih warni sêsupe mas, ugi lajêng kakintunakên. Sasampunipun punika Tuwan Soewarno ugi manggih tilas-tilas candhi wontên ing ngantawisipun Singosari tuwin Karang Ploso.
Hoofdkantoor Kadaster badhe kapindhah dhatêng Bandhung. Wontên wartos, awit saking kaparêngipun parentah, Hoofdkantoor Kadaster ing Bêtawi badhe kapindhah dhatêng Bandhung. Dene kantoripun ing Bandhung ingkang dipun ênggèni ing sapunika badhe pindhah dhatêng gêdhong sanès, saha tilasipun lajêng kangge gêdhong pakaryan praja sanèsipun.
Congres Gerindo ingkang kapisan. Sampun katêtêpakên, benjing dintên Ngahad kaping tiga ing wulan Juni ngajêng punika, Gerindo ngawontênakên congres ingkang kapisan, manggèn ing Bêtawi.
Mèngêti adêgipun sampun sawindu. Benjing ing wulan Juli Pakêmpalan Kawula Ngayogyakarta adêgipun sampun jangkêp sawindu. Ing ngriku badhe kawontênakên congres tuwin mawi ngawontênakên pèngêtan sarana ngêdalakên buku.
Urunan saking nagari Walandi dhatêng Tiongkok. Miturut wartos parentah nagari Walandi ngintunakên arta kathahipun f 50.000.- dhatêng Volkenbond, minangka pambiyantu tumrap Tiongkok. Arta samantên wau asli saking nagari Walandi tuwin tanah Indhiya. Saha supados katanjakakên kangge pêrluning pitulungan babagan jêjampi. Arta wau badhe kapasrahakên dhatêng commisse babagan kasarasan saking Volkenbond ingkang wontên ing Tiongkok.
Wadya lautan Amerika kêdah langkung agêng tinimbang Jêpan. Miturut rêmbagipun para kawogan, supados Amerika anggadhahi wadya lautan ingkang langkung agêng tinimbang Jêpan. Inggih punika langkung 60%. Panjangka makatên wau badhe dipun tindakakên bilih kawontênan ing lautan Pacific laladan Asia taksih pinanggih kados makatên kemawon.
Kawontênanipun têtiyang ingkang minggah kaji. Miturut pèngêtan kawontênanipun têtiyang ingkang minggah kaji ing taun punika, ingkang mêdal ing lautan wontên 63.788 ingkang dharat saking Irak tuwin Syrie mêdal Madinah wontên 3436. Ingkang asli saking tanah Indhiya Walandi wontên 16.089, ingkang 1113 lare alit. Saking Indu 15.238, ingkang 408 lare. Saking Tiongkok 55, ingkang lare 2, tuwin saking Jêpan 4.
Kanthi rênaning panggalih sang prabu mituruti panuwunipun utusan wau, ing salajêngipun Wasilya lajêng wicantên makatên:
Sadhèrèk Sêtayor, wiwit tindak samangke punika sampeyan dados gadhahan kula. Môngga, tumuntên tumut kula dhatêng ing pakuwon kula, awit kula nêdya enggal-enggal santun.
Tiyang ingkang ngemba utusan, punapadene Sêtayor lajêng nyuwun pamit dhatêng sang prabu, saha lajêng mêdal ing jawi. Salajêngipun kalih-kalihipun lajêng sami numpak kapal saha lajêng sami nuju dhatêng ing pasanggrahanipun sang Wasilya. Sarêng dumugi ing têngah-têngahing
dhatêng kula. Ingkang dipun pitakèni amangsuli makatên: kadospundi têka panjênêngan andangu dhatêng kula makatên punika, awit salami kula gêsang, sawêg punika kula pinanggih panjênêngan.
Wasilya namung lajêng kèndêl kemawon. Sarêng dumugi ing pakuwonipun, tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên wau lajêng lumêbêt ing pakuwon, lan botên watawis dangu mêdal malih, ananging ing samangke mangangge cara wanita, salajêngipun nuntên pitakèn dhatêng Sêtayor makatên:
Samangke panjênêngan punapa taksih pangling dhatêng kula.
Saking gumun lan kagètipun Sêtayor ngantos lajêng dhêlêg-dhêlêg sakêdhap, nanging salajêngipun ingkang èstri nuntên karangkul. Sêtayor lajêng nyariyosakên sabab-sababipun dene lajêng kaukum kalêbêtakên ing gêdhong pêtêng wau, inggih punika: sabab piyambakipun angumukakên endahing warni punapadene kalangkunganipun tiyang èstri, ngantos piyambakipun kaladuk wicantênipun kumawani nyariyosakên, bilih sanadyan sang prabu piyambak tamtu badhe manut miturut punapa pikajêngipun ingkang èstri. Pungkasanipun Sêtayor lajêng ajak-ajak ingkang èstri, supados lajêng tumuntên bidhal wangsul dhatêng Cèrnigop, nanging Wara Wasilisah lajêng wicantên makatên:
Kados kirang utami manawi kula kêkalih lajêng sami nilar kitha ngriki, kados caranipun pandung ingkang miruda. Saenipun ing samangke sami sowan lumêbêt ing kadhaton malih, sabab sadaya atur panjênêngan dhatêng sang prabu punika pancèn anêmahi, inggih punika para pangeran tuwin para bupati sami dados gêgujêngan, dene Prabu Wladhimir ugi saèstu manut miturut punapa ingkang dados pikajêng kula.
Ing wusana Sêtayor kalihan ingkang èstri kalampahan sowan malih lumêbêt ing kêdhaton. Wontên ing ngriku Wara Wasilisah lajêng umatur dhatêng Prabu Wladhimir makatên:
Ngunjukakên kasugêngan paduka, sinuhun, kawula ingkang suwau ngakên utusanipun Prabu Kaliyên, sajatosipun nama kula: Wasilisah, inggih sêmahipun Sêtayor punika. Sowan kawula malih wontên ing ngarsa nata punika, pancènipun makatên kawula kapengin kadhaupakên kalihan putra kapenakan paduka, nanging samangke paduka tamtunipun botên badhe amarêngakên.
Mirêng aturipun Wara Wasilisah ingkang makatên wau, Dèwi Sabawa lajêng umatur dhatêng ingkang rama makatên:
Dhuh, rama prabu, rak inggih lêrês mênggah atur kawula ing ngajêng. Kirang sakêdhik kemawon rama prabu tamtu dados gêgujênganipun para kawula ing saindênging praja Ruslan, jalaran ingatasipun kênya têka pun kadhaupakên kalihan wanita.
Sang prabu sangêt ing lingsêmipun saha andhingkluk. Ing wusana sang prabu lajêng dhawuh dhatêng Sêtayor makatên:
Sêtayor, pancèn wis dadi wênangira sira ngumukake kapintêran lan kaluwihane bojonira iku. Mula
padha pintêr-pintêr, wis kalakon kawirangan dening bojonira, malah ingsun dhewe, ora ngêmungake kawirangan bae, nanging uga nganthi kalakon manut miturut apa kang dadi kêkarêpane bojonira. Ingsun wis angrumasani kalah, lan yèn sira karo-karone nêdya bali mênyang Cèrnigop, ora ana wong kang ngarubiru ing lakunira.
Sêtayor tuwin ingkang èstri: Wara Wasilisah, ing batos sajatosipun sakalangkung bingah manahipun, dene tindakipun ingkang sanyatanipun kirang tata wau, katampi tanpa dêduka dening Prabu Wladhimir. Salajêngipun tiyang kêkalih wau lajêng nyuwun pamit dhatêng sang prabu tuwin sang pramèswari, punapadene para pangeran saha mantri bupati ingkang sami wontên ing ngriku sadaya, saha lajêng nêdha bidhal wangsul dhatêng papan padununganipun, inggih punika ing: Cèrnigop.
Sang prabu tuwin sang pramèswari, makatên ugi para tamu sadaya, lajêng sami nguntabakên lampahipun Sêtayor miwah ingkang èstri, ngantos dumugi ing gapuraning kadhaton.
Ngaturi uninga, bilih rêginipun gambar kalih iji ingkang kangge bêbingah punika, f 0.80. Sintên ingkang kêparêng mundhut tumbas, kêdah ngintunakên arta rumiyin. Wragading pangintun, katanggêl dening Bale Pustaka.
Nomêr 15, 13 April 1938, taun III.
dhatêng mandhor sarta lurah pêkên: genea iki, ibu, durung duwe karcis sapiturutipun. Asistèn wadana marentah lan mranata padamêlaning lurah dhusun, jêbul kajêngipun lurah badhe gêntos mranata asistènipun. Kadospundi kawusananipun, tamtu inggih kirang têntrêm sarta kisruh.
Kadospundi panguwaos kula, tumrap gêsang sêsrawungan ing jaman ingkang kula idaki punika. Botên sanès inggih nglênggahana panguwaosipun, lumampah nurut rilipun piyambak-piyambak. Panguwaos kula tiyang bodho kêdah tabêri, saèn takèn-takèn bab punapa kemawon dhatêng tiyang pintêr. Ingkang rumaos pintêr, inggih anular-nularana kasagêdanipun. Sampun kok kapintêran tuwin kêgagahanipun wau namung badhe kangge mlindêr ing sanès. Makatên ugi pun bodho, lajêng kumintêr, sintên-sintên badhe dipun wulang. Panguwaosipun tiyang nyambut kêdah nyaur, mangsulakên. Sampun kok yèn dipun tagih utawi dipun emutakên, lajêng sêrik, mrêkitik, muring-muring, malah nantang kapurih anggugat barang. Wajibipun tiyang nêdha pitulungan, inggih
èwu kuwi apa arêp diênggo gêlu besuk. Kosokwangsulipun ingkang dipun suwuni pitulungan, yèn wontên inggih kêdah maringi kanthi eklas lair batos. Sampun kok purun maringi, nanging kanthi ngrêsula: wah, jaman saiki, thik-thik wong anjaluk darma, iya wujud wonge utawa bêbadan, êndi sing urunan anu, anu, ora ana [a...]
[...na] pêdhote. Sadaya ingkang kula aturakên ing nginggil punika, nama panguwaos ingkang wor suh lênggahipun.
Kula golongan ibu, golongan winêngku ing priya, trêkadhang angsal sêsêbutan, kônca wingking utawi: cowèk gopèl. Kadospundi tumindak kula, mamrih têntrêming abale griya. Botên sanès inggih namung kêdah nêtêpi utawi nglênggahi panguwaos kula èstri golongan winêngku. Sampun ngantos panguwaos utawi nêmpil panguwaosipun tiyang
ngubat-ubêtakên kaskaya mamrih kacêkapipun, anjagi prajaning têtiyang jalêr, lan kathah sangêt panunggilanipun.
Gaganging lumbu pari. (Lumbu pari punika wujudipun kados wit kimpul, namung yèn lumbu pari punika wujudipun pêthak sulak ijêm, yèn wit kimpul punika cêmêng utawi biru sêpuh).
Gagang (upami godhong katès makatên) glonggongipun wau kabêsèt ngantos rêsik. Pambêsètipun botên kenging dipun ambali. Têgêsipun, upami sabêsetan, pêdhot têngah, botên lajêng dipun têrusakên wiwit ing pêdhotan wau, prêlunipun supados ical gatêlipun. Nanging sajatosipun, wontênipun gatêl wau, amargi kirang rêsikipun kemawon, dados pambêsèting lumbu wau kêdah ingkang ragi kandêl, prêlunipun botên pêdhot têngah, botên gatêl (rêsik saèstu).
Bilih sampun rêsik saèstu, lajêng kaêpe, prêlunipun ical tlutuhipun, pangêpenipun wau botên prêlu garing saèstu, cêkap namung alum kemawon.
Lajêng dipun rajang saha kagodhog mawi toya sawatawis, kabumbonan: rajangan brambang, salam, gêndhis jawi, sarêm lan asêm, kathah sakêdhikipun kakintên kalihan kathah sakêdhiking lumbu wau.
Panggodhogipun sampun ngantos kapêjahan latu, supados langkung eca, sêgêr, bilih sampun umom sawatawis, lajêng kasantunana ing wadhah sanès, ingkang prayogi bangsaning panci, ngantos saasrêpipun. Lajêng kadhahar, kraos sêgêr sangêt, nglangkungi jangan bêning, bobor tuwin loncom. Langkung-langkung ing papan ingkang hawanipun bêntèr, wah, sampun, dede raos nikmatipun, tur ragadipun sakêdhik.
Pandamêlipun sambêl jenggot: parudan klapa ingkang cêkapan nèm sêpuhipun, lombok, kêncur, traos tuwin sarêm, kaulêg dados satunggal. Mêwahi ing kanikmatanipun. Malah manut têmbungan kina: yèn nyambêl jenggot iku aja marêp mangidul, sawise rampung, munthune uncalna sing bablas, supaya ora kasinên, lan mundhak enak, ora marakake mulês.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 28
Pun jabang bayi inggih dipun dadah alon-alon enjing sontên, botên mawi dipun gêdhong saha botên dipun dulang, cêkap kula sêsêpi piyambak, namung têdha kula kula jagi saèstu, sagêda ingkang mikantuki tumrap kasarasan saha kakiyatanipun jabang bayi, makatên ugi pangupakara sanèsipun miturut kawruh kadhoktêran ingkang sampun kula mangrêtosi.
Nyêlani sakêdhik, kula badhe angandharakên pitulunganipun dhukun bayi dhatêng tiyang sanès, luwung kangge mêwahi sêsêpan minôngka panimbang. Kula asring mirêng saha nyumêrêpi, wontên tiyang ingkang anglairakên jabang bayi sajak ngrêkaos, ngantos jam-jaman trêkadhang sadintên, dhuh, saiba rêkaosipun, para maos têmtu sagêd anggalih piyambak. Nyai dhukun katingal bikut tandangipun, tansah angêmèk-êmèk malah trêkadhang anguli-uli wêtêng, binarung swara pasambat ingkang amêlas asih, winantu sêbutipun para têtiyang ingkang sami anênggani. Wontên sawênèhing dhukun, saking bingungipun ngantos ngangge sarat masrut, piyambakipun akudhung kêkêb anyangkêlit irus. Saèstu anggumujêngakên. Manawi wêdaling ari-ari lêt dangu saking jabang bayi, pun jabang botên tumuntên dipun upakara, dipun umbar galènteran ngantos garing. Swaraning sêbut sangsaya umyung, adamêl girising manah. Manawi ari-ari sampun mêdal, pusêr sawêg kakêthok.
Kalih taun ingkang kapêngkêr, tanggi kula badhe anglairakên jabang bayi, ngantos sadintên sadalu dèrèng lair. Dhukunipun ngantos kalih, sarêng sampun tiga, sawêg nêdha pitulunganipun frudfro. Frudfro dhatêng mriksa. Nanging alok manawi piyambakipun botên kaconggah amitulungi, amila enggal-enggal ngaturi dhoktêr. Botên antawis dangu dhoktêr rawuh kadhèrèkakên punggawanipun kalih jalêr èstri, dados jangkêp sakawan. Dhoktêr gèdhèg-gèdhèg, awit priksa bilih jabang bayi
prasasat tanpa daya. Jangkêp 50 dintên inggih lajêng dumugi ing tiwas. Dhuh, mêmêlas sangêt.
Para maos mugi sampun kalintu tampi, anggalih manawi kula angawon-awon dhatêng dhukun Jawi, makatên wau botên pisan-pisan. Ing ngriki kula namung pasaja, ngaturakên punapa ingkang sampun kula sipati. Kula pitados, dhukun Jawi ingkang mangrêtos inggih wontên, ingkang pêng-pêngan saèstu inggih wontên. Mila pangajêng-ajêng kula, sintên ingkang ambêtahakên dhatêng dhukun Jawi, kêdah mulat, sampun namung anggêr dhukun, kêdah milih ingkang mangrêtos saèstu, ingkang sampun kacihna lêlabêtanipun.
Ing samangke gêntos bab pitulunganipun frudfro. Sasampuning nitipriksa, sêmunipun frudfro sampun sumêrêp, wanci punapa badhe lairipun jabang bayi. Ing ngriku wêtêngan kula pundi ingkang sakintên dèrèng lêrês, kalêrêsakên. Kula tilêman sasêkeca kula wontên ing salêbêting sênthong katutup, namung kalihan frudfro, saha tiyang sêpuh kula èstri, prêlu mitulungi manawi wontên damêlipun. Toya angêt sampun cumawis, pirantosing frudfro pêpak. Sarêng sampun kraos nêdha uwat, kula mapan sasêkecanipun miturut pranatan. Sasampuning jabang bayi lair, sakala pusêripun kagunting, botên mawi ngêntosi wêdaling ari-ari, pun jabang lajêng dipun upakara ngantos rampung, dene kula ngaso, sarampunging ngupakara jabang bayi, kalêrês pusêr kula dipun uyêg-uyêg alon mawi èpèk-èpèk, botên dangu ari-ari lair. Badan kula lajêng dipun seka ngangge toya angêt ngantos rêsik, pangangge dipun santuni, tuwin salajêngipun, makatên wau kalihan tilêman kemawon.
Sinjang rujak senthe punika lugunipun udan riris latar pêthak, dados bangsaning garis miring. Umumipun sinjang rujak senthe punika dipun rêmêni ing para wanita, awit wujudipun sae, sagêd sumêblak, manawi sêpuh soganipun katingal mramong, manawi ênèm soganipun katingal rêsik, nanging mênggahing wujud sae ingkang soganipun sêpuh.
Sanadyan sinjang rujak senthe punika bakunipun latar pêthak, nanging luwêsan purun dipun anggèni rasukan ingkang dhêdhasar tuwin sêkaran punapa kemawon.
Nama rujak senthe punika manawi mêndhêt saking luguning têmbung botên atêgês sae, awit senthe punika gatêl, tamtunipun manawi dipun rujak botên eca. Nanging wontên ingkang nêgêsi, rujak senthe punika kangge pasêmon, bilih sinjang wau agêming para bandara, (bangsaning parang rusak), môngka ing ngriku isi sêratan warni-warni, bangsanipun ingkang anggatêli tumrap ingkang botên wênang ngangge. Namung ing sapunika pinanggih kantun saenipun.
No. 15, 10 April 1938, taun IX
Katijah c/o Soedarsa, Badran, Solo. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur
wis kêtampan, nanging aja pisan dadi atimu ya, ora bisa kapacak. Coba ngirimana karangan liyane kaya ta dêdongengan, dolanan kang luwi apik.
Amin p/a Joenoes, Poncol No. 23, Sêmarang. Pêrkara kowe isih dikirimi, kuwi dudu tanggunganku. Yèn kowe arêp pitakon bab iki, bêcik nglayangana administratie. Yèn Bu Mar ora kapasrahan bab pangirime T.B. dadi ora wêruh bab iku mau.
S. Ekasedijawati. G. Sêpanjang. Aku wis tampa layangmu pitêpungan lan nandhakake kasênênganmu maca isining T.B. Mula eman bangêt, dene kowe lagi ngrêti saiki, dadi kokira Bu Mar kuwi mung apus-apusan bae, we la kojur! Kapan kowe ngirimi layang manèh nyang Bu Mar milu nguruni isèn-isèn ing T.B.?
M. Satrijani, Blitar, Karcismu wis daktampa, nanging karangan² durung. Pancène adrèsmu wis arêp dakkirimake nyang Sri Sasanti, nanging barêng kowe nyêthakake manawa aja kapacak ing T.B. mula ya ora sida, dadi mung njaluk adrèse Sri Sasanti. Ach kok ana-ana bae, kowe kuwi.
Prapta, Blitar. Aku wis tampa pitêpunganmu, bangêt panarimaku. Kowe ora susah wêdi² milu urun² ngisèni T.B. Ora mung kowe bae sing wêton saka pamulangan Vervolgschool, akèh kancamu. Sing ngisèni T.B. kuwi ora dakpilih wêton pamulangan dhuwur. Sapa sing gêlêm milu urun ya kêna, mêngko kari milihi, sing kira² pantês kapacak. Sanadyana saka pamulangan Mulo pisan, yèn karangane ora apik ya ora kapacak, saka pamulangan Vervolgschool, yèn apik ya kapacak. Dadi kowe ya coba² milua urun dongèng utawa liyane.
Sri Sasanti, Surakarta. Aku njaluk adrèsmu sing cêtha, awit M. Satrijani arêp kirim layang nyang kowe.
wiwit Sêtu buri wis ora dakpacak manèh, jalaran ana uga sing ngirimi layang kaya kowe kuwi, ora ngrêti lan sapanunggalane. Yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B. iya prayoga, coba² idhêp² kanggo sinau, ora susah wêdi², nanging poma aja tansah nyritakake awake dhewe, mundhak sing maca gêla, bosên.
Waidjah, Sêmplon, Magêlang. Yèn kowe arêp tuku buku "Widurileergang,"
yèn Sri Dadijah kasripahan ibu lan kangmase. Upama kowe ora ngabari, aku ya durung krungu, jalaran Sri Dadijah dhewe
layang pitêpungan nyang Bu Mar. Nanging aja pisan dadi atimu, karanganmu ora bisa kapacak, coba gawea liane sing luwih apik, ibumu tansah ngarêp-arêp layangmu manèh.
Kadarwati, Magêlang. Sarèhne saiki aku lagi kêbanjiran têmbang-têmbang, mula
layang nyang administratie. Sukur dene kowe arêp milu urun-urun ngisèni T.B. Yèn ngirimi karangan cêndhak nganggo postblad ya cukup, dene yèn dawa nganggo pranco f 0.10 ditulis "Document," lan aja ditutup (dilim).
Ing dhuwur iki bocah-bocah saka "Paguyuban Bêksa Anak-anak" lagi padha mitongtonake jogèd tayub. Ing Salatiga ketoke bocah-bocah padha ngajokake bangêt nyang kagunan Jawa. Malah wiwit sasi Pèbruari bocah-bocah P.B.A. padha sinau wirèng.
Ana sawijining wong Turki kang dadi batur tukon. Dhèwèke srêgêp bangêt. Lêt sawatara taun dhèwèke bisa nglumpukake dhuwit f 500.- banjur sowan bêndarane, dhuwit mau dicaosake prêlu kanggo nêbus kakange kang uga dadi batur tukon ing kono.
Bêdarane takon: "Genea kok ora koenggo nêbus awakmu dhewe?"
Wangsulane: "Kakang kula punika tiyang botên gadhah kasagêdan, punapadene botên badhe sagêd kêklêmpak arta ngantos sagêd nêbus awakipun piyambak. Sarêng kula, manawi nyambutdamêl, sawatawis taun malih, mêsthi badhe sagêd ngêmpalakên arta kangge nêbus badan kula piyambak.
Barêng bêndarane krungu kang mêngkono mau ing batin ngalêm bangêt marang katrêsnane wong mau, marang sêdulure. Wong loro banjur dimardikakake kabèh.
Nalika taun 1919 Gunung Kêlut njêblug, ngêtokake lahar, nganti gawe karusakan akèh bangêt. Tumêkane dina iki gunung mau isih kumêlun mêtu kukuse kayadene Mêrapi. Mirid dongèng babad, panjêbluge Gunung Kêlut mau wis dipêsthèkake, sabên 4 taun, dene mula bukane mangkene:
Sang Nata Brawiidjaja kagungan putra putri, asma Dèwi Sêkar Kêdhaton. Wis akèh putra liya nêgara lan satriya-satriya kang nglamar, ananging durung ana kang kêtampan. Pawarta mau kêprungu dening Prabu Maesasoera, ratu sêkti Binatara ing Blambangan. Sang nata banjur tindak ngêbun-êbun esuk, ngudan-udan sore.§ Têtêmbungan iki karêpe wangsalan. Êbun esuk iku jênênge: awun-awun. Udan sore iku jênênge: rêrabi. Satêkane ing Mojopait banjur sowan Prabu Brawidjaja, ananging sarèhne Nata Majapait wêdi marang kasêktène Maesasoera, dadi ora wani nampik, banjur nganakake sayêmbara. Yèn sajrone têlung dina bisa ndhudhuk sumur ana pucake Gunung Kêlut, nganti mêtu banyune, Maesasoera iya bakal kaganjar Dèwi Sêkar Kêdhaton.
Ratu Blambangan wiwit nyambutgawe, ndhudhuk sumur. Wis rong dina suwine, durung mêtu-mêtu banyune, mangka wis jêro bangêt. Sang nata tansah kuwatir, yèn nganti têlung dina
mriksani saka ing pucak didhèrèkake abdi pirang-pirang. Ing galih rada kuwatir, yèn nganti bisa mêtu banyune, putrane mêsthi digarwa Maesasoera, ing mangka Prabu Brawidjaja gêthing marang Ratu Blambangan, lah wong sirahe êndhas kêbo, dadi ora rupa manungsa, asungu barang, ananging kasêktène angungkul-ungkuli. Saka ing pucak sing ketok
Prabu Brawidjaja ajrih ing galih, abdi-abdi banjur didhawuhi ngurugi sumur Gunung Kêlut nganggo watu sakiwa têngêne. Maesosoera kurugan watu ora bisa uwal, mati ing sajroning sumur. Ora lêt suwe Prabu Brawidjaja mirêng swara:
E, Brawidjaja, ratu ala, rasakna piwalêsku. Anakmu Sêkar Kêdhaton ora olèh takgarwa,
MULA BUKANE ANA JÊNÊNG GÊDHANG KLUTHUK
Dhèk jaman kuna, mbarêngi karo adêge Candhi Prambanan, ing tanah Jawa kene isih akèh alase kang gêdhe-gêdhe.
Setan roban, dhêmit pri prayangan, dhanyang panyêyêngan lan widadari ya isih akèh.
Ing sawijining alas kang gêdhe-gêdhe iku mau, ana alas siji kang sinêngkêr ing para widadari. Dene prênah panggonane ing tanah Jawa Têngah, yaiku kang diarani alas gêdhang. Mulane diarani alas gêdhang, jalaran ing kono akèh wite gêdhang. Gêdhange gêdhe-gêdhe tur lêgi-lêgi lan gandane ya arum. Sapa wonge sing mangan mêsthi tuman takon tunggale, lagi wêruh rupane bae, kalamênjinge wis baris, munggah-mudhun, songkolan, nandhakake yèn kêpenging. Ing alas gêdhang iki mau, uga akèh munyuke. Barêng para widadari ngrêti yèn gêdhange sok dicolongi si munyuk, banjur padha digusahi dikon lunga saka alas gêdhang mênyang alas liyane, awit para widadari padha sumêlang, manawa ora kumanan wohe gêdhang kang sinêngkêr mau.
Kocapa munyuk-munyuk barêng digusah banjur padha pating blêngong glarahan, ngulandara padha golèk alas kang kirane kêna diênggoni sasuwene ana ing alam donya. Ora suwe banjur nêmu alas cilik, padunungane ora pati adoh saka alas gêdhang mau. Nanging wowohan mèh ora ana, mulane ditêba sasasi bae wis êntèk, banjur pating blulung ngupaya pangan, nanging ora ana siji-sijia kang olèh woh gêdhang. Paribasan: lunga ngetan bali ngulon, tiwas edan ora kêlakon. Ing sawijining dina panganjure munyuk-munyuk mau nglumpukake kancane kabèh gêdhe cilik nom tuwa lanang wadon. Panganjur munyuk banjur nyaritakake wiwit mêtune saka alas gêdhang nganti saiki sarta anggone kêlara-lara.
Dumadakan banjur takon marang kanca-kancane: "Kapriye kanca-kanca, karêpmu saiki, ing kene wis ora ana gêdhang ora ana pangan, kowe kabèh mêsthi padha mati kalirên. Aku saiki nekat yèn padha gêlêm lan cocog êndang lakonana, yaiku padha ngrampungi widadari, kabèh ditumpês aja ana kang kari siji-sijia. Kêbangêtên gone siya-siya, ora ngrêti sapadha-padhaning tumitah, dumèh kinacèk karo sapadha-padhaning titahing Pangeran."
Ana munyuk tuwa nyêlani: "Mêngko ta mêngko, aja guru-guru ngumbar hawa nêpsu. Wis jamak lumrahe yèn awake dhewe siningkang-singkang mring pra widadari, sabab padha dene golèk gêdhene wêtêng, mangka awake dhewe dhasar kalah, arêpa muni-muni wani kae ya kalah. Mula saka pamrayogaku mêngkene bae, ayo saiki padha golèk klênthêng sing akèh, mêngko bêngi yèn widadari wis padha turu, padha digrumut, gêdhange padha diisèni klênthêng. Yèn widadari mangan, banjur nanggori klênthênge rak nuli dilêpèh, awit ora doyan." Para munyuk kabèh padha mupakat.
Kocapa sawiji dina gêdhange ana sing matêng, para widadari gugup anggone arêp mangan, nanging... nanging... barêng mangan kêmluthuk akèh isine, mangka maune tanpa ana isine siji-sijia. Padha ora doyan, banjur padha ngalih saka alas gêdhang kono mênyang alas liyane kang prayoga diênggoni para widadari kabèh. Barêng kêthèk-kêthèk krungu lan ngêrti yèn para widadari wis padha lunga, banjur padha ngalih mênyang alas gêdhang kabèh.
Têkan ing kono rêbutan nggone arêp mangan, awit wis suwe ora wêruh rasane gêdhang. Swarane pating klêthuk mbrêbêgi kuping, banjur diarani "gêdhang kluthuk" nganti saprene.
Kêcandhak ing lêlara | Ngarahapa sayêkti pênyakit ampuh | Tumrap mring kang puruhita | Ingkang nambut-karya ugi.
Tumrap mring kang puruhita | Ngarahapa wis njalari kèri | Sabarang wulanging guru | Wêkasan datan bisa | Nyêmbadani kudanganing tiyang sêpuh | Putra kinèn puruhita | Supadya dadya utami.
Dene lamun nambut-karya | Aja pisan sirèku darba pikir | Ngarahapa dadi racun | Kathah tuladhanira | Dèn pracaya nyêkêl arta karyanipun | Ngarahapa ngangge arta | Dadi buroning pulisi.
Kacarita Dèwi limaran wus anggarbini ênèm dhatêng sakarone tansah sih-sinisihan. Ing
panyuwune sang putri. Upama ora dituruti mêmêlas amarga sang putri tansah ngêmbêng waspa, nanging upama anurutana gèk ing ngêndi
panggalihe Radèn Sêputra. Barêng Radèn Sêputra miyos ing wayah têngah wêngi sang putri nututi sapurug-purug.
Satêngahing alas tarataban, Radèn Sêputra kraos sayah, nuli lèrèh ing sangisore wit gurda. Ing kono priksa saklebatan
bokmanawa iki kang dadi idham-idhamane garwaku. Kidang aja kagèt, ya sanadyan mlayua mênyang Suralaya aku bakal
kowe, bakal nggolèki kang dadi pamundhutmu, yayi. Wus mênênga dakkira ora bakal suwe kidang kêncana ana ing
yayi mêmêlas bangêt dene kowe kêraya-raya milu nusup-nusup ing alas kene. Aku ora nêdya ngoncati kowe, bakal nggolèki kang dadi
ana ing ngarêpku, arêp dakburu kasaru panjêritmu."
Radèn Sêputra bêbarêngan karo Dèwi Limaran nuli nusup-nusup ing alas kono, barêng wus rada sayah, karo-karone padha ngawuningani kumlebating kidang kêncana rêrikatan. Radèn Sêputra enggal-enggal arêp nututi kidang mau, nanging ora bisa, amarga sang dèwi ora bisa lumayu rêrikatan. Wusanane kidang ilang manèh, lumêbu ing sajroning grumbul. Radèn Sêputra kakên pênggalihe.
Dèwi Limaran arêp ditinggal ora kêrsa sarta uga nguwatiri upama pisah karo panjênêngane, ananging upama ora pêpisahan mêstine langka bisane nyêkêl kidang kang luwih dening kêsit mau, têmahan karo-karone padha tansah tangis-tangisan. Adrênge Dèwi limaran bisane entuk kidang mau nganti prasêtya aluwung seda katimbang ora bisa katurutan kêrsane. Anglês raosing panggalihe Radèn Sêputra dene durung ana wêwêngan saka ingkang Murbèng Dumadi kapriye mungguh bisane kasêmbadan apa kang dadi karsane garwane. Sakarone wis padha sayah amarga wus têlung dina ora padha dhahar, mangkono uga tansah ora bisa sare amarga saka kèhing buron galak kang tansah saliwêran ana ing sacêdhake kono. Sajatine sakabèhing buron galak mau, kabèh babarpisan ora padha duwe karêntêg arêp munasika gêdhene mangsa marang raja putra sakarone, malah mungguh tataha padha manêmbrana marang Radèn Sêputra sêkalihan, têmbunge: "Dhuh radèn têka mêmêlas arsa kawontênan paduka sakalihan wontên ing padunungan amba ngriki. Punapa ta ingkang dipun karsakakên, mugi karsa dhawuh dhumatêng pun abdi, mangke pun abdi ingkang sagah anyêkapi punapa ingkang dados pamundhut panjênêngan." Iku ature si macan gembong karo anggêro sêsêngoran agawe mrindinge githok. Mangkono uga patrape macan utawa kewan galak liya-liyane pating glêrêng agawe judhêging panggalihe Radèn Sêputra.
Dene para ibêr-ibêran sapanunggalane ana sing gawe kumpulan kayadene "muziekvereeniging" kayadene bocah-bocah yèn pinuju kumpul padha anggawa suling, gitar, mondharmonica lan sapanunggilane banjur padha diunèkake, sanadyan wêtune swara rada ora kêpenak, nanging mungguh kanggo kupinge kang nglakoni ya wus rumangsa apik. Mangkono uga para manuk-manuk mau pating cruwit agawe lilihe Radèn Sêputra sêkalihan, nadyan ora ngrêtos kêkarêpane manuk-manuk mau, tinimbang mirêng panggêmbore macan aluwung mirêngake swarane
Ula kanggo wong bagus, kodhok kanggo wong ayu. Sawuse ula kêna digondhol kokok bêluk, banjur
Paduka Gupernur Jendral Lord Gowrie (gambar tengah ngagêm topi) sakalihan nyonyah nalika mandhap nitih motor mabur wontên ing setatsiun gegana ing Cililitan saking Kalijati, Subang.
Saking dayanipun: phosgeen utawi perstof kulit kanthongan wau dados sakit, wusana botên namung koolzuur ingkang mêdal saking rah dhatêng kanthongan salêbêting paru, nanging ugi toya bageaning rah.
Toya wau sagêd angêbaki paru, kadosdene kawontênanipun tiyang kêlêlêp ing toya. Ambêkan rêkaos, wusana badan kirang zuurstof. Tiyang ingkang nandhang lajêng tiwas saking kêplêpêkên botên sagêd narik napas. Limrahipun tiyang ingkang kenging racun punika warninipun biru abrit, lan bingung anggènipun badhe ambekan, tangan lan sukunipun grayangan lan kathekeran, watuk, ngangsêg-angsêg, lambe dados bawuk kados awu. Manawi botên katulungan pêjahipun tiyang ingkang sakit wau salêbêtipun 48 jam. Mênggah panolakipun bêbaya punika, ing wingking badhe kula terangakên ingkang langkung cêtha. Ing ngriki kula badhe nyukani pêpèngêt sakêdhik.
1. Gas bom punika warninipun ingkang kathah kados sêmprong, panjêblugipun botên sora, awit dhinamitipun sakêdhik, lan kulitipun tipis, dados tiyang sadaya enggal angyêktosi.
2. Gas punika langkung awrat tinimbang hawa, dados lajêng mêndhêkmandhêg. lan sadaya luwangan lan bolongan ing siti kisèn. Dados manawi wontên gas racun, sampun ngantos lumêbêt ing luwangan.
3. Manawi tiyang kalimput ing gas, sampun lumajêng, malah sasagêd-sagêd nahan ambêkan. Mripat, irung lan cangkêm dipun tutupi montên rangkêp, dipun têlêsi mawi sêne utawi toya. Punika sampun kathah pitulungipun. Sasampunipun lajêng lumampah alon mêdal saking lêlimputaning gas racun wau.
Èngêta sampun ngantos tumut lampahing angin, nanging nrajanga angin, awit lampahing gas wau manut lampahing angin. Sasampunipun dumugi ing
tiyang lumajêng punika napasipun ambal kaping nêmipun tiyang kèndêl. Dados lumêbêtipun racun inggih kathahipun ambal kaping nêm.
a. Tiyang ingkang kenging gas, sampun suka lumampah, kêdah dipun gotong.
c. Manawi wontên, mripat dipun rambang, cangkêm dipun kêmoni, irung dipun rêsiki, mawi dubbelkoolzure soda 3-5%, botên wontênipun mawi toya rêsik.
d. Dipun ombèni kopi angêt, manawi botên wontên ombèn-ombèn sanèsipun ingkang angêt-angêt.
pating trêncêm lan bêntèr wontên ing kulit, irung, mripat, cangkêm (prikkelende gassen).
Gas-gas golongan punika kenging kabedakakên dados kalih, inggih punika:
1. Gas ingkang sagêd damêl ngucuripun luh ing mripat, (broomderivaten), tanpa warni. Tiyang ingkang kenging gas punika mripatipun lajêng kraos sakit, dados abrit lan ambêndhul, botên tahan kangge ningali pêpadhang, punapa malih luhipun lajêng ngucur. Manawi rai dipun tutupi mawi topèng (gasmaske) kulit ingkang botên katutupan kraos pating trêncêm.
Saenipun gas punika botên mutawatosi. Manawi tiyang sampun saking limputan gas, enggal sagêd mantun.
2. Gas ingkang adamêl wahing (arsinen), warni pêdhut sangêt. Manawi wontênipun gas wau ing hawa namung sakêdhik, tiyang sampun sagêd mangrêtos, awit gas wau namung sagêd damêl raos pêdhês sakêdhik wontên ing irung, lan angêdalakên toya, ugi asring sampun adamêl wahing. Manawi wontênipun gas wau ing hawa kandêl, tumanjanipun rikat, awit saking anggêgêtipun gas punika ing kulit
toyanipun, malah ing dhadha, sawingkingipun balung dhadha kraos sakit sêngkrang-sêngkring, dhadha sêsêg, ngêlu lan mutah.
Botên namung sirah kraos mumêt kemawon, malah pating crêkot ugi, inggih punika ing perangan bathuk. Saking bathuk, sakit punika ngantos sumrambah damêl linu untu-untu lan baêm-baêm, utawi [u...]
[...tawi] malih sakit ing salêbêtipun kuping.
Tiyang ingkang kataman gas punika limrahipun lajêng gadhah raos ajrih, lajêng bingung, wusana lumajêng. Sasampunipun têtiyang wau dumugi sajawining limputan gas, raos sakit warni-warni punika enggal ical, botên wangsul malih.
Gas punika ing pêrang donya taun 1914-1918 ingkang ngangge pêcak pisan bôngsa Jêrman. Tiyang Prancis lan Inggris ing wêkdal punika sampun sami ngangge topèng, amargi hawa mawi saringan ngangge arêng lan barang ingkang kangge nyawurakên chloorpicrine, phosgeen lan perstof (mriksanana gas golongan kapisan) saringan wau botên sagêd nyaring arsinen ingkang awujud pêdhut. Mila gas punika rumiyin kawastanan: maskenbrecher. Ingkang atêgês pirantos kangge ambutulakên topèng. Dene nganggenipun dipun sarêngakên kalihan gas-gas golongan kapisan ing nginggil punika.
Prajurit Prancis, Inggris topèngipun kalêbêtan gas-gas arsinen sami wahing lan nandhang sakit, wusana ambikak topèngipun, punika dados tiwasipun, awit chloorpicrine, phosgeen lan perstof ingkang dipun sarêngakên lajêng sagêd lumêbêt sarêng napas.
1. Broomderivaten (gas ingkang tumanjanipun damêl sakit mripat lan angêdalakên êluh), punika awujud toya tanpa warni.
2. Arsinen (gas ingkang anuwuhakên wahing), awujud pêdhut pêthak ingkang alus.
3. Gas ing nginggil wau botên anggônda caporiet, bleekpoeder (chloorpicrine) bosokan sukêt, bosokan sawo manila, bawang (phosgeen) kados kasêbut ing gas bagean sakawan.
4. Ewadene manawi kalimput ing gas-gas punika sampun lumajêng, bokmanawi wontên campuranipun gas-gas sanès. Dados prêlu nahan napas, cangkêm, mripat katutup montên têlês lajêng lumampah mêdal saking limputan gas, èngêt lampahing angin. Manawi tiyang botên sagêd enggal lumajêng nyingkiri bêbaya, langkung sae andhawah mangkurêb ing siti sarwi nguncêmakên irung saha cangkêm ing salêbêting wêdhi.
K. 4885 ing Pringsurat. Manawi pancèn botên gadhah badhe linêpatakên ing bayaran, kanthi katrangan saking pulisi.
Lêngganan nomêr 4538 ing Pasrêpan. Tanggal 7-2-'38 sawêg maringi tumrap 1e kw. '38, botên pikantuk.
Sasampunipun kapal wau dipun suntik, ing sawatawis dintên lajêng sagêd thukul anti-toxin ing êrahipun. Êrahipun kapal ingkang sampun ngandhut anti-toxin wau, dipun pêndhêt sakêdhik-sakêdhik,
utawi dipun olah sagêd dados anti diphtherie-serum (anti-toxin).
Yèn ingkang sakit diphtheritis sanalika utawi tumuntên dipun suntik serum anti-toxin punika, ingkang kathah sami katulungan sagêd saras blas.
Ing taun 1895, Dr. Pasteur seda, inggih ing wêkdal punika para dhoktêr nêmbe kenging ngangge serum punika kangge anjampèni têtiyang ingkang sami sakit wau. Nanging kala samantên ingkang sakit namung dipun jampèni serum punika, ingkang pêjah taksih wontên 50%. Lan gangsal taun malih ingkang pêjah mandhap namung 12%. Ing samangke sarêng jampi serum wau sampun dipun olah langkung sae lan langkung mandi, ing pundi-pundi apotheek sampun wontên, ingkang sakit dipun jampèni mawi suntikan punika sok ugi botên kasèp, sagêd saras blas.
Ewadene taksih kathah sêsakit nular ingkang botên katingal utawi botên pinanggih baksilipun, ingkang kenging kapêndhêt êrahipun, nanging dèrèng utawi botên kenging kadamêl serum anti-toxin nipun, sanajan lampah-lampahipun sêsakit wau sami.
Para dhoktêr samangke sampun sagêd nitik, kathah sêsakit ingkang nular, ingkang botên katingal baksilipun, sarana êrahipun ingkang sakit, yèn kapriksa ingkang saèstu, katingal ewah utawi risak. Ewah utawi risaking êrah punika, kenging kadamêl ancêr-ancêr utawi wêwaton kangge nanggulangi sêsakitipun, awit kathah sêsakit ingkang nular, sanajan lêrês wontên sêsakitipun, nanging botên wontên tôndha-tandhanipun (verschijnsel) ingkang cêtha kangge nêtêpakên sêsakitipun.
Mila inggih kalêrêsan, dene ing êrahipun ingkang sakit wau katingal ewah utawi risak, dados dhoktêr gadhah gendholan utawi cêpêngan, yèn ingkang sakit êrahipun ewah makatên, dhoktêr lajêng sagêd nêtêpakên sêsakitipun punika wau.
Sêsakit ingkang mèh sabên tiyang mangrêtos, nanging wadoskados. botên kenging dipun ucapakên ing pasamuwanipun para priyantun ingkang susila (fatsoenlijk gezelschap) inggih punika sêsakit raja singa (syphilis).
Tiyang ingkang kataman sêsakit syphilis wau asring ngantos taunan botên katawis utawi botên katingal sêsakitipun, nanging anggènipun ngrêbda utawi ngrisak dhatêng badanipun ingkang sakit tansah lêlajêngan.
Dr. Wassermann (Duitsch) gadhah pamanggih lan manggihakên [manggih...]
[...akên] rekadaya, yèn êrahipun ingkang sakit syphilis punika priksa Wassermann reactie sagêd nêtêpakên sêsakit syphilis utawi botên, pathokanipun, yèn ing êrahipun ingkang sakit syphilis punika wontên satunggiling dat (stof) ingkang gadhah daya, samôngsa êrah wau dipun lêbêtakên ing êrahipun menda ingkang saras, dat abrit (roode bloedcellen) ing êrahipun menda wau sagêd risak utawi sirna. Mila makatên, awit êrahipun menda wau, yèn dipun momori êrahipun tiyang ingkang saras utawi ingkang botên sakit syphilis, botên ewah botên punapa-punapa. Ingkang makatên punika anjalari asmanipun Dr. Wassermann wau ing golongan para dhoktêr lajêng misuwur sangêt lan botên sagêd sirna.
Ing suwau sadèrèngipun wontên Wassermann reactie, cêkakanipun (W.R) dhoktêr botên sagêd nêtêpakên punapa saèstu sêsakit syphilis utawi botên, awit sadaya namung kintên-kintên kemawon, langkung-langkung samôngsa tôndha-tandhanipun ing (stadium I) sampun ical, lan ing jawi botên katingal cacad-cacadiun ing kulit utawi sanèsipun, makatên ugi tiyang utawi dhoktêr botên sagêd mastani ingkang sakit sasampunipun dipun jampèni punapa saras saèstu utawi botên, awit tiyang jalêr ingkang sakit syphilis ingkang dèrèng saras punika ambêbayani tumrap anak semahipun.
Samangke sasampunipun wontên W.R. punika malah botên wontên sêsakit sanèsipun ingkang langkung sampurna utawi patitis anggènipun nêtêpakên sêsakitipun, kajawi sêsakit syphilis wau.
Mila ing suwau kathah sêsakit ingkang dipun wastani sêsakit warni-warni, nanging sajatosipun punika thukulipun sêsakit-sêsakit ingkang jalaran saking wisanipun syphilis, kados ta: sakit ing sirah ingkang lami botên sagêd saras, sakit botên sagêd tilêm, sakit balung linu ing wanci dalu,
punika inggih botên mêsthi jalaran saking syphilis kemawon, para maos sampun kalintu tampi, mangke gèk ingkang kraos sirah ngêlu kemawon kuwatos yèn jalaranipun saking syphilis. Ingkang kula aturakên ing nginggil punika minôngka tuladha, yèn sêsakit syphilis samangke dhoktêr sagêd nêtêpakên saèstu sarana W.R.
Nalika murcanipun Dyah Sita kadhustha Prabu Rawana, ing ngriku ingkang dados jalaranipun, sang dyah tinilar piyambakan, Sri Ramawijaya angoyak kidang kancana ingkang tansah anglèlèdhèk, jêr punika kidang gadhungan malihanipun Ditya Marica. Pancènipun Sri Ramawijaya botên kingrangkirang. wêweka, botên mantala nilar ingkang rayi Sang Dyah Sita piyambakan, amila ingkang rayi Laksmana andikakakên nêngga wontên ing pondhokan. Ananging bêbasan: bêbaya ora kurang marga, dumadakan Laksmana kêpêksa nilar papan pamondhokan, awit saking adrêng panêdhanipun Dyah Sita, ngantos nalika Radèn Laksmana mopo jalarnganjalaran. ajrih nglirwakakên dhawuhing raka Sri Ramawijaya, sang dyah ngêdalakên têmbung ingkang botên sakeca tumraping rayi Laksmana, kakintên ingkang rayi kagungan mèlik atindak botên lêrês dhatêng Dyah Sita, katêmahan, Radèn Laksmana ngantos prasêtya, ewadene taksih adrêng panêdhanipun, murih nusula ing raka.
Kacariyos ingkang sawêg ambujêng kidang kancana, kala samantên sampun wangsul dhatêng pamondhokan, jalaran sumêlang, bokmanawi sang dyah mirêng sambatipun Ditya Marica wau, badhe kados punapa kumêpyuring manahipun. Dèrèng têbih lampahipun Sri Rama, langkung kagyat èsmu sungkawa, dupi mirsa ingkang rayi
punapa sang dyah tiwas, lajêng nusulipun dhatêng ingkang raka wau nêdya wêwartos makatên. Dèrèng ngantos dipun wangsuli pitakenipun, Sri Rama enggal lumajêng dhatêng pamondhokan, sarêng sang dyah botên katingal, lajêng nolih dhatêng ingkang rayi, sangêt panêtahipun dene nilar wêwêlingipun. Sang Laksmana matur sarwi ngrêrêpa, ngaturakên pangosonipun sang dyah dhatêng sariranipun, saha pandakwanipun ingkang kirang prayogi wau. Ewadene ingkang raka malah anêtah, dene Laksmana kawon kalihan pawèstri ingkang pinuju muring-muring.
Tanpa ngandika malih Sri Rama lajêng nusup-nusup ing wana angulari ingkang garwa, sabên kêkajêngan dipun pitakèni, punapa malih sawarnining sato ingkang kapanggih, punapa botên sumêrêp
nira. mau agawe patiningsun. Panguwuhipun Sri Rama wau botên tampi wangsulan, ing ngriku Sang Rama lajêng anggarjita yèn ingkang garwa ical. Rama lajêng ing lampahipun ngupadosi ingkang garwa.
Sarêng kapapag ing kidang ingkang arak-arakan, tumuntên didangu sora: Sita ana ngêndi. Kidang ingkang sumêrêp nalika sang dyah kadhustha ing Rawana lajêng andêngèngèk sirahipun mangidul, kados asung sasmita. Pramila Sri Rama lan Laksmana lajêng tindak manut sasmitaning kidang. Botên antawis dangu lajêng
uninga papan ingkang kados mêntas kangge ajang prang, katôndha kathah rah ingkang sumamburat ing gêgodhonganing wrêksa miwah ing siti, inggih punika papan campuhipun Jathayu kalihan Rawana.
Ing nalika Sri Rama mirsa layoning sêkar pêdhotan ukêlipun ingkang garwa, punapadene manggih gogroganing pangagêmanipun, Sri Rama kadya sumaput, enggal amênthang langkap, nêdya marwasa dhatêng sadhengah ingkang katingal,
satru, pangayomaning sagung dumadi. Ingkang sampun-sampun paduka punika asih dhatêng sakathahing titah, sagêd mangrèh dhatêng sarira pribadi sarta anggung ngêngudi karahayoning bawana. Sadaya wau ing mangke sampun risak, amargi kasasapan ing duka. Namung emanipun, dhuh pukulun punapa kalampahan paduka nglêbur jagad ingkang jalaran saking kalêpatanipun tiyang satunggal. Aturipun Laksmana wau kalihan udrasa.
Sanalika Sri Rama lilih dukanipun, lajêng lumampah malih nglajêngakên ngupadosi titik-titikipun bab punika.
Samantên pêpêthanipun irah-irahaning gubahan ing nginggil, pancèn sampun adatipun donya, sadaya kadadosan punika mêsthi wontên purwa lan wasananipun. Mila inggih têtêp, kawontênan ing donya punika botên langgêng. Kados makatên punika kenging kangge panglipuring manahipun tiyang ingkang sawêg kataman, sampun ngantos lajêng kasêpênan ing ihtiyar. Tumrapipun cariyos ing nginggil, kados punapa muringipun Sri Ramawijaya dene ingkang rayi nglirwakakên piwêling, nilar ing dyah piyambakan, ngantos kalampahan ical. Sanadyan
Manawi badhe mangrêtos dhong-dhing utawi angruntutakên lagu, punika kêdah nyumêrêpi swaranipun wilahan gôngsa.
Ing sapunika ingkang badhe kula têrangakên ing ngriki swara wilahan ingkang kangge wontên ing gôngsa slendro. Punika bakunipun swara wontên 5 wilah, satunggal-satunggalipun nama 1 barang, 2 jôngga (gulu), 3 dhadha (têngah), 4 gangsal (lima), 5 nênêm, manawi badhe nyatakakên ingkang gampil mriksani saron laras slendro ingkang rancakanipun isi 6 wilah, mênggah wujudipun kadosdene gambar ing ngandhap punika:
supados gampil anggènipun sinau laguning gêndhing, punika wilahan lajêng dipun sukani têngêr kados ing ngandhap punika:
Mila ing gôngsa slendro botên mawi têngêr ôngka 4 amargi ôngka 4 punika kangge sadhiyan têngêr gôngsa pelog, ingkang larasipun wilahan nama pelog (pelo) badhe katêrangakên ing wingking, yèn sampun miwiti sinau gêndhing pelog.
Wondene laras barang: ingkang mawi têngêr ôngka 7, punika kangge nêrangakên wilahan barang laras alit, yèn swaranipun kalihan titi ôngka 1 sami, kaot agêng kalayan alit.
Yèn wontên gôngsa pelog, ôngka 7, punika kangge nêrangakên laras pelog barang.
Wontênipun lagu utawi gêndhing ingkang dipun sinau mawi kula sukani têngêr, supados gampil dipun mangrêtosi, dene wujudipun têngêr-têngêr kados ing ngandhap punika:
Bh. Bali wiwit andhawah: (minggah) sabibaripun gong: wangsul, mriksanana ciri.
Upami sawêg merong (gêndhing dèrèng minggah) ungêlipun gêndhing manawi sampun gong wontên têngêr Bw. Lajêng wangsul malih wiwit Bw. salajêngipun. Manawi sampun [sa...]
[...mpun] dhawah: (minggah), lajêng mriksanana Bh. salajêngipun dipun wongsal-wangsuli:
t. kêthuk, papan yèn lêrêsipun nabuh kêthuk.
k. kêmpul, papan lêrêsing panabuhipun kêmpul.
N. kênong, papan lêrêsing panabuhipun kênong.
G. gong, papan lêrêsing panabuhipun êgong.
o. pin, panabuhipun namung dipun agagi kemawon.
(-) tôndha yèn badhe andhawahakên (minggah), kêndhang wiwit kagêmbyakakên (kaciblonakên).
(X) tôndha kangge ngèndêlakên ungêling gôngsa, lajêng dipun sênggaki, utawi dipun gerong, tuwin sindhèn.
Manawi irama sêsêg, anggènipun ngèndêli ngêgèt, namung yèn irama tamban, anggènipun ngèndêli ugi tumut tamban.
! cêcêg, yèn wontên nginggil ôngka (nut) tôndha swara ngêlik (alit) manawi wontên ngandhap ôngka, tôndha swara agêng.
(. Têngêr swara rikat (luk) utawi gandhèng.
Kawontênan gôngsa slendro nalika 50 taun kapêngkêr tumrap ing nagari Ngayogyakarta, (katêlah nama gôngsa Mataraman) ingkang wujud kênong namung satunggal, swaranipun dhawah laras 5 kêmpul satunggal, dhawah laras 6, gong agêng satunggal, dhawah laras 5 utawi dhadha.
Gêgayutan kalihan andharanipun sadhèrèk wong gunung, kawrat ing Kêjawèn.
Saking pamanggih kula andharanipun sadhèrèk wau sampun nama sae (mapan) nanging rèhning sêsêrêpan punika warni-warni, kula kumêdah urun wawasan sawatawis, dhapur mêwahi katrangan. Ing pangangkah sagêda dados têtimbangan dhatêng para ingkang badhe ngrasakakên nanêm katès. Mênggah bedanipun sêsêrêpan kula kalihan andharan ingkang sampun, punika namung bab pamilihing bibit saking isi saha patrap pananêmipun.
Katès punika satunggiling tanêman ingkang gampil - angèl, liripun gampil, sagêd tuwuh sae ing sadhengah panggenan. Angèlipun, asring malih, katès ingkang suwaunipun sae (agêng) sarêng katanêm malih dados katès alit, trêkadhang dados grandhèl. Mênggah anggènipun asring malih punika miturut sêsêrêpan ingkang sampun kula tindakakên, jalaran lêpat pamilih utawi pangruktining bibit. Bibit katès punika wontên kalih warni, inggih punika: bibit saking isi saha bibit siwilan.
Bibit saking isi. Katès ingkang badhe kangge wiji punika kêdah ingkang sêpuh saèstu (matêng ing uwit), lajêng kapundhut isinipun kapilih ingkang cêmêng mêlês kemawon. Ing ngriku isi samantên kathahipun punika namung wontên sawatawis ingkang cêmêng mêlês, inggih punika calon bibit ingkang sae. Isi wau kaurab kalihan awu, nuntên kaêpe ngantos garing. Prêlunipun kaurab kalihan awu punika kadosdene ambêktani pênawar dhatêng pun bibit, jalaran awu makatên bôngsa basê (base) dados manawi dhumawah ing siti ingkang kêcut (zuur) sagêd tawar, wasana gêsangipun bibit lêstantun sae.
Andhêdhêr wiji wontên ing bumbung wongwang kados pratikêlipun sadhèrèk wong gunung, punika ugi sae, anggampilakên manawi bibitipun kaêlih katanêm, nanging sajatosipun sanadyan kadhêdhêr wontên ing bumbung manawi badhe katanêm inggih kêdah siti kapêcah rumiyin, prêlu ningali oyodipun. Awit bibit ingkang oyodipun bengkong (oyod lajêr) punika botên prayogi katanêm. Sarta sawênèh wontên oyod sobrah kang tarung punika kêdah kapagas. Mênggahing kula langkung gampil andhêdhêr ing bedhengan, saugi panggarapipun bedhengan sae, inggih punika sitinipun kapaculana kintên-kintên lêbêtipun 30 sèntimètêr, makatên katahan ngantos sawatawis dintên lajêng dipun rabuk, tlethong lêmbu utawi sanès-sanèsipun ingkang mèh dados siti. Sasampunipun punika wijinipun kadhzdhzrakzn awisipun watawis sakaki, nginggilipun katutup mawi dami utawi godhong kêmladhingan.
Jugangan ingkang badhe kangge nanêm punika enggal-enggalipun kirang kawan wêlas dintên anggènipun ba-
dhe nanêm kêdah sampun kadamêl, lêtipun jugangan satunggal lan satunggalipun 7 mètêr, panjang, wiyar saha lêbêtipun satêngah mètêr. Pandhudhukipun saperangan siti ingkang nginggil kadèkèk ing sisih wetan, saha perangan ing nglêbêt ing sisih kilèn. Manawi jugangan-jugangan punika sampun kaêpe watawis saminggu laminipun lajêng dipun isèni rabuk (kados rabuk kasêbut ing ngajêng) satunggal blèk, siti ingkang sisih kilèn kaurugakên, nuntên rabuk malih inggih sablèk, wasana kaurug siti ingkang sisih wetan.
Manawi bibit katès punika agênging witipun sampun sajênthikan tangan sampun cêkap katanêm, pamêndhêtipun dipun susuk. Kados ingkang kula aturakên ing ngajêng bibit ingkang oyodipun lajêr bengkong botên kenging katanêm, saha ingkang oyodipun sobrah sami tarung salah satunggal kapagas. Dene godhongipun kêdah dipun rèmpèli kangèngèhna kalih utawi tigang lêmbar ing perangan nginggil, prêlunipun sampun kêkathahên anggènipun nguwabakên toya. Lajêng katanêm ing têngahing jugangan ingkang sampun kaurug wau, oyodipun katata murih jujur. Sasampunipun makatên sitinipun kapênêt alon-alon ngangge driji kalih ingkang wradin. Nanêm katès punika sasagêd-sagêd ing wanci sontên, supados nglilir têrus gêsang.
Ingkang prayogi wit katès punika manawi sampun sajêmpolan tangan agêngipun kêdah kapagas inggilipun saking siti kintên-kintên 20, 30 cm. Tatuning pagasan punika yèn sampun atus tlutuhipun lajêng dipun cèt pêthak, bilih botên kagungan [ka...]
[...gungan] cèt kenging kabungkus mawi kêrtas minyak. Mila makatên supados sampun bosok manawi kenging toya jawah.
Kintên-kintên lêt kalih utawi tigang minggu anggènipun magas wau tamtu sampun mêdal trubusanipun, bilih trubusan punika ngantos kalih utawi langkung kairisana ngangge lading ingkang landhêp, kakantunakên salah satunggal trubusan ingkang sae piyambak.
Miturut ingkang sampun kalampahan wit katès ingkang karimat kados kasêbut ing nginggil, wohipun lêstantun sae saha andhap sampun sami awoh, tur sagêd tahan ngantos: 4, 5 taun.
Bibit saking siwilan. Limrahipun bibit katès saking siwilan punika katanêm kangge pasrèn, pananêmipun wontên ing ngajêng utawi sakiwa têngênipun griya. Manawi nanêm kangge dagangan botên sagêd nyêkapi kabêtahanipun bibit, jalaran angsalipun siwilan botên sapintêna kathahipun.
Pamêndhêtipun bibit siwilan punika wit katès ingkang nyiwil agêngipun watawis sacakêping tangan kakêthok ngêpok ing uwit, godhongipun dipun rèmpèli kakantunakên sawatawis lêmbar ingkang cêlak ing pupus, lajêng katahan kasèndhèkakên sawatawis jam dangunipun, supados tlutuhipun atus. Pananêmipun wontên ing jugangan kados ingkang kasêbut ing ngajêng, nanging yèn nalika punika sitinipun aking kêdah kasiram ing toya. Manawi toyanipun sampun kikis (sitinipun sampun kêmayal) bibitipun sawêg kenging katanêm, tumancêpipun poking bibit dhatêng siti sakêdhikipun: 20 cm., lajêng dipun idak-idak, supados sitinipun rapêt saèstu dhatêng bibitipun. Tanêman punika botên prêlu kasiram asring-asring, cêkap kalih - tigang dintên sapisan sarta panyiramipun sampun kêtêlêsên, supados witipun botên bosok. Mila nanêm bibit saking siwilan punika yèn rêndhêng awis-awis dados, jalaran kêkathahên toya, sadèrèngipun ngoyot sampun kasêsa bosok.
Tanêman katès saking siwilan punika kadosdene cangkokan, wohipun jiblès kados ingkang nyiwil waunipun, namung wujuding wit kirang sêmbada, witipun taksih alit tur andhap nanging papahipun panjang-panjang klèngsrèh ing siti, anggènipun awoh genjah sangêt. Pancèn kangge pasrèn sae, nêngsêmakên.
Têmbung ngoko kêbo punika kramanipun: maesa, saking basa Sangsêkrit: mahisa. Mênggah têgêsipun, namaning kewan rajakaya. Manawi wontên ing kawruh (ngèlmu) kewan, maesa punika kagolong bangsanipun kewan anggayêmi utawi kewan atracak bêlah, ingkang asingat growong.
Têmbung: kêbo punika sumêbar sangêt kanggenipun, nyrambahi wontên ing ucap-ucapan sarta ing bêbasan pintên-pintên. Sêdyaning andharan punika maligi badhe ngrêmbag bab têmbung wau, sumêmbatipun wontên ing kasusastran, sumêrêp dados sapraboting sêsêrêpan ing bab têmbung-têmbung.
Wontên ing pêpindhan utawi panyôndra, têmbung: kêbo punika botên atêgês sae, bokmanawi kapiridakên maesa punika kewan bodho tur wujudipun botên brêgas. Malah larasing ungêl: kêbo punika, dados kosowangsulipun panyôndra, inggih punika gadhah têgês panyeda. Têrangipun yèn tiyang dipun pindhakakên makatên, suraosing ungêl gadhah têgês botên sae. Dados wontên ing pêpindhan utawi panyôndra, têmbung punika botên sagêd pikantuk sakêdhik-kêdhika. Upaminipun ungêl-ungêlan: kaya kêbo, punika kapiridakên maesa punika kewan bodho. Dianggo kêboan, gadhah laras saking anggènipun nurutan dipun trapi ing damêl, tur pigunanipun agêng.
Nalika jaman kina, jaman Pajajaran - Majapait, kathah para misuwur ingkang asmanipun ngagêm namaning kewan. Wontênipun makatên, ing pangintên mêndhêt pêpiridan saking karosanipun, kêkêndêlan, brêgasing wujud, katrampilanipun lan sanès-sanèsipun. Upaminipun:
Siyungwanara, têgêsipun, siyung kêthèk.
Sawunggaling, têgêsipun, sawung patohan, sawung êmas.
Banyak Widhe, têgêsipun: banyak kinurungan.
Jaran Panolih, têgêsipun: kapal ingkang patut tiningalan.
Kêbo Kanigara, têgêsipun: sêsêkaring maesa.
Maesa Tandrêman, têgêsipun: maesa ingkang botên kaopan.
Mundhing sari, têgêsipun: sêsêkaring maesa.
Manawi mirid asmanipun para misuwur punika, têmbung kêbo punika ing kinanipun ugi dados kaluhuran, botên beda kalihan kewan sanèsipun ingkang namanipun kagem asmanipun para luhur.
Tumrapipun wontên ukara paribasan, têmbung punika asring kangge pêpindhan. Punika namung nelakakên bilih kewan punika dipun kulinani ing tiyang, sabên dintên prasasat yumêrêpi. Dene paribasan ingkang ngangge têmbung: kêbo, ing sakacêpêngipun kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
Kêbo nusu gudèl, ngibarat tiyang sêpuh nêdha wulang
lumumpat ing palang, ngibarat jêksa ingkang anggadhahi prakawising sanak sadhèrèk utawi mitra karuhipun.
Kêbo mulih ing kandhang, ngibaratipun tiyang sampun kesah lami sagêd mantuk malih.
kawratên sasanggèn saking kêkathakên anak utawi sadhèrèk.
Kêbo mutung ing pasangan, ngibarat tiyang anggarap padamêlan botên sagêd ngrampungi.
Kêbo bule mati setra, ngibarat tiyang gadhah kasagêdan botên wontên ingkang ngalap damêlipun, ngantos saajalipun.
Dikêbo ranggah, ngibarat tiyang ingkang dados tawur utawi bantên.
Pisah kêbo, ngibarat tiyang sêsemahan, pêgatan dèrèng absah.
Dikêbo siji, ngibaratipun tiyang dipun rampog.
mênggah, têgêsipun: namaning kalung. Kêbo giro, atêgês namaning gêndhing. Kêbo lawung, têgêsipun maesa umbaran.
Bokmanawi têmbung punika kanggenipun wontên iing. ukara sanès taksih wontên, andharan punika kados sampun cêkap dipun punggêl samantên kemawon. Kirang langkungipun kasumanggakakên para nupiksa.
--- [485] ---
panêngranira / prabu mega mêndhung / ratu têguh sugih bala / maksih mudha arsa andhustha sang dèwi / wus lama
tinarima panuwune dadi / tinêdhakan mring hyang jagad nata / sarwi asung wasiyate /
Nalika badhe tindakipun Radèn Ayu Jayadiguna dhatêng Bêtawi, Pakêmpalan Wanita Utama ing Purwarêja ngawontênakên pêpanggihan garwa, kangge pangèngêt-èngêt anggènipun badhe sami pêpisahan. Ing nginggil punika gambaripun pêpanggihan wau wontên ing griyanipun agèn Bale Pustaka ing Purwarêja, sarta kalêrês badhe tindakipun wau mawi kapêthuk ingkang raka Mr. R. Jayadiguna saking Bêtawi, lajêng katut tumut kagambar pisan.
Nitik pasêmoning gambar punika, para maos sagêd manggalih, saya malih tumraping para putri, kados punapa gambiraning para putri ingkang sami pêpanggihan wau.
Ingkang punika, Kajawèn mêmuji, mugi-mugi panjênênganipun Mr. R. Jayadiguna sakalihan wontên ing Bêtawi sampun ngantos kêsupèn. Wanita Utama wontên Bêtawi mugi dadosa panggalihanipun.
Garèng : Ayo, saiki padha dibanjuake rêmbuge ing ngarêp. Kowe ngandhakake: suryawirawan andhêdhêri para mudha supaya trêsna nyang bangsane lan nagara kalairane. Watak sing kaya ngono kuwi, nèk bôngsa Jawa wis anduwèni, Truk. Kaya ta: mugguh katrêsnane nyang bangsane bukti-buktine sabên dina kowe bisa mêthuki, Truk. Upamane bae: yèn wêruh wong dudu bôngsa Jawa, bagus lan brêgas, lo kuwi iya banjur muni mangkene: wong kae mula iya bagus lan brêgas, emane dene ora kanggonan: luwês lan kèwês kaya wong Jawa, seje karo wong Jawa tulèn, rupane ngono umume pancèn padha ala-ala, nanging luwêse kuwi sing ulêng-ulêngan. Banjur nèk ana wanita dudu Jawa, kok manganggo cara Jawa dêlês: gêlungane mèfèt, klambine nganggo pêndhatêng, wirone mlithit, kuwi loking uwong: ma - tik - a - ku, wong kathik sêmono ayune, eman dene basane pating gêdêbug mêngkono. Saupama kok banjur omonge Jawa bisa kêmrêmês kae, rak iya kumplit têmênan. Luwih-luwih yèn wêruh jogèd, apa manèh ngrungu gêndhing liya bôngsa, kuwi banjur bae muni: tobat, tobat, iki apa anjogèd apa jola-jola, banjur tabuhane kathik pating gadhagrèg, malah kêpenak ngrungokake: kodhok ngorèk bae. Mara, Truk, kabèh kiyi apa ora sawijining bukti gêdhening katrêsnane nyang bangsane, sabab pikirane: ora ana wong kèwês lan luwês kaya bangsane, ora ana basa sing gandês kaya basane bangsane dhewe, ora ana kagunan sing nyang ati mak: nyês, nyês, kaya kagunane bangsane dhewe. Luwih manèh katrêsnane nyang tanah kalariane, wis kalêbu ing balung sungsum, Truk, kaya ta omongane wong Sala upamane: saora-orane wong Sala, nèk wis ngomong satiba-tibane le êmpuk kêpenak. Kosokbaline omonge wong Banyumas: idug-idug busèt, wong Solo nèk caturan tuli kaya... wayang wong. Muni: lara: loro. Loro iya loro maning, tuli ora kêpenak kaya wong Banyumas. Mara, Truk, apa iki ora sawijining bukti yèn wong Jawa wis anduwèni trêsna nyang nagara kalairane.
Petruk : Sing kok gambarake kuwi mau, pancèn iya ana bênêre, mung bae katrêsnan mênyang bôngsa lan nagara kalairane sing kaya ngono kuwi gambare katrêsnane wong kang isih cupêt jagade, Kang Garèng. Ora mêngkono tumrape wong sing wis jêmbar wawasane. Sing diarani bangsane dhewe iki, iya kabèh bôngsa sing padha lagi ngalami lêlakon kaya awak dhewe iki, dadi iya bôngsa: Sundha, Madura, Mlayu lan sapadhane. Dene tanah kalairane dhewe, iya tanah saurute sing padha diênggoni bôngsa-bôngsa [bôngsa-bông...]
[...sa] mau kabèh kuwi. Lho kuwi para mudha bangsane dhewe supaya dituntun murih trêsnane nyang bôngsa lan tanah kalairane sing jêmbar, aja ciyut kaya sing kok gambarake mau. Prêlune supaya ing têmbe burine bisa dadi bôngsa kang luhur lan akèh cacahe lan jêmbar nagarane. Wis, Kang Garèng, bab iki kaya-kaya wis cukup samene bae. Pambudi kang 2e, yaiku: anênangi lan mulasara watak sarta tindak-tanduk kang bêcik, mêngkono uga nêguhake sarta nguwatake imane para mudha kuwi mau.
Garèng : Bab kandhamu kang kapisanan, ora prêlu kok têrangake, wis cêtha aku, Truk, karêpe rak iya mêngkene, ta: Watak lan tindak-tanduk sing bêcik, kudu dipulasara, têgêse kudu dijaga aja nganti dijabêl dening panggodhane: ijalil. Dene yèn watak utawa tindak-tanduke sing bêcik kudu ditêtangi, têgêse: para mudha mau tansah diloloh ing piwulang-piwulang, sing bisa nuwuhake watak lan tindak-tanduk kang bêcik mau. Rak iya ngono, ta, wong aku, iya mêsthi banjur nyandhak bae. Saiki ing bab nêguhake utawa nguwatake iman. Hla, iki aku sing durung bisa nyandhak kapriye pratikêle. Sabab uwong kuwi rupa-rupa panêmune, murih têguh ing imane. Kaya ta: wong anggêre ora kêkurangan apa-apa, jarene mêsthi kuwat imane.
Petruk : Iya mèmpêr, Kang Garèng, nanging ora kêna dipêsthèkake. Kowe bokmanawa wis tau krungu lêlakone kaji sugih ing sajêrone sasi Pasa sêmbahyang mahrib karo ngadhêpake bakal bukane. Barêng mèh rampung anggone klumat-klamêt muji: ini wajahtu watiya... mêngkono kae, dumadakan ana kucing marani: bakal bukane, kathik sing dirundhuk gorengan dhadha mênthok. Kala samono si kaji arêp miwiti maca Alpatekah, wêruh klebating kucing mau, banjur sêru bangêt anggone maca: Bismillah... ensopurut, nganti kucinge banjur mlayu.
Garèng : Wèh, iki wong kang imane kalah dening dhadha mênthok. Wèh, apa kuwating imane kuwi dumunung ana ing wong kang mlarat bangêt, ora bisa, Truk, malah umume wong mlarat kuwi, jalaran kagodha dening kamlaratane, kêrêp ngacungi kêpêl marang... ingkang Kuwasa, Truk.
Petruk : Kosokbaline wong sing ora duwe apa-apa mau, malah bisa kuwat lan têguh imane, jalaran rumasa ora bakal ingaru-biru dening lêlêthêking dunya, Kang Garèng. Nanging kabèh
--- [491] ---
mau ora mangkono karêpe, Kang Garèng. Sing diarani kuwat lan têguh imane, iya sing kuwat lan têguh atine kuwi. Têgêse: sing kêncêng, mantêp, têtêg anggone nindakake kuwajibane.
Garèng : Wah, iki karêpe mêsthine jêmbar bangêt, Truk, yaiku nindakake kuwajibane tumrap: panêmbahe marang ingkang Kuwasa, anggolèk pangupajiwa, ngopèni anak bojone, sêsrawungane karo wong akèh, lan sapiturute, mêngkono uga kuwajibane dadi wong urip kudu golèk wiji, dadi iya prêlu ngêkèhi... babone.
Petruk : Yah, sêmbrana, rêmbugane wong ngajak royal kuwi arane, wis, saiki tak banjurne manèh, kang 3e. anggugah watak lan rasa kang luhur sarta suci.
Garèng : Wah, iki karêpe priye, Truk, kok rada glatho-glatho anggonku arêp nampani.
Petruk : Watak luhur lan sukci, yaiku: ora gêlêm gawe ala, ngina, ngrèmèhahengrèmèhake. marang sapadhaning umat, mêngkono uga ditobatake laku: drêngki, jail, mêthakil, lan sapadhane, nanging watake tansah wêlas lan asih marang sapadha-padha.
Garèng : Nèk aku pancèn wis dhasar manawane, mêlas asih nyang sapadha-padha kuwi. Hla, kae bae, lho, Mas Jaya, aku mêlas bangêt, lha wong jarite mung siji, mêksa digadhèkake kabèh. Malah wingi nêmbung utang aku têlung kêthip.
Petruk : Calathumu kang mangkono kuwi mau, bisa uga tuwuh saka wêlasing atimu, nanging bisa uga tuwuh saka kibirmu, Kang Garèng, yaiku upamane kowe arêp ngandhakake mangkene: Mas Jaya kae jarit siji kalakon digadhèkake, nèk aku ora bakal, sèh. Dhèwèke nêmbung utang aku têlung kêthip, bisa uga kowe anduwèni karêp: wong nylêkuthis, nganti kalakon nêmbung utang aku têlung kêthip.
Garèng : Dadi ora bêcik, ta, ngrasani mêngkono mau. Saiki ngrasani mangkene: wah, dèn bèi Sastra kae, saka sugih lan brêgase, tindak nyang toko mung lakon limang mênit bae, nitih oto.
Petruk : Iki iya ora bêcik manèh. Awit ing batine rak bisa uga ana buntute mangkene: wong ora lumrah, ambêge salegêr, mung mrono bae kathik nunggang motor.
Garèng : Wèh, apa-apa kathik salah bae mêngkono. Hla, kêpriye, ta, bênêre.
Petruk : Wong kang duwe watak luhur lan sukci kuwi, lumrahe yèn wêruh lêlakon kang bêcik, mung mênêng bae, nanging ing batin duwe pikiran: wah, lakune wong kae kathik bêcik têmên, tak tirune. Nèk wêruh apa-apa sing ala, unine: wah, kae tindake kok ala, tak jagane aja nganti aku tindak ala sing kaya ngana kae. Lho, mêngkono, Kang Garèng, watake wong kang luhur lan sukci kuwi.
golflengte 190, ing bab Bintang Minahasa, ingkang mêdharsabda Tuwan St. Iskandar.
Ing jamanipun praja Ruslan dipun ratoni dening Prabu Wladhimir, satunggiling narendra ingkang sinêbut ingakathah: kramat, jalaran saking sucining panggalihanipun, tuwin Prabu: Yaroslop, inggih punika satunggiling nata ingkang kacêluk mênggahing kawicaksananipun, kitha karajanipun praja, inggih punika: Kiyèf, kalêbêt kitha ingkang sae piyambak ing saindênging nata Eropah. Ing kala punika sêsrawungipun para darahing Ruslan, kalihan sanès nagari, taksih kathah. Jalaran ingkang makatên wau amila kathah para pangeran ing praja Ruslan ingkang lajêng sami
ing Ruslan ing kala punika kathah ingkang sami jumênêng dados pramèswari nata ing nagari-nagari sanès, kados ta ing praja-praja: Prancis, Nurwègên, Honggari, lan sasaminipun. Ing jaman samantên ing saindênging tanah Eropah sampun kasuwur ing bab endahing warinipun para putri Ruslan, amila lajêng kathah para pangeran ingkang sami katarik manahipun saha sami mrêlokakên angumbara dhatêng kitha Kiyèf, ngupados jodho.
Ing satunggiling dintên wontên baita pintên-pintên lêlayaran wontên ing lèpèn: Dhèpèr, nuju dhatêng kitha Kiyèf. Wujuding baita-baita wau sayêktos sami sae tuwin èdi, langkung malih ingkang lampahipun wontên ing ngajêng piyambak, ingkang ing sêmu dados tumpakanipun ingkang mangagêngi sakathahing baita-baita wau, saèstu tanpa tandhing mênggahing saenipun.
kewan ing salêbêting wana môncawarni. Sadaya tangsulipun sami sutra, tiyangipun kaprada, lan pucuking tiyang wau mawi pênthol êmas ingkang mancorong sae sangêt. Ing ngêdhèg wontên papilyunipun ingkang kaêcèt ijêm, pyanipun dipun sasapi bludru, tembokipun rinêgga-rêngga ing gambar ingkang èdi-èdi, lan jobinipun dipun babuti, dene ingkang wontên ing salêbêtipun papilyun ngriku punika, satunggiling priya ingkang taksih anèm, bagus warninipun, tuwin karêngga ing busana, nama: Budimirowic, kalihan ibunipun nama: Olyana. Dene ingkang wontên ing baita ngriku tuwin baita sanès-sanèsipun, sadaya sami punggawanipun satriya neneman wau. Mênggah cacahing punggawanipun wau wontên tigang dasa, sadaya sami neneman, bagus warninipun, tuwin karêngga ing busana. Ing kala punika Budimirowic wau sawêg kalêrês nabuh clêmpung kanthi têtêmbangan, kanthi suwara ingkang êmpuk tuwin anêngsêmakên. Sadaya ingkang sami mirêngakên tamtu katarik manahipun dening suwara tuwin pintêring panabuhipun calêmpung wau.
iki, lan turutên apa parentahku kabèh. Mêngko padha masanga blabag warna têlu, kang kanggo munggah ing palabuhan kene iki, yaiku: blabag mas, blabag salaka lan blabag kayu. Padha anggawa barang kang èdi-èdi, lan padha tut buria lakuku sowan ing ngarsane sang prabu.
Sanalika têtiyang wau inggih lajêng sami mituruti punapa parentahing bandaranipun, lan botên watawis dangu sadaya lajêng sami minggah ing palabuhan ngiku, Budimirowic sarana lumampah ing blabag êmas, ibunipun ing blabag salaka, lan para pangiringipun sami ngambah ing blabag kajêng wau. Lampahipun sadaya wau sami nuju dhatêng kadhatonipun Prabu Wladhimir. Ingkang lumampah wontên ing ngajêng Budimirowic miwah ibunipun, lan ing wingkingipun para pangiringipun kanthi ambêkta barang-barang rajabrana ingkang sakalangkung èdi wau. Satriya neneman tuwin pangiringipun sadaya wau têrus lumêbêt ing kadhaton. Sasampunipun atur urmat dhatêng sang prabu miwah sang pramèswari kados padatanipun, Budimirowic lajêng suka sasmita dhatêng rencang-rencangipun supados samia ambikak bêktanipun. Ing ngriku katingal barang-barang ingkang èdi sarta pèni, kados ta: talam êmas tuwin salaka, mantol mawarni-warni, tuwin barang tênunan ingkang sakalangkung èdi, pantês saupami dados agêm-agêmanipun sang pramèswari, tuwin putri kapenakanipun: Dèwi Sabawa.
Salajêngipun Budimirowic lajêng munjuk makatên:
Dhuh, sang prabu pêpundhèn kawula, mugi kaparênga anampi pisungsung kawula barang-barang ingkang botên ambêjaji punika.
Isinipun: Gupêrnur Jendral Ostraliyah - Pajagèn Bêbaya ing Gêgana - Ngemba Rekadayanipun Dr. Pasteur - Ardaning Tyas Sirna dening Panalôngsa - Marsudi Gêndhing Jawi - Bab Tanêman Katès - Têmbung: Kêbo - Tanggal Ênèm ing
kok ming sêmene, kanggo anu bae kok nganti sêmono, êndi kwitangsine, rêsine, ya wis karêpmu, bayarane sêkolah anake môngsa bodhowa wong lanang. Kosokwangsul tiyang jalêr, dumèh rumaos: lanang (sanajan ala, nanging wênang) samôngsa kataman têmbung makatên wau, yèn botên sagêd anggiwarakên wangsulan, lajêng ngatingalakên kuwaosipun, dasamukanipun mêdal: kowe wong wadon, kabèh iki dadi panguwasaku. Sanajan awakmu iku, yèn durung olèh palilahku, ora kêna mingsêt utawa lunga, apa kowe ora ngèlingi bêbasan: swarga nunut darajat katut. Êndi, kaya apa olèhmu nindakake kaskayaku,
Langkung gawat malih bab panyêpêngipun anak, yèn kirang kalêrêsan, ambêbayani saèstu. Anak, kêdah angsal panggulawênthah ingkang nyêkapi. Yèn bapa sarta biyung sami arêbat panguwaos tumraping anak, kosokwangsulipun sami ambodhokakên dhatêng salah satunggalipun, punika sagêd ugi anak wau malah kapintên sadayanipun. Upaminipun: kowe kuwi anake bapak, le, kana, môngsa bodhowa bapakmu, apa-apa iya tarèna, anjaluka bapakmu kana. Kosokwangsulipun bapa: môngsa bodhoa [bo...]
[...dhoa] anakmu kana, kowe sing kuwajiban ngopèni. Aku wong lanang, nyambutgawe golèk dhuwit. Kowe rak ya wis ngrêti dhawuhe kyai kae: yèn swarganing anak iku ana dlamakaning biyung. Dadi cêtha, iya kowe kuwi sing kuwajiban anjênang ebor anakmu, dadi mulya, dadi sangsara, iya marga saka kowe. Tiyang jalêr èstri ingkang sami gadhah pamanggih bèncèng cèwèng kados makatên wau, botên sae sangêt tumraping dhatêng anak. Langkung-langkung yèn tiyang sêpuhipun sadintên-dintên namung tansah padudon, usrêg, undhamana-undhamanan, purikan, punika prasasat ngursus dhatêng anak, supados ing têmbe dados lare ingkang rêmên udur, pasulayan lan sanès-sanèsipun.
bêbrayan punika. Punapa waunipun kêdah wêdalan sêkolahan ingkang inggil-inggil. Punapa kêdah anggêbyur ing madyaning ebah-ebahan ingkang modhèrên-modhèrên. Botên cêkap namung sarana makatên punika kemawon, nanging kêdah purun anglaras utawi mirid têpa tuladha sadaya lêlampahan ingkang kasat mripat. Punapa malih mirid cariyos-cariyos babad, dongèng, roman lan taksih kathah sangêt ingkang kenging kangge lêlimbanganing panggalih.
Kula nyipati tiyang têntrêm jêjodhoanipun, sanadyan pamêdalipun alit, sagêd nata gêsangipun kanthi prasaja. Kosokwangsulipun, nyipati jêjodhoan ingkang kakungipun inggih pasinaonipun, agêng blanjanipun, putrinipun dhasar timbang lan kakungipun, nanging kawontênaning bêbrayan kirang têntrêm, tansah usrêg. Punika kêdah katiti sabab-sababipun, ingkang ngantos pinanggih cêthanipun. Sanadhan botên sagêd têrang yêktos, nanging inggih sampun kenging kangge nglaras sarta pêpiridan. Tumrap anggèn kula gêsang bêbrayan abale griya saanak semah, supados sagêd ngalap paedah, mêthik wohipun ingkang miraos. Kula pitados, katêntrêmaning bêbrayan punika, gumatung wontên kula tiyang èstri kalihan tiyang jalêr. Upami lampahing baita, gumantung wontên ing juru mudhi lan juru panêdah margi. Upaminipun karajan, gumantung ingkang ngasta pusaraning paprentahan (ratu lan patihipun).
Nuwun, kula jugag samantên andharan kula. Kula ngrumaosi bilih atur kula ingkang anggêladrah punika, tamtu kathah tuna dungkapipun. Mila kula cadhang kanthi tangan kalih, mugi para maos sami karsa amuwung, tuwin anglubèrna pangaksama dhatêng kula.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 30
Manawi badan dèrèng kiyat botên kenging mênyat, ingkang ngrêsiki saha nyantuni inggih frudfro piyambak. Nanging ingkang sampun kêlampahan, sawêg sadintên kemawon sampun kenging kula angge mênyat, adus piyambak, manawi tilêm sasakecanipun kemawon, saugi botên tilar pangatos-atos.
Kula rumaos, bilih pratikêlipun frudfro anggèning têtulung wau sarwa sakeca saha mayar, manah kula tatag. Mila kula mrayogèkakên sangêt, para sadhèrèk wanita ingkang badhe nglairakên jabangbayi, karsa angagêm pitulunganipun frudfro. Emanipun dene wontênipun frudfro, punika ing jaman samangke taksih lôngka sangêt, botên môntra-môntra anyêkapi kangge kabêtahaning ngakathah.
Tutuping atur kula akanthi pangajêng-ajêng saha pêpuji, mugi-mugi ingkang wajib agalih saprêlunipun, tumuntên mêwahi kathahing frudfro ingkang saèstu agêng pigunanipun.
Pêlok pêlêm utawi pakèl, kwèni (balung pakèl isi pêlêm wau), sawatawis kaêpe.
Yèn sampun garing lajêng kasigar kapêndhêt isinipun, têrus kaêkum, ngantos 5 dintên, nuntên kaparut, têrus dipun pêrêsi, kados mêrêsi klapa. Pathinipun, santêning pêlok wau, kaênêpakên, kabucala toyanipun. Sasampunipun
ambal kaping 5 inggih 5 dintên. Lajêng pathi wau kaêpe sagaringipun.
Pangolahipun gêndhis (botên pilih) santên klapa, panili, sarêm sakêdhik, kacampur, kagodhong ngantos umob. Pathi pêlok wau kaêjur ing toya, sampun kêcuwèrên, kaêsokakên ing abên-abênan wau, têrus kaudhak, ngantos dados kênthêl. Bilih
dipun kêpêli utawi dipun glintiri, watawis sakênèkêr, nuntên kaêdang. Sasampunipun matêng, inggih punika ingkang kawastanan gêmpol.
Glêpung kêtos (kêtan) dipun toyani lan dipun glintiri kados damêl gêmpol, namung kêdah alit sadaya.
gêmpil (agêng alit) dipun santêni ingkang botên patos kênthêl, kacoloka sarêm.
Kadhahara kalihan jênang kêtos ingkang mawi gêndhis wau (raosipun lêgi) punika jodho sangêt, gurih, sêgêr, tuwuk, tur ragadipun mirah.
Wos kêtos sawatawis kaêkum. Numpangna wajan ingkang sampun amoh, wêtah sakêdhik, utawi wêtah (jalaran namung bêtah sakêdhik,
wau sampun asat, kalètrèk ngantos wiyar, tipis. Lajêng kausar-usaran parudan klapa, lajêng pisang raja sairis ingkang sampun matêng, ugi kalètrèk. Bilih sampun matêng kasusuk, lajêng kadhahara kalihan gêndhis pasir. Têtêdhan makatên punika, ingkang rêmên lare alit, malah kangge Ngayogyakarta, kathah para kênya sami damêl, kasade, ngiras sinau olah-olah, tur angsal rêmên, saha angsal lintu saking pêpajênganing intipan wau.
Tela kaspe ingkang ragi sêpuh, kaoncekan, kagirah, lajêng kaêdang samatêngipun. Bilih sampun matêng
sapanunggilanipun, lajêng katutupana ingkang rapêt, ngantos samatêngipun (dados tape) watawis sapêkên.
mawi susu. Punika tumrap ing Ngayogyakarta nama modhèl enggal.
Saking pamanggih kula, nama makatên punika botên kok sumêdya ngrèmèhakên dhadhatêngdhatêng. golongan wanita, langkung-langkung para rôndha, babarpisan botên. Namung wontêning nama ingkang kados makatên wau, bokmanawi kapirid saking kawontênanipun, jalaran sintên ingkang sampun nate dhahar tape, môngka lajêng dhahar rôndha anjondhil, kraos eca sangêt (yèn katandhing raosing tape lugu) mila lajêng ngalêm, utawi gumun, kêlanturipun ngantos anjondhil, mila lajêng kanamakakên: rôndha anjondhil.
Dene wontêning têmbung rôndha, bokmanawi kemawon: rèhning tape punika yèn kasade limrah kirang majêng, mila ingkang wudhu wau lajêng kawastanan: randhan, utawi wudhon. Upami sêkul:... wadhang.
No. 16, 20 April 1938, taun IX
Doewi Nastiti, Blitar. Ti, ora dadi apa kowe lawas ora kirim-kirim layang nyang Bu Mar, awit lagi ribut sinau kanggo examen. Yèn kowe mêmpêng sinaumu Bu Mar ya wis bungah. Besuk dina
Sabisa-bisa yèn gawe layang nganggo mangsi, aja nganggo potlot. Kajaba kurang cêtha, uga kurang apik. Kowe rak ya wis pintêr nulis nganggo mangsi ta, la wong wis pintêr ngêtik barang, thik arêp nglayangi nganggo potlot.
Sri Moeliati, Gadingan, Jatibarang. Karangan-karangan wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Ti, aja pisan dadi atimu, karangan lan gambar bab mbathik ora bisa kapacak. Yèn cara-carane lan patrape gawe parang rusak wis apik, bênêr bangêt, nanging wangune parang rusak rada kau ora kaya parang rusak liyane. Dene parang-parang liya-liyane coba kowe anggawea, yèn pinuju kobêr sarta dhangan atimu. Bathikan parang rusak kuwi gampang, nanging sing bisa gawe parang rusak luwês arang-arang.
Roessriadi, Pacitan. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur yèn kowe arêp milu² urun ngisèni T.B. Wah Roes, la kok apa-apa murah ing Pacitan, krambil kokloro sasèn, mangka ing Bêtawi siji têlung sèn utawa sêbenggol. Kacèke kok akèh têmên ya?
sarta Soekardi. Aku wis tampa layangmu lan potrèt. Andadèkake bangêt bungah lan panarimaku, nanging potrèt ora bisa kapacak ing T.B.
Soetono, Kranggan, Surabaya. Aja pisan dadi atimu karanganmu bab ''Waringin pêngantèn'' lan ''Padvinderij'' ora bisa kapacak, dene dongènge wong bucu loro, liya dina bakal kapacak. Yèn kowe arêp têpungan karo sêdulur sing ana ing Surabaya, ndêloka adrèse Timan ing Kêjawèn lawas.
Roek, Wlingi. Candhake karanganmu wis kêtampan, liya dina yèn pinuju ana papan mbokmanawa bisa kapacak.
Uncle Sum, Singapur. Bangêt panrimaku kokirimi layang lan gambar-gambar.
Saring, Magêlang. Karangan² wis daktampa manèh, ora liya bangêt panarimaku. Karangan-karangan mau, ana sing bisa kapacak, ana sing ora.
layang pitêpunganmu, bangêt panarimaku. Sukur yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B.
''Froggie'', Purbalingga. Mêsthine saiki kowe wis maca
Handijah, Alasmalang. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênênging ati. Nanging aja pisan dadi atimu karanganmu ora bisa kapacak, jalaran wis kaprah bangêt.
Soemandarjati, Blitar. Bangêt bungahku kowe gêlêm milu urun-urun ngisèni T.B.
Soedarsono, Jêthis. Aja pisan dadi atimu, gambaranmu lêlucon ora bisa kapacak, kurang apik.
Bocah-bocah, barêng iki aku awèh wêruh nyang kowe kabèh, manawa adrèse Bu Mar wiwit sasi Mèi tanggal siji, disalini
bola-bali ngalih, saiki mung diganti nomêring omah dening Gemeente. Dadi yèn kowe padha ngirimi layang nyang Bu Mar, poma aja kliru nomêre, mundhak kêsasar ing omah Walanda.
Ing jaman kuna ana wong aran Ki Badjag, dêdêg-piadêge sêdêng, dhasar brêngose sakêpêl sisih, godhèg wok simbar dhadha, tênagane ketoke sêntosa bangêt. Yèn wayanga, mèmpêr satriya ing Lesanpura, Radèn Ario Setyaki. Ki Badjag mau cugêtan atèn, yèn prentah apa-apa marang bojone, mangka ora enggal-enggal dilakoni ora luput sing wadon kêtiban têmpiling.
Anuju sawijining dina sing wadon dikon ngadhang wong, karêpe yèn anaa sing gêlêm arêp diajak adu kêrosan. Sapa² sing bisa ngalahake, omah lan pakarangane Ki Badjag diwènèhake. Ananging siji bae ora ana sing gêlêm, malah padha duwe pangira yèn Ki Badjag rada ora jêjêg pikire. Saka mantêpe anggone nêdya golèk mungsuh, dilalah nalika sing wadon dikon ngadhang, nêmoni wong gagah birawa, karosane, gêdhe
dikandhani dening Ni Badjag, bungahe kaya nêmu dhuwit sakanthong.
Satêkane ing ngarêp omahe Ki Badjag, Ki Rodhamênggala dikon ngêntèni ing lawangan, dene Ni Badjag arêp ngandhani sing lanang. Sasuwene sing wadon marani, Ki Badjag nginjên saka jêndhela, bangêt gêmêtêre dene ana wong kok samono gagahe, lan ngrasa ora kaconggah nandhingi. Sing wadon calathu: ''Wong lanang iku ana wong kang saguh mungsuh awake, wis mrana êndang mêtua.'' Sing lanang mangsuli lirih: ''Wong wadon! Wis mrana kandhaa yèn aku lunga, supaya wong iku bali, sabab takrasa aku ora bakal wani.'' Sing wadon cêlathu manèh: ''Lah mêngko yèn wong iku mlêbu mrene, gèk kapriye akalku.'' Sing lanang nyambungi: ''Wis mangkene bae, brêngosku cukurên, lan êndhasku pisan, nuli gêdhongên, banjur yunên sacara bayi lan mêngko aja kok aku bojomu, akunên anakmu, dene bojomu kandhakna yèn lagi lunga mênyang sawah lagi êntas bae.'' Sing wadon nurut apa prentahe sing lanang, lagi bae diyun Ki Rodhamênggala ora sranta enggal mlêbu mênyang omahe Ki Badjag, cêlathune sajak nêsu, awit wis suwe ênggone ngêntèni ana ing lawangan, têmbunge sora: ''Eh, êndi wonge sing ngajak mungsuh karo aku?'' Ni Badjag mangsuli karo gêmêtêr: ''O, kisanak aja pisan dadi atimu, wong lanang lunga mênyang sawah lagi êntas bae, mau dhèk aku diprentah isih ana ing omah, lungane aku ora wêruh.'' Ki Rodhamênggala takon manèh: ''Lah iku sing ana ing yun-yunan sapa?'' Ni Badjag mangsuli: ''Ya iki anakku kang nêmbe lair, saprene wis olèh
kabèh, saking wêdine. Tanpa nyuwara lan ora pamitan klepat bali mulih rêrikatan, kuwatir kêprêgok karo Ki Badjag.
Wiwit ing dina iku Ki Badjag kadunungan ati sabar, ora tau ngangsa-angsa, awit duwe pangrasa ana gêdhe, gêdhe manèh, ana rosa, rosa manèh.
Mangkono uga Ki Rodhamênggala kapok ora tau nglakokake adigang adigung adiguna kaya sing uwis-uwis.
Nalika telefoon ing tanah Jawa kene durung sumêbar, wong-wong durung sêpiraa kang ngêrti gunane lan paedahe. Yèn ana wong gunêman ing telefoon, wong kang wêruh padha gumun, dene ana wong gunêman ijèn. Sajake kaya gunêman karo wong liya, kang tunggal sapangarêpan. Malah ana kang ngira yèn piranti mau bisa gunêman dhewe, samangsa diajak gunêman.
Ing nalika samana ana sawijining pulisi lagi ngudi katrangan kadursilan. Nanging wong kang didakwa ora gêlêm ngaku, sanadyan wong kang didakwa mau nyata, mêksa ora gêlêm ngaku. Kang mêngkono iku wis lumrah, arang wong kang gêlêm ngakoni marang kaluputane dhewe. Apa manèh ngêrti yèn bakal digantungi paukuman.
Pulisi mau nganti judêg, diingar-ingêr pitakone mêksa ora gêlêm ngaku. Nuli nêmu akal, wong mau banjur dikon ngrungokake ing telefoon. Sarta dakwa mau dikandhani yèn
dikandhani mangkono iku, awit pangirane telefoon iku bisa gunêman dhewe. Pulisi nuli akon marang upas nyingkirake dakwa mau, banjur telefoon mênyang pulisi liyane, wose mangkene:
''Mêngko yèn sing nampani telefoon wong kang didakwa dadi dursila, dikon gunêman mangkene: ''Yèn kowe ora gêlêm ngaku, lan ora gêlêm nuduhake barang-barang colongan, bakal daktumpês kelor saanak bojomu!''
Barêng wis rampung, dakwa diundang lan dikon ngrungokake telefoon. Dakwa barêng krungu unine telefoon mau, kagèt, dene ana swara saka kono kang nguwas-uwasi ati.
Wasana dakwa mau ngaku, sarta nuduhake barang-barang olèhe maling. Dakwa dadi pasakitan, sarta diukum samurwate. Dene pulisi kang limpad mau tampa ganjaran saka panggêdhene.
diparibasakake ''Lambe satumang kari samêrang'', nanging Sariman mêksa ora ngrèwès.
Yèn kowe takplinthêng apa gêlêm?''
Sariman ora mangsuli têrus lunga. Barêng wis têkan sawah dhèwèke banjur golèk pandhêlikan, supaya blêkok-blêkok ora wêruh dhèwèke. Sêdhela bae wis olèh loro. Nganti suwe blêkok² liyane ora padha bali. Nanging suwe-suwe ya ana. Dilalah anggone mencok cêdhak pandhêlikane Sariman. Blêkok kuwi banjur diplinthêng dening Sariman, nanging ora mati, jalaran kêna suwiwine. Anggone mabur ngrêkasa bangêt, awit suwiwinine sèngklèh, sêdhela-sêdhela tiba. Sariman enggal-enggal nututi lan ora suwe blêkok mau
lading mau ditumpangake ing gulune blêkok, blêkok mau bisa calathu, sambate: ''O, manungsa! Apa kowe ora mêsakake marang aku? O, mêsakake têmên anakku isih padha cilik-cilik. Yèn ora ana mbokne mêsthi bakal mati. Awit durung bisa mibêr. O, nggèr,
banjur mulih anggawa blêkok mati loro. Satêkane ing omah, disèlèhake ing èmpèr buri. Sawise mangan banjur maca buku karo ngêntèni wong tuwane kang lagi padha nyambutgawe. Nanging nganti suwe, bapa biyunge ora têka-têka, mangka adate jam 4 wis padha mulih. Diêntèni nganti jam 7 mêksa durung padha têka. Sariman tansah kelingan dhèk awane ana ing sawah lan uga tansah
ula sarta dingandikani mangkene: ''Wis kodok, enggal mêncolota marang grumbul aja nganti konangan satrumu manèh. Kowe sawijine
grumbul têrus ngêlèng ana ing sangisore watu gêdhe kang tinêmu ing grumbul kono sarta tansah mikir-mikir apa kang wus dilakoni. Sakabèhe kêthèk lan lutung ora kèri buja wiwaha marang R. Sêputra sakarone. Ora kêndhat padha ngaturi wowohan ing ngarsane sang bagus. Nadyan pating cruwèt kaya ngapa, R. Sêputra ngêrtos manawa sakabèhe kêthèk bêntung padha ngeman marang sarirane, tandhane padha ngaturi dêdhaharan: manggis, dhuku sapanunggalane kang banjur didhahar agawe marêming panggalih.
Ing sarèhne wus rada lawas ora bisa sare-sare yaiku amarga saka kaanan kang wus kasêbut ing dhuwur mau, ing sawuse padha dhahar wowohan tingale karone ora kêna disayuti tansah pêt-pêtan kraos ngantuk sarta padha sare sumendhe ing wit gurda. Kocapa sajrone satriya sakarone angêmbêng waspa amarga saka susahing panggalihe agawe gonjinge kraton Buta kang dumunung ing sacêdhake kono, yaiku kang jêjuluk kraton ''Gandarwamuka,'' ratune jêjuluk sang prabu ''Rêsi Gandarwa Peto.'' Ratu buta iki wis sêpuh sarta mandita kagungan putra putri pujan endah ing warna kêkasih Dèwi Totok Kêrot. Sanajan endah ing warna, nanging wong
kêdadosan punapa dene bêntèripun mbotên kantênan).'' Kanthi suwara kang gumlêgêr, pangandikane sang prabu: ''O, we ladalah!
bêntère panuwune mahanani gonjinging nêgara kene).
Mêngkono pangandikane (satêruse aku ora bakal ngrokake manèh imbal wacanane sang rêsi karo putrane, sapisan aku ora apal, kapindhone mundhak mêrtal barang, agawe sêsaking Kêjawèn, iya apa ora?). Sang putri banjur matur manèh: ''O rama, manawi makatên, kaparênga kula ngupadosi
ginagampang, nggèr.'' Ing sarèhne putri buta mau adrêng kêrsane, mulane banjur matur: ''Botên rama, kula badhe ningali sakêdhap kemawon.'' Ing sanalika iku sang putri banjur mumbul ing langit, kêrsane mriksani saka dêdhuwuran, supaya enggal lakune. Ora watara suwe priksa ana teja sumunar sadhuwuring wit gurda kang disèndhèni R. Sêputra. Sang putri buta tumiyup ing wit gurda sêsingidan ana ing progok dhuwur. Barêng mriksani kaanane R. Sêputra mèh sumaput amarga kasmaran.
Saka dêdhuwuran dhawuh ing batos: ''Dhuh kakangmas, mangga kula gendhong.'' Sawuse garjita kang mangkono banjur kagungan panggalih kapriye bisane R. Sêputra pisah karo garwane kang tansah ora bisa uwal saka anggone sih-sinisihan. Ing sarèhne Dèwi Totok Kêrot iku sêkti mandraguna, mula ora kewuhan marang sakabèhe kang bakal ditindakake. Ing kono Sang
niyat têtulung karo kowe.'' Radèn Sêputra mirêng suwara kang bêning ana sajroning pasupênan. Barêng wungu amriksani nini-nini wungkuk ana ing ngarsane. Wedanane diraupi sarta angudaraos: ''Aku iki mêlèk apa ngimpi.'' Samono uga garwane ing panggalih kraos adêm-panas bungah-susah. Alon pangandikane R. Sêputra ''Mêngko ta nini, kowe apa manungsa apa jim priprayangan?'' Wangsulane nini-nini: ''Aku iki salugune manungsa kang sinêtrakake marang lakiku ana ing alas kene amarga ora duwe anak. Dene padununganku ing wetan bênêr kiyi. Manawa kêparêng aku nyuwun sumêrêp, apa karsamu ana ing kene sarta êndi pinangkamu?'' Têmbunge R. Sêputra: ''Simbah, kula niki putra Jênggala badhe pados kidang kêncana nanging tansah karibêdan amargi ginubêl ing garwa kula niki, punapa simbah sagêd madhangake pikir kula?''
--- [493] ---
Ôngka 33, Stu, Pn, 22 Sapar, Jimawal 1869, 23 April 1938, Taun XIII.
Isinipun: Pangungsêt - Tamu Agung ing Karaton Surakarta - Konprènsi Ansuru Nahdatul Ulama saindênging tanah ngriki ingkang kaping III ing Kudus - Bab Badhaya Srimpi - Pajagèn Bêbaya ing Gêgana - Konggrès Perdi - Wilujêngan ing Patênggêran - Bab Suryawirawan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Pinanggihipun ing jaman sapunika, tumraping para ngudi babagan ngèlmi kabatosan sampun sarwa botên kêkirangan pitêdah, manawi mirid saking kawontênaning buku-buku, kenging dipun wastani sampun ngêmbrah, andharanipun sami sae-sae, kaladuking panyuraos, amastani manawi sampun ngêblak sangêt. Manawi mirid tataning paginêman, ing sapunika kenging dipun wastani sampun nracak, botên namung para sêpuh kemawon, sanadyan para anèm, sampun sami limpad angginêm babagan ngèlmi kabatosan, kêladuking ginêm lucon amastani kados numpak oto bikak tendha, katingal: ngegla. Cêkakipun bonggan sira manawi ing jaman sapunika tiyang botên purun ngudi babagan makatên.
Nanging tumraping golongan kolot wontên ingkang taksih ngugêmi, mênggahing babagan kabatosan, punika botên sagêd dipun êblak ngantos cêtha, awit saupami nyata kenging dipun êblak, tuwin sagêd lajêng kacakup, tênèh lajêng kathah wali pating bêgogok.
Manawi ngèngêti kêkajêngan warni kalih punika, wontênipun ing batos lajêng pabên piyambak, pundi ingkang lêrês, pundi ingkang lêpat, awit ngeglaning andharan, tuwin pêtênging pitêdah, punika manawi dipun gagapi saking raos kêbatosan, sami angèl sadaya. Upaminipun, tumrap cêthaning ginêm: tiyang badhe sampurna ngèlminipun, punika kêdah nyumêrêpi badanipun piyambak, lampahipun makatên, kanthi wêwaton cêtha, ingkang cocog kalihan kawruh. Satunggalipun amastani ugi makatên, nanging wêwatonipun namung: cêkake lakonana.
Wêwaton kalih warni wau pancèn sami lêrêsipun, satunggal mawi pathokan kanyatan, wiwit tumindak tansah rambatan kanyatan. Satunggalipun lambaran kanyatan sumendhe dhatêng êmbuh. Tuwin sarèhning sadaya wau nyatanipun sawêg tumindak, dados lampahipun wau nama sami amurugi prahtèkên agêng.
Inggih ing ngriku punika cêngkahing pangudi babagan kabatosan ingkang dhêdhasar kapintêran tuwin dhêdhasar kabodhoan. Nanging manawi ngèngêti kajênging prahtèkên, ing ngriku katingal, bilih botên wontên bodho tuwin botên wontên pintêr ingatasing babagan kabatosan, namung gumantung kawicaksananing batos.
Tumrap karaton Surakarta, punika kêrêp katamuan para agêng saking mônca praja, mila botên anèh bilih kawontênanipun praja Surakarta ugi misuwur ing pundi-pundi.
Paduka Tuwan Lord Gowrie (Gupêrur Jendral ing Ostraliyah), Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, saha Paduka Tuwan Orie (Gupêrnur ing Surakarta) jumênêng wontên ing palênggahan dalêm bale bukasri, ing karaton.
Sampun dangu wontên wartos bilih Paduka Lord Gowrie Gupêrnur Jendral ing Ostraliyah badhe rawuh ing tanah ngriki saha badhe mampir mara tamu dhatêng karaton Surakarta.
Miturut tatacara karaton ing Surakarta, samôngsa wontên tamu agung mawi ngawontênakên pranatan ing bab lampah-lampah punapadene pahargyan sapanunggilanipun.
Kalampahan kala tanggal 4 wulan April punika Paduka Lord Gowrie rawuh ing Surakarta saking Surabaya. Ing kala punika lampah-lampahipun, ingkang mêthuk dhatêng Sêtatsiyun Balapan, tuwan gupêrnur sakalihan B.K.P. Hangabèi, pêpatih dalêm B.K.P.H. Kusumayuda, pangagêng militèr tuwin pangagêng Walandi sanès-sanèsipun.
Jam 9.36 sêpur saking Surabaya ingkang dipun titihi Paduka Lord Gowrie dumugi ing SêtatsipunSêtatsiun. Balapan. Tumêdhak saking sêpur
Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, mapag rawuhing tamu.
Sasampuning satata lênggah pinahargya srimpèn. Ing ngriku Paduka Lord Gowrie dipun aturi jumênêngan apênthol êmas pinatik ing sêsotya, mawi ukir-ukiran P.B.X. Kajawi punika dipun aturi gambar dalêm pinalangkan salaka.
Jam sawêlas kirang saprapat, Paduka Lord
Nama Ansaru Nahdatul 'Ulama' punika N.O. golongan neneman. Pakêmpalan wau mêntas ngawontênakên konpêrènsi wontên ing Kudus, kathah ingkang sami anjênêngi. Mèh sadaya pang-pangipun cacah 23 sami ngintunakên wêwakil, wontên ingkang saking Borneo punapa. Ing kala punika ugi mawi kawontênakên barising para padpindêr saking Surabaya, Pasuruan tuwin Malang, kintên-kintên wontên 100.
Ing parêpatan ngriku kathah rêmbag wigatos ing bab babagan A.N.O. ingkang adamêl gambiraning para ingkang sami wontên ing ngriku. Makatên ugi tumraping golongan sanès ugi kathah ingkang migatosakên, katitik saking wontênipun telêgram-telêgram kintunan saking sanès panggenan, ingkang suraosipun suka wilujêng dhatêng parêtanparêpatan. wau. Sêrat-sêrat wau kintunan saking Palembang, Padhang, Samarindhah, saking up bêstir
Indonesia ing Bêtawi, up bêstir J.I.B. ing Sêmarang tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi punika inggih kathah kintunan sêkar.
Konprènsi punika pinanggih adamêl marêm, punapa rêmbagipun pinanggih mêntês, para ingkang sami parêpatan katingal sami grêngsêng.
Miturut rêmbag, konprènsi ingkang kaping IV badhe wontên ing Pamêkasan, Madura.
Kula ngraos eman sangêt, dene botên wontên pèngêtanipun satunggal-satunggaling para êmpu ingkang kacathêt asmanipun, awit miturut mêgaring kawontênan ingkang samantên kathahipun punika mokal sangêt manawi namung dipun sarirani êmpu satunggal kalih kemawon. Sanadyan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Buminata punika êmpuning karawitan ingkang agêng, ananging bab punapa ingkang cêtha mêdal saking pamanggih dalêm, punika botên têrang, awit botên dipun pèngêti, makatên ugi êmpu sanèsipun, inggih tanpa pèngêtan, dados kamêgaran wau lajêng botên kenging kangge ngluhurakên asmanipun ingkang kagungan pamanggih, awit sintên botên kantênan. Kados ta ingkang mulang jogèd dhatêng Gusti Kangjêng Ratu Kancana (Bok Lara Bêruk) punika sintên, botên wontên pèngêtanipun, manawi kasagêdan ingkang kados makatên wau tanpa guru rak inggih mokal. Sanadyan gurunipun wau botên sampurna panjogèdipun, nanging rak inggih nama tiyang linangkung, awit sagêd ngrakit tataning solah ingkang kathah sêsambêtanipun, ngantos katindakakên sak jam dangunipun. Dene saening jogèdipun kawon kalihan ingkang dipun wulang punika, dene nalar ingkang anèh, awit saening jogèd wau botên namung saking mêmêting wulangan, ananging wontên bab ingkang dede prakawis wulangan, inggih punika, 1. Saening pasariran, 2. Saening pasuryan (rai), 3. Kajatmikan wingiting polatan ingkang sajak ngandhut wêweka, 4. Cak-cakan tandhuking raos nglêbêt dados saening jogèd punika kajawi mêmêting wulangan, ugi gandhèng kalihan dhêdhasaran kodrating tiyangipun, mila sanadyan jogèdipun sampun nama mêmêt kaprigêlan lan wêwilêtan lêlêmêsaning solah gathukipun kalihan wiramaning gêndhing, nanging manawi pawakanipun awon, jogèdipun inggih awon. Sanadyan jogèdipun sarwa lêrês, tur pawakanipun sae, nanging manawi rainipun kêpu, bêngêp, perot, domblèh, manyul, mlolo, pèsèk, mrongos, kincêr utawi cacad sanèsipun, jogèdipun inggih awon. Sanadyan pawakan, pasuryan lan solahing panjogèd sampun lêrês sadaya, nanging manawi polatanipun kopong utawi bêsêngut, punapadene jlalatan, trêkadhang lambenipun prengas-prèngès, klomat-klamêt, klecam-klècêm, punika jogèdipun inggih awon, sanadyan sakawan bab wau (solah-bawa, pawakan, praean, polatan) sampun sarwa lêrês lan manggèn (lêbda), ananging manawi cak-cakaning raos ing nglêbêt kêkêncêngên, utawi kêkêndhon, punapadene grag-grêg sajak ing nglêbêt botên isi raosing jogèd lan gêndhing, punika dipun sawang inggih botên sae, saya malih manawi ing nglabêtnglêbêt. isi pamèr utawi mêmpêng, punika lajêng dados jogèd wadhag, groboh,
ingkang botên damêl sêngsêmipun para ningali, malah lajêng sok ewa, sabab ingkang anjogèd wau raosipun botên murni, inggih punika kêrêgêdan kamêmpêngan utawi gêmbèlènganing raos niyat mamèrakên kabrêgasaning panjogèdipun. Malah sampun kêlimrah dados têmbungipun para ahli karawitan, manawi wontên tiyang nabuh utawi anjogèd, punapadene rêngêng-rêngêng ingkang cak-cakaning raos nglêbêt botên sae, punika anggènipun mastani makatên: la ya pintêra baut kae, ning wong rasane langu. Awit saking jogèd punika prêlunipun adamêl endahing sêsawangan, ingkang dipun wadhahi laguning gêndhing, dados saening jogèd punika kêdah sagêd tumanduk dhatêng raos kalih warni, inggih punika raosing sêsawangan, kalihan raosing pamirêngan. Wondene raos kalih warni wau babarpisan botên kenging kapisah, têgêsipun sanadyan wontên tiyang anjogèd ingkang sae sangêt jogèdipun, dalah pawakan, praean, polatan, raos ing nglêbêt, punapadene panganggèn lan panggenanipun botên wontên ingkang nguciwani, lan umuripun ingkang anjogèd wau taksih nèm, wosipun ing sawangan botên wontên cacadipun, ananging manawi panjogèdipun botên mawi dipun gamêli, punika endah adiluhunging jogèd sirna amblêg sanalika, malah lajêng gadhah sipat tiyang ingkang kirang saras èngêtanipun. Makatên punika manawi panjogèdipun botên gandhèng kalihan bab sanès ingkang mêngku kaprêluwaning pangudi sapanunggilanipun, kados ta kangge ngajar, sawêg ajar, utawi kangge mangsuli supados èngêt sabab badhe dipun gêbyagakên, punika inggih botên gadhah sipat kados tiyang ingkang kirang saras èngêtanipun.
Dumugi samantên katrangan kula bab karawitan ing Surakarta, sanès dintên badhe kula lajêngakên, sagaduking sêsêrêpan kula.
wiwit ½' 38 botên angsal bêbingah.
Lêngganan nomêr 3707 ing Klathèn. Panjênêngan botên angsal bêbingah, jalaran wulanan.
Lêngganan nomêr 5087 ing Sapuran. Lêngganan kapetang wiwit ½' 38 botên angsal bêbingah.
Gas-gas ingkang adaya wisa, inggih punika koolmonoxyde lan blauwzuur.
Kapisan. Koolmonoxyde, punika sagêd kadadosan manawi wontên dilah nglangês, manawi barang dipun bêsmi dipun tutupi, wusana
Koolmonoxyde punika langkung ènthèng katimbang hawa, pramila awis nêja dipun damêl kangge dêdamêl pêrang. Nanging gas punika kadadosan ugi manawi wontên bom-bom utawi mimis mriyêm anjêblug. Manawi wontên satunggaling panggenan dipun jawahi bom utawi mimis, gas wau sagêd ngantos kandêl wontên ing hawa, punapa malih ing panggenan ingkang katutup, kados ta wontên ing salêbêting gêdhong.
Tiyang ingkang kalimput ing gas Koolmonoxyde badan kraos lêsah, lêmês
paningal, lan padharan sakit. Rai pucêt (asring-asring abrit) lambe biru (awis sangêt ingkang lambenipun têtêp limrah). Ambêgan rikat lan lêbêt, lajêng dados ngambang, pungkasan kèndêl.
Mênggah ingkang nyababakên makatên: tiyang ambêkan punika nglêbêtakên hawa zuurstof dumugi ing gombyokan kanthongan paru. Ing ngriku hawa zuurstof nrabas kulit kanthongan wau manjing ing bageyan rah abrit. Wangsulipun saking bageyan rah abrit oncat koolzuur ingkang dipun napasakên mêdal.
Koolmonoxyde wau gampil manjing dados satunggal kalihan abriting rah, ngantos zuurstof botên sagêd nyampur, wusana badan kêkirangan hawa zuurstof.
Sanajan awis dipun angge, awit langkung ènthèng katimbang hawa, kangge pêpak-pêpak prêlu dipun andharakên ing ngriki.
Blauwzuur punika anggônda kados amandhêl pait (bangsaning kênari) budin (pohung babi) ingkang katanêm ing ondêrnèmêng prêlu namung kapêndhêt pathinipun kemawon, wontên Blauwzuur ripun, mila manawi dipun têdha mêjahi.
Tiyang ingkang kenging wisa Blauwzuur anandhang: sirah ngêlu lan pating crêkot, sakit ing bageyan jantung, manah dados ajrih, gulu kados dipun têkêk, ambêkan nêsêg, mlêbêtipun napas angèl, mêdalipun alon, asring-asring kados ayan. Ambêkan ngambang, wusana kèndêl.
Tumimbalipun kawontênan ing nginggil wau sagêd rikat.
1. Koolmonoxyde kadadosan manawi wontên bom-bom lan mimis mriyêm anjêblug, tanpa warni lan tanpa
tanjanipun, phosgeen, chloorpicrine utawi arsinen.
Dayaning Blauwzuur mèmpêr chloorpicrine, namung botên damêl watuk lan sakit ing badan bageyan jantung, asring damêl kados ayan.
a. Tiyang ingkang kalimput ing gas, kabêkta dhatêng hawa ingkang rêsik.
c. Manawi ambêkan sampun ngambang utawi ical, dipun tindakakên tatanan anggugah ambêkan (kunstmatige ademhaling).
d. Manawi wontên pirantos zuurstof, dipun sukani zuurstof.
Redhaksi Kajawèn nampèni buku-buku saking Triyudaya ing Ngayogya, awarni:
1. Lectuur Wigatosing Waosan Katoliek, aksara latin. Ukuran alit, isi 23 kaca. Dening A.J. Siswa Subrata. Suraos ing bab awon saening waosan. Rêgi f 0.17.
2. Pers lan Journalistiek Katoliek. Aksara latin, ukuran alit, isi 26 kaca. Kaimpun dening Rama Al. Soegijapranata S.J. Suraosing buku wau ngandharakên ing bab caraning tumindakipun ngarang ing sêrat kabar ingkang gêgayutan kalihan babagan Katolik. Rêgi f 0.17.
3. Gomma Galgani, aksara latin. Ukuran alit, isi 33 kaca. Dening "Sint Paulussectie'' Seminarie Djokja. Ngandharakên lêlabêtanipun Beata Gemma Galgani, ing bab kautamèning wanodya ingkang lèrèg dhatêng kasucian. Rêgi f 0.18.
4. Elmoe Bebrajan II, III tuwin IV. Aksara latin. Ukuran cêkapan, isi 16 kaca, 16 kaca tuwin 28 kaca. Dening Prof. Dr. J.J. van Rijckevorsel S.J. Kajawèkakên dening F. Oetaya. Suraosipun mratelakakên prakawis-prakawis ingkang prêlu-prêlu bab dumadosing nagari sapanunggilanipun. Rêgi f 0.15 f 0.15 tuwin f 0.17.
Buku-buku wau kawêdalakên dening Triyudaja ing Ngayogya. Bale Pustaka botên sade.
Kala taun 9-10 wulan April punika, Perdi (Persatuan Djurnalis Indonesia) sampun kalampahan ngawontênakên konggrès, manggèn wontên ing gêdhong Himpoenan Soedara ing Bandhung.
Adêging Perdi punika sampun kawan taun, adêgipun kenging dipun wastani tansah moglak-maglik, saha dèrèng sagêd nêtêpakên punapa ingkang dados ancasipun, makatên ugi ing bab anggèning ngawontênakên konggrès ingkang sampun, dèrèng kasumêrêpan ingakathah, kadosdene sawêg pados margi.
Wontêning konggrès ingkang mêntas kalampahan punika, sampun katingal tandang saha ancasipun. Mila inggih kathah ingkang sami migatosakên, dipun rawuhi para
inggih punika saking Jawi Kilèn, Jawi Têngah tuwin Wetan, malah wontên ingkang saking tanah sabrang. Gunggungipun sadaya wontên 51, putrinipun 3.
Rêmbagipun ing konggrès ngriku muluk, sanadyan sarwa cêkak, nanging cêtha. Namung kapêndhêtan ingkang wos tuwin prêlu kemawon.
Rêmbag ingkang wigatos ing ngriku: ing bab babagan pèrês kalihan kabangsan, kawêdharakên dening Tuwan Sanusipane. Pèrês kalihan rakyat, dening Tuwan Bratanata. Pèrês kalihan parentah, dening Tuwan Samsudin. Tuwin pèrês saha basa, dening Radèn Mas S. Cakrasiswara.
Sawarnining rêmbag ingkang pinanggih ing konggrès, sarwa wigatos, dumugining wêkasan wilujêng.
Konggrès ingkang kaping V badhe manggèn ing Surabaya. Dene warga pangrèhipun ing sapunika pangarsa: Radèn Mas S. Cakrasiswara, ing Surakarta. Wakil pangarsa Tuwan Sanusipane ing Bêtawi. Warga sanèsipun, Tuwan-tuwan Winarna ing Surabaya, Samsudin Sêmarang, Bakri Sura Atmaja, Bandhung,
Sarêng sampun ngancik dipun tapukakên, lajêng sami kabêkta dhatêng sanggar (dede saggar namaning prabot dhusun) inggih punika papan ingkang wiyar sarta inggil. Inggih wontên ing ngriku punika anggènipun ngujubakên wilujêngan punika. Sarêng sampun wancinipun dipun tapukakên, para
Mangsuli bab wilujêngan wau, inggih punika sêsaji ingkang kaujubakên wontên ing ngriku punika: tumpêng robyong, pisang êmas, ulam ayam, sêkar sataman, lan toya suci kawadhahan ing bokor. Sabibaripun dipun dongani lajêng kakêpungakên ing têtiyang kathah.
Unan-unan, punika langkung samuwa katimbang kalihan barikan. Nanging anggènipun ngawontênakên namung sawindu sapisan. Anggènipun ngujubakên ugi wontên ing sanggar, sarta ugi kasanggi dening têtiyang sadaya dhusun. Para dhukun saking dhusun pundi-pundi sami nglêmpak wontên ing sanggar. Dongèng [Do...]
[...ngèng] mula bukanipun wontên wilujêngan: unan-unan, punika makatên:
Ing jaman rumiyin ing satunggiling dintên Aji Saka ngatingal wontên ing satunggiling dhusun ing tanah parêdèn Tênggêr. Anggènipun ngatingal punika wontên ing satêngahing dhusun, inggih punika wontên ing papan bawera saha inggil. Têtiyang dhusun ngriku sami mrêpêki, nanging Aji Saka ngendhani kesah dhatêng dhusun sanèsipun. Dhusun ingkang dipun dhatêngi wau têtiyangipun ugi sami kenging amrêpêki. Nanging Aji Saka angendhani, makatên salajêngipun, sang Aji Saka tansah ngendhani saking dhusun satunggalipun dhatêng dhusun sanèsipun, ngantos sadaya dhusun kawradinan dipun dhatêngi dening Sang Aji Saka. Dene anggènipun ngatingal Sang Aji Saka wontên ing satunggal-satunggaling dhusun punika têmtu wontên ing ara-ara ingkang inggil. Pramila dumugi sapriki ara-ara ingkang inggil punika kaanggêp suci dening têtiyang Tênggêr, sarta kawastanan: sanggar. Sadhengah padhusunan anggadhahi sanggar kados makatên wau.
Sarêng Sang Aji Saka kabujêng mrika-mriki tansah angendhani, ing môngka têtiyang adrêng sangêt anggènipun badhe mrêpêki, amila Sang Aji Saka atilar piwêling, bilih badhe ngatingal malih sabên sawindu sapisan wontên ing sanggar. Têtiyang ing ngriku sami kapurih marak.
Makatên mênggah dêdongenganipun mula bukanipun wontên wilujêngan: unan-unan.
Petruk : Wis, Kang Garèng, rungokna manèh, tak banjurne andharanaku ing bab pranatan-pranatane suryawirawan anggone arêp nuntun para mudha bisane ing besuk dadi wong utama. Dêdalane kang kaping 4e. yaiku: anênangi: watak kasatriyan, trêsna mênyang sapadhaning tumitah,
ambêg utama, ta, dadi iya kaya watake bêndara Janaka kae, nanging ing kono apa iya kalêbu watak...thukmis, kang sabanjure tumrape kaum wanita banjur anduwèni lageyan: yèn ala: mêlas bangêt, yèn ayu: kêpengin.
Petruk : Lho, watake bêndara Janaka anggone main royal, kuwi aja koktômpa mêngkono, Kang Garèng. Kuwi rak mung kanggo anggambarake dayaning hawa napsu bae. Lan tumrape wong lanang hawa napsu kang prasaksat ora kêna dicêgah kuwi hawa nêpsu nyang wong wadon. Mulane pêngiming-iminge suwarga bae: lumêbune mrono kanthi dipêthuk widadari sakêthi kurang siji, kuwi rak wis sawijining bukti yèn godhaning priya kang nomêr wahid kuwi iya wanita. Lan
bae, nalikane digodha dening para widadari sing mêsthine iya padha: ambraling lan mlèsdrèng-mlèsdrèng bangêt kae, barêng poconge ora anjontit saupit-upita, iya banjur kêturutan bae apa kang sinêdyakake. Dene tumrape jaman saiki, yèn ana wong royal kaya bêndara Janaka kuwi mau, wajibe kudu... nyang rumah sakit, Kang Garèng, awit mêsthine kêpondhokan... pênyakit. Ora, Kang Garèng, mungguh sanyatane sing diarani: watak kasatriyan, utawa ambêg utama, kuwi cêkak aos karêpe: anyingkiri kabèh tindak kang anjog mênyang kanisthan.
Garèng : Dadi anjêjaluk gêdhene nyang ngêmis, kuwi dudu wataking satriya, ta.
Petruk : We hla, iya mêsthi bae dudu, Kang Garèng, awit iki panggawe kang nistha, malah tumrape wong Islam, ngêmis kuwi dianggêp dosa.
Garèng : Hla nèk mêngkono cara-caraku kuwi iya wis bênêr bangêt ane. Ya kuwi: yèn ana
wong ngêmis kêthumuk-kêthumuk lumêbu ing omahku, aku banjur kontan: ora wewah ora wèwèh. Sabab, le ngêmis bae kuwi wis dosa, yèn aku banjur wèwèh nyang wong ngêmis mau, iki têgêse rak banjur angajokake anane wong ngêmis. Apa iki ora dhobêl dosa arane.
Petruk : Kuwi jênêngane kowe mung arêp golèk enake dhewe bae, Kang Garèng. Nèk tatanane ing kene iki manut parentahe sêsêmbahane kanthi têmên-têmên, omongmu sing kaya mangkono mau bokmanawa iya ana bênêre, awit têmtune banjur ora ana wong ngêmis, jalaran para pêkir miskin padha kopèn kabèh. Nèk wong-wong bangsane kowe aku iki padha nêtêpi kuwajibane kanthi têmên-têmên, mêsthi ora tau lali anggone jakat pitrah lan sapadhane, kang olèh-olèhane dipigunakake kanggo para pêkir miskin. Mara, nèk wong kabèh wis gêlêm tindak mêngkono, para pêkir miskin rak banjur kopèn pangan lan sandhange, ta. Lha nèk wis mêngkono mêksa isih ngêmis, iya pantês yèn banjur digêrtak: ora wewah, ora wèwèh. Balik saikine, wong umume mung pitrah thok bae, tur mung sataun sapisan, yèn jakat sing akèh-akèh padha kalalèn, kang anjalari para pêkir miskin banjur ora kopèn, yèn ing wusanane banjur ana sing padha ngêmis, lo kuwi aja banjur ditêtêpake dosa bae, nanging kowe aku sing langganan lali jakat, pancène rak iya mèlu dosa, awit sabênêre rak sing marakake dadi jalaran anane wong ngêmis mau.
Garèng : Wis, yah, kok banjur rupa-rupa mêngkono. Saiki ambanjurake rêmbuge ing ngarêp manèh. Anênangi watak trêsna marang sapadhaning tumitah, wah, iki sêmune karêpe kok jêmbar bangêt, Truk. Mêstine wong kang duwe watak trêsna marang sapadhaning tumitah, iya ora kêna, ta, yèn banjur ngumbar suwara mangkene upamane: wèh wong iya Lônda, mulane pêthènthang-pêthènthèng sajak arêp ngidak bae.
Petruk : Hla omongan sing kaya mono kuwi, tumrape wong kang duwe watak trêsna nyang sapadhaning tumitah, wis ora kalêbu ing buku babarpisan, awit ing kono kayadene anduwèni karêp: nêdya ngala-ala marang sapadhaning tumitah. Mungguh sanyatane, wong kang trêsna marang sapadhaning tumitah, kuwi mungguhing aku, iya wong kang trêsna, wêdi, angaji-aji marang ingkang Kuwasa. [Kuwa...]
--- [505] ---
[...sa.] Wong kang mangkene iki, têmtune arêp ngala-ala, nyeda, nacad, lan sapadhane, marang sapadhaning tumitah, têmtune iya tansah wêdi yèn nômpa dêduka saka ingkang nitahake mau. Ing sarèhne sing diudi kuwi supaya ditrêsnani dening ingkang Kuwasa, atine iya kudu dipêksa kudu trêsna marang apa bae kang dititahake dening ingkang Kuwasa.
Garèng : Iya wis, Truk, ngrêti aku saikine. Saiki anênangi: rasa dhêmên nyang têtulung. Iki ora prêlu kok andharake dawa-dawa, Truk, aku wis ngrêti cêkake. Yaiku mangkene upamane: Nèk ana ing dalan kowe wêruh wong kasangsaran, êmbuh kêtunjang grobag, êmbuh kalindhês motor, aja kok mung nyawang bae, nanging sabisa-bisa kudu tumandang mèlu têtulung. Nèk ana wong kamlaratan utawa kacingrangan, sabisa-bisa kudu ambantu, sarana tênaga apa dhuwit, utawa liya-liane, supaya bisa angènthèngake kêmlaratan lan kacingrangane mau. Mêngkono sapiturute. Cêkake dadi wong urip kuwi, aja mung mikir awake dhewe bae, nanging kudu eling marang sapadha-padha. Mulane miturut agamane, wong gawe bêbungah
wujude kaya ciplukan, apa kira-kira iya mêtu perakmu, Kang Garèng, wong têtulung kuwi aja disaranani kêmelikan, awit iki ora ana gunane babarpisan. Mara, iki rak padha bae kaya wong andêrmani dhuwit kanggo andandani mêsjid upamane, nanging disaranani tuku lot-lotre kanthi duwe pangarêp-arêp bisa olèh suwêng rêga f 150.-, lo iki dêrmane mau ora sah, Kang Garèng. Jajal saupama
liyan, kuwi kudu sing eklas, gêgêse:têgêse. kudu sing sukci, aja menga-mengo ngiwa, nêngên, ngarêp, mêmburi, mêngisor utawa mêndhuwur, karêpe: aja anduwèni kêpengin di: wadhuh brêgase, wadhuh sugihe, wadhuh lomane, lan sapiturute. Mêngkono uga aja anduwèni melik, yèn mêntas têtulung wong banjur anduwèni pangarêp-arêp: nèk ing besuk bisa mulya, aku mêsthi disauri saêmbolan, lan sapadhane. Iki ora kêna pisan-pisan. Nanging uwong awèh pitulungan nyang liyan, kuwi kudu kayadene ambuwang uyuh utawa kotorane dhewe. Mara, andak iya kêpengin baline, rak iya ora, ta.
Ngaturi uninga, buku olah-olah wêdalan Bale Pustaka, ingkang dipun impun dening R.A. Suwarsi, cap-capan kapisan, ing sapunika sampun têlas, saha sampun kaêcap malih ingkang kaping kalih, mawi kawêwahan: uba rampening wilujêngan tumrap tiyang wawrat wiwit sawulan dumugi sangang wulan, wilujêngan mêndêking tuwin manakip. Rêginipun têtêp f.50.
Tumuntên kaparênga sami mundhut, sampun ngantos mawi ngêntosi cap-capan ingkang kaping tiga.
Tatanan enggal tumrap Mulo. Ingkang kasêbut ing rancangan, tatananing wulangan ing Mulo kaperang dados tigang golongan, inggahinggih. punika: 1. Dhiploma A, punika tumrap pangajaran ingkang satamatipun saking ngriku lajêng kangge nyambutdamêl. Ing ngriku botên kawontênakên wulangan basa Jêrman tuwin ing taunipun katiga botên kawulang ngèlmu alam, ing klas tiga kawulang steno Inggris, ngêtik, katêtêpakên sinau basa Mlayu. Tumrap lare èstri kawulang padamêlan tangan. 2. Dipun wastani dhiploma B. punika kangge nglajêngakên dhatêng A.M.S. babagan wiskundê tuwin ingkang kasamèkakên. Kawajibakên sinau basa Inggris tuwin Jêrman, tumrap basa Mlayu tuwin padamêlan tangan manasuka. 3. Dhiploma C, punika kangge nglajêngakên dhatêng kweekschool sapanunggilanipun. Ing ngriku nyuda wulangan wiskunde tuwin ngèlmu alam, basa Jêrman tuwin Inggris dipun wajibakên.
Para pangajaran inggil ing Surakarta. Dumuginipun ing sapunika kawontênanipun para pangajran inggil ing Surakarta tumrap babagan pangadilan wontên 14, dhoktêr 18, insinyur 8, dhoktor 1. Sadaya wau sami tiyang siti. Cacah samantên wau mèh cêpêng damêl wontên ing karajan Jawi sadaya.
Pabrik sêmèn ing Jawi-Wetan. Wontên wartos, ing Jawi-Wetan badhe dipun dêgi pabrik sêmèn. Tumrap ing tanah ngriki kawontênanipun pabrik sêmèn sawêg ing Padhang.
Ganjaran minangka pangeman. Ing ngajêng sampun nate kawartosakên, ing bawah Ngayogya wontên tiyang manggih barang mas rêrêgèn f 1400.-. Awit saking rêrigênipun ingkang wajib, arta ingkang minangka ganjaran samantên wau botên katampèkakên warni arta, amargi kasamarakên manawi lajêng botên kantênan tanjanipun. Ing salajêngipun ganjaran wau badhe kawujudakên awarni sabin, supados awèt kangge sangu gêsang.
Para punggawa pabeyan dipun awisi gêgayutan kalihan Rupelin. Gêgayutan kalihan tindak salingkuh ing Surabaya, tuwin gêgayutan kalihan kawontênanipun Tuwan Nadjamoedin, ingkang rumiyin amtênar baeyan tuwin pangajêng Rukun Pêlajaran Indhonesia, ing sapunika ingkang wajib angawisi sawarnining punggawa pabeyan malêbêt dados warganing Rupelin, utawi sêsambêtan kalihan babagan punika, kajawi manawi gêgayutan kalihan padamêlan nagari.
Morfine ingkang dipun angge ing Bêtawi. Miturut papriksanipun Dr, Kwa, ing sabên dintênipun tiyang ingkang ngangge morfine ing Bêtawi wontên rêrêgèn f 900.-. Malah miturut papriksanipun ahli sanès, sagêd naksir bilih ing dalêm sadintên wontên rêrêgèn f 2000.-.
Gapurendra. Gapura ing Gading (Gapurendra) ing Surakarta ingkang taksih kagarap dipun tingali saking kidul. Minangka tandha pangèngêt-èngêt tumbuk dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana yuswa 64 taun.
Mèngêti adêging V.I.P.I.W. sampun 25 taun. Benjing tanggal 7-8 Mèi ngajêng punika, Vereeniging
ingkang dipun pangarsani dening R.P. Soeroso, warga Raad Kawula, badhe ngawontênakên pèngêtan adêgipun sampun 25 taun, manggèn wontên ing Soos Mangkunagaran Surakarta. Pakêmpalan punika cacahing pangipun wontên 100 panggenan, warganipun sadaya wontên 2600.
Wêwakil Nirom malêbêt karaton. Sampun sawatawis dintên wêwakil Nirom Tuwan Th. Van den Berg tuwin J. Kusters dipun iring ing wêwakil Nirom ing Surakarta Tuwan J. Christiaansen, sowan malêbêt karaton Surakarta. Wigatosing pêrlu ngunjukakên bintang dhumatêng Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, minangka tandha pangèngêt-èngêt ing bab kintunan gêndhing saking karaton ing radhio sadonya.
Tentoonsetelling Mardiguna. Nyarêngi wontênipun sêkatèn ing Surakarta tanggal 12 Mèi ngajêng
wau mawi kapupu ing bea, tumrap tiyang siti 2 sèn, bangsa ngamanca 4 sèn.
Boschwezen badhe mêwahi punggawa wêdalan pamulangan têngahan. Ing wêkdal punika Boschwezen amêwahi punggawa wêdalan pamulangan têngahan, badhe nampèni punggawa 40 dumugi 50 sami pangajaran saking tanah ngriki, inggih punika saking Middelbare Landbouwschool ing Bogor tuwin saking Cutuurschool ing Malang.
Niti tindak salingkuh ing pabeyan Tanjung Priuk. Ing bab wontêning tindak salingkuh ing Tanjung Priuk sarêng katiti saya pinanggih kathah. Saha tuwuhing katrangan wau wontên ingkang saking golongan among dagang piyambak.
Rancangan badhe ewahipun adêging pabrik candu. Ing ngajêng wontên rancangan badhe misahakên pabrik candu gêgayutanipun kalihan Departement Arta Praja, nanging ing sapunika wontên wartos ing bab badhe adêging pabrik wau piyambak dèrèng wontên wêwatonipun ingkang mapan.
Ingsêr-ingsêran saha inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, M. Soebani, wêdana ing Tumpang kabupatèn tuwin paresidhenan ing Malang, dados wêdana ing Arjuwinangun, kabupatèn Ponorogo, paresidhenan Madiun. Amat Doerjat, tijd, wd. Wêdana ing Jêbêng, kabupatèn Ponorogo, paresidhenan Madiun, dados wêdana ing Tumpang, kabupatèn saha paresidhenan ing Malang. Samadikoen, asistèn wêdana paresidhenan Madiun, dados wêdana ing Jêbêng, kabupatèn Ponorogo, paresidhenan
boyongan bangsa Jawi. Miturut katrangan, kawontênanipun têtiyang boyongan saking tanah Jawi dhatêng tanah Sabrang pinanggih langkung kathah. Ing salêbêtipun wulan April punika têtiyang ingkang boyongan dhatêng Palembang wontên 1000. Ing wulan Juni bandhe wontên malih 500 dhatêng sacêlakipun Palembang. Ing wulan Juli badhe ambidhalakên têtiyang 1700 dhatêng Sèlèbês, ingkang 1000 dhatêng Malili tuwin Masamba ing papan enggal tuwin 700 dhatêng Bungi tuwin Malili.
Mèngêti adêging Nias saha Stovit. Benjing tanggal 20 Mèi 1938 ngajêng punika, adêging Nias sampun 25 taun, makatên ugi adêging Stovit sampun 10 taun. Punika sami badhe dipun pèngêti wontên ing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr ngajêng punika.
Tatanan ing kalaning murid² sami ngaso. Jalaran mêntas wontên kasangsaran murid ingkang ngêrês-êrêsi, awit saking kaparêngipun ingkang wajib ing Jawi-Kilèn,
Handelsvereeniging tiyang siti. Ing Sêmarang wontên Handelsvereeniging tiyang siti nama "Nangkoda''. Ancasing pakêmpalan punika kajawi ngawontênakên tindak ingkang murih majênging padaganganipun tiyang siti, ugi nêdya tumindak
aandeel f 10.000.- kapêcah-pêcah rêgi f 5, f 10, f 25, f 50, f 75 tuwin f 100. Para warganipun pangrèh sami pêpilihan ingkang mumpuni dhatêng babagan punika.
Tamu Agung saking Siam. Ing wulan punika tanggal sêpuh, badhe wontên tamu saking Siam, panjênênganipun pramèswari waranda ingkang eyang Nata Siam ingkang jumênêng ing sapunika. Rawuhipun ing tanah Jawi anjujug ing dalêmipun Sang Pangeran Paribatra ing Bandhung. Benjing tamu agung wau badhe pêpara dhatêng tanah Jawi tuwin Bali, ugi badhe maratamu dhatêng Karaton Surakarta tuwin Ngayogyakarta.
Sêrat sêpêt. Pinanggihipun ing sapunika sêrat sêpêt wêdalan tanah ngriki saya sae, sagêd dados padagangan ingkang kakintunakên dhatêng sanès nagari. Ing ngajêng barang kados makatên punika ingkang kathah wêdalan saking tanah Indhu. Dununging padagangan kados makatên punika ing Jawi Têngah, ing dalêm sataun sagêd ngêdalakên asil ngantos sayuta rupiyah. Pangintuning barang wau wontên ingkang kadamêl warni dadhung. Wêdalipun badhe kaangakah saking palabuhan ing Cilacap. Ing bab padagangan punika angsal pambiyantu saking ingkang wajib.
Mèngêti adêging Raad van State. Ing nagari Walandi mêntas ngawontênakên pèngêtan adêging Raad
saking Staten Generaal. Waragadipun badhe wontên 1½ yuta rupiyah.
Commissie Tentoonstelling ing New York. Awit saking kaparênging Parentah, ingkang kapatah dados commissie nata barang-barang ing Tentoonstelling
dipun cêpêng, amargi kalêpatan nindakakên panggosok dhatêng ngakathah supados ambiyantu dhatêng Oostenrijk ingkang ing sapunika kêrêgêm Jêrman.
Pikramèn Nata. Wontên wartos bilih Nata Albanie Achmad Zogu I badhe krama kalihan Gravin Geraldine Apponyi ing Hongariye. Dhaupipun wontên tanggal 27 wulan punika.
Dr. Schuschnigg. Miturut wartos praja, tilas bondskanselier Schuschnigg, ing sapunika taksih wontên ing astana Belvedere. Sugêng botên kirang satunggal punapa. Tumrap juru jagi ingkang rumiyin katindakakên dening militèr, ing sapunika kasantunan têtiyang jagi ingkang mangangge limrah.
Pamitranipun Mêsir kalihan Turki. Wontên wartos bilih praja Mêsir tuwin Turki nêtêpakên anggèning pawongmitran, saha sampun kêlampahan kintun-kintunan sêrat prajanjian têtêpipun. Ministêr babagan sajawining praja Turki ingkang nuju wontên ing Mêsir, Rustu Aras tinampi maratamu wontên ing dalêmipun ministêr babagan sajawining praja Mêsir, Abd-el Fattah Yehia kanthi paargyan.
Bangsa Eropa ingkang wontên ing Ngabesi. Dumuginipun sapunika bangsa Eropa ingkang wontên ing Addis Abeba sampun 17.000 jiwa. Kala ing wulan Januari taun kêpêngkêr sawêg wontên 4000.
samono èdi lan pènine. Nanging ingsun kapengin mundhut priksa marang jênêng sira, mungguh sanyatane sira iku sapa lan sapa aranira. Apa sira putraning nata, apa sawijining pangeran kang anduwèni panguwasa dhewe. Kajaba saka iku, mara tumuli matura marang ingsun, apa kang dadi kêkarêpanira têka sira sowan ing ngarsaningsun kanthi atur pisungsung barang-barang kang samono kèhe mau.
Budimirowic umatur: dhuh sang prabu pêpundhènipun para kawula ing praja Ruslan sadaya, kaparênga matur ing ngarsa nata. Mênggahing kawula sajatosipun sanès putraning narendra, lan ugi sanès satunggiling
kawula, saupami sang prabu andhawuhakên abdi paduka sadaya angetanga, kintên-kintên salêbêtipun sataun botên badhe sagêd rampung.
Sang prabu dhawuh malih: yèn mangkono banjur apa kang sira sêdya têka ana ing kene iki, apa sira nêdya among dagang ana ing praja Ruslan kene, apa sira mung arêp andêlêng kaanane ing kutha Kiyèf, lan wusanane nêdya dêdunung ana ing kene.
Budimirowic: dhatêng kawula ing kitha Kiyèf ngriki botên pisan-pisan manawi kawula nêdya amung dagang. Mênggah sêdya kawula ingkang sajatos ing samangke kawula dèrèng sagêd ngaturakên. Panyuwun kawula dhatêng sang prabu, kaparênga ing samangke kawula dêdunung wontên ing ngriki, lan kaparênga kawula adamêl griya cacahipun tiga wontên ing patamanan ing sawingkingipun kadhaton paduka punika.
Prabu Wladhimir: kabèh wong kang kapengin dêdunung ana ing kene, salawase bakal ditômpa kanthi sênênging ati, mangkono uga sira, ora ana pakewuhe babarpisan yèn arêp manggon ing kutha kene, malah andadèkake rênaning panggalih ingsun. Lan sira kêna milih panggonan ing ngêndi bae kang dadi kasênênganira.
Budimirowic umatur nuwun saha lajêng pamit madal pasilan. Sarêng sampun dumugi ing baitanipun, Budimirowic lajêng cariyos dhatêng para pangiringipun makatên:
Wong-wongku kabèh, padha rungokna kandhaku iki, lan tindakna apa parentahku. Panganggomu kang sarwa èdi pèni iku padha uculana, lan salina panganggoning kuli buruh. Sauwise padha nyandhaka wadung, tumuli anjujuga ing patamanan ing saburining kadhaton. Sajêroning bêngi iki kowe gawea omah têlu cacahe, kang nganggo mênara êmas kabèh. Sajêroning sawêngi iki omah têlu mau kudu bisa rampung.
Sanalika punika sadaya rencang wau mituruti punapa pakèning bandaranipun, sasampunipun sami ngrasuk mangangge kuli bêrah, lajêng sami nyandhak wadung saha lajêng lumêbêt ing patamanan sawingkingipun kadhaton. Wontên ing ngriku têtiyang wau sami cekat-cèkêt tumandang ing damêl, babad-babad tuwin miwiti yasa griya têtiga wau. Anggènipun sami nyambutdamêl têtiyang sadaya wau pancèn inggih ngêpêng sayêktos, lan botên watawis dangu ing sangajênging kaputrèn, papan padununganipun Sang Dyah Sabawa, sampun pating janggunuk wontên griya tiga cacahipun, ingkang sakalangkung sae wujudipun, tuwin mawi mênara êmas. Sasampunipun rampung para rencang wau lajêng sami wangsul dhatêng ing baita, prêlu mêndhêt barang-barang ingkang minôngka kangge mêmajang griya tiga wau. Sadèrèngipun gagat enjing griya tiga wau sampun rampung babarpisan.
Sarêng sampun malêthèk surya, tuwin sang putri wungu sare lajêng ambikak jandhela, kagètipun tanpa upami kala anguningani ing ngajênging kaputrèn wontên griya têtiga ingkang sakalangkung asri wujudipun wau. Sang putri botên nyana bilih ing ngriku wontên wêwujudan ingkang samantên saenipun, amila rumaosipun inggih lajêng kadosdene nyupêna kemawon. Ngantos rambah-rambah sang putri ngucêg-ucêg tingalipun, nanging wêwujudaning griya tiga wau botên ical. Ingkang punika sang putri sawêg cêtha bilih ingkang katingal punika griya sayêktos. Salajêngipun sang putri nuntên animbali para parêkanipun sarwi ngandika makatên:
No. 17, 23 April 1938, taun IX
Bocah2, mara rungokna, kowe kabèh saiki padha takdongèngi. Kowe kabèh mêsthine wis padha sumurup dhewe yèn ora ana wong trêsna nyang anak kaya dene biyunge. Esuk sore awan bêngi prasasat tanpa ana lèrène anggone biyung tansah mulasara anjaga marang anake. Kaya dene yèn kowe lagi lara, kaya apa bae ibumu anggone ngopèni nyang kowe. Lan kowe uga nêksèni dhewe, yèn ibumu sabisa-bisa arêp tansah gawe sênênging atimu. Upama kuwata mono apa kang dadi kasênênganmu, ibumu mêsthi bakal maringi. Mêngkono uga apa doyananmu ibumu ya mêsthi kogêl nyang kowe.
Ewasamono akèh bocah sing ora ngêrti mênyang katrêsnane biyung mau. Yèn pêpènginane utawa panjaluke ora dituruti, rumasa ibune ora dhêmên. Malah ana sing duwe pikiran yèn ibune mau sêngit mênyang awake.
O, kuwi ora mêngkono. Nèk karêpe biyung kuwi salawase arêp mituruti apa panjaluke anake. Yèn kadhangkala ora mituruti, kuwi mêsthi ana sabab-sababe, bisa uga sabab ora migunani tumrap awakmu, lan bisa uga sabab ibumu ora bisa tuku. Mulane yèn kowe duwe pêpenginan utawa panjaluk nyang ibumu, kok ora tinurutan, kudu sing nrima, eling-elingên yèn kuwi mêsthi ana sababe.
Saiki rungokna, aku tak crita nalikane aku isih cilik. Sadulurku kabèh iku ana papat. Sing tuwa dhewe lanang, arane Mas Koes, sing nomêr loro wadon Yu Tien, nomêr têlu wadon manèh Yu Sam, dene kang ragil dhewe ya aku iki, ibumu Mar.
Lagi cilikku, ya ora beda karo kowe kabèh sok duwe panêmu, yèn ibu iku sêngit nyang aku, dupèh mbedak-mbedakake aku lan mbakyu-mbakyu utawa kangmas mau, ora ngêrti yèn sing kaya ngono mau saka pangemane ibu nyang aku mau. Kaya ta upamane bae mangkene:
Sawijining dina, wayah awan aku lan mbakyu2 sarta kangmasku mau, padha mangan bêbarêngan. Mas Koes diparingi ibu lawuh êndhas bandêng, mêngkono uga Yu Tien lan Yu Sam uga olèh lawuh bandêng; barêng aku jêbul diparingi lawuh iwak êmpal. Iya wis mêsthi bae aku banjur mêmbik2 nangis, sabab kêpenging mangan lawuh bandêng mau. Sanajan ibu dhawuh mêngkono mêngkene, aku mêksa têrus mingsêk-mingsêk njaluk lawuh
manèh yèn wis êntèk, anggonku nyuwil bandêng ya banjur rada kêgêdhèn, tanpa ngati-ati banjur takpangan
bae. Kowe kabèh wêruh dhewe, yèn bandêng kuwi akèh êrine. Yèn kurang pangati-atine nggone mangan, gampang klêlêgên êri. Mêngkono uga aku, wong nalika samono isih cilik bangêt. Kajaba kurang pangati-atiku, saka enake bandêng mau, banjur mung takmal-mêl bae. Ing wusana aku banjur kêlêlêgên êri. Kaya apa bingunge ibu kala samono ora pêrlu tak critakake ana ing kene. Nitik tulisan ndhuwur mau, rak iya cêtha ta, anggone ibu ora marêngake aku mangan bandêng mau, ora jalaran ibu sêngit nyang aku, utawa sabab liya-liyane, nanging saka pangemane ibu nyang aku.
Mulane poma bocah-bocah, yèn kowe nduwèni pêpenginan, ora diparingi apa-apa dening ibumu, aja pisan-pisan kowe angrêsula, gêdhe-gêdhene jèngkèl; nanging elinga, nyang dongèng ing dhuwur, lêlakon ing dhèk cilike.
Ing tanah Europa sabên taun sok dianani karamean sing diarani Carnaval. Ing wêktune iku wong-wong padha arak-arakan sarana manganggo sing anèh-anèh, kaya dene jamane Cap Go Mèh tumrape bangsa Tionghoa.
Dêlêngên gambar ing dhuwur, katone apa ya ora lucu-lucu?
Ana wong budhêg arêp mancing ing kali. Sadurunge pangkat wong mau mikir mangkene: "Aku iki mula budhêg bangêt, nanging rak bisa gunêman sing apik-apik. Mêngko yèn aku kêpêthuk wong liya mêsthi bakal takon: "Sampeyan badhe dhatêng pundi?'' aku mêngko bakal mangsuli: "Badhe dhatêng lèpèn mancing.'' Mêsthi bakal takon manèh: "Ulame badhe sampeyan sadhesade (dan ditempat lain). punapa sampeyan olah piyambak?'' Wangsulanku: "Badhe kula sadhe dhatêng pêkên.'' Yèn krungu wangsulanku mêsthi bakal kandha: "Wah, panjênêngan punika tiyang pintêr sayêktos.'' Wangsulanku: "Inggih.''
Barêng uwis mikir-mikir mangkono banjur mangkat. Ing têngah dalan kêpêthuk gêrma. Gêrma pitakon: "Ing ngêndi dalane mênyang wadhuk Dêlingan?'' Wangsulane: "Badhe dhatêng lèpèn mancing.''
Gêrma pitakone dibalèni sêru bangêt: "Ing ngêndi dalane mênyang wadhuk Dêlingan? Wangsulane: "Badhe kula sade dhatêng pêkên.'' Gêrma nêpsu bangêt banjur kandha: "Apa kowe edan?''
Kutha tanah Jawa-Têngah, kang jênênge nganggo I aksara a... a, II i... i, iku kutha ngêndi?
Pulo tanah ngamanca kang jênênge nganggo aksara s... s, pulo ngêndi?
Bocah kêmbar loro iki umure kurang luwih rong taun. Durung suwe bocah loro mau digawa mabur saka Bêtawi mênyang nagara Walanda. Nèk andêlêng rupane katon mêncêrêng ora nangis ora barang, sêmune ora anduwèni wêdi babarpisan ngambah ing awang-awang. Mulane kira-kira ing besuk bocah loro iki pancèn calon Gathutkaca kabèh, dene nèk wadon iya calon Moestakawèni.
1. duk amba umur nêm warsa | wus sinau lan lungguh ing klas kalih | nate pun dongèngi guru | dongèng kaya piwulang | iya kaya kang katulis critanipun | luwung kêna kanggo wacan | timbang nganggur tan prayogi ||
2. wontên asu julig ala | nyolong daging sêtugêl mlayu nggêdring | liwat krêtêg nginggilipun | kali antêng ilinya | miwah bêning pindha kaca tirtanipun | kocapa asu punika | barêng lakune dumugi ||
3. ing krêtêg kang têngah-têngah | mêngko mandhap wruh wayangane dhiri | ana ing sajroning banyu | dèn sêngguh asu liya |
ing tindaknya | ingkang kathah malah larut barangipun | mula bêcik narimaa | sapandume Mahasuci ||
6. sirnakna watak kêtaha | dimèn têntrêm, kaki, nggonira urip | angur nyuwun mring Hyang Agung | cukup ing
Ora mung wong bae sing sok bêsus, sanadyan asu pisan iya ana sing saka bêsuse nganti diarani bêsas. Dêlêngên gambar ing dhuwur, anggone dandan asu iki apa ora ngedap-edapi têmênan. Nganggo têsmak, nanging dudu
kowe kang baut nggambar, nggambara salah sijine kewan kang galak, suwene kira-kira 1 mênit.''
Slamêt suwe olèhe mikir, nggambar kewan apa sing gêlis lan gampang dhewe, ora suwe nêmu akal, yaiku dhèwèke nggambar banyu kali.
Guru : "Priye Mêt, wis rampung apa durung olèhmu nggambar. Iki wis ana 1 mênit.
Slamêt : "Sampun, Pak Guru.''
Guru : "Êndi ndêlêng, kaya apa gambare.''
Slamêt : "La punika gambaripun.''
Guru : "Lho, nggambar kewan apa iki.''
Slamêt : "Punika gambaripun bajul taksih nyilêm, pak guru.''
Kustienah, sawangan. Sukur ta, yèn kowe saiki wis saya akèh têpunganmu lan sadulur-sadulurmu. Wah, dadi ing Munthilan saiki lagi ana tontonan Pasar-Malêm, wis kaping pira anggonmu tilik nyang Pasar-Malêm, ayake ya sabên bêngi bae, ya? karanganmu wis kêtampan. Yèn ana papan bokmanawa kapacak.
Siti Aminah, Purwarêja. Pitakonmu bab cangkriman ing Volksalmanak besuk yèn entuk iya bakal digiyarake ing Kêjawèn utawa Panji Pustaka.
Mien Satrijani, Blitar. Karangan-karanganmu wis kêtampan, bakal takpilihi sing sakira kêna dipacak.
Soemali, Curugêcang, Purbalingga. Wah, tujune kowe enggal waras anggonmu lara. Kowe ora susah wêdi-wêdi milu urun ana ing Taman Bocah, wis lumrahe idhêp-idhêp kanggo sinau, upama ora kêpacak, ya saya mêmpênga, amrih bisane kêpacak.
M.D. Asri, Blitar. We la, dadi kowe saiki lagi sinau nabuh gamêlan, ya Sri, wah ibumu mangka ora bisa nabuh. Ya sing mêmpêng bae, bèn enggal pintêr, besuk ibumu wurukana. Yèn
Moch. Dawami, Muntok. Cangkriman lan lêlucon wis daktampa, aku bungah bangêt. Yèn isih ana papan bisa uga kapacak.
Siti Katidjah lan Sri Wahjoe, Rêjoso. Aku
dhisik, kêpacak utawa orane. Upama ana sing ora kapacak ya aja dadi atimu, nanging malah mêmpênga supaya
Roesdiati, Blitar. Layang sing biyèn dibalèkake kuwi, layang nyang kowe, jalaran anggonmu mènèhi adrès kurang cêtha. Sukur ta Roes, yèn kowe saiki wis waras babarpisan anggonmu ginanjar lara. Wah,
ing dalêm tigang wulan...f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
jroning duka cipta / ing kono lagi katitik / sayêktine mitra darma //
rowang guyu nora kurang jroning urip / mung
ngandêla ajining dhiri / iku pawitaning gêsang //
Lêngganan nomêr 3209. Babad Giyanti VIII sampun dipun kintunakên kala
wêdalan Bale Pustaka jilid V dumugi VIII, lajêng kula aturi mundhut ingkang jilid IX salajêngipun dumugi jilid XXII. Dene samangke ingkang sampun kaêcap sawêg dumugi jilid XII, rêginipun racak-racak nyatêngah rupiyah.
Sarêng wiwit jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Ingkang kaping VIII taun 1921 sapriki, gôngsa-gôngsa ing nagari Ngayogyakarta kathah ingkang sami dipun wêwahi miturut wilahan. Kênong wêwah 4 iji, kêmpul wêwah 4 iji, suwukan siyêm 2 iji, gong wêwah 1 iji dhawah laras nêm. Yèn mawi gong kêmadha (sanès gong ingkang gumandhul) dipun laras dhawah jôngga.
Dene namanipun kênong ingkang agêng piyambak kênong dhadha lajêng suda agêngipun, dhawah laras 5 saya suda-suda agêngipun kaurutakên dumugi kênong manis, laras jôngga. Urutipun saking ingkang
ugi makatên, satunggal gayor isi gangsal kêmpul, urutipun kados kênong kasêbut nginggil.
Dene urutipun ingkang laras agêng kêdah wontên
Kangge jamanipun kamajêngan punika, kênong-kênong sarta kêmpul-kêmpul tuwin suwukan, amêwahi ngês sarta rame, dhasar swaranipun runtut.
Pasinaon nabuh ingkang sami dipun sênêngi sadhèrèk kangge wiwitan, inggih punika gêndhing pangkur. Mila anggèn kula ngarang nut punika ingkang kula angge miwiti ugi gêndhing pangkur.Dilanjutkan pada hlm. 513.
Tumrap para neneman ingkang dumunung ing ngriki, inggih bôngsa Walandi, punapadene rakyat karajan Walandi ingkang kalêbêt golongan tiyang siti utawi bôngsa ngamônca wetanan ing tanah ngriki, tuwin ingkang ing tanggal 1 Sèptèmbêr ngajêng punika dèrèng umur 20 taun dipun sadhiyani panggenan wontên ing taun 1938 ing Koninklijk Instituut voor de Marine, Willemsoord (nagari Walandi): wolung panggenan tumrap sinau Zeeofficier (upsir laut) tigang taun.
Kalih panggenan tumrap sinau officier van den Marine-stoomvaardienst tigang taun.
Katrangan ingkang langkung cêtha bilih wontên ingkang nêdha, dipun têrangakên kanthi ijêman utawi sêrat dening Departement der Marine, Eerste Afdeeling, Batavia- C.
Ungêlipun gôngsa ingkang wiwitan, wiramanipun kêdah sêsêg. Jangkêp kaping 3 lajêng katambanakên, wirama sarèh mawi dipun gerongi.
Dados manawi wiwitan sinau sadèrèngipun sagêd nabuh, kêdah sagêd lagunipun anggerong rumiyin, kados ing ngandhap punika.
Ing ngajêng sampun nate wontên wartos ing bab sedanipun Sultan Sêlangor, inggih punika ingkang seda kala tanggal 31 Marêt 1938 kapêngkêr. Ing ngriki badhe mratelakakên pèngetan sugêngipun suwargi Sultan Sêlangor wau.
Sultan Sêlangor suwargi punika jêjuluk Sultan Sir Alauddin Sulaiman Syah, kawiyosakên wontên ing kampung Têngah Sêlangor, kala ing dintên Sênèn tanggal 11 Sèptèmbêr 1865, dados dumugining seda yuswa 73 taun.
ing Sêlangor wontên ura-uru, panjênênganipun tuwin ingkang rama sami wontên ing Singgapura. Satêntrêming praja, sawêg sami wangsul dhatêng Sêlangor, amargi ingkang rama dipun timbali kondur ingkang eyang Sultan Abd. Samad, badhe kajumênêngakên pangeran pati, ingkang kalampahan kala ing taun 1875. Ingkang rama jumênêngipun pangeran pati namung 9 taun, lajêng seda.
Sasedanipun pangeran pati wau, panjênênganipun Sultan Abd Samad lajêng sarêmbag kalihan Tuwan J.P. Rogers, Residhèn Sêlangor, ing bab ingkang sumilih pangeran pati. Wusana panjênênganipun ingkang kajumênêngakên pangeran pati, sumilih ingkang rama. Kala samatên sawêg yuswa 22 taun. Wusana panjênênganipun lajêng krama angsal Têngku Mahrum, putrinipun Têngku Dhiauddin pêputra saking Têngku Arfah, putrinipun Sultan Abd. Samad, dados angsal nak
Ing kala sugêngipun Sultan Sulaiman nate ngraosakên sêkêl ing panggalih kaping kalih. Sapisan kala taksih jumênêng pangeran pati panjênênganipun krama kalihan wanita nama H Syofiah. Ing ngriku adamêl botên rêna ing pramèswari sêpuh, kalampahan pramèswari wau lajêng kondur andhèrèk ingkang rama, Tengku Diauddin ingkang wontên pulo Pinang, ambêkta putra sakawan, inggih punika: 1. Tengku Musaddin, putra ingkang sêpuh piyambak, 2. Tengku Mahiran, 3. Tengku Fatimah tuwin 4 Tengku Arfah. kajawi putra sakawan [sakawa...]
--- [515] ---
[...n] wau, panjênênganipun pramèswari ugi nuju ambobot.
Ing sajêngkaripun pramèswari saking kadipatèn, ing kadipatèn pinanggih sêpên, botên nate wontên rabining para agêng ingkang sami sowan. Pramèswari sêpuh ugi sampun wongsal-wangsul dipun aturi kondur, nanging kêncêng ing panggalih botên keguh dening aturipun sintên kemawon. Panjênênganipun saya putêk malih sarêng badhe jumênêng sultan, awit jumênêngan wau botên sagêd kasêmbadan manawi tanpa pramèswari. Wusana sang pramèswari ugi kalampahan kondur.
Pambêktaning layonipun suwargi Sultan Sir Alauddin Sulaiman Syah.
Sêkêl ingkang kaping kalih, nalika putra pambajêng Tengku Musaddin dipun lorod saking anggènipun jumênêng pangeran pati, ingkang botên saking kaparêngipun sultan piyambak. Kalampahan panjênênganipun sultan ngantos gêrah saha têtirah dhatêng Inggris, nanging sajatosipun inggih gêgayutan kalihan lêlampahaning putra.
Kèndêlipun Têngku Musaddin wau adamêl ebahing manahipun rakyat ing Sêlangor, nanging sarèhning bab punika tuwuh
Inggris, raos pamurinaning rakyat wau botên andayani punapa-punapa, dene ingkang gumantos jumênêng pangeran pati, Tengku Alamsyah, putra kakung nomêr tiga, inggih punika ing kalanipun sang pramèswari linggar saking pura taksih wontên ing bobotan.
Suwargi Sultan Sir Alauddin Syah, punika satunggiling sultan ing tanah Malayu ingkang kala sugêngipun ingkang sêpuh piyambak, misuwur ambêg mirah lan asih. Panjênênganipun ngagêm bintang kaluhuran wontên ingkang bintang wau dipun tampèni saking astanipun nata Inggris piyambak.
Ing kala sedanipun lajêng tuwuh rêmbag ruwêt ing bab ingkang badhe sumilih kaprabon. Nanging awit saking kaparêngipun parentah Inggris, ingkang
Sasampunipun jumênêng, panjênênganipun sultan lajêng dhawuh ambidhalakên layon.
Kados makatên pèngêtan sugêngipun suwargi Sultan Sêlangor, sanadyan namung cêkakan, katingal wujuding babad praja ing salêbêtipun jumênêng.
Unta punika satunggiling kewan ing nagari bêntèr, limrahipun pinanggih wontên ing tanah Ngarab, tumraping para minggah kaji tamtu botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun unta punika, awit limrahipun unta punika dados têtumpakanipun tiyang minggah kaji, kuwawi mlampah têbih sangêt ingkang hawanipun sakalangkung bêntèr.
Saking limrahipun unta punika gêsangipun wontên ing nagari ingkang hawanipun bêntèr sangêt, ngantos wontên pangintên botên sagêd gêsang wontên ing nagari ingkang hawanipun botên bêntèr.
Nanging nyatanipun botên makatên, malah ing tanah ngriki ugi sampun wiwit wontên ingkang ngingah, kados ta ing Surakarta, dipun ingah wontên ing kêbon raja Sriwêdari. Katingalipun unta ingkang dipun ingah wau inggih lajêng omah, gêsangipun katingal têntrêm.
Kajawi ing Surakarta ing sapunika ing Bandhung inggih sampun wontên unta kêkalih, dipun ingah wontên ing kêbon binatang. Dhatênging unta wau nyarêngi lampahing para tiyang minggah kaji ingkang wangsul kantun piyambak. Mênggah wujuding unta kados ingkang kacêtha ing gambar.
Ing bab gêsanging unta, punika pancèn inggih nyalênèh tinimbang kewan sanès-sanèsipun, golonganing kewan ingkang sarwa takatan, katôndha sagêd gêsang wontên ing hawa bêntèr sangêt, purun nêdha sawarnining têtêdhan, bêtah mlampah, sagêd tahan ngêlak tuwin luwe.
Dene bab tahan ngêlak tuwin luwe wau pancèn wontên sababipun, sanès dintên badhe kapratelakakên ing Kajawèn.
Piwulangipun para sêpuh kina, sampun umum bilih andhap asor punika satunggiling watak ingkang prayogi sangêt dipun èsthi lan katindakakên. Malah ngantos wontên dhapukaning piwulang: sapa wonge andhap asor, mêsthi olèh pangaji-ajining liyan. Utawi: kinasihan ing sasama. Piwulang ingkang kados makatên punika pancèn inggih kathah lêrêsipun. Nanging ingkang sagêd mangrêtos ing tancêping raos andhap asor, punika ingkang taksih awis-awis ingkang mangrêtos. Jalaran ingkang kinajêngakên andhap asor ing piwulang wau, sanès solah bawa utawi tênaganing lair, malah lajêng kasambêtakên ing raosing batos. Amila manawi dipun tintingi yêktos, lajêng botên gampil sagêd dipun dumuk, kados punapa wujudipun tiyang ingkang kalêbêt andhap asor punika.
Sanajan amastani badanipun piyambak kemawon, kathah ingkang tuna dungkap, daruna saking kadospundi. Botên liya amargi dèrèng paham yêktos ing sajatining ingkang nama andhap asor, ingkang ginêbêng
ing raos kabatosan. Malah sisip-sêmbiring panganggêp wau nêdya badhe nglampahi andhap asor, jêbul malah dhawah akosokwangsul.
Dene mênggah ingkang nama andhap asor ingkang sajati punika, kêdah gadhah raos bilih awakipun punika kawon sae, kawon utami, kawon… punapa-punapanipun kalihan sintêna tiyang ingkang dipun andhap asori, kang môngka nancêpakên ing raos kados makatên wau tuhu angèl yêktos. Nanging ingkang kathah sagêdipun lampah andhap asor, namung nandukakên ing tênaga lair. Dene nandukakên andhap asor ing lair wau yèn sarana dipun damêl, mênggahing
sadhèrèk sok wontên ingkang kadunungan watak sabên wontên ing pajagongan utawi sasrawungan, botên purun lênggah anglênggahi sapapan punapa mêsthinipun, malah kadamêl ing sangandhapipun, bêbasan: olah ngisor. Tiyang ingkang gadhah lagean ingkang kados makatên wau, katingalipun umum, alok tiyang ingkang andhap asor, nanging mênggah sajatosipun, trêkadhang malah gumêdhe. Jalaran tiyang wau sagêd ugi gadhah pangraos: aku lungguh ing kene iki harak tak jarag angêsorake ing dhiriku, bênêre palungguhanku rak ana ngisor talang kana. Yèn tiyang wau gadhah raos makatên, hla punapa sagêd nama tiyang andhap asor, lah mêsthi malah tiyang kumaluhur (ngakên luhuring dhirinipun). Dados ingkang têtêp nama ambêg andhap asor ingkang sajati punika ingkang sagêd angêcakakên tênaga olah ngandhap tur raosing manahipun botên angrumaosi ngêsorakên ing dhirinipun. Têgêsipun anggèning ngênggènakên ing awakipun ing ngriku wau, ngrumaosi bilih lênggahipun pancèn ing ngriku punika. Dados botên ngrumosi yèn angêsorakên ing dhirinipun. Mila inggih angèl sangêt.
Kraksan. Lêngganan kapetang: 1-2-'38. botên angsal bêbingah.
Lêngganan nomêr 5104 ing Panican. Lêngganan kapetang wiwit 1-2-'38. botên angsal bêbingah.
Petruk : Kang Garèng, mêsthine kowe iya wis bosên wijaya, wong mung ngrêmbug prakara Suryawirawan bae, kathik dawa ngalur-alur mangkene, mulane rêmbug iki cara maine padha dilabasake ing dina iki bae, lan liya dina banjur padha rêmbugan ing bab liyane manèh. Kanggo angrampungake rêmbug iki, saiki tak ngandharake pambudidaya kang ôngka 5 yaiku: andhêdhêri rasa kuwajiban lan rasa nanggung jawab.
Garèng : Dadi para mudha kuwi kudu didhêdhêri supaya padha ngrêti nyang wajib, ta, wah, iki bênêr bangêt, Truk. Dadi wong urip kuwi ora kêna ora kudu ngrêti nyang wajib, yaiku sing diarani sahadat, salat, jakat, pasa, lan munggah kaji.
Petruk : Wayah, kok banjur ngêtokake rukun Islam limang prakara mangkono. Iki mula iya nyata wajib kang kudu ditindakake kanthi têmên-têmên. Mulane banjur ana unèn-unèn sing mangkene kae: pêngên anggonmu manêmbah nyang Pangeranmu, awit elinga yèn nyawamu iki bisa dipundhut mêngko utawa sesuk, nanging kowe kudu tansah eling, yèn wajib sing kok kandhakake mau, sanyatane mung kanggo makani rohe bae, saiki sing kanggo pakane badan wadhapwadhag. apa, Kang Garèng. Mulane uwong urip kuwi kudu ngrêti nyang wajib: golèk dhuwit.
Garèng : Wah, hla kiyi aku ora cocog, Truk, hla wong dikon urip tangat, ya kuwi mêmpêng panêmbahe nyang Pangeran, kathik cara Landane tevens, yaiku: dibarêngi golèk dhuwit, môngka jarene dhuwit kuwi lêlêthêking donya.
Petruk : Dianggêp lêlêthikinglêlêthêking. donya, ya kuwi yèn wong banjur amangeran mênyang dhuwit mau, Kang Garèng. Hla nèk wong mung ngêndêlake nyang anggone manêmbah nyang Pangerane bae, apa rumasamu banjur mak pêthongkrong ana sêga pêcêl ana ing ngarêpmu. Ora bisa, Kang Garèng, nèk ora disaranani golèk dhuwit, kêpriye bisane mêmpêng anggone arêp tindak tangat mau. Awit jalaran saka ora duwe dhuwit kang kanggo piranti badan wadhag, awake apa banjur ora lêmês, suwe-suwene banjur ngêmis, sabanjure dupèh anggone ngêmis mau mung olèh sasèn rong sèn, ora tlatèn, wusananing ana jarit sampiran banjur… diopèni.
Garèng : Ambok banjur nayab ngono bae rak iya uwis, kathik nganggo dicengkokake barang.
ora nyang nêraka, kang atêgês: sing diênêr ora têka. Mulane unèn-unèn pêngên anggone manêmbah ing Pangeranmu, awit elinga yèn nyawamu kuwi bisa dipundhut mêngko utawa sesuk, kuwi iya kudu ana timbangane mangkene: pêngên anggonmu golèk dhuwit, upamakna yèn uripmu bakal salawas-lawase. Kajaba iku wong urip kuwi kudu ngrêti nyang kuwajiban, mulasara awake dhewe lan anak bojone, ngrêti nyang kuwajiban mungguhing pasrawungan lan sapiturute. Iki kabèh andharane pancène iya panjang lebar, Kang Garèng, nanging mundhak ambosêni, mulane cukup samono bae.
Garèng : Iya wis ngrêti aku, Truk, saiki ing bab rasa nanggung jawab, wah, nèk bab kiyi cêkake wis ana ing kêpekanaku, Truk, wong urip kudu duwe rasa nanggung jawab, kuwi karêpe: wong urip kudu bisa nangung jawab ing bab ngêndi sing wajib, ngêndi sing sunat, ngêndi sing mêkruh, ngêndi sing wênang, sing batal, sing halal, sing…
Petruk : Iya, iya , Kang Garèng, nanging iya ora mung mangkono bae, kabèh kang dilakoni lan ditindakake, kudu wani nanggung jawabane, têgêse: wani nanggung kêpriye kadadeane ing têmbe buri. Aja yèn apik kok banjur sêsumbar mangkene: wong iya aku sing nindakake, nanging barêng kadadeane ala, unine: sanès damêlan kula, iki apêse iya tumindake wong clila-clili.
Garèng : Dadi karêpe, Truk, wong sing duwe rasa wani tanggung jawab kuwi, ala bêcik iya wani andhadhagi, ta, iya wis ngrêti aku, saikine banjurna andharanamu.
Petruk : Kang ôngka nêm. Disinau makuwon ana ing ara-ara utawa ing
dikon trêsna karo alam, wong rupane alam kuwi rumasaku padha bae, aku durung tau mênangi anggone…ayu, Truk.
Petruk : Wayah, kathik kaya prawan dikon ayu barang. Bangsane dhewe umume kuwi pancèn iya anduwe trêsna nyang alam, awit ing tanahe dhewe iki ditêkdirake têrus-têrusan olèh soroting srêngenge.
banjur padha bae, kang wohe banjur ora anduwèni trêsna. Iki sabênêre kaliru bangêt, Kang Garèng. Wong urip kuwi sanyatane kudu ngandêl mênyang kodrat (kuwasa) lan wiradating (krêsaning) Pangeran. Jarene wong urip kuwi kudu trêsna, wêdi lan angaji-aji marang Pangeran. Saka dening panguwasa lan trêsnaning Pangeran ingkang kuwasa wis nitahake alam, kang mangkono kuwi wong urip kudu angrêgani lan angaji-aji. Nanging mula iya nyata: tuwuhing trêsna kuwi saka kulina. Nèk para mudha ora dikulinakake mêlancong utawa makuwon nyang ara-ara, utawa nyang papan têgalan, mung ana ing sajêroning ngomah bae, mêsthine iya banjur ora kêtuwuhan trêsna nyang alam mau. Mulane para mudha disinau, lan dikulinakake sing mangkono
awit yèn ing têmbe tuwuh trêsnane nyang alam, mêsthi banjur kandêl prêcayane nyang kodrat lan wiradate Ingkang Kuwasa, iki atêgês: rasa trêsna, wêdi, bêkti mênyang Ingkang Kuwasa saya kandêl, Kang Garèng.
Garèng : Iya wis, Truk, aku tak ngandêl nyang andharanamu kiyi. Saiki banjurna manèh katêranganamu.
Petruk : Kang kaping 7, nyinau sarana marga warna-warna ing bab kaprigêlan.
tènis, bètminton, lan sapadhane. Iki aku durung bisa anêksèni bêcike, sing wis gênah lan cêtha wela-wela: promosi anggone ngêntèk-êntèkake dhuwit, kaya ta; kanggone main tènis, kudu tuku rèkêt, bal, sêpatu tènis, durung kanggo sing bêsus, tuku rèkêt iya êmoh sing murah-murahan, apa iki ora mung ngajak malarat.
Petruk : Wayah, yèn banjur mung arêp gagah-gagahan bae, iya mêsthi bae yèn akèh waragade. Nanging rak bisa, ta, ulah raga sing ora ambuwang dhuwit akèh-akèh, kaya ta: gobag sodoran,…
Garèng : Mêksa uga mundhak waragade yèn ditimbang karo sêparat-sêporot, awit anggone ngombe lan mangan banjur dhobêl tripêl, hla nèk sêporêt,… macul, arêpa mangane andhobêl, wong ana paedahe…
Kajaba saka iku kabèh kang kanggo ngajokake para mudha mau ana manèh pranatan liya-liyane kang absah, têgêse: pranatan-pranatan kang dipigunakake, kang ora cêngkah klawan parentah sarta wêwalêring nagara utawa agama. Kang Garèng, kaya-kaya wis cukup andharan ing bab Suryawirawan iki. Bêcik orane kowe mêsthine saiki rak bisa nimbang dhewe.
ingkang dipun adani dening Tuwan Moh. Muhni, pambikakipun wiwit kala tanggal 1 Januari 1938, kanthi bayaran ing dalêm sawulanipun f 2.50, lamining pasinaonipun sataun. Dumuginipun sapunika muridipun kathah, malah nampèni murid saking sanès nagari punapa.
Dr. Sitanala sampun wangsul saking Mêsir. Ing kala tanggal 14 wulan punika Dr. Sitanala (kacêtha ing gambar) sampun wangsul saking anggèning anjênêngi congres babagan sêsakit lepra ing Mêsir. Miturut katranganipun Dr. Sitanala, ing kala congres punika wontên wêwakil saking nagari-nagari cacah 55 nagari. Tumrap tanah ngriki kawigatosakên dening parêpatan. Ing sapunika saya katingal ing bab tataning panyêgah sêsakit lepra wau.
Gusti Bandara Radèn Ayu Jayadiningrat seda. Kala ing dintên Rêbo kêpêngkêr, G.B.R.A. Jayadiningrat, sadhèrèk dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana seda, yuswa 76 taun, jalaran
tumindaking Expeditie Archbold dhatêng Nieuw Guinea. Tumrap tanah ngriki badhe miji Dr. Toxopeus, Dr. Meyer Drees tuwin punggawa sanèsipun. Expeditie punika badhe tumindak nglêmpakakên kewan-kewan, pêksi-pêksi tuwin têtanêman, kajawi punika ugi badhe anggambar saking gêgana. Expeditie punika mawi ambêkta motor mabur kanthi punggawa juru anggêgana bangsa Amerika 3. Tumrap militèr dipun kanthèni tigang bragada têtindhih kaptin tuwin punggawa kasarasan dipun tindhihi dhoktêr militèr.
Tamu saking Siam. Kados ingkang sampun kawartosakên, tamu agung saking Siam, ing sapunika sampun rawuh, inggih punika pramèswari warandha Nata Siam asma Swang Awdhana, eyang Naya Siam ingkang jumênêng ing sapunika. Rawuhipun anjujug ing dalêmipun Pangeran Paribatra ing Bandung, dene ingkang andhèrèk, Pangeran Rangsit, nyare wontên ing hotèl. Sang putri punika sampun yuswa 75 taun. Anggènipun wontên tanah ngriki laminipun 6 minggu.
Kintunan jagung dhatêng Jêpan. Ing wêkdal punika kintunan jagung saking tanah ngriki dhatêng Eropa pinanggih suda. Dene tumrap Jêpan
Dipun awisi mangangge sakenging-kengingipun. Kawrat dhawuhing parentah praja Surakarta dhatêng para bupati, supados andhawuhakên kêncêng dhatêng para andhahanipun, manawi kêkesahan ingkang botên nindakakên wajib, sampun mangangge sakenging-kengingipun, kados ta sarungan, hancincon, kuplukan tuwin sanès-sanèsipun. Samangsa kasumêrêpan wontên ingkang mangangge makatên supados kalapurakên. Tumindaking dhawuh punika minangka angambali dhawuh ingkang sampun kadhawuhakên ing ngajêng, ing bab babagan tatakrama.
Gladhèn pêrang abdi dalêm prajurit. Sampun sawatawis dintên, abdi dalêm prajurit ing Surakarta sami dipun gladhi pêrang-pêrangan wontên ing pakampungan tuwin padhusunan. Miturut wartos gladhèn wau dipun gambar kangge film, badhe kapitongtonakên benjing dhawahing pèngêtan adêging karaton Surakarta 200 taun.
Têtakan Muhammadiyah. Muhammadiyah pang Surakarta mêntas ngawontênakên têtakan tumrap lare-lare anakipun têtiyang kêkirangan. Cacahing lare ingkang dipun têtaki wontên 103, kawiwitan enjing, jam 9 sampun rampung sadaya. Ingkang nêtaki para bong kanthi dipun titipriksa dening
dhusun Ngunut, Tulungagung, pinanggih majêng sangêt, amargi têtiyang sami tumindak ngrid. Kala samantên têtiyang ingkang angsal têdha jalaran saking padamêlan wau wontên tiyang sèwu gangsalatusan. Wusana sarêng jamanipun wiwit pulih, inggih punika wiwit ing taun 1937 kathah rèk jêklekan saking sajawining praja malêbêt malih, padamêlan wau lajêng suda.
Nglajêngakên paboyongan ing Pulo Laut. Ingajêng wontên wartos bilih tumindaking damêl paboyongan ing Pulo Laut dipun kèndêli. Ing sapunika wontên wartos badhe kalajêngakên malih.
Pêpajênganing kartu pos mindhak. Gêgayutan kalihan mandhaping prabeya pos, pêpajênganing kartu pos mindhak kathah sangêt. Ingkang pinanggih ing taun kêpêngkêr pêpajênganipun sampun tikêl.
Pabrik agêr-agêr. Miturut wartos ing Kudus badhe dipun dêgi pabrik agêr-agêr, ingkang dipun adani dening bangsa Eropa. Ingkang dados badhening agêr-agêr wau sukêt sagantên, pamêndhêtipun saking pasisir Jêpara tuwin Juwana. Ingajêng agêr-agêr ingkang dipun sade wontên tanah ngriki sapunika wêdalan Jêpan tuwin Tiongkok.
Majênging padagangan sigarèt. Pinanggihipun wontên ing wêkdal punika padagangan sigarèt wêdalan tanah ngriki sagêd andhêsêg padagangan
saking sajawining praja. Pamêdal sigarèt ing tanah ngriki ing dalêm sataun wontên rêrêgèn f 36.000.000.-. Rêrêgèn samantên wau ingkang kalinting mawi mêsin 26 yuta, ingkang lintingan tangan 10 yuta.
Dumuginipun sapunika ing Cijulang, Dhistrik Panjalu tuwin Cikonang, Dhistrik Ciamis, sami Kabupatèn Ciamis, sampun botên kambah ing sêsakit pest malih. Wontênipun sagêd mastani makatên, amargi sampun langkung 2 wulan ingriku sampun botên wontên tiyang ingkang kêtrajang ing sêsakit pest.
Persatuan Perusahaan Bathik Bumiputra ing Ngayogya. Ing sapunika adêging Persatuan Perusahaan Bathik Bumiputra ing Ngayogyakarta sampun sagêd nêtêpakên warganipun pangrèh enggal, inggih punika, direcsa Tuwan M.A. Zakarsie, sêsêpuh Tuwan Jayèngkarso, panitra Tuwan Subani, artaka Tuwan Haji Muhadi tuwin pambantu Tuwan Jamingun.
ingkang nama Blencong P.P.B.B.P. têtêp botên ewah.
Têdhak dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anjumênêngi conferentie. Miturut wartos, têdhak dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anjumênêngi conferentiening para bupati ing Malang ing wulan Mèi ngajêng punika, kondur dalêm badhe mampir ing Madiun, nyare wontên ing Grand Hotel Sarangan, enjingipun têdhak dhatêng Maospati, Ngawi tuwin Mantingan, lajêng dhatêng Surakarta, saking Surakarta dhatêng Magêlang anjumênêngi conferentie para bupati ing Jawi Têngah, salajêngipun anjumênêngi conferentie para bupati ing Jawi Kilèn wontên ing Bandung.
M.H.S. tuwin A.M.S. ing Surabaya. Kawartosakên bilih ing Surabaya badhe kaêdêgan Middelbare Handels School, dene Algemeene Middelbare School ing Malang badhe kadadosakên satunggal wontên Surabaya. Pamulangan kalih pisan wau badhe kadèkèk wontên ing filiaal H.B.S. ingkang sapunika dipun ênggèni veldpolitie. Nanging jalaran pindhahing veldpolitie wau taksih dangu,
rupiyah. Arta wau kakintên damêlan saking Tiongkok. Mênggah bedanipun arta kêrtas wau ingkang palsu wau kalihan ingkang botên, ungêl-ungêlan ingkang lêrêsipun Haarlem, mungel Haarlen. Kajawi punika, arta kêrtas palsu wau manawi kenging toya lajêng mutah cètipun.
Damêl sarêm ing Kalikobak. Wiwit tuwuhipun jaman ngrêkaos, tumrap têtiyang ing dhusun Kalikobak, Sragèn, sagêd angsal panggêsangan sarana damêl sarêm mêndhêt saking toya sumur ingkang kenging kadamêl sarêm, lajêng kenging katêdha utawi kasade kangge cagak gêsang. Ing sapunika wontên dhawuh saking ingkang wajib, pandamêlipun sarêm saking sumur wau namung kaparêngakên ing salêbêtipun nêm wulan malih.
Parêpatan para dhoktêr kewan. Benjing tanggal 13, 14, 15 tuwin 16 Juni ngajêng punika ing Bêtawi wontên parêpataning para dhoktêr kewan ing saindêngipun tanah ngriki. Ingkang badhe parêpatan punika botên ngêmungakên dhoktêr gupêrmenan kemawon, ugi tumrap golongan dhoktêr sanès-sanèsipun. Mirid rancangan badhe wontên rêmbag wigatos 25 bab. Parêpatan punika angsal pambiyantu warni-warni saking parentah tuwin saking sanès.
Pêpanggihan familie bond P.W.B. Nalika tg. 17 ingkang kapêngkêr familie bond "Pusoro Wargo Banyurip" ngawontênakên pêpanggihan manggèn wontên griyanipun R. Darmodirêjo ing Gênêng, Jombang, dipun pangajêngi dening R. Sukarno Cindar Harimurti. Pêpanggihanipun
Nata Jawi, lan P.W.B. gadhah idham-idhaman badhe nyawijèkakên kadang lan angèsthi luhuring budi nyambut damêl gotong royong, abêbrayan. Dene sumêbaring darah wau mèh pinanggih ing pundi-pundi, mila nalika ngawontênakên pêpanggihan wau kathah ingkang dhatêng saking sanès nagari (P).
Pamulangan luhur dhoktêr. Lulus doctoraal examen perangan kapisan, Tuwan Bêrmawi. Lulus doctoraal examen perangan kaping tiga, Tuwan Siok Hie Ko.
Obat nyamuk. Ingkang sampun kalampahan, obat nyamuk punika ingkang kadamêl bangsaning sêkar pêthak asli wêdalan saking Jêpan. Nanging sarêng sapunika kawontênanipun pinanggih kados makatên, botên sagêd andhatêngakên barang ingkang kados makatên wau. Dene wijining tanêman wau sampun nate wontên ingkang angsal, nanging sarêng dipun tanêm wontên ing tanah ngriki botên sagêd gêsang. Ing sapunika bawah Surakarta wontên ingkang nanêm sêkar ingkang kenging kangge obat nyamuk wau wontên ing parêdèn Mêrapi, sagêd sae, ing pangintên lajêng badhe sagêd dipun tangkarakên. Dene pandamêling obat nyamuk wau, dipun abêni lisah pèt, lajêng kenging kadamêl kadosdene obat nyamuk limrah.
Durjana ingkang malêbêt dhatêng toko mas ing Surakarta. Ingajêng sampun nate kawartosakên, ing Surakarta wontên durjana malêbêt ing toko mas lajêng nêdha barang-barang, salajêngipun kenging kacêpêng. Tiyang wau ingajêng ngakên nama Rama. Kala kacêpêng mawi nandhang tatu jalaran kenging pistul, ing sapunika sampun saras. Tiyang wau sajatosipun nama Abdullah, ingajêng dados warga marine, sampun nate kaukum, saha sampun nate nindakakên apus wontên ing Bandung. Salajêngipun badhe kapriksa prakawisipun, saha ugi badhe kapriksa ing bab babagan prakawis ing Bandung.
Mèngêti adêging Raad Kawula 20 taun. Miturut wartos benjing tanggal kaping 18 wulan Mèi ngajêng punika, Raad Kawula badhe mèngêti adêgipun sampun 20 taun, mawi ngêdalakên buku amèngêti tidak ing salêbêtipun 10 taun.
tuwin Sri Paduka Prins Bernhard ing pura Noordeinde.
Angsal-angsalanipun K.L.M. Miturut palapuran, angsal-angsalanipun K.L.M. ing salêbêtipun taun 1937 wontên f 8.900.000.-, mindhak 2 yuta rupiah tinimbang taun ingkang kêpêngkêr. Arta pambiyantu saking parentah têtêp f 1.550.000.-.
Pikramèn agung. Benjing tanggal 4 Mèi ngajêng punika Prins Louis Ferdinand van Hohenzollern badhe krama kalihan Groothertogin Kyra saking Ruslan, ijabipun wontên ing Doorn, nagari Walandi, katindakakên dening hofdrediker Dr. Dohring.
Golongan ambalela kêcêpêng. Codreanu, pangajênging ebah-ebahan fascist ing Rumenie, kanthi têtiyang andhahanipun cacah 200 sami kacêpêng. Têtiyang wau pinanggih sawêg arak-arakan wontên ing Bukarest, dene kajêngipun badhe ngêbrukakên parentah.
Kitha sangandhaping siti. Wontên wartos, ing Paris wontên rêmbaging para pangagêng, nêdha badhe ngawontênakên kitha ing sangandhaping siti, lêbêtipun 80 m lêrês sangandhaping kitha Paris. Tata wangunanipun botên beda kados kitha limrah. Sêdya ingkang makatên wau pêrlu kangge anjêmbarakên têbaning kitha utawi kangge pandhêlikan samangsa wontên bêbaya.
Kasangsaran motor mabur. Motor mabur militèr Italie ingkang anggêgana wontên sanginggiling papan anggêgana ing Lonate dhawah wontên sacêlaking kitha Serravalle Sesia. Tiyang 3 punggawaning motor mabur wau sami tiwas, tuwin wontên satunggal ingkang nandhang tatu.
Lindhu ing Turki. Ing Dhistrik Kirshehir, Turki, wontên lindhu agêng sangêt, kawêkasanipun wontên dhusun 15 sami sirna babar pisan. Cacahing tiyang ingkang kasangsaran dèrèng kasumêrêpan. Miturut wartos ingkang kantun, têtiyang ingkang tiwas kintên-kintên 250.
Ngapuntên dêdosan. President Benesj ing Tjsecho Slowakije anandhatangani sêrat karampungan bab ngapuntên têtiyang dêdosan 1000, ingkang kadakwa gadhah tindak mitênah, kajawi ingkang pancèn dosa agêng tuwin sêpiyun.
Sisa granaat anjêblos. Ing sacêlakipun Nervesa Della, Italie, wontên lare manggih sisa granaat ing kala jaman pêpêrangan. Granaat wau lajêng dipun bêkta, wusana lare wau dhawah, granaat wau anjêblos, larenipun tiwas. Wontên lare 9 ingkang tut wingking ugi sami tiwas.
Nunggilakên golongan. Wontên wartos, bilih ministêr babagan salêbêting praja Jêpan, Admiraal
mabur. Satunggiling motor mabur ingkang anggêgana saking Hongkong dhatêng Hankow, ingkang dipun tumpaki T.V. Soong tuwin bangsa Tionghwa sanès-sanèsipun ingkang pangkat inggil, nalika wontên têngahing margi wontên bom
saking Inggris 100 iji, sami motor mabur pirantos pêrang, kangge ambucal bom, ingkang
suraosipun taksih badhe ngintunakên wêwakil ing parêpatan.
Para nyai-para nyai wau lajêng enggal-enggal murugi gustinipun. Sarêng sami sumêrêp wontênipun griya tiga wontên ing sangajênging kaputrèn ingkang sakalangkung èdi wau, gumunipun tanpa upami. Dene Dèwi Sabawa piyambak, botên beda kadosdene limrahipun para wanita, inggih lajêng kapengin sumêrêp mênggah kawontênanipun griya tiga wau. Salajêngipun sang putri nuntên enggal-enggal busana, mawi ngagêm dhuwung, sarta lajêng ajak-ajak salah satunggal putri santana mêdal saking kaputrèn prêlu amriksani kawontênanipun griya enggal tiga punika. Sarêng dumugi ing griya ingkang ôngka satunggal, sang putri kèndêl amirêngakên wontên ing jawi. Ing nglêbêt kamirêngan kumrincinging arta êmas tuwin salaka ingkang sawêg dipun etang ing tiyang. Malah sajatosipun punika bandhanipun Budimirowic ingkang sawêg kaetang saha kawadhahan ing pêthi. Sang putri lajêng murugi griya sanèsipun saha lajêng amirêngakên kanthi yêktosan. Ing nglêbêt griya ngriku sang putri mirêng suwaraning tiyang klêsik-klêsik: Inggih punika tiyang èstri sêpuh ingkang sawêg anêmbah dhatêng Pangeranipun, amêmuji sarta anênuwun supados anakipun jalêr sagêda wilujêng lan sênêng gêsangipun. Salajêngipun sang putri nglajêngakên tindakipun dhatêng griya ingkang ôngka tiga, wontên ing ngriku sang putri inggih lajêng amirêngakên malih. Ing nglêbêt kamirêngan suwaraning clêmpung mawi dipun timbangi ing suwara ingkang êmpuk lan sakeca, sarta mawi dipun gerongi dening para mudha sawatawis. Awit ing kala punika Budimirowic sawêg sênêng-sênêng kalihan para andhahanipun.
Ing sanalika punika ing sanubarinipun wanita kêkalih wau tuwuh manahipun kapengin sangêt lumêbêt ing griya ngriku prêlu badhe anêksèni anggènipun para mudha sami sênêng-sênêng wau. Kanthi alon-alon putri kêkalih wau lajêng ambikak kori ingkang anjog ing kamar ingkang ôngka satunggal. Ing nglêbêt ngriku katingal sae lan asri sangêt, pangêcètipun êpyan angemba ngawiyat anggadhahi raos gêsang sayêktos, wulan saha lintang-lintangipun ingkang abyor sumorot amadhangi ing kamar wau, dene ing pojoking kamar sulak abrit pêpêthanipun surya ingkang badhe mlêthèk. Saking ngriku putri kêkalih wau lajêng sami nginjên ing salêbêting kamar sanèsipun. Mênggah kawontênanipun kamar ingkang ôngka kalih punika, kajawi langkung jêmbar ugi langkung èdi katimbang kamar ingkang ôngka satunggal. Ing salêbêtipun kamar ngriku wontên para mudha ingkang sami mangangge sarwa sae lan pèni cacahipun tigang atus, ingkang ing kala punika sawêg sami jêjogedan tuwin têtêmbangan. Nanging dumadakan ing wêkdal punika para mudha wau ujug-ujug sami sumêrêp dhatêng sang putri, lan sadaya lajêng sami kèndêl anggènipun sami jêjogedan tuwin têtêmbangan sarta lajêng sami nyawang dhatêng sang putri wau. Dèwi Sabawa sakalangkung kagèt, sakala punika karaos sariranipun sakojur gumêtêr, tuwin mastakanipun karaos mubêng. Sarêng Budimirowic nyumêrêpi ingkang makatên punika, enggal-enggal lajêng murugi sang putri, nyandhak astanipun saha lajêng umatur dhatêng sang putri makatên:
Sangêt bingahing manah kula, dene panjênênganipun sang putri, putra kapenakanipun Prabu Wladhimir, krêsa angrawuhi ing pondhok kula punika.
Priksa wujuding tiyang anèm ingkang bagus tuwin karêngga ing busana wau, sang putri rumaos kapranan panggalihipun, nanging mêksa katingal lingsêm sangêt, ewasamantên, sang putri lajêng amangsuli makatên:
Nuwun, lan kaparênga kula ngaturi sugêng panjênêngan Sang Budimirowic, dene panjênêngan samangke sampun dumunung wontên ing ngriki. Walèh-walèh punapa, sajatosipun kula rumaos sampun cocog kalihan panjênêngan, lan kula inggih botên badhe selak saupami kapêndhêt dados garwa ing panjênêngan.
Patrapipun sang putri ingkang makatên punika, sajatosipun inggih kirang ngèstrèni, nanging mênggahing Ruslan ing jaman kinanipun wanita punika dipun wênangakên naros dhatêng priya dados têtimbanganipun. Malah dumuginipun samangke, tumraping salaki rabi, wanita ing Ruslan punika langkung mardika katimbang ing nagari sanès-sanèsipun.
Budimirowic punika asli saking sanès praja, inggih punika saking Penesiah, ing ngriku tatacaranipun beda sangêt kalihan ing Ruslan. Amila sarêng mirêng ngandikanipun sang putri ingkang makatên punika, lajêng enggal-enggal amangsuli makatên:
Sajatosipun kula sampun rêmên dhatêng panjênêngan, dhuh sang putri. Nanging kula botên cocog manawi panjênêngan ingkang naros kula supados kula puruna dados têtimbangan panjênêngan. Ing nagari padunungan kula punika, kênya amung pasrah, ingkang wajib anglamar punika jêjaka.
Mirêng aturipun Budimirowic ingkang makatên wau, sang putri sakalangkung anggènipun lingsêm ngantos waspanipun daleweran. Astanipun enggal-enggal dipun uculi saking tanganipun Budimirowic, saha lajêng tumuntên kondur dhatêng ing kadhaton. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Kawah Ijèn - Marsudi Gêndhing Jawi - Pèngêtan Sugêngipun Suwargi Sultan Sêlangor - Unta - Andhap Asor - Bab
punika, ing dalêmipun Radèn Ngabèi Sasraadikusuma, College van Gedelegeerden, ing Salembaplein,
sanès-sanèsipun ugi rawuh prêlu ngaturakên buku babaran enggal ingkang sawêg kawêdalakên wontên ing dintên wau, inggih punika prêtalan sêrat-sêratipun R.A. Kartini ing basa Malayu.
Tuwan Dèrèng. K.A.H. Hidding tuwin amtênar kêkalih ing kantor Bale Pustaka ingkang tumut anjênêngi pèngêtanipun R.A. Kartini. Putri ing têngah R.A. Sumatrisasra Adikusuma.
Kados para maos kathah ingkang sampun uninga, bilih Radèn Ayu Sumatri Sasraadikusuma punika ingkang rayi R.A. Kartini. Ing padatan, sabên taun kawontênakên pahargyan mèngêti R.A. Kartini. Ing taun punika Bale Pustaka ugi tumut mahargya panjênênganipun suwargi wau ingkang kenging dipun wastani ragi langkung.
Radèn Ayu Sasraadikusuma punika kaparêng ambiyantu dhatêng kantor Bale Pustaka, kanthi amaringi nyambut gambar-gambar kulawarga tuwin mitra-mitranipun R.A. Kartini, ingkang dèrèng nate dipun giyarakên. Kajawi panjênênganipun, ingkang bupati Japara sapunika, Radèn
Buku ingkang kaaturakên dhatêng Radèn Ayu Sumatri Sasraadikusuma punika kadamêl adèn, anggèning ngaturakên panjênênganipun Dr. Hidding kanthi wêdhar sabda cêkakan, saha tinampi ing panjênênganipun Radèn Ayu Sasraadikusuma.
Para kadang warga suwargi R.A. Kartini nalika nguningani buku adi wau katingal sami rêna ing panggalih, ing sêmu katingal, bilih tindak makatên punika badhe ngindhakakên sumêbaring pangajêng-ajêngipun ingkang suwargi tumrap kamajênganing nagari.
Pêpanggihan ing kala punika katingal sarwa rêsêp-rinêsêpan, wusana sasampuning dumugi anggèning lêlênggahan, lajêrlajêng. bibaran, wilujêng.
Kala dintên Salasa Kliwon tanggal kaping 4 Sapar Jimawal 1869 utawi kaping 5 April 1938, Kangjêng Radèn Ayu Adipati Tasikwulan,
Kados para maos ing sajawinipun Surakarta dèrèng patos dhamang dhatêng kawontênaning pangkat wau. Mila ing ngriki prêlu kaandharakên sawatawis mêndhêt saprêlunipun kemawon.
Ing salêbêting kadhaton punika wontên paprentahan ingkang katindakakên maligi ing para èstri, pangagêngipun apangkat adipati, adipati punika pangkat sanginggiling bupati, sanès sêsêbutaning bupati. Adipati wau anggadhahi karerehan sanès-sanèsipun, tumraping damêl, ugi wontên mantrinipun pulisi punapa. Cêkakipun caking damêl sami kemawon kalihan paprentahan. Namung samantên.
Ing salajêngipun, ing abipraya (susipun para abdidalêm tuwin sanès-sanèsipun) ugi dipun wontênakên pahargyan ada-adanipun darah rah Tus Pajang (Yasadipura I) panjênênganipun ingkang pinahargya punika darah Tus Pajang. Mahargya tumbukan wau mawi arak-arakanipun abdidalêm prajurit, ngarak gambaripun ingkang pinahargya, bidhal saking wirengan dhatêng abipraya.
Ing dalu dhawahing pahargyan wontên utusan dalêm bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, rawuh ing abipraya, ngiras jumênêng wêwakilipun ingkang pinahargya. Ing ngriku kawontênakên wêdhar sabda ingkang suraos mêmuji dhatêng kasugênganipun Kangjêng Radèn Ayu Adipati Tasikwulan. Wilujêng dumugi bibaran.
Botên langkung Kajawèn ugi andhèrèk mêmuji dhatêng kasugênganipun ingkang pinahargya, sampun kirang satunggal punapa.
Kados para nupiksa botên kêkilapan punapa ingkang dipun wastani thiwul, mênggah têtêdhan thiwul wau ingkang limrah lan kaprah ingkang dipun damêl gaplèk pohung. Ananging ugi wontên malih thiwul ingkang dipun damêl punika pisang kluthuk, wondene mênggah pandamêl sarta pangolahipun kados ing ngandhap punika:
Amundhuta pisang kluthuk ingkang sawêg suluh, lajêng dipun oncèki ingkang rêsik, sampun pisan-pisan kakumbah. Sasampunipun rampung anggèning ngoncèki, lajêng kasigar-sigara, sabên pisang satunggal ulêr kadadosna tigang iris (tigang blebekan) yèn sampun rampung anggèning nyigari sadaya, tumuntên kapepea mawi lambaran utawi kepang (kados sacaraning mepe gaplèk), yèn pamepenipun sampun garing saèstu, punika sawêg kenging kadhêplok, namung sadèrèngipun kadhêplok kêdah dipun icali tlutuhipun rumiyin ingkang sampun sami garing tumèmpèl ing irisan pisang wau, caraning ngicali tlutuh kêdah kakêrok ngangge lading, supados enggal rêsik. Yèn sampun rampung sadaya pangêrokipun, punika sawêg kenging kadhêplok. Wondene pandhêplokipun kêdah ingkang alon-alon, ingkang supados
kalênthêng (isining pisang) wau botên ajur, lan sagêda pisah lan gaplèkipun, sarampunging dhêplok lajêng dipun tapèni, mila dipun tapèni, supados
kalênthêng wau gampil pambucalipun, tur sagêpsagêd. rêsik saèstu. Sarampunging napèni, sawêg kenging kaêdang. Inggih punika botên beda ngêdang kados sacaraning ngolah thiwul gaplèk pohung.
Mênggah raosipun thiwul pisang kluthuk wau botên [bo...]
[...tên] purun kawon ecanipun kalihan thiwul gaplèk pohung, kajawi anggadhahi raos gurih, inggih wontên lêginipun, sanajan tanpa gêndhis, tur ngagengangge. tuntung sêdhêp, kados yèn kangge nyêgah pawong mitra utami tamu, ingkang sawêg sami katêmbèn dhahar, dados botên badhe nguciwani, lajêng sagêd priksa yèn punika thiwul pisang kluthuk. Mathuking pandhaharipun wanci sontên bibar wungu sare, kathik kalêrês dintên Minggu, unjukanipun wedang tèh, nyamikanipun thiwul pisang kluthuk, sinambi maos sang dyah rara Kajawèn.
Kajawi kasêbut ing nginggil, gaplèk pisang kluthuk punika yèn kasimpên sagêd kiyat ngantos sataun, saugêr
nanging katingal ngrawitipun, wujudipun ngêngrêng. Malah pinanggihipun wontên ing sawangan, pantês dados pangagêmanipun para agêng ingkang sampun yuswa.
Nama Kakrasana, punika sampun cêtha bilih pêndhêtan saking namaning ringgit, nanging lajêng kapirid saking wujud ingkang pundi, awit botên wontên ingkang mèmpêr wujuding ringgit Kakrasana.
Sinjang Kakrasana punika golonganing sêratan ingkang ngrawit, kathah lêluwêsanipun ingkang anjalari pantês, soganipun nyarambahi ing sêratan, cêmênging lataripun pinanggih sumêblak. Mila tumrap sinjang kados makatên punika kêdah dipun ugiudi. yêktos murih cêmênging wêdêlanipun.
Juliana - Pajagèn Bêbaya ing Gagana - Kasusilan - Ngemba Rekadayanipun Dr. Pasteur - Sêsorah Bab Bêksa Jawi - Andhap-asor Unggul Wêkasane - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman bocah.
Ingkang dipun wastani ambêg luhur punika, luhuring bêbudèn, gêgambaranipun kapêtha ing dongengan makatên:
Ing jaman kina wontên darah luhur ingkang kagungan ambêg dakmênang, pinanggihipun kala jaman samantên, katingal sangêt bedaning darah luhur kalihan tiyang alit, ngantos kenging dipun wastani botên nate sêsrawungan, kajawi manawi saking kaparêngipun nginggil. Kawontênan ingkang kados makatên wau kala ing jamanipun samantên nama sampun limrah.
Dangu-dangu darah luhur wau lajêng kêtuwuhan panggalih, bilih tindakipun wau botên sae, tuwin angyêktosi, bilih saking dayaning ewahipun jaman, têtiyangipun alit ugi tumut angênggèni. Dados ewahing jaman wau ingkang pindha papan pawiyatanipun. Ing ngiku lajêng katingal bilih ewahing wêwatêkanipun darah luhur wau atêgês wiwitancikwiwit ngancik. dhatêng bêbudèn luhur.
Makatên ugi pun alit, ugi lajêng kêdunungan ewah wêwatêkanipun, pun jaman ingkang nênuntun dhatêng kuwanèn, saha lajêng sagêd mapanakên dhatêng ingkang dipun wastani lêrês lêpat. Punika inggih dados tôndhayêkti indhaking luhuripun bêbudèn.
Ing satunggiling dintên, darah luhur wau nuju tindak ing pakampungan, priksa tiyang alit gadhah tindak ingkang botên damêl rênaning panggalihipun, tiyangipun lajêng dipun timbali, sarêng dhatêng dipun dukani, têmbungipun: tindakmu iku ora gawe rênaning atiku.
Tiyang alit ingkang sampun kêdayan saking ewahing jaman mangsuli: bêndara, panjênêngan punika pancènipun botên pantês angêmori tindak kula tiyang alit, awit sanès papanipun. Darah luhur ingkang kados panjênêngan, pantês anglênggahi kaluhuran.
Atur ingkang kados makatên punika adamêl luluhing panggalihipun darah luhur wau. Wêkasan sami wilujêng.
Ing ngriki katingal bilih dayaning bêbudèn luhur, sagêd adamêl kawilujêngan, awit lêrês punika sagêd dipun tindakakên ing sintên kemawon, inggih punika ingkang wujud kuwanènipun. Dene luhuring bêbudènipun darah luhur wau, katarik saking uninga ing lêrês. Inggih gathuking lêrês wau ingkang damêl kawilujêngan.
Kajênging gambar punika prêlu kangge miridakên dhatêng raosing kabatosan, pangudi lêrêsing tekat, botên wontên ingkang tilar luhuring bêbudèn. Dene cêthaning bêbudèn luhur, punika ingkang angèl dipun padosi.
Ing tanggal kaping 30 April 1938 punika kalêrês dintên wiyosan dalêm Sri Paduka Prinses Juliana, têtêp yuswa 28 taun.
Dhawahipun dintên wiyosan dalêm wau ing nagari Walandi salaladanipun sami ngawontênakên pahargyan minôngka pèngêtan angluhurakên kados adat,
Sri Paduka Prinses Juliana ing wêkdal punika tansah dados wiraosan, wiwit badhe palakrama sampun nuwuhakên pangajêng-ajêng kanthi pangajab sae tumraping sarira dalêm, ingkang narambahi dhatêng sadayanipun. Dhumawah ing dintên palakrama, ing ngriku wutah wujuding suka-parisuka ingkang tanpa upami, wiwit nagari Walandi ngantos dumugi laladanipun sadaya sami ngawontênakên pahargyan agêng-agêngan, ingkang tansah badhe botên dipun supèkakên.
Tabêting pahargyan palakrama wau tansah tumanêm wontên ing manah, wusana kêsundhul wontên pawartos bilih Sri Paduka Prinses Juliana ambobot, ing ngriku lajêng nuwuhakên pangajêng-ajêng malih, kanthi pamuji dumugining miyos pinanggiha sampun kirang satunggal punapa. Kalampahan putra wau miyos. Miyos putri kaparingan asma putri Beatrix. Ing ngriku inggih kawontênakên pahargyan ing pundi-pundi ingkang sairib kados nalika krama dalêm.
Ngantos sawatawis dintên raosing ngakathah tansah ngajêng-ajêng kados punapa suwarni dalêm putri Beatrix wau tuwin mêmuji sri paduka ingkang mêntas ambabar tumuntêna rêncang. Mila sarêng wiwit wontên gambar dalêm putri Beatrix, araos damêl pamarêmipun ingkang sami ngajêng-ajêng.
Miyosipun putri Beatrix punika sakalangkung damêl gambiraning kawula praja Walandi, dene manggih darah oranyê ingkang sampun dangu dados pangajêng-ajêng, mila ing sapunika lajêng katingal sêmuning praja sarwa padhang dening sampun kasêmbadan ing pangajapanipun.
Ing sapunika kasugêngan dalêm sampun pulih, sinundhul walaganging putra, mila dhumawah ing tanggal 30 April punika, wiyosan dalêm wau dados gêgambaraning wutahipun sawarnining suka.
Mugi lulusa sampun kirang satunggal punapa. Amin.
--- [527] ---
Gas-gas ingkang adamêl malênthung, wusana ngruwêk ing kulit daging (Blaartrekkende gassen): Mosterdgas, Lewisiet lan Broomlost.
Kalimrahanipun gas-gas golongan punika pangrêmbagipun dipun rumiyinakên. Dene kula pacak wontên pungkasan, botên kasababakên saking kirang prêlunipun, ananging kosokwangsulipun supados dipun wigatosakên. (Ugi wontên bukunipun panjênênganinpanjênênganing. Tuwan S. Schilderman, directeur Militaire Gasschool ing nagari Walandi:
Mosterdgas punika sanès warni gas kados racun ingkang katêrangakên ing ngajêng, nanging wujudipun kados tètès kênthêl, gandanipun mèmpêr mosterd. Mosterdgas wau panganggenipun dipun sêmprotakên utawi dipun lêbêtakên ing bom, saking panjêblugipun bom mosterdgas ingkang awarni toya wau ngantos sumêbaripun kados pêdhut utawi gas.
Tiyang ingkang kenging mosterdgas wiwitanipun ngantos sawatawis jam, botên kraos sakit punapa-punapa. Mosterdgas awarni toya lan pêdhut, damêlipun sakit langkung rikat katimbang ingkang awarni gas. Raos lan kawontênan tumanjaning mosterd:
1. Manawi ngantos kasêrot lumêbêt irung utawi cangkêm: jêlèh, mutah, watuk, sêrak, sakit ing dhadha, awit margi napas dados sakit abuh.
Manawi têtêdhan lan toya kenging mosterdgas, môngka ngantos katêdha utawi kaombe, angrisakakên wadhuk lan ususipun tiyang lan kewan.
2. Ing mripat: pêdhês lan bêntèr, raos kados wontên wêdhinipun, mripat abrit lan abuh, makatên ugi tlapukanipun.
3. Ing kulit: kulit ingkang kenging, sasampunipun sawatawis jam dados abrit, ingkang sangêt ing panggenan têkukaning ros-rosan, pupu ing nglêbêt, lakangan lan manginggil. Sawatawis jam malih ing têngah-têngahanipun kulit ingkang warni abrit lajêng dados undêran pêthak, punika panggenanipun kulit ingkang pêjah (bosok). Sawatawis dintên malih plênthungan wau pêcah, lan bagean ingkang pêcah
nyoplok. Nyoploking kulit lan daging ingkang pêjah mujudakên tatu ingkang ngluwang, lan angèl mantunipun. Punika anggampilakên lumêbêting baktèri ing tatu, wusana andadosakên infectie (abuh). Mantunipun tatu punika minggon, malah ngantos wulanan, lan manawi mantun bêlangipun botên sagêd ical.
Manawi ingkang ngèngingi: hawa mosterdgas, utawi mosterdgas wau enggal dipun tawar, dening jampi panawar, trêkadhang mosterdgas wau namung nuwuhakên abrit wontên ing kulit, ingkang lajêng sami dados ambêsisik, wusana angglodhogi. Panggenan ingkang kenging wau raosipun gatêl ingkang ngantos lami botên ical.
Anggènipun angajrih-ajrihi mosterdgas punika sagêd anêmbusakên sandhangan, kulit sêpatu lan malih ugi karèt ingkang kandêl, botên mawi suda dayanipun, lan barang-barang ingkang kenging wau botên risak. Mosterdgas punika tahan hawa lan toya, siti ingkang dipun siram mawi mosterdgas manawi botên dipun rêsiki (dipun tawarakên) sagêd wulanan taksih damêl tiwas tiyang lan kewan.
Kêkiyatanipun mosterdgas ingkang makatên wau dipun gunakakên dening bôngsa Jêrman kangge nyêgah ajêngipun prajurit Inggris wêkdal pêrang agêng, nalika bôngsa Jêrman kadhêsêk mundur. Inggih punika ing dalu tanggal 12-13 Juli 1917 ing laladan tanah Yperen (Bèlgi). Pramila bôngsa Prancis mastani gas wau: Yperiet.
R. Pringgadiharja, Leider gas sectie G.G.D, Bat.
Nuwun, ingkang badhe kula aturakên wontên ngarsa panjênêngan sadaya, punika prakawis kasusilan. Prakawis kasusilan punika kawruh luhur ingkang wajib dinarbe dening para wanita tuwin kakung, namung wontên bedanipun sawatawis ing ngatasing têtêmbungan, manawi andharaning kawruh wau kamirêngakên
punika pangroncening têmbung-têmbung, beda kalihan manawi kamirêngakên dening para kakung, sabab wontên saperangan bedanibedaning. kuwajibanipun wanita kalihan kakung. Pandhapuking ukara ingkang kula cawisakên punika, prêlu kamirêngakên dening para wanita. Dene para kakung inggih prayogi nguningani, amargi prakawis punika gêgandhengan. Sasampunipun punika, kula ugi badhe ngaturakên kuwajibanipun para kakung, nanging namung ingkang prêlu-prêlu kemawon, murih para wanita ugi mangrêtos.
Nuwun, ing jaman samangke para neneman kakung putri, ingkang sami angsal pangajaran sakolahan, kabêkta saking dêrênging manah, anggèning lêlumban wontên ing ombaking jaman kamajêngan kawruh lair (wetenschap) punika kathah ingkang kirang kobêr anggèning migatosakên dhatêng kasusilan. Inggih awit saking kula nyumêrêpi kawontênan wau, kula manah prêlu sangêt ing pundi-pundi panggenan, gêgrombolanipun para wanita tuwin kakung, asring dipun wontênakên sêsorah ngrêmbag prakawis kasusilan, murih kamajênganipun wanita tuwin kakung ngangge dhêdhasar kasusilan. Ebahing para wanita Jawi anggèning lumampah ing margining kamajêngan, punika pantês sinudarsana, amargi sagêda satimbang utawi sajajar kalihan kamajênganipun para kakung.
Para wanita punika sampun kinodratakên dados ibunipun para titah gêsang, sanajan maujud warni sato kewan, buron wana, pitik iwèn, kutu-kutu walangataga, sadaya ingkang maujud pawèstri, punika inggih dados biyungipun para titah gêsang, manut bôngsa sarta jinisipun piyambak-piyambak. Manawi kula manah panjang, kawontênanipun sadaya titah gêsang gandhèngipun kalihan Pangeran ingkang murbèng ngalam, inggih namung wanita tuwin pawèstri ingkang dados juru ambabaran gumêlaripun para titah gêsang. Inggih namung wanita ingkang dados lantaran gumêlaripun dumadining gêsang, inggih namung wanita ingkang dados juru panggulawênthah sutanipun, inggih namung wanita ingkang sakawitipun dados juru nuntun kamajêngan, inggih namung wanita ingkang dados tuking katrêsnan, inggih namung wanita ingkang dados juru panglipuring prihatin. Tiyang ingkang pinuju napsu, punika sagêd enggal lilih dening pangungrum utawi panglingga murdanipun wanita.
Kosokwangsulipun tiyang ingkang jirih, punika sagêd dados kêndêl dening pambombongipun wanita. Manawi kula ngèngêti gumêlaripun ngalam donya punika, têtela bilih namung wanita ingkang kinodrat dados biyungipun kamajêngan sarta karahayon, ingkang gumêlaring kawontênan beda-beda, pramila inggih [ing...]
[...gih] namung wanita ingkang sayogi dados biyungipun pangajêng-ajêng, tuwin linuhurakên wontên ngalam donya.
Manawi nitipriksa satunggal-satunggalipun brayat, bilih wanita ingkang mêngku bale griya wau, nglênggahi kasusilan, brayat wau katingal sangêt katêntrêmanipun. Prêngutipun ingkang jalêr, punika badhe enggal sirna santun polatan padhang dening kamayanipun wanita ingkang susila, makatên ugi para rencang utawi sanak-sadhèrèk ingkang nunggil sagriya, sadaya botên wontên ingkang anggrêsula utawi pangadhuh, jalaran kenging daya pangaribawa wiramanipun wanita ingkang susila wau, namung katêntrêman ingkang sami dipun alami, sanajan kawontênaning brayat wau miskin utawi sugih, punapa agêng alitipun darajat, punika sami kemawon. Kalêmpakaning barayat, punika dipun wastani dhusun utawi kampung, dene kalêmpakaning dhusun, punika kawastanan praja, bilih isining praja wau, wanitanipun kathah ingkang susila, saèstu têtiyangipun badhe ngalami katêntrêman. Ing donya sagêdipun têntrêm, punika saperangan agêng gumantung saking pakartining susilanipun wanita, amargi inggih namung wanita ingkang kinodratakên masesani panggulawênthah sutanipun, wiwit wontên wêtêngan ngantos dumugining diwasa, dadosipun watak awon utawi sae, asor luhuring bêbudèn, punika tukipun sakawit, gumantung saking panggulawênthahipun ibu. Manawi kula ngèngêti kawontênan ing donya wêkdal samangke, ing pundi-pundi nagari gêntos-gêntos wontên pêpêrangan, punika bilih kula talusur mawi kanalaran, dumugi sapantogipun, têtela saperangan saking kalêpatanipun wanita, kirang nêtêpi garis-garis anggêr-anggêring kasusilan, para wanita kathah ingkang nglirwakakên dhatêng kuwajibanipun anggèning dados biyungipun panggulawênthah, mila kababaripun lêlampahan ing donya tanpa rêtu. Samangke kula ngaturakên katrangan, mênggah ingkang dados baku agêng kuwajibanipun wanita, punika: ngrukti kaskayanipun kakung, tuwin ngrukti prêluning bale griya. Mênggah têgêsipun pangrukti punika: ngopèni murih dadosipun sae utawi prayogi, kêdah kanthi: gêmi, satiti, ngati-ati. Dangu-dangu pakarti ingkang kados makatên punika, dados watak padatan, mila wanita punika sinêbut: juru panggulawênthah, dene perangan alit-alit, kuwajibanipun wanita punika botên prêlu kula têrangakên, amargi para wanita saèstu sampun langkung mangrêtos.
Kados ta wontên tiyang sakit mrongkol ing wêtêng utawi ing dhadha, dipun kintên sakit kanker utawi sanèsipun, dhoktêr potong (operateur) dipun dhatêngakên kapurih motongi calakên ingkang mrongkol wau, nanging sarêng dhoktêr ahli (speciaal) mriksa lan anjampèni sêsakit lêbêt (internist) gadhah pamanggih êrahipun ingkang sakit kapriksakakên ing Laboratorium rumiyin sarana W.R. wasana pinanggih positief. Sarêng ingkang sakit dipun jampèni ingkang tumuju dhatêng syphilis, ingkang mrongkol wau saking sakêdhik sagêd suda lajêng ical saras, botên kêdah dipun potong.
Mila asring kemawon dhoktêr mriksa ingkang sakit botên sagêd nêtêpakên sêsakitipun, sarêng êrahipun kapriksakakên pinanggih W.R. positief, sawêg sumêrêp sêsakitipun pancèn syphilis.
Kosokwangsulipun, upami dhoktêr mriksa ingkang sakit gadhah panggrayangan yèn ingkang sakit wau dipun wastani kataman syphilis, nanging sarêng kapriksa W.R. pinanggih negatief, dhoktêr lajêng mangrêtos yèn sêsakitipun sanès syphilis, kêdah ngupadosi sabab-sabab sanèsipun ingkang nukulakên sêsakitipun punika.
Langkung-langkung tumrap tiyang ingkang kêpengin sumêrêp punapa sêsakitipun saras saèstu punapa dèrèng, punika yèn êrahipun sampun kapriksa W.R. negatief inggih sampun saras. Kosokwangsulipun yèn W.R. positief inggih dèrèng saras, ingkang sakit kêdah jêjampi malih.
Bôngsa Eropah utawi Tionghwa ingkang mangrêtos (ontwikkel), nandhang sakit lan nêdha kula jampèni utawi sampun dipun upakara dening dhoktêr sanès lajêng pindhah, amargi wontên sababipun ngantos kêpêksa kèndêl anggènipun jêjampi punika, inggih punika rahipun kêdah kapriksakakên ing Laboratorium rumiyin. Yèn W.R. pinanggih positief, ingkang sakit sanalika kula jampèni rambah-rambah, yèn pangintên kula ingkang sakit sampun saras, êrahipun inggih kêdah kula priksakakên malih ing Laboratorium, dene yèn W.R. negatief inggih sampun kèndêl anggènipun jêjampi.
Kadhang-kadhang kula inggih dipun têdhani verklaring dening bôngsa Tionghwa ingkang badhe semah, ing bab kasarasan utawi kakiyataning badanipun, awit kasarasan lan kakiyatan punika pancèn kalêbêt prêlu tumrap têtiyang ingkang badhe semah. Mila bab punika sasampuning êrahipun kula pêndhêt kula kintunakên dhatêng Laboratorium, ing sawatawis dintên kula tampi kabar yèn bab êrah wau kapriksa W.R. negatief, kula inggih sagah damêl verklaring, nanging upami W.R. positief, ingkang sakit wau kêdah jêjampi rumiyin ngantos saras.
Kalampahan ing taun kêpêngkêr 1936 wontên bôngsa Tionghwa neneman pinanggih kula nêdha verklaring [ver...]
[...klaring] kangge kasarasaning badanipun, awit nêm wulan malih badhe semah. Kula pitakèni punapa rumaos gadhah sêsakit wados, wangsulanipun: inggih, rumiyin ing taun 1934 dipun jampèni dhoktêr anu sampun saras.
Rèhning badhe marasêpuhipun mirêng mantunipun nêdha verklaring dhatêng kula, lajêng tumut cawe-cawe badhe mantunipun kêdah jêjampi rumiyin dhatêng kula saprêlunipun, yèn pancèn sampun saras êrahipun dipun priksakakên ing Laboratorium. Rêmbaging badhe besan inggih bapakipun ingkang nêdha verklaring wau mrayogèkakên sapunika kemawon êrahipun dipun priksakakên ing Laboratorium. Sarêng sampun sarêmbag, êrahipun bôngsa Toyonghwa ingkang badhe semah
badanipun saras lan botên gadhah sêsakit ingkang nular.
Sajatosipun dhoktêr anggarap utawi anjampèni têtiyang sakit punika, ingkang prêlu kêdah sagêd nêtêpakên sêsakitipun (diagnose stellen) môngka ingkang makatên punika pancèn botên gampil, satunggal-satunggalipun dhoktêr botên sami.
--- [534] ---
Nalika malêm Salasa tanggal kaping 25 April ingkang kapêngkêr punika, Nyonyah C. Holt damêl sêsorah bab bêksa Jawi wontên ing pakêmpalan Deutsche Gesellshaft fur Natur-und Volkerkunde Ost Asiens (pakêmpalanipun bôngsa Dhit ingkang ngudi kawruh bab bôngsa Asiah Wetan). Manggèn wontên ing rèstoran Mesongpêrsêtih ing Bêtawi. Ingkang mirêngakên sêsorahipun kathah sangêt, ngantos kêkirangan kursi, botên namung golongan bôngsa Eropah kemawon, bôngsa Sundha tuwin priyantun Jawi ugi wontên sangatawis. Sêsorahipun mawi basa Dhit, dangunipun kirang langkung ½ jam, nuntên kasambêtan têtingalan gambar sorot, minôngka katêrangan kamajênganipun bêksa Jawi, wiwit jaman kina kados ingkang kagambar wontên ing candhi Barabudhur tuwin Prambanan, ngantos dumugi bêksa ing jaman samangke.
Sabibaripun sêsorah, Nyonyah Holt ambêksa piyambak minôngka conto. Bêksanipun Golèk Ngayogyakarta, mawi dipun tandhing-tandhing kalihan jogèd Eropah, Sêpanyol tuwin Jêpan. Satêlasing dhêmonsêtrasi, kasambêtan pêthilan Gatutkaca gandrung, ingkang ambêksa R.M. Susena, putra kapenakan dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara, ing Surakarta.
Sêsorahipun Nyonyah Holt wau kajawi katêrangan kamajênganipun bêksa Jawi, ugi mêngku suraos ajak-ajak nyinau jogèdipun bôngsa Asiah Wetan, nyathêti sêkaranipun tuwin dhapukaning jogèd. Dumugi sapriki para sagêd dèrèng wontên ingkang ada-ada nyathêti kados makatên. Ing môngka nyumêrêpi caranipun anjogèd satunggal-tunggaling bôngsa punika prêlu sangêt. Caranipun Walandi lumampah, manthuk, nyolahakên tangan, punika beda kalihan tiyang Jawi. Bedanipun wau kabêkta saking bedaning wêwatakan tuwin lageyaning bôngsa. Nyumêrêpi bêksa Jawi ingkang saèstu atêgês anylulupi watak lageyaning bôngsa Jawi.
Nyonyah Holt punika muridipun G.P.H. Teja Kusuma, êmpu jogèd ing Ngayogyakarta. Bêksanipun mèdêm, ingatasipun bôngsa sanès, sampun kenging kawastanan monjo. Sarèhning sêsêrêpanipun inggil, dhatêng jogèd sanès-sanèsipun nyrambahi, mila katêranganipun cêtha, pandumukipun dhatêng dhasar-dhasaring jogèd pratitis.
Sêsorahipun Nyonyah Holt wau botên namung mikantuki tumrap bôngsa sanès kemawon, nanging tumrap bôngsa Jawi ugi wontên paedahipun, sagêd anjêmbarakên wawasan tuwin anjalari saya lêbêting sêsêrêpan dhatêng kagunanipun piyambak. Guru jogèd Jawi, utawi tiyang ingkang sagêd anjogèd kathah, nanging ingkang sagêd nêrangakên pathokanipun, wataking dhasaripun jogèd, punika awis-awis.
Bêksanipun Gatutkaca gandrung patut ingalêmbana. Kuciwa papanipun kirang kobèt.
Petruk : Wèh, kabênêran, Kang Garèng, dene kowe têka mrene. Ayo, ah, linggih-linggih omong kosong.
Garèng : I - ya, dadi kêng slira wis amarêngake aku mapan linggih, iya matur nuwun.
Petruk : E, tobat, tobat, lakune Kang Gareng kathik nganggo nyêpèprèk-nyêpèprèk, lungguhe anggêdhêpês, sirahe ambanthuk tumungkul kaya angêdhêpake: ndara bèi kae. Ora, Kang Garèng, kadingarèn kathik salin salaga, apa mêmpêng anggone lagi sinau... anjogèd Golèk.
Garèng : Nèk ngarani kuwi le ora mèmpêr mêngkono, rumasamu kuwi aku apa ... pupuran, kathik diarani sinau anjogèd Golèk. Wong kowe ora ngrêti nyang adat tatacara Jawa, mulane iya ora nyandhak apa sing dadi lageyanaku saiki kiyi. Wêruha, Truk, anggonku lumaku tak gawe nyrêpèpèh-nyrêpèpèh, sarta sirah tansah tumungkul, iki aku lagi ngulinakake nyang tindak, andhap-asor, awit miturut pangandikane para sêpuh: andhap-asor iku unggul wêkasane.
Petruk : Dadi mêngkono, Kang Garèng, wèh, iya pancèn utama bangêt, yèn kowe pancèn bisa nindakake andhap-asor kang sêjati kuwi. Nanging sanyatane andhap-asor kang sêjati kuwi angèl bangêt, Kang Garèng. Saya sing kok tindakake, mlaku mêndhêg-mêndhêg, sirah tumungkul, yèn ditakoni jêmpole nyirak-nyiruk mangiwa manêngên, lan sapadhane, tumrape pasrawungan pancèn iya bêcik, sabab anduduhake wong kang ngrêti nyang tatakrama. Nanging uwong kang ngrêti nyang tatakrama, kuwi durung kinaruwan manawa uwong kang andhap-asor.
Garèng : We, hla, bundhêl pikiranaku. Nèk rumasaku, wong kuwi anggêr gêlêm asor, kaya ta upamane: kêtêmu ana ing dalan, ditakoni: badhe tindak pundi, banjur bukak topi, tumungkul-tumungkule dêrês, karo mangsuli: he - he - hek, badhe ngalèr ngriku, lo iya wong sing tindak-tanduke kaya ngono kuwi sing kêna diarani: wong andhap-asor, ana kok miturut kandhamu sing kaya ngono kuwi: wong kang ngrêti nyang tatakrama, durung karuwan wong kang andhap-asor.
Petruk : Wong tatakrama, durung karuwan yèn andhap-asor, awit anggone nêtêpi tatakramane mau, bisa uga jalaran têlung prakara, [praka...]
[...ra,] 1e jalaran saka dhirine, 2e jalaran saka brangasane, lan 3e jalaran saka lumuh pasulayan.
Garèng : Wèh, hla saya bundhêt atiku, Truk, ana nêtêpi tatakramane, kok diunèkake bisa uga saka dhirine. Ing môngka wong kuwi nèk wis kadhasaran dhiri, apa ora langganan andhangak-dhangak andêlêngake langit ajêgan.
Petruk : Kuwi rak mung tiba ing pênganggêping uwong kang sêngit, banjur angothak-athik panyeda warna-warna, nanging jane mono rak iya padha bae, ta Kang Garèng. Tak unèkake: wong nêtêpi tatakramane jalaran saka dhirine, awit pikirane tansah duwe kuwatir nèk dikurangajari, mulane banjur tansah ngênggoni tatakramane.
Garèng : Ngrêti aku saikine, Truk, wong aku iya mêntas ngalami dhewe. Tangkêpe nyang aku pancèn iya ngajèni, cêkake pancèn iya ngasorake salirane têmênan. Nanging ing kono mêksa kêtara ana kênduk-kênduke anduwèni pangarêp-arêp: kowe kudu ngajèni nyang aku,
patrape kang sarana mêndhêg-mêndhêg barang mau, pancèn iya katon asor têmênan, nanging nyêbut pangkate mau, ing kono rak kaya dene nuduhake: ana ing ondêr dhistrik kene aku sing kuwasa, sèh, dadi kowe kudu...
Petruk : Wah, Kang Garèng, ambok aja kêjêron panampane mêngkono. Nèk ana priyayi têtêpungan ora nyêbutake asmane nanging pangkate, kuwi aja kok dakwa yèn arêp nuduhake pangkate, ora babarpisan, Kang Garèng, nanging umume sabab saka pakulinane sabên dina, anggêr uwong nyêbut pangkate. Kaya ta tuwan residhèn pandangune iya mangkene upamane: asistèn, apah dhisini pajêgnyah sudhah lunas. Dalasan sauwong-uwonge bae anggêre ditakoni mangkene upamane: mas, ingkang sawêg lumampah punika sintên, wangsulane iya: punika ampilipun bêndara sêten. Mara, kabèh-kabèh nyêbut pangkate, dadi yèn ing wusana nyang asmane sok bisa... kalalèn, rak iya ora kêna dipaido, ta, Kang Garèng.
Garèng : Ha iya, nanging nèk cara sing kaya ngono kuwi banjur ditiru sabên uwong, iya repot bangêt, kaya dene aku dhewe, yèn têtêpungan apa banjur kudu muni mangkene: kula aturi nêpangakên, kula... lirling asistèn mantri wèrkêlosê....
Petruk : Wayah, yèn wong nglakoni dadi wong angguran kuwi iya ora prêlu dikandhakake. Karo manèh sing pantês mung nyêbut pangkate kuwi rak yèn ana ing kono mung nyêwiji, kaya ta: asistèn wadana kutha, ing kono ora ana loro têlu, mantri guru H.I.S. yèn ing kono anane H.I.S. ora lusinan, lan sapiturute. Nanging nèk pangkat sing wis ngêmbrah, kaya ta juru tulis upamane, anggone pitêpungan muni: kula juru sêrat, uwong
Wayah, le ora mèmpêr, ana dhrèktur kêthoprak kathik ngingu juru tulis barang. Wis, saiki têrangna: wong nêtêpi tatakrama jalaran saka brangasane.
Petruk : Hla wong brangasan, kuwi watake ora kêna kêcêthit atine, mêsthi banjur mêtu nêpsune, nèk ora kabênêran bisa uga banjur nabok. Supaya aja nganti digawe sêrik, lan disêmbranani uwong mau, sabanjure tandang-tanduke, tangkêp lan basane nyang uwong, banjur tansah diati-ati, yakuwi sarana tindak tatakrama mau.
Garèng : Iya, wis. Saiki tatakrama sing jalaran saka lumuh pasulayan, iki apa ora apik bangêt, sabab iki tindake wong narima, mêsthi slamêt uripe, Truk.
Petruk : Haiya mêsthi bae yèn slamêt uripe, yèn wong lumuh pasulayan kuwi, awit wong kaya ngono kuwi mung langganan karo: inggih lan sandika, disêntak iya: inggih, didhupak inggih, diapusi: inggih, dikêlèti: inggih, malah bokmanawa disêmbêlèh, iya: inggih sêndika. Mêsthine wong sing kaya ngono kuwi iya dimêlasi mrena-mrene, nanging lumrahe banjur ngêbon: diidak-idak, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, hla apa-apa têka kok pêndèli wani bae. Saikine mungguh pamawasmu, sing diunèkake wong andhap-asor, kang sabanjure unggul wêkasane, kuwi sing kêpriye.
Petruk : Mungguh panêmuku, Kang Garèng, wong kang andhap-asor kang wusanane bisa unggul wêkasane, yaiku: wong kang rumasa apês awake tumrape: Gusti.
Garèng : Lho, apês nyang Gusti, ambok sing kumplit, ta Truk, apa gusti kangjêng, apa Gusti Pangeran, apa gusti kêpriye.
Petruk : Gusti thok thil, Kang Garèng, tanpa atêr-atêr lan uga tanpa panambang. Nèk wong Arab anggone nyêbut: Allah, nèk wong Jawa iya cukup anyêbut Gusti, kang wajib aku kabèh: wêdi, bêkti, ngaji-aji lan sapiturute. Awit asmane bae: Gus, ti, têgêse: bagus, sêtiti, ngati-ati, kathik kawuwuhan
Coen. Ing bab tindak ngudi dununging kuburanipun J.P. Coen, ing sapunika cêtha manggih titikipun ingkang saya maton. Stichting Oud-Batavia gadhah sêdya badhe damêl têtêngêr. Kuburan punika sampun dipun padosi wiwit taun 1935.
Lindhu ing Ambon. Ing Ambon mêntas wontên lindhu ing wanci dalu, ngantos adamêl kagèting têtiyang ingkang sami tilêm saha adamêl kèndêling jam ingkang lumampah. Dhatênging lindhu saking wetan.
Salêbêting verlof pados sêsêbutan Doctor. Mr. K.H. Yauw, satunggiling advocaat ingkang bikak kantoran nunggil kalihan Mr. Maramis ing Palembang, salêbêtipun
wau sami ngraosakên anggêgana, wilujêng ngantos dumugi samandhapipun. Ingkang kacêtha ing gambar punika motor mabur Dornier X-I.
Papan paboyongan ing Borneo. Asistèn wêdana ing Tanah Merah, Madura, tampi dhawuh saking Parentah supados bidhal dhatêng papan paboyongan ing Borneo, pêrlu nata kawontênan ing papan paboyongan ingkang tumuntên badhe dipun ênggèni têtiyang saking Madura. Kintên-kintên tumuntên wontên têtiyang cacah 100 kulawarga ingkang badhe boyongan. Lampahipun têtiyang boyongan wau badhe numpak baita kemawon, jujugipun wontên Pêngaron Kidul.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, R. Mohamad Imam, asistèn wêdana paresidhenan Bêsuki, dados wêdana ing Arosbaya, kabupatèn Bangkalan, paresidhenan Madura. R. Koekoeh Soemowidjojo, asistèn wêdana paresidhenan Bêsuki, dados wêdana Baratlaut,
ing tanggal 11 dumugi 17 Mèi ngajêng punika badhe usul supados Kas Centraal P.P.B. ambiyantu dhatêng ariwarti Perasaan Kita ing sabên wulan f 100.-. Ing bab punika ugi sampun dados rêmbag ing sadèrèngipun.
Comite andandosi masjid ing Kalioso. Ing Kalioso, Surakarta, wontên bêbadan comite badhe andandosi masjid ing ngriku, kintên-kintên waragadipun wontên f 35.000.-. Kacariyos masjid wau yasan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Paku Buwana kaping IV, ing kinanipun dhusun wau nama Jagapatèn kaprênah salèr kitha Surakarta. Masjid wau sapriki sampun umur 152 taun.
Narajang awisan têtiyang èstri nyambutdamêl ing wanci
pabrik ing Surabaya ngantos langkung têngah dalu. Bangsa Tiyonghwa ingkang gadhah pabrik wau lajêng kasêrêg.
C.B.Z. ing Surabaya. Kados ingkang sampun kawartosakên, adêging gêdhong C.B.Z. ing Surabaya saèstu wontên wiwitaning wulan Mèi ngajêng punika, wontên ing Karangmênjangan, kaprênah sacêlakipun Nias.
Nglelangkên kapal Jêpan. Kapal pamisayan ulam gadhahanipun bangsa Jêpan ingkang kacêpêng dening ingkang wajib jalaran misaya wontên ing papan ingkang dados awisan, kalampahan sampun kalelangakên. Tumrap kapal Jamato Maru pajêng f 660.-, dene kapal Toekei Maru pajêng f 610.-.
Ambêkta kewan-kewan dhatêng ngamanca. Sampun sawatawis dintên kapal Palembang ingkang bidhal saking tanah ngriki ambêkta kewan warni-warni, kabêkta dhatêng Port Said tuwin Rotterdam. Kewan-kewan wau badhe kangge isèn-isèn kêbon binatang ing Mêsir, Antwerpen tuwin Emmen. Ingkang warni pêksi wontên 5000. Ingkang bangsaning kewan awarni: sima, bangsaning salira, kidang, kêthèk tuwin sanès-sanèsipun. Jalaran saking kathahing momotan kewan punika, ngantos ngirangi têtiyang numpak. Kajawi kewan wau, ugi dipun wêwahi gajah tuwin sima wontên Colombo.
Niti wowohan saking tanah ngamanca. Ing wêkdal punika ingkang wajib miji punggawa Nagari kadhawuhan nitipriksa kanthi kêncêng sawarnining wowohan asli saking tanah ngamanca, pêrlu kangge anjagi sampun ngantos wontên sêsakit têtanêman asli saking tanah ngamanca ingkang katut ing wowohan wau tumular dhatêng tanah ngriki. Ingkang langkung dipun samarakên punika lalêr-lalêr asli saking lautan Têngah ingkang pinanggih wontên ing wowohan. Lalêr wau ingkang pinanggih mutawatosi piyambak tumraping wowohan. Lalêr wau sampun kanyatan sagêd ngrisak kabudidayan wowohan ing Florida. Mila panjagi tumrap ing tanah ngriki dipun kêncêngi sangêt, pêrlu mriksa wowohan ingkang asli saking Australie, Afrika Kidul, ugi tumrap wowohan ingkang dipun bêkta ing têtiyang numpak kapal.
Ama jêram ing bawah Malang. Tanêman jêram ing bawah Malang kathah ingkang kêtrajang ama jamur upas, jalaran saking ewahing hawa.
Ingkang Bupati Cianjur badhe verlof dhatêng Eropa. Ingkang Bupati Cianjur, R.A.A. Abas Soerianata Atmadja, kaparêngakên ing Parentah verlof dhatêng Eropah, gêgayutan kalihan kasarasan.
Badhe ngêdêgakên panggilingan pantun. Wontên wartos,
Warga pangrèhipun P.A.I. Miturut karampunganing congrès ingkang mêntas kawontênakên ing Sêmarang, anêtêpakên warga pangrèhing P.A.I. Eere-
Bajasut, Secretaris II Z.A. Bin Jahja. Penningmeester Abdulkadir Alsegaf. Commissaris Hamid Algadrie tuwin A. Asegaf. Congres ing taun 1939 badhe wontên ing Cirêbon.
Sêrat sêbaran saking Jêpan. Wontên wartos bilih ing Sumatra Pasisir Wetan ing wêkdal punika wontên sêrat sêbaran saking Jêpan ingkang kadamêl wontên ing Kobe. Ing sêrat sêbaran wau mratelakakên ing bab ancasipun Jêpan anggènipun nêdya nyambutdamêl sêsarêngan kalihan Tiongkok
ingkang sami tampi sêrat wau têtiyang ingkang sami abonnement telefoon. Kajawi ing Sumatra, ing Ngayogya ugi wontên sêrat sêbaran kados makatên.
Congres Persatuan Islam. Persatuan Islam kêlampahan sampun ngawontênakên congrès wontên ing
manggèn wontên ing gêdhong Harsodarsono, tamu ingkang dhatêng kirang langkung 600. Jam 9 enjing parêpatan wiwit kabikak, ingkang mêdharsabda Tuwan Sjafei tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang karêmbag ing bab babagan kaislaman sapanunggilanipun. Jam 1 bibaran wilujêng.
Sêsambêtanipun anggêgana saking Bangkok dhatêng Hongkong. Ing bab lampah anggêgana saking Bangkok dhatêng Hongkong sampun katêtêpakên sabên ing dintên Jumuwah tuwin Rêbo jam 5.30 enjing. Motor mabur K.L.M. ingkang bidhal saking Bandhung ing dintên sabtu tuwin Salasa badhe sagêd sambêt wontên ing Bangkok.
Anggambar saking gêgana. Miturut katrangan saking pangagênging babagan gêgana militèr, ing Selebes badhe katindakakên anggambar saking gêgana, kaprênah ing Sunglon Boni ingkang badhe kangge papan paboyongan. Tindak makatên wau badhe wontên kalih panggenan, satunggal ing Nieuw Guinea, badhe kangge pambikakan siti, tuwin tumrap Selebes kangge pêrluning Irrigatie.
Pangangge enggal tumrap Bupati tuwin Patih. Miturut wartos, tumrap para Bupati tuwin Patih, kaparêngakên: kajawi mangangge sarwa cêmêng agêng, kados ingkang sampun, ugi kenging mangange miturut tatanan enggal. Pangangge enggal punika ingkang basanipun Walandi dipun wastani dinner jacket costuum.
Kantor Pensiunfonds pindhah dhatêng Bandhung. Wontên wartos bilih kantor Pensiunfonds ing Bêtawi badhe pindhah dhatêng Bandhung. Sanadyan pindhahipun wau dèrèng tamtu benjing punapa nanging para punggawanipun sampun wiwit tata-tata.
Pamulangan luhur Pangadilan. Lulus doctoraal examen perangan kapisan Tuwan Moentalip Soemarsono tuwin R. Abimanjoe.
Arta sèn enggal. Ing wêkdal punika Parentah sawêg nindakakên nglintoni arta sèn lami kalihan sèn enggal. Dumuginipun sapunika arta sèn lami ingkang sumêbar sampun wontên rêrêgèn f 900.000.-, katindakakên ing salêbêtipun sataun. Miturut pêpetangan, arta sèn ingkang lumampah wontên ing tanah ngriki wontên f 6.000.000.-. Ingkang rumiyin arta sèn ingkang mlampah wontên f 9.000.000.-. Tumindaking nglintoni arta sèn wau badhe ngantos 5 taun.
Pakêmpalan Kamanungsan ing Purwakêrta taksih gêsang. Dumuginipun sapunika Pakêmpalan Kamanungsan sampun botên wontên sabawanipun malih, nandhakakên bilih pakêmpalan wau sampun kèndêl. Namung tumrap ing Purwakêrta pakêmpalan wau taksih ngadêg, warganipun kirang langkung taksih wontên 30, sabên wulan kawontênakên pêpanggihan wontên ing salah satunggiling griyanipun warga.
Klèntu anggèning ngombe jampi. Tiyang nama Kemi ing Kampung Muka, Bêtawi, nêdya urus-usur ngombe kastroli, nanging ingkang
pabrik mêrcon. Ing ngajêng tumrap sawarnining pabrik mêrcon pamriksanipun namung katindakakên sataun sapisan, nanging ing sapunika ing dalêm sataun badhe kapriksa kaping tiga. Tindak punika gêgayutan kalihan kêrêping wontên kasangsaran ing pabrik mêrcon.
Padvinder saking Prancis. Sampun sawatawis dintên punika wontên padvinder saking Prancis kêkalih mandhap
ing Bêtawi lajêng manggèn wontên hotèl Cramer. Tiyang kêkalih wau bidhalipun saking Prancis numpak auto Ford mêdal Saigon. Dumugining Saigon dipun hurmati dening para padvinder abaris turut margi tuwin pakurmatan sanès-sanèsipun. Lampahipun ing margi ngambah papan ingkang sakeca tuwin pakèwêd. Saking Saigon lajêng dhatêng Bêtawi punika.
Pabrik wos ing Sumpyuh gadhahanipun O.L. Mij. Bumi Putra dipun jori. Adêging pabrik wos gadhahanipun O.L. Mij. Bumi Putra ing Sumpyuh sampun mèh tumindak. Ing sapunika wontên wartos bilih golonganing pabrik bangsa Tionghwa babagan pantun ugi lajêng ngêdêgakên pabrik wontên ing sacêlakipun ngriku, malah tumindaking panumbasipun pantun purun angêjori tinimbang manawi dipun tumbas ing golongan sanès.
Mitulungi golongan angguran. Wontên wartos golonganing sudagar têtiyang siti ing Purwakêrta tumindak ichtiyar badhe mitulungi para neneman wêdalan pamulangan patukangan ingkang dèrèng angsal padamêlan. Tumindaking pitulungan wau sarana badhe ngêdêgakên papan patukangan wontên sauruting margi saking Magêlang dhatêng Ngayogya, pêrlu kangge anyêyadhang padamêlan samangsa wontên auto, sêpedha, sêpedha motor ingkang pêrlu dipun dandosi.
Gupêrnur Jendral Australie sampun dumugi nagari Walandi. Paduka Lord Gowrie, Gupêrnur Jendral Australie sampun dumugi ing nagari Walandi, nitih motor mabur Pelikaan. Sadumuginipun nagari Walandi dipun papag ing pangagêng K.L.M. tuwin pangagêng K.N.I.L.M. punapadene consul jendral Inggris. Lord Gowrie apratela dhatêng wêwakil pèrs ing bab karênanipun nalika wontên ing tanah Indhiya, saha rumaos gumun dhatêng tumindaking damêl ing tanah Indhiya. Panjênênganipun kagungan pangajêng-ajêng lulusing gêgayutanipun among dagang Australie kalihan tanah Indhiya kanthi majêng. Salajêngipun Lord Gowrie bidhal dhatêng London wontên ing tanggal 25 April. Dados wiwit saking Australie ngantos dumugining Inggris namung nitih motor mabur.
Layonipun Tuwan V.d. Walter kabêsmi. Kala tanggal kaping 23 wulan April punika, Tuwan V.d Walter, tilas jendral mayor wadya Indhiya, seda. Layonipun lajêng kabêsmi wontên ing tanggal 26 April.
Sarêng Sang Putri Sabawa sampun kondur ing kadhaton, Budi Mirowic lajêng enggal-enggal dandos sarwa sae lan sarwa èdi. Dhasar bagus, taksih mudha, kawêwahan abôndha-bandhu, ingkang anjalari Budi Mirowic wau sagêd mangangge-angge sapurunipun. Amila sarêng sampun angrasuk pangangge ingkang sarwa èdi wau, saking bagusipun ngantos prasasat dewa angejawantah. Salajêngipun Budi Mirowic lajêng lumêbêt ing kadhaton prêlu badhe ngadhêp ing ngarsanipun Prabu Wladhimir. Sarêng dumugi ing ngarsa nata, Budi Mirowic nêlungakên badan minôngka pakurmatanipun, saha lajêng umatur makatên:
Dhuh, sang prabu pêpundhèn kawula, nata binathara ingkang angratoni saindênging praja Ruslan ngriki. Mugi kaparênga kawula munjuk ing ngarsa paduka. Nanging sadèrèngipun sang prabu mugi karsaa paring gunging pangaksama, dene kawula kumapurun ngunjukakên panuwunan ing ngarsa paduka.
Ing sêmu sang prabu rêna panggalihipun, lajêng aparing dhawuh pangandika makatên:
Budi Mirowic, aja sira anduwèni wêdi lan rikuh, tumuli matura ing ngarsaningsun apa kang sira sêdya.
Budi Mirowic: dhuh, sang prabu, wontên pawartos sumêbar ngantos dumugi ing sajawining praja Ruslan anyariyosakên, bilih putra paduka kapenakan, sang Dèwi Sabawa, punika sakalangkung endah ing warni. Dene anggèn kawula ngantos kalampahan dumugi ing ngriki punika botên sasès ngêmungakên badhe angyêktosakên lêrês lan botênipun pawartos wau. Kawula samangke sampun nyumêrêpi piyambak mênggah kawontênanipun sang putri wau, dene nyatanipun sulistyaning warni angungkuli kalihan pawartos ingkang sampun sumêbar wau. Samangke sang prabu kados sampun uninga piyambak mênggah sêdya kawula sowan ing ngarsa paduka punika. Ingkang makatên wau panuwun kawula ing ngarsa paduka, mugi kaparênga kawula amomong putra paduka kapenakan, inggih sang Dyah Sabawa punika.
pangandikanipun Prabu Wladhimir ingkang makatên wau, ing sêmu sang dèwi sakalangkung lingsêm panggalihipun, nanging rèhning sampun kadhawahan trêsna dhatêng Budi Mirowic, ing wusana sang putri inggih lajêng namung matur sandika anglampahi punapa dhawuhipun sang nata.
Minôngka angurmati dhatêng dhaupipun sang Budi Mirowic kalihan sang Dyah Sabawa wau, ing kadhatonipun Prabu Wladhimir dipun wontênakên pahargyan laminipun pitung dintên pitung dalu.
kaparêng andhèrèk angramèkakên dhauping pangantèn. Ing parêdèn tuwin gumuk-gumuk sapinggiring lèpèn Jèpèr atusan para abdi karaton ingkang sami ambagi-bagi têtêdhan tuwin inuman supados angramrèkakênangramèkakên. wontêning pahargyan. Ramening kitha Kiyèp salêbêtipun pitung dintên punika tanpa upami. Agêng alit, sêpuh anèm, tuwin sugih miskin, sadaya sami sênêng tuwin abingah-bingah, sarêng dhawah ing pitung dintênipun, kanthi kairit ing para mantri bupati, ingkang sami mangangge agêng-agêngan, Budi Mirowic akanthi Dèwi Sabawa bidhal dhatêng gareja prêlu kaijabakên. Sasampunipun rampung, lajêng kaarak lumêbêt ing kadhaton.
Sasampunipun pangantèn enggal kêkalih wau ngaso wontên ing griyanipun ing sawingkingipun kadhaton sawatawis dangunipun, Budi Mirowic sakalihan lajêng minggah ing kapalipun ingkang salaminipun tansah labuh ing palabuhan ngriku.
Ing wêkdal punika ing baita tumpakanipun Budi Mirowic pinajang-pajang sarwa endah. Dene dumuginipun ing ngriku, pangantèn kapêthukakên dening ibunipun Budi Mirowic ingkang saklangkung gambira manahipun, dene sampun kalampahan tinurutan punapa ingkang dados sêdyaning anakipun wau. Sasampunipun pangantèn kêkalih minggah ing kapal, makatên ugi para pangiringipun ingkang lajêng sami minggah ing baita sanès-sanèsipun, kapal sadaya wau lajêng sami pangkat jangkaripun saha nuju dhatêng papan padununganipun, inggih punika ing: Penesiyah.
No. 18, 30 April 1938, taun IX
ing katêsnan, iku ayake ora ana kang madani katrêsnaning wong tuwa, yaiku bapa-biyung mênyang anake. Malah nganti ana paribasan: ''Sagalak-galakaning macan, ora kolu mangan anake dhewe.''
Karêping paibasan mau kajaba anggambarake katrêsnaning wong tuwa, iya kanggo nêrangake: Wong tuwa iku sanadyan kêrênga pisan, ora bakal tega gawe sangsarane anake. Malah uga ana karêpe: Sanadyan anak iku alaa kaya apa, mungguh ing watêk utawa rêrupan, mungguh ing ati iya isih duwe katrêsnan.
Yèn ngèlingi lêlakon kang kaya gono mau tumraping anak wajib ngrumasani lan kudu ngrêti. Apa kang bakal diwalêsake marang wong tuwane.
Yèn anak ngèlingi bakal pamalêse marang wong tuwa, wah mêsthine iya rêkasa bangêt. Nanging ora mêngkono, tumraping anak, iku lagi ambangun-turut lan wêdi marang wong tuwa bae, gêdhening atine wong tuwa wis sagunung.
Katrangan ing bab trêsnaning wong tuwa mênyang anak, kuwi mêsthine wis padha kosêksani dhewe? Iya, apa ora.
Coba saiki tak caritakake katrêsnane Nata ing Bulgarie, Prabu Boris marang putrane,
Putri Marie Louise. Sang nata mau sawijining nata kang sugih padamêlan, sabên dinane tanpa nganggur, ing sasêlaning damêl lagi kagêm ngaso sawatara.
Ing sawijining dina nalika sang prabu lagi sêla ing padamêlan, nguningani ingkang putra lagi sinau. Ing kono sang prabu banjur lênggah nyakêti karo andangu, yèn cara Jawane yake: ''Kowe lagi sinau, Nok.'' Sabanjure sang prabu iya mulang ingkang putra.
Mêsthine tibaning wulang kang kaya mangkono mau mung sarwa gawe sênênge kang mulang utawa kang diwulang. Pasêmone tinêmu ana ing gambar.
Dhèk jaman kuna manuk-manuk iku padha kumpulan prêlu arêp gawe ratu, supaya anaa kang mranata marang uripe. Wiwitane kang dipilih manuk mêrak, amarga kajaba gêdhe wujude uga pinunjul ing rupa. Nanging lagi sawatara sasi kêpêksa dilèrèni, awit manuk-manuk padha ora sênêng ngrungokake unine,
nanging cucuk lan kukune kukuh, kanggo nanggulangi mungsuh. Ananging durung sapira suwene, manuk-manuk iya ora sênêng, amarga ora pantês ratu pijêr ngeling-eling putune bae mangkene: ''Putuku, putuku, putuku.'' Mulane iya dilèrèni manèh.
Saiki sing arêp dipilih dadi ratu manuk podhang, awit sanadyan cilik, sêmbada ing rupa, lan cukat satandang polahe. Sawise madêg dadi ratu, bangêt agawe cuwaning atine para kawula, amarga ora cundhuk, ana ratu athik sadina-dinane pijêr ngeling-eling utange bae, yaiku: ''Pitung puluh, pitung puluh.'' Mulane iya uga ora dianggêp dening para manuk-manuk kabèh.
Sarèhning wis ora ana kang dipilih manèh, mulane manuk êmprit dikongkon golèk calon ratu mênyang tanah Sabrang, miliha kang dikira ora nguciwani. Manuk êmprit saguh golèk, banjur mabur, kang dadi sêdyaning ati mênyang nêgara Mêsir.
Satêkane ing Mêsir kêtêmu karo manuk sirkêdhasih, banjur dirêmbugi, arêp diajak mênyang tanah Jawa arêp didadèkake ratu, lan bakal dimulyakake uripe. Manuk sirkêdhasih kèlu marang rêmbuge êmprit, banjur milu ngêtutake ing lakune, nganti têkan ing tanah Jawa. Mula nyata sirkêdhasih dimulyakake, tandhane nganti saprene, sanajan sirkêdhasih tuwa, ora tau golèk pangan dhewe, sing nggolèkake manuk liya. Ananging sanajan dikêpenakake, bawane dudu panggonane dhewe mêksa ora krasan, lan pijêr kèlingan nêgarane dhewe.
Mulane nganti saprene manuk êmprit rupane dadi irêng.
Sri Moeliati, M. Hoed, Gadingan Jatibarang.
Bocah-bocah, kowe rak wis mangêrti kabèh, yèn ing pasisir ngêndi-êndi dianani mênara gêni. Dene pêrlune kanggo nuduhake dalan marang wong-wong sing padha layaran. Siji-sijine mênara mau mêsthi beda-beda, ora ana sing padha sarta gênine mau ketok lan ora
Saiki ing salah sawijining palabuhan ing Centraal-Amerika ana mênara gêni kang anèh bangêt, nanging dudu gaweaning manungsa. Ing sacêdhake palabuhan mau ana gunung kang sabên 7 mênit ngêtokake gêni, nganti pirang-pirang pal dohe iya isih bisa ketok. Urube gêni mau ajêg kaya dene jam, malah bokmanawa luwih ajêg tinimbang jam, jalaran jam yèn lali ora diputêr, lakune iya banjur ora ajêg. Dene mênara kang anèh iki ora pêrlu diputêr kaya jam lan manèh ora tau ana sing rusak lan ora pêrlu dijaga wong sarta ora pêrlu nganggo listrik.
PAPAN KANGGO NYAMBUTDAMÊL SUWARGI R.A. KARTINI
Dêdongengan ing bab kaanane R.A. Kartini mêsthine tumrape kêponak-kêponakanku kabèh wis padha ngrungu. Saya tumrape bocah-bocah wedok, lagi krungu jênênging sêkolahane bae mêsthi wis padha ngêrti.
Mungguh kawêkêlane suwargi R.A. Kartini marang samubarang gawe uga tansah dadi rêrasan.
Ing gambar iki mujudake papan kanggo nyambutdamêl R.A. Kartini. Ing kono kowe kabèh padha bisa sumurup ing bab apiking panatane, lan ketok anggone
I. Ing sajagad omahe sapa sing apik dhewe, lan godhong apa sing amba dhewe?
II. Ana kewan sanajan mung siji, kabèh uwong padha ngarani akèh. Kewan apa iku?
III. Dicêkêl iya isih mabur, dikêmpit iya mabur,
nagara Walanda. | 8. Blabag tipis (wadhah srutu). | 10. Barang plikêt. | 12. Wadhah wayang lulang. | 14. Kawine banyu. | 15. Gutekan ing jêro omah. | 16. Kapintêran. | 18. Bangsa asu. | 20. Peraganing gunung kang umob. | 21. Barang lancip. | 22. Piranti Sport. | 24. Sêsêbutane kulawarga (famili). | 25. Dèwi ing buku
lanang. | 9. Têmbung Arab. | 11. Kutha cilik bawah Ngayogyakarta. | 12. Wadhah wayang lulang. | 13. Kramane loro. | 16. Piranti sêkolahan. | 17. Pirantine tukang kayu. | 18. Lêlara kulit. | 19. Piranti kanggo gawe pancing. | 23. Barang plikêt. | 24. Basa Walandane lambe.
Mien Satrijani, Blitar. Trij, yèn ngirimi lêlagon ya luwih bêcik nganggo noot lan yèn kowe arêp tuku buku apa-apa nyang Bale Pustaka, mung kari ngirimi dhuwit sarêgane buku sing arêp kokjaluk, dene sing
enggal bisa mulih. Bu Mar uga milu mêmuji enggala bisa waras lan adhimu sing nêmbe lair pinaringana sêgêr kuwarasan.
Bu Mar rada lali, awit dhèwèke wis lawas ora ngirim-ngirimi layang nyang Bu Mar.
Hoentari, Palembang. Dhèk kowe isih ana ing Lumajang rak wis tau têpung karo Soekartijah ta? Saiki Soekartijah kêpengin layang-layangan karo kowe, coba kowe ngirimana layang sarta adrèsmu kang cêtha marang Soekartijah, mêngko rak enggal tampa wangsulan.
Lala, Bululawang, Malang. Wah, dadi kowe saiki ngêcakake pagawean buri, ya malah bêcik. Pitakonmu bab rêcêpt panggawene ''pêlok'', iku bokmanawa, yèn ora kliru mangkene: Glêpung 1 kati, êndhog pitik papat, gula sacukupe, susu utawa santên uga sacukupe. Kabèh mau kacarub dadi siji kagêblèg-gêblèg, banjur diletre, digawe wangun pêlok, banjur digorèng. Jladrènane akas, lêmêse kaya dene jladrèn kanggo pastèl.
Trima, Gêdangan, Modjowarno. O, bungahku uga tanpa upama, barêng maca layangmu, nyritakake yèn raportmu apik bijine 6, 7, 8, 9 ora ana limane siji-sijia. Muga-muga mêngkonoa sabanjure.
Soendam, Kêpanjèn (Malang). Karanganmu wis kêtampan. Yèn ana papan bokmanawa iya kapacak.
Siti Rochamah, Bobotsari, Purbolingga. Ach, mêsthi ora Bu Mar lali nèk duwe kêponakan ana ing Bobotsari. Mung sarèhne Bu Mar ora duwe potrètmu mula iya ora bisa ngentha-entha kaya apa ta rupane lan ora bisa ngira-ira, sêsêking klambimu. Yèn awakmu sêgêr, ya ana mèmpêre, jalaran ing Bobotsari hawane kêpenak. Pancène mono bae Bu Mar kêpengin nyang Bobotsari, ngrasakake kêpenaking hawane, awit saiki ing Bêtawi panas, wah ora karuan kae.
Doekarsi, Rêmbang. Aja pisan-pisan dadi atimu, karanganmu ora bisa kapacak, awit saiki dakowahi ora macak karangan sing dawa-dawa. Dadi yèn dhangan atimu lan kowe kobêr, yèn arêp ngirimi karangan sing cêndhak bae, sing kira-kira bisa kapacak sapisan, dadi ora kêdawan, awit yèn tansah ana candhake mundhak padha bosên. Dongèng-dongèng sing cêndhak, sing migunani utawa sing lucu, nanging sing mbocahi.
Idrus (Padang, 21 September 1921 - Padang, 18 Mei 1979, Sumatera Barat) punika sastrawan Indonésia ingkang pinunjul. Piyambakipun krama pikantuk Ratna Suri, waonten ing taun 1946, dippun paringi enem momongan, sekawan putra lan kalih putri, inggih punika Prof. Dr. Ir. Nirwan Idrus, Slamet Riyadi Idrus, Rizal Idrus, Damayanti Idrus, Lanita Idrus, lan Taufik Idrus.
Donya Sastra[besut | besut sumber]
Perkenalan Idrus kaliyan donya sastra sampun wiwit lenggah wonten ing bangku sekolah, utaminipun nalika ing sekolah menengah. Piyambakipun sregeb sanget maos karya-karya roman lan novel Éropah ingkang kasadiyaaken wonten ing perpustakaan sekolah. Piyambakipun ugi sampun ngasilaken carios cekak wekdal jaman semanten.
Krentegipun wonten ing donya sastra ndorong supados milih Balai Pustaka minangka panggénan kanggé nyambut damel. Kanthi mekaten piyambakipun saged nyaluraken minat sastra wonten ing mriku, maos lan memetri karya-karya sastra ingkang kasadiaaken wonten ing mriku lan saged tetepangan kaliyan para sastrawan misuwur. Kekarepan punika wau saged kasembadan, piyambakipun tepangan kaliyan H.B. Jassin, Sutan Takdir Alisyahbana, Noer Sutan Iskandar, Anas Makruf, lan sanès-sanèsipun.
Senajan boten kersa dipun golongaken minangka sastrawan Angkatan ’45, piyambakipun boten saged sélak yèn sapérangan ageng karyanipun pancèn inggih nyariosaken bab ingkang magepokan kaliyan masalah wonten ing wekdal punika. Kekhasan gaya seratanipun wonten ing wekdal punika ndadosaken piyambakipun pikantuk panggénan ingkang kinurmatan wonten ing donya sastra, minangka Pelopor Angkatan ’45 ing babagan prosa, ingkang dipun kukuhaken déning H.B. Jassin ing salebeting bukunipun.
Literature. Kemampuanipun ngginaaken tigang basa manca, (Walanda, Inggris, lan Jerman) ndadosaken piyambakipun gadhah peluang kanggé nerjemahaken buku-buku manca negari. Karya ingkang dipunkasilaken ing
Amargi tekanan pulitik lan sikap memusuhan ingkang dipunlancaraken déning Lekra tumraping para penulis ingkang boten sepaham, Idrus kapeksa pindah dhateng Malaysia. Wotnen ing Malaysia, oncat saking tekanan Lekra, piyambakipun terus makarya. Karyanipun wekdal punika, ing antawisipun, Dengan Mata Terbuka (1961) lan Hati Nurani Manusia (1963).
Ing salebeting donya sastra, kahebatan Idrus sampun dipun akeni déning
utaminipun sakrampungipun karya Surabaya, Corat-Coret di Bawah Tanah, dan Aki dipun terbitaken. Katiga karyanipun kala wau dados karya monumental. Saksampunipun katiga karya punika wau, pamor Idrus wiwit mandhap. Nanging boten lajeng ical boten kasebat malih, piyambakipun taksih tetep eksis kanthi nyerat kritik, esai, lan bab-bab ingkang magepokan kaliyan
IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
IndonesiaRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 23 Oktober 2016.
ati iku lima ing wernane Ingkang dhingin maca Quran sak maknane Kaping pindho sholat sunat lakonana Kaping telu wong kang sholeh kumpulana Kaping papat kudu weteng ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Sak kabehe sapa bisa anglakoni Insya Allah huta ala ngijabahi Gusti Allah kang kuwasa Gawe kewan lan manungsa Gawe srengenge lan mbulan Gawe bumi lan wit-witan
Nyangking kothak ing njerone isi sabak, bapak Gliyak-gliyak keng putra badhe tumindak
Turi-Turi Putih Turi-turi putih ditandur neng kebon agung Cleret tiba nyemplung kepundhung kebange apa Mbok ira mbok ira mbo ira kembange apa Kembang-kembang menur Sing
dakpilih kembang mlathi Sing dakphilih kembang mlathi Ayo kanca padha bekti Sungkem marang ibu pertiwi
Ing Tawang Yen ing tawang ono lintang cah ayu Aku ngenteni teka mu Marang mego ing
ati Ndek semono janjimu disekseni Mego kartiko keiring roso tresno asih Yen ing tawang ono lintang cah ayu Rungokno tangis ing ati Miraring swara ing
Praon Yo kanca neng gisik gembira alerab-lerab banyuning segara anggliyak numpak prau layar ing dina Minggu keh pariwisata alon praune wis nengah byah byuh byah banyu binelah ora jemu jemu karo mesem ngguyu ngilangake rasa lungkrah lesu adhik njawil mas jebul wis sore witing kelapa katon ngawe-awe prayogane becik bali wae dene sesuk esuk tumandang nyambut gawe
Pancen payah ik nduwe pacar ndeso! 😛 lhoh ?? saiki malah ndeso…babine seko gunung kidul pho ?? 😀
nek dikongkon yo sing temen Lha opo to konco
SAMBEGANING LAKUNUJU MARANG KASAMPURNANPepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sarana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padange srengenge.Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang
kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati.Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan.Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.Ana unen-unen adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmune nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “Ha” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mestine kudu diturut.Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dewe lan samangsa kudu ngadepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagoda dening pakareman-pakareman kang di alami dek rekalane isih meger-meger urip waras-wiris.Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padang lan gampang.Anggane ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Ana dene sing dianggo nutupi mung estine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmune kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase
netepake mejani lan patukon lsp, kang dadi margane urip seneng nanging mung uriping wadag.Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskita lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srano mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudeni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae.Ana dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widi. Dadi kudu emut
ora bener (eling marang sipat 20 ing Pangeran).Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin,krenah marang kautaman sing bener-bener kanti rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono pada wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.Ana rembug pangelmon sing ana gandenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung purlu Mampir Ngombe.Tembung “Mampir Ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.Dadi terang banget uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang mung sedela banget yen ta ditandinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mestine banjur bakal kapitunan lire migunake kalawan pratitis yaiku ngobeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu sing murakabi tumrap marang urip lan pati, bisoa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure ((ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandesan pikir kang maton.Iki lagi bisa kelakon yen enggone milih iku kanti pratitis, bisa damang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora yoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta tan wening, kang
mau mung ditujukake marang patine, ewa semana rasane meksa isih durung rila temenan.Mula sajroning ngudi sawiji-wiji iku kudu sing tansah weweka lan ora tinggal petung, awit satemene ora ana wong sing wong sing bisa mestekake lan saligune ora ana wong kang milalah patikanti tanpa sebab apa-apa nadyan ta wis tuwa tur pikun pisan, rasane isih sungkan (owel). Lugune wae ora ana wong sing
kabeh kaca sing nganggo kata {{{1}}}
ngaweh pranala pencarian (mis. Wiki, Wikipedia) kanggo kabeh artikel sing nganggo kata "Wiki": kabeh kaca sing nganggo kata Wiki
ngaweh pranala pencarian tepat (Wikipedia ora mlebu nang hasilé) kanggo kabeh artikel sing judulé nganggo kata "Wiki": kabeh kaca sing nganggo judulé nganggo kata Wiki
index.php?title=Cithakan:Golet&oldid=193935"	Kategori: Cithakan pranala internal	Menu navigasi
dirimu agi ana wektu nggo dolan bareng maring
sawise serem gulung Nikkei rebounds sawise serem gulung
Sawetara Analysts ucapake pasar Simpenan wis overbought. Liyane mangu yen dobel ing basa babakan dhuwit dening Bank Jepang bakal bisa mbalikke puluh saka ngengkel deflation tanpa unnerving negara kang ageng jaminan pasar lan meksa nindakake perkara munggah penyilih biaya.
Ana kang Kurangé populasi, kang dibusak metu hasil digawe ing indeks Mei, ana kaloro serem selehake ing dina anyar. A minggu sadurunge, ing Nikkei dropped 7% ing sesi siji, dianggep paling gedhe mundhut wiwit lindhu 2011 lan nuklir bilai.
Loro Abenomics ‘telu tukang sokong privasi sing wis ing Panggonan. Japan wis ramped munggah pemerintah mbuwang, lan Bank tengah wis injecting dhuwit menyang ekonomi ing ukuran massive.
Ing Nikkei iki buoyed ana dening report nuduhake produksi industri tambah luwih cepet sing ngirit wis samesthine ing April. Liyane report pemerintah dituduhake sing prices isih Mudhun ing Jepang, kanthi utama konsumen langkah rega ngasor dening 0.4% ing April liwat 2012.
Prices nindakake munggah, Nanging, yen dibandhingake sasi sadurungé. Ngirit ing Societe Generale ngandika ing tokoh kang “paling nyemangati” lan “suggest sing deflation ingkang sampun kaparingaken cara inflasi, paling ora kanggo saiki.”
Liyane utama indeks saindhenging donya wis umumé tetep kekebalan menyang Nikkei’smisfortune, nyaranke yen tembelan atos gegandhengan uneg-uneg liwat Abenomics, negara kang ambisi bid kanggo ekonomi wutah.
Investor wis anyar ing sasi umumé cheered ing babakan dhuwit lan fiskal privasi owahan ing ushered dening Perdhana Mentri Shinzo Abe lan pusat bank pangareping Haruhiko Kuroda.
Kurangé populasi paling anyar ing kiwa indeks luwih saka 10% mateni sawijining pucuk lan ing koreksi technical.
Abe aktif apa ing slate saka struktural ekonomi owahan dirancang supaya negara iku pegawe pasar luwih fleksibel lan ngagengaken wanita kanggo ngetik kekiyatan kerjo sing.
Related crita: 7 amba pemenang ing Nikkei mundhak
Ing Nikkei, wis diuripake ing kinerja sing paling apik kabeh indeks utama taun, isih munggah 32% wiwit Januari lan rallied 62% wiwit Mei 2012. Sing yen uga weakened dramatically wiwit Abe njupuk kan
Widiyanto J enang Abrit pethak puniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedhe...
Cangkrep Kidul, Purworejo, Purworejo - Wikipedia
Cangkrep Kidul kuwe salah siji kelurahan nang Kecamatan Purworejo,
TengahKelurahan nang Kabupaten PurworejoPurworejo, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.37, tanggal 11 Maret 2013.
KomunisOleh; Paring Waluyo UtomoGenjer- genjer mlebu
title=Cithakan:Jawa_Wetan&oldid=196484"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kota Surakarta, sisi kidul batese karo kabupaten Klaten, sisi kulon batese karo kabupaten Magelang lan kabupaten Semarang, sisi lor batese karo kabupaten Grobogan.
Nyambung tulisan mau esuk, nek dino iki lagi pengen nulis nganggo boso jowo,hehe, bengi iki nulis meneh ah, gatel tanganku, wis ra peduli karo SEO, keyword
ditolaki terus koq, sing penting saiki nulis wae sak mlakune, hehe, loh..arep nulis opo mlaku iki jan jane ? opo nulis karo mlaku, opo mlaku nyambi nulis yo ? qqq...Mau awan ono acara kondangan ning nggone Kranji, Bekasi, konco kantorku nikahke anake, aku mangkat kondangan jam setengah sewelas bareng bareng konco sak ruangan, nunut mobile koncoku, lha wong aku isone yo nunut, hehe, weh, dalanan macet jebulane, liwat kawasan cakung, akeh trek karo angkot, trus ngliwati
sing menehi aku omah ning kono, qqqq..., tekan omahe sing duwe gawe jam setengah rolas, omahe kuwi cedak karo setasiun kranji, pasar kranji, ning pinggir dalan pisan, opo ra kebribenan yo ning pinggir dalan rame ngono.Tekan kono, salaman karo sing duwe gawe, tapi malah ora ketemu mantene, opo mantene wis mangkat jumatan yo ? bar salaman karo sing duwe omah, trus mangan, biasa lah wong kondangan koyo piye, reti
ewuh karo sing duwe omah, padahal durung mangan bakso-ne sing ning kono, qqqq, ora sido moro meneh, langsung mulih, balik nyang kantor. Mulihe rodo cepet iki, tinimbang mangkate mau, soale mulih lewat Bintara, langsung mlebu tol, dadi ra macet, tekan kantor jam loro awan.Sak durunge mlebu ruangan balik ning mejo, aku mampir ndisik ning pantry alias panggonan isah isah, tapi ning kono pantry kuwi dadi markasku nggo udud, smoking area lah
Waduh aku bingung rep nulis opo iki, tapi tetep pengen apdet blog, yo wis aku nulis sak karepku yo, nyuwun ngapuro nek ono sing ra mudheng opo sing tak tulis ning blog iki, pengen jajal nulis nganggo boso jowo, mbuh logate ngendi iki sing tak nggo, campur campur pokoke, google translate iso nerjemahke opo ora yo?
januari rong ewu songo, wis koyo biasane tangi turu, adus , ngopi , sarapan, budhal kantor, Alhamdulillah tekan kantor ora telat, ayem atiku, soale nek telat keno potongan, lumayan je, iso nggo tuku rokok potongane, hehe, durung meneh nek kepotong mengko diguyu bojoku plus di gremengi nek jatah bayaran sasi ngarep koq kurang, wakakaka...nyante wae yo ma, ojo sok ngomel-ngomel ndak cepet tuwo,( untung bojoku ra patio mudheng boso jowo, nek mudheng lak yo aku isin nek dekne moco blog iki ).Untung internet-e rodo cepet iki, iso cepet olehe klak klik iklan, golek duit receh ning internet, ora koyo ndek bengi ning omah, lemot banget mung iso mlaku ning GPRS thok hape-ne, soale sinyal 3G XL ning kamarku rodo elek, kadang-kadang
sekarangaku rumongso.. pancen aku ra bondo..ora rupo.. ojo gawe loro..pupus roso tresno.. kembang wangi.. koe sing nyirami.garing tanpo guno..nalikane koe ninggal lungo..pancen aku ora ngiro.. koe bakal ninggal lungo..opo mergo wes ono wong liyo.Artikel
Daging wedhus, lobis, tomat, brambang, bawang, kuah gule, kecap manis, mrica
Tongsèng inggih punika salah satunggaling tetedhan ingkang bahan dhasaripun daging wedhus. Tongsèng punika wujudipun kados gule ananging kanthi bumbu ingkang langkung mantep raosipun. Bedanipun tongseng kaliyan gulé, ugi saged dipun tingali saking daging ingkang dipun ginakaken. Punika bedanipun tongseng saha gule ingkang langkung cetha. Menawi tongseng punika daging ingkang dipun ginakaken inggih daging ingkang taksih nèmplek wonten ing balungipun menda, mliginipun balung ing bagéyan iga saha balung sisih wingking. Padatanipun, daging ingkang dipun mangsak punika ngginakaken daging wedhus, ananging ugi wonten ingkang ngginakaken daging sapi utawi kebo. Ingkang njangkepi tongseng piyambak inggih punika duduhipun tongseng. Padatanipun, ing salebeting duduh tongsèng punika dipun lebetaken sapérangan janganan kados ta lobis, bawang, brambang, tomat, saha kecap. Dene bahan-bahan kangge bumbu oseng-osengipun inggih punika campuran uyah, bawang, kecap, saha lada.
Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel tongseng daging menda inggih kados mekaten:[1]
500 gram daging menda lajeng dipun iris-iris wujud dadu uuranipun kirang langkung 2x3 centimeter, lajeng dipun godhog setengah mateng
150 gram kol, dipun bucal balungipun, lajeng
2 cm jahe lajeng dipun geprak, dipun ginakaken ugi kangge campuran nggodhog
Dene bahan ingkang dados pelengkap menawi tongseng wedhus sampun mateng inggih punika brambang goreng Lan bahan-bahan ingkang dipun betahaken kangge bumbu alusipun inggih kados mekaten:
Caranipun damel tongseng inggih sejatosipun gampil, inggih punika kados mekaten:[2]
Daging wedhus, ron salam, jahe, saha toya dipun godhog ngantos daging wedhusipun empuk
Menawi sampun radi empuk, dagingipun dipun angkat lajeng toyanipun dipun bucal,
alus, lombok rawit abrit, dipun gongso ngantus medal ganda arumipun lan sadaya bumbunipun sampun saestu mateng
Salajengipun daging menda saged dipun lebetaken dipunsukani kecap manis saha santen, lajeng dipun godhog ngantos umub kanthi asring dipun udhak supados santenipun boten pecah lan sadaya bumbunipun sageed ngresep wonten dagingipun
Menawi sampun umub lan mateng dagingipun, lajeng saged dipun sukani lobis, ron bawang, tomat, saha irisan lombok
Tongseng daging menda sampun samekta dipun sajekaken nalika taksih benter.
^ (id)[1] Tongseng Kambing (dipunundhuh tanggal 3 Januari 2013)
^ (id)[2] Resep Tongseng (dipunundhuh tanggal 3 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tongsèng&oldid=1118922"	Kategori: PangananMasakan Jawa Tengah	Menu navigasi
penting ki pengalaman, jenenge lomba ki koyo ngono cenan. Nek mung dipikir
nalikane njegur segara arep ngalap inten aninggal
pancen nggone seni Reyog, Ludruk, Campursari Teko Ngawi sampek Banyuwangi Ragam budoyo lestari
Panjenengan sedoyo msti pngn persibo juara toh???
Kulo ngrti persibo pancen apik,tp msti luwih penak ktmu tim sink enteng,ben luwih gmpang mlebu
Wali Sanga artine sanga wong sing dadi wali, utawa wong sing dianggap suci senajan
dheweke juga pemimpin pemerentahan. Sunan Giri, Bonang, Kalijaga, lan Kudus ialah kreator karya seni sing pengaruhe esih krasa ngantek
Wali_Sanga&oldid=172326"	Kategori: RintisanBuku PinterWalisanga	Menu navigasi
Sayang saiki wis dudu omahku maneh, yo co-konco nek onok sing arep
NGLESTANTUNAKEN BASA JAWI SUPADOS LANGKUNG NGREMBOKO ING JAMAN MODERN Makalah Menika Dipunserat
In Mitologi Mesir, Ra iku mujudaké déwa srengéngé. Dhèwèké uga diarani Re, Amun-Ra, Ra-Horakhty lan manéka warna jeneng liyané. Dhèwèké iku déwa sing paling gatèn ana ing Mesir kuna. Disebutaké yèn dhèwèké lair saben isuk ing Wetan lan tinggal donya saben wengi ing Kulon. Ing wayah wengi dhèwèké nyabrang liwat yamani. Iki njalari pérangan Kulon saka kali Nil diarani tanah pati. Isi
Ra dipitaya minangka déwaning srengéngé lan panyipta. Jeneng Ra asal mulané saka Re lan Amen. Jeneng Re asalé saka Mesir Udhik lan jeneng Amen saka Mesir Ilir. Nalika Mesir Udhik lan Ilir manunggal jenengé malih dadi Amen-Re. Punjul éwonan taun, jeneng Amen-Ra owah dadi Amen-Re nuli owah meneh dadi Ra. Wiwit dina iku, wong-wong nuli ngarani dhèwèké Re utawa Ra.Ra biyén artiné "cangkem" ing basa Mesir Kuna. Jeneng liyané ya iku Re, sang Panyipta, Khepry, lsp.
Praupan[besut | besut sumber]
Ra nduwé wujud sing manéka warna, dhèwèké bisa muncul kanthi rupané sing paling kondhang awujud manungsa sirah garuda mawa piringan srengéngé ing sandhuwuré. Dhèwèké uga asring digambaraké minangka sekarab utawa manungsa. Sing sijiné ya iku Amun-Ra, sawijining bandhot, lan sing liyané, Ra-Hakorthaty, déwa akasa srengéngé.
Kanca lan mungsuh[besut | besut sumber]
Ing sawijining kala ing Praja Tengahan, Ra lan Osiris kekancan. Bab iki ora lumrah amarga Osiris dumunung ana ing Yamani lan Ra dumunung ana ing Swarga. Déwa-déwa liyané péngin uga kekancan karo Ra, kanthi pangajab, yèn kekancan karo Ra, dhèwèké bakal ngandani jeneng wadiné. Nanging Ra uga nduwé sawèneh mungsuh. Seth kala-kala dadi mungsuhé Ra, nanging Seth ngréwangi Ra nalika dhèwèké tarung klawan Apep, déwa ula. Kasunyatan yèn Seth ngrewangi Ra ngélingaké para déwa liyané yèn Seth satemené ora kabèh ala. Isis minangka mungsuh Ra sing liya. Isis ngakali Ra supaya mènèhi jeneng wadiné saèngga bojoné, Osiris, bisa dari ratuning para déwa.
Kadigdayan[besut | besut sumber]
Ra kapitayan minangka dewa Mesir sing paling sekti ing babagan kadigdayan. Kasektèné dhèwèké ana ing jeneng wadiné. Sing ngerti jeneng wadiné amung dhèwèké mula mligi dhèwèké sing bisa nganggo kasektèné. Dhèwèké bisa nyipta apa waé, manungsa, donya, lan uga swarga. Mangkono iku karosané. Nuju sawijining dina, Isis péngin bisa nduwéni kadigdayané Ra. Dhèwèké ngutus sarpa saperlu ngracun Ra nalika dhèwèké lagi mlaku-mlaku, lan nalika kelaran, dhèwèké teluk, nuli ngandani Isis jeneng wadiné. Isis banjur nyingkiraké Ra marang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 22 Sèptèmber 2016.
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5). Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon
Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5). Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko
Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
SUPADOS LANGKUNG NGREMBOKO ING JAMAN MODERN
basa Jawi kapetang basa ingkang lumayan kathah dipunengge dening warga ndonya.
Miturut petunganipun, basa Jawi ngenggeni urutan 20. Kawontenan menika kedah
dipunjagi lan, menawi saget, derajat ingkang sampun dipungayuh menika
panganggep bilih para wiranom (generasi muda) basa Jawinipun risak, kaco,
ngawur lan kathah sebutan sanesipun.Kangge nanggulangi bab menika, para guru
perlu ningkataken wawasan lan kaprigelanipun lan pamarintah - Depdiknas - perlu
nggatosaken bab menika kanthi ngawasi lan tansah mbimbing para guru basa Jawi,
satunggaling wewangunan, saderengipun damel cagak temtu masang pondasi langkung
rumiyin. Menawi pondhasinipun kukuh lan bakuh, temtu cagak dalah sedaya
wewangunan wau saget ngadeg jejeg kukuh lan santosa. Pondhasi tumrap ngrembaka
lan lesatrining Basa Jawi inggih menika Pamulangan Basa Jawi ingkang leres.
pamulangan Basa Jawi madeg minangka pondhasi ngrembaka lan leatsraining Basa
Jawi? Wangsulanipun wonten werni kalih. “Inggih” lan “boten”. “Inggih”, menawi
pamulangan Basa Jawi katindakaken kanthi leres lan sae. “Boten”, menawi
Jawi menika kedah dipun langgengaken. Menawi saget, malah dipuninggilaken.
Boten wonten ingkang langkung rumaos remen teng penggalih kejawi tiang Jawi
minangka warga tlatah asal mulanipun basa kasebat mbok menawi teng satunggaling
mangsa mangke basa Jawi saget jaya teng jagad raya.
sinten mawon ingkang kedah ngrembokoaken basa Jawi temtu kemawon sedaya tiang
ingkang rumaos ndherek andarbeni lan angrungkebi tumrapipun basa Jawi,
khususipun tiang Jawi ingkang mapan teng tlatah Jawi. Babagan menika wigatos
sanget dipunpenggalih amargi perkawis basa menika perkawis pilihan lan saingan.
Tiang sakpurunipun milih pundi rupi (upaminipun basa, dialek, lan logat)
ingkang langkung dipunremeni. Mugi-mugi kemawon kanthi upaya-upaya sae kados
adicara ageng ingkang saweg dipunwontenaken menika basa Jawi mboten badhe
makalah menika, badhe dipunaturaken kados basa Jawi menika saget langkung
ngremboko lan kondang kawentar teng jagad raya. Babagan menika wigatos sanget
dipunpenggalih khususipun dening warga ingkang rumaos “asli” saking Jawi, utawi
sinten kemawon ingkang hanggadhahi raos handarbeni dhumateng basa Jawi, supados
kawontenan tiang Jawi lan ugi kabudayanipun langkung dipunakeni dening
perkawis ingkang dipunaturaken wonten makalah menika. Sepindah basa jawi
ingkang punah, nuwuhaken raos remen kawula mudha tumrapipun budaya leluhur
piyambak. Perkawis piwulangan basa Jawi wonten sekolah kedah dipunleresaken.
Sanesipun, keluarga kedah dados papan utama kangge nepangaken sarta ngangge
basa Jawi sedinten-dinten. Kejawi menika, sesrawungan ngangge basa Jawi kedah
dipunusumaken. Ingkang pungkasan, sinten kemawon ingkang taksih sinau ngangge
basa Jawi kedah dipunbombong, sinaosa taksih ndamel kelepatan. Gamblangipun 6
perkawis menika dipunbeberaken wonten mandap niki. BAB II
WOSING PIREMBAGAN A. Basa Jawi ingkang punah Wonten ing jaman menika, posisi basa Jawi menika sampun
wiwit kaganti kaliyan basa-basa liyan, basa Jawa menika sampun wiwit punah.
Basa Jawi menika namung didadosaken mata pelajaran ko-kurikuler ing sekolah
ingkang mboten ndherek nemtokaken kalulusanipun siswa. Pelajaran basa Jawi
menika sae dipuncaosaken kaliyan murid, nanging kasaranipun menawi mboten
Jawi ingkang sampun dangu mapan wonten ing luar pulau Jawi, sampun biyasa
ngginakaken basa Indonesia kangge basa padintenanipun, babagan menika mboten
Basa Indonesia menika ugi mboten gadhah kelas-kelas kangge mBentenaken yuswa
lan kedudukan tiyang ingkang dipunajak micanten. Benten kaliyan basa Jawa
posisi ingkang luwih inggil kita kedah ngginakaken basa Jawi ragam krama. Menawi badhe micanten kaliyan
kanca utawi tiyang ingkang saumuran, kita saged ngginakaken basa Jawi ragam ngoko. Basa Jawi ngoko menika ugi wonten
Indonesia sampun kondang kawentar sajagat raya babagan kabudayanipun,
langkung-langkung wonten teng tlatah Jawi. Kabudayan Jawi hanggadhahi nilai
luhur lan becik. Tuladhanipun, sesrawungan priyantun Jawi mitungaken yuswa,
lembah manah, lan tatakrama. Semanten ugi, basa lan sastranipun. Basa Jawi
sugih basa rinengga. Werni-werni sanget ujud kasusastran Jawi ingkang mujudaken
sugihing pinemu tiang Jawi. Tembung cangkriman (kadosto “njanur gunung”) lan
sanepa (tembung “suwe mijet wohing ranti”) awis-awis tinemu ing kasusastran
basa sanes. Aksara Jawi mawon wonten tegesipun ingkang jero, kadosto 5 aksara
ingkang kawitan ingkang mucalaken tauhid. Kesenian jawi, upaminipun seni
“Begalan” saking Banyumas kathah mbobot falsafah, donga, lan kekarepan.
ingkang ngadyantara kaliyan unggah-ungguhipun, masarakatipun ingkang gemah
ripah loh jinawi menika mboten uwall saking kabudayan lan basa Jawi. Kathah
Nilai-nilai moral ingkang dipunandhut kaliyan basa Jawi piyambak saged
nuwuhaken kapribaden ingkang unggul. Sinten kemawon ingkang paham lan mangertos
pentingipun basa Jawi saged otomatis gadhah budi pakarti ingkang sae.
tiang saking manca nagari ingkang sinau wayang, nari, nabuh gamelan, sastra
Jawi lan sanes-sanesipun. Ananging mboten kathah ingkang nyinaoni basa Jawi,
amargi sawentawis wekdal basa Jawi dereng dipunbetahaken. Ananging kedah
dipunserat bilih wolak-walikipun mangsa kawontenan menika saget kemawon brubah
sawekdal-wekdal. Rumiyen, basa Latin dados basa jagad. Lajeng, basa Perancis
nggantosi. Basa Inggris jaya sak sampunipun, ngantos dumugi sak menika.
Jawi saged-saged kemawon kondang kawentar kados basa Inggris. Temtu, menawi
sampun mekaten tiang Jawi badhe remen teng penggalih, amargi basanipun
dipuntampi lan petangaken dening kelompok menungsa sanesipun. Basa makili
kabudayan. Tiang ingkang basanipun mboten dipuntampi dening kelompok sanes
rumaos kelompok sosial sarta budayanipun ugi mboten dipuntampi (Kramsch, 1998
3). Kosok wangsulipun, basa Jawi saget sirna saking ndonya menawi mboten
dipunuri-uri dening kelompok masyarakat Jawi piyambak. Kejawi saking menika,
saget kemawon basa Jawi kabedhol oyotipun saking tlatah Jawi menawi mboten
dipunjagi kanthi turun tumurun. Becikipun kita sedaya nyumurupi warisan leluhur
arupi budaya Jawi menika sakderengipun dipuntemu dening kelompok menungsa utawi
nggatosaken lampahipun pasinaonan utawi wulangan basa Jawi ing sekolah-sekolah
ugi punapa ingkang dipungayuh siswa, kadosipun taksih dereng kados punapa
ingkang dados pengajengipun kita sedaya. Pasinaonan basa Jawi taksih langkung
kathah adhedhasar basa seratan katimbang lisan. Kejawi saking menika
lumampahing pasinaonan taksih kapitang kuno lan kirang ngremenaken. Cara-cara
sinau basa ingkang trep kangge lare, kadosto dolanan lan nembang, dereng dados
kabudayan. Tuladha nyata, lare ingkang mboten mahir basa Jawi, menawi
dipunparingi damelan supados nembang macapat, tembang-tembang dolanan, lan
campursari cepet apal, dados sae pangucapanipun lan ugi lancar. Menika sedaya
wau amargi raos remen, sinau mboten patosa kraos.
saking menika lomba-lomba basa Jawi ingkang ngremenaken, kados nembang,
deklamasi, lan pidato mawi basa Jawi ingkang sampun dipunrintis kedah
dipunsengkuyung lan ramekaken minangka siar basa sarta budaya Jawi.
Seratan-seratan (kados teng seratkhabar “Suara Merdeka”) lan acara-acara (kados
teng RRI) ingkang kasebar lumantar basa Jawi kedah dipuntingkataken khususipun
tiang sepah ingkang ngangge dwibasa. Wonten ugi tiang sepah ingkang ngangge
rupi-rupi basa. Menawi ingkang remen ngangge basa Inggris sumonggo, amargi
kasunyatanipun basa Inggris menika dipunbetahaken kangge sesrawungan warga
ndonya. Ingkang remen ngangge basa Indonesia inggih sumonggo, amargi basa
menika minangka basa negara teng lebetipun nuswantara. Remen lan sinau
pinten-pinten basa menika sae-sae mawon. Ananging, sedaya wau wigatosipun
migatosaken empan papan. Wonten sak lebetipun keluarga ingkang tiang sepahipun
saking Jawi, tiang sepah kedah dados tuladha lan panutan dhumateng lare-larenipun
ndeso, katrok (ngangge istilahipun Thukul). Basa Jawi nasipun kados basa-basa
sanes ingkang ndelalah mboten dados basa ndonya. Melas sanget nasib tiyang
ingkang makaten menika, kedahipun dipuntatar. Tanggungjawab kita sedaya,
utaminipun keluarga supados nepangaken basa Jawi wiwit lare-lare taksih alit.
Tiyang-tiyang kados Ibu Utari Dewi, S.H (Suara Mereka, 2 Agustus 2008) lan Peni
Winarningtias saking Pemalang ingkang sampun nggatosaken lan ngraosaken sanget
ngimutaken rikala maos seratkabar ingkang nyebataken bilih tiang-tiang Pekalongan
ingkang manggen wonten negari Jerman mboten kesupen anggenipun ngangge basa
Jawi wekdal kepanggihan kaliyan tiang-tiang Jawi sanesipun. Dados wonten
pundi-pundi panggenan, menawi saget tiang Jawi ingkang sae mboten ngesupekaken
mios telewicara ngangge basa Jawi antawis sesami priyantun Jawi utawi mboten
panggenan kejawi patemonan resmi kadosipun sae sanget, amargi cara menika
ateges sami kalian siar basa Jawi. Sak menika, basa Jawi sampun kados basa
manca teng tlatah kelairanipun piyambak. Ing pundi-pundi, milai saking dusun
ngantos kutha awis-awis sanget basa Jawi kapireng dipunengge dening warga.
dipundadosaken minangka tengering awonipun basa Jawi kawula muda Jawi, amargi
ukara-ukara kasebat pangandikan saking satunggaling bakal jawara teng pilihan
Putera Puteri Solo 2008. Miturut warta seratkabar menika, pangandikan niku wau kaaturaken
kanthi ndredheg lan mboten lancar. Ingkang mboten jamak lumrahipun, inggih
menika basa Inggris kaaturaken kanthi langkung lancar. Solo utawi Surakarta
Hadiningrat minangka pathokanipun basa Jawi. Kejawi saking menika peserta
sampun dipunbekali basa Jawi. Menika minangka tenger bilih basa Jawi mboten
asring dipunengge. Lajeng, kados punapa basa Jawi priyantun saking njawinipun
Surakarta Hadiningrat lan Ngayogyakarta? Pramila, priyantun Jawi kedah tancut
taliwanda sinau lan ngangge basa Jawi sak asring-asringipun kersanipun mboten
angisin-isini amargi saget ngangge basa Jawi kanthi lancar lan hanggadhahi raos
F. Bimbingan lan petedah ingkang sae dhumateng sinten kemawon ingkang
mbetahaken wekdal ingkang cekap. Lan kados jamak lumrahipun pasinaon, sinau
basa Jawi mboten saget lepat saking klenta-klentu. Pramila, supados tiang
ingkang saweg sinau lan nyobi ngangge basa Jawi teras remen, kalepatan ngangge
basa kedah dipunmaklumi lan, selajengipun, dipunbetahaken bimbingan lan pitedah
ingkang sae, inggih menika ingkang mboten badhe ndadosaken ciut lan pejahipun
greget sinau basa Jawi. Bimbingan lan pitedah ingkang dipunsuguhaken saget
babagan niki, wigatosipun kita nampi rupi-rupi tembung lan ukara (dialek) lan
campur (code mixing) lan pindah basa (code switching) supados mboten nyiutaken
penggalih para sederek ingkang taksih sinau. Sawentawis wekdal, tiang ingkang
saweg sinau lan ngangge kedah remen rumiyen “saget” ngangge basa Jawi teng
sesrawungan sinaosa dereng sampurna. Ingkang wigatos inggih menika anggenipun
Jawi langkung ngremboko warga masyarakat Jawi lan sedaya ingkang nggadhahi raos
handarbeni tumrapipun basa Jawi kedah tanggap ing sasmita sarta wonten
upaya-upaya ingkang temen lan nyata khususipun saking kawula mudha, tiangsepah,
guru basa Jawi, lan kantor pendidikan lan kabudayan. Sawentawis wekdal menika,
ingkang ndhesek inggih menika (1) nuwuhaken raos remen kawula muda tumrapipun
budaya leluhur piyambak; (2) piwulangan basa Jawi kedah dipunjejegaken; (3)
tiangsepah paring tuladha dhateng anggota keluarga; (4) sesrawungan ngangge
basa Jawi; lan (5) bimbingan lan petedah ingkang sae dhumateng sinten kemawon
ingkang taksih sinau ngangge basa Jawi. Namung kados makaten menika basa
Jawi bakal lepat saking ancaman sirna. Malah, saget minggah kewentaripun. Mugi
Gusti Ingkang Pinasih ngijabahi. Jenang sela wader kalen sesondheran, apuranta
Basa lan budaya Jawi tetep ngrembaka lan lestari, sauger
masyarakat Jawi minangka ahli waris lan pengguna bahasa, rumaos
bombong, tresna lan remen ngginakaken kanthi sae lan leres. Mugi Gusti tansah
NGLESTANTUNAKEN BASA JAWI SUPADOS LANGKUNG NGREMBOKO ING JAMAN MODERN Makalah Menika
lha geger karo pundhak’e sampeyan penuh panu lan gudhik.
mengko demo nek digawekno nggon dewe jare ra payu mergo ra enek wong liwat
bay wong banaran says:	May 25, 2010 at 8:01 pm	pak insinyur nek namumg dukungan mawon nggeh siap2 mawon tapi nek enten tari’an nggeh ngapunten pak kulo tiang mlarat namung sugih ati tok. ngapunten nggeh pak kulo tiang banaran, ketingalane banaran sak niki radosane kok wonten perbaikan jalan kulo nggeh tumut seneng.
pay tonggone bay wong banaran says:	June 2, 2010 at 10:36 pm	jo nelongso ngono tho rek..kabeh wong ki yo roto ngrasak’ke bungah susah ,tapi
Mbah budhone pak mbok yo diresik i, panggonan bersejarah kok di koprohne. suwun!
bay wong banaran says:	May 25, 2010
tahun 2010? tetep semrawut !!! sing duwe blog iki yo parekita….ndeloke nang deretan makam pahlawan kae..semrawut ora?
mlaku…ora ngo dodolan!!!!…aku seneng lak pare duwe food park…dadi bakul2 kae di gaweke tempat dewe…ora ting semrawut ngono
inot nangkus tengab lho, mboh sampe kapan nangkus e iku, lha wong ……
at 4:32 am	usul nambah kategori bal-balan ? ok iku yo apik, mergo akeh sing seneng…sakjane blog iki wes tak kenalno nang cah-cah lewat sms, tp mungkin cah-cah rung ono wektu berkunjung, dadi kesane sing mlebu yo cah-cah iki wae…tp tetep kok mbah admin berusaha ngajak/ngundang konco kabeh iku
mascha says:	October 29, 2007 at 3:36 am	usulan nggo pak admin ….
ipun ingkang saget sowan,, monggo sedoyo mawon
rahayu ……mugi tansah langen lan katuran rahayu dumateng sedulur pagar nusa….nuwun
Balas	Neng lanbangkuning rakyat’e NU PAGAR NUSA ne yo akeh kang,mbok menawi
Kanggo Daerah Istimewa sing jenenge pada, deleng uga Daerah Istimewa Yogyakarta. Kanggo kegunaan liyane
siji kecamatan nang Yogyakarta, yaiku Kotagede tau dadi pusat Kesultanan Mataram antara 1575-1640. Keraton (Istana) sing esih duwe fungsi sing sebenere yakuwe Karaton Ngayogyakarta lan Puro Pakualaman, sing dadi pecahane
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.34, tanggal 11 Maret 2013.
Pak Kapolres lha terus piye iki, nek maine nang bgoro paling ora entuk suport boromania mesti hasile bedo……!!! Ngene iki yo kecewa wong sak jenogoro, terus mbok ijoli opooooooooo……!!! Wis wis gawok aku.
duh bolo konco priyo, wanito
– gur pinter ndongeng, nulis, lan moco
– tembe mburine bakal sangsoro. (dunia lan akherat)
– akeh kang apal qur’an, haditse
Ukuran pratayang ini: 640 × 359 piksel. Resolusi lain: 320 × 180 piksel | 800 × 449 piksel | 1.024 × 575 piksel | 1.280 × 718 piksel.
Resolusi penuh (unduh)‎ (1.896 × 1.064 piksel, ukuran berkas: 2,14 MB, tipe MIME: image/png)
sing omahe ndok njobo kombong lak yo pengen ngerti kabare pare … tapi kok juru kuncine angkrem nduk pojokan thok ae ….
piye lak nduk blog ambek website di update regone cempe, wedhus, sapi dll
saiki……herry p, busari, abel, kollie, melkey……nyawang
MUGI RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH WIDADA NISKARA NIR ING SAMBIKALA SURADIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI Santi
IGusti made Geria.Sumber Pustaka.1. Perang Jagaraga (1846-1849) oleh Dr Sugiyanto Sostrodiwiryo.2. I Gusti Panji Sakti Raja Buleleng 1599-1680.3. Kupu- Kupu kuning
Dereklatihan dadi wong apiknebaraken winih wonten blogwong alus kagem sedulursedulur sedoyo
NurunNubuwwah 1x.@--- --- --- ---KOLOCOKRO VERSI ISLAMPurbo leksono Jatipurboleksonojati@yahoo.co.idNuwun sewu ki wong alus derekngebaki tempate blog amargikatah ingkang
“Nggih, Pak, kulo sing sejatosipun kedah maturnuwun, panjenengan sak kaluwargo purun nampi kulo. Kulo nyuwun pangapunten nek sampun ngrepoti Pak Paimin kalian Ibu. Jan masakane wau enak sanget. (Ya, Pak,
SATRIA PININGIT ASALE SAKA NDESA siap turun ke desa mbangun desa lan bangsa.
Ayo kanca-kanca wong ndesa kita dukung Pak Dahlan Iskan sebagai calon Presiden tahun 2014. SETUJU !!!!!!!!
Posted by Martinus K wong ndesoP | 25 Maret 2012, 7:48
Horus ya iku sawijining dewata sing gatèn ing agama Mesir kuna, sing dipuja wiwit udakara pungkasaning jaman Prasujarah nganti jaman Greco-Roman. Wujud sing béda-béda saka Horus kacathet in sujarah lan wujud-wujud iki dipandheng minangka dewa sing mirunggani dening ahli Mesir.[1] Wujud-wujud sing manèka warna kasebut bokmenawa amarga persepsi sing béda-béda ngenani déwata manéka wujud sing pinjunjul ing sipat utawa gegayutan sinkrétis tinamtu, durung mesthi lelawanan nanging uga njangkepi siji karo liyané .[2] Dhèwèké asring digambaraké minangka elang, kepara sawijining jinis lanner utawa peregrine, utawa minangka wong lanang kanthi sirah elang.[3] Cathetan sing paling kawitan bab wujudé Horus ya iku dewa panjaganing Nekhen ing Mesir Udhik, sing mujudaké dewa kabangsan kawitan sing diyektèni, kususé ngenani gegayutané marang sang ratu sing dipracaya minangka manifestasining Horus ing urip lan osiris ing pati.[1] Ing tata pernah sing akèh ditemoni, Horus kagambaraké minangka anak lanangé Isis lan Osiris. Dhèwèké dadi bageyan sing gatèn ana ing mitologi Osiris minangka panerusé Osiris lan kongkirèning Set, nara rajapatiné Osiris. Ing tradhisi liyané, Hathor dianggep minangka ibuné lan kadhang-kadhang minangka bojoné wedok.[1] Horus akèh dhapukané sajeroning pantéon Mesir. Sing paling kondhang, Horus dadi déwaning akasa, yuda, lan beburu
Mitologi asal mulané[besut | besut sumber]
Horus lair saka déwi Isis sakwisé dhèwèké nampa tugelan-tugelan awaké bojoné sing dipatèni ya iku Osiris, kejaba planangané sing dibuwang menyang kali Nil lan dipangan lélé,[4][5] utawa dipangan yuyu, lan miturut cathetané Plutarch (ndeleng Osiris) migunakaké daya magisé saperlu nguripaké Osiris manèh lan nggawé planangan emas[6] kanggo ngeneng-enengaké putrané. (Ing carita Mesir sing luwih lawas, palanangané Osiris wutuh).
Nalika Isis ngerti yèn dhèwèké ngandhut Horus, dhèwèké minggat tumuju rawa ing Dèlta Kali Nil saperlu ndhelik saka sedulur
Tombo ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Qur’an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi gusti Allah nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
Ratune ratu utama, Patihe patih linuwih, Pra nayaka tyas raharja, Panekare becik-becik, Paranedene tan dadi, Paliyasing Kala
Bebaratun ujar lamis, Pinudya dadya pangarsa, Wekasan malah kawuri, Yan pinikir sayekti, Mundhak apa aneng ngayun, Andhedher kaluputan, Siniraman banyu lali, Lamun tuwuh
Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada.
Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani, Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut,
Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma.
Beda lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi,
lan asih, Mugi-mugi aparinga, Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan.
Sanityaseng tyas mematuh, Badharing sapudhendha, Antuk mayar sawetawis, Borong angga sawargaga mesI martaya.arira Tansah Eling lan Waspada”
para prajurit, lamun bisa sira anuladya, d...
NAGARI NGAMARTA DEWI KUNTHITALIBRATA DASANAMA: GARWA :PRABU PANDUDEWANATA PUTRA :PUNTADEWA WERKUDARA ARJUNA .PRABU PUNTADEWA ...
penggunaan gendhing untuk kedhatonan setelah jejer 1
jejer Astina adalah Gending Kabor .Gendhing untuk jejer Amarta adalah Gending Kawit (Gendhing Gender) .Gend...
DEWI URANGAYU KAPI MENDA GARUDA ARUNI Jathasura patih Kraton
nek aku nduwe niat bojomu wes tak embat
nek koe isih mangkel kui wes dadi hakmu
aku koncomu kenthel kok tok anggep musuhmu
bojomu nyerak aku wes ngobrol bubrah iku salah
at 3:35 pm said:	uayune mb santi kwi . . . posene wis koyo poto model po bintang pelem ngono . . . wah sok nek rono maneh kudu melu iki . . .
Para Rasul 14:18 | Senajan wis diomongi ngono, nanging meksa kangèlan menggak wong-wong sing pada ngekèki kurban marang para
Para Rasul 14:1818Senajan wis diomongi ngono, nanging meksa kangèlan menggak wong-wong sing pada ngekèki kurban marang para
said:	sesuk meneh nek ke Jakarta mbok yo ngabari..ben iso di parani tho..
ojo telpon koncone bar do rampung mangan awan..
Manunggaling Kawulo Gusti, Sehingga, Jumbuh Kawulo lan
2. Manunggaling Kawula Gusti, adal Solat Daim
Kisah Burung Gagak | Lukman Prihandika Blog's
Jaman): Sath-Yuga (Jaman Emas), Dwapara-Yuga (Jaman Perak), Tretya-Yuga (Jaman
ojok lali mangan menyan..nang kene areke medeni kabeh....sing wis
kabeh siro sing urip nang alam ndunya iki bakal ngunduh uwohe Pakarti.” “dados Sira padha kudu ngabekten karo gusti purbawasesane yo le..”
Wis tuo ra usah melu2 sing enom, enek wong munggah gunung yo melu ae kwe ki……………..
[Reply]	[1 komentar] February 18, 2009 at 5:29 pm
Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing
punika nama jinis kuwé ingkang kadamel saking beras ketan lajeng dipuntumbuk dumugi lembut lan lèngkèt ingkang dipunbentuk bunder-bunder. Panganan mochi piyambak asalipun saking Jepang, ananging kawéntar ugi ing Cina, Taiwan, Kamboja, Hawaii, Korea Selatan, lan Thailand sasampunipun wonten prosès kulturisasi, éwah-éwahan resep, lan sanèsipun saéngga ing nagara kasebut kagungan mochi piyambak kanthi ciri khasipun piyambak [1].
Ing Jepang, mochi dados dedhaharan tradisonal ingkang padatanipun dipundhahar nalika warsa énggal, ugi kadang kala dipundhahar minangka camilan. Wonten ing Jepang gadhah perayaan khusus kanggé mochi ingkang dipunwastani mochitsuki [1]. Mochitsuki ugi dipunwastani cara tradisonal tiyang Jepang anggènipun damel mochi ngginakaken palu saking kayu kanggé numbuk beras mochi lajeng dipun-dang wonten ing wadhah watu utawi kayu ugi saged [2].
Kuwé ingkang dipundamel saking beras ketan ingkang dipuntumbuk punika kaginakaken kanggé perayaan warsa énggal déning para bangsawan Jepang ing periode Heian ( taun 794 - 1185 ). Wonten ing wiwitan abad kaping 10, manéka jinis mochi kaginakaken kanggé persembahan kekaisaran wonten ing upacara agami. Cathetan saking éra taun 1070 nyebataken bilih kuwé beras punika dados mochii. Nembé sekitar abad kaping 18 tiyang-tiyang wiwit nyebut kuwé punika mochi [2].
Kathah teori ingkang ngandharaken babagan asaling nama mochi kasebut. Salah satunggalipun bilih mochi punika asalipun saking tembung kriya motsu ingkang ateges kanggé nahan utawi gadhah nandhakaken bilih mochi punika panganan ingkang dipunparingaken déning para dewa. Wonten ugi tembung mochizuki ingkang ateges wulan purnama. Ugi wonten ingkang nyebut muchimi ingkang ateges lèngkèt utawi kraket. Para petani Jepang kala rumiyin dhahar mochi ing musim adhem kanggé nginggilaken stamina. Déné para samurai remen kaliyan mochi amargi gampil anggènipun nyiapaken lan dipunbeta dhateng pundi kemawon[2].
Mochi ing Indonésia[besut | besut sumber]
Sapunika mochi ugi kawéntar ing Indonésia saéngga dados panganan khas saking laladan Semarang lan Sukabumi. Mlebetipun mochi dhateng Indonésia punika kinten-kinten sesarengan kaliyan mlebetipun bangsa Cina lan Jepang ing Indonésia ingkang mbeta budaya kan kebiasaan kalebet panganan tradisional [1]. Ing pangembanganipun mochi lajeng dipunisi kaliyan bahan panganan ingkang legi kadosta
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 23 Maret 2016.
enek XR Evo koyo sik tak pasang ning velg ngarep tricolore.. tapi yo ngono kae khas FDR.. borossss.. mosok luwih cepet le alus mbangane Exato ning mburi.. padahal le masang disikan mburi.. wkwkwm
Reply	ardiantoyugo on October 4, 2016 at 9:59 pm said:
boros ki karo tok nggo lawuh po
Banjir kuwe kedaden alam sing dibabna ana peluapan banyu sing berlebihan nang enggon tinentu.
Banjir&oldid=152051"	Kategori: RintisanBencana Alam	Menu navigasi
"Dhudhuk !. Ngawur ae.!!" jarene Bunali."Ojo mbujuki
percoyo.Ndhik endhi ae Bunali ditututi ambek arek iku mau.Mergo mangkel,
Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem penjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura Gunung Merapi rupane biruDicedaki dadi ijo wana cemaraMenawa kula gadhah
maturnuwun mas aziz eh mbok digawe artikel
Setiadi Darmawan XII A6 25 ^.^ Setiadi Darmawan XII A6 25 ^.^ setiadi
LAN, MAN, WAN Pertemuan ke-6.
pada September 18, 2010 pada 1:31 pm | Balas jamal zalang
aku wong tegal dadine ora usah di warahi bahasa tegal
iku penyerah yo mbah ???
kiro2 peluange piye ???
sisteme divisi utama iku piye mbah …. nggawe pirang putaran ? trus enek putaran final ngono opo losss maen kompetisi full ???
ketimbang ra enek sing ngurusi…lha wong Walikota Kediri ae emoh ngurusi bal-balan….kapok jarene…hehehee sik enak nyuntik wong
sing luweh apik. Sukur2 sido ke sriwijaya fc.
[Reply]	Durung ngerti December 28, 2010
“Sanajan sing untung yo ora wurung, sing bejo rodo ciloko, sing slamet yo melu mumet, kabeh kudu prihatin. Jaman susah ojo kakean polah, mangan ra mangan angger ono sing di pangan, sanajan awak tambah kuru ojo do padu, sing penting pado eling, marang
Wedi arep ngirim, weruh potone Pak’e 😛
Kumpulan Lagu, Lagu Tembang Kenangan, Tembang Kenangan, Tembang Kenangan Terbaik, tembang kenangan full, tembang kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang
ratusan B U D O Y O sing bedo-bedo , terpisah oleh : ratusan W I C O R O / bahasa local , sing bedo-bedo ; lho kok iso dadi siji : b e r s a t u , dadi I N D O N E S IA ; yang merdiko th.1945 , ing wulan p o s o , bebarengan wulan AGUSTUS , dinone podo : tanggal 17 , dino JEMUAH . lha LONDO-LONDO , EROPAH ,
DENGKLOK maneh yak opo , hayooo…. , wong USTRALIA wis nggawe , wong cebol- J A P O N E wis suwe , wis dang gage mari ,
bisa ngandani tanpa ngelarani #DuweKanca 1 year ago
Letkol Inf Renal Aprindo Sinaga, Dandim Yogyakarta
AKBP Saut Panggabean Sinaga, Kapolres Pagaralam
dianggep suci déning umat Hindhu. Tanduran iki nduwèni ukuran gedhé banget lan kerep ditandur ing cedhak bangunan suci.
Nalika panemuan Candhi Pawon, wit iki diweruhi thukul ing reruntuhan bangunan.[1]
^ Krom, NJ (1927). From Mendut to Borobudur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Randhu_alas&oldid=961638"	Kategori: MalvaceaeTanduran pangayomBombacaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan mawa topik tetanduran	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 29 Februari 2016.
ingkang kangge mutusi prakawis, kitabe Djeng Nabi, Isa Rahullahu." (Artinya: Kitab Arab jaman waktu
14. Al fatihah : Ila hadroti shohibul wilayah Panjalu Ciamis wa ila hadroti Prabu Cakradewa wa Prabu Sang Hyang Baros Ngora (
eyang Serangka Golok wa eyang Prabu Susik Tunggal wa eyang kyai jembar Wulung wa ibu dewi Seta wa eyang Congkreng
ae lusi… podo turu awan… iki mumpung mergo udan deres ra kerjo dadi iso ngerusuhi WEB karo
Happy rodok sore mumet… dadi ngopi ae sing di kerjano, ning kene udan deres pol nganti ning lapangan ra ono sing kerjo dadi podo ngopi karo
Teyeng ora basa ngapak ucul kang basa jawa? Kaya ucule basa Indonesia kang basa Melayu? Men ora gela wong detakoni
suwe2 ora, soale nyadar musti ora mutu 👿
marsudiyanto permalink*	29/06/2010 15:13	Pas aku nulis comment iki sing OL ono 6…
ngendikane putro pripun Bu, teng kampong Jengkol mboten wonten Luna Manyun je 😛
bu mars permalink	29/06/2010 15:36	Inisial M malah podo karo bojoku
jebule nyasar ning Hatti Beriman 😀 😀
Padahal Pak Mars asline gak bisa buka email
Cuman siji sing tak aboti. Pak Mars setiahahahaha….
mboten usah dipun aturi pirsa kawulo nggih sampun ngertos Bu, saestu 😀
marsudiyanto permalink*	29/06/2010 15:27	Enak aku saiki…
Suk nek rene maneh bojoku tak jak ben Pandane gak macem2 karo aku…
Reply	bu mars permalink	29/06/2010 15:50	Lho…
Ngendikane tindak, kok ngertos2 wonten Salatiga?
Monggo PakDhe, kulo wangsul rumiyin.
Huwaaaa…Pak Dhe kok peribahasa teros lhoo 😦
niku Pak’e diamanke rumiyin…nyebeliiiiii….. 😦
Reply	bu mars permalink	29/06/2010 15:53	Lho lho…
Lha sing seragam doreng kolowau sinten?
Sakjane PakDhe ki nggowo salin pirang stel to….
Niki menopo pengalamanipun Pak Dhe nggih Reply	Plesiran permalink	29/06/2010 15:59
eleuuuhhh….ngerti bahasanya si Tong Seng jujjaaa 😀
Reply	Plesiran permalink	29/06/2010 16:08	Paribasan Jowo
** dadio banyu emoh nyawuk, dadio godong emoh nyuwek, dadi blogger emoh update.
wedew…Pak Dheeee, mpun tumut kontesipun piyambak mawon,
Triyanto Banyumasan (00:06:04) : oh Endonesiaku…
Triyanto Banyumasan (00:09:57) : komentku do minggat ngendi iki
Jika aku jatuh cinta | Lukman Prihandika Blog's
title=Cithakan:Bukateja,_Purbalingga&oldid=103814"	Kategori: Cithakan desa/kelurahan nang Jawa TengahCithakan desa/kelurahan nang Kabupaten Purbalingga	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.29, tanggal 24 Maret 2011.
Bocah angon-bocah angonPenekna blimbing kuwiLunyu-lunyu peneknaKanggo masuh dodot iraDodot ira-
Lir sarkara, wasitaning jalmi Ambudiya budining sasatnyaMemayu yu buwanane, Ing reh hardaning kawruh, Wruhing karsa kang ambeg asih, Sih pigunane karya, mBrasta ambeg dudu, Mengenep nenging cipta, Wruh unggayaning tindak kang ala lan becik, Memuji tyas raharjaSumber: NSSI - SH
“Yo rak popo, apik kok”
“Ajeng ge damel nopo to Mas?”
“Blog niku nopo Mas?”
“Niku lho, omah-omahan ning jero internet, dadi potone Mbah Sutar saged dipirsani wong pirang-pirang, sak donya, kados
Sijarango (Janjimatogu), kecamatan Pakkat.
Pemerintahan[sunting | sunting sumber]
Banyu Bening : DENGAN BASA NGAPAK BANYUMAS MELEPAS BELENGGU KOLONIAL KERATON ------------------------- Oleh : Imam Burhanuddin
· Teyeng ora basa ngapak ucul kang basa jawa? Kaya ucule basa Indonesia kang basa
bait sarto ing maduro nagari , meh gathuk lan suroboyo Dene wonten daharu, sasampune hardi merapi , gung kobar saking dahono , sigar tengahiro kadi lepen, mili toya lahar, ngalor ngetan njog pesisir Nyang amblese glacap gunung, sarto ing maduro nagari , meh gathuk lan suroboyo , sabubare tumuli, wiwit
Reply	Triyanto Banyumasan on March 22, 2015 at 9:28 pm said:
aku numpak motor mabur lagek pisan, kepingin ngeti lan melu nulis ngene tp ngko koyo nulis bahas detile hafal moge HD karo ducaty tp tumpakane Skydrive 😀
Reply	ardiantoyugo on March 22, 2015 at 9:32 pm said:
Gosip Artis Wulan Guritno, Wulan Guritno, Profil Wulan Guritno, Koleksi Foto Wulan Guritno, Seputar Wulan Guritno, Bisnis Wulan Guritno,
YEN RA SENENG >>> >>> BALIK WAE…!!!
Lit. "Ikan Tail" wonten ing basa Inggrisipun. Menawi basa nepalipun Machha (Fish) + Puchhre (Tail) inggih punika "ikan tail.[1] Machapuchare inggih punika gunung ingkang wonten ing Annapurna Himal ingkang wonten ing sisih leripun Nepal. Papan punika diunkurmati kaliyan warga sakiwa tengenipun, amargi gunung punika dipunanggep suci. Pramila gunung punika boten pareng dipunminggahi.
Budidaya paminggahanipun nate dipunlaksanakaken nalika taun 1957 déning tim saking Inggris ingkang dipunpandegani denng Jimmy Roberts. ananging boten saged dumugi nginggil. Gunung Machhapuchhre sapunika boten angsal dipunminggahi.
^ (en)Machhapuchhre(dipunundhuh tanggal 09 Oktober 2012)
Wonosobo Jln. Pasukan Ronggolawe 30 | Wonosobo, Wonosobo 56311, IndonesiaJln. Pasukan Ronggolawe 30 | Wonosobo, Wonosobo 56311, Indonesia
kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesiakaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiyang IndonesiaPancasila (Palembang)sute: Tuhan ne sute tu’ladue:
iku ateges struktur vaskuler ing njero kanal anus sing mbantu ngendhalekake bebuwang.[1][2] Struktur pembuluh darah iku bisa malih sipate dadi patologis utawa sinebut piles[3] nalika abuh utawa ngalami radang.
gumantung karo jinis sing tuwuh. Tuwuhing wasir internal biyasane dibarengi karo tuwuhing getiyen dubur sing ora krasa lara. Dene wasir eksternal, bisa nuwuhake pirang-pirang gejala utawa yèn kena trombosis rasa sing lara banget bisa tuwuh lan ana abuh ing bageyan dubur. Wong-wong kerep kliru ngartekake gejala sing tuwuh ing bageyan anus-rektum iku mesthi minangka "wasir" lan mulane panyebab serius gejala dadi ora digatekake.[4] Pancen panyebab pesthine wasir isih durung ketemu, nanging pirang-pirang faktor sing ningkatake tekanan ing njero weteng, kususe konstipasi, tinercaya duwé prabawa ing kedadeyane wasir.
Pangobatan wiwitan kanggo wasir sing entheng nganti sedhengan ya iku kayata nambah pepangan awujud serat, ngombe banyu kanggo njaga hidrasi, obat NSAID kanggo nambani rasa lara, lan ngaso sing cukup. Pirang-pirang prosedur entheng manawa kudu dilakoni yèn gejala mundhak nemen utawa ora kalong/malih entheng sawise ditambani lumantar tata laksana lawas. Bedah/oprasi dadi prosedur mburi kanggo panandhang sing penyakite ora malih apik sawise ditambani mawa cara mau. Luwih saka separone manungsa, bakal ngalami masalah wasir ing sawijining wektu uripe. Biyasane asil tundhone apik.
Wasir internal lan eksternal bisa tuwuh kanthi seje; nanging, akèh wong sing bisa uga nandhang kombinasi wasir kaloro.[2] Pendarahan sing rada akèh lan nyebabake anemia arang kedadeyane,[5] apa manèh sing nganti nyebabake oncating nyawa.[6] Akèh wong sing rumangsa isin yèn nandhang penyakit iki[5] akibate kerep-kerepe wong mau padha golek tamba yèn penyakite wis mundhak nemen.[2]
Eksternal[besut | besut sumber]
Yen ora ngalami trombosis, wasir eksternal mung nuwuhake masalah sethithik.[7] Nanging, yèn nganti trombosis, wasir bisa nuwuhake rasa lara sing ora lumrah.[2][3] Ewasemono, rasa lara iki bakal ilang sawise 2 – 3 dina.[5] Nanging abuhe lagi ilang sawise sawetara minggu.[5] Kulit ngandel/akrokordon bisa tetep keri nalika wis mari.[2] Yen wasire rada gedhé lan nyebabake masalah nalika ngresiki dubur, wasire bisa nuwuhake iritasi ing saubenge kulit lan marakkake gatel ing dubur.[7]
Internal[besut | besut sumber]
Wasir internal biyasane tuwuh bebarengan karo getihen dubur sing ora krasa lara, warnane abang seger, nalika utawa sawise bebuwang.[2] Biyasane getih iku ngglopot ing tinjane, sawijining kaanan sing sinebut hematokezia, nempol ing tisu WC, utawa netes ing njero WC.[2] Werna tinja kasebut biyasane tetep katon normal.[2] Gejala liyane kayata ngetokake bebuwang yiyid, dobol liwat dubur, gatel, lan bebuwang sing ora bisa diampet utawa inkontinensia
pesthi wasir sing nuwuhake gejala ora patiya dimangerteni.[9] Pirang-pirang faktor dipercaya nduwé prabawa kayata: kabiyasan usus sing ora teratur (bebelen utawa diare), kurang ulah raga, faktor gizi (diet sing kandhutan serate sithik), nambahing tekanan ing njero weteng (kesuwen ngeden, asites, bobot ing njero weteng, utawa ngandhut), genetik, ora ananing katup ing pembuluh-pembuluh darah sing gegayutan karo wasir, lan tambah tuwaning umur.[3][5] Faktor liya sing dipercaya ningkatake risiko kayata kelemon, kesuwen
Sajroning wektu ngandhut, tekanan saka jabang bayi utawa fetus ing weteng bebarengan karo owahing kahanan hormonal nyebabake ngambaning saluran-saluran sing gegayutan karo wasir. Babaran uga ningkatake tekanan ing njero weteng.[10] Wanita sing ngandhut biyasane ora prelu nglakoni oprasi amarga gejala sing tuwuh biyasane ilang dhéwé sawise nglairake.[3]
Bantal hemoroid ya iku bageyan normale anatomi manungsa lan dadi bisa nyebabake penyakit (patologis) yèn bantal kasebut ngalami owah-owahan sing ora normal.[2] Ana telung bantalan sing ana ing kanal dubur normal.[3] Panggonan asale ana ing sisih lateral kiwa, anterior tengen, lan posterior tengen.[5] Bantalan-bantalan kasebut ora kagawé déning arteri utawa vena nanging pembuluh getih sinebut sinusoid, jaringan ikat lan otot polos.[4] Sinusoid ora duwé jaringan otot ing kekuliting jaringan kaya dene vena.[2] Prangkat pembuluh getih iki dimangerteni kanthi jeneng pleksus hemoroidalis.[4]
Bantalan hemoroid penting kanggo ngatur bebuwang utawa kontinensi fekal. Bantalan-bantalan kasebut mbantu sagedhene 15–20% ing gawé tekanan panutupan salumrahe lan nglindhungi otot sfingter dubur sajroning wektu bebuwang ngliwati usus bageyan ngisor.[2] Nalika wong ngeden, tekanan ing njero weteng tambah, banjur bantalan hemoroid mundhak gedhé ukurane kanggo njaga dubur tetep nutup.[5] Diyakini yèn gejala wasir tuwuh nalika struktur vaskuler mau mlorot mudhun utawa nalika tekanan vena nambah dhuwur banget.[6] Nambah dhuwuring tekanan sfingter anal uga bisa melu tuwuh ing gejala hemoroid.[5] Rong jinis wasir sing ana ya iku: internal saka pleksus hemoroidal superior lan eksternal saka
utawa sing nganti dobolen.[2] Pamriksan rektum bokmanawa ditindakake kanggo ndheteksi tumor rektum sing manawa tuwuh, polip, lan nggedhening prostat, utawa abses.[2] Pamriksan iki manawa ora bisa ditindakake tanpa ananing sedasi
siji pucukke dipasangi lampu.[5] Ana rong
Sebageyan pasien manawa nuduhake versi gejala kalorone bebarengan.[5] Yen ana rasa lara, kahanan kasebut luwih ketara arupa fisura ani utawa wasir eksternal tinimbang internal.[5]
Wasir internal ya iku sing tuwuh saka bageyan ndhuwur garis dentata.[7] Wasir kasebut ketutup déning epitelium kolumnar sing ora duwé reseptor rasa lara.[4] Wasir jinis iki diklasifikasekakke ing taun 1985 dadi patang kelas adhedhasar tingkat metune bol utawa prolapsis.[3][4]
Kelas I: Ora dobolen. Mung pembuluh getih sing katon cetha.[11]
Kelas II: Dobolen nalika ngeden nanging langsung mlebu manèh.
Kelas III: Dobolen nalika ngeden lan kudu dilebokkake manèh sacara manual.
Wasir eksternal ya iku wasir sing tuwuh ing bageyan ngisor dentata utawa garis pektinatus.[7] Bageyan sing cerak ketutup déning anoderma lan sing adoh ketutup kulit, bageyan kaloro iki padha-padha sensitif karo rasa lara lan
lan gatel-gatel nduwèni gejala sing memper siji lan sijine lan bisa kliru diarani wasir.[3] Getihen liwat dubur uga bisa kedadeyan
kolorektal, kolitis kalebu penyakit radang usus, penyakit divertikular, lan angiodisplasia.[11] Yen ana anemia panyebab potensial liyane bisa mlebu ing tetimbangan.[5]
Kahanan liya sing uga ndadekake dobolen kalebu: akrokordon, kutil ing
anorektal sing disebabake déning hipertensi portal (tekanan getih ing sistem vena portal) bisa tuwuh amemper wasir nanging sejatine ya iku kahanan sing ora padha.[5]
Pirang-pirang cara panyegahan disaranake kalebu nginggati ngeden nalika arep bebuwang, nginggati bebelen, lan diare/mencret kanthi tansah memangan diet sing akèh kandhutan serate, lan ngombe banyu sing akeh, utawa ngombe suplemen serat, uga ulah raga sing cukup.[5][12] Aja kesuwen ngeden nalika bebuwang defekasi, luwih becik aja bebuwang sinambi maca,[3] uga ngurangi bobot awak kanggo wong sing kelemon, lan aja
sing kandhutan serat diete dhuwur, ngombe banyu sing akèh kanggo njaga hidrasi, obat non-steroidal anti-inflammatory drug (NSAID), njagong kungkum Sitz, lan ngaso.[3] Nambah konsumsi pangan sing ngandhut serat wis kabukten bisa ningkatake asile,[14] lan bisa uga dilakoni lumantar nggenta-nggenti asupan utawa ngonsumsi suplemen serat.[3][14] Ewasemono, bukti ngenani mampangat nglakoni njagong kungkum Sitz kapan wae sajroning pangobatan kurang banget.[15] Yen pancen nglakoni cara pangobatan kasebut, kungkume kudu diwatesi mung 15 menit ing sabene nglakoni.[4]
Senajan akèh agensia topikal lan supositoria sumadhiya kanggo nambani wasir, nanging bukti sing ndhukung gunane mung sethithik.[3] Agensia sing ngandhut steroid ora kena dianggo nganti luwih saka 14 dina amarga bisa nipisake kulit.[3] Sakehing agensia sing ana mesthi awujud campuran saka bahan-bahan aktif.[4] Bahan-bahan kasebut bisa kalebu: krim penghambat jeli petroleum utawa seng oksida, agensia analgesik kayata lidokain, lan vasokonstriktor kayata epinefrin.[4] Flavonoid gunane isih nuwuhake pitakonan lan bisa nyebabake efek samping.[4][16] Gejala biyasane ilang
bisa ditindakake ing panggonan dhokter praktek. Senajan biyasane tetep aman, nanging efek samping kaya sepsis perianal bisa kedadeyan.[11]
Ligasi gelang karet biyasane disaranake kanggo ngawiwiti pangobatan kanggo para pasien sing penyakite wis ngancik drajat 1 nganti 3.[11] Cara iki ditindakake
ilining getih. Sawise 5–7 dina, hemoroid sing wis garing bakal coplok dhewe. Yen anggone masang gelang karete kecedhaken karo garis dentata, rasa lara sing ora ketulungan bakal langsung tuwuh sawise.[3] Persentase marine lumantar cara iki ditemokake kira-kira nganti 87%[3] dibarengi angka komplikasi sagedhene 3%.[11]
Skleroterapi ngatutake pangobatan kanthi nyuntikake obat sing nyebabake sklerosis, kayata fenol, menyang hemoroide. Suntikan iki nyebabake pembuluh vena kempes banjur hemoroide dadi mengkeret. Angka kekasilan sawise patang taun pangobatan ya iku ~70%[3] sing pranyata luwih dhuwur tinimbang nganggo cara ligasi gelang karet.[11]
Saperang metodhe kauterisasi wis kabukten dadi cara sing efektif ngobati hemoroid, nanging mung dianggo yèn metodhe liyane ora kasil. Prosedur iki bisa ditindakake lumantar elektrokauteri, radiasi infra merah,bedhah laser,[3] utawa bedhah beku.[18] Kauterisasi infra merah manawa bisa dadi pilihan kanggo penyakit drajat 1 utawa 2.[11] Penyakit sing drajate wis tekan 3 utawa 4 biyasane ngasilake angka umat manèh sing dhuwur.[11]
Oprasi Bedhah[besut | besut sumber]
Saperang teknik pambedhahan manawa digunakake yèn tata laksana konservatif lan prosedur prasaja gagal.[11] kabèh cara pangobatan liwat oprasi gegayutan karo sawetara drajat komplikasi kalebu pendarahan, infeksi, striktur ani, lan retensi urin, amarga cedhaking let dubur menyang sarap sing ngisi kandhung kemih.[3] Menawa bisa uga ana risiko sepele awujud inkontinensia fekal utawa ora bisa ngampet bebuwang, utamane sing cuwer,[4][19] sing angkane dilapurake wiwit saka 0% nganti 28%.[20] Kahanan liya sing bisa tuwuh sawise wasir diangkat ya iku ectropion mukosa (kerep-kerepe dibarengi karo stenosis dubur).[21] Kahanan iki bisa dititeni saka metune mukosa/barang yiyid saka dubur, kahanan sing luwih entheng tinimbang prolaps rektum.[21]
Hemoroidektomi eksisional utawa ngangkat wasir sacara eksisi ya iku pangirisan jaringan hemoroid sing mung ditrapake kanggo kasus-kasus parah.[3] Cara iki biyasane ana nyebabake rasa lara bubar oprasi lan biyasane mbutuhake wektu 2–4 minggu supaya pulih.[3] Ewasemono, cara iki duwé kaluwihan ing mangsa sing luwih suwe kanggo hemoroid tingkat 3 tinimbang ligasi gelang karet.[22] Cara iki prayoga kanggo pasien sing ngalami hemoroid eksternal amarga trombosis yèn ditindakake ing wektu 24–72 jam.[7][11] Panggunan salep Gliseril trinitrat sawise oprasi bisa mbantu ngurangi rasa lara lan mbantu pamulihan.[23]
Dearterialisasi hemoroid trans-anal mawa tuntunan doppler ya iku pangobatan sing sipate ora patiya invasif nggunakake ultrasonografi doppler supaya bisa kanthi akurat nemokake panggon ilining getih arteri. Arteri-arteri iki banjur "ditaleni" lan jaringan sing ngalami prolaps bakal mbalik ing posisi normale. Tuwuhing wasir manèh ing wektu ngarep sawise prosedur iki rada dhuwur, nanging komplikasine luwih sethithik tinimbang hemoroidektomi.[3]
Hemoroidektomi mawa stapler, sing uga dikenal kanthi jeneng hemoroidopeksi mawa stapler, ya iku salah sawijining prosedur sing nganggo
Biyasane larane ora nemen lan mula marine luwih cepet tinimbang yèn hemoroide diilangi kabeh.[3] Ewasemono, manawa orane hemoroid simtomatik umat manèh luwih gedhé tinimbang hemoroidektomi konvensional[24] saengga cara iki mung becik ditindakake kanggo penyakit tingkat 2 lan 3.[11]
Kereping Kedadeyan[besut | besut sumber]
Angel nemtokake kerep orane kedadeyan hemoroid amarga akèh wong sing nandhang penyakit iki ora mriksakake menyang klinik keséhatan.[6][9] Nanging, ana kapitayan yèn hemoroid sing mawa gejala ngenani 50% populasi AS ing sawetara wektu uriping para pasien kasebut lan prakira ~5% saka populasi kena prabawané kapan wae.[3] Lanang utawa wadon padha-padha ngalami kira-kira kedadeyaning kahanan sing padha[3] sing cacah tuwuhing paling akèh ing antarane umur 45 nganti 65 taun.[5] Penyakit iki luwih kerep tuwuh ing wong Kaukasia[25] lan wong-wong sing duwé status sosioekonomi dhuwur.[4] Asil kanggo wektu suwe biyasane apik, senajan saperang wong manawa bola-bali ngalami babak-babak simtomatik.[6] Ora akèh pasien sing tundhone kudu dioprasi.[4]
Miniatur Inggris abad 11. Ing sisih tengan ya iku oprasi ngangkat hemoroid.
Sing kapisanan nerangake penyakit iki asale saka 1700 taun sadurunge Masehi ya iku papirus saka bangsa Mesir, unine: “… Sampeyan kudu nggawé jamu, lenga sing bisa nglindhungi kanthi apik banget; godhong Akasia, diuleg, diulet, banjut dimasak bareng. Usapake gombal alus secuil ning panggonan kono -bareng godhong mau banjur tempelake ning dubur, mesthi bakal cepet waras."[26] Ing taun 460 sadurunge Masehi, Hippocratic corpus nyrasehake pangobatan sing memper cara modern ligasi gelang karet: “Lan pangetrapane kanggo hemoroid sing kaya mengkono bisa diobati mawa cara ditubles dom banjur ditaleni nganggo benang wol sing kandel, aja diangkat, dienengke wae nganti puthul dhewe; banjur nalika pasien waras, wenehi terapi tetuwuhan Hellebore.”[26] Hemoroid jare
supaya mateni pembuluh getih arteri menyang vena, lan ngaku yèn cara iki bisa ngurangi rasa lara lan mrataning gangren.[28] Buku Susruta Samhita, (abad 4 – 5 M), duwé katrangan sing memper kaya sing diterangake Hippocrates, nanging negesake supaya tatune kudu resik.[26] Ing abad 13, dhokter bedhah Éropah kayata Lanfranc saka Milan, Guy de Chauliac, Henri de Mondeville lan John saka Ardene kasil banget nggawé maju lan ngrembakaning teknik bedhah.[28]
Panggunan tembung "hemoroid" sing sepisanan ing Inggris kedadeyan ing taun 1398, dumadi saka basa Prancis Tuwa "emorroides", saka basa Latin "hæmorrhoida -ae",[29] saka basa Yunani "
rheo), "mili, ngocor".[32]
Kasus-kasus Kawentar[besut | besut sumber]
Atlit bisbol sing kawentar George Brett ditokkake saka tandhing ing 1980 World Series amarga kelaran hemoroid. Sawise nglakoni bedhah cilikan, Brett mbalik melu main manèh ing tandhing sawise, karo nylemong "...masalahku saiki wis ana ing mburi."[33] Brett banjur nglakoni bedhah hemoroid manèh ing mangsa semi iku.[34] Komentator pulitik konservatif Glenn Beck nglakoni bedhah hemoroid banjur njelasake pengalaman sing ora nyenengake iku ing
NIDDK), NIH. Dijupuk 18 Maret 2010. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (
PenyakitKategori ndhelik: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: datesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 4 Sèptèmber 2016.
onoliyaneKejobo mung kanggoAwakmuSanajan suwe ora ketemuNanging tesih kaya mbiyenOra bakal
dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsawus sinerat ana ing kitab duk ing
yubagya rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhang …..
iki tekan koncone tonggoku sing kerjo ndik kono...sakjane baksone
co.idNuwun sewu kepareng Dereklatihan dadi wong apiknebaraken winih wonten blogwong alus kagem sedulursedulur sedoyo
Nuwun sewu ki wong aluskepareng Derek latihan dadiwong apik nebaraken winihwonten blog wong aluskagem sedulur sedulur sedoyokususipun
topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah
wat wat sakuwat gonjing guwa jabang bayi tumungkul gandeng adine ari ari.rumongso den apusi mulo jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang,
kang kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur
berjanji bakal ngayomi bayi nganti pecahing dodo wutahing ludiro, mulo diteruske anggone topo broto ing jero bumi, mulo iku ari ari mesti di pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti Moho Suci kangge keslametane bayi. Ora ketinggalan den pesenke marang si adi puser
kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede. Cekap semanten carito kulo saking Putro Jowo, budoyo jawi ingkang kebak misteri lan seni, mugo sedoyo sageto meguru marang guru carito kanti wicaksono. hayu hayu hayu rahayu kersaning Gusti
Korg Professional Arranger - Korg Pa50
Tutorial Microsoft Office Word 2007 (tanpa judul)
(Dialihna sekang Daftar gubernur Jambi)
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.22, tanggal 29 Mei 2013.
Semongko ora pedes, arep milih Yudhoyono kok ra tegesKenongo jarene melati, karepe Wiranto nanging kemlintiNandur melati rame-rame, Megawati mbingungke...............
mengupas tuntas : Bab ruparupakawruh, paramasastra, kawruh basa, kasusastraan, aksara jawa, wayang purwa, tanggap wacana, babagan layang, pacelathon, crito basa jawa, lan gambar wayang. Rupa-rupa Kawruh: Kewan, Tetuwuhan, Manungsa, Pepindhan, Sanepan, & Kawruh Liyaliya Paramasastra: Pamilahe Tembung, Silahsilahing Tembung. Silah-silahing Ukara Kawruh Basa: Pamilahe Basa Manut Unggahungguhe, Tembung Ngoko-Krama Madya-Krama Inggil, Tembung Padha Tegese, Kosok Balen, Saroja,
Cangkriman, Wangsalan, Parikan, Tembang Macapat, Purwakanthi, Tembang Dolanan, Geguritan Aksara Jawa: Asal usul Aksara Jawa, Aksara Nglegena, Angka Jawa, Pasangan, Swara, Murdha, Rekan, & Sandhangan Wayang Purwa: Satriya lan Kesatriyane, Pandhita lan Pertapane, Ratu lan Negarane, Pusaka lan Aji-aji, Dewa lan Kahyangane, Panggonan lan Barang ing Kahyangan, Dasanama Jeneng ing Pewayangan, Wewatake Wayang, Silsilahing Pandawa lan Kurawa, Astha Brata, Urutane Crito Lakon Wayang, Tembung ing Pewayangan, & Gamelan Tanggap Wacana: Purwaka, Ancase Sesorah, Wigati Nalika Sesorah, Urut-urutane Sesorah, Metode Sesorah, & Tuladha Sesorah Babagan Layang: Layang Ulem, Ijin, Lelayu, Anak marang Wong Tuwo, & Wara-wara Pacelathon Crita Basa Jawa Wayang
mengupas tuntas : Bab ruparupakawruh, paramasastra, kawruh basa, kasusastraan, aksara jawa, wayang purwa, tanggap wacana, babagan layang, pacelathon, crito basa jawa, lan gambar wayang. Rupa-rupa Kawruh: Kewan, Tetuwuhan, Manungsa, Pepindhan, Sanepan, & Kawruh Liyaliya Paramasastra: Pamilahe Tembung, Silahsilahing Tembung. Silah-silahing Ukara Kawruh Basa: Pamilahe Basa Manut Unggahungguhe, Tembung Ngoko-Krama Madya-Krama Inggil, Tembung Padha Tegese, Kosok Balen,
Saloka,Cangkriman, Wangsalan, Parikan, Tembang Macapat, Purwakanthi, Tembang Dolanan, Geguritan Aksara Jawa: Asal usul Aksara Jawa, Aksara Nglegena, Angka Jawa, Pasangan, Swara, Murdha, Rekan, & Sandhangan Wayang Purwa: Satriya lan Kesatriyane, Pandhita lan Pertapane, Ratu lan Negarane, Pusaka lan Aji-aji, Dewa lan Kahyangane, Panggonan lan Barang ing Kahyangan, Dasanama Jeneng ing Pewayangan, Wewatake Wayang, Silsilahing Pandawa lan Kurawa, Astha Brata, Urutane Crito Lakon Wayang, Tembung ing Pewayangan, & Gamelan Tanggap Wacana: Purwaka, Ancase Sesorah, Wigati Nalika Sesorah, Urut-urutane Sesorah, Metode Sesorah, & Tuladha Sesorah Babagan Layang: Layang Ulem, Ijin, Lelayu, Anak marang Wong Tuwo, & Wara-wara Pacelathon Crita Basa Jawa Wayang Kunjungi Toko Kunjungi Toko DC Comics Batwing
terus dadi ho, no, co, ro, ko, lsp. Lan yen katulis nganggo aksara jawa, kudu tinulis mawa taling lan tarung. Kajaba kuwi, swara [ä] lan [o] iku bisa mbedaake wujud lan surasaning tembung sabab kalebu fonem kang beda. Dadi, swara [ä] kang linambangake mawa aksara a iku beda banget karo swara lan aksara o, ...
“Inggih, mugi slamet di perjalanan ya mas”
“Aaamiin, pak. Nyuwun duanya ya”
“Mas, niki. Kulo wonten titipan saking bos. Kulo mboten ngertos. Kanggo mas”
“Ohhhhh, wonten opo pak. Mboten usah repot-repot.”
Sae sanget. Langkung sae mbok yao dipun paringi gambaripun. Kersanipun langkung gambalang.BalasHapussaiful habib21 Juni 2016 04.44Kurang lengkapBalasHapusHeru Darmawan31 Oktober 2016 01.43
Satria Bhayangkara, ABRI Rakyat Trus Manunggal, Nyengkuyung pembangunan, Nandur ngunduh, Salisir
met ultah.. SuwoN traktirane hehe
mkn hr sabTu bcah2 boMber podo pulg k bjn dadi psnenane tak ttpne wae yow..
wingi rejz karo lumuT yo gowo kaos BOROMANIA tp gk d gawe. Dadi yow cm aq tok sing nganGgo kaos
pmomae akeh men mas didik,,q yo sering dok sumberejo lo,,,ngetem disek saiki jarang soale wes duwe???????????
Keutamaan Basmalah | Lukman Prihandika Blog's
nggo bungkus gorengan maneh… cecek ahhh,,,,
wes saiki dipikir dewe2 ow,wes
podho2 129kg sing siji berat isi(+oli mesin) sing siji berat kosong(-oli mesin) mung kacek sak liter 😛
tikdheweke ora lungsi ngguyonilan setia ngandhani terusna kangmenawa ana asile kena nggo
leburkisas karo bathara wisnu duk ing nguninanging tibake kok oraabad nuklir lan globalisasi kok ya kaya-kayaanake
bisambalung gheni mas … mbok menawatahun ngarep mas … aku mulyambalung geni dhik … mbok menawaaku kowe dhik … ora rekasambalung geni dhik … mbok menawaglobalisasai dhik ra gawe kuciwamboke kampret mas … mbok menawamuga-muga kabeh titah kalis ing sambekalaoh hiya cocok-cocokwis … wis mengko yen kelantur-lantur dhikING KUTHA GEDHEKabeh paraga dha nduweni lara bisuJalaran angger pethuk mung kaya
Kisah Test Kerja | Lukman Prihandika Blog's
Lumping, Kethek Ogleng, Sintren, Tari Jlantur, Tari
ingkang kinurmatan, Bapak/Ibu Guru saha karyawan ing kula kurmati, saha para siswa putra lanputri ingkang tansah winantu ing suka basuki. Para siswa ingkang minulya, purwaning atur, sumangga kula nderekaken ngaturaken puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung, awit sampun kepareng paring kesehatan dumateng kita sedaya, saengga kita saged manunggal wonten ing adicara pengetan tanggap warsa ingkang kaping 48 SMA N 1 Bantul punika kanthi sehat lan tanpa alangan satunggal
panyengkuyung tumrap donyaning pendidikan ing Indonesia punika. Menika urut reroncening adicara ingkang karantam dening panitia: 1. Adicara ingkang sepisan
Dewi Sri ing masyarakat Indonesia kondhang kanthi sebutan Dewi Pari utawa asring kasebut Dewi Kasuburan. Saben daerah ing Indonesia sebenere nduwe crita kesuburan. Pemalang uga nduwe critane dhewe. Miturut fungsine crita Dewi Sri ngasilake struktur crita kang sesambungan antarane prastawa siji lan prastawa liyane kang kasebut fungsi pelaku. Vladimir Propp ngandharake teori babagan fungsi kanthi cara nganalisis dongeng Rusia. Dheweke nggambarake dongeng Rusia miturut bagian-bagiane kang ana sesambungane antarane bagian kang siji lan kabeh critane. Struktur crita Dewi Sri nduwe prastawa kang padha karo dongeng Rusia kang ditliti dening Propp. Saliyane ngungkapake fungsi pelaku saben panaliten babagan crita rakyat perlu ngungkapake motif crita. Crita rakyat Dewi Sri uga diungkapake unsure saka crita kang unggul utawa kang kasebut motif kang nglakokake utawa kang ndorong crita ing prastawa utawa lakune motif kang ana ing crita rakyat. Panaliten crita rakyat iki mujudake rekadaya kanggo nglestarikake kabudayan Jawa khususe bidang sastra, yaiku crita rakyat supaya ora ilang saka masyarakat. Underaning perkara ing panaliten iki yaiku apa wae fungsi pelaku lan motif ing sajroning crita rakyat versi Pemalang. Pendekatan kang digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan objektif kanthi nganggo methode struktural. Pendekatan iki ngenut marang panemu kang ngandhakakake mawarna teks iku asipat otonom. Cak-cakaning strukturalisme Vladimir Propp ing sajroning analisis marang crita Dewi Sri wiwitane yaiku kanthi nyinauni unsur-unsur kang ana ing sajroning crita kanthi fungsi lan motif ing jero struktur crita tanpa ana kang dianggep ora penting. Sateruse fungsi pelaku kang diandharake dening Propp dienggo ing panaliten iki kanggo mangerteni fungsi-fungsi pelaku lan motif kang ana ing crita. Kanthi kuwi, struktur fungsi pelaku kang kajupuk saka tuturan lisan crita Dewi Sri versi Pemalang yaiku: (1) Paragatama (Dewi Sri) asring kasebut Dewi Pari utawa Dewi Kemakmuran, (2) Tugas kang abot disampirake ing pundhake paragatama, (3) Kacilakaan utawa kekurangane diumumake, paragatama dikongkon utawa diprentah, dheweke disetujoni lunga utawa diprentah, (4) Paragatama diwenehi rupa anyar, (5) ana keluaga kang lunga saka ngumah, (6) ana keluarga kang rumangsa kekurangan lan kepengen nduwe, (7) Kacilakaan utawa kekurangan diumumake, paragatama dikongkon utawa diprentah, dheweke dibenerake lunga utawa diprentah. Paragatama dibenerake lunga ninggalake omah (B³). Upamane karepe tokoh utama dhewe kanggo lunga
teka ing negerine utawa ing negara liya, (14) Paragatama diterake, diwenehi pituduh tumuju panggonan kang dadi tujuane, (15) Paragatama diwuji,
Paragatama lan rampok padha gelut, (18) Rampok dikalahake, (19) Perampok diukum, (20) Paragatama mulih, (21) Paragatama dikenali, 22)
goleki sutuju utawa mutusake kanggo mbales. Crita rakyat ora kudu njangkepi kabeh fungsi amarga ing saben-saben crita nduwe struktur dhewe-dhewe senajan asring ana crita kang padha. Ing crita Dewi Sri uga ana fungsi pelaku kang dibaleni. Sanajan lambang lan fungsine padha ananging prastawa kang dialami seje sahingga tetep kudu ditulis. Ana sawelas fungsi pelaku kang dibaleni. Ing crita Dewi Sri ditemokake motif crita enem yaiku (1) motif perkawinan, (2) motif ketiadaan, (3) motif pengembaraan, (4) motif kejahatan, (5) motif peperangan, (6) motif kemenangan. Prayogane cerita rakyat Dewi Sri digunakake kanggo bahan ajar ing sekolah. Saliyane kuwi cerita Dewi Sri bisaa dadi bahan acuan kanggo panaliten saklanjute nganggo teori liya kang durung tau ditliti sadurunge. Kanthi ditemokake fungsi pelaku lan motif cerita, panaliti bisa aweh kontribusi kanggo panaliti crita rakyat liyane, migunakake teori kang padha kanggo nganalisis crita rakyat liyane.
Kata Kunci fungsi pelaku, motif cerita, Dewi Sri
Referensi Aminuddin, 2002. Pengantar Apresiasi Karya Sastra. Malang: Sinar Baru Algensindo. Dananjaya, James. 2002. Foklor Indonesia: Ilmu Gosip, Dongeng,
NAGARI NGAMARTA DEWI KUNTHITALIBRATA DASANAMA: GARWA :PRABU PANDUDEWANATA PUTRA :PUNTADEWA WERKUDARA ARJUNA .
pipone didol luak an karo bos bule mu paling mas
[Reply]	Ngip April 30, 2009 at 2:00 pm
ketemu dil, tapi golekine nganti kulit ku dadi ireng maneh 😀
wis panas2 ngadem dilut kenek celathu karo Bule, apes tenan pokoke dino iki.. 😀
ketlengsut ae… dadi ireng ki kulitku 😀
priyantun nyipeng sapasang panjepit tukang wesi, kanthi peksi dara mlayang caket panjenenganipun, kanthi pasukan malaékat ing sangajengipun
Santo Dunstan (909-988) punika satunggiling rahib Benediktin lan ugi satunggiling pambaharu kagesangan gréjawi ing Inggris.[1][2] Panjenenganipun miyos ing Baltonsborough, caket Glastonbury, ing satunggiling kulawarga bangsawan.[2] Dunstan nempuh pendhidhikan ing Glastonbury lajeng nyambut damel ing pamaréntahan Raja Athelstan.[2] Nalika taun 935, panjenenganipun dipunpecat saking pedamelanipun déning raja.[2] Sasampunipun puniku, panjenenganipun mlebet biara lan dipuntahbisaken dados imam.[2] Salajengipun Dunstan kundur malih dhumateng Glastonbury kanggé nglampahi gesang minangka pamertapa lan ugi latihan seni lukis, nyulam, lan patukangan.[2] Nalika taun 939, Edmund dados raja lan nimbali Dunstan malih dhumateng pedamelanipun ing pamaréntahan.[1][2] Sasampunipun puniku, Dunstan dipunangkat dados kepala biara Glastonbury lan ing wekdal-wekdal salajengipun panjenenganipun nlampahaken pambaruan kanggé biara lan gréja ing Inggris miturut peraturan Santo Benediktus.[1][2] Pambaruan ingkang dipunlampahaken Dunstan dipunmilai wiwit taun 940 dumugi 1539.[2]
^ a b c A. Heuken. 1985. Ensiklopedi
Motto: Sanggamartiné : Sehat, Anggun, Gairah, Aman, lan Manusiawi
Kabupatèn Berau iku kabupatèn ing propinsi Kalimantan Wétan. Ibu kutha kabupatèn iki dumunung ing Tanjung Redeb, Berau. Kabupatèn iki jembaré 32.700 km² kanthi padunung watara 75.000 jiwa.
Berau • Bulungan • Kutai Kulon • Kutai Kartanegara • Kutai Wétan • Malinau • Nunukan • Paser • Penajam Paser Utara • Tana Tidung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Berau&oldid=1056447"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn BerauRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.04, 4 April 2016.
Keutamaan Sholat Tarawih | Lukman Prihandika Blog's
wis gedhe ko jeh mbok2-an…. aneh…..
ak ja yg dJogja jarang pulang ko’….
mlh yg dJkt sregep mulih…??????
sullullah ora ingsun kuasa tulak ing gambar lan tulak ing bubuk lan tulak ing pasangan anging Allah kang nulak teka tulak, teka tulak, teka tulak ambalika marang kang dursila
Jl.Kubu Anyar Street, No 118 | Banjar Anyar, Kuta 80361, IndonésiaJl.Kubu Anyar Street, No 118 | Banjar Anyar, Kuta 80361, Indonésia
frina (08:38:13) : kok dah jarang nulis seh…..sbuk pak???
frina (15:23:23) : huf….jarang nulin kanapa pak????
TARUB, NAWANG WULAN, PAK ARDI SANGGRAH, MBOK ARDI SANGGRAH, PEMBANTU 1, PEMBANTU 2, PEKATIK 1, PEKATIK 2, NAWANG WULAN, PEREMPUAN 2, PEREMPUAN 3, PEREMPUAN 4, PEREMPUAN 5, PEREMPUAN 6, PEREMPUAN 7, ROMBONGAN KOOR, DEWA 1, DEWI 1PANGGUNG : Sisih Kiwo kelompok musik, kelompok suara lan dalang. Ruang tengah tempat bermain.WAKTU : ======================================================ADHEGAN IMUSIK WIGARTYASDALANG : Mulo si rembulan koyo rodha cikar bunder abang ing wetan naliko sungkup bumi yoiku wengi. Mbok gendong-gendhong bayimu ing senthong, mbok cencang sapimu ing kandang, mbok obong lemut nganggo racun koyo saiki mbok bakar danyang siluman nganggo menyan. (nggowo menyan lan kukuse ngepul kandel, sinambi ngubengi panggung).KOOR : Gung liwang liwung Gung liwang liwung (dst)DALANG : Kabeh alang-alang parewang-rewang ....... Moro podho ngangkat irung, lan mulih ing
TarubDALANG : Anakku lanang Jaka ora kakean tingkah Umure wis meh akhil balig Koyo ketulis ing babad Ketemu jodoh Nawang Wulan, widodari naliko kluwung mlengkung ing wayah surup mudhun ing tlogo kang suciKOOR : Si Jaka Si jaka Jaka TarubMUSIK EBIET G.A.DJAKA TARUB : (Mlebu ing panggung. Penganggone koyo cah enom jaman saiki lan nyangklong ransel pelancong ing nggeger, lan nggaggo helm cakil, uluk
Hei bocah ra urus danyang pretelon! mbok yo sik ngerti sopan santun. Urung wareg mangan menyan lan sajen, kok kowe isih wani ngganggu wilayahku. Awas rasakno dupaku! (
lan dalang diangkat ngadeg, digawa lungguh ing panggung). Mbah, mbah.. simbah.... (koyo nangekke wong turu lungguh). Wis mbah, tangi mbah….)DALANG : (Alon-alon mbukak mata ....). JAKA TARUB : Danyange pretelon wis lungo kok mbah, wis mlayu
mbah buyute, lan mbah biyunge. Dheweke warisan jaman tua sing ora tau rubah lan owah. Adaptasi seni lan budhaya. Seni. Pribadi. Tumbal. Turun temurun koyo leluhur. Jaka tarub dudu koyo ngene iki.JAKA TARUB : Aku yo ora gelem to mbah. Aku ki yo koyo ngene iki, Jaka Tarup ki sik pantes yo ngene iki to mbah. Aku duwe coro dhewe mbah. Saiki rak jaman modern to mbah, mosok Jaka Tarub isih kon nganggo surjan lan blangkon. Aku pingin gawe sejarah anyar to mbah, aku pingin duwe dalan dhewe sek bedo karo
ngerti gunung Nggeran, alas, sawah, pacul, gaplek, sapi, kebo, angin kulon, perkutut, wayang, keris, primbon, babad, gembleng. Aku yo ngerti poso ngebleng, semedi, pucuk irung. Aku yo kenal Nawang Wulan, Dewi Sri wong iki mau wae lagi bar SMS-an kok, Gusti Kanjeng, Gusti Rasul, lan Gusti Allah. Nanging aku yo ngerti komputer mbah, aku yo ngerti chatting, on line, ugo face book-an. Hebat to mbah Jaka Tarub saiki, aku wae saiki nggowo lab top lo mbah (sinambi njupuk lab top soko tase). Lho, hebat to mbah.. Aku ki malah mesakne kowe mbah, kok isih tetep dadi dhalang.DALANG : Danyang, danyang, danyang….!! Aku ngimpi opo kok dadi mangkene perkarane (njupuk kitab babad, lan mriksa, membolak-balik kitab). Cocok. Cocok. Wis cocok. Ora ono sik kleru mbok sak aksara. Aku ora ngerti Le.. Koyo
Perancisnya: BOUTIQUE DE MONELE. ben ketoro gaul ngono lho mbah. La sumpek no mbah nek kon nganggo surjan lan blangkon. Ribet, susah lo mbah nek arep mlayu, sopo ngerti ono lindhu. He.. he... (karo sajak urakan)DALANG : Calon gelandangan.JAKA TARUB : Yo ojo ngono to mbah, mosok karo putune dewe kok tego ngecap gelandangan. Wis to aku ki Jaka Tarub tenan. gek terusno critane. Aku mengko mulih lho nek kowe
jan tobat aku .... La gek kowe mrene arep ngopo lan ono opo? Arep ngrusak crito leluhur po piye? Ojo kemaki yo Le! Yo wis nek ngono, arep piye maneh, nanging kowe kudu manut dalang. Ora keno gawe crito dewe yo.JAKA TARUB : Aku ki wis gedhe yo mbah. Iki lho delengen brengosku wis tuwuh, lan ora nganggo umbelen meneh. La lakone opo to mbah mbengi iki?DALANG : Janji ora ngaco?!JAKA TARUB : Wayang sik apik ki yo kudu setia lan paham lan siap kerjo bareng, ugo kudu paham karo dhalange to mbah. Rak yo ngono to mbah karepmu?DALANG : Nanging kowe kudu ganti penganggo, ora koyo ngene iki.JAKA TARUB : Alaaa bab embel-embel meneh. Penganggo ki rak mung
grunang grunungKOOR : (nyanyi) Si Jaka Si Jaka Jaka Tarub Wis teka Wis lahir Cah ndesa Nglanggrah, penggadang ing dalan gedhe Si Jaka Si Jaka Jaka TarubDALANG : (motong). Stop! Stop! Le, nanging aku ora nanggung lo yen wong tuwamu semaput ngerti kowe koyo cah edan ngene iki.JAKA TARUB : (ketawa ).DALANG : Nong crito sik di gawe mas Rohmad, adegan sak teruse kowe mulih, wong tuwamu wis kangen, wis gedhene semene kok urung rabi-rabi. Yo kono ndang lungo. Dalang je dipaeko. (bali no
IIMUSIK WIGARTYASDALANG : Oong..... Anenggih dusun pundi to engkang kaeko adi doso purwa. Eko sawiji doso sepuluh, purwa wiwitan. Injih meniko Dhusun nglanggrah, ingkang pinongko purwakaning carito. Dusun ingkang gemah ripah loh jinawi, karto toto raharjo. Datan wonten dusun ingkang anandingi. Kocab kacarito, Jaka Tarub nedyo mulih ing ndesane, sak wise ngulandara ngangsu kawruh ing negoro. Najan wus selak karo pandoming babad, nanging arep priye maneh, karepe sik gawe crito yo kudu ngono. Tan kocapo, Jaka Tarub naliko sowan wong tuwane, tanpo kanyono-nyono di utus dening wong tuwane supoyo enggal golek konco kanggo mangun bebrayan, ngudi sajatining urip.KOOR : (nyanyi) Si Jaka Si Jaka Jaka Tarub Wis teka Wis lahir Cah ndesa Nglanggrah, penggadang ing dalan gedhe Si Jaka Si Jaka Jaka Tarub(Mbok Rondho deso Nglanggrah, lan rewange mlebu panggung, lagi podho jagongan ing ngomah ngarep,
dadi babu, pendhak dino anane gur dikongkon karo dikongkon wae. Gajine yo mung sithik. Jan awak-awak kok yo bejo ( sinambi resik-resik ing ngomah ngarep)PEMBANTU 2 : Iyo yo yu, awake dewe ki ayu-ayu kok mung trimo dadi babu. Kudune rak yo dadi model opo bintang film ngono
wis meh teko.(Pak Ardi lan Mbok Ardi Sanggrah podho mlebu ing panggung)MBOK ARDI SANGGRAH : Yung, wis resik to, sajake kok le gayeng to? Hayo podho ngrasani sopo.PEMBANTU 1 : We, ndoro to. Monggo, monggo ndoro pun resik kok. Mboten kok ndoro, .. mboten ngraosi sinten-sintenPAK ARDI SANGGRAH : Opo njaluk mundhak Gaji po piye yung, dadi aku ki kan ngerti karepmu.PEMBANTU 2 : Mboten kok ndoroPAK ARDI SANGGRAH : Mbokne, wus pirang-pirang wulan aku ngrasakake si Jaka ki kok nganeh-anehi. Sik biasane meh saben dino tilpon utowo SMS, iki kok nganti suwi ora ono kabare, kiro-kiro ono opo yo?MBOK ARDI SANGGRAH : Enggih, je Pak, kulo yo kawatir mengko gek ono opo-opo. La kulo takon kanca-kancane nggih ngaten. Jarene yo wis ra tau SMS-an malih. Dihubungi
setres. Diputus pacare wae rasane donya ki arep kiamat. Mbok di tilpon mawon ndoro.PAK ARDI SANGGRAH : Kowe neko-neko to yung, mosok
iso dihubungi je. Gek piye iki mbokne.MBOK ARDI SANGGRAH : Jan gendheng tenan si Jaka Tarub ki. Nomer wae kok gonta-ganti, nganti koyo teroris wae.KOOR : (Salah siji rombongan KOOR mlebu panggung) Pak Ardi, lan mbok Ardi. Sampeyan-sampeyan niki ampun dho bingung. Wonten ing skenario crito meniko sampun gamblang, menawi sekedhap malih, Joko Tarup meniko enggal mlebet panggung. Pun to mang percoyo kalih kulo, kulo niku sik mbaurekso panggung niki.PEMBANTU 1 : Mas, mas, mas Heru sampean ki ora kejatah ngomong, kok trunyal-trunyul, ngrusak crito niku jenenge. Karo wong tuwo kok ora ngerti sopan-santun. KOOR : Hu u ..... u..... u ....... u.......DHALANG : (MELU mlebu panggung, nggeret rombongan kur sik melu jagongan, banjur dilungguhke maneh ing panggonan koor) La yo ngene iki yen pemain ora dho manut dhalang. Yen dhalang ora prentanh ngomong ki, yo ojo ngomongan, gur ngrepot-ngrepotke dhalang wae kowe ki.. (Dhalang Banjur bali ing panggonane)
kok koyo anak lanangMBOK ARDI SANGGRAH : Iyo je pake...PAK/MBOK ARDI : Joko Tarub anakku, kowe teko tenan le.(Banjur podho rerangkulan)MBOK ARDI SANGGRAH : Kok yo dowo umurmu Le, iki mau kowe mentas wae tak rasani karo Bapakmu, e.. kowe kok yo teko tenanJAKA TARUB : Kulo nggih kraos kok mbok menawi dipun rasani.PAK ARDI SANGGRAH : Yo wis ngger, sukur banget kowe mulih tenan, bapak simbok bungah banget. Sak wise suwe ora ketemu, piye ngger kahananmu, rak yo podho slamet
mboten pepanggihan Bapak lan Simbok, kawontenan kulo tansah bagas lan lan waras Pak. Bapak simbok rak njih sami sae to?PAK ARDI SANGGRAH : Yo sukur le, yen podho kewarasan, wong tuwo ki wis seneng menowo ngerti kahanane anak podho kewarasan, Bapak simbok ing ndeso yo podho becik, yo mung bingung ngrasakke kowe ora ono kabare.MBOK ARDI SANGGRAH :
sinambi mlebu njero grundelan) E lalah, wong ayu-ayu koyo ngene kok mung gawe kongkonan.PAK ARDI SANGGRAH : Jaka Tarub, cah bagus sinambi nunggu wedang, Bapak simbok ki jane pingin ngerti, sak jane sak suwene iki kowe ono ngendi to le. SMS ora pernah, opo meneh kok tilpun. Wong tuwo ki rasane ra karu-karuan, mengko kowe gek ono opo-opo. Sak benere kowe ki ngandi wae to le.JAKA TARUB : Bapak lan Simbok, kulo nyuwun pangapunten saestu, menawi mboten nate caos khabar. La kadang-kadang sinyale meniko angel kok nggih Pak. La sak estunipun meniko kulo meniko rak ngulondoro sak indenging projo to Pak, Mbok. Saking Aceh dumugi Irian sampun kulo jamah sedoyo, sulawesi, Maluku, malah Batam, Malaysia nopo nggih kulo parani. Sedoyo wau kulo namung badhe ngangsu kawruh amrih ing tembenipun kulo saget sekeco. MBOK ARDI SANGGRAH : E, la kok kowe malah tekan endi-endi le. Yo sukur, sukur le nek ngono. La njuk kancamu iki sopo, mbok dikenalke karo bapak, simbok.PEMBANTU 1 : (nyuguhake wedang lan camilan) Monggo ndoro pun unjuk, meniko wau mboten sempat damel nopo-nopo, gek mung tumbas ten nggene mbak Sijam.MBOK ARDI SANGGRAH : Iyo, moro ngger gek di ombe. Mesti rak podo ngelakJAKA TARUB : Matur nuwun pak, Mbok,... dilajengke mawon nggih. Meniko rencang kulo wonten ing mergi. Menawi coro riyen meniko pekathik kulo, ananging menawi sak meniko istilahe, Bodiguard ngaten lo mbok.PEMBANTU 2 : Mas Jaka, la nopo mboten klentu to. Pekathik kok awak cilik-cilik, kok le ora mrantasi karyo sajake.PEKATHIK : We la mbake ki ngece, senajan cilik ning tendangane lo mbak.PAK ARDI SANGGRAH : Yo, wis, ... wis... Bapak wis marem krungu critamu. Banjur ngene Le. Bapak karo simbok jane arep duwe rembuk karo kowe.JAKA TARUB : Njih, menopo Pak, kok sajake le meden-medeni....PAK ARDI SANGGRAH : Ngene Le, senajan awakmu durung leren, lan kringetmu urung asat. Ojo dadi atimu yo nek wong tuwo mengko ora pener. Ngene Le, kowe ngerti saiki Bapak simbok wis soyo sepuh. Bapak simbok jane yo pingin koyo tonggo-tonggo liyane. Moro to delengen, saiki bocah-bocah sak pantaranmu ing deso kene, koyo-koyo wis ora ono meneh sik legan. Kabeh wis podho omah-omah. Mulo soko iku Bapak pingin takon marang kowe, jane kowe wis duwe pacangan opo durung Le?MBOK ARDI SANGGRAH : Iyo, le. Ibu yo sejatine podho karo Bapakmu. Jane mono ibu yo selak pingin ngendhong putu. Piye Le, opo kowe wis duwe pacangan opo durung?
peteng, ora ngerti opo kang kudu di aturake. Amargo kasunyatane Jaka Tarub durung duwe pacangan.JAKA TARUB : Bapak, simbok, nyuwun pangapunten ingkang kathah menawi kulo sampun damel sedihing manah tiyang sepuh. Pak, Mbok,... sewu kutho ibaratipun kulo ngulondoro, ananging kulo dereng manggihaken wanito ingkang kados gadhang-gadhangan kulo Pak.PAK ARDI SANGGRAH : Walah Le, kok yo koyo ngono lelakonmu. Mbok orasah adoh-adoh, prawan ndeso kene wae yo akeh, tur yo ayu-ayu, ora kalah karo wanito monco. Kae Le ono Tina, Reni, Wulan, Suli, opo si Ida, kabeh podho ayune, kowe kari milih. Bapak ora kabotan kok nglamarake.JAKA TARUP : Bapak, simbok nyuwun pangapunten estu. Kulo mboten maido menawi lare-lare mriki kathah ingkang ayu lan gandhes. Ananging Ngaten Pak, menawi miturut crito, kulo meniko saestunipun pingin sanget gadhah estri
menungso kuwi jejodhoan karo widodari, aneh wae kowe ki.JAKA TARUB : Ibu, la pundi to bu sik nyleneh. Wonten ngalam donya meniko mboten wonten ingkang mboten mungkin Mbok. Pokokipun menawi mboten angsal widodari kulo trimah dados joko tuwo Mbokk.PAK ARDI SANGGRAH : We,... we,... ojo ngomong ngono Le, ngati-ati yen omongan, Gusti alloh ki ora sare. Ora pareng ngono, ora apik.JAKA TARUB : Mboten Bu, meniko sampun dados tekat kulo. Kantun sak meniko Ibu sarujuk menopo mboten.PAK ARDI SANGGRAH : Walah Le, kok koyo ngono kang dadi karepmu. Jane wong tuwo ki yo bingung, arep sarujuk, nanging kok aneh, nek arep ora sarujuk yo piye meneh wong jeneng karepe anak. La gek njur piye dalane Le? Utowo ngene wae, intine, wong tuwamu wis pingin ndang cepet-cepet nduwe putu, sak karepmu sopo calon bojomu.JAKA TARUB : Matur nuwun Pak menawi tiayang sepuh sampun sarujuk, kulo badhe ngudi kados pundi caranipun amrih kulo enggal-enggal pikantuk jodho.MBOK ARDI SANGGRAH : Yo, wis, ... nek ngono ngger, wong tuwo mung mangestoni mugo-mugo opo kang dadi sedyamu iso kasembadan. Gek saiki kowe ngaso ndisik ono mburi. Simbok karo Bapak yo arep ngaso ndisik.JAKA TARUB : Sendiko dhawuh mbok. Ayo podho leren ndisik (sinambi njawil poro pekathike) Menawi ngaten kulo ngrumiyini.PAK ARDI SANGGRAH :
ing bathuk. Ing angkoso mendhung gumantung melengkung, mertandini arep mudhuning tirto soko ing angkoso, anyles. Ananging jroning dodo Jaka Tarub rinoso bedo, mendhung ing atine Joko Tarub, koyo meh njebol-njebolno moto. Atine ora karu-karuan, ati bingung, pikiran cupet, sumpek, lan bebeg. Nora ngerti opo kang kudu dilakoni. Sewu kutho wis dilewati, sewu deso wis sambangi, ananging durung ono siji-sijio wanito sik gawe gorehing ati. Sejatine mono isih pingin urip mbujang, ananging penjaluke wong tuwane Jaka Tarub kudu enggal bebrayan. Judeg,... judeg .... Jaka Tarub niat arep golek pepadhang. KOOR : (nyanyi) Si Jaka Si Jaka Jaka Tarub Wis teka Wis lahir Cah ndesa Nglanggrah,
setres tenan yen ngene iki. La piye to kon ora setres. Teko-teko kok ditari rabi. Kangmongko kowe ngerti dewe, senajan bagus koyo ngene, nanging aku urung duwe pacar. Gek aku kudu piye?PEKATHIK 1 : Jane kulo yo kaget, teko-teko kok ditari rabi. Tapi jane nggih njenengan sik kleru, ngopo kok golek bojo wae milih-milih. Malah reko-reko arep golek bojo widodari barang. Njenengan ki yo aneh.JAKA TARUB : La kowe ki dijaluki iguh kok malah nyalahke aku, opo
barang. Nek ora aku siik tuwek nggerek ngene iki, ora ono uwong sik iso mbantu kowe.JAKA TARUB : Wo alah kowe meneh to mbah. Yo senajan kowe ki elek, tuwek, nanging aku percoyo karo kowe kok mbah. Ning yo orasah nggowo-nggowo dhanyang pretelon barang to. Gek terus kudu piye mbah aku iki. Wis aku manut.DALANG : Gampang Le, kanggoku kecil. Sik tak mbukak primbonku. (sinambi mbukak primbon) ngene yo Le, miturut primbonku iki kowe kudu ngulondoro meneh ing sak pucuking gunung api purba. Ono ing kono kowe bakal ketemu Jodhomu. Eling ojo mampir Ndora yo, ndak mengko kowe ora sido mrono.JAKA TARUB : Yo yen ngono, aku matur nuwun banget mbah, gek aku tak mangkat wae mumpung urung udan.DALANG : Yo wis,.. sik ngati-ati wae.. nek perlu pemandu yo ngubungi mas Sugeng utowo mas Suranto. Ono to tilpune.. Kowe ki gur gawe repotku terus. Kudune Dalang ki rak ora melu ngene iki. Yo wis,
dewo. Ananging padatan kuwi rubah lan owah, sairing lakuning jaman. Poro putri ngadep marang kangjeng ramane, niyat arep ngajoake proposal perjalan wisata “De Java Tour”, ngrubuhake adat lan kebiasaan poro putri ing Kayangan.DEWO : Dhiajeng, dino iki rasane kok bedo banget karo padatan. Aku kok rumongso menowo pirang-pirang dino iki putri-putri ne dhewe sajak nganeh-anehi, ono opo yo dhiajengDEWI : Menopo injih to kangmas, kulo kok mboten ngraos niku.DEWO : La sliramu ki cen wis mati roso kok, mosok ora ngerti glagat.DEWI : Njih ampun ngaten to kang mas. La niko ketingalipun poro putri-putri kayangan badhe marak sowan.(Nawang Wulan lan kabeh sedulure niat ngadhep marang wong tuwane – mlebu ing panggung)DEWO : E, e, e .... putri-putriku kabeh, iki mau kanjang rama lan ibumu lagi podho ngrasani kowe kabeh. Kok, yo banjur podho sowan bareng-bareng ki ono opo. Padhatane rak ora mengkene. Ayo enggal maturo ngger.NAWANG WULAN : Njih, nyuwun pangapunten Romo. Keparengo kulo matur minongko wakilipun sedherek-sedherek kulo. Nanging mangkih romo ampun duko lho.DEWO : Ora, ora nduk. Angger ora neko-neko rak Romo ora duko. Piye, piye ono opo nduk Nawang Wulan cah Ayu.NAWANG WULAN : Ngaten Romo, sampun dangu saestunipun kulo badhe matur nanging ajrih. Nanging gandheng sampun kepekso njih badhe pripun malih. Romo lan Ibu, Nanging mboten duko saestu to?DEWO : We, la bocah kok ngeyel. Ora, ora yen Romo arep duko. Ndang gek matur, to the poin gitu Lho.NAWANG WULAN : Pripun njih, nganu Romo. Kulo sak
panggenan sampun kulo mangertosi sedoyo, lan nggih mung ngaten-ngaten kemawon. Milo kulo sak sedherek niyat badhe ngawontenaken perjalanan wisata dateng ngalam ndonya. Kulo sedoyo rak dereng nate to Romo. Milo saged mboten saged kulo sak sedherek badhe mandhap wonten bumi. Angsal to Romo.DEWO : We, la kok njuk mekso koyo ngono. Nduk cah ayu putrine Romo sik tak tresnani, la mbok anggep ngalam ndonya ki apik po. Saiki kahanane wis podho rusak yo nduk, opo meneh cah nom-nomane jan ra iso dijagakke meneh. Ora, ora, ora oleh aku.DEWI : Iyo to nduk, opo meneh kowe kabeh wong wadon-wadon, mengko nek Joko-joko ing Bumi podho kepencut, njuk kowe diculik piye hayo. Sek kelangan rak yo Romo Ibu To?NAWANG Wulan : Jan romo Ibu ki ra CS tenan kok. LA kulo sedoyo meniko rak sampun dewoso to Romo. Kanthi kasekten kulo, mangkih rak mboten wonten onten sik ajeng ngganggu. Nek mboten angsal nggih empun kulo ajeng mogok makan mawon. Wis ben Loro, pelit, jan pelit Romo ki.NAWANG SARI : Injih to Romo, ming sedilit mawon Romo, pun to mboten, mboten menawi wonten pemuda ingkang badhe ngganggu. Nek onten njih tak sikat dhewe to Romo. Nek ra oleh yo wis ayo mogok makan wae, ben kapok romo ngurusi.DEWO : We, la kok kowe kabeh podho ngeyele. Koyo ngene kok widodari.NAWANG WULAN : La kok malah ngece to Romo? angsal njih Romo.DEWO : Jan, tobat nek ngene iki. Mosok poro widodari kok njuk ngambekan. Tapi iso jogo diri yo. Cah-cah Bumi ki nek ngerti wong ayu rak mesti matane ijo. Romo gur khawatir wae.NAWANG WULAN : Berarti angsal to Romo.
wis nek ra keno dipengkak meneh, nanging sik ngati-ati yo.WIDODARI : Injih Romo, Ibu. Nggih sampun nyuwun pamit njih.(Poro Widodari podho metu soko panggung)MUSIK ELINGDEWO : Jan jaman saiki kok kabeh rubah yo diajeng, poro widodari kok tingkahe koyo mengkono. Yo mugo-mugo wae ora ono alangan opo-opo.DEWI : Injih kang mas, la badhe pripun malih to kang mas, nggih sampun jamane. Monggo kangmas, kito njih ngaso riyin.DEWO : Ayo-ayo diajeng.ADEGAN VMUSIK PAPAN : Pucuking Gunung Api PurbaDALANG : Ing wayah rahino naliko kluwung mlengkung ing sak nduwuring sendang tejo warno, Jaka Tarub nedyo golek dalaning urip, ngupadi sampurnaning becik. Sendang tejo warno dadio sarono ketemuning karep kang nyawiji. Wiji kang tinandur abyur ing pucuking Gunung api purba, dadio lan jodhone, angembang ngreboko pindho laron wengi angrubung dian. Nawang Wulan, Wulan putri kayangan, Naliko sore lembayung kluwung mlengkung Nlusup ing satengahing sendang tejo warno. Widodari pitu, pitung werno Nlusup ing tirto pindho manuk mliwis, pinongko seksi ilanging jati diri. Nawang Wulan, Nawang Wulan, Wulan putri kayangan datan biso wangsul ing kayangan. Slendang biru kanggo tondho jati dirining betari, ilang muspro. Maujud dadi winihing trisno kang nyawiji. Wiji kang tukul angrembak angreboko ing dhodho. Wulan kluwung mlengkung ing wayah sore, Jaka Tarup dadi lan jodhone. JAKA TARUB : Le, wis sawetoro wektu awake dhewe mlaku ono ing alas kene. Nanging kok urung ono pertondo opo-opo yo, la jarene mbah Dalang aku arep oleh jodho ing pucuking gunung kene, opo mbah dhalang ngapusi awake dewe yo . Piye apike arep neruske laku opo leren ndisik.PEKATHIK1 : Nggih saene kendel riyen to ndoro, la kulo nggih pun ngelih niki. PEKATHIK2 : Kowe kuwi kang, wong gedhene semene kok ngelihan. Aku sik cilik wae betah kok. Kacanga!PEKATHIK 1 : Ojo ngono to le, la nimbangane mlaku terus tanpo juntrung, la apike rak seren ndisik. Sopo ngerti oleh wangsit. Enggih to ndoro?JAKA TARUB : La gene mletik utekmu, yo wis, apike saiki golek pangan ndisik. Ayo podho mancing wae, mesti nong sendang kae rak akeh iwake. Ayo nek ngono.PEKATHIK : Nggih kulo golek cacinge riyen to ndoro.(wektu Jaka Tarub lan poro pekathike mancing dumadakan poro widodadri podho mudhun lan adus ing sendhang)JAKA TARUB : E, Le... delengen to, kae kok ono cah wadon akeh banget podho arep adus. Ayo ndelik wae.PEKATHIK 1 : La enggih ngaten ndoro, cocok. Ndelik wae. Lumayan Gratisan nonton film he.. he..JAKA TARUB : Hus, motomu ijo nek ndelok cah ayu, wis to menengo. Sopo ngerti iki koyo
ketemu jodhoku widodari. Asik coy... (wektu Jaka Tarub lan poro pekathike podho ndelik sinambi ngawat-awati widodari podho adus)DALANG : Nawang Wulan, Wulan putri kayangan, Naliko sore lembayung kluwung mlengkung Nlusup ing satengahing sendang tejo warno. Widodari pitu, pitung werno Nlusup ing tirto pindho manuk mliwis, pinongko seksi ilanging jati diri. Nawang Wulan, Nawang Wulan, Wulan putri kayangan datan biso wangsul ing kayangan. Slendang biru kanggo tondho jati dirining betari, ilang muspro. Maujud dadi winihing trisno kang nyawiji. Wiji kang tukul angrembak angreboko ing dhodho. Wulan kluwung mlengkung ing wayah sore, Jaka Tarup dadi lan jodhone.MUSIK GUNUNG KIDUL HANDAYANINAWANG WULAN : Sedulur-sedulurku kabeh, jan ngalam ndonya ki jebule yo endah tenan yo. Ora kroso iki wis sore. Kesel yo?NAWANG SARI : Iyo Wulan, aku yo kesel banget ki. Rasane kok gerah banget yo. Apike po adus wae yo?NAWANG WULAN : Ah, emoh aku nek adus mengko ono wong ngindhik, yo malu to aku. Mulus-mulus ngene kok di gratiske.NAWANG TALUN : Wulan, nek ora arep melu adus, yo ra popo. Ra isin, kringetmu kuwi lho ambune jan ra nguwati. Ayo gek nyemplung sendang wae yo.KOOR : Konco-konco sajake kok ono cewek akeh banget, jan kepeneran tenan aku yo urung duwe pacar kok, ayo kenalanKOOR : Ayo, aku yo urung duwe
koor banjur nyalami widodari)MUSIK ELINGDALANG : (Mlumpat lan nyeraki rombongan koor) He, he,... lakon opo iki, podho pethakilan, ngrusak crito wae, ... ayo podho bali nyang nggon-nggonane dewe-dewe. Ora ngerti aturan. (sinambi nglungguhke rombongan koor) La, nek
yo jail-jail.NAWANG SETO : Alah-alah, lan wulan, mbok ojo GR, mbok ngoco kowe ki ayu ora. Potongan Sapi ngono kok ngaku ayu. Ayo diteruske le adus.NAWANG WULAN : E, kowe ojo ngenyek yo, wong ayune koyo ngene kok diarani elek. Waduh aku kroso pipis je, waduh piye iki. (mlumpat lan pipis )NAWANG SARI : Wulan, wulan... kow ki widodari lho. Mosok pipis kok sembarangan, ra isin po di delok wong semene ambane iki. Ngisin-isini wae kowe ki.(naliko poro widodari lagi podho adus, Jaka Tarub mendhak-mendhak lan nyolongslendange salah siji widodari terus bali ing panggonan ndhelik)NAWANG WULAN : Jan enak tenan yo rasane adus nong bumi, rasane kok koyo ora pingin mentas.NAWANG SARI : He sedulur-sedulur kok wis wengi yo rasane. Ayo ngono wae le adus, mengko ndak
siblonan kok.NAWANG SARI : Yo sak karepmu, aku arep mentas.(Poro widodari banjur njupuk slendange dhewe-dhewe, Nawang Wulan yo nyusul njupuk slendange)NAWANG WULAN : Sedulur, la slendangku kok ora ono yo, mesthi podho mbok dhelikke yo,
njogo slendang wae kok ora iso. Aku ora ndelikke tenanNAWANG SIH : Aku yo ora ndelikke lho. Yo ayo digolekki(Kabeh podho nggolekki nanging ora ketemu)Nawang Wulan banjur nangis sesenggukan mbareng slendange digoleki ora ketemuNAWANG WULAN : Njuk piye iki nek slendangku ora ketemu, aku ora iso bali nong kayangan no, nek ngene carane. Piye sedulur?? (Karo bingung isih nggolekki) Pak
Nggo opo ndelikke slendange cah elek koyo ngene. Cewekku we luwih ayu kok. Sembarangan.NAWANG SARI : La piye meneh Wulan, kangmongko iki wis wayah surup koyo ngene, menowo mengo nganti wengi malah kabeh ora iso bali nong kayangan. Ngene wae kowe tak tinggal ndisik,sesuk tak baleni yo.NAWANG WULAN : Aku ojo di tinggal to sedulur, nek dipangan kewan alas piye hayo (karo nangis sesenggukkan)NAWANG SARI : Yo salahmu dhewe, ndeleh slendang wae ora ngati-ati. Kowe ojo sedih yo, kepekso tak tinggal yo. Ayo sedulur-sedulur podho bali.(Poro widodari podho mabur lan bali menyang kayangan, Nawang Wulan Nangis gulung-gulungan)MUSIK
dadi winihing trisno kang nyawiji. Wiji kang tukul angrembak angreboko ing dhodho. Wulan kluwung mlengkung ing wayah sore, Jaka Tarup dadi lan jodhone.NAWANG WULAN : (Nangis gulung-gulungan lan mbengok-mbengok ora karuan koyo cah cilik) Duch Romo ing kayangan, kok koyo ngene nasibku. Iki mengko piye nek njuk aku diperkosa jalmo menungso. (Karo isih nggoleki slendange) Jan kok yo aneh yo aneh yo, slendang kok iso ilang dewe. Duh gusti, aku janji sik sopo wae iso nemokke slendangku, yen wadon arep tak dadekke sedulur sinorowedi, yen lanang aku rilo dadi pendamping uripe.(Naliko Nawang Wulan isih tetangisan, Jaka Tarup lan poro pekathike teko)JAKA TARUB : He, kisanak, sampean ki sopo, cah wadon ayu-ayu kok tetangisan dewe nong pucuk gunung, ono opo, sajake kok sedhih banget. NAWANG WULAN :
nganti koyo kelangan Bis.NAWANG WULAN : Yo ojo ngemingke slendang to mas, slendang kuwi slendang ajaib. Iso nggo mebur.JAKA TARUB : Ha... ha.. sampean niku aneh to mbak, endi ono slendang iso nggo mebur. Nek arep mebur ki yo nganggo Pesawat Merpati, Garuda, opo Buroq ngono lho. Aneh mbak sampean ki. NAWANG WULAN : Tenan mas, iku slendang jimatku. JAKA TARUB : Kok jimat, tambah
We la blaik ane. Jebule sampean ki widodari to. Wis ngene wae mbak, saiki wis wengi. Gandeng sampean ora iso bali nong kayangan, apike sampean saiki melu aku wae, aku yo urung duwe pacar kok mbak. Cah kene nakal-nakal lho mbak, nek sampeyan ora nurut omonganku, aku ora njamin iso slamet. Piye gelem ora. Nek ora gelem aku tak bali ndisik selak wengi (
mbak. Opo malah tak dadekke bohoku.NAWANG WULAN : Emoh mas, pacarmu we wis akeh kok.JAKA TARUB : We, ora. Aku urung duwe pacar tenan. Mbok suer mbak. Yo wis kono. Kowe ndisiko karo rewangku. Aku tak beres-beres brangku ndisikNAWANG WULAN : Wo yoh nek ngono aku manut.(Nawang Wulan lan pekathik banjur lungo, Jaka Tarub terus beres-beres lan
dilelogo yo?MBOK ARDI SANGGRAH : Dilelogo kados pundi to pakne, kulo kok ora nyambung.PAK ARDI SANGGRAH : La genah ngono lho. Lagi pirang menit kumpul karo anak lanang, iki malah wis ditinggal meneh. Dadi wong tuo jaman saiki ki jan angel yo mbokne.MBOK ARDI SANGGRAH : Wo, thole Jaka Tarub to. La niku rak mung tiru bapakne to Pak. Riyin njenengan nggih koyo ngoten to? Ndadak selak.PAK ARDI SANGGRAH : Hus, ojo ngono to mbokne. Gene kowe yo gelem karo aku.MBOK ARDI SANGGRAH : La gelem no, ning kepekso.PAK ARDI SANGGRAH : E, kowe ki kok malah aeng to mbokne. Njuk piye Jaka Tarub ki karepe. Bocah saiki ki cen aneh. Dikongkon rabi malah minggat. Wong tuwo ki gek kurang opo.MBOK ARDI SANGGRAH : La enggih to pakne, Gek yo wong wadon koyo opo sik digoleki ki. Arep rabi wae ndadak reko-reko golek widodari barang. Mbok ngomong wae nek urung wani rabi, karuan wong tuo ki le mikirke.(Naliko Pak Ardi Sanggrah lagi rerasanan karo garwane, Jaka Tarub, Nawang Wulan,
iki mau wis tak rasani neko-nekoJAKA TARUB : La nggih koyo ngoten niku, lawong mriki niku niat golek jodho tenanan kok malah dirasani olo.PAK ARDI SANGGRAH : Yo ora ngono to Le, la bapak simbokmu ki yo bingung to ngerti kowe koyo ngono. La iki kowe kok malah nggowo cah wadon, e, cah wadon opo dudu to? La kuwi sopo, mentas ono garukan po?DALANG : Pak Ardi, sampeyan ki salah, kudune miturut skenarione, lare estri niku rupane ayu kinyis-kinyis. Pun dianggep mawon ayu tenan, arepo kahanane koyo ngono.PAK ARDI SANGGRAH : We, ngoten to. Sori-sori pak Dhalang. Iyo le tak baleni. La cah ayu iki sopo, opo iki calon bojomu?JAKA TARUB : La njih meniko Pak calon kulo. Naminipun Nawang Wulan, widodari saking kayangan.NAWANG WULAN : Leres Pak, kulo meniko asli bikinan kayangan, nami kulo Nawang Wulan.PAK ARDI SANGGRAH : Koyo ngene ki widodari Le?DHALANG : Pak Ardi, sampean ki kok ngeyel to. Di otar-aturi nek lare meniko ayu kinyis-kinyis kok mbandel. Opo Njaluk dipecat po piye?PAK ARDI SANGGRAH : He...He... iyo,... iyo,... lali aku.DHALANG : Lali opo nglali. Wong tuwo kok ngeyel.MBOK ARDI SANGGRAH : Iyo to pakne, ono cah ayune koyo ngene kok diarani elek. NAWANG WULAN : (ethok-ethok arep metu) Yo wis nek ra percoyo aku mulih
Gek sak niki ugi pokoke kulo nyuwun dikawinke, mangkih selak direbut pak Dhalang.MBOK ARDI SANGGRAH : We, la kowe ki piye to Le, njaluk rabi kok koyo pesen Mie Ayam. Ngomong langsung dadi. La opo anggepmu ora nganggo persiapan barang po.JAKA TARUB : Pokokke mboten sah ngangge persiapan, selak kebelet
diajeng. Mulo iku aku selak ora sabar. Pak Pripun, saget to?PAK ARDI SANGGRAH : Yo arep piye meneh le, wis suwe wong tuwamu nunggu-nunggu kowe ndang duwe bojo. Senajan kesusu koyo ngopo Bapak yo sarujuk wae. Piye rak yo ngono to mbokne.MBOK ARDI SANGGRAH : La ajeng pripun malih to pakne. Karang nek cah saiki ki ora kuwatan nek kon nahan. Nek wis kadung kebelet, senenge nabrak-nabrak.PAK ARDI SANGGRAH : Yo ngene wae, saiki ayo kabeh
Kayangan DHALANG : Anyambung crito kang wus kepungkur, sang Dewo arerasan ngenani putrine sik lagi lungo ngulondoro ing ngalam donya. Penggalihe podho ora kepenak amarga durung ono khabar soko poro putrine. Injih meniko cariosipun...DEWO : Diajeng, wus pirang-pirang ndino putri-putrine dewe podo nguondoro mudhun ing ngalam donya, kenopo kok yo ora podho kabar-kabar. Wong tuwo ki rak yo miki terus.DEWI : La injih to Kangmas, sinaosa widodari ananging wonten ngalam donya meniko sak niki rak mboten aman to Pak. Kulo mireng rawat-rawat kabar
mengko.DEWO : Hus, sliramu ki kok tekan sik semono. Ojo neko-neko kowe ki. Opo apike aku nusul po piye yo?DEWI : Njih ampun to kangmas, mengkih malah njenengan dikiro Anggoro. Disel kulo sik cotho.saiki apike diajeng.DeWO : La njuk
ketiwasan Romo, ketiwasan,....DEWO : Ketiwasan piye to ngger. La Endi Nawang Wulan Kok ora melu bali. Ono Opo.NAWANG SARI : La njih meniko wau romo, kolo wau naliko kulo sami adus wonten ing sendang, slendangipun Nawang Wulan Ical. Dados njih mboten saget wangsul mriki malih. Lajeng kulo tilar, lawong selak dalu kok.DEWO : La rak tenan to, ndisik rak Romo wis wanti-wanti menowo kudu ngti-ati. La Kowe-kowe kabeh podho ora nggugu marang wong tuwo. Dadi Widodari kok podho pethakilan, ora njogo jenenge wong tuo. La njuk piye menowo Nawang wulan dimaongso kewan alas?
romo, Mosok dewo kok ora iso nahan howo nepsu.DEWO : Hus, kowe ki malah mulang. Dewo ki yo duwe hati nurani. Nek ono kahanan ngene ki sopo wae mesti duko. Saiki njuk piye nek koyo ngene iki. Piye diajeng, aku jan budrek tenan. Kumat darah tinggiku, aku wedi yen nganti
duko kepati-pati, pirso putri kesayangane ilang ing alam donya, dianggep musno amblas, koyo kelelep lumpur Lapindo Brantas ing Sidoarjo. Ananging gandheng wekdalipun mboten wonten, kedadean ing kayangan meniko mboten dipun
gantos pahargyan pengantenan antawisipun Jaka Tarub lan Nawang WulanADEGAN VIIIMUSIk GEBOK GIRODHALANG : Poro pamirso sedoyo ingkang dahat kinormatan. Mboten kanyono-nyono Jaka Tarub sampun pikantuk Jodho nipun, injih animas Ayu Nawang Wulan, widodari ingkang mandhap sangking kayangan. Pinurwakan munjuk mujo, muji syukur wonten ing ngarsanipun pangeran, monggo kito sami kito awiti pahargyan meniko kanthi manah ingkang lejar, sampun ngantos wonten ingkang amenggalih ribet. Pinongko pambukaning pahargyan meniko, monggo samangkih kito pirsani pahargyan saking sederek Mio sak rencang, ingkang badhe ngaturaken lampah Kuda Lumpingan. Sugeng midhangetaken ngantos paripurnaning pahargyan.(Penganten diarak mlebu ono ing panggung sinambi mirsani hiburan nganti rampung pahargyan)DALANG : Sampun paripurno pahargyan adeging panganten wonten dinten meniko. Kanthi kepekso, adhegan bulan madhu mboten dipun peragakaken.Koor : Pak Dhalang berarti sampung rampung to tugas kulo.DHALANG : we la urung No. Kowe kabeh ki kepatah nganti rampung crito. Kapok ora. Yo saiki kanggo tombo keju kowe kabeh oleh seneng-seneng. Kono
njoget.MUSIK DANGDUT. Ing sak tengah-tengahing jejogetan, kanthi kesusu Pak Ardi mlebu panggung.MBOK ARDI SANGGRAH : E, e, e... mandheg-mandheg, Pak dhalang, sampean niku pripun to. Urung rampung critane kok malah seneng-seneng. Jane ngerti aturan mboten to sampean niku.DHALANG : We, la kok ora ono udan ora ono mendhung, kok teko-teko duko ki ono opo. LA aku ki rak gur manut sutradara to mBok. Dhalang ki posisine isih nong ngisore sutradara, ngerti mboten.MBOK ARDI SANGGRAH : Wo ngaten to. La tak kiro wis rampung, nggih empun nak ngaten.DHALANG : Yo kono, gek mlebu aku arep ngrampungke crito ndisik.
panggonane) Carios sak lajengipun. Pitung tahun sampun kapengker, Jaka Tarub amangun urip bebrayan kaliyan Nawang Wulan. Linambaran roso tresno asih ing antawisipun kekalihipun,
lan tondho tresno Jaka lan Nawang Wulan, piambakipun sampun kaparingan momongan, pun genduk Ayu Wulandari Asmanipun. Ananging sak sae-sae nipun Jaka ambungkus bangke, tetep kemawon saget kaconangan dening kawontenan. Makaten cariosipun.ADEGAN IX MUSIK DANGDUT CUMA KAMUJAKA TARUB : Diajeng, ora rinoso yo wis pitung tahun awake dhewe jejodhoan, Kakang seneng banget iso nyanding sliramu. Delengen putrine dewe, duh ayune koyo ibune.NAWANG WULAN : (SINAMBI NGGLENDHOT ONO PUNDHAKE JAKA TARUB) La iyo to mesthi to kakang, la wong ibune ayune koyo ngene, mesthi wae anake yo ayu to. Ananging aku kok saiki duwe roso kangen karo kanjeng ramaku ing kayang yo. Piye yo kakang carane kanggo ngilangi roso kangen iki. JAKA TARUB : Yo oleh-oleh wae diajeng kowe kangen karo wong tuwamu, nanging arep priye maneh. Ndang pupusen to, kowe wis ora mungkin bali nong kayangan.NAWANG WULAN : Aku ki yo wis mupus kang, nanging sik dadi bingungku ki, gek sopo yo sik nyolong slendangku ndisik, kok yo tegel-tegele.JAKA TARUB : Wis to nduk, ojo dipenggalih meneh, malah gur gawe sedhihing atimu. Saiki kowe masako ndisik. Aku selak
geni nong pawong, disugokke kayune ndak mati. Nanging welingku, ojo pisan-pisan kowe mbukan kendil yo yen dudu aku sik mbukak, mengko ndak ono kedadean sik ora apik.JAKA TARUB : Iyo, iyo dhiajeng.NAWANG WULAN : Yo nek ngono aku pamit kangmas, tenan lho ojo diterak welingku, menowo kok terak aku ora tanggung jawab resikone. (Nawang Wulan Banjur mangkat nong kali)JAKA TARUB : Kok ora koyo padatane, ngopo kok Wulan welingan koyo ngono. Ojo-ojo Wulan wis ngerti
banjur mbukak Kendhile) Lho (kaget) kok isine mung watu. Jan ra urus tenan Wulan ki, la wong lanang kok kon mangan watu.(tanpo kanyono-nyono, Nawang Wulan teko karo bengok-bengok)NAWANG WULAN : Kakang Jaka, kok kowe mblenjani janjimu to kang. Aku ki widodari yo kang, aku ngerti lan kroso menowo kowe ora jujur. Kowe wis nerak wewalerku. (nangis sesenggukan) Saiki wis ilang kabeh kasektenku kakang, Awake dhewe kudu urip koyo bangsamu. Ilang, ilang tenan kasektenku. Awake dhewe bakal urip mlarat kang. Gek kepriye yen ngene iki.JAKA TARUB : Duk yayi tuwasno iki mau aku arep muring karo kowe, mergo kowe gur
kowe nanging tetep wae kasektenku tetep ora iso bali. Saiki gek piye, berase wis ra ono meneh, aku kudu nutu pari. Mulo soko iki, kowe kudu siap dadi wong mlarat, kayune yo wis entek, kowe ndang goleko kayu aku tak nutu, galo ananke wis nangis ngelih.JAKA TARUB : Iyo diajeng, aku manut (Terus lungo golek kkayu)NAWANG WULAN : (AREP NJUPUK PARI DI TUTU ONO IN LUMBUNG Ananging sepiro kagete naliko arep njupuk pari, Nawang wulan weruh slendange sik ndisik ilang) Lho, iki kok koyo slendangku sik ilang mbiyen yo. (dibukak bungkusan slendange) Iyo aku ora pangling, iki slendangku. Nanging sopo sik ndeleh kene? Ojo-ojo kang Jaka Tarub sik nyolong slendangku ndisik. (Slendang banjur di coba lan bener, kanthi slendang kuwi Nawang Wulan Biso Mabur)Nawang wulan dadi bingung antarane seneng, sedih, lan muring campur dadi siji)DALANG : Nawang Wulan Nemokake slendang ing tumpukaning pari Wulan mbali dadi widodari Kumleyang ing sak nduwuring lumbung, kandhang lan pendopo Wulan
WULAN : ora diajeng, diajengan kang. Delengen sik nong pundhakku ki opo. Kenopo kowe tego kakakng ngapusi aku. Kowe tego ngapusi anakmu. Kasunyatane kowe to sik nyolong slendangku ndisik.JAKA TARUB : Aku njaluk ngapura Wulan, kabeh mau tak tempuh mergo aku tersno karo kowe. Nek ora kanthi coro kuwi aku ora mungkin dadi bojomu.NAWANG WULAN : Nanging ora ngene carane kang. Yo wis aku iso ngapuro kowe, nanging gandheng aku wis nemokke slendangku, mulo aku kudu bali ing kayangan, urip karo sedulur-sedulurku. Iki minongko paukumanmu kakang.JAKA TARUB : Ojo diajeng, kowe ojo lungo. Kowe ojo bali nong kayangan, mesakne anakmu arep priye. Coba delengen iki anakmu.NAWANG WULAN : Yo arep priye maneh kakang, kowe wis ora jujur karo aku, aku kudu lungo, bali marang wong tuwaku. (Banjur ngambung
nganggo boso nJombang ae yo, Mbak, hehe.... Yo' opo kabare, MBak, wis suwe ta sampean ga
GPRS Core Network | Lukman Prihandika Blog's
Jeneng "$1" ora diidinaké supaya wong ora bingung utawa menggak ngapi-api jeneng panganggo sing wis ana: $2.
Cara Backup Data | Lukman Prihandika Blog's
Kraton Jogja)1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Sultan Hamengkubuwono II1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Sultan Hamengkubuwono III1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. KGPAA Paku Alam I (Kraton Paku Alaman)1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.2. Pangeran Hario Mangkunegoro1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.2.1. KGPAA Mangkunegara I (
Nederlek iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Reply	marsudiyanto permalink*	06/08/2010 19:08	Aku nek ngomentari tulisan sing mendalam ngene iki mumet, mergane aku penganut sistem simpel, sing gak abot2, sing sederhana, ora nganggo kiasan, ora
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 92 dinten 803 menit kapungkur.
Holografi inggih punika teknik ingkang saged njalari sinar saking satunggaling piranti saged nyebar, dipunrekam, lajeng dipunkonstruksi saéngga objekipun ketingalipun wonten ing panggénan ingkang relatif sami kaliyan media rekaman ingkang dipunrekam.[1] Gambar saged éwah miturut panggénan kaliyan orientasi saking éwahipun sistem paningal wonten ing cara ingkang sami kados nalikanipun objek kasebut taksih wonten, saéngga gambar ingkang dipunrekam bakal jumedhul kanthi wangun tiga dimensi (3D), ingkang padatanipun dipunwastani hologram.[1]
Sasampunipun pemrosesan, bakal ketingal piranti ingkang bènten-bènten menawi dipunpirsani saking manéka sudut.[2] Hologram tradhisional taksih ngginakaken proses kimia ingkang njlimet.[2] Déné hologram modern, pawujudanipun saged dipunpirsani ing sinar ingkang padatanipun. Hologram ugi saged nedahaken tiga dimensi (3D) piranti ingkang ageng saged obah-obah kanthi manéka werni ingkang jangkep.[2]
Teknik holografi punika dipuntemokaken déning Dr. Dennis Gabor, satunggaling fisikawan saking Hongaria ing taun 1940-an.[2] Panjenenganipun dados perintis, bapak, ugi dados pangripta tèknik holografi. Nanging, perkembangan holografi taksih rendhet ngantos taun 1960-an.[2] Dennis Gabor ngrembakaken teori holografi nalika nyambut damel ing Departemen British Thomson Houston. Teori punika dipuntemokaken kanthi boten sengaja, nalika Dennis Gabor saweg dolanan ing laboratorium kanthi kasil majunipun teknologi perintis ingkang wonten gegayutanipun kaliyan ngrembakanipun mikroskop elektron.[3] Kanthi punika Dennis Gabor saged ngripta teknik énggal inggih punika teknik holografi.[3] Dennis Gabor banjur kanugrahan bebungah Nobel èlmu fisika kanggé teknik énggal ingkang dipuntemokaken kasebat.[3] Nanging, Dennis Gabor kedah nengga ngantos taun 1971 supados anggitanipun punika saged dipunakèni.[3]
Hologram[besut | besut sumber]
Hologram punika prodhuk saking teknik holografi.[4] Hologram inggih punika gambar fotografi 3D kaliyan anggadhahi pawujudan ingkang langkung jero.[4] Hologram saged katingal saking pangriptaning satunggaling citra ingkang kawangun saking gambar kalih dimènsi (2D) objek ingkang sami lajeng katingal saking titik referensi ingkang bènten.[4]
Karakteristik Hologram[besut | besut sumber]
Sinar ingkang dugi ing socanipun tiyang ingkang mirsani kaliyan sinar ingkang asalipun saking gambar ingkang dipunkonstruksi saking hologram, sami kaliyan sinar ingkang asalipun saking objek aslinipun. Dados anggènipun tiyang mirsani gambar hologram, saged mirsani kados menapa ingkang wonten ing objek aslinipun.[3]
Hologram saking satunggaling objek kasebar saged dipunkonstruksi saking pérangan paling alit saking hologram kasebat. Menawi satunggaling hologram pecah, saben pérangan saged dipunginakaken kanggé ngasilaken malih sadaya gambar. Nanging, ukuran hologram ingkang dados alit saged ndadosaken mandhapipun perspektif gambar, resolusi, kaliyan tingkat padhanging gambar.[3]
Setunggal hologram tabung saged maringi paningalan 360 derajat saking objek.[3]
Wonten ing setunggal pelat fotografi saged nyimpen langkung saking setunggal gambar independen wonten ing wekdal ingkang sesarengan.[3]
Setunggal hologram saged dipunkonstruksi kalih jinis gambar, inggih punika gambar nyata kaliyan gambar maya.[3]
Panglompokan Hologram[besut | besut sumber]
Hologram saged dipunklompokaken dados sawetawis cara gumantung ing kekandelanipun, métode ngrekam, métode rekonstruksi, lsp.[3]
Tipe satunggaling hologram wonten ingkang saged ngasilaken éwah-éwahan ing amplitudo saking sinar rekonstruksinipun. Éwah-éwahan jinis fase saking hologram punika amargi variasi saking indeks bias utawi kandelipun medium.[3] Fase hologram punika nggadhahi kaluwihan tinimbang amplitudo hologram wonten ing perkawis ènèrgi ingkang boros sarta efisiensi penguraian ingkang langkung dhuwur.[3] Hologram ingkang dipunrekam wonten ing emulsi fotografik saged ngéwahi fase amplitudo kaliyan gelombang ingkang dipunpadhangi.[3] Wangun saking krangka rekaman punika gumatung saking fase pancampuran sinar.[3] Dadosipun gelombang ingkang dipunrekonstruksikaken lajeng dipunrefleksi tumuju hologram kanthi padhetipun perak ingkang kasimpen kaliyan amplitudonipun sami kaliyan amplitudo objek.[3] Samanten ugi kaliyan fase gelombangipun.[3]
Bidhang hologram saged awangun tipis utawi kandel.[3] Satunggal parameter Q saged dipunginakaken kanggé mbèntenaken antawisipun hologram tipis kaliyan hologram kandel.[3] Satunggaling hologram saged dipunwastani tipis menawi Q < 1.[3] Prekawis punika sampun dibuktékaken menawi hologram tipis ingkang dipuntambah kaliyan teori gelombang angsal kangge biji Q urutan 1.[3] Daédéosipun, kriteréia saking Q boten mesthi cekap. Satunggal hologram bilih saged ugi dipunwastani tipis menawi kandelipun langkung cendhèk saking jarak pinggir.[3] Miturut Hukum Bragg satunggaling hologram ingkang volumenipun kandel saged dipunwastani minangka superposisi saking 3D rekaman ingkang kaukur ing jeronipun emulsi.[3] Volmue hologram ngrekonstruksi bayangan ing panggénan asli saking objek menawi sinar rekonstruksi trep kaliyan sinar ingkang dipundadosaken pathokan.[3]
Panyimpangan Hologram[besut | besut sumber]
Hologram saged ngalami panyimpang amargi dipunjalari déning konstruksu setunggal tumuhu rekonstruksi salajengipun sarta déning boten trepipun referensi lan rekonstruksi sinar. Panyimpangan ing hologram kromatik lan nonkromatik, kekalihipun sami-sami panyimpangan ingkang temenen sanadyan namung satunggaling penyimpangan saking geometri pengrekaman ingkang wonten ing rekonstruksi
nggampilaken manungsa nalikanipun ndamel satunggaling karya seni lan pirantos-pirantos tilaranipun sujarah, pendamelan iklan lan filem, lan sapanunggalanipun. Kejawi punika, aplikasi holografi sanès inggih punika
inggih punika aplikasi saking tèknologi holografi ingkang ndadosaken kita saged ndamel replika utawi tiruan visual satunggaling pirantos, sarta èfèkipun. Mawi teknik punika, objek ngalami pencahayaan kaping kalih. Saéngga visualisasi satunggaling barang saged werni-werni.
Ing prosès pencahayaan ingkang sepisan, objek kedah wonten ing kahanan anteng, boten angsal obah. Ing prosès pencahayaan ingkang kaping kalih, objek kalawau dados subjek kanggé maringi wangun-wangun fisik miturut wujud asli objek kasebat. Lajeng sapanjangipun prosès kalawau, hologram bakal nglukisaken sawetawis gunggung garis, inggih garis pinggir lan ugi garis diagonal ingkang ngléwati objek. Garis-garis punika lanjeng malih dados garis-garis kontur arupi ing satunggaling peta. Peta visual punika gumantung sanget kaliyan garis pinggir, jalaranipun geris tepi punika ingkang maringi wangun-wangun fisik. Menawi kadadosan kléntu ing prosès ingkang sepisan, prekawis punika saged mrabawani pandamelan peta visualipun.
Holographic interferometry sampun kathah dipunginakaken ing indhustri manufaktur. Ginanipun inggih punika kanggé nginpksi karusakan ing prodhuk. subjekipun inggih punika logam lan bahan nonlogam. Material punika dipunginakaken kanggé nguji wontenipun bilih kadadosan karusakan.
Holographic optical element (HOE)[besut | besut sumber]
Holographic optical element inggih punika salah satunggaling jinis saking elemen optis difraktif. HOE saged nggantos satunggaling sistem optik mawi komponen optik ganda, kadosta lensa, kaca, beam splitters, lan prisma. HOE migunani sanget menawi kadadosakan komponen optik ingkang boten seimbang utawi boten trep.
Sapunika dugi tèknologi DOE (Diffractive Optical Element) minangka lelajenganipun saking HOE. Ing DOE gelombang cahaya ingkang dugi boten mbengkok malih, nanging dipunpecah dados puluhan, atusan, utawi éwonan gelombang. Gelombang-gelombang kalawau bakal nyawiji malih lan mbentuk satunggaling gelombang jangkep ingkang énggal.
memory[besut | besut sumber]
Pangrembakanipun tèknologi holografi ugi dumugi menyang sistem nyimpen data[5]. Tegesipun kanggé nyiptakaken media panyimpen data mawi kapasitas ingkang lagkung ageng. Media-media panyimpen ingkang ngadhopsi prinsip=prinsip golografis dipunwastani holographic memory.
Dhasaripun, tèknologi holographic memory ngginakaken cahaya kanggé nyimpen lan maos malih data utawi informasi. Sinar Laser (cekakan saking
ingkangg ngadhahi sipat monokromatik lan koheren dipunlewataken ing satunggaling pirantos ingkang dipunwastani ‘beam splitter’. Splitter punika mecah sinar LASER dados kalih, ingkang sepisan dipunwastani sinar sinyal utwai sinar ancas, déné ingkang kaping kalih dipunwastani sinar acuan. Dipunwastani sinar sinyal amargi sinar punika mbeta kode informasi utawi objek ingkang badhé dipunsimpen. Dipunwastani sinar acuan amargi minangka sinar ingkang dipunrancang miturut kekajenganipun, saéngga gampil lan prasaja kanggé dipunréprodhuksi amargi dipunginakaken minangka referensi.
Salah satunggaling tuladha saking holographic memory inggih punika kepingan holografis. Para panaliti saweg nyobi ngrembakakaken kepingan (CD) ingkang nggadhahi muatan panyimpenan holografis, saéngga saged nyimpen informasi mawi ukuran terabit. Prekawis punika dipunjalari ngepak data dados langkung mapat tinimbang tèknologi optis konvensional kadosta ingkang dipunginakaken ing DVD lan Blu-Ray ingkang setunggal keping cakram optis mawi kandel 1,5 mm saged nyimpen data 200 GB.
Holographic memory nggadhahi sawetawis kaluwihan tinimbang media panyimpen sanèsipun, inggih punika :
Holographic memory saged nyimpen data 2 dimensi, 3 dimensi, lan ugi data digital.
Kapasitas penyimpanan data langkung ageng, saged ngantos ping 27 langkung ageng saking kapasitas DVD ingkang dipunginakaken sapunika.
Prosès maos data langkung cepet, inggih punika 25 tikel langkung cepet tinimbang DVD.
TèknologiKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
saking jawi seep..kulo mirsani awit taun 94 kanti saniki 2010..ajiiipp..kulo asli nggombong bumen,saniki
Sarolangun kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Sarolangun, Jambi, Indonesia.
Bahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.32, tanggal 2 April 2013.
guci alit (guci kecit) karena ada kaitannya dengan kerajaan bromo (roro anteng & ki ageng seger) dan petilasan ki ageng sastro, ki ageng giring (putra ki ageng selo-cicit hyang prabu brawijaya pungkasan) 1
nyekolahke ning sekolahan sing gak enek matematikane…
Mbuh dienggo mbuh gak, nyatane ko kelas siji SD nganti
sing ngerti bab iki yo gurune, dudu wonge.
Nek wonge mesti merasa mboten ngoten… 😀
Reply	setitikharapan permalink	01/07/2010 22:26	Hadooh..kok sama ya Yen, susah
nyebarno tembelek wedhus ndik karpet.Jarene ngene "wis pokoke bu, lek
lair 08 April, 1980) ya iku sawijining aktor Korea-Amerika, kang misuwur kanthi peran dadi Han Seoul-Oh ig
Sung Kang wiwitane gedhé ing sawijining kutha cilik ing Gainesville, Georgia ing kono dhèwèké nguwasani seni bela dhiri. Banjur mlayu marang California kidul kanthi ngarep-arep pendhidhikan kang dhuwur. Ing kono dhèwèké sadar yèn nari dudu dalane, dhèwèké banjur ketemu Sal Romeo, sawijining aktor kang apik atine. Pitung taun diajari deni Sal Romeo Kang dadi bisa akting. Bubar iku Sung Kang banjur misuwur dadi bintang tamu ing adicara-adicara utama lan melu ing sawijining filem laris Pearl Harbor lan lanjut ing
ing taun 2000-an. Senadyan namung mulai dadi pemeran pendukung lan cameo kayata ing filem Antwone Fisher (2002) dan Forbidden Warrior (2004), Kang bisa melejit minangka dadi co-produser lan dadi mbintangi filem-filem kang didominasi déning artis lan kru Asia-Amerika. Diwiwiti nalika kang setuju melu produksi lan éntuk peran dadi salah sawijining peran utama jroning drama kang disutradarani déning Justin Lin Better Luck Tomorrow (2002), babagan sakelompok bocah Asia-Amerika enom kang éntuk masalah kriminal. Sabanjure Kang uga dadi produse lan pemain ing filem kanthi tema kriminal Undoing (2006). Banjur misuwur nalika dadi pemeran pendukung ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sung_kang&oldid=1112045"	Kategori: FilemLair 1972Kategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Januari 2017Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Sing Nulis: Al Ustadz Ruwaifi’ bin Sulaimi Al Atsari, Lc
Wong-wong sing urip neng jamane Nabi shalallohu ‘alaihi
lan Rosulle shalallohu ‘alaihi wassalam dadi seapik-apiking menungsa. Wong-wong kuwe yakui wong-wong sing paling ngerti agama lan paling apik amalane dadi maring wong
etimologi basa Arab maknane: Sapa bae sing wis disiti awake dhewek sekang nini buyut lan sedulur, sing wong kae kabeh kue neng duwure awake dhewek neng masalah umur lan kautamaan. (Lisanul Arab, karya Ibnu Mandhur 7/234)
enteng…nganggo kacamata jaran ae wan wkwkwkwkwk
btw …. yen mlebu google sandbox trus kudune piye wan? opo
Sampun katimbalan sowan dumateng Gusti Alloh SWT kanthi tenang, panjenenganipun simbah kakung Hadiwiyono wonten ing dinten
Si Kenzo lagi … | Lukman Prihandika Blog's
Bareng, Mr Bean Puji Akting Dewi
ketulusan, menggugah kreativitas, menuju prestasi
Oleh Rohmad WidiyantoJenang Abrit pethak puniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedherek kita ingkang lahir tunggil papan ingkang sanes panggenan ingkang momong badan seliranipun si ’A’. Menopo to wigatinipun dipun uri-uri lan dipepetri? Mboten sanes kejawi sampun ngantos nggothangi lan ngribeti sedoyo lampah kito wiwit dinten meniko ngantos sak piturut-piturutipun.
”Jenang abrit pethak meniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedherek kita ingkang lahir tunggil papan ingkang sanes panggenan ingkang momong badan seliranipun si ’A’, sampun ngantos nggothangi lan ngribeti wiwit dinten meniko ngantos sak lajeng-
Komentar:Jenang Abrit pethak puniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedherek kita ingkang lahir tunggil papan ingkang sanes panggenan ingkang momong badan seliranipun si ’A’. Menopo to wigatinipun dipun uri-uri lan dipepetri? Mboten sanes kejawi mbok bilih
Jenang Abrit pethak puniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedherek kita ingkang lahir tunggil papan ingkang sanes panggenan ingkang momong badan seliranipun si ’A’. Menopo to wigatinipun dipun uri-uri lan dipepetri? Mboten sanes kejawi mbok bilih saged kangge tambah-tambah referensi gesang kula kangge sangu sesrawungan kula
SERAT WEDHATAMA Karya : Mangkunegara IV PUPUH I P A N G K U R 01 Mingkar-mingkuring ukara, akarana karenan ma...
MUGI RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH WIDADA NISKARA NIR ING SAMBIKALA SURADIRA JAYANINGRAT
kang para prajurit, lamun bisa sira anuladya, d...
Kawit (Gendhing Gender) .Gend...
Kalimantan iku pulo sing papané ana ing loring Pulo Jawa lan kuloning Pulo Sulawesi. Palemahaning pulo iki kapérang dadi wewengkoning telung nagara Brunei, Indonésia, lan Malaysia.
Pulo iki asring diarani Borneo déning mancanagara utamané Malaysia, kanggo ngarani palemahaning Sarawak lan Sabah, éwadéné diarani Kalimantan déning Indonèsia. Saliyané iku, uga madeg Kasultanan Brunei ana ing pulo iku..
Nalika kalaning Hindia-Walanda, Kalimantan misuwur minangka Bornéo. Nanging mangkono, iki ora ateges jeneng Kalimantan ora kawentar. Sajroning layang-layanging Pangéran Tamjidillah saka Kraton Banjar taun 1857 dhateng Résidhèn Walanda ing Banjarmasin, Panjenengané wis nganggo jeneng Pulo Kalimantan, dudu Pulo Bornéo. Iki nuduhaké manawa ana ing kalangan pandunung, jeneng Kalimantan luwih kasuwur tinimbang jeneng Borneo sing dienggo ana ing administrasi pamaréntah kolonial Hindia-Walanda. Jeneng Kalimantan wiwit kondhang manèh watara taun 1940.
Rikala abad kaping 18, sapérangan gedhé palemahaning Kalimantan saka Nagara Sambas tekan Nagari Berau arupa kraton-kraton sangisoré Kasultanan Banjar, nanging wusana nyusut dadi sapérangan cilik waé kayata wewengkon Kalimantan Kidul saiki amarga prajanjèn kaliyan Walanda. Ing Prajanjèn Karang Intan ing mangsa pamréntahan Pangéran Nata Dilaga (Susuhunan Nata Alam) (1808-1825), Kasultanan Banjar masrahaké
Laladan liyané sing uga wus dipasrahaké dhateng Walanda ya iku Landak, Sambas, Sintang lan Sukadana. Mung wewengkon inti Kasultanan Banjar sing durung tiba ing gegeman Walanda nganti taun 1860. Sabanjuré ing abad kaping 19, Walanda ngakèni madegipun kerajaan-kerajaan (laladan dhistrik) sing langsung dipréntah kepala bumiputera sing tundhuk ing sangisosoré kakuwasaan Walanda (Indirect Bestuur).
Ing abad XIV wewengkon Kalimantan ditaklukaké Gajah Mada. Saben nageri sing arupa sawijining laladan aliran kali ing mangsa iku dipimpin sawijining wong kanthi gelar Sakai. Majapahit mapanaké wakilé Maharaja Suryanata (1365) sing dadi raja Nagara Dipa sing kedhudhukané ing Candhi Agung (
kanthi ciri budaya Melayu. Sadurungé munculé agama Islam kabèh pendhudhuk Kalimantan dilebokaké ing kategori budaya Dayak sing kapérang saka wong Dayak, Melayu Hindu lan Jawa Hindu. Kasultanan Banjar minangka wakil Kasultanan Demak ing Kalimantan marisi sapérangan wewengkon tilas taklukané Majapahit.
Kasultanan Banjar mérang wewengkon Kalimantan dadi wewengkon-wewengkon Kutha Raja, Nagara Agung, Manca Nagara lan Pesisiran. Kutha Martapura kutha krajan Kasultanan Banjar minangka ring sepisanan arupa wewengkon Kutha Raja. Ring kapindho laladan njaban kutha Martapura (Laladan Banjar) iku wewengkon Nagara Agung (laladan inti kerajaan Banjar). Ring katelu ing njaban laladan Banjar disebut laladan Manca Nagara ya iku kawasan kulon tekan laladan Kotawaringin lan ing wétan tekan laladan Pasir. Ring paling njaba ya iku wewengkon ing sisih kulon Kotawaringin tekan negeri Sambas disebut Pasisir Barat, ewadéné Pesisir Wétan iku kawasan ing sisih lor laladan Pasir tekan wewengkon Berau-Bulungan.
Asal-muasal jeneng[besut | besut sumber]
Sepisan Borneo saka tembung Kasultanan Brunei Darussalam sung sadurungé arupa kerajaan gedhé lan wiyar (njangkep Serawak lan sabagéan Sabah amarga sabagéan Sabah iki duwèkané kasultanan Sulu-Mindanao. Para pedagang Portugis nyebut Borneo lan digunaaké déning wong-wong Éropah. Nanging penduduk asli nyebut minangka pulo Klemantan.
Kapindo miturut Crowfurd ing Descriptive Dictionary of the Indian Island (1856), tembung Kalimantan iku jeneng sejinis pelem saéngga pulo Kalimantan iku pulo pelem nanging panjenengané nambahaké yèn tembung iku mambu dongèng lan ora populèr.
nyebutaké jeneng papan selaras asil bumi kaya jewawut ing basa sanksekerta yawa saéngga pulo iku disebut yawadwipa sing dikenal minangka pulo Jawa saéngga kanthi dhasar analogi mau pulo iku sing kanthi jeneng Sansekerta Amra-dwipa utawa pulo pelem.
Kapapat miturut C.Hose lan Mac Dougall nyebutaké yèn tembung Kalimantan asalé saka 6 golongan suku-suku setempat ya iku Dayak Laut (Iban), Kayan, Kenya, Klemantan, Munut, lan Punan. Ing karangané, Natural Man, a Record from Borneo (1926), C Hose njelasaké yèn Klemantan iku jeneng anyar sing digunaaké déning bangsa Melayu.
Kalima miturut W.H Treacher ing British Borneo ing jurnal M.B.R.A.S (1889), pelem liyar ora dikenal ing Kalimantan lor. Apa manèh Borneo ora naté dikenal minangka pulo sing ngasilaké pelem malah mungel waé saka sebutan Sago Island (pulo Sagu) amarga tembung Lamantah iku jeneng asli sagu mentah.
Kaenem miturut Prof. Dr. Slamet Muljana ing bukuné Sriwijaya (LKIS 2006), tembung Kalimantan dudu tembung melayu asli nanging tembung silihan kaya déné tembung malaya, melayu sing asalé saka India (malaya ateges gunung). Kalimantan utawa Klemantan asalé saka basa Sanksekerta, Kalamanthana ya iku pulo sing udharané panas banget utawa ngobong (kal[a]: usum, wektu lan manthan[a]: ngobong). Amarga vokal a ing kala lan manthana miturut kabiyasaan ora diucapaké, mila Kalamanthana diucap Kalmantan sing sabanjuré disebut penduduk asli Klemantan utawa Quallamontan kang pungkasané diturunaké dadi Kalimantan.
Administrasi[besut | besut sumber]
Mangsa Républik Indonésia Sarékat[besut | besut sumber]
Sawisé njupuk alih Kalimantan saka tanganné Jepang, NICA meksa kaum Federal Kalimantan supaya cepet ngedegaké Nagara Kalimantan nyusul Nagara Indonésia Wétan sing wis ngadeg. Mula banjur diwangun Dhéwan Kalimantan Kulon tanggal 28 Oktober 1946, sing dadi Laladan Istiméwa Kalimantan Kulon ing tanggal 27 Mei 1947; kanthi Kepala Laladan, Sultan Hamid II saka Kasultanan Pontianak kanthi pangkat Mayor Jendral. Wewengkoné kapérang saka 13 kerajaan minangka swapraja.
Dhéwan Dayak Gedhé diwangun tanggal 7 Desember 1946, lan sabanjuré tanggal 8 Januari 1947 diwangun Dhéwan Pagatan, Dhéwan Pulo Laut lan Dhéwan Cantung Sampanahan sing banjur nggabung dadi Fèdherasi Kalimantan Kidul-Wétan. Banjur tanggal 18 Februari 1947 diwangun Dhéwan Pasir lan Fèdherasi Kalimantan Wétan, kang pungkasané ing tanggal 26 Agustus 1947 nggabung dadi Dhéwan Kalimantan Wétan. Sabanjuré Laladan Kalimantan Wétan dadi Laladan Istiméwa Kalimantan Wétan kanthi Kepala
Gubernur Kalimantan ing pamaréntahan Pamaréntah RI ing Yogyakarta, ya iku Pangéran Muhammad Noor, ngirim Cilik Riwut lan Hasan Basry ing misi perjuwangan mempertahankan kamardikan kanggo ngadhepi kekuwatan NICA. Ing tanggal 17 Mei 1949, Lètkol Hasan Basry minangka Gubernur Tentara ALRI Wewengkon IV
Résidhèn lan Gubernur[besut | besut sumber]
I.N. Nieuwen Huyzen (1860), résidhèn Walanda
C.A. Kroesen (1898), résidhèn Walanda
C.J. Van Kempen (1924), résidhèn Walanda
J. De Haan (1924-1929), résidhèn Walanda
R. Koppenel (1929-1931), résidhèn Walanda
W.G. Morggeustrom (1933-1937), résidhèn Walanda
Wiwit taun 1938, Bornéo-Walanda (Kalimantan) arupa siji kasatuan laladan administratif sangisoré gubernur, sing duwé kedhudhukan ing Banjarmasin:
Dr. A. Haga (1938-1942), gubernur Bornéo
Pangéran Musa Ardi Kesuma (1942-1945), Ridzie
Ir. Pangeran Muhammad Noor (2 September 1945), gubernur Kalimantan kanthi kedhudhukan ing
Taun 1957 Kalimantan dipérang dadi 3 propinsi, ya iku Kalimantan Kidul, Kalimantan Wétan, Kalimantan Kulon. Sabanjuré taun 1958, kawangun propinsi Kalimantan Tengah minangka pamekaran saka Kalimantan Kidul.
"Tanjungpura" (Bakulapura) artiné pulo sing akèh nduwèni tanjung (bakula).
"Tanjung Nagara" iku sebutan kanggo pulo Bornéo déning Kerajaan Majapahit, minangka salah siji laladan saka wolung taklukan Kerajaan Majapahit.
"Hujung Lemah" utawa "Ujung Lemah" iku sebutan pulo Kalimantan ing Hikayat Banjar lan Hikayat Raja-raja Pasai, katoné iki jeneng sing dipigunaaké déning penduduk Sumatra lan sekitaré kanggo nyebut pulo Kalimantan.
"Pulo Kencana" iku sebutan pulo Kalimantan ing Ramalan Prabu Jayabaya saka Majapahit ngenani bakal dikuwasani Tlatah Jawa déning bangsa Jepang sing teka saka arah pulo Kencana (Kalimantan).
"Jaba Daje" artiné "Jawa ing Lor (saka pulo Madura) sebutan suku Madura dhateng pulo Kalimantan.
sing diterbitaké ing Banjarmasin déning A.A Hamidhan tanggal 5 Maret 1942.
Zuider en Ooster Afdeeling van Borneo, laladan Kidul lan Wétan Kalimantan ya iku Kalimantan Kidul, Kalimantan Tengah lan Kalimantan Wétan, sing dipréntah sawijining Résidhèn tekan taun 1942 kang kutha krajané ing
2500 SM : Migrasi bangsa Melayu Proto saka Yunnan menyang pulo Bornéo sing dadi nénék moyang suku
lan paling dhuwur pamaréntah sipil ngliputi wewengkon Banjarmasin, Hulu Kali lan Kapuas-Barito (Dayak Gedhé).
17 April 1945 : Rakyat Banjarmasin wiwit diwajibaké mènèhi pakurmat kanthi mbungkukaké awaké
18 April 1950 : Pambubaran Dhéwan Dayak Gedhé, Dhéwan Banjar lan Fèdherasi Kalimantan Kidul-Wétan.
Kalimantan&oldid=1076547"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.03, 30 Agustus 2016.
rkçeVènetoTiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.42, 19 Maret 2013.
Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani.Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9E ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwunPidato bahasa jawa kramaAss. Wr.wb.Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.Saderek-saderek sedanten……..Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten……..Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..Saderek-saderek sebongso lan setanah air……….
poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuanganKulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget
Probolinggo - Purbalingga - Purwakarta - Purwodadi - Purwokerto - Purworejo -Rangkasbitung - Rembang - Salatiga - Sampang - Semarang - Serang - Sidayu -Sidoarjo - Singaparna - Situbondo - Slawi - Sleman - Soreang - Sragen - Subang -Sukabumi - Sukoharjo - Sumber -
[Reply]rejz Reply:October 30th, 2009 at 1:03 pmGIS iku untumu giGIS nang, wkwkwkwkwk… wong koncone ngemeng ngalor-ngidul kok ra digagas blas…
ngomong ae mbah e Gemblung, PT. GIS iku yo PT.GIS ora iso pindah jeneng sak karepe dewe 😀
[Reply]	Ojo ngawur November 1, 2009 at 11:27 pm
sampean iku kok koyo tombak bermata dua…omongan’e pean iku kog koyo iyo wae.
usah bengok2 sing elek ning kene, mergane kene yo iso di delok wong liyo
Javanese - babagan pengobatan tundhuk - Bing - Search Kannada -
Mésias (asalé saka basa Ibrani mashiah) iku tegesé "sing diurapi".[1] Jroning basa Yunani, tembung mesias dijarwakaké kanthi tembung kristos, lan saka kono ditepungi sebutan Kristus sing dadi salah sawijining sesebutan Yésus.[1] Sebutan mesias oyoté saka pangertèn Yahudi ngenani sawijining tokoh ing mangsa ngarep sing bakal teka minangka wakil Allah kanggo nggawa keslametan kanggo umat Yahudi.[2] Konsèp
manungsa.[1][2] Éwadéné jroning Islam, konsèp mesianik ana jroning pamahaman Islam ngenani Isa/Yésus sing bakal teka ing dina penghakiman kanggo ngalahaké dajjal.[3] Pamahaman iki ora ana ing njeroning Quran, ananging sumberé saka Hadis.[3]
Tembung mésias ngrujuk marang wong sing diurapi Allah, selaras kabiyasan Israèl kuna sing ndeleng tindakan pangurapan minangka tengering pamilihan lan panyucèn Allah.[4] Wong sing diurapi dianggep minangka duwèkané Allah lan éntuk jejibahan kusus.[4] Tokoh-tokoh sing dilantik kanthi pangurapan biyasané raja lan imam, utawa uga tokoh sing dipilih déning Gusti dhéwé.[4] Jroning Alkitab Ibrani utawa Prajanjian Lawas, istilah kasebut diwènèhaké marang Raja saka wong-wong Yahudi sing diurapi nalika prastawa pelantikan dhèwèké (bdk. 1 Samuel 10:1, Mazmur 2:2).[5]
Balas	NDEREK TANGKLET SULTAN HAJI PUTRA SULTAN AGENG TIRTAYASA PUNIKO PUNOPO MBOTEN INGKANG MBIYANTU WALANDI (VOC) NGELAWAN MARANG TIYANG SEPAHIPUN PIYAMBAK ?
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa –
disebut memathet (kata dasar: pathet = pencet)
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Demung&oldid=174878"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Maret 2013RintisanGamelanKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.28, tanggal 11 Maret 2013.
Dip.ing. Agronomijeing. el.ing.el.bacc.ing.el.dip.ing.kemijske tehnologijeBacc. ing. elmag. ing. el.bacc. ing. el.bacc. ing. el.mag.ing.el.bacc. ing.
karo aing duwe warung soale sering bgt sowan nang warung
JANTUNGINGSUN IDRIS RAMBUT WULANINGSUN WUS PERAK JUMENENG SARIRO NABI SAKEHING TELUH TUJU TENUG BEROJO COKRO CURIGO WATANG LIMPUNG BEDIL MRIYEM NARANTOKO ORANG TUMEKO AJUR AMOH TING SALUWIR
INGSUN AMATAK AJIKU SI MLIWIS PUTIH ILATKU PAMOR
WULUKU DOMDRIJIKU SUPIT WESI PUROSANI DLAMAKANKU RAJEG WESI
MUNGSUH INGSUN LEBUR LULUH AMBRUK TAN MINDO GAWE
sakedep netro lakuku wus kemput ing jagad wetan
- iyo aku bayumu sikapi putih titise roh ilapi kang nglimputi jagad kabeh.
INGSUN AMATAK AJIKU SI SRI SADONO
SRI SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN
NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO
GAMPANG TEKANE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH
CABAR BUBAR KAREPE TAN DADI.
Kinarya dus rara tuwo gelis laki,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Forsand&oldid=883960"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.37, 13 Juli 2014.
wayang, golek, kesenian, pewayangan, seni, wayang, wayang golek, wayang
wong duwe anggepan nek Seni kuwe mung pelengkap, artine angger ora ana ya ora apa-apa. Jane seni kuwe wis ana kawit menungsa
utawa tingkah laku. Kasil pribadi sing wis dibekeli rasa alus kuwe mengko dadi duwe sifat santun, toleran karo bijak. Mulane kawit cilik menungsa kuwe wis moali dibekeli muatan seni liwat Tembang Bocah sekang Biyunge, tembang Tak Lelo Lelo Lelo Ledung contone utawa sekang dongeng sing dicritakna Ramane. Fungsi liyane kanggo numbuhaken sifat kreatif utamane nang bocah-bocah.
Dolanan kuwe donya seni bocah sing terus dilakoni ngantek bocah kuwe melebu sekolah. Pelajaran nggambar nang sekolah kuwe salah siji cara nggo numbuhaken rasa seni nang bocah.
Werna-Werna Seni[sunting | besut sumber]
Kesenian miturut Wilayah[sunting | besut sumber]
Wujud seni kuwe lengket karo enggon asal jenise seni kuwe. Sifat, werna, gaya karo kabeh
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kesenian&oldid=15562"	Kategori: RintisanKesenianSeni	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.20, tanggal 15 Juni 2007.
pawiwahan mujudake salah sawijining ubah musi ing manungsa sing wis ana wiwit jaman biyen. Sakjroning pamekaran bab iki ndadekake kabudayan masyarakat sing di anggep sakral amarga sakjrone nindakake upacara-upacara ritual sing momot arti filsafat sing diyakini bisa nganggu lumakuning urip sakteruse. Namung gandheng bareng mekaring jaman tradisi iki soyo luntur, semana uga sing kedadian karo tradisi ritual penganten jawa, panemu sakperangan masyarakat jawa saikine wis nglakoni owah-owahan sing wis ora maneh nganggep perlu lan luwih manut cara penganten jaman saiki sing luwih gampang. Sakjrone panaliti iki bab-bab sing arep di buka yaiku: 1) kepiye tata cara nglakoni upacara ritual penganten jawa ing Rembang, 2) kepiye arti filsafat sing kamomot sakjroning saben urutan upacara ritual penganten jawa ing Rembang. Penaliti iki duweni maksud kanggo mangerteni tata cara tumanduke upacara penganten jawa lan arti filsafat sing kamomot sakjrone saben urutan upacara ritual penganten jawa ing Rembang. Cara panaliti sing dikanggoke sakjroning panaliti iki yaiku: deskriptif kualitatif. Bukti bukti dijupuk saka pirang-pirang panggonan ing tlatah kabupaten Rembang. Tatacara ngumpulake bukti-bukti arupa: omong-omong, gambar-gambar, mbuktikake kahanan lan piwulang kapustakan sing sakteruse diwujudake arupa tulisan. Asil sing dienthukake nuduhake tata cara ritual upacara penganten jawa ing Rembang dilakoni kanthi: 1) pasang tarub agung, 2) among tuwuh (tompo tamu), 3) lek-lekan malam midodareni, 4) ijab qobul, 5) temu manten, 6) upacara midhak endhog, 7) sindur binayang, 8) tatacara kacar kucur utawa tampa kaya, 9) mapak besan, 10) sungkeman rama ibu. Dene arti filsafat sing kamomot sakjrone upacara ritual penganten jawa awujud sawijining pangarep-arep supaya ngolohake keslametan lahir lan bathin, duweni rejeki sing lumintu,sakhengga sakjrone urep sakteruse penganten bisa urip bagya, bisa duweni keturunan, saksisih kuwi penganten bisa paham arti urip omah-omah lan padha mangerteni tugas, hak lan kewajibane sarta tanggungjawab tumprap sing lanang utawa sing wadon supaya ngolehake palilah saka wong tua sakloron sing sakteruse mujudake laboh labeting anak marang wong tuwa. Dasaring panaliti iki pitutur sing bisa diwenehake supaya masyarakat ngusahakake kanggo nguri-nguri tradisi tatacaro kasebut amarga duweni arti filsafat sing penting banget sakjoning uripe manungsa yen dibandingke karo tradisi jaman saiki sing ora dimangerteni artine. Sakliyane kuwi kanggo guru minangka salah sawijining perangan sing bisa nandhur kawruh budaya marang para nom-noman apike nyinau lan mangerteni perangan- perangan sing maton sakjrone wiwaha ritual penganten jawa sarta menehi pangerten lan mahami sing sakmestine
cilik keloro-loro, wong cilik rekosowong cilik tumbalmu, wong cilik gedibalmuwong cilik dongane mujarabtak dongakke wong gede kepangan angkuhmu
enek kompensasi kanggo panpel lokal, Sing nggarai kabeh di monopoli pusat, pek enak’e dw pssi kuwi….wayahe kompetisi sing normal,profesional
boromania adol pitek. lak podo. apane seng bedo.
malah wong kene gak duwe pitek seng arepe di dol. piye ki terusan.
Ayo saiki podo mikir sing waras. Mbandani Bal2an kuwi butuh duit akeh. APBD ora cuma kanggo nguripi Bal2an. Persibo iku Assete Wong Bojonegoro kabeh, Ayo dikekola sing apik. sak jane bal2an iku yo didelok wong akeh, mestine mlebu stadion yo ono duite, sponsor sing nang pinggir
kabeh kuwi lek gak transparan yo angel, golek utang2an yo sopo sing arep nyilihi duit sak mono akehe. saiki fair fairan wae, ono dana gak?? lek gak ono dana yo wis ngalahi golek alternatif liyo. sing protes melu isl sanggup gak ndanai persibo opo goleh sponsor??? lek melu LPI yo pikiren wae resikone. tapi gak usah wedi. iki sak jane campbuk kanggo PSSI sing wis sak mene
wis ono pecah koyo ngene gak ono masalah. ono perserikatan lan ono Galatama. perserikatan kanggo golek bibit pemain sing unggul lan Galatama kanggo golek
Bila Al’Quran bisa Bicara… | Lukman Prihandika Blog's
Lir-ilir, lir-ilirTandure wong semilirTak ijo royo-royoTak sengguh temanten anyarCah angon cah angonPenekno blimbing kuwiLunyu-lunyu peneknoKanggo mbasuh
kono mau weruh ulané gumandul nang tangané rasul Paulus, terus pada rasan-rasan marang sakpada-pada: “Wong kuwi mesti tukang matèni wong, mulané senajan ora mati nang laut kepriyé-priyé ya bakal mati.” 5Nanging rasul Paulus ngipatké ulané terus tiba nang njero geni. Rasul Paulus ora krasa lara blas. 6Wong-wong mikiré tangané rasul Paulus bakal abuh lan dèkné déwé bakal tiba mati. Nanging kadung dientèni sampèk suwi weruh nèk rasul Paulus ora kenèng apa-apa, wong-wong mau terus mbalik pikirané, ngomong: “Wong kuwi mesti gusti allah!” 7Ora adoh sangka kono ènèng kebon, sing nduwé Publius, penggedéné pula kono. Publius nampa awaké déwé apik lan awaké déwé dadi dayohé nginep nang omahé telung dina suwéné. 8Dongé awaké déwé nang kono bapaké Publius lara panas lan lara
ora bakal nggawa kelahan apa-apa bab bangsaku. 20Ya iku jalarané enggonku ngumpulké kowé kabèh nang kéné, supaya aku bisa ngomongi kowé bab iki. Aku diranté iki jalaran aku pretyaya marang sing diarep-arep karo bangsa Israèl.” 21Wong-wong Ju mau terus semaur: “Awaké déwé ora nampa layang apa-apa sangka Yudéa bab kowé. Uga ora ènèng wong sapa-sapa sangka kana sing dikongkon nggawa kabar mbréné bab bener-oraé. 22Nanging awaké déwé kepéngin krungu pinemumu bab piwulang sing anyar iki, awit awaké déwé ngerti nèk nang endi-endi piwulang iki dimungsuh.” 23Wong-wong terus pada nggawé kangsènan karo rasul Paulus lan kadung wis tekan dinané wong-wong mau teka nang omahé rasul Paulus, nanging saiki wongé okèhé ngungkuli sing ndisik. Wiwit ésuk tekané soré rasul Paulus nyritakké lan ndunung-ndunungké bab Kratoné Gusti Allah. Nganggo ayat-ayat sangka kitabé nabi Moses lan kitab-kitabé para nabi, rasul Paulus ndunung-ndunungké marang wong-wong kuwi, supaya pada pretyaya marang Gusti Yésus. 24Pantyèn ya ènèng sing pretyaya lan ngakoni nèk sing diwulangké karo rasul Paulus kuwi bener, nanging uga ènèng sing ora gelem pretyaya. 25Wong-wong terus mulih sangka kono karo èngkèl-èngkèlan. Kuwi sakwisé rasul Paulus ngomong ngéné: “Pantyèn tyotyok banget tembungé Roh Sutyi sing dietokké karo nabi Yésaya marang para mbah-mbahané awaké déwé. 26Tembung kuwi uniné ngéné: ‘Kana bangsa iki diparani lan diomongi nèk bakal ngrungokké, nanging ora dunung, bakal ndeleng, nanging ora weruh. 27Awit pikirané wong-wong kuwi ketul, kupingé wis disumpeli dadi budek lan mripaté dieremké dadi
Semunggoné ora ngono, mesti mripaté bisa weruh lan kupingé bisa krungu lan pikirané bisa ngerti, mesti terus pada mara nang nggonku lan tak waraské!’ ” 28Rasul Paulus terus ngomong menèh: “Para sedulur, pada ngertia nèk kabar keslametan sangka Gusti Allah iki saiki digelarké marang wong-wong sing dudu Ju lan wong-wong kuwi pada gelem ngrungokké.” 29Sakwisé rasul Paulus ngomong ngono kuwi, wong-wong Ju terus pada lunga karo èngkèl-èngkèlan. 30Rong taun suwéné rasul Paulus manggon nang kuta Rum kono, nang omah séwan. Sapa waé sing tilik dèkné nang kono ya ditampa apik. 31Rasul Paulus ngabarké bab Kratoné Gusti Allah lan mulang bab Gusti Yésus Kristus karo kendel lan ora ènèng wong sing ngalang-
This user is able to contribute with an advanced level of English.
Panganggo iki duwe niat apik nang wikipedia. Ingetna Angger panganggo iki lakokna kesalahan.
Kaca Penting[sunting | besut sumber]
jv-3User enUser en-3Panganggo berniat apik	Menu navigasi
Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.03, tanggal 13 April 2016.
Hadisoebroto. Aksara Djawa : Tatanan Panulise Basa Djawa Nganggo Aksara Djawa lan
Mulane pada diawas, sing sapa nderek marang Gusti Yesus, iku wis ora bisa ngrojongi ing penganggep iku mau. Awit yen nderek marang Gusti Yesus kang dadi pratanda wiwitan, iya iku panalangsa lan prihatin ing ati ana ing pangayunane Pangeran Allah, karana panggawe- panggawene kang wis dilakoni wiwit cilik mula, ora mung kang cara lair dalah cara batin uga. Mula banjur duwe atur marang pangeran kayadene prabu Dawud ing Ms 51:5 mangkene: Awitdene kawula ngarosaken ing panerak kawula saha dosa kawula tansah wonten ngajeng kawula.”
lekdjie (14:00:17) : Obrolane wong pinter2 ki..
bennythegreat (14:06:00) : koreksi: …iki obrolane wong2 sing golek ilmu… ra ono wong pinter – bodo cak.. sing penting golek
Lensa Kaca Penutup, 18 x 18 mm, pak isi 50 Kaca Penutup, 20 x 20 mm, pak isi 50 Kaca Penutup, 22 x 22 mm, pak isi 50 Kaca Penutup, 24 x 24 mm, pak isi 50 Kaca Penutup, 24 x 50 mm, pak isi 50
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing
pun ngapunten..nggih sugeng riyadin.
Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep
arek iki iso ae… wong koyo ngene koq
ym mu sing aktip ki opo to?
trs no hp mu sing aktip ki yo piro?
sorry takone neng blog, lha aku ra ngerti meneh carane
[Reply]	aqiem_BOROMANIA BORNEO May 20, 2011 at 1:29 pm
@Mboh..kuetok nek gocik y koen..gawe jeneng ae g wani gawe identitas…nek koen lanang mending ketok ae kunamu trz operasi kelamin dadi wedok…eh bencong ae..wedok jik onok apike..QT G
tiyang gesangpuniko kedah trisna tinrisa. Supados donyo langkung sae.
Nov 13, 2013 @ 10:55:59 matur suwun rawuh ipun
nbsusanto on April 30, 2016 at 7:01 pm said:
weh 2 jam? aku kae piro yo.. sejam an lah paling.. pas menyang langsung mleby kapal.. pas mulih antre disik sakdurunge mlebu kapal..
eluhku nganti garing mergo aku kelingan dek'e
Katut Dening Aku Kabeh Wong Sabuwono,Wong Sakuto,Wong Sadeso, Gedhe Cilik, Tuwo Anom, Lenang Wadon,Podho Ngrubung, Podho Kesengsem,Nglarisi Dagangaku,Berkah Kersaning
Iya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa
wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar :
Cithakan:Tim NBA Oklahoma City Thunder inggih punika tim bal basket saking kutha Oklahoma City, Oklahoma, Amerika Serikat ingkang kagabung wonten ing National Basketball Association. Thunder minangka inkarnasi saking tim Seattle SuperSonics ingkang sapunika boten malih ndhèrèk kompetisi NBA . Tim punika wiwit ndhèrèk NBA rikala musim (2008-09) kanthi pertandhingan ingkan kapisanan nglawan Milwaukee Bucks (parté tandhang), ing pundi Thundher kawon kanthi skor 98-87.
Éwadéné minangka sawijining tim inkarnasi, Thundher boten migunakaken lambang, warni, lan logo SuperSonics. Sajarah SuperSonics rumiyin (1967-2008) ugi boten badhé dipunandharaken ("dipunginakaken sesarengan") antawising Oklahoma City NBA punapa déné tim NBA ingkang nembe wonten ing Seattle. Déné pemain ingkang nalika musm kapungkur migunakaken sragam SuperSonics (kalebet pemain ingkang dipun-draft déning Sonics nalika NBA Draft 2008) badhé main kanggé tim Oklahoma City. Manajemen tim lan pelatih kepala ingkang ngurui lan nangani tim Oklahoma City
saperlu pados identitas énggal kanggé Oklahoma City NBA paling telat September, ananging NBA ngarepaken identitas énggal kanggé tim punika badhé dipunbiwarakaken nalika wulan Agustus.[1] Éwadéné wonten sumber ingkang ngandharaken piyambakipun caket kaliyan ingkang kagungan grup pemilik NBA ingkang ngandharaken dhumateng reporter bilih tim punika badhé dipunsukani nama Oklahoma City Thunder[2], ananging NBA maringi nama potensial kanggé tim punika: Barons, Bison, Energy, Marshalls, Wind, lan Thunder.[3]
Tundhanipun nalika tanggal 3 September 2008, Oklahoma City NBA kanthi resmi dipunbiwarakaken déning ofisial tim kanthi nama Oklahoma City Thunder lan sampun katemtokaken logonipun. Déné jersey lan maskot badhé dipunbiwarakaken ing pungkasaning wulan September.[4]
Nalika Oklahoma City taksih drnég ménsiunaken nomor jersey satunggal kemawon, Seattle Sonics sampun mensiunaken 6 nomor jersey, kalebet ugi mikropon ingkang dipundekasikaken dhateng penyiar Bob Blackburn ingkang sampun dados penyiar Sonics wiwit taun 1967 dumugi taun 1992.
KOCO. 2008-08-03. Dijupuk 2013-03-12. Cithakan:NBA
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.58, 23 Maret 2016.
nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning adu manis .04Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.05Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we reseping ati,bungah ingaran cubluk, sukeng tyas yen den ina, nora kaya si
mangkono wong urip.06Uripa sapisan rusak, nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha, prandene
saking liyep layaping ngaluyup, pindha pesating supena, sumusuping rasa jati.14Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.PUPUH IIS I N O M01Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
kederan wus den ideri, kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel
ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja.06Prajanjine abipraja, saturun-turun wuri, Mangkono trahing ngawirya, yen amasah mesu budi, dumadya glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe
padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.08Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi,
sami, bengkrakan neng masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone dhandhanggendhis, swara arum ngumandhang cengkok palaran.10Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah,
Lamun pungkuh pangangkah yekti karamat.11Nanging enak ngupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata, tani
sembahyang gya tininggalan.13Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas ingwang, lir
berag agama.18Ing jaman mengko pan ora, arahe para turami, yen antuk tuduh kang nyata, nora pisan den
manggon pamucunge mring makrifat.PUPUH IIIP U C U N G01Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya
mrih pralebdeng kalbu, yen kabul kabuka, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.10Basa ngelmu,
buteng betah nganiaya.14Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.15Durung punjul, ing kawruh kaselak jujul, kaseselan hawa, cupet kapepetan pamrih, tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.PUPUH IVG A M B U H01Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning Manon.02Sembah raga puniku, pakartine wong amagang laku, susucine asarana saking warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.03Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki
gajeg kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.05Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.06Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe
pakolehe putraningsun, nyenyeger badan mwih kaot.08Wong seger badanipun, otot daging kulit balung sungsum,
kawruh, meruhi marang kang momong.12Sucine tanpa banyu, mung nyenyuda mring hardaning kalbu, pambukane
jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam kono.19Keleme mawa limut,
kang katon tinonton kono.21Nging aywa salah surup, kono ana sajatining Urub, yeku urup pangarep
sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.24Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.25Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.26Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi
Sabarang tindak-tanduk, tumindake lan sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.28Dadya wruh iya dudu, yeku minangka pandaming kalbu, inkang buka ing
tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep dhayoh.PUPUH VK I N A N T H I01Mangka kantining tumuwuh, salami mung awas eling, eling
weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.05Aywa
sembadeng sedya, wewesen praptaning uwis.06Sirnakna semanging kalbu, den waspada ing
tuwas tanpa kasil, kasalibuk ing srabeda, marma dipun ngati-ati, urip keh rencananira, sambekala den kaliling.08Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.09Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.10Meloke yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.11Kawruhe mung ana wuwus, wuwuse gumaib baib,
mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.14Tur kang nyulayani iku, wus
pucuking cipta, nora ucul-ucul kaki.16Mangkono ingkang tinamtu, tampa nugrahaning Widhi, marma ta kulup den bisa, mbusuki ujaring janmi, pakoleh lair
karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada.09Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani, Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut, Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma.10Beda lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi,
lan asih, Mugi-mugi aparinga, Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan.13Tumuwuhing tyas weweka, mekani
ing putra wayahbuyut tanapi cangahdadosa pangemut-emuting benjang sami ngertiya.Ing akir
Nalika murwa ing kawimangun langening caritaing Senen Legi wancinetiga
JayasuprajaUndersetan wedananeMagetan ingkang atmajaRaden Tumnggung wargaJayanegara ing danguingkang jumeneng Bupatya.Arja Winagun nagariandeling Panaragamangke kinunjareng manonwonten
ingkang paring kojahcariteku sadayanesangking Raden Ali Basahgih Kerta Pengalasaning uni punggawanipunPangeran Dipanagara.Lajeng rinipta ing kawirinenggeng sekar macapatsupados rahab kang maosmenggah lepating caritainggih nuwun aksamarehning kang marenggeng kidungmeksih
duk ing nguni caritane, andel ira Sang Prabu Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda, lalabuhanipun, kang ginelung triprakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama”.Wahai semua prajurit, contohlah segala tingkah laku, kesetiaan dan ketaatan seorang senopati
perang.Bait 03Wonten malih tuladan prayogi, satriya guna nagri ing Ngalengka, Sang Kumbakarna arane, tur iku warna diyu,suprandene nggayuh utami, duk wiwit prang Ngalengka, dennya darbe atur, Mring raka amrih raharja. Dasamuka tan kengguh ing aturyekti, mengsah
sujud, amung cipta labuh nagari, lan noleh yayah rena nyang leluhuripun, wus mukti haning Ngalengka mangke, arsa rinusak ing bala kapti punagi mati ngrana”.Kumbakarna
tuhu ing Jawa tan pae,pamilanging luluwur,pan ingunikalimosadi,pusaka pinustaka,ing karsa sang prabu,Pakubuwana kaping pat,pinrih aja parbatan wit carita di,ayya nanggung rekasa.Rikang nalika mreteng palupi,
nata kina-kina,ing nusya ]awa babade,dhihin ingkang luluhur,
murbeng bumi.Nanging ta ingkang wayah ing benjing,kangjeng Panembahan Purbaya,punika kang madeg rajeng,umadegipun ratu,Ngadipala puranireki,langkung sangsanira,rikang purwanipun,wesana luhur kalintang,anglangkungi ing sama-samaning aji,umadeg adilira.………….sawingking tuwan besuk,ingkang pasthi umadeg aji,inggih wayah paduka,p a nje nenganipun,ngadhaton ing Adipala,kilen lepen Semanggi pecane benjing,sangsaya karatonnya.Nanging purwane kewala benjing,sangsayane ingkang panjenengan,way ah paduka ing tembe,dining wesananipun,apan madeg nata dibya di,netepi adil ing Hyang,tuhuning pinunjul,ing sasama-sama nata,tanah sabrang tan ana kang nyanyameni,jenenge wayah tuwan. Sarira Tansah Eling lan Waspada”KEKAWIN KRESNAYANA (RINGKASAN)Ditulis dalam KEKAWIN
Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmu Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun
saking kagungan dalemGusti Kanjeng Ratu Pambayunputri ing karaton dalem SURAKARTA ADININGRAT.Tembang Dhandhanggula… 01 …Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim
Ngumar singgih, balung Bagenda Ngusman.… 05 …Sungsum ingsun Patimah linuwih, Siti aminah bajuning angga, ayub ing ususku mangke, Nabi Nuh ing jejantung, Nabi Yunus ing otot mami, netraku ya
tunggal.… 06 …Wiji sawiji mulane dadi, apan pencar saisining jagad, kasamatan dening Date, kang maca kang angrungu, kang anurat kang animpeni, dadi ayuning badan, kinarya sesembur, yen winacakna ing toya, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan nuli waras.… 07 …Lamun ana wong kadenda kaki, wong kabonda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sawelas wacanen singgih, kang luwar ingkang kabanda, kang kadenda wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang Suksma ingkang
lan tangi wektu subuh, lan den sabar sukuring ati, insya allah katekan, sakarsanireku, tumrap sanak
sapa wruh aran ingwang.… 11 …Sapa weruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Arta-daya, tunggal pancer sauripe, sapa wruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug pada sawengi, adoh panggawe ala.… 12 …Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang anurat myang kang nimpeni, yen ora bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang sarira, yen linakon dinulur sasedyaneki, lan rineksa dening Hyang.… 13 …Kang sinedya tinaken Hyang Widi,
satuhu, anir mala waluya jati, kena ing kene kana, ing wasananipun, ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.… 15 …Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-raga yekti, durung darbe peparab, duk rarene iku, awayah bisa dedolan, aran Sang Hyang Jari
pisan kapurnaman, yen anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandengan.… 19 …Ana kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat
miwah wewerangkan, sihing Hyang kabesmi kabeh, tan ana janma kang wruh, yen wruha purwane dadi, candi sagara wetan, ingobar karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.… 21 …Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna amengku bumi, ruk kang langit buwana, dadya weruh iku, mudya madyaning
reke, Arta-daya puniku, datan kena cinakreng budi, anging kang sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor
pangan tinekan ingkang kinapti, sabar lawan narima.… 30 …Ya hudaknjeng pamujining wengi, bale aras sesakane mulya, Kirun saka tengen
kabeh, usuk-usuk ing luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan ing tumuwuh
…Pepayune godong dukut langit, tali barat kumendung ing tawang, tinunda tan katon mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh
kang wisa guna.… 34 …Gunung sewu dadya pager mami, katon murub kang samya tumingal, sakeh lara sirna kabeh, luput ing tuju teluh, taraknyana tenung jalenggi, bubar amdyur suminggah, Sri Sedana lulut, punika
jumeneng wali jasmani, iya Sang Jati-mulya.… 35 …Ingaranan Rara Subaningsih, kang tumingal samya sih sadaya, kedep sapari polahe, keh lara sirna larut, tan tumama ing awak mami, kang sangar dadi tawa, kang geting sih lulut, saking dawuh
teluh lawan antu bumi, ajrih lumayu ngintar.… 37 …Yen sinempen tawa barang kalir, upas bruwang racun banjur sirna,
kedep wedi maring wang.… 38 …Ana paksi mangku bumi langit, manuk iku endah warnanira, Sagara eroh wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.… 39 …Dagingipun makripat sajati, cucukipun sajatining sadad, eledan tokid wastane, ana dene kang manuk, pupusuhe supiyah nenggih, amperune amarah, mutmainah jantung, luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.… 40 …Uninipun Jabrail singgih, socanipun punika kumala, anetra wulan srengenge, napas nurani iku, grananipun Tursina nenggih, angaub soring aras, karna kalihipun, ing gunung Arpat punika, uluwiyah ing lohkalam wastaneki, ing gunung Manik-maya.… 41 …Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing kawasanipun, adi ari-ari ika, kang
andadekaken karsane, puser kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku, jangkep kadang ingsun papat, kalimane pancer wus dadi sawiji, tunggal sawujud ingwang.… 43 …Yeku kadangingsun kang umijil, saking marga ina sareng samya, sadina awor enggone, sakawan kadang ingsun, ingkang nora umijil saking, marga ina punika, kumpule lan ingsun, dadya makdum sarpin sira, wewayangan ing
golong lima, takir potang wewadahe, ulam-ulamanipun, ulam tasik rawa lan kaki, ping pat iwak bangawan, mawa gantal iku, rong supit
sakarepira wigar, gagar datan antuk, saking kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.Tembang Sinom… 01 …Apuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi, yen apal sadayanipun, kena ginawe tulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.… 02 …Kang rumiyin ing mbang wetan,
Sapujagad ing Jipang, Madiyun sang Kalasekti, pan si Koreg lelembut ing Panaraga.… 04 …Singabarong Jagaraga, Majenang Trenggiling wesi, Macan guguh ing Grobogan, Kaljohar Singasari,
Batawi, waru Suli Waringin, ingkang aneng Gunung Agung, Kalekah Ngawang-awang, Parlapa ardi Merapi, Ni Taluki ingkang aneng ing
ingkang aneng Majaraga.… 16 …Logenjang aneng Juwana, ing Rembang si Bajulbali, si Londir ing
Nyai Kidul, sampun pepak sadaya, para pramukaning demit, nungsa Jawa paugeran kang rumeksa.… 24 …Gantya ingkang winursita, danyang kang ngreksa nagari, jroning praja Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangreksaning, kang ngripta wilapa kidung, Kyai Rangga timbalan Sang Aji, kang jumeneng Paku Buwana ping gangsal.Tembang Asmarandana… 01
Kyai Gotil ing Pajeksan, Plentung Mangku Bumenan, Jungkit Patihan nggenipun, Kyai Modin Bumi Natan.… 05
ing Wanareja, Ki Londet ing Krapyak, nggone, Balatidir ing Kentingan, Lengkrah Pucangsawitan, Ketek-ketek aneng Jurug, ing
Jrangkong ing Penjalan, Kotes Sawahan nggenipun, Buta Piti aneng Sangkrah.… 09 …Ing Ganggang Bletutur nenggih,
lela-lelanen ing kidung, kinanti kalis ing sawan.Tembang Kinanti… 01 …Yen anangis lare iku,
tulak bali ing margi.… 04 …Si jabang bayi puniku, kekasihira Hyang Widi, rineksa ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang
asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah, temu teminahing ati, adas uyah siring nala, mung salawat puji dikir.… 08 …Tegese dikir puniku, manut
panggih prenahipun, kokopen getihe nuli, babalunge
sumengka ing awiyati, yen wis adoh tan katingal, sigra baliya den
Demalung, tundungen dimen manginggil, yen wus ora katingalan, sira baliya den aglis, reksanen ingkang santosa, anak ingsun jabang bayi.… 27 …Dadiya tetulak tanggul, aja na kang sarap sawan, sumingkira ingkang tebih, kariya guna yuwana, utama bekti basuki.… 28
sakehing lara, tulak sarik samya kandih, baliya nuju wetonnya, si jabang amales becik.… 30 …Gantya mangke kang winuwus, nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi, sinawang yuda-kenaka, mamrih rahayuning urip.Tembang
…Arane sarap kang lanang, kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira suminggaha, muliha mring asal neki.… 08 …Samya geger setan wetan, anrus jagad kulon playune demit, kang tengah Batara Guru, tinutup Nabi Sleman, iblis setan berkasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya,
gung, palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.… 12 …Tan pegat pamuji mantra, pun Jaswadi putra
akarya bumi lan langit, angganjar lawan niksa, mring manungsa sagung, langgeng tur murba misesa, Maha Suci angganjar paring rijeki, aniksa angapura.… 02 …Kaping kalih wa malaekati, tegesipun pracaya malaekat, anapun tegesem ingutus ing Hyang Agung, pakaryane anunulisi, marang kawulanira, kang
supangat, iya iku andikane, gusti Njeng Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji, sapisan marang Mekah.… 05 …Lan den
sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.… 06 …Kawruhana kehing pra Nabi, Nabi Adam kang mangka wiwitan, Nabiyullah wekasane, katahe yen pinetung, kawan dasa langkung kalih, lah sigra estokena, sadaya den
sungsang, punika ageng sawabe, ananging ta kalamun, winaca sru pareng nujoni, ana wanudya wawrat, iku tan pakantuk, manawa dadya jalaran anggogrogken wetengane kang nggarbini, dadya wasaneng durma.Tembang Durma… 01 …Wringin sungsang wayahipun
Indonesia.———— Bebukaning Carita ———–dewaKidung DhandhanggulaArya Sena duk puruhita ring, Dhang Hyang Druna kinen ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sariranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti,
tiwas ingsun dhewe, wong nedya amrih putus, ing
miwah Rahaden Jayasusena, Raden Rikadurjayane, prapteng ngarsa sang prabu, kang pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya
kekal, Arya Sena berkata sembah, ya dimanakah tempatnya sang air jernih, mohon aku ditunjukkan.Sayektine yen ulun lampahi, Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun, pan ing wana Tibrasareki, turuten tuduhingwang, banget parikudu, nucekaken ing badanira, ulatana soring Gadawedaneki, ing wukir Candradimuka.
Suyudana, Prabu di Ngastina, berkata pelan, berhati-hatilah adikku.Bok kasasar nggonira ngulati, saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun, anglakoni tuduh sang Yogi, Bima gya pamit medal, lajeng lampahipun, kang maksih aneng jro pura, samya mesem nateng Mandraka nglingnya ris, kaya paran
guwaneki, dene kanggonan reksasa krura, kagir-giri gedhene, pasthi yen lebur tempur, ditya kalih pangawak wukir, tan ana wani ngambah, sadaya gumuyu, ngrasantuk upayanira, sukan-sukan boga andrawina menuhi, kuneng wau kocapa.
nandher nubruk solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
dua dewa.Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka,
sawiji-wiji, nanging tan ana kang misah, dulur maksih lampah tunggil, nangkoda samya
miyarsa wuwuse, Wrekudara gumuyu, sarwi ngguguk aturireki, dene paduka bajang, kawula geng luhur,
lumaris, ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
isine ing jagad mepeki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, yen bisa pisah iku, pasthi bisa
panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur linantur mung kang putih iku nyata, ati anteng kang suci tan ika iki, prawira ing kaharjan.
jagad kecil tak berbeda, timur ada utara, barat dan selatan itu, timur luhur di bawah.Miwah ireng abang kuning putih, iya panguripe kang bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isinipun, tinimbangken ing sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, saliring reka tan ana, kinumpulken aneng rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
rupa.Anauri ris Dewa Ruci, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambek kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datanpa warni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng ing jagad ngebeki, dinumuk datan kena.
ya iku kang kuwasa, nandhangrasanipun, inguripun dening Suksma, iya iku sinung sih anandhang urip, ingaken rahsaning Dzat.
sejati, Dewa Ruci berkata.Nora kena iku yen sira prih, lawan kahanan samata-mata, gampang angel pirantine, Wrekudara umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
berbentuk.Warna wus aneng sireku, upama paesan jati, ingkang angilo Hyang Suksma, wayanganira puniki, kang aneng jroning papaesan, jenenging kawula iki.
halus kematian.Poma saciliking tengu, cilik ing kamusan ugi, lire luwih amisesa, iya mring sabarang kalir, lire ageng alitira, bisa nuksma ageng alit.
kabeh iku, kang rumangkang aneng bumi, tuwin kang gumremet samya, tan pae sadaya sami kaluwihan kang sanyata, pan luwih ingkang nampani.
Swara ulihena iku, rupa mring kang darbe nguni, jer sira iku yektinya, ingaken sesulih ugi, nanging aja duwe sira, pakareman tyasireki.Artinya :Suara itu kembalikan, rupa kepada
hatimu.Liyane marang Hyang Luhur, dadi awak Suksma ening, tingkah obah osikira, iya iku dadi siji, ujer loro anggepira, yen dadi anggepireki.Artinya :Selain kepada Hyang Luhur,
swara muluk, tanpa elar njajah bangkit, sawengkoning jagad traya, uga wus kawengku sami, pantes pamathining basa, lir upama
Kekudhupe maksih kuncup, mangkya mekar mbabar sami wuwuh warna lan gandanya, kang Pancaretna wus keni, medal saking guwagarba, wus salin
diperoleh.Yeku utama kalihnya, kang satengah pandhiteki, durung sekti tapanira, kaselak tyasira nuli, ngaku wiku linuwih saujare kudu tinut, lumaku sinembaha nggenira neng puncak wukir swaranira nguwuh ngebeki pratapan.
wayang tegak ditopang orang yang menyaksikan.Neng dalemira kang nanggap, pangulah karsa tan mosik, pramana dhadhalangira,
menyak munggeng puhan iku, lir geni munggeng wreksa, tan katedah andherpati, kang Pramana kadya gesenging kang wreksa.
.:[Close][Klik 2x]:. PLAYLIST
Pangeran Mangkunegara IV. Bait 01 Yogyanira kang para prajurit, lamun bisa sira anuladya, d...
NAGARI NGAMARTA DEWI KUNTHITALIBRATA DASANAMA: GARWA :
Neraka Lapis 18Member No.: 46.645 SERAT CENTINI1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta Hadiningrat, hagnya ring kang wadu Carik, Sutrasna kang kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang miyarsa.2. Lajere kang cinarita,
wibawa lakuning geni, windu adi mangsa sapta, sangkala angkaning warsi, paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten Maolana saking nagri Jedah.5. Panengran
pan wis sakarat miwah sawengi wengine manggung sakaratipun melek turu sakarat ugi mila ngaran sakarat wong neng dunya iku dene ta ing salaminya urip iku neng dunya tan pegat dening layar segara rahmat 39. Ing tepine graitanen ugi dene wus aran iku sagara tanpa tepi supradene kaya na tepinipun ngengkol temen basa puniki kepriye yen kenaa kinira ing kalbu dinuga duga watara saking kira kira mapan datan keni kajaba kang wus wikan 40. Ing tepining ingkang
sarta lawan kamudhine pandoman sampun kantun myang layare dipun abecik miwah sanguning marga ywa kirang den agung yen
rasa lakune parau kalawabn murahing Edat yen tumeka aneng tepining jaladri uga sagara rahmat (badhe kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking "serat centhini latin 1" Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing
Sugeng Rawuh | Koperasi ETAWA MULYA Yogyakarta
wong akeh… *kok dadi jowo toh?… luweh
hora popo, hora usah ngaku2 betawi… nggaya! 😛
Reply	Vyan RH permalink	03/09/2010 15:26	..
golek tayar? ke tayar golek? eh?? tp slalu nye ade kambing golek je.. ayam golek! lembu kerbau golek
Piranti lunak rah ayu blas _________________ miss ngatiminAdminJumlah posting : 5153Join date : 15.07.08Age : 30Lokasi : Nenjap, Utab, oyoborusSubyek:
Sapi, Bandeng Presto, Nasi Goreng Babat, Ayam Goreng
Kraton Tulang Lunak, Kue-kue Pia, Sate Kambing Bumbu Kecap, Martabak Malabar,
Bastet iku ing Mesir kuna minangka déwining ayoman lan kucing. Dhèwèké iku putriné Ra, déwi srengéngé. Minangka déwi pangayom, dhèwèké dianggep minangka pambélaning pirngon, lan mula uga pambélaning Ra sang mantri déwa.
Bastet uga nduwé jeneng liya ya iku Bast, Ubasti, lan Pasch. Dhèwèké dipuja awit Wangsa Kaloro ing Mesir Kuna. Séntral saka kultusé ana ing Per-Bast (Bubastis ing basa Yunani), sing dijenengi padha karo dhèwèké. Asliné Bastet dianggep minangka déwi ayoman ing Mesir Ilir, mula gegambaraning wujudé dhèwèké iku singa sing rodra. Jenengé (wédok) nduwé arti pangglagak.
Ing wektu-wektu sabanjuré, Bastet dadi déwi ayoman lan berkah, sarta minangka pangayoming para wanita, bocah-bocah, lan kucing klangenan. Dhèwèké uga déwi raina, musik, beksan, lan kelangenan, uga kulawarga, kaelohan, lan kalairan. Magepokan iki, nalika Anubis dadi déwa pambalseman, Bastet, minangka déwi balsem, lan dhèwèké dianggep minangka ibuné Anubis, nganti Anubis dadi putrané Nephthys.
Awit sipaté sing alus minangka dèwi wewangèn lan teluking wewengkon Mesir Ilir ing perang antara Mesir Ilir lan Udhik, Bastet nuli mung dianggep kucing klangenan ing Praja Mesir Tengahan, dudu singa wadon manèh. Amarga kucing klangenan lumrahé alus lan protèktif marang anak-anaké, Bastet uga dianggep minangka ibu sing apik, lan kala-kala digambaraké dhèwèké lagi karo cemèng-cemèng. Mula, wanita sing péngin nduwé anak kala-kala nganggo semail sing ngèdhèngaké Bastet karo cemèng-cemèng, sing jumlahé mujudaké akèhé anak sing dipéngini.
Bapaké Bastet iku Ra, Déwaning Srengéngé lan Kabeh Makluk. Hathor (Sekment), déwa sirah sapi, uga putriné Ra. Dhèwèke nduwé putra loro, jenengé Konshu, Déwaaning Candra, lan Maahes, Déwa Yuda mawa sirah singa. Bastet ora nduwé ibu amarga Ra, minangka déwata panyipta, uga karan "He-She Agung”. Bojoné dhèwèké ya iku Ptah, Déwané Kriya, Titisan, lan Panyipta. Nalika digayutaké karo Isis, dhèwèké diarani “Atmaning Isis”.
Nanging bab kuwi salah, amarga Bastet lan Isis ora ana gegayutané kaya kulawarga. Rather, Sekhmet, Bastet lan losinan déwi liyané dianggep minangka “Mataning-Ra”. Bastet lan Sekhmet dipasangaké, nanging dudu minangka kapribadhén sing klawan karo Bastet. Bastet lan Sekhmet dipasangaké miturut geografis. Panggon utamané pamujané Bastet ana ing Mesir Ilir, déné Sekhmet dipuja ana ing Mesir
ngglonggong: to sing/chant loudly (Robson & Wibisono)
prajurit, lamun bisa sira anuladya, d...
samra 3. bakaba (kaba Minangkabau) 7. dadungawuk 4. ketoprak 8. sintren 5. wayang wong 9. lenong
. topeng 3. topeng Betawi 2. topeng (wayang topeng) 5. wayang
ogleng 6. wayang boneka 2. dalang jemblung (Banyumas) 4. ronggeng gunung
7. jatilan dan reog 7. manoreh (manorek) 6.Jenis-jenis teater tradisional: ASAL TEATER
Serang : Sepi Ing Pamrih Rame Ing
him) …. lha lak sing ambek ceplik kok awak lali yo … HOAX iki paleng ceplik, gossip murahan ….
lak sak elingku iku awak nyolu oker-e pak rehu (jaman iku sik GG, saiki
Siji (loro) telu (papat) maju papat papat
“nggolekki sing luwih pepak”, or… “panggonan kanggo nyimpen data sing wis
Si Merah MacBook Pro | Lukman Prihandika Blog's
What Jogja want is harmony in diversity
Free lintas basa terjemahan dadi 54 basa | Trandict.xyz Trandict.xyz
Welcome to Trandict.xyz Trandict.xyz alat basis internet kanggo mbandhingaké jarwan lintas basa saka macem-macem panyedhiya. Siji kaca, sampeyan bisa kanthi gampang mbandhingaké macem-macem sumber kanggo nemokake terjemahan cocog paling. Yen panjarwa profesional, sampeyan nambahake jeneng ing direktori kita panjarwa. Yen sampeyan isi ing wangun, sawise ngaktifake profil, layanan bakal ana for free kanggo wong nggoleki jarwan. Mulai saiki. Register, nggunakake link ing
ora ditetepi, akeh wong nglanggar sumpahe dewe. Manungso podho seneng nyalah. Tan nindake hukume Allah. Barang jahat diangkat-angkat, barang suci dibenci”
Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem penjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun
ANJAN SIRO SUN KONGKON……..(SEBUTKAN KEPERLUANNYA)
WIS LULUH SARIRO TUNGGAL SAKEHING MUNGSUH NGAREP MBURI KIWO TENGEN KEBLAT PAPAT PODHO
SAKABEHING MUNGSUH SAKUBENGING COKROWOLO KANG PODHO DURHOKO
PODHO BEDHAH KUPINGE PECAH ENDHASE.
wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung bathine denetang, alumuh lamun kalonga.
Iku upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadhuwut, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.
Bait 141: “Banjir bandang ana ngendi-endi, gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni. Gehtinge kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni, marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing
apengawak manungsa, apasurya pindho bethara kresna, awatak baladhewa, agegaman trisula wedha, jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih ambhalekake, wong utang ambayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur wirang.”
“Dunungane ana sikil redhi Lawu sisih wetan, wetane bengawan banyu, adhedukuh pindho Raden Gatotkaca, arupa pagupon dara tundha tiga, kaya manungsa angleledha.”
Antique Javanese Wayang Golek Rod by AntiqueAlchemyShoprod puppets | wayang+golek-
Jroning basa Inggris ditepungi minangka water-lily utawa waterlily. Ing Indonesia, teraté uga digunakaké kanggo nyebut tetanduran saka genus Nelumbo (lotus). Nalika jaman biyèn, wong pancèn asring silih campur antarané tetanduran genus
ing ndhuwur lumahingbanyu (ora ngambang), kelopak semu abang (teraté warna putih nganti kuning), godhong wangun lingkaran penuh lan rimpangé biasa dikonsumsi.
Tetanduran tuwuh ing lumahing banyu sing anteng. Kembang lan godhong ana ing lumahing banyu, metu saka gagang sing asalé saka rizoma sing ana ing njero lendhut ing dhasar blumbang, kali utawa rawa. Gagang ana ing tengah-tengah godhong. Godhong wangun bunder utawa wangun oval sing amba sing ketugel ing driji-driji nuju gagang. Lumahing godhong ora ngandhut lapisan lilin saéngga banyu sing tiba menyang lumahing godhong ora mbéntuk butiran banyu.
Kembang ana ing gagang sing arupa dedawan saka rimpang. Diameter kembang antarané 5–10 cm.
Teraté kapérang saka watara 50 spesies sing kasebar saka wewengkon tropis tekan dhaérah subtropis ing saindhenging donya. Teraté sing tuwuh ing dhaérah tropis asalé saka Mesir.
Dhek jaman biyen, ing tlatah Gunung Semeru ana raja kang wicaksana lan gemati banget marang rakate.[1] Mimpin salah sijine krajan sing jenenge Umbul Wening, kang arane Raja Ranubanu.[1] Payamabakipun nduwèni putri tunggal sing ayu banget, jenenge Dewi Arum.[1] Ananging putri mau duwé karemenan kang ora apik ya iku yèn ta lagi adus lumban dholanan banyu ing sendhang, dhèwèké lali madhang, ngaso, lan wektu.[1] Semono uga tugas liyane kang ndadekake raja lan prameswari asring ngelikake tumindake.[1] Nuju sawijining dina, ana pagebluk sing nggegirisi banget ya iku saben ana pendhudhuk sing kena banjur engga tewas.[1] Raja sedhih banget mikirake kahanan iki, wis akèh tabib lan brahmana sing ditekakake kanggo ngawekani, nanging ora kasil.[1] Rikala raja wis nyedhaki pasrah teka sawijining brahmana banjur ngadhep sang Raja.[1] Brahmana iku carita yèn ta ing sjroning semedine kaya-kaya dhèwèké éntuk wangsit yèn wabah pagebluk iku bisa diprantasi nganggo sajinise sekar ing thukul ana satengahe telaga sing ana sajroning alas Kredo Wahana, lan kudu dijipuk déning putrine raja dhewe.[1] Raja meneng sautara mbayangake yèn papan pinuju alas iku banget mbebayani , akèh kéwan brangasan, lan nggegirisi.[1] Anging pikiran iku dipendhem jero déning raja, amarga katresnane luwih marang rakyate.[1] Dewi Arum banjur ditimbali raja, banjur dicaritakake sababe.[1] Dhèwèké banjur mangkat lan dikancari déning Nyi Empul ya iku dhayang kesayangane.[1] Ana saben dalane akèh alangan lan pacoban sing ditemoni, ananging kabèh iku ora digagas.[1] Wusanane kekarone bisa tekan tlaga kang banyune bening banget.[1] Dewi Arum banjur ora bisa nahan dhiri, banjur lelumban, lan adus sakatege.[1] Nyi Empul banget ngelikake saka tugase ananging bola-bali malah ora digagas blas.[1] Raja lan sakatege rayate wis padha ngenteni, ananging sing dienteni ora teka-teka.[1] Raja banget sedhihe nalika sang prameswari uga katularan pagebluk iku.[1] Amarga ora sabare banjur sang raja nusul sang putri maring wana.[1]
Satekane ana tlaga iku, apa sing dipersani?[1] Raja ora kuwat ngedhem dukane, amarga mirsani Dewi Arum enak-enakan ciblon lan lelumban dolanan banyu.[1] Tanpa sadhar raja ngendikan: “Hei Dewi Arum, apa kowe wis lali marang tugas sing takembanake? Ora sapantese kowe dadi putrine raja! Luwih becik wae kowe dadi penunggune telaga iki wae!!!”[1] Kersane Gusti Kang Murbengdumadi sawise nyaba, Dewi Arum banjur ilang saka pandulu.[1] Anane mung satekem sekar sing endah ana ing tengah-tengahing telaga.[1] Raja katenggengen lan getun banget nalika mirsani sekar Terate.[1] Kanthi rasa sedhih lan deresing waspa, sekar mau dijupuk banjur digawa bali.[1] Saka kuwasaning Gusti, sekar tertate iku bisa nambani prameswari lan kabèh rakyate.[1]
Manfangate Kembang Teraté[besut | besut sumber]
Godhong lan gagange bisa kanggo obat mencret sing ana getihe utawa disentri.[2]
^ a b (id) Wiyoto, Laksono. Macam-macam Ramuan Asli Obat Tradisional (Warisan Para Leluhur). Sala: AMIGO, Kaca: 74-75
(id)Tanduran obat Indonesia: Teraté
nyuwun tambahe pangestu mbah,mugi kaulo lan keluargo dados tiang engkang guno marang bongso,agomo lan keluargo,lan mugi saget
Balas	Pandongo lan pangestu panjenengan ingkang kawula suwun mbah, mugi
Assalamu’alaikum Mbah Liem,,,nuwunsewu,,kawulo lare Galek ingkang elek,maeme gaplek…kawulo ajeng2 kanthi sanget fatwa2nipun panjenengan mbah…
dumateng panjenengan mbah…amiiin Ya Robbal Alamiin.
Balas	Innalillahi wa innailaihi roji’un… Hari kamis 24 Mei 2012 jam 04.00 simbah liem sowan marak wonten ngarso
Penulisan Aksara JawaTokoh WayangPandawa Gubah (Ringkasan Bhs Indonesia)Gambar Wayang - Gagrak
inggih punika satunggaling kutha ingkang wonten ing propinsi Gangwon, Korea Kidul.[1] Kutha punika mapan wonten ing dhataran ingkang wonten ing sisih wétan pagunungan Taebaek lan pesisir Laut Wétan.[1] Kutha punika gadhah pelabuhan alami sarta objek wisata pasisir mawi pasir putih.[1] Kutha Samcheok punika dados dhaérah tujuan wisata ingkang kondhang nalika mangsa panas, mliginipun amargi sesawangan pasisir lan segaranipun ingkang endah.[2] Penduduk Samcheok sapérangan ageng nyambut damel dados nelayan, saéngga manéka asil segara kalebet pakolèhan utami masarakat ing kutha kasebut.[1] Jinis pakolehan ingkang paling kathah punika nus lan maneka jinis ulam.[1][3] Kalih pelabuhan utami wonten ing Samcheok, inggih punika Jangho lan Imwon gadhah kathah kapal kanggé nyekel nus.[1]
Pasisir Chu-am[besut | besut sumber]
Chu-am inggih punika pasisir ingkang ateges "wewatuan lilin" wonten wewatuan ingkang jumeneng kados lilin.[1] Pasisir punika asring dipundugini déning para wisatawan kangge ningali sesawangan srengéngé nalika medal saking Laut Wétan.[1] Pasisir punika dipungabungaken marang kutha Donghae nalika 1980 lan boten malih dados wewengkon Samcheok.[1]
Jukseoru lan Osip-cheon[besut | besut sumber]
Jukseoru punika satunggaling pendopo mawi tingkat kalih kanthi umur 800 taun ingkang jumeneng ing sisih aliran kali Osip-cheon.[1] Pendopo ingkang jumeneng saking masa Dinasti Goryeo punika kalebet Harta Nasional Korea Selatan No.213.[1] Jukseoru ateges "Pendopo ing sisih kulon Wana Pring".[1] Dipunubengi déning wit-witan lan pring saking Jukseoru saged mirsani aliran Osipcheon.[1] Osipcheon (makna harfiah: "kali seket") punika aliran kali ingkang dawanipun 50 km ingkang ngliwati Samcheok lan muaranipun marang Laut Wetan.[1] Jukseoru punika salah satunggal saking Gwandong Palgyeong.[4]
Hwanseon-gul[besut | besut sumber]
Hwanseon-gul utawi Gua Hwanseon punika gua watu kapur paling ageng ing Korea.[1][5] Saking sadaya nembé 55 gua ingkang saged dipundamel péta.[1] Wiwit saking dipunbikak ing taun 1997, Gua Hwanseon dados tujuan wisata énggal.[1] Nalika taun 2002, kutha Samcheok ngawontenaken Samcheok World Cave Expo kanggé nepangaken Gua Hwanseon marang wisatawan internasional.[1]
Kutha ing Korea SelatanWisata Korea SelatanGangwonKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.59, 6 Maret 2016.
Nayee Padosan DVD (2003)ShemarooRs.9912.Nayee Padosan
malih tuladan prayogi, satriya guna nagri ing Ngalengka, Sang Kumbakarna arane, tur iku warna diyu,suprandene nggayuh utami, duk wiwit
prang Ngalengka, dennya darbe atur, Mring raka amrih raharja. Dasamuka tan kengguh ing aturyekti, mengsah
datana sujud, amung cipta labuh nagari, lan noleh
yayah rena nyang leluhuripun, wus mukti haning Ngalengka mangke, arsa rinusak ing bala kapti punagi mati ngrana”.
MUGI RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH WIDADA NISKARA NIR ING SAMBIKALA SURADIRA
Yogyanira kang para prajurit, lamun bisa sira anuladya, d...
Resep Kue Kering : Telur Gabus Gurih
Resep Kue Kering : Telur Gabus Gurih 87
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Saturnus" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Saturnus"
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Saturnus:
Planet ‎ (← pranala | sunting)
2003 UB313 ‎ (← pranala | sunting)
Awan Oort ‎ (← pranala | sunting)
Bumi ‎ (← pranala | sunting)
Venus ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Tata surya ‎ (← pranala | sunting)
Saturnus ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Tata Surya ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Satelit Saturnus ‎ (← pranala | sunting)
Neptunus ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Rika Weruh Ora/20 Januari ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Saturnus"	Menu navigasi
arep dituntut Prestasi…. Sing penting kompak & solid ae wis seneng..
dadi wong kang ahli, tliti, ngati-ati lan premati marang bab underane pagawe­yan open-open jaran banjur ditresnani dening Raja Baum Siregar. Lan uga ban­jur katambahan ayahan minangka pamonge Umcok, putrane Raja Baum Siregar sing lagi umur setaun. Umcok ditetah, digawekake dolanan, dijak do­lanan. Umcok diwijiki,
dikeloni. Nganti umur 6 taun Umcok lagi gelem turu yen di­keloni lan dirungrum dening Pongki. Pongki dhewe kerep diwenehi pepa­nganan kang mirasa enak-enak kang dadi jatahe Umcok. Ing antara lelorone tuwuh memitran kang kenthel lan lang­geng-abadi. Memitran wiwit bocah-bayi tumeka pati.
(Cathetan: Ing tembe, lelorone padha seda
Pongki kuwi diweruhi Tuanku Nan Renceh kang nedheng-nedhengi nyusun rancangan kanggo ngislamake wong Batak sing isih pagan sarana migunakake tentara Islam
Nganti sawiji wektu. Angine midit, ke­kayon padha
nuli jugar kaya sinamber bledheg ing mangsa ketiga rikala Pongki krungu swarane wong angaruh-aruhi dheweke. Swara iki dumeling ing kuping, kaya nggugah pe­ngimpi kang lagi dipecaki. Swara iki tau rinungu biyen rikala dheweke isih ana ka­na ing bumi Bakhara. Swara kang ga­we gorehing ati. Gusti Allah ngatur tine­mune paraga sakloron ing kono. Kagu­ngan rantaman apa Allah tumrap si Pong­ki. Rantaman sinandi. Kagem Ngarsa Dalem Gusti Allah sajak paraga Pongki kang manggon lan ndherek raja Baum Siregar wis cukup suwe, kang lawase watara limang taun. Lan wektu iku umure Pongki wis 16 taun. Umur kang mungguhe Allah becik banget kanggo nampani piwulang anyar.
Bengine Pongki ora bisa turu. Pi­kirane ngganjret-munyer. Kedadeyan mau awan dadi underane gagasan. Nin­tingi bab-bab kang bakal kelakon. Ngrantam golek dalan ngedohi pati. Miturut penemune Pongki ora wurung kabar anane Pongki ing Sipirok, sesuk utawa emben, gelis utawa suwe, mes­thi bakal tumeka marang salah siji saka Dhatu tetelu. Lan Dhatu tetelu mesthi ngupadi dalan piye carane supaya Pongki bisa dipateni
kahanan. Me­tani kalamangsa, ngupadi titi wanci kang becik kanggo nglairake niyate kang wus gilig. Nanging dina iku ora tinemu wektu kang becik. Lagi bengine ana kalodhangan kang dianggep ba­nget prayogane.
Ing pendhapa kraton Sipirok. Leng­gahe Panguwasa Raja Baum Siregar jejeg-njegreg. Mung ayang-ayange kang gedhe ireng metu saka urupe da­mar kadhang kala
Jaman Pleistosen kiye iklim bumi lewih anget. Manusia purba jawa sing jenenge Homo Erectus (ganu diarani Pithecanthropus Erectus) dicipta jaman Plistosen kiye. Flora karo fauna sing urip nang jaman Plistosen kiye wis padha karo sing urip nang jaman siki.
sampean kabeh niki termasuk wong sing mensyukuri nikmat apa ora??
sampean kudu ngerti.apa itu yang dimaksud nikmat.. lan kudu ngerti
perkara sing diwujudna/digawe daning alloh ta’ala nang makhluk sing asale laka dadi ana setiap waktune.niku rupa apa bae?? yaiku rupa
bisa gerak,kulite dikei perasa,cungure bisa ambekan,awake dikei sakit,dsb.kue sing diarani nikmat.dadi sing diarani nikmat kue dudu
kanggo panjenengan. kulo bade ngrusuhi teng bloke panjenengan. kulo nyuwun tulisanku sing wonten nang :
MAKSIAT, mumpung durung KIAMAT, nindakno SHOLAT, supoyo slamet ora di LAKNAT, karo gusti penguoso JAGAT.
Monggo njenengan pirsoni piyambek niki teng pundi …??” jawab Mbah Hamid.
– Kang paring rokhmat lan kenikmatan …..
– Duh bolo konco priyo, wanito …..
– Ojo mung ngaji syareat bloko …..
– Gur pinter ndongeng, nulis, lan moco …..
– Akeh kang apal Qur’an, Haditse …..
– Kafire dewe dak di gatekke …..
– Yen isih kotor ati, akale 2X
– Gampang kabujuk nafsu angkoro …..
– Ing pepaese gebyare ndunyo …..
– Iri lan meri sugihe tonggo …..
– Iku wejangan guru waskito …..
– Dzikir lan suluk jo’ nganti lali 2X
– Uripe ayem rumongso aman …..
– Dununge roso tondo yen iman …..
– Sabar narimo najan pas pasan …..
– Kelawan konco, dulur, lan tonggo …..
– Senajan ashor toto dhohire …..
– Ora kesasar roh lan sukmane …..
– Den gadang Alloh swargo manggone …..
wayang kulit: Semar, Gareng, Petruk, Bagong
MANUK MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADIMENENG, WONG SEREK DADISENENG, WONG SUSAH DADIBUNGAH,
Kabupaten Brebes | Kabupaten Tegal | Kota Tegal | Kabupaten Pemalang
--- --- --- Dialek Tegalan kuwe salah siji dialek basa Banyumasan sing dituturna penduduk nang kabupaten Brebes, kabupaten Tegal, kota Tegal karo kabupaten Pemalang.
Bates[sunting | besut sumber]
Nang kabupaten Brebes sisi kulon sing berbatesan karo Jawa Barat, dialek kiye wis campur aduk karo dialek Cirebon/Indramayu (Crebonan & Dermayon). Sementara nang kabupaten Pemalang sisi wetan sing berbatesan karo kabupaten Pekalongan wis kecampur karo basa Jawa wetanan. Nang wilayah Bumiayu, (kabupaten Brebes), dialek sing dituturna penduduke kuwe sub dialek Bumiayu sing dianggep sebagei dialek peralihan antara dialek Tegalan karo dialek Banyumas.
Prokem Tegalan[sunting | besut sumber]
Asline Basa Tegalan akeh juga jenise. Neng Kota Tegal dewek ana Basa Tegalan sing diarani basa Prokem. Tapi basa Prokem kuwe rada saru. Ora apike kata-kata mau duwe makna konotasi sing ora apik. Misale yen nyong ngundang bapane nyong
Wadoh! ojok Din, ojok nganggo boso inggeris, sampeyan nulise 10x usaha, aku seng moco yo 100x usaha..yo mugo-mugo didengerkanlah..adi @ 8:21:12hikhikhik, urusan bhs
...dewe aning jagad,mustika lananging jaya,hem,aku si pancasona,ratune myawa sakalir.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Utsira&oldid=1012744"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 6 Maret 2016.
{{Panganggo mahasiswa}}
Panganggo iki seorang mahasiswa {{{1}}}
{{Panganggo Sarjana}}
Panganggo iki seorang Sarjana {{{1}}}
{{Panganggo Magister}}
{{Panganggo Doktor}}
{{ Panganggo Sarjana...|jurusan }}
{{Panganggo sing teyeng maca huruf Aramaik}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca huruf Aramaik
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Bali}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Batak}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Dewanagari}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Hangul}}
{{Panganggo sing teyeng maca Hieroglif Mesir}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca Hieroglif Mesir
{{Panganggo sing teyeng maca Hiragana}}
{{Panganggo sing teyeng maca huruf Ibrani}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca huruf Ibrani
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Jawa}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Lontara}}
{{Panganggo sing teyeng maca Jawi}}
{{Panganggo sing teyeng maca Kanji}}
{{Panganggo sing teyeng maca Katakana}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Rejang}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca aksara Rejang
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Sunda}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Sirilik}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Thai}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca aksara Thai
{{Panganggo sing teyeng maca huruf Yunani}}
Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholCithakan userbox pendidikanKotak panganggo	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.20, tanggal 19 Desember 2015.
Sakbeja-bejane wong sing kuasa, isih luwih bejo wong sing ndagel. Sugih tanpa bandha. Digdaya tanpa aji. Nglurug tanpa bala. Menang tanpa ngasorake.
Alam ora bisa dilawan. Awu sing sumebar iki sejatine berkah Gusti kanggo njaga kasuburan bumi jawa iki. Mula ayo
bisa keblinger. Wong sekti bisa mati. Mula elinga!
duh Gusti kang ngecat lombok kanthi maneko warni,
mugi para pemimpin kulo panjenengan paringi pitudhuh kapurih boten
sing ditadahi ono ing godhong caring. Ono babi hutan jenenge Wayung sing isih topo pengen dadi manungsa ngombe banyu pipis iku, Wayung sing meteng lan nglahirke bayi ayu. Bayi iku digawa neng keratin karo bapake lan diparingi jeneng Dayang Sumbi alias Rarasati. Akeh Raja sing pengen minang, naming rak ono sing ditampa.Akhire kathah raja ingkan saling perang. Dayang Sumbi banjur ngasingke awake dhewe ono ing bukit dikancani asu lanang, jenenge Tumang. Nembe asik nenun, torak sing dienggo nenun kain tiba ing ngisor. Dayang Sumbi merga ngrasa males, ngucap tanpa dipikir dawa, deweke ngucap barang sapa iso mbalikke torak sing tibo mau, nak wong lanang bakal dijadike bojone. Tumang mbalikke torak lan diparingke marang Dayang Sumbi. Dayang Sumbi akhire nglahirke putra sing diparingi jeneng Sangkuriang.Pas Sangkuriang berburu ono ing hutan, Tumang dikongkon ngoyak babi wadon Wayung. Marga Tumang ora manut banjur dipateni dening Sangkuriang. Atine Tumang diparingke marang Dayang Sumbi, banjur dimasak lan dipangan. Sakwise Dayang Sumbi ngerti nak sing dipangan iku atine si Tomang, Dayang Sumbi dadi murka lan ngepruk sirahe Sangkuriang karo sendok sing digawe seko tempurung kelapa nganti gawe bekas lecet.Sangkuriang banjur lunga ngembara muteri dunia. Saksuwine mlampah menyang wetan akhire tekan daerah kulon meneh lan ora sadar wes balik ono ing panggonane Dayang Sumbi, panggone ibune. Sangkuriang orak ngenali nak putri ayu sing ditemoni iku Dayang Sumbi – ibune dewe. Merga padha rak ngertine banjur kedadean padha saling tresna. Ora sengaja Dayang Sumbi ngerti nak Sangkuriang iku putrane dewe, merga anane tandha lecet ing sirahe Sangkuriang. Nanging Sangkuriang rak gelem terimo lan ngeyel njaluk rabi karo Dayang Sumbi. Banjur Dayang Sumbi nyuwun marang Sangkuriang supadhos digawekke perahu lan tlogo kanggo mbendung kali Citarum , diparingi wektu sewengi. Sangkuriang nyanggupi.Banjur digawe perahu seko wit sing tukul ono ing wetan, tunggul/pokok wit iku malih dadi gunung Ukit Tanggul. Rantinge dikumpulke ono ing kulon lan dadi Gunung Burangrang. Dibantu karo guriang , bendungan iku wes meh dadi. Tapi Dayang Sumbi nyuwun marang Sang Hyang Tunggal supadhos maksude Sangkuriang iku rak kedadean. Dayang Sumbi banjur nyebarke irisan boeh raring (kain putih tenunane), pas iku srengenge metu saka wetan. Sangkuriang jadi wedhi, ing angkara murka bendungan sing ono ng Sanghyang Tikoro dijebol, sumpelan aliran kali Citarum dibalangke marang wetan lan dados awujud Funung Manglayang. Banyu Talogo Bandung akhire asat meneh. Prahu sing digawe karo susah payah iku dipancal menyang lor lan malih wujud dados Gunung Tangkuban Prahu.Sangkuriang trus ngoyak DAYANG Sumbi sing mendadak ngilang ono ing Gunung Putri lan malih wujud jadi kembang jaksi. Sangkuriang dhewe sakbare tekan ono ing panggonan sing diarani
SOALE RODK NESU IKI…LIAT ORANG KERJA DI SALAHNO THOK…
Posted by rielloaros | 16 April 2012, 8:41 am Reply to this comment	Sabar, sabar, Mas. Ngombe disek, ben adem. Nyebut Jenenge Gusti sing makaryo ing sak jlantrahane langit. Mengko yen wes adem ayo nesu rame-rame. Ndelok anggota dewan penggaweane mung nggedabrus ae, kerjo ora kerjo nyacat wong liyo, aku yo pingin nesu iki… Jan Juanchok tenan anggota dewan kuwi!!!
MARZUKI ALI …DAHLAN ISKAN GAK MAKSIMAL..-PERLU LEBIH CEPAT….AKU SING WONG NDESO AE NGERTI POLA KERJANE P DI…LHA IKI MARZUKI…ISONE NYACAT ORA BANTU..KASIH IDE…KOYOK DPR KABEH ..MBOK DI
PUNTEN DALEM SEWU PAK ……………..KULO MBOTEN IKHLAS MENAWI PANJENENGAN DIPUN INTERPELASI, SAESTU PAK , NDONYO AKHIRAT PAK ,MBOTEN !!!! KULO MUNG SAGET PARENG DONGO, KAGEM PANJENENGAN ,MUGI TANSAH PINARINGAN KASARASAN, KESABARAN, KEKIATAN INGKANG LINUWIH KATHAH , KAGEM NGEMBAN AMANAH SAKING ALLAH SWT , AMIN YA ROBBAL ALAMIN, MUGI AMANAH INGKANG AWRAT MENIKO SAGET PANJENENGAN LAKSANAAKEN KANTI SAE SAK SAE SAE NIPUN, TETEP MLAMPAH INGKANG LURUS PAK, PANTANG MUNDUR, KATHAH ENGKANG BARIS DATENG SAK KIWO TENGEN LAN WINGKING PANJENENGAN PAK, MARINGI DONGA LAN SEMANGAT, TETEP SEMANGAT ENGGIH PAK , SALAM KAGEM IBU, MUGI TABAH, SABAR LAN SEHAT TERUS ENGGIH…………….
saking tenpate kulo saniki wonosobo.salam ge rencang2 cerih lan jatinegera ingkang nyantren teng mriko…
kulo nuwun.kulo seneng sanget nemuke blog niki.pripun nek pengajian rutin malam jumat sing teng cikura di paringke mriki……mergone kulo pengin sanget ngaos mriko tapi kulo teng wonosobo,dadose mboten saged mriko.matur nuwun.
nekseni ingsun lanneqodaken ingsun kelawan ati ingsun ing setuhune kelakuan iku oranana dzat kang wajib den sembah kelawan haq ingdalem wujude anging alloh,alloh kang wajib anane lan muhal orananane lan wis agawe alloh ing pitung langit lan pitung bumi lan murbamesesa alloh ing makhluk kabeh……….
saking desa kuta , belik, pemalang..nyuwun ngapunten kulo nggih nate nderek ngaos wonten cikura , diajak kalih rencang kulo ust samsudin ipong saking Randudongkal, salam Takdzim kulo kangge Panjenenganipun Romo Kyai, lan matur nuwun
Balas	wonten mbtn youtube pengajianipun al mukarom k,h syeh ahmad saidi kalih k.h muhammad khasani. kulo kpgn mireng sanget pengaosanipun kulo mbiyen nate tg giren 2 th saniki mpun dados
penggaweane hawadist niku kasab lan ikhtiar.
hawadist niku kasab lan ikhtiar alias butuh maring sing kuwasa maujudaken perkara niku, kang yaiku alloh. dadi sing temenanan ari
mawon kangge sedoyo asatidz kalih santrinipun..mugi2 kulosampean sedoyo di akui santrinipun kh
Kedahipun usul supados KH Said bin KH Armia unggal dinten wonten
saking purbalingga, kulo bade tumut gabung kalih santri ponps
giren, jenengku agus tiang kebumen..
Syukron go konco seng sampun kei ancer ancer..
Seneng rosone bisa mrisani bloge santri santri giren, walopun dereng pernah dolan maring giren..
kulonyuwunkakuwasane pangeranbadan kulo kagerakno sedoyosaking kersaneng pangeransejatos sejato sejatos.Ya Allah gusti kulonyuwun ………..”Ilmu
nek li sak iki ngurus kontrak kro agene nang LPI
yo engko dibalez neh to ning sls suk tak pisuhi sak kemeng e ..mumpung disiarno indosiar , wis gak iso dijak apik …
Ora usah di kode wis to sok ndok sls tetep di balas, boromania iku akeh yo enek sing jembar dadane yo enek sing gak trimo nek di hujat….tapi aku ora gumun nek di hujat LA, sak ndeso2ne wong bojonegoro ijek katrok wong lamongan…..jenenge daerahe wae nduueso…..”arep nang endi lek” “anu kang arep neng nglamongan” “neng endi lek” “masa alah neng nglamongan tuku sotho kanggo nyothoni laSu”….xi xi xi xi.
besut 21 Februari 2016, 09:59 at 09:59
Ora usah eker2ran ora usah sikut2an kabeh daerah apik,kabeh daerah nggateli..iku mung cermine manungsone..woles wae penting nyambut gawe sing becik karo lku sing
Mung 7 satriya sing urip: lima Pandawa, Yuyutsu, dan Satyaki
Hanya 3 satriya sing urip: Aswatama, Krepa, dan Kertawarma
sing dadi bagèyan paling penting saka carita Mahabharata. Sing gawé sebab anané perang iku ya iku rebutan panguwasa antarané Pandhawa lan Kurawa.Kurusetra sing dadi panggonan paprangan iki isih isa didelok tekan saiki. Kurusetra mapan ana ing laladan Haryana, India.
Paprangan iku ora dingerteni kapan kadadéané, mula kadang-kadang diarani kadadéan ana ing jaman Mitologi. Paninggalan-paninggalan ing Kurusetra (kayata bèntèng) kira-kira dai bukti arkeologine. Miturut kitab Bhagawadgita, perang ing Kurukshetra kadadéan 3000 taun sakdurungé Masèhi (5000 taun kapungkur) lan iku dadi referènsi sing misuwur.[2]
Sanajan paperangan iki mung paprangan antarané rong kaluwarga sak dinasti, nanging uga mélokaké pirang-pirang krajan ing India. Paprangan iku kadadéan 18 dina, lan yutanan tentara saka rong pihak akèh sing gugur. Paprangan kasebut nyebabaké akèh wanita sing dadi randha lan bocah-bocah sing dadi yatim. Paprangan iki uga ndadèkaké krisis ing India lan uga dadi gerbang nuju jaman Kaliyuga.
Anané Paprangan Kurukshetra[besut | besut sumber]
Paprangan Kurukshetra iku dadi puncaké Mahabharata, wiracarita paprangan Dinasti Kuru minangka titik séntralé. Parebutan panguwasan sing dadi panyebab perang iki, amarga putra-putrane Dretarastra ora gelem nyerahake tahta krajan Kuru marang sedulure sing paling tuwa, ya iku Yudistira, salah sawijiné Pandawa.Jeneng Kurusetra sing dadi panggonan paprangan iki nduwèni teges "daratan Kuru", utawa Dharmakshetra lan "daratan keadilan". Lokasi iki dipilih kanggo paprangan amarga dianggep suci déning umat Hindu. Dusa-dusa apa waé yèn kelakon ana ing kana mesti bakal diampuni ing laladan kana.[3]
Ing kitab Mahabharata dijelasna manawa pangéran Dretarastra sing wuta awit lair kapeksa nyerahaké takhta krajan Kuru sing pusat pamaréntahané ing Hastinapura marang adhiné, Pandu, sanajan dheweké anak mbarep. Pandu nduwèni putra lima kang dikenal déning sebutan Pandawa, lan Yudistira sing mbarep. Sakwisé Pandu ora ana, Dretarastra nggantèni dadi Raja tekan anaké Pandu sing pambarep diwasa.
Para Kurawa, mliginé Duryudana, duwé ambisi arep nguwasani Dinasti Kuru. Nanging ambisi kasebut ora bisa kelakon amarga sing luwih pasisirs dadi raja ya iku Yudistira. Kanggo mujudaké ambisiné, Duryudana terus golek cara kanggo nyingkiraké Yudhistira lan para pandhawa, dhèwèké uga duwé karep mateni para pandhawa. Nanging para pandhawa slamet saka usaha Kurawa sing arep mateni Pandhawa amarga olèh dukungan saka Arya Widura lan Kresna sing isih kalebu pakné cilik.[3]
Sakwisé gagal mateni Pandhawa banjur Kurawa duwé rencana liya. Kurawa ngajak Pandhawa dolanan dadu, kanthi syarat sing kalah kudu metu saka krajan nganti telulas taun. Dolanan dadu iku disetel licik déning Kurawa sing nyebabake pandhawa kalah. Sakdurungé Pandhawa dibuwang, Dretarastra janji arep nyerahaké krajan marang Yudhistira amarga dheweké iku minangka aak pambarep dinasti Kuru.
Sakwisé telulas taun, padha karo janjiné Pandhawa nduwèni hak njaluk manèh krajan Astina. Nanging Duryodana ora gelem menehake Krajan manèh, sanajan kaya mangkono Yudhistira lan adhi-adhiné isih bisa sabar. Minangka Pengeran, Pandhawa krasa yèn dheweké nduwèni hak lan wajib melu ana ing urusan administrasi krajan, banjur Pandhawa njaluk lima désa. Nanging Duryudana gumbedhe ora gelem menehi sanajan sakpucuk dom. Kuwi sing dadi sebab anané paprangan amarga Pandhawa wis kentekan sabar.Pandhawa minangka pangeran kudu lan nduwèni hak ana ing administrasi pamerentahan
damai Sri Kresna[besut | besut sumber]
Sakdurungé kaputusa perang diumumké, para Pandawa nduwèni usaha nggolek sekuthu kanthi mikiraké surat permohonan karo raja-raja ing daratan India Kuno supaya gelem ngirimaké pasukan kanggo mbiyantu Pandhawa saumpama perang sida kadadean. Mangkono uga sing dilakokaké déning Kurawa, nggolek sekuthu. Kaya mangkono sing ndadekaké raja-raja ing daratan India Kuno kabagi dadi rong pihak, pihak Pandhawa lan Kurawa.
Sauntara iku, Kresna nyoba kanggo nglakokaké musyawarah supaya bisa damai. Kresna menyang Hastinapura ngusulaké kadamaian antarané Pandawa lan Kurawa. Nanging Duryudana nulak usulé Kresna amarga ngrasa diece, mula dheweké mrentah para prajurit supaya nangkep Kresna sakdurungé budal saka kraton. Nanging Kresna ora wong biyasa. Dheweké bisa dadi cumlorot sing ndadekaké prajurit wuta kabeh. Nalika iku uga dheweké nunjukaké wujud rohaniné sing mung bisa dideleng déning wong suci ya iku : Bisma, Drona, lan Widura.
Sakwise Kresna lunga saka Hastinapura, dhèwèké menyang Uplaplawya kanggo ngandhani Pandhawa yèn perang wis ora udu kadadean. Dhèwèké njaluk supaya Pandhawa nyiapake widyabala.
Persiapan perang[besut | besut sumber]
Kresna ora nyanggupi perang dhewekan. Dheweké ngajokaké pilihan karo Pandhawa lan Kurawa, yèn salah siji bisa njaluk widyabalane Kresna sing akèh lan salah siji olèh migunaake tenagane Kresna. OLeh kesempatan kaya mangkono Arjuna lan Duryodana lunga menyang Dwaraka kanggo milih salah siji saka rong pilihan mau.
Duryodana pinter ing pulitik, jenius ing bidang pulitik, banjur dhèwèké milih tentarane Kresna. Dene para Pandawa sing diwakili Arjuna, milih tenagané Kresna sing bisa ngadhani lan njaluk supaya Kresna maju perang tanpa gaman. Sri Kresna gelem marang panjaluké pandhawa.
^ a b Kitab Bhagawadgita menurut aslinya déning Om
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_ing_Kurukshetra&oldid=1109599"	Kategori: MahabharataPerang	Menu navigasi
Pagelaran Wayang Bulan Mei 2017 Seluruh IndonesiaJadwal Pagelaran Wayang Bulan Mei 2017 (Banyumasan)Jadwal Pagelaran Wayang Bulan April 2017 Seluruh IndonesiaJadwal Pagelaran Wayang Bulan April 2017 (Banyumasan)Tulisan
inWarung Pring Pethuk1 follower - Lesehan, Pemancingan & PenginapanLesehan, Pemancingan & Penginapan1 followerAboutWarung Pring Pethuk's interestsPenginapan Pring PethukWarung Pring
attachmentWarung Pring PethukPenginapan Pring Pethuk10wKolam Pemancinga Pring Pethuk..﻿‹›2/17/1712
cilacap, badhe nyuwun pirso kagem agregasi caranipun pripun njeh? sanjange pun ngangge V.3 ningan kula dereng saged mlebet teng
setuju dg sis haeny pak wargo, monggo dicobi pados info dateng RS dr soteomo rumiyin. mugi2 kasil lan
Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang
pengamen gimana bang 1 year ago
RT @BijakJawa: Apik bareng, dudu apik dhewe. #DuweKanca 1 year ago
Posted by Panzer | 15 Juni 2012, 4:06 am Reply to this comment	wingi udin timika, trus mia palopo, saiki ibu murni poso, sesuk sopo maneh … wati ragunan ? ical
rak pede, nrimo ing pandum, andap asor, seneng guyon, tepo
Rangkong Papan ngggadhahi nami Latin Buceros bicornis punika spesies ingkang paling ageng saking suku peksi Bucerotidae.[1] Rangkong papan ingkang sampun diwasa nggadhahi ukuran ingkang ageng sanget, dawanipun ngantos 160 cm.[1] Peksi Rangkong papan punika nggadhahi wulu ingkang werninipun cemeng, saha tamduk kuning-cemeng wonten ing nginggilipun cucuk ingkang ageng saha awerni kuning.[1] Kulit rainipun awerni cemeng kanthi wulu ing jangganipun ingkang awerni kuning radi coklat.[1] Wulunipun buntut peksi Rangkong papan punika nggadhahi werni pethak kanthi garis cemeng kandel wonten ing tengahipun.[1] Sungu manuk Rangkong papan punika nggadhahi bolongan.[1] Peksi Rangkong papan ingkang wadon ukuranipun langkung alit tinimbang ingkang jaler.[1] Peksi rangkong papan jaler saha rangkong wadon saged dipunbèntenaken saking mripatipun.[1] Mripat peksi rangkong papan wadon punika awerni biru, déné ingkang jaler nggadhahi mripatipun awerni abrit.[1]
Pakan peksi Rangkong papan inggih punika woh-wohan, kéwan ingkang ukuranipun alit, peksi, srangga, saha reptil.[1] Peksi rangkong papan punika nggadhahi sifat monogami, tegesipun manuk rangkong papan punika namung gadhah setunggal pasangan.[1] Peksi rangkong papan nggadhahi susoh wonten ing salebetipun wit.[1]
Populasi peksi Rangkong papan sumebar wonten ing wana tropis ing nagara India, Republik Rakyat Cina, Indocina, Nepal, Bhutan, Ujung Malaysia saha wonten ing pulo Sumatra, Indonésia.[1] Wonten ing Indonésia, Manuk Rangkong papan punika dipunreksa wonten ing Taman Nasional Gunung Leuser.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)archive.kaskus.us(dipunundhuh tanggal 8 Oktober 2011)
^ (id)dephut.go.id(dipunundhuh tanggal 8 Oktober 2011)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rangkong_Papan&oldid=1089617"	Kategori: Spesies jroning kahanan kurang amanTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusManukRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
“Menurutku jane sik ngguyu ki mung koe lo mel”
“Ora yoo, kae liyane yo mesti ngguyu kok nek
no. 6, (795-819 M).8 .Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M).10.Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M).11.Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).12.
no. 11,(954-964 M).15.Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).16.Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).17.Prabu Brajawisesa (989-1012 M).18.Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M).19.Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
tumelung bareng lakuning sepi nglari wewayangane sliramu kang tansah dak impi rina wengi ana ngendi prawan sunthi ...
MUGI RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH WIDADA NISKARA NIR ING SAMBIKALA SURADIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING
Aku wis ra sabar ngenteni linuxmint 9, distro iki cukup komplit kanggo nangani gawean, ngrungoake musik, ngetik2, kanggo muter file pilm. aku kenal linux mint wiwit versi 6 nganti saiki melu nyicip terus… nganggo suwe wiwit versi helena alias linuxmint 8. yo wis sukses kanggo tim linux mint.. maturnuwun nggih (jowo, indonesia)
setaun dua taun a gak smsan mbek arek iki? Kok arek iki moro moro dadi dramatis gak dadi ngene? -_-
isok dadi Ubi Cilembu on huahahah"
Dara, "Ha? Opo gak roh aku"
"Sing ndek trans daaar"
"Ha? Moro sing vc ngelatur iku?"
"HUAHAHAHAHAHAAHHAH" *ngguyu bwanter* *
mampukah Pak DIS bertahan ? Piye iki Pak DIS, sampean arep jawab opo ?
WATU GEMPUR TAK SABETAKE SEGORO ASAT TAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREP TAK SABETAKE ATINE SI......... PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI. Pelet
NGLESTANTUNAKEN BASA JAWI SUPADOS LANGKUNG NGREMBOKO ING JAMAN MODERN
yaiku Sardi lan Jono. Bocah loro iku seneng banget nggawe ulah. Sampek
kanca-kancane sing liya ora gelem nyedhek amarga mesthi diusili. Wektu iku
Sardi : Jon, ayo engko dolan ! (
Jono : Gaweanmu dolan ae . Koyo wong
pinter wisan. Sardi : Halah gayamu, gelem opo ora
Sardi : Yo emboh... Pokoke dolan ben
koyo cah gaul ngono lho... Jono : Emmm.. ayo lek ngono. Tapi
wegah aku lek sampek maghrib eneh !
Jono : Gek nggawa duit opo ora ?
Sardi : Halah, kuwi dirembug engko
ae... Yo wis aku arep mulih ( Mlaku ngadohi jono )
Jono : Oke-oke.... Engko kowe neng o
Sawise iku Sardi lan Jono dolan. Sardi lan Jono ora
kuwi ora ngerti marang ngendi parane Sardi lan Jono.
Parman : He, enek sing ngerti Sardi
Lha yo nyandi cah loro ki, maeng opo ndak krungu di omongi... Parman :
Yo omahe Jono ae sing enek wong tuwane
Lek ora enek piye ? Gek iki urung latihan blas lho...
Halah kuwi masalah keri, sing penting anggotane wis enek kabeh.
Yo wis kowe rono ae, aku neng kene karo nggae naskah dramane, piye ?
Hmmm, yo lekno. Sing apik lho yo critane ?
Banjur Parman mara menyang omahe Jono. Ing kono Parman ora
nemoni sopo-sopo. Akhire Parman mbalik maneh lan nerusake nggawe teks drama
karo Deni. Akhire ditunggu sampek maghrib Sardi lan Jono ora ana ketok.
Piye bocah iki ? kok ora enek ketok ?
Lha yo piye neh, lek panggah ora gelem kelompok yo golek liyane ae.
Nah, setuju aku. Yo wis aku pamit. Ki mesthi wong tuwaku wis
mulih amarga wis maghrib. Sesuke neng sekolahan Deni
lan Parman rembugan bab drama B. Jawa. Kanggo ngisi waktu ngenteni Jono lan
Ayo sakiki nggawe musik kanggo dramane. Sing tentang lagu daerah ae.
Yo angel lho kuwi, lha kowe opo iso ?
Jajal kowe iso opo ora ? (ngekekne gitar marang Deni)
Lha kuwi opo ora yo lagu pop.... hahaha Deni :
Hahaha, lha aku ora iso lho..
(Ngekekne gitar) Aku sing nyanyi yo ?
Haha, apik kuwi... yo uwis nggae kuwi ae...
Lha kowe dhekingi nyandi ae ?
Lha wayahe kan kelompok, kowe yo wis diomongi...
Niki, Pak. Sardi kalih Jono dhekwingi mboten purun kelompok drama.
Weh weh, lha nyapo kok ora kelompok ki ?
Lha ancen ora diomongi to, Pak.
Iyo to le ? Ora kok omongi ?
Halah wis ora usah ngeyel, ndang gek kelompok
Halah, ora opo-opo.... Sing penting iki wis sukses.
Lha yo ngono, lek gotong royong bareng kan iso apik hasile
Kula nyuwun pangapunten, Pak. Nika sampun mboten sopan kalihan bapak.
Yo wis ora opo-opo. Makane ojo diterusne lekmu ndugal ki.
Sardi lan Jono mulai ngrubah sikape. Pirang wulan sawise
Kupat bongkok kue panganan khas Tegal seradan pedes ana tempe bongkrek ana krupuk, mi terus ana kupatte sing dodol seradan bongkok kadang-kadang, neng Tegal sing terkenal kue Siti kambe Somblem neng pesengkokongan kue wong loro rasane enggal pada, anane kue jam 6 esuk misale uis awan uis langka.
Kupat bongkok kuwe rasane unik, angger gawe panganan sing arane
didalahi krupuk mie pedes sing koyor-koyor, tuli bar kuwe diwenehi kecap karo krupuk mie, tuli disiram kuah.
1 Nopember : Hari Interdans AD (Angkatan Darat)
sing ana nang sampean gon ditulis kaya kue kabeh.ne bisa skalian duwure arab dalai fotone kh.sa’id bin kh.armia.dadi duwure fotone kh.sa’id terus ngingsore tulisan arab terus ngingsore maning tulisan artine dalil kue.ne bisa digawe sacepete.niku mawon.matur suwun..
ora NEK maning, delengna sampean kabeh.
keberkahan sing rosululloh SAW tok. dudu apa2. coba ora seneng,ora cinta,ora kenal. ya ora bakal olih keberkahan rupa ilmu sing rosululloh. wong kabeh ya sing gawe pengeran ko ilmu kue. lah pengeran kue. wis gawene nang perkara sekabehane ilmu kue, dadeakene bebarengan karo cinta,seneng,kenal karo rosululloh. dadi
kacarita, sajroning lelana sawise nglakoni paukuman buwang limalas taun Rama, Sinta, lan Lesmana tekan ing tengah alas. Nalika tetelune isih ngaso, Sinta kaget amarga mirsani sesawangan sing edi peni. Ana kewan kidang kang merak ati, rupane ayu, polahe trengginas, lan kulite awarna mas. Kidang mlayu mrana-mrene mlumpat-mlumpat nggodha ati. Sinta kepencut, pingin kagungan kidang kang endah iku. Mula kanthi temen, Sinta nyuwun marang Rama supaya nyekel kidang kencana iku kanggo dheweke.
bennythegreat (14:12:16) : wedhus mengko wae. aku ora doyan cuk.
wong jowo, terkadang rak pede, nrimo ing pandum, andap asor, seneng guyon, tepo
says:	April 22, 2009 at 7:31 am	opo meneh sing nglebokno slingkuhani julia perez … wekekekek
gak relo gak relo …. wekekekekek
peach says:	April 21, 2009 at 5:59 pm	Hasil akhir :
cedhak banget karo persik, jaman persik menangan ndhisik mbah admin termasuk jajaran dukun sing diopeni karo pengurus e Persik, lha penguruse
mbah admin says:	August 19, 2008 at 12:39 am	nak Zarjoe, lek weton minggu wage iku..sampeyan ojo golek penggaweyan sing cedak-cedak karo geni. Ora masalah opo-opo sih….wedi lek
wetonku minggu wage artine opo mbah.??????
inot says:	August 14, 2008 at 11:44 am	ha..haa..gajah abuh?? abuh apane mbah?! sik2,njenengan kok ndukun,oleh ilmu ko gunung klotok ta? oh,yo..pasanganku gajah meteng, gaweanku saiki ngopeni wong
Gunung Klothok wes angeell..angel konsentrasi maksude. Piye arep semedi, lha wong nang kono saiki dadi obyek wisata..cah-cah nom lanang-wadon sliwar-sliwer golek panggonan nggo
sing repot yo putu2ne iki, nggolekne obate mpeyan iku uaaaangel kudu semedi nang gunung klothok dhisik, iyo lek jaman
opo nang umak?ojok cem macem ambek arek kyut koyok ayas ngene iki malati ngerti
podho ae pak dhe!dikandhani ngeyel..!!!! ooo ancen njaluk di.. miss
SARIRO TUNGGAL SAKEHING MUNGSUH NGAREP MBURI KIWO TENGEN KEBLAT PAPAT PODHO KAMIGILAN KAPRABAWAN
INGSUN AMATAK AJIKU SI BALASREWU KANG TOPO INGGUWOGARBANE SI BAGASPATI SAKABEHING WIDODORO WIDODARI MALAIKAT NABI JIN SETAN PRIPRAYANGAN WIS LULUH SARIRO TUNGGAL SAKEHING MUNGSUH NGAREP MBURI KIWO TENGEN KEBLAT PAPAT PODHO KAMIGILAN KAPRABAWAN AJIKU SI BALASREWU KANG MBRUBUL METU MAEWU EWU TAN KENOPATI
Madep laku iku den awas den eleng,
apik dhewe. #DuweKanca 1 year ago
syawalan neng sekolahan kae yo mung formalitas :o mumpung isih syawal,
aku arep minta maaf nggih atas kabeh dosa lan salahku. Niatku tenanan, nuwun
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.58, 17 Novèmber 2013.
Written By trihandoyo on Minggu, 08 November 2009 | 22.52
DASANAMA:YUDHISTIRA,DARMAKUSUMA,DWIJA
IV. Bait 01 Yogyanira kang para prajurit, lamun bisa sira anuladya, d...
saka taun 1933 nganti 1945. Hitler sing ngadegaké parté NSDAP utawa Nazi. Banjur ing pamilihan umum ing taun 1933 Hitler bisa menang dadi Kanselir Jerman. Dhèwèké dadi misuwur amerga nduwé karep nguwasani sa-Éropah lan ngembangaké bangsa Jerman supaya sumebar. Hitler nganggep yèn wong Yahudi iku mungsuhé wong Jerman. Hitler iku sing miwiti Perang Donya II ing Éropah. Nalika mimpin, akèh wong-wong sing dianggep asor ing Éropah kayata wong Yahudi, Slavia, Gipsi lan sabanjuré ditumpes. Sing tiwas ing Perang Donya II iki, nganti puluhan yuta jiwa, kalebu enem yuta wong Yahudi. Nalika ing pungkasaning Perang Donya II, rikala Berlin dikupengi Wadya Bala Abang, Uni Sovyèt, Hitler kawin resmi karo pacaré; Eva Braun. Ora nganti 24 jam manèh, loro-loroné padha sudhuk slira ing tanggal 30 April 1945 ing jero Führerbunker ("bunker Sang Pemimpin").
Mèh kabèh biografi Hitler nudhuhaké prabédan gedhé antara paruh kapisan lan kapindho uripé. Nganti umur kira-kira 30 taun, Hitler iku dudu apa-apa, tanpa perspèktif masa ngarep, tilas prajurit Perang Donya I sing gagal lan kuciwa tanpa sipat-sipat astamiwa. Nanging Hitler bisa dadi Kanselir Jerman lan dhiktator sing nguwasani sa-Éropah ing wanci sawetara taun waé lan malahan dayané bisa ngungkuli para pamimpin sadurungé lan sawisé.
Adolf Hitler lair ing Braunau am Inn, Austria, minangka anak kaping papat saka anak enem. Bapakné Alois Hitler, (1837–1903), iku pegawé pabéyan. Ibuné Klara Pölzl, (1860–1907), iku bojo Alois sing katelu. Nanging Klara iku isih sanak-seduluré, dadi supaya bisa kawin, dhèwèké kudu olèh dispènsasi saka Paus dhisik. Saka putra Alois lan Klara sing enem cacahé, namung Adolf lan Paula sing urip nganti diwasa. Bapané Hitler, uga nduwé anak lanang, Alois Jr lan anak wadon, Angela saka bojoné sing kapindho.
Alois Hitler iku lair minangka bocah haram. Salawasé 39 taun, Alois nganggo jeneng ibuné Schicklgruber. Ing taun 1876, dhèwèké njupuk jeneng bapak kuwaloné, Johann Georg Hiedler. Jeneng iki ditulis Hiedler, Huetler, lan Huettler. Éjaan Hitler iku mbokmanawa salah tulisé sawijining juru tulis. Asal jeneng iki ya iku tembung Jermanik Hittler utawa sing mèmper lan tegesé kurang luwih "sing manggon ing gubug", "juru angon" utawa saka basa Slavik Hidlar lan Hidlarcek.
Propaganda sekuthu eksploitasi jeneng marga (jeneng kulawarga) asliné Hilter nalika ing Perang Donya II. Akèh pamflèt sing disebar saka montor mabur ing kutha-kutha Jerman isiné ukara Heil Schicklgruber. Nanging sajatiné kepriyé waé Hitler resmi lair minangka Hitler lan dhèwèké uga ana gandhèngané karo Hiedler liwat mbah putriné saka ibuné, Johanna Hiedler.
Jeneng Adolf iku asalé saka basa Jerman Dhuwur Kuna kanggo "sregala priyayi" (Adel=priyayi + wolf=sregala). Dadi, salah sijiné peparabané Hitler iku Wolf utawa Herr Wolf, sing wis dienggo ing dasawarsa 1920-an lan utamané namung dienggo déning kanca-kanca cedhaké (kaya ta Oom Wolf déning kulawarga Wagner) nganti ambruké Reich ka-III. Jenengé sawetara markas gedhé Hitler saindhenging Éropah uga nyandhang jeneng "sregala" (Wolfsschanze "Susuh sregala" ing Prusia Wétan, Wolfsschlucht "Jurang sregala" ing Prancis, Werwolf "Sregala siluman" ing Ukraina lan sabanjuré). Déning kanca cedhaké lan para waris, Hitler diarani "Adi".
Minangka bocah cilik, Hitler tau ngomong yèn dhèwèké kerep dipecuti bapakné. Taunan sawisé dhèwèké tau celathu marang sekretarisé: "Banjur aku tékad nduwé kekarepan ora arep nangis manèh yèn bapaku mecuti aku. Pirang dina sawisé iku, aku duwé kasempatan kanggo mbuktèkaké kekarepku. Ibuku, sing wedi, mlayu ing ngarepe lawang. Aku dhéwé, meneng sinambi ngétung pecutan sing kena ing bokongku."
Simbah kakungé Hitler saka bapakné kamungkinan gedhé iku saka Johann Georg Hiedler utawa Johann Nepomuk Hiedler. Ana gosip yèn Hitler iku mbokmanawa seprapat Yahudi lan mbahé wadon, Maria Schicklgruber, tau meteng nalika nyambut gawé dadi réwang ing salah sijining kulawarga Yahudi. Gosip-gosip iki minangka pulitik temtuné bisa ngakibataké dampak sing gedhé kanggo Hitler sing ndarbéni paham anti-sémitik lan rasis. Mulané para lawan pulitik Hitler akèh sing nyoba mbuktèkaké yèn dhèwèké iku nduwé keturunan Yahudi utawa Ceko. Senadyan gosip-gosip iki ora tau bisa dibuktèkaké, kanggo Hitler kabèh iki mènèhi alesan cukup kanggo nutupi asal-usulé. Miturut Robert G. L. Waite ing The Psychopathic God: Adolf Hitler, Hitler banjur nglarang wong wadon Jerman nyambut gawé ing kulawarga Yahudi lan sawisé Anschluss utawa pancaplokan Austria, Hitler nggawé kutha klairan bapakné dadi papan latihan artileri. Waite celathu yèn olèhé Hitler kurang percaya dhiri iku luwih wigati tinimbang apa asal-usul Yahudiné bisa dibuktèkaké lawan-lawané apa ora.
Kulawarga Hitler kerep pindhah-pindhah, saka Braunau am Inn menyang Passau, Lambach, Leonding, lan Linz. Hitler nalika enom iku murid sing pinter ing SD. Nanging nalika ing taun kapisan SMP (Realschule) ing Linz, dhèwèké gagal lan kudu ngulang manèh. Guru-guruné celathu yèn dhèwèké "ora nduwé karep nyambut gawé". Salah siji kanca sekolahé Hitler ing Realschule iku Ludwig Wittgenstein, salah sijining filsuf paling wigati ing abad kaping 20. Sawijining buku déning Kimberley Cornish mènèhi kesan yèn konflik antara Hitler lan sawetara murid Yahudi, kaya ta Wittgenstein, iku mèlu mènèhi kagethingané Hitler marang wong Yahudi sing pungkasané nggawé Hitler dadi anti-sémitik.
Hitler dhéwé kandha yèn kegagalané ing sekolah iku merga dhèwèké mbaléla marang bapakné, sing kepéngin supaya dhèwèké dadi pegawé pabéyan. Nanging Hitler sajatiné kepéngin dadi pelukis. Hitler mbésuk kandha yèn dhèwèké sajatiné iku seniman sing ora dimangertèni. Kepriyé waé, nalika Alois tilar donya ing 3 Januari 1903, préstasi Hitler ing sekolah ora dadi luwih apik. Mawa umur 16 taun, Hitler jebol saka sekolah tanpa ijazah.
Ing Mein Kampf, Hitler kandha yèn tuwuhing rasa nasionalisme Jermané iku merga nalika remaja tau maca buku bapakné perkara Perang Prancis-Prusia sing nggawé dhèwèké dadi mikir lan takon kena apa bapaké lan wong-wong Jerman Austria liyané ora mèlu perang mbéla Jerman wektu iku.
Masa diwasa awal ing Wina lan München[besut | besut sumber]
Saka taun 1905 lan sabanjuré, Hitler urip kayadéné seniman ing Wina ing sawijining wisma yatim-piatu lan olèh tunjangan saka ibuné. Dhèwèké ditulak nganti ping loro nalika péngin mlebu Akademi Seni Murni Wina (1907-1908) mawa alesan "kurang cocog kanggo nglukis". Dhèwèké uga dikandhani yèn mbokmanawa luwih cocog studi arsitèktur.[2] Ing bukuné Hitler kandha mengkéné:
Tujuan perjalananku iku kanggo studi galeri lukisan ing Museum Karajan, nanging aku sajatiné namung ndelengi gedhongé waé. Saka ésok nganti bengi, aku mlayu saka obyèk siji menyang obyèk liyané, nanging sing tak-senengi mesthi namung gedhongé waé."[3]
Nuruti saran sekolahé, Hitler dhéwé yakin yèn iki pancèn dalan uripé, nanging dhèwèké ora nduwé ijazah kanggo kuliyah ing sekolah arsitèktur:
Ing sawetara dina aku ngerti yèn sawijining dina aku arep dadi arsitèk. Pesthiné, angèl banget arep kuliyah iki amerga aku nglirwakaké sekolahku ing Realschule sing saiki diperlokaké banget. Aku ora bisa kuliyah ing akademi arsitektur tanpa nduwé ijazah. Aku ora bisa mencapai cita-citaku.[4]
Ing 21 Desember 1907, ibuné Hitler tilar donya déning penyakit kanker payudara mawa umur 47 taun. Banjur Hitler dikon déning Pengadilan ing Linz supaya mènèhaké bagéyan tinggalan yatimé marang seduluré wadon, Paula. Nalika umur 21 taun, Hitler olèh warisan saka tantené. Dhèwèké rekasa dadi sawijining pelukis ing Wina, niru gambar-gambar saka kartu-kartu pos lan ngedol lukisané marang para dagang lan wisatawan.
Sawisé ditolak manèh kapindho ing Akademi Seni, dhuwité Hitler entèk. Ing taun 1909 Hitler urip ing omah panampungan kaum glandhangan. Banjur ing taun 1910, Hitler mondhok ing wésma wong-wong kéré Hitler celathu yèn dhèwèké nalika kapisan dadi wong anti-sémitik iku awalé ana ing Wina, (Mein Kampf, jilid 1, bab 2: "Taun studi lan kasengsaran ing Wina")</ref> sing nduwé komunitas Yahudi gedhé, kalebu wong-wong Yahudi Ortodoks sing August Kubizek, Hitler iku wis dadi "anti-sémit sing tegas" sadurungé ninggalaké Linz, Austria.[5]
Wina nalika iku sarang prasangka tradisional religius lan rasisme abad kaping 19. Hitler bisa waé kena prabawa anti-sémitisme déning polémik lan tokoh Austria lan Wina kala iku. Hitler dhéwé kandha ing Mein Kampf yèn transisiné saka wong sing ora sarujuk marang anti-sémitisme sing adhedhasar alesan agama dadi wong sing nyekuyung anti-sémitisme adhedhasar alesan rasial iku sawisé ndeleng sawijining wong Yahudi Ortodoks:
Ing Linz namung ana sithik wong Yahudi. Ing salawasé abad, wong-wong Yahudi sing urip ing kana wis dadi kaya wong Éropah lan mèmper banget karo umat manungsa liyané nganti aku dhéwé nganggep kabèh iku wong Jerman. Alesané kena apa kala iku aku ora wruh absurditas ilusi kaya mengkono iku amerga siji-sijiné tandha jaba sing tak-wruhi mbédakaké wong Yahudi karo awaké dhéwé iku praktèk agamané sing anèh. Nalika aku nggagas wong Yahudi iku dikuya-kuya amerga kapercayané, aku dadi krasa gething sing tumuwuh mèh dadi rasa gila yèn krungu kritik pedhes sing ditujokaké marang wong Yahudi. Aku ora bisa weruh yèn ana barang kaya ta anti-sémitisme sistèmatik.
Ing sawijining dina, nalika mlaku ngliwati punjer kutha, ujug-ujug aku weruh fénoména iki ing jubah dawa lan nganggo kuncir ireng loro ing pipi. Pikiranku sing pisan iku: Apa iki wong Yahudi? Sing cetha ing Linz wong Yahudi ora kaya mengkéné rupané. Ati-ati lan meneng-meneng wong iku tak-delengi, nanging saya suwé tak-delengi patemon anèh iki lan sawisé tak-titèni ciri-ciri khasé, saya suwé pitakonan iki dadi muncul ing batinku: Apa iki wong Jerman?[6]
Menawa carita iki bener, Hitler dadi jebulé ora tumindhak adhedhasar kapercayané sing anyar. Dhèwèké kerep mertamu mèlu mangan ing omahé kulawarga priyayi Yahudi lan sesrawungan karo para dagang Yahudi sing nyoba ngedolaké lukisané.[7]
ing tanggal 10 November – dina ulang tauné Luther. Ing Mein Kampf, Hitler ngrujuk Martin minangka sawijining
sing nulis bukuné sawisé Perang Donya II, narik kasimpulan yèn "wis jelas, Lutheranisme awèh prabawa pulitik, spiritual lan sajarah sosial Jerman ing cara tartamtu nganti sawisé kabèh iku direnungaké, namung bisa diarani pancèn wis garisé."[9]
Hitler dhéwé kandha yèn wong-wong Yahudi iku mungsuhé wong Arya. Dhèwèké nganggep yèn wong Yahudi iku sing ndhalangi krisis ing Austria. Hitler uga nganggep sawetara wangun sosialisme lan bolshevisme sing nduwé akèh pemimpin Yahudi minangka obahan Yahudi lan ngaworaké paham anti-sémitisme Hitler, karo kagethingané marang Marxisme.
Hitler uga narik kesimpulan saka kagègèran ing parlemèn nagara Austria sing multi-kultural yèn sistèm dhémokrasi parlementèr iku ora apik. Senadyan mengkono, miturut August Kubizek, sing tau dadi kancané, Hitler luwih ketarik marang opera Wagner tinimbang pulitik.
Hitler olèh warisan pungkasan saka bapakné ing sasi Mei 1913 lan banjur pindhah menyang München. Dhèwèké nulis ing Mein Kampf yèn dhèwèké wis nityasa péngin urip ing sawijining kutha Jerman "sejati". Ing München, dhèwèké dadi luwih ketarik marang arsitèktur lan karya Houston Stewart Chamberlain. Saliyané iku olèhé pindhah menyang München uga ngréwangi kekarepe mlayu saka wajib militèr Austria. Wusanané wadya-bala Austria bisa nangkep Hitler. Sawisé ditliti sacara fisik dhèwèké dianggep ora cocog makarya ing wadya-bala lan olèh bali menyang München manèh. Nanging nalika Perang Donya I pecah, Hitler nyuwun idin marang Raja Ludwig III saka Bayern supaya pareng bekti ing sawijining résimèn Bayern. panyuwuné dilulusaké lan Adolf Hitler mlebu wadya-bala Bayern.[10]
Perang Donya I[besut | besut sumber]
Pecahing Perang Donya I iku ing Jerman disambut anget, uga déning Hitler. Hitler sing péngin mèlu perang, dianggep anèh. Dhèwèké olèh fungsi caraka. Ing fungsi iki Hitler kudu nggawa préntah-préntah perang ing front kulon sing ngarep dhéwé mlebu ing jero parit. Kontak senjata kapisané kadadéyan nalika ana ing Pertempuran Ieper I cedhak Kruiseke/Wervik. Hitler pancèn kendel lan kabuktèn amerga dhèwèké ing Desember 1914 olèh pahargyan Eisernes Kreuz 2. Klasse
Ing Mei 1918, dhèwèké olèh panghargyan ijazah amerga kendel marang musuh lan ing Desember 1918 dhèwèké olèh Eisernes Kreuz 1. Klasse sing arang diwènèhaké marang prajurit. Ing 1918 dhèwèké tatu déning serangan gas minangka nduwé pangkat korperal (basa Jerman Gefreiter). Wektu iku dhèwèké dadi wuta lan kudu diopname telung sasi ing rumah sakit.
Wektu iku amerga dhèwèké lara, dadi ora ngalami gencatan senjata. Mula dhèwèké percaya karo gosip yèn Jerman dicidrani déning para pulitikus lan utamané kaum komunis. Para pancidra iki diarani para "Durjana November" (Novemberverbrecher).
Hitler mèlu pulitik[besut | besut sumber]
Sawisé Perang Donya I, Hitler tetep dadi prajurit ing wadya-bala Jerman lan bali menyang München. Ing kono – séjé karo katrangané mbésuk – dhèwèké mèlu nglayat lelayoné Perdana Menteri Bayern sing dipatèni, Kurt Eisner. Sawisé 'Républik Sovyèt Bayern' ditumpes, Hitler mèlu kursus "pamikiran nasional" sing dianakaké déning Bagiyan
Sing dadi kambing ireng kala iku "komunitas Yahudi internasional", kaum komunis lan para pulitikus ing kabèh parté pulitik, utamané parté-parté pulitik ing koalisi
inteligènsi) déning Reichswehr. Karepé iku Hitler dikon memprabawai lan infiltrasi sawijining parté pulitik cilik "Parté Buruh Jerman" utawa Deutsche Arbeiterspartei (DAP). Nalika nylidiki parté iki, Hitler malahan dadi
sawijining pamaréntah sing kuwat, sawijining vèrsi paham "sosialime non-Yahudi" lan solidaritas antara kabèh anggota masarakat.
Hitler ing kéné uga tepungan karo Dietrich Eckart, sawijining pangrintis parté lan anggota komunitas Thule sing asifat klenik. Eckart dadi mèntoré Hitler, lan kerep dhiskusi karo dhèwèké, ngajari tatacara lan tatakrama pacelathon saha klambèn. Saliyané iku Hitler ditepungaké marang wong akèh. Hitler wusanané matur nuwun marang Eckart lan jenengé disebut ing jilid kapindho Mein Kampf.
Hitler diwetokaké saka wadya-bala ing sasi Maret 1920 lan tilas atasané tetep nyekuyung supaya dhèwèké tetep aktif ing kauripan parté. Ing awal taun 1921, Hitler wis pinter pidhato ing ngarepé wong akèh. Ing sasi Februari, Hitler pidhato marang mèh wong 6.000 ing München. Kanggo sosialisi yèn ana 'tabligh akbar', Hitler ngirim rong truk kebak suporter parté supaya muter-muter lan nggawa simbul-simbul swastika, nggawé gègèran lan nyebar brosur. Ini panrapan kapisan taktiké. Hitler dhéwé dadi misuwur sacara umum déning pidhatoné sing kasar, polèmis lan nentang Prajanjian Versailles, lawan pulitik (kalebu kaum monarkis, nasionalis lan sosialis non-internasional liyané) lan utamané marang kaum Marxis lan Yahudi.
DAP punjeré ana ing München, sarang nasionalisme Jerman sing panas, kalebu para upsir militèr sing nduwé kekarep numpes kaum Marxis lan nggulingaké Républik Weimar. Alon-alon kabèh padha weruh Hitler lan nganggo Hitler minangka sawijining wahana kanggo kawigatènané dhéwé-dhéwé. Hitler lunga menyang Berlin lan marani klompoj nasionalis ing musim panas taun 1921, lan nalika Hitler ora ana, ana pambalélan marang para kepala DAP ing München.
Parténé saiki diparéntah déning sawijning komité èksèkutif lan anggota-anggota asliné nganggep yèn Hitler iku gawé masalah. Banjur kabèh nggawé pasekuton karo sawijining kelompok sosialis saka Augsburg. Hitler langsung bali menyang München lan ngancam arep metu saka parté ing tanggal 11 Juli 1921. Nalika kabèh pada sadhar yèn Hitler metu saka parté, parténé bakal sirna, Hitler njupuk momèntum iki lan kandha gelem bali mawa sarat dhèwèké diwèhi kakuwasan diktatorial. Anggota komité sing nesu nulak dhisik. Banjur sawetara iku ana pamflèt anonim sing disebar lan isiné kritik sing ditujokaké marang Hitler lan wong-wong cedhaké sing ganas. Hitler banjur mbales mawa nulis layang ing sawijining koran München lan nganggep pitenah lan wusanané bisa menang.
Komité èksèkutif DAP wusanané dadi luwih longgar lan panjaluké Hitler diserahaké para anggota lan dianakaké sawijining pamungutan swara. Hitler olèh 534 swara pro lan namung siji sing kontra. Banjur ing tanggal 29 Juli 1921, Adolf Hitler diangkat dadi Führer utawa pamimpin parté iki. Jeneng parté iki déning Hitler banjur diganti dadi
saya akèh anggota déning pidhato-pidhatoné Hitler sing èkstrem nyerang wong Yahudi, kaum sosial-dhémokrat, liberal, monarkis, kapitalis lan komunis. Wong-wong sing wiwit katarik klebu Rudolf Hess, Hermann Göring sing manten juru anggegana angkatan udara, lan kaptèn Ernst Röhm, saka
lan intimidasi lawan-lawan pulitiké. Saliyané iku Hitler uga nyerep kelompok-kelompok mardika liyané, kaya ta Deutsche Werkgemeinschaft sing papané ana ing Nürnberg lan sadurungé dipimpin déning Julius Streicher lan diangkat dadi Gauleiter (sajenis Gubernur) ing Franconia. Hitler uga digatèkaké déning pebisnis lokal lan wiwit iku Hitler ditampa ing antara kalangan élit masarakat München lan tepungan karo Jéndral Erich Ludendorff sing mèlu dines ing Perang Donya I.
Bierkeller Putsch[besut | besut sumber]
Sawijining prasasti sing wiwit didokok ing taun 1994 lan ngélingaké para pulisi sing tiwas: Friedrich Fink, Nikolaus Hollweg, Max Schobert, lan Rudolf Schraut.
Ing pungkasan taun 1923, Adolf Hitler rumangsa yèn wektuné wis cocog kanggo ngrebut kakuwasan ing Jerman. Hitler olèh ilham déning Benito Mussolini sing nganakaké Mars menyang Roma lan bisa ngrebut kakuwasan. Banjur karo sekuyungan kancané, Jéndral Erich Ludendorff, Hitler ing tanggal 8 November 1923 lunga karo pendukungé menyang sawijining balé minuman bir ing kutha München lan ing basa Jerman diarani Bierkeller. Ing kono pas ana Gustav Ritter von Kahr, pemimpin Bayern. Hitler banjur nodhongaké pistulé lan nuntut kakuwasan, dhèwèké nyoba nggulingaké kakuwasan utawa nganakaké kudéta (basa Jerman Putsch). Rencanané yèn kakuwasan wis olèh ing München, Hitler lan kanca-kancané arep mars menyang Berlin.
Nanging penggayuhé Hitler ora kasil lan wusanané ana témbak-témbakan antara pulisi lan para sekuyungé Hitler. Ana 4 pulisi sing tiwas lan 16 kaum Nazi sing mati. Wong-wong Nazi sing mati iki mbésuk
nanging bisa dicekel pulisi. Dhèwèké diadili lan olèh ukuman 5 taun penjara. Dhèwèké dipenjara ing Landsberg. Nanging sawisé prastawa iki jenengé Hitler dadi misuwur sa-Jerman.
Mein Kampf[besut | besut sumber]
gagasané. Buku iki didol ing rong jilid ing taun 1925 lan 1926. Wusanané antara taun 1925 lan 1934 bisa payu 240.000 èksemplar. Bubar Perang Donya II, ana 10 yuta èksemplar sing wis didol lan didum (mantèn anyar lan prajurit olèh gratis).
Juden ("Wong-wong Jerman, nglawana! Aja tetuku karo wong Yahudi"). Plang iki gumantung ing ngarepé toko Tietz ing Berlin. Ing cendhéla ana gambaré Lintang Yahudi. Plang iki dijaga déning sawijining laskar Nazi.
Langsung sawisé Hitler dilantik, ing bilik-bilik umum muncul plang-plang sing tulisan 'Dilarang kanggo wong Yahudi'. Wong-wong Yahudi diwatesi pagawéyané lan undhang-undhang pakawinan uga diowahi. Wiwit taun 1935 (nalika 'undhang-undhang Nürnberg'), wong Yahudi dilarang kawin karo wong non-Yahudi. Sangsaya akèh wong Yahudi Jerman sing padha hijrah. Sawetara dirazzia lan dikirim menyang 'kamp-kamp kerja' sing jebulé iku 'kamp-kamp konsentrasi' utawa malahan 'kamp-kamp pasirnan manungsa'. Dikira-kira ana watara 15,000 kamps dibangun ing tlatah sing dikuwasani Jerman, ora klebu kamp cilik-cilik sing dibangun saanané kanggo padunung lokal. [11] Salah siji kamp kosèntrasi sing misuwur ya iku Kamp konsèntrasi Auschwitz.
Ing kutha krajan Polen Warsawa, wong-wong Yahudi sing manggon ing kono digiring ing ghetto lan sawisé diangkut menyang kamp-kamp konsentrasi. Saliyané wong-wong Yahudi, gunggungé uga ana sayuta wong Polen liyané sing dikirim menyang kamp-kamp konsentrasi lan saka tlatah-tlatah pendudukan gunggungé ana 6 yuta pemudha antara 18 lan 45 taun sing dipeksa kerja kanggo industri perang Jerman. Perkara iki diarani Arbeitseinsatz ("panrapan kerja"). Nanging bésok déning para hakim Sekutu ing Nürnberg diarani 'pangulunan' (perbudakan). Ing konferènsi Wannsee (Januari 1942), nalika para pamimpin Nazi rapat, kabèh padha mikiraké 'solusi pungkasan' (Endlösung) 'Masalah Yahudi'. Nalika iku diputusaké supaya ngrampungi 10 yuta wong-wong Yahudi ing Éropah.
Organisasi 'solusi pungkasan' iki diwènèhaké marang Reinhard Heydrich lan Heinrich Himmler, administrasiné marang Adolf Eichmann lan èksekusiné marang akèh opsir, militèr lan padunung sipil biasa sing wis taunan olèh propaganda. Saliyané wong Yahudi, wong-wong liyané sing dianggep mungsuh lan kurang mulyané kaya ta wong Gipsi, homosèksual, saksi Yehova lan liya-liyané uga dirampungi.
Holocaust dhéwé ing lingkungané Hitler dianggep tabu diomongaké. Nganti sepréné durung ditemokaké bukti katulis
Treblinka utawa liyané. Nanging kepriyé waé Hitler dhéwé ora tau nutupi kagethingané marang wong Yahudi lan wis kerep ngomongaké 'pasirnané' lan 'pambusakané' wong Yahudi.
Kampf, Bab II, paragraf 5 & 6.
^ (Mein Kampf, jilid 1, bab 2: "Taun studi lan kasengsaran ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adolf_Hitler&oldid=1107386"	Kategori: Tokoh JermanTokoh AustriaDiktatorAdolf HitlerLair 1889Pati 1945Kategori
Munajat Cinta | Lukman Prihandika Blog's
Aura macho nya mobil land cruiser tep juaraa,
Mei 19, 2008	wah vidd…. semangat dooooonkk… kamu pasti bisaaaaaaaa 😀
Mei 22, 2008	wayah pid.. duwe blog ga ngomong2.. ta’ dungakno mandul koen.. btw koen akeh duso ngono.. mosok sing nang dukur duwe rencono? wakakakka
Mei 27, 2008	wis, nek posting kui ra sah dipikir. langsung ketik ae opo sing
fungsi.wis nang pantura,jalure padat.melasi kendaraan
cilik2 sing pan nyabrang.becak,pit,motor pan nyabrang
ngomong nang masjid agung tegal kah krane luwih akeh
mbe ari pan wudu sembayang jumat krane milih kabeh.
Zederik iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
barkas rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Kategori kiye duwe 15 kaca-kaca sekang gunggungé 15.
Ing Mitologi Mesir, Nut iku déwi akasa. Ragané mujdaké lapisan pangreksaning Bumi. Nut iku sedulur wedok sing uga bojoné Geb, lan ibuné Isis, Osiris, Nephthys, Horus lan Seth.
Wong-wong Mesir Kuna pitaya yèn Nut nguloni déwa srengéngé, Ra, saben wengi lan nglairaké dhèwèké saben
Nut kagambaraké ana ing pirang-pirang candhi lan pakuburan, sarta ana ing tembok-tembok lan langitan, dhèwèké ora nduwé yasa dhèwè kaya déné déwa déwi utama sing liya. Dhèwèké ora dipuja ing papan-papan misuwur.
Nut iku déwi akasa, nanging uga nduwé ancas sing liya. Dhèwèké nduwé jeneng liya cacah telu: Nuit, Newet, lan Nueth. Nut diarani minangka ibu saka para déwa, kalebu Ra (simbah kakungé) amarga dhèwèké ngleleg Ra saben wengi lan nglairaké ra saben isuk. Dhèwèké uga ibu saka lintang-lintang, sing guyuné mujudaké guntur lan iluhé mujudake udan. Dhèwèké asring nggawa srengéngé nyabrang akasa. Dhèwèké uga wigati sajeroning kapitayan bab pati lan kala-kala digambaraké ana ing salumahing sarkofagus. Nut iku salah sijiné déwa utama sing mujudaké personifikasining akasa lan swarga. Dhèwèké karan "ibu akasa" dening wong-wong Mesir. Nut iku sawijining déwata sing paling kuna ing sujarahé
Appearance[besut | besut sumber]
Minangka déwi akasa, Nut kagambaraké mbentuk plengkung sandhuwuré Geb (déwa bumi), drijiné ana ing cedhaké sirahé Geb lan driji sikilé ana ing sukuné Geb. Dhèwèké lumrahé digambaraké mawa warna biru tuwa tanpa jubah, masiya sawenèh wong Mesir pitaya yèn dhèwèké nganggo jubah warna wangkawa kanthi lintang-lintang saawaké. Lukisan-lukisan gedhé sing nggambaraké Ra asring ditemokaké ana ing langitané ruang makam. Dhèwèké kerep kadeleng nganggo sewiwi manuk hering cilik utawa vas ana ing sirahé. Dhèwèké uga asring katon awujud sapi nalika nggawa srengéngé nyabrang akasa. Sapiné iku minangka bleger sing kaibuan.
Kapribadèn[besut | besut sumber]
Nut iku déwi sing ayu lan apikan. Dhèwèké kebak asih lan perduli. Dhèwèké keladung tresna marang Thoth, déwa kawruh, lan Geb, déwa Bumi. Dhèwèké mujudaké bleger sing kaibuan, kuwat, lan déwi sing swatantra, amarga dhèwèké ora gelem ningkah karo sembarang wong. Dhèwèké nindakaké apa waé sing dipéngini lan nalika dhèwèké nesu, dhèwèké ora bakal ngejaraké sapa waé ngalang-alangi dhèwèké.
Nut nduwé ubungan roman sing kenthel karo Geb, sedulur kembar lanangé, uga karo Thoth déwa panulisan lan kawicaksanan. Nut iku déwi akasa lan Geb déwa Bumi. Ing wayah isuk Nut and Geb kapisah nanging ing waya wengi manunggal, saéngga nuwuhake pepeteng. Iki crita sing dinggo karo wong-wong Mesir Kuna kanggo ngandharaké pananggalané sing ana 365 dina. Nut tresna marang Geb lan Thoth, nanging dhèwèké ningkah karo Ra. Nalika Ra ngerti ngenani tresna winadiné, dhèwèké murka nuli ngandhani Nut yèn dhèwèké ora bakal bisa nduwé putra salawasé. Iki marakaké dhèwèké sedhih, banjur dhèwèké njaluk tulung Thoth. Thoth nuli botoh klawan Khonsu (déwa candra) kanggo nyiptakaké dina-dina liyané cacah 5, supaya dhèwèké bisa nduwé putra cacah lima karo Geb. Thoth menang. Putra-putrané ya iku: Osiris sing nomer siji, Horus nomer loro, Seth nomer telu, Isis nomer papat, lan Nephthys nomer lima. Dina-dina iki (Desember 27-31) diarani Dina-dina Yaksa.[source?] Nut lan Ra uga nduwé putri sing dijenengi Sekhmet, déwi singa, sing nduwé kapribadèn liya karan Hathor déwi asmara lan katentreman. Miturut sawenèh wong-wong Mesir, dhèwèké ayu banget saéngga akèh dipuja. Dhèwèké déwi sing protèktif, kaya Bastet (déwi kucing).
Cathetan lan Rujukan[besut | besut sumber]
Ketoprak “Adi Budoyo” Ajak Remaja Cintai Ketoprak
Kanjeng Susuhunan Paku Buwono II, dengan jalur : Kanjeng Susuhunan Paku Buwono II bin Kanjeng
menika, boten pangkat kang dhuwur, boten elmi lan kapinteran. Ugi boten
dipercaya. Ugi jaga sucining ati. Iku wong luhur sayekti. Kinanthi menika saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun
supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya. Kinanthi iku salah sijine
tata krama iku kudu diweruhi. Tata krama iku penting kangge awake dewe. Supaya
yen kita bersosialisasi karo masyarakat ora dinilai salah. Lan ana dene sinom kang tegese
kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggone wong anom supaya bisa
macapat kinanthi lan sinom duweni hubungan. Tembang macapat kinanthi tegese
ae, isine paling yo pancet wong paten-patenan, pak
”Loh simbah ki piye lho, kan biar tau keadaan wong liyo to, syukur mbah mau nyumbang korban-korban bencana” Mbah : “Aku tak nyumbang donga ae, mugo-mugo pangeran tansah paring eling marang awake dewe, bene donya iki ora ndang kiamat” (
panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo dadosaken gampil masalah buteko yonopo dadosaken bening la haula wala quwata illabillahhil aliyil adhim.” ( bagi sedulur
gusti …kulo mboten nyuwun nopo-nopo gusti… namung ridho
nglaporaké akèh uwuh antariksa sing muncul déning prastawa tabrakan iki.[4]
^ Wade, Mark. "Iridium". Encyclopedia Astronautica. Dijupuk 2009-02-12. ^ Wade, Mark. "Proton". Encyclopedia Astronautica. Dijupuk 2009-02-12. ^
Diarsip saka sing asli ing 2009-02-16. Dijupuk 2009-02-11. Artikel ngenani iki isih awujud tulisan rintisan. Panjenengan bisa ngéwangi kita ngembangaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iridium_33&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.19, 11 Agustus 2014.
onok iku kompetisi, sing ono mung silaturahmi alias golek tombo kangen karo adike wkwkwk…
Kajeng Panembahan Bodho kagungan pusoko asmo asli Raden Trenggono.Miturut silsilah sejarah,Raden Trenggono taksih trah darah Prabu Browijoyo, kalebet buyut saking Raden Aryo Damar ingkang Jumeneng Adipati Palembang putro Prabu Browijoyo, injih rojo Majapahit. Raden Aryodamar utawi Adipati Palembang, kaparingan putro kalih cacahipun.Kekalihipun kakung, mijil saking garwo ingkang asesilih Dorowati Murdaningsih ingkang ugi kasebat Puteri Doro Pethak. Wiondene Putro
wonten Demak, lan sak meniko sumare wonten ing Demak. Wondene Raden Kusen jumeneng minongko Adipati Terung kaping IIngkang ugi kasebat Adipati Pecatondo. Lengseripun Adipati Terung I, kagantos Adipatri Terung kaping II, ingkang saklajengipun peputro Raden Trenggono, injih ingkang kasebat Kanjeng Panembahan Bodho. Ing naliko taksih mudho, Raden Trenggono, dados nem-neman ingkan bagus, gagah pidekso. Wonten satunggaling dinten Raden Trenggono tindak-tindah nitih kudo. Wonten
ngganteng, cahyaning murub abang, ananging amung koyo kembang worawari ” Pangandikan kolo wau mengku teges; bagus, ngganteng ,gagah perwiraning diri, tanpo guno menawi mboten kaginakaaken berjuang kagem sesami soho kangge bongso lan negari. Bebasan kadyo kembang worawari, ingkang resep, endah lan asri, ananging tanpo nyebar gondo wangi. Midanget pangandikan kolowau, Raden Trenggono duko yayah sinipi. Piyambakipun rumaos dipun ino soho dipun remeh aken.Raden Trenggono mlajar ngluru pawongan sepuh kolo wau. Ananging dasar pawongan ingkang sekti mondroguno, blass tanpo tilas, ilang sak naliko. Kadadosan meniko andadosaken Raden Trenggono mboten jenjem penggalihipun, sawetawis mawas diri, metani sedoyo tindak lampahipun. Pasemonan pawongan sepuh kolowau hanamung sak klimah ananging rumaos tumunjem wonten saklebeting ati,Ing saklajengipun Raden trenggono tindak ngupadi pawongan sepuh kolo wau, kanthi niat badhe anggegulang ngelmi.Pungkasanipun Raden Trenggono saged pinanggih
Kanyatan pawongan sepuh kolo wau mboten sanes Kanjeng Sunan Kalijogo utawi Sunan Qodli Raden Trenggono gadah niat badhe ndarmo betek aken jiwo rogo soho kepinteranuipun dateng sesami. Angawiti gegayuhan meniko, piyambak ipun dados santri lan ngabdi dumateng Ki Ageng Gribig ing Jatinom Klaten. Keranten lantipipun, raden Trenggono enggal saged buntas sakehing ngelmi agami. Ing pungkasanipun, malah kapundhut putro mantu Ki Ageng Gribig, kapikantuk aken aken kaliyan putrinipun ingkang asesilih Putri Kedupayung. Saking garwo meniko mijil putro kalih inggih Raden Cokrowesi soho Raden Surosekti. Perjuangannipun Raden Trenggono ing babagan siar agami Islam, kanyatan pikantuk panyengkuyung saking poro kawulo. Kabukten soyo dangu soyo kathah santrinipun, saenggo saget ambabar papan-papan pangibadahan. Kados bopo gurunipun, injih poro wali,Raden Trenggono nindak aken syiar agami mboten nate cengkah kaliyan tradisi budoyo jawi ingkan tansah dipun pepetri. Malah tradisi ingkang sampun lumampah kadodasken sarono kangge siar agami. Kathah papan-papan pangibadahan ingkang saget kababar,Kadosto, wonten ing Sedondong Nanggulan kulon Progo. Ugi wonten Kauman Wiijirejo, ingkang arupi masjid, ingkang sakmeniko
Kanjeng Panembahan Bodho ”Masjid Sabiilurrosyaad kauman”Masjid Syabilurrosyaad Kauman, mapan wonten Dusun Kauman kalurahan Wijirejo , watawis 1,5 km saking papan meniko. Ngantos wekdal meniko tansah kauri-uri deening poro jamaah. Sinaoso sampun pundandosi serambinipun, ananging taksih kathah peninggalan ingkang taksih asli, umpaminipun, bangunan induk masjid, mustoko, sumur, watu gilang lan sanes-sanesipun. Raden Trenggono dados ulama, injih pendekaring siar agami islam wonten ing kukuban Kauman Pijenan kirang langkung 20 tahun.Ing Naliko semanten wonten utusan saking ingkang Romo, injih Adipati Terung I. Keng Romo ngersak aken Raden Trenggono enggal kondur.Ingkang sak mangke kasuwun nggantos kelenggahan adipati. Ananging raden Trenggono mboten saget minangkani dawuhipun ingkang romo.Piyambak ipun sampun rumaos mantep lan tentrem ayem dados ulama lenggah wonten kukuban
soho nilraken kabetahan diri pribadi. Amargi mboten kerso mukti nglenggahi Adipati meniko kolo wau, lajeng pun kathah tiyang amastani Bodho utawi Ki Bodho. Wonten riwayat sanes nyebataken,Ing naliko semanten, wonten kabar menawi tanah jawi badhe kedatengan mengsah saking monco negari, injih bongso Portugis.Raden Trenggono sak konco samekto perang ngadepi mengsah. Kanthi mbangun pos penjagaan wonten kukuban Pantai selatan. Swanten jlegar-jlegur ingkang pun
kalijogo, mastani raden Trenggono taksih Bodho utawi lajeng kasebat Ki Bodho. Pangandikan sanes, ngriwayataken Raden Trenggono minongka pawongan ingkang gadah kapribaden lembah manah, andhap asor.Tebih saking gumedhe , kumalungkung, riyak utawi sombong.Sinaoso sejatosipun piyambak ipun lantip, saget inga samudayanipun, krono andap asoripun nampi sesebutan Kanjeng Panembahan Bodho.Poro Kadang sutresno, ingkang tansah memetri buidoyo jawi............Kanjeng Panembahan Bodho utawi raden Trenggono sedo wonten ing tahun 1600 Masehi. Kasarek aken wonten papan meniko injih Pasarean Makam Sewu Wijirejo Pandak. Ngantos wekdal sakmeniko dados papan pemakaman umum. Mboten dangu sedanipun Kanjeng panembahan Bodho, garwo inghkang kaping kalih, ingkang asmo Nyai Brintik , puteri Raden Santri saking Gunung Pring Muntilan sedo.Ing sedyo badhe kasarek aken ugi wonten Pasarean Makam Sewu, ananging naliko semanten kali Bedog nembe beno utawi banjir. Pungkasanipun kasarekaken wonten Makasn Karang benyo, sisih kidul kali Bedog, watawis setengah kilo meter saking papan meniko. Ngantos dumugi wekdal sakmeniko, Pasarean Makam Sewu tansah karawuhan kathah sederek malah saking njaban kitho. Ingkang saperlu nderek ziarah. Linangkung wonten ing saben-saben malem jumat kliwon soho malem seloso kliwon.PRALAMPITO SESAJI NYADRAN MAKAM SEWU1.Tumpeng , kadamel saking sekul ingkang mawujud lancip ing inggilipun. Minongko pralampita satunggaling penyuwunan soho panganjeng-ajeng , mugi sedoyo donga ,panyuwunan pangapunten saget kinabulan saking gusti ingkang murbehing dumadi. 2. Sekul Wuduk utawi sekul gurih kasebat ugi sekul rosul. Kadamel saking sekul
sohabat soho ingkang poro sederek ingkang sami rawuh.3. ugi wonten Ingkung ayam, minongko pralampito, manungso minongko titah ingkang sarwo ringkih. Ing naliko taksih bayi minongko titah ingakang tasih suci.Ingkung ugi minongko pralampito, minongko tondho kepasrahanDumateng ingkang moho kuwoso. Menawi sampun tinambalanMboten saget suwolo.4.Wonten Ketan, kolak , apem.-Ketan : saking tembung Khotan, ingkang artosipun Kelepatan-Kolak : saking tembung Qola, artosipun pangandikan-Apem : saking tembung Aqowam, ingkang mowo teges pangapunten utawi ampunan.Saenggo :Ketan,Kolak apem , mowo teges soho pangajeng-ajeng menawi manungso kagungan
saking pangandikan soho solah bowo enggalo nyuwun pangapunten5.Jajan pasar, injih meniko, dedaharan manekowarni saking peken. Minongko pralampito, raos syukur dumateng gusti ingkang moho wikan, kacehno paring berkah bumi ingkag subur makmur saenggo saget ngasilaken asil tetanen ingkang kathah soho maneka warni.6.Sekar mawar, melathi lan ugi sekar kenongo. Minongko pralambang donga ingkang kawios ing lathi minongko donga ingkang tulus lan suci.7.wonten pisang rojo, minongko pangajeng-ajeng wonten dinten samangke dadoso keluargo ingkang bejo ,mulyo kados rojo.
Surakart, Brebes, Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar,
Ing. Josef Matějka Ing. Vratislav Kadlec Ing. Vratislav Kadlec Ing. Vratislav Kadlec Ing. Vratislav Kadlec Ing.
MERCANTILE EXCHANGE ING BANK ŚLĄSKI S.A. ING
Jalan Raya Bulu Km.6, Temanggung, Temanggung,
bodho tan wrin ing westhi, tegesing punggung janma, sor pamilihipun, lan malih kang subasita, ing tegese silakrama kang rumiyin, kapindho basakrama.
Tegesing sila punika linggih, Tegesing krama punika basa, Basa kang becik tembunge, Kadya ta yen alungguh, Pasamuan dipun becik, wong ambekel kelawan, iya wong ambatur, wa carub awor ing lenggah, myang babasan tan sayogya awor titih, andhap luhuring janma.
Sangking panjengenganing narpati, panatane ing wadya marmanya, ywa nganti gepok sarehe, ya ing nitining ratu, lawan malih yen janma tan wrin, ing nora weruh, ing rahsa kang nem prakara, kescut pedhes asin pait legi gurih, jangkep aran sad rasa.
Kadya ta wong dereng wruh rahsaning, sedhah wohan lire wong tan anginang, yen aneng pasamuhe, pan pucat mukanipun, saking lathinira aputih, janma ingkang mangkana, ywan sira panuju, ana rasaning sastra, meneng bae nora tumor angudhoni, saking dene tan bisa.
Arsa tumut sarwa nora bangkit, mukanira kadya lenging gua, kewala melongo bae, mangkana ing tumuwuh, wruheng wisa skiki-siki, wisaning wong anembah, ing Ywang Kang Maha Gung, yen carobo ing tyasira, dedya
wong malarat, ing saujaripun, tuna tan antuk serana, tanpa dadi temah wisa awakneki, denira tan katekan.
Ing karepanira tanpa dadi, kadya wisaning kang perawan, yen wus tuwa sariraneki, denya kang samya miyat, ewa ing tyasipun, tan seneng resep mulat, pun kang aran janmadika iwirireki, ya kang ngresepi
temah sirna kang runtik, mung krodhaning manungsa nung, kaonang ing ranangga, kakeraning mungsuh mati,
Mari-mari wikramanya, yen wus katekan ing pati, lan nepsuning kang durjana, durcara dursila juti, sayekti nora mari, ye dening japamatreku,
yen sira arsa wikan, panengeran jroning warih, lsh jsbuten tunjung kang
kalih palengahan, ruruh semuni katawis, yen wong
Yeku wiku sastra genyang, kang wus sampurna ing pamrih, tan murih parah ing sorah, kalamung ana wong sugih, arta peni retnadi, nanging ta panggenipun, kusut busana datan, amurwat ing sawatawis, myang kalamun mangan kang datan mirasa, tan weweh maring pandhita, tan loma ing pekir miskin, wong kang mangkono punika, tan wruh celeking kang dhiri, nyana tuwuhireki, panjang nora nuli lampus, mungguih ing umur datan, ana kang bisa amasthi, mangkana ta ana manusya wus limpad.
Barang wirasaning sastra, myang sakramaning negari, lakune teka anasar, anut ing durjana juti, dadya wong kang durung wruh, kawruhe tanpa guna, kabisane tanpa kardi, ilang bae enggoning limpad ing sastra.
Ana janma wus tuwa, tur panjang umurireki, tan karem mring kabecikan, tan alul
Sami lawan sato kewan, nenggih kang kalal binukti, kang kocap candhaleng
jagad, catru ingkang wus kawijil, dhandhang ingkang rumiyin, cendhala mungguh ing manuk, yen sato kang suku pat, gadarba aranireki, yen budi mansuya kang datan arsa, tan remen ing kebecikan, tan ngabekti ing Hyang
Widi, katungkul ulah kawiryan, kunang candhala kaping tri, catur ingkang winarni, ing apawong mitra tuhu, kang wus saekaprya, ing wasana nguciwani, lali denya pawong mitra nunggal cipta.
yen kebak nora kulak, wateke tan kocak-kacik, anteng lamun cinangkinga rehning kebek.
Ingkang lembu panengranya, yen swaranira geng yekti, kedhik puhane tan misra,
warni, ing tegese tan gambuh rupane ala.
Pupuh 01Akeh teganipun, iya amrih katona abagus, masang ulat
Iku wong nora patut, pancen goprak kewala tan mungguh, ing ngawirya aneng pasamohan sepi, sapanen akarya rusuh, saru siriken sakeh wong.
Ing pawong mitra tuhu, away kadi Sang Singa rehipun,
dening manusya gupuh, binabadan ginaganan dadya tegil, parandene alas iku, ngresula kanggonan ing wong.
Iya Sang Singa iku, mangsa nuli mangiha rahayu, pasthi enggal pinaten ing manungsyeki, parandening marang ingsun, asring pangucapen awon.
Mangkana singa gupuh, kesah saking ing panggenanipun, tilar wana memereng tepining tegil,
binabadan dening wong desa sirnanting, dene wus tanpa pakewuh, babyane wus mecethot.
Pucungipun, den mateng denya kakaruh, pawong mitra lawan, wong utama kang linewih,
Binabujung, mring sang garudha pukulun, saking jrih kalintang, tan wande kula
Aturipun, Sang Naga inggih kalankung, kawularsa gesang, nuhun pitulung sayekti ing Bathara dadya manggiha raharjo.
Angling arum, Sang Bathara sramba wau, enggal kumalunga, sira aneng jongga mami, sigra nembah Naga mulet ing Bathara.
Praptanipun, Sang Endra paksi andulu, yen Naga wus ana, Sang Bathara sarireki, dadya ilang krodanira Sang Garuda.
Ajrihipun, maring Bathara Srambeku, dadya arsa nembah, wirang mring Naga tan sipi, tan nembaha ajrih maring Sang Bathara.
Bok kasiku, keneng ila-ilanipun, dadya Sang Garudha, ngabekti saking wiyati,
Sutanipun, ing wiku akeh laku dur, dadaai doracana, murang raras tan prayogi, kandhang sutaning durjana ana dadya.
Pandhita Gung, utama ambek rahayu, tan tiru wong tuwa, ewuhing aurip iki, ala ayu gumelar ung dhandhanggula.
Sampun sampat neg manusya sami, barang katon sanepa sadaya,
Yen ing janna anut tan sumisih, marang sawaling punang sastra, dadya akukuh budine, budi kang mring rahayu, bisa anarraga mrih asih, adoh karya canhala, mring wong sapraja gung, yen
datan, liyan sangking kampuh, yen mungguh ing papanganan, puwan sapi kang linewihaken dening, bremana resi sabrang.
sairib janmi, yen mungguh ing wanudya, kang linewih iku, wanudya kang patibrata, lan kang becik
lamun, lakinipun tumengkeng pati, tan karsa krama liyan, tumeka ing lampus, yeka dyah kang patibrata, sedya tumut mring delahan wong
Mangkana ingkang amuwus, kang mesudi ing satreki, saisining rat
ing wuruking gurunira, tumraen ing anla sami.
Kadi ta sang maha wiku, kang linewihaken dening, tar iyan pangabektiniramaring Hyang kang Maha Luwih, kalamun wong anom ika, inkang wibawa tur mukti.
Paribaya naya wus lurtutug saka yunireki, eman tan putus ing sastra, iwire tan limpad ing tulis, datan bisa amamaca, nadyan baguse kang warni.
Muwah keha garwanipun, sugiha ing emas picis, pepaka kulawangsanya, tur pusut sarnag gendhing, yekti wong mengkono iya, surem cahyane tan becik.
Munggeng pasarnuhan samun, nyanyengit nora prak ati, iwir sekar tepus upama, menggah warnaning abrit, nanging
panengranipun, yen lemu awake yekti, yen kuru punika dora, tuein wong ngaku sisirih, ngaku betah tapabrata, panengran mengkono maning.
Kalamun awake kuru, langse pasemone resik, iku yekti nora dorayen lemu awake pasthi, dora tan betah ing lapa, pengataning wong asih.
Kalajengking munggeng buntut, sarpa neng siyung wiseki ingkang
kang lare lamun, tinunggu ing yayah bibi, pepak kulawarganira,
yen mular tunulung nuli, denarih-arih ing biyang, panjeluke deturuti.
Yen iwak loh sektinipun, duk aneng sajroning warih, utameng kedhung kang
jembar miwah yen toyanya wening, sektine kang manuk nyata, yen pepak laring suwiwi.
wuruking gurunira, yekti parek patinipun, lir panjang tumibeng sela.
Pecah tan kena pinulih, mangkana ingkang upama, tegal yen ilang sukete, sayekti enggal tinilar, ing buron kang mamangan, dadya sepi kirang semu,
tuwin bangawan lamun sat, tan sinaba dening paksi, paksi kang saba ing toya, yen pandhita upamane, tilar pangabektinira, nuju becik kang dina, supe ing
Tan wurung tinilar nuli, mring sagunging wadyabala, yekti sepi negarane,
yekti mungguh wong sugih arta, kalawan sugih garwa, yen prapta ing patinipun, karo tan ginawa pejah.
kathah, karyanen ingkang saparo, karahayon ing samangkya, de kang saparonira, ing delahan karyanipun,
iya tan ginawa lampus, cedhaning awak salwirnya.
Kabeh tan kabekta mati, sirna larut tanpa guna, yen wong kang becik warnane, nanging asor kulanira, karyane mung kewala, munggwing pasamohan
katiwang mor ing liring, yen wong kang limpad ing sastra, angresei tyas semune, bisa mong karsaning kathah, miwah sang
pamariksanira, maring kawula sakehe, yen arsa sih marang bala, catur prakara trapna, kang dhingin traping alungguh, ping ro ing kagunanira.
dhendhanen arta ping kalih, lamun nora mari dhendhanen ing lara.
Yen nora linaran, iku dhendhanen ing pati, catur pamarikseng
wurung anemu duka, sungkawa yekti ing wuri, tegesipun nora lana, suka-sukanira nguni, iwir wanita yen lagi, sinanggaman marang kakung, sipi sukaning
ingkang nyilakani, kang manasi amring badan,
iku wisa tegesneki, saengga mas anunggil, lan tinja ambilen iku, pan emase
warni, nora nande yen denalapa, nadyan wijil ina papa, tan ana sirike yekti, malih ingkang kawuwusa, kang abot ing
pangrekseki, tansah amerem melik, deniker-iker ing padung, yen ilang punang arta, sangsaya dhat prihatin, kalingane ing
Reksanen ingkang utama, tegesipun kang prayogi, wewehna para pandhita, jakatna ing pekir miskin, tulung
ilenipun, yekti mambeg kang toya, tan wurung bedhahe nuli, sirna larut salajere ilang, mangkana ngaurip samya, away kumed ing wong miskin, kumed ing pandhita aja, dinukan dening Ywang Widi, ing akir tan prayogi, nemu cilaka tan wurung, mungguh kang para dewa, kang linewihken
lewih adheming kang warih, amadhangi sabuwanasor wula ujwalaneki, ya parandene kari, Bathara Guru srepipun, pan masih asrep
Juru demung, dumadak medhun mangandhap, kulingling tumiling manglung, ngulati ing bathang mambu, tan sembada ing budaya, wasana kodhok cinucuk, mangkana juti durjana, sabecikane tyasipun.
Ngakua wus pratameng tyas, nadyan pratignyaa sampun, tar wun karya susahipun, ring sasamining agesang, yen tinula-tula ing tyas, pan amung sabda rahayu.
Lintang lan wulan punika, mangka pandan yen ing dalu, madhangi sabuwana gung, surya pandan ing rahina, yen saguning maanusyeki, kinarya pandhanging ing tyas, tarlen sastra nitipun.
abangkit sarwa putus, tur limpad ing sastra arja, ing krama alus ing tembung, punika begjane samya, kalihane bapa lan babu.
aleman digung gumagus, tan weruh ing sastra tan bisa, tan purun sor dhirinipun.
Tan ayun anggugurua, mring pandhita kang wus putus, iku manusya tan patut, tuna bet wong tuwanira, tan antuk begja sajumput, tuwas kangelan kewala, tanpa ili ing tumuwuh.
Anaking sujana entar, teka liwar ngalur-alur, lali lukitaning tanduk, sastra mung kinarya rucah, amiyagah ing tumuwuh, ing pangrasane wus pasah, barang kapinteranipun.
Jangkep satus kasor kang prajurit, katawan neng madyaning ngalaga, away ngaku pandhitane, yen durung sang awiku, ngasorken satus pra resi, laan angumpulena, kang bisa wong sewu, tur ingkang padha pandhita, ingkang sewu prandene kasoran dening, wong ingkang widayaka.
Wong kang ngaku asanggup tuwin, yeku dudu golongan sujana, nora wenang gedhekake, ing wani lawan sanggup, lamun mungguh ing sujana di, yen tan tuhu ing sagah, tan kendel ing wuwus, dening sang utameng praja, menggih
ujarira sang parameng kawi, ywan tekang kaliyoga.
Nora nana ingkang angluwihi, marang ing wong kang asugih arta, wong becik wong ala dene, pan wusora kacatur, kang aguna myang sang mahrsi, samyo kasor mring wong kang andaniswareku, ing mulane wong papa pan dadi
Akeh-akeh wisayaning janmi, Ratu datan jrih ing kasalahan, tan nolih mring karatone, ilang tyasing sang wiku, santosane mungguh ing widi, tan
Kuneng tingkahing wong asisiwi, duk sedhenge umur limang warsa, wasitanan karepekadi ngawuleng ratu, enggonira among ing siwi, yen wus sadasa warsa,
Wang-wangen satingkah solahneki, bener luput sira tuduhena, ing reh ala myang arjane, wong
ana wanudya, atine rahayu, kalingane ing sujana den prayitna, yen pinarak ing pawestri, ywa kena manis ujar.
Wuwuse kang wus (putus) ing ngelmi, kaprowolu wanudya lan [riya, ing kabisan myang kuwate, tuwin wiwekanipun,
dhiri pribadi, dhingin bagusing rupa, anom dhasaripun, sugih tur bisa ing karya, lawan mungguh kulane arang tumandhing, wong ingkang wus mangkana.
Limang prakara wus angenggoni, yekti wuru yen wuru wong ika, anemu papa temahe, lamun papa wong iku, temah asor apes pinanggih, ring janma ywa memada, nanacad wong iku, tan ana kang tanpa cacd, Sang Hyang Guru janggane cemeng iwir mangsi, Hyang Wisnu cacadira.
Angon bantheng Hyang Endra ta malih, cacdira netranira kathah, sagung gegelitan kabeh, pan wonten netranipun, marma away nanacad janmi, yekti datanpa guna, amaoni tuwuh, yen ana janma kang wikan, ing rahayu petunging dina kang becik, yogya sungana dana.
Tan katekan ing sabarang kapti lamun janma tan darbe arta, singgih
Iki jenenge Kupang lontong + Sate kerang,. Ora ono wit e. Panganan asli pesisir Suroboyo, ojo lali
Nampa Homes $400-$500K
Nampa Homes $500-$600K
Nampa Homes $600-$700K
rip&oldid=840788"	Kategori: Kothak navigasi mawa potènsi angèl kawacaCithakan Amérika SarékatKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontalKothak navigasi nganggo warna latar wuri	Menu navigasi
IndonesiaPolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.42, 24 Maret 2013.
artikel kali ini admin KCM akan menyampaikan beberapa buah contoh geguritan tentang katresnan.
Kayadene: Drengki, Srei, dahwen lan pati open
lan ditiru sarono bondo dunyo lan rojo brono
K E P R A N A N
Hmm...baya sapa ta priyangga kang dakcandra?
Demikian info tentang contoh geguritan katresnan,
integral Bangsa Indonesia. Suku Tionghoa biasane diarani juga wong Cina utawa
Tokoh-Tokoh[sunting | besut sumber]
Suku_Tionghoa&oldid=3773"	Kategori: Rintisan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.32, tanggal 11 Mei 2006.
Banjar_Museum_Lambung_Mangkurat.JPG Sumber: http://id.wikipedia.org/w/index.php?title=Berkas:Pembesar_Kerajaan_Banjar_Museum_Lambung_Mangkurat.JPG Lisensi: GNU Free
wong banyumas sing wis sue neng ambon. gemien wkt kerususah ambon nyong trmasuk korbane ALHAMDULILLAH nyong esih de wei umur pnjang. tp
kok ra ketok, Uler keket wis dikirim tapi isih ra ono swarane.. cuma mikir opo di celathu karo
rasa sombong…….buang rasa……keminter………kemlinthi……..kemethak.soale sliramu durung paham…..yen Alloh SWT…demen marang sawijining uwong yo ngono kui.bakal diwenehi anugrah/karomah kang sliramu do durung tekan mikerke.dadi ojo kuminter dsik
lha sing menehi palajaran sunahe nabi muhammad q yo poro kyai/ulama dul?!!!!
wis sak mestine awake dewe q matur nuwun karo poro kyai/ulama,mergo deweke,awake dewe dadi sukses….mulo komputer sampeyan gantinen disik
kanjeng gusti Allah yang tahu rahasianya.Gusti Allah iku aq,aq iku Gusti Allah. Sejatine tan ono opo-opo, sabab sing ono iku sejatine dudu.
Urip pindo ilining banyu. Manjing manuksma jroning suwung, wruh waspodo mring mubah mosiking bawono. Waskito, wibowo, wicaksono.
Om namo hyang maha adi budhaya.
konco priyo wanito…. Ojo mung ngaji syare’at bloko…. Gur pinter ndongEng nulis lan moco… TembE mburine bakal sengsoro 2X…. Akeh kang apal Qur’an HaditsE…. Seneng ngafirkE marang liyane…. KafirE dEwE dak digatEkkE…. YEn isih kotor ati akale 2X…. Gampang kabujuk nafsu angkoro…. Ing pepaEsE gebyarE ndunyo…. Iri lan mEri sugihE tonggo… Mulo atinE peteng lan nisto 2X…
minulyo… Tanpo tinulis biso diwoco… Iku wejangan guru waskito… DEn tancepakE ing jero dodo 2X… Kumantil ati lan pikiran…
rino lan wengi….. Ditirakati diriyadohi … Dzikir lan suluk jo nganti lali 2X … UripE ayem rumongso aman… DunungE roso tondo yen iman … Sabar narimo najan pas-pasan … KabEh tinakdir saking PengEran 2X… Kelawan konco dulur lan tonggo… Kang
dewek kie wong pinter, bener, apa ora jare deweke ?????
aja ngaku deweke wong pinter, bener, tapi jare wong …..
ingat-ingat ALLOH SWT kue, maha ngerti, maha ningali, dan maha mirungu, apa-apa sing sampeyan lakoni ben dinane. baik kuwe ibadahe sampeyan maupun
apa2 ora mudeng nopo sing di bcarake panjengan sedoyo neng nak ono sing ngelek2 utawi remehke poro wali kulo mboten trimo,kulo glongane tiang sak elek2 tiyang,halal darahipun minurut kulo, sepindah maleh ngapunten salam katur rencang2 ingkang mbelo poro
...RATIH, SING ANDULU SING NDELENG TEKA WELAS ASIH, TEKA TEMEN TEKA KANGEN MENYANG ING
...nyawang kang tumancep, Kumanthil ing telenging sanubariku, Yo iku si
By trihandoyo on Rabu, 14 Oktober 2009 | 00.42
~~~BATIK~~~BATIK MENIKA KARYANIPUN TIYANG INDONESIA.MOTIF LAN RAGAMIPUN BATIK MENIKA WARNI-WARNI.
MUGI RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH WIDADA NISKARA NIR
http://dl2.saberfun.ir/Movie/1393/01/Tanhaye_Tanhaye_Tanha_(SaberFun.IR).mp4
Add: Jln Panggung Wayang, 34000
Balas	Ass,,tujuane wong urip amung ngawulo marang gusti ALLAH,dados pun gampang terpengaruh marang perkoro kang gawe
Balas	ass….kang ngalap berkah monggo noto ati ampun gawe
Balas	wong urip iku nek wes di gole’i musuh terus iku bolone syetan, sebab setan uripe mung golek mungsuh, nek malaikat iku apik terus, nek menungso iku yo apik yo olo, tuntutane nek elek kudu dilawan kanti eleng kanjeng nabi, nek apik syukuro….ko di tambah karo gusti Allah….eleng kabeh tujuan urip mung dadi hambane gusti Allah. ridhone Gusti Allah iku ora mungkin melbu neng atine wong sing maksiat lan
sepuro ora dadi musuh tapi dadi bolo, konco lan dulur.
eleng…. macan iku nek turu lak matane sak iseh melek sak iseh merem gantian ngono terus, sebab macan gak due bolo senajan raja hutan nek turu ora iso anteng, sebabpe mung gak nyepuro marang konco-koncone. wes ndang podo
Balas	Ngerti Ga tujuan urip ki opo???
Ngopo nyang ndonyo iki kok akeh wong podo bingung karo urusan ndonyone, such as: kedigjayaan,kekuatan,REJEKI, duit, mangan, UMUR, umurku dowo ga yo? Ah paling ak jik iso urip nganti
Ngerti ga sing wis pasti wi opo? MATI lan sak wise MATI
Wis siap-siap gung lek sesuk ki we mati??????
Dadi tujuan urip ki gur ngibadah karo sing ndhuwur!!!!!
1. Lek a’e dewe golek rejeki, yo kuwi niate kudu gur goro – goro sing ndhuwur!!! Kuwi wis diitung ngibadah. Ojo nganti nghalalne kabeh coro ge ngentukne karepmu (maksudte nghalalne sing karom). Opo yo bakal berkah rejekimu sing karom wi mbok pangan(ki duk sok idealis lo)??? Lek ga mlebu surgo sih yo ga po po (bukane ga po po, tapi lek iso klebu) la tapi enek neroko, opo gelem mlebu kono (wong awan-awan bar prei wingi, turu nyang kos ae kejet-kejet kepanasen. Padahal wi jik panas
Sajane urip ki yo mbingungke.. rep d gawe susah yo susah tp d gawe seneng yo seneng … terus opo to sing d goleki sajane…?? opo duwite akeh,opo ganteng/cantik,opo akeh bojone,ilmune ( ilmu sing piye ?), terus kesenangane,kamulyaning awak opo piye…..?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.02, 29 Januari 2016.
dadi seapik-apiking menungsa. Wong-wong kuwe yakui wong-wong sing paling ngerti agama lan paling apik amalane dadi maring wong kae awake dhewek kudu melu
nurut etimologi basa Arab maknane: Sapa bae sing wis disiti awake dhewek sekang nini buyut lan sedulur, sing wong kae kabeh kue neng duwure awake dhewek neng masalah umur lan kautamaan. (Lisanul Arab, karya Ibnu Mandhur 7/234)
KAB. KARANG ANYAR > Jatiyoso
KAB. KARANG ANYAR > Jenawi
KAB. GUNUNG KIDUL > Paliyan
KAB. GUNUNG KIDUL > Panggang
KAB. GUNUNG KIDUL > Patuk
KAB. GUNUNG KIDUL > Playen
KAB. GUNUNG KIDUL > Ponjong
KAB. GUNUNG KIDUL > Purwosari
KAB. GUNUNG KIDUL > Rongkop
KAB. GUNUNG KIDUL > Saptosari
KAB. GUNUNG KIDUL > Semanu
KAB. GUNUNG KIDUL > Semin
KAB. GUNUNG KIDUL > Tanjungsari
KAB. GUNUNG KIDUL > Tepus
KAB. GUNUNG KIDUL > Wonosari
»Kawruh pepak basa Jawa: ngrewat bab kawruh basa, kasusastran, paramasastra lan aksara Jawa, nama-nama wayang : kangge
Aku wong tuwo seka Kebondalem Kidul, mung bisa ndedonga muga Gusti tansah paring keslametan marang “harapan” anyar iki. MUga tansah tumemen lan njrebabah ngandemi kawulo cilik, kawulo sudra kayadene aku. Amien
Reply	monank says:	June 18, 2014 at 1:17 am	Keren…!!!!
Kulo Niki Namung Lare Nggunung and commented:
wkwkwkwk ancene cah sak iki pdo kemlinthi sok berkependidikan duwur
iki ora padu mas….seneng isl?opo salah? seneng ipl opo salah?seneng 22 opo salah? ora angel ngrubah iku…opo iki perpecahan boromania…sampeyan dewe sing iso nafsirkan? ini hnya unek2..mumpung
ambruk,mbok wng2 daerah terutma seng sneng2 karo persibo mbok diajak rembukan…!! seng nglumpuk no
Kulo nyuwun fotone nggih? Kulo nggadahi guru ingkang ‘alim lan karismatik. Asmanipun K H SUBHAN MA’MUN saking brebes
Sadranan utawa nyadran yakuwi rangkean kegiatan keagamaan sing wis dadi tradisi sing dilakoni nang wulan Syakban (Ruwah) menjelang wulan Ramadhan (Puasa).
Jaman gemiyen acara sadranan dilakoni kanggo pemujaan maring leluhur uga njaluk maring arwah leluhur, sebab dipercaya nek arwah leluhur sing wis meninggal kuwe jane esih urip bareng nang dunia kiye. Upacara sadranan jaman gemiyen nganggo ubarampe sing isine sesajen panganan-panganan sing ora enak dipangan contone: daging mentah, getih ayam, kluwak lyy.
Bar Agama Islam melebu, para Wali ngerobah upacara sadranan kiye kanthi cara alus ben pada karo ajaran Islam. Pemujaan karo permohonan maring leluhur dirobah dadi dhonga maring Gusti Allah. Sesajen sing ora enak dipangan diganti dadi sajian panganan sing enak. Upacara sing gemiyen dianakna nang kuburan terus dipindah nang Masjid utawa Mushalla/Langgar uga bisa nang omah kerabat sesepuh/pinisepuh.
Tèks judhul[sunting | besut sumber]
Rangkaian Kegiatan[sunting | besut sumber]
Bersih Makam: Sing diresiki yaiku makam leluhur karo sedulur
sing ngarani sadranan sebagai Upacara Bersih Desa. Acara kiye dianakna esuk nganti meh Shalat Dhuhur.
nDonga: nDonga maring Gusti Pengeran kanggo keselamatan kerabat sing esih urip karo ngirim doa kanggo ketentraman arwah kerabat sing wis meninggal.
Kenduren: Acara kenduren sadranan kiye biasa diarani Ruwahan. Sing
hakekate yaiku kesadaran menungsa maring perkara urip karo meninggal. Sing wis meninggal ganu ngelairna sing esih urip, sing esih urip mengkone nyusul sing wis mati(Sangkan Paraning Dumadi). Sadranan uga ngandung makna nek menungsa kuwe kudhune terus eling nek dheweke urip kuwe hakekate bebarengan karo ngenteni meninggal, kiye mangsude ben saben ngelakoni apa baen dong esih urip kudhu ngati-ati.
Sadranan&oldid=189344"	Kategori: RintisanBudayaBudaya BanyumasanSeni lan Budaya BanyumasTradisi/Adat IstiadatSadranan	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.45, tanggal 16 September 2013.
[Reply]	Butter May 26, 2011 at 11:18 am
Oooo yo yo SSA durung onok lampune je, lha njur kepriye kie…….siap gak pemkab n dewan ngglontorin dana bermilyar2 kanggo tuku sentolop…….lampune kathik saiki tambah larang, wong lampu dop sing gambare macan kuwi saiki mundak je…….gone SLS kae entek 9,5 millyar, masio pemkab bantul sanggup gawe lampu tapi PERSIBA sing dadi korban
SFD Polban 2009 | Lukman Prihandika Blog's
Nrimo ing pandum, urip wis ono sing ngatur
Ultah Seni Reog Singo Taruno Joyo Started by pucuk gunung ngrayun
August 20, 2010, 01:19:18 AM
tersembunyi: Artikel dengan hCardsLocal image same as WikidataSemua artikel biografiArtikel biografi Maret 2017Rintisan biografi InggrisSemua rintisan
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements, Perangkat
saya Januari 23, 2013 dening nawakake 4 Komentar Terjemahan nggawa wong Bareng
Apa wis dikirim sadurungé babagan 0.9.1 kang versi rodo becik karo sawetara dandan becik. Nanging sampun nenggo iki animasi arang banget becik, digawe ing Fiverr
uga nggawe becik Widget Galeri kaca, cukup mbukak lan ndeleng!
Added sawetara Ndeleng nang antarmuka admin kanggo umum banget pitakonan (tombol – ora, sampeyan ora perlu tombol minangka standar)
nalika sawetara ala Plugins insert. CSS ing cara boten cecek (iki diilangi kemampuan kanggo endi basa padha selecred)
Added fungsi transposh_echo – ndeleng kita pembangunan Site kanggo dokumentasi lan panggunaan
Mbecike kanggo widget, luwih gampang Gawan karo shortcodes, lawas dropbox mbecike, ID dibusak
Nambahake tutul doyo kanggo admin, saéngga basa pilihan demek piranti
Mbecike kanggo suntingan masalah katutup wiwit 0.9.0
Apa sing nunggu? Download versi paling anyar saiki!
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: suntingan, nerbitakéVersi 0.9.0 – Siap, setelan, menyang! Desember 12, 2012 dening nawakake 9 Komentar Ing 12/12/12 (apa tanggal apik banget) ing 20:12 (lan wektu cocok). Kita wis dirilis versi 0.9.0 kita plugin. Iki versi gawan a mbaleni nulis utama kita setelan lan sampurna kaca. Ngalih saka siji banget dawa kaca karo oh dadi akeh opsi menyang lunyu tabbed antarmuka.
Diajukake miturut: Umum Pesen, Release Announcements Tag Kanthi: Google Translate, suntingan, basa liyane, nerbitakéVersi 0.8.4 – Profesional manungsa agensi punika September 7, 2012 dening nawakake 6 Komentar Profesional karya
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: panji, suntingan, terjemahan, nerbitaké, securityfix« Page sadurungé
blogku akeh,sing sering ta'update yo telung blog sing onok ndik signaturku.. TamuTamuSubyek: Re: Bamz iku sopo
Wujudmu Thu Jan 01, 2009 7:39 pm we bamz muncul tenan dadakno lek ngono lek ketemu sampean ndek prapatan opo ndek pertelon sopoen aq bamzASISTEN PELATIHJumlah posting : 848Join date : 25.09.08Subyek: Re: Bamz iku sopo
Wujudmu Thu Jan 01, 2009 10:09 pm gantian aku sing bingung,umak iku nganal opo kodew,wingi foto avatare nganal jenggotan sithik,saiki ganti dadai kodew kocomotoansing bener sing endi miss
Wujudmu Fri Jan 02, 2009 7:25 am bamz wrote:gantian aku sing bingung,umak iku nganal opo kodew,wingi foto avatare nganal jenggotan sithik,saiki ganti
Wujudmu Sat Jan 03, 2009 12:10 am bamz wrote:gantian aku sing bingung,umak iku nganal opo kodew,wingi foto avatare nganal jenggotan sithik,saiki ganti dadai kodew kocomotoansing bener sing endi he sam raiku yo ndek fs iku loh.....aq maeng kok ketok sampean metu tekok gg gading pesantren nyabrang ngulon nang warung
Sejarah Open Solaris | Lukman Prihandika Blog's
sing pinter nok jember akeh kampus uapik..apik nek wis pinter balik kampung ben iso dadi pejabat…cek iso bangun kutone gawe JFC koyok jember..kan wis onok BEC banyuwangi etno carnaval he..he..cek di akoni koyok jember yo…yo wis sing pinter sekolah le…DUDU’ CINO, DUDU’ JOWO,DUDU’MEDURO SING PENTING JEMBER REK..EH LALI DUDU’ OSING…jember
menungsone jember iku impor kabeh, alias pendatang kabeh, dadi wajar lek seng sugih2 yo wong2
kepleset terus rok e iku suwek! Isin reek...kate njahit gak isok njahit. Akhire diterno koncoku sing isok
maneh mbek someone ikuamin..lha tapi saiki wes oleh gantine hare.. lha wes 5
trus?ayas duwe anak koyok umak wes tak krangkeng trus gak tak nehi nakam.yo ancen jenenge wong tuwo iku gaktau pamrih.tapi yo umak dewe kudu sadar...gak perlu dadi wong alim disek kangge ngerti sing jenenge roso
wong tuwo yo ngekeki tanpa pamrih...sak elek2 wong tuwo.... iku masio sek pancet wong tuwo...
wae.. ngko malah gae kisruh ndek endi2, trus py jajal nek L.A bentrok mbek BJ.GORO??? lak yo ngelu nu sing kate mulih…. he9…
kok gak onlen kang???
Iku sakjane ora takon tapi ngenyek. Wong endi se?
PSSI nek jek diisi ambek wong ngene iki
wong anyar!?arep gabung koq angel tenan..ra diangep
Wi lo enek pemaine sing smpe mati, kok mung meneng ae. Mben kabeh mati atawa coklek sikile ngunu ye
walah ruame tenan, smpek moco seng duwer pe komentar, teko ngisor lali pe komentar opo.
LA seng najak damai yo monggo, seng ngajak rusuh yo monggo. tepi tetep nak jenenge
Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang, Tangerang, Tangerang, Tangerang
Selatan, Jawa Timur, B angkalan, Surabaya, Banyuwangi,
Spanning Tree Protocol (STP) | Lukman Prihandika Blog's
apik tenan kuwi, jan iso ngirit baanget pak.
“Mel, mbok uwes to ra ngguyu. Apane to sik
“Koe us sik lucu. Koe”
“Ckck, koe ne wae sik gampang ngguyu.
wes sampean lang pensiun wae mbah, wes ra pantes ngelatih. suwun kanggo kabeh.
Wis iso podo ndelok kasunxatane saiki. Lpi emang bikin mslah. Bejane sing g gampang diiming imingi. Bpke ae arep masuke anake ddrmhe kangelan kok. Opo maneh nek bpke g njabat. Ngko lak
Njawani; inggih..mboten..inggih..mboten...,,
Brajadenta balelo? Banowati Janji? Sayemboro Mentang? Alap2 Styobumo? Noroyono Jumeneng Ratu? Sombo Juing? semar barang
iki... :08:kabeh iso nulis opo unek unek e awake dewe. :29:yo pora?
SakinanaSan SakireiSan SakirikoSan SakiyukaSan SakiyuuSan SugiyuriSan
Blog berisi dagelan, humor singkat, lelucon, maupun artikel-artikel
Sampeyan, Wong Kang agawe Padhang lan Jembar dalane Manungso, kasebut Mpu
“sugeng priyanto” < sugeng.priyanto@gmail.com>,
“sugeng bawon” <jaken_lift@cbn.net.id>,
“sugeng miskan” <sugengbks@yahoo.co.id>,
“sugeng purwono” < soegenk
“sugeng riyanto” <sugengriyanto54@yahoo.com>,
“sugeng karniadi” <sugengk@stie.mce.ac.id>,
senenge karo manuk sing iso mabur,.. lha nek manuk sing isone nglimpruk nang bungkusan aku dhewe yo nduwe masbro,.. hahaha##
Posted by effendi | 8 Januari 2014, 8:14 pm Reply to this comment	kulo mboten ngertos politik pak, mung kulo yakin insa ALLAH panjenengan saget ngentas kawulo alit ten seantero indonesia.kulo mung saget ndungo damel kesehatan lan semangat juang e panjenengan
Kabupatèn Bone Bolango iku kabupatèn ing Propinsi Gorontalo, kutha Suwawa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Bone Bolango katata jroning 10 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bone_Bolango&oldid=1103622"	Kategori: GorontaloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 22 Oktober 2016.
Jayanthi (2003) Malayalam movies of Jayanthi (2004) Malayalam movies of Jayanthi (2005) Malayalam movies of Jayanthi (2006) Malayalam movies of Jayanthi (2007)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kępice&oldid=1090804"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
yo ngene ki nek suporter ndeso gawene ngilokno ndeso awek e ki yo ndeso opo maneh misuhan
Moenggoeh babading tanah In.ija-wetan .ek doeroeng katekan bangsa In.oe,
tata-soesilaning wong In.ija kene iki bibit-sekawite saka dajaning wong n.oe
kang asale saka ing tanah In.oe sisih kidoel.Katjarita nalika taoen 261
sadoeroenge taoen alanda ing In.oe-ngarep ana ratoe adjedoeloel Praboe Açoka,
djoemeneng nata ing negara Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane
Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep
digoeloeng didadekake nagara sidji, kang ge.e lan sentosa. Akire bisa kelakon,
meh satanah In.oe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing ratoe sawidji.
Moeng ing poentjit kidoel, wiwit saka saloring Madras lan Mangalore, kratonkratone
wiwit atoesan taoen sadoeroenge taoen Walanda nganti tekan abad 9, dene
komboel-komboele wiwit ing tengahing abad 6 tekan tengahing abad 8. Ing
pengolahe, wong-wonge pa.a poendjoel ing kawanterane, setya-toehoe,
roekoen lan ngoedi marang oen.aking kawroeh.
Kang kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China,
Malaka lan kapoeloan Soen.a, ija para bangsa ing In.oe sisih kidoel ikoe,
loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda
wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong In.oe, dene ge.e-ge.eningemigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing
tanah In.oe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsabangsa
Koloni sing ge.e-ge.e, jaikoe: Tjampa ing Annam pasisir
Soekadana ing Borneo-kidoel. Palembang (Çrivijaya) Djawa-tengah
Tekane ing tanah-tanah ikoe wong In.oe anggawa agama (Boeda oetawa
baboning kawroeh lan kagoenan toemraping tanah-tanah lijane kang kasboet
Kang wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang
dhisik dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng
Karajan iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning
Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang
patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti
5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :
1. Ing kono akeh wong ora duwe agama (wong Sundha), sarta ora ana kang
tunggal agama karo dhewekne: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetane.
3. Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan,
ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.
Yen mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang
tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana
utusane Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturake pisungsung
menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan
wong bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga
durung duwe akal niru kapinterane wong Indhu.
3. Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik
mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman
Nalika wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa
Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg
Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo
wong Indhu kang lagi neneka mau; mulane banjur dadi sor-sorane. Wong
Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong
Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa
eduk lan wis nganggo kepang. Enggone dedagangan lelawanan karo wong Cina;
barang dedagangane kayata: emas, salaka, gading lan liya liyane. Cina cina
ngarani nagara iku Kalinga, besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe
saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong
Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk PrabuSannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu,
Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi
Mirit caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang
kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha
turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane.
Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang
kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka
Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana
karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake
karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu,
Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah
tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan.
Wong Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu
Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer,
karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung
Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan
Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge
kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur
madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna.
Agamane wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah
getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan
Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang
dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.
Manut piwulange agama Indhu pamerange manungsa dadi patang golongan,
Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur,
jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing
tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama
utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhumau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk
marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku
mungguhing kamanungsane padha bae, dadine ora kena diperang patang
golongan. Para Brahmana Indhu mesthi bae ora seneng pikire, mulane kerep
ana pasulayan gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur
peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur
ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh
wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi
marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget
pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).
Kajaba saka iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa
agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama
– Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasane ratu darah
– Candhi ing Kalasan ana titi mangsane tahun 778, ayake iki candhi tuwa
dhewe (Budha), yasane ratu darah Syailendra.
– Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi
Ing dhuwur wus kasebutake yen Tanah Jawa Wetan, kabawah karajan Indhu
(Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat
Ambawahake: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.
Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.
Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu
Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni
mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon
tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”
Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggonemangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis
rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing
Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para
pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane lagi
Minangka pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman
apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau
kinubeng ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni
sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur
Pangadilane Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara
padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling,
sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake
paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah
Saka enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang
akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga
menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika
samono panggonan sudagar, oleh biyantu akeh banget saka Sang
agem ageman sarwa sutra, remane diukel lan ngagem cênela. Yen
miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula
kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah
(ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone
bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng
kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun
pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng
Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling,
Karsane Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata
putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning:
Dene kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit
branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran
“Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir.
Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing sacedhaking kali
Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka
pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan.
Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing
jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.
Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:
Karajan Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik,
marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala
anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak
wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg
dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki
mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun.
Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing
wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad
12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur,
Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa
Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan
Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae,
bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng
ana wiwitane abad kang kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra
Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu
Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah
kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya
aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (=
1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara
Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter,
wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing
Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari),
asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik
katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wanimarang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo
dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono
iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe
lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok
kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe
kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur
tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni
jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik
marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti
mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur
nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta
dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina
Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau
Sasuwene dicekel Ken Angrok negarane tata, reja, wong cilik banget sungkeme.
Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh
kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon
menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang
padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para
ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken Angrok, Ken Angrok
banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para
Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis
ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung,
diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran
ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen
ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining
dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng
rama punika teka boten remen dhateng kula?” Sang Retna banget trenyuhing
galih mireng atur sasambate kang putra, wasana banjur keprojol
pangandikane; kang putra dicritani lelakone wiwitan tekan wekasan.
Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum,
nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun,
pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris
Anusapati banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake
ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone
Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapatinggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya
ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan
iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan
mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku:
Ranggawuni, putrane Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yen
ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhewe bakal kena ukum pati.
Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur
wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji
Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih,
ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro,
malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman,
wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda.
Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke
Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti
dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak
gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh
Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune
sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo
dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing
Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri
Wisynuwardhana pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.
Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya
manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa
ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama
Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora
sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep
mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang
Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.
Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti
sok wani ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging
Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku,
malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha
diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakarapangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi
Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu
Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu
caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan
digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan
ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane
ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep
ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih
ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga
yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja
ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi
kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu
lan patihe katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan bae (wuru),
kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggendhong Sang
Putri garwane Raden Wijaya, putrane Prabu Kartanagara. Lampahe Raden
Wijaya sasentanane nusup angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana
satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi
menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe
nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden
Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis
kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha,
sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yen wis antara suwe diaturi
nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut
ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep
banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong
sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake,
dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad,
Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade
tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane
pait. Awit saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng
Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males
ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih
ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe
Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina.
Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait
ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.06 Perangan Kang Kapisan
Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik
tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira
kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya
liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu
ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing
sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan
çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu
ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman
ing Tanah Jawa dhek abad 4 – 5, apadene darah Mulawarman ing Kutai lan
Borneo dhek watara tahun 400. Nagara çrivijaya jajahane kira kira Sumatra
sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing
tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah
Jawa ora tuhu pangedhêpe marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa
genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul
maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina.
Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik
akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono
padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara
(1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Pasei, lan ngejegi Jambi,
Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing
Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah
pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuke aran Menangkabau.
Lurugan iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar
reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah
Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke
kalebu jajahan Majapait, rajane darah Warman jejuluk Tribuwana
mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo,
mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone
karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang
ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau,
nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit
pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit
tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.Tumeka saprene Sang Adityawarman sarta nayakane loro kang aran Papatih
Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa
Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau
kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing
kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono,
luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing
Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri,
Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane
Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekane dina iki uga iya isih
Ing tengah tengahane tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkatake wadya
bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing
pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha,
kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita
Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang
ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes
ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk
marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden
Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya entuk pitulungane wong Cina
bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih
Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune kacekel, peni peni raja peni dijarah
rayah, Raden Wijaya nulungi putri putri, putrane Prabu Kartanagara digawa
oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden
Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu
susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail
lan tawanan wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing
Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 –
Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula
kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang
saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi anagarwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa
paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos
kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri
loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi
pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja
Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah
Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka ing Tanah
Jawa nggawa mas, salaka, merjan,
salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra,
welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu;
Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake
ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya
nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing
dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu Jayanegara kang
Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangeran
nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe
yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang
Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake Lombok, Madura,
Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan
ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos
kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih
Awit saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe
saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung
binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke
piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanane padhaginadhuhan tanah dhewe dhewe ing samurwate. Dene kuwajibane para
santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep
ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing
Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran
“Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran
Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang
Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya
Wetan kabeh, kayata: Tanah Jawa Wetan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung
Tanah Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau
ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake,
ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi
perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana
paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe
Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah)
melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi
dhewe dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi
utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge
kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning bumine), lan kena ing
pagaweyan gugur gunung lan sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan
lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhe banget,
perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo
yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan
Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah
kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu
kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek
jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka
juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang
padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong
padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen
mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo
bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan
kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane.
Papan iku arane “Bubat”. Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing
kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah
Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad
kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo
tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika
panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule,
samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos
saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang
wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune Sang Nata,
ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu
seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra
lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana
banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428.
Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane
kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning
perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe,
awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora
gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten
pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing
tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita,
putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur
Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa
(1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 –
1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora
disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane
Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait
iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih
kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong
wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal
negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae,
awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).
Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya
suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.
Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita
krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora
ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha
nganggu gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wetan ana krajane
aran Galuh, kang ngadegake ayake ratu aran Pusaka, ratu liyane jejuluk
Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya RajaPurana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran
Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu
yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon
Perangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah Jawa Wiwit Adege
Gempale Karajan Mataram lan Ambruke Vereenig de Oost indische
Compagenie (VOC) tahun 1500 – 1799.
Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing
tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad
kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat.
Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina,
Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah
Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha
dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadine Islam terkadhang
sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa
Wetan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencarake
(wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.
Bareng kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing
pasisir rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para
bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun
1500 – 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu
Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo
putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo
Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel
kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma
Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa
Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali
mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhatonlan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).
Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus
Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun
1513 nglurugi Malaka. Enggone tata tata arep nglurug mau nganti pitung
tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan
prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa
Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe.
Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek
samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton
banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu
Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti
rayi let siji yaiku Raden Trenggana, jalaran rayine tumuli: Pangeran Sekar Seda
Lepen, wis disedani putrane raden Trenggana, kang aran Pangeran Mukmin.
Sajroning jumenenge Sultan Trenggana (tahun 1521 – 1550) karaton Demak
kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngereh kutha kutha ing pasisir
lor lan uga mbawahake jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel)
uga banjur kaprentah ing Demak. Dene Blambangan iku bawah Bali.
Pelabuhan bawah Demak akeh sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan
Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing
kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan
Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing
wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran
Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang
mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama
oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma:
Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan
Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur,
kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani
pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan
Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan
Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga
mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang
kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak,
Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas),Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwe panguwasa, jalaran
ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakake dening Hasanuddin, dadi
Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah
bae. Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake
patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe,
Putrane Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus,
utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening
Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran
Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama
ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.
Panembahan Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa
jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe
didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe
banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran karacun.
Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku
jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Senapati
ngerehake Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang
kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget.
Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun,
Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora
bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake,
nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa kareh Mataram. Ing nalika iku akeh
kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas
wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh,
kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora
pati diperduli. Ing tahun 1601 Senapati seda, kang gumanti putra Mas Jolang.
Pasareyan Senapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhe sarta padha
Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenenge Sunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumeka Sedane maulana Mohamad (tahun 1596) Ing wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli anapedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Pasei mau ing tembene aran SunanGunung Jati, maune bok menawa aran Faletehan. Iku ipene Raden Trenggana.Marga saka pitulungane Raden Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon. Ing tahun 1552 SunanGunung Jati ing Banten digenteni kang putra Hasanuddin. Dene putra liyane kang asma
minangka garwa. Kutha Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisirana 750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu
ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled,
Hasanuddin seda ing tahun 1570, banjur kasarekake ing Sabakingking. Kang
Nalika iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang).
Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek
panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone
nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe
mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong
padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih
panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.
Pangeran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu
vang^ lan vun_ hua^ ing sieˋ tuanˇ。
ATK Indonesia - ATK Stationery Alat Tulis Kantor Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun
Javanese = ‘Aku terno kowe/ Kulo tresno marang panjenengan’
ingkang dipunkenal ugi kanthi nama ciblek inggih punika sawijining jinis manuk ngoceh saking suku Cisticolidae (ing kathah buku taksih dipunlebetaken ing suku Sylviidae). Wonten ing basa Inggris manuk punika misuwur minangka bar-winged Prinia, ngrujuk saking kalih garis pethak ing saben suwiwinipun. Nama ilmiahipun inggih punika Prinia familiaris Horsfield, 1821.
Manuk alit, kanthi dawa total (kaukur saking pucuk cucuk dumugi ing buntutipun) antawis 13 cm. Sapérangan agedng sisih inggilipun awerni coklat ijo-zaitun. Tenggorokan saha dhadha pethak, weteng saha bokong radi kekuning-kuningan. Bagéan dhadha lan paha radi klawu. Ciri khasipun suwiwi kanthi kalih garis pethak, sarta buntut dawa kanthi pucukipun awerni cemeng lan pethak.
Cucukipun dawa lan lancip, sisih inggil awerni cemeng saha sisih andhap awerni kuning. Suku alit awerni coklat semu abrit.
Kebiasaan lan panyebaran[besut | besut sumber]
Manuk ingkang regeng lan lincah, ingkang asring dipunpanggihaken ing papan-papan ingkang kabikak utawi laladan semak ing taman, pekarangan, pinggir sawah, alas sekunder, dumugi hutan bakau. Ugi asring katingal ing perkebunan teh. Kalih utawi tiga manuk, utawi saged langkung kathah, asring katingal oyak-oyakan sawetawis pados tetedhan ing antawising semak-semak sinambi ngocéh cwuit-cwuit-cwuit.. ciblek-ciblek-ciblek-ciblek.. ! Buntut ingkang tipis dipunéwahaken minggah nalika ngocéh.
Pados mangsa ingkang arupa manéka serangga lan uler, prenjak jawa pados mangsa wiwit saking nginggil lemah dumugi tajuk wit-witan. Manuk punika damel sarangipun ing sesuketan utawi semak-semak ingkang inggilipun dumugi 1,5 m saking lemah. Sarang kanthi wujud bal alit
Prenjak jawa minangka manuk endemik (nyebaripun winates) ing wewengkon Sumatra, Jawa lan Bali. Ing Sumatra asring dumugi 900 m ing nginggil laut, déné ing Jawa lan Bali umumipun dumugi 1.500 m saking nginggil laut.
Anceman[besut | besut sumber]
Sadéréngipun taun 1990-an, manuk punika pikantuk dipunsebut boten kagungan nilai ékonomi, saéngga kathah dipunbebasaken kados déné manuk gereja lan manuk pipit. Sipatipun ingkang gampil adaptasi saha boten ajrih kaliyan manungsa nyebabaken populasi manuk punika lumayan inggil ing papan-papan ingkang cocog.
Sabibaripun taun-taun punika, manuk punika wiwit kathah dipunburu manungsa saperlu dipundagangaken utaminipun ing tlatah Jawa. Punapa déné manuk punika taksih gampil dipunpanggihaken ing wilyaha perkebunan lan kagungan keistimewaan gampil jinak. Sipat jinakipun damel dados gampil dipuncekel kanthi dipunpikat, inggih punika nganggem pambiyantu piranti kaca ing salebeting kandhang. Manuk gampil ketarik kaliyan byanganipun piyambak badhe kajebak ing kandhang.
Bahan Waosan[besut | besut sumber]
MacKinnon, J., K. Phillipps, B. van Balen. 2000. Burung-burung di Sumatera,
(en) ITIS Database, Dipunundhuh
FaunaManukManuk ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Secret Code for Nokia | Lukman Prihandika Blog's
ada wayang kulit...waktu nonton gak ngertos bahasanya...kata temen sich pake jawa kromo inggel...kulo ora ngerti juga mas ...kromo inggil iku opo....maklum...jawa deli... Bambang k(thiwul)Jumlah posting : 101Join date : 18.09.11Age : 49Lokasi : GroboganSubyek: Pesanku untuku Fri Oct 28, 2011 11:22 am As wr... Dasamuka sang Raja sakti.
piye, mumpung sik podo LPIne
Konco2 Boromania isite kur alok ae, mending meneng ae lah karo bantu Do’a ben lolos Verivikasi disik Tho Managemen luwih ngerti kanggo tuku pemain lan ngepas ngepasno Duwite dadi ra usah kakean Kritik. sing penting nek pimgim Persibo tetep Exis nek mlebu stadion mbayaro cukup kuwi wae yooooooo ojo mangkel poso2 nggarahi Dosa iki opo jare kenyataan Comment ne sebagian Boromania ora kabeh
angel atine mbok kon podo. kadang2 kie enek wong, dek’e ngritik karo tim liyo misale penontone sepi, stadione elek, pemaine gak penak padahal dudu tim’e dewe, lha tim liyo wae ngeluh opo maneh tim’e dewe, cobo gek di pikir. Ha mung ngritik wae kok
nduwe tulisan tutorial gawe wordpress iki ra…sik boso indonesia ae;))….aku dikon ngajari koncoku tho;))..padahal aku dewe ra mudeng=))
nonton wayang ra buyar-buyar, ngenteni metune petruk nduwe utang ora
lan angel di atur. Ing kene bapake kang dudha lagi bingung mikirne anake amarga
(Metu saka njero omah) Mbah, sore-sore ngeten niki penake ten napa ?
Mbah Kakung : Yo kene lungguh crita-crita
ae. Lha iki maeng anak-anakmu nyandi ?
Duka nika wau ten pundi. (Melu lungguh ing sandinge mbah)
Mbah Kakung : Yo jenenge bocah, lek ora
kula mumet mikirne bocah kok pecicilan. Saben dina ora gelem
Mara-mara sing diomongne teka. Ing awake akeh kringet amarga tas dolan lan
Kakung : Uwis-uwis, ngono ae kok
yo udur-uduran. Teka endi kowe maeng ?
Mbah Kakung : Weh-weh, lekas ndugal
Mbah Kakung : Yo adikmu kuwi lekas ora
kula nyuwun ngapunten. (Ngambung tangane mbah)
Mbah Kakung : Yo penting ojo dibaleni.
Yo uwis, mbah arep leyeh-leyeh disek. Ndang adus kono.
Sawise kuwi, bapak karo mbah kakung ngrembug kepriye supaya bocah loro kuwi sikape
berubah. Banjur mbah kakung nduwe ide supaya digawa neng panggone panti asuhan. Sesuke ngono bapak karo anake
budal menyang panti asuhan, nanging anak-anake ora ngerti arep diajak menyang
budal rumiyin. Mbah ten nggriya mawon. (Ngelus-ngelus pundake mbah)
Mbah Kakung : Yo wong tuwo ngene iki
arep piye eneh, arep nyandi-nyandi uwis ora kuat. Ati-ati.
nika wau ten nglebet wonten sekul kalih sop-sopan menawi ajeng dhahar.
Mbah Kakung : Alah le, ojo bengak
bengok. Kupinge mbah karo bapak yo sek normal lho.
napa-napa mbah, mangke nggih sadar piyambak.
Banjur bapak lan anak-anake budal menyang panti asuhan. Neng kono akeh
aja manut kanca. Kanca diconto sing apik ae. Ngono kae deloken bocah ora nduwe
wong tuwa. Lek kowe ngono, piye le kiro-kiro ? (nduding salah siji bocah ing
Nggih ngapunten, Pak. Kula kalih adik kathah salah kalih panjenengan lan mbah.
pengen kowe kabeh berubah, dadi wong kang becik. Kowe kabeh rak yo wes gedhe ta
sak iki sadaro to le, ndak mesakne bapak karo mbah ta ?
Sawise kadadean kuwi, bocah loro dadi bocah kang becik ati lan perilakune.
Saben dina ngewangi bapake resik-resik omah, kadang-kadang nggae opo ae kang
dumateng santrinipun mbah dim kulo nyuwun pandongane supados
Balas	mbah nyuwun sntri putrine njenengan engkng jamilah…………….. supados dados garwo hi hi hi
Balas	askum mbah….kulo pengn kados jenengan ….nyuwun pndungane mawon
sugeng ndalu abah,qlo mtr nwun lantaran jenengan qlo ngrtos perkawes engkang sae.
PANJENENGAN……….KULO BERHARAP PANJENENGAN PAK KYAI PALING SEPUH…….KULO LAN PORO WONG NU KEPINGIN PORO PAK KYAI
berkah lan pandongane mugi2 mimpin jami’iyyah thoriqoh tqn saged amanah lan slamet didunia lan akheratipun
Balas	Mugi2 kito sekalian tansah pinaringan barokah ugi ridhonipun Syeikina wamurobbi ruhina Abah Dimyati Ro’is Alhaj.
Pangestunipun bah dalem mboten bade boyong,dalem kepingin dados santrinipun Abah
Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung)…
News › Eurostar ARMADA ngeset kanggo tuwuh Eurostar ARMADA ngeset kanggo tuwuh
Ing wulan Juni, Komisi Eropah marang Eurotunnel – Manager France basis saka trowongan Channel – Cut biaya kanggo menehi kanggo penumpang lan barang seng di tumpakake trek nggunakake sepur rute.
Komisi nyariosaken ing biaya padha banget dhuwur lan pundung passengers saka lelungan dening Sepur nalika ngalrani industri barang seng di tumpakake trek.
Petrovic ngandika: “Kita kudu mbayar saben penumpang beya kang iku kaya 30 Euros … yen sampeyan ngedol tiket ing Ayo dadi ngomong £ £ 79 utawa 69 bali, a cuwilan amba that dhuwit iki arep menyang trowongan supaya Eropah Komisi ngandika nomer ngirim teka mudhun.
“Yen iku padha kasus kita bisa pass iki abang menyang pelanggan,” kang ditambahake.
Internasional Sepur operator wis dibangun sawijining sukses dening ngubungake longkangan antarane UK lan Eropah, layanan sing mlaku saka London kanggo Brussels lan Paris.
prospek saka saingan kanggo London Eropah rute. Panjenenganipun ditambahake: “Kita bakal
gedhe kanggo Eurostar dadi bisnis punika Peneng ing nggunakake trowongan Channel.
Read More: Cara Amérika apple kue sing bentuke bunder wis anget berjuang Spanyol
Eurostar plans kanggo miwiti “negara gambar” a ARMADA saka sepur sing bisa nindakake passengers kanggo Walanda, Jerman lan Swiss, miturut perusahaan kang boss.
Nicolas Petrovic, eksekutif saka Eropah dhuwur-kacepetan perusahaan Sepur, ngarepake ing pelaku usaha anyar lan rute dados online ing sabanjure telu kanggo patang taun, minangka operator alur katon kanggo rebuild lan nggawe menyang “wiwitan seger.”
Jelajahi Interactive: Cara manteb ing ati sampeyan ing euro?
Ngandika karo CNN kang Nina dos Santos, Petrovic ngandika perusahaan badhe “njupuk kesempatan kang mbukak akses ing
Memilih Indukan Burung Cucak Jenggot yang Bagus
ana apa-apa salah kita tansah nambah kawruh kita, utamané bab cucak jenggot. Ya, amarga karo kawruh sing bakal Aid kita ing laku. Cucak jenggot (CJ) punika chirping manuk kang nduwéni swara kuat lan apik tenan. Jenggot Cucak rawuh saka kulawarga kadal / cucak durung duwe jenggot ing beak kang. Kicaukan konco, kowe ngerti carane sipat jenggot arep kualitas cucak apik? Kanggo sing ora ngerti, ora pindhah saka kene.
Karo cucak ijo, cendet, Kacer, walnuts, lan sapiturute, juara jenggot cucak lan kualitas ora bisa dipisahake saka pilihan saka tunas / pakan qualified. Ya, amarga wiji sing apik banjur kita bakal njaluk asil apik tho. Ing kondisi sing uga kudu ngurus sing tepat lan terus-terusan ing cucak jenggot Panjenengan. Minangka langkah pisanan, supaya kita pil metu bab karakteristik saka kualitas apik arep jenggot cucak. Utamané kanggo wong-wong sing bakal tuku cucak jenggot tillers / pakan, supaya ora bisa diapusi dening unscrupulous ebay sing nakal.
mantra: “AJIKU SI JARAN GOYANG, CEMETIKU SODO LANANG, TAK SABETAKE SEGARA ASAT, TAK SABETAKE GUNUNG JUGRUG, TAK SABETAKE ATINE SI JABANG BAYI………(nama korban) MATI TAN URIP YEN ORA INGSUN ….. (
Saiki, neng kene, ngene, dilakoni
Sekarang, di sini, begini, dijalani
punapa nyambet ceriosipun? kawula mboten saged sabar nengga lajenganipun.
Santoso, MSc.PhD Ir. IGN. Antaryama, PhD Dr. Ing. Ir. Haryo Sulistyarso Dr. Ing. Ir. Bambang Soemardiono Dr. Ir. Triwulan, DEA Ir. Sugeng Gunadi, MLA Ir. Josef Prijotomo, M.Arch Ir. Ispurwono Sumarno, M.Arch Ir. Endang
Dumateng pe maos sedoyo pertama-tama monggo tansah muji syukur dateng ngarsanipun Gusti ALLAH SWT ingkang sampun maringaken daten kito sedoyo kesehatan,ke imanan,ke iklasan , rahmat ,nikamt,hidayattipun
mbinjang angsal syafattipun ing dinten akhir ,,,,
sejatining manungso urip ing ngalam nduyo iki mung jejer titah sak wantah duwene mung lali karo salah,mulo ojo podho kakean polah,siro urip ono kang nguripno,siro gedhe ono kang nggedekno,siro sugih ono kang nyugihno,mulo ojo podho adigang adigung adiguno,ojo dak sio marang sak podho-podho,maksiatte lerennono,lek pingin mulyo manutto tuntunane AGOMO,,,,termasuk lerenno anggene nglakoni MOLIMO……
SAK BEJO BEJANE WONG LALI ISIH LUWIH BEJO WONG KANG SENG EILING LAN
Yen ora di tambani dzikir akhire akale jungkir
sa’iki zaman wes edan,akeh wong seng kang kelangan iman
yen gak di tambani qur’an iso2 dadi edan tenanan
Zamane zaman edan,akeh menungso podho lali karo pengeran
Tumindak duso sak bendino podho ra kroso
Sitik-sitik ra ketoro sui-sui dadi cetho
Koyo wong tumindak duso di lakoni sak bendino
Duso lantaran umungan,lantaran kuping lan tangan
Kadang-kadang ora kroso mergo pancen wes kulino
Iki Wis Jedek Kiamat Akeh Wong Seneng Ngekoni Maksiyat
Edan, Seneng Togelan Ngrusak Masa Depan
kedisi’an wetenge gedhi (kedisi’an gendhong bayi)
Nek pancen kito niku enten masalah ,kepingin bener seng ngandani , njih meniko AGOMO :
Yen agomo omong bener njih bener , ning yen boten njih boten
Milanipun monggo sareng-sareng wangsul agomo dipun dadosaken sumber kagem nylesek aken masalah , lan kagem sumber inspirasi dumateng kulo panjenengan lumampah murih slamet bejo ten dunyo dumugi tekan
amin,, “ajining dhiri gumantung ono ing lathi, ajining raga gumantung ing busono. ajining kesehatan ono ing pikiran, ajining mulyo ono ing makaryo, ajining kedhudhukan ono ing kabijaksanan,,,,” urip ning alam ngarcopodo ki nandur, ning alam kalanggengan kui suk ngunduh. sing diunduh koyo opo sing ditandur mbiyen. urip ning alam
TEKEN : tongkat,utowo gondelan,,,wong iku kudu duwe gondelan seng kuat,teken iso ugo damel petunjuk,yakni petunjuk dalan seng becik
suwun njih mas, mugi sedoyo paringono seger kwarasan, sugih bondo donyo lan amal kabecikan, ugi tansah emut dumateng Pengeran
Balas	Anonim berkata:	November 4, 2014 pukul 2:30 am	suwun artikele, kulo
nuwon Boz,…mugo2 nyenggol ten bathin kulo, aminnnnn
Balas	Fernando Fahru Goncalves berkata:	Desember 6, 2015 pukul 12:36 am	Allhamdulillah ,,, mugi2 nasihatipun dados berkah ,,,
mugi2 slamet ,,dunio lan ahirat matursuwun nasihatipun ,,
kulo Copas damel koreksi ning awak ,,,,
Balas	deven ghzilham berkata:	Desember 11, 2015 pukul 10:59 pm	Matur sembah nuwun ilmunya ijin share
Triyanto Banyumasan (23:25:15) : moco rampung..
bennythegreat (23:25:55) : Bar ngono..komenmu ngono thok..nggateli tenan kowe cuk
Triyanto Banyumasan (23:54:22) : Hahahaha kok balasanmu iso pas
ngerti arep tetep ngawal HD opo arep motong knalpot ngko iki?
Open Solaris Day | Lukman Prihandika Blog's
Cithakan:Bengkunat, Lampung Barat Cithakan:Kabupaten Lampung Barat
title=Bengkunat,_Lampung_Barat&oldid=178311"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang LampungKecamatan nang Kabupaten Lampung BaratBengkunat, Lampung BaratKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.31, tanggal 11 Maret 2013.
dhewe entri ing donya hardware iki ora lali. Sawise sawetara banter scripted babagan akeh padha tresna marang sing dhewe lumahing
Perusahaan iku uga di dudohake dandan kanggo menehi Bing search engine, dibangun ing support 3-D Printers, sing dianyari Xbox Musik app, lan anyar pribadi kanggo gawe nggawe aplikasi Windows 8.
“PC, piranti Windows saka dina, ora katon kathah kados PC 10 taun kepungkur utawa 15 taun kepungkur,” ngendikane Microsoft CEO Steve Ballmer ing alamat intine nendhang mati konferensi.
Ballmer mbatesi sawetara owah-owahan anyar kanggo Windows 8,1, kang diterangake minangka “olahan gabungan.”
Nalika radikal malih beda, demek-optimized sistem medal wolung sasi kepungkur, akeh Windows kedhaftar padha upset babagan radikal departure saka khas Windows antarmuka, utamané saka lack tombol Miwiti. Tombol iki maneh, lan saiki iku ndadékaké kanggo dhaptar kabeh
versi sabanjure Microsoft Office Suite ora bakal dirilis nganti 2014.
Sing cepet Windows 8 nganyari bagéan saka Microsoft anyar pendekatan kanggo ngeculake mbecike lan nambahake fitur produk.
Perusahaan lunak lan keras saiki fokus ing “kanthi cepet release” siklus, kang supaya dadi rol metu owahan kanggo dibutuhake ing prakara kang sasi tinimbang taun. Sampeyan wis dirilis sawetara owah-owahan kanggo Windows 8, nanging versi ing mrikso paling gedhe dadi adoh.
A gratis pratinjau Versi Windows 8,1 nganyari kanggo pangembang kasedhiya kanggo sapa interested ing nginstall iku. Versi reguler kanggo konsumen bakal metu mengko taun.
Liyane owahan nyakup kemampuan kanggo boot langsung menyang desktop, liyane keluwesan karo kothak ing layar Miwiti, support dhuwur-Résolusi tampilan, lan luwih Bing integrasi.
“Nggolek ora mung dhaptar pranala, sing iku sampeyan bisa nindakake,” ngendikane Julie Larson-Ijo, perusahaan presiden Windows, sing tontonan sawetara anyar Bing fitur.
Gawe saiki bisa tunyuk menyang Bing, kang kabuka munggah akses kanggo menehi 3-D peta, lan èntitas kawruh database, lan alam pangguna antar muka.
Sing amba Xbox Musik nganyari fitur radio sing di bangun karo stasiun kanggo kang mirengke adhedhasar lagu, akeh kaya Pandora.
“We lagi arep ndeleng tambahan sing Windows 8 cilik piranti tablet liwat sawetara sasi sabanjuré,” ngendikane Ballmer.
Versi Newest Windows iki njupuk sawetara owah-owahan. Antarane wong-wong mau? A dosis sithik saka lawas Windows.
Microsoft wis nggawe pangaturan kanggo menehi Windows 8 sistem operasi, diwiwiti karo patangen saka tombol Miwiti.
Owah-owahan, announced dina ing Microsoft pangembang Damel konferensi ing San Fransisco, alamat sawetara saka keluhan leveled ing Sato tablet PC lan sistem operasi sing surfaced nalika dirilis pungkasan pungkasan year.As bagean fitur teka mengko taun, wong bakal bisa kanthi otomatis nggawe dhaptar lagu Xbox Musik adhedhasar Kaca web, kaya dhaptar Pitchfork saka top songs taun.
lan hibrida, termasuk 18-inch Dell tablet. Iku disorot liyane demek piranti, “workhorse” 2-ing-1 tablet tablet lan cilik.
Category: Google News Tags: Microsoft Windows cuplikan
nggojloki samikul. Sahala membuka pembicaraan,
"He rek misale yo engkok pas gede. Pas wes mbalek tekok gontor samik krudungan e sing nggae cadar iku mek ketok
arek iku ngganteng seh. Yo gak atene.."
"Lho kan Roshan gak wani njamiiiin..."
mijil kakungkang paring kaslametan tuwin katentremansakindhenge jagad arcapadasakabeh jalma bakal antuk patebusanmara enggal sungkem manembahmring Kang Murbeng Dumadimangayubagya bakal rawuhe pepadhangsinareng manthering llintang panjer wengisang ponang jabang bayi nangis kekejeranggeterake
angedangkrangnglumpukake bandha tanpa kendhatlali purwa duksinakawula cilik uripe kesrakatdi men padha gelut, paten pinatenludira wus kebanjur tumetes, sukma wus kebanjur pecatapa wus wancine surup lan teka titi mangsane?gara-gara bakal tumapak?IMPEN SARWA BISUSliramumau bengi teka ing impenkutanpa gunem tanpa esemlungguh ing ngisor wit pelemaku amung bisa nyawang saka
rinujit ninggalake tatuapa kapangku kudu tak bungkemana saktengahing petenging wengiimpen sarwa bisunggoda kapangku sing wis tak pendem jeroDemikian informasi tentang geguritan bahasa jawi,
tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan dadosaken
rungokne pas wayah wengi atene budhal ojrek sueger tenan sam hehe ,ngunu wong2 kok podho gag gelem mroduksi maneh yo kasete.
Satria says:	February 5, 2010 at 8:36 am	Gak usah ngenteni
menika, amargi kula muter – muter madosi mp3 kartolo cs badhe kulo download kok angel sanget. lha teng ngriki kok malah dipun sukani cd. Mbok kula inggih dipun kirimi cdnipun cak blontang lan cak munawar, kangge kekancan menawi kerjo dalu. dados mboten
Kulo nggeh badhe nunut dikirimi cd-nipun. Lha wong kulo niki sakmenika sampun dados ‘fans berat’-ipun ‘double-b’ (blontang & basman) saking kulo tasih sekolah SD (1980-an).
Menawi panjenengan mboten keberatan, kulo nyuwun cd copy-an ingkang isi-nipun judul2 ingkang wonten blontang lan/utawa basman.
Monggo dipun kirim dhateng kantor kulo mawon, amarga saben dinten, kulo nggeh guyonan ala kartolo kaliyan rekan kantor kulo 🙂
kirim nang Mas daru iki CD-ne isine beda karo sing tak kirim nang Mas Bedor. Dadi, luwih becik ngko podho dolan antarane Mas Daru karo Mas Bedor..ijol-ijolan
menika mbokbilih kraos radi “kasar” kagem para kanca ing tlatah Jawa Tengah-an.
Sampun kesupen, mangke menawi sampun angsal CD-nipun, kulo suwun kersa paring konfirmasi ing mriki malih…
Darunawan Tandang says:	February 23, 2008 at 1:28 pm	kulonuwun… kulo badhe nyuwun cd-nipun
kulo lare jogja. pikantuk tugas damel disain disain suroboyo salah setunggaling tema inggih ludruk menika, bade nyobi nyepeng ruh-ipun ludruk. milo
monggo menawi badhe dipun cas, kulo nderek
Amin says:	February 13, 2008 at 3:02 am	matur suwun cd ne sampun ditrimo mas,
di tunggu kemawon nek wonten copian sing anyar
pados saduluran ingkang sak kathah2-e..ngiras nglestarekake budoyo leluhure dhewe…
nduwe cdne cak kartolo,temenan tah saget dikirim wonten alamat kulo,misale ongkos kirime dicashno ten kulo, mboten nopo2.
mbah admin says:	January 11, 2008 at 4:49 am	he…he kagem mas kenthus, mbah ra lali kok asal-usule…cobi dipun pirsani maleh comment mbah sing paling nduwur…
)…utk yg satu ini Mbah Admin matur suwun
mbah admin says:	December 28, 2007 at 9:36 am	“Sewek kawung bedhah pinggire,…
(Munawar, on album “Tumpeng Maut”)
“Lha wong aku iki lurah sugih…sampek kenek gae paribasan, kuwi lho rek lurah Basman..saking sugihne..sugih cikar sugih bendi, sugih kebo sugih sapi, sugih
dudu aku sing masang, ngerti2 masang dewe..ketoke “Si Manis” sing masangke 😀
Reply	nDa permalink	03/06/2010 12:15	waduuuh…deg-degan ngeliat senyum pak RT.. 😉 (ngedipin pak Rt)
sembayang wae sing WEKEL,,,, ben tetep imane…
justru wujude pedang niku sing dibahas bru..
wong pedang niku bisane diributi sebab koyo wujude pengeran.dadi bingung minal kederin kabeh.kan tau
TAN ONO BANYU, UGOTAN ONO KROSO.MONGKO OTOTKU WINANGKO KAWATBALUNGKU HINGGO DADI WODJOAKHIRE BADAN MANI SOKO NGISOR TUMEKANE NDUWURORA TEDAS PAPAK PALUNE PANDESAKING KERSANE GUSTI
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me» Register» Lost Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho
pratondho bantuan kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman gampang.
janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning adu manis .
Uripa sapisan rusak, nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung,
pindha padhane si mudha, prandene paksa
Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming
ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih
den ideri, kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel
sinupeket pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja.
Prajanjine abipraja, saturun-turun wuri, Mangkono trahing ngawirya, yen amasah mesu budi, dumadya glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung
labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone dhandhanggendhis, swara arum
Nanging enak ngupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata, tani
ngenting, parandene pari peksa mulang putra.
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas ingwang, lir kiyamat
Ing jaman mengko pan ora, arahe para turami, yen antuk tuduh kang nyata,
Sembah raga puniku, pakartine wong amagang laku, susucine asarana saking
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa
kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.
Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang
Wong seger badanipun, otot daging kulit balung sungsum, tumrah
mungguh ingsun, ananging ta sarehne asnafun, beda-beda panduk panduming dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.
Ruktine ngangkah ngukut, ngiket ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam
ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.
Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel
ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.
semu, pasamaoning hebing kang Maha Suci, kasikep ing tyas kacakup, kasat mata lair batos.
Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane
Mangka kantining tumuwuh, salami mung awas eling, eling
aywa esah ing salami, samangsa wis kawistara, lalandhepe mingis-mingis, pasah wukir reksa muka, kekes srabedaning budi.
ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti karasa, dudu ucape pribadi, marma den sembadeng sedya, wewesen praptaning uwis.
Sirnakna semanging kalbu, den waspada ing
marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi
luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.
Kawruhe mung ana wuwus, wuwuse gumaib baib, kasliring
thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen
ilapating wahyu, yen yuwana ing salami, marga wimbuh ing nugraha, saking heb kang Maha Suci, cinancang pucuking cipta, nora ucul-ucul kaki.
MUGI RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH WIDADA NISKARA
Mangkunegara IV. Bait 01 Yogyanira kang para prajurit, lamun bisa sira anuladya, d...
GARWA :PRABU PANDUDEWANATA PUTRA :PUNTADEWA WERKUDARA ARJUNA .PRABU PUNTADEWA ...
Aq tok omah bo,ora budhal tok sleman,cz g ndwe duwit.
Bner boz,emg lagune kuwi2 ae.opo gak bosen toh??
Mbok yo sink kreatif kek,nggawe lagu,ojo niru lagune suporter liyo!
piye kang Yabto19 jadi ngeliput meneh ra???
tidur di pinggir jalan karena tidak kuat lagi menyopir.
kancaku. Aku mung isa ndereke sugeng tindak, sikiko, dipenake, aku isih sabar, mengko aku yo nyusul ngancani kowe”. (Bajingan
sumilir angin wates nggugah kangene ati apa kowe ora ngerteni kowe tak kangenijan marahi pekok mikirke wedokan otek ati njungkel marahi dadi edan wes tak goleki ket dhisik tekan saiki apa kowe ra ngerti nek kowe tak kangenirasane abot banget awakku dadi kering mikirne wedhokan marahi ndase miring aku ora ngerti kowe lunga nang endi sumilir angen wates nggugah kangene atining alun-alun nganjuk iki tak ubengi mung nggur nggoleki kowe sing tak tresnani rasa atiku saiki dadi lara pancen tak akone nek aku kuwi tresnoapa kowe ancen lali karo janji-janji padahal dhisik disekseni lampu alun-alun iki apa kowe lali karo aku iki senajan aku tresno nganti saikining alun-alun tak goleki terminal stasiun tak ubengi senajan setaun tak enteni tresnamu sing tak gondhelilali tenan tho dek nggonmu janji-janji disekseni lampu alun-alun iki lali tenan tho
nggonku nggolekilungo tak anti-anti kapan nggonmu bali mecak’e endahing wengi kutha nganjuk iki sumilir angin wates nggugah kangene ati apa kowe ora ngerteni kowe tak kangeninduk ngertio aku dadi koyo ngene aku tekan wates mung arep nggoleki kowe tresnamu kuwi sing terus aku goleki aku ngerasa ngene amergo aku wedhiapa bener dhewekmu pancen ora ngerti nek tenane aku i love you sampe mati kowe ra ngerti rasane dadi awakku awakku kaya ngene nganti loro batinkubalio tho nduk yo jo nyikso atiku jan sak tenane aku kuwi cinta padamu alun-alun nganjuk sing dadi seksine kito … wes sak tenane aku tresnorasane atiku saiki dadi ngenes mikirne wedhokan pikiran dadi ngeres aku nggoleki kowe uwes nganti setaun mubeng terminal nganjuk nganti tekan stasiunning alun-alun tak goleki terminal
gondhelilali tenan tho dek nggonmu janji-janji disekseni lampu alun-alun iki lali tenan tho dek karo aku iki ning terminal stasiun nggonku
Cithakan:Bayongbong, Garut Cithakan:Kabupatèn Garut
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bayongbong,_Garut&oldid=1040232"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKabupatèn GarutKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 14 Maret 2016.
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah kepikiran si
siro gelem nyawang kerlap kerlip wernane sunar kasunyatan. tanpo den pikir jabang bayi tangi sarono wat wat sakuwat gonjing guwa jabang bayi tumungkul gandeng adine ari ari.rumongso den apusi mulo jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis
kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR
nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede. Cekap semanten carito kulo saking Putro Jowo, budoyo jawi ingkang kebak misteri lan seni, mugo sedoyo sageto meguru marang guru carito kanti wicaksono. hayu hayu hayu rahayu kersaning Gusti
Balas sabecik-becike mangan wareg isih becik mangan kurang,sabecik-becike mangan kurang isih becik mangan sak anane,sabecik-becike mangan sak anane isih becik mangan saketemune,sabecik-becike mangan saketemune isih becik mangan sak luwene,sabecik-becike mangan sak luwene isih becik puasa sakuwasane. kintun salam kagem para pinisepuh lan para sedulur sedanten. saking gandrung / lare
sehari-hari; sego tumpeng, sambel gepeng, gereh pethek, tontho, kacang gleyor santen, pitik ingkung. Juga kembang setaman, banyu kendhi dadap sirep, janur
pun. Gandeng anggen kulo titip wiji gugut sewu, wonten ing tegal kabenteran sampun wancinipun sepuh, badhe kulo boyong wonten soko domas bale kencono.
Kaki markukuhan, Nyai markukuhan, kukuhana kang dadi rejekiku. Nyai pakeh lan
papat siji pancer; kakang kawah, adi ari-ari, getih, lan puser, kang nyawiji dadi siji.
sonny bdoors says:	October 26, 2009 at 7:39 pm	sugeng rawuh mas antok…stasiun pare meniko sak niki pun mboten
assalamualaikum…nyuwun sewu, numpang ngobrol..mbah admin. niki aku, sebenere lahire neng pare, tapi gedhe neng tonggo kecamatan…mboten nopo2
Pare…salam kagen sedaya.. oh, enggih. mas2 ingkang wonten jakarta saged konek kaleh mahasiswa2 stan juga. wonten kumpulan
sugeng rawuh mbah den…jenengan seh enom koq di celuk mbah
ngono reng,ngelingi jaman ndisik..memang rame,saiki ketoke wis entek..wong pare wis podo sadar beke..he..he..he..
engkang pundhi nggih piyantunipun asline….? nyuwun ngapunten…sampun sepuh….gampang lalian..
zhyrenx says:	July 6, 2008 at 4:26 am	kagem mas phrimo sugeng rawuh,ini mbahe modifikasi motor nang pare ,pripun modifnya rame tho,
mboten dadhos menopo nggih… kepanjangan Tamrin kuwi
ancene kutho cilik sing unik lan apik pokoke enak urip ndek
Kulo nuwun, iki saka fans baru pare bloger. Aku wis suwi gak urip ning pare. 5 th urip d jakt, saiki 1th ning gorontalo. Biyen th pertama thamrin dibangun aku mlaku2 sak konco2.. Lebaran wingi ra iso pulkam. Usulku perbanyak foto2 sudt2 kota pare kanggo tombo kangen. Nuwun
mbeloer says:	May 11, 2008 at 3:32 pm	Sugeng rawuh mbak Elizabeth, waduh suwe ra ngerti kabare, wah dadi iling jaman
ndamelaken forum khusus wong pare. kathah forum2 engkang gratis koyo to :
http://www.theforo.com lan liya – liyane, niki namung
pak…!!!dan ketoke kerutan di sekitar mata sdh menghiasi wajah kita…hahhaha…
mbeloer says:	March 27, 2008 at 2:36 pm	nggih sampun ngoten mas seika araya,lha wong tasik dereng tuwek nemen kok ( paling lo cuma kiro2 ) kok sampun frustasi, nggih mangke tak cobi ngontek dik catur ingkang sik tas ulang tahun
kalih mas b`door kok jenengan mboten slametan padahal sampun tigang ndoso kalih, kalih mas cawek tigang ndoso tigo, mboten klentu mbah admin ?
seika araya says:	March 22, 2008 at 8:34 am	Matur suwun bos,mkn kulo niki contoh tiyang pare sing gampang nrimo
tidak perlu dengan emosional, dengan nada tinggi. cukup dengan pelan tapi berarti.
seika araya says:	March 21, 2008 at 3:50 pm	Pare iku artine Panglerenan,Dadi yo nggone wong leren,istirahat,wis ora usah macem-macem.Kakean polah yo bakale susah dewe.Dadi wong Pare pokoke ora gengsian,gelem soro,mungkin isik iso bertahan suwi.opo sing arep dikerjakno yo mung dadine ngono-ngono ae.Pancet sepi Bos!Awake dewe kudu sabar lek pingin Pare dadi metropolis,turu sing penak,weteng wareg,ngimpi apik wis kuwi thok kuncine urip sing paling
isik prihatin karo konco2 pare sing isik NOM,rotoroto durung akeh sing ono kerjaan.ora akeh kegiatan sing ketok ono perkembangane.dadi pare iku isik susah ekonomine.durung ono perhatian sing lebih,opo maneh saiki sandang
copoti wae kaose sing ijo nek arep msk stadion.opo maneh bawa boneka bajul,bakar
ngurusi deltras. Sing pntng saiki tim persibo ndang didandani sing luweh apik
3. "Ojo Neko-neko, Ojo Leno, Ojo Nakal.... Laku Utomo Nguntungke Wong Liyo"
"Ojo Neko-neko, Ojo Leno, Ojo Nakal.... Laku Utomo Nguntungke Wong Liyo"
Abah Syarif Jumeneng Noto.. Ponpes Nurul Huda, Plosorejo, Gondang, Sragen - Jawa Tengah
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.10, 16 Novèmber 2013.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.02, tanggal 20 Januari 2014.
Jupuk kabèh pertalan sing wis terbit sing dipertal saka basa Inggris tumrap basa
Reply	sugeng setiawan Says:	November 19, 2010 at 2:24 am met bergabung di para sugeng
Reply	sugeng setiawan Says:	November 19, 2010 at 10:47 am nama sugeng setiawan…sy pengin tau lebih jauh ttg perkumpulan para sugeng…085860063376
Reply	sugeng wahyudi sumende Says:	April 10, 2011 at 7:21 pm sugeng; jeneng warisan asli wong sing ngerti jowo,utawi jeneng wong sing ono sangkut paute jaro tanah jowo.nanging jeneng sugeng miturut sejarah,mula bukane kanggo jeneng manungsa. isih durung suwe,yaiku sekitar awal abad 20.nalika londo nerapake politik ethis utawi balas budi. monggo sami dipun kroscek sakleresipun.nuwun
Reply	sugeng wahyudi sumende Says:	April 10, 2011 at 7:31 pm kulo lan panjenengan sedaya sami sarujuk,bilih asma sugeng ingkang njenengan sandang menika namung paringan tiyang sepuh, sanes asma yoga njenengan.lha ketingalipun asma sugeng, sakmenika mpun ketinggalan jaman, amargi kula piyambak kagungan yoga nggih mboten kula paringi asma sugeng.saget mekaten kados pundi? kula nggih mboten ngerti?
ndungkap adicara ingkang urut angka 2, nuwun inggih Upacara Wisudhan Putra Temanten. Ingkang menika, katur panjenenganipun Ibu Juru Sumbaga, sumangga keparenga mratitisaken upacara menika.
Para rawuh para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, upacara menika samangke badhe kabiwardha ungeling gendhing2 Boyong Penganten, sumangga,
==(gendhing Ladrang Wilujeng PLAY, penganten saking sasana busana mlampah mlebet sasana pawiwahan lajeng dijantur)==
Lamat-lamat katon tejane, saya sumunar cahyane, lah punika ta tejane sang anyar katon ingkang nembe manjing sasana pawiwahan.
Sinten ta sambating wewangi sang anyar katon? Punika
lah temanten sarimbit Sang Abagus …………. kalawan Rara Ayu …………. ingkang kawiwaha ing dinten pinilih kang katiti mangsa surya --11 November 2011 .
Kasilir ing samirana kongaaas gandane hangebegi wisma pawiwahan. Tata tumata lumaksana kanthi kebak ing trapsila,
Ing ngajeng patah sakembaran ingkang katindakaken anak ayu ……….. dalah rara ayu …………, nunten lampahing sri
dumugi papan upacara kendel sekedhap, gendhing Ladrang Wilujeng STOP)==
rawuh para pilenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan. Putra temanten sarimbit sampun samapta wonten papan upacara, pramila tumuli ngancik tumapaking prastawa gati, nuwun inggih Upacara Wisudhan Temanten
gendhing Kodhok Ngorek PLAY lajeng njantur)==
dumugi wahyaning mangsakala prastawa gati sri temanten sarimbit hanetepi upacara adat Tali Darma, nuwun inggih upacara Wisudhan Temanten.
lah ingkang winastan Gepyokan, ingkang ibu hangicalaken sukerta, sesiku
menapa dene reridhu ingkang mbok bilih nempel rikala penganten wiwit saking ..................... dumugi .............., kados sawan upaminipun.
kanthi wijik suku mugi-mugi temanten kekalih tuhu resik saking sukerta datan ana kang keri.
pinaringan unjukan tirta wening, kanthi menika kaajab mugi-mugi, penganten kekalih tansaha kagungan manah ingkang wening, manah ingkang tansah tumuju dhateng kautaman, manah ingkang tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah mring Gusti Ingkang Maha Wikan.
rama hangagemaken sangsangan, punika mratandhani bilih tiyang sepuh sampun paring idi lan pangestu anggenipun penganten sarimbit badhe hamangun bale wisma.
ingkang rama hangagemaken dhuwung, punika minangka sipat kandel utawi kapitadosan, nuwun inggih tiyang sepuh sampun pitados, bilih sakmenika Mas Bagus ....................... menika sampun ndungkap dhiwasa utawi mboten lare malih, ingkang ateges sampun saged ngrengga tanggel jawab bale wisma.
==(penganten mlebet sasana rinengga, gendhing Kodhok Ngorek STOP gantos Ketawang Rujit PLAY terus njantur)==
Ing mangke risang penganten sarimbit, dupi uninga para pepundhen catur cacahipun, daya-daya hangaturaken sungkem mring rama ibu, kairing puja-puji rahayu..........
penganten tumuli anjengku tumungkul amarikelu yayah konjem ing pratiwi.
Tangkeping asta sumembah ing jengku rama-ibu,
enget bilih ingkang rama punika kang wus sembada ngukir jiwa raga miwah
dadya lantaraning tumuwuh. Enget bilih ingkang ibu wus kawawa dadya lantaraning yogabrata salebeting sangang wulan sedasa ari. Enget yen wus
digegadhang kanthi kebak ing raos asih, bisaa mikul dhuwur mendhem jero
lir sinendhal mayang penggalihipun rama-ibu dupi hanampi sungkemipun ingkang putra, jroning galih tansah mawantu-wantu paringipun puji pendonga, mugi risang penganten sarimbit tansah panggih cepaka
mulya, cinaket ing nugraha, tebih ing gora godha lan rencana, tansah sembada kang sinedya, tansah linuberan sihing Kang Maha Kuwasa.....
purna putra temanten kekalih hanetepi upacara, pramila tumuli kalenggahaken ing sasana pinajang, hanyenyadhang berkah lan pendonga para pilenggah tuwin para tamu minulya.
==(gendhing STOP, padatanipun juru foto lajeng sibuk mendhet gambaripun)==
adilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kanthi berkah pangestu panjenengan sedaya upacara wisudhan temanten sampun paripurna, pramila sumangga kula dherekaken tumapak adicara ingkang urut angka 3, inggih menika ...................................
Dhumateng panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para sesepuh, saha pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung-langkung panjenenganipun Bp _____________ ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun almukarrom Bp _(penceramah)___, ingkang
tansah kaantu-antu barokah, miwah mau'idzah hasanahipun. Panjenenganipun para ngalim, para ngulama, para kyai lan para ustadz, ingkang rinten ndalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi, ingkang tansah kaantu-antu barokah, pendonga, miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun
saking _______________ ingkang tansah winantu ing bagya mulya. Sugeng rawuh, wilujeng siang/dalu, lan sugeng pepanggihan.
Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, ngonjukaken raos syukur, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan, kanthi pinaringan
kawilujengan lan karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika, sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid, alhamdulillahirobbil'alamin.
kawilujengan, rahayu, nirmala, niskala, tebih saking sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda.
Para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kakung miwah putri.
Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami, awit sampun kumawantun
nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Sedaya kalawau, inggih awit
saking awrat ngemban dhawuh pangandikan panjenenganipun Bp/Ibu __(pemangkugati)__,
kajibah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal siang/dalu menika, nuwun inggih adicara walimatul'ursy nikahipun mbak ________________ ingkang kaakid-nikahaken kaliyan mas _______________ putra panjenenganipun Bp/Ibu______________ ingkang pidalem ing ______________.
Anamung saderengipun, nglenggana bilih kula namung boboting tiyang jugul
ingkang cubluk ambalilu, kothong ing seserepan, miwah asor ing samukawis, pramila kirang jangkeping trapsila, menapa dene cupet, cewet atur kula ing mangke, ingkang mboten saged adamel suka renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula nyuwun agunging samodra pangaksami.
Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga langkung rumiyin kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kadang kulawarga kangge ngrenggani walimatul'ursy ing wekdal siang/dalu menika.
Urut angka kalih, nuwun inggih Panggihing putra temanten
Urut kaping 3, Waosan wahyu suci Al Qur'an.
Dene urut kaping 4, inggih menika Atur pambagyaharja.
Salajengipun, srah tinampen putra temanten kakung, dhumawah urut kaping 5 lan 6.
Katerasaken Sumene, ingkang dhumawah urut angka 7.
Urut reroncening adicara ingkang angka 8, inggih menika Mau'idzah Hasanah.
Wondene urut adicara ingkang pungkasan, nuwun inggih Donga Panutup .
Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur. Sanget ing panyuwunipun Bp/ibu
____(pemangkugati)_______ dalah gotrah kulawarga, keparenga panjenengan
sedaya paring puja-puji pangastuti dhumateng putra temanten, sinambi lelenggahan ngantos purnaning adicara ing mangke, kanthi mardu mardikaning penggalih.
Wondene minangka tandha purnaning adicara walimatul'ursy menika, menawi mangke putra temanten sampun jumeneng wonten sangajenging tarub, kakanthi tiyang sepuhipun, saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu.
Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken cak-cakaning adicara menika saged rancag, lancar,
mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.
Ibu-ibu, bapak-bapak, saha sanggyaning para rawuh para lenggah para tamu, ingkang dhahat kinurmatan. Minangka pambukaning adicara, sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan. Liridho-illahi ta'ala
Matur nuwun, mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara ing wekdal siang/dalu menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal
menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.
Salajengipun, tumapak adicara ingkang urut angka 2, nuwun inggih Panggihing Putra Temanten. Ingkang menika, katur panjenenganipun Ibu juru rias, sumangga keparenga mratitisaken panggihing putra penganten menika, lan ugi katur mas juru foto, sumangga kapendhet gambaripun.
Para rawuh para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, mangga kula panjenengan kurmat panggihing penganten menika, kanthi jumeneng, sinartan sesarengan maos shalawat.
===(maos shalawat, penganten dipun panggihaken kanthi salaman)===
Sumangga kula dherekaken lenggah malih lan matur nuwun.
Salajengipun ngancik adicara ingkang urut angka 3, nuwun inggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'an. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji, nuwun inggih ____________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.
===(waosan wahyu suci Al Qur'an)===
Mekaten para rawuh Waosan Wahyu Suci Al Qur'an ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ____________, mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, saha mbarokahi walimatul'ursy ing siang/dalu menika, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun _____________ kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun inggih menika Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun ingkang hamengkugati, ingkang badhe kasulih-salirani dening panjenenganipun Bp ____________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ___________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.
Mekaten Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun Bp _____________ minangka wakil saking kulawarga Bp/Ibu ____(pemangkugati)_____, dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.
Ndungkap adicara salajengipun, inggih menika Srah Tinampen putra temanten kakung. Ingkang menika, katur dhumateng panjenenganipun Bp ________________ minangka duta saraya pasrah, wekdal saha papan kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.
Mekaten Atur Pasrah putra temanten kakung ingkang sampun kaaturaken kanthi wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp ______________________ kula aturaken agunging panuwun.
Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasalirani panjenenganipun Bp ______________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
Mekaten Atur Panampi ingkang sampun kasalirani panjenenganipun Bp _______________, kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp _______________ kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun inggih menika sumene sawetawis. Ingkang menika katur dhumateng para kadang anem, wekdal kula sumanggaaken. Saha, katur dhumateng panjenenganipun Ibu juru rias, menawi badhe anjengkaraken putra temanten saking sasana dhampar rinengga tumuju panti busana, kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.
Mangga keparenga angrahabi pasugatan sepala ingkang sampun kaladosaken menika, kanthi mardu mardikaning penggalih. Ingkang dereng pikantuk, keparenga nyebar godhong kawis, sabar sawetawis, sinambi midhangetaken irama panglipur ingkang kaaturaken dening kadang panata pitaswara. Sumangga, nuwun.
===(penganten kalenggahaken malih ing sasana dhampar rinengga dening juru rias)===
Nyuwun pangapunten wekdal sumene kula punggel semanten, mboten ateges angirangi kamardhikan panjenengan sedaya ananging kangge nglajengaken adicara ingkang salajengipun.
Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Mau'idzah-Hasanah minangka sanguning putra temanten anggenipun badhe ambyur lelumban ing madyaning bebrayan agung, lan ing mangke katerasaken Donga Panutup. Mau'idzah Hasanah saha imam Donga samangke badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp___________ saking ____________.
Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken dhumateng panjenenganipun, keparenga kula atur pamriksa, bilih tandha purnaning adicara menika, menawi mangke putra temanten sampun jumeneng wonten sangajenging tarub, kakanthi tiyang sepuhipun, saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu, pramila saking menika, kasuwun panjenengan sedaya, mangke, saksampunipun Donga paripurna, ampun kesesa kondur sakderengipun jawat asta kaliyan putra temanten lan tiyang sepuhipun, kangge tandha bilih kula panjenengan menika paring pendonga tuwin pangestu. Mekaten, lan sakderengipun kula aturaken agunging panuwun. Salajengipun, wangsul dhumateng kula ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal menika, mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan, saha keladukipun, saking arah menapa kemawon, ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, kula tansah mawantu-wantu nyuwun agunging samodra pangaksami.
Ing wasana, billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wb.
Dhumateng panjenenganipun Bp______________, wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
budi. Keparenga langkung rumiyin kula ngonjukaken puji syukur sahandhap
pepadaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene sampun paring kekiyatan saha kawilujengan dhumateng kula sakadang, saengga saged lumarab sowan wonten
ngarsa panjenengan sedaya kanthi manggih wilujeng widada nir ing sambekala. Ingkang saking menika, kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin'.
Bp ............................... ingkang jumeneng sulih sarira panjenenganipun Bp/Ibu ................................ ingkang tuhu kinurmatan. Kula pun ..................................... ingkang tinanggenah minangka talanging atur panjenenganipun Bp/Ibu ................................... nuwun inggih tiyang sepuhipun putra
calon temanten kakung inggih Mas Bagus .................................... ingkang pidalem ing ......................................, keparenga matur wonten ngarsa panjenengan,
taklimipun Bp/Ibu ...................................... gotrah kulawarga, mugi kaaturna panjenenganipun Bp/Ibu ................................... dalasan kulawarga, kula ikroraken kanthi atur “assalamu'alaikum wr.wb.”
Kaping kalihipun, mirid rantamaning adicara ingkang sampun gumathok lan gumolong gilig ing antawisipun para ingkang samya mangun bebesanan, kula
kinen amasrahaken putra calon pinanganten kakung nuwun inggih pun Mas Bagus .................................... ingkang sampun golong gilig ing gegelengan sumedya dhaup mangun bebrayan kaliyan ingkang putra putri
Bp/Ibu ..................................... nuwun inggih pun Rara ................................... Ingkang menika sumangga nuwun, putra
calon temanten kakung kula pasrahaken sakwetahipun, sumangga kaijabaken/kadhaupaken
anut satataning tatacara ingkang lumampah ing ngriki, kinanthenan puja-puji pudyastuti, mugi tansah kalis ing rubeda, nir ing sambekala.
titining atur, kula sarombongan ingkang tinanggenah minangka dhuta, mbok bilih anggenipun sowan lan matur tanpa subasita lan tilar ing tata akrami, langkung-langkung atur kula ingkang cicir,
dhahat sinudarsana. Langkung-langkung panjenenganipun Bp .......................................... ingkang kepareng hamakili panjenenganipun Bp/Ibu ................................ saking .......................................... ingkang tuhu kinurmatan. Kanthi
ngonjukaken puji syukur dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung, kula pun ....................................... ingkang tinanggenah minangka sulih salira panjenenganipun Bp/Ibu ........................................ keparenga tumanggap atur menggah paring pangandikan pasrah calon temanten kakung kalawau.
sepisan, kula minangkani Bp/Ibu .................................... sakulawarga ngaturaken pambagya sugeng ing sarawuh panjenengan ingkang dinuta minangka Dhuta Saraya Pasrah nuwun inggih Bp ................................... sapendherek, sinartan raos syukur ing ngarsaning Gusti, awit dene sampun ngeparengaken kula lan panjenengan pepanggihan kanthi bagas kuwarasan.
kalihipun, menggah salam taklim Bp/Ibu ...................................... lumantar panjenengan sampun katampi, kanthi dhawah sami-sami, kula ikroraken kanthi atur “'alaika wa'alaikum salam wr.wb.”
Wondene menggah keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra calon temanten kakung nuwun inggih Mas Bagus ................................. , Bp/Ibu ........................................... sakulawarga nampi kanthi suka gumbiraning manah, dene mbokbilih
panyuwunipun Bp/Ibu .......................................... gotrah kulawarga, mugi panjenengan sarombongan keparenga andumugekaken anggenipun lelenggahan ngantos paripurnaning adicara menika, saha kasuwun keparenga paring berkah donga pangestu dhumateng ijab / dhaupipun putra temanten kekalih, sumrambah ing samudayanipun.
wasana, mbokbilih anggen kula matur, anggen kula nampi, mboten andadosaken sarjuning
ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang tuhu kinurmatan.
Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang rinten pantaraning ratri tansah sumandhing pustaka suci
minangka panuntun keblating panembah ingkang hambeg pepoyaning kautaman. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sanggya para rawuh, para lenggah kakung miwah putri, sumrambah para kadang wredha mudha, ingkang tansah winengku
ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi. Wilujeng siang/dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.
rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat
lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Kula pun ............................. ingkang piniji minangka sulih wicara panjenenganipun Bp/Ibu .................................. nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten kakung ingkang pidalem ing ............................................., keparenga matur dhumateng
panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalah gotrah kulawarga,
kalihipun, ngaturaken salam taklimipun Bp/Ibu ..................................... gotrah kulawarga, katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing ........(kampung).......... ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “assalamu'alaikum wr.wb.”
Kaping tiganipun, Bp/Ibu ................................. sakulawarga ngaturaken ndherek suka bingah, dene panjenenganipun Bp ......(pemangku gati)...........
sampun saged ngleksanani darmaning asepuh, hanenggih malakrameaken ingkang putra kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah sampun nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika
Panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)...........
dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu ............................ gotrah kulawarga, lumantar kula ngaturaken agunging panuwun, awit putra temanten sampun kaijabaken lan sampun sah anut satataning agami lan negari, menapadene kadhaupaken anut satataning
adat ingkang lumampah ing ngriki, kepara kanthi sineksenan lan pinaringan berkah pangestu para pinisepuh lan sesepuh, pramila saking menika, putra temanten kakung, nuwun inggih .........(penganten kakung)........., kula pasrahaken dhumateng Bp/Ibu ......(pemangku gati)...........
dalasan kulawarga, kinanthenan pangajab, mugi lare menika karengkuha kadidene putra pribadhi, kagulawenthah saha pamardi, sahengga sageda netepi jejering priya ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, saha bekti dhateng sesami, lan tansah atul manembah mring Gusti.
mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ................................... gotrah kulawarga, amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak
Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene
para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung
mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang tuhu kinurmatan.
ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi.
dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal
wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan
setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW
ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah.
Ingkang sepisan, kula sarombongan saking .......................................... sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .........(pemangku gati).............. sagung kulawarga, niat silaturrahmi.
katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangkugati)......... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing .......(kampung)............ ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “Assalamu'alaikum wr.wb.”
Kaping tiganipun, Bp/Ibu .................................... ngaturaken ndherek suka bingah dene panjenenganipun Bp .......(pemangkugati)........
sagung kulawarga kepareng minahargya ngundhuh mantu kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah lajeng nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang agung, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken maewu-ewu agunging panuwun.
Panjenenganipun Bp/Ibu ........(pemangkugati).........
dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu ............................. lumantar kula masrahaken putra temanten kekalih, inggih Mas Bagus ......................... kaliyan Rara ayu ........................ ingkang sampun kaakid-nikahaken dhuk kala~wau/wingi/emben, nuwun
inggih dinten ........................, surya kaping ........................., wonten ing ................................ ,
kanthi raos suka lila legawaning manah, kula pasrahaken sakwetahipun, mugi kepareng katampi, kinanthenan
menika sagedta netepi jejering wanita ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale griya, saha bekti dhateng para pepundhen, lan tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah dhumateng ngarsaning Gusti.
Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, panyaruwe, lan panyendhu rikalaning kirang leres, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, waleh-waleh menapa, inggih nuwun sewu, menika lare ndhusun, temtu kemawon kathah kekirangan ing seserepanipun, pramila mugi keparenga hangegungaken pangaksaminipun, keparenga sabar pamomongipun, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga
ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin.
Panjenenganipun para rawuh ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen
kula matur, labet taksih kathah reroncening adicara ing pahargyan menika. Dene saparipurnaning pahargyan ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala.
kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang dhahat pinundhi. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom .............................. ingkang dhahat kinurmatan. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, lan para Ustadz ingkang tansah
kakung miwah putri, saha para sanak kadang wredha
mudha, ingkang tansah winantu ing suka rahayu. Langkung-langkung panjenenganipun Bp ......(duta pasrah).......... ingkang minangka
saking .........(desa)............. ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan.
rumiyin kula ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal kula panjenengan saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.'
lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados pepanutaning ummat sejagat nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Sanggya para rawuh para adilenggah ingkang tansah winengku ing
panjenenganipun ...........(duta pasrah)............ ingkang sampun kepareng hamasrahaken putra temanten kakung/putri.
Ingkang sepisan, atas nami Bp/Ibu .........(pemangkugati)....... sakulawarga, kula ngaturaken sugeng rawuh lan agunging panuwun ing sarawuh panjenengan sarombongan, para pengombyong temanten kakung/putri saking ..........(desa).......... Mugi-mugi rawuh panjenengan punika dadosa lantaranipun tambahing pasedherekan antawisipun warga .............(jeneng desa)......... ngriki kaliyan ...........(jeneng desa)...............
Kaping kalihipun, menggah salam taklimipun Bp/Ibu ...........(besan)................. kula tampi , lan sak kosok-wangsulipun salam taklim saking Bp/Ibu ..........(pemangkugati)........... katur dhumateng Bp/Ibu ..............(besan)........ dalah gotrah kulawarga. Kula ikroraken kanthi atur “ 'Alaika wa'alaikum salam wr.wb.”
Salajengipun, keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra temanten kakung/putri , Bp/Ibu .......(pemangkugati)............
sakulawarga nampi kanthi asta kalih lan kanthi suka gumbiraning manah, sinartan nyuwun wewahing pangestu, mugi-mugi para putra temanten menika sagedta dados pasangan ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, bagya mulya,
guyub rukun, atut runtut, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, wiwit donya dumugi akhirat, enggal pinaringan momongan ingkang soleh solihah, migunani dhateng sesami, migunani dhateng agami lan negari saha tansah atul manembah mring Gusti.
menggah panggulawenthahing putra temanten menika sumangga sami-sami sesarengan, menawi pinuju wonten ngriki inggih saksaged-saged sakkuwaos kula sabrayat, lan menawi pinuju wonten ...........(jeneng desa).............. inggih semanten ugi sumangga kagulawenthah ingkang kados makaten.
Panjenenganipun para pengombyong temanten ingkang satuhu kinurmatan, mawantu-wantu panyuwunipun Bp/Ibu .........(pemangkugati).......... gotrah kulawarga, keparenga andumugekaken anggenipun samya lelenggahan ngantos dumugi titiwanci purnaning pahargyan ing siang/dalu menika kanthi mardu mardikaning penggalih, saha menawi wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun Bp/Ibu .........(pemangkugati)........... sakulawarga nampi rawuh panjenengan keparenga hangluberaken samodraning pangaksami.
saparipurnaning pahargyan samangke panjenengan sarombongan kepareng badhe kondur, kula namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih dumugi ing dalem, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala. Syukur-syukur samya kersa pinarak lan nyipeng wonten panggenan kula.
wasana, kados kirang wicaksana menawi kula matur kathah-kathah, mbok bilih anggen kula matur, anggen kula nampi, mboten andadosaken sarjuning
ingkang kinabekten, langkung-langkung panjenenganipun Bp Pengulu lan Bp Pembantu Petugas Pencatat Nikah ingkang pantes sinudarsana. Panjenenganipun para kadang -
wredha mudha, saha para rawuh para pilenggah lan para kadang saking ...........(kampung manten kakung).......... ingkang tansah winantu ing suka rahayu.
rumiyin mangga kula panjenengan ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan
kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula panjenengan ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan
salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya nenggih Sang Nabi Agung
Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga kula ing ngriki minangka talang atur kulawarga saking panjenenganipun Bp/Ibu ................................ ngaturaken mukaddimah menggah prastawa gati ing titi kalenggahan menika.
sepisan Bp/Ibu ................................ sakulawarga ngaturaken pambagya: sugeng rawuh lan agunging panuwun dhumateng panjenengan sedaya
, langkung-langkung dhateng panjenenganipun Bapak Pengulu. Sugeng rawuh, wilujeng enjing/siang/sonten/dalu lan sugeng pepanggihan.
menggah prastawa gati ingkang karantam ingadanan ing dinten menika nuwun inggih mbokbilih Allah SWT ngijabahi, ing dinten menika Bp/Ibu ............................... sakulawarga kagungan sedya luhur ngadani
prastawa agung lan sakral, inggih menika amiwaha putra mahargya siwi ingkang asesilih Rara ................................, badhe kadhaup dening Mas ............................... putranipun Bp ................................. saking .........................................
Ingkang menika kasuwun panjenengan sedaya keparenga paring paseksen, paring idi donga berkah pangestu kanthi hangrawuhi lan hanjenengi dhumateng prastawa gati ingkang badhe ingadanan, nuwun inggih, ingkang sepisan Ijab utawi Akad-nikah menggah satataning agami lan negari ingkang samangke badhe kapratitisaken panjenenganipun Bapak Pengulu.
ingkang angka kalih nuwun inggih mangke menawi para tamu lenggahan lan rombongan pengombyong temanten kakung saking ..................................... sampun rawuh lajeng badhe ingadanan upacara adat, putra temanten badhe kawiwaha dhaup kanthi upacara ingkang limrah kawastanan upacara PANGGIH lan badhe
saking kulawarga, wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun, nyuwun agunging pangapunten.
Dhumateng panjenenganipun para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang kinabekten, langkung-langkung panjenenganipun Bp _____________ ingkang tuhu dhahat pinundhi, lan panjenenganipun Bp _(penceramah)___ ingkang tansah kaantu-antu barokah, miwah mau'idzah hasanahipun.
Panjenenganipun para ngalim, para ngulama, para kyai lan para ustadz, ingkang rinten ndalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi, ingkang tansah kaantu-antu barokah pendonga, miwah pitutur luhuripun.
Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja nayakaning negari, nuwun inggih Bpk Lurah dalah para Perangkat Desa, minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.
saking _______________ ingkang tansah winantu ing suka lan rahayu.
Sugeng rawuh, wilujeng siang, lan sugeng pepanggihan.
Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, nenggih Allah SWT, saha ngonjukaken raos syukur karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal panjenengan sedaya lan kula, saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan lan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid 'alhamdulilla
sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda.
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri.
Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangapunten awit lajeng kumawantun
nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Sedaya kalawau inggih awit saking awrat ngemban dhawuh pangandikan panjenenganipun Bp/Ibu __(pemangkugati)__, kajibah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal siang menika, nuwun inggih adicara tasyakuran nikahipun mas ________________ ingkang sampun kalampahan dhaup kaliyan mbak _______________ putra panjenenganipun Bp/Ibu______________ ingkang pidalem ing ______________.
Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga langkung rumiyin kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kadang kulawarga kangge ngrenggani tasyakuran ing wekdal menika,
Urut angka kalih nuwun inggih Waosan wahyu suci Al Qur'an.
Salajengipun srah tinampen putra temanten putri minangka adicara kaping 4 lan 5.
Urut reroncening adicara ingkang angka 6, inggih menika Mau'idzah Hasanah.
Wondene urut adicara ingkang pungkasan nuwun inggih Donga Panutup .
Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur. Sanget ing panyuwunipun Bp/ibu ___________________ dalah gotrah kulawarga, keparenga panjenengan sedaya paring puja-puji pangastuti dhumateng putra temanten, sinambi lelenggahan ngantos purnaning adicara ing mangke, kanthi mardu mardikaning penggalih.
Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken lampahing adicara menika saged rancag, lancar, mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.
Bapak-bapak, ibu-ibu saha sanggyaning para rawuh para lenggah para tamu ingkang kinurmatan, minangka pambukaning adicara, sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan. Liridho-illahi ta'ala walisyafa'ati rosulillah SAW al faatihah.
Matur nuwun, mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara ing wekdal siang menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.
Salajengipun sumangga kula dherekaken ngancik adicara ingkang urut angka
2, nuwun inggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'an. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji, nuwun inggih ____________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.
Mekaten para rawuh menggah Waosan Wahyu Suci Al Qur'an ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ____________, mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun _____________ kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun inggih menika Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun ingkang hamengkugati ingkang badhe kasulih salirani dening panjenenganipun Bp ____________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ___________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.
Mekaten Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun Bp _____________ minangka wakil saking kulawarga Bp/Ibu ________________, dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.
Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Srah Tinampen putra temanten
putri. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ________________ minangka duta saraya pasrah, wekdal saha papan kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.
====(Pasrah Temanten Putri)===
Mekaten Atur Pasrah putra temanten putri ingkang sampun kaaturaken kanthi wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp ______________________ kula aturaken agunging panuwun.
Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasalirani panjenenganipun Bp ______________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Nuwun.
=====(Tampi Temanten)===
Mekaten Atur Panampi ingkang sampun kasalirani panjenenganipun Bp _______________ kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp _______________ kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun inggih menika sumene sawetawis. Ingkang menika katur dhumateng para kadang anem wekdal kula sumanggaaken. Nuwun.
Mangga keparenga angrahabi pasugatan sepala ingkang sampun kaladosaken menika kanthi mardu mardikaning penggalih. Ingkang dereng pikantuk keparenga nyebar godhong kawis, sabar sawetawis, sinambi midhangetaken irama musik ingkang kaaturaken dening kadang panata pitaswara. Sumangga,
Nyuwun pangapunten wekdal sumene kula punggel semanten, mboten ateges angirangi kamardhikan panjenengan ananging kangge nglajengaken adicara ingkang salajengipun.
Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken dhumateng panjenenganipun, wangsul dhumateng kula ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara
ing wekdal menika, mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun saking arah menapa kemawon ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, kula tansah nyuwun lumunturing sih samodra
Dhumateng panjenenganipun Bp______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
Amazigh) ya iku sawijining golongan étnis sing asliné saka Afrika Lor. Wong-wong iki sumebar ing wewengkon sing nyrambahi pérangan saka Samodra Atlantika tekan Oase Siwa ing Mesir, lan saka Segara Tengah tekan Kali Niger. Ing sujarahé, wong-wong iki nyaturaké basa Bèrbèr, singa salé saka cawangé basa Bèrbèr saka kulawarga basa Afroasiatika. Awit panalukan Muslim Afrika Lor ing abad kapitu, wong Bèrbèr kanthi cacah akèh sing ndunungi wewengkon Maghribi entuk sawenèh élmu ngenani manéka warna basa sing ana ing Afrika Lor. Sakwisé kolonialisasi Afrika Lor déning Prancis, "Pamaréntah Prancis kasil ngaworaké basa Prancis ing Aljazair kanthi netepaké basa Prancis minangka basa nasional sing resmi lan nguwajibaké kabèh pandhidhikan dilakokaké ana ing Prancis."[35] Basa asing, mliginé basa Prancis lan sawenèh basa Spanyol, katurunaké saka kolonial Éropah, digunakaké déning wong Bèrbèr sing pinter ing Aljazair lan Maroko ing sawenèh kontèks formal, kaya déne pandhidhikan sing luwih dhuwur utawa bisnis.
lan leluri. Bab sing manunggalaké wong Bèrbèr bokmenawa basa sing padha, utawa sawenèh jati dhiri ngenani bab pituwah lan sujarahé wong Bèrbèr.
Ana sawenèh selawé tekan telungpuluh yuta wong sing nyaturaké basa Bèrbèr ing Afrika Lor.[1] Cacahé wong étnis Bèrbèr (kalebu sing dudu panutur basa Bèrbèr) luwih akèh, amarga akèh wong Bèrbèr sing wis nyinaoni basa-basa liya ing sawenèh pangajaran sasuwéné dhékade utawa abad, lan ing dina iki uwis ora nyaturaké basa Bèrbèr manèh. Mayoritas cacah jiwané wong Afrika Lor dipitaya yèn asliné iku wong Bèrbèr, sanajan amarga anané Arabisasi akèh wong étnis Bèrbèr sing nganggep dhiriné minangka wong Bèrbèr
Agustinus saka Hippo, lan jéndral Bèrbèr-Roman ya iku Lusius Quietus, sing nduwé dhapukan sing gatèn ing ngatasi pamrontakan gedhé-gedhénan déning wong Yahudi ing115–117. Dihya utawa Kahina iku sawijining pandhéga Bèrbèr wanita ing babagan militèr lan agama sing mandhéga wong Bèrbèr nglawan ambahing wong Arab-Muslim ing Afrika Lor-Kulon. Kusaila iku wong lanang abad kapitu lan pandhéga suku Awraba ing brayat agung Bèrbèr lan Ratu Sarékat Sanhadja.
brayan agung ing Mauritania[41] sacedhaké kutha krajan kakaisarané Malia, ya iku Timbuktu.[42] Ing taun 2004 ana watara 2,2 yuta imigran Bèrbèr ing Éuropah, mliginé wong Riffian ing Bèlgi, Walanda lan Prancis sarta wong Aljazair saka Kabyles lan pituwahing Chaouis ing Prancis.[43]
rembug tekan sapréné, naning akèh ahli basa sing sarujuk yèn kuwi basa Mesir[44] utawa basa Chadic (deleng Kulawarga basa Afroasiatika.)
luwih cilik uga ditemokaké ana ing Mesir wétan sing paling adoh, kanthi wates Kidul-Wétan ing Burkina Faso.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 22 Sèptèmber 2016.
SUWE ORA JAMU Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta Suwe ora jamu
Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo.
Alat Penggeli Vagina Vibrator Lidah Getar Di D.I Yogyakarta
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, jogja, Yogyakarta, Prambanan, Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Alat Penggeli Vagina Vibrator Lidah Getar Di Jawa Timur
wentenipun pamrentah, boyaja mangda katakutin
becik, nanging mangda katakutin antuk anake sane malaksana corah. Punapike semeton meled jagi tan takut ring anake sane mrentah? Duaning punika laksanayangja paindikane sane becik, sinah pamrentahe punika jaga muji semeton. 4Santukan pamrentahe punika
pamrentah, boyaja saking ajerih ring pidukan Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging taler mangda saking nekeng ati. 6Punika awinannya semeton naur pajeg, santukan rikala pamrentahe punika ngamargiang
mangkin; inggih punika sampun rauh masannya semeton patut matangi, sampunang kantun
Balas ↓	nurulfathur 22/02/2008 pukul 6:42 PM	wah kok senengane nyatut jurusane wong liyo.
yo podho se karo aku.lek ditakoki wong, dek jurusan apa? tak jawab despro, wonge malah bingung. sing goblog sing takok opo sing
Kangkung Si Pengusir Racun - smallCrab Online
:: Salah satu ungkapan yang sangat saya kagumi dari Sultan
tansah edi pedi lan merdeka nggeh wkwkwk. .Java from jogjakarta also be TUT WURI HANDAYANI 😀
lha lek sampean doyan ber-jam2...mending ukut fan wae(lali ayas jenenge opo...2fan=kurang luwih
Gedhang gorèng iku panganan sing bahané saka gedhang, banjur dioncèki lan digorèng kanggo nyamikan. Cara panggawéné gedhang goreng:
banyu, gula pasir, panili setengah bungkus, uyah sacukupé, diudheg bareng glepung gandum.
gedhang kang wis dioncèki mau dicemplungaké ing adonan iku banjur digorèng nganti mateng.
Gedhang luwih énak lan cocog didhahar minangka nyamikan ing wayah soré lan ing wayah udan, didhahar barengan teh utawa kopi.
Ora kabèh gedhang cocog kanggo gawé gedahng gorèng. Jinis gedhang sing cocog kanggo gawé gedhang gorèng antara liya jinis gedhang kepok, gedhang raja lan gedhang nangka. Déné jinis gedhang sing kurang cocog digawé gedhang gorèng antara liya jinis gedhang susu, gedhang ambon, gedang mas. Sawetara jinis gedhang kaya gedhang kepok lan gedhang byar (Basa Indonésia: Pisang tanduk) luwih cocog yèn digawé gedhang godhog.
Gedhang gorèng dikenalaké ing taun 1511 déning bangsa Portugis sing ndadèkaké gedhang gorèng minangka panganan kanggo sarapan. Sadurungé tekané bangsa Portugis, gedhang ora tau dimasak nanging langsung dipangan. Portugis uga ngenalaké cara nggorèng gedhang sing dibungkus glepung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gedhang_gorèng&oldid=829232"	Kategori: Olah-olahan IndonésiaPanganan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 14 Maret 2013.
Dr. Ing. Berger, Dr. Ing. Gadner,
Teksiran kala: Eosen Wekasan - Holosen, 53–0 Ma
Kelinci kalebu bangsaning Mamalia utawa kéwan nyusoni, lan tansah sapaduluran karo Truwèlu lan Pika.[1] Kelinci wis kasebar saindhenging jagad kejaba ing tlatah Antartika.[1] Jeneng latiné ya iku Oryctolagus cuniculus.[1] Kelinci bisa nglairake anak kurang luwih nganti ping 5-7 saben setaun.[1] Cacahé anaké kelinci saben nglairaké ya iku 5-8 kelinci.[1] Rata-rata saben manak kelinci nglairaké anak cacahé 6.[1]
Tetengering Kelinci[besut | besut sumber]
Kelinci boboté isa nganti 5 kilo yèn dadi raja kaya, lan ing alas mung nganti 3,5 kilo.[2] Kelinci duwé|dhuwe kuping dawa sing bisa dianggo ngrungokaké swara saka kadohan, rupané lucu dadi bisa didadèkaké dolanan utawa klangenan.[2] Kelinci uga duwé sikil sing kuwat kanggo mencolot lan awaké buntek tur lucu.[2]
Anakané kelinci biasané lair ora duwé wulu lan wuta, ora kaya anaké trewelu.[2]
Uriping Kelinci[besut | besut sumber]
Kelinci ing alas biasané urip ing bolongan-bolongan siti, utawa wit-witan.[2] Kelinci liar utawa kelinsi alasan biasané ngedhuk lemah kanggo susuhané lan ngasuh anak-anaké ing kana.[2] Uga, kelinci misuwur amarga cacah lairé sing dhuwur banget.[2] Kelinci wis isa kawin wiwit umur wulanan lan bisa meteng 31-35 dina.[2] Anak sing dilairaké isa loro nganti 12 iji.[2]
Kelinci uga kéwan sing paling énggal ngepaské kahananing alam, dadi cepet duwé anak.[2] Ing Australia, saking akèhé, kelinci wis dadi ama sing nyusahaké amarga mangani asil kebon para tani ing kana.[2]
Kelinci kalebu ''herbivora'' utawa mangan tetanduran.[3] Ing peternakan, kelinci saliyané dipakani tetanduran, dhèwèké uga dipakani pèlèt lan campuran-campuran tambahan kanggo kesehataning kéwan iki.[3] Suket, wortel, kangkung, lan sapanunggalané apik kanggo uripé kelinci.[3]
Jinising Kelinci[besut | besut sumber]
Kelinci saindhenging jagat rupa-rupa, ana sing jinis buntut kapas, angora, nganti ana sing wuluné dawa. Ing Indonésia, kelinci akèh-akèhané diimpor saka negara|negari manca.[4]
Kelinci ing uriping manungsa[besut | besut sumber]
Kelinci biasané didadèkaké kéwan raja kaya, kanggo pakan, nganti dadi klangenan.[4] Kelinci sing didadèkaké panganan biasané nduwé ukuran sing gedhé, lan sing dadi klangenan biasané nduwé wulu sing apik.[4] Panganan saka daging kelinci sing paling misuwur ya iku saté kelinci.[4]
Ternak kelinci[besut | besut sumber]
Méh kabéh hasil saka ternak kelinci bisa dimanfaataké, kalebu kotoran lan urine.[5] Asil
Karkas : daging kelinci kanthi kualitas apik bisa kanggo sumber gizi lan sumber protein. Mulané saiki akèh sing dodolan ''hotplate'' saté kelinci, bakso kelinci, lan liya-liyané.[5] Balung kelinci uga bisa digawé glepung kang bisa kanggo pakan ternak.[5]
dimanfaataké kanggo bahan kanggo nggawé topi, jaket, hiasan dinding, tas, sepatu, alas, gantungan kunci lan pelapis perabot rumah tangga.[5]
Endhas : endhas kelinci bisa kanggo pakan kèwan kayata asu, kucing, lan liya-liyané.[5] Saliyané iku, utek kelinci uga bisa dimanfaataké kanthi digawé vaksin tumprap perusahaan farmasi.[5]
Kotoran lan urin : kanggo bahan nggawé gas methane, média kanggo nandur jamur, kanggo bahan pupuk kompos, lan urin kelinci bisa dimanfatké kanggo pupuk kembang anggrék.[5]
^ a b c d e f (id)[1](dipunundhuh
^ a b c (id)[3](dipunundhuh tanggal 19 April 2011)
^ a b c d (id)[4](dipunundhuh tanggal 19 april 2011)
^ a b c d e f g h (id)[5](dipunundhuh tanggal 19 April 2011)
Galeri kelinci[besut | besut sumber]
Suwun lho sudah kerso maos cerita lebarannya… Doe doei, nu2k.
Lho mbakyu NU2K ki piye tho….
diacak kadut………opo meneh dicolong……..nesu banget aku njur mutung ora
Reply	Oyen permalink*	17/12/2012 11:43	nek jare Tole ngunu Pak, hawong mbaleni maneh mosok ra tambah pinter ki piye *
menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.
4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mońki&oldid=1090609"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
Sedhekah Bumi, punika sami kaliyan sedhekah laut minangka wujud raos puji panuwun kagem Gusti ingkang Maha Agung ingkang sampun maringi kamurahan rejeki lan gesang ingkang mulya. Sedhekah bumi biasanipun dipunwontenaken sasampunipun panèn wonten satunggaling désa.
Désa-désa ingkang biasanipun ngawontenaken sedhekah bumi utawi gas désa punika désa-désa wonten kabupatèn Blora Blora. Kabupatèn Blora punika salah satunggaling kabupatèn ingkang wonten Jawi Tengah.
Biasanipun sedhekah bumi punika saben laladan bènten-bènten paleksanaanipun miturut penanggalan Jawi. Tuladhanipun ing désa Randublatung, sedhekah bumi dipunwontenaken saben dinten pasaran Rebo pon, ing désa Sawahan saben dinten Jemuwah legi, lan saben désa kagungan dinten piyambak-piyambak.
Wonten ubarampe ingkang kedah dipunsiapaken kanggé bancaan, kadosta jajan pasar, pasung, dumbeg, tumpeng jajan pasar lan sanesipun. Saksampunipun siap, ubarampé punika dipunbekta lan dipunkempalaken dados satunggal wonten panggénan ingkang biasanipun dipun anggep panggènan ingkang dados cikal bakal désa punika. Saksampunipun dipundongani ubarampé utawi bancaan ingkang kathah wau dados rebutan warga désa ingkang wonten papan panggènan bancaan sedhekah bumi punika.
Acara punika dipunsambung kaliyan hiburan rakyat kados barongan, kethoprak, seni tayub, campursari, utawi wayang kulit.
Panganan Sedekah Bumi[besut | besut sumber]
dumbeg (bahan glepung ketan, gula krambil, santen, dibungkus ngagem blarak arén),
pasung (bahan glepung beras dipun kukus),
jadah (bahan beras ketan, krambil, didheplok-ditutu),
Punika jajanan ingkang biasanipun diagem kangggé ubarampé bancaan sedhekah bumi. Sanèsipun jajan inggih wonten sekul tumpengan, lan pitik ingkung (pitik bakar wutuh), bènten désa bènten masakan.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 8 Maret 2016.
bilang “ Urip iki yo pancen kudu rekoso, ora ono urip sing enak. Kabeh manungso iku ono ae cobaanne. Gusti Allah ora bakal menehi urip sing ora iso dilakoni hambane. Awake dewe yo kudu mensyukuri opo wae sing diparingi
Warangal ING Vysya Warangal ING Vysya Peddapendyala ING Vysya Shivanapally ING Vysya Chalvai ING Vysya Madikonda ING
Wszystkie hotele w: Lamongan Oferty hoteli w: Lamongan
mung isa ndereke sugeng tindak, sikiko, dipenake, aku isih sabar, mengko aku yo nyusul ngancani kowe”. (Bajingan
lan hasile kanggo kemakmuran kawulo Nggalek…dene bangsa asing sing wis berjasa paring tetulung….
CIPTO 17 Juli 2012, 09:57 at 09:57
KASUNYATAN KANG LINANGKUNG INGGIL MUSABAB EXPLORASI WONTEN ING LELADAN KITHO TRENGGALEK, TANSAH NGAJENG-AJENG GERAK POLAH PARA PANERUSING BONGSO KITA SAMPUN NGANTOS RAJO BRONO KITA TANSAH KAIRIS DENING BONGSO LINTUNIPUN AMARGI KARAHARJAN,KATENTREMAN MENIKO INGKANG TANSAH
ORA TAU MUDHUN NYANG LAPANGAN KASUNYATAN…..INVESTOR ENDI SING NDADEKNO RAKYAT MAKMUR ??????
SING MAKMUR YO PEJABAT2 TE THOK…..RAKYATE TETEP MANGAN TEWUL……..
AH SING NGGENAH CRITO INVESTOR KUWI …….
cerdas lha wong gelem dipangani tewul thok…..mas mas….mbok yo’o nduweni pemikiran sing maju ngono lho…ajo nggur gelem dipakani tewul terus
Balas Komentar	Bre Pamotan (penguasa lamongan) 8
Nek durung iso yo sinauo to….ojo nggur klumun2 sarung karo ngarep duwek ceblok ko langit mas silmi..silmi….dadi wong kok ora nduwei jiwa optimis….ora nggelem kreatif piye carane nduweni ilmu sing keno nggo ngelola tanah aire sing sugih….ora
Balas Komentar	Wongo 28 Februari 2013, 10:02 at 10:02
Poro Sesepuhku lan Kakang-kakang ku ing Tlatah Trenggalek, ayo podo tangi, ojo dopodo gelem iro dadi babu ndek omahe dewe, Iki nuswantoro, tanah warisan soko leluhurku lan iro kabeh, ojo mung iya iyo manut sendiko dawuh karo cumal camil mangan tiwul wes cukup …..Dunyo Brono iro sing kependem jan ora lumrah okehe, kok yo gampange dirampok, dibujuki, diokreh-okreh karo wong mongso, iki tanah leluhurku lan iro, kok yo gampang men di enjah-enjah wong mongso, iki warisan mbah buyut kito kabeh, kok saiki gampang men di dudhuk wongso liyo, Kuwi pimpinan Galek wong asli Galek po dhudhuk to???
Nek asli Galek mestine lak ora gampang ngeculno saham 95% kanggo wongso liyo.
Iso ra iso njupuk emas nek Bumi Galek opo jare rakyat dewe lah, saiki raiso, mengko suwe-suwe lak do pinter njumpuki emase dewe, yo di dol dewe…..jan
gAK ISO JAR KE WAE RAKYAT SING NGUPOYO……ORA USAH WONGSO LIYO…..GUR DIGOBLOKNO SALAWASE KOK……
NEK MUNG GOLEK EMAS NGGO SUGIH WAE AKU RA PERLU WONGSO LIYANE CAWE2 KOK……GAMPANG GOLEK EMAS KUWI
Share this:FacebookTwitterGoogleLinkedInPinterest	Seniman Indonesia	Seniman Betawi Benyamin S	Biografi Anang Hermansyah : Seorang Seniman Musik Indonesia
Biografi Anang Hermansyah Seorang Seniman Musik Indonesia-Anang Hermansyah
kulo nyuwun pandongonipun panjnengan sedoyo!
an lah, lha ngopo?”
“Sumpah?! Lha ngopoo?”
“Yo ngopo ngopo. Nek ana peer yo nggarap”
sinau?” “Yo ngonolah. Lha koe?”
turu jam 9. Jam 5 tangi -_-“
“Eeee yaampun. Mesakke banget. Urip kok kakean
“Ckck, koe ne wae sik gampang ngguyu. Hlo hooh
to, opone ngono lho sik lucu”
INGKANG SAMI PINANGGIH WIDADA NISKARA NIR ING SAMBIKALA SURADIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI Santi mulya, sa...
Klobot, utawa asring kasebut kulit jagung ya iku selembaran godhong kang mbungkus tongkol jagung.Klobot kagolong jinisé kang njangkepi tongkol.
Klobot sing digaringake bisa digunakake kanggo bahan utama krajinan tangan lan wungkus panganan, kayata jenang, dodol lan wajik klethik. Saliyane iku, klobot uga dienggo kanggo ngganteni garèt udud kanggo nglinting mbako.
NederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 7 Januari 2017.
Gaji papa berapa ? | Lukman Prihandika Blog's
Chrysanthi M. Chrysanthi M. (0)
ngreti sadurungé winarah: tahu sblum terjadi
ngono ra sepiro mas, ibarat aku nduwe konco lagake koyok jutawan, ngalur ngidul nggowo koran tibane gendeng anyaran, ditabok setan iku ngono ra sepiro mas, ibarat aku nduwe tonggo areke ayu temenan, jarang metu neng embongan tibane meteng rong wulan, mberek ojekan uger arane, gerbongan iku julukane wedokane lemu-lemu, digoyang ngguyang-ngguyu alamak digoyang ngguyang-ngguyu dino iki mujur tenan aku ngamen
koyok jutawan, ngalur ngidul nggowo koran tibane gendeng anyaran, ditabok setan iku ngono ra sepiro mas, ibarat aku nduwe tonggo areke ayu temenan, jarang metu neng embongan tibane meteng rong wulan, mberek ojekan uger arane, gerbongan iku julukane wedokane lemu-lemu, digoyang ngguyang-ngguyu alamak digoyang ngguyang-ngguyu, alamak digoyang ngguyang-ngguyu alamak digoyang
· Teyeng ora basa ngapak ucul kang basa jawa? Kaya ucule basa Indonesia kang basa Melayu?
Tobu Tower Skytree Co., Ltd.
Sumida, Tokyo, Jepang. Tokyo Sky Tree punika dados dhaptar struktur paling inggil wonten ing Jepang saking taun 2010 kanthi inggil 634 meter nalika Maret 2011 dados satunggaling menara paling inggil wonten ing donya ngluwihi Menara Canton ing Guangzhou [1]. Kejawi punika menara punika mlebet dhaptar struktur paling inggil ing donya saksampunipun Burj Khalifa (829,84 m). Saking menara punika mbuktikaken bilih nagara Jepang punika wantun madegaken menara ingkang inggil wonten ing laladan ingkang asring lindhu.
Wiwitan Maret 2012 utawi pas satunggal taun lindhu lan tsunami kanthi magnitudo 9.0 wonten Jepang, Tokyo Sky Tree punika nembé kapungkasan anggenipun mbangun lajeng dipunresmiaken.
Sadèrèngipun Tokyo Sky Tree rampung kabangun, ikon kutha Tokyo punika Menara Tokyo (332 m) ingkang sampun jumeneng saking taun 1958. Ananging wiwit taun 2012 Menara Tokyo banjur pensiun minangka menara komunikasi lan televisi kutha Tokyo. Menara Tokyo tetep jumeneng minangka papan turisme ananging fungsinipun dipunalihaken dhateng Tokyo Sky Tree kalabet dados pemancar TV digital.
Kanggé Jepang kawontenan Tokyo Sky Tree punika dados simbol tasih ungguling tèknologi Jepang mliginipun wonten ing bidang konstruksi ing papan ingkang asring wonten bencana.
Cagak kangge nopang Tokyo Sky Tree ngginakaken teknik shinbashira ingkang kathah kaginakaken wonten ing Jepang. Teknik punika saged kanggé nyerap goncananging lindhu saha ngirangi owahing struktur bangunan. Wonten ing sejarah Jepang dèrèng wonten cariyos bangunan pagoda ingkang ambrol amargi lindhu. Tuladhanipun Menara Pagoda Kayu paling inggil wonten ing Jepanging Kuil Toji Kyoto (55 m) lan tetep madeg saksampunipun lindhu makaping-kaping [2].
Menara tokyo Sky Tree punika ngadep Sumida lan Kali Arakawa, sarta mapan ing simbol-simbol laladan Tokyo. Kados namanipun, menara punika awujud cabang kados gagang wonten ing wit-witan ingkang kadamel saking tabung baja ingkang kuat sanget. Témbokipun kapaku kanthi kuat ing 330 kaki ngandhaping lemah kados oyoting wit kang nahan lindhu lan topan. Satunggal ruangan ing ndalem kapisah saking kerangka njawi, ide punika kapanggih saking lantai kuil pagoda tradisional ingkang madeg kanggé ngirangi dampaking getaran lindhu 40
php?title=Tokyo_Sky_Tree&oldid=1089824"	Kategori: Menara ing JepangKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKoordhinat ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Malaka (wit), jeneng sajinis wit sabangsa cerme
Melaka (nagara bagéyan) - sawijining nagara bagéyan ing Malaysia
Kasultanan Malaka - jeneng kasultanan sing didegaké Parameswara taun 1402
Selat Malaka - jeneng selat sing misahaké pulo Sumatra karo Ujung Malaysia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Malaka&oldid=1053710"	Kategori: Disambiguasi jeneng	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 23 Maret 2016.
Jl. Raya Karanggeneng No. 10 Karanggeneng
Kene, kene, gugur gunung tandang gawe
Korinta 21Para sedulur, mbiyèn dongé aku teka nang nggonmu ngabarké pituturé Gusti Allah sing mauné disimpen, aku ora nganggokké tembung sing duwur-duwur apa tembungé wong pinter. 2Awit, suwéné aku nang tengahmu, aku pantyèn wis nduwèni kekarepan ora mikirké apa-apa menèh kejaba Gusti Yésus Kristus, ya Gusti Yésus Kristus sing dipentèng. 3Kuwi jalarané aku ora bisa apa-apa sangka kapinteranku déwé. Wediku lan sangsiku nèk aku sampèk ora ngétokké kekarepané Gusti Allah, nanging ngétokké pikiranku déwé. 4Mulané enggonku mulangi lan nggelarké pituturé Gusti ya ora nganggo tembung sing duwur-duwur ngegulké kapinterané manungsa, ora, nanging nganggo tembung sing ngétokké kwasané Rohé Gusti Allah. 5Dadiné pretyayamu ora gumantung ing pangertiné manungsa, ora, nanging ing pangwasané Gusti Allah. 6Para sedulur, senajan ngono, aku uga ngomongké bab kaweruh, nanging karo wong-wong sing wis mateng pengandelé. Ora kaweruh sing sangka donya apa kaweruhé para pangwasa sing ngwasani jagat sing arep rusak iki. 7Kaweruh sing tak omong iki kaweruh sing sangka Gusti Allah, yakuwi kaweruh simpenan sing manungsa ora ngerti. Nanging kawit Gusti Allah molai nggawé jagat, Dèkné wis nduwé gagasan mberkahi awaké déwé nganggo kaweruh iki. 8Para pangwasa nang jagat iki ora ènèng sing ngerti bab kaweruh sing sangka Gusti Allah iki. Semunggoné ngerti ngono mesti wong-wong ora matèni Gusti nang kayu pentèngan, Gusti sing gedé déwé kwasané. 9Nanging pantyèn ya wis ketulis nang Kitab ngéné: “Mripat durung tau weruh, kuping durung tau krungu lan ati durung tau mikir blas, ya prekara-prekara kuwi sing wis dityawiské karo Gusti Allah kanggo wong sing trésna marang Dèkné.” 10Para sedulur, Gusti Allah mbukakké kaweruh simpenan iki kanggo awaké déwé lantaran Roh Sutyi. Roh Sutyi kuwi njajahi sembarang, uga sembarang sing disimpen jeru karo Gusti Allah. 11Kaya enggoné namung rohé manungsa déwé sing ngerti isiné atiné manungsa, mengkono uga Roh Sutyi mangertèni pikirané Gusti Allah. 12Para sedulur, awaké déwé iki ora nampa roh sing sangka donya, ora, nanging awaké déwé nampa Rohé Gusti Allah. Dadiné awaké déwé bisa ngerti bab sembarang sing wis dikèkké marang awaké déwé karo Gusti Allah. 13Mulané, nèk aku ndunung-ndunungké bab pituturé Gusti Allah marang wong-wong sing nduwèni Rohé Gusti Allah, aku ora nganggo kapinterané manungsa, ora, nanging aku manut piwulangé Rohé Gusti Allah. 14Wong sing ora dikwasani karo Rohé Gusti Allah ora bisa nampa lan ngerti marang prekara-prekara sing sangka Rohé Gusti Allah. Mikiré kuwi ora ènèng tegesé, awit bisané ngerti namung nèk dikwasani karo Rohé Gusti Allah. 15Wong sing dikwasani karo Rohé Gusti Allah kuwi ngerti sembarang, nanging ora ènèng wong sing bisa njajahi dèkné. 16Nang Kitab wis ketulis ngéné: “Sapa sing bisa mangertèni pikirané Gusti? Sapa sing bisa mulangi Dèkné?” Nanging awaké déwé ngerti pikirané Kristus.
MUGI RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH WIDADA
smule.com/recording/layang-sworo-layang-sworo-layang-sworo-layang-sworo-layang-sworo-layang-sworo/586883004_1088133554/frame/box" frameborder="0"></iframe>
Malin Kondang Pancen asu tumindakmu ora pantes ditiru Njupuk ra ngomong barang uwong kui jenenge
Triyanto Banyumasan (06:20:07) : iki warunge Lingga opo Dnugros
haji gratis wonten landasanipun mboten, amergi cara-caranipun kedah mendhalimi tiyang sanes utawi jual kemaksiyatan. Padahal tujuanipun sae mung caranipun ingkang mboten kulo setujui. Kados pundi
ngewrat ngilmu Jawi titilaranipun luluhur kita ing bab kitab rajah tangan, ngilmu padhukunan, nujum agung, falagiyah, sadaya punika wau pepethikan saking Kitab adammakna
babon asli kagungan Dalem Kangjeng Pangéran Harya Tjakraningrat
kepungkur jebule malah ngawu awu ono daerah kendal dadi wong misuwur maneh ora koyo rikola semono ing bumi SASAK
Bobek Ing. Jozef Packa Ing. Antonín Bureš Ing. Antonín Krištof Ing. Petr Gottwald Ing. Eva
sampun lembah manah anggonku tresno ro koe
susah seneng sek tak rasakke emboh piye akhire
ngalah adi welas asih andum ati kroso gerih
andhap ngasor ngampet tangis tresno iki ora pamrih
tansah tak gujeng kenceng ra bakal tak uculke
Cithakan:Sidhatan Tuwuhing Wikipedia dudu mung kasil saka sengkudé para panganggo kang wis suwé dadi anggota, nanging kerep uga déning kontribusi saka para panganggo anyar tanpa akun, kang wiwitané mung awit saka kepéngin weruh. Wiwitané kita kabèh ya tau dadi panganggo anyar, malahan klebu kang ati-ati utawa beja marga bisa ngéndhani kasalahan umum kang biasa dialami déning panganggo anyar. Akèh panganggo kang malahan tetep ngrasa dadi panganggo anyar sawisé mataun-taun mèlu nyengkuyung kanthi mènèhi kontribusi.
Saben kontributor anyar minangka calon anggota kang potensial, kanthi mangkono minangka sumber daya kang paling aji. Kita kudu mènèhi bimbingan kanthi alus lan sabar, sikap élitis lan memusuhan kuwi sikap kang bakal medèni lan ngusir para panganggo anyar mau. Nalika sabagéan panganggo anyar langsung mangertèni kaidah kang lumaku (saéngga ora angèl diajari), nanging liyané manawa isih wuta bab apa aktivitas kang kita ayahi ing Wikipedia.
Tulung panganggo anyar aja diwedèn-wedèni[besut sumber]
Coba mangertèni wigatiné panganggo anyar tumrap komunitas. Kanthi nguwataké panganggo anyar, kita uga ningkataké kawruh, rembug lan ide jroning Wikipedia lan bisa njaga kanetralan lan integritas.
Nalika panganggo anyar gawé kaluputan "anyar", kayadéné lali ndèlèh irah-irahan kanthi ukara kandel, utawa gagal gawé pranala kang migunani, coba diupayakaké ngorèksi kasalahan dhéwé. Aja nyenèni panganggo anyar kang gawé kaluputan.
Èlingo yèn panganggo anyar manawa ora ngerti yèn gagrak lawas kasimpen ing Wikipedia, dadi nalika suntingané dibusak banjur panik lan miwiti perang suntingan, utawa malah ninggalaké Wikipedia amarga ngira kasil tulisané dibusak kanggo salawasé. Tulung kandhani para panganggo anyar yèn suntingané tansah kasimpen ing gagrak sadurungé, lan ajarké yèn pasulayan bab isi artikel bisa dirembug ing kaca dhiskusi.
Panganggo anyar biasané mangu-mangu arep ngowahi, utamané kang gedhé, kayadéné NPOV lan pangalihan kaca, amarga wedi bakal ngrusak Wikipedia (utawa nyinggung Wikiwan/ti). Ajari para panganggo anyar mau bab sikap tegas, lan aja mangkel marang "rasa isin"é para panganggo anyar.
Yèn dirasa perlu mènèhi weruh marang panganggo anyar bab kaluputané, tulung kanthi cara kang konstruktif. Wiwitana kanthi perkenalan lan ucapan sugeng rawuh, banjur wènèhi weruh apa kaluputané sarta cara ndandani kaluputan mau kanthi grpyak, minangka kanca, kanggo mènèhi weruh yèn dhèwèké ditampa ing lingkungan iki. Yèn kira-kira ora bisa nglakoni cara mangkono, luwih becik aja muni apa-apa.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.48, tanggal 11 Maret 2013.
yan ra maturnuwun karo sing nduduhi yo jelas kangelan nggolek'i link'e
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dobczyce&oldid=1090738"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Asal usule[sunting | besut sumber]
Jamu_Cabe_Puyang&oldid=153001"	Kategori: Rintisan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.34, tanggal 29 Mei 2012.
sungkem Kagem Mbah Liem mudi panjang umur, mohon doa barokah mbah sageto nindakaken perintahipun Alloh kanti saestu
Sistem Informasi Manajemen (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Sistem informasi ‎ (← pranala | sunting)
Sistem akuntansi ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Andri.h ‎ (← pranala | sunting)
Sistem Informasi ‎ (← pranala | sunting)
Daftar bertopik manajemen teknologi informasi ‎ (← pranala | sunting)
RSU Cibabat ‎ (← pranala | sunting)
STMIK Kharisma ‎ (← pranala | sunting)
Universitas Arizona ‎ (← pranala | sunting)
Ilmu perpustakaan ‎ (← pranala | sunting)
Manajemen sesuai objektif ‎ (← pranala | sunting)
rangka ya wis dadi wis nglinding cokan ditumpaki diontel. wong ganu lagi neng jepang ya nyong weruh
wis RTO, gendeng ncenan nek SP3 ki, di rumah gak wani ngutak atik laptop istri soale jih dinggo nggarap skripsi terus, ning sakjane yo karo nggo FBan neng bojoku.
Pake laptop dewe, ngerti dewe SP3ku bosoke tenanan, modeme mung payu 2 menit bar kuwi kudu restart ulang ben iso dinggo, 2
